AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en hg het rijtuig zag staan op de vrge straat liet hg zgne dochter los en greep het hoofd weder tusschen de handen er was geene drukte aan de deur
en te midden van veel plassen en strompelen riep eene stem uit den nevel b is dat de postwagen naar dover
en hij en mynheer lorry wekten den gevangene en hielpen hem op de been geen menschelijk verstand had de geheimen van zijn geest kunnen ontdekken uit dienverschrikten verwonderden nietszeggenden blik
van een sardanapalus van de blindheid van een mol maar het was nu uitgevallen en verloren het hof van dien exclusieven binnekring af
de spion had de oogen opengehouden maar had geen tee ken kunnen ontdekken zjj waren op eene armoedige doellooze toevallige wijze
te blijven die hem zoo verschrikkelyk zgn moet naar ik me verbeeld dat is waar zei defarge die daarbn knielde om te zien en te hooren en bovendien om allerlei redenen
welk een wreed en akelig gezicht ik weet het kind ik weet het ik heb het dikwijls gezien wees niet bang geen van alien zou u willen
als zjj in hare liefde streefde en alshjj in zjjn leed verdiende daarop trok zjj de hand terug kuste hem nogmaals op den mond en ging weg
toch was ook die omstandigheid niet zonder invloed geweest op zijne handelwijze hij stapte heen en weer in diep gepeins
plaatste deze levensmiddelen en de lamp welke hy droeg op de schoenmakersbank er was behalve dit niets anders in het kamertje dan een veldbedje
dat ofschoon het lang duurt eer het komt het toch onderweg is ik zeg u dat het nooit teruggaat en nooit stilstaat
hem gelukwenschende met zpe redding van den dood het zou moeielijk geweest zp zelfs by een veel helderder licht om in dokter manette met zp intellectueel gelaat
evenals de golven van eene ongezonde zee de nevel was dicht genoeg om alles van het licht der lantarens op de koets uit te sluiten
en nam straks de roos nit den doek die om haar hoofd gewonden was st antoine bad
maar hoewel de bank bn'na altu'd voor zjjn geest stond en hoewel de wagen ofschoon op eene verwarde wjjze
of zelfs om hem af te weren of om zijne gestalte te verbergen uitgestrekt maar die nu beefden van verlangen
dan schrikte nachtschaduwen de reiziger zelf en opende het glas van het portier om de wezenlijkheid van nevel en regen op zyne wangen te voelen
of dat het eenige vergoeding moest zijn voor de ware verantwoording die zjj thans door hunne wreedaardige woede op zich laadden
wij zullen hem spoedig in staat stellen om zulk eene genade te kunnen missen ik verliet hem bezig met naar het venster op te klauteren
die zoekende naar eetbare kruiden of doode takken voor brandhout in de nabijheid van de groote steenen plaats en van de trap van het terras kwamen
geen gevecht had half zoo verscbrikkelijk kunnen wezen als deze dans het was klaarblpeljjk een verbasterd
de duisternis werd hoe langer hoe grooter en beiden bleven stil liggen totdat er licht door de reten schemerde de heer lorry
hier hebt ge een kerel besmet met de meest verachteljjke godslasterlijke duivelsche leer die ooit bestond
hfl schudde de schaduw langzaam af en keerde zich tot haar zullen wy naar huis gaan vader na diep ademgehaald te hebben antwoordde hn ja
al wat is is goed een maxime die even afdoende zou zijn als tot werkeloosheid verleidend
daar het klaarblpeip paste dat iemand zeggen zou veel beter dan iemand anders het had kunnen doen sprak de heer lorry
de onverwachte veranderingen en beroeringen welke elkaar in den laatsten tijd zoo snel opgevolgd waren
ik ben niet bang voor mjj zelve vader maar als ik aan imjn man denk die aan de genade van dit volk overgelaten is
hij had nu de toga af'gelegd maar zag er daarom niet beter uit als gij wist welke strh'd er woelt in den geest van een man van zaken
onderwerping droefheid volgden elkaar op evenals allerlei verschijningen van ingevallen wangen lpkleur vermagerde handen en gestalten maar over het algemeen
en van dezen werd het antwoord afgeperst en weer langzaam teruggebracht tot het eindelijk jerry's ooren bereikte het zjjn getuigen
en de ingangen der theaters naar eene der stadspoorten soldaten met lantarens stonden daar op wacht
sommige zoo ver van deze kleineaarde zijn dat het twgfelachtig is of hunne stralen ze zelfs nu reeds ontdekt hebben
langzaam die streek van het kompas naderende waar het kasteel van monsieur den markies nu zgn graf naar de fluisterende boomen luisterde
die bpa tot de knieen van den ruiter nederhing als hij halt maakte om iets te drinken lichtte hij den doek alleen zoo lang met de linkerhand op als hjj de rechter aan den mond bracht
terwijl dezeonmenschen draaiden en draaiden met het woeste haar hun nu eens in de oogen vallende en dan weder in den nek vliegende brachten hun een paar vrouwen wijn aan de lippen
het was een gezicht zoo aandoenlp en zoo verschrikkelijk door het verbazende onrecht en het lijden datvoorafgegaan was dat de twee toeschouwers zich net gelaat bedekten
had als eenig gevoel dat uit smarte ontstaat dat toelaat heb ik mij haar voorgesteld by mij komende in mijne eel
uit de straten achter de hooge en sterke poort hoorde men het gewone nachtelijke gegons van de stad
zii hoorden hem mompelen honderd en vjjf noorder toren en toen hij rondkeek was het blgkbaar naar de sterke vestingmuren die hem zoo lang omsloten hadden
wilt ge den brief medenemen vroeg de heer lorry ge weet waar die bezorgd moet worden ja
en toen hij den spiegel zag kleurde hjj sterk en stiet met de rechterhand de kruiden van zich het gebeurde dat hjj door die beweging zjjn gelaat keerde naar den kant van de zaal aan zijne linkerhand
dat hy alles uit eigen vrijen wil opgegeven had dat hjj zich zelven zonder eenige bescherming een weg gebaand had in de wereld zich daar
en het geeft ons van den vroegen morgen tot den laten avond genoeg te doen zonder ons het hoofd metandere gedachten te breken
het echte bankiershuis by temple bar de echte zaken van den vorigen dag
de stilte duurde langer dan gewoonlh'k eer de schoenmaker hernam ik weet niet meer wat ge me gevraagd hebt wat hebt ge me ook gevraagd lk vroeg u ommpheertevertellen watdat voor een schoen is
