AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat zij het maar niet terstond gezegd hadden maar anders wij hebben er wat een vrees en een droefheid om uitgestaan als dat lieve meisje dan maar al riep van
of de kas van zijn patroon kwam niet uit er moest oneerlijkheid gepleegd zijn en wie kon het anders hebben gedaan dan het jonge mensch dat al eens gezeten had ik geloof niet dat de zaak grondig onderzocht werd
ik dacht niet anders of ik had hem gered als ik gemeend had dat hij al verdronken was zou ik mij zeker met hem hebben verdronken maar dat was immers onmogelijk mijn broertje kon niet verdronken mijn broertje kon niet dood zijn
hoewel hij nu dat spreekt met lichaam en ziel aan den satan verkocht is suze geloofde het niet zij wilde het niet
en hij mocht beroerd worden als zij niet nog eerder in den hemel kwam dan haar oom met al zijn vrome praatjes en de mottige juffrouw er
dit bloeiende kind van voorheen was tot een jonkvrouw gerijpt nog altoos schoon en misschien was zij schooner dan zij voorspeld had te zullen worden maar het frissche rood van haar wangen was toch merkelijk verminderd en er kon een innige smart spreken
met grootvader voorop en de vrouwen zoo spookachtig met rouwkleeden over de hoofden achteraan tweemaal het kerkhof
familie en kennissen een gebeurtenis van belang ik ga u wat vertellen uit mijn kindsche dagen
ik geloof toch niet dat zij om het uitzicht door de kolossale spiegelruiten op de allen even sierlijke gevels aan den overkant maar
of er een gloed over lag als van groote groene edelsteenen nu dat had dan misschien wel iets van den hemel zooals hij zich uit de verte aan mij vertoonde en toch had het er zeker nog maar heel weinig van
dat hij niet verdronken is maar als de kerel nu geen erg pleizierig thuis heeft wat dàn hij was toch niet heel dankbaar die mijnheer swart
wollen kousen en een kiel en broek voor het jongetje en een jurk en rok voor het meisje en voor beiden een ferme das en er was nog wat kleinkindergoed bij
kom nu o muze der ja wat voor een muze is dat die iemand zijn kinderlijke herinneringen in de pen geeft nu dan gij
zijn oog ontmoette zuster lenemie daar zat ze weer als altijd een uur lang mocht zij onder de macht eener buitengewone gebeurtenis zich zelve ongelijk zijn geweest
en daarmee waren wij op staanden voet de beste maatjes van de wereld want die neef uit brussel was al sinds jaar en dag de roem van de familie hoewel hij eigenlijk maar een vertelsel was dat vader onder de
en toen wilde ik ook aardig zijn en merkte dus op dat het dan oliekoeken werden en zoo hadden wij heel wat pret maar mijntje zuchtte eens even en verklaarde dat een mensch altoos trouwde met françois haverschmidt familie en kennissen den man of de vrouw die hem opgelegd was
want morgen daar is niets aan te doen dan moet hij weer heen en nu komt de groote gebeurtenis die ik u vertellen zou of de kleine misschien in uwe schatting
harten die u dierbaarder zijn dan alles wat gij op alle spoorwegen zoudt kunnen vinden in de gansche wereld ik ging de kamer door naar het raam dat uitzicht bood in onzen voormaligen tuin
de lust tot reizen bij neef gewekt was maar na mijn vader dapper te hebben bijgestaan in het plagen van de ondermesjeus en ik meen dat hij
en ik vraag wel eens aan juffrouw pons hoe krijgt uwe ze zoo om want nergens ziet ge een knoop of iets dat op een zoom lijkt maar nu was die das één bloed en al bloed
want dan kunnen de menschen die op de stoepen een avondluchtje scheppen en de meiden die door haar vrijers naar huis worden gebracht immers zien dat wij het zijn die daar zoo laat nog in een rijtuig zitten maar daarmee
maar toch altoos met genoegen door ons kinderen werden aangehoord ook had ze drie of vier raadsels bij voorbeeld hoeveel oogen hebben we zooals we hier zijn
meer dan eens beproefde de zuster met frits een vertrouwelijk gesprek aan te knoopen en dan te zien of zij hem niet zachter en gelukkiger stemmen kon
den heelen morgen had ze gesjouwd met de beide werksters want de porselein en de linnenkast waren net aan de beurt
en niemand weet het het sein gaf dat het weer de tijd was voor tollen en touwtjespringen was het een hard geval de andere jongens en meisjes tegen twaalven als duiven uit de til naar buiten te zien vliegen en om dan met een besten
en de barbier zelf en nog verscheiden scheerklanten van hem en wij klapten maar al in de handen en dan geraak ik in de klem tusschen jan en jet en neef heeft maar werk om te maken dat ze ons niet onder de voeten dringen
werd door de hier heerschende ziekte weggerukt van daveren is niet meer en vervolgens een lange optelling van de deugden en werken van den
door zich bijzonder onduidelijk uit te drukken doch je zult zien had kapitein bol de vriend van mijnheer swart gezegd als je er eerst maar een eindje in op bent dan kun je er niet mee uitscheiden
het koperen staafje te verschuiven dat mijn vader nooit verzuimde gelijk te zetten zoo dikwijls hij naar den stand van het weerglas was gaan zien meer dan eens moet ik op die wijze de berekeningen van den goeden man hebben verijdeld
dan een blauwe zei hij en na dien tijd vrijden die twee in stilte in stilte dat begrijpt ge want hij was maar een arme bediende en zij was de erfgenaam van een rijken vroedschap
eerst onder de bokkesprongen die vader met haar maakte als de neerslachtigheid in den aanvang van zijn weduwnaarsleven bij poozen verdrongen werd door heftige aanvallen van teederheid voor de kleine vervolgens onder al de vertelsels waarmee hij haar volpropte
wees aan dat hij in al de drie vakken gepromoveerd was had voorloopig niets te doen en zich misschien ook dientengevolge een paar malen verwaardigd met mij en mijn vriendjes een praatje te maken
dan zou hij den rekels les geven in de aardrijkskunde doch wanneer hij dan zoo met die globe begon te draaien en al de landen van de wereld gierden hun langs den neus
en de menschen mochten dan zeggen dat mossel niet goed voor zijn vrouw geweest was maar hij had haar dan toch de eer gegeven die haar toekwam
en daarbij had hij gezegd als de boom bloeit kom ik terug en het was een groote reis geweest die hij ging doen het kon wel vier jaar aanhouden meende
