AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Dat ik u lief kreeg, was zeer natuurlyk; dat gy my Betje Wolff en Aagje Deken, Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart met achting behandelde, insgelyks. Ik leerde u kennen; ik zag, dat gy een voortreffelyk jong mensch waart; en dat, zo gy altoos uw schrander oordeel
maar terstond naar Henriëtte toegaande, omhelsde hij haar hartelijk en vroeg haar of zij reeds van den schrik bekomen was, en of zij zich niet ongesteld gevoelde. O! zeide zij: ik ben zoo wel, of er niets gebeurd was
en kleurige vuurbrugketens factice hel onder de stille zilverblikken der sterren; bouquetten vuur vielen sissend in het water, waarop de bootjes zwart werden
En zoo dwalen onze gedachten uit de eenzame wouden naar de bezige wereld en naar het rustige opvoedingsoord, waar wij dezen morgen vertoefden
De lastdrager, zeer tevreden met het geld dat men hem gegeven had, behoorde nu zijne mand weder op te nemen en zich te verwijderen; maar hiertoe kon hij maar niet besluiten
en dan zullen het lieve dingetje en ik stilletjes naar de naaste kerk gaan. Bedenk, mijn beveling is van geene familie, mijn beste Handel
Den volgenden dag gingen we op de Ben Franklin, een mooie mailboot, en bereikten kort na middernacht
Men ging hiertoe dus over; en nadat zij tezamen in Het Wapen van Eatanswill het middagmaal hadden gebruikt, namen de vrienden afscheid van elkaar
Zij leunde met den arm op de tafel en had den blik neêrgeslagen; het licht viel op haar rustig maar bleek gezicht en op de vale zijden japon, die ze droeg
Hieruit was zijn kennismaking met den pastoor van Vernon, den abt Mabeuf, ontstaan. Deze achtenswaardige priester was de broeder van den kerkmeester van
Toen trad hij bij zijn vrouw binnen. Kom, Sacha, wees niet boos, zeide hij met een teederen, maar tevens verlegen glimlach
wat wonderen waren daar niet te zien! Denkt maar uit wat ge wilt, en ge zoudt het in suiker of chocolade vinden nagebootst. Het gedierte des velds
zonder dat ze er iets van zou kunnen grijpen; dat ze van dat alles niets genieten zou en den verloftijd mocht doorbrengen aan de zijde van een zieken man
k vond, dat we eigenlijk terug moesten naar ulia en allie, maar hij zei, dat hij het beter vond, dat zijn nichtjes niet zooveel thee dronken. aar zouden ze maar zenuwachtig van worden
en al hare silhouetten warrelden gedrochtelijk als met verwarde ledematen. Hoe had hij zich verworden in den laatsten telg van uitstervend geslacht
Maar na verloop van niet meer dan een paar minuten kraakt de trap en komt Tony haastig terug. Hebt gij ze al
en een samenraapsel van uit Siberië ontvluchte avonturiers, zal men toestemmen, dat een streng meester voor die streken geschikt was. Men merkt te Sitka nog tal van overblijfselen van de russische heerschappij
dat hij voor al zijn leven rampzalig was, — en dat hem niets overbleef, dan het blijde
Ondertusschen vervolgt Kamper mevrouw Wandelheem met zijn laffe aardigheden en dubbelzinnige complimentjes. Luister maar.' Beneden klonk het nu duidelijk
maar met die sombere uitdrukking op zijn gelaat, welke steeds, wanneer deze verscheen, den geheelen kring tot zwijgen stemde. De dames en de
Je bent niet wijs, zei de dominé en ging zelf naar den stal om de zaak te onderzoeken. Maar hij had nog geen voet binnen of Duimpje riep: Breng mij geen nieuw voêr
nderen, vroegen aan, welke de beleediging toch was, die hem had aangedaan? oowel de bedaarde aanspraak van den grijsaard, als deze vragen
Ralph, die hem intusschen scherp in het oog had gehouden, ging naar de deur, en gaf Gride een wenk om hem te volgen
Al dien tijd hoorden de bewoners van het kastegl en de eenvoudige dorpelingen weinig van de gravin, zooals Therese by voorkeur genoemd werd
Hij moest echter leven, maar is nooit kunnen slagen, wat hij ook beproefd heeft, zoodat hij steeds lager en lager zonk en eindelijk met dieren ging rondreizen
en zich herinnerende hoevele jaren hi in Covent-Garden was werkzaam geweest, en met hoeveel bij val de bezoekers hem steeds hadden bejegend
De waakster deed wat haar bevolen werd, maar schudde het hoofd, als meende zij, dat de oude vrouw zoo gemakkelijk niet sterven zou
Hij kende hem nu, zijn armen vriend. En hij had willen gelooven als een kind aan God. Hij had willen bidden, hij had willen biechten
Hij bezichtigde de sluitingen der vensters, zwoer toen met een vloek, dat hij niet om den duivel en al zijne engelen gaf! en ging slapen
kan toch wel vreemd zijn! sprak ze werktuigelijk: woorden, die haar bij intuïtie ontwelden. - O, toe, wees er niet boos om! smeekte hij bijna
alsof de werkman, die met smeden bezig was, alleen voor zijn vermaak zulke muziek maakte
Wij hoorden tegen den wand van de zijgang eenig gedruisch en het water klotste alsof er stukjes steenkool invielen
De feestgroet der natuur aan de geliefde vorstin wierp tegelijk een glans van vroolijkheid over hare getrouwe onderdanen, die niet als gewoonlijk, ondanks dikke sjaals en overjassen, behoefden te rillen, om deel te nemen aan de hulde haar gebracht
Het was zomer en wij hadden een heel mooien avond. Als wij een dorp doorreden, stelde ik mij voor, hoe de huizen er van binnen uitzagen
Beste jongen! hernam zij: het besef der vreugde, die gij mij thans doet smaken, moet u zoeter genot schenken dan eene van die genietingen, welke gij om mijnentwille hebt opgeofferd, u had kannen aanbieden
Luister. Met een glans van blijdschap in de oogen viel zij hem in de rede en zeide: Ha, nu doet gij wel. Gij hebt den ouden heer met zijn dochter hierheen gebracht
l mochten in den aanvang de danszaal en het daarvoor gelegen terrein opgevuld zijn met toeschouwers, langzamerhand verminderde dat getal, en gaven velen de voorkeur acob van ennep, laasje evenster delen aan het rondwandelen of aan het blijven zitten aan de hier of daar verspreide tafeltjes
