AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik heb met den heer baron iets af te handelen dat jacob van lennep de pleegzoon dat ik niet hooren mag zeide zij spijtig nu t is goed dominé ik ga al neem maar niet kwalijk
mijn god riep de gravin van nassau uit terwijl zij doodsbleek opstond en naar den jongeling toesnelde die kleederen die jachthond
daarover zeide ambrosius valt helaas weinig te roemen wanneer ik door mijne eigene geloofsgenooten door hen wier gestadige arbeid het wezen moest met mij tot hetzelfde einde mede te werken
en heeft zij dien lafbek onze geheimen overgebriefd vroeg van reede met drift geert is oud en wijs genoeg om voor haarzelve te antwoorden zeide bouke zich buigende
trad nu onze held gevolgd van zijnen ouden en getrouwen vriend het achterpoortje uit en begaf hij zich den weg op naar den rijnkant
ik ben u omtrent mijn gedrag geene rekenschap verschuldigd zeide eugenio met hoogheid en al wilde ik dit de tijd laat mij zulks thands niet toe jacob van lennep de pleegzoon waar kan ik u dan nader spreken waar vind ik u weder
doch het bestand zal niet eeuwig duren en op de spanjaarden klop ik nog liever dan op anderen die mij niet raken tegen het einde van het bestand keert gij terug dan is joan in staat zelf eene keus te doen wat hij verder uit wil voeren
en dat vermits dezelve geschied was door jacob van lennep de pleegzoon toedoen van die van utrecht keizer karel wanneer hij in het volgende jaar de stad bij verrassing innam en namaals de temporaliteit of het waereldlijk bestier daarvan bij verdrag bekwam
en de oude geertrui zich met moeite op haar krukje voortwerkende trad de kamer in wel mijn beste geertrui zeide joan terwijl hij zich haastte haar zijnen arm te bieden en haar naar eenen stoel te geleiden waarna hij haar met hartelijkheid kuste
zwijgen scheen joan toe wat het werkelijk was eene bevestiging van het verhaal van van dyk nog altijd had hij de hoop blijven voeden dat deze een logenaar geweest ware
zeer natuurlijk zeide raesfelt ik groet ued vriendelijk in den heere de predikant vertrok kort daarna verscheen
of in zijnen geest gesproken en toen de predikant hem aanzag zijn gezegde herhaalde en nogmaals vroeg of hij het stellig meende ued hier heer baron vroeg raesfelt vol verbazing
om den doorluchtigen gast van nederland bij zijnen doortocht verschuldigde krijgseer te bewijzen en twee schuiten met soldaten bemand gingen den koning te gemoet wiens vaartuig rijk met vlaggen vercierd men van verre onder het schaterend gejuich der menigte den vloed zag afkomen
onvoorwaardelijk s konings gunsten wilt aannemen want daardoor zal de waereld zien hoe spanjes hof ook zonder hoop op wedervergelding deugd en bekwaamheid weet te loonen
wanneer de rechter zich niet schaamt zijne gevangene te beschimpen dan passen hem zulke antwoorden zeide de remonstrant mijnheer de vlaere zeide de andere raadsheer die een bedaard ernstig man scheen te zijn tot zijnen
en hoe hij het altijd opzei in bed als hij den slaap niet kon vatten ook heeft hij veel smaak in de psalmen hernam mevrouw en kent er vele van buiten zoowel volgens de berijming van wijlen den heer van sinte aldegonde als volgens die van
dat is recht hupsch van u dat gij mij thands komt bezoeken hoe gaat het u op den ouden dag op mijn ouden dag ja dat moogt ge wel zeggen jonker
en op zich zelven daar hij begreep eene gekke rol gespeeld te hebben terwijl hij besluiteloos voor zich keek rees een der aanwejacob van lennep de pleegzoon zigen die zich met den gandschen twist niet bemoeid had maar stil in een hoekje was blijven zitten van zijnen bank op naderde hem
over de borst kruissende zijn niet gewoon zich met de schatten dezer waereld te beladen gedachtig aan het voorschrift nolite possidere aurum neque argentum neque pecuniam in uw gordels an behoef ik u niet langer aan te hooren zeide mom hem in drift den rug toekeerende
daar schuilt verraad onder riep mom doch wij zullen dadelijk bedaar zeide de jesuit hem terughoudende magdalena is van de onze
want ik moet eens hooren hoe hij het toch geklaard heeft om die knapen boven op dat kamertje te krijgen tot wederziens heer schout men gaf den ruiters hunne wapenen terug waarop zij vertrokken
gevoelde niettegenstaande de voordeelen die hij behaald had en de gunstiger wending die de zaken voor hem schenen te nemen zijnen boezem beklemd en zwaarmoedig en spoedig keerde hij om nogmaals te onderzoeken welk lot hij te wachten had met beckman en feurich naar den toren
zich op eene soort van bok of vooropbank gesteld hebbende greep nu de teugels of liever de touwen welke dien rang bekleedden in de hand en deed zijn zweep driewerf de lucht doorklieven waarop de paarden op een redelijken draf vertrokken
die inmiddels uit antwerpen en brussel het land met blaauwboekjens beschieten ondertusschen heb ik al de eedgenooten waar ik zeker van ben naar huis gestuurd zij kunnen ons daar veel meer nut doen door nieuwe hulp aan te werven dan hier waar zij slechts vermoedens opwekken
de persoon die nu binnen trad was een mager bleek man over den middelbaren leeftijd zijn hoofd was bloot en slechts van weinige graauwe hairen voorzien
het zal mij altijd aangenaam en goed zijn dergelijke gesprekken met haar te voeren schoon ik hope dat zij niet de versenen tegen de prikkelen slaan zal noch zich tegen de leeringe hares leeraars verzetten
eerst toen hij aan de andere zijde gekomen was en toevallig opzag herkende hij in een der veerlieden zijne oude kennis teun wezer niet verlangende met dezen in gesprek te treden wendde hij het gelaat om
dat zeggen alle geestelijken hernam joan doch wat u betreft gij komt in tweeledige opzichten voor den dag gij spot met mij jongeling dit heb ik aan u niet verdiend dit had uw vader niet gedaan zeide eugenio met een ernstigen blik
op dit gezicht berstte iedereen uit in een schaterend gelagch zelfs de ruiters die beneden stonden moesten glimlagchen om het denkbeeld van de poets door een knaapje als joan aan hunnen sluwen hoofdman en zijne makkers gespeeld
dat zijn zotten die geen knip voor den neus waard zijn zij willen geen zwaard opnemen en zouden zich als de joden onder antiochus op den sabbath zonder zich te verdedigen laten vermoorden
