AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zoo de menschelijke geregtigheid nimmer op het spoor der misdaad kwam zou welligt het geweten den schuldige met namelooze folteringen pijnigen maar hij wilde de beval niet overlaten aan de straf van het geweten waarvoor hij welligt doof zou zijn
geef mij wat eten en drinken zeî eduard die innig verlangde naar spijs en drank het kind zag den gast een poos aan en scheen hem nitnemend verdacht te vinden want nadat het genoeg gekeken had sprak het vertroostend ik zal moeder roepen
het tweede voorwerp was een groot gouden cachet waarop zijn wapen stond dat scheen te bestaan uit een geribd veld met niets er op wat het derde ding was wist hij zelf niet zijn haar was statig tot eene kuif gewrocht en dit zou hem een zeer geleerd voorkomen hebben gegeven als andere deelen van zijn gelaat dit niet merkbaar wedersproken hadden
haar vader was tevreden van beem zag zijn geluk niet geheel vernietigd en zij was verzekerd een jaar van alle lastige aanzoeken en huiselijke verwikkelingen verschoond te zijn zij kon denken zij kon wachten zij had rust
klemde hij zich krampachtig aan de deur en trachtte dien eersten slagboom voor zijne vrijheid te verbrijzelen niets mogt baten en telkens viel hi met de gekneusde en bebloede handen om het hoofd radeloos tegen den vloer
hetwelk zoo lang bij hen in aanzien scheen te staan als dit tot verwezenlijking van hunne eerzuchtige begeerige soms misdadige plannen dienen kon
op nadrukkelijk verlangen van de geheele vergadering trommelde louise drie polkaas welke den heer van beem zeer troffen deze speelde eertijds met veel enthousiasme en zijn spel had de eigenaardigheid dat hij met meesterlijk talent de beide pedalen wist te gebruiken een noodlottig ongeval had hem echter van het musiceren afgebragt
en zeer zou de teleurstelling gestegen zijn van hem die de verborgenheden van dit somber schijnbaar onbewoond huis zou willen onthullen wanneer hij aan het einde van den duisteren gang eene zware ijzeren deur had mogen aanschouwen of liever betasten eene deur die aan eenige mineurs die ze wilden openen handen vol werks zou geven
greep naar hoed en stok z gaat mijnheer uit zeker ga maar weg zwelg maar als naar gewoonte het kan nu weder lijden onder deze woorden van zijne teedere vrouw ging hij de deur uit het was hem
eindelijk brak de heer raalte het verdrietig stilzwijgen door op de gewone schrandere wijze het gesprek te beginnen met de aanmerking dat er veel kans bestond dat men dien avond regen zou hebben hij durfde het woord onweêr niet uiten
het vertrouwen dat eduard op zijne regtschapenheid stelde werd nu even gering als dat van zijnen weldoener op de metallieken toen die op drie en dertig stonden hij was dus zeer content vooreerst eenige namen geïmproviseerd te hebben
de schrikbarende gedaanten liepen regelregt op haar toe zij begon te kreunen en te kermen riep alle bekende heiligen aan die men maar in den almanak vinden kan zij zwoer een coupon van één gulden zeven veertiger half cent aan de armen te geven als deze beproeving haar voorbij mogte gaan
geheel verslagen keerde de man naar zijne kamer terug en sloot zich vol weemoed op george een ongeluksvogel als naar gewoonte was het gevolg van deze scène eene vervaarlijke lachbui van joseph waarmede echter eduard in het minst niet instemde
dacht ik het niet zei de commissaris al weder zoo'n leeggeorge een ongeluksvogel looper zoo'n vagebond terwijl hij den eigenaar der plaats veelbeteekenend aanzag hetgeen deze wederkeerig deed wat voerde je hier heen eduard besloot in alles de volle waarheid te zeggen
juist kwam de oude heer die trotsch op zijn lieveling begon te worden tot het besluit dat de jongen veel aanleg voor eene schoone kunst bezat omdat hij den notaris had nageteekend en de vader goed vond dit afbeeldsel voor allersprekendst uit te krijten
wanneer op dit oogenblik in de eenzame straat waarin het schamele schijnbaar niet bewoonde huisje stond een der bewoners van die afgelegene straat bij toeval het oog op de vermolmde deur gevestigd had dan zou hij zeer verwonderd zijn geweest wanneer hij de deur die sedert onheugelijke tijden gesloten was geweest had zien openen
daar het nog op dezelfde plaats stond en de beide kopjes van mijnheer en mevrouw van eene andere soort waren versierd met een tweetal geëikte formulieren liet hij dit vocht deelen in de gunst van het pas leêggedronken kopje
twee mannen van mantels voorzien liepen zoo snel als de snerpende koude dit noodzakelijk maakte door de straten van antwerpen green woord werd door hen geuit
in den handel zult gij het meest fortuin kunnen maken handel is alles zonder handel kan de menschheid niet bestaan hij geloofde haast dat zonder handel de aarde niet op hare as kon draaijen
de brave man kuchte zeer melancholiek en keek den jongen aan hij zeide niet veel het was dan ook geene kleinigheid daar zoo op eens over te decideren de laatste maal had het gesprek tot zulk een wanhopig besluit geleid dat hij vreesde den jongen al in de kaken van den dood geduwd te hebben
en vele smeekende bewoordingen van de antwerpenaars geschiedde nadat de moeder te kennen had gegeven dat zij niet zoo timide moesten zijn en dat het zeer goed gehoord kon worden
bedaard door het huis gewandeld en de vrije lucht weêr opgezocht hebben hetgeen denkelijk gelukken moest vooreerst waren zijne plannen onuitvoerbaar door den slaap van zijn vriend hun toestand begon meer en meer ondragelijk te worden
kon den geheelen nacht niet slapen dat woord kind had hem gegriefd innig gegriefd en van dit oogenblik zwoer hij man te worden en tevens ieder die hem beleedigde dit duur te doen betalen
nadat ik mis geschoten had geheel aan zijne genade was overgeleverd en reeds mijne lieve goede vrouw als weduwe voor mij zag wierp hij zijne pistool weg en gaf mij het leven wij hebben ons daarop geheel verzoend en ik kon natuurlijk niet nalaten
moedertje geef ons wat te drinken riep joseph smachtende george een ongeluksvogel van den dorst die vrouw die hij met moedertje aansprak was eene oude vrouw wier vel deed denken aan eene deur die geblakerd is