Maar hij had niet slechts een warme deken noodig, doch ook een goed verwarmd bed, en vooral een warmen drank
en Sabina barstte uit in een zenuwachtig schreien. 'Neen voorwaar! dit is erger dan een weinig kwade luim, dit is een ziekelijk verschijnsel!' sprak Brigitte, verschrikt en meêwarig het hoofd schuddend
Ik hield van groote, stevige vrouwen; deze was lang, maar uiterst tenger. Dit belette echter niet, had veeleer juist ten gevolge, dat zij een zonderling mengsel van gevoelens in me verwekte
Hij had zich deze beide vermommingen in de hut des boschwachters aangeschaft. Elske, die nu de hoop had opgegeven van haar man terug te zien, had aan den
Die voerden immers weer als altijd allerlei ruiter-kunstjes uit, van de zwervende volksstammen afgezien, kunstjes, waarvoor Zus zich vroeger zoo angstig kon maken, wanneer de paarden wild en met vlokkend schuim op den bek heen en weer vlogen
Mevrouw Jennings herhaalde haar verzekering dat Mevrouw Dashwood hen best kon missen; en Elinor, die thans haar zuster begreep, en zag hoe haar verlangen om Willoughby weer te ontmoeten, haar voor al wat daar buiten lag, bijna onverschillig deed worden
ook de arbeider Jondrette, de comediant Fabantou, de dichter Genflot, de Spanjaard don Alvarès, en vrouw Balizard
een glimlach begon zich nu en dan op haar gelaat te vertoonen, somtyds zelfs ging die glimlach over in een gullen lach
Van Saetzema had een goeden naam, was meester-in-de-rechten, had iets van fortuin: Adolfine had het maar geprobeerd. Maar terwijl Van Naghel, na advocaat in Indië te zijn geweest, door tactvolle relatie's, door politieke handigheid
en vervolgde hen van de eene weide naar de andere, zoodat zij niets te eten kregen. Toen Akka begreep, dat hij niet van plan was hen met rust te laten, nam zij vlug een besluit
Neen, we hebben al 'deining' genoeg onder ons gehad. Mama ten minste heeft er goed voor gezorgd. - Dat heeft mama ook kennissen doen verliezen. - Natuurlijk. Mama is niet netjes geweest. met haar drie mannen
Geen onnoozele brave vergadering van kiezers liet zich ooit gemakkelijker door de oplettendheden van een geslepen candidaat om den tuin leiden
Op dit oogenblik ging de deur weder open en kwam Mary, een frisch blozend meisje, met groote bruine oogen, gelijk hare moeder, met het kind binnen
Tante Chloe gaf hem een onverwachten klap om de ooren, met de woorden: Daar! zijt ge blij met het laatste ontbijt, dat uw arme vader ooit tehuis zal hebben
Heb je aan tafel wat aan me gemerkt?' 'Nee, niets. Je hebt massa's snijboonen verwerkt.' 'O', zei Kees snugger. 'Zal ik je eens wat zeggen,' zei ik, en ik klom op de tafel, dicht bij hem
over een aardigheid, die hij gezegd had, wierp hij het hoofd achterover, sloeg beide handen er om heen en barstte in een schaterlach uit
Regelrecht uit Parijs komend zweefde hem natuurlijk de Fransche muziek voor het oogenblik het duidelijkst voor. De eerste thema's die hij aangaf
Hier, in dit akelige nest van een dorp, hier zeg ik, bevindt zich op dit oogenblik een man van talent en genie
Ik zal u zeggen wat ik denk dat ik hem doen zou als hij mij bedroog. Als hij sliep, zou ik een lepel gloeiend maken
Door den wind opgejaagd vlogen de wolken naar het zuiden heen, nu eens zich verbindend tot lange, effen grijze lappen, dan weder uiteenstuivend en vervloeiend, aan den neergeslagen rook van een voortijlende locomotief gelijk
En het was alles eenvoud. Want, eensklaps, toen hij zag, was er geen afgrond; hij dreef niet; hij liep onder de menschen, die hij zag voor het eerst
het onrecht en de ellende te doen zien, die het lijdt onder een stelsel, hetwelk zoo noodzakelijk wreed en onrechtvaardig is
ja zien zelfs wel dat voor schoonheden aan, hetwelk andere menschen, en op goeden grond, voor gebreken houden. Zoo, of zoo omtrent gaat het schrijvers en vooral ook dichters, met de voortbrengsels van hun verstand of
Hij begon te spreken over zijne door den koning Schahzaman zoo vurig begeerde geboorte, vervolgens verhaalde hij van zijne opvoeding, van den wensch des konings, om hem vroegtijdig te doen
In het laatste geval zou het niet voorzichtig zijn, indien wij te zamen derwaarts gingen. Is echter alles goed, dan zal ik de noodige levensmiddelen medebrengen. Wat dunkt u
Nauwlijks liet hij een oogenblik Emilie binnen of Dolf den Bergh. En het was een groot leed voor mevrouw Aylva; een wanhopig, troosteloos leed
Clare liet zijn hoofd in zijne handen zinken en zweeg eene poos
Omdat het licht reden kan geven tot. Hij bleef steken. Ik begrijp er niets van. Jawschin n'est pas
Zou? zeide de jood, neen, hij zal, hij wil! Ja, hij zal voorzeker, herhaalde Bates, zich in de handen wrijvende
en liep met harde stappen een trap met uitgesleten treden op. Toen kwamen zij in een groote zaal, die vol getakelde en getuigde schepen was
Meer dan een Aanleider kwam bij de tent om de Deken te kunnen spreken, hetzij om onderrichtingen of bevelen te vragen. Maar hoezeer zij ook aanklopten, kregen zij echter geen antwoord
dan voordat hun geroep eerst een grooten dog en eenige keffertjes, vervolgens een drietal kinderen, daarna een knecht en eindelijk een paar knappe boerendeernen had doen te voorschijn komen, die allen
aauwelijks was het vaartuig de bogt van den ijn bij het dorpje am omgevaren, of van verre zag men de rivier voor de stad usseldorp, met een houtvlot bedekt
en den eindeloozen val, maar miste het verband tusschen die visioenen en den toestand waarin zij zich zelve terugvond. Verwilderd dwaalde haar blik rond, totdat het geheugen terugkwam
Wij zien verscheidene boerderijen, die er geen deel van uitmaken. Maar als wij den tot waterkeering verhoogden dwarsweg over zijn, dan hebben wij het terrein van Mettray betreden
Die man is zeker terstond na zijne geboorte met zijnen neus in eenen hoop brandnetels gevallen, dat hij zoo warm gebakerd is, zeide Eenoog tot zijne makkers
