AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik ben de herder van de gemeente zou ik het dan niet zijn van mijn zoon die tot deze gemeente hoort en van dina mijn katechisante voor beiden ben ik een onachtzaam herder geweest en ontucht is er gepleegd in dit huis
maar herman stork wist niet wat te zeggen waarvoor kreeg hij opeens dit bedankje in niets kon hij werkelijk voelen als deze menschen ook niet als deze vader al had hij medelijden met hem hij beantwoordde den handdruk en hoewel hij nog onder het spreken besefte een gevoel aan te roeren dat beter bleef rusten liet hij zich ontvallen
en eraan toe te voegen dat leopardi in aspasia vrijwel hetzelfde beweert als wat kleestra straks betoogd had namelijk dat een man in een vrouw teleurgesteld ten onrechte haar verwijten johan de meester de zonde in het deftige dorp doet dat zij zich niet heeft weten te verheffen tot het ideale beeld in de zinsverbijstering van zijn verlangen ontstaan
denken de broeders ervan jj a zei broeder smout en strak den blik vestigend op die schoone plaat ecce homo aan den wand achter broeder van loodijck beperkte hij zich tot dit bescheid
dat was nou de wraak van de rijkdom dat had vrouw van rooien nou vierkant te danken aan dat kwebbelvenijn van telders duidelijk was het nee a's glas je hebt gepraat hier hei'je je dochter
des deelde hij haar ter geruststelling mede wat dokter stork hem over het waarschijnlijke tijdstip der bevalling gezegd had stuursch wendde neeltje zich weer tot haar vaten baloorig stiet zij een bord in de teil en hoe mot et dan s nachts mit de kinders
eigensten avond was piet gekommen moeder liet vragen dat ze d'er asseblief nie van moche spreke maar dat dien van de jonge meheer in de kraam most geet mijn da wat an had vrouw telders geantwoord
het was het eerste geweest wat ze met mekaar hadden meegevoeld hekel aan de dikke mama zooas t ie dat kon zeggen màmmà net a's en pop en dan weer a's en
stork wilde antwoorden zijn gedachten zullen wel meestal hier zijn doch vond de pijniging te wreed wedelaar peinsstaarde ruggekromd hij had den zakdoek weer in de hand genomen
werd het hem weer op momenten als nu van dezen open veldweg gezien die om het kasteel en de kom heen boog lag het vriendelijk stil en eenvoudig zoo gemoedelijk rustig en klein met al dat wit dat de kerstmis gebracht had
wachtte de heer lovink halster meneer van loodijck en broeder smout die achter meneer van loodijck aankwam aan de trap en verzocht hen binnen de met een verlegenheidsglimlach gemaakte verontschuldigingen over de ontvangst in deze nog niet eens opgeredderde huiskamer
zijn dominee's zoon die z iets gedaan had vader doelde daar zelfs niet op en o dat vader het niet eischte herman griste de blaadjes bijeen en hield ze dankbaar getroffen vr zich er vleugde een drang in hem aan om god te danken
wel zeker niet meneer van loodijck ik ben tot uw dienst maar zal ik niet liever naar u toe komen johan de meester de zonde in het deftige dorp neen de broeders kwamen naar hem dan was het voortmaken nu begreep hij hij repte zich hinkend den winkel in
roaskal je nou tuch moeder hoe zeg ie dat wàt doet je moeder in verwoed dreigen drong de kleine verschrompelde vrouw op tegen haar goedigen reus van een zoon schouder-ophalend wendde hij af
beschaamd onderging hij het bedroefde berispen doch toen hij halverwege het vierde zijdje was gekomen hield hij even op in angstig gespannen nieuwsgierigheid liet hij schielijk de oogen gaan eerst over het slot van den brief toen over de rest van het zesde zijdje toen over heel het vijfde
één slag als vlak boven haar een geluid dat hoorbaar zich loswikkelde en meteen loodzwaar bonsde neer vermoeiend raadselde door haar gedachten wat die eene slag wezen zou half wàt het zou toch niet al één uur zijn wat kwam er van haar nachtrust terecht dokter had vermaand goed slapen
met een weerzinsruk van hoofd en schouders stond vrouw van rooien op en de binnendeur aan een kier trekkend barstte ze uit naar boven dina kort te voren had ze haar weggekreschen k wee je nie meer sien uut m'en auge slet
het theeservies leida's trots was uit mijn fâmille ze zei het z gaarne nadat mijntje egberts hem domenee's belofte verteld had van vast terug te zullen komen als het met grootvader af zou loopen was stork hier even aangegaan om de geruststelling te brengen eener duidelijke verlichting in de benauwdheden van den oude
joop had het ook al van zijn clan primus in de kinderkamer en iedereen gaf het meest om leo vroeger niet maar sedert mama zijn hekel aan die
de toon was van zijn zeggen het naarste dat echt gemeende van klacht over last een sarrend bespotten van t moedergeluk zou voelde stork minder venijnige tegenslag op de gulle vreugde van het nu juist zeven weken uit het kraambed herrezen jong vrouwtje geweest zijn dan deze gemeend nijdige nuchterheid
zij hadden nog maar kort gespeeld toen kleestra verheugd zei daar is stork en zonder op den stoot te letten dien hovink nadat hij hem er een had voorgedaan juist zou beproeven ging hij den dokter te gemoet met de woorden heb jij de volksbanier al gelezen
gaat deze zaak niet dominee zelf alleen aan vroeg lovink halster geenszins verwijtend maar nochtans zoo dat broeder smout schrikte de schildersbaas was gevleid geweest toen jonkheer van loodijck hem uit zijn werkplaats had gehaald gelukkig stond hij juist met de jas aan om uit te gaan
màmma of de freule van me pàppa t grapje waar-ie d'er mee dee lachen waardoor ze ook meelij met em kreeg omdat ie zich niet meer thuis kon voelen in het huis van z'en eigen vader
de eeuwige slaafschheid der vrouw tegenover den man zoodra zij aan een man heeft toegegeven wil ik eens met je vader spreken weer boog het hoofd en onder nieuwe tranen
in de ontbijtkamer waar zij alleen was op den toon van den dokter bloedverwant van haar meester maar tevens vriendelijk medelijdend je weet dat ik je geheim nu ken met niemand zal ik er over spreken voordat ik je zelf heb gesproken
de goede zij had zich nimmer beklaagd eerst nu in den laatsten tijd nu herman's verandering aan den vader was gebleken had zij van van den zomer verteld de kamerklok tikte zich half omwendend over den leunstoel zag dominee wedelaar met schrik dat het al half drie was
