AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zij werden voor den nacht in een lang vertrek gebracht waar nog vele andere mannen van allerlei ouderdom grootte en tinten van kleur verzameld waren en waar men het schaterende gelach eener gedachtenlooze vroolijkheid hoorde
allen verlangende de eerste te zijn om den vreemden meester zijn ongeluk aan te kondigen hij zal razend worden dat geloof ik vast zeide andy
daar is niet aan te twijfelen ik houd veel van u en schaam mij geheel niet om een idee van u over te nemen wij moeten op niemand laag neerzien andy omdat de knapste van ons wel eens struikelen kan
deze twee die wij suze en emmeline zullen noemen waren lijfbedienden van een zachtaardige en godvruchtige dame te nieuw orleans geweest door wie zij zorgvuldig onderwezen en godsdienstig opgeleid waren
nam daaruit een oud muziekboek welks bladen geel van ouderdom waren en zag het door dit was een boek van mijne moeder zeide hij tot
en gemeenlijk genoemd wordt te weten aan welken kant het brood geboterd is sam dacht dus ernstig na en trok daarbij zijn broek nog eens op
wees maar niet bang chloe ik zal wel voor de eer der familie zorgen antwoordde mevrouw shelby met een glimlach maar wanneer zoudt gij denken te gaan
zeg ons nu duidelijk sam hoe de zaak is afgeloopen zeide mr shelby waar is eliza als gij dit weet wel meester ik zag haar met mijne eigene oogen op het drijvende ijs overstappen
dan zullen wij hem eens laten opkijken he zullen we hem niet zoo laten eten dat hij het in geen veertien dagen te boven komt ja ja zeker zeide tante chloe opgetogen gij zult eens zien
het licht en al de andere schoonheden van het binnenplein en de zijden behangsels schilderijen kroonkandelaars het beeld en verguldwerk waardoor de vertrekken tot zalen van een tooverpaleis voor hem gemaakt werden
ik moet zeggen ik weet het niet zeide shelby als eens iemands zaken verkeerd gaan loopen schijnt er geen veranderen meer aan te zijn
slaakte een zucht en liet van aandoening het wit harer oogen zien o zeker tante chloe ik begrijp al mijne taart en koek voorrechten zeide george vraag tom lincoln maar
ik zal toch dien weg nemen zeide haley nu ik er aan denk geloof ik dat ik heb hooren zeggen dat die weg bij de beek en verderop afgeheind en gesloten is is het zoo niet andy
toms hart was vol en hij stortte het nu geheel uit in zijn gebed eén ding was duidelijk tom dacht wel dat er iemand was om hem te hooren
en tante chloe bedekte haar gezicht met haar geruiten voorschoot en begon in goeden ernst te snikken bidt voor degenen die u geweld aandoen
en de jongens zij zullen ook wel verkocht worden denk ik waarom niet als zij tot iets beginnen te deugen negers behoeven immers niets te houden
ik ook veel liever zeide jake gij ook niet andy andy haalde zijne schouders op ik ben blij dat de meester van morgen niet is heengegaan zooals hij voornemens was zeide tom
en zij sprong maar voort als een hert och wat kan die meid springen mevrouw shelby was stil en bleek van aandoening blijven zitten terwijl sam dit verhaalde god zij gedankt zij is dan niet dood zeide zij eindelijk
ik zou het zelve wel gedaan hebben maar mijne armen zijn zoo zwak kom voor geen tien duizend werelden missis zeide tom op vasten toon stilstaande en haar terughoudende terwijl zij hem wilde voorttrekken
mijne droefheid over eva en de vermoeienissen die ik voor dat lieve kind van mij heb gevergd hebben datgene doen ontwikkelen wat ik reeds lang vermoed had
loop heen ik geloof zeker dat gij ze er afgebroken hebt zeide zijne moeder o hij kan nog wel staan als hij maar vlak tegen den muur wordt gezet
ik moet u eerst verschooning verzoeken voor mijne ondeugende plagerijen gij zijt waarlijk zoo goed en braaf dat zij volstrekt niet te pas komen
smakelijke brokken ham goudkleurige maïskoek stukken pudding van allerlei fatsoen hoenderbouten vlerken en koppen alles lag daar in schilderachtige verwarring
wie hij was en in welke betrekking hij tot tom stond zij voelde dus terstond hare gerustheid sterker worden toen zij bevond dat hij evenals zij op de volgende boot wachtte
dat is nog veel mooier dan in de opera niet waar ja en hij zal ze mij leeren zanglessen zoo gij begint te vorderen ja hij zingt voor mij
het duurde weken en maanden dat tom in zijne ziel zoo in smart en duisternis worstelde hij dacht aan miss ophelia's brief aan zijne vrienden in kentucky en bad god ernstig om hem redding te zenden
en toen noemde hij mij zijn beschermengel en zeide dat ik zijn leven had gered wij hadden twee schoone kinderen het eerste was een jongen en wij noemden hem henry
st clare las het overluid dikwijls ophoudende om de aandoeningen te bekampen die door het aandoenlijke der geschiedenis werden opgewekt
met veel goedhartigheid en zachtaardigheid vereenigd geheel zijn voorkomen had iets deftigs alsof het hem niet aan gevoel van eigenwaarde ontbrak
en als ik toegeef zal ik er aan gewend raken en langzamerhand eveneens worden als zij
chloe het is nog vele honderden mijlen van hem af chloe's gezicht betrok maar laat dat u niet spijten dat gij daarheen gaat zal u toch dichter bij hem brengen
zij scheen waarlijk zooveel te meer van het kind te houden omdat het ziekelijk en lastig was en haar plaagde en zij veinsde dat maar niet neen zij huilde en werd er mager van alsof zij alles verloren had wat zij had
nadat zij verscheidene malen vruchteloos aan hare schel had getrokken shelby stond voor zijnen spiegel bezig met zijn scheermes aan te zetten
zijne verontwaardiging had doen gevoelen vervolgens had zij uit de gesprekken onder de negers die zij beluisterd had wanneer zij na het vallen van den nacht als spook rondzwierf opgemaakt
zie eens naar dat hoofd die hooge voorhoofden teekenen altijd schrandere negers van wien men alles gedaan kan krijgen dat heb ik opgemerkt
en hier is haar schrift kom eens zien dit heeft zij zelve gearrangeerd uit mozarts requiem ophelia kwam bij hem
en de handelaar lachte om zijne eigene aardigheid er was iets zoo origineels in deze redeneeringen over menschelijkheid dat shelby niet kon nalaten met hem mede te lachen