Wanneer hij soms zijn keten pijnlijk wrong en deed klinken, scheen het hem dat hij zijn broederen aldus gebonden zag, en dat de schandelijkste slavernij hun ten deel was gevallen. Dan blonk een pijnende traan op zijn
En dan zuchtten zij en begrepen elkaar. Ja, elf kinderen werden er naar hem genoemd; maar niet een van hen had eenig geluid in zijn keel
k heb kennis aan den astelein, die er op woont.' en nu leî hij weder de zweep over driaan oosjes zn., et leven van illegonda uisman de paarden, en, schoon hij een bekwaam rijder was, kon niet voor
en de Laplanders, die anders in den zomer niet veel binnen waren, kropen allemaal in een van de tenten, en gingen om het vuur zitten
alzoo enkel en uitsluitend om mijn geld; maar wees gerust; hij is niet meer verliefd op mij dan op gindschen kastanjeboom.' - ' k geloof, dat gij hem onrecht aandoet, ettemie,' hernam zij, met warmte
en wat denkt gij, dat er het gevolg van geweest is? Dat er van het beetje koffij en suiker, die het eiland nog voortbrengt, sedert jaren niets meer aan de Rotterdamsche markt is gekomen
De eerste kon ontrouw, de laatsten omkoopbaar zijn, en te zamen konden zij met den gehaten bloedverwant heulen, om nog bij zijn leven, zoowel de erfdochter als hare bezitting in diens handen te leveren
Hiervan kreeg ik weldra de ondervinding. Het was op de kruin van den berg, die de beddingen van de Loire en de Dordogne van elkander scheidt
maar ik kon niet terstond woorden vinden. Ik heb niets gestolen, ik ben iemand, die niet alle dagen te eten heeft. Ik kwam van
Die arme Cupido! zeide zij; wat was hij smoorlijk verliefd op mij, en wat een dwaas was hij
en hem kende zij zeker niet. Waar dacht hij aan, als hij zoo keek? Wat was er in zijn leven geweest
die zich tegenwoordig de airs geeft van voor diplomaat te spelen, ofschoon in den grond de naam van spion hem beter zoû voegen: - gy weet
maar de herinnering aan Eckbert drong zich juist in die ure van tweestrijd in volle kracht aan mij op, en zoo verstiet ik den man, wiens liefde zich zelfs niet verloochende te midden van zijne smart
O zeer zeker! Hij bleef een oogenblik nadenken, en nam werktuiglijk bij herhaling een weinig zand uit het zandbakje, dat op de schrijftafel stond en zeide toen
Dit, zei Pecksniff, terwijl hij de deur van de gewichtige bovenvoorkamer wijd openduwde, is een vertrek, waarin, naar ik meen te mogen zeggen
Goede vriend, breng dit aan uwe meesteres. Indien zij niet geneest op het eigen oogenblik, dat zij deze regelen gelezen heeft
Het verscheen in een nieuw tijdschrift, dat maar kort duurde, en waarvan de redactie hem om eene bijdrage gevraagd had. Toen hij het gedrukt zag, vond hij het weêr beter
te herkennen, Ik heb het geluk thans onder mijn hoede te hebben de dochters van velen van hen, die uw tijdgenooten waren
en, met een van verontwaardiging gloeijend gelaat, tot den doode zeide: Dit is uwe straf voor deze wereld, maar hier namaals zal zij eeuwig zijn
Toen bleven de reiziger en hy alleen samen over. Zy gingen te zamen verder, totdat zij dicht aan de grens van het bosch kwamen
Benjamin, jongen, zeide George eens, het is niet in orde met dien Franschman. Het was een zaterdagmiddag
Hier scheen de wereld van smart, die het paleis en het land vervuld hadden, zich geheiligd te hebben in verhevene kalmte. En Othomar zag zich alleen met zijne ziel
zij had mijn onbescheiden kijken niet kwalijk genomen; dit gaf me de moed wat verder te gaan, Dat komt, omdat ik nog nooit zulke mooie handen gezien heb. Je bent heelemaal zoo mooi. Mina
een terp zoo oud, dat machtige eiken en andere woudboomen hun wortels geslagen hebben in haar bodem
oo ras deze van het rijtuig afsteeg, vloog zij haar om den hals, en kuste haar met de hartelijkste welmeenendheid en blijdschap welkom
Gij schimpt zoo op EDUARD; weet gij wel, dat ditzelfde huwelijk, waarvoor gij zoo verachtelijk de schouders ophaalt, welligt eene noodzakelijkheid kan worden
maakte zij zijn haar op, zoo werkelijk als het maar kon; zij borstelde het glad, maakte er eene scheiding in, wond het om hare vingers, maakte
In het geheel niet, Moeder! ik weet, dat ik het zonder toestemming van u en vader niet mag aannemen. Ja regt uit gezeid: ik was wat beschroomd om het u zelfs te vragen
Aldus gecostumeerd zijnde, hield zijn vader voor het vertrek nog eens nauwkeurig inspectie, was volkomen tevreden
en tevens naar berigten omtrent hare meesteres, nadat zij van hem en van den prins van Perzië gescheiden was geworden. Maar de slavin
prins Edzard naar het kasteel terug, komende van Estelle, waar hij na eene verzoening gesoupeerd had, dronken
Thans wist Cornelis genoeg en ziende, dat Pier naar zijn huis ging, besloot hij, door een paar straatjes om te loopen, hem onverwachts tegen te komen. Dit gebeurde dan ook
Intusschen kwam Aladdin's moeder met een gezicht waarop de goede tijding te lezen was, tehuis. Mijn zoon, zeide zij tot hem
De dennenbosschen der bergen kleurden zich paarsachtig rood als bloeiend heidekruid, en waar de boomen ophielden en de steenen te voorschijn kwamen, daar gloeiden deze, alsof de rots doorzichtig was
Zij begon niet weer te schreien, maar lachte zenuwachtig en beefde en klemde zich aan haar vriend vast, heelemaal in de war door dit plotselinge nieuws. Hoe verbaasd Laurie ook was, handelde hij toch met groote tegenwoordigheid van geest
en den schijn aan te nemen, alsof hij om haar en niet om zijn eigen belang denkt; hij wil de rol van een nobelen vader spelen
Haredale nam den degen aan, stak dien op zijde, bedankte den man, en zette zijn weg voort
En hij zwaaide met zijn arm door de lucht, alsof het gegons, door de beweging veroorzaakt, zijn dorst naar wraak zou lesschen; alsof de gedachte aan de verdelging van zijne vijanden balsem op zijne nog niet geheelde wonden gaf
Somtijds, somtijds. Maar Heere! Wat waart gij een aardig kind! Wat had ik een lief gezelschap aan u.
