AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
nu eens werd de weg door hoog geboomte overschaduwd en reed men onder een gewelf van takken en gebladerte waar schier geen lichtstraal door kon breken dan weder ontmoette men een herberg of hoeve met haar akker
zweeg en een sombere droefgeestigheid verspreidde zich over zijn wezen hij scheen echter nog een vraag te willen doen maar adeelen was hem
en zal het mij niet mogelijk wezen met de hulp des hemels de inborst mijns gemaals te verzachten zijn hart is goed en oprecht en onder de ruwe schors zit een edele ziel verborgen zoo ik van hem verkrijgen kan dat hij zijne ontembare driften beteugele
aan den alwillensdwaas in den vergelijkenden en aan den aap in den overtreffenden trap geschonken werd alleen het gelaat der gravin had zijn koele stemming hernomen welke zelfs toen de kunstverrichtingen eenigen tijd geduurd hadden
wat mij betreft zeide deodaat ik wensch van harte dat hij nimmer terugkome hoe kunt gij zoo onverschillig zijn omtrent een punt dat ons zoo na aan t hart moest liggen
gij zijt ik weet het niet zeker een basterd van carlo della scala maar dat zal ook wel eens aan t licht komen ik vrees er voor zeide deodaat het hoofd schuddende maar ik handel dwaas met mij daarover te bekommeren
is er geene hoop meer vroeg hij angstig op het lichaam starende zou hij nog te redden zijn zeide madzy de gelegenheid haastig aangrijpende welke haar nog een oogenblik
bitter schreiden en om hun moeder riepen ook kon hij niet begrijpen aan wien hij een zoo vreemde gift of wel een zoo groot bewijs van vertrouwen verschuldigd was dit merkte hij op dat de knaapjes waarschijnlijk geen broeders waren
de bruid van seerp van adeelen zich door de zoete woorden laten bepraten van een onbekenden gelukzoeker die naam noch afkomst bewijzen kan
ziezoo zeide hij nu hebben wij licht en een touw dat zijn reeds twee zaken welke wanneer men hoog en in t donker zit van dienst kunnen wezen laat ons nu dezen kant uitzien
omdat de graaf zijn vertrek naar cyprus niet uit kon stellen wij zouden langer tijd gehad hebben zeide deodaat indien gij niet ontijdig twist gezocht hadt met een wapensmid omdat hij ons voor studenten van padua aanzag waarlijk een fraaie reden
is dat nu stavoren eilieve mij dunkt daar staan menschen op de kaai dat doen er net zeide de schipper en dat voorspelt ons weinig goeds
hij was namelijk omtrent dezen tijd niet weinig bezorgd over den staat der gemoederen in friesland dit gewest hoewel het vaak voor de wapenen der hollandsche graven had moeten zwichten was nooit geheel ten
hetgeen reinout f niet bespeurde f niet wilde opmerken en daar aan deodaat vervolgens een andere bezigheid aan den ingang der kerk werd opgedragen moest hij voor t oogenblik alle gelegenheid tot een verklaring uit zijn hoofd stellen
hier viel hij op ééne knie voor haar neder en boog het hoofd in diepen ootmoed madzy zag hem aan en zij had den moed niet haar rechtmatige gramschap jegens haren verdrukker te blijven behouden
nog niet heer olderman hernam feiko met veel koelbloedigheid ik was nog maar op weg en ik had een goed wollen buis aangetrokken omdat de ochtenden al mooi koud beginnen te worden al is het overdag heet ja het heeft gistermorgen gevroren
half gelukkig door de gedachte dat zij die hij beminde waarschijnlijk alleen door den steilen muur welken hij voor zich had van hem gescheiden was uit deze liefelijke droomen werd hij gestoord door het geluid van een openspringend slot
anders dan tegen klinkende munt verkoopt ik heb liet reinout zich ontvallen hem bewogen met mij naar friesland te gaan zoodra
want hij beschouwde die als onzekere luchtkasteelen door het jeugdig en opgewonden brein des jongelings ontworpen en hij kon geene hooge staatkunde toeschrijven aan iemand
en zich terstond bij haar begevende nam hij alle zwarigheid weg door te melden dat hij zich met elk vertrek hoe klein ook behelpen zou en zijn stoet op eenen lijfbediende na naar de
ik heb veel en zwaar werk bij de hand gehad op den weg zal ik u alles verhalen indien ik tot op dit oogenblik misschien wat te erg den meester jegens u gespeeld heb zoo staat het aan u thans de rollen te veranderen van stonden aan zult gij heer en ik slechts uw schildknaap zijn
doch om gewichtige redenen verlangde onbekend te blijven dit is alles nu schoon en goed zeide de wapenkoning doch wie zal het ambt van rechter vervullen
de twee jongelingen zagen elkander aan als verwonderd over zooveel minzaamheid en beschaafdheid bij een fries maar ik mag u niet langer ophouden zeide aylva zijt zoo goed mij naar het binnenplein te volgen waar mijn mede afgevaardigden u reeds verwachten
en met een kalm gelaat besloot zij naar lot te verwachten het duurde niet lang of haar moed werd opnieuw op de proef gesteld want zij hoorde iemand die met rassche schreden haar vertrek genaken kwam
dit leider was een nacht vol ramps vol ongevals vondel gijsbrecht van aemstel het ware moeilijk een juiste beschrijving te geven van de gewaarwordingen
wat de geestelijke huizen betreft daarvoor sta ik in zeide vader syard hun afhangelingen zullen niet achterblijven op den dag des gevaars
een overrok van dezelfde rijke stoffage met loshangende mouwen en door een gordel om t lijf gesloten liet een wit zijden buis zien met zilverdraad doorweven
geleid dien man weer buiten zeide de bisschop en laat alles verder wel gesloten blijven dit bevel geuit hebbende groette hij den monnik met een minzame beweging der hand en ging wederom zitten terwijl vader syard na een stijve buiging het vertrek verliet
nu klaar en effen gelijk een heldere spiegel en de zeilen terugkaatsende van tallooze vaartuigen van allen vorm en grootte die den plas in alle richtingen doorkruisten
omstandigheden wier verhaal hier te lang zoude ophouden hebben mij genoodzaakt den dienst des graven te verlaten ik wil mij onder de banieren der stichtschen scharen men heeft mij gezegd dat gij mij daarin zoudt kunnen van dienst zijn
en wien het in de ziel griefde dat ieder zijner tijdgenooten hem in bekwaamheid vooruit was als van de verstandige moeder die het voorbeeld van haar echtgenoot hoogst gevaarlijk achtte voor den jongeling gaf de oude man toe
