AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij kon de oogen niet sluiten voor t geen hij zag komen en het bekommerde hem diep al verblijdde het hem tegelijk was de nieuw geboren christen waarvan hij zich met recht naar t geestelijke den vader achtte bestemd om hem zoover vooruit te gaan zoo haast rijp te zijn voor het hemelsch paradijs nadat de aarde hem levenslang als eene hel was geweest
eerst heeft hij ijverig en met volharding naar mijne hand gestaan ik had toen andere uitzichten hoogere ik wil het u wel bekennen maar dat verbond des osboom oussaint e elftsche verbroken en ik gaf mijne hand aan george van solms schoon hij mijn jongere is
juliaan daarentegen bleef haar gadeslaan met stijgende belangstelling maar altijd met eene bevreemding die hij niet kon verbergen a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel ngelen der vertroosting zoeken liefst die plaatsen op waar de diepste smarten geleden worden
de aanmatiging wordt niet eens meer belachelijk gevonden zij is door het algemeen misbruik tot gewoonte geworden en bijkans gewettigd wat wordt er niet voor gelaten wat wordt er niet voor gedaan wat wordt er niet voor vergeten om te kunnen meedoen
maar waarom dan om s hemels wil zeg mij waarom drong van solms heftig in zijne ergernis over eene kwetsing der wellevendheid waarmeê hij zich als in t aangezicht geslagen achtte
intusschen deed ik mijne eerste communie met zijne zonen en deelde de lessen der jonge gravinnen in talen muziek en danskunst dàt waren gelukkige dagen op eens werden ze voor ons allen tegelijk beneveld
mag ik het ongeloofelijke voor waar houden en toch ja heeft mijn waardige vriend het mij niet gezegd dat geen ding onmogelijk is bij god ook niet een vaderhart naar zijn beeld om te scheppen armand armand gezegend zijt gij nu gij mij deze tijding brengt
zeer goed blijf nog wat rusten ik zelf zal trachten een weinig te slapen ik heb daar even de klok van de nieuwe kerk hooren slaan en mijn zandlooper omgekeerd
tot een openbaren oorlog kwam het niet weêr er werd zelfs een vergelijk getroffen waarbij de modus vivendo geregeld werd voor het vervolg maar de wortel der bitterheid was daarmeê niet uitgeroeid en bleef welig tieren in de diepte
hem kort te voren had gezien dat het haar voorkwam of de gansche persoonlijkheid er door veranderd was geen ongeredderde woesteling stond daar nu voor haar maar een man wiens bleek ernstig gelaat
die naam moet er buiten blijven die naam màg hier niet genoemd worden dat mocht gaan in zijn besten tijd maar nu ook goed wij hebben er al lang eene variatie op gevonden luister t is juliaan juliaan blijft hem getrouw want de fortuin is zijn schoone jonkvrouw
maar de veldheer zelf is ons ongetrouw geworden vielen de zangers zich zelf in de rede daarom hebben wij het refrein dùs veranderd wij blijven spijt gevaar en nood elkander getrouw tot in den dood
kan ik dàt helpen zou ik dan in de zestig nog een man moeten nemen om te bewijzen dat ik noch het een noch de andere ben neen daarin hebt gij gelijk dat is nu niet te verhelpen
van dat laatste kunt gij nog zoo zeker niet zijn ook sprak ik het uit om te vernemen hoe het hiermeê staat bij u nu ik wil open met u zijn ik heb er mijne wichtige redenen voor en ik wensch dat de u verleende hulp mij ten goede zal komen
elk wat wils en ik verzeker u dat wij pret met hem hebben gehad eerst verloor hij zijn handschoen vervolgens zijn hoed ten laatste zou hij zeker zijn hoofd verloren hebben aartsdeugnieten die gij zijt sprak juliaan onwillekeurig meêlachend bij die voorstelling
het drinkgeld werd gegeven nadat er nog eene wijl over het bedrag was geparlementeerd daarna voelde antony zich den hoed op het hoofd drukken en zijn persoon vooruitschuiven zoo snel vooruit of zijn eigen voeten hem niet meer
dit wekte zijne bevreemding zijne nieuwsgierigheid en in plaats van zijn weg te nemen naar het huis van bastiaan en zijn eigen kamertje binnen te sluipen zooals hij zich voorgenomen had om vragen te ontgaan en uitleggingen te voorkomen kon hij nu niet nalaten om door de reet van de half openstaande bovendeur heen te gluren en te zien wat er onder het volk omging
deze lachte sarrend als een goed christen behoort gij mij nu de linkerwang te bieden tergde hij uit tegen zijne bedoeling deed dat woord zijne werking juliaan bezon zich hij werd doodsbleek de opgeheven armen zonken neêr
die man wenkte juliaan toe overtuigd dat hij een bondgenoot zag liet een breed scherp mes blinken zooals de boeren destijds op zij droegen en zou de ghiselles in den nek hebben getroffen zoo niet juliaan zijn gruwzaam voornemen ziende door zijne kloeke en rassche tusschenkomst den stoot had afgewend
balde dat's nu mijne eenige bezitting mijn degen in den steek gelaten en dat's goed ook waartoe ik heb gezegd dat ik alleen met den degen in de hand mijn weg beter zou maken dan met dien nasleep van schoeljes als zij zijn maar toen toen was alles nog anders toen
even hardnekkig bleef zij vasthouden aan het leven dat toch geur noch kleur meer voor haar had en de baron heeft zijne eigenaardige zwakheden en zekere gemoedsbezwaren die hem altijd belet hebben door ééne krasse daad die hindernis uit den weg te ruimen
en ik heb u altijd een goed hart toegedragen u altijd voor mijn vriend gehouden aan t geen daarboven ging heb ik nooit gedacht veel minder gedachten aangemoedigd bij u ik kon en mocht dat ook niet omdat ik wete in alles afhankelijk te zijn van mijn voogd diens voornemens mij ganschelijk onbekend waren
van het kort afgesneden haar nog door de zijden muts bedekt zag men niets en hij droeg baard noch mutstatsen zeker was hij overtuigd genoegzaam ontzag in te boezemen zonder een uiterlijk vertoon van
en als met plotseling besluit stond hij op om de verstijfde en verkleumde leden weêr wat warmte bij te zetten door beweging brr die rillingen en klappertandend liep hij voort de armen over de borst slaande maar de gekwetste hand deed hem pijn en hij liet de slinke langs de zijde neêrvallen
niet door uwe hand dat kan zijn gedenk hoe er tijden zijn geweest waarin gij tot alles in staat waart tot alles dat onken ik nooit tot eene daad van laaghartige wraakneming nooit tot verraad van vriend of vorst
