AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
uit zijn dikken stam staken naar alle zijden van den grond tot de eerste takken dikke stompen van takken uit jaren geleden afgezaagd omdat ze de omringende boomen hinderden die stevige uitstekende stompen vormden een natuurlijken ladder die willem op het denkbeeld van inklimmen bracht
ze kon van de danszaal niet scheiden ze zou den weg alleen wel vinden als de anderen flauw genoeg waren om zich aan den boer te storen als ze s morgens maar weer present was ging het hem immers niet aan hoe lang ze in de herberg bleef de baas wou zeker wel dat allen net zoo waren als die saaie nieuwe knecht
doet zich hooren en willem roda de vijftienjarige broeder der bruid treedt als heraut gekleed binnen hij verzoekt plaats te maken en noodigt bruid en bruigom met beider ouders uit naast elkander te gaan zitten daarop maakt hij eene buiging en vertrekt
eene gedachte speelde hier willem door het hoofd en de hoop die deze gedachte opwekte gaf hem zijne opgeruimde stemming terug onder de vele vreemden kon er wel eens één zijn die zoo met hem ingenomen was dat hij hem meenam naar frankrijk of engeland dat kon hem heel wat reiskosten besparen
nauwelijks was hij binnengebracht of hij moest de oorzaak van zijn verblijf in de gevangenis vertellen de zaak boezemde den heeren belang in en willem deelde in de belangstelling hij werd in den kring om de kachel opgenomen de kansen van vrijspraak en veroordeeling werden door de omzittenden gewikt en gewogen doch ééns werd men het niet
tot straks voegde hij er fluisterend bij en sloeg de deur snel achter zich dicht roda was reeds de trap af moeder riep emilia half schreiend half juichend en zich zelve steeds meer opwindend uit
wel mijn jongen kijk er gerust in en zie eens of ge er kennis van hebt mag ik zei willem die uit vrees vrijpostig te zijn zijne nieuwsgierigheid had bedwongen wel zeker wacht een oogenblik ik zal het kastje even van den muur nemen dan kunt ge mijn museum eens bewonderen
een doordringende gil een sprong rechts een tweede gil nog rauwer een sprong links en nog eer de bewakers recht wisten wat er gebeurde waren willem en zijn makker tusschen de slanke stammen in het kreupelhout verdwenen
daar flikkerde het in de verte uit eene zijgang en de spoken waren verdwenen willem haalde weer vrij adem maar opnieuw werd zijne keel toegeknepen van schrik het was volsteke niet eene reusachtige gedaante vloog den hoek om zwaaide als een bezetene eene fakkel boven het hoofd en kwam met verbazende schreden aangerend
de vernuftige zwarte koos zorgvuldig de boomen uit waarlangs hij reed en zorgde steeds dat elke volgende boom met den thans bereikten en den vorigen in eene rechte lijn stond zoo kon hij wel kleine slingeringen maken maar in een kring rijden in geen geval
de kalme moed van den engelschman stak hem een riem onder het hart en zooals wel meer gebeurt ook het naderen van het gevaar verdreef zijnen angst het beven hield eensklaps op hij knielde naast den engelschman neer en omklemde stevig zijn
door anderen te kort te doen of laat ik liever zeggen te bestelen maar daartoe ben ik niet in staat daarvoor ken je mij genoeg
daar zullen we eens een paar van uitzoeken kees zeide willem die na zijn paard gekluisterd te hebben zich gereed maakte aan te leggen missa niet schiet vogels wegjagen morgen niets fluisterde jacky terwijl hij den loop van willems geweer neerdrukte jacky boemerang werp veel meer krijg eenden niet bang maak
van de overzijde uit het bosch tatamboe en zijne vrienden sprongen op keerden zich om en liepen zoo snel ze konden willem en zijne metgezellen meetrekkende het bosch in zonder zich om te keeren bleven ze in gebukte houding staan tot een tweede
naar australië o yes zei lord greybury die altijd zijn lorgnet maar niet schoon kon krijgen willem sprong van blijdschap drie voet in de hoogte en toen de kamer rond zoodat de bibelots op de étagères rinkelden en zelfs een langgestaarte zwartgesnorde chinees in de tafel beet willem hielp hem voorzichtig weer op de been
kortom van alles behalve van de gevangenis en van het slachtoffer van zijne drift tegen den morgen was hij gelukkig uit eene plantage ontvlucht waar een wreede slavenhaler hem aan den planter had verkocht en spoedde hij zich met gewonde handen en voeten door een ongerept woud
om u te dienen raap neen geen raap knol kees ben jij t of ben je het niet riep willem sprong in de wol en greep zijn makker van den kruisberg bij den schouder
onder het vallen draaide de boemerang steeds om den vogel heen hij scheen er een geheel mee uit te maken en sloeg er tegen aan dat de veeren in t rond vlogen de zwarte liep snel naar de plaats waar de boemerang en zijn buit gevallen waren de papegaai was verpletterd de schedel de pooten tot zelfs de harde snavel waren stuk geslagen
mannen van elken leeftijd meest allen uit den burgerstand waren hier bijeen gijzelaars wier schuldeischers op deze wijze hun wrok over geleden schade koelden of de familie der schuldenaars trachtten te dwingen voor hunne gevangene nabestaanden te betalen
onmogelijk mijnheer de directeur is er niet maar spaar u de moeite van het wachten nu nog niet hij is nog niet voor den rechter van instructie geweest u kunt later terugkomen maar het is mijn zoon mijn willem ik moet hem spreken ik wil hem zien ik ben zijn vader
de honden die ver achter gebleven waren zwenkten toen ze de kengoeroes naar de scrub zagen vluchten naar rechts ze kwamen zoodoende de paarden voor en volgden de gejaagde dieren op de hielen
hij hield den zakdoek voor den mond zoodat willem slechts de helft van zijn gelaat kon zien maar toch deed hij van schrik een stap achteruit toen hij die holle oogen en vervallen trekken zag ook roda bleef op eene schrede afstands van de tralies staan vader en zoon keken elkander een oogenblik sprakeloos aan
de stoomboot eene zoogenaamde salonboot waarmede willem en lord greybury den volgenden dag den rijn opvoeren geleek veel op eene drijvende villa het vaartuig had eene aanzienlijke lengte en breedte en was van alle gemakken voorzien waaraan de toeristen die er van gebruik maakten thuis gewend zijn
is ongelijk mijnheer we werkten met ons drieën eens maakten we op een dag anderhalf once t goud stond toen drie pond eten shillings per once later werkten we dikwijls drie weken lang voor een paar
willem was blijde iemand gevonden te hebben bij wien hij zijn hart eens kon uitstorten zijn geheim brandde hem reeds lang op de tong nu begon hij zijne geschiedenis te vertellen in t begin wat onsamenhangend maar later kwam hij beter op dreef
ja ik wil in maastricht werk zien te krijgen voor den winter o dat zal gemakkelijk gaan in de fabriek van regout zijn altijd handen te weinig maar t is jammer voor je frissche bakken die hebt ge vast niet in eene fabriek opgedaan maar die zult ge daar snel verliezen mijn jongske
t was dien middag druk op den kruisberg agenten veld en boschwachters kwamen en gingen willem zag achtereenvolgens nog vier ontsnapte jongens terugbrengen doch van het zwarte buis en de geïmproviseerde pet van knol die wel van uit de verte te herkennen waren was niets te bespeuren
de bewakers losten werktuigelijk hunne geweren en nu ontstond er eene onbeschrijfelijke verwarring in den troep jongens allen liepen door elkander als bezetenen gilden huilden of schreeuwden hoezee en hoera
een zwart stof bedekte den bodem van de uitgehouwen trap awel zei volsteke en schopte met den voet het stof op dat in zwarte wolken omhoog dwarrelde zoudt ge wel gelooven dat hier in geen driehonderd jaar iemand den voet gezet heeft
willem je kunt toch wel paard rijden vroeg de engelschman eensklaps ik wel neen ik heb wel eens op onze paarden door den stal gereden of een eindje in de stille straat waarop ons koetshuis uitkwam maar meer niet en dat waren koetspaarden rijpaarden hielden we er niet op na ik zou t volgend jaar een poney gekregen hebben
terstond werd opgebroken en de afdeeling waarbij zich lord eli heimans willem roda greybury en willem bevonden begaf zich naar de aangeduide plaats waar satan zich volgens het zeggen van den boer moest bevinden
eenige uren had het gezelschap langzaam doorgereden de palissaden die de verkochte en gedeeltelijk bewoonde gronden omheinden werden schaarscher toen men de laatste bereikt had hief de gids van blijdschap een vervaarlijk geschreeuw aan en zwaaide zijn hoed boven het hoofd
in orde zei de majoor ga nu maar mee hiernaast is de smederij evenals de klompenmakerij was ook deze werkplaats van buiten gesloten allengs vervloog bij willem de hoop op eene gemakkelijke ontvluchting bij nacht opgesloten in een ijzeren hok bij dag in eene werkplaats het was om wanhopig te worden
en jij gaat naar australië vroeg de lord langzaam ja mijnheer dan gaan wij te zamen willem zette een gezicht alsof hij t in keulen hoorde donderen u gaat ook
ik zou u niet raden ze te openen als u ten minste uw eetlust niet bederven wilt van de tien zijn er negen vuil en verspreiden een afschuwelijken stank lekker zei jacky nam alle eieren voor zich en begon ze vuil of niet uit te slurpen
ziet u daar ginds bij de vijfde tent dien man met zijn tinnen schotel op de knieën aan het water zitten daarin ligt de opbrengst van twee of drie dagen harden arbeid fijne kiezelsteenen en stofgoud dooreen
een blik op wallings gelaat overtuigde willem dat hij ook van de zijde des vaders geen gevaar meer te vreezen had toch trok de oude heer zijne wenkbrauwen samen toen hij zijn eigen zoon en dien van den gehaten amsterdamschen bankier vertrouwelijk naast elkaar zag staan
met bezorgde blikken zagen emilia en hare moeder den heer roda aan zijn gelaat zag nog wel betrokken maar niet verdrietig meer nog geen brief van willem wel vroeg hij na den avondgroet en schoot de pantoffels aan die zijne dochter voor hem had neergezet
een geluid als van een schreiend kind deed zich in de verte hooren t kwam nader en werd sterker dat dacht ik wel zei de gids daar hebben we de dingo's ze bleven me al te lang weg waar aan de rivier zooveel dieren komen drinken is buit in overvloed voor hen te vinden we zullen er straks wel een te zien krijgen
de stoel was voor den cipier bestemd die zorgen moest dat den gevangene geene verboden zaken overgereikt werden en tevens dat er niet gefluisterd werd pas was willem binnen en had de cipier zich met de deftigheid van een rechter op den stoel gezet of willems vader werd binnen
met eene snelle beweging als had hij zijne vingers gebrand wierp hij vol schrik en afschuw het boevenpak verre van zich hij rilde van koude en ontroering met huivering dacht hij aan het oogenblik dat het licht als bij tooverslag zou worden gedoofd
dan zullen we onmiddellijk twee paarden koopen maar ik zeg u immers dat ik niet rijden kan dan moet je het dadelijk en al doende leeren hoe wil je anders op darlingstation komen
maar den knechten en meiden was hij een doorn in het oog ze konden den vreemden snoeshaan niet uitstaan hij dronk nooit jenever en kon hun veel te fijn praten strooplikken doet hij zeiden ze om den boer te paaien dat hij hem voor vast aannemen en dan misschien een van ons zijn congé geven zal
neen majols veertig vijftig wij drie in de boomen als jij maar zegt hoe wij in die dikke stammen moeten klimmen ik zie geen kans het met jouw kamin te doen jacky en jij kees
wat nu te beginnen als willem wegging zou de hond ongetwijfeld een erbarmelijk gehuil aanheffen dat den wachter al was hij in den eersten vasten slaap ongetwijfeld zou wekken en bovendien bestond er dan gevaar dat de hond den man op het spoor van den vluchteling zou brengen
op zekeren avond had de boer zijn volk verzocht wat vroeger thuis te komen omdat den volgenden morgen met den dag het koren moest binnengehaald worden allen beloofden het en hielden woord op eene van de meiden na
als hij het voorzichtig aanlegde behoefde hij voor blaffen niet te vreezen de hoop op bevrediging stilde reeds zijn honger en daarmede waren moedeloosheid en zwakte verdwenen
sir raap ik heb u wel gezegd dat u terug zou komen die éens in de velden gelukkig is geweest kan het in de bush of de stad niet meer uithouden sir raap u gaat zeker weer eens uw geluk beproeven zei taipoen in onmogelijk engelsch terwijl hij de nederlanders de paarden hielp ontladen
lang bleef lord greybury echter niet meer op de run den avond voor zijn vertrek naar europa bracht hij in druk gesprek met willem en herman door vaarwel willem zeide hij bij het afscheid nemen beide handen van zijn beschermeling in de zijne drukkend vaarwel ik zal alles doen wat je verlangt ik zal niets hoegenaamd vergeten
tatamboe rilde toen hij het gebrom hoorde zoo hevig dat de kakatoekuiven op zijn hoofd ritselden hij stond op wikkelde zich in zijn mantel dien hij tijdens het gesprek had afgelegd en klopte met zijne lans zacht tegen het schild
daar hij langen tijd hetzelfde publiek houdt verwisselt hij dikwijls tegen den avond zijn gewoon instrument voor dat van een collega om eens wat afwisseling in het programma te brengen op dien avond gebeurde het dat eene dame die toevallig voor bijwandelde staan bleef en nieuwsgierig vroeg orgeldraaier voor wie speel je daar
wiedu sprong vroolijk op tegen zijn nieuwen meester die hem spoedig beduidde dat hij zich bedaard moest houden en beiden sloegen den weg in die naar den ijsel voert
ja zeker jacky hier heb je mijn hand er op wij zullen je nooit kwaad doen en als we thuis komen krijg je weer zoo'n rond stukje goud jacky doet niet riep de zwarte eensklaps opspringend
willem ging op het mos liggen tusschen de boomen die den weg begrensden en luisterde naar het fluisteren der bladeren die in den ochtendwind ruischten geen sterveling was er op den straatweg noch in den omtrek te zien
de menschen zeggen wel dat ik stom en eigenwijs bin en dat het mien eigen schuld is dat alles mij tegenloopt maar ik heb zoo edacht ze laten oe je eenigst kind holden omdat hie voor zien ouders warken moet ze weten op het stadhuus in arnhem of in zutfen wel dat ik geen andere zeuns hebbe
weer was er een bedrijf van het zonderlinge schouwspel afgespeeld de jonge vrouwen kwamen terug en plaatsten zich met hare dierenhuiden bij de vuren nu kwamen naakte met slingers van eucalyptusbladeren omhangen kinderen te voorschijn ook deze bootsten evenals de jongens bewegingen van dieren na
ik ga al ik ga al riep deze spartelend onder de stevige hand maar ik zal me beklagen over zoo'n onbeschoftheid zie je doe wat je niet laten kunt bromde de cipier en duwde hem tamelijk onzacht de deur uit
omens ging zitten en wischte de droppels weg die op zijn voorhoofd parelden de voorzitter stond op en vroeg willem die luid snikte of hij nog iets te voegen had bij de woorden van zijn advocaat
daar aan de rechterzijde de graafschap met den kruisberg waaruit eene onbedwingbre zucht naar vrijheid hem had verjaagd en hier achter die heuvels de armzalige hut waarin hij de vluchteling een winter in tevredenheid had doorgebracht en die het verlangen het lot zijner ongelukkige ouders te verbeteren hem dwong te verlaten
ik ben in meer dan één opzicht je schuldenaar neen niet in de rede vallen was onze afspraak jouw belangen zijn de mijne geworden ik heb van het oogenblik af dat het toeval mij je deed ontmoeten mijn volle vertrouwen in je gesteld en toen reeds besloten je rijk te maken
stond in stijve houding bij de tafel waarop hij de eene hand plat had neergelegd en streek met de andere de lange vlasachtige bakkebaarden glad eli heimans willem roda en wat kan u van dat plan dat u geen voordeel geeft doen afzien vroeg hij uiterst langzaam en
zij hebben geene rechters zooals de witte mannen in brisbane en londen zij moeten strijden voor hun recht met zwaarden en schilden maar onze zwarte vriend zoo werd mij verteld zeide lord
daar hinnikte een der paarden luid en aanhoudend de man keek op en zijne eerste beweging was een greep naar zijn geweer maar dadelijk liet hij het weer vallen
jongens past op dat we niet gescheiden worden riep willem vroolijk ik ben ballet en kapelmeester opgepast de zwarten omsloten hen in een nauwen kring ze snaterden en kakelden onder elkander en schreeuwden den blanken onverstaanbare woorden toe
lang moest hij naast den agent in de wachtkamer zitten eer hij werd binnengelaten t wemelde in die kamer van deurwaarders agenten en van verdachten die evenals hij gemaskerd waren voor niets ter wereld zou hij zijne kap hebben willen missen
avond willem leer maar goed dan zal het wel losloopen kom eens kennis maken met mijn jongen goeien avond mijnheer nogmaals geluk gewenscht in de nieuwe woning ik dank u wel voor de vriendelijke ontvangst als u me spreken wilt één trapje hooger onder één dak ziet u zonder kloppen binnen
dat heb ik gezien en goed ook zei knol terwijl hij den ara opraapte ik geloof dat er geen beentje in zijn lijf heel is gebleven lekker van avond braden nog meer raken hernam jacky en zocht naar een nieuw mikpunt voor zijn
ik ben evenwel aan de gemakken die de beschaafde wereld biedt gewend en die vindt men alleen in eene squatterswoning wanneer de vrouw van den squatter er den schepter voert wat bedoelt u sir
hm dat is een leelijk geval en heb je in zoo'n langen tijd geen brief gehad eli heimans willem roda neen willem en toch heeft hij mij voor zijn vertrek beloofd elke mail een brief voor mij bij dien aan zijne ouders te zullen insluiten
zijn paard gaf door een luid gehinnik te kennen dat het de vrije natuur ook wist te waardeeren en zette het zonder aansporing in een stevigen galop willem en mr stake keken elkander verwonderd aan maar moesten den gids wel volgen in zijne halsbrekende vaart hunne paarden gingen ongenoodigd den vooruitijlenden makker na
beiden voelden zich tegelijk van achteren om het lichaam grijpen zoodat ze de armen niet konden bewegen en achter over trekken twee stevige kerels grepen elk der beide jongelieden bij de beenen
hadden moeite de vurige paarden tot wachten te dwingen die door hun gescharrel en gehinnik te kennen gaven hoezeer ze een flinken draf boven dit vervelende stilstaan verkozen ook den koetsiers scheen de tijd lang te vallen
willem wilde zich echter niet beschaamd laten maken hij slikte de eerste zure teug moedig door en dronk tegen heug en meug onder het gesprek met zijn buurman zijn glas half leeg toen hij er zoover mede was gevorderd was het concert afgeloopen en met den stroom begaf hij zich naar wijk
hij plaatste zich bij hen aan de tafel onder de veranda waar vlugge zwarte meisjes bezig waren dampende thee en koud ossevleesch klaar te zetten tot zelfs de honden werden als gasten bediend en behandeld de avond werd met gezelligen kout bij sigaren en pijpen doorgebracht
ik heb je al gezegd dat mijn tegenwoordige patroon mij de betrekking heeft opgezegd dat was eergisteravond gistermiddag ontmoet ik omens niet ver van het kantoor ik neem hem onder den arm vertel hem de geschiedenis en vraag hem of hij me niet eene andere boekhoudersplaats kan bezorgen
de goudzoeker deed verschrikt een stap terug zijne oogen dreigden uit de kassen te springen zoo puilden ze uit zijn hoofd een oogenblik stond hij als verbijsterd en streek met de hand over het voorhoofd toen greep hij willem bij den schouder en hem scherp aanziende vroeg hij met heesche stem
daar sprong de hondenbaas uit het kreupelhout op den weg gevolgd door twee honden die tot nu toe geen deel aan de jacht hadden mogen nemen ho zwijn tsa turk pak aan caro riep hij hun toe de ophitsing was overbodig
eenige alleenstaande van de kruin beroofde zwart geblakerde boomstammen verrieden dat een boschbrand door een wachtvuur ontstaan of door de wilden aangestoken hier niet lang geleden gewoed had
ga gerust slapen herman wij waken willem had de woorden nog niet uit den mond of de oogen van den ongelukkigen goudzoeker vielen dicht en hij zelf rolde op zijde met hun drieën willem aan het hoofd de engelschman en knol aan de beenen namen ze hem op en legden hem op de dichtgevouwen tent
je bint een brave jongen voor ons heb je het niet neudig te doen maar ik zal er oe niet van afholden gods loon te verdienen nu hij alles zoo bestierd heeft kiek de winter stiet voor de deur en onder de sneeuw kun je geen dennennaalden zien daarom heeft hij oe hierheen gestuurd
het wel veel te mooi gekleed rijkelui's kind vechtpartij vrij komen morgen uit de cel pistole duitje afhalen piepte de bewaker voor zich ziende en hardop denkende
toen had je een gelach moeten hooren we zaten juist aan tafel knechten meiden kinderen alle met elkander gierden het uit ze dachten allemaal dat ik me verbeeldde dat queensland een dorp in de buurt van hamburg was maar wat keken ze op hun neus toen ze merkten dat ik er veel meer van wist dan zij zelf
het is vaders gewoonte niet iets voor ons verborgen te houden en toch ben ik er zeker van dat er nog iets anders is dat hem treurig stemt zou er iets met willem gebeurd zijn riep de moeder verschrikt opspringend
nu wat maar je zoudt niet tegenspreken dat was ook een deel van je belofte neen dat doe ik ook niet ik wilde alleen wat vragen wie weet hoelang het duurt eer de brief zijne bestemming bereikt waarom schrijf je zelf niet of als je hermans tegenwoordig adres niet weet waarom vraag je het emma dan niet dat is toch een goed meisje niet waar
paardenkoopers waren er in ipswich genoeg evenveel als kroeghouders en meer dan bakkers lord greybury een kenner zocht een paar fraaie merries uit eli heimans willem roda willem besteeg de makste maar gevoelde zich in het eerst weinig op zijn gemak
de meer bejaarde torsen kostbare zijden japonnen en zijn niet gelijk hare dochters met rozen getooid maar met een schat van fonkelende diamanten ziet ge dat groepje daar om en op de rustbank bij de fontein
die vroolijke stemming werd bij elk der reizigers nog verhoogd door eene voor ieder verschillende oorzaak willem gevoelde zich opgewekt door het vooruitzicht eindelijk de belofte aan zijne zuster gedaan te kunnen vervullen en binnenkort herman borgers in dubbele beteekenis deelgenoot van zijn geluk te maken
opgewonden loopt hij heen en weer als een tijger in zijn kooi honderd malen heeft hij de lengte van zijn cel met haastige schreden gemeten allerlei gedachten bestormen hem zouden ze het thuis al weten zou hij hier lang moeten blijven bij elk geluid dat door de dikke muren dringt staat hij stil
eindelijk voelde hij grond onder de voeten en hijgende klom hij tegen den glibberigen oever op waar de hond reeds door snelle schuddingen met het lichaam een stofregen deed ontstaan vr hij in het water sprong was willem warm van t loopen nu rilde hij van koude in zijne natte kleederen hij wist geen beter verwarmingsmiddel dan onverpoosd op marsch te gaan
greybury was weer in zijn reisboek verdiept dat hij om het half uur met een reusachtig londensch nieuwsblad verwisselde sedert het begin der reis had hij nog geen woord gesproken willem wist niet beters te doen dan uit het raampje van den voortsnellenden trein te kijken en voor de toekomst plannen te maken die nu niet geheel meer in de lucht hingen
aan het andere einde van de zaal bevond zich in den overigens kalen muur een loketje geheel gelijk aan dat waardoor in de stations de plaatskaartjes worden afgegeven een bewaker kommandeerde voorwaarts de troep trok de eetzaal binnen en marcheerde nu in ééne enkele lange rij langs het loketje
het dier sloeg met de vleugels en maakte allerlei potsierlijke bewegingen met gesloten oogen lachte het daarbij steeds door onwillekeurig moesten de reizigers meelachen de vogel schrikte op en verdween in een oogwenk in de dichte struiken
daar kraakte eene deur in de woning t was zoo stil in het park dat het den ongeduldig wachtende toescheen of het huis waaruit het geluid kwam onder den boom stond hier ouwe jongen trilde de basstem van den boschwachter door den bladstillen herfstnacht hier heb ik wat voor je te vreten en dan aan den ketting pas op de dieven
je wilt mij omkoopen neen brommen zal hij al zou het mij vijftig pond kosten en in eene gevangenis niet weer in een verbeterhuis daaruit kunnen ze zoo gemakkelijk niet ontsnappen
daar heb je gelijk in jacky kom aan vertoon je kunst eens ik ben werkelijk nieuwsgierig hoe je met dat stuk hout een vogel treft missa's meegaan jacky geleidde hen naar eene open plaats aan den oever
en als het beeld der wrake staat woest met fladdrend haar den rechterarm geheven de grijze harpenaar de linkerarm des ouden den doode ondersteunt dan roept hij dat het somber door hof en zalen dreunt
wezenloos rondstarend als werd hij uit een benauwden droom wakker geschrikt richtte de diep geschokte man zich op eli heimans willem roda de tegenwoordigheid van zijn vriend die hem medelijdend aanzag bracht hem tot bezinning en tot het besef van zijn toestand terug
met moeite slechts onderdrukten ze een vreugdekreet toen ze de plassen bezaaid vonden met eenden ganzen en zwanen en ze de acacia's langs den oever letterlijk bedekt zagen met papegaaien kakatoes en andere bont gekleurde vogels
de maaltijd was geëindigd en de tocht werd voortgezet opnieuw had men een kreupelbosch door te worstelen daarop volgde weder eene uitgestrekte grasvlakte afgewisseld door kleine scrubs kale rotsen en groote diepe plassen die in den regentijd zich waarschijnlijk tot ééne groote rivier zouden vereenigen
maar de man lachte zoo afschuwelijk dat het hem door merg en been ging hij trok de kleeding stukken over zijn eigen pak aan en zette de kap op zie zoo niemand meer kennen eerst luchten dan soep eten zei de manke bewaker die een vriend van elliptische zinnen bleek terwijl hij met een tevreden grijns willem monsterde
niet voor zich zelven voor zich gevoelde hij niet de minste dorst naar goud maar om er zijn vader mede te overstelpen en te kunnen zeggen hier ben ik terug nu heeft het lijden een einde nu behoeft u niet meer naar t kantoor te gaan om tegen een karig loon voor anderen te werken nu kunt ge uw ouden dag in ongestoorde rust en zonder zorgen slijten
hij begon met te zeggen dat zijne vriendschap voor den zwaar beproefden vader van den beklaagde hem noopte na jarenlange rust weer als advocaat op te treden hij schetste het huiselijk leven van roda na het verlies van zijn vermogen en zijne handelwijze jegens zijne minder vermogende schuldeischers
doe mij het genoegen me nog eens bericht te zenden hoe het je verder gaat ik bewaar alle brieven van de jongens uit het gesticht het doet me altijd goed te hooren dat het hun wel gaat adieu vrouw kranse oldejan en jongejan zitten in de hut koffie met snijkoek te gebruiken want het is zondag een vreemde heer bukt zich en kijkt naar binnen
juist die boomen waren het waarlangs hij zijn denkbeeldig richtsnoer spande willem en knol hadden er elkander reeds des morgens opmerkzaam op gemaakt dat hun gids telkens als hij een boom genaderd was een oogenblik omkeek nu begrepen zij het doel van die beweging
neen t is beter zoo van hen die hier ingewanden komen halen hebben we geen last meer er zijn evenwel nog stammen genoeg die te trotsch zijn om op het station te komen eten die blijven in de bosschen jagen en sterven liever van honger dan wat aan te nemen van den blanke die hunne jachtvelden bezet en hunne kengoeroes doodt
ginds waren mannen bezig de grondstof met water te vermengen anderen vormden met de pottebakkers schijfjes en plankjes van allerlei vorm de weeke klei tot kannen borden kopjes en schotels bij de ovens waar willem zijn werk was aangewezen heerschte eene ondragelijke hitte
de oude advocaat wiens wangen van inspanning gloeiden wees er vervolgens op dat de rechtbank bij eene veroordeeling meer deed dan gevangenisstraf opleggen dat ze het leven verwoestte van een jongmensch nauwelijks de kinderschoenen ontwassen dat ze eene familie schandvlekte die jarenlang ieders achting had genoten
een ijzige decemberwind woei hem om het verhitte hoofd doch bracht geen verkoeling al zijne polsen klopten als moesten de aderen barsten de honderden voorbijgangers staarden nieuwsgierig den wandelenden man aan die met gebukt hoofd van het trottoir op de straat en van de straat weer naar het trottoir
we hebben sedert jij ook al voor den kost moet werken zoo weinig gelegenheid samen eens te praten ik zal morgen die gedichten wel lezen blijf nu eens een poosje bij me zitten keuvelen heel gaarne moe maar op voorwaarde dat we voor dezen enkelen avond eens niet over willem spreken
willems ouders waren gezond zijne moeder had den soldaat met tranen in de oogen de hand gedrukt voor zijne blijde boodschap zijn vader ried hem nog eenige maanden te blijven waar hij zoo goed verborgen was en dan als hij het wagen durfde voor één dag zoo mogelijk vermomd een bezoek in amsterdam te komen brengen
nu de fakkel tegen den grond zoodat hij uitgaat goed zoo licht me nu bij met het lantarentje nu sneed volsteke met zijn mes een klein rechthoekig blokje uit den weeken steen en knoopte het in zijn zakdoek awel willem onze dag is goed gemaakt er zit wat in wat dan vroeg willem
stel je gerust jij komt bij den boer maar probeer niet op den loop te gaan je bent toch binnen vier en twintig uur weer thuis gebracht want dat pakje is vijf uren in den omtrek bekend en bovendien loop je groot gevaar voor je geheele leven door een bukskogel verminkt te worden
naar beneden dan ik breng je stel je aan de klerken voor en daarmee uit de bankier wil het zoo dat is een jon och een man bedoel ik die van die aardigheden houdt en wij oudjes moeten er ons maar aan onderwerpen voorwaarts goeden dag emilia goeden dag mevrouw
lord greybury wreef nog steeds voort en vervolgde jij spreek ook duitsch niet waar willem knikte en fransch ook ja wel sir met een nauw merkbaar glimlachje hernam de lord even goed als
ik geloof mijne vrienden vervolgde tatamboe zij hebben het bewezen zij hebben ng een zwarten vriend dien zij het leven lieten in de goudvelden die zwarte man is dankbaar hij heeft zijn witten vrienden tweemaal het leven gered zonder dat zij het vermoedden
verbazend hooge boomen sommige van honderd meters waaronder derhalve de spits van den utrechtschen dom een schaduwrijk plekje zou opleveren slingerden hunne kronen ineen het bladerdak was evenwel niet dicht genoeg om het zonlicht geheel te onderscheppen
want ik ben arm nog armer dan toen ik in australië aankwam riep hij toen hij de mannen zich gereed zag maken het vierde paard voor hem te ontladen och laat me verder trekken voegde hij er zich tot willem wendend op smeekenden toon bij
beet walling hem toe u heeft kosten gemaakt tijdens de ziekte van uwen zoon ik geef u vijftig pond herneemt de engelschman zonder walling aan te zien
met houweelen hakten de mannen den steenachtigen bodem los totdat de onderlaag een mengsel van zand klei en grint bloot kwam daaruit schepten ze met eene breede en scherpe spade de cradle vol eene soort van teenen wieg waarvan de bodem uit eene fijne zeef bestond
willem en mr stake maakten eene beweging om op te springen maar nu gebood jacky met een duidelijk gebaar liggen blijven als eene lawine stortte de schreeuwende troep zich op den tweeden heuvel allen mannen vrouwen en kinderen begonnen haastig in de takjes en verrotte bladeren te wroeten wat ze losgekrabd hadden schopten ze met de voeten
oude zakken en kleeren stukken bordpapier verroeste stukken blik en dergelijke meer alleen de voorzijde bevatte eenige ongeschaafde planken die eene opening vrijlieten waardoor men niet zonder bukken kon binnengaan
de tralies waren dun maar stevig er was geen verbuigen of verwrikken aan en hij kwam immers bij den boer daar was wat de majoor ook mocht zeggen eene ontvluchting geene onmogelijkheid dit bleek immers juist uit de voorzorgen die er tegen genomen werden
pas op daar heb je hem op dit oogenblik kwam sluipend als eene kat een dier van de grootte van een herdershond en er veel op gelijkend in het schijnsel van het wachtvuur aan de aanwezigheid van menschen scheen het zich weinig te storen
de ruiters wier getal nu tot vier geklommen was zetten dadelijk den tocht naar darlingstation voort een breed platgetreden pad wees den weg door de prairie spoedig kwam men op den hoofdweg uit waarvan de vertrokken gids eene bocht had afgesneden
handen en zakdoeken van kinderen en volwassenen wuiven den oude en het meisje een groet toe doch de twee blijven onbeweeglijk op den oever staan de kapitein van de salonboot treedt op de toeristen toe
den volgenden dag wonden de matrozen den ankerketting op en de sydney wendde den steven naar het zuiden na eenige dagen stoomens werd den passagiers op plechtige wijze aangekondigd dat men zich binnen weinige minuten onder de linie zou bevinden
kind bedaar zie eens aan nu ben jij nog meer opgewonden dan ik dat komt er van als men zich zoo lang tot kalmte dwingt en zijn gevoel verbergt thans was het de moeder die de dochter steunde ze zette haar zachtjes in den leuningstoel maar op hetzelfde oogenblik werd er op de deur geklopt
de streek die gij door zult trekken staat als zeer gevaarlijk bekend weest verzekerd dat de sluwe zwarten u overal volgen waakt met u beiden bij het kampvuur en brandt voor den nacht eenige keeren uwe geweren los zoo'n knal en vuurstraal is het eenige wat zulk gespuis nog ontzag
maar ik hoop niet dat u het me kwalijk neemt mijnheer zei knol zich daarbij tot den lord keerende maar u is dunkt me wel een beetje erg waaghalzerig
het had den hoed nog op het hoofd en een paternoster in de hand t was geheel verdroogd maar niet ontbonden geen beentje was afgeknaagd waarschijnlijk was van dit alles de droge lucht de oorzaak en het feit dat er geen enkel insect in den geheelen berg te vinden is
willem begon belang te stellen in de voor hem geheel nieuwe dingen ook de herbergier was van lieverlede van koopman liefhebber geworden als hij eens met zijne versteeningen bezig was wist hij niet van ophouden hij toonde en noemde willem al de voorwerpen die hij bezat en voor die waarvan hij den naam niet wist bedacht hij er zelf maar een die een kenner zou doen schateren
de stilte werd door niets verbroken totdat de president met luider stemme willem roda vr zich riep willem klom wankelend de treden die tot den rechter voerden op en nu volgden de gebruikelijke vragen naar eigen naam en voornaam naar dien der ouders naar geboortedag en jaar
dan zijn ze niet gevaarlijk zoo wendde deze zich tot willem en mr stake maar voor alle zekerheid zullen we toch een omweg maken of wilt u eens een kijkje nemen bevreesd behoeft u niet te zijn bij de minste verdachte beweging schieten we de mannen neer de vrouwen en kinderen zijn niet gevaarlijk
dubbel dank ik het toeval dat ons saamgebracht heeft indien ik jou niet had zou ik een ander moeten zoeken wien ik minder zou betalen maar dien ik ook eerst door ondervinding moest leeren kennen
jacky had bij zijn vertrek van het station ook zijn tomahawk eene steenen bijl aan den zadelknop gehangen nu haalde hij een vijfde wapen voor den dag dat hij tot nu toe zorgvuldig in zijn flanel verborgen had gehouden het was eene platte zwak gebogen ijzerhouten lat afgerond aan de uiteinden en van ongeveer vier decimeter lengte
radeloos wendde en keerde hij zich om rende nu eens vooruit dan weer achteruit zonder te weten wat te beginnen de tranen van spijt schoten hem in de oogen alle moeite was dus vergeefsch geweest zelf was hij weer in t net geloopen dat hij zoo gelukkig ontkomen was nergens redding nergens eene plek om zich te verschuilen
niets een dikke nevel die hunne beenen tot de knieën onzichtbaar maakte rolde over den grond daar verrees schitterend de zon boven den horizon en verjoeg de morgendampen o schrik voor hunne voeten lag een lichaam een mensch een blanke
magere troost voor willem de goudvelden waren meer dan een maand reizen verwijderd en lagen over eene groote uitgestrektheid verspreid bovendien iemand te vinden onder die duizenden die elkander niet kenden en onophoudelijk heen en weder trekken was eene onmogelijkheid
velen die reeds veroordeeld waren liepen ongemaskerd en keken hem met hunne onbeschaamde galgentronies brutaal aan nieuwsgierig wie die nieuweling mocht zijn als ze gedurfd hadden zouden ze hem gaarne de kap van het hoofd getrokken hebben
t was beter geweest het einde van je straftijd af te wachten maar ik weet wel dat er geen gevangene is die aan de verzoeking weerstand kan bieden wanneer hij de kans tot ontvluchten schoon ziet hier blijven kun je niet je zoudt dan even goed een gevangene zijn je zoudt voor geen daglicht kunnen komen zonder gevaar te loopen gesnapt te worden
zeg me de waarheid op al mijne vragen tot in de minste bijzonderheden wil ik weten wat er gebeurd is wee je gebeente zoo je me zoekt te misleiden ik weet alles reeds van stukje tot beetje maar uit jouw mond moest ik het nog eens hooren begrepen willem droogde zijne tranen
gretig drinkt willem beker op beker ledig de nieuwsgierigheid en t vreemde van eene gevangenis verbannen voor een oogenblik zijne vrees maar de nieuwsgierigheid is spoedig bevredigd en de angst keert terug ook het woelen en bonzen in zijn hoofd begint opnieuw
telkens nieuwe plaggen op het vuur zoodat er weldra eene buitengewone hitte in de hut heerschte en dampwolken uit willems doorweekte kleederen opstegen oldejan wat zol er met den jongen gebeurd wêzen zien kleeren bint nat en t hef in geen vief dagen
allen waren tegenwoordig jupiter bovenaan en pluto mercurius neptunus en anderen minder duidelijk geteekend aan de voeten van den oppergod zelfs venus minerva en juno ontbraken niet op het appel nu maar weer verder op verveelt het je
gods engelen begeleiden je op al je wegen zoo klonk hem nog de bevende stem van den ouden kranse in de ooren weldra naderde hij den fulpen zoom van het vale kleed en daarmede was het bezwaarlijkste van den tocht volbracht
en de zwarte kromme dennen tot bloeiende pereboomen in wier schaduw blozende kinderen spelen zingen en dansen verder wentelt de aarde en hooger stijgt de zon
greybury zond een telegram hij wenschte den ouders geluk en hoopte binnen een paar jaar het jonge paar op emilia station persoonlijk te komen gelukwenschen willem bleef nog twee maanden bij zijne ouders toen nam hij opnieuw afscheid nu tevens van zijne bruid
nu t is mij goed ik ga dan straks de laatste brieven van willem en herman nog eens overlezen voor de twintigste maal moe vroeg emilia met een ondeugend lachje heb jij ze dan nog maar éénmaal gelezen emilia
roda squatter queensland vr hem op den lessenaar legde en berichtte dat deze heer hem wenschte te spreken hij ontving willem hartelijk en luisterde met belangstelling naar zijne
de manager sidderde willems handelwijze en spottende toon waren hem bewijs genoeg dat zijne geheime bedoeling op de eene of andere wijze verraden was weer keek hij jacky met een vernietigenden blik aan deze school achter willem weg
de oogen van den zwarte fonkelden van begeerte de witte mannen zijn moedig zij wagen hun leven tatamboe zal bij hen blijven en zijne vrienden redden als hij kan
maar ik heb ook iets meegebracht dat me nooit iemand weer af kan nemen ik versta een handwerk hoog staat het wel niet in aanzien bij vele menschen dat moet ik bekennen voor mij is de kennis er van echter onbetaalbaar eli heimans willem roda emilia zette groote oogen op en keek hem vragend aan
de winter snelde om voor willem en zijn kapitaaltje vermeerderde gaandeweg de fossielenoogst viel voor de werklieden beter uit dan eenig jaar te voren de lente kwam aangediend door sneeuwklokjes en
en wat dan knol was de eenige die herman van aanzien kende hij zelf was er niet zeker van den beminde van zijne zuster nog te zullen herkennen evenmin als hij knol op het eerste gezicht had herkend de moeilijkheid lag hoofdzakelijk in den baard dat sieraad was in queensland zoo algemeen dat een barbier er eene zeldzaamheid was
willem roda met willem naderbij waren gekomen stonden de jagers op en salueerden op militaire wijze lord greybury groette terug met eene genadige handbeweging zooals vorstelijke personen dat gewoon zijn dit versterkte de heeren jagers in hunne meening met een lid van de koninklijke familie uit engeland te doen te hebben
willem had den wenk begrepen en besloot van de kennismaking te profiteeren nog denzelfden avond verzocht en verkreeg hij verlof een brief naar huis te schrijven
denk er vooral aan zoolang je op de slaapzaal bent met geen van de jongens te praten dat is hier ten strengste verboden de straf er op is afzondering bij het eten water en brood en als het nog weer gebeurt cachot wacht ik zal je even die lange haren afknippen die zijn maar lastig en nemen te veel tijd weg bij het aankleeden
vader ik kon het niet helpen ik wist niet wat ik deed dat weet ik wel mijn jongen dacht je dat ik je voor een moordenaar in koelen bloede hield
ze hier op den grond vroeg hij den majoor wel neen in die alcoves antwoordde deze en wees naar het middengedeelte der zaal dit was ingenomen door eene dubbele rij
neen op mijn woord niet dat weet je wel beter daartoe heb ik het veel te goed bij je gehad maar je zeidet daar zoo wat ik ken den omtrek op een prik van valkenburg tot luik toe gids worden zou net een kolfje naar mijne hand zijn
moet een goedaardig slag van volk zijn die wilden welke hier rondzwerven anders hadden ze willem en mij wel in den slaap gedood ja dit is een onverklaarbare zaak en een groot geluk ik zou het mezelf nooit vergeven hebben dat ik zorgeloos genoeg ben geweest me te verwijderen
verbeeld u hoogheid gisteren avond zit ik op post aan den rand van een hollen weg om een haas te schieten daar komt links van mij een haas uit het kreupelhout rechts een reebok pif paf beide wentelen tegelijk in hun zweet nauwelijks heb ik weer geladen of boven me bemerk ik een havik die eene houtsnip vervolgt
vloog een wallabie voorbij ze drukte onder het springen den voorpoot tegen den met jongen gevulden buidel in de rechterhand de revolver in de linker den teugel van het paard houdend volgden willem en knol den zwarte door het kreupelhout aan den zoom van het bosch hield jacky stand ging op de knieën liggen en beduidde den hollanders dat zij het zelfde moesten doen
kunnen wij van de partij zijn vroeg de engelschman op den man af en sprak daarmede uit wat willem zeer gaarne wenschte doch niet durfde vragen de jager zette een bedenkelijk gezicht
we zullen daarheen met u terug keeren en als ge wilt kunt gij het kaartje overteekenen eli heimans willem roda ge hebt immers een kompas bij u niet welnu we hebben het onze niet meer noodig gij kunt er u van bedienen
nu eens verdwijnt eli heimans willem roda ze achter een rotsblok dan weer achter een dennenbosch om een oogenblik later en telkens grooter en duidelijker zichtbaar weer te verschijnen reeds stoomen ze door de vlakte als een reuzenmuur rijzen achter hen de alpen ten hemel
inderdaad vijf rijdieren stonden gepakt en gezadeld gereed de hoeven met gras omwonden in een oogwenk zaten de geredden in eli heimans willem roda den zadel de zwarte uit de grot sprong op het vijfde paard en draafde voorop tusschen de hutten van boomschors der zwarten door
