AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en dat hij met zijn aanwezigheid in dit gezelschap een zwaren plicht vervulde. Hij droeg ook de schuld van de kilheid
Zijn handen waren fraai, volkomen aristocratisch van vorm, en met spiegelgladde nagels voorzien: terwijl geen vlekje of spatje rok of vest ontsierde. De wendingen en manieren van vader en dochter beiden waren gemakkelijk en wellevend
De Deken der wevers keerde zich naar het midden der Markt, en naderde bij de nog rechtstaande galg. De lichamen der gehangen Vlamingen waren er afgedaan en reeds begraven; maar de acht stroppen had men er met inzicht aangelaten, als een gedenkteken der
ik vrees zeer, dat dit middel even weinig zal baten, als de vorige geneesmiddelen. Ach, wat was het een goede meester, en nu moet ik hem verliezen
Hij wil mij volpompen. Ik zal niet tegenspreken, dat kennis macht is, maar bij den heer Barlow is kennis niet anders dan vcclweterlj
hier voor eene rechtbank?' vroeg, op zijne beurt de jongeling. 'Ik ben een Protestant en erken op dit oogenblik geenen heer noch meester op deze aarde
Als ik met onze stoombooten of door het land heen en weder reisde, om slaven op te koopen, en bedacht dat elken laaghartigen, verdierlijkten kerel, dien ik zag
en meer volmaakte slavin gezien, dan het geluk hem heeft doen vinden; maar in plaats van haar bij uwe majesteit te brengen, heeft hij haar
Hij kwam soms op zijn ezel en soms met zijn karretje, en aan hem vroeg ze het speelgoed voor Milio te koopen
Wat mij betreft, ik werd, in plaats van vet, nog magerder dan ik ooit geweest was. De vrees voor zulk een' afgrijselijken dood
het ijs zich met eene sleuf verwijderd had, en dat het, daar hetzelve Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn zich in veel beter staat bevond, dan zich de timmerman eerst had voorgesteld, met een' gunstigen wind naar het Vaderland stevende
Hij lag meestal stil, in een halve bezwijming; want zijn gezond en sterk gestel wilde niet zoo terstond bezwijken en den gekerkerden geest vrijlaten
al kost dit wat meer tijd, dan maakt dat toch niet zoo'n groot verschil uit, en Lize kan niet schrijven of lezen
Ëene even groote hoeveelheid als te voren werd hem ingeschonken en hij bracht den drank langs dezelfde cirkelvormige wegen aan zijn mond
ik zie nog het bloed aan zijn baard en haar kleven, en hoor nog het vreeselnk geschreeuw der vrouwen, die door den volkshoop heendrongen
en ik begreep, dat het een soort kalmeerend middeltje moest zijn, daar op de een of andere manier bij te behooren
it gebeurde, en bedankte het lieve meisje vriendelijk voor dien zegen van kruiden en bloemen, dien hij den zegen der ente noemde, welken zij over zijn hoofd had uitgestort
Anna hield van haar, maar vandaag was het haar, alsof zij voor het eerst al haar gebreken bemerkte
op zekeren dag na den eten zou doodranselen, of dat hij hem met eene staaf ijzer de hersens te pletteren zou slaan
kwam het gevoel van zijnen vernederden, verlaten, hopeloozen toestand terug; en hij sleet den dag treurig genoeg
Hij had tenminste de genoegdoening, te zien, dat zijn moeder toch al den zwaarsten stap gedaan en den aanblik van den sultan doorstaan had, en zoo kon hij dus hopen
Zoo ging Omens voort en trachtte het hart der rechters tot medelijden te roeren, gelijk hij reeds had gedaan met de overige aanwezigen, behalve misschien met den
Treed binnen, en gij zult hier wel wat anders zien dan de ruwe en voor geene bewaring geschikte eerste proeven van Niepce de
en een fijnen smaak, was lid der Broederschap van Apollo, waarvan Swiveller grootmeester was; en toen deze laatste
in de Sjouwerlui niet gedroomd had en of zij niet het volgende oogenblik knikkebollend zou ontwaken en bevinden dat zij verdwenen waren
dat was in tien jaar niet veranderd! Het was veel gezelliger met hun drieën in den salon te blijven hangen, courantje lezen, praatje met mama, niets te doen
dan was er bepaald een ongeluk gebeurd! Nu hadden de jongelui nog even den tijd om voor hem op de knieën te vallen, hem te bekennen dat zij elkaar
Maar nu heb ik wat te zeggen, begon Sam. Doe nu uw ooren eens open, en spreek geen woord voordat ik klaar ben' Na deze noodzakelijke inleiding
uw medewerking alleen kan hen uit die benauwdheid redden, derhalve verzoek ik u in allernaast uw ambachten te wapen te roepen. Hoeveel tijds hebt gij nodig om uw benden voor de tocht te bereiden
Er werden namen genoemd voor deze vacature, maar niemand dacht aan van den Broek; de nieuwe Gouverneur-Generaal deed een voordracht, waartegen de Minister van Koloniën
Met mannenmoed wierp hij zich overal tusschen de strijdenden, waar het gevecht het heetst was, en telkens week de vijand, als zijne gevreesde strijdleus gehoord, de scherpte van zijn zwaard gevoeld werd
ware byna weg geweest, en nog eens werd zy teruggehouden door het donkere gelaat, en door hetgeen het dreigde indien zy ging
Wij hebben, sedert de revocatie van het Edict, al genoeg Fransche poedeljassen in het land gekregen: en het is wel zaak, dat wij ten minste de vaderlandsche gewoonten blijven voorstaan. Recht zoo Tante! zeide Suzanna: hoe is u de laatste preek van Talard bevallen
die de twee einden vasthielden van een cierlijk lint, dat aan de hals van het beest vast gestrikt was; doch dit was slechts pro forma; want degene die de gangen van het varken werkelijk bestuurde, was een kloek
Zijne vrouw opende een slaapkamertje naast hare kamer, zette daar de kaars die zij had medegenomen op een bureau, nam vervolgens een sleutel
Eline stamelde iets en kon hare woorden niet vinden, toen zij de stem van Elize hoorde, die op de kamenier bromde. Elize kwam binnen, schitterend van munten en Algerijnsche draperieën, twee Moorsche muiltjes aan de voeten
Zijn zedelijke ruggemergziekte vond steun in deze vastheid. Bij Enjolras werd Grantaire iets. Van zich zelven was hij uit twee schijnbaar
de toucher aux animaux, surtout avec des cannes'. Gevoelt gij al het vernederende dezer waarschuwing? Daarin is al zijn
of men zag een kleinen jongen, met een rond en blozend gezichtje, door de gang van de Meiboom waggelen
