AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
voldeed aan deze billijke begeerte door een schop tegen den anderen kant der deur te geven na eene pijnlijke stilte begon joseph aldus ik ken je bepaald niet meer vroeger was je de bedaardheid in persoon ik had altijd schik in je kalme handelingen en de voorbeeldige bedaardheid die in alles
hebt gij toch de edelmoedigheid zoo ver gedreven om alle mogelijke gevaren die uwe menschlievendheid na zich kon slepen over het hoofd te zien en gij hebt wèl gedaan mevrouw want gij hebt twee menschen het leven gered
de plannen van de ellendige vrouw waren niet twijfelachtig hij was daarom op zijne veiligheid bedacht vensters waren er niet de deur was zoo als hij reeds begreep vrdat hij ze onderzocht had van buiten gegrendeld hij voorzag dat de nacht niet zonder avonturen zou voorbijgaan
en ik zal wel zoo op zijn vaderlijk gemoed werken dat hij tot de bepaalde overtuiging komt dat als hij je zijne dochter niet geeft hij een triplo moord op zijn geweten zal hebben ik zal hem een schrikbarend tafereel voorhangen
het is altijd eene onaangename positie voor iemand die gebukt gaat onder een gedwongen gesprek ook mijnheer raalte ondervond dat en zijn gelaat begon dit zoo duidelijk uit te drukken dat de vriend en gastheer de hooge noodzakelijkheid inzag om de stoute schoenen aan te trekken en trots zijne echtgenoot eenige woorden te spreken
was hij echter vergeorge een ongeluksvogel anderd en veel zou hij nog veranderen want groot is de invloed eener vrouw en vooral van de beminde vrouw cajefax had de dwaze kuren niet meer die hem vroeger zoo belagchelijk maakten maar de eerste indruk kon moeijelijk uitgewischt worden en hij bleef wat hij altijd geweest was overdreven
maar naauwelijks waren op zacht fluisterenden toon de woorden eduard wat moeten wij beginnen uitgesproken of haar ging een licht op te gelijker tijd dat haar licht uitging hetwelk eduard behendig uitblies
moeten wij daar zamen in dat hok liggen vroeg eduard terwijl hij op de teenen naar de bedsteê liep t is eene mooije plunje ik geef voor het geheel meublement nog niet mijne sabelscheê als het souper ook zoo is dan geloof ik dat ik kalm den hongerdood afwacht
ik bid je wacht toch wat ik vertrouw dat mensch niet toen je straks de beurs uithaaldet om haar de vertering te betalen hadt ge eens moeten zien welke duivelachtige blikken zij er op wierp geloof mij en vertrouw haar niet
vrdat zijne vijanden dit nog konden vermoeden ook op hem werd een slag gerigt doch hierop voorbereid weerde hij dien af en bragt zijn belager met het stuk hout dat hij steeds bij zich had gehouden een geweldigen slag op het hoofd toe hierdoor verschrikt vlood diederik zoo snel hij kon een blik overtuigde den overwinnaar dat het terrein vrij was
henriëtte kon zich in het minst maar niet met mimiek midden op een buitensingel vereenigen zij vond haren toestand iets gedwongen en achtte eene buitengewone beweging voor armen en beenen niet ondienstig want terwijl man en vrouw elkander sprakeloos aanzagen liep zij van het peinzend tweetal weg en de familie
volg mij voegde eduard zijn vriend toe terwijl hij zich half omwendde en in het duister naar hem zocht kom dan riep hij terwijl hij een stap voorwaarts deed wat hem op eens beving wist hij niet het scheen dat de grond onder hem weg zonk hij wilde zich vasthouden maar vond niets stortte naar beneden voelde een geweldigen slag tegen het hoofd en
ging hij naar de secretaire en haalde er vijf bankbriefjes van uit die hij den heer welke het digtst bij hem stond toereikte onder de woorden wanneer ik over eene maand evenveel geef zouden wij het dan niet kunnen schikken ik kan nu onmogelijk meer geven
ongetwijfeld waren die lotgevallen ernstig anders had eduard wel iets van zich laten hooren was het hem niet mogelijk zelf te komen dan zou hij wel een middel hebben gevonden om zijn vriend eenig berigt te doen toekomen dat stilzwijgen was dus niet alleen onverklaarbaar maar ook
gij vraagt veel maar ik heb alles voor u over zeide deze na eenige aarzeling goed ik zal mijn rijtuig laten inspannen
de zekere convictie dat hij hiertoe nimmer zou komen deed hem een ander besluit nemen hij zette zijn hoed vast op het hoofd nam een wandelstok en door het geruisch van het hemelsblaauwe kleedje zijner gade op de treden der trap van hare nadering bewust
deze was nog woedender dan een scharretjesverkooper wiens houten rek omwaait hij werd beurtelings wit rood en daarna weder wit zij die hem kenden wisten maar al te goed dat dit het maximum van menschelijke gramstorigheid bij hem was
daar hem niets te ontstelen viel besloot eduard hoezeer hij ook eene magere opinie had van het hem wachtende slaapsalet dit voorloopig boven het azuurblaauw hemelgewelf te verkiezen hij antwoordde och gij zijt al te goed hetgeen in elk geval nog geen accepteren was
naast een olmenboschje en regts van een schralen populier kruiste zich het staal en weldra drong de degen van de pleyes even boven de heup in een ligchaam dat niet het zijne was
waar hadt je het zoo op het oogenblik over vroeg kriel deelnemend nieuwsgierig beste vriend kort en zakelijk ik wil wat plunderen en dood
welke langzaam voortgaande manoeuvre gemeenlijk met beschadiging van kuiten gepaard gaat nu had hij dien op eene langzame maar zekere wijze naar de secretaire geschoven waarna hij een sleutel uit den zak haalde en het kunstslot liet werken
is niets dan eene ligte ongesteldheid antwoordde van de wall hij nam spoedig afscheid om met zijne smart alleen te zijn naauw was hij weg of mevrouw raalte verliet haren zetel kwam op haren man toe streelde hem over de kin en vroeg op fleemenden toon
hoe gaat het arme kerel vroeg hij ongerust wegens de bleekheid die op de wangen van den zieke verspreid lag de rug doet mij zoo pijn ik schijn gevallen te zijn stamelde
achter hem was het boosaardige wijf met een lang mes gewapend terwijl zij in de linkerhand de lantaarn hield zij zagen er zoo afzigtelijk uit dat hun aanblik hem eene huivering door de leden
ging hij naar zijne secretaire opende die haalde uit eene verborgene lade een verzegeld pak papieren verbrak het zegel nam er eenige stukken uit en sprak hier is wat gij begeert
