AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Piep! zeiden de musschen, het bestaat niet! Het ziet er maar uit, alsof het iets was. Piep! dat is het schoone! Kan jij het begrijpen? Ik niet! En zij vlogen weg, want er kwamen menschen in de kamer
Deze was echter zoek: en de meid, geroepen zijnde, verklaarde niet te weten, waar Sinjeur gestoven of gevlogen was. Haar verlegen toon bij dit bescheid, deed mij echter vermoeden, dat de Heer des huizes niet verre af was, maar wellicht met dezen of genen over politie-zaken redeneerde
Om niet te zeggen dat hij meestentijds van ons moet leven,' voegde Bernard er bij. 'Ja makkers! Hij stelt zich altijd aan of hij onze meester ware, en eigenlijk zijn wij het toch maar die het kostje ophalen voor hem
het mij in dit lichtte leeren zien, en toen ik het in dit licht zag, dat ik het ook zoo zeggen zou
Wij denken dat hij een verstandig kind zal zijn, en de baker houdt het voor zeker, omdat hij nooit slapen wil. Gij kunt wel begrijpen dat wij zeer gelukkig zijn
ij oordeelde dan ook niet te lang te mogen dralen met het volvoeren der haar opgelegde taak, nam papier en pen, haalde een inktkoker naar zich toe en begon een opstel te maken, dat haar natuurlijk niet voldeed
en zich ongestoord te wijden aan zulke overdenkingen, die het nieuwe levensbeginsel in hem konden doen toenemen in vastheid en klaarheid. Het ontbrak hem daarbij noch aan voorlichting, noch aan bestuur
Nu wilde de oudste op zekeren dag in het bosch gaan, om hout te kappen, en de vader moest hem daartoe eene bijl
met zeer doelmatige stallantares, en de schoenmakerij. Een drukkerij is er nog niet. Die wordt zeer begeerd en zal ook wel komen
toen drongen de luidruchtige jongelieden haar voorbij en zagen haar aan, dan weder liep men haar bijna omver
Laat my daarvoor zorgen,' zeide Sylvius: 'ik zal hem wel schrijven. - Doch dat is van latere zorg,' vervolgde hy, de stukken by zich stekende: 'zoudt gy denken, dat ik Z. Hoogheid morgen vond
Zult gij, die jong en sterk en schoon zijt, en die geld hebt, bedroefd zijn om menschen, die u uitstooten, wijl een ander u niet liet opschrijven in een boek? Ik ben een oude, domme vrouw
Genoeg, mijn Heer Kievit! genoeg: - ik kan naauwlijks van mijn verbazing bekomen, dat gy in mijn huis van zoodanig voornemen durft gewagen
Maar zelfs onder schoolgebouwen, ondermeesters en kweekelingen, allen overeenkomstig het nieuwe model en allen gekweekt in het Ucht van het laatste Evangelie
De achtingswaardige heer Lammie was een grimmige beer, van aard en in de gewone practijk. Ziende dat Fiedgeby de eene beleedigin op de andere stapelde
In haar eigen vertrek teruggekeerd, herhaalde zij, eenige malen: God zij mij genadig, God zij mij genadig
In beiden school de man, bij dezen echter geheel anders dan bij genen. In Tholomyes een pleitbezorger, in Courfeyrac een dolend ridder
De meeste zal ik nooit wederzien; zij zijn, ongestorven, dood voor mij. Vele weten niet eens dat ik somtijds en met innige liefde aan hen denk
k noodigde immie c ride uit, en allie, zijn vriend, die met hem in rinceton samen slaapt en die den vorigen zomer ook in het kamp logeerde. et is een erg aardige jongen met rood haar
Zeg, liefken, heugt U nog de vreugd, Wen op het kabblend water
Heel goed, zoo'n uurtje zal licht door te brengen zijn, al is het met een onbekende; ik reken daarbij op ma chère Berthier om de conversatie levendig te houden
de soms reeds te bed zijnde en slapende portier stond op, ging den doodgraver herkennen en opende met den sleutel de deur voor den doodgraver, die dan vijftien francs boete moest betalen
en toen Jan er voorbij kwam, schopte hij het om met zijn voet. Wat doe je daar? vroeg Sigurd scherp. Hij fronste het voorhoofd, en zag er uit, alsof hij lust had den Tater aan te vallen
als er eene persoons- ofplaatsbeschrijving moest volgen, — zijne angst om te zorgen, dat de doove heer toch alles begrypen zou
want de jood knikte met het hoofd, ten teeken, dat hij daarvan overtuigd was, en ging weer zitten, en Sikes insgelijks
iets was dus natuurlijker, dan, dat ik, een der jongste officieren zijnde, mij daartoe driaan oosjes zn., et leven van illegonda uisman gaarne liet vinden. n zie daar den geheelen grond tot het zoo schijnbaar ten mijnen nadeel voorgesteld geval
Mijn broeder mogt zich echter op zijne armoede beroepen en trachten, zijn meester door smeeken en schreijen te vermurwen, de Arabier bleef onverbiddelijk
De juwelier wenschte hem van deze wanhopige gedachte af te brengen. Hij wist daartoe geen beter middel, dan hem te herinneren aan
Toch zou ik voor al de bezwaren, als het lesnemen, het zoeken van een secretariaat, het solliciteeren, terug zijn gedeinsd, indien mijn tafelvriend niet gebleken was de man te zijn, die zich volgaarne met een en ander wilde belasten
en misschien zouden, ondanks alle bedenkingen, ingegeven door beleefdheid en moederlijke genegenheid van de zijde der oudere dame, die twee het onmogelijk hebben bevonden het zoolang met elkander uit te houden
Juffrouw Hartog. Schimpende, met een gedwongen lach. Zo! als ik echter, of in het Ryk der harssenschimmen, of in dat der Deugd myn genoegzaamen grond van geluk moest zoeken, dan ga ik in het laatste, als het veiligste
Toen, plotseling zijn kalmte hernemende, drukte hij een wereld van inwendige gedachten uit in deze schier spottend geuite woorden: Wel! wel! wel! wel
Nu, luister dan. En ik weet vooruit, dat je er verbazend veel schik in zult hebben.' Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter In die veronderstelling bedroog zich de heer Lampsens niet. Schipper Michiel Adriaensen was er opgetogen
En nauw verwant aan de visioenen van den behaarden man was de Roepstem, die nog steeds klonk in het diepst van het woud. Zij vervulde hem met hevige onrust en vreemde verlangens
Eene wereld van smart scheen zich in het paleis, daar buiten die kamer, uit te breiden, tot ze alle ruimten ervan vulde met haar donker, nachtelijk wee
hum was ien vroom man of is het nog, want ik weet niet of hum nog leeft, althands naôr het zeggen van de Paôpschen: ze vertellen al raôre historietjes van hum
