AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wel zeker bovendien heb ik hem over zaken te spreken van balen komt zondag bij mij eten broeder heeft immers al verteld wat het plan is maar ik laat hem zelf oordeelen of ik iets onbillijks vorder volstrekt niet zeide mijn vader en het zou de plicht van ferdinand wezen een paar dagen bij u door te brengen indien het niet veeleer een genoegen voor hem ware
zoo men zich daarmede tevreden wilde stellen wel een avontuur uit zijn merkwaardigen levensloop kon mededeelen dit voorstel werd aangenomen en nu deed hij de vraag hebben de heeren wel ooit gehoord van mijn zonderlinge ontmoeting met den beroemden
ik had dit vroeger bij t aanvaarden mijner loopbaan minder geteld doch nu ik het ondervond werd het mij onverdraaglijk ik was daar mijn geboorte mij den toegang tot de hoogste kringen verschafte in kennis geraakt met den spaanschen gezant en deze opende mij de gunstigste vooruitzichten indien ik konde besluiten in den dienst van z katholieke majesteit te treden
dit gezegd hebbende sloot hij het luik en liet vervolgens amelia in zij droeg in de eene hand eene flesch waarop een aangestoken kaars stak op den arm een servet en in de andere hand een blikken trommel welke ik giste gevuld te zijn met de eetwaren te eemnes gekocht
den spijskorf dragen schoon die het zwaarst van alles was en niet als in het geval van den phrygiër gaandeweg geledigd werd t is waar zeide amelia terwijl zij haar fijne handjes wreef mijn vingers dragen nog de sporen van den ring waaraan ik de trommel hield
zonder tevens die welgemanierde bevalligheid te bezitten welke bij onze naburen de onbescheidenheid eenigszins vergeeflijk maakt maar gij zult naar ik hoop te amsterdam ook jongelieden vinden die zich door een ordentelijk zedelijk gedrag onderscheiden nauwgezet zijn in het betrachten hunner maatschappelijke plichten
doet hij wel dan zou ik een dubbelen trek in de zaak hebben want ik heb met dien verbrusten zandhaas nog een ouwe afrekening te houen en zoo ik hem op de eene of andere wijze averij bezorgen kan ik zal het de d haal mij niet laten
kom zeide zij wij zijn kinderachtig maar zeg mij ferdinand is al die bagage van u en zijn al deze koffers vol dat goed zal weder gepakt zijn gelijk de heeren dat gewoonlijk doen alles door en op elkander gesmeten zonder te passen of te schikken
t is om te worden ijlhoofdig maar hij moet gevonden worden en de goede man liep stampvoetende heen en weder beurtelings gekweld door de gedachte dat men hem zoo had beetgenomen en bemoedigd door de hoop van den zwerver in zijn macht te krijgen
o god zeide zij even het hoofd oplichtende moeten wij hier omkomen ik hoop voorwaar van neen antwoordde ik mijn best doende om een opgeruimd gezicht te zetten wij bevinden ons hier niet op een onbekende kust noch bij een onbewoond land er zwerven hier altijd zooveel visschers rond dat het wel wonder zoude zijn indien men ons niet bespeurde
ik vlei mij dat zij wel wat vertrouwelijker met u zal wezen ten minste zoo ik oordeelen moet naar den toon waarop zij altijd over u sprak mag ik besluiten dat zij niet weinig van u houdt zij heeft u dus over mij gesproken zeide ik met levendigheid dat verheugt mij recht want dan ben ik u niet geheel onbekend
maar nog grooter werd de verwarring van het arme meisje toen tante haar na een korte stilte de vraag deed welken predikant te deventer zij gewoon was te volgen de eene dienst dacht ik is den anderen waard en ik poogde op mijne beurt amelia het antwoord te besparen
ik heb derhalve mijn herinneringen zooveel in mij was bijeenverzameld ten einde niets te vergeten van hetgene in verband staat met de lotgevallen welke de navolgende bladen zullen behelzen
velen hunner had zij zelfs van nabij gekend quiconque a beaucoup vû peut avoir beaucoup retenu zegt la fontaine en zij had een uitmuntend geheugen zij was tegenwoordig geweest toen voltaire in den schouwburg bekroond werd en had lodewijk xv zien uitrijden met
de juffrouw is alleen zeide de meid met nog een juffertje dat zooeven met een sleetje hier gekomen is op deze verzekering begaf ik mij naar boven in de verwachting van de eene of andere mij onbekende neepmuts over tante te zien zitten
bij mijzelven overdacht of het ook raadzaam zou wezen hem aan te geven spoedig echter hoorde ik de deur welke naar het achterhuis leidde weder opengaan wel klonk de stem van andries den binnenkomende te gemoet lag je vertuid dat je zoolang noodig hadt het anker te winden
je weet ommers zelf best hoe t gaat as de eene partij niet wil vechten en de aêre al dan schuren naderhand allebei hun piek en de kastelein wordt in de boete geslagen ei wat denk er niet meer over riep roggeveld andries toe die norsch voor zich heen keek er zel nog wel gelegenheid kommen vandaag om te toonen wat een kaerel je bent in dat geval
met deze woorden werd de zitting opgeheven en ik naar de gevangenis gebracht dergelijke lokalen zijn zelden zeer geriefelijk en de terschellingsche kerker maakte geen uitzondering op den algemeenen regel
ik durf niet langer blijven zeide het jonge meisje met blijkbare verlegenheid en haar boek in de kast geplaatst hebbende nam zij haar werk op maar de breikluw ontviel haar en rolde onder de tafel ik bukte juist om die op te rapen toen opeens de kreet van
het was mijn oogmerk geweest met suzanna den volgenden morgen vroegtijdig weder naar amsterdam te vertrekken de komst mijner ouders bracht echter eenige verandering in ons plan teweeg en daar zij twee plaatsen in hun rijtuig open hadden werd er goedgevonden dat wij beiden na den eten met hen zouden terugkeeren een schikking waar niet veel tegen in te brengen viel
ik hoop dat deze rondborstige bekentenis u vergenoegen zal ik ben nooit gewoon geweest verschooning te vragen en het zou mij spijten u op een andere wijze voldoening te moeten geven ik verzekerde hem dat ik volkomen tevreden was over zijn gulle bekentenis
maar jawel hij liet zich royaal weg een ouwen blinden knol in de handen stoppen en mag den hemel danken zoo hij er den volgenden dag den nek niet mee gebroken heeft maar dat is niet veel beter dan stelen zeide ik op deze wijze van eens anders onnoozelheid partij te trekken