dit is wel zoo het zou ons innig aandoen onzen goeden zoon veel te moeten missen bragt mevrouw in het midden ik moet tot zijne eer zeggen al is hij er zelfs bij hij is een braaf mensch die zijne ouders nog nooit een traan heeft doen storten
de trouwe dienaar stamelde onthutst ik was bang dat u sliep waarop de wel degelijk wakkere dat is hier bepaald in den zin van niet slapende hem toesnaauwde ik slaap nooit
besloot hij eenige partij van de gunstige omstandigheden te trekken niettegenstaande het leger op voet van oorlog moest blijven gelukte het eduard verlof te bekomen om zich eenigen tijd uit het kantonnement te verwijderen
tot wien kunnen wij ons vervoegen zeide hij die het eerst gesproken had de schuldenaar zag wel dat zijn eenig behoud was tot eene minnelijke schikking te komen hij besloot hun het voorstel te doen george een ongeluksvogel helft der som aan te nemen dewijl hij die contant had liggen met de hepaalde belofte binnen eene maand de rest te voldoen
maar zoo achtereenvolgens alles te verliezen wat men bemint of gewoon is lief te hebben door eene opeenvolging van omstandigheden op eens al zijne betrekkingen te zien afbreken dit is minder alledaags
françois was een persoon welke een paar regels verdient hoewel veeleer een paar galgen de eene als reserve wanneer de andere niet solide genoeg mogt zijn hij was een dienaar welke de vertrouweling der beide broeders kon genoemd worden
wilde in het midden brengen dat hij meer jong was dan verdorven maar naauwelijks had hij den mond geopend of de heer des huizes spande den haan weder van zijn gladloopsgeweer en legde op nieuw op den ongelukkigen jongeling aan
het is een gebogcheld mannetje in een zwarten rok hij komt van mijnheer beaulieu jacques haalde diep adem alsof men hem eene minuut lang neus en mond had
al wordt mijn vader nog zoo boos wanneer de ridmeester ook mij in zijne goedheid wil laten deelen dan houd ik je gezelschap wij zijn zoo lang reeds zamen geweest dat wij nu ook wel alles gemakkelijk zullen dragen
de waardige man was juist uit de kerk te huis gekomen en had eene schoone preek gehoord over de liefde tot den naaste waarbij de dominé zeer stichtend de liefde tot de dieren had weten te pas te brengen met dat gunstig gevolg dat hij den jeugdigen verdorvene gaarne op een voorbeeldeloos pak slaag zou onthaald hebben
toen het zich intusschen liet aanzien dat het strijden gedaan was en de troepen hoewel op voet van oorlog werkeloos zouden blijven kwamen bij eduard de vroegere gevoelens met verdubbelde kracht boven hij begon er aan te denken haar die hij aanbad terug te zien
hij was nog jong maar hij had achtereenvolgens meer ondervonden dan menig mensch van het dubbel aantal jaren hij had een vriend gehad die hem ontvallen een vermogen dat hem ontroofd was eene familie een huis ouders die hij moest verachten die hij wel nooit liefde had toegedragen maar welke hij toch had kunnen achten
hoe hij daar nu juist aan kwam was zeer moeijelijk te bepalen maar zonder dat iemand zijn verdwijnen bespeurde stapte hij den doelen uit en ging regelregt op de haarlemmerpoort aan
zijn haast was niet overbodig want naauw was hij in zijne schuilplaats of zoo als hij verwacht had de deur in het behangsel werd geopend en twee menschen vertoonden zich in de zaal
spoedig hadden zij den afstand naar hunne woning afgelegd en zaten aan den haard jacques zeide alfred hebt gij hem nog niet kunnen overhalen
liep de grootmoedige belg voort overtuigd dat zij zich wel een paar uurtjes met zijn wandelgenoot zouden occuperen dien hij zoo hoogst toevallig in ongelegenheid had gebragt
hij aarzelde niet langer en maakte gretig gebruik van het hem verleend verlof mijnheer en mevrouw zijn beide uit zoo luidde het ontmoedigend berigt dat de dienstmaagd van van de wall gaf aan een haar onbekend persoon die er belang bij scheen te hebben hen te spreken
gij begrijpt wel sprak de lange heer terwijl hij opstond en zijn jas digtknoopte dat er na de grove beleedigingen die gij gisteren onzen vriend laat staan ons allen hebt aangedaan eenige pistoolschoten moeten gewisseld worden daar dit een duel op leven en dood is
liefde dobbelspel voor het geluk niets is onstandvastiger liefde vizioen dat der jongelingschap hare grootste bekoorlijkheden bijzet een george een ongeluksvogel vizioen dat voor haar uitzweeft om plotseling te verdwijnen wanneer men den kouden glimlach ontmoet van haar voor vyie men alles zou willen geven
de maan kwam op en zacht weêrkaatste haar blaauwachtig licht als eene schitterende golvende strook in den onafzienbaren oceaan en altijd nog zat hij te peinzen te zuchten
hoewel de krijg zeer vele offers eischte bleven toch in de steden van het ruim bevolkte nederland genoeg menschen over om de straten te vullen en daar overal diepe verslagenheid heerschte hadden velen hoog noodig eens wat frissche lucht te scheppen
er zijn wel brave menschen maar het zijn naar ons eerst boweren vaste sterren in het hemelgewelf oasen in de woestijn
hij wilde zich juist laten vallen het venster was maar anderhalve el boven den beganen grond verheven zooals hij zich herinnerde toen hem van achteren een geweldige slag werd toegebragt met een gesmoorden gil stortte hij naar beneden eduard hoewel van schrik verbleekende verloor geen oogenblik zijne bezinning snel sprong hij zijn vriend achter na en stond op
degene die raden moest deed dit op eene eigenaardige maar toch dikwijls gebezigde wijze door met vragenden blik op nadere explicatie te wachten wel je kleine meid die kort en zakelijk wil dat je neef niet onder dienst gaat
nu was hij het slagtoffer geworden van het blinde noodlot eene ontknooping die george een ongeluksvogel hij nimmer vermoed zou hebben had zijne laatste hoop vernietigd zijn geluk voor immer verwoest
er was ten minste eenige kans ongedeerd den grond te bereiken en zelfs wanneer de verbindingen niet tegen zijne zwaarte bestand mogten zijn en hij naar beneden mogt storten er met min of meer ernstige kwetsuren af te komen hier stond hem niets anders dan de dood in de vlammen te wachten