hij presenteerde beiden een stoel en bood hun daarna eene sigaar aan zij bedankten met een gezigt zoo als eene jonge dame zet aan welke door den heer des huizes bij eene visite welke zij de familie maakt een glaasje citroenbitter wordt gepresenteerd met eene niet te misduiden verbazing zag hij hen zoo stijf bedanken
begon alles te doorgronden o de beval gij zijt wel de verwoester van mijn geluk geweest gij hebt nog meer kwaad gedaan dan u bewust was zeker had eduard weinig kunnen vermoeden toen hij bij raalte den heer de beval hoorde zingen dat deze van zooveel invloed op zijn levensloop zou worden
dan vergat hij zijn eigen leed de pleyes stond op naderde zijn gast en legde hem de hand op den schouder joseph gij zijt zwaarmoedig gij ziet alles te somber in
drie dagen reeds was eduard in de woning van zijn vijand geweest en van den overgang van dag en nacht had hij evenmin iets vernomen als van zijne gastheeren wèl had hij reden gehad een somber voorgevoel met zich om te dragen toen de broeders hem met die sarrende bedaardheid verlaten hadden
schoon zij hem in zijne bewegingen bleef hinderen kon hij thans gemakkelijker voortgaan en al zeer spoedig bekommerde hij zich er niet meer om nog altijd was hij besluiteloos want hij had geen spoor gevonden van zijn chef zelfs zijne herhaalde navragen hadden tot niets geleid zijn escadron was dus ook hier niet aanwezig
laat ons over die zaak niet langer spreken weet gij wat gij doet ik weet wat mij te doen staat daarop verliet zij hem met het vaste voornemen niet voor de vaderlijke woede te bezwijken
en wat wil ons die citadel maken sprak hij die het laatst binnen was gekomen met een gezigt alsof hij alleen de geheele citadel kon wegdragen de beide de bevals schudden bedenkelijk het hoofd
of pa even bij ma wilde komen welke wijze van vragen iemand die de oorzaak van haar verdriet niet had gekend met bezorgdheid de ontmoeting van het echtpaar zou hebben te gemoet doen zien
hoe onvolkomen ook hij had eene tehuiskomst gehad dan was er nog een wezen op aarde dat hij zoo de dood zich tusschen hen had geplaatst innig beweend zou hebben schoon in dit geval zou haar beeld hem bemoedigend vergezeld hebben
na de eindschikking door de mogendheden voorgesteld wilde men door drang van wapenen koning willem tot het aannemen van de onbillijke en onregtvaardige bepalingen dwingen slechts eene nieuwe gelegenheid tot roem voor den nederlandschen soldaat
hij sprong zijn beddeke uit schoot fluks zijne kleederen aan en kwam juist onder de heftigste bewoordingen de kamer binnen hij zeide toen niet zonder waardigheid dat hij onmiddellijk de deur uitging en niet op zulk eene wijze het genadebrood wilde eten
en in de brandende tafel en lucifers zich de hel welke hij zich dien avond in huis had voorgespiegeld bespaard zag het was nu tien uren en de vraag waar eduard kon zijn doet ons teregt
minste hij moest zich hiermede vergenoegen daar eduard hem in de rede viel de gezelligheid van het gezelschap door je gezellig gezelschap verhoogen hetgeen weder een blik van mevrouw van de wall tengevolge had als een bundel lichtstralen van den cohinoor als de zon er absoluut op wil schijnen
een dof gebrom dat moeijelijk met het zachtaardige diertje overeen te brengen was gaf hem te verstaan dat hij gehoord was niet goed vervolgde hij deelnemend terwijl hij probeerde hare hand te vatten met het voornemen ze regt hartelijk tusschen de zijnen te klemmen
wat zag ik nu den medepligtige van den tuchthuisboef die daar schaamteloos scheen te wachten zeker op zulk een krachtigen tegenstand niet voorbereid deze laatste woorden sprak hij met een gevoel van heiligen eerbied voor zijne eigene schreeuwende dapperheid uit
zijn onvermogen werd begrepen de gastheer geholpen door zes krachtig gespierde armen omvatte den ongelukkige terwijl eenige anderen het klavier tegenhielden met vereende pogingen gelukte het hun den lijder te bevrijden die de laars langzaam voelde glippen
hij verkleedde zich in een hoek van de zaal terwijl de vrouw hoofdschuddend wegging vast overtuigd dat zij een der gevaarlijkste menschen onder haar dak had geherbergd nu ging eduard naar het huis van zijn boezemvriend met het besluit zijne bedaardheid te behouden
zeer verontwaardigd was de muziekhandelaar toen hij den volgenden morgen een brief ontving die aldus luidde waarde schoonpapa ik houd veel van kort en zakelijk geef uwe toestemming tot ons huwelijk dit is het beste wat u te doen staat
juist kwam de hospita binnen met een schotel graauwe erwten waarop zegevierend een stuk spek troonde benevens een half brood en zonder zich om de verbaasde blikken van de goed doorvoede waardin te storen wierp hij zich op de spijzen
ik begrijp niet hoe die eene de portie heeft kunnen verdragen zeide de goede vrouw ik dank je om voor je pleizier een kogel door mijne huid te hebben beide bewaarden een oogenblik het stilzwijgen zij dachten het zou een spookachtige aanblik zijn geweest voor hem die hen daar gezien had
wij zitten hier gezellig bij elkander vindt ge niet zeide eduard terwijl hij een stoel opvatte en zijn makker door de mat heen aanzag wees voorzigtig anders blijft de leuning in je hand wij zouden dan het geheele vertrek van nieuwe stoelen moeten voorzien daar het stel geschonden zou zijn
weldra begon men echter eenig begrip van het ongeval te krijgen toen jacques de beval op roerende wijze het gebeurde vertelde hij deelde mede dat zij voortdurend gearmd hadden geloopen en wel de stilste wegen doch eene straat waren doorgegaan waar juist gestreden was
gelukkig dat mij niets overkomen is maar ik begrijp u gij wanhoopt aan het herstel van uw armen vriend o waar is hij breng mij bij hem mevrouw meet de maat uwer goedheid vol
hij verwijderde zich zoo snel mogelijk maar verloor de beval niet uit het oog en volgde hem naar de woning van den verslagene toen het lijk naar huis werd vervoerd zou men scherp toeziende achter den treurigen stoet die door eenige flambouwen verlicht werd een man ontwaard hebben die behoedzaam op eenigen afstand de baar volgde
tweemaal in het jaar de parade op te luisteren soms de uniform en het paard en voorts arme soldaten die ten gevolge van spirituele vochten wat wankelend door de straten defileren uit een gevoel van pligtbesef zoolang mogelijk in de provoost te duwen
