AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de grijsaard hernam op strengen toon komt ge mij vergeving vragen hebt ge uw ongelijk erkend hij meende marius hiermede op den weg te brengen en dat het kind zou zwichten
dat ge aan twee plaatjes snijdt met welk werktuig gij moet het uitvinden dat is uw zaak dan holt ge deze twee plaatjes uit zorgende het uitwendige niet te beschadigen
wij vechten tegen de mannen maar eerbiedigen het schoone geslacht wij zijn niet als in de groote wereld waar lions aan chameaux minnebriefjes zenden geef inderdaad hernam
wat marius betreft dat jong advocaatje die waarschijnlijk bang was geweest en wiens naam javert vergeten had aan dezen lag javert weinig gelegen
was werkelijk als te huis o onverwachte nuttigheid van het nuttelooze liefdadigheid der groote dingen goedheid der reuzen dit onverwachte monument dat een denkbeeld des keizers had bevat was nu het nachtverblijf van een straatjongen geworden
zijn geest werd door deze heldere ingeving verlicht deze kar zou zeer goed voor onze barricade gebezigd kunnen worden de auvergner snorkte
de eerste die aan het tuinhek kwam bleef staan en wachtte de anderen een oogenblik later waren alle zes vereenigd deze mannen begonnen zacht in de dieventaal te spreken t is hier zei een hunner
zij was in die jaren dat de maagd haar liefde draagt gelijk de engel zijn lelie jean valjean was dus gerust trouwens wanneer twee gelieven elkander verstaan gaat alles steeds goed
verdeelde zich in een oogwenk vloeide rechts en links en verspreidde zich in stortvloeden over tweehonderd straten met het gedruisch eener geopende sluis
wanneer men uit de balletstraat naar de straat roi de sicile gaat vindt men schier dadelijk rechts een morsige ruimte in de vorige eeuw stond er een huis waarvan nog slechts de achtermuur die tusschen de naburige huizen
maar dat het een gewichtiger zaak was den beul een mensch te ontrukken volhardend bestreed hij zijn zegelbewaarders voet voor voet betwistte hij den procureurs generaal deze babbelaars der wet zooals hij ze noemde het terrein der guillotine
zal men zonder naar het doel te vragen iederen binnenlandschen strijd veroordeelen men veroordeele dan brutus marcellus arnold van
niettegenstaande heel parijs er omheen lag de klassieke en prachtige hôtels der straat varennes er zich dicht bij bevonden de dom der invaliden zeer dicht bij was de kamers der gedeputeerden niet ver waren
enjolras stond in gedachten verdiept wie weet welk een grootsche duisternis zich langzaam over zijn vreeselijke rust spreidde eensklaps verhief hij de stem allen zwegen
eensklaps had zij dien onbeschrijfelijken indruk welken men gevoelt zelfs zonder te zien wanneer iemand achter ons staat zij wendde het hoofd en richtte zich op hij was het
welke de socialisten zich voorstelden op te lossen de cosmogenische visioenen de droomerijen en het mysticismus uitgezonderd kunnen tot twee hoofdproblemen gebracht worden
ieder oproer sluit de winkels drukt de fondsen beangstigt de beurs schorst den handel belemmert de zaken veroorzaakt
hij droeg een arbeidersbuis en een grove linnen broek terwijl een pet met breeden klep zijn gezicht bedekte hij was nu gerust en gelukkig ten aanzien van
o bij het oproer doe ik mee riep joly laigle wreef zich de handen men zal dan nu de revolutie van gaan verbeteren
den dag na dat bezoek verscheen jean valjean des morgens in het paviljoen even bedaard als gewoonlijk maar met een groote zeer ontstoken boosaardige wonde aan den linkerarm welke een brandwonde scheen en die hij zoo goed mogelijk verklaarde
den dag dat hij mij het kruis gaf heb ik zijn paard opgemerkt t was een geheel witte merrie zij had de ooren wijd van elkander den rug ingevallen
uit het weerkundig gezichtspunt gezien hadden deze winden het eigenaardige dat zij van een zeer sterke electrische spanning vergezeld waren in dien tijd waren stormen met donder en bliksem veelvuldig
nu kinderen zoo ge papa en mama niet wedervindt komt dan van avond weer hier ik zal u voedsel en nachtkwartier geven
deze kracht is niet minder bekwaam om uit de samenvoeging der denkbeelden een oplossing te vinden dan een leer uit de samenvoeging der feiten en van die geheimzinnige macht van den vooruitgang mag men alles verwachten
het onweder werd heviger men hoorde tusschen het rollen des donders den plasregen tegen den rug van den kolos kletteren heerlijk zei
de edelmoedigheid de opoffering de woeste vreugd de studenten die de vereeniging van moed en verstand toonen de onwrikbare nationale garde
o hoe ongelukkig heeft mij dat gemaakt eindelijk spreek ik haar alle dagen in haar tuin haar vader weet het niet verbeeld u zij gaan vertrekken t is in den tuin dat wij elkander spreken des avonds haar vader wil haar naar engeland medenemen
en merkte de oudste der kleinen bedeesd op die alleen tot gavroche durfde spreken en hem antwoorden een vonk zou in het stroo kunnen vallen wij moeten zorgen dat we het huis niet in brand steken
der vergadering als gerechtshof de openbare toorn die ondervraagt capet die niet weet te antwoorden de schrikbarende verstomde waggeling
waarin zich de sophismen met de waarheden mengden de gemoederen beefden in dien maatschappelijken angst als de bladeren bij de nadering van den storm
op het kille dikke tapijt van dorre bladeren maar op allerlei wijzen hoe men ze ook beschouwde in alle jaargetijden in de lente des winters des zomers in den herfst
bleef verbaasd staan cosette had bij haar aankomst haar schrijfportefeuille op het buffet voor den spiegel gelegd en geheel met haar smartelijken angst vervuld die er laten liggen zonder zelfs op te merken dat ze open was
en een liedje getiteld ouvriers associez vous werklieden vereenigt u en een blikken doos vol patronen
vliegt dondert wegrukt vernietigt verplettert omverwerpt ontwortelt en zoowel het groote als het kleine den krachtigen als den zwakken mensch den boomstam als de stroohalm medevoert
wie zou zeggen dat parijs het onderst boven ligt men ziet duidelijk dat hier eertijds alles klooster was du breuil en sauval en de abbé leboeuf geven er de lijst van
zieltogend in zijn laatste uur had hij aan zijn borst een degen gedrukt dien de officieren der honderd dagen hem hadden aangeboden
