AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
om te beginnen betrokken ze een paar verlaten en onbewoonbaar verklaarde oude huizen die de zwarte ratten hadden verlaten zij zochten hun voedsel in de gootsteenen en op mesthoopen en namen voor lief allen rommel die de zwarte ratten niet meer wilden hebben ze waren
in de boerderijen waar de kinderen werden heengezonden was altijd een borstlijder en zonder dat ze t zelf wisten gingen die twee kinderen door het land en leerden de menschen wat dat voor een gevaarlijke ziekte was die in hun huis was
al niet naast hem stond maar de groote witte was niet te zien en ook de figuren van de wilde ganzen zag hij niet tegen den hemel afsteken ze waren spoorloos verdwenen
zij zag ook de kooi van den eekhoorn die juist hing waar t licht het sterkste viel en ze merkte dat de eekhoorn den heelen nacht van zijn kamer in het wiel sprong en van t wiel in zijn kamer zonder een oogenblik te rusten ze vond dat het dier wonderlijk onrustig was
neen zeker niet t is een uitstekend werk daar kun je zeker van zijn heb je t wezenlijk niet verscheurd zooals ik t je vroeg maar ik ben toch zoo dwaas niet dat ik dat zou doen haal het dan hier laat me zien dat je t niet hebt verscheurd dan zal ik je gelooven zei de zieke
dat ik wou dat ik die erfenis nooit had aangenomen maar wat ik beloofd heb moet ik ook houden toen begon ze weer aan het steenblok te trekken maak nu zoo'n haast niet riep de boer om die belofte hoef je mij niet dood te maken
dat doen de andere jonge ganzen niet dat komt omdat ik geen ander eten had om je te geven terwijl je boven op de rotsen woonde zei akka maar wees er maar niet bedroefd om je zult toch wel een flinke vogel worden
en hief zich met klappende vleugels op in de lucht t was op het laatste oogenblik eer de laatste wilde gans uit het water opgekomen was waren de zeehonden z dichtbij dat ze naar haar pooten hapten zoo waren de wilde ganzen
je komt als geroepen söderberg zei hij de koffiepot staat op t vuur niemand kan wat uitvoeren in den regen
asa het ganzenhoedstertje en de kleine mads langs den grintweg die van sörmland naar närke leidde de weg liep langs den zuidelijken oever van den
hij had er eerst niet opgelet maar nu merkte hij dat de dennen een veel sterker geur verspreidden dan ze anders deden ja ik merk hoe het ruikt zei hij maar gaf zich niet den tijd om na te gaan hoe het kwam
de fluit bereikten hen nog eens en toen moesten ze gehoorzamen ze stortten in wilde vaart neer uit den korenhoop vlogen door de nauwe gaten in de muren en rolden over elkaar in hun haast om naar buiten te komen midden op de plaats stond een dwergje dat op een
hij wist niet wat er van hem worden moest als hij den ganzerik niet vinden kon er was niemand dien hij minder kon missen maar toen hij over de schapenwei liep wat was dat voor een groot wit ding
hij kon niet laten aan den magle steen bij heksen ljungby te denken die de heksen soms op hooge gouden zuilen omhoog heffen en hij vroeg zich verwonderd af of hier iets dergelijks was
t meisje begreep dat söderberg aan de laplanders vertelde hoe ze een groote begrafenis had gehouden voor haar broer de kleine mads
daar stond werkelijk de kleine klement larsson brandhout te hakken op de zomerweide gorgo daalde neer in het dichte bosch niet ver van het huis
want het duurde uren vr de spreker ophield eindelijk ging de leeraar weer naar buiten op de plaats en daar vertelde hij er van hoe lang de menschen hadden moeten werken om zich werktuigen en wapens kleeren en huizen
de laplander die naast haar zat klopte haar op den schouder knikte en zei in t zweedsch goed goed een laplandsche vrouw schonk een grooten kop koffie in
toch wel wat hij had over geen ander landschap zooveel hooren spreken als over smaland en hij had verlangd het met eigen oogen te zien den vorigen zomer toen hij als
en rendieren en wilde ganzen en rotsuilen en aardmuizen en laplanders die geschapen waren om daar te leven
en een zacht velletje hadden als jonge honden wat hebt u gevonden moeder laat eens kijken riepen ze o zoo ben ik bij de beren gekomen dacht de jongen
van dat oogenblik af kon men niet meer van niels holgersson zeggen dat hij van niemand hield
toen ze boven kwamen aan den ingang van de grot bleven ze staan om te overleggen wat zij doen moesten daar binnen hoorde ik duidelijk iemand zich bewegen zei de een
is dat het meisje dat je bij je in de tent wilt nemen vroeg de visscher ja zei de laplander toen we dit hoorden konden geen van ons zijn tranen inhouden en we zeiden tegen elkaar dat zoo'n goede zuster ook een goede dochter worden zou
dat kan ik wel doen en hij dacht natuurlijk dat hij niet meer lezen zou dan waar hij lust in had de jongen vond dat hij moeder nooit zoo voortvarend had gezien in een wip
als smirre de vos er aankomt de meezen zullen hem beschermen voor den sperwer en vinken en leeuweriken zullen van zijn heldendaad zingen
de boeren in hälsingland moesten de gewoonte hebben al hun vee op denzelfden dag naar de bosschen te zenden of het kwam toevallig dit jaar zoo uit
we hebben in al die jaren niet aan die vondst gedacht maar dezen herfst is er iets gebeurd dat maakt dat we naar goud verlangen
bovendien keek zij uit niet alleen naar de arenden maar ook naar rotsvossen uilen en alle andere vijanden die de wilde ganzen en hun jongen konden bedreigen
maar nauwelijks was het daar of het maakte een omweg en liep opnieuw regelrecht het bosch in de proost was er zoo zeker van als t maar kon dat het paard verkeerd liep
de jongen lag te slapen op dezelfde plaats als akka en de wilde ganzen toen hij donsje hoorde roepen duimelot duimelot maarten de ganzerik wordt door een arend verscheurd
dan moet je toch wel heel slaperig zijn geweest terwijl ik je van het broederdeel vertelde zei bataki anders zou je zooiets zeker niet hebben verwacht hoorde je dan niet dat allen die wilden bekend maken waar het broederdeel was ongelukkig werden neen jongen
die op een met boomen begroeide landtong vlak voor het eiland speelden hij wilde weten of de eekhoorntjes nog iets van hun wintervoorraad over
