AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
eene goede fortuin en eene hooge post heeft en als men daarbij dan niet oetermate lelijk niet oetermate dom niet oetermate old niet oetermate boos is wel dan heeft men naôr mijn slechte verstand alle kansen voor zich
spoedig echter ontfing van reede bericht van de douairière dat het weinig moeite zoude kosten om aan ulrica de laatste hand te leggen en haar tot eene in allen deele volmaakte jonkvrouw te maken
een luitenant van de guarde werd binnengeleid die hem aldus toesprak zijne excellentie verzoekt u heer ritmeester mij op staande voet in volle wapenrusting te willen volgen met uwen
terwijl ik levens zal aanmerken dat hetgeen ik hier heb overgeslagen alleen is geschied om niet genoodzaakt te worden van tweemalen hetzelfde te zeggen vermits het in het vervolg dezer geschiedenis te zijner gelegenheid nader opgehaald zal worden
juist nu herinner ik mij volkomen doch hoe wist ued dat ik mij in s hage en wel in dezen kerker bevond
gij houdt dus den graaf voor onschuldig vroeg holtvast met overhaasting ik houde mij zelf voor bedrogen en vel verder geen oordeel over iemand gij wilt dus mijnen bijstand niet aannemen om deze droevige gevangenis en eenen wissen dood te ontgaan
een van die schelmen welke uwe ongelukken berokkend hebben ontmoeten mocht mijn zwaard zal zwijg knaap viel van reede haastig in gij weet niet wat gij begeert
en is de baron altijd evenzeer op mij vertoornd ongetwijfeld antwoordde de predikant niet zoo zeer omdat gij den jesuit hebt laten ontvluchten als om dat ongelukkige briefje dat gij geschreven hebt
mijn vader heeft mij wel eens van uwe ongelukken verhaald mevrouw gij moet veel hebben doorgestaan meer dan iemand ooit mogelijk gedacht had te kunnen overleven
de verweerders waaronder sommige roomschen waren ontzagen zoowel zijn kleed als zijnen reuzenarm en weken nu op den steiger gekomen wierp hij zich met eene leeuwenwoede tusschen de duitschers en sabelde er twee ter neder
laat dat aan mij over en haast u zeide truitje nu hoe is t vertrekt gij of niet moet ik hier staan wachten tot vader ons hoort dan ja dan
vetter zeide hij maak u gereed om de genadige vrouw naar arnhem te geleiden en haar het beste logies te bezorgen dat gij voor haar vinden kunt
en bezichtigde de paarden waarna hij met een zwaren vloek verzekerde dat het eene in de borst gewond en het andere aan t been gekneusd was eene schade welke de genadige vrouw al ware zij nog zoo genadig hem betalen zoude
vergelijkt gij gij afvallige u bij die heilige mannen gods ach ik vleide mij nog dat aan u die als een manasse den baäl gediend hebt de kerker als aan hem tot bekeering en boetedoening zoude aanleiding geven
daar de natuur haar niet alleen wat vernuft karakter en schoonheid betrof moederlijk bedeeld had maar haar bovendien een zeker iets geschonken had hetwelk andere niet dan na jaren oefening verkrijgen kunnen
ten voordeele des laatsten te maken gaf de invloed welken de aanwassende rijkdom en macht der vereenigde gewesten op den politieken toestand van europa verkreeg aan maurits eene ruime gelegenheid om te toonen hoe hoog een rang hij ook ten dezen opzichte bekleedde
de opening kwam op een gewelfden gang uit en was ruim zes voeten boven den grond verheven zoodat men dezelve niet dan met eenen ladder of trap beklimmen konde
steek uw vinger in de aard zie in wat land ge zijt t beste brood leit men op t venster en er vliegen geene uilen bij valken zot zoude hij niet op sonheuvel zijn gebleven indien hij geene kwade conscientie had bezeten
doch zoodra de grijzaart bij de stralen der lamp die op het aangezicht van ludwig vielen ontdekt had wie de verstoorder zijner overdenkingen was lag hij het moordtuig weder neder en hernam zijne vorige houding
dat was immers de jongeling die groenhof tegensprak dezelfde uwe hoogheid welnu dien moet vooral geen hair gekrenkt worden laat hem zoeken zooveel gij wilt maar gevonden moet hij niet worden waren al de arminianen zoo ik zoude zelf lust krijgen om een
nadat hij eene lange wijl de oogen had doen weiden over het bevallig landtooneel dat zich voor hem opdeed en hetwelk reeds gestoffeerd werd door onderscheidene arbeiders die hun dagwerk verrigten gingen begon zijn hoofd weder te hangen
hetwelk ook vele schoone zijden had en zoo ver men gissen of nagaan konde niet ééne slechte hij ontweek echter voor als nog het geven van een stellig antwoord zeide dat zijne dochter nog te jong was om aan een huwelijk te denken dat hij zelf niets tegen den ambtman had
hij kon echter niets anders uitbrengen dan de woorden dit kind zijn vader vermoord o heer wees mij genadig met jacob van lennep de pleegzoon deze woorden zeeg hij achterover en gaf den geest
en waarom hieldt ge mij dan toen niet aan vroeg joan die hem wilde laten praten in de hoop van eenige inlichtingen betreffende zijne zoogenaamde medeplichtigheid aan hoog verraad te erlangen
ik twijfel niet of uwe genade zal thands verlangend zijn eindelijk eens het lot te vernemen dat haar en de haren boven t hoofd hangt ik ben zoo gelukkig aan dat verlangen te kunnen voldoen de bode die hier dezen morgen aankwam heeft allen twijfel hieromtrent doen ophouden
en pas op vervolgde de gravin spotachtig dat uwe fraaie kleêren niet bederven al pratende trad zij met den jonker het dorp in en nu nam deze de vrijheid van te vragen wie hij aan zijnen vader voor moest stellen
hier zweeg zij als was de volzin te vreeslijk om uitgebracht te worden ja mevrouw ich heb het eilaas seyen mussen dat den teifelschen jesuit dem kleinen kinde in s wasser worp antwoordde
plofte als een molensteen in het water dook onder voor de op hem geloste schoten en kwam behouden aan de overzijde welnu zeide velasco gij ziet den heerlijken uitslag van uwen onmisbaren aanval
ik heb deze nacht in ontroering en kwelling des geestes doorgebracht antwoordde raesfelt het was met mij als de psalmist
middag naar alle gedachten met de heeren van het gezantschap welnu keer dan morgen ochtend te negen ure hier terug
ik dacht aan zijne kleeding eerder dat hij een miles gloriosus de quo plautus dan een miles christianus de quo paulus habet ware
