AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik hoop het ik denk het wel men zegt dat sleepende kwalen meest lang duren in ndië r is dan misschien nog kans dat hij beter wordt wellicht zei adam zonder overtuiging of
zij gaf geen antwoord ben je ziek vroeg hij binnentredend nu en in het duister tastend de hand strijkend over haar overvloed van loshangend haar ik ben niet ziek er is tjelaka dat is het ze hebben je bestolen
keek haar strak in het gezicht ik zou u wel eens hebben willen zien als maar dat liet geen vergelijking toe meneer silver was een europeaan en ik was niet met hem getrouwd volgens de adat als hij mij had willen wegzenden zou hij dat gedaan hebben
met zijn persoon en zijn goed nooit terecht te komen maar aum boe akar eel zich vrij spoedig en heel goed in een ordelijken exodus naar het spoorwegstation oploste
in diepe verslagenheid ging ze zitten op den rand der baleh-baleh de armen machteloos slap langs het lijf starend in het weinige schijnsel van het lampje in de gang door de gordijnkieren vallend in t vertrek trachtend haar zwakke gedachten te verzamelen om te begrijpen wat er dan toch eigenlijk
het is nooit te spreken nooit en met niemand over ons onze verhouding in holland een spottende glimlach ging over zijn gezicht en hij liet den golvenden zwarten baard door de zware hand glijden
ik wou je nog wel even apart spreken zei hij en toen aboe bakar na een excuus aan den penghoeloe met hem buiten was zei hij ik moet je voor dien kerel waarschuwen adam
bij minah streden de vrees voor de schoonmoeder en de zucht zich in haar eigen huis niet de wet te laten stellen om de overhand njai peraq was woedend aboe bakar die de bekende trommel zijner moeder in de voorgalerij had laten zetten ging daar zitten op een wipstoel naast het tafeltje in het midden
het was zoo rustig en haast geruischloos in t kamertje met de gekke spitsneuzige wajangfiguren en de grillige japansche strooken aan den wand met tot achtergrond
het is goed praten als je van een ouden leelijken europeaan de njai geweest ben en grapjes had met arabieren dan kan men dat van zoo'n kerel verdragen
maar zij die overgingen van het een op het ander maakten zich noodeloos druk over dingen waaraan een ander nooit dacht en zij wilden van alles het fijne weten
de dochter van den mantri op een kustplaats buiten richtte zich op zij was flink gebouwd en sterk de zorg die ze in den laatsten tijd aan haar toilet besteedde
en gemis aan kracht in de weeke blankheid van haar slap vleesch en als vrouwen voelden ze heel goed dat er iets was waardoor de een er nu weer bovenop kwam terwijl de andere bezig was onder te gaan
t was juist wat adam altijd had gedacht het ging voor hem op als een licht en tevreden knikte hij juist op een der ondernemingen van den ouden heer ondernemingen van den ouden heer
geloof mij adam zei ze op haar gewonen toon langzaam opstaande zij zijn niet waard dat een mensch zich om hen bedroefd maakt
en al het comfort ook in het uiterlijk dan was het of een groot gewicht hem op de borst drukte dan kreeg hij het gevoel van een verbazend dommen streek te hebben gedaan z groot dat zelfmoord er haast niets bij was en dan bestreed hij dat ongelukkig gevoel trachtte het weg te werken
niet zijn om veel vertoon te maken om zich ziek te eten en te drinken en om veel prentahs te kunnen geven zij weten niet wat het geluk is dat een mensch kan hebben van de jaren die hij leven mag
wat is een vader die zijn eigen kind haat zij speelde hoog spel ze was zich daarvan volkomen bewust ze wilde eindelijk weten of haar vrees gegrond was ze had hem straks aangekeken toen ze nadruk lei op het
het oudje o die komt terecht die heeft haar eigen duitjes vermoedelijk meer dan wij zij heeft haar heele leven geld geleend tegen mooie rente
is het geen goede obat vroeg de mandoer uitstekend bevestigde de pas van mekka teruggekeerde mohammedaan hij had het goed getroffen niet alleen bleek zijn compagnon op de hoogte van den veehandel te zijn maar ook eerlijk onder
waarom kwam je niet eer ik wist het niet er is mij niets van geschreven bram dacht een oogenblik na hij wou iets weten maar hij durfde t haast niet vragen kon je niet vroeger komen uit jezelven
en die ééne hij maakte een afwerend gebaar met de hand den linkerarm uitgestrekt ik mag geen kwaad spreken vergeef het mij voortaan zal ik hier niet meer komen en ik zal er nooit over spreken ik zweer het u bij den koran
en waartoe ook sommige vrienden behoorden deftige menschen aum boe akar eel met mooie betrekkingen maar levend boven hun krachten meest de gewone geschiedenis
terwijl in haar kamer minah in diepen slaap lag vermoeid van de inspanning van het spel dat haast den heelen dag had geduurd lag dailah wakker zij kon niet slapen zij had zoo weinig lichaamsbeweging en zij sliep zoo lang elken namiddag
door de open vensters weer glom het licht van het pas geverfd grijs der zoldering hij liep het door t leeg staan slecht onderhouden dicht begroeide erf op waar van de bijgebouwen heele stukken
voor beetje haalde hij eruit wat hij hebben wilde en toen hij van zijn stoel opstond wist hij ten naasten bij hoe zwaar aboe bakar woog
hij stond op en stelde met groote deftigheid de heeren aan elkaar voor met een vertoon van vriendelijkheid gaven bram en de priester elkaar de hand zij zagen elkaar even maar in de magere tronies en kregen geen van beiden een pleizierigen indruk
hij is aardig ja vroeg de een toen de aanbidder weg was minah glimlachte even de oogen neergeslagen ze zei eerst niets daarop werd haar gezicht heel donker wat kan het mij schelen ik ben immers de vrouw van
maar alles was reeds klaar het geld dat zij schuldig was had de penghoeloe al genomen uit de kist van aboe bakar door de handen der vrouwen was het gegaan naar het huis van den mooien javaanschen neef die het leenen zou aan minah die het als speelschuld zou betalen
verschrikt stapte aboe bakar naar voren en ging met n kleur van schaamte weer naast het tafeltje zitten wat was zij toch een brutaal beest het kamponghoofd kwam zijn erfje op met een vriendelijk gezicht plichtshalve ada apa
