AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Hughes, die zich over dit alles niet weinig verwonderde en verheugde, verzocht hem, den volgenden morgen bij hem te komen ontbijten en tevens zijne modellen eens mee te brengen
twijfelingen en verbijsteringen heen en weer geslingerd werd, dat het voorval plaats greep, dat in het vorige hoofdstuk vermeld werd, en de ongelukkige kolonel zich gevangengenomen zag, weg van zijn tehuis
Later was ik vergeten wat ik placht te zijn, en deed mijn best om mij dat niet meer te herinneren.
Toen ik eindelijk in de gelegenheid werd gesteld om een beter en meer geregeld leven aan te vangen, was de plooi gezet, en was mij tot behoefte geworden, wat mij vroeger van afkeer deed rillen
spreek toch niet van verschooning vragen, de schijn was tegen mij.
en ik ben het, die u vergiffenis moet afsmeeken voor de onbescheidenheid, waaraan ik mij heb schuldig gemaakt.
Welaan!  zeide zij, met een bekoorlijken glimlach, dan zullen wij ons maar over en weer quitte rekenen en over dat lastige geval niet meer denken
Toen de aandoening, die hen wederzijds beklemde, eenigzins bedaard was, vonden beide kracht genoeg, om met meer bedaardheid elkanders weetlust te voldoen omtrent de lotgevallen, die hen sedert hunne scheiding waren overkomen;
Walter Fürst dacht aan geen achtervolgen en ging naar binnen.
Een uur later was de föhn voorbij en begon het te stortregenen.
Men klopt, Grootvader, zeide de kleine Walter, men klopt aan het vensterluik
Ik had zelfs nog hartelijker dan anders gevraagd dat de Hemelsche Vader hem beschermen mocht, want even te voren had ik weer een verschen indruk ontvangen hoe engelachtig lief hij toch was.
Tegen dat hij naar bed François Haverschmidt, Familie en kennissen zou hadden wij hem hooren zingen
Dit zeggende hield hij stil voor een paviljoen, dat wel niet zwierig of prachtig, maar toch ruimer scheen dan de overige.
Een schildknaap, ouder dan Zweder, stond voor den ingang bezig met een klein hamertje de bulten en blutsen uit zijns meesters harnas te kloppen
Zij had als een onweêrzwoel voorgevoel, en toen zij na hunne wandeling wat gegeten hadden en naar huis gingen, sleepte zij zich zoo moê, als zij zich in Rome nooit had gevoeld, de trappen op, naar Duco's kamer
Hoe zullen wij ons verdedigen?
En is het niet waar, dat wij het brood eten voor het geld van die gestolen waar gekocht
Later kwamen de negen trekhonden bij elkaar en zochten een schuilplaats in het bos.
Er was er niet één, die niet minstens op vier of vijf plaatsen gewond was, terwijl sommige wonden heel ernstig waren
Toen wij binnenkwamenriepenzij alien den ondermeester, die met ons meeging, toe: Kijk'reis naar mij, meester Hart!
doch zie eens, uw slaaf heeft beter gezorgd, dan gij zelf vermoeddet.
Als ik mij niet vergis, vervolgde zij in plagende scherts, geldt dit feestelijk onthaal niet mij, maar eene andere dame.
die, helaas, zoet Arkadië dreigend omringen.
Vader, heilige Zeus, gij schonkt mij bovenmenschelijke kracht.
Maar mijne spieren vermogen niets tegen verschijnende en verdwijnende larvespooksels
Ik wil slechts spreken van dat, wat mij aangaat.
Hoe is zoo een wonderlijke gedachte in je hoofd kunnen opkomen, dat ik naar den Sultan gaan zou en hem het verzoek doen, je zijn dochter, de prinses, tot vrouw te geven
stuurde de beide rossen een zijlaan in, die evenwijdig met den landweg liep, van welken zij door een rij berkeboomen was afgescheiden.
Madzy, onmachtig de snelle vaart te bedwingen, welke de monnik aan haar paard gegeven had, reed een wijl hijgende en schier sprakeloos naast hem
ACHTSTE HOOFDSTUK.  TWEE MAKEN GEEN PAAR.
Van de twee dochters des heeren Gillenormand hebben wij reeds gesproken.
De eene was tien jaren voor de andere geboren
HOOFDSTUK XXXIV.  Hetwelk geheel gewijd is aan een volledig en getrouw verslag van het merkwaardige proces van Bardell contra Pickwick
Hij kon nauwelijks ademen en legde de hand aan zijn hart om de klopping ervan te bedwingen.
Hij liep met groote stappen heen en weder, hij omhelsde Cosette, zeggende: Ach, Cosette, ik ben een ongelukkige
en eindelijk dansten zij de deur uit.
maar den schoenmaker is het goed gegaan zoolang hij leefde, en alles wat hij begon bracht hij gelukkig ten eind
Toen werd het kind in eens rustig als had het al zijne bewegelijkheid uitgeput.
Heilig kalm steeg de zon over den wijden blauwen beker der Thracynische golf
keek verwilderd op, staarde Pickwick een oogenblik stilzwijgend aan, drukte hem daarop de hand, en de klok stond reeds op.
tien minuten over elven snelde toen met wanhopigen moed de deur uit
in hetzelfde rijtuig, waarin wij zoo hadden zitten lachen en zingen, nu nooit meer dan van die bleeke, zwijgende kindertjes, die voor het eerst mogelijk en voor het laatst uit rijden gaan!
De stal en het koetshuis waren dus spoedig genoeg leeg en verlaten
den volgenden avond slicp de oudc dame zoo lekker, dat Rebecca tijd had zelf verscheidene uren op de sofa aan het voeteneinde van het bed harer beschermvrouw uit te rusten
aast de dikke matrone zat een jonge juffrouw, die, als onderweg bleek, bij haar behoorde, doch over welker uiterlijke het moeilijk viel, eenig oordeel te vellen, dewijl haar gelaat onder een witten sluier met dikke moesjes verborgen was
innig leed deed het hun, het ongunstige bericht van ettemies ongesteldheid te vernemen, en te meer versterkte dit den predikant in zijn voornemen om, na het vertrek van icolette, zich op oornwijck in persoon eens naar den toestand van de reule te gaan informeeren
eigen geluk tot anderer smart verlangen?
Moet Admete vroom der godin Afrodite zijn en wenschen de gelukkigste gade ter wereld te worden ten koste van anderer rampspoed?
Of stelt de godin Afrodite de arme maagd op zwaren proef
hun noodseinen opgemerkt zijn, en sinds lang misschien zouden zij opgenomen en gered zijn geweest!
