AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
daar bevond zich ook de Amerikaansche Janmaat, een niet zeer voordeelig bezoeker, met een langen neus, magere wangen en hooge wangbeenen, waar niets bijzonder zachts aan is, behalve zijn hoed
' 'Heeft hij je nog verteld, dat hij vandaag een apartje met de Generaal gehad heeft?
Als ik hem wel eens vraag, hoe het met jou gaat, dan zegt hij altijd, dat je flink je best doet.
De jonge dame, zonder echter haar lagchen te kunnen bedwingen, stond op, en zeide tot hem: Na de inschikkelijkheid, die gij voor mij gehad hebt, zou ik ondankbaar moeten zijn, indien ik u nu niet met geheel mijn hart beminde
Wat mij het meest in hem trof was zijn glimlach: dan openden zich zijne lippen en vertoonden zich twee rijen witte puntige tanden als van een jongen hond
Een kleine jongen, die kwas verkocht, hield de oogen op haar gevestigd.
Mijn God, waar zal ik heen?
dacht zij en ging verder tot aan het perron, waar zij bleef staan
Lewin hoorde het zwijgend aan en, terwijl hij zich onwillekeurig al het gebeurde vertegenwoordigde, dacht hij aan zich zelf, aan zijn vrouw en aan zijn zoon
Ik weet zeer wel, dat de waardige Barbanera zich thans niet binnen die hut bevindt.
Jawel heerschap!  zeide Marretje, hem toeknikkende: de meester is al een half uur bij moeder.
goede vriend!  riep ik: gij zult een goede zweep verspelen, zoo gij niet oppast.
riep de voerman, met schrik ontwakende, en door een natuurlijke beweging naar zijn zweep tastende: wat wou je
had hij twee dagen lang zijn hoi niet verlaten.
Op den derden dag zat hij nog aan denzelfden arbeid, en had weinig lust om uit te gaan
riep Adolfine, nijdig, woedend, huilende, gekrenkt om de weigering, alle goeds vergetende, dat Constance van Floortje's uitzet gezegd had, hare zuster hatende op dit oogenblik.
Dit gevoel was geheel wederkeerig, en wanneer Brass zijne zuster een schobbejak noemde, of zelfs nog een krachtig woordje voor dat schobbejak plaatste, beschouwde zij dit als iets dat van
Het is toch een wonderkijker: met deze glazen ziet men tot over de zee;
ik zie er een aardig huisje door, te
Het nufje is wel is waar van nature fatsoenlijk en lief, en heeft een afkeer van alles wat laag en gemeen is;
maar dat neemt niet weg, dat zij veel hoort en ziet wat weinig geschikt is om haar te stichten, en het kan niet missen, of zij neemt uitdrukkingen en hebbelijkheden over, die aan een jong meisje weinig passen
Als wij alle akeligheden van het leven willen opzoeken en beloeren, zullen wij nergens lust meer in hebben.
Dat zou hetzelfde zijn alsof men al te nauwlettend de details van Dina's keuken wou bekijken
de persoon dan, tot wie tante Mientje de boven aangehaalde woorden richtte, was juffrouw Kwebbel, de naaimoeder uit het Gereformeerd weeshuis.
Hoe of tante aan dat mensch kwam is mij nog een raadsel, maar zij verscheen geregeld elken Donderdagavond
welke dit contrast volstrekt niet gunstig is, langzaam de geheele zaal door en de deur uit.
als die menschen van wien gij spreekt hunne positie in de wereld hadden, dan behoorden zij toch tot die wereld.
Veneering moet bekennen dat zij bij hem aan huis dineerden en zel uit zijn huis getrouwd waren
en krijgsbende van licht gewapende umidiërs kwam in botsing met het voetvolk van uintus abius aximus.
a zware verliezen trokken de omeinen zich terug.
et de meeste hoogachting, teeken ik
En hij moest leven, omdat hij niet gestorven was op het fatale oogenblik.
O, als hij gestorven ware, toen hij ging, gestorven op die trap, slakende zijn ziel in haar glans: het laatste, dat hem van haar heugde
en toen zei ik, nu moet het maar wezen ook, en och wat zijn Louise en ik vaak gaan staan, nu eens op dit en dan weer op dat punt van de kamer, en overal vonden wij dat het kastje de kamer zoo goed
Slechts één ding zou ik wenschen: de zon te kunnen kussen, omdat zij zoo warm en zoo helder is.
Ook de rozen daar beneden in het water, onze evenbeelden, zou ik wel willen kussen, en de lieve vogeltjes beneden in het nest
vensters, zonneschermen, blinden en vensterluiken van allen aard, van beneden tot aan de daken gesloten.
Een bevreesde oude vrouw had voor haar venster aan twee droogstokken een matras gebonden, om de geweerkogels af te weren
Maar wel gevoelde hij al het netelige van zijn toestand en medelijden met zijn vrouw en kinderen
met de bestudeerde bedaardheid van zijn voorkomen en het stemmige van zijne kleeding.
Die uitdrukking had echter niets, dat hard of barsch kongenoemd worden
Gij begrijpt wel dat men niet zweeg, terwijl ik voor mij zelve deze opmerkingen maakte;
dat ze mij ook niet invielen bij den eersten blik, dien ik op Eckbert waagde, maar het gevolg waren van hetgeen ik in den loop van dien avond waarnam, en wat nu voor mij helder wordt, terwijl ik er u over schrijf
Mejufvrouw!  zeide de jongeling, door het gebed, dat gij in mijne tegenwoordigheid tot Allah hebt opgezonden, is het mij gebleken, dat gij den waren God kent.
Gij zult van zijne goedheid en almagt een merkwaardig voorbeeld vernemen
zooals allen in Stipan's omgeving waren, de acten en sprak op den door hem ingevoerden familiaren toon: Wij hebben toch het bericht van het
Eindelijk verzocht de Predikant dat de Baron hem de nacht ter overdenking zoude vergunnen, belovende hij aan zijne Edelheid den volgenden morgen een stellig antwoord te brengen.
VAN REEDE willigde dit verzoek in en de conferentie werd op reces gescheiden
Ik ga dus voort, zei hij na een oogenblik nadenkens;
de hoofdzaak bij iederen arbeid is, dat men de overtuiging heeft, dat, wat men gedaan heeft, niet met ons sterven zal
en vroeg, of het niet beter was nog voor den regen naar huis te gaan.
En wij vervolgden zonder tijd te verliezen onzen weg om De Zwaan in te halen, en bleven overal maar juist lang genoeg om te slapen en eenige stuivers te verdienen
Ik zou wel eens willen weten, of ik ooit zoo gelukkig zal zijn om echte kant aan mijn ondergoed te hebben?