hij had daarbij nog nooit zijne geboortestad verlaten en a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel alle jongelieden van zijn stand reisden of hadden gereisd op zijn leeftijd er bood zich eene gelegenheid voor hem aan om met een handelsvriend van zijn vader eene reis naar frankrijk en italië te ondernemen die een paar jaren moest duren
laat me toch door mannen gij verfonfaait mijn gansche gewaad riep hij hun toe half smeekend half bevelend en zijn ziedenden toorn beteugelend bij de overweging dat hij in hunne macht was laat me die juffer volgen ik hoor bij haar trek nu zoo niet aan mijn mantel het zijden laken kan wel scheuren
een man reeds rijp van jaren maar nog in t volle bezit van gezondheid en kracht hij was lang en forsch en hield het hoofd met zekere strakke waardigheid opgericht maar de schrale hoekige figuur miste ten eenemale die sierlijke vormen die behaaglijke losheid van bewegingen die van een man doen zeggen dat hij eene fraaie gestalte heeft
een druk dagje geweest voor de liefhebbers waardige jacob jansz en t zal morgen niet stiller zijn met dien gecostumeerden optocht langs de straten jacob jansz die in eigen gepeinzen scheen verdiept richtte even het hoofd op toen zijn naam werd uitgesproken en knikte daarop ten teeken van instemming
wat de gast gebruikt heeft werd hem vrijwillig aangeboden viel juliaan hierin recht op den dominé toegaande en dezen zoo veelbeduidend aanziende dat zijn rood vollemaans gezicht tot krijtwit bestierf
en toen hij haar eerst den arm bood had zij alleen bij zijdelingsche vluchtige beschouwing opgemerkt dat haar geleider een ridder van de droevige figuur moest zijn nu echter door zijne gedweeheid verzacht uitgelokt daarenboven door vrouwelijke nieuwsgierigheid waagde zij het hem aan te zien
maar gij doet ze allen te zamen een affront aan als gij ze zoo zitten laat verschoon mij uwe genade ik kan niet gelooven dat deze schoone jufferen hare cavaliers behoeven te tellen
ik denk er bij dat zij het toch zijn die ons land van den spanjaard helpen bevrijden met de hulpe gods a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel oe nu riep meester cypriaan vol verbazing trekt gij u de soldaten ook al aan mr
ik ben juist tot u gekomen met gods woord in de hand om u de laatste noodiging te laten hooren zoo bidt dan dat gij het moogt vatten want de natuurlijke mensch verstaat niet de dingen die des geestes zijn
waarom niet eer gesproken weêrgaasch wijf het zou er nu licht beter toe staan riep schout gerrit van drift met den voet stampend a l g bosboom-toussaint de stampen lacie eer het ontzag voor uwe achtbaarheid en de vrees u te vertoornen zoowel als de belofte die ik den jonker had gedaan hield mijn tong in
gij hebt een voorzienig en goedwillig vader baron dat is gebleken maar ik kan u geen geluk wenschen met den voorrang waarop gij u beroemt vr ik beter ben ingelicht van de middelen waardoor die verkregen is
dus overleed deze van sich selven kleyn gevoelende man welgetroost in den heere wel tot schade en droefheyt van anderen inzonderheit van de armen maar tot sijn eigen vreugd en saligheid
neen neen maar dat ik veel te lang gewacht heb met u die tijding te brengen nu hoor mij aan met geduld na den dood mijner moeder waarop de vlucht van de uwe volgde was de baron de ghiselles dezelfde niet meer hij werd onrustig en
de schout moest erkennen dat daar geen kwaad in stak en dat men op dezen voet kon voortgaan en zoo kwam hij op het tweede punt van zijn onderzoek dat grooter bezwaar had de vraag wie onder haar relatiën onderhield met den
in t begin rekende ik op mijne gemeente maar jawel al te blij van de biechtpenning en van de tienden af te zijn lieten de boeren dominé fluiten t was al veel zoo zij mij soms bedachten met een zak meel die dreigde muf te worden of met een broksken van de slacht
ik hoop niet dat de jonkvrouw van egmond ooit iets met dezen heeft uit te staan gehad want dàt zou haar gansch niet tot eere strekken hij moet een losbol een fielt zijn geworden die zijns vaders naam niet meer dragen mag en die wellicht al lang hier of daar aan de eene of andere galg hangt te bengelen
men ziet het de begrippen van recht en onrecht van goed en kwaad waren bij den ongelukkigen edelman vrij ongewis en verward beginselloos en toegevende aan elken indruk
zijt gij monster commissaris of werf officier dat gij mij dus uitvraagt hoe komt gij op die gedachte gij ziet dat ik een heereboer ben
geschied ganschelijk zonder forme van proces mij werd alleen mondeling door den maistre de camp aangekondigd dat ik uit mijn dienst ontslagen was en te zorgen had vr zonsondergang buiten het leger te zijn op straffe des doods zoo ik mij daar later nog kwam te vertoonen
nu wat zou dan dat alles daarin is niets dan mijn schuldige plicht gij verdient er den hemel meê dat is zeker den hemel verdienen en de strenge wel wat harde trekken namen eene onuitsprekelijke uitdrukking aan van zachtmoedigheid en diepen ootmoed
gaf de ghiselles ten antwoord op fieren en laatdunkenden toon de doge van venetië is meester in zijn kabinet de schout van delft in het zijne baron de ghiselles en zoo er iets hapert
geweld hoe zult gij dit aanleggen ik zal macht over haar verkrijgen door de sterkste beweegkracht die er kan toegepast worden op lieden als zij zijn ijdel en trots maar zonder middelen om den staat te blijven voeren dien zij meenen dat hun past
maar toch wat de menschen schenken komt van god en ik zal niet ondankbaar zijn wat de gravin van solms betreft de verzoening tusschen haar en haar echtgenoot was reeds vr de bruiloft van juliaan getroffen maar zij woonde die toch niet bij
maar hij wist niet dat graswinckel die zich zoo zedig en eenvoudig voordeed in betrekking stond met verschillende geleerden en notabelen van den lande niet slechts maar zelfs van het buitenland dat hij met sommigen hunner in briefwisseling was hetgeen tot persoonlijke kennismaking had uitgelokt
heeter daad herhaalde schout gerrit even glimlachend ge gaat wat ver in uw ijver vriend bartels daar ontbrak maar aan dat de prins op t hof aanwezig ware geweest en we zouden opnieuw het treurtooneel gehad hebben dat de gevloekte balthasar gerards in heeft aangericht
