AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
met groote letters geschreven de dienders komen een gedachte een uitkomst verrees in marius geest dit was het middel wat hij zocht de oplossing van het vreeselijke raadsel t welk
marius begreep aan haar vreemde uitdrukkingen dat de gendarmes of stadssergeanten beide meisjes bijna gegrepen hadden en zij t ontkomen waren
dat hij zich hun adressen bezorgde en dat hij onder verdichte namen aan lieden die hij rijk en mededeelzaam geloofde brieven schreef welke zijn dochters voor eigen kosten en gevaar bezorgden
ook volkomene parodieën in de schepping er zijn snavels die eigenlijk geen snavels vleugels die geen vleugels vinnen die geen vinnen pooten die geen pooten zijn smartekreten die ons doen lachen dat zijn haar grillen
allen deinsden naar de gang een groote ruimte ontstond in t midden van t vertrek vrouw thénardier sloeg een blik op de bandieten die zich hadden laten binden en mompelde met schorre barsche stem lafaards javert trad glimlachend in de ledige ruimte die vrouw
die zich de oogen wreef niets gelijkt meer naar t ontwaken dan de terugkomst het was er een groep die frankrijk misnoegd aankeek en door frankrijk weder spottend beschouwd werd het waren straten vol oude
en ik ben woedend en nijdig ik geeuw en verveel mij ik word stomp en dom de duivel hale alles zwijg toch kapitale r hernam bossuet die bezig was een rechtspunt te verdedigen
van parijs en dit is voor hem een bron van diepe herinneringen dat korte gras deze steenachtige paden dat krijt dit mergel het gips die ruwe eenvormigheid der braakliggende velden de vroege groenten
bij den vijver bevond zich een veertigjarig gezet man die tot een vijfjarig knaapje dat hij aan de hand hield zeide vermijd overdrijving
de kolonel liet niets na de verkoop van het huisraad strekte ternauwernood om de begrafeniskosten te betalen de dienstmaagd vond een stukje papier dat zij aan marius gaf de hand van den kolonel had er op geschreven voor mijn zoon
hij van zijn kant liet geen gelegenheid voorbijgaan om zich kolonel baron pontmercy te teekenen hij had slechts één blauwen rok en ging niet uit zonder er het lint van officier van het legioen van eer op te hechten
grootsche iets dat zeer begrijpelijk is voor hem die weet hoe na goedheid aan grootheid is verwant hij kende italiaansch latijn grieksch en hebreeuwsch en dit diende hem om slechts vier dichters dante
hij had weinig liefde voor zijn grootvader wiens vroolijkheid en zonderlinge wijsbegeerte hem krenkten en voor zijn vader was hij somber overigens was hij een
en een oogen blik later trad hij den salon binnen waar de oude juffrouw gillenormand reeds zat te borduren het was een zegevierende intocht in de eene hand
hield hij in zijn hand het lot der wezens die zich daar voor zijn oogen bewogen zoo hij zijn pistool loste was de heer leblanc gered en
de tamboer barra was een straatjongen van parijs hij roept voorwaarts en in een oogenblik is de dreumes een reus dit kind uit het straatslijk is ook het kind van het ideaal men mete slechts de vleugelvlucht van molière tot barra
zij waren van den anderen kant gekomen hadden hem niet gezien en in t voorbijgaan hem gestooten marius onderscheidde in de schemering haar bleeke gezichten haar verwarde vliegende haren haar leelijke mutsen gescheurde kleederen en bloote voeten
hij gevoelde wat de aarde gevoelen moet wanneer het ploegijzer haar scheurt opdat de graankorrel er een plaats in vinde zij voelt alleen de wonde de trilling der ontkieming en de vreugd der vrucht komen eerst later
en menschelijke zaken hij waant zich onverschillig hij is t niet hij aanschouwt tot lachen gereed maar ook tot iets anders wie ge ook zijn moogt die u vooroordeel
en had niets merkwaardigs in haar leven dan een dynastie van drie papegaaien die achtereen over haar hart geregeerd hadden de armste dergenen die het oude huis bewoonden was een gezin van vier personen vader moeder en twee bijna volwassen dochters
maar vooral niet te vroeg wacht totdat er een begin van uitvoering is ge zijt advocaat en weet wat dat te zeggen is marius nam de
maar wat te doen zijn vader was in zijn tegenwoordigheid vertrapt en vertreden maar door wien door zijn grootvader hoe nu den een te wreken
deze ontmoeting hield hem eenige dagen bezig eindelijk vergat hij ze t is in allen gevalle waarschijnlijk ook niets anders dan een gelijkenis dacht hij
eenigerwijs bestemd en gedoemd is tot een soort van noodlottige dompeling in misdaden welke hem van eerlijkheid en geweten berooft
alles vereenigde zich om zijn verbazing te vermeerderen in den salon van mevrouw t waren oude adellijke zeer eerbiedwaardige dames als mathan noé levis
onbeschaamdheid is een schande niets was treuriger dan haar in de kamer zoo te zien rondfladderen als een vogel die door het licht verblind is of den vleugel gebroken heeft
ja is het rijtuig ingespannen ingespannen met twee goede paarden beste wacht het waar ik heb gezegd dat het wachten moest ja goed zei
tante was in gedachten naar haar kamer gegaan en had op de trap uitgeroepen t is erg waar gaat hij toch heen zij vermoedde zekerlijk een of anderen ongeoorloofden minnehandel een vrouw die zich verborg of een geheime samenkomst
engeland overigens want in deze eeuw moet de revolutie wel overal zijn gaf in dezen adellijken salon zooals wij gezegd hebben een burger de heer de gillenormand den toon aan
toen kreukte hij den brief ineen en stak hem in zijn zak marius had denzelfden avond op reis kunnen gaan en zou dan den volgenden ochtend bij zijn vader geweest zijn een diligence in de straat du bouloy reed destijds s nachts over vernon naar
zag met haar heerlijke sentimenteele lokken turkooizen oorbellen nieuwmodisch kleed en mof in zijn jongelingsjaren had hij een buis à la nain londrin gedragen waarvan hij gaarne en met genoegen sprak
sinds langer dan een jaar zag marius in een eenzame laan van het luxemburg de laan die langs de borstwering der kweekerij loopt een man en een zeer jong meisje meestal naast elkander op een bank zitten en wel aan het eenzaamste einde der laan