Ik ging over een tweede en derde binnenhof, maar overal heerschte de stilte van het graf en eene doodschheid, welke mij deed huiveren
En wat denkt ge daarna te doen? Dat weet ik nog niet. Ik zal moeten handelen al naar de omstandigheden zich voordoen. Doch ik zal niet rusten, voor mijn Heer in vrijheid is, dat weet ik zeker
Zij besefte, dat de sociale positie, die zij in de wereld innam en die haar heden morgen zoo nietig had geschenen
Zij drukte zijne hand, zonder nog te weten wat hij eigenlijk van haar wilde. Hij kon het niet meer uitbrengen. Zijn laatste woord, zijne laatste gedachte was aan haar gericht geweest met
hem te willen zuigen naar omneêr. Hij dorst niet zien naar de zee, hij rees de ontzette oogen hooger. En liet zich gaan, waar het schuitje hem vaarde
Uwe Edelheid heeft gelijk, zeide de Jonker peinzend. Het beste zou misschien wezen, een machtig leger te verzamelen, om daarmede het kasteel te belegeren, waarin onze Heer gevangen gehouden wordt
Hij droeg een smoking van roode stof met zwart fluweelen kraag en omslagen. In zijn hand hield hij een lang gezegeld papier, dat hij op zijn gemak, zonder er groote aandacht aan te schenken, doorlas, waarbij hij groote rookwolken voor zich uitblies
Het gevonden portret. Bram had het niet mis, schoon Adam part noch deel had aan de attentie; die was het werk geweest van de Verlande's; zij
Dolly! sprak hij met zwakke, vreesachtige stem. Hij liet het hoofd tusschen de schouders zakken
en dergelijk gevoel. De laatste was, om zijn verlegenheid te verbergen, de dames ijverig bij het uitstappen behulpzaam
Lange, zijden haren streelden hem de lippen, en machteloos hing zij in zijn arm, dronken van den woesten zwaai door de lucht en van het jagend bloed dat haar brein
zou het moeielijk te zeggen wezen, wie van beide den opmerker den grootsten afkeer moest mboezemen
benevens dertig greinen kamfer van de grootte van eene pimpernoot, en eindelijk in eene slavin van verblindende schoonheid, wier kleeding met edelgesteenten als bezaaid was
Ik wil je alleen vertellen waar het op staat. Voor je over je zelve begon te spreken had je de partij van Arthur's vader moeten opnemen
Nu zette hij mevrouw Hominy aan het boveneinde van de tafel, nam zelf de wijk naar het benedeneinde, en nadat hij haastig had gegeten, sloop hij weg
en Grace, doodelijk ontsteld, snelde de deur uit. Grace I Hij ving haar in zijne armen op
Maar deze liet niet meer op zulk een wijze met zich handelen. Hij ontwrong de lat aan Jaap en deze kreeg er nu zoodanig mede van langs, dat hij zijn paard aanzette en op de vlucht ging. Paddeltje, die er schik in kreeg, wilde hem achterna, maar de stuurman kwam
ongesteldheid, zooals Typhus Koorts in de hand werkte, en gesteld dat de JJegeering van het land, door eenig toeval
Dat is niet waar Het is onbeschoft mij dat te weigeren Je hebt er waarlijk genoeg aan verdiend' 'Het is wat
Dan overdacht Hedwig verwonderd, hoe het toeging in dat groezelige, wild-behaarde hoofd, dat zoo weinig leerde, en waarin toch de gedachten zoo rad en vaardig konden volgen
Niet alleen, dat ik het weet; maar ik ben bereid, het te herhalen, en geen woord meer te verdragen ten nadeele van Mejuffrouw uwe nicht. En wie duivel heeft u opgedragen haar ridder te zijn? vroeg Lodewijk: maar dat is hetzelfde: wij zullen elkander nader spreken, Mijnheer Huyck
die er zich mede bemoeijen. aar nog meer hinderen mij alle de taatkundige streken en listen, waarmede ik dagelijks te stellen heb, en die zoo zeer met mijn rond eeuwsch karakter strijden
Hij had toch succes. Zijn leed was te vaag en te subtiel, dan dat zij, in haar eenvoud, het begrijpen zoû en met hem meê zoû lijden
Och, ik weet niet wat hij gezegd heeft, riep Georgiana wild, maar ik heb al een hekel aan hem om hetgeen hij gezegd kan hebben
In den loop van dien noodlottigen dag ontving Roda een briefje van den commissaris van politie, het verzoek inhoudende, even aan het bureau te komen. Hij was zich niets kwaads bewust; toch schrikte hij bij het lezen. Wat kon het zijn
neen, neen! riep Dora uit. Maar ik hoop, dat uw tante veel op haar kamer zal blijven! En ik hoop, dat zij geen knorrig en lastig oud mensch zal zijn
William vertelde George van zijn vader, over Indie en Waterloo, over alles behalve hemzelf. Als George meer dan gewoon brutaal
en ik niet mag medewerken om een wet te schenden, die ik moet helpen handhaven, zoo zoû ik in geen geval strijden dan met mijns gelijke.' 'Hoe mijn Heer!' zeide Buat: 'my dunkt, wanneer een Edelman, als ik
Haar gezicht was rond en blozend, met eene gezonde, donzige zachtheid, die aan eene rijpe perzik deed denken
dan, pas op dat u er geen tegenkomt; ga ze liever uit den weg. Telkens wanneer ik een beadle in vol ornaat op Zondag de
Hebt gij uw horologie bij u!' 'Neen.' 'Dan maar geduldig wachten.' Zij, die zoo geduldig zaten te wachten, waren de beide DE BEVALS, aan wie EDUARD een onverzoenlijken haat gezworen had
toen hij, moede en afgemat onder den knotwilg lag te slapen. Het vorderde wel langzaam, maar toch ging het vooruit
aangezicht dreef, alsof hij werkelijk met een dolk was toegebracht. Wat bedoelt gij daarmede? was alles wat hij kon uitbrengen
eens echter keerde hij zich tot de Ghiselles met een uitroep van toorn en ontzetting, en greep hem bij den arm met zulk eene forschheid, dat de baron verbleekte, zoowel van pijn als van schrik
er is een kleine feestzaal, volgens het model van dien in het huis van Sallust te
want de banden des vleesches, welke mij aan u en de uwen hechteden, zijn verbroken en te niet gegaan, sedert ik den geestelijken staat omhelsd heb
geef er mij een kopij van, dan zal ik die aan mijn vriend zenden, die kan het dan ook laten zien.' ' aarlijk, zeide, bij de beschouwing, welk een onbeschrijfelijk groot verschil
O, ja, als hij daaraan toe kwam, dan mocht er wel een mooi ivoren juweelkistje op hare toilettafel staan, — toen al die mooie tafereelen verduisterd en uitgewischt werden
en hij-een lesje getrokken had uit hetgeen hij dien morgen had ondervonden. Zijn oog aafl het sleutelgat
dit begrepen zij ten minste uit de beweging zijner lippen; want zij konden nog niet hooren, wat hij zeide
