AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zij zaten nog nauwelijks op de bank in de kamer en hadden pas n strootje opgestoken of er weerklonk n luid sidin dat was de njonja weer
alsof er hier geen vrouwen en meisjes genoeg zijn maar soedah het is niet anders ik moet er maar niet meer aan denken er is toch niets aan te doenf
dat is maar n vraag voor de leus je weet heel goed dat ik mijn voorstel bedoel maar zij was even koppig als de vorige maal en ze wilde nu ook de eerste niet wezen die het woord uitsprak
het is dus dacht betsy en ze kon een glimlachje vol ongeloof niet onderdrukken een middel om haar uithuizig te maken het zal mij benieuwen of het gelukt dat wil ik u wel zeggen
vruchteloos wilde bronkhorst protesteren u hebt haar in opspraak gebracht herhaalde de dokter met de voet op de grond stampend en enigszins heftig en dat paste u niet een ongetrouwd man past zoiets niet van u was het dubbel erg maar mijn goede heerh
wat bronkhorst betrof wist zij tenminste wel waaruit de buitengewone dienstvaardigheid voortsproot het waren drukke dagen die nu volgdenzij
het had door die brief een beetje sneller verloop moeten hebben dan ze gedacht had maar de kogel was toch vrijwel door de kerk nu moest ze weg en dat was maar goed ook
ze vatten alles verkeerd op en de een doet de mond niet open of de andere is klaar om zich te verdedigen ook als er niets te verdedigen valt
een daverend hiep hiep hiep hoera klonk door de voorgalerij en deed de paarden opschrikken die voor de rijtuigen op het erf wachtten de koetsiers sliepen door betsy ging ook naar de groep en dronk dapper mee op de gezondheid van haar tante
in de kamer ontkleedde haar de meid alsof zij een kind was haar rol was daarbij volkomen passief toen ze uitgekleed op de stoel zat en de oude voor haar neerhurkte om haar kousen uit te trekken stak ze niet eens het fraaigevormde been uit maar liet het de meid opnemen die
als lag hij onder de verplichting haar het hof te maken en als zou het van een onverantwoordelijke droogstoppel natuur hebben getuigd zich zonder meer z te laten aankijken door zulke ogen het was geen verliefdheid die hem haar hand deed vatten
maar hoe wist hij niet en hij herinnerde zich thans nog slechts flauw wat er was voorgevallen in die veertig dagen zijn vrouw die hem had opgepast en verzorgd wist daar meer van althans zij had hem in zijn meest half bewusteloze toestand
ik weet het nog niet wil je graag hm hmf welzeker stemde marie toe zij is nog jong genoeg om wat pret te maken maar ik vind ook dat ze dan vanmiddag wat slapen moet
maar overigens stond de behandeling hem tegen de hele dag werken altijd wat te vegen ofte poetsen en altijd standjes en verwijten
zij greep haar en liet haar neer op een bank en daar ging het gillen voort maar nu zonder woorden en afgebroken door een luide lang aanhoudende lach die uit de zenuwwerking voortkomend op anderer zenuwen werkte
maar als zij een zo net en geschikt vrouwtje als betsy was in huis kon krijgen zeer presentabel verstandig en van goede familie ja dan zou ze dat heerlijk vinden maar ze wist niet hoe ze het aan moest leggen
van den ekster had zij een afkeer en omdat ze hem nooit lief had gehad vergaf ze hem nooit de geringste kleinigheid reeds van de eerste dag waren ze elkaar tegengevallen
als je me nu nog n potje bier geeftb je kunt straks naar m'n huis gaan en er n dozijn bier drinken op t kantoor dat weetje heb ik niets er wordt nooit iets gebruikt
haar slaapplaats was reeds door de oude gereedgemaakt het mens zat te wachten met de waaier betsy ging eerst op haar harde matras zitten ze moest iets zeggen
oeah haalde de oude lang uit als hij rijk is en hij wil waarom zou hij dan niet als hij kon hij kan niet bevestigde de jonge vrouw in haar moedeloosheid terugvallend hij kan niet
er kwam stemming onder de gasten dat deden de aandoening en de champagne de dames hadden er ook van meegedronken en kwamen daardoor meer uit de plooi mevrouw bronkhorst zag wel wat het onuitgesproken verzoek was van velen ze liet de bedienden ruimte maken in de
zeker het is veel aangenamer alleen te slapenf welterusten goedenacht het was dezelfde doffe toon vol onverschilligheid waarop hij de ganse dag had gesproken en die haar nu verbaasde en enigszins ongerust maakte
over het stijf wit zwart mozaïek der toetsen de inspanning had haar gezicht verlevendigd er zat meer kleur en leven in
van alle kanten werden vrolijke opmerkingen gemaakt volstrekt niet kwetsend voor haar integendeel men mocht de bornes zeer gaarne hij was n flink militair en zij een goede hartelijke vrouw en ofschoon ze altijd ruzie hadden hielden ze wezenlijk veel van elkaar
zeker erkende sidin ridderlijk lafhartig ik ben in t geheel niet brani doe het maar hield sarinah vol doe het maar ik zal je een mooie koker kopen voor je strootjes
o mevrouw t is goddelijk noem haar maar betsy zei mevrouw borne ze is nog zo jongf welzeker ik vind het wel zo prettig als u mij bij de naam noemt mevrouw bronkhorst keek haar eens aan
en dan zij wist het niet was dat een toekomst zij zou even gaarne sterven als opnieuw een leven beginnen gelijk ze geleid had met den ekster dat in eeuwigheid niet zij werd nog liever bonne of juffrouw van gezelschap of zoiets
heb je er nu over nagedacht het sluitend samentrekken van haar mond bewees dat ze de zin zijner woorden begreep
zo ik zou haast zeggen iets beter nu ik je zie zij zuchtte en ging op een stoel zitten naast het ledikant god jean het is zo doodongelukkig dat je nu juist ziek bent
moest er de hele dag blijven en zij nam daar genoegen mee tot grote vreugd der bronkhorsten marie vond het heerlijk dat ze iemand had op wie ze kon vertrouwen om op te passen en haar man vond het aangenaam omdat hij het aangenaam vond
toen ze van de receptie thuiskwamen ging den ekster naar de logeerkamer om de zwarte jas waarin de bergbewoner het op de vlakte ontzettend warm had tegen n kabaja te verruilen
maak je het niet werkelijk wat te druk och wat als ik in deze negorij altijd thuis moest zitten dan stierf ik van chagrijn ik ben dat nooit gewoon geweest