Zij schenen ongetwijfeld zeer verlaagd, verdorven, diep gezonken, zelfs zeer slecht
het geschreeuw bulkt met eén luidruchtig vulgairen keelgalm naar boven en echoot door de open deuren tegen het verguld plafond en de zuilen der Witte Zaal aan
Mejufvrouw, vervolgde de derde calender, diep zuchtende, tegen Zobeïde, na het ongeluk, dat mij was overkomen, zou ik den dood, indien hij zich aan mij had voorgedaan, onbevreesd te gemoet zijn getreden
uffrouw eentje zag eenigszins vreemd op, en haar gelaat nam een uitdrukking aan van te-leur-stelling.
aar gedachten, al drukte zij die niet uit, waren blijkbaar: 'men wil mij vanhier hebben,' en op een toon, die niet vrij was van snibbigheid, antwoordde zij
Het smachtende verlangen mijner ziel is eene Afrikaansche nationaliteit.
Ik wensch een volk, dat een zichtbaar afzonderlijk eigen bestaan heeft;
alleen neef Anastbase had zich teruggetrokken, alsof hij niet tot het gezelschap behoorde en hij had ook geen plan meer om er zich bij te voegen.
Men zegt dat menschen, die het slachtoffer van een spoorwegramp zijn, zoo geheel hunne zinnen verliezen, dat zij bij het verminkte lijk van een dierbaren bloedverwant zoeken naar een handkoffertje of paraplui
Het was juist pauze tusschen den wedren en zoo werd hun discours door niets gestoord.
De generaal was uit beginsel een tegenstander van wedrennen
zeide hij toen zij degli Uffizzi binnen traden: 'Hier, mijn vriend!
hier is het Heiligdom van de schoone kunsten, waarin het beroemde huis DE MEDICIS het edelst gebruik van zijne schatten gemaakt heeft, door eene menigte van standbeelden der oudheid, munten en schilderijen bij een te zamelen
Alles kon hierin afhangen van de ontmoeting tusschen den scheepsjongen en zijn kameraad.
Gelukte het plannetje van Veritas - en hij-zelf zou er natuurlijk krachtig toe meewerken!
- dat Lange Meeuwis zijn lotgenoot medesleepte om zich bij de Vrijbuiters te voegen, dan was het spelletje gewonnen en het einde van die ellende nabij
en vensters, grijs van stof en spinneweb, had iets sombers, door de onzindelijkheid verhoogd.
Voor de deuropening, dicht, een donkerrood, helgeel gebloemd gordijn
Zie je, ik beschouw het als oorlog en zoo maak ik het door;
als ik het beschouwen ging als vredetijd, kwam ik er nooit door heen!
De ontvangst is gelukkig overal nog
Foei! ' zeide BOUKE: 'spijt het jou een' eed gedaan te hebben, GEERT?
Je weet wat Dominé alle weeken zeit: de wederdoopers, zeit hij, zijn Belialskinderen, vijanden van Z.
Doorluchtigheid en van den lande, die niet zweeren
Deconinck nam de lamp uit de handen der vrouw die hen geleidde, en nadat zij het vertrek verlaten had, sloot hij de deur vast toe, opdat niemand hen mocht bespieden of verrassen;
Het deed Den Ekster toch goed, al had hij haar niet lief, en enigszins vriendelijk vroeg hij: 'Was je bang, dat ik dood zou gaan' De alle opgewektheid dodende sluier van onverschilligheid trok weer over haar gelaat
Ik weet hier dichtbij een kleinhuisje.
daar woonteenhouthakker.  daar kunnen wij blijven met elkaar.
hem drukte dat de ribben kraakten, en eindigde met hem in te slokken.
Mijn makker en ik namen ijlings de vlugt, en hoewel wij ons reeds op een' vrij grooten afstand bevonden, hoorden wij na eenigen tijd een geluid, waaruit wij opmaakten, dat de
En ik ben bang, dat als je nu zijn aanbod niet aanneemt, het je moeilijk vallen zal er hem later weer toe te bewegen een mensch van je te maken.
Dat was nu vreemd van dien jongen: zoolang hij had geleefd, had hij van niemand gehouden
Op dat wijzerbord zie ik zoo velerlei wijzers en cijfers, dat ik er geheel door verward word.
Waren, middelbaren of Aleutischen tijd
Terug! ' scheen heel zijn gebiedende houding te zeggen, maar zeggen deed hij niets, noch sloeg hij de hand aan zijn zwaard.
Zoo onderwierp een gezagvoerder, alleen door zijn durf, zijn wil en zijn groot gevoel van eigen kracht, een bende muitende matrozen
Ga er maar mede voort, nu gij er toch aan begonnen zijt.
Hoe het komt, mevrouw, hervatte Stephen, die nog zijne natuurlijke toevlucht in Louisa's gezicht scheen te vinden
en beleende er in den lommerd de kleederen van Cosette voor zestig francs.
Toen ook dat geld verteerd was, gewenden Thénardier en zijn vrouw er zich aan, in het meisje slechts een kind te zien, dat zij uit medelijden bij zich hielden en behandelden haar daarnaar
en vernam dat Noureddin, zoon van wijlen mijn waardigen ambtgenoot, den vizier Khasan, haar liet verkoopen.
Uwe majesteit zal zich herinneren, dat zij voor twee of drie jaren aan genoemden vizier
maar te mijnen huize zal, zoo ik helpen kan, uws vaders zoon niet betrokken worden in eenige querelles.
Hier bewaarde hij al de documenten, die betrekking op hem hadden vanaf zijn prilste jeugd;
hier bevonden zich zijn schrijfboeken en teekenschriften, waarmede hij prijzen behaald had
Ik was verbaasd over den harden trek, die er plotseling op zijn zacht gelaat kwam.
Eerst later heb ik begrepen, dat, wanneer men aanhoudend met slechte menschen omgaat, men zelf ook slecht wordt
te gemoet, honden blaften, kippen kakelden weg.
De heel oude kerk eerwaardigde op het plein, slaande een breede schaduw neer.
Op de drempels der huizen zaten de vrouwen te breien
Mijnheer Bedlaw is erg veranderd ea heeft mij van morgen verteld, dat zijn.
Wees wat iaschikkelijk voor hem, mijnheer Edmund;
tusschen mijn hut en de bottelarij heeft opengeslagen, en die zich door alles een weg baant?
Maar ik hoor hoe de bottelier rustig blijft doorsnurken, ik hoor de slagen van de scheepsklok en het geruststellend geroep
Toen het beloofde bezoek op het Park en dus ook hun voorstelling aan de jonge dames plaats had, vonden zij aan het uiterlijk van de oudste, die bijna dertig was, en een leelijk, en daarbij niet eens verstandig gezicht had, niets te bewonderen;
maar zij moesten toegeven dat de andere, die niet meer dan twee- of drie en twintig kon zijn, werkelijk mooi mocht genoemd worden
dat de kooplieden, bij wie ik mij moest vervoegen, zich nog niet op den berestein bevonden.
Ik was niet minder opgetogen over hare geestelijke vermogens dan over haar schoon gelaat;
en nog wel by het Eskadron, waar onze tegenwoordige gastheer het bevel over voerde.
Het zal my recht aangenaam zijn, de kennis, met den vader gemaakt, met den zoon voort te zetten, en gy zult my daarom wel het genoegen willen doen, het overige deel van den avond mijn gast te zijn
Zij eindigden met den wensch, dat Allah hem nog een lang leven mogt geven, om vele jaren getuige van dezen gelukkigen echt te kunnen zijn.