een slot kwam te voorschijn de sleutel draaide knarsend in het verroeste slot en eene opening vertoonde zich waardoor het drietal verdween gevolgd door eduard die vreesde de deur voor zich te zien sluiten en onmiddellijk achter hen liep hij die de deur geopend had wilde ze weder sluiten maar kon een kreet van verbazing niet onderdrukken toen hij den vreemdeling
en op zijn persoon of wat waarschijnlijker was op zijn medgezel wees waarna beide eenigermate onthutst terug traden de vermoeidheid belette joseph verder te wandelen
dat zal niet lang meer duren wees maar voorzigtig mijn kind ik dorst naar wraak ik heb nog wat met die heertjes te vereffenen maar wee wanneer ik weêr toesla dan
nu in de verte dan weder digt bij hoorde men onophoudelijk geweerschoten knallen ofschoon de heer de beval zich met al hetgeen buiten voorviel weinig bemoeide was hij toch niet op zijn gemak want meermalen zag hij bezorgd naar de gesloten blinden welke beter het daglicht dan projectielen zouden afsluiten
hij raapte met bewon derenswaardige lijdzaamheid de handschoenen op bekeek ze ter loops en offreerde ze weder den fel gebeten krijgsman die zijne verontwaardiging over deze handelwijze uitdrukte door de woorden gij zijt een lafaard
stond besluiteloos bij de deur met het wapen in de hand zijne oogen integendeel moesten aan de donkerheid gewennen want hoewel hij de lantaarn ophief zag hij te vergeefs den kelder rond hij kon niets onderscheiden dan eene gapende duisternis
hij herinnerde zich de belofte door hem aan den stervende gedaan welligt zou hij ze niet kunnen vervullen zou het oogenblik genaderd zijn dat hij den ongelukkige dien hij zoo even nog de oogen toedrukte moest benijden
wall hoe benard de zaken van het lieve vaderland maar nog meer zijne eigene zaken ook stonden dacht er zoo over nadat zijne vrouw zich sierlijk had aangekleed wilden zij het huis verlaten toen er gescheld en een brief overgereikt werd
innig smartte het eduard nu hij den zamenloop der omstandigheden zag opgehelgeorge een ongeluksvogel derd dat hij niet doortastender gehandeld had welligt ware dan zooveel leed voorkomen geworden
de opregte vriend die u zoo lang aan zijn kloppend hart gedrukt houdt dat slechts voor u tikt tot hij een somber voorgevoel begint te krijgen dat zijne waarachtige vriendschap op de proef zal gesteld worden een braaf mensch
een verlies dat hem vroeg of laat te wachten zou staan en dat eene lieve jonge vrouw zijn levenspad met bloemen mogt omzoomen het behoeft niet gezegd te worden dat hij die redevoering van buiten had geleerd
hij waggelde eenigen tijd verder totdat hij weder een huis ontwaarde met nieuwe hoop bezield ging hij daar heen mogt deze poging niet gelukken dan was hij niet in staat langer op de been te blijven op zijn herhaald geklop werd weêr een venster geopend toen begaven hem de krachten
daar hij wel eenige ontberingen te gemoet zag bedacht eduard dat hij welligt in de eerste uren niet veel meer zou te eten krijgen en om niet dadelijk weder in het zelfde geval te verkeeren had hij zich goed geweerd
maar nu wist hij van dit alles niets de blos der vrolijkheid keerde op zijne kaken terug hij was nu meer dan ooit tegen alle militairen ingenomen en met een onwrikbaar vast besluit vervuld plaatste hij zijn dochtertje op de nog eenigzins trillende knie kneep haar vertrouwelijk in de volle wangetjes en zeî toen
ieder ander zou op zulk een oogenblik opgevlogen zijn den onbeschaamde ter neder geveld of op staanden voet uitgenoodigd hebben eenige malen op hem te mogen schieten maar daar had onze koopman weinig idee van
een blik van onbeschrijfelijke dankbaarheid gaf hem de overtuiging dat hij de geheime begeerte van den stervende begrepen had gij zijt zoo goed stamelde de gewonde
hij vormde in deze opgewonden gemoedsstemming het wraakzuchtige voornemen de beide jonge lieden weg te jagen dat zou zoo zeide hij wat opluchten hetgeen zijne beurs als die spreken kon ook zou gezegd hebben
kan mij niet begrijpen hoe wij nog zoo mal zijn om zoo'n vlegel langer in huis te dulden ondankbaar schepsel die al onze weldaden met de zwartste ondankbaarheid loont
had een flaauw voorgevoel dat louise zou trachten een onderhoud met haren lieveling te zoeken hij stond dus vroeg op en nog lang vr dat joseph en eduard beneden waren was hij ook in de huiskamer
eduard eerst regt bij daglicht dien langen mageren heer kon beschouwen dacht hij onwillekeurig aan het lange ganzenroer de edele man reikte den vriend van zijn zoon de hand en sprak het spijt mij jongman dat ik mij gisteren zoo vergist heb
hij streed met hart voor zijn vaderland maar met onverschilligheid voor zich zelven midden onder de vreugde zijner makkers over eenig behaald voordeel was hij steeds even neêrslagtig en ongevoelig gekwetst werd hij niet of ligt hoewel hij eer roekeloos het gevaar zocht dan zich ontzag
hij vertrok regt dankbaar daar louise zelve hem toestond nu en dan zijne bezoeken te herhalen dit deed hij ook later trok hij de stoute schoenen aan en vroeg louise ernstig om hare hand
was dit dan de verpligting die op hem gerust had had hij de misdaad moeten bijwonen om zelf het tweede slagtoffer der boosheid van dien onmensch te worden
hij faalt er bestaat wel liefde maar hoe is zij dikwerf niet verscholen zij is een klein viooltje dat zwevende op den dunnen stengel onder de groene bladeren is verborgen dat men soms met de ijverigste navorschingen niet zal vinden doch op een ander tijdstip verrassend op zijn weg ontmoeten
waarvan hij zich zooveel had voorgesteld maar die noch de goedkeuring van noord-nederland noch die van de opstandelingen had mogen verwerven vervolgens moest hij op last van den koning ook uit antwerpen vertrekken alwaar gedurende zijn verblijf in belgië zijn hoofdzetel gevestigd was geweest
had hem met waardigheid aangehoord en zonder te spreken zich verwijderd zij die niet door smart of tranen verteederd kon worden zou niet voor geweld bukken
men gaf een der pistolen aan mijnheer raalte die het instrument aanpakte als of het eene der polen van eene sterke elektriseermachine was hij ging het met eenige aarzeling laden na afgekeken te hebben hoe zijn colega de andere secondant dit deed