die aanwijzing in direct verband hebben beschouwd met haar eigen stille achterdocht zij had in haar geest zonder verwijl het flagrant délit opgebouwd en was spoedig tot een besluit gekomen
tenzij om het geld en daarvan is hier geen sprake wat n vrouw betreft ja zie je die moet iemand willen hebben
behoorde dat hij haar spijzen roemde en de kwee-kwee lekker vond waaraan de goede kapiteinsvrouw in het zweet haars aanschijns alle zorgen had besteed het was waar betsy was van haar eigen familie en daar had ze n groot zwak voor maar
brusque stond hij op zijn stoel met een zenuwachtige ruk terugschuivend het zal niet gebeuren riep hij heftig en nu wil ik ook weten wat ervan is bronkhorst deed n paar schreden naar de kamer zijner
dan hoe is het met de hoofdpijn dank u die is gelukkig verdwenen erg lastig nietwaar kijk daar komt mijn man ik heb hem laten roepen het is dezer dagen zo druk niet op t kantoor hij kan ons best n uurtje gezelschap komen houdenf
met grote krachtsinspanning bedwong hij een opkomende geweldige neiging om te gaan liggen hij rekte zich uit en hief met deftigheid het hoofd op
betsy stelde het op prijs zij kreeg heel graag geschenken en verblijdde er zich kinderlijk mee toch stond daarnaast een ander bitter gevoel van afgunst
en terwijl ze trachtte dat te verbergen voor de politie die haarwilde gevangennemen opende het hoofd de mond en beet haar in de borst neem het weg riep ze of wilde ze roepen en in werkelijkheid stiet ze een paar benauwde toonloze kreten uit
zij had gedanst met bronkhorst heerlijkze hield meer van hem dan ooit en dat voelde ze haar invloed op hem won aan kracht zij had de zekerheid te zullen slagen en dat maakte haar overmoedig
als die er zich mee mocht bemoeien hoe heet je zoon ik begrijp niet dat ge nooit vroeger van hem hebt gesproken vr we hier kwamen wist ik niet dat hij bestond
is hij met verlof hm dat zou ik denken hij is n kof eboer weetje en ze hebben hem met groot verlof gezonden omdat de boel niet marcheerde nu is hij a la recherche d'une position
het was maar n brief van haar enige zuster n jong ding nog van achttien jaren maar die er reeds twee getrouwd was met een ambtenaar als meisje vertelden zij elkaar alles en nu ze gescheiden waren bleef lidia tegenover haar zuster even openhartig op het papier
men moest in geen geval n slecht ondermijnd gestel bezorgen aan iemand die haar man moest worden het wordt terlaloe nèh had zij gezegd zou je er nu niet uitscheiden t kan niet nonna geloof me toch het is onmogelijk
die daarop zeer gesteld scheen een dienst mee welke te gelegener tijd allicht beloond kon worden maar hij was bang voor hooglopende onaangenaamheden met zijn flinke goede en
ik weet van geen voorstel maak me niet gek met zulk een nonsens riep hij de hand door het haar strijkend zeg nu datje verstandig en behoorlijk wilt wezen en erin toestemt te scheiden wij scheiden niet
dat zij tegenover hen stond met de vaste bedoeling twist tweedracht en scheiding tussen hen te werpen om zelvebïoch werd het begeerlijker in haar ogen nu ze mede genoot van het vooral materieel zo lekker leven
ja zei hij het is goed gereüsseerd t doet me heel veel plezier gaat betsy bij de bornes slapen mevrouw wenste het het is de laatste nacht
ajo laat ons de oude benen ook nog eens van de vloer gooien komaan kapitein ga je reis n walsje meedoen waarachtig zei borne de overgebleven dames monsterend met kennersblik maar ik moet een dikkerd hebben die staat stevig op de benen
zij kon niet verder want betsy had zich opgericht en zag er nu met haar gezicht als een schoorsteenveger in functie z gek uit dat het onmogelijk was voor lidia haar sérieux te bewaren
maar als n weduwe zulk een a zegt dan is het dwaas en haast belachelijk wanneer zij weigert er een b op te laten volgen neen daar moest niets van komen zij zou wakker blijven en kleine jean op de schoot houden
het is onbeschaamd van u zelf om in dit huis zulk een toon te voeren dat weet mevrouw duhr het best en toen deze in haar stilzwijgen volhardde ging hij voort ik zal van uw praatjes geen verdere notitie nemen en zelf naar mevrouw den ekster gaan zienf
daarna had betsy het weer erg op de zenuwen en lag gillend op de divan nu met een hoogrode kleur van de klappen links en rechts in t gezicht die haar zuster haar had toegediend
hij hoorde de klokken elk half en heel uur slaan de metaalklank resoneerde door de ruimte van het huis en droog en hard vielen daartussen buiten in de stille nacht de slagen van sommige nachtwakers op hunne blokken
zo'n dom schepsel ik dacht dat zijzelve het had gezien moest ze daarvoor nog brieven krijgen je begrijpt dat wij weggaan adoe toch niet gauw
al wat hij had verdiend in indië stak in landelijke ondernemingen de vooruitzichten zeiden de administrateurs waren prachtig maar voor het ogenblik zag hij geen cent van zijn geld
en toen hij lag glimlachte hij tegen de klamboe en deed zijn ogen dicht zij sliep haast niet die nacht hoe krachtig anders de natuur in dit opzicht haar rechten deed gelden
en daarop had tante borne die veel last had van beren al kocht ze haar pommade in de toko een ogenblik gezwegen je hebt nog gelijk zei ze ten slotte met een zucht
en lidia aanleiding gaf tot de openhartige verklaring je ziet er wezenlijk niet kwaad uit in je gewone doen maar er behoeft niet veel bij te komen om je n monster te maken
ja och hij heeft een ogenblik nog z geleden tante borne veegde haar behuild gezicht af met de punt van haar kabaja zij lette er niet op dat ze haar zakdoek in de hand hield
betsy speelde geen piano zijn vedel was op non actief des avonds was zij ook moe en ging vroeg slapen maar toch had hij haar niet willen missen hij keek haar nu en dan maar eens aan als ze hem passeerde of aan tafel
zij rookten alledrie n strootje en bliezen zwijgend de rook onder het glazen kapje van de kleine petroleumlamp die walmend en met sterk aangeslagen glas op tafel stond
met bevende hand nam marie de kop aan en ging zitten neen dat hield ze toch voor onmogelijk zulk een creatuur kon betsy niet wezen dat vond ze
het was n idee dat moest de kapitein bij zichzelve toegeven maar het stuitte hem tegen de borst om als men in zulk een delicate zaak vreemde hulp inriep zich als officier daarbij te bepalen tot een
