AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
praat mij van niets zeide mevrouw sparsit hardop ik heb u onderweg al twintigmaal gezegd dat ik u niet loslaat eer ik u aan hem in eigen persoon heb overgegeven
ik verzeker u dat ik niet naar een woordenstrijd verlang ik zoek alleen maar te herstellen wat er bedorven is als ik dat met mogelijkheid kan doen en ik hoop
verdacht van medeplichtigheid aan den diefstal die in het kantoor was gepleegd hij beschreef den genoemden stephen blackpool
het spijt mij het spijt mij zeer zeide louisa mevrouw mevrouw antwoprdde rachel ik hoop dat het u spijt maar ik weet het niet
de tafel stond op dezelfde plaats dicht naast het bed en daarop in hare werkelijke grootte en met alle werkelijke eigehschappen stond het voorwerp dat hij overal had gezien
en nu wij dit accoord hebben gemaakt tom zeide harthouse hem nogmaals op den schouder kloppende op eene manier die hem voile vrijheid liet te meenen
waar lag het betere en diepere gedeelte van haar karakter niet binnen den kring van zijn begrip
tom had nu zijne beide beenen op de sofa indien zijn tweede been niet reeds daarop ware geweest toen hij zoo
spreken alsof hij de mijne was ik heb zijn naam niet eensgenoemd zeide bounderby goed goed antwoordde mijnheer gradgrind op een toon van geduld zelfs van onderwerping en bleef
met dezen vloek beladen dat hij nooit in deze wereld of volgende door alle eeuwen der eeuwigheid heen het aangezicht van rachel weder zou zien of hare stem hooren
het was geheel niet in zijn weg zijn weg was dezelfde als de mijne en niet daar voorbij sissy was reeds naar haar toegekomen om haar te vragen waar zij woonde
terwijl hij niets anders verlangde dan in vrede te werken en temogen doen wat hij voor recht hield kan iemand dan geene eigene ziel geen eigen geweten hebben
wij zijn in den tegenwoordigen tij'd onzijdig werkwoord niet om geven aantoonend'e whs tegenwoordige tijd eerste persoon enkelvoud ik geef niet om hem
bitzer die den van schrik verstijfden misdadiger nog bij den kraag hield stond in de manege zijn ouden patroon in de schemering met knippende oogen aan te gluren
want mevrouw sparsit had niet alleen geheel andere dagen gezien maar was ook van
g-ij moest u schamen ja dat moest gij om mi te betichten eene slechte moeder voor mijn zoon geweest te zijn
als een bewusteloozen hoop stof voor zijne voeten liggen
ik hoop dat ge mij van alle onbescheidene nieuwsgierigheid zult vrjjspreken lievemevrouw
tom genoemd te worden zoo spoedig op zulk een familiaren voet met zulk eenbakkebaard te zijn dat tom ongemeen met zich zelven in zijn schik was
deze streek die bij het naderen van bounderby's buitengoed langzamerhand vriendelijker werd ging daar in een bevallig landschap over
en haar sedert hare thuiskomst maar eens gezien namelijk op dien avond toen hij gelijk verhaald is insgelijks dicht bij bounderby bleef
waarin bestond het groote onderscheid tusschen de twee scholen daar beide haar aan het stoffelijke en werkelijke boeiden en haar geen geloof aan iets anders
xxviii onderaan de nationale aschlieden waren na zich met een groot aantal luidruchtige
antwoordde hij op die smalend uitgestootene vraag ik twijfel er aan of ik louisa wel ooit begrepen heb sleohtb tijden ik twijfel er aan of ik de rechte manier van opvoeding wel voor haar heb gekozen
zie mij dan eens aan juffrouw ik heb al een weinigje opgespaard juffrouw dat douceur dat ik met kerstmis krijg juffrouw ik raak er nooit aan
maar weinig beduidende vechtpartijtjes onder elkander te nebben vermaakt voorloopig uiteengegaan en mijnheer gradgrind was voor de vacantie naar huis gekomen
indien hij haar niet stap voor stap zoover had zien komen had hij nooit kunnen gelooven dat zij dezelfde was
daar gij mij vraagt welke reden ik heb om den jongenheer tom naar goketown terug te brengen is het niet meer dan redelijk dat ik u die laat weten
tom ik verwonder mij waarop mijnheer gradgrind die hen had beluisterd voor den dag kwam en zeide louisa gij moet u nooit verwonderen
zoo vlak voor tom staande en op dezen neerziende merkte hij aan welk een comisch schoonbroeder zijt gij toch
terwijl het voor het zomergegons der insecten het geheele jaar door van den dageraad van maandag tot den avond van zaterdag het snorren van spillen en raderen kon aanbieden
op het oogenblik niet bitzer a wel verplicht juffrouw ik zoa u niet gaarne onder den fmaaltijd willen storen
het is nu geen tijd van brieven als josiah bounderby van coketown in zulk een humeur is als nu moet niemand hem van brieven spreken bounderby zeide mijnheer
ik zal naar u staan uitkijken als ge terugkomt zeg eens lieve louisa is dat nu niet razend prettig
en daar de jonge thomas en sissy zich juist op zulk een trap bevonden werden deze snelle veranderingen in een jaar of twee bij hen tot stand gebracht terwijl mijnheer gradgrind zelf op zijne baan scheen te blijven stilstaan
en er over sprak om hem voor de gevolgen van sommige zijner bedrijven verantwoordelijk te stellen kwam hij steeds met het geduchte dreigement voor den dag
moet hij het door goed en kwaad heen geheel met den eenen of met den anderen kant houden of anders gejaagd worden als een haas
en nadat hij verscheidene malen had beproefd een brief te schrijven en dit hem telkens mislukt was besloot hij het mondeling te wagen
daarop te verstaan geven dat er ontwijfelbaar eene incompatibiliteit van de eerste grootte bestaat die met deze enkele woorden kan worden verklaard dat uwe dochter de verdiensten van haar
geleerdheid en uwe lessen mij niet zullen redden gij vader hebt mij hiertoe gebracht red mij nu door andere middelen
en wat minder van een hondsvot en wat meer van een breeder had gehad zou hij misschien onderweg omgekeerd en naar de stinkende zwart geverfde rivier geloopen zijn
en haar recht op eene eerbiedige bejegening de klerken zeide mevrouw sparsit terwijl zij zorgvuldig een onmerkbaar broodkruimpje van haar linkermofje veegde zijn natnurlijk trouw en ijverig
de trouwste de beste man van de wereld hier werd hare verontwaardiging door droefheid overmeesterd en zij brak snikkend af