de eerste dagen was de zieke geheel in de war geweest ze had allerlei verlangd en geëischt en had nooit een woord van dank gezegd maar
maar nu hebben immers ook duikers en zwarte waterhoenders en andere oneetbare vogels bijna alle plasjes en rietbosjes ingenomen en voor hun genoegen
dat is een brutale rekel en als ik hem maar te pakken krijg zal ik hem wel mores leeren en bij die woorden stootte hij zijn stok weer op den grond en zag er vreeselijk boos uit
want ik kan jelui dit wel zeggen dat de menschen z genoeg van jelui boosheid hebben dat ze met alle macht probeeren je uit te roeien en dan zal het wel gauw met jelui gedaan zijn
t was een groote schare huisdieren die den berg opkwamen ze trokken voort uit het bosch in dezelfde volgorde alsof ze op weg naar de zomerwei waren
zou je ook wel een kudde krijgen om te leiden als hij daar mijn stamgenoot is wil ik dichter bij hem komen en hem bekijken zei grauwvel ik wist niet dat een dier z prachtig kon zijn grauwvel ging op de elanden toe
de boer nam ze in dienst gaf hun een goed loon en liet hen erts voor hem uitbreken er was overvloed van erts en hoe meer knechts hij aan t werk kon zetten hoe rijker hij werd
is hij het niet dan blijft hij zooals hij is de jongen zat tusschen de ganzen en luisterde naar akka die met den ouden ganzenhoeder praatte toen donsje aan kwam vliegen duimelot duimelot riep ze maarten de ganzerik is op t punt te sterven
dat is toch een leelijke tegenval zei bataki eindelijk maar we weten immers dat ze naar t zuiden trekken en zoodra het helder wordt zal ik ze wel vinden
en het gelukte hun met hem op te vliegen daarbij gingen ze zoo onvoorzichtig te werk dat zijn hoofd tegen een tak sloeg hij kreeg een harden slag op de hersens het werd donker voor zijn oogen en hij werd bewusteloos
ben je hier al lang ik kwam hier vanavond antwoordde gorgo maar ik ben bang dat ik geen ander prijsje verdien dan dat ik hier op tijd ben
maar je moet hem van mij groeten en zeggen dat hij goed zou doen met zijn ganzen thuis te komen want het gaat slecht hier op de hoeve
de tong hing lang uit zijn hijgenden bek en er liep schuim uit zijn mond tegen den namiddag was smirre z moe dat hij aan t ijlen ging hij zag niets dan vliegende ganzen voor zijn oogen
dat hij eens moest gaan hooren hoe grauwvel het had hij sloeg den naasten weg in naar zijn velden en liep haastig voort met den neus langs den grond toen hij bij den boomwortel kwam waar hij het vorige jaar helpmij had ontmoet lag die daar weer
ik weet niet wat de dokter je betalen wil asbjörn zei hij maar als je hem mij laten wilt zal ik je twintig gulden voor hem geven
kraaide en riep z hard alsof hij zich tot geheel op de zon wou laten hooren dit is t landgoed dybeck van t jaar als verleden jaar van t jaar als verleden jaar
raakte hij uit zijn humeur ze vond het heel prettig dat de mooie vogels haar in haar oud tehuis te gemoet kwamen
allen hielden van haar velen hadden er zich over verwonderd dat ze zoo kalm kon zijn na alles wat ze had ondervonden maar moeder was een heel sterk en geduldig mensch
maar toch waren de haard en de muur voor den haard z ruim genomen dat hij zich niet herinnerde die ooit zoo groot te hebben gezien de deur was in den gevelmuur naast den haard gemaakt en was zoo klein dat ze wel een luikje leek
hij zocht in het gezangboek en las een paar psalmen halfluid voor maar middenin hield hij op hij dacht aan vader en moeder dat wist hij niet dat ouders z naar hun kinderen kunnen verlangen
en behalve dat dacht hij zeker dat wat zoo mooi begonnen was niet door een ander bedorven zou kunnen worden daarom zei hij als je t met me eens bent zullen we eens probeeren wie van ons beiden dit soort werk het best verstaat
de proost boog zich voorover en duwde de takken weg zoodat hij vrij kon uitzien de kale top van den berg lag
je hadt toch niet aan een ander moeten overlaten den blauwen schotel buiten te zetten
en ik zou nu volkomen tevreden zijn als ik maar kon begrijpen hoe zooiets mogelijk wezen kon waarom zou dat niet mogelijk zijn zei de vrouw van ulvasa weet je niet dat oostgothland nu al wijd beroemd is
en hij een zware stem vlak bij zijn oor hoorde brommen wat ben jij er voor een de jongen keerde zich snel om en in zijn eerste verbazing meende hij
en als het werkelijk het bosch was dat brandde kon dan het vuur ook hem niet bereiken t was niet waarschijnlijk maar hij wou toch dat de arend maar terugkwam
zijn vrouw behoefde niet veel te zeggen voor hij antwoordde het kan zijn dat god niet wil dat we zijn beschikkingen veranderen ik zal morgen met de anderen spreken
wat doen ze vroeg de jongen wat doen ze ze verzorgen hun vee en hakken hout kraste de kraai dank je wel je antwoordt flink riep de jongen
zonder een oogenblik stil te staan weken de menschen eerst achteruit alsof ze t niet uit konden houden maar t werd geen lange vlucht ze keerden weer om de boschbrand liep storm met vreeselijke kracht
ik zou daar niet zooveel tegen hebben dat we dat wegdeden zei moeder als t niet om den jongen was maar waar moet hij heen
t kan wel zijn dat menigeen gelooft dat alles wat kraai heet op dezelfde manier leeft maar dat is heelemaal onjuist er zijn heele kraaienvolken die een rechtschapen leven leiden d w z
antwoordde de hond karr karr zie je niet hoe alles valt alles valt vroeg grauwvel karr zag toen dat er onophoudelijk dennenaalden vielen als een lichte regen ja dat zie ik riep hij maar liep tegelijk het bosch in om den eland te zoeken
maar toen begrepen ze dat het schuim van golven was die tegen het ijs sloegen toen ze dat zagen namen ze elkaar bij de hand en begonnen hard te loopen zonder een woord te zeggen
maar daarentegen had hij zich aan de oude akka en aan gorgo den arend gehouden en die drie hadden met elkaar veel prettige uren gehad de vogels hadden hem meegenomen op groote tochten
de haken op de vensters gezet en de deur gesloten maar zij hadden er niet aan gedacht dat een ruit in het venster kapot was en enkel met een lap dichtgestopt na de regenbuien van een paar zomers was die lap verrot
vooral zoo laat op den avond als de menschen niet meer in beweging waren terwijl de zon onderging hadden de ganzen daar niet kunnen neerstrijken