hij een zijdelingschen blik op den beschrijvenden dichter dat de domme menigte bewondert en slechts enkele verstandigen ophalen de schouders t moet ons toch tot spot doen strekken bij den vreemdeling zeide velters
zie zeide zij na eenige oogenblikken zwijgens en met het blijkbaar inzicht om van gesprek te veranderen t is mij nog even of ik de beweging van het vaartuig voel een gewone sensatie wanneer men op het water is geweest zeide ik en die van zelve wel slijten zal
werden wij namelijk allen die nog leefden op het roofschip overgebracht en tusschendeks gesmeten dat was zeker al heel vriendelijk merkte suzanna aan zooals je zult komen te hooren vervolgde pulver wij gingen onder zeil en het duurde zoo wat ongeveer vier of vijf etmalen dat wij in dat satansche hok bleven opgesloten zonder zon of
hoe kwaamt gij op dat spaansche schip verzeild vroeg hij alweer wel zei ik dat wil ik wel ereis vertellen en zoo zei ik hem de gansche waarheid van stukje tot beetje hij luisterde heel aandachtig toe en vroeg mij vervolgens hoe lang ik ter zee gevaren had of ik vrouw en kinderen te huis had en zoo al meer toen draaide hij zich naar sandertje
neen maar hernam pulver bij mijn zaligheid zou ik er op durven zweren en toch is het niet wel mogelijk maar zoo ik niet wist dat het geen droom is en dat wij hier werkelijk in t maklijk oud bij terschelling lagen op den hoeker de stad kjöbenhavn kapitein holmfeld dan zou ik denken dat wij ons in de zee van de antilles bevonden
mij hervatte zij zich herstellende mijn vader heeft u geloof ik reeds gezegd dat die last niet noemenswaardig is integendeel voegde zij er fluisterend bij ik ben overtuigd dat hij u niet herwaarts zoude gebracht hebben indien hij niet van oordeel ware geweest dat zulks niet tevens het raadzaamst ware voor onze veiligheid
hei ho daar komen zij daar komen zij riepen eenige stemmen alles stoof op en keek den weg op hoewel er nog niets te zien was dan een stofwolk die aan deze zijde van het tolhek opsteeg
of hier maakte hij een beweging die ik best begreep geen nood zei ik en goeie reis zooals de man die zich baadde tegen de haaien zei weg liepen zij en ik stond alleen te kijken als malle piet maar ik dacht ik zal den anderen weg kiezen en zoo liep ik dwars door het boschje heen mooi nieuwsgierig waar ik zou aanlanden tot ik
dat dit artikel zeide hij op mijn beroep niet toepasselijk is ik ben hier zooveel als souverein geloof ik zei hij en in oorlog met alle natiën alleen heb ik nog een gekkelijk zwak voor hollanders ofschoon zij het niet aan mij verdiend hebben ik geef u nog een uur om te bedenken zei hij en meteen vouwde hij heel bedaard het papier dat hij geschreven
al de ontmoetingen van den dag kwamen mij beurtelings voor den geest zweven gelijk de schimmen eener fantasmagorie ik zag weder den twist in de herberg ik hoorde den hatelijken andries vloeken en den jood zijn kramerijen venten ik onderscheidde het lieve gezichtje van de bevallige henriëtte blaek
maar van wie komt het toch vroeg ik ja dat mag ik niet zeggen het was mij alsof alles mij draaide voor de oogen zulk een som gelds te zien
de man is punctueel dacht ik en het schijnt moeilijk hem tevreden te stellen in allen gevalle zal het mijne schuld zijn indien ik zijn begeerte niet begrijp intusschen was kapitein pulver die door zijn patroon was medegenomen de koets uitgesprongen ongeveer als een bom die uit den ketel vliegt
ik geloof dat ik mijn fortuin met voeten zou stooten indien ik zulk een aanbod niet dankbaar aannam maar is de heer van baalen insgelijks met deze schikking volkomen tevreden en ziet hij er niet tegen op een onbedrevene als mij tot compagnon te nemen
pas op zeide ik de armen kruisende en hem stijf in t gezicht ziende raak mij niet aan of het zou slecht met u kunnen afloopen ik zoek geen twist maar het zou u rouwen zoo ge mij eenig leed
dat zou ik hopen zei ik en een handspaak zwaaien ook best zei hij dan zal ik ereis kijken of je de kost verdient dien ik je geef en met liet hij al het volk op het dek komen en klarigheid maken om te vechten de stukken werden geladen de musketten opgebracht handspaken uitgehaald de kogels bij de mortieren geplaatst en ieder
het heeft weinig gescheeld zeide ik tegen reynhove of gij hadt den prijs behaald t heeft genoeg gescheeld zeide lodewijk ja laten zij maar komen die het tegen de blessen uithouden nu ja zeide reynhove niet zonder wrevel over het bluffen van lodewijk
zoo heb ik haar genoodigd om hedenavond bij mij te komen en deel te nemen in de stichtelijkt onderwijzing die ik naar mijn vermogen poog te geven aan wie dorst heeft naar de wateren des levens
kom keetje lief zeide mijn vader wees maar tevreden indulge veniam puero ja zeide zij de schouders ophalende als ge latijn begint te praten zal ik maar zwijgen en zij schudde het hoofd terwijl haar geheele wezen te kennen gaf dat zij die partij niet goedkeurde
het koren was zeker geen onderwerp dat de juffer toescheen gelukkig gekozen te zijn althans zij bewaarde het stilzwijgen ik beklaag de arme visschers die zich op de zuiderzee bevinden zeide ik in den waan dat zoo het minste gevoel haar boezem bewoonde zij mijn aanmerking niet onbeantwoord laten kon
de zon was bloedrood en haar stralen stekend als breinaalden hadden het zand van het rulle voetpad als in gloeiende asch herschapen groote zweetdruppels biggelden tappelings langs mijn wangen af en
drommel riep hij eindelijk uit heb ik het mis of heb ik het wis hoe zoo vroeg holmfeld kennen de vrienden mekaar dezen heer ken ik zeide van lintz met een onveranderd gelaat en naar mij toetredende drukte hij mij de hand
het zij verre van mij hier ongeroepen wijsheid te willen verschaffen zeide mijn vader maar ik geef u monsieur helding vriendschappelijk in bedenking of gij weldoet de verkregene som zoo dadelijk te gebruiken om uwe vrienden te trakteeren ik weet wel gij poëten acht het geld als slijk en denkt met
suzanna zocht haar te troosten en beweerde dat tante die lieve diertjes alleen besteld had om aan te toonen dat de buitenvermakelijkheden ook haar schaduwzijde hadden en om aan de zoodanigen die door de omstandigheden genoodzaakt waren in de stad te leven tevredenheid met hun lot in te boezemen