of zij wel wisten wat een weeshuis was zij hadden er geen andere voorstelling van dan als van een heelen troep kinderen die twee aan twee
en naren jongen waarop ik natuurlijk antwoordde met nog ééns zoo hard aan het kermen te gaan in die stemming werd ik bij oom en tante afgeleverd maar die waren zoo goed niet of zij moesten mij den derden dag al met pak en zak
die voer voor derden stuurman en nu kwam het uit dat deze zoon zich aan boord bevond van hetzelfde schip waarmee frits en suze de reis zouden doen
bijvoorbeeld met haar françois haverschmidt familie en kennissen daar was ereis een appel een groote mooie ronde appel die hing aan een boom en daar hingen
waarschijnlijk denk ik nu achterna moest zij dienen om mij te leiden tot blijmoedige berusting in mijn broertjes verlies dat verlies was onherstelbaar doch als ik nu maar bedacht geen booze menschen hebben het ons aangedaan
het was een echte sabel waar men iemand mee doodhakken kon en als men haar een eindje uittrok dan zag men dat de kling van boven blauw was en met figuren
als ik mij voorstellen mocht nog wel eens door een dennenbosch te zullen dwalen en dan weer mijn hart op te halen aan zijn frisschen balsemgeur nu wat ik gewenscht had dat vond ik en ik kan u niet zeggen hoe verrast ik was want wat licht een
want het was niet waar dat alle gevoel er bij hem uit was de juffrouw had duidelijk bespeurd hoe ontroerd hij was hoe zielsbedroefd hij had op het punt gestaan van zich gewonnen te geven
en zoo gaat het haar met de spons als de raaf die de kaas liet vallen hoewel het geen vos is maar een korporaal van de mariniers die het verlorene opraapt
ondergaat het een afgrijselijke verandering het gezonde rood verdwijnt van de wangen en maakt plaats voor een doodelijk bleekblauw de oogen openen zich wijd en schijnen te verstijven
de dominee ging van zijn overtuiging uit er is een god die alles doet en die het doet uit liefde als ik dat nu maar aannam maar ik stond voor een feit waartegen mijn geheele ziel opkwam als tegen een gruwel
en hem onder anderen ook geschreven had hoe er geen dag voorbij ging waarop hij zijn knietjes niet boog om vergiffenis af te smeeken en bekeering voor zijn diepgevallen neef
een glas ouden malaga voor den eten of een stukje banket bij de thee en later een kopje slemp of kandeel pons en in den zomer kruiderwijn was k goed en wie weet of er uit zijn maag ng geen scherper uitvallen zouden opwellen
hij was een toonbeeld van goede trouw en eerlijkheid niet het minst in zijn bedrijf als hij aangenomen had tegen een bepaalden tijd een paar schoenen te maken of te lappen dan kon men er staat op maken
met de maderakaraf van nu af aan liepen de paden van broer en zuster uit elkander er kwam een dag waarop frits met de uiterste verbazing hoorde dat suze verlof kreeg om muziek te leeren
en daarop zal hij misschien gedacht hebben dat wie niet tegenspreekt minstens half overtuigd is en op de onderstelling in zijn vraag voortbouwende begon hij het een en ander te zeggen van gods gedachten die niet onze gedachten zijn en van zijne wegen die hooger zijn dan onze wegen
en dan een linnenkast wezenlijk een heel knappe linnenkast en goed gevuld ook die stond wagenwijd open en de werkster was druk bezig om er kousen en andere kleeren uit te krijgen en nu nog het mooiste van alles
of uw echtgenoot zal den maatregel billijken over vijf minuten is het jonge volkje van het verlangde voorzien nog vijf en het heeft den toch reeds halfvoleindigden maaltijd voltooid
gelukkig had hij werk in overvloed maar de groote vakantie bijvoorbeeld had hem eindeloos toegeschenen en hoe dikwijls hij kapitein bol ondanks zijn kwade kuch gedwongen had in de warmte singeltjes met hem om te stappen
mijnheer swart zou er onder andere omstandigheden zeker aanstonds met de uiterste verbazing naar gevraagd hebben doch nu was hij in een stemming
en kennissen zijn gezonden den volgenden morgen toch zullen wij al om zes uur op moeten kunnen wij haast niet in slaap komen bij de gedachte
hij mijn broertje weer levend gemaakt had of het misschien ook kwam van het geele lamplicht maar de wangen waren weer kleurig meende ik en de gesloten oogjes en het mondje
dat er geen mensch is of hij heeft zijn goeden kant en dat was nog een stelling die ik vader wel eens had hooren verdedigen tegen juffrouw bekker en nu zag ik het ook
en zoo verstandig dat iedereen er van riep van meer dan een prentenboek kende hij al bijna al de versjes uit zijn hoofd alleen van het hooren voorlezen
ook bleek dit geheel overeenkomstig de waarheid eensklaps toch vertoonde zich op het pad tegenover suze een vrouw op het gezicht af te oordeelen half landloopster half straatkunstenares wier toch al niet aanminnige trekken
niet alleen nam hij zijn hoed af voor ieder onbekende dame die er lief uitzag maar hij gaf handjes aan alle mogelijke burgerlui streek de kinderen op de straat soms zelfs in verstrooiing de kindermeisjes om de kin en groette alle
en aan de flinke en vriendelijke bediening van de dochter hier is het goed vooral in de week want op zondag kan het er wel eens wat druk loopen
voorafgegaan door een levensbericht dat mijn eerste vers een lierzang is geweest op de vermoorde kindertjes van onze poes
na haar zusters dood zoo weinig notitie van de familie françois haverschmidt familie en kennissen genomen dat ik eerlijk gesproken geen roeping gevoelde om mijn vrouw alleen te laten met de kinderen die bovendien de mazelen hadden wat het testament van tante mientje betreft dààrover wil ik liefst zwijgen
en de school was nog lang niet uit daar kwam de oppasser of hij de jongeheeren mijn broertje en mij mee kon krijgen want die moesten dadelijk
vader was thuisgebleven dat was beter voor hem met het oog op de vermoeienis van gisteren ook zat hij liever een poos alleen want de boodschap was gekomen dat het met kapitein bol was afgeloopen
op de tevredenheid wat vraag ik nog naar geld en goed het pleizierige zie de maan schijnt door de boomen verplaatst onze gedachten naar den zoo geheel anderen tijd van het jaar
dat mijn zusjes en broertjes met mij deed snakken naar de groote vacantie waren ze wel echt zoo heel eindeloos