wel wie zou zulk een geluk verwacht hebben hoe vaart gij loker zeide haley naderkomende en reikte den groven man zijne hand voor den duivel haley hoe komt gij hier
dat weet ik niet mevrouw ik heb al vijfhonderd dollars hier verloren en kan er niet meer aan wagen wat kon zij anders van hem verwachten
gelijk hare vaste gewoonte was eer zij nog een woord over iets sprak terwijl eva door haar vader geroepen op zijne knie kwam zitten en hem een verslag van de preek gaf
o zij is welkom zeide marie en liet kwijnend haar hoofd op hare handen rusten ik denk dat zij wel iets ondervinden zal namelijk dat wij meesteressen hier eigenlijk de slavinnen zijn
want voor de poort der eeuwigheid drukken de zwarte hand en de blanke elkander als gelijken afgebroken en bij tusschenpoozen prevelde hij bij zichzelven recordare jesu
en die akelige gedachten weg te jagen zeide legree zette zijn hoed op ging naar de veranda en blies op een hoorn waarmede hij gewoon was zijne zwarte opzichters te roepen
maar ik heb mij geheel klaargemaakt kinderen het is alsof ik mijn pakje al gemaakt had en mijn hoed op zoo wachtende tot de postwagen langs komt en mij medeneemt naar huis
als eenige andere christelijke moeder had kunnen doen maar zij had geene hoop geene bescherming moeder ik denk dat het wel goed zou voldoen als gij eene plaats als keukenmeid kondt krijgen en ik als kamermeid of
en zeide hij niet gij moet eene ongemeene keukenmeid hebben mevrouw shelby o ik dacht dat ik barsten zou
hij achtte en beminde haar boven alle levende wezens maar hij zou hetzelfde tegen de maagd maria hebben gezegd als zij zijn regel in den weg gekomen was
wie was toch die ongemanierde kerel dien gij vandaag bij ons aan tafel hebt gebracht hij heet haley antwoordde shelby
och kom kom zeide st clare snel opstaande wat weet gij van ons hij zette zich voor de piano en begon een levendig stuk te spelen
en hij uit de schatkamer van vrede en vreugde waarmede hij boven hen begiftigd was iets verlangde mede te deelen tot verzachting hunner ellende het is waar de gelegenheden daartoe waren zeldzaam
ik heb wel meer van die streken gehoord als hij dat deed was het niet zeer politiek want hij zeide den heere tamelijk vrijpostig zijne meening over mij
het rijtuig springt met een schok weder op en nu gaan de achterwielen naar beneden en senator vrouw en kind stuiven naar de achterbank over zijne ellebogen drukken haar hoed ineen die door den laatsten schok is afgevlogen
ik wil zulke preeken niet hooren ik hoop dien mijnheer b nooit weder in onze kerk te hooren predikers kunnen misschien het kwaad niet stuiten kunnen het evenmin genezen als wij maar het verdedigen
ik zeide haar gisteren dat zij heur haren netjes en glad moest opmaken en ze niet zoo in krullen laten rondzwieren dat staat fatsoenlijk larie zeide de man kortaf
en dus andy laten wij nu in huis gaan mevrouw zal ons zeker dezen keer eens buitengemeen goed laten onthalen
was een afgeschoten kamertje van glasramen waarin st clare dikwijls zat te lezen en het was in dit vertrekje dat eva met topsy verdween wat gaat eva nu beginnen zeide st
de zoomen van hoeve bosch en plantsoen zweefden haar schemerend voorbij en steeds ging zij voort het eene gemeenzame voorwerp na het andere achter zich latende en toefde niet en rustte niet
hij kon het niet nalaten haar gedurig aan te zien aan de tafel of als zij in de deur van hare hut zat vond zij steeds de oogen des jonkmans op haar gevestigd
haley kwam weder aan de deur met de boeien in de hand luister eens mijnheer zeide george van den wagen stappende met een toon van meerderheid ik zal vader en moeder eens zeggen hoe gij oom tom behandelt
in de geheele wijde wereld was er niets dat hem zoozeer aan eva scheen te herinneren hij hield hem dus bestendig bij zich
hij bleef nog staren tot hij de hoefslagen niet meer hoorde het laatste geluid dat hem aan zijne oude woning herinnerde
haar knaapje was oud genoeg om naast haar te loopen en in een gewoon geval zou zij het slechts bij de hand hebben geleid maar nu deed de gedachte alleen om hem uit hare armen te laten haar huiveren
meester heeft gelijk volkomen gelijk het was leelijk van mij dat is niet anders en natuurlijk willen meester en mevrouw zulke dingen niet goedkeuren
hij heeft er verstand van zoo goed als ik die generaal weet ge elke taart heeft haar eisch jongeheer george maar het is niet iedereen die weet wat er de eisch van is
hebt gij niet gezegd dat uw naam harris was zeide simeon tot eliza weder binnenkomende rachel wierp snel een blik naar haren man terwijl eliza met bevende lippen ja antwoordde
emmeline was in hare kinderlijke eenvoudigheid eenigszins bevreesd voor cassy's sombere vlagen zij zag haar verbijsterd aan maar gaf geen antwoord
verkoos zij het niet wanneer ophelia na drie of vier dagen achtereen alles zorgvuldig te hebben nagezien zich verbeeldde dat topsy zich eindelijk hare manieren had aangewend en nu zonder toezicht haar gang kon gaan zoodat zij
schandelijk barbaarsch verfoeielijk zeide zij bij zich zelve terwijl zij naar de voorkamer ging
kwam het gevoel van zijnen vernederden verlaten hopeloozen toestand terug en hij sleet den dag treurig genoeg
het mandje naar zich toehalende als het in den loop der wereldsche zaken voor iemand noodig wordt twee of drie dozijn van zijne mede aardwormen in gevangenschap te houden vereischt een voegzaam ontzag voor de gevoelens der maatschappij
tom en miss ophelia alleen schenen nog eenige tegenwoordigheid van geest te bezitten want marie lag in een heftig
brengen alsof dat eene weldaad voor hem was zeker wij hebben eene geduchte goddeloosheid gedaan zeide sambo
vreeselijk was de ernst in haren blik en hare stem toen zij zoo sprak als het niet om u was kind zeide zij emmeline aanziende zou ik onder hen uitgaan
ik hoor u gaarne tom maar ga nu heen en laat mij alleen op een anderen tijd zal ik meer met u spreken tom verliet stilzwijgend het vertrek
en men zag witte strikken en zwarte strooken krip en dragers geheel in het zwart en er werden woorden uit den bijbel gelezen en gebeden gedaan
hij was buitensporig zwierig gekleed met een schitterend veelkleurig vest eene blauwe das met schreeuwend gele oogen bezaaid en met een winderigen strik opgeknoopt