de liefelyke lucht is verkwikkend, de tinnen torehspitsen van het stadje Brieg zyn als gepolyst zilver
Die oude Mees kan ondeugend wezen, sprak van der Does. Maar vertel me nu eens, weet gij waar Pieter Van Wezel met de soldaten heengegaan is
zelf ben Lid van den Magistraat en ik eet evenmin brood met boter en kaas als gij. Ik weet ook, dat geen der andere leden het doet, doch wat de Bevelhebbers betreft, daar sta ik niet voor in
Als ik het in een blauw bakje doe, mag je heengaan. Klement zweeg weer, en wachtte, dat de dwerg het teeken zou geven. Maar hij bewoog zich niet
Tom had wel gedacht, dat zijn vriend eenig belang in de zaak zou stellen, maar niet zoo veel; want John bleef er nog over redeneeren nadat Ruth de kamer verlaten had
Gy weet alzoo stellig, Mevrouw!' vroeg Bosveldt, met een uitdrukking van tevredenheid op zijn gelaat, 'dat uw echtgenoot alles heeft vernietigd, wat tot die korrespondentie behoort
Geheel verslagen keerde de man naar zijne kamer terug en sloot zich vol weemoed op. George, Een ongeluksvogel Als naar gewoonte was het gevolg van deze scène eene vervaarlijke lachbui van JOSEPH, waarmede echter EDUARD in het minst niet instemde
Het doel dat my heeft staande gehouden is bereikt, Sampson, en thans is er niets meer dat my aan het leven bindt
Hij bracht hem naar speelhuizen, en hij was een van die soort, die als zij eens daaraan zijn, niet meer zijn terug te houden
Zij moeten ook wat verdienen. Maar kom! de zaak is bovendien nu uitgemaakt. Ha! daar zijn spiegeleieren, mijn
onafgebroken naar. Zijn oogen schenen haar met een verwijtenden blik aan te kijken; hoe langer zij keek, hoe verwijtender hun uitdrukking werd
ominee liet zich bruien, en toch was hij maar half gerust; want hij begreep, dat icolette bedaarder en opgeruimder scheen, dan zij werkelijk was, en hij was niet zonder zorg voor den weêrstuit, die volgen moest
Wat zeg je daar, Klorina? riep Jarro, en sprong op van schrik. Ik vergeet altijd, dat jij niet, zooals Caesar en ik, de menschentaal verstaat, zei de kat. Anders zou je wel hebben gehoord
of een faun een slapende nymf had gewekt. Die slapende nymf was haar vrouwelijk verlangen, kuisch teeder en heftig
leven voort in hun somberen stillen gemeenschappelijken omgang, en leggen weinig trek aan den dag om met andere Jui in aanraking te komen
Zijn de Gentenaren Vlamingen als wij? sprak een andere. Klopt hun hart voor de vrijheid? En wonen er ook wel Macecliers in Gent? Heil Brugge! Daar is de echte stam
en schreit zich in slaap. Moet D. C. zich niet op de breede slagpennen van den tijd verlaten
Hij zocht nog meer dan vroeger jongelieden van zijn leeftijd op, en speelde met hen voortdurend nog hartstochtelijker dan tot nu toe
Het is niet te hopen,' meende Marie. 'Nnneen. Dat is waar. Ik wil alleen maar aantoonen, dat de kina hier een prachtige toekomst, de toekomst heeft
en hij zich benevens zijne twee knechts rijkelijk door en betaald zag, met een vergenoegd gelaat en dankbaar harte hun en met haren broeder eene goede reis wenschte
Er scheen iets heel grappigs aan den naam van mijnheer Brooks van Sheffield verbonden te zijn, want de drie heeren lachten er hartelijk over
en, als een openbaring van artistieke vizie was haar geweest het karakter van den Javaan: zijne sierlijkheid, zijn gratie, zijn groet en zijn dans, zijn voorname aristocratie, zoo duidelijk dikwijls afstammeling van edel geslacht
Kom eerst tot bedaren zei hij, ik zie dat er iets is spreek nog niet neem den tijd
omdat er ras in zat, zooals hij zei, bij zich gehouden en al spoedig de ontdekking gedaan, dat Dorus van hondendressuur op zijn minst evenveel
naar de, Helder, voort te zetten, om als het nog doenlijk was, dien avond aan boord te zijn van den Surinaamschvaarder, die op hen
onberoerd was hij blijven voortademen in de zelfde zeelucht, die zij ademde, zonder te voelen, dat er een geur van haar dreef
Het was meer een wensch om zich te onderscheiden, geloofde zij, die ten grondslag lag aan de minachtende wijze waarop hij iedereen behandelde, en alles afkeurde wat hem onder de oogen kwam
die in een hoek zat en een paar uitgeweekte schoenen aanhad, welke hij ons, terwijl wij spek met eieren aten, had vertoond als belangrijke relieken
De zacht heldere gloed van het kristallen kroontje over den zilveren weerschijn van het violette peluche gaf er iets geheimzinnigs vertrouwelijks aan, iets als om uit te lokken tot intieme mededeelingen
Dat gij uw dochter van schaamte zult doen blozen en haar met je nietswaardige en dwaze koppelarij te gronde zult richten
Als wij tot ons gerief een troep domme, loszinnige, onbedreven dienaren willen houden, dan moeten wij ook de gevolgen daarvan dragen
het zelve in, lief, fijn voelend vrouwtje: wat dat zijn moet, door een omzwenk van het lot, en zonder daaraan zelve schuld te hebben, neergeworpen te zijn van het hooge voetstuk door de vleierij voor de rijke erfgename opgericht
als tot een baak en wegwijzer aan de omliggende landstreken verstrekt. De rivier, waarvan wij gesproken hebben, besproeide in eene van hare veelvuldige bochten een onbebouwd
Ik had hem alles willen verhalen wat mijne moeder mij in haar brief had geschreven, maar hij wilde het toen nog niet hooren. Hij sprak mij met zooveel verstand en teederheid toe
door de aantreklijkheid harer schoonheid, dan, dat hij zijn oog, bij een zoo oppervlakkig en terloopsch gezigt, kon verzadigen. t as daarom, dat hij het geheele gezelschap
Gij weet zeker, dat Henriëtte geheel afhangt van de goedheid van haar oom. en zij heeft wel reden om dankbaar jegens hem te zijn; want al ware zij zijn eigene dochter, hij kon haar niet teederder liefhebben en beter behandelen
afgescheiden van de rest van de school, die hun verschillende takken van sport beoefenden — geheel alleen en bijna gelukkig
stapte over het gras, en noodzaakte haar, het venster te openen om met hem te spreken, ofschoon de afstand tusschen de deur en het venster zoo gering was, dat men moeilijk op de eene plek een woord kon zeggen, dat op de andere niet werd verstaan
vadertje! moet die aardige jongen nu weg?' 'Hij is stout geweest voor je vader, kindje.' 'Hij?' 'Heusch!' 'Wil ik hem dan weer eens goed op u maken
