AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ons zoo pijnlijk aandoet er lag afgematheid in dit einde van den dag was dan het loon van al dat zorgen en strijden slechts rust het voorspel van den nacht jan
en door haar schuld een moeder die haar eigen kind heeft vermoord natuur wend uw jeugdig frisch gelaat van de ellendige af die zulk een daad volvoeren kon hemel verduister uw glans aarde open uw afgrond
zingt u niet mevrouw vroeg frans van het pianokrukje opspringend het zingen behoort tot de lief hebberijen waarvan ik afstand heb moeten doen mijnheer van doorning verbeeld je zeide jan het heeft weinig gescheeld of in plaats van mijn vrouw
om haar plan te kunnen maken het kwam er nu op aan haar broeder overtehalen dit was gemakkelijker gewild dan gedaan ofschoon thans geheel onder den invloed van zijn zuster geraakt
van waar hij dikke rookwolken naar de lage zoldering blies die weldra de kleine ruimte met damp vulden en vergeefsche pogingen deden om door de geopende deur van de kleine potkachel te verdwijnen
s hemelsnaam vader weg kreng met deze woorden nam hij hanna's beide armen in een zijner groote handen samen en wierp haar tegen een stoel aan op den grond nu was george zijn woede niet langer meester met één sprong stond hij voor
zich op haar mond drukten een ongekende gloed stroomde eensklaps door haar aderen zij voelde dat zij haar bezinning verloor toen sloten zich haar oogen haar borst hijgde naar adem haar hoofd zonk achterover zij droomde een
en bleef op korten afstand achter den spelende staan nu eens bracht zij beide handen naar het hoofd dan weder strekte zij ze met een diepen zucht voor zich uit als weerde zij een denkbeeldigen last af welke op haar borst nederzonk
en de melodieën spelen welke hij wist dat fanny het meest bekoorden indien zijn vriend hem het leven had gered zou jan hem niet dankbaarder de hand hebben kunnen drukken hoop doet leven
dat zij hier komen zal want zij is van mij en ik mag met haar doen wat ik wil wat wil je dan toch ik wil haar zeggen dat zij een diefegge is dat zij mij haar ouden vader besteelt t is haar schuld dat ik arm ben en geen borrel meer betalen kan wanneer ik verdriet heb
men zou gezegd hebben een doode maar fanny sliep niet zoodra bee de deur achter zich gesloten had sloeg zij de oogleden op en wendde het hoofd om op het groote portret van frans
op wien je aanblik zulk een indruk heeft gemaakt dat hij een genegenheid voor je heeft opgevat die hij wilde zeggen die de mijne ver overtreft maar zijn ijdelheid gedoogde niet dat hij die overtuiging uitsprak daarom besloot hij die mij met bewondering en achting heeft vervuld
en ongenoten lust daar was eensklaps van doorning voor haar verschenen in een omgeving van kleinsteedsche bekrompenheid die het leven door den dagelijkschen strijd met het onvermoeibaar heirleger der zorgen tot een routinewerk had gemaakt
het steenige pad dat haar de voeten verwondde leidde al dieper en dieper in de duistere aarde omlaag het werd nacht om haar henen haar voet weigerde haar te dragen
op de trap kwam hij den portier tegen die hem een kaartje overhandigde marcellus emants een drietal novellen eugène poiré professeur de violon de eigenaar had reeds meermalen pogingen aangewend om mijnheer alleen te kunnen spreken
uit het beeld echter dat zij van haar trouwen liefdevollen echtgenoot ontwierp sprak zulk een innige waardeering zulk een kalm vertrouwen
over de geheele wereld bekend en als wij voorbij een winkel kwamen waar de portretten van beroemde mannen waren uitgestald liet zij nooit na mij te zeggen ik verlang naar den dag dat ik jou daar ook zien zal
lid zijner familie kende niets van zijn leven afwist en een herinnering aan hôtelkost en hôtelstof met zich bracht die alle levensvreugde in hem dreigde te verstikken dit alles kon hanna op zijn gelaat natuurlijk niet lezen want over
in de vaderlijke woning duidelijk geworden dat kleeding en manieren spraak en gewoonten dien man tot een wezen stempelden dat ver boven haar stond eerst toen george haar in een beter gewaad had gestoken toen zij zich wat het uiterlijk aanging zijner waardig
en van bank tot bank van straat tot straat verschoof hij een mededeeling die zijn tong weigerde uittespreken zij kwamen tehuis en nog
zelf heb mij nooit veel luchtkasteelen van die bemarcellus emants een drietal novellen roemdheid geschapen ik wist wel dat ieder die op zijn tijd eens een vers maakt daarom nog geen dichter is
van zijn vaderland een dankbaarder stof voor penseel of pen hoopt te vinden de leeghoofdige die zijn verveling denkt te verdrijven door een panorama van nieuwe beelden snel aan zijn blikken te laten
voor oogen doch hij was er immer zelf de hoofdpersoon van en het verstand dat zich s morgens zoo sterk had doen gelden zweeg stil als ware t bedwelmd door den sterken bloemengeur die het geopend venster binnendrong neen dat heerlijk wezen mocht hij niet langer aan mishandeling prijsgeven zou
tegen den witgepleisterden muur aan die het kalkstof in de kist afschudde uit de enge ruimte steeg een benauwende kamfergeur omhoog die de lippen deed opdrogen
er zijn talentvolleren ingeslapen de kunst verliest niet veel in een priester van mijn begaafdheden je begrijpt dat er weinig tijd voor liefhebberij studiën overblijft wanneer je den geheelen dag achter je lessenaar doorbrengt en s avonds de kinderen moet bezighouden
nimmer hier terugkeerde van daar dat hij weinig antwoordde wanneer jan hem omstandig marcellus emants een drietal novellen meedeelde wat de dokter had gezegd een mededeeling die trouwens elken dag op hetzelfde neerkwam ditmaal had jan hem een verzoek te doen de dokter schreef afleiding voor
hij moest haar aanstaren hij moest zien hoe diep haar oogen door kleine kringen omschaduwd in het lijkbleek gelaat waren weggezonken hoe haar slanke gestalte magerder geworden scheen maar fierder
met moeite sleepte zij de groote mand tot vlak voor de kast en begon nu met de lijst in de hand de laatst gewasschen stukken te tellen en onderaan bij de oude stapels te voegen eerst het
lang zij bij u is zal ik mij met de gedachte dat zij gelukkig is moeten en kunnen troosten mocht die toemarcellus emants een drietal novellen stand u echter eenmaal bezwarend worden zou t dan