is dat niet het geval daar is rmjnman zei madame defarge zoodra de herbergier binnentrad groette hem de spion door eventjes de hand aan den hoed te brengen
drie vier dagen ik weet niet hoeveel ikkan mijne gedachten niet
ja juffrouw manette gaat trouwen niet met een engelschman maar met iemand die evenals zij zelve van eransche afkomst is maar van gaspard gesproken die arme gaspard
en toen detot waanzin opgewondene dragers dier wapenen ze uit den regen van vonken losrukten en op straat vlogen was dezelfde roode gloed zichtbaar in hunne woeste oogen
uit den mond eer gij weer aan de beurt komt ik zeg dit omdat vrouwen van voorname familie zich verbaasd hebben over de manier waaiop uwe dochter zich gedragen heeft en verstomd hebben gestaan
moeder sparsit gevoelt voor louisa veel meer dan achting zou ik denken zeide tom zeg liever liefde en dankbaarheid
al zijne bedrijven waren uitkomsten van de fijnste en koelste berekening en het was niet zonder reden dat mevrouw sparsit gewoon was van hem te zeggen
ik wist niet dat gij hier waart wiens naam tom zeide harthouse hem de hand op den schouder leggende en hem zoodanig omdraaiende dat zij nu alle drie naar het huis wandelden
opvingen'en hunne oogen hoe langer hoe wijder opensperden daar bounderby nog bleef op en neer stappen toen juffrouw pegler geeindigd had sprak mijnheer gradgrind de zwaar belasterde vrouw aldus aan
opvoeding is dat is hals over kop de deur te worden uitgesmeten en op kort rantsoen te worden gesteld van alles behalve klappen dat noem ik opvoeding ik geloof dat uw
zich naar louisa keerende alsof zij zich dp deze wilde beroepen of hij zond den eenigen brief dien ik ooit van hem gehad heb om mij te zeggen dat hij geeachel betuigt stephen's onschuld noodzaakt was onder een anderen naam werk te zoeken
een toestand waaruit mijne zuster mij had kunnen redden als zij maar gewild had hij begon nu de rozeknoppen aan stukken te bijten
hoe onwaarschijnlijk mijnheer bounderby en ik zelf het zou gevonden hebben dat hi mijn patroon zou worden kan ik hem die mi een jaarlijksch compliment maakt niet anders dan in dat licht beschouwen
voordat neen niet voordat wij weten hoe de honden ons opzoeken zij bewaart tot nog toe het fiescbje waarom hij haar had uitgezonden
terwijl de achtersten niet draalden met op de stoelen te klimmen om zoo over de voorsten te kunnen heenzien
en dus speelde hij verstrooid met zijn horlogeketting mag ik zoo vrij zijn u te vragen mijnheer zeide mevrouw sparsit waaraan ik de eer te danken heb van
zoo waarachtig riep bounderby uit nadat hij fluitende zijn hoofd had geschud heeft hij zijn naam veranderd dat is eenigszins ongelukkig voor zulk een onberispelijk persoon
de wind loeide weder de regen kletterde en de uitgestrekte ruimte door welke hij had omgedwaald kromp ineen tot de plek tusschen de vier muren zijner kamer
waarom gij tot zijn ongeluk dien avond bij stephen zijt gekomen ik had medelijden met hem antwoordde louisa met verhoogde kleur
is uw broeder zelf die zeker zoo pas is hier gekomen daar hij dezen kant schijnt heen te dwalen zal het misschien niet kwaad zijn als wij naar hem toe wandelden
sloeg zijn arm om haar middel en trok haar liefkoozend naar zich toe gij houdt veel van mij niet waar louisa
mij grootelijks teleurgesteld heeft gij hebt onder mijnheer en mevrouw choakumchild lang niet zoovele nuttige kundigheden verkregen als ik verwacht had
een schepsel zoo afschuwelijk met hare havelooze met moddervlekken en spatten bedekte vodden maar nog zooveel
met den eersten spoortrein meer dood dan levend naar coketown terug op het eind harer reis bood mevrouw sparsit als eene slassieke ruine beschouwd een belangwekkend schouwspel aan
hij was hoe dan ook op het denkbeeld gekomen dat dit meisje iets in zich had dat moeielijk in eene tabel gebracht kon worden
haar genomen heb gaat u niet aan dat is mijne zaak ik wilde alleen maar aanmerken bounderby dat wij mogelijk alien meer of minder verkeerd gedaan hebben gii niet uitgezonderd en dat
omdat ik tom antwoordde zijne zuster nadat zij eene poos stilzwijgend naar de vonken had gekeken
die bijna comisch zouden zijn geweest indien eenig blijk van zulke algemeene onkunde ooit anders dan dreigend en onheilspellend kon wezen
wees zoo goed om plaats te nemen mijnheer zeide mevrouw sparsit wel verplicht laat mij maar zoo staan
hoe zot zeide mevrouw sparsit toen zij alleen aan haar soupertje zat watzijeigenlijk meende zeide zij niet
zijne vrouw zeide tom mijne zuster louisa ja hij lachte en nam nog een slok van den verkoelenden drank james
maar tom was het eenige voorwerp geweest van zooveel liefde en teederheid als ik had en misschien werd hij dat omdat ik maar al te wel wist hoeveel medelijden hij verdiende
waarmede men eene arme zieke razend kan maken dat ik u nu nog op zulk eene ongerijmde manier over vonken en asch moet hooren praten
evenwel schoon zij in alle andere punten begrijpelijke en onbegrijpelijke maar vooral onbegrijpelijke onder elkander verschilden
waren zij het tamelijk wel eens over dit punt dat die ongelukkige groote kinderen zich nooit moesten verwonderen genootschap nommer een zeide dat zij alles op geloof moesten aannemen
sedert heb ik mijn broeder van tijd tottijd zooveel geld gegeven als ik missen kon kortom zooveel geld als ik had
te zenden adverteerde in de couranten dat zijn buitengoed uit de hand te koop was en hervatte zijne levenswijs als vrijgezel xxxii
bij een zeer zwaren donderslag keek hij eens naar coketown dewijl het hem in de gedachten kwam
de kwetsuren waarvan zij gesproken had schenen aan den hals der ellendige te zjn die zich zelve uit de maatschappij had verstooten
maar nu raad ik u niet zooveel aan praten te denken als aan handelen gij hebt op u genomen iets te doen en al wat ik voor het oogenblik te zeggen neb is doe het
terwijl haar vader haar in zijn arm hield legde zij hare hand op zijn anderen schouder en zoo hem steeds strak aanziende ging zij voort
gelooven alien dat hij vroeger of later van alle verdenking zal bevrijd worden hoe meer ik weet dat men daar zoo gelooft zeide
alleen het beding makende dat ik zou blijven waar ik woonde en niet op hem roemen en hem niet lastig vallen