ja juffrouw dat schikt nogal met de gewone uitzondering hij bekleedde den vereerenden post van spion en aangever generaal op het kantoor
waren weggeruimd en er lagen eenige kleeren van rachel in de kamer alles was op zijne plaats en in orde
zelfs in die woestenij van rook en baksteenen en hij alleen bestond den kamp tegen de akelige eentonigheid die de stad beheerschte
ik kon mijnheer bounderby toen niet spreken en uw broeder zond mij weg en toen zocht ik u op maar gij waart niet te vinden
en dat zou ik weder doen als ik er evengoede reden toe had maar dat komt er nu niet op aan
meer veel meer zelfs en daarom wil ik mijn patroon met nauwgezette stiptheid getrouw zijn en ik houd het er niet voor
dat hij de straat kon zien waarop hij alleen was blijven staan toen ging hij tamelijk gemakkelijk naar huis hoewelm'et vrij van een gevoel
vragen waar zij woonde enofzijmorgenavond mocht komen vernemen of er tijding van hem was ik twijfel antwoordde rachel of hij voor overmorgen wel hier kan zijn dan zal ik ook overmorgenavond komen zeide sissy
die dame is eene groote philosofe heeft men mij gezegd inderdaad mijnheer zeide mevrouw sparsit zou zij dat
krachtige opwekkendemiddelen aante wenden wrong de lijderes de duirhen open sloeg haar in de handen goot haar een overvloed van water in het gezicht en stak haar
en in contrast met de rozen scheen hij geheel wit te worden harthouse als een welopgevoed man aan beschaafden omgang gewoon liet zich niet verbazen
was zij buiten zich zelve van ontsteltenis en angst natuurlijk is zij sedert hier gebleven laat ik u om uw eigen en om harentwil mogen bidden meer bedaard te zijn
wat willen ze hebben lieve sissy zij willen u spreken rachel heeft geschreid en schijnt boos te zijn
bij zich zelven de gedachte omkeerende die op den eersten dag toen hij met haar bevallig gezichtje kennis gemaakt had bij hem wa s opgekomen des te minder des te minder
mijne vrienden wier hard maar eerlijk bed door noesten arbeid wordt gespreid wier schrale maar vrije pot
en wiens talenten daardoor eene verkeerde richting hebben genomen zich zou willen wenden om hulp en bestuur te zoeken
welke reden kunt gij hebben omdevlucht van dezen rampzaligen jonkman te verhinderen zeide hij en zijn ongelukkigen vader nog ongelukkiger te maken
met de soortbenaming van de handen isbestempeld een geslacht van menschen die bij sommige menschen meer gunst zouden vinden
de uren maakten geen van die rooskleurige kunstjes welke dwa ze poeten hun in zulke dagen hebben
wel zeker antwoordde de vreemdeling zeer verplicht dat gij er mij aan herinnert ik heb een brief van introductie aan mijnheer bounderby den bankier bij mij
en zij behoeft er niets van te weten hoelang eachel is het te denken dat zij zoo blijven zal
om de ongelegenheid waarin gij zoo iemand als dien arm en man zoudt brengen ik zeide toen god zegene u
vader als gij toen wij hier de laatste maal bij elkander waren datgene geweten hadt wat zelfs ik vreesde
hebt gij zoo ondervonden tom dat dit een gebrek van mij was zeide louisa zonder op andere wijze hare gevoeligheid over zijne norschheid en wreveligheid te toonen
het ontbrak hem niet aan gevatheid en hij nam terstond de gelegenheid waar om haar onder den schijn van over haar broeder te spreken haar eigen beeld voor te houden
haar peinzenden blik verijdelde zijne listige nasporing hij kon uit haar gezicht niets opmaken hij drukte haar in zijn arm en gaf haar een kus op de wang
alsof zij hetgeen zij vroeg in het vuur las en het niet zeer duidelijk daarin geschreven stond ziet gij die verandering bij mijnheer bounderby met eenig genoegen
zij had toen niets meer te doen dan zich met haar omslagdoek te dekken eer zij in den regcn en wind naar buiten ging gij zult mij toch met u mee laten gaan nu het zoo laat is
en zij zal tot het laatste oogenblik van haar leven aan zijne liefde gelooven zeide mijnheer gradgrind dit schijnt iemand twee dingen in de gedachten te brengen niet waar jonker hervatte
maar ik heb een vermoeden dat iemand stephen uit den weg heeft geholpen ik heb een vermoeden dat hij door vrijwillig terug te komen
er was pas een spoortrein aangekomen die een aantal rijtuigen in beweging bracht en een aanmerkelijk gewoel door de stad verspreidde
en die weder zeiden wat er werkelijk gezegd was zelfs deze onvolkomene bewustheid verdween eindelijk en hij droomde een langen onrustigen droom
in de gedaante eener vrouw in eene zittende houding barmhartige hemel riep hij uit nog verder achteruit deinzende zijt ge daar weer
het wordt in ons gerechtshof een weinigje verdacht gehouden geloof ik als een onschuldig man toevallig verscheidene namen heeft
of ook maar gebrek te laten lijden gij weet wel wie gezegd heeft laat hij die onder u zonder zonde is den eersten steen op haar werpen
terwijl ik er tegen worstelde gelijk ik van mijne kindsheid af heb moeten worstelen tegen elke natuurlijke neiging die in mijn hart opkwam
met het hoofd in den nek en de handen in de zakken ik maak uit dit alles op dat gij van meening zijt dat er zoo iets is wat de menschen incompatibiliteit noemen tusschen louisa bounderby en mij
en het is goed dat ik moet blijven wonen waar ik woon vervolgde de goede oude vrouw haar zoon met hartelijken ijver
genootschap nommer vier plaatste hier en daar met een akelige poging om comisch te zijn die op zichzelf reeds zeer naargeestig was
had deze uitmuntende jeugdige beoefenaar der staathuishoudkunde dat recht zoo krachtig voor haar doen gelden dat zij sedert in een werkhuis was opgesloten
ik meen ik zal dan wel maken clat ik wat pleizier heb ik zal dan wel uitgaan en wat anders te zien en te hooren krijgen
en bracht zij hare zwarte wenkbrauwen zoo gerimpeld alsof er een strijkljzer noodig zou zh'n om ze weder glad te krijgen naar boven
eindelijk moesten er geen meer komen en toen keerde hij zich om en zeide op een toon vol teleurstelling wel dan heb ik haargemist maar hij was nog geen drie straten ver
ah h zeide mevrouw sparsit nogmaals treurig haar hoofd schuddende ik hoop maar juffrouw vervolgde bitzer dat die vriendin hem de middelen niet zal verschaffen om zoo voort te gaan
met de gewone uitzondering juffrouw zeide bitzer den aangewezen uitweg inslaande van een persoon