als een soldatenkoor eenige honderden sterk roemt van buit behalen op den bloedigen oorlogsakker en dreigt het scherpe slagzwaard tot ploeg te nemen dan heeft zulk eene taal eene schrikwekkende beteekenis want het is duidelijk dat de wilde hebzucht kan uitvoeren wat zij voorneemt
braaf gezegd luitenant zoolang we nog draf van deze gehalte hebben voor te zetten is er geene vrees dat gij grooten lust zult krijgen om den tocht te ondernemen dien bastiaan aanraadt zeî mich lachend terwijl hij opnieuw den dampenden beker in zijne hand gaf
het geraas bedwelmde hem zonder hem meê op te wekken hij voelde zich niet meer t'huis onder die lieden en onmachtig om zich te doen verstaan zweeg hij en zat in t vuur te staren met gebogen hoofd en gefronste wenkbrauwen maar bij het laatste refrein
dat voorspelde voor mij zelven niet veel goeds ik wil u wel bekennen dat ik hem niet sterkte in die aanvechtingen om op het eens genomen besluit terug te komen
ik zie niet wat aanstoot mijne eenzaamheid geven kan vooreerst lijdt gij overlast iedereen komt hier maar indringen wie wil dat is waar viel zij in met gulgauwe instemming die bewees dat zelfs de bezoeker van dit oogenblik haar dien indruk gaf
juist dan zou hij natuurlijk eens zooveel hebben gevraagd dat spreekt vanzelf iemand als hij en daarom achtte hij t zaak zijn incognito te bewaren heb je t gevat volkomen
zal ik voorzetten wat ik heb nà zoo'n tocht moet een stuk grof boerenbrood u toch smaken en ik heb goede boter ook en al sprekende had zij een en ander reeds voor hem neêrgezet met een breed boerenmes er nevens om hem in de gelegenheid te stellen zich zelf te bedienen waarvan hij dan ook onverwijld gebruik maakte
men moest bartels zijn om den lust tot samenzweren toe te dichten aan deze hulpbehoevende wezens maar al waren zij zich harer onschuld bewust op dit punt de ordonnantiën der heeren staten tegen die van t oud geloof waren uiterst gestreng en of ze a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel volkomen zuiver waren van alle overtreding in dezen dat was eene andere vraag
niets dan een gewoon zondig mensch antwoordde graswinckel die zelf opgestaan was om hem te verplichten zich ook op te heffen maar die hem liefderijk beide handen
uwe excellentie is immers vrij om na den afloop van het gehoor naar delft terug te keeren en deel te nemen aan het banket dat de gravin van hohenlo zal geven gij weet wel dat het z fraai niet staat tusschen mijn zwager en mij om daaraan te hechten t is me juist te doen om het ongemaskerd tournooi bij te wonen
en droeg de prachtige kleeding van zijn rang met losse gemakkelijkheid ook hij had het harnas en den ringkraag van het tournooi nu met wambuis en hozen van grijs satijn verwisseld door zwart fluweel en goud passement afgezet
zoo hier misdreven is gestrenge heer schout ben ik de schuldige mijn man heeft mij geene klare orders gegeven omtrent den gevangene en zoo heb ik hem gehuisd en getracteerd naar ik meende dat het behoorde wilt de trap opstijgen hij zit in de groote
tot zijne verbazing zag hij dat deze op vrij verren afstand lag onder de afwisselende aandoeningen die hem bij het gesprek met zijn broeder hadden geslingerd was er een heel eind wegs afgelegd zonderdat hij er op had gelet toch kon hij wel binnen tien minuten thuis zijn mits hij wat aanstapte maar daarbij vond de ghiselles zijne rekening niet
wat hem dan ook tot dezen staat mocht hebben gebracht ongeluk vervolging van vijanden of eigen schuld en overgave aan woeste hartstochten hij wekte mijne diepe deernis
als ge t u inbeeldt dwaze jongen dat ziet er mooi uit voor mij dus kan ik mij keeren nog wenden zonder dat gegrein om mij heen de jongen is waarachtig behekst merkte guurt groot aan die half lachend half korzel naar t sermoen van machteld en t pleidooi van den schuldige had geluisterd
dubbel mijn ongelukkige broeder en jacob jansz wilde hem meêwarig de hand op den schouder leggen maar uliaan deinsde achterwaarts uitroepende ik ben niemands broeder ik ben een booswicht ik heb de galg verdiend en ik zal mij zelven recht doen en hij vlood weg uit alle macht
ja zij hadden hunne uitspattingen bij tijden en gelegenheden ja het spreekwoord men kan wel eens teren tegen een burgemeester drukt de zucht uit van den minderen man om zich een enkele maal extra te vergasten of op te tooien
zie jacob zoo ik zag dat gij een zwaar lot tegengingt met moeite met zelfstrijd maar dat gij t plicht achtte dit met onderwerping te dragen dan zou ik meenen u het grootste blijk van liefde te geven door u den strijd niet te verzwaren en mij verblijden als gij het met berusting aanvaardet
dan zoo ik durfde weigeren is het wel denkelijk dat de graaf zijnerzijds geen genoegen zou nemen met hetgeen ik zou verlangen zoo heeft de heer van kenenburg u dan aan een dwingeland overgeleverd in plaats van u een beschermer te geven
de hopman slaakte een kreet waarvan het onzeker is of er deernis met den berooiden luitenant dan wel zekere voldoening voor zich zelven door uitgedrukt werd niet altijd is schuldig wie door strenge of partijdige rechters is veroordeeld hervatte hij deelnemend en
wat kan dàt schelen laat bastiaan een sermoen houden als wij het maar samen eens waren neen daarin zijn wij het niet eens riep nu de jonker op zulk een toon van hoogheid en gezag
de baron is onbillijk met die klacht sprak de gravin van solms als gastvrouw moet ik hoffelijk zijn jegens iedereen dat verhindert alle bijzondere toenadering tot enkelen
daarin voorzeker heilzame krachten liggen als men die er door scheikundige behandeling weet uit te trekken maar dat de materie als sieraad gedragen dienst zou doen ter genezing betwijfel ik zeer
maar weet je waar het hem zit hij valt wat dweepachtig dominus arnoldus cornelii laatst over hem sprekende vreesde dat hij een drijver was die nog wat paapsche gevoelens had behouden van afzondering onthouding en dergelijke meer
jacob jansz geheel door zijn hoog gestemd geestelijk gevoel opgevoerd scheen te vergeten wie zijn toehoorder was en wat deze in dienzelfden oogenblik van hem wachtte toch bleek het dat hjj zich zijner herinnerde en op zijne behoeften bedacht was toen hij vervolgde op den toon eener zachte