zij minderen zeil zeide ik en zij hebben gelijk ook want zij willen niet door de bui verrast worden het is onvergeeflijk van u mijnheer blaek de dames aldus bloot te stellen om doornat te worden gekheid wij keeren terstond terug
o neen vraag het mij niet zeide zij de oogen afwisschende en het gelaat in haar fraaien ronden arm die op de tafel rustte half verbergende gij zoudt mij te dwaas te kinderachtig vinden
tante van bempden die alles had of kom laten komen wat de weelde verlangen kon ontving een kleine antieke urn welke ik te rome had gekocht dit geschenk bracht een langdurige vergelijking teweeg tusschen den antieken en hedendaagschen smaak in bouw en
en dezen een meer dan gewonen aanleg in mij meenende te bespeuren beduidden haar aan mijn opvoeding een meerdere zorg ten koste te doen leggen dan mijn broeders ten deel viel terwijl zij met elkanderen de daartoe vereischte uitgaven op zich namen
of behoort gij wellicht tot de zoodanigen die talmende zijn met die af te leggen niet indachtig dat de tijd voortgaat en dat wij niet weten wanneer de ure des oordeels komen zal
ik begreep dus dat hier een graanveiling of iets diergelijks plaats moest hebben en mijn onderzoekingen niet verder voortzettende eischte ik een boterham met kaas en een glas koude karnemelk vervolgens mij omwendende zette ik mij in afwachting van het bestelde aan het benedeneinde eener lange tafel die tegen het raam geplaatst was
grootvader vertel ons nog eens wat van den carnaval te venetiën of van den landgraaf van hessen of van de frankforter mis heb ik aan uw nieuwsgierigheid voldaan en u eenige der belangrijkste episoden verteld van die reis welke ik als jongeling door duitschland en italiën deed
sta mij toe dat ik uwe gezondheid drinke misschien is ued beteren wijn gewend dan deze maar wij burgerlui doen het ermede en wij kunnen u niet meer aanbieden dan wij hebben dat zei lys morsebel ook zeide de poëta comicus en zij smeet haar buurvrouw een handvol vlooien naar t hoofd
eindelijk gaf ik het op en daar ik meermalen het naburige muiderberg bezocht had waar het landschap veel overeenkomst had met datgene hetwelk ik nu voor oogen had maakte ik het besluit op dat ik door die gelijkheid van natuurtooneel misleid mij ten onrechte verbeeldde hier vroeger geweest te zijn
de behandeling van dit punt gaf aanleiding tot een omslachtige uitweiding over de italiaansche school welke gevolgd werd door een vertoog over het voortreffelijke der keurslijven v douillié en besloten met een aanbeveling van den pasteibakker jakobsz
waar zal henriëtte blaek mij voor houden dacht ik bij mijzelven wanneer zij van haar neef verneemt dat ik met een mooi jong meisje op reis ben geweest deze gedachte belette mij te handelen gelijk de edelmoedigheid mij eigenlijk zoude hebben voorgeschreven
ik heb aan geéne hartstochtelijke bewegingen toegegeven zoo dikwerf de fortuin het leven of de vrijheid mijns vaders en de mijne tevens in gevaar stonden maar dat ik die vroeger ik schaam mij bijkans het nu te zeggen
nu gij kunt denken wat er gebeurde ik dadelijk naar stal stuur den witvoet bij jaspersz ga zelf den man spreken en zeg hem zijn les voor den volgenden morgen kom ik met opzet wat later daar stond onze maat al sedert een kwartier bij het beest met jaspersz die hem er al de fraaie hoedanigheden van aanprees alsof er nooit een beter een zadel op den rug had gedragen
zei de kastelein de laatste loodjes wegen het zwaarst de ruin is voor riep opeens een stem neen neen zeide een ander de blessen winnen het
vervolgens haalde hij zijn horloge uit vergeleek het met het uurwerk dat in het vertrek stond en schudde wrevelig het hoofd t is fataal zeide hij ik had gedacht zoo goed op mijn tijd gepast te hebben en nu is het reeds kwartier over twaalven maar mijn horloge zal wel weer mis zijn t is of mij dit altijd gebeuren moet
ook met onze hedendaagsche muziek kon zij het maar niet vinden zij haalde de schouders op bij de roulades en fioritures die tegenwoordig bij geen aria ontbreken en beweerde dat men alle lieflijkheid alle gevoel had verbannen en opgeöfferd aan de zucht om te schitteren en moeilijkheden te overwinnen
ik heb veel bulderbasten gekend onder de zeelieden maar ook anderen die tot een voorbeeld van wellevendheid hadden kunnen verstrekken en op wie het pek geen smet had achtergelaten o dat wil ik niet niëeren hernam reynhove maar ued gevoelt als eenige stamhouder van mijn familie
zoodra wij echter buiten muiden en weder in de roef gezeten waren namen mijn gedachten een geheel anderen loop en vergat ik mijn eigen spijt geheel om slechts aan het leed mijner reisgenoote te denken want nauwelijks was de schuit van wal gestoken of ik zag haar in tranen uitbersten
hen waar t noodig was te recht te wijzen en op mijn gezicht te lezen wanneer ik hier of daar zwarigheden ontmoette mijnheer karelsz zeide hij na eenen der ontvangen brieven gelezen te hebben tot den eersten boekhouder
beknorde ik de meid die hem gezegd had dat ik thuis was en stond een oogenblik in beraad haar met de boodschap weg te sturen dat ik bezigheden had en niemand kon afwachten bij eenig verder nadenken echter en gedreven door de hoop dat helding wellicht een welkome tijding zoude brengen veranderde ik van besluit en gaf last hem bij mij te laten
hoe riep van lintz uit mij met een blik aanziende waarin zich de uiterste verbazing teekende bestond er een teedere betrekking tusschen u en mejuffrouw blaek de nicht van den ouden blaek
hieruit ontstond een vrij langdurige woordenwisseling waaraan van lintz een einde maakte door mij voor te stellen zijn verblijf beneden eens te bezichtigen ik nam dit gereedelijk aan te meer daar ik bemerkte dat amelia zeer naar de vrije lucht begon te verlangen en inderdaad de damp welke de beide schippers uitbliezen had het vertrek zoodanig vervuld
daar heb ik niet tegen zeide hij hoe groot is de som tweehonderd zestig gulden zei de vreemde persoon nu heynsz schreef het reçu ik teekende en de man kuierde weg begrijp je daar iets van sinjeur heynsz vroeg ik neen zei hij maar t is een buitenkansje daar ik u geluk mee