het was z typisch en z kranig dat toen verlande s morgens vroeg adam met een rijtuig kwam afhalen om hem naar t spoor te brengen de juffrouw hoofdschuddend verklaarde dat meneer nog in t geheel niet thuis was geweest
in de lekkere stille koelte kwam maar heel even de zeewind over met kleine beweginkjes in de bladeren een ideetje van fluisterend geluid door den grooten bloementuin
de oude had indertijd iets ontdekt iets geweten en hij had niettemin toch zijn huishoudster gehouden maar zich gewroken door het kind een europeesche opvoeding te doen geven om hem later des te meer te donderen
en met zwellenden boezem bestemd zijn voor de gelukzaligen voor de geloovigen zonder smet en als hij daartusschen door dacht aan het wezenlijk avontuur van zooeven dan zonk het toekomst paradijs met de zwartoogige maagden ineens weer in het niet
en nu vooral nu hij zulk een stouten stap ging doen was hij zenuwachtig nora merkte het aan zijn handen anders altijd warm als bij gezonde sanguinische naturen nu koud en klam
en de gesprekken liepen over wat men had gezien en ondervonden het geleden leed week met elken dag meer op den achtergrond de trots dat men den tocht had gedaan naar het graf van den profeet kwam boven nog vr de
de eens vergulde randjes in flauwe grijsgele streepjes nog maar zichtbaar hier en daar verder eraf de overtrekken der divans met vlekken en scheuren verschoten en vies
dikwijls aan denken portretten zenden groeten overbrengen tot hij eindelijk alleen met nora op den corridor stond suf gepraat en misselijk gezoend de tiele's hadden dit laatste apartje maar stil toegelaten
het was n aardig gezicht die honderden mannen vrouwen en kinderen allen in hun mooiste kleurigste oostersche kleederdracht met profusie van helrood hemelsblauw grasgroen en wit als domineerende kleuren en een mengeling van geel en bruin
waar hij ver over t vlakke strand uitkeek in de groote indische zee die door duizenden eilandjes gebroken in korten golfslag aanbolde met bij oostersche langzaamheid onharmonische drift
zoo zaten ze nog een heelen tijd bijeen zonder iets te gebruiken ernstig in wat zij een gesprek van aanbelang noemden nu en dan een paar woorden dan een lange stilte daarna weer een enkel woord alles neerkomend op de herhaalde bevestiging dat zij erin geslaagd waren
hij zich ontbeet als machinaal en ging de deur uit regelrecht naar de verlande's ja die hadden hun brief van bram ook ontvangen daags te voren in den namiddag en ze hadden adam eigenlijk s avonds al verwacht
hij werd net als wijlen john silver zenuwachtiger met den leeftijd boe akar stellig teruggetrokkener de otter oor zijn schoonvader was hij in aanraking gekomen met een priester uit het binnenland en die bezocht hem vaak
daartegen protesteerde de openbare ambtenaar john silver was volkomen bij z'n verstand geweest dat konden de getuigen verklaren maar moeder dan njai peraq kwam in het testament niet voor het is te mal het is nonsense hield bram vol
ja zooals ze daar lagen waren zij een troep beesten gelijk minder zelfs want met de onverschilligheid der wanhoop ronkten de meesten in eigen en andermans vuil nu en dan werd door het scheepsvolk beproefd alles eens goed schoon te maken maar het ging niet
in het gebed en dan had hij altijd het land en was boos als ze hem kwamen storen ze deden het toch zij trokken zich niet veel aan van het humeur van den ouden geitensik ditmaal wekte het zijn hooge belangstelling
ik was kwaad om dat geld zeur toch niet hè is het misschien nog niet genoeg dat die rakker me zooveel duiten kost moet jij me nu nog vervelen met je
t ging hem aan het hart dat t nu zoo heelemaal uit was het andere nu ja dat mocht zijn wat het wilde hij bestelde nog een glas bier en stak n sigaar aan
dan moet je het z regelen dat hij het aanzoek voor je doet aan mij en dat hij daarbij nauwkeurig opgeeft wat en hoe je financieele positie is want je hebt geen betrekking niet bij het gouvernement en niet particulier dus is dat noodzakelijk begrepen
de generaal der toekomst voor het oogenblik kapitein der infanterie bij het indische leger met verlof in nederland stond wezenlijk zoo goed aangeschreven als verlande zei hij was geen man met een martiaal uiterlijk blond en fijn gebouwd met een dun kneveltje en een zachte stem wat alles niet belette
ook kan je het doen als je het niet deedt zou het een vloek zijn op onzen handel geen oogenblik had aboe bakar er aan gedacht zijn noodlijdende familie niet te helpen hij had er alleen behoefte aan het goedgekeurd te hooren door een ander
en daar allen zijn kloekheid bewonderden en beschouwden als een gunstig voorteeken ving dadelijk het feest weer aan der vele genoodigden neergehurkt in de pendoppo
en dan nora tiele hij kon meende hij nu in allen ernst niet z maar weg gaan hij voelde ineens meer voor haar dan ooit vroeger buiten haar tegenwoordigheid hij had de sterke overtuiging dat hij zich aan haar
wat voor request ik bedoel dat door de erkende kinderen gezamenlijk wordt onderteekend ze vonden eerst het idée uitstekend en praatten er heen en weer over tot ze het verwierpen
gij zijt een sterke man en uw hart is eenvoudig en goed waarom zult gij bedroefd zijn als zij u verstooten zijn zij zoo goed ik heb er zooveel zien komen en gaan de meesten vloeken eten onrein vleesch en drinken sterken drank
en hoog boven hem uit stak het groote breede lijf dat in de witte kabaai nog forscher leek van den jongeren broer toen bram geen antwoord kreeg zag hij op naar den jeugdigen gebaarden kop boven hem
zooals zij er tegen had opgezien zoo viel het haar mee opgetogen kwam zij terug bij haar vriendinnen die de grootste moeite hadden om zich ernstig te houden alles wat gebeurd was kon men haar z erg aanzien dat de
och kom zei pa djalil n beetje knorrig nu zijn compagnon weer kwam aandragen met den koran het is niet mogelijk betoel het staat er verzekerde aboe
weer was de kade van tandjong priok vol verwelkomende bloedverwanten maar de familie aboe bakar werd niet afgehaald hem kon t niet schelen
maar met een wantrouwen toch z groot dat hij er haast in moeilijkheden door kwam toen minah zich had verpraat en verteld dat haar man vroeger christen was geweest voor een priester moest hij zijn waren staat van mohammedaan bewijzen en dat kon hij
