AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik oordeelde dat de tijd tot spreken gekomen was en dat een rondborstig verhaal van de toedracht der zaak den graaf niet meer schaden maar wellicht van dienst kon zijn onze ontmoetingen zeide ik zijn altijd toevallig geweest maar vader kon toch niet verlangen dat ik den man verraden zou die mij het leven gered heeft
wat hiervan wezen mocht ik voelde mij van eerbiedige bewondering doordrongen voor den man die wapenloos en bijna alleen door het vermogen van zijn wil mij uit de handen van drie boosdoeners verlost had
het blijft dan uw vast besluit ons morgen te verlaten vroeg de oude heer ued kan zelve beöordeelen of ik mijn vertrek langer mag uitstellen de jonge heer heeft gelijk zeide mevrouw van ypendael en hoe gaarne wij langer zijn gezelschap zouden willen genieten mogen wij hem echter niet tegen zijn zin hier houden
et alsit ware ik in zijn plaats ik ging een paar uren te bed liggen of anders kan hij in mijne kamer in den grooten armstoel wat gaan dutten tenzij hij liever verkieze wat met mij te praten
hetwelk ik niet zoude ten huwelijk durven vragen zonder het vooruitzicht te hebben van haar eerlang een maatschappelijke positie te verschaffen geëvenredigd aan die waaraan zij gewoon was
opeens deed andries die een ijzeren geldkist uit den brand had gesleurd welke hij met geweld op straat sleepte een afgrijselijken vloek hooren alles verdween voor mijn oogen en ik ontwaakte
men kan niet betreuren wat men nooit gekend heeft zeide zij weemoedig het hoofd schuddende en voorzeker zou ik mij kwalijk geplaatst vinden in die samenleving welke gij bedoelt het weinige echter dat ik daarvan gezien heb is mij niet uitlokkelijk genoeg voorgekomen om mijn gedachten lang bezig te houden of die af te trekken van de roeping die mij hier op aarde is aangewezen
waartoe zij mij altijd aanspoorde er bijvoegende dat de tabakslucht zulke aangename herinneringen bij haar opwekte dewijl zij dan aan haar vader dacht die kapitein bij het regiment waldeck was geweest en die zooveel van rooken hield dat hij de pijp zelfs niet uit den mond nam wanneer hij een schoon hemd aantrok
of op een plaats waar zeeroovers wonen zeide pulver er bij want dan ware niet alleen schip en lading maar ook leven of vrijheid er mede gemoeid geweest ik heb vervolgde van lintz zonder zich aan de aanmerking van pulver te storen
dravende poëzie is het juist niet maar het zijn rijmen die doel treffen en dat kan men juist van alle niet zeggen ook moet ik u bekennen dat ik hoegenaamd geen gevoel voor noch kennis van dichtkunde bezit en dit was waar
als b v de heeren van de compagnie u eens bij de kladden krijgen dan zal het u meer goed doen als ik in uw voordeel spreken kan dan dat ik nu aan een van die gindsche hoornen bungelde hij scheen even na te denken gij kunt onze levenswijs nog niet beoordeelen zei hij een man moet weten wat hij kiest of wat hij verlaat met floot hij en er kwam een aardige
ued heeft zijn naam goed onthouden zeide pulver wiens vermoedens weder bovenkwamen en versterkt werden door de zeemansuitdrukking welke van lintz gebezigd had en ik wil mijn leven op een vermolmde ra doorbrengen zoo het heden de eerste reis is dat ued dien heeft hooren noemen
het schijnt hier vol rijmpjes te zijn zeide ik mij omdraaiende en het opschrift der boekenkast lezende t welk van dezen inhoud was men streele en voede t lijf maar beter nog den geest is voor eene eeuw de les van vader cats geweest
vracht je bent nou zeker wat dingsig onder je baaitje om de ziekte van die seldrementsche meid maar denk er reis over na en zoo je er nog toe besluit geef er mij dan morgen met den dag maar sein van wij ankeren zoolang bij
gijlieden kent jan velters van de leliegracht die in de wandeling jan rijstenbrij wordt genoemd een best goed kalf van een jongen zeide contour t is nog zoowat een brok van een neef van mij wij plachten hem altijd te foppen toen hij klein was maar er was geen eer met hem te behalen de sul liet zich alles doen
en bovendien terschelling is een vrijplaats vanouds al hadden zij wat uitgericht dan mag niemand hen hier molesteeren ik weet niet zeide ik of de heeren staten veel om uw vrijplaats zouden geven maar zoude het u aangestaan hebben indien zij gelijk hun eerste voornemen was dit pakhuis leeg gestolen hadden
zij sloeg de oogen niet neder maar rees op en haar gelaat nam die uitdrukking van hoogmoed aan welke haren vader zoo eigen was en die ik ook vroeger in haar had opgemerkt zij was blijkbaar geraakt over hetgeen zij als een onbeleefdheid beschouwde tante was de eerste die het stilzwijgen brak
het galjoen kwam van cadix en was voor carthagena bestemd waar het geloof ik geld moest brengen het was nog al wel gebouwd voerde twaalf stukken en was redelijk bemand ook daar voer ik nu met den don op genade mede en kon mee poot aan spelen voor de sobere victualie en in plaats van zelf te commandeeren was het siveplei en besolosmanos zonder
en een man die zoo als ik een echt gooierskind ben en nog bovendien al de eilanden van de westinjes zoo goed ken as jij den weg naar je kelder beletten wilt een klein eerlijk vechtpartijtje te hebben s lands wijs s lands eer zeg ik maar en ik beloof je dat je mijn gezicht ook voor t laatst ziet as het zoo mot gaan
want van den laatsten mij gezonden wissel op munster had ik geen gebruik gemaakt in den waan dat hetgeen ik nog aan contanten overig had toereikende zoude zijn om mij tot amsterdam te brengen het bleek mij echter dat ik mij verrekend had
ei zeide suzanna mag ik er niet bij wezen nu dan zal ik zoo aanstonds maar optrekken t is toch hard dat ik mijn cavalier zoo spoedig weder verliezen moet men heeft al moeite genoeg om hem te krijgen neen dat is juist de bedoeling niet zeide tante maar van avond of morgen
jongens ons veltersje was zoo blij dat ik kwam want hij wist niet meer wat te zeggen zoo zeide ik vriend velters heb je den knol al eens geprobeerd neen mijnheer antwoordde hij en ik weet niet of hij mij wel lijken zou want naar jaspersz zegt moet het beest al mooi wild en vurig wezen en dat lijkt mij niet