overtelaten boven de dubbele deur die wijd openstond prijkte het woord café met gele letters en voor de ramen trachtten een paar vervelooze ijzeren marcellus emants een drietal novellen tafels en houten stoelen het bewijs te leveren dat het lokaal inderdaad nog als koffiehuis dienst deed
met wijdopengesperden mond en oogen zoo wezenloos aan als had zij den schrik reeds beet toen vloog zij op en sloot de kinderen in haar armen
aanbidding oploste het gevaar verhoogde er de bekoring van en het was alsof hij begreep dat die voortdurende prikkel hem onontbeerlijk werd zonder dat eenig teeken zijn vrees voor vervolging wettigde verminderde hij de voorzorgen niet waarmede hij steeds zijn spoor trachtte
ik hier ben zal niemand je geweld aandoen ga gerust hier in en uit wee hem die t zal wagen je te verdenken er is nog gerechtigheid te krijgen en er zijn nog wel middelen te vinden om zulk ellendig opzet onschadelijk te maken die uitwerking harer woorden
zij schaamde zich in het geheel niet de handen aan het werk te slaan verheugd als zij was dat marcellus emants een drietal novellen er geen handiger huisvrouw geen beter moeder geen voorbeeldiger echtgenoote bestond dan zij
nu opende zij de kast een sieraad van haar huishouding een lievelingsmeubel dat zij angstvallig beschermde tegen onreine meidenhanden en waarin zij haar smaak voor pronkende zindelijkheid den vrijen teugel vierde
haar in den grond van zijn hart een grenzenlooze verachting toe evenals zij wilde hij van hanna voordeel trekken maar hij was toch vader genoeg om den dwang te verafschuwen waartoe zij niet ophield hem aantesporen
dat kon niet langer zoo gaan er moest gewerkt worden zij gaf zelve het voorbeeld ieder die in haar dienst was had te kiezen tusschen heengaan of dat voorbeeld volgen
zij wist van waar het kwam hij was t die haar riep hemel sta haar bij kind dat voor haar stierf vouw de handjes samen en bid voor uw moeder
in dat alledaagsche wentelen wij rond van den dag af dat het levenslicht onze oogen treft tot op het oogenblik dat het laatste stuk van ons geraamte is verteerd
die alle huisgenooten met ontzetting vervulde eerst waren het korte snikken die met moeite haar borst ontwelden als deed zij haar best ze terugtehouden maar schoot haar kracht te kort tranen biggelden langs haar gelaat de snikken werden heviger
zeven zware dekens waaruit groote brokken kamfer rolden haalde zij met immer klimmende inspanning naar boven en nu moest weer elk stuk netjes gevouwen
naar het oogenblik dat jan hem zou komen verlossen uit dit onaangenaam tete à tete met zijn vrouw midden in het koor waarvan zij de herhaling verlangd had sprak zij hem toe gelooft u aan een god aan een vader van liefde
het van buiten aan op de wieken van de avondkoelte of ruischte het in haar binnenste als een herinnering aan lang vermarcellus emants een drietal novellen vlogen geluk zij luisterde en het werd haar week om het hart een zoete dronkenschap benevelde haar brein maar plotseling ging er een schok door haar leden heen
daarbij komt dat ons ambt iemand die niet geheel en al ontbloot is van een zekere opmerkingsgave weldra een zeer scherpen blik bezorgt door de ondervinding die wij nolens volens opdoen
die zij echter aanstonds terugtrok na een oogenblik zwijgens trachtte hij het gesprek op een ander onderwerp te brengen het diner was afgeloopen hij vroeg om koffie eenigszins verschrikt door die vraag sprong zij op om aan zijn verzoek te voldoen bij haar terugkeer begon zij
en hij wist dat zij dood was zij zag hem aan en hij had geen macht zich te verroeren ontwaakte hij eindelijk met een kreet van afgrijzen dan klopte zijn hart alsof het barsten zou en de duisternis grijnsde hem aan als ware er een heir
met het hoofd op de hand geleund in zijn leuningstoel neder de oude beelden rezen uit hun doodslaap op en de herinnering voerde hem zestien jaren terug vingt minutes d'arrêt kondigde de conducteur aan
wij zijn gereed zeide jan tegen den witgedasten bode die frans in de achterkamer binnenliet marcellus emants een drietal novellen zwijgend drukte hij daarop zijn vriend de hand en stelde hem een dik baardeloos mannetje voor als notaris van dussen
stilstaan totdat de laatste haar had ingehaald een oogenblik schenen zij samen te beraadslagen daarna gingen zij op een grooten lindeboom toe die eenigszins ter zijde stond van den weg in de schaduw van den zwaren stam en zijn dicht gebladerte bleef de tweede
een paar seconden schemerde t haar voor de oogen om zich staande te houden strekte zij de hand uit en greep jan bij den schouder
god uw hand ligt zwaar op het zwakke menschenhart het heeft u verlaten u gesmaad en gij hebt het ten val gebracht getroffen in zijn dierst kleinood niet de daad alleen is het kwaad in den wil in de gedachte reeds schuilt de zonde
moeder hem vroeg wanneer hij naar huis weerkeerde en wat hem toch zoolang in belgië ophield die vraag had hem eensklaps naar den haag teruggevoerd in gedachten had hij de oude vrouw teruggezien die hem wachtte zijn vrienden en al wat hem eenmaal
mijn hart dorst naar liefde als de woestijn naar regen o ik ben slecht ik beloon je met ondank ontken het niet ik schep mij geen droombeelden meer ik heb mij zelve leeren kennen
wanneer hij wist dat zijn spel iemand aangenaam kon zijn was hij altijd bereid zoo marcellus emants een drietal novellen lang te spelen als men begeerde zonder op eenige toejuiching aanspraaktemaken daar hij zich niet geregeld
te verlaten het bleek dat van o bij het overpakken de bodem was uitgezakt en den gelukkigen eigenaar werd in bedenking gegeven den trein te verlaten zijn koffer te laten oplappen en s nachts met den volgenden expres zijn reis te vervolgen
hij legde er de zijne zwijgend in nog immer had zij geen woord gesproken maar george strak aangestaard als wilde zij de geliefde trekken waarvan zij weldra voor altijd scheiden zou zoo diep mogelijk in haar geheugen prenten george voelde het bittere verwijt van dien blik
die zij van het andere zoldereind had aangetorscht de donker paarsche bouffanten van jan en robert volgden waarbij hunne grijze met wol gevoerde handschoenen