ze kwamen vroeger vaak in haar eigen vaders huis toen ze nog een jong meisje was en dan zag zij wel aan hun oogen wat ze bedoelden
en toen hij ontwaakte den volgenden ochtend zag hij eerst dat op zijn toilet een brief uit indië lag niet van den ouden want die schreef altijd keurig maar met een slordige ruwe hand aan hem
ook over minah schreef hij waarom zou hij daar doekjes om winden gij zult hieruit zien lieve mevrouw zoo eindigde hij dat alles voorbij is dat ik voor vroegere bekenden en vrienden zoo goed als dood ben
wat wist zij van den aanleg tot fanatisme eens renegaats die nog diepen eerbied koestert voor wat bij de geloovigen van huis uit geen grooter waarde heeft behouden dan die eener formaliteit
lengang lengang door het huis dat het aboe bakar voor de oogen schemerde zeker hij wilde haar hebben heel graag
dat het hem erg schokte zag bram en ofschoon hij het resultaat van den begin af had voorspeld ging hij nu ineens overstag met een voorgewend onwankelbaar vertrouwen op het collectief adres van de wettige erven
ik heb een soeroean gehad van mijn oom daar zijn ze en ze kunnen er wel blijven tot morgen het was een pak van zijn hart haastig ging hij naar boven
het kan waarom zou het niet onder de neergeslagen oogleden en de borstelige wenkbrauwen van den penghoeloe schitterden de oogen van vreugde
aan eenig vertoon door mooie matten en ander vlechtwerk door heel aardige snuisterijen in hard donker palmboomenhout met lichte vlekjes en streepjes als amandelkoek van binnen
doch het hielp niet dat hij zich goed had gehouden de operatie op een volwassen forschen jongen man naar de gebrekkige inlandsche manier had hevige wondkoortsen ten gevolge
dan betoogde hij met een gewichtig gezicht dat zij een buitengewone vrouw was dan zou hij iemand voor stapelgek hebben gehouden die over zulk een dame zooals hij zich bij voorkeur uitdrukte en over een inlandsche huishoudster in één adem sprak
wat is het vroeg hij norsch als je het geld voor adam misschien liever niet betaalt zal ik t wel geven van het mijne wat jij wat jij riep hij kwaad denk je dat ik zelf niet kan betalen daar heb ik jou niet noodig voor
toen het gordijn werd weggeschoven en de jonge man die minah het hof had gemaakt met een zacht salam binnenkwam zwegen ze ineens veegden de monden af aan de slendangs de plooien der kains neerslaand met de hand de baadjes
de scheepsruimte was voor het aantal pelgrims veel te klein de boot een gewone stoomer voor zulk een transport niet ingericht heel gauw na de afvaart begon de zeeziekte en wat dat opleverde aan tooneelen vol ellende en walgelijkheid
en met het heilige boek geheel strijdige relatie hem ook al van dat plan teruggehouden hij had nu dacht hij een goed voorbeeld in het flink gedrag van nora hij zou die relatie afbreken en een mooie jonge inlandsche vrouw erbij nemen
ook hier had hij zijn van de anderen zoo verschillende persoonlijkheid en manieren vr men keek hem wel wat wantrouwend aan maar liet toch eenigszins af van de ontzettende afzetterij welke de maleiers en javaantjes een kwartje deed betalen voor elken pisang
en in een groep met a wij noemen hem altijd enkel a en laten dat dam maar weg van de groep sturen wij eveneens een exemplaar hierbij
ook dàt stemde hem niet beter hij vloekte en schold en dreigde razend van opgewondenheid al maar herhalend dat hij het niet hebben wilde
dien ochtend niet van zulk een flux de bouche van zulk een beredeneerdheid dier stille bejaarde vrouw die zoo weinig meetelde in de familie al was zij dan ook onbetwist aller moeder
ik moet over alles eerst nadenken ga gerust je gang a je zit hier niemand in den weg hoor ik zei het maar omdat je ten slotte toch een partij zult moeten kiezen
maurits daar neem ik altijd wat obat voor wil ik je ook wat geven is het erg leelijk in het geheel niet het smaakt goed
en nora die had opgemerkt wat adam bijzonder mooi aan haar vond en wat hij in verband daarmee haar goed vond staan kleedde zich daarnaar zoodat van haar blanken hals veel te zien was van voren vooral
maar een bedehuis hebben zij niet op deze plaats wèl een huis waar zij samenkomen om te drinken dikwijls tot zij dronken zijn en de ouders sturen de kinderen weg om opgevoed te worden in verre landen door anderen en later zien de kinderen niet om naar de ouders
het kind had ze niet zoozeer herkend tusschen het roode kieltje dat ze nu haast zeven jaren geleden had weggebracht naar den stoomer en de beeltenis van dien grooten sinjo in een openstaand buisje met n vest eronder en n lange witte pantalon bestond geen verband
nu had hij een groot respect voor haar eenvoudig maar altijd handelend en goed optreden de enkele maal dat hij sprak met europeanen had hij het altijd over haar dan blufte hij er op dat hij met haar briefwisseling voerde
en men was het algemeen dààrover eens hij kon niet langer president blijven t was al te gek vooral tegenover de dames
het was vrijdag toen de penghoeloe met aboe bakar uit de missigit kwam hij was de talrijke en fanatieke mannen die in hun beste plunje gestoken
ze waren allen werkmenschen die door arbeid hun toekomst en hun bestaan moesten verdienen en dien éénen fainéant als vreemde eend in de bijt haatten ze nog vr ze hem hadden gezien zijn rijkdom hem benijdend
verdomme kerel zei hij met bevende stem et doet me zoo'n zeer hoe kon de n ouwe toch ook zoo wezen adam moest het stuk zien het was haast precies als het vorige
en daarna opnieuw begon een lauwe geur van plantaardigen afval steeg op uit de in den grond gegraven geulen tot waterafvoer t was het achtererf van den
het werd een idée fixe uren kon hij voortaan stil zitten pikiren met de hardnekkigheid van een lijder die denkt aan zijn ongeneeslijke kwaal die geheel erdoor wordt in beslag genomen en ten slotte over niets anders haast meer denken kan dan zijn kansen van levensduur
toen hij haar niet meer hoorde schreien ging hij terug in de kamer zij snikte nog bij tusschenpoozen het hoofd op haar bantal net n kind dacht-ie en een groote teergevoeligheid kwam over hem hij nam haar hand die afhing van het bed ik wilde je nog wat vragen dah