wat te blijven logeeren en zich door sissy te laten oppassen ik meen natuurlijk cecilia jupe die haar begrijpt en in wie zij vertrouwen stelt tom gradgrind antwoordde
terwijl tom dit zeide kneep hij zijn eene oog dicht en keek met het andere schalkachtig over den rand van zijn glas heen
de bloedsomloop mijnheer antwoordde bitzer glinllachende over het zonderlinge dier vraag zou zonder hart niet kunnen voortgaan
tot ze bek af waren op dit oogenblik half gek half gek mijnheer te antwerpen in een donker achterstraatje op de vijfde verdieping zit te mhmeren
onder den stoet die den triomfwagen van mijnheer bounderby vergezelde terwijl deze met dat model van hoogmoedige nederigheid daarin zegepralend
ik kan niet anders zeggen of gij zult misschien uwe eigene oogmerken daarmede gehad hebben zonder u te bekommeren
met dezelfde zichtbare inspanning zijn luchtigen toon aannemende wil ik u zeggen dat ik er zeer aan twijfel of hij wel veel in zijn voordeel heeft gehad
die een klein vogeltje de oogen uitpikte zij vestigde zoozeer hare aandacht op deze bezigheid dat er vele minuten verliepen eer zij van haar werk opkeek
ik zou niets meer te wenschen hebben mijnheer als ik begrijp u zeide mijnheer gradgrind gij doelt weer op uw vader
tot zij ten boorde toe vol waren
lam was met uw meester heb hooren doorslaan over calcinatie en coloriflcatie en allerlei atien mag ik wel zeggen
ik heb mijne waarnemingen voor mij zelven gehouden maar ik heb ze toch gedaan en ik heb nu overvloedige bewijzen tegen hem
eene besprokene representatie laat geven wanneer ge kunt zult ge de rekening meer dan effen maken
rampzalige vrouw nu juffrouw zullen wij gaarne hooren wat gij tot uwe verschooning moogt goedvinden te zeggen dat gij zoo met de vaart van een koerier door het land vliegt zonder andere bagage
maar toch zoo langzaam dat zij zich verbeeldde te blijven stilstaan wat mijnheer harthouse aangaat waarheen hij zijne schreden richtte had hij nooit bedacht
en een tamelijk behendig gebruik van de geveinsde eerlijkheid der oneerlijkheid de schitterendste en meest gevierde der beschaafde
niets anders zal nun ooit van eenig nut wezen dit is de steiregel waarnaar ik mijne eigene kinderen grootbreng en
is het toegankelijk riep mijnheer gradgrind uit voor den invloed van het medelijden het is toegankelijk voor de rede mijnheer antwoordde de uitmuntende jonkman en voor niets anders
wel dan spreekt het vanzelf dat ik een ezel moet zijn en dat ben ik ook zeide tom met wanhopige hef'tigheid
thomas zeide mijnheer gradgrind wordt haast een volwassen jongmensch de tijd werkte aan thomas voort terwijl zijn vader er over dacht
met hare jammervolle oogen zoo woest en wanhopig zoo groot en zoo dof zag zij in de geheele kamer rond
dat een jongen die zoo is grootgebracht als gij en wiens opvoeding zooveel gekost heeft er op betrapt moet worden
en wat kan het middel wezen om hem naar uwe hand te zetten en vriendelijk te maken tom of is het een geheim
toen eene korte poos peinzen bounderby ik heb reden om er aan te twijfelen of wij louisa wel ooit recht begrepen hebben wie meent ge met dat wij laat mij dan i k zeggen
en mijne gedachten las ik kon niet vinden dat hij erger was dan ik er scheen eene nauwe verwantschap tusschen ons te bestaan
met hare hoogst fatsoenlijke tegenwoordigheid hare eigene zitkamer was eene verdieping hooger en daar was zij elken morgen op haar observatiepost voor het venster gereed om mijnheer
ik weet wel dat het onverschoonlijk is maar mijne bewondering was onwillekeurig gij zijt
sloeg met fierheid hare oogen naar bounderby op en zeide toen wilt gij nu ook bekend maken mevrouw waar dat was en wie daar waren
mijne bejammerenswaardige vrienden die het knellend juk van dwingelanden op den hals voelt die door den ijzeren voet der tirannie in het stof der aarde wordt vertreden waarin uwe onderdrukkers
en ik heb altijd op dezelfde rrianier over hem gedacht ik zal nu niet gaan beginnen met naar beleefde woorden te zoeken als ik van ouden bounderby spreek
zij stonden elkander aan te zien mijnheer gradgrind met een gezicht zoo wit als dat van zijn vervolger
eenige boeken en papieren lagen op een oud bureau in een hoek de meubelen waren fatsoenlijk en voldoende en hoewel er eene benauwde lucht heerschte was het vertrek zindelijk
gij zijt zijn liefje zijne gunsteling hij zal alles voor u doen als hij mij iets zegt dat mij niet bevalt zal ik hem zeggen
jaren van mijn leven geene laarzentrekkers noodig had omdat ik geene laarzen had en schoenen evenmin en toch moogt gij het gelooyen of niet zooals het u goeddunkt dat er dames zijn
en ik heb een hond die iemand vier en twintig uren lang op de plek kan vasthouden maak dat gij een woordje met den jongen jonker spreekt zeg hem
op een misnoegden maar gematigden toon ik spreek over een zeer gewichtigen brief dien ik u geschreven neb en die louisa betrof tom gradgrind antwoordde
goedenavond mijnheer bounderby goedenavond juffrouw goedenavond hij schoof zijn stoel bij en mevrouw sparsit schoof den haren achteruit als wilde zij zeggen
even gedaan hebt wat ik meen bounderby met dat logeer voorstel zeide bounderby het hoofd in den nek werpende ik voedde de hoop dat gij u op eene vriendelijke manier zoudt laten bewegen
om hare treurige taak te beschijnen als het niet zoo genadig beschikt was dat ik u had om mede te spreken
moet gij het niet kwalijk nemen als ik den kant van dien jonkman kies en zeg dat hi gelijk heeft en dat er niet aan te doen is maar ik zal u zeggen wat ik doen wil jonker
ik weet niet of het mij berouwt ik weet nietofikmij schaam ik weet niet of ik in mijne eigene achting gedaald ben al wat ik weet is dat uwe
voorbeeld ander te letten en aan te geven nu en dan eene kleinigheid hetzij in geld of gunst konden verdienen en zoo nun bestaan verbeteren waarom verbeteren zij het dan niet juffrouw
en er niet toe te krijgen is om den paal eene pomp of de pomp een paal of een van beide een tandenstoker te noemen
hij meende de gordijn te zien bewegen hij keek nog eens en was er nu zeker van dat zij zich bewoog hij zag eene hand te voorschijn komen en zoekend rondtasten