overal waar het mij bevalt en t zal een kaerel zijn die het mij belet pas op dat mijne dienders er u niet van daan halen hernam de fiscaal
zelf heb er nooit gelogeerd anders zoo ued niet verkiest te zwijgen zal ik u die ondervinding bezorgen zeide de fiscaal
eene bunsingenfamilie uitteroeien die zich kort achter de pastory genesteld had en eenen vernielingsoorlog aan de kippen van mejuffrouw raesfelt had verklaard doch niemand was zoo sterk aan joan gehecht als de zachtzinnige en lieftallige
de fiscaal zette zich en joan bleef tusschen twee dienaars staan niet ontevrede over dit oogenblik respijt hetwelk hem veroorloofde zijnen toestand een wijl te overdenken
en bracht zijne gedachten op eens van den twist met botbergen op het voorgevallene van den vorigen avond terug met niet minder nadruk schoon met eene kwalijk verborgene verlegenheid staarde mom den jongeling aan
op het slotplein gekomen steeg falckestein af jacob van lennep de pleegzoon bood den hopman die zijn voorbeeld volgde beleefdelijk de hand en zeide terwijl eene traan hem in de oogen
waarschijnlijk het hartje van dat bloemzoete maagdeken met zich genomen heeft naar de palts waar hij zich geloof ik thands bevindt zoo en hoelang is het wel geleden dat zij den knaap gezien heeft
de voetstukken de liefdesgevallen van venus en adonis waren op de schoorsteenen zelve op witten steen afgebeeld aan wederszijden der haardsteden bevond zich eene deur welker kroonlijst insgelijks op kolommen rustende zich met de schoorsteenmantels vereenigde
ik heb slechts eene aanmerking te maken op hetgeen ued gelieft te zeggen zeide grobbendonck de meesten der helden die ued ons opnoemt leden van persoonlijken haat
liep sneller dan hij in de laatste drie jaren gedaan had de deur uit en bouke die juist binnen kwam bijna omver ja ja loop maar veltman zeide bouke met eene vrolijke stem
hij gaf mij die uit hunnen naam ik had geen reden zijne oprechtheid in twijfel te trekken heeft hij mij misleid ik ben er onschuldig aan
maar naar mijn inzien kunnen de middelen het doel nooit wettigen zoo als de jesuiten beweeren doch dat daargelaten maria bleef dan bij ons
met al die langer twist wil zoeken ik drink op de gelukkige terugkomst van den edelen jonker joan van craeihorst kapitein in dienst van zijne majesteit den koning van boheme
en meer gevaar van de huisgenooten dan van de vijanden des geloofs te vreezen en wie zijn zij die huisgenooten welke verwarring veroorzaken
misschien stadhouder van de geheele provintie wordt en zoo hij mislukt zich wel zal weten te dekken zoude die eene ongerustheid kunnen voeden gelijk aan die van
en gij vergeet dat de zucht om mijn zoon van een ingebeelden schrik te genezen u misschien zoo hij maar iets verhaalt in t uiterste gevaar brengt zeide
alle maatschappelijke banden ja het welzijn van hunne onsterfelijke zielen zonder wroeging blijven opofferen mijn waarde heer vicaris zeide velasco nadat hij vruchteloos dien stroom van woorden had pogen te stuiten laat ons liever van dat onderwerp afstappen
de hoendersoep in zilveren kommen opgedischt maakte weldra voor eenen zwijnskop plaats verzeld van kippen kapoenen duiven versche kroppen in t kort van alles wat het jaargetijde medebracht en op een kostbaar ontbijt konde gevorderd worden
en ben een verjaagde remonstrant die in s bosch woon want zoo mijn gezicht mij niet bedriegt zie ik aan het eind der straat klaas meinertz met twee arminianen komen
snippennetten breien uwe geweeren schoonmaken uwe ik weet het allemaal wel bouke maar denk eens om den armen joan gij houdt immers veel van hem dat doe ik ik liep voor hem door een vuur doch ued kan niet buiten mij en ik niet
toen de deur zich op nieuw openende iemand binnen liet die hem in deze oogenblikken boven allen welkom wezen moest namelijk den predikant raesfelt deze was in het geval en ten zijnen opzichte geheel onpartijdig van hem had hij nooit anders dan goede lessen ontfangen
de baron reed nu onverlet zijn kasteel in vertrouwde ulrica aan de zorgen van geertrui en begaf zich met den schout naar de groote benedenzaal terwijl bouke met eenige dienaars de gevangenen ging verlossen en vervolgens den nu ontwapenden wachtmeester binnenbrachten
en diep trof hem de gedachte hoe weljacob van lennep de pleegzoon dra na het eindigen van het bestand de oorlogsfakkel op nieuw in dit gedeelte van nederland zoude blaken de hoop des veldmans verteeren en wellicht vele dier thands zoo fraaie en rijke woningen in asch leggen hoe de zwaarden der
zoo als gij wilt mijnheer sartor antwoordde de vlaere zeer te vreden van eene goede aanleiding te hebben om een twist te eindigen waarin hij de gelukkigste rol niet speelde dienaars leidt den gevangene weg
die zich in geval van een goeden uitslag met een schraal ambtje misschien wel met een god loone u zal zien betalen en zoo de boel in de war loopt een kop korter gemaakt wordt
terwijl de oude geert dan gestadig uitriep wat of mevrouw zaliger wel gezegd zoude hebben indien zij dat alles beleefd had goed en vader
dat mag ik van jou wel zeggen schurk galmde bouke jonker laat mij los want zoo die schelm los komt is het land in nood gij hebt voor mijne veiligheid ingestaan zeide eugenio joan scherp aanziende
mij dunkt zeide de laatste na eenig stilzwijgen dat de heer van botbergen wel hier zoude kunnen blijven voor hem althands heb ik geene geheimen
op hetzelfde oogenblik duidden de vreugdeschoten uit vijftig musketten gelost de komst aan van den grave van falckestein op zijn erfelijk slot en trouwden zij toen
kent ued hem niet riep bouke zich aan joans handen ontworstelende het is de jesuit van panne die toen met ueds paarden wegliep wat jesuit wat panne vroeg eugenio met een grimlagch de vent is razend
ik de hemel beware mij uwe edelheid om naar dat kraaiennest te gaan sints mevrouw zaliger laatst buiten was ben ik er nooit geweest en dan zegt men dat het er spookt het kleine hartje is naar boven geloopen terwijl ik terwijl ik
t is waar antwoordde ludwig de oude man heeft het kind in het water zien werpen doch wat hij niet kon zien omdat de hoek van den toren het hem belette
