AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zeg u me toch eens wanneer het den alfenaren believen zal om die nare brug af te breken en de vaart hier wat uit te diepen ja die brug is eene plaag sprak een andere schipper en wanneer zullen wij zoo gelukkig zijn hier een jaagpad te zien
zoodra hij echter begon te vertellen dat pieter van wezel en niemand anders eenen spanjaard uit het convent der witte nonnekens naar de marepoort gebracht had begonnen eenigen te schreeuwen de bengel verkoopt ons grove leugens
juist om geert soet is het te doen we hebben van geert bericht gekregen dat hij van plan is om te ter gouw eenige schepen uit te rusten ten einde ons hiermede van leeftocht te voorzien
gelukkig werd ook het algemeene vermoeden der watergeuzen bewaarheid en liep de wind die nog altijd hevig was naar het zuid-westen de spanjaarden hadden echter wel bemerkt op welke plaats de aanval der vrijbuiters het ernstigste zou gemeend zijn
kijk maar af en aan komen er telkens nieuwe troepjes en niet een komt weerom eindelijk werd cornelis afgelost en mocht hij het wachthuis binnengaan
ik heb de koppieren kade doorgestoken en zijt gij dan schooneman precies maar ik dutte toen ik wakker moest zijn
zestiende hoofdstuk wat zal het nog worden sinds eenigen tijd werd het weinige vee dat nog in de stad was onder toezicht der regeering geslacht en in het koor der sint pieterskerk uitgedeeld of verkocht
maar het meiske schudde het hoofd en wees op de bedstede waarin de zieke hongerlijders bijkans te sterven lagen ik kan niet cornelis ik kan hier niet weg ik zou ook niet naar de sint pieter kunnen loopen mijne beenen zouden mij zoover niet dragen
verstoken vroeg de ander neen dat geloof ik niet ze zullen als de voorspelling van de prinsgezinden moest uitkomen de woede des volks niet hebben willen afwachten en gevlucht zijn naar jonker van mathenesse de
en daar ik kennis op het stadhuis heb zullen ze ons wel binnensmokkelen en een plaatsje geven waar wij alles zien en hooren kunnen zonder dat men ons ziet of hoort
toe neefje jongen eet maar gij zult ervan opknappen dat zult gij leeuwke liet zich niet tweemaal noodigen en daar hij roomsch was verried hij zich ook niet bij het gebed dat hij vooraf deed
toen barend cornelissen weer op straat was mompelde hij toch een nobel man die van der werff zelfs voor zijne felste tegenstanders heeft hij nog een woord van lof over waren allen als hij onze goede stad zou niet in dezen ellendigen toestand gekomen zijn
en omdat hij nu een paar dagen lang aan zoovele vermoeienissen was blootgesteld geweest gaf van der does hem dezen dag en den volgenden nacht vrij van den dienst hoe hij dien vrijen dag gebruikte zullen we in het volgende hoofdstuk zien
en dat is gij hebt de heeren van de gerechte en den magistraat gevraagd om onder de engelschen die in de schans te valkenburg liggen te mogen zoetelen hier is het bewijs dat gij moogt ik wensch u eene goede
binnen de poorten treden om een en ander te koopen en wat heeft hij toen gedaan hij heeft beproefd om de wittevrouwen poort te overrompelen
die requesens schijnt dan toch niet te zijn die hij lijkt dat laat nog al wat te wenschen over van aecken trouwens de lastbrief dien requesens mede kreeg luidt niet anders dan die van alva
die van den gerechte en den magistraat mogen het voor zichzelven verantwoorden kunnen dat ze valsche munters zijn mijn geweten is zoo ruim niet om het aan te nemen of uit te geven zeg nu ook eens wat als gij kunt
maar al het land wordt door het water bedorven uwe doorluchtigheid sprak weer een ander beter bedorven dan verloren land heeren antwoordde de prins
eenoog lag in een oogenblik met eene diepe wonde in het hoofd op den modderigen bodem te zieltogen dood aan de rebellen riep ciaccone andermaal en thans gold zijnen slag den man zonder ooren die dood op den grond tuimelde
bij romerswaal door de watergeuzen geheel verslagen werd deze overwinning bracht den nederlanders niet weinig hoop en men meende dat het land nu heel spoedig aan het spaansch geweld zou ontworsteld zijn
de prijzen van melk boter kaas rogge gersteen tarwebrood werden vastgesteld en niemand mocht zijne handelswaren onder of boven die prijzen verkoopen
wie opstond en buiten de deur kwam hoorde zich door zijne overburen toeroepen noord-west hé ja ja gelukkig zeker wèl gelukkig noord-west goddank
en te midden van al die vroolijke bedrijvigheid lette niemand op den jongen man die de boodschap uit leiden had overgebracht hoewel hij hier en daar toch wel een en ander uit de verschillende uitroepen en gesprekken
ge zijt een slimme vogel antwoordde sanne de spaansche musketier en de staatsche soldenier gaan den schippersgezel onverschillig voorbij ge zijt slimmer dan jean want die zou nooit op die gedachte gekomen zijn hij is anders een dood goeie jongen merkte cornelis aan
dat is een keur overste dien de soldaten zelven kiezen uit hun midden als ze oproermaken om de achterstallige soldij zulk eenen electo hebben ze te utrecht wel gekozen
welnu hernam daarop van der werff dan heb ik wat te zeggen toen ik verleden jaar in onze goede stad tot burgemeester werd aangesteld heb ik k eenen
een ontevreden gemor ontstond want voor eene herhaling van wat men wist was het toch niet noodig de menschen uit hun bed te luiden
brutaal trad pieter van wezel te voorschijn hield de vuist voor cornelis gelaat en riep hier ben ik schavuit zeg nu nog eens als ge durft dat ik pier quaet gelaet heet
leeuwke kon niet verdragen dat men hem misschien verdenken zou van zijne boodschap niet goed gedaan te hebben en daarom ging hij hoe men er ook op aandrong dat hij blijven zou tegen den avond in eenen spaanschen wachtmantel gedoken op pad naar leiden
twintig spanjolen voor één leeuwke twee dagen later liet valdez de stad door eenen trompetter opeischen doch kreeg ten antwoord dat de leidenaars nog liever den linkerarm van honger zouden opeten om met den rechterarm te kunnen vechten dan de stad over
verder zegt hij nog dat de drossaard van wedden en gerard van sighem op hand en tand beloofd hebben dat er niet meer dan twee vendelen knechten in de stad zullen komen en dat wij zoo we geene spanjaarden begeeren duitschers kunnen krijgen