Op dit antwoord van den toovenaar stond de prinses op en zeide tot hem: Sta op en kom met mij mee, dan zal ik u mijn leege kamers wijzen
Deze treurige gedachte overstelpt mij en zou mij dooden, indien ik niet verzekerd ware, dat gij mij bemint. Deze zoete troost matigt mijne wanhoop, en doet mij nog aan het leven hechten
Welnu, zij nam niet alleen tractaatjes aan, maar zij las ze ook. Zij maakte flanellen onderrokjes voor de
De man hield op met eten en zag mij zeer verwonderd en scherp uitvorschend aan. Uitzag? Wanneer? Daar zoo meteen. Waar
eer gij een' stap verder deedt, buiten de mogelijkheid te stellen van uw oogmerk te volvoeren? Wees bedaard! tracht wat te slapen. Na eene goede nachtrust zult gij geheel anders denken
Maar hebt gij nooit gewonnen? Nooit! zuchtte de oude man. Nooit mijn verlies terug gewonnen. Ik dacht, zeide de dwerg smalend
De andere wanden waren met kalk wit gemaakt, en met allerlei houten en tinnen keukengerief beladen; een helmbijl en een deel grote messen in lederen scheden hingen op een plaats, die hun bijzonder was toegeschikt
En Ina, die nieuwsgierig was naar het appartement, dat oom Daan en tante Floor bewoonden, stond op, ging door de slaapkamer van tante, met een snellen blik naar de koffers. Een der baboes was bezig met kleêren in een kast
den knaap toch gaarne mocht lijden en hem even goed, zoo niet beter dan een der andere huisgenooten, verpleegde en bewaakte
Elk woord dat ik meer tot je richt, elke kus dien ik op je voorhoofd druk kan slechts een bron van nieuwe en grootere ellende voor je zijn. Daarom moet ik gaan
Ik heb toch meermalen gezien, dat eene hevige ziekte eene aanmerkelijke verandering in het gedrag van sommige menschen maakte; en dat zou nu bij hem niet onmogelijk zijn, daar hij toch zijn gezond verstand heeft
Alle drie stortten zij tranen bij de gedachte aan hun eerste scheiding, en nadat deze uitbarsting van gevoel voorbij was, begonnen zij uit te weiden
Wit was er. wat zweeg hij. waar droomde hij over. Voelde hij niets voor die vrouw. of voelde hij meer voor die vrouw dan voor haar
Margarethe hooren, Margarethe een enkelen keer aanraken. Toen zy de ronde in de oude kelders deden, leidde Vendale haar by de hand
waaruit de goede trouw verbannen is. Laat ons afstand doen van den troon en van alle grootheid dezer booze wereld, die met de eene hand neemt, wat zij met de andere heeft gegeven
shoewel wij hem vermijden, hij is toch Hw vader, lieve zoon! en ik ben zijne ongelukkige vrouw
en men zegt, gelijk gij weet, dat tweelingen op elkander gelijken moeten, maar wij waren in alle opzichten elkanders contrasten
Een kleine keizerinnekroon van brillanten kroonde haar klein rond hoofd. Het was twee uur. Meestal waren de vorsten gewoon tot éen uur op de hofbals te blijven
Ondertusschen wist ik niet, waarheen ik mij in dezen toestand zou wenden; in de khan van Masrour kon ik de oppassing, waaraan ik behoefte had, niet verwachten, en bij mijne minnares durfde ik ook niet gaan
in En gel and mochten bouwen, volgens dit plan zal ingericht worden. Men maakte mij de opmerking, dat men er
De Staffelaer is geparenteerd aan de Eilenburgs en aan de Van Heuvel Steyns. en het zoû toch pijnlijk voor je vrouw en voor jou zijn die lui te ontmoeten, niet waar. Dat is alles
dat Louis de engelsche uitspraak was van Lewes, een stad, waarvan ik den naam wel eens op de kaart had gelezen
Dan bleef zij maar thuis, in haar eigen huis, sloot zich op in hare zachte melancholie, ging met de meiden, die van haar hielden, het huis door, opdat het heelemaal lief en netjes zoû zijn
Toen hij die overgeloopen was, zag hij een andere plaats, waar het woonhuis lag met een zandpad en een groot plein
ontluikend in de wereldsche minzaamheid van heur gastvrouwschap. Zij stelde Cecile hier en daar voor: Cecile hoorde namen
Dat maakte hij jou en de ganzen wijs; maar hij loog door zijn ziel: want BOTBERGEN had hem op eene andere plaats bescheiden, waar hij den gandschen dag vruchteloos op hem gewacht heeft
Als gij moest blozen, iedere maal, dat gij ze tegenkwaamt, welk een gelaatstint zoudt gij dan hebben
an het uiterst einde van den ielerwaard het dorpje alem, over het lot oevestein gelegen, doorgereden zijnde, bevonden zij zich op ollandsch grondgebied, en binnen zeer weinig tijds te
dag, wij komen weêrom,' riep JOSEPH, terwijl hij zijn hoed op eene tafel wierp en met alle teekenen van vermoeidheid op een stoel viel. De oude vrouw sprak geen enkel woord
netjes en schrander was, bracht zooveel kleine verbeteringen in ons huishouden aan, dat ik rijker in plaats van armer scheen te zijn geworden
Dan kon je misschien weer terugkomen naar hier.' Maar daar had hij voor zichzelf geen de minste hoop op en hij wilde haar niet bedriegen
en trad zonder doel de straat op. Hij liep eerst eene straat ten einde, toen nog eene tweede, en eene derde
In de tweede waren diamanten en robijnen, in de derde smaragden, in de vierde goudstaven, die tot aan de zoldering lagen opgehoopt
en het onweer veroorzaakt ze meestal. Bekommer je daar niet over, het is voor ditmaal weer voorbij
Intusschen was juffrouw Pippeling door het zakje van den diaken herinnerd aan haar plicht, om niet langer over andere dingen te denken maar haar gedachten bij de preek te bepalen
kristalleklaar welfde de hemel wijd zich zuiver blauw over land zoo blank en zee nog blauwer dan hemel, en in het blank en tegen het
Daar het meisje niet beter wenste dan de kamer te verlaten, mits zij niet meer alleen met Adolf dorst blijven, volgde zij gewillig haar vriendin. Een weinig hierna kwam de wondheler Rogaert aan de deur en werd door Maria bij haar broeder geleid
zij waren vol angstige bezorgdheid over Marianne, en smeekten haar, geestkracht te toonen onder dezen zwaren slag. Inderdaad, wèl zwaar moest de ramp zijn, die Marianne had getroffen, waar haar moeder spreken kon van geestkracht
IDe officieren, die tot nog toe bij elkander waren gebleven, begaven zich naar hunne plaatsen, en lieten de soldaten front maken
dat ze bijna stil bleef staan in de lucht. Daarop daalde zij om neer te strijken op den zeespiegel. Maar eer de ganzen het water bereikt hadden, kwam de westerstorm over hen. Reeds joeg die
