AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Antony, die nu tegelijk in hem den vreemdeling herkende, dien hij eens bij de gevangenneming van Juliaan in de hand had gewerkt, scheen daar meer aan te hechten; maar de vrees overviel hem, dat dit feit, nu nog ter elfder ure, door deze ontmoeting zou worden uitgebracht
als het dan in alle stilte de stoute schoenen aantrekt en op zijn beurt beproeft om ook eens voor den goeden heilige te spelen. Wat kijken de oudjes dan mal op den neus
Gij kent zijne genegenheid voor mejuffer Haredale. Gij hebt hem daarin voortgeholpen, en dat was zeer vriendelijk van u gedaan
Nu dit was ook eene onderneming, om den Spaanschen Koning, die ons zoo onregtvaardig verdrukt had, afbreuk te doen. en God zegent dikwijls zigtbaar de goede pogingen van een verdrukt volk
Het waren zware eischen, die hier werden ingewilligd; maar als Marianne besefte, dat zij een ander onrecht had gedaan, kende haar bereidvaardigheid om het weer goed te maken, geen grenzen
Hij boog, de geneesheeren bogen, zij trokken zich terug. Alleen met de keizerin en den Rijkskanselier hield Oscar niet langer zijne woede in
was zij bij den boekenhanger, kreeg het preekenboek, en legde het klaar op de tafel bij het venster, opengeslagen bij de preek van den dag. Ze zocht in den bijbel den tekst van de preek op
Ofschoon zij niet den minsten eetlust had, wilden zij niet meer weigeren en at van de getruffeerde poularde, van de gâteau Henri IV, van de ananas en het keurig dessert, haren wijn echter slechts even met de lippen aanrakend
De meeste wallabies ontkwamen, slechts drie vielen in de handen der wilden. Deze drongen met den buit het bosch in, niet verre van de plaats, waar de drie mannen bij hunne paarden verscholen lagen
In den beginne dolf ARMINIUS met de zijnen het onderspit; althands bij de predikanten en gemeenten; want de meeste wethouders en zoogenaamde politieken hadden zijne zijde gekozen
en terstond lieten zien wat zij waren. De man die gescheld had, was een stevige klant van middelbare groot'.e
De zwanen waren nog niet bij den koek gekomen. Keeren wij naar huis, zei de vader. Men bestormt de Tuilerieën. Hij nam de hand van zijn zoontje, en voer voort
zonder dat het door dien vernederenden dienst scheen verontreinigd te worden. De reiziger zag overal rond
Zooals gewoonlijk, was den anderen dag ons eerste werk om te zorgen, dat wij een geschikte plaats voor onze voorstellingen hadden
adat de disch afgeloopen was, en zich het gezelschap in zekere verstrooijing bevond, liet niet na, van die voor hem zoo gunstige oogenblikken gebruik te maken, om met zijne hartelijk beminde te spreken
eene uitkomst voor Dolly, dat zij in den man, die haar zoo onverwacht in den weg trad, Hugh
Hij verliet de schuur en ging langs het groote gebouw, om een betere schuilplaats te vinden. Hij vond deuren, maar zij waren gesloten. Voor al de benedenvensters waren ijzeren tralies
Je bent ook nog niet heelemaal op. Je zult nog eens het mooiste paard op het Kerkplein worden, dat zul je! Mijn best beest
Men had echter gedwaald: het werd met do uitbundigste toejuichingen ontvangen en twee en negentig avonden achtereen vertoond
Ik was opgestaan om de kaart van naderbij te bezien en mij te overtuigen, dat ik mij bij het lezen van dit onderschrift niet bedrogen had. Toen ik mij weder omkeerde
aan hare voeten gapend openging, of de aarde week, en het zwarte niets zich uitbreidde. Een wanhoop van volslagen machteloosheid verdronk hare ziel
Hoor, al een koekoek! zeide Stipan van achter een struik te voorschijn tredend. Ja, ik hoor het wel, antwoordde Lewin
om steeds zoo vrij en rustig te zijn? Dat wilde ik wel eens weten en van haar leeren, dacht Kitty
was geweest met den jongen Swankey van de lijfgarde, met wien zij bij nacht en ontijd op het dek zat en die samen
ook al aan de juffrouw verteld. Of neen, wie was het nu ook weer geweest? die had gezegd dat men niet anders dàcht of het was heelemaal verkeerd gegaan. Want die man van mijnheer Blik zijn dochter die dronk
De gezel, tot wien hij deze toespraak richtte, was een stevig jonkman van zes voet hoog, grof gespierd en zwaar van leden; doch wiens heldere blauwe oogen goedhartige welwillendheid teekenden
Binnen weinige uren zijn wij te Parijs. Wat zouden wij daar moeten beginnen met een tooneelgezelschap, dat slechts uit Capi bestaat
en opende hij de gordijnen van het reusachtig groote bed, waarin de heer Jos lag te snorken. Sta op
De gevangenisl En wie is dat daar met die grijze kamerjapon en het fuweelen calotje? Dat is een vaderl
en ging toen heen. Nauweljjks had ik den volgenden morgen mgn s'chrjjftafel geopend, of hij verscheen
Ik had niet zoo lang geduld, tot mijne zusters zich gereed gemaakt hadden, om mij te vergezellen. Ik liet mij aan wal zetten en ging regt op de stadspoort aan
ik maak mij sterk, dat zij daarna verstandiger zijn, en er niet meer op aandringen zal van hem te weten te komen, wat hij haar niet zeggen mag
Als ik eens iets voor haar medebracht. Nu ik rijk was, mocht ik haar ook wel een geschenk aanbieden. Wat zou ik haar geven
Ik geloof half en half dat zij geene kat is, maar de wolf van het oude spreekwoord. Zoo moeielijk is zij van de deur te houden
De Fransen gebruikten een goed middel om zich alles te bezorgen en zich terzelfder tijd bij de Vlamingen hatelijk te maken: elk ogenblik vertrokken grote benden soldeniers uit de verschansing om het land af te lopen en alles te roven, te plunderen of te vernielen
Deze woorden werden door een uitroep en een kreet van smart beantwoord. Lize wierp zich snikkend in zijn armen
Ik terg mogelijk uw gramschap; maar uw hart is te groot, te edel, om langer de rol vol te houden, die gij ter kwader ure gekozen hebt, die de omstandigheden voor een poos konden wettigen
Alsof je dat niet weten zoudt' 'Ik weet heus van nietsf 'Nu, dan zal ik het je vertellen Je wordt vandaag of morgen ten huwelijk
en ook kan men een paar streepjes zilver in zijn zachte, bruine haren zien. Maar zijn gevoelens zijn niet in het minst veranderd of ouder geworden