welke haar voedsterbroeder tegen mom gedaan had haar met hernieuwd gewicht voor den geest spelen nu kwam het beeld van hem die haar twee dagen te voren van een dreigend gevaar verlost had zich voor haren geest stellen
mij hier zulk een treurige plicht verbeidde als het vertroosting bieden aan twee deerniswaardige gevangenen waarvan de een mijn vleeschelijke en de andere zijnde mijn leerling mijn geestelijke zoon is onze gevangenneming was u dus bekend vroeg
scherpenheuvel doen zoo gij uit dit pas gered waart doch dat is niet genoeg vervolgde hij zich op het hart slaande men moet scherpenheuvel hier hebben van kinschot keerde terug beladen met een paket brieven dezelve zonder te spreken op de tafel gelegd hebbende boog hij zich
doch een der leidslieden van bouke die het gesprek begon te bemerken draaide zich om en gaf den huisman een slag met het platte van zijn degen waarop de sukkel begreep dat een onverwijld vertrek het beste voor hem zoude wezen
velasco gaf het niet op en wilde zijn volk nogmaals den aanval op dezelfde wijze doen beproeven zoo zal het nooit gaan zeide een monnik die naast den aanvoerder
houdaar zeide de vergramde speeler die door den drank was opgewonden en eenen kegel opnemende sloeg hij er den ouden dienaar zoo geweldig mede op t hoofd dat hij wankelde
en kegelen en lagchen en zuipen als of er nooit een ulrich von daun in de waereld geweest ware dan laten zij hem vergeten ik vergeet hem zoo licht niet
slechts even bewoog een zachte wind het langzaam vlietend water en niet meer dan genoeg om op elk golfje den zuiveren schijn der maan te doen glinsteren
dan zoude zij u duur te staan kunnen komen bij het uiten dezer woorden sloeg hij de hand met drift op de plaats waar hij het gevest van zijnen degen
dit deurtje stond aan en onze vluchteling aarzelde niet hetzelve binnen te treden dan naauwlijks had hij eenen blik inwaart geworpen of hij bleef bewusteloos staan in de onzekerheid of hij niet door scylla te vermijden op charybdis gestrand ware
met welk recht riep mom driftig opspringende doch zoodra hij in den nadertredenden grijzaart vader ambrosius herkende trad hij ontzet achteruit
ik heb heden avond nog zaken te verrichten welke geen uitstel kunnen lijden jacob van lennep de pleegzoon mijn god wat is dat wat scheelt mevrouw riep van reede eensklaps verschrikt uit
thands door de beweging met eene frissche kleur geverwde wangen waren met kuiltjens voorzien die de droefgeestige tint welke op het gelaat verspreid was op eene bevallige wijze afbraken
niet voor anderen maar voor uzelven omtestooten hebt gij nooit de fabel gelezen van den hond die zijns meesters spijskorf dragende jacob van lennep de pleegzoon door andere honden werd overvallen
en allen zoo de bewaarders als den gevangenen met zich naar het dorp voerde de gevluchtte jesuiten werden niet gevonden doch de paarden welke eugenio waarschijnlijk bij het aanbreken van den dag uit vrees van herkend te worden in vrijheid had gesteld
en het gezegend licht der hervorming had er niet dan flaauwe en onder de koornmate verborgene stralen geschoten de legers van dien tijd waren uit verschillende bestanddeelen samengesteld gelijk ik aanmerkte vr deze uitweiding voor dewelke ik den lezer om verschoning verzoek
kent oe den prior van sint dominicus te tiel jaô zei de groote duvel weêr nou zei het duvelke ik verwed er vijfhonderd stokslaôgen onder dat ik hum van puren schrik zijne stoedeerkamer oetdrijf top zeide daarop de groote duvel
ijlde de plank over trok die achter zich weg en riep terwijl hij het paard van den ritmeester losmaakte en besteeg dezen toe denk nu op uw gemak eens na of gij u der preêk van uytenbogaert niet herinneren kunt
met deze woorden nam hij afscheid en keerde naar zijne tent als een patrijshond die aan de ketting ligt en zijnen meester ter jacht ziet gaan zonder hem mede te nemen
was als versteend blijven staan totdat ludwig hem zijnen mantel omsloeg en hem bijna als een kind de kamer uitgeleidde
terwijl hij dus lag te peinzen werd er in de naaste kamer aan eene binnendeur getikt magdalena opende die en een spaansch officier trad in volle wapenrusting binnen maak de kinderen wakker zeide hij over een kwartier uurs vertrekken wij waar is
wat is uw dorp vroeg de reiziger ik woon te rijming antwoordde de boer even oet het dorp en krek aan de rivier t is wel te zien dat oe een vreemdeling zijt anders zoude oe gheryt maessen wel kennen den vrolijksten knaap van den hielen waard
hij voldeed aan het voorstel en nam zijnen bal uit de handen van bouke aan dat zal wezen oppassen is de boodschap zeide deze tegen de spelers zoo onze jonker het nog niet verleerd is zal hij de heeren spoedig de baas zijn
dertigste hoofdstuk de brief was toegezegelt met s konings eigen ringh doch t wapen is misluckt in t zeeglen en de hant in t schrijven wat gedruckt
weder eenen arminiaanschen medeplichtige hebt gevonden in t kort alles loopt tegen u samen geloof mij en vertrouw niet te veel op uwe onjacob van lennep de pleegzoon schuld men spot hier te lande niet met de beschuldigingen
zoo welnu zoo gij hem nader wilt zien hij komt eerstdaags hier ued is dus vreemdeling hier en weet waarschijnlijk niet dat er maatregelen worden in t werk gesteld om de gebannen predikanten
de pleegzoon bespeurende begon ook naar een goed heenkomen te verlangen en zocht joan doch vruchteloos onder de nog aanwezige personen
ik geloof van ja antwoordde joan die in den waan verkeerde dat de geheimschrijver een der verbannen predikanten bedoelde ik had mij gevleid hernam ludwig fluisterend dat hij zelf hier zoude zijn komen snuffelen
heeft gelijk zelde ulrica men moet zonder goede waarborgen geene uitstrooisels van dien aart vertellen jacob van lennep de pleegzoon ued zal spoedig de gandsche toedracht der zaak vernemen hernam de
bevalliger voorwerp dan deze jeugdige schoonheid was ongetwijfeld zelden in hut of hof gezien geweest over hare sprekende groote blaauwe oogen
en zag het gezelschap met eenen wijdopgesparden mond aan wat moeten wij met dien dronken gek beginnen vroeg mom halfluid aan