kon herkennen terwijl hij nu zijn zeil geborgen had en de enterhaken bij ons aan boord smeet daar zaten wij nu aan elkander vast en in een oogenblik kwamen er uit den rook en damp wel vijftig lieve jongens op ons dek te voorschijn ook met een ander voornemen als om een pijp met ons te rooken nu schaarden wij ons om den don en ik moet zeggen de
deze en dergelijke gedachten beurden mij onderweg zoodanig op dat ik in eene recht opgeruimde stemming te huis kwam na mijn moeder omhelsd en de jonge leden der familie verheugd te hebben met een grooten koek dien suzanna mij voor hen had medegegeven begaf ik mij naar het huis van van baalen die mij uiterst minzaam ontving en terstond naar zijn kantoor geleidde
een wijde visschersbroek opgehouden door een zwart lederen gordelriem waarin een messcheede van robbevel stak wollen kousen en holsblokken aan de voeten waarschijnlijk had hij verwacht dat ik hem de gelegenheid tot ten klein snijpartijtje zoude verschaft hebben
waar aan dezen heeft zij weinig hulp want naar zij mij vertelt is hij meestal en ook thans van huis en verdoet zijn tijd in de kroegen en dobbelhuizen mijn hemel zeide ik wie weet of haar zoon niet dezelfde knaap is die heden tweemalen zoo geducht door u begroet is geworden
ja dat is zeker waar hernam suzanna maar gelooft ued niet dat men op het land evenveel gevaar kan loopen van t hoekje om te gaan b v bij slempmalen harddraverijen en andere vermakelijkheden
en zij schepte er een zichtbaar genoegen in van hen te hooren gewagen die in haar ferdinand hadden belang gesteld toen de eerste nieuwsgierigheid bevredigd was werd langzamerhand het gesprek meer algemeen
twee herhaalde lodewijk een oog op de tafel werpende en vervolgens amelia en mij aanziende met een blik die mij deed ontwaren dat hij lont begon te ruiken en die ook den waard deed opkijken wel ja zeide deze mijnheer betaalt immers ook voor de juffrouw
want zoo dat smerige pakje t geen gij nu aanhebt uw eenige gewaad is mogen wij wel terstond naar den kleêrmaker sturen en u zoolang hij bezig is achter slot houden want een vreemde zou schrikken zoo hij u zag
maar even als de vos die in t eerst voor den leeuw vluchtte doch langzamerhand aan zijn uitzicht begon te wennen en eindelijk gemeenzaam met hem werd zoo scheen ook onze marskramer na gedurende een poosje den roodmantel te hebben aangegluurd zijn schroom te laten varen en vrijmoedigheid te verkrijgen
echter waren alleen de uiterste punten dier ster zichtbaar daar het midden door een groote moskovische mat bedekt was waar de tafel op stond en waar ik mijn voeten over uitstrekte ten einde zoo weinig mogelijk de blijken mijner aanwezigheid op de gladde steenen achter te laten
neen lieve vriendin ik heb niets betreffende uw koffie aan te merken die reeds zulke aangename geuren begint te verspreiden dat naar mijn overtuiging het plechtig oogenblik van inschenken niet ver meer verwijderd kan zijn
en pots seldrementen dat is nog al grappig mijn heer heeft ook een karmozijnen rok aan deze onhebbelijke uitdrukking in stede van gelijk anders de kwinkslagen des geestigen duivels de vreugd te doen herleven maakte op de aanwezigen een onaangename uitwerking en velen wier gedachten niet meer helder waren
ik heb u het leedwezen mijner nicht te betuigen dat zij door een lichte ongesteldheid verhinderd wordt hier te verschijnen zeide de heer blaek tegen tante van bempden terwijl mijn ouders zich met eenige nieuw aangekomene gasten
dit punt alzoo geregeld hebbende begaven wij ons weder bij het gezelschap waar wij natuurlijk geen geheim maakten van het voorval en de betuigingen van deelneming der aanwezigen erlangden een en ander was echter weinig geschikt om de genoegens die men zich van het feest had voorgesteld te verhoogen
doch gij zult het haar zoo aanstonds zelf kunnen vragen want ik hoor haar komen t is of zij geraden had dat de zaak juist beklonken was mag men binnenkomen klonk nu de stem van amelia buiten de deur brengt gij het licht met u vroeg haar vader wij hadden het wel noodig want het was gedurende ons gesprek stikdonker geworden
mijn waarde monsieur helding zeide ik ik ben volstrekt niet op de hoogte om met geleerde lieden om te gaan en zal bovendien thans drukten genoeg aan de hand krijgen die mij dergelijke partijen wel zullen beletten
ik stapte dan gelijk ik gezegd heb vroolijk vooruit met de vrij zekere overtuiging van tijdig genoeg binnen naarden te zullen komen om met de laatste schuit van daar naar amsterdam te kunnen vertrekken
maar het is mijne gewoonte dat op zijn beloop te laten en bij t sluiten der rekening het bedrag der agio op rekening van agio te brengen en de rest op winst en verlies mijnheer karelsz hebt gij al een nota van de wijs over den verkoop van die ceroenen indigo lauro
nu zeide suzanna ik begeer die van mijn leven noch in schijn noch inderdaad weder te ondervinden ik denk als poot t is varen maar met groot gevaar en zoo ik ooit trouw zal ik de voorwaarde maken dat mijn man er geen boeier op nahoude ik zou geen oogenblik gerust zijn
hier werd dit kreupele rijm vervangen door een algemeen concert van toejuichingen en zoovele gezondheden den maker gebracht dat ik berouw begon te gevoelen van hem niet vr het einde van het gedicht te hebben medegevoerd daar ik wel voorzag dat hij den hem gespreiden strik niet ontgaan zou
toen heb ik aan dien doedes gezegd dat ik u moest zien en spreken en de vent heeft met al zijn wijsheid en waan het niet durven weigeren aan iemand die zulk een mooien rok aan had die hem een bevel van h h m m bracht en die op zulk een hoogen toon tegen hem sprak
het werptuig bereikte echter zijn bestemming niet maar viel halverwegen in het water terwijl een schaterend gelach van den anderen boeier oprees en deze mislukte poging eener machtelooze woede bespotte al hetwelk lodewijk nog gramstoriger maakte foei lodewijk zeide henriëtte is dit nu handelen gelijk een fatsoenlijk man betaamt
mijn gelaat ofschoon geroost door den invloed van zon en lucht prijkte met den frisschen blos van jeugd en gezondheid mijn tanden die ik tot heden toe goed bewaard heb hadden toen bovendien het voorrecht van blank en welgeplaatst te zijn