ik zou ze niet onder mijne oogen kunnen velen mijnheer maar ze moeten wegdoen maar zoo komen de dingen
waarin die schatten bestonden wist mevrouw sparsit evenmin als deze voorbijgangers gouden en zilveren munt
uit het gepeins waaronder hij al voortstappende op de lange slippen van zijne los omgeknoopte das beet
moeder sparsit heeft zelve nooit naar bounderby gehengeld toen hij nog vrygezel was wel neen dit waren de laatste woorden die de hondsvot sprak
over hare gevoelloosheid zij hebben zich verwonderd hoe ik dat verdroeg en ik zelf verwonder er mij nu over en wil het niet langer verdragen bounderby zeide mijnheer
ik ben bij mij zelve zoo verzekerd rachel dat het vertrouwen dat gij tegen alle bezwaren in blijft koesteren niet verkeerd kan wezen
hij schrikte en verschoot van kleur toen zij hem onder dit laatste tijdverdrijf onverwacht nabij kwamen holla ho zeide hij stotterend
het niet heeft mijnheer harthouse ik zeg niet dat zij het heeft ik had misschien meer noodig dan zij waarschijnlijk had maar dan moest zij maken dat zij het kreeg zij kan het wel krijgen
zelfs het verdwijnen van stephen blackpool viel in de gewone sleur en werd een even eentonig wonder als ieder stuk machinerie te coke town
alles versterkte nog dien nadruk in deze wereld hebben wij niets anders dan feiten noodig mijnheer niets anders danfeiten
om op zijne lage afkomst te kunnen snoeven ja mynheer zeide hij zoo tegen een gast ik heb gehoord dat nickits de vorige eigenaar zevenhonderd pond voor dat zeestrand heeft gegeven
gruwelijken angst eene doodelijke vrees voor zekere bijzondere gedaante welke alle dingen aannam en al wat hij aanzag herschiep zich vroeger of later in dat voorwerp
had dit schijnsel voor eene schaduw van hun onderwerp en net verband daarvan met eene dreigende toekomst kunnen houden
die niets meer dan fabeltjes waren van mannen en vrouwen meer of minder gelijkzij zelven en kinderen meer of minder gelijk hunne
niet behoorlijk kent en niet zooveel gevoel heeft als wel passen zou waarachtig voor de eer der verbintenis met hem dat is mijnheer bounderby over incompatibiliteit rond en duidelijk gesproken zou ik hopen
maar o als gij dit lang geleden hadt gedaan of als ge mij maar hadt verwaarloosd hoeveel beter en gelukkiger zou ik dan nu zijn geweest
en hoe hare eigene oogen ook vol tranen stonden zij keerde zich weder naar het bed en na zich overtuigd te hebben dat alles daar stil was sprak zij met eene zachte
en dat zoo jong louisa zeide hij met medelijden ja zoo jong als ik was in dien toestand was ik vader
en ze met gretige oogen verslonden niet de minstgretigenvandievergaderde oogen waren de oogen van hen die niet konden lezen
en den hoed op het hoofd maar ik ken ulieden langer dan vandaag moet ge weten en ik weet dat gij uit gebrek aan praatjes nooit sterven zult
en hi eld ook nu niet op eene eerste plaats in de aandacht van den voornaamsten deelhebber aan dat etablissement te beslaan
dierbaar herhaalde mijnheer gradgrind ja dierbaar nu hij door eigen arbeid tot fortuin gekomen is juffrouw dat geloof ik wel
of dieik zonder te stelen in mijn bezit had kunnen krijgen de prentjes van een man die zich in eene laars den baard schoor op
en geene verandering onderging e ene uitgezonderd die echter met zijne overige noodzakelijke bewerking
is nooit geweest wat hij had moeten zijn zoolang hi hier is hij is een losbandige knaap
ik weet het niet zij nam hare handen eensklaps van zijne schouders en drukte ze beide tegen hare zijde
nu ik het aan uwe eer toevertrouw ik heb niemand in mijn vertrouwen genomen omdat gij hebt zoo even zelf de reden aangeduid en hier brak zij eensklaps af
waarover ik met u zou kunnen praten om u op te ruimen als gij verdrietig zijt wei ik ook niet ik ben er in dat opzicht even slecht aan toe als gij
die door eene reeks van jaren alle afgebrokene stukjes vrijen tijd aaneen te knoopen moeielijke wetenschappen weten meester te worden en zich eene kennis van de onwaarschijnlijkste dingen verschaffen
het was zeker vreemd dat een jong heer die nooit vijf minuten lang aan zijn eigen bestuur i jm i slechte tijden was overgelaten
en nam toen een langen slok b mijnheer thomas juffrouw ik twijfel zeer aan mijnheer thomas zijne manieren bevallen mi gansch niet
hare stem daalde tot eene zachte en langzaine alleenspraak zoodat sissy die naast haar zat met oplettendheid moest luisteren
zeide sissy verbleekende ja het is schrikkeliik te denken dat hij vermoord zou zijn sissy huiverde en werd nog bleeker
zie zijne zuster hier heb medelijden met ons mijnheer antwoordde bitzer op een droog redeneerenden toon
die hond was merrylegs de hond van sissy's vader de oude hond van cecilia's vader
terwijl hij met zijne zuster alleen in de haarsnijkamer was gij hebt toch geen hekel aan sissy tom
en toen werden zij met al hunne viiendelijkheid en zachtmoedigheid weder op hem gevestigd rachel gij verandert mij van kwaad in goed gij doet mij nederig verlangen
wil ik niets beloven in weinige uren tijds mijn beste bounderby vervolgde mynheer gradgrind op denzelfden treurigen en verzoenenden toon schijn ik beter met louisa's karakter bekend te zijn
anders hield hij haar redeneervermogen voor zoo uiterst gering dat hi tot die gevolgtrekking had moeten geraken
die onder zulk een stelsel van onnatuurlijk bedwang was opgevoed juist een huichelaar zou worden maar toch was dit het geval met tom
hij had ver geloopen en was in heel slechten staat kreupel en welhaast blind hij liep rond bij onze kinderen de een na den ander alsof hij naar een kind zocht dat hij kende
en uwe dochter weet ook heel wel beter nog dan gij omdat ik het hnar gezegd heb
met hare hand op haar breeders schouder bleef louisa in het vuur staan turen haar broeder zag haar met meer belangstelling dan gewoonlijk in de oogen
dat zij rijk was en jarenlang had onder de lagere klasse te coketown de voorspelling rondgeloopen dat zij eens op een avond als het kantoor gesloten was om haar geld zou vermoord worden
en na het aan een ander eindje kaars dat op de toonbank stond te branden te hebben aangestoken ging hij de trap op naar zijne kamer zonder de eigenares van den winkel die in haar kamertje zat te slapen te storen
