AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
daar kwam aleida binnengedribbeld in zondagsstatie van domineesvrouw haar deftigheid verklaarde de onrust der koffietafel aleida ging uit met de kinderen uit als domineesvrouw zou zij met man en kinderen op beuk en beek vooraanzitten bij het christenfeest der liefdadigheid voor jeugdge
in de andere zaal meende stork onderdrukt gelach te hooren even bladerde hij in het weekblad toen stond hij op legde punch op het stapeltje vr renck en zei plagerig hoffelijk dank u zeer meneer renck wat gaat die punch achteruit vindt u niet
nu hij ervoor zat nu hij hier wàs te midden der heeren kon hij van zichzelf niet begrijpen hoe hij op het idee was gekomen hij greep in den zak naar die volksbanier's hè o
leo die van de sneeuw vertelde hoe de kerk er had uitgezien door wat de menschen mee binnen brachten hoe de koetsier op het rijtuig van het kasteel een sneeuwen pelskraag had gedragen en hoe de koster had gejammerd omdat ze met z'en drieën hadden moeten trekken toen er maar geen geluid uit de klok kwam
zij zweeg met de hand veegde zij zenuwachtig langs mond en wang zij was veel minder op haar gemak dan toen ze in hun korte onderhoud van s morgens zich bereid had verklaard naar hem toe te komen
dien op een anderen dag mocht komen als het niet te veul overlast gaf voor de frulle dat dien d'er kostgeld niet s woensdags haalde ze keek nu pertaal de mevrouw in de oogen ze dacht nou mt het dààr ga k niet van of als kostgeld zalle ze n et betale
daar grondspeculanten hem de bosschen en akkers hadden afgekocht voordat hij bedacht raakte op een villa park nu wil hij den last van de drukte niet hebben papa is zelf een kaart gaan vragen ijverigde mies maar heeft er evenmin een gekregen
zij huisgenoote in de pastorie mocht nu van hem zulke woorden verwachten gods straffende hand ligt op mij neeltje althans indien dina de waarheid spreekt in dit mijn huis zou zwaar zijn gezondigd ik zal mij verdeemoedigen tegenover de gansche gemeente als dit in de pastorie is gebeurd
als ie niet zukke dingen gezeid had altoos ernstig en met zoo'n warmte van en vriend had ie verteld en vriend die te utrecht op studie lag die ook kennis had an en burgermeissie waar ie s zondags mee wandelen ging eens in et bosch had zij gezeid
juist wat hij altijd voor hem gewenscht had zelfs nu was er geen boosheid in vader enkel bedroefdheid arme vader t was verschrikkelijk voor hem wat zouden ze spotten en schelden in t dorp laf gemeen achter vaders rug vol schadenfreude zouden de liberalen zijn
dit is mooi van thijs the walk vlug was berkemeier opgerezen en had van den wand de plaat genomen die hij stork nu voorhield k zie niet wat het voorstelt bekende deze
deze bleek het schrijven een eerewerk te vinden nam honorarium slechts aan uit noodzaak en stelde zich gelijk met burgemeesters rechters en dergelijke dienaren van het rijk die wanneer ze hun betrekking kiezen weten slecht bezoldigd te zullen worden
dominee deed zijn best tot een glimlachje plotseling wist hij niet wat hij moest vragen o ja van dina de bodenbedstee hebt gij er op tegen neeltje het zou maar voor kort zijn misschien voor één nacht
zijn rosse kop met welig winterhaar en zijn trouwe complet van katoenfluweel onder den schijn der twee kamerlampen blinkend fonkelend schitterende edelgesteenten van sneeuw afdruipend hij verzekerde zich zooveel mogelijk te hebben afgeschud mag ik binnen mies je kamer
ik wil er toch nog wel eens naar toe ik zag er een paar curieuze menschen maar wat ik verwacht had was er niet misschien is daar iets in den haag van te vinden misschien ook niet
vrijheid hrt de vrijheid erbij en hoort die niet bij alle denken ik noemde het begrip omdat we spraken van kunst en natuur naar aanleiding van dat opstel over realisme waar berkemeier het over had kunst ontstaat in een vogelvlucht gaat bven de willekeur en de toevallighedens van de natuur
stork wist van matthijs maris niet veel had het opstel van van johan de meester de zonde in het deftige dorp deyssel gelezen en vroeg zich af waarom de schrijver van euthanasia anderen zou wenschen op te dringen dat hij voor teere droomen veel voelde toen hoorde hij tot zijn
ik had straks ook naar het station moeten gaan om één uur ben k er geweest besloot berkemeier deemoedig mies zuchtte zij vreesde kleestra's invloed op mannie de stemming aan tafel was juist zoo prettig stork meende dat hij wel mocht doorvragen
neuriënd stapte hij door de eenzaamheid van zijn kamer terug neuriën deed hij graag en vaak doch nu ergerde hij zich over zijn doen en toen hij de honden toesprak die niet eens de koppen oplichtten troffen die opgewekte stemklanken hem als valsch hij was toch geen man om komedie met zichzelf te spelen
rustiger las herman voort vader was meer bedroefd johan de meester de zonde in het deftige dorp dan boos hij had zondig gedaan dat wist hij vader verweet het niet eens zoo hard schuldbewust las herman bezwaard hij besefte sinds lang wat dit zijn zou voor thuis als hij het niet gebeurd kon maken
gestadig voelde hij zich onveilig als een gevonniste wien in hechtenisneming bedreigt hij had zich voorgesteld dat vader johan de meester de zonde in het deftige dorp plotseling vr hem zou staan of meneer van woest zou komen of er was aan den lord rector geschreven
leo huilt met de wolven mee die is bij de màmma in kas die brengt flikjes mee voor jopie dan opeens stond her daar als een engert met zijn zwartdoorspikkelden stompneus zijn zware kaken met magere wangen verschrikt geërgerd lag ze méér wakker
was naar beneden gegaan om voor de koffietafel te zorgen na mantel en hoed te hebben afgelegd zat moes bij wim zijn tafelstoel daar kwam leo die even was weggeweest de kamer in heel vreemd voorzichtig
toen had hij nog zijn recht van kritiek toen alleen nog gezondigd tegen zich-zelf t was verschrikkelijk dat hij dit had gedaan hij voelde nu zijn schuld ten volle juist nu doordat vader geen huwelijk eischte
zou her vragen om en betrekking zeggen dat et nie ging mit stedeeren dat ie graag z'en kos wou verdienen mit die z'en voorspraak wier je dat bezworen had her et er dat ie zou vragen