Nadat zij aldus hunne goedkeuring hadden gegeven aan het voorgenomen huwelijk, ging men terstond aan tafel
dames alweêr de een laag, de andere in een blouse: verschil, dat hun telkens over Louis Couperus, De boeken der kleine zielen en weêr een schok van ontsteltenis gaf.
Het was altijd een rommel en zooals zij den tact miste een goed diner te geven, zoû zij altijd missen den tact tot de grootheid te komen, waarheen zij verlangde
Neen, oma, papa heeft me niets gevraagd, maar het is een heel goed huis, en als papa en mama het eens kunnen worden met elkaâr, zoû ik me er niet in mengen, maar nu is het heusch wel noodzakelijk, dat ik het doe.
Bah, antwoordde de ander, het is een concert in nubilus.
Hans zeide, dat zij te Leipzig er een aangekondigd had en dat de burschen vele kaartjes genomen hadden
Maar je bent nog altijd een weinig bang voor den Vrijbuiter.
Heb ik niet gezegd niet tegen mij te spreken?
Gij hebt tegen mij gesproken, juffrouw, antwoordde hij.
Maar het is mijn plicht te gehoorzamen
daar reken ik op, al valt er voortaan niet meer te rekenen op mijnheer Ryhove wat het vaderlijk toezicht aangaat.
Hij behoort van nu aan in de eerste plaats aan den Staat, aan zijn ministerie, aan allerlei groote en kleine exigenties, waaraan hij zal moeten voldoen, en die ik niet noodig heb op te tellen
Staatsche ruiters renden door de stad, en Duitsche voetknechten trokken in rotten op naar de schouwplaats.
Palfreniers, die kostelijk getuigde paarden voortleidden, wagens en draagstoelen, zooals ze destijds bij vrouwen en lieden van hoogen rang in gebruik waren, kwamen door verschillende poorten de stad binnen
het waagstuk, dat ik wilde ondernemen, was alzoo mogelijk.
Zou het einde de bevrijding of de dood zijn?
Ik wendde mij om en zag het schijnsel van de lampen in den donkeren afgrond weerkaatsen
en alle verdere mededeelingen uitstellen, tot dat die mondeling aan Sylvius zouden kunnen gedaan worden;
zijn vrouw daarentegen had wel gewenscht, dat hy aan Arlington schreef, vooral aan te dringen op de bevordering van den Prins, als voorwaarde van den vrede
De ganzerik riep, zooals altijd, als hij in gevaar was: Duimelot, Duimelot, help me!
hoewel hij niet weten kon, dat de jongen in zijn buurt was
Alsdan betichtte hij Enguerrand de Marigny van veel misdaden tegen de staat, en deed hem aan de galg te Montfaucon ophangen.
Het is echter een waarheid, dat de dood van die minister meer aan de aanhouding van de Graaf Gwyde, dan aan zijn eigen misdaden te wijten is, en dat
Als hjj zich de moeite gaf om te praten, praatte hjj goed, maar de wolk van onverschilligheid, die hem in zulk eene noodlottige duisternis hulde, week zelden voor het licht in zijn hart
In geenen deele,' antwoordde Pauw, die minder beschroomd was dan zijn ambtgenooten om in dezen het spits af te bijten: 'mijn gevoelen omtrent de zaak staat vast:' en met-een, een papier met geschreven aanteekeningen voor den dag halende, hield hy een geleerd vertoog, waarmede ik den Lezer niet vervelen wil
Uw getuigenis is van zeer veel belang, en gij moet met mij mee naar binnen gaan.
Gij moet mij geen oogenblik alleen laten, zoolang het gesprek duurt?
hoort gij?  Ik hoor het, antwoordde Martin
En de spreker heeft eer van zijn werk, want verscheidene omstanders richten hunne schreden naar den beroemden man, om voor goed geld slechte medicijnen te koopen.
daarom laat hij zijne oogen onder de menigte ronddwalen, tot hij iemand opmerkt, die er zeer bleek en lijdend uitziet
Maar voort te leven, dag aan dag te slijten in een lage, verachte, bittere, kwellende dienstbaarheid, waaronder elke zenuw verslapt en ontstemt
gedurende hoeveel lange nachten zij lag te jammeren, in bijna ijlende doodsangsten voor het leven hiernamaals
Op eene kale hoogvlakte zaten Willem en Knol met het geweer tusschen de knieën bij het wachtvuur.
Lord Greybury sliep, in zijne deken gerold, zoo gerust op den harden vloer der tent, alsof hij in een donzen bed lag
Ik heb het jaar achtenveertig bezongen, zoogoed als Da Costa.
En Bilderdijk, dien heb ik overtroffen.
Zijn epos kwam niet af, maar het mijne wel.
En dat alles als gevolg van den moord op enkele jonge katten gepleegd
Daar was zij weder, dat blok aan zijn been, die blijvende herinnering aan een dwaasheid waarmede hij zijn geheele leven had bedorven!
Wat deed het er toe of hij een mooie vrouw had, wanneer hij geen vermogen bezat om een dergelijk luxe-artikel te doen schitteren
Hoe menig ander reeds had ik afgewezen met hoogheid, met ironie, daar, waar ik onwaardige bijoogmerken moest onderstellen.
Ik moest mij gevleid, vereerd gevoelen door zijn voorstel, en ik zorgde wel dit te toonen in den vorm van mijn antwoord
en de Kerkopen, durvende, trokken onder Herakles' zware leden, met voorzichtige rukken, den vacht weg.
Zij kriebelden zelfs den Held in de holte der knie, als zoû hem een vlieg daar steken
Een groot half uur moesten zij op den trein wachten;
Waar zou hij het meisje verbergen, wat zou hij zeggen als men hem de politie nazond?
Wat hij daar buiten deed, kon Stipan zich maar niet begrijpen en hij stelde er dan ook weinig belang in;
maar bij Lewins aanblik, wanneer deze te Moskou kwam
Vijg was de jongen, dien hij het meest minachtte en met wien, ofschoon hij hem altijd misbruikte en spottend om hem lachte, hij zich nauwelijks verwaardigde persoonlijken omgang te houden
Maar bij de huisdeur liet de molensteen zich naar beneden vallen en sloeg hem dood
tot door het plotselijk links wenden van deze, ons perspectief eensklaps afbrak, en gesloten werd door een dikken officier, met een steek op het hoofd
en beten hem zoolang met hunne snavels, tot er geen teeken van leven meer in te bespeuren was.
Ten laatste scheurden zij hem den buik open, rukten er de ingewanden uit, en lieten hem zoo op de plaats liggen
maar toch tot geene werkelijke en zichtbare tegenkanting te komen.
De keuken was een ruim vertrek met een vloer van gebakken tegels, en een grooten ouderwetschen schoorsteen
vroeg ik op nydigen toon.
Het gouvernement, antwoordde hij koel.
Zoo;  maar gy zyt het gouvernement niet, antwoordde ik op denzelfden toon
Dat zou ik doen, als ik haar was, dacht Dolly.