op de bank lag nog steeds de wissel ter beschikking van herman borgers dat is een slecht teeken willem beweerde knol t is de gewoonte niet van de goudzoekers langer dan een paar maanden weg te blijven
satan was uit het kreupelhout gedreven en draafde den lavaweg op een bloedstroom teekende zijn loop het was een reusachtig dier de zwarte borstels op den rug stonden overeind en deden hem nog grooter schijnen dan hij werkelijk was zijne slagtanden waren even lang als zijn kop
een kleinigheidje of het zoo maar niets is naar de goudvelden dat is een gevaarlijke weg en neen kees wat je ook zegt het helpt je niets stribbel dus niet langer tegen het moet en het zal gebeuren al was het een jaar van hier en al moesten we ons midden door de
ga mee siste de manager tusschen de tanden en liep driftig voorop willem volgde bedaard nieuwsgierig naar hetgeen komen zoude ze liepen de hutten en tenten voorbij naar de wolschuur mr walebone trok eene zijdeur open en nu bevonden ze zich midden in eene honderd meters lange loods een oorverdoovend geraas kwam
eensklaps spoot de zwarte het water uit zijn mond op de bij het insekt viel in den plas in een oogwenk was jacky opgesprongen en had het diertje gegrepen voorzichtig nam hij het tusschen de vingers van de linkerhand
elk had zijn geweer tegen den muur gezet en deed zich te goed aan het ossenvleesch en brood dat de vlugge chinees hun voorzette eli heimans willem roda de delvers die bij taipoen hun intrek namen als ze naar de stad kwamen waren niet van de ruwste soort
de verzameling die ge daar ziet heb ik bewaard op raad van den ingenieur in den berg die mij heel veel van de fossielen verteld heeft het rechte weet hij er echter ook niet van van twee schelpen waartusschen wij beiden geen onderscheid konden zien bracht de eene vijf francs op terwijl de gidsen voor de andere nog geen sou wilden geven
de rechter keek op en hoe schrikte willem toen de goedaardige trekken van den grijsaard die hem zooeven gerust gesteld hadden plotseling hard en norsch werden de oude man keek hem aan met een paar oogen die hem sidderend de zijne deden neerslaan
daarna beriep hij zich op het getuigenis van willem's onderwijeli heimans willem roda zers de beschuldiging van samenspanning met den beklaagde wierp hij in edele verontwaardiging verre van zich zie zeide hij
een blik in de portefeuille deed hem van angst beven ze was vol engelsche banknoten en wissels hij durfde de tasch niet meer op zijde te laten hangen hij legde ze op zijne knieën en bedekte ze met beide handen in ieder zijner medereizigers vermoedde hij een dief die het op den schat gemunt had welke hem ter bewaking was toevertrouwd
eenige schooljongens en voorbijgangers die bij het ongeval tegenwoordig geweest waren de rector een leeraar en willems vader de president schelde en gelastte den beschuldigde binnen te brengen
nu willem misschien besluit ik nog wel een groote knecht in plaats van een kleine baas te worden goeden nacht squatter slaap wel opzichter met een hart vol hoop en het hoofd vol plannen rolde willem zich dien nacht in zijne dekens doch hij kon den slaap niet vatten
begreep hem volkomen de eerste boomen van het bosch waren reeds gepasseerd en nu slingerde zich de weg in vele bochten door het hooge hout knol hield onafgebroken het oog op willem gevestigd
eens reed naar s konings poorten een grijze harpenaar flink stapte naast den ruiter een knaap met goudgeel haar welaan zoo sprak de oude thans opgepast mijn zoon hef aan de schoonste lied'ren zing luid met vollen toon
ja we kunnen onze paarden en ketels veilig hier laten bij den chinees zit de schrik er al in ga maar mee een kwartiertje buiten de goudstad kwamen de beide hollanders op een uitgestrekt terrein waar de grond was omgewoeld alsof er eene menigte mollen en konijnen zoo groot als olifanten aan het werk waren geweest
doorkruisten maastricht en kwamen weldra voor een der ingangen van den st pietersberg t was er een die alleen door de werklieden werd gebruikt ze lag halverwege de helling van den berg en geleek van verre een reusachtig konijnengat eenigszins huiverig deinsde willem voor de zwarte gapende opening terug
bent er vroeg bij maatje zeker gestolen op een kantoor dat lieg je schreeuwde willem driftig opspringend maar hij bedwong zich en herinnerde zich de oorzaak van zijne gevangenschap misschien ook wist die man iets van den schooier zich tot vriendelijkheid dwingende vroeg hij zonder den man aan te zien
voorzichtig alsof hij bang was de steenen door aanraking te beschadigen legde volsteke ze éen voor éen uit het kastje op de tafel met welgevallen bekeek hij sommige van alle kanten stofte ze met eene pauweveer af alsof het een dierbaar kleinood was en bleef in de beschouwing er van verdiept
hij hield echter het rechter oor tusschen zijne tanden geklemd zoodat hij het zwijn belette naar hem te stooten de ever brulde van pijn en van machtelooze woede daar zijn kop naar rechts getrokken werd en zijn aanvaller zich links bevond
walling laat den deurknop los hij strijkt met de hand door het haar en ziet den engelschman met groote oogen aan deze kijkt echter hardnekkig naar de zoldering en klopt met de punt zijner laars op het tapijt
hare stem wordt al zwakker en zwakker de kamer hoe langer hoe killer het nachtlicht begint te flikkeren het gaat uit neen nu wakkert het weer aan heere mien god daor ligt een mensch roept een oud vrouwtje zoo hard ze kan en laat van schrik den zak met dennennaalden die ze gezocht heeft van den gekromden
geef dan maar op ik geloof toch niet dat ik het gebruiken zal waarom niet ik zal je leeren hoe je het aan moet leggen je knijpt de haren één voor één in kleine stukjes zoo lang als een nagel dan bestrijk je je bovenlip met het stukje lijm ik zal het je straks eens voordoen je zult zweren dat ze er op gegroeid zijn werk door de
roda keerde zich om naar den muur en drukte zijn zakdoek voor de oogen de cipier keek een poosje strak op zijn horloge en zei toen deftig doch niet onvriendelijk u heeft nog juist tien minuten tijd mijnheer toen stak willem zijne beide armen door de tralies en snikte