men vorme menschen verlicht ze opdat zij u verwarmen vroeg of laat zal de gewichtige kwestie van het algemeen onderwijs met de onweerstaanbare macht van onwedersprekelijke waarheid gevestigd zijn
hij ging nergens dan waar hij den toon voeren kon er zijn lieden die tot elken prijs invloed uitoefenen willen en verlangen dat men zich met hen
vijfde hoofdstuk juffrouw bougon wordt door verscheidene bliksemstralen getroffen den volgenden dag zag juffrouw bougon zoo noemde courfeyrac de oude portierster en huishoudster van het huis gorbeau ofschoon zij werkelijk juffrouw
in een linnen broek en een manchestersch buis te zien gueulemer had dieren kunnen bedwingen maar had het gemakkelijker gevonden er een te zijn
en dan was t weder gedaan wat te doen een weinig te wachten maar terwijl hij wachtte kon het rijtuig wegrijden marius was in groote verlegenheid eindelijk waagde hij het en verliet de kamer
marius kon nauwelijks in dien vriendelijken glimlach van den onderdanigen mensch den dierlijken even te voren schuimbekkenden man herkennen
marius verschool zich om den hoek der straat petit banquier die eenzaam als altijd was en volgde jondrette niet t was gelukkig voor hem want bij den lagen muur gekomen waar marius den langharige en den gebaarde samen had hooren spreken
kom binnen mijnheer zeide zij kom binnen mijn weldoener herhaalde jondrette haastig opstaande de heer leblanc verscheen zijn gelaat droeg den stempel van volkomen tevredenheid t geen hem een bijzonder eerwaardig voorkomen verleende
nu aanschouwden hem met ontzetting allen nationale garden municipale garden officieren soldaten
allen omringden marius courfeyrac viel hem om den hals gij hier welk een geluk zei combeferre
in t aangezicht van den dood en als ware hij sterker dan deze had de geheele barricade in de duisternis een bovennatuurlijk en colossaal voorkomen er ontstond een stilte zooals die alleen bij wonderwerken heerscht
zoodat de barricade gezegd kon worden tegen deze huizen te leunen die alle bewoond doch van onder tot boven gesloten waren dit geheele werk werd zonder eenige belemmering in minder dan een uur voltooid en zonder dat deze handvol stoutmoedige mannen
een straal verhelderde cosette's bleek gezicht ja antwoordde zij zij gingen er heen er waren drie maanden verstreken marius kwam er niet meer marius was er niet den volgenden dag vroeg
cosette had geen moeder gehad zij had slechts vele moeders gehad jean valjean bezat wel alle teederheden en bezorgdheden tevens in zich maar hij was een oud man die volstrekt niets wist
zijn grijs bleek en treurig hoofd scheen den hemel te aanschouwen een dier verheven aandoeningen van den mensch die hem zelfs doen vergeten zich te verdedigen beving de opstandelingen en zij naderden het lijk met eerbiedige ontzetting
luister zei enjolras zijn hand op den arm van combeferre leggende aan het einde der straat klonk een onheilspellend wapengekletter men hoorde een mannelijke stem roepen leve frankrijk leve de toekomst men herkende de stem van prouvaire
zij voelde een beklemming des harten welke niets verruimde en die elken dag vermeerderde zij wist niet meer of het zomer dan wel winter was of het regende
omnibussen mogen niet voorbij corinthe zeide hij non licet omnibus adire corynthum een oogenblik later gingen de ontspannen paarden op het toeval af door de straat
bleeke kleine jongelingen bronskleurige kaaiwerkers allen haastten zich en terwijl men elkander hielp sprak men van de mogelijke kansen
omstreeks het midden der vorige eeuw had een president van het parlement te parijs eene maîtresse welke hij verborg want in dien tijd vertoonden de groote heeren hun maitressen en de burgers verborgen ze
valjean onaangenaam was t was toevallig misschien ongetwijfeld zeker maar die toevalligheid kon gevaarlijk worden nooit sprak hij cosette over dien vreemde
een pronker die naar hier verdwaald aan het einde der straat slenterde gaf een afleiding gavroche riep hem toe voeg u bij ons jongmensch nu wilt ge dan niets voor het oude vaderland doen de pronker maakte zich schielijk uit de voeten
hierin bestond overigens het verschil tusschen zijn liefde en de liefde eener moeder wat hij met angst zag zou een moeder met vreugd hebben gezien
de een om den ander zonder het elkander te zeggen zonder het elkander te wijten en glimlachend
toen de aanval plaats had en het geweervuur knalde had de schok zijn lichaam als t ware wakkergeschud haastig had hij zich opgericht was het vertrek binnengegaan
cosette vermaakte zich en zocht in het gebladerte en onder de steenen diertjes zij speelde er tot de dag kwam dat zij er droomen zou zij beminde dien tuin om de insecten welke zij onder haar voeten in het gras vond
en den omvergeworpen omnibus waren gestoken een steil ontoegankelijk voorkomen een opening genoegzaam om één persoon door te laten was tusschen den muur der huizen
en juist toen enjolras zijn vraag herhaalde biedt niemand zich aan zag men den grijsaard op den drempel der herberg verschijnen zijn verschijning veroorzaakte in de groepen eene opschudding een kreet ging op
overigens was hij verwoed op zijn pistool zonder haan hij ging van den een tot den ander en eischte een geweer ik wil een geweer riep hij waarom geeft men mij geen geweer gij een geweer zei combeferre waarom niet hernam
met een naïeve kinderlijke liefde die den goeden man een gewenscht en aangenaam gezelschap voor haar maakte men herinnere zich dat de heer madeleine veel las jean valjean was hiermede voortgegaan en dit had hem geleerd te spreken
iets van mijn bloed op alle steenen op alle stammen op alle palen langs alle muren achtergelaten hebben ik zal zachtmoedig zijn geweest hoewel men hard tegen mij was en goed hoewel men slecht voor mij was
matelotte en gibelotte ieder op verschillende wijze door den schrik bevangen de eene versuft de andere hijgend de derde levendig bezig oud linnen te scheuren en pluksel te maken hierbij geholpen door drie
beefde in het diepst zijner gedachte jean valjean zag wist niets en beschouwde evenwel met halsstarrige oplettendheid de duisternis waarin hij was als gevoelde hij aan de eene zijde
een tweede kogel trof den anderen garde die courfeyrac had aangevallen in de borst en wierp hem neer t was marius die zooeven in de barricade was gekomen