n glimlach vol triumf gleed om haar mond prachtig men had haar niet geïnviteerd en inwendig had ze gekookt van woede toen ze het hoorde
kom kom veins maar niet je valt bijna omver van de slaap ik kan het me best voorstellen die eeuwige drukte met de kinderen s morgens vroeg op en s middags niet slapenj ga jij gerust naar bed hoorf
een fransman die in europa kappersknecht was geweest en nu als militair in zijn vrije tijd geweer en zwaard verwisselde tegen kam en schaar wat hem aardig geld opleverde daar geen kapper van beroep op de plaats was gevestigd
nèh zei toch ook dat betsy maar mee moest gaan ze werd zeker bang het is wel mogelijk enfin ze gaat nu mee eindigde lidia met een diepe zucht
in één daarvan zag hij kevertjes tussen rijst en kapok daarvan had hij meer gehoord hij zag door het venster allerlei planten die hij als kind had leren vrezen
het kostte de jonge vrouw moeite haar bedaardheid te behouden zij had wel iets verwacht van dien aard en haar gehele verzuchting was erop ingericht geweest om zoiets uit te lokken maar nu het kwam viel het haar als een
ik ben het zeker die daar schade aan toebrengt als mevrouw den ekster het huis verlaat zo dadelijk na de ontvangst van die brieven hier zal daar veel over gepraat worden het zal worden rondgebazuind en wiens schuld is dat
blijft de notaris hier vroeg mevrouw duhr dat is te zeggen ik maak even een kop thee voor hem klaar en ik heb nog wat gebak meegebracht neen ik bedoel of hij hier blijft eten en dan verderf
het was trouwens zo moeilijk niet en de meid met een paar woorden geruststellend ging zij de overdekte galerij door die naar het kantoor leidde wat is het vroeg bronkhorst bezorgd terwijl hij haar tegemoetkwam
toen ze er het beetje kracht voor vond dat ze nodig had sloeg zij haar handen voor de oren vloog het vertrek uit en de dos a dos in eerst toen ze thuiskwam en in haar kamer was brak het los
met wie ze een ongelukkig leven had geleid en de man met wie ze dat voelde ze gelukkig had kunnen zijn ontging haar hopeloos want hij was getrouwd zo zou zij dan ten laste kunnen blijven van haar
zuchtte marie dat is alweer afgelopen bronkhorst leunde over de balustrade en keek in de richting van het huis der bornes waar juist een wit kleedje om de hoek verdween
op de balé balé zat sidin de huisjongen met sarinah en tegenover hen de beide ellebogen leunend op de tafel zat de dikke zoon der oude
en als hij s ochtends een erg nurkse bui had gehad dan maakte zij s avonds een lekker schoteltje gestoofde pruimen daar hield hij van en dat was gezond
en zag hevig verschrikt de oude aan masa riep deze afkeurend nèh ik ben bang van je ga weg ga weg fluisterde betsy in grote
wat zal daarover weer gepraat worden het kan me niet schelen maar ik wil er niets meer van horen doe me dus het genoegen en zwijg erover
ze hadden het s avonds daar altijd over in de bediendenkamers het was een grap van belang het werd nog gemakkelijker toen er logés kwamen n getrouwd mensenpaar uit het binnenland met twee kinderen dat gaf meer drukte dan ooit en absorbeerde de dames haast geheel
en kwam naar achter vent wat ben je vroeg het eten is nog niet klaarf hij vertelde haar dat hij uit moest en waarheen
drie maanden later was betsy bij de bronkhorsten meer dan bij haar familie een huisgenoot ze was er of ze zou er komen en niet alleen kwam ze druk aan huis bij de notaris maar zij ging veel uit
het zwitserse klokje dat in de achtergalerij aan de wand hing sloeg helder en met lange tussenpozen drie slagen den ekster werd wakker
betsy zat in de kamer waar den ekster ziek lag roerloos als een stenen beeld terwijl sarinah als ziekenoppasseres fungeerde en trouw op tijd want ze kon op een horloge zien de medicamenten uit de europese apotheek toediende
het duurt lang vr hij kan geven wat wij nodig hebben hij moet er een grote reis voor doen een reis naar de andere kant van java in het zuiden waar ook de zee is
kleine jean werd zwaar en verveelde en hinderde haar toch wilde ze hem op haar schoot houden hoe graag ze hem ook stilletjes in zijn bedje had
je bent erg onlekker dat is zeker ik raad je ernstig aan te bed te blijven volstrekt nietf en een leitje te schrijven aan de dokter ik zal het is niet nodig
ben je zo oud geworden heb je zo lang onder europeanen gediend en weetje dat nog niet sarinah was er wel n beetje mee verlegen want ook dat was waar
als het meisje dat haar stuk voordroeg een beweging maakte met de nog tengere arm dan zag hij de bestudeerde bewegingen van betsy die zo graag koketteerde met haar mooie armen in halve mouwtjes
want de bornes schenen er nog niets van te bespeuren alleen toen den ekster die in gewone omstandigheden begaafd was met een verbazende eetlust slechts een enkele lepel rijst nam vroegen oom en tante in volle verbazing en als uit één mond
dan ga ik maar weg ik heb geen lust haar nodeloos te zien adieu als je wat nodig hebtje kent mijn adres het was een curieuze uittocht toen de reiswagen voorkwam
als het toch eens niet waar was had ze gedacht maar dat dacht ze nu niet meer het enige ging hij voort wat ik te vragen heb is geen schandaal te maken dat mijn goede naam kan schaden
altijd meneer jij bent n slimme vogel geweest je hebt je vrouw uit holland gehaald ik heb hier n vrouw getrouwd en op de koop toe n familie die me de helft van het jaar op m'n dak zit nu is er weer n stelletje in aantocht
werkelijk stond zij op en ging tamelijk vlug het erf af de arme sidin brak het angstzweet uit hoe had hij ook zo dom kunnen wezen
het gebeurde wel meer en zulke reisjes legden hem in het algemeen geen windeieren ook ontstemde het hem anders volstrekt niet integendeel hij ging er gaarne eens n paar dagen uit op die manier
zo is het ditmaal ernstig nu als u het dan maar eens wilt vertellenf bronkhorst deed t verhaal op zijn manier hij lette er niet op dat des dokters gelaat onder het luisteren niet vriendelijker werd
twee harde tikken met zijn knokkels tegen het scheidend schutsel en een seconde later stond prédier voor bronkhorst die juist de eerste letters schreef van de voornaam van de persoon die naar het heette op dat moment voor hem compareerde of gelijk een geest voor hem verscheen