de abt t geen zeggen wil dat de nederigen verhoogd en de trotschen vernederd worden ja broeder syard weet hoe dikwijls ik mijn best gedaan heb om hoogmoed en eigenwaan bij onze broeders uit te roeien
deze toespraak met horten en stooten doch met klem en in een gepast oogenblik voortgebracht maakte meer indruk op de aanwezigen dan de meest welsprekende en sierlijke taal had kunnen
seerp van adeelen heeft vrijwillig de hand aan den heer van treslong gegeven zeide de weerbarstige fries den grave komt f de hulde f den handschoen van frieslands afgevaardigde toe
waarop het licht flikkerde der toortsen en zoogenaamde danskaarsen die schier ontelbaar aan den muur brandden in koperdraad gevat of op koperen armblakers staande
hij is een brave borst dat moet ik hem nageven zeide aylva met een zucht die een zonderling contrast met zijn gezegde opleverde maar hoor daar is weer iemand de hond blaft
terwijl hij in diens beweegbare trekken zocht uit te vorschen welke de geheime bedoeling zijner woorden kon zijn het kwam hem onbegrijpelijk voor waarom de bisschop die door zijne daden hoe verschoonbaar ja hoe prijselijk in sommige opzichten
zou die deodaat waarlijk den listigen vogelaar gelijk zijn vroeg madzy eenigszins verwonderd dat geloof ik niet antwoordde de olderman ik acht hem eerlijk en goed maar het kan zijn en t ware in hem
ik ben bezorgd zeide hij dat gij de kans om zulke schoone plannen ten uitvoer te brengen reeds verspeeld hebt en weldra gedwongen zijn zult het masker af te lichten
luister zeide de abt wat gaat die klerk daar voorlezen het zijn de wetten van het steekspel antwoordde aylva zoowel die welke algemeen geldende zijn gelijk het verbod van betooverde wapenen te gebruiken
terwijl een traantje in hare oogen blonk en zij zachtjes haar hoofd tegen zijn schouder drukte gelijk een kind dat om vergeving vraagt neen mijn kind ik ben ontevreden op adeelen en op mij zelven want wij hadden moeten voorzien wat gebeuren zoude
stilte mijn heeren stilte riep graaf willem met een stem die boven de andere heenklonk wij zullen onze eer zelf handhaven zonder daartoe uwe hulp in te roepen seerp van adeelen wij nemen uwe uitdaging aan
van afhing dat hij koelbloedig bleef en hij wist zich ook bedaard te houden tot zoolang de workummer visscher die zijn komst naar hij vermoedde verklikt had hem op zijde kwam
daarom wees met hem op uw hoede helaas ik weet het bij treurige ondervinding er is niets gevaarlijkers dan wanneer men zich buiten zijn gewonen kring en dagelijksche bezigheden bevindt en enkel het hart en de zinnen werkzaam zijn
en wanneer men praat en drinkt is een leunstoel met open armen en gevulde kussens voor de tafel geschoven gansch geen verwerpelijk ding zoo gij liever in mijn vertrek wilt komen zeide adeelen het huisraad is er zeker beter in orde en
wie weet zeide de jonkvrouw hij is misschien uw bekoorlijke friezin gaan troosten want het schijnt toch stellig zeker dat zij niet komt dan hoor de muziek begint opnieuw die vioolspeelster krast ook als een schorre
het kasteel bemannen en de stad in bedwang houden ten einde alzoo de graaf dadelijk bij zijn landing een vast punt zou hebben van waar hij zijn krijgsbewegingen kon besturen deze taak van
die op last van den sultan van egypte werd verbrand voor honderd zeven jaren en waarvan mijn meester een potje vol gegaard heeft waarvan dit het overschot is
op dit oogenblik kwam een monnik die het gewaad van sint odulf droeg door een zijstraat aan nooit was er iets magerder gezien dan die vrome man die volkomen een wandelend geraamte scheen alleen in zijn oogen blonk nog het levendige vuur van betere dagen
en blies een paar schelle noten hij moest echter dit sein tweemalen herhalen eer hij gehoor kreeg althans eer een mager gelaat dat zich aan de overzijde achter een kijkgat in den toren vertoonde hem bewees dat zijn verzoek om binnengelaten te worden verstaan was
wat de erfdochter van dekama betreft vervolgde de graaf alsof hij op de woorden van aylva geen acht had geslagen wij zullen haar in het rijnsburger klooster een veilige verblijfplaats verschaffen tot wij een echtgenoot harer waardig gevonden hebben
en schoon hij den frieschen tongval bezigde kon men aan zijn wijze van zich uit te drukken al ras gewaarworden dat hij ook andere landen bezocht had en in hun talen geen vreemdeling was
elkander met een blijden groet de hand drukken ginds wandelden eenige rijke vetkoopers te zamen en onderhielden zich over nieuwe plannen tot het verbeteren van gronden het droogmaken van plassen of het oprichten van fabrieken om
dien hij ons niet genoemd heeft geraden zich zoo spoedig mogelijk herwaarts te begeven en hier de tijding te brengen dat de vloot welke te dordrecht werd uitgerust niet zooals men algemeen dacht naar de fransche kusten bestemd was maar tot overweldiging van friesland dienen moest
en wellicht zijn overmoed te fnuiken ik heb uitgesproken een stille en effen rivier welke kalm tusschen gelijke boorden vloeit brengt overal rust en vrede aan de landstreek die zij besproeit
en welke zijn de onaangenaamheden welke de kindsheid niet spoedig voorbijziet het duurde ongeveer tien jaren eer dekama die intusschen als der wereld en hare vreugde afgestorven zijn treurige dagen op zijn erfgoed had doorgebracht zich
is dat wonder voor een afgevaardigde der kapittels maar ik kan meer dan dat gelijk gij zien zult indien gij u overmorgen op t steekspel bevindt
onwillig om de snoode inzichten en bedoelingen van dezen booswicht door zijn tegenwoordigheid te schragen of zich in diens paleis te vertoonen en aldaar het voorwerp zijner liefde onder de heerschappij eens anderen terug te vinden verkocht carlo zijn bezittingen in verona
helaas zuchtte madzy met angstig handenwringen moet ik dan zoo miskend worden o ik smeek u edele heer laat mij van hier gaan
en bij een zoo zonderlinge gelegenheid niet na een diepen indruk op het gemoed der aanwezigen te maken aylva was de eerste die de stilte brak welke dit voorval had doen ontstaan