bij het woord straat plumet hield hij op met snuiven en liet het overige van de snuif op de knieën vallen straat plumet ge zegt straat plumet wacht even is er niet een kazerne in de nabijheid
welke deed wat zij kon om aan haar slechten naam een goeden reuk te geven men herinnere zich de groote kroep epidemie welke vijf-en-dertig jaren geleden de wijken aan den oever der seine te parijs teisterde
nu kon hij niet langer twijfelen hij had duidelijk gehoord hij schouwde opnieuw rond doch zag niets aan uw voeten zei de stem
omstreeks een week na deze maatregelen zag een oppasser die zijn ronde deed en de benedenslaapzaal van het nieuwe gebouw inspecteerde juist toen hij het teeken wilde geven dat alles in orde was door het spiegat van de slaapzaal brujon op zijn bed zitten schrijven
aan het toeval en niet aan den arbeid vragen de onbekenden der ellende en van het niet die lieden met bloote armen en voeten
in te lyon gedrukt en waarin zich de vermaarde varianten bevonden van het manuscript dertiende eeuw van het vatikaan
wierpen het andere eind over den ringmuur slingerden zich over de diepte klemden zich aan den rand van den muur klommen er over lieten zich de een na den ander langs het touw op een dakje van het badhuis glijden
in een drassigen bodem verloren gelijk de rijn in een moeras dit alles behoort tot het verledene de toekomst is anders het algemeen stemrecht heeft dit merkwaardige dat het het oproer in zijn beginsel oplost
maar dit is verschrikkelijk riep marius t is zeker dat op dit oogenblik in de schatting van marius geen misbruik van gezag geen gewelddadigheid geen schandelijkheid der grootste dwingelanden geen daad van
ten gevolge dier wet van opvolging en tegenstelling welke in den aard der natuur ligt en die de oppervlakkigen eenvoudig afwisseling noemen
hij mat den schrikbarenden stap dien zijn lot had gedaan zonder dat hij het vermoedde hij herinnerde zich zijn vrees van den vorigen zomer
die gewoon was op alle wijzen aan het onverwachte het hoofd te bieden had steeds allerlei dingen bij zich hij grabbelde in een zijner zakken en haalde er een stukje papier en een eindje rood potlood uit dat hij van dezen of genen timmerman had gekaapt hij schreef
ditmaal zal hij niet wederkeeren hij ging naar het raam dat op de straat uitkwam opende het met zijn bevende handen boog zich ten
laat ons de romance afbreken zeide hij zijn kattenoog had onder een koetspoort iets gezien dat men in de schilderkunst een geheel noemt dat wil zeggen een wezen en een voorwerp het voorwerp was een handkar
terwijl deze soort van hond met menschelijk gezicht voor het hek de wacht hield en de zes bandieten voor een meisje terugtrokken was marius bij
zooals alles waarvan men voordeel heeft niet slecht gekleed niet slecht gevoed schier als jongeheeren en beter door de valsche dan door de ware moeder behandeld
t was in denzelfden tijd dat marius ernstig aan den dood dacht en zeide zoo ik haar slechts kon wederzien vr te sterven zoo zijn wensch verwezenlijkt ware geworden zoo hij gezien had dat cosette haar blik op een lansier sloeg zou hij geen woord hebben kunnen spreken en van smart gestorven zijn
het genootschap der rechten van den mensch bracht het genootschap van de daad voort het waren de ongeduldigen die zich los maakten en vooruit ijlden andere genootschappen trachtten zich uit de groote moedervereenigingen te recruteeren
derde hoofdstuk billijke verontwaardiging van een kapper en barbier de deftige barbier die de twee kinderen had weggejaagd voor welke gavroche den vaderlijken buik van den olifant had geopend
tweede hoofdstuk t is voor moeder plutarchus niet moeielijk een verschijnsel te verklaren op zekeren avond had de kleine gavroche niet gegeten hij herinnerde zich dat hij ook den vorigen middag niet had gegeten
men gaat dan slechts uit om te droomen t is een gevaarlijke stilstaande peillooze kolk en naarmate de arbeid minderde groeiden de behoeften dit is een wet de mensch in droomenden toestand is van nature zacht en verspillend
de liefde in vluchtigen toestand iets dat helder glinsterend is op zekere diepte troebel lager somber dit beeld van den fraaien officier spiegelde zich af op de oppervlakte was op den bodem diep op den bodem een herinnering
nu bemoei u dan niet met onze zaken slaap uw absinth uit ge zijt ondankbaar enjolras zoudt gij de man zijn om naar de barrière du maine te gaan zoudt ge er toe in staat zijn
van welke gavroche geen woord ontging mijn zoon gij treedt uit luiheid in het moeielijkste leven dat bestaat ha gij zegt een nietsdoener te zijn bereid u liever tot den arbeid
de vriend van gavroche blijf bij ons zei laigle ontbijt met ons zei grantaire de knaap antwoordde ik kan niet ik behoor bij den optocht ik moet schreeuwen weg met
en knabbelden op het traliewerk als wilden zij dit nieuwe soort van muskietennest doorboren de kleine kon ondertusschen niet slapen en herhaalde mijnheer nu zei
samen overlegden en dat te middernacht of uiterlijk met het aanbreken van den dag vier colonnes tegelijkertijd tegen het centrum van het oproer zouden oprukken
o wat heb ik gezocht sedert zes weken ge woont dus niet meer ginds neen zei marius ha ik begrijp uithoofde van het gebeurde die dingen zijn onaangenaam ge zijt verhuisd zie waarom draagt ge zulke oude hoeden
in de verte verbaast zij dichtbij verschrikt zij op haar neus zit een stoutmoedige wrat men beeft ieder oogenblik dat zij hem zal afsnuiten en haar neus op een mooien dag in haar mond zal vallen
de straat de la chanvrerie was niet langer dan een karabijn droeg bossuet bracht zijn beide handen als een spreektrompet voor den mond en riep
men onderscheidt er afgronden de maatschappelijke massa's de grondslagen zelve der beschaving de hechte groep der opeengestapelde en samenhangende belangen
had hij haar zijn woord van eer niet gegeven dat hij sterven zou zij was vertrokken terwijl zij dit wist zij vond het dus goed dat
ik weet van de rechten van den mensch van de volkssouvereiniteit te spreken zes uren lang kan ik met dit horloge in de hand over de heerlijkste dingen redevoeren wees ernstig zei enjolras ik ben meer dan ernstig antwoordde