en de jeugdige eduard schreef een brief aan zijn vriend van wien hij nog niets gehoord had de plegtige stilte werd nu en dan afgebroken door een beteekenisvol gekuch dat allen de oogen deed opslaan behalve den ouden heer die ze nedersloeg zeer ontsticht over deze onhandige wijze om hem aan zijne belofte te herinneren
zijn blik rust onafgewend op het tafereel dat zich links van den weg aan zijne oogen voordoet een ligte rook dwarlt boven de puinhoopen van een huis door den brand bijna verwoest
langzaam sloten zich zijne oogen de kleurverandering die zijn gelaat ongetwijfeld onderging kon eduard niet waarnemen wegens de duisternis die slechts nu en dan gebroken werd door het schemerachtige licht der maan maar instinctmatig voelde hij hoe de geest het ligchaam verliet
welk genre waarmede gedebuteerd werd niet van het moeijelijkste was daar de man reeds vrij gelijkend afgebeeld werd wanneer men genoegzaam aanleg had om eene lange zuiverregte gedaante met een wipneus op het papier voor te stellen
kon hij niet verder hij wilde gemeenlijk zeggen doch vergenoegde zich dit woord op mimieke wijze te voleinden want hij bekrachtigde zijne schoone redevoering door een daverend gegeorge een ongeluksvogel snork waaruit kwaadwilligen zouden hebben opgemaakt dat hij in slaap gevallen was
hij zag ook in het eerst niet precies wat er aan de hand was maar spoedig ontwaarde hij de oorzaak van de ramp eene doos met lucifers stond op de tafel te branden terwijl het onvoorzigtige kind dat zeker met de lucifers gespeeld had veel had van eene schildpad die op den rug ligt
in den hoek prijkte eene bedstede van geel geschilderd hout voorzien van linnen dat alles met ander linnengoed gemeen had behalve de kleur die mede geel was en de digtheid daar men geen teleskoop noodig had om te bespeuren dat hier en daar gaten waren geschikt om er guitig het hoofd door te steken
in gedachten verzonken reikte hij zijn vriend de hand en liep de deur weder uit met de oogen strak op den grond gevestigd liep hij de straat over kwam het huis binnen en vlijde zich naast zijne lieve vrouw neder
dat is ook niet noodig als echter de band zoo naauw werd zou ik er niets in vinden door onzen aanstaanden zoon geholpen te worden in elk geval meende
denk je dat hij even wantrouwend is als wij zijn en bovendien als je meent dat hij daar voor zijn pleizier zit dan vergist ge u zeer de man begon het idee goed te vinden
wij hebben goed gedaan eerst de kat uit den boom te kijken bij die gevalletjes is het gelukken alles het mislukken heeft wel eens nadeelige gevolgen voor de halsspieren doch nu zij in brussel de kastanjes uit het vuur hebben gehaald is het niet onaardig hier den boêl wat aan te blazen
die lofspraak was bepaald gemeend maar drink dan toch zeide hij tot zijn linker buurman den luitenant nadat zij zamen reeds de tweede flesch hadden verschalkt de luitenant gehoorzaamde met militaire onderworpenheid en dronk zijn glas in één teug ledig
zijn toilet bestond uit eene gelapte broek en een buis waarvan de knoopen gedeeltelijk vermist waren terwijl een vuile zakdoek om den hals gewonden hem zoo iets afzigtelijks bijzette dat het niemand kon hebben verwonderd dat die man geen oogenblik terugdeinsde om een mensch van het leven te berooven ten minste zoolang die mensch hem niet eene pistool
maar mijn kind waarom ga je niet naar een van die verderfelijke huizen waar je gisteren hebt zitten zwelgen kom maar weèr het huis binnen zwaaijen en op den vloer neêrploffen want ik heb je wel gezien vermors mijn geld maar ellendige
de tijd zou wel komen dat jacques de beval door knagend berouw gekweld door zijn boos geweten gepijnigd meer lijden meer folterende smarten ondergaan zou dan hij nu zijn offer deed gevoelen maar dit oogenblik was nog niet aangebroken
hij keerde regelregt naar de woning van den gestorvene terug om het ongeluk te verkondigen met eene nog al natuurlijke gejaagdheid stoof hij het vertrek binnen spoedig eene draagbaar welligt is de rampzalige nog te redden riep hij klagend uit
hemel welke noodlottige gevolgen heeft toch de burgerkrijg droevig staarde hij die sombere straat aan de plegtige stilte die hier heerschte
hij weende totdat de bron zijner tranen bijna uitdroogde de brave vader had zijn broeder plegtig doen beloven dat deze zich het lot van den wees zou aantrekken dewijl hij hem niets kon nalaten
en weêr hief hij zich op en roerloos bleef hij tegen den muur geleund staan hij zag goed er drong licht in zijn duister verblijf de deur ging open
daar hem de plaats waar zij zich bevonden minder geschikt voorkwam nam hij haar op sloot met eerbied voor den ontzielde de deur en voerde de bewustelooze vrouw naar den waterkant andere hulp was niet te erlangen daar men bijna een kwartier uur gaans van het dorp verwijderd was
hij had in doodsgevaar verkeerd hij was gered zijne dankbaarheid was innig en opregt maar nieuwe lotgevallen stonden hem zeer spoedig te wachten en hij zette dus de afgeloopen zaak zich weldra uit het hoofd
is te veel voor één mensch en goedschiks geven doen zij niet dan maar hebben wat er bij staat goedkeurend herdachten beide een oogenblik die schoone conclusie ik verheug mij reeds op morgen avond zeide jacques zich de handen wrijvende wat zullen zij een leelijke pijp tabak rooken
eduard gaat hier wachtte hij even om niets van hare vreugde te verliezen en vervolgde toen bij wijze van surprise niet naar die twistzieke menschen
de heer raalte die nu vooral goede maatjes met hen wilde blijven zeide dat hij zich bepaald vergiste en de heer van de wall was op de vraag of men ze op nieuw zou laden niet in staat eenig waar te nemen geluid voort te brengen eduard moest zich dus wel onderwerpen
op aanraden an de pleyes die alles bep roefde om hem in zijne zwaarmoedige overdenkingen te storen keerde hij terug maar elke zweem van opgeruimdheid was geweken
ik vind dat gij daarin uw eigen zin moet volgen wel wil ik u een raad geven zonder geld komt gij niet ver in de wereld en alzoo zult gij een harden dobber hebben gij kent mijne gevoelens over den militairen stand ik verafschuw dien en zoo lang ik leef zult gij daaraan niet opgeofferd worden