loop vooral zacht eduard beide vlogen op een leuningstoel aan schoven dien voor het openstaande venster en konden toen op hun gemak zich vrolijk maken over hun avontuurlijken intogt van het vaderlijk erf en eene flesch wijn die op het buffet prijkte werd zonder vorm van proces buit gemaakt daar zijn wij nu merkte
waarop het lieve kind in hare rede gestuit werd door een gevoel van verwondering dat zij niet kon onderdrukken toen zij pa daar als een postbode zag heen en weder rennen met oogen zoo als napoleon ongetwijfeld bij den brug van lodi moet gezet hebben
zeker had hij toen wij hem aantroffen zoo lang over dit afdoend kernachtig antwoord nagedacht hij scheurde den brief uit de hand van den knecht en deze vertrok
zeven uur bromde hij wat zeven uur het was reeds zeven uur toen wij van huis gingen hij behoefde niet snugger te zijn om toen hij zijn horologie naar zijn oor had getransporteerd en het niet hoorde tikken te begrijpen dat het welligt was blijven stilstaan
wees niet benaauwd ik zal er wel iets op vinden maar met mijne buks zal hij kennis maken daar sta ik je voor in george een ongeluksvogel t is ook te veel een half millioen elk bezitter van een half millioen moest door een ondernemenden liefhebber zoek gemaakt worden
hij dankte den heer van duin voor de goedheid welke deze hem bewezen had gaf onbeschroomd louise de hand en was in staat zijne reis te vervolgen hij wilde ook joseph alle mogelijke heil toewenschen toen deze na even met zijn vader gesproken te hebben zeide weet je wat ik ga met je meê en breng je naar huis
eindelijk wanhoopte men den strijd langer te kunnen volhouden men vreesde voor de overmagt te bukken en nam zijne toevlugt tot eene wapenschorsing die werd gesloten eindelijk zouden de gemartelde krijgers dan mogen rusten
gij paart zeker menigmaal de toonen door uwe teedere vingeren den snaren ontwrongen aan de liefelijke trillingen door uwe stem voortgebragt herhaalde woordelijk van beem die meende dat die volzin niet in de termen viel van eenige verandering
komt tot de overtuiging dat zijn vriend teun een harden schedel heeft doch niet harder dan hout wij hebben joseph en eduard in geen al te benijdenswaardigen toestand verlaten
veel scheen deze kelder niet gebruikt te worden want knarsend draaide de grendel in zijne tappen en de deur klemde zoo dat men ze met vereende pogingen moest openen hoewel eduard wat onzacht naar beneden was gekomen had hij dit meer te wijten aan zijne tegenstribbelingen dan aan kwaad opzet
van den troon hm george een ongeluksvogel en van duin verfrommelde toornig het nieuwspapier in den laatsten tijd had hij er vele verfrommeld ik bedenk daar sprak louise als wij eens naar de familievan joseph's vriend gingen misschien kunnen die ons een berigt geven
daar lag het gesprek alweêr wij zonderen de twee dames van de wall en raalte uit die als nachtwachts ratelden raad eens met wie ik daar straks een vertrouwelijk gesprek heb gehad vroeg raalte aan zijn vriend
ik vind het zeer hartelijk mijne dochter dat gij uw broeder niet nuchteren de deur laat uitgaan ik wenschte evenwel dat gij weder naar uw kamer gingt joseph zal straks wel bij u komen om afscheid te nemen
en voor een gansch leven kan blijven zetelen de diepe en innige vertwijfeling die haar uit de oogen straalde werd toch door eduard opgemerkt en daar hij zag dat zij op het punt was hare krachten te verliezen reikte hij haar de hand en geleidde haar naar eene sofa
zij gevoelde zich niet in staat zoo spoedig hare liefde voor iemand als eduard te onderdrukken om den man dien zij eens had bespot trots zijne opregte liefde toe te behooren
zij gingen bij den voorzanger op catechisatie en konden onmogelijk toegeven dat hij de l en de r niet kon zeggen zij maakten eene bibliotheek strafthemaas en hadden de gekste invallen
natuurlijk wilde van de wall dien openen en met den inhoud in kennis komen moet ik daar soms op staan wachten klonk de stem van zijne vrouw maar lieve kind je kunt dat ding immers straks wel lezen
daar zullen wij later wel eens over spreken eduard vindt overal zijn weg troostte raalte maar mijne vrouw is even erg met hem ingenomen als eene zieke met eene operatie die zij hem offreren noodzakelijk kwaad zij wil nu eenmaal dat hij dadelijk zijn weg zal vinden
wierp hij zich in de armen van zijne moeder en kuste haar innig mijn kind vaarwel de hemel bescherme u meer kon zij niet zeggen vaarwel mijn kind de hemel bescherme u varieerde zijn vader
dat een der soldaten die gewond nederlag den helschen inval had gekregen op hen die hij natuurlijk voor antwerpenaars hield zijn geweer los te branden dat de brave man dien hij zoo onzeggelijk lief had gehad daarop was neêrgezegen en in zijne armen den laatsten adem had gegeven
en mama zoodra hij de kamer uit was tot den echtgenoot zeide dat deze het wurm wel voor zich had kunnen houden nog dienzelfden avond werd de familieraad gehouden tusschen mijnheer en mevrouw
tot groote ergernis der beide vrienden werd het lokaal op nieuw digtgesloten en de zware deur scheidde castor en pollux joseph poogde nog eens voor het laatst het steenen hart van den man des geregts te breken en toen alle pogingen te vergeefs waren rende hij naar zijn vader
zeer voldoende die groote ridder zweefde hem toevallig voor den geest toen hij den hercules aanschouwde wel dan heb ik je vader gekend verklaarde de man terwijl zijn stemgeluid door buitengewone aandoening tot de fausset oversloeg
want genoemde eduard was een neef die door den goedhartigen man in huis was genomen met de bepaalde belofte hem tot eene bestemming te brengen zooveel mogelijk naar de keuze van den jongen welke belofte bij zijn tweede ik veel tegenstand en gepruttel had veroorzaakt
antwoord kreeg hij niet maar een drietal armen de regtmatige eigendommen van de geheele familie van beem strekten zich naar hem uit en wezen hem z gebiedend de deur dat hij verschrikt de kamer uitstoof en aan de deur bleef luisteren
als aan den grond vastgenageld stond de oude man met vochtige oogen onder al die dooden hij was toch ook belg hij had ook grieven maar