hier herhaalde de vreemdeling die de grootmoedige woorden van mevrouw sparsit niet hooren kon zijn kloppen met zooveel kracht dat bitzer naar beneden snelde om de deur te openen
is het mogelijk excuseermij gij zijt hier niet geboren zou ik denken neen mijnheer antwoordde mevrouw sparsit het is mijn geluk
vader zeide louisa want hij was in de kamer ik kan niet weigeren hen te zien om eene reden die ik zelf verklaren zal mogen zij hier binnenkomen
doe ik u uit last van het vereenigdgemeenschappelijktribunaal altijdwaakzaam en ijverig voor uw welzijn het voorstel
door dat meisje rachel gegeven die gelukkig juist hier is om te zeggen of zij haar herkent is het mij gelukt haar te vinden en hier te brengen
alweer verwonderd zeide tom mijne gedachten zijn zoo woelig antwoordde zijne zuster dat ik mij wel gedurig moet verwonderen
om den regen af te weren hij kende rachel wel want een enkele blik op een van die troepjes was genoeg om hem te doen zien dat zij niet daaronder was
de grootste en laingst gevestigde fabrikant van alien wel weven zau van de draden die hij reeds tot eene volwassene vrouw gesponnen had
zij werden geheel in den grand geboord als men er een wenk van gaf dat zij misschien niet altijd zooveel rook behoefden te maken
hi had reeds een glas genomen en bestelde er nu nog een als ge dacht dat het niet te veel was jonker een vroolijken maaltijd aan den geheelen troep te geven
dat zij na den kantoortijd in het gezelschap der stugge lange met leer bekleede bestuurstafel inschoof die het midden van het vertrek besloeg
zij zag hem aan gelijk hij daar voor haar op zijne knie lag met een tip van haar doek in zijne hand en de woorden van berisping stierven op hare lippen
bounderby's gezicht gaf meer verbazing dan gastvrijheid te kennen toen hij het ongenoodigde gezelschap in zijne eetzaal
zeg eens heeft vader u vandaag of gisteren iets bijzonders gezegd louisa neen tom maar van avond heeft hij mij gezegd dat hij dat morgenochtend wilde doen
ik kan niet zoo met u praten dat ik uw gemoed verlicht want ik onbedwingbare gedachten zie nooit ieis vermakelijks en ik lees nooit een vermakelljk boek
en dol van de gedachte dat ik voor een onredelijk onvergenoegd mensch werd gehouden als ik maar een enkel woord klaagde
gij zijt zoo goed geweest mij te beloven dat gij altijd de uitdrukking van jaarlijksch compliment zoudt bezigen welnu dan juffrouw jaarlijksch compliment als hetzelfde jaarlijksche compliment u voldoende mocht zijn
maar gij moet toch rust hebben om morgen te kunnen werken beste rachel ik heb van nacht goed geslapen
dat zal hem tot rede brengen of anders weet ik het niet nadat hij eene poos naar antwoord op dit gezegde had gewacht
lieve vriend antwoordde james wat ben ik anders verphcht te denken als ik twee getrouwde lieden vind die tevreden en vergenoegd met elkander leven
mijnheer james harthouse die toevallig den blik van tom opving merkte nu aan dat hij niet dronk en schonk zijn glas met achtelooze hand opnieuw vol
het achtbare en luimige parlementslid dat de bounderby's heel amusant waren en verder dat de vrouwelijke bounderby in plaats van eene medusa gelijk hij verwacht had jong
mevrouw sparsit gaf door een knikje hare toestemming te kennen en de vreemdeling scheen een weinigje meer afgemat dan te voren
door verlatene kolengroeven ondermijnd en des nachts met vuren en de zwarte gedaanten van machines overzaaid
ik vermeen evenwel dat mijnheer bounderby niet woonachtig is in het geboaw waar ik de eer heb deze opheldering aan te bieden
ja tom het duurde zoolang eer dit antwoord kwam schoon het toch niet op een aarzelenden toon gegeven werd dat tom intusschen naar haar toe gekomen was om over haar stoel leunende
ik zal mij vergoeding verschaffen voor de manier waarop ik ben grootgebracht pas maar op dat gij u zelven geene teleurstelling berokkent tom
dat de arme man zoo dankbaar was en dacht dat gij zoo goed voor hem waart als ik bedenk dat hij zn'ne hand voor zijn gezicht hield om de tranen te verbergen die gij hem in de oogen hadt gebracht
en daar stond hij met zijn rok met lange panden en stijve boordjes waarlijk zeide mijnheer
ik heb wat op en neer gewandeld dat dacht ik wel maar het is van avond te slecht weer daartoe het regent aanhoudend en de wind is opgestoken
hoewel of haar vader haar laaghartig verlaten heeft of dat hij maar alleen van verdriet wilde sterven liever dan haar mee in het graf te trekken dat zal nooit bekend worden jonker
niets van eenig aanbelang op kon ontcijferen eindelijk was zij voogdesse over een klein arsenaal van sabels en karabijnen dreigend boven een der schoorsteenmantels opgehangen
een van ons beiden zou er toch verlegen mee zijn stephen hoe oud hij zou worden zonder dat de ander het ook werd terwijlwij beiden blijven leven antwoordde zij lachende
en dankbaarheid niet met opvliegendheid en kwade luimen vergolden worden welk een loszinnig schepsel ik ook wezen moge
doe ik terstond het zou ml verwonderen tom gradgrind zoo iets tegen josiah bounderby van coketown te hooren zeggen daar ik toch weet dat hij hem wel kent als ik mij nog kon verwonderen
zij waren nu in de straat gekomenwaar het huis van bounderby stond sissy's weg hep de deur voorbij en zij waren niet ver meer daar vandaan
in alien gevalle wij willen nu zoo maar hopen en nu zal ik mij stilhouden want ik zou u gaarne zien slapen
het heetste water te steken dat ge verdragen kunt en als ge in het bed zijt een glas kokend heete rum met eene kluit boter er in te drinken met deze woorden reikte bounderby de
ik twijfel zeide rachel of er twintig in de geheele stad over zijn die nu nog eenig vertrouwen op den lieven goeden man hebben
indien het all een eene quaestie van eigenbelang bij u is begon mijnheer gradgrind ik verzoek u verschooning dat ik u in de rede val mijnheer liet bitzer hierop volgen
maar zijn lichaam was toch vlugger en hij kwam voor mijnheer bounderby ik meende het niet toen ik zoo stuursch was louisa zeide hij haar de hand en een kus gevende
het was onder de looverschaduwen van dit buitengoed in de lange zoele zomerdagen dat mijnheer harthouse begon te beproeven of het gezichtje