Laatst zei je, dat je volmaakt gelukkig zou zijn, als je maar bij Annie Moffat kon gaan logeeren, merkte Bets op haar bedaarde manier aan
De monnik had, toen hij de trap afdaalde met het oogmerk van zich naar het kasteel te begeven, het belang gevoeld om zich, voor hij het huis verliet, te vergewissen, welk slag van lieden hij in de herberg achterliet en of zijn reisgenoote ook iets van hen te vreezen had
'of hebt ge mij donker zien kijken toen ik straks mijn grootboek eens doorliep?
Rigt dus te avond maar vrolijk aan, al zal het klokke twaalf de oude wensch wezen: Veel geld en weinig zonde
wier invallen de regeering met eene onbegrijpelijke onverschilligheid aanzag.
Indien iets dergelijks in onzen tijd plaats had, zouden voorzeker alle dagbladener
Zij is moede en heeft rust noodig.
Breng haar naar heur kamer en zorg er voor dat zij alle gemak heeft.
Daarop verdween Ophelia, door Mammy voorgegaan
Dit deed mij de vrijheid nemen zijne majesteit te vragen, waarom men zich bij het paardrijden niet van deze gemakken bediende.
Hij antwoordde mij, dat ik hem daar over dingen sprak waarvan het gebruik, ja zelfs de naam, in zijn rijk onbekend was
BLOMMESTEYN vrij laat opgestaan was, kwam hij beneden bij zijne ouders, die hem ieder in hunnen smaak de oorzaak van zijn late te huiskomst en de reden van den deerlijken gehavenden toestand, waarin zij hem nu nog ontmoetten
aan de wijze, waarop zy nu eens ophield om te peinzen, dan weder met blijkbare zelfvoldoening driftig voortschreef, kon men bespeuren, dat de inhoud van den brief gewichtig wezen moest.
Elizabeth zag haar met nieuwsgierige verbazing aan: zy wist
Tot zijne groote verbazing zag hij dat Tell bij dat bericht blijken van blijdschap gaf.
Ik heb mijn Waltertje gezien, maar ik heb veel hoop, dat hij nu bij zijn' Grootvader is
Daar echter, vooral in een dergelijken toestand, iemands blikken niet volkomen onder zijn bedwang staan, bleef Pecksniff zijn dochters met een gapenden mond en wijd geopende oogen
BOTBERGEN! ' zeide VAN REEDE, die al dien tijd had zitten stampvoeten en op zijne mouwen bijten van kwaadheid: 'ik kon voor den goede BOUKE geene partij kiezen tegen iemand, wien ik op mijn eigen slot als gast ontfang
De namaaksels van het verleden nemen valsche namen aan en noemen zich gaarne toekomst.
Dat spook, het verleden, vervalscht lichtelijk zijn pas.
Uren spoorde zij nog door, onbewegelijk, uitkijkende naar de zee en zij voelde zich bijna smarteloos van levensgelatenheid en onverantwoordelijkheid.
Zij liet nu met zich doen, als het leven wilde, als haar man wilde, als de trein wilde
Ik heb je edele woordeti geboord.
Ik miste de kracht om heimelijk weg te sluipen, veinzende onwetend te zijn van hetgeen mij zoo met dankbaarheid jegens je veirvult
Terwijl hij het eene uitknipsel na het andere opnam en overlas en zich terugdacht in de jaren van zijn vroegeren arbeid, kon hij zich niet verweren tegen eene groote verbazing, die bij hem oprees
Mevrouw Jennings verwisselde slechts ééne bron van uitgelaten vroolijkheid voor eene andere, en behoefde daarbij toch haar verwachting van het heugelijk nieuws niet op te geven.
O ja, de pastorie is maar klein, zei ze, toen ze van haar eerste uitbarsting van verbazing en pret was
en toen Anasthase zijn vertrouwen had uitgesproken, dat die wel komen zou met den tijd, had zij onbewimpeld gezegd, dat hij te oud was voor haar om daarop te wachten.
Aan de ontboezemingen van vurige liefde, welke daarop volgden, had zij een einde gemaakt, met de opmerking, dat mijnheer Van Sterren toch niet verlangen kon, dat zij hem zou huwen alleen omdat hij haar lief
Dat was klaarblijkelijk niet recht zoo, maar toch ook niet geheel onjuist.
In haar zelfde veelvoudige wezen zag zij als kind het tijdelijke en meest vergankelijke eerst en hield dat voor het waarachtigst, maar later zag zij het meer blijvende en tijdelooze, dat er even goed geweest was
Het was een lastig werk Hoog hieven de wel honderd meter lange golven der branding de witte krullende hoofden omhoog, waarop in de verte het zonlicht brak met alle kleuren van de regenboog;
Thans was de tijd gekomen dat de belofte van haar stiefzoon, aan zijn vader gedaan, op het meest gepaste oogenblik had kunnen vervuld worden.
Daar hij verzuimd had het te doen, toen hij het goed in bezit nam, kon hun vertrek uit zijn huis als het meest geschikte tijdstip voor die vervulling worden aangemerkt
Tweemaal heb ik hen den laatsten morgen met opzet alleen gelaten, en beide keeren ging hij, zonder de minste reden, na mij de kamer uit.
En Elinor schreide niet, zooals ik, toen ze Norland èn Edward verliet.
Iets is er dat ieder afzonderlijk persoon doen kan, hij kan toezien dat hij zelf het rechte gevoel koestert.
Een atmosfeer van sympathetischen invloed omringt ieder menschelijk wezen
Houd daar uw mond maar over.
Men heeft voor de balie in York al wel eens meer over uw school gehoord;
Het heeft den wyzen en goeden God behaagt, op zekeren tyd, door hem, naar zyne vrymagt daar toe bestemt, eenen Persoon in de Waereld te zenden, uitgerust met alle de verëischtens om te voldoen aan het groote einde, de Zaligheid der Menschen
aan op een manier, die mijnheer Dorrit minder gepast vond.
Wanneer mijnheer Dorrit door de hall en de trap op ging, keek hij hem met een glazig strakken blik aan, die mijnheer Dorrit niet aangenaam was
Ed is op en vertrokken.
Luchtig en
Nu, Monseigneur is met de zorg voor anderen begonnen;
maar hij heeft eindelijk toch ook aan zich zelven moeten denken.
Hij heeft al zijn liefdegiften, geregeld: nu hebben wij eindelijk dus drie duizend francs voor ons
Die jongen heeft me een beetje te veel snaps!
Inplaats van naar school te gaan, moest zij tehuis blijven, het eten klaarmaken, het linnengoed van haar vader en broeders herstellen en Lize verzorgen;
men had vergeten, dat zij de dochter, de zuster was
Ja, mijnheer Roda, ik herhaal het, een boekhandel goed opgezet en flink aangepakt, kan eene goudmijn worden.
Ik voor mij, zou er niet meer aan denken, ik heb, Goddank, mijne schaapjes op het droge, maar voor mijn' zoon, ziet u!
Die is nu al achttien jaar en ik weet werkelijk niet, wat ik met hem moet beginnen
er was alleen de harmonie van zielen, de harmonie harer ziel van dienares met die van heur, op aarde verbannen, god.