zoo kwam de dag gelijk alle andere dagen komen voor menschen die zich maar bij het gezond verstand houden
neer en wierp reusachtige schaduwen van rustende stoommachines op de muren waartusschen zij gehuisvest waren
dat zij dien blik hadden gewisseld noemden zij nooit weder overluid zijn naam en spraken zij nooit verder over den diefstal wanneer mijnheer gradgrind daarvan begon melding te maken
en net is ook de steiregel dickens slechte tijdm slechte tijden waarnaar ik deze kinderen opvoed houd u aan feiten en blijf daarbij mijnheer
en dan was ik weer blij dat ik er nog zooveel voor kreeg tegen harthouse zeide hij eens in denzelfden trant
xiv de groote fabrikant de tijd liep tecoketown voort gelijk eene machine in eene fabriek
uit den mond om zijn oog dat eenigszins weerbarstig begon te worden te beter te kunnen dichtknijpen en eenige malen met zijn vinger tegen zijn neus te tikken
men moet hem veel toegeven vervolgde hij maar ik vind in tom toch een groot gebrek dat ik hem niet vergeven kan en hem als eene zware schuld aanreken
ik dank u wel mijnheer maar ik heb wel eens gedacht sissy sprak nu zeer schroomvallig dat ik misschien al te veel poogde te leeren
hunne vervelende koppen gingen in warm en koud in nat en droog in fraai en slecht weder op dezelfde maat op en neer
maar zij let er niet op het is zoo wel zoo goed als zij weder bij hare zinnen komt zal ik gedaan hebben wat ik kan
een heel goede kerel inderdaad antwoordde mijnheer james harthouse ei zoo vindt ge dat zeide tom en kneep weder zijn oog dicht
dan hare vriendelijke oogen liet zij haar doek weder vallen en stapten zij te zamen voort ik dacht dat gij achter mij waart
kwam hij weldra zoo ver dat men hem voor iemand hield van wien veelte verwachten was dat hij bijna niets in de wereld ernstigs opnam
en ongelijker werd uitgedeeld dan de dood de ongelijkheid van geboorte was nog niets daarbij
zonder rust en zonder hoop heen en weder dwalende en zoekende naar hij wist niet wat hij
en lieten toen hunne oogen gaan over het hellende vlak van kleine kruikjes daar in orde geschikt en gereed om zich emmers vol feiten te laten ingieten
hij het een aanplakbiljet drukken om eene belooning van twintig pond uit te loven voor den aanbrenger van stephen blackpool
dat is de eerste zorg van een redelijk schepsel en dat is het juist wat zij voorgeven te wenschen
en ik geloof hoewel de schijn tegen hem mag wezen dat hij toch nog onschuldig zal blijken dat geloof ik ook met al mijn hart antwoordde sissy
behalve dat het een vuur is zeide tom ziet het er voor mij even flauw en vervelend uit als alle andere dingen wat ziet gij er in toch geen
het tooneel was een hoi eentonig schoolvertrek met vier kale witte muren en des sprekers recht uitgestoken voorvinger gaf nadruk aan zijne woorden
met zijne armen op de leuning en zijn hoofd op zijne armen zijne zuster zat in het donkere hoekje naast den schoorsteen
het was geheel in mijnheer bonnderby's winderige manicr er bij iedereen op te snoeven dat hij niet om lieden van voorname familie gaf
en morgen moet gij zwaarder werken dan ik hij hoorde het bulderen en loeien buiten de deur en het was hem alsof zijne vorige toornige stemming daar rondwaarde
mijnheer bounderby zag eene poos naar alle kanten om zich heen behalve naar den kant van mevrouw sparsit en zich toen eensklaps naar de nicht van lady scadgers keerende zeide hi tot
boog hij zich zachtjes aan naar haar over alsof hij eene aantrekkingskracht in haar erkende die haar op hare manier bekoorlijk maakte
zij waren nu echter gebroken de regen had opgehouden en de maan scheen zij zag langs de hooge schoorsteenen van coke town op de diepe
behalve mijnheer bounderby's gouden lepel waaraan men in coketown algemeen geloofde was nog eene andere flctie daar zeer in zwang
ik dacht dat gij het niet kon dt viel bounderby hem in de rede misschien dacht ik ook zoo maar ik zeg nu alle menschen kunnen dwalen en ik zou gevoelig en dankbaar voor uwe kieschheid zijn als gij mij die
welk eene cordate meid zijt ge toch en welk eene all erbeste zuster louisa fluisterde tom
of hij zag nog eene gedaante met een doek over het hoofd voor zich uit en lette zoo scherp daarop dat misschien de enkele schaduw die onduidelijk op de natte straatsteenen viel
maar men zal mij niet weder zoo zien mevrouw toen ik gelezen had wat er van stephen gedrukt is en dat evenveel waarheid be
of zij zou jammeren en schelden schreien of uitvaren of het haar het hart zou breken dan of zij den spiegel zou stuk slaan
hij kromde zich geeuwende al meer en meer over zijn stoel en bracht zijn haar al meer en meer in de war tot hij eensklaps opzag en woeg zijt gij in slaap gevallen louisa
grij moet zelf maar weten of de schoen u past louisa antwoordde haar broeder stuursch zoo ja trek hem dan maar aan
het was vruchteloos dat mijnheer bounderby snoefde of zich op zijne opvl'iegende manier liet gelden
onder welke hoofden hij haar moest verdeelen op sommige trappen van zijn fabriekarbeid met den mensch werkt de tijdzeer snel voort
niemand van ons gelooft ze mijne lieve mevrouw bounderby en zij gelooven zich zelven slechte tijden met het
die op eene of andere onverklaarbare manier tot sieraad moest dienen een werk dat met de donkere oogen en den arendsneus in verband gebracht aan een havik deed denken
den volgenden avond eene ham verloot worden voor het venster lagen te koopen of te verkoopen is iets waarmede wij ons nu niet behoeven op te houden hij nam zijn eindje kaars van eene plank
maar gij kent de familie en gij kent de wereld is die dame wezenlijk zoo geducht haar vadergeeft haar den naam van zoo vervaarlijk verstandig dat ik brand
neen tom ik kijk in het vuur gij schijnt daar meer in te kijken te vinden dan ik er ooit in vinden kon zeide tom
hij begon nog sterker te beven en zonk toen op zijn stoel neder na eene poos bedwong hij zich en kon met den eenen elleboog op eene knie
mevrouw sparsit heeft toevallig gelegenheid gehad om een gesprek in de opene lucht tusschen uwe dochter en uw kostbaren voornamen vriend mijnheer james harthouse te beluisteren inderdaad
dat hij toen hij zoo oud was als ik van een dubbeltje s maands leefde of zoo iets van dien aard