hij kon niet minder doen dan tom boven verzoeken en tom kon niet minder doen dan met hem naar boven gaan
het is tijd geworden dat thomas naar bounderby behoort te gaan de tijd bleef met thomas bezig schoof hem voort in bounderby's kantoor
zonder licht te laten brengen bleef mevrouw sparsit voor het venster zitten met de handen in den slechte tijden schoot en zonder veel op de geluiden van den avond te letten
en den anderen weg ook niet naar het mij voorkomt rachel neen stephen hij zag haar aan met zekere teleurstelling in zijn blik
zij hadden een eind ver met elkander gegaan en waren nu dicht bij de streek waar zij woonden het eerst kwam men aan de woning der
een van de werklieden die een stortbad van iets slibberigs scheen genomen te hebben dat waarschijnlijk onder de material en zal behooren
des menschdoms van de geboorte tot aan den dood moest een koop over eene toonbank zijn en indien wij zoo niet in den hemel kwamen dan wist men daar niets van de
zij kan toch bezwaarlijk hare bestellen gemeend hebben
hij hielp haar opstaan zij nam zijn arm en zij gingen den hondsvot
het zou mij veel goed doen als gij besluiten kondt tot iets dat ik weet louisa het zou een heerlijk ding voor mij zijn het zou allerpleizierigst voor mij wezen
xxxvi philosophisoh zij gingen terug in de tent en sleary sloot de deur om indringers buiten te houden
ik vrees jupe zeide mijhheer gradgrind dat het nutteloos zou zijn u langer te laten schoolgaan dat vrees ik ook mynheer antwoordde sissy voor hem nijgende
dat er iemand als werkman aangenomen werd die zich met iemand anders vereenigde zeide mevrouw sparsit dat hebben zij ook gedaan juffrouw antwoordde bitzer maar het lukte niet heel goed
ik geloof dat tom zich langzamerhand in moeielijkheden wikkelt en ik wensch hem uit de diepte mijner ondeugende ervaring eene helpende hand toe te reiken
en eene poos onbesuisd heen en weder vegen met de hand die zij niet tot steun behoefde kreeg zij hare haren genoeg uit hare oogen om hem te kunnen aanzien
de wind voerde nun den klank der kerkklok toe zij luisterden en het sloeg drie stephen keek haar aan en zag hoe bleek zij was lette op de wanorde harer haren
ik kan nachten achtereen waken als het van mij gevergd wordt gij zijt het die rust noodig hebt gij ziet er zoo bleek en vermoeid uit
rachel hierin had toegestemd en yertrokken was hief mijnheer gradgrind zijn hoofd op en zeide tot zijne dochter
dat leven is voor haar evengoed als ieder ander leven bqvendien al is louisa een meisje zij is toch geen gewoon meisje
was het niet zoo ellendig gesteld als met dien buitengemeenen man die zich zelven tot een dommen bedrieger gemaakt had josiah bounderby van
ik vrees dat gij zeer zelfzuchtig zijt tom zefzuchtig herhaalde tom wie is niet zelfzuchtig vraag mijne zuster maar
zij kan zich in zich zelve opsluiten en een uur achtereen zitten denken gelijk ik haar dikwijls naar het vuur heb zien zitten kijken
zoo jongen ei zijt ge hier eenige schorre klanken die dit moesten zeggen kwamen eindelijk spottend
een brallend bewijs van zijne voortvarendheid en werkzaamheid te geven wilde hij toonen hoe weinig zijne huiselijke aangelegenheden zijn ijver voor zijne beroepszaken konden verzwakken
later onder het draaien van spillen het kletteren van weefgetouwen en het snorren van raderen hadden zij die plakkaten nog voor de oogen en klonken de woorden
de twee bepaalde dagen verliepen drie dagen en nachten verliepen en stephen blackpool kwam niet en liet niets van zichhooren
zeer koortsig beet zijne nagels tot op het vleesch toe weg en sprak met eene harde ratelende stem en met droge als het ware verschroeide lippen
het was een soort grooter dan het woonhuis van mijnheer bounderby gelijk andere huizen van een tot zes soorten kleiner waren in alle andere opzichten was het strikt volgens het patroon
de deur beneden deed klapperen en huilend door het huis gierde slechte tijdek als zij beter wordt stephen is het te hopen dat zij u weder alleen zal laten en u niet meer plagen
en hem in den weg zochten te komen hij is sedert eenigen tijd zeer stil en verdrietig
en voor de eerste maal scheen hare strakke bedaardheid eenigszins geschokt te worden oude bounderby is al klaar zeide tom het is tijd goedendag
tegen zoo wat drie en een halven schelling de persoon behalve den drank zouden zij er heel blij mee zijn al deze kleine bewijzen van dankbaarheid beloofde mynheer gradgrind zeer gewilligtezullen geven
haar vermaak en haar trots was te doen om hem in de wereld voort te helpen en hem in de leer te bestellen en een oppassende jongen was hij en een goed meester had hij om hem een handje te helpen
dat ik uw broeder in dit opzicht kon verbeteren mijne meerdere bekendheid met zijne omstandigheden
en naar hart verstond hem niet verkeerd toen zij alien weder naar buiten gingen begunstigde hij haar met een lonkje uit zijn beweeglijk oog
de naam komt er niet op aan is dat wij weten dat die dingen woorden zonder beteekenis zijn en dat wij dit zeggen terwijl zij het evengoed weten maar het nooit willen zeggen
ik ben hier nog nooit geweest en neb hier nooit willen wezen als mijn lieve zoon neen zeide en ik zou hier ook nu niet wezen als ik niet gebracht was
zoo lag daar nog de stad in gindschen damp en zij werd al grooter en grooter de straten waren op dien zomerdag heet en stofferig
alsof hij de lage eerzucht had gehad en lager is er niet om zich een adellijken stamboom te verdichten
ik ben zeer blij dat het zoo is het is lang mijn wensch geweest dat het eens zoo wezen zou ik heb hare opvoeding gadegeslagen en ik geloof dat zij mijner waardig is
maar nog smaller was boven een winkeltje hoe het kwam dat iemand het de moeite waard vond de ellendige stukjes speelgoed die tusschen goedkoope nieuwsbladen en spek
tot hij dicht bij die gedaante was nam toen zijn vorigen stap weder aan en riep
hij was nu een echte lichtmis geworden en niet zeer innemend van voorkomen en manieren
wat den diefstal in het kantoor betreft heeft er ten aanzien van mijne moeder eene vergissing plaats gehad zonder iemands overgroote gedienstigheid zou dat niet gebeurd zijn