hebben met den eigenaardigen chic van een appartement meublé hem hinderde de stijlloosheid van stoelen en tafels die uit verschillende boedels opgekocht nooit bestemd waren geweest tot zulk een broederlijk samenzijn de verkleurde randen der canapé's de verschoten vlekken
door één druk van je trouwe handen is alle pijn gestild elke smart vergeten wat zou ik doen zonder een zuster en een man die mij liefhebben
elk jaar een nieuwe worsteling bereidde zonder ons ooit tijd te laten er lichamelijk en geldelijk boven op te komen van dat alles behelsden mijn brieven de getrouwe kroniek
had den tact een noodzakelijk bezoek voortewenden en beloofde zijn vrouw en kind te komen halen niet de minste gedwongenheid was in hanna's houding te bespeuren toen zij naast haar zoon tegenover george aanzat
had zich den vorigen avond eene ontevredenheid van hem meester gemaakt die naar een uitweg zocht toen hij van zijn vrienden laat in den nacht afscheid nam
tegen half een ure at zij haastig een stuk brood tante bee durfde haar niet toespreken cleo en ro die somtijds bang waren voor moe staarden haar zwijgend aan
jij den toestand meester bent is er nog geen gevaar bij de zaak maar zit je eenmaal onder de plak van zoo'n vrouw dan ben je verloren verontwaardigd stoof george op zou je dan denken dat ik een vrouw die alles voor mij verlaten heeft die behalve mij niets in de wereld bezit
soms vond hij t noodig haar in een andere klasse te laten reizen en in de hôtels gaf hij telkens verschillende namen op had hij hanna's vader goed genoeg gekend om te begrijpen dat de dronkaard in een zijner treurige buien waarschijnlijk besloten had zijn ondankbaar kind te vloeken
en elken dag elk uur elke minuut op dat altaar mijne offeranden neergelegd wanneer er van tijd tot tijd een zonnestraal in mijn leven verdwaalt dan durf ik gerust zijn glans genieten want ik weet dat ik er een recht op heb
op het blauw geruiten kinderjurkje neer dat zij van nieuwe knoopen voorzag ook het kastanjebruin tafelblad waarop het wit porseleinen bord met geneesmiddelen stond kwam helder verlicht tegen den somberen achtergrond uit van het diepe vertrek
nog licht in het hoofd en wankelend op de beenen strompelde zij op de armen van jan en bee geleund de slaapkamer binnen waar zij in een gemakkelijken stoel neergelaten werd
eerbiedigde hij het wezen dat hem dankbaarheid was verschuldigd was zij bij hem dan dweepte hij met het offer van een geheel leven dat hij aan haar voeten wilde leggen was hij alleen
uit dien hemel van licht stortte zij neer op de wentelende aarde in een woestijn van zand en steen het was of een marcellus emants een drietal novellen stem riep voort voort en zij stond op en stormde voort de rotsen rezen naast haar op en werden tot muren die den hemel schenen te dragen
hadden zij zelfs beneden aan het ontbijt den fluisterenden spreektoon bewaard de genegenheid van de beide kleinen voor tante bee was wederkeerig het goede schepsel was in te veel opzichten kind gebleven om geen algemeene kinderliefde in haar hart te koesteren
je bent ook te voorzichtig voor je goed je mist dat zekere laisser aller waaraan men de fatsoenlijke vrouw herkent wij moeten daar eens eene verandering in zoeken te brengen
hij had zijn eigen weg gebakend en met beklemd gemoed keerde hij terug van de reis die hem geschonken had wat hij het vurigst verlangde een avontuur
als de duiker in het meer daalde hij diep in zijn boezem af en hij zag t duidelijk hoe de schoone tooverwereld die hij als knaap door het heldere water had meenen te ontdekken
te verwonderen was want mevrouw had zich van daag met recht als een razende aangesteld marcellus emants een drietal novellen langzamerhand kwam er weer wat kleur terug op fanny's doodsbleek gelaat en de baker dat ziende gaf verlof haar overeind te plaatsen
op een stoel staande greep zij van de bovenste planken het fijn gebloemd glimmend damast dat met hollandsche zorgvuldigheid van geslacht tot geslacht zonder ooit te worden gebruikt bewaard werd een geheel marcellus emants een drietal novellen stel tafelgoed waarvan de randen met franje waren afgezet en het
had toegestaan en den uitslag er van kon hij slechts raden den violist er naar te vragen schaamde hij zich en tegenover hanna had hij allen moed verloren zoodra zij had ingezien
om iets te zeggen de notaris greep het aangeboden thema ter uitwerking aan hij vooral mijnheer ik ken hen nu al een groote acht jaar en durf mij dus gerust onder de oudste vrienden rangschikken welke zij hier ter stede hebben gemaakt
een drietal novellen scheiding midden op het voorhoofd bewezen welk een hoogen dunk hun eigenaar van de uitwerking zijner lichamelijke schoonheden koesterde vertelde aanstonds met een vloed van woorden hoe hij een uur geleden van verre george in de straten had herkend
te denken dat het ooit voor haar tot werkelijkheid worden kon het was george onverklaarbaar dat hij niet den eersten dag reeds de eigenaardige kalme schoonheid van het landschap had gewaardeerd dat hem thans door de laatste zonnestralen getint tot achtergrond diende voor hanna's gestalte
zich rond in het bed wrong de kussens krampachtig met haar gezonden arm samen scheurde de lakens los en slingerde ze van zich rees als een gespannen boog op het achterhoofd omhoog
ontbering en vermoeienis dat het zich de weelde van mooi te zijn had kunnen veroorloven de oogen alleen de donkerbruine gazellen oogen onder de zwarte wimpers die in hun blauwachtig wit als zwarte diamanten glansden in bleeke opalen gevat oefenden
en zoodra de twee heeren met de hoeden in de hand op voorbeeld van jan zich achter fanny en haar man hadden aangesloten stelde een doodgraver zich aan de spits en ging de kleine stoet
en de notaris met zijn gelegenheidsgezicht de eenige scheen te zijn die zich op zijn gemak gevoelde vond frans noch fanny noch tante bee op hare gewone plaatsen gezeten
woelde met de hand door het dunnend hoofdhaar zoodra zij tot kalmte teruggekeerd bleek als een doode voor hem lag uitgestrekt en herhaalde in zijn radeloosheid altijd dezelfde woorden arm kind had ik het kunnen voorzien dat ik je zulk een