Ik dacht zoo, over een groote week. In die tijd kan Herman natùùrlijk niet komen! Stel je voor, dat hij haar hier vond! Bovendien zou het immers voet geven aan de praatjes in het dorp, zoo de menschen opeens hem zagen
was hij buiten staat zich langer te bedwingen; maar, driftig opgesprongen zijnde, drong hij door de menigte heen tot voor den kansel, en greep GROENHOVIUS heftig bij den arm
Het was goed, dat hij van de aanwezigheid kennis droeg, anders had hij het werkelijk niet ontdekt. Nu maakte hij door het verschuiven van een gedeelte in den houten wand de kleine opening zichtbaar en kon niet nalaten er dadelijk de proef van te nemen
Het kan mij niet schelen, Wegg, antwoordde de heer Boffin. Gelukkig voor u, Boffin. Verkiest gij dat ik u voorlees ? Ik ben er van avond niet bijzonder op gesteld, Wegg
lk hoop, zeide hj, dat de heeren mij niet als een infringer zullen beschouwen, maar het onderwerp uwer discussie is sinds lang door mtj bestudeerd
Is het u vergeten, dat ik de onvoorzigtigheid gehad heb. MARIA. Welk eene onvoorzigtigheid? LIJNSLAGER. Om uit het Liedeboek van
zijn koude blikken niet meer vestigde op ieder, die maar iets luider sprak dan de anderen en die nu en dan de eene of andere dame zoo doordringend kon aankijken, dat de arme zieke geen stuk meer van het kurmässige maal naar binnen kon krijgen
Maar Cony, ze zijn allemaal toch heel nette menschen! riep Dorine verontwaardigd. Nu ja, Ernst is wat vreemd; en dat Paul niets uitvoert. is zeker niet goed
dat ik zelfs begon te hopen, dat Vitalis het voorstel van mevrouw Milligan niet aannemen zou. Ik moest van Arthur en zijn moeder scheiden
Nu was het iets onmogelijks, een afzien van alles wat hem belang inboezemde, waardoor hij zich belachelijk zou maken
Maar, vervolgde hij, terwijl hij Grimaldi bij zijn roksknoop naar zich toetrok, ik zal u iets vertellen
of uwe eigen paarden onder het bed gestald en zoo dicht bij u zijn, dat ge iederen keer wakker wordt, als er een paard hoest of niest
plotseling schokkend een angstgevoel heenviel, voor iets van veel ernstiger aard. Zijne beide jongens konden hem niet verwijten, tengevolge van zijn hertrouwen aan vaderliefde te kort te schieten. Doch zijn hand lag niet meer over hen
In de laatste jaren echter vond Magloire zooals men verder zal vernemen, schilderingen onder het met kalk bestreken papier in de kamer van mejuffrouw Baptistine
Mijnheer Haley zal ons nu wel niet langer willen ophouden. Mevrouw zou er toch niet van willen hooren dat wij de paarden van avond over Lizzy's brug brachten
Doe het in Gods naam. Nadat MAURITS de camieriere last gegeven had, om eenen Notaris te doen halen, kwam hij bij VAN VLIET terug
eet gij iets van hare huishoudelijke, hare zedelijke hoedanigheden? ant men kan van de schoonheid en bevalligheid zijner vrouw niet langer dan de bruiloftsdagen leven
dat hij de vertrouwde en de twee slavinnen niet in hun gezelschap zag; hij verzocht Schemselnihar hem te zeggen, wat er van deze geworden was
waarvan het lage kreupelhout al meer en meer verdween in de toenemende duisternis. Het verlangen naar rust had ons den pas doen versnellen en mijn meester zelf
ELFDE HOOFDSTUK. EEN SLECHTE GIDS VOOR NAPOLEON, EEN GOEDE GIDS VOOR
dag, Eliza, goeden dag, George; de Heere geve u eene veilige reis. En daarmede trippelde Ruth weder de deur uit
Het zou voor het geluk van alle partijen beter zijn geweest, als Dora's mama, toen zij met onzen broer Francis trouwde, duidelijk gezegd had wat haar opvattingen waren
Zij zou heel mak zijn en elken dag emmers melk geven. Het was meer dan heerlijk wat wij ons voorstelden. Maar nu zouden al die droomen verwezenlijkt worden
Het was zijn eigen bijtende manier van spreken, als hij boos was; zijn eigen idioom, als hij over zulke scheeve maatschappelijke verhoudingen sprak
Al het gift, dat de sluwe tong van de Ghiselles hem had ingeblazen, werd in deze venijnige regelen over Mabelia uitgestort, in eene taal, die het jonge meisje beurtelings deed verbleeken van walging en afgrijzen, of haar het purper der schaamte op de wangen joeg
Kluchtig was het nu, den indruk gade te slaan, welken de tijding, die ik had medegedeeld, op de aanwezigen maakte. Al de mutsen en hoeden gingen een voor een af, en de boeren bleven als beteuterd den vreemdeling aangapen
kwijnend achteruit te leunen, terwijl zijn fijn gelaat zeer gedistingeerd rustte op zijn hoogen glanzenden boord
Als zij ooit mocht terugkomen, zou ik niet willen, dat de oude woning den schijn had haar terug te stooten, begrijpt
Juffrouw Affery droomde dat haar heer en meester de kamer op en neer ging wandelen om zijn drift wat af te koelen
en daarby viel zijn blik op Joris, die zich op dit oogenblik vlak achter hem bevond, afwachtende, welken weg de beide Heeren zouden inslaan. 'Wat moet gy toch?' vroeg Buat, wien het nu op eens voor den geest kwam
Toch had hij minder last van de vele ongerechtigheden, dan de anderen; hij werd blijkbaar ook hier aangezien voor meer dan een gewone inlander van Java of Sumatra
Welaan! zeide Madzy: er blijft mij een middel over om mij aan uw dwang te onttrekken: en gij zult het genoegen hebben nog een offer te voegen bij al diegene, waarmede gij deze rampzalige stad hebt opgevuld
ze zelve opzocht. Hij ging vroeg weg, en terwijl hij naar huis liep, dacht hij aan Hélène De Vicq met veel teederheid
de zeven meisjes in den donker den hals af, zoodat ze in een ommezien dood waren. Daarop ging hij weer leggen en sliep weer vast in
waarom al dat gewirwar en die drukte van menschen, als morgen misschien alles dood is. En zij zeide het hem. Hij antwoordde, dat een ieder leefde niet voor zich en zijn tijdstip van heden, maar voor allen, en voor de toekomst
het vreemde geval, dat hij, geheel gekleed, als een ander man en niet als de schipper voor den dag kwam. Aha ! zei
en hij hen dus de gewenschte inlichtingen zoude kunnen geven; hierin teleurgesteld, besloot nogtans de kalif zijne nieuwsgierigheid tot elken prijs te bevredigen
De gewaande Fatime nam met gehuichelde bescheidenheid plaats. Hierop nam de prinses weder het woord en zei: Goede moeder, ik vraag u om iets, dat ge mij moet bewilligen en wat ge niet moogt afslaan