Er bevindt zich bovendien slechts één lantaarn, op de linkerzijde, en toen wij deze lantaarn naderden, zag ik een man met gebogen rug en een soort doos op den rug naar ons toe komen.
en had het paviljoen omgeworpen, waarvan de rijke hangtapijten, nu als rag gescheurd, maar weerhouden door de sterke koorden, waaraan zij vast waren gemaakt, over het dek in de hoogte fladderden.
Terstond snelden een paar matrozen toe en sneden die koorden los
De engel wees te midden van deze verwarring naar eenige scherven van een bloempot en naar een klomp aarde, die er uitgevallen was en door de wortels van eene groote, verdorde veldbloem, die niets waard was en die men daarom op straat geworpen had, bij elkaar gehouden werd
Het denkbeeld alleen dat iemand zonder klopper op zijn deur kon leven, kwam ons zoo ontzettend buitensporig voor, dat het nooit in onze verbeelding zou zijn opgerezen
haar weer tot tranen toe gekrenkt had, gaf het jonge mensch een vuistslag aan de tafel, zooals het overgeërfde meubelstuk er waarschijnlijk nog nooit een ontvangen had, en daarbij stiet hij een vloek uit, die oom wezenlijk deed verbleeken
Iedereen heeft het mij altijd afgeraden: Ezzera, jij, iedereen.
Maar zoo kan het niet langer gaan!
Ik zie hier niets, ik word bewaakt en ik zie niets.
en klaar is om gebruikt te worden, de oude pruim met zooveel kracht uit zijn mond spuugt, als kwam ze uit een proppenschieter, en de nieuwe er voor in de plaats doet
want niet vaster is de eeuwige wet, volgens welke een molensteen in de zee verzinkt, dan die nog sterkere wet, volgens welke onrecht en wreedheid den toorn des Almachtigen
en waarover wij allen gaarne spraken, want zij vormden den band, die ons samen verbond.
Toen het diné afgeloopen was, trok Mattia mij terzijde bij een der ramen
Maar ik had een advocaat en dat was genoeg.
In eene andere bank zag ik Bob zelf met zijne twee makkers;
den herbergier uit De Eikenboom en menschen, die ik niet kende, en in eene bank tegenover hen
orchideeën, haar achtergrond van bloemen, en ze zeide: - Vindt u ze niet mooi?
Ik heb ze van Olga Ologhow: ze heeft me zoo bedorven.
De glanzige zij over de stoelen in het salon leek me te mooi om er op te gaan zitten, de zware tapijten over de traptreden en in de eetkamer voelden te week aan voor gewone leeren schoenen, het fijne porcelein, kristal en damast blonk, als werd het nooit door een vette saus of een wijndroesem verontreinigd
Deze avond deed hem stijgen in zijne zelfachting en hij waardeerde zich hooger dan ooit.
Hij voelde zich zoo gelukkig als hij zich nooit had gevoeld.
Hij had het rijtuig naar huis gezonden, en wandelde met Doddy naar huis.
hare stem klonk hoog vriendelijk en toch innemend sympathiek;
De deur bleef open, de hofdame ging, de lakei wachtte bij de portière, onbewegelijk, tot de prins komen zoû
zy zyn van zulk een zorglyk inzien: zo als het nu wel blykt.
eens dat zij samen spijsden, door twee Ridders uit Holland, Reinout en Deodaat van Verona, belast te zijn met het opsporen hunner familie en toonde hem een brief, die daartoe strekken moest.
Uit het lijden gaan deze spooksels tot misdaad over;
noodlottige aaneenschakeling, verbijsterende voortbrenging, logica der duisternis.
Wat zich in de derde maatschappelijke verdieping wentelt, is niet de gesmoorde zucht naar het volkomene
voorts, een drietal vreemdsoortige rottingen, een paar gebroken Duitsche pijpen, een blikken trommeltje, een schrijflessenaartje, te dezer gelegenheid van de hand gezet en beladen met dictata, handschriften en stukgelezen boeken
in plaats van epauletten, de lichte Hanoversche ruiterij met lederen hoogen helm, waaraan koperen stormbanden en roode pluimen, de Schotten met bloote knieën en geruite plaids, de groote witte slobkousen onzer
Ik wist, dat ik op de drempel van een huis stond met een hel verlichte, opstijgende trap voor me en had toch het gevoel, dat ik weer op mijn buik in de donkere koker lag en er door moest kruipen naar het wijkende daglicht.
En als om die koker te verbrijzelen, om ruimte te maken voor mijn ontploffende razernij begon ik gelijk een bezetene om me heen te slaan
hij is nog ver van den leeftijd, waarop men vrijheid heeft dezen het meest te laten gelden, als ernstige plichten daarvan het offer vragen.
Hij zelf zal de bezwaren rijpelijk overwogen hebben, eer hij aannam, maar des ondanks kan hem iets treffen, waarop hij niet heeft kunnen rekenen
en eet het brood, zoo het dat heeft, en niet alleen van zekere aardvruchten leven moet, waarin de omstreken van Piacensa zoo overvloedig zijn, terwijl de tranen van gebrek en verdrukking langs de kaken loopen
die bijna van den waterkant af, eerst trapsgewijze, en daarna zeer steil boven den grond uitsteekt.
Van verrevindt men een groen veld
Hier hebt gij een nieuwen broeder, dien meester Gashford heeft aangenomen.
Ziet hij er niet uit als een kerel, die wat durft aanpakken
' riep de graaf, met ergernis en minachting de schouders ophalend.
'Ik zeg u, dat ik door de vensterruiten van die taveerne heen, terwijl er wastoortsen brandden, u als van aangezicht tot aangezicht heb gezien, en gij zoudt mij willen diets maken, dat iemand anders daar uwe personaadje had gespeeld in dat verdacht gezelschap
en zij zag Ophelia vragend aan.
zeide deze.  Als je blieft, Juffrouw, was dat de staat Kentucky?
Ik placht meester te hooren zeggen, dat wij uit
Daar ik echter reeds in de verantwoordelijkheid voor den trekpot was geïnstalleerd, liep ik en zette thee;
en toen, daar allen tamelijk laat bij de hand kwamen en er nog niemand beneden was-
Ik nam de schuld maar op mij, en ik zei, dat ik Julie geplaagd had.
Maar dat vonden ze geen reden, en ik vond het weer niet noodig om te vertellen, dat het nog allemaal een gevolg was van Julie's vroegere bevlieging.
Want dan zouden ze mij daarmee plagen, en dat was Smidt me lang niet meer waard
En nauwelijks heeft hij uitgesproken, of luide klinkt het gekletter der bazuinen en klaroenen.
Zijne uitdaging wordt aangenomen, want een andere ridder rijdt het perk binnen en plaatst zich tegenover den Heer van Haemstede.
Uit zijn wapen, een geharnasseerden keelen liebaard op goud, blijkt, dat hij tot het edele geslacht der Brederodes behoort
wijl de rooverhoofdman, nadat hij zijn muilezels afgeladen had, niet alleen dezen zak, maar ook alle overige open gemaakt had, om zijn mannen frissche lucht te verschaffen.