als de wolk midden boven de speelplaats is gekomen blijft ze staan en op eens begint de heele wolk te klinken en te kwinkeleeren alsof ze uit louter
de jongen had de stad overzien die was tamelijk groot en lag prachtig midden op een wijde onbebouwde vlakte daar waren veel huizen die er aanzienlijk en voornaam uitzagen en op een bergtop lag een vast gemetseld slot
al vr ze dichtbij hen kwamen begon jarro te vertellen van zijn wonderbare redding en van de goedheid van de menschen op hetzelfde oogenblik vielen twee schoten achter hem
tot nu toe terwijl de jongen zoo hard liep had niemand op hem gelet de menschen hadden zeker gemeend dat het maar een kleine grauwe rat was die hun voorbij stoof maar nu terwijl hij langzaam langs de straat liep kreeg een van de kooplieden hem in het oog en begon hem te wenken
de kleine brokjes grond die nog in kloven en tusschen steenen waren overgebleven lagen daar zonder wormen zonder boschsterren zonder witbloeiend
de jongen was van plan dit laatste uitstel te gebruiken om een redmiddel te verzinnen maar hoe angstig en verward hij ook was zijn gedachten gingen waar ze wilden
de jongen meende dat hij in een woest en eenzaam winterland was gekomen en hij was zoo angstig dat hij wel hardop had willen huilen hij had honger
ze had nu een plaat met pas gebakken broodjes op de plaats gezet om af te koelen en stond er bij om op te passen dat de hond of de kat er niet van stelen zou de arend was neergedaald boven de boerderij
dat voortliep met haar kleine donzige jongen toen de vluchtelingen van de helling af en beneden in het dal waren gekomen ontmoetten ze menschen
kort daarop trokken de kraaien verder tot nu toe had de jongen gedacht dat smaland niet zoo'n arm land was als hij wel gedacht had wel was het met bosch begroeid en
en de wilde gans kwam vrij ze fladderde met moeite omhoog haar eene vleugel was gewond zoodat ze dien nauwelijks kon gebruiken en daar kwam bij dat ze niets kon zien in den donkeren nacht in t bosch maar zoo hulpeloos was als een blinde
tegen den middag begon akka opnieuw naar de arenden uit te zien zoo had ze iederen dag gedaan alle zomers dat zij in het dal had gewoond
maar je hoeft geen verhaaltjes te verzinnen om me te sparen ik begrijp heel goed dat je hebt gedaan wat ik gezegd heb dat je mijn handschrift hebt vernietigd omdat het niets waard was en dat wil je nu niet zeggen je meent dat ik het niet kan verdragen
ze waren hier gisteren nacht en stalen ons een lam af ze komen wel weerom zoolang nog een van ons in leven is zoo hebben ze ook in andere plaatsen gedaan
de groote eentonigheid had hem op t laatst z slaperig gemaakt dat hij bijna van den rug van den arend op den grond gerold was
ik ben zoo bang dat dit vlindervolk gauw heelemaal zal zijn uitgeroeid zei de slang er zijn zooveel dieren die de larven in de lente opeten
de wilde ganzen vlogen over het buiten van övedklooster dat in een heerlijk park lag ten oosten van het meer en er prachtig uitzag met zijn groot kasteel zijn mooie steenen
over een booswicht die hen in hun gezang had gestoord en door de kraai gestolen kraaienvangst en kraaienroof geheeten had op die manier hadden zij duimelot's spoor gevonden
op dit veld groeide koren van den zomer zei bataki kijk eens of je niet iets eetbaars kunt vinden de jongen volgde zijn raad en het duurde niet lang voor hij een korenaar vond terwijl hij de korrels eruit haalde
t is toch niet mogelijk dat je de wilde ganzen niet hebt gezien die hier onder tegen den bergwand staan of ben je niet zoo flink in t klimmen dat je beneden bij hen kunt komen deze keer hoefde hij niet op antwoord te wachten
dat wordt beter als je maar volhoudt antwoordde de leidstergans en vloog heelemaal niet zachter maar ging door als te voren en t was wezenlijk
niet dat het heelemaal vlak en gelijk geworden was als brooddeeg dat was het niet toen ze langs de kust vlogen had hij op verscheiden plaatsen hooge witte kalkmuren gezien vol grotten en met groen begroeid
duimelot hij kan me van groot nut zijn want hij heeft goede oogen en kan s nachts wakker blijven de jongen was dien dag in een koppige bui en toen hij hoorde wat akka zei rekte hij zich uit om zoo groot te zijn als hij maar kon en deed een stap vooruit met de handen op den rug
wat scheelt je dan vroeg de jongen mij scheelt van alles zei de koe ik ben niet gemolken en niet verzorgd ik heb geen nachtvoer in mijn krib gekregen en geen versch stroo onder me
ik zou wel willen dat ik het kon antwoordde hij want ik heb gehoord dat hij zich goed heeft gehouden op de reis maar dat staat niet in mijn macht
nu naar de tafel ging merkte hij wat wonderlijks op de kamer kon toch niet gegroeid zijn maar hoe kwam het dan dat hij zooveel meer stappen moest doen dan gewoonlijk om bij de tafel te komen
de wilde gans vloog op hem toe en begon hem te tuchtigen wat doe je daar riep ze en pikte naar hem was je misschien van plan die arme kip te verscheuren schaam je je niet maar toen de arend zonder verweer de bestraffing van de wilde gans aannam
smirre was een echte roover die niet tevreden was met op ratten en waterratten buiten op t veld te jagen hij waagde zich ook in de hoeven
als de huismoeder hem streelde dacht jarro dat al was hij nu zoo sterk dat hij weer naar het takermeer zou kunnen vliegen hij toch liever niet van de menschen zou scheiden
dat kleine bootjes zich op haar water wagen ze kan zeker zichzelf niet herkennen zoo licht en vriendelijk is ze geworden en denk dan aan t land dat ligt daar eentonig en is bijna overal hetzelfde
als nu op een morgen de wind kracht heeft opgedaan op de oostzee en t land invliegt gaat hij zonder tegenstand tusschen de stormlandsheuvels door en komt zonder veel moeite in närke
toen de jongen de armen vol droog gras had nam de ganzerik hem bij zijn hemd en vloog met hem naar het ijs waar de wilde ganzen al stonden te slapen
zich op de heerlijkste plek waar een stad maar kan liggen het smalle wettermeer heeft hooge steile zandige oevers ten oosten en ten westen maar vlak in t zuiden zijn de zandmuren uitgebroken