dit l'autre avec les loups en ik mag van baalen wel waarschuwen anders gaat gij nog met de kas strijken en dan zou hij inderdaad de ongelukkigste man der wereld worden
en ofschoon het mij altijd een hinderlijk denkbeeld bleef iets voor mijn vader te moeten verzwijgen achtte ik echter in dit bijzonder geval aan het verlangen van mijn gastheer te moeten voldoen het is wel zeide ik ik beloof u geen melding van het voorgevallene te maken aan wien het ook zij doch onder een uitzondering welke zoo ik meen geheel in uw voordeel is
de ondervinding had mij toen nog niet geleerd dat verplichtingen van dien aard bij hem die ze aangaat geene genegenheid maar enkel vrees en zelfs een zekere afkeerigheid ten opzichte van den verplichter doen ontstaan
vader beste vader riep ik den braven man tegensnellende en hem omarmende zoo zijt gij er dan toch zeide hij mij met hartelijkheid aan zijn borst drukkende laat mij u eens aanzien vervolgde hij mij zachtjes van zich verwijderende en aandachtig met zijn doordringende blikken beschouwende
terwijl ik mij nog op het kantoor bevond kwam mijn boodschap aan helding mij in de gedachten ik was eerst voornemens geweest die aan heynsz op te dragen maar de vrees om vermoedens te wekken had mij dit plan doen verwerpen
zij voorspelt u een duchtige verkoudheid zeide het schalksche meisje of kunt gij nogal tegen een nat pak o ho zeide ik daar vrees niet ik voor straks loop ik mij weer warm
steil dat men zou gedacht hebben zij waren den dag te voren van elkander gespleten overal groeiden er boomen en struiken op waar maar een beetje aarde en een scheur in de rots was om zich op vast te hechten terwijl het kanaal op sommige plaatsen zoo smal was dat de takken van weerskanten elkander ontmoetten bijwijze van een berceau zoo als men dat op zijn fransch
maar dat zie ik volstrekt niet in zeide tante het is toch niet noodzakelijk dat men juist de manieren van het scheepsvolk aanneemt ik herinner mij zeer goed den graaf tromp onzen gewezen buurman op s gravenland die had zeer beschaafde en hoffelijke manieren
want ik dacht boven alles veld te moeten winnen zoolang zulks nog zonder hindernis geschieden kon vooral daar ik altijd op de mogelijkheid hopen bleef dat de bui als zij meer doen zeewaart trekken zou en zich niet op mijn hoofd maar in de wateren van de zuiderzee ontlasten zou maar deze hoop werd weldra verijdeld
en die uitdrukkingen welke haar duister of ongewoon voorkwamen daaruit verklaard dat er wellicht eenig verschil bestond tusschen den vorm van den eeredienst in dit land en in dat harer vroegere inwoning terwijl de verwarring veroorzaakt door de vragen welke tante haar deed omtrent de plaats van waar zij voorgaf gekomen te zijn
zoon van den ed gestr heer hoofdofficier en broeder van de beminnelijke juffrouw suzanna alette huyck maar jawel pas ben ik op mijn plaats gekomen of daar haalt mijn buurvrouw het dikke wijf van den koperslager haar loddereintje uit de tasch en na mij driemalen te hebben aangekeken als wilde zij zeggen ik weet wat ik weet
welnu vroeg mijn vader die nog altijd te schrijven zat zijt gij wel voldaan van uw slaapje mij dunkt gij waart ook in het geval van argus succubuisse oculos ad opertaque lumina
maar de pret laat zich niet gebieden en allen bleven even stemmig kijken alsof de glazen voor des vreemdelings oogen de uitwerking van medusaas hoofd bezaten t is of wij hier bij de kwakers zitten zeide de drollige vent hoe is het getuigt de geest niet pietje dit was de voornaam van den tragicus je zoudt een liedje zingen
doch wat deed het er eigenlijk toe of henriëtte blaek ons al of niet gezien had haar neef had ons immers gezien en ik hield mij genoeg van zijn minzame gezindheid te mijwaart verzekerd om tevens overtuigd te zijn dat hij zulks niet verzwijgen zou althans niet aan zijn nicht
terwijl hij een groote pruim tabak in den mond stak om niet te lachen dat is van de heetigheid het beest is in geen zes dagen van stal geweest maar zei velters wederom die toch minder onnoozel was dan ik dacht struikelt het niet nu en dan wel eens dan heb je hem niet goed op den toom gehouden zeide ik toen ik hem reed heeft hij niet
gij moet nog niet bij hem gaan zoo gij er nog niet geweest zijt want ik wil uw eerste ontmoeting met hem volstrekt bijwonen en mij met zijn verbazing vermaken en nu gij hier zijt zuster zeide mijn vader zult gij ons wel het genoegen doen van uw rijtuig weg te zenden en hier den avond te blijven doorbrengen om de terugkomst van ferdinand met ons te vieren
alles zal vergeven en vergeten zijn ik zal juichen en zeggen met den vader uit de gelijkenis ziet mijn zoon was verloren en hij is wedergevonden maar zeide ik ik betuig u dat er geene banden te verbreken vallen dat ik door u door mijn vader verkeerd word beoordeeld dat
hoofdstuk waarin men nadere kennis maakt met de leden des familie en waarin tante letje een confituurvlek op haar halsdoek bekomt
verraden herhaalde zij terwijl ik haar oogen niettegenstaande de duisternis welke reeds in het vertrek begon te heerschen zag schitteren van verontwaardiging indien hij u daartoe bekwaam had geacht zou hij u dan hier gebracht en vrijwillig met zijn schuilplaats bekend gemaakt hebben wat wist gij van hem dat gij zoudt kunnen verraden
het was reeds de derde reis dat de goede man al de leden mijner familie met zijn toasten gelijk men die thans noemt was rondgegaan en ik begon te vreezen dat de gezondheid van de mijnen mij nog ziek zoude maken
lodewijk die recht als een schipper uitgedost en met een kort pijpje in den mond aan het roer post hield scheen zich weinig over onze tegenwoordigheid te bekreunen en liet aan zijn vrienden de zorg over om ons de honneurs van zijn vaartuig te doen
mijn vader bejegende hem zeer beleefdelijk waarschijnlijk wilde hij de koelheid goedmaken mijner moeder die hem nog de slechte ontvangst van mijn aanzoek niet wel vergeven kon terwijl men aan de plichtplegingen bezig was kon ik niet nalaten den blik nu en dan op de woning te slaan alsof ik op de muren lezen kon of het den vervolgden zwerver reeds gelukt ware te ontsnappen