ik ben blij dat ik zoolang ben gebleven het is nu gedaan als ik er dit heb opgelegd daar en nu is zij weer stil
hier in het land of ergens op de wereld het kan mij niet schelen waar en hier in het midden daarvan gelijk een
te bekommeren en zoo gevoelloos als een keisteen voor haar zielroerend niezen pakte bounderby haar terstond weder in eene koets en voerde haar verder naar stone lodge
tusschen dat oog en datgene wat het met zijn blik wil zegenen mevrouw sparsit zat in hare namiddagkamer in het kantoor
der omstandigheden mijnheer antwoordde mevrouw sparsit en ik heb mij zelve sedert lang onderschikt aan de macht die mijn leven bestuurt
vol vrees en medelijden haastig naar hem toe en zette zich dicht naast hem bij toeval ontmoetten hare oogen juist die van sissy het goede meisje werd rood van schrik
voor uwe goedheid voor een arm ongelukkig meisje dat geene aanspraak op uwe bescherming had
ik dacht wel dat het bij drieen moest wezen zeide zij terwijl zij met bedaardheid het vocht uit den beker in de kom schonk en het linnen daarin doopte
zij keerde haar hoofd naar hem om en het licht van haar aangezicht scheen in den middernacht van zijn gemoed
hoeveel komt er op het oogenblik te kort tom drie cijfers voor den dag er mee zeg hoe groot is de som
het verwonderde mij alleen dat het hem die zich anders om niets bekommerde de moeite waardig was zich zooveel om mij te bekommeren
en ten tweede omdat het eenige wat hi redelijkerwijze met die waar had kunnen doen zou geweest zijn ze voor zoo weinig mogelijk te koopen en voor zooveel als hi maar met mogelijkheid krijgen kon te verkoopen
laat mij het dan uitbrengen het is nu geen tijd voor eene dame al is zij van nog zoo voorname afkomst om onverstaanbaar te iluisteren en te doen alsof zij knikkers slikte tom
zonneblinden en watersprenkelen verkoelden de voornaamste straten en winkels een weinig maar de fabrieken de steegjes en hofjes werden tot eene
wat is er gebeurd hoe vreemd ziet gij er uit en goede hemel zeide mijnheer gradgrind zich al meer en meer verwonderende zijt ge door dat noodweer te voet hier naar toe gekomen
dezelfde donkere mogelijkheid had zich juist dezen dag in dezelfde vormelooze gedaante aan sissy vertoond
meer bewonderenswaardig clan venus daar hij uit het slijk in plaats van uit de zee was opgerezen
of het moet om zaken zijn waarvoor het toch te slechte tijden laat is begrijp ik niet zeide mevrouw sparsit maar ik bekleed hier een post van vertrouwen en ik zal mij nooit daaraan onttrekken
als hij ziet dat ons paard begint te dansen dat hij dan niet bang moet wezen voor omslaan maar uitkijken of er geen sjees met een hit aankomt
daarvoor zijn zij niet gemaakt gij moet ons hebben jonker als ge dus doen wilt wat wijs en goed is tegelijk denk dan het beste van ons en niet altijd het slechtste
indien hij het uit de kamer bracht waar het was indien hij de kas sloot waar het stond indien hij de nieuwsgierigen van de plaats verwijderde waar hij wist dat het yerborgen was
waar is al het edele mijner ziel waar is het gevoel van mijn hart wat hebt gij gedaan vader wat hebt gij gedaan met den tuin die eens in deze groote woestijn hier had moeten bloeien
och ik geef niet om ouden bounderby als ge dat meent zeide hij ik heb hem altijd ouden bounderby genoemd als ik van hem sprak
vader het toeval plaatste toen een nieuwe bekende in mijn weg een man gelijk ik nog nooit had gezien een man
maar gij herinnert u wel de laatste maal toen wij in deze kamer met elkander spraken hij was zoo geheel onvoorbereid op hetgeen hij nu hoorde
in de kerk stonden om zich te laten trouwen terwijl de plechtigheid verricht word en terwijl hij onder de getuigen sommige menschen herkende die hij wist dat nog leefden
neen de cursus dien gij hebt gevolgd was naar het systeem ingericht naar het systeem en daarop is dus niets te zeggen
de spreker de schoolmeester en de derde aanwezige volwassene persoon stapten een weinig achteruit
tegelijkertijd om er maar geen doekjes om te winden geloof ik dat ook ik harer waardig ben ik dank u dus in ons beider naam voor de welwillendheid die gij ons bewezen hebt
want in zielen gelijk in zeeen roept de diepte tot de diepte maar spoedig begon hij het overige met vorschende oogen te lezen
het was voor mijnheer bounderby een uitstekend genoegen dit bekoorlijke landgoedje in bezit te nemen en met pralende nederigheid den bloemtuin met kool te laten beplanten
na onzen meester al dien tijd was louisa blijven voortleven zoo stil en afgetrokken zoo gewend om in de schemering naar de gloeiende vonken te turen die door den haardrooster vielen
rachel gij hebt schrikkelijk geleden de hem el loone het u zeide zij op medelijdenden toon ik ben uwe arme vriendin met al mijn hart en ziel
en betuig u mijne oprechte erkentelijkheid voor uwe vroegere gunsten en ik hoop mijnheer zoo besloot zij op een deftig medelijdenden toon
maar gij moet niet beginnen te bezwijken rachel want gij zult misschien op een of anderen tijd noodig zijn om stephen bij te staan
mijnheer bounderby's rondborstige echt engelsche onafhankelijkheid hoewel een allerinnemendste karaktertrek van hem lokt toch daarover zijn wij het eens geworden niet tot vertrouwen uit
mij niet hoop ik tom neen louisa u zou ik geen zeer willen doen ik heb in het begin al eene uitzondering voor u gemaakt
een versleten stukje hoop aanbiedende en in dat geval zijn er onderweg vele plaatsen waar hij zich kon ophouden
een flauw kaarslicht brandde voor het venster waartegen dikwijls de zwarte ladder was opgezet
het was verrukkelijk tom niet dat het voor haar van zooveel gewicht was als voor mij vervolgde tom koeltjes
met deze bewustheid van haar veredelenden invloed hield zij zich zelve eenigermate voor de fee van het kantoor
welk eene vrouw een afzichtelijk schepsel zoo dronken dat zij zich nauwelijks overeind kon houden door zich met de eene morsige hand op den grond te steunen
uit welken geheimzinnigen toestand hij tot het gewone leven en de hem bekende plaatsen terugkeerde kon hij niet nagaan maar hij keerde op eene of andere wijze daarheen terug
in geweldige haast tot een of ander oogmerk moest dienen en die te zamen eene onnatuurlijke familie uitmaakten welke elkander doodkneep doodperste en dooddrukte