Je ziet wel, Marianne staat nog even vast op haar stuk, zei Elinor, ze is nog steeds dezelfde. Ze is alleen wat ernstiger geworden dan vroeger
zijn arm vormde een rechthoek, zijn das was los, en met een vol glas in zijn rechterhand schrijlings op een bankje zittende, sprak hij tot Matelotte, de dikke dienstmeid, deze plechtige woorden
had Nelly lang niet alles geopenbaard, wat haar hart met droefheid en angst vervulde. Behalve dat het moeielijk was
en door je psychologie. Zij liep zwijgend aan zijn arm door; haar mond trilde, hare Egyptische oogen werden vochtig
Genoeg, bij deze bijzondere gelegenheid verkeerde hij in eene vlaag van romantische opgewondenheid, die gewoonlijk vreemd was aan zijne natuur
maar van een ander vader, of eene andere moeder. Hij isnietmeer zoo nauw met hem verwant als den vorigen avond
Ik kan haar zonder hulp van den ketting krijgen, en of ik al gezien word — ik ben in de weer op alle tijden, bij nacht zoowel als bij dag
De scheiding had geene scheuring behoeven te zijn, dat zij het was geworden werd aan den trotschen graaf van Egmond geweten. En toch had deze daaraan minder schuld dan de slotvoogd, die in zijn naam handelde, door wiens oogen hij moest zien
Sir Leicester is doorgaans in eene genoeglijke stemming en verveelt zich zelden. Als hij niets anders te doen heeft, kan hij zijne
Voorwaarts! De wijde wereld lag daar voor mij open
Daar ik destps, evenals nu? zeer beducht ben voor gedruisch als ik aan mfin werk ben
In de achtergalerij der Bornes vond hij, wat men daar elke dag kon vinden op deze tijd: Betsy aan een handwerkje in een wipstoel, en de naaister met Sarinah aan de andere kant op een matje
en bad er, de armen en handen wijd, tot den goddelijken Vader, tot de goddelijke broeders en zusters. En zijne moêheid boog hem den rug neêr
en haar den vaderlijken raad gaf, in eenzaamheid over haar ondeugd na te denken en zoo tot inkeer te komen
Asschepoester nu deed haar terstond opstaan, kuste en omhelsde haar, en zeide dat alles vergeven en vergeten was
Maar ze vond, dat nu ze zoover was gekomen, ze toch ook de plaats moest zien, en ze bleef voortloopen, hoewel ze bij iederen stap
eene jonge dame, welke hij getrouwd had om de goede oud-Engelsche reden, gelijk zijne vrienden zeiden, namelijk omdat de goederen van haar vader
niet alleen verstandig, maar ook zoo oprecht. Maar haar positie moet toch moeielijk zijn. Ik heb innig medelijden met haar
en ik ben slecht geweest. Maar als ge mij vergeeft, omdat ge goed zijt, ik vergeef niet, omdat ik slecht ben
Waarom zou mijnheer Tulkinghorn, om zulk eene nietige reden, uit het venster kijken? Wijst die hand niet altijd naar dien kant
Mat, zegt de cavalerist, met eene gesmoorde stem, en hem aansprekende, maar steeds naar zijne vrouw kijkende
en op het dak een schoorsteentje, door hetwelk zij, die daartoelust hadden, hunne vrijwiHige offeranden, goud, zilver of koper
dat de maag hun geheel en al van streek was, toen de boot eindelijk haar bestemming bereikt had en oom Gijs de beide kleinen
zou ik gezegd hebben: is uw dienstknecht een hond, dat hij deze zaak zou doen? en nu moet het er toch
Ziet men daaraan al niet welk een kataas zij is! Wij zullen wat met haar te stellen hebben, dat begrijp ik al.
met zijn vrienden had bij Anna een aanval van vertwijfeling verwekt; hij kon geen betrekkingen aanknoopen met Russen en Italianen
bereikte hij den elleboog van het kortste gedeelte der straat Mondétour, zooals men zich herinnert, de eenige uitgang, dien Enjolras naar buiten behouden had
Het was wonderlijk te zien welke oude letters Charley's jeugdig handje vormde; die letters zoo gerimpeld, ineengekrompen en
en hij, o gij van Oichalia, zal rechtmatig heerschen over uwe landen, in nieuwe weelde en wel vaart, als Herakles vèr is van hier
door nauwe gangen van elkander gescheiden, wier muren tot manshoogte uit metselwerk, doch daarboven tot aan het dak uit ijzeren staven bestonden
die Anastasia en mij in de trotsche positie plaatst van hem in de eenvoudige positie te hebben zien staan als peet van ons kindje
dat het schip naar Bagdad bestemd was, hetgeen hem zeer verblijdde. Terwijl nu Noureddin en de schoone Perziane zich reeds aan boord van het schip
en zei: Wat ter wereld heb je toch met dit land uitgevoerd, Heilige Petrus? Petrus stond ook heel verbaasd rond te kijken. Hij had gemeend, dat niets voor een land zoo best was, als veel warmte
Het kind van die arme oude Prue was ook al wat zij had, en toch moest zij het hooren schreeuwen en kon het niet helpen
En waant gij, dat VELASCO immer dulden zal?.' 'Wat VELASCO dulden zal of niet, is mij volkomen onverschillig. Van mij moet gij genade afsmeken, en van mij alleen
dat men van de stad der toovenaars, waar hij zich thans bevond, over land reizende een vol jaar noodig had om eene streek te bereiken, waar een Muzelmansch vorst heerschte
Gaf ze jou, jou verdorven schepsel! krijschte mevrouw Bute. Getuig, mijnheer Crawley, dat wij deze nietswaardige vrouw op heeterdaad betrapten
Een geest die eenmaal een mensch geweest was, zou zich nauwelijks vreemder en eenzamer gevoelen als hij zich onherkend onder de menschen bewoog, dan ik mij gevoel
Nu nam de soldaat zijn intrek weer in de mooie kamers beneden en vertoonde zich op nieuw in prachtige kleeren. Nu herkenden al zijn vrienden hem terstond en waren heel lief tegen hem
Die man had mij zoo in het nauw gebracht, dat ik wel begreep, dat ik nergens veilig kon zijn, dan onder hen
en ik moet zeggen, dat hij nu zichzelven overtroffen heeft, want zoo gauw heb ik hem nooit teruggezien.' Het duurde niet lang, of de havenmeester ervoer, dat zijn onderstelling in alle opzichten juist was geweest
Zij bleef eenigzins angstvallig staan, met de regterhand aan den knop der deur hangende en bekeek hem, wien zij zooveel verpligt was, en die, zonder in het minst van zijne aangenomen rigting af te wijken, regelregt op de deur aankwam, daar hij het wicht nog niet had bemerkt
de jonge vrouw is jaloersch: het zal er maar op aankomen, haar te bewijzen, dat zy door haar man ongelukkig gemaakt wordt, en zy zal noodwendig iemand behoeven om haar te troosten