want uit eigen beweging zou vrouw heilwich zeker zulk wild morsig ongeregeld volkje geene schuilplaats hebben geboden zoo dicht in hare nabuurschap maar bastiaan had met zooveel aandrang gesproken ter gunste zijner voormalige kameraden dat zij eindigde met toe te geven
geviel het dat ik op zekeren dag mij door hem beleedigd achtende satisfactie vroeg en hem uitdaagde en hij deed u den kwaden dienst die uitdaging aan te nemen
ik heb in t geheel niet gedanst uwe genade antwoordde de baron zich een weinig herstellende ik heb een paar prrtijen schaak gespeeld met ritmeester overstein maar de dag is heden vroeg voor ons begonnen en
het poeder van sympathie hm hm ik heb het wel gehad ik heb zelfs nog ettelijke substantiën waaruit het vervaardigd wordt maar ik ken ze niet allen en ik heb ze niet allen en bovendien wil ik wel bekennen dat ik niet ben ingewijd in het mysterie der samenstelling
dat schijnt nu al onnoodig geworden sprak juliaan mismoedig men is mij voorgekomen en het zal daarmeê eindigen dat ik zwart worde gemaakt met de schuld van anderen
gij hebt gelijk ik moest aan mijne armzalige plunje aan mijn verwilderd voorkomen gedacht hebben eer ik mij in weleerlijk gezelschap begaf lacij men verliest goede manieren en hoffelijke gedragingen als men gedwongen is dagelijks met roffianen te verkeeren zooals mijn volk
baas de vrouw is thuisgekomen en laat je roepen er is a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel haast bij kwam een jonge kuipersgezel zeggen terwijl hij even het hoofd door de deur stak op den achtergrond bastiaan schrikte op en bleef steken
ik ben van degenen die t gedaan hebben ik deed meer ik trouwde eene vrouw dat was de nieuwe mode of het nieuwe recht gij deedt daar wel aan want die vrouw was immers reeds moeder uwer kinderen viel ze in niet zonder verwijt
mijne vrouw zet den jonker voor al wat hij begeert luidde het antwoord maar schout gerrit meende iets op zijne trekken te lezen wat zijne verdenking versterkte ondanks die betuiging hij wilde er het zijne van hebben zond juliaan van zijn eêlsten rijnwijn
mijne hoop is op hoogere kracht en beteren steun bij t volbrengen van mijn plicht hernam zij met vastheid en ernst ik zal waken en bidden in den strijd dien ik tegenga en al blijft er dan ook een doorn in het vleesch ik reken op des heeren genade en die zal mij genoeg zijn
maar ook en vooral om zelf gezien te worden onze vriend had wat anders te doen de plaats die honderden zochten te naderen liet hij links liggen en het ruime plein schuins overstekende nam hij zijn weg naar eene dier enge bochtige dwarsstraten die tot de arme buurten leidden
kunnen de heeren morgen dan geen ander uur kiezen b v na drie ure dan had ik meteen mijn pretext om niet bij hohenlo te verschijnen dat pretext ligt toch al voor de hand er zijn besognes genoeg om uwe genade ook na den noen te s hage te houden
mijn zoon mijn wellieve zoon de heer schout die uw vriend en beschermer is heeft grootelijks oorzaak om vergramd te zijn tegen u waarom hebt gij ons dit gedaan waarom dus roekeloos uwe krachten verspild
juliaan had zich aan schout gerrit gewend om te weten of er iets waars kon zijn aan t relaas van armand omtrent zijns vaders verblijf op het slot ijsselmonde en hij vernam dat de baron er werkelijk was geweest staande zijne ziekte maar toen die verweerde schavuit voorgaf u derwaarts te willen brengen om met hem samen te zijn was hij reeds weêr vertrokken
gelukkig want het was met de bruiloft niet zo vlot gegaan als het paartje zich had voorgesteld toen zij het samen eens waren geworden en nadat jacob jansz had verzekerd dat alle hindernissen uit den weg waren
schout van delft hernam machteld maar sloeg haar sluier weg die u zoekt uit alle macht om u naar zijn beste vermogen te dienen antwoordde hij machteld mijne machteld nu zult gij zien dat ik dankbaar ben
arme drommel jij zelf bromde de burger binnensmonds heel weinig voldaan met dit minachtend predicaat maar toch te bang om zijn misnoegen overluid lucht te geven
juliaan vergat dat juist die ontzaglijke schade en overlast die de landlieden leden van bij troepjes omzwervend krijgsvolk hen zoo wantrouwend en hard had gemaakt jegens personen van zijn stand
u baron wees toch zoo bang niet er valt hier niets meer te doen het plan is in duigen geworpen en ik ben er blij om vooral nu ik zie door welke moedige medehelpers ik gesteund zoude zijn
ja u beloof ik het antwoordde zij met eene stem waarin aandoening trilde terwijl zij hem de hand reikte een wonderdokter wilt gij niet heeten maar toch gij zijt een wondre man gij weet mij zonderling te treffen en oefent een invloed over mij dien ik niet kan verklaren
van de meerderheid is de oussaint verstoven met hunne asch maar hun leven is niet ijdel geweest en hun bloed heeft niet vruchteloos gestroomd want zij hebben anderen door exempel gesterkt en zij hebben overwinningen behaald waarbij de bloedige triomfen op het slagveld verbleeken
die valt dus weg te meer daar men van geen gehuwd man zeker is die zijn geheim met zijne wederhelft deelt er is hier dus sprake van een geheim
indien al niet moet sabina bij hare hijliksplannen toch naar hare nicht hebben geinformeerd en op de een of andere wijze weten zij er het rechte van zooals gij mij de verhouding tot die dames hebt voorgesteld zullen ze denkelijk niet geneigd wezen u te vertellen wat gij weten wilt
waart gij dan geestelijk broeder bernulphus toen gij om oorzaken die ik u niet zal optellen uit uw ambt als onze biechtvader ontslagen werdt waart gij dan geestelijk toen gij t pastoorsambt aanvaarddet met een twintigjarige deerne als
meent gij dan dat men u gelooven zou de meeste kans hadt gij om zelf suspect gehouden te worden en gij zoudt zwaar werk hebben om uwe onschuld te bewijzen
totdat op zekeren dag de edele egmond zelf na eene korte woordenwisseling met mijne ouders mij met zich nam naar brussel waar ik in zijn huis opgevoed zou worden met zijne kinderen later heb ik de reden van dezen maatregel begrepen