het spijt me t meest voor haar zei de kapitein tot de gast die betsy had gecomplimenteerd en bij hem was blijven staan wij houden zoveel van haar alsof ze onze eigen dochter was geloof me voegde hij erbij met grote
de gedachte haar verder leven a charge te blijven van familie beviel haar volstrekt niet en als die nare tijd dat ze in haar rol van de vrouw van een pas gestorven man niet uit kon gaan
in haar binnenste leefde slechts het bewustzijn dat ze nu vrij was t scheen alsof een stem in haar hart dit voortdurend juichend en triomferend herhaalde
maar die voor geen geld hadden gewild dat hun vrouwen zoveel werk maakten van de inboedel het paleis had zijn vaste receptieavond men zat dan in de voorgalerij aan de ene zijde
onwankelbaarder dan een door bewijzen gestaafd zij keerde zich om en draaide betsy de rug toe wat deze buiten zichzelve bracht en de kamer deed ontvluchten terwijl ze de deur met een slag achter zich
een gevoel van grote verwondering dat elke andere opwelling beheerste kwam over hem en sprak uit de blik waarmede hij marie monsterde van t hoofd tot de voeten
betsy zag kalm op het pijnlijk vertrokken gelaat zij kon het niet verder brengen dan tot het gelegenheidsgezicht al hadden er schatten mee verdiend kunnen worden gelukkig voor haar kwam haastig en verschrikt de dokter binnen om het enige te doen wat hem restte
en een klemtoon van spotternij leggend op elk woord vervolgde hij heb je wel zin in die mevrouw den ekster alsof hij door die herhaling wilde zeggen wat verbeeldt gij je wel met je ogen tot dat schepseltje op te slaan
ikke ikke ik had iets waarover ikke ik had je wel eens iets willen vragenf nu geneer je niet je bent waarlijk anders niet blo
toen hij voor haar stond keek zij op en zag in de diepliggende door kringen omgeven ogen waarvan het blauw tegen de vale kleur der wangen afstak
en na de schandelijke verdenking en verdachtmaking waaraan ik blootsta verlangde hier te blijven dan hebt u het mis ik ga vandaag nog heen al moest ik
omdat ze n beetje myope was en betsy ging naar haar kamer terwijl ze voor de tafel stond en zich ontkleedde n bezigheid waaraan de meid haar hielp schitterden haar ogen van genoegen en speelde n glimlach om haar mond hij was jaloers hij was zo ingepakt
en daar kan alleen iemand achter zitten die mij haat of die jaloers is en wie ik hier te veel benf een ogenblik was marie verbluft over zoveel brutaliteit
voortdurend dacht hij aan betsy zich vermeiend in allerlei kleinigheden bij zichzelve glimlachend en zich verkneuterend van pret bij de gedachte aan dat ondeugende lied van carmen dat ze zong met zo'n uitdagend gezicht terwijl ze hem vlak in de ogen zag
zolang ik geen weduwe ben wil ik jou geen vierentwintig uur over mijn vloer hebben hoor denk daarom als je jezelve eens in de klem mocht brengen
marie had die geleidelijke verandering niet getroffen vooral nu zij logés had was ze te zeer geoccupeerd met haar huishouden en de keuken om zich veel te bemoeien met de caprices van haar man
daarover zullen we later wel eens spreken want ik zie datje nu niet vatbaar bent om aan te horen nog eens het enige wat ik nu vraag is geen schandaal te makenf
niet om de verachtende toon waarop tegen haar werd gesproken dat was zij zo gewoon en het hinderde haar in t geheel niet maar ze moest erkennen dat betsy gelijk had en daar kon ze niet tegen wie aan de werking van de
het was waar wat sarinah zei dat de op haar toegepaste middeltjes weinig effect hadden en haar sterk gestel de werking ervan scheen te neutraliseren
nu en dan liep haar een rilling over het lijf alsof ze koorts had en een dreunend pijnlijk gevoel trok haar door het hoofd van de ene kant naar de andere
het komt hier anders zelden voor dat iets mislukt zei marie zeker o wat dat aangaat heb je er uitmuntend de slag van alles overheerlijk te doen klaarmaken dat bedoel ik nietf
die haarzelf deden ontwaken en ook aan het snorken van den ekster voor n ogenblik een einde maakten het koude zweet gutste haar van het voorhoofd haar gelaat was doodsbleek en haar handen sidderden terwijl zij snel en diep ademhaalde
zou het te veel kunnen zijn zeker wat moeten de mensen wel denken als we de hele avond dansen de hele avond
daarbij is het op den duur n kostbare aardigheid het is waarachtig riep borne en in zijn verbazing bezigde hij een hoogst dubbelzinnige overdrachtelijke uitdrukking het is waarachtig of jullie onder één deken ligt
en huishoudgoed dan ving het moment aan waarop de toorn der huisvrouw zich doorlopend lucht gaf over het gebrek aan westelijke zindelijkheidsbegrippen bij de javaan
zij was trots op hem al beknorde ze hem aanhoudend en in haar hart vond ze dat geen enkel man de vergelijking met hem kon doorstaan
mijn hemel borne je hebt toch op het kerkhof geen standjes gemaakt ben je dwaas vrouw maar ik heb alleen namens de achtergebleven zondares de aanwezige zondaars bedankt voor de laatste eer de overledene bewezen zie je
en u zult verstandig handelen als u dat ook niet doet u zult zelf wel zien hoe kwaad spreken en waarheid spreken verschillenf toen ze bronkhorst
u kunt er gemakkelijk over pratenb wat men ontbeert leert men appreciëren de notaris bleef het antwoord schuldig t was vond hij pijnlijk diezelfde ochtend nog had hij sprekend met prédier aan de betrekkingloze den ekster gedacht
sidin loosde een zucht ofschoon hij metterdaad geen drommel wijzer was geworden vond hij het toch van overweldigend gewicht toen beiden een tijdje gezwegen hadden zeide ketjil weer
sloeg de armen achterover om de leuning van de stoel en wipte weer langzaam op en neer neen geen echtscheiding dat was altijd
jij met je geonduleerde haar tot op je wenkbrauwen ging thuis door voor een toonbeeld van engelachtige zachtaardigheid nu ik wil niet zeggen dat ik jobsgeduld heb met anderen en ook niet dat ik gemakkelijk vergeef
neen notaris er valt hier niets te goede heren wat ik zeg is waar dat weet en erkent iedereen behalve u wezenloos keek bronkhorst voor zich uit
als zijn vrouw als de moeder zijner kinderen hij hield nog heel veel van haar hij had nooit van een andere vrouw gehouden betsyh n et onaardig neen goed om n stukje muziek mee te maken of voor een nietszeggend complimentje