hier breng ik u mijn dollar o ik zou er niet aan kunnen denken om dien aan te nemen zeide tom ontroerd dat nooit maar gij moet hem aannemen hervatte george ziehier
en onder het schreien het snikken en de vreugdekreten der aanwezigen overgaf velen echter drongen zich om hem heen en baden hem ernstig om hen niet weg te zenden
en allen zagen onwillekeurig elkander aan en hielden den adem in als om zich schrap te zetten tegen den storm die nu moest uitbarsten
waarom heb ik dat nooit vroeger gehoord zeide sambo maar ik geloof het ik kan het niet laten heere jezus wees ons genadig
en die in eene reeks van geheimzinnige onberekenbare waarde doet veranderen st clare wist dit wel en dikwijls had hij in een moedeloos uur die zachte kinderstem naar boven hooren roepen
en die in alle opzichten als beesten behandeld ook zoo nabij den rang van beesten waren gedaald als voor menschelijke wezens slechts mogelijk was
bedwelmend gevoel van hetgeen zij zelve waagde door het eenige tehuis te verlaten dat zij ooit gekend had en zich te onttrekken aan de bescherming eener vriendin
zij vatte slechts hare hand met een streelend liefkoozende beweging doe dat niet zeide cassy met eene poging om zich los te trekken gij zult nog maken dat ik u liefkrijg en ik wil nooit weder iets liefhebben
die woorden zijn goed genoeg zeide de vrouw wie zegt ze de heere antwoordde tom ik wenschte dat ik wist waar ik hem vinden kon hervatte de vrouw dan zou ik naar hem toegaan
en weer stil te laten heengaan ja zeker lieve dat zou voorthelpen zijn mevrouw bird was een blozend en zachtzinnig vrouwtje omtrent vier voet lang met zachte blauwe oogen
klonk door het eenzame gebouw en eindigde in een stuipachtig snikken zij wierp zich op den vloer en bleef daar liggen in een toestand alsof zij eene vlaag van vallende ziekte had
en ik ben zeker dat het op het eind goedkooper uitkomt en legree nam een teugje uit zijn glas
gij weet wel jongeheer george gij moogt u boven niemand verheffen op uwe voorrechten omdat al onze voorrechten ons gegeven zijn
de vorm van haar hoofd en de houding van haren hals was bijzonder edel en de lange bruine lokken die als eene wolk daaromheen zweefden en de schrandere ernstigheid harer donkerblauwe oogen alles
zoo zenuwachtig als ik ben brengt het minste mij van streek en eene vreemde helpster bij mij zou mij haast razend maken
de twee reusachtige negers grepen met eene valsche duivelachtige blijdschap in hun gezicht den armen tom aan
zij bromde slechts wat wierp haar hoofd in den nek en ging met buitengewone omslachtigheid en langzaamheid haar gang eene of andere bijzondere reden scheen tot eene algemeene verbeelding onder de bedienden aanleiding te hebben gegeven
hier is eene geheele klasse verdierlijkt onkundig traag koppig onhandelbaar zonder eenige beperkingen of bedingen onder de macht gesteld van menschen gelijk de meeste menschen in de wereld zijn
ja zeide de smid naar zijn gereedschap zoekende die plantages daar ginds zijn juist de plaats niet waar negers uit kentucky gaarne naar toe willen zij sterven daar tamelijk gauw niet waar
met een woesten en bitteren kreet bij het bed op den grond en bleef daar luid liggen schreien en kermen ophelia kwam haastig de kamer binnen en poogde haar te doen opstaan en zwijgen maar
rosa droop spoedig af en topsy kwam nader en legde haar offer aan den voet van het lijkje toen wierp zij zich plotseling
en zonder een woord verder gaf hij de vrouw een schop met zijnen zwaren schoen en tom een slag met de zweep dwars over het gezicht
kwam ze met een bons op den vloer neer en bleef staan met gevouwen handen en een gezicht dat eene schijnheilige ernstigheid en ootmoedigheid vertoonde
sally is nu al een heelen tijd onder mij geweest en het meeste doet zij haast evengoed als ik en als mevrouw mij dan wilde laten gaan zou ik helpen om het geld op te brengen
het is eene verduiveld leelijke lastige historie dat is maar zoo zeide hij eindelijk en begon weder aan de laars te trekken
maar hij verlangt er zeer naar en zijn meester had ze hem beloofd zeide ophelia ik wil wel gelooven dat hij ze verlangt zeide marie dat doen zij allen
zij plukte zeer snel en zeer zindelijk met een zoo trotsch gezicht alsof zij zoowel het werk als de vernedering van haren tegenwoordigen toestand verachtte
het was op zijn graf mijne vrienden dat ik mij voor god voornam dat ik nooit weder een slaaf in eigendom wilde houden als het mogelijk was hem vrij te maken
alleen de moeielijkheid om het zoo te schikken dat men beide zijden van het blad tegelijk kon zien verhinderde de uitvoering van dit voornemen
en door dezen met wangunstige oogen werd bespied hij had tom gekocht met het oogmerk om hem tot eene soort van opzichter te maken wien hij zijne zaken kon toevertrouwen wanneer hij zelf nu en dan afwezig moest zijn
de senator stapt wanhopig uit en voelt met de teenen naar iets om den voet op te zetten daar zakt zijn eene voet in eene onmetelijke diepte hij beproeft hem op te trekken
daar gij uw misstap schijnt te begrijpen kunt gij nu tante chloe gaan zeggen dat zij u wat van die ham kan geven die vandaag van het diner is overgebleven gij en andy moeten wel honger hebben
één persoon echter de eenige die eenig licht over de zaak had kunnen verspreiden hield zich geheel stil tante chloe namelijk de eerste keukenmeid
hij heeft hem toch niet verkocht ja dat heeft hij zeide haley wel waarlijk wie zou dat ooit gedacht hebben hervatte de smid
hoofdstuk vrijheid onverschillig met welke plechtigheden hij op het altaar der slavernij mag gewijd zijn
de vraag was onverwacht en trof eene versche wonde want het was pas eene maand geleden dat de lieveling der familie naar het graf was gebracht
hem aanziende met de nieuwsgierigheid waarmede een naturalist een zonderling dier beschouwt ja inderdaad
ik weet dat ik er genoeg zou kunnen krijgen en zoo zelve het geld verdienen gij zoudt u toch zoo niet willen vernederen emily
men praat van misbruiken der slavernij draaierij de zaak zelve is een gruwelijk misbruik
wij doen voor den heere wat wij voor zijne schepselen doen antwoordde tom dat is goede godgeleerdheid tom beter dan die dr c preekt dat durf ik beweren zeide