Dezen verkeerden bovendien toch in een zeer slechten toestand, ofschoon zij konden adem
als ik mij voorstellen mocht nog wel eens door een dennenbosch te zullen dwalen, en dan weer mijn hart op te halen aan zijn frisschen balsemgeur.
Nu, wat ik gewenscht had dat vond ik, en ik kan u niet zeggen hoe verrast ik was, want wat licht een
Wosdwijenskoje als aan het beloofde land.
Zendt je de paarden nog niet weg?
Een koele wind streek door de kampong en ruischte in de groote, rafelige en gescheurde pisangblaren;
huiverend trok de mandoer zijn baadje over zijn naakte lichaam dichter aan;
Ik wacht in uw voorkamer de bevelen van mijnheer den baron.
Met eerbied.  De brief was onderteekend: Thénard.
Overigens benamen de hoogdravende stijl
hare gezondheid, die wel eens zorg had gegeven bij hare tengerheid en sterken groei, liet niets te wenschen over: haar gestel werd krachtiger;
haar geest werd gescherpt in den kring van beschaafde jonge meisjes, terwijl die wrijving in den omgang met anderen haar hoog noodig was na hare al te strenge afzondering op het Geldersch buiten
Bovendien was hij veel beter geschikt dan ik om het geëerde gezelschap, zooals Vitalis altijd zeide, de hand in den zak te doen steken.
Hij zat aan de tafel, het licht der waskaarsen toonde den slechten staat zijner kleeding, welke de heer Gillenormand met verbazing beschouwde.
Die plotselinge omkeering werd veroorzaakt door haar vaders ;
elaat.  Zij bleef steken, om hem van zijn stoel af te trekken, in eene houdmg die allergunstigst was om hem te doen stikken,' en om hem een kus en een paar tikjes op de wangen te geven
hoewel Mevrouw Jennings in dezen slechts werd bewogen door een opwelling van de hartelijkste welgezindheid.
Met een brief in haar uitgestrekte hand, en vroolijk glimlachend, in de overtuiging dat zij troost kwam brengen, trad zij hun kamer binnen, met de woorden: Nu, kindje, nu breng ik je toch iets, dat je stellig goed zal doen
Niets te vertellen? ' En daar begon Veritas over het avontuurlijke zeerooversleven, zoodat binnen korten tijd de scheepsjongen met glinsterende oogen zat te luisteren en er heelemaal niet meer aan dacht, dat hij al verder van zijn schip en van zijn meester werd weggevoerd
' hernam Eylar: 'ik ben overtuigd, dat je nu al te nederig zijt en u armer maakt dan in waarheid bestaat: ja ik zou haast wedden, dat die reis naar den Haag maar een voorwendsel was om Amsterdam eens aan te doen, en er een finantiëele spekulatie te wagen
Nu had de wildeman ook zeven kleine dochters;
doch ze waren niet mooi, want ze hadden ieder een grooten mond vol scherpe tanden, want ze aten ook
daar ook de dienstboden aanhoudend van haar de orders nu over dit dan over dat ontvingen.
nder anderen merkte ik, dat een derzelven na den maaltijd den ouden.
door de tranen, die in hare oogen opkwamen - ja, daar er geene getuigen bij waren, volgde zij geheel de inspraak van haar hart;
bragt, als werktuigelijk, denzelven aan haren mond, en kuste den naam van
En zullen we nu eens samen een ander onderwerp voor je opstel bedenken?
Nu Piet's geweten weer vrij was, lukte zijn werk heel goed en hij kreeg er weer de hoogste punten voor
Hoor eens, u mag niet zoo bang zijn, als ik het niet ben.
En dan: ik ben vrij, ik doe en laat wat ik wil
Mogelijk bestond daarvoor nog wel eene andere reden, zusjelief, toen gij die keuze deedt.
' 'Hm, hm;  bij voorbeeld: dat gij den man niet kost krijgen, tot wien uw harte zich getrokken gevoelde
Ik twijfelde er niet aan of gij waart die jufirouw Wilfer, die ik zoo dikwijls heb hooren noemen.
Kunt gij mij zeggen wie mijn onbekende vriend is?
daar ook de uiderzee, bij het hand over hand toenemen van den wind, thans eene vrij onstuimige vertooning maakte.
en kwam dus voor den schemeravond te nkhuizen binnen en stapte af aan het huis van vader, de toekomende woning van zijnen zoon, en schoondochter
Wij volgden de kade en kwamen zoo aan de passage d'Austerlitz, en daar mijn oogen nu niet met tranen waren gevuld, kon ik zien hoe prachtig de Seine des avonds was, wanneer zij verlicht wordt door de vollemaan
Zoodra zij kon, nam Cecile mevrouw Hijdrecht op.
Zij had een warm teint van mat goud, donkere brandende oogen, een mond als van frisch bloed.
' Toen ze met haar moeder het vertrek verliet, stond de luitenant haar voor de deur te wachten, want de wals ving aan
Al sluit hij mij ook in eene glazen kist, die hij op den bodem der zee bewaart, ik zal hem toch weten te misleiden.
Hieruit moogt gij leeren, dat, indien eene vrouw zich iets heeft voorgenomen
Hij stond voor haar, met van toorn stralende blikken en grimmig samengetrokken wenkbrauwen;
hij drukte zijn gespierde handen tegen de borst, als moest hij al zijn krachten inspannen om zich in te houden
maar zijn peetkind was veel te veel in de wolken om de neerslachtigheid van den waarden makelaar in effecten op te merken, noch de treurige blikken, die de vriendelijke, oude heer op hem wierp
het was donkerder dan nu, en ik zag niets dan zwart en het bruiste maar altijd door in die zwarte diepte.
Het was de avond, nadat onze verloving beslist was.
Ik had zoo een pijn, ik heb zoo geleden
door de bewijzen van kinderlijke trouw bij het, oppassen van hare moeder nacht en dag betoond, in eenen kwijnenden toestand geraakt, nu door eene hevige koorts was overvallen, zoo dat zich de Doctor zeer voor hare opkomst bevreesd maakte
terwijl hij een zwaar breekijzer zwaaide, dat hij van onder het bed te voorschijn had gehaald.
Ik heb dat alles nagegaan, antwoordde de jood met vastheid
zoodat deze vier-en-twintig menschen, wanneer zij van het voertuig kwamen en voortgingen, door een onverbiddelijke eenheid werden samengebonden, en over den grond, met de keten als ruggegraat, ongeveer als een duizendpoot moesten voortkruipen
dat zij afgunst opgewekt zou kunnen hebben;
maar zij was zoo goed en lief, dat het een wonder is, dat iemand haar durfde haten.
Als ik haar in den steek laat, mijnheer, gelooft u dan, dat zij mij vergeet
ik heb u niet gescholden, waarom beleedigt ge mij?