ik denk wel dat het in holland met het leeren beter zal gaan dan hier het klimaat eigent zich daar meer tot werken hierbij a's portret wij doen u daar zeker genoegen mee we hebben ook onze kinderen laten photographeeren afzonderlijk
in het midden der pendoppo zaten ze bijeen ieder op een mat de beenen gekruist onder het lijf het rookgerei in waterglazen om hen heen en nu en dan werd er iets gezegd over de huwelijksgift die aboe bakar zou schenken aan zijn tweede vrouw in den zak haars vaders
dat weet ik niet meer ik heb het me altijd zoo voorgesteld nu maar dat is dan heel verkeerd geweest hoor daar schoot hem iets te binnen
en deed met opgetrokken wenkbrauwen een langen haal aan z'n sigaar ja beste jongen het was toch altijd je voorland dat wist je en indië is een goed land bevestigde mevrouw verlande met
nu wanneer die aboe bakar eens gek werd als hij op reis was om vee te koopen met een groote som geld wat dan aum boe akar eel an was het geld weg
nog nooit had john silver zoo iets gezien wat hij noodig had kocht hij al z'n leven lang op de plaats zelf in de eenige europeesche toko of bij den chinees
en aandachtig luisterde hij naar de breede uitweiding nu en dan door een enkel woord of heel gewone vraag toonend hoe goed hij bij de zaak was
het viel aboe bakar alles bitter tegen de tocht naar mekka en de heilige stad zelf was dat nu de plaats waarvan hij had gehoord dat uit alle deelen der mohammedaansche wereld talrijke karavanen er hun kostbare gaven
vol zenuwachtige drukte maleisch rabbelend buiten al met den deurknop in de hand ging hij de kamer binnen at is wat moois hoor die lui doen maar wat ze willen heb ik heelemaal niks meer te zeggen ik moet het immers betalen
hoeveel dat was wist hij niet zelf had hij nog achttien mille hij wilde voorzichtig wezen en niet het heele bedrag ineens noemen tien duizend zei hij het is niet genoeg en wel genoeg daar begreep aboe bakar niets van
als ertusschen geslagen stukjes bibit sawah heel teer bij geel af en op den achtergrond de zware donkere massa van het gebergte te veraf al voor het merken van schakeeringen te dichtbij voor het
nadat zij haar al pratend zooveel dagen aan boord omgeven hadden met een aureool van heerlijkheid het was heel laat in den nacht toen de gasten
zij zeggen een geloof te hebben en een god zij leven alsof het niet zoo was zij hebben veel akals om te maken van allerlei dat een mensch niet noodig heeft maar zij zijn ruw en kasar zij haten en benijden elkaar
toen ze hem ontving zoo alleen was ze werkelijk verlegen en ontroerd hij ook de omstandigheden hadden hem overrompeld hij had er zijn gewone rustige kalmte glad bij ingeschoten
zoo zoo ik wou u verzoeken mij toe te staan met mijn vader te spreken en daarna een aanzoek
ja je kent mijn opinie in jouw plaats ging ik er van door naar amerika of australië nooit dat doe ik van m'n leven niet ou dan zit er ook niets anders op het is me onbegrijpelijk
slendangs het alillah allah had opgehouden maar nog lang prevelde de penghoeloe zijn gebeden met een zacht stemgemurmel dat als eentonig gefluister door het somber vertrek ging omhoog langs de slecht gewitte houten wanden
tot de beleefdheid behoort op den fraaien mannenkop een groot gevoel van compassie kwam over haar het deed haar aan ze moest opstaan en naar binnen gaan om niet te laten zien dat van tranen haar de oogen vol schoten
bram was een pechvogel hij verdiende geld genoeg met een karrenverhuurderij en met allerlei knoeierij voor inlanders maar hij was een minnaar van het spel voornamelijk van de kaart en dat bracht hem vaak in ongelegenheid
maar zoo gelukkig was hij immers en in den loop van den dag verdween met den kater het weinige effect der vermaning van mevrouw verlande
de indo knikte we moeten ze inhalen vor ze den heuvel over zijn anders ontsnappen ze ons aan den anderen kant begint het bosch als het maar licht genoeg was om te schieten zei bake tusschen zijn tanden
den geweldig gehoornden kop vlak uitgestrekt stond de buffel stil teaugusta de wit orpheus in de dessa vreden heen en weer slaande met zijn staart de zon was achter de hoogte gezonken die in het westen de weide begrensde een lange doorschijnende schaduw viel over het gras
moest men in den omgang met hen bepaalde vormen in acht nemen en hen aanspreken bij den naam waarbij ze het liefst genoemd werden het was echter niet zoo gemakkelijk te weten te komen
telkens weer als een oneffenheid van den weg de kar deed opschokken boog bake zich bezorgd over den gewonde maar hij scheen geen pijn te gevoelen van den stoot hij kreunde zelfs niet meer
tot het donker werd wachtte bake op hem den volgenden avond maar hij kwam niet en ook den avond daarna bleef hij weg hij zal toch niet ziek zijn vroeg bake den indo
ze hebben een voorsprong van anderhalf uur op zijn minst ik geloof nooit dat we ze nog krijgen zei de indo op den toon van een augusta de wit orpheus in de dessa jongen die bij een tch prettig spelletje verliest sedert den laatsten diefstal waren al drie weken verloopen
en antwoordde met een schor geluid het uitgelaten gelach van het troepje schaterde over het water bake die met zijn lange veerkrachtige passen
pasargangers des nachts doorreizende in hun kar hadden op den landweg mannen ontmoet die een troep buffels voor zich uitdreven en die zonder op hun aanroepen antaugusta de wit orpheus in de dessa woord te geven verder gegaan waren door de duisternis
zoodat de machine in het ongereede kwam de fabriek had moeten stoppen totdat alles weer in orde was gebracht het was een verlies van vier-en-twintig uur arbeid geweest als de nieuwe machine meer toezicht
dessa de instinctief gevoelde tegenstelling lokte den luisteraar met de bekoring waarmede het onbegrijpelijke ons lokt elk onbegrijpelijk ding
aan de bekoring over hij liet si bangkok al zijn deuntjes spelen wat mannen en meisjes elkaar toezingen in het rijpe rijstveld wat de karrevoerder neuriet om zijn langzame karbouwen in den stap te houden
de koekoek riep het waren geheel andere dingen het scheen of zij niets te maken hadden met dat deuntje dat hij nu volgde alsof het hem trok zacht en niet te weerstaan trok en toch was daar een
