AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Op eens kwam het hun voor, alsof het ijs opgeheven werd, juist op de plaats, waar ze liepen: opgelicht werd en weer neerzonk, alsof iemand er van onderen tegen had gestooten.
Ik geloof waarlijk, dat daar het jacht van Lodewijk is, zeide Henriëtte, na eenigen tijd daarop gestaard te hebben.
Lodewijk heeft alle liefhebberijen van dien aard, antwoordde zij: maar het zeilen is een hartstocht bij hem.
Met deze woorden vertrok hy, de drie Heeren in Jacob van Lennep, Elizabeth Musch geen geringe bezorgdheid achterlatende, vooral Sylvius die nu, zoo door Buat als door Gourville, met vragen werd bestormd, en toch niet verraden dorst wie de persoon was
en in dien persoon dengenen herkende, dien ik minst van allen hier verwacht of gewenscht zoude hebben, den Heer Lodewijk Blaek.
dacht ik bij mijzelven: en mijn spijt was zoo groot, dat ik als sprakeloos aan de deur bleef staan
de koning in den derden persoon en nooit uwe majesteit te zeggen, daar deze titel door den overweldiger bezoedeld was.
den zoo gehaten vijand rust noch duur lieten.
Zeven Baanrotsen, allen hoofden der edelste huizen in Willems Graafschappen, twintig Ridders, allen vermaard door hun heldenfeiten, werden door de handen van verachte dorpers verslagen.
Vreeselijk vooral woedde de vuist van Adeelen en zesmalen
Wees bedaard en wreek mijnen besten Gerrit zoo goed als ge kunt;
maar nu niet, want gij hebt eene boodschap aan den Prins!
Ga die doen en komt gij langs hier terug, dan zal ik u zeggen, wat ik denk dat ge doen moet om uwen vriend te wreken
Nu scheen hij te denken dat hij bijkwam en staarde een oogenblik recht voor zich uit, bond zijne das weder vast, haalde verscheiden malen achter elkander adem, slikte eenige keeren achtereen
zooals hij bij de eerst voorkomende gelegenheid verklaarde, hard genoeg, dat het voorwerp van zijn loftuitingen hem hooren kon, een echte orgineel, en dus juist een man naar zijn hart was
zet haar beetje kracht maar tegen den rug, geeft een duwtje, en daar gaan wij, zoo vroolijk en prettig als gij ooit lets gezien hebt.
Komaan dus!  Goedennacht, als brave jongens!
Waarop de blozende Tootle Mullins eens aankeek en de blozende Mullins Tootle eens aankeek
is eene dame van buitengemeene kracht van karakter, die zich geheel aan het publiek toewijdt.
Zij heeft zich van tijd tot tijd aan eene groote verscheidenheid van onderwerpen van openbaar belang toegewijd
Hij zag niets dan ruit aan ruit.
Niets was rond, en niets was er puntig.
Wat is dat voor een groote geruite doek, dien ik daar beneden zie
IJverzucht kan het niet zijn.
Er is en blijft iets onreins in zulk een zaak
en wanneer gij in Utrecht zijn zult, hoop ik u beter te onthalen: ik heb er nog Kamerijks bier liggen: en dat, weet gij, is het puik van alle bieren.
op onze goede reis, en den gelukkigen uitslag onzer wenschen
enz. ;  en iedereen kreeg prijzen voor alles aