AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
De restauratie was een tusschentijdvak, dat moeielijk te beschrijven is, een tijdvak van afmatting, dof gerucht, gemor, slaap, rumoer, welke niets anders beteekenen dan de komst eener groote natie aan een rustpunt
En alleen bij Lili en Marie voer zij uit tegen Eline, dat coquette nest, zonder een sprankje gevoel in al haar gedraai en gelach;
Eline had hem ook al ingepalmd, evenals Etienne, die geen kwaad woord van haar hooren kon
De zware val bedwelmde in den beginne mijn' broeder.
Toen hij weder tot bewustzijn kwam, zag hij zich in een' diepen kelder, te midden van de gedeeltelijk ontbonden lijken der ongelukkigen
en stapte met zijne moeder, die het kleinste kleintje droeg, vroolijk huiswaarts
Wij werden geen van beiden gewond, en dus is de zaak niet ruchtbaar geworden.
Elinor zuchtte over de gewaande noodzakelijkheid van zulk een handelwijze;
doch zij waagde niet tegenover een man en een militair, hare afkeuring ervan te uiten
vroeg Adeelen, op een haastigen toon: de duivel hale mij!
riep hij eensklaps uit, na Deodaat aandachtig beschouwd te hebben, indien het die vervloekte Italiaan niet is
ergelijke kleine bijzonderheden doen ons goed, waar overiens vaak zoo weinig verblijdends van die oude
Breng dien goddeloozen moordenaar op zijn knieen!
Als hij lawaai wil hebben, kan hij zijn zin krijgen;
want, zoo zeker als hij daar van het hoofd tot de voeten staat te beven
En nu, nu zag hij zich heel duidelijk in het kalme, klare, koele licht.
Nu, dat hij ruimer om zich zag, de eeuwen zag, de kunst, het Heden
uit de hartelijke liefde, die ik voor had opgevat, en omtrent welke ik de zuivere hoop voedde, dat zij bekroond zou worden met hare wederliefde, tot op het oogenblik, dat gij aan het huis van den eer verscheent
Want nu vond Marius deze herinnering duidelijk weder, welke in zijn aandoeningen was te voorschijn gekomen als de sympathetische inkt bij het vuur.
en de wangen van zijne ouders met zijne kleine, dikke, mollige handjes bedekte.
Toen ik dit zag, dat geluk en die vroolijkheid van het kind, begon ik, ondanks mij zelven, bitter te weenen
Stuart, en Cats, en van der Palm, en Wagenaar met al de Vervolgen, en de dikke folianten waar mijn broertje en ik op zaten, zoogoed als niets!
Wie weet, wat er van den prachtigen zilveren bril van grootmoeder
behoorde geheel niet tot die soort van jonge meisjes, welke door eigen dwaze inbeelding, of door den hoogmoed van trotsche ouders misleid, op de dienstboden nederzien als eene andere soort van wezens, alleen in de wereld gekomen, om haar te dienen, en van hare wenken te vliegen
Eene huiveringwekkende akeligheid scheen het geheele huis te vervullen en hoewel niemand een woord daarvan tegen Legree durfde spreken, voelde hij er zich toch door omringd als door de lucht die hij inademde
Men kon geen man zonder positie of talent trouwen, enkel om zoo'n beetje geld.
hij had een gevoel of hij opgelicht en bestolen was;
hij daaraan droeg, in het oog te doen vallen.
welk een zonderlingen inval, om mij uit te kiezen voor zulk een blijk van vertrouwen, en dat terwijl hij u, dien hij volkomen vertrouwen
en ik zag in een minuut meer mist en modder dan ik tevoren in een jaar gezien had.
Ik liep van het Custom House tot aan het Monument voor ik een rijtuig vond;
en hoewelzelfs de gevels van de huizen
dan vond zij het prettig met een stapel modeplaten te liggen, op den divan in hare slaapkamer, en rustigweg allerlei toiletten te bedenken, die zij niet noodig had en ook niet bestelde, maar die zij alleen maar bedacht, schiep, met de bekoorlijk nuffige fantazie van een elegante vrouw, die veel houdt van mooie kleêren
Er is een instinct bij elke ontmoeting in het leven.
aar het intusschen vrij streng winterde, ging zij ook nu en dan ten ijs met hare broeders en eenige andere jongelingen uit nkhuizen.
nder anderen togtjes, die zij deden, bezochten zij op een namiddag de stad oorn
et hart van het volksleven is van het hooge huis verplaatst naar t kanaal en t station, naar fabriek en kantoor.
een dam van papieren, van deducties en bescheiden, kon den stroom der nieuwe tijden keeren
De Nederlandsche fantasie is al ver op den lijdensweg, die naar uitputting voert, gevorderd.
Zuidelijke landschappen door hen, die nooit het Zuiden hebben gezien, bosschen in de Tesselsche duinen, waarnaar de bewoners van dit eiland te vergeefs zoeken
Gij zult daar een land zien, dat alleen door de vlijt zijner bewoneren uit de zee als gewoekerd is, en dat, behalve de duinen, die hetzelve aan de zeekust beschermen, rondom in aarden wallen of hooge dijken gelegen is
Soms hoorden de vrouwen, zoo zij niet sliepen, hem nog zeer laat in den nacht langzaam in den tuin wandelen.
Daar was hij alleen, in zich zelven gekeerd, aandachtig, rustig
Als je het niet onkiesch vindt, probeer het dan toch eens belachelijk te vinden.
Het amuzeert je gevoel voor humor, maar bedenk eens hoe men in Holland hier over zoû spreken
meergemeld lichaam in het leven terug te roepen.
Alle mogelijke middelen komen aanstonds in werking, en ieder die tegenwoordig is leent eene hand en een hart en eene ziel
Want de vrede was er de lucht, waarin alle verlangen oplost en tot kristallen transparantheid wordt en hun leven was er het limpide zijn in verlangenloozen vrede;
zij wandelden er voort, in goddelijke sympathie van
Met een krachtige, korte finale besluit hij zijn phantasie.
In de kleine kamer achter de zaal laat hij zich op een stoel neervallen en wischt zich vermoeid de slapen
Niet waar? ' vroeg Bettemie: 'en daarbij, ik vraag nu, of het mooi is, dat Juffrouw Katoo mij dus hard valt, nadat ik haar nog laatst, alleen door een middel, dat ik uit een chemisch boek had opgedaan, den stop van haar flakon heb losgekregen, wat zij vergeefs had beproefd
Dat hebt gij nog nooit geproefd, zei Arthur.
Het is eau d'or — goudwater.
de naam alleen al is in staat om iemand goed te doen.
Lieve hemel, het is bijna zonde er van te drinken
Pas had zij dit voor zichzelve vastgesteld, toen de verschijning van een ruiter haar de oogen naar het venster deed richten.