haar huishouding bestond uit twee oude meiden en een kat maar er was geen papegaai die de menschen met zijn dom gesnater in de rede viel noch kanarievogel die alle conversatie met zijn schel gezang onmogelijk maakte
ik liet mijn voornemen aan mijn beschermer bemerken deze juichte het toe en toen hij aan wal gekomen mijn naam de smadelijke behandeling die ik tot loon mijner diensten ondergaan had en mijn besluit om mij bij hen te voegen aan de zeeroovers openbaarde werd ik met algemeene stemmen tot hun opperhoofd verkoren
dat eens vertellen je houdt waaraftig je pijk fast fan t lachen as je t hoort wel luistert dan zeide lodewijk zijn glas inschenkende waarna hij zich met de handen in de vestzakken achterover in zijn stoel wierp en de houding aannam van een ouden gediende die een treffelijke krijgsdaad gaat verhalen
dadelijk voor een plichtpleging en niets meer te houden indien ued uitdrukkingen welke niets dan waarheid behelzen als vleierij wilt opnemen zult gij mij dwingen anders te spreken als ik denk
pas op santje hernam ik ik weet van goeder hand dat gij mijn brieven zoo laag niet schat en die zelfs aan uw vriendinnen lezen laat hoe weet je dat zeide zij een weinig rood wordende qui te l'a dit zeker heeft papa u dat geschreven
want de aanwezigheid van van lintz daar ter plaatse had mij doen vermoeden dat hij de papieren in welke hij zooveel belang scheen te stellen en waarom hij eerst zijn dochter naar amsterdam gezonden had en vervolgens zelf gekomen was eindelijk had ontvangen en dus geene reden meer bezat om langer in een stad te vertoeven waar zijn verblijf hem aan gevaar
t is waarachtig mijn eer te na mevrouw klaas haal de fokkeschoot nog wat aan hier zag hij achter zich om met een angst op het gelaat als ware de boeier een roofschip geweest t is maar voor tien minuten mevrouw om hem mijn meerderheid te toonen en dan zeilen wij in een ommezien weer terug naar de hoeve
ik bid dat ued om hem geen complimenten maakt t is zijn eigen schuld indien hij niet op zijn tijd past en al komt hij wat later er zal nog wel altijd iets voor hem overschieten nu ja maar van baalen zeide tante ued weet dat indien wij begonnen eer hij er was hij zich den ongelukkigsten man van de wereld zoude vinden
kom oudje viel de heer bos in wien kennelijk de wending van het gesprek niet beviel gij kunt mijnheer niet kennen die hier vandaag voor t eerst in t land komt ga maar naar de keuken en stel die dwaze denkbeelden uit uw gedachten
stil zeide deze met een bestraffenden blik laat tante letje u niet hooren mijn tijd zijn dat allemaal presenten riepen mijn zusters letje en keetje terwijl zij haastig opstaande een hoektafeltje bijschoven om er mijn waren op uit te stallen
hij had zich den ongelukkigsten man der wereld genoemd omdat zijn tuinbaas hem geen doperwtjes kon leveren en hij droeg met gelatenheid een verlies van veertig duizend gulden hoe verkeerd dacht ik zijn de oordeelvellingen der menschen bij een slechts oppervlakkige kennis
toen de beurt aan mijn goede moeder kwam drukte de vraag welke zij deed haar moederlijke teederheid volkomen uit want zij verlangde een volkomen beschrijving van alle zoodanige personen die mij op reis van dienst geweest waren of beleefdheid hadden betoond en van welke ik in mijn brieven gesproken had
ondertusschen het ergste van de bui was over en het begon al mooi licht te worden zoodat het niet lang duurde of ik kon de manschap van het vreemde schip onderscheiden en wat nog grooter geluk was wij naderden het al meer en meer zij zouden ons echter nog niet bespeurd hebben maar daar voel ik dat er iets op mijn borst drukte ik tast er naar en ik merk dat ik mijn roeper
zoo zie ik niet in dat gij daarom de inspraak van uw voortreffelijk hart niet jegens haar zoudt kunnen involgen en haar op een andere wijs behulpzaam zijn of haar uw gezelschap schenken
ik versta u niet vervolgde zij mijn vader met angstvalligheid aanziende gij verstaat mij niet vroeg mijn vader zelf verwonderd over de plotselinge verandering in haar gelaat ik achtte het oogenblik geschikt om er tusschen in te komen mejuffrouw kan u niet verstaan zeide ik want er is hier geen quaestie hoegenaamd van
het zal dus van uw vader zelf afhangen den duur van dat verblijf te verlengen of te verkorten op dit oogenblik trad de dienstmaagd binnen en gaf mijn vader een briefje hetwelk een onbekende gebracht had met last om het onmiddellijk aan z ed gestr te overhandigen
maar neen zeide amelia zich opeens bezinnende neen dat kan toch niet in een onbedachte opwelling van erkentenis vergat ik dat uwe familie reeds onaangenaamheden genoeg om mijnentwille heeft gehad neen dat kan waarlijk niet
mijn woorden werden wel opgenomen door de aanwezige boeren althans er ontstond een goedkeurend gemurmel de landman die aan het boveneinde zat knikte mij vriendelijk toe en zich vervolgens tot den zeeman wendende
en ik sloeg het open kijk zei ik en wees hem op het achtste gebod dat was braaf gehandeld zeide henriëtte en suzanna zag den dikken man met eenigen eerbied aan alsof zij een innerlijke gelofte deed van ten minste de eerste tien minuten den spot niet met hem te drijven en hoe nam de zeeroover dat op
ik voelde dat ik op deze vraag tot over de ooren toe rood werd misnoegd op mijzelven dat ik mij ofschoon onwillekeurig zou blootstellen aan verdere onderzoekingen trachtte ik mijn verwarring onder den schijn van luchthartigheid te bemantelen en antwoordde met een gemaakten lach
en te gelijk voel ik de dorre vingers van mevrouw muysvaal mijn achterbuurvrouw mijn schouder grijpen als met een arendsklauw en gonst het in mijn ooren ik heb met veel genoegen vernomen dat uw broeder terug is ik feliciteer u wel
eenige onzer buren zaten voor het raam ik groette hen met dien blijden blik die te kennen geeft ja ik ben het wèl kijkt maar goed het is ferdinand die
en dat jakob een half glas wijn stortte over eene der prenten welke hij van tante van bempden gekregen had twee ongevallen die echter zooverre mij gebleken is geen blijvenden indruk bij de lijdende partijen achterlieten
en terstond van toon en stoffe veranderende begon hij mij over mijn reizen te ondervragen een onderzoek gelijk men weet altijd aangenaam aan hem tot wien het gericht wordt