ja wel voorgeven zeide mevrouw sparsit onophoudelijk juffrouw zoodat wij er waarlijk een walging van krijgen hooren wij hen van hunne vrouwen en kinderen spreken zeide bitzer
ik weet wel dat gij veel van mij houdt en gij weet ook wel dat ik veel van u houd later op dien dag had louisa's gezichtje
hadden gevoeglijk met den vermaarden kleinen rekenmeester die een jeugdig wonder van aangeboren rekentalent was gepaard kunnen worden en niemand van het gezelschap had eenige malligheid
bestemd om den wind van de blinkende oppervlakte af te weren die overal met knobbels was bedekt alsof het hoofd nauwelijks ruimte had voor al de dorre feiten die daarin lagen opgestapeld
altijd zal ik u daar zoo zien nooit zal ik haar meer zien of om haar denken of gij zult naast haar wezen
het is duidehjk een vreemdeling juffrouw wat een vreemdeling op dezen tijd van den avond aan het kantoor kan noodig hebben
terwijl zij zoo weder met de rechterhand boven de oogen zat te turen niet zoozeer hem aanziende als wel naar hem zoekende
in plaats van zich aangenaam te maken en het zoo met gemak van hem te krijgen ik weet niet hoe gij dit noemt maar ik noem het een onnatuurlijk gedrag
waren alien uitgedaan deklokken om voor dien avond het werk te staken hadden geluid en de arbeiders mannen en vrouwen jongens en meisjes draafden naar huis
zij zeide dit met zooveel nederbuigende goedheid en zooveel medelijden voor hem dat mijnheer bounderby veel meer ontsteld dan wanneer zij haar werkdoosje naar den spiegel had gesmeten
hoe waart gij in staat mi het leven te geven en mij te berooven van al die onschatbare gaven die het leven boven een toestand van zelfbewusten dood verheffen
dat wel eens een van de hooge schoorsteenen door den bliksem kon worden getroffen de donder rolde
in den mond toen deze hulpmiddelen haar hadden doen bekomen hetgeen zij trouwens spoedig deden pakte hij haar zonder haar eenige andere verkwikking aan te bieden in eene koets en bracht
of stukken op te zeggen die ik van buiten leerfle toen ik een kind was dan word ik zoo schrikkelijk gejaagd en ongeduldig dat ik hoe moede ik ook ben wel mijlen en mijlen ver zou willen loopen
dat houd ik niet voor waarschh'nlijk zeide louisa blozende bij hare eigene gewichtige herinnering in dit opzicht of tusschen hem
ik weet niet recht zeide hi hoe ik aan de eer van het aanwezige gezelschap kom maar daarnaar vraag ik ook niet
intusschen werd er bepaald dat het huwelijk over acht weken zou worden voltrokken en elken avond ging mijnheer bounderby als erkend minnaar naar
omdat mijne vrijheid mijn pleizier en misschien mijn vooruitkomen er vanafhingen zy had toch geen anderen vrijer
gelijk hij ook deed arme dwaas dat deze voorwaarde hem slechts uit goedhartigheid werd opgelegd
verwonder u nooit gij moet alles door middel van optelling aftrekking vermenigvuldiging en deeling op de eene of andere manier beslissen
goe'de tanden goede stem welgemanierd welgekleed donkerhaar levendige oogen dit alles merkte mevrouw sparsit met hare vrouwelijke schranderheid op
meveouw spaesit daar mijnheer bounderby ongehuwd was had hij eene bejaarde dame bij zich wonen
het was insgelijks een van roode baksteenen gemetseld huis met zwarte luiken van buiten groene rolgordijnen van binnen
toch terecht gij ziet dit buiten gij weet wat voor een buiten het is gij weet dat er voor zijne grootte geen completer buiten bestaat
toen zij waggelend er naar toe kwam ging hij haar huiverend uit den weg en altijd met zijne handen voor zijn gezicht naar het andere eind der kamer zij wierp zich
innige droefheid strekten haar tot voldoende verontschuldiging en als ik bedenk zeide rachel tusschen haar snikken door
mevrouw sparsit was er zich van bewust dat zij door in den avond tusschen de lessenaars en het schrijfgereedschap te komen zitten het kantoor eene vrouwelijke
er was bij'die heilspellende gelegenheid een gezelschap van wel onderwezen lieden verzameld die wisten waarvan
ik heb u dezen geheelen nacht gezien in mijn onrustigen slaap wist ik toch dat gij daar nog waart
overal heerschte een verstikkende reuk van heete olie de stoommachines blonken er van de kleederen der arbeiders waren er mede besmeerd en door al de talrijke verdiepingen
zveel grondstof verwerkt zooveel brandstof verteerd zooveel kracht versleten en zooveel geld gewonnen
daarna legde hij zijne hand weder op haar breeders schouder en noodigde hem met eeh gemeenzaam hoofdknikje tot eene wandeling in den tuin
antwoordde zij na een oogenblik van besluiteloosheid zij was gedurende dit geheele gesprek min of meer onrustig en verlegen geweest
zij had zulk een teeder medelijden met zijn droevig lot dat zijn groot rood gezicht in een koud zweet uitbrak als zij hem maar aanzag
kort na deze redevoering want men zou een bruiloftstoertje naar lyons doen dewijl mijnheer bounderby de gelegenheid wilde waarnemen om te zien hoe de fabrieksarbeiders het in die streken maakten
en hunne bewoners smeltende van hitte sloofden in de woestijn kwijnend voort doch geen warmtegraad maakte de zwaarmoedige olifanten razender of stiller
en waar zij naar de afgevallen bladeren van het vorige jaar zat te turen gelijk zij thuis naar de vallende vonken had getuurd
geheel een volwassen meisje zeide mijnheer gradgrind peinzende wel wel kort na deze ontdekking werd hij eenige dagen lang meer nadenkend dan gewoonlijk
behalve zijn wegloopen en behalve zijne eigene bekentenis die ik juist bijtijds heb kunnen beluisteren
ik dank u wel mijnheer dat ge dit zegt zeide sissy met werkelijke dankbaarheid en ootmoedig voor hem nijgende
zij bloosde al hooger en hooger en was gloeiend rood toen zij met eene flauwe stem antwoordde
bevend uit mijn beste jongen ik kan het niet helpen het is mijne schuld niet josiah ik heb die juffrouw dikwijls genoeg gezegd
die aanraking deed eene oogenblikkelijke werking hij liet de slippen los zag haar met een verhelderd gezicht aan en zeide met een goedhartigen lach
droomerig snorden zij dien geheelen dag door en maakten den voorbijganger nog warmer en slaperiger als hij de brommende muren der fabrieken genaakte
op eene uiterst onhandige tnanier verborgene vallen waarin de groote kinderen zich moesten laten lokken