de geheele bende begaf zich na die aanmaning naar de kamer waarin naar zij vermoedde de man zou zijn dien zij zochten te vergeefs klopten zij aan de deur vruchteloos braken zij ze open joseph was niet meer in de kamer en hoe zij zochten nergens was hij te vinden eene tweede kamer werd
zooveel te minder krijgen we elk meende kriel beter levend de helft dan dood alles was de logische redenering van dirk lief kind riep het oude wijf zonder de minste reden weet je wat neem die rommel weg dan kunnen wij de zaak in het breede overleggen
de twee gedaanten vlogen wel den verbaasden schoolmeester voorbij maar eilaas zij waren toch ontdekt de vertoornde vrouw beefde nog maar nu van woede in afgegeorge een ongeluksvogel broken woorden gaf zij haren huwelijksgezel een tamelijk goed overzigt van de omstandigheden
zou ik de onbescheidenheid mogen hebben te vragen aan wie wij onze redding verschuldigd zijn gij zijt hier bij den heer george de pleyes en in mij ziet gij zijne echtgenoot wij leven stil op het land en mijn man is gisteren op reis gegaan wegens dringende familiezaken
en zette een gezigt als een jong hondje dat voor zijn meester opzit en plotseling van diens vriend die met een wandelstok wat batonneert bij ongeluk een harden klap op zijn kopje krijgt hij begreep niets van de opvliegendheid van die menschen en sprak zeer geschokt maar ik kan u onmogelijk meer geven
men wilde eduard op eens een beroep laten kiezen maar wat weet een jongeling van vijftien jaren van een beroep en wat weet zelfs een volwassen mensch van de meeste beroepen ieder die eene betrekking vervult kent al het vr en tégen daaraan verbonden
dit windt op en vervult met wraak dit is dan het harteleed dat men te verkroppen heeft dit is dan de beleediging die men wreken moet dat menschen met de grootste verbittering arme george een ongeluksvogel soldaten die slechts hun pligt doen verraderlijk kunnen neêrschieten blijft onverklaarbaar
hij weerde al die gedachten van zich af en liet den klopper los bevreesd dat die lange overpeinzing bevreemding mogt opwekken het was hem alsof de slag door den klopper veroorzaakt alle verdere aarzeling afsneed de deur werd geopend en voor zijne oogen vertoonde zich een diepe gang
hij verzette zich tegen zijne zwakheid die zoo billijk was hij moest den doode verlaten om voor de levende te zorgen zacht vleide hij het hoofd van den ontslapene neder en hoewel hij nog eenigen tijd de vochtige oogen op hem gerigt hield en aarzelde de plaats te verlaten
zonder de verstandhouding van de jonge dame met zijn pupil te kennen en niet schrander genoeg om die te vermoeden had van de wall zonder eenige omwegen de waarheid geschreven zoodat toen louise den brief ontving waarin haar kort en zakelijk werd medegedeeld dat eduard dood was
een tooneelspeler is menigmaal een kunstenaar zoo als een orgeldraaijer een musicus is een advokaat doet denken aan eene evenredigheid waarin regt midden evenredig is tusschen salaris en welbespraaktheid
nutteloos zou het zijn al de verschillende gezigten te beschrijven die in de groote zaal bij van duin waren vergaderd de eerbiedwaardige naast den zot het edele gelaat nevens den fat de venus nabij de xantippe nijd naast
de bommen naast de rigting haar door de bediening der mortieren gegeven door het grillig toeval geleid hadden den schuldige in eene onschuldige getroffen
dag wij komen weêrom riep joseph terwijl hij zijn hoed op eene tafel wierp en met alle teekenen van vermoeidheid op een stoel viel de oude vrouw sprak geen enkel woord
glimlagchende was hij met zijn broeder in de kamer teruggekomen die zij met den overwonnene verlaten hadden maar die glimlach had spoedig plaats gemaakt voor verschillende
in een los gesprek over zijne zuster had hij de gevoelens van den braven man reeds in zooverre leeren kennen dat hij voor het ergste vreesde deze had namelijk voor zijne dochter reeds een rijk jong mensch bestemd die veel op een springhaas geleek maar het hoofd van jufvrouw louise nog lang niet op hol had
je zult opbiechten zoo lang wij nu al hier in brussel george een ongeluksvogel zijn loop geregeld een kwart van den dag te mijmeren als een banneling die den dierbaren geboortegrond waar eens zijn wiegje stond betreurt wel ge zijt regt af vervelend
langzaam zeer langzaam kwam mevrouw van de wall weder bij eenigen tijd bleef eduard vrij gelukkig in huis en de kinderen begonnen meer en meer aan elkander te hechten
niet levend het huis te doen verlaten een openlijken aanval vreezende hadden zij geraden welken uitweg de beide vlugelingen zou overblijven en zich daarom elk achter een venster geposteerd vast overtuigd dat de deur goed gesloten was en onmogelijk door hen kon geopend worden hoewel de nachtlucht koud en doordringend was ging
onderdrukte zijne tranen eerbiedig greep hij de marmeren hand van de vrouw die de zijne had moeten zijn gij heb nu andere pligten te vervullen mevrouw denk steeds aan den ongelukkigen eduard als aan een afgestorvene
ik begrijp niet hoe je zoo blijft suffen het is jammer van den jongen maar ga eens na één dag later en het toeval zou ons niet meer gediend hebben denkt ge dat ik tot zulk een prijs gered wensch te worden
deze volzin werd besloten door een welgevallig hoofdknikken en de woorden die brave man daarop las zij verder onze zachte dwangmiddelen die in klinkende oorveegen bestonden hoewel onze eduard dadelijk had te kennen gegeven dat men dit met hem niet george een ongeluksvogel proberen moest
hebt gij uw vriend medegebragt zeide de heer van duin louise wendde zich nu ook naar eduard en joseph trachtte te vergeefs met eenige van zijne doordringendste blikken plotseling kleuren blozen of waggelen waar te nemen zij reikte den bezoeker hartelijk de hand hetgeen papa van duin ook gedaan had
weet gij ook waar dan was zijne vraag terwijl hij haar vorschend aanzag zij zijn geloof ik bij antwerpen dit berigt beviel de beide reizigers maar half zij lieten de vrouw zich verwijderen niet wetende hoe zij haar zonderling gedrag moesten uitleggen