De zon doofde uit, evenals de laatste vonk in brandend papier: arm in arm zag zij haar broeders om zich heen staan; maar meer plaats dan juist voor dezen en voor haar was er ook niet
maar toen het hem inviel, dat waarschijnlijk wel een van beide partijen zou blijven leven, ora de schade te vergoeden, helderde het weder op
en ik ben overtuigd, dat, als zij er zich op wilde toeleggen, zij zeer goed carrière zou maken als chanteuse, wat stellig voordeeliger zou wezen dan aan ondeugende kinderen les te geven
Ik glimlachte en zweeg; want ik achtte het onnoodig, de ware reden mijner handelwijze bloot te leggen, namelijk dat ik geen geld genoeg meer bij mij had, om de onkosten van een rijtuig te dragen
Denk je dat, Rosenbom? Ja, blijf dan niet langer daar zoo stil op je paal staan, maar kom met me mee, en help me hem zoeken. Vier oogen zien meer dan twee
Als Tante March Meta verzocht had John Brooke aan te nemen, zou ze waarschijnlijk beslist hebben geweigerd; maar nu haar bevolen werd niet van hem te houden, besloot zij terstond het wél te doen
Ik groet u, mijne Heeren! en u ook, Pater! gij hebt mij waarschijnlijk geene bevelen te geven?' vroeg zij, dezen laatsten met eenen trotschen, eenigzins verachtelijken blik aanziende
en mijne zinnen zijn verward. Ook mijn ligchaam lijdt daaronder, mijne bevende hand kan geene pen besturen! Dus sprekende, nam hij echter een blad papier met eene pen
en daar hij half verschroeide, lichtte hij nu den eenen en dan weder den anderen poot op, even jankend
hervatte Barnaby. s Maar ik blijf niet thuis. Ik ga dikwijls uit, voordat de zon op is, en ga pas weder naar huis
En de prins klapte in zijn handen; maar de oostenwind verzocht hem, dit niet te doen en zich liever vast te houden; anders zou hij licht naar beneden kunnen vallen en aan een kerktoren blijven hangen
hun de hand drukkend: 'God moge uwe trouwhartigheid loonen. Mij is zulks onmogelijk. Ik kan slechts danken.' En vurig kuste hij het kind, dat de hemel zoo wonderdadig gespaard had
Ik hoop echter, graaf, dat gij er niet toe besluiten zult u voor altijd op het land terug te trekken, sprak
Hier hield hij stil, zeggende: Nu zijt gij in de boekenzaal der Tweevleugelige insekten. Zeg nu welk werk gij verlangt in te zien. Doch toen ik die duizende banden
En eerlijk duurt het langst, zegt hij? Dat zullen wij ook probeeren. Hij bleef even staan en stapte daarna weer voort
een woedende vloek boort tusschen zijne vast geknarste tanden door, terwijl hij zijn bloeduniform zoo hard openrukt, dat de knoopen rondom hem
De vracht die ge draagt, is te zwaar voor u, mijn kind! Cosette hief het hoofd op en antwoordde: Ja, mijnheer. Geef hem mij, hernam de man
hij stond nu als opgetogen, toen hij haar, die zoo bevallig gesproken had, mocht aanschouwen. Voor zooveel men, nu zij gezeten was, haar gestalte kon beoordeelen, was zij rijzig van postuur
Vliegt de wijde wereld in en helpt u zelf! zei de booze koningin. Vliegt, evenals de groote vogels zonder stem! Maar zij kon het toch niet zoo erg maken, als zij graag wilde
Ik kan niet langer wachten. Ik wil niets hopen, niets meer van scheiding hooren. Ik ben het met mij zelf eens geworden
toegerust, die dat hek binnenkomt, zal kunnen bewijzen, dat ik ongelyk heb, en gij gelyk hebt
waar een soort van magere ingevallen wezens, die menschen moeten heeten, den geheelen dag mogen druilen
Ik verwonder my telkens over u, Mevrouw!' zeide Buat, met iets spotachtigs in zijn glimlach, 'zoo als alle geheime onderhandelingen terstond tot uwe kennis komen
Buisman zich zoo als zij opgestaan was, naar denzelven, en sloeg hem op, bij het Evangelie van JOANNES, waarin zij boven alle andere behagen schepte
Zij schilderde haar daarop met de levendigste kleuren, hoe, terstond nadat zij zich met haar man had neergelegd, het bed opgenomen en in een oogenblik in een vuile en donkere kamer verplaatst was
Neen, sprak hij, de hand naar haar strekkende. Zij kwam nader, vatte zijne hand. Zij was zoo geheel anders, dan men haar zag
maar een ernstig, plechtig besluit. Al mijne gedachten en droomen spelen daarop, en dringen mij
Zoodra dit verlangen geüit was, verliet de dienaar, die nog altijd binnengebleven was, het vertrek en keerde spoedig met zijn makkers terug, die het middagmaal aanbrachten
en sedert dien hield zij van Fransche romans, de Fransche keuken en Fransche wijnen. Zij las Voltaire
op voorwaarde dat gezegde moeder het er nu bij zou laten. Hij voegde er nog bij: Ik verlang, dat de moeder ze goed behandelen zal. Van tijd tot tijd zal ik ze bezoeken
ging hij toch niet naar het huis van zijne moeder, daar hij vast besloten had om het genoegen van den volgenden dag volstrekt niet vooruit te loopen
Zou zij medelijden met hem hebben gehad, als zij hem gezien had? Hij las en herlas al de brieven, welke hij van haar ontvangen had
Nu, zie je, dat je gelogen hebt en dat hij thuis is? hoorde men Stipans stem tot den bediende
Zij had mij voor het oogenblik al zoover tot bezinning doen komen, dat ik, hoewel ik boos op haar was, mij toch schaamde, en met een kort
De hele dag zat Buck somber bij de poel of dwaalde rusteloos door het kamp. Hij kende den Dood en hij wist dat John Thornton dood was
Maar wat ik het vreemdst vind, is, dat mijn nieuwe patroon mij bij het heengaan vroeg of ik alles naar mijn' smaak vond. Alsof ik ooit ergens anders zal komen dan op het kantoor of in de spreekkamer
Ik omhelsde en kuste hem. De spraak ontbrak hem om de teedere namen, die ik hem gaf, te kunnen beantwoorden, maar hij ontving mijne liefkozingen op zulk eene wijze
toen hy zich aanmeldde, waren: 'Ga vrij binnen, mijn Heer Buat! Zijn Hoogheid heeft reeds naar u gevraagd, en zal verheugd zijn, u te zien
Intusschen waren zij, totdat al die veranderingen zouden worden bekostigd uit wat er gespaard kon worden op een inkomen van vijfhonderd pond, door iemand, die nooit in haar leven sparen geleerd had
Recht op den man wierp hij zijn honderd veertig pond woede, tot barstens toe geladen met de kracht van twee dagen en twee nachten wachten. Midden in de sprong, juist toen zijn kaken zich om den man zouden klemmen
De toornige blik van Osborne, altijd verschrikkelijk, had nog nooit zoo vreeselijk geleken