Mijnheer, ge waart misschien gisteren een verstandig man, maar heden schijnt ge het verstand afgelegd te hebben.
Ik vraag u, waar ge heen gaat
maar, waar Dolly ook kruipen mocht, de arm van Hugh bleef om haar middel geslagen.
Zij sprak niet, of gilde niet, want daartoe had zij het vermogen verloren
en wanneer iemand den appel geplukt en hem zoo maar ongeschild uit het handje had opgegeten, dan had hij niet eens bemerkt hoe hij een duizend of wat van die appelbewonertjes mee in zijn maag kreeg
Mijn leven, hij bedoelde den moord van John Harmon, uw verloofde.
Met een snelkloppend hart greep Bella hem bij den arm.
Zij kunnen er u niet van verdenken, John
ze zongen zoo goed weêr wat hij voelde, die vier, vijf tonen en hij speelde ze weêr en speelde ze weêr, tot Suzette binnen vloog en hem zei, dat ze dol werd en hem vroeg of hij ophield
Kabouters waren volgens het oude bijgeloof heel kleine mannen met lange baarden, die tooveren konden, naar welgevallen de menschen plaagden of weldeden en in het hart der bergen leefden, als groote kunstenaars in het bewerken van metalen of van steenen
Wij hebben reeds gezien, dat de wijnhandel en de kolenhandel mislukt waren.
Maar hij zwierf nog altijd rusteloos en met ongeduldig verlangen door de City
en moest s middags er vrij wat over hooren van hare broeders, dat zij een traan had weggeveegd, nadat haar vaarwel gekust had
o k word overstelpt van aandoeningen, als ik overdenk, wat er niet al sedert dien tijd is voorgevallen.
ok de moeder van dien jongeling is van verdriet om zijn verlies in het graf gedaald.
gevormd uit het gebrul van het dier en het woord Gods, die de zwakken verschrikt en de wijzen waarschuwt, die tegelijkertijd van onder komt als de stem van den leeuw, en van boven als de stem des donders
Ik neem die eervolle taak op me, sprak de oude Ridder, maar, let wel, ik wil alleen maar Aanvoerder in den strijd zijn, doch het bestuur over den heelen opstand moet bij Attinghausen en Stauffacher blijven
as zijn verschijning steeds welkom in elke woning, waar hij zijn schreden zette, zij was dit dubbel, als hij zulk een lieve gezellin met zich voerde: en overal hoorde men in de gemeente van ardestein de schamele huisgezinnen uitweiden in den lof van het lieve nichtje van ominee
die zich maar zeldzaam hooren liet, maar dan met eenen eenvoudigen ernst en bedaardheid sprak, waarom hem wel de ongehavende hoop uitjouwde, maar die juist bewezen, dat hij de reisgenoot van een beter gezelschap verdiende te zijn
in een grooten armstoel neerwerpende, waarin hii dikwiils des nachts bleef slapen, beval hij den knecht' om zijne mSS te roepen;
en kort daarop trad er eene dame binnen-ee
maar ik heb wel iets anders te doen;
mijn kastanjes, wie zal ze drogen?
Ik verzoek dus den ingenieur om weer naar boven te gaan;
Wij hebben u onthaald naar ons beste vermogen, en dit vergeldt gij ons, met uwe belofte te schenden.
Gij schijnt zelfs met mijne bedreiging, dat, zoo gij uw woord verbreekt, zulks voor u onaangename gevolgen zou kunnen hebben
Overigens is de koning van Serendib zoo regtvaardig, dat hij geene regters in zijne hoofdstad en in zijne staten heeft;
Zij hebben, even als hun vorst, de regtvaardigheid lief, en wijken nooit van hun' pligt af
Maar dezen keer scheen hij met zijn gedachten mijlen ver af.
Alleen toen freule Constance over vrouw Polsbroek was begonnen, kwam hij bij en maakte zich warm, hoewel er nu toch voor die menschen gezorgd werd.
Soms kon hij juist als een socialist spreken en dan weer hard, op het cynische af, over de nooden van het volk oordeelen
van bejaarde heeren strikken spande;
maar niemand zeide iets van Miss Edwards, of zij insgelijks naar huis was gegaan, dan of zij misschien geen thuiskomen had, en derhalve op de school
en over hunne rampzalige gezichtjes heen te strijken;
somtijds met ééne hand, alsof hij hen inzeepte voor een bakkebaard, of ook met twee handen, bij wijze van
Iedere minuut schijnt mij een uur toe, zoolang ik in deze vreeselijke onzekerheid leef.
Deel hem mede, dat niet geringschatting zijner talenten oorzaak is, dat ik zijn raad niet eerder gevraagd heb
Wij hebben al opgemerkt, dat mijnheer Pecksniff een weldenkend man was, en dit was hij ook inderdaad.
Misschien is er nooit een weldenkender mensch geweest dan Pecksniff, vooral in zijn spreken en in zijn brieven
aar, zeide, ik heb er mij tegen verzet.
k heb gezeid, dat een zoo goed ordenlijk en vriendelijk eer, als de apitein, daartoe niet in staat was: - want denk eens, hij heeft mij, bij het heengaan een gulden tot een
Doch meteen werd de kalmte om hen beiden verstoord door het opengaan van de deur.
hoe innig hij over haar dacht, hoe diep meêlij hij voor haar voelde.
En eensklaps, om zich heen, zag zij de duisterende naakte kamer
juist zooals zij zich gereedmaakte, met Madzy binnen te treden.
zeide hij, haar met een strakken blik aanziende: voor wij binnengaan, wenschten wij te weten, of er al of niet kans voor ons is hier hedennacht te vertoeven
Er was weinig of geen wind: de lucht begon, naarmate het verder op den dag werd, meer heet en drukkend te worden, en was met die soort van spakerige nevelachtigheid bezwaard, welke niet zelden het voorteeken is van een verandering in den
mengde zij zich er tusschen, ik ben met Anna hierheen gereden en heb beloofd haar ook weer terug te brengen.
Vergeef mij, vorstin, antwoordde hij met een hoffelijk lachje en zag haar daarbij vast aan
en geheel mijn vermogen bi het hunne m, den handel en de scheepsreederij heb mtgezet heb ik gelukkig een middel kunnen vinden, om uw oom te redden
Het was niet te dulden dat het troetelkind en de worm iets van het goed zou wegvoeren dat zij als het hunne konden beschouwen.
Toen hij, Wegg, het troetelkind zoo bedrieglijk met de flesch had zien heen-
Verheven is de heerschappij van den geest over het lichaam, die voor een tijd het vleesch onoverwinnelijk kan maken, en de spieren spannen als staal, zoodat de zwakken zoo sterk worden
dat zoû me mijzelve doen verachten, als ik niet kan!
En ik wil ten minste die illuzie behouden, dat ik eerlijk wàs!
Dat, al was het ook zonde, ik U getroost heb
hoe deze hoeve heet, Mevrouw Katuil, en wat hier voor menschen wonen.