somtijds echter kan men ook een mensch ontmoeten die alvorens hij zijn leven schijnt in te treden reeds naar het einde daarvan uitziet die gedurende zijne korte loopbaan genoeg van het leven gezien heeft om nog den moed te gevoelen dit voort te zetten ondervinding is niet het monopolie van den ouderdom
nu de lezer met de avonturen van george en zijne vrouw bekend is zal hij het gehalte van het karakter der echtelingen wel kunnen beseffen zij waren regt gelukkig de pleyes hield van zijne vrouw nog meer dan een held van behaalde lauweren
slechts een rookwolkje dat dwarlend voor een vensterkozijn naar boven steeg was aanwijzing van de plaats waar een doodelijk schot gelost was menschen die elkander niets in den weg hadden gelegd hadden hier elkander met de grootste verwoedheid bestreden vermoord
arme louise wist waarlijk niet meer wat te beginnen zou hij dat meenen van duin vast overtuigd den schrik in het hart zijner dochter gebragt te hebben keerde naar zijne slaapkamer terug
wachtte in demoedige houding dat men het woord tot hem zou rigten dat wil zeggen tot dat de bediende ver genoeg verwijderd was één blik gaf hem de overtuiging dat hij met jacques alleen was en met niet weinig voldoening bespeurde hij dat de beval niet vermoedde uit welke stof de bogchel was
deze was een bondgenoot want wat de pogingen van eduard niet bewerkten bragt het diertje te weeg een der bewoonsters van het huis werd hierdoor wakker na eenigen tijd stil gewacht te hebben hoorde eduard een raam openschuiven de duisternis maakte het onmogelijk het gelaat waar te nemen maar eene schrille stem riep in het
derven hij ging voor het venster staan ofschoon de winter aanving was het weder verrukkelijk hoewel de zon niet de verkwikkende warmte verspreidde als in de zachte zomermaanden had zij iets koesterends het landschap was wel niet romantisch men zag geene gapende afgronden of duizelingwekkend hooge bergtoppen om zich heen maar
dat zijn vriend een prachtig figuur had gemaakt doch van middag zal aan de verzoening de laatste hand gelegd worden vervolgde hij zijn bezoeker zag hem met een gezigt aan waarop zooveel verwondering te ontcijferen was dat raalte herhaalde ja
was een dikke kerel met vuisten die aan kleine rollades deden denken zijne logge beenen waren gehuld in twee zwart geverwde klompen met ijzeren banden beslagen
een contrast vormde het onschuldige kind met den man die schuw haar zag voorbij huppelen hij had dien nacht ook angst doorgestaan maar geheel anders was zijn angst geweest hij had niet gebeden
veel inspanning kostte het niet om de deur te openen zij scheen meer verborgen dan hecht te zijn naauw was die weg hem gebaand of hij snelde vol hoop door de naauwe opening hij bevond zich in een smallen doch hoogen gang
hoe gaat het met je ouders zeker goed o ja wat zullen zij blijde zijn wanneer zij henriëtte sprk niet verder een blos kwam haar op de wangen zij herinnerde zich de omstandigheden die het doodberigt van eduard gevolgd waren zij had toevallig een gesprek van hare ouders bijgewoond dat haar met de treurige waarheid bekend had gemaakt
alwaar een haardvuur aangenaam licht en warmte verspreidde als ware het den spot dreef met de vinnige koude daarbuiten en eene temperatuur in de kamer had weten te brengen in staat om de pommade in iemands haren tot olie te doen versmelten
in eerstgenoemde had hij alleen gestaan nu had hij eene bondgenoot daar de negenjarige henriëtte altijd zijne verdediging wilde opvatten de zaak moest intusschen al zeer hoog loopen alvorens de heer des huizes zich er in mengde en openlijk zijn pupil durfde verdedigen
met verachting staarde hij de beval aan op wiens gezigt schrik en list strijd voerden ware eduard wat minder opgewonden geweest en had hij niet zoo onafgewend zijn vijand aangezien dan zou hij reeds lang bespeurd hebben hoe van achter den leuningstoel met hoogen rug eene menschelijke gedaante die eerst geheel daarin gedoken was geweest
alles snelt te wapen het is eene geduchte sympathie die de oproeping des konings verwekt heft daar hebt gij van biggelen met grijze haren is hij nog als vrijwilliger
ben jij het ben je dan niet dood de verbazing van eduard nam niet weinig toe vreesachtig stond zij op en ging hem te gemoet als vreesde zij dat hij onverwachts uit elkander zou vallen of dat de geest die zoo gelijkend de gedaante en spraak van eduard had aangenomen tot een rammelend geraamte zou terugkeeren
wat kon hem anders voor den geest komen dan het rumoer en tevens george een ongeluksvogel het groote gevaar te ontwijken en zijn vriend op te zoeken naar hem trok toch zijn hart hij besloot aan dit verlangen te voldoen en zich naar zijn ongelukkigen lotgenoot te begeven maar de afstand was groot en de honger begon hem te plagen
want zij werd hem vlak voor het gezigt digt geworpen en daar stond hij geheel alleen in het vreemde huis dat hem een labyrinth toescheen hij trachtte de kleine deur te openen minder in de hoop de beval nog in te halen dan om de woning te verlaten waarin hij niet veel of welligt te veel gastvrijheid te wachten had
met een begin van afgrijzen keerde hij der stormende natuur den rug toe en verdween in zijn stoel bij de kagchel hoe kunt ge er toe komen op reis te gaan want het weêr zal morgen niet veel beter zijn dit is een storm voor geheel den volgenden dag
met genoegen zag george een ongeluksvogel mevrouw de pleyes hem aan haar ontbijt eene eer bewijzen zooals daaraan nog zelden te beurt gevallen was terwijl hij zich zoo te goed deed liet zij haren blik onopgemerkt over hem gaan
naar naauw had hij zijn pols op het papier gezet toen hij zich bedacht de pen wegwierp waarover hij berouw kreeg daar hij ze weder moest oprapen en het enveloppe van den brief van mijnheer dunk aan vier en zestig stukjes scheurde die hij met tamelijk veel kracht in den steenkolenbak probeerde te slingeren
daar ware deze krijg niet gevoerd geworden zijn levensloop even onbeduidend welligt ware gebleven als de militaire loopbaan van zoovele lui die het vaderland denken te dienen met pruttelen over de vervelende dienst welke zij hebben en met vitten op de inrigting van het leger