zijne vrijage had den vorm van braceletten en nam gedurende de bruidsdagen bij alle gelegenheden een fabriekmatig voorkomen aan
hadden gewandeld en slechte tijden daar het gezicht van zulke kinderen die aldus in eene maatschappij rondliepen dreigend en onrustbarend was waren de achttien gezindten
ik heb het genoegen gehad van gisterochtend op uw huis te passen en u hierheen te volgen ik zal den jongenheer tom nu naar goketown terugbrengen
nu waren er juist in coketown behalve zoer vele kleine kinderen die pas konden loopen
zeer vereerd en verplicht hebt gij hem toen eene banknoot aangeboden hervatte rachel ja maar hij weigerde die en wilde niet meer dan twee pond in goud aannemen
was de verdachte kerel de dief mooie vraag zoo niet waar was de man dan en waarom kwam hij niet terug
zij beantwoordde den kus maar bleef nog naar het vuur staren zeg eens louisa ik dacht dat ik eens moest aankomen
ik zie er niets bijzonders in tom maar sedert ik er in zit te kijken heb ik mij verwjpnderd hoe het met u en mij zal gaan als wlj eens groot zijn
de man scheen onder het voortgaan evenzeer opgehelderd te zijn als het weder was zijne woning in juist zulk eene straat als de eerste
jbitzer zeide mijnheer gradgrind zijne handen uitstrekkende alsof hij wilde zeggen zie hoe ellendig ik ben
en dat plekje hare geliefkoosde rustplaats was het was eene opening in een donker bosch waar eenige geyelde boomen lagen
de eenige twijfel dien men te cok etown koesterde was of rachel wel te goeder trouw geschreven had om er op aan te dringen dat hij zou terugkomen of dat zij hem had gewaarschuwd de vlucht te nemen
neem mij niet kwalijk zeide de vreemdeling was een een powler herhaalde mevrouw sparsit van de familie powler zeide de vreemdeling nadat hij een oogenblik had
en dat niet meer dan eens om de veertien dagen hoop ik dat men mij verontschuldigen zal ik hoop dus dat het u niet mishaagt dat ik mij onafhankelijk gevoel
zoo deed coketown zich op een afstand herkennen al was er nog geen steen van te zien het verwonderlijkste was dat de stad nog bestond
ik heb nooit gezegd dat ik uwe moeder was ik heb u maar in de verte bewonderd en als ik somtijds naar de stad ben gekomen met lange tusschenpoozen om eens met verrukking naar u te kijken
dankbaarheid moest afgeschaft worden en alle deugden die daaruit voortsproten behoorden niet te bestaan elke duim lengte van het geheele aanzijn
van haar gezichtspunt uit naar het vuur te kijken waarop hare aandacht zoo onverdeeld gevestigd was en te zien wat hij er uit kon maken
aardig heel aardig zeide zijn vriend maar gij meent het toch niet f ik het meen riep tom uit op mijne eer
ongeveer tweemaal honderdduizend pond te hoog had gespeculeerd zulke ongelukjes gebeurden somtijds in de deftigste en geregeldste familien van
is voorgevallen doet ge zeide bounderby zijn zoo bijzonder stillen en zoetsappigen schoonvader met groote oogen aanstarende misschien weet gij dan ook waar uwe dochter tegenwoordig is zonder twijfel
ja juffrouw als dat het geld waard is buitendien juffrouw hervatte bitzer terwijl hij de tafel wat opwreef hij ziet er mij uit alsof hij speelde
hoe het zoete volwassene kind onfeilbaar geld in de spaarbank kreeg en het stoute even onfeilbaar gedeporteerd werd
och mijnheer harthouse antwoordde tom nu werkelijk schreiende en welk eene jammerlijke flguur hij ook maakte stonden zijne tranen hem toch beter dan zijne norschheid
zij drukten de foe aan hunne borst in plaats van euclid es en schenen over het geheel meer opgebeurd te worden door
met iets dat tegelu'k naar een woedend dreigement en eene poging tot een uitdagenden dans geleek
een bankierskantoor dat weet ik is altijd wantrouwig offlcieel moet het dat ook zijn vervolgde de vreemdeling met eenelosheid en vlugheid van spraak
schaamde xxxi zeer besli ssend de onvermoeibare mevrouw
waarom hebt gij u laten brengen kondt gij hare muts niet aftrekken of haar een tand uitslaan of haar op eene andere wijze van u afmaken zeide
dat hij gedoemd was het te zoeken werd hij gekweld door een onbeschrijfelijken
dan zal ik u eens wat zeggen liet bounderby hierop volgen gij weet misschien niet dat men nu en dan ook op u gepast heeft
wat was die ongelijkheid bij den dood van een menschelijk wezen dat voor een ander nuttig of dierbaar was terwijl deze losbandige vrouw bleef voortleven
dan zie ik geene reden waarom wij zouden scheiden of gij moest dat willen mijnheer antwoordde mevrouw sparsit dat is een voorstel waarin ik uwe gewone manier van handelen herken
geprikkeld door mijn verlangen om uw gemoed gerust te stellen mijnheer en afgaande op die onvolkomene aanwijzingen van de plaats waar die persoon zou kunnen wonen
indien de herinnering aan de zorg die daar aan u besteed is u eenigermate kan bewegen om uw tegenwoordig belang achter te stellen en mijn zoon los te laten
maar gij weet zeker wel dat het geheele maatschappelijke systeem eene quaestie van eigenbelang is iemands eigenbelang is datgene waarop men altijd moet
dit was geene opoffering ik verkocht ze zeer gewillig ik hechtte er geene waarde aan voor mij waren zij niets waard
ja wel zeker een vriend van mij heeft mij eens van hem gesproken ik kan u terstond zijn adres bezorgen
betreft hij mag heenloopen waar hij maar wil als hij mij in den weg komt zal ik hem zeggen hoe ik over hem denk als hij mij niet in den weg komt zal ik het niet doen want dan zou het niet de moeite waard zijn
hij bracht die in verband met alles wat hij van de zuster zag en nu begon hij haar te begrjpen
eene dame van zulk een deftig en innemend voorkomen begreep ik niet beter te kunnen doen dan de vrijheid te nemen van die dame te vragen waar mijnheer bounderby de bankier eigenlijk woont
en tot een paar mijlen afstands genaakbaar langs een spoorweg die over vele bogen door eene woeste streek lands liep
eenige verschil tusschen ons en de voorvechters van deugd menschenliefde of philanthropie
straalt zulk eene bekoorlijke zelfverloochening om zijnentwil door nog eens excuseer mij ik dwaal weder ver van mijn onderwerp af
die op de tafel stond en zag met verbazing zijne oudste dochter louisa vader ik moet u spreken