volslagen donker was het beneden en alles lag stil zwaar tikte de overloopsklok haar maatslag kon ze van domenee gedroomd en gemeend hebben hem te hooren zij verkromp van schrik daar de torenklok sloeg
voor een vroom man als hij ben jij veel erger dan een inbreker hij heeft gevraagd of je es aankwam d'er waren zieken toen cornelia even later het macaroni en hamschoteltje binnenbracht en meteen van tusschen bovenarm en borst het leitje nam met de opgeteekende boodschappen bleek ook daar dat de pastorie den geneesheer behoefde
met hun negenen in de rij vulden ze juist de lengte van t pad dat van één hoek naar den tegenovergestelden recht heenging door het hooge gras jedes thierchen hat sein plaisierchen en deze beestjes waren het zijne de menschenteelt kwam er voorloopig zonder hem maar die van de honden zoù hij hervormen
in haat dacht hij die wedelaars en zuchtend ging hij de tortels verzorgen zuchtend sleepte zich dina naar boven vader zou komen zoo kon ze niet blijven ze was er nog bezig toen ze hem hoorde even later weer moeder's ruziestem waar vader's brommen
opgewonden had zij t waarschijnlijk genoemd dat dina nu hier binnengeroepen wel blijken zou de schromelijke beschuldiging niet te kunnen volhouden en de onrustvoren ziende op wedelaar's gelaat
gelukkig werd hij dit keer niet driftig nu kraakte de trap piet kwam naar boven hij zag dien in den schijn van het kleine lampje en genoegelijk deed het hem aan dat ze met een jak en het haar in orde toch weer vrij gewoon er uitzag
klacht trof dina vreemd ze begreep d'er eigenlijk niks van moeder had straks ook d'er iets van gezeid maar toen deed ze zoo fel tegen haar toen was het niks als tieren en schelden slet en sloerie van haar en vrouw telders toen had ze d'er alleen van begrepen dat moeder om haar had ruzie gemaakt met de vader en moeder van mijn
kom leek méér het kasteel een ruïne maar toch stork onderging de poëzie dezer oude voornaamheid juist als wanneer hij knaap hier logeerde s zomers in groen en met kerstmis in stilte
veel te bepraten valt er wel niet ik zal er dominee over spreken zij schokte verschrikt maar eerst met je vader en wees maar gerust dominee zal het verschrikkelijk vinden maar ook hij zal zeker begrijpen dat zijn zoon de meeste schuld heeft
je weet aan de deur van de oranjerie zeg dat aan dina en stuur haar dan wat vroeg naar huis wil je nu neeltje vragen van het rijtuig ja
slechts dorst zij op de uitgangsbeurten van dina de kinderen althans wanneer er een niet wel was noode aan neeltje overlaten haast beschroomd trok hij dan alleen maar van het napraten s maandagsmorgens kon helaas nooit meer sprake zijn
en zij zelf zou zich nie sjeneeren het dorp mocht weten wat er gebeurd was zoo wist het dorp het van dina èn herman dina was nog in de pastorie toen de baas uit het winkeltje waar neeltje hààr boter en kaas voor de keuken placht te halen bezorgd haar aanziend vroeg of dat waar was
de volgende avond had ie haar opgewacht op de schenkelweg onvoorzichtig want dik'els brachten vader of piet er weg na een uitgaansavent en et was die n avent maan dien meid ik hou zooveel van je en weer dat-ie et niet kon hooren a's mevrouw tegen haar uit de hoogte
mogelijk was het heele geval niets dan een onvoor zichtigheid zooals dienstmeiden er vele begaan wellicht de eerste niet van dina geloofde hij dit t vervloekte spel verliefd was ie niet nou zuiver evenmin
alsof berkemeier stork's gedachten had gevolgd en zich nu met de hovink's mee beleedigd voelde begon hij af te geven op den pauvre gentilhomme die met middeleeuwsche begrippen een gevangenisleven sleet in dat tochtgat van een ruïne net als de burchtheer uit
zonder ooit ergens te huichelen spande hij gestadig zich in om aan de eigenaardigheden van het dorp te wennen zijn werk verrichtte hij ijverig hij bracht zoover het noodig was andere dan dokters visites op de societeit en bij toevallige ontmoetingen schikte hij met het gemak van zijn opgewekten aard zich zooveel mogelijk naar de menschen
als het herman's damaskus reize wàs had hij de vader niet als abraham de hand uitgestrekt om zijnen zoon te slachten verwezen bleef ds wedelaar staan
hoofdstuk kleestra was op een rijwiel van stork heen en weer gefietst naar zijn heihut op een dag die met vleugjes van lentezoelheid hem even had doen verlangen naar buiten
doch het zat er hij kon niet johan de meester de zonde in het deftige dorp anders en met angstig verlangen dacht hij aan den avond wanneer zij bij hem aan huis zou komen zij kon er omstreeks half acht zijn op haar uitgaansavond hielp leida meestal met het uitkleeden dat wist stork uit de weken van het logeeren
de dokter herinnerde zich het kerstdiner toen de dichter twee volle uren in die herberg had verdaan de biljarten op de societeit zijn beter erkende de groote liefhebber nu
weet er van korzeligde hij kortaf de huishoudster tegemoet die altijd volijverig het ongewone bezoek wilde melden en legde haar den jekker dien hij op het plaatsje wat had afgeschud over den arm opdat zij het ding te drogen zou hangen
ja dien wist handig te intrigeeren alles had samengewerkt naar dat als professor maudsley vlak vr de vacantie niet zoo onhebbelijk was geweest zou hij niet zoo moedeloos zijn
en loes die juist keek of goudhaartje nog sliep werd heerlijk ingezeept met sneeuw wim kraaide van pret en riep neeuw neeuw hij kon nog de meeste woorden niet zeggen
dan bleven die twee wel binnen het hek zoo kon hij bij mevrouw enschedé doen en bij de freules van den bergh maar op lommerlust bij de hovinks was die ellendige keffer en bijter van een pincher die na zijn opspelen tegen de staart en nero zijn baas reden zou geven om onrechtvaardig te mopperen dat de honden van den dokter het grint omwoelden daarom liep stork hier maar eerst even verder bracht het tweetal in den leegen fietsenstal van café bellevue en ging daarna den pols voelen van
hun neef de oudste zoon van hun overleden broeder was er luitenant-kolonel bij de veld artillerie bij hem kon altijd worden gestald hugo was in zijn huwelijk niet gelukkig
rillend op eenmaal van koude bevangen wendde herman zich om en keek in de gazellenoogen van den egyptenaar die geduldig wachtte dezen zei die stad niets ook niet bij zonlucht