at sterk geprikkeld wat overmatig gekneveld morde wel eens de goê gemeente en stond met kinderlijken moedwil tegen s lands vaderen op maar dan volgde snel eene duchtige vaderlijke kastijding
tot loon zoo hij voorgeeft van hare inschikkelijkheid tot straf als zij pruilend beweren van hare onvoorzichtigheid maar de metgezel dien hij op de punt heeft achtergelaten stemt niet meê in het algemeen gejubel
ik hoop u overtuigd te hebben dat gij geenerlei profijt zoudt vinden bij een der gezegde uitkomsten vervolgde de verleider terwijl ik u ruime winst en een schitterend fortuin verzeker als gij mij dienen wilt in de zaak die ik u voorstelde
met een naamloos gevoel van verbittering en moedeloosheid nu maar één arm ook meer wel zeker t zou jammer zijn als mij iets ontging wel zeker waarom niet een gevloekte als de duivel er nu pleizier van wou hebben moest hij mijn broer op mijn weg voeren
daarvoor doe ik hun boodschappen in de stad die mij ook nog wel eens een penninksken opbrengen mijn weldoener koopt mijne eieren en hoenders tot den hoogsten prijs daartoe verdien ik een aardig stuivertje met a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel en boven dat alles schonk god mij gezondheid vergenoegen en een dankbaar harte zult gij bij dat alles nog zeggen dat ik arm ben
het griefde haar het krenkte haar zelfs een weinig maar zij vond het toch raadzaam hem vooreerst in dien waan te laten het gaf haar zeker aplomb tegenover hem dat zij in de uiterste verrassing over zijne gedaanteverwisseling bijkans verloren had
neen voorwaar als alle klanten zulke goede betalers waren zou ik nog kans zien mijne koetjes op droog te krijgen maar bij patiënten zooals gij ze gemeenlijk bedient kan het er dan ook wel op overschieten eindigde hij lachend over zijne eigene aardigheid
het bezoek van die zusterlijke ziel eene enkele male hare toespraak zou naar hij het zich voorstelde zijne eenzaamheid bevolkt hebben met de liefelijkste beelden zijn kerker zou hem verruimd zijn geworden hij zou maar ééne vrees hebben gehad die te moeten verlaten voor eene wereld waarin deze gestalte door de werkelijkheid van hem zou worden gescheiden
maar melieve sinds gij z vast besloten zijt en bij die keuze wilt blijven waartoe kan ik u in dezen weg nog nut zijn gij behoeft immers noch mijn raad noch mijn troost
door dat's wat anders nu dan meester hoe moet ik u noemen boudewijn welaan meester boudewijn wil uw best doen om mijn haar en baard een aanzien te geven dat die fraaie kleedij niet te schande maakt ik geef mij geheellijk aan uwe zorg over
want ware dat zoo gij zoudt zulke vraag niet doen gij zoudt dan genoeg van hem gehoord hebben om te weten dat hij geld noch gave van zijne lijders aanneemt en dat hij ze in de meeste gevallen zoowel van spijzen als van medicijnen voorziet
en terwijl ik zoekende ben naar mijn man terwijl ik dien zelfs meen gevonden te hebben wat doet me de linker eigenmachtig kiest hij handlangers zijnerzijds en vertrouwt nota bene aan een troep zwervende soldeniers een deel van het geheim
anderen verloor ik omdat ze een ambacht kenden en gelegenheid vonden zich te plaatsen in eene der kleine steden die wij doortrokken sommigen bleven op de boerenhofsteden voor noodhulp omdat er bij de schaarschte van jongelui in den lande gebrek aan arbeiders was
heel goed doch dan hadt ge ook wijs gedaan tegelijk met het menschelijk verbod des hijliks te breken sinds ge toch vrijheid vondt om in de wereld te gaan leven
komt gezellen sprak nu goedelijns naar binnen zien we den pays met machteld te treffen laat ons alles afdrinken en dan den tocht ondernemen want het wordt mooi tijd goedelijns voelde wel dat de eigenlijke vreugde verstoord was en dat al werd de uiterlijke vrede getroffen de goede harmonie daarmeê nog niet was hersteld
van jacob jansz zijt gij met dezen bekend geworden riep juliaan verheugd dan dan begrijp ik mij alles ja hij zelf heeft mij geraden dat ik mij ganschelijk aan u zou vertrouwen mij
en werkelijk hij antwoordde wel met een tint van smartelijke bitterheid maar toch deemoedig gij hebt gelijk ik was daar op den weg om u die eene deftige zoetzedige jonkvrouw zijt een averechtschen dienst te doen
en terwijl hij dan doorging werd zijn naam door menigeen uitgesproken op een toon van eerbied en toegenegenheid of wel hoorde men zekere uitdrukkingen mompelen die van stille vereering getuigden
de ruime tuinkamer waarvan de buitenluiken dag en nacht gesloten bleven was voor eene huiskapel ingericht met een altaar en alles wat er tot het bedienen der paapsche mis noodig was waarvan uitdrukkelijk was gezegd dat zij niet mocht worden gedoogd
juliaan liet zich hijgend neêrvallen op de eerste trede en liet de voeten hangen tot ze steun vonden op eene andere het deed hem goed de vermoeide leden zoo uit te strekken maar welhaast was het hem of hij met ijzel overgoten werd
maar als ik u zeg dat ik met opzet den bijbel van dien vriend in het vuur heb geworpen omdat hij mij daarmeê kwelde en ergerde en dat gevecht tusschen ons is ontstaan waarbij ik hem neêrleî zult gij dan ng zeggen dat hij voor mij is geschreven ook voor u mits gij niet blijft volharden in deze verwerping
baron sprak nu graswinckel met nadruk ik had u gewaarschuwd maar gij hebt die waarschuwing averechts opgenomen en u toch begeven op wegen van list en bedrog om anderen te schaden maar u zelven ten verderve den loop latende aan al uwe booze passiën wier beroering uw geschokt gestel niet meer kan dragen
mag ik vragen of mijnheer de edelman is die den barbier noodig heeft sprak de persoon die nu binnentrad belast niet slechts met de gewone attributen van zijn beroep maar ook met een vrij groot pak kleêren die hij zorgvuldig op een stoel uitlegde
voortgezweept door schrik en ontzetting over zijne eigene daad in eene roes van strijdige aandoeningen die hem beurtelings bestormden bedwelmd door de dampen van den verhittenden drank dien hij had ingezwolgen was juliaan weggevloden als een opgejaagd hert dat de jacht tracht te ontkomen
zij herinnerde zich niets van dien ouden tijd niets van het schavot haars vaders niets van den algemeenen rouw en weeklachten om haar heen niets van datgene wat een wee geroep deed opgaan uit geheel een volk niets van datgene wat haar vader een onsterfelijken naam had gegeven in de geschiedenis