Nu zou ze meer hooren, en gespannen verwachting deed haar beven
John Willet beantwoordde deze vraag zonder lang te talmen;
maar toen het er op aan kwam om geld terug te geven, scheen, gelijk doorgaans, zijne gewone langzaamheid hem weder te overvallen
waarvan de een boos, de ander onnoozel en de derde kippig keek uit verlegenheid;
waarvan de een, om te beginnen, zijn netten spreidde over al wat mooi was, en de ander in het wilde scheen rond te fladderen, maar om toch wat meer eklektisch te werk te gaan
hij was algemeen zoo gevreesd, dat de kooplieden zich wel wachtten, den mond te openen, om tegen hem te bieden, zelfs hadden zij den moed niet zich te beklagen, dat hij door zijn bod op hun regt inbreuk maakte
Olivier merkte wel op, dat de verwelkte bloemen niet weggeworpen werden, schoon de kleine vaas iederen morgen met een frisschen ruiker prijkte
De vrouw zag Mevrouw Bird aan met een scherpen, uitvorschenden blik, en het ontsnapte haar niet, dat zij in rouw gekleed was.
Mevrouw, zeide zij plotseling, hebt gij ooit een kind verloren
Cosette;  de leeuwerik zooals men ze hier noemt.
Zij voer voort: De boeren zijn zoo dom met hun bijnamen;
en als gij die vatten kunt, zult gij mij daarin zonder tegenstribbelen dienen.
Als gij dat niet wilt, zal ik maken dat waarheid wordt, wat ik als de waarheid wil uitgeven.
Onmiddellijk viel de Kantere weer in, nu op een zonderling opdringende toon, waarin niets meer was overgebleven van zijn gewone zalvende vriendelijkheid
Op het laatst vond hij nergens rust noch duur, hij wilde, hij moest een middel vinden om zijn' ouders te doen weten, waar hij was en hoe het hem ging.
Een Engelsch spreekwoord zegt: Waar een wil is, daar is een weg.
Hij greep Tom bij de kin en trok zijn mond open, om zijne tanden te bezichtigen;
liet hem zijne mouw opstroopen, om zijne spieren te toonen;
liet hem zich omkeeren, stappen en springen, om te zien of er niets aan zijne beenen scheelde
maar het lag eenmaal in mijn bestemming te moeten scheiden van hen, die ik liefhad en die mij vriendschap bewezen.
Voorwaarts!  Met de harp over den schouder en den ransel op den rug, betraden wij weder den grooten weg
Vreemde gedachtel Als dat kleine lichtje eens werkelijk een vuurbaak was, die iemand — en dan nog wel den meest onwaarschijnirjken ismand in de wereld, naar deze plek riep
en bleef met haar grootvader in de opene lucht zitten, hoewel zij verscheidene malen beneden werden geroepen.
Zij luisterde met een angstig kloppend hart naar het rumoer van haar gezelschap
Gij zoudt van morgen geen voet binnen mijne deur gezet hebben, als ik gedacht had, dat gij die man waart.
Gridley?  Een gevaarlijke, oploopende, moordzuchtige kerel.
Zoo bleef dus de zaak, zonder dat de koning eenigen achterdocht opvatte.
Khasan wenschte zich zelven geluk, dat hij den verstandigen raad van zijne vrouw had opgevolgd, en een vol jaar verliep, toen de vizier eens zeer verhit uit het bad kwam
Hij stond op, en stelde met groote deftigheid de 'heeren' aan elkaar voor;
met een vertoon van vriendelijkheid gaven Bram en de priester elkaar de hand;
zij zagen elkaar even maar in de magere tronies en kregen geen van beiden een pleizierigen indruk
Aan het eind van den maaltijd en nadat Sir Pitt een gepast dankgebed uitgesproken had, werd de jeugdige erfgenaam voorgesteld en naast den baronet op een hoogen stoel gezet
en daarop verschijnt zeer zedig de pijper uit zijne stille afzondering, weer met uitgestrekten arm en, voet, en rood gewreven buil, en antwoordt: Twaalf en dan blijven twee jaren over
uit instinctmatig plichtsbesef;  dat hij haar nonna ongelukkig maakte, was voldoende om hem in haar ogen misdadig te doen zijn In het begin, toen ze nog dacht, dat de nonna erom gaf, had ze voorgesteld geheimzinnige tovermiddelen op Den Ekster toe te passen
Dolly was juist in zijn kabinet geweest en had den dokter voorgeslagen een oogenblik te gaan liggen rusten.
Lewin zat daar en hoorde het verhaal van den arts van een wonderdokter en magnetiseur
Sedert eenige oogenblikken was Grantaire ontwaakt.
Grantaire, zooals men zich herinnert, sliep sedert den vorigen avond in de bovenkamer der herberg, op een stoel zittende en op de tafel
Ja, da's lang niet frisch, troostte diè.
vroeg Peter en de onderdrukte vage benauwenis van iets vreeselijks, kropte in zijn aarzelende stem
Maar als jij me niets te vertellen hebt, ik heb je wel wat te vertellen: een idee.
Hij had, toen hij dit zeide, een glans in zijn oogen, een levendiger lijn in de gewone moêheid van zijn gebaren
niet, omdat het in schoonheid met wickel kan wedijveren, maar omdat het ons voor t oogenblik meer belang inboezemt om de wille der menschen, die wij er zullen zien
Zoodra hij Jean Valjean, den gevreesden tuchteling, stellig herkend had, bedacht hij, dat hij slechts twee mannen bij zich had;
hij liet dus bij den commissaris in de straat Pontoise versterking vragen
daar hij zijne oppasster zijn zoon hoorde toefluisteren, dat hij ging.
slk ga naar de Slavanners, Jozef!
zeide de oude man, zijn hoofd omkeerende, en blies den adem uit
en na eeuwen zoû het in koud licht blijken, dat àl hun kunst geen waarde had, en nooit gehad had.
U moet zoo vriendelijk zijn de anderen niet wakker te maken, want ik wou u graag alleen spreken.
De oude leidstergans vloog den heuvel af naar den jongen.
Of Augusta in haar engagement gelukkig was?
Wie kan zeggen, wat een meisjeshart gevoelt, welke voorwaarden en welke eischen het stelt aan het geluk;
en wie kan bepalen, welke idealen het zich schept
met een schoon voorschoot en zwierigen bonten tulband, en zeide het stroopende jonge goed dat het uit de keuken moest blijven, want dat alles nu in orde moest gehouden worden
die van een geheimen toeleg spreken, waarvoor zekere lieden schatten veil hebben, die ik ontving uit de handen zelven van den man, die mij den moord voorstelde, bewijzen die dat niet reeds genoeg?
' 'Mogelijk!  maar in dat geval wordt gij zelf de beschuldiger van uw vader, van uw broeder
Waarom zou hij anders praten van tien minuten voor, en dat hij geen horloge heeft om te weten hoe laat het is?
Tien minuten I Gewoonlijk rekent hij zijn tijd zoo fijn niet uit
Bedenk, wat zy geleden heeft, en dat, zoo zy zich afgeeft met wat gy knoejeryen gelieft te noemen, zy dit alleen doet in het Jacob van Lennep, Elizabeth Musch belang van den Prins, welken gy ook dient en wiens zaken gy ook wenscht voor te staan
Een oogenblik werd het een vreemd gezicht, en toen al de gezichten te gelijk.