de vrees van pulver werd bewaarheid want op dit oogenblik dat ik schrijf is sedert lang die reede voor gewone vaartuigen ontoegankelijk geworden en biedt zij alleen bij hoog water den visscher een tijdelijke schuilplaats aan
ik twijfel er niet aan zeide zij het zal te amsterdam zijn als overal dat men er veel kaf onder t koren vindt helaas wat mij betreft ik zal er niet in de gelegenheid zijn om zulks bij ondervinding te leeren en mijn toestand zal mij wel dwingen mij afgezonderd te houden van alle gezelschappen
die tandjes wit als elpenbeen toen zei zij aan mijn werk mag heden niets ontbreken en als de moeder van de min wil ik hetgeen ik schiep doen prijken met het teeken dat elk herken zoo sprak ze en drukte al onder t spreken haar duimpjen in de kin
hij moest kennis van het gebeurde dragen en ik zeilde dus naar dit eiland af met een driedubbele missie en mejuffrouw blaek zooals ik u gezegd heb zij is violent geschrikt bedroefd
het waren predikatiën ik weet niet meer van wien o ja mijn waarde juffrouw antwoordde zij het is een uitnemend schoon werk en mijn oom heeft de goedheid gehad er een exemplaar van voor mij te koopen
daar draait hij zich op eenmaal naar mij toe en zegt monsieur helding als ued nog van een kommetje koffie gediend blieft zoo is het u gegund maar drink het dan spoedig op want ik heb het een en ander met mijn dochter te onderhandelen och zeide ik ik ben niet gaarne tot overlast dan ga ik liever direct heen want ik was knorrig zie ik ben doodgoed maar ik heb niet graag dat iemand mij affronteert
ja zeide ik dat is even als de boef die vroeg waar de valsche eeden toe dienden als men ze niet gebruiken mocht maar vervolgde hij ik beweer dat vele dingen die ons in het dagelijksch leven gebeuren zoo vreemd toevallig of zonderbaar zijn dat zij in een roman vermeld met den naam van onwaarschijnlijkheden zouden bestempeld worden
en nam de aanwezigen in oogenschouw naauwlijks echter had ik den tijd gehad om op te merken dat het boveneinde der tafel was ingenomen door een dikken wel doorvoeden landman wiens groen damasten vest met bloemen ruim gesneden rok van bruine sergie en zilveren broeksknoopen aantoonden dat hij tot de vermogendsten van zijn stand behoorde
men kan voorwaar niets sierlijkers uitdenken dat moet zeker nogal wel geven zeide de beschrijvende dichter want voer hij declameerende voort nooit zag men rijker glans van zilveren blazoenen en gouden wapenen en paarsen gelen groenen
eindelijk werd ik tusschen twee gerechtsdienaars binnengebracht en vond de schepensbank vergaderd aan wier hoofd vriend heynszen in volle achtbaarheid gezeten was die mij nu gelastte een verhaal van mijn wedervaren te doen toen ik dit naar waarheid verricht had werd andries
de doorgestane nattigheid vermoeienis en schrik en een zekere ongerustheid welke ik voedde omtrent hetgeen nog volgen moest zouden mij daartoe buiten staat hebben gesteld de jonge juffer bleef intusschen weg en ik moet tot mijn schaamte bekennen dat mij dit eenige ongerustheid begon te baren
daarna werd er gevraagd of geen der aanwezigen iets bij zich had waar hij het gezelschap op vergasten kon deze vraag was overbodig want ieder had de zakken vol en zat slechts op een gunstig sein te wachten om zijn kinderen aan t licht te brengen schoon zelfs dan niet als schoorvoetende
riep hij foor wien wed jij voor geen van beiden antwoordde ik mijn hoed even aflichtende als wilde ik mijn wandeling vervolgen nein
goeden dag papa wat ziet ued er bedrukt uit is er iets gebeurd neen kind was het antwoord maar zeg mij is er nog geen brief van ferdinand neen papa die loopt zeker in twente de ganzen na om een pen te krijgen
dat niet zoo gauw stoppen kon waren wij uit elkander geraakt en wij hadden misschien daar het nog al hard woei gelegenheid gehad om te ontsnappen indien het tijdig genoeg ons gelukt ware een noodmast op te krijgen maar eer wij daarmee klaar waren liep de roover ons achterom en herhaalde zijn beleefden groet van daar even dat de boeilijn over de nok kwam en
doch daar zij juist vertrokken was haar op den voet gevolgd en kort na haar de opene voordeur bij tante ingetreden geheel verschillend was de indruk welke zijn plotselinge verschijning op ons waakte tantes gelaat helderde op en het was te zien dat de komst van haar broeder haar uit een machtige verlegenheid redde
zouden hebben kunnen onderscheiden en waart gij zelf onbeschadigd vroeg ik er was een kogel door mijn hoed gekomen antwoordde pulver die mij zoo netjes had doen groeten alsof er een schout bij nacht monstering kwam houen maar anders wonden had ik niet wel dat noem ik zonderling zeide suzanna het dikke lichaam van den schipper glimlachende
daar zult gij gelijk aan hebben zuster zeide een stem achter ons wij wendden alle drie het hoofd om en mijn vader trad de geopende deur binnen hij was gelijk ik naderhand vernam naar de woning van heynsz gegaan om met amelia te spreken
lodewijk werd in het huis van doedes gevoerd alwaar hij de noodige verpleging onderging terwijl men andries en mij op het raadhuis bracht hier moesten wij wachten tot de bijeengeroepen schepenen in genoegzamen getale vergaderd waren om mij een voorloopig verhoor af te nemen
dat zou al toevallig zijn zei de andere men vindt die anders overal maar sinjeur heynsz wacht tot gij ten minste onderschout geworden zijt alvorens mij met dergelijke onbescheidene vragen lastig te vallen
de juistheid dezer opmerking leverde mij een nieuw bewijs dat het mij gemakkelijker zou vallen mijzelven dan amelia te misleiden mejuffrouw zeide ik een meer vroolijke wending aan ons gesprek willende geven
indien gij oordeelt dat deze laatste uitdrukking zachter is zeide ik koeltjes dan heb ik er vrede mee de beteekenis blijft toch dezelfde toen hij het bemerkte vervolgde lodewijk zonder schijnbaar aan mijn woorden te hechten
of onze maat een neus had of niet kon met reden tot het onderwerp eener weddingschap gestrekt hebben zoovele naden en kruislijnen van lidteekens overblijfselen van vroegere gevechten vereenigden het vormelooze stompje boven den mond met de wangen en de bovenlip