eindelijk echter scheen de beweging bij den predikant terug te keeren hij beet zich op de lippen zag opwaart zuchtte diep en zeide vervolgens hardop tegen zich zelven neen zoo kan het niet langer gaan
mijne kinderen zeide zij terwijl zij die angstig aan haar hart drukte doch neen zoo bloeddorstig wreed zouden die barbaren niet geweest zijn en echter als ik aan hunne gruwelen denk
want verscheidene dorpelingen waaraan juffrouw raesfelt verhaald had dat er ruiters op het kasteel gekomen waren hadden zich inmiddels aan den buitensten ingang vertoond en hielden er de twee ruiters in bedwang
gaarne had ik voor u in den bres gesprongen doch ik dacht dat het slechts op mij gemunt was en dat het alleen mijn eigen leven was dat ik verdedigde
onder herhaalde omhelzingen en tranen vader ik bid u martel mij zoo niet spot niet met een ongelukkigen knaap zoo ik een bastert ben heb ik toch eene moeder gehad o leeft zij nog wie was zij toch
mag ik uwe hoogwaardigheid vragen zeide velasco toen eindelijk het gesprek eene andere wending genomen had hoe zij het kuddeken gevonden heeft dat aan hare zorgen is toevertrouwd
die geen doodwond zoude ontzien hebben was door deze zonderlinge ontmoeting een oogenblik onthutst hij brandde los doch in den blinde en zonder iemand te deeren terwijl gheryt van zijne verbaasdheid gebruik makende hem met eenen ruk achterover en van t paard haalde
dat de bezetting met krijgseer slaande trom aangestoken lont en vliegend vaandel zonde uittrekken dat de rentmeester schout schenker kok molenaar
en thands wist hij niet hoe den knaap te beduiden dat bijaldien de drijfveer onzer handelingen niet plichtmatig is de daad zelve dien naam ook niet verdient
wat schapen hernam de torenwachter ik zie duidelijk helmen en lansen glinsteren het zijn versche benden die aanrukken indedaad sprak de graaf doch wat is het vriend of vijand kunt gij het vendel niet onderscheiden
die u in den bol zit en begrijpt gij niet waarom ik u heb doen roepen ik dacht zeide raesfelt eenigzins verlegen dat ued mij verhalen wilde dat er reeds antwoord van de staten van holland gekomen ware op het laatste vertoog hugonis grotii hetwelk
om zijne woorden te durven staande houden noch eerlijkheids genoeg om te bekennen dat hij schuld gehad heeft gij hebt nu mijne voorwaarden gehoord mijnheer en wij hebben verder niets af te handelen ik heb de eer u te groeten
ik heb een vertrouweling van en jesuit eugenio gewond bij mij aan huis die zal u zeker kunnen vertellen wat hij er van weet gewond riepen al de aanwezigen uit en hoe is het mogelijk
ik dacht in dit oogenblik alleen aan de goedheid die gij mij bewezen hebt en aan mijn ongeluk dat ik u niet langer den naam van vader geven mag dat moogt gij zoo lang ik leef joan want mijne liefde voor u blijft altijd dezelfde
die schoelje verdient wel een por in de huid maar denk je dat zoo een bloode schelm alleen zal komen ja wel of hij t laten zal hij zal ook denken beter blood jan als dood jan en opdat je niet in ongelegenheid raakt zal en wil ik met gaan
toen het ter helft door haren man voleindigd was op het vuur smeet en het zoo bont maakte dat de arme leeraar die geduldig zijnen arbeid van nieuws af aan weder begonnen was bij haar overlijden uitriep god zij geloofd nu heb ik rust en kan mijn werk ten einde brengen
ben ik het hernam de jesuit weg dan met alle vermomming ja gij hebt mij nog eenmaal gezien nadat gij mijnen trouwsten vriend baldadig hadt vermoord
helaas toen uw genadige heer vader stierf was ik diep bedroefd maar het denkbeeld troostte mij dat uwe genade mijn heer en meester werd toen aan mevrouw haar eersteling geboren werd verheugde ik mij dat een falckestein bruck zoude beërven
gij weet niet welk een vervloekte booswicht daar staat wie hij zijn moge zeide joan ik heb voor zijne veiligheid ingestaan ha worde ik van mijnen voedsterling verraden vroeg van reede met verwoedheid om t even
wij hebben nog veel te verrichten en uit dezen gevangene is niets meer te halen ware het niet verkieslijker het verhoor te staken en den heer fiscaal niet langer op te houden
doch hoe zijt gij in de handen dier booswichten gevallen wij waren geen half uur van het kleefsche grondgebied verwijderd en dachten om geen gevaar toen wij op eens uit onze gerustheid werden opgewekt door eenige musketschoten die zich van die zijde der kleefsche grenzen
zeide wezer met oe hulp en die van een paôr knaôpen hier dicht bij die niets beter verlangen dan een goed handgeld te verdienen
wel zeide van reede dat was toch het minste dat ik doen konde dat ik u eene schuilplaats gaf in uw eigen kasteel in mijn eigen kasteel zuchtte de vreemdeling terwijl hij treurig om zich heen zag helaas ik mag met onzen gezegenden
de handschoenen waren zwart met gouden naden op den rechter schouder zwierde een zeer kort zwart zijden manteltje met witte zoomen over de borst met witte kwasten
zijne huisvrouw verschilde aanmerkelijk in verstand en karakter met haren echtgenoot deze had haar gehuwd omdat een predikant in dien tijd trouwen moest wilde hij niet voor een roomschgezinde aangezien worden en omdat zij een ordentelijken stuiver bezat doch hij had gewis eene betere keuze kunnen doen
uwen vader in den echt verbonden met jonkvrouw charlotte von helmstadt eene adelijke duitsche freule dit huwelijk bleef toen geheim omdat zich de ouders uwer moeder tegen hetzelve verzet hadden
kende ued hem vroeg elbert zich verwonderd veinzende vergeef mij dan zoo ik kwalijk van hem sprak maar ik dacht niet dat een knaap in
gevoelde de kracht van dit argument en ten einde zijne vorige uitvallen weder goed te maken nam hij een vriendelijker toon aan nu elbert zeide hij maak u niet boos wij hebjacob van lennep de pleegzoon ben elkaêr niet veel te verwijten
enkele onverschrokken lieden poogden den beer te keeren doch het varken door geenen tegenstand afgeschrikt liep twee of drie menschen onder den voet en juist op de freule van sonheuvel aan die waarschijnlijk mede door het woedende dier
dan om weer tot de zaak te komen gij zeidet ik zoude naar een vertrouwd mensch uitzien om joan naar den oorlog te vergezellen niet waar
god riep joan de handen wringende zegt gij waar was de baron van sonheuvel uws vaders moordenaar betwijfelt gij mijne woorden er bestaan levende getuigen die de waarheid van mijn verhaal kunnen bevestigen