en om vrede met hen te houden waren de inwoners genoodzaakt hen telkens ten koste van zichzelven op bier te onthalen na den val van haarlem begrepen de prinsgezinde leden van den magistraat
wat dan ook wel te zien was aan het groote uithangbord dat boven de deur hing en waarop met groote letters geverfd was dat de dorstige burger in den wissel bij cornelis claesz van aecken zooveel wijn bier en brandewijn kon koopen als hij maar lustte
gij komt immers nooit verder dan de boterwaag wat ik zeg is waar want is niet waar herhaalde otten wien het verveelde dat jurrie thijsz daar onwaarheden stond op te disschen
daar stond nu de menigte thans was het beslist dat men andermaal een beleg te gemoet ging hetwelk door de zorgeloosheid van den magistraat en het krachtig drijven der spaanschgezinden uitgelokt was
de mannen gingen hierop behoedzaam en langs verschillende wegen naar huis en nauwelijks waren ze henengegaan of gonda richtte zich uit haren schuilhoek op en sloop naar huis
de tavernier was een geheim aanhanger van den prins en reeds stond leeuwke gereed om daar binnen te gaan vragen hoe hij veilig verder kon gaan toen hij in de gelagkamer vier spaansche soldaten en pier quaet gelaet zag
om de ontevredenheid der minderen geen voedsel te geven werden al de weilanden die in den naasten omtrek van de stad lagen tot algemeen gebruik verklaard en al het
die beweging gold niemand anders dan cornelis joppensz die naar huis ging nadat hij des morgens was thuis gekomen en gegeten had was hij de stad ingegaan in de meening dat er hier of daar wel wat te verdienen zou zijn
en leiden had ng iets waardoor het sterk was zij die het met den spanjaard hielden of er mede heulden waren met uitzondering van enkelen uit de stad gevlucht het grootste deel der bevolking sprak met minachting over die glippers en wierp al de schuld op hen
in den donker zijn alle katjes grauw zegt men wel eens en daar vandaan zal het dan ook wel gekomen zijn dat hij onderweg door eenen waal uit het leger van valdez als spaansch soldenier werd aangesproken
dus zooals afgesproken is de oude man pakte zijn vischtuig bij elkander en ging heen een oogenblik later door gerrit gevolgd
ook dat dacht cornelis die zelf vrijbuiter zijnde zich bij dezen watergeus al bitter klein gevoelde maar als hij weer in leiden mocht komen dan zou hij daar met gloed en vuur de woorden van den echten watergeus herhalen
heidaar wie roept me gaf cornelis ten antwoord ik keesje ik gijsbert cornelisz van schaeck ik zeg dat ze je zoeken wie zoekt me dan liet cornelis zich andermaal hooren
in eene binnenkamer van die herberg brandde echter nog licht en zat een man in sierlijk huisgewaad gekleed voor eene eenvoudige tafel waarop een plan van het bezettingsleger om leiden lag uitgespreid
wat draaft ge als bezetenen voor zulk een hoopje rabauwen en zeeschuimers de spanjaarden stonden stil en de vrijbuiters legden de riemen binnenboord
maar als gij naar de kerk gaat bid voor mij dan maar mee en vergeet toch vooral ons lief en trouw pleegmoedertje niet
de drie mannen liepen thans met rasscher schreden dan ze gekomen waren de wallen af de blijdschap gaf hun als het ware krachten en om heel de stad bij alle poorten had men elkander met tranen in de oogen de handen gedrukt
had niet de baljuw de kibbelende partijen weten te bevredigen en verzocht dat ieder zijns weegs zou gaan de baljuw had gezag genoeg onder de schippers om terstond gehoorzaamd te worden
elk mensch moet vrij zijn om te denken wat hij wil zeide hij altijd en als ik nu graag zie dat niemand het mij euvel duidt dat ik met hart en ziel tegen alva en zijnen aanhang gekant ben
er nu nog lust toe ik ging liever alleen heer burgemeester één man wordt zoo gauw niet gezien als vier mannen antwoordde cornelis
met een loopje zoowel als met eenen verrejager polsstok ei dan komt het toch te pas wat gij geleerd hebt al zeide meester pieter willemsz de barbier ook eens aap van eenen jongen
nu dan zijt gij onder een gelukkig gesternte geboren dat gij hier zoo in slaap zijt gevallen want van boisot is niet meer te rotterdam zie ginds ligt zijn kromsteven of galei wij zijn op pad om de landscheiding te gaan
door deze nederlaag werden zij die in de schansen leiderdorp en lammen achtergebleven waren zeer in het nauw gebracht doch hunne bevelhebbers waren nog mannen uit het leger van den hertog van alva en besloten tot eene hardnekkige verdediging
van schaeck schudde het hoofd en zeide neen maat hij zal voor leiden uitrusten let op wat ik voorspel dan hoop ik vr dien tijd nog de twee ladingen rogge te kunnen halen
cornelis deed dat en kort daarop was het feestmaal geëindigd een paar weken later had de nieuwe schipper zijne schuit even aan den wal bij het rhinenburgsche bierhuis vastgesjord toen een man aankwam en zeide ik vaar mee
dertiende hoofdstuk medicijn voor den prins de avond was reeds lang gevallen toen men op den weg tusschen het slot endegeest en rijnsburg een jonge spaansche musketier stevig door zag stappen
ik hield zooveel van hem omdat hij zooveel van moeder en van ons allen hield hij was zoo goed zoo flink ja dat was hij maar gij moet er grootsch op wezen dat hij en nog z jong voor het vaderland en leiden gestorven is
het is er bijlo ook een tijd naar om vroolijk en opgewekt te zijn luidde een brommend antwoord hei hei nu toch beter tijd dan een veertien dagen geleden toen hadt gij dàt niet kunnen krijgen
brood brood brood klonk het op eene andere plaats thans vlood cornelis heen zoo spoedig hij kon en nog een heel eind ver hoorde hij het gegil van den wanhopigen man
omstreeks vier uren kwam van keulen bij van schaeck aanboord weet ge het nieuws al vroeg hij dadelijk aan van schaeck het is eene nare tijding
laten wij dan eenen middelweg kiezen gelooft mij ik ben even goed een vijand van den spanjaard als onze voorzittende
een groot deel der burgerij die in het geheim het vertrouwen der welgezinden ondermijnden het zaad der tweedracht uitstrooiden tot verzet en oproer aanspoorden