Een meisje mag haar vrijer wel wat kwellen, daarin heeft zij gelijk;
maar zich zelve te kwellen is wat te
En hij vond niets meer om haar te weêrspreken, niets meer om haar terug te houden in de hemelvaart harer gedachte;
alleen dacht hij nog slechts aan het gemis van alle middel, daar het gebroken was
maar gewconlijk vond hij hem als zijne schaduw achter zich;
dan weder door zulke stille gedeelten, dat hij de koi'te vlugge stappen van de naakte voeten- achter zich hooren kon
beefde als een blad: dan, of zulks veroorzaakt werd door de onverwachte verschijning der Predikantsvrouw, dan wel door de vrees, die de ruiters hem aanjoegen, is ons niet bekend.
Pieter, en vooral de ruïnes en in ieder licht: het Forum in felle zon, de Palatijn in den avondschemer, het Colosseum in den nacht geheimzinnig
En hij had zijn armen opengebreid en zij hadden elkaâr gekust, voor het laatst.
Aan zijn borst, had zij in hem zijn smart gevoeld.
Toen had hij haar losgelaten en was weg geijld, zonder om te zien
Recht doorrijden, dat is het beste, wat we doen kunnen,' besloot Herman Borgers.
'Laten we toonen, dat we niet bevreesd zijn, al hebben we geen geweren.
Wanneer de zwarten ons te na komen, halen we onze revolvers voor den dag en branden los.
Dat zal hun wel ontzag inboezemen, want ze kennen die dingen niet of vermoeden niet, dat we nog vuurwapens bezitten.
Nu, al wat gij bij het lijk vindt, moogt gij gerust houden.
Goeden nacht.  De watermen zagen elkander aan, maar schenen het niet geraden te vinden om geld te vragen
Nadat hij zich bediend heeft, volgt Phil zijn voorbeeld, zich aan het uiterste einde van het langwerpig ronde tafeltje zettende, en zijn bord op zijne knieën nemende, hetzij uit nederigheid, ot om zijne zwarte handen te verbergen
en, zonderling, hij had vrede gehad met die schikking, en was naast van Malsem, vlak achter Guurt Groot gaan zitten, die weêr wakker de roeispaan hanteerde, terwijl Jacob Jansz.
nu eens met furia roeide, zooals een Italiaan zoude zeggen, en dan weêr de riemen onbewegelijk liet op de pennen, of hij ze in verstrooiing had laten glippen
en las Flints Reizen in het Zuiden en Westen nog eens na, om over den aard van het land te oordeelen.
De goede moeder vroeg angstig of Orleans niet eene ontzettend goddelooze plaats was
naar den nu snel aanwassenden volkshoop, en luisterende anet geveinsde onverschilligheid naar de lofrede des eigenaars op het heerlijk gezicht, dat zijn huis aanbood
haar vervulde met een teederheid en een weemoed, veel meer in overeenstemming zooals zij spoedig voor zichzelve erkende met zijn verlangen, dan met zijn verdiensten.
en zijne manchester kuitbroek aan, welke vuilnisman, zijn omwonden hoofd van de windselen bevrijdende, een hoofd liet zien dat heel was en een gelaat dat van Slop was
wat ik u bidden mag, neen!
zei Milly, met een gezicht, alsof zij iets vroeg, dat bepaald onmogelijk was.
en daarop vertelde hoe zij Bofïin de hollandsche jeneverflesch hadden zien opgraven, veranderde die heer van kleur en van houding, werd onrustig en was eindelijk — toen Venus uitgesproken had — ineen staat van blijkbare siddering en verwarring
ik had een neiging moeten smoren, die in mijn geval dwaas en misdadig was;
Maar ach!  de jeugd is onbezonnen en het noodlottige woord was er uit eer ik het zelf wist
oed! ' hernam renkelaer: 'maar waarom deed men dat?
om dezelfde reden als waarom men nu aan den renaissance-stijl de voorkeur geeft: omdat het bestaande niet voldoet, en men het gevoel bij zich omdraagt, dat de voorwerpen uit vroegeren tijd fraaier zijn en een karakter bezitten, dat die van onzen tijd missen
nu nog slechts vier, nu drie, nu twee huizen ver was, nu.
En hij luisterde of de bel niet zoû overgaan, maar er klonk niets
de portier hield de deur wijd open.
Wronsky geleidde haar naar het rijtuig, en terwijl zij met haar kleine vlugge hand den haak van haar pelsmantel uit de kant van haar kleed losmaakte
Bovendien, en in weerwil van al de onaangenaamheden, welke mijn kennismaking met den Heer Bos en zijn dochter mij berokkend had en waarschijnlijk nog berokkenen zoude, er bleef toch altijd een zekere nieuwsgierigheid bij mij huisvesten, wat er toch eigentlijk van hunne zaak ware en hoe het met hen af zou loopen
en hij uit de schatkamer van vrede en vreugde, waarmede hij boven hen begiftigd was, iets verlangde mede te deelen tot verzachting hunner ellende.
Het is waar, de gelegenheden daartoe waren zeldzaam
dat ik u duidelijk getoond heb mij niet aangenaam te zijn en dat ik u zeg dat ik ten eenenmale verwerp?
en keek zoo ernstig als mijne kamenier paste.
Ik kon het nooit moede worden, Charley in het volle genot van die hooge waardigheid te zien, gelijk zij daar voor mij stond met haar jeugdig gezichtje en figuurtje
Herakles, op een tak, zat, de beenen wijd, en stroopte den boom en zong den ritselen zang na, dien de boomen niet meer zongen.
En eindelijk zuchtte hij op, moê.
En zag op den verslagen, gehavenden boom, aan zijn voet
Glennam volgde den man en den bond op de pont en ging zitten.
De hond deed wat hem bevolen was en de man bleef staan met de handen in de zakken en belette Clennam den overkant te zien
men niet gelooven wilde, dat een jongman van zulk een fatsoenlijk uiterlijk zich aan eene zoo slechte daad zou schuldig maken.
Wat de ruiter mogt inbrengen, zij beweerden, dat ik onschuldig was, en zij hielden zijn paard tegen, ten einde mij gelegenheid te geven om heen te gaan
Hij maakte een verontschuldiging en wilde binnen gaan, maar moest nog eens even naar haar omzien, niet omdat zij zoo bizonder schoon en haar geheele verschijning gedistingueerd en aanvallig was
ij hadden gisteravond heerlijk rose ijs voor dessert.
ean ebster, adertje angbeen r worden bij ons alleen maar plantaardige bestanddeelen gebruikt om het eten te kleuren.
egen het gebruik van andere kleurstoffen verzetten wij ons met alle macht, zoowel uit aesthetisch als uit
want hij was gezien, zittende in een soort van kooi, achter tralies, en om hem heen was het alles geld en bankpapier, ja, vlak voor neefs venster lagen het zilver en het goud
die midden op den vloer stond, in de oude keuken van het kasteel, en ze waren bijna in den put van de binnenkeuken gevallen.