het uitrondende venster met flesschen suikerboonen der heel den dag brood uitgeurende bakkerij de vuurvlak uit de meest van al donkere smidse geheimzinnig bescheiden gekropen leek onder de johan de meester de zonde in het deftige dorp almacht van linden en beuken
een logee vroeg cruyss wilde men zijn gast critiseeren stork voelde het verzet in zich gisten doch bedacht dat de heeren tot verwijt eenig recht hadden omdat kleestra zoo maar alleen was binnengedrongen en zich waarschijnlijk niet voorgesteld had met een spotlachje cruyss aankijkend zei
de gangklok tergde met rustigen tikgang ze bedacht dat die altijd wat achterliep nog tot ergernis van her in augustus leo en her hadden zelfs gekeven omdat her had geklaagd nooit deugt er een klok hier
wie dat kon d ie niet dadelijk zeggen maar wat kwam het er op aan als het niet waar was zou t hem een plicht zijn tegen iedereen het tegen te spreken in gepeinzen het hoofd schuddend stak neeltje haar mand stevig in de armronding geduwd het smalle zijstraatje schuin over naar het kerkplein
claartje kwam nu en dan logeeren zij had de genade nog niet gevonden haar principes waren wel wankel maar toch had zij beslist iets serieus de tantes waren nu opgeschrikt door een kort lief briefje van claartje of zij op beuk en beek gewacht kon mama ging naar nice papa zou haar brengen
neeltje had de freule in de selon moeten laten doch johan de meester de zonde in het deftige dorp nauwelijks was de gangdeur achter de freule dicht of de porte brisée ging open en aleida wedelaar maakte zich tot den verpersoonlijkten deemoed toen zij aan hare lieve vriendin verzocht de huiskamer voor lief te nemen
verwezen knikte wedelaar hij begreep maar half wat van loodijck bedoelde waarom vindt u zich dan erger verantwoordelijk voor deze wandaad van uw zoon dan indien hij zich aan hetzelfde had schuldig gemaakt te
d'er is zei van laer spottend rustig dat en schendblaadje een infaam vers heeft op het geval uit de pastorie en meneer hovink zijn introducee die de dichter ervan schijnt te zijn er ons al een uur mee achtervolgt
waar niets dan de haarlemsche krant in lag die zij na dankbare lezing door de pastorie terug had te brengen op het kasteel zij droeg altijd japonnen van grijs katoen dat kleedde haar ook verrukkelijk
of hij zorgde weer éérst voor zijn armenpraktijk de menschen op het veld gingen bij hem vr slinkers was een andere dokter geweest stork zou hier niet kunnen blijven hij deed waarlijk te nonchalant misschien was dan herman wedelaar klaar dan zou johan de meester de zonde in het deftige dorp die hem kunnen vervangen
in de societeit verscheen hij haast elken namiddag beleefdheidsvisites verzuimde hij nooit wat moest hij meer ondernemen tegen de stijfheid hij kon het deftige dorp niet hervormen
doch aleid met wie hij na de ontvangst van den tweeden brief eergisteren over herman's nieuwe plannen had gesproken had toen bekend reeds in augustus over zijn doen zich te hebben verwonderd toen waren al spoedig na den terugkeer naar edinburg de ontmoedigde brieven gekomen dat de studie toch veel te zwaar was dat hij niet hoopte er ooit te komen
en daarmee de boodschap voor woensdagmorgen meer niks vroeg moeder uitvorschend haar aanziend het werd dina weer bang en aarzelend knikte ze neeë nee anders niks dat vader of piet me goed zou halen
even trantelde zij nog achter de bedjes toen ging ze maar sloop de zoldertrap op het was zoo vreemd ze had geen werk meer ze dorst niet anders dan alles nu maar op neel laten aankomen minder nog uit angst voor mevrouw dan uit voorzorg om niet weer herrie met neel te krijgen
was dina dan een dom blok mooi vleesch dat zich dom had gedragen tegenover een geniepigerd kon perversiteit haar gedreven hebben een lust in heimelijke zonde of zou zij beredeneerd hebben gehandeld vermoedende dat een braaf man als dominee wedelaar zijn zoon met haar zou laten trouwen
hebt ù het blaadje vroeg hij kalm u bent een ploert u hoort hier niet thuis hier is die volksbanier galmde van linschooten en wierp het weekblad in den haard
maar als prediker bleef hij peinzend staren op wat zij in een post-scriptum meende van zijn preek van gisterenochtend zeer vriendelijk maar niet wel begrepen want hij had waarlijk het anders bedoeld
dan neem ik hier afscheid tot ziens en sterkte zij drukten elkander de hand moedeloos verliet stork de kamer en zijn wrevel vinnigde op toen hij de trap afgaand vrouwestemmen beneden hoorde en nog juist den rug zag van vrouw van rooien door neeltje de huiskamer binnengelaten
het een gebeurt even onwillekeurig als het ander ten gevolge van hun kunst instinct met volle zieleteugen nemen ze de wereld in zich op en omgekeerd bevolken ze de wereld met zichzelf
die met preekende brieven zijn beest van een zoon ter verantwoording riep en dan nog bang was den aap te kwetsen waarom bespreek je niet liever àlles bespreken je laat herman toch overkomen
een vriendelijke blik van verstandhouding en hij verliet haar was leida hem niet gevolgd hij zou met haar gesproken hebben haar hebben gewaarschuwd misschien gevraagd of hij het thans aan mevrouw zou zeggen nu werd de bekentenis wéér uitgesteld
voortgaand met het grapjes wisselen over die plotselinge ontmoeting van endymion en ds wedelaar verborg stork onder een overdrijven van de ergernis welke het den predikant gegeven moest hebben dézen gast bij zijn neef aan te treffen het gevoel van weerzin dat hemzelf nu al veertien dagen de pastorie had doen mijden en dat hem weder sterk vervulde
dus ze trouwde er was wel een vader hij met zijn berkemeier nonsens een patsertje maar niet z'n don juan ze trouwde een palfrenier of zoo of een soldaat die met kerstmis thuis kwam nu t was goed zoo
druk hier op de soos doen ze druk betrekkelijk ja niemand sprak er gedempt met dat loome van lusteloosheid dat ik me voorstel als inherent aan de telgen uit oude
anders hadt je me hier niet gezien dank je je bent wel vriendelijk durfde mies vriendelijk ik ben oprecht liever was ik niet gekomen hè was u dan maar weggebleven zei stork op een toon zoo volkomen ernstig dat berkie die bewonderend vr den ontsneeuwenden dichter stond ontstemd zich