meen je dat wij niet weten dat jij niels de ganzenjongen bent die verleden jaar zwaluwnestjes vernielde spreeuweneieren kapot gooide jonge kraaien in de mergelgroeve smeet lijsters in strikken ving en eekhoorns in de kooi zette
en keek heelemaal niet om zich heen de jongen lag languit op den rug van de gans en keek op naar den blauwen hemel hij was nu zoo aan het rijden gewend dat hij daar kon liggen
hij was nog heel ziek maar hij had honger en begon te eten toen de huismoeder zag dat hij zich bewoog streelde zij hem en keek alsof ze blij was daarna sliep jarro weer in
en toen hij tot zichzelf gekomen was had hij gemerkt dat hij op den bodem van een groot bergdal lag maar waar was gorgo en hoe zou hij er achterkomen waar hij was hij stond op en keek rond
t verbaast me niet dat hun dit ergert een witte wilde gans zei dagaklar dat is al te erg zooiets kan toch niet bestaan je moet verkeerd hebben gezien om maarten den ganzerik heen werd het gedrang al grooter akka en de andere wilde ganzen probeerden naar hem toe te zwemmen
ze was daar heel bedroefd om maar hij troostte haar en zei dat hij nog lang niet op reis zou gaan eindelijk zei hij haar goedennacht en beloofde dat hij den volgenden dag zou terugkomen
dan zal ik je naar een schuilplaats brengen waar je van nacht veilig zult zijn morgen zal ik er voor zorgen dat je bij de wilde ganzen terugkomt
waar hij zoo veel van had gehoord maar hij was erg teleurgesteld toen hij niet anders had gezien dan groote bosschen en moerassen bosschen en moerassen wisselden elkaar af
wij vonden ook ging akka voort dat als een mensch die heele reis met ons meêgemaakt had zou die zeker niet even arm van ons weggaan als hij gekomen was ik weet wel dat wat ik dit jaar bij u geleerd heb meer waard is dan goed of goud zei de jongen
er moest iets geweest zijn dat haar versteende dat zal ik wel geweest zijn ik zal er wel hebben uitgezien als een spook toen ik haar voorbij rende dacht hij
die uit alle streken van het land naar de schans waren overgebracht klement meende in t begin dat hij het op zijn ouden dag beter had gekregen dan hij ooit had durven droomen
proestte daarop zwom hij trotsch tusschen riet en waterplanten door de wilde ganzen lagen vr hem in t meer zij hadden noch naar den ganzerik noch naar zijn ruiter omgezien maar waren dadelijk het water
eerst toen het schrandere paard kwam maakte ze een beweging als om dat aan te wijzen voor den dood maar op dat zelfde oogenblik hield de proost het misboek vooruit en de schijn van de fakkel viel op het kruis op den band
die midden op den vloer stond in de oude keuken van het kasteel en ze waren bijna in den put van de binnenkeuken gevallen ze sloegen geen enkele van de smalle lichtopeningen over bij hun onderzoek maar ze vonden nog steeds geen zwarte ratten toen die verdieping dus geheel en al in hun macht was
maar als je hier alleen loopt moet je wel oppassen voor al die spleten hier in den berg ging hij een poos later voort en die waarschuwing was wel noodig want op verscheiden plaatsen waren er diepe en breede spleten
maar hij wees me af en dreigde me met zijn horens t was goed dat je wegging zei karr een jonge stier die nog maar takken aan zijn horens heeft
hoe meer ze de hoeve naderde hoe vroolijker ze werd nu was t herfst en er kwam een drukke tijd met allerlei werk maar t was juist al dat verschillende werk dat maakte dat het thuis nooit vervelend was of
t was een angstig roepen van verschillende kanten dat tot hier doordrong wij zijn zoo ver weg zeiden de stemmen
toch voelde hij wel dat ze dat thuis niet goed zouden vinden toen peer ola aan den oever van t meer was gekomen riep hij meer dan eens om jarro toen stond hij een heele poos te wachten
en scheen nu rustig en vergenoegd te zijn je zult in een grooten tuin gevangen gezet worden en een zorgeloos leven hebben ik vind alleen dat het jammer is dat je van hier zult weggaan
hij was kreupel aan den rechterpoot en de linkervleugel sleepte en hing neer alsof hij gebroken was hij liep alsof er geen gevaar in de wereld was snapte hier en daar grassprietjes
hij was in een kleinen sorbeboom geklommen om van de bessen te eten maar eer hij nog een tros had bereikt zag hij een vogelkers die ook vol bessen zat hij gleed vlug uit den stam van den sorbeboom en klauterde in de vogelkers
daarboven begon het dak dat van binnen niet beschoten was men zag dadelijk de nok van het dak de heele kamer was zoo klein dat ze eerder voor zulke kleintjes als hij dan wel voor echte menschen scheen gebouwd
hij bedacht zich niet lang sprong op een stuk van een plank die tusschen de biezen in was geschommeld vischte een stokje op en begon zich door het ondiepe water naar den oever te boomen nauwelijks was hij aan land gekomen of hij hoorde iets naast zich in t water plassen
hij liet den kop en den staart niet hangen maar zag er even zorgeloos uit als altijd het was omdat zij door het bosch liepen dat de hond zoo oppaste niet te laten merken dat hij bang was
we weten wel dat het niet waarschijnlijk is dat de schat hier nog ligt maar we zijn toch hierheen gekomen om je te vragen eens te onderzoeken hoe t met de zaak gesteld is
dat is heerlijk dat u wakker is u moet zoo vriendelijk zijn de anderen niet wakker te maken want ik wou u graag alleen spreken de oude leidstergans vloog den heuvel af naar den jongen eerst nam ze hem beet en schudde hem een beetje
zou in de verzoeking komen te zeggen dat ze verdienden het akelig te hebben omdat ze de hulp die hun ten dienste stond niet wilden aannemen
waar hij stond en leunde op de piek er is een oud verhaal dat in onze familie van vader op zoon is overgegaan en daardoor kun je weten hoe het met oostgothland zal gaan
op een morgen beneden in het rotsdal naar het arendsnest te kijken de arenden gingen gewoonlijk even voor zonsopgang op jacht
aan den rand van een waterval hooge schoorsteenen zonden zwarte rookwolken in de lucht de vlammen van den hoogoven flikkerden en uit alle vensters en luiken straalde licht daarbinnen waren hamers en walsen aan den gang en ze werkten met zoo'n kracht dat de lucht weerklonk van het dreunen en ratelen
toen de jongen hun schrik zag kwam hij tot zichzelf en herinnerde zich wie hij was en toen vond hij dat hem niets ergers kon overkomen