geruster op het slot van sonheuvel wij mogen zulks na al het gebeurde van den dag betwijfelen hoe het zij te zes ure had hij zijne legerstede reeds verlaten en zich geheel gekleed naar de wapenkamer begeven
dezen middag verwacht ik u bij mij aan tafel indien uw waarde gastheer aan wien ik jacob van lennep de pleegzoon mijne nederige groete verzocht u af wil staan thands zult gij mij verschoonen en mij wel met deze heeren alleen willen laten
trad het kroegje binnen en in het voorbijgaan eenen vreesselijken blik op zijne vrouw werpende begaf hij zich naar den toonbank en jacob van lennep de pleegzoon zwolg eene kelk brandewijn in welke eene oude megeer die aldaar voor tapster speelde hem toegereikt had
hij begreep dat het moeilijk zoude zijn haar te doen gevoelen dat dankbaarheid aan den baron de liefde die hij zijne wezenlijke ouders verschuldigd was niet zoude uitsluiten hij vergenoegde zich dus met te zeggen
zette zwijgend zijne bezigheid voort doch de zware zuchten welke zijne borst slaakte en de krachtige vloeken welke hij binnensmonds bromde toonden hoeveel het hem kostte dat hij aan zijn ouden vriend geen antwoord geven kon
welk schoonschrift den naam des barons voorstelde in figuren alsmede het wapen van sonheuvel zijnde een zilveren balk met zes dergelijke leliën op een rood veld
wat de zwakken betreft die houde ik hier om hen door preys leendertz en groenhof te laten opwinden en
verscheidene oude lindeboomen rondom het huis geplant die hunne schaduw wierpen over het hoog opgegroeide gras gaven aan het gebeel een schilderachtig eenigzins eerwaardig schoon verwaarloosd uitzien
daar is geen nood voor hervatte de veldheer de voorwaarden zijn juist niet zeer aannemelijk oorlog moet er wezen en ondanks de zware verliezen die wij leden staan onze zaken thands vrij wat voordeeliger dan die
nieuwsgierig om te weten of joan werkelijk de zoon van don diego wezen kon ondervroeg ik haar omtrent dit onderwerp zij ontkende stellig dat haar voormalige minnaar immer getrouwd geweest ware
quaestie eén oogenblik slechts heer fiscaal zeide jacob van lennep de pleegzoon een der gecommitteerden een dik log mannetje wiens lomp en opgezet gelaat van verwaandheid en trotschheid glom wij hebben dezen zoo dadelijk
welnu de knaap heeft thands de jaren van onderscheid bereikt tot heden toe heb ik altijd het onaangename denkbeeld van hem met zijne ware geboorte bekend te moeten maken ver van mij afgeschoven
vertrapt geweest ware niet haar trouwe minnaar nabij haar geweest joan was toen het dier losbrak dadelijk tot bescherming zijner geliefde toegesneld
wat u betreft vervolgde de graaf tot eugenio ik kan u niet ontveinzen dat gij mij heden nog minder welkom zijt dan gisteren
wat drommel is dat vervolgde hij de lijn uithalende de hoek is geheel kaal gegeten op zulk eene wijze zal ued niet veel vangen
de reden waarom ik u verkeerd verstond zal zich voor u ophelderen wanneer ik u mijn tegenwoordig bezwaar ontdek gij herinnert u vervolgde hij zijn leunstoel welken hem kaatje intusschen gebracht had dichter bij dien van raesfelt aanschuivende dat joan mijn zoon niet is
en zult gij niet meer boos zijn op joan vroeg het lieve meisje de wangen haars vaders streelende wij zullen zien hoe hij is zeide de baron wees gij maar heel zoet dan gaat gij morgen mede naar tiel met de nieuwe paardjens
o mijne vrienden ik zag toen hij dit sprak hoe de tranen in zijne oogen blonken en een rolde er op zijnen grijzen baard ik was toen nog te jong om de ware oorzaak te begrijpen
daar intusschen de regen sterker en sterker werd zagen zij dat de vlam voor een korten tijd geheel werd uitgedoofd maar na weinige oogenblikken blaakte dezelve als of zij slechts tegengehouden was sterker op dan voorheen lijnslager was naauwelijks af te trekken van dit voortreffelijk schouwspel der natuur
altijd bleef die familie ons zeer gunstig zelfs stond onze vorige mevrouw als meter over den eersten zoon dien mijne vrouw ter wereld bragt
het tijdperk toen het na de afschudding van het spaansche juk zijne vlag in alle werelddeelen geëerbiedigd zag toen deszelfs koophandel en zeevaart den magteloozen naijver der naburige volken verwekten
onverschillig zal het u zijn of mij dit was te veel voor haar geschokt hart onverschillig barstte zij uit onverschillig over het lot van mijne vrienden en mijne bekenden ben ik niet
nu werd het geheel gezelschap aandacht o verhaal ons nog wat van dien man vereenigden zich verscheiden stemmen zijne geschiedenis zeide durazzo is te bekend bij alle de genuezen om die te herhalen
en het onbescheiden zijn zou door mijn adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager nieuwsgierig aangapen en opsporen van de schoonheden der kunst die daar gevonden worden de godsdienstoefening te storen met godsdienstige gedachten
zij begaven zich zoo ras zij uit hetzelve gekomen waren naar het verblijf van den eerwaardigen villeneuve schoon deze en zijne vrouw zich verheugden dat zij lijnslager den leidsman van hunne twee zoo dierbare kinderen aantroffen
en schoon zijn gezond verstand flaauwelijk hem tusschen beide influisterde dat de verschijning misschien een droom geweest ware te streelend te vertroostend was voor hem het denkbeeld dat de geest van zijne overledene maria in eene engelen gedaante aan hem verschenen was
het kan wezen dat het bijgeloof is maar ik heb niet liever dan dat mijn schip een vrouwennaam heeft en dan zulk een vrouwennaam ik verzeker u die naam van maria zal ons in italië geen kwaad doen ja al moeten wij eene fransche of portugesche haven inloopen
onder deze en dergelijke gesprekken kwamen zij te modena aan en de onbekende reisgenoot wees hem bij de nadering van modena in eenen fraaijen vruchtbaren oord gelegen de voornaamste gebouwen adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager der stad aan
zelfs hij wist op eene aangename wijze de hardere hollandsche woorden naar de italiaansche muzijk te buigen de jeugdige lijnslager ontving daarenboven eene zeer godsdienstige opvoeding
