AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
die het noodig oordeelt ons nog eenige visites te laten betalen t is inderdaad of ik je ongelegen kom o maar ik begrijp marcellus emants een drietal novellen het wel ik ben altijd de persoon die de kalmte komt storen ik ben zenuwachtig ik ben opgewonden ik ben overdreven
levensstrijd had toegerust maar de gedachte dat hij immers maar een deern uit een herberg tegenover zich had moest het in george's oogen weldra zijn kracht ontnemen entrez donc mon enfant indien mijnheer hollander is wij zijn allen uit maastricht de uitroep van george was
ik zou ondankbaar zijn o dat nooit er bestaat maar één rein geluk op aarde maar één troost in alle ellenden van het leven
jan liet hem den tijd niet zijn horloge uit te halen marcellus emants een drietal novellen t is laat geworden zeide hij en begeleidde die woorden met een beweging van het hoofd naar den kant waar fanny zich bevond
openging en hanna verscheen zij was het inderdaad geen spooksel bedroog zijn oog en toch week hij stap voor stap terug hij had zelfs de kracht niet zijn blik aftewenden of neerteslaan hanna's donker oog beheerschte hem met onweerstaanbare macht
met den mond die nog de lippen sluit als de laatste kreet van liefde die uit het gemoed opwelt ontsnappen wil heb medelijden met het lijdend hart dat vertwijfelt en hoopt tegelijk dat afstand gedaan heeft van al zijn rechten
hoogmoed is de moed om hoog te staan zegt multatuli welnu ik heb den moed om de geheele menschheid te verachten in het fiere bewustzijn dat niemand in staat zou zijn vrijwillig het offer te brengen dat ik heb gebracht het offer van al mijn idealen
en het genot eener overwinning op een vrouwenhart in al hun volheid intezien en te savoureeren eindelijk verkondigde een lange schelle fluit gevolgd door een tweede gelui dat de trein naderde terstond haalde george hanna
den besmetten dampkring waarin het uit medelijden was overgebracht frans die elken avond hooren kwam hoe t met de zieke ging vatte eene genegenheid voor tante bee op
de notaris trok langzaam zijn rechter handschoen aan hij wist bij ondervinding hoeveel tijd hem voor elken vinger overschoot eensklaps bleef jan voor fanny staan en zeide je blijft er dus bij dat je mee wilt gaan een bevestigende hoofdbuiging was haar antwoord
in het vrienden album dat hij op jeugdigen leeftijd had aangelegd en waarin elk later portret zijn voorganger niet verving maar vergezelde had hij zoo vaak opgemerkt hoe het leven zelfs op het lachendst kindergelaat den stempel drukt van ontzettenden
te doen te hebben maar als zij zich niet wilden verbeteren konden zij allen heengaan des noods zou zij zelve voor keukenmeid werkmeid en baker tegelijk spelen het hing er maar van af
het ontbijt van cleo en ro was dan reeds afgeloopen achter hunne ledige eierschalen en bekruimelde borden zaten de kinderen geduldig te wachten dat tante bee voor paatje de twee traditioneele boterhammen sneed
berustte hij in zijn lot eensdeels omdat hij inzag welke gevaren zijn goed bedreigden wanneer hij op voortzetting van de reis aandrong meer nog om andere redenen die wij aanstonds zullen leeren kennen hij keek nu naar een drager uit
was hij zich slechts in zooverre
hij drukte haar dus een kus op het voorhoofd dien zij nauwelijks opmerkte herhaalde nog eenmaal zijn ernstige aanmaningen om rustig te blijven riep haar een tot vier uur toe waarop zij geen antwoord gaf en verliet het huis in
en zij voelt zich niet eens ziek je zoudt het kind op die manier een schrik op het lijf kunnen jagen fanny zag in dat zij gelijk had cleo
toen was het of haar oogen immer grooter en immer helderder werden haar wangen nog bleeker dan zij doorgaans waren haar mond die meestal zoo ver openstond dat hij de droomerige uitdrukking der oogen nog versterkte werd
een lamp laag neergedraaid was aangestoken voor een canapé zou er geen plaats zijn geweest in deze pijpenlade daarom bood jan
iets tegen gehad als hij er eenig heil van verwachtte frans was bereid aan dit verzoek te voldoen zoolang tante bee boven vertoefde
verbaasd staarde zij hem een oogenblik aan en george verbeeldde zich dat er minder wantrouwen in dien blik lag toen antwoordde zij nauw hoorbaar ja nog een paar seconden bleef haar donker oog op hem rusten haar lippen bewogen zich als wilde zij spreken toen reikte zij hem het blad
en zij begon te begrijpen wat er met haar voorgevallen was zij wilde oprijzen doch allen smeekten haar bedaard te blijven liggen nu vroeg zij wat haar dan toch overkomen was
ik ben beducht dat het u erg aangrijpen zal mevrouw merkte de notaris op deelnemenden toon aan zijn goed gemeende woorden sterkten fanny slechts in haar voornemen want zij hield niet van van dussen ik heb beloofd dat ik kalm zou blijven
in het eerste bedrijf bijvoorbeeld wanneer elsa voor den koning tot verantwoording geroepen wordt over het verdwijnen van haar broeder zingt zij einsam in trüben tagen hab ich zu gott gefleht des herzens tiefstes
vreemdeling van het hoofd tot de voeten terwijl zij zich met een menigte woorden bereid verklaarde hem de mooiste kamer van haar hôtel aftestaan die eigenlijk al door een ander besteld was zij zou bovendien terstond iemand uitsturen om den smid te halen die den zwakken
ik verzeker u al blijft hij uiterlijk kalm van binnen gaat het des te dieper bij haar zijn t meer de zenuwen frans weerhield de vraag of jan dan met zijn spieren gevoelde en bepaalde zich bij de opmerking dat beiden tamelijk zenuwachtig waren
rij fuchsia's bezet was wier sierlijk neerhangende klokken tot fanny's lievelings bloemen behoorden zag zij in de verte aan het einde van weg dien zij verlieten eene dichte menschenmenigte bijeen de diepe tonen van een mannenkoor
om het op de kleine tafel die bij het raam stond te tellen te bewonderen en dan weer op zijn oude plaats aan het langzaam vervallingsproces terugtegeven een
en twee stappen achteruitgesprongen george dacht aan die schichtige huisdieren welke iedereen liefheeft en iedereen sart wees niet kinderachtig ik doe je immers geen kwaad ach laat mij er was zoo iets dringends in dit laat mij dat george het onmogelijk