het jachthuis zelf was eenvoudig en slechts van hout getimmerd doch bevatte ruimte genoeg om desnoods een tijdelijke huisvesting aan den graaf en aan zijn meest verheven gasten te verschaffen terwijl eenige kleinere gebouwen welke dieper in t bosch en minder in t gezicht gelegen waren
maar wat denkt gij dat gij in hem ziet een man van vijftig zestig jaren ganschelijk niet tweehonderd en tien jaren is hij oud
ik onderzoek niet wat anderen doen hernam de monnik op een gestrengen toon mits ik zelf de voorschriften mijner orde nakome zeer billijk maar misschien is het beter dat ik voor deze reis uwen regel volge en mij met water
t zij dat men dien met langendijk van den noorman hariald afleide t zij dat men met de oude landskronieken
evenals iemand die in de duisternis rondtastende de hand uitstrekt zonder te weten wat hij vatten zal mag ik vragen zeide hij of het slechts een proef is waarop gij mij zetten wilt
verbonden was willen verlaten en zich weder voegen bij hen met wie hij vroeger de gevaren des oorlogs had doorgestaan maar ook deze dit gevoelde hij zouden den dubbelen overlooper met verachting terugwijzen en wat zou het hem baten al ontvingen zij hem in hun
quare fremuerunt gentes ofschoon de rook die hun in de keel vloog hen nu en dan dwong het lied te staken en met een benauwd gekuch te verwisselen
tweee hunner waren met touwladders daartegen opgeklommen en op deze wijze was er spoedig eenig volk op de lijst van het kerkdak toen de abt zelf hen daar met eenige zijner kloekste broeders te gemoet kwam met houten knodsen sommigen met keukengereedschap gewapend
en eens zoo arm moogt gij er wel bijvoegen sedert amsterdam met holland vereenigd is vaart er bijna geen schip meer uit haarlem naar de
meubelen waren volstrekt nergens te zien en een open koffer met onderscheidene voorwerpen gevuld kondigde alleen de nabijheid aan van menschen vader syard wendde dan ook terstond het oog naar de eenige plaats welke bewoond scheen gelijk de lichtstraal aanduidde
welnu wij hebben er niets tegen dat gij uw hof maakt aan die schoone friezin integendeel zal het ons des te aangenamer zijn hoe meer gij u bij de friezen weet in te dringen mits gij slechts de belangen van uw heer daarbij niet uit het oog verliest gij verstaat ons
omringd van banken die wel uit ruw hout samengesteld maar met sierlijke kussens overdekt waren op en om die tafels waren al de fraaiigheden ten toon gesteld welke de kunst in die eeuw bekwaam was op te leveren
zoo ik mij niet bedrieg is zij een friezin een nicht van pater syard of zoo iets alles behalve het is een friesche jonkvrouw van adellijken huize de bruid van seerp van
welk voornemen echter door ontstane hindernissen geen voortgang had gehad toen zich nu bij gelegenheid van het feest te haarlem talrijke scharen van vreemdelingen derwaarts begaven en er gelijk wij boven gezien hebben geene genoegzame huisvesting voor allen was
roept hem een heer rijk in goed en in land ei spoedig gij veerman naar d overkant mijn pontje is klaar zegt de vroolijke gast maar heb je nu al in de beurs getast
dat hem wilde tegenhouden niemand der omstanders durfde hem van voren braveeren doch sommigen poogden hem van achteren te bespringen en zijn arm te grijpen zoodra hij dit bespeurde draaide hij zich om
en dan vervolgde adeelen wiens oogen meer en meer van geestdrift begonnen te fonkelen dan hebt gij behalve de volgers van edelen en papen die onbuigzame inwoners onzer steden wier voorhoofd gloeit wanneer zij een hollander hooren noemen
maar de eerste heeft zich vrijwillig verwijderd en wat den anderen betreft hij heeft zijne aanspraak verloren doordien hij bij den laatsten rit in stede van op zijn weerpartijder aan te rijden hem op een onridderlijke wijze in de borst heeft gevat en een steekspel in een vuistgevecht heeft veranderd
deze stond bedaard met de armen kruiselings over elkander geslagen den onstuimigen jongeling aan te zien die in zijn leunstoel neergezonken met de beenen uitgestrekt en de vuisten krampachtig gesloten scheen te zullen stikken van woede
die schoon een grijsaard van over de tachtig jaren het ambt dat hij reeds onder floris v bekleed had nog altijd vereerde door den zwier en de vastheid waarmede hij zijn ros bestuurde
ik heb niets gedaan voor zooverre ik weet zeide vader syard waarmede ik dezen naam zou verbeurd hebben gij vervolgde adeelen gij die mij aanspoordet vrede te maken met den abt van lidlum
het hoofdgebouw was vierkant en bevatte vooreerst de kerk die van duifsteen en naar den saksischen bouwtrant gesticht ten westen met een vrij hoogen toren voorzien was boven welke zich een peervormige koepel verhief met groen koper beslagen
alleen aan de oostzijde werd het uitzicht belemmerd door een boschje waarboven het slot nyenstein hetwelk den bisschop van utrecht toebehoorde zijn ronden toren slechts even ophief
met deze woorden drong hij door de schaar heen en den vreemden krijger onvoorziens naderende bracht hij hem een geweldigen slag op het hoofd toe neem dat zeide hij en ga in de hel vertellen dat seerp van adeelen er u heenzond hoezee leve seerp van
toen hij zich door een zachte gesmoorde stem hoorde toeroepen hij zag in den tuin beneden daar was niemand maar nogmaals deed zich het flauwe geroep hooren en nu ontdekte hij tusschen de bladeren van een zwaar beladen pereboom het gelaat van zijn
ik heb geen vermoedens meer zeide de monnik maar te gelijk wendde hij zich af bemerkende dat hij te veel ging zeggen want nu het hem bijna zeker toescheen dat deodaat was omgekomen
en aan madzy's bedrukte houding reeds half geraden wat er gaande was het schijnt ons toe zeide de gravin dat die bruigom zijn bruid niet zeer tevreden verlaat
ja mij dunkt wij moeten er haast zijn zeide de koopman of liever de ridder ik begin de huizen al te onderscheiden maar dit vooruitzicht was ijdel want na weinige oogenblikken liet de schipper het vaartuig wenden en de wal verwijderde zich weer
wilt gij medewerken aan het groote doel om al de landen welke om de zuiderzee liggen aan het gezag des bisdoms te onderwerpen nog eens antwoordde de monnik aan het kerkelijk gezag ja geenszins aan het wereldlijk beheer
