AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
luister eens pip zeide hij zijne hand op mijn arm leggende en eensklaps veel bedaarder wordende eens en vooral luister eens ik heb mij zeker daar zoo even vergeten
en juist hield hij zijn hoofd opzijde om den brok beter te overgapen toen het hem in het oog viel dat mijne boterham verdwenen was
bid ik u zegt mij toch beiden dat ge my vergeeft laat ik u toch die woorden hooren zeggen opdat ik den klank er van mag
indien zijn bedrijf eene doodschuldige misdaad ware geweest toen dit gebeurde stond ik op denvioervan de keuken ais een dronkaard te
en de stroom onzer hoop insgelijks terug scheen te vloeien zeide ik hem hoe bedroefd ik was als ik bedacht dat hij om mijnentwil naar huis was gekomen
mij wenscht te zien antwoordde oom pumblechook uit het veld geslagen ja zeide het meisje maar weet u dat doet ze niet
in den lagen rooden gloed der ondergaande zon waren de boot de galg de aardhoogte der batterij en de overzijde der rivier duidelijk zichtbaar schoon alles van dezelfde
en dat was ieder kwartier uurs overdacht ik welk eene onvriendelijkheid welk eene beleediging welk een onrecht biddy mij had aangedaan vroeg in den morgen zou ik heengaan vroeg in den morgen was ik op
maar die lieve mevrouw pocket zeide mevrouw coiler heeft na hare vroege teleurstelling niet dat die lieve mijnheer pocket daarom te laken was zooveel behoefte aan weelde en elegantie
en bleef hem zoo verbijsterd aanzien tot ik met beide handen naar mijn stoel greep want dekamer scheen met mij rond te draaien
op een te gelijk aandoenlijken en redeneerenden toon maar dat is toch geene reden om hem op zulk een tijd van de wijs te brengen
zijne diepliggende oogen zijne ruige zwarte wenkbrauwen zijn zwaren horlogeketting de zwarte stippen van zijn baard ja zelfs den reuk van geparfumeerde zeep aan zijne groote hand ik wensch een bijzonder gesprek met ubeiden te hebben zeide hij
laat ik nu verder zeggen wat ik je vertellen wou lieve jongen na die hut en dien huurdienst kreeg ik geld dat mij door mijn meester werd nagelaten die toen
dat dit vooral hem leelijk stond aan wien startop pas eene week geleden in mijn bijzijn geld geleend had wel antwoordde drummle hij zal het
dit had zeker geen voordeelig voorkomen en ik schudde mijn hoofd als wilde ik te kennen geven dat het moeielijk zou zijn uit zulk eene bron van inkomsten een groot kapitaal over te garen
er is niet aan te twijfelen of je dat doet zeide ik eenigszins overijld want ik heb je hem dezen avond blikken
het cachot van het schip was niet sterk genoeg voor iemand die zooveel ondervinding van cachotten had en die zwernmen en duiken kon
hoe stipt ik altijd in mijn omgang met u by de daadzaken ben gebieven ik heb mij niet het minste van de daadzaken verwijderd gij zijt daarvan overtuigd volkomen mijnheer
toen ik van achter eene kleine hoogte maar weinig voor ons uit eene vierriems giek zag te voorschijn komen en in hetzelfde vaarwater sturen
hij riep mij binnen en gaf mij de invitatie voor mij en mijne vrienden waarop wemmick mij had voorbereid geen omslag bedong hij geen
ik gaf met grooten ernst mijne hoop te kennen dat hij het niet zou doen en hield my steviger aan den grafsteen vast waarop hij mij gezet had gedeeltelijk om er op te blijven en gedeeltelijk om niet in tranen uit te barsten
dit zal mij toch niet verhinderen om eenige duizenden tonnen voor eigene rekening te vervrachten ik denk zeide hij vervolgens in zijn stoel achteroverleunende dat ik mij in den oostindischen handel zal steken
hier zijn nog een paar kleinigheden uit het wilde zwijn gehaald die ik hoop dat je niet versmaden zult maar zie ik waarlijk zeide hij weder opstaande
de oude bill barley ahoy zegen allemaal met dergelijke troostredenen onderrichtte mij herbert onderhield de xmzichtbare barley zich dagen en nachten achtereen waarbij hij
zoo kwam en wij aan het dorp deweg waarlangs wij het naderden bracht ons de vroolijke schuitenvoerders voorbij waar wij zeer verwonderd waren want het was al elf uur
en naar mijne gedachten zou zelfs een stel hoefijzers geen present wezen dat haar beviel omdat zij er geene hoeven voor heeft maar ik meen zulk eene gedachtenis niet
hebt ge iets van zijne omstandigheden gehoord jo niet bijzonder pip als ge gaarne daarvan woudt hooren jo begonik toen hij opstond en naar mijne sofa kwam
ik zal er met treurig genoegen aan denken als ik s nachts wakker lig ik wenschte dat mattheiis dien troost ook kon hebben maar hij versmaadt hem
en lieve jo gij hebt de beste vrouw van de geheele wereld en zij zal u zoo gelukkig maken zelfs als ge verdient te zijn goede edelaardige jo i jo zag mij aan met bevende lippen en hield toen zijne mouw voor de oogen
toen had ik nog maar even tijd om mijne jas om te slaan mijne kamers te sluiten en langs den kortsten weg door achterstraatjes naar het postwagenkantoor te gaan
daar ginder zeide ik wij zende daar over de sloot waar ik hem vond zitten slapen en dacht dat jij het waart hij greep mij bij mijn kraag
want ik wilde hem dankzeggen u ik wensch u nu terstond te zeggen dat ik voor mijne diensten betaaj d word anders zou ik ze niet bewijzen
nu v schenen wassenbeeld en geraamte donkere oogen te hebben gekregen die zich bewogen en mij aanzagen ik zou zeker geschreeuwd hebben als ik dat maar had kunnen doen
door zijne wacht weggebracht om het eerst aan boord te gaan mijn vluchteling keek mij in het geheel niet aan behalve dien eenen keer
zij zegt zooveel leelijks van je maar je zegt niets van haar wat denk je wel van haar dat zou ik niet graag zeggen bracht ik haperend uit zeg het mij maar aan mijn oor zeide jufvrouw
het juweel nauwkeurig weder op dezelfde plaats legde waar zij het vandaan had genomen terwijl estella de kaart gaf keek ik nog eens naar de toilettafel en zag dat de schoen daarop eens wit nu geel nooit gedragen was
toen herbert die kwam om mij te zien afrijden my vertelde dat er twee gevanenen medegingen maar ik had eene reden die nu eene oude reden was
dien zij hare nicht noemde en voor deze twee eene kamer gesloten te houden zou tot nieuwsgierigheid en overdrevene praatjes aanleiding geven
