AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
mevrouw de tonnette had zich voorbereid op een zeer drukken avond maar pieter botwater had het anders beschikt hij bood lina eene plaats aan in de vigelante die hij bestelde om haar ten huize van haar nicht de tonnette af te zetten mijnheer de tonnette zou zijn weg wel vinden
terwijl hij daarover stond na te denken en werktuigelijk de dansende paren gadesloeg naderde hem een der badgasten een jong man met een forsch uiterlijk dat terstond den militair verried in het fransch maar met een zeer duitsch accent zeide deze
anasthase was geen man van berekening maar terwijl henriette sprak welde de gedachte bij hem op dat als die rimini het niet te lang maakte en zijne vrouw nog korter diens zuster geen kwade partij was zoo al niet voor t oogenblik dan voor de toekomst
wie weet zeide mevrouw en zij haalde allerlei mogelijke dingen zich voor den geest die de reis konden doen afspringen of verkorten de heer rimini was zeer kort aangebonden bij de minste oneenigheid was hij in staat dadelijk terug te keeren
rimini sprak die mededeeling uit op een toon of hij zeggen wilde die zal je dat wel betaald zetten botwater had zijn hoofd niet bij elkander om iets van een verontschuldiging te zeggen omtrent een tête-à-tête dat trouwens van den meest onschuldigen aard was en door de omstandigheden wel te verklaren
en door drie studenten te worden aangesproken was eene gebeurtenis die niet dagelijks eene dame ten deel viel vooral niet door jongelui die er zoo krachtig en zoo quite chique er uit zagen gelijk zij half engelsch half fransch zou uitdrukken
van alle moeielijkheden en tegenspoeden waarmede een toerist te kampen heeft is het zoeken van geschikte geschenken wel een der grootste men wil iets bijzonders hebben iets wat men in zijn eigen stad niet kan koopen en eindigt met iets mede te brengen dat in elken winkel in de stad zijner inwoning te krijgen is beter misschien nog en goedkooper zeker
ik ook het doet me denken aan dat vers van poot hoe rust het hangend loof der luisterende boomen geen wind beroert de vlakke stroomen het slaperige veld wordt blind en stom en doof hoe is t ook verder
als een schildwacht botwater liep de straat uit en de volgende straat in en keerde toen terug tenminste dat meende hij maar in keulen kronkelen en buigen zich de straten op eene wijze dat een vreemdeling er den weg niet licht in vinden zal
zij schreef weder een briefje aan den nieuw ontdekten bloedverwant en verzocht hem hoe eer hoe liever eens bij haar te komen reeds den volgenden morgen liet hij zich aandienen mevrouw de tonnette had hem verwacht en louis werd in de tuinkamer gelaten
ofschoon de zaak met veel discretie behandeld was had de schilder het toch verteld aan zijn reisgenoot siegberg die ze ook weder onder geheimhouding verteld had en gansch rippoldsau wist nog denzelfden morgen wat er gebeuren moest
ik feliciteer je met de conquête zeide henriette rimini tot lina en ik u met uw zwager antwoordde zij lachend hadt gij dat gedacht
maar door en jet verdroegen dien toon en ook die tusschenwerpsels met gelatenheid zij hingen geheel van dolf af en deze mocht dan wat ruw in zijne woorden zijn hij gaf haar alles wat zij verlangden en scheen het zelfs eenigzins kwalijk te nemen dat zij nog niet meer verlangden
en dan waren zij op het punt van om te keeren en in den laatsten winkel te gaan zien of zij het daar op de toonbank had laten leggen maar dan werd het verlorene ontdekt en het drietal schaterde van lachen en ging maar weer verder om nog meer te koopen
de twee heeren drukten elkaar de hand en de getuigen haalden adem en zetten weder vroolijke gezichten maar nu zult ge ons ook de eer doen ons aan uwe bruid voor te stellen sprak de advokaat
bleef gehandhaafd weelderiger was dan gewoonlijk en vooral voor het dessert had hij meer égards gehad dan in den regel het geval was de heer rimini schonk de fijnste wijnen die de kelder van griesbach bevatte en botwater deed voor zijne tegenpartij en de wederzijdsche secondanten de champagne stroomen
ook toen het de reis naar de badplaats betrof maakte hij dadelijk een eind aan haar bezwaar en t was nu maar de vraag of zij iemand konden vinden die haar vergezellen wilde voor lina ochten hadden zij altijd veel sympathie gevoeld ieder die met deze in aanraking kwam deelde dat gevoel
maar het kon wel zijn dat men zich in den keuken vergist had en daar hij niet van twisten hield had hij zich de karbonade maar laten aanleunen zij was dan ook uitstekend voor iemand gerard keller het testament van mevrouw de tonnette die niet gedineerd heeft en de wijn was ook voortreffelijk voor den reiziger die al vier uur lang dorst had gehad
toch was de gloed harer donkere oogen nog niet gedoofd al fonkelden zij niet meer zoo als vijftig jaar geleden toen die sneeuwitte dunne haren nog als dichte zwarte lokken de donkere tint van hare wangen en voorhoofd minder in het oog deed vallen
ging zij zelve dan kon haar bezoek tevens het eerste en het laatste zijn louis de tonnette sliep nog gerust toen het biefje op zijne tafel werd gelegd t was den vorigen avond wat laat geworden
een onzijdig lezer zou zeggen niets maar voor louis was dit het kostbaarste handschrift dat hij ooit in zijn bezit had gehad en hij las het wel tienmaal even als lina het vers van buiten kende toen zij dien morgen elkander in het openbaar weder ontmoetten
maar de drie jongelui niets anders lezen konden dan dat die heer erg het land scheen te hebben er bestond daarvoor ook wel eenige reden lina had hem verzekerd dat zij veel achting voor hem had maar volstrekt de genegenheid niet die men iemand moet toedragen om hem tot man te nemen
lina was niet coquetter dan andere dames van haar leeftijd maar zij liet zich vrij gedwee het hof maken een vreemdeling dien men morgen niet meer terugziet en waarschijnlijk nooit meer zien zal heeft altijd iets voor boven heeren welke men kans heeft later weder te ontmoeten
ge hem dan zoo naar naar och neen maar er zijn andere dingen ik kan je zoo alles niet zeggen o jet ga mee ik smeek je ga mee