en daar is dan die lucy die leelijkste onwilligste meid van de plaats zeide sambo pas op sam ik zal haast gaan denken wat de reden is dat gij zulk een pik op lucy hebt
ik zou gaarne iets voor u doen zeide hij maar ik kan u nergens brengen het beste wat ik doen kan is u te zeggen dat gij daarheen gaat vervolgde hij naar een groot wit huis wijzende
zij die harteliefde en hartebloed verkoopen om uit hun eigen nood te geraken de heere zal hen bezoeken
over de leuning van een stoel hingen een paar grove maar helder schoone hemden zoo pas gestreken en tante chloe had een ander vr zich uitgespreid zorgvuldig streek zij alle zoomen en naden plat
waarover op eene allervreemdste manier als het ware een sluier van droevigen ernst en ootmoedigheid lag gespreid
wel denk er eens over zeide de handelaar kijk eens naar die beenen en wat een breede borst zoo sterk als een paard
maar die knappe kerels haten het als de pest er zit niets anders op dan ze te boeien zij hebben beenen en zullen ze ook gebruiken als ik mij niet vergis
maar op eens komt er een stampende stoot die allen doet opvliegen en even snel weder neervallen het rijtuig blijft staan en na veel opschudding van buiten vertoont cudjoe zich voor het portier
menschen zonder nadenken of zelfbeheersching die zelfs hun eigen welbegrepen belang niet in het oog houden want zoo is het met de grootste helft van t menschdom gesteld
in orde leeren brengen op eene manier waarop zelfs deze keurige dame niets kon aanmerken niemand kon beter het bed opmaken de kamer stoffen en alles ordelijker opruimen dan topsy wanneer zij dit verkoos maar zeer
ik heb altijd gevoeld dat het zoo was ik voelde het reeds als een kind en nog meer toen ik in de kerk was gekomen maar ik dacht dat ik het zou kunnen verbloemen en
om ze haren man als bewijzen van knapheid te laten zien en mevrouw shelby had zich gewillig naar den inval geschikt hij zal polly niet kennen dat zal mijn goede man niet
het is mij natuurlijk hetzelfde liet de handelaar hierop volgen ik breng ze even lief de rivier op als de rivier af als ik maar goede zaken maak
o waar zijn paul en silas o waar zijn paul en silas gegaan naar t schoone land dood zijn ze en in den hemel dood zijn ze en in den hemel gegaan naar t schoone land zingt maar voort arme zielen
gij begrijpt wel evangeline zeide hare moeder het is wel behoorlijk de bedienden altijd goed te behandelen maar het is niet voegzaam hen eveneens te behandelen
rukken zij ze niet los en verkoopen ze rukken zij niet man en vrouw van elkander vervolgde zij en begon te schreien
zij zette dus haar gezicht in de plooien eener stroeve neutraliteit haalde een begonnen kous uit haren zak die zij daar bewaarde als een specifiek middel tegen datgene wat volgens dr watts eene gewoonte van satan is
het geheele lichaam van dien armen man trilde bij deze woorden alsof gods vinger hem had aangeraakt en hij voelde in zijne ziel de kracht van duizend zielen
verleden zomer werd er aan de roode rivier eene meid aan mij verkocht met een kind dat er goed genoeg uitzag en oogen had zoo helder als die van u
ja eigenlijk die geheele hoek werden in zekere eere gehouden en zooveel mogelijk beveiligd voor strooptochten en aanvallen van het kleine goed
en dacht hij dat hij martelingen brandstapel dat hij alles zou kunnen doorstaan met het uitzicht op den hemel die nog maar ééne schrede van hem verwijderd was
en ik hoewel ik op den rand van het graf kwam ik bleef leven toen werd ik verkocht en ging van hand tot hand
was al die heerlijke liefde was al dat schoone geloof slechts een der altijd afwisselende verschijnselen van het menschelijk gevoel dat niets wezenlijks tot grondslag had en met den laatsten ademtocht werd
ik ben gewillig om te werken nacht en dag en zoolang er leven en adem in mij is maar dit kan ik niet denken dat goed is om te doen
misschien is dat de weg prevelde zij bij zich zelve maar voor hen die het hebben opgegeven voor hen is toch geene hoop
om haar beter te leeren ondanks zijne belofte kon st clare niet nalaten in deze vergissingen een ondeugend vermaak te stellen en somtijds topsy bij zich te roepen om haar in spijt van ophelia's
ik kan het zoo voor mij zien meester antwoordde tom ik wenschte dat ik uwe oogen had tom ik wenschte van onzen lieven heer dat meester ze had maar tom gij weet wel dat ik veel kundiger ben dan gij
als het namelijk echte waar is nu tom heeft de echte waar als ooit iemand ze had hervatte de ander
ja ziet ge andy mevrouw wil tijd winnen dat kan de domste wel zien ik zal eens een beetje voor haar winnen
o ja dat weet ik zeide eva treurig maar hebt gij dan geen broeder of zuster gehad of tante of
marie wier zenuwgestel door hare weekelijke levenswijs geheel was ondermijnd had niets om haar bij dien schok te ondersteunen
maar ik moet u zeggen ik heb eene drommelsche haast en wilde wel zoo spoedig mogelijk weten waar ik op aan kan zeide haley terwijl hij opstond en zijn jas aantrok
ik weet nog wel dat iedereen dat zeide heb ik niet en was ik niet achter de deur van de eetzaal dienzelfden dag en zag ik den generaal niet driemaal zijn bord geven om nog meer van diezelfde taart
maar nu ik zie dat ik in de handen van een yankee ben is er niets anders op dan maar toe te geven zeide st
hoe is het met u ruth zeide hij met warmte terwijl hij zijn breede palm openspreidde om haar mollig handje er in te leggen en hoe is het met john o john is wel en al de anderen ook antwoordde ruth
o goede heere zie toch neder geef mij de overwinning geef mij de overwinning over alles
o heere heere kermde hij hoe kan ik het opgeven het baat niet of gij den heere aanroept hij hoort nooit zeide de vrouw koud en stroef
evenwel was de kleine niet wat men een ernstig of zwaarmoedig kind had kunnen noemen integendeel
ja ik hoorde hem zeggen dat hij geene andere keus had dan tusschen deze twee te verkoopen of allen zoo hard drong hem die man
en toch was ik bang om hem iets te weigeren hij was zeer hard en streng voor de kinderen eliza was een vreesachtig dingetje
dat haar echtgenoot had aanbevolen zij bleef druk daarmede bezig tot de klok twaalf sloeg en zij het zachte geratel van wielen hoorde