Zoodra wij het huis van den kelder tot den zolder doorzocht hebben, zullen wij u zeggen wat er in is, en of het francs, sous of centimes zijn. En hij duwde haar weg, om voort te gaan
des vorigen jaars, order gegeven heeft tot Rotterdam koren te koopen met belofte, de eene helft dadelijk te betalen en de andere bij het ontschepen aan de kade
en ik ben zeker dat het op het eind goedkooper uitkomt, en Legree nam een teugje uit zijn glas
Wij volgen slechts onze last, Heer Ritmeester! U Wel Ed. is zelve soldaat geweest en weet dus dat wij gehoorzamen moeten aan hen, die boven ons gesteld zijn
in afwachting van den dag dat zij in evenwicht zouden komen. Een ander teeken van den tijd was de regeeringloosheid, vermengd met
Ik heb drie mannen gekregen, en ik twijfel niet of het zijn de roovers. Grimaldi's smart verdubbelde, en bevend vroeg hij of er iets van het gestolene bij de dieven was gevonden
of op de feesten, waarmede het vreedzame landje nog steeds de verjaardagen en huwelijksdagen van zijn vorstenhuis viert
binnen de woning waarde de slaap over de sluimerende dienaressen en het, de vuistjes sluitende, wicht, maar binnen de zaal
Nu kon hij niet langer twijfelen, hij had duidelijk gehoord: hij schouwde opnieuw rond, doch zag niets. Aan uw voeten, zei de stem
Des zaterdags hielden zij zich den geheelen dag stil, en ook des zondags waren zij niet voornemens iets van belang te ondernemen
dat wij uitdrukkelijk afscheid van hem hebben genomen! Het was een vroolijke
Dat was nu een heel onbetamelijke uitdrukking, en de meesterknecht vroeg den ander dan ook, of hij soms gedaan wou krijgen
met twee ridderorden, zooals zelden aan zulk een jong generaal werden geschonken. Wel benijd ik hem niet
Ik kon er niet goed buiten, verzekerde hij aan mevrouw Meagles. Het jongemensch schreef mij, dat hij zoo gaarne nader kennis met mij wilde maken
deze groene uniform, welker witte omslag de ster verbergt, de overjas die de epauletten bedekt, de strik van het roode lint onder het vest, de zeemlederen broek
Zij zullen u vermoorden, mijn rampzalige vader! Wees toch zo bevreesd niet, Machteld, hernam Robrecht. Mijn broeder Gwyde heeft zestig Franse ridders, van edelen bloede, gevangen genomen
en ik ben eenigszins trotscher op haar dan ik ooit op Tippins geweest ben. Daarom zal ik hier mijn strijd met de Wereld voeren, tot mijn laatsten ademtocht toe
ogelijk is op dit oogenblik een ander, een veel waardiger minnaar, dan ik, zoo gelukkig, dat hij, aan hare zijde driaan oosjes zn., et leven van illegonda uisman gezeten, haar alle gedachten aan mij. maar waarom val ik u met mijne droevige gedachten lastig
Ik hoop, dat u me dien raad niet kwalijk zult nemen. Zij zou natuurlijk onder de hoede geweest zijn van haar oom en van u, maar ik dacht, dat zulke kringen voor een jong meisje nog eerder te ontwijken zijn, dan voor een getrouwd vrouwtje, al is ze ook gracieus als u! Had ik ongelijk
Hare ziel, die geene neiging tot mystiek had, werd echter bijna in den schok van wanhoop, die ze doorvoer, bijgeloovig om deze herhaling van wreedheid
Dat wil ik gaarne doen, zeide ik: maar het behoeft niet. Wat mijn vader eens voorneemt en belooft, dat vergeet hij niet: heb dus maar geduld, vriend Helding! gij zult de verlangde narichten bekomen. God geve, dat zij tot een gelukkig einde mogen strekken
en ik weet ook wel, dat gij te goed zijt om bij mij te blijven; ga dus heen; gij zult Lize opzoeken en haar zeggen
Om u de waarheid te zeggen neen, maar het doet me ontzeggelijk veel genoegen. Nooit heeft een engagement mij zoo'n pleizier gedaan, want je zuster is juist een vrouw voor mijn neef Botwater
Ik wilde u zeggen, dat ik morgen afreis naar Moskou en niet weer in dit huis zal terugkeeren. Mijn advocaat zal u mijn besluiten mededeelen
Zij waren de post al voorbij geloopen en kwamen nu op hun passen terug. Hij zocht sympathie bij Cornélie en hij vond die in de glimlachende oplettendheid
kwamen nagenoeg gelijktijdig met mij aan, en, na wisseling der gewone morgengroete, traden wij binnen, om onze plaatsen te nemen
wat hij hem gezegd had. Toen zij op het raadhuis waren aangekomen, werd Olivier in een kamertje gesloten
en gij zult daarom klaar begrijpen, dat het dwaas van u geweest zou zijn, indien gij een oogenblik uit dien hoofde getwijfeld had, om de reis naar Suriname aan te nemen
Ik begrijp je niet, zeide hij. Of ik hoor je verkeerd. Je hebt. aan Adriaan. verteld
die Kärjulf heette, en de eerste was, die zich in Härjedalen vestigde en het land ging ontginnen. Weet je misschien ook een verhaal van hem? vroeg de jongen
en bleef eindelijk voor de deur van een bovenhuis, ongeveer midden in deze drukke straat, staan. Hier woonde een
en het nauwe kanaal, dat om die bocht heenliep, was ingelijks vol ijs, zoodat de op elkander gestapelde schotsen een slagboom vormden, waartegen het afdrijvende
zooals de bloei zijner zaak den koopman vervult, die niet laten kan er telkens over te spreken. Aanvankelijk nam Hedwig deze verandering in haars Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods mans denkwijze met wat verbazing maar gedwee en niet zonder hoopvolle verwachting aan
Als de wind door de groote rozenheggen buiten voor het huis gierde, dan fluisterde hij de rozen toe: Wie kan schooner zijn dan gij? Maar de rozen schudden het hoofd en zeiden: Elize is schooner
al de goede hoedanigheden van Ferdinand op te tellen, ten einde den Heer Blaek te overtuigen, dat hij aan niemand anders zijn nicht beter kan besteden, dan aan hem. Gij zoudt weldoen, mij die op een lijstje te geven, zeide mijn vader: misschien mocht ik er sommige vergeten
Zwijg maar, antwoordde Breydel, de eerste Fransman die haar wat links beziet, zal met mijn kruismes kennis maken. Maar meester Pieter, dat wij de poorten sloten en Johanna niet in de stad lieten, ware dat niet beter
Toen knielde hij op een stoel, en Basque, die hem door de reet der deur gadesloeg, geloofde stellig, dat hij bad. Tot hiertoe had hij weinig aan God geloofd
Is het niet zoo? Of wilt gij er op zweren? Neen, neenl antwoordde Winkle; en Skimpin zette zich met een zegepralenden blik neer
in een van die stille, zindelijke straten, waarvan men in de oude gedeelten der hoofdstad van Engeland