hij bezat den verborgen schat en de welsprekendheid van een bescheiden en gezond verstand dat zich zelf gevormd heeft hem was juist zooveel ruwheid overgebleven om zijn goedheid daarmede te temperen
derde hoofdstuk gavroche had beter gedaan de karabijn van enjolras te nemen men wierp op den heer mabeuf een langen zwarten omslagdoek van de weduwe hucheloup
hij ontrukte de vlag aan enjolras die als versteend achteruit trad en toen zonder dat iemand hem durfde tegenhouden
de liefde is de andere kiem met het geloof aan haar schoonheid ontwikkelde zich in haar de gansche vrouwelijke ziel zij had een afkeer van het merinos en schaamde zich over het pluche haar vader had haar nooit iets geweigerd
beklaagdet ge u niet onlangs moeder hucheloup toen men procesverbaal tegen u opmaakte wijl gibelotte uit het venster een bedkleedje had uitgeschud
zoo zij haar vraag herhaalde antwoordde hij met een glimlach eenmaal drong zij er op aan en toen ging zijn glimlach in een traan over
in de maand october had een vrij bejaard man het huis gehuurd in den staat zooals het was daaronder begrepen het achterhuis en de gang die in de babelstraat uitliep hij had de twee geheime deuren van die gang doen herstellen
alzoo verliet jean valjean het klooster der eeuwige aanbidding toen hij het verliet droeg hij zelf zonder het aan een kruier te willen toevertrouwen het kleine valies van t welk hij steeds den sleutel bij zich droeg
als ware het t begin van iets anders nooit had hij recht geweten wat de schoonheid eener vrouw was maar door instinct begreep hij dat dit iets vreeselijks kon zijn
het klooster ter vergoeding der vijf jaren die cosette er in had doorgebracht een som van vijf duizend francs te mogen aanbieden
de barricade laten springen zei een sergeant dan springt gij mede dat weet ik antwoordde marius en hij hield de toorts dicht bij het kruitvaatje
bekommering aan te jagen soms vroeg hij haar wat deert u zij antwoordde mij deert niets en na een poos alsof zij opmerkte dat hij insgelijks treurig was hernam zij deert u iets vader
de eene in de westerstraat de andere in de straat van den gewapenden man van tijd tot tijd ging hij met cosette nu in deze dan in gene woning
ik had er een toen men met karel x plukhaarde enjolras haalde de schouders op en zeide wanneer de mannen er allen hebben zal men ze aan de kinderen geven
o dacht zij dat geldt mij niet ik ben leelijk maar goed gekleed zij droeg toen haar pluchen hoed en merinossen kleed
toen men de patronen zag doorliep een rilling zelfs de moedigsten en er ontstond een oogenblik stilte glimlachend deelde courfeyrac ze uit ieder ontving dertig patronen velen hadden buskruit en maakten er nog meer patronen van met de kogels die men goot
bossuet sprong over de steenen liep hield den koetsier staande deed de personen uit het rijtuig gaan gaf de hand aan de dames zond den koetsier weg en keerde met het rijtuig terug de paarden bij den toom leidende
tegenover den gesneuvelden bahorel terwijl courfeyrac om hulp riep tegenover den bedreigden knaap en zijn vrienden welke hij of te hulp komen of wreken moest was alle weifeling verdwenen
wat mannen waren die koningsmoorders zei enjolras courfeyrac fluisterde enjolras in t oor ik zeg t alleen aan u ik wil de opgetogenheid niet verzwakken maar hij was niets minder dan een koningsmoorder
enjolras en combeferre hadden zich met de karabijn in de hand bij den ingang der groote barricade geplaatst zij spraken niet met elkander maar luisterden en poogden het flauwste en verste gerucht van voetstappen te hooren
het bleef gemeubeld met zijn oud huisraad en stond altijd te koop of te huur en de tien of twaalf personen die jaarlijks de straat plumet doorgaan werden hiervan verwittigd door een geel en onleesbaar bordje
alleen zeide zacht wel neen wel neen hoe het zij cosette had altijd gemeend dat zij leelijk was en was met de gemakkelijke berusting der kindsheid in dat denkbeeld groot geworden
zij beschouwde zich niet meer en langer dan veertien dagen beproefde zij zich te kappen met den rug naar den spiegel gekeerd des avonds na het middagmaal was zij gewoon in het salon te borduren of eenigen kloosterarbeid te verrichten terwijl jean valjean bij haar las
zij herinnerde zich dat zij eens in een nacht water in een bosch had gehaald zij meende dat het zeer ver van parijs was het scheen haar alsof haar leven in een afgrond was begonnen waaruit
overigens was jean valjean gelukkig wanneer cosette met hem uitging leunde zij op zijn arm en was fier en gelukkig uit de volheid van haar hart
wanneer men niet tot hem sprak bewogen zich zijn lippen alsof hij iemand antwoordde maar richtte men het woord tot hem dan werden zijn lippen bewegingloos en zijn oogen hadden niets levendigs meer eenige uren voor dat de barricade werd aangevallen
met welk een wanhopige verrukking aanschouwde hij dien kloostertuin vol onbekende bloemen en opgesloten maagden waar alle geuren en alle zielen regelrecht naar den hemel opstijgen
is onbeschrijfelijk en niets is heerlijker dan een schitterende onschuld die zonder het te weten in haar hand den sleutel van een hemel heeft maar wat zij aan naïeve bevalligheid verloor
deze laatste schier zelfzuchtige en minder edelmoedige gedachte dan de andere was hem ondragelijk hij besloot het klooster te verlaten
kortom jean valjean haatte dien jongeling van ganscher harte cosette liet niets blijken zonder juist te weten wat haar bewoog had zij echter het duidelijk bewustzijn dat het iets was en zij het moest verbergen
dat met wonderbare kunst tusschen de omheiningen der tuinen en bouwvelden waarvan het al de hoeken en krommingen volgde verscholen
tegemoet gegaan joly die zich aan het venster had geplaatst riep courfeyrac gij hadt een parapluie moeten nemen ge zult verkouden worden
deze mannen geheel vervuld met de ernstige en heilige zaak welke zij verrichtten dachten niet meer aan den gevaarlijken toestand waarin zij zich bevonden toen het lijk dicht voorbij den onbewegelijken javert ging zeide
dit was cosette onaangenaam op zekeren dag zeide zij tot jean valjean vader laat ons een weinig naar dien kant wandelen ziende dat marius niet tot haar kwam ging zij tot hem in dergelijke gevallen gelijkt iedere vrouw op