cornelis had op zijne manier willen troosten doch het was hem slecht van de hand gegaan en daarom verzon hij wat anders en zei maar ik heb er toch ook eene heel vracht spanjolen voor doodgeschoten hé en misschien nog veel meer laten verdrinken
zoodra ze echter van elkander gescheiden waren en hunne woningen opzochten bromde jurrie met dien brouwer is het kwaad kersen eten
ja vreeselijk jongen doch als het nu z erg wordt en ge zijt dan weer in leiden terug belooft ge mij dan cornelis dat gij bij mijne zuster helpen zult
amen zeide van keulen die cornelis op straat gevolgd was en voegde er in stilte bij godt behoede leyden dertiende hoofdstuk
bijna iederen dag zag men hem in de weiden die om de stad lagen en waarin het vee door sterk gewapende en talrijke wachters bewaakt nog graasde omdwalen en iedere spanjaard die onder het bereik van zijn musket kwam moest het meestal met den dood bekoopen
ik herkende zijne doorluchtigheid bijna niet meer zonder hulp had hij het bed verlaten en zat reeds aan de schrijftafel met het oude vuur in de oogen dat moet heel delft weten wacht maar even
doe maar open ik moet u even spreken zeide cornelis ik doe midden in den nacht niet open of ik moet eerst weten wie er klopt ik heb u gevraagd wie gij zijt en wat gij moet en zoolang ge mij geen antwoord geeft doe ik niet open klonk het antwoord daar binnen
goe morgen van wezel al zoo vroeg op pad vroeg cornelis hem op sarrenden toon dat zie je maar wie ben je
nadat de bierbrouwer dien stroom van woorden meer uitgebulderd dan gesproken had ontstond er stilte en kon de knaap beginnen
alsof hij de grootste aardigheid gezegd had begon hij luid te lachen en zijnen buurman hendricksz aanstootende zeide hij tot dezen die is raak hé als hij eenen goeden zak heeft kan hij hem vullen
het gevecht was ten nadeele der spanjaarden beslist en zoetermeer genomen thans liet van boisot al zijne vaartuigen komen en vervolgde steeds voortroeiende den vluchtenden spanjaard tot op het noord aasche
doch hunne eigen lichtgeloovigheid brachten ze niet in rekening zoo werd het vrijdag de achtentwintigste mei tengevolge der belegering stonden handel en nering bijna geheel stil
de enkele kreten van brood brood werden verdoofd door het geroep van neen neen we sterven dan van honger wij geven leiden niet over
en daarom heb ik besloten om morgen in onze vergadering wanneer de drie brieven die gij vanavond ontvangen hebt jaspersz zullen voorgelezen zijn er ernstig op aan te dringen dat de stad worde overgegeven
maar waar nu heen den weg opzoeken dat was te gevaarlijk hij wist immers niet of de spanjaarden daar in den omtrek kruisten waren er ook geene spanjaarden in het dorp
om met den aanwezigen leeftocht langer toe te komen achtte hij het ook wenschelijk dat de regeering de onnutte monden verwijderde en om de kleine bezetting die uit de burgerij en eenige vrijbuiters bestond te versterken vr de stad geheel ingesloten was
en als men dan vroeg hoe weet ge dat zoudt ge dan zeggen omdat ik de brieven bezorgd heb maar weet gij dan niet man dat gij stellig als vreemdeling nog veel gauwer aan de galg zoudt hangen spartelen dan ik die een geboren leidenaar ben
hierop keerde hij terug en zich tot de negen of tien soldaten wendende zeide hij mag ik u verzoeken mijne herberg te verlaten mannen
recht zoo vriend willemsz hernam de moor recht zoo ik ben er voor dat we den gegeven raad volgen en de landscheiding doorsteken op de plaats die de beste genoemd wordt
wat zulke onervaren ruiters zouden kunnen doen het bleek dat de twijfelaars gelijk hadden want de ruiterij heeft niets gedaan dan gedurende eenige dagen de wacht houden in de straten
o god jongen komt gij hier ook sterven dat was te veel voor cornelis iedereen keek hem wangunstig aan omdat hij er zoo gezond uitzag ieder vroeg hem om brood en zijne lieve pleegmoeder lag langzaam den hongerdood te sterven
die bonmeesters heetten deze bonmeesters moesten zorgen dat er bij brand terstond bluschmiddelen kwamen dat er bij winterdag bijten in het ijs gehakt werden
ja ziet u senor als uwe edelheid eenen kapotten ketel heeft dan zet vader er een lapje op of hij soldeert het gaatje dat doet hij wàt goed dat zeggen de soldaten van don carion ook maar ze betalen niet
het kon dan niet nat worden en de spanjaard vindt het nooit al krijgt hij den polsstok in handen dat is slim bedacht knaap ga nu naar huis en zorg dat gij over een uurtje met eenen verrejager hier zijt
maar het is te laat ik kan daar werd op de deur getikt binnen riep
dat de papieren noodmunt later zou ingewisseld worden tegen echte munt van onvervalschte waarde doch nu men munt in den handel bracht die met minder gehalte dezelfde waarde zou hebben als echte munt zoo vertrouwde men de zaak niet
de ontevredenen begonnen weer ijverig verdeeldheid te zaaien terwijl de soldaten der bezetting tot de gewone baldadigheden oversloegen en hier en daar van hunne drieste
wat geeft gij voor niemendal vroeg van aecken norsch ik liever niets maar ze dwingen arme schippers en zoetelaars wel om tegen hunnen zin en tot hunne groote schade al te dikwijls wat voor niemendal te geven
al ben ik maar een eenvoudig schipper op eene tentsnebbe of zooals nu zoetelaar ik wil wel zeggen dat ik ze sta en allemaal tegelijk ook
die verdeeldheid bestond reeds na den overgang aan de zijde van den prins en veel meer nog tijdens de eerste en tweede belegering juist in het volharden en in het volbrengen van die moeielijke en buitengewoon zware taak bestaat de grootste verdienste van den
zeker ter eere van hem daar hij wees op van aecken die de stempels van deze vodden gesneden heeft de man wist wat hij deed stempelsnijder en beurzensnijder was bij hem één stiel
na een half uurtje geloopen te hebben kwam hij bij de eerste huizen van boskoop aan eenmaal dààr zijnde wist hij goed den weg want hij had de gouwe dikwijls genoeg bevaren
de vijf mannen plaatsten zich hierop aan de riemen en roeiden stevig door weldra was nu cornelis bij van boisot aanboord
als gij nooit iets anders dan waarheid gesproken hadt pieter zeide van hout nu weer dan zou iedereen u gelooven maar ik heb toch wat voor u