hij was juist zoo ver gekomen toen de genoemde gepensionneerde officier als de wrekende nemesis voor de beleedigde officieren onderofficieren korporaals soldaten en recruten optrad naar oude gewoonte de hand bragt aan de plaats waar vroeger zijn houwdegen had gezeten
de vochtigheid van dien doortogt gaf te kennen dat men weinig gebruik daarvan maakte niet gewend aan de duisternis die er heerschte ging hij terstond den gang door en liep een wenteltrap af
ik zal de karrewei maar verder aan je beide overlaten zeide de oude vrouw zeer verheugd er af te zijn laat ons die aardigheid eens opknappen zeide diederik die spelenderwijze zijn mes in de tafel stak zij zullen er van lusten stel je gerust de vrouw zag haren zoon met eene niet te beschrijven moederlijke
voorzeker was hunne kennismaking van korten duur geweest maar twee menschen die als voor elkander geschapen zijn hebben niet lang noodig om dit beide te gevoelen hoezeer de kennismaking op vrolijke wijze aangeknoopt en zelfs op eene niet geheel dramatische wijze afgebroken was die had een grooteren indruk nagelaten dan men oorspronkelijk had kunnen vermoeden
kunt gij dan volhouden dat het u onmogelijk is mij uit deze george een ongeluksvogel dringende verlegenheid te redden vroeg van de wall terwijl hij raalte doordringend aanzag het grieft mij zeer maar
was waarlijk een braaf mensch nevens zijne christelijke beginselen noopte hem eene andere reden om de jonge strijders met dubbele hartelijkheid te bejegenen
hij wischte zich een traan uit het oog hij die zelden van iemand ware hartelijkheid had ondervonden wien alles als ware het was toegeworpen geworden hij moest wèl aangedaan zijn eene weldaad verliest zooveel van hare waarde wanneer zij verweten zoo al niet toegeworpen wordt
niets had de diepdenkende wandelaar en vader van die handeling vernomen maar ongehinderd stapte hij voort terwijl het meisje aarzelde op nieuw de deur te openen zij begon dus aan te kloppen
zoodra hij de straat naderde waar de woning zich verhief begaf hij zich in eene naauwe steeg stopte een doek van achteren tusschen jas en vest trok één been wat op en verwrong zich tot een tamelijk mismaakt
verwilderd zag zij rond maar zoodra zij eduard aanschouwde kwam het gebeurde haar in het geheugen terug en vreesachtig starde zij hem aan als weerde zij een spookbeeld af dat haar vervolgde strekte zij de hand uit en met een flaauwen kreet verborg zij het hoofd bij
de oom was zoo hartelijk hem te melden dat hij geene centime kreeg vast overtuigd dat de jonge spitsboef zoo als hij hem noemde niet durfde terug komen de pleyes was woedend op zijn voogd noemde hem een waterchinees maar besloot zijne wraak uit te stellen en zelf zich te redden
bij hààr was die toon zoo ongekunsteld dat men de zwartgalligste mensch ter wereld had moeten zijn om daar iets in te vinden er zijn menschen die zich in vele zaken boven de vooroordeelen der wereld weten te verheffen
wat maak je toch voor pantomimes dat wijf zal je uitlagchen wat moet ze wel van je denken wat zij denkt kan mij niet schelen verdere pourparlers waren niet mogelijk tusschen twee menschen die uitgeraasd van den honger zijn
zij zijn toch zoo kwaad niet zeide van de wall wat heb ik mij altijd in ze vergist hoe patent heb jij je gehouden zeide raalte van
maar waartoe ook de ellende op te sommen wij allen voelen ze laat ons ook het moedig voorbeeld van brussel op nieuw volgen en de hollanders voor goed verdrijven
ik verzeker u dat zwijg beet de woedende man hem toe het meisje dat eduard straks aan de ramen ontwaard had kwam zoo wat aangekleed naar beneden
hij bedacht echter dat in het ontvangen epistel veel logica lag opgesloten en dat het toch maar raadzaam was toe te geven dientengevolge ging hij weder naar het politiebureau trok zijne aanklagt in sprak van vergissing braaf meisje spijt
het gesprek dat eerst pp begonnen was eindigde met eene fuga waarbij het echtpaar tegen elkander inschreeuwde doch de vrouwelijke keel z den boventoon had dat eduard alles wat zij zeide verstaan kon hij had zich juist ter ruste gelegd maar sliep niet
meermalen had jacques op het punt gestaan niettegenstaande de zekerheid dat zijn gevangene hem onmogelijk kon ontsnappen naar beneden te gaan ten einde zich te vergewissen in hoe ver de kiem des levens bij hem was uitgedoofd in hoe ver de ontberingen dit krachtig gestel ondermijnd dien krachtigen wil gebreideld hadden
begon hij de barricades weg te nemen en trachtte de deur open te breken hetgeen hem gelukte met weinig moeite en bovenal zonder veel gerucht te maken na eenige minuten werkens vloog de deur open
wensch ik dat indien hij mogt aarzelen u zoo lang tot last te zijn gij hem zult nopen voorloopig hier te blijven wees niet bezorgd hij is mijn gevangene zeide emma menig gevangene zou in zulk een cipier het ideaal zijner wenschen vervuld zien
de waarheid was dat haar man niets dacht en juist iets in het midden wilde brengen toen zij hare korte rede besloot denk maar eens dit is de eenige wijze om fortuin te maken en ik wensch u dit van harte toe
hij hoorde het niet of welligt deed hij alsof hij het niet hoorde de mensch is zoo boos een hevig en aanhoudend gebons dat aan exercitiën en manoeuvres met stormrammen kon doen denken deed hem uitroepen wie is daar
hij behield zich voor vroeg of laat zijne regtmatige wraak te koelen op de booswichten die hem tijdelijk van zijn voor hem onmisbaren vriend beroofd hadden doch hij wanhoopte immer naar george een ongeluksvogel waarde zijn dank te kunnen betoonen aan den edelen de pleyes en diens lieve vrouw
het plan van eduard was niet meer en minder dan zijn vijand te gaan opzoeken in de zaal waarin deze zich bevond ontmoette hij meer personen dan zou één vijand meer er niets aan doen en ware het al te gevaarlijk dan kon hij altijd nog terug
maar hoewel eerst zijn gezigt betrok zag hij tijdig in dat die gruwzame zedebederver zoo als eduard onder anderen genoemd was nog lang geen doortrapte schelm was zoo als de leeraar had voorspeld dat hij spoedig zou worden
sprong op wat zeg je maar dan heerscht hier een misverstand riep hij uit terwijl hij zijn vader aanzag doch hoe dezen dit aan het verstand te brengen daar hij hem nooit over den medgezel van zijne kinderlijke avonturen had durven spreken