de magazijnen waren er open het gas brandde onder de bogen de vrouwen deden inkoopen in de winkels men at ijs in het café
men merkte er vier met ijzeren tralies voorziene vensters in op t waren de vensters van den zolder bel air een schoorsteen rees op uit het dak het was de schoorsteen die door de slaapkamers ging
de menschen hebben genieën de gebeurtenissen revolutiën noodig de groote toevalligheden zijn wet de orde der dingen kan ze niet missen
terwijl hij aldus peinsde trad vrouw toussaint binnen jean valjean stond op en vroeg haar naar welken kant is het weet ge het
voor de deur van een likeurstoker op de markt lenoir klom op zekeren dag een man met een ringbaard en met italiaanschen tongval op een
marius tastte in zijn zak hij bezat niets ter wereld dan de vijf francs voor thénardier bestemd hij nam ze en legde ze in eponines hand
wilde zij uitgaan neen verwachtte zij bezoek neen bij de avondschemering ging zij naar den tuin vrouw toussaint was in de keuken bezig die op de achterplaats uitzag
in minder dan een uur verrezen alleen in de wijk des halles zeven-en-twintig barricaden in het midden stond het beruchte huis no
de omsingelde wijk was niets meer dan een soort van vreeselijke spelonk alles scheen er onbewegelijk of in slaap en zooals men gezien heeft heerschte in iedere straat welke men bereiken kon slechts duisternis
eponine bleef bewegingloos eensklaps juist toen marius geloofde dat zij den eeuwigen slaap was ingegaan opende zij langzaam haar oogen waarin de sombere donkerheid des
enjolras wendde den blik niet van zijn horloge hij liet de minuut voorbijgaan en stak toen het horloge weder in zijn zak daarop nam hij le
lichtte ze met buitengewone krachtsinspanning op en zette ze tegen een der voorpooten van den olifant bij de plek waartegen het boveneinde der ladder rustte
eischten zij half naakt met de knots in de vuist brullend en schuimbekkend t waren wilden ja maar de wilden der beschaving
bij deze werkingen der natuurkrachten die alle tot éénheid voeren alles werkt tot het geheel de algebra is van toepassing op de wolken
en zij had geantwoord luister toen had zij zich op de bank bij de stoep gezet en terwijl hij bevend aan haar zijde plaats nam vervolgde zij
stel u eens voor s nachts mannen in uw kamer te zien komen die tot u zeggen zwijg en u den hals afsnijden t is niet om het sterven
toen ik zag dat men op u aanlegde mijn hand voor den loop van het geweer t is waar maar ik wilde vr u sterven toen ik den kogel ontving sleepte ik mij
en deed hem in het slijk knielen le cabuc poogde zich te verzetten maar t was als ware hij door een bovenmenschelijke hand aangegrepen
met hen het hoe dan ook verkregen ontbijt gedeeld en was toen heengegaan hen aan die goede moeder de straat toevertrouwende welke hem om zoo te spreken had opgevoed
en evenwel aarzelend bevend voor hetgeen hij doen wilde zich aan deze gedachten overgaf dwaalde zijn blik in de barricade de opstandelingen spraken er halfluid zonder zich te bewegen en men gevoelde er die zekere stilte
magnon speelde de dame en sprak de dieventaal niet in hunne tegenwoordigheid zoo verstreken eenige jaren thénardier verwachtte er alles goeds van
de bij hem zittenden tot drinken aanspoorde scheen hij nauwkeurig het groote huis achter de barricade te beschouwen welks vijf verdiepingen de geheele straat tegenover de straat saint denis bestreken eensklaps riep hij
verkoopen wij het veld waar hannibal legert wat hebben wij die gelooven te vreezen de ideeën kunnen evenmin teruggaan als de rivieren
mavot werd den volgenden dag op de barricade der straat menilmontant gedood pretot die ook in den strijd moest sneuvelen antwoordde op de vraag wat is uw doel de opstand
een donkere hemel lag op de doodsche straten alsof een onmetelijk lijklaken over dit onmetelijk graf was gespreid terwijl een nog geheel politiek gevecht op deze zelfde plek werd voorbereid die reeds zoovele revolutionnaire gebeurtenissen had gezien
de bouwmeester van den olifant had van kalk iets groots gemaakt de bouwmeester van de kachelpijp is er in geslaagd van brons iets kleins te maken
het salon van den president met tapijten en groote stoelen en den tuin jean valjean had in cosette's kamer een ledikant met hemel van drieërlei kleur van oud damast doen plaatsen
een meisje dat hen met hun drieën achter elkaar zag gaan gavroche aan t hoofd begon luid te lachen dat gelach gaf weinig eerbied voor de groep te kennen en gavroche zeide tot haar dag mamsel omnibus
en de ernstige lieden welke hun geslacht vereerden het volk zelf was bewonderenswaardig de natie op een ochtend door een soort van koninklijken opstand gewapenderhand aangevallen gevoelde zich zoo sterk
kwam geschut in de tuilerieën werd het eenzaam lodewijk filips bevond zich volkomen kalm en gerust
zij zijn dan slechts de twee eindpunten van hetzelfde lot slechts de twee vleugels van denzelfden geest leeft en zweeft
zij rekende op de wanhoop van marius wanneer hij cosette niet vond zij bedroog zich niet toen was zij naar de straat chanvrerie wedergekeerd
marius had dit alles voor het oogenblik vergeten hij wist zelfs s avonds niet wat hij s morgens gedaan had noch waar hij ontbeten noch met wie hij gesproken had er klonken tonen in zijn oor die hem voor alle andere gedachten doof maakten
onder het oud roest geworpen was dan dat hij heden het vaderland deed bloeden toen weende hij bitterlijk t was afschuwelijk maar wat zou hij doen zonder cosette leven kon hij niet wijl zij vertrokken was moest hij immers sterven
een dier mijmeringen verzonken hij dacht aan cosette aan een mogelijk geluk zoo niets tusschen haar en hem kwam aan dat licht waarmede zij zijn leven vervulde een licht dat de adem zijner ziel was hij was schier gelukkig in deze
marius beefde t was de verloochening zijns vaders welke men hem vroeg hij sloeg de oogen neder en antwoordde neen mijnheer
bevend wegloopen en zeggen waarlijk ik heb er genoeg van ik heb gezien en dat is genoeg t is de burgeroorlog ik ga heen
hoe t zij herhaalde hij steeds in zijn droefheid hij zal niet wederkomen zijn kaal hoofd was op zijn borst gezonken en hij staarde strak in de asch van den haard met een droevigen vergramden blik