spaarde zijn vriend evenmin toen hij antwoordde ik verzeker je dan dat ik haar nooit eerst tot mijn maitresse maken zal hetzij ik ze in een paleis of in een kroeg aantref en ik verzeker je dat ik onverschillig of zij mijn maitres of mijn
waarom zou hij zich meer moeite voor dit schuwe kind geven wat ging zij hem ten slotte aan evenwel hij verkoos voor zijn geld bediend te worden hij had niets besteld en schelde dus nogmaals niemand verscheen wederom trok hij aan het koord het bleef stil
wanneer wij er in geslaagd zijn ons zelve geheel weg te denken en op te gaan in de wezens die wij liefhebben o dat is geen gemakkelijke taak en er moet hard gestreden worden voordat wij het eigen ik
dat jan het noodig oordeelde haar vroeger dan anders naar boven te doen vertrekken een kwartier later kwam tante bee terug die de kinderen naar bed bracht
voor het eerst zag hij thans het bekende handschrift weer zij schreef hem dat haar man een aanstelling in bordeaux had gekregen daar het niet waarschijnlijk was dat zij op hun leeftijd
zoo dikwijls zulk een vlaag van opwinding fanny overviel wist jan bij ondervinding dat elke poging om hare woorden te stuiten vruchteloos was
zij verzocht hem als getuige er bij tegenwoordig te willen zijn gaarne had george dit verzoek afgeslagen maar hij meende er geen recht toe te hebben de taak werd hem inmarcellus emants een drietal novellen zooverre verlicht als het huwelijk niet kerkelijk voltrokken zou worden
dat kwam omdat ik die rol niet maar als een lesje van buiten had geleerd doch haar doorleefd had en telkens weer doorleven moest om zulk een diepen indruk te maken als ik teweegbrengen wilde en kon in elke noot die ik zong
haastig als zij gekomen was verdween zij weder uit de keuken om mijntje te gaan kapittelen die bezig was de voorkamer te stoffen eerst de bedden boven afhalen
mocht hem dit echter om de eene of andere reden minder aangenaam zijn dan verzocht zij hem zich niet te huis te melden zij zou niet verder aandringen het had nauwelijks elf ure geslagen toen george het station binnenging eenige minuten later lag hanna's hand in de zijne
waarom rees ook haar ziel niet op om als een ademtocht in den aether te verdwijnen als wilde zij in één warme omhelzing al wat leefde aan haar borst drukken en zich oplossen in een enkelen kus voor vurige liefde strekte fanny de armen naar buiten uit
rees het kind dat zij onder het hart droeg als een engel tot u omhoog om te bidden voor zijn moeder gij naamt zijn offer niet aan
het was alles vergeefs de avond viel en hij had nog geen geluid gehoord zonder aan eten te denken bleef hij als een hond voor de deur wachten dreigend en smeekend roepend marcellus emants een drietal novellen en jammerend totdat zijn schorre keel bijna geen geluid meer voortbrengen kon
eerst kwamen haar eigen winterkleederen donkerblauwe en zwart laken mantels daarna die van bee eindelijk de ruige winterjassen van jan en toen pas ontwaarde zij diep in de duistere ruimte het effen vermiljoen van de wol
omhelzen die haar telkens van zich afstootte george achtte haar woorden niet haar tegenwoordigheid prikkelde integendeel zijn toorn jij mishandelt je dochter ellendeling en daarvan zijn zoovele bewijzen aanwezig dat het mij maar een enkel woord kosten zou
aldaar had zij zijn adres vernomen morgen tegen half twaalf ure hoopte zij in den haag aantekomen innig dankbaar zou zij george zijn indien hij haar wilde ontvangen
op zijn handwagen en gemarcellus emants een drietal novellen leidde den reiziger naar het hôtel dat inderdaad geen vijf minuten van het station verwijderd vlak aan den ingang lag der onooglijke stad het geheele ongeval scheen dus te zullen neerkomen op een oponthoud van een halven dag
toen alles naar haar zin geplooid en geschikt was wendde zij zich naar george om volgens gewoonte zijn bewondering te genieten waarmede hij steeds zeer gul was reeds stond zij vlak voor hem toen zij van de sombere uitdrukking schrok die zijn gewonen glimlach verving
aan niemand maar je zult alles door je drift bederven ik heb wat bederven wat is er hier nog te bederven alles heb je mij afgenomen het huis is van jou het brood dat ik eet is van jou het hemd dat ik aan mijn lijf draag is van jou daarom zeg ik
in den besten tijd van het leven maakte een ware verbittering tegen fanny zich van hem meester zijn overigens goed hart kende voor die vrouw geen mededoogen den geheelen last der schuld stapelde hij op haar hoofd meende zij al wat zij zeide dan had zij
maar zij legde haar koortsachtig heete vingers op de zijnen en vroeg de eerste melodie terug hij speelde alleen de begeleiding doch zij verlangde de woorden er bij niets hielp hij moest elsa's lied herhalen
op de deurposten en paneelen in de kamers verzette zij de meubels opende de ramen nam met een stofdoek de tafels en kasten af en liet geen afgebrand stukje lucifer of weggeworpen snipper papier op den grond liggen
brauwen trokken boven het fijne neusje samen en strak bleef haar blik op hem rusten wat verlangt u ik verlang niets ik smeek alleen zij trachtte haar hand terugtetrekken maar george hield ze vast nu wat wil u een kus met een ruk was zij los
en zekerder rente voor die zij van deze neiging zou kunnen trekken om gewisheid te krijgen bespiedde zij het tweetal met de grootste zorgvuldigheid
welke haar omringden voor george aan den anderen kant was er niets meer noodig dan die straal van vertrouwen en dankbaarheid om weer geheel onder den invloed van hanna's sprekende oogen te komen en met nieuwe opgewondenheid zijn heldenrol optevatten die hij s morgens zoo koel
op prijstestellen om niet zonder vrucht steden en landen eenvoudig doortetrekken in hanna vond hij een sluimerend marcellus emants een drietal novellen schoonheidsgevoel dat slechts een wenk van den geliefde behoefde om te ontwaken misschien zou het vele zien
met zulk een roeping begrijp ik niet marcellus emants een drietal novellen dat u in het huwelijksbootje heeft plaats genomen weet u dan niet dat de kunst reuzenkrachten eischt en dat ik zwak ben ieder die t goed met mij meende ried het mij af en ik zag in dat zij gelijk hadden