zou het niet onbescheiden zijn als ik vroeg welke hondsvotten de toorn van eduard was ontwapend hij begon te glimlagchen verbeeld je daar dat ik de beide bevals dood bedaard zag wandelen ik had al zoolang gehoopt die schepsels nog eens te ontmoeten eindelijk meen ik ze te hebben ik vlieg ze achterna en weder ontsnappen zij mij
terwijl de schuld nog al in het voordeel van nederland verdeeld werd willem had deze voorwaarden aangenomen maar belgië had ze verworpen doch voort ging de tijd nieuwe gebeurtenissen volgden elkander op van speyk verwierf zich een onsterfelijken naam
de weinige woorden door eduard uitgesproken waren trouwens meer dan voldoende om te doen begrijpen dat iemand die op zulk eene wijze binnenkwam voor niets zou terugdeinzen hunne voorzorgen waren dus nog onvoldoende
honger verscheurt dorst martelt honger ontzenuwt ja verflaauwt ten laatste dorst brandt en pijnigt
ik heb er maar één dat is dit engelenkopje met die lange gitzwarte krullen met dat rozenmondje die zachtgeblosde wangetjes met op eens vloog eduard naar het raam zie je dat
maakte eene beweging ik herhaal u mijnheer laat mij met hem alleen spreken het is beter dat gij er u niet in mengt hij vervolgde nu zich tot jacques wendende gij hebt den dood verdiend en gij zult
doch nood breekt wet en zij vroegen dus op nieuw hun avondmaal het wijf ging weder heen en daar zaten zij eene vetkaars die onophoudelijk door dieven geplaagd werd flikkerde weinig opwekke d en gaf aan de bedstede een spookachtig aanzien
maar de oningewijde ziet soms niets dan het verguldsel zonder te bedenken hoevele kleine grieven bij dieper beschouwing het koper voor den dag brengen de pleegouders hadden gegeorge een ongeluksvogel lijk het werd tijd dat hun beschermeling een beroep koos
en gaat s avonds ten tien ure op weg om die verhevene bestemming te volgen eduard die niet gewoon was veel anders dan slappe koffij of saliemelk te drinken was op eens midden onder den toast van zijn oom voogd en pleegvader aan zijn vriend joseph gaan denken
thans veel weg van een bond die met de vier pooten bij elkander krom in zijn mandje ligt de haan van het ganzenroer werd nu in rust gebragt de eigenaar wierp het over den schouder en gaf het kort bevel
wanneer men zich er vlak voor bevond en het lang beschouwde kon men ontwaren dat de bewoners er van welligt zich voorstelden ook in een huis te wonen de deur scheen door het gebruik gecreneleerd te zijn ten minste men kon op verschillende plaatsen de hand er door steken
wie ben je vroeg een der lakeijen vraag hem niets de verstokte boosdoener zou toch liegen de george een ongeluksvogel justitie zal dit er wel uitkrijgen zeide de heer des huizes terwijl hij zijne dochter wenkte nog wat achteruit te gaan die laatste woorden sprak hij op zulk een indrukwekkenden toon dat de geheele justitie het niet beter kon gedaan hebben
vierkante lappen er tegen gezet deden aan een schaakbord denken zijne broek was van eene luchtige zomerstof op het hoofd had hij een pet die evenzeer van smerigheid glom als het gezigt zijner moeder van verrukking george een ongeluksvogel de man met de bijl naderde de beide gelukkigen
niet voor de deur van net politiebureau aanwezig was keerde hij schouderophalend terug en verklaarde dat hjj wanhoopte den snooden verleider op het spoor te komen na dezen treurigen pligt vervuld te hebben ging de geknakte man weder slapen
ach sprak de gastheer die als een echt amsterdamsch koopman eene ingekankerde antipathie had tegen al wat militair was en zelfs de onschuldige schutterij niet mogt lijden hoe kunt gij er toe komen uw pupil aan dien maalstroom van onzedelijkheid toe te vertrouwen
want de middelste deur ging open en onze jonge vrouw verscheen zijt gij reeds opgestaan foei ruischte hem eene zachte welluidende stem tegen eduard wist niet wat te antwoorden hoe hebt gij gerust gevoelt gij u niet verkwikt vervolgde zij hem uitnoodigende binnen te komen met een blik
dit was iets dat eduard liefst niet wilde vertellen hij deed dus om te beginnen als of hij het niet hoorde en sprak zeg toch eens ongelukkig man hoe gij de hollanders wilt tuchtigen voor al het onheil dat zij u ons berokkenen
dacht aan den billijken toorn van zijn oom aan zijne helleveegachtige tante durfde hij in waarheid haast niet denken en de afstand die hem van zijne bestemming scheidde was omgekeerd evenredig met de opgeruimdheid van zijn gelaat
die was de ongelukkige wilde zijne dochter opheffen ontzet stoof hij terug george een ongeluksvogel eene doodelijke bleekheid had hare wangen ontkleurd zonder beweging lag zij neder
en als wij nu altijd zoo leêg moesten zitten zou ik mij kunnen begrijpen dat de jongelui er geen genoegen in hebben maar zoo als de zaken nu staan zal het zoo lang niet duren en wij kunnen de hand eens uit de mouw steken sprak de luitenant terwijl hij zijne hand uit de mouw stak om zijn glas aan te vatten
hij begreep dat er doortastend moest gehandeld worden en zocht de plaats op waar het hevigst gestreden werd hij nam een paar pistolen van een armen drommel die op de straat lag uitgestrekt en was nu gewapend voorloopig wist hij niet beter te doen dan zich bij de oproerlingen te voegen daar dit het eenige middel was om bij hen geene verdenking op te wekken
hij was een van die stijve amsterdammers welke altijd den mond vol hebben van ik ben maar een eenvoudig mensch je moet het maar voor lief nemen en meer van die geforceerd nederige uitdrukkingen
en een blad papier in de hand dat hij bedenkelijk doorlas als hing het lot der menschheid er van af hij zag niet eens op toen joseph binnen kwam maar toen hij zijn papier had doorgelezen legde hij het zéér voorzigtig op den grooten stapel neder alsof hij bang was dat het als glas knappen zou
twee maanden waren weêr verloopen en eenzaam leefde louise met haren vader die ten laatste in het geval berustte na verloop van eenige tijd werd hij toch getroffen door het lijden dat op de trekken van zijn kind verspreid lag