maar juist de aanzienlijkste geslachten in utrecht die allen den koning getrouw en oprecht roomsch zijn worden het meest afgezet de spanjool weet dat daar wat te halen is want liederlijke ledigloopers gaan naar de dons en vertellen daar
cornelis doe het niet och toe doe het niet wat zal vader zeggen als hij van den wal komt en hij ziet dat gij alweer de stad uit zijt
met deze woorden mengde zich schipper gijsbert cornelisz van schaeck in het gesprek nadat hij het al dien tijd met aandacht gevolgd had doch zich hield alsof het hem niet aanging
de meesten denken er in de verte niet aan senor en zij die er wel aan denken zijn z in de minderheid dat ze niets in te brengen hebben men belacht en bespot hen
en jij cornelis houd zijne voeten vast dan zal ik hem eens even den pols voelen en naar zijne gezondheid vragen spotte van schaeck pier deed wat hij kon om zich uit het geweld dezer drie te verlossen en mogelijk zou het hem gelukt zijn ook
bengels laat me los en ik geef ieder zooveel geld als gij maar hebben wilt schreeuwde pier ik heb geld genoeg man al leef ik geen half uur meer kom hier engel ik heb een kostelijk appeltje met je te schillen
en daar ze juist bij het huis van den koster waren aangekomen beloofde cornelis dat hij den volgenden dag te vier uren weer hier terug zou zijn en van het vriendelijk knipoogende meisje afscheid nemende ging hij heen
dien eed zal ik houden zoolang ik leef ware onze goede stad zoo ruim van levensmiddelen voorzien als er nu gebrek aan is zie dan zouden mijne stramme ledematen mij niet beletten om den eerste den beste die van overgave sprak overhoop te steken
de laatste is het maar is dat wel waar hij is nog zoo jong hij is vast de jongste van al de hoplieden zou hij wel al dertig jaar oud zijn
neen kees maar hebt gij niet wat te eten voor me honger honger keesje riep de jongste en begon zoo droevig te huilen dat het ruwste hart er door bewogen zou geworden zijn
neen eenoog dien man schiet ik niet dood dien man heb ik eens ontmoet en toen heeft hij mij vertrouwd niettegenstaande ik hem bedroog
en begaf zich op weg om te vernemen welke tijdingen de briefdrager weer gebracht had wij zullen later vernemen welke berichten dat waren eerst maken we nog eens een uitstapje buiten de stad om te zien wat daar
mij heeft hij niet gezien en waarheen zal valdez nu gaan misschien naar amsterdam om daar uit te rusten
anders het kon wel want de eerwaarde vrouwe duikt niet onder hare huive als ze een knap schippers gezel te zien krijgt hi hi hi grinnikte thijsz
bij den koster dat treft ge mijne dochter is daar dienstmeid en gaat er zoo op het oogenblik heen stil daar is ze al sanne die borst moet bij den koster zijn en weet den weg niet
cornelis had zijn musket weggesmeten en even als leeuwke eenen haak genomen daar haakte hij eenen vijand in de kleeren en deze tuimelde in den rijn doch kwam onder het vallen los
dan kunnen mijne lezers voor zoover ze in leiden wonen of daar goed bekend zijn als ze die buiten gebouwen die er in den laatsten tijd gebouwd zijn afrekenen zich een tamelijk denkbeeld vormen van leiden tijdens de belegering
zoo voortstappende hoorde hij niet ver van valkenburg een woest gezang die daar zingen vast niet van den honger fluisterde hij ik ga er eens op af het is zeker in de taveerne van zwarte jaap
en waarom zijt gij zoo bang voor de galg vroeg diala ik heb nog eene moeder edele heer en ik ik ben nog zoo zoo jong als
eens vriendje al was de wandeling nog driemaal zoo ver ik deed ze met pleizier kent ge bruine sanne bruine sanne neen wie is dat die dient bij den koster van de sint jacob en ze heeft zooveel als een goed oogje op me vat
maar ze moeten voorzichtig zijn met jurrie thijsz die er niet om geeft wien hij dient als er maar geld gegeven wordt biedt die wederdooper adriaensz of een ander mij meer dan word ik zoo goed prinsgezind als er maar een is
dat zal strijd en bloed kosten zou ik meenen dat zal het de moor maar het moet al schoot er de helft van onze manschap het leven bij in nog eens ik zeg u het moet anders is leiden verloren en zijn alle kosten te vergeefs gemaakt
als ze me snappen dan ben ik er bij gloeiend bij ook al zeg ik het zelf ze zullen je niet snappen schooneman ga maar gerust uwen gang het is immer de baljuw zelf die het u
maar waar er ook vreugde was nergens zeker meer dan bij onzen vriend van keulen en ook dààr zou men vooreerst nog aan geen heengaan gedacht hebben want de wijn dien van der does op het dubbele feest aan zijne nederige vrienden gegeven had stemde allen tot vroolijkheid
een jongen heeft bericht uit leiden gebracht dat ze daar volharden zullen toen hans weer bij cornelis teruggekomen was zeide hij gij blijft vannacht hier in het prinsenhof
hij keek om en zag in het open en eerlijk gelaat van zijnen vriend gerrit die naar hem toe kwam en zeide zoo cornelis zie ik je weer eens hoe komt het toch dat ge mij sedert een paar dagen geregeld uit den
sla dood den gemeenen moordenaar schreeuwden weer enkelen doch alvorens gerrit de hulpvaardigheid waarmede hij zijnen vroegeren makker bijstond met den dood of een pak slaag moest bekoopen kwam de burgerwacht onder bevel van dirk van bronkhorst aan
en reeds wilde leeuwke die van dat luisteren des middags al genoeg genoten had en bovendien lang zoo veel geduld niet bezat als zijn vriend zich verwijderen
is de landscheiding eenmaal doorgestoken dan komt men aan den voorweg waarmede hetzelfde moet worden aangevangen is men hier maar eenmaal door dan is men op den besten weg om tot leiden te komen want door eene vaart is er dan gelegenheid in den zoetermeerschen plas te geraken
het was wel wat laat toen van boisot hiervan kennis kreeg doch de zeeuwen meenden dat er nog wel wat klappen te deelen zouden vallen vooral nu valdez door hopman don alonzo lopez gallio met zeven vendels musketiers gevolgd werd
het waren de brandende lonten van de spaansche soldaten die op de schansen en daar tusschen in de wacht hielden nog veel verder bijna geheel beneden aan de kimmen zag hij een tal kleine lichtpunten die zich niet bewogen
iedereen wist wat dat te beduiden had men ging op verzoek van den prins in de kerken god om hulp smeeken