niets niets lieve moeder ook geen woord geene syllabe meer dan ik u heb voorgelezen maar de moeder gij zwijgt maurits maar men kan daarom wel aangedaan zijn
met verfoeijing van de driftvervoering van den vorigen dag de oogen beurtelings op den brief van maria en haar afbeeldsel slaande zwoer zijn hart plegtig eene eeuwige liefde aan de beminnelijke en beminnens waardige maria den hemel ten getuige van zijne plegtige gelofte aanroepende
nu besloot eindelijk manichetti om het over eenen anderen boeg te wenden en om te beproeven of hij haar geheel van den vreemdeling zou kunnen aftrekken hoor mijne antonia zeide hij gij verbeeldt u dat mauritio op u toornig is maar dat is zoo niet
in alle opzigten signora zal ik niet ontkennen hetgeen gij stelt maar ik geloof dat het zeer moeijelijk is om ook in dit geval het juiste midden te bewaren en dat zeer ligt de menschen door zooveel pracht verblind en door statelijke plegtigheden getroffen
welker ligchaamlijke schoonheid en bevalligheden geëvenaard werden door de voortreffelijke eigenschappen van verstand en hart haar gestalte was nader aan het rijzige dan aan het korte hare oogen waarin zedigheid en openhartigheid bij elken opslag blonken adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager waren van het schoonste blaauw
dat kort voor het oogenblik van scheiden hunne harten sneller slaan deed en daar het hun anders nimmer aan eenig onderwerp van gesprek ontbrak hen nu eene lange poos deed stilzwijgen dewijl zoowel de een als de ander het gevoel van inwendigen weedom verbergen wilde
bovenal verrukte hem de schoone groenheid van deszelfs kleur terwijl de daaruit ontstaande watervallen zijnen geest met heilig ontzag vervulden
het kon echter niet uitblijven of zij om hunne onbelemmerde zeevaart steeds boven allen reikhalzende naar het genot des vredes namen nu een aanzienlijk deel in adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager het aan den dag leggen van bewijzen der vreugde
gij kunt niet gelooven hoe diep het mij getroffen heeft u ongenoegen te hebben gegeven maria met een klein lachje mijn ongenoegen zou zeker al wat beteekenen denkt gij dat ik zoo onnoozel ben dat ik zulke praatjes gelooven zou
en dat zoo zij het geluk eens had van de vrienden ten haren huize te mogen zien het hun dan droevig af zou vallen bij ons voegde zij er bij is het maar slecht en regt zoo op zijn oud aarlander veensch
hield zich slechts eenen dag te chamberry de hoofdstad van savoye op en daar hij zich eene poos verlustigde op de openbare wandelplaats scheen hem daar een algemeene geest van welgemanierde vriendelijkheid zelfs ouder den adelstand te heerschen
onze noordwijken signore di braga wel gezegd maar wat is in een gemeenebest van kooplieden zoo als het uwe de
maar vader villeneuve deed toen het ontbijt afgeloopen was een statelijk gebed waarbij hij aan god als den algemeenen vader van het menschdom zijnen zoon en dochter opdroeg en terwijl zijne stem somtijds steken bleef door de aandoeningen van zijn gemoed
de dienstmeid die reeds zoo lang bij zijne ouders gediend had als maurits oud was stond als een kind te huilen toen hij haar in de keuken gezondheid kwam wenschen
echter ook reeds vrij wat in jaren gevorderd die mijne hulp meer en meer behoeven zal in zijne zaken bij wien het een der streelendste vooruitzigten is dat ik zijn opvolger zijn zal in het kantoor dat reeds sedert vele jaren in onze familie geweest is deze hoop zou ik
deugden die den vorst als mensch doen eerbiedigen en beminnen en hem alleen waardig maken om dien verheven rang boven zijne broeders te bekleeden
villano overlaadde daarop den jongen lijnslager met vriendelijkheden en uitnoodigingen waarop deze hem te kennen gaf dat hij reeds zoodanig door zijns vaders andere korrespondenten was uitgenoodigd en ook met deze vele bezigheden had
gij begrijpt dat er zeer vele gegoede burgers fraaije kleine vaartuigen en sierlijke jagten nahouden de signora zeer duidelijk want ook in mijn vaderland het vaderland van
de twee dochters van durazzo de eene een meisje van acht en de andere van twaalf jaren merkende hoeveel hunne vader met den vreemdeling uit holland op had zochten hem door allerhande kleine dienstvaardigheden te verpligten
de gemoederen waren in het dorp en in de herberg nog in onrust over de aardbeving welke dien dag gevoeld was en er was aan geen ander gesprek dan over dit onderwerp te denken
een aardigen geest omtrent wien het twijfelachtig was of hem het penseel het graveerijzer of de dichtpen het bevalligst van de hand ging
dat dit duet juist een zijner geliefdste was ja zij betuigde dat zij niet zou aflaten voor dat hij ten minste aan dat verzoek voldaan had ik wil den schijn niet hebben hernam maurits terwijl hij als betooverd werd door de schoonheden van antonia die nog verdubbelden
daar toch door dezelve vele der teederste banden van de maatschappij worden losgemaakt en de natuurlijkste betrekkingen verbroken gij hebt gelijk zeide signore di braga maar alleen in het afgetrokkene en daarom hebt gij waarlijk ongelijk
want ook ik signore en ik ben verpligt het aan een man die zoozeer het goede met mij voorheeft opregtelijk te betuigen ook ik heb eene liefde voor mijn vaderland die zeer groot is
hij herinnerde zich daarbij twee jaren geleden met zijn vader binnen delft de graftombe van willem den i gezien te hebben die schoou toen nog maar gedeeltelijk voltooid met de beelden der godsdienst geregtigheid vrijheid en dapperheid pronkte
groot verschil kon signore rosario niet nalaten vol gemelijkheid op te merken groot verschil bij gisteren middag signora nu zoo opgeruimd en een hemel van genoegen op uw aangezigt en
bij den afloop der zestiende eeuw dat onvergeetbaar roemvol tijdperk onzer voorvaderen toen onder de zegerijke vaandels van den dapperen maurits op het strand bij nieuwpoort het magtig spanje eene der beslissendste nederlagen werd toegebragt
en weldra verschenen er fraai vergulde gondels die bij het fakkellicht en de verdere aangebragte verlichting eene zeer vreemde vertooning opadriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager leverden doch schoon maurits met zekere voldoening den scheepstrijd beschouwde die er tusschen deze gondels geleverd werd