ik geloof niet dat het mij spoedig gelukken zou drong er zich niet vanzelf zonder dat ik zeggen kan het opzettelijk te willen en nochtans als op het rechte oogenblik geroepen
als hij dat stuk suikergoed in zijn schoentje vindt en het hooi voor sinterklaas zijn paard is schoon opgegeten o lieve beste sinterklaas wat zijt gij toch een echte goedheilig man gij weet het iedereen naar den zin te maken niet alleen den jongen heertjes en de jonge
waarin die merkwaardige verzameling van inlandsche kapellen en andere insecten bewaard werd ten wier gevalle ik het vrouwelijk personeel van ons gezin
wat was dat ook weer geweest had het niet een paar schoone zachte oogen en had het niet een wonderlijk teedere stem een stem vol eerbied en vol liefde en waren er dan niet
klokslag zeven stond dat al voor de deur en wij met onze neusjes platgedrukt tegen de ruiten in de voorkamer ten einde niets te verliezen van het schouwspel hoe de bijderhandsche schudt met zijn kop
maar hij is toch anders en dat zouden wij wel zien als de boom ging bloeien doch de boom bloeide nooit en er was bij ons een vermoeden
s avonds wanneer ik naar bed ging lag mijn broertje er natuurlijk al in en meestal sliep hij zoo gerust dat hij er niets van merkte als ik bij hem kwam ik mocht dan ook al tot acht uur opblijven en het werd wel eens
en daar had bet eigenlijk zelve schuld aan bij het ontbijt begon zij al over die kinderpartij en dat wij zien moesten vr den eten klaar te komen met de kasten
en vader kan zich ook niet langer goed houden en onder aan de trap gaat hij zitten met mij in zijn armen en wij weenen te zamen zoo zacht wij kunnen om moeder niet te storen en toch of onze harten breken zullen om ons broertje dat verdronken is
zelven wel eens afvragen wat of de vrouw toch wel gemeend mag hebben toen zij op dien zekeren dag van onder haren sluier aan haren bruidegom het o zoo zachte rechterhandje
zijn toch ergens goed voor kijk maar wij teekenen er een eindelooze verscheidenheid van hanen op want als ik met den eenen haan nog niet goed klaar ben dan krijg ik alweer bestelling op een ander en zoonlief retoucheert ze allen met een
aan de deur stond kwam dit laatste mij het waarschijnlijkst voor totdat ik mij eensklaps verontrust voelde door de vraag of ik vrijdagavond mijn gebedje wel opgezegd
kortom gij hebt veel satisfactie van uw kordaatheid uw fermeteit gij ondervindt opnieuw dat het toch wel eens goed is aan de zijnen te laten merken
daar lag het boek op hetzelfde oogenblik dat de stem van den organist trillende van aandoening en toch duidelijk verstaanbaar aanhief vrede op aarde in menschen een welbehagen vrede op aarde ja wel bromde mijnheer swart
want dat land is groot vader en wij waren altoos verderop verhuisd om werk te vinden en toen is ons engeltje gestorven van gebrek is het gestorven vader maar
maar dat ge mogelijk al onder weg naar school het ontbijt was wat schraal uitgevallen vondt ge hebt opgegeten ook dit is niet alles
zouden die twee vroeg ik mij af ook bij mijn vroeggestorven ooms in den hemel zijn en zouden ze daar nu allen met elkaar omgaan zooals wij met elkander hier op aarde
de visschen en de vogelen ja de sterren des hemels en dan natuurlijk de mensch in alle mogelijke toestanden snoeperige zuigelingetjes in luiers
en ook om mijn broer niet te storen die het een geschikt oogenblik schijnt te vinden om met gloeiende bezieling de marseillaise in te zetten waarna trouwens alle bekende volksliederen hun beurt krijgen doch ik hoor tante heel wel want ik zit tusschen haar
en haar tweede man had een houten been gehad toen vielen alle buurvrouwen in o was het die en lieve deugd die menschen waren lang dood maar er was nog een zoon van over
die zich voor deze plechtige gelegenheid heeft voorzien van een onderlip haast tweemaal zoo hoog opgetrokken als gewoonlijk wel ik wist niet dat een mensch z diep zuchten kon over de verbastering van ons geslacht en vooral dat iemand
en onder verzekering van zijn leedwezen vergiffenis vroeg voor het vele verdriet dat hij zijn oom berokkend had aan juffrouw berebijt zond hij ten overvloede een gemakkelijken stoel
de kuiltjes in haar wangen glimlachten nog eenmaal en uit haar oogen straalde voor het laatst het vriendelijke licht van haar ziel zij zeide niets maar wij voelden het zij vergaf aan haar zuster al het verdriet dat zij van haar had ondervonden
en hoe zij toen ter goeder trouw tegelijk vroom en ondeugend was geweest dat maakte haar zacht in haar oordeel over het tegenstrijdige in ooms
met dit inschrift bescheiden maar waarachtig als de man zelf hij was groot van jillessen stond er niets in de courant
maar iets anders zij meende van een erwtenblazer ik denk er eerst over om een gezicht te zetten als van iemand wiens pleizier er al af is maar dat houd ik geen tien seconden vol
van iemand die haar niet had willen laten gaan doch mijnheer blik liet de ander niet aan het woord komen maar zoo mogelijk nog heftiger ging hij door ik zou u nooit geschreven hebben
en ik lag te krimpen als een afgestroopte paling in het zout daar heb je t nu al merkte moeder op je waart zoo blij dat de arme davidson dood is en nu gaf je wat als hij je nog eens helpen kon
waar hebben we anders een françois haverschmidt familie en kennissen vlag voor als wij ze niet eens uithangen zei mijn vader maar wanneer het dan regende of sneeuwde zuchtte moeder
want het duurde verbeeldde ik mij veel langer dan anders en toen wij dan eindelijk gedankt hadden was ik ook meteen weg en op straat ik meen wel dat ze mij de meid nog achternastuurden om mij terug te halen
dikwijls hadden zij er als kinderen naar staan kijken en nu gingen hun blikken langs de rij van lichten op den wal daar lag de plaats waar zij geboren werden
en help je dan je zus er heelemaal mee bovenop en de kameraad van je zus ook wie weet het was je maar vast zoover als die kinderen die ons daar voorbijgaan tusschen vader en moeder in
familie en kennissen de tandmeester ik heb hem gehaat
wist er raad op om dit gebrek aan voldoende inspanning van de jonge hersentjes behoorlijk aan te vullen vooreerst was hij met den meester overeengekomen dat frits en suze tusschen de schooltijden met strafwerk