Elinor nam deel in hun gesprek, hoewel het haar weinig boeide, en Marianne, die in ieder huis als bij instinct den weg naar de bibliotheek wist te vinden, hoezeer die ook overigens door het gezin werd vermeden, zorgde wel, dat zij spoedig een boek in handen had
en schreide totdat zij in slaap viel; maar voordat het dag werd, werd zij nog dikwijls met een schrik wakker
ij wenschte haar hartelijk geluk, maar voegde er met nadruk bij: ' ij kunt hieruit leeren,! dat gij u niet al te spoedig door zulke geruchten, al worden zij met vrij wat vertrouwen
Wü zullen hem betalen, zei Mortimer. Ja f Wezenlijk? antwoordde Eugène met trage verwondering. Wat ge zegt
Lewin vervolgde zijn weg, ongevoelig voor warmte en vermoeienis, maar overstelpt door zijn gewaarwordingen
bij het heengaan voltooide hij nog de verovering van het hart van Miggs, door te vragen, of deze jonge juffer hem zou uitlichten
en nu hun zoo zwaar gewonde lichamen, evenals die van vermoorde
en uit de verte klonk de waarschuwing van een misthoorn. Men heeft zich later verdiept in gissingen, hoe de zaak zich had toegedragen, maar men is er nooit recht achtergekomen
en grootmoeder bracht haar oor aan grootvaders mond en zij meende dat hij sprak van een geruisch als van water dat hij hoorde, en later toen deed grootmoeder den bijbel open
Als gij u wilt laten waarzeggen, kom dan maar bij mij. Gij zult niet verdrinken. Dat is een troost voor je. Voor hij kon antwoorden
Dat onderrokje maakte de Thénardier's verwoed. Zij wilden geld hebben. Het rokje gaven zij aan Eponine. De arme leeuwerik moest bibberen als vroeger
Zeg dat niet, makker, antwoordde Weg; neen, zeg dat niet! Want zonder hen gekend te hebben, kunt gij nooit beseffen wat het zegt
Pas op, daar heb je hem!' Op dit oogenblik kwam, sluipend als eene kat, een dier, van de grootte van een' herdershond en er veel op gelijkend, in het schijnsel van het wachtvuur. Aan de aanwezigheid van menschen scheen het zich weinig te storen
Honderd meter verder kwam Buck bij een der sleehonden, die Thornton in Dawson had gekocht. Deze hond worstelde in doodsstrijd en Buck liep langs hem zonder te blijven stilan
Herinner je je den ouden Strijkman nog? Deze vragen geven afleiding aan Dorus' gedachten. Hij ziet verwonderd zijn ondervrager aan en antwoordt
die hij over zijn slachtoffer bezat. George werd teruggebracht en aan het geringste en onaangenaamste werk op de hoeve gezet
Er ontstond een dof geklots, en slechts de duisternis kende het geheim van den doodsstrijd dezer donkere, in het water verdwenen gestalte
Nu was er nog iets dat lieden van dieper zelfbesef bevreesd had moeten maken. Namelijk dit dat zij er beiden zeer tegen opzagen samen alleen te zijn, en vooral dat deze verlegenheid niet af- maar toenam
maar wat zou mij onmogelijk zijn, als het mijne. begeert.' p dat woord van mijne aria schudde zij het hoofd en trok hare hand los, daar zij ook nu weder bij het gezelschap gekomen waren
Alvorens te antwoorden, aarzelde de juffrouw zedigjes een oogenblik, of het niet onbetamelijk zou zijn, eene samenkomst met mijnheer Bumble te hebben
toen straalden de Van Rijsseltjes van blijdschap, vergaten hunnen angst, en wierpen zich tegelijk, over Hector rollend, op den grond neder om te grijpen, wat maar te grijpen viel, peperappels, vijgenmandjes, hazelnoten, mandarijntjes, chocolâ
een zulke, die u mogelijk alleen met het aanzien der oogen zou konnen genezen; die al vooruit weet te raden wat er hapert, al heeft hij den patiënt niet eens gezien.' 'Dat's toch wel wat kras, Brigitte!' zeî de gravin, even glimlachend
on-Engelsche papen, dat als een donder door het geheele land zal weergalmen. Ik zal het devies van mijn wapen waardig wezen
Allen zijn tevreden als de koperen groschen. Zij hebben allen wat zij wenschen. Moet ik daarom tevreden zijn
En wonderlijk! de bewoners en de huizen leken in dat opzicht zoo op elkander, dat men de menschen aan een diner tegenover elkander kon zien zitten
Ongetwijfeld was dat voor hem een zeer onaangename positie, maar wat was daaraan te doen
En wanneer men Pancks nauwletiend gadesloeg, zag men dat zijn geblaas boosheid en ongeduld verried en dat elk luider gesnuif
Als ik in uw plaats was, zou ik hem een gedachtenis geven, waaraan hij jaar en dag genoeg heeft, zei
Met die woorden nam ze haar schoonzuster de schermpjes af, om ze zelve te bewonderen, zooals ze verdienden bewonderd te worden. Mevrouw Ferrars keek geducht boos, richtte zich nog stijver op, en zei met vernietigende
en dat het haar niet verwonderde te hooren van hunne briefwisseling. Hij hoorde haar stil en aandachtig aan, en stond, toen zij ophield met spreken, onmiddellijk op, terwijl hij op diepbewogen toon zeide
Casim huwde een vrouw, die spoedig na hun huwelijk een goed voorzienen winkel en een menigte onroerende goederen erfde, zoodat hij in eens een welgesteld man en een der rijkste lieden der stad
Het arme dier lag levenloos in den arm zijns meesters, die het met de teekenen der diepste droefheid aan zijn hart drukte en met heete tranen
had niets bijzonders dan zijn zwijgende, peinzende houding, zijn koel, hoekig gezicht, zijn uitnemend beschaafde manieren, zijn tot aan de kin dichtgeknoopten rok en zijn lange beenen
de wolven zouden dan niet naar onze hut zijn gekomen om hen te verslinden, maar uit vrees voor het vuur op een afstand zijn gebleven
Zij las. Het was in de moeilijke woorden van een oud en ouderwetsch man, die zelden schreef, een poging tot vergeven, vergeten, tot welkom
en hij liet dit den opzichter gevoelig blijken. Maar er had nog een andere gewichtige en blijde gebeurtenis plaats gegrepen
Als ik des morgens opsta, vind ik er een achter de deur, een ander komt met zijn zwart gezicht onder de tafel uitkijken en een derde ligt op de mat
ik zweer je, dat ik je hier vast zal blijven houden in mijne armen als je van me weg wilt gaan, dat ik me tegen je aan zal drukken
Zij schoven hunne stoelen dichter bij elkander en schrikten bij elk gerucht. Zij spraken weinig en nauwelijks hoorbaar
vroeg ze. Ja, zei Smirre, ik ben het. En nu wil ik eens vragen, wat jelui ganzen van den nacht zegt, dien ik jelui bezorgd heb. Meen je daarmee, dat jij ons den marter en den otter achterna gezonden hebt? vroeg
Maar Zeus vreest, o dierbare dochter, dat Hera zelve haar woesten zoon, koper gehelmden Ares, op wekken zal te waken over dièns zoon Diomedes