in herinneringen te leven maar het schrift van den brief bracht hem die eene weer met geweld voor oogen terwijl zijn blik op dit bekende handschrift rustte
genoten marcellus emants een drietal novellen wederom wendde hij dezelfde pogingen aan iets van hanna te vernemen en wederom bleef alles vruchteloos uur aan uur bracht hij voor de kamer door in een toestand van machtelooze razernij
een toestand die nog pijnlijker was hij deed een poging om op den lohengrin terugtekomen in den lohengrin mevrouw is het godsdienstig gevoel bewonderenswaardig in de muziek uitgedrukt
te leven voor den roem of te leven voor de liefde boven alle hartstochten te staan of een hartstocht inteboezemen zoo machtig dat hij u hoog verheft boven al wat laag en alledaagsch is maar dat zijn illusiën juist in dat lage
en wist spoedig een uitdrukking van kalmte op haar gelaat te voorschijn te brengen die scherperzienden dan haar grijzen geneesheer het spoor bijster zou hebben gemaakt
en dat haar huishouden tot model strekken kon aan alle huishoudens der wereld in het kabinetje boven de voordeur lag het vlekkeloos wit linnengoed voor de huishouding bestemd in de hemelsblauwe teenen mand onder een laken op de hand te wachten die het tellen
om aan dien man haar geheelen levensloop te verhalen ongetwijfeld was deze van belangwekkende feiten ontbloot maar zij had zooveel overdacht zooveel in haar binnenste doorleefd
daarna liet zij hen plotseling los en snelde weer de kamer uit naar boven op het portaal aangekomen bezon zij zich een oogenblik wat was zij eigenlijk voornemens te doen juist zij herinnerde het zich weer de wasch was nog niet opgeborgen
hier op aarde moet zij boeten om eenmaal rein te worden als het kind dat in uw heerlijkheid zich baden mag god waarom verliet gij haar zij ziet uw hand
te doen bedaren wij willen allen niets liever dan je weer den geheelen dag in ons midden zien maar indien je nu niet de noodige rust neemt moet je daar later weer voor boeten
jan had soms plotseling haar rede afgebroken eindelijk hadden jan en bee uitgemaakt dat fanny bijzonder rustig was hetgeen de laatste toeschreef aan de afleiding die hij frans haar bezorgd had dit alles was wel vreemd
en het gerimpeld gelaat van de leelijke oude trachtte zich tot een glimlach te vertrekken welke haar schoonheid niet verhoogde met haar levendige grauwe oogen die in de diepe schaduwen van een paar borstelige grijze wenkbrauwen verscholen waren monsterde zij den
door een knik van het hoofd beantwoordde zij den groet van frans zonder hem aantezien tante bee die eveneens in het zwart was gekleed reikte hem haar dikke hand welke hij drukte niemand zeide een woord
is van zulk een teederen aard dat zij u onaangenaam moet aandoen ja misschien beleedigend toeschijnen beleedigend helaas ja ik heb ook lang geaarzeld alvorens ik marcellus emants een drietal novellen tot dezen stap overging maar ik kan niet anders handelen
ik heb mij weten te beheerschen o het heeft moeite gekost maar ik ben er in geslaagd wat beteekent een mensch die geen meester is over zich zelven hoe zal een moeder een kind kunnen leiden wanneer zij begint met aan den leiband van haar eigen harstochten te loopen
wist hij zelf wel goed waarin eigenlijk het raadselachtige bestond dat hem opgevallen was fanny had hem enkele zeer geëxalteerde antwoorden gegeven
waar zij geruimen tijd buiten kennis gebleven was te huis wedergekeerd had zij zich weten te beheerschen om een vroolijk gelaat aan cleo en ro te kunnen toonen die het nog niet behoefden te weten dat het leven zoo rijk aan ellende was
t niet meer dat haar zwarte jurk van onderen begon te glimmen dat zij geen enkel gaaf kleedingstuk aan het lijf had als zijn blik de sierlijke bogen van haar zwarte wenkbrauwen gevolgd was verdwaalde hij in de diepte van haar donker oog een zalige
en zonder weerstand te bieden het hoofd gebogen toen de vadsigheid hem het slavenjuk der gewoonten op de schouders legde zestien jaren lang had hij niets van hanna vernomen wanneer hij aan haar dacht was t hem of hij zich een marcellus emants een drietal novellen boeiend verhaal herinnerde dat hij lang geleden had gelezen
had hij hanna voorgelegd maar zij had niets geantwoord zij behoorde zich zelve niet meer toe zij kon niet meer beslissen wat haar bleef te doen als een hond had zij zich aan george's voeten neergelegd buiten hem bestond er niets geen vijand dien zij vreesde geen vriend
had vermorst onmiddelijk na zijn promotie had george van doerhoven voor onbepaalden tijd van zijn moeder afscheid genomen met plan het een en ander van de wereld te gaan zien
het gewone aantal scheldwoorden waarmede hanna voor den dag geroepen werd als de bediening wat druk dreigde te worden toch slaagde zij er in uit een blik een handdruk en een teeder woord genoegzame zekerheid te krijgen
zij had haar ruwheid afgelegd zij had zijn spraak nagebootst zij had rechts en links met een ongeloofelijke opmerkingsgave van iedereen geprofiteerd wie haar t laatst in le jet d'eau had gezien zou moeite gehad hebben haar na zeven weken te herkennen indien
een bestaan genoten dat zich als het bouquet van een lang bewaarden wijn bedwelmend uit het werkelijk leven ontwikkelde en hun niet vermoeden deed dat er een zware droesem op den bodem van het rijk gekleurd vocht was neergeslagen in brussel had george om niet
frans wenschte zich duizend mijlen van daar hij had een waren haat aan nutteloos gebabbel over godsdienstquaesties en met een overspannen vrouw als fanny voelde hij zich in t geheel niet bij machte dergelijke onderwerpen te behandelen evenwel hij moest een antwoord geven
hij zag haar niet eenmaal aan maar staarde naar den grond terwijl zijn hand onwillekeurig den brief samenfrommelde dien hij zoo even gelezen had george wat is er welke verschrikkelijke tijding heeft die brief gebracht niets kind niets van belang een
en mijntje de deur uit omdat zij de ziekte niet had gehad zij zou zelve waken en hoopte nog maar dat het mazelen in een lichten graad mochten zijn want een kind te verliezen dat ging boven haar krachten
die als lastdieren arbeiden ik voel dat elke zenuw aan mij leeft en leven wil daartegen helpt niets dan voortdurende plichtbetrachting werken van den morgen tot den avond