dat hij weer in de handen van een diender gevallen was had ik een goed woord voor hem gedaan want ik had gemerkt dat het dezen keer stellig
dat er ook aan deze zijde van het gordijn komedie genoeg gespeeld wordt en ik zeg met neef liep het ook altoos maar even mooi af als in het prachtige stuk dat wij toen met hem gezien hebben prachtiger stuk denk ik niet dat ik ooit van mijn leven zien zal
en dat juffrouw pippeling in de deur stond want zonder zich om iemand te bekreunen drukten zijn lippen op het bleeke voorhoofd een kus en die kus was zoo hartelijk zoo liefdevol en zoo zalig
zij had geen vreemde romans genoeg gelezen om aan een revolver of zoo iets te denken maar zij stelde zich mijnheer blik voor die rood van drift op haar afkomt en haar toesnauwt wie heeft u het recht gegeven juffrouw pippeling om hier te komen in de kamer die ik voor best houd
tweede persoon niet onmogelijk in een scène z heftig als de acteurs en de actrices van het hollandsch tooneel die het ijselijkst weten tanden te knersen met de oogen te rollen te schuimbekken te gillen en te brullen
geen liefderijk god wraakt hun klachten hij weet straks zullen zij tot hem wederkeeren met stille gebeden met heilige geloften
die van hun kettingen dreigen te springen zoo gaan ze aan en kleine keffertjes die uw rijtuig een eind weegs naloopen tot de koetsier een slag naar hen doet als wanneer ze blijven staan maar
het gedicht is trouwens zooals de meeste zangen der oudheid geheel verloren geraakt maar de ader vloeide nu eenmaal
toen zij tegen mijn neef kees die bij mijn broertje op visite was en begon te vechten zeide jij slacht de klok wat die speelt ook eerst en dan gaat-ie slaan
en zoolang ze leven zullen ze denken aan die avonden als mijntje aan het bakken geweest is en mee françois haverschmidt familie en kennissen binnen komt zitten met een hooge kleur van het heete vuur
en ze leest met onze dochter want die kan heusch al wat lezen ze lezen dan met haar beiden die allervermakelijkste geschiedenis van den tijger en de ton waarom ik als ik baas was jan goeverneur ridder van de eikekroon zou maken en onderwijl
door hem onder den invloed van een merkwaardig voorgevoel eerst kort voor zijn afsterven ontworpen daarbij werden aanzienlijke legaten vrij van successierechten aan allerlei weldadige en geleerde instellingen vermaakt
maar zij was gezond van hart en daar mankeerde het tante mientje juist aan die haar inhoud deugde niet en zoo kwam het dat zij zelden of nooit eens recht opgeruimd en vriendelijk was
bij den haard deed met bello aan zijn voeten en twee of drie van ons op de knieën en moeder zelfs had neef nooit met haar oogen gezien maar hij had met vader
maar daar bleef het niet bij het duurde niet lang of de lucht was vol onbestemde geruchten van eerebogen die er zouden komen en de teekenmeester sloot zette geheimzinnige gezichten
was het bellen geweest van menschen die visites kwamen maken en van kaartjes die bezorgd werden maar er zat een doek om de bel voor mijn moeder die het vreeslijk in haar hoofd had en vrouw koelewijn was in françois haverschmidt familie en kennissen de mangelkamer om op de bel te letten en open te doen
maar het leek wel of hij schrikte van zich zelven dat grove bitse woord tegen wien neen niet maar tegen buurman kiliaan en dàt terwijl hij dacht aan het verlies van haar die hem zoo teeder
kinderen dat heb ik al gezegd kon ze nog veel minder uitstaan zij mocht ze niet zien of luchten naar ik uit haar eigen mond heb
maar het zou mij niet verwonderen als die eerst een half uur later thuis gekomen is met de boodschap dat ik nergens te vinden was want overal stonden de buren in de deur met onthutste gezichten
schoolcommissie eenstemmig en plechtig hadden verklaard dat er nooit iets van hem terecht zou komen dat eigenste keesje vond ik nu terug en ik vond hem terug in den hemel
tijden waarin hij zijn meester geregeld op allerlei manier om den tuin leidde dan praatte hij oom naar den mond maar veroorloofde zich ondertusschcn achter zijn rug ongeregeldheden van steeds bedenkelijker aard
terwijl anderen volhielden dat het een stuk was van een scheepsroeper van de vloot van piet hein als families met hare logé's deze zeldzaamheden gingen bewonderen
dat was ook al geen zoet kind maar flauw was het nog veel minder en dat heette het zoutvaatje en het was een erg roerig huishouden
zoo hard hij maar kan zoodat de buren er meteen van profiteeren want tante is erg doof of is het misschien zonde dat ik zoo iets zeggen durf nu ik kan het niet helpen
met een diepen zucht slofte zij en nu was het wel echt sloffen want zij had een gevoel of er lood in haar beenen zat den winkel door en de donkere straat op naar de
dan zou zij dat op bed zien te gebruiken kort daarop kwam oom jan en even na hem de dokter die zei dat het wel spoedig gedaan zou zijn en nu besloot oom jan françois haverschmidt familie en kennissen de stoute schoenen maar aan te trekken hij ging naar boven naar tante mientje
en de menschen die mij zagen zullen wel gedacht hebben wat of hèm mankeert maar dan wisten ze t niet o als ik nog aan die zalige bergen in het verschiet denk maar ik kon er toch niet op blijven staren
toen ging het witte gordijn weg en ik zag de zonnestralen die door het open venster vielen en in dien gouden gloed boog zich een schoone gestalte over mij heen
als we wisten dat daartoe besloten was in den hoogen raad waarvan vader het presidentschap bekleedde en moeder de volstrekte meerderheid der leden uitmaakte
hij was blijkbaar juist van buiten gekomen en hals over hoofd in de veeren gedoken herhaling van vroegere geweldige tooneelen
als hij dan uit de kerk kwam sloot hij zich met de pokdalige juffrouw die de huishouding waarnam en bij die gelegenheid haar statigste muts droeg en met de beide kinderen in een binnenkamer op waar de gordijnen neergelaten waren
daarop vermaande zij ons niet bedroefd te zijn helaas wij konden het niet laten wij snikten zoo dat wij de kamer uit moesten
later sprak hij uit zijn eigen altoos van juffrouw suze wat men mogelijk nog niet achter zoo'n pomper zou gezocht hebben nu dat suze bij hen op de kamer geweest was