een miasmenrijke atmosfeer van laffe hatelijkheid en kwalijk bedwongen kleingeestige driften, waarin het leven verkankerde en giftig werd. Maar Bertha drukte hem zacht de hand
Hij wist, dat de plunderaars op verschillende afgelegen plaatsen binnen Londen zilverwerk hadden begraven
hij zwelgt het zilte water in, de laaghartige oceaan wil hem met geweld verdrinken, de onmetelijkheid speelt met zijn
Gij misduidt mij, jongeling!' zeide EUGENIO, de wapenen afwijzende, welke hem werden aangeboden: 'als geestelijke kom ik hier, om woorden van vrede tot u te spreken
Neen, jij zal je kinderen niet noemen naar mij! schreeuwde tante tusschen de vogeltjes door; al kreeg je een half dozijn meisjes. Wat zal ik je zeggen, jongen! De familie van oom Harold is altijd meer aan tante gehecht geweest, dan de familie van je moeder
Ik begin te begrypen waar gy naar toe wilt, zeide de heer Crisparkle, en ik juich uwe voorzichtigheid ten hoogste toe
in zijn vast besluit om, indien er gedurende het leven van zijn vader een onrecht gepleegd was, dat thans aan het licht kon komen
een dof geruis als het bruisen der stormende zee ontstond uit al die verschillende geruchten: hetzelve was zo eentonig dat het de stilte der verlaten velden niet stoorde
lag flauw in de armen van Paul. Met een strakken blik keek het kind, Addy, rond. Hij had alles gehoord: zoo goed als Van der Welcke. die nerveus aan de deur van de zijkamer toehoorde
en steeds aangename manieren eener dame uit de groote wereld, altijd bedaard en altijd natuurlijk
VIERDE HOOFDSTUK. SAMENSTELLING DER BENDE. Deze vier bandieten vormden te zamen een soort van Proteus, die door de politie
hoe laat het werkelijk was, brak hij in een stortvloed van vloeken uit, dien wij hier maar niet zullen herhalen
die zich zelf door zijn schandelijk, verfoeilijk en afschuwelijk openbaar optreden buiten de maatschappij heeft geplaatst
Jem Spyers liep naar buiten en zag Chickweed onder een luid geschreeuw de straat ten einde loopen
Zoo werd het twee ure, en toen hoorde men buiten een geluid, alsof er iemand bij toeval, tegen den klopper van de deur viel
elukkig zijn de mestvaalten verdwenen, die in vroeger jaren op nagenoeg ieder erve den vreemdeling door hun onbehagelijkheid een aanstoot waren
Dienstvaardig monster, ziehier deze andere massa ijzer. Dit moet weggeschild worden, naar deze keurige minderende en willekeurige lijn
met dat van Sem aan den teugel naar het station. Holla! Sta stil, sta stil
zoo raadzaam, goed te doen blijken, dat gij er u niet uit eigen beweging mee hebt ingelaten, dat ik u zelfs zou aanraden naar haar man te gaan
dat ik bang word voor de kritiek uit den mond van mijn familie. waar het mijzelf aangaat. mijzelf. op wie zooveel te kritizeeren is. - Kom zusje! zei Gerrit, goedmoedig, onrustig, nerveus strekkende zijn lange beenen
Over haar hart, zei Wardle met een glimlach, zult gij zeker het beste kunnen oordeelen. Ik wil u niet ontmoedigen, maar mij dunkt, dat over de reden, die zij heeft
Hij is dot verliefd op je en als je er niets tegen hebt, dan.' 'Nu dat weet ik ook wel, houd de rest maar voor je; doch ge kunt haar wèl eens polsen.' 'Komaan. Het is een allerakeligste karrewei en als je nog zoo iets hebt, houd ik me
Priester, hij voelt het, Herakles: hij zoû verweeken tot màchteloosheid in zelfs maar een korte ruste te Thrachis
De goudsmid zat in zijn werkplaats en maakte een gouden ketting; hij hoorde den vogel die op zijn dak zat te zingen, en het leek hem zoo mooi
dankbaar gestemd. In het eerst, en terwijl hij terugwandelde naar huis, had hij het gevoel van iemand, die een heldendaad verrichtte, bestaande in een groote overwinning op zichzelven
et spijt me vreeselijk, dat de das, die ik je stuurde, ean ebster, adertje angbeen zoo ongelijk gehaakt was, maar ik heb het zelf gedaan zooals je trouwens ook wel zien kunt. e moet hem bij koud weer dragen en dan je jas
Schoone Perziane, zeide Noureddin zich onmiddelijk tot haar rigtende, ik verzoek u dien goeden man dit vermaak te geven
de handschoenen waren zwart met gouden naden: op den rechter schouder zwierde een zeer kort zwart zijden manteltje met witte zoomen, over de borst met witte kwasten
Bemin. Een schitterende hemelvaart is aan deze kruisiging verbonden. In den doodsstrijd ligt verrukking. O vreugd der vogelen! Zij zingen, omdat zij een nest hebben
hè ja, Duins.' 'Je hoort het, jonge zwalker,' wendde zich de vader tot zijn gast, 'het zal alweer over Duins wezen. Zet-je Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter daar neer op die bank, en als je er zin in hebt, wil ik voor jou nog eens uitpakken
en verhaalde, hoe een inwoner uit de provincie Lemosois, waar men zich bijzonder op den Veehandel toelegt, vernemende, dat deze kleine hondjes te Bologne, tot buitensporige prijzen verkocht werden
Lewin moest nu toch ook even glimlachen. Ja, maar zonder gekheid, ging Oblonsky voort. Denk eens door
een merkwaardige datum, uit hoofde der gewichtige gebeurtenissen, welke destijds boven den horizont van Parijs hingen, in den vorm van met onweer bezwangerde wolken
niet meer genegen en haatten Albrecht. Zij wisten daarom middelen te vinden om de keuze uit te stellen, en het gevolg was, dat er geen opvolger gekozen was, toen Rudolf stierf
indien ge zoo lang in de Commons waart geweest als ik, zoudt ge weten, dat er niets is, waarin de menschen zoo inconsequent en zoo weinig te vertrouwen zijn
dan wil ik nu maar vast tot hun geruststelling zeggen, dat er geen reden bestaat tot bezorgdheid; het zal, denk ik, met Mevrouw Dashwood wel goed afloopen, daar ben ik niet bang voor. Wat? is Fanny ziek
en hem met een glimlach antwoordende, verwijderde zij zich met haar vluggen en bevalligen tred. De vrienden zagen elkander met een zekere verlegenheid aan
Onze Maatschappij werd zeer gezocht en wtj waren trotsch op onze originaliteit en onafhankelpheid. Wy orachten al onze vrye uren met elkander door
Hier veegde Pecksniff nog eens zijn oogen af, en gaf zich zelf een paar tikjes op zijn borst, als tot antwoord op een paar tikjes
om mi te vragen daar zij weer een aanval had van de kwaal, waarover ik al gesproken heb of ik haar aan een beetje tinctuur van