een brief zonder adres zonder naam zonder dagteekening zonder handteekening dringend en onbaatzuchtig een uit waarheden bestaand raadsel
nu riep hij klimt op jongens ge zult zien hoe goed het hier is klim op zeide hij tot den oudste ik zal u de hand geven
schier evenals de burgerstand de leenheerlijkheid vervangt t is zeer natuurlijk dat een kachel het zinnebeeld van een tijdvak zij welks macht een ketel bevat
twee-en-twintig jaren gemist de voortduring was afgebroken geweest maar zij begrepen het niet hoe hadden zij het kunnen begrijpen
montparnasse zelf die misschien min of meer thénardiers schoonzoon was zwichtte nog een oogenblik en zij waren vertrokken thénardier hijgde op zijn muur als de schipbreukeling op zijn vlot die het bespeurde schip aan den horizon ziet verdwijnen
en dit lachen is steeds in evenredigheid van de vrees welke men gehad heeft bij zonsopgang dus beschouwde cosette toen zij ontwaakte haar angst als een benauwden droom en zeide bij
ge zijt schoon ge zijt lief ge hebt verstand ge hebt geest ge zijt veel geleerder dan ik maar ik durf u tarten wat betreft dit woord ik bemin u
eensklaps vernam men omstreeks het midden der maand februari dat brujon die slaper door de boodschappers van het gevangenhuis niet op zijn naam
is t niets anders zei gavroche dat is zoo erg niet moet gij daarom schreien ge zijt immers geen kanarievogeltjes toen hernam hij een gewichtige houding aannemende doch op een toon van teeder gezag en vriendelijke bescherming
behoedzaam liet hij zijn logeergasten in de kooi gaan toen kroop hij er na hen in bracht de steenen weder op hun plaats en sloot de opening alle drie lagen op de mat
kouder dan sint marten die ten minste de helft van zijn mantel behield een brrr hooren na dit brrr nam de regen toe en viel in stroomen neer zoo straft een slechte hemel de goede daden nu
eens had hij een boodschap voor mijnheer baour lormian gedaan een der leden van de academie gavroche was een geletterde
t was een omvergeworpen kar zijn voet voelde waterplassen diepten losse en opgehoopte straatsteenen t was een begonnen maar verlaten barricade
de oorlog wordt dan eerst schande de degen dan eerst dolk wanneer hij het recht den vooruitgang de rede de beschaving de waarheid vermoordt dan is hij t zij buitenlandsche of
zij gevoelde een ongehoorde blijdschap een innigen angst hij was het die haar schreef hij die hier was hij die den arm door het hek had gestoken terwijl zij hem vergat had hij haar wedergevonden maar had zij hem vergeten
t was voor hem de eenzaamheid voor haar de vrijheid daar was zij weder een klein meisje zij kon er loopen schier spelen zij zette haar hoed af beschouwde de vlinders op de bloemen maar ving ze niet zachtmoedigheid en verteedering ontstaan met de liefde
wij hebben gezegd dat een windvlaag hem medevoert zij gingen voorbij saint merry en bevonden zich zonder eigenlijk te weten hoe in de straat
bliksems schoten door zijn oogen zijn gedachten verwarden hij meende iets godsdienstigs te verrichten en toch een ontheiliging te plegen
de september wetten spreken luide hoewel hij de nadeelige kracht van het licht op de privilegiën kende liet hij toch zijn troon aan het licht blootgesteld
een verachtelijk oproer waarom omdat alexander voor azië met den degen deed wat columbus voor amerika met het kompas deed
op het democratische recht beslag gelegd de vooruitgang een tweede belang geworden de geweldige onderdrukking der straatprotesten de militaire terechtstelling der opstanden het oproer door de wapens bedwongen
de naaste verwanten zijn als onduidelijke schaduwgestalten die nauwelijks in de nevelen des levens te onderscheiden zijn en zich gereedelijk met het onzichtbare vermengen
zijn koningschap tot tweeërlei einden kunnen gebruiken het schepter eind tegen het volk houden en het parapluie eind tegen den hemel openen
een zwarte gestalte die den doortocht verspert houdt plotseling het wilde dier tegen wat van het kerkhof komt verbijstert en beangst wat uit het hol komt
haar gescheurde kiel liet haar naakte borst zien zij hield terwijl ze sprak haar doorschoten hand tegen haar borst gedrukt waar een andere opening was en waaruit nu en dan een stroom bloed vloeide als wijn uit een open spongat
maar de inderdaad zeer gunstige nacht een plasregen die alle straten eenzaam maakte de koude welke zij leden hun doornatte
dit dilemma verderf of geluk wordt door geen andere omstandigheden zoo onverbiddelijk gesteld als door de liefde de liefde is het leven zoo zij niet de dood is een wieg of een doodkist
die thans gedempt is de werven van het eiland louvriers die uitgestrekte citadel zijn vol strijders men rukt palen uit den grond
afwezendheid vergetelheid veertigjarige verlatenheid en ledigheid waren voldoende geweest om in dit bevoorrechte oord varens scheerling duizendblad wild gras en woekerplanten hagedissen
uit het genootschap der vrienden van het volk dat tevens openbaar en geheim was ontstond het genootschap der rechten van den mensch dat een zijner dagorders aldus dagteekende pluviôse
zij zenden elkander den zang der vogelen den geur der bloemen het gelach der kinderen het licht der zon de zuchten van den wind de stralen der sterren de geheele schepping waarom ook niet alle werken gods zijn bestemd om de liefde te dienen
een oogenblik later kwam de barbier hem weder in de gedachte en hij voegde er bij ik vergiste mij in het beest t is geen schelvisch maar een slang kapper ik zal u een ratel aan uw staart laten maken
alles was rustig en stil niemand was op den weg slechts op de zijpaden onderscheidde men enkele werklieden die naar hun arbeid gingen jean
toen drukte hij den werkman de hand en zeide heengaande spoedig zien wij elkander weder de spioneerende politie ving niet alleen in de herbergen maar ook op de straat de zonderlingste gesprekken op
hij hief zijn oud hoofd op legde zijn magere gerimpelde hand op de tafel en riep op zijn verbitterdsten scherpsten toon
eindelijk stond hij met geweld van zijn stoel op ijlde naar de deur zoo snel zijn een en negentig jaren hem vergunden opende ze en riep help help