mijn geweer zij komen een electrieke rilling doorliep de gansche barricade en men hoorde de beweging der handen die naar de geweren grepen wilt ge mijn
dat dus het klooster zoowel voor hem als voor haar voortaan de wereld zou zijn dat hij er oud en zij er groot zou worden
de eerste verschijnselen vertoonden zich spoedig van den dag dat zij bij zich zelve had gezegd inderdaad ik ben schoon stelde cosette meer belang in haar kleeding zij herinnerde zich de woorden van den voorbijganger
den volgenden dag beschouwde zij zich maar niet toevallig en zij twijfelde waar waren mijn gedachten zeide zij neen ik ben leelijk
hadden het onnoodig geoordeeld het ander gedeelte der straat mondétour te barricadeeren dat in de straat des prêcheurs op de halles uitloopt vermoedelijk om zoo mogelijk een gemeenschap met buiten te behouden en weinig beducht van in de gevaarlijke
zij was echter wij herhalen het toen zij er kwam een kind jean valjean gaf haar dien woesten tuin doe er mede wat ge wilt sprak hij
sedert bleef het huis onbewoond en verviel allengs zooals ieder verblijf waaraan de tegenwoordigheid van den mensch geen leven meer mededeelt
toen men op t oogenblik was dat de vonk zou ontspringen stak een officier met dikke epauletten den degen op en zeide velt t geweer vuur commandeerde
dat men tegen drie uren s morgens hulp zou hebben dat men van een regiment zeker was dat geheel parijs in opstand zou komen vreeselijke gesprekken waaronder zich een soort van hartelijke vroolijkheid mengde
en een menigte lampions de overblijfsels van het feest des konings gebracht welk feest onlangs namelijk den mei gevierd was men zeide dat deze amunitie vanwege een kruidenier uit de voorstad st antoine genaamd pepin kwam
wij die aan den dood gelooven behooren niet tot hen welke deze geheimzinnige verklaring zouden verwerpen t was hierom voor valjean onmogelijk zelfs tegen cosette den naam fantine uit te spreken op zekeren dag zeide cosette tot hem
zeggende vader ik vermaak mij hier beter met u nu steeds wenschte uit te gaan inderdaad waartoe dient een fraaie gestalte en een keurige kleeding zoo men ze niet laat zien
en met zijn twee pistolen in de hand had hij zich in het gewoel gestort met het eerste schot had hij gavroche gered met het tweede courfeyrac bevrijd
haar opvoeding was voltooid men had haar namelijk den godsdienst en ook en bovenal uiterlijke vroomheid geleerd voorts de geschiedenis
die eensklaps men weet niet van waar te voorschijn waren gekomen schoorbalken waren van den gevel van een naburig huis genomen en op de fusten gelegd
grantaire steeds zijn doffe teedere oogen op hem gericht houdende antwoordde laat mij hier slapen tot ik sterve enjolras beschouwde hem met verachtenden blik
hij had een boek en deed alsof hij las waarom veinsde hij vroeger kwam hij in zijn ouden rok nu droeg hij dagelijks zijn nieuwen rok t was niet zeker of hij zich niet liet friseeren zijn oogen waren ook zoo wonderlijk hij droeg handschoenen
cosette herinnerde zich slechts flauw haar kindsheid zij bad s morgens en s avonds voor haar moeder welke zij niet gekend had de thénardiers waren als twee leelijke droombeelden in haar geheugen gebleven
op het foudraal van welke patroontasch in roode wol dit opschrift stond openbare orde er waren veel geweren met de nummers
de moedigsten hadden zich met enjolras courfeyrac jean prouvaire en combeferre tegen de huizen op den achtergrond geplaatst zonder eenige bedekking
ook merkte hij op dat cosette niet meer dezelfde liefde voor de achterplaats had nu was zij het liefst in den tuin en wandelde niet zonder vermaak voor het hek schuw zette jean valjean den voet niet in den tuin hij bleef op zijn achterplaats als de hond
haar getrokken had haar kindsheid maakte op haar den indruk als van een tijd toen zij door niets dan duizendpooten spinnen en slangen omgeven was
een dof maar krachtig gemurmel van toestemming beantwoordde deze toespraak enjolras bukte lichtte het hoofd van den grijsaard op en kuste zijn voorhoofd
de schildwacht in de predikerstraat was op zijn post gebleven t geen aanduidde dat niets van de zijde der bruggen en der hallen kwam
die is een oude dappere ziet welk een baard zij heeft zij heeft hem van haar man geërfd ja zij is een huzaar en zal ook vechten
en hij voelde tegen dien jongeling die oude holen zijner ziel zich weder openen en woelen die vroeger zooveel woede bevat hadden het scheen hem schier alsof nieuwe onbekende kraters in hem ontstonden
moeder hucheloup scheen niet goed te begrijpen wat zij bij deze wijze van schadevergoeding winnen zou zij was tevreden op de wijze dier arabische vrouw welke van haar man een klap hebbende ontvangen zich bij haar vader
het huis werd inderdaad bewoond voor de vensters hingen ondergordijntjes een bewijs dat er een vrouw in t huis was
in het oogenblik dat cosette zonder het te weten dien blik schoot die marius in verwarring bracht vermoedde marius niet dat hij insgelijks een blik schoot die cosette in verwarring bracht hij veroorzaakte haar hetzelfde leed en hetzelfde goed
op het oogenblik dat ik heb wat ik wil wat ik goed en deugdelijk betaald gewonnen heb zal dat alles heengaan en verdwijnen
de liefde welke zich aanbood was juist die welke het best overeenkwam met den toestand harer ziel t was een soort van vereering op een afstand een stomme aanschouwing de vergoding door een onbekende
zij kon evenwel niet beletten bij zich zelve te zeggen dat hij fraai haar fraaie oogen fraaie tanden een bekoorlijke stem had
de buren babbelden er niet over wijl er geen buren waren deze weinig gerucht makende huurder was jean valjean het jonge meisje was
jean valjean legde hem een menigte belemmeringen in den weg hij veranderde het uur verwisselde van bank vergat zijn zakdoek kwam alleen in het luxembourg marius liep blindelings in al deze strikken en op al de vraagteekens
zoodra het hek geopend is en zij er binnen kunnen gaan het klooster is een beperking die om het menschelijk hart te kunnen betoomen het geheele leven moet duren