Hernieuwde ongeloovige glimlach.  Na lang wachten en ongemeen diep doordacht te hebben, was de commissaris er eindelijk toe te bewegen den jongeling te vergezellen.
Hij zette een hoed op zijn door de zorgen nog niet kalen schedel, nam twee agenten mede
Maar zie eens hoe zij flikkeren van oude herinneringen!
Oude herinneringen waaraan, Venus!
Baas Venus begint somber te antwoorden: Aan hare woorden, in haar eigen schrift, dat zij zich niet beschouwd wil
kan Alexei met zijn vermogen een grooten invloed uitoefenen.
Dan Tuschkewitsch, ge hebt hem reeds bij Betsy leeren kennen.
Nu is hij gepensionneerd en naar ons toegekomen
met te zeggen, dat zooveel gemaal niet noodig was, en dat ieder, hetgeen hij te zeggen had, maar bewaren moest tot er hem naar gevraagd werd
maar nauwelijks had hij eenige woorden uitgebracht, of het muziekkorps der Slumkeyanen begon zoo geweldig te blazen en te trommelen, dat de kracht, die zij des morgens ontwikkeld hadden, bij deze vergeleken, slechts kinderspel was
dat zij grootmoedig aanbood met haren broeder te deelen.
Toen zij George vroeg op welke wijze zij haar geld het best voor hem besteden kon, antwoordde hij: Geef mij eene opvoeding Emily
De bekentenis van het eerste maakte niet veel indruk op haar;
zij was godsdienstig, had nimmer aan de waarheden van den godsdienst getwijfeld, maar zijn ongeloof aan de waarde van de uitwendige instellingen der kerk trof haar niet
Elinor, die wist dat zulk verdriet, droevig als het was om te aanschouwen, zijn natuurlijke uiting moest vinden, bleef bij haar zitten, tot die buitensporige droefheidsvlaag eenigszins had uitgewoed, en nam daarna in spanning Willoughby's brief op, waarin zij het volgende las: Bondstreet Januari
de van begeerte fonkelende oogen van een paar dozijn zwarten gluren over den rand.
De raven en wouwen krassen of schreeuwen en rekken de vleugels.
De slager opent met zijn jachtmes de halsslagader van het lillende dier en snijdt het den buik open.
Gedurende dit interessante gesprek bewonderde Lewin Anna, minder, zoo hij meende, om haar schoonheid, dan om haar geest, haar beschaving en haar natuurlijke hartelijkheid
nadat hij Lize's hand in die van Martha gelegd had.
Ik wilde hem volgen en begaf mij reeds naar de deur, toen Martha mij terughield.
Waar zou ik zijn heengegaan en wat zou ik gedaan hebben
en nu voor het eerst schoten er tranen in die oogen, die tot nog toe zoo strak gestaard hadden.
Zij nam een zijner handen en legde ze aan haar hart.
Hij voelde er het papier en stamelde: Gij bemint mij dus?
Zij antwoordde met zulk een zachte stem, dat ze slechts een adem was, die men nauwelijks hoorde
Indien, by het sluiten van den bekrompen kring onzes onzekeren levens, wy, in het Niet wegzonken;
dan voldeedt Gy, indien gy uwe Kinderen in staat stelde, om hier aangenaam voor zich zelf, en nuttig voor de Maatschappy te zyn
nijdigheid van zenuwen, die hem bijna slecht maakte, slecht tegenover zich en anderen.
Als Den Bergh een ander kostuum had aangehad, of hem niet zoo had
de schoonkrachtige Thespeïden, om het offer hunner dankbaarheid te volbrengen, daar zij hun vader hadden omhelsd
De prins Camaralzaman liet zich echter door deze welmeenende waarschuwingen niet afschrikken, en daar er niemand opdaagde, om hem voor den koning te brengen, herhaalde hij met nog luider stem zijn geroep
Hoog-Mogenden was: een schoone blonde voorwaar: het is gelukkig, Heer Markies!
want zy is, althands zy was toen, verloofd met den Heer Bennet, die later Graaf van Arlington
Hier hield moeder BUISMAN stil, en hare dochter aandachtig gadeslaande, zag zij, dat 'er zich een blosje op haar gelaat vertoonde en dat zij de oogen, als met zekere schaamte, nedersloeg, terwijl een zachte zucht haar' boezem bewoog
maar ik gevoel mij dezen nacht zoo angstig en bevreesd, dat ik nauwelijks op mijne beenen kan staan.
vroeg de heer, die medelijden met haar scheen te hebben
Beveren, Van der Goes en Van Espenblad gaven terstond op de vraag, welke de Voorzitter tot hen richtte, een toestemmend antwoord.
Bosveldt wreef zich een oogenblik de kin, eer hy zijn advies gaf, en verzocht toen, den brief nog eens te mogen lezen
Hij had ook voortdurend nog strijd te voeren tegen de inwendige verdeeldheid en den tegenstand die zijn bestuur belemmerden;
een strijd waarin de overwinning niet was te behalen, dan door zulk eene mate van schranderheid, politiek overleg, zachtmoedigheid en oprechtheid, als deze veelbegaafde zoon van Johan van Nassau in zich wist te vereenigen
of Michaïlof wierp op nieuw een blik op zijn gasten;
het hoofd van Wronsky met eenigszins uitstekende jukbeenderen graveerde zich oogenblikkelijk in zijn verbeelding
Ik ken hem en zijn moeder, zeide mijn vader: hij stond vanouds in het kladboek aangeschreven: atro carbone notatus.
kunnen vertellen, hoe die Andries gister-morgen den beest heeft gespeeld in de herberg te Zoest
eldra was het jonge meisje geheel verdiept in de beschouwing van al die fraaie en prachtige buitenplaatsen, wier aanblik de reizigers voortaan zouden derven, wanneer de spoorweg, die nu nog maar van msterdam tot eyden ging, eerlang door een andere streek naar den aag zou loopen
maar de huishouding boezemde haar in den hoogsten graad belangstelling in.
Een andere ontgoocheling en een andere bekoorlijkheid waren voor Lewin hun kleine
Het duurde nauwelijks eene minuut, waarna hjj knikte en de deur uitging.
De heer gaf toen de jonge dame een wenk en ook zjj gingen de deur uit
En' 'Nemen we aan, dat het mijn schuld is;
dat ik niets had moeten geloven, en je had moeten blijven vertrouwen' 'Het is fraai Een goede troost Maar soedah, ik zal het aannemen
Jozef keek van de vleeschpastei naar de biefstuk, als dacht hij dat pleizier en eten onafscheidelijk waren;
daarop haalde hij een van zijn halve kronen uit zijn zak
Niets dan vernielen.  Wat verdiendehy er mee?
geen venster of paard, of hond, of kat, of vogel, of kip, of varken
Zoodra Lijsbeth met den vreemdeling binnentrad, werd hij door Graswinckel met een innigen handdruk verwelkomd, naar den patiënt geleid, en voorts met dezen alleen gelaten.