om met het plukken te beginnen zei bake woorden van een aan de waterleiding werkenden koelie opgevangen op goed geluk af herhalend om te zien wat si bengkok er op zou antwoorden
en later ook nog niet zoo dikwijls en zoo lang meer bij oogenblikken die hem nu weder te binnen kwamen enkele oogenblikken als midden in den roes van zijn eenlings bestaan in de blind en doof warrelende maatschappij hij plotseling het licht had ontwaard
de wit orpheus in de dessa rivier afkwam keek naar de joelende jongens met den blik van iemand die aan iets anders denkt dan wat hij ziet hij wilde naar het meertje
neemt een boek waar veel in geschreven staat en hij leest daarin en schrijft met zijn vinger op den grond en denkt na en zegt augusta de wit orpheus in de dessa op dien en dien dag van die en die pasar week doe dan
als het gemurmel van een beek die voort wil over de steenen en soms met een iets sterkere golf stroomt zij er overheen
dessa doorgloord van manelicht vervloot in nevelige glanzen en doorschijnende donkerheid luchtig als een wolk hing het boven het nauw beschaduwde gras
ik heb er ook een nieuw dat heeft geen naam ik heb het zelf gemaakt voegde hij er aarzelend bij laat het dan dat nieuwe zijn dat je zelf gemaakt hebt si bengkok trok de fluit uit zijn gordel en begon
bake stoof op waarom heeft hij ze dan niet aangehouden als hij toch begreep dat t dieven waren eh zei het vrouwtje als mijn man geroepen had en gevraagd
bake die elken ochtend met het eerste woord dat hij uitsprak naar tijding omtrent de dieven vroeg werd hoe langer hoe driftiger om het geregeld terugkeerende antwoord dat men nog niets gevonden en niets geraden had onderwijl kwamen telkens geruchten in het dorp
de jongen antwoordde met de weifelende uitdrukking die de inlander tegenover zijn meerderen in plaats van ja gebruikt misschien heer
zoodat ik wist dat de dieven den karbouwen een heeten pisangstam op augusta de wit orpheus in de dessa de horens gestoken hadden tot ze zacht werden en loslieten en hun toen andere horens op den wortel hadden geplant opdat ze niet herkend mochten worden
of hij dat alles al lang kende niet het fluitedeuntje zelf maar de gewaarwording die in hem er op antaugusta de wit orpheus in de dessa woordde als een echo op een roepende stem uit de verte herinneringen kwamen in hem op vroolijke en stille oogenblikken die hij lang vergeten had
waar de sarong afgegleden was staken akelig op toen bake hem behoedzaam overeind richtte kreunde hij even hulpeloos en zachtjes als een klein
daar krijgt hij dan een paar duiten voor en hij vindt er nog licht wat van zijn gading rijst korrels en sirih blaren en wat zoo van de stalletjes afvalt soms speelt hij ook een deuntje in het danshuis een artist op zijn manier sloot de indo en lachte
bake wendde zich af de minachting waarmee de half bloed over zijn moeders volk sprak was hem tegen de borst si bengkok kwam werkelijk dien avond maar zoo klaarblijkelijk tegen zijn zin
dessa hing een kleinen koker op en zei o moeder endang reni uw kind versmacht van dorst uw kind bidt u dat gij hem laat drinken
die éen voor éen voorbijzweefden die eerstelingen achterna éen voor éen zuivere volle tonen hij luisterde de lippen een weinig openend
een klein je zei toch straks dat hij vier zeer groote kokers vol sap wilde hebben ja dat is wel waar maar het zou niet betamelijk zijn dadelijk op onbescheiden wijze zoo veel te vragen en den palm te verschrikken
met de voorstelling van de nieuwe machine die hij op zou stellen in het molenhuis
bake draafde hem na door de duisternis de landweg klonk onder de hoeven der paarden toen verdofte het geluid in gras een heuvel rees donker tegen de lucht augusta de wit orpheus in de dessa bake herkende de plek waar hij de spelende herdersjongens had gezien
was hij eens door de duikers meegenomen naar beneden hier was het eene nieuwe wereld daarin gold geen der wetten meer waarop hij tot dat oogenblik toe zijn eigen leven en alles om hem heen gegrondvest had geloofd
en in dat land was hij niet een bouwer van machines en zoeker naar veel geld maar een die in den zonneschijn vele schoone en liefelijke dingen beschouwde en als het donker werd luisterde naar zoete fluitedeuntjes en verhalen van wonderen
in de beek vermengde zich met duffige aarddampen en met den reuk van het groen tot een wadem die tegelijk prikkelend was en zwaar terwijl bake
die bijzonder veel hart voor het zijne had leidde het naar een kuil in de rivier waar het tot aan de schoft toe in het water stond en op den breeden rug springend begon hij den karbouw met beide trappelende voeten te kneden
hoe goed en gelukkig en wàar was het leven dat zo geleefd werd een kinder leven een dichter leven en had hij het zelf niet ook gekend voor augusta de wit orpheus in de dessa enkele dagen enkele oogenblikken als jongen
buiten in den wit bloeienden kemoeningstruik die als maanlicht gloorde hadden een paar krekels tegen elkaar zitten tsjirpen hoe langer en driftiger en harder maar ze waren al lang stil geworden
zich niet zou schikken tot een melodie maar éen voor éen kwamen ze nog steeds er aan scheren elk op zich zelf in zijn eigen zuivere volheid
de zwarte oogjes begonnen te flikkeren als diamanten si bengkok verhaastte de maat van zijn spel met al sneller lenigheid volgde de kleine danseres hij liet de tonen een voor een wegdrijven
ah ja een besparing van arbeidskracht hier de tabel augusta de wit orpheus in de dessa hij ging de reeksen cijfers na ja dat geeft dus daàr weer
bake begreep dat si bengkoks vrees voor den halfbloed sterker was dan zijn schuwheid voor hèm toen hij augusta de wit orpheus in de dessa dien avond thuiskomend het fluitspelertje op de treden zijner voorgalerij vond zitten ook de volgende dagen weer
de buffels stapten op het water toe dat bruin opzwalpte terwijl zij er in nederplompten en de kleine herders hun achterna plonsden en plasten om de geweldige beesten heen een
stelde hij een onderzoek op eigen hand in nog meer dan door zijn eerzucht geprikkeld door de hem in zijn autoriteit en goeden naam aantastende bewering van zijn persoonlijken vijand het nog in functie zijnde dessa hoofd dat de onbekende dieven hulp in het dorp gehad moesten hebben