en dat de vuren op de kolenschepen als gloeiende vlokken door den storm werden voortgejaagd ik had mijn horloge op de tafel gelegd met voornemen om ten elf uur mijn boek toe te slaan
hoorde te gelijk een groot geschreeuw aan boord van de stoomboot en een plomp in het water en voelde de boot onder mij wegzinken
als geene woorden kunnen zeggen maar als je denkt dat geld me eene vergoeding kan geven voor het verlies van het kleine kind zoo naar de smederij gekomen en altijd de beste vriendenl
in het kantoor in little britain had het gewone brievenschrijven handenwasschen kaarsensnuiten en brandkassluiten plaats dat het werk van den dag besloot
bijzonder gaarne weten laat ik mij danbedenken wat hij daarvan zeide zijne uitdrukking was een ronde twintig jaren geleden en niet lang nadat hij met compeyson aan den gang was gekomen
toen kwam er zeker iemand op het tooneel zeg bij een wedren of op een'bal of waar je anders maar wilt die jufvrouw havisham zijn hof maakte
maar compeyson wedde en speelde en had al het geld van de belastingen wel kunnen opmaken zoo was arthur dan stervende
maar oogenblikkelijk sprong hij weder op schoof dien stoel weg en nam een anderen hij behqefde mij daarna niet meer te zeggen dat hij een tegenzin voor mijn weldoener had opgevat en ik behoefde ook mijn eigen tegenzin niet te bekennen
en blijkbaar de helft van zijne knoopen aan de speeltafel had verloren ik maakte mij zeer ongerust terwijl mevrouw pocket onder het eten van een aan schijfjes gesneden sinaasappel in wijn met suiker gedoopt
welke de veroordeelden uitkwamen om gehangen te worden van welke geduchte poort hij het belangrijke nog verhoogde door mij te verstaan te geven dat overmorgen des ochtends om acht uur
en tusschen zijne hoogheid en hen schuift hij dan zijn ondergeschikte in zie je wel en zoo heeft hij hen met lichaam en ziel de schranderheid van mijn voogd maakte een diepen indruk op mij en dat niet voor de eerste maal
zoo vertrouwehjks en onschuldigs in de kalmte waarmede z'tj duldde dat herbert zijn arm om haar heen sloeg iets zoo zachtaardigs en hulpbehoevends in geheel haar voorkomen dat ik den ouden barley boven mijn hoofd hoorende brommen net
estella zeide ik terwijl mijne tranen op hare hand vielen hoewel ik mijn best deed om ze te bedwingen zelfs al bleef ik in e ngeland en al kon ik mijn hoofd even hoog houden als anderen
waarvan ik wist hij en nog eenige anderen zaten tusschen de tafels toen ik binnenkwam en de kastelein die mij kende riep hem buiten en zeide ik denk dat dit een man is die je lijken zou waarmee hij mij bedoelde
er was eene ongastvrije lucht van roet en stof in de kamer en als ik omhoog keek naar de hoeken van den vierkanten hemel
waaruit het als een zwarte paddenstoel scheen te groeien zag ik gevlekte spinnen met gezwollen buiken
mijne eerste zorg was de vensterluiken dicht te doen zoodat men van buiten geen licht kon zien en de deuren te sluiten en te verzekeren
zijt ge het met u zelven eens dat ge geene verdere gunsten van hem kunt aannemen yolkomen ge zoudt dat ook zijn als ge in mijne plaats waart en zijt ge overtuigd dat ge met hem breken moet
zij hield het nu met de eene hand op enliet terwijl wij voortgingen de andere licht op mijn schouder rusten zoo wandelden wij den verwoesten tuin nog twee of driemaal om
het speet mij niet dit te moeten doen daar het diende om mij en mijne boot des te meer tot gewone en bekende voorwerpen bij de lieden aan den waterkant te maken
het was des avonds tien ure eer wij het waagden weder naar binnen te sluipen en toen vroeg zij jo waarom hij niet in eens eene negerslavin had getrouwd
mijne andere herinneringen van dit groote feest zijn dat men mij niet in slaap wilde laten vailen maar telkens als ik indutte wakker maakte en zeide dat ik pleizier moest hebben
wat ik nooit te voren gevoeld had wasde vriendelijke druk harer eens zoo gevoellooze hand wij zetten ons op eene bank in de nabijheid en ik zeide na zoovele jaren is het vreemd dat wij elkander aldus moeten wedervinden estella
toen op het dak van het huis was gekomen en zich toen met zijne aan reepen gesnedene beddelakens door den keukenschoorsteen had afgelaten en daar oom pumblechook zeer positief was en met zijne eigene sjees reed
wanneer hebt gij bevonden dat ik hier iets toegang gaf zij wees met hare hand op hare borst twelk gij hadt verbannen wees rechtvaardig jegens mij hoe trotsch hoe trotsch kermde jufvrouw
pip mijn jongen je zult je zelven een ongeluk toebrengen dat moet ergens blijven steken dat kun je niet gekauwd hebben pip wat is er nu weer zeide mijne zuster nog scherper dan te voren
en het kwam mij voor dat het herbert onaangenaam was maar het scheen nog een langen tijd te zullen duren toen'de page de tijding va n eene huiselijke ramp kwam brengen het bericht hield in dat de keukenmeid niet wist waar het ossevleesch gebleven was
met dit weloverlegde doel zeide ik biddy toen ik dien avond naar mijnheer wopsle's oudtante ging dat ik eene bijzondere reden had om te verlangen in de wereld vooruit te komen en dat ik mij zeer aan haar verplicht zou achten
ik vertelde het hem en hij luisterde oplettend tot ik gedaan had en barstte toen weder in lachen uit en vroeg mij of ik naderhand nog pijn had gevoeld
ik volgde de kaars naar beneden gelijk ik ze naar boven was gevolgd en het meisje zette ze op dezelfde plaats waar wij ze hadden gevonden
als dat lieve oude pip oude jongen zeide jo j ij en ik altijd vrienden waren en alsje wel genoeg bent om een toertje te rijden wat een pret
van zoo te worden daar ik zag dat hij door zijne betrekking tot littlebritain verhinderd werd zooveel te zeggen als hij wist en met dankbaarheid bedacht hoe ver hij van zijne gewoonte afweek door zooveel te zeggen als hij deed kon ik hem niet dringen
hij knikte toen ik zeide dat het onderwerp mij pijnlijk was klopte mg op den rug liet den wijn rondgaan en ging voort met eten
ik had nooit van een ieermeester gehoord behalve mijne leermeesteressen biddy en mijnheer wopsle's oudtante en antwoordde dus ontkennend er is een zeker ieermeester wien ik eenigszins ken en die ik denk dat geschikt zou zijn