die zooals zij zich plastisch uitdrukte de gouden eieren wel van zelf zouden leggen indien hij er hun den tijd maar toe liet op zekeren avond bleken hare scherpzinnigste redeneeringen en krachtigste argumenten vruchteloos te zijn
uit een onnadenkend woord en een onbeteekenend feit had zij schandelijke gevolgtrekkingen gemaakt zij meende zelfs dat zij een boosheid had getoond
zoo dikwijls haar moederhart week werd hetgeen gelijk alles in haar bij plotselinge opwellingen geschiedde openbaarde zich haar teederheid in een behoefte om de kinderen te overladen met al wat versterkend nuttig en aangenaam zijn kon
eensklaps bleef hij op de boterhammen der kinderen gevestigd maar bee riep zij uit het is noch niet zoover met ons gekomen dat de kinderen gebrek behoeven te lijden zij moeten meer vleesch hebben
als zocht hij er oude bekenden onder terug daarna bekeek hij ook de menigte photographische portretten van vrienden marcellus emants een drietal novellen en kennissen welke jan boven zijn schrijftafel met spelden
totdat zij een band om den hals begon te voelen die vaster en vaster aangetrokken werd en eindelijk als een ijzeren greep haar de
zoodra de voordeur achter hem toegevallen was ging zij de achterkamer binnen om haar zuster te beknorren die met zulk overheerlijk weer te huis bleef terwijl de dokter dringend zoowel voor de kinderen
den ingang stil locomotieven floten en dreunden langs het perron angstig monsterde george elken nieuw aangekomene die zich eenige oogenblikken met zenuwachtige drift haastte om met plotselinge kalmte op een bank neertezinken zoodra hij zijn kaartje gekocht en zijn
nu zij de slimheid heeft gehad in de armen van mijnheer van doerhoven neertevallen welzeker zeide reeman lachend nu is zij een romanheldin marcellus emants een drietal novellen die woorden troffen george als dolksteken hij had behoefte zijn ergernis luchttegeven als jou koude ziel niet voelen kan
zonder te bemerken dat fanny de oogen strak op hem gericht in diepe mijmering vervallen was toevallig naar haar omziende ontmoette hij haar doffen blik die hem hinderlijker werd dan ooit te voren hij was overtuigd dat zij in het geheel niet geluisterd had
smart en genot leeren kennen en in vrijheid strijdend een groot man worden ik heb je talenten verstikt je vrijheid belemmerd je marcellus emants een drietal novellen kracht gebroken o mijn god welke vloek ligt er op mijn bestaan
later bleef hij wel eens wat lang bij een collega hangen dien hij gewoon was na afloop van het middagmaal te bezoeken voor heden had hij fanny er op voorbereid waarschijnlijk eerst laat terugte zullen keeren in de huiselijke beslommeringen was hij den tijd van het dwepen
dit kwam echter niet met zijn plannen overeen hij wilde alleen zijn onmogelijk lieve kind ik moet naar de post en heb ook nog andere commissie's te doen bovendien
koffer hadden voorge zweefd was er iets belachelijks in het eerste en zeker laatste avontuur waarmede de reis hem afscheepte misschien zou hij er inderdaad om gelachen hebben als de omgeving iets opwekkender ware geweest maar de kale witte muren van het vertrekje
van spoken verborgen in elken hoek van het vertrek eindelijk brak de morgen aan vaal en nuchter het bleeke schijnsel dat door de gordijnen drong vond hem nog immer voor de deur op wacht maar toen hij opstond knikten zijn knieën en suisde het in zijn oor
blijmoedigste zou hebben neergedrukt en toen george het hoofd naar buiten stak was t alsof ook het landschap diezelfde armoede dienzelfden ouderdom en diezelfde verlatenheid ademde in de rondte niets dan grauwe bouwvallige huisjes waarvoor kippen en varkens in mest en
maar frans had amper het laatste woord uitgesproken of gelijk een orakelpriesteres in exstase riep zij uit ja zoo is t inslapen
dit had echter geen ander gevolg dan de driftige opmerking van den beambte dat men den versleten koffer niet eens als passagiersgoed had moeten aannemen ofschoon onze reiziger het weinig steekhoudende dezer redeneering voelde
klonk het ernstig antwoord breekoord kwam tusschenbeiden ik stel voor mijneheeren dat wij dit gesprek afbreken george is ons een verklaring schuldig laat ons samen in de frères provençaux gaan eten dan kunnen wij die zaak
een last waaraan de nieuwsgierigheid beiden weerhield te voldoen stelde nogmaals voor den ouden man te laten komen de baker echter oordeelde dat geheel overbodig zij wist er alles van mijnheer moest niet denken dat zij voor den eersten keer zoo'n gevalletje bijwoonde
het was geen effen pad met bloemen bestrooid waarop zij den kleine voortschrijden liet dit had zij nooit voor zich zelve begeerd zij kon t ook voor hem niet doen hij moest strijden hij moest lijden maar strijden voor een doel lijden voor een liefde
zij had gezondigd zij wist het thans want zij had uw majesteit aanschouwd en den bliksemstraal van uw toorn gevoeld zij had het hoofd voor uw macht gebogen zij geloofde zij aanbad heer
uitgestorven en eindelijk geheel vergeten is dan eerst naakt de zoete rust de eeuwige slaap zonder droomen o gelukkig zij die reeds zoover zijn maar heb medelijden
en roet waarmêe de schoonste uitvinding onzer eeuw bezig is de geheele wereld te bedekken de bestoven reizigers haastten zich hunne gevangenissen te verlaten en menigeen was al de donkere zaal
de muziek die hij als een afleiding had begroet was eensklaps een verschrikkelijk vergif geworden dat al haar zenuwen in krampachtige siddering gespannen hield zou hij frans verzoeken uit te scheiden en hem doen begrijpen wat hij nog waande verborgen te hebben gehouden
als een benauwde damp welken zij tegen wil en dank inademen moest zij snakte naar versche lucht eindelijk had elk stapeltje de reis volbracht doch nu schoot het haar op eens te binnen
behoedzaam schoof hij het recht als gold het een juweelendoosje op een vrouwen toilet jan wilde de eerste schep aarde werpen
misschien worden er weinig menschen zoo gelukkig als ik en alles alles heb ik alleen aan jou te danken nooit zal ik dit vergeten wij kunnen niet samen blijven ik heb dit overdacht en ik zie het nu duidelijk in ik zal gaan
had zij zulk een vurige begeerte naar muziek te kennen gegeven dat haar het verlangen niet uit het hoofd te praten was geweest om frans uittenoodigen wederom te komen spelen