raadt gij het niet die tinnen schotel is de zwijgende bode waarvan mijn truitje en ik ons bedienen om ons mede te deelen wat van belang voor ons zijn
doch met het vorderen der jaren groeide ook het besef van het eenige het ledige van haren toestand de baron verveelde zich doodelijk en wist met de lange dagen hoegenaamd geenen weg meer sedert hij van het gezelschap waaraan hij zoo gewoon was geworden verstoken was
de kleine ludwig de zoon van magdalena speelde met fenix s graven grootsten en fraaisten jachthond dit dier was bij de verdeeling aan velasco te beurt gevallen die het edelmoediglijk weder aan zijnen vorigen meester had afgestaan
die hum op zijn helm droeg en die jacob van lennep de pleegzoon hum mij egeven heit om an de kinderen te wijzen en hun te zeggen dat zij altijd braôf en trouw zijn moeten als hun
dan zal ik oppassen mij niet te branden zeide van reede met eene koele buiging en terwijl hij een gezicht trok alsof hij een drankje innam het doet mij innig leed dat uwe excellentie aan mijn verzoek niet voldoen kan
met een vriendelijken dankbaren blik keerde zich de genadige vrouw naar joan die met de muts in de hand voor haar stond ik bedank u jacob van lennep de pleegzoon knaap zeide zij gij hebt u naar ik hoor niet alleen met kloekheid maar ook met gevaar van uw leven gedragen
wanneer zoude ik bij hoogstdezelve kunnen worden toegelaten zoo hebt gij eene mondelinge boodschap ja heden zal er moeilijk kans voor u zijn die af te leggen wanneer vertrekt gij
die uitdrukkingen omvatten wat veel merkte de voorzitter aan want hoe kunnen wij de grenslijnen kennen welke uw plichtgevoel beperken en welke nadeelige gevolgtrekkingen zoude niet de overheid uit uw verhaal kunnen trekken
wij springen thands volgens het voorrecht van romanschrijvers en nieuwerwetsche fransche vaudevillisten wederom eenige onbeduidende jaren stilzwijgend over om tot een voorval te komen hetgeen plaats greep toen joan zestien jaren bereikt had
doch ontdekte tot zijn spijt dat de in t begin gewonde jesuit op wien men geen acht geslagen had intusschen was opgestaan en van die zijde ontsnapt na ook die plank achter zich weggehaald te hebben
intusschen voegde hij er zachtjens bij terwijl hij den ambtman onder den arm nam en met hem slotwaarts wandelde hetgeen ik u eens gezegd heb blijft gezegd joan is een beste jonge dat is waar doch mijne dochter hem te geven ware al te belagchelijk
deze was terstond bedacht om van deze omstandigheid gebruik te maken en hopende dat de omstanders geen hollandsch verstaan zouden trok hij den boer naar zich toe en sprak hem in deze taal aan
hij zal hier wel van daan blijven zeide de baron zit hij niet in eene kast daar hij niet zoo licht uit kan raken en als hij dan hier kwam vervolgde bouke zonder zich aan zijns meesters gezegden te stooren en voor ued stond met de tranen in de oogen
zoo wel ja want ued kan toch niet ontkennen dat de ambtman al is hij nog zoo een best braaf man toch niet best geschikt is om eene vrouw gelukkig te maken
vol angst van door dezen gezien te worden trok nu joan den hoed nog dieper in de oogen en verborg de punt van zijn neus alles wat er van zijne persoon nog zichtbaar was achter de holte zijner hand terwijl hij zich als een zoutzak in elkander liet zakken
waarom niet vroeg joan de rechters die mij ondervroegen schenen het wel voor mogelijk te houden om t even zeide de kapitein die weder zijne bedaardheid hernomen had doch het kan u niet onbewust zijn vervolgde hij fluisterende
dat heden uit gelder naar het hoofdkwartier van mendoza getrokken moet zijn geen kwartier voor al wie wederstand jacob van lennep de pleegzoon biedt geene onmenschelijkheden na de overwinning een der moordenaren vindt gij zeker zorg dat hij niet ontsnappe
en in eene kinderkamer zoo als deze zijne troost zoekt doch wees gerust hij slaapt den krijgsmansslaap en zal niet wakker worden voor dat hij gewekt wordt hoor magdalena ik heb u nog veel te zeggen en god weet wanneer wij ons wederzien
welke tusschen den klager en den beschuldigden bestond maakte s graven toestand des te beklagenswaardiger door deszelfs droefheid te vermeerderen dat hij een voorwerp van verachting en afschuw in de oogen zijner naauwste betrekking geworden was
en hem uit de verlegenheid redden waar hij zich in bevond wij zullen over dit gandsche geval wel eens nader spreken mijn lieve hemel pas is joan teruggekomen en hij heeft mijn huis op stelten gebracht eerst valt hij als een bom uit de lucht en krijgt hij rusie met dien vriend van u ambtman
mij wraak genoeg verschaffen kon gij zijt een krijgsman een dapper krijgsman gij kunt den dood niet vreezen van dien kant kan ik u niet deeren doch gij hebt een vaderhart en dat weet ik te treffen
het verwondert mij bouke merkte magdalena met scherpheid aan dat gij zooveel belang stelt in dien liederlijken knaap dat gij er niet om wilt deelen in de vreugde uwer meesteres de freule van sonheuvel is u toch nader dan de spaansche bastert die
ik heb haar aan u beloofd en zoo gij het met haar eens kunt worden dan is alles in orde gij zult haar die liefdegrillen ook wel uit den kop praten zoo ze er al ooit in gezeten hebben jacob van lennep de pleegzoon t geen ik niet gelooven kan want zij heeft er mij nooit een woord van gezegd
ontsnapt is ontsnapt niet mogelijk ik heb hem duidelijk herkend op de bijeenkomst van deze nacht even als de remonstrantsche proponent raesfelt zoo uwe hoogheid mij vergunnen wil mij voor eenige oogenblikken te verwijderen dan zal ik dadelijk de noodige maatjacob
en bij zulke toehoorders eenen verwonderlijken indruk te maken toen hij op eens in het vervolgen zijner rede belet en door eenen anderen spreker vervangen
en dat was zoo wat zijn eenige treftigheid maôr wat was het de vent had veel voorspraak bij de groote lui men zeit wel dat hum nou en dan wel ereis boodschappen liep naôr den overkant
ik herhaal u ik weet van graaf van grobbendonck noch van brieven ik heb een paket vanwege de remonstrantsche heeren medegebracht zonder te weten wat er inzat ziedaar mijn geheele misdaad
dit was hem uit de kennis die hij van de inborst des heeren van sonheuvel had genoegzaam gebleken hij vond den baron en zijne gasten in goede harmonie bijeen