ik zie zulke menschen nooit van nabij ik dacht belangwekkender typen te vinden alle excuus voor me dorpsgenooten weer viel het zwijgen over den disch toen de huishoudster het nagerecht bracht wisselde stork enkele woorden met haar over verzorging van een paar honden
slachtoffer van den mekaniek tijd een mensch op een fiets trnt als op een paard hier in het dorp genoten de menschen van de natuur nooit anders dan op tronen en nog maar zoover hier natuur wàs
hoe kom jij nou wat zit je d'ar z moeder die juist aankwam had de vraag gehoord dat most piet noodzakelijk vragen was het soms al weer an mit mijn nou maar zoo lang mevrouw wedelaar dien niet meer in d'er huis wou hebben omdat ze boos was door de schuld van vrouw telders zoo lang kwam mijn hier niet over de vloer
dukter krijschte hij en duwde stork een exemplaar in de hand is t er nùg iement die het wil leise wat is dat toch wat hebben jullie verbaasde stork zich
dina was opgesprongen ontsteld ze stond daar in den donkeren hoek met starre oogen en open mond van moeders boosheid begreep ze niets meer zij was weggestuurd uit d'er dienst waarom moest piet daar een standje voor krijgen wat in go's naam dee mijn d'er
en indien eenige ondoordachte handeling van herman een buitengewone tegemoetkoming noodig moest maken dan zou hij wist het een enkel woord daarover aan de lieve van lakerveldjes volstaan nochtans griefde het den vader dat zijn zoon niet meer onmiddellijk tot hèm dorst komen
hij nu meneer renck aan of die vandaag geen partijtje maakte het drong in hem schielijk zich goed voor te doen opdat men hem niet vijandig gezind werd toen hoorde hij tot zijn verbazing van laer die naast van linschooten zat spreken over de volksbanier hij hoorde hem zeggen het ding ligt hier
hebt u de bal nou gemaakt vroeg kleestra ik ga na huyss kum mee zei hovink hij was woedend op allen ook op
de plotseling blijkende begeerte om nog voor predikant te beginnen ook dan voor den vader een beangstigende verrassing gebleven zijn die schrikkelijke gedachte die vrees waarmee hij het teerste het heiligste in de zieleroerselen van zijn eigen kind kon kwetsen
och het kind wil weer niet slapen had berkemeier johan de meester de zonde in het deftige dorp gemelijk uitgelegd verder was er een norsch zwijgen naast hen het geregelde doffe geluid van iemand die met langzame stappen heen en weer loopt
zou hij als schoonzoon komen te verkeeren bij den tuinknecht gijs van rooien hij stak het grasveld vr de kerk over een ongejohan de meester de zonde in het deftige dorp zellige open plek thans tusschen de bijkans kale boomen op het smalle diagonaal pad liepen niemand dan hij en zij
volkomen juist zei broeder van loodijck en misschien moet er overwogen of op herman wedelaar de kerkelijke tucht van toepassing is broeder lovink halster schudde het hoofd hij wist dadelijk twee gevallen broeder smout zou ze zich herinneren
stork wist van gevallen die niet minder onverklaarbaar waren wanneer een man zich den tijd er toe geeft en berkie had tijd den godganschen dag wanneer hij de overredingskunst kent en kletsmeiertje kon praten als brugman
ach neen een huishoudster was zij nog niet vertel me eens heb je al het oog op een noodhulp och freule dààr heb ik nog niet aan gedacht u begrijpt we zijn z
toch kon je nie strakker kijken a's zij dee nooit was d'er wat op er loopen te zeggen nooit had ze gelachen bij ie's van de heeren en geen dorpsjongen had z ook maar dàt toegegeven chris ja hum had ze graag mogge lij'e a's die van t zomer d'er nie geweest was
rozig van het snelle loopen door den met ijzige vaart voortgedreven dunner geworden sneeuwval was stork bij de berkemeiers teruggekomen met het dankbare verlangen naar een gezellige theetafel en den stoel der huisvrouw had hij leeg gevonden
leo wees toch voorzichtig en komt papa nu nog niet toen dominee even later gebogenshoofds stil binnentrad was er achter hem grooter ook in het zwart doch met de witvlak van wim voor zich uit dina die niet haar démarche de reine had die ook het hoofd gebogen hield en zich in het neteldoek der
maar ten bewijze dat het droeve geval wel in het dorp besproken wordt allerminst meer een geheim is kan ik onder gemaakte reserve ik verklap een redactiegeheim vertellen dat het weekblad een gedicht heeft ontvangen of laat ik zeggen
is bruno hier niet bruno dokter is bruno weg ga barschte stork tegen den schuldigen hond en hield het hek van zijn hok voor hem open weg och nee maar hij is toch de weg op antwoordde hij de huishoudster en repte zich terug naar voren want met die sneeuw àls ze dan een spoor vonden
jesses zoo'n lamme geschiedenis toch ruussie die niks had opgeleverd die niet eens was uitgevochten men was van mekaar gegaan ja hoe dat was nog het alderberoerdste hij wist niet hoe hij sting met de heeren
of de nederigheid van den arme in het deftige gezagsdorp stork werd er kregelig onder kijk es van rooien je neemt daarmee aan dat herman wedelaar de verleider het je dochter johan de meester de zonde in het deftige dorp zal heeten liegen ja als ie dat deed ofschoon dan nog maar dat zal dan toch eerst moeten blijken en voor z slecht houd ik herman niet
en nu dokter blijkbaar om haar te gerieven uil zijn kostelijke grap had laten verrichten die zij nooit te vaak zag herhalen slofte zij heen om een klontje voor t beest geen suiker kee t is heusch zoo verderfelijk voor z'en maag
er naast hen een gedempte dreuning klonk als van een zwaar voorwerp dat verplaatst wordt verschoof kleestra op zijn stoel en berkie zuchtte ongeduldig wil je thee vroeg hij stork en stond op met een ontevreden gezicht terwijl hij bezig was kwam mies binnen
altijd hebben gehouden zoo'n gevoel waarin men is opgegroeid blijft een mensch zijn leven lang bij godloochenaars die uit een kalvinistisch gezin geboortig zijn houden vaak in hun levensbeschouwing de strengheid van het kalvinisme
hij heeft hier in het dorp zoo weinig niemand om over kunst te spreken stork ontmoette de vrienden het eerst in de nabijheid van het station toen hij van patiënten kwam zij bleken te hebben biljart gespeeld in het kroegje van meulemans