Hoe het kwam, dat zij zoo verschilden, legde Robert zelf haar uit in het kwartiertje, dat hij met haar praatte; want sprekend over zijn broeder, en betreurend dat zijn verregaande gaucherie hem, naar hij dacht, belette den omgang van zijn standgenooten te zoeken
en draafde met den wagen de stad uit. De avond was zeer donker; uit de rivier en uit den moerassigen grond steeg een dikke vochtige nevel
tot aan den wortel van zijn haar en de kuiten zijner beenen, zonder dat er een regel op het papier kwam
met een paar kleine beenen die onder mijn arm uitstaken; maar zy schreide van weemoed zoodra zy het kind zag, want zij was eene nadenkende en gevoelige vrouw
heette. Den naam Kajsa had ze gekregen, omdat ze veel met storm en wind te maken had, en omdat zulke windheksen altijd zoo genoemd worden, en den bijnaam, omdat ze van
En dan noem ik het schande om nog te zeggen dat hij den nachtmaalswijn opdrinkt en zoo, alsof er niets op dien lieven broer te zeggen viel; en ik vind dat de heeren gelijk hadden
Wat is ze, Tien? - Ze is. Ze is een slèt, Rien! schreeuwde, schril, tante Tien. Een gemeene slèt. een slet
en nadat de jongelieden zich de moeite hadden gegeven mij daarin te naaijen, lieten zij mij op die plaats achter, en keerden naar hun paleis terug
De poppenkleermaakster weende, met de handen voor haar gelaat in haar gouden prieel. Met zachte, duidelijke stem
integendeel. Het viel Dolly op, dat hij hier in zijn verklaringen verward geraakte
Maar hij nam de rekeningen weer op, en keek ze door, bedaard en ernstig. Het was onmogelijk; in zijn heele leven had hij, John Silver, zooveel jassen
Maar zij wist, dat hij het heel eenzaam zoû Louis Couperus, De stille kracht hebben: daarom wilde zij niet gaan. Later, als haar jongen ouder was, dan moèst zij gaan. Maar dan zoû Eldersma zeker wel assistent-rezident zijn geworden
al de kleederen die zij op reis konden noodig hebben, welke Cassy tot pakjes van verbazend kleinen omvang had weten te maken. Daar, zeide Cassy
De boomgroei ontwikkelt zich hier met verbazende kracht. Dennen, pijnboomen en ceders in dichte menigte trachten elkander te overtreffen, en schijnen zich in den strijd om het bestaan te willen meten met de bergtoppen die hen omringen
een in het oog vallend plaatsje innamen in de Chineesche kom op de tafel van het salon, waar Becky de kaartjes van haar bezoekers bewaarde
voor ons middagmaal kregen wij niets anders dan het overschot van de mik, dat Vitalis in zessen verdeelde. Veel was dit niet en spoedig was het op
het is noodzakelp die terstond te lezen, aangezien de courantenjongen haar, met onbeleefde nauwgezetheid, over een uur weer komt halen
juist met het slaan van dezelve aan; en, hem ingelaten hebbende, kwam, toen hij in het voorvertrek getreden was, naar met groote drift in de keuken loopen, zeggende
Waar is uw Meesteres Machteld van Bethune? vroeg De Cressines met een koude bedaardheid. Het is reeds twee uur geleden dat mijn Vrouw zich ter ruste begaf, en nu slaapt zij, stamelde de verschrikte
hoewel de laatste onuitputtelijk spraakzaam was, en van den beginne af een voorliefde voor Elinor had doen blijken, die haar het leeuwendeel van de mededeelingen dier dame bezorgde. Zij had haar eigen levensgeschiedenis reeds drie of vier malen aan Elinor verteld
hoe zijn stemming en zijn inborst er niet bij wonnen. Bij tusschenpoozen gemelijk en opvliegend, of stil en afgetrokken
Na een oogenblik zelve gezwegen te hebben, daar de woede haar meestal aan het stotteren bragt, begon zij nu eerst regt: 'Jou kwade jongen! is dat eene manier van doen, om zoo maar binnen te hollen, zonder je vuile beenen af te vegen
k geraakte hierdoor in eene groote aandoening, en, zoo als uwe moeder,! het parelsnoer had vastgestrikt, brak het snoer en alle de paarlen vielen op den grond
diable!' zeide Gourville, toen de Prins zich op eenigen afstand bevond, tegen d'Estrades: 'gy wildet my straks vertellen, dat die knaap staatzuchtig is
Zij was te wanhopig, om lang na te denken en zijne redding niet aan te nemen. Daar zij voor de Hollandsche wet nog niet dadelijk konden trouwen, trouwden zij in Londen, zoodra hun dit mogelijk was
welke de doctors aan Schemselnihar voorschreven, hadden volstrekt geene uitwerking, daar zij met de oorzaak van hare kwaal onbekend waren
Niets was inderdaad gemakkelijker geweest. Hij behoefde slechts den eersten wachtpost, dien men voorbijreed, toe te roepen: Hier is een tuchteling, die zijn ban verbroken heeft
De heer Stryver, op weg van de Temple naar S o h o, drong dus de menschen van de straatsteenen, terwgl de vacantie nog in den eersten bloeitp was
Maar hij voelde een vreemde zachtheid in zich voor zijn zoon, en niet achtende op het woeste geschop van Balthazars voeten in zijn buik, nam hij hem op, in de armen
gemaakt.' 'Dat's mijn lust als mijn dienst, mevrouw!' en reeds ving de goede Brigitte aan met dat nutte werk; in dienzelfden oogenblik trad de jongere kamerjuffer ongeroepen binnen. 'Wat is er, Josine?' vroeg de gravin
Ik wou dan maar, dat het morgen was, mompelde Laurie, weinig gesticht over de verandering, die hij in haar opmerkte. Meta danste en coquetteerde, babbelde en gichelde, precies als de andere meisjes
Was nu EUGENIO maar hier. dan kom! heb ik geen eigen genie genoeg om thands den weg te zien, dien ik volgen moet. Spoedig de brieven aan de gezanten bezorgd en dan
Welke domheid! Kan men elkander te veel bekoren, te veel liefkoozen, te veel behagen? Kan men te levend zijn
Wat is er?' 'Op die plaat! - Daar staat - daar staat - J. Roda, mijn naam!' Omens duwt den verbaasden man, die eindelijk begint te begrijpen, zachtjes door de openstaande benedendeur de gang in
Ik heb u zulk een eind nageloopen. Wat moet gij hebben? vroeg Abel. Hoe zijt gij daar gekomen
om zich tot een zijner vrienden te wenden en hem geld te leen te vragen: het kon toch uitkomen, dat hy dit maar gedaan had om er een ander mede te voldoen
over den strijd en den toestand der mannen. Hij was het, die Butcher in zijn koets naar het terrein had gereden
daar, en sprak men over Rome, Rome, Rome. Een groote agitatie was steeds om de muziek in de verschillende kerken
is. In lange had BLOMMESTEYN geen grooter vreugde bespeurd, dan toen hij met zijn vriend SOLLERON in die Noordsche stad voet aan wal zette, Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn schoon dezelve bij eene Hollandsche stad eene zeer