doch ook werkte weer het besef van het krankzinnige waagstuk dat hij doen zou mdat hij eenzaamling geweest als student zonder geld daarna jaren gevangen op de hei tusschen boerinnen die schraal waren als heur geboortegrond nu pas dames kennen leerde en alleen emmy hovink uit al de deftigheid en den rijkdom een gepaste partij voor hem leek
als dokter kee zei bleef cornelia nooit boos ze grinnikte behaagzuchtig hè dokter maar trok zich in de keuken terug de honden welgedresseerd waren vr de open slaapkamerdeur blijven wachten
ongeveer twee minuten later hadden hendrik en jan op den bok der langzaam wegrijdende equipage gelegenheid de onaangenaamheid van den kouden regen te vergeten onder een kritisch fantastische voorstelling der waarschijnlijke keukentoestanden in de pastorie nu mooie dien nie meer voor de dag kwam
was hij niet bij machte zijn zoon nu te helpen god wilde misschien hen beiden beproeven en hij aarzelde hij was bang terwijl zijn kind zijn hulp behoefde
bovendien als dominee niet de vader maar de predikant het rechtvaardig vond van deze verleiding een zaak johan de meester de zonde in het deftige dorp van kerkelijke tucht te maken dan kon dit altijd nog gebeuren het meisje was immers nog niet bevallen
je weet de weg nu hier op de soos verliezen doe je er toch niet dacht stork met een zet drong kleestra zijn stoel achteruit en liet het lange bovenlichaam lager over de tafel heen vallen zijn houding van gezelligheid
zij reisden samen met de geelvinks die menschen op wie hij niets gesteld was en paul ging ook de volgende week te nice kwamen feesten van carnaval pauline was nog altijd even frivole haar gezegden écoeureerden de tantes het was hun een troost dat claartje er niet naar taalde om mede te gaan
daarna week haar blik en zonk zij zag niet naar dominee zij wist zijn smart die had zij al boven gehoord ga daar zitten beval mevrouw onhandig trok dina den stoel van de tafel en viel erop neer plots haar moeheid gevoelend
rakkers nijdigde hij en gaf bruno een trap tegen een achterpoot met een jank week de hond achteruit mee bromde stork nu boos op zichzelf
of loog dina en wisten zij dat met weerzin gaf stork toe aan deze gedachte doch het kon van goed beleid zijn haar onbewimpeld uit te spreken
toen die zei zonder jou kan ik niet leven dien wie zou dà toe nie hebbe geloofd diep onder het dek verborgen de schouders hoog tot een stut getrokken schuin het hoofd naar boven gewend lag zij roerloos met open oogen starend in duister in
ik weet et niet zuchtte ze wéét je dat niet ik weet nie wat ik van um mot denke maar meid hoe dan hij had gezeid dat ie nou mit kersmis zou komme
die portugeesche meneer had ons land moeten verlaten maar sommige menschen hadden gestookt en er was in den haag schandelijkerwijze een uitlegging gecolporteerd althans éénigszins in het nadeel van hugo
veelal liet hij daarna zich gaan voortlezend in een der opgeslagen boeken bij de stichting van deze lectuur de belangstelling in eenig godgeleerd vraagstuk door een meester daar behandeld de nieuwe teleurstelling van eigen geringheid vergetend
van sieten deed rustigjes uit de hoogte in zijn manieren even stipt als in elk detail van zijn kleeding hij was een knappe slanke man met oogen die stadig dof fonkelden als verlegen over hun glans
in de bevallingsdagen had stork hem beloofd den rentmeester een kaart tot vrije wandeling in het bosch te zullen vragen maar de baron zelf teekende die dingen tegenwoordig af en was er nu eenmaal moeilijk mee in zijn toorn over de verandering van het dorp waar hij nooit voordeel van had getrokken
wat s er vroeg hij kalm iets spottend ik had je iets willen laten lezen uit een blad dat straks op de leestafel lag maar het schijnt dat een van de heeren het in zijn zak gestoken heeft meneer vloog van laer op den dichter af hoog stak kleestra's blondgehelmde kop boven hem en de anderen die stonden uit
het huishouden druk gesukkel van kinders aleida zelf ongesteld of te moe want sterk was zij niet zijne dierbare vrouw hoe zij zich ophield en anders wilde ook nu was aleida gansch niet in orde en joop had bijna chronisch bronchitis het werd een bange lange winter
nu zie ik hem in mijn gedachten altijd als een hoekje maar och wat heb ik er pret gehad wat was dat een zalige tijd met mijn ouders je vader is een innig braaf man
wil je nu je schuld belijden even een luid uitsnikken terwijl hoofd en bovenlijf in smarttrekkingen bewogen toen van achter de handen met een
en de moeder die haar stil bij mij laat we riskeerden dat hier dingen gebeurden en dat in de pastorie het s in de pastorie gebeurd hoe meen je
meneer kleestra zei stork ik geloof inderdaad dat u uw levensideaal beter trouw blijft dan de vader van dat snoezige kind daar en hij stond op mies duwde den wagen voorbij het venster
nee koesjt nou daar dan hector galoppeerde weg de richting uit waar de baas gegooid had zeus
ik hoop dat loes haar niet wakker gemaakt heeft ik had graag ook gesproken met haar maar misschien is het beter dat jij het eerst doet je zag me daar met de huilende dina over haar kom ik jullie spreken
ook aan de schotten en engelschen verborg hij zijn dwepend verlangen niet naar een eigen vrij egypte zijn grootvader was gesneuveld in den oorlog met de turken en zijn oudste broeder gaf te parijs een anti engelsch maandblad uit
alles had hij zich wijs gemaakt en nadat hij het zichzelf op de mouw had gespeld was hij er mee bij dientje gekomen die zich gretig had làten spelden omdat ze zoo dolgraag mevrouw genoemd was
dag ik wou wel eens wat prentjes kijken verwondering op stork's gezicht ziend je hebt laatst gezegd dat als ik eens lust had och ja stork herinnerde zich hij had het als een grapje bedoeld dichters kunnen zeer naïef zijn
die zal toch niet bang zijn spotten stork's gedachten met eenige deernis dacht hij in zijn vrijheidlievendheid aan het vergulde kooitjes bestaan van zoo'n toch mondig deftig meisje