toen de veertien dagen nu verloopen waren die signore villano uitstel verzocht had begaf zich lijnslager weder naar hem toe en vond juist hetgeen hij verwacht had een verzoek van nieuw uitstel en allerhande soorten van uitvlugten daar lijnslager intusschen begrepen had
het is er eene van eene vrouw van vliet het opschrift gezien hebbende gaf daartoe gereedelijk zijne toestemming daar hij verklaarde dat het de hand van zijne zuster was
lijnslager sprak niet veel over de reis zoo omdat hij als in zijne jeugd veel gereisd hebbende er niet veel zwarigheid in stelde als ook omdat hij het nadeelig oordeelde bij zijne vrouw aandoeningen op te wekken die tot niets konden dienen
sloot zijne kist open en het eerst dat hem in het oog viel was een pakje waarin een boek gewikkeld scheen hij opende hetzelve en vond zich niet bedrogen maar boven op dat pakje deze weinige regels van de hand zijner moeder
reeds voor een onvoorzigtig maar die dezelve dooor ongeoorloofde middelen door betooverende schilderijen doet opbruisen voor een gevaarlijk zoo al niet voor een ondeugend mensch
denk niet dat gij met een ongevoelig of onaandoenlijk man spreekt maar juist omdat ik de hevigheid der hartstogten en de kracht van den hartstogt der liefde ken houd ik hem die denzelven onschuldig opwekt
pzn het leven van maurits lijnslager landsch tooneel bijlang na niet geheel in orde en de akademie eerst onlangs gesticht is schoon ik maar weinige tooneelen op mijne reis door italie gezien heb heb ik toch veel onderscheid tusschen dezelve ontdekt
ik ben nu een oud man gelijk gij ziet ik heb mijne lieve vrouw met welke ik meer adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager dan veertig jaren schoon bekrompen genoegelijk geleefd heb verleden jaar verloren de twee kinderen die zij mij geschonken had waren haar reeds vooruit gegaan zoodat ik nu genoegzaam alleen op de wereld ben
edel jongeling door uwen onverschrokken moed hebt gij een vader en moeder van een talrijk huisgezin behouden hoe zullen wij t u vergelden
met veel vuur zeide hij ferrara dat het geluk heeft om het graf van dien beroemden dichter te kunnen vertoonen die naar mijn gevoelen niet minder is dan
ik ben gewoon de waarheid te spreken ik mag ik wil u niet bedriegen antonia o dat kunt gij niet dat zult gij niet
daar was het dat de groote cosmus met den eernaam van vader des vaderlands om zijne burgerlijke deugden vereerd door goedheid milddadigheid en verstand zonder het plegen van eenig geweld en zonder eenigen titel over zijne medeburgers heerschte
bij een der weelderigste koupletten sloeg lijnslager toevallig het oog op maria en uit hare oogen schoot een zoo bestraffende blik terwijl een blos haar gelaat overdekte dat hij
een ontwerp van den grooten bouwkundige leonard da vinci aangelegd niet onopgemerkt en bij die meesterstukken van het meet en bouwkundig vernuft herinnerde hij zich zoovele diergelijken in zijn vaderland strekkende ter beveiliging der landen
niet uit ijdele nieuwsgierigheid naar zaken die hem niet betroffen maar omdat hij als dan somtijds in de familiegeschiedenis iets hoorde van zijne beminnelijke
en het zij dat men roomsch het zij dat men protestantsch is den godsdienst over het algemeen eerbiedigende zich niet zoo ver laat wegslepen dat men door denzelven te veel te
om in alle voorvallende zaken met hem raad te plegen ik geloof althans niet dat hij u tot dolle stappen zal aanzetten groet hem vriendelijk van mijnenwege ik ben uwe liefhebbende zuster
zeide zij zoo god geeft dat het kind waarvan ik zwanger ben een zoon is zal ik hem den naam van maurice geven de jongen hield ondertusschen zijne hand vast en stamelde zijne dankbetuiging uit zeggende
door de bewijzen van kinderlijke trouw bij het oppassen van hare moeder nacht en dag betoond in eenen kwijnenden toestand geraakt nu door eene hevige koorts was overvallen zoo dat zich de doctor zeer voor hare opkomst bevreesd maakte
in deszelfs ziel achterlieten het was nu daags voor het vertrek van maurits en daar het weder uitstekend fraai was lokte vader lijnslager hem uit om daar hij toch voor eerst het fraaije ijgezigt zou missen na den maaltijd met hem eene kleine wandeling te doen langs den buitenkant
hij hield zich hiermede niet te vreden doch daar in dat huis de eerste ruwe proeven der drukkunst van den uitvinder toen bewaard werden beschouwde hij dezelve met eene eerbiedige bewondering
en tot mijne verwondering vond ik op denzelven behalve eenige letteren de zeer fraaije afbeelding van een klein bologneesch hondje en onder hetzelve letterlijk mia
het is immers niet waar mauritio dat mijn vader mij gezegd heeft dat gij in holland uw hart reeds verbonden hebt aan een meisje nu kon maurits zich niet langer bedwingen maar barstte uit o goede god wat zal ik zich een weinig herstellende signora ik mag
de beste breede kantendas die hem zijne moeder had mede gegeven deed hij om den hals en hij schikte en herschikte dezelve met grooter zorge dan gewoonlijk
de echte hollander maurits is zedig en bezadigd laat u vrij een vreemdeling als hij u uitnoodigt tot wulpsche vermaken uwe zoogenaamde stijfheid verwijten
ik heb gemerkt mijn heeren dat gij beide hervormden zijt en verwonder mij dus dat gij niet meerder aandacht vestigt op dit gedenkstuk van den grooten zwinglius die man die het eerst den hervormden godsdienst te zurich vestigde
deze en diergelijke uitboezemingen welke van tijd tot tijd van van dijk met het vuur dat een waarachtigen kunstenaar kenschetst ontglipten maakten hem beminnenswaardig in de oogen van lijnslager en deden hem des zelfs andere gebreken inschikken
dat staande den tijd der feestviering althans niets verrigt en daardoor in zekere verwildering geraakt waardoor het min geschikt wordt voor den arbeid waaraan hij ook het groot getal van lediggangers en bedelaars toeschreef dat hij in italie meende op te merken
schoon zich lijnslager gaarne van dit bezoek ontslagen zou hebben en er zeer tegen opzag om de ongelukkige schoone te ontmoeten besloot hij echter om te laten weten dat hij met zijnen vriend van dijk in den namiddag aan het verzoek van signore manichetti voldoen zou