marius verwijderde zich vol vertrouwen en cosette onrustig van dien dag af beminden zij elkander het eerste wat cosette gevoelde was een onbestemde diepe
zoodat jean valjean tot dit besluit kwam deze knaap is dol verliefd op cosette maar cosette weet nauwelijks dat hij bestaat desniettemin gevoelde hij in zijn hart een smartelijke ongerustheid
toen nu de barricades gereed de posten aangewezen de geweren geladen de schildwachten uitgezet waren wachtten zij gewapend stoutmoedig gerust alleen in deze vreeselijke straten waar niemand meer kwam
maar dagen weken en maanden volgden elkander op jean valjean had stilzwijgend cosette's stilzwijgende goedkeuring
maar terwijl cosette in deze voor beide verliefden zoo zoete uren haar glimlach naar marius wendde die verrukt in deze beschouwing verzonken was
t kwam haar voor als ware haar ziel van den eenen dag op den anderen duisterder geworden zij herkende ze niet meer de blankheid der ziel van jonge meisjes welke uit koelheid en vroolijkheid bestaat
en het einde der barricade gelaten waardoor men er kon in en uitgaan de boom van den omnibus was met touwen overeind gebonden en een roode vlag daaraan vastgehecht wapperde boven de barricade
en onuitsprekelijke dingen zeiden welke de blik stamelt begreep cosette aanvankelijk niets zij kwam peinzend te huis in de westerstraat waar
marius zag hem zelfs niet inmiddels naderden de aanvallers niet meer men hoorde ze aan het einde der straat heen en weder gaan maar zij waagden er zich niet in
dreigende kalmte welke het gevecht voorafgaat aan weerszijden legde men op elkander aan men was zoo dicht bijeen dat men elkander verstaan kon
onduidelijk zag hij in de duisternis iets dat naar een vinger op een mond geleek was deze kuischheid die in fantine geweest en gedurende haar leven met geweld
of vrouw toussaint haar marktgang goed of slecht gedaan had en zij bleef neerslachtig slechts aan één gedachte overgegeven met strakken blik als wanneer men des nachts op de donkere diepe plaats staart waar een verschijning is verdwenen
hij liet een huis bouwen in de voorstad saint germain in de eenzame straat blomet die thans straat plumet genoemd wordt
de toorts weg te rukken het vaatje kruit er neder te leggen den stapel steenen er op te storten zoodat er aanstonds de bodem uitviel dit alles was voor marius het werk van een oogenblik geweest
van haar moeder gesproken toen zij jongedochter was geworden werd hem dit onmogelijk t scheen hem alsof hij niet meer durfde was het om
mij neen zeide hij deze twee wezens die elkander zoo uitsluitend met zulk een innige liefde bemind en zoo lang met en door elkander geleefd hadden leden nu naast elkander
haar niet meer op de gewone wandelingen geleidde had het vrouwelijk instinct haar onduidelijk in het hart gefluisterd dat zij niet moest laten blijken in het luxembourg belang te stellen en zoo zij er zich onverschillig voor betoonde haar vader er haar weder heen zou voeren
hij had echter verward den tegen hem gerichten geweerloop en de hand die er zich vr hield gezien en het schot gehoord maar in dergelijke oogenblikken vliegt en snelt hetgeen men ziet voorbij zonder dat men zich aan iets kan hechten
een plotseling weerlicht trof het oog en geweren knetterden het werd weder stil zij hebben hem gedood riep combeferre enjolras zag javert aan en zeide tot hem uw vrienden hebben u doodgeschoten
het kwam haar bijna voor dat zij mooi was dit bracht haar in een zonderlinge onrust tot hiertoe had zij aan haar gezicht niet gedacht zij zag in den spiegel maar nam zich niet op bovendien had men haar dikwerf gezegd dat zij leelijk was
deze wetenschap die van de parijsche vrouw iets zoo bekoorlijks zoo innemends zoo gevaarlijks maakt het woord femme capiteuse is voor de parijsche vrouw uitgevonden t beteekent dat men eene vrouw niet kan aanschouwen
toen bossuet en courfeyrac zich omkeerden was de helft der straat reeds versperd met een wal van meer dan manshoogte niets kan beter door de hand des volks gebouwd worden dan t geen door afbreken wordt vervaardigd
op de linkerwang de vader gaf haar een slag op de rechterwang zeggende nu zijt ge voldaan ga uw man zeggen dat hij mijn dochter een klap heeft gegeven maar dat ik zijn vrouw terug heb geslagen
deze man is misschien mijn moeder cosette hoewel t zonderling klinken moge had in de diepe onwetendheid van een meisje dat in het klooster is opgevoed
zoo verstreken nog eenige oogenblikken toen werd duidelijk in de richting van saint leu het gerucht van afgemeten zware talrijke voetstappen gehoord
mijnheer de president ging daarbinnen zoodat zelfs zij die hem bespied hadden en gevolgd waren door de opmerking dat hij alle dagen heimelijk ergens heen ging niet konden gissen dat hij van de babelstraat naar de straat blomet ging
zoo werd cosette allengskens een vrouw en ontwikkelde zich schoon en beminnend met de bewustheid harer schoonheid en de onbekendheid harer liefde coquet was zij door haar onschuld
eensklaps in een minuut als bij het ontstaan van een helder licht was zij zich haar schoonheid bewust geworden anderen hadden t immers reeds opgemerkt
het was altijd in zijn kamer het was het eerste en soms het eenige voorwerp dat hij bij zijn verhuizingen medenam cosette lachte er om en noemde dit valies de onafscheidbare en zeide dat zij er jaloersch op was
t was de stilte en het gerucht tevens van het standbeeld des commandeurs in don juan maar die steenentred had iets onbeschrijfelijks ontzettends en verscheidens
vijfde hoofdstuk de toebereidselen de dagbladen van dien tijd welke zeiden dat de barricade der straat chanvrerie
zoo iets in hem minder vreugd had kunnen aanduiden zou het zijn meerdere zachtmoedigheid zijn geweest harerzijds kwijnde cosette zij leed door de afwezigheid van marius evenzeer als zij
die na de ketenen van het bagno te hebben gesleept nu de onzichtbare maar zware keten der eindelooze eerloosheid sleepte deze man dien de wet niet had losgelaten en die elk oogenblik weder gevat en uit de verborgenheid zijner deugd
met dat ding op t hoofd heb ik veel van een oude schoonmaakster jean valjean zuchtte diep van dien oogenblik af merkte hij op dat cosette die vroeger altijd wilde te huis blijven