en hadden daarom in de nabijheid van den kerkweg zich sterk verschanst tusschen vrijdag en zaterdag van den eersten en tweeden october stelde de vloot zich in beweging vooraan bevond zich het troepje dat cornelis wakker gemaakt had
en dien nacht werd het waagstuk ondernomen de spanjaard op geene overrompeling bedacht werd verdreven en de weg tusschen zoetermeer en bonthuizen door de vrijbuiters bezet
later zullen we wel zien hoe leeuwke zich van zijne taak kweet wij volgen liever cornelis die leeuwke tot aan van der does woning vergezeld had op zijnen weg naar huis de knaap was ontevreden dat er voor hem zoo weinig te doen viel
dan dat ik zulks schrijf daarenboven is zulk een bericht aan geenen brief toevertrouwd wees daarom zoo goed van keulen en zeg uwen cornelis dat hij mij morgen ochtend vr drie uren wekt dan ga ik met de rotterdamsche tentschuit mede
hier is mijn degen stoot toe ik geef mij aan u over maar zoolang ik leef geef ik de stad leiden niet aan den spanjaard hierop bood hij mandenmaker zijnen degen aan doch deze trad beschaamd terug en met hem het grootste deel der ontevredenen
aan de vijanden van buiten die dan eens met het zwaard in de vuist dan met een sirenenzang op de lippen de stad tot overgaaf wilden dwingen of verlokken maar ook aan zijne spaanschgezinde ambtgenooten
als dit geld op is zeide hij met eenen diepen zucht en het zal gauw genoeg op zijn want alles is even duur wat dan dan moet ik mij bij onzen bonmeester aanmelden voor de bedeeling voor de bedeeling ik die zulk een trotsch vrijbuitershart heb
mishebben en droomen kijk daar gaat er weer een nog een nog een wel zes te gelijk als dàt nu droomen is dan weet ik het niet keesje
er zijn toch altijd nog verstandige koppen die verder kijken dan hun neus lang is dus klonk nu de stem van jurrie thijsz die natuurlijk hier ook te vinden was ik zeg het is meer dan schande
nu meester van aecken we willen hopen dat we kalveren die in de weide loopen voor leeuwen hebben aangezien ik wenschte nu ter ruste te gaan en morgenochtend om halfzes gewekt te worden ik heb morgen veel te doen
wel uwe edelheid morgen ga ik met vader alweer met de schuit naar woerden of utrecht en mijn vriend gerrit gaat er ook heen maar met schipper gijsbert cornelisz van schaeck
dat is niet waar riep cornelis wat ik zeg is waarheid en pier quaet gelaet die daar achter neeltgen dirksdochter de warmoesvrouw zich verscholen houdt mag mij tegenspreken als hij kan
ik heet jean lebon en ben musketier in het vendel van jan de nester goed ze zal het weten goeden avond kameraad als ge me noodig hebt en ik kan u ook eens eenen dienst doen dan wil ik u graag helpen god geleide u
toen de vijand zich verwijderd had kroop hij over het slagveld naar de maas om zijne wonden uit te wasschen doch door eenige lijkberoovers ontdekt werd hij onbarmhartig vermoord niettegenstaande hij een hoog losgeld voor het behoud van zijn leven en zijne vrijheid aanbood
nu weet ik het nu weet ik het goddank de wind is omgeloopen naar het noord westen riep hij hardop dat moeten ze daar binnen weten
hei cornelis gaat ge mede riep barend van keulen er is gelegenheid om den dood van uwen vriend te wreken heer dirk van bronkhorst en de regeering hebben prijzen uitgeloofd aan hen die het eerst de spaansche schans buiten de rijnsburgsche poort beklimmen
vijfde hoofdstuk er broedt verraad en onweder intusschen waren nog een paar schippers den rijn komen afzakken om als wind en waterstand zulks toelieten de brug door te komen
hij kan niet meer doen dan hij reeds doet uwe edelheid al zijn pogen stuit af op den onwil van een groot deel van den magistraat
mogelijk had hij er zich nog met eene leugen kunnen uitredden doch daar kwam een der twee officieren aan die hij op zijnen eersten tocht misleid had en door wien hij te leiderdorp herkend was geworden
onder hen die aan den gevaarlijken tocht deelnamen waren ook van schaeck en van keulen die uit belangstelling voor de goede zaak medegingen want ze waren niet in een vendel
doch op dinsdag den vijftienden juni namen de spanjaarden die van voskuyl kwamen de schans in zoodat de belegerden thans voor een groot gedeelte van versche groenten verstoken waren
en wat hij er van zeide was nooit goed hoe zit gij daar zoo stil pieter vroeg hem floris
nauwelijks waren de beide mannen van elkander gescheiden en ver genoeg verwijderd om hem niet meer te ontdekken of leeuwke nam den verrejager op
roeide van boisot naar de meerbrug doch hij vond zich hier zeer teleurgesteld daar het water op verre na niet diep genoeg was om er over heen te komen
aan uwe spraak hoor ik dat gij een hollander zijt en nu zou ik wel willen vragen of de hollanders geene moeders gehad hebben en zoo ja of zij dan den wil van die moeder niet hebben leeren eerbiedigen ja zelfs den wil van eene goede moeder van eenen hunner makkers
leven we nu nog binnen leiden de laatste uren van het beleg mede tweeëntwintigste hoofdstuk
bronkhorst speelman van aecken van keulen jonkheer van der does de schout hendrick van broeckhoven en vele anderen hunne medeburgers en den magistraat gedurig aanmanen
en zoodra hij meester van aecken zag zeide hij ik ben maar dadelijk achter op het erf gereden en heb mijn paard aan den stalknecht overgegeven gij hebt zeker voor dezen nacht nog wel eens logies voor me
en werd opgevolgd door jonker johan van der does dien men wel als bevelhebber der verdedigers had leeren kennen doch wiens daden als stadsvoogd men nog afwachten moest
leeuwke had de woorden van den glipper niet meer verstaan want hij was terstond op den loop gegaan en snelde zoo vlug als zijne beenen hem dragen konden de naburige hofstede rhinenburg op
wat nog geen water genoeg riep eenoog toe jongens laten wij den admiraal onze kunsten eens toonen de boot uit en het water in vroeg de man met het houten been
die leelijke gladde peer bromde hij ik dacht het wel dat hij de rechte broer niet was hij liet zich veel te onvoorzichtig uit voor iemand die te midden van spanjolen en
een glipper een nieuwe glipper aan de galg met hem van hout maakte allerlei bewegingen om het volk tot bedaren te brengen