en een groot gedeelte van zwitserland lag voor de verbaasde reizigers uitgestrekt zij zagen op hetzelve neder als op eene ontrolde landkaart daar alle de voorwerpen door de beklommen hoogte hoe helder adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager zich klein vertoonden aan hunne oogen
gaf hem zijne woonplaats op en verliet madane gezegend door eenen hoop eenvoudige en dankbare menschen die hem hielden voor eenen weldoenden engel in hun midden verschenen
en wist hem door geschikte afleiding en vooral door hem zoo veel zijne kindsche begrippen toelieten te beduiden dat god veel beter wist wat tot het geluk van dat kindje diende dan de verstandigste mensch op aarde
de hollandsche familie had reeds dikwerf laten blijken dat zij genegen was om zijne oudste dochter julie en zijn oudsten zoon guillaume tot zich en derzelver verdere opvoeding op zich te nemen
hadden lijnslager en van dijk hunnen intrek te bologne in het witte kruis genomen of zij werden op hunne vraag welke de oorzaak van adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager het verbazende gewoel in de stad was door den camieriere
en ondertusschen zult gij hier overal onadriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager dervinden dat er geen denkbeeld zelfs van onvoegelijkheid aan gehecht wordt immers zoodra eene adelijke dame hier huwt wordt met goedkeuring van man en vrouw een persoon tot cicisbeo verkozen
dat heb ik u immers verhaald signora antonia ja ja dat hebt gij ook maar dat was mij bijna vergeten
ter bewaring van de gemeene adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager rust minder verdraagzaam schijnen dan zij in daad en waarheid zijn signora di braga maar zeg mij signore heeft men dan in uw land geene regtbank der heilige
als een bijoogmerk het zien van dat zoo hooggeprezen meisje zelfs met eenig genoegen te gemoet tusschen beide deed vader lijnslager aan vrouw en zoon de uitmuntende landouwen opmerken die zij doorreden
de belagchelijkheid van dit denkbeeld vermeesterde mij voor een oogenblik maar ik wensch mij geluk dat mijn glimlach door eene vreemde signora gezien is welke dien verschoonen zal
met welk een diepen eerbied zij ons de grafzerk vertoonden waaronder vader van der werf zoo noemden zij hem die als burgemeester dier stad in dat beleg zijn eigen ligchaam aan de burgers ter spijs had aangeboden begraven lag
zoo bedroefd was zij maurits had er verder ook veel meê te doen om van zijn ouden goeden fidel te scheiden hij had hem onder het ontbijt dat er niet wel in wilde rijkelijk van zijn aandeel medegedeeld an dit maakte dat het dier hem nog meer dan naar gewoonte
terwijl reeds zoovele kerkvergaderingen en pausen dezelve den titel geven van vrome en godsdienstige instellingen
ik stelde mij voor dat hoe uitgebreid deze zaal ook zijn mogt welk eene uitgebreidheid eene zaal zou moeten hebben om een scheepsgevecht van den tegenwoordigen tijd voor te stellen
die heeft mij bevestigd in het leerstelsel van copernicus wegens het stilstaan der zon en het bewegen der aarde en der overige planeten om dezelve mij reeds door mijnen leermeester maestlinus ingeboezemd
middelerwijl kwam er een der bedienden van het huis en reikte hem een brief over welken de camieriere uit zijn logement hem had overhandigd want maurits had order gegeven om hem de brieven die er mogten komen
hij verzekerde maurits dat hij door rubbens op de minzaamste wijze zou ontvangen worden daar deze bekend stond voor een man van opvoeding en groote beschaafdheid
hij snelde nu naar zijnen zieken vriend met blijdschap naderde hij met de brieven voor hem in de hand maar naauwelijks had van vliet lust genoeg om het hoofd op te beuren en de brieven aan te vatten
en toen hij na het avondeten waarvan hij bijkans niets gebruikt had in zijn vertrek gekomen was zette hij zich aan den rand van zijn bed neder en barstte in eenen vloed van tranen uit
en moeten wij op nieuws aan den slag dan zal hij aan de dappere spaansche generaals weder handen vol werk geven maar onze landaard is zeer tegen den oorlog daar niets meer tegen deszelfs algemeene belangen strijdt
naauwelijks was bij het vallen van den avond lijnslager parma binnen gereden en had zich een adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager verblijf voor eenen nacht aangeschaft of hij vernam naar den schouwburg en verstond al spoedig dat juist dezen avond ter gelegenheid van het huwelijk eener dochter van den hertog aldaar
heeft er phaeton in laten verdrinken en zijne zusters aan deszelfs boord in populieren en deszelfs bloedverwant en vriend
het spijt mij hartelijk zeer hartelijk dat wij scheiden moeten ik heb voor u eene zoo opregte achting en genegenheid opgevat dat uw vertrek mij bedroeft en echter
zij vonden dezelve net en zindelijk gebouwd en zoodanig dat zij wedijveren mogt met de aanzienlijkste steden van europa zij bezochten ook de hoofdkerk in de vijftiende eeuw gesticht door den bekwamen bouwmeester
verhoor verhoor dan de opregste gebeden die ooit uit een beklemd gemoed tot u zijn opgeklommen spaar spaar dan het dierbaar leven van het deugdzaam meisje
saluzzo zou dan dat ook eene bijzondere eigenschap van een republikeinsch staatsgestel wezen waarlijk het moet een geluk zijn een amsterdamsch burger te zijn
de zwitsers waren vader en zoon die eene kleine erfenis uit lausanne gehaald hadden met eene aandoenlijke eenvoudigheid spraken zij over alles wat hun dorp betrof van tijd tot tijd handelden zij over adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager de belangen van hun vaderland
gij moet het dien heer niet lastig maken t is er verre af signore antwoordde maurits dat mij eene dier vragen lastig valt
ouden van dagen ik vermaan u laten toch de jongen geene voorwerpen van uw nijd zijn indien gij ontdekt dat god hen met uitmuntende gaven versierd heeft en u o jongen zijt vooral niet hoovaardig maar laat de nederigheid uw sieraad zijn
aan zekere plaats gekomen ontmoette een soldaat die naar zijn post trok en stak denzelven terstond overhoop nadat hij hem eerst het woord had
ik het beter acht met roem en in vollen glans te eindigen dan een handelhuis te laten voortduren en langzamerhand te zien wegkwijnen of ik moest een jong eerlijk en bekwaam man adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager vinden met welken ik mij verbind