Schout Gerrit was dan alleen met Juliaan en Mabelia naar Delft teruggereden, nadat hij tevergeefs getracht had Graswinckel over te halen hem te vergezellen
voor haar jonge meesteres en hing haar dit over de schouders, terwijl zij haar donkere oogen opsloeg en dit antwoord gaf.
Heb jij miss Wade gezien, Tat tyV riep Pet uit.
Het is nutteloos tegen haar te zeggen: Lieve mevrouw, verleden jaar nam ik op uw aanraden Podgers' onfeilbaar middel, en ik heb er vertrouwen
Toen hij bij Corrie's lijk stond, had zijn gele, perkamentachtige hand zacht gestreken over het krullend haar, dat in rijken overvloed op haar sneeuwwit voorhoofd lag;
hij had herhaaldelijk het hoofd geschud en diep gezucht, maar geen woord, geen klacht
o Mijnheer BLOMMESTEYN! ' antwoordde de Stuurman, 'als gij eens een paar dozijn jaren, zoo als mijn geval is, zoovele kusten in Oost en West, en ook in het Noorden bezocht hadt, dan zoudt gij, gelijk als het mij gegaan is, met schade en schande geleerd hebben, dat men bij alle volken
Alles, alles moet gij vlieden, als de pest, wat strekken zou, om die aandoeningen verder op te wekken of aan te kweeken.
Gij moet uwe ooren sluiten voor de ligtzinnige taal van elken jongeling, en
terwijl ik telkens onder een of ander voorwendsel het woord brak, dat ik mij zelven gegeven had.
Hoe langer ik nadacht over hetgeen de oude man had gezegd, over zijn uitzicht engedrag
Toen zij bijna geen geld meer hadden, glimlachten zij en keerden naar Rome terug en leefden er als vroeger;
zij, ophare kamers, hij, nu in zijn atelier, en namen zij samen hun malen
we hebben vanmiddag plechtig beloofd, wij zevenen, met de hand op mijn gehavenden atlas, dat we de club ons heele leven lang zullen steunen.
hadden ongeveer een kwartieruurs voortgesukkeld, en ik bemerkte, dat Tante, hoe goed zij zich ook poogde te houden, hoe langer hoe minder in staat was om voort te gaan en al zwaarder op mijn arm leunde.
Zij was uitgeput van angst en vermoeidheid en liep slechts werktuiglijk voort
die uit de behoefte der menschelijke natuur, op de jaren, waarin gij thans zijt, geboren wordt, over is, dan bevinden zij, dat zij alleen op het uiterlijk blinkende schoon, of een bevallig voorkomen gezien hebben, en zijn dus deerlijk bedrogen
Ik hou niet van dat soort van oogen, hoorde ik aan eenen anderen kant, uit de mond van een jong meisje van dertig, die zeer flets uit haar eigene keek
Ik wil geen wreedheid doen, wat er ook gebeuren mag.
Ja, maar gij weet niet wat er gebeuren kan, meester Tom.
Gij denkt dat gij al iets gehad hebt
Hijzelf legde zich intusschen niet tot slapen, maar wachtte op de terugkomst van den geest en de uitvoering van zijn bevel
Ik heb niets gehoord door het geraas, dat al die menschen maakten.
Nu, ga jullie maar weg, en kom zoo gauw mogelijk terug, anders vindt je me nog dood in dit ellendig hok
Op vijf en dertig jarige leeftijd had hij zijn jeugd gesloten verklaard en was hij getrouwd.
Eigenlijk zou hij verstandiger hebben gedaan een huishoudster te nemen, want meer verlangde hij niet;
maar ondanks zijn vrije moraal stoorde hij zich aan de maatschappelijke vormen
dat genoegen hebben wij eeuwen nog al meest, dat aan de ollanders, die ons komen bezoeken, driaan oosjes zn.
en als gij iddelburg naauwkeurig bekeken hebt, zult gij overtuigd zijn, dat wij op alcheren ook eene uitstekend fraaije stad hebben
het is hier de plaats acob van ennep, laasje evenster delen niet, om een zaak van zoo teederen aard verder te bespreken.
k geloof,' vervolgde hij, zijn stem verheffende, 'dat er niemand hier is, die een oogenblik twijfelt aan het ongerijmde van een gerucht, als waar zoo even op gedoeld is
Paul, in zijn element, legde haar uit hoe de menschen bij elkaâr waren gehaald, in welke côterie zij thuis hoorden: menschen, die elkaâr niet kenden of nooit zagen, of niet groetten al kenden zij elkaâr, op deze bruiloftspartij te samen gesleept omdat de eene familie de Van Naghels, en de andere de Van Ravens kende
En volgens de aan Russen eigen gewoonte Fransch te spreken als zij niet door de bedienden verstaan willen worden, zeide hij in het Fransch: Je kent Anna Karenina
Ik kan het niet, ik word soms mensch: mijn heele leven kan niet altijd zijn eene ceremonie als van een Handkus.
Ik had het niet moeten doen, maar ik sprak toch alleen maar tegen Sofie
Toen Bumble zweeg, om nieuwen adem te scheppen, na deze op een deftigen en plechtigen toon uitgesprokene woorden, rolden Olivier de tranen langs de
Ja, dat is mijn jongen, antwoordde Sikes, een scherpen blik op Olivier werpende, en de hand als bij toeval in den zak stekende, waarin zich het pistool bevond
Brownlow schudde even het hoofd, om zijn vriend tot zwijgen te brengen, en ging aldus voort: Weet gij, waar de arme jongen thans is?
Zoo min als iemand ter wereld, antwoordde
Ook voerde hij geen weelde in zijn levenswijze;
Zijn plan was om later een reden te zoeken ten einde goedschiks den dienst te verlaten of kwaadschiks te worden weggejaagd;
om ons van de uitdrukking der oude geschiedenis te bedienen, een der beste vorsten zal blijven, die op eenigen troon gezeteld hebben.
Die troon.  Neem het koningschap van Lodewijk Filips af.
Doch haar dood, die tien jaren voor zijn eigen overlijden plaats had, veroorzaakte een groote verandering in zijn omgeving;
want ter vervulling van haar gemis, vroeg en ontving hij in zijn huis het gezin van zijn neef, den Heer Henry Dashwood, den wettigen erfgenaam van de bezitting Norland
dan ik gedaan zou hebben, indien ik ware thuisgebleven onder de sublieme piano van juffrouw Kegge en de charmante viool van den charmanten Van der Hoogen.