doch hij was zenuwachtig woedend hij voelde zich geen zuiveren raadsman herman haar minnaar als het leo nog geweest was de prettige leo die lenige jongen met zijn niet onknap gezicht
stork kon zich niet inhouden luidop te lachen berkie repte zich weg om sigaren maar nu vroeg mies of de heeren niet liever naar de studeerkamer zouden gaan dan kon hier worden afgenomen
hij maakte zich wijs dat hij onderzocht om te weten doch telkens besefte hij aan zijn opwinding wat een prikkel dit snuffelen was andere medische studenten studeerden over ziekten en gingen zich onder het lezen verbeelden verschijnselen ervan bij zich te hebben waargenomen
lang kon leo zoo omgekeerd blijven en nog nooit was hij met een voet in een ruit gekomen waar moes zoo bang voor was elken keer hoe knap leo was wist joop van papa die altijd zei als jij ook z knap wordt
nooit iets dan dat ééne recept en toch vonden de menschen er baat bij hij is natuurlijk johan de meester de zonde in het deftige dorp wel geraadpleegd over de praktische kant van dingen maar wat vroeg men daarbij van hem wat verwachtte men
dan doe jij niks en dan mot ie trouwen had telders heel verstandig geantwoord vrouw van rooien zelvers liet zich niet zien telders was de zondagmiddag dat piet het geval aan mijn verteld had tegen gijs van rooien durover begonnen
leopardi liet kleestra vallen het spel van zijn onverschilligheid brekend even hooghartig besluiteloos zwijgen toen verwaardigde zich berkie de beteekenis der woorden te zeggen gelijk een onderwijzer welwillend
dorp de praktijk doet de menschen zijn juist daarom houd ik me buiten alles leef ik arm en alleen op de hei k hou zelfs geen hond om geen slaaf te hebben en poes dan vroeg mies
ik dacht het wel loomlievigde leida we zouden je niet hebben lastig gevallen maar dina onze meid is ook ziek ze heeft keelpijn en je begrijpt met àl die diphterie gevallen
m'en god meneeren houdt nu toch op wat er met me neefje gebeurd is hoeft toch geen ruzie in onze societeit dokter viel de oudste knecht stork in de rede hij trachtte te fluisteren doch om zich in de herrie verstaanbaar te maken sprak hij z dat de anderen het eveneens hoorden
ds wedelaar had de handen gevouwen hij hield knijpend ze vr de borst die arme wie had dat gedacht van hààr ja maar nu moet ik je ng wat zeggen
nasmakkend op een eerste teug port en in zijn bollen kruienierskop den glans leggend van twee wateroogen welke beproefden uitdagend te kijken overlegde hovink wie in dezen kring hem waarschijnlijk zou bijvallen en hij moest zich bekennen op niemand te kunnen rekenen god nog es toe het was toch ook geen kleinigheid wat hij had willen doen
daarna was het haar of ze nog johan de meester de zonde in het deftige dorp kind was en thuis naar haar bedje onder de pannen gestuurd daaruitgeslopen luisterde bij het thuiskomen van moeder of vader of piet hetzelfde bedeesd angstige deed haar zich als lichamelijk kleingevoelen en zwak terwijl zij rillend tippelde naar de
jan van loodijck stond niet toe dat ds wedelaar hem uitgeleide deed buiten de kamer op de bovengang kwam hij een dienstbode tegen die er vreemd uitzag of zij geschreid had en hij meende zich wel te herinneren dat dit het kindermeisje moest zijn
zoo uitgedost in de pastorie nee ik kom maar even kijken omdat je man me heeft binnengeroepen moes zei dat ze gauw naar beneden moest t was toch al laat voor het koffiedrinken omdat straks het rijtuig kwam voor den kerstboom
doch meteen dook ze saam want de deur ging open ze zag den weerschijn van een kaarslicht ze dorst zich niet verroeren om hem te zien gaan ze hoorde zijn pantoffelstappen het slurven van het slaapkamerslot den doffen knars toen het
later in de verharding had de obsessie het meest hem van alle godsvrucht vervreemd toch was toen wèl angst voor gods straf gebleven o hij wist het zeker al zou hij heelemaal ongeloovig zijn geworden iets van dien angst d w z van het besef van gods macht zou hij altijd hebben gehouden
maar van loodijck was niet zeker of hij dominee misschien minder goed had begrepen n had hij ien indruk dat dominee er iets als een zelfbeschuldiging op bazeeren wilde en waarlijk hierin ging zijn verantwoordelijkheidsgevoel te ver
hij erkende dat men met de keel voorzichtig moest zijn mijntje moest een eetlepel van beneden brengen voor zijn onderzoek onderwijl vertelde hij van zevenen tot bij tienen aan een kraambed te hebben gezeten wat zijn late komst verklaarde hij schreef niets voor hij deed het zelden wat emser was uitstekend en de freule moest de kamer maar houden
mag ik binnen komen zoo nat ik kom even naar de kinderen kijken en je een gelukkige kerstmis wenschen wat een sneeuw hè neef vertelde dat hij te voet naar het veld geweest was om een vrouw die daar erg ziek lag
toen hij den brief uit den zak had genomen had hij bedacht dat de deur nog aanstond toen hij de deur dicht deed bij dien plof en den knars van het slot was het als werd er aan hem iets gesloten iets dat nu dicht was voor altijd dicht
door het tuinhekje ging zij en om het huis heen achter binnen hij belde aan de voordeur en even later deed zij hem met een zacht lachend o e dokter open
een begeerig spotgelach daverde op die hovink hoe kon die doch men zag stork na t was waar het gesprek had hem blijkbaar geërgerd van wanderen renck nu opgestaan het werd bepaeld gezellig vond hij wist ter verklaring hij is immers een neef van de dominee
is de partij uit nuchterde stork er overheen om den onsnuggere een antwoord op de plagerij te besparen slecht werd hij hiervoor beloond de vraag met een knik beantwoordend bond hovink aangemoedigd aan
hij bemerkte dat het magere kleine oude heertje van wanderen renck naar hem keek en toen hij op eens hem in het gelaat zag schielijk zich bukte enweerzin toonde door angstig twee drie vier glanzigharde illustratie portefeuilles op elkander te stapelen een lust in maldoen bekroop stork
wat had ie niet alles verteld van d'oost bij die platen uit dat boek ze zag ze nog vr zich zoo zouwe zij wonen feranda grooter a's op veldheim zwarte meiden en knech's en zooveul johan de meester de zonde in het deftige dorp a's je wou de mevrouwen dee'en nooit niks