Eensklaps was zij ingewijd in de geheimen van den hoed, van het kleedje, van de mantille, van het laarsje, van de manchette, van de stof die goed staat, van de kleur die past
Tegen den middag wordt het er een weinig licht. Het verkeerde dezer kamers, die, gelijk men ziet, geen cachotten zijn, is, dat men er wezens laat denken, die men moet laten werken
Het spijt mij van den goeden jongen en van de oudeluî. maar gij hebt eene uitmuntende reis gemaakt, en dat zal het bij den ouden BLOMMESTEYN ook wel weêr wat goed maken
Ik zal er aan denken, Wegg. Als gij zoo goed wilt zijn. — Wegg laat nu langzamerhand zijn
Verscheidene koetsen ratelden voor en achter de twee wandelaarsters, toen zij het huis van Bounderby naderden
Gelukkig echter liep het tegen den avond, dat de zeven dwergen naar huis kwamen. Zij ontdekten dadelijk de vergiftigde kam
nadat alvorens de eer gezorgd had, dat zij in de kokshut behoorlijk waren onthaald ge- driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager worden. u werden de ankers van het outvlot geligt, en de usseldorpsche olbedienden verlieten hetzelve
ik weet niet of gij begrijpt wat ik bedoel, heeren, bij een fatsoenlijke vrouw in wier huis ik gezonden werd, en datmij veel dieper trof
Zoo, bij voorbeeld, zou de Kommandeur FOBBERTS, al ware de wind nog zoo gunstig, moeijelijk te bewegen geweest zijn, om op een' zondag met zijn schip in zee te loopen, daar hij
Een wolkjen betrok even het gelaat van Van Espenblad, die op deze vraag niet was voorbereid, en zijn toevlucht nam tot zijn snuifdoos, om de verlegenheid van het oogenblik te bedekken
Een klein gedeelte van het nuttigste tafelzilver werd door eenige jonge makelaars in effecten in de City gekocht
De zaak was, dat Toms verlangen naar zijne achtergelaten betrekkingen zoo sterk was geworden, dat hij Eva om een blad schrijfpapier had gevraagd
zij had medelijden met Adolfine. Zij voelde in Adolfine een strijd om 'meê te doen', een strijd, wanhopig, omdat Van Saetzema niets had dan een goeden naam, maar verder een on-beduidend mensch was
Tupman lachte in zijn vuistje, want hij dacht niet anders, of zij bleven zoo lang uit, om over hem te spreken. Het doet er niet toe, zei Wardle; zij zullen dadelijk wel komen
dat Garofoli in de gevangenis zat. Ik ben toen daarheen gegaan, daar ik niet wist wat te doen of waarheen mij te begeven
et is reeds eenigen tijd geleden, dat ik w ooggeb. had behooren te antwoorden op hetgeen mij door w ooggeb. geschreven werd aangaande ons gemeenschappelijk pleegkind
om zich bij haar echtgenoot en haar zoon te voegen, en den eerste het blijde nieuws van zijn volkomen bevrijding te berichten
dat, wanneer zij hem niet stipt geliefden te gehoorzamen, hij hen onmiddellijk naar zoo'n godshuis zou sturen
chic, neêrziende op wie en wat niet is van hun kleine côterietje en door het Louis Couperus, De boeken der kleine zielen Haagsche publiek daarin gesterkt, waar het altijd, met open mond, heentuurt naar hunne
Met het heerlijke gevoel, dat er een drukkende last van hen was afgewenteld, sloten Meta en Jo hun vermoeide oogen, tot rust gekomen als door storm voortgezweepte scheepjes, die eindelijk in een veilige haven waren beland
want wij kunnen er een cent voor uitgeven, lieve, en willen er alleen komen doorde vrijwillige stemmen van die
Zij verstond alles, nam het krijt en antwoordde dadelijk. Hij kon het een poos niet ontcijferen
Daar dat gedeelte van den oever met lang gras begroeid was, viel het niet moeielijk, dicht bij het huis te komen zonder dat zijne voetstappen gehoord werden
toen hij en zijn vader, met het dessert voor zich, voor het eerst op dien dag alleen bij elkander werden gelaten
Je hebt wel eens je meening uitgesproken Frans, dat voor een gelukkig huwelijk de eerste voorwaarde was de goede gezondheid der echtgenooten, blijf bij dat gevoelen; ziekelijkheid is de dood voor de liefde
Hij meende eerst, dat mijnheer hem scherp aanzag, maar hij had zich zeker bedrogen, want een oogenblik later ging deze hem rakelings voorbij, in een druk gesprek gewikkeld en zonder hem ook maar even te groeten
dat zijn gezin wijd en zijd was verspreid. Of ik rijk was, of zij, was volkomen hetzelfde; althans hetzelfde wat de gevolgen betrof
Die kreet was in overeenstemming met de laatste woorden uws vaders, wanneer hij, op last van den laaghartigen VAN REEDE vermoord, in mijne armen nederzeeg, het brekend oog op u sloeg
Wat hy zeide, was gewoonlyk goed overdacht, en wanneer hy zich die ontydige rustpunten had kunnen afwennen, zouden zyn zinsneden, uit een redekunstig oogpunt althans, meestal een gezond aanzien gehad hebben
dat in de dagbladen werd opgenomen, is zeer belangwekkend: de naam van Benjamin Acquin is reeds beroemd
Alles wat ik zeggen kan is dat als jij en Marion yoortgaan op dezelfde dwaze manier
Hij stak zijne grove vuile hand uit en trok het meisje naar zich toe; streek die hand over haren hals en borst
Nogmaals begon hij door de bossen te dwalen, maar de wilde broeder verscheen niet weer. En hoewel hij luisterde, wakend in de lange nachten, hoorde hij het klagende gehuil niet weer
Neen, het klonk niet als een ironie, niet als een deun. Hoorden zij het allen, of hoorde Othomar het alleen.? Hij zag schichtig om
Maar mijn moeder sprak altijd zoo vriendelijk tegen mij. Die pleegzusters spreken juist zooals mijn moeder en al zijn het niet dezelfde woorden
en met dien hap nog achter zijne kiezen, ik heb ook wel geschrokt, toen ik zoo groot was als jij, dikwijls, en ik heb ook wel andere jon gens zien schrokken
en herinnert- zich, hoe dikwijls en hoe gul zijn vroolijke makkers hem hun diensten hebben aangeboden, toen hij die nog niet noodig had
De liefde heeft recht op een langen, witten baard. Methuzalem is bij Cupido een kind. Sedert zestig eeuwen helpen man en vrouw elkander door de liefde
en het zij dat men Roomsch, het zij dat men Protestantsch is, den Godsdienst over het algemeen eerbiedigende, zich niet zoo ver laat wegslepen, dat men door denzelven te veel te
want deze groote gedaante teekende zich zwart af gelijk een silhouette tegen den hemel, waar tallooze sterren een zacht schijnsel verspreidden