een drietal novellen in haar schitterend oog optemerken hij wist inder daad niet wat te doen het was moeielijk een reden voor een weigering te vinden en toch durfde hij niet ten
haar intrek zou nemen eerst had zij geaarzeld het was toch maar waar dat zij heel veel van jan had gehouden en het een bittere teleurstelling voor haar was geweest te moeten bemerken dat hij om fanny zoo dikwijls haar ouderlijk huis bezocht
mijn eigen dichtader heeft opgehouden te vloeien ongelukkig is sinds dien tijd mijn belangstelling in hetgeen anderen werken ook verdroogd dat is toch jammer kerel wat zal ik je er van zeggen
zij ziet het hoe hij de kleine handjes vouwt en genade smeekt gij stoot hem af uw hand steunt de zwakke niet in den bangen strijd o zij kan uw toorn
een bruin langharig mofje met roode zij gevoerd een poesje om den kinderhals een kleine pélérine marcellus emants een drietal novellen met bont afgezet legde zij achtereenvolgens naast zich op twee stoelen neer
kwam zij zelden met ledige handen te huis george schepte er te veel genoegen in haar iets te zien uitzoeken dat hij haar wenschen niet in de sprekende oogen te lezen zocht alleen haar gemeenzaamheid met winkeljufvrouwen hinderde hem dikwijls en zij
ontbeten en hij gewoon was te lezen en brieven te schrijven hanna vond deze woning prachtig hier voel ik mij een deftige dame riep zij wel honderdmaal uit en vergat nooit er bijtevoegen zeg marcellus emants een drietal novellen t mij altijd wanneer ik iets doe dat niet aan een deftige dame past
frans begreep dien wenk zag haar ineengedoken op een stoel zitten met de oogen strak naar den grond gericht en meende dat zij van vermoeidheid was ingesluimerd
novellen breedgeschouderden man en op hetzelfde oogenblik kwam zijn vuist met zulk een kracht op diens voorhoofd neder dat hij met een god verdomm'me waggelend achterover viel duizelend door haar val trachtte hanna optestaan toen twee armen haar middel omklemden en twee warme lippen
overtedoen die beloofde hem en zijn dochter te zullen onderhouden de koffie was het beste dat george nog in le jet d'eau genoten had hanna had ze bij het open venster klaar gezet waar hij nu met volle teugen de frissche avondlucht inademde terwijl hij met verrukking de slanke gestalte gadesloeg
maar hoe zou hij het vreemde er van onder woorden brengen bovendien moest hij voorzichtig zijn onwillens raakte men soms zeer gevoelige snaren aan zou het niet verstandig wezen deze punten voorloopig te laten rusten
in het marmerbleek gelaat groefde marcellus emants een drietal novellen zij had een vreeselijk vonnis gehoord doch haar brein kon er den omvang niet van beseffen haar oog had het medusa
ik zou niets liever wenschen dan mij kalm te kunnen houden ik weet het dat alleen kalme menschen gelukkig zijn doch wanneer er zijn die tot een plantenleven kunnen insluimeren dan moeten er ook zijn
hanna in t geheel niet voorzien haar doel was geweest george te redden voor haar zelve nam zij de mogelijkheid van een bevrijding uit haar banden niet aan vreezende dat hij haar verkeerd begrepen had antwoordde zij neen ga van hier zoo spoedig u kan dat is wat ik zeggen wilde voor mij kan niemand
koude rillingen liepen haar over den rug een ongewone gloed steeg naar het hoofd en loste in een koud zweet op dat het blanke voorhoofd beparelde
die wij van ons af moeten zetten en daarom is het een wijze beschikking dat ieder zijn deel heeft in het zwoegen en slaven ik zou mij schamen
reeds was zij boven aangekomen toen een rijtuig voor de deur stilhield de dokter onmiddelijk snelde zij weer naar beneden
neen het was beter zoo het kind was gelukkiger dan haar beste wenschen het konden maken en zij zag het in zijn kistje slapen onder de rozen die zij zelve bij den tuinman uitgezocht en afgesneden had
amper gehoord had ik had dit nog nooit zoo overdacht maar dat is het juiste woord t is waar wat u zeide t is ontzettend waar ijdelheid alleen drijft ons voort daarom is het goed
mijn ziel heeft behoefte aan een vader om te vereeren aan een machtig god om voor te knielen aan een opperwezen om vurig lieftehebben maar ik heb
naast den adelaar die zich boven de hoogste bergtoppen verheft leeft de rups die onopgemerkt over de aarde kruipt wie weet of de rups geen adelaar zou willen zijn
den leuningstoel die bij de schrijftafel behoorde zijn vriend aan en zette een geopend kistje sigaren op het met leder bekleede blad neder frans ging niet dadelijk zitten maar nam eerst de hoog opgestapelde boeken in
en het bevend schijnsel van de lamp het avondrood dat tegen de zoldering gloeide had doen verbleeken dan leefde zij op in de wereld harer visioenen dan werden de omtrekken duidelijker van de beelden die zij
piependen wagen slechts een tweetal havelooze kinderen te zien die zich vermaakten met het loskrabben van het dunne gras aan den slootkant juist rees er een vroolijke witte wolk boven het station omhoog een schelle fluit trilde uitdagend door de lucht de trein was
zoo dikwijls het hun werd gevraagd maar dat pa tante en mijnheer van doorning elken avond met hen speelden woog ruimschoots tegen deze treurigheid op omstreeks zeven uur schelde frans aan tante bee verliet dan aanstonds de
stem verstaan kon hij niets maar de geluiden die hij hoorde waren zoo zonderling dat hij desnietemin luisteren bleef nu eens was het alsof men met het een of ander gooide dan weer meende hij snikken te onderscheiden eindelijk kwam er een oogenblik van stilte daarna
zijn brein hij vergat zelfs de ellende van het hôtel waaruit hij niet meer scheiden kon toen de deur plotseling werd opengerukt ontstelde hanna het meest terstond sprong zij op haar vader tegemoet als wilde zij met haar lichaam het gevaar dat zij voorzag
arme man antwoordde zij bijna onverschillig die man heeft mij bekend welk een liefde hij voor je koestert en verzocht kennis met je te mogen maken en wat heb je wel geantwoord vroeg zij nog altijd zonder optezien en met een onergdenkenden lach
op eens herleefd met volle teugen genoot hij zijn enthusiasme dat hem nu heerlijker toescheen dan alle lauwe overdenkingen van zooeven en krachtig genoeg om een menschenleven te duren in hanna's gemoed echter had een pijnlijk voorgevoelen wortelgeschoten