maar uwe doorluchtigheid ik ik ben mij van niets schuldigs bewust bracht de baron uit met zekere moeite om de scherts als scherts op te vatten dat's de ergste
ik merk het wel men moet maar goed doen om het goed te hebben ware ik met een tiental mijner soldeniers een goed avondmaal komen eischen ze zouden voor mij gevlogen hebben en het beste dat keuken en kelder opleverde hebben voorgezet uit vreeze dat we het zelf nemen mochten en hen uitplunderen en mishandelen zouden op den koop toe
dan haar onbarmhartige echtgenoot beweerde dat hij wat hard moest behandeld worden totdat hij zijne euveldaad had beleden en zoo bleef dat mededoogen onvruchtbaar er moest hulp komen van buiten zou de ongelukkige juliaan niet in jammer en ellende vergaan en werkelijk die kwam er
ofschoon deze zusterkens minder dan iemand reden hadden om met de verandering van zaken ingenomen te zijn waren ze echter te onmachtig te zeer versuft door ouderdom of lichaamsgebreken om anders dan met stille verzuchtingen en gebeden te protesteeren tegen de nieuwe heeren en de nieuwe wetten
maar de boerendeerne begon te lachen terwijl zij hem aankeek en de groote slungel van een knecht riep luidkeels ja we kennen dat rusten dool vrij verder fijnman wij laten ons niet met soldatenvolk in
had ik bij mijn vader den huichelaar willen spelen en slaaf willen zijn van mijns meesters beul ik zou nu onder de hooge edelen van vlaanderen mijn naam en plaats hebben ik zou heerlijkheden en staten bezitten en misschien vliesridder of spaansche grande zijn geworden
het is toch niet denkelijk dat een heer van zesentwintig jaar die door den graaf van egmond geprezen wordt als een der nobelste en wellevendste onder de jonge edellieden die hij aan het hof der koningin van hongarije aantrof een monster zal zijn
sinds heeft die vreemdeling den graaf z tegen mijne zuster opgezet dat er de heftigste onaangenaamheden uit ontstaan zijn van den wederschok ook tusschen haar en mij zoo dat er geen vrede meer mogelijk is vrede is altijd mogelijk als men den twist maar van ganscher harte haat ik hoop u beiden nog wel te verzoenen
ik hoorde t aan en had altijd maar één antwoord ik haalde den zakdoek te voorschijn met het dierbaar bloed van den martelaar doorweekt en zwoer bij die reliek dat ik den hertog niet dienen kon zoolang dat bloed ongewroken bleef
als men zoo pas uit de kluis van den wonderdokter komt wordt men verblind door de schittering van al dat licht en al den luister daar tentoongespreid want het jonge paar heeft de uiterste krachte ingespannen om het banket van heden in niets te doen achterstaan bij het bruiloftsmaal in het hof van st aagten gehouden
van zoodanige ergernis bespeurde men echter onder de menigte der feestgangers niets zelfs niets van die verbazing die wij willekeurig onzen huisman in den mond legden
toen luid en naar bastiaan gekeerd als je een goed woord te spreken hebt wacht er dan meê tot de luitenant er bij is aan ons botterikken als we zijn is dit immers maar half besteed
hm al kan er niet openlijk in de uiterste rigueur tegen hem worden geprocedeerd toch zal het noodig zijn te weten wat er van die beschuldiging is hij zal niet licht tot bekentenis komen schoon om zoo te spreken op heeter daad betrapt
voormaals moest de leek zorgen dat hij het wél maakte met zijn pastoor of het verging hem kwalijk bij zekere gelegenheden nu heeft een predikant zijn kerkeraad naar de oogen te zien of of ze verklagen hem bij het hooge kerkbestuur ze maken hem verdacht bij de staten
uw eigen overste door macht van vuistslagen en beleedigingen tot een quasi tweegevecht te dwingen en hem dan na luttel verweers af te maken gij hebt gelijk hernam juliaan verslagen en met smartelijke bitterheid
ik weet niet wat in mijn voorkomen getroffen mij had toegesproken en mij later in een gemeenzaam onderhoud dat deel mijner geschiedenis had ontlokt wat ik mocht
kom kom uwe genade moet zich toch laten kleeden dit zou al de derde dag zijn van dit lusteloos pruilen dat nergens toe dient dan u zelve van streek te maken de nacht was ik heb er mij van overtuigd sinds ik een paar malen naar mijn lieve vrouwe ben komen zien
en ik die vrouw bartels al opgedragen had hem ossenrib en ham voor te zetten gromde schout gerrit geloof mij sprak graswinckel even glimlachend daar zijn we nog niet aan toe
dat is zeer bedenkelijk mevrouwe niet te hechten aan t geen als de ordening gods wordt voorgesteld gelooft gij in god gravin van solms in god als den schepper en formeerder des heelals die t al regeert en onderhoudt door zijne almacht wel zeker dokter wie zou niet aan god gelooven
rijk geworden door den korenhandel dien hij mogelijk nog dreef had hij zeker bij dat alles genoegzame bewijzen gegeven van regeeringsbeleid die gevoegd bij zijne verkregene ervaring hem als den geschiktsten man aanwezen voor het belangrijke schoutsambt dat hij nu reeds volle elf jaren bekleedde
zeker is het dat de schrik haar allen om t harte sloeg bij het binnendringen van den schout in hare kluis door de eenige lekezuster die als portierster dienst deed liet gerrit meerman diegene onder haar die als priores ageerde sommeeren om voor hem te verschijnen en hem te woord te staan zij heette hadewij had een
zijn eerste beweging die hij ook volgde sinds de les dat men die wantrouwen moet toen nog niet werd gepredikt was zijne vrouw te raadplegen die schrander en vindingrijk was en wier hulpmiddelen zeker nog niet waren uitgeput
als ze ergens scheep zijn gegaan en ik bevele u daarnaar zorgvuldiglijk te informeeren dan is het z het beste ik heb van hoogerhand een wenk ontvangen om aan die cause de minst mogelijke ruchtbaarheid te geven
de beurs met pistoletten en al hebben opgestoken en dan als t er op aan kwam om de verbintenis te houden zien hoe ik er afraakte door hem zelf te verraden men moet naar geene edele verontwaardiging naar geene nobele ingeving des harten luisteren dat zie ik nu klaarlijk in ze brengen altijd in last en lijden