De katuil had dien heelen avond, zooals gewoonlijk in den herfst, op een treê van de groote ladder gezeten, die tegen het dak stond
en terwijl zij enkele passen achteruit trad, plaatste zij zich voor ze en staarde haar kleine vijandin aan.
Becky verlegen te maken vereischte een strengeren blik
waarop deze zeer vergenoegd knikte, terwijl rnevrouw Taunton verachtelijk glimlachte.
De guitarkisten werden gehaald en geopend, en nu Week het, dat van een dier instrumenten eene snaar gesprongen was
De eenzaamheid van de kade beneden en het stroomen van het hooge water daar scheen haar besluit te bepalen.
Zij keek om zich heen als om den weg naar het water te onderscheiden
dit wetende dorst de Vreemde de tolk niet raken, want dan had een bloedige ontwaking hem gewroken.
Terwijl de Fransen, onder de staf der dwingelandij, gans Vlaanderen deden bukken, leefde Deconinck in volle vrijheid onder zijn stadgenoten, en hij was de meester zijner meesters
Dit boekske, schoon voor ongeleerden, zoo als ik zeide, geschreven, vindt door geheel Europa bij de geleerden van alle volkeren zooveel goedkeuring, dat het bijna in alle talen is overgezet, ja zelfs, en dit is eene groote zeldzaamheid, het is in het Perzisch vertaald geworden
dat het onmogelijk is, dat een waarachtig geloof niet zou voortbrengen vruchten der dankbaarheid;
want nimmer was haar hart of haar beurs voor den lijdenden natuurgenoot gesloten, en wanneer zij gaf, vervulde zij letterlijk het voorschrift des Heilands, en wist haar slinkehand niet, wat naar rechte uitdeelde
Zoo ver echter dacht Ina niet na: zij betreurde het alleen niet een De Laders te zijn, en het beste was maar zoo min mogelijk over papa's familie te praten
Scheen een onbekende, in de lucht zwevende vlaag, die tot oproer aanzette.
De opstand had plotseling met de eene hand de barricaden opgeworpen en met de andere schier tegelijkertijd al de posten van het garnizoen aangegrepen
Door dit ongelukkig en onvoorziene toeval waren de beide knapen eensklaps doodarm, en genoodzaakt in het vervolg geheel voor zich zelven te zorgen
Ge hebt nog altijd niet de grens tusschen eerlijken en oneerlijken arbeid getrokken.
Is het dan misschien ook oneerlijk, dat ik een grooter inkomen geniet dan mijn griffier
Haar glimlach en haar blik, alles zeide hem, dat zij eigenlijk slechts tot hem haar woorden gericht had, dat zij slechts aan zijn meening hechtte
daarna de Zijpe, Westfrieslands grootste drooggemaakte vlakte, en dan de woestijn van het Koegras, totdat hij bij den Helder in het Marsdiep staat te staren en aan den oostkant het eiland Tessel ziet opdoemen
De jongste broeder was volstrekt niet te bewegen om zich aan het tooneel te verbinden;
hij droomde en dacht aan niets anders dan de zee, en verklaarde openlijk dat hij het tooneel verachtte
Het voornaamste geld op Onze School was griffels.
Zij hadden een onverklaarbare waarde, die.
nooit was vastgesteld, en nooit tot een standaard was
Als hij nu niet spoedig komt, ga ik zonder hem eten.
Het was nu bijna drie uren geleden, dat er eenige melding was gemaakt van den persoon, die met het woordje hij bedoeld werd
houdt veel van juffrouw Emilia, en zij ook van hem;
eh als gij er iets van zeidet, zou de oude heer u alien meenemen, heel ver hier vandaan, waar gij nooit meer iemand zoudt kunnen zien
Die man zag er bleek, inhalig uit, zoo als sommige menschen die kleine zwakheid bij den eersten aanblik verraden.
Hij vertoonde zich in het glimmend zwart, George, Een ongeluksvogel en zijne boordjes, die wit moesten verbeelden, mogten in dit voorregt deelen.
als had hij de mis in zijne kerk hooren lezen: hij boog, zonder een trek van zijn aangezicht te verroeren, voor den Baron, knikte even stemmig MAN en de Freule toe en zettede zich onder het loozen van diepe zuchten in den stoel neder, welken BOUKE hem
n, zei Eugène, terwijl hij onder de hand nog een schot deed, voor wie?
Het kluitje, dat hij in de hand had, terughoudende, keek
en zijne wenkbrauwen op te trekken;
een man, wiens geheele voorkomen aan een gevulden ballon deed denken, op het punt om op te stijgen
Hij was buitengewoon ijverzuchtig op haar en bovenal op zijn lieveling Kitty.
Telkens hield hij de vorstin voor, dat zij haar dochter
In den zomer doen de pompen hier denken aan bronnen koeler en dieper dan andere;
en als de eenzame wandelaar de plassen van het uit voile emmers gestorte water
Robrecht zag een traan onder het ooglid van Diederik glinsteren en verstond door dezelve hoe diep zijn trouwe vriend geroerd was.
tot zij, trots hunne hoffelijkheid, elkaâr snel raadpleegden met een paar woorden Javaansch, over Léonie heen, en de oude mama eindelijk haar vroeg, zich niet meester meer, of zij het kwalijk zoû nemen, als zij een oogenblikje speelden.
dan ook niet het noodige onderzoek instellen.
Haar echtgenoot lag toen op sterven en zij zelve was zwaar ziek, zoodat zij buiten kennis lag en niet wist wat er om haar heen gebeurde
Was er nog een beetje natuur in ons, dan genoten we de liefde op het oogenblik, dat i in ons opwelt;
zoo moet gij met hen beginnen;
daarop bezoekt gij mij te Dreuzy en gij kunt mij dan alles van hen vertellen.
Zij moesten dien dag om acht uur vertrekken
Eerst was de ingenieur gegaan, meer dan ooit verrukt over de lelieblanke teint en de poëzie van de blauwe oogen zijner aangebeden schoone, en kort nadat dit jonge paar was verdwenen, volgden Gérard en Louise
Aan het bosch gekomen, bracht Lewin zijn vriend Oblonsky naar een moerassige
Maar ik zie den dag aanbreken, zeide Scheherazade, en dat dwingt mij mijn verhaal op de belangrijkste plaats af te breken.
De sultan, die besloten had deze vertelling ten einde toe aan te hooren, liet zijne gemalin
Het speet den knecht, dat hij niet naar mijnheers zin had gedaan, en hij zou den degen weder medenemen;
maar mijnheer had gezegd, dat hij naar buiten ging en misschien eerst laat zou terugkomen
iets mededeelzaams van materieel goed-meê-laten-leven, iets pufferigs van altijd laten Louis Couperus, De boeken der kleine zielen eten en drinken - en dat toch niet onvriendelijk, met zachte, donkere oogen.
Zij brachten meê hunne drie meisjes, en hunne twee zonen: de twee oudste meisjes van den leeftijd van Dorine
eindelijk tot spreken had gebracht, luisterde hij niet lang naar hem.
Ik zou willen weten, zei hij nog zachter, of iemand kan verklaren, waarom er zoo'n sterk verlangen hier boven op Alvaret woont.
Ik heb het levenslang elken dag gevoeld, en ik geloof, dat het over iedereen moet komen
om met mij naar boven te gaan, en liet de twee Wellers aan de zorg mijner huishoudster over, nadat ik haar ernstig had aanbevolen, om hen met alle mogelijke gastvrijheid te onthalen
en eene enkele vraag wordt hun gedaan.
Het schynt altyd dezelfde vraag te zyn, want ze wordt altyd gevolgd door het dringen van het volk naar de derde kar
Toch was het slechter met hem gesteld dan het eenvoudige werkdoosje van juffrouw Peecher's gedachten, waarin geene plaats was voor sombere en donkere bergplaatsen, kon bevatten;
In al de openbare inrichtingen van A m e r i k a heerscht de uiterste hoffelijkheid.
Ik heb Hugh gezien en hij zei me: mama heeft goed wat
kende hem en zijn vrouw te goed, om de aanleiding tot den voorslag niet te doorgronden.
Zoo Eylar zich al gevleid had, door de gemaakte schikking alle huiselijke onaangenaamheid te voorkomen, dan had hij buiten den waard gerekend, of liever, buiten zijn vrouw
droomerij van een geest vol stille lichtheid, als vol van een wijd, stil grijs Nirwana, waarin alle moeite des denkens vervloeit en de gedachte slechts wat terugdwaalt over indrukken van vroeger
ik wil zeggen m'nheer zijn broer, die in een modderplas lag, iets wat hij niet gezien had, spookachtig van de darapende modder zich op eens aan zijn ontstelde blikken vertoonde
n, die door haren omgang vooral met haar smaak aanmerkelijk verfijnd had, stond verbaasd over al het schoone en beeldrijke, t welk in dit gedeelte van dat, ichtstuk gevonden werd
' 'Juist! '.  'Die krijgt dus die knipringen niet aan?
' 'Misgeraden, vriend.  De tijd van straf is altijd die moeite waard
En zij was zoo lief voor mij, en zoo bekoorlijk vooral toen zij Jip op zijn achterpooten liet staan voor een stukje brood, en deed alsof zij zijn neus tegen den heeten trekpot duwde
Nu eens sprak zij met BLOMMESTEYN over de tegen elkander kampende schepen, dan wees zij hem de zoo ontelbare menigte van groote en kleine vaartuigjes op het IJ, rondom de strijdende eskaders, door elkander en in de nabijheid van het jagt van den
Lieve Nelly!  zeg mij, dat gij blijven zult!
Wees gedankt voor de goedheid, de trouw, waarvan dit aanbod getuigt.
Mogelijk komt de tijd, dat ik het met dankbaarheid zal aannemen, mogelijk komt de gewonde ree, smachtend naar de frissche waterstroomen, zich daar eenmaal neerzetten aan uwe zijde, om uit te rusten van den strijd des levens
Als de zon verkeerd zal loopen, En de maan vergeten wat oost en west is.
Als dàn Adinda nog niet gekomen is, Dan zal een engel met blinkende vleugelen Neerdalen op aarde, om te zoeken wat daar achterbleef.
Dat is juist zooals het behoort.
Maar het grieft mij, wanneer ik zie, dat de verarming dikwijls het gevolg is van, nu, ik zal maar zeggen
Toen hij daaraan dacht, vergat hij weer heelemaal, dat hij klein en onmachtig was.
De meid waschte de kopjes af, en zij was wel bang, dat de meid er een breken zoû - omdat zij de gewoonte niet had.
nu zij dien morgen ging met het spoor, naar Den Haag, naar Henri, die jarig was
HOOFDSTUK XXII.  Pickwick reist naar Ipswich, waar hij een romantisch avontuur heeft met een dame van middelbaren leeftijd
op de verstommend groote daden der Romeinen had gestaard, was zoo erg ontdaan, dat hij zijn geleerden vriend nauwelijks een goeden avond wenschen, of het woord tot morgen uitbrengen kon.
Tot nog toe had Jonas Tom en zijn zuster niet gezien;
want zij stonden bijna achter de deur toen hij deze opende, en hij was met zijn rug naar hen toe gaan zitten, en had, gedurende zijn woordenwisseling met
Daarentegen kon ook de geneesheer nauwelijks zijne minachting voor dezen ouden man verbergen, en het scheen hem moeite te kosten tot diens zwak bevattingsvermogen af te dalen
Ten laatste kon ik aan mijne nieuwsgierigheid geen weêrstand meer bieden, en bad hen op het ernstigste deze te bevredigen, of mij aan te wijzen, langs welken weg ik naar mijn koningrijk kon wederkeeren
In elk voorwerp scheen bovendien het goede hart van de tweelingbroers zich af te spiegelen.
De knechts en kruiers hadden zoo'n gezond en tevreden uiterlijk, dat het een lust was hen te zien
gaf een gil en zat daar met een gezicht even wit als de schotel, waarop hij in de grootste verbazing staarde.
Op het midden van het bord lag een kleine cylinder van blauwgrijs papier.
Hij nam hem op, bekeek hem van alle kanten en danste toen als een gek door de kamer
bovenal moest zij zedig en deugdzaam zijn.
Saony, die van het tegenovergestelde gevoelen was geweest, werd zeer naijverig op Khasan, wegens de eer, die de koning hem
aan die verscheidenheid van stroopende marketenters, van welke wij gesproken hebben, die door het land zwerven, aan dezen verkoopende, genen bestelende, en met een geheel gezin, man, vrouw en kinderen
Hijgend, klam van zweet, doorvloeid van een doffe lauwte, met een verschroeide keel stond zij op, verfrischte zich het gelaat in een natten handdoek, en dronk een, twee drie glazen water achter elkander.
Zij rilde, niettegenstaande de drukkende benauwdheid van het gesloten vertrek, en hulde zich in een grijzen wollen
Troosteloos stemt de bevrorene vloed en de ruischende regen weent tranen, tranen, tranen om het troostelooze leven der menschen en de meêdoogenloosheid der goden
maar Herakles, hoe verschrikt, versaagde niet meer nu hij de bereiking zijns doels nabij zag en richtte zijn derde pijl.
en sterker gevoel.  Maar eerbied voor den adel en de onschuld van haar hart, ontzag voor haar hulpeloozen toestand, medelijden met haar smartelijke beproevingen
Bereid je behoorlijk voor op deze samenkomst, opdat hij bevestigd worde in de hooge meening, die hij reeds van je heeft.
Na de wonderen, die ik al van je gezien heb, ben ik vast overtuigd, dat je het aan niets zult laten ontbreken
Is het anders niet, hernam Avlva, wij hebben hier paarden genoeg om u te brengen waar gij zijn wilt.
de Meid, binnen komende: 'dair is een man, die van Scheiveningen komt, om men Heir te spreiken.
' 'Heel goed,' antwoordde Buat: 'laat hem maar in de keuken wachten;
wetende de laatste naauwelijks, of hij zijne ooren gelooven mogt, tot dat hem verhaalde, wat er kort geleden tusschen haar en haar vader gesproken was, evenwel met weglating van hetgeen zij zelve gezegd had
Op welke wijze hij de op hem gevestigde hoop wist gaande te houden en hoe dezelve door hem bëantwoord werd, zal uit het vervolg dezer geschiedenis genoegzaam blijken: terwijl wij zijne bedoelingen zullen moeten opmaken uit het gesprek dat wij thands moeten bijbrengen
Duco stond eindelijk op, haalde zijn schouders op, glimlachte meêlijdend, bijna beleedigend, maar gaf toe.
Maar zijn gevoel van onwil kon hij niet bedwingen
was hij uit het helderst daglicht in de diepste duisternis, van den middag in middernacht, uit het gewoel in de stilte, uit het gerucht des donders in de rust des grafs, en, ten gevolge van een nog wonderbaarder toeval dan in de straat Polonceau
Iets drong mij.  ik kon niet nalaten naar U toe te gaan.
U is mijn gast en mijn kroonprins;
ik smachtte er naar zelf te zien, hoe U was.
Aan het diner hield Uwe Hoogheid zich goed, maar ik voelde
de verhevenheid van de naderende gebeurtenis, waarvan men het tijdstip op den dag af op de vingers uitrekende op een wijze, die voor hem stuitend was
als om aan dezelve en hunne hoofden gelegenheid tot velerleije soorten van uitspanningen te geven.
gaf daarop te kennen, dat hij wel meende verstaan te hebben, dat de ollandsche rijgsraden en oplieden dikwijls zeer prachtig waren, in het aanrigten van hunne maaltijden
en eene naakte plank op schragen, die tot tafel dient, enwaaraan met gemak dertig personen kunnen eten, en een haard, op zich zelven groot genoeg voor een
et veel genoegen bovenal beschouwde deze ollandsche uitspanning en zeide tegen: ' ls ik nu een schilder van vrolijke andschapjes was, dan zou ik hier een studietje op doen.
- aarlijk het is een allerteekenachtigst en woelig landschapje
toen de Heer van Teylingen met een vervaard gelaat kwam binnengetreden en hem meldde, dat Reinout ontsnapt was uit de gevangenis, waar men hem in gezet had.
Onmogelijk!  riep de Graaf uit: of hebben die ezels de grendels niet gesloten
Spaarzaam, bedachtzaam en voorzichtig, somwijlen tot vrekheid toe.
Werden er, in welken stand ook, kostelijke bruids- en zondagsgewaden toegesteld, ze bleven ook dienen een menschenleeftijd door, met geringe wijziging, die niet eens door ieder werd in acht genomen
Waarlijk, die echte humaniteit, die goede toon, die beleefde innemendheid, welke de blijken dragen van in overeenstemming te zijn met den geheelen persoon, die ze aan den dag legt
die zijn loopbaan als staljongen begonnen is, en als vorst en koning haar heeft geëindigd;
men heeft een held van hem gemaakt en zijn naam aan dit dorp gegeven
De ingang was zoo donker, dat het niet mogelijk was juist uit te maken wie de denr opende, maar die persoon scheen een oude vrouw te zijn.
Neem ons niet kwalijk dat wij u lastig vallen, zei
Het bericht in de Volksbanier was van een socialist, een knecht van schilder Smout;
ik wilde mede wel, dat wy dit verhoor en alle verdere onaangenaamheden aan Mevrouw besparen konden.
Maar misschien kan zy ons, nu reeds, ophelderingen geven, waardoor de schuld van haar man grootendeels verminderd wordt
Gij zaagt mijn weergaelooze, En schoon ik eerst, naijvrig op heur schoonheid, Aan ieder haren aanblik had ontzegd, Toch schijnt het thands mij zoete troost te zijn
er moest geklauterd worden, zooals de kat kan klauteren, maar Rudy had daar juist verstand van, want de kat had het hem geleerd;
hij bemerkte niets van de duizeligheid, die in de lucht achter hem zweefde en haar poliepenarmen naar hem uitstrekte
der muiters zouden voor de gevangenis,, die zij hadder helpen aanvallen, worden opgehangen, en de derde daarna op
sommige der boompjes die het eerst waren uitgeloopen, begonnen reeds bruin te worden.
De heer was niet alleen, maar had een dame van omstreeks denzelfden leeftijd bij zich
dat die beenderen, wien zy ook eens mochten toebehoord hebben, niet in de ongestadige lucht hingen te bleeken, maar by het stof van hunne eigene verwanten in een vreedzaam graf zouden vergaan
als er in zulk een bekrompen vertrek maar te maken was.
Deze gesprekken waren bovendien niet de eehige klanken, die men hier hoorde.
Achter een balie, aan het andere einde van de kamer, stond een klerk met een bril op
en, zelf oordeelende dat hij mijn geleide niet verder noodig had, keerde ik, na wederzijdsche groete, langs den weg terug dien ik gekomen was.
Gij ziet, zeide Van Lintz, toen ik bij hem in het opkamertje was teruggekeerd, dat ik, bij gebrek aan een betere, mijn oude schuilplaats weder heb moeten opzoeken
Er heerscht daar niet weinig pracht en praal.
Als er bals zijn, dan is er een lakei in het rood met goudgalon om iedere vier gasten te bedienen, al zijn er ook vierhonderd, en ieder wordt met zilver geserveerd
Zelfs Dutri, anders nog al onverschillig, voegde zich bij hen, blagueerend, met glinsterende oogen, omdat Ducardi eens op zijn plaats werd gezet.
De cephaliden werden om die kopjes, die er lief mee uitzagen, vastgestrikt, of anders in de hand gereed gehouden
of een groâf was, zeit hij tegen mij, die er nog nooit door groâf of heer of boer op zoôn manier ben oetgepord: Vrindje!
Die jonkvrouw is de gravin Françoise van Egmond, oudere zuster van de gravin Sabina;
zij is nog ongehuwd en zal voorzeker niet licht tot een hylik komen.
' 'Waarom niet?  Zoo ik mij niet bedrieg, van dezen afstand gezien, schijnt zij fraai van gestalte en minnelijk van wezen, meer nog dan de jonge vrouw
na de ure van liefdezwijmel, zorgeloos, niet anders dan of gij waart priesteressen van Afrodite, die Skythië door zwervende krijgers ontvingt in veile bedden voor luttel geld
met eene onuitsprekelijke blijdschap, en bij het aanschouwen der letters, door uwe schoone hand voortgebragt, ontvingen mijne oogen een nieuw licht, schitterender dan hetgeen zij hadden verloren, toen de uwen sloten aan de voeten van mijnen
Het is misschien toch nog eene vergissing, beste vriend.