welke die waarheid medebracht overstelpten mij met zulk een geweld dat ik hijgend naar adem snakte stel eens hervatte hij dat de lastgever van dien rechtsgeleerde wiens naam met een j begon
hij legde zijne handen op mijne schouders en vervolgde ernstig fluisterend neem dezea avond waar om zijn portatief eigendom in handen te krijgen gij weet niet wat er met heiri gebeuren kan
vlug voortvarend welberaden en helder van hoofd als ik al mijne schulden op mijne lijst had gezet vergeleek ik ze nog eens met de rekeningen en punteerde ze
dat uwe groote verwachtingen met die iichte voorwaarde worden bezwaard maar als ge een bezwaar hebt is het nude tijd orn het te zeggen
voor de balie geplaatst men verhinderde niet dat ik dicht bij de afschutting aan de buitenzijde kwam staan en de hand die hij mij toereikte vasthield
ik weet niet zeker of ik haar niet graag weerom zou willen zien maar ik zou nu graag naar huis willen gaan ge zult gauw heengaan zeide jufvrouw
ik heb mij voorgenomen geene vertooning van mijn gevoel te maken maar het is ook wel hard te moeten hooren dat iemand zich op iemands betrekkingen wil vergasten alsof men een reus was en dat men moet
tot hij met haar terugkwam menigjaar verliep eerikdeelgenootindezaken werd maar ik leefde geiukkig met herbert en zijne vrouw was zuinig betaalde mijne schulden en bleef in gestadige brief wisseling met biddy en
als ik zoo zeggen mag en de een is een hoefsmid en deander een kopersmid en de derde een goudsmid scheidingen tusschen dezulken moeten komen en als zij komen moet men ze dragen
de andere vluchteling die blijkbaar zeer benauwd voor zijn makker was herhaalde hij heeft me willen vermoorden ik zou een hjk zijn geweest als je niet hier gekomen waart
hoe arm ik dan zal zijn of waarheen ik dan gaan zal maar toch blijf ik u liefhebben ik heb u liefgehad sedert ik u voor het eerst hier in huis zag
en waarbij hij zijne winnende punten aanteekende door zijn knipmes in de tafel te steken als hij niet sliep of zich zoo bezig hield vroeg hij mij doorgaans om hem voor te lezen
hij was jonger dan ik maar hij was listig en had veel geleerd hij was mij vijf honderdmaal te slim en had geene genade
wel zeide de vreemdeling tot mijnheer wopsle ge hebt dat daar tot uw genoegen afgenandeld daar twijfel ik niet aan iedereen schrikte en keek op alsof hij de moordenaar was hij zag iedereen koel en spottend aan
tot ik in een vasten slaap viel waaruit ik bij het aanbreken van den dag met een schrik wakker werd al dien tijd was ik niet in staat geweest over mijn toestand na te denken en dit kon ik nog niet doen
om hem als een heer voor den dag te doen komen en drong mij om maar spoedig aan de portefeuille te beginnen die hij in mijn bezit had gelaten
bij het doen der laatste vraag werd zij driftig en toen ik ze beantwoord had gaf zij mij een klap in het gezicht met al de kracht die zij had en nu zeide zij
waarmede hij mij in mijn nieuwen voorspoed zijne hand had aangeboden telkens met de woorden mag ik en de pralende barmhartigheid waarmede hy mij nu die zelfde vijf dikke vingers toestak
toen ik met je zuster trouwde mijnheer zeide ik ja en zoo ook toen ik je vriendin antwoord gaf pip zeide ik ja
in onze reeds vermelde vrijmetselarij als lotgenooten was het onze fgewoonte elkander bij ons eten te laten zien hoe wij met onzen maaltijd vorderden door onze boterhammen nu en dan stilzwijgend voor elkander op te houden
want ik geloofde dat een van twee andere personen dit voorwerp in zijn bezit had bekomen en op zulk eene barbaarsche wijze had aangewend
bemerkte ik dat zij als zij in de kamer was altijd hare oogen op mijn voogd hield gevestigd en als zij een schotel voor hem had gezet hare handen met zekeren angst
ontevreden met mijn fortuin konik natuurlijk niet zijn maar het is mogelijk dat ik zonder het recht te weten ontevreden met mij zelven was
nog meer ik zal u vragen om dan met mij mee te gaan ik was voornemens om mij te verontschuldigen daar ik toen juist zulk een slecht gezelschap was toen wemmick mij voorkwam
de constables en de lieden van bowstreet uit londen want dit gebeurde in de dagen der gewezene politie met het roode vest
en als ik zeg dat ik over een uur weder vertrek want ik ga spoedig buitenslands en dat ik niet rusten zal voordat ik het geld heb verdiend waarmee ge mij uit de gevangenis hebt gehouden
en ik denk dat wij ons wel zouden vermaakt hebben als er geen onaangenaam voorval in den weg gekomen was mijnheer pocket was in eene goede luim toen de werkmeid binnenkwam en zeide als je blieft mijnheer ik zou je eens willen spreken
wei waarom maakt men eene visite er zyn misschien visites zeide jo waarbij dat altijd de vraag blijft pip maar wat aangaat eene visite bij j
en toen hier in de city van louden maar omdat ik een gebrek heb want ik ben wat hardhoorig mijnheer ik gaf met gebaren de grootste verwondering te kennen
zelfs nadat hij in eene groote horlogekast naar de wolken was opgestegen en nog kon ik er niets van vatten ik dacht er nog over na toen ik een uur later den schouwburg uitkwam en hem bij de deur op mij vond wachten
ik had het geluk u in vroeger tijd te kennen en het drama heeft altijd eene aanspraak gehad die steeds door de edelen en rijken erkend is geworden
en dit denkbeeld in mijn binnenste hebben verafschuwd maar ik herinner mij toch dat ik mij toen overtuigd gevoelde dat ik mij zeer in hem vergist had en dat hij een verstandige goedhartige en pleizierige vent was
er was iets zoo oprnerkelijks in het toenemende staren van mijnheer wopsle's oogen en hij scheen zich zoovele dingen voor den geest te halen en zoo verbijsterd te worden dat ik er niets van begrijpen kon ik zat er nog lang over te denken
millers de andere kindermeid ging het huis in en langzamerhand werd de noodkreet van het kind gesmoord alsof het een jeugdige buikspreker was met iets in zijn mond
toen magwitch in nieuw zuid wallis voor de eerste maal uit nieuw zuidwallis aan mij schreef gaf ik hem de waarschuwing dat hij niet verwachten moest dat ik ooit in het minste van de daadzaken zou afwijken
ik schaam mij om er voor uit te komen antwoordde ik en het is toch niet erger het te zeggen dan het te denken je noemt me gelukkig dat ben ik natuurlijk ik was gisteren nog een smidsjongen vandaag ben ik wat zal ik zeggen dat ik vandaag ben