gaat de desperacie greep mij aan ik gruwde van mij zelven ik heb niets meer te verliezen ik wilde er een eind aan maken stotterde juliaan met trillende lippen een eind gij vergist u dat ware juist het begin maar zoo behoeft het niet te zijn ik zal u redden van u zelven mits gij het wilt
welnu wat zegt dat waarom zou het zooveel erger zijn op den prins te schieten dan op een ander sprak hopman peter met een minachtend schouderophalen
maar hij zelf let op die behoefte niet integendeel het blijkt zelfs dat hij er aan hecht om er zoo wat op zijn oud testaments uit te zien want zoolang ik hem bediene heb ik er mes nog schaar in mogen zetten ik zou haast vragen waarin bedient gij hem dan
deze brief is meer dan een jaar oud riep juliaan den arm van den trouweloozen bode schuddende of hij dien meende te breken als gij mij loslaat zal ik u zeggen hoe dat komt a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel uliaan voldeed aan dien eisch zelf wat beschaamd over dien aanval van woeste
ik laat je man als een gemeenen dief doodgeeselen riep hij zoo gij mij niet terstond eerlijk opbiecht welken kost gij den jonker van egmond te eten hebt gegeven bij den schralen dronk waters dien hij zegt eeniglijk te
maar het was uitzondering uitzondering die mogelijk voor de meesten maar éénmaal in hun leven voorkwam in den regel was de gewone burger matig eenvoudig huiselijk en overleggend in den regel was de deftige winkelier de rijke koopman zelfs niet uitbundig in zijn tooi niet onmatig in zijne leefwijze
ik versmaad het niet voor de eer van mijne moeder den degen te trekken tegen wien ook hernam juliaan de zijne was reeds uit de schede wat dolheid is dat bernard luitenant wees toch verstandiger luistert naar ons legt het bij legt het bij riepen de soldeniers toeschietende om hen te scheiden
ik versta u hernam hij met onbeschrijfelijke bitterheid mijn gezelschap dat wil zeggen dien ruwen hoop verloopen soldeniers niet waar dat is de soort waartoe gij mij acht te behooren
men tot delft begonnen is de kerken te reformeeren zijn er al wat stormen over mijn hoofd gegaan ja ware niet naar s heeren raad mijn weldoener het instrument geworden mijner redding
maar die tevredenheid met zich zelven belette niet dat juliaan zich in groote verlegenheid bevond hij was doodmoede en hongerig hij herinnerde zich dat hij zijne vaart had genomen in tegenovergestelde richting van die welke door den wagen werd gevolgd
de strenge ernst van zijn zwart gewaad werd alleen afgewisseld door een omgeslagen hemdsboord van ragfijn linnen terwijl smalle geplooide ponjetten uit de eng sluitende mouwen te voorschijn kwamen
lieden aan wie men zoo iets vertrouwen kan zijn maar al te zeldzaam dàt heb ik tot mijne schade en schande ondervonden us ziet gij geen kans meer te slagen gij die u zoo hebt beroemd rijk te zijn in vonden en hulpmiddelen spotte nu de ghiselles op zijne beurt
in een zwart sergie huisjapon gewikkeld door een smal randje vossenbont omzoomd ten teeken dat hij zich rekende tot den stand der geleerden en ongeacht de zijden muts met een lakenschen hoed op het hoofd dien hij echter afnam toen hij jakob jansz begroette
het was bleek vermagerd lijdend zelfs en toch onderscheidde het zich door zekere minzaamheid en zachten ernst die juliaau evenzeer had getroffen in hetgeen zij zeide als in den toon waarop zij zich uitte
wij moeten beginnen met de waarschuwing dat de bedoelde voorstelling ons ruim veertig jaren terugvoert en wel in den zomer van t jaar toen keizer karel v nog onbetwist al was t ook niet onbesproken als graaf over zijne nederlanden regeerde
tut vrouwken wat neemt gij dat hoog ik verdenk u ganschelijk niet ik sprak slechts uit kortswijl en om u tot omzichtigheid te vermanen eenzame vrouwkens geven licht aanstoot en ergernis in deze zorgelijke tijden
al zou ik het een oogenblik konnen vergeten onder den indruk der duizelingwekkende mededeelingen die gij mij doet daarginds op den heerweg zie ik een koetswagen naderen die mij op eens weêr herinnert wat mij hier wacht
ware liefde jacob peinst niet het eerst en het meest op zich zelve maak het mij niet zwaarder zonderdat het u daarom lichter zou zijn gij hebt gelijk machteld ik zie in wat gij van mij wacht meêgevoel maar geen
dus reeds lang op eigen wieken zooals ze dat noemen en hoe ze eigenlijk aan den kost komen weten ze zelf nauwlijks te zeggen althans zou het hun moeilijk vallen zich daarover duidelijk te verklaren ten overstaan van schout en schepenen
juliaan liet na die weeklacht het hoofd in de hand vallen en bleef een oogenblik in smartelijk nadenken verzonken er is in de jonkheid soms eene teêrheid van consciëntie eene kieschheid van gevoel die alleen maar zekere leiding noodig heeft om tot iets goeds en groots te worden
ik pertinent impertinent verbeterde weêr de freiherr met zijn sarcastischen glimlach want gij zult toch niet loochenen voor mij niet althans dat gij uw deel hebt aan ons
het was toch waarlijk geen ingewikkeld probleem hoe er twist ontstaan hoe het tot dadelijkheden was gekomen de jongelieden koesterden zekeren onwil tegen den knaap die niet eigenlijk van de hunnen was en toch aan hen werd opgedrongen
diezelfde god dien gij berispt en wantrouwt omdat hij zich bij den vadernaam laat noemen heeft tot uwe geruststelling en vertroosting gezegd zoo zelfs eene moeder haar kind kon verlaten
gaat dat nog weêr zoo laat op de patiënten los dokter sprak hij aan dezen uit wellevendheid jegens den goeden klant een titel gevende die mogelijk niet onbetwistbaar was van de zijde
de laatste hoewel in het gewaad van een deftig burger staat voor hem op eerbiedigen afstand in de ootmoedigste houding met ontbloot hoofd terwijl de fiere magistraatspersoon zelf den hoed ophoudt als ware die achtbare kruin reeds niet genoegzaam gedekt door het zijden kapje daaronder
starenden blik en bleef staan als aan den grond genageld hij had de woorden niet eens begrepen maar uit die stem klonk diepe deernis geen verwijt en zij drong door tot zijn binnenste als een scherpsnijdend zwaard schaamte en zelfverfoeiing grepen hem aan
maar het was voorbeschikt dat ik geen geluk zou hebben deze vriend en beschermer wiens leiding reeds aanving mij ten goede te brengen sneuvelde op een mislukten krijgstocht en ik die mijn leven had willen stellen voor het zijne