afgewisseld door de diepe neerslachtigheid van het berouw geen geluid verried dat zich daarbinnen nog een levend wezen bevinden kon in den namiddag begon hij een gevoel van flauwte in de maag te ondervinden dat hem noodzaakte naar een dichtbij gelegen restaurant te snellen
neer te zien terwijl jan de glazen vulde ging zij fluisterend tot frans voort hij heeft zich daar nooit in kunnen verplaatsen voor hem was de kunst slechts een tijdverdrijf hij had geen roeping en daarom legde hij aanstonds de bijl er bij neer
als had het huis een hart waar de zieleangst in klopte sprakeloos volgde ieders blik de witte hand die langzaam over het kleine lichaam henenstreek het geritsel van een vrouwenkleed
slechts de herinnering achterlatend aan een ongekende pracht van kleuren ik zag de ellende om mij henen ik voelde de ellende in mijn boezem
welke in zwakke naturen het besef verraadt dat zij elken kamp met onvoldoende wapenen moeten aanvaarden het is nog zoo vroeg houd je in s hemelsnaam kalm
had doorleefd bij de deur keerde zij zich nog eenmaal om en zeide zacht laat mij wat eten brengen bijna onhoorbaar voegde zij er bij morgen kan hij komen george was niet tegenwoordig geweest bij het onderhoud dat hanna
wanneer hij of de dokter bemerkte dat het haar te sterk aangreep misschien is het ten slotte toch nog een goede afleiding als zij er maar eerst aan gewend is had jan gedacht toen hij den volgenden morgen in persoon frans ging uitnoodigen aan den wensch van zijn vrouw te voldoen
terwijl de ander zich naar binnen begaf en den drager betaalde die den koffer inmiddels op de weegschaal had doen plaatsen bij het flikkerlicht van een gasvlam die de tocht heen en weer jaagt herkennen wij george zoodra hanna tot zich zelve komende haar
zoo weeke gemoed had geprent vormden de leus waaronder de strijd werd gevoerd zoo bracht dus de morgen een gedwongenheid tusschen hen aan waarvan de vorige avond het tegendeel had doen vermoeden beiden vermeden elkander en beiden verlangden naar elkanders
het was een stilte die geen schel kwam verstoren geen gedempt marcellus emants een drietal novellen straatrumoer onopgemerkt blijven deed maar die tevens iets angstwekkends had als ware zij de stilte der ziekenkamer waarin de benauwde ademhaling van den lijder
tien minuten zou de trein uitblijven nog tien minuten moest hij heen en weder loopen en schijnbaar alle aanplakbiljetten bestudeerend in zenuwachtige spanning doorbrengen dat zijn buit hem ontroofd worden zou en de behaalde zegepraal waarop hij zoo trotsch was hem in een gevangenis
te twijfelen ging de voorstelling in het droomgezicht over en maakte een onrustige vermoeiende slaap zich van hem meester de morgenstond heeft zelden geestdrift in den mond toen george den volgenden ochtend ontwaakte kwam hem geen enkel plan van den vorigen avond meer doeltreffend voor
zij had haar god verlaten en toen was hij gekomen de genius van het kwaad vol majesteit verlokkend schoon den engel gelijk die uit den hemel werd verbannen
in een netje opgenomen dat met een rood strikje boven op het hoofd werd gesloten had zij geduldig zijn terugkomst afgewacht verdiept in de beschouwing zijner
terugkrijgen op voorwaarde dat je haar nooit meer mishandelt vervul je die voorwaarde dan zal ik je totdat zij trouwt elke maand honderd gulden uitbetalen zoodra zij zich echmarcellus emants een drietal novellen ter beklaagt trek ik niet alleen mijn honderd gulden in maar stel bovendien de politie in kennis
te dikwijls reeds had hij kleine listen moeten gebruiken ten einde fanny's zenuwen te sparen om daarin niet vindingrijk geworden te zijn spoedig viel hem iets in terwijl frans nog speelde
uit de mand te voorschijn bracht een oogenblik moest zij ophouden het begon haar voor de oogen te draaien maar zij herstelde zich spoedig en ging voort achttien beste handdoeken twaalf gewone handdoeken zes bonte handdoeken twaalf droogdoeken
zou hebben doorgebracht om er levenslang het verlies van te kunnen betreuren haar geheel bestaan was een stil ontzenuwend lied van ongeweende tranen
en de schuifbanden hard van stijfsel als strooken karton naar buiten stekend de mand was ledig geen stuk ontbrak maar nu bekroop haar de lust
het wordt tijd dat jou zwarte baard onder al die physionomieën eens de eereplaats komt innemen zeide hij eindelijk om de lange pauze te breken die na het aanbieden van stoel en sigaar was ontstaan
van george's hoofd weren de oude richtte echter terstond het woord tot george aha mooie meneer kom nu maar over de brug mij dunkt dat je er lang genoeg pret van hebt gehad man wat wil je marcellus emants een drietal novellen ik wil duiten en veel ook je hebt mijn dochter verleid en als ik wilde
zij had nog energie en kon zich beheerschen de tanden op elkaar geklemd bereikte zij langzaam de trapleuning waaraan zij zich vastklemde zij moest de oogen sluiten want de diepte trok aan het begon haar te
dien zij liefhad hij moest gebieden en wat hij gebood zou zij doen ware t ook dat hij haar gelastte zich onder een aansnellende locomotief te werpen hij was haar meester haar god george begreep haar niet en schreef die besluiteloosheid aan angst toe inderdaad
hem niet wanneer hij haar daarover berispte hoe moet ik dan met haar spreken placht zij te zeggen het zijn immers ook fatsoenlijke menschen van een dezer wandelingen teruggekeerd was hij bezig een brief te lezen terwijl hanna een dasje bewonderde dat haar
en dan een wensch te voldoen daarom had zij de stille onderworpenheid van den eersten dag gaandeweg afgelegd en het een paar malen gewaagd met een verzoek voor den dag te komen altijd begon dit met de woorden wat zou je er van denken
zoodat in de stille achterkamer die op het dorre tuintje uitzag geen enkel gedruisch hem afleiden kon want het zware tiktak van de oude gangklok hoorde hij al lang niet meer
tot haar door nog weldadiger dan de stille rust van den ochtendstond troffen haar die plechtige accoorden dat was juist de poëzie waaraan haar ziel behoefte had