De dames, die nu allen kleuren hadden als boeien, werden onder de heeren verdeeld, en ik nam op mij juffrouw
De neus was lang en zacht gebogen, de mond klein, met dien dikken onderlip of hij uit het oude huis van Oostenrijk afstamde;
hij droeg een fijnen knevel, donkerder nog dan zijn kastanjebruin haar, dat lang en krullend achteloos naar een zijde was geworpen
Beminnelijke Dame, door u is op dezen dag mijn geluk begonnen;
gij zet er de kroon op door eene zoo edelmoedige handelwijze, ik kan u niet zeggen hoe dankbaar en hoe erkentelijke ik u ben
Want daarmede deed hij afstand van een rustig, veilig leven met welvaart en rijkdom in het verschiet en van de gelegenheid om onderwijs te genieten, terwijl hij mijn avontuurlijk en onzeker bestaan zou deelen
Onder zijn glimlach, zijn praten over dingen van gewoonheid, school het Heimwee, en het gaf aan zijn ziel de bitterheid van liefde onbeantwoord, geliefde ver, omdat de kunst zoo ver bleef
En Jenny zal al gedacht hebben, dat ze heel lekker waren, zeide George.
Zij was immers zoo onnoozel om ze nog te laten zien.
van Cornhill hebben bijgedragen.
Het jonge paar had een huis dicht bij Berkeley Square en een kleine villa te Roehampton, te midden van de bankierskolonie daar
De angst voor het teedere, dat breken kon, was weêr tusschen hen.
Zij begrepen elkaâr als met eene vrijmetselarij van gevoel.
Een magnetisme ketende haren blik aan den zijne
Zij zal.  mij volgen, hoop ik, antwoordde hij zuchtende.
en, wanneer gij het eenmaal oorbaar vinden zult, dank dan uw waardige tante uit mijnen naam voor hetgeen zij aan een ongelukkige, verlatene wees heeft gedaan.
Hij was bij Jacquin Labarre geweest om er te logeeren, maar deze had hem niet willen opnemen.
Men had hem de voorstad Gassendi zien inkomen en tegen den avond de straten zien doorkruisen.
Een roover en moordenaar met een verschrikkelijk gezicht
eze arbeid duurde ongeveer twee uren, na welke het bleek, dat er een getal van prijzen was overgebleven, en alzoo, dewijl er loten waren uitgegeven, de kans om iets te trekken iets beter stond dan vier tot een
dit alles werd, als in een verrukking, met de kracht van een reus en de snelheid van een arend, uitgevoerd en duurde nauwelijks eenige minuten.
Jean Valjean bevond zich met Marius, die steeds in zwijm lag, in een soort van lange onderaardsche gang
Snel scheurde hij den omslag open, las de drie bladzijden door, herlas, de laatste regels met gefronste wenkbrauwen en frommelde het papier ineen, dat tusschen zijn vingers knitterde.
Het was juist acht dagen geleden dat in Bertha's brief de volgende regels waren voorgekomen
of verderf zou kunnen baren, hoewel bij de aankomst zijne krachten geheel uitgeput waren.
hij begon langzaam, doch aanhoudend op de deur te kloppen;
Gij moogt mijnentwege heengaan, met alle pleizier.
Want gij weet wel, ging Wegg voort, hetgeen hij nu ging zeggen tusschen den heer Boffin en den heer John Harmon verdeelende
Te laat!  schreeuwden zij, toen zij zagen, dat Peer de brug overging.
Maar deze roover zal in elk geval sterven!
Woest drongen zij op Fulco aan, maar hij verdedigde zich met den moed der wanhoop.
Toch was het een hopelooze strijd, hoe angstwekkend zijn zwaard ook door de lucht flikkerde
Daar was alles van massieven steen, met peren tralies, hier alles gewithout en kalk.
Ik moest in eene kamer van het wachthuisje, waarschynlyk eene bovenkamer, zp
Toen bedankten de kinderen hem, en gingen naar huis.
Den volgenden dag gingen ze hun dienst opzeggen.
Ze konden geen ganzen hoeden dat jaar, ze moesten ergens anders heen
zonder te weten waarheen.
Verwarde en akelige gedachten bestormden thans zijn geest.
Het was hem alsof hij nog tusschen Sikes en Crackit
dat door geen demonstratie inniger had kunnen zijn.
Want het was veel erger, dan de jaloezie van Silver het zich voorstelde;
werkelijk had die groote, breede arabier een relatie met njai Peraq, en die dateerde
en nu zag hij een wagen met vier paarden bespannen, en, voor zoover hij zien kon want er lag een zeil overheen, met graan en stroo beladen.
De voerman hield voor de deur stil, om zijn paarden water te geven
Ik kon het niet gedaan hebben, als ik dat geld niet in mijn gordel om mijn lijf had gehad.
Het was niet veel, iets meer dan veertig pond, voor den erfgenaam van meer dan honderd duizend.
Zonder dat geld had ik nooit naar het
kortom, zij hadden alles gedaan wat ijverige meisjes doenkunnen, doch tot nogtoe zonder resultaat.
Wat kleedt die meneer Simpson zich met een smaak, fluisterde Mathilde Maplesone haar zuster Julia in
Gedurende enkele dagen was er geen voeling tusschen vader en zoon.
De eerste was gemelijk over dit stilzwijgen, maar niet ongerust;
want, zooals hij zeide, hij wist, hoe hij dwang op George kon uitoefenen
Van die verstandige maatregelen nog onbewust, ga ik mijnerzijds mijn gang, en geloof mijn man gevonden te hebben in een kalen luitenant, dien ik met de meeste voorzichtigheid ondertast en in alle manieren op de proef stel, eer ik het waag hem opening van zaken te geven
Waar je zelf gaat zitten, omdat je die vieze sigaren van jou wilt rooken, antwoordde mevrouw Rawdon.
Ik herinner mij nog den tijd, dat je ze ook wel lekker vond, luidde het antwoord van den echtgenoot
gilde eene hemelsche vrouwenstem en op hetzelfde oogenblik, dat CAJEFAX zijn gevangene losliet, verscheen eene vrouw met hooggekleurde wangen.
Zoodra zij CAJEFAX zag, hief zij de beide vuisten dreigend in de hoogte.
Bij die woorden gaf zij een wenk aan een man, die bij het roer stond en deze kwam terstond naar de plecht met een plank, waarvan hij het uiteinde op den kant legde
Na verloop van een geruimen tijd verscheen de schoolmeester weder aan het hek van het kerkhof, en haastte zich naar hen toe, onder
Ik herinner mij nog, dat ik er veel en met een zekere onrust aan dacht, dat baas Peggotty gezegd had, dat zij al bijna een volwassen meisje was;
maar ten slotte begreep ik, dat dit maar gekheid was geweest
Bretonnerie gingen omstreeks twintig jongelieden met baarden en lang haar in een estaminet en verlieten het een oogenblik later met een horizontale driekleurige vlag met floers
Tappertit gehoorzaamde wederom onder protest, begaf zich naar den winkel, en ging daar ernstig zitten overwegen, of het niet raadzaam voor hem zou wezen, van zijn meester weg te loopen voordat zijn tijd uit was
Zij sloeg hare armen om mij heen, en hield mij met al hare kracht vast, tot hij weg was.