de twee mannen keken elkander aan toen mijnheer jaggers nog eens wuifde bleven toen nederig terug en lieten zich niet meer hooren
antwoordde ik mij nu herinnerende wat ik zelf nauwelijks wist dat ik gezien had toch hier niet zeide de man en gaf met zijne vlakke hand een ongenadigen slag op zijne linkerwang
zeker de plek zag er zeer veriaten uit zelfs het duivenhok op de achterplaats der brouwerij dat door een stormwind half van zijn paal
het moest of orlick wezen f de vreemdeling die mij de vijl had vertoond wat nu orlick aanging hij was naar de stad geweest juist gelijk hij ons bij de ontmoeting aan het tolhek had gezegd
en bevond mij toen in eene vrij groote kamer helder verlicht met waskaarsen geen zweem van daglicht was er in te zien
wat heb ik u gezegd benkt ge nog in spijt daarvan dat ik niet meen wat ik zeg ge zoudt hem toch nooit willen trouwen
de gesmolten boter in den leuningstoel het brood op de boekenplank de kaas in den kolenbak en het gekookte hoen in de naaste kamer in mijn bed waar ik des avonds veel van de boter met pieterselie in een gestolden staat
zoodra dit boek begon rond te gaan verviel mijnheer wopsle's oudtante in een staat van verdooving die f uit slaperigheid of uit eene verheffing van rheumatisme ontstond dan begonnen de leerlingen onder elkander
kortom ik zag ook hierin jufvrouw havisham gelijk ik haar altijd had gekend in de duidelijke schaduw van het ongezonde donkere huis waarin haar leven voor de zon verborgen werd
moeielijk te berekenen zijn hoevele onschuldigen ik verdacht hield van mij te bespieden kortom ik was altijd vol angst voor den man die zich daar schuilhield herbert had mij somtijds gezegd dat hij het aangenaam vond
en dat mijne tegenwoordigheid bij de begrafenis verzocht werd op aanstaanden maandag des namiddags ten drie ure
zonder twijfel zonder twijfel maar vindt men daar geene heidens of andere vagebonden rondloopen neen antwoordde jo niemand behalve een weggeloopen gevangene nu en dan en dien vindt men niet gemakkelijk niet waar
by onze aankomst in denemarken vonden wij den konirig en de koningin van dat land verheven in twee armstoelen op eene keukentafel
je bent een goed schepsel zeide hij toen maar wat je doet laat me niet alleen en ik zal je dankbaar zijn
ik maakte hieruit op dat het werk dat ik te doen had was jufvrouw havisham de kamer te laten rondwandelen ik stapte dus dadelijk voort en zij leunde op mijn schouder
en de droppels er afdropen een spookarm te zijn die mij met de hulks dreigde de mist werd nog dikker toen ik in de polders kwam
zonder bij die aanraking op te houden u neem het potlood en schrijf onder mijn naam ik vergeef haar dit was de eerste en de laatste maal dat ik haar ooit op die wijze aanraakte en nooit heb ik haar
maar nu begon hoewel ik dien toon poogde vast te houden jo zelf dien langzamerhand los te laten en hoewel ik mij in het eerst daarover verwonderde begon ik spoedig te begrijpen dat de oorzaak daarvan aan mij lag en de schuld geheei aan mijne zijde was
het wilde zwijn kon mij niet in mijne gewone slaapkamer plaatsen daar die besproken was waarschijnlijk door iemand die verwachtingen had
en wij stormden met zegekreten de vrije lucht in het is billijk hier aan te merken dat het niet verboden was dat een leerling zich met eene lei of zelfs met den inkt als er inkt was bezig hield
lag zij inderdaad waar ik haar voorheen met haar stok had zien wij zen onder het zeggen dat zij eens daar liggen zou ofschoon hare kleederen gelijk men my zeide
had zij toch deze hoedanigheden in zulk eene onderwerping aan hare schoonheid gebracht dat het onmogelijk en onnatuurlijk was naar mij dacht ze van die schoonheid af te scheiden
wij waren vroeg op terwijl wij voor het ontbijt met ons vieren heen en weder wandelden achtte ik het noodig te verhalen wat ik gezien had
of dat ik dit zou willen doen als ik het kon zij waren beiden geroerd door deze woorden en smeekten mij om niets meer te zeggen
en verbeeldde mij met afschuw het contrast tusschen die gevangenis en naar ik wenschte dat wemmick mij niet ontmoet had of dat ik niet met hem was
wat kan je spelen jongen vroeg estella mij met groote minachting niets anders dan bedelaar maken
heel goed zeide jo alsof ik geantwoord had dat is dan in orde dat is afgesproken waarom dan van dingen begonnen oude jongen
de groote stad was haar btjna nieuw zeide zjj mij want zij had de woonplaats van jufvrouw havisham nooit verlaten voordat zij naarfrankrijk ging
en liet terwijl wij de plaats afgingen zijne oogen rondgaan alsof hij overlegde welken pot hij best in de plaats zou zetten
dat zij daar elken zondagavond theezette en ik vermoedde eenigszins dat eene klassieke borstspeld die zij droeg en het profiel van een onbevalligen vrouwenkop met een zeer rechten neus en eene nieuwe maan op het voorhoofd
over zijn hoofd en al denkt hij dan dat hij veiligis mijn kameraad zal toch stil naar hem toekruipen en hem openscheuren ik heb nu al groote moeite om te maken dat mijn kameraad je geen kwaad doet
daar ik goed en wel over de zaak gedacht had begon ik er van te spreken alsof ik er nog nooit een wenk van had gegeven ik onderrichtte wemmick van mijne bezorgdheid ten aanzien van herbert pocket
het briefje van jufvrouw havisham in mijn zak stekende ten einde mij tot machtiging te dienen om zoo spoedig weder op satis huis te verschijnen
bemin haar zij zeide het woord dikwijls genoeg en er kon geen twijfel aan zijn dat zij het meende maar al had dat dikwijls herhaalde woord in plaats van bemind haat
eens aan zijn ongeduld toegaf of zich in den tijd vergiste of meende dat hij nu van avond al aanspraak op mijn hart en lever had in plaats van
maar telkens vond hij mij met mijne bruine kom thee op de eene knie en mijne onaangeroerde boerham op de andere
waarnaar ik van den beginne af gewacht had gebruik om de kamer te verlaten nadat ik door een wenk met mijne hand estella had verzocht om op haar te letten
ik zeide hem dit toen provis ons alleen had gelaten op den avond toen hij ons zijne geschiedenis had verhaald ik besloot des anderen daags naar richmond te gaan en zoo deed ik ook