wacht wacht riep bake hij rende naar den stal om zijn sandelwood toen hij het plein opgedraafd kwam blonk een geweerloop boven zijn schouder uit naar de wei riep de indo ik zal wel voorgaan door de rivier denk om de kuilen
dan natuurlijk moeten ze bij den chinees komen en leenen op woeker rente of ze verkoopen hun oogst voor een prikje een paar maanden vooruit of ze scharrelen op de pasar
als een kwade roes zijn slachtoffer lag voor hem en hij gevoelde onduidelijk en diep dat hij in dat arme wezen ook zichzelven kwaad had gedaan kwaad dat in der eeuwigheid niet meer goedgemaakt kon worden
en zich heen en weer wentelenden inlander de jonge employé op het geschreeuw toegeschoten greep hem bij den arm hem toeroepende op te houden
in een zaligen geest makker van de groene aarde en van de blauwe luchten hij zei glimlachend si bengkok je hebt nu al veel augusta de wit orpheus in de dessa van tooverij en geheime wetenschap verteld maar ik geloof haast
bake vroeg of het riet vervoer er geen schade van zou lijden en kreeg ten antwoord dat een gemis van een enkel span niet voelbaar was op de augusta de wit orpheus in de dessa massa die dag in dag uit het riet naar de fabriek trok
de grazende beesten op wier rug de groote zwarte buffelwachter vogels waren neergestreken hieven luisterend den kop op die in de rivier stonden tot aan de schoft in het koele water kwamen
toch was er verder aan hem geen misvorming of teeken van lijden te zien zooals hij daar op zijn groene zode zat geleek de jongen een boeddha in den lotus kelk het welgevormde jonge lijf rees rank van de heupen omhoog
met een schouderophalen ging bake verder was dat nu domheid of schurkerij sedert de episode van den mandoer was hij anders over inlanders gaan denken
en die een vast aandeel heft van den buit dien zij overal elders ophalen daar het zijn ambitie was bij de eerstvolgende verkiezing van een dessahoofd aan de beurt te komen augusta de wit orpheus in de dessa en hij daarvoor de goede gratie van het bestuur noodig had beloofde hij te doen wat hij kon
vonkelde uit dierenoogen of glansde in een menschen blik dat alles gaf hem het bijna physieke gevoel van een voortdurend in elkander stroomen en gezamenlijk golven en stuwen van alle de ontelbare krachten der aarde
tot hij een tegenzin hebbe in mijne melk zoo sprak si djembar ik hoorde het zelf zeer duidelijk en den dag daarop ben ik weer gegaan
en schaamde zich nog vor hij het had uitgesproken si bengkok bewoog een paar maal de lippen eindelijk kwam het er uit nauwelijks hoorbaar ik ben een al te arm mensch
het stond wel vast dat het geen bende was en de fabriek geen schade had te duchten hij jaagde op den dief voor zijn pleizier zo als hij anders op een hert gejaagd zou hebben ze moeten al lang het bosch in zijn
stof waarin het rondkroop als een vleugellam half vertrapt insect die niets heeft en niets kan verdienen en van niemand iets krijgt hoe doet die om het leven te houden
den honderd stammigen waringin bij de rivier voor de woonplaats hielden van den danhjang dessa den vriendelijken bescherm geest van het dorp en dat zij welaugusta de wit orpheus in de dessa riekende zalf eieren en bloemen ten offer brachten op het altaar van zoden in de schaduw het
behoedzaam zonder dat hij een blad liet ritselen stond de indo op en doodde hem met een lichten stokslag het dier bleef roerloos in augusta de wit orpheus in de dessa dezelfde houding waarin het betooverende fluitspel het had doen verstijven het leek
t is waar dacht bake ik had het vergeten de tuinjongen de opgespietste bladen uit den bezem trekkend raapte met de teenen een lederachtig manga blad op en beurde het naar zijn hand
op de nadering van een in een rijtuig gezeten ambtenaar die hen zelfs niet scheen te augusta de wit orpheus in de dessa bemerken terwijl hij een stofwolk over hen heen jagend voorbij reed hoewel wetend
wanneer niemand hem voor iets anders dan een gewonen dessa man aanziet behalve de in geheime wetenschap ervarenen die zijn aard ontdekken aan den vorm zijner hielen dien spaart de groote
die in droppels van de muren liep noch den walgelijken stroopstank die hem in het begin onpasselijk had gemaakt met het gevoel van een jong officier die zijn generaal het bericht van een overwinning komt brengen overhandigde hij des avonds den administrateur de statistiek van den dag
waringin waar feestelijk gekleed dessa volk bontheid van kleur en drukte van kwetterende stemmen omheen maakte alleen gelaten door praters
het loover deed zich op rondom een half naakten knaap die op gekruiste enkels in het groen zat de avondhemel begloorde zijn gezicht en zijn tengere
zeker waren het dieven want waarom gingen zij anders door het bosch waar het moeilijk is te loopen in plaats van langs den landweg besloot het vrouwtje
de kleine keek hem over den schouder aan en de oogen niet van hem afwendend verwijderde hij zich stap voor stap maar opeens klonk een hooge
als pasgegoten brons glansden de bruine gestalten in den schuinschen rooden zonnegloed een naakte jongen dien twee andere nazetten
de houding van het vergroeide lichaampje leek hem ondragelijk hij ging zelf ook op de kar zitten en nam si bengkoks hoofd op zijn knieën den karrevoerder bevelend naar de fabriek te rijden
tachtig staan de aandeelen wat jammer dat ik het verleden maand maar niet geprobeerd heb al had ik er voor moeten opnemen bij de bank zou ik het nu tch maar wagen
heeft hij ook den dag al bepaald voor de bruiloft van de rijst vroeg bake ik zou het graag willen zien hoe hij het bruidspaar kiest o riep si bengkok het is waarlijk zeer mooi om dat te zien want
weer zulk een klare helderhooge toon opzingend door de wijde stilte en nu nog een en een derde het werd een lange vlucht van geluiden
met een golvende beweging week het uitéen en stond gedeeld iets verder kronkelde de golving nog iets verder nu kwam een spits donker ding uit het groen
als wij hem slechts een volaugusta de wit orpheus in de dessa doende geschenk geven zal hij ons een spreuk leeren nog krachtiger dan die der dieven en ons vee zal veilig zijn in de kraal