Zij droeg geen ringen, geen braceletten: zij had iets zeer gewild eenvoudigs en jonkvrouwelijk stijfs. Op het voorhoofd en in den nek kroezelden wat fijne lokjes als uitgerafelde
verlieten haar standplaats, om post te vatten op de Plaats, op den Kneuterdijk, en op den Vijverberg: zoo dat zy het schavot van drie zijden hielden ingesloten
Ware iemand getroffen, stellig zou het schot doodelijk geweest zijn. In een oogenblik hadden de verdedigers wederkeerig hun pijl op den boog, om het schot te beantwoorden, doch Jonker Jan riep
keurde in haar af die luxe van feesten, van uitzet, van cadeaux, van bloemen, waarvan Emilie's bruiloftsdagen als hadden geschitterd; zij vond het belachelijk, zij wilde alles zuiniger doen
De zon scheen door het raam naar binnen, toen hij gesterkt en gezond ontwaakte. Geen van zijn bedienden was nog teruggekomen, want zij dachten, dat hij dood was; alleen de nachtegaal zat nog bij hem en zong
Doe zoo als ik u zeg!' hernam VAN REEDE. BOUKE vertrok. 'Maar van welken kleinen spreekt ge toch, HENDRIK,' vroeg Mevrouw. Jacob van Lennep, De pleegzoon 'Kijk maar zoo verheerd niet: dat zal zich wel ophelderen
En wat is nu uw voornemen, Heer? vroeg Herman. De Sarnenstein is ruim van levensmiddelen voorzien en wij kunnen onbekommerd langer dan een jaar eene belegering doorstaan
Mevrouw Jennings gaf haar aanstonds de geruststellende verzekering, dat zij dit zeer stellig niet van plan was, en Juffrouw Steele's geluk was nu volmaakt. U gaat zeker bij uw broer en zuster logeeren, Juffrouw Dashwood, als ze in de stad komen
Dan is er nog mogelijkheid in dit jaar de tweede verwaarloosde run weer te bevolken.' Willem gaf geen antwoord; een donker vermoeden rees bij hem op. Als Herman ook eens naar de goudvelden was gegaan
Hij verlangde naar het einde om weder bij de Rimini's en Lina te zijn; slechts nu en dan had hij met de zusters een blik van verstandhouding gewisseld, die hem aan haar gezelschap bond
Zij waren weêr gaan zitten en onder hen plaagden zij, zonder dat de tantes, of de gravin, die eenigszins doof was, het hooren konden
en zeg, dat gij hier zult blijven; dan weet ik, dat zij het mis hebben, en dan zal ik niet meer
Den geheelen dag? Ja, mijnheer. En gij? Ik werk. Den geheelen dag? Het kind hief haar groote oogen op, waarin een traan stond
want ik heb niet meer dan vijftien stuivers kunnen ophalen en ik reken op dit hout, om mij de vijf stuivers, die mij ontbreken
aat hem van het gebruik zijner leden scheen te berooven. Hij bleef als vastgeworteld staan
en werd alleen nog ontrust door het leedwezen met hen, die haar zoo hartelijk liefhadden. Want het kind
de rotsen, de amandelbloesems en kamperfoelies, over de anemonen en madelieven, tusschen de slingerende lianen
en die onder zeil ging zonder op mij te wachten, of naar mij te laten zoeken. Ik had hem in het eerst niet herkend, daar hij, sedert ik bij hem aan boord was, zeer verouderd en veranderd was
die hij haar wilde doen uiten. Zij voelde daar niets van: zij bleef hem zwak, lief, lijdend zien, als haar broederlijke vriend, die vreesde haar leed te doen
Neen,' voegde hij er bij, 'voor capricieus genoeg om overplaatsing te vragen, zonder gegronde reden, hield ik u ook niet
Eenigen tijd later zat Grimaldi alleen in de kamer eene courant te lezen, toen Hamilton met den vreemdeling en zijne ongelukkige vrouw binnenkwam
geval iemand hem van achteren nastaarde. Hij bereikte het tegenovergestelde einde, keerde terug en kwam dezen keer een weinig dichter bij de bank
Is dat zoo wonderlijk gesproken, Papa? fluisterde Eva, toen zij op zijne knie was geklommen. Een beetje wonderlijk, poesje, bij hetgeen de wereld gewoonlijk zegt, antwoordde
hij trad op hem toe en vroeg hem, hoe hij het had durven wagen, mijnheer George naar zoo'n plaats te brengen
Ik ben doodmoe,' zei Lord Greybury. 'Laten we een poosje uitrusten. Het gevaar is voorbij; in de vlakte halen ze ons toch niet meer in
Neen, dat is niet vreemd,' luidde zijn antwoord; hij was er maar even geweest, om eene familiezaak af te doen en de nalatenschap zijner moeder te regelen, en had zich voorts met niets of niemand
het staat in je macht je even nuttig te maken voor mij, als het in de mijne staat of gestaan heeft jou een dienst te bewijzen
Bij Eva liep men, wandelde men door de galerijen, zette zich hier, daar; men sprak met iedereen. Er heerschte niet de statigheid als in het rezidentie-huis, maar er was de chic van een Franschen salon, met een artistieke tint
Maar het is voorbij, jongeheer David, vervolgde hij, mijn blik, naar ik denk, beantwoordend
ze viel uit de boomen; uit de lucht, de grauwe lucht van onweêr, viel ze neêr. Door Lipara, door heel Liparië
Nu voelden zij die zwaarte niet dagelijks, als trokken zij samen den last, van den eenen dag op den anderen, voort. Nu voelden zij die zwaarte
mompelde iets onverstaanbaars en wilde heengaan, maar Stipan hield hem terug en zeide: Dolly, vraag hem morgen te dineeren
zich met de dames onderhield, kon de kalif zich niet genoeg verwonderen over hare zeldzame schoonheid, bevallige manieren, opgeruimd humeur en geestigheid, welke in alle gesprekken
De persoon, die hierop te voorschijn kwam, was niemand anders dan de geheimzinnige oude vrouw, en mevrouw Sparsit greep haar dadelijk bij haar kleed vast
Dat heb ik gezegd, zeide Arkel, die ongemerkt Feiko gevolgd was en nu de kamer binnentrad. Ga nu, mijn goede Feiko! en maak dat alles vaardig zij, gelijk onze afspraak was
Enkele dagen zijn voorbijgegaan; en de groote gebeurtenis in Amelia's leven is achter den rug. Geen engel is tusschenbeide getreden
Zoo bereikte hij, zonder verder dwalen, den huize Solms, hoewel niet langs den kortsten weg; want de Schoutsdienaar had suspicie, dat zijne onkunde maar een voorwendsel was, en wilde hem op die wijze op de proef stellen. Het tegendeel bleek toch
kind, echtgenoote of echtgenoot is; die inderdaad een ontroostbare familie achterlaat om zijn verlies te betreuren
Mij dunkt een glas limonade, vind je niet, Regina?' 'Heel goed,' antwoordde deze, en Jacob, verlangend naar zijne vrijheid, liet het zich geen tweemaal zeggen
