AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik ik heb er in t geheel geen plan op ik blijf bij u en met den tijd word ik ook op dezelfde manier als u een mevrouw al zal ik me zoo goed niet houden als u ik zou me zelven wel eens op mijn vijf en zeventigste willen zien
mijnheer de tonnette zeide deze op half vragenden toon een oogenblik maar ook slechts een zeer kort oogenblik dacht louis er aan om te antwoorden dat hij juist bij zijn vriend tonnette geweest was maar vernomen had dat deze voor veertien dagen naar amsterdam was gegaan
en hoe zou robert rimini het vinden zouden zij terstond zamen naar griesbach gaan of zou hij haar laten vooruitreizen deze en honderden andere ondergeschikte denkbeelden warrelden hem door het hoofd toen hij op eens dieper doordenkende tot het besef kwam dat als henriette rimini mevrouw van sterren werd
had eenmaal ja gezegd en zij kwam nooit op haar woord terug maar zij zag er geducht tegen op dat zij lina zou moeten missen en op allerlei meer of minder bedekte wijzen gaf zij telkens hare meening te kennen over de dwaasheid van menschen die elders zoeken wat zij hier voor de hand vinden
voor t eerst neen men moet het bij herhaling zien magnifieke partijen magnifiek u logeert te griesbach daar was ik ook voornemens heen te gaan ik maak een tournee door het schwarzwald t is een van de schoonste oorden van europa
t is alleen voor jou dat ik het doe en voor die dingen die ik niet weten mag voegde henriette met een schalksch lachje er bij stille waters hebben diepe gronden ik zal t aan manfred schrijven
bij het heengaan wierp zij slechts een zijdelingschen blik op anasthase die op tien schreden afstands volgde in den omnibus zaten verscheiden personen noch anasthase noch henriette sprak een woord aan het station gekomen begaf hij zich naar het plaatsbureau henriette was hem voor
en ze had niets beschreven als zij stierf zouden haar neven pieter botwater en anasthase van sterren als hare naaste bloedverwanten zusters zonen hare erven zijn en lina ochten zou niets krijgen en de naam van de tonnette zou met haar zijn uitgestorven
louis schreef eveneens een recht hartelijken brief aan zijne tante die vol was over lina en toen die af was schreef hij nog aan deze een briefje dat schier zonder dat hij het zelf wist den vorm aannam van een vers
t is te mooi veel te mooi zeide juffrouw rimini weenend ondanks zich zelven gevoelde botwater een onbestemd gevoel van berouw dat hij niet krachtiger had doorgetast bij het volvoeren van zijn eerste plan als die bracelet zoo mooi gevonden werd door de dames wie weet of hij dan ook lina's hart niet zou hebben gewonnen
of zou misschien doortje hem gevraagd hebben weet-je wat jet vraag hem dat zelf of laat door het hem vragen maar ik weet het wezenlijk niet
ook den morgen na het gewichtig gesprek van mevrouw de tonnette met haar nichtje had botwater haar bericht te brengen omtrent informatien naar een broer van hare oude dienstbode welke in indie diende
de schilder bleef onzichtbaar tot den volgenden morgen toen zeer vroeg het rijtuig voorkwam dat hem en den heidelbergschen student naar het station van oppenau zou brengen half droomend zette hij er zich in neder en sliep nog voort totdat zij aan het station kwamen
op den wolkenkur vertoefde men een poos om het uitzicht te genieten anasthase en lina zagen elkander bijna niet slechts een enkel woord werd als het volstrekt noodig was tusschen hen gewisseld maar zijne tegenwoordigheid gêneerde lina toch
ééne hoop bleef haar nog over hare achternicht lina die zij na den dood harer ouders tot zich genomen had in het huwelijk te zien treden en aan den zoon van deze den naam zoo al niet den baronnentitel van de tonnette te kunnen overdragen
ja erger nog wie nooit een voet over de grenzen heeft gezet ziet bijna met huivering op tegen den tijd dat hij het grondgebied van zijn vaderland zal verlaten hij stond met zijn plan op en ging er mede naar bed en s nachts droomde hij er van en t waren altijd akelige benauwde droomen
hare gestalte was nog niet gebogen maar het kostte haar blijkbaar eenige moeite om zoo recht te blijven gaan dit gaf haar iets stijfs in hare houding dat thans echter niet zichtbaar was nu zij tegen de leuning van haar stoel zich had aangedrukt en voor zich uitstaarde naar de gouden regens en de seringen
hij was geheel vervuld met den duitscher en verwachtte niet anders of de vrijheer von behren von behrenfels zou in de volle wapenrusting van de zwarte kurassiers voor hem staan
dat mag ik niet aannemen zeide louis verlegen ja maar ik verbind er een voorwaarde aan dat ik met u ga neen ik ben te oud om te reizen beste jongen maar dat gij een bepaalde reis maakt naar t
met die woorden schoof zij botwater voorbij waardoor zij hem natuurlijk aanraakte en daalde vlug de trap af door den ambtenaar gevolgd die eigenlijk niet precies wist wat hem overkomen was hij had een flauw begrip dat hij een avontuur had gehad met de oudste der riminietjes hij een avontuur
stond bij lina ochten het besluit vast geen oogenblik meer met haar neef pieter alleen te zijn die had het gelukkig z onhandig aangelegd dat zijn plan verraden was vr hij nog een woord had gesproken
die droom bezielde hem toen hij den volgenden morgen tijdig naar het station reed met zijn koffer op de imperiale waarin zorgvuldig ingepakt ook zijn viool eene plaats had gevonden de viool die de sleutel zou zijn tot zijn huwelyk en de erfenis van tante
en ik zal er wel nooit meer komen mijn broer zegt nu al dat hij die reis niet zal overleven en voor zijne vrouw is het zeker de laatste badkuur t was maar een middeltje van den dokter om voor eenigen tijd van haar ontslagen te zijn
die heele ontmoeting kwam haar verdacht voor en die indruk verminderde geenszins door het plotseling besluit van de tonnette om terug te reizen de trein kwam het viertal steeg er in met plaatsbiljetten tot keulen om den anderen morgen de reis naar den haag te vervolgen
dat die aanstaande schoonzuster het zoo lang niet zou uithouden en zijn aanstaande schoonbroer te avond of morgen wel een beroerte zou krijgen menschen met zulke cholerieke gestellen kunnen daaraan niet ontsnappen doortje en jetje waren diens eenige zusters en hij werd de man van doortje