Ze sloegen geen enkele van de smalle lichtopeningen over bij hun onderzoek, maar ze vonden nog steeds geen zwarte ratten.
Toen liet de vos hem weêr vrij en droeg hem naar huis.
Toen de vader zijn lief zoontje weêr terug had, gaf hij den vos graâg al zijn kippen.
Daarvoor breng ik dan ook een aardig stuk geld mee, zei Duimpje, en gaf hem het dubbeltje, dat hij op zijn zwerftocht had
Terwijl jij voor vrouw en kinderen werkt en zorgt, elk uur van dag en nacht ons toewijdt, je liefhebberijen aan ons opoffert, je gezondheid voor ons verwaarloost, maak ik je het leven lastig, ben ik de domper op het licht van je geest geworden, de kogel aan je voet
XXX.  Hoe meer Lewins geest geschokt was door de moeielijkheid om het probleem van zijn bestaan te ontleden
maar de beschaafde, wellevende man heeft een vriendelijken, verstandigen hond.
Mijn makkers, de honden en de aap, hadden dit op mij vooruit, dat zij gewoon waren om voor het publiek op te treden
was hij rood geworden en had zich over zich zelf geërgerd, dat hij het werd, want hij kon toch niet antwoorden: Ik ben gekomen om je schoonzuster Kitty ten huwelijk te vragen
Hij nam zijn vrouw terzijde 'Ik zou haar naar buiten zenden met de meid;
kijk ze er eens uitzien!
'Ja, daar heb ik niet op gelet Kasian, ze is helemaal afgevallen Bets, ga jij zolang naar achter, ja
en den vroolijksten kout, in zekere onrust den blik naar Machteld heen te wenden, alsof hij hoop of vrees uit haar wederblik had te scheppen.
Heel troostrijk was dat zwijgend antwoord zeker niet, hoewel Gerrit het te druk had met room leppen en aardbeien eten, om daarbij de hindernis te wezen
Want in Tjikandi en Bolang, en in het Krawangsche, en in de ommelanden van Batavia, zyn velen die geboren zyn in ons land, en die ons land verlaten hebben.
Waarom zoeken zy arbeid, ver van de plaats waar ze hun ouders begroeven
Indien het den zieke niet te veel vermoeide, zeide Reynszen: zou hij wel eenige nadere inlichtingen aan de Justitie dienen op te geven, dan konnen wij daar acte van opmaken.
Lodewijk knikte met het hoofd ten teeken van goedkeuring, en Reynszen, zich aan een tafel zettende, maakte zich gereed zijn verklaring op te teekenen
niets verlicht, geen nut sticht en doelloos voortbrandt.
Daar ik het ongeluk heb gehad, mijnheer Carton, u nog rampzaliger te maken dan voordat gij me kendet
een derde, minder met aardsche goederen gezegend, torste zijne geheele bezitting, die uit eene opgevouwen tent, eene deken en goudgraversgereedschappen bestond, tot één pak gebonden op zijn' rug
daar het hek slechts drie voet hoog was en er twee steenen bij lagen;
terwijl een jongedame met gitzwarte oogen en keurige, met bont omzoomde laarsjes verschrikkelijk gilde, toen Winkle haar wilde helpen
stroomen troepen menschen met roode rokken en fluweelen hoofdtooisels, of met steekhoeden op en pijpen in den mond, naar de residentie, om aan de kermisvermaken of aan andere feestelijkheden deel te nemen
moest soms genezingen kunnen verrichten, waarover zijn jongens verbaasd stonden en waardoor hun hoogachting en toewijding nog toenamen.
Misschien werden bij die kerngezonde lieden de wonderbare genezingen wel voornamelijk bewerkstelligd door de zorgvuldige verpleging, de innige belangstelling welke deze schipper toonde
Na deze afdoende communicatie verborg de man zijn schrander hoofd in de handen.
Erg veel baatte hem die grimmigheid niet, want zijne dochter bleef bij haar besluit volharden;
die tooneelen waren te alledaagsch, om eenigen indruk te kunnen achterlaten
Maar laten wij eerst eens naar hem gaan kijken.
En Phineas, die in zijn jagersleven eenige ondervinding in de chirurgie had opgedaan, knielde bij den gekwetste neer en begon zorgvuldig zijn toestand te onderzoeken
Jem Spyers, antwoordde de gerechtsdienaar, zeide eerst niets, lette echter op alles, zonder iets te laten merken, waardoor hij bewees dat hij zijne zaak verstond
Zoo ik de gelegenheid niet dadelijk herkend had, het was omdat wij deze reis langs een anderen weg waren gekomen.
Nu werd mij duidelijk, waarom de oude vrouw mij op dien noodlottigen avond zoo had aangekeken: en ik verwonderde mij, haar toen reeds niet herkend te hebben, daar zij vroeger tuinvrouw bij mijn Oom Van Bempden geweest was
' hernam de Figaro met fierheid, 'op zulke wijze, dat ik het ben dien hij belast met zoodanige diensten, die zijne patiënten noodig hebben, en waarmeê hij zelf zich niet inlaat;
als daar zijn: scheren, koppen, laten enz.
enz. ;  ook help ik hem wel eens een verband leggen
Dat is waar.  Hij kijkt precies, alsof iemand hem op zijne eksteroogen trapt.
Maar aan deze vier gegevens heb ik genoeg om de gevolgtrekking te maken, dat niemand anders dan hij gisterenavond Jonkvrouw Bertha heeft aangerand
Men behoefde slechts even van het kind naar haar te zien, om haar als de moeder daarvan te herkennen.
Zij had dezelfde donkere groote oogen met lange wimpers, hetzelfde golvende zijdeachtige zwarte haar
lieve God, waarom was hij ook zoo dwaas geweest om zoo ruw weg zich meester te maken van Dorothea Rimini?
Was hij haar verloofde, had hij eenig recht op haar, dan was er nog eenige rechtvaardiging mogelijk, maar hij dacht evenmin aan Dorothea als zij aan hem.
k kan me alleen maar dikke regenten voor den geest roepen.
roet ze allen op het gesticht, als je wilt, en vriendelijk ook.
ls ik nu na vier jaar aan dat huis terugdenk, krijg ik heusch een gevoel van teederheid
kunstenmakers, tappers, vagebonden, tramps, zooals de Engelschen hen noemen.
De gevangenis, waarin men mij opsloot, was geen gevangenis om den spot mede te drijven zooals die eerste, waarin men mij bewaarde
waar zij zich heelemaal alleen, gescheiden van haar man, gezien had, zonder te weten, wat er van hem geworden was.
Er was daar een jonge man geweest, die eenige woorden, welke zij van schrik niet verstaan had, tegen haar gesproken had
Mijn oom zal u alles zeggen, hernam de ongelukkige Madzy.
Hier belette haar een nieuwe aanval van beving voort te gaan en Arkel, zelf met haar verlegen, verwijderde zich met den ouden slotbewaarder uit het vertrek
En in deze genoeglijke stemming begaf Ralph zich naar bed.
Toch meende hij er nog genoeg te hebben, om zeker te zijn van de schildwachten.