dat de engelsche troepen die ze op last van den prins moesten innemen met den vijand heulden toen na dit onbeduidende gevecht de engelschen het op een loopen zett'en weigerden die van leiden hen binnen te laten men liet hen buiten de wallen blijven
ja gon mooi nietwaar antwoordde cornelis op de vlag van zijnen pleegvader wijzende ja het is mooi kees
eindelijk is hij op den top geklommen met veel moeite sjort hij den verrejager aan de molenroede vast draait hem in het rond en de mooie nieuwe vlag van den utrechtschen veerschipper klappert hoog in de lucht
dicht bij delft scheidde hij zich van zijne makkers en ging met vier duiven den weg op naar rotterdam waar hij meende dat de admiraal was om eene gunstige gelegenheid af te wachten dat hij de landscheiding kon
ik zou in deze geenen raad durven geven heer admiraal ik ben in deze streken niet bekend maar zooals het nu is zie ik wel dat er niets van komt u zou de andere heeren kunnen raadplegen misschien zijn er bij die den omtrek hebben leeren kennen was het antwoord
de spaanschgezinden kunnen toch ook hartelijk en braaf zijn en de spanjaarden zijn ook menschen die het zoo kwaad niet meenen
cornelis werd schier wild van smart en bijna schreeuwde hij hier is brood moeder lieve moeder hier is brood
wat is er meer dan schande schipper vroeg neeltgen dirksdochter de warmoesvrouw die overal te vinden was waar men aan het vechten razen of schelden was
dat zou ik gelooven heer baljuw hoe meer hoe liever al zeg ik het zelf nu best dan moet ge vannacht de koppieren kade bij het rietveld doorsteken ai
cornelis voldeed aan het verzoek en toen hij had uitgesproken zei de goudsmid ik geef je zes gulden manneke als je naar lammen durft gaan en daar kijken of de spanjool weg is
kom hoe zoudt gij dat weten wij hebben wel eens op den loer gestaan en de lui er heel raar vandaan zien komen
don diala die bevel voerde over de schans bij zoeterwoude ging vooruit en pas was hij gezeten of ze brachten den sidderenden knaap voor hem waar gaat gij heen knaap vroeg hij naar hasaertswoude edele heer
jij met je tikkie kom hier dan zal ik je tweeënzeventig tikkies geven als het geene stuivers zijn houd ze dan zelf maar heer baljuw zeide schooneman en liep zoo hard als zijn luie beenen hem dragen konden naar huis
het avond is heb ik hem senor zeide de waard en dan mijn loon don louis gaëtan mijn loon
en de eerste maal dat ik uit utrecht met ons beurtschip terugkom breng ik u van mijne spaarduiten eenen mooien mantel meê met eene huik er op zoo mooi als die van burgemeesters
scheen de prins van oranje na eene zware krankte tot een nieuw en krachtig leven gewekt elke delftenaar scheen dat met hem
maar zulk eenen knip waard of niet waard vervolgde meester jacobsz ik heb dit te zeggen eer sterf ik van honger eer ik leiden help overgeven
zoo verliepen weder eenige dagen onder toenemend gebrek en meerderen nood de stad werd langzamerhand steeds nauwer ingesloten
zeker zou ik dat twintig spanjolen voor één leeuwke maar ge zijt veel te slim en te vlug om in hunne handen te vallen dat zal niet gebeuren antwoordde cornelis
wat zijt gij toch gelukkig dat gij altijd zulke boodschappen moogt doen gerrit zeide cornelis die zijn vriend weer naar de wallen bracht vader beschouwt mij nog altijd als een kind en hoe ik hem ook vlei om eens te mogen uitgaan het is al om niet
cornelis ik weet wel dat gij het goed met mij meent mijne pleegouders houden ook veel van me maar gerrit ziet ge gerrit nu gerrit wat is er van
en gij jongens op op niet gesammeld gij hebt het gehoord we worden met nijpend ongeduld verwacht vooruit vooruit
zij die dat gehoord hadden repten zich om het in de stad ruchtbaar te maken en weldra was de wal vol nieuwsgierigen waar is de jongen die dat verteld heeft vroeg een rijke
het was jurrie thijsz die zijne vrienden in alfen had opgezocht om met hen een groot deel van zijn verradersloon in bier of brangdemoris door de keel te jagen
rusten slaapbol riep leeuwke vroolijk en zocht zijn wachthuis weder op nauwelijks was hij aangekomen of hij vernam dat jonker van der does er geweest was en dat die naar hem gevraagd had
hij at als een delver en dronk als een tempelier terwijl de spanjaarden gul genoeg waren hem de beste visschen en de grootste boterhammen te laten
er is een gebrek aan mijn musket kompeer antwoordde hij een gebrek zijt gij razend pak het ding bij den loop en sla er met den kolf op in komaan wakker aangevat toon dat gij een hart hebt
auceps dat beduidt de vogelaar lokt het vogelken met zoet gefluit dat is mooi gezegd en kort ook bij sint pieter die jonker van der does is een man naar ons hart riepen een paar stemmen
verreweg de meesten hadden hieraan voldaan en waren tot groote vreugde der burgerij de stad uitgetrokken de anderen waren tot heden onder allerlei voorwendsels in de stad gebleven
dat kan hij dan nu toch beter zien langzamerhand werden de wallen ontvolkt doch de vlaggen bleven wapperen komt ge mede cornelis zeide gonda die ook eens was komen kijken
die jongen heeft me een beetje te veel snaps wij moesten hem die kunsten eens wat afleeren bromde de huichelaar en kwaad op zichzelven dat hij voor zulk eenen baardeloozen knaap het onderspit had moeten delven ging hij zijnen nood klagen bij
van hout keek den brief eens in en zeide hij klopt alleen met eenen anderen hamer hetzelfde ijzer op hetzelfde aanbeeld als valdez en de jonker van mathenesse maar er is nog een vierde brief die is onderteekend door tien glippers en
neen wijngaardbladeren met zout en stijfsel het smaakt voor een keertje vrij goed vanmiddag zal mijne vrouw eens een potje koken van koolstronken maar omdat ik niet van kool houd krijg ik gestoofde bladeren van eenen
wij zullen vannacht samen gaan luisteren schipper zeide hij maar ik denk wel dat alles beter afloopt dan gij vermoedt de ontevredenen hebben hunnen grootsten steun verloren in meester jacobsz
ja dat schip ligt nog altijd in delft er is geen water genoeg voor eene ledige pont dus nog minder voor zulk een gevaarte gansbloed ik moet zeggen dat vordert hard en wat heeft de prins van oranje nog meer laten doen
dat getuigden de breede schouders de dikke nekspieren en de volle kloeke handen zijn oogopslag was niet guitig en slim zooals van leeuwke maar eer brutaal en driest