van mij maken zoo als van zijn hemd gij hebt het gehoord bouke geef mij mijne wapenen en ga dan spoedig de paarden opzadelen welk paard zal ued berijden vroeg bouke om t even neem het graauwtje maar
zal het afgebrokene weder oprichten en de verdorde takken weder bloeien doen dus waakt want de ure is nabij waarin deze dingen geschieden moeten gordt aan het zwaard ten strijde versterkt de lendenen zeer
het was een prachtige koetswagen met wapens en blazoenen beschilderd de hemel op vier stijlen rustend was met gordijnen behangen van oranje laken met blaauw en zilver
deze aartigheden gaan te ver riep ulrica met eene ontroerde stem wat zeg je ben ik doof of versta ik verkeerd vroeg geert terwijl zij met moeite opstond en naar de kamenier toeschoof wat durf je van jonker joan vertellen
beide verlieten het vertrek met wederzin volgde de graaf zijnen hatelijken leidsman en dacht onderweg na wat deze hem toch zoude te vermelden hebben
dat dacht ik ook een oogenblik zeide joan doch te tiel was hij stellig een kapitein en geen spion het spijt mij dat ik mij zoo in s mans gelaatstrekken en ronde taal vergist heb
doch zijne aanhangelingen hernam de fiscaal doch die schandelijke oproerprediker moet die niet gevat worden dat was uwe zaak geweest antwoordde maurits zoo laag kan mijn toorn nu niet dalen
volgens de kerkelijke wetten had mijne heiligschennis mij den ban ja den dood doen verdienen doch onze heilige moeder is lankmoedig en genadig zij begeerde den dood des zondaars niet zij schonk mij vergiffenis ik verwierf die ook voor u zonder een woord te uiten bleef zij hem
en ten derde omdat teun wezer jacob van lennep de pleegzoon die nu een post van den ambtman gekregen had zijne nicht klaartje staande zijne afwezigheid getrouwd had hij begreep echter dat joan gelijk had en toen deze na verloop van eenigen tijd weder naar het leger
weldra werd de benaauwde toestand waarin hij zich bevond nog vergroot doordien hij de deur van het vertrek waarin hij zich kort te voren bevonden had boven zijn hoofd hoorde opengaan
het zal bezorgd worden hernam ludwig het paket aannemende ik moet de gezanten toch nog spreken voor hun vertrek uit s hage en deze brief vervolgde zij is voor den veldheer
thands oordeel over mijnen tegenwoordigen toestand nu ik u die mij dierbaar zijt oneindig schuldiger vindt dan de advocaat geweest is overweeg nu welk eene vreesselijke taak uwe handelingen mij voorschrijven en of ik gronden heb om mij diep ongelukkig te noemen
ik gevoel dat ik dit verwijt verdien zeide mom zich buigende op eenen vriendelijken toon doch ik wist niet dat er redenen bestonden welke den baron beletten konden zijne goedkeuring te weigeren aan eenen echt tusschen de freule en u
zijn vierkant mutsje en witte onderkleederen zijn manteltje en gouden halskruis duidde een roomsch katholijken geestelijken en wel van geene geringe waardigheid aan
stil kom nader gij ook jonkman en luistert hier vertelde hij hun in weinige woorden t geen hem was voorgekomen
want de vrouw des huizes had den ruiter om zijne bestoven en bemodderde laarzen niet in hare knappe en nette woning willen binnenlaten kwam de baas met een langzamen tred aanstappen
hoewel de vluchteling weinig trek gevoelde om zoo gekleed als hij was te water te gaan begreep hij na een kort beraad dat er toch voor hem niets beter opzat dan een spoedige vlucht
hij moge mij indien ik feile genadiglijk vergeven gelijk gij mij vergeeft want zoo ik dwale het is uit onwetenheid en niet uit boozen wil
haar vertrouwen in zijne betuigingen inboezemen en haar geloof doen hechten aan de lasteringen die hij in later tijd tegen joan onder den schijn van welwillenheid zoude doen hooren
dan trok hij in t eenvoudigst gewaad tegen weer en wind gehard bij zonnenopgang met voljacob van lennep de pleegzoon len knapzak en ledige weitasch het slot uit om er niet zelden eerst tegen het vallen van den avond met volle weitasch en ledigen knapzak terug te keeren
ja riep hij uit met eene vervaarlijke stem terwijl hij gedurig met de breede vuist op den voor hem liggenden bijbel sloeg hoor mijne stemme gij kuddeke israëls en geloof mijne woorden niet aan hen gelijk zijnde die ooren hebbende niet hooren
met een open gelaat en eene ongedwongene houding trad hij binnen half voortgetrokken door zijnen ouderen reismakker die hem met de volgende bewoordingen aan van dyk want onder dien naam alleen kende hij eugenio voorstelde
poogden te verzetten en alle ook de minst geöorloofde middelen bij de hand namen om hunne verdrukte doch talrijke medebroeders aan te zetten tot afschudding van het juk der
wacht maar een oogenblikje het is toch te laat om de poort uit te komen er zal wel niet veel anders opzitten dan geduldig af te wachten wat hierop volgen zal zeide zijn makker zich verdrietig in den stoel werpende
een bode kwam zijne verdere overdenkingen stooren door hem eene onbekende vrouw aan te melden welke den heer secretaris verlangde te spreken eene onbekende vrouw mompelde
zwijg viel hem de fiscaal op een strengen toon in de rede zwijg ongelukkige spotter het kon u slechts goud doch anderen kan het den kop kosten
ook heb ik het veel gedaan in mijne jeugd hervatte magdalena maar voegde zij er zachtjens bij terwijl zij ten hemel opzag en zuchtte voor wie gaôt gij al heen freule vroeg gheryt en dat zonder mijn verken te zien
en de baron sprong driftig op wat haar hart niet meer vrij riep hij met verbazing en ergernis uit waar haalt gij de zotheid van daan ambtman en ik zoude daar niets van weten
hier werd het gesprek der beide vrienden gestoord door het binnenkomen van een der suppoosten die het middageten bracht uit eenen schotel brij en een brood bestaande
de baron zag mom en den jongeling eenige oogenblikken beurtelings aan terwijl eerst verbazing en vervolgens ongeloovigheid op zijn gelaat geschilderd waren eindelijk kreeg deze laatste de overhand en hij brak het
o in s hemels naam uwe excellentie waar bevindt hij zich dan kunt gij een geheim bewaren kapitein als goud uwe excellentie
zij die zich niet ontzagen het eerwaardige hoofd van onzen grootsten staatsman te doen vallen zullen er waarlijk geene gewetenszaak van maken om iemand te veroordeelen die als gij