en verhuisden naar de volgende bergvlakte gieren en andere vogels die zoo klein waren dat men ze onmogelijk op zoo'n grooten afstand kon herkennen vluchtten voor den brand de kleine witte rookzuil was tot een dichte witte wolk aangegroeid
het is toch zooals ik zeg dat u me weg wilt sturen voor ik het zelf verlang zei duimelot na zoo'n goeden tijd als wij samen hadden vind ik dat het niet te veel was als ik u vroeg om met u naar het buitenland te mogen gaan
waarop een aanzienlijke en bereisde vogel recht had maar ze vond het niet prettig tusschen al die zwanen door te zwemmen die om hen heen lagen nooit voelde zij zich zoo klein en grauw als wanneer ze tusschen zwanen in raakte
toen ging hij van t strand weg het land in want hij wist wel dat vogelverdriet nooit lang duurt en hij wilde van hen weggaan terwijl ze nog bedroefd waren omdat ze hem missen moesten
maar dat was nu niet het geval wel hadden de menschen met de zwarte ratten gestreden maar zij hadden hun geen noemenswaarde schade kunnen doen zij die ze overwonnen hadden
en toen alles stil was kwam hij zacht de plaats binnen hij volgde al snuffelend het spoor van den jongen tot bij het hondenhok en ging op een afstand daarvan zitten nadenken hoe hij hem uit het hok zou lokken op eens stak de hond den kop naar buiten en bromde ga weg anders pak ik je
en zij had gezegd dat als hij maar bleef doorgaan op dezelfde manier als hij begonnen was en allen goed deed die hij ontmoette op zijn weg het niet verkeerd met hem kon afloopen
kregen eindelijk lucht genoeg onder de vleugels en vlogen op toen ze weg waren lieten ze een groote leegte achter en zij die eerst pleizier hadden gehad in de aanvallen van het duikeleendje berispten hem nu om zijn onbeschaamdheid
de jongen vond dat dit klonk alsof hij een bizondere bedoeling had met wat hij zei daarna bracht hij den jongen naar het strand nu kon hij van dichtbij die reuzen zien
windsnel zond een kraai vooruit om te vertellen dat het hem goed gegaan was en toen dat bekend werd vloog windkara met honderd kraaien op van het kraaienveld om de aankomenden te gemoet te gaan
dat zij leek op die andere uit de zee en er toch ook niet op leek t was t zelfde verschil alsof men den eenen dag een man zag gekleed in purper en met rijke versierselen en den anderen dag ontkleed en in lompen
de jongen had werkelijk zooveel draden doorgevijld dat er nu een groot gat in het staaldraadnet was gorgo bewoog de vleugels en zette af van den steen naar boven een paar maal mislukte het en hij viel terug in de kooi
ten zuiden van het meer verhief zich een geweldige berg die kirunavara heette en zooals men zei bijna uitsluitend uit ijzererts bestond
karr hoorde toen hoe een lijster die in een dennetop zat begon te roepen daar komt grauwvel aan die het bosch heeft vernield karr meende dat hij het niet goed gehoord had maar een oogenblik later kwam een haas aanrennen over het pad toen de haas hen zag
alles was donker en gesluierd geweest en ze had in t geheel niets gezien of begrepen van wat er om haar heen gebeurde
toen ze een poos op hen had gewacht de arenden moeten nu toch al lang thuis zijn ze keek dien middag naar den bergwand op en verwachtte de arenden te zien op de scherpen vooruitspringende punt
de opperbootsman van de driestheid vertelde wat hij wist van de bouwmeesters van de schepen en van wie ze gecommandeerd hadden en hoe t met hen gegaan was hij vertelde van alle beroemde zeehelden tot
maar ze stonden in de lucht te kijken alsof ze aan heel andere dingen dachten we moeten toch niet heelemaal ons ontbijt vergeten zei akka en vloog haastig op
toen werd petrus boos en zei dat hij meende even mooie landen te kunnen scheppen als onze lieve heer zelf t was nu zoo dat onze lieve heer juist op dat oogenblik bezig was smaland te scheppen
en tegelijkertijd zag hij er zoo sterk en barsch en levenslustig uit precies zooals men zich kon voorstellen dat de menschen vroeger deden
en s morgens was ze z ziek geworden dat ze haar reis niet had kunnen voortzetten vader en moeder waren zoo goed voor haar geweest als t hun maar mogelijk was
t takermeer is vrij groot en nog grooter schijnt het vroeger geweest te zijn maar toen vonden de menschen dat het een al te groot gedeelte van de vruchtbare vlakte bedekte
toen gingen de ganzerik donsje en alle zes de jonge gansjes regelrecht het ganzenhok in om te zien in welk een pracht en heerlijkheid de groote witte had geleefd eer hij zich bij de wilde ganzen aansloot
ik wil je graag helpen als je maar niet iets onmogelijks begeert dat is een goede belofte krule zei helpmij en ik ben blij dat ik bij je gekomen ben
want als we thuis komen zal ik je elke bladzij overhooren en als je wat overgeslagen hebt kom je er niet gemakkelijk af de preek is veertien en een halve bladzij lang zei moeder alsof ze de maat vol wou maken je mag wel gauw gaan zitten lezen
om zich goed voor te doen aan de vreemde bezoekers ze maakten geen enkele aanmerking en akka was er heel verbaasd over dagaklar heeft zeker hun ongemanierdheid opgemerkt en hun gezegd dat ze beleefd moeten zijn dacht de leidster gans
op de meeste hoeven stonden groote witgeschilderde huizen met twee verdiepingen die er zoo deftig uitzagen dat de jongen er zich over verbaasde er moeten in dit land geen boeren wonen zei hij in zichzelf want ik zie nergens boerderijen
daar schrikken die kleine dieren van maar wees jij daar maar niet bedroefd om je zult toch wel een flinke vogel worden toen de arend goed kon vliegen leerde hij zichzelf visschen en kikvorschen vangen
als ze naar buiten ging waar ze bosschen en akkers kon zien zou t misschien beter gaan ze was uit wermeland en het was duidelijk dat ze t boek beginnen moest met
het was zoodoende een groot genoegen voor hem geweest om uit te vorschen waarom die oude roode houten stad niet was opgebrand zooals alle andere roode steden in het land ook had hij zich afgevraagd hoe lang de scheeve huizen aan den kant van de mijn nog zouden kunnen blijven staan
nu in uppsala was kwam door dat bataki de raaf hem mee had gelokt om op avonturen uit te gaan de jongen zelf had er niet aan gedacht