En dan - de vrees voor den als het zijn moest verschrikkelijken en onbarmhartigen aanvoerder, zat er nog wel in bij de lui!
Maar, vervolgde hij ernstig, zich tot Hugh keerende, het is toch wel opmerkelijk, en een bewys der verbazende gelijkheid van onze wet
huiverde, werd weer wakker, stond op, schikte haar muts in orde, en zei dat zij weer beter was.
De arme Kaatje had dit tooneel eerst in stomme verbazing
Josephine, Childers en ik hebben erlang over gepraat, of ik het schrijven zou of niet;
waarom zouden wij haar onrustig en bedroefd maken
Boos, mijn hartje?  Zij zijn heel lief voor mij, zei Dora, en ik ben heel tevreden.
Maar, hartjelief, zei ik, gij zoudt ook heel tevreden en gelukkig kunnen zijn, en toch als een redelijk mensch behandeld kunnen worden
geraden.  De heer, die hem geschreven heeft, wilde alles ordentelijk vertellen;
maar toen is mijn vader gekomen, heeft over, zijn schouder gekeken, en alles in de war gebracht, door te zeggen, hoe hij net hebben wilde
Gij praat over mij goede zielen, dacht juffrouw Jenny, die in haar gouden regen zat en hare voeten warmde.
Ik kan niet verstaan wat gij zegt, maar ik ken uwe streken en uwe manieren
Een vreemdeling, door mij geïntroduceerd, die een paar woorden met u wenscht te spreken, als gij daar niet tegen hebt;
' en toen zij toestemmend boog, voerde hij haar de zaal door naar de openstaande deur van een kleiner vertrek, de zoogenaamde commissariskamer, waar slechts een enkele gasvlam brandde
Zoo spraken zij eenigen tijd door en toen zij binnen waren gekomen, was JOSEPH volmaakt op de hoogte;
hij had perfect begrepen, dat, als EDUARD veel tegenkanting in de verwezenlijking van zijne plannen mogt ondervinden, het verzet meer van de zijde des zorgenden vaders dan van die der teedere dochter zou komen
Geen enkelen nacht heb ik ergens anders geslapen dan in mijn kamertje.
Voor het raam staat nog hetzelfde scheerkistje bij de vier bloempotten, die ik meebracht toen ik hier kwam
dat het verrijkte water, waarin zij ze wasschen, door zifters wordt opgekocht — niet Uirheen strompelt Wegg, maar naar de armoedige slijterijen in eetwaren en dranken en
Ook nam men de zeer heilzame voorzorg om bij de gevaarlijkste bezigheden de vrouwen herhaaldelijk af' te wisselen Eene voorzorg, waarvan eigen ondervinding hen had geleerd, dat die zoo nuttig werkte ter voorkoming van de nadeelige gevolgen
dat gij en de heer Phelps, die ten minste twintig minuten na haar vertrokken, nog voor haar thuis kwamen?
Zij verklaart dat uit het verschil in snelheid tusschen een omnibus en een rijtuig.
Ik ging op de bank zitten en bleef daar lang.
Houd goeden moed, had Mattia mij gezegd: wij zullen u niet verlaten
Zij verloor zelfs hare innemendheid, zij wekte zelfs bij hare kennissen geen medelijden meer op, zij werd stug en afstuitend
Uwe Genade moet zich wachten van belooning te spreken, dat kon hem vergrammen;
naar ik hoor kureert hij al zijne patiënten om Godswil.
' 'Ik heb wel eens gehoord, dat het de allerduurste zijn, die niet betaald willen worden;
doch dat zij zoo, ik moet dien man zien, of ik zou ziek worden van nieuwsgierig verlangen
Dat heb ik niet eens zoo duidelijk opgemerkt.
Ik was zoo blij, dat ik daarop niet lette.
Ik was zoo blij, dat ik mijne ouders nog zoo gezond weêr vond - en boven alles.
Ving ik niet, in vreedzamen wedloop, Artemis eigene Hinde, als de godin mij vergunde te doen?
Effent niet Poseidoon zijn bewegelijke zee als ik haar over
Zendt een heir naar het Sticht en valt den Graaf in zijne legerplaats aan.
Laten uwe schepen de Hollandsche havens benauwen en langs de kusten stroopen.
Zoodoende zult gij den moed der belegerden aanwakkeren en verwarring en schrik onder de benden des Graven brengen
Elinor's medelijden met hem groeide nog aan, toen zij reden kreeg te vermoeden, dat hij de smart van teleurgestelde liefde reeds eerder had leeren kennen.
Dit vermoeden werd gewekt door enkele woorden, die hij zich liet ontvallen op een avond te Barton Park, toen zij met beider goedvinden waren gaan zitten, terwijl de anderen aan het dansen waren
Louis Couperus, De boeken der kleine zielen Heel langzaam, een beetje moê van de trappen, ging de oude mevrouw de treden op, hare hand aan de leuning.
Op de bovenverdieping tochtte het met plotselinge waai;
maar toch verwondert het mij nu nog eenigszins, dat men mij op zoo'n leeftijd zoo onverschillig aan mijn lot heeft kunnen overlaten.
Terwijl ik toch een kind was met behoorlijke vermogens, vlug van bevatting en oordeel
Een leven, eerst zonder levensstrijd, dat zij voortsleepten, bezwaard met hunne tweelingsrampzaligheid, slechts levende hun leed en onbezorgd voor de materiëele lasten des levens
beschouwde dit als een blik van verstandhouding en snel greep hij den jongen in het wambuis.
De andere kinderen begonnen, zoodra zij de mishandeling van hun broêrtje zagen, geducht te schreeuwen en liepen toen vol angst naar binnen onder de woorden: 'Moeder, ze slaan JIMMETJE, ze slaan
Die was gelukkig alleen gesloten met een haak, dien hij gemakkelijk kon oplichten met een stokje.
Hij zuchtte van verlichting bij de gedachte, dat ze gauw in veiligheid zouden zijn.
Maar toen de schuurdeur luid knarsend openging, hoorde hij, dat een koe begon te loeien
toch kan het zijn, dat hij slechts veinsde mij niet te herkennen, uit schaamte over den toestand waarin ik hem aantrof.
De man, dien ik eens om zijn smaakvol schitterend gewaad had zien benijden door de edelsten en rijksten, zag er nu uit als een schooier.
en dat zij, als zij een man was, om uwentwil alle dwaasheden zou begaan.
Stremow zeide, dat zij dit reeds deed, zooals.
Wij zullen elkander op geschikter tijd en plaats terugvinden, zeide Deodaat: en na een koele buiging maakte hij zich gereed om het vertrek te verlaten, toen Madzy, verbleekt en sidderend, weder voor zijne oogen
en die het zeker wel vreemd zou vinden zoo hij vernam, dat men zijne half-zuster bepraat, omdat zij, door haar goed beleid en gevoel van billijkheid, hem en zich zelve een opzienwekkend en kostbaar proces heeft uitgewonnen, dat toch met die restitutie had moeten eindigen
altijd scheen het uit zijn hart te komen, uit zijn zorgeloos en blijmoedig en luchtig hart.