toen keek hij mij aan als wilde hij mij vragen of de menschen hier mal waren geworden ik haalde de schouders op wat zou ik gezegd hebben doet er dat wat toe hoe zoo'n helm er uitziet vroeg de beschrijvende dichter aan zijn buurman
geeft mij de zoetste hoop en tegelijker tijd in één adem wilt gij mij die weer ontnemen ik gevoel dat ik verkeerd heb gehandeld zeide zij maar ik beschouw u als edelmoedig genoeg om geen misbruik te maken van een oogenblik van zwakheid uw woorden hadden mij verrast
dat is nu goed en wel maar er worden zooveel rare dingen van uw vader en u verteld dat ik eerst nog wel wat naders van u dien te vernemen eer ik u bij anderen recommandeer
mejuffer antwoordde ik getroffen en verbaasd over deze uitboezeming van schijnbaar onsamenhangende woorden welke mij per slot even wijs lieten als ik bij den aanvang was gij zegt wèl dat ik al wilde ik ook omtrent uw vader of u niets zou kunnen verraden
hij moet zich bedrogen hebben en niet geweten wat hij zeide hij zal zoo hij geneest hetgeen god geve zijn verklaring herroepen daar is geen twijfel aan de geïnculpeerde heeft gelijk zeide de voorzitter
eenige woorden in t oor had gefluisterd het meisje was hierop terstond haar vader te gemoet geloopen die juist uit den kelder kwam met eenige versch getapte kruiken hoewel deze zich anders waarschijnlijk zelden over een dergelijke rusie bekommerde
ik werd echter niet teleurgesteld want nauwelijks was ik de marmeren trappen genaderd of ik zag dat de deur half openstond en zonder mij te bedenken liep ik na alvorens om den vloer van het gebouw niet te bezoedelen mijn beslikte schoenen op den ijzeren krabber te hebben afgeschrapt de stoep
nu ja kijk maar zoo vreemd niet op de bommel is uitgebroken daar komt van morgen baas roggeveld met zijn lakenveldsche koeien aanzetten en vertelt aan tante dat die monsieur weerglas die in zijn huisje woonde met de noorderzon vertrokken is niemand weet waarheen
welnu ik zie uw nadere ophelderingen te gemoet het doet mij in allen gevalle genoegen dat gij niet op dit meisje verliefd zijt een en dertigste hoofdstuk
op dit oogenblik stoof andries de deur uit met zijn mes in de hoogte door den waard en al de boeren gevolgd weêr en wind riep hij den vreemdeling toe jij zelt er zoo gemakkelijk niet afkomen als dat loop in t lijntje daar wie heitje gehieten van an men mes te komen hawaai
ik voelde dat ik een kleur kreeg toen ik antwoordde dat mij de rust verkwikt had dat verheugt mij zeide mijn vader ik had al half berouw dat ik u bij mijn gesprek met heynsz had laten assisteeren maar gij sliept zoo gerust dat de stads omroeper zelf u niet wakker geschreeuwd zoude hebben
hier breng ik je een heele winterprovisie riep pulver zijn confrater toe zoo geurig dat je schip er wel een jaar naar rieken zal t is mij welkom gaf kapitein holmfeld een stevige vierkante deen hem in goed hollandsch ten antwoord maar gij komt immers ook aan boord met dien heer dien gij bij u hebt
het schijnt dat er passagiers aan boord zijn zeide ik tegen pulver dat dunkt mij ook zeide pulver ja dat is geen wonder er trekken tegenwoordig heel wat lieden dien koers uit nu wij zullen zien weldra lagen wij naast de kof alles wel alles wel klonk het nu over en weer
zij heeft gelijk collega zeide mijn vader maar gij ferdinand zult ge mij nu nog niet verklaren welk belang gij stelt in den graaf van talavera waarom gij u gestadig met hem in gezelschap bevindt en of gij niet wellicht ook thans zijn vlucht begunstigd hebt
ken je dien man vroeg ik weer jawel zeide hij t is een kantoorknecht bij van baalen dat die drommelsche verklikker ook tegenwoordig moest zijn dacht ik bij dit gedeelte van heldings verhaal deze vervolgde
het was maar al te waar wij waren van ons anker geslagen en dreven nu voort waar de wind en de golven ons heenvoerden op het dek ontmoette ik lodewijk en nooit zal ik de uitdrukking vergeten welke zijn verwilderde oogen en bleeke gelaatstrekken in dit oogenblik vertoonden
maar ik vlei mij dat eenige inspanning gevoegd bij de op uw reizen verkregen ondervinding en vooral de leiding van den heer van baalen u weldra op de hoogte zullen brengen waar gij op wezen moet het komt er nu slechts op aan om te weten of gij geen tegenzin in het beroep zelf hebt
ofschoon ik voor u schreef en u steeds gedurende mijn arbeid voor oogen had heb ik ter vermijding der verwarring welke door het gebruik der tweede persoon zoo licht ontstaan kon in een verhaal waarin zoovele samenspraken zijn ingelascht
ja wou jelui zien waar de fortuin gebleven is naar den kelder mijnheer en de visschen zitten er misschien al in de kajuitskamer een kaartje te spelen inderdaad zeide ik den blik naar de zandbank wendende waar ik den dag te voren het wrak nog herkend had en nu niets meer te zien was zij is verdwenen hoe kan in zulk een korten tijd
en hoe maakt santje het ik begrijp waarlijk niet hoe zij het zoolang heeft kunnen uithouden zonder mij want toen ik nog in huis was leefde zij slechts half wanneer zij mij niet driemalen in t uur de les kon lezen
nou wat mot ik zeggen vervolgde de waard ik had voorzeker wijzer gedaan en mij vrij wat verdriet bespaard indien ik bij mijn voornemen gebleven ware en de heeren alleen had gelaten maar eensdeels deed een misschien kwalijk gepaste schaamte mij vreezen dat reynhove het euvel zoude opnemen indien ik het voorstel afsloeg
laten zij oppassen wat zij doen fluisterde ik roggeveld die naast mij stond in t oor ik bedrieg mij niet het is tsaar peter de tsaar van rusland weet gij wat je zeit zeide roggeveld den vreemdeling verbaasd aanziende
voorwaar zeide ik ik dacht niet dat ik simson bij deze gelegenheid zou aantreffen wat zal men veel zeggen over een fontein zeide mejuffrouw blaek de schouders ophalende onze koepeldichter heeft zelfs kans gezien om op de wenteltrap te rijmen die achter dit beschot loopt en er onze stamvaders bij te pas te brengen
zij hebben elkander geprovoceerd de eene is als het slachtoffer gevallen van dat noodlottig punt van eer en de andere o god mijn zoon heeft de wraak der wet te duchten o mijnheer ben een ongelukkig vader