een partner van de kapitein die juist groot casco had geannonceerd wierp de kaarten neer excuseerde zich en liep weg om te gaan dansen eerst keek borne met geweldige verontwaardiging de onverlaat na
haar stugheid had hem doen aarzelen zijn aarzeling had haar nog stugger gemaakt hij zocht zijn troost elders zij had aan troost geen behoefte
haar hart hield ze veel van de arme jongen die nu weer zonder z'n schuld buiten betrekking was geraakt als we morgenavond eens n paar mensen vroegen opperde zij toen ze na de rijsttafel met de kapitein in hun kamer was dat deed ze zo altijd na de rijsttafel
soedah toch herhaalde zijn vrouw met verwijtende blikken uit haar fluweelachtige zwarte ogen meer dorst ze niet zeggen uit vrees voor de resident
maar sidin wenste in stilte de lastige gevreesde gast naar de duivel en ketjil vond de bediende een laf en lam sujet dat hij met groot genoegen een pak slaag had gegeven
hoe laag ze ook neerzag op die smerige brief en op haar die hem had geschreven het was en bleef zonneklaar dat haar grenzeloos vertrouwen weg was en
tante borne hielp de oude sarinah wat de dokter gelastte deden zij en na een uur of wat scheen de aanval enigszins te bedaren in het duits zei nu de jongeman tegen kapitein borne dat hij naar huis ging hij zou omstreeks tien uren terugkomen
hoe is het gegaan vroeg de residentsvrouw nieuwsgierig we hebben een heel onaangename nacht gehad u weet wel van die inkfl ja ja die jullie haar in
doch marie was geen dupe haar vertrouwen ging zeer ver zij had een optimistisch geloof in de braafheid van haar omgeving maar als zich een grond voor wantrouwen aan haar opdrong dan was zij onverbiddelijk en dat was gebeurd
je ziet er toch heel slecht van uitf t zal morgen wel beter zijn er werd niet verder over gesproken na het ontbijt kreeg betsy die niet had meegegeten n smeersel uitwendig
als er maar één gelukte dacht de notaris dan was het reeds financieel in orde en hij rekende op zijn goed gesternte hoe was hem de fortuin niet meegelopen sedert hij twaalf jaren geleden benoemd werd tot notaris op de kleine
neen niet helemaal maar toch zal dat voor een vrouw wel het voornaamste wezen wat drommel men kan niet leven van de wind en verder wat verderf
welke die daar op t hoekie vooraan ja precies vind je niet dat hij net kijkt of hij m half om heeft waarachtig niet weetje hoe hij daar nu zit nou zeg jij het dan maai
als je iets mocht nodig hebben limonade ofb ik heb niets nodig en zich plotseling naar haar toekerend
ze mevrouw bronkhorst nazien als deze vertrok met een onaangename trek om de mond die meer nijd dan vriendschap uitdrukte
en een ander celibatair kwam te zitten terwijl aan het hoofd van de tafel bronkhorst zijn best deed om de vrouw van de resident te amuseren wat hem niet gelukte
dat was alles en toch wist betsy en ze had erop durven zweren dat er in die brief die bronkhorst bijna in vergissing had opengemaakt iets stond doelende op zijn verhouding tot haar
maar na n paar minuten week de uitdrukking van onbevangenheid van zijn gezicht en hij staarde met hangende onderlip en dromerige ogen onafgebroken zijn cliënt in de ogen
het is waar nèh waarom zou ik het tegen jou niet zeggen ik heb niemand anders op de wereld en je bent n ouwe trouwe zielf volkomen gewoon dat er zo met haar werd omgesprongen
merci ik heb hier zulk uitmuntend gezelschap riep prédier terug ik zal vanavond niet meedoen tegelijk stond de notaris op en ging naar betsy
zo lag ze een ogenblik stil de oude bewonderend om haar slimheid toen nam haar verdriet weer de overhand en plukkende aan de brede gewerkte rand van het kussensloop zei ze langzaam en droevig dromerig ja het is zo nèh
ik zou het niet doen maar tante was er niet tevreden over dat kon men haar ogen wel aanzien toch ging ze er niet op door want ze wilde geen twist hebben met betsy daarvoor had ze aan haar man genoeg omstreeks half twaalf wandelden de dames in sarong en kabaai en
maar sidin zat verschrikkelijk in de knoei want z kon hij niet liegen of de waarheid bleef altijd nog minder verkieslijk ten einde raad en zenuwachtig zei hij ik ben bosèn van mevrouws gezichtf
doch plotseling toen ze aan jean dacht bedaarde dat hoe was het toch bestaanbaar zo menig gelukkig jaar hadden ze samen doorleefd rustig en heerlijk
de stekende blik uit haar grijze oogjes en de scherpe trekken van onverzettelijkheid om de mond en daar werd haar de waarheid gezegd goede hemel zij zat erbij krijtwit zonder dat ze een woord kon zeggen
de overdreven zin voor het huishoudelijke bij mevrouw bronkhorst had onder de dames van t plaatsje aanvankelijk grote verbazing gewekt toen ze pas uit holland kwam ontving men haar met meer nieuwsgierigheid dan vriendelijkheid
de houding van betsy haar gelaat toen ze die brieven las haar eerste uitdrukkingen en de wijze waarop ze toen sprak dat alles had marie zonder dat ze had kunnen uitleggen hoe het kwam
en noemden bronkhorst die zich van dat alles niets bewust was n leuke kerel en n snoeper en velen bekenden ronduit dat als een hond n beentje vindt het zeer natuurlijk is dat hij eraan ruikt
ongevraagd zat te jokken want ze wist heel goed dat ze niets gaf om meubelen en wat fraaiigheden aanging slechts voor mooie toiletten en mooie paarden hart had och antwoordde bronkhorst enigszins aarzelend als men het eenmaal heeft nu ja
eindelijk schoot men op de bornes waren zowat klaar in huis de paar dagen restend vr het vertrek werden gewijd aan afscheidsbezoeken betsy nam met haar oude meid haar intrek bij de bronkhorsten
al doodf zij danste op haar tonen over de stenen vloer en zwaaide in stilte juichend de blikken gajong boven haar hoofd goddank dat het uit was en dat zij er geen schuld aan had
ik dacht steek die in je zakf mevrouw borne werd beurtelings bleek en rood van ergernis en schaamte here here zuchtte ze in wanhoop
ekster uit de kamer kwam en zij er binnenging liep hij haar bijna omver het kwam niet bij hem op zich met een enkel woord te verontschuldigen in zijn ogen was zij weinig meer dan een knappe baboe met tinka's vol minachting keek hij op haar neer en ging zijns weegs