ten eenemale onkundig was hij voelde zich vervreemd en dat deed hem onaangenaam aan aan tafel bleef het gesprek geruimen tijd over dezelfde onderwerpen loopen zonder dat hanna's naam werd genoemd aanvankelijk dacht george niet meer aan de beloofde verklaring later voelde hij zich
haar knieën knikten toen met het kinderbont de laatste stukken weer in de kist waren verdwenen en zij vroeg zich af of haar nog kracht genoeg overbleef het zware deksel in beweging te brengen maar het moest
die zich den naam van buffet aanmamarcellus emants een drietal novellen tigde toen een beambte van den goederen wagen haastig van portier naar portier liep met luider stem den eigenaar van den koffer
voetje voor voetje daalde zij neer met onbegrijpelijke wilskracht aan de duizelingen weerstand biedend die haar naar beneden dreigden te werpen
en voor den geliefde werkzaam te kunnen zijn was nog immer haar grootste genot t hinderde hem wel dat zij juist nu ten zijnen behoeve bezig was maar een langer uitstel was niet mogelijk zij moest zelve beslissen
onder den opgeslagen zwarten sluier kwamen de rood geweende oogen pijnlijk tegen het bleek gelaat uit met saamgeknepen lippen waarvan zij het trillen niet bedwingen kon staarde zij voor zich uit
hij scheen zeer verlegen te zijn en zeide niets terwijl hij zenuwachtig zijn rechter handschoen half uittrok mag ik de reden weten van uw bezoek mijnheer poiré sta mij toe mijnheer vooraf uwe toegevendheid in te roepen de zaak waarover ik u kom spreken
dat cleo reeds binnen het eerste jaar van ons huwelijk hare intrede in de wereld deed heb ik je geschreven dat fanny in het tweede jaar met eene ongesteldheid te kampen had die haar nog veel ruwer aangreep dat het derde ons kinkhoest bracht het vierde mazelen
dat heb ik niet gezegd al wat kan gebeuren gebeurt daarom niet altijd zoodra zij het huis waren binnengetreden ging de dokter met zijn bedaarden stap den gang door en de trap op
met gemeen volk op straat maar daar zou zij een stokje voor steken zoodra het werk boven gedaan was kon mijntje naar de achtermarcellus emants een drietal novellen kamer gaan waar de schoorsteen grijs zag van het stof en de kachelplaat vol asch en sintels lag driftig liep fanny hierop de trap op
op enkelen was een voornaam gebeiteld op anderen niets er waren er echter ook die aan den voet van een kruis rustten waarin een verbleekte
in huis was gekomen waren zij meer en meer van fanny vervreemd dezen morgen had berenice hun ernstig op het hart gedrukt heel stil te zijn omdat maatje lang wilde slapen en met kinderlijke overdrijving
dat zal van haar afhangen en indien zij indien zij u dan niet ongenegen ware natuurlijk haar te trouwen er lag geen bijbedoeling in die woorden george vond den man zoo dwaas niet meer hij voelde zelfs dat de moed hem ontbrak den violist in het aangezicht te zien
herhaalde malen heeft de dokter mij aangemaand haar prikkelbaar gestel te ontzien alsof ik dag en nacht iets anders deed
den voorlaatsten keer had hij haar ook zijn portret geschonken in twee exemplaren volgens het uitdrukkelijk maar niet ernstig gemeend verzoek van zijn vriend
als voor haar beweging in de frissche lucht had aanbevolen tante bee maakte zich gereed met cleo en ro uittegaan en fanny snelde weer de trappen op naar den zolder evenwel voor de tweede maal moest zij terugkeeren
het kind sterft frans vermoedde meer dan hij begreep marcellus emants een drietal novellen help mevrouw voegde hij haastig de ontstelde meid toe en snelde de kamer uit in weinige sprongen was hij boven
het was geschied die verschrikkelijke oogen zagen haar niet meer aan o dat gaf rust een ongekende kalmte daalde in haar gemoed neer zij wendde zich om en zag voor het eerst door het open venster den donkerblauwen hemel waarin de duizenden starren flonkerden god
maar toch nog om een aalmoes bedelt aan de deur van het leven waarin het zoo wreed werd misdeeld marcellus emants een drietal novellen frans begreep er niets van was dit dronkenschap was dit waanzin wat wilde die vrouw van hem
vorig leven hadden zij evenmin als over de toekomst ooit een woord gewisseld hij had haar de welgemeende verzekering gegeven dat hij haar trouwen zou en in die verzekering had zij te gemakkelijker berust als zij begreep nog lang niet de vrouw te zijn die naast hem paste zij twijfelde
hij op bonjour petite reeds strekte hij de hand naar haar middel uit toen zij het hoofd omwendde en hem aanzag de opgeheven arm zonk weer omlaag zwijgend staarde hij haar een paar seconden aan werktuigelijk fluisterden zijn lippen god welke oogen
was hij zelf veel angstiger dan zij in elke schim die uit het donker opdoemde meende hij een politiedienaar te zien door de oude tante op hem afgezonden hanna moest verborgen worden maar waar de wachtkamers waren nog niet geopend in de
en het beeld van een vader van liefde loste op in ijlen rook toch zou ik zoo gaarne de handen kunnen samenvouwen de knieën buigen en bidden danken en smeeken om genade
zij meende dat fanny sliep zoo onbewegelijk stil lag zij neder de oogen gesloten de armen slap langs het lichaam gestrekt ware de borst niet op en neer gegaan
lieve kind antwoordde jan met die zachte gemoedelijkheid in zijn stem waarmede hij nu reeds jaren lang vruchteloos poogde de aanhoudende spanning van fanny's
het sloeg elf uur de nacht was kil en somber zware wolken dreven statig over de hooge toppen der populieren die spookachtig heen en weder zwiepten als zwarte schimmen zich afteekenend tegen het donker grauw zwerk een vochtige wind
dat het gelukkig niet regende een begrafenis met parapluie's miste alle poëzie daar frans niet dadelijk antwoord gaf ging hij voort ja ja oud of jong
onkundig van al wat er voorviel tien lange dagen bracht hij aldaar door en in dien tijd werd hem de waarheid van goethe's woord duidelijk dem ist es schlecht in seiner haut
met haar fijn zwak geluid dat hij niet zonder moeite zijn lachen had bedwongen en den moed miste zijn verzoek te herhalen ook in haar gesprekken
haar naar de laatste woning leidde jan alleen volgde met ro en alfredje aan zijn hand zij zag t hoe zij in den duisteren kelder werd neêrgelaten in de armen van den eeuwigen slaap zonder droomen