en Miller maakte uit verstrooiing zooveel fouten, dat de dikke heer van spijt dreigde te barsten, Toen men ophield met spelen, ging hij naar een hoek
en vereeren, zooals de Hemelj weet! Werkelijk, viel mevrouw MarklehamJ er op in, als ik nog eenig gezond verstand heb
Hij had de goedheid, mij daarover zijne vreugde te betuigen en mijn geschenk aan te nemen, maar hij deed dit laatste niet, zonder mij een tegengeschenk te geven
Ik droom, ik fantazeer! lachte ze in zichzelve. Het was alles heel eenvoudig. Ik maak het maar zoo ingewikkeld, omdat ik daar pleizier in heb
Maar dat hinderde de jongelieden niet, die er, na de bevrediging hunner nieuwsgierigheid, nauwelijks meer het oog op vestigden, en het onder elkander veel te druk hadden, om hooge eischen te doen aan een
Het is zoo, er ware wel een middel op te vinden, om de begroeting van kennissen te ontgaan; mogelijk zouden zij mij niet eens meer avances maken of niet willen herkennen, nu zij weten hoezeer mijne fondsen zijn gedaald
Het scheen hem toe, dat zij hem daarbij ironisch aanzag. Ik ben een slecht criticus, zeide hij, met een ernstigen blik haar aanziende
ie vervloekte schelm! boeten zal hij voor zijne logens. boeten zal hij.' zeide dit met eene stem, zoo geweldig, dat vreesde
Daardoor aangespoord sloeg Lenville de manchet van zijn rechtermouw om, en kwam statig op Nikolaas af
die in den hoek der achterkamer van het koffiehuis Musain de vatenwaschster beet nam. Bossuet strekte de hand naar hem uit, om hem het stilzwijgen
Dit ballet werd in Drury-Lane opgevoerd, en heette: harlekijn amulet, of de toovenaar van Mona
Indien gy niets meerder begeerde dan myne vriendschap, zeer weinig zoudt gy meer te wenschen hebben! Doch ik zoude u onëdelmoedig behandelen, indien ik u reden gaf om te denken, dat ik in u iets anders dan eenen Vriend beminde
om hem er over te helpen. Hjj wou geen enkel paaltje voorbjjgaan, Juffrouw! en daaraanhet einde van de laan staan er zevenenveertig op eene rjj
en verheugde zich innerlijk over een voorval, dat hem aanleiding geven kon tot nieuwe en krachtige vertoogen ter aanprijzing van den krijg met Holland. De vergadering volgde zijn voorbeeld en schikte zich weder tot orde
maar dit nam niet weg, dat zijne net gemaakte en zwierige montering, gevoegd bij zijne kloeke houding, hem eenen nieuwen luister bijzette, ja hij scheen zelfs in de oogen van
De bewering dat er omtrent den Regent steeds gunstige getuigenissen waren afgelegd was een onwaarheid. Herhaaldelyk was er in de conduite-staten over dat Hoofd geklaagd
Het was diep in de avond als Johanna van Navarra te Compiègne aankwam. Terwijl zij met list en bedreigingen het vonnis der Vlamingen aan de wankelbare Koning onttrok, zat de Graaf Gwyde met zijn edele Leenmannen in een zaal zijner woning
als zij dat overeenkomstig achtte met hare plichten jegens ouders. Doch daar zy meent, dat dit niet in hare condities is begrepen
bleek, in heel veel licht. Zij wist ook niet wat dàt was, maar ze was niet boos op Jules, en het scheen
Zij scheen hem zelve te willen wijzen, waar zij wel was. Zij verscheen op een heuvel tusschen ilexen: de maan scheen reeds langs de sombere stammen
Zij gevoelde zich zeer vreemd; haar die nooit last van de warmte had, werd het eensklaps of zij in onmacht zou zinken, het schemerde voor hare oogen en de teugels sidderden in hare vingers. Het spannende corsage der amazone was haar een harnas, dat klemde
dat de tijding inderdaad plotseling was geweest, maar dat ik altijd verlangd had een heer te worden, en dikwijls had nagedacht over hetgeen ik doen zou als ik een heer was
terwijl zij met beide handen den straatsteen boven haar hoofd hief, als een reuzin die een rotsklomp wil slingeren. Neemt u in acht! riep zij
Denkt een aan: niet alleen te drinken, ook te eten hebben ze mij gegeven, en welk een gebak
Hoe edelmoedig, dat hij zooveel vertrouwen in mij stelt, en zijn hart zoo heelemaal voor mij opent! En dat was zij dus
Och, zeide Botwater; die dingen gaan zoo gemakkelijk; Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette je begrijpt, men doet aan de stations den ganschen dag niets anders. Reizen is zoo moeielijk niet. - Als men met iemand reist, die er slag van heeft, merkte Henriette op
Het is jammer, zou ik haast zeggen, dat hij ooit zooveel geld bij elkander bracht. Het zou beter voor hem geweest zijn als hij daar zijn hart niet op gezet had. Gij kunt er op aan
en gelach en vloeide over het kostbaar tapijt en het kleed der barones. Zoo, nu zeg ik u adieu
en zij stond aan den arm van Nikolaas te beven, toen mijnheer Charles haar bij haar hand nam, en naar. een anderen kant van de kamer bracht
om Lize's middel en vroeg toen bedaard met zachte stem, terwijlbeideninhet vuur keken: Vermoorden! Is die man dan zoo jaloersch
Daar nu die erfenis kort na hun trouwen inkwam, behield Fledgeby's vader het geld voor zijn eigen afzonderlijk gebruik. Dat leidde tot een subjectief verschil van opinie
Door haar gescheurd kleed kon men haar magere schouderbladen zien. De naaste straatlantaarn bescheen haar gezicht en gestalte. Men kon niets stoutmoedigers en zonderlingers aanschouwen
En zij verlangde weg te komen. Batavia beklemde haar den adem, trots haar iederendaagschen toer langs het wijde Koningsplein. Zij had alleen nog maar éen wensch van weemoed: afscheid te nemen van Van Oudijck
de menschen uit de buurt kregen medelijden met mij, en al haalde ik niet altijd geld op, ik kreeg dikwijls brood of soep
Nu, gij hoort toch wel wat er geroepen wordt, sprak een Edelman, die in zijne nabijheid stond. Zeker hoor ik dat, antwoordde Tell
het is of ik Paul hoor! Louis Couperus, De boeken der kleine zielen - O, neen, ik heb Pauls welsprekendheid niet. Maar ik stik er in, het zit me tot hier en ik voel me dood-, dood-, dood-ongelukkig
II. DE KINDERMOORD. Thomas
en nog wat meer; want hij is altijd goed en vriendelijk voor mij geweest. Ik hoop, dat het hem spijten zal
Doch die zucht scheen een laatste teeken van menschelijke zwakheid en tevens de getuigenis eener behaalde overwinning op zich zelven. Zijn gelaat had op eenmaal zijn gewone uitdrukking van kalme vastberadenheid hernomen