hoe heb ik u gezocht zoo ge het wist ik ben veertien dagen in de gevangenis geweest maar zij hebben mij losgelaten wijl er niets tegen mij was en ik bovendien de jaren van onderscheid niet had er ontbraken nog twee maanden aan
t was overigens duidelijk dat zij hem niet meer beminde wijl zij vertrokken was zonder hem te berichten zonder een woord zonder een brief hoewel zij zijn verblijf wist waarom en waarvoor zou hij thans nog leven
de restauratie was een tusschentijdvak dat moeielijk te beschrijven is een tijdvak van afmatting dof gerucht gemor slaap rumoer welke niets anders beteekenen dan de komst eener groote natie aan een rustpunt
en zeggen wij het dit alles is slechts een begin de wezenlijke quaestie is deze de arbeid kan geen wet zijn zonder een recht te wezen t is hier de plaats niet om hierover verder uit te weiden
en verdronken honden vindt zij was gedrongen op te houden daar zij door een drogen hoest werd overvallen die haar adem reutelend uit haar enge zwakke borst deed hijgen
hoe hij er op was gekomen heeft men nooit kunnen verklaren of begrijpen de bliksemstralen hadden hem tegelijk moeten belemmeren en helpen
antwoordde eenvoudig t zijn snaken welke een kapper mij present heeft gedaan ondertusschen was montparnasse ernstig geworden ge hebt mij dus gemakkelijk herkend mompelde hij hij nam uit zijn zak
deze tijdvakken zijn buiten allen regel en bedriegen de staatkundigen die ze willen bewerken bij den aanvang vraagt de natie slechts rust men haakt slechts naar vrede men heeft geen andere eerzucht dan klein te zijn t geen wil zeggen rustig te blijven
heeft onlangs zijn eerste vonnis verzacht lodewijk filips werd gekozen door deze twee die men en noemt namelijk door een half parlement en een halve revolutie
de sectie bezit geen wapens wat den timmerman ontstelde en hem bewoog het papier aan zijn buren te toonen was wijl hij eenige schreden verder
jean valjean ging onverwijld in diepe gedachten naar huis tweede hoofdstuk marius
in de wijk st jacques verlieten de studenten met geheele scharen hun woningen en gingen naar het koffiehuis van den vooruitgang in de straat st hyacinthe of naar het koffiehuis der zeven biljarts in de straat des
maar daarbij liet hij het en sprak er niet verder over hij zou dan cosette iets van haar kouseband hebben moeten zeggen en dat was hem onmogelijk hij raakte daarmede iets onbekends aan
de boekhandelaar royol was overleden de heer mabeuf kende nu nog slechts zijn boeken zijn tuin en zijn indigo dit waren de drie vormen welke voor hem het geluk het vermaak en de hoop hadden aangenomen
beleedigde nu bakker zeide hij waarom kijkt ge ons zoo aan op elkander gezet zouden zij nauwelijks een el groot zijn geweest toen het brood gesneden was nam de bakker den sou en gavroche zeide tot de twee kinderen pruimt nu
marius die de straat plumet langs den boulevard had verlaten ging over de esplanade de brug der invaliden de champs-elysées het plein lodewijk xv tot hij de straat rivoli bereikte
met flauwe stem vroeg hij en wanneer zult ge vertrekken hij heeft niet gezegd wanneer en wanneer zult ge terugkomen hij heeft niet gezegd wanneer marius stond op en zeide koel zult
t was echter volstrekt niet indécent maar veeleer bevalliger dan anders zij kleedde zich zoo zonder te weten waarom
mistrouwt de republikeinen burger werklieden zwijg burger verklikker riep een werkman deze kreet maakte een einde aan de redevoering geheimzinnige voorvallen hadden plaats
denken is de eerste noodzakelijkheid de waarheid is voedsel gelijk de tarwe een verstand dat zich van wetenschap en wijsheid onthoudt vermagert
alles wat wij hier langzaam en achtereenvolgens verhalen gebeurde tegelijkertijd op alle punten der stad te midden van een ontzettend rumoer gelijk een aantal bliksems uit een enkelen donderslag schieten
die iets van zijn leven te verbergen had wijl de politie zeer wakker en nauwlettend was geworden en zij bij t opsporen van een
den kost te verdienen een taak een plicht te vervullen dit wilt ge niet te zijn als de anderen verveelt u nu ge zult anders zijn de arbeid is wet die hem afwijst uit verveling zal hem tot straf krijgen
men moet er verstand van hebben om zijn hemd te scheuren en zijn beddelaken aan reepen te snijden ten einde er een touw van te vlechten gaten in de deuren te maken valsche papieren valsche sleutels te fabriceeren zijn ketens door te vijlen
cosette had niet zonder een poging tot wederstand de straat plumet verlaten voor het eerst sedert zij met elkander leefden was de wil van cosette met dien van
zesde hoofdstuk de ouden zijn bestemd om op den geschikten tijd uit te gaan toen het avond was ging jean valjean uit
de zon die door de reten der vensterluiken haar stralen schoot en de gordijnen rosé kleurde stelde haar zoozeer gerust dat alles zelfs de steen uit haar gedachte verdween
ik zweer u dat er in dit huis niets te maken is er zijn alleen vrouwen in zei gueulemer neen de lieden zijn verhuisd de kaarsen ten minste niet zei
hoonen wij het mahomedisme niet den eenigen godsdienst die met een kippenhok prijkt ik houd het overigens met het drinken
het slokje is de afgrond daar hij noch opium noch haschich bij de hand had en zijn hersens met schemering wilde vullen had hij zijn toevlucht genomen tot dat vreeselijk mengsel van brandewijn stout engelsch bier en bitter
niets is treuriger dan een harlekijn in lompen gedeukte hoeden geteerde petten vuile wollen mutsen en naast de boezeroen den zwarten rok met gaten in de ellebogen
geen hunner zou hoe klein hij ook was in deze alkove kunnen staan gavroche had zijn kelderrot altijd in de hand gaat nu recht liggen sprak hij ik zal het licht uitdoen mijnheer vroeg de oudste der twee broertjes aan
de gratie gods is vreemdeling het despotisme overweldigt de zedelijke grenzen gelijk de vijandelijke inval de geographische grenzen overweldigt den dwingeland of den engelschman wegjagen is in beide gevallen zijn grond hernemen
en toen hij in zijn bereik was greep hij hem schielijk en krachtig bij den arm en trok hem op zeggende ingeslokt de knaap was door de scheur wacht mij nu hernam
gavroche had op dit oogenblik zijn gedachten op iets anders dan wel op zijn patronen gevestigd de man van de straat des