lieve god waarom was hij ook zoo dwaas geweest om zoo ruw weg zich meester te maken van dorothea rimini was hij haar verloofde had hij eenig recht op haar dan was er nog eenige rechtvaardiging mogelijk maar hij dacht evenmin aan dorothea als zij aan hem althans naar hij meende
lina haalde op algemeen verlangen den hendschel en als men ten half zeven weg reed zou men tijds genoeg te oppenau wezen om met den trein van uur naar appenweiler te gaan ten twaalf ure zou men in heidelberg zijn en den anderen namiddag ten vijf ure van daar vertrekkende kon henriette gemakkelijk vr donker weder in griesbach terug
moet het maar niet vertellen dat u op mijn kamer is geweest fluisterde zij hem toe toen zij aan het einde van den corridor bij den donkersten hoek waren aan een badplaats is men er altijd op uit om elkaar te verdenken en kwaad van elkander te spreken
uw vrouw daar barstte henriette op nieuw in een hartstochtelijk snikken uit maar het was niet uitsluitend droefheid die daarvan oorzaak was integendeel het was eene heftige zenuwachtige aandoening bij het besef dat zij haar doel had bereikt
wier bemoeiing met zoo gunstigen uitslag bekroond was weldra nam het bal een aanvang en het werd geopend door manfred met lina terwijl de riminietjes elk een student kregen
ik dacht dat ze die laan waren ingeslagen maar ik zie ze niet wij hadden ook zoo ver niet achter moeten blijven heer wat zal hij boos zijn wij zullen ze wel vinden laten we naar die hoogte gaan daar overzien wij den omtrek dan moet ik zoo klimmen en ik heb nu al de milt wacht dan maar hier ik zal wel naar boven gaan
noemde op goed geluk af den naam van het gerard keller het testament van mevrouw de tonnette hotel du soleil om niet dat te noemen waar zij gedineerd hadden dat ken ik niet waar ligt het zoo voor aan de allée ik ben hier pas van morgen gekomen ik weet de namen nog zoo slecht o mijnheer van sterren zal het wel weten
stil maar mannetje sprak dorothea met haar liefsten glimlach hoe meer leven zij maken zoo veel te meer rust hebben we zamen die woorden gingen gepaard met een vertrouwelijk drukje op zijn arm en botwater was reeds zoo goed als verzoend met den toestand
maar dat fortuin was onmisbaar en het zou hem nu ook niet ontgaan het offer dat hij bracht was z groot dat het naar zijne vaste overtuiging noodzakelijk leiden moest tot het verwerven van datgene waarvoor hij het bestemde
je schijnt met je werk aan het ministerie vrij spoedig klaar te zijn gekomen sprak hij ja t is t is nog al meegevallen en ging je niet naar parijs vroeg hij
zulk een steenrijke hollander die naar zij van de rimini's gehoord hadden een der hoogste staatsbetrekkingen in zijn land bekleedde en zoo minzaam en aangenaam was in gezelschap ware een lot in de loterij de brusselsche weduwe dacht aan den tijd dat de broeders van het noorden en de broeders van het zuiden nog tot één land behoorden
tijd beiden waren nabij of voorbij de dertig al verzuimden zij geen middel om dichter bij de twintig te schijnen en naar mate de kans verminderde om een echtgenoot te krijgen werd de wensch daarnaar grooter van daar dan ook dat
ik u ook mij ook men zegt dat musici ijdel zijn anasthase althans gaf aan dat antwoord eene beteekenis zeer vleiend voor hem
was verstandig genoeg om zich te houden of zij niets aan hem bespeurde toen hij voor de derde maal afscheid had genomen en zijn vrienden reeds in het rijtuig zaten en lina meende dat zij goed en wel van hem bevrijd was keerde hij zich nogmaals om en zeide met ontroerde stem ik mag u toch wel een aandenken aanbieden
de heer rimini kon het besluit van zijn zuster en aanstaanden schoonbroeder niet afkeuren hij had genoeg van botwater en henriette hoorde het ook met aandacht aan zonder er zich voor of tegen te verklaren waarover men zich trouwens ook niet bekommerd zou hebben maar ook gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zij maakte haar plan
zoo lang zij nog met dorothea en lina zamen was had zij zich zeer kalm gehouden en over de reis en robert en emilie gesproken en hoe zij het hebben zou wanneer zij met deze alleen was
zij ging tot afleiding naar de bibliotheek daar lag nog op tafel de poot met de plaatjes waarin zij gekeken had den avond toen de riminietjes lina kwamen vragen voor de reis het testament lag er niet meer in
wanneer hij eenmaal in het bezit zou wezen van tantes fortuin zou hij zijne vrouw overal brengen en zelf recipieeren en zeker zou hij dan referendaris worden en bij de eerste gelegenheid den nederlandschen leeuw krijgen hij zou in de wereld schitteren wanneer hij aan zijne maatschappelijke positie ook fortuin paarde
voor mij nu nog mooier neen daar daar vergis je je heelemaal in maar ik heb zooveel over die reis verteld en van hetgeen ik hoopte te zien dat dit hem aanleiding zal hebben gegeven om ook naar het schwarzwald te gaan
mijn vader had drie dochters en grootvader maar een geen enkele de tonnette er zullen er nog wel in frankrijk zijn zeide lina een troostgrond aanvoerende waarvan zij al meermalen gebruik had gemaakt
was zijne nicht en bovendien de vermoedelijke erfgename van eene schatrijke tante maar hij bedwong zich nog bijtijds hij begreep dat hij alles bederven zou wanneer hij met haar komedie speelde en nog wel in de rol van adam en eva die om hun verslagen zoon treurden
dat is nu niet beleefd van u mijnheer zeide lina me dunkt dat moest juist eene reden voor u zijn om te blijven wou je dat ik bleef zeker
morgen zou hij er op terugkomen dan zou hij den aanval hernieuwen en hij was dan zeker van de overwinning tusschen griesbach en den haag op eene reis tete à tête zou hij het hart van zoo'n onervaren meisje wel veroveren
anasthase was woedend op den man die het vermoeden had durven uiten al was het ook op zeer symbolische wijze dat bij iedereen moest opkomen hij begon nu het onbedachtzame van zijne daad in te zien en de woede tegenover rootvliet was eigenlijk slechts een gewijzigde vorm van den toorn over zich zelven over zijne eigene dwaasheid
zou ik mee mogen reizen vroeg louis bijna onhoorbaar zeker niet je zoudt er je reisje aan moeten geven en wat zouden je vrienden wel zeggen dat ik groot gelijk had dat het heele schwarzwald niet zooveel waard is als lina ochten