De oordeelvellingen over de hoedanigheden der verschillende rassen die Insulinde bewonen, loopen zeer uit-een. Bevolking en Hoofden op Sumatra zyn minder gedwee dan de Javaan, doch men vindt daar mannelyker karakters
Betje Higden schudde ernstig het hoofd. Ik ben sterk voor mijne jaren, mijnheer, maar niet jong meer. Goddank ! Zijt gij dankbaar dat gij niet jong meer zijt
en Snodgrass naar Winkle. Alles is gereed, zei Snodgrass, terwijl hij Winkle het pistool overreikte. Geef mij uw mantel
Nu zou Paddeltje wel niet veel likken meer om zijn ooren krijgen, en zeker niet zooveel als hij er van Lange Meeuwis te pakken had. Bovendien zou hij niet bij het kleine grut komen te zitten, maar op de avondschool, waar door grootere jongens het verzuimde werd ingehaald
Hij keek nog ernstiger dan gewoonlijk, en hoewel hij zijn voldoening te kennen gaf over het feit, dat hij Elinor alleen aantrof, alsof hij haar in het bijzonder iets had mede te deelen, bleef hij een tijdlang zitten, zonder iets te zeggen
Om den eenige, die naar Mies had gedongen, toch maar tot het ideale beeld van een betamelijk vrijer te verheffen. En nu diende die groote geleerdheid tot gemelijk geuren met
Zoo? dan hebben wij geene andere getuigenis noodig,' sprak de onderschout; 'meester Antony Hogenhoeck is een wel eerlijk, wel geboren poorterszoon, bij ons allen bekend; meester Diedrich, zegt gij daar nog wat tegen
Jonker Morsch is er ook nog, Uwe Edelheid! En wat Jonker Morsch niet weet, dat weet Willem Cornelisz. Speelman. Dien laatste ken ik goed
maar zie! Die vier ruwe gasten storten tranen, nu zij het zien. Riderhood in deze wereld, noch Riderhood in de andere wereld, kan hun tranen ontlokken
kind- lief, er is geen quaestie van. Ik kan er niet aan denken' iMoet ik dan alleen gaan, John ? Neen, kind-lief, gij zult met den heer Lightwood gaan
in de wereld, en het apostelschap veracht het kanunnikschap niet. Evenals in den staat invloedrijke ambtenaren, zijn in de kerk invloedrijke prelaten
en dien ik tot mijn verbazing herkende voor het hoofd der drie struikroovers, die mij hadden aangerand: den zoo gevreesden Zwarten Piet, nog deftiger gekleed dan toen ik hem op den weg zag
George had zijn nieuw pak aan, wat de kleermaker hem was komen aanmeten. Hij was met de zon zijn bed uitgesprongen en had zijn nieuwe kleeren aangetrokken
daarvan barstte haar hart. Zij trokken haar toen haar kleeren af, legden haar op een tafel, hakten haar schoon lichaam in stukken en strooiden er zout over
Wat meester! bulkte de hansworst er tusschen in: komt bij meester Barbanera, die zal u van alle ondergane kwetsuren genezen, binnen den tijd van drie dagen
en hij die een voor een had verworpen, besliste hij ten gunste van een bruin broodje, dat mij drie stuivers kostte
met eeri streek, dien de Staat door de vingers ziet, omdat de wetten al te hard zijn, en dat wij geene scholen voor onze kinderen mogen hebben
Men zou schier kunnen zeggen, dat er geen geweldige gebeurtenissen meer zullen plaats hebben. Men zal gelukkig zijn. Het menschelijke geslacht zal zijn wet vervullen, zooals de aardbol de zijne
en onze petitie naar de deur van het huis der gemeenten te vergezellen, — Hoe eer hoe beter zeide Dennis, weder met een vloek
en toch gelooven wij, dat de waardige menschenvriend zich in lang niet zoo weinig op zijn gemak had gevoeld, dan juist nu, in dit rijk gemeubeld kabinet, dat van de prachtliefde des eigenaars getuigde
Allen die deze stem hoorden voelden een huivering, zoo snijdend en ontzettend was zij. Aller oogen wendden zich naar de plaats, van waar zij gekomen was
de sneeuw had de toppen des Oita's en zelfs zijne glooiende flanken omglansd, het jonge vee was geboren en het versche gras groen aan de weiden
Gelukkig voor al de partijen was de nieuwe predikant ongehuwd en nieraand andersdande gouverneur, die Duke op zijne reis vergezeld had
Ina zorgde voor haar vader, zag de aparte schotel eerst na; zij was oplettend en hield er van dat alles in haar huis, aan haar tafel in orde was. Aan het dessert echter stak de onbetoombare nieuwsgierigheid weêr in haar op
Deze erbarmelijke klassen hebben niet slechts de wanhopige vermetelheid der daden, maar ook de onverschillige vermetelheid van den geest
En het werd alles twijfel om hem heen. In zijne plotselinge zielezwijming, zijn wanhoopsonmacht, zijn niet kunnen meêgaan met wat Wlenzci onvermijdelijk achtte
en om de vijf minuten vroeg, of zij er haast nog niet Waren. Op deze vragen gaf Bumble telkens een kort en afsnauwend antwoord
en aan toovergodinnen! O, moeder de Gans, lieve Moeder de Gans! laarzen van zeven mijlen! onuitwischbare bloedvlek op dien noodlottigen sleutel
Ik geloof dat je met mijne vijanden heult, Gerold, sprak Geszler. En als ik dat wist, dan. Dan zoudt gij vergeten, dat ik eens de man was tot wien ge als jongeling zeidet
Indien zoo'n storm nog kon toenemen, geloof ik dat hij nog toenam. Het huilen en bulderen, het klapperen van deuren en ramen, het loeien in de schoorsteenen
iemand tergen. Ophelia keek, alsof zij zeer bang was dat zij tegen wil en dank iets zeggen zou; maar liet slechts hare breinaalden ratelen
dan zult ge ze met de zeetermen uit Young's woordenboek hooren haspelen, omdat, bij voorbeeld, de Nancy de Sarah Jane overzeild heeft
maats; welkom te Delfgauw, lieve genannen!' 'Welkom te Delfgauw,' herhaalden allen luid en lustig, terwijl Jacob Jansz. snel zijne riemen weg wierp, en zijn sprong nam om de aanlegkade te bereiken
Ik ben eene vlugge meid geweest, en ben altoos een bedrijvig schepsel gebleven, zooals ik aan uwe mevrouw zeide toen ik voor het eerst haar goedig gezicht zag
dat, met koperen banden belegd, hardnekkig den spot scheen te drijven met de aardsche vergankelijkheid. Daarna rees het omhoog, bleef even rechtop staan, en ontviel aan haar hand
Want nauwelijks had de boodschapper die deuir aohter zich gesloten, of er 'weid ten derden male geklopt en Taokleiton in eigen persoon wandelde het vertrek binnen
Gij zult een raar soort komenijsbaas zijn, zei Sam, terwijl hij Job met een blik vol dieperi afkeer aankeek. Het groote voordeel hiervan, mijnheer Weller, zei Job
voor het uitkiezen van het plaatsje zorgen, daar men vertrouwde, dat zijne schildergenie buiten twijfel eene aangename ligging verkiezen zou