vooruit mannen vooruit schreeuwde eenoog op zijne beurt toe maar trekt de riemen aan stukken zie-je de luî daar met dien mooien man voorop naar de vrouwenbrug loopen dat hoopje is voor onze rekening halloh frisch op vooruit vooruit ze zullen er van lusten
het water moet onze bondgenoot worden wij hebben geenen anderen ik heb berekend sprak nu een lid dat dit aan ons gewest eene som van niet minder dan zevenmaal honderd duizend gulden zal kosten
er werd iemand begraven en achter die nog een nog een en nog een laat me door luiden laat me door riep cornelis die het hier niet langer uithouden kon sterven dan nu alle menschen van den honger
ja burgemeester vader heeft bij het gevecht te leiderdorp eenen spanjaard gedood en zijne kleederen buitgemaakt ze passen me alsof ze voor mij gemaakt zijn
moedeloos liepen van keulen en van schaeck langs de breedstraat toen ze bakker en roos tegenkwamen die vertelden dat ze weer naar den prins moesten want dat het zoo niet langer kon gaan er moest verandering komen
die bij den magistraat steun vond waarlijk al de geestkracht al de moed al de toewijding al het verstand was noodig om burgemeester van der werff met jonker van der does jan van hout van bronkhorst
te alfen hebben ze eene akelige brug over den rijn uwe edelheid in het voorjaar als het water hoog is kunnen de schuiten er niet door en moeten ze soms dagen blijven liggen eer ze naar leiden kunnen doorvaren
die vraag kwam zoo onverwachts en het meisje keek hem zoo strak in de oogen dat cornelis die toch nog geen leugenaar van beroep was gevoelde dat hij rood werd
zoo een van de heeren iets beters weet dat hij dan spreke niemand had echter iets tegen het plan van den admiraal in te brengen en weldra bevond ieder zich aanboord zijner galei om de ontvangen orders ten uitvoer te brengen
meester andries albertsz was geen man om er mede te spotten en waar een ander zich nog door eenig gevaar liet weerhouden daar wist hij van geene vrees en hij deed wat er te doen was
wel zeker die gillis jonkert met zijne stijve kuiten zou den spanjool wegpoetsen ze loopen nog al gauw ook die heeren spanjaarden maar wacht daar gaat er een met een lichtje uit lammen wat zou die moeten gaan zoeken het is toch nu geen weer om zonder lantaarn den weg niet te kunnen vinden
hij keek nog wat scherper en mompelde toen neen nu zie ik het duidelijk het is een man die voortschuifelt de man naderde steeds meer en bevond zich weldra aan de overzijde bij de gracht
dat er allerlei pogingen werden aangewend om den vijand die zich zoo aan alle zijden van de stad genesteld had te verjagen en zoo het beleg te doen ophouden werd de moed der arme burgers daardoor niet zeer aangewakkerd
was het mogelijk het vreemde van de zaak dat eene duif eenen brief gebracht had daar gromden en bromden de klokken
maar waarom mag dat niet vroeg gerrit omdat de vijand zich bij eene belegering daarin zou kunnen nestelen maar laat ik nu maar over deze zaak zwijgen en wat anders vertellen
en nog altijd stond don marion in eene eerbiedige houding voor de tafel terwijl valdez met de handen onder het hoofd zich over het plan der belegering gebogen had het was hem blijkbaar aan te zien dat er strijd in zijn binnenste heerschte
was hij eenmaal te leiden aan den wal nu dan werd er nog wel eens gespeeld of een guitenstreek uitgehaald en zijn beste en trouwste kameraad daarbij was ons leeuwke wiens moeder eene weduwe was die behalve voor hem nog voor vijf kinderen te zorgen had
opdat de spanjool mocht hij wederkomen de gebraden visschen voor zijn avondmaal niet gereed zoude vinden maar het was om niet de vroedschap laat zich om den tuin leiden door de zuinige ingezetenen die op hunne beurt weer door enkele verraders zich laten bepraten
de brave moeder de zorgvuldige huisvrouw nog altijd aan het krankbed gekluisterd was nu beproefde zij met hare zwakke krachten de zware taak van de zieke op zich te nemen ja ze was zelve ziek en ook haar kwelde de honger
eenvoudig weggestuurd hadden zonder er den magistraat kennis van te geven ja het was ook voorgekomen dat men hen had gescholden en slecht behandeld
eensklaps hoorde hij in de verte achter zich den driftigen tred van eenen man die haast scheen te hebben ik wil weten wie er zoo vroeg uit de veeren gekropen is mompelde de jongen en ging achter eene steenen bank liggen
onder de laatst aangekomenen was ook de schipper van leiden op utrecht die zelf meestal niet aanboord was en alles overliet aan zijnen meesterknecht barend cornelisz van keulen dien we vroeger reeds noemden
heeft meester jacobsz uitgesproken vroeg van der werff op kalmen toon alsof meester jacobsz over de onschuldigste zaak ter wereld gesproken had ja burgemeester hernam deze
doen ze dat dan jawel edele heer zoo even zag ik het kijk kijk daar gaat er weer een och kom jongen ge zijt immers cornelis joppensz de pleegzoon van schipper van keulen jawel edele heer
hij kwam nog tijdig genoeg om eenen troep vrijwilligers die eenen aanval op de poelschans gewaagd hadden doch afgeslagen waren te zien terugkeeren het eenige wat ze er bij gewonnen hadden was een paar maaltjes erwten en boonen
gij heer van assaliers blijft hier als commissaris generaal der artillerie met het geschut en den levensvoorraad achter en blijft daar tot wij meester zijn van den kerkweg zoodra dit het geval is dan volgt gij ons en jaagt met uw geschut den spanjaard uit de schansen te zoeterwoude
ben ik nu al niet bijna als een oud manneke krom van de jicht en zwak als een kind hm hm dat lid van den magistraat had vanmiddag mooi zeggen
maar er is nog beter nieuws vervolgde van hout den dertigsten der vorige maand hebben die van vlissingen eene schitterende overwinning op de spanjaarden behaald
de vierde had geen lichaamsgebrek doch zag er recht gemeen uit terwijl de vijfde maar één goed been had het andere was tendeele door een stuk hout vervangen waar waar ben ik ik toch vroeg cornelis verwonderd
de magistraat van leiden kan er gerust op zijn dat valdez het niet opnieuw beproeven zal onze veste te belegeren hij heeft in die vierentwintig weken en drie dagen van dat beleg al genoeg kunnen zien dat hij de stad toch niet krijgt