er was had hij gehoord een bediening opengekomen waaraan geen onbelangrijke werkzaamheden verbonden waren en hij hield zich overtuigd dat zijn vader zijn besluit vernemende zich daarover verheugen zou en alle pogingen in het werk stellen om hem zijn doel te doen bereiken
de gedachte aan het leed mijner dochter mij verhinderen moest te eten zou ik sedert lang geene spijs meer genuttigd hebben dit gezegd hebbende stak hij over tafel de hand aan amelia toe en drukte de hare met een warmte welke mij zien deed dat wat overigens de man zich te verwijten mocht hebben
zoo gij begeerig zijt om onderricht te zoeken hier binnen vindt gij keur van goede en nutte boeken t is jammer van t goud dat aan de letters verspild is dacht ik bij mijzelven maar te gelijk mompelde ik overluid hm zeer aardig
het was echter niet meer dan een flikkervlam bestemd om even spoedig te zijn uitgedoofd als zij ontstaan was het scheen dat zijn zedenpreek lodewijk en zijn vrienden weinig aanstond
dat gij toen zeidet neen ferdinand heeft het niet gedaan hij zegt het zelf en zou ik sedert dien tijd zoo veranderd zijn dat er op mijn woord geheel niet meer te bouwen ware ja ferdinand zeide zij mij met aandoening omhelzende ik geloof u want het zou al te afschuwelijk zijn indien ook deze betuigingen valsch waren
volstrekt niet zeide deze terwijl hij met haast het voetpad weder insloeg hetwelk hij was langs gekomen alleen door hier te blijven draaien zou ik in ongelegenheid kunnen geraken in dat geval vergezel ik u terstond zeide ik en volgde hem op het ingeslagen spoor
t is maar jammer mijne heeren dat al de ingezetenen onzer stad niet denken over mij zooals gij hebt de goedheid van te doen dan zou ik ongetwijfeld wat meer hebben de occasie van te maken goed geld voor mijn werken want wat denkt gij wel dat mij rapporteert het meeste met den tijd die voortgaat de poëten keken elkander aan
van waar hij pijltjens schiet die in het wilde dolen maar treffen steeds en gloeiend zijn als kolen wier vier elk hart in vlammen zet precies zeide contour er kwam van kolen in die kolen maken een lumineux effect zeide
en terzelfder tijd nam hij een paar goudstukken tusschen de vingers en stak mij die toe ik dank u zeide ik uw aanbieding is zoo bescheiden gedaan dat zij mij niet beleedigen kan ik behoef geen belooning ik ben de zoon van den heer huyck den hoofdschout van amsterdam en zoo ik u van eenigen dienst kan zijn
iets dat gelijk ik den vorigen avond reeds had opgemerkt meer haar gewoonte was wanneer zij niet bezig was of sprak en waaruit ik reeds had opgemerkt dat zij geen hollandsche opvoeding had genoten en zich op het breien of kousenstoppen niet verstond
nu zeide de baron een mensch zijn zin een mensch zijn leven maar het eind is toch wat ver om geheel te loopen wij zullen u van hier naar amersfoort laten brengen ik denk dat eduard zich daarmede wel zal willen belasten zoo ik er hem vriendelijk om verzoek
martha liet namelijk onder het in orde brengen van den disch een mes van de tafel vallen ik was er spoediger bij dan zij om het op te rapen en overhandigde het haar toen zij het van mij aannam zag zij mij in t gezicht en opeens begon zij over al haar leden te beven heilige maagd zeide zij is het mogelijk
neen neen ik dank u zeide zij eenigszins ongeduldig er zal straks wel iemand komen om mij te halen of liever zoodra de bui bedaart gaan wij beiden elk zijn weg wij zwegen een oogenblik gedurende hetwelk ik aan de deur post vatte gereed om naar het heerenhuis te snellen zoodra zij mij daar verlof toe gaf
al wat zich al ware het slechts zijdelings aan de dagen van athene of rome's grootheid hechtte was hem welkom en die geldstukken wier gehalte of innerlijke waardij voorzeker van weinig beduidenis was en die hun meeste waarde daaruit ontleenden dat het stel vrij volledig
ik geloof dat onze vriend wat confuus is over hetgene gearriveerd is en zich niet aan de dames durft presenteeren hoelang zullen wij hier nog moeten blijven vroeg suzanna ik haalde de schouders op zoolang de storm duurt kunnen wij hier niet vandaan zeide ik en vooreerst schijnt het weer niet te zullen bedaren
terwijl men mij naar de schuilplaats der vrijbuiters voerde kwam mijn oom van murél met zijn verhalen mij voor den geest ik vormde het besluit mij op het ondankbare spanje te wreken en voortaan als een noordsche zeekoning te leven
mijn vader zal ongetwijfeld dadelijk hier zijn vergun mij u een oogenblik hier alleen te laten ik ga eens zien of ik hem ook van dienst kan zijn met deze woorden zweeg zij en vertrok de deur zorgvuldig achter zich sluitende
onder het voortwandelen hoorde ik achter ons het klappen van een zweep en het rollen van een rijtuig over de straatsteenen ik zag om daar reed ons een prachtige koets voorbij met vier witte paarden bespannen en twee lakeien achterop
was een jonge juffer gezeten die blijkens het boek dat zij in de hand hield met lezen bezig was toen haar mijn onverwachte verschijning daarin stoorde de eerste blik dien ik op haar sloeg deed mij zien dat zij een wit morgengewaad droeg hetwelk een bevalligen zwier bijzette aan haar slanke gestalte
uw volk is mijn volk en uw god mijn god ik wist niet wat te antwoorden wat dunkt u lieve tante vroeg ik om er mij uit te redden ziet gij mij aan voor een raadsman deftig genoeg om het vertrouwen eener jonge juffer te verdienen
ook heb ik mejuffrouw stauffacher niet zoo van nabij gekend als hij en durf dus niet beslissen of haar waarheidsliefde zooverre ging dat zij nooit knollen voor citroenen verkocht en somtijds rijst bij mij het vermoeden op of zij ondanks haar betuigingen van het tegendeel
hier bezigde hij eenige uitdrukkingen te gemeen om herhaald te worden maar die door weinstübe en de officieren met een luid gelach werden aangehoord er had een hevige strijd in mijn binnenste plaats
t is mogelijk maar zij zij is ongelukkig en dan hecht men zich lichtelijk aan hen die ons diensten bewijzen en wanneer dan hij die den dienst bewezen heeft een knappe jongen is en zij die dien dienst ontvangt een meisje met een niet ongevoelig hart dan deugt zulks voor geen van beiden en is de laatste vooral te beklagen