ja je kunt wel begrijpen erik hoe het gaan moest toen de oostzeestorm teere vlindervleugels ging hanteeren t duurde niet lang of ze waren uitgerukt en weggeblazen en toen viel natuurlijk de arme vlinder
zei de jongen in zichzelf zonder van iemand antwoord te verwachten akkers en weiden akkers en weiden riepen dadelijk de wilde ganzen die om hem heen vlogen
en het plein voor het woonhuis was nog steeds als een ingesloten kamer zonder uitzicht zooals het in den tijd van haar vader was geweest
xi het kleine karelseiland de storm de wilde ganzen hadden op de noordelijke punt van öland overnacht en waren nu op weg naar het vaste land er woei een vrij sterke
om den vos en daalde niet neer voor ze op de moerassige velden ten zuiden van het huis glimmingen kwam dien heelen dag zat de jongen aan den kant van een plasje en blies op zijn rieten fluitje hij was uit zijn humeur omdat hij den kraanvogeldans niet zien mocht
en ze vreesde daartusschen verpletterd te worden een paar maal probeerden de wilde ganzen zich op het ijs op te stellen maar nu eens schoof de woeste storm ze weer in zee een ander keer kwamen de onbarmhartige zeehonden op het ijs kruipen tegen zonsondergang vlogen de ganzen
in de oude oorlogstijden waren de menschen even blij als ze zich in zoo'n sterk en geweldig huis konden opsluiten als we nu zijn wanneer we in den bar kouden winter in een pels kunnen kruipen maar
ik zal je mijn heele leven trouw blijven ik zal je mijn heele leven trouw blijven zei hij dat duurt maar tot de zomer voorbij is riep de jongen in t voorbijgaan
de hamel liep eerst naar het dak van den berg en liet den jongen de goede weiden daar zien en hij moest erkennen dat het eiland vooral voor schapen scheen gemaakt te zijn
toen ze eindelijk stilstonden zei akka je hebt alle reden gehad je over mij te verbazen duimelot omdat ik je er niet eens voor bedankt heb dat je me uit de klauwen van smirre den vos redde
hij was als gebroken had stijve pooten en was zoo mager dat alle botten onder het vel te zien waren hij was zonder toom of zadel
ze namen hun zolders kelders en magazijnen af hongerden ze uit of beten ze dood want ze waren in t geheel niet bang voor den strijd en toen malmö was ingenomen trokken ze voort in kleine en groote troepen om het geheele land te veroveren
al gauw meende de jongen te begrijpen dat ze ver in lapland gekomen waren en hier dunde de schare die voortging meer en meer de rogge het koren de wilde aardbei de blauwbessen de erwtenranken de bessen waren heel tot hier meêgegaan
hij zag nu dat het binnenste gedeelte van het eiland uit een kale hoogvlakte bestond met een breeden kring goed en vruchtbaar land langs de kusten
niemand zal van den proost in delsbo kunnen zeggen dat hij weigerde iemand te volgen die in nood was van nu af liet hij het paard gaan waarheen het wilde en dacht er alleen aan hoe hij in het zadel zou blijven zitten
de hooge muur liep om de geheele stad en omsloot die zooals een hek een akker omringt aan het eind van iedere straat zag hij hem met torens versierd en met tinnen gekroond
t was een avond in karlskrona en de maan scheen t was mooi en stil weer maar vroeger op den dag had het gestormd en geregend
ze hoort zeker tot je stam dat meisje neen zei ola ze behoort niet tot de samelanders misschien is ze de dochter van een kolonist zoodat ze gewoon is aan t leven hier in t noorden
en hij had hier gestaan tot hij zoo slaperig was dat hij het huilen van den wind in den schoorsteen voor werkelijk spreken gehouden had hij keek naar de klok aan den muur
op den zolder leefden een paar katuilen in de verborgen gangen hingen vleermuizen in den haard in de keuken woonde een oude kat en beneden in den kelder waren eenige honderden van het oude geslacht zwarte ratten
dan dat zij er tegen verpletterd moesten worden maar nauwelijks had hij er zich over verwonderd dat akka dit gevaar niet op tijd ontdekt had of ze waren bij den berg
en tegen de lente hadden ze eindelijk elkaar ontmoet vertelde aslak verder toen vroeg het zweedsche meisje den laplandsche jongen of hij met haar meê naar t zuiden wou trekken zoodat ze bij menschen van haar eigen stam kon komen ze wilde niet langer in jämtland blijven
wilde spreken dat zal ik ook doen had bataki verklaard maar niet voor het juiste oogenblik is gekomen kom op mijn rug zitten en ga meê op mijn tocht dan zullen we zien of er zich niet een geschikt geval kan voordoen
net als de vorige keer droeg hij iets in beide handen en dat wat hij droeg piepte en spartelde en nu ging er een licht voor t oude moedertje op zij begreep dat de kabouter naar de notenhaag was geloopen om de jongen van den eekhoorn te halen
t was hartverscheurend te zien dat de wilde dieren de schapen hadden aangevallen alleen uit vermaak alleen om te jagen en te moorden
daar dacht hij op dat oogenblik heelemaal niet aan maar omdat hij als hij den ganzerik redden wou zich aan vader en moeder moest vertoonen en dat vond hij vreeselijk
hij hoefde niet meer stil te staan om te zien de kleine larven waren overal t heele bosch zou al gauw door hen zijn kaalgegeten plotseling kwam hij op een plek waar geen geur te merken
als er volop wilde ganzen op de steenen staan zei smirre hij was z in vuur dat hij den tijd niet nam om zijn woorden zoo goed te kiezen als hij gewoonlijk deed
toen een week voorbij was ging hij naar den directeur en nam zijn ontslag hij moest absoluut naar huis zei hij waarom kun je hier niet wennen zei de directeur ja
karr bleef staan om te luisteren en hoorde een zwak maar duidelijk knappen boven in de boomen het klonk als het tikken van een horloge
allen waren het er over eens dat hij in t geheel niet op zijn voorouders leek en dat hij niet deugde om leider te zijn niemand zou over hem gesproken hebben als hij niet altijddoor nieuwe domheden had begaan
ongeveer driehonderdvijftig jaar geleden bouwden de rijken en machtigen zich zulke kasteelen als dit zeide hij men kon wel zien dat vittskövle gebouwd was in een tijd dat oorlog en roovers het onveilig maakten in skaane
hij was vaak somber gestemd en zeker verlangde hij vaak terug naar den tijd toen hij meende dat hij een wilde gans was en met de vroolijke jonge gansjes speelde