er volgde een ontroering die op zichzelve welgemeend was maar die voortspruitend uit woede voor verontwaardiging moest doorgaan al moest ik werken in de kampong voor een bordje rijst
scheelt u iets vroeg betsy met warme belangstelling in de toon harer stem ik kom eens zien of ik u ergens mee helpen kan marie aarzelde een ogenblik dank je antwoordde zij kortaf
zei ketjil met hoge ernst omdat het dan niet helpt en nooit nooit in welke omstandigheid ook op een zaterdag
het voorstel viel in goede aarde bij tante en betsy nam het aan met een glimlach van zelfvoldoening ze had ze allen wel kunnen kussen zo liep het mee
de kamer van bronkhorst binnendrong zelfs de inlanders hoe zij zich ook om zulk een geval amuseerden schenen dit te erg te vinden want de binnenjongen kwam met een enigszins ontsteld gezicht naar achteren
en met haar heldere blauwe ogen staarde zij betsy zo onbeweeglijk aan dat deze het tot haar woede en schaamte niet kon uithouden en genoodzaakt was de blik af te wenden toen mevrouw bronkhorst als het ware tot zichzelve kwam stond ze op
zij kon niet slapen ze had nu werkelijk hoofdpijn van het denken over de inhoud van die brief in huis was het stil tante borne sliep en haar kinderen ook slechts nu en dan hoorde men een onvast stemgeluid uit de aangrenzende kinderkamer
de afscheidstranen waren gedroogd het huis der bornes stond leeg betsy woonde voorgoed in bij de notaris bronkhorst was naar zijn kantoor en de dames zaten in de achtergalerij te werken
kom zei hij aangedaan huil nou niet ati je weet toch wel dat het niet z gemeend is ze wist dat ook wel ze droogde haar tranen hij kuste haar zij gaf hem een zoen terug en zo stonden ze een ogenblik als grote oude kinderen
dat hij niets kon verdragen van anderen die mochten haar zelfs geen piano laten spelen en wat was hij woedend op prédier het deed haar genoegen waarom wist ze eigenlijk zelf niet
zijn vrouw zat bij het flauwe licht van een oud model hanglamp naast de tafel op een wipstoel ze was in sarong en kabaai toen ze hem hoorde aankomen verborg ze haastig iets in haar koetang
er is toch niets tegen te doen laat het maar lopen ja er moet van komen wat wil aan tafel zagen haar grote zwarte ogen met belangstelling telkens naar marie t scheen dat het goed niet zo heel snel werkte
ik voel me onwel dan zou ik een ogenblik gaan liggen heb je pijn of voel je je koortsig marie gaf geen antwoord langzaam ging zij de achtergalerij uit en haar kamer binnen bronkhorst keerde weer tot zijn brief terugj
roodweerschijnende en gitzwarte zij zag de notaris bronkhorst erbij even netjes en correct als de keurige inrichting van zijn woonhuis en de grossen zijner akten met haar omslagen zegelafdrukken en rode koordjes
er de hand in heeft natuurlijk ik denk niet dat iemand gemeen genoeg kan zijn om zulke brieven te schrijven voor zijn plezier
nog niet geloven zij is sterk dat is waar ik heb haar nu al tweemaal wat gegeven en ze ziet enkel maar n beetje bleek vandaag krijgt ze nog watf als ze t hebben wilf
sommige heren wier muzikaal sentiment was opgewekt doch die slechts één duits lied machtig waren hadden reeds in de germaanse taal al neuriënd verteld
en dan vervolgde hij met een cynisch lachje dat hem misstond vind ik het een frappant geval het is een bijzondere samenloop van omstandigheden
is het al z laatf er is allang opgedaan de kinderen schreeuwen van de honger de notaris stond op en volgde zijn vrouw terwijl ze hem voorging van het bijgebouw waarin kantoor werd gehouden naar t woonhuis
die brief moest een gemene leugen wezen en zijzelve was schuldig omdat ze betsy en haar man verdacht ze zou en ze moest zich ertegen verzetten
de bornes waren ook gekomen en hadden hun neef meneer den ekster meegebracht de koffieplanter a la suite is je nicht niet meegekomen vroeg mevrouw bronkhorst die familiaar was met haar buurvrouw
maar zij zijn ook zulke lieve mensen riep zijn vrouw uit de volheid van haar hart waarachtig men spreekt wel eens van familie maar een eigen broer of zuster kan niet hulpvaardiger en bereidwilliger wezen dan zij zijn
oneindig liever een knappe werkzame vent die me tracht te bestelen tegen dat laatste zal ik dan wel waken daartegen viel weinig te zeggen en hoe gaarne bronkhorst uit aangeboren hulpvaardigheid ook iets voor de neef van zijn buurman zou gedaan hebben op deze onderneming waarvan hij veel
en zij lette er ook niet op dat ze een opgewekte hongaarse dans enigszins woest attaqueerde daarbij geweldig worstelend met haar door te lange rust weerspannig geworden vingers
het was zulk een groot nieuws dat men het eten erdoor vergat betsy excuseerde zich en ging dadelijk met haar tante mee naar huis
vandaag nog het kan niet nonna soenggoe mati het kan niet dan is alles weg ben je gek waarom het moet
als hij van u houdt dan moet het helpen de kleine mensen weten maar weinig doch zij kennen de aarde van hun land en wat erop groeit beter dan de blanda's die er overheen rijden
sarinah sloot de stoet steunend en onverstaanbare woorden kauwend in haar tandeloze mond veertig dagen waren sedert die ochtend in eenvormigheid voorbijgegaan
kasian ik zie niet dat er enige reden bestaat om hem te beklagen och neen ik bedoel alleen maar dat hij t niet helpen kan als hij wat onhandig is hij meent het goed nu ja
nu zei hij lachend maar voelende dat ze gelijk had je begrijpt toch dat het slechts gekheid is ik denk er geen ogenblik aan in ernst betsy hield haar passieve rol
bronkhorst zag er slecht uit en het ging slecht met zijn zaken rijke chinezen en arabieren spraken onder elkaar en met hun europese relatiën over de notaris ze verloren t vertrouwen dat ze vroeger altijd in hem hadden gesteld
zij was een uitmuntende huisvrouw en een zorgvuldige moedeif wat kon men eigenlijk meer verlangen en daarbij z volkomen onbesproken dat zelfs de indische vlugheid in babbelen en kwaadspreken nooit enige vat op haar had gehad
zonder enige bepaalde bedoeling kon toch bronkhorst zich niet ontveinzen dat hij verheugd was en dit stemde hem dienstwilliger dan ooit hij had nog een apartje met de kapitein