en eindigde hem groetende van zijne ouders broeder en zuster dit laatste trof bovenal het hart van den jongeling maria heeft mij dan nog niet geheel vergeten ja zij laat mij zelfs groeten
mijn vader en broeder kwamen ook op die gedachte wij bekeken gelijk het met zulke zaken gewoonlijk gaat beide de mandjes met veel aandacht ik keerde een derzelver om en bezag den bodem van onderen
zoo gerust als de christenen signora zelfs heeft de regering van amsterdam hun een openbaar kerkgebouw vergund om daar zooveel de omstandigheden des lands en eene verstandige politie toelaten hunn godsdienst volkomen vrij uit te oefenen
ook die verzoek ik voor mijne feilen welker aanwijzing het zij mij die op dit gelijk op andere geschriften onder den schijnschoonen glimp van hoogachting of op eene rondborstiger wijze gedaan wordt mij aanspoort om die zoo veel mogelijk in het vervolg te vermijden
zij waren na zich even te st guiliano opgehouden te hebben nu het dorp st donato genaderd en begonnen reeds de aanzienlijke stad milaan in het oog te krijgen naar welke
daar die zelfs de gemoederen voorbereidt tot het ontvangen van godsdienstige indrukken en een gevoel van heiligen eerbied
houdt gij dan aardbeving voor geen bijzonder bewijs van gods toorn lijnslager hoe ik merk dat gij die daar voor houdt als gij dat weten wilt mijn vriend ik ben door mijn vader daaromtrent heel anders onderrigt
luisterde met veel aandacht naar dit gezegde van signore di braga en bevond hem meer en meer een man wiens oorspronkelijk schoon verstand door ondervinding en
deze rivier zeide hij oudtijds eridanus genoemd heeft bijzonder de aandacht van eenen der voornaamste latijnsche dichters naar zich getrokken
bad hij voor de afwering van alle gevaren maar bovenal van deadriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager zulken welke de eenvoudigheid hunner zeden en de deugdzaamheid hunner harten mogten belagen
of met een gelaat dat de adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager grootste vervoering der vreugde uitdrukte riep hij uit god zij gedankt god zij gedankt zij leeft zij leeft
zoo dit misschien hier en daar een eenigzins ouderwetsch aanzien mogt geven hoop ik dat de hoedanigheden der personen daarvoor iets ter verschooning zullen bijdragen
van maurits lijnslager stand niet behaagt zeide hij haar de omtrekken vertoonende zeg het mij want waarom zou ik eene beminnelijke schoonheid niet in die gestalte plaatsen die haar zelf de bevalligste schijnt
de onbekende zou ik niet met achting van die natie spreken een uit dat volk heeft mij de grootste genoegens in mijn leven bezorgd
nu bezocht maurits geleid door rubbens de domkerk aan laurentius geheiligd volgens overlevering gesticht op de plaats waar die heilige man op zijnen overtogt van spanje naar rome zou gewoond hebben
maar voegde er echter bij dat hij staande die ongesteldheid meermalen gewenscht had dat zijn maurits te huis was omdat de veelvuldige bezigheden van het kantoor waarmede hij zich toch bemoeijen moest hem eenigermate lastig waren gevallen
bevonden zij zich weldra aan het hoofddoel der reis de beroemde schoone hoofdstad van piemont reeds bij het inrijden van turin verwonderde lijnslager zich over adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager deszelfs uitgestrektheid en fraaiheid
de engelschman t is bij mijne landslieden eene verbijstering van een oogenblik eene soort van razernij misschien uit eene ligchamelijke ongesteldheid geboren waarvoor de hollander in het algemeen onvatbaar schijnt
de dag was naauwelijks aan den hemel of maurits ontwaakte door eenig geluid dat hij in zijn vertrek hoorde en zag dat er een man van jaren door hetzelve op en
gij verwonderde u zoo over mijne gerustheid maar geloof mij als een goed vriend dat die gerustheid bij mij goeddeels ontstond uit godsdienstige overtuiging dat hoe het loopen mogt en wat ons mogt overkomen alles met toelating der goddelijke wijsheid geschiedde
wij zijn den troon der scheppende almagt genaderd maurits hoorde met ontzetting zijnen reisgenoot spreken doch zijne verwondering zou minder geweest zijn indien hij toen had kunnen weten dat deze jonge engelschman niemand anders was dan de daarna zoo beroemd geworden dichter
dikwerf heb ik lagchende bij een halven storm in eene groenlandsche sloep mede geroeid daar dezelve vrij wat steviger op het water ligt dan het vaartuigje met een tentje er op waarmede wij zoo even op het meer in gevaar waren
door veelvuldige aangename gesprekken vloog zelfs een gedeelte van den nacht voorbij eer men aan scheiden dacht de kleine bolognees die oorzaak tot deze aangename kennismaking gegeven had zat den geheelen avond tusschen signora farfalla en lijnslager in en scheen in het afscheidsmaal deel te nemen
wat zij lijden zou door u te verliezen u uwe zwakheid vergeven heeft ja die tot het laatste oogenblik van haar leven in het klooster bidden zal voor het geluk van
hoe gij verdenkt mij dat ik niet ernstig spreek gij denkt dat ik er mij niet aan gelegen laat liggen of gij genoegen neemt of niet in hetgeen ik doe
om nu en dan zich op dat element te bevinden waaraan hij de grootheid van zijn vaderland en die zijner geboortestad te danken heeft hij beschouwde met veel genoegen alle de omliggende
met die verheven zedelijke gedachten en voornemens die hem wapenden om nieuwe verzoekingen en verleidingen welke hem mogten naderen met fieren moed wederstand te bieden
den volgenden dag ging lijnslager met den engelschen heer de stad bern bezigtigen waarvan zij den vorigen dag reeds zeer gunstige gedachten hadden opgevat
en voor zijns vaders woning van kindsbeen af aanschouwd had in hem veroorzaakte of zij trokken de aandacht van eene naast hem zittende fatsoenlijke vrouw die hem op eene zeer bedenkelijke wijze half ernstig half schertsende vroeg
vooruitziende viel hem een wandelaar in het oog die het voorkomen had van een geestelijke en zeer langzaam ging hem bijna op zijde gekomen adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager zag hij dat het een zeer eenvoudig gekleed oud man was een klein boekje in de hand houdende