aan de vijanden van buiten, die dan eens met het zwaard in de vuist, dan met een sirenenzang op de lippen de stad tot overgaaf wilden dwingen of verlokken, maar ook aan zijne Spaanschgezinde ambtgenooten
En de duisternis nam toe, de regen viel neer, en het begon te sneeuwen. Geef mij uw hand, zei het meisje, ik zal u bij het klimmen behulpzaam zijn
Dat zullen wij den lezer in het volgende hoofdstuk verhalen. HOOFDSTUK
was hij een tijdlang half verbijsterd geweest, dacht hij, door verbazing, ontzetting en vreugde over zulk een ongedachte verlossing. Hij liet Elinor den brief lezen. —
het, minstens genomen, eenvoudig beleefd zoû geweest zijn je vrouw en jezelven ook op te zoeken in hun woning, je vrouw niet te blijven nieeren, alsof ze nog je maîtresse was
Deze woorden verwekten geene geringe opschudding in de zaal. Deodaat, besloten hebbende zijn leven duur te verkoopen, had reeds zijn dolk getrokken
en ons Kaatje, wat moet dat arme kind beginnen, als zij geen stuiver in de wereld bezit? Denk eens aan uw broer; zou hij geworden zijn wat hij nu is, als hij niet gespeculeerd had
De rok was bij uitstek fraai. geweest, maar de kleur der gele, blauwe en oranje ruiten, welke daarop te zien waren, was lang verschoten en het fatsoen ten eenenmale ouderwetsch geworden
maar tegelijk zag hij haar diep in de oogen, met een blik zoo doordringend en toch zoo innig meêwarig, dat zij van kleur wisselde en het oog vochtig werd, zonderdat het haar inviel, zich aan dit scherp onderzoek te onttrekken
Zij was tevreden en gelukkig met de kinderen, ik legde haar niets in den weg en liet haar met de kinderen en de huishouding haar eigen gang gaan
Voor mij bepaalde zich de ommekeer tot een wijziging in mijn eenzame overpeinzingen, die sterk erotisch werden getint en tot een verandering in mijn geheime liefhebberijen, die voorheen uit kleine diefstallen en andere streken hadden bestaan
Troost u dus, zoo goed gij kunt, en wees er op bedacht, dat gij u zelven in acht neemt, opdat u niet een gelijk ongeluk overkome
Ik heb overal nog al betrekkingen: en ik vleie mij, dat zoo hij met mijne wenschen bekend is, hij er niets tegen zal hebben in te brengen
of het een fraaie party was geweest, of de Princes mooi gekleed was, hoe de Prins er uit zag, enz. Buat had intusschen den brief aan Arlington uit het pakket gehaald
en wierp het stuk raauw vleesch, dat hij meê gedragen had, aan een lijn gehecht, boven in die oprijzende kolom van heet water. Toen de kolom weder naar de laagte daalde, liet hij echter het vleesch mede naar beneden zakken
den vreemde een paar keer in zijn enkels had geknepen, niets anders wist te doen, dan de lepels van de tang tegen elkaar te klappen
Vrijboer, gij overtreft mijne Bourgondische schutters verre. Zoo gij met mij mede wilt naar Parijs, verhef ik u tot den Adelstand en maak u Bevelhebber mijner
Altijd bleef die familie ons zeer gunstig, zelfs stond onze vorige Mevrouw als Meter over den eersten zoon, dien mijne vrouw ter wereld bragt
U, Mijnheer Van Arkel, vraag ik, of gij aan de dapperheid van Mijnheer d'Artois twijfelt? Geenszins, antwoordde Van Arkel, ik erken Mijnheer Robert voor een onversaagd en moedig ridder
dat Vitalis op een blad papier geschreven had. Dien dag bleef hij zijn kalmte behouden en tikte zelfs een paar maal vriendschappelijk op mijn wang
Een heel gemakkelijk werk? vroeg Fagin. Ja, zoo iets, hernam Claypole. Wat dunkt u wel, dat geschikt voor mij zou wezen
met den sleutel open en sloot haar weder zoodra zij binnen waren, evenwel niet alvorens hij de luiken voor het winkelraam had gedaan en met den bout bevestigd had
warentig! daar heit de uffrouw groot gelijk in,' merkte de aannemer aan: 'ik heb ook in mijn jonge jeugd altoos gezeid: vrijheid blijheid! en ik liep ook liever met de jongens knikkeren dan bij den baas op den winkel te zitten
Dat mevrouw te veel chloraal heeft genomen staat vast; maar. heeft ze dit nu met opzet dan wel bij ongeluk gedaan? Dat blijft de vraag. Zou u me daaromtrent nog kunnen inlichten
en eer zij haar goed voornemen nog kon volbrengen, had hij reeds opgehouden den drang van zijn beter ik te weerstaan. Dat liet zich nu heel goed hooren, dacht mij
Vindt u het ook niet prettig, Moeder? Daar ben ik blij om; laten we hem dan zijn afscheid geven, en er niets van aan Meta zeggen en even gezellig samen voortleven als we altijd gedaan hebben
Ach, ja, ik betreur de bekoorlijkheid der oude zeden; alles betreur ik ervan: die sierlijkheid, die ridderlijkheid, die innemende, hoffelijke manieren
Wij brachten onzen tijd niet door met bij de sluis te staan praten bij het ruischen van het water, dat door de deuren stroomde
zeide Heynsz, bedaard opreizend: ik ben niet de waard uit het Hagendoornsche Bosch. Wat bedoelt gij daarmede? vroeg Lodewijk, terugdeinzende, terwijl zijn gelaat zoo wit werd als papier
Welke concluzie kan ik daaruit trekken. voor de toekomst? ging hij eindelijk langzaam voort. De kroonprins begreep hem
Door dit ijslijk vooruitzicht getroffen, wierp Maria zich om de hals van Machteld, en haar tranen rolden op de hijgende borst harer ongelukkige vriendin. De lange zuchten der twee Jonkvrouwen vervulden de kamer met een
Deze woorden maakten mij stoutmoedig. Mejufvrouw! sprak ik tot haar, laat mij, tot loon voor het genoegen, dat ik u verschaft heb, uw gelaat zien, en ik zal met woeker betaald zijn
In plaats daarvan zag hij, beneden komende, Manfred den schilder, in zijn fantasie jasje, die op de vriendelijkste wijze hem te gemoet kwam en half lachend zeide: Zou ik u even alleen mogen spreken
Wees welkom, zeide hij tot hem, en treed binnen. Met deze woorden maakte hij voor hem plaats, zoodat hij, benevens zijn muilezels naar binnen kon gaan
daarenboven, wie zal zeggen van vele geheimzinnige zaken, zonderling in ons vak, waar het natuurlijke ophoudt, en waar het mirakel begint. 'Bij dat alles is het dan ook niet vreemd, dat ze hem den WONDERDOKTER noemen
KROMBALG zag met heimelijk genoegen dezen ongekunstelden trek van HILLEGONDA tot hare moeder, de drift, waarmede zij afsteeg en de ongeduldigheid, waarmede zij aanklopte
Omdat hij een Hollandsch kind was, geboren in Holland, hadden zijne Indische jaren altijd iets exotisch' voor hem behouden, iets niet eigenlijks, als was hij maar op reis geweest
Mrs. Uxeley was verrukt. Men sprak af, dat de Breuil en Urania, Gilio en de gravin Costi, Brox en Cornélie, om beurten de figuren zouden dirigeeren