de jonge man had haar lief en toen hij naar huis ging was hij diep bedroefd hij had zijn leven lang in falun gewoond en hij had er nooit aan gedacht dat het moeilijk wezen kon daar te leven maar toen hij nu de stad naderde schrikte hij
de beide mannen vonden dat ze die zaak niet beter konden bevorderen dan door een slöjdschool voor kinderen op te richten
t meisje zelf meent dat haar vader nog leeft maar ik zeg dat hij dood moet wezen de man met de vermoeide oogen keerde zich naar ola hoe heet het meisje ola zei hij de rotsbewoner dacht na
maar plotseling viel zij zichzelf in de rede en riep zuster mooivleugel zuster mooivleugel zie je niet wie ze bij zich hebben
diep in de ganzenbaai bij den eersten oogopslag naar t strand merkten zij dat de lente groote vorderingen had gemaakt in den tijd dat zij op de eilanden waren geweest
er was niets wat hij z liefhad als zijn geboortegrond en hij meende dat hij zelfs in zijn laatste ure nog gelukkig zou zijn als hij op die vraag een goed antwoord kreeg is er niet anders dat je weten wilt zei de wijze vrouw dan denk ik wel dat je tevreden zult zijn
ze kon boos op dat moeras zijn dat zich zoo ver uitbreidde en geen nut deed ze kon zitten praten alsof dat moeras er schuld aan had dat haar kinderen van haar waren weggegaan den laatsten avond was ze zwakker geweest en had meer gebeefd dan ooit
en toen vatte hij weer moed wij zijn drie arme reizigers die graag ergens wilden wezen waar geen vos ons kan overvallen en geen menschen ons kunnen vangen zei hij we zouden graag weten of er hier een geschikte plaats voor ons was
maakte hij een sierlijke beweging met den hals en zette het dwergje op zijn gladden donzigen rug en zoo zweefden ze weg hoog door de lucht en heel vittskövle stond ze na te kijken
toen de reus oud werd en voelde dat hij sterven zou riep hij zijn dochters bij zich om zijn bezittingen tusschen hen te verdeelen zijn voornaamste rijkdom bestond uit een paar bergen die vol koper waren
en den vorigen avond was het den hond gelukt een jong elandje niet meer dan vijf dagen oud van de moeder weg te jagen en het op een moeras te drijven
de rattenvanger het liep tegen middernacht toen de grijze ratten na lang zoeken een kelderluik vonden dat open stond dat zat vrij hoog in een muur maar de ratten gingen op elkaars schouders staan en het duurde niet lang voor de moedigste onder hen in het luik zat
wie het t laatste gezien heeft als je een gat in den muur hebt gemaakt en mij bevrijdt zeide de raaf de jongen sprong op en begon wat vlugger te werken hij vond dat bataki dat op een vreemden beteekenisvollen toon zei t klonk bijna
de artillerie afdeeling het tuighuis de lange touwslagerij en het groote verlaten dok dat in de rots was uitgehouwen ze liepen de steigers op waar de oorlogsschepen voor anker lagen gingen aan boord
jarro vergat heelemaal hoe bang hij vroeger was geweest voor menschen en honden hij vond dat ze vriendelijk en goed waren en hij had ze lief hij wou dat hij gezond was zoodat hij naar het takermeer had kunnen vliegen om aan de wilde eenden te vertellen dat hun oude vijanden niet gevaarlijk waren
alleen hier en daar tegen een landtong stoof ze op in schuim vlak in t oosten lag gothland met effen lang gestrekte kust en in t zuidwesten
was ik maar niet door mijn belofte gebonden dacht hij dan zou ik wel een vogel vinden die me bij hen brengen wou t kan wel vreemd lijken dat klement larsson den jongen de vrijheid niet had teruggegeven maar men moet wel bedenken
dat je dat nog eens te eten kreeg zei de hond toen nam hij den eland meê naar een klein boschmeertje dat lag daar heel stil en blank en weerspiegelde het strand dat in dunne lichte nevels gehuld lag
nu vond de jongen toch dat hij t erg voor zich had bedorven hij kon van de kraaien niet weg komen en er was geen plaats waar hij zich zou verbergen
dat ze niet in staat waren om te keeren vond ze dat het onnoodig was zich door den storm over de geheele oostzee te laten drijven ze streek daarom op het water neer
en toen hij aan den voet van de hoogte was zag hij dat het grauwe boschje akka van kebnekaise was die daar klaar wakker stond rond te kijken alsof ze de wacht hield voor het heele dal goeden morgen moeder akka zei de jongen
zie t was niet alleen om de kou en de duisternis en t weinige eten dat hij verlangde uit lapland maar ook nog ergens anders om in de eerste weken die hij daar had doorgebracht had hij wezenlijk niet verlangd
en tot hun groote verbazing vonden ze dat in lichte laaie vlam toen gingen ze naar de pastorie en hoorden daar dat een knecht die spoorwegwerker was geweest hun vader had gezien bij den malmberg ver in lapland
en hoe ze die het beste bestrijden konden ze leerden de menschen dat het niet genoeg was de plaats op te harken en de grond te dweilen ze moesten ook de spons en den borstel de groene zeep en de witte gebruiken
hij luisterde en begreep dadelijk dat het niets was enkel de wind in den schoorsteen maar dat was het wonderlijke als de wind zoo zijn gedachten herhaalde kwamen ze hem zoo dom en hard en valsch voor de kinderen waren intusschen
hij had nauwelijks uitgesproken voor een groote kraai hem toesnauwde houd je stil anders pik ik je de oogen uit t was duidelijk dat de kraai meende wat hij zei
de hond was klein en zwart met gele borst en voorpooten hij heette karr en was zoo slim dat hij alles begreep wat de menschen zeiden terwijl de boschwachter hem door t bosch bracht wist hij heel goed wat hem te wachten stond maar dat mocht niemand aan hem merken
jon assarsson zag er minder gedrukt en moe uit en zijn oogen zagen helder en zacht rond alsof hij nu antwoord had gekregen op wat hem zoo lang angstig had gemaakt en asa keek niet meer zoo wijs en waakzaam rond als ze vroeger deed
maar eindelijk kwam hij gelukkig naar buiten in de vrije lucht hij steeg met fiere vlucht tot dicht bij de wolken de kleine duimelot
kukeleku hij heeft mij aan mijn kam getrokken ka ka ka dat is zijn verdiende loon riepen de kippen en dat riepen ze maar al door
maar t plein was omgeven met een rij hemelhooge sorbeboomen die z dicht opeen stonden dat ze een heelen muur vormden