met dampende flanken opgeklommen door het oeverriet en de een achter augusta de wit orpheus in de dessa den ander aan zoo rustig dat niet éen van de zwarte vogels opvloog van zijn plaats
hij verdween tusschen de struiken of hij nu onbeschermd was achtergelaten dook si bengkok inéen tusschen het riet het stond met fijne augusta de wit orpheus in de dessa groene halmen verbergend om hem heen
en verschrikkelijk brullen bij zijn huis waarlijk heer zoo is het eindigde si bengkok ernstige oogen opheffend
je begaat een ongeluk kom toch tot je zelf bake stond met opeengeklemde tanden kort ademend zonder te antwoorden op de vraag van den augusta de wit orpheus in de dessa ander of er iets aan de machine gebroken was trok hij zich los uit zijn greep en zette de klep weer open
en het midden en aarde gestrooid in de richting van de kraal zoodat een slaap zoo diep als de dood over de wachters is gekomen en toen is hij heengegaan en heeft de buffels genomen
hij verdiepte zich daarin die arbeid en die wetenschap waren de werktuigen waarmee hij zijn bestaan moest fatsoeneeren zijn weg moest maken door het gedrang naar de veilige plaatsen van den rijkdom
beginnen si djembar had den stengel juist afgesneden die was als de staart van een koe dik en lang en in een punt uitloopend en hij zat boven in den boom en hing aan den stomp een klein kokertje op
dessa si bengkok maakte het klappende tonggeluid waarmee de inlander verontwaardiging uit eh hoe kunnen zij twisten alle menschen en zelfs de kinderen in dit dorp weten dat de tooverspreuk van si djembar de krachtigste is draagt hij niet op éen dag
dat wil zeggen ze hebben eenige kerels opgepakt die misschien de buffeldieven geweest zijn en misschien ook niet augusta de wit orpheus in de dessa maar ze hebben toch bekend
hij was niet van de plek geweest bij het opstellen hij wist dat er geen schroef ontbrak en geen millimeter ijzer afweek van de bestemde plaats waar lag het dan aan
er werd naar hen gezocht maar tien dagen later kwamen weer eenige inlanders klagen bij den administrateur ditmaal waren zes buffels tegelijk gestolen het kreeg den schijn of er werkelijk een goed georganiseerde bende aan den gang was
en sommige waarvan hij niet wist eerst dat hij ze ooit had geleefd nu kwamen ze een voor een met een gloor van sterretjes aan een schemerige lucht
de latten der jaloezie ritselden even de oude gekko die onder het afdak woonde en nacht in nacht uit zijn schor geroep uitstiet schoof naar augusta de wit orpheus in de dessa binnen hij kwam zoo dicht bij dat bake elk tintje van blauw en bruin op zijn dikken rug kon onderscheiden
en nu moest hij alles afleeren zijn gewone zien zijn gewone bewegen zijn gewone doen en oordeelen en hij moest in zich zelven zoeken
verdwijnen de krekelvanger kwam achteraan hij durfde niet hard te loopen uit angst dat de kooi bij het schokken mocht openspringen en al de sprinkhanen ontkomen toen hij augusta de wit orpheus in de dessa de helling bereikte verschenen de anderen op den top den makker omringend die met zulk een gejuich was aangekondigd
dat de slaafsche wijze van begroeting in het volksgebruik lag gevoelde hij bij de herinnering opnieuw dien schok van weerzin verontwaardigd medelijden
kon er geen woord uitbrengen in onuitsprekelijke wroeging en medelijden keek hij naar dat wegfilterende leven dat hij veraugusta de wit orpheus in de dessa goten had de hebzucht de haat de wreedheid waarmee hij den dief van zijn rijkdom had nagejaagd waren vervlogen
die al zoo dikwijls gewonnen had rondom de knapen hier en ginder verspreid liepen de karbouwen het korte wreede gras af te weiden een kwam er vlak bij bake snuivend terwijl het speeksel in een langen helderen draad uit zijn muil afhing
schuilplaats si bengkok kom uit den rood bloeienden struik zag een donker gezicht te voorschijn met glanzige schuchtere oogen de hand die de twijgen opzij boog hield een bamboe fluitje
maar opeens klonk een lang jankend gehuil op het erf bake sprong op het was een geheele troep magere kamponghonden die uitgegaan waren om tegen de opkomende maan te blaffen
het geel roode schijnsel wankelde heen en weer over de gestalte van den karrevoerder lang augusta de wit orpheus in de dessa uitgestrekt op de lading gras hij hield neuriënd zijn karbouwen in den stap de losloopende beesten ziende langs den berm en de groep van mannen en paarden midden op den weg zweeg hij verbaasd
hij kende de productie cijfers van het vorige jaar zij hadden hem laag geleken toen hij ze naging in de tabellen nu kon hij met de nieuwe machine ze niet eens halen
de mandoer die kermend overeind was gekomen zijn ribben wrijvend strompelde naar zijn plaats bake vermeed het hem aan te zien terwijl hij langs hem heen de fabriek uit ging buiten onder den stillen sterrehemel bleef hij met een diepe ademhaling stilstaan
hij hief de fluit aan zijn lippen en zoo haast was het deuntje niet weer begonnen of zij kwam aanglijden uit haar donkere spleet bake zag haar oogen glinsteren in het
en dunne aren dragen en als men zijn zoon uittrouwt zullen geen kinderen uit het huwelijk voortkomen en man en vrouw zullen spoedig naar den priester gaan om zich te laten scheiden
hij werkte als een hersen machine tusschen al die machines van ijzer het was hem wèl te moede daarbij hij voelde zijn kracht toenemen met de toenemende inspanning
een oogenblik bleef hij besluiteloos zoo zitten toen liet hij zich afglijden naar den oever en begon zittende voort te schuiven over het gras met een beweging die aan het huppelen van een onbeholpen jongen vogel deed denken
een stuk van het zijde achtig piepende weefsel scheurend draaide hij er een drinkkelk van op de wijze zooals hij het inlanders had zien doen en dronk met lange teugen het water augusta de wit orpheus in de dessa dat als kwikzilver in den groenen beker glansde rijen schitterpuntjes aanzettend
ik heb het je dadelijk wel gezegd dat een paar maanden op de fabriek een eind zouden maken aan je romantische idees en je vriendschap met si bengkok hoe is het daarmee is hij zijn voorschot nog niet komen halen
hij kwam voorschot vragen zei hij op een ontevreden toon die jongen uit de dessa die voorschot kwam halen of hij bij het huishouden hoorde ergerde hem