doch nauwelijks had javert het oude huis verlaten en zijn gevangenen in drie rijtuigen medegenomen of marius ging insgelijks uit het huis het was eerst negen uren s avonds marius ging
van vlechten dan zult ge u uit het venster aan dien draad boven een afgrond hangen en t zal des nachts zijn in storm in regen in
moedig toesprak dat stroo door al deze mannen bewogen maakte het geruisch als van een plasregen elders lagen de gevangenen op de binnenplaatsen onder den blooten hemel naast en schier op elkander
het geruisch van den gieter op de bladeren vervulde de ziel van vader mabeuf met verrukking hij meende dat de rhododendron nu gelukkig moest zijn
van het hertogelijk hôtel de la force voerde en welke kapel thans als slaapzaal voor dieven dient voor omstreeks twaalf jaren een soort van bastille met een spijker in de steenen gekrabd en daar onder deze naamteekening brujon
hij hindert mij nergens en heeft zich zelfs naar mijn wanstaltigheden gevoegd hij is zeer beleefd voor al mijn bewegingen ik voel niet anders van hem dan dat hij mij warm houdt oude kleederen zijn hetzelfde als oude vrienden
in zijn gedachte schiep hij door de wijsgeerige welsprekendheid van combeferre de cosmopolitische geestdrift van feuilly de wegsleependheid van courfeyrac de vroolijkheid van bahorel
dit nazien was hem noodlottig terwijl de grijsaard zich verwijderde naderde gavroche gavroche had zich door een schuinschen blik vergewist
men heeft god dank tot verzadigens toe genoeg groote gebeurtenissen groote afwisselingen groote avonturen groote mannen gezien men zou gaarne cesar voor prusias en napoleon voor den koning van
t is zonderling weet ge wat ik ben in de duisternis er is een wezen dat toen zij heenging mijn hemel heeft medegenomen
zag iets voor zijn oogen opdagen dat naar hoop geleek deze mannen spraken in de dieventaal de eerste zeide zacht maar duidelijk in die taal laat ons gaan wat doen we hier
bij deze plotselinge vraag richtte de man zich verschrikt op hij boorde zijn blik tot in het diepst van enjolras eerlijk oog en scheen er zijn gedachte in uit te
gavroche haalde de schouders op en antwoordde in de dieventaal een jongen als ik is een man en mannen als gij zijn jongens wat heeft die jongen een grooten mond riep babet de parijsche jongen is geen bloodaard zei brujon wat wilt ge
aan de barrière du maine zijn steenhouwers schilders werklieden der beeldhouwers ateliers zij zijn vol geestdrift maar aan een spoedige verkoeling onderhevig
den rijkdom de armoede de voortbrenging het verbruik de verdeeling den ruilhandel het muntwezen het crediet het recht van t kapitaal het recht van den arbeid
grootvader nooit de toon waarop dat nooit werd uitgesproken ontnam marius alle hoop met langzame schreden met gebogen hoofd wankelend meer iemand gelijkende die sterft dan die heengaat ging hij door de kamer
waren zij uitgegaan en bevonden zich toen t licht werd bij de barrière du maine t was niet het morgenrood t was de dageraad een bekoorlijk
er zijn plaatsen van rust die om zoo te spreken onwillekeurig op den geest werken een afgelegen straat heeft gewoonlijk vreedzame bewoners
zeer dronken of veinzende het te zijn had zich met anderen aan een tafel geplaatst welke zij buiten de herberg hadden gehaald terwijl deze cabuc
dergelijke verloren wezens zijn niet zeldzaam in de tegenwoordige maatschappelijke wereld kortom gavroche had ze niet
bovendien had hij zijn horloge en zijn beurs welke eenige goudstukken bevatte men liet hem horloge en beurs in het horlogezakje voelde men en nam er een briefje in een omslag uit
plechtig zonder overhaasting want de stormklok is de mensch het uur is god de voortgang van den tijd maakte geen indruk op jean
ik heb iemand noodig voor de barrière du maine maar heb niemand en ik ben er zei grantaire gij ik
de sorbonne was het landelijke oord waar ik u van s morgens tot s avonds aanbad alzoo past een minnend hart de kaart van het teedere op de latijnsche wijk toe o plein maubert o
en evenwel is het in geen grooter gevaar dan een ster tusschen de wolken
gij spreekt wonderbaarlijk verstandig soms komt het mij voor dat ge een droom zijt spreek ik luister ik bewonder u
ondervond als t ware de aanstekelijke kalmte dezer steeg van het oude parijs welke zoo nauw is dat ze voor de rijtuigen met een boom is afgesloten
die antwerpen bombardeerde en den missionaris pritchard vergoeding gaf die met overtuiging de marseillaise zong onvatbaar voor neerslachtigheid vermoeienissen voor den smaak voor het goede
het betrekkelijke namelijk de monarchie biedt wederstand aan het absolute namelijk de republiek de maatschappij bloedt onder dit conflict maar wat thans haar lijden is zal later haar heil zijn
eenigen tijd bleef hij bewegingloos als marmer op de plek staan waar hij bloed had vergoten zijn strak oog maakte dat men slechts fluisterend om hem sprak
roepen maar zacht en met ingehouden adem mijnheer nu vroeg gavroche die even de oogen gesloten had wat is dat toch t zijn ratten antwoordde gavroche en hij legde zijn hoofd weder op de mat
en zelfs iets bijzonders op zijn ouderdom zijn gedachten geheel boeiden zijn natuurlijke beschroomdheid maakte hem eenigszins vatbaar voor bijgeloovigheid het eene boek was de vermaarde verhandeling van den president
eensklaps kwam de zon te voorschijn de krachtige morgenstraal schoot uit en t was alsof hij al deze woeste hoofden deed gloeien
bij t vallen van den avond had ieder venster waar licht werd ontstoken een kogel ontvangen het licht werd uitgedaan soms was de bewoner gedood
die op het gras viel klapte in de handen en riep wij zijn er leve generaal lafayette na deze uitbarsting zeide hij kinderen nu zijt ge in mijn woning
onderzocht zijn ketens en klopte tegen de ijzeren tralies deze man kwam met zijn doggen insgelijks tweemaal s nachts thénardier had vergunning gekregen een soort van ijzeren pen te behouden waarvan hij zich bediende om zijn brood
en parijs heeft zoovele zaken dat het zich door geen kleinigheid laat storen slechts dergelijke reusachtige steden kunnen zulke schouwspelen opleveren slechts zulke ontzaggelijke ruimten kunnen tevens den burgeroorlog en een onbegrijpelijke rust bevatten
