AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
concurrenten héél aardig hoe die lui an r brood kommen s nachts of s avonds al sluiten ze d'r kraampjes die mans lengte en halve mans diepte hebben gaan naar bed onder het aanrechtblad waar de jongens d'r centen neertellen om te mogen schieten slapen ze op n stroozak op de keien
de kleine trom sloeg de slangenmensch n verlepte stakker die niet alles meer kon stijf was geworden te stijf voor de grootere café concerts later in de tent zag k hem werken t dp pe lichaam wringen
rokken in lichtelaaie stonden of jut met z'n broodmes r na zat of n dolle hond z met t schuim an zn bek an r stootkanten hing of t de dag des oordeels was en de dikste helft van den aardkloof al af was gebarsten z spurtte ze t zijstraatje door de punten en bobbels der keien niet vélend
n last voor de beestjes as t vuil van de kooi anbakte sloeg rappe tikjes tegen de droogte der stokken pie ie iet ja lekkertje praatte de juffrouw terug in de werkelijkheid met niks kon ze d'r dag niet verdoen
in z'n uitgelatenheid over den grimassenmakenden clown in z'n dolle pret als de draaimolen'n goeie vaart heeft leeuwen en paarden en schuiten hobbelen in z'n opgewondenheid nà de vertooning van den man die in de leeuwenkooi gaat en tijgers door hoepels laat springen
den cent die je het draaien in den molen of twee polkabrokken gaf of n schijfje koksnoot of n tik op den kop van jut tén slenterde je droomend verlangend vurig verlangend
de snor trilde de koonen builden en strekten de slapen geleken te knàrsen in het vel het was héél anders dan ik het hier zeg de beste auteur van de heele wereld zou geen zuivere impressie van een etenden menschenkop kunnen geven noch een schilder nch een photograaf
toen zei d'r een je mot tot honderd telle ze keke me allemaal an kind ik was zoo verlege toen begon ik een twee drie vier en toen heb ik geschreeuwd tot ik sliep gek
als je weer ns n kermis ziet n hollandsche kermis en je eerbiedig aarzelt t schoone rijke onvergeeflijke uit je jongensjaren onder beslijkte schoenen te trappen
waar dat zag ze eerst nou tinkje o hoe de menschen t konden an n appelenboom met blaadjes as grassprietjes luren en kindersokken hingen te drogen
eersten morgen toen ik in betrekking trad gevoelde ik mij plezierig en gezellig er viel wat te kijken de kalverstraat is een opgewekte hupsche straat den ganschen dag zie je er dames en heeren venters en koetsen
overdag zakdoeken die de snorren schoonwrijven handen die de kruimels van overhemden tippen overdag roomsoezen taartjes gebakjes broodjes èn tanden tanden tanden overdag sigaren die weer aangestoken worden als de tanden niet meer kunnen
tén t begint altijd met toen tén liep je met je kameraden langs de kramen en spullen gulzig zwijgend bij t lekkers waarvoor je geen centen had of geeuw hongrig voornemend om van dat ns zonder ophouden te eten als je man geworden was en vrijheid had
n monster dat staat te grijnzen te sarren te moorden bij triangel en fluit bij schaterlach en vreugdegil om te beginnen een draaimolen is een beul een kwaadaardige liederlijke beul k heb m zien draaien na tièntallen jaren en voor t éérst
korte ademgeluidjes kwamen den uit den kleinen drogen mond het bed met de witte lakens de verfomfaaide dekens stond scherp in zijn harde lijnen in den kringvan de mannen
dat bedoelde ik niet braven nee g à met je kinders laat ze draaien lachen wijs ze den orgelman de menschen t paard met een eminent populair toespraakje als dit opdat hun fantasie niet verkankerd blijve opdat ze iets begrijpen van het kermismonster den
nu met t wonder van t mei zonnetje en de in feestgroen gestoken planten en boomen had ze n bijna moederlijke verteedering bij t nerveus verrukt getrippel van den kanarie die als n gele vlam door de zonnebaan bewoog en bij t gesjilp der musschen buiten onrustig schril antwoordde
de vogel zich vervelend opgewekt door r gescharrel met potten en pannen zei duizend keer pie ie iet zij verhaalde redeneerde hardop mést r geluid hooren
de professor begon te ausculteeren hij luisterde overal met de stethoscoop en zei dingen in n vreemde taal waarom spraken ze nou frans waarom klopte ze d'r op d'r borst je kon je lache haast niet houen net of-ie tegen n doos klopte wat n mensch toch raar gemaakt was
ben méér dan winkeljuffrouw ik ben méér dan buffetjuffrouw ik ben een juffrouw uit de l u n c h r o o m t laatste geeft mij een heilig recht te klagen hardop te klagen onbescheiden te klagen steen en been te klagen
vol van groen zonder schaduwtjes vol van bevreemdend nieuw nog nooit z groen geweest had bestoven gister eergister bij t grijze gedruil dat r al vroeg de lamp had doen zoeken was r haast niks geweest
dat was m'n sentimentaliteit en m'n s n o b i s m e je moet dat volk s avonds zien in de tent in de volks overdag met n kinderwagen hooren ze niet thuis storen ze je menigt in je kleintje ofschoon t toch typisch is
zelf den draaimolen opbouwen zelf den ganschen dag den ganschen avond den ganschen nacht tusschen de draaiende paarden en leeuwen bewegen om de heete centen op te halen
d'r hoofden hadden ze doeken d'r oogen keken de walmende zaal door de zaal die vaalde met spiegels als blauw vette lappen drensde alleen de schel valsche stem van de udste t zoetlijk getril der gitaar
weet ik niet is je moeder gezond ze was gister verkouën het doezelig november licht scheen rustig in de kliniek zaal sterkverlicht stond het ijzeren bed met het meisje omringd door de studenten alleen de stemmen van den vragenden student het kind soms die van den professor klonken
most ze nog lang blijve ze kreeg zoo'n slaap kemiek as je zoo lui lag moeder had net de wasch vandaag en morgen dat groote kantoor op de heeregracht wat brandde die kachel daar kreeg je t benauwd van
je kunt dit niet deugdlijk noch litérair schetsen voor alle theetafels k geef t te doen om gaaf en compleet den man te teekenen den man van de waarzegsters tent dat gaat niet zoo vluchtig
de groote de trom met t gapend bekken werd door n bleeken jongen kerel bebeuktgeen clown maar n r i d d e r ja op t gevaar af sentimenteel te worden wààr molmt fideele lezer de schutting die uw sentiment van t mijne scheidt