sloeg men dit luik open en wandelde men dan de kamer weêr uit dan kwam men vrij onzacht op den vloer van den kelder neder alwaar onder andere wetenswaardige zaken de provisie voor den winter lag opgestapeld zoodat men hoewel na den val erg gekneusd niet van den honger zou moeten omkomen
jongeling wilde in het midden brengen dat niets vuriger door hem werd gewenscht maar papa van duin verliet zijne broeikasten discussie om snel er bij te voegen niets zal ons aangenamer zijn dan den jonker dagelijks te zien
elken dag las de heer van duin zijne couranten na en de berigten werden voortdurend ongunstiger de bewegingen in brussel waren gevolgd door die in leuven mons luik antwerpen en andere belgische steden
streek zijn vriend voorzigtig over het gezigt zoodat deze de oogen opende zeg dat ik de doctor ben zeide de pleyes die vele redeneringen niet raadzaam achtte
nam door bijster weinig bagage gehinderd een hartelijk afscheid van zijn oom kreeg van zijne tante een kus even koel als die van den hospodar van servië op den voet van den grooten heer
met de gewone scherpzinnigheid aan vrouwen eigen was den vorigen nacht slechts een oogopslag noodig geweest om trots den deerniswaardigen toestand waarin de beide jongelieden zich bevonden hun fatsoenlijk uiterlijk op te nemen
met verlangen werd de terugkeer van cajefax verbeid zoowel door zijne liefhebbende ouders als door de familie van duin drie dagen was hij weg en zoo als ligt te vermoeden was hij zou vooreerst niet terug
zonder geheel naar haar bevel te luisteren volgde hij haar langzaam zoodra zij de deur geopend had woei een verstikkende damp waarin gemakkelijk phosphor te herkennen was haar tegen naauw had de moeder den rook ontwaard toen zij onder een raauwen gil op den drempel nederzonk met den uitroep ongelukkige
door een hoogst gevaarlijk medeminnaar bij zijn lust en leven ondermijnd wordt in den ons bekenden wintertuin van ons genoegen die steeds behoorlijk verwarmd was zat eene jonge maagd verdrietig nedergebogen met eenig borduurwerk waaraan weinig gedaan werd
was juist zestien jaren en vrolijk maar toch verstandig en evenzeer was zij te stelen als de gouden kast van papaas klokkenspel hoewel dat ding nu en dan wel eens de fantaisie had midden onder het diner twaalf uur te slaan
maar wat spreek ik hier nog over gij hebt genoegzaam getoond hoe gij de kogels van die blinde werktuigen der dwingelandij veracht geef geene genade en spoedig zal onze goede vaderstad van dat vreemd gespuis gezuiverd zijn herinner u onze vorige afspraak en wijk in niets daarvan af
hevig druischte het daarenboven tegen haar karakter aan hare liefde al ware het in naam te schenken aan een man dien zij eens dwaas ja belagchelijk had gevonden
waarom dat heeft nog nooit george een ongeluksvogel iemand geweten en ging naar het gebouw alwaar de gevangene zuchtte of liever zong met eene sierlijke strijkaadje verwelkomde de cipier dit gewigtig mensch nam een grooten bos sleutels stak een lantaarn op en vroeg zeer gedienstig of dat jonge mensch achter de traliën moest
dirk dat gezanik gaat me vervelen het is hier buiten te koud om zoolang te praten riep eene stem van buiten en kriel met een kleinen sparreboom gewapend schoof de deur binnen
stonden er eenige glaasjes op eene rij zoo als men aan vogelkooitjes vindt de ingang van het heiligdom was beveiligd door een hekje waarover men kon heen stappen george een ongeluksvogel bij wijze van afwisseling hoorde hij nu en dan een zwaren dreun die alle glaasjes in het buffet deed opspringen hetgeen een harmonieus gerinkel veroorzaakte
wat riep van duin terwijl eene paarsche kleur zijne kaken verwde begin je z ondankbaar kind grof ondankbaar kind je zult me nog in het graf helpen
zijt gij hier zoo geheel alleen goede vrouw gij hebt toch zeker uw man nog zeide hij dood was haar eenig antwoord en hebt gij geen zoon die u kan helpen
de beide de bevals die niet wisten wat medelijden was en de bediende van wien zij genoegzaam zeker waren daar zij hem anders de aanwezigheid van hun gevangene niet zouden bekend gemaakt hebben
maar diederik stoorde hen in die lieve bezigheid door hun met de noodige stopwoorden toe te voegen hou wat eerst moet ik mijn suikerpoppetje hebben en dan kan voor mijn part de roode haan op het nest maar ik bedank je om terwijl je al je groote zakken vol stopt het kind van de rekening te worden
een treurig contrast met de afmattende rust hoelang hij daar zoo lag niemand weet dit maar dieper en vaster werd zijn slaap
de andere knecht kwam spoedig onverrigterzake terug daar de man met den knuppel van plan veranderd was en in plaats van langer weg te rennen met de strijdknods op den knecht was
een oogenblik daarna kwamen de beide jongelieden naar beneden zij traden de eene deur binnen en de heer van duin ging de andere deur uit zonder veel pourparlers wierpen zij zich op het ontbijt voornamelijk joseph daar de eetlust van eduard door deze noodlottige ontknooping van een togt waarvan hij zich zooveel had voorgesteld
met verschillende gewaarwordingen begaf men zich naar de woning van raalte de tijding had indruk gemaakt maar niemand was zoo verslagen als henriëtte hoevelen worden niet in rouw gedompeld jammerde raalte die verderfelijke oorlog ja waarlijk voegde zijne echtgenoot er
zoo mag ik het hooren van de wall noch raalte durfden een woord in het midden brengen hoewel het gesprek hun niet bijzonder aanstond strak zagen zij voor zich
drie weken bevond hij zich in de gastvrije woning en daar zijn herstel nog al spoedig ging had hij weldra zijne vorige kalmte terug gekregen zijne eerste gedachte was natuurlijk aan zijn vriend geweest deze had daarop wel regt
vreezende dat zij zich eene longtering mogt kugchen begon de voogd zonder omwegen aldus het gesprek eduard hebt gij wel eens uwe gedachten laten gaan over de keuze van een beroep gij komt op de jaren dat het tijd wordt hierover na te denken
hij is in goede handen antwoordde eduard wat zou mijne tegenwoordigheid baten daarenboven ben ik toch al met de zaak george een ongeluksvogel verlegen ik moet zoo spoedig mogelijk onzen chef berigt geven vap het ongeval zoo ik zonder reden nog langer achterbleef zou mij dit in ongelegenheid brengen