want wij hadden beiden begrepen dat mijn voogd bezwaarlijk kon nalaten bij die gelegenheid iets bepaalds te zeggen
hield zij mij terug met eene ongeduldige beweging harer vingers zeg mij nog eens den naam van dien smid jo gargery jufvrouw je meent den meester waar je in de leer zoudt komen ja wel jufvrouw
dat is te zeggen je zult nu uwe geldzaken geheel en al in eigene handen nemen en van wemmick elk vierendeeljaars honderd vijf en twintig pond kunnen ontvangen tot je in gemeenschap met den hoofdpersoon
zelfs toen het hek op zijne roestige hengsels draaide toen ik eindelijk op den schouder werd geklopt schrikte ik en keerde mij om
maar met eene bewustheid naar mij dacht dat zij maar al te wel wist hoezeer ik gekwetst was en ging heen maar toen zij weg was keek ik rond naar eene plaats om mijn gezicht te verbergen
en dan met den grootsten ernst onze aandacht dnarop gevestigd als iets waarnaar zij bijzonder verlangde vruchteloos had ik alle dingen beproefd die met eene t begonnen van teer af tot eene tobbe toe
gelijk de ijzeren ring om het been van den man dien ik ging opzoeken gesmeed was ik wist den weg naar de batterij tamelijk juist
dan kwam het hem voor dat dit voor een jong heer die ambitie en geld bezat een uitzicht was dat zijne aandacht wel waard zou zijn maar wat dacht ik er van hij stelde veel belang in mijn gevoelen wat dacht ik er
wij gingen binnen wemmick liet zijn hengel in het portaal staan en keek rond ondertusschen zocht hij in zijne rokzakken en haalde iets uit een papier hallo i zeide hij
hetwelk onder deze omstandigheden moeielijker te doen was ik heb somtijds ziekelljke inbeeldingen vervolgde zij en nu verbeeld ik mij dat ik er behoefte aan heb om te zien spelen kom
wederom stamelde ik dat weet ik niet ik ben nieuwsgierig zeide hij of ik niet haast zou kunnen raden hoe groot het inkomen is dat je hebt sedert je meerderjarig bent het eerste cijfer bij voorbeeld eene vijf
den tijd tusschen het avondschot en hetsouper besteedde wemmick om mij zijne verzameling van rariteiten te laten kijken zij waren meestal van misdadigen aard onder anderen zag ik de pen waarmede eene vermaarde valsche handteekening was gezet een paar beruchte
haar een natuurlijk hart te hebben laten behouden al moest het zelfs gekneusd en gebroken worden daarop zag jufvrouw havisham mij eene poos verbijsterd en wanhopig aan en barstte toen weder uit wat heb ik gedaan
toen ik bezwaren maakte tegen dit verblijf bracht hij ons in een ander vertrek met eene eettafel voor dertig personen en in den haard een bruin geblakerd blad van een schoolschrift onder een
het lag mij op de tong om te vragen waarvoor hij terechtgesteld was maar hij nam nu een mes op zwaaide er mede door de lucht en met de woorden en wat ik gedaan heb heb ik geboet en betaald viel hij op zijn ontbijt aan
wij wandelden naar de stad mijne zuster vooruit met een zeer grooten kastoren hoed op en in eene mand een paar houten muilen een omslagdoek voor behulp
ik vraag je niet hoeveel je schuldig zijt omdat je het toch niet weet en als je het wist het toch niet zoudt zeggen je zoudt minder zeggen ja ja mijn vriend zeide mijnheer jaggers zijn voorvinger zwaaiende om mij te stuiten toen ik scheen te willen protesteeren
ik ontwaakte ook om wederom den angst te gevoelen dien ik in mijn slaap verloren had dat hij als een teruggekomen banneling betrapt zou worden
maar wat zoudt ge willen ge zijt zeer goed voor mij geweest en ik heb u alles te danken wat zoudt ge nu willen liefde was het antwoord die hebt ge die heb ik niet zeide jufvrouw
ondertusschen zeide ik tot herbert dat ik zelfs als provis toevallig herkend en gevat werd mij zelven voor de ongelukkige hoewel onschuldige oorzaak daarvan zou moeten houden
de arme goede jo gebakerd in een zwart manteltje dat met een grooten strik onder zijne kin was vastgebonden zat alleen aan het boveneind van de kamer waar hij als eerste rouwdrager blijkbaar door trabb geplaatst was
als ware bet om de vluehtelingen te vervolgen en te dreigen een goede nacht om spat te zetten zeide orlick we zouden van nacht moeite hebben om een vliegenden gevangenisvogel te raken
toen ik my bij mevrouw brandley aanmeldde werd estella's kamenier geroepen om mij te zeggen dat esteila naar buiten was waarheen
wat nognaderbij komt als ge haar zoodra haar verstand begon te ontwaken met alle kracht en macht hadt geleerd dat er wel zoo iets was
blijf wat je geweest bent ik naar het noorden jij naar het zuiden en van elkander afgebleven ik had ook daaraan gedacht
en terwijl ik en alle andere dingen daarbuiten ouder werden daar alles altijd eveneens bleef het daglicht drong voomijne verbeelding evenmin ooit dat huis binrien
de gedaante van mijne zusterop haar stoel bij het keukenvuur vervolgde mij nacht en dag dat zij die plaats niet meer besloeg was iets dat ik niet in staat scheen te bevatten
ik zag haar dikwijlte richmond ik hoorde dikwijls van haar in de stad en dikwijls deed ik met haar en de brandley's een
en het hem aangenaam zou zijn als het u schikte dat hy u zou kunnen zien hij zou dinsdagmorgen om negen uur aan barnard's inn komen als het u niet schikt wees dan zoo goed daar eene boodschap te laten
geene wijsheid op aarde had mij den troost kunnen geven dien ik uit hunne trouw en eenvoudigheid had kunnen putten maar ik kon nooit nooit nooit herdoen wat ik gedaan had
wij zagen dadelijk van deze proefneming af en hij droeg zijne half grijze haren nu kort afgesneden het is met geene woorden te zeggen welk eene marteling het bijzijn van mijn geduchten gast en zijn vreeselijk geheim voor mij waren
als ik daar maar toe komen kon dat zou juist het rechte voor mij zijn maar dat zal je nooit dat zie jewel zeide biddy het kwam mij dien avond zoo onwaarschynlijk niet voor als het zou gedaan hebben
wel ik denk dat ge zoo iets in geene twaalf maanden gedaan hebt twaalf jaren dat gelijkt er meer naar zeide wemmick ja ik zal een dag vacantie nemen nog meer ik ga dan eene wandeling doen
en myn gebrek aan dankbaarheid ja zeg dat maar hier schudde pumblechook zijn hoofd en zijne hand tegen mij zeg hem maar hij kent mijn volslagen gebrek aan alle gewone menschelijke dankbaarheid