die door voorzorgsmaatregelen eenigszins versterkt was twee bataljons met zwart bekleede trommels bedekte geweren tienduizend nationale garden met de sabel op zijde de batterijen der nationale garde begeleidden de
openbaarde dat er geen koordje van haar kleed geen maas harer kousen geen plooi van haar corset was dat hem niet behoorde naast cosette gevoelde hij zich bij zijn goed bij zijn eigendom bij zijn despoot
men veroorlove ons hier op te merken dat wij zuivere waarheid verhalen en dat twintig jaren geleden voor de correctioneele rechtbank een knaap terechtstond beschuldigd van vagebondage
zijn lafhartigheid onder het voorwendsel van vaderlandsliefde verbergen dat was onmogelijk en zoo de schim van zijn vader daar in die duisternis was en hem zag terugdeinzen zou hij hem met het plat zijns degens slaan en hem toeroepen
ach ja zeide zij dat alles herken ik ik had dit alles reeds in zijn oogen gelezen toen zij het ten derdemale gelezen had kwam de luitenant theodule terug voor het hek en liet zijn sporen op de straat klinken
eertijds bestonden deze treurige verblijven waarin de gevangenistucht den veroordeelde aan zich zelven overlaat uit vier steenen muren een steenen gewelf een steenen vloer een brits een getralied lichtgat een met ijzer beslagen deur
mijnheer gillenormand gevoelde dat marius hem in weinige oogenblikken zou verlaten dat zijn slechte ontvangst hem kwetste dat zijn hardheid hem wegjoeg dit alles zeide hij tot zich zelf en zijn smart vermeerderde er
dat hij zich niet verroeren kon richtte het hoofd op met de deemoedige gerustheid van iemand die nooit gelogen heeft t is een spion zei enjolras en zich tot javert wendende
wat beneden den mensch is onderscheidt er door den nevel heen wat boven den mensch is en wat ons levend onbekend is mengt er zich in den nacht
had zich neergezet op eenig houtwerk dat voor het hek van een werf lag zijn blik was naar den weg gekeerd en zijn rug naar het licht hij vergat de zon die aan t opgaan was hij was in een dier diepe mijmeringen verzonken
het loof der groote gebeurtenissen en verdwijnen in het verre verschiet der geschiedenis het zoogenaamde tijdvak der oproeren vloeit over van dergelijke bijzonderheden de gerechtelijke onderzoekingen hebben
zie gij zijt mijn engel vergun mij even hier te komen ik geloof dat ik spoedig zal sterven zoo ge wist hoe ik u bemin vergeef mij ik spreek met u en weet niet wat ik zeg ik maak u misschien boos
de avond kwam de schouwburgen bleven gesloten verbitterd doorkruisten patrouilles de stad men onderzocht de voorbijgangers men hield de verdachten aan te negen uren waren meer dan achthonderd personen in hechtenis genomen de prefectuur van politie de
in vergetelheid geraakt met schimmel en vuil bedekt als een reusachtige bedelaar vruchteloos om een welwillenden blik te midden van het plein bedelende
op het traliewerk wijzende wat is dat toch dit zei gavroche ernstig is voor de ratten ga nu recht liggen hij meende evenwel ter onderrichting der jonge wezens er nog eenige woorden te moeten bijvoegen en hernam
zijt ge boos op mij o mijn moeder zeide zij en zij zonk ineen alsof zij zou sterven hij vatte haar zij viel
kreten aanheffende schier allen met stokken zwaaiende sommigen met sabels zonder orde en echter als met één ziel vormden zij hier een hoop ginds een colonne
t is vooreerst geschreeuw men sluit de winkels de uitstallingen der kooplieden verdwijnen dan vallen enkele schoten de menschen vluchten geweerkolven donderen tegen de deuren
er waren vier heete winderige en zonnige dagen zonder een droppel regen voorbijgegaan de stengels bogen de knoppen hingen
aan den ingang der straat des prouvaires ging de menigte niet meer voort zij vormde hier een tegenstand biedende aaneen geslotene saamgedrongene schier ondoordringbare massa van lieden die zacht met elkander spraken
één zinsbegoocheling goed maar twee zinsbegoochelingen t was meest verontrustend dat de schaduw zekerlijk geen spook was
de idée voor allen de wereld tot een paradijs gemaakt den vooruitgang en deze heilige edele teedere zaak den vooruitgang tot het uiterste gedreven en zonder er zelf in betrokken te zijn
ik heb slechts een god een koning een oortje en een laars
trok beproefde den ouden man een been te lichten en poogde te ontsnappen de grijsaard scheen er geen acht op te slaan en hield hem met ééne hand vast met de onbezorgde overtuiging van een overwegende kracht
men ontrukte den officieren hun epauletten in de straat st nikolaas vluchtte met veel moeite een officier der nationale garde die door een met stokken en fleuretten gewapenden troep vervolgd werd in een huis t welk hij niet dan s nachts en vermomd kon verlaten
eindelijk verzamelde zij al haar moed en keerde stoutmoedig om er was niemand zij zag naar den grond de schaduw was verdwenen zij trad weder in het bosschage doorsnuffelde onversaagd alle hoeken ging tot aan het hek
en bij de verschijning der kometen zou men haast gelooven dat de hemel zelf buitengewone acteurs noodig heeft onverwachts zonder dat men het vermoedt
de hoofden der gestalten werden doodshoofden t waren zeven rijtuigen die achter elkander over den weg reden de zes eerste waren van een zonderlingen bouw t waren een soort van ladders op twee wielen welke ladders vooraan de boomen vormden
hij poogde zich met het denkbeeld gemeenzaam te maken dat het gedaan was en hij zou sterven zonder dien mijnheer weder te zien maar geheel zijn natuur verzette er zich tegen zijn oude bloedverwantschap kon er zich niet in schikken
hij deed evenwel eenige pogingen om hem weder te vinden die echter vruchteloos waren een maand verstreek daarna een andere
sedert een uur maakte de straatjongen in deze vreedzame wijk het geraas van een vlieg in een flesch de sergeant der voorstad luisterde en wachtte hij was een voorzichtig man
cosette ontbladerde steeds ijverig haar bloempje zij scheen aan iets te denken t moest iets aangenaams zijn eensklaps draaide zij langzaam het hoofd op de schouders om met de sierlijke bedaardheid van de zwaan en zeide tot
montorgueil in de straat mandor verschenen groepen die vaandels zwaaiden waarop men in gouden letters het woord sectie met een nummer zag