Het had lange dunne beenen, die als losse stelten onder het lichaam zaten. De kop was groot, oudachtig en gerimpeld, en hing altijd op
bleef Bucket staan, met de oogen strak op zijn vertrouwelijken vriend gericht, en de hand uitgestoken om het papier aan te nemen en aan mijn voogd over te reiken. Dit kwam ook
Bij al deze uitstekende hoedanigheden bezat hij de zeldzame deugd, zich daarop volstrekt niets te laten voorstaan. Het is dus niet te verwonderen dat
Een file van rijtuigen stond daar, een zwerm van menschen ging bont de trappen van het gebouw op; de zitting zoû dadelijk aanvangen
maakte daarop eene nederige buigmg, en verhet toen insgelijks het vertrek
en waar over de starlooze nacht scheen met haren vagen, valen schijn, die, geene duisternis meer, zij wellicht leende van nog dralende dageraad
die niet naarmate hem zulks zijn vermogen toeliet, een of meer vrienden van buiten af gehuisvest had, bij wie het feest niet minder belangstelling wekte dan bij den adel; dewijl er toch, behalve de tornooi- en ridderspelen
Nu ging zij er mee naar haar ander speelgoed, dat op een lief klein tafeltje stond, en in de schuiflade lagen allerlei mooie dingen. In het poppenledekantje lag haar pop Sophie, die sliep; maar de kleine Ida zei tegen haar
Ajakkes,' zei Betsy, zich woedend van dit Ezauïsch schouwspel afwendend; de notaris fronste ernstig de wenkbrauwen, en zou misschien iets onaangenaams gezegd hebben
Zij had intusschen zich zelve overtroffen, en Zobeïde liet niet na, hare tevredenheid over deze zoo schoone uitvoering te doen blijken
dat zij het huis niet zouden hebben geplunderd, als zij geweten hadden, dat het den juwelier toebehoorde. Zij bragten nu den prins van Perzië, den juwelier en mij, naar de oevers van den
ben je van God verlaten, om. Ali Baba onderbrak haar met de woorden: Wees bedaard, lieve vrouw, en heb geen zorg; ik ben geen dief
of het is eene leugen, dat de vrouwen alleen nieuwsgierig zijn. Zobeïde kon bij dezen uitroep van den drager een' glimlach niet onderdrukken
De verslaafde dronkaard dronk nooit een vjjftigste dee! van den drank waarmede gj hem ruim voorzaagt, maar wierp het vocht weg
Dat is toch eigenlijk niets! zei de derde; dan behoort men toch niet tot den deftigen stand, en er zijn velen in een stad, die allen ver boven een metselaarsbaas staan
Zij redetwistten voort, maar werden het natuurlijk niet eens. Van Brakel bleef bij zijn opinie ten opzichte van den dienst, waartoe hij behoorde
Joe, gij wilt dan Sadlers-Wells met al uwe vrienden en kennissen verlaten, alleen om iets meer te verdienen
dat men slechts heeft te kiezen tusschen Room der Vallei, Door en door' Niet mis, Goedom aan te lengen, Echteonder de
Er kwam muziek. Drie dames met lange reticules en opmerkelijk door roode linten op de muts, oranje tissu's om den hals en voorschooten met diepe zakken met schuifjes
en er is nu niets meer van te zeggen. Nu kom ik op mevrouw Woodcourt. Hoe bevalt zij u, melieve
en deze parapluie heeft lang tot zijn gloriekrans behoord. Hij was een weinig metselaar, een weinig tuinier en een weinig arts; hij deed een aderlating aan een postillon, die van het paard was gestort
waarvan zij in moderne Engelsche romans gelezen, maar echter tot nu toe in Rusland, en vooral op het land, nog niets gezien had
Ik help u immers zooveel in mijn vermogen is. ik heb zelfs meer gedaan dan ik u beloofd had: ik heb naar Den Haag geschreven. al mijn invloed zal ik aanwenden om de vervolgingen te doen staken. om onzer oude vriendschaps wille, maak mij niet ongelukkig
mag dat aan uw vriend niet weigeren. Laat, zoowel voor Urania als voor Van der Staal mijn armband geheim blijven
het was Maria Hughes. Verschooning, zeide Grimaldi, datishaar naam niet. Met! riep Dubois. Ik zou er op gezworen hebben dat zij het was
Wat is daar nu voor moois en onbaatzuchtigs in? Had de Kantere de tegenwerping in mijn oogen gelezen? Zonder eenige overgang zei hij op eens: 'Ja, de liefde alleen kan onze daden heiligen
jaloersch was op haar smart. Hoe de gedachte mij verontrustte, dat zij bij anderen schreide en door anderen getroost werd. Hoe ik een gretig
Stel u evenwel de zaak niet te licht voor, want al is de arme jongen nog niet dood, de geneesheer verklaarde mij, dat er weinig of geen hoop op herstel bestaat. Bovendien vernam ik, dat de heer Walling reeds eenigermate uw vijand is
Je bent een lieve meid, Dorinetje, zeide zij met die stem van moederlijkheid, die zij tegen alle hare kinderen, zelfs tegen Bertha, die vijftig was, aannam en die zij nooit zich had kunnen afleeren
waardoor men een goed gezicht had op het verheven natuurtafereel, maar dit pad loopt plotseling dood tegen den bergwand, zoodat een reiziger op zijn schreden moet terugkeeren
die, tusschen de bamboes zwart-rookend, naderde. Aller oogen waren als dol open gesperd, als verwachtten zij het heil van den eersten aanblik, als zoû een schat voor hun ziel zijn de eerste indruk, dien zij zouden ontvangen
de schoorsteenen instorten, de steenen stoepen geheel groen zijn geworden, zelfs de stutten, waarmede de muren gesteund zijn, ook al
alleen. Zij zag uit het raam, gedachteloos, blij in Rome te zijn, met even den weemoed van het onbekende, dat gebeuren ging
En toen hij gereed was, bekeek hij Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter zich van onder tot boven, en hij dacht aan Michiel de Ruijter, hij dacht aan zijn ouders en zijn broertjes en zusjes, aan het kleine Zeeland, dat er altijd weer boven op kwam al scheen het weg te zinken in de zoute golven
Laten wij hopen, dat zij verkeerd oordeelde. Emmy had slechts weinige gelukkige dagen in het nederige hutje gekend
de familie in zwarte koetsen, met de zakdoeken aan hun neus wachtend op de tranen, die niet kwamen
als een golf onder de golven, zich over te geven aan den vriendelijken Geest der wateren, wiens onzichtbare hand u voortstuwt over zijn gebied
logisch schenen er de evenementen nog niet op elkaâr te volgen, daar de logica van het leven er telkens indruischte tegen