den romanschrijver dan door cocker den rekenmeester mijnheer gradgrind was onophoudelijk met die lastige som aan het werk
verscheidene koetsen ratelden voor en achter de twee wandelaarsters toen zij het huis van bounderby naderden
wij moeten een enkelen blik achterwaarts werpen eer wij met de geschiedenis voortgaan
en den geheelen zomer door bedekt met trillend loover en schemerende schaduwen het kantoor had op dit zoo vermakelijk gelegen buitengoed eene hypotheek gehad
een zonnige zomerdag zoo iets had men somtijds zelfs tecoketown bij zulk weder op een afstand gezien lag coketown in een eigenaardigen damp verscholen
lieve vriend genoemd werd zou hij liet in dit gewichtig opgenblik van het gesprek er op hebben getrokken daar hij het noodig gevoelde iets te doen
nu ik ouder wordt en haast groot zal zijn mij hier dikwijls zit te verwonderen en te denken hoe ongelukkig het is dat ik niet beter in staat ben
in haar zedelijk verderf dat men zich voor de menschheid schaamde als men haar aanzag na een paar ongeduldige vloeken
om voor de bagage te zorgen een bijzonder zware trein en een aantal koffers in den goederenwagen en ben maar voortgewandeld omeensrond te kijken
scheen op den stbel voor het bed te zijn ingesluimerd zij zat in haar omslagdoek gewikkeld onbeweeglijk stil
door dien muur overschaduwd verscholen lagen en verder door des sprekers mond die breed en recht ingesneden was met dunne strakke lippen en verder door des sprekers stem
en op den bedaardst mogelijken toon zij droeg gewoonlijk mofjes en legde nu haar werk neer en streek die mofjes glad juffrouw vervolgde mijnheer bounderby ik zal met tom
ja mijnheer antwoordde mevrouw sparsit in mijne afhankelijke betrekking tot hem heb ik hem tien jaren lang gekend
ben ik opgegroeid onder gedurigen zelfstrijd en onrust ik heb nooit geweten dat gij ontevreden waart kind
zij zouden wel doen antwoordde mevrouw sparsit als zij aan u een voorbeeld namen bitzer wel verplicht juffrouw maar daar gij zoo goed zijt om van mij te spreken
och doe dat niet zeide hij het baattot niets het verveelt iemand maar gij schijnt te denken dat ik vijandschap tegen den jongenheer tom voed maar dat is in t geheel het geval niet
in dat gedeelte van coketown waar de zwaarst werkende bevolking woonde in de binnenste verschansingen dier leelijke citadel waar de natuur even stevig was
staarden zij de letters die zooveel te beduiden hadden met zekere vreesachtige verwondering en eerbied aan
rustende op den arm welke door die knie werd ondersteund zij waren uit haar venster juist zichtbaar misschien zag zij hen
om als een uitstekend man die zich zel ven tot een man gemaakt had als een commercieel wonder
het was een genot voor hem onder de elegante meubelen huis te houden alsof hij in eene kazerne was en zelfs de schilderijen moesten
want hare oogen stonden vol tranen zij ontsprongen uit eene diepe lang verborgene bron
dat ik wel wist dat het u niet aangenaam zou zijn wat zij deed maar zij wilde er niet van afzien
mijnheer bounderby denkt eveneens als vader en is veel ruwer en niet half zoo
voornemens is mij te bedotten ik spreek niet beleefd tegen u maar gelijk ge wel weet ik ben ook niet beleefd als ge veel van beleefdheid houdt weet ge waar gij ze krijgen kunt gij hebt
deze lieden waren nog op straat en gingen stil naar huis toen sissy die eenige minuten vroeger van louisa was weggeroepen weder bij haar kwam
als hij de straat overstapte met het medelijdende knikje dat een ongelukkig slachtoffer toekwam te begroeten
en ik begrijp niet hoe zij dat sedert te boven is gekomen maar zij geeft daar nist om voegde hij er sfeherpzinnig bij en trok weder aan zijne sigaar
ebaren maken en leelijke gezichten trekkehwaarover bounderby zoo driftig werd dat hy niet kon nalaten haar bij den arm te yatten en te schudden als gij het niet kunt uitbrengen juffrouw zeide hij
blijft van haar af allemaal riep mevrouw sparsit met grooten ijver laat niemand haar aanraken zij behoort mij
gij hebt mij vroeger nog eens gezien herhaalde rachel toen louisa geen antwoord gaf tom kuchte nog eens ja dat heb ik zeide louisa nu
zonder er een te bekomen verzonk tom weder in een naargeestig gepeins over het tegenwoordige
mijnheer bounderby was eigenaar van een landgoed geworden dat omtrent vijftien mijlen van de stad gelegen was
wie is er vroeg louisa het is mijnheer bounderby antwoordde sissy beschroomd om dien naam uit te spreken en mijnheer tom en eene jonge vrouw die zegt dat zij rachel heet en dat gij
zij zeide dit tegen sissy terwijl zij in haar kamertje zaten alleen door de lantaren op den hoek der straat verlicht
van goede af komst zou mogen zeggen wil ik er alleen maar bijvoegen dat er naar het mij voorkomt nog iets anders is waarin gij toevlucht kunt nemen namelijk in eene koets en daar de koets
en zich voor iedereen onschuldig te toonen iemand anders beschamen zou die om dit te voorkomen hem opgehouden en uit den weg geholpen heeft dat is eene schrikkelijke gedachte
zij zat niet zoo ver af of stephen die hare handen met zijne oogen volgde kon het woord lezen dat met groote letters op de flesch stond hij werd
maar gij hebt mij door verrassing van mijn onderwerp afgebracht uw broeder namelijk hij interesseert mij
in het benauwdste hoekje van dien grooten luchtledigen ontvanger waar de schoorsteenen uit gebrek aan lucht om ze te doen trekken
hij stond haar na te kijken terwijl zij de stoep opwipte en in de schaduw van het portaal verdween
viii zich nooit te verwonderen
met een ja juffrouw zoudt ge willen dat die heer werd binnengelaten juffrouw ik weet niet wie het zijn kan antwoordde mevrouw sparsit haar mond afvegende en hare mofjes
en sleary's equipage gereed was het was een fraai gezicht den hond blaffend om het rijtuig te zien springen
zij is een meisje een meisje kan zich overal in schikken zij heeft nu eene vaste positie en zij geeft er niet om
daarin te smijten gelijk de mishandelde fabrikanten van coketown dreigden hun eigendom in zee te zullen werpen
wel juffrouw hervatte mijnheer bounderby onder deze omstandigheden verheeld ik mij dat het voor iemand van uw karakter niet aangenaam zou zijn om hier in huis te blijven