dat hij hem nedergeveld had zoo niet het zwaard in zijne hand gedraaid had jacob van lennep de pleegzoon onder het toeslaan duwde hij hem deze woorden toe zeventig maal zeven malen k herken u vervloekte jesuit was het antwoord van falckestein doch heden zult gij mij zoo gemakkelijk niet ontkomen
zeide de jongeling meermalen tegen zijnen wapenbroeder de oude heer is niet meer wat hij geweest is gij moet hem vooral niet weêr verlaten er zal kunst noodig wezen om hem weêr tot de oude bedaardheid en gemakkelijkheid terug te brengen
zoude zeggen zend de poes naar rome zij zegt miaauw als ze weêrom komt nu ik hoop dat zij dien monnik gaauw zullen ophangen
en dan kan oe morgen zoo vroeg en laôt weder heen trekken als oe wilt ik hier blijven vroeg de reiziger dat zal u immers hinderen niet het minst niet het minst breek daôr oe hoofd maôr niet met wat zegt oe moeder er jacob van lennep de pleegzoon kunnen immers schoone lakens in de
dat jurkje heb ik geborduurd en niemand anders zeide de gravin terwijl zij hetzelve opnam en met strakke oogen beschouwde die geele stof die roode en groene bloemen ik zie den kramer nog van wien ik de wol kocht o mijn hoofd mijn hoofd
laat af ludwig riep de graaf ik moet redenen van mijn gedrag geven ik moet aan deze onberaden lieden zeggen dat
met een statigen stap de kamer in hij boog zich even onder t naderen en bleef vervolgens voor falckestein staan de armen kruislings over de borst geslagen en een perkamenten rol waarvan een opengescheurd zegel afhing in de rechterhand vastgeklemd houdende
de stem en de maag staan bij mij in naauw verband en dit is natuurlijk de goede dingen dat is bij voorbeeld de wijn gaat mijn keelgat in en dan eerst komen de goede dingen dat zijn de fraaie liedekens mijn keelgat uit zoodat
stil zeide eugenio die bevreesd werd dat de onvoorzichtige toespraak van groenhof de ware redenen der bijeenkomst aan den jongeling zoude bekend maken stil dominé het is noodeloos hierover met dien heer te spreken
en wie anders dan ik heeft u bij de gravin van nassau geplaatst wier voorspraak u naderhand tot hoogere posten heeft doen geraken wie anders dan ik heeft u te midden van ketters voor t waar geloof doen leven
zij hadden van beckman en feurich de afgrijselijke omstandigheden van den moord te bruck vernomen en waren in felle woede op de bloeddorstige moordenaars ontstoken de
neen neen wij zullen op het schavot komen doch gij zult er ons vergezellen welk een aandoenlijk familie tafereel zal dat geven als gij tusschen uwe moeder en mij op het rad zult uitgestrekt zijn
dat is onwaar hernam botbergen zich bij de kegels begevende de bal heeft wel degelijk allebei de kegels aangeraakt en omgegooid en ik zeg van neen
zijne studiën voortgezet en de geheime samenkomsten bijgewoond tot proponent aangesteld en de predikbeurten somtijds waarnemende was hij gevangen gezet en later wegens herhaling gebannen
uwe doorl moest meer op mijne bescheidenheid bouwen doch zoo zij maar gelieft na te denken dat de vrouw wel geen anderen gever raden kon
ik heb mevrouw toch wel bediend zeide teun wezer het hoofd op den schouder leggende als een bok die stooten wil genoeg hiervan sprak de gravin ludwig betaal den man en laat hem in s hemels naam maar wegrijden
ja ik ben daar ook gekomen ik ben daar even als gij gekomen omdat ik gewaarschuwd was dat er oproer gepredikt werd en dat mijn broeder er mede deel in had
en begeerde althands op den dag zijner terugkomst niet met hem in onmin te geraken wegens eene onvoorzichtigheid die jaren geleden bedreven was
eenen zijdelingschen blik op magdalena werpende in deze beweging viel zijn oog op het afbeeldsel van den prior frederik van amerongen dat aan den wand hing
wat zal ik zeggen hervatte ludwig de remonstranten zien uwe doorl aan als een baak in zee waar zij allen op afstevenen
was door de menigte heen gebroken had zich in t midden der verwarring die er heerschte over eene heining gered en zich door een omweg met zijne bende vereenigd
de arme remonstranten hebben niets en de rijke geven niets daarenboven wist zij dat hare vrienden de hulp uwer doorl hadden ingeroepen al genoeg al genoeg zeide de graaf ongeduldig wanneer gaat zij op reis
is de bruid bevallig ik heb haar eens als kind gezien antwoordde ludwig en toen beloofde zij zeer schoon te worden doch uwe doorl kent haar zeker zij huist altijd en ook nu bij mijne voormalige meesteresse de gravin douairière
weer wat anders zeide deze ja ja groote visschen springen uit den ketel t vogelken is ontsnapt ontsnapt herhaalde de baron verbaasd is
wie zijt ge mijn zoon en wat is de oorzaak van uwe onverwachte komst verschoon mij antwoorde de vreemdeling eenigzins verlegen zijn geweer opstekende
roep hem zeide velasco want hij was het terwijl hij het kleinste kind opnam en kuste het knaapje beantwoordde zijne
wierp zich in eenen stoel en verborg zijn gezicht in zijne handen en denkt gij vervolgde eugenio dat deze jacob van lennep de pleegzoon trage bekentenis u baten zal dat gij u daardoor voor straf zult vrijwaren
doch ook dit is niet meer in mijne macht er heerscht onder mijne manschappen een geest van wederspannigheid dien ik niet meer kan uitdoven na den moord heb ik gebruik gemaakt van den geestdrift van het oogenblik om u te redden doch hunne toen betoonde gehoorzaamheid schijnt hun thands te
ik zoude het evenzeer bekrachtigd hebben al had ik hem lief gehad nu weet ik dat men binnen en buitenslands mij van wreedheid van ondankbaarheid beschuldigt dat het niet altijd billijk nageslacht op de daad meer dan op de drijfveeren lettende
drie uren had de grijzaart langs heuvelen en dalen rondgezworven terwijl de schrikbeelden van het laatste oogenblik hem beletteden over het gebeurde na te denken toen hij van verre iemand naderen zag in
men verhaalt het hof van graaf frederik hendrik is heden morgen ongenaakbaar zeide een der gasten op den schroomvalligen toon van iemand die niet weet hoe zijne mededeeling zal worden opgenomen