het beleg had hem weinig voordeel gebracht hiervoor had de magistraat gezorgd daardoor was pieter dan ook zeer ontevreden en welk besluit schout burgemeesters en schepenen ook mochten nemen pieter had er het zijne van te zeggen
of bij den spanjaard achter de tralies zou zitten kijken tegen den middag werd de slaper wakker hij stond op keek naar de zon zette een strootje als zonnewijzer tusschen de vingers en zei
en dan het gesprek van den afgeloopen avond had niet barend cornelissen zelf gezegd dat er nog veel zwaarder nog veel droever ja vreeselijke dagen voor de arme leidenaars stonden aan te breken
hij nam echter den sprong te kort en kwam dicht bij den kant andermaal in het water terecht ho jongen wat doet gij daar
neen antwoordde cornelis dat wist ik niet jonkheer van der does hoorde dit alles bedaard aan doch welk eene vrij groote macht hij ook als dijkgraaf en hoogheemraad bezitten mocht aan het veranderen van die brug kon hij niet veel doen
toch altijd nog dikker dan jij mandenmaker want jij kunt haast met de konijnen door de tralies eten wacht maar manneke die lust tot spotten zal wel overgegaan zijn als we een paar dagen verder zijn
onze gerrit had al lang genoeg gevaren om zich ook met eenen spanjaard te kunnen onderhouden zoodat hij de ooren spitste om elk woord dat gesproken werd op te vangen
roode jaap en dergelijken hier vond hij een gretig luisterend oor en gedienstige geesten die overal waar ze slechts konden de tweedracht bevorderden weet ge wat we doen moesten roode jaap vroeg
cornelis vond het niet prettig dat zijn pleegvader over gerrit zoo min dacht want hij cornelis was ervan verzekerd dat gerrit zijne boodschap goed gedaan zou hebben of in handen van den vijand gevallen was hij trachtte zijnen vriend dan ook van alle schuld vrij te pleiten
ik heb den tijd en leiden zàl zich overgeven zich overgeven door het scherpe zwaard van den honger gedwongen zoo sprak heer pastoor en wat denkt gij er van vriendje gij zijt toch ook een hollander
uitnemend zeide nu de spanjaard en vervolgde hebt gij sinds ik u het laatst sprak ook gezorgd te weten te komen of de magistraat van leiden gebruik gemaakt heeft van de gelegenheid de stadskorenschuren van het noodige te voorzien
was er verder reeds vr het beleg besloten om eene burgerwacht te paard op te richten teneinde als ruiterij bij eenen uitval dienst te kunnen doen nu werd er aan dat besluit gevolg gegeven hoewel er niet ten onrechte zeer velen waren die niet begrepen
een arme wees die van zijne eerste kinderjaren liefderijk verpleegd is ten huize van barend van keulen meesterknecht op de marktschuit van leiden op utrecht hij noemt zijne pleegouders vader en moeder en hij kon het bij eigen ouders waarlijk niet beter hebben
als men in het veen is ziet men immers op geen turfje maar weet ge dan niet florisz dat ik u aan de galg kan brengen hoe zou het u aanstaan als ik den magistraat eens kennis gaf wie er hier in de stad briefwisseling met valdez houdt
maar gelukkig voor leeuwke was het dat de heer van rhinenburg niet thuis was en dat de spanjaarden te veel met hunnen kameraad te doen hadden om den vluchteling in het geboomte op te sporen daardoor kwam het dat hij ongestoord in het bosch blijven kon
nu zal ik eerst kapitein allertsz gaan wekken fluisterde hij in zichzelven en dan ga ik den naasten weg langs de achtergracht door de nonnensteeg voorbij het convent van de witte nonnekens dan ben ik er gauw
van boisot hoorde hem bedaard aan en toen cornelis alles gezegd en zoo goed hij kon uitgelegd had zeide de wakkere admiraal dienzelfden raad hebben jeroen cornelisz van zoetermeer cornelis willemsz van benthuizen
de soldaten keken hem ongeloovig aan en dat was waarlijk geen wonder eene mingel was bijna eene halve kan en kostte ongeveer twaalf stuivers
van alle kanten zelfs vanwege den koning dien hij met onbezweken trouw hoewel dikwijls zeer eigendunkelijk gediend had tegengewerkt en z verarmd dat hij de rekeningen voor zijn huishouden te amsterdam zelfs onbetaald moest achterlaten
een der onzen zijt gij behekst hoe zou die tusschen dat geuzenvolk komen vroeg een ander ja en hoe komt hij aan die muts met dat halve maantje klonk het van eenen anderen kant
mij krijgen ze de stad niet uit zeide een derde ik zou wel eens willen weten wie het wagen zou mij met geweld de poorten uit te jagen dat zou ik willen weten
de vrijbuiters rukten op en deden eenen geweldigen aanval doch de spanjaarden waren er op voorbereid en sloegen hen terug nog eenmaal mannen nog eenmaal
ik heb eigenlijk den koster niet te spreken zeide cornelis nadat ze een eindweegs voortgegaan waren niet houdt ge me dan voor den gek vroeg ze wel neen maar ik heb eene boodschap aan u aan mij waar komt gij vandaan
middernacht was al voorbij toen al vreesde ze gehoord of ontdekt te worden eene zwarte gedaante langs de huizen der bruggestraat liep en voorzichtig aanboord eener snebbe stapte
dag aan dag werden de arme leidenaars zwakker en magerder dag aan dag kwamen er meer zieken dag aan dag nam de sterfte toe
zonder aan de overzijde der gracht iets anders te zien dan het lage weiland in den omtrek en de torens van rijnsburg warmond en sassenheim in de verte
hoort gij het mannen hoort gij dat riepen de belegerden van boisot roept ons toe dat ze komen gauw geeft hem antwoord
een der laatste bevelen van alva was geweest we zeiden het reeds om leiden te gaan belegeren en dat wel nadat deze stad gedurende het langdurig beleg van haarlem heel wat geleden en gedaan had terwille der moedige haarlemmers
die niet minder dan vijfhonderd tweeëndertigduizend achthonderd schilden noodig had om dat geld eene bede uitgeschreven en weer werden leiden en delft voor een zelfde bedrag het eerst na haarlem genoemd
goê morgen antwoordde de lasteraar en wreef zich vergenoegd in de handen dat hij er al vast één het hoofd had warm gemaakt
de handelingen van den magistraat zijn onverantwoordelijk geweest maar nu maakt het volk met een klein deel der regeering alles goed ik heb niets over dan bewondering voor mannen als pieter adriaensz jonker van der does jan van hout en zoovele anderen