toch was een gevoel van vrees niet te laken geheel weêrloos zonder zich met iets in te laten door het strijdgewoel te gaan is veel verschrikkelijker dan zelf in de hitte van het gevecht te zijn en zich door den hartstogt medegesleept blindelings aan de geweerloopen ten doel te stellen
zie je zoodra het een ander aangaat word je luchthartig als ik nu ook zoo deed t is ook wat moois je kent den naam niet eens van de helft van al die voorwerpen al die voorwerpen herhaalde joseph gramstorig
brullende van de pijn en duizelend viel dirk tegen den grond waarop een tweede even goed gemeende slag hem voor goed deed neêrvallen meer kon joseph niet verrigten want kriel op eigen veiligheid bedacht haastte zich hem zijn knuppel met kracht tegen het hoofd aan te slingeren
hij zat dan ook weldra z ijverig te schrijven alsof elk woord met een billioen betaald werd alsof george een ongeluksvogel elke lettergreep een nieuw licht in de zamenleving moest verspreiden alsof de inkt geen geld kostte
wel als gij dit land zoo veracht waarom verlaat gij dit dan niet dadelijk meende eduard te moeten aanmerken hoe eer hoe liever als ik hier maar eerst mijne zaken heb afgedaan eduard zou wel eens hebben willen weten waarin deze zaken bestonden
achtte niet raadzaam met den lijder in een lang gesprek te treden rust was noodig tracht nog wat te slapen toe hij ging naast zijn kranken vriend zitten en bespiedde alle begeorge een ongeluksvogel wegingen hoezeer hij een gesprek vermeed kon hij de vraag niet inhouden
zat allerlei gezigtjes te trekken die ten doel hadden eduard van die fatale zaak af te houden maar de officier die hem zoo vriendschappelijk zijn bijstand aanbood boezemde hem veel vertrouwen in en eene korte overdenking deed hem duidelijk inzien dat er voor hem weinig beters te verwachten was
het verdriet dat deze moest gevoelen en dat het hare evenaarde deed bij haar een eerst begin van wroeging ontstaan eentoonig volgde dag op dag week op week
duister de toekomst te gemoet ziende hadden de beide gelieven dank zij der groote beleefdheid van den heer van duin die door zijne buitensporige gramschap vervoerd er niet aan had gedacht dat hij ze geheel alléén liet elkander de plegtigste beloften gedaan
aan de andere zijde kwamen de vensters op eene binnenplaats uit door de straat te ontsnappen zou zoolang het niet avond of nacht was hoogst gevaarlijk zijn de straten waren te zeer bevolkt om ongedeerd te kunnen ontvlugten hij wist wel dat men niet ongemoeid iemand zes el zou laten afdalen uit een huis waarvan de eigenaar alom bekend was
één persoon had niets bespeurd van al het rumoer op den huize ons genoegen welken naam eduard zeker zeer juist had gevonden zoo hij dien den vorigen avond bij toeval gelezen had
zoo goed mogelijk drong hij door de massa volks hoewel in andere straten bijna geene levende ziel te zien was iedereen zocht gretig eenige verdiepingen boven zich in eene rustige wijk gekomen kwam hij aan eene onaanzienlijke herberg hij duwde de deur open en kwam in een grooten gang waarna hij eene soort
hij heeft eene bede ik begrijp dat het veel gevergd is om u de vervulling daarvan af te smeeken daarom kom ik zelf u dit vragen anders had ik mijn kranken broeder in zulk een oogenblik niet verlaten
ik verklaar hier dat de militairen de edelste wezens zijn die den aarbol bevolken het zijn mannen van smaak hier knikkebolde hij wellevend fijn gevoel en toch zijn zij gemeen
hij zal ons wel gadeslaan sprak hij nog bedenkelijk als ik die vermaledeide pistool maar in mijne handen had dan zou hij eene leelijke pijp tabak rooken laat dat maar aan mij over houd hem bezig ik zal wel op eene aardige wijze achter hem om kruipen en hem de oogen uit het hoofd krabben
hij leefde in een tijd toen het salaris menigmaal in vijandelijke kogels bestond en had den togt naar rusland niet bepaald voor zijn pleizier medegemaakt hij had george een ongeluksvogel veel honger geleden en drie vingers waren hem afgeschoten hetgeen de fluit die hij steeds met hartstogtelijken ijver bespeeld had in miscrediet had doen vallen
een hernieuwd gebrom waaruit nu en dan de woorden zwendelaar nachtbraker en ander synonieme uitdrukkingen te voorschijn kwamen gaven haar geprangd gemoed lucht van de wall besloot de bui te laten overwaaijen en gelaten naar zijn kantoor te gaan
zij meende den schuldige door den grond te doen zinken welk feit gelukkig of ongelukkig achterwege bleef nadat zij een oogenblik hare lectuur gestaakt had om daaraan de vereischte uitwerking te geven vervolgde zij
ja met mij zult gij gelukkig zijn joseph had achter een struik bedaard aangezien hoe zijn vriend dit wel opknapte hij was zoo met hart en ziel bij de scène dat hij niet bespeurde hoe zijn waarde vader die op zijne fraai gebloemde vilten pantoffels de oranjerie was ingewandeld de welsprekendheid van eduard bewonderde
na eenig aarzelen wendde hij zich dus tot den oudsten officier en sprak mijnheer straks hebt gij u laten ontvallen dat ik gek was ik vind deze woorden zeer onbegrijpelijk in den mond van iemand die gekomen is om den smaad uit te wisschen die in woorden van anderen gelegen is
hoe is het mogelijk riep de oude heer terwijl hij uit zijn stoel opsprong is er gevaar bij maar al te veel was het antwoord van jacques terwijl hij de beide armen weemoedig in de hoogte hief
bedaar toch zoo kan ik niet met je spreken smeekte van de wall terwijl hij haar naderde weg tiran schreeuwde zij terwijl zij hem heftig op zijde duwde en in tranen uitbarstte george een ongeluksvogel op deze wijze vond van de wall troost bij zijne vrouw
zoo zeide joseph terwijl hij de oogen weder sloot zonder in het minst begrepen te hebben welk dreigend gevaar hem boven het hoofd hing eduard bevreesd dat zijn makker op nieuw in slaap mogt vallen nam hem op en plaatste hem overeind kunt gij een oogenblik loopen vroeg hij inmiddels een vorschenden blik op de deur werpende
en krampachtig omhelsde hij zijn ongelukkigen vriend en hield den afgestorvene in zijne armen gedrukt maar de arme jongen voelde dit niet voor het eerst gaf hij een vriendschapsbetoon niet terug voor het eerst gevoelde eduard wat het zegt een vriend te missen