Hij scheen wel niet naar Kit of zijne moeder te zien, ja hen zelfs niet eens te bemerken
en gij behoeft niet bang te zijn dat ik u wegdoe. Ik zal u bewaren. Dat beloof ik. Och heer, och Heer
het thans reeds wat laat in den tijd was, en uffrouw verzekerde, dat eenige maanden vroeger in den zomer de gezigten nog oneindig schooner waren
Zoo zeer was de levend-doode man in zijne eigene gedachten verdiept geweest, dat hij naar wind noch weg gevraagd had
Keek men naar het oosten, het zuiden en het westen, dan was er bijna niets anders te zien, dan een armoedig hoogland, met donkere dennenbosschen, bruine moerassen, met ijs bedekte meren, en blauwe
Wie doet er ooit een malle greep Die niet en heeft haer nagesleep? en Neef Buat ondervindt er de waarheid van; - maar ik vraag u in gemoede af
en u zult verstandig handelen, als u dat ook niet doet U zult zelf wel zien, hoe kwaad spreken en waarheid spreken verschillenf Toen ze Bronkhorst
Dat zij hem bij zijn kraag vasthield en hem zoo voortdurend op en neer liet loopen alsof hij te veel opium had gebruikt
Evenwel in het midden van die overhaasting nam BLOMMESTEYN een buitengewoon hartelijk afscheid van Juffrouw ANTJE die, met of tegen haren dank, hem goeden nacht kuste
Juffrouw Lotje. Heden, Juffrouw Hartog, je waart evenwel de laatste reis zo in de weer, om hem tegen te spreken; was dat sop dan de kool wel waart? Zie, ik ben nou maar een eenvoudige sloof, maar daar zou ik my nog te wys toe rekenen
Wil nu zoo goed zijn, uit te schiften wat gij daartoe zoudt willen afstaan, tot uwe zaken op beteren voet zijn gebracht.' Zij ook was hare kaptafel genaderd, en stond nu bij haar geopend juweelkistje, daarop starend, met een weemoedigen, aarzelenden blik
Een daverend gejuich, waaraan bijna geen einde scheen te zullen komen, steeg uit het volk op. De ridders zwaaiden met hunne speren, de jonk- en edelvrouwen waren van hare zitplaatsen opgestaan en juichten den Onbekende toe
wat was het een grootsche gedachte, aldus, ter bevordering der perspektief, wanden van groen gebladerte te scheppen, en, in plaats van steenen of houten beschutting tegen zonnebrand of regen
bragt hij hem in een dompig en somber onderaardsch hol, en sloot hem aan eenen zwaren ijzeren ketting, die in den muur was vastgeklonken
maar Cuff, die nu weer bijgekomen was en zijn wonden uitwaschte, stond op en zeide: Het is mijn schuld, mijnheer — niet van Vijg — niet van
In nieuw glanzig sits gekleed, met een schoon wit voorschoot, en een hoogen, welgesteven tulband, terwijl haar blinkend zwart gezicht van genoegen gloeide
De zoons van den Predikant, althands toen zij tot die jaren gevorderd waren, waarop de onderwijzing van hunnen vader hun van dienst konde zijn, hadden, als
Met die woorden maakte zij op hare beurt het donkere haar harer vriendin los, dat door zijne eigene zwaarte in twee rijke massa's over haar boezem viel
beschouwde zijn barsch gezicht met zeer weinig ingenomenheid, en Hugh gaf die donkere blikken met woeker terug
Ik geef het niet, omdat niemand het van mij eischt; en wanneer ik het ook wilde geven, dan zou ik het toch niet kunnen
De man scheen deze woorden met zulk een ingekankerden haat uit te spreken, dat Olivier van schrik ontwaakte en opsprong
Dat de minister vallen zoû. Hij herhaalde deze laatste woorden nadrukkelijk en zag toen vast zijn vader eerst aan en daarna graaf Marcella
dat bal zagen Regina en Stanislaus elkander bijna dagelijks; altijd was er de eene of andere aanleiding die hem tot haar voerde, en der gastvrouw ook was hij altijd welkom
onderzoek had gedaan, begreep de slimme vogel, dat er allicht op de een of andere wijze een sommetje uit te halen zou zijn. Hij had daarom met de meeste omzichtigheid op de tot hem gerichte vragen geantwoord
ik zou u honderd stokslagen doen geven, en u door de stad laten rondvoeren, met het lofschrift op de borst: Zie hier den grootsten
want om te wachten tot den Dinsdag was hem onduldbaar, nu hij zeggen wilde, dat hij 'Nirwana' was begonnen
omdat ik geen' zin in hem heb. Gaarne zou MAURITS geantwoord hebben, maar een aanzienlijk man met zijne vrouw was digt bij hen
Zijn hart stond nu open voor Elinor; al zijne zwakheden en dwalingen werden gebiecht, en zijne eerste, jongensachtige verliefdheid op Lucy werd beschouwd met al de philosofische waardigheid van den vier en
En tusschen die bollen vuurs zag de ontzette Held de glanzende verheerlijking wemelen der wezens, die de heerlijke starren beheerschten
de schoorsteenen spuwden een machtige vuurtong en waren als sombere fakkels, vuurtorens van Louis Couperus, Metamorfoze hel; en de zwarte walm boven de steden werd ros als damp uit
zij was zeer geheel, en zij was toch zeer verscheiden en deze complexiteit was misschien geweest de redding voor hare jeugd
gij verstaat u bij uitnemendheid in het ontleden der menschelijke gedachten: en ik betuig: dat ikzelf misschien niet zoo goed in staat zou zijn te beslissen, wat er straks in mijn hart is omgegaan
Tegenover hen stond een andere soort van echte, verlichte menschen, zij namelijk, tot wie hij en zijns gelijken behoorden
de gele kleur wat zwaarder kleurde in het midden, aan de kanten uitlopend in een fijn lichtbruin tintje, dat hier en daar als kantwerk aanzette tegen de rand van het vormpje
De tranen waren als het ware de noodige olie, zonder welke de machine van de wederzijdsche uitstorting des harten niet werkte
Heer Beringer zal doen, wat hij iederen avond doet, als hij alleen is, zich dronken drinken. Slechts een paar man zullen in den burcht zijn, en dezen maken wij onschadelijk
die in zijnen broeder bijna een' CHRISTOPHORUS COLOMBUS meende te ontdekken, zijne stem, die nog buiten het welkom t'huis niet gehoord was
En wat wil ons die Citadel maken,' sprak hij, die het laatst binnen was gekomen met een gezigt, alsof hij alleen de geheele Citadel kon wegdragen. De beide DE BEVALS schudden bedenkelijk het hoofd
Zoo pratende waren zij weder aan het huis genaderd, en nu openbaarde TESSELSCHADE haar het oogmerk van haar reisje, om namelijk, na twee dagen over de Beverwijk naar Haarlem te vertrekken