op een middag dat hij er heen was geweest en in plaats van langs den landweg dwars door de velden naar de fabriek terug wilde rijden vergiste hij zich in den weg en kwam na een poos dwalen langs fel bezonde sawah paadjes en braakliggende akkers die opklommen en afgleden
een walm van hitte machine olie augusta de wit orpheus in de dessa en kokende stroop sloeg hem uit de poort te gemoet de rustelooze machines hijgden er werd op hem gewacht
dan zooveel anderen die met zoo iets rijk waren augusta de wit orpheus in de dessa geworden als nu de campagne maar voordeelig uitviel tot nog toe ging alles goed hij had voldoening van de nieuwe machine en voldoening ook van de waterleiding die hij had laten graven
en alle knoopen loslaten en hij heeft de bezwering uitgesproken van de geesten in het noorden het zuiden het oosten het westen
ik heb den karbouw van pak oedin gezien die de diepe keep in het oor heeft en den karbouw van het dorpshoofd die met den gebroken staart de horens het is waar waren anders maar toen de opkooper niet op mij lette vatte ik ze aan en voelde dat ze los
de gewonde lag op een hoop augusta de wit orpheus in de dessa inéengezakt bijna tusschen de hoeven van den buffel die onrustig aan hem snoof bake greep hem bij den schouder maar trok haastig zijn hand terug hij had in bloed getast
die den vorm hebben van een wieg van smallen grondslag oprijzend naar een breed overspreidend dak dan ontwaarde hij daarin nog iets anders dan alleen een voorraads kamer de liefelijkheid der rijst bruid hing er over het kwam hem natuurlijk voor dat de
onder het lichte nevelwolkje dat hun adem en de damp van hun warme natte lichamen opzond in de avondlucht stonden zij stil of zij sliepen alleen de ooren licht bewegend nu en dan
in de gloeiende lucht alles was nat het geheele augusta de wit orpheus in de dessa gebouw zweette de lucht was zwaar van den stank der kokende stroop
zag hij hem telkens met het invallen van de schemering verschijnen meer om zichzelven van den druk der opgedrongen dwingelandij te bevrijden
hij bijt nu al riep de kleine dikkert kijk kijk en hij krieuwelde den krekel met een graspluimpje om te laten zien hoe driftig hij er naar snapte
twee volle bamboe kokers sap weg uit die boomen die hij belezen heeft eh ik heb het gehoord hoe hij den palm toesprak hij zag mij niet want ik had mij verborgen achter een struik hij hield de arèn omvat met beide armen
orpheus in de dessa palissade de poort werd op primitieve manier gesloten met houten klossen en bouten eenige inlanders stonden aan den ingang de een zei
de machine op gang gebracht maakte het normale aantal slagen dàt was het dus bracht hij er eindelijk uit zoo'n
hoor je ze ze fluiten van dichtbij maar als uit een hoogte klonk dun en zoet een inlandsche fluit
de logge wagen zette zich in beweging de buffels kwamen er augusta de wit orpheus in de dessa achteraan gestapt den geur volgend van het zoete gras de indo reed er naast bake's paard aan den teugel voerend hij wierp een blik op si bengkoks gezicht waar het rosse fakkelschijnsel
de indo streek een was lucifer af wie is het het schijnsel viel op een naakten rug waar een dun bloedstraaltje langs siepelde op een afgewend gezicht bake boog zich er over heen en richtte zich met een schok overeind
het duurde een wijle voor si bengkok er het antwoord uit kon brengen het is goed heer toen lag hij weer stil misschien wordt hij werkelijk wel beter trachtte bake te denken als we maar eerst thuis waren
hij waadde door de rivier zijn fakkel hoog houdend in het rose schijnsel gloorden een reeks plasjes op de diepe hoef indrukken in den moddergrond het spoor liep een eindweegs voort over de velden verderop ze zijn zeker het bosch in raadde de man
naar binnen en ging verder bake balde de handen in zijn zak hij begreep wat zijn chef dacht wat hij moest denken en de mijne is tch beter tch
nog niet geheel tot puin vervallen is waar in het gebergte kluizenaars de leer van het heldere water bepeinzen tot hun augusta de wit orpheus in de dessa ziel zoo klaar is geworden als dauw en waar de godin sri den landbouwer te hulp komt die haar aanroept bij het ontginnen van zijn
het was maar een spelletje dat wist hij wel een spelletje dat slechts gespeeld kon worden in den korten tijd die nog vor het begin van ernst en werken was voor het begin van de campagne maar zoo lang augusta de wit orpheus in de dessa gaf hij zich gewillig
onbegrijpelijke overeenstemming een herinnering een weder herkennen dat het tegenwoordige oogenblik ophief in de sterretinteling van het verleden en het augusta de wit orpheus in de dessa leven rondom diep maakte en wijd als een hemel
je zei volgens de onderwijzing van dewi sri wie is dewi sri eh dat is zij die zorgt voor de rijst de rijst leeft door haar geest eene godin dus
en vlinder kleuren gloorden de oogen met die tinteldonkere klaarheid die stroo augusta de wit orpheus in de dessa mend water heeft in de schaduw de indo knikte hem toe
anders niet hij hervatte den zin in het boek zoodat met de dus veranderde constructie de machine
aan een schaduwkring dien een zwarte boomen massa wijd over het glorige gras spreidde onduidelijk nam hij een dicht gedrongen menigte van stammen
zag hij dat zijn kruiselings over elkaar liggende augusta de wit orpheus in de dessa schenkels verdord waren dat was het zeker wat hem dien naam van si bengkok de mismaakte had doen geven
ja heer op bake's gezegden en begon tusschenbeide uit zichzelf te praten over wat er in de dessa al zoo voorviel bake kreeg kijkjes op een leven waarvan hij zich tot nog toe geen voorstelling had gemaakt
van wat ik te veel heb zoo maar stuk gebroken zoo'n aardig zieltje dat daar in dat arme kleine lichaam zat te zingen als een leeuwerik in zijn kooi wel zoet op de fluit spelen zoodat wie het hoort tevreden wordt van hart
die de jongen in de dakgoot voor hem strooide zoo kwam si bengkok van lieverlede uit zijn bange terug getogenheid te voorschijn antwoordde met wat meer dan dat
hij had het smartelijke lichaam in zijn armen genomen behoedzaam droeg hij het op t koele zachte leger in de kar lig je zo goed je voeten ook