het bleek dat zij bepaald de beschermelinge was geworden van haar vriendinnetjes mama een zomer volgde waarin zij met de geheele familie naar buiten mocht twee maanden lang
trakteerde ons gedurig op warme koemelk eens zelfs op spekpannekoek en de deurwachter klokkeluier was assistent tuinman en stalknecht van mijn grootvader dus ook een intiem vriend van me
kom kom mensch hernam mijn vader dan je moet wat voor oranje overhebben nu ze had er ook wel wat voor over heb ik haar niet met mijn eigen oogen gezien zittende in de komedie toen de koning bij ons in de stad was
en de jood gaf er hem vijf centen voor en keesje trakteerde zich bij de oliekoekenvrouw nu dat keesje van wien de dikke notaris en de nog dikker president van het burgerlijk armbestuur en de boven alles dikke voorzitter van de plaatselijke
placht aan te zetten vlijmscherp geslepen worden zijn pistool werd met kruit en hagel voorzien de paarden werden gezadeld de paarden ja want nu was oom zoo goed niet of hij moest mee waarheen riep
nu als dominee fabius mijn vader een voorstelling geeft van de walvischvangst dan zitten wij allen naar hem te luisteren met ingehouden adem mijn moeder ook
rijken en armen maar daar waren er ook een paar die voelden zich zoo diep diep ongelukkig als een paar menschen zich maar voelen kunnen niet dat het geen fraaie kamer was waar zij in zaten
zij had zich inwendig bezeerd en al spoedig was er koorts bijgekomen tusschenbeiden was zij geheel weg geweest maar dat was nu over zij wist nu heel goed wat men tegen haar zei verzekerde nicht verboon die ik met
ik zou voor niemand liever dan voor haar mijn hart hebben uitgestort nu ben ik blij dat ik het ten minste voor tante bet heb kunnen doen geen moeder had mij trouwens beter kunnen begrijpen en beter
zou haast zeggen ze houdt er in het geheel geen gevoel op na want verbeeld je toen nicht verboon laatst die groote kinderpartij gaf daar waren er ver over de zestig gevraagd
en zijn omtrek liet zich nog nauwkeurig nagaan op het daaromheen gelerwit van den wand toen was ik wezenlijk in een stemming om mij met hem te verzoenen
mijn moeder en mijn vader ook zijn heengegaan naar mijn broertje en nog menig ander dien ik later liefkreeg is hen gevolgd op de donkere reis
en in plaats van zich nu door zulke hartetaal te laten vermurwen was frits zich als een bezetene gaan aanstellen en had den kostelijken brief in honderd stukken gescheurd anders geheel onvatbaar voor betere aandoening
die onbetamelijke en ongevoelige praat werd met verdiende minachting aangehoord toch had de jonge spotter de voldoening toen hij een jaar later met de diligence naar zijn nieuwen zetel vertrok
wat zou hij nu beginnen oom gijs had zijn hand van hem afgetrokken doch de vraag was of hij daar veel bij verloor te meer omdat suze niet stil had gezeten
grootmoeder was verbazend thuis in vader cats en bracht overal rijmpjes bij te pas uit dat boek ook bij ons in hooge eere om de mooie prenten die er in stonden dat grootmoeder
in tijd van nood de gewone burgerwacht te hulp te snellen dat denkbeeld kreeg een begin van uitvoering om en bij de twintig burgers zoo noemden ze toen iedereen of hij burgemeester was of
toch blijf ik zeggen ik voel mij niet verlaten soms alleen soms bekruipt mij nog die namelooze ontzetting ach de dood van mijn broertje is niet het laatste raadsel geweest dat ik vruchteloos poogde te ontcijferen dat onschuldige dat lieftallige gezichtje
een ander beeld voor in de plaats schooner gelaat ken ik in de wereld niet het zijn de trekken van mijn beste moeder en zij ziet mij aan zooals zij mij aanzag op dien morgen toen ik ontwaakte uit een langen
als men den docent daar in de deur plotseling rechtsomkeert zag maken zou men geneigd zijn om het k te meenen nu staat hij opnieuw in de mist er blijft hem niets anders over dan maar weer naar huis te gaan
en dat vermeerderde dan ook wel het getal zijner klanten ja misschien zou hij door zijn eerlijkheid een voornaam schoenmaker geworden zijn als françois haverschmidt familie en kennissen hij maar in staat was geweest even fijn te werken als degelijk en als hij middelen had bezeten
zij stond naast tante lenemie en het spel moet wel wezenlijk mooi zijn geweest want tante verzuimde er over te klagen dat het zoo tochtte
toen vooral had de optocht niets plechtigs en ik gierde het uit hoewel ik nu vind dat het niet te pas kwam neen het kwam niet te pas en geen week later
met een koperen punt en dat verhoogde het plechtige van de beweging die zij maakte niet misschien was het maar gelukkig dat geen mensch er iets van zag doch zoo ouderwetsch als zij was voor het oog dat zij daarboven zocht een oog dat het hart aanziet liep juffrouw pippeling
hij was dus ongetrouwd gebleven maar een lijkzang had hij nooit gemaakt want hij was geen groot man dat was van daveren wel
op een goeden dag verhuizen wij en dat werd tijd ook want op een paar kamers na was alles bij ons geheel onttakeld en onbewoonbaar geworden en wij zijn wezenlijk blij als wij goed en wel op ons kleine bovenhuis zitten
het groote licht is in een zee van gloed en kleuren ter ruste gegaan en terwijl de volle maan alles met haar zilveren stralen overgiet
heel mooi weer dat herinner ik mij nog en het gaf een wonderlijken indruk dat in de huiskamer die voor op de straat uitzag de blinden toe waren maar de françois haverschmidt familie en kennissen blinden hadden openingen van boven in het fatsoen van een
mijner jeugd en evenwel ach onder het voortmijmeren kwam mijn treurigheid een oogenblik door vroolijke herinneringen op den achtergrond gedrongen vannieuws bij mij boven ik zag mijn eigen woonvertrek zooals het nu is
en zelfs op zondag konden zij niet geheel stilstaan hoewel dat laatste de schaduwkant was van de zaak vond oom gijs die er op gesteld bleek om den dag des heeren te heiligen
dat het pure heldenmoed van hem was dat hij er zoo op losstormde dan of het ook al bij ongeluk kwam en dat het alleen aan de voortvarendheid van de paarden lag hoe het zij het heele troepje was in een ommezien aan den anderen kant van de stadsgracht en de boeren toch al onthutst