een geruimen tijd bleven wij beiden in stilte en zonder te spreken de zaligheid genieten die onze harten doorstroomde o dacht ik bij mijzelven had die goede moeder gisteren kunnen weten welk gevaar zij geloopen heeft dien zoon dien zij zoo liefheeft te verliezen haar moederhart had die angsten niet doorgestaan
wier knoestige met breede takken voorziene stammen zich donker afteekenden tegen den nog kleurloozen hemel en tegen de zuiderzee over wier grauwe oppervlakte een aantal kleine vaartuigen elkander kruisten
ook in mijn geest speelden en verdrongen zich al die vragen terwijl ik met haastige schreden mijn weg langs den binnen amstel vervolgde nu bereikte ik de erwtenmarkt de doodkistemakersgracht ik zag den regulierstoren voor mij deze was een herkenningspunt want men kon hem evenzeer zien van het huis mijns vaders
wat hij gezegd heeft zeide amelia doet er niets toe zijne uitdrukkingen zijn misschien te verschoonen hij is niet gewend met beschaafde lieden om te gaan hij kon mij zijn huis uitzetten hij is er meester in en heeft daar het recht toe maar het is laag en onverschoonlijk van hem mij te beleedigen op een oogenblik dat ik alleen en van elk verlaten ben
en naar het hooge rood te oordeelen dat haar wangen bedekte geloof ik dat zij zich bovendien verwijtingen deed van aan de goede vrouw die haar bij zich ontving een sprookje op de mouw gespeld te hebben want aan die deventersche historie begreep ik wel dat geen woord waar was
een vrij talrijk gezelschap zat in den tuin en voor de deur der herberg bijeen met de wijnflesch of bierkan voor zich naarmate de staat hunner geldbeurs meerdere of mindere uitgaven gedoogde
ik bedroog mij niet nauwelijks had ik uitgesproken toen er gescheld werd en men het rijtuig kwam aankondigen de beide dames vertrokken het jongere gedeelte van het gezelschap ging uit elkander en ik trok met mijn vader naar zijn kamer
en dat wanneer men zooals ik eenige zoon is men beter doet een betrekking te kiezen welke ons niet obligeert onze familie gedurig en soms voor zeer langen tijd te quiteeren en in welke betrekking dient ued het vaderland dan
amelia zuchtte en vertrok het hoofd schuddende en den borstel beschouwende zij is er niet in gesticht zeide haar vader haar naoogende en ik kan het klaar begrijpen want mijzelf hindert het ook
ik stuurde naar uw vader hij kwam uw moeder kwam mejuffrouw suzanna kwam in t kort het was een tooneel vol desolatie en drukte op de schrijftafel van den overledene lag een toegelakte brief aan zijn zoon dien vermoeden wij dat licht over het geval zoude verspreiden
ik had wel is waar mij aangenaam kunnen bezig houden met de beschouwing van het fijngevormde neusje de aardig gekuilde koontjes en rozeroode lipjes die het bevallige aangezichtje mijner nieuwe halvekennis versierden maar ik begreep dat betamelijkheid mij verbood haar zoo gedurig aan te staren
mijnheer riep amelia uit verbleekende en mijn vader vol angst aanziende verschoon mij vervolgde mijn vader ik had wellicht moeten zeggen donna amelia de
en vroeg ik wat moet dat juweel nu gelden honderd dukaten antwoordde jaspersz en daar valt niets af te dingen ik heb er nog gisteren vijfhonderd gulden voor geweigerd aan mijnheer zadelhoff dien mijnheer kent
maar zulke vreemde en geheimzinnige omstandigheden hechten zich aan uw verblijf alhier dat ik u niet kan vergunnen deze stad te verlaten alvorens die zijn opgehelderd gij kunt zelve uw verblijf kiezen en zult daar tegen alle u onaangename bezoeken beveiligd worden
maar die verteerde naarmate hij die ontving ja eer hij die ontvangen had wat hem nog het meest opbracht was het strandrecht wat op zijn wadden aan kwam spoelen of aan den grond raakte was goede prijs en daar kraaide nooit een haan naar en wee den armen schipbreukelingen die hulp of herbergzaamheid bij hem kwamen zoeken
ik wilde beginnen mijn hartsgeheim te ontdekken maar wist niet hoe mij dacht ik kon toch niet zoo plompweg met de deur in huis vallen en in de plaats van t is mooi weer tegen haar zeggen ik bemin u
terwijl ik bezig was daarvan te nuttigen met dien smaak welken men na een lange afwezigheid ook aan de eenvoudigste vaderlandsche spijze vindt en intusschen de menigvuldige vragen beantwoordde mij door het jongere deel der familie gedaan
ik mag niet beginnen met te knorren maar ik dacht dat gij in westfalen verliefd waart geworden en met deze of gene moeffrikaansche pottedeern zoudt terugkomen daar wij in veertien dagen geen tijding van u hadden hoe zeide ik ik verklaar u dat ik geen zes dagen geleden uit munster geschreven heb dan is de brief verloren geraakt
ik had inmiddels mijn geld terugontvangen en een nieuwen twist voorziende mij na een goeden dag aan t gezelschap te hebben gewenscht weder naar buiten begeven toen de arme simon plotseling naar binnen en mij tegen t lijf werd geworpen
hij gaat ver nog een zeil strijken hoezee wij zijn hem al voorbij hij erkent zijn minderheid lacht hem uit vrienden nu is het onze beurt vreemd genoeg hoe weinig de jonge meisjes ook met lodewijk ophadden en hoe ontrust zij een oogenblik te voren waren scheen haar echter de nu behaalde zegepraal te streelen als deelden zij daarin
mein kot riep weinstübe opspringende was ist das dames zeide reynhove die terstond daarna binnentrad ik kom u vragen of gij ook prefereert in t vooronder te zitten niet omdat het séjour daar zeer gerechercheerd is maar omdat aldaar vuur aan ligt en gij er u warmer zult bevinden dan hier
toen amelia die gedurende deze woordenwisseling ten prooi was geweest aan eene hevige gemoedsbeweging en beurtelings rood en bleek geworden was zich tusschen mij en de deur in plaatste
amelia zag mij even zijdelings aan en antwoordde toen op een bedaarden toon hij zal het u waarschijnlijk zelf verhaald hebben ik dacht één oogenblik maar ook slechts één oogenblik dat mijn vader het gewone hulpmiddel zoude bezigen om aan beschuldigden een confessie af te dwingen namelijk door hen te doen gelooven dat hun medeplichtige reeds bekend heeft
ik moest gehoorzamen maar nauwelijks was ik met mijn dochter aan boord van het transportschip gekomen of mijn degen werd mij afgeëischt en ik zag mij als gevangene behandeld op de terugreis werd ons vaartuig door zeeroovers aangerand en genomen