mijnheer botwater en dorothea sloeg de oogen neder en een vluchtige blos kwam over haar gelaat er zijn menschen die groote heerschappij hebben over hun bloed en het kunnen laten komen waar zij t hebben willen ten minste op hun gelaat
niets ja als ik een man was maar als ik u mijn geleide aanbied wel zeker henriette begon hartelijk te lachen ik zie niet in dat dit zoo dwaas zou zijn zeide de musicus u is nooit in baden geweest
er waren wel mama's die van oordeel waren dat het spelen van den meester toch niet zoo bijzonder veel kon bijdragen tot de muzikale ontwikkeling harer dochters maar deze wisten altijd het tegendeel te betoogen zij hoorden dan eerst wat er in een stuk zat bovendien was anasthase iemand waarmede de mama's zoowel als de dochters zeer ingenomen waren
juist zooals mijn vader was het was een echte de tonnette evenals je grootvader ik kan mij hen nog zoo precies voorstellen zij waren groot en slank en zoo statig en waardig als het tegenwoordig geslacht niet meer is jammer
daar heb je mijn hand maar heel ongemerkt hoor louis boog zich om iets van den grond op te rapen dat niet gevallen was en maakte een niet te bescheiden gebruik van het verkregen verlof
maar door daar behoeft hij nu toch niet meer bang voor te wezen zeide lina zij zijn immers als vrienden gescheiden bang herhaalde jufvrouw rimini geraakt botwater is nooit bang maar als hij hem tegen gekomen is gaat hij misschien met hem mede of hij brengt hem hier
maar u en dora komen toch binnen riep lina voor wie deze schikking een streep door de rekening was lieve nicht ik geloof dat het in de bestaande omstandigheden voegzamer is dat ik later bij tante een bezoek breng niet waar
dacht zeker dat hier ook een achterdeur was en dat ik er door ontsnapt zou zijn zeide dorothea lachend en liet hare fraaie witte tanden zien neen maar
zij kleedde zich aan zonder gedruisch te maken sloop naar beneden en ging naar buiten eerst even uit de huiskamer het boek krijgende waarin gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zij den vorigen avond voor hare nicht had gelezen en dat zij juist bij die interessante passage had moeten dicht
het was lina's verjaardag het feest waarvoor hij zulk een verre reis door het land van die duitschers had gemaakt die het er nu ook op toelegden om hem niet of voor altijd verminkt naar zijn dierbaar vaderland te doen terugkeeren
henriette was vol van hetgeen zij uit den blik van lina gelezen had en peinsde hoe zij haar doel zou bereiken terwijl zich de vrees van haar meester had gemaakt dat wanneer zij weder op het gerard keller het testament van mevrouw de tonnette terras kwamen anasthase zou zijn verdwenen en zij in het hotel een briefje zouden vinden dat hij naar parijs had moeten vertrekken
en toen zij hem dat adieu toevoegde zou ieder ander begrepen hebben dat hij voor altijd gedaan had gekregen men moet ijdel zijn als een kunstenaar om dan nog terug te komen
een nichtje in de schoolstraat in den haag o riep de tonnette uit en herinnerde zich op eens dat aardige blondinetje dat haar pakje liet vallen en onmiddellijk veranderde hij geheel van houding
neen ontken het niet hij heeft het zelf genoeg doen blijken en dat hij nu doortje gevraagd heeft moet je natuurlijk hinderen maar beste emilie vindt gij dan dien mijnheer botwater een man voor mij wel waarom niet antwoordde mevrouw rimini hij zal wel de man van doortje worden
wat vroeg botwater die meende dat dorothea zinspeelde op hetgeen hij nog zoo juist bij tijds had teruggehouden gerard keller het testament van mevrouw de tonnette dat ge hoest maar hoesten doet iedereen
schud nu maar niet met je hoofd t is menschelijk en als ik kwam te overgerard keller het testament van mevrouw de tonnette lijden vr ik een achterkleinneef had zouden zij ook elk een derde krijgen want een derde bleef toch altijd voor jou
volstrekt niet t is de zuivere waarheid meer kan ik je er niet van zeggen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette dat vervloekte wijf riep anasthase woedend uit moest ze daarom zoo onnatuurlijk lang leven om jou en mij te kort te doen zoo'n huichelaarster ik dank den hemel dat ik ze nooit heb nageloopen zoo als jij
toen hij voor het slot te heidelberg bij het uitstappen lina en haar reisgezelschap herkend had hielden zijne vrienden niet op of men moest terstond de campagne openen uitstellen en dralen kon niet baten louis liep gevaar dat hij haar uit het oog verloor en wat zou hij dan beginnen
zij lieten zich daarom zeer gewillig door haar broer regeeren en gaven zonder eenigen tegenstand aan al de wenschen en grillen van hare schoonzuster toe eenmaal zou alles nog wel terecht komen als ten minste emilie deed wat zij altijd voornam te doen
en een gedwongen glimlach plooide het bleeke gelaat van botwater de oudgast haalde de schouders op dat het zoo was leed geen twijfel wilde botwater het niet vertellen des te beter dan behoefde hij er zich niet mede te bemoeien hij blies een denkbeeldige rookwolk uit en zeide
wie kon dat wezen haar stamboom gaf haar wel aanleiding tot gissingen maar niet tot eenige zekerheid er was inderdaad een charles de tonnette van wien niets meer vermeld stond dan het geboortejaar zij had vroeger zich tevreden gesteld met de gedachte dat die gestorven was anders had haar vader zeker diens verderen levensloop ook wel vermeld
als anasthase er niet bij ware geweest zou er misschien eene choquante vergissing hebben plaats gehad die later zou zijn hersteld maar die nu door de inmenging van van sterren werd voorkomen jongen piet zeide hij toen zij een oogenblik alleen ware je hebt je daar leelijk vergist t is goed dat ik er bij kwam
op veertigjarigen leeftijd gaat het zoo gemakkelijk niet meer eene vreemde taal te leeren en pieter botwater kostte het meer inspanning dan menig officieel rapport en menige ingewikkelde memorie om zich het duitsch z eigen te maken dat men hem niet zou uitlachen
eindelijk had men het doel der reis bereikt en reed naar het victoria hotel dorothea genoot nu reeds eene voorsmaak van gerard keller het testament van mevrouw de tonnette hetgeen haar te wachten stond de bedienden noemden haar allen mevrouw