Het pad was ten einde; hun weg liep thans over de grauwe zerken heen. De kindergraven lagen ver aan den anderen kant van het kerkhof. De bloemen hielden op
En vindt u het in werkelijkheid beter, dan ik het me voorstel? Ik niet, meneer, en ik hoop mijn voorstelling werkelijkheid te zullen maken
De vrouw van zijn vroegeren kolonel, in die gamizoensplaats, waar hij anderhalfjaar was geweest. Dat wist zij
hier tegenwoordig, die my uit uwen naam, en in weêrwil, dat ik er eerst zeer weinig zin in had - daartoe is komen aansporen. - De Heer Van Espenblad zal zulks, vertrouw ik, niet ontkennen
en vele der gezegden zijn woordelijk opgeteekend, gelijk zij zelve die gehoord of voor waarheid vernomen had
indien het mij slechts veroorloofd ware, u nu en dan in volle vrijheid te zien. Gij zoudt daardoor geheel de mijne zijn; en wat zou ik meer kunnen verlangen
Dewijl de kermisvermakelijkheden, welke wij daar bijwoonden, niet van dien aard waren, dat de beschrijving daarvan eenigszins belangrijk voor den lezer zoude zijn, maar slechts dienen zoude, om mijn verhaal nutteloos te verlengen
Wij doen hetzelfde, enonze kleine staatsiehut doorgaande, hernemen we onze zitplaatsen in de rustige
en benijdden de paarden, die in haastig opgeslagen noodstallen zich reeds vergasten mochten aan het versche gras, waar de ruiven mede gevuld waren, toen de Graaf met zijn hofstoet van Haarlem kwam aangereden
Vergunt mij,' zeide Bol, 'het terrein der eigentlijke theologie te vermijden, waar ik te omzichtig zou moeten zijn met mijn woorden, wier beteekenis of strekking wellicht verkeerd zou worden uitgelegd
dien Smirre nog ooit beleefd had. De wilde ganzen vlogen onophoudelijk over hem heen, kwamen en gingen, kwamen en gingen. Groote, heerlijke ganzen, die vet geworden waren
Een timmerman, in de straat Rueilly bezig met het spijkeren van planken voor een schutting van een huis dat in aanbouw was, vond op het terrein een gedeelte van een verscheurden brief, waarop deze regels nog leesbaar waren
De kalif stootte de deur open, en deed eene schrede in de zaal, waarna hij staan bleef. Scheich Ibrahim, gaf hij nu ten antwoord
Zeker versta ik u in de zucht die u daarbij heeft geleid; maar er was u immers reeds een werk des geloofs aangewezen, en een zeer groot zelfs.' 'Wat meent gij
zweeg het fluitspel. Stilstaande zag de jonge man om zich heen. Hij was aan een grens gekomen van maanlicht en duisternis
dit had tenminste mijnheer Gulpidge; en door de Bank en de Schatkist werden wij zoo stijf alsof wij aan een hofdiner aanzaten
aurits had op dat oogenblik aan renkelaer wel des mijnslaafs lot in s aardrijks ingewanden, waar elmers de lieden wil heenzenden, die niet gaan huilen op het graf van romp
die al dat lekkers genoten en zich opgetogen in de armen hunner ouders wierpen. En terwijl wij door de straten doolden
Wel, uwe kinderen behoeven dit niet, antwoordde St. Clare, maar het mijne mag wel. Als Eva bedorven had kunnen worden, zou het al voor jaren gebeurd zijn
Rozig van het snelle loopen door den, met ijzige vaart voortgedreven, dunner geworden sneeuwval, was Stork bij de Berkemeiers teruggekomen met het dankbare verlangen naar een gezellige theetafel, en den stoel der huisvrouw had hij leeg gevonden
ik smeek je, ik hou zoo veel van je, wees niet boos op me, Lawrence, Lawrence! Zie maar, of ik niet van je hou. Hier is je portret, dat draag ik altijd op mijn borst
deze boosaardigheid tegenover haar hartstochtelijke, rechtmatige teederheid voor haar zoon scheen haar zoo vreeselijk toe
Hij kon niet anders dan eerbied koesteren voor een jongen, die zulke mooie kleeren droeg en met een palfrenier achter zich reed
En wat het ergst van alles is, een huichelaar.' 'Een huichelaar ook al! bewaar ons!' herhaalde de Pastoorsche
Het pleitte voor mijnheer E. dat hij zeide dit alles heel goed te weten en aan zoo'n verhouding de voorkeur te geven
met geen zak te vinden waarin dat andere zakje zitten moest! Is dat alles? vroeg de vrouw des huizes, ton er een verwarde hoop van koperen en zilveren munt op de tafel lag
in de gelegenheid te zijn van in kennis te geraken met eenen man, in de Nederlanden zoo hoog gëacht als de Heer Vicaris. Vergun mij
Wil je dan nu niet naar haar toegaan en tot haar zeggen: Ik verzoek u heen te gaan? Jij hebt immers verstand van hooge politiek
In den laatsten tijd had zich eene treurige kwaal van hem meester gemaakt; eene verlamming in de heupen
Honderden menschen waren daar samengestroomd om het vreeselijke schouwspel bij te wonen, dat daar zou worden afgespeeld; de dappere verdedigers van IJselstein zouden straks voor den hoogen rechter moeten verschijnen, ten einde te loten om leven en dood
terwijl hij met elken stap den verliefden aard van Hugh en Tappertit van ganscher harte verwenschte
welke hij in haar portefeuille had gevonden. Sedert Alexei Alexandrowitsch zijn huis had verlaten
en spoedig hadden wij de woning gevonden, die aan het einde van het dorp was gelegen, omringd van hooge boomen, wier takken in den nevel schenen te wiegelen
maar hoe hij hem ook verheft, om zijne geleerdheid en goede zeden, hij betuigt altijd zijn leedwezen, dat hij omtrent eenen SERVEET zoo gestreng gehandeld had
Ik zal het probeeren, zei Amy, want die raad was naar haar smaak; en na zich haastig aangekleed te hebben, liep ze de vrienden na, die juist achter den heuvel verdwenen
Maar, arme kerel! hij werd terstond daarop aangetast en hij was niet te redden. Ik heb nooit iemands verlies zwaarder gevoeld
maar de zwarte zijden of donkergrijze japon die ik draag, moet van een goeden smaak en van solide stof zijn; mijn toilet moet sérieux zijn, maar niet schraal
waar de gansche stad een hoop damp was, bevracht met dof geluid van wielen en eene reusachtige verkoudheid
Waar ik mij ook plaatste in de slaapkamer, overal verbeeldde ik mij dat zij mij aanzag, evenals haar waardige echtgenoot, wiens vervaarlijke pruik in sierlijke lokken langs zijn schouders
Dat is hier geen praten, zei de veldwachter, nadenkend pluizend aan zijn baard, mopsneus diepzinnig vooruit. As dat geen praten is, weet ik niet wat praten is, sprak lange Hein met nadruk