En daarop verhaalde hij omstandig, wat er op den bedoelden avond was gebeurd
evenals een aanval der Franschen altijd door een woedend kanonnenvuur voorafgegaan werd.
Lady Southdown, herhalen wij, stemde er in toe een gunstigen tijd af te wachten
in het zekere overtuigd, dat alles, wat deze wegens zijn gebrek aan moed gezegd had, niet anders dan jokkernij geweest was, ja dat zij zelfs berouw had, van hem zoo te hebben uitgedaagd.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn 'Er werd nu door den Kommandeur order gegeven, om het anker te winden
was zoo oud, dat allerlei struiken en planten wortel hadden geschoten, en als de ooievaarsmoeder zat te broeden, had zij niet alleen een heerlijk uitzicht op en over een groot gedeelte van Skaane om van te genieten, maar ze had ook wilde rozen en huislook om naar te kijken.
Het is zoo allertreurigst oneerlijk, zei Mortimer.
Hetisuwerzoo geheel onwaardig, zulk een spion te gebruiken.
iWij hebben een nieuw onderwerp gevonden in dat woord spion
Laag, dadelijk in den nacht der waringinboomen, zigzagde het zijne pannendaken, het eene achter het andere, naar de schaduw van den achtertuin toe, met een primitieve lijn van dakteekening, over iedere galerij een dak, over iedere kamer een dak, tot éene lange
klonk het over en weer: en het langzaam voortrollen der koets maakte een einde aan de afscheidsgroeten.
Nauwelijks waren wij onderweg, of er ontstond eene oogenblikkelijke stilte: en de verschillende contenances, die wij hielden, zouden zeker niet onbelangrijk geweest zijn in de oogen van een derde, die met onze innerlijke gevoelens ware bekend geweest
En hij had in mama iets gezien of zij smachtte naar den zoen van Hugh, die haar toch soms zoo kort-af en zoo ruw bejegende.
Dat was natuurlijk wel ook een moederlijkheid in mama, maar het was misschien nog meer een behoefte, dat die jongen, die haar zoon was, haar liefkoosde, haar liefjes liefkoosde.
Bruno en Wolf gingen in hun hok als dollen te keer.
Hedwig liep naar de deur, doch zonder die te openen vroeg ze: Wie is daar zoo laat?
Op den wagen, die naar Leyden vertrok, teruggekomen trof hij daar denzelfden ernstigen en deftigen man weder aan;
en verhefte, toen zij op weg waren, met al de geestvervoering der jeugd, de uitmuntendheid van de kunst zoo even door hem beschouwd
en wier naam ik nergens vind opgeteekend, en leefde met haar in voorspoed en geluk.
Jaren na dit voorval- zeide hjj haar dikwyls op eenen stormachtigen avond, dat de gedachte hem
Hjj deed die vraag met eenigen schyn van minachting.
GiJ hebt geen recht om onverbeterhjktezp, hernam zp vriend, volstrekt niet op zachten toon
En nou, nou woû ik wel mijn schedel opensplijten, en je mijn hersens in je gezicht gooien, omdat je me zoo gemaakt hebt, zoo fijn en zoo vol gedachte!
dus moeten wij allemaal maar gewoon vriendschappelijk zijn en net doen als vroeger.
Dat kunnen we niet, want er is iets gezegd en Laurie's onhebbelijkheid heeft je voor mij bedorven.
In sommige oogenblikken verzette hij zich tegen zijne matheid en trachtte zijn geest weder kracht te geven.
Hij poogde ten laatsten male en op beslissende wijze het raadsel op te lossen, waarbij hij, om zoo te spreken, vermoeid was neergezonken
word mijn vrouw.  Zij zag ernstig voor zich en liet het hoofd een weinig hangen en staarde voor zich uit.
De twee Italianen stonden op, groetten en gingen heen.
Alle drie zouden zich geheel gelukkig gevoeld hebben, indien de oude menschen hun' Jongejan bij zich in de hut hadden gezien, en indien Willem slechts iets van zijne ouders had vernomen.
Hij mat de ongerustheid van zijne moeder, die niet wist, waar haar kind in den strengen winter rondzwierf, af, naar het verlangen van vrouw Kranse naar haren zoon
Hij begon ongeduldig het bord op zeer onhoffelijke manier met de punt van het servet af te vegen;
doch dit verslimmerde de zaak, daar de bovenste laag vet een dekmantel voor verdere geheimenissen scheen;
deze maaltijd deed hem natuurlijk denken aan het sober maal, met zijn vriend genoten.
verwilderd zag zij rond, maar zoodra zij EDUARD aanschouwde, kwam het gebeurde haar in het geheugen terug en vreesachtig starde zij hem aan.
Gij spraakt te luid op de openbare straat, dat was alles.
een,' hervatte ol: 'de echte bazilisken zijn heden ten dage even moeilijk te bekomen als draken of griffioenen.
t s een dier wezens, waar de oude fabels en ridderromans vol van zijn, doch waarvan, zoo zij al ooit bestaan hebben, het ras sedert lang is uitgestorven
dat zij zich zeer onlustig gevoelde, reeds moede was van den dag eer die was aangevangen;
zij had eigenlijk noch haar beau jour, noch haar belle humeur.
Hare dienstjuffers waren wel in de gelegenheid geweest dat op te merken, al hadden zij zich gewacht dat te toonen
de bruidegom en zijn uitgekozen vriend, met blauwe rokken, gele vesten, witte broeken en glace' handschoenen, Aan den hoek van de straat bleven zij staan en riepen met onbeschrijfelijke deftigheid om eene koets
en liet zich dagelijks door een barbier scheren, die krankzinnig was geweest en mijnheer Gillenormand haatte, wijl hij jaloersch op hem was, om zijn vrouw, een bekoorlijke
Maak het wat kort, ouwe jongen, viel Walker hem in de rede, want hij wist dat de man van de kaplaarzen noch zeer beknopt, noch zeer duidelijk was in zijn verhalen.
Prinses, sprak hij tot haar, hoe vast ook het besluit van een arme onaanzienlijke vrouw, als ik ben, van de wereld met haar genietingen afstand te doen, moet staan, waag ik het toch niet den wil en den wensch van een zoo vrome en milddadige prinses te
maar zij kon in geen enkele houding rust vinden en in haar pijnigende gejaagdheid naar lichaam en geest bleef zij voortdurend in beweging, tot zij zoo zenuwachtig werd, dat haar zuster haar slechts met moeite in bed kon houden, en een oogenblik bang was, dat zij vreemde hulp zou moeten inroepen
hem met-een de noodzakelijkheid aan, om zelf geen gerucht te maken, zoo hy niet ontijdig ontdekt wilde worden: doch tevens gaf het hem de overtuiging, dat hy zich van het kabinet des Gezants alleen door een hangtapijt gescheiden vond
Daarop keerde zij naar de eetkamer terug, en wischte zooveel zy kon de minste sporen uit dat hy daar geweest was.