het was bijna wreed van stork geweest hem als vader z te doen schrikken waarom die toevoeging over herman zoo het geene waarschuwing was maar wat kon hij hij met den jongen die met neef nit gemeenzaam geweest was
haar blauwbaaien rok stijf en strak gespannen om haar breed gevuld onderlijf puilde uit en wipte van onder op met een plooi den blik gramstorig vast op die plooi snauwde moeder verdrietig haar toe
en niets ik heb het infame stuk weggeborgen van opname is vanzelf geen sprake het is mij anoniem gezonden en ik spreek er de broeders alleen van om ook van mijn kant te erkennen dat van een geheim blijven dezer zonde geen sprake meer is
peinzend had stork de oogen op een prent aan den muur gericht hij voelde dat zijn gastheer hem begluurde daarom zei hij een mooie plaat zeg een ets van zilcken naar jaap
een tijd nog eer die groot was een rijkdom het vader zijn maar als men oud wordt daar sloeg de kerkklok elf uur
ik dacht juist dat u met dit weer graag van de hei zou zijn weggevlucht de hei ik woon nu in amersfoort mies haastte zich aan te vullen kleestra was de wintermaanden bij zijn getrouwde zuster stork dacht over de rol van den zwager
telkens weer liep-ie weg van zijn speelgoed en bleef vr het venster staren naar boven naar die grijsheid van wit gewemel die hem duizelig maakte en bang kom nou joop had dina gezegd omdat loes zich verveelde wanneer hij niet meedeed
bovengekomen in duisternis bedacht ze dat de lantaren waar neel mee naar bed placht te gaan in de keuken onder het aanrecht stond ze kon niet besluiten terug te keeren ook in donker vond ze t wel het was trouwens niet heelemaal duister de maan
zonder als naar gewoonte ze toe te spreken voerde hij de dieren naar de hokken hù wat een weêr hij keelschraapte of hij verkouden moest worden zijn pijpje was uitgegaan hij verlangde naar binnen en daar wachtten hem de confidenties van
ik zeg u hij geeft ze bijna aan niemand van den rentmeester wist stork hoe juist het aanmatigende bezoek van den indringerigen hovink den ouden edelman had gestijfd in zijn halsstarrig verzet zoo'n parvenu met spekuleeren meneer geworden het drp zou hij hem hebben ontzegd als het nog in zijne macht stond
hij begreep dat wedelaar dezen avond liever thuis bleef en had al aan de deur van neeltje vernomen dat domenee boven was en niet gestoord mocht toen had hij maar naar mevrouw gevraagd en haar bij den grooten met filigraan loover getooiden oud zilveren pot te vol slappe thee en in statige ontstemming gevonden
geienavond groette stork doorloopend naast hem aan den buitenkant keek berkemeier nog eens om zoo heeft de mooie dina en vrijer
ruggekromd was dominee als weggeslopen van den eenzamen ontbijtdisch terwijl dina met kiesche bewegingen omwiesch en wegredderde de haarlemmer van zaterdagavond een half uur geleden aangereikt had hij maar even geopend gehouden met de onverschilligheid van wie in gedachten over het gedrukte heenziet
wedelaar had den zakdoek losgelaten die lag nu op den rand van het vlak der schrijftafel zijn linkerhand omklemde de rechter tot vuist gebogenshoofds de oogen over den bril heen starend dacht hij na johan de meester de zonde in het deftige dorp blijkbaar was die overkomst niet iets dat voor hem
dus was hij onvoldoend helder geweest daar deze wellicht best verstaande uit zijn gehoor aan zijn zeggen een onjuiste uitlegging gaf hij wist het de vorm altijd de vorm aleid placht schalks hem er mede johan de meester de zonde in het deftige dorp te plagen jou eindelooze boekezinnen heusch de menschen begrijpen je niet
k heb hier anders genoeg te lezen zei de dichter lakoniek en toonde zijn vriend het medisch weekblad een sigaar krijg je niet wil je koffie vroeg stork opstaand om af te leiden even later nam hij berkie mee hij moest nog zelf naar de kom voor zieken kleestra verklaarde werk te hebben en bleef in de medische literatuur
stom dat hij hovink niet had kunnen wachten maar miesje had aldoor z'n drukte gemaakt je hoorde van haar niet anders dan dina die meid nou ja d'er vallen d'er meer zoo'n knappert raakte nog best getrouwd maar hij had zich laten meenemen voor d'er en zoo was dat gebeurd op
tikte ds wedelaar met de toppen van wijs en middenvinger twee blanke slanke maar stijve vingers tegen het niet hooge maar rechte voorhoofd als drukte hij gedachten terug tusschen de vingers bleef de diepe voor die het hoofd over de gansche breedte
zij liepen snel om warm te worden herman hield van deze buurt hij had dolgraag een onderdak gevonden daar in de stichting van patrick geddes doch meneer johan de meester de zonde in het deftige dorp van woest had hem in dat pension van mrs knight gestopt en hij was er nu eenmaal gebleven
nu voelde ds wedelaar wroeging nu priemde in zijn geweten de vraag of niet het geluk in zijn tweede gezin gevonden hem te weinig bevreesd gemaakt had voor de bezwaren en gevaren aan een wegzending van zijn zoon naar het vreemde land verbonden
dag dokter prettig dat ik u tref mag ik nu deze keer uw honden zien u weet uw belofte verleden jaar dat eenvoudige gezonde meisje met haar niet mooi maar regelmatig en prettig gezicht en haar natuurlijke distinctie was wel een héél veel jonger geslacht tusschen haar spoken van oud tantes in
nu en gulzig een trek deed aan de sigaar berkemeier zag daar verlegenheid in het schuchtere voorbehoud voorwenden van wie beseft dat de ander gelijk heeft er ging een schittering door zijn oogen toen keek hij den blauw en witten rook na vlug opkrinkelend boven zijn gast
als t maar niet voor mij is zei stork werkelijk beducht de meid tikte kwam binnen sloot de deur daar is menheer kleestra wat meneer kleestra domkop laat dan toch binnen en berkemeier schoot naar de deur
geel goor geel een verarmde perk in dat waarschijnlijk lang dienende sporthemd met oogen onverschillig dof hoe zou hij leven op zijn hei waar kreeg ie de lange dagen mee stuk
moest ze dat nou aanleggen zu ze mevrouw johan de meester de zonde in het deftige dorp waarschuwen een oogenblikjen aan domenee vragen zij hèm iets waar hij onkundig van was openbaren domenee ze zeggen in t dorp