en niet alleen mijzelven het recht ontzeg de heftigste uitdrukkingen uwer verontwaardiging kwalijktenemen maar mij blindeling aan uwe beslissing over mijn voorstel onderwerp het betreft dus een voorstel
met buitengewone zelfbeheersching had zij de aandoeningen weten te verbergen die gelijk een wilde bergstroom door haar ziel bruisten juist om die aandoeningen was t haar te doen daarnaar
niet langer dragen zij siddert voor den kamp die straks weer zal ontbranden reeds maakt de benauwende angst zich van haar meester vruchteloos worstelt zij tegen den wilden stroom van gevoelens die haar borst als met gloeiende tangen
bleef vingervlugheid zijn zwakke zijde en speelde hij zelden bepaalde piano muziek zijn grootste genoegen bestond in het fantaseerend doorloopen van een opera of oratorium waarbij zijn verbazend geheugen hem uitnemend te stade kwam
bracht frans het gesprek op de moeder die hij ook voor zwak hield zwak niet mijnheer van doorning het zijn de zenuwen die wat sterk werken daar is weinig tegen te doen wanneer het een erfelijke kwaal is zou u dan meenen dat zij het lot van haar vader te gemoet gaat
en jij robert ik ben heelemaal dik antwoordde het sufferig stille kind dat ontzagwekkende portie's kleingesneden vleesch s middags en s avonds deed verdwijnen beide verzekeringen werkten op fanny niets uit
niet in de marcellus emants een drietal novellen goede stemming om over haar te spreken hij had meer dan ooit behoefte aan een zekere opwinding die hij thans door den wijn zocht te verkrijgen eindelijk begon hij zijn verhaal het begin was koel genoeg de feiten kon hij mededeelen maar den eersten indruk
op hare hengsels draaiend de krijtwitte stapels linnen te zien gaven op eikenhouten planken uitgestald wier breede ruggen onder neerhangende kanten waren verborgen
hij had diep medelijden met dit arme slachtoffer van gemeene dwingelandij en aan dit medelijden paarde zich de dankbaarheid dat zij hem voor het gevaar had gewaarschuwd hij zag haar aan en zijn eigen grieven raakten op den achtergrond haar zaak werd de zijne zijn
stoel gaan zitten dien george onder de tafel had uitgeschoven terwijl zij de laatste woorden sprak had zij de hand die op de tafel steunde voor het gelaat gedrukt zij zag het verleden weer geen traan ontrolde haar oog geen zucht ontsnapte haar lippen wie niet wist welk een schat van geluk
het opschrift droeg restaurant toen een andere glazen deur naast het buffet openging en een oude vrouw voor den dag kwam die op tamelijk onvriendelijken toon vroeg wat de heeren verlangden de drager rekende het zich tot plicht madame met het ongeval van george bekend te maken
wees niet laf bromde hij nogmaals en kreeg nog bij tijds zijn bedaardheid weer om kalm naast fanny in het rijtuig te gaan zitten de kleine vent lag onder het zwarte laken aan den overkant de oppasser
met al haar klaagliederen over een leed dat hij niet kende had zij zooveel meer reden tot jammeren dan ieder ander dat jan nu juist zoo laat uitbleef zijn houding werd meer dan moeilijk hij maakte tegenover zich zelven
dat een verbintenis met dien man het eenig middel was om george van haar te bevrijden zonder dat zijn geweten zich bezwaard zou achten behoefde zij nog slechts de zekerheid dat
om iets te zeggen vroeg hij jan hoe het met de literatuur ging de poëzie behoort tot de afgezworen goden antwoordde zijn gastheer met een ietwat pijnlijken glimlach een huishouden is de dood voor de kunst
een voor boven en een voor beneden als je er zoo aan hecht zal t gebeuren en dan maar hoe eer hoe liever door den zuren appel heengebeten wederom volgde een lang stilzwijgen
genoten en het was hem onaangenaam te moede geworden in de vreemde stad alle ontberingen van het reisleven drukten hem als een vuil kleed dat hij niet afschudden kon op marcellus emants een drietal novellen de schouders hij voelde zich verlaten aan de zijde eener vrouw die geen
want in haar haast had zij vergeten den sleutel medetenemen toen zij eindelijk met den grooten blanken sleutel voor de eikenhouten kist stond was zij genoodzaakt een oogenblik uit te hijgen alvorens het zware deksel te kunnen opbeuren
men had misbruik gemaakt van de goedheid harer zuster doch zij zou daar spoedig een eind aan weten te maken nadat zij alles bekeken en betast had bestelde zij het middageten
smeekte dreigde alles bleef stil hanna t is immers alles voor je geluk ik heb niets beslist je zult zelve bepalen wat er gebeuren moet als je bij mij blijven wilt zal niemand je van mij afscheuren maar doe open
heel goed dat ons de gelegenheid ontnomen wordt aan die ijdelheid gehoor te geven wie weet welke nog veel grievendere teleurstellingen ons op dien weg hadden verbeid toch was het leven zoo mooi dat ik mij indacht
stiller was geworden uit reactie tegen fanny's zenuwachtige opgewondenheid zag hij zich thans op weg zijn oude opgeruimdheid geheel terugtekrijgen hij dankte frans z hartelijk voor zijn aandeel in hetgeen hij fanny's genezing noemde
fanny verlangde niet dat hij iets anders deed zij scheen niets meer te verlangen onbewegelijk lag haar hoofd den ganschen dag op het kussen neer de oogen gesloten of star naar boven gericht met haar huishouden bemoeide zij zich in t geheel niet meer
en meende zij dat een wandeling hem goed zou doen zij had zich daarom terstond netjes aangekleed en sloeg hem na het ontbijt voor een half uurtje in het park te gaan
dat hem toen zoo geheel had beheerscht van nypel kwam hem te hulp zijn droge opmerking dat hanna haar spel met hem gespeeld had prikkelde zijn eerzucht toen kwam er gloed in zijn beschrijving toen vond hij krachtiger adjectiva en rijker beelden toen begon hij zelfs
als vreesde zij een enkelen toon van de behagelijke harmonieën te missen langzamerhand zonk haar hoofd op de borst neder men zou gezegd hebben dat zij staande sliep toen het slotaccoord de melodieënreeks besloot scheen zij wakker te schrikken uit een lichte sluimering
zoodra mijntje heen was gegaan nam frans een ander middel te baat om aan fanny's wonderlijken gedachtenloop eene afleiding te bezorgen hij sloeg beethovens turkschen marsch aan het was haar echter aantezien dat zij niet meer luisterde
als zonk er een geheel leven van onafgebroken angst verstompend marcellus emants een drietal novellen zorgen en wanhopend strijden met verpletterende zwaarte op zijn borst neer