en gulhartigheid van haren aard. elfs, toen hij haar berigtte, hoe hij, op het onverwachtst, zonder daartoe eenig aanzoek gedaan te hebben, van uitenant tot apitein was bevorderd, een uitwerksel van het gesprek
En o, Mijnheer, gij zult het toch zeker niemand zeggen! Loop naar den donder, meid! Waar houdt gij iemand voor? Wel natuurlijk niet, antwoordde de man
Het bezoek van den ouden man duurde niet lang. Met zijn gewoon voorschrift maakte hij er zich af: 'Rustig houden, mevrouwtje lief, je weet ik hecht veel aan melk koud of warm
En Duimpje schreeuwde zoo hard als hij kon: Ik zal je alles geven, steek je handen maar naar binnen. Dat hoorde de luisterende keukenmeid heel duidelijk, ze sprong uit bed en strompelde de kamer binnen
Deze vraag was tot Bumble gericht, maar zijne vrouw kwam hem met het antwoord voor
De denkers peinsden, terwijl de grond, namelijk het volk, door revolutionnaire stroomingen doorweekt, onder hen beefde met ik weet niet welke stuipachtige schokken
zien kreeg. Het vertrek was geheel ledig, wat meubelen betreft
de eerste ollanders, die den togt naar de ost- ndie ondernomen, en daardoor den weg gebaand hadden tot die zoo aanzienlijke aatschappij van kooplieden, geboren waren
en dien men elken dag van negen tot vier den kleinen jongens een weinig kennis kon zien bijbrengen. Nathaniel
Maar toen Pieter des voormiddags van eenige boodschappen, die hij voor zijn toilet te doen had, thuis kwam, stond zijn aangezicht akelig bedroefd
en toen wij daar waren klemde hij opeens mijn hoofd onder zijn arm. Mijnheer! mijnheer! riep ik uit. Doe dat niet! Geef mij geen slaag
en een jonge, deftig uitziende man was daarop geklommen, en had gesproken. Dat spreekgestoelte was opgericht op de stoep van de groote broeikas
geen hij noemt ponts des arts kunstbruggen maken, de door de regeering ten gunste van het Fransche volk uitgesproken redevoeringen uitventen, en tusschen de straatsteenen krabben
De jonge Vlaming voelde dat zijn benen door de knieën van de Fransman gedrukt, zich bogen en de grond ontgingen. Dit langdurig gevecht, waarin hij voor de eerste maal des levens zijn moed zag feilen, was hem pijnlijker dan de hel
maar toonde later altijd, dat hij Grimaldi's getrouwe en werkelijke vriend was. Deze bracht twee maanden in stille droefheid door
Wat zijn wij voor elkander? Wie zijn wij? Wie zijt gij? Wie ben ik? Verstaan wij elkander omtrent den keizer. Ik hoor u Buonaparte zeggen
de kachel was te klein. Zou het mogelyk zyn madarae Dor te behandelen, niet als een levend wezen, maar als een meubelstuk
en toch, zoo dit ware, had Eckbert later dit voorstel kunnen aannemen als pisaller; Julie Ditmar, die langzaam wegkwijnde door haar ongelukkigen hartstocht, zou hem waarlijk niet hebben afgewezen
ok wil hij precies op de hoogte gehouden worden van je vorderingen. ij zal je nooit antwoorden of de geringste notitie van je brieven nemen. ij verfoeit dat gecorrespondeer! n, hij wil natuurlijk geen last van je hebben
Het hof werd gehouden op het gras by den vyver. Ik herkende, in een zekeren admiraal onder myn rechters, myn ergsten vyand
sprak hij er van op dien langzamen, mijmerenden toon, waarop hij aan Cleo en Ro zijn geliefkoosd sprookje uit Andersen voordroeg: dat van het verloren paradijs
Maar verbied ze dan ook, hun blikken op te heffen tot den sterrenhemel! Zij weten immers niet, dat die lichtjes daarboven werelden zijn. Onweerstaanbaar echter worden de kinderen tot het uitspansel aangetrokken
Het gras onder myne voeten te laten groeien kwam niet te pas; ik zette dus myn paard in een fikschen gang
Ik was regt blijde, toen de dag aanbrak, en de slangen naar hunne holen terugkeerden. Ik waagde mij nu weder naar buiten, maar ik rilde over mijn geheele ligchaam
en van daar naar de kerk, midden in den ochtenddienst invallende, want het was Allerheiligen maar daaraan had Therese niet gedacht
Wat hij niet zag en hoorde en voelde, dat was de heel stille kracht, die wel neêrsloeg, maar toch smeulde, als een vulkanisch vuur onder de schijnbaar rustige dreven van bloemen en vriendschap en vrede
en men haar algemeen voor eene vreemde prinses hield. Zelfs haar vader, hare moeder en hare stiefzusters herkenden haar niet
Zodra zij met Maria in de kamer gekomen was, had zij de valk van de stoel op haar hand genomen en was met hem bij het bed van Adolf genaderd. Mijn waarde broeder, riep Maria, hem een zoen op zijn bleke wang gevende
onbewust hadden gehoord het vaag aandonzende mysterie, als een muziek van gewoonheid, een muziek, die zij niet hadden geteld, alsof het mysterie gewoonheid was
de spijs werd gekruid door het lieve humeur van zijne steeds knorrige gade, waarom hij spoedig naar zijne, onzen lezers bekende, kamer ging en zich daar opsloot
Eindelijk besloot zij aan haar man zelf te schrijven. Zij had den brief reeds af, toen haar een brief van gravin Lydia gebracht werd
Ik zou ondankbaar zijn! O! dat nooit! Er bestaat maar één rein geluk op aarde, maar één troost in alle ellenden van het leven
zou hebben ingericht. Niet aan de ruimte haperde het, dat is waar! want het was geene enge, morsige kluis, zonder licht of lucht, het was eene achterwoning, die voormaals als tuinhuis had gediend
dat er een aantal lastige schuldeischers zijn, die met het huwelijksgoed van zijne vrouw moeten betaald worden. Kortom, dat de edelste aandoeningen van zijn hart
Gij weet wel, Lijsbeth, dat wij geestelijken ons ook zoowat met de politiek inlaten.' 'Ik heb dat meer hooren zeggen, dan. ik begrijp niet hoe de consciëntie zulks veroorloven kan aan een waardig evangeliedienaar
zijt dus geen doodgraver? hernam Fauchelevent, zich als een drenkeling aan deze zwakke twijg van redding vastklemmende. Het een belet het andere niet
Zij kon geen tegenwerpingen maken, maar beet zich op de lip en haar gezicht nam een uitdrukking van haat aan. Intusschen beefde Cosette. Zij waagde toch te vragen
Ook was moeder BUISMAN, welke nu meerder vrede met zich zelve had, daar zij deze inschikkelijkheid omtrent hare dochter had gebruikt, spraakzamer dan anders
een toestand, die nog pijnlijker was. Hij deed een poging om op den Lohengrin terugtekomen. 'In den Lohengrin, mevrouw, is het godsdienstig gevoel bewonderenswaardig in de muziek uitgedrukt