ik geloof u mijnheer hernam zij het hoofd schuddende met een droefgeestige uitdrukking op het gelaat die mij bewees dat zij de ware reden van haar terughouding niet vermeldde maar toch
men behoefde slechts een oogenblik met hen in gezelschap te zijn geweest om te bespeuren dat zij fatsoenlijke lieden waren en met fatsoenlijke lieden verkeerd hadden het eenige wat mij hinderde in den heer bos was de toon van meerderheid welken hij zich gedurig jegens mij aanmatigde en die niet van dien aard was dat hij door zijn meerdere jaren gewettigd konde worden
of een ander jongeling met een meer romanesken of ondernemenden geest begaafd dan ik zou juist om dat zonderlinge des te eerder op haar verliefd zijn geworden wat hiervan zij de waarheid is dat mejuffrouw bos heerlijk schoone oogen had met lange sierlijk naar boven gekrulde pinkers voorzien
dit tooneel had mij echter allen slaap ontnomen ik bleef nog een geruimen tijd stilzitten toen naderde ik het venster opende het met zoo weinig gerucht mogelijk en ademde de verkwikkende morgenlucht in die mij van
ik bid u duizendmaal om vergeving vervolgde ik maar juist herinnerde ik mij dat ik reeds hedenmorgen een stadgenoot ontmoet heb en wel een joodje met negotie dat denkbeeld in verband met hetgeen ik zeide kwam mij zoo zot voor dat ik niet kon nalaten er om te lachen ued is er toch niet boos over
volstrekt niet hernam mijn vader en ik heb er niet tegen dat mijn zoon van uw uitnoodiging gebruik make indien zijn kantoordrukten het niet beletten en hij voor dien avond niet verzeid is maar lieve engel zeide mijn moeder vreemd opziende gij meent het immers niet
mijn afwezigheid gaf ruim baan aan mijn beschuldigers en zij verzuimden de gelegenheid niet een half jaar had ik in de nieuwe wereld doorgebracht toen een vaartuig de tijding kwam brengen dat ik naar spanje teruggeroepen werd om mijn gedrag te verantwoorden
nou t is mij wel wat scha maar wat zal ik zeggen ik keek in de richting welke hij mij aanwees en zag inderdaad dat reynhove blaek weinstübe en een drietal officieren zich in een der bij de herberg behoorende koepeltjes bevonden dat voor hen was vrijgehouden en het gaf mij juist geen kwaden dunk van reynhove dat hij niet verlangde met jan en alleman te zitten
ik heb den voerman op den weg betaald en toen zeker de beurs naast mijn zak in de plaats van er in gestoken gij hebt mij inderdaad een gewichtigen dienst bewezen te oordeelen naar uw wezen en uw spraak vervolgde hij terwijl hij mij met opmerkzaamheid beschouwde
wij oogden hem een poos na en sloegen toen zwijgend het aangewezen pad in dat ons weldra op den heirweg in de nabijheid van naarden bracht buiten de poort nam ik een knaap aan om den koffer te dragen bood mijn arm amelia aan en bevond mij met haar na verloop van eenige minuten in de herberg te naarden
ik keek op mijn klok het was al vijf uren en ofschoon de zon al haast moest opkomen er was nog geen witte streek in het oosten te zien de regen bleef ondertusschen met geweld vallen en de lucht was zwart als een inktflesch maar wat vreemd was op het water was het helder als de dag schip in lij riep de uitkijk terwijl ik met den
haar gestalte vooral wanneer zij zat was eer rijzig dan gemiddeld te noemen maar al haar ledematen waren volkomen aan elkander geëvenredigd en evenmin van grofheid als van te groote rankheid te beschuldigen alleen moest men haar handen uitzonderen die hetgeen juist niet als een gebrek kon beschouwd worden zoo tenger en smal waren als die van een aankomend meisje
ferdinand wees niet verstokt in het kwade een gulle bekentenis een oprecht berouw zouden uws vaders rechtmatigen toorn ontwapenen maar een hardnekkigheid als de uwe moet hem verbitteren
maar hij was gelukkig net te land gekomen gij meent te water gekomen viel suzanna in juist als de juffer recht aanmerkt net te water gekomen naast het groote varkenshok dat ook overboord gegaan was en hij had het handig beetgepakt ik moet zeggen door een bijzondere bestiering gods was hij naar mij toegedreven en wel zoo dicht dat hij mij grijpen kon
toen zette hij een gezicht alsof hij mij op wou vreten wat zei hij en waarom niet vroeg hij alsof het een admiraalsbaantje was dat hij mij gepresenteerd had wel zei ik weer omdat en meteen snuffelde ik in mijn broekzak waar ik nog spijt schipbreuk en roovers en al een klein zakbijbeltje had bewaard
het hindert mij toch vervolgde hij de kruimels van zijn roksmouw afknippende dat ik mijn ouden borstel moet missen zou ued hem z niet kunnen gebruiken zeide amelia terwijl haar wangen voor een oogenblik door een zachten glans van genoegen werden bestraald
andries herhaalde ik bij mijzelven terwijl het koude zweet mij over het lijf liep en ik verwonderde mij niet langer dat mij de stem bekend was voorgekomen ik ging recht overeind zitten en spande mij nu zoozeer in om te luisteren en geen woord te verliezen als ik vroeger mijn best gedaan had om niet naar het gepraat te hooren
wij begaven ons verder alle kamers zolders kelders en hokken zelfs de hooibergen en houtstapels werden doorzocht maar alles vruchteloos en wij bevonden ons weder op het plein met de overtuiging dat het voorwerp der nasporing ontsnapt was
ik zal hier van de blijdschap des wederziens niet gewagen die men zich licht kan voorstellen en even van de gesprekken welke dien dag gevoerd werden en waarvan de reeds verhaalde gebeurtenis het hoofdonderwerp uitmaakte
maar en hier blonk een traan in haar oog wanneer een oogenblik ons de eeuwigheid kan doen ingaan is het dan geoorloofd een ijdele gerustheid voor te wenden en ons af te trekken van die gedachten welke ons op zulk een gewichtig tijdstip betamen
zoo zeide hij terwijl zijn gelaat zich op een zonderlinge wijze samentrok de zoon van den hoofdschout moest zich minder dan iemand alleen wagen op onveilige wegen
gij zult misschien wel met ons mede willen gaan nietwaar want het zal u ook aangenaam zijn weder in een hollandsche kerk te komen en den goeden god voor uw behoudene terugkomst te danken waarlijk ja ferdinandje zeide suzanna