op de fiets ging hij na den eten nog naar ééne zieke daarna had hij niets meer te doen aan de meid huishoudster zeide hij dat dina uit de pastorie hem moest spreken en nu in den avond zou komen omdat zij overdag geen tijd had
wat hij zag het was niet dat hij vroeg om licht leida stak de kaars aan in een soort van stallantaarn toen schouwde hij dina's keel nauwelijks dik en geen sprake van diphterie
de freule vond het wel bezwaarlijk dat aleid het meisje nog wilde houden kon zij het onmogelijk af met neeltje ook als vrouw rietgors iederen dag kwam toen beleed aleid haar het zoete geheim dat tot nu alleen wedelaar kende o kindje
vinnigde er in hem iets als nijdige spot met zichzelf omdat zijn belangstelling in dina's ongeluk voortkwam uit een halve verliefdheid waar hij zich nu vooral voor moest schamen
met den benedenrug zwaar tegen de ronde leuning van zijn schrijfstoel steunend den brief in de opgeheven linkerhand vr het gelaat las ds wedelaar nu en dan hield hij even op en keek in gedachten langs het papier heen
dorp moeder mag woensdagmorgen aan de oranjerie komen tusschen tien en elf zeg jij dat aan dina en betaal haar dan uit o ja ds wedelaar had aan deze dingen nog gansch niet gedacht
och ik meen dat ik genoeg doe wanneer ik me overtuig dat mijn bojen netjes gekleed gaan en niet opzichtig hij voelde zich driftig worden haar bhauj maar in haar huis niet veilig christelijke naastenliefde
met een vertoon van moedgevende goedigheid gaf hij haar de hand en beval nogmaals aan niet je overstuur maken hoor toen ging hij haar voor tot de deur en riep cornelia dat die haar zou uitlaten
k zie het zoo aan miesje hè een ander mensch sinds het kind er is dat is het doel en ik ben middel twee eenheid is niet mogelijk dat wist je toch sarde kleestra wist niks wist ik men weet door ervaring en dan is het te laat
hij het slaapvertrek verlaten niet onbekommerd want het ventje bleek bij het ontwaken wéér koortsig en aleid zag er zéér moe uit het mocht niet langer dat zij den hoester in hunne kamer hielden aleida deed geen oog s nachts toe
wàér hoorde je vin je dat het er iets toe doet het bleek van ochtend geen geheim meer dus moesten jullie het weten vrouw van rooien had me z dringend verzocht te zwijgen tot het niet langer kon
kleestra de beste boutjes uit het schaaltje keurig opgepeuzeld de dokter voelde toch wel iets als eerbied voor dat vermogen om met huttemenu's genoegen te nemen wanneer de tong z goed den wildsmaak verdraagt
u die eens met zooveel vreugde en dankbaarheid in de pastorie van uw grootvader zijt gekomen u hebt het immers vurig gewenscht dat uw oudste zoon predikant zou worden en nu kan ik het worden in een tijd van nieuwe hope onder heveel gisting voor ons
eerbiedig te zwijgen wanneer ma bij de jongelui op bezoek komt en met dochterlief praat over modeplaten welke die dochter althans vr haar trouwen toch maar nit hebben kunnen leeren iets dat mooi was aan te trekken
die kamer s zomers verrukkelijk daar men door de twee raamdeuren over het kleine eigen tuintje in het groen van het kasteel keek was nu nog feestelijker dan onder den maaltijd want behalve de lamp boven de middentafel brandde er een hooge staande met groote kap
jonkheer van loodijck die kn niet in t kantoortje achter den winkel worden ontvangen resoluut stond juffrouw halster op en pakte haar mand en schoof met den voet haar warme stoof van onder den voet van den guéridon weg onder de groote tafel en had nog de tegenwoordigheid van geest den antimacassar recht te trekken op den rug van den leunstoel door haar gebruikt
wat slaapt ie hè zei mies met een zucht van ontspanning terwijl de oogen naar de voorkamer wezen je geeft hem een patente opvoeding hè waarom zeg je nu niet dat hij zoet is omdat ik de cause finale prijs
riep zijn stem en was zwaar van gezag naderbij tredend zag hij door de dichte sneeuwwarreling beweging achter onder het hout dicht bij de plek waar zeus had gezeten
piet bemerkte het niet hij zat voorovergebogen zacht door te praten dat het toch zoo bedonderd voor mijn was dat ze tegen d'er moeder niet opkon dat kees d'er broêr straks ook gezeid had toen klonk barsch de stem van vader of dina ook soms d'er af zou komme
deftige dorp kon nou best zeggen van die woensdag ze zag wel mevrouw dacht ga je nog niet maar daar zou ze t nog over hebben ze moest het netjes nederig vragen dan mo t ek mefrau bedanke zei ze en stond langzaam op en bleef wat gebogen naast den stoel staan
de keukenmeid bleek hem niet te begrijpen wantrouwig liet zij haar vatenboel staan dominee dwong zich tot uitweidingen de bedstee wàs voor twee personen vroeger hadden er altijd twee meisjes in geslapen nochtans zijn vraag wàs slechts een verzoek
ontsteld wendde mejuffrouw lovink halster die bij het tuinvenster met een linnenmand zat het hoofd naar den kamerhoek bij de porte-brisée waar de theetafel met porceleinen servies en de mooie theestoof en de bloemenmand uit het salon tijdelijk waren neergezet
zelf ingenomenheid den kinbaard tot twee vlerken gesplitst koonen en bovenlip baardeloos het dichtgolvende hoofdhaar in lange lokken tot een helm toonde kleestra's blonde kop met den forschen neus werkelijk eenige overeenkomst met perk's gezicht van voorin de gedichten waarop berkie eens verteld had dat endymion verheugd was
niet wist hij dat hovink er geen zin meer in had al die kwaadsprekerij van berkie en miesje liep even warm als er man je hrde van haar niets anders dan dina door hààr invloed had kleestra het te pakken gekregen aanvankelijk was die onverschillig altijd uitsluitend vervuld van zijn khunst
mijn god mijn god de knijpend saamgevouwen handen waren lager vaneen gezakt en terwijl het hoofd schuin werd opgeheven sloten zich de oogen
ketste over den bal ontglipte zijn hand en klekte neer op het bandhout stork bleek onkundig wist zelfs niet terstond wat dat was de volksbanier volijverig stapte kleestra naar den haardkring waar van laer hem ziende aankomen met duidelijken opzet een houding van verbaasdheid aannam
ja kijk eens als ik er éénig nadeel voor jullie in had gezien maar dina kan minstens nog twee maanden zonder gevaar mee en je hebt er een beste meid aan een bè maer stork