maar thans had niemand er aan gedacht haar zelfs maar een simpele bloem te geven behalve manfred en die wist niet eens dat zij jarig was ook tante had niet geschreven die scheen haar ook vergeten te hebben neen z jarig te wezen was toch niet aardig
en t is of men duitschen wijn drinkende ook de duitsche taal meer machtig wordt althans zonder zich te vergissen en ten bewijze dat hij duitsch kende voegde de heer pieter botwater den kellner hij het heengaan nog toe in antwoord op diens zwijgende buiging schlafe wohl
louis raakte met de nagels de deur aan en onmiddelijk daarna hoorde hij ook hetzelfde geluid aan de andere zijde onder de deur lagen de brieven hij streek met de vingers tikkend naar beneden en aan de andere zijde volgden de vingers van lina en toen hij de brieven wilde grijpen verdwenen de puntjes
het spreekt van zelf dat deze gedachten in veel vluchtiger vorm in den geest van den hoofdcommies oprezen maar in den grond kwamen zij toch op die beschouwing neder en hij had meer zelfbeheersching noodig dan hij ooit aan den dag had gelegd om bij de komst van zijne tante dezelfde te schijnen die hij altijd in ieders oog was
neen t was tijd dat hij zich wat rangeerde en aan dat reisje moest hij maar niet meer denken hij moest liever als t kon t volgende jaar zijn doctoraal doen en dan maar na de vacantie promoveeren en dan ja dan was zijn gelukkig studenten leven achter den rug
zij wist zeer weinig en voelde niet veel daardoor had zij geen oog voor het goede maar slechts voor het verkeerde en onaangename en als zij sprak was het vooral om te klagen
maar gij gaat toch meê vervolgde van sterren zich tot lina wendende onmogelijk ik moet ook pakken en nog aan nicht schrijven dat ik kom want die houdt niets van verrassingen
toen hij zeer beleefd verzekerde dat zoo'n klein voetje geen pijn kon doen sloeg zij de oogen neder en zweeg een poos zoo als het aan een jong meisje betaamt als men over zulke dingen spreekt maar toen zij op een punt waar de weg zeer steil was evenals rimini
van sterren had juist verteld dat zij de familie rimini wachtende waren die met den eerste volgenden trein zou komen daar mevrouw niet gaarne met de warmte over dag reisde hij was met de beide jufvrouwen rimini vooruit gereisd om haar baden-baden eens te laten zien maar dorothea was ook te vermoeid geweest om het toertje mede te maken
ik voel dat ik verloren ben en toch ik weet voor me zelve dat ik nooit neen nooit iemand eenig recht gegeven heb om mij te verachten bedaar henriette ik beter dan iemand anders weet dit maar door mij zijt ge in een toestand gebracht dat men u verdenken kan
ik zou het u niet weten te zeggen antwoordde dorothea zij heeft er ons niets van verteld maar u zult het wel weten een heel lief meisje uw nichtje lina ja een charmant meisje een charmant meisje
die in de beste kringen converseerde en op den minister na de hoogste was bij zijn departement ten minste volgens dorothea rimini dat zij er zoo bijzonder veel prijs op stelde om met hem in het publiek te komen streelde zijn eigenliefde en als de een of ander misschien bij zich zelven de toespeling mocht maken op de
dat zou kunnen zijn wacht u nog een post de oudgast knikte toestemmend en haalde zijn horloge uit over een half uur zeide hij de naam van tante de tonnette door lina genoemd had op dorothea en botwater een geheel verschillenden indruk gemaakt
maar wat hij nu zeer gevoegelijk had kunnen doen en wat dorothea misschien ook verwacht had bleef uit of het nog gevolgd zou zijn en botwater zijne ijskoude bleeke lippen op de hand van jufvrouw rimini zou hebben gedrukt is moeielijk te zeggen want wederom werd op de duur geklopt thans echter niet zoo bescheiden als straks maar met een krachtige
in plaats daarvan zag hij beneden komende manfred den schilder in zijn fantasie jasje die op de vriendelijkste wijze hem te gemoet kwam en half lachend zeide zou ik u even alleen mogen spreken
jufvrouw rimini ik ben zeer onbedachtzaam geweest nu barstte henriette uit in snikken zwijg mijnheer van sterren sprak ze ik ben even schuldig als gij ik heb voor altijd mijn goeden naam verloren toen ik op mijne kamer alleen was heb ik alles wat er gebeurd was
want uit familie zwak en ook omdat het hem niets kostte bracht hij het vrije middag uur bij dezen door en gebruikte bij hem wat anasthase hem voorzette en dat in den regel waarlijk niet te versmaden was
hij verlangde naar de agenda en zijn hoofd en hart waren vervuld met de stukken die betrekking hadden op zaken welke bij zijn heengeen hangende waren eene moeder die hare kinderen t'huis heeft gelaten kan niet z verlangen om hen terug te zien als botwater verlangde naar zijne missives rapporten requaesten dispositien adviezen
manfred eindigde met de verzekering dat de heer referendaris botwater in wiens naam hij gesproken had niet zou aarzelen zijn excuses voor zijne verklaarbare onbeleefdheid den vrijheer behren von behrenfels kapitein bij het regement zwarte kurassiers aan te bieden en diens verschoning te verzoeken
hier hokte het gesprek anasthase moest als cavalier seul zijne dame verlaten lina behoefde dus niet te antwoorden en zij kon ook den veelbeteekenenden blik niet gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zien dien anasthase bij het volgende demi rond op haar wierp
ik weet niet waar die aardigheden voor zouden dienen in een hotel schelt men een knecht en geeft hem den brief sprak botwater met een aplomb of hij zijn halve leven in hotels had gelogeerd juist mijnheer botwater en de knecht steekt den brief in zijn zak en gebruikt de postzegeltjes voor zijn eigen correspondentie
hm zoo ja nu als het in de courant staat zal t wel waar wezen hernam anasthase die in zijn binnenste alle couranten met haar leugen berichten verwenschte
maar dan is het je tijd ga gerust maar niet te laat thuis niet waar om tien uur heel goed heel goed om tien uur wacht ik je maar niet later
zij nam zich echter voor van de eerste gelegenheid gebruik te maken om den oudgast aan het verstand te brengen waarom zij wenschte dat hij bleef mevrouw rimini hield afgodisch van haar man als hij niet bij haar was had zij rust noch duur en alle badkuren konden op haar gestel den invloed niet uitoefenen dien de tegenwoordigheid van rimini te weeg bracht