in tegenspraak en waren beiden zoo niet in botsing ten minste in wrijving met elkander geweest aan de eene zijde had zich tegenwerping aan de andere onwrikbaarheid bevonden
voor de oogen der despotieke gouvernementen die er steeds belang bij hebben dat de vrijheid zich zelve onteert had de juli-revolutie het ongelijk vreeselijk te zijn en toch zacht te blijven er werd overigens niets tegen haar beproefd noch heimelijk bewerkt
er was geen mogelijkheid een der gebroken draden in zijn hersens weder aaneen te knoopen en dan zeide hij morgen zal ik niet uitgaan het belet mij te arbeiden maar hij ging alle dagen uit
een uit een nestje gevallen veder een gebroken tak wekte hun medelijden en hun verrukking met een zachte droefgeestigheid gemengd scheen zich gaarne in tranen lucht te geven
zoo zacht en natuurlijk was dit gekomen t was bovendien maart de dagen werden langer de winter ging voorbij de winter neemt altijd iets van onze treurigheden mede
wat zou dat alles was het wel zeker dat deze nachtmerrie bestaan had zij waren met hun beiden zij beminden elkander niets was er meer noodig
dit is een dappere invalide dacht gavroche en hij kon niet laten in de handen te klappen maar deze toejuiching was nutteloos zij bereikte het
waar niemand is vindt men iets hij kwam aan eenige huizen die hem het dorp austerlitz schenen te zijn op een zijner vroegere tochten had hij hier een ouden tuin opgemerkt bewoond door een oud man en een oude vrouw
den ploeg besturen de garven binden is vreugde welk een feest de boot in den wind te doen schommelen gij nietsdoener delf sleep
dit kostbaar hulpmiddel der bij zich zelve verdachte beschaving het juli koningschap steigerde niettegenstaande het dit droeg in het gareel der europeesche kabinetten metternich had het gaarne bij de lange leidsels genomen
eensklaps sloeg hij de oogen op men ging in de straat hij hoorde voetstappen nabij zich en bij het licht der straatlantaarn naar den kant der straat die bij het archief uitloopt zag hij een bleek jeugdig en opgewekt gelaat
op een avond t was de juni t geen evenwel niet belette dat vader gillenormand een goed vuur in den haard brandde had hij zijn dochter heengezonden die in het belendend vertrek
en onder het vroolijk gewoel van geheel parijs het afschuwelijke uit te wisschen dat haar was voorbijgegaan de revue welke het feest kruidde deed natuurlijk al de uniformen voor den dag komen
een verschijnsel dat aan een goed ingerichte politie niet vreemd is de lijkkoets bewoog zich met koortsachtige langzaamheid van het
de burgers moeten zich maar goed houden ik zal hun verboden liedjes voorneuriën wat zijn stille verklikkers t zijn honden voor den drommel eerbied voor de honden maar ik zou liever een haan aan mijn pistool hebben
de natuur heeft in die maand een bekoorlijk licht dat uit den hemel uit de wolken uit de boomen uit de weiden uit de bloemen in het hart van den mensch overgaat
maar alle groepen van afschuwelijkheden vormen een geheel iedere optelling van ongelukkigen geeft een totaal uit iedere keten kwam een gemeenschappelijke ziel te voorschijn en ieder voertuig had zijn bijzondere physionomie
een toestand waarin men lafayette moest gebruiken om polignac te verdedigen de overtuiging van den vooruitgang onder den opstand de kamers en de straat het in evenwicht houden der naijverigen in hun omgeving
stil op en boorden met den spijker dien brujon had gevonden in den schoorsteen waartegen hun bedden stonden het puin viel op het bed van brujon zoodat men er niets van merkte
gij zijt klein zei enjolras men zal u niet zien ga uit de barricade sluip langs de huizen neem de straten een weinig op en kom mij zeggen wat er geschiedt
zij vroeg hem niet zij dacht er zelfs niet aan hoe hij binnengekomen en in den tuin gedrongen was t kwam haar zoo natuurlijk voor dat hij er was nu en dan raakte marius knie de knie van cosette aan en beiden beefden
welke vernedering was er voor den zoon van kolonel pontmercy in het gevecht dat beginnen zou t is niet meer montmirail of
slechts één duidelijk denkbeeld had hij namelijk dat hij te negen uren cosette zou zien dit laatste geluk was thans zijn geheele toekomst
grantaire antwoordde allen zijn schrander gij alleen zijt onnoozel nooit hebben twee flesschen een man verschrikt de anderen waren begonnen met eten grantaire begon met drinken spoedig was een halve flesch geledigd
en de man voegde er bij vrees niet ik ben de agent van het comité men verdenkt u van niet trouw te zijn gij weet dat zoo ge iets openbaardet men u in t oog houdt
kunt ge het gelooven marius komt tegenwoordig te een uur s morgens te huis bahorel antwoordde wat zal ik zeggen men kan de vromen nooit vertrouwen
t was voor den goeden man een onverdragelijke tergende foltering zich inwendig zoo teeder en weemoedig te gevoelen en uiterlijk slechts ruw te kunnen zijn de bitterheid keerde in hem terug op barschen toon viel hij marius in de rede waarom komt ge dan
hij had tot de club der jacobijnen behoord mirabeau had hem op den schouder geklopt danton had tot hem gezegd jongeling in op vier en twintigjarigen leeftijd had hij als mijnheer de chartres
onze beschaving het werk van twintig eeuwen is er tevens het monster en het wonder van zij verdient goed te worden zij zal het worden haar stoffelijk te verlichten is veel haar zedelijk te verlichten nog meer
adam tot den val bracht en den vijgeboom den grootvader der onderrokken tot getuigen en het recht vraagt ge naar het recht o in de wereld heerscht slechts het geweld hoeveel roofdieren hoeveel arenden zijn er
eenerzijds in strijd met de monarchale eeuwen anderzijds met het eeuwige recht buitendien was zij voor buiten geen revolutie meer toen zij monarchie werd en was dus gedwongen europa's stappen te volgen
maar de logica wil van bijna niets weten evenmin als de zon iets van de kaars weet wie houdt de revolutiën te halverwege staande de
iedere wagen of liever ieder dezer ladders was met vier paarden achter elkander bespannen op deze ladders werden zonderlinge menschentrossen voortgesleept in het halfduister zag men deze menschen niet men vermoedde ze