En toch behoorde Teun de Jager tot die gestellen, bij wie de vroolijkheid minder eene eigenschap dan een vermogen der ziel schijnt te zijn
de klok reeds half-een sloeg, en het gewone uur van den middag-maaltijd alzoo op handen was, kon Mevrouw Musch geen voorwendsel vinden, om langer te vertoeven.
Vruchteloos vleide zy zich nog een poos, dat haar schoonzoon haar verzoeken zoû, te zijnent te blijven eten
Haar man was mijn voogd en bestuurde met nauwgezetheid mijn vermogen, maar.
ik mocht geen bedorven neefje worden, daarvoor ben ik dan ook levenslang haar ootmoedige dienaar;
Voorwaar!  dacht ik, mijn goede tante Van Bempden, die ginds haar buitenplaats altijd vol gasten heeft, denkt thans weinig, dat haar neef hier eenzaam door de heide kuiert.
ik ben ook wel dwaas geweest, dat ik haar niet geschreven heb: de goede vrouw had mij zeker haar koets te Amersfoort gezonden, en dan was ik vrij wat meer op mijn gemak en vrij wat royaler de provincie binnengekom
De laan, welke hij nu volgde en die recht op den ingang van het slot aanliep, was aan de eene zijde beplant met een rij schrale berken, wier witte bladeren door den westenwind aangeraakt, in gestadige, ritselende beweging waren
Ik zal niet zeggen dat ik my eenig verwyt heb gedaan, maar er zyn toch oogenblikken geweest waarin ik mij neb afgevraagd: Hoe zou het geweest zyn indien haar echtgenoot
in Holland, veel te veel ophef van de gevaarlijkheid der Zeeuwsche stroomen gemaakt werd, zij het nu toch zeer gelukkig getrossen hadden, want, dat, wanneer het tegenwind en eenigzins stormachtig was, er vooral voor Zierikzee, dat zij nu slapende voorbijgevaren waren, eene heel holle zee
hij zoo? ' vroeg de heer VAN DUIN na een oogenblik zwijgens, hetwelk hij had gebruikt om een deel van het stuk taart, dat hij op zijn bord geschoven had, te verslinden.
'Het is verschrikkelijk dat die heeren zoo drinken,' meende LOUISE.
Dit zou de eenige reden zijn, waarom ik den militairen stand niet hoogachten kan
en zij verlangde te weten waarin zij jegens onze Mathilde was te kort gekomen, dat wij eene vreemde opvoedster naast, en zooals vanzelf sprak, boven haar wilden stellen.
Zij had recht zich wat gekrenkt te gevoelen, want onze vijftienjarige heeft haar alles te danken.
Breydel raasde als een uitzinnige, en hakte links en rechts tussen de Fransen;
ook stond hij reeds enige voeten boven de grond, zulk een groot getal vijanden had hij onder zijn voeten geworpen.
Stromen bloeds liepen onder de lijken, en de schreeuw: Vlaanderen de Leeuw!
Toen zij het huis bereikte, gaf zij nog een bewijs, dat zij niemand anders kon zijn.
Mijn vader had dikwijls met een enkel woord gezegd, dat zij zich zelden gedroeg als een gewoon christenmensch
Groot was nu zijne vreugde, en zonder zich den tijd te gunnen aan zijn volk te vragen, door welk wonder zij Assad aan de magt van zijne magtige beschermster ontrukt hadden, liet hij hem weder in ketenen slaan en onder in het schip werpen
En nadat ik honderdmaal van gedachten veranderd was, de meest tegenstrijdige denkbeelden elkander waren opgevolgd
die kort daarbij met den Abt gezeten was op een brok steens, waar zij van hun heldendaden uitbliezen: ik beloof u, ik heb hem wel deftig achter dubbele grendels gesloten: en, al is hij zijn kamerdeur uitgekomen, de trapdeur heeft hij zonder hulp niet kunnen openbreken
dat hij Pickwick met die teug alle denkbare geluk toewenschte.
Daarna deed Bob zeer zorgvuldig de kurk weer op de flesch, keek Pickwick nog eens vriendelijk aan, nam een grooten hap van zijn boterham, en glimlachte
onberispelijke laarzen en kleeren, en een gelukkige, heftige manier van optreden helpen een man soms evenveel als een groot saldo bij den bankier
Dan.  zal er ook niets aan hunne gewilligheid haperen, daar geef ik u mijn woord op;
want ze zijn tegen mij alleen uit nood en broodsgebrek somwijlen in opstand.
' 'Ik onderstel dat er enkelen bij zijn die met vuurwapenen kunnen omgaan
Zeer was LIJNSLAGER getroffen door deze mannelijke taal, en bewonderde in dezelve het nederig gevoel van eigen waarde, dat hier en daar in zijne vaderlijke aanspraak doorstraalde - ook de edele vrijmoedigheid en opregte waarheidsliefde, welke hem daarin bezielde
daar zit gij te goed voor in de plunje, zie ïk.
Maar als gij een van beide noodi hebt, vindt gij hier allebei' Ja wel, antwoordde de man, rondkijkende.
adat ik een poosje gezeten had, en vader even was uitgeroepen geworden, zeide ik, mijn vriend was voornemens, om mij naar otterdam te vergezellen, en mij, daar ik voor zoolang vertrek, aan boord te brengen, maar er schijnt een beletsel opgekomen te zijn
terwijl ik van het vuur opstond.
Het paste mij niet over het verledene te zitten mijmeren, maar met een vroolijken geest en een dankbaar hart werkzaam te zijn.
Zoo zeide ik tot mij zelve: Esther, Esther, Esther
Er is geen dag, geen uur, dat ik er niet aan denk en mij niet verwijt, dat ik er aan denk.
want de gedachten daaraan kunnen iemand waanzinnig maken
Daar stond echter de oude kellner aan de deur in hetzelfde vette, zwarte pak, met dezelfde onderkin en hangwangen, hetzelfde
door zoovele geweldige, maar edele aandoeningen bewogen menigte, wezenlijke galgengezichten en eerloos geboefte, dat zeide: laat ons plunderen!
Sommige bewegingen beroeren den bodem der moerassen en doen in het water het slijk opborrelen
Drommels, Rietheuvel!  ik heb vele mensenen ontmoet die aardig waren, en nog oneindig meer die het volstrektelijk wilden wezen, maar uws gelijken in aardigheid heb ik zelden gevonden.
En wat zeggen er de kleinkinderen van, daar gij bij uw Guurtje, uw jongste, naar ik mij meen te herinneren, het restje uwer dagen slijt
Anna was overtuigd, dat voor niemand de geringste reden tot blijdschap bestond, zoodat dit lachen haar onaangenaam aandeed en zij zich de ooren wilde toestoppen om
Toen alles in orde was, gingen I zij in het huis terug, en werden in eene kamer j gelaten, waar zij hunne groote overjassen en hoeden aflegden
Zoodra een landman van een koei geen zoete melk meer hoopt, Dan ziet men, hoe hy haar terstond aan den slager verkoopt
niettegenstaande zijn mismaakt figuur, tot hem trok.