wat ik niet gewend ben en van thee zetten heb ik geen verstand want dat doet bet altoos en aan de meid dat akelige schepsel wou ik het niet vragen zoodat ik compleet vaatwater dronk achterna hoorde ik dat françois haverschmidt familie en kennissen bet midden tusschen de kinderen gezeten heeft
op den toon eener tot het hoogste punt opgevoerde verbazing hoe mijnheer een boekwinkel en het boek dèr boeken niet voorradig
één enkele blik in den winkel had de juffrouw overtuigd niet alleen dat de boekverkooper niet achter de toonbank was maar ook dat hij zich nergens anders kon bevinden dan in de gevreesde binnenkamer waarvan het raam tegen alle gewoonte helder verlicht was
doch die zag tante niet wanneer plotseling de boeken van tafel moesten om plaats te maken voor de wasch jammer maar dat dit alles wel eens wat hardhandig in zijn werk ging want zoo kwam het dat vader swart de goede bedoeling niet steeds waardeerde
den volgenden avond na afloop van de preek over den engelenzang speelde kiliaan op het orgel de menschen bleven opgetogen staan luisteren nooit had de organist zoo prachtig gespeeld eéne was er die het dieper dan allen voelde
of dàt nu christelijke liefde was om aan zulke arme weduwen als de meeste stovenzetsters waren haar brood te ontnemen
en de laatste berichten die zij van hem heeft zijn dat hij met de wilden het binnenland ingegaan is om menscheneter te worden en dat is net iets voor hèm geweest meent vrouw haak de kleinen zijn dol op haar
als hij les kwam geven aan mijn zusters en eindelijk barst de bom en het komt uit dat wij een groot chassinet krijgen boven de voordeur en er zal geïllumineerd worden
dat ik dit niet reeds van het eerste begin af bedacht had en vooral waarom vader er nog met geen enkel woord van had gesproken moeder kreeg ik in die dagen niet te zien zij lag nog altoos met een harde koorts te bed en de dokter had verboden mij bij haar te laten wat de meiden aangaat
mijn gebedje opzeggen dat kon ik vooreerst toch nog niet een dag ging voorbij ook een nacht de eerste dien mijn broertje buiten op de begraafplaats sliep midden in dien nacht werd ik wakker en richtte mij op om door het venster te zien wat voor weer het was
en bij geen van die allen die daar voortstoomen komt de gedachte ook maar even op dat beneden hen eenmaal een huis was en dat er françois haverschmidt familie en kennissen binnen in dat huis harten klopten
waartoe ten laatste zelfs tante zich laat overhalen maar om spoedig met een mensch wat ben ik begonnen hijgend en blazend aan de helling van een heuveltje
toen dacht ik dat ze wat zei van engelen die gevallen waren maar ik kon het niet goed verstaan omdat mossel er net weer zoo nijdig op lossloeg doch op het portaaltje boven aan de trap pakte mijntje mij nog eens om den hals en kuste mij
dat als ik plan had om den volgenden morgen vroeg op te staan en met een paar vriendjes een groote wandeling te doen of als aan mij beloofd was dat ik mee uit rijden zou
en hij was een groot man eigenlijk gezegd was de man in de kelder maar een schoenfrançois haverschmidt familie en kennissen lapper maar omdat hij wel eens voor een oude juffrouw of voor een keukenmeid uit de buurt werkelijk nieuwe schoenen maakte of ten minste gemaakt had
wat was ik in dien tijd nog royaal dat en zooveel meer zie ik maar vooral zie ik mijn beste wijfje stralende van liefde en geluk
en de patroon met zijn bediende snellen de deur uit een oogenblik later daar galoppeert de troep naar de poort mijn oom klam van de benauwdheid dat hij van het paard zal vallen en zich dan misschien ook nog snijden
en dan deze er bij dat maakt haast vier gulden en als jans groot wordt dan koopt zij voor al het opgespaarde geld een naaimachine want dienen
en wortels die met koevoeten moesten worden gelicht of die met nijptangen werden gekraakt dit is zeker arendje was eerst ontoonbaar zoo'n dikke koon had zij en zoo'n berg watten en doeken lag over die koon
de koetsier blies in de trompet en zoo reed neef onder muziek het lieve vaderland uit hij bracht het hoorde men later tot antwerpen
dat in den zomer louter weeke modder bevatte die eindelooze schuttingen met perziken abrikozen en morellen de verboden boomen van het paradijs
die drie waren nu zeker bij elkander en bij alle lieve menschen die ooit op aarde geleefd hadden en die nu daar boven leefden in den hemel
midden in het verhaal als onze wangen gloeiden van opgetogenheid en als er zich ook op de hare een wonderlijk blosje begon af te teekenen de zachte doch met dat al onverbiddelijke vermaning om het er voor dezen keer bij te laten
dit laatste is een woordspeling van oom jan die een halfbroer was van de tantes maar oom jan had een hekel aan tante mientje en ik heb tante bet hooren zeggen dat hij er niets van wist
en gij kunt er de kruidnagelen uit proeven mistige decemberavond wat al vreugde bergt gij in uw neveligen schoot omhulde uw donkerheid maar louter schuldelooze vroolijkheid doch we weten het helaas de kroegen en
men had er mij wonderen van verteld ook hoe de neefjes daar een ezelwagen hadden waar wij alle dagen mee uit rijden zouden
hij weende als een kind toen blikte hij op naar den hemel de duivel in zijn binnenste was overwonnen ik zal mijn best doen suze god hoort het mij zeggen ik zal mijn best doen
nu doet hij den ganschen dag niets dan kuchen en als we nog eens een singeltje omwandelen dan is hij meteen doodaf het leven geeft toch welbezien niet veel
daarom liet hij er niets van blijken aan suze die hem overigens trouw ter zijde stond en terwijl zij met hun kerkboekjes onder haar manteltje de wacht hield in haar onnoozelheid wel eens een gebedje deed
en het huis van onzen grooten man passeerden dan was het altoos vast en hier woont nu van daveren en dan vroegen de logé's nooit wie is dat want allen kenden zijn naam en het zou gebrek aan opvoeding verraden hebben
zij leed zelfs aan vlagen van groote prikkelbaarheid bij name kon zij niet best uitstaan dat iemand haar de wet wilde stellen in huis en was zoo iemand een slordige meid wat nog al eens scheen voor te komen
en beproeven ons een minder eenzijdig oordeel te vormen dan waartoe wij misschien geraken zouden als wij enkel den loop van zijn overpeinzingen bleven volgen