en in hun pogingen om elkaar te overschreeuwen was dat gauw genoeg algemeen bekend geweest op de plaats toch waren ze gelukkig samen op hun manier
neen wat is het dan hoe komt het dan dat het alles naar die kant gaat vanzelf zonder iets te verzoeken
de volgende ochtend was kleine jean wel wat beter maar de koortsen hadden hem geducht doen afnemen het kind zag er slecht uit had geen eetlust was nog nu en dan koortsig en speelde bovenal de
omdat dit vrouwelijk hoofd van het gewestelijk bestuur geweldig jaloers was van de luxe die bij de notaris werd tentoongespreid en dit door allerlei hatelijke zinspelingen toonde
dat lieg je brulde de kapitein ten toppunt van woede rakend mijn schuld het is de jouwe helemaal de jouwe jij laatje maar alles wijsmaken n mantjies deze aanval op zijn sekse deed de maat overlopen
ben je nog daar vroeg ze zacht buiten de deur ja antwoordde met een zucht n klagende stem welke niet de stem scheen van den ekster als je ziek bent kan ik je dan ook helpen
verlegen keek marie op haar bord hoe gaarne zij het ook had gevraagd zij durfde het niet te doen in een bediendenkamer der bijgebouwen vér van het woonhuis zaten die avond vier personen gemoedelijk bijeen
het ging juist zoals hij gewenst had hij zou het zelf hebben voorgesteld als zij het niet had gedaan maar z was het veel beter hoe denk jij daarover vroeg marie
het bloed steeg naar haar bleke wangen haar ogen glinsterden in t halfduister en krampachtig sloten zich de handen tot vuisten neen z gemakkelijk zou het niet gaan zo licht zou het niet vallen haar te onttronen
met de linkerhand onder het voorhoofd en de pennenhouder in de rechter bleef bronkhorst voor zijn schrijftafel zitten maar hij kwam niet verder dan de voornaam van die op dat moment verwenste eerste comparant
o jaf en betsy kan wel eens wat koket nuffig of lichtgeraakt wezen maar ze is verstandig genoeg zeker
toch hield de vrees een ogenblik haar hart benepen maar met haar gewoon onverschillig schokschouderen liet zij het denkbeeld los als er een god was die zich met iets bemoeide dan had hij maar moeten zorgen dat zij niet zo'n man had gekregen
je kunt het niet denken nèh hoe kan jij weten wat nonna lidia schrijft in een brief ik weet het niet ik ken nonna li zoals ik nonna betsy ken allah ze waren nog slechts z kleinf mevrouw den ekster werd een beetje
ging zelve voor de piano zitten en attaqueerde een wals van strauss die de voeten van een dode in beweging zou gebracht hebben er werd haastig opgestaan armen werden gepresenteerd paren kwamen binnen de dames wiegelend op haar heupen het hoofd achterover
en als men dan beneden komt in de warmte en onder de mensen dan vinden ze je druk u zult er ook van weten te praten mevrouw den ekster lekker op het land ja maar saai u moet niet naar mijn handen kijken
bepaalde zich het musiceren of de conversatie uitsluitend tot bronkhorst en de nu vriendin des huizes geworden jonge weduwe het werd een spelletje tussen hen beiden hij
deze zenuwachtige scène was hem te veel voor het ogenblik was hij tot niets in staat en hij liet zich lijdelijk het erf oprijden van zijn huis haast waggelend ging hij rechtstreeks naar zijn kamer en ontkleedde zich
wat ze elkaar toevoegden kon hij niet verstaan maar dat behoefde ook niet de bornes waren reeds twee jaren zijn buren en hij wist er alles van nu en dan had hij zich ermee bemoeid
soms ging zij ook met haar tante een visite maken bij de buren maar dan ook alleen s ochtends in sarong en kabaja daar verslond ze alles met de ogen ze wist precies nu wat er in huis was tot in de kleinste bijzonderheden
het was erg laat toen de hanen de feestgenoten naar huis kraaiden er was veel vertoon van hartelijkheid geweest bij het heengaan nou dag mevrouw had ontelbare malen naar en van alle kanten geklonken er waren talloze handjes gegeven
wat dat alles betrof was zijn huwelijk hoogst gelukkigals meisje had zij zijn hart veroverd als vrouw zwaaide zij zelfs de scepter over zijn voor lekker eten en drinken hoogst gevoelig gehemelte
het was half elf maar hij zou toch nog naar haar toegaan hij werd naar haar gedreven betsy was nog op zij had juist een zeer ernstig gesprek gehad met sarinah ze vond dat bronkhorst er zo slecht begon uit te zien en vreesde dat hij ernstig ziek zou worden
t had voor haar niet slechter kunnen treffen dan dat juist die dag bronkhorst ziek was en niet komen kon hij keek wel een beetje verwonderd over haar komst maar zo heel erg niet hij zag haar immers altijd en overall hoe gaat het vroeg ze
tijd om vendutie te houden van de inboedel was er niet maar bronkhorst zou voor alles zorgen en de kapitein kon met genoegen zoveel van hem krijgen als hijzelf dacht dat de vendutie zou opbrengen ook marie was tot alle hulp bereid
juist passeerde hij hun huis toen kapitein borne in uniform naar buiten kwam ze liepen samen op die vrouw van me zei de kapitein die commandant was van het kleine garnizoen is in staat n mens razend te makenf
hij bronkhorst had dat nooit opgemerkt en vanzelfde huishoudelijke gewoonten volgend had hij die aangenomen en zich eraan onderworpen als iets dat zo is en zo behoort het eentonig leven was zeer snel voor hem voorbijgegaan in zijn trouwen
terwijl de notaris ze opende om even door te zien hield hij plotseling zijn kleine vouwbeen terug dat reeds aan het snijden was aandachtig bekeek hij het adres
thuis was het geen leven hij zag daar niets dan marie die haar verdriet door het huis droeg haar plicht tegenover haar kinderen en tot zekere hoogte ook tegenover hem stipter dan ooit vervullend het was hem gaan ergeren het maakte hem kwaad
maar voorbij was zou haar eerste werk zijn naar een gepast huwelijk te streven doch overhaasten zou ze zich niet en met de eerste de beste zou zij zich waarlijk niet vergenoegen in zover was ze het met haarzelve eens
het is misschien beter dat de dokter beoordeelt wat nodig is nog eens ik wil geen dokter het hinderde hem haar te zien en hij ging op de andere zijde liggen met zijn rug naar haar toe
na enige tijd liet ze betsy verzoeken bij haar te komen wat is er klonk het weer vrolijk en vriendelijk zwijgend wees marie op de beide brieven