heb je vader lief zooals hij is leo de tijd van de kinderillusies is ook voor jou voorbij ik weet nog toen ik de tuin terug zag waar ik als kind altijd in gespeeld had ik stelde me hem voor zoo groot als een park en het was toch maar een hoekje
pauline was een zeer overspannen vrouw hugo had haar willen en moeten hebben zij heette een beauté als jong meisje zij had schandelijk met hem gecquêtteerd er waren âffreuze dingen gebeurd die hugo's vader in het laatst van zijn leven zich ontzettend had aangetrokken
tegen vieren hadden de menschen huiverend zich voortgerept om lijven en zielen weg te bergen in de societeit waar langer geplakt was had geerkens gezegd geef mij nog een tikje port ik zie er tegen op om er door te gaan later buiten tegen hem dokter ga je nù op de fiets
hij moest er niet aan denken al die armelijke triestheid wat lag university hall heerlijk open en dan hùn pension in die dooie straat onwillekeurig verlangzaamde hij zijn gang en onmiddellijk schikte asal zich ook
ach hij hàd gestreden gesmeekt onverhoord was zijn smeeken gebleven zijn gebed was geweest als kaïns offer doordat de zonde aan de deur lag dat had hij vader moeten belijden wat een obsessie die zonde hem was
doch toen de kinders in bed waren was ie in de eetkamer weer begonnen dat vader zulk berispen niet goed vond maar nu eenmaal nooit opdorst tegen z'en vrouw dat et vroeger in huis heel anders toeging vroeger vrdat vader hertrouwd was en almaar had ie haar angekeken en voor het eerst had ook zij gekeken in die oogen waar je diep in zag
het is een oude hollandsche gewoonte s morgens om elf uur een kopje koffie en daar de kamerklok juist half twaalf sloeg wij zijn ditmaal iets te laat dat is door ons lastig bezoek lachte broeder van loodijck om bij te leggen het kopje koffie had hij genomen
wanneer nu zijn blonde prachtjongen met het engelekopje bleek of roodgezwollen van hoest hulpbehoevend neerlag in het bevallige witijzeren bedje kwam er over hem een bezorgdheid welke hij vroeger nooit had gekend een angst waar hij in ootmoed vergiffenis voor vroeg aan den vader daarboven maar die hem niet losliet trots allen strijd
nooit had hij het aan iemand bekend de obsessie had alles voor hem tot iets ongelukkigs gemaakt nergens had hij geluk gezien want wat had hij voor in een leven der zinnen hij was niet vroolijk geen prettige prater niet lenig van lichaam en hij was leelijk
en aleida had nooit iets vermoed of bevroed haar onschuld hielp haar gemakzucht aan vertrouwen ach stork stond op om licht te ontsteken t was te donker om zoo nog te lezen
aanvankelijk dorst zij niet verroeren bang zich te doen hooren hem te storen toen dreef een warmtedrang van ontzag van medelijden van zelfverwijt van gemeenschapsgevoel haar de bedsteê uit zij beproefde lenig te doen en zich licht te maken even schrikte zij van een kort licht kraken in de reeds verlaten
toen hij vrij laat in den namiddag aanbelde aan de pastorie deed de keukenmeid hem open hij dacht onmiddellijk aan de mogelijkheid van een miskraam weliswaar gebeurde het meer dat niet dina aan de deur kwam
moest de jongen wat doen en nu dééd hij hij schreef iets werkelijk naar het leven dat de moeite van t lezen waard was dat de lui hier zuden lezen
mies hij vecht voor de rechtsgelijkheid der vrouw johan de meester de zonde in het deftige dorp och wat een lieve man zei mies doch haar aandacht was bij den grog voor den haren u lijkt me vanavond heusch meer anarchist dan pessimist lachte stork
voor haar kameraad kon dina t natuurlijk het moeilijkst van allemaal verbergen al hebben ze niet johan de meester de zonde in het deftige dorp dezelfde kamer neeltje had me beloofd haar mond te houden totdat ik het jullie zou zeggen waarschijnlijk heeft ze toen haar babbelzucht buitenshuis schadeloos gesteld vanmorgen hoorde ik ervan praten daarom heb ik je man gewaarschuwd
daar hij boven komend dien gevoeligen kleinen joop nog met een huilstemmetje hoorde praten liep hij even de kinderkamer in en deelde meteen fluisterend aan dina zijn verlangen mede haar vr haar vertrek nog bij zich te zien in de
och beste dokter ik vecht als u wilt voor één ding de vrijheid optimist pessimist weet ik veel net als de kwestie van democratie in blaricum heb ik visites gehad van socialisten en
poes is een voorbeeld van vrijheidsliefde hecht zich bijna niet magnifiek van zoo'n kat kun je dagelijks leeren trouwens van een massa dieren maar dan zie je meteen wat de behoudzucht vernielt en bederft en dat stemt je dan niet optimistisch
hij legde uit wat moeder bedoeld had met dien in beklag bij de rijkdom te kommen en dat ze nou bang was dat domenee of dat te minste dien d'er mevrouw het hun aanwrijven zou van mijn d'er moeder dat die gezeid had van wie het kind was nee och jong toch meent ze dàt
geen heel prettige familie familie ja je sprak van verwantschap aardig t is niet z mal als het lijkt en ook heelemaal niet tragisch ik draag me niet jong geweest zijn gelaten zoo dacht ik me ook een arstocraat
hij was volkomen correct gebleven niets niets had hij haar doen blijken en dezelfde angst om zich te verraden had nu hem er toe gebracht bruusk heerachtig zich van haar af te wenden en dien misselijken berkemeier te begroeten als
sneeuwde almaar bleef het sneeuwen t was of het dorp werd ingesneeuwd er was geen uitspansel meer geen ruimte de sneeuw en altijd door de sneeuw daalde drukte
zij zelve freule geboren maar arm nu de ega van een gansch onadellijken weleerwaarde naast de rijke freules van lakervelde sterk moest zij haar maatschappelijke minderheid beseffen
wàt nou overdrijf ik soms gisteravond in de soos zag ik toevallig de figaro in coppée de fransche dichter is ziek
zij met er maukie dàt was poëzie al dat gedonder van hoogere khunst maar z'en kind hàd eenmaal berkie en ze was dol en verzot op er vent daarom waardeerde zijn schoonvader hem of hij schreef of niet schreef maakte niets uit
uw gastheer had zeker vergeten u te schrijven hoe laat het diner was och dokter ik kom hier niet voor het eerst we hadden immers al het genoegen snaakschte hij nijdig