vervolgde jo na een oogenblik ernstig te hebben nagedacht als ik zeide dat het woord van dat meisje was zonder een oogenblik uitstel
houd je hoofd op jongen en wees eeuwig dankbaar aan diegenen die dat gedaan hebben nu nicht over de belangen van dien jongen
maanden lang naderhand beantwoordde ik die vraag dagelijks met eene ontkenning ora er den volgenden morgen weder opnieuw over te redeneeren
je kunt je niet verbeelden hoe het hem bevalt ik gafer hem nog verscheidene en hij werd zeer opgeruimd wij lieten hem doende met de kippen te voeren en zetten ons in het prieel bij onze punch waar wemmick mij onder het rooken van eene pijp vertelde
toen ik het venster opende en uitkeek zag ik jo langzaam de donkere deur beneden uitkomen en een paar malen in de lucht op en neergaan en toen zag ik biddy buiten komen hem zijne pijp brengen en die voor hem aansteken
maar hare handen waren toch estella's handen hare oogen waren estella's oogen en al ware zij nog honderdmaal te voorschijn gekomen
dat zijn booze geest op de eene ol andere wijze deze boden aan mijn geest had gezonden en dat hij nu in dezen stormachtigen nacht zijn woord hield en bij mij was
ik had dit uit overmaat van aandacht voor hetverhaal werkelijk gedaan ik bedankte hem en verzocht verschooning hij antwoordde volstrekt niet noodig en vervolgde
toen ik binnenkwam jufvrouw dacht ik dat er niets van estella in haar gezicht of hare houding was maar nu keert alles zoo zonder ling terug tot de oude wat je gaat toch niet zeggen tot de oude estella viel jufvrouw havisham mij in de rede
het viel mij to en in gelijk ik later bevond dat het ook herbert was ingevallen dat hij zich misschien best onder dit voorwendsel over zee zou laten brengen als om benoodigdheden te koopen of iets dergelijks
niet dat een heer zooals jij zoo knap opgegroeid als jij ze niet alleen zou kunnen krijgen maar het geld zal je helpen
en dan om eene of andere reden gewild dat zij begreep en wist wat daglicht was zoudt ge u dan ook teleurgesteld gevoeld hebben en boos geworden zijn jufvrouw
heb ik mijne eerste denkbeelden hoe zij er hadden uitgezien onverstandig genoeg uit de opschriften op hunne grafzerk afgeleid
nu meester je zult toch zeker niet maar een van ons willen begunstigen als de jonge pip een halven dag vrijaf krijgt doe dan evenveel voor ouden orlick ik geloof dat hij vijf en twintig jaar was
en een toast op eene dame uit te brengen waarvan hij niets ter wereld wist nu vloog ook drummle op en vroeg wat ik daarmede meende
ik daar van geen dienst kon zijn en dichter bij huis eene dringende red en van zorg en angst had welke zelfs door haar beklaaglijken toestand niet uit mijne gedachten kon worden verdreven
de waarheid was dat zij een vooroordeel tegen mij had gehad als een makker die herbert verteringen leerde maken en hem dus geen goed deed
dit was tot de zaak komen en ik vond het eene verstandige manier om zich uit te drukken te denken zeide pumblechook nadat hij mij eenige oogenblikken zijne bewondering had toegehijgd
dan beneden vond ik provis zeer naar zijn zin gevestigd hij gaf geene ongerustheid te kennen en scheen die ook bijna niet te gevoelen maar net kwam mij voor dat hij iets zachters over zich had schoon ik niet kon zeggen hoe en mij dit ook naderhand
bij elke vraag liet hij mij nog wat verder overwippen zoodat ik mijne hulpeloosheid en mijn gevaar nog sterker moest gevoelen
in onze eenzame polders op een winteravond voor het eerst daarmede in aanraking moest komen dat dezelfde smetstof zich daarna nog tweemaal moest vertoonen gelijk eene vlek die wel verbleekt maar niet uitgedelgd was
er is altijd eene estella geweest zoolang ik van eene jufvrouw havisham heb gehoord meer weet ik niet en nu handel zeide hij de geschiedenis als het ware van zich afwerpende is er eene volkomene openhartigheid tusschen ons
ik wierp het voor mij op den grond klom toen af en bleef bij de eerste lantaren op de eerste straatsteenen staan
wie heeft je met eigene handen groot gebracht dat heb jij gedaan en waarom heb ik dat gedaan dat zou ik wel eens wiilen weten riep mijne zuster uit
was toen compeyson het niet die eene heele aanspraak kon houden en tusschenbeide zijn gezicht in zijn witten zakdoek stoppen en ja nog verzen er bij aanhalen en was ik het niet die niets anders zeggen kon dan heeren
het was niet voordat ik de derde in de firma was geworden dat clarriker mij aan herbert verried maar toen verklaarde hij dat het geheim van herbert's deelgenootschapzijn geweten lang genoeg had bezwaard en dat hy spreken moest
ik twijfel of een spook wel vreeselijker voor mij had kunnen zijn daar boven in die eenzame kamers gedurende die lange avonden en nachten onder het onophoudelijk gedruis van wind en regen
mijne arme zuster charlotte die op mij volgde en stierf eer zij veertien jaar was was een treffend voorbeeld daarvan
dit waren de twee woorden meer kapitaal nukwam het hem voor dat indien dat kapitaal door een stillen compagnon in de zaak gestoken werd
heere neen mijnheer zeide mijnheer wopsle niet dronken daar zou de man die hem heeft omgekocht wel oppassen
met vreedzaam licht overgotene verschiet dat zich toen voor mij opende zag ik geene sehaduw die eene scheiding tusschen ons voorspelde einde
ik schreef dit zoo dringend en aandoenlijk als ik kon en toen ik het voltooid en verzonden had schreef ik nog andere verzoekschriften aan die gezaghebbende mannen die ik voor het barmhartigst hield
door zekeren onzichtbaren invloed deed myn gastheer hem over deze kleinigheden in eene drift opstuiven die weinig van woede verschilde
ik ook in den maneschijn de bedoelde lijnbaan zag een lang en smal verschiet van houten stellages die naar hoogbejaarde in den grond geplante hooiharken geleken die door ouderdom de meeste van hare tanden verloren hadden onder de
toen ik bemerkte dat de koetsier begon af te klimmen alsof wij welhaast zouden stilstaan en weldra stonden wij stii in eene sombere straat voor een kantoor met eene opene deur waarop mr jaggers was geschilderd
ook op mijn torenslaapkamertje was niets aan te merken behalve dat er zulk eene dunne zoldering tusschen mij endenvlaggestok was