eerst zweeg ze en keek even angstig hem aan toen vroeg ze met iets waarlijk verwonderds wat ik doe dokter ja zooals je je kleedt blijkbaar zoo dat men het nog niet veel aan je ziet nu bloosde ze en nu was ze prachtig
ik vind goed dat je dit even komt zeggen dominee en ik hebben niet getwijfeld of jullie zult je ordentelijk gedragen in deze droeve zaak daarom ook doet het me genoegen dat mijn vriendin freule van lakervelde je wat te hulp zal komen
toen de telefoon hem opschrikte haastig legde hij de pen op het bakje van uitgesneden hout dat op den smallen vlakken bovenrand van zijn hellenden lessenaar stond wipte van zijn hooge kruk en hinkte naar den hoek waar het toestel hing hij bleek te spreken met meneer jan van loodijck hij verzekerde lovink halster te zijn
hij staarde den tuin in op een hulststruik aan welks bladerpuntjes droppels glinsterden in het licht hij was zijn gedachtenloop niet meester voelde slechts zich van een druk ontlast daar was opeens een getik aan zijn deur
om vervolgens met dezelfde deftige kalmte waarmee hij het na de koffie de dikke bruine paarden deed zijn eigen beenen af te stappen maar hij doctor johan frans stork hoevele jaren van eigenlijk hetzelfde van althans niet véél belangrijkers doen lagen er hier voor hem
hij had blijheid gevoeld de vreugde van het leven hij was een ander mensch geweest doordat dit hem toeviel o wat had hij het wel begrepen dat de franschen dit noemen une bonne fortune
stork repte zich terug naar de plek waar hij den eenen hond had gevonden doch toen hij zijn tuinhek uitstappend den straatweg opkeek zag hij dina de meid van wedelaar vlak bij zich o ja ga je maar vast naar binnen ik moet even mijn
en de heere is goed dengenen die hem verwachten der ziele die hem zoekt ach ja zoeken deed herman wel maar toch de vader dorst niet gelooven
maal zoo'n jonker wat verbeeldt ie zich vervloekte bemoeial god nog es toe driftig had hovink zich omgekeerd hij had zich een standje laten geven door iemand jonger dan hij en hij wist niets terug te doen
het deftige dorp craten en zoo'n volslagen wansmaak in honden iedereen joeg er of liep met een jachthond maar wat waren het voor kennels hij had hier den eersten hond gebracht what you call hond een dier van
aan wedelaar deed zij er zelden van blijken stork's gedrag in deze vreeselijke zaak van dina had den ouden afkeer aangebitst met een ergernis over verongelijking daar een eigen fâmieljelid uit voor haar onverklaarbare beweegreden voor die van rooien's geporteerd scheen
voor de predestinatie stellen ze het determinisme hij dacht aan wat lewis als praktische amerikaan verleden zomer tegen hem had gezegd als god niet bestaat nu wat heb je dan minder gehad in het leven jij die een ernstig intellects bestaan wilt door aan hem te gelooven en als god wel bestaat dan beslist het geloof over je eeuwigheid
dat zij schrijven dorst naar hier hij had er gauw om moeten liegen t kwam van een nicht die niet wel bij het hoofd was glimlachend had hij den brief doorgezien met een gevoel of hij weg zou zinken dina was zwanger en schreef over trouwen
nu vriendlief ons partijtje biljart goed zei de dichter doch daar hij op een ledigen leunstoel naast van linschooten de volksbanier onopgevouwen zag liggen nam hij het blad op en zocht er even en hield toen den johan de meester de zonde in het deftige dorp gemeentesecretaris de correspondentie uit het dorp voor
boeken schrijvers en nog eens boeken en nu bij de pousse café deze oratio pro domo vermakelijk was het geweest aan tafel mies te hooren een jaar getrouwd en ook een oordeel mooi wat ging in de lijn van
beteekent het dat jij als je stondt in mijn levensomstandigheden wenschen zou anders te zijn en te denken dan ik doe over anderen denken is dùs over jezelf denken
dus had dat vrouwtje telders gebabbeld en de van rooien's wilden van alle aansprakelijkheid voor de praatjes af zijn nu er bleek goede gezindheid uit klagen kwam de vrouw blijkbaar niet
eén zomer waren de freules een volle twee maanden in interlaken gebleven en was hij met zijn gezin op beuk en beek gekomen hij moest dagelijks heen-en-weer gaan jan van loodijck had toen raad gegeven en hem in kennis gebracht met meneer ingel die wel geen bankierskantoor had maar bijzonder au courant was van alle fondsen
voor haar lieve oudere vriendin behoefde aleid zich niet te beheerschen den zakdoek dien ze in de hand hield toen zij de freule tegemoetging in de voorkamer bracht zij naast haar neerzittend aan het gelaat
je begrijpt dat dominee vanavond nog naar edinburg schrijft en dat meneer herman als je onwaarheid spreekt desnoods hierheen zal komen om ons van zijn onschuld te overtuigen
er ontstond nooit brand in het dorp maar wel vielen er ongevallen voor als van door brandvlekken bedorven tapijtbanen en van tafelkleeden die brandgaten kregen bij de freules van lakervelde op beuk en beek had anthraciet bij het knallen spattend brandvlekken veroorzaakt juist op de grenzen van twee groote banen
en herman herman vaarwel ik dank je ik zal doen naar je raad voordat hij de pastorie verliet ging stork even de keuken binnen om de naijverige kameraad gerust te stellen dat dominee het nu wist en mevrouw het weten zou
waarom blijft u geen koffiedrinken heusch niet het zou voor u ook te druk zijn te druk ik ben blij als ik es iemand spreek nu u hebt nu meneer kleestra o die praat alleen met me man die heeft zoo'n dom vrouwtje niets te vertellen
ds wedelaar het niet te veel overgelaten maar de degelijke van woest en freule constance had johan de meester de zonde in het deftige dorp immers ook nog geïnformeerd bij haar vriendin lady arran in den haag niets wordt lichter miskend dan de aandoeningen die een vroom hart in de wijdingsure van heilige geestdrift vervullen
herman dààrom weggebleven dina's hoofd en lijf begonnen te gelijk te schudden ze drong haar zakdoek aan het gelaat het was of ze hem in den mond zou proppen maar deze tranenvloed verlichtte
lachten de fonkeloogen den metgezel nu even toe en voorzichtig begon asal weer te praten zijn cape los om zich geplooid als een boernoes liep hij met zijn welluidende stem zacht van het verzet te vertellen in zinnen die aandeden als litanieën waar woorden van