onze afspraak was immers dat gij hen zoudt overreden zich voortaan geheel en uitsluitend aan den utrechtschen stoel te onderwerpen welk beter bewijs van die onderwerping kunnen zij geven dan door een kruisvaart tegen de hollanders te prediken nu het bisdom bedreigd wordt
ja ik zal de uwe zijn en heden moge dit op het feest ruchtbaar worden maar vergenoeg u dan met hetgeen gij tot nu toe verricht hebt wees bedaard en terg den graaf niet meer
het is niet door onderwerping dat wij de trotsche ziel van willem zullen buigen voorkomen wij hem dan eerst zal hij aarzelen en zich tweemalen bedenken eer hij ons aanvalt
terwijl alsnu de friesche afgevaardigden die ter zijde gezeten waren voor den zetel werden geroepen zij traden met deftigheid naar voren en hielden op een kleinen afstand van den zetel stil
het was dan ook geenszins uit gebrek aan zelfvertrouwen of uit een gevoel van behoefte aan de raadgevingen van broeder syard dat de abt hem met zich genomen had op zijn reis naar holland een andere oorzaak had hiertoe aanleiding verschaft
hebt gij u waarlijk in de keuze bedrogen vroeg madzy hem scherp aanziende dan zijt gij wel ongelukkig geweest want uit den inhoud van hare woorden die ik mij schamen zou te herhalen had ik bijna opgemaakt dat zij niet zonder oogmerk bij mij was geplaatst
andere wier manschap niet tijdig genoeg klaar geweest was hadden den mast moeten kappen en met zeil en want overboord werpen enkele wier schippers stoutmoediger waren of die door den breeden bouw minder gevaar hadden van om te slaan hadden het fokkezeil bijgehouden
en het zal daarom nuttig zijn het oogenblik af te wachten dat zij wat kalmer en bedaarder is om haar te ondervragen en zoodoende achter de waarheid te komen ten einde te ontdekken hoe wij met haar handelen moeten hier zweeg
o t zijn hare haren er was eenige boosaardigheid in deze laatste aanmerking ofschoon de vergelijking niet onjuist was de raafzwarte haarlokken van madzy van boven bedekt door een klein mutsje of kapje dat van edelgesteenten fonkelde
want men kon bezwaarlijk een zevende mederekenen die afgezonderd van de overigen op een bank tegen den muur lag en geheel bedolven scheen onder een grooten zwarten mantel
of waar een borduurder de laatste hand zette aan een banier schitterende van goud en zilverdraad of de geestigste kleuren op sluiers en sjerpen wist te mengelen wat verder zag men meisjes bezig met het vlechten van bloemkransen en festoenen bestemd om de straten te versieren
dat ik hem voor mijnen vijand houde en hem uitdage om op dood en leven tegen mij te kampen met welke wapenen hij verkiezen zal alles met verlof
t is genoeg zeide willem die zich zonder naar deze taal te luisteren reeds had omgewend on ne scauroit faire boire un asne s'il n'a soif mevrouw de gravin zou het uwe goedkeuring wegdragen indien we de paarden lieten
wiens goederen aan de abdij van bloemkamp paalden had dit gesticht zijn bijstand toegezegd en lidlum werd met een vernielingsoorlog bedreigd toen de abt van sint odulf aan de twistende partijen zijn bemiddeling in de gerezene geschillen door het orgaan van broeder syard liet aanbieden
dan wil ik hun toonen dat ik met hen op ééne lijn kan staan en zoo niet vroeg deodaat zoo niet welnu dan verlaat ik dit hof en ga elders fortuin zoeken
valsche munt riep de fries verbolgen uit een valschaard die t zeit ho ho zeide de jager spottende bak maar spoedig zoete broodjes gij zijt hier niet in uw frije friesland waar men ongestraft op de hollanders scheldt berg dat mes
ten gerieve van grave willem den derden gedaan had bijna geheel het sticht onder de heerschappij der hollanders gebracht na hem had gelijk u bekend is de tegenwoordige graaf
hij kan zich aan een touw of saamgeknoopte lappen hebben laten afglijden men zou dan dat touw hebben gevonden maar het meeste wat men ontdekt heeft is een scherpe gleuf die van het venster af tot op den grond toe doorloopt
nooit kon ik gunstiger tijdstip vinden om mij aan mijn brave utrechtenaren bekend te maken om sterk door de algemeene stem die zich voor mij verklaren zoude hem te doen zwijgen die mij in verdenking poogde te brengen
gij verkiest dus des graven boeien welke hij niet eens meer de moeite neemt van te vergulden boven de vrijheid zeide adeelen aylva haalde zuchtend de schouders op
en wel geschikt om zijn natuurlijke begaafdheden te doen uitkomen sierlijk golfden zijn lokken van onder uit de muts van gentsen scharlaken die met bevallige plooien over de eene zijde afhing
nu nu bedaar mechteltje zeide arkel het lieve diertje heeft zeker gemeend zijn moeder te omhelzen intusschen moet ik u zeggen dat ik uwe diensten niet langer hier in huis van doen heb
deze knaap verzocht mij zeide deodaat zich tot de friezen wendende u uit te noodigen om hier af te stijgen en u bij het gezelschap te voegen dat ginds met den boog bezig is gij kunt u aldaar vermaken totdat de graaf van zijn middagslaap ontwaakt
wiens langzamen en eenigszins moeilijken gang men buitendien zien kon dat hij de eerste jeugd reeds voorbij was echter aan de behendige wijze waarop hij de eerste slagen welke adeelen hem met zijn
houdt moed broeders riep vader syard er daagt redding op onze vrienden zijn aan den gang met de hollanders het was inderdaad zoo het sein op den toren was zoowel te
waarom komt feiko niet wanneer ik fluit vroeg aylva met eenige ontevredenheid feiko is hedenmorgen met sytsken uitgegaan was het antwoord en geen van beiden is nog terug
van de eene zijner dorre dunne handen naar de andere vloog gestadig de ivoren tooverstaf heen en weder welk onmisbaar werktuig ongeveer een elleboog lang en aan het uiteinde met een gouden handje voorzien was
een ieder stond met open mond en gespannen aandacht den toovenaar aan te staren die de ballen beurtelings van onder de bekers deed verdwijnen en weer te voorschijn komen
en slechts eenige flauwe en onverstaanbare klanken had geuit het eerste teeken van bewustheid gaf na eenige teugen te hebben genomen uit een beker met wijn en water welken arkel haar met de trouwhartigheid eener oude baker had aan den mond gebracht
toen adeelen zijne rede geëindigd had verschillend echter waren die bewegingen naarmate de meeningen en bedoelingen verschillend waren maar zij waren daarom niet minder bij allen te bespeuren diegenen welke het met adeelen hielden