het raampje in de deur van den restaurant bewees daarbij uitstekende diensten veel zag of hoorde zij evenwel niet want door george's eerbiediging van zijn
en pas dezen winter heb ik in duitschland weer eens het een en ander te hooren gekregen niet hengelen wierp jan hem tegen ik beweer niet dat je een rubinstein bent je waart een kranig liefhebber
in het bruin was gekleed hij richtte zich half overeind en zijn blik viel op een slank middel en een blank halsje waarop een zware donker bruine vlecht rustte dus was er dan toch iets jongs in huis terwijl het meisje een karaf water en een glas op de waschtafel neerzette
maar jij zult van haar afblijven ik ben een ongelukkig mensch die door iedereen bestolen wordt maar als de duivel mij halen komt dan neemt hij jou toch nog eerst mee en nu uit den weg laat mij los marcellus emants een drietal novellen neen je zult niet gaan
omdat hij zich zelven het recht van beklag ontzeide van den jongeling die in zijn versjes het plekje grond had bezongen dat hij tot een paradijs wilde maken voor een aangebeden vrouw frans schrok eensklaps bij de gedachte
haar afwijst naar het leven naar de aarde terug zij hoort uw stem die het vonnis spreekt geen rust voor haar zij leve zij lijde zij zoeke god die haar zijn licht onttrekt
hier komen als je nu stil blijft heb ik een mooi plan luister als zij er maar eenmaal den smaak van heeft weggekregen zullen wij haar wel wijf welke hel heeft jou uitgebraakt hanna is mijn kind versta je ik mag met haar doen wat ik wil
zou doen belanden evenwel was er in dit gevaar tegelijkertijd een prikkel gelegen die zijn liefde een verhoogde bekoorlijkheid gaf hij meende het recht te hebben zich zelven een brevet van moed uittereiken dat hem althans in zijn eigen oogen tot den held maakte
maar recht op het doel aanstuurt en bereikt of vergaat hij was te vreden over zijn bedachtzaamheid die hem elk bindend woord bij tijds had doen terughouden en hem niet noodzaakte een overijlde belofte te verbreken
intelichten hij moest haar over dat bezoek spreken doch toen zij hem de armen om den hals sloeg het kopje tegen zijn schouder
toen dus george over zijn tijd bleef hetgeen alleen om der wille van haar nicht gebeuren kon schemerde haar onmiddelijk een langduriger
van elk sierlijk in een langwerpig vierkant gevouwen sloop moesten de vier knoopen worden nagezien voordat het stapeltje in marcellus emants een drietal novellen zijn geheel op de plank werd neergelegd voor het tafelgoed kon zij recht overeind blijven staan
genade genade nog altijd staarde zij het portret aan doch haar gelaat veranderde de rust van den slaap maakte plaats voor de vreeselijke spanning van den angst
welke nooit iets van de ontboezemingen harer zuster begrepen had las bij het raam gezeten fluisterend aan de kinderen uit een prentenboek voor en keek niet naar hem op
de vermaningen om zich kalm te houden baatten niets meer o iedereen is zoo goed zoo lief voor mij riep zij uit naar jan en bee de armen uitstrekkend ik verdien al die zorgen niet
aan haar frischheid wilde zuiveren tante bee had haar werktafeltje dicht bij het ledikant geschoven onder de groene lampenkap zonk een rossig
vroeg of mijnheer nog iets te bevelen had le
had hij den indruk gekregen alsof hij al wat hem dierbaar was geweest in zijn vorig leven vaarwel zeide om een onverkwikkelijk bestaan van saaiheid en ontbering te beginnen hij had marcellus emants een drietal novellen behoefte aan emotie
geen van beiden hoorde dat er getikt werd op de deur mijntje die binnenkwam om een courant te brengen deed haar plotseling bedaren verwonderd zag de meid een oogenblik beiden aan frans schaamde zich als een man die in een ongeoorloofde samenkomst wordt betrapt
en zij was ontwaakt recht uitgestrekt lag zij op het portaal neer jan hield haar de handen de baker de voeten vast bee de meiden en de kinderen stonden om haar heen eerst begreep zij niet wat er gebeurd was zij herinnerde zich den hemel
een zoon van tien jaren haar sprekend evenbeeld was thans haar dierbaarste bezitting toen george haar marcellus emants een drietal novellen uitnoodigde op zijn kamer het tweede ontbijt te komen gebruiken vroeg zij vergunning den kleinen george te mogen medenemen
weet je wel dat het mij veel gemakkelijker zijn zou heel rustig te blijven en gods water maar over gods akker te laten loopen maar dan zou je eens zien wat er van het huishouden
een glas water met wijn deed haar veel goed en een dankbare blik beloonde jan die haar dezen wensch als in de oogen had gelezen zoodra zij echter geheel was bijgekomen werd zij zoo aangedaan dat de tranen haar in de oogen blonken
george recht in het aangezicht zag de glimlach welke den geheelen morgen om haar fijn mondje had gespeeld stierf weg onder den pijnlijken trek dien de bittere ernst eensklaps diep
doch ik wil maar zeggen dat een man die de vrouw zijner keuze bezit een paar gezonde kinderen heeft en voor gebrek is gevrijwaard geen recht of reden kan hebben zich over zijn lot te beklagen
in den storm van haar gevoelsleven die haar plotseling op de hoogste spits van fantastisch geluk omhoog hief om haar onmiddelijk daarna in den diepsten afgrond neer testorten van ingebeelde ellende zweefde zij een oogenblik tusschen hemel en aarde
weer hield zij even stil eene hand tegen de oogen gedrukt en met de andere op een stoel geleund maar zij had geen tijd om zich toetegeven bukte weer
je groeten als zij je met die vrouw ontmoeten niemand zal de dochter van een kroeghouder bij zich ontvangen ga je naar een andere hollandsche stad waar je nog onbekend bent dan volgt het gerucht je op de hielen en wordt ook daar het leven je onmogelijk gemaakt het eenige wat je dus overblijft is
omdat hij goedhartig was en niemand in den weg stond wie hem niet kende koesterde geen verlangen zijn kennis te maken indien gij t hem gevraagd hadt zou hij dit alles u zelf bekend hebben
haar ziel had hem tegengeroepen voer mij henen een oogenblik aan uw borst is meer waard dan een geheel leven met man en kinderen o god zij had gezondigd en gij hebt uw gelaat van haar afgewend
zijn toorn tot strijdlust het werd hem eensklaps duidelijk dat het zijn plicht was als kampioen optetreden voor dit verdrukte kind daarom riep hij uit arm kind van mij zal je niets te vreezen hebben integendeel
waarom zwijgt gij thans muziek waarom verstomt gij vogelenkoren heen is de vrede uit fanny's gemoed de fantasie verbreekt haar banden de wroeging sluipt rond door haar borst dood dood
op de haren god zij bezweek marcellus emants een drietal novellen doch eensklaps was hij verdwenen haar goede engel had voor een oogenblik gezegevierd kon zij maar een middel vinden hem het terugkomen te beletten indien dat portret haar niet meer aanstaarde ja dat portret was oorzaak van alles
en toen was zij verdwenen maar dat was immers belachelijk hij die gewoon was met alle aardige kamerkatjes uit de hôtels op zulk een vertrouwelijken voet omtegaan dat de teederste verhouding tot de schoonen van die maatschappelijke kaste hem niet eens meer den naam van
stellen van hetgeen hij had gezien en gehoord dan weer scheen het hem beter toe den ouden dronkaard met hanna's bijstand in de een of andere val te lokken voor beide gevallen schetste hij zich den loop van zaken en elk tafereel waarin hij den held zou spelen aan wien hanna hare bevrijding
je hadt het leelijk beet zei de baker waarschijnlijk om haar gerusttestellen jan die terstond aan de toesnellende dienstboden last gegeven had den dokter te gaan halen
zonder morren had zij in jan's wil berust die haar verbood terstond naar de slaapkamer te gaan waar alfredje gestorven was alleen op die voorwaarde had hij beloofd haar bezwijming voor den dokter te zullen verzwijgen nadat s avonds de twee kinderen door tante bee te marcellus emants een drietal novellen bed waren gebracht
eerst toen zij inderdaad uitgehuild en moe gegild was had zij eenige uren van slaap genoten waaruit zij den volgenden morgen door een loodzwaren druk op den rechterkant van het lichaam ontwaakte
nooit moeten trouwen meende zij t niet dan was zij ziek of mal en in beide gevallen verplicht gemarcellus emants een drietal novellen weest althans haar best te doen zich te beheerschen alsof jan die gedachten in zijn oogen las bepleitte hij steeds fanny's zaak de dood van alfredje
zij vreesden hunne aandoening te zullen verraden ieder in een hoek gedoken de oogen strak op het zwarte floers gericht verzonken zij in gepeinzen
is onverwacht naar de oost vertrokken het spijt mij dat ik geen afscheid van hem heb kunnen nemen onwaarheid sprak hij niet maar evenmin deelde hij de geheele waarheid aan hanna mede de tijding aangaande zijn vriend stond inderdaad in den brief doch hij verzweeg dat
dat zij niet juist meer wist of er zes dan wel zeven dekens in de kamferkist waren geborgen die gedachte kon zij niet verdragen zoodra de kastdeuren waren gesloten ijlde zij de vervelooze zoldertrap op
hij zag de deur opengaan en een witte gedaante aan een koord tegen den muur hangen glazig staarden hanna's groote oogen hem aan hij sprong van zijn stoel op en bemerkte dat hij gedroomd had de stilte daarbinnen was in den zwijgenden nacht nog ijzingwekkender
maar de onverbiddelijke stem riep voort voort en blindelings holde zij door van rots tot rots jahrlang in
nogtans was hij al overgelukkig dat fanny zich zoo goed hield en nu hij haar reeds weken lang tot een zeldzame bedaardheid teruggekeerd zag
nog dikwerf van woonplaats zouden veranderen had zij haar verlangen te kennen gegeven george nog eenmaal voor hun vertrek te zien poiré had daarin toegestemd en er een klein uitstapje naar amsterdam mede verbonden
dan zag hij in dat zijn moeder en de maatschappij veel grootere aanspraken op zijn toewijding konden doen gelden zoodra zijn geestdrift
mijn vingers moeten eerst warm worden nu waren zij juist warm en zijn misschien reeds weer bekoeld een medelijdende glimlach speelde om fanny's mond zij zweefde te hoog boven de wereld om niet met verachting op haar man en zijn alledaagsche
thans kan ik sterven ik weet dat ik een man en kinderen gelukkig heb gemaakt wat beteekent alle glorie der wereld vergeleken bij deze zaligheid
ik had het aan de kunst gewijd altijd was de zaal marcellus emants een drietal novellen eivol wanneer ik optrad op het oogenblik dat ik moest verschijnen heerschte er een doodelijke stilte men kon een speld hooren vallen
al lang die duizenderlei gevoelens zijn ontwaakt welke als voorboden der liefde zulk een duidelijk beeld geven van de machtige godheid wier herauten zij zijn dat het menschelijk hart niet twijfelen kan welke gast het herbergt wanneer zij er eensklaps haar zegevierenden intocht doet
er geheel boven op was gekomen en tegenwoordig goed gaf nadat de aandeelhouders jaren lang geen cent hadden gezien niemand had zoo iets durven denken zijn beste vrienden hadden hem eenvoudig gevraagd of hij gek was in de opsomming van de noodzakelijke voorwaarden waaronder hij
gesproken zoudt hebben indien je alles geweten hadt tout savoir c'est tout pardonner riep reeman uit laat ons herstellen wat nog te herstellen is zeide van nypel indien wij van doerhoven uitnoodigen met ons te eten zal hij gelegenheid hebben ons volkomen op de
die toonen wilde dat zij wel wist hoe laat het was nog altijd lag alfredje roerloos op tante's schoot voorovergebogen hield de goede vrouw haar blik strak
dan zou ik tot hen allen zeggen dat zij mij eerst marcellus emants een drietal novellen een andere vrouw moeten toonen die even goed is als jij en mij evenveel liefheeft voordat zij t wagen iemand te veroordeelen die zij niet kennen maar wees gerust dat zal nooit gebeuren en
hoop papieren gebroken fleschjes en sigaretten eindjes rustte de gebarsten spiegel die marcellus emants een drietal novellen voor drie vierden van zijn oppervlakte nauwelijks eenige sporen van foeliesel meer vertoonde dat alles maakte een indruk van armoede ouderdom en verlatenheid die den
mariée wrevelig stond george den volgenden morgen eerst laat op reeds in het alcazar
bijna omdat t haar te machtig was daarom voltooide zij voor zich zelve alleen het beeld dat zij aanschouwde en even als de dichter in een heerlijk tafreel van liefde zijn dierbaarste gevoelens legt zonder zich zelven tot den held er van te maken maalde zij zich haar ideaal zonder