arm ventje hij heeft het zo kwaad gehad wat zegt de doktert ik weet het niet ik kan uit die man niet wijs worden
en zij geloofde er vast aan maar ze had er nooit enig gevolg van gezien of ondervonden wie weet of het niet veel erger zou worden dan zij dacht
er kwam geen antwoord sarinah trok een gezicht alsof ze die verklaring van genegenheid maar half geloofde en ze zuchtte steunend en mompelend kom zeg het dan maar ik kan niets zeggen ik weet er zelf maar weinig van
op het hart en werd ze weer bang voor de oude net als ze die avond geweest was toen ze haar twee gouden tientjes had gegeven om de natuur n handje te helpen maar ze hield zich goed en schokschouderde met minachting je bent gek nèh
ik zie wel zei hij met een gemaakt lachje datje geheel door die gemene epistels wordt beheerst het is treurig je eigen gedrag is treurig neen het is erger t is schandelijk
en dat dit niet beter kon geschieden dan door wat uit de fles te gieten en terwijl allen zich beijverden stroomde uit de azijnfles een zwarte gulp die in vuile dikke straaltjes over het gezicht en in de hals van betsy liep
en aan haar dito dito zou hij er zich niet verder mee willen bemoeien wie wel
riep prédier met z'n zware hand op de tafel slaande als ik niet wist datje het goed meende zou ik denken dat het je te doen was om hatelijkheden te tappen je hebt n rare manier om iemand in zulke dingen n goeie raad te geven
een soort van bamboezen ledikant omgeven door een vuile witte klamboe was het hoofdmeubel van het vertrek aan de wand prijkten eenvoudig ertegen geplakt enige van de bekende indische volksprenten zo goed getekend door van rappard
ik moet iets van je hebben wat vroeg hij grote verbazing veinzend om zijn vrees te verbergen haren van meneer die heb ik nietf
wat was er nu toch voor aantrekkelijks in zo'n sociëteit zaterdagsavonds ging hij er n uurtje heen hij was een notabele en moest zich dus vertonen'l maar zelfs dan zou hij bij voorkeur thuis zijn gebleven
t was een stemming gelijk aan het voorgevoel van een ongeluk hij hoorde aan de andere kant van het schutsel de inlandse brievenbesteller zich aankondigen met zijn luid pos toean en een ogenblik later lei een klerk de brieven en couranten bij hem neer
bagimanal zei zachtjes en op afkeurende toon de oude meid terwijl ze met een machinale beweging de waaier op en neer deed gaan en met haar slendang langs het voorhoofd harer meesteres wreef
toen ze erin zat en ze haar sarongband wat vaster had aangetrokken kwam ze naar het bed terug en met haar rimpelige handen steunend op de ijzeren rand van het ledikant zag ze knippend met haar doffe ogen betsy aan en zei misschien
althans ofschoon betsy geweldig poetste hield zij over een deel van haar hals en haar gelaat een sterk uitgedrukte violetachtige tint wat haar foeilelijk maakte
haastig was betsy toen ze de kamer verliet naar achter gelopen zij had nu volkomen zekerheid wat de inhoud van de brief aanging bronkhorst was niet meer in de galerij zij liep de trap af en om t huis heen
wel ik heb er niets tegen ik geloof dat het heel aangenaam voor je zijn zal en daar ze uitstekend omgaat met de kinderen is het n dubbel voordeel
z borne zelf vernam het eerst gisteravond zij wilde t hem niet eer zeggen hij moppert altijd zo lang als hij het tevoren weet wanneer de lui er eenmaal zijn dan heeft hij er vrede mee
poeah dat is ook wat dat is voldoende het is zijn geheim dat niemand aangaat omdat het van hem is het zal toch geen vergif zijn
dan had je me niet in huis willen hebben nu ik ben u veel verplicht enfin het kan me volstrekt niet schelen de mensen mogen voor mijn part precies zeggen wat zij willen ik trek me er niets van aan
maar zou ze hen kunnen vertrouwen t was pijnlijk maar ze voelde dat ze daartoe niet in staat was hoe haar verstand zich ook verzette
waarom denk je dat zij heeft toch niets gezegd volstrekt niet doch ik heb het opgemerkt zonder dat ze iets zei en het verwondert me niet och kom nonsens wie wil haar nu
maar terwijl een juffrouw een dier ontluikende dilettantentalenten die het nooit tot het verleden deelwoord brengen een lang sentimenteel duits lied zong
z vond hen bronkhorst toen hij vol angst voor het leven van zijn kind nog dezelfde avond aankwam hij trad de kamer binnen op de voet gevolgd door marie ze slapen allebei fluisterde zij
nu dat zou ik denken de resident zei laatst dat bronkhorst wel voor dertigduizend gulden aan inboedel had kijk ging ze voort over de pagger wijzend naar het erf van de notaris kijk ze gaat rijden met de kinderen
gaf het ter weerszijden over het voorhoofd tot dichtbij de wenkbrauwen neergekamd golvend haar iets rafaëlachtigs aan t fijn profiel
vijftal naar binnen door het kraken van de kastdeuren was de baboe ontwaakt en had ze zich opgericht betsy nam een kussen uit het bed en wierp het op de mat naast dat van de meid er zijn veel muskieten zei deze
zijn aandacht verdeelde zich en terwijl hem de muziek door het hoofd klonk volgde hij aandachtig het zwart ordeloos gekrieuwel der tekens langs de rechte horizontale lijnen der notenbalken en zag toch nu en dan met innig welgevallen de kleine handjes hippelend en
ze stonden tegenover elkaar bleek en met stille woede op het gezicht nog nooit hadden ze z gestaan hij sprak het woord niet uit
zijzelve deed immers niets hoegenaamd en nimmer kon men haar iets bewijzen maar de derde dag liep het haar koud langs de rug en verschoot zij van kleur
zij sloot er de ogen bij het gonsde om haar heen zij verstond het nog maar half en die helft was toch voldoende om haar te doen trillen van woede en pijn bij elke nieuwe belediging
alleen zag zij nog erg bleek en vermoeid eruit maar niemand zinspeelde daar meer op zelfs betsy miste op dat ogenblik de moed om erop terug te komen bronkhorst sprak buitengewoon veel
voorlopig kon sidin gaan en hoezeer hij ook vast had voorgenomen om te doen wat hem door de oude meid werd opgedragen besloot hij toch vast nimmermeer een voet bij die ketjil in huis te zetten
sarinah kwam dichtbij de divan en zei zacht het is tegen haar zij moet elke dag over de steen lopen dan krijgt ze een tegenzin in het huis en gaat dikwijls weg ze wordt eruit gedreven