in zijn eigen vaderland en zoo nabij het doel zijner bestemming door het moordend staal van roovers ware gevallen ik bleef een geruimen tijd in die gestalte want mijn gemoed was vol en mijn ziel in een staat van hooge spanning een natuurlijk gevolg van mijn toestand
en bekranst met zuivere net gevormde blinkende wenkbrauwen even gitzwart als haar lokken die in natuurlijke krullen het hoofd bedekten de vorm van het gelaat was volkomen eirond en gelijk ik reeds gezegd heb het was onmogelijk eenige feil te vinden in het beloop van den een weinig gebogen neus
ik heb gisternacht uw gesprek met andries gehoord zeide ik zoodra wij ons alleen bevonden hij bloosde en zag een wijl voor zich neder welnu zeide toen het hoofd met eenige fierheid opheffende dan zal ued ook gehoord hebben dat ik genoten weldaden weet te erkennen
zoo zaten wij nu een tijdlang gedurende welken mij de oogenblikken uren toeschenen en waarin ik mijn toestand dien anderen hoogst benijdbaar zouden geacht hebben hoe langer hoe lastiger begon te vinden
ik het vergeet ik moet ued de groete doen van den heer van lintz van zijn dochter en van den armen helding ik weet niet wie bedroefder is van de twee over uw geval de oude poëet of de jonge juffer de eerste doet niets als schelden en razen en de laatste is als een wanhopig mensch en beschuldigt zichzelve van de oorzaak te zijn van al deze ellende
slechts twee personen waren er die blijkbaar niets van de zaak begrepen de eene was simon die zich op eenigen afstand teruggetrokken had en de plaats hebbende verandering met blikken van verbazing beschouwde want niemand gaf zich de moeite hem eenige opheldering te geven
neen mijnheer antwoordde zij op een koelen toon en ik doe mijn best om die gebeurtenis met al haar gevolgen uit mijn geheugen te wisschen ik was geheel uit de lijken geslagen door deze verklaring waarvan ik den zin maar al te wel begreep en suzanna keek haar vriendin aan als wilde zij zeggen hoe heb ik het met u
hij zag dit als een compliment aan en lachte witjes o verblinding der vleierij dacht ik bij mijzelven maar vervolgde hij ik heb tot mijn leedwezen gehoord dat de heer lodewijk bij ons aan huis zoo leelijk is te pas gekomen dat is hij antwoordde ik maar het zal beter zijn dat onderwerp maar niet aan te roeren
ga een waschkom halen amelia zeide de heer bos en een kleerborstel indien hier een dergelijk meubel te vinden is of hoe kan ik zoo dwaas wezen ik heb den mijnen immers in den zak de jonge juffer vertrok en ik begon mijn plunje een weinig op te knappen met behulp van den zakborstel dien mij de heer bos had toegestoken
omdat ik haar gisteren gelijk ik de eer had u te zeggen heb gesproken omdat zij een groot vriendin mijner zuster is en dat het voor ons beiden licht onaangename gevolgen kan hebben indien het ruchtbaar wordt dat hier bleef ik steken
gij intusschen mijnheer huyck nogmaals mijn dankbetuiging aan ik weet dat het bewaren van ons geheim u een bron van verdriet is geweest neen mijn vader zeide amelia
drink eens arme ziel gij zijt waarlijk geheel van uw stuk ik dacht niet dat ik nog vatbaar was voor een diergelijke ontroering zeide amelia ik heb grootere tegenspoeden en bekommernissen dan die ik heden ondervind moedig doorgestaan maar nooit ook neen nooit te voren had ik een vernedering ondergaan als deze
die het wel wist dat verhaalde maar zoo ik gedenkschriften had uitgegeven dan ware ik niet langer de oude juffrouw meer die men op haar woord geloofde maar een schrijfster die elk het recht zoude hebben met aanmerkingen en kritieken op t lijf te vallen
luister in de eerste plaats zal het mij aangenaam zijn dat gij bij niemand wie het ook wezen moge iets van onze ontmoeting te soest noch van die historie met zwarten piet en zijn maats noch van uw nachtverblijf alhier eenig en het minste gewag maakt
zij paarde aan een gezond oordeel veel solide kennis en was in de gelegenheid geweest daarvan voor haar zelve en voor anderen een nuttig gebruik te maken ettelijke jonge dames uit onze aanzienlijkste huizen waren aan haar onderwijs en leiding toevertrouwd geweest
dat geestig kopje rijk versierd met blonde lokken dien fijnen neus zoo wel besneên dien wenkbrauwboog om t oog zoo zuiver heengetrokken dat mondje slechts bestemd tot kussen en tot jokken foei jokte phyllis merkte reynhove binnensmonds aan
dek ikzelf zal u het voorbeeld geven zeide ik mijne hulp zoude hier toch niets baten en ik moet tante waarschuwen tegen hetgeen er gebeuren zal wij keerden dan terug in de kajuit tante zeide ik haar weder op de rustbank helpende schrik niet er zal meteen geschoten worden wij moeten een sein geven dat wij aan den grond zitten
accepteer toch een glaasje mevrouw zeide reynhove zich overeenkomstig de betamelijkheid eerst tot tante wendende aan boord mag zulk een offerte niet gerefuseerd worden wanneer men zooveel water om zich heen ziet mag men wel wat wijn gebruiken om een contrepoids te geven
wat zou het mij baten hernam zij al wou ik het ontkennen uw ed gestr gelooft mij toch niet maar al zei ik nou ze binnen naar amsterdam dan zou uw ed gestr ommers toch denken dat ik je foppen wou
zijn komst en nog meer de weinige voorkomendheid van zijn manieren brachten die stilte te-weeg welke doorgaans op dergelijke bezoeken volgt en niet ongelijk is aan die welke op een school waar alles lustig en vrolijk toegaat bij de komst des meesters ontstaat
nog eenige weinige slechte dagen amelia en wij zullen zoo mijn voorgevoel waarheid spreekt van al de zorg en kwelling die ons thans drukken ontslagen zijn en blijder dagen te gemoet zien wij moeten nu aan onzen gast het tooneel niet aanbieden eener weekhartigheid waar hij te minder in deelen kan daar hij er de aanleiding niet van verstaat
al haar aardigheid zouden missen indien zij betrekking hadden op onbekenden er zijn zeer weinige zoogenaamde vernuftige gezegden zeer weinige merkwaardige voorvallen die hun waarde niet grootendeels ontleenen aan de namen die er mede gemoeid zijn
dan nu geen woord meer over dat onderwerp ik kon niet nalaten van bij mijzelven te glimlachen over de samenstemming van hetgeen amelia's vader mij vroeger had te kennen gegeven en hetgeen thans de bekommering van den mijnen