had hij met geen woord van de zaak gerept toen liet hij in der haast drie kwartier voor dat poiré komen zou hem door den portier een briefje brengen dat de bede inhield zijn bezoek nog twee dagen uittestellen
zij had het hem niet euvel geduid daarvoor wist zij te goed hoever fanny in verstand en geest boven haar stond maar om nu met hem samen te gaan wonen en elken dag te moeten aanzien
in gang te houden maar op zekeren dag was haar tante aangekomen en had de ellende een aanvang genomen tante die alleen uit berekening zich over haar broeder had ontfermd vond geen reden om den goeden naam van het hôtel optehouden en verbood haar zelfs de meest noodzakelijke maatregelen
gene om antwoord zou marcellus emants een drietal novellen komen en nog was hanna van alles onkundig het ontbijt liep ten einde en hij zweeg een wandeling door het park volgde
en het was fanny's grootst genot zich blind te staren in de felle kleuren harer bloemen en zich te bedwelmen met den giftigen geur welke uit haar kelken opsteeg acht en twintig jaar oud
het recht tot morren te ontzeggen en mor ten slotte toch dat komt omdat ik oud word het moet jou al opgevallen zijn zoodra zij de achterkamer binnentraden waar alle sporen van het middagmaal verdwenen waren en fanny hen achter het theeblad
hij beproefde haar ditmaal met een schertsend woord tot bedaren te brengen lief kind indien jij alles op je geweten hadt wat je daar opsomt dan was ik al lang dood of weggeloopen je hebt een onbeduidende flauwte in den gang gekregen
groote oogen vorschend op hem bleven rusten beiden zwegen een poos george haalde den toegevouwen brief uit zijn zak en begon dien te herlezen hanna was de eerste die weer sprak en als zij eens niet van mij hield of als uw vrienden mij eens verachtten omdat ik geen voorname dame
naar de kinderen vroeg zij geen enkelen keer jan wilde zij niet zien bee was de eenige die zij nu en dan bij zich duldde maar het liefst was zij alleen de wereld waarin zij aan een slaapwandelaarster gelijk had rondgedoold was nu volkomen voor haar dood
fanny die haar kinderen met onstuimigheid aan haar borst gedrukt en gekust had eischte haar plaats aan het theeblad terug die tante bee in de laatste weken had ingenomen zoodra deze naar de vensterbank was verhuisd ging zij voort
hij had er zich zooveel van voorgesteld de vriend van den huize te worden in de gezelligheid van een huishouden te mogen deelen en misschien deze te helpen verhoogen maar waar was die kalme stemming die atmosfeer van kindervreugd waarnaar hij
van een indruk is zeer moeilijk nog moeilijker is t dien te beschrijven ik moet mij dus vergenoegen met u te zeggen dat ik soms uren lang voor mijn venster te wachten stond
dat naast zijn bord lag en begon te lezen bee stoorde hem niet zij wist hoezeer hij aan dit rustig oogenblikje gehecht was immer slaagde zij er in de aandacht van de kinderen tot aan zijn vertrek met het een of ander bezig te houden
avontuur waardig scheen zou zich door de oogen van een kind uit een smerige herberg van een vergeten provincie stadje dusdanig uit het veld laten slaan dat hij haar niet eens om het middel durfde vatten hij zou aarzelen voor tijdverdrijf zich eenmaal datgene te veroorloven wat zich
jaren waren er verloopen sedert den dag waarop george hanna voor het laatst had gezien zestien jaren lang had hij tijd gehad om te beseffen hoe juist de blik was geweest dien hij toen in zijn binnenste had geworpen
hij was hem toen gevolgd en had hem hier zien binnengaan de bleeke baardelooze breekoord wiens vierkant voorhoofd in tegenspraak scheen met zijn ietwat fletse blauwe oogen wierp ondertusschen schuine blikken op hanna en lachte sarcastisch toen reeman de
mijn god zij zijn bij al hun geleerdheid zoo verbazend kortzichtig die mannen van de wetenschap frans had het antwoord ontvangen op de vragen die hij niet te stellen wist
het was zeker verwonderlijk dat george geen argwaan koesterde omtrent de waarheid van deze bewering dit kwam echter niet in hem op wel verzon hij allerlei middelen om ondanks alle station chefs en smeden toch dien nacht te vertrekken doch een welbegrepen eigenbelang deed hem inzien dat een dergelijke
te brengen het laatste bleek ditmaal onmogelijk te zijn want hij hield niet op met te roepen zij zal hier komen zeg ik je t is mijn kind mijn dochter ik mag met haar doen wat ik wil aan niemand ben ik rekenschap schuldig aan niemand versta
hoogte te brengen van zijn avontuur ik stel dus voor dat wij hem gezamenlijk smeeken ons middagmaal door zijn tegenwoordigheid te willen opluisteren uitmuntend vulde breekoord aan en daar het de laatste dag van ons verblijf alhier is mag hij niet weigeren george had
duizenden starren flikkerden haar voor de oogen en hoog in den hemel zweefde zij rond door een zee van verblindend licht gedragen millioenen zalige geesten omringden haar met hun zangen
die tot eerbiedige bewondering steeg met moeite hield hij op zijn lippen het verwijt terug dat hij in zijn hart elken dag tot jan richtte kerel wat ben je dom geweest toen je een keuze deed tusschen die twee zusters wanneer hij jan zoo diep terneergeslagen zag zoo oud en vervallen
evenals voor al wat leeft is voor haar geen stilstand mogelijk zoodra zij niet meer hooger streeft zinkt zij aanstonds terug en marcellus emants een drietal novellen bereikt dikwerf niet eenmaal de spits waarop zij zich een oogenblik
het is waar ga voort als het u belieft ik voor mij vond bovendien een teeken dat mij afdoende toescheen t is onnoodig daarover integendeel wees zoo goed mij ook dat medetedeelen ik
van die twee ellendige wezens achterlaten o mijn god zij zullen u vermoorden ga ik smeek er u om marcellus emants een drietal novellen kind weet je dan niet dat ik je liefheb toen waren de lange wimpers over de donkere oogen neergezonken een oogenblik had zij
een allerbespottelijkste figuur en zag niet in op welke wijze hier een eind aan komen moest daar klonk een bel dat zou jan zijn doch neen jan belde waarschijnlijk niet in zijn eigen woning aan
en vroeg zich af met welk nut hij dan zijn kunsten kwam vertoonen sliep zij misschien met open oogen dan werd het tijd haar het onbehoorlijke daarvan