nu cosette wist dat zij schoon was verloor zij het bekoorlijke dier onwetendheid een uitnemende bekoorlijkheid want de schoonheid door argeloosheid opgeluisterd
over zijn tegenwoordigheid zonderlingerwijze en zonder er zich rekenschap van te kunnen geven verheugd was geweest toen jean
harige gebaarde snaken die met naaistershanden het linnen plozen en de vrouwen deden beven de man met de rijzige gestalte dien courfeyrac combeferre en enjolras hadden opgemerkt juist toen hij zich aan den hoek der
t was een algemeene vlucht de barricade was bevrijd vijfde hoofdstuk einde van jean prouvaires gedicht
zij was schoon en lief zij kon zich niet beletten de meening van vrouw toussaint en van haar spiegel te deelen haar vormen waren weelderig haar vel was blank heur haar zacht en glanzend een onbekende gloed schitterde in haar blauwe oogen
vierde hoofdstuk het vaatje buskruit besluiteloos en huiverend had marius in den hoek der straat mondétour verscholen het begin van het gevecht aanschouwd
eensklaps hoorde men een donderende stem die riep verwijdert u of ik laat de barricade in de lucht springen allen keerden zich naar den kant van waar de stem kwam marius was de benedenkamer binnengegaan had het kruitvaatje genomen
deze stilzwijgendheid van valjean hulde fantine in nacht was het voorzichtigheid was het achting was het uit vrees dien naam aan de toevallen van een ander geheugen dan het zijne over te leveren zoolang cosette klein was had
te midden van deze stilte zwaaide de grijsaard de roode vlag en riep leve de revolutie leve de republiek broederschap gelijkheid en de dood
ik er mij niet aan gewoon gemaakt zoodat het mij bijgevolg nooit ontbroken heeft zoo ik rijk ware geweest zouden er geen armen meer zijn men zou t gezien hebben
een moeder bij voorbeeld zou haar gezegd hebben dat een jong meisje geen damast draagt den eersten keer toen cosette in haar zwart damastzijden kleed en mantilje
vandaar al die visioenen gissingen veronderstellingen romantische beelden gewenschte avonturen luchtkasteelen in de duisternis van den geest gebouwd donkere geheime verblijven waar de hartstochten dadelijk huisvesting vinden
niets had hem uit deze houding kunnen trekken het scheen alsof zijn geest elders dan in de barricade was toen ieder zijn post voor het gevecht had ingenomen
en anderen hadden hem twee of driemaal aangesproken hem voor het gevaar gewaarschuwd en vermaand zich te verwijderen zonder dat hij hen scheen te hooren
open mond zijn oude arm die de roode banier ophief traden uit de schaduw en schenen grooter te worden in het bloedroode licht der toorts men waande het spooksel van t jaar uit de aarde te zien
en geschikt om de moedigsten te doen nadenken t was duidelijk dat men ten minste met een geheel regiment te doen had makkers riep courfeyrac laat ons geen kruit verliezen wachten wij met vuren tot zij in het bereik zijn
weder aan cosette wilt gij naar het luxembourg gaan zij antwoordde treurig en zacht neen deze treurigheid griefde jean
hij was het benedenvertrek der herberg binnengegaan en had zich naast de toonbank neergezet daar zat hij om zoo te spreken als vernietigd hij scheen niet meer te zien noch te denken
scheen haar en zij gevoelde er een kinderlijke vreugde over dat zij zich eindelijk zou kunnen wreken daar zij wist dat ze schoon was had zij er een onduidelijk gevoel van
en bad alleen van de voorzienigheid van de menschen van de wetten van de maatschappij van de natuur van de wereld dit eenige dat cosette hem mocht
hetzij dat zij bevelen wachtten of dat zij versterking afwachtten vr zij een nieuwen aanval tegen deze onneembare sterkte beproefden de opstandelingen hadden schildwachten geplaatst
zoodat hun hoofden met de kruin er van gelijk waren terwijl zij hun geweren als in schietgaten op de steenen lieten rusten en aldus oplettend zwijgend wachtten gereed om te vuren
uit een paviljoen van één verdieping twee benedenkamers twee kamers op de eerste verdieping onder een keuken boven een boudoir onder het dak een zolder
nu eens verwijderde het zich dan kwam het weer nader met sombere afwisseling van toon men laadde de karabijnen en geweren zonder overijling en met ernstige plechtigheid
dit deed de werklieden uitroepen een glazen deur wat zullen wij met een glazen deur uitvoeren knaap een glazen deur is uitmuntend voor een barricade
der dronkenschap waarin enjolras hem ruw en plotseling gestort had sliep hij een oogenblik later in vierde hoofdstuk pogingen van troost op de weduwe hucheloup
den straatjongen voor zich uitdrijvende die achteruit ging maar niet vluchtte het was een kritiek oogenblik t was die eerste vreeselijke minuut der overstrooming wanneer de rivier tot aan den top des oevers stijgt en door de scheuren van den dijk begint te kwellen
de dienstbode was een vrouw toussaint geheeten welke jean valjean van het hospitaal en de armoede had gered een oude stotterende boerin welke drie hoedanigheden
een gothische pygmalion die figuren voor dakgoten van cathedralen maakte werd op een ochtend op een der leelijkste ervan verliefd hij bad de liefde haar te bezielen en zoo ontstond matelotte
zij bezat al de vrees der kinderen met die der nonnen vermengd de kloostergeest die haar gedurende vijf jaren doordrongen had wasemde nog langzaam van haar geheele persoonlijkheid uit en deed alles rondom haar beven
vijfde hoofdstuk de roos bespeurt dat zij een wapen is op zekeren dag zag cosette toevallig in den spiegel en zeide he
dit is schandelijk zij zou dit niet begrepen en geantwoord hebben hoe kan ik schuldig zijn in iets waaraan ik niets doen kan en waarvan ik niets weet
in het helder licht der openbare schande kon worden gebracht deze man berustte in alles verschoonde alles vergaf alles zegende alles wilde allen goed
enjolras had geroepen wacht schiet niet in t wild inderdaad in de eerste verwarring hadden zij elkander kunnen raken de meesten waren naar het venster van de eerste verdieping en naar de zoldervensters gegaan van waar zij de aanvallers beheerschten
hoe dom ben ik dacht jean valjean zij had hem nog niet opgemerkt nu vestig ik er haar aandacht op o eenvoud des ouderdoms o sluwheid der jeugd