kreeg eerst eenigen aandrang zijne plaats tot turen af te staan maar wegloopen wilde hij niet hij besloot de zaak liever af te zien te meer daar hij niet veel van waarde bij zich had
verschrikt door de echo van zijne eigene voetstappen hij werd als teruggetrokken aangegrepen hij kon niet verder en door den schrik verlamd sloeg hij op den steenen trap neder niet lang lag eduard op den harden kouden vloer van zijne gevangenis
een luidruchtig gejoel dat in de benedenkamer op eene anecdote van den ridmeester volgde gaf te kennen dat dààr ten minste geen gebrek heerschte van de wall eenigzins opgewonden en door de heldhaftige daden van zijn gast medegesleept kreeg grooten aandrang den gehaten dunk de trappen af te gooijen maar bedacht zich
zoo was de pas ontvangen brief eene aanmaning die evenveel van een verzoek had als de opeisching van twee politieagenten die eene havelooze bedelares met vier havelooze zuigelingen uitnoodigen het bureau eens te komen bezigtigen
al spoedig kwam de vrouw terug met een wit boezelaar voor z helder dat men er alle vlekken op zien kon zij had een tafellaken en een servet in de eene hand terwijl mes lepel en vork zich in de andere hand vertoonden
hij vond hare persoon erg mooi de muziek kwam er dus eigenlijk niet zeer op aan het was zaak die mooi te vinden goed beschouwd wist van duin niet regt wat hij van zijne dochter moest denken hij was echter vast besloten haar voor zijn wil te doen bukken en bekreunde zich niet veel daarom
hij nam joseph en legde hem op het bed opmerkzaam beschouwde hij hem de ademhaling die hij elk oogenblik meende te zien ophouden werd dieper en zwaarder god ik dank u riep hij opgetogen nadat hij lang met den grootsten angst zijn vriend had aangestaard zij hebben slechts een slaapdrank in het eten gedaan
schuchter nam hij die hand alsof hij bang was dat de man hem omver mogt trekken ook bij raalte keerde het leven even spoedig terug als bij een smousje dat dood heeft moeten liggen en permissie krijgt op te staan
de jongeluî begonnen zonder zich om de woede van den vergramden en fel gebeten commissaris te bekreunen het stilzwijgend eens te worden joseph liet hen zamen de zaak opklaren hij zag dat zijne tusschenkomst geheel overbodig was evenwel wat den ouden heer aangaat met dezen was hij meer
hij is hier in huis dit weet ik maar waar is de kamer waar hij op dit oogenblik zich bevindt de portier beschreef de ons bekende zaal waar wij de beide broeders al eens bezig hebben gezien wat doet hij hier komt hij altijd alleen
raalte die op uitdrukkelijk verzoek van mevrouw van de wall was medegekomen zat naast haar en zag haren man schaamteloos veel eten terwijl hij nu en dan het woord tot zijn buurman lehman poogde te rigten welke hem echter niet verstaan kon om eene hoogst billijke reden
men trof er zelfs twee handgeorge een ongeluksvogel slagzwaarden onder die een oningewijde op het denkbeeld konden brengen dat mijnheer in zijn vrijen tijd het ambt van beul waarnam jammer dat boven de fraai gedamasceerde klingen een oude pet en eene kaalgesletene politiemuts hingen welke beide ornamenten en wel
de arme man scheen de keuze niet welig te vinden maar begon zenuwachtig de hand naar zijn belager uit te strekken als smeekend verzoek het moordtuig toch weg te bergen toen deze de hand statig had laten dalen vervolgde hij wat kalmer
benevens de schildering van een tragisch melodrama waarbij hij alleen de orkestpartijen verving den volgenden morgen stond zoo als wij reeds gezegd hebben de heer van de wall onder het aandoenlijk hanengekraai op en ontbeet haastig
thans had hij volstrekt geene attentie meer voor de heerlijke compositie en hij kon zijn oog van zijne schoone fee niet afwenden toen de laatste point d'orgue was aangehouden volgde hij de onbekende naar huis en stond zeer verbaasd toen zij den muziekwinkel inging
vertrouwende op de pistolen en niet minder op zijn moed besloot hij de beval te volgen hij had zich in het hoofd gezet den booswicht te doen boeten voor de ellende welke hij had moeten verduren maar dit was eene roekelooze taak
toen zij die woorden had uitgesproken verdween de vriendelijke plooi van haar gelaat en zij wierp haren lieveling zeker om hare schade in te halen weder een blik toe die een ijsbeer zou hebben doen blozen
de beste man had een ongeloofelijken afkeer van alle militaire beginselen en onmiddellijk sprak hij als ware hij het orakel van delphi geweest neen dat mag niet gebeuren
die vrouw welke geheel uit medelijden hen zoo liefderijk had opgenomen dreef de bescheidenheid zoover dat zij volstrekt niet vroeg hoe en waardoor zij in zulk een toestand waren gekomen
dus verre was niemand zoo bedilziek nieuwsgierig of onderzoekend geweest om zich met het huis te bemoeijen en algemeen ging het voor onbewoond door
en hoezeer hij ook de noodzakelijkheid inzag zijne pleegouders op te zoeken hij had er niet toe kunnen komen de wil was sterk doch het vleesch was zwak
nu was alles geheel anders de zee voor weinige uren nog een woedend element scheen eene onafzienbare glijbaan waarover de brik als eene slede voortgeschoven
het was hem maar al te spoedig duidelijk een hevig gejammer drong tot zijne ooren door nog niet had hij het gevaar in allen omvang kunnen bevatten doch spoedig dwarlde een hevige rook door de deuropening en eene sterke lucht vulde de kamer
zonder dat hunne woning juist een moordhol was zonder dat daar al verscheidene droevige dramaas waren afgespeeld hadden toch de twee de bevals reeds vele streken uitgevoerd die niet al te best het licht mogten zien
de fantaisie is eene aangename afwisseling en ontspanning na lange en aanhoudende studie ik studeer anders zoo lang en aanhoudend niet
zoo is het met alles men kan niet over den doctor over den professor in het algemeen spreken de individus verschillen te veel van elkander eduard nu wilde student worden
hij had een boek opengeslagen dat toeval of niet omgekeerd voor hem lag terwijl hij bedaard nu en dan zijn kop thee ledig dronk meermalen werd de stilte afgebroken door korte scherpe slagen die op elken anderen avond iemand met verwondering zouden hebben vervuld