een aangename consolatie zeide reynhove ziezoo vervolgde klaas tegen de dames nou doe jelui zelvers k ereis ondervinding op dat het niet allemaal pleizier is aan boord nou dat's tot daaraantoe ja nou wou jelui wel een zoopie brandewijn hebben dit tegen ons ik loof dat er nog wel wat in t
ik kon mij eindelijk ook niet meer bedwingen maar niet gezind mijn gedachten ongevergd te uiten bij lieden die mij niet verstaan zouden vergenoegde ik mij met de vraag wat de arme velters toch wel gezegd had toen hij naderhand ontdekte hoe deerlijk hij bedrogen was geworden
en menige daarbij die niet gedrukt staat en welke zij onder vier oogen aan de uitverkorene vrienden met zooveel bijzonderheden en locale kleur wist te vertellen dat men aan de echtheid daarvan niet dorst twijfelen en dikwijls overtuigd bleef dat zij hetgeen zij mededeelde had bijgewoond of althans uit de eerste hand vernomen
maar dat heldert nog niet op wat ferdinand met haar te maken had zeide mijn vader anders niet zeide ik dan dat ik haar bevrijd heb van iemand wiens bezoek haar lastig was doch monsieur helding weet dat wij den naam des onbescheiden indringers niet voegzaam kunnen noemen
ik verzoek u haar minzaamst van mij te groeten hernam zij eenmaal ter plaatse mijner bestemming gekomen zal ik niet verzuimen haar te schrijven en nogmaals voor al haar goedheid te danken
duizend verschillende en verwarde denkbeelden maalden mij door het brein en deden dat brandend en koortsig gevoel in mijn hoofd ontstaan hetwelk aan elke sluimering vijandig is
nu dat daargelaten harmen pulver is ook niet mal en ik weet wat ik denk zooals de vent in t dolhuis tegen den oppasser zei van lintz wilde antwoorden en ik zag het oogenblik komen waarin een verklaring onvermijdelijk werd
dat ik mij met lieden behelpen moet die geen kennis bezitten van hun vak hoe bevallen ued de bruine langstaarten die ued op de palmmarkt van govert sperwer gekocht hebt vroeg lodewijk aan van baalen hm antwoordde deze het hoofd schuddende wat zal ik ued zeggen de beesten loopen hard genoeg maar t is mij wat moeilijk in t
naar amsterdam gereisd was en dat de vreemdeling door zijn hooge gestalte zijn gebiedenden toon en zelfs door de geduchte wijze waarop hij van zich afgeslagen had niet kwalijk beantwoordde aan het denkbeeld dat men zich van den russischen vorst vormde
vervolgens ging men aan het beoordeelen en schiften der uitdrukkingen in de voorgedragen verzen gebezigd elk gezegde werd op drie of vier wijzen omgezet en bijna elk bijvoeglijk naamwoord door een ander vervangen totdat langzamerhand alle zweem van oorspronkelijkheid verdwenen was
toorn ende groote hagelsteenen in mijne grimmigheyt om dien te verdoen heden tante zeide suzanna met een onnoozel gezicht is het de schuld van ds boterbloem dat de dijk doorgebroken is vader zeide het was de schuld van het dijkcollege dat met de vijf steden overhoop lag
neem het maar vervolgde zij t is klaar water waarin ik eenige droppels spiritus heb gedaan ik zou u gaarne wijn aanbieden maar dien hebben wij niet ik schaamde mij nu over mijn argwaan en het meisje dat zoo minzaam en hartelijk tegen mij sprak geen minder vertrouwen waardig achtende dan alexander aan zijn geneesheer betoonde
maar zoo gij mij gelooft en er eenigszins prijs op stelt om mij genoegen te geven zult gij hedenavond niet naar stad gaan integendeel stel ik u voor tot mijnent te vernachten en zoo gij de eenvoudige huisvesting voor lief nemen wilt welke een eenvoudige boerenwoning u kan verschaffen zal ik mij aan u verplicht rekenen
ja of neen neen zei ik dus hangen vroeg hij weer neen ook niet zei ik immers niet met mijn wil gij begrijpt toch zei hij dat er geen derde keus overblijft ik kan toch niet iemand die eenmaal hier geweest is levend laten vertrekken om als hij te huis is
had men u ten minste maar bij een ordentelijke burgervrouw besteed zeide tante maar mij dunkt amsterdam is groot genoeg en ik zal zelve aan dien sinjeur bouvelt schrijven en hem voorstellen u een ander logies te bezorgen
ferdinand mijnheer huyck riepen de beide meisjes met een angstigen gil toeschietende en ik voelde vier zachte handjes die mij poogden op te helpen hebt gij u bezeerd was beider gelijktijdige
kort en goed alle difficulteiten waren weggeruimd en het bevel van apprehensie moest gecontramandeerd worden ik werd door mijn vader gechargeerd die goede tijding aan de amsterdamsche regeering te brengen ronduit gezegd
want hoe geneigd ook om met alles te schertsen was zij nooit gewoon den spot te drijven met ernstige zaken of door hare gezegden iemand te ergeren en te ontstichten ik schreef dan ook haar woorden aan de ware oorzaak toe namelijk aan wrevel over de koele handelwijze van henriëtte jegens mij dien zij achter een voorgewende luchthartigheid wilde verbergen
die schelmen riep de waard met vuur hebben zij zulke voornemens wacht daar zullen wij toch even met den drost over dienen te spreken want voel je die dient de zaak toch te beslissen en hebben zij zoo openhartig en luidruchtig over hun plannen gesproken dat ued het hooren kon
in de kerk kan men haar spoedig herkennen aan den deemoedigen gang waarmede zij naar hare plaats aan den eerbied welken de plaatsbewaarsters voor haar koesteren zoodat zij alleen nimmer gedwongen zijn in te schikken
maar mijnheer blaek zeide tante na mij eenigszins verlegen te hebben aangezien wij wenschten gaarne te huis te wezen en ued is te beleefd om aan het verzoek van dames geen gehoor te geven
ik vergat dan ook de moeielijkheden van den weg zoo dikwijls ik herdacht dat elke stap dien ik nederzette mij nader bracht bij de voorwerpen mijner kinderlijke liefde bij mijn welbeminde broeders en zusters bij de vrienden mijner kindsheid en bij dat dierbare amsterdam hetwelk ik in zulk een geruimen tijd niet aanschouwd had
bovendien zonder schade hier of daar gaat de negotie nooit tracht intusschen berichten in te winnen of er wat van te recht komt mijnheer huyck ik zal u dit later wel vertellen t valt gelukkig dat ued hier nog niets mede te maken heeft doch ued kan er uit zien dat het ons niet altijd voor den wind gaat