dien zijn meester hem aanwees; hij ging onder een hoop stroo liggen en wij zagen hem niet meer, maar hoorden hem telkens zacht kreunen
oord, van ouds als 'het jagertje' bekend en bij oud en jong in lmelo geliefd. ls wij ons onder de nette veranda wat hebben verkwikt
Maar mijn tante had haar eigen ideeen over Londensche levensmiddelen, en at maar weinig. Ik denk, dat die ongelukkige kip
De kinderen der woestijn zouden hunne broederen, zoo zij ze hier zagen, verachten en verloochenen. Berg dat zilveren potlood, steek die portefeuille op, gij teekenaar! Maak hier geene schetsen
Ik ook niet, na dien akeligen droom. Myn vuur is den weg van uwe kaars gegaan. Mag ik bij het uwe zitten
De man schrok merkbaar. Wat, ben jullie hem op het spoor? Men heeft in Liverpool van hem gehoord. Men verwacht, dat hij elk oogenblik gevat zal worden
aarne namen zij den voorslag aan, en, na hetzelve gebruikt te hebben, beklommen zij den wanentoren, voorgegaan door den entmeester, nadat hij vooraf met veel deftigheid had voorgelezen
antwoordde Fanny, diep verontwaardigd. Meen je dan dat een vrouw in de bloei harer jeugd en niet ontbloot van uiterlijk schoon
die een mirtekrans ophield; van dien krans hingen de lichte gordijnen van rooskleurig met zilver gestreept gaas af
gevat had. Men veronderstelde, dat de boodschappen van Brujon, die niet aan de huizen, maar aan lieden op de straat gericht waren, inlichtingen moesten bevat hebben
Omtrent dezen tijd bevond zich in het klooster een geheimzinnige persoon, echter geen non, die men met diepen eerbied behandelde en madame Albertine noemde
Daardoor bleef ik in mijne jeugd van menig pretje verstoken, maar werd mij zelfs het genot bij het lezen mijner boekjes vergald
Ik beloof u, dat gij er voor den tweeden maal geen lust toe zult krijgen. Dit zeggende sloeg hij dapper op den gebogchelde toe, zoo lang, tot dat deze zijn evenwigt verloor en op den grond viel
Uit al de hoeken der legerplaats klonken de bazuinen om de soldeniers uit het veld te roepen, de paarden briesten, de wapens stieten krijsend tegen elkander, en er rees een akelig krijgsgerucht boven de verschillende delen der legering
Hang uw instrument aan dien spijker, mijn jongen, en wanneer de dag soms mocht aanbreken, waarop gij het niet langer met ons vinden kondt, dan neemt gij het daar weder af om te vertrekken
dat zij hem aanbad, en voelde zij een innig leed, om wat hij haar bekende: dat hij weêr zich niet gelukkig had gevoeld. En zij kon zich nauwlijks bedwingen
Ik weet van niets, dat ik doen kan. Ik weet van niets, dat ik verzwijg, waarin uw zoon kan betrokken zijn. Ik heb hem nooit beschuldigd
weet dat. Hoewel de wijsbegeerte zich evenmin beroemen kan op het aangeven der oorzaak als op de bepaling der werking, verzinkt toch de aanschouwer in grondelooze verrukking
hopeloos het echter met hem stond, hij gaf nog den moed niet geheel verloren, en bleef zich vleijen, dat de tijd, die toch somtijds rozen baart, haar hart zou kunnen veranderen
Onderwijl was Hugo van Arkel met zijn achthonderd onverschrokken mannen tot in het midden der Fransen geraakt, zozeer was hij aan alle kanten door de vijand omringd, dat het de Vlamingen onmogelijk ware geweest hem nog te zien
Toen wij in den guren winteravond naar buiten gingen, zag ik de eenzame gedaante voor ons uitgaan. Ik bedacht haastig
Een stem antwoordde: Een gevangenis is geen herberg. Laat u gevangennemen en men zal de deur voor u openen. Het raampje werd gesloten
als ik een anderen wagen tegenkwam. Hij had gelijk, toen hij zeide, dat het geen moeilijk werk was, en al was ik binnen weinige uren geen bekwaam arbeider
al spoedig gevaar loopen te ontaarden in een onvruchtbaar dilettantisme, waardoor zij de wetenschap verkreeg van een schat van dingen, maar zeldzaam van praktisch nut, en meestal hoofdzakelijk dienende om de verbeelding onnoodig gaande te maken
sBewaar die voor hen, die zich uwe vrienden noemen. Ik verkies geene aanspraak op dien naam te maken
en waarlijk, u zoudfc niet anders kunnen zijn, maar ik kan het niet helpen ik moet nog eens herhalen dat er een tijd is geweest waarin dat heel anders was
De huisknecht nadert, en met de barsche woorden: Kun jij geen antwoord geven, leelijke bochel? vat hij hem bij den kraag en trekt hem een eind den tuin in
Hij hoorde haar ernstig en aandachtig aan; maar scheen zichzelf thans weer meester, en ging niet op het onderwerp door, doch begon dadelijk over het genoegen, dat het hem deed, hen in Londen te ontmoeten, en deed de gewone vragen naar hunne reis, en de vrienden, die zij hadden achtergelaten
Waar, waar is Willem? kreet ze. Niet bij ons, kind! Niet bij ons! Waar dan
Ik bemin u met hart en ziel; met meer innigheid, dan ooit iemand een meisje heeft bemind, dat geloof ik zeker
Toen daarin weer alles verdwenen was, ging ze rillend of ze koorts had, terug naar haar kamer, en wachtte angstig, met een voorgevoel van
kon geheele bergen bonbons koopen en geld uitgeven en de meelspijzen bestellen, waarvan zij hield. Zij wist zelf niet waarom
Mama? die is opgestaan, antwoordde het meisje. Stipan Arkadiewitsch zuchtte. Dus heeft ze weer den ganschen nacht niet geslapen! dacht hij
De vriendschap, welke ik voor den prins van Perzië en voor Schemselnihar koester, maakt mij zeer gevoelig voor het ongeluk, dat hen dreigt. Ik zal Allah bidden, hun het gevaar te doen inzien en hen te bewaren
Hij zocht nu omzichtiger, het lijk links, rechts omkeerende, met veel handigheid. Papieren, geld, een horloge, dat alles vond hij niet
hij zou mij ongetwijfeld hetzelfde gezegd hebben. Het is dus beslist, wij willen de zaken haar loop laten, en ons niet in de wegen der Voorzienigheid verzetten
en, als dit niet baatte, ging hij op zijn kussen zitten, en, in tweeën gevouwen, met zijn hand op zijn buik, hoestte hij zoo erg als hij maar kon
Wacht tot men u het woord geeft, eer gij u in het gesprek mengt, zeide mijn vader, met een gestrengen blik: is uw samenkomst hier ook toevallig, evenals al het vroegere? Gij hebt voor altijd mijn vertrouwen
dat op het wereldlijke aast; maar alom eeren wij den denkenden mensch. Wij buigen ons voor ieder die knielt. Een geloof is voor den mensch noodzakelijk
Dat is altijd onze zomerreis, mijnheer! hervatte Short. In de lente en den winter blijven wij in Londen, maar in denzomergaan wij naar het westen