eerst een prettige afleiding geweest onder het wachten op patienten die niet kwamen doch de laatste dagen van zijn verblijf een telkens spannender genot om terzij van het venster haar na te oogen wanneer ze met den witten poedel naast vr zich stapte door het middag straatlicht in den linkerarm het teenen mandje
en het ergerde hem dat hij leelijk was zooals het hem vroeger op school had gehinderd dat hij te stijf te onhandig en niet sterk genoeg was om flink mee te doen bij de spelen hij herinnerde zich dat leo eens van freule constance had gezegd gek ze is zoo leelijk en toch kijkt ze vaak in den spiegel
ik mag niet anders doen dan ik doe zelfs stoffelijk hoort dit huis de gemeente waar eer dan hier kan johan de meester de zonde in het deftige dorp de gemeente vorderen dat de geboden worden onderhouden
zou net zoo gegaan zijn als t kind van chris was en herman hàd aan z'en vader geschreven ze wist van twee brieven kort op mekaar den eersten had ze zelf boven gebracht neel die moest open doen had de post op de bank in de gang laten liggen toen zij melk voor wim ging halen had zij t uit de verte gezien
maar bovendien was het prachtig gesneden voornaam door de welving van den neus de ligging der groote donkerblauwe oogen de rechtheid van het fijne door blonde harenweelde omkranste voorhoofd
doch miesje had hem warm gepraat ze had invloed op dien vent gekregen kon niet anders z'n allerliefst vrouwtje eerst smaalde de dichter asmodee en nu ja op berkie's verzen had hij het blijkbaar ng niet voorzien jalousie
heel zijn jongenstijd zag hij zwart en op den bodem van het zwarte lag dat obsedeerend verlangen toen zijn geloof nog kinderlijk was wroette die obsessie als de verleiding om iets te doen dat god niet goed vond
neen zei herman integendeel ik geloof dat de boel heel goed voor mekaar komt dank je wel knikte hij asal nog na het was toch maar beter hier even te schrijven kort het moest het mocht niet lang zijn
nou liep haarlui alles tegen bet de zuster van gijs had hem in den regen staan opwachten bij het achterhekje toen hij van de plaats kwam of d'er wat aan de hand was met dina de menschen aan de
maar ja als dina nog hier in huis bleef aleid kon niet zonder hulp blijven ook was het wreed tegenover het meisje haar als het ware het huis uit te zetten arme gevallene wat zou van haar worden herman kon altijd nog komen dus eerst schrijven was het voldoende
daarmee was één ding gedààn het ontvangen hij was er de brief hier in zijn colbert het ellendige ding was gekomen wat hij zoo lang had verwacht en als bijna zeker vooruit geweten het was niet weggebleven god had het hem niet bespaard het was er
onmogelijk is dit volstrekt niet van een meid uit de pastorie zal men het niet zoo gauw dùrven gelooven maar aan te zien was het haar ongetwijfeld en ja nu wij erover spreken het hééft me verwonderd dat je niets vermoed hebt
claartje had dadelijk opgehouden met lezen en zag de binnengekomene lief glimlachend aan ik stoor bekende freule clara zusje leest men je niet heerlijk voor ik ben toch blij dat de dokter komt het is zoo guur hier is het lekker
betoogde dat een ouderwetsche gezelligheid als hier s zomers bekoorde enkel mogelijk was in de kom in het echte oude dorp en bracht zoo het onderhoud op het kasteel k heb nog altijd geen kaart klaagde berkemeier
toen had ze t kort en goed gezeid dat je dina k most beklagen want dat ze schandelijk was verleid door de zoon uit het huis waar ze diende de stedent die d'er was overvallen s nachts mit en sleutel die d ie gesmeerd had mit de oliespuit van z'en fiets en dina kwàm d'er mee in beklag en voor mijn was t nie zoo erg meer juist omdat die nooit gediend had
overigens prezen inzonderheid de betrekkelijk talrijke ongehuwde dames van verschillenden stand en dikwijls niet zeer ruime beurzen zich gelukkig in het medeburgerschap van jhr johan de meester de zonde in het deftige dorp jan hij was heur schutspatroon tegen het vuur
nu zie je wat dat is voor zijn vader als niet alle goede gevoelens in je dood zijn zul je ons nu de waarheid zeggen dina sprak niet haar lippen bewogen terwijl zij strak mevrouw aankeek met doffe doch groot open oogen
zal ik thee zenden och neen liever niet ik kan het loodijck altijd vragen dan bel ik wel aan het gebruik van namiddag thee wende ds wedelaar moeilijk doch om zijn lieve vrouw niet te grieven haastte hij zich de beslistheid van zijn aanvankelijke weigering te verzachten
eenvoudig de consequentie was van het kunstenaarsbesef in den schrijver dat in hèm twee tegengestelde neigingen vochten als die bertie en die frank nu voor den lezer belichamen
de zonde in het deftige dorp een en twintigste hoofdstuk de freules van lakervelde waren met rijtuig naar stad geweest dien rit deden zij elken winter tweemaal na er verscheidene weken te voren samen over te hebben gesproken en na een veertien dagen te voren over den dag en de dagverdeeling meer dan één briefje te hebben geschreven
in een plots'ling verzet als tot zelfbehoud had zijn tegenzin deze uitvlucht gevonden dat hij met lezen zou wachten tot s avonds dat de schrik der ontvangst genoeg was voor nu
nu doe ik dat reeds tegenover jou mijn katechisante mijn huisgenoote ik begrijp hoezeer deze dingen je maagdelijke gevoelens van eerbaarheid moeten kwetsen maar wat je kameraad betreft johan de meester de zonde in het deftige dorp denk aan het oordeel niet opdat gij niet geoordeeld wordt hebt medelij met de gevallene neeltje
natuurlijk zou anarchie het ideaal zijn dat erkende zelfs zola toen ie van zijn vier evangelies verlost werd maar ideaal alléén goed voor het denken in de praktijk is iedereen naar mijn heilige overtuiging even dikwijls verslaafd aristocraat als verontwaardigd democraat tenminste wie een béétje mensch is
de geheimzinnigheid in grappigheidspret overdrijvend maakte de grove dikkert buiten sporige arm en handbewegingen om een nauwer gehoorskring te krijgen en verklaarde dat zoo hij loog dit gedaan werd in commissie
door den dood van pauline's moeder was de précaire toestand geëindigd hugo kon zich ruim bewegen en zijn geluk vond hij bij zijn claartje het lieve petekind der freule van paul die in de rechten studeerde had hugo niet zooveel plezier in dien jongen stak helaas de natuur van zijn moeder