want de bekoorlijkheden zijner gevangene hadden te veel indruk op hem gemaakt dan dat hij er aan kon denken haar weer uit zijn macht te laten gaan even zoomin als de vos om het konijn te laten ontsnappen dat in het hol van reynaert een schuilplaats gezocht zou hebben
nadat de herauten stilte hadden bevolen gingen vier hunner naar den hoofdingang om aldaar de aartsbisschoppen van keulen en van trier die in plechtgewaad en van een luisterrijken stoet vergezeld de kerk binnentraden af te halen en voor den grafelijken zetel te geleiden
ach ik moet u zeer schuldig en dwaas voorkomen maar god weet het toen ik den moordenaar zag was het mij of ik o god hier verborg zij snikkend haar hoofd in t kussen en begon over al haar leden te beven
wat zegt gij wijf riep de verbaasde feiko want de vreemdeling was geen ander dan hij freule madzy opgesloten en wie satan durft dat doen de man die daar is binnengegaan antwoordde mechtelt met een hoonenden lach aha
de abt boog zich met eerbied adeelen maakte een stijve buiging en bleef toen strak voor zich kijken gij hebt zoo straks uwe hand aan den heer van treslong gegeven vervolgde willem zult gij die aan den graaf
de boot verwijderde zich met snelheid gevolgd door de andere varensgasten die haar ettelijke vloeken nazonden wat vertoont men heden te stavoren vroeg deodaat als begreep hij de reden van dien volksoploop niet
broeder zeide de stichtenaar op wiens gelaat de taal des monniks een meer ernstige tint had teruggebracht de tijden zijn voorbij
geloof mijn woorden niet geloof dezen ring dit perkament mijn opvoeding aan het huis van carlo della scala en de omstandigheden welke uw huwelijk vergezeld hebben en waarvan ik u een getrouw naricht geven kan
lijken voegde is die gevloekte graaf dan nergens te vinden brulde adeelen terwijl hij rondliep als een leeuwin die van haar jong beroofd is waar zoude hij wezen zeide cammingha die hem tegenkwam zij zijn allen dood op één na leeft er nog één
wiens bestaan zelfs hem onbekend was maar dien zoon te herkennen in den moordenaar eens jongelings die zijn achting en genegenheid gewonnen had dit was te sterk voor zijn gevoel en bedwelmd zich het gelaat met de handen bedekkende viel hij op zijn zetel neer
neen ik moet nog een paar dagen hier blijven er zijn nog onder die groote heeren die hier te feest komen enkelen aan wie ik een woord in t vertrouwen heb te zeggen doch ik zal schrijven die barbanera of hoe hij heeten mag kan een brief medenemen
maar daar hij madzy slechts eenmaal op het steekspel en wel in haar schitterenden dos gezien had herkende hij haar niet ja was hij er verre af van te vermoeden
nu misschien wel zeide de abt althans ware ik seerp van adeelen ik zou niet langer meer willen wachten vooral sedert de hofvlinders rondom u zijn komen vliegen
ik kwam de bevelen van uwe hoogwaardigheid vernemen zeide de kwakzalver en daar de stichtsche benden hier weldra zijn zullen achtte ik het plicht dat intijds te doen
wij zullen den eersten die het waagt met den tandenstoker op zijn kop komen dat hij het klimmen verleere zeide de schipper alles wel alles wel klonk het weldra van alle kanten van het schip dat nu van bootjes omringd was
mijn oom zal u alles zeggen hernam de ongelukkige madzy o laat hem toch weten hier belette haar een nieuwe aanval van beving voort te gaan en arkel zelf met haar verlegen verwijderde zich met den ouden slotbewaarder uit het vertrek
ach vruchteloos scheen het haar toe zich met een ijdele hoop te vleien want de terugkeer van haar voorspoed was aan een voorwaarde verbonden wier zin duister wier vervulling bijna onmogelijk scheen want van welken vorst kon het orakel spreken
en mij tot uwe oppassing laten komen wetende dat niemand beter dan ik de kunst versta met zieke meisjes om te gaan laat hij het u wel aan iets ontbreken
daar hij het was die seerp van adeelen uit de klauwen van het haarlemsen gepeupel redde en die madzy dekama veilig door de legerplaats van willem liet brengen en haar vergunde tot ons te keeren
tegen den wil van jonker seerp van adeelen stil feiko zeide deze vertel mij wat de reden van dit rumoer is wat mocht hij vertellen riep claes gerritsz een vreemdeling mag niet tegen een burger gehoord worden volgens artikel ii van het
hebt gij er wel op gelet hoe hij driemalen gereden heeft en driemalen zijn weerpartijder uit den zadel heeft doen buitelen adeelen gedraagt zich ook wakker genoeg zeide de abt zaagt gij niet hoe hij dien dikken stichtenaar met den blauwen vederbos in het zand
met die hoffelijke bescheidenheid welke het kenmerk is van een goed hart en een goede opvoeding weerhield ottilia zich in spijt harer nieuwsgierigheid de bedrukte madzy door eenige vraag te kwetsen
dat ziet op mij zeide deze schaterende van lachen kom seerp van adeelen volg den goeden raad des paters ga bedaard weer zitten en laat ons vrienden zijn en op de bank wijzende ging hij volkomen overeind zitten in de bedstede en liet de beide beenen afhangen
er was echter onder al die hooggestemde tochtgenooten een enkele die niet in de algemeene blijmoedigheid deelde ofschoon zijn gelaat die trachtte voor te wenden het was het hoofd der onderneming zelf graaf willem
dat hij een vereeniging dier zeebewoners zag van welke de arabische schrijvers in hun vindingrijke verhalen spreken die met goud en koralen en edelgesteenten en kostbare zeegewassen beladen zich boven de oppervlakte der wateren vertoonen
zwijgt zwijgt allen riep hij met een donderende stem wordt het hier een kinderspel wat zijt gij gij
ziedaar ons den geheelen dag in touw ten gerieve van dat friesche gespuis zeide reinout op gemelijken toon de graaf had de uitvoering van dezen lastpost ook wel aan anderen kunnen opdragen
op dit oogenblik keerde de hopman eise makkinga terug met de tijding dat het hollandsche vaartuig reeds voordat hij aan de haven kwam het anker gelicht had en afgezeild was goddank dacht deodaat mijn brave spitsbroeders zijn gered
en wel zoo gevoelig doen bekoopen dat aan anderen de lust vergaan was hem daarover te onderhouden ofschoon hij de min goede zijde van zijn inborst slechts zelden vertoonde