Waarlijk! ziedaar inderdaad een nieuws, dat goud waardig is. En wat zal men in Friesland doen? Waarschijnlijk zich wapenen en gereed zijn, als de Graaf ons aanvalt
Als het regende zette hij zijne paraplu boven zijne koopwaar uit, maar niet boven zijn persoon; als het droog weder was, frommelde hij dat verschoten voorwerp in elkan-
Daar dat zoo eenigszins een dooddoener voor Podsnap is, schuift hij het weg met een stommen zwaai. Ik herhaal, hervat Twemlow
wil men niet te hoo gaan. Maar ik laat het aan u over, mynheer. Slop bleef nog altijd in zijne zonderlinge en, oppervlakkig beschouwd, onbegrijpelijke beweging volhardep
Alsof een nieuwe omgeving me had kunnen veranderen! Alsof een mensch in de voortdurende wisseling van al zijn bestanddeelen niet overal de onveranderlijke kern meedraagt, waaruit hij zich gestadig vernieuwt
met groote glazen deuren en een groen gordijn van binnen,- een tamelijk nutteloos ding voor hem, want hij had geen papieren om er in te leggen
Edward hoorde met genoegen, dat Kolonel Brandon te Barton werd verwacht; daar hij werkelijk niet alleen wenschte, hem beter te leeren kennen; maar ook, om gelegenheid te vinden, hem te overtuigen, dat hij niet afkeerig was van de predikantsplaats te
Dat is u geraden! Ga nu maar naar huis en pak bijeen wat gij te pakken hebt. Zoudt gij alleen den weg naar mijn kantoor in Golden-Square kunnen vinden
Sommige bemoeizieke menschen zeiden, dat zy te veel in Jeeftyd verschilden; maar zij was zoo ernstig van aard
Ja kent gij hem? Of ik hem ken! Ik heb ook al eens zaken met hem gedaan, positief en definitief. Stipan lachte
Wat?' vroeg Van Espenblad, de borst opzettende, en hem uit de hoogte aanziende. 'In dat geval zal UEd. nader van my hooren,' vervolgde Buat
En in de kamer nu ontstak hij het gas, met vlugge beweging, als van een jongen man. Elly glimlachte om hem. De tafel was gedekt, en er stonden bloemen, en in een koelvat eenige flesschen
dat zij met alien spoed de vlucht nam. Haar lieve man rekte zijn hals uit, om haar na te zien
Zij verfoeide hem nog meer dan Robespierre. Behendig genoeg had zij van de afmatting des volks en den haat der moeders gebruik gemaakt
Maar hij las werktuiglijk en zonder er bij te denken. Hij dacht aan Fantine en Cosette. In gedachten verdiept keerde hij zich om
En men leest niet ongestraft ongerijmdheden! Een gevolg hiervan was, dat haar oudste dochtertje Eponine heette; en het jongste zou Gulnare geheeten hebben
Dat zijt gij immers, niet waar? zeide Bucket, eenigszins bukkende om den bedoelden heer aan te spreken, die hem bijzonder scheen te wantrouwen
ik heb gezorgd voor haar en voor haar kind, zooals niemand ooit voor mij heeft gezorgd. Ik wil u niet beschuldigen, mijnheer
Paddeltje keek den schipper vol verbazing aan. Deze ging kalm voort. 'Ik heb je daarom het werk laten geven, dat ook je werk is en vooreerst zal blijven
Wetend zijn groote armoede en zijn geringe neiging tot opschik zag Hedwig hierin een aandoenlijk pogen tot behagen. Haar brief had hij gekregen en nu kwam hij toch en sierde zich, in een laatste hopelooze poging
Voor lange tijden was er een koning; hij had een prachtigen tuin achter zijn paleis en daarin stond een boom, die gouden appelen droeg
was zij nog niet dikwijls bij de Van Saetzema's geweest, maar zij beloofde zich dit voortaan niet na te laten en dan - met heel veel tact - Adolfine in allerlei te raden. Dat werkte vreemd in Constance
Hier viel hij op ééne knie voor haar neder en boog het hoofd in diepen ootmoed. Madzy zag hem aan en zij had den moed niet, haar rechtmatige gramschap jegens haren verdrukker te blijven behouden
Over het algemeen is de roef alleen geschikt voor de lieden, die er voornamelijk het personeel van uitmaken, als daar zijn fatsoendelijke handwerkslieden die een teutig bedrijf hebben, zooals ivoordraaiers en horlogemakers
en in het voorbijrijden naar de huizen opziende, met het gezicht van iemand, die een zegepralenden mtocht deed, en er toch niet trotsch op was
William was ingestegen, uit de omhelzing van den waard bevrijd. George sprong hem na en sloeg zijn armen om den hals van den
Verheugen wij ons, broeder! vervolgde zij in hare blijdschap, wij hebben eindelijk gevonden, wien wij zoo lang vergeefs zochten
meer bewonderenswaardig clan Venus, daar hij uit het slijk in plaats van uit de zee was opgerezen
De Prins, alleen aan het jachtvermaak denkende, lette er naauwelijks meer op, wie hem ter zijde waren; en voor Heenvliet, hoe hoog hy anders de borst ook droeg, was op de jacht elk onderscheid van rang en stand verdwenen
door onze gebreken en dwaasheden, of door ons gebrek aan wereldkennis, of door onze tegenspoeden, moeten wij ons niet op hen willen wreken
SALUZZO. Zeker op uwe Signora MARIA. ik heb het geraden. o Hoe wenschte ik, dat ik haar kende. Ik wenschte wel eens eene Hollandsche schoone te zien
of op de lippen van Meester Humphrey kan volgen; en dan begint Meester Humphrey zelf overluid te lezen. Het gezicht van Pickwick, terwyl zyn verhaal werd voorgelezen
die door hun beider zielen scheen te loopen, en die, nu zij daar zoo stonden, grooter was gescheurd, in hunne grootere
Wat de gast gebruikt heeft, werd hem vrijwillig aangeboden,' viel Juliaan hierin, recht op den dominé toegaande, en dezen zoo veelbeduidend aanziende, dat zijn rood vollemaans gezicht tot krijtwit bestierf
Eindelijk, nadat ik, zielsbenauwd, heel lang had gesmeekt en betoogd, kreeg ik Dora toch zoover dat zij mij
die echter alleen omstichtten, omdat hij dezelve verstond, en zeer streden met zijne ernstige wijze van denken. elfs kon hij niet nalaten, om
Ik heb al een paar maal opgemerkt, dat zij zwaar op uw schouder leunt, als zij in of uit het rijtuig stapt
want die het hoorden, wisten dat het, eer het een volgend uur zou aanwijzen, de doodklok zou zijn van haar die de aarde verlaten had
niet bemind, als ook hij niet, tenminste niet in Lipara en het Zuiden van het rijk. Hij wist het: onder die strakke ongenaakbaarheid verborg zij haren angst
Ja!' voegde de Baker er bij, om het gezegde te bevestigen: 'zijne Edelheid is een goed Theologant en kent de Schrift op zijn duimpje
Dan zullen de poortwachters wel hèèl raar opkijken, als ze een matroos in een vrouw veranderd terug zien!' spotte Jaap. 'Jaap,' snauwde de stuurman, 'jij houdt je mond