Vervolgens ging zy naar boven, zonk op een stoel neer
nu en dan naar de deur, stoot die tot de volle lengte van zijn arm open, en kijkt uit de duisternis daarbuiten naar binnen;
niet dat hij eenigen achterdocht heeft, maar hij mag toch wel weten wat men daar uitvoert
het kind, dat den verren vader reeds bijkans vergeet, en zijn lach, o zijn lach en zijn spel.
zijn wellicht, omdàt zij blijde zijn, het allersmartelijkst van alles
Rillend, druipend en schreiend brachten ze Amy thuis, en na wat van den schrik bekomen te zijn, viel ze bij een heet vuur en warm in dekens gewikkeld in slaap.
Onder al de bemoeiingen had Jo bijna niet gesproken, maar bleek en verwilderd rondgevlogen, haar hoed en mantel half af
en de vreemde marskramer, die bij gele Fij in het toebackshuis zat, lachte er ook om, dat wij het voor echt hielden, zeggende: Ja!
het zijn echte Venetiaansche glaskraaltjes, en niet van de best geslepene daartoe
in alles liet hij zich door dezen leiden, geheel en al onder de bekoring van het zedelijk overwicht, waarmede dit fijne, tengere mannetje met zijne fulpen kattenzachtheid hem dwong als onder een juk.
moeders, alle bloedverwanten der slachtoffers, kwamen bevende van angst of vol hoop, in diepen rouw gedompeld, naar de plaats des onheils.
Velen misschien.  De uwe ongetwijfeld, maar de mijne misschien
zich onderweg vermakende met te denken aan den angst, dien zijne vrouw moest hebben uitgestaan, dewijl hij, zonder vooraf te waarschuwen, drie dagen
De lezer heeft ongetwijfeld reeds geraden, dat de heer Madeleine niemand anders dan Jean Valjean is.
Wij hebben reeds een blik in de diepte van dat gemoed geslagen;
Twee officieren weken voor haar uit, daar zij draalde.
zij bespeurde haar, te midden van enkele gasten, met haar grijs hoofd, haar vriendelijk en toch hooghartig gezicht
want ik ben overtuigd dat uwe tegenwoordigheid ongeluk aanbrengt.
Vertrek, en wacht u, immer weder binnen mijn rijksgebied te komen, niets zou mij dan weêrhouden, u dit te doen berouwen
vond hij zijne sultane geenszins gewillig om van haren slaaf afstand te doen, en er kwamen tranen, kwade buien, kleine onweders, verdrietelijkheden en verwijten in overvloed
Ik neem verder de vrijheid u te melden, dat hij mij alleen gevraagd werd als een proefje van het schrift, en dat ik hem anders niet zou hebben
Sneller dan wij het zeggen kunnen, waren allen over het staketsel langs den weg en haastten zij zich naar de rotsen, terwijl Michael van zijn paard sprong
Maar' waarom vroeg hij zich zelven, 'waarom trok ik mij dezen ongunstigen opslag van dat meisje zoo aan?
Ik heb immers niet zooveel misdreven met een mij onbekend liedje te zingen;
Waar waart gij, vroeg de knaap, een stap nader tredende, toen de moord begaan werd?
Wacht!  Dat vraag ik niet Zeg het mij niet.
Als gij mij uw vertrouwen opdringt, mijnheer Headstone, maak ik er ieder woord van openbaar
ominee heeft gelijk,' zeî renkelaer: 'en wat zij beteekenen schijnt te worden uitgelegd in een rijmpje, t welk ik, in othische karakters, geschreven vond op een oud perkament, dat altijd bij den flakon bewaard werd en dat aldus luidt: n zijn oogen eyt zijn vermogen
en zijn gesprekken over huwelijken, ongelukken, bevorderingen en verplaatsingen;
met zijn zorgen voor kleeding en frisuur;
te rade gaande naar eigen gemoed, hebben we een woord gehoord tot de gemeente, dat diep heeft getroffen, dat elken vader de hand zal doen steken Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp in eigen boezem, en dat niet slechts de dankbare liefde, maar ook het eerbiedig vertrouwen in den man, dien God gesteld heeft tot een voorganger van de gemeente, slechts kan versterken en vergrooten
eene, ouderwetsche rariteit is, dat ik zooveelprysop haar stel.
Ik ben aan haar gehecht alsof zfl een levend wezen was, en de liefde, die ik haar toedraag, kon beantwoorden
O ja, nu herinner ik het mij, zei Elinor, met een inspanning van haar geheugen, die haar zwaarder viel, naarmate haar ontroering toenam
Niemand zag de arme meisjes aan de duetten zwoegen, als zij onder elkaar waren.
Niemand zag, hoe mama ze streng urenlang drilde.
In een woord, mevrouw Bute droeg haar lot dapper
Een hemelsche stilte, gepaard aan duizenderlei muziek, het gekir der vogelnestjes, het gegons van insecten, het ritselen van den wind.
De gansche harmonie van het jaargetijde vereenigde zich tot een liefelijk geheel
daar dit ook onder andere spelletjes ter baan kwam, was hij daarmede zeer vlug, en alle anderen ver voor uit.
ij kon ook niet nalaten, om nog eens een vierregelig versje te maken, waarin hij zeer duidelijk de bekoorlijkheden van een lof toezwaaide
Die daad was van zeer groot belang voor de drie mannen, want zij bezorgde hun de uitrusting, die zij hoognodig hadden en waren daardoor in staat gesteld de langgewenste reis te maken naar het onbekende oosten, waar zich nog geen goudzoekers hadden vertoond
Nu, antwoordde hij, zijne woorden afbrekende, ja!
En jawel, daar lag een brief voor Herman Borgers, met een Nederlandsch postzegel.
Alleen de geadresseerde evenwel mocht hem in ontvangst nemen.
het postmerk bewees, dat Herman Borgers sedert drie maanden niet in de stad, in elk geval niet op het postkantoor geweest was
maar zijn oogen bleven schitteren, en zijn uitgestrekte arm bleef naar Jonas wijzen.
Hij scheen grooter te worden en met bo vennatuurlijke.
De kosten van zijn onderhoud en voorbereiding te mynent werden door, een oom betaald, en hy en ik deden gedurende drie jaren ons best hem in staat te stellen zich een weg te banen in de wereld
in de boekzaal van Antwerpen berustende, tot richtsnoer heb genomen.
De kennis der plaatsen waar de voorvallen gebeuren, ben ik aan de inlichtingen mijner letterkundige vrienden, de heer Snellaert van Kortrijk, dokter te Gent, en de heer Octave Delepierre, bibliothecaris te Brugge, verschuldigd
en door hem den gang der zaken besturen, en zoo een gelukkig toeval mij niet te Haarlem in broeder Syard mijn ouden leidsman door de Friesche kloosters had doen ontmoeten, zou mijn geheim slechts bij twee lieden berusten.
Maar zoo de Hollanders dit grensslot bestormen en u vangen
'Wij vinden het heel pleizierig je bij ons te hebben, en je zult ons een genoegen doen, als je bij ons veel jaren blijft, maar geld is gemakkelijk voor een bruidschat en zoo
Je dacht toch niet, dat ik je hier in gevangenschap achter zou laten?