paphos was in eden veranderd deze plek scheen door een of andere boetedoening gereinigd deze bloementuin bood thans haar bloemen aan de ziel deze sierlijke tuin eertijds zeer onteerd was weder rein en schuldeloos geworden
angstig sloeg jean valjean deze verandering gade hij gevoelde dat hij zelf nooit anders dan zou kunnen kruipen of ten hoogste gaan en zag dat cosette vleugels kreeg
terwijl hij den ontzettenden kreet slaakte verwijdert u of ik laat de barricade in de lucht springen marius op deze barricade na den tachtigjarigen grijsaard was het visioen der jonge revolutie na de verschijning der oude
iets dat werd opgebouwd aan de andere iets dat verging marius insgelijks gewaarschuwd door diezelfde moeder natuur de strenge wet van den goeden god deed alles wat hij kon om zich aan den vader te onttrekken t gebeurde evenwel dat jean
en van den rook en den donkeren nevel gebruik gemaakt die de verschanste ruimte vulde om langs de barricade tot aan de opgestapelde steenen te sluipen waar tusschen de toorts stond
wijl de uiterste onnoozelheid aan de uiterste coquetterie grenst glimlachte zij hem openhartig toe ongeduldig wachtte zij iederen dag het uur der wandeling
waarom hij den dienst van het klooster ging verlaten en zijn dochter medenam maar aangezien het niet billijk zou zijn dat cosette nu ze haar gelofte niet deed kosteloos opgevoed was geworden verzocht hij nederig de eerwaardige
men zou gezegd hebben dat het broeders waren maar zij kenden zelfs elkanders namen niet de groote gevaren hebben dit schoone dat zij de broederschap van onbekenden in het licht stellen
dat cosette hem bij voortduring mocht beminnen dat god het hart van dit kind niet belette tot hem te komen en bij hem te blijven
zij schouwden in de donkere barricade zooals men in een leeuwenhol ziet het licht der toorts bescheen slechts de bajonnetten de
zooals wij gezegd hebben was het huis nog genoegzaam gemeubeld met het oude huisraad van den president de nieuwe bewoner had eenige herstellingen verordend hier en daar bijgevoegd wat ontbrak de plaats opnieuw doen bestraten
zij hebben onzen vriend wij hebben hun spion hecht ge aan den dood van den verklikker ja antwoordde enjolras maar minder dan aan het leven van jean prouvaire dit gebeurde in de benedenkamer bij den paal van javert
zult zien hij stamelde nog eenige onverstaanbare woorden toen zonk zijn hoofd zwaar op de tafel en zooals gewoonlijk het gevolg is in het tweede tijdperk
aangenomen zij betreurde het het was te laat den dag dat zij weder naar het luxembourg ging was marius er niet meer marius was dus verdwenen t was uit wat te doen zou zij hem ooit
een glazen deur snijdt de likdoorns der nationale garde af wanneer zij de barricade wil beklimmen verduiveld het glas is verraderlijk uw verbeelding kameraads is niet zeer sterk ge begrijpt niets
daarom mijn dochter nu zoo gij het eet zal ik het ook eten en opdat cosette geen zwart brood zou eten at jean
gewis eerder herkend hebben dan thénardier zulks deed waarom had jean valjean het klooster van klein picpus verlaten wat was er gebeurd
en eenigen die studenten in de geneeskunde waren waren bezig de gekwetsten te verbinden men had de tafels uit de herberg geworpen behalve twee
dit is wederom een wet dier jeugdige jaren van lijden en zorgen van dien levendigen strijd der eerste liefde tegen de eerste hindernissen dat het meisje zich in geen strik laat vangen terwijl de jongeling in alle strikken valt
mos vogelengekweel en zachte duisternis en een ziel uit zachtheid geloof deugd hoop wenschen en illusiën gevormd
er was niets gebeurd men weet dat jean valjean in het klooster gelukkig was zoo gelukkig dat zijn geweten zich eindelijk verontrustte hij zag cosette dagelijks terwijl het vaderlijk gevoel meer en meer in hem ontwaakte en zich ontwikkelde
courfeyrac enjolras jean prouvaire combeferre joly bahorel bossuet allen verlieten haastig de herberg er was schier geen tijd meer
en moeielijke steeg des prêcheurs aangevallen te worden uitgezonderd dezen opengebleven uitgang benevens de enge snijding in de straat chanvrerie vertoonde het inwendige der barricade
vierde hoofdstuk verandering van het hek het scheen of deze tuin eertijds geschapen om onzedelijke verborgenheden te omsluieren was herschapen en geschikt geworden om kuische verborgenheden te beschermen
twee schildwachten waren teruggetrokken en bijna tegelijkertijd met gavroche in de barricade gekomen t waren de schildwachten van het einde der straat en der kleine
eensklaps was zij ingewijd in de geheimen van den hoed van het kleedje van de mantille van het laarsje van de manchette van de stof die goed staat van de kleur die past
t is het einde der wereld stamelde zij joly drukte een kus op den dikken rooden gerimpelden hals van madame hucheloup en zeide tot
en deze zachtheid vervulde hem met smart wat ging er om in dit nog zoo jong en reeds zoo ondoordringbaar gemoed
de regen had opgehouden er was versterking aangekomen werklieden hadden onder hun kielen een tonnetje buskruit een mand met flesschen vitriool twee of drie flambouwen
kijkt burgers zij heeft bloedrood haar als de minnares van titiaan en ze is een goede meid ik verzeker u dat zij goed zal vechten in ieder goed meisje zit een held en moeder hucheloup
gij zoo aanstonds ondertusschen meende de kleine gavroche de eenige die zijn post niet had verlaten en op verkenning gebleven was mannen zachtkens de barricade te zien naderen eensklaps riep hij weest op uw hoede
toen vulden zich zijn oogen met een buitengewoon somber vuur t was niet meer een mensch die een ander mensch niet een vijand die een vijand
hij moest al zijn geestkracht inspannen om zich te herinneren dat al wat hem omgaf werkelijk bestond marius had nog te kort geleefd om te weten dat niets meer nabij is dan het onmogelijke
dit valies wekte cosette's nieuwsgierigheid uithoofde der kamferlucht die het verspreidde laat ons bij deze gelegenheid zeggen dat dit valies hem voortaan niet meer verliet
wat van de drie arme wezens geworden was die corinthe bewoonden wist men niet eindelijk vond men ze in den kelder verborgen als advocaten zei bossuet en hij voegde er bij foei