en aan wie mevrouw lizzy haar mousselinen japon zou geven als zij haar nieuwe zijden had laten maken en hoe de jongeheer shelby een bruin veulen zou koopen dat de staatsie van het huishouden zou vergrooten
en als nu miss phelia zoo goed wilde zijn om er met mevrouw over te spreken zou zij er misschien wel mede willen laten voortgaan
alleen omdat zij altijd onvergenoegd zijn en alles verlangen wat zij niet hebben ik ben par principe altijd tegen het
wat is toch dat boek daar zeide de andere vrouw wel de bijbel wel wat is dat wat zegt ge hebt gij daar nooit van gehoord zeide de eerste vrouw
rosa was terstond uit het veld geslagen zij heeft het echte bloed der st clare's dat is duidelijk
ophelia wie ik ik moet bekennen dat ik lichtzinnig genoeg ben niet veel stichting te vinden in godsdienstige redeneeringen over zulke dingen
zij droomde van een schoon land een land van rust kwam het haar voor met groene kusten vermakelijke eilandjes en glinsterend water
en de nauwkeurigheid der vertaling maar voor den armen tom waren die woorden gelijk hij ze daar las juist wat hij noodig had zoo blijkbaar waar en goddelijk
eenvoudigen pot kan jenny koken en hare korenkoekjes zijn wel niet extra maar zij schikken zij schikken maar och kom eens hooger en wat kan zij dan
maar het is wel genoeg om iemand te doen vloeken zoo verwenscht heet dorcas nam eene deken van het bed legde het overige dek weder glad en stopte het in
mijnheers paard moet afgewreven worden zie maar hoe het zich bespat heeft en jerry loopt ook kreupel
dat hebt ge daar juist gedaan mijnheer zeide de handelaar omstandigheden zooals gij weet hebben mij gedwongen antwoordde shelby trotsch wel gij weet zij kunnen mij ook dwingen zeide de handelaar
dat is weer eene van hare kuren mammy is als al de rest allen maken zij zulk een beweging van wat pijn hier of daar maar daar geef ik nooit aan
zich wel had kunnen verbeelden dat zij een zwart kabouterkind uit een andere wereld voor zich had doch ophelia was noch bijgeloovig noch zenuwachtig maar wel voortvarend en tamelijk kort van stof
de zware wimpers lagen zacht op de reine wangen het hoofd was een weinigje op zijde gekeerd gelijk in een natuurlijken slaap
hoewel zijne naaste toehoorders lieden van zijne eigene kleur waren stonden niet zelden in het rond eenigen van blanker tint die lachende en wenkende luisterden waarop sam dan niet weinig trotsch was kortom
daar hebt gij een ernstige vraag opgeworpen die ik wel wenschte door u beantwoord te zien antwoordde
nadat hij hen met sterken drank had opgewonden met hen te laten zingen dansen of vechten naarmate hij lust had het was tusschen één en twee uren in den nacht toen cassy van haar liefderijk bezoek bij tom terugkwam
geroepen tot de doornenkroon de geeselroede het bloedig zweet en het kruis van smarte dit zal uwe overwinning zijn
om daar de algemeene verkooping af te wachten terwijl zij nu in het maanlicht dat door het getraliede venster sluipt schemerachtig zichtbaar zijn kunnen wij naar haar gesprek luisteren
men voege hierbij het verschrikkelijke waarmede de onkunde het onbekende bekleedt en bovenal dat naar het zuiden verkocht te worden den neger van zijne kindsheid af als de strengste straf wordt voorgehouden
zoo maakt st clare het altijd zeide de eerste en nam met een tamelijk driftigen zwaai haar zakdoek van haar gezicht toen de misdadiger wiens hart zij wilde roeren buiten de deur was
zoo heeft hij zich in het hoofd gezet dat er wat er ook gebeuren mag geen slag in huis mag gegeven worden behalve door mij of door hem
doe dus wat gij wilt gij kunt mij niet schaden niet zeide legree smalende dat zullen wij eens zien hier gij sambo en quimbo geef dien hond zulk een pak dat hij in geene maand te boven is
om alle deelen van het huis heen liep een breede veranda van twee verdiepingen waarop al de buitendeuren uitkwamen de benedenste dezer galerijen hadden gemetselde steenen pilaren
dat kan ik niet wegredeneeren hier andy gij neger maak wat haast riep sam breng de paarden naar den stal
en de deuren en venters der ruime voorkamer stonden alle open om ieder zwervend koeltje dat zoo goed mocht willen zijn om binnen te komen den vrijen toegang te laten
en hoorde legree toornig antwoorden gij moogt uw mond houden ik zal doen wat ik verkies of het u aanstaat of niet
beiden schreiden maar stil opdat de eene het niet van de andere hooren zal moeder leg uw hoofd nu in mijnen schoot en zie of gij niet wat slapen kunt zeide het meisje haar best doende om kalm te schijnen
wat hem het meest beangstigde was de dagelijks toenemende rijpheid van eva's gedachten en gemoed terwijl zij nog al de onnoozele aanvalligheid der kindsheid behield
en wat het uit de oogen straalt is het licht der onsterfelijkheid zoo is het met u beminde eva vreugde van uw huis gij gaat heen
gij hebt het altijd tegen mij uitgehouden maar nu zal ik je klein krijgen of vermoorden het een of ander
mevrouw derbennon heeft hetzelfde gedragen toen de generaal verleden zomer gestorven was en het kleedt overheerlijk wat denkt gij er van zeide marie tot ophelia
het deksel van den ketel en ontblootte zoo een heerlijk gebakken koek waarvoor geen stadspasteibakker zich had behoeven te schamen
gij moet uw best maar met haar doen het kind is veel verbeterd antwoordde ophelia en ik heb groote hoop van haar maar augustine vervolgde zij hare hand op zijnen arm leggende ik moet u nog iets vragen
de dwaze manieren niet van de jongens die denken dat zij te groot worden om zich aan hunne moeder te storen ik zal u wat zeggen jongeheer george de heere geeft vele goede dingen tweemaal over
hij bracht hem naar speelhuizen en hij was een van die soort die als zij eens daaraan zijn niet meer zijn terug te houden
zij was mijlen ver elke plaats voorbij waar zij persoonlijk bekend was als zij nog bij toeval iemand mocht ontmoeten die haar kende dacht zij dat de algemeen bekende goedheid der familie strekken zou om alle achterdocht van haar af te wenden
toen ik begreep dat mevrouw op het tegendeel gesteld was was dat nog meer volgens mijn geweten omdat iemand altijd meer wint als hij zich op den kant van mevrouw houdt