en wat henriette hem met zooveel woorden gezegd had ook door haar aan elkander was behandeld en dat het praatje over de meerderjarigheid van lina in eenig verband stond met den indruk dien hij had teweeggebracht
ja wat er dan volgen zou wist hij zelf niet maar evenmin als men door neen te zeggen de waarheid onwaar kon maken kon hij toch door heen te gaan onmogelijk het feit vernietigen dat hij te rippoldsau was anasthase liet er hem ook den tijd niet toe
de rimini's hadden het in hunne jeugd hard gehad robert was naar indie gegaan had daar vrij spoedig fortuin gemaakt waarvan hij eerst zijne ouders toen zijne moeder en eindelijk slechts zijne zusters had onderhouden
zag hij er zeer netjes uit en zonder bepaald mooi te zijn had hij een innemend voorkomen en prachtige witte tanden en donker blond zeer lang haar dat in het midden gescheiden was zijn duitsch accent uit de dagen dat hij in dresden en leipzig zijne studien maakte verhoogde de aantrekkelijkheid van den heer anasthase van sterren le
ook zij zagen daar zooveel kwaad niet in als van sterrens tante maar gestorven was zou alles gevonden wezen zijn vrienden verlangden eigenlijk nog meer naar haar dood dan hij zelf ten twaalf uur was
en toen ik van morgen in den trein stapte vond gerard keller het testament van mevrouw de tonnette ik mijnheer van sterren weder aan het station en hij vroeg me of hij met me mede mocht reizen en nu heb ik het genoegen je mijn aanstaande voor te stellen rimini knikte eenige malen met het hoofd alsof hij bezig was hetgeen hij gehoord had door elkander te schudden om dan zijn oordeel te vestigen
de hoofdcommies was een zeer net mensch en een heer is altijd een heer vooral aan eene badplaats waar niets dan dames zijn doen zij opgeld des avonds maakten zij haar entrée in het salon in gezelschap van den pas aangekomen landgenoot die als vriend van den millionnair natuurlijk ook voor millionnair werd gehouden
zij behoefden echter niet zelven zich in beweging te stellen om het bastion dorothea aan te grijpen die naderde zelve maar met een ander bolwerk bij zich de heer pieter botwater in zijn deftig zwart gewaad de witte das droeg hij niet meer sedert dorothea bezit van hem genomen had
eens emilie ik vind het heel gelukkig voor je gerard keller het testament van mevrouw de tonnette schoonzuster dat zij hem gekregen heeft en voor hem dat hij ze heeft genomen hij zal een heel lieve vrouw hebben want doortje heeft een goed hart en een edel karakter zij is ook een jaar of wat ouder dan ik wezenlijk t is een goed paar en ik ben niets jaloersch van hem
maar dan drong zich weder het besef bij hem op dat zijn plicht hem gebood henriette tot zijne vrouw te maken en hij begon weder van voren af aan den geheelen gedachtengang te volgen het was reeds helder dag vr hij insliep
en de tonnette wandelde naar het hotel terug terwijl botwater van de eene straat in de andere dwaalde en vruchteloos hoopte dat het goed geluk hem weder bij den winkel zou brengen waar hij de tonnette gelaten had
botwater en dorothea schrikten beiden even erg zij lieten elkander onmiddelijk los maar vr zij zich nog had kunnen verbergen aangenomen dat daartoe mogelijkheid bestaat in de kamer van een badhotel waar maar juist de onmisbare meubelen zijn werd de deur geopend en trad de heer robert rimini binnen
hij schelde zijne hospita jufvrouw als er een dame komt zeg dan maar dat ik naar amsterdam ben en in geen veertien dagen in leiden kom toen haalde hij zich de gebeurtenissen van den vorigen dag in het geheugen en de plannen die hij gemaakt had voor deze week en voor de vakantie en voor den tijd die volgen zou
slechts enkele malen kwam hij op een ander uur en een anderen dag bij mevrouw de tonnette wanneer hij haar over zaken te spreken had al leefde de oude dame stil en min of meer afgezonderd van de wereld zij had volstrekt niet alle banden met de maatschappij gebroken
aan de zijde van rimini voelde botwater dat hij zelf een ander man werd de glans van diens goud zou ook op hem afstralen en het zou zijn of twee millionnairs dien duitschen kurassierskapitein ontvingen en deze zou inzien dat men zulke heeren niet behandelt als den eersten den besten
dat zoudt ge misschien wel willen als die manfred er bij was hernam dorothea de eerste hatelijkheid van hare vriendin beantwoordende ik hoop het niet riep lina verschrikt wat is dat voor een manfred vroeg
een van de honderd millioen slechts derailleert of botst en heeft hij die onafgebroken in de loterij speelt weinig kans om op een der twintig duizend loten de honderd duizend te trekken de kans is nog veel geringer voor hem die een enkele maal met den spoortrein reist om een ongeluk bij te wonen en nog kleiner om er het slachtoffer van te worden
ik heb ze niet nageloopen sprak pieter waardig ik heb haar eens in de maand een bezoek gebracht en haar mijn raad en voorlichting gegeven als zij die vroeg je hadt wèl gedaan als je dat ook in acht had genomen
bezadigde hartelijke genegenheid ruimschoots zou opwegen tegen de onbestendigheid van een jeugdiger echtgenoot die alles nog van de toekomst moest hopen pieter botwater beschouwde zich zelven als een modelechtgenoot voor zijne jeugdige nicht en hij vertrouwde dat wanneer zij in het vreemde land den dag harer meerderjarigheid vierde den juni
zeide anasthase niet twaalf ankers maar tweehonderd zes en dertig duizend flesschen gaan er in men bedriegt zich vaak in de grootte en diepte niet enkel van stoffelijke voorwerpen maar ook van gevoelens en gewaarwordingen
men kon hem toch wel binnenlaten in plaats van hem de brieven onder de deur toe te schuiven maar haar gelaat helderde geheel op toen zij verder las hij is heel aardig en gezellig en het doet me plezier dat hij een neef van u is want u hebt zooveel familiezwak dat het u zeker spijten zou als hij niet goed was
sehr zeide botwater en wilde nog iets zeggen maar de andere was al verdwenen t is toch heel aangenaam als men zoo met de taal overweg kan sprak de hoofdambtenaar bij zich zelven maar even als de persische vorst te parijs verbaasde het hem toch wel een weinig zich zelven te appenweiler te zien