ach het was niet zonder reden dat ik opzag tegen die verre reize die gij nog zoo jong en zonder opzicht ondernomen hebt wij steunden op de vastheid van karakter en de brave grondbeginselen die wij in onzen ouderlijken hoogmoed ons verbeeldden dat gij bezat
met nadruk op het woord familie heeft mij verzocht daar wij toch éénen weg gingen wel te willen zorg dragen dat haar op reis niets ontbrak ik dacht dat ued haar kende anders zou ik niet geweten hebben waaraan uw voorslagen toe te schrijven ik heb de eer uw dienaar te zijn
en mijn ouders weet gij iets van hen vanwaar komt gij vroeg ik in gespannen verwachting allen wel een half uur geleden hier gearriveerd rechtstreeks van amsterdam en met commissiën van allerlei genre rechts en links
honderd dukaten herhaalde ik op een toon van verontwaardiging terwijl ik bij mijzelven lachen moest om het scheef gezicht dat velters zette wel dat zou de duivel neen man mij dunkt is een mooi bod of althans monsieur velters moet het weten maar ik voor mij zoude niet gaarne meer geven
hij kwam mij bedanken omdat ik hem laatst te huis gebracht heb toen hij te veel gedronken had en was deze de eenige reden zijner komst vroeg zij het hoofd langzaam buigende
ik voldeed aan zijn vraag en gaf hem een vrij omstandige beschrijving van mijn reis minder uithoofde van de belangrijkheid mijner ontmoetingen als om te voorkomen dat het gesprek tot het vroegere onderwerp terugkeerde
mijn toestand werd mij nu zoo onverdraaglijk dat ik oprees den blik naar buiten slaande zeide ik op een toon die in weerspraak was met mijn woorden ik geloof dat de bui nu wat begint te bedaren en dat ik best zal doen met u onder dankbetuiging te verlaten
het moge den booze want ik wil uw redeneering eens volgen ofschoon ik anders niet houde van die peremptoire manier om de menschen in twee deelen te scheiden goeden en slechten ik heb nooit zulk een volslagen schelm gekend of hij had ook zijn goede zijde en de beste mensch daar-en-tegen zondigt ook nog
ik ben uw seconde blaek zeide van ranst zich oprichtende en de breede borst omhoogzettende ja kottorie dat kun je niet onder je laten plaek zeide weinstübe wees toch zoo dwaas niet blaek zeide reynhove tusschen beiden tredende
ook de overigen keurden goed wat de traktant voorstelde die dan ook vertrok en na een kort vertoeven terugkeerde een vreemdeling inleidende met een karmozijnen rok een zwaar gepoederde pruik een bril met groote glazen een stok met een amberen knop en een deftig voorkomen
weet gij wat mij verwondert zeide ik eindelijk uit mijn mijmering ontwakende wat dat ik niet liever de koffie kook gelijk ik vroeger placht te doen dan een filtreerkan te gebruiken gij hebt volkomen gelijk
en zijn zij geen blinde leidslieden der blinden die de gemeente is haar afval voorgaan ik geloof wel dat ued gelijk heeft zeide suzanna want daar is de dijkgraaf mr coenraad van vlingerhoed die draagt een bril de secretaris jonker van bitterenvleugel is zoo bijziende dat hij mij laatst op een salet voor tante van bempden aanzag
de landweg namelijk slingerde ter plaatse waar ik mij nu bevond door een aanzienlijk landgoed heen waarvan mij echter de regen niet toeliet op dat oogenblik al de schoonheden op te merken ter rechterzijde verhief zich een statig beukenbosch
nam de rooverkapitein was op het dek gesprongen en zwaaide een blanke sabel in zijn vuist die niet van stroo was ik dacht bij mijzelven pulvertje mijn man daar is je leste uur geslagen te meer toen ik zoo rondkeek en zag dat ik op degenen die nog leefden al zooveel kon rekenen als op een gekauwden kabel
ik had alle moeite om te beduiden aan hem dat de keizerlijke en spaansche gezanten beiden zouden reclameeren tegen zulk een aanmatiging en voldeed hem eindelijk door hem te beloven dat ik zoude vergoeden dit gemis door het bijschilderen van twee wildemannen als tenants welgewapend met knotsen
en verflauwde de zonderlinge aard der omstandigheden waarin ik amelia ontmoet had de uitwerking welke anders haar bevalligheden hadden kunnen teweegbrengen ik twijfel er echter niet aan want zoo loopen de opvattingen en gewaarwordingen uiteen
maar niets verbiedt mij toch de hoop te uiten dat het u steeds welga en dat na de rampen en wederwaardigheden die u getroffen hebben ik u eenmaal moge terugvinden in dien maatschappelijken toestand geplaatst waar uw geboorte opvoeding en begaafdheden u ongetwijfeld toe bestemd hebben
ik had kort nadat ik mij te bedde begeven had den luchtigen voetstap van amelia eenige reizen op de trappen gehoord en veronderstelde dat zij de overblijfselen van ons avondmaal naar de keuken bracht daarop had zij een vrij langdurig onderhoud met haar vader gehad waarvan ik echter niets dan bloote klanken verstaan kon en zich toen ter ruste begeven
en bovendien heer drost wij weten nog niet waar gij hem van beschuldigt van moord of van bloote verwonding wij zullen daarom de zaak voor alsnog suspendeeren en bevel geven den geïnculpeerde te incarcereeren tot hij nader gemandeerd wordt ook de getuigen moeten zoo lang hier blijven tot zij nader gehoord kunnen worden
en zoo ik hem niet gezegd heb dat ik hierheen ging het is omdat hij zich in de laatste twee dagen niet te huis heeft laten zien ondertusschen was lodewijk op den wenk zijns vaders ons genaderd echter niet met die haast welke de heer blaek wilde doen gelooven dat hem naar zijn nicht dreef komaan lodewijk zeide zijn vader ik
ik weet dat ued een man van de klok is zeide tante zoo uw horloge en deze klok verschillen zal het wel aan de laatste haperen of aan de wegen die mij belet hebben genoegzaam spoed te maken t is of ik altijd hoe gaat het kapitein pulver vroeg tante zonder verder naar de jobsklachten van van baalen te luisteren aan den goeden schipper die achter zijn patroon buigingen stond te maken en zich met een
de ontmoeting met de dieven speelde mij nog wel voor den geest maar meer nog trof mij de zonderlinge gril van het noodlot die mij tweemalen op eenen dag en telkens op een zoo vreemde wijze in kennis met een onbekende juffer bracht ik gevoelde thans echter minder opgewektheid dan des morgens om mijn hof aan mijn gastvrouw te maken en bij haar den galanten ridder te spelen