om u de waarheid te zeggen neen ik kende haar reeds in amsterdam waar zij bij de zuster van mijnen patroon het mutsenmaken leerde zij is hier slechts sedert een paar maanden teruggekomen en bezorgt de huishouding van dit gesticht somtijds brengt zij den gevangenen hun eten
waar is onze gastheer of hoe moet ik den man noemen die ons hier ontfangen heeft hij zoude mij uitbrengen en hij verlaat ons hij zal wel zoo terug komen zeide groenhof die inmiddels weder was gaan zitten
alles was op het binnenplein in jacob van lennep de pleegzoon beweging de rentmeester een deftig lang mager persoon liep met een ouden stormhoed en een rapier van twee ellen lang gewapend op en neder
kom vervolgde zij haar onder den arm nemende verwijderen wij ons de eenzaamheid zal u thands het meest welkom zijn deze woorden zeggende wilde zij ulrica de zaal jacob van lennep de pleegzoon uitgeleiden toen de deur wijd openvloog en een dienaar de prinsen aanmeldde
waarlijk heer ambtman ued spreekt vandaag zoo hoofsch dat een eenvoudig landmeisje als ik u niet verstaan kan de freule heeft wel deugdelijk gelijk riep
een daarvan nam hij op stak dien dwars over den weg met de punt in het dijkje en ging zelf aan de andere zijde van het spoor staan het dikke einde van den boom vasthoudende op die wijze een slagboom
en wat meer zegt jacob van lennep de pleegzoon vervolgde hij langzaam terwijl hij joan scherp aanzag het zoude mij zeer verwonderd hebben indien zij die niet gedaan had
de infante welke te madrid bleef gaf aan haren aanstaanden echtgenoot volmacht om deze landen in haren naam te aanvaarden t geen hij op den e ugustus te brussel verrichtte
op den morgen van den zesden dag na het vertrek der twee veldoversten meldde zich een renbode van mendoza bij velasco aan en het leed niet lang of deze liet den graaf bij zich ontbieden falckestein vond
zie zoo zeide deze aan alle dingen komt een eind morgen zal dan de verlovingsdag zijn de booien hier wenschten al dat het twaalf ure in de nacht ware en dat waarom vroeg hem de baron
hof wiedaar vroeg een onderofficier die juist met eenige soldaten het paleis uitkwam toen ludwig hetzelve binnen wilde gaan ik ben secretaris van z d gaf deze ten antwoord
in zijne eer herstellen hij kent zijne spaansche afkomst niet en legt in al zijne gesprekken en handelingen afkeer voor onze vijanden en eene innige gehechtheid aan onzen landaart aan den dag
hij zoude er wel op passen zeide joan hij zoude hier slecht ontfangen worden als gij denkt dat hem zulks zoude afschrikjacob van lennep de pleegzoon ken dan kent gij den pater niet
wacht ik weet al welken weg wij uit moeten dit zeggende wees hij op eene reet in een hoek van het kamertje en zich op zijne knieën latende vallen beschouwde hij den wand met een opmerkzaam oog
van de beschuldiging verneme welke tegen den graaf is ingebracht door middel van deze heeren zal er niets van de zaak uitlekken antwoordde de fiscaal doch welnu van kinschot antwoordde niets doch sloeg een zijdelingschen blik op
gij zult mij vermaak doen zeide ulrica met eene minzame hoofdbuiging terwijl dankbaarheid in hare oogen flonkerde doch wij zijn aan het achterhek hier mijne heeren zullen wij u verlaten
als ik nu zoo gelukkig mocht zijn dat mijn verken daôrtoe ekozen werd en oe wolde mijn voorspraôk zijn want de verkooper van het verken mag het naôr den haôg brengen en wordt kost en
bedaard las hij het uit en reikte het vervolgens zonder er een woord bij te voegen aan eugenio over gij ziet dus vervolgde deze op elk zijner woorden eenen bijzonderen nadruk leggende terwijl zijne oogen van helsche blijdschap vonkelden
men zag er geene nette gewitte vrolijke buitenverblijven zich aaneengeschakeld achtervolgen doch men zag er ook niet meer den luister van vroegere dagen den prachtigen hofstoet der graven en baanjacob van lennep de pleegzoon rotsen de jachtgezellen der heeren van wassenaer
nunez volg mij en roepen wij onze wakkere manschappen binnen om die oproerlingen hun loon te geven op dit oogenblik trad eugenio voorwaarts deze was de oversten in t slot gevolgd en had tot nu toe als toeschouwer in een der hoeken van het plein gestaan
uit het geloei van runderen het gebriesch van paarden en het geblaf van honden dat zich verward dooreen liet hooren dat hij de plaats zijner bestemming naderde
toen hij uit dat benedenvertrek eene vrouwenstem hoorde komen welke hem bekend voorkwam ofschoon zij aan geen der inwoners van de boerderij behoorde hij plaatjacob van lennep de pleegzoon ste om zich van de waarheid zijner opmerking te overtuigen het oog voor het sleutelgat en werd het volgende tooneel gewaar
scheen op de vergadering weinig of geen invloed uit te oefenen waarop hij eindelijk over hunne slaphartigheid vertoornd in drift oprees en zwoer zich aan alle verdere beraadslagingen te zullen onttrekken
dit zeggende haalde hij zijne brieventasch voor den dag zette zijnen bril op en vond na lang zoeken een afschrift van het fragment t welk in joans kamer op het huis te sonheuvel ontdekt was
en door de kleefsche regeering op nieuw om hulp aangeroepen had zich van zevenaar heussen en lobeth verzekerd en die grensplaatsen van de noodige versterking voorzien hierdoor waren de vijandelijke legers zoo dicht bij elkanderen
lieve hemel had ik ooit gedacht dat ik na den dood van mevrouw zaliger nog zoo iets beleven zoude op het binnenplein gekomen vond ulrica alles in
aller oogen vestigden zich weder op den ambtman wien men verwachtte dat eindelijk door een krachtig antwoord den vreemdeling zoude uit het veld slaan doch hij scheen zijne gewone tegenwoordigheid van geest geheel verloren te hebben en met wankelenden gang trad hij naar den vikaris toe
doch wie is nu gideon de zoon van joas vraagt gij het nog begeert gij nog een teeken gij kiein geloovigen en weet gij nog niet wie de ware jozef zijn zal ziet ik zal nog duidelijker spreken
een zoon van velasco zoude een kleedje gedragen hebben door mijne handen vervaardigd een kleedje voor mijn zoontje mijn lieveling mijn
dat zegt gij hervatte de andere gevangene doch ik stel vast dat er een andere uitgang wezen moet het zinkluik was van binnen gesloten die het gesloten heeft moet dus een ander heenkomen gehad hebben want hier is hij niet meer indien het slechts zoo verbruid donker niet ware