en juist toen zij het voorbijgingen hield eene koets zoo plotselmg op dat zij onwillekeurig omkeken
wat is er nu aan de hand mevrouw sparsit zeide hij mijnheer zoo begon die brave vrouw hare opheldering
g-ij kent onzen oude mijnheer harthouse zeide tom en dus behoeft het u niet te vertom en mijnheer haethouse wonderen dat louisa met ouden bounderby trouwde
eene rij brandemmers dingen die bij geene gelegenheid van eenig nut kunnen zijn maar die men waarneemt dat op de meeste beschouwers een krachtigen moreelen invloed uitoefenen
en het was hem ook geheel onverschillig hij had geen bijzonder plan of oogmerk geenekrachtige op welling van booze neigingen verstoorde ooit zijne kwijnende flauwheid
handen hadden eene gordijn opgehangen zoodat zij voor zijne oogen verborgen was hare afzichtelijke kleeren
dat ik evenmin aan hem twijfel alsof ik hem gedurende juist zooveel jaren van beproeving had gekend als gij gedaan hebt
alles gesloten bitzer zeide mevrouw sparsit alles gesloten juffrouw en wat nieuws is er vandaag hervatte mevrouw sparsit terwijl zij een kop thee voor zich inschonk is er iets
gij zijt nuttig bij mevrouw gradgrind en gij zijt ook zoo in het algemeen aan de familie van dienst zoo hoor ik van miss louisa
in zijn donkeren hoek onrustig heen en weer schuivende om met zulke lasterlijke praatjes aan te komen gij moest terstond de deur worden uitgesmeten dat zou niet meer zijn dan gij verdient
wel v erplicht mijnheer antwoprdde mevrouw sparsit en schoof weder bij lioewel niet zoo dicht als te voren
ik behoef nu geen geheim van de zaak meer te maken na alles wat ik u al gezegd hebt gij weet wel dat zij ouden bounderby niet om harentwil heeft getrouwd
ik heb dezen namiddag met de post aan stephen geschreven gelijk ik vroeger nog eens aan hem geschreven heb antwoordde rachel en hij zal ten langste over twee dagen hier zijn
duizenden zijner makkers konden veel beter spreken dan hij hij was een goed werkman en een door en door eerlijk mensch
eenigermate ontbreekt aan die kieschheid tot welke een jongmensch die op een dwaal spoor is geraakt wiens karakter men van zijne kindsheid af niet heeft begrepen
dat deze vergadering zal besluiten dat dewijl de wever stephen blackpool in dit plakkaat bedoeld alreeds door de vereeniging der fabriekarbeiders van
plechtanker hem begeven had was slechte tijden mijnheer gradgrind zeer karig met woorden geweest hij bleef nog stil zitten toen louisa vriendelijk zeide
beste tom zeide harthouse laatikeens beproeven uw bankier te zijn om s hemels wil antwoordde tom verschrikt spreek toch niet van bankiers
de jonge tom om eene of andere reden hardnekkig weigert om iets hoegenaarnd goed of kwaad over die verklaringen te zeggen ben ik genoodzaakt haar met uw dochter te
ik behoef niet te zeggen zeer tegen haar wil het is niet zonder moeite geweest dat ik dit gedaan heb mijnheer maar moeite in uw dienst is mij een vermaak
neen jnijnheer antwoordde mevrouw sparsit dat doet hij ook niet wel verplicht ik had juist geen oogmerk om nu mijn brief te overhandigen
de hondsvot had gelijk de afgezondenen kwamen alleen terug rachel's brief was verzonden en bezorgd maar stephen blackpool had zich op hetzelfde uur te zoek gemaakt en niemand wist iets meer van hem
in alien gevalle mijnheer harthouse zeide tom door de schertsende gemeenzaamheid van zijn voornamen vriend eenigszins verzacht maar toch nog wrevellg zijn hoofd schuddende
op dit oogenblik verwacht hij mi bij zich want ikkon mij op geene andere wijs van zijn bijzijn ontslaan
ik ben niet zoo onverschillig mevrouw bounderby dat ik deze ondeugd in uw broeder over het hoofd kan zien
het is beter dat wij niet te veel samen gaan somtijds wel het zou te hard zijn als het geheel niet mocht gebeuren zeide zij met eene opgeruimdheid die zij hem poogde mede te deelen
zeide bounderby laat in den avond de kamer van zijn schoonvader binnenstuiven en hier is eene dame mevrouw sparsit gij kent mevrouw sparsit wel die u iets te zeggen heeft
en die geheele warboel is opgeruimd gij zijt een engel het kan wel zijn dat gij mijne levende ziel behouden hebt
en mijnheer sparsit als een powler insgelh'ks buiten den kring van zulke geschillen was ik weet alleen dat die lieden tot rede gebracht moeten worden
en toen kwam hij naar mij toe gooide zich van achteren op en bleef op zijne voorpooten staan zoo zwak als hij was en toen kwispelde hij met zijn staart en stierf nu jonker
breek u daar het hoofd nietmee stephen antwoordde zij snel en niet zonder eenige bekommering in haar blik laat de wetten maar blijven
op eta neer was blijven stappen en met ieder oogenblik rooder en meer opgezwollen was op eens pal bleef staan
men had den ouden stephen op zijn uitzicht af voor een bijzonder schrander man in zijne soort kunnen houden maar dit was hij toch niet hij behoorde niet onder die opmerkenswaardige fabrieksarbeiders
en van wie heb ik iets te wachten als het niet van mijne zuster is hi huilde bijna en strooide de rozeknoppen bij dozijnen om zich heen
aanstonds keerde zij hare oogen weder naar zgn hoek met den uitdagenden blik van den vorigen nacht
er werden kleedjes gefabriceerd kleinooden gefabriceerd taarten en handschoenen gefabriceerd huwelijksvoorwaarden gefabriceerd
bitzer ik heb nog maar eene kans over om u te vermurwen gij zijt vele jaren op mijne school geweest
en uw laster tegen de nagedachtenis van mijne goede moeder die in mijne armen gestorven is eer josiah geboren was ik hoop dat gij er berouw van zult hebben mijnheer en beter leeren
om meer naar u te gelijken en vreezen om u te verliezen als dit leven voorbij is
die voor de zonnestralen ondoordringbaar scheen men wist alleen dat de stad daar lag omdat men wist dat er zonder stad niet zulk een vuile vlek op het vergezicht had kunnen zijn
in zijn logement in st james str eet met dreigende statigheld onder de oogen legde de lont aan de brandstof waarmede zijgeladen was en het hare mijn springeh
deze stond in een dier smalle straatjes voor welke de meest beklante aanspreker die aan de eenige plechtigheid eene armoedige akelige plechtigheid
hoe durft gij hier komen en uw bemoeizieken neus in mijne familiezaken steken deze toespeling op het lichaamsdeel waaraan zij zooveel waarde hechtte