en toen werd ik voor die plaats gerecommandeerd als een man die een ander man best staan kon en ik nam ze aan het is gemakkelijker dan blaasbalgtrekken en hameren dat is geladen
terwijl uw gezicht mij nog vreemd was en mij bang maakte spoedig vergeten die tijd zuchtte jufvrouw havisham spoedig vergeten
evenwel terwijl hij in zijne eigene meening reeds zijn fortuin gemaakt had liet hij zich zoo weinig daarop voorstaan dat ik hem waarlijk dankbaar was
en weinig met onze jaren strookende beantwoording daarvan zijn zou ik verhaalde hem dus mijne kleine geschiedenis maar voegde er met nadruk bij
eene oude vrouw welke ik kende als eene van de dienstboden die in het bijgebouw aan den overkant van het achterplein woonden opende het
toen wij de plaats van het gevecht naderden bleef zij staan en zeide ik moet toch een zonderling schepseltje zijn geweest om mij dien dag zoo te verstoppen en dat gevecht aan te zien maar ik had er veel pleizier in
op hetzelfde oogenblik zonder dat hij zijne roeiers eenig hoorbaar bevel gaf had de giek ons aan boord geklampt zij hadden eensklaps een slag voorwaarts gedaan de riemen ingenomen
heftig met haar stok op den vloer stampende ge wordt mij moe estella zag haar eerst met de grootste bedaardheid aan en keek toen weder in het vuur
je kunt er op aan dat ik wel weten zal waar ik moet spreken en waar ik mijn smoel moet houden sedert ik hier ben heb ik maar eens niet goed op mijn smoel gepast maar nu zal ik er wel beter op
als zij tot hem sprak luisterde hij en gaf ook na verloop van tijd antwoord maar hij zag haar zooveel ik kon opmerken nooit aan
ik zou haar toch onder alle omstandigheden hebben liefgekregen is zij nu getrouwd ja de vraag was noodeloos want de nieuwe treurigheid in het zoo treurige huis had het mij reeds gezegd
wij waren alien bereid om op te stijgen en de gevangenen waren met hun bewaker naderbij gekomen dien zonderlingen reuk van broodpap wol geteerd touwwerk eh slijpsteen medebrengende die hunne tegen woordigheid kenmerkt
hij had zich zoodanig opgewonden dat hij zich poogde te bedaren door eenige malen kort adem te halen en zijne hand naar mij uitstrekkende zeide hij op een geruststellenden toon ik zal niet grof of gemeen gaan worden lieve jongen
maar zij zullen wel beteren zij zullen wel beteren herbert en ik zeiden te zamen zonder twijfel zij zullen wel beteren
hij moet een vermoeienden tocht gehad hebben want mynheer wopsle geraakte door zijne afgematheid in zulk een slecht humeur dat hij als de kerk vrij geweest was waarschijnlijk de geheele expeditie
eens toen ik met mijnheer pocket en mijne boeken bezig was ontving ik over de post een briefje waarvan het gezicht alleen reeds mijn gemoed in groote beweging bracht
op het oogenblik van mijne komst had hi juist iemands hoed in de zwarte lange kleeren gestoken gelijk een afrikaansch bakerkindje en nu stak hij zijne hand uit om den mijnen aan te nemen
een ding was ons beiden duidelijk namelijk dat wij zoolang er geene aflossing kwam geen van beiden het vuur konden verlaten
dit werd afgesproken en ik sleet een allerdroevigsten dag want het geheeie gezelschap scheen het er voor te houden dat ik bij dit onthaal eigenlijk te veel was en om het nog erger te maken vroegen alien mij van tijd tot tijd
mevrouw pocket toonde eene weemoedige aandoening en zeide dat is weer het bedrijf van die hatelijke sophia wat meen je belinda vroeg mijnheer
om met den zonier weder te voorschijn te komen dit bracht mij tot de vraag of er wel eens een van hen naar beneden tuimelde en toen verbeeldde ik mij telkens dat er iets op mijngezicht viel
dat het vermaak spoedig voorbij was zij had zekere slangachtige manier om dicht bij mij te schuiven terwijl zij veinsde het levendigste belang te stellen in de vrienden en plaatsen die ik verlaten had
welnu een stukje daarvan die worst die ge gebraden hebt was van hem en het is in alle opzichten heerlijk uitgevallen
en zijn doek naar eeri servet geleek de aankomst van het lijk ter begrafenis in eene ledige zwarte kist waarvan het deksel openviel was het sein tot eene algemeene vroolijkheid
dien de bode bracht die nog vrijgezel was maar nu getrouwd is al wordt hij te weinig betaald voor zijne schoenzolen maar hij dacht om geen geld en het trouwen was de wensch van zijn hart
maar ik wreef hem zijne haren niet in de oogen en wij hoopten dat hij als hij opgroeide een beetje naar je gelijken zou en wy denken dat hij dat doet
tegen dezen tijd begon ik op te merken dat hij rood in zijn gezicht werd wat mij zelven aangaat het was mij alsof ik geheel en al geblakerd was in wijn gedompeld en als vuur gloeiende
bij eene verandering in zijne houding alsof hij mij ook wilde omhelzen legde ik eene handop zijne borst en duwde hem zoo van mij af blijf daar i zeide ik als ge mij dankbaar zijt voor hetgeen ik gedaan heb
ha vervolgde hij my de boter toeschuivende en gajenu naar jozef toe in s hemels naam zeide ik mijns ondanks driftig wordende wat gaat het u aan waarik naar toe ga laat dien trekpot toch staan
hier vonden wij een heer met een oog gekleed in eenjasje en korte broek van bombazijn die toen hij in het lezen van een nieuwspapier werd gestoord zijn neus op zijne mouw afveegde
er was eene kan bier uit de vroolijke schuitenvoerders gehaald en beurt om beurt dronken zij daaruit de stilte scheen jo tot kalmte en nadenken gestemd te hebben want hij ging met mij naar buiten
de koeien kwamen even onverwacht op mij aan en schenen met hare starende oogen en dampende neusgaten sta kleine dief j te roepen
als ik in mijne morrende ziel maar eenigszins met het kerkhof en de gebeurtenis van den dag overeen kon brengen zoo dikwijls ik dien nacht wakker werd
dat hem toteenmiddelding tusschen een domdeken en een tandmeester zou gemaakt hebben met veel moeite haalde ik hem over tot het goedkeuren van eene kleeding welke meer naar die van een welgesteld landman geleek
toen ik aan mijne verwachtingen gewoon was ge worden begon ik van lieverlede op te merken welken invloed zij oefenden op mij zelven en hen die mij omringden
schrijf ik het grootendeels toe dat ik zoo vreesachtig en teergevoelig was ik ontlastte mij ditmaal van mijn onaangenaam gevoel