zijn kleedij kon moeilijk doen raden tot welken stand hij behoorde, maar vormde veeleer een mengelmoes, dat alle standen aanduiden kon. Over de groene kiel
Zoo spraken zij, toen eensklaps hun gesprek gestoord werd door het geluid van de koehoornen, die door het gebergte klonken; en waarna zich de veehoeders met hunne kudden vertoonden
De fakkel viel Willem uit de sidderende handen; zijne knieën knikten. Op den tast kroop hij voort, geen geluid hoorde hij meer. Eindelijk voelde hij iets, een mensch
Er hing gedurende enkele seconden eene afwachtende stilte in het vertrek, een atmosfeer van lood. Toen sprak Bertie en zijne stem smolt van
De appelboom bleef staan, de kerseboom ook. De haver bleef staan. De jongen keerde zich naar de achterblijvers
die langer zijn dan al de anderen, zoodat ieder zien kan, dat deze de bruid en de bruidegom zijn, volgens de onderwijzing van
daarbij werd zij de erfgename van een te groot vermogen, dan dat eene jonkvrouw, in zaken onbedreven, daarvan terstond het beheer op zich kon nemen. Er moest een voogd zijn
en keerde zich eens om, ten einde zich er van te vergewissen, dat zijne echtgenoote hem werkelijk volgde
dat is een troost. Kom dus maar hier op mijne knie zitten, liefje, en luister naar rede, zeide hij, en vatte haar bij den arm. Pas op, Simon Legree
na de somberheden de blinde driften den geest verduisterden, tot hij de moordenaar was zijner moeder geworden, en haar het zwaard had door de borst gedreven
en verstout u niet, mij weder onder de oogen te komen, zonder mij de kleederen der prinsen te vertoonen, opdat mij daaruit moge blijken, dat gij volgens mijn bevel gehandeld hebt
Hoe hard het mij valt, en gelooft gij dat niet ANTJE, gelooft gij dat niet? ANTJE WYNSTOK. Nu ja, nu ja, BLOMMESTEYN ik geloof het
Ga, en doe uw plicht! Leen geld voor de reiskosten, en wie het u geeft, laat hem Weten, dat ik te trotsch, te fijnbesnaard
De stem klonk opgewekt, doch zwak en behoorde aan een jongen man, die op, eene rustbank lag met den rug naar de deur
Deze Rudolf was een Zwitsersch Edelman van den echten stempel. Minder dan van Attinghausen en Stauffacher had hij zich echter met de zaak des opstands ingelaten; hij had zijn
dat stellig een degelijk, misschien een uitstekend verstand bevatte, in Frankrijk met het bagno begon en in Engeland met de galg eindigde
Doch broeder Van Loodijck had hem verzekerd: Dominee wenschte zijn gemoed te ontlasten. Naar dien wensch had de Kerkeraad zich te schikken. En nu Dominee had gesproken, nu getuigden zeker de andere leden van den Kerkeraad mèt hem
Gij hebt toede voorwaarden voor u zelven gemaakt, wat ie ook waren. Hy zal een armzalige figuur gemaakt hebben tegenover uw geslepeuheid
Tapley, zei hij; ik zal openhartig met u spreken. Zoover ik u ken, en naar wat ik van Pinch over u gehoord heb
De aarde was dus meer verlicht dan de hemel, wat steeds eene bijzonder onaangename uitwerking doet; en de omtrek van den lagen nietigen heuvel
Amine was te zeer geroerd om op deze beleefdheid te antwoorden; haar hart was zoo ter neder gedrukt, dat zij meende te stikken
ik ben hier niet om praatjes aan te hooren. Laten we daarmee ophouden; de wacht is beneden; terstond voort of de
Doch ze toonde niet, dat ze zijn schrikken kinderachtig vond Integendeel, ze bleef haar stille tactiek volgen, en zij nam daarbij evengoed haar voorzorgen tegen ontdekking
Ik spreek tot hem als tot mijn mindere, antwoordde de vreemdeling, op een vroolijken toon, die als in weerspraak was met zijn woorden
Mijn vader, zeide Prince, ter zijde tot mij, met een waarlijk aandoenlijk geloof aan hem, is een beroemd persoon. Mijn vader wordt algemeen bewonderd
Later werd de stad eene verblijfplaats voor roovers en boeven, die een schrik werden voor de schippers, die den Rijn bevoeren. Aan de rooverijen en misdaden van dat gespuis werd echter een einde gemaakt
Hij zag meermalen zijne eenige dochter onbeschrijfelijk teeder aan, als vreesde hij dat de gruwzame booswichten haar vroeg of laat nog eens zouden uit elkander nemen
met de eene hand zijn oude vodderige broek vasthoudende en met de andere in zijn verwarde haren woelende. Ik stond stil om het huilende kind
Ik ga er heen, sprak Othomar. Hij sponsde zich met den zakdoek het bloed van het oor en hield het, dadelijk doorweekte, batist er tegen aan
en dunne aren dragen. En als men zijn zoon uittrouwt zullen geen kinderen uit het huwelijk voortkomen, en man en vrouw zullen spoedig naar den priester gaan om zich te laten scheiden
Wat was deze gestalte uit de duisternis, die geen andere zorg had, dan eene opgaande star voor schaduw en wolken te behoeden? Dit was Jean Valjeans geheim; dit was ook Gods geheim
Neen zeker niet, antwoordde Den Bergh, blij, dat zij hem aansprak, al was het ook over Aylva. En hij zei het met overtuiging en voegde erbij
En zij scheen gelijk te hebben. Zijne woede zakte in-een, als spierloos, in eens. Eene groote somberheid kwam over hem: eene moeilijkheid van verwikkeling
Onthoud nu, vervolgde hij, wat jebeloofd hebt, en denk om mijn kameraad, en ga naar huis. Goedennacht, mynheer l stamelde ik
an alle de kennissen en vrienden en vriendinnen van de ruid, en ruidegom, werden sierlijk opgeschikte mandjes met allerhande soorten van suikergebak ten geschenke gezonden
een menigte opgepronkte heeren en dames uit vreemde landen, welk een gewemel van landlieden uit de verschillende kantons
wat moest uit den aard der zake allengskens het gevolg zijn van de uitvinding en van het meer en meer in gebruik komen der werktuigen? dat het levenlooze vermogen meer en meer de plaats innam van de denkende kracht
en zeide dus eenigszins barsch: Gij moet mij zoo geen antwoord geven, kind. Ik steek er den gek niet mee. Zeg mij waar gij geboren zijt
O! ik verdiep me nog zoo graag in den tijd, toen ik bij U was; spoedig hoop ik allen in gezondheid weer te zien. Mijn beleefde groeten aan juffrouw Barbara en uw dochter
Ik denk er mij wel deugdelijk buiten te houden,' zeide Leentje: 'jij bent de man, die haar verzocht hebt; jij kunt ook zorgen, dat zij naar verdienste onthaald wordt