de oude brave john van trompe was eens een aanzienlijk landeigenaar en slavenhouder in den staat kentucky geweest daar hij alleen voor het uitwendige ruw en barsch was en door de natuur met een groot edel en gevoelig hart was begaafd
als het de vrouw alleen was kon zij stil blijven schuilen tot hij weder was afgetrokken maar dat kind zal niet te houden zijn vrees ik
en ik zeg u om te beginnen als gij mij redelijk behandelt zal ik u ook redelijk behandelen ik ben nooit hard voor mijne negers en meen mijn best voor u te doen
terwijl dit in de slaapzaal der mannen plaats had is de lezer misschien wel nieuwsgierig geweest om eens in het aangrenzende vertrek te kijken dat voor de vrouwen was bestemd
en eenige hard gekleurde pleisterbeeldjes op den mantel van den schoorsteen waarin een smeulend vuur brandde bovendien stond bij den schoorsteen nog eene lange houten bank
met een geruit hemd dat op de borst ver openhing en met eene beslijkte versleten broek zich met de ellebogen door het gedrang werken gelijk iemand die niemand ontziet die hem in den weg is
ja ik dacht ik moest eens komen overvliegen en tehuis een pleizierigen avond en wat rust hebben ik ben doodmoede en heb hoofdpijn
want dan valt het slingeren en sollen hem naderhand zooveel te harder ik durf wel zeggen uwe negers zouden lang niet in hun schik zijn op eene plaats waar de meeste plantage negers zouden zingen en joelen als bezetenen
maar het is toch zoo augustine ik weet niet meer wat te doen ik heb haar geleerd en geleerd ik heb gepraat tot ik er moe van werd ik heb haar gestraft op alle manieren die ik bedenken kon
tom gaf geen antwoord st clare stond op en wandelde peinzend onder de veranda op en neer
maar naar een man gezonden te worden en zulk een afschuwelijk man en de schande daarvan miss phelia ophelia wist wel dat het een algemeen gebruik was vrouwen en meisjes naar de geeselhuizen te zenden
ik moet u zeggen vreemdeling het is jaren aan jaren geweest dat ik geen lid van de kerk wilde worden omdat de dominees in onze streek wilden preken dat de bijbel dat
want van het oogenblik toen de stemmen in dat sterfvertrek hadden gezegd het is voorbij was alles om hem heen een dichte nevel geweest had hij niets gevoeld dan zijne bedwelmende
maar ik heb nu over de zaak gedacht vervolgde hij zeer ernstig en ben vast van meening dat wij dien weg niet moeten gaan
zijn bijbel was zoo van het begin tot het einde met allerlei teekens gemerkt zoodat hij in een oogenblik zijne geliefkoosde plaatsen kon vinden
als ik niet zoo zwak en ziekelijk was geloof ik dat ik hen met tweemaal zooveel geestkracht naar mijne hand zou zetten als st clare doet
een oogenblik op zijne voeten te balanceeren en dan weder om te tuimelen terwijl elke mislukking als een buitengemeen kunststuk werd
terwijl de gezwollen stroom en de drijvende ijsschotsen een onoverkomelijken slagboom tusschen haar en haren vervolger plaatsten
ik zou haar wel zoolang gegeeseld hebben tot zij wilde zeide legree spuwende maar het werk dringt zoo dat ik haar nu niet gaarne van de hand wilde brengen zij is teer maar die teere meiden laten zich halfdood slaan om haar zin te hebben
zonder de moeite van alles te spellen wat daartusschen stond en terwijl het boek daar voor hem lag met die aangeteekende plaatsen die hem alle een vroeger huiselijk tooneel of gelukkig oogenblik herinnerden
lang na het vallen der duisternis trok de geheele vermoeide trein met de manden en zakken op het hoofd naar het gebouw waar de katoen gewogen en opgepakt werd legree stond daar en sprak met de twee
waarschijnlijk is zij ergens ingenomen zeide marks nu waar dat is de vraag wat zegt gij tom wij moeten van nacht nog de rivier over zeide tom
als mammy zooveel om mij gaf als zij doen moest zou zij gemakkelijker wakker worden natuurlijk zou zij dat
het kan mij niet schelen wat zij er van zeggen maar het is waarlijk gemeen het is schande als ik maar een man was zouden zij het niet doen neen dat zouden zij niet o jongeheer george dat doet mij goed zeide tom
daarop keerde mr skeggs zich naar tom en adolf deelde zonder veel te vragen eenige schoppen en trappen uit gaf een algemeen bevel om goede jongens te zijn en te gaan slapen en ging weder heen
door hem de das met geene zachte hand van den hals te trekken en stak die vervolgens in zijnen zak nu keerde legree zich naar toms kist die hij te voren reeds had doorzocht
maar voort te leven dag aan dag te slijten in een lage verachte bittere kwellende dienstbaarheid waaronder elke zenuw verslapt en ontstemt
zij liet mij gaan zien waarom lizzy haar niet kwam kleeden en toen ik haar kwam zeggen dat deze weg was stond zij op en zeide god zij gedankt
het lange en het korte van de zaak is dat ge bang zijt marks maar dat kan ik niet helpen ge moet toch mee zoudt ge misschien een paar dagen willen wachten tot de meid langs den onderaardschen spoorweg naar sandusky of zoo is gebracht
en niemand weet beter dan zij dat alles wat men uit schetsen gelijk deze van de ellende der slavernij kan leeren kennen nog niet de helft is van hetgeen men zou kunnen verhalen van het onbeschrijfelijk geheel
het recept en topsy maakte altijd eene geweldige opschudding gillende kermende en jammerende hoewel zij een half uur later als zij onder het jonge goed zat met de ontvangen kastijding den gek stak
en toen liet hij zich gewillig door de ruwe hand van quimbo aangrijpen en medesleepen ja ja zeide de reusachtige zwarte tom voorttrekkende
maar met zeker welbehagen naar het scheen nam vervolgens een ouden handdoek voor zulke dringende gevallen bewaard schonk het water uit den gebarsten trekpot daarop en begon de stroop van het kleine gezichtje af te wrijven
o daar behoeft gij mij niet van te spreken ik heb er honderden gezien evenals hij hij zal zich heel wel gedragen zoolang hij onder opzicht is dat is alles maar bedenk dan ook zeide ophelia
en geheel zijn stroef gerimpeld door de zon verbrand gezicht waren zeker niet innemend zijn groote grove mond werd zichtbaar uitgerekt door eene groote
ruth legde haar breiwerk neer en was in een oogenblik in het achterkeukentje ruth wat dunkt u zeide rachel vader zegt dat eliza's man bij het laatste gezelschap is en van avond hier zal komen