al zou dat zoo zijn ik wil om een ander te gerieven wel wat overlast dragen hoe zegt gij dat zoo zuinigjes een ander kan t woordje vriend of broeder er niet af
zoo is het waardige man hoewel ik er niet op verdacht had konnen zijn hem zoo ras uit te vinden achtte ik het toch van mijn plicht hem niet op vrije voeten te laten om erger te voorkomen te eer daar de stadhouder zelf mij het bevel had gegeven hem in hechtenis te nemen waar ik hem ook vond
helaas dit is ironie hernam hij verslagen en met gebogen hoofd maar ik heb haar scherpen prikkel verdiend gij wilt mij kwaàd met goed vergelden
en het schreien en snikken verdubbelde bij het uitstorten van al dat leed bij zulke desperacie heeft niemand baat sprak graswinckel halfluid maar zachter tot het meisje zeg elske wat mag er gebeurd zijn van ochtend toen ik uwe moeder heb bezocht was ze nogal vrij
wees getroost daar gaat niemand verloren die behouden wil worden kent gij de gelijkenis van den verloren zoon ja ja maar al te goed riep nu juliaan met zekere heftigheid terwijl hij zijn hoofd weêr afwendde
zekere mate van bekendheid met diens afkomst en lotgevallen de herhaalde bewijzen die hij had van diens goed hart zijn innerlijke tegenzin in het leven dat hij leidde zij versterkten hem in het geloof dat hij nog zien zoude wat hij hoopte
dat het gevorderde in waarde overtrof toch had hij het met voorname onverschilligheid aan steven toegeworpen en zelfs met een ongeduldig hoofdschudden het kleingeld afgewezen dat de eerlijke man zich verplicht achtte terug te geven
en t was mogelijk dat hij juist aan dezulken gedachtig was op het tijdstip dat ieder hen vergat en verliet en dat hij daarom zijne schreden wendde naar de arme buurten waar zulke deerniswaardigen zeker in de meest treurige verlatenheid moesten verkeeren
dien wij in den ochtend het marktplein hebben zien oversteken vervuld met gansch andere gedachten gedreven door gansch andere roerselen dan die der jubelende menigte slechts bedacht op eigen genot en belang
luister jacob en zij nam haar zachtsten toon haar minzaamsten blik te baat om de harde waarheid die zij zeggen moest voor hem verdragelijk te maken luister al waart gij edelman geboren al waart gij vaandrig al had gij hope het tot kapitein of hoogeren rang nog te brengen toch zou ons dat niet baten
maar hij heeft zich om u bekommerd arme verdoolde hij heeft zoo groote deernis met u dat hij zijn eigen zoon in de wereld gezonden heeft om u te verlossen van zonde en dood en tot het leven en de zaligheid te brengen
de laatste scheen daar niet op te letten of wel achtte hij de ergernis de ontzetting die hij aanjoeg meer dan verdiend zeker met oogmerk om den eerste nog meer te prikkelen wendde hij zich tot juliaan hem bij de hand nemende
voor juliaan vroeg graswinckel gespannen ja voor hem in weêrwil van mijn tusschentreden bij antony is hij toch in zwarigheid geraakt heeft hij werkelijk kwaad bedreven is er eenig misdrijf van vroegeren tijd tegen hem uitgekomen
hem bewoog dit offer harerzijds van zijne vrouw te vergen was zijne goede verwachting op de verbetering van de verstokte zondaars de liefde hoopt alle dingen en zij gelooft zoo licht den aanvang te zien der gewenschte vervulling bij de zwakste voorteekenen en die meende hij vooral bij den luitenant te onderscheiden
deze bleef dan urenlang uit in zijn ambt bij den schout in zijn toezicht op het stadhuis en de joffer kon zelve in den ochtend komen om te zien of alles naar haar genoegen was aangelegd
gij zoudt toch niet gewenscht hebben dat wij gingen leven beneden onzen stand er kan nog veel besnoeid worden in onze omslachtige huishouding eer wij onzen stand oneer aandoen door te grooten eenvoud
genade daar is dokter graswinckel gezegd boot die vraagt of mevrouw de gravin hem een ommezientje gehoor wil verleenen wien zegt zij vroeg sabine zich tot brigitte keerende
die zottelijke discretie zal je duur te staan komen zoowaar ik schout van delft ben wat valt hier voor vroeg nu jacob jansz die binnengekomen was en vrouw bartels in tranen ziende aan de voeten van den schout reeds terstond vermoedde dat juliaan er in betrokken was
eens zelfs in groningerland hebt gij mij gezien in de diepste ellende neêrgebogen onder den slag van dien vloek die mij tot alle goeds onbekwaam maakte allen zuiveren levenslucht in mij verstikte die mij twijfelen deed aan god en menschen
toen lag er nog geen moord tusschen u en uwe toekomst juliaan zou zijn geweten hem hebben toegeroepen als hij het ondervraagd had hij deed het niet zijn gedachtenloop nam eene andere wending
op den prins schieten prins maurinck vermoorden klonk het nu van alle kanten op den toon van de uiterste verbazing en verontwaardiging hoe komt de luitenant op dat denkbeeld daar heeft de fielt ons niets van laten blijken hervatte valentijn juliaan ongeloovig aanziende
spreek dan voor juliaan van egmond bracht deze uit aarzelend met gesmoorde stem en gebogen hoofd ja maar gij moet mij niet laten liegen wilde meester diedrich hem toevoegen door deze weifeling opnieuw verdenking vattende
dat onverzettelijk geduld lag vooreerst in den taaien wil van den ouden watergeus die met den stormkap gedekt liever tegen een muur placht te rammeien dan er voor terug te wijken maar bovenal in de bijzonderheid dat hij zelf hij brandstichter en vrouwenschender van zijn kwaden weg was teruggekeerd
met twee jongelieden die voor t oogenblik het driehoekig bankje op de punt hebben ingenomen is het gezelschap voorgesteld het ranke bootje was er goed meê bezet ofschoon bertha beweert dat men nog best een paar buurmeiskens had konnen meênemen die hunkerend op de stoepbank zaten toe te zien toen de bevoorrechten zich inscheepten
zoo groote vermoeienis voor toen zij den baron de ghiselles zag naderen onder geleide van den prins dat zij zich eenigszins afgekeerd liet neêrvallen tegen het roodfluweelen ruggekussen dat den divan scheidde van het eikenhouten beschot
de freiherr maar ik had u immers afspraak gegeven voor dezen nacht om u op de hoogte te brengen van alles dat is wel mogelijk maar ik verlang er niets van te weten