Ga nu op mijn rug zitten, dan zal ik je bij je reisgenooten terugbrengen.
Ik heb mijn woord gegeven, dat ik hier blijven zou, tot ik verlof kreeg om heen te gaan
zijn naam zou willen geven als lid van mijn comité?
Ik ben niet zoo onbescheiden van den lord in persoon te vragen — ik vraag zijn naam slechts.
Denkt gij dat hij zijn naam zou geven
Ik zal u te morselen kloppen, rekels!
zeide Quilp, terwijl hij de knapen met zijn stokbleef dreigen.
'Wat bedoel-je? ' 'Joe hebt eens tegen me gezeid, toen ik nijdig op Paddeltje was en hem wel op slag over boord had kunnen gooien, dat een driftig mensch zich eens even om moet keeren.
in eeuwig evenwicht?  Was het noodig, dat er op die werelden menschen waren, die ze afdeelden in rijken, met koningen en keizers, in ingewikkelde
Zij had de niet beredeneerde maar traditioneele minachting van den Hollander in Indië voor al wat hadji is.
En zoo stond hij daar nu tegenover haar, maleisch sprekend;
den trek van onderworpenheid, die bij den oosterling
Werden er bij het afscheid te Moskou veel tranen vergoten?
Hij wilde Wronsky te kennen geven, dat hij met zijn vrouw alleen wenschte te zijn, en zich een weinig omkeerend
Het is een geringe Laat niet gegeven over zijn Landvrouw te gebieden;
nochtans zo zij zich volgens mijn begeerte geliefde te gedragen, zou ik voor haar verantwoordelijk blijven
en gij schijnt slechts matig tevreden over den uitslag van het kampgevecht.
riep Adeelen, zoo ik morgen het slijk, dat mijne wapenen bezoedeld heeft, niet afwassche met het bloed van mijn wederpartij;
en verontschuldigde zich, dat hij hen dien dag niet kon onthalen, om redenen, die hij hun nader zoude mededeelen.
Zoodra zij zich daarop verwijderd hadden, ging hij uit, om zich in een slavenkleed te vermommen
iets, dat hem voorzeker slechte denkbeelden van mijn wijze van huishouden zou hebben ingeboezemd;
en ofschoon ik geloof, dat hij bij deze gelegenheid de kosten van een rijtuig zou verschoond hebben, wilde ik echter geen gevaar loopen van een vermaning
hij, die traag is, actief, of hij, die onstuimig is, voorzichtig en kalm.
Wat maakt daarentegen, dat de rechtsgeleerde zijn eigen rechtszaak schuwt en zijn geleerden broer
Kapitein, met last om het slot van Bruck in naam van de Infante op te eischen, en de overlevering te vorderen van tien Hanevederen, welke jegens de Spaanschen, zoo als hij voorgaf, geweld hadden uitgeoefend
Droevig genoeg, zeide ik, wanneer men dien buiten zijn vaderland moet zoeken.
Mijn vaderland!  herhaalde hij, met een bitteren lach: wat noemt gij mijn vaderland?
Is het dat rampzalige Graafschap, waar ik geboren ben en waar de eenzelvigheid van een onbeduidend plantenleven alleen gevarieerd wordt door buurt- of familietwisten
En stil een pooze, zaten zij over elkaâr, ieder aan een raam van den smallen salon
Ik voor mij heb steeds geloofd en ook altijd gehoord, dat de zaal in alle opzichten volmaakt was.
Maar als er iets aan ontbreekt, dan wil ik dit gebrek herstellen
Alleen onze intiemste vrienden.
Kom ik zal je aan Karenin voorstellen.
In weerwil van zijn liberale gevoelens was
en onreine woningen der arbeidende klasse, de gevreesde typhus zich vertoont.
n de straat, die van de brug naar den eldenschen straatweg leidt, komen wij de e
Bijna zonder het zelf te weten is hij de
tegen uw boeren zou ik mutatis mutandis kunnen toepassen op het troepje Nederlanders, dat zich hier bevindt.
Het tafereel, door u opgehangen, zal waarschijnlijk in zooverre te zwart gekleurd zijn en er zullen wel bij u enkele uitzonderingen op den algemeenen regel zijn
Intusschen was Van Schaeck op het voorste gedeelte van zijne schuit aan den slag.
Zijn eenig wapen was een ouderwetsch, verbazend groot slagzwaard, doch dat wist hij zoo goed te hanteeren, dat de Spanjaarden hem niet aan het lijf konden komen
Neen, antwoordde zij, droefjes lachend.
Wat kan het je schelen oorspronkelijk te zijn
hernam Dick.  Wij maakten ons doodelijk ongerust, dat gij dood waart, mijnheer, vervolgde hij, terwijl hij zich langzaam op den grond liet zakken
de zuil van Trajanus, een zuil als een andere;
en het Forum had zij niet gezien terwijl zij er langs reed
HOOFDSTUK XXIII.  TANTE MARCH BRENGT DE ZAAK TOT EEN BESLISSING.
Net als de bijen achter hun koningin aanzwermen, zweefden moeder en dochters den volgenden dag rondom mijnheer March, en verzuimden alles om den pas aangekomen herstellende te zien, te hooren en te bedienen
waar die sombere boomen, met kransen van zwart mos behangen, uit den modderigen, sponsachtigen grond opstaken, en men nu en dan eene afzichtelijke slang door de afgebroken stompen zag
En zoo ge werkelyk het landvolkin Zwitserland wilt leeren kennen, en hen verstaan, noem dan, in die vallei, den naam van onzen
ijlings richtte ik mij op, eene groote tong, zacht en warm, lekte mijne wangen.
Het was Capi, die mij had hooren weenen en mij kwam troosten, zooals hij mij ook te hulp was gekomen
Op het steenen gezicht boven het groote venster van de slaapkamer, waar de moord begaan werd, wees men twee fijne groeven aan langs den steenen neus, die iedereen herkende
En reeds waren de Thrakische helden, om Herakles en Iolàos, op de stormende rossen den brug over gestormd, toen schril van oorlogsschreeuw
en stof, waarin hunne negerkoppen met tallooze zwarte vlekken wemeldonkerden en vonkten van oogen.
Verder een tornooi, garden-party's, races, regatta's, volksspelen en vuurwerk
die zijne oogen, veel meer dan natuurlijk was, deed uitpuilen, en waarin zijne kin, ja zelfs zijne ooren wegzonken dat het scheen alsof hij, indien zij werd losgemaakt
Zij waren door het gareel als herschapen.
Alle onverschilligheid en sufheid was verdwenen.
Zij waren vlug en levendig, vol lust in hun werk en woedénd, wanneer dat werk door wat dan ook werd afgebroken
Haar hoofd, een weinig kwijnend, geleund tegen het gecapitonneerde roode fluweel, zat Eline alleen in den dames-coupé.