de dichter merkte het niet op argeloos vroeg hij aan geerkens naar t blaadje deze bepaalde zich tot een schouder ophalen die vieze poëet wat verbeeldde hij zich
stork wierp met een armveeg zijn steenen omver en stond nijdig zijn stoel stootend op hovink wegduwend om er doorheen te kunnen dat was voor den heer van lommerlust een gelegenheid tot een kleine succesrol
ja met herman hadt je haar niet moeten vertrouwen de woorden waren nauw zijn mond uit of stork betreurde de grofheid ervan doch toen leida of zij onpasselijk werd tweemaal het hoofd heen-en-weer bewoog en de te poezele hand langs haar neusje deed slaan als verjoeg ze een wintermug kreeg hij pret in zijn
nu dus wéér niet eenvoudig genoeg afgedwaald was hij naar de geleerdheid ach die geleerdheid die droom van zijn jeugd zenuwachtig zijn bril verschuivend en daarna den duim zettend aan den linkerslaap
al den tijd van hun praten geachteloosd om en soms half op het met zijn groote laarzen gedrukte en bijna uit de pijp geduwde potkacheltje doch nu stapte hij naar het venster trok het raam omhoog en hurkte neer in de opening
lovink halster ging zenuwachtig verzitten zu hij gewagen van dat gedicht het was weliswaar een redactiegeheim doch natuurlijk zou hij niets naders zeggen al had hij het schrift van den schrijver herkend het versterkte den indruk der ruchtbaarheid ook gaf het ongezocht een blijk van wat men al van het weekblad verwachtte
doch nu was daar op eenmaal die spanning of iets van dit er nog zou wezen met zijnen zoon zijn eerstgeborene weder een herman herman wedelaar jr
zoo waren zij naar stad gereden doch hadden hugo maar even gesproken hij kon er niet zijn aan het dejeuner door zijn aanstaand verlof was zijn tijd zeer bezet om half drie was freule clara in den coupé van hugo haar boodschapjes gaan doen met claartje
tot hij beweging schimmen zag achter het bouwland tegen het akkermaalshout werkelijk kwam de hond dwars over de hobbeligheid van het land zonder zich te haasten telkens met één poot doorzakkend in de bevroren sneeuw
terwijl hij het laatste zei kwam de gastvrouw binnen een koket één persoons soepterrienetje goedig vr zich uitdragend kleestra scheen niet op haar te letten kaarsrecht zat hij te turen naar den hoek van het lage plafond
berkie nietzsche achtige geestes aristocratie in bombazijn en op de fiets tusschen de orthodoxe christelijk historische en hovinkachtig méédoende equipages en tuffen van t deftige dorp
tweeën had stork gezegd om drie uur was er katechisatie zzeer had stork's mededeeling dat deze over herman kwam spreken hem ontsteld dat hij er aleid niet van had durven reppen
na een ruk aan zijn glas slokte leo zijn port op toen bleef hij zitten het glas in de hand stork zag tranen in zijn oogen hij ging op hem toe en de hand op zijn schouder
zij gaf geen kamp na een zucht herbegon ze nu hebben de menschen erover gesproken voordat wij er iets van wisten dat moet een streek van neeltje zijn tenzij men het dina heeft aangezien
je kunt toch niet in de gang blijven wacht johan de meester de zonde in het deftige dorp en handig vlug verlegde mies een kleedje van vr de vensterdeur bij de kachel en schoof er een vierkant stoeltje met matten zitting bij heb je gegeten hoe verschijn je zoo laat waar kom je van
mevrouw achter vroeg hij en liep door de honden speelden op het kerkplein waar nevel slieren als afgescheurd treuzelend bengelden tusschen de boomen het klamglinsterende bijna naakte knoestig oude hout
dien goeden broeder lovink halster waren de tranen in de oogen gesprongen doch tegen zijn voornemen om zich te verdeemoedigen tegenover de gemeente had geen hunner zich verzet dan is de portée ervan niet begrepen ik zal er dadelijk werk van maken morgenmiddag hoort u iets tot zoo lang bid ik u niets te doen
na een uiterst onrustigen nacht daar hij om zijn aleida te sparen telkens opgestaan was bij jopie en voor den inademtoestel gezorgd had die stoomrazend vuurvlamde juist in zijn oog tot aleida te raden wist trek er het schema voor
nu en dan spaar ik voor een nieuwe maar dan doe ik de ou'e net weg je krijgt er toch zoo weinig voor mijn alleroudste is favoriet bij zoo'n kleine griep verrassing doet het trouwe ding wonderen met me toen ik vanmorgen wakker werd excusez le détail wàs er de influenza
stork vond niet dadelijk een antwoord in den toon kropte teleurstelling op hij stotterde iets van spijt en geen tijd keek nog eens naar het kind en liep weg
daar is de jonge meheer wedelaar die vraagt om de dokter te spreken wie wie riep meer dan één stem en toen ontlastte de ruziestemming in een daverend dwaas gelach een gegrinnik met gefluister en een telkens herbegonnen gelach meneer wedelaar vroeg stork
grietje de meid naar beneden gezonden botste op de laatste tree bijkans vlak tegen benaar op die moest de heeren verzoeken om boven te komen buigend zoodra hij hoeden zag en de handen ineen bij herhaling wéér buigend
doet me genoegen dat je bent gekomen je begrijpt wij dokters we zien wel eens dingen die men ons nog niet wilde zeggen ik heb er eigenlijk niet mee te maken zoolang jijzelf mijn hulp niet vraagt
dàt had ik nog maar niet gedaan berispte de dokter inderdaad gaf de kamerwarmte een hoestbui maar berkie hàd wat hij kwam zich verbazen
den pastorietuin van den hoogen kwamen slagen der torenklok door den nacht ds wedelaar hoorde ze niet evenmin sloeg hij acht op het als een uurwerk regelmatige ademen naast hem van zijne aleida noch op het als onregelmatiger stooten den kamerwand doordringende snorkgeluid der
peinsde hij starende voort en wist zich in donkeren winternacht en voorzag voor dit leed geenen dageraad hoe zou god zijnen toorn
ik kan het ook nog niet gelooven hoe zou hij tot deze zonde gebracht zijn hij is te edinburg in z'n goeden kring toch had ik hem misschien beter hier gehouden o als je wist hoe die wroeging me foltert dat edinburg die verre afstand al deze weken drukt me
verlost dina's gewilligheid had hem verlost het was niet haar toegeven toen dien nacht het was hun heele verhouding geweest t besef bij haar geen weerstand te vinden èn geen weerstand èn geen weerzin