alles zweeg alles sliep slechts de adem van het sluimerend leven drong naar binnen beladen met al de geuren die in den zomernacht uit het liefdedronken bloementapijt ten hemel stegen
in alle hoeken en gaten kisten en kasten koffers en doozen naar sporen uit te zien van slordigheid en bewijzen van onvoldoende plichtbetrachting in de gangen ergerde zij zich aan elk nieuw schrapje
tevens zonneklaar in hoe weinig waarborgen voor beider geluk een verbintenis met hanna aanbieden kon marcellus emants een drietal novellen de slotsom van al die weifelingen was een besluit dat verstand en gevoel tegelijk moest bevredigen
nooit heeft hij het lijden gekend dat heerlijker is dan het zoetst genieten en vreeselijker pijnigt dan de wreedste smart wie de kunst werkelijk liefheeft moet afstand doen van het leven en aan de nachtegaal gelijk worden waarvan heine zegt
waarvoor hij hanna's liefde had prijsgegeven ja was t niet alsof hij sidderde voor den blik zijner moeder alsof hij haar kus zou afweren en haar tegenroepen uw kind is een ellendeling veracht hem marcellus emants een drietal novellen hij had het zoo gewild
dat nergens meer een tegenwicht vond in al zijn volheid tot ontwikkeling was gekomen de sprekende bruine oogen waren onbeteekenender van uitdrukking geworden slechts nu en dan
een sterke reseda geur stroomde haar tegemoet toen zij den sleutel in het blinkend koperen slot had omgekeerd en de van boenwas glimmende deuren
wie dan leeft dan zorge ik gevoel mij nu sterk genoeg en bovendien behooren wij niet tot de menschen die maar bij de pakken kunnen neerzitten omdat zij rijk genoeg zijn anderen voor zich te laten werken uns ist
denk je nog altijd aan dat portret luidde het antwoord je weet hoe onaangenaam mij het poseeren is ik hoopte dat je mij die pijniging sparen zou
ware fanny eene diva van de opera geworden een illusie van mijn jeugd ik ontken het niet die marcellus emants een drietal novellen echter nu begraven is
kende hij in t geheel nog niet en van de huiselijke omstandigheden wist hij bitter weinig liep hij dus niet groot gevaar zijn handen te marcellus emants een drietal novellen branden wanneer hij zich bemoeien ging met zaken die hem eigenlijk niet raakten was hij niet op het punt iemand te veroordeelen zonder hem gehoord te hebben
ik die altijd behoefte heb gehad aan genegenheid verloor mijn besten vriend spoedig daarna leerde ik mijn vrouw kennen wier vader korten tijd geleden krankzinnig naar meerenberg was overgebracht
geef haar kracht aan de verzoeking te weerstaan zend uw engelen neder om den onreine te verbrijzelen die haar in zijn boeien sloot verlicht haar hart met de stralen van uw glans opdat de eeuwige nacht er niet in neerdale zij weent zij jammert
maar alles heeft zijn grenzen en door zulk een overdrijving kan de beste bedoeling lastig worden heb je gegeten neen waarom niet moet je als een bakerkind gevoerd worden wederom had hanna niet geantwoord zij deed haar marcellus emants een drietal novellen best niet te begrijpen
en met die woorden nam hanna afscheid van het geluk met die woorden offerde zij hem in eens in de vrijwillige vernietiging van al wat haar dierbaar was marcellus emants een drietal novellen den geheelen schat van toewijding dien zij aan zijn voeten had neergelegd om te zamen in langen wellust te genieten
het verhaal boeide hen zoodra het ten einde was riep reeman uit dat is waarachtig wel een bonne fortune maar hoe kom je nu van haar af ja viel van nypel in daar zit de moeilijkheid en als je den raad van een vriend wilt aannemen wacht er dan niet te lang mede
indien zij evenwel juist bezig ware de hand aan zich-zelve te slaan dat denkbeeld deed hem weer achteruitspringen om de deur intetrappen toen zij langzaam
en met een listigheid die zelfs de slimme tante niet doorzag slaagde zij er bijna altijd in hem de geliefkoosde gerechten te brengen en zijn grieven uit den weg te ruimen
zij antwoordde niet schenk mij vergiffenis zij bleef zwijgen den blik strak op het blad gevestigd dat zij nog immer naar george uitgestrekt hield wees niet onbarmhartig zeg dat je mij vergeeft is het zoo hanna vergeef je mij thans sloeg zij de zwarte wimpers omhoog
en een schrijftafel bezet tante bee had gezorgd dat de vaalroode overgordijnen die ook hier nooit werden gesloten voor dezen keer het gemis aan blinden verborgen en dat op de
een brief behoorde niet tot de alledaagsche verschijnselen in zijn leven een man van zaken was hij niet en evenmin als hij ooit iets bijzonders aan bloedverwanten of kennissen te schrijven had kwam het in dezen op
zooals voorheen na negenen als de kleinen van de jufvrouw naar bed waren gebracht och ja stemde fanny in jan heeft mij zooveel van uw spel verteld dat ik van nieuwsgierigheid brand er eens een staaltje van te hooren
hooren noemen de kamer binnentredend bevond hij zich tegenover een man van ongeveer dertig jaren indien het lange haar niet den muzikant had verraden zouden de blonde baard en de bril aan een duitschen professor hebben
en bracht zij den dag marcellus emants een drietal novellen in eenzaamheid door geen woord geen gebaar herinnerde meer aan den band dien zij vrijwillig had verbroken george huisde in de twee andere vertrekken niet minder eenzaam dan zij en als de veroordeelde die de uitvoering van zijn vonnis
dat zij in gebukte houding op de onderste planken bergen moest twaalf lakens in achten plat toegevouwen een zware ondersprei en
voor de eerste maal weer een singeltje rond zal kunnen wandelen je hadt heusch een beetje gelijk toen je zei dat je ondankbaar waart zoo'n model echtgenoot als ik heb je aan het schrikken willen maken foei
en tegen de dreigende visioenen die op haar toedringen straks zal een hand haar om de keel vatten van rechts naar links van beneden naar boven sleuren neersmakken in een peillooze diepte omhoog trekken met scherpe haken in een zee van vuur werpen en begraven onder het ijs
die zijn beschermende hand over haar uitgestrekt hield en dat zorgen was haar een weelde zooals haar leven er nog geene had gekend spoedig wist zij te ontdekken wat hem smaakte of aangenaam was