pleyes bijna zijne studiën in de chirurgie voltooid had en al vrij vaardig recepten kon schrijven had hij den doctorsgraad niet behaald en besloot in vredes naam daarvoor geene moeite meer te doen
besloot den naam te gebruiken van den eigenaar der woning waar hij reeds zulke onvergetelijke uren gesleten had op deze wijze zou hij eenig voordeel van zijne treurige avonturen erlangen
juist op dit roerend oogenblik werd er gescheld en eduard kwam met zijn jongen vriend binnen meestal was de jonge huisgenoot de dupe van alle onaangenaamheden nu deelde hij in het geluk en de harmonie die het
de wall was een weinig overbluft en sprak met eene geveinsde kalmte dat is nog al duidelijk mijnheer welnu mijnheer dan zeg ik u dat gij een laag wezen zijt een lasteraar een vuilaardig insect een
zeer ontsticht was de zorgende voogd toen hij op een warm en zondag zijn pupil zag terugkomen met de opmerking dat het op zulk eene kostschool ongezelliger was dan hij gedacht had
maar dewijl zij genoegzaam van middelen voorzien waren om zich vrij te kunnen bewegen was het denkbeeld zoodra het hun mogt gaan vervelen te kunnen verhuizen meer dan voldoende om het aanlokkelijke van den vrijen wil boven het knellende van de noodzakelijkheid te gevoelen
pleyes en zijne vrouw zou men niet landgenooten gezien hebben van hen die den laatsten tijd zoo roemvol voor de vrijheid van hun vaderland gestreden of gemoord hadden vergenoegd wreef joseph zich de handen
hoewel ik u al dikwijls als een hond had kunnen doodschieten zoo als gij meer dan verdiend hebt heb ik daar altijd voor teruggedeinsd meer ernstig vervolgde hij het was mij steeds onmogelijk een mensch al ware hij een booswicht in koelen bloede van het leven te berooven
zij greep het ellendig voorwerp van hun boos begeeren stortte dit op de tafel uit en het goud en zilvergeld bedekte de tafel de inhoud scheen niet tegen te vallen want de man gaf door het vooruitsteken zijner lippen en het grooter maken der oogen zijne tevredenheid te kennen terwijl de vrouw hare dorre vingeren door het geld streek
weg waren de genoegelijke vizioenen die een nevel van geluk om hem heen verspreid hadden de verschrikkelijke uren in die onheilspellende woning doorgebragt deden hem als altijd denken aan de groote gevaren waartegen eduard te kampen zou hebben waarvoor hij misschien reeds bezweken was
hoe voordeelig is soms een volkstumult prevelde jacques de beval terwijl hij een spottenden blik op zijn ouden opvoeder wierp dat domme volk
er waren drie groote luije stoelen deze waren daar zeker aangebragt om den eigenaar aan de ontberingen van den oorlog te gewennen de wanden waren versierd met een zestal idealen het was alsof men daar een gedeelte der bevolking van een harem had opgehangen hetgeen lang niet kwaad zou zijn geweest
zij voegde zich dadelijk bij de verdere familie mijnheer van duin stond roerloos een boompje te bekijken mijnheer en mevrouw van beem zagen elkander zonder reden lang aan
nog schoot hem de ruimte onder de bedstede te binnen hij nam het luik er af van die zijde was niets te vreezen ten overvloede zette hij nadat hij het luik weder voor de ledige ruimte had geplaatst de ladetafel daarvoor en nu volkomen gerust gesteld dat hij slechts op de deur behoefde acht te geven
wel had hij zijn voogd lief doch dit gevoel sproot meer voort uit dankbaarheid weder verviel hij in de sombere gedachten die aan de legerstede van zijn vriend zijn brein hadden doorkruist
trek maar zoo'n gezigt niet moeder het is een leelijk hok waarin je zit en ik krijg grooten lust dien mooijen meheer uit zijn mooije huis te gooijen en het een of ander dat bij de hand staat na de plegtigheid mede te nemen dan kunnen wij tevens met onzen logé afrekening houden
de opstand door de beval slechts tot eigenbelang gepredikt en aangestookt had hem de regtmatige wereldsche straf berokkend het is onnoodig de verdere krijgsbedrijven van eduard na te gaan
zij behoorden tot de aanzienlijkste ingezetenen van antwerpen hun vader was gestorven en hunne moeder had den een in het geheel niet den ander slechts zeer kort gekend
ongeluksvogel hoofdstuk v waarin de heer van de wwall twee heeren die hij niet kende zijne kamer zag ingaan en zelf moest uitgaan
de dienaar had naauwelijks zijnen heer het wapen zien te voorschijn halen of hij smeekte hem dringend het te bergen de eerste opwelling van cajefax na dien vredelievenden raad was dat zijn dienaar in geheime verstandhoudig met de dorpbewoners stond
en vervolgde het arme kind met een stortvloed van beleefdheden alleraangenaamst is het ons in kennis te komen met uwe engelachtige dochter zei de heer
de wandeling had den laatsten zweem van opgewondenheid bij hem verdreven en hij zag het bespottelijke van zijn inval zeer duidelijk in de woonplaats van hem dien hij met een bezoek wilde vereeren was hem onbekend hij wist alleen dat zij nabij haarlem was
het liefst had de gastvrouw hare gasten voortdurend aan het eten gehouden zoolang men eet en drinkt verveelt men zich zoo ligt niet dit stond bij haar vast en zij duchtte zoo zeer dat hare gasten zich mogten vervelen
ik dacht het wel zeide het meisje hij zag er veel te fatsoenlijk uit er zijn genoeg fatsoenlijke dieven merkte de ligt vertoornde huisvader aan
of hem met de kolf van zijne eigene pistool op de hersenpan tikken met dit grootsche plan geraakten beide zeer ingenomen en zij besloten het dadelijk ten uitvoer te brengen mogt eduard aan hunne schijnheilige woorden geloof hechten dan zou hij het offer van hun verraad worden
ontwaarde hij den weêrschijn van vlammen voor zijne oogen zag hij woningen wier bewoners welligt geheel onschuldig waren deelen in de straf die door de ziellooze vuurmonden over de verraderlijke stad werd
ging elke slag met eene huivering van eduard gepaard de klok klonk hem zoo onheilspellend in de ooren en het scheen dat de nacht meer duister de koude veel gevoeliger ja pijnlijker werd de weg veel eenzamer was alles begon hem te duizelen hij moest zich vast houden om niet neêr te zijgen
eduard onder haar ontbijt eene geduchte verwoesting had aangerigt verzocht hij haar de gunst eenige oogenblikken bij zijn vriend door te brengen hetwelk hem van harte werd toegestaan