hernam zij, op een' zachten, weemoedigen toon: 'ik had u bij uwe terugkomst geheel anders verwacht. Zijn dit de beloften, die gij mij bij uw vertrek van hier hebt gedaan
een leelijk, maar sterk en gezond paardenras. Het voortreffelijke dier had vijf uren in twee uren afgelegd en had van achter nog geen droppel zweet
jaren lang gewend aan al de gemakken van het leven — behalve eene goede spelling, — en die weinig gedacht hadden, toen hare dappere vaders hun leven waagden
zij is zeer ter neêrgeslagen dat gij haar zelfs met geen' blik verwaardigt, en vermoeid van het lange staan. Zeg haar ten minste, dat zij zich kan
Zoodoende wil ik trachten het geheele volk te bevrijden van de ontsteltenis en schrik waarin het verkeert. Dinarzade zeide met genoegen te zullen doen wat hare zuster verlangde
Ik wil en ik beveel u, in naam van hem, die de zee beroert en bruischen doet als een' borrelenden tooverpot, dat gij iederen nacht
Beiden wachtten een oogenblik. Thénardier bracht zijn hand boven zijn oogen, op de wijze van een lichtscherm, toen trok hij knipoogende de wenkbrauwen samen, kneep de lippen dicht op elkander
maar hoe ongeregeld is mijn verhaal! Ik heb u nog niet verteld, hoe het zoover kwam. Slechts enkele uren voor wij te zamen wilden vluchten naar Schotland, werden wij verraden door het bedrog of de domheid van de kamenier mijner nicht
stappende met groote passen en kluchtiglijk wijde beenen, en de nieuwsgierig immer glurende naïade lachte. En zij droegen den boog van daar en toen
Integendeel, heb dank voor uwe tijding. Gij zult over uw bodeloon tevreden zijn. Maar plotseling heft de grijsaard zich op uit zijne gebogen houding. Zijne donkere oogen fonkelen van toorn
Na een oogenblik vruchteloos dat leugenachtig gezigt met zijne George, Een ongeluksvogel blikken doorboord te hebben overtuigde hij zich, dat zijne pistool naar behooren voorzien was en spande den haan
als ik eens gestorvem was, zonder hem, die mij zoo innig lief heeft gehad, gezien te' hebben zooals hij werkelijk i
Maar Christus wilde, dat ieder zoû vinden, dat ieder zoû stralen, heerschen en zegevieren, en het was niet genoeg: te gelooven in Hem
U ontvangen!. wel mijn goede tijd! onze Heer spreekt nog alle dagen over u. Hij heeft dan ook in al te lange jaren geene tijding van u gehad
Regina van Berchem is hier pas een half jaar, leeft zeer geretireerd, vermoedelijk uit aanzien van haar rouw, of omdat zij, die aan een Geldersch buiten gewoon was, voor de wintervermaken van onze goede stad X. geen zin heeft
maar de jongen meende zeker, dat hij zich alleen wel tegenover een paar kraaien kon redden. Hij schopte en sloeg, maar de kraaien lieten niet los
begaf zich onmiddelijk bij de schoone Perziane, om haar het onrustwekkende nieuws mede te deelen. Zoo laat ons dan gaan, heer! sprak zij, en hing haren sluijer om
aan zijne private kleeren. Mijnheer Chitling voegde er bij, met sterke kenteekenen van verbittering, dat ginder de nieuwe manier
Zij was zeer zorgvuldig, om daar van niets te reppen, zoo om haar moeders wil, als om zooveel mogelijk die geheele gebeurtenis te verbergen
Ze hadden eigengemaakte kleeren gedragen, maar ze hadden onbekommerd en zorgeloos geleefd. Nergens in de wereld weten de menschen zoo'n goed leven te leiden, als op zoo'n klein landgoed in mijn jeugd, dacht ze
Ik wil uw vader niet benadeelen. Ik wil niet zeggen dat ik niet zou kunnen als ik wilde. Ik moet hem spreken. Dat is zoo bijzonder niet, wel? Ik zal een geheimen voor u hebben
Ik moet waarlijk lachen om al die toebereidselen, schoon het een bewijs van uwe goedheid is, dat gij er zoo aan helpt
Hij lag op den rug, met den eenen arm samengevouwen onder zich, en had zich, naar hij zelf geloofde, sedertzijn val
woont Tope?' Dat lieg je, daar wont hy niet. Daar woont Jasper. Zoo? zei Datchery, en keek de woning nog eens belangstellend aan
hetgeen aanleiding gaf tot eene onwillekeurige ergernis van den geestelijke, die aldus plaats had. Toen de vraag gedaan werd
Zelfs de rivier, die de machines in de fabrieken in beweging brengt want bij alien is water de
Met haar voorhoofd tegen het koele glas, stond ze half verborgen door de gordijnen, zonder er zich om te bekommeren, dat haar geliefkoosde wals een aanvang had genomen, toen iemand haar aanraakte
waren geweest, Iiet zijn hoofd op zijn borst zinken, en zette zich weer neer. Pickwick was aangedaan
want ik weet, dat hy vandaag besoignes heeft met de Brandenburgsche Heeren.' 'Nu, ga dan,' zeide Elizabeth; 'zoo gy gaan moet: en, weet gy, wat gy vervolgends doen moest
Uit het laatste, met klimop en wilden wingerd begroeide, huis klinken de tonen van een piano. De vensters staan open en als luisterend buigen zich de sierlijke ranken naar binnen
wikke, hennepzaad, en een menigte ander tuig, zonder het zand te rekenen dat in sommig koren, vooral in het Bretonsche, overvloedig is
en noch zich zelf noch haar door ijverzucht zou beleedigen. Dus heb ik niets te vertellen
Ja, om de waarheid te zeggen, het had slecht voor hem kunnen anoopen, als hij daar langer gebleven was, en daarom is hij
afgescheiden door een scherm elzenhakhout en door twee zware wilde kastanjeboomen, die thans in vollen bloei stonden, en tusschen welke het pad lag, dat dwars door het hakhout naar den ingang der woning geleidde
De boot gleed voort onder de overhangende boomen en over hunne kalme weerkaatsing in het water. De schipper, langs den anderen oever van den stroom voorteluipende, ging haar achterna
Wat voor Fauchelevent ongehoord scheen, was, wij herhalen het, zeer eenvoudig voor Jean Valjean. Hij had wel erger omstandigheden doorgestaan
HOOFDSTUK XXIII. Waarin Samuel Weller eenige voorloopige maatregelen neemt, om zijn schuld aan Job Trotter af te doen
Wel mamaatje, hoe gaat het? Dat doet me nou plezier, je eens weer te zien. En zoo gezond! Mensch, je houdt je kras, hoor! Ik maak je wel mijn compliment. Dag Rivière
neen! zoo hij in sprakelooze wanhoop voorttrad, het was omdat hij geheel vruchteloos was overgekomen, omdat hij, aan wien bij de begrafenis van zoovele vorsten
toen liet zij zich overreden, vergaf al het gebeurde, en ging zich, met bijstand van Miggs, aankleeden
en de edele geslachten in al de vertakkingen van hun stamboom nagingen. Mylord Steyne bracht enkele uren later een bezoek