klein geld dat zij aan noten en kandijklontjes besteedde welke zij met zorgelooze mildheid aan al de kinderen in huis uitdeelde want topsy om haar recht te doen was goedhartig en vrijgevig en alleen uit zelfverdediging
hij legde zijne hand op die van tom en liet zijn voorhoofd daarop zinken o tom mijn jongen de geheele wereld is zoo ledig als een eierschaal dat weet ik meester dat weet ik antwoordde tom
goede vrienden zeide george zoodra hij stilte kon bekomen het is niet noodig dat ge mij verlaat het goed heeft evenveel handen noodig om het te bewerken als te voren
was ontkomen eene plaats waarvan hij niet met bedaardheid kon spreken en met die dappere onverschilligheid voor alle gevolgen
maar mijn vader was geen man die veel last van nadenken had en godsdienstig gevoel had hij in het geheel niet behalve zekeren eerbied voor god daar deze toch stellig aan het hoofd der hoogere klassen stond
wekelijks bij oom tom gehouden was zonder dat men meer stoelen had gehad scheen men te mogen hopen dat de zaak zich nu ook wel zou schikken oude oom peter heeft verleden week twee pooten van dien ouden stoel afgewrongen merkte mozes aan
geen kuiken kalkoen of eend was er op het pleintje bij de schuur of hij keek ernstig en begon aan zijn einde te denken als hij haar zag naderen
welke eva's woorden opwekten hem nog nooit ingevallen dan op dit oogenblik is er ooit zulk een kind geweest als eva
zag den spreker onverschillig in het gezicht en ging op zijn gemak naar den anderen kant der boot waar eliza naar hem stond te wachten
uit zoo groot zoo gitzwart met lange even zwarte wimpers beschaduwd en vol woeste treurige wanhoop wilde uitdagende trots sprak uit al hare trekken uit al hare bewegingen
blijf dan van mij vandaan zeide de vrouw en sambo scheen het raadzaam te vinden om naar iets aan de andere zijde van het veld te gaan zien en liep op een draf heen
terwijl hij over een zindelijken gootsteen in een achterkeukentje zijn handen wiesch ei zeide rachel peinzend en met een blik naar eliza
en waarom dat twintig jaren lang of nog langer waren er niets dan vriendelijke woorden en zachte zedenlessen en moederlijke liefdeblijken van dien stoel
ik ben gewillig om mijn leven af te leggen nog dezen gezegenden dag om meester een christen te zien arme dwaze jongen zeide st clare zich half oprichtende
ik ga niet ik wenschte zoo dat st clare maar eens naar de kerk wilde gaan zeide marie maar hij geeft niets om den godsdienst het is inderdaad niet fatsoenlijk
men is nooit zeer achterdochtig ten opzichte van menschen die in de hoofdzaak van goed betalen den toets kunnen doorstaan iets waarop cassy had gerekend toen zij zich van geld voorzag tegen den avond kwam de boot aan
dat hij eindelijk inderdaad met zich zelven en zijnen meester in de war geraakt en den een voor den ander houdt ik ben dus verplicht geweest hem zijne vergissing eens aan het verstand te brengen hoe zoo zeide marie
gelijk voor den zeeman die bijna in de haven schipbreuk lijdt eene verschijning oprijst van den kerktoren en de bekende daken van het dorp zijner geboorte die hij over de toppen der donkere golven slechts even ontwaart
zij zag er ook schrander en geestig uit alsof er wel iets van haar gemaakt zou kunnen worden en zoo kocht ik haar en geef haar nu aan u
nu is mammy toch altijd eene soort van troetelkindje van mij geweest zeide marie ik wenschte dat uwe vrije dienstboden uit het noorden hare kasten met kleeren eens konden zien
terwijl zij bedaard het dek weder terecht gaat leggen welnu ik zal niet grootje als ik het laten kan zegt tom
welnu dat zal ik zeide st clare zette zich neer en nam de courant op om te gaan lezen maar ik zou dat nu willen gedaan hebben hervatte ophelia hoe hebt ge zoo'n haast
o gelukkige moeder die gij zijt als het nooit zoo geweest is mevrouw bird opende langzaam de lade
niet achten wij ons te goed om de volle macht te gebruiken die onze gruwelijke wet in onze handen stelt en hij die het verste gaat en het ergste doet gebruikt nog maar met mate de macht die de wet hem geeft
vader vergeef het hun want zij weten niet wat zij doen wierp zij het boek neder en haar gezicht onder hare zware krullende haarlokken verbergende begon zij met stuipachtige heftigheid te snikken
och mevrouw de jongens zijn groot genoeg om dagwerk te doen met hen zal het wel schikken en sally zal op het kleintje passen het is zulk een schrander kind dat men er haast niet naar behoeft te zien
die het minst begaan en bereden wordt haley hoewel slim genoeg om altijd streken te vermoeden liet zich toch door deze redeneering eenigszins tot hetzelfde gevoel bewegen
terwijl zij daar met open oogen lag volgde zij als in een droom de bewegingen van hen die haar omringden zij zag door de open deur in de andere kamer
negers gij allen sprak sam en zwaaide met deftige vriendelijkheid zijn hoofdsieraad ik geef u mijn zegen gaat nu naar bed en weest brave jongens en met dit aandoenlijk afscheid ging de vergadering uiteen
wij zouden gaarne willen hooren dat al die dingen ook goed en goddelijk zijn maar zeide ophelia houdt gij nu de slavernij voor recht of onrecht
die andere dingen kunnen nog wel wat uitgesteld worden daarmede vouwde hij het papier weder op laten wij nu tot de bijzonderheden overgaan
om hen zooals men zegt fatsoenlijk en comfortabel te houden maar och het baatte niet ik legde er geld bij toe en had nog een boel moeite bovendien
dat weet ik wel zeide st clare hierop gij dames gaat naar de kerk om te leeren hoe door de wereld te komen naar ik meen en uwe vroomheid deelt ons fatsoen mede
maar ik deed het toch ik dacht niet dat ik er over zou komen maar daar gaf ik niet om ik kon maar sterven als het niet gelukte
want god heeft elken droevigen dag aangeteekend en elken bitteren traan geteld en des hemels lange jaren van zaligheid zullen alles vergoeden wat zijne kinderen hier lijden
wel mijnheer zeide sam zeer nederig ik geloof dat gij ons allen om hals wilt helpen paarden en al mijnheer zal er nu toch niet aan denken om voor den eten af te rijden