die leek indertijd te moeten beladen worden met het ontzag dat heel het land voor alle levende dichters en schrijvers samen bij elkaar kon brengen net als vroeger bij de joden een bok met de zonden van t gansche volk
ja mevrouw dan kun je gaan als gevonnisten bleven de ouders ja nu moet je herman schrijven ik begin ook wel te vreezen dat dina de waarheid spreekt maar natuurlijk komt hij niet over
nooit te laat maar zeur die je bent je hadt het vroeger altijd over getrouwd zijn zeker ik droomde van een twee eenheid zeg égoïsme à deux dat is juister wie dat wil moet voorzichtig zoeken
doch nu werd dit samenzijn met zijn drieën hem wel een beetje hachelijk broeder van loodijck had den ring plotseling stil gelaten hij zat weer recht en glimlachend zei hij met de minzaamste
blijft u dan met me man nog wat praten en de gezelligheid bovendien het huis johan de meester de zonde in het deftige dorp is gehoorig dan waren we u hiemaast nog tot last die nacht hebt u toch ook niet gezwegen ik meest wel uw man heeft gepraat maar och hemel zoo zacht en voorzichtig de vent was onder een hoedje te vangen
zij wenkte en achter het deurtje van het afgeschoten hokje waar zij vroeger altijd had geslapen waar tegenwoordig een grooter kermisbed lag stonden zij tegen elkander en praatten zij fluisterde hij dompte zijn mansstem wat moeder toch wou dien begreep d'er niks van
toen voor het eerst had hij zich voelen vervreemden van thuis omdat daar niemand iets vermoedde de juffrouw natuurlijk niet maar ook vader nooit en zelfs niet leo ze gaven niet om hem ze zagen het hem niet aan wanneer hij sterk was gebleven en zoo min thuis als op school merkte iemand het op wanneer hij weer had gezondigd
het minutieuze scrupuleuze nooit in nauwgezetheid verflauwende beheer der societeit zou iedereen hebben gerustgesteld een zaak door jonker jan medebestuurd kon onmogelijk anders zijn dan soliede van loodijck boog zich over naar stork
is diep geschokt als vader en al ben ik ongehuwd wat dit voor u is als vader ik voel het mee met al de sympâthie die ik zooals iedereen in het dorp voor u koester maar in uw geschoktheid verwart u de dingen
onder den dinner sprak hij haast niet asal zag hem een paar maal aan wat hem niet ontging die dacht nu natuurlijk onjuiste dingen sprak er misschien met anderen over en hij had alwéér gelogen
triomfantelijk als iemand die wat geheimzinnigs oplossen zal keek hij van stork naar kleestra toen is er geen plicht meer enkel genot dan héérscht de vrouw als vreugdegeefster
nou hier is dan een lapje van vijf-en-twintig gaat er dat dan vanavond maar brengen affijn daar had geen mensch mee te maken maar dat op de soos stom had ie gedaan hij met kleestra tegen allen wat kon dat geval van die meid hem bommen
de dokter heeft zeker lekker gegeten voortreffelijk dichter verrukkelijk heeft maar kleestra we zijn nog niet klaar zou jij nu niet eens voor willem zorgen
want opgeschreven viel het niet mee bleek voor de gehouden preek ongeschikt voor een nieuwe weinig belangrijk zelden stof op zichzelf te gebruiken nooit grondslag tot een gansche rede
hem den dag te voren gevleid had dat voorbij gangers den jongen man die zoo vreemd zijn mantel droeg nakeken ergerde hem nu en toen asal al maar met zachte stem voortredeneerend zonder groeten vlak langs studenten heen liep viel herman hatelijk uit
och natuurlijk pardon van loodijck stork was al overeind hij had aan dat schriftelijk introduceeren heelemaal niet gedacht hij ging naar het boek vulde in en teekende en onder het schrijven vroeg hij zich af of werkelijk dit verzuim johan de meester de zonde in het deftige dorp de leeg hoofden zou hebben beziggehouden neen waarschijnlijk kwam alles bijeen
die onbeschofte cruyss had van den winter wetende dat de dichter een vriend was van berkie tegen hovink gezegd heb ù geen liverei jasje over neen em johan de meester de zonde in het deftige dorp had gemakkelijk zeggen zij wist niet hoeschamper men sprak over kleestra maar vader zu hem meenemen de jongen had een hartstocht voor al wat biljart was
had zij haar vertrouwen opgedreven en als een zekerheid voorspeld dat dina door de mand zou vallen vanavond nog haar verleider zou noemen om de aanklacht tegen herman geheel
het bleek niet meer te gaan tusschen den dichter en zijn zwager hij is verwend bij jou lachte mies johan de meester de zonde in het deftige dorp en daarom had berkie den vorigen dag na een klaagbrief hem bij zich genoodigd
hij liep nog even naar de honden bij dat lawaai vr die bewegelijkheid voelde hij zich altijd flinker geboren dierentemmer had van der burgh gespot toen hij hier logeerde
stork verweet zich dat hij uit half verliefderig medelijden met die johan de meester de zonde in het deftige dorp knappe meid dreigde sentimenteel te worden gelukkig kwam juist wedelaar binnen hij zou hu maar afscheid nemen morgen liep hij wel eens aan en kon dan beproeven met dina te spreken
zij stond in zijn kamer bij de deur in een zwarte japon en met mantel en hoed haar oogen keken nu wel vreemd dag dina en hij noodde tot zitten
niet over neen natuurlijk niet ik kan dina niet dadelijk missen en het is ook beter haar niet zoo opééns te laten gaan het zou wat wreed zijn liet zij wedelaar aanziend bedachtzaam volgen
al haar saamgeperste trots van in een burgerfamielje getrouwde jonkvrouw was door haar wrevel heengevaren toen ze met dezen uitroep van verbolgen verbazing de bemoeizucht van stork en het verregaande van zijn ijver spottend wraakte
inderhaast had hij verteld van vrouw helmos in het veld die wellicht niet den nacht zou halen en was daarna opdat wedelaar rusten kon naar de kinderkamer overgestoken toen dina hem de deur opendeed had hij het met sneeuw afstampen op de mat te druk gehad om op haar te letten maar nu wist hij vandaag zou het zijn en ze had oogen rood van het schreien
lieve en ik meende met een wenk dat hij zwijgen zou ging aleid hem in de huiskamer voor daar verhaalde zij van de oplossing welke freule clara zooeven had bedacht