terwijl hij dit in vertrouwen zat mede te deelen aan van hellingen zeide henriette tot de jong dat een tijger toch ook zoo verschrikkelijk niet zou zijn als men hem niet tergde en zij voerde als voorbeeld aan dat in den regel in zijne nabijheid de pauwen gevonden werden de drie jongelieden en zelfs botwater zagen haar met de grootste verbazing aan
zoudt u mij t genoegen willen doen aan uw oom en voogd de inlichtingen te vragen die u zelf me niet geven kunt oom heeft het altijd nog al druk maar ik kan t hem vragen zeide louis een blik op de pendule werpende ten teeken dat hij aan den tijd dacht
doortje en jetje rimini waren meisjes van zekeren leeftijd en die nog al pretensie hadden er behoefde maar weinig te gebeuren om haar tot eene plotselinge terugreis te bewegen en dan zou lina zeker wel mede
de overige heeren verlieten eveneens de zaal en het gezelschap verdeelde zich en voegde zich bij de badgasten gerard keller het testament van mevrouw de tonnette die buiten waren en de elzasserinnen en de brusselsche en de bejaarde dame met hare dochters schenen bij intuitie het bezoek der heeren uit rippoldsau te hebben begrepen althans zij waren allen op het terras
toch hield haar die gedachte aan haar uitersten wil en niet aan het papier alleen maar ook aan den inhoud zoo zeer bezig dat het uren duurde eer zij den slaap kon vatten en het was al dag toen zij het onbestemd plan opvatte om nu het licht was naar beneden te gaan
lina was ook met hare gedachten afwezig zij had eenige woorden opgevangen van botwater aan louis over tante de tonnette en zij trachtte te raden wat er gezegd was en of de tonnette eerst met botwater spreken wilde over zaken die dezen toch volstrekt niet aangingen
wat zeide lina wel van het engagement ik vraag over zulke gewigtige gebeurtenissen het oordeel niet van meisjes die pas komen kijken maar de familie is er zeer mede ingenomen
de tegenwoordigheid van een goeden bekende op dat feest haar zveel genoegen zou doen dat zij licht zou te bewegen zijn om hem als haar aanstaanden echtgenoot aan te nemen zoo ver van huis in eene omgeving van vreemden gevoelt men voor oude bekenden iets meer dan in den huiselijken kring en in zijne gewone omgeving
toen hij geleidelijk zich rekenschap kon geven van de plaats waar hij zich bevond en den toestand waarin hij verkeerde wendde pieter zich nog eens om met een onbestemd gevoel dat het soms toch beter was te slapen dan te waken maar juist als zoodanig gevoel het gemoed beheerscht blijft de slaap weg
dan heeft zij t nog niet gedaan ik wou dat ze van nacht een beroerte kreeg t is haar tijd ik wensch niemand iets kwaads maar z iets neen dat loopt de spuigaten uit lina wordt hare universele
hadden maar heel eventjes willen aankomen lina liet haar uit en mevrouw tonnette hoorde dat zij de riminietjes kuste de eerste opwelling na het vertrek der twee dames werd daardoor in de geboorte gesmoord als lina z gelukkig was wilde zij dat genoegen niet vergallen uit egoïsme
iemand met een fortuin als het zijne behoefde het niet minder te doen wie zooveel niet betalen wilde kon een anderen onderwijzer nemen hij zou dan eene opera componeeren waartoe hij nu geen tijd had zoo als hij zich zelven diets maakte en hij zou die opera even als wagner doen monteeren en opvoeren des noods voor eigen rekening
zij het mensch van den dag scheen maar geen afscheid te kunnen nemen i van het leven aan het bruilofstmaal van haar neef de tonnette en lina ochten scheen zij tien jaar jonger en i toen zij een jaar later haar kleinzoon ten doop hield en i den naam jules hoorde viel er een traan op het voorhoofd i van den stamhouder der
hij deed nu wat zij verlangde maar t was toch eene soort van slavernij waarin hij verkeerde en die vrij zwaar te dragen viel want behalve hare liefde voor haar echtgenoot had mevrouw rimini geene andere voor hem aantrekkelijke eigenschappen
en voor de andere helft aan mijn neef anasthase van sterren zoon van hendrik johannes van sterren en heloïse de tonnette heeft mijne nicht een huwelijk aangegaan en een zoon ter wereldgebracht dan vervalt mijn vermogen aan dezen zullende de moeder het vruchtgebruik genieten tot dat hij den leeftijd van twintig jaar heeft bereikt
de wereld is zoo groot en duitschland zoo vol menschen hier in den haag vindt men elkander soms niet ondanks de beste afspraken en nu zouden die twee jongelui elkander vinden terwijl de een van den ander niet afwist
de tijgers waren ver af en de moed dus vrij groot pieter botwater vond daarin eene aanleiding om in bedekte termen te zinspelen op eene zaak van eer die hij nog geen acht dagen geleden had gehad met een pruissich kavallerie officier als het gevaar dààr was vond men ook wel den moed om het onder de oogen te zien
dan heeft baedeker zich vergist ja zeide rimini voor emilie liet het geen twijfel of baedeker had ongelijk nu haar man het zeide zij had nochtans duidelijk gelezen dat dezelfde kerk voor de belijders der twee godsdiensten was
en toch was zij blijde geen honderd uur van hier te zijn maar hem nu eens op eene andere wijze te zien en te hooren dan dien morgen in de schoolstraat toen hij zoo dwaas op dat kozijn van een winkelraam zat
ja een beetje frissche lucht antwoordde de hoofdambtenaar nauw hoorbaar en leunend op zijn dordschen landgenoot verliet hij de zaal door een der zijdeuren de heer anasthase van sterren kwam na zijn toilet een weinig in orde te hebben gebracht net geganteerd in de balzaal terug er was juist pauze
welke mijnheer botwater mijn nichtje is jong en zeer lief dat zal ik niet tegenspreken antwoordde de ambtenaar maar zij is jong
zij richtten hunne schreden naar de wachtkamer en de eerste die zij er zagen was lina die op een ottomane een brief zat te lezen terwijl tegenover haar louis de tonnette een kop bouillon gebruikte
zij hechtte aan rust en gemak en aan regels ook om des avonds tijdig naar bed te gaan en nu was het al later dan gewoonlijk met eenige haast maakte zij daarom aan den avond een einde en eerst toen zij zich ter ruste had gelegd herinnerde zij zich dat zij beneden den poot had laten liggen met het papier dat haar laatsten wil bevatte