och heere god wat was griet kommen razen nou toen mo's et dan maar uit zijn aan het langste geduld is een end net zoo goed as an knuppelkoek nou griende mijn den godganschen dag om half twaalf in de nacht had moeder d'er hooren zuchten en steunen en piet was komen soebatten bij telders aan de winkel
kind van cor witjes d'er vriendin wier gedoopt maar mijn had gosonmogeluk naar de middagkerk gekund puur uit sjagrijnigheid over dien het werd dan toch ook zooveul als d'er zuster en dat van haar die geen eigen zus had en tegen dina altijd opzag
stork vond het laconisme heerlijk jammer dacht hij niet nog wat te blijven en we zouden biljarten antwoordde hij als je wilt het eene biljart was onbezet stork zelf speelde middelmatig nooit tijd en geld gehad voor spel doch hij wist het zijn gast was een meester
op haar last was vrouw van rooien gekomen en zelve johan de meester de zonde in het deftige dorp was zij schuld dat het gesprek niets had opgeleverd een onmachtswoede vervulde aleida dina had bescheiden geantwoord niet te weten waarom moeder de briefjes had achtergehouden wel schrikte zij van mevrouw haar
actief het was een onbekookt plan geweest hij besefte het nu dom en kinderachtig en dat die bliksemsche dichter den mond niet kon houden nu had hij hem veilig bij het
de eenige kans om het adellijk vermogen wat te herstellen de zeer voordeelige verkoop van tot park bestemden grond was den baron door de kortzichtigheid of iets anders van den vorigen rentmeester sedert in zijn heer en heiland ontslapen ontgaan
stork zat haar aan te kijken zij was vrijwel ongedeerd uit de bui gekomen zondagsch netjes alsof het mooi weer was maar op haar hoed op den eenen schouder en onder aan den rok restten toch stukjes sneeuw en tusschen het lint van den hoed aan haar kraag op de mouwen parelden
de menschelijke natuur laat niet toe geruimen tijd anderen te bedriegen zonder ook zichzelf te bedriegen ook de farizeeën bedrogen zoowel zichzelf als anderen zij wisten niet dat zij huichelaars waren en zoo was het mogelijk dat her zich als had ingespind in de leugen
zonder dat schwärmen met de ideeën zouden de chicdoenerij thuis en in het heele dorp hem niet zoo hevig hebben geërgerd en zonder de max havelaar had hij niet zoo vastgehouden aan het idee van indië
den guren regennamiddag toen jan van loodijck na zijn bezoek aan de pastorie in het aan de zalen grenzende bestuurskamertje een rekening kwam nakijken en er enkele orders gaf terwijl hij wachtte op zijn rijtuig had de dokter in de soos ontspanning gezocht na vermoeiend veel
had hij het met dina gedaan niet meer dan met iedere vrouw die begeerd door het onverwacht uitspreken daarvan beleedigd zou zijn of voelde hij voor dina meer wat een pracht van een don quichotrol kon hij zich nu opdringen hij goedmakend wat herremannetje had misdreven
al welke drukke voorkomendheid afbotste tegen droge leukheid dat zij veel te weinig zorg besteedden aan het gebrekkige johan de meester de zonde in het deftige dorp oude mensch boven trachtten de wee burgerlijke leegloopers zelfs voor hem nog te verbergen en deze zelfde dorre deern was hem toen hij in het dorp kwam wonen aangeprezen als mooie partij
zuchtend schoof ds wedelaar den stoel voor zijn schrijftafel achteruit wat zijn lieve veeljarige vriendin freule constance van lakervelde schreef over hare bereidvaardigheid om den nood van het gezin polsbroek te lenigen verblijdde zijn herderlijk gevoel
vertelde jan van loodijck oprecht hoe hij uit een paar gezegden daar gisternamiddag opgevangen ervaren had dat in het dorp bekend was wie met dat dienstmeisje had gezondigd zijn aanvankelijk bezwaar dat onze vrome predikant in christelijken verdeemoedigingsijver zou medewerken om openbaar te maken wat veel beter verzwegen bleef
die behoefte beheerscht me leven ik kan me daartegen willen verzetten afleiding zoeken als een zieke tegen pijnen maar laat het een kwaal zijn niet het genezen een zieke weet ook wel ik ben niet gezond
dit alles gaf wel even ontspanning maar stork zag het leo bleef staren hoe moest hij troosten hij kon zoo slecht liegen maar wàs de werkelijkheid z erg dit zei hij dat die toch niet z erg was
en den tweeden keer daar stork bij stond met een flauw lachje aan de klacht toegevoegd u begrijpt een introducee kunnen we niet beboeten kleestra droeg confectiegoedje waar men hem alle dagen in zag s morgens en s avonds aan tafel hetzelfde streepjespakkie
dokter neem u nie kwalek k was juis op weg naar dokters huis mevrouw verzocht of dokter es kwam zeker maar is er en zieke dina dokter jopie hoest weer zoo jopie och alweer zoo'n deugniet ik kom hoor hé amice aan de wandel en
grappigde hij nog t was bij wijze van drankje vond hierin den overgang tot een aanbeveling in ernst om grootmama niet van haar poeders te spenen gaf handjes en verdween
studenten met hooge beren hadden iets van zijn angst gekend doch niet die diepe vrees en wroeging dat radeloos vragen wat zou er gebeuren de eerste brief van dina met het onmogelijk wanstaltig adres
en toen leida vroeg of hij niet op wedelaar bleef wachten die elk oogenblik uit de katechisatie kon komen verontschuldigde hij zich om bezigheden en repte zich weg naar de
de dorpskom lag in volle maan glans was licht nu met de kale boomen gezellig diep onder het hooggespreide netwerk van takken vettig druilde lichtschijn door de ruiten der bakkerij uit de gelagkamer bij westrik botsten losse geluiden naar buiten op den straatweg links knarste een rad vast de voerman uit de stad
effect van de lommerlust wijn en de grogjes mies dit keer maakte je t een béétje te sterk ik weet van die duitsche professor niets heb alleen pas een brochure gelezen en die leek me voor duitschland wel frisch
het is z vreeselijk voor ons nu schrikte ook freule clara wat maakte dat vrouwtje zich overstuur natuurlijk was het heel droevig zoo'n meisje en voor aleid zelve was het lastig zij moest opeens naar een ander zoeken maar zij had toch ook vrouw rietgors die immers tweemaal in de week kwam
en dat hij met verbeten wrok had bedacht ook leelijk te zijn en ook telkens in den spiegel te kijken met de hoop dat hij één keer zich mee mocht vallen dien avond had hij half gehuild om het besef hoeveel waarde het uiterlijk heeft