want welke voordeelen ook de hoogduitsche keuken moge hebben ik gaf toch aan den hollandschen pot de voorkeur en groette elken mondvol dien ik nam met hetzelfde vermaak waarmede ik een lang gemisten vriend de hand zou gedrukt hebben
de diensten welke ik gewoon ben geweest te bewijzen waren niet altijd van dien aard dat men er mij veel dank voor wist vader zeide amelia met een bevende stem terwijl zij oprees en hem bleef aanzien met een weemoedigen blik die hem zijn rasch gezegde scheen te verwijten
helding die na pulver optrad verklaarde in substantie hetzelfde en voegde er tevens het een en ander bij betreffende de redenen van veete welke sander tegen lodewijk blaek kon voeden en welke het niet onwaarschijnlijk maakten dat er tusschen deze beiden een gevecht had
dit was het eenige beklag dat hij zich veroorloofde ik kon van mijne verbazing niet terugkomen was deze dezelfde man wien ik den dag te voren zoo morrende en klagende had leeren kennen
één had hij er reeds weggezonden op een vroegere tijding dat de zaak goed stond maar terwijl wij nog aan t praten waren daar kwam de brief aan van heynsz waarbij werd gemeld hoe lodewijk was gewond en hoe men u als getuige bij de zaak hield
met pakten zij mij aan maar een hunner die cartouche waarschijnlijk kende zeide toen hij mij nader aanschouwde dat zij zich bedrogen en dat cartouche veel ouder was ik was toen even over de twintig
en inderdaad mijn ligplaats was noch slechter noch beter dan ik reden had mij voor te stellen het bed bestond uit een harde peul waarvan men de opvulsels niet behoefde te raden want van alle zijden staken mij de puntige stroohalmen in de leden zoo vaak ik mij omwendde
ik zie wel dat gij nooit naar den haag geweest zijt santje zeide ik gij stelt u de kantoren aldaar voor gelijk dat van een amsterdamsen koopman waar het licht door de lantaren van de binnenplaats invalt en men te drie uren al bij de kaars moet zitten
de woorden die mijn vader tot mijn moeder gericht had hadden mij ondertusschen den tijd gegeven om mij te herstellen mijn antwoord luidde eenigszins ontwijkend ik ben door het slechte weer verhinderd geweest hier gisteren reeds te zijn lieve vader het heeft hard geregend aan gene zijde van naarden hebt gij hier geen bui gehad
ten noordwesten stapelden zich dikke wolken op elkander en eenige zeevogels die krijschende rondzwierden schenen zoovele boden uitgezonden om zwaar weêr aan den landbouwer te verkondigen
maar hij gaf kort daarna te kennen dat hij zich met zulke fijne dichtgeesten niet in een wedstrijd had durven wagen en dus eerst nu na de bekroning voor den dag zoude komen met zijn beantwoording hij las ons hierop een stukje voor hetwelk mij althans beter beviel dan al wat ik van de overigen gehoord had
en wat het ware dat mij tot hoofdkussen diende kon ik volstrekt niet uitvinden en moest eerst den volgenden morgen ontdekken dat het uit een oud stel vischnetten bestond in een meelzak gewikkeld
den volgenden dag had ik toevallig door het afspringen eener comparitie welke ik had moeten bijwonen een uurtje voor den eten vrij en suzanna die zich reeds menigmalen beklaagd had dat zij niets aan mij had nam die gelegenheid waar om mij met haar naar tante letje te tronen
hij was een duitsche apelles zijn kunstgenooten waren niets bij hem de werkjes die men van hem onder t oog had zes of acht onafgehaalde portretjes die aan den wand hingen waren kunstjuweeltjes welke rembrandt noch van dijk in staat zouden geweest zijn te vervaardigen nb dit laatste stemde ik met een gerust geweten toe
dunkt u dat vroeg lodewijk welnu trouw haar dan zelf en geluk er mede het verwondert mij sprak ik nu op mijn beurt dat de heer blaek op een zoo losse wijze spreekt van een naastbestaande die wellicht door geene onzer jonge dames overtroffen wordt en wier zedigheid althans boven alle lofspraak verheven is
niet lang duurde het of de koets van den heer van baalen kwam het hek binnenrijden ik had dezen heer vroeger meermalen ontmoet maar hem nooit met die belangstelling gadegeslagen welke hij thans bij mij moest opwekken nu het bepaald was dat ik met hem in een nauwe betrekking zou komen en dagelijkschen omgang hebben
maar ik zegge de heere beeft haar laten gaen want zij volgt haar vader wien zij verplicht is te eeren en te gehoorzamen ofschoon hij een man belials zij vol van twistzoeking en
waar ik met alle behoorlijke plechtigheid aan de boekhouders bedienden en loopers werd voorgesteld ik heb dezen hoek voor u bestemd zeide van baalen hopende dat de plaats en het licht u gevallen en dien lessenaar geledigd dien ued gebruiken kan zoolang er geen nieuwen vervaardigd is
bracht jawel degelijk ontmoetten wij een vaartuig antwoordde pulver en dat was juist ons ongeluk gij moet dan weten dat zoo ongeveer op graden n b zes dagen nadat wij bij den don aan boord waren wij een groot vaartuig boven den wind in t vizier kregen dat met alle zeilen bijgezet op ons afkwam het was een korvet en zooverre wij
daar ik mij echter weinig meer herinner van hetgeen wij verder afhandelden en zulks ook voor mijn lezers waarschijnlijk even vervelend zoude zijn als indien ik hen dwong de reis in de trekschuit zelve te maken zal ik slechts datgene vermelden hetwelk amelia mij toevoegde toen wij amsterdam bijna bereikt hadden
de overigen ook zij die na mij kwamen waren mij persoonlijk onbekend alleen herinnerde ik mij de namen van dezen of genen onder hen wel eens vroeger te hebben ontmoet aan den voet van een dier lof of klinkdichten waarmede het toen smaak was alle uitkomende werken vooral dichtbundels bij wijze van aanbeveling op te pronken
dit voorstel kwam mij te aanlokkelijker voor nademaal ik begreep dat ik op deze wijze mijn twee vurigste wenschen het bezit mijner dierbare cornelia en een hooger stand in de maatschappij zoude kunnen bereiken
opende zij het en vertoonde aan de verheugde kinderen een menigte prentenboekjes welke zij onlangs gekocht had en hun ten geschenke aanbood aan elk in t bijzonder de uitlegging op den koop toegevende van het onderwerp dat in de boekjes behandeld of op de plaatjes afgebeeld was