Waren het de zwaarmoedige bruine oogen, die, als zij tot haar opzagen, zoo kinderlijk vertrouwelijk blikten?
Eilacie, neen, eer halve duivels dan halve goden, zeide Willemsz.
Maar ik ben het volkomen met vriend De Moor eens, dat er geene sprake mag zijn van: dit kan niet en dat kan niet!
Al te beleefd,' antwoordde Heenvliet: 'maar de Heer Graaf moest zelf een goed kenner zijn, als hebbende vroeger by de ruitery gediend.
' Jacob van Lennep, Elizabeth Musch 'Dat is wat lang geleden,' hernam de Ambassadeur: 'en sedert heb ik my minder met mijn stal kunnen bezig houden, en de zorg om dien te voorzien aan anderen moeten overlaten
of zij niet, terwijl gij geslapen hebt, den aard der dieren heeft aangenomen!
Vijf wekenl Van al de twintig of dertig antwoorden was er niet een
Over Lili, die op niets getrouwd is: wat hebben Frits en Lili.
Een kleine kronkelweg door sloppen en stegen, die zoo doorweekt waren van de modder alsof zij eerst met het laatste onwelriekende getij waren aangeslibd, bracht hen bij het hek
Gij, Mijnheer De Mortenay, met uw dienaren moogt gaan waar gij wilt, geen haar van uw hoofd zal geraakt worden.
Maar bedrieg ons niet, want wij kennen de mannen, die wij zoeken, te wel.
Eva was dien namiddag buitengewoon wel en opgeruimd geweest;
zij had overeind in haar bed gezeten, en al hare kleine kostbaarheden nagezien, en gezegd aan wie zij wenschte dat zij gegeven werden
door beeldhouwers, die toovenaars waren, gehouwen uit glinsterende groeven;
de velden en weiden strekten als eindelooze lijklakens uit, de stroomen waren gestold tot grauwe, blauwblanke ijzen
Nooit speelde zulk een glimlach van voldane ijdelheid hem om den mond, als toen hij dit las.
Hij had, de onaangename standjes van mama Rivière moede, reeds lang zijn bezoeken gestaakt.
Hij bedankte ervoor altijd te worden
want den vorigen dag was 'er aan het huis van den Heer WYNSTOK eene aanzegging van het vaste uur geschied, waarop de genoodigden aan boord moesten zijn, opdat het geheel gezelschap daar zou wezen, eer de Czaar en zijne Gemalin verschenen, daar men dan oogenblikkelijk zou afvaren
zij hield zich met bloemen, verzen en muziek bezig, kon zich met etherische geestvervoering in hooger sferen verplaatsen en was reeds van haar kindsheid af aan het ideaal van een denkbeeldigen held verloofd
dat zal nog eenige afwisseling in ons repertoire brengen en ons zelven eenig voordeel kunnen geven.
Daarom gaat gij morgen alleen naar het terrein met
Gij laat ons houden, wat het onze en niet het uwe is!
Lomperd, spreekt gij zoo tot den Hertog van Oostenrijk, tot wiens gebied uwe ellendige bergen behooren met al, wat er op leeft en groeit?
zoo hij zijn woord niet onherroepelijk kwijt is, verzoekt, als eene goede zieL, de vierde te zijn bij een dinertje met Podsnap, ter bespreking van eene zeer gewichtige
SELSCHADE aan HILLEGONDA den voorslag deed om haar naar Dordrecht en Zeeland te vergezellen, en daar bij berigt had, dat dit haar reisje slechts een paar weken langer zou maken, gaf HILLEGONDA, met hare gewone openhartigheid, zonder de minste terughouding te verstaan
Hier!  in den muil des leeuws?
Alleen uit zijn bezorgdheid omtrent mij zou ik een zoo onvoorzichtigen stap in hem kunnen verklaren.
Doch, hoe dit zij, heb ik niet te vreezen, dat men hem naar dit huis
Er bestaat hoegenaamd geen oogmerk tot belediging,' zeide HOLTVAST met koelheid: 'ik sprak met mij zelven.
ik bevind mij dikwijls in de gelegenheid van alleen mij zelven te kunnen raadplegen;
.  doch het is zoo als ik zeide: morgen of uiterlijk overmorgen wordt gij gehangen
Julie, wil je weten, wat ik je vader heb gevraagd?
' zei hij zacht en met van aandoening trillende stem.
Zij zuchtte diep en zeer hoorbaar, als iemand, die zich ergert of zich verveelt
Om u te doen zien, hernam Zobeïde op een' hoogst ernstigen toon, dat hetgeen wij van u eischen geene nieuwe instelling onder ons is, zoo sta op en lees wat van binnen boven onze voordeur geschreven is
eer!  schoon ik wel weet, dat zulke diensten, als gij aan mijn zoon in een vreemd land bewezen hebt, door geen goud of schatten kunnen worden, opgewogen of vergoed, hoop ik, dat gij dit bewijs van mijne erkentenis zult aannemen, en daarvoor naar uwe verkiezing het een of ander aankoopen
en besefte zij, dat zulk een verschrikkelijk lot haar deel was geworden, als zij nimmer mogelijk had geacht.
Heden in de vroegte had het haar berouwd haar man alles gezegd te hebben
hij zal mijn dood nog zijn, let op.
En Charley Bates begon weder te lachen dat de tranen hem over de oogen liepen, waarna hij de pijp weer in den mond stak
Zij waren gezeten: de keizer, de keizerin en hunne vier kinderen.
Langzaam kwam de aartsbisschop binnen met zijne priesters en koorknapen.
Toen knielden de vorsten op kussens voor hunne zetels neêr
Ik vraag u nederig, Al is mijn stem ook zwak, Kom, leg een penning neer, Maar neem mijn hoed dan af.
O, zoo!  De man was dus een armenbus.
Hij had verwacht, dat het iets heel bizonders zou zijn
Aan hem is het berigt van de ontdekking van de muurschilderingen in de kerk te danken, aan zijn zorg en waakzaamheid voor een goed deel de bewaring en de voorzigtige behandeling er
overwinning op juffrouw Crupp behaald, door haar haar streken betaald te zetten, en de eerste kan, die zij moedwillig op de trap liet staan, het raam uit te gooien, en verder
Hij glimlachte vriendelijk, alsof hij mij wilde bedanken voor mijn waarschuwing en zijn oogen vestigden zich opnieuw op zijn boek.
Maar weldra sloeg hij ze weder op en zij doolden van den eenen naar den anderen oever
Want God heeft elken droevigen dag aangeteekend, en elken bitteren traan geteld, en des hemels lange jaren van zaligheid zullen alles vergoeden wat zijne kinderen hier lijden
welken gewekte drift kan veroorzaken, en, onder het overpeinzen van al de middelen, welke wraakzucht hem aan de hand kon doen, bevond hij zich, eer hij er om dacht, bij het weiland, van waar hij de sombere daken van zijn tijdelijk verblijf boven het geboomte zag oprijzen