op het oogenblik des levens en des gevoels waarin zij thans was antwoordde zij enkel met de grootste bedaardheid dit jonge mensch alsof zij hem voor het eerst van haar leven zag
en tegenover de gelederen der soldaten en der garden die op de barricade stonden dit alles gebeurde zonder overijling met die zonderlinge
de arme man trilde overstroomd door hemelsche weelde met verrukking hield hij zich overtuigd dat dit zijn geheele leven zou duren
was het om fantine hij gevoelde een soort van godsdienstige huivering om deze schim in cosette's gedachte te brengen en de doode in hun beider lot in te voeren
en zij herinnerde zich die harer kloostergezellinnen die om haar schoonheid beroemd waren en zij zeide bij zich zelve hoe zou ik op mejuffrouw die of die gelijken
eens sloeg zij de oogen van haar werk op en was zeer verwonderd over de ongeruste wijze waarop haar vader haar aanschouwde een anderen keer meende zij op de straat iemand die achter haar ging en dien zij niet zag te hooren zeggen een schoone dame maar slecht gekleed
aanschouwde enjolras met onuitsprekelijke zachtheid en zeide laat mij hier slapen slaap elders riep
wanneer zij hem met zijn makkers hoorde spreken dat hij zoo men aanmerkingen wilde maken geen fraaie houding had maar eene eigenaardige bevalligheid dat hij in t geheel niet dom scheen dat zijn geheel voorkomen iets
men voelt zich in nog diepere duisternis voortgestuwd en alles is nevel de opstandelingen verrast maar niet verschrikt hadden zich weder
een andere had courfeyrac reeds op den grond geworpen die hulp riep de grootste van allen een soort van reus liep met gevelde bajonnet op
de roode vlag viel de kogelregen was zoo geweldig en dicht geweest dat hij den vlaggestok dat is de punt van den boom van den omnibus had omgeworpen
in deze eenzaamheid was insgelijks een geheel gereed hart de liefde behoefde zich slechts te vertoonen zij had er een tempel uit loof gras
de woorden van vrouw toussaint veroorzaakten haar een soort van schok zij verliet den tuin ging naar haar kamer ijlde voor den spiegel zij had zich sedert drie maanden niet beschouwd en slaakte een kreet zij was over zich zelve verbijsterd
had tegen marius een geheimen oorlog begonnen dien marius in de verheven domheid van zijn hartstocht en zijn leeftijd niet begreep
hij zeide in zich zelven dat hij inderdaad niet genoeg geleden had om zulk een schitterend geluk te verdienen en dankte god uit de diepte zijner ziel wijl hij vergunde dat hij de ellendige door dit onschuldig wezen zoo bemind werd
sinds lang zag zij hem en sloeg hem gade zooals meisjes zien en gadeslaan terwijl zij elders zien marius vond cosette nog leelijk toen cosette marius reeds schoon vond maar dewijl hij niet op haar lette was de jongeling haar
in dien toestand was t geen minnaar dien zij behoefde niet eens een geliefde t was een visioen zij begon marius te vereeren als iets heerlijks lichtends onbereikbaars
hier spotte hij met een student daar tergde hij een werkman vloog stond stil ijlde door het gewoel en den arbeid sprong van het een op het ander floot gonsde en plaagde allen hij was de vlieg van de revolutionnaire koets
had hij een houding aangenomen welke hij niet meer had verlaten hij zat met beide handen op zijn knieën met voorover gebogen hoofd als schouwde hij in een afgrond
grantaire ge zijt onbekwaam te gelooven te denken te willen te leven en te sterven grantaire antwoordde met ernstige stem
de eeuwigdurende beweging was in zijn kleine armen en het eeuwigdurend geschreeuw in zijn kleine longen moedig nog meer keien nog meer tonnen nog meer voorwerpen waar zijn ze
enjolras had het kelderluik opgelicht en al de ledige fusten van madame hucheloup waren naast de tonnen met kalk gelegd feuilly had met zijn vingers gewoon de fijne waaiers te schilderen de tonnen en de kar met zware brokken steen vastgezet
het lot bracht langzaam met zijn geheimzinnig onfeilbaar geduld deze twee wezens bijeen beiden vervuld en
zij bediende de barricade van steen zooals zij de drinkers van wijn zou hebben bediend steeds met slaperig gezicht een omnibus met twee witte paarden reed aan t einde der straat voorbij
maar cosette had te jong het klooster verlaten om zich veel met den trommel bemoeid te hebben zij wist dus geen naam te geven aan t geen zij thans gevoelde is men er te minder ziek om dewijl men den naam zijner ziekte niet kent
en hoeveel wetenschap is er niet noodig voor dat werk der opvoeding voor deze gewichtige zaak als de voorbereiding eener vrouw tot het leven om tegen deze groote onwetendheid op te wegen die de onschuld wordt genoemd
eeuwig of vluchtig geoorloofd of verboden was zij beminde zij zou zeer verwonderd zijn geweest zoo men haar gezegd had slaapt gij niet dat is verboden
ik heb hem gekend hij heette vader mabeuf ik weet niet hoe t heden met hem was hij was altijd een eenvoudige sukkel
t was de verschijning der jeugd aan de jeugd de droom der nachten roman geworden en droom gebleven de gewenschte verschijning eindelijk verwezenlijkt en vleesch geworden doch nog zonder naam
enjolras hernam wie heeft hier moed wie wil de vlag weder op de barricade planten niemand antwoordde op de barricade te klimmen op het oogenblik dat men er ongetwijfeld weder op aanlegde dit was evengoed als in den dood gaan
vroeg enjolras aan den straatjongen ik wil het groote geweer antwoordde gavroche en hij nam het geweer van javert
tot de dag kwam dat zij hem zou beminnen om de sterren welke zij er door de takken heen boven zich zou zien overigens beminde zij haar vader namelijk jean valjean met haar gansche ziel
hij was ruw van geest en zacht van hart wanneer zij in den tuin van het luxembourg te zamen waren onderrichtte hij haar over alles wat hij gelezen en ook wat hij geleden had met verstrooiden blik luisterde cosette naar hem
een berenmuts of bajonnet zagen te voorschijn komen de weinige burgers welke zich op dit tijdstip van het oproer nog in de straat st denis waagden sloegen een blik in de straat chanvrerie bespeurden de barricade en versnelden hun schreden
op zekeren dag kon hij zich echter niet bedwingen en met die onbestemde wanhoop welke eensklaps de ramp peilt zeide hij haar dit jonge mensch ziet er zeer pedant uit