indien hij dit nog niet begrepen had zou hij het nu hebben gedaan al was hij veel dommer geweest dan hij was
nickits die op de westminster school in latijnsche komedies placht mee te spelen waar de adel van het land hem applaudisseerde
was het alsof zij een blinkenden stralenkrans om het hoofd had hij had kunnen gelooven dat het zoo was hy geloofde het werkelijk toen het gerucht van buiten het venster schudde
op den vierden dag ging rachel wier vertrouwen ongeschokt bleef maar die begreep dat haar brief niet terecht was gekomen naar het kantoor
en scheen hij zich geheel in e'en onderwerpte verdiepen op zekeren avond toen hij uitging en louisa voor zijn vertrek goedennacht kwam zeggen
roep mijnheer bounderby beneden riep mevrouw sparsit gij rachel weet gij wie dit is dit is juffrouw pegler antwoordde rachel
zij in zijn eigen hoofd had gewerkt en daarin nu alles ook stilstond maar ik zie eachel toch nog niet zeide hij
ja zeide hij en knikte een paar malen langzaam met het hoofd laat ze maar blijven laat alles maar blijven het is een warboel en daarmee uit
dat schikt nogal juffrouw met de gewone uitzondering herhaalde bitzer ah ah zeide mevrouw sparsit schudde haar hoofd boven haar
ik zie wel aan uw geheimzinnig lachtje dat gij zoo niet denkt gij hebt balsem in mijne angstige ziel gegoten en nu hare jaren veertig
zoo dacht hij terwijl hij buiten staande naar zijne kamer opzag en met ingehouden adem en langzamen tred
bij zijn omzwerven door het district van coketown kwam hij hen dikwijls bezoeken en werd door mijnheer bounderby zeer daarin aangemoedigd
door elk gezegde met eene lijnrechte beweging over des schoolmeesters mouw te onderstrepen die nadruk werd nog versterkt door des sprekers voorhoofd
daar is mijne moeder die nooit iets te veel heeft behalve klachten wat zal iemand dan doen om aan geld te komen
tot de klok drie slaat om drie ure moet het nog eens gedaan worden en dan kan zij zoo blijven tot morgenochtend
dat iemand in zulk een wind buiten was geweest en niet eens wist dat het waaide ik ben hier vandaag al eens geweest stephen
die echter hoewel zijns ondanks aanmerkelijk lager werd ik ben u zeer verplicht ik hoop het ook
en eene zuster die gij met al uw hart vertrouwt en hoogacht is een heel pleizierig gezicht voor mij
nu hij met het masker van het aangezicht gerukt in al zijne aangeborene wanstaltigheid voor ons staat
vreemdelingen die weinig wereldkennis en geen vlug begrip hadden schenen somtijds niet te weten wat een powler was en zelfs onzeker te zijn of daarmede een beroep
die haar als weduwe had achtergelaten was van moeders zijde gelijk mevrouw sparsit het altijd noemde een powler geweest
bovendien waren zij gehee van het spoor en wisten niet wat te doen hoe wel zij zich sedert lang zoo stil hadden gehouden dat de meeste menschen dachten dat zij de zaak als hopeloos hadden laten varen
ik ben zoo koppig als een ezel en nog dommer dan een ezel ik heb evenveel pleizier als een ezel en ik zou wel als een ezel willen schoppen
waarom zou zij zich aan zulke herhaalde verklaringen ergeren of er zich door laten waarschuwen
fatsoenlijke en voorname vrienden genoeg en zij zullen u van dat artikel zooveel leveren als ge maar hebben wilt ik houd het er niet op na bounderby hervatte mijnheer gradgrind dringend alle menschen kunnen dwalen
en de regen stortte als een zondvloed neer toen de deur zijner kamer geopend werd hij keek om de lamp heen
zouden er denk ik tijden zijn dat ik niet bij mijn verstand zou zijn gebleven maar ik krijg hoop en kracht door u
eer hem eene duizeligheid en slaperigheid overvielen die door eene volkomene vergetelheid werden gevolgd hij werd uit dezen laatsten toestand opgewekt
hoewel de bankroetiers in geene de minste betrekking stonden met die klasse welker gebrek aan overleg en voorzichtigheid zoo dikwijls ter sprake kwam
zal hebben opgemerkt veel zachter was dan gewoonlijk gaf bounderby zich bijzondere moeite om zich zooveel mogelijk te verharden dat lag zoo in zijn beminnelijk karakter mijn lieve bounderby begon
mevrouw bounderby hoewel ik een man van de wereld en volstrekt niet sentimenteel ben kan ik u toch verzekeren dat het mij aaridoet wat gij daar zegt
ik behoef u niet te zeggen dat gij niet alleen eene geborene dame maar ook eene drommels verstandige vrouw zijt
hare vatbaarheid voor definition kon men gemakkelijk als zeer gering opgeven hare mathematische kundigheden als nul
uit haar donker hoekje het is wel jammer het is zeer ongelukkig voor ons allebei o gij zijt een meisje louisa zeide tom hierop
het getal hem niet grooter had kunnen voorkomen en zij alien verafschuwden hem en er was geen enkel medelijdend of vriendelijk oog onder al de millioenen die op zijn gelaat gevestigd waren
wat uwe dochter aangaat die ik tot louisa bounderby gemaakt heb en misschien liever maar louisa gradgrind had moeten laten blijven als zij morgenmiddag om twaalf uur niet thuis is zal ik
hare lang gesmoorde aandoeningen losbarstten dezen avond terwijl mijn echtgenoot afwezig was is hij bij mij geweest en heeft zich als mijn minnaar verklaard
nog drukkender gemaakt door al die oorzaken van oneenigheid die uit onze twee verschillende karakters ontstaan en die geene algemeene regelen ooit zullen bepalen of beheerschen vader
ik bedank u juffrouw antwoordde de kantoorlooper die er nog even flauw en kleurloos uitzag als toen hij voor het meisje nommer twintig eene definitie van een paard gaf
beste tom antwoordde zij terwijl zij opstond en hem omhelsde hoelang is het geleden dat ge mij niet eens hebt opgezocht
dat de gezegden van haar vader mij eene gerimpelde steenharde rijpheid hadden doen verwachten
zeg mij dat niet louisa mij die zoo met mijne gezondheid te sukkelen heb want als gij er niet toe aangemoedigd waart is het eene moreele en physieke onmogelijkheid
in de eerste weken na de scheiding van zijne vrouw was hij dus nog woeliger luidruchtiger en ongeduldiger dan gewoonlijk
en legde die met zachte hand op de gekwetste en ontstokene plek het ronde tafeltje was dicht bij het bed gesphoven en twee flesschen stonden daarop deze was de eene