en zij had een gezicht dat men als men het eens gezien had nooit weder vergeten kon een van die gezichten welke ons met eenen enkelen blik een denkbeeld van een wilde
twintigste hoofdstuk dit is het laatste van de aarde john q adams de beeldjes en schilderijen
topsy bekende zich nu schuldig aan de handschoenen maar wilde nog niets van het lint weten als gij nu maar alles bekent topsy zeide
en eindelijk de koffer bij opbod verkocht het was een aardige grap dachten allen vooral als men zag hoe tom zijn goed nakeek terwijl het hier en
als hij maar eens kokkelde en een huishond van de gewone soort kon haar oogenblikkelijk tot onderwerping brengen alleen door zijne tanden te laten zien
dadelijk schoot zij er op toe wat is dat zeide zij gij ondeugend goddeloos kind dat hebt gij gestolen
och kom nicht zeide augustine zich voor haar op den grond zettende en zijn hoofd in haren schoot leggende neem het niet zoo geducht ernstig op gij weet wel welk een deugniet van een jongen ik altijd geweest ben
ik denk dat ik het dragen kan zoo goed als iemand anders vervolgde hij terwijl iets tusschen een zucht en een snik zijne breede borst
of de schuldige struikelde ongelukkig over een emmer heet water of een stortbui van gootwater overstelpte hem op eene onverklaarbare manier als hij juist in staatsie gekleed was
en te beletten den hulpelooze het uiterste van uwe boosheid te doen gevoelen hoort dan zeide legree met zijne voeten stampende en zijne honden fluitende wordt wakker en houdt mij gezelschap
dit zij gelijk het wil indien onze senator een politiek zondaar was zoo was hij ook op den goeden weg om zijne zonde door den nachtelijken tocht af te boeten
en ik beken dat de lauwheid van godsdienstige menschen in dit opzicht hun gebrek aan een gevoel bij een onrecht dat mij deed ijzen mij meer dan iets anders tot twijfelzucht heeft gebracht
door onze wetten werd veroorloofd om de absolute despoot te worden van zoovele mannen vrouwen en kinderen als hij voor zijn met stelen
hij zeide ahem en kuchte eenige malen haalde zijn zakdoek uit en begon zijn bril af te vegen mevrouw bird ziende hoe zwak het gebied des vijands verdedigd was
dat ben ik verplicht te gelooven maar de mannen zijn eigenlievend van aard en hebben geen gevoel voor eene vrouw zoo denk ik
die gelijk de beker koud water in den naam eens discipels gegeven haar loon nimmer zullen verliezen vader als gij nu weder ontdekt mocht worden zeide simeon de tweede onder het boteren van een geroosterd koekje
toen ophelia het opendeed vond zij een boekje dat eva eens aan topsy geschonken had een almanak met een tekst uit den bijbel voor elken dag van het jaar
en elke vlaag van angst scheen de bovennatuurlijke macht te versterken die haar als het ware droeg terwijl aan hare bleeke lippen telkens een uitroep ontsnapte die een gebed was tot den vriend
smartelijke en romaneske geschiedenis schijnen te geven haar voorhoofd was hoog en hare wenkbrauwen waren met sierlijke scherpheid geteekend
ophelia gaf hierop geen antwoord er volgde eene poos van stilte en st clare's gezicht nam eene treurige mijmerende uitdrukking aan
wie in onze omstandigheden eene proef van pijn heeft gehad zelfs met die verlichtingen welke ons meestal ten deel vallen moet wel weten
ik ben zelve bang daarvoor en de bedienden weten dan wel dat zij oppassen moeten ik zou zooveel niet kunnen doen met leven en kijven als st clare door een enkelen blik van zijn oog als hij het ernstig meent
hare schoenen bleven steken hare kousen werden haar van de voeten gereten haar bloed teekende elken voetstap
zoo snel als zij meende te kunnen doen zonder aandacht te trekken in haar pakje had zij een kleinen voorraad van koekjes en appelen welke zij gebruikte om haar kind meer spoed te doen maken
dat is zeker eene origineele reden nu gaf de handelaar een certificaat over met den naam van shelby onderteekend hetwelk st clare met de toppen zijner lange vingers aannam en onverschillig doorkeek
och ja dat is ook waar hier marie vervolgde st clare tot zijne vrouw de deur harer kamer openende nicht wilde uw handteekening bewaren zet eens even uw naam hieronder
men noemde hem zelfs een prediker in die streek waar hij vandaan komt dan zou ik hem misschien voor huiskapelaan kunnen gebruiken zeide st clare droogjes
die iedereen niet zoo waarneemt als ik doe heeft zij kinderen vroeg ophelia ja zij heeft er twee
tegen twee uren brachten sam en andy de paarden voor naar het scheen slechts verfrischt en versterkt door het hollen van dien ochtend
zij speelde nog gaarne met topsy en andere slavenkinderen maar scheen thans veeleer eene toeschouwster dan eene deelgenoote van hun spel
over welks akelige bijzonderheden zij met verontwaardiging uitweidde ik dacht wel dat het eens daartoe komen zou zeide st clare zijne courant weder inkijkende
kent gij ook in uwe buurt iemand die harris heet vroeg madame de thoux eens er is een oude kerel van dien naam die niet ver van mijns vaders goed woont antwoordde george maar wij hebben nooit veel omgang met hem gehad
iedereen en alles is tegen ons zelfs de beesten zijn tegen ons waar willen wij dan henengaan tom zweeg een poos
ik zal het zeker wel verdienen dat gij mijne tekortkomingen bestraft ik weet dat het maar al te waar is wat gij zegt niemand kan dat dieper gevoelen dan ik
lieve kleine eva arm kind zeide st clare zij had haar eenvoudig hartje gezet op een goed werk voor mij het was de eerste maal sedert eva's dood
en zij gaf mij een klap in het gezicht en toen sprak ik vr ik dacht en was brutaal en zij zeide dat zij mij wel klein zou krijgen en mij voor eens en altijd leeren dat ik niet meer zooveel verbeelding moest hebben als voorheen
maar dit is de echte soort en die heb ik even dikwijls bij negers gezien als bij iemand anders die stille
kopjes en schoteltjes dat zich alles met dien verrukkelijken droom van rust vermengde en toen viel zij in slaap en sliep gelijk zij nog niet geslapen had sedert dat geduchte middernachtsuur toen zij haar kind had opgenomen om te vluchten
negentiende hoofdstuk geschiedenis van st clare tom keerde zich om en ging treurig naar huis terug
sloeg zijne armen met zekere onverschilligheid over elkander en scheen zichzelven voor een tweeden wilberforce te houden