aan fanny's verzet kennend tegen elk plan dat van anderen uitging had tante er de kinderen reeds op voorbereid dat het weder te slecht werd om uittegaan onophoudelijk dwaalde fanny's blik rond door het vertrek
zij willen dat ik bij u binnen zal gaan en aardig tegen u zijn nu en dan en dan dan zal vader binnenkomen en zeggen dat u zijn kind verleid heeft dat u mij trouwen moet of dat hij u voor het gerecht zal brengen tante zegt dat u dan een schadevergoeding zal aanbieden en dat vader
dan ik je met den besten wil der wereld geven kan marcellus emants een drietal novellen george zij sprak zijn naam bijna lachend uit en keek weder op haar werk neer ik vrees dat ik je ten slotte ongelukkig zal moeten maken hoe is t mogelijk dat zulke dwaze gedachten in je opkomen hier vlak tegenover woont een man
als het begonnen is leve de weduwe marcellus emants een drietal novellen allen stemden lachend in leve de weduwe a propos van een weduwe had reeman bovendien een uittreksel der chronique scandaleuse van de laatste weken medetedeelen dat allen bijzonder veel belang inboezemde dit
indien ik dat beweerde antwoordde jan met vuur herinner je hoe je mij verliet gedrukt als ik was onder de kille ellenden van een al te goedkoop
hij moest fanny het voorbeeld geven en kon zich zelf niet goed houden terwijl de heeren met een tweeden zwijgenden handdruk van tante bee afscheidnamen ging hij langzaam den gang door al brommende
door het stadje had verspreid de bespieders van begrafenissen verschuilen zich meestal achter blinden of gordijnen en bovendien werd de algemeene nieuwsgierigheid teleurgesteld daar jan de gordijntjes van het rijtuig gesloten hield tusschen de beide ouders werd geen woord gewisseld
zij at zijn brood en bracht hem geen stuiver op waarvoor hij drank kon koopen toen zijn zuster met haar nieuw plan voor den dag kwam droeg het zijn volkomen goedkeuring weg
in onder haar werk en zij was ook akelig bleek geworden ik schreeuwde niet maar liep naar vader die mij terstond naar den dokter stuurde marcellus emants een drietal novellen toen ik terugkwam mocht ik haar niet meer zien vader zei dat zij dood was bij den aanvang van dit eenvoudig verhaal was hanna werktuigelijk op
zacht sloot hij de piano verzekerde zich dat de kachel was leeggebrand en draaide de lamp uit in den gang stond het blakertje waarmede hij gewoon was zich ter ruste te begeven onder het aansteken schudde hij het hoofd en bromde in zich zelven
en kwalijknemerijen van gelijkstaanden mijn epistels zouden tot boekwerken zijn aangegroeid dat alles ondermijnt het hechtst geluk en te verwonderen is het dus geenszins dat fanny's zenuwachtigheid er niet op verbeteren kon
ik kan niet zeggen welke van de drie het liefst voor mij was zij schonken mij al was het slechts voor korten tijd een tweede ouderlijke woning je weet hoe er een eind kwam aan dien gelukkigen tijd fanny
zoo lang hier blijven morgen zullen wij overwegen wat er gedaan moet worden reken op mij die woorden troffen hanna maar zij begreep ze niet zij was er te zeer aan gewend iedereen te wantrouwen in elk woord een valstrik te zien daarom zweeg zij eerst verwonderd zeide toen zoo koel
dat boven zijn schrijftafel brandde liet zijn boek geopend liggen en vroeg terwijl hij eenige doosjes bij zich stak de kleine zeker marcellus emants een drietal novellen frans bevestigde zijn vermoeden hij had het wel gedacht het was een zwak wurm samen opwandelend
moeite zijn koffer naar boven te wringen zoodra george het vertrekje was binnengetreden duwde hij de beide vensters en de gesloten zonneblinden open want de lucht was duf van onbewoondheid de drager nam met een goede fooi in de hand buigend afscheid en de
en terwijl zij blindelings gehoorzaamde wendde zij niet eenmaal een poging aan dien meester te vragen wie hij was en wat hij wilde zij zorgde voor den man
in een slapeloozen nacht had jan op middelen gepeinsd om aan dit voorschrift te voldoen met een vrouw als de zijne was het niet gemakkelijk al wat voor de hand lag had zij afgewezen geen plaat wilde zij zien geen voorlezing aanhooren geen kind bij zich hebben
maar gij vindt geen zonde in hem zijn ziel is blank als versch gevallen sneeuw zijn mond smeekt om genade voor zijn moeder god god ontferm u harer keer het kwaad van haar af indien zij te zwak is
en den eindeloozen val maar miste het verband tusschen die visioenen en den toestand waarin zij zich zelve terugvond verwilderd dwaalde haar blik rond totdat het geheugen terugkwam
wat ik u bidden mag wees duidelijker veroorloof mij nog slechts u de verzekering te geven dat mijn bedoelingen goed en ernstig zijn dat ik bereid ben al de gevolgen van mijn handelwijze te dragen
zooveel op het hart dat hij altijd gemeend had slechts mondeling aan zijn vriend te kunnen mededeelen hij zag alleen niet in op welke wijze hij aan die bekentenis beginnen zou van zijn kant had frans bij al de
haar niet mishandelen zou van het oogenblik dus dat zij hem als een goedhartig mensch leerde kennen die het eerlijk met haar meende had zij zich met hem verbonden geacht en was george haar vreemd geworden in de kleine zijkamer sliep zij alleen
en hanna's naïeve ingetogenheid behield hun omgang een karakter van broederlijke genegenheid en zusterlijke vertrouwelijkheid
ruhn wij moeten zelven de handen uitsteken en dat is goed ook het verdrijft de dwaze gedachten wij menschen hebben altijd dwaze gedachten
langer verzorgd en opgepast te worden ik heb ook mijn taak op de wereld en die taak wil ik vervullen ten einde toe of tot ik de bijl er bij neerleggen moet en bezwijken in den strijd marcellus emants een drietal novellen kind kind hernam jan op dien eigenaardigen wanhopenden toon
wien anders die rust zoo welkom was werd zij heden onaangenaam hij gevoelde dat zij op frans een indruk van saaiheid en verveling maken moest daarom riep hij eensklaps uit
gij hebt haar verlaten o god en beneden roept de melodie immer verleidelijker alle visioenen van liefde en lust rijzen met vernieuwde kracht voor haar oogen op een zee van muziek stijgt omhoog en golft het venster binnen