dan kon het niet lang meer duren de politie plagen dat ging goed maar de politie moest het winnen en vooral majoor zoetjes als die viel wat stond er dan nog vast ik kreeg een onverschillig gevoel
maar dat moet ieder zelf weten als ze niet rondkomen behoeven ze bij mij niet aan te kloppen laten ze dat maar bij bet doen
dat dit er het aardige van is dat het zoo weinig beteekende en dat het mij nu toch na zoovele jaren nog pleizier doet het mij te herinneren zeker is het dikwijls genoeg gezegd om kleinigheidjes niet over het hoofd te zien
natuurlijk had er een verzuim plaats gegrepen maar of het aan deze zijde begaan werd dan wel van den anderen kant daarover hebben de advocaten van de beide partijen lang gepleit en over en weer hebben zij er een aardig sommetje aan verdiend
och wat zal hij het daar vervelend vinden het boek alle lust ontbreekt hem voor het oogenblik om er weer mee te beginnen was sophie er maar
er door dezen en genen een liedje aangeheven tot wij allengs allen jong en oud wat wij aan zangstukjes geleerd hebben op de school of wat er aan welluidende deuntjes elders door ons werd opgevangen zoo goed en zoo kwaad wij kunnen
want hij was gezien zittende in een soort van kooi achter tralies en om hem heen was het alles geld en bankpapier ja vlak voor neefs venster lagen het zilver en het goud
waar de dood hun uit tegenbraakt door den mond van kanonnen die bij de minste aanraking allesvernielende erwtjes uitblazen maar uw oog wendt zich misschien reeds af om met grooter welgevallen te rusten
daarvoor mocht hij zich dan nu ook verheugen in mijn grenzenloos vertrouwen op zijn bekwaamheden eer moeder nog wist waar ik gebleven was bevond ik mij al op de trap van den dokter
het uur zouden hebben gezegend toen de moker het tooneel ging verwoesten van hun bijna vijftigjarig huwelijksgeluk van mijn vader
welke juffrouw van oordeel was dat zij op staanden voet naar bed moesten waar zij trouwens niemendal tegen hadden naast elkaar onder de dekens lagen
het was zeker mogelijk dat zij nog zaliger werden maar nu reeds voelden zij zich onuitsprekelijk gelukkig en dat kon ook wel niet anders
hoewel het dan toch maar tranen van vreugde geweest waren want ik had hetzelfde gevoel als toen ik voor het eerst na een lange afwezigheid terugkeerde naar mijn ouders huis en ik was dof en slaperig geworden van het rijden in den benauwden
en hij zong hij zong mijn god t was of het beestje wist hoe goed gij zijt zoo jubelde het uit volle keel en ik wou ook mee gaan jubelen maar in plaats van dat schoten mij de tranen in de oogen
doch in elk geval en wie of het dan was jan en ik zagen hem duidelijk zooals hij daar achter zoo'n scherm ergens naar tuurde met voor ieder oog een verrekijkertje en ik denk voor het naast dat hij k verdwaald was
waaraan hij zich niet kon onderwerpen zoodat de belooning en een goed deel van den roem hem ontgingen toen was hij bitter geweest doch zij had hem gekust
die heeft laatst nog met haar gewalst op haar zusters bruiloft ik meen niet den baron maar den palfrenier nu wat kleine jans betreft al kon ze nauwelijks voort op haar arme kromgetrokken voetjes
en die vindt het nu een geschikte gelegenheid om van zich zelf te vallen maar ik houd mij goed want alles wel bezien is het toch nog al voornaam om er bij te wezen en ik lees het dunkt mij al in de vaderlandsche geschiedenis nu wel niet dat van
als het avondje van sinterklaas komt maar het weet toch niet den bijval te verwerven dien het lieve sterretje zie ik u blinkende staan zelfs na nog een tweede uitvoering mag behalen dit laatste is dan ook volkomen van toepassing
juffrouw lenemie staat al met een groot glas brandewijn in de hand en dat doet den klappertandenden broer goed om kort te gaan iedereen helpt mee om te maken dat mijnheer swart zoo gauw mogelijk van buiten
en haar nu troostelooze gade sloot zich na de begrafenis ettelijke dagen in zijn studeervertrek op reeds hoopte men dat hij een nieuwen lijkzang zou uitgeven
in geduld wie kon zoo blijmoedig de wreedste ontberingen dragen wie nog zooveel om anderen denken en voor anderen doen als gij ook toen uw laatste krachten met elken dag sneller afnamen
en de witte muren van oom janus zijn huis ontdekt had en oom die op de bank zit vr het huis en hij leest tante de advertenties uit de krant voor
een met gekleurde en een met ongekleurde griffels en daar mochten zij dan zelf hun gading uitzoeken mits zij oppasten dat zij niets braken
op de vooruitstekende brekers staan visschers die netten vol glinsterende geep aan den wal halen of er zijn mannen en jongens die hengelen naar pieterman en als zij er een hebben opgehaald dan slingeren zij hem tegen de steenen
en des zondags bij mooi weer staat het er vol van rijtuigen want dan komen er van wijd en zijd zich overtuigen dat er in het logement achter den boom nog een goede kelder is
helaas toen de gelegenheid zich opdeed hoe was alles toen veranderd als een loopend vuurtje ging het door de stad frits is opgepakt
der een dienst mee kon doen en nooit was ze zoo gelukkig als wanneer haar krachten haar toelieten en zij niets beters te doen vond dan om met ons kleinen een rustig spelletje te spelen of ons sprookjes te vertellen
zware lange vrachtkarren stapvoets voortgetrokken door één paard met bellen aan zijn tuig ze komen heelemaal uit duitschland evenals die grasmaaiers die zijn ook van ver de grenzen wat je niet al ziet als je zoo uit rijden bent boerderijen met hofhonden
liep mank over twee kanten maar ge moet niet vergeten dat tante mientje een ongelukkig françois haverschmidt familie en kennissen humeur had en als zij daardoor geplaagd werd het niet best laten kon alles te zeggen wat haar voor den mond kwam
zei ik nadat ik hem verteld had wie ik was u weet wel dat mijn broertje verdronken is verleden zaterdag en dat ze hem gistermorgen begraven hebben
nog zie ik hoe de dominee mij de deur uitlaat met de hartelijke complimenten aan papa en als ik weer eens wat te vragen had moest ik maar gerust bij hem aankomen en hij hoopte mama spoedig eens op te zoeken en dan ga ik het bordes af