moet toch trachten te bewerken jufvrouw rimini dat jufrouw lina van haar voornemen afziet om ons zoo spoedig te verlaten verlaten riepen dorothea en henriette gelijktijdig heb-je daar dan plan op lina
willen wij ons gesprek beneden voortzetten maar dan moet ik nog even op mijn kamer zijn dorothea ging naar hare kamer waarvan zij de deur liet openstaan hebt u ook zulk een prachtig uitzicht uit uw kamer mijnheer botwater riep zij uit de verte ik weet niet jufvrouw ik zou het moeten zien
maar nu rees het denkbeeld in haar op dat men hem uit het oog had verloren en dat diens kleinkinderen zeer wel ergens in ons land konden leven wat was er met hen gebeurd waar woonden die kleinkinderen hoe heetten zij
hij klapte in de handen het orchest speelde een oorverdoovenden galop en de paren renden in ademlooze vaart door de zaal en weldra waren de dames op hare plaatsen gebracht en lina had er eene uitgezocht die haar tegen alle verdere aanvallen van neef anasthase behoedde maar morgen
maar na twee dagen lang met geen enkel mensch een gezellig woord te hebben kunnen wisselen kon hij de behoefte niet weerstaan om zijn hart eens lucht te geven heb ik niet het genoegen juffrouw rimini te zien ja mijnheer botwater
met schrik ontwaakte zij en gaf last haar neef te verzoeken een oogenblik te wachten eerst toen truitje was heengegaan herinnerde zich mevrouw dat beneden haar poot lag en in die poot het stuk door haar den vorigen avond geschreven maar het zou toch al te toevallig wezen als hij juist dat boek opsloeg en het papier vond
als ik voor dien mijnheer manfred beleefd ben geweest zeide ze dan was het om mijn neef botwater op een afstand te houden bij die woorden sprong dorothea van de kanapé op het duurde een oogenblik eer zij zich zelve meester was
een notaris had het nu onder handen maar die had er iets van gemaakt dat dan misschien heel goed met de wet mocht strooken maar volstrekt niet met de ideeën en plannen van julie de tonnette zij had het hem maar gelaten bij de veranderde omstandigheden om als deze de wending hadden genomen die zij hoopte een geheel ander testament te maken
en terwijl botwater en dorethea zich verdiepten in het gewichtige document en hij haar de geheele geschiedenis verklaarde die hij nog nooit aan een menschenoor had toevertrouwd zaten louis en lina voor het andere portier raam heel aandachtig te kijken naar de mooie partijen die zij vooral precies van hetzelfde punt moesten zien
of om genezing voor het lichaam te vinden zeide lina onschuldig en als men die vindt heeft men wel de meeste voldoening wilt u wel gelooven dat onze reis voor ons allen het aangenaamst zal geweest zijn als die goede mevrouw rimini hersteld terugkomt zij is nu al veel beter alleen nog maar wat moê maar wij maken al verder tochten dan in het begin
zij besloot nu de geschreven bescheiden het antwoord schuldig bleven de levende menschen zelven te raadplegen die student zou wel weten van waar hij kwam wie zijn vader en zijn grootvader was en al was het alleen om haar stamboek in orde te brengen nam lucie de tonnette zich vast voor den persoon zelven in verhoor te nemen
hoe meer moeielijkheid hij ondervond hoe aangenamer het hem in zekeren zin was diezelfde moeielijkheid toch zou lina ondervinden en wat zou het voor haar dus een genot wezen om weder haar eigen taal te kunnen spreken
ik zal morgen u naar griesbach brengen o dat is heel vriendelijk maar laat ik u niet van uw reis afleiden als ik eens te oos ben kan ik gemakkelijk alleen verder komen hoe laat woudt ge
de oud gast wachtte niet af hoe botwater over die schikking dacht en zonder zich verder om hem te bekommeren bracht hij zijne vrouw naar het rijtuig en wenkte lina toen deze nog even met haar neef bleef praten hij gaf het adres van het hôtel zum adler aan den koetsier en op diens aanmerking betreffende den vrachtprijs gaf rimini slechts ten antwoord
maar voor anasthase schenen schulden eene behoefte en zoo hij zelf soms verzuimen mocht ze te maken henriette stond hem in dit opzicht trouw ter zijde maar ook in andere opzichten was zij waard de vrouw van een kunstenaar te zijn
ja ik dacht dat u neef botwater waart gaan opzoeken dat heb ik ook gedaan maar hij was spoorloos verdwenen en zie-je nichtje het zou mij onverschillig wezen ja t zou mij zelfs pleizier doen als hij spoorloos verdwenen bleef
twee brieven riep mevrouw de tonnette en vatte ze aan of haar leven en dood er van afhingen inderdaad was het eene levens quaestie voor de oude dame de eene brief was in een groot vierkant couvert gesloten en met een flinke staande hand stond er het adres op
ja daar herkenden zij aan de witte das en den hoogen hoed in eene eenzame laan de gestalte van den hoofdambtenaar daar is hij riepen beiden midden in een vers dat de jonge schilder voor haar
want hij was geen afscheid van de oude dame gaan nemen omdat hij voor haar zijne reis geheim wilde houden dan is er zeker iets gebeurd tante gaat nooit uit behalve als ik er haar toe overhaal en dan nog met grooten tegenzin en hoe komt u zoo hier
één middel bleef haar nog een heroiek middel de quadrille in de war te sturen van medewerking kon zij zeker zijn er waren er zoo velen wien het een ontzaggelijke inspanning kostte om alle figuren te maken dat een grof vergrijp bepaald tot ontbinding moest leiden althans van het carré waaraan zij deelnam
daaruit ziet ge wel dat je verliefdheid zoo groot niet is ik stap in het volgende station af en ga weer naar griesbach terug dat zult ge wel laten zeide siegherg t is een aardig kind dat spreek ik niet tegen maar ge zijt al verloofd uw bruid is de kunst die mag je niet ontrouw worden
hij herhaalde dien volzin eenige malen bij zich zelven en het geluk diende hem op een der tusschenstations steeg een heer in de coupé die zich recht tegenover hem zette en een zeer sympathiek gezicht had gerard keller het testament van mevrouw de tonnette groote blauwe oogen en een volle blonde baard en knevel als hij eens fransch sprak
als zij eenmaal getrouwd waren zou het wel gaan het zou wel wennen maar de tijd van het engagement en vooral dat vragen dat woog hem zwaar als die jufvrouw rimini eens hare tusschenkomst wilde leenen