Hy had in dit opzicht veel van een Yankee. Inderdaad verschilde zijne theorie niet veel van de vermaarde Amerikaanschespreuk
alwaar, volgens VELASCOOS belofte, het schuitje werkelijk lag vast gemaakt. Met kracht van riemen haastte hij zich naar de plaats waar het kind gezonken was
Haar opvoeding was voltooid; men had haar namelijk den godsdienst, en ook en bovenal uiterlijke vroomheid geleerd; voorts de geschiedenis
De oude straatweg was zoo gemakkelijk, de paarden waren zoo frisch, en ik vervolgde mijn weg met zulk een spoed, dat ik reeds halfweg
hieven zij, velen van hen, den knots op en vielen wel onder de zwaarte maar hieven zich weêr, giechelende in hunne baarden
e oude eer gaf ondertusschen order, dat er een stalmeesters knecht gehaald werd, om het paard van weg te brengen. en van het gezelschap had juist den franschen redikant aangetroffen
Lang had zij de achting, welke allen vader Madeleine toedroegen, gedeeld: doch, daar zij gedurig tot zich zelve zeide
dien zij uit de verte trachtte op te nemen. Zonder er zich zelf van bewust te zijn, bergde deze terstond dien indruk in het een of andere hoekje van zijn hersenen
maar, dat hij het nu, in het midden van vroolijke verwachtingen en wenschen, zoo akelig en verlaten zag
es digna de mesericordia buestro grande obstinacion. Wacht even, Heer Secretaris, sprak van der Werff
en hare vragen legden eene gemeenzaamheid met de menschen en dingen in die streek aan den dag, welke hem zeer verraste
Jawschin haalde hem met zijn muts in de hand in en begeleidde hem naar huis. Een half uur daarna kwam Wronsky weer tot
en werd opgevolgd door Jonker Johan van der Does, dien men wel als Bevelhebber der verdedigers had leeren kennen, doch wiens daden, als Stadsvoogd, men nog afwachten moest
Grootvizier,' zei eindelijk de kalif-ooijevaar, 'dat is een gek ding; maar zij is eene prinses, en dus moest gij haar maar nemen
Juist openden zich de slagdeuren en een boerin kwam naar buiten. Zij zag den wandelaar en merkte waarnaar hij keek. Een Fransche kogel heeft dat gedaan, zeide zij
alsof zij een tolk ware tusschen de wereld der gewaarwording en den bewusteloozen man; of zij veranderde iets aan het verband eener wond
De maan kwam op en zacht weêrkaatste haar blaauwachtig licht als eene schitterende, golvende strook in den onafzienbaren Oceaan, en altijd nog zat hij te peinzen, te zuchten
tulle met loovers. Miss Hope vertelde hoe zij er aan kwam: een van de kameniers van de koningin kende zij, doordat deze vroeger gediend had bij eene Amerikaansche
en de loop der zaken zoodanig kan zijn, dat gij uwe dierbare na uwen dood zoudt moeten achterlaten, in eenen, anderen driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager toestand, dan gij wenschen zoudt
Wat zeg je daar? die landlooper met.' 'Laat mij uitspreken. Meermalen heb ik u gewaarschuwd dat onze verteringen te groot waren, te meer daar ik in korten tijd verschillende zware slagen heb gehad
bijna even ver van de twee uitersten, beide zien konden, zouden ze eene zeer leelpe zaak zun geweest
en privilegien op sijn fransijn geschreven, en van kostelijke zegels voorzien, maar het mogt haar, ten tijde van oning, niet veel baten, zich daarop te beroepen
een klein eindje liep op een aschpad, dat hij met dat doel had gemaakt, zonder een oog van de gravers af te wenden, strompelde hij altoos op de maat van zijn deuntje
Een echt! Om ons te laten gevoelen, dat de Hertog van Oostenrijk en niet de Keizer van Duitschland onze Heer is, heeft hij te Altorf op de Markt een' paal gezet
maar wij sloegen er geen acht op; later eerst kwamen die woorden mij weder in het geheugen en bewezen mij toen
Ja, meer dan eens. Staatkundige vrienden zullen? t soms doen; ze doen T t zelfs dikwijls, langs den een of anderen weg
zag hij hem tot zijne groote verwondering buiten kennis op den grond liggen. Hij schreef dit toe aan de groote mate van liefde, welke de prins voor Schemselnihar moest gevoelen
Eerst konden de ouden niet goed begrijpen, wat zij zagen, maar toen herkenden zij hun dochter, en waren natuurlijk verbazend blij. Terwijl nu de wilde ganzen en Maarten, de
of liever, er zijn vrouwen en er zijn. Die bekoorlijke gevallen schepsels ken ik niet en wil ze ook niet kennen
Ik besloot alien twijfel hieromtrent op te heffen, en als er zoo'n scheidsmuur tusschen ons bestond
De drie kleedjes als zon, maan en sterren, borg zij in een notenschaal, trok den bonten mantel aan, en maakte haar gezicht en handen zwart, met roet. En zij heeft God aangeroepen en is toen heêngegaan
Bij deze plotselinge vraag, richtte de man zich verschrikt op. Hij boorde zijn blik tot in het diepst van Enjolras' eerlijk oog en scheen er zijn gedachte in uit te
Het was zoo laat, dat wij u al hadden uitgeschrapt, terwijl hij de deur weder sloot. Hoe komt gij zoo laat, mijnheer
Onverhoeds echter liet hy zich door medelijden verschalken; en medelyden voerde hem tot
in twee schier gelijke deelen doorsneed, om zich wat verder, waar nu de kraan is, in het Sparen te ontlasten; maar men had de zwarigheid, hieruit ontstaan
die meid! Het was nu zoo. Hij had haar toch wel veel te danken. Zijn obsessie was hij kwijt. Tot welken prijs! o, als hij doordacht
dat, zoo zijne winsten al eens bijzonder groot waren, zijn werk toch altijd daaraan geevenredigd was geweest
Wacht maar, Boffin, er komt nog meer. Gij hebt op eene onwettige manier hier omgewroet. Gij zijt bij dat omwroeten gezien geworden
Othomar kwam nader; hij ging voorbij den keizer, hij knielde neêr aan het bed; een glimlach lichtte over Berengars gezichtje
Eerst kwamen zij aan het starrebosch, doch van de hooge pijnboomen met hun machtige, roode stammen, hun eeuwig groene kruinen, waardoor de wind met grootsche eentonigheid zijn ernstige liederen zingt, had Bertha een afkeer
nadat hij plaats genomen had, verhaalde haar, dat hij den volgenden dag naar Suriname vertrekken zou, en voegde daarbij, hoe zich de gelegenheid daartoe aan de hand gedaan had na alle de ongelukken, die
Schaduw gaven die boomen slechts weinig; de kleine leerachtige bladeren keerden hunne dikte in plaats van hunne vlakte naar de zon, die dan ook met hare brandende stralen ongehinderd den bodem van het bosch