mij zelven besloten had om een dominee te gaan raadplegen was mijn keuze daarom aanstonds op dominee gravius gevallen daar stond ik nu met een kloppend hart in zijn voorkamer en de dominee gaf mij de hand en vroeg mij wat boodschap ik voor hem had
de persoon tot wie tante mientje deze woorden richtte ik zat ondertusschen aan mijn thema's voor school en hoorde mij de ooren uit het hoofd want die buitenpartij lachte mij wel aan
evenmin als van de pijn die zij in den rug kon hebben van het trappenklimmen dat ik daarvan weet is alleen door den dokter die het en niet dan na veel vragen
op den bewusten donderdagavond in den aanhef van dit verhaal het was vijf uur de kerkklok luide of zou beginnen te luien en juffrouw
dit alles en zooveel meer is het werk van u weldoener mijner jeugd edele davidson wiens dood ik in mijn verblinding gezegend heb
er was een buitengewone gloed in die oogen weer vertoonde haar gelaat iets van den ouden vriendelijken glimlach toen noemde zij onze namen en zei dat zij naar den hemel ging en dat geloof ik ook wel maar ik weende toch bitter en mijn broertje evenzoo
oom gijs had hun nog wel wat meer kunnen vertellen maar hij vond het zeker niet noodig dat kinderen zulke dingen al weten namelijk dat hij er volstrekt geen schade bij zou lijden
en dan vader en moeder beiden weinige weken na elkander och toen de een het huis was uitgedragen had de ander geen rust françois haverschmidt familie en kennissen voordat ze weer bij elkaar waren in de eeuwige woning
maar men kreeg een onweerstaanbaren lust om naar hem toe te loopen en hem te pakken en te kussen op dat mondje dat zoo verrukkelijk kweelen kon ik had des vrijdagsavonds dus wel degelijk voor mijn broertje gebeden
wij zagen hem ten minste niet terug doch van tijd tot tijd kreeg moeder een brief van hem en dat waren brieven waar wel vijf lakken op zaten
dat ze niet meer noodig was in mijnheer blik zijn binnenkamer stilletjes weer bij haar steile trap opklom en hoe zij op haar kamer gekomen de paraplu
en het is wezenlijk aandoenlijk om te zien op hoe gelijken voet hij zich weet te plaatsen hij de voorname mijnheer lid van den raad en weet ik wat al niet meer met een dronken aschboer die in een aanval van royaalheid den halven inhoud van het vuilnisvat
behalve op zaterdag want dan duurde het maar drie uurtjes doch oom gijs die tot merg en been doordrongen was van de waarheid dat ledigheid des duivels oorkussen is
of wij braaf ons best deden om wat te worden in de wereld en wàt of wij dachten te worden en ik bekende hem eerlijk dat ik er eerst zwaar over gedacht had om te zien
hij naast den engelschen haard werktuigelijk bij tusschenpoozen in de lustig brandende kolen pokende en dan weer in het vuur starende doch zonder oog voor de wonderlijke altoos wisselende gedaanten van de vlam en zij bij de tafel met de beide ellebogen op het gebloemde kleed
kreeg zij een zilveren medaille van het nut maar er waren die het er voor hielden dat tante bet er ook wel een had mogen hebben wat ik niet tegenspreken zal als het ten minste om de verdienste te doen was van het lang bij malkaar blijven want
zonder dat zij iets van hém zien zooals men hun verzekerd heeft op het kamertje van vader heeft men uitzicht over de geheele ree
juffrouw pippeling gaat nog geregeld alle donderdagavonden en bovendien dat spreekt zondags tweemaal naar de kerk
als gij maar een ander leven woudt beginnen en zien om een fatsoenlijk en nuttig mensch te worden in de maatschappij laat mij gaan suze
en toen zei ik nu moet het maar wezen ook en och wat zijn louise en ik vaak gaan staan nu eens op dit en dan weer op dat punt van de kamer en overal vonden wij dat het kastje de kamer zoo goed
en daarbij kon oom als hij binnen was best zien om zijn pijp te rooken of nu en dan onder de voorbijgangers iemand op te merken waaraan hij een hekel had en tegen wien hij graag eens zijn gal mocht uitspuwen
kon men hem ook wel een schoenmakertje heeten de man zelf was anders in het geheel niet ijverzuchtig op dien titel op het kleine bordje
dat wisten zij natuurlijk veel minder hoewel zij vonden dat zij nog al knap waren en vooral was er één onder hen die hield zich voor een buitengewonen piet
waarschijnlijk had ik reeds als kleine jongen het ongenoegen van de geheimzinnige machine gaande gemaakt door met mijn ongewijde handen
en zijn godsdienstige begrippen waren de hare niet doch zij kon niet gelooven wat frits volhield dat oom gijs een doortrapte huichelaar was
de meerschuimer was uitgegaan en op den drempel van de kamer stond lenemie die haar broer verschrikte met de boodschap dat als hij niet dadelijk koffie kwam drinken hij het ook wel heelemaal kon laten
zeker omdat het gezicht op de zwarte fabriek hun te veel verstrooiing of hem te groote ergernis zou geven en dan las hij met een vreemden galm uit een boek voor over de geduchte oordeelen die er te wachten waren
dat was nu een heel onbetamelijke uitdrukking en de meesterknecht vroeg den ander dan ook of hij soms gedaan wou krijgen
kettingen gemaakt van paardenbloemstelen en prachtige ruikers geplukt tot wij al die schatten weggooien om een eekhoorn meester te worden die bij een loodrechten boom opklautert
en mocht een oogenblik om mij henen zien in de wereld daarboven doch straks dan moest ik weer terug naar de aarde want ik had nog veel te leeren en nog veel meer mijn best te doen zou ik eens voorgoed in den hemel komen
wie had het huishouden moeten naloopen ingeval tante bet zich ook zoo naar gevoeld had haar beenen waren wel niet te best dat behoefde zij niet te zeggen en ze zei er dan ook niets van
hij zegt dat de tweede druk zoo goed als uitverkocht is dus die leelijke recensie heeft dan toch geen kwaad gedaan poef een baas van een
die omhoogstijgen met een gejubel waar u het hart van opengaat of zelfs nog een enkelen nachtegaal die ginds in het zware eikenhout verscholen zijn afscheidsconcert geeft voordat de langste dag komt terwijl de vinken slaan alsof ze zeggen willen
ik heb het gedroomd en ik zou toch ook niet weten wat voor kwaad er in stak want oom janus was volstrekt niet een om niet op zijn plaats te zijn in den hemel en tante zoo doof als ze was die was op aarde al een engel