voor een gemoed lang gewoon om zichzelf onder pijnlijk bedwang te houden en aldus verscheurden verdeeld bracht de door harthouse
en mijn lieve jongen weet en zal het u ook wel zeggen mijnheer dat toen zijn lieve vader gestorven was toen hij acht jaren oud was zijne moeder zich ook wel wat kon bekrimpen gelijk het haar plicht
rachel en sissy lieten juffrouw pegler voor dien naeht een nachtverblijf bij haar zoon vinden en wandelden te zamen naar het hek van stonelodge waar zij afscheid namen
na hem eerst met een zeer opmerkzamen blik te hebben aangezien nam zijn makker zijn luchtigsten toon aan
ik heb van mijnheer bounderby alle erkentenis van mijn maatschappelijken rang en mijne af komst genoten die ik met mogelijkheid kon verwachten
zal ik nog eens zeggen om zijnentwil is dat noodig zij scheen te will en antwoorden maar er kwam niets van
en over die door de overlevering eerwaardige voorwerpen welke de verbeelding nimmer van een hoe mevkouw sparsit over den werkman denkt in rijk bankierskantoor kan afscheiden
wel bedankt zeide tom wel bedankt nu mijnheer harthouse hoop ik dat ge van avond omtrent uw bekomst van ouden bounderby hebt gekregen
welk een comisch schoonbroeder is oude bounderby meent gij naar ik denk zeide tom
in de fabriek des tijds in geen verband stond de tijd stopte hem in eene kleine veel gerucht makende en tamelijk smerige machine die in een hoek achteraf stond
met linialen inktkokers en zoo al meer in orde te schikken terwijl de dame haar kop thee uitdronk en door het opene venster naar de straat
met wrevelige gedachten over het onrecht dat men haar had aangedaan indien die flutsterende stem de waarheid sprak
gij zult uwe eigene kamers hebben en uwe steenkolen en kaarsen en dat alles en gij zult eene meid hebben om u te bedienen
en het het reusachtige met groote zwarte letters bedrukte bladin hetholle van den nacht overal aanplakken zoodat het de geheele bevolking op eens onder de oogen moest komen
het is een onbehoorlijk uur maar hier is eene jonge vrouw die verklaringen heeft gedaan welke mijn bezoek noodzakelijk maken tom gradgrind daar uw zoon
en welke bodems en of hetinlandsch of buitehlandsch product was en zoo voorts de speelnootjes der bruid zelfs tot aan de kleine jane gradgrind toe
de hondsvot ging naar huis en naar bed indien hij er eenige bewustheid van had gehad wat hij dien avond had gedaan
ik ben zulk een nietswaardig schepsel als er een op de wereld is behalve dat ik niet valsch ben
voordat zij een ontleedkundige kunnen leeren om met zijn mes de geheimen mijner ziel te treffen
gelijk hij het altijd gehouden had het yuur was pas bijgelegd en de haard was pas aangeveegd het kwam hem voor dat hij dit alles in rachel's gezicht zag
en hem lief hebben alleen omdat ik hem liefheb en ik schaam my voor sleohte tijden u mijnheer zoo besloot zij over uwe kwaadsprekendheid en ergdenkendheid
zij kent mij niet stephen zij kijkt mij maar slaperig aan en mompelt verwarde woorden ik heb meer dan eens tegen haar gesproja
wat is hij nu een diet een roover vogelvrij verklaarde vluchteling op wiens hoofd een prijs gezet is een vuile kanker voor den edelen naam der werklieden van
het er voor houden dat zij liever wegblijft en zal ik hare kleeren en andere dingen hier aan huis zenden en dan kunt gij voortaan op haar passen wat ik de menschen over het algemeen zal zeggen over de
het zal een donkere avond zijn ik heb een paard dat alles geleerd heeft behalve spreken ik heb een hit die vijftien mijlen in het uur loopt als childers hem rijdt
alleen om deze wereld des te armer te maken van het onstoffelijke deel van mijn leven de lente en den zomer van mijn geloof
dat hij op het punt scheen en waarschijnlijk ook was om eene beroerte te krijgen maar h'oewel zelfs zijne ooren eene donkere purperkleur aannamen bedwong hij toch zijne
men hield het er zelfs algemeen voor dat haar tijd reeds om was en zij al voorlang had moeten ontsnappen
ik heb van miss louisa gehoord dat gij nog altijd dat fleschje mijnheer gradgrind's redeneering met sissy bewaart nu als uwe opleiding in de redeneerkunde beter geslaagd was zoudt gij in dit opzicht wijzer zijn geweest
het was thans zelfs des te erger voor haar dat in haar gemoed eene worstelende neiging om aan eene grootere en hoogere bestemming des menschen te gelooven
en zoo sprekende goot zij de kom in de asch ledig en sloeg de flesch op het haardijzer aan stukken
ik verzoek u verschooning juffrouw het is waar dat gij mi gewaarschuwd hebt tegen het noemen van namen en dat het ook het best is dit te vermijden
misschien zou net over het geheel beter zijn geweest als er mij geen woord van ware ontsnapt grij maakt mij ongerust
als stephen blackpool de dief niet was moest hij maar voor den dag komen waarom deed hij dat niet
en openlijk verklaar dat ik niets van dien aard ben daar onder de boomen vervolg'de hij nadat hij had opgekeken en rondgezien want tot nog toe had hij scherp op haar gelet
toch met mijn laatsten adem zoukunnenzeggen god kent mijn hart ik heb nooit opgehouden stephen blackpool te vertrouwen wij op stone lodge
wat zijn die onrustige kerels nu weer doende vroeg mevrouw sparsit zij gaan hun gang maar op de oude manier juffrouw maken vereenigingen en verbonden en beloven elkander bij te staan
ik ben hier gekomen om het weinigje te doen dat ik kon vooreerst omdat ze met mij gewerkt heeft toen wij beiden nog jonge meisjes waren
en zoo telkens helderder en donkerder werd genoeg zou zijn geweest om hem te doen weten wie daar was zijne schreden versnellende en tegelijk verzachtende haastte hij zich voort
zy had wel mogen zeggen de bestellen der afslechte tijden hankelijkheid want dat fijne gebak met eene lekkere bruine saus was haar geliefkoosd avondmaal
omdat zijn reuk zoo fijn is zeide mijnheer gradgrind ik weet waarachtig niet hoe ik het noemen moet hervatte sleary
waarover hij zich toen hij het voor de eerste maal zag zoozeer had verwonderd ook voor hem zou willen veranderen
slackbridge de afgevaardigde moest dien avond in eene vergadering het woord voeren en verschafte zich bij den drukker een overgeschoten biljet dat hij in zijn zak