in norschen triomf toonde drummle zijne spijtige minachting voor ons op eene hoe langer hoe beleedigender manier tot hij geheel onverdraaglijk werd
mij tamelijk zeker voelende dat de man er niet meer zou zijn weldra kwam jo terug en zeide dat de man al weg was maar dat hij jo eene boodschap aangaande de banknoten in de brie vroolijke schuitenvoerdeis had gelaten
mevrouw coiler veranderde toen van onderwerp en begon mij te vleien dit beviel my eenige oogenblikken maar hare vleierij was zoo grof
toen werden de misdadigers niet beter gehuisvest en gevoed dan de soldaten om niet van de armen te spreken het was juist bezoektijd toen wemmick mij binnenbracht
des avonds werd er op de rivier geroeid daar drummle en startop ieder eene boot hadden besloot ik er ook eene te nemen en hen beiden de loef af te steken
gesteld dat je ooit eene kleinigheid verborgen hebt gehouden toen je nog een klein kind was dan heb je dat grootendeels gedaan omdat je wel wist dat jo gargery's vermogen om jou en streeler van elkander te houdeii niet geheel met zijne genegenheid gelijk
kwam hij dichter naar den grafsteen greep mij bij beide armen en wipte mij zoo ver als hij reiken kon achterover zoodat zijne oogen starend in de mijne omlaag en de mijne hulpeloos in de zijne omhoog zagen
werd het mij duidelijk dat ik minder kans had dan ooit om iets uit hem te krijgen denkt ge dan dat het nog jaren zal duren mijnheer mijnheer jaggers schudde zijn hoofd niet als ontkennend antwoord op de vraag
de lindeboomen stonden daar en de haagdoornen en hunne bladeren ritselden welluidend als ik stilstond om te luisteren
dit was mijn voornemen na nog drie dagen lang krachten te hebben verzameld begafik mij naar mijne oude woonplaats om het ten uitvoer te brengen en hoe het mij daarbij ging is al wat ik nog te verhalen heb
dit denkbeeld dat mij van den beginne af had gekweld en bij welks verwezenlijking ik mij eenigermate als zijn moordenaar moest beschouwen kwam mij nu zoo gruwelijk voor dat ik niet op mijn stoel kon blijven zitten maar op en neer begon te stappen
dan het minste zuchtje van den wind wat kon ik in deze omgeving worden hoe kon het missen dat mijn karakter daar door gewijzigd werd
dat gij voor zooveel wij weten reeds reden daarvan gegeven hebt indien wij namelijk ter wille der redeneering nu eens toegeven dat gij ze niet hebt verzonnen
het zou gewaagd zijn eene meening te uiten hoe een kerel van die soort zich in zulke omstandigheden gedragen zal omdat er eene gelijke kans is tusschen twee dingen mag ik vragen welke die zijn
hoe durft iemand die mij zoo laat op mijne kamers komt opzoeken zulk eene vraag te doen zeide ik je bent bij de hand antwoordde hij zyn hoofd schuddende en mij aanziende met eene gemeenzame vriendelijkheid
om niet over de dingen uit te halen die compeyson uitdacht en ik uitvoerde want daartoe zou wel eene week noodig zijn zal ik alleen maar zeggen
ik wensch geene vertooning met mijn gevoel te maken maar ikheb volgens gewoonte in den nacht meer aan u gedacht dan mij wel goed is denk dan niet aan mij het jufvrouw
alsof hem heimelijk gewaarschuwd was dat zij voornemens waren weg te loopen dat heb ik voor je zelven gelaten pip ik wou liever dat jij het vertelde jo
ik had in de smederij geloofd als de vurige weg tot mannelgkheid en onafhankelijkheid binnen een enkel jaar was dit alles veranderd nu was het alles grof en gemeen en had ik vooral niet willen hebben dat jufvrouw
ik hoop zeide ik haastig iets voor mij zelven inschenkende en een stoei bij de tafel schuivende dat ge niet denken zult dat ik u zoo even te barsch heb toegesproken
nu vraag ik je domme haspelaar zeide mijn voogd zeer barsch nog eens en voor de laatste maal wat is de man dien je hier gebracht hebt bereid te bezweren
en nog was alles donker en gaf de kaars alleen ons licht eindelijk kwamen wij aan de deur eener kamer en daar zeide zij ga binnen
maar lang zoo breed of zoo zwart niet en de lucht geleek naar een reeks van dof gloeiende roode strepen met zwarte strepen vermengd
zoodat dit zoo vast stond als een muur maar een dag of twee voor dat ongeluk had zij met hare eigene hand nog een klein kattebelletje geschreven waarmee zij eenrondevierduizendaan mynheer mattheiis pocket maakte
om mij van alles behalve een dofverdragen van mijn lot uit te sluiten nooit is die gordijn zoo zwaar en donker
natuurlijk die ouderdom voor haar meer telde dan voor mij maar het voorkomen van ongenaakbaarheid dat hare schoonheid en hare manieren haar gaven martelde my te midden van mijn genot
met ellebogen knieen polsgewrichten en hielen die aanmerkelijk sterker ontwikkeld waren dan zijne overige lichaamsdeelen
terwijl hij zijne boeien met de rechterhand uitnoodigend scheen aan te bieden en de linker op mijn schouder liet rusten neem mij niet kwalijk heeren en dames zeide de sergeant maar zooals ik aandedeur tegen dit jongetje heb gezegd
het was nog te vroeg om naar jufvrouw havisham te gaan en ik deed du s eene wandeling door het veld aan dien kant van de stad niet aan den kant van jo
ik was tamelijk bedreven in alle oefeningen waartoe men op het land gelegenheid heeft maar daar ik wel begreep dat ik de elegante manieren van den theems niet kende plaatste ik mij onder de leiding van een man
is uw hoofd koel zeide hij zijne hand daaropleggende geheel koel antwoordde ik yertel mij nu wat provis zeide mijn beste
en met een tintelend hoofd de trap opging want mijn zusters vingerhoed had op mijne hersenpan de tamboerijn gespeeld om hare laatste woorden te accompagneeren voelde ik eene akelige bewustheid van de nabijheid der
het is juist dat het zich zoo vastgeworteld heeft in de borst van een jongmensch die door zijn aanleg en de omstandigheden zoo romanesk is geworden waarom het zoo ernstig is denk aan hare opvoeding denk aan jufvrouw
dit is eene machtiging voor hem om udat geld uit te betalen dat ge zonder eenige verantwoording naar eigen inzicht voor uw vriend kunt besteden
kom hier en ik zal u met mij naar huis nemen ik neem deze gelegenheid waar om aan te merken dat hij altijd na het bezoek van een zijner clienten zijne handen waschte alsof hy een chirurgijn of tandmeester was