liet de vader het gesloten couvert nu met dezen dan met dien hoek nederkomen en bestaarde het adres keek in gedachten naar den johan de meester de zonde in het deftige dorp buitenlandschen postzegel maar kon niet besluiten den brief te lezen
die geschiedenis te meaux de verraderlijke ontmoeting van valeria met norbert werd werkelijk op boeiende wijze verteld het was kras dat dokter stork nu wéér laat kwam zijn weg naar het dorp ging langs beuk en beek waarom was hij er nog al niet waarschijnlijk liep die man met zijn honden de zieken nam hij
meneer wa's t frischjes zeuren als een mensch maar niet luiert k ga nu nero mag mee en de staart jongens hier en niet van t erf af
en toen zij twee passen had gedaan kwam zij naar freule clara terug en boog zich om een kus op de voile te drukken welke de freule in de ontsteltenis vergeten had omhoog te schuiven neeltje in de gang bij de op een kier gehouden kamerdeur moest tweemaal de boodschap hooren voordat zij begreep wat ze had te zeggen
en onmiddellijk was zij praktisch geworden en had over de mogelijkheid van herman's schuld onverholen gesproken met schielijke woorden in termen onverbloemd en nuchter zooals zij nooit anders zou hebben gebruikt die nu uit haar waren geprest door het besef dat haar huis in gevaar haar lieve eigen gezin in gedrang kwam
maar gegeven mijn verhouding tot dominee en mevrouw wist ik toch ook niet of ik mocht zwijgen daarom verzocht ik je hier te komen dat kàn ook in jou eigen belang zijn want goed gezond is het niet wat je doet
freule ik zie wel u weet niet het ergste de freule bleek dat inderdaad niet te weten op aleid's mededeeling onder tranen in het fransch gefluisterd volgde na een verschrikt oh fi donc der freule een gedrukt zwijgen
hoe had hij zich dat voorgesteld al deze weken ook vader zou het onmoog'lijke voelen dina was voor hem noodig geweest ze vond wel een man zoo'n mooie vrouw in haar stand een vent die haar dit zou vergeven een band had de brief van hem afgenomen nu voelde hij zuiver meelij schuld
herman wedelaar godgeleerde hoe vurig had hij dat gehoopt het was lang geleden er was veel gebeurd de heer had hem langs andere wegen geleid
terwijl de dichter nu ossenhaas at en brusselsche spruitjes zetten de anderen den maaltijd voort met het nagerecht stork merkte de kalmte op waarmee kleestra zijn gang ging zonder iets van beschaamdheid te toonen over de stoornis in dit huiselijk leven veroorzaakt
dag koetsier zijn de freules wel je hadt hoop ik geen boodschap voor me vr eskuus dokter geen boodschap voor u hoeveel jaren zou die ou'e man nu al iederen morgen aantikken aan de ontbijtkamer der hoogwelgeboren jonkvrouwen van
de armen slap neer in de gaping tusschen de beenen die wijduit gestrekt lagen over den breeden divan den rug hoog gekromd het hoofd stijf hangend of hij pijn in den nek had liet berkemeier italiaansche verswoorden als druppelen uit moeën mond
doch nu stond de predikant weer vr hem en jan van loodijck wedelaar aanziend werd getroffen en wel ietwat anders gestemd door de zachte warmte in die innig droeve oogen door de smartelijke overtuiging in die stem
toen was ook het idee van de couranten bij hem opgekomen hij moest toch naar stad om met notaris poortenaar over een hypotheek te spreken hij zou wat volksbaniers meebrengen en daarmee de lui aan het schrikken maken op de soos dan deed hij ook eens wat de kinderen waren zoo aardig actief
zij hunkerde terug naar dat huis naar de kinders naar alles van daar terwijl in een verwoed smadenden haat tegen mevrouw de onbillijkheid der ruw plotselinge wegzending haar op eenmaal dermate benauwde dat ze hapte naar adem en tranen haar in de oogen sprongen
eerst broeder dormser daarna zijn veeljarigen broeder en vriend lovink halster en vervolgens broeder smout in het kantoortje achter diens schilderswerkplaats bezocht had het waren nog slechts de eerste bezoeken
met het schema om jopie's bedje zouden loes en wim er wel doorheen slapen en dina was gewillig genoeg desnoods kon zij den wekker zetten om wakker te worden voor het bijvullen van den inhaleur beneden den brief van herman vindend had hij het besef gekregen dat er over de kleinere zorgen als een rukwind over een bries
en aan de mededeeling dat zij op elk uur van den dag f zijn tuinknecht f de huishoudster kon treffen die haar bij de honden zouden brengen verbond hij het voorstel haar zelf te ontvangen indien zij kon komen wanneer hij thuis was de regeling bleek zoo gemakkelijk niet de dokter was thuis op z lastige uren
toch had ze nog weer naar boven gemoeten om die toespraak van domenee en ja toe benee had mevrouw gezeid nou ik zie je natuurlijk nog wel es ik kom ook wel es bij je moeder hier is je loon de drie maanden uit jullie moet deze tijd wat geholpen worden dat wil freule van lakervelde doen
wat ze wist in geheim doordat d'er dochter van de femilie zou worden nadat d'er nederig verzocht was houd u asseblief uw bek en zoo kwam de klikkerij van dat rotsmoel in de ooren van frulle van lakerveld en nou sting dien zonder centen op straat
in een wrevel van meelij dacht stork aan het wreednoodlottige voor zoo'n vrouwtje dat vol liefderijk moedig geluksbegeeren haar best deed om aan haar man johan de meester de zonde in het deftige dorp te behagen met hem meepratend
stork die haar gestadig beschouwde diepte weg in wedelaar's stoel deze hoorde tot den cosey corner de voldoening van haar hoekje had zij ook op dezen avond der ontsteltenis niet prijs gegeven
dat de jongen maar niks liet hooren dat dat kn nou t um bekend was dat ze hier wisten want haar brieven wàren terecht vroeger had ze kunnen denken van niet zooals zij schreef en die engelsche namen
die was blijven leven he anders maar thuis met al dat adellijke ja hij wist hij was jaloersch ook daartegen had johan de meester de zonde in het deftige dorp hij gestreden gebeden maar hij was toch ook de oudste
als het jopie maar niet hinderde er was zoo weinig noodig om dien te doen wakkerschrikken de engelachtige teere knaap zoo fijngevoelig in alles zoo fijn wat mocht er in gods raads besluiten voor hem staan geschreven ach die ontzettende valstrikken der zonde waarin de jongelingen geraken