Jij weet nog niet wat ik kan, grinnikte de oude, terwijl hij zijn magere knokkels wreef. Praatjes maken, dat kun je
Lucie kende dat verhaal en al had zij het met verontwaardiging verworpen, iets, vond ze, scheen toch niet in orde te wezen
in de Adelphi te komen eten, en toen de wijn een paar maal was rondgegaan, bracht hij de quaestie ter sprake
maar toen zij bemerkte, dat zelfs de reuk der spijzen haar tegenstond, liet zij het rijtuig voorkomen en ging naar buiten
Denk je nog altijd aan dat portret?' luidde het antwoord. 'Je weet hoe onaangenaam mij het poseeren is. Ik hoopte dat je mij die pijniging sparen zou
Jeugd en zachtheid doen op grijsaards de uitwerking van een zonneschijn zonder wind. Toen Marius verzadigd was van militairen roem
waarop hij het eene oog digtkneep, zeker om beter te hooren. EDUARD begreep, dat hij hier geene fratsen moest verkoopen en antwoordde zeer onderworpen
hoe aangenaam van omgang, en hoeveel hij nu in dit geval aan hem te danken had, anders van een' lossen aard en wuft karakter was
Zij heeft geene andere toevlucht dan het gebed; en vele zulke gebeden aan God zijn uit die nette, ordelijke en hoogst fatsoenlijke
Is er een hond in den tuin? vroeg een andere. Ik weet niet. In alle gevalle heb ik een vleeschballetje bij mij, dat wij hem zullen toewerpen
met de namen en woonplaatsen van de chefs dier sectiën. Thans, nu al deze in de duisternis gebleven feiten tot de historie behooren, mag men ze
Maar de Prinses Alicia die niet nalaten kon zelve een weinig te schreien riep hun bedaard toe stil te zjjn
slotte gaf Francesco, die tegen zijn gewoonte ook heel koest was en een beetje angstig keek in dit hol van den tijger, hem aan een bediende over, die een deur ontsloot en hem beduidde binnen te treden
Dodo plaatste zich nu bij Eva's hitje. Zijn gezicht was betrokken en zijne oogen zagen er uit alsof hij geschreid had
e eeuwsche stroomen, die zich bij onze heenreis zoo wel gehouden hadden, hebben nu vrij wat van hun krediet verloren.' an ordrecht genaderd
Mejuffrouw Gillenormand zeide luid tot haar vader: Theodule, uw neef. En zacht tot den luitenant: Geef hem maar altijd gelijk. Toen verwijderde zij zich
Wel, hervatte mijnheer Bounderby, zijne armen over elkander slaande, waarover klaagt gijlieden dan in het algemeen
bij zijn vader op of prikkelde hem in de hoogste mate. De oude Osborne koesterde een heimelijke vrees voor zijn zoon
Ik verheug mij zeer over de gelegenheid om met u te kunnen spreken. Ik vergis mij niet, als ik u voor Anna's vriendin houd
Als ge begrijpt, zei mijnheer Omer, nadat hij nog eens zijn kin gewreven en een paar trekken aan zijn pijp had gedaan
Uw raad en voorlichting deed mij veel goed, en was oorzaak, dat ik wel verre van mij toe te geven aan sombere gepeinzen en zwaarmoedig naberouw, in het werkdadig leven, in het trachten naar goede werken en het oefenen van barmhartigheid
Ja, het is heel mal, maar ik wou het toch maar vertellen, omdat ik het zoo naar vind, dat de menschen zulke dingen over ons en Laurie zeggen en denken. Toen deelde ze de praatjes mee, die ze bij de Moffats gehoord had
Indien gy toch voornemens zijt, uw eigen zin te doen,' riep Kievit, ongeduldig wordende, 'dan weet ik niet, waarvoor wy hier zitten.' 'Neen, dat weet ik ook niet,' zeide Buat, droogjens weg
Wie heeft wel niet tot een kat gezegd: Ga toch binnen! Zoo zijn er ook menschen, die voor een half opene omstandigheid, tusschen twee besluiten blijven dralen
Daar geeft hij het teeken, en zacht en lieflijk klinken de tonen door de zaal. Aangenaam worden de edelen getroffen door de heerlijke muziek, die, hoe het komt, weten zij niet, zonderling hunne
en tot eene ontboezeming harer blijdschap, toen zij zag, dat het zulk een welgemaakt en beminnelijk jongman was. Wat! riep zij
Wanneer het dan geheel duister werd en zij naar huis terugkeerden, plaatste Rosa zich voor de piano
Het viel hem niet moeilijk te leren vechten met bliksemsnelle sprongen en beten, zoals de wolven doen. Op deze wijze hadden lang vergeten voorouders gevochten
Toen ik den man uitgeleide deed naar de voordeur, vroeg hij mij, of ik reeds, ingevolge mijn belofte, hem de vriendschap gedaan had van met mijn vader over zijn dochter te spreken. Ik antwoordde, gelijk de waarheid was, dat ik zulks terstond had verricht
Hij glimlachte gewoonlijk uit voorzorg, en was schier jegens iedereen beleefd, zelfs jegens den bedelaar, wien hij een aalmoes weigerde
Maar hoe komt die zotte vent van uw terugkomst af te weten? vroeg mijn vader. Ik heb hem bij den Heer Blaek op Guldenhof ontmoet, antwoordde ik, en gaf nu opnieuw, ofschoon ditmaal in weinige woorden, een kort verslag van mijn oponthoud aldaar
het tuintje was zwoel van den middag; de stamrozen wierookten: kronen van bekertjes geur, geënt boven hare dorre stammen
die woest en sterk was, nu de sneeuw begon te smelten, achter zich een onbeklimbare rotswand, terwijl neerhangende takken hen verborgen. Ze konden het niet beter hebben
Meeuwis!' hijgde Paddeltje, 'ik láát je niet los.' 'Dat zullen we parjen eens zien!' 'Meeuwis als je naar d'n ouwe gaat, loop ik je achterna!' Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter 'Dat kun-je niet, rakker; je zeelaarzen zouden je in den weg zitten
Het meisje weigerde; voor het eerst, en tot verwondering van de statige directrice der school. Ik ben hier om Fransch met de kinderen te spreken, zei Rebecca kortaf
en gelijk geen ander Graaf, ja gelijk geen Rijksvorst in staat was onder zijn banier te scharen. Helaas! wat is de heerlijkheid des menschen
wellicht zou hij echter bij een kinaonderneming op Java een betrekking kunnen krijgen, maar hij moest eerst juiste inlichtingen inwinnen. Morgen in den ochtend hoopte hij bij Van Raat te komen, dien hij spreken moest
Zij deed dit, en samen gebruikten zij een kop koffie, in de vroolijkheid van het verlichte café, kijkende naar de avonddrukte op straat
Mag ik niet ronduit praten. met mijn broêrs? vroeg Constance. Ben ik gekomen, na jaren in Den Haag en bij jullie allen terug. om altijd te doen of er niets is gebeurd, dat mij heeft gescheiden van jullie allen, die mij lief zijn