maar nadat ze drie dagen hadden gezocht moesten zij of ze hem hadden gevonden of niet bij elkaar komen in noord-west smaland op een hoogen bergtop die op een afgehouwen toren leek en taberg
het was niet meer te zien hoe de strijd ging maar wel was het te begrijpen dat die zwaar was en dat het vaak bijna zoover kwam dat de brand verder vooruit zou dringen
die scheef op den ondermijnden grond staan met zwarte steile hoopen slakken en lange rijen droogovens voor het erts wat bataki betreft hij keek nooit naar het oostelijk gedeelte van de stad en ook niet naar het mooie varpan maar destemeer hield hij van t kleine meertje tisken
hij zal zeker zijn woord houden en u tot in lapland vervolgen als ik in uw plaats was zou ik niet naar t noorden over smaland gaan maar den buitenweg nemen over öland zoodat hij heelemaal uw spoor bijster wordt
en al gauw was de jongen er verbaasd over dat hij z verkeerd had kunnen zien de groote steenblokken waren ten eerste niets anders dan huizen
dat is heerlijk dat ik jou ontmoette kun je misschien zeggen wie die slang heeft dood geslagen dat deed de steen die ik naar beneden op zijn kop liet rollen antwoordde de jongen
de boschwachter droeg het kalfje naar huis en sloot het in een hokje in de schuur toen moest hij hulp halen om de doode eland uit het moeras te slepen
en hij stond op en schudde zich want hij was zoo nat als een poedelhond die aan t zwemmen was geweest juist op dat oogenblik zag hij een grooten uil die kwam aanvliegen en neerstreek op een van de boomen aan den kant van de dorpsstraat
op eens kwam het hem in de gedachte dat hij moeder had hooren zeggen dat t kleine volkje gewoonlijk in den koestal woonde en hij besloot dadelijk daarheen te gaan
en hij sprak er verder over dat hij nauwlijks die goede daad had gedaan of hij werd er voor beloond hij sprak door en de verbazing van zijn toehoorders werd steeds grooter
hij die toch niet zou kunnen uitvoeren maar toch zag hij al gauw dat het niet zoo onmogelijk was dicht bij hem lag een berg stroo en spanen die hij gemakkelijk in brand kon steken daarnaast lag een stapel planken
die jarenlang het kasteel verdedigd hadden maar van nacht zal het huis glimmingen in handen van de grijze ratten vallen zei de ooievaar zuchtend waarom juist van nacht mijnheer ermerik vroeg akka ja omdat bijna alle zwarte ratten van nacht naar de kulla zijn
wat zegt u daarvan moeder akka heb ik in uw geest gehandeld dat was wat ik zelf zou hebben gedaan zei de leidstergans
en toen was het ongeluk begonnen vroeger was er nooit anders dan blijdschap in de hut geweest wel waren ze arm geweest maar nog niet eens zoo heel erg vader maakte weefkammen en moeder en de kinderen hielpen hem bij het werk
het water dat opborrelde tusschen de graszoodjes in moerassen en plasjes alles kwam in beweging en probeerde den weg te vinden naar de beken
de kleine niels holgersson was op den kant van een landweg gekropen die dwars door het moeras liep om uit de vochtigheid te zijn hij wilde zich juist een slaapplaats uitzoeken toen hij een troepje menschen langs den weg zag aankomen
maar een rustplaats zooals zij die verlangden moesten zij toch kunnen vinden want ze waren geen verwijfde wezens die zachte bedden en mooi gemeubileerde kamers verlangden
werd het in een paar weken zoo groot dat het niet meer in het kleine hokje kon blijven maar buiten in een omheining moest worden gezet toen het daar een paar maanden had geloopen waren zijn beenen zoo lang geworden dat het over de omheining kon stappen als het dat wilde
en ik heb een tamme gans bij me waar ik op rijd en een grijze gans zulke rare gasten zijn nog nooit in mijn huis geweest zei de koe en jelui bent welkom maar ik wou toch liever dat de vrouw gekomen was om mij mijn avondvoer te brengen
en zijn gebrom klonk als een onweer hoe kun je je nu zooiets verbeelden zei de berin en bleef rustig liggen we hebben immers afgesproken dat we den menschen geen kwaad meer zullen doen maar
maar nu is het uit met die deftigheid de jongen had nog eens rondgekeken en hij had vooral gelet op de groote domkerk die in de avondschemering lag te schitteren met drie hooge torenspitsen mooie portalen en versierde muren
maar hij beet niet door want hij was speelsch en wou zich een poosje met duimelot vermaken vr hij hem doodbeet de andere liep hem na
ze sliepen dadelijk in en de jongen dacht dat hij over een poosje zou probeeren van hen weg te sluipen maar nooit in zijn heele leven was hij zoo heen en weer gerold en gejaagd en rondgeslingerd en hij was zoo doodmoe dat hij ook insliep na een poosje
zou je daar ook geen lust in hebben neen ik geloof dat ik liever met de wilde ganzen zou rondreizen had den jongen geantwoord zou je geen lust hebben zoo'n mensch te worden die ziekten kan genezen ja misschien wel
dat woorden z bij elkaar konden worden gevoegd zoodat ze zulk een macht kregen om te ontroeren op te wekken en blij te maken als deze toespraken hadden
maar het scheen dat de jongen aan t eene gevaar ontsnapt was door een nog grooter over zich te brengen van den prop werk waarmeê hij smirre had gegooid had de vlam de bedgordijnen bereikt hij sprong op den grond en trachtte het te dooven maar het brandde al veel te fel
daarom maakte ik het plan om hier heen te reizen naar t karelseiland en je eens op te zoeken vriend duimelot ik hoorde van een zeemeeuw dat je van nacht hier waart ik ben nog niet naar t huis glimmingen verhuisd maar woon nog in pommeren
ze bleef staan en dacht daarover na het leek wel een goed en prettig werk een meer in akkers en weiden te veranderen maar er was toch wel een ander meer dan het takermeer een ander meer waar niet zooveel duizenden dieren woonden
de kinderen waren hem een heel eind vooruit maar de jongen had toch geen moeite hen in het oog te houden tot hij aan een diepte in t veld kwam
wat hem zoo aantrekkelijk voor dieren maakt dat ze er ieder jaar samenkomen voor een groote speelbijeenkomst maar dat is een gebruik uit de alleroudste tijden
neen ik wil geen geld meer leenen zei vader juist toen hij voorbij den stal ging niets is zoo erg als schulden te hebben t is beter ons huis te verkoopen