stil gaf hij ten antwoord volg mij slechts jacob van lennep de pleegzoon ik breng u bij uwe vrienden wacht hier zullen wij den ladder nederzetten die hem vindt mag hem aan den eigenaar terug bezorgen
sloeg de oogen neder doch antwoordde niet hoe edel hoe aandoenlijk zeide eugenio met een bitteren grimlagch
u eerwaarde reeds lang met dien dronkaart opgescheept geweest vroeg mom zich beleefdelijk tot den jongeling wendende die met eene verlegene houding zijn reisgenoot beschouwde
en hoewel die mogendheid de hoop had verloren om de nederlanden te kunnen aanvallen op een tijdstip dat de beide partijen nog even machtig en ongeneigd tot vereeniging waren jacob van lennep de pleegzoon bleef dezelve echter het vuur van tweedracht en muiterij aanstoken en liet zij niet na
als ued dat nog deedt ued is de meesteres maar zoo een madam die hier zoo kaal als een neet gekomen is en die nu de bazin wil speelen en met elk den spot drijven en voor elk den neus opsteken tot voor dominé toe wanneer hij hier komt
zeker weder de eene of andere onbestorven arminiaansche weêuw laat haar komen de bode verliet het vertrek en leidde terugkeerende eene vrouw binnen van eene groote en deftige gestalte doch geheel onder hare huif bedekt
ik heb zelfs jegens ulrica de edelmoedige gespeeld en haar gejacob van lennep de pleegzoon zegd dat ik mijne aanzoeken terug zoude nemen bijaldien een ander de voorkeur in haar hart bezat
verdoven onbarmhartige zeide ulrica terwijl zij hare tranen poogde te bedwingen ga voort het staat u schoon mijne droefheid te vergrooten door zulke onwaardige veronderstellingen
hij bevond dat de bezetting thands bestond uit zestig ruiters twintig muskettiers en een veertigtal zoo gewapende als ongewapende landlieden uit den omtrek van welke laatsten het getal nog gedurig aangroeide
staan opgerezen schoot hij de kleederen van gheryt maessen weder aan daar zijne eigene bij den haard in het benedenvertrek waren gebleven en maakte hij zich gereed derwaart te gaan
t zij dat zij de uitwerking welke haar gezegde gehad had wel verwacht of zelfs verlangd had nadat zij eenige schreden waren voortgetreden deed een gerucht van naderende ruiters beide omzien en zij ontdekten den ambtman met zijnen
welaan dan ik wil u ten gevalle alles uit een bloot menschelijk oogpunt beschouwen dan nog vordert uwe eer ja uw belang dat gij niet afwijkt van den eenmaal ingeslagen weg
heerlijk bedacht zeide joan opspringende dan zal ik u helpen om het adres van den brief open te maken dit zeggende begon hij mede te eten en binnen weinige oogenblikken was de schotel ledig
dit zeggende geleidde hij zelf de gravin tot aan de legerpoort terug en nam afscheid haar nogmaals aan de zorgen van zijnen bloedverwant aanbevelende
dit zeggende plaatste hij den ladder tegen een afdak en voortwandelende sloeg hij met zijne volgers een steegje in midden in hetwelk hun een manspersoon tegenkwam die dadelijk op den leidsman aanstapte en hem met eene naauwlijks hoorbare stem toefluisterde moeten die heeren bij ons zijn
zoo dan ken ik haar wel nu zij is gands niet verwerpelijk hoe komt haar vader er toe om haar aan eenen man van de jaren des ambtmans uit te trouwen is er nog iets
gelderland en het sticht zijn den dag na het hervatten der vijandelijkheden in de handen der spanjaarden de zoonen van den advocaat slijpen den dolk die maurits hart doorboren zal en waar blijft gij dan met uw ontijdig
bleef aan t hoofd van zijn vendel dat op het binnenplein in orde van parade stond met de gewone krijgseer trok nu de bezetting uit terwijl de graaf met zijn gezin den trein besloten
hem graaf frederik van den bergh als veldmaarschalk toevoegende dit aldus beschikt hebbende vertrok hij naar spanje en liet den kardinaal andreas van oostenrijk achter als
doch van een anderen kant had zij in zijn hart gelezen en hem niet onduidelijk te kennen gegeven hoe wel zij inzag dat zoo hij met de hand van ulrica rijke bezittingen konde machtig worden hij om de ijdele beloften van den aartshertog weinig meer zoude geven
drieëntwintigste hoofdstuk om in dien schijn te gaen zijn vijanden bespiên en letten hoe men t maakte v o n d e l gijsbrecht van
misduid mij niet niemand verdenke mij van hardvochtigheid of ongevoeligheid omtrent het lot van den edelen graaf ik ben geen weekhart en echter hebben deze oogen droevige tranen gestort om zijn verlies
ten einde eenen broeder te bespieden doch zullen zij dit toch niet vernemen ik ben overtuigd dat menigeen mij herkend heeft daarom juist wilde ik hen alle gevat hebben om de zaak geheel te versmooren
het afscheid was aandoenlijk gelijk de lezer beseffen zal aan wiens verbeeldingskracht wij overlaten zich voor te stellen hoe de baron en joan zich vruchteloos poogden goed te houden
ja ik ben hier gekomen zeide deze doch geenszins wat onvoorzichtigheid om s hemels wil uwe doorluchtigheid zeide ludwig die nevens hem stond terwijl hij zijn best deed om hem zijnen mantel weder om te slaan
terwijl hij zich buiten staat zal vinden de gewichtigste zaken en de belangrijkste stoffe met gepaste woorden uit een te zetten en in de noodige orde te verhalen
het was wel is waar niet dan met schroom dat hij hiertoe besloot zoo wegens de spaanschgezindheid van sommige als om de weifelende gemoedsgesteldheid der meeste edellieden dan hij steunde veel op den drang van het oogenblik en op de welsprekendheid van den graaf
en wat hebben die manschappen die den overtocht dekken moesten thands uitgericht vroeg de monnik door ons te verdeelen zullen wij de belegerden in de war brengen
loopt de deur in met een pistool in elke hand ik volg u met ontbloot geweer en wij gelasten hun zich gevangen te geven uw knecht houdt post aan de deur en schiet overhoop al wie vluchten wil
bouke weet je wat morgen komt zijne hoogheid hier dan zal ik dat beloof ik u over joan spreken en heeft hij geen schuld dan zal hem alles dubbel en dwars vergoed worden
welke bevelen zal uwe hoogheid mij geven vroeg van kinschot met een droefgeestig oog den stadhouder aanstarende geene volstrekt geene
ofschoon mijn min geoefend gezicht niet zoo dadelijk ontwaarde hetgeen peter zoo vervaard had bespeurde ik echter langzamerhand dat er werkelijk manschappen in aantocht waren
hebben onvoorzichtige riep mom eene ontevredene houding aannemende die heer van wien gij spreekt is de voedsterbroeder van onze waardige
dan opziende zag hij nu met geene mindere bevreemding het duveltje met de kaars in de hand naast hem zitten en wel zoo digt dat het schijnsel der vlam hem belette de overzijde te zien
vroeg zij op een zachten toon zult gij hem uwen zegen niet geven eer gij voor langen tijd misschien voor eeuwig van hem scheidt de jesuit zag met een donkeren blik naar de bedstede
vermits het gelijk ik het uit uwe missive verneme de uiterste begeerte van ulricaas stervende moeder geweest is jacob van lennep de pleegzoon dat zij niet dan met mijne toestemming huwen zoude
van hier gij beliäls zoon riep hij driftig uit wie geeft u last en commissie tot het voeren eener zoo gruwelijke taal durft gij de leeraar des vredes de ongelukkige gemeente tot
of zij op eens eene andere richting verkreeg zij draaide zich tusschen de voorkegels door wierp den koning van het spel omver en wentelde zonder een anderen kegel te raken weder buiten hetzelve
gij ons verlaten riep groenhof uit terwijl hij eensklaps weder toetrad en met uitgebreidde armen den jongeling omvatte wilt gij mij verlaten gelijk demas
neen vervolgde hij terwijl zijne stem die in den beginne zwak en stamelend was onder t spreken vaster en fierder werd neen mijn vader gij hebt uwe mildheid aan geen ondankbaren verspild
dat gij mijn hond streelt mevrouw doet mij vermaak zeide joan achteruittredende maar geld behoef ik niet mijn vader is rijk genoeg om
en het grootste bewijs hiervan ligt daarin dat ik u in wien ik het afdruksel van mijzelven waande te beschouwen tot het heerlijk werk heb verkozen hetwelk gij tot nog toe met zooveel beleid en trouw vervuld ja t welk gij ten einde gebracht hebt
dit zeggende trad zij na eene beleefde buiging aan den ambtman het bruggetje over dat haar op het grondgebied des barons bracht en vervolgde haren weg met magdalena door de tuinen van het slot
en heit zijn moeder niet willen alleen laôten zitten zoo ik moeder had laôten zitten hernam jacob van lennep de pleegzoon gheryt dan waôre ik immers geen knip voor den neus waôrdig eweest
langwerpig vierkante tafel met een oud verschoten doch voorheen kostbaar tapijt overdekt aan het einde dier tafel was op een ouderwetschen zetel met hooge rug en snijwerk een deftig man gezeten
dit is zeker dat er ten huize van eenen kastelein alhier wien ik niet noemen mag wat al te grove dingen gepredikt zijn praatjens riep frederik hendrik met een gemaakten grimlagch
ik moet bekennen mijnheer zeide ulrica glimlagchende dat uw brein wel met rijmpjens gestoffeerd is ued is zekerlijk lid van de eene of andere
ja moeder zeide gheryt dat weet ik niet recht genoeg was het voor mij dat de man nat was en ook niet sprak als een schelm of vagabond had de man kwaôd in t zin ehad dan had hum mij immers kunnen doorsteken met het braôdmes dat hum op zijde heeft
helaas antwoordde de gravin al mijne namen veroorzaken mij droevige herinneringen zoo dikwijls ik die melden moet misschien heeft uw vader u wel eens gesproken van anna van manderscheid laatstelijk weduwe van graaf lodewijk gunther van nassau en vroeger van
en daar zij toch te ver gekomen waren om ongemerkt weder te kunnen vertrekken plaatsten zij zich naast van bleiswyk echter zorg dragende van hun gelaat met hoed en mantel te dekken
slechts de rook die uit het dorp in dunne wolkkolommen opsteeg het verwijderd geloei der runderen die naar de stallen keerden en het eentoonig geluid der klinkende schelletjens van de witgewolde kudden kondigden hem de nabijheid van menschen aan
geene spreuk geen tekst geen woord heb ik er dan vruchteloos eenen halven sabbath en deze geheele nacht over geblokt
en het eenige is dat ook nu nog in onze eeuw van gelijkheid een kennelijk en on overkomelijk onderscheid maakt tusschen de welgeboren en de welopgevoedde vrouw
ik ben verscheidene jaren buiten s lands geweest zeide de officier doch gij moet in dien tusschentijd hier zijn komen wonen want te voren kende ik al de landluiden uit den omtrek zoo goed als mijzelven
dat er een plan bestaat om frederik hendrik hier aan t hoofd der zaken te stellen t is voor t eerst dat ik er van hoor antwoordde joan gij behoeft met mij niet te veinzen hernam de kapitein ik weet alles
ach zeide hendrik zoude zij weigeren u die zoo geheel onschuldig lijdt te helpen zal zij aan mijn gezicht zien dat ik onschuldig ben vroeg joan en daarenboven wat gaat haar mijne schuld of onschuld aan
dat kan ik zeide bouke met een zegevierenden blik en haalde twee stukjens papier voor den dag wat zijn dat vroeg de baron er een haastig opnemende is dat niet joans hand hoe kom je daaraan
en alzoo het voorwerp van zijne angst zal voorbij gaan tot welk laatste het echter eindelijk al bevende besluit in zooverre echter gaat deze vergelijking kwalijk dat velasco niet uit vrees maar alleen uit wrevel jegens den monnik was blijven staan
met deze woorden eu zonder antwoord noch dank te wachten keerde hij zich om en haastte zich weg joan en hendrik overlatende aan de zorg der zoogenaamde
ik heb die klucht meer gehoord zeide de vreemdeling doch zij is mij altijd van eenen veel ouderen heer van sonheuvel verhaald geweest die voor de reformatie leefde doch dat daargelaten kent gij den heer
om t even zeide een ander ongemoeid moet hij niet vertrekken zijn kasak is in allen gevalle nog goed en misschien draagt hij wel een paar hoentjes of een haas onder t wammes
men besloot dus te blijven waar men was en inmiddels in het dorp iemand op kondschap uittezenden om te onderzoeken of er zich ook eene spaansche bezetting bevond
en welke hem hoe langer hoe meer het onvergoedbare van het door hem verrichte kwaad lieten zien zijn gemoedsangst had hem naar eugenio gejaagd zijn gemoedsangst deed hem weder verlangen in de opene lucht terug te keeren
booswichten tegen uwe hoogheid aangekant te duivel moorddadige en verraderlijke ontwerpen vergiffenis pots hondert tausent slapferment dominé wat meent ge daarmet en