had thee gezet en het ontbijt gereed gemaakt voor de vertrekkenden die hare haardstede voor het vijandelijk geweld moesten bewaren de heer van duin was intusschen zoo slim geweest geene paleizen op de kinderlijke gehoorzaamheid zijner dochter te bouwen
het voorhoofd van den toornigen man was met rimpels overtogen hij stond op stak de handen in den zak en wandelde de kamer zeer pensief in diagonale rigting op en neder de oogen strak op het tapijt gevestigd even als die van een acteur die zijne rol niet kent en naar het souffleurshokje blikt
gij leeft gij zijt het immers niet waar geef dan toch antwoord riep louise die hare denkbeelden zag ontwarren zij rigtte zich op en omvatte den man dien zij reeds geruimen tijd in zijne nagedachtenis vereerd had
de zaak was niet ernstig genoeg om ze voor het geregt te brengen op de wijze waarop een schooljongen die een verdiend pak slaag heeft gekregen naar den meester wandelt had de heer van de wall maar een george een ongeluksvogel klap in het gezigt gehad dan ware hij ontegenzeggelijk onverwijld naar den kadi gesneld om duelleren dacht de hals natuurlijk niet
hoe het hem speet dat hém het onuitsprekelijk genoegen niet was te beurt gevallen zijn vriend uit den nood te helpen vraag eens aan uwe vrienden men heeft er immers zooveel eene dienst van gewigt kom eens te digt bij hun mammon zij zullen u op straat laten zetten u laten
zoo iets sprak van de wall moet men aan jonge lieden overlaten allen zelfs raalte zagen hem met stille bewondering aan in die woorden lag een geheel beginsel verborgen
wall zag hem met eene ongekende verbazing aan eens heb ik mij van een gedeelte van zijn erfdeel bediend om mij uit de verlegenheid te helpen en schoon ik mij toen heilig voorgenomen had het aan te zuiveren heb ik dit niet kunnen doen en daarenboven ben ik nog voortdurend achteruit gegaan
een oogenblik had hij gestaan toen hij eene glasruit hoorde rinkelen en daarop eene glasscherf vallen george een ongeluksvogel hierop volgde groote stilte het denkbeeld dat de knecht hem door het venster zou binnen laten en hiertoe eene glasruit uitsneed kwam hem tamelijk ongerijmd voor
dus verre had haar aanhef wel het meest gewerkt op haren echtgenoot die haar door allerlei gebaren smeekte toch te bedaren ten minste onze jonge patient zat met groote bedaardheid en wiskunstige naauwkeurigheid naar het tikken van de klok te luisteren
wat moeite hij ook aanwendde hij kon onmogelijk zijn voet terugtrekken zijn stevel bleef tusschen de pedalen gekneld de toonen verstierven onder zijne handen
wall kon niet nalaten de oogen neder te slaan begrijpt gij nu waarom het beter is eduard niet uw huis te verbieden begrijpt gij nu dat hij het is die ons welligt kan redden
en weet die eduard van het bestaan dier som ik heb het beter gevonden hem zoo lang hij niet meerderjarig was er niet over te spreken het kapitaal is van dien aard dat hij er van zou kunnen leven
duin had zich in het hoofd gezet dat joseph in de zamenzwering tegen de hand zijner eenige dochter betrokken was zooveel snoodheid was in zijn oog meer dan voldoende geweest om te maken dat zijne liefde voor joseph op dit oogenblik uit wandelen was ik ben voor niemand te spreken graauwde hij
nog lang niet waren de beide heeren van hunne verrassing bekomen toen eduard zijne twee overgehaalde pistolen op de tijdelijke bewoners van het vertrek aanlegde zij wilden opstaan met het kennelijke voornemen zich meester te maken van hunne vuurwapenen die op een kleine tafel niet ver van hen verwijderd lagen
met één sprong was hij bij het jonge paar en vr dat louise nog den mond had kunnen openen om een angstkreet te slaken riep hij reeds wat is dat mijn kind verleiden hij greep eduard in de kleederen en schudde hem hevig
behoedzaam hoorde hij de deur openen doch het licht scheen verdwenen hij hoorde zacht stappen en meende twee gedaanten te onderscheiden verder verbrak niets de plegtige stilte dan het zwaar ademhalen van joseph die ware zijn vriend niet daar geweest om voor hem te waken wel nimmer weder in slaap zou zijn gevallen
lievert wat had hij je te vertellen dat gaat je niet aan mijn kind het waren zaken kom vertel het mij maar gij weet dat ik kan zwijgen neen laat mij met rust
hebben zien hikken zveel moeite hadden zij om niet in lagchen uit te barsten de rampzalige man stond daar met het angstzweet op het gelaat hij hief de pistool in de hoogte en met de oogen digt de lippen op elkander geknepen trok hij met bovennatuurlijke inspanning aan den trekker
hierin sprak hij vermoedelijk ook de waarheid daar zij na het geschil met hunne moeder niet met pa waren meêgereisd eduard begon de klagten van dien man zeer interessant te vinden
dan moet u mij een pleizier doen waarop weder werd verzekerd dat als dit binnen zijn bereik viel hij het zeker wilde pa en ma willen dat eduard soldaat wordt werd hem toen met een medelijdenden blik op den toekomstigen kampioen
evenwel zoodra de ure des gevaars aanbrak zou de zucht tot zelfbehoud alles verdringen en dan zou hij evenzeer dien kogel duchten als hij er nu naar verlangde lang zat hij te peinzen grootendeels vervulden hem die overdenkingen met bitterheid
liet zijn gast inmiddels zijne verzameling schilderijen zien waarvan de leelijkste in hare soort ontzaggelijk veel mooijer was dan de eigenaar in de zijne mevrouw ging reusachtige beschikkingen voor het diner maken en de jongeluî wandelden het terras af
daarom had zij zonder haren vader hierin te kennen aan van de wall een brief geschreven waarin zij eenige opheldering verzocht over het lot van zijn pupil en zoo mogelijk ook van haren broeder zij verontschuldigde dezen stap door te wijzen op den naauwen vriendschapsband der jongelieden die deed vermoeden dat het lot van den een naauw aan dat van den ander zou verbonden zijn
geheel magteloos tegenover het verwoed gemeen sloeg cajefax de schrik om het harte ook hij draaide zijn patricischen rug het gemeen toe en vlugtte ja hij vlugtte
zijn hart was met deernis vervuld hoe spoedig zou welligt hij wanneer de grievende teleurstelling hem zedelijk mogt dooden wanneer voor hem alle illusiën mogten wegdrijven hoe spoedig zou hij niet die kalme rust benijden en zich reeds gelukkig achten door iemand beweend te worden