botwater verheugde zich zeer dat er niets onrustbarends in den toestand was ziek zijn was zeer treurig inzonderheid in vreemde landen omdat men dan de verpleging mist van den huiselijken kring en dubbel onaangenaam was het ziek te wezen in zulk eene schoone streek en bij zulk prachtig weder
de heer anasthase van sterren kwam reeds zeer spoedig met een net rijtuigje om de familie uittenoodigen met hem een toer te maken naar de kniebis men kon het rijtuig bij zich houden en wandelen zooveel men verkoos het duurde nog lang eer het donker was bovendien was het volle maan
me dunkt pieter dat we best doen ons elk met onze eigen zaken te bemoeien antwoordde van sterren eenigzins geraakt zoo als je wilt ik wou je alleen een goeden raad geven het is altijd beter met raadgevingen te wachten tot ze gevraagd worden
hij kon eerst geen oog sluiten hij had dadelijk willen opstaan en naar henriette gaan om de belofte te doen dat hij haar goeden naam in eer zou herstellen weigeren kon zij niet hoe zou hij de zaak inkleeden wat zou hij zeggen en wat zou zij zeggen
juffrouw ochten heeft er bijna niet van gedronken verzekerde anasthase je voelt je toch niet ziek nichtje wezenlijk niet ik ben volkomen gezond jufvrouw rimini verbeeldde het
misschien ging er wel de eene of andere familie naar heidelberg met wie zij zou kunnen meegaan en dan kon zij in één dag thuis of ten minste in holland wezen te arnhem kon zij zeer goed overnachten als zij t niet in eens tot den haag kon brengen
men gaat niet naar het stroomgebied van donau en rijn zoo als zijn baedeker hem leerde zonder het loon te ontvangen voor hetgeen hij zich daarvoor getroostte men trotseert niet de gevaren van eene dagen lange spoorwegreis men dringt niet door in de schuilhoeken van het schwarzwald
hij besefte bij intuitie dat zij niet gekomen was uit louter nieuwsgierigheid en haar visite een ander doel had en van zelf dacht hij daarbij aan dat lachende blonde meisje dat haar pakjes had laten vallen en zoo naief hem had aangestaard terwijl hij het verlorene bijeenvoegde het werd drie ure en half vier eer de dame opstond om heen te gaan
ik ben bij haar geweest zeide botwater maar zij was niet t'huis niet t'huis tante tonnette niet t'huis waar was zij dan naar toe gerard keller het testament van mevrouw de tonnette dat weet ik niet antwoordde de hoofdcommies min of meer verlegen dat zijn onwaarheid zoo dadelijk ontdekt werd
ik heb nooit den naam meer ontmoet ik denk dat ze in allen op t schavot zijn gestorven gerard keller het testament van mevrouw de tonnette wel mogelijk maar zou het er zooveel toe doen de wereld kan toch wel zonder tonnettes bestaan
daarvoor waren zij dames maar zij waren beschaafde wèl opgevoede dames en zeiden elkander precies wat zij op het hart hadden maar in de fijnste scherpste vormen om te eindigen met eene verzoening zoo hartelijk of zij haar geheele leven duren zou
en toen hij tegen schemertijd in een rijtuig de oude dame t'huis bracht moest hij op de hand beloven den volgenden zondag bij haar te komen dineeren ik reken op je neef louis zeide zij nog op den stoep ik breek nooit mijne beloften tante antwoordde hij weder in het rijtuig stijgende en zelf eenigzins verlegen met den naam dien hij haar gaf
van hellingen die in de philosophie studeerde vervormde aanstonds een adreskaart van een hotel tot een maatje en henriette en lina onderwierpen zich aan de operatie terwijl botwater gracieuselijk de kaart werd aangeboden om ook dorothea's pols en palm te meten
ik ben dus den anderen dag maar op reis gegaan maar wij zijn in heidelberg geweest en daar hadden wij oponthoud hier waren eenige woorden onleesbaar gemaakt ïk zal u dat alles maar liever vertellen als ik t'huis ben want t is een heele historie u zult er erg om moeten lachen nicht dat doen we dan eens onder het
t is ook eigenlijk te mooi weêr om te lezen zeide ze het kopje aan de oude dame overreikende mevrouw knikte toestemmend als ik ook nog maar twee en twintig was zooals gerard keller het testament van mevrouw de tonnette jij zouden we niet in het prieel blijven zitten
en ure komt de trein aan waarmede wij ten ure uit keulen vertrekken ik mag mij immers veroorloven terstond u een bezoek te brengen want mijn hart jaagt me om u mijn dank te betuigen voor al hetgeen ik aan u ben verplicht
pieter botwater had gehoord dat men voor die wandelingen toilet maakte welk toilet wist hij niet maar hij begreep dat men met een zwarten rok en witte das en zwarte handschoenen overal kon komen en de griesbacher dames amuseerden zich bijzonder met die deftige verschijning die zij op rekening stelden van de hollanders in het algemeen
dank u voor dat woord jufvrouw zeide botwater min of meer ontroerd houd u overtuigd gerard keller het testament van mevrouw de tonnette ja waarvan moest dorothea zich overtuigd houden
den dag vr de groote gebeurtenis kwam lina ochten nog even aanwippen om te hooren of zij nog iets mêe moest nemen waarop zij niet gerekend had gerard keller het testament van mevrouw de tonnette gelukkig dat ge daar zijt riep henriette wij hebben nog een massa boodschappen te doen wij wachtten maar op jou
botwater vertelde hem uitvoerig wat er was voorgevallen en rimini die langzaam naast hem voortwandelde gaf door woord noch gebaar te kennen dat hij hem hoorde veel minder welken indruk het verhaal op hem maakte
toen dorothea hare zuster omringd zag door een drietal jongelui blijkbaar hollanders had zij terstond haar galant er heen willen brengen botwater meende echter dat zijne waardigheid vorderde dat zij naar hem toekwamen
tonnette jeugdige getuige van haar nieuwen toestand volstrekt zoo onmisbaar niet en henriette had ook hare eigene idées over den invloed die een jong mooi meisje uitoefent ten nadeele van andere dames die in haar gezelschap zijn
wordt langzamerhand onze tijd jufvrouw rimini zeide hij de eieren moeten er uit henriette stond op je suis à vous zeide ze haar parasol opnemende
van avond nog niet nicht en waarom niet ma petite omdat och neen ik moet er nog eens over denken maar meisjelief wat zou dat nu verbeelden foei je moet niet coquet worden