AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ik begrijp u wel, zeide Elinor, U hebt mij iets te vertellen omtrent den Heer Willoughby, dat een helderder licht zal werpen op diens karakter. U zult daardoor Marianne den grootsten vriendendienst bewijzen
Hoor eens, wie dat kan begrijpen, Ik begrijp dat leven niet! Nog te zingen, nog te fluiten, Als men nooit eens heeft gedaan, Werd het mij belast, dan zou er Wel een' zware wijs op gaan
naar Bleking. Kom nu meê, ik zal je weer in de goede richting brengen. En toen vloog hij met hen weg. En toen hij hen zoo ver van den grooten trekweg gebracht had, dat zij geen roepen meer hoorden, verdween hij in den mist
Geen zeer krachtig besluit wel is waar, maar dat eenigen schijn van kracht ontleende aan de minachting waarmede het uitgesproken werd
Juist op dat oogenblik, toen Asa droomde, dat kleine Mads dat tegen haar zei, werd er op de deur van haar kamer geklopt
op een luierdstoel. Nanni haakte en Louise, die nooit iets ter hand nam, leunde achterover op de kussens van een divan
dat zelfde vuur. Het is nooit uitgegaan. Gij houdt er dan veel van? zeide Nelly. Wel zeker
In de werkelijkheid loopt men niet over bloemen; men mag dus niet over bloemen op een tapijt loopen
Op een der laatste avonden kwam Van Brakel. Hij was ook overgeplaatst naar Oost-Java, en hij betreurde
Ik verzeker UEd., zeide Feiko, dat zonder Jonker Seerp uw trouwe Feiko hier geen schotel zoude binnenbrengen. Ik ben hem dank verschuldigd, zeide
n, haastig den brief bij zich stekende, ontdeed hij zijn zakken van eenige kleinigheden, op de verkooping aange- acob van ennep, laasje evenster delen kocht en pakte die op de tafel uit; terwijl hij een der bedienden, die juist voorbijging, verzocht, ze op zijn kamer te bezorgen
alles gewillig deed, geduldig alles verdroeg, en nooit waagde, haren vader met een enkel woord van klagt lastig te vallen
Valence, Tournon en Vienne, begaf ik mij altijd het eerst naar de kaden of naar de bruggen
en hij had ook in den aard der zake zelve gelijk, maar hij is mij wat al te gestreng in zijn oordeel over de wezenlijke rampen, die er toch uit zulk een ontzettend weder geboren worden
Iedereen was even verrukt, en de charmante week niet van hare zijde. Ik maakte haar mede mijn compliment, en liet mij daarop van hoeken tot kanten dringen
en keek hij mij strak aan. Ik had nu geen reden om langer te zwijgen; toch wilde ik hem niet de volle waarheid zeggen
De tweede, dat gij de toestemming niet kondet noch mogt geven, zonder mij daarin vooraf te kennen; en de derde, dat gij de ware bedoeling van dien goeden man
Neen. Ik werd teruggekocht door niemand anders dan door admiraal Vechtgraag. En dat is den eenigen keer in m'n leven, dat ik hem mij opgeruimd heb zien aankijken
getreiterd door groote lummels, beschermd door hem, Frank, wiens vuisten er op neêr beukten, ter wille van zijn vriendje
Maar helaas! er kon geen sprake zijn van lakens of van dek en wij mochten blijde wezen, dat wij een ligplaats van stroo hadden
an den overkant der gracht ligt het kerkje met de linde. aar dit huis, zooals de oude engelers het nog hebben gekend, was toch niet meer in denzelfden staat
n, haar een kus op het voorhoofd gevende, nam hij het doorgeschoten vraagboekje, dat hij op de katechisatie gebruikte, in de hand, en verliet de kamer
Nu ging tante naar boven, tevreden den brief te hebben, en zij klopte aan de deur van het kantoor van den ouden heer. Zij kreeg geen antwoord en meenende, dat hij voor een oogenblik was in zijn slaapkamer, ging zij
trok haar beste kleeren en haar nieuwe schoenen aan, tilde haar japon op en liep heel voorzichtig voort, opdat zij rein aan haar voeten zou blijven, en dat kon men haar niet kwalijk nemen
Ik heb niet gehoord, dat er iemand gestorven is, zeide Nelly naderbij komende. Het is voor eene vrouw, uit een gehucht, drie mijlen hier vandaan
was er een, die sedert vele jaren doofstom geweest was, en die door zijne makkers op de voorste rij geplaatst werd
Ik ben er zeker van dat hetorgel mij goed zal doen. Ik beefde als een riet toen ik begon te draaien; maar hy zat zoo stil als een lam
met een groote tafel in het midden en verschillende kleinere in de hoeken; een raime sorteering stoelen van verschillend model, en een oud Smyrnaasch tapijt
Neen. Om een stuk speelgoed? Neen, u zal het toch niet raden. Iets zeer schoons, een geheim
Al zijn handel en wandel was zoodanig, dat daarin tastelijk kon bespeurd worden de vreeze en de liefde Gods, die hij geduriglijk voor oogen had,' getuigt de biograaf die zijn tijdgenoot geweest is
zoowel toen hij rustig bij den. haard in de kamer van zijn hotel zat, als toen hij al in bed lag
HOOFDSTUK IV. Waarin blijkt, hoe vriendelijk en beleefd de leden van de familie Chuzzlewit met elkaar omgingen
kwam eerst onder het laatste Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn bedrijf van den Cid in den Schouwburg, en was waarlijk nog tot zijn verdriet vroeg genoeg gekomen
en zeide op hoogst ontroerden toon tot hem: Ga: breng deze van waar gij haar gehaald hebt, en komt met de andere hond voor
Dit was de geest van het stelsel waaronder zij zelve was opgegroeid, en dat zij ook ten volle had aangenomen. Nadat Ophelia
Wissel uw naar vertoog op zijn minst af met een paar boterletters of nu en dan een kopje chocolade! Dat houdt de aandacht ook wèl zoo levendig, en anders? Ja anders, buurman
eiken trek onderscheiden, en hij zag, hoe stijf en dreigend zij daarheen gleed
Doorgaans zitten er een paar rijknechts op de vensterbanken, en staan twee of drie smerige, kaalfatsoenlijke heeren, met geruite dassen en geel linnengoed, bij hen rond te drentelen
uw stiefmoeder, Sampje, en den roodneus. Ha, ha, ha! Ho, ho, ho! Daarmee- barstte hij in een schaterend iachen uit
doch de uitwerking was geheel anders dan hij zich had voorgesteld. Toen het goedhartige meisje hem zoo vast besloten zag, op den verkeerden weg, dien hij had ingeslagen, voort te gaan
Maar met uw verlof,' zeide Bol: 'ik stem er niet in toe, dat wij onze overheid bedriegen. Die vrouw zal misschien haar verklaring moeten beëedigen en wij mogen het niet op onze verantwoording nemen, dat wij haar valsch laten zweren
Dit is zeker, dat het dichtstuk, na de volbrachte lezing, algemeen werd toegejuicht, en dat de Keizer in hoogdravende bewoordingen aan den dichter den dank der Kamer bracht: op welke toespraak op gepaste wijze door Eylar werd geäntwoord
bevond zich nu in de noodzakelijkheid, de juffer die hij geleidde, midden door den dichten volksdrom heen, naar eene der tribunen te voeren, al sinds lang door eene menigte toeschouwers ingenomen, die met wijzer overleg, liever te vroeg dan te laat waren gekomen
Dit is eene zonderlinge vraag, antwoordde zij, is er wel een uur verloopen, sedert gij van mijne zijde zijt weggegaan? Gij moet zeer veel in het hoofd hebben, dat gij zoo verward van gedachten zijt
dat zij later zoo gelukkig was, als ik altijd gehoopt heb, dat zij zijn mocht. Er volgde een stilte, en Nikolaas deed geen poging om die te verbreken
Ik vind dat hij meer heeft van een beulsknecht, antwoordde Eugène. Hij heeft het bepaald op hangen gemunt. Overigens werd er weinig gesproken onderweg
Dat is echter zoo dikwijls gedaan en wat goeds is er ooit uit voortgekomen? Ik verzeker u, dat ik tot de tanden gewapend ben en zeker niet zal aarzelen mijn wapens te gebruiken, wetende, dat ik de wet aan mijn zijde heb
hij drong sterk, herhaaldelijk, op een gunstiger vonnis. Toen hij wèl verzekerd was dat het onherroepelijk moest zijn, gedroeg hij zich waardig, hoe diep ook geschokt
Kunt gij bij voorbeeld, haar niet in kennis brengen, met het een of ander oudere buurmeisje, waarbij zij, zoo het haar al niet ver overtreft, een weinigje op ziet, als hare meerdere
Ik ben dringend om geld verlegen, maar liever wil ik in de diepste armoede sterven, dan gedoogen dat mijne slavin aan hem wordt uitgeleverd
Pike, die van angst had staan beven, kreeg moed bij de openlijke opstand en sprong op zijn omgeworpen leider toe. Buck, voor wien eerlijk spel een vergeten wet was, viel eveneens Spitz aan
dat werd heel wat anders dan al dat zwoegen en sjouwen thuis. Als ik maar met de wilde ganzen meê op reis mocht, dan zou ik er niet bedroefd om wezen, dat ik betooverd ben, dacht hij
die hardnekkig weigerde, hem eene voldoende som ter hand te stellen tot het bestrijden van verschillende rekeningen, door het gebruik maken van paarden, rijtuigen en champagneglazen hem aan huis bezorgd
Ontbering: waarom? Zelfopoffering: waartoe? ik zie niet, dat een wolf zich voor het geluk van een anderen wolf opoffert
Zij was aan tafel niet geweest. Kijk, het pavillioen, waar zij woonde, lag tegenover zijn eigen kamer, in het hoofdgebouw zelve
wat zullen mijne ouders. als zij vernemen. MAURITS LIJNSLAGER. Wij willen hopen, dat zich alles ten beste schikken zal. dat die voorzorgen vruchteloos zijn zullen
en naar wiens vermaningen hij eerder genegen zijn zal te luisteren. n toch, nu ik eenmaal zoo vrijpostig geweest ben, te zeggen wat mij op het hart lag, blijf ik bij wat ik beweerd heb
Deze was wel geen officier, maar millionnair en een millionnair is niet iedereen, in Duitschland vooral niet. Het woord van een man, die zulk eene verheven positie in de maatschappij inneemt, moest gezag hebben zelfs tegenover die ruwe menschen van de sabel
Mijn ziel heeft behoefte aan een vader om te vereeren, aan een machtig God om voor te knielen, aan een opperwezen om vurig lieftehebben. Maar ik heb
Het brocaat was een oud lapje, zeide Becky; en de kant was een spotkoopje geweest, Zij had ze al eeuwen
zeide hij eindelijk glimlachend, sen beloofd iets goeds. Laat zien! Mijn neef en ik zijn stijve Protestanten
naar wier gevoelen bijzonder nieuwsgierig was, verklaarde hem, met hare gewone onbewimpelde rondborstigheid, dat zij bij vele gedeelten zijner eerrede
Hij vond haar heel lief, en heel aardig, en zij van haar kant begreep niet, waarom er altijd zoo gesproken werd in den laatsten tijd over van Olm, meestal op zeer onaangename wijze
zou het dan mogelijk zijn, dat tusschen mij en dezen jongen officier een andere betrekking bestaat of bestaan kan, dan tot ieder ander mijner bekenden
zag hij den prins zijn' zoon en de dame bewegingloos liggen, niet slapende, maar geheel verkoold, alsof men hen in een groot vuur had geworpen en daaruit weder te voorschijn gehaald
Hij droeg haar nu op, om op den tijd, dat de sultan gewoonlijk uit de Raadsvergadering kwam, onder begeleiding der slavinnen die de geest haar gebracht had, naar het paleis te gaan
Alles scheen nu evenwel op zijn plaats, en na een haastigen blik in haar kast, waschtafel en doozen, kwam Jo tot het besluit, dat Amy de beleediging vergeven en vergeten had
at e at, na t naar huis rijden, haar onwilligheid om van zijn kwakzalverijen te gebruiken aan krankzinnigheid toeschreef, kan ik aan zijn gekwetste eigenliefde en ijdelheid toeschrijven; maar dat w. an oertoghe zoo iets gelooft, is toch wat sterk
Maar de liggende schim hield zich kalm en bedaard, om eens goed te kunnen luisteren; hij wilde ook weten, hoe men zich kon losmaken en zijn eigen heer en meester worden. Weet ge, wie er in het huis aan den overkant woonde? zei de schim
Hij hield van hem zoo, zoo jong, zoo vriend, zoo kameraad, zoo broêr. Mama was zijn moeder, altijd, ook al vrijde hij wel eens met mama - papa was geen papa - papa was zijn vriend, zijn broêr
Ik ben niet altijd directeur van een troep gedresseerde honden geweest en ik heb wel wat anders geleerd, dat mij nu te stade komt
en dat hij door die norschheid niemand dan zich zelven alleen zou plagen, ja, zoo dezelve door jonge lieden werd opgemerkt, zulks alleen strekken zou, om hem belagchelijk te maken
omdat het de eerste is die hem nagelaten was; deze was zijn legaat toen hij er nog niets anders van in bezit genomen had
uwe afwijzing zal hem niet beletten, den doodelijken slag met berusting te ondergaan, daar die hem zal treffen; omdat hij u bemint. Hij wacht uw antwoord in uwe
En Pieter kon veilig van die dejeuners voor de toekomst afzien: als Lina zijn vrouw was, zou hij zeer zeker het tusschenuur bij deze doorbrengen. De neven bleven nog een poos samen; zij waren nu hartelijker voor elkander dan ooit
Aan het einde van het jaar maak ik mijn balans op en shut ik zelfs met WilMam Fern mijne rekening af
Hef' zei Frederik. Je positie, beste Frederik. Mijn ? Hij bekeek eerst zich zelf en toen zijn broer
Daar het ellendige wezen met moeite vast scheen te houden wat er van zijn hoed overbleef, gooide Eugène dien luchtig naar de deur en plakte hem op een stoel neder
met haar spreken. Hij wist, dat hij niet, als anders, vage woorden zoû zeggen, de gedachte zoû laten
uitgenomen de blaffende honden op een afstand bleven staan kijken; totdat ten laatste de eigenaar zelf voor den dag trad en hen wellekom heette
an tijd tot tijd had nu eens, dan eens die eeren onder het oog gebragt, dat hun die gesprekken verveelden
van haar weenen en het niet anders meer kan dan zacht. De keizerin deed haar zitten, zette zich naast haar en liefkoosde haar met een streelend gebaar van de hand.
Terwijl hij voor het vuur stond, was vooral de uitdrukking zijner oogen opmerkelijk, welke eene rusteloosheid verrieden, die een zonderling contrast vormde
dat de man, van wien de steen gekocht was, hem had gezegd, dat, ofschoon de steen wel oud was, dit onmogelijk met het opschrift het geval kon zijn, daar hij zelf
Foei, Frits, zeg dat niet. Maar als gij het wilt, zal ik God bidden, dat Hij er u en mij brengt, vroeg of laat, naar dat Hem behaagt
Terwijl zij elkander naar de waarschijnlijke oorzaak dier volksbeweging vroegen, kwam een dienstknecht aankondigen dat er een bode oorlof verzocht om in hun tegenwoordigheid te mogen verschijnen. Zodra het bevestigend antwoord gegeven was, trad de bode in de kamer
Hij zag haar aan en zeide, dat er niets bizonders was. Verder zag ze niet: hij bracht haar wel meer een bewolkt voorhoofd mede
Anna staarde hem aan en wist niet, wat zij zou antwoorden. Maar vorstin Betsy kwam haar te hulp. Neen
Op het eerste gezicht heeft hij waarlijk niets opvallends, en uiterlijk kan men hem moeilijk een knap man noemen, eer men heeft gelet op de uitdrukking van zijn oogen, die bijzonder aantrekkelijk zijn, en iets liefs en goeds in zijn gezicht
Hij zal komen, de groote dag, die Israël van zijne verdrukking bevrijden zal: de dag, waarop de afgedwaalde schapen door den Eenigen Herder tot den stal zullen teruggeworpen worden
dien hij tot hiertoe bij haar nog niet gekend had. Hij wilde haar kussen, maar zij stiet hem terug. Wat is er
de zware hand des tijds voor het gelaat van den ouden man, die hem oppaste, zeer toegefelijk geweest was
Hoe dit ook zij, het was zijn negende verjaardag, en hij vierde dien in het kolenhok in het uitgezocht gezelschap van nog twee andere jongens, die
altijd met denzelfden gelijken stap. Nu en dan keek hij wel om zich heen, maar zonder verder te denken aan hetgeen hij zag
Zij belde nu, en terwijl de knecht om hen bezig Louis Couperus, Metamorfoze was, sprak zij met opgewekter stem over Aylva zelven; vroeg waarom hij niet meer schreef, waarom hij zoo twijfelde
kom mij niet meer onder de oogen, en verneem dit maal mijn woord uit den helder klinkenden mond des herauten Kopreus
Dit is niemand anders dan de geest van den vader van den waren erfgenaam, die door den vader van den valschen erfgenaam vermoord was; en zoodra de valsche erfgenaam hem ziet, krijgt hij eene beroerte
Ik ben er zeker van, dat als zij het gezicht van haar schoone onderwijzeres had kunnen zien, zij haar niet minder lief zou hebben
Uw succes, Bazzard; mynheer Edwin, op het succes van Bazzard! Op het succes van den heer Bazzard! zeide Edwin
isschien heeft. zelf hem aangespoord, mij dat op bedekte wijze te doen kennen; en in dat geval heeft hij zich op bescheidene wijze en met veel tact van zijn kommissie gekweten
Hij vergat ook de muzijkanten en de dansers niet, maar wierp hun nu en dan een handvol sequinen toe. Het was vermakelijk om te zien, hoe deze lieden elkander verdrongen, om de goudstukken op te rapen
na ellende had hij weelde gekend; nu zou het leven weêr een beetje minder gemakkelijk voor hem worden: dat was alles. Bertie zelf, walgend van de harteloosheid zijner eerste overpeinzingen
Zijne tegenwoordigheid had het werk niet doen stilstaan; en kort na zijn vertrek waren alle toebereidselen voltooid
doch, zoo iemand, zult gij die behartigen: gij hebt er dubbele reden toe. Ik vrees maar, zeide ik, dat zij nog te veel tegen mij zal ingenomen zijn, om mij tot haar zaakwaarnemer te benoemen
Laat mij u in eenvoudigheid vertellen hoe het gebeurde met mijn man zich heeft toegedragen, en wil dan met u zelven uitmaken of hier al of niet de hulpe en leidinge Gods is op te merken
of hij stelde de bovenstaande vraag omtrent hen. Zooals wij reeds eerder opmerkten, weet de romanschrijver alles
Tot je me wegjaagt,' herhaalde Paddeltje, 'maar wáár is het, dat er maats van me zijn, die al haast voor vol-matroos varen. M'n eigen broer Jan, die bij een Brielschen schipper vaart, vaart al voor licht-matroos. en hij is nog een jaar jonger dan ik
die kaas uitZwitserland aan voeren, en waar van de geheele rij vaak onder het bestuur is van een enkelen man
Ik wensch niets, volstrekt niets. als slechts, dat alles een einde neemt. Dat ziet en weet ook hij
we zijn hem voorbijgegaan, zonder hem gezien te hebben; in dezen donkeren nacht is het bijzonder moeilijk
die niet trouwt, alleen om haar ouden vader op te passen en die de taak van beschermengel blijft vervullen, gelijk zij die eenmaal vervulde voor hare broers en haar zusje
Het was een kritiek, die haar troosteloos en weemoedig maakte, want ze was tegen haar natuur in: zij had gaarne lief. Ze leefde gaarne samen, spontaan, harmonisch met vele anderen
Naar Holland,' riep hij met een dringerig stemgeluid, dat moest aanvullen wat er ontbrak aan woordbeteekenis. 'Soedah, naar Holland; ik hoor het wel; wat maakt het uit
en de eenheid van den indruk gaat aldus verloren. Waarom dat? Het schijnt mij toe, dat verlichte menschen deze vraag niet meer stellen moeten
door zijn, in de verte tusschen het graan, daar nadert de zwarte stoet. Wie of dat wezen mag, die op zoo'n heerlijken zomerdag naar zijn donker graf moet
Ik zag ook, dat u in het onzekere waart, antwoordde Lewin met een goedig lachje, en daarom haastte ik mij om door een beschaafd gesprek
wat niet wegnam, dat de geneesheeren haast nacht en dag op het pad waren; vooral dokter Van der Linden, die ook onder de Chineezen een groote praktijk had
maar toen ik op mijn zestiende jaar mijne moeder verloor, hield op het oogenblik zijne ondersteuning op. k werd in de wijde wereld uitgestooten
om te zien hoe het land binnen de duinenrij er uitzag. Maar toen hij een paar stappen had gedaan, stootte hij met zijn klomp tegen iets hards. Hij boog zich neer
Hij werkte met ijver; de 'Banieren' waren voltooid: beiden, hunne armen om elkaârs middel, haar hoofd op zijn schouder, zaten zij
Hij neemt de lamp, draait de pit ietwat op en plaatst haar op het tafeltje naast zijn lessenaar met de woorden: Laat 'k nu eens kijken
En mevrouw Crawley is niet van zeer goede familie; maar ze is niets minder dan Fanny's doorluchtige voorvader, de eerste de
Ik verbeeldde mij, dat er deze of gene verkooping ophanden was, waarbij hij in aanmerking wenschte te komen en deswege mijn voorspraak verlangde: en ik was niet weinig verwonderd toen hij, zoodra wij de beurs verlaten hadden, mij vroeg of het mij hetzelfde was, de Pijpenmarkt om te loopen
Mevrouw March wilde geen oogenblik Bets' zijde verlaten, maar sliep in den grooten leuningstoel, gedurig wakker schrikkend om naar haar kind te kijken, haar aan te raken en zich over haar heen te buigen, als een gierigaard over een herwonnen schat
Capi en Dolce door hun beklaaglijk voorkomen; Joli-Coeur door zijne dwaze sprongen. Zerbino was nog altijd niet terug
En. geen drie weken later, of de brave man was weer heelemaal omgedraaid. Als je het met hem over Paddeltje wilde hebben, moest-je liefst maar op een paar el afstands van hem blijven
Men is nooit te weten gekomen, waarop deze alleenspraak zinspeelde. Zoo deze woorden soms den laatsten keer aanduidden, dat hij gegeten had, dan was dit drie dagen geleden, want het was nu Vrijdag
Gij zijt hierheen gekomen, en hebt een goed werk verricht, hernam Dolly, terwijl zij haar opmerkzaam aanzag. Anna zag met door tranen bedauwde oogen tot haar op
Het spijt mij hartelijk, zeer hartelijk, dat wij scheiden moeten. Ik heb voor u eene zoo opregte achting en genegenheid opgevat, dat uw vertrek mij bedroeft. en echter
die de bron van alle licht en leven is, en ik hoop, dat mijn gevaarlijke opstand tegen Hem mij is vergeven
over hare borst en schudt daarna hare beide vuisten tegen den voorzanger. En in dat oogenblik
Bucket knikt eens en werpt een blik naar Volumnia, met haar rouge en haar parelsnoer, als wilde hij met allen eerbied zeggen: Ik verzeker u, dat gij eene bevallige dame zijt
Ga zitten, Juffertje! zeide Tante, die aan de buitengewone ontroering, welke op Amelia's wezenstrekken zichtbaar was, wel bespeurde, dat zij door geen onbeduidende oorzaak tot haar gedreven werd
De kalif moest hier niet minder om lagchen, dan om de beide verhalen, welke hij reeds gehoord had. Hij gaf andermaal bevel mij iets te geven
Marren wij liever den blijden dag in Oichalia en begeven wij ons naar het feest. Want de weg naar Thrakië is lang en overijling bracht nimmer voordeel aan
om hem het een en ander over Barsham en diens moeder te vragen. Ik hoorde toen dat beiden de stad sedert vyf jaar hadden verlaten
Ik geef toe dat dit Liberia tot allerlei oogmerken gebruikt mag zijn en door de list onzer onderdrukkers tegen ons is aangewend
Ik beken het, ik bemin haar. Waar ik ook heen ga, als ik dit huis verlaat, mijn leven zal mij een ledig zijn, nu ik haar achterlaat
Zoodra zij in het vertrek waren, namen zij de hoeden af en wachtten eerbiedig. De oudste DE BEVAL stond nu op. 'Het verheugt mij, u allen hier bijeen te zien, dappere verdedigers van onze onafhankelijkheid
De arme Eva hoorde eenige van die gezegden, en schreide van medelijden met hare mama, en van spijt dat zij haar zooveel droefheid veroorzaakte
die in het bassin in het gymnastieklokaal zwemmen leert. ean ebster, adertje angbeen e zwemjuffrouw haakt een touw aan een ring aan mijn zwemgordel vast en laat dat touw over een katrol aan de zoldering loopen
Ik verhaalde nu den jongeling in weinige woorden, wat mij tot mijne zeereis had bewogen, en hoe ik, na eenen togt van twintig dagen, met mijn schip in de haven was aangekomen
welk woord de Yankee niet r o e t maar altijd raut uitspreekt; en waar ge ook naar toe moogt gaan
of men zou ook een kerel van behoorlijke zwaarte bij het uur kunnen huren. Deze aardigheden droegen echter
Het hoofdgebouw was, in zijn geheel genomen, een samenvoeging van de tegenstrijdigste gebouwen, die van uit de lucht gezien volkomen een op den grond liggende galg voorstelden
ihet waa eene heldendaad — daar kan niemand iets tegen zeggen. Haredale en de goede wijnkooper waren beiden te zeer verrast
Dat is, ik meen dat ik op geene andere wijs een Christen zou kunnen zijn, schoon ik zeker omgang heb gehad met vele verlichte, Christelijke menschen, die zoo niet deden
dat hij koningszoon was, gaf hem niets dan gemak, dan genot en hij waardeerde zijne hoogheid van omstandigheden met jolig pleizier
gebrek en ten gevolge van het gure weder; waarvoor die Engel met het boek eene geregelde vaste plaats in zijne som scheen te hebben
Eensklaps hield de lijkkoets stil, zij was voor het hek gekomen. Het verlofbiljet om te mogen begraven, moest vertoond worden
Nu John Harmon onder al die bergen aarde begraven lag, ging de secretaris nog dien zelfden dag aan het werk om zijne zaken af te doen en van hem af te zijn
werden nimmer aangestoken, dan wanneer de kalif een' avond in het pavilloen doorbragt, en dan nog alleen maar bij zeer schoon en stil weder, als men al de vensters kon openzetten
den tijd, dien juffrouw Crawley noodig heeft om zich te verbazen, haar boek van Pigault le Brun te lateu vallen en naar beneden te gaan
Maar dan hield de muziekmeester een korte toespraak vol vreemde woorden en zeide, dat hij even goed was als vroeger; en toen was hij ook even goed als vroeger
Aanvankelijk scheen de ziekte een gunstiger keer genomen te hebben, want de wilde, ijlende vlagen hadden opgehouden en de lijderes was kalmer, maar doodelijk zwak
tegen de oneindige stilte des grafs, tegen alle mogelijke onbekende wezens, tegen het geheimzinnig buigen der takken, tegen schrikbarende
Bucket houdt hier op en herhaalt nog eens langzaam en met nadruk, had haar man behooren te zijn; daaraan is niet te twijfelen
Je bent ook te voorzichtig voor je goed. Je mist dat zekere 'laisser aller' waaraan men de fatsoenlijke vrouw herkent. Wij moeten daar eens eene verandering in zoeken te brengen
maar daar ik niet van plan ben zulke proeven te nemen, is het niet waarschijnlijk, dat ik ooit gebrek zal krijgen. Ik moet u verzoeken om dit terug te nemen, mijnheer Weller
het is niet te zeggen, die weelde! Eerst nooit dat gevoeld te hebben, dat men kan hopen het allerschoonste en dàn het
Deze lengte van tijd stelde hem gerust en stil bleef hij zitten, als wegende zijne moêheid, of ze over zoû gaan, wegtrekken zoû uit zijn lichaam
als, wanneer men iemand iets wil beduiden, dat men gezien heeft, en als dat hapert, een potloot opneemt, en eenige weinige trekken op het papier zet, die meer afdoen dan eene lange redeneering
maar werd door een groot kraaienvolk bewoond. Het heele jaar rond woonden de kraaien daar natuurlijk niet. Ze verhuisden in den winter naar het buitenland
wemelden van kerels, die door de vensters inklouterden, terwijl de deuren wijd open stohden, of er zich uit lieten vallen
zou kunnen staande houden. George was een verstandig man, wiens koele redeneering aanstonds zegevierde wanneer het den hartstocht
En deze onmeêdoogende beschaamdheid was met de jaren nog erger geworden. Haar halsdoek was nooit dicht genoeg en zij kon ze nooit hoog genoeg ophalen
Ik verzoek u in ernst, mevrouw. viel Arthur bijna op smeekenden toon in. Maar
Wij krijgen nu twee afdrukken, een voor boven en een voor beneden.' Fanny toonde zich zeer voldaan over dit bericht en terwijl zij thee schonk, liep het gesprek
Niet zagen juichende Mykenaeërs uit naar Herakles en wonden het lauwerfestoen om de zuilen en langs de huizen en hingen het purperdoek uit
hopeloos, overwonnen, een langzame versterving van grootheid en grootschheid; tusschen de meesterstukken der beroemdste schilders gaapten treurige vakken van leêgte
over hetgeen ons nu te doen staat. Is het uw voornemen niet zich tot den Stichtenaar wendende morgen naar Utrecht te vertrekken, ten einde aldaar uwe maatregelen te beramen en ten uitvoer te brengen
Het was haar, alsof zij uit den dood weder in het leven trad en den hemel werkelijk naderbij kwam
en dat ze, omdat hun vader weg was, daar waren gebleven om hem op te wachten. Maar terwijl ze daar waren, was de jongen gestorven
Als maar een van de groote moerassen hier niet bevroren was, en zoo zacht en nat, dat een vos er niet over durfde, dan zou dat ook een best nachtverblijf zijn, zei de andere
Eens, bij maanschijn, bukte Cosette om iets van den grond op te rapen; het lijfje van haar kleed opende zich daarbij een weinig en liet het onderste van haar hals zien; toen wendde Marius de oogen af
Wil je ijswater?' vroeg Kees. 'Och natuurlijk! Wies, dat moest je toch wel begrepen hebben; ik meende
Geen kleine Gradgrind had ooit het onnoozele rijmpje geleerd: Flikkor, flikker, sterretjo klein, Ik ben verbaasd wat gij moogt zijn
op mijn werk, dat zelfs de eer had ook de opmerkzaamheid te trekken van mijnheer Ryhove, die de handelskwestie onbeslist ter zijde latende, zich zelve in de rede viel om tot mij te zeggen
Wij spraken een wijl over onverschillige zaken; maar ziende, dat ik vruchtelooze pogingen deed om de aanvechtingen van den slaap te bestrijden, gaf mij op nieuw den raad daaraan geen langer weerstand te bieden
de kas te stijven door het houden van een zoogenaamde fancy-fair of verkoop van ingezonden voorwerpen, voor welke nu niet alleen al de dames in den omtrek al sedert weken waren werkzaam geweest
Klaasje natuurlijk verrukt over al wat zij zag en niet het minst over de vriendelijkheid, waarmede Mw. van Eylar haar op de merkwaardigste bloemsoorten en vreemde gewassen opmerkzaam maakte en er haar de namen en eigenschappen van
als hadden zij de overzijde der rivier reeds bereikt. Verschillende vermaningen en verhalen van bevindingen volgden daarop, telkens weder met zingen afgewisseld
gekleed in het oude nationale kostuum van hunnen stam, die, zingende, zich met hunne primitieve instrumenten accompagneerend, woeste, vreemde dansen voor ons uitvoerden
en sloot de deur achter zich dicht. Lang nadat het donker was zat ik daar nog te wachten of er niemand anders zou komen
en zich in zegepraal de handen wrijvende, reed hij Aylva, die inmiddels op een klein bruin blesje gestegen was, op zijde: ik had het wel gedacht, fluisterde hij hem in
Reeds de bijzonderheid, dat Machteld in den rouw werd gekleed over haar vader, die niet voor den knaap kon verheeld worden, opende hem de oogen voor hunne ware verhouding, waarmeê hij dan ook ten volle werd
en zoowel uit gewoonte als beginselen ijverig en getrouw in al wat hij deed. Stil en vreedzaam van aard, hoopte hij dat hij door
Morgen ochtend om acht uren komen we weer bij elkander. Heeft de nacht dan raad gebracht, welnu, dan kunnen we een besluit nemen. Te langzaam zijn in het besluiten, kan nadeelig zijn
het diner de koffie gebruikt werd en het gezelschap zich in het ruime salon naar goedvinden bewoog, zich in groepjes vormde waar men druk en vroolijk praatte, of zich naar de tafels begaf om platen en scrapbooks te bekijken
Allen gaan gebogen onder de gelijkheid der doopnamen. Zij hebben de vleeschelijke familie ontbonden en in hun gemeenschap de geestelijke familie aangenomen
Weller den verliefden Winkle ten dienste stond, en wat het gevolg van zijn hulp en voorspraak was
wolkte ze uit het verleden hoog, eerst als een damp, een tooverwaas, waaruit weldra de figuren duidelijk traden, tegen den marmeren achtergrond van oud Rome aan
die mager waren, paars van jeukenden winter, met bloedige kloven op de knokkels. Voor het oogenblik schenen die handen zijn eenig verdriet te zijn
omdat het de eenige wagon in den trein was, waarop stond: Besproken. De eenige reden tot bezorgdheid was nu het niet verschijnen van
De priester vertrok hierop met zijn altaar en, nadat de Kamprechter een wenk aan Paypaert gegeven had, deed deze den gewonen uitroep: doet uw plicht
Terwijl ik over die treurige dingen dacht, keek ik naar de sterren, die boven mij aan den donkeren hemel flonkerden
tweemaal in het jaar de parade op te luisteren soms de uniform en het paard en voorts arme soldaten, die ten gevolge van spirituele vochten wat wankelend door de straten defileren, uit een gevoel van pligtbesef zoolang mogelijk in de provoost te duwen
Wat had hem gered, niettegenstaande de groote periode van zijn leven: extaze, en wanhoop? Wat had hem gered
of dat zij mij toevertrouwde, dat zij zoo armoedig in de kleeren zat, dat zij niet wist hoe zij ooit met fatsoen zou kunnen trouwen
naar mij toe, gevolgd door een gezelschap opgetogene jonge vrienden, welke hij nu en dan met de hand wuivende toeriep
De schilder bleef onzichtbaar tot den volgenden morgen, toen zeer vroeg het rijtuig voorkwam dat hem en den heidelbergschen student naar het station van Oppenau zou brengen. Half droomend zette hij er zich in neder, en sliep nog voort totdat zij aan het station kwamen
Het is alles vies, gemeen, onoprecht, egoïst, leelijk en menschelijk ellendig. Je denkt, dat ik een pessimist ben? O, neen. Ik ben een idealist, ik zie alles roze, in mijn eigen
en woest voort sleepte zij ze, knikkende. De keizer, die niet sterven wilde, leefde met zijne doorboorde longen
Uit aanmerking evenwel van gunstige rapporten, vroeger omtrent u ontvangen, heb ik in het voorgevallene geen reden willen vinden, om u het uitzicht op eene wederplaatsing bij het Binnenlandsch Bestuur te benemen
Hij zat er onbewegelijk naar te kijken, hoe de anderen zich klaar maakten voor de reis. Hoe het ook gaat, ik zal de hoeve niet verlaten, dacht hij
Zoodra zij het bosch achter den rug hadden, verving een glimlach den wreveligen trek om Bertha's lippen. Bij een hooggele dalia hield zij stil, plukte de bloem af en hechtte haar vast op Fokke's borst
drie kwartier; Wellington een half uur; twee en zeventig duizend strijders aan elke zijde. Uit deze gedrongenheid ontstond het bloedbad. Men heeft deze berekening en deze verhouding gevonden
èn de vrijmoedigheid, waarmee ik mij daarna met haar in gesprek had begeven, èn de vriendelijke lachjes, die mij bij die gelegenheid waren te beurt gevallen, had benijd
hevig schaamrood had haar hoofd gekleurd, maar zodra zij zijn opoffering verstond, verging dit gevoel om haar hart met liefde en dankbaarheid te laten vervullen; zij vatte de hand van de Jonker en hem minnelijk van de grond heffende sprak zij
en kegelen en lagchen en zuipen als of er nooit een ULRICH VON DAUN in de waereld geweest ware. Dan, laten zij hem vergeten, ik vergeet hem zoo licht niet
Met haar zakdoek wreef zij even over de meubels, zoekende of er soms stof lag en, daar de meid de tafel had afgenomen, trok zij het tafelkleed recht, zette een stoel beter, streek een plooi weg uit het overgordijn
terwijl alsnu de Friesche afgevaardigden, die ter zijde gezeten waren, voor den zetel werden geroepen. Zij traden met deftigheid naar voren, en hielden op een kleinen afstand van den zetel stil
een der uitstekendste physiologen der wereld, Professor Owen — maar dat is blufferfl. Wanneer zy, ten laatste, worden geslacht
Vijftien gulden!' 'Wel te verstaan voor ons vijven; wij kunnen meer krijgen als wij met meerderen komen; de man drie gulden voor de moeite, en nog eene douceur toe, als de klucht vertoond is
En ook hij bleef haar aanzien, met medelijden, want hij wist, dat zij haar geluk van zich had gestooten. Hij zelve meende dit vaak gedaan te hebben, maar van hemzelven had het hem nooit zoo duidelijk en klaar voor den geest gedoemd, als nu van haar
en eenige levensbijzonderheden van de schoone Lady Tollimglower, die zij in haar jeugd had gekend. De oude dame lachte daarbij zeer smakelijk
Genade, genade! riep hij uit, het is waar, dat wij bij een' pasteibakker eene roomtaart gegeten hebben, en dat deze honderdmaal lekkerder was dan die, welke hier op tafel staat
Hoewel wat dat meester aangaat, zeide hij, wederom met een blik naar Rachel, hij is nu mijn meester niet meer. Het is alles gedaan tusschen hem en mij
Houd op!' riep HENRIËTTE, die, hoewel geheel onschuldig, meer wroeging gevoelde dan haren schuldigen vader ooit kon gepijnigd hebben. 'Is er dan nog iets gebeurd, waarvan ik onbewust ben?' HENRIETTE sloeg de oogen neder
zonder zich verder meer te verroeren. De aandoeningen, welke deze brief bij ons teweeggebracht had, en de gelatenheid van Bergounhoux maakten ons niet moediger
Na de streek der volks en die der troepen te zijn voorbijgekomen, bevond hij zich in iets vreeselijks. Geen voorbijganger, geen soldaat, geen licht meer; niemand
Hij was verzekerd dat hij geene beleediging kon bedoelen. ANTONIA voelde zich te leur gesteld en bedrogen. achtte zich te zeer gehoond, om het langer daar te kunnnen uithouden
de woonplaats van den beroemden staatsman en geleerde, a d b o u d e r m a n c h e e l e, die als wetenschappelijk gevormd krijgsman
en, met een paar zachte, vriendelijke, lichtblaauwe oogen, het eenige waren, wat aan haar voorkomen nog iets behagelijks gaf. Werkeloos was zy nimmer
En dan tartte mylord het spook, dat hem dreigde: want hij wist een middel zijn vijand den pas af te snijden
en zoo volgens zijne belofte, op zijne standplaats bleef staan, aan de omstanders toeriep, dat de man zich naar beneden wilde laten zakken
Mevrouw Lammie stelde er de vriendschappelijkste belangstelling in dat Bella eene oede partij zou doen. Op de haar eigen schertsende wijs zeide zij
en hier bij den waterval hadden ze een smederij en een smeltoven. Maar de hamer klonk enkel een paar uur per dag, en de oven brandde maar een paar maanden achter elkaar
en die ons naar het eigenlijk bosch van wickel voert. oe onvergetelijk is die laan voor wie haar zagen, badend in den gloed der avondzon
en met een duwde zij het papier, nadat zij 'er wat opgeschreven had, onder haar taselbord, en liet, zonder dat het BLOMMESTEYN merkte, van een ander een klein stukje uitsteken, waarop BLOMMESTEYN zijnen naam schreef
Dat zal ik u zeggen, mejuffrouw! In den vorigen nacht kwam hij terug. Zij gingen weer de trap op
niet door hen, maar door iemand anders. Op dit bericht zette Dennis een paar groote oogen op
ten tweede tot een slechte, ernstige gewichtige, gemoedelijk overwogene, en met de valsche denkbeelden, welke zulk een ramp kan geven, overlegde handeling
Maar toen wij nu de toebereidselen voor de reis moesten maken, en er sprake was om de ons benoodigde koopwaren aan te schaffen, bleek het mij dat zij alles verbrasd en verteerd hadden
Ik was zoo verzwakt en afgemat, dat ik dadelijk op eene sofa nederzeeg. Mijn' regterarm hield ik onder mijn opperkleed verborgen, en droeg wel zorg dien niet te laten zien
e oude man overhandigde 'b haar over de tafel heen. Zij stak twee vingers tusschen de bladen
Weet ik waarachtig niet, antwoordde de kolonel. Hallo! daar heb je moeder Lock. Hoe gaat het, vrouw Lock? Je herkent mij toch wel
en ofschoon hijzelf zijn leven lang nooit eenige moeite had gedaan de genegenheid van juffrouw Crawley te verwerven
Tschirikow, zijn bruidsjonker vrederechter te Moskou en zijn metgezel op de berenjacht, en eindelijk Sergej
Gij hebt wel wat beters te doen, dan hier uwen tijd met scherts en lach te verbeuzelen, ga dus nu aan uwe studie, en leg u daar met meer ijver op toe
el nu uw brief zal zeker ook zeer kiesch zijn. n schoon de brief door de handen van een zeebonk gaat, dat zal hem toch niet besmetten denk ik
en dit te verontschuldigen als iets natuurlijks voor iemand, die op een geheel anderen voet zou gaan leven en daartoe volkomen nieuwe schikkingen moest maken
en zooals wij weten, was zij niet de eerste vrouw, welke door dien knevel betooverd werd. George had een voorkomen tegelijk zwierig en melancholiek
die geheele menigte ernstig en oprecht was, dit had iedereen, die zich daar bevond en maar verkoos te zien wat er gebeurde
Zoo moet je niet spreken, zei de groote Klaas; het eene paard is immers maar van jou. Maar toen er weer iemand voorbijkwam, vergat de kleine Klaas, dat hij dit niet mocht zeggen, en riep: Voort, mijn paardjes
Om te beginnen moest ik alles net doen gelijk andere dagen: op het gewone uur opstaan, me even langzaam aankleeden, even bedaard naar beneden gaan. Maar dan? Anna was altoos de eerst; nu zou zij er niet zijn
Toen myn arme Lirriper dezer wereld overleden was en teHat field in Hertfordshire begraven lag
Ik ijsde dan ook voor de eenzaamheid als voor iets, dat me onvermijdelijk krankzinning moest maken en klampte me aan de oude heer vast, gelijk een vreesachtig kind in de duisternis aan een sterkere vriend, die hij niet mag lijden
Zij zag vreemd om zich rond, met verwilderde oogen, met ineengewrongen handen. Ga, ga. herhaalde zij, als ijlend. Toen merkte zij de rozen op
Zij was stevig vastgemeerd achter eene soort van kade, die haar beschermde en aan boord was alles gesloten. Er waren ook geen bloemen onder de veranda
Want ik moet mij wel bewust zijn dat ik — om het zoo zacht mogelijk uit te drukken — niets gedaan hel om haar te verdienen. Waar zou hij toch blijven? mompelde
Nog geen kwartier over twaalven of ik was al weer in den tuin. Moeder had mij wel, terwijl ik door den gang stormde, uit de huiskamer toegeroepen of ik niet eerst mijn boterham wou komen eten
Hij had echter schier geen tijd tot denken; want op hetzelfde oogenblik ontlastten zich de wolken in zulke hagel- en regenbuien, dat het dek een stortvloed geleek, en de gansche krijgsdos der
Het zou niet meer dan christelijk wezen, zeide George. Laten wij hem maar optillen en medenemen En hem onder de kwakers genezen! zeide Phineas. Dat zou wel aardig zijn
Kaatje had al reeds een in haar oogen rijken schat aan sieraden bij elkaar. En aan gezelschap had men ook geen gebrek
Behalve dat ik dit had vernomen, Ada's brief had gebracht, en dat ik nu Richard's reisgenoote- naar Londen zou zijn, had mijne komst niet het minste nut gedaan
Hebje bij geval, behalve hetgeen je van Eylar hebt gekregen, een prijs uit de loterij getrokken?' vroeg Leentje, zich onrustig op haar tuinstoel heen en weêr bewegende. - 'Bah!' zeide Bol
Bij een der weelderigste koupletten sloeg LIJNSLAGER toevallig het oog op MARIA en uit hare oogen schoot een zoo bestraffende blik, terwijl een blos haar gelaat overdekte, dat hij
in een woord, volge-ns juffrouw Eielding, een goedhartig man, maar wat ruw. lieve heanel, zoo ruw
Dat was vroeger ook anders, zeide dan de oude mevrouw De Harteman, die zich voor vijf-en-twintig jaren geleden wel herinnerde de uitstekende Fransche opera, die wel duizenden eischte, maar waarvoor de duizenden altijd beschikbaar waren
In beider zielen was dezelfde verrukking; bij Marius met weelde, bij Cosette met bescheidenheid gepaard. Zij fluisterden elkander toe
en tevens, dat zij, zoo als ieder mensch, eenen zekeren indruk van dankbaarheid voor haren redder, dien zij in BLOMMESTEYN zag
Hij zag haar aan, in de oogen. - Vader. is het een geheim? - Neen, kind. - Jawel, jawel, het is een geheim. Het is een geheim, een geheim, dat u drukt. wie weet al hoe lang
Ja, dat had ik eigenlijk al lang willen doen. Komen er tegenwoordig zoo weinig nieuwe vogeltjes in de knip? Of vind-je geen domme jongens meer, die je kunt verleiden, zooals je met mij gedaan hebt?' Veritas gleed voor dezen keer over deze lastige vragen heen
Zoo'n klein hoedje was zoo jongensachtig. Welstaanshalve kon hij geen hoogen cylinder dragen, omdat dit tot de stille prerogatieven behoorde van oudere, hooger geplaatste
en haar totaal gemis aan wereld- en menschenkennis; en Rudyard zelve, hoewel zij soms afschuw van hem had, boeide haar ondanks dien
We hebben in al die jaren niet aan die vondst gedacht, maar dezen herfst is er iets gebeurd, dat maakt, dat we naar goud verlangen
jy, die altjjd er tegen zjjt, als er wateten en drinken te verdienen valt I Jjj zult het met jou gekniel
dat indien de omstandigheid van het te veel zijn al te zwaar op uw gemoed weegt, de haven der vertroosting voor u openligt van het gemakkelijk minder te kunnen maken
Zeer verplicht. Het is niet meer dan tien minuten om. Vraag alstublieft naar juffrouw Chivery I r Aangezien
is de Kantere eenmaal vertrokken, wordt het noodzakelijk onbetaalde rekeningen, vervallen belasting-termijnen te voldoen, dan ga ik naar Utrecht, eisch mijn papieren op en. maak des noods schandaal
Zijn machtige handen hingen spierzwaar, maar zonder kracht, de aderen gezwollen, de vierkante vingertoppen doelloos wijd uit elkaâr
Wel dat spijt mij,' hernam Bol: 'want ik had juist gedacht, dat het u niet onaangenaam zou wezen, indien zij eens voor een week of drie ons eenvoudig leventje wat kwam
En wat is mijn belooning? Dat gij u uit de voeten probeert te maken. Hoe weet gij dat? Wie zegt u, dat ik mij uit de voeten probeerde te maken
ik zie wel, dat uw bloedverwanten niets van mij willen weten, maar gij neemt mij toch tot uw familie aan
alleen zeggende: ,Denk er aan John, dat gij het mij moet teruggeven als gij kapitein zijt. Het kost niet veel moeite
en dewijl gezegd vertrek door een groote glazen deur gemeenschap had met den tuin, zoo konnen de gasten deels binnenshuis om de theetafel, deels daarbuiten onder de veranda zitten, zonder daarom gescheiden te zijn
Is hare vertrouwde bij u geweest? Wat heeft zij tot u gezegd? Ebn Thahar antwoordde, dat hij haar tot heden niet had gezien
Dramatisch artist, mijnheer, indertijd zeer toegejuicht. Jondrette meende, dat nu het oogenblik gekomen was om den menschenvriend in te pakken. En met een stem, die evenveel van den bluf
terwijl hij haar bleef aanstaren als een welgemaakte sater. Zoo bleven zij eene poos stilzwijgend tegenover elkander staan
maar zij konden het deksel niet oplichten. De notenkraker maakte allerlei kromme sprongen, en de griffel danste op de tafel
en zoo kon ik niet nalaten eens een ander onderwerp aan te roeren en begon ik icolette een weinig te plagen met de assiduïteiten van den eer nel, die, beweerde ik, de pastorie nooit zoo druk bezocht had als sedert hare komst
maar kreeg hij zijn prestige bij de jongens terug, wat hij door zijn nederlaag bijna had verloren
Zijn jullie klaar, jongens?' 'Ja moe! Wat zit er in het mandje?' 'Dat zul je wel zien als je honger krijgt, dat moet nog een verrassing blijven!' 'Ik geloof dat ik nu al een beetje honger heb,' zegt Piet
Marzavan vond zoo veel gelijkenis tusschen de trekken van den prins en die van de prinses van China, dat hij zich niet kon weêrhouden uit te roepen: Nooit zag ik grooter gelijkenis
og sprak, toen de stoep opkwam, de kamerdeur opende, en binnen weinige oogenblikken voor haar stond. werd door zoodanig
Alles is dus nog blaauw blaauw gelaten; daar ik heel blij om ben, want ANTJE zoo een' schoonzoon zou ik maar in het geheel niet graag hebben, verstaje
parvenu's van jonge dagteekening want ze zijn toch niet van de oude Gaunts, maar van een twijfelachtigen tak van het geslacht; zou u denken, herhaal ik
dat alles merkte Lightwood op, met een gevoel van verbazing, dat een zoo zorgeloos mensch zoo listig kon zijn en dat zulk een traag mensch zich zooveel moeite kon geven
Gij zijt een man, die overal voor zijn verstand en doorzicht geprezen wordt, en gij kunt mij wel zeggen hoe dat kan gebeuren
Gij spreekt van voorrechten, mijnheer, die inderdaad aan Juliaan de Ghiselles, onzen neef, zijn te beurt gevallen; maar in den persoon, die zich nu als baron de Ghiselles bij mij voordoet, herken ik dezen speelmakker niet
Daarin zegt hij de waarheid, zeide Nancy eensklaps naar voren tredende. Nancy's verschijning gaf aan het gesprek eene andere wending
dat zoo wel vader als moeder alles aanwendde, wat strekken kon, om hunnen jeugdigen kvveekeling die kundigheden in te prenten, welke hem naderhand tot een' gelukkig en deugdzaam man konden vormen
en ze bracht hem met een reine Louis Couperus, Metamorfoze logica van wegen als op een open veld, en hij zag: Dat de Staat nooit zoû verwezenlijken het ideaal van te genezen
die zich van mij meester maakte en mij geheel overstelpte. Welk een droom! Eenige oogenblikken nadenken deden mij al het geluk beseffen
aan velen bekend, uitgebazuind door een ouden man, die als door een wonder zijn krachten scheen te hebben herkregen, om het een stem tegen hem te geven
ge weet nog wel. Wij hebben vast besloten heel gelukkig te zijn. En gij zult in ons geluk deelen, hoort ge, vader. Nu, heden ontbijt ge met ons, niet waar
de kinderen slapen er gerust op. De moeder zelve had een armoedig en treurig voorkomen. Zij was als een handwerkster gekleed, die weder naar het land terug begeert te gaan
Gij fopt mij toch niet!' riep hij nu zijne vrouw toe, greep zijn mes, sleep dat en maakte zich klaar om de kleinen te slagten
Ik hield mij niet op om te weten of de bevallige Henriëtte mijn verdediging op zich zou nemen, maar stapte, niet weinig ontevreden over de handelwijze zoo van vader als zoon, de hofstede af
leest men van eenen vorst, die den roem van zijn stamhuis tot den hoogsten luister opvoerde. Deze had twee zonen, waarvan de oudste
Ik doe wat ge wilt; dat verbluft u. Hoor, ik heb onderzoek gedaan, ik ben ook een gluiperd; zij is bekoorlijk, deugdzaam, de lansier heeft gelogen
hij heeft de Kaboepaten verlaten en is weêr hierheen gekomen. Zie hem, hoe Louis Couperus, De stille kracht hij doet! Hij is dronken, hij is dronken en hij vergeet wie hij is, wie zijn vaders waren
Het zijn haar kinderen, die me lastig vielen. Ze heeft het aan haar zoon verteld, die is mantri bij het kadaster. - Ja. - Dat is een beroerde kerel. Ik heb hem geld gegeven
zijn naam onteerd en zijn gezondheid verwoest. Er waren jaren verloopen, dat men niets van hem had vernomen
Juist! ik had hem gewond, en, zoo ik meende, doodelijk: en om die reden ontvlood ik de straf, op het tweegevecht gesteld;. doch dit blijft onder ons
Neen, die is niet noodig van u mijn waarde Jacob Jansz.; ik geloof u op uw woord, wetende dat gij een van die weinigen zijt, wier ja of neen dus ernstelijk uitgesproken, voor een eed mag gelden
In het voorportaal stond de eerzame Mechtelt Dirksdochter luid te schreeuwen en alle mogelijke moeite aan te wenden om zich te verweren tegen den aanval van onzen welbekenden vriend, meester Cezar
Welke prachtige koeien waren er bij! Men had er van allerlei kleur en van allerlei grootte; er waren vette en magere; sommige met hare kalveren
een mageren hals, uitstekende sleutelbeenen, uitgeteerde leden, een tanige huid, en grijze plekken in haar blond haar