zeer zuiver geen gebrek aan gevoel deodaat gij zijt de armzaligste smakelooste aller menschen zijt gij een zoon van italië
van waar een zoo verrassend als bevallig uitzicht den wandelaar als van zelf tot een oogenblik verpoozing uitnoodigde van de plek waar men zich onder het lommer van eenige esschen lijsterbeziën en meidoorns
deze geheele zijde was zonder eenig raam of uitzicht behalve alleen een vierkant gat naast de poort hetwelk echter met een verroest traliewerk voorzien was boven de deur ontdekte
uit in een lang en bloemrijk verhaal hetwelk hij met vaardigheid doch tevens met gepasten nadruk waar die behoorde in vrij verstaanbaar hollandsch ofschoon met een eenigszins hoogen tongval opsneed
vader syard vouwde de handen met ontzetting in elkander en scheen te peinzen op een middel om den gevangene te redden een der aan het raam staande edelen mompelde een verwensching en deed een paar schreden voorwaarts de abt van bloemkamp wenkte met de hand dat men voort zou maken
knaap zeide deodaat getroffen ik mag het voor uw ouders niet verantwoorden gij hebt aan mijn ouders beloofd mij tot een braaf ridder te maken zooals gij zeide zweder
trompetten en schalmeien doorklonken hof en wal de ridders vloeiden samen op t daav'rend feestgeschal van t overwelfde venster van klermonts opperzaal zag blanka de overschoone den rijken
ik heb wèl gedaan z alleen kan en zal ik die dwaze grillen vergeten welke dit noodlottig verblijf in holland mij in t hoofd gebracht heeft
maar wat reinout het meest van alles verwonderde was aan den vooruitspringenden neus en de zwarte haren in den tijdelijken bewoner van het schuurtje den persoon van meester barbanera te herkennen
een vroolijke glimlach helderde het gelaat des ridders op hij gaf zweder een wenk om zich te verwijderen en de eenige zitbank opnemende welke zich in de tent bevond zette hij die voor
niet alleen uit den weg geruimd door van afstand tot afstand breede bruggen te slaan van planken met zand en zoden overdekt welke de gelegenheid gaven om het veld in alle richtingen te doorkruisen maar ook van de beek zelve partij getrokken door er gedurig water uit te hozen
is t mogelijk dat zij ongesteld is zeide adeelen na al de bekers die ik gisteren op haar gezondheid geledigd heb ik geloof zelfs dat gij er te veel geledigd hebt zeide aylva
de nachten zijn niet koud en ik zal in mijn kleederen te bed gaan vader syard zette het raampje open en zag naar buiten gij zijt geloof ik zeide hij hier tegen allen onverhoedschen overval beveiligd
wie had kunnen denken toen wij zes weken geleden te plaswijk bij den kroes zaten dat ik u hier zoo ongelukkig zoude vinden rotten daar hebt gij nu wat aan gehad om uw wijf te slaan
te nijmegen gekomen vond ik de stad opgepropt met reizigers ik moest mijn intrek in een slechte herberg nemen daar vond ik barbanera die mij terstond herkende
onzen heiligen vader van zijn zetel te gaan halen en mij dien aan handen en voeten gebonden hier te brengen hij zou het doen ook is het verknochtheid aan uw huis of aan uw persoon welke hem aldus doet handelen vroeg
wel wenkte hem vader volkert zich naar zijn plaats te begeven maar hij bleef zonder zich aan deze vermaning te storen onbeweeglijk stand houden de abt verwonderd en toornig deed het gezang ophouden
de gravin beantwoordde met eene koude beleefdheid den groet der friezen en had zelfs moeite om eene kleine opwelling van wrevel en ongeduld te bedwingen
hij vergenoegde zich dus met op een koelen toon te zeggen gij kunt des bisschops meening niet kennen want ik heb goede redenen te gelooven dat gij zijn persoon niet kent
haar alleen latende in een gemoedsgesteldheid die zich beter laat gevoelen dan beschrijven deze daad van adeelen of liever de beweging waarmede hij die volbracht had was niet zonder getuigen gebleven
madzy heeft gelijk ik moet mij niet vermoeien voor den tijd hoor hoe het onweer buldert ha daar is de vrome man zelf wel vader het verheugt mij u weer te zien waarlijk wij hadden ons niet met dat geluk
wellicht heeft hij onzen ambtgenoot ontmoet en een zilveren fluitje dat om zijn hals hing aan den mond zettende blies hij een paar schelle noten een dienaar verscheen
en voor niemand eenige gedachten scheen te hebben dan voor het moedige ros dat hij bereed voorwaar riep onze vroolijke hansworst terwijl hij de blikken in t rond sloeg en zijn tong in vrijheid vierde
wier hart naar het strijden haakte wier afkeer tegen holland onoverwinbaar was en die geen vrede of verzoening met den graaf tot welken prijs ook begeerde en deze partij bestond niet slechts uit afgevaardigden van oostergoo die veelal door hunne belangen aan holland vijandig waren
die terwijl de hansworst voor de op hem afgeschoten pijlen vluchtte het gewaagd had eens over de kast heen te kijken en in dat noodlottig oogenblik een pijl door den kop gekregen had
de monnik had toen hij de trap afdaalde met het oogmerk van zich naar het kasteel te begeven het belang gevoeld om zich voor hij het huis verliet te vergewissen welk slag van lieden hij in de herberg achterliet en of zijn reisgenoote ook iets van hen te vreezen had
dit laatste gedeelte van haar redeneering was een alleenspraak want feiko was reeds het vertrek binnengesneld waar zij hem op gewezen had daar had ondertusschen het navolgende onderhoud plaats gehad tusschen den bisschop en den
ik heb hem niets toevertrouwd zeide barbanera hij wist reeds alles en daar ik vreesde dat hij babbelen mocht achtte ik het voorzichtiger hem in uwe handen te leveren gij hadt mij ten minste kunnen waarschuwen zeide arkel maar hoe kent gij den knaap
en midden daar tusschen zweefde het aanvallige beeld der bekoorlijke friezin somtijds echter kwam er een denkbeeld bij hem op van verwondering over de vreemde gemoedsgesteldheid waarin hij zich bevond en vroeg hij zich af hoe hij er toch
misschien zeide de monnik op een ernstigen toon ik geloof dat gij met mij van hetzelfde gevoelen zult zijn wanneer ik u mijn wedervaren verhaal het onweer is nog niet verminderd en zij zullen mij nog niet missen te sint odulf zoo gij dus geen vaak hebt luister