aan alles wat in zijnen boezem gloeide? Het geluk, dat hem scheen te naderen, kwam hem al te groot en schoon voor, om ooit werkelijkheid te worden
Gij weet dus niets van het bal, oom? niets van dien schitterenden zeeofficier, of hij de naam wilde haar niet van de lippen zijne overwinningen van den vorigen avond heeft voortgezet
Welke Londensche voetganger is er, die niet somtijds een haastigen blik heeft geworpen door het lage deurtje, waardoor de gevangenen in dit naargeestige gebouw word en gelaten
dat zijn werkzaamheid met veel deftigheid en orde verricht. In beide huizen liggen fraaie tapijten
hij hem meermalen op vrolijke gezelschappen medenam, bovenal op die, welke voortvloeiden uit zijn lidmaatschap van de Amsterdam sche Akademie
waarvoor het Fransch zich zoo goed eigent. Hij won er bij, want het bleek dat hij nog meer de gewoonte had van de taal der Parijzenaars, dan van die zijner goedmoedige Duitschers, hetgeen niet te verwonderen was, omdat hij veel in den vreemde had gezworven
Robrecht van Bethune verschrikte op zijn eigen woorden. Hij werd bleek en beefde in al zijn ledematen; zijn vingeren wrongen zich stuiptrekkend in de palmen zijner handen, en men hoorde de ijzeren schulpen zijner handschoenen krijsend over elkander schuiven
En ik, die vrouw Bartels al opgedragen had, hem ossenrib en ham voor te zetten,' gromde Schout Gerrit. 'Geloof mij,' sprak Graswinckel, even glimlachend, 'daar zijn we nog niet aan toe
De prinses behoorde tot het geslacht Pompili, dat regelrecht afstamde van den tweeden koning van Rome
De bezoeker keerde zich om en had het vertrek reeds verlaten, toen de heer met het geweer uitriep: Mijnheer! Hallo I Clennam bleef staan
Ik dacht, dat ik me al overwonnen had, maar ze lieten me geen rust, en ik had alleen overwonnen, om op nieuw te moeten strijden
Toen had de Bassa hem niet doodgemaakt, maar de vrijheid hergeven en hem met eer en vereeringen naar het kleine landje aan de Noordzee terug laten gaan, dat ook het vaderland van Paddeltje was
Of tenminste — want ik zag een flauwen bios op haar wangen — hadt gij het mij wel laten ontdekken. Maar ik ken niemand, die het waard is u lief te hebben
Bets ging een stapje vooruit en bedwong met alle macht de sterke verzoeking in haar handen te klappen; de gedachte op dat prachtig instrument te mogen spelen, deed haar een oogenblik haar adem inhouden
Niet weinig onstichtte dit Maurits, die dan ook spoedig besloot, een einde aan het bezoek te maken. Intusschen, al kon hij voor zich zelven een goede reden opgeven, waarom hij zijn bezoek wenschte te bekorten
Hij vond het slechte manieren hebben en kinderlijk verwaand zijn, zoo naïf eigendunkelijk, zoo schooljongensachtig pedant, dat hij er de schouders om
De prinses gebruikte den maaltijd, en de gewaande Fatime liet niet na, zich weder bij haar aan te melden, zoodra zij door een der bedienden had laten weten, dat zij van tafel was opgestaan
Amgiad wilde nog het een en ander inbrengen, maar de kamerheer begeerde daarvan niets te hooren, en drong er op aan, dat hij zonder verder verzuim naar de eetzaal zou terugkeeren
en sprak, op een toon van verontwaardiging, de stoomboot aan: Ik zou je wel,., hierbij schudde, zij haar paraplu
zoodat de oude koe ze allen kende. Ze waren allen flink geweest en vroolijk en vlijtig. Een koe wist wel, of haar hoeders flinke menschen waren
e schat van brieven en bescheiden, van hem in t archief op het huis bewaard, is een gedenkteeken dat hij onbewust zich zelven heeft gesticht
alsof hem een schorpioen had gestoken. Legree knarste op zijne tanden, maar zijne woede hield hem stom; en Tom sprak als een vrij man
Vijftig gewapende mannen, om terstond langs den geheimen weg den burcht in te nemen terwijl de bezetting bezig is den weg onbruikbaar te maken
Jongens, past op, dat we niet gescheiden worden!' riep Willem vroolijk. 'Ik ben ballet- en kapelmeester. Opgepast!' De zwarten omsloten hen in een' nauwen kring; ze snaterden en kakelden onder elkander en schreeuwden den blanken onverstaanbare woorden toe
el, dat is onbeschaamd!' riep deze, den arm reeds half oplichtende, als om den man, die hem beschuldigde, voor zijn vermetelheid te kastijden, 'indien de tegenwoordigheid van de reule mij niet
ik wist niet, dat jij zoo'n fijne was,' antwoordde Knol; verbluft en geraakt liet hij er op volgen: 'Speel nu maar niet voor dominee; hebben ze jou soms voor je plezier hier gebracht? je zult toch ook wel wat uitgevoerd hebben, dat niet pluis was
Maar waarom pijnigt gij mij, Mijnheer, waarom verklaart gij mij dit raadsel niet? O spreek, opdat de twijfel uit mij verdwijne. Een licht misnoegen verduisterde de heldere gelaatstrekken van de Jonker
Wesslowsky had tot nu toe geen denkbeeld gehad van deze echte jacht-chique om zich in lompen te kleeden
maar toch stak hem zijn geweten, bij de gedachte aan zijn vader; eene schaamte, zoo deze hooren mocht van afmatting, die zoo duidelijk zichtbaar scheen
Wij hadden het zoo stil in Brussel, den laatsten tijd. - Rome, dat zoû ik wel gaarne willen zien. - Ja, Rome is heel mooi. Nu zwegen zij stil
Nadat iedereen de plaats die hem bestemd was, genomen had, kwamen de heren Wethouders met de maagdekens, die de stad Brugge verbeelden moesten, vooruit, en boden de sleutels der poorten op een kostelijk fluwelen kussen aan de vreemde Vorsten
Maar er ontstaat een schemering. In dezen nevel bespeurt men groote golvingen, een duizelende gezichtsbegoocheling, het toenmalige, thans schier onbekende
Of liever, mijn beste, dat dit van Alexei Alexandrowitsch afhing, verbeterde Betsy. Neen, ik kan hem niet ontvangen
Al blijde, te bespeuren, dat zij niet werd verdacht van eenige buitengewone belangstelling, en dat Mevrouw Jennings zooals zij reeds dikwijls had gehoopt in den laatsten tijd al lang niet meer in de meening verkeerde, dat zij iets gevoelde voor
door de, als het ware, in de lucht zwevende mare van het oproer, dat al op een afstand in de natuur was ontstaan
moeder BUISMAN gevoelde, hoe zij zich gekweten had van den pligt eener ware Hollandsche Huismoeder; daar, schoon toen reeds de zeden misschien