hier zwichtte de edele opwelling van den onbemiddelden student eene rijke zeventigjarige tante al was dan misschien haar verleden niet zoo onberispelijk bleef toch eene rijke tante wie zou er hem voor bedanken of het in hem prijzen als hij een onschuldig meisje als gade weigerde op grond van den misstap harer moeder
je bent net als ik zeide dorothea zoo'n avond vr gerard keller het testament van mevrouw de tonnette mijn verjaardag ben ik ook altijd zoo stil en ernstig gestemd och neen ik dacht niet om mijn verjaardag ja dat zegt ge nu maar maar ik kan het nu best begrijpen en van jou vooral je wordt morgen
hij is aan eene compositie bezig geloof ik antwoordde henriette en kunstenaars moet men niet storen als zij aan hun arbeid zijn gerard keller het testament van mevrouw de tonnette lina's arm drukte op dien van haar vriendin als stilzwijgenden dank voor hare hulp
die hun welke fortuin bezitten beschoren zijn dit en nog veel meer woelde hem door het hoofd en hij verwenschte zijne nieuwsgierigheid die hem zijn lot had doen kennen had hij dat stuk maar niet gelezen dan zou hij nog altijd in den zoeten waan verkeeren dat eene schitterende toekomst hem wachtte
toen zij op het terras terugkwamen wandelden botwater en dorothea zamen en henriette rimini met de heeren de jong en van hellingen en lina met louis terwijl de heer anasthase van sterren met een paar duitschers in gesprek was
die scherpzinniger was dan zijn principaal en diens secondant en zijn ministerie slechts geleend had met het oog op het diné dat niet kon uitblijven o ja zeide botwater die den berlijner niet begrepen had het berlijnsche dialect verstond hij niet goed en de advokaat sprak snel en binnensmonds
het spijt me mevrouw dat ik u zoo slecht kan inlichten maar mag ik vragen hoe u mijn naam vernomen hebt door een toeval een nichtje van me heeft u hooren noemen door uwe vrienden
wat zou er dan gebeuren wat zou hij zeggen als hij uitgedaagd werd hij zou het niet aannemen maar wat stond hem dan te wachten als men eischte dat hij zijne excuses maakte zou hij bereid wezen maar welken vorm zou men er
botwater meende den wensch uit te spreken dat dan gerard keller het testament van mevrouw de tonnette lina ochten mede zou doen en daaruit aanleiding te vinden om dorothea's tusschenkomst in te roepen waartoe hij nu zoo goed gelegenheid had maar zij voorkwam hem en riep uit
natuurlijk moest nu eene andere groep volgen er werden motieven gevraagd en botwater die zich ook verdienstelijk wilde maken gaf aan den moord van kain op abel wat in eene badplaats voor dames intusschen niet de meest geschikte stof was
kom dan tonnette we halen den trein anders niet werd hem toegeroepen en toen lina in de richting van waar de stem kwam een blik wierp zag zij een viertal jongelui blijkbaar studenten die op een afstand het tooneel gadesloegen
is stil neef zeide lina is u moê laten we dan naar binnen gaan ja meisje lief ik heb den heelen dag gereisd en ik verlang naar rust maar wij moeten er morgen nog eens ernstig en vertrouwelijk over spreken
men genoot het uitzicht van de kniebis en dronk een flesch rijnwijn in de alexander schanze maar het idée dat henriette in bedekte termen aangaf om te wachten tot de volle maan het landschap bescheen verwierf geen bijval
ze zijn allen maar weer blij als ze t'huis zijn ik ken dat ik heb in mijn tijd zooveel vrienden en bekenden zien heengaan en als zij uitgepraat hadden over hetgeen zij hadden gezien roemden zij altijd het genot weer in hunne eigen oude omgeving te zijn oost west t'huis best
waarheen doet er niet toe maar ik vertrouw dat het je goedkeuring wegdraagt maar altijd zou ik je zelve allereerst willen raadplegen in de komedie gebeurt het anders maar uw nicht lucie houdt niet van komedie spelen
in een tunnel hield hij zijne oogen dicht en zijn hart vast en haalde bijna geen adem vr men weder de open lucht zag hij vond het onverantwoordelijk van een gouvernement dat het zulke waagstukken veroorloofde en prees het in de hollandsche regeering dat deze geen tunnels op de spoorwegen gedoogde t was roekeloos
maar juist daarom vermeed zich over de zaken uit te laten ten einde zijn minister niet in ongelegenheid te brengen botwater sprak altijd over zijn minister zooals sommige volken en personen er eene eigen voorzienigheid op na schijnen te houden
ja hij was het dezelfde die haar gegroet had bij het binnenrijden van het slot toen zij hem bij den ingang had gezien voelde zij reeds aan haar hart dat deze ontmoeting niet uitsluitend aan het toeval was te wijten maar in verband moest staan met den geheimzinnigen brief van tante
dit bleek evenwel niet noodig te zijn een groot aantal dames excuseerde zich om allerlei redenen en de riminietjes zeiden ook eerst dat zij onmogelijk konden want dat zij een tochtje naar de kniebis zouden maken maar toen zij zich tot haar broer wendden en diens raad vroegen mompelde deze
heeft zij na twintig jaar geen zoon dan worde mijne nalatenschap verdeeld tusschen haar en mijne bovengenoemde neven aan mijne keukenmeid
hij meende dat ieder op zijn gelaat moest kunnen lezen wat er in zijn gemoed omging en hij begaf zich naar zijne kamer daar gingen de uren om of de tijd stilstond och stond hij maar stil
en daarna begaven zij zich naar het park waar concert was en henriette sprak zoo levendig en vroolijk alsof zij aan de geheele ontmoeting niet meer dacht en toen haar later nog andere half bekenden voorbij gingen en groetten beantwoordde zij die groeten zonder eenige poging om den schijn aan te nemen dat men zich in haar persoon
drie weken is nog zoo lang zeide ze ja ziet u maar als wij niemand vinden gaan wij liever niet mee mijn zuster moet naar eene badplaats heeft de dokter gezegd naar griesbach en dolf gaat natuurlijk mede en die heeft ons gevraagd om haar den eersten tijd gezelschap te houden tot zijn vrouw er t'huis zou zijn
lieve nicht toen ik uw brief kreeg heb ik me maar niet lang bedacht en besloot ik zoo spoedig mogelijk naar u toe te komen t is hier wel mooi en pleizierig maar ik ben er nu ruim veertien dagen en voor een badkuur voor iemand die niet ziek is dunkt me dat die tijd lang genoeg is vooral wanneer t'huis iemand naar haar verlangt even als ik verlang naar haar
anasthase vooral putte zich uit en botwater die zich niet door zijn neef wilde laten overschaduwen in de oogen van dorothea was spraakzamer dan deze hem nog gevonden had daarbij kwam dat hij naar zijn land terugkeerde en de gedachte dat hij weldra weder in den haag zou zijn naar zijn ministerie zou kunnen gaan en het huiselijk comfort weder zon genieten
maar er gebeurde niets en op dien laatsten morgen verscheen pieter botwater als altijd ten kwart over twaalven en voor kwart over eenen moest hij hem mededeelen dat hij den volgenden dag hem niet wachten kon
en onder voorwendsel dat zij eenige wandelaars die den grooten weg volgden van nabij wilde zien stond zij op gevolgd door haar gelant die tante tonnette is al heel oud niet waar vroeg zij toen ze ver genoeg van de anderen verwijderd waren om niet verstaan te worden ja tante de tonnette is een goede zeventig
wel zeker wel zeker zeide mevrouw als uit een droom ontwakende ik dank je wel dat ge mij zoo spoedig op de hoogte hebt gesteld voor mijn truitje zal dat eene goede tijding wezen zij was bang dat haar broer dood was
botwater vond het best maar in zijn hart speet het hem dat anasthase's jufvrouw maar niet vroeger aan zalm was blijven hangen en zijn neef niet eerder tot den goeden weg was teruggekeerd nu kon hij botwater er niet meer van profiteren want als hij terugkwam
henriette rimini had zuidelijk bloed in de aderen zij was niet zoo berustend om alles maar te laten gebeuren wat de omstandigheden te weeg brachten zij wilde zelve de omstandigheden naar haar wil schikken en des noods alles wagen om alles te winnen op gevaar af dat zij alles verloor veel meer nog dan zij winnen kon
verder zweeg hij en liet botwater praten die van zijne reis vertelde en van zijne interessante ontmoetingen in den spoortrein en de moeielijkheid om te oppenau een rijtuig te bekomen dat hij slechts door macht van geld was meester geworden ik heb niet gevraagd wat het kost zeide rimini ik betaal
pieter botwater legde het kluifje neder dat hij juist naar zijn mond zou brengen en zeide terwijl hij zijn neef strak aanzag zou je dat denken wel nu komaan tante gaat toch niet trouwen of is zij vroom geworden
zoo een rapport neen kindlief dan mag ik je niet terughouden ga dan maar je hebt evenwel geen haast is t wel o volstrekt niet de vergadering begint eerst ten acht ure en t is nog maar kwartier
de heer rootvliet had eenige geestige opmerkingen welke de dames ellers verzekerden dat heel pervers waren en waarover zij eene langdurige discussie voerden die zeer piquant was zij zouden nooit iets doen wat henriette rimini nu deed en de heer rootvliet kon onmogelijk meenen wat hij zeide daar kenden zij hem veel te goed voor
anasthase had de nota's reeds voldaan zwijgend verliet zij de zaal gevolgd door den musicus die het oogenblik om te spreken nog niet gekomen achtte zoolang zij in de zaal waren misschien bespied door de overige logés maar zeer zeker door de bedienden hoe onverschillig deze ook schenen terwijl zij af en aanliepen
moest zich op den bok zetten henriette verzekerde wel dat hij er nog zeer goed bij kon maar haar beweren vond niet veel steun bij de anderen en de plaats der vooraanzitting bleef hem dus beschoren toen zij de poort waren doorgereden en op het binnenplein uit het rijtuig stapten zag lina dat een der heeren die vr de uitspanning gezeten waren groette
had er zelve genoegen in dat lina zoo innig blij was en praatte mede toen doortje en jetje al de bijzonderheden van de reis vertelden die ze ondernemen zouden en waarover zij zelven al een maand lang gesproken hadden zoo dat zij volkomen op de hoogte waren van al hetgeen haar stond te wachten
louis wist niet of hij waakte of droomde hij was nog niet op den leeftijd om van elke edele daad achterdochtig te vragen of er ook eigen belang in school en of hij niet de dupe was van eenigen
als u het verlangt neen dat niet ik dacht alleen maar dat het niet noodig was dat ge er altijd heengingt noodig neen zoo direct niet maar ik moet van avond een rapport uitbrengen
ook voor duitsch geld had hij gezorgd zijn bankier die een klein kapitaaltje van den ambtenaar onder zijne berusting had verschafte het hem dadelijk er was echter eene andere zaak die hem bezig hield en niet op de aangenaamste wijze
toen hij nog een half uur gewacht had kwam het denkbeeld in hem op dat zij misschien reeds teruggekeerd kon zijn zonder dat hij het bemerkt had maar hoe dit te ontdekken als hij het eens aan een knecht vroeg
zoo kunnen ook zij hunne hersens naar welgevallen in een toestand brengen dat niets van hetgeen zij buiten zich zelven aanschouwen daarop indruk maakt de herinnering ophoudt en de toekomst voor hun geest niet bestaat werktuigelijk leven zij maar hunne aandacht moet gewekt worden om hen tot besef van het oogenblik te brengen
de vrijheer behren von behrenfels verkeerde volstrekt niet in zenuwachtige spanning zijn boosheid zelfs was geweken nu hij van manfred gehoord had welk een indruk de enkele woorden van kapitein lange op den hollandschen badgast gemaakt hadden
maar ik verbeeld mij toch dat uw nichtje met mij gelukkiger zou kunnen zijn dan met hem met anasthase nu ce n'est pas jurer gros sprak mevrouw de tonnette glimlachend bij het denkbeeld dat die musicus ooit naar lina zou omzien
met slaan van negenen kon men elken morgen den heer botwater zijn apartementen zien verlaten die hij in eene stille zijstraat bewoonde waarvan zijn huis het aanzienlijkste was hij ging met bedaarde schreden dezelfde straten door en grachten langs
zou dat gezelschapsjuffertje niet beneden kunnen komen vroeg manfred aan henriette och zeide deze ze zal geen zin hebben botwater wilde antwoorden dat die zoogenaamde gezelschapsjufvrouw volstrekt geen gezelschap was maar eene jonge dame van zeer aanzienlijke familie
toen de vier heeren ten half negen in twee rijtuigen de badplaats verlieten scheen het wel dat men hun plechtig uitgeleide deed zulk een aantal badgasten stond voor dat hôtel ook anasthase was in een der groepjes de muziekmeester uit offenburg had hem in diep geheim op de hoogte gesteld van het doel der expeditie
toen anasthase haar feliciteerde stond ze even op om de toegestoken hand te vatten maar voor het overige nam zij niet meer notitie van hem dan de beleefdheid vorderde in den haag had hij zich nooit om haar bekommerd zij zag dus niet in dat zij zich te griesbach zooveel om hem behoefde te bekommeren allerminst na dien brief
gedurende de quadrille werd het gezelschap vermeerderd een slank blond man met lange haren en een lorgnet op trad de zaal binnen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette ach gott da ist der von sterren riep een der heeren uit die bij den ingang stond dezelfde duitscher zonder das die de ergernis had gaande gemaakt van pieter botwater
wij hebben nog ruim een half uur eer we van hier behoeven te gaan ik zal u waarschuwen u is al te goed maar dan laat ik het ook geheel op u aankomen als u me zooveel vertrouwen wilt schenken
louis greep de hand en drukte er een kus op maar dadelijk vielen de brieven op den grond en verdween de gerard keller het testament van mevrouw de tonnette hand terwijl de sleutel bijna onhoorbaar in het slot werd omgedraaid het was de brief van dorothea aan hare dienstbode die van lina aan hare nicht maar bovendien nog een couvert met een portret er
pieter had er nog niet veel zin in hij was volstrekt niet beschroomd maar hoe aangenaam dorothea het vinden mocht om als de aanstaande mevrouw botwater bekend te worden hij was minder ingenomen met het denkbeeld om als verloofd dus vermoedelijk verliefd te worden voorgesteld aan jongelui wier vader hij kon zijn
wat ik voor door doe wil ik voor jet ook doen ik zal je twintig duizend gulden geven en bovendien je schulden betalen geef me die op zoodra je in den haag zijt maar ik wil geen last van mijn schoonbroers hebben ik wil hun bankier niet zijn
negen ure gaat geloof ik de trein ik zal zorgen om acht ure in de ontbijtzaal te zijn met een vriendelijken handdruk en een glimlach nam henriette afscheid en begaf zich naar hare kamer terwijl anasthase naar de zaal ging en zich aan de tafel zette
in darmstadt had hij het einddoel van zijn reis voor den eersten dag bereikt het vooruitzicht dat hij eindelijk eens zou ophouden in een spoortrein te zitten lachte hem wel aan maar hij besefte te gelijk dat thans zijne kennis van het duitsch op de proef zou worden gesteld hij was nu gansch alleen in den vreemde
hij gevoelde meer dan ooit de waarheid dat spreken zilver maar zwijgen goud is die leer paste hij dan ook toe op het plan dat langzamerhand tot rijpheid bij hem was gekomen en dat misschien nog alle nootlottige gevolgen althans voor hem zelven voorkomen kon
toen hoorde hij aan de binnenzijde een zeer licht tikken in de richting van den knop der deur als of een muis er langs liep en de deur ging open en eene kleine hand kwam er door heen met eenige brieven
maakte zij haar wijs dat deze alleen voor de veiligheid van de dames daarin plaats hadden genomen en vertelde de vreeselijkste geschiedenissen van moorden en diefstallen door vrouwen op vrouwen gepleegd eene damescoupé was de onveiligste plaats op aarde
mevrouw de tonnette was al drie dagen lang ongerust zij was het eigenlijk al van het oogenblik af dat in den haag de eerste post aankwam nadat zij haar brief naar griesbach had verzonden toen moest zij evenwel erkennen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette dat er nog geen antwoord kon zijn
toen dan ook lina zeide dat zij nicht niet al te lang alleen mocht laten verzekerden beiden dat het haar ontzaggelijk zou spijten als lina wegging maar dat zij zelve het best kon beslissen wat zij doen en laten moest zij was nu meerderjarig
wat zijn schoonbroeder betrof die zou het ook zoo lang niet maken bloedrijke gestellen zijn gevaarlijk voor hen die ze bezitten herhaalde hij bij zich zelven terwijl het verloofde paar zich met deze droomen der toekomst bezig hield volgde het den grooten weg en zocht dorothea de plek op waar zij botwater bij zijne aankomst had ontmoet
we moeten maar zien dat we ze zoo spoedig mogelijk kwijt raken zeide hij langzaam opwandelend in de richting van henriette och waarom als het nette jongelui zijn dat geeft nog iets vroolijks ik houd niet van die uitgelatenheid in het publiek
dat lina een legaat kreeg kon er nog door maar de wettige erfgenamen hadden hunne rechten en die zouden gemakkelijker te bepleiten zijn wanneer lina een echtgenoot kreeg zoo onbaatzuchtig als dit jonge mensch de jeugd is nog zoo zorgeloos die denkt nooit aan de toekomst
eigenlijk was het ook niet meer dan billijk dorothea was zijne vrouw nog niet en als hij voor haar vervoer zorgde kon de ander licht het onderhoud voor zijne rekening nemen maar na het diné had men geen lust om zoo aanstonds aan het schrijven te gaan men moest de stad
maakte zij alleen des avonds gebruik omdat dat gaslicht zoo schel was wij zullen het straks wel eens zien zeide zij kalm het boek nederleggende
en nadat allen weder een oogenblik geacht werden de oogen gesloten te houden klapte kaïn driemaal in de handen en hief toen de knods omhoog boven den student die op de meest schilderachtige wijze
het zachte morgenwindje woei hem tegen de zon scheen liefelijk alles was vroolijk en frisch en vol leven in de natuur alsof deze den mooisten dag had uitgekozen voor den treurigsten dag in het leven van pieter botwater die juist gemeend had dat hij voor hem de gelukkigste zou wezen
waarom nam botwater doortje en niet haar daar moest eene reden voor zijn en die reden kon geen andere wezen dan dat doortje aan botwater het hof had gemaakt
eigenlijk behoefde het niet want hij had het uitzicht op de stal en de binnenplaats en hij kon das wel zonder iets gezien te hebben verzekeren dat hare gerard keller het testament van mevrouw de tonnette kamer beter was gelegen dan de zijne maar waarom zou hij niet eens gaan zien zij had immers de deur open gelaten hij deed vier stappen verder en stond tegenover den ingang
hij zich bepaald om de prentjes te bekijken en zie bij het omslaan eener pagina had hij het papier gevonden aan het hoofd waarvan mevrouw de tonnette met groote duidelijke letters had geschreven dit is mijn uiterste wil
wij gaan op reis mevrouw en nu wilden we zoo dol graag dat lina meeging sprak de jongste weet u wij zijn niet heel sterk in ons duitsch en mijn broer dolf ziet u die is goed en wel maar die is zoo de man niet om ons te regt te helpen en nu wilden we dat lina met ons mee zou gaan
als hij vol schrik wakker werd streed hij zich wel op dat het badreisje geheel voor zijn genoegen zou wezen en dat het leiden moest tot zijn toekomstig geluk en zijn fortuin maar nu en dan ontwaakte toch in hem de onbestemde gedachte om de geheele geschiedenis maar niet te ondernemen
de oudgast sprak die woorden met zooveel ernst en nadruk dat botwater gevoelde dat verzet niet meer geoorloofd was hij boog en de heeren scheidden nadat rimini hem nog even herinnerd had dat over een half uur de familie hem wachtte zij zouden tezamen naar het salon gaan
en ik heb u niet zien passeeren gerard keller het testament van mevrouw de tonnette wij zijn den achtertuin door gegaan dat is iets nader en mijne zuster verlangt altijd naar rust als zij van de bronnen komt zoo zijn er twee ingangen
ja zeide van sterren van die kracht is hij wel melis stoke een duel lieve hemel wie had dat ooit van zijn leven gedacht en wat een prachtig oogenblik heeft gerard keller het testament van mevrouw de tonnette hij daarvoor uitgekozen nu komt voor mij het terrein vrij ik zal maar tot van namiddag wachten om lina te gaan feliciteeren
alles in het duitsch en zoo hij dan misschien tijdens zijn leven niet best met de taal te recht kon na zijn dood zou men uit de papieren welke hij bij zich had toch zien dat hij zeer goed er mede kon omgaan
botwater keek eenigzins ongerust is het hier onveilig vroeg hij dat wel niet ten minste wij hebben er niet van gehoord maar een ongeluk kan iedereen overkomen
denkt je dan dat ik niet heel goed heb gezien dat de zaak in orde was zeide de jong toen zij eindelijk op de kamer in hun hôtel waren gekomen en nog een poosje napraatten maar ze heeft geen ja gezegd zeide de
hetzelfde wat u komt doen wat vroeg anasthase eenigzins onthutst zich een beetje verpoozen hernam lina zeer onschuldig denkt gij dan dat dit mijn eenig doel was me dunkt dat er geen ander behoeft gezocht te worden u en neef pieter zijn dit gansche jaar onafgebroken bezig
ja die zeide dorothea toen zweeg ze een oogenblik en sprak heel doelnemend en gevoelvol voor sommige gerard keller het testament van mevrouw de tonnette menschen moet de dood toch verkieslijk zijn boven bet leven
den volgenden morgen vr zevenen kleedde hij zich vluchtig aan om de brieven te halen en met de zijne te bezorgen voor no hield hij stil en luisterde of hij al was het dan ook maar de ademhaling van lina kon hooren
verscheen de postbode met brieven hij werd aanstonds bestormd door een aantal dames want hoe aangenaam het ook in het buitenland is ieder verlangt toch iets te vernemen van het oord en het gezin dat hij er mede verwisselde
de heeren van hellingen en de jong zetten dadelijk een gesprek op dat voor henriette zeer interessant was louis had hun uit den haag teruggekeerd niet alles verteld maar toch met de openhartigheid zijn leeftijd eigen iets laten doorschemeren van het doel zijner plotselinge reis
zal ik de plaatsen maar nemen botwater had er niets tegen als hij met zijn neef afrekende kwam hij er bepaald beter af dan wanneer hij met de dames afrekenen moest anasthase kwam met de vijf plaatskaartjes terug en daarna zorgde hij voor de bagage alsof het zijn dagelijksch werk was dorothea maakte hem een compliment er over
ik weet zoo veel botwater heeft zijn present niet in keulen gekocht hij had het in zijn zak maar hij is toch naar een winkel gegaan dat heeft hij je wijs gemaakt hij zou je wel meegenomen hebben als dat zoo was
niets liever dan dat nu de dames mij inviteeren mag ik zeker zijn dat haar broer mij niet zal terugwijzen maar gaat anasthase zag om zich heen
ja dacht botwater terwijl hij een nijdigen blik wierp naar den oudgast die zich reeds had omgekeerd zoo'n nabob kan gemakkelijk champagne schenken als ik een millioen had wacht maar vriendje later spreken we elkander wel
het was een wandeling die van allen eene gymnastie van den geest vorderde welke bijna de krachten te boven ging de hoofd ambtenaar vernam dat die student de tonnette een neef was van zijne erftante wat zijne erfenis in groot gevaar bracht hij moest zich echter goed houden tegenover het jonge mensch en zijne aanstaande vrouw
de badgasten waren allen eenigzins bang voor hem gerard keller het testament van mevrouw de tonnette maar zij koesterden voor hem eene onbepaalde vereering want het was spoedig van algemeene bekendheid geworden dat hij millionnair was eene maatschappelijke rubriek die in duitschland niet sterk is vertegenwoordigd
botwater vond dit antwoord verre van beleefd en hij was op het punt van te zeggen dat hij dit niet verlangde maar als rimini hem aan zijn woord hield was hij aan het rijtuig vast en het was toch niet meer dan billijk dat de man van de zieke het betaalde hij botwater kon wel van oppenau naar griesbach zijn gewandeld maar mevrouw rimini was buiten staat verder te gaan
me dunkt dat ik wel slechter gedronken heb zelfs in luik maar geloof me piet je moest er eens uitgaan je wordt stil en duf en je bent toch nog niet op een leeftijd om nu al je hoofd te laten hangen kerel daar zijn nog veel te goede dagen in aantocht
lina vond dat haar neef zich waarlijk nog al goed hield beter dan zij ooit had vermoed dat hij zich houden zou wanneer hij in zulk een toestand verkeerde zij begreep wat er in den deftigen man moest omgaan nu hij aan zulke kinderachtige uitspanningen zeker zeer tegen zijn zin deelnam en zij trachtte zijne opoffering te beloonen door zeer vriendelijk voor hem te zijn
hij had echter nooit aan een huwelijk gedacht maar nu hij de dames de eer bewees er aan te denken zeide dat nufje neen het zou haar berouwen als hij haar weer ontmoette zou hij toonen dat hij niet om haar verlegen was dat hij hare weigering zich volstrekt niet aantrok en dat een ander met beide handen had aangegrepen wat zij had durven verwerpen
voorts was er nog een echtgenoot van een der dames maar zulk een onbeduidend man dat niemand notitie van hem nam in de eerste plaats zijne eigene vrouw niet rimini zeide nooit iets maar deed alles met zijn oogen af
daarom had zij zich ter zijde gehouden op een afstand sloeg zij het tweetal gade dat haar meer belang inboezemde dan het schilderachtige panorama zij zag hoe hij haar in een der spelonken alleen had en al verstond zij zijne woorden niet uit zijn houding en gelaat begreep zij dat het oogenblik was gekomen
heel aardige jonge menschen zeide botwater toen hij den anderen morgen met dorothea op het perron van het station stond en het gesprek weder op den vorigen avond viel maar zie je op den duur zou me toch die luidruchtigheid niet bevallen
de twee vrienden praatten tot zij voor de woning van een kassier aankwamen wacht je even vroeg de tonnette wat ga je doen duitsch geld wisselen ik ga morgen op reis
de heeren wuprecht en sandal maakten een ophef van hem of hij een der grootste componisten van zijne eeuw was want hoe grooter hij was zoo veel te grooter waren ook zij zijne vrienden
misschien zou de aanstaande badreis wel die toekomst bevorderen aan badplaatsen ziet men zooveel menschen waarom zou zij er den persoon niet vinden op wien nicht had gezinspeeld en aan wien alle jonge meisjes ondanks zich zelven zoo menigmaal denken werner had dien morgen wel eene aandachtiger lezeres kunnen hebben
hij vertelde er nog iets bij van de sabijnen en romeinen waarover zeer gelachen werd en dus de riminietjes en botwater ook lachten ofschoon zij het volstrekt niet begrepen lina zou het later wel uitleggen
plannen vormde welke lijnrecht tegenover de zijne stonden lina toch dacht aan den schilder manfred een bekend spreekwoord zegt dat men zijn echtgenoot zelf moet kiezen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette en nu nicht de tonnette blijkbaar een echtgenoot voor lina had gekozen was het zeer natuurlijk dat deze daartegen in verzet kwam
en als hij over twee jaar promoveerde zou er na aftrek van de voorschotten van oom niet veel meer overblijven en hij had nu juist zoo'n geduchten beer bij zijn wijnkooper gemaakt
en naarmate zij er langer woonden steeg botwater in rang wat zijn verledene betrof hij werd bovendien wethouder en kerkvoogd en zoo het stadje zijn naam al behield eigenlijk werd het de gemeente van pieter botwater
maar de muziek maakte zooveel gedruisch de heer klooks vroeg of liever wees want zijne woorden waren niet goed te verstaan naar de deur en weldra was het drietal buiten want mevrouw die haar man naar de badplaats vergezelde liet hem nu ook geen oogenblik alleen
drie open rijtuigen in elk waarvan slechts één heer was gezeten dat beloofde iets dat was iets geheimzinnigs maar eenige dames hadden al terstond het geheim begrepen toen zij de heeren die erin zaten herkenden
en wat hadden de dames dan te vragen vroeg mevrouw de tonnette de bezoeksters beurtelings aanziende als ik het doen kan weten ze wel dat ik niet neen zal zeggen is er weer te kort in kas
zou haar voorgevoel dan zijn bewaarheid en zou ondanks haar brief lina toch eene betrekking hebben aangeknoopt die haar hoogsten wensch verijdelen moest zij had ook duidelijker moeten schrijven waarom was zij ook zoo geheimzinnig geweest zij had moeten begrijpen dat er gevallen zijn waarin men het met de discretie zoo nauw niet nemen moet
over tien jaar zou mevrouw botwater hem misschien zijn arm bont en blauw kunnen knijpen zonder dat een argument van haar eenigen ingang vond maar als men acht dagen geëngageerd is is de kleinste dosis voldoende
maar hij sprak die woorden half fluisterend opdat de anderen ze niet verstaan zouden het scheen echter dat ook de persoon tot wie ze gericht werden ze evenmin verstond althans lina gaf er geen antwoord op en vroeg aan doortje rimini of ze het ook niet erg kil vond zij verlangde naar de zon
en daar zijne vraag slechts was geweest of de heer rimini hier was bracht dit antwoord hem niet veel verder behalve dat het zijn besef versterkte dat hij goed in zijn duitsch zat maar daar ging een deur open en de oudste rimini kwam op den
kom zeide hij met een medelijdend glimlachje gerard keller het testament van mevrouw de tonnette over de domheid van hen die zulke dingen verspreiden wat zou ik nu te parijs doen dat vraagt u maar uit bescheidenheid u is in eene commissie benoemd ten minste dat zegt de courant
ah en zonder eenige verontschuldiging trok de oude dame aan eene schel en waggelde naar een tafeltje waaraan zij zich neerzette botwater wist niet wat hij doen zou maar de gelegenheid om zich te wreken zou wel komen
zij waren vol attenties voor de dames en het ijzer moet gesmeed worden terwijl het gloeiend is dorothea en henriette waren dien avond allerinnemendst en bij kunstlicht waren de twee zwartoogige riminietjes op haar
pleizierige wandeling waarop hij zich in beweging zette om ook zelf zijn tocht te vervolgen pleizierige wandeling en dat wenschte men aan hem pieter botwater die over een uur of wat de keus zou hebben tusschen den dood en een leven van schande
ik bezit wel het talent niet van den heer anasthase van sterren hier moest mevrouw de tonnette weder even de lezing staken wat deed die anasthase van sterren er bij dat begreep zij niet en zij begreep het nog maar half toen zij het tweede gedeelte van den volzin las
en die partij had zich nooit aangeboden zij was ongehuwd gebleven de titel van mevrouw dien zij langzamerhand om haar leeftijd had aangenomen kwam haar niet rechtens toe maar zoo zij voor zich zelve het vooruitzicht had opgegeven den naam van tonnette in het leven te houden
dat is waar ook sprak henriette u zult straks persoonlijk het jonge paar kunnen geluk wenschen het maakt een wandelingetje de toon waarop henriette dit zeide verried geenerlei bedoeling maar in hare oogen lag eene spotachtige uitdrukking die anasthase niet ontging
de raadselachtige brief van mevrouw de tonnette was naar haar eigen meening nog raadselachtiger geweest dan lina hem gevonden had nicht had zich eerst voorgenomen niets te schrijven van hetgeen haar op het hart lag onwillekeurig echter waren enkele dingen uit hare pen gevloeid die vrij duidelijk verrieden wat zij geheim wilde houden
maar alle dingen kwamen teregt de smalle paden scheidden wat gescheiden wilde wezen en voegde zamen wat elkander zocht en van hellingen en de jong waren een paar verstandige en welwillende bondgenooten
maar u zoudt me genoegen doen haar er niet over te spreken vr ik zelf haar mijn verzoek heb gedaan maar dat is toch uw plan vroeg botwater eenigzins verschrikt
eindelijk ging zij naar de plek terug waar zij hare zuster had gelaten maar ook die vond zij daar niet meer op een korten afstand zag zij doortje staan naast een rijtuig en in gezelschap van een heer
hij vond zich zelven belachelijk maar hij durfde toch niet weigeren hij had a gezegd en had zich geëngageerd en nu moest hij ook na b en c en d enz gezegd te hebben al de letters van het alphabet der verloofden laten volgen
nooit was henriette zoo vriendelijk en lief geweest voor hare vriendin lina dan dien morgen en zij was de bereidwilligheid zelve om haar bij het pakken van haar koffer behulpzaam te zijn want al was de tijd van vertrek nog niet bepaald nu lina toch zoo vast besloten was om spoedig heen te gaan was het maar zaak alles in orde te hebben dan kon zij elk oogenblik besluiten
zij hadden elkander niets meer te zeggen alles was reeds dubbel en dwars afgesproken en toen om niet sprakeloos tegenover hare nicht te zitten en uit gebrek aan eenig ander onderwerp vertelde lina wat zij zich vast voorgenomen had nooit aan iemand te vertellen
als louis haar nichtje lina eens opzocht t is of oude menschen misschien omdat zij gevoelen dat zij nog maar kort te leven hebben even ongeduldig zijn als de jeugd
maar hoe wist hij dat hij doortje rimini zou krijgen je hebt me verteld dat hun engagement toeval was misschien was het voor eene andere bestemd antwoordde lina en zag hem zoo lief aan dat hij terstond begreep wie die andere was
anasthase nam zijn weg over keulen en toen hij daar was kon hij de verzoeking niet weerstaan om een oud vriend op te zoeken deze bracht hem bij andere musici en van sterren kwam in eene stemming om zijn geheele huwelijksplan maar op zij te zetten en weder jong te worden en voor de muziek te leven
bovendien hoopte hij als het dezen uitsluitend om het nichtje en niet om het geld te doen was zijn invloed aan te wenden om het testament waarvan hij het concept kende gunstig voor zich te maken hij zou tante wel weten over te halen om zich aan de wet te houden
ik ben op weg naar parijs zeide anasthase ik neem mijn reis door het schwarzwald om en passant de schwarzwalder baan te zien zoo de schwarzwalderbaan herhaalde botwater
robbert je zult me toch niet alleen laten gerard keller het testament van mevrouw de tonnette je bent niet alleen lina en de meisjes zijn bij je maar het is hier niet uit te houden niets anders dan vrouwen
manfred nam toen het woord en hield een kleine gelegenheidstoespraak die met sombere blikken werd aangehoord iedereen luisterde echter schijnbaar met groote aandacht hoewel allen wisten wat er gezegd zou worden
natuurlijk zeide hij heb ik eenige uitstaande rekeningen niet natuurlijk zeide rimini men moet niet meer gerard keller het testament van mevrouw de tonnette verteren dan men heeft wat hebt u als inkomen
dit wilde ik u nog zeggen voor uw onderhoud plaats heeft ik zal niet tot rust komen vr alles is geëindigd o was ik maar een man toen wendde dorothea het hoofd af hare hand nogmaals botwater toestekende en deze drukte ze
en mijnheer zou een toertje door het schwarzwald maken mijn vrienden zijn van plan veranderd zeide louis zij gaan naar zwitserland en daar ik zoo lang niet kan uitblijven hebben wij maar afscheid van elkander genomen en keer ik naar amsterdam terug
zij bleef evenwel niet alleen de logées van griesbach mochten die jufvrouw van gezelschap allen gaarne lijden en toen zij op het terras was voegden zich dadelijk een drietal dames bij haar die tevens eens kwamen hooren wie de lange blonde heer kon zijn welke straks henriette had aangesproken en nu met haar was gaan wandelen
nu mijn jongen dan zullen we de zaken ook maar contant afdoen wil je even wachten dan zal ik het geld halen en met haar statigen langzamen tred verliet de oude dame de kamer
maar hier in het openbaar op het terras vr het heidelbergerslot met al die menschen om zich heen moest zij zich goed houden gerard keller het testament van mevrouw de tonnette straks zou zij misschien gelegenheid hebben om met henriette te spreken al kon zij die niet alles vertellen zij gevoelde dat zij niet langer aan zich zelve kon blijven overgelaten zij moest met iemand praten over wat dan ook
wat was hij begonnen waarom was hij ook niet op zijn nommer gebleven t mocht wat eentonig wezen hij had er slechts met ambtenaren te doen zwarte kurassiers had men niet aan het departement
zijn academiebroeder voor waarop deze het woord nam en mededeelde dat hij met de heeren gerard keller het testament van mevrouw de tonnette manfred en sigismond siegberg in commissie was gezonden door de badgasten van het naburige rippoldsau om de dames van griesbach uit te noodigen deel te nemen aan de soirée dansante die voor dezen namiddag te rippoldsau was georganiseerd
zij had evenwel geen gelegenheid om haar onderzoek voort te zetten want andere badgasten voegden zich bij haar en dit belette lina ook aan emilie het verzoek te doen om over het gesprek te zwijgen
neuriede heel zacht ich bin der kleine postillon en achter de deur klonk heel zacht das schwarze wald bereiste ich schon t was lina's stem
ik weet het niet antwoordde lina niets geloof ik en hij praatte aldoor tegen je merkte dorothea op deed hij ik heb het niet gehoord nu maak dat een ander wijs en wat heb je een kleur een kleur ik zou niet weten waarom van t bukken misschien
niemand heeft iets op mij te pretenderen en ik heb op niemand eenige pretensie heb ik gelijk of niet toen ik zeide dat ik met de wereld afgerekend had volkomen gelijk de redeneering is alleen wat
een oogenblik flikkerden henriettes oogen maar zij bedwong zich onmiddelijk en haar blik werd weder even dof en mijmerend als hij tot hiertoe geweest was zij liet nu anasthase echter de kaartjes nemen en toen hij zich op het perron bij haar voegde bleef zij staan maar zij sprak geen woord en vroeg hem ook haar kaartje niet
anasthase trachtte de hand te vatten van lina maar zij had juist de balustrade vast en zeide terwijl zij de houten trappen afdaalde pas op neef de trap is hier nog al lastig en het zou voor u en voor ons allen eene alleronaangenaamste herinnering zijn als u van de trappen viel en misschien nog een ongeluk kreeg
dan blijf ik zeide rimini lina wilde duidelijk maken waarom zij er prijs op stelde dat mijnheer rimini bij zijne vrouw bleef maar emilie gaf haar door eene beweging met den arm te kennen dat zij liever zwijgen moest en lina
eerst toen hij met de vijfhonderd gulden in zijne portefeuille weder op straat stond en beloofd had reeds den volgenden dag zich op reis te begeven rees de gedachte bij hem op dat hij toch ook wel eens van zijn kant naar haar had kunnen informeeren alvorens die verplichting aan te gaan
hij had anasthase alleen zeer dom gevonden dat hij niet mede terugreisde en er die parijsche commissie niet aan gaf wanneer die nu in den haag kwam zou het te laat wezen als ten minste de jonge de tonnette zich wat haastte
ja zeide mevrouw dat kan ik wel begrijpen en zij dacht weder aan haar poot en zon op een middel om te ontdekken of haar neef daar ook aan was geraakt als zij t hem eens vroeg maar dan verraadde zij zich o dat men ook niet in het binnenste van de menschen lezen kan
iemand van wien men weet dat hij millionair is staat van de zijde zijner vrienden en kennissen dagelijks bloot aan allerlei aanslagen op zijne beurs en t millioen van pieter botwater was zoo heel groot niet
het testament van mevrouw de tonnette i groote en kleine plannen mevrouw de tonnette sloot half de oogen terwijl zij haar hoofd eenigzins naar achter wierp de rechterhand even ophief en zeide
helaas de menschen die het meest over hun dood spreken blijven het langst leven in afwachting daarvan putten zij met eene niet al te aarzelende hand uit de beurs van haar broer robert en de booze wereld die haar zoo smaakvol en keurig zag en haar toestand kende
als ik het u vraag sprak lina op een toon waaraan hij geen weerstand kon bieden terwijl zij hem aanzag zoo als hij wel wenschte dat zij hem altijd mocht aanzien u kan men niets weigeren jufvrouw ochten ik beloof u dat alles in orde zal komen
toen de zes heeren binnen waren sloot hij de deur en wederkeerig bogen de twee partijen ernstig statig en zwijgend gelijk in den gegeven toestand paste de stilte duurde gelukkig maar kort want ze was zeer pijnlijk
piet botwater en anasthase van sterren werden niet geheel vergeten maar toen de referendaris het millioen had gekregen dat de publieke opinie en zijne ambtgenooten hem toedachten vond hij het geraden den haag te verlaten
de heeren van hellingen en de jong beiden even als hij studenten te leiden die er grooten prijs op zouden stellen met de dames rimini kennis te maken mocht henriette eerst niet gesticht zijn over de stoornis het voornaamste wat zij weten wilde wist zij toch
ansthase toch nam het er goed van hij was muziek meester maar hij had zeer veel lessen meest bij aanzienlijke familien waarvoor hij zich hoog liet betalen zoodat hij geene uitgaven voor zijn comfort behoefde te ontzien
die muziekmeester die tot over de ooren in de schuld zat die zoo ongeregeld leefde om geen ander woord te gebruiken was de man niet die lina geleek eensklaps kwam hij op den inval om haar te zeggen dat hij van sterrens plan had doorgrond
t is maar voor drie weken voegde de oudste er bij en t gerard keller het testament van mevrouw de tonnette kost lina niets over drie weken zouden we op reis gaan lina had hare groote blaauwe oogen op het gelaat van hare nicht gevestigd angstig den indruk bespiedende die het verzoek op deze maken zou maar het gelaat van mevrouw tonnette vertoonde niet de geringste gewaarwording
ik wel neen meisje zeide mevrouw de tonnette je hebt het er nu eenmaal op gezet om op reis te gaan en ik wil je niet weerhouden ga gerust maar onthoud wat ik gezegd heb je zult blij wezen als je weer op je eigen bed kunt slapen en aan je eigen tafel kunt aanzitten
zij daar waren had zich manfred bij haar gevoegd en verzocht verlof met haar mede te mogen gaan wat hem moeilijk te weigeren was zij volgden de gerard keller het testament van mevrouw de tonnette groote laan en sloegen toen een zijlaan in en dorothea en henriette wierpen tot in de donkerste schuilhoeken hare blikken om te zien of zij botwater ook bespeurden
ten elf uren was hij den anderen morgen aan het station van den rijnspoorweg ware hij met een trein vroeger vertrokken dan had hij het genoegen kunnen smaken de reis te doen met zijn neef
ik ben nooit in luik geweest o neen dat is waar ook je moest er toch eens heen gaan piet wezenlijk je moet je van tijd tot tijd eens verzetten van dat muffe werk mijn grootste verzet is mijn plicht te doen
gott im himmel riep anasthase uit herr wuprecht herr sandal neen maar dat was toch een onverwacht geluk twee oude vrienden terug te zien en die oude vrienden juichten niet minder
zijn koude blikken niet meer vestigde op ieder die maar iets luider sprak dan de anderen en die nu en dan de eene of andere dame zoo doordringend kon aankijken dat de arme zieke geen stuk meer van het kurmässige maal naar binnen kon krijgen
veranderde het een en ander aan haar toilet zich altijd verontschuldigende dat hij de dames aanraakte wat deze nu voor ditmaal maar eens toelieten en gaf toen het bepaalde sein allen openden de oogen die de meesten maar half gesloten hadden gehouden en de riminietjes met hare nieuwe vriendin werden toegejuicht zooals haar nog nooit was overkomen
toen anasthase een spoorwegongeluk in de nieuwe rotterdamsche courant lezende zich de mededeeling ontvallen liet lina ochten gaat op reis botwater had juist zijn kop koffie aan den mond en hij scheen een zeer grooten teug te nemen
zoodat hij hoewel zijne rol medebracht in vertwijfeling de oogen opwaarts te richten niet kon nalaten ze nu en dan eens naar beneden te slaan en de golvende haren te volgen die als een doorschijnend gordijn over den gevulden hals hingen