aanstuipte ze t visioen van den vogel die met schuwe tast beweginkjes boven op de kooi zat ze dacht r niet over hé t gekomen kon zijn
de zuster zegt van nee wat scheel jij dan de rhumetiek is me naar binne geslage doet dat pijn nou hoor me hart klopt soms verschrikkelijk en dan krijg ik t zoo benauwd ze dachte eerst da'k dood zou gaan
de heele kooi vandaag n b e u r t geven kon niet was ook niet nodig maar m met zooveel herrie in t zonnetje dat r plezier in had de minste spetjes op te letten te laten kon ze niet over r proper hart brengen dat voelde ze as n verwaarloozing en as n niet z groote vreugde voor
boven op een stellage hield hij het leeren handvat in z'n tanden geklemd maakte er wéér hoog standen bij zij liep en stapte over het draad hij làchend met gezwollen haast barstende halsaders gezwollen aders in het voorhoofd achteruit geschurkt lichaam hield het handvat in zijn
wat niet weg neemt dat eene kermis een bizar leelijk gemeen lafhartig monster is een monster dat z'n muil en z'n knauwende tanden onder n rommelzoo vlaggen draaiorgels wimpels lichten verbergt
in het koffiehuis was het eivol daar zaten de lieden te eten te drinken na middernacht hollanders eten na middernacht als ze féésten je zag de grocjes de cognacjes de biertjes de harde eieren de zwarte biefstukken de broodjes met vleesch en ham in de rookwalmen heen
draait achter z'n schreeuwend krijschend buldrend orgel drààit uren en uren lang in de kleine stoffige ruimte waaromheen de vloer draait drààit de vloer met z'n paarden en leeuwen en schuitjes en bakjes
pakkende lippen knarsende slapen zie nu kost het mij moeite om mij niet wanhopig te storten in de schoenenvitrine aan de overzij van de steeg
eene kermis lijkt mij thans een bizar monster een hideus beest met n zoetsappig lachend èn met n afzichtlijk ziek gelaat t eerste voor de pretmakers t tweede voor de pret verschaffenden
de beenen gingen nog wel over den nek heen de armen deeën t k nog maar de rug boog niet meer lenig verdraaide t om dat te verrichten wat tegenwoordig je weinigst geblaseerd publiek van een slangenmensch te vergen heeft
excuseer nobele lezer in zijn bèk als een dier dat iets grijpt als een foxterrier die er op gedresseerd is z'n kleur werd blééker z'n aderen zwollen als blauwe siddrende adders z'n oogen puilden z'n kin beefde z'n haren trilden
hoogstens zou je er iets van snappen en dan nog maar een iets omdat een fatsoenlijk ontbijt minstens een kwartier duurt wanneer de reuzen biograaf je vijf minuten lang een rustig kauwenden manskop deed zien verlang je de proef gebruik dan je eerstvolgend diner voor een spiegel en kijk je zelf voortdurend aan
met ingehouden plakend woede voor de baldadige gruwelijke herinneringen van de s t u d e nt e m a a n d die meer kringen in de tafels meer vlekken in de stoelen meer krassen en andere onbetamelijkheden had achtergelaten dan de meneer die zn bezigheden buitenshuis had in twaalf jaar
nee goeie vrinden ik klaag over beklaag be weeklaag de infernale omstandigheden de menschelijke kakementen de trek en sluitspieren mijn rampzaligen horizont van ja van
zoo pleegt de wijde afgrond tusschen jeugd jéugd en wat làter komt zich bij buitjes aan te dringen z voel je de leegte t weg ge t voor altijd
toen door n student die tot diep in den nacht bezoek van nooit d'r voeten vegende schandaal schoppende vrienden en vrouwspersonen ontving dat had ze n maand dertig dagen en as gezegd dertig nachten motten verdragen
ik bedoel dat bij het onverwacht weerzien van dingen die in je jeugd heerlijk èn volweeldrig èn onverwoestbaar gebloeid hebben dingen die je grepen heen en weer rukten deden gloeien en hijgen
drogen zoo pieteman praatte de juffrouw weer nu r lippen niet meer te blazen hadden en ze bukte t venster in nou ga je me niet zoo wild te keer hr de vrouw sit midden in de schoonmaak mot je denken hr en nou salie we nog je watertje
je zou er voor je genoegen achter een toonbank staan daarenboven hebben wij den specialen kijk op een etalage van schoenen en laarzen aan de overzijde van de steeg en op een frisch bordje olgens der politie wet deze muur niet te ont
achter op de markt bij den draaimolen had je de palingwagens en de schietkraampjes voor de jongens tweemaal schieten voor één cent r stonden er wel drie vier naast mekaar allemaal concurrenten die de jongetjes poogden te lokken
in die dagen des oordeels r leed r klachten r diepe verontwaardiging bij de tralies van t kooitje gelucht had ze den kanarievogel bij t ongehoorde van gebroken glazen door asch en eindjes sigaar verontreinigde
overdag taartjes die je in mondgrotten ziet vergruizelen broodjes die je ziet wegdonkeren achter gezonde sarrende tanden vingers die proppen en duwen handen die van t bord naar den mond en van den mond naar het bord gaan
opdat ze niet in later jaren ruw en benauwd en plotsling de ellende ondergaan van teere herinneringen die te modder geraken de groote tent met de clowns de muzikanten t spullevolk de wafelbakkers de waarzegster de
glurend door n kier bij n waarzegster smachtend weer bij de kramen met r suikerwerk r koeken r chocola het is uit het is voorgoed uit
nou werd ze weer wa beter t was toch wel gezellig zoo dat ware nou allemaal dokters die kwamme leere van den grofester die alles wist nou maar die bleeke zag d'r ook niet voordeelig uit wat had die zwarte bij t raam n neus t leek wel niks mot zoo'n groote man nog leere nou breek me klomp
en as t dan eindelijk gesnapt wier god wat n hersens liep ze mee de lange donkere gang met an t eind zon en groen bij n glazen deur door en over de nou werachies stekende kiezels haastend zocht ze met gretige oogen maar in t appelenboompie was ie niet meer de ondankbare judas
jullie weet niet wat het is jullie zult t nooit weten overdag niets dan gebitten kakementen geproef gebijt gekauw gebeweeg van alle gelaatsspieren
ellemaat en schaar hanteeren alles beléefd voorkomend beschaafd zonder één moment kwaad humeur de ander mag japonnen passen stalen knippen knoopjes aanzetten trap op en af hollen doozen openmaken buigend de deur sluiten de een heeft dit de ander dat
toen zette ik m'n kopje koffie neer en keek zoolang k kijken kon naar den man den man van de stoelenpyramide den man van de clownerie den man van het komediespel den man van de groote trom
wààr zou n schilder z'n modellen vinden u weet alweer wel die lekkere smerige baardige vervallen doorzakte modellen als ellende t werk staakte niet langer typen produceerde
en als ik wakker schrik meen ik het gekauw te hren het eindeloos weerbarstig malend gekauw mijne marteling is groot ik heb dit nooit geweten men zegt dat men aan alles went zèlfs aan het ergste
en ze zag een student die zat te schrijven wat leek ie op joopie net zulleke dikke koone net zulleke kemieke oogen ze most effen lathe nou ze an m dacht ze zag m nog zilte op t stoepie bij de munt toen die de suikerboontjes uit z'n broek haalde en ze wel stroop leeke zoo nat as ze geworden ware
er was een heer binnengekomen een lange blonde met een langen blonden baard lange blonde snor lange blonde wimpers ik dacht welk een zeldzaam blond heer en wat eet hij gulzig
s avonds zes uur begon t zag je uit sen de tentspits rook stijgen werd het vuur aangelegd voor het orgel half zeven snerpte de stoomfluit t duurde tot zoolang r bezoekers waren
keke ze allemaal naar d'r de heere op de stoele ze keke naar wat profester teekende wat werd ze nou moe en dat t hier zoo benauwd was zoo warrem maar ze sneje d'r lekker niet ze sneje d'r niet zoo as
op t hooge bordes van t gracht huis hijgde hoestte praatte jachtte ze in één koortsige verwildering telkens bij t stomme niet begrijpen van t dienstmeissie herhalend me kenarie sit bij u in de tuin juffrouw me beesie is losgebroke
dat zulk een ouder te goeder trouw doch onnadenkend zn tijn kind bederft z'n kind beliegt misschien ben i k zwaar op de hand deug k niet voor opvoedkundige en is het mooglijk voortreffelijk dat k geen d i r e c t e wenken heb uit te deelen
zoo'n paard dat trekt en sukkelt en langzaam draaft zoo'n paard met z'n onzichtbare in het hoofdstel verstopte oogen zoo'n paard dat het gegil en gegrol der menschen hoort het geschetter en gebrul van t orgel
want op dièn dag schijnbaar plotsling wakker om je henen kijkend zie je grijze haren aan de slapen van den vriend met wien je ergens geknikkerd hebt op'n stoep en die je als meisje gekend hebt lijkt al zoo oud hoe zal k t simpel uitdrukken
excuseert het herhaald èn vervelend zieklijk stopwoord als je zoo'n paard ziet loopen in het klein kringetje gebonden in t koper gareel zoo'n paard dat niet trapt niet slaat geen kuren verkoopt zoo'n paard dat trouw èlk gedeelte van n minuut op de hoogte van den orgelman is
god profester niet snijel nee nee kindje ze hield de oogen niet af van de instrumenten stootend ademhalend hadden ze toos niet in d'r been gesneje
bleef even ademhappen van benauwdheid onder de dekens toen zei ze met oogen grt open ze bebbe me lekker niet gesneje
als kinderen hunkerend uitzien naar n kermis de kermis van genot begeerlijk hedn vrolijk ik geloof zeer oprecht dat wanneer een vader of een moeder met n kind eene kermis bezoekt en t kind s t ij f t in zijn fantasie van
we salle jou ook is late profiteere pietebaas voorzichtigjes an beklom ze den stoel de breede pantoffelvoeten bezijden t vlechtwerk en de handen om de tralies slaand suste ze t wildfladderend dier dat hààr toch most kennen
juist de dingen die ge eiken dag van nabij ziet of hoort let ge niet op hebt ge nit opgelet ge weet niet wat eten wat praten wat kijken is e n e e n m e n s c h zien eten dat weet ge allerminst
in het algemeen beklaag ik mijne lotgenooten in winkels magazijnen ateliers kantoren ze dragen elk een kruis de een moet den ganschen dag dames en juffrouwen poeslievig bedienen waren aanprijzen toetjes inpakken adressen noteeren
zoo veranderd vervormd zoo opgestaan als na eene lange afmattende ziekte en zelf met je buikje langzaam verslappend doen je goedige regelmaat je tukjes en bezadigd overwegen
n paard in n draaimolen wordt zoo verfijnd zoo beestig mishandeld dat je er verlegen van afziet de kwelling te preciseeren m'n lieve christen hemel waarom stellen ze in de gevangenpoort in den haag het druppeltje dat dagen lang tik
die knipperde niet eens met r oogen toen de voeten van r bevenden hoogstanden makenden man in de bovenste friesen haakten ze keek stijf omhoog gewend aan de aarzelingen van doodvallen of kneuzen en liet als n toetje r naakte tricot beenen door de kerels in de tent
t was om je te verkneuteren om je schoonmaak in de steek te laten en met je bloote hoofd n paar straten af te kuieren t was t was t was n goswonder je vond r geen andere woorde voor en je ooge konden r niet genoeg van
wor ik nou heusch niet gesneje wel nee malle meid zoo blijf nou rustig liggen wil u beginnen te vragen mijnheer aarzelend t zelf nog vreemd vindend begon de student hoe is je naam
boog ze zich over t kozijn zocht den glanzenden luciede blauwen hemel af t seringenstruikje t appelenboompje den kastanje t klimop allemachtigste god as t voor n week was gebeurd had ze overal door de takken kennen kijken nou hingen d'r groene gordijnen
snoepte je kauwend met voorzichtige tandjes tezamen van n brok nougat toen was je bang voor den spulleman die als n baar duvel op de groote trom sloeg toen keek je afgunstig naar de dige jongens die schièten mochten naar kinderen die duiten hadden voor t wassebeeldenspel
de lichtblauwe oogleden hingen zwaar over de oogen er was een groote rust in de kamer de scherpe puntige pen kraste de stemmen klonken soms gonzend de kachel pruttelde de studenten schreven haastig of keken naar het waswitte kind in het bed ze hield haar han gevouwen het hoofd lei iets op
ik heb bij tijden de nachtmerrie zie tanden slagtanden kiezen kiezen zoo groot als grafzerken tanden zoo snijdendlang als gepunte
dan schieten me beedlende kindren te binnen kinderen met marmotten kinderen die centen verdienen omdat d'r ruggegraat z gebroken is dat ze op kikkers gelijken en meisjes van zes zeven jaar s nachts liedjes zingend voor menschen die wafelen en beignets eten
en nou in den schoonmaak zonder meissie zonder hulp zelf de plafonnetjes wittend zelf de deuken in t behangsel bij stond ze nog dikwijls ja haast ieder uur
of de luimige lust van één enkelen nacht den boel los had gebot of n wonderlijke voorjaars storm de takken der boompjes de kale struikjes zelfs de dorre wingerden vol vol van doorschijnend
er was natuurlijk applaus ofschoon je die dingen èn vrouwebeenen in grooter inrichtingen béter ziet en bijna lijkt het mal zoo'n stukje vermaak zoo'n onnoozel brok amusement waaraan we allen gewend zijn en dat n goed varieteiten reporter nauw vermelden zou als iets bijzonders te beschrijven
ze lagen nog te praten in de groote ziekenzaal van het binnengast toen de pleegzuster kwam huis riekje je moet even mee naar de kliniek wordt ze nou ook gesneje nee domme meid riekje wordt niet
en nou t appelenboompje zat van onder tot boven of t r an fluweelde en t seringen struikje groende zoo lekker zoo malsch
de roodgloeiende kachel pruttelde een voet werd verschoven een blaadje papier ritselde een harde puntige pen kraste op een boek op een der drie lange bruine tafels glimmerden kantige schamplichten van instrumenten kolven en flesschen geen geluid kwam van de binnenplaats
k verzeker u dat het léélijk is meer dan leelijk het is afschuwelijk monsterachtig ergerlijk het is een infernale bezigheid op het rampzalig moment dat ik den langen blonden zag happen en kauwen
warm eten doen ze niet mééstal zelfs geen aardappel ze draaien den dag den avond den nacht slikken haastig wat brood wat lauwe koffie draaien draaien
oogen die eten lippen die eten handen die eten lichamen die eten huizen die eten straten die eten overdag niets dan je toonbank en daarachter de gelaten de bewegende gelaten de bewegende monden
s avonds zien ze er uit geelbleek bestoven vrééslijk bestoven de haren verwaaid s nachts slapen ze i n den molen in t klein obscuur deel waarvoor de orgelman staat te draaien i n t binnendeel dat bedekt is door afhangende tapijten en lappen
ja ja k heb t tegen jà en niet tegen de jonges buiten de schuif met t zand had ze uit de kooi getrokken en met de ellebogen t kozijn beleunend beblies ze met niet tè wild gespannen koonen zachtjes an bang dat nog eetbare zaadjes mee zouen dwarrelen den platten zinken bak
en de zwangere vrouw die niet zingt niet praat alleen d'r hand uitsteekt in de schelheid van lampen en licht en de straat kunstenmakers zoo pittoresk op n stuk oud tapijt op de keien en t een getik der electriceer machines
de kooi stiet ze driftig op zij en t bovenlijf over t kozijn wringend zoo ver als ze kon zocht ze doorwoelde ze t belabberd groen en de hatelijke takken en omdat-ie scheller dan al de musschen bij mekaar
en nog s avonds om acht en om negen en om over tienen toen ze na bed ging schoof ze t venster op denkend dat-ie terug zou kommen zwaar zuchtend aanzag ze t strakke glad zilveren maansikkeltje dat de plaats van t meizonnetje in had genomen
te klagen nièt over mijn patroon die een zeer humaan man is en ons zoowel van stoelen als s winters van een petroleum kachel voorziet als ik over mijn patroon iets te zeggen had zou ik zwijgend ontslag nemen en mijns
zoo of de zwarte takkies zich voor de zon geneerden dat je of je wou of niet an den goeien god most denken die dat allemaal kon as-ie
kousen toen-ie over de daken weg was zoo weg dat je geen piet meer te slikken kreeg hing de juffrouw de leege kooi aan den spijker t meizonnetje beplaste de koperen bullen fleurde de figuurtjes van t zeil op
dan de nacht de donkere nacht ik zie in het duister niets dan kauwende etende happende slikkende bijtende dames en heeren ik zie in mijn droom kakementen trillende baarden dansende koonen open monden kruimels en brokstukken op borden
er zijn lieden die minder zien tijdens hun arbeid mijn werkkring beviel mij doch tegen den avond na een uur of acht blijmoedig broodjes gebakjes dranken geserveerd te hebben overviel mij plotseling geheel onverwacht een benauwende obsessie
maar toch ik voel n rancune zooals veel kinderen zullen gevoelen op mijn ouweren dag niet n rancune om t geen verloren ging niet n spijt over wat heen is maar n wrok over het z w ij g e n der ouwere menschen als kinderen schaterlachend plezier hebben op n kermis als kinderen grootdroomend verlangen naar'n kermis
dit nu is nog niet positief sentimenteel het komt s middags in het hotel koffie slurpend voor het raam zag ik in de menigte een man en een vrouw de man rookte n duitsche pijp en duwde n kinderwagen in die kinderwagen lei natuurlijk een kindje
en de kastanje met z'n dikke bast leek waaratje sinds gister geplant je kon d'r n eed op doen dat je m nog niet had ge zien pie ie iet riep de kanarie opnieuw en t kalkige eelt dat de juffrouw om de twee maanden van z'n pootjes probeerde te weeken
r eenige sinds r man gestorven t dagmeisje m gesmeerd had en de kamers voor de commesaais leeg stonden i e m a n d most je hebben
nou was t gedaan profester kleedde d'r an en de zuster kwam binnen ze was in éens klaar wakker nou ze heen mocht bij toos zuster droeg haar weg in de wollen deken toos lee al te kijken wat ben jij n tijd weggebleve
en s nachts sliep ie bij de waarzegster in de tent op de keien die menschen hebben geen veldbedden geen picnic gereedschap d'r waarzeggersdroomen droomen ze in t tochtig zeilen hok en trekken zoo voort van de eene kermis naar de andre van heerenveen naar leeuwarden van leeuwarden naar leiden van leiden naar utrecht
hij at véél k meen vier of vijf broodjes at hààstig sloot zijn mond half morste kruimels in den langen blonden baard en de obsessie was er voor het eerst van mijn jeugdig bestaan zag ik iemand eten
de juffrouw kroop nog op handen en voeten en met nokjes van n in z'n slaap na hikkend zuigelingetje onder de tafel om zich te overtuigen of t tientje niet op den grond was
daar moet u dan mee ophouden durfde de dokter te lachen goed dat-ie meneer niet was we zullen n purgeermiddeltje voorschrijven en eer t avond is vermoed ik t alwetend potloodje schreef op t gretig blokpapiertje mevrouw snuffelde tranen weg meneer
en met r be koekten zakdoek bette ze zich de oogen daar zit zoo'n juffrouw bij dat laat zoo'n mensch toe tien gulden tièn vroeg de arts ijzingwekkend droogkomiek of-ie an tien hééle guldens dacht
ach bennietje bennietje lief huilde mevrouw met t ventje op en neer stappend wat heb je uitgehaald ach ach ach wat
en toen ze eindelijk aan hààr portie mocht denken en mevrouw n quitantie die op zoo'n ongelegen oogenblik betaald moest worden gehumeurd naast r bord lei was t ontzettende geschied
nooit had bennie z iets gedaan en de meid zocht overal mee en meneer die de trap af was gehold met drie vier trejen gelijk om den dokter te alarmeeren snauwde de gebukte ruggen toe
en ziet u dat niet juffrau ben u daar blind bij juffrau ben u de juffrau de juffrau om op te letten of om te zitten slapen god meneer begon nu ook de juffrouw door zoo'n vernietigend gebulk glad verpletterd te grienen en met moeite slikte ze de gries die in r mond was blijven steken weg
omdat hij dik over z'n zenuwen heen was en zij ziekelijk sensitief op n woord n beweging n nog niet uitgesproken gedachte reageerde keven ze met lijdzame intervallen zich nauwelijks voor den zoon met t gouden tientje in maag of ingewanden bedwingend
kind had met lucifers kunnen spelen maar t was nou ook in eene uit geen dag langer geen dag meneer hield de wrokkende zooveel doenlijk alles in den steek laten ging moeilijk gezelschap met de stappen van n gekwelden leeuw die z'n welp bedreigd weet
en van zeven uur af was-ie over bezig geweest met het servet voor oogen en neus wasie op de kanapee effen ingetukt vr ie t trappie naar t kantoor aande straat af
tweemaal werd bennie door gelicht t werd op de foto n snoes van n poppeskeletje heelemaal niet naar om te zien alles uitstekend ontwikkeld en normaal zoowel de ribbetjes als de beentjes en n zeldzaam voorspoedig
men kan namelijk zelfs met romantische zinswending niet ieder levensgebeuren beschrijven de franschen adviseeren
en t beest van n juf die den volgenden dag zou vertrekken had n schik voor zes die had de vijf en twintig gulden van t onderzoek kunnen besparen die nam
de donderslag hield aan dagen en nachten want het tientje t bijna nieuwe tientje dat de meid op dien
wat motten we beginnen zonder eenige opheldering begon ze met n letterlijk trillenden wijs zich verwerend mondje tusschen de ingewreven vingerbs bessensap bladders en griesklonters te peuteren
lei je je eigen vrijheid in t eenig uur dat je met je man alleen was aan banden om je kind dezelfde opvoeding van andere bewoners gracht te geven en daar zat zoo'n juf zich vol te lajen vande zooas ze over den rand van de krant telkens met een half oogie op had gelet in plaats op de
meneer was r voor zoolang de dokter r niet was t kind pinten melk te laten drinken methode die altijd en in de ergste gevallen hielp mevrouw bleek geel van zenuwen wou r niet van hooren n ingeslikte speld wikkelde je in koekedeeg
toen ze met de gries en de bessensap gereed waren had binnengebracht t tientje dat de juf naast t bord en mevrouw dito in bennie's mond had gezien t wanhopige tientje blééf in benjaminnetjes maag
om met de jongelui de boel verder af te maken en daar werd ie door meer as noodkreten of minstens bennie in brand stond of bennie t hekkie van de trap open had gemaakt en van de drie bovenste en de dertien onderste
en omdat niemand t tientje vond lachte de dokter niet meer integendeel met hangende pootjes ried ie nu zelf n onderzoek met röntgenstralen aan
zoeken bennie's x stralen portretje werd in t album gestoken en nog in lengte van jaren door magen en vrienden als souvenir van ontzettende uren bekeken maar ook in lengte van dagen rees de vraag waar is t tientje gebleven
telefoneer de dokter ach god me bennie me schat van n kind hoe kom je d'r toe en dat mot ik zien daar root ik oogen voor hebben daar hebben
n tientje snikte mevrouw na en verdwaasd van ellende tastte ze bennie's keeltje af of ze t nergens voelde tien gulden bulderde meneer die zelden wat zei maar as je loskwam t stemgeweld van minstens n dozijn
vrouw is wat zenuwachtig zei meneer met oneindige kieschheid te dezer hoogte en stijging van mijn verhaal rust m'n hoofd n poos op de hand
meneer had gegeten mevrouw had gegeten bennie had gegeten zij had terwijl de borden weggehaald werden gehaast en beschaafd omdat meneer en mevrouw toekeken he ze at de kouwe aarpels in de gestolte saus gebikt
ik wou mevrouw die de krant zat te lezen niet storen snikkerde de juffrouw toen hè k t naast t bord geschoven een tientje een rijksdaalder twee centen
en wie zeit jou dat zoo'n gouw tientje dat door honderden handen gaat niet vol vergif zit hoe is t gosmogelijk stoof mevrouw op dat wenscht z'n kind wat toe om toch gelijk te hebben z'n vader mot nog geboren worden bij god
barstte ze tegen juf die t nog niet vermoedde die enkel star van angst over wat t wel wezen kan den dessertlepel in r versteven hand hield los dat eet maar dat denkt an niks as eten dat laat zoo'n stumpertje van n kind begaan akelig schaap van n mensch stuk onnut van n mensch allemachtigste god
brokte ze reepjes snijkoek zelf zat ze naast het ledikantje en as ze an de juffrouw dacht kreeg ze verscheurende opwellingen daar nam je zoo'n mensch voor daar liet je zoo'n schepsel mee an tafel eten
ze had terwijl hij op de sofa op snurken af rustte en terwijl zij de krant inkeek eindelijk ook is ongestoord n paar happen genomen n half uur was ze r mee bezig geweest bennie die met geweld gevoerd moest worden te stoppen
maar van de schaduwvlek van n tientje geen spoor geen symptoom u moet t zich heusch verbeeld hebben zei de dokter of daar verdedigde mevrouw zich grimmig tegen ze had of ze zou geen uur meer leven t gouden tientje tusschen bennie's natte kluifpootjes gezien
t kind dat dagen aaneen t laxeerend stroopje des dokters genoten had zag r bleek smalletjes waarlijk afgevallen uit mama verifieerde papa controleerde de meid en de juffrouw deden t te nacht en te ontijd
toen goddank verscheen de reddende engel kalm glimlachend dadelijk meester van de ingewikkelde situatie dokter bennie heit tien gulden ingeslikt zei mevrouw
is d'r wat gebeurt r wat doet je wat krijsch je flapte meneer r in n schakel van doodelijk verschrikte over mekander strompel duikelende vraagjes uit
hier in berlijn en daar moet u voor t vervolg op letten hier in de volte van mannen en vrouwen die je eens ontmoet en dan nooit meer
n vrouw en die ziet mij op n afstand en in de pauze flaneeren we mekaar voorbij kort vluchtig twee paar oogen die mekander één ondeelbaar moment van de eeuwigheid herkennen en
zoo fatsoenlijks zoo geen spoor van t n vrouw die in gezelschap is op drieste manier lastig te maken dat k om de haast jongens achtige verliefdheid glimlachte toen riep de meneer met den stevigen snor achter ons den
de knipper spieren in gereedheid houdt om de blinden er voor te doen als t buitensporig wordt de laatste sam een plus vijf is zes trachtte z'n geknipper te beheerschen was de oorzaak de heroische oorzaak van
heeft u'r bezwaar tegen uw stoel weer recht te zetten meneer waarom vroeg k verwonderd omdat omdat
piept r nou gotogot wat n hoofd van steen zei moeder in barstende verwondering wie zal d'r anders piepe as de
van de overzij die verstand van muziekinstrumenten had as geen ander ze gezeid had dat t vochtige weêr van de laatste weken was dat
klein week mannetje met n aanvettend hangbuikje n schommelenden gouden horlogeketting n stel bleeke weeke handen met véél zware gouden ringen neeg eveneens
ze keek onbewust en zonder gedachte aan flirt in de mijne en ze glimlachte toen ze me vaarwel voor altij d zei
tante door achter den leunstoel keek alsof ze ver in de zee n geelvlammende zon zag ondergaan en het bijten der lichtstralen niet kon verdragen
ik haar en toen ze opstond glimlachte ze ze heeft me hier vanavond voor t eerst gezien ik haar
dan heeft u n verovering gemaakt glimlachte k in plaats van te antwoorden leunde ie met n gezicht of ieder m in de buurt hinderde
ik ben al twéémaal getrouwd geweest van m'n eerste vrouw ben k na n jaar gescheiden omdat we mekaar niet verstonden omdat alles in onze oogen gestorven was m'n tweede vrouw heeft me in den steek gelaten om t met n ander ideaal te probeeren
hier over u ben k weg van alles geweest is zij één moment mijn ideaal ben ik t hare geworden die vrouw is nièt gelukkig dacht k van af t eerste moment dat k over r kwam te zitten
maar t toch in die buitengewone augustusmaand niet bepaald koud was werd t in de kamer ongemerkt voor wie r eenmaal was n meer dan tropische hitte
m'n bestelling bleef de spijskaart verveeld aandachtig herlezen om niet verplicht te zijn den etenden overbuurman in den mond te kijken
knipperend als iemand die wel wéét dat z'n oogen beveiligd zijn voor spattingen en ontploffingen maar toch voor alle zekerheid èn gesuggereerd door
kieskauwend zonder trek wee door de warmte in de kamer die voor de zieke cel as brood zoo noodig was
hij had scherpe fijne trekken groote ernstige oogen en de licht vale gelaatskleur van iemand met zorg in n wereldstad
de jas hing aan den kapstok de schoenen met de stukkende zolen stonden bij den parapluiebak de plasjes huilende hoed rustte op
t gestommel van menschen die opstaan en n moment later kwamen ze ons tafeltje voorbij gingen ze heen de jonge man over me had al de bewegingen gevolgd
tegen den avond met de lamp aan hield mijkel t niet langer uit ging-ie in de slaapkamer bij n eindje kaars de krant lezen terwijl moeder onder de lekkere lei en mijntje bij de bovenburen op visite
en alsof die meneer n verhaal deed van vermoorde dienstmeisjes en inbraak bij nacht knipperden de oogen van pure ontzetting maar met dat al dee héél haar snuitje alsof er n gemeen stekende ondergaande zon in de buurt was
je most t verstaan je most t met aandacht doen en sam die zoo geschreeuwd had dat hij t kon dat hij t dikkels gelapt had scharrelde zoo r a a r met tante rebecca's botte schaar die voor alles en ng
poneyhaar van de weromstuit danste als een los gespannen tullen gordijntje wen wind blieft te puffen ze knipperde stevig doch hield de hand boven de brauwen klààr om het handdeksel neêr te flappen
seconden misschien langer misschien korter en k neem iets van t goddelijkst ideaal mee naar huis als k n theater bezoek
pang redeneerde tante rebecca asof n pang van n kurrek stil dan riep tante door weer schuw uitwijkend sam's schaar kriewelde langs de
en als je t geluk van twee zoekende oogen èn van n glimlach zooals ik daarstraks hebt gehad aanvaardt dat als n weemoedigen groet als de stem uit n land waarin heel zelden twee m
de linker wang builde angstig op de rechter mondhoek trok zurig omlaag in de bruine stoppels van z'n weekbaard
vol van de portretten in de stad portretten van hààr kleinzoon portretten waar je maar liep of al de menschen an niks anders dachten en daar piepte de
hij zit an de touwetjes en niet an de ijzers hij zit an de ijzers schreeuwde sam en ineens nijdig rukkend knapte die één van de
naar huis rijden denkt ze nog even over mijn gezicht mijn oogen na en r man geeft ze stugge antwoorden want ze kent r man en iets dat je kent kan geen ideaal meer zijn
de groote stad vreemdeling heeft uitwassen verderf maar ook de groote stad alléén kent t zoeken van menschen oogen t vorstelijkdichterlijk geschenk van n aarzelenden verlegen van ziel tot ziel
en omdat het gruwelijk warm was mogelijk ook om de inspanning van het f o r c e e r e n zweette z'n kamerfiets gelaat met het rullig zwart snorretje glansden er melkige pareltjes op z'n voorhoofd in het
en hij mot wete hoe t komt vraag hoe me d'r àfkomme begrijp k geen woord van zei mijkel de natte jas afstroopend en de grauwe lekstraaltjes van z'n
in berlijn in de warreling van millioenen in de zee van menschen in straten treinen trams theaters restaurants wordt niemand z opgelet als in n kleine stad in n dorp in de provincie in de plaatsen met duizend en zooveel
haar gelaat geleek een relletje van kakelende menschen met een expliseerenden meneer in het midden die meneer was de neus
in de menschenvolte verdwenen de groote stad alléén toont de naaktheid van lieden die met t geluk hebben afgerekend en met oogen als dwaallichtjes t verlorene trachten te
had ze geen anloop kunnen nemen watte dan vroeg hij de druipende mouwen slap neer op de bruinig verpapte manchetten z'n adem stokte bij t zien van de onthutsing op r gelaat
kneep ze met kracht nauwlijks een kier latend waardoor het licht naar binnen mocht sluipen ze lei verscholen in den ouwen leunstoel de vingers in het versleten trijp gewroet
de vrouw zoekt in zwakke verlaten eenzame buien als ze de doode genegenheid van den varkenskluif etenden meneer naast zich voelt en r leven als n grijs ding zonder
nou krijg je de pang zei oom bennie benard jozef kom van de flesch weg snerpte tante rebecca bennie ga achteruit mot je n scherf in je ooge krijge mot je spotte met je
en we ontmoeten mekaar n o o i t weer want morgenavond eet zij in n ander restaurant ik zeker ja ik zeker
de oude parapluie in den standaard nijdigde bonsde de kamerdeur tegen de punt van de ladenkast en eer ie den tijd had gehad de sieplende jas aan den
mijntje dekte snee boterhammen schilde de korsten der kaas schonk koffie en achter de tranende riggeltjes zweetende ruiten begonnen ze te ontbijten
k niet telkens de leugen van t lief doen in gezelschap hoorde k niet voortdurend n lach zonder vroolijkheid n lach zonder ontroerende innerlijke vreugde
dat is de grootheid van de groote stad in de kleine leeft enkel de leugen zonder dat we voorgesteld hadden verlieten we elkaar
na n paar dagen n paar weken n paar maanden ook n var etende meneer voor r zijn geworden kensluif lacht u daar niet bij
n jongen van nog geen zeventien t lààtste wonderkind van de wereld telkens van voren af an en met niet te verzadigen gretigheid had bekeken
want de heeren van de kranten zouen natuurlijk zeggen dat de streek van morritz de goddelijke streek die zelfs de doove grootmoeder tranen in d'r oogen gaf de streek as mogelijk alleen càsals in z'n jonge jaren had bezeten nog niet zuiver was
daarvan heb k vijf centen voor t huishouen uitgeleid daar dan vlug nou as ze me hooren net ging de tochtdeur open terwijl ze de centen in z'n hand telde
k heb wel gemerkt zei ze alweer werkend dat meneer en mevrouw in den laatsten tijd onvrindelijk zijn geworden van af dat me man an de deur is geweest en dat u denkt da k me anders voordoe as k ben precies as me
vonden we r verdieping gesloten en n buurvrouw van boven in r nopjes dat ze r kinnebak smeuig kon laten gaan zei n vieze en vuiligheidjes om van op te kijken
en omdat de meiden r n geweldige lol over hadden wat n wonder dat je met z'n lekker dier opgescheept aldoor over nièt trouwen lee te mieren kregen we de finesses te hooren
nou mot u nièt lachen en niet denken dat t malligheid is ik ben naar de waarzegster geweest kom kom juffrouw nee niet kom juffrouw herhaalde ze stellig
en me moeder d'r zuster die dr vergiftn om lachte zoo as u was door iemand die met t ei werkte gezeid dat ze in vlammen zou opgaan is uitgekommen verschrikkelijk uit
t goed verstellend de plooien op r knie gladstrijkend de rafels tezaam pluizend dan weer tornend en rijgsteken leggend hoorde je r niet voor de naaimachine r spinnend snorren begon
gister nog as ze n woord loog mocht ze dood blijven had ze m op de trap nageroepen hei-je genoeg centen kind
niemand in huis dacht aan de mogelijkheid dat t mager verschrompeld vrouwtje dat over niets en niemendal sprak dat eiken dag uit naaien ging getrouwd was
eersten keer toe ie dronken thuis kwam zoo zat dat-ie de benejen buren wakker stommelde had ze m dat was wààr zoo klein as ze was gerammeld
ze vocht voor r centen vocht om ze te bewaren hij niet lekker voor ie n borrel te pakken had vr t ontbijt liep-ie de deur al uit stond s nachts wel eens op om de plekkies af te zoeken waar ze r naaiduiten verstopt hield
op n avond vertelden ze ons was de angeschoten trombonist t naaistertje komen halen wel n half uur te vroeg had zij met m in de gang staan praten èn daar begon t wonderlijke
van wie alles uitkomt en die zee zonder effetjes na te denken juffrouw t spijt me maar uwe kaarten leggen ongunstig eer d'r n maand is verloopen heit u sterfgeval in uw familie
maar nog de zelfde week bij r anloopend omdat ze tegen de afspraak van n extra dag in niet was gekomen ze bewoonde n zijstraat van de buurt had nog nooit
jawel de eigen ooren zouen getuigen zijn donderdagmiddag r vasten dag grommend gepraat achter de tochtdeur hoorend en even luisterend wat r gaande was
u je man wat weigeren mevrouw as je gelooft dat z'n dagen geteld zijn dat doe je niet as vrouw ook al is r nog zooveel voorgevallen
ze zeer zorgelijk trouwen is oud worden vr je tijd praten jullie toch is over wat anders as me dààr t geluk in zit dààr wees blij dat je in je dienst te eten en te drinken heb wat voor je in t vet leit weet je nog niet
n knap stuk brood had zij t niet nodig uit naaien te gaan nou was-ie al lang zonder vast engagement niemand lustte m meer
soms met tranen en bedwongen gesnik vertelde ze de ellende van n man die toe ze pas getrouwd waren oppassend door en door fatsoenlijk was nou sinds jaren wàt ie verdiende naar de
soms in de benauwenis der verstelkamer waar ze t strijkkacheltje stookte dat niemand t uit kon houen lei ze r gereedschap neer sloot de oogen bleef moeilijk happen
dan had ze last van r hart trappen loopen vond ze n kruis trappen waren r dood klaagde ze zachtjes en zelfs op r stoel kreeg ze af en toe n lichte aanmaning
maar zoo waarachtig as de heer me ziet k kan niet hard zijn voor n man die nog vijf dagen te leven heeft dertien maart is de laatste termijn
en z dat de meiden t konden hooren n dubbeltje gegeven om in n herberg in de buurt op r te wachten tot ze klaar was t verhaal leek zoo onmogelijk zoo volkomen onbetrouwbaar als je an r verdrietigheden dacht dat je r niet op
as we bij benadering konden weten wat ze met m doorstaan had t was gewoon niet op te rakelen de eene dag bracht dit de andere dat geen uur zonder zorg geen nacht zonder ideejen
t gebeuren mot heb k bij mezelf geredeneerd zal jij t die eene maand géd bij me hebben dan wil ik geen ruzie en gevecht in die weken mzelf heb k geen woord gezeid om m niet de stuipen op z'n lijf te jagen
dat herinner ik me as meissie van acht n brandend gekomn petroliestel over d'r lijf gekregen maanden gesukkeld en afgeloopen foei juffrouw iemand die zoo gelft as u jawel jawel de heer heit
as dat dan bijgeloof was mosten we r d'r in laten ze wou geen zelfverwijt geen wroeging dat ze m z'n d o o d s s t r ij d verzwaard had want o de ellende van r oom die ook had gelachen om de voorspelling dat z'n vrouw in vlammen zou opgaan
n jaar was ze naaister bij ons vroeg oud menschje met zoo stille voorzichtige gebaartjes als n poes tusschen de voorwerpen van n
vooral bij t gegiegel en kakelen in de keuken na n stiekeme boodschap van n vrijer an de deur zwom ze in vermaninkjes boog ze r gezicht met n tikje nijdigheid over t goed en
en niemand zou t te weten zijn gekomen als r niet op n winteravond n kleine herrie voor de huisdeur geweest was t gemopper redeloos suffig gegrom van n half dronken ouwelijken muzikant
vork leek t bord te beschuchteren als ze r aarpeltjes in de saus moesde zoo zouden we mogelijk haar ergernis en bekommering vergeten heb als r geen reeks van kleine gebeurtenisjes voorgevallen was
wat n sluw onnoodig listig menschje overlegde je waarom doet ze zich zoo braaf en rechtschapen voor waarom liegt ze als je géén standjes maakt
liefst zoo dicht mogelijk op t raam bij kunstlicht zag ze niet meer peuterde ze langzaam ijverig voort verheugd door n kom warme koffie met véél suiker
de kwaadsprekerij klopte met de andere gegevens toch aarzelde je t kon niet dat stille bedrukte vrouwtje kinderlijk geloovig van n geduld en vertrouwen om te zoenen n huichelaarster
nou ja ginnegapten de meiden dat zeit u achteraf we hoeven toch niet allemaal verzuurd bier te worden dan hield ze r mond bemoeide r zich niet meer mee dee of ze veen man had
toch niet één reden komedie te spelen waar ons r huiselijk doen geen sikkepit raakte zoolang ze in de verstelkamer rus werkte vader laster scheen op z'n ouwe manier bezig
je n vluchtig gesprekbrok dat ongegeneerd in de holte der kalkmuren weerklonk as t dan maar n dubbeltje is k hei geen cent op zak k heb je vanmorgen toch al gegeven kind
goedig geduldig met n niet redeneerend vertrouwen n kalme berusting in god die alles zoo wû die wist wat en wààrom ie t dee schudde ze verwijtend r grijs hoofdje als de jonge meiden over niks as uitgaan en jongens babbelden
zij leefden as tortels en niet alleen dat de muzikant elken nacht zonder r een over te slaan smr smr de trap
je man kin d hieten je r ongerust over maken of-ie zich behoorlijk bezatten kon de heele buurt sprak r schande van wat n judas gedoe met je kerkboek gaan wandelen en zoo'n kerel in z'n liederlijkheid steunen
ongeveer in die stemming lieten we r n paar dagen werken zonder meer dan noodig te babbelen tot ze op n avond onwel werd zoo stumperig zat te snikken dat je r gedraai en gehuichel vergaf wat huil je juffrouw informeerden we om beurten
hij kon r niet in most den huissleutel hebben dien zij in r zak had gehouen bij fatale vergissing zij wit als n lijk bang dat de menschen t gehoord hadden was zoo van streek dat ze n uur vroeger dan gewoonlijk moest uitscheien
n politieagent was blijven stilstaan hoe de heele gang naar m geroken had hoe ie op straat had loopen schommelen tot bij t water de volgende week zat ze weer pijnlijk verlegen in r hoekje nauwe opkijkend van de kousen die ze stopte
maar zij de juffrouw met wie ze vroeger meelij hadden gehad de juffrouw die s zondags r diensten waarnam precies as altijd weigerde m geen rooien duit as-ie zich wou bedoen
hij as n kalf as-ie niet dronk was t n engel had staan lachen terwijl zij mepte hoe harder ze d'r op lossloeg hoe harder ie lachte d'r eigen vingers had ze pijn gedaan
ook aan den huisheer as ze de puntjes niet duidelijk op de i's zette r oogen nu voor t laatst drogend gek was ze dat ze r n traan om liet las ze nog eens kalm aan en om zich zelf te overtuigen
de laatste twee maanden om de veertien dagen n middagje thuis kwam en je op r gezicht zag hoe ze de uren telde om bij t geknaag en de zure ruzie weer zoo gauw mogelijk weg te wezen
om u zal ik mijn geen leed aandoen want u die geen man is maar eene levende duivel is dat niet waart ik heb twee handen aan mijn lijf niet zooas jij om een fadsoenlijke vrouw te mishandelen maar om te werken
want dan was-ie geen man meer zooas in den brief stond maar de levende duivel n geniepige duivel die nooit zooveel gedronken kon hebben dat-ie den assessor of den gepensionneerden majoor in de hochparterre rechts en links
en omdat de huisheeren wat je makkelijk begreep van t gaat en vermenigvuldigt u in portiers gezinnen niet gediend waren nou grete buiten de stad op n atelier werkte
n half dozijn vel papier uit de papierzaak aan de overzij je most zoo uitgeslapen letjs met de slampamper wezen an al z'n vrienden in de herberg zou-ie t natuurlijk laten lezen
de loopers die r vanavond zoo uit hadden gezien vegen wie de natte wasch van de familie van den tweeden stock van den waschzolder zou
op den zolder zelf rondkijken volgens de instructies van den huiseer of r niemand was binnen geslopen geen dief geen brandstichter was r niet in de gedachte gekomen voor geen geld zou ze t als vruw hebben gedaan
opende t ijzeren luikje van t gas regelde t toestelletje voor de electrische ontsteking lieve lieve god nog nit waren ze in zoo'n keurig modern huis portiers geweest en
alleen de punt van z'n zware snor te zien en de damp van z'n smerige sigaar en t frunnekend gewrijf van t krante papier tegen z'n vetten buik en de vloeken toen ze m angstig vroeg nou toch eindelijk t licht uit te doen
de klok van n toren sloeg twaalf r lippen telden de slagen mee r gedachten waren bij den volgenden morgen wie r om zes uur zou openmaken wie de meiden van den derden stock
de badkamer van den assessor die in dit warme weêr tegen dezen tijd nag n douche nam z'n tweede vandaag bescheen met r verlicht raam de luiig knikkelende takken der struiken
driemaal was ze n zijstraat ingesuft dicht langs de huizen voortstappend zonder te weten waar ze eigenlijk was
op t plein waar de fontein niet meer werkte waar de planten en boomen heerlijke schaduw naast t licht der electrische ballons in de straten afwierpen
voor anspraak had en zonder bescherming van grete aan dat mensch was overgeleverd nou kon ze t niet langer bolwerken
in de veilige donkerte der groote ronde banken dienstmeisjes en soldaten in de verliefdste houdingen zaten te minnekoozen zette ze zich op n kleinere bank om te b