en welke zij bespeurende met welk een vurigen blik hij naar aanstaarde zedig neersloeg en hij had wellicht het gesprek verder voortgezet had niet het geluid van den hoorn aan de buitenpoort zijn opmerking getrokken hij stamelde eenige beloften van verontschuldiging
alsof zij van nieuw af de koorts had gekregen en het oog van juffer mechtelt flikkert als een nachtlamp die uitgaat heeft hier een twist
uit een ongunstig oogpunt en misschien had hij niet geheel ongelijk ik had u nooit moeten aanhooren gij zijt wederom vrij riep
denkt om het artikel al zoo wie een schout schepen ofte anderen s graven ambtman door woorden bedreigingen ofte daden zal beleedigd hebben
het huis van henegouwen zal met willem den vierden ophouden maar de bisschop van utrecht is onsterfelijk vader syard bleef een wijl in diep nadenken verzonken hij was nog weinig gerust omtrent den uitslag van des bisschops vooruitzichten
het voorstel van den abt van sint odulf aan te nemen men besloot echter den avond af te wachten om hem derwaarts te vervoeren ten einde hem niet opnieuw aan de woede van het verhitte grauw bloot te stellen
vroeg deodaat in t italiaansch welke taal zij gewoonlijk te zamen spraken wanneer zij zich alleen bevonden of ook wanneer zij door hun knechten verzeld waren en door dezen niet verlangden verstaan te worden
volgaarne getroosten uit aanmerking der hooge huren die men voor het afstaan zelfs van de kleinste zoldertjes in logeerkamers herschapen hun zou afpersen
zij isse hiere nella potestà del signore vescovo hernam de italiaan hij eeft aar doen wegpak die onverlaat ik moet naar hem toe
toen hij echter een hoek was omgeslagen en de herberg uit het gezicht verloren had verhaastte hij zijn tred en verbande zooveel in zijn vermogen was alle andere gedachten om slechts aan het toekomstig lot van zijn dierbaar vaderland te denken
bij sint japik dat zal niet gebeuren ik heb besloten dat zij op het feest zal komen en bij de zaligheid mijns vaders zij zal er verschijnen al moest ik haar zelf gaan halen
de verwonnenen begaven zich beschaamd en haastig buiten het krijt de zoodanigen onder de kampers als hun loop roemrijk ten einde gebracht hadden keerden in triomf terug en voegden zich weder bij hunne partij
ik sta in voor geheel westergoo dat mij gezonden heeft antwoordde adeelen en zoo mijn echt intijds voltrekken wordt zal ik een aanhang kunnen vormen sterk genoeg om den geheelen adel van friesland mijne banier te doen volgen
de lans van adeelen was met zooveel kracht aangekomen dat zij in splinters stoof en dat het paard des onbekenden ridders stortte maar de fries was niet gelukkiger geweest en geheel en al door zijn weerpartij uit den zadel gelicht
waaraan hij ook aylva's weigering toeschreef maar zich het verlangen des graven om vrede met de friezen te bewaren herinnerende oordeelde hij om zijns meesters wille een zachter toon te moeten aannemen
men is bezig een gerechtelijk onderzoek naar het voorgevallene te doen antwoordde aylva en wij twijfelen niet of de schuldigen zullen naar de wetten geoordeeld worden men heeft te lang gewacht zeide de graaf op heeter daad had men de misdadigen moeten vatten en vonnissen
en nu weer naar boord riep boudewijn eer de vlam ons zelven den terugtocht afsnijde de bende nam den terugtocht weder aan die nu door de vlam verlicht werd welke het dorp weldra geheel omgeven had op den dijk gekomen wendde zweder nogmaals de oogen om
evenals de voet van een ouderwetsch kelkje of als de neergekrulde halve schil van een chinaasappel in dien omgeslagen benedenrand waren twee vooruitspringende venstertjes met luiken en een leien dakje voorzien
hoewel niemand en vooral de graaf zelf ooit veel gewicht had gehecht aan de taal des ouden mans dien men als half zinneloos beschouwde liet de aanhaling daarvan op zulk een oogenblik
een kreupele hit
toen de heer van teylingen met een vervaard gelaat kwam binnengetreden en hem meldde dat reinout ontsnapt was uit de gevangenis waar men hem in gezet had onmogelijk riep de graaf uit of hebben die ezels de grendels niet gesloten
en maakte gelijk wij gezien hebben zijn aankomst in holland slechts aan weinigen bekend het steekspel te haarlem was voor hem nog een beproeving aan welke hij geen weerstand kon bieden en die bijna zijn geheele plan van onbekend te blijven had in duigen geworpen
heen staat alsof het naar een hanengevecht keek broeder sicco haast u zie dat gij wat haken en latten bijeenhaalt om hen van den dijk af te halen of van bovenneer te stooten loop gezwind ik zal hen ondertusschen hier aan den praat houden de monnik snelde met
den zoo gehaten vijand rust noch duur lieten zeven baanrotsen allen hoofden der edelste huizen in willems graafschappen twintig ridders allen vermaard door hun heldenfeiten werden door de handen van verachte dorpers verslagen vreeselijk vooral woedde de vuist van adeelen en zesmalen
even wakker schudden zeide walger gij zult den man stil laten liggen zeide de waardin hij heeft zijn avondeten genomen en zonder afdingen betaald en ik zie niet waarom hij niet evenveel recht zou hebben om rustig te slapen als gij om rustig te drinken
arkel verstond deze woorden slechts half want hij stond opgetogen in verrukking over den engelachtigen glimlach die er mede gepaard ging over de bevallige uitdrukking van madzy's gelaat over de hemelschoone oogen waaraan de koorts een buitengewone levendigheid bijzette
ik wist dat hij mij niet zou hebben durven beleedigen want hij moest de ontdekkingen vreezen die ik in staat was te doen hij ontving mij echter met nog meer vrijmoedige kalmte dan ik mogelijk achtte
en aylva kon het gevoel van ontzetting niet bedwingen dat hem door de leden waarde toen hij in den jongeling die hem den vadernaam schonk reinout van verona herkende wat wil dit zeide hij is dit een scherts dan is zij afschuwelijk
hij tot zijn offer uitverkoren op hem wilde hij de beleedigingen wreken te haarlem ondervonden terwijl hij overal brullende als een woudstier naar hem zocht ontmoette hij walcourt die onthelmd en zonder schild zich met het zwaard in de vuist een doortocht baande
rijkdom en eer de helft van mijn vermogen wachten u zoo gij spreekt uw dood is zeker zoo gij langer aarzelt paolo bedacht zich een oogenblik eindelijk ziende dat het reinout ernst was en indachtig dat zijn plannen om zich te verrijken toch
half wadende half zwemmende den vluchteling na deze was echter door de manschap in de sloepen bespeurd geworden en met alle macht roeide men naar hem toe blaas den aftocht zeide martena die juist op het klif aankwam daar moet er ten minste één zijn die in holland
de graaf is een wijs en dapper man maar dat hij dien sleep van bloedzuigers uit vreemde landen heeft met zich gebracht dat moge hij voor god verantwoorden
mijn voornemen zeide hij is alleen en onverwijld de stad in te gaan om kondschap te nemen hoe de zaken staan het schip op stroom latende liggen binnen drie uren kom ik weder bij u
het is niet te verwonderen dat carlo vreemd opzag vooreerst om het zonderlinge geschenk ten tweede omdat er in den brief slechts van één kind melding gemaakt werd terwijl hij er twee uit het korfje zag kruipen
dit gezegd hebbende voegde hij de daad bij de woorden en zich omwendende zakte hij in zijn kussens neer nu ben ik even wijs dacht willem terwijl hij ontevreden terugging en het dek op en neer wandelde
ik ben zooeven naar het wagenplein geweest zeide de knaap de man is er afgekomen met eenige builen zij hebben hem wel gebonden en wachten op uw bevel omtrent
uw mannelijke uitdaging heeft mij getoond dat gij een rechtschapen ridder zijt en als zoodanig mijn vertrouwen waardig de tijd spoedt voort en ik heb nog veel te verrichten
gij waart dan zoo ik u wel begrepen heb bij het leger van utrecht en gij kondet uwe oude wapenbroeders bevechten helaas zeide reinout het lot heeft het zoo gewild ik zal het immers wellicht spoedig nogmaals moeten doen
en nu mijne heeren is het tijd van gaan wie ons liefheeft volge ons in weinige oogenblikken was de gansche stoet te paard gezeten en naar haarlem in aantocht
gij hebt mij niet willen gelooven zeide reinout maar ik had toch geen onrecht mij met dien meester barbanera te onderhouden hij heeft mij de bewijzen mijner geboorte bezorgd en mij gemaakt wie ik ben
werf of weerstal bestemd was men had met opzet deze plaats verkozen boven den upstalboom nabij aurich waar anders de groote landsvergaderingen gehouden werden
dat het vermelden daarvan u weinig bevredigen zal daar onze namen u waarschijnlijk onbekend in de ooren zullen klinken mijn vriend heet reinout ik deodaat van verona
graaf riep beaumont dat moet niet zijn ik bekleed hier thans uwe plaats en moet zulk een dwazen strijd verbieden gij moogt uw edel lijf niet wagen tegen den eersten dollen knaap den besten die begrijpt u ongestraft te mogen hoonen
madzy was gelijk meer jonge maagden in wier boezem een ontkiemende liefde woont weemoedig en stil zij poogde maar vruchteloos de gedachte aan den edelen deodaat aan zijn vroolijk en aangenaam onderhoud van den vorigen morgen
wat zijn uwe voornemens volg mij en gij zult die vernemen antwoordde reinout terwijl hij rechtsaf een weg insloeg
intusschen hadden de gravin en hare edelvrouwen meerendeels op aangebrachte vouwstoelen schabellen of tuinbanken plaats genomen en zich met de edellieden aan onderscheidene in zwang zijnde spelen gezet
ricordatevi di bianca di salerno fluisterde hem de waarzegger in t oor madre di dio riep aylva sidderend uit
en die integendeel het nat boven peil ziet wassen en alle moeite moet aanwenden om niet zijn oogst onherstelbaar bedorven te zien maar zoodra arkel eens zooverre gekomen was dat hij een recht begrip gekregen had van het netelige en hachelijke zijns toestands
dit zeggende reed hij vliegens terug en vond reinout en deodaat in heftige gemoedsbeweging en montfoort die hen vergeefs zocht te stillen
nadat men eenigen tijd op deze wijze had doorgebracht en zich ondertusschen met kruidkoeken en andere lichte spijzen had verkwikt wezen plotseling verscheidene vingers onder een vroolijk gelach naar de oprijlaan
uit een gelijke oorzaak gesproten maar naar het karakter der beide personen verschillend gewijzigd het was duidelijk te zien dat de heer van aylva ongerust was over het uitblijven van seerp wiens aard hij kende en de blik welken hij nu eens naar de deur en dan weder op den
versta ik u wel vroeg madzy wier hart op dit oogenblik de beteekenis van aylva's woorden reeds vooruit liep waar zijt gij bevreesd voor en met een heimelijk beven wachtte zij het antwoord af
en al is hij den brand ontkomen zeide aylva het hoofd schuddende dan heeft hij zich zeker bij zijn wapenbroeders gevoegd en hij is met hen omgekomen want die vreeselijke jubelkreet achter ons verkondigt mij dat de slachting volbracht is
ben ik hier in een vergadering van oproermakers vroeg de ambtman zich met drift tot aylva wendende die onbeweeglijk op zijn zitplaats blijvende beurtelings hem en adeelen met een afkeurenden blik beschouwde
om alleen aan onderlinge veeten te denken terwijl aylva vruchteloos het zwijgen poogde op te leggen was het adeelen die de beide partijen tot stilte wist te brengen met vastberadenheid sprong hij van zijn zitplaats op en tusschen beiden
de vrouwe van adeelen die sedert eenige jaren de beginselen eener teringziekte had onder de leden gedragen voelde haar einde naderen op haar sterfbed gaf zij nog voor t laatst haar innig verlangen te kennen dat madzy eenmaal haar zoon zoude huwen
niet meer in t aangezicht zag dan het bleef niet bij de vloeken en verwenschingen die men hen nazond ras werden deze opgevolgd door een hagelbui van modder steenen kluiten
feiko riep zij mijn trouwe feiko gij hier o dan ben ik niet geheel van den hemel verlaten verlaten herhaalde hij
er werd geen siward opgeroepen zeide de abt ik was het die broeder syard riep en dit hebt gij verkeerd verstaan ter verklaring van dit gezegde moet ik den lezer het oude gebruik op de friesche maaltijden
en hem zoolang in het raadhuis te bewaren dit alzoo bepaald zijnde ontboeide men hem en bracht hem in een zijvertrekje waar men hem alleen liet
zonder dezen eenig antwoord op zijn rede te geven aylva was dan ook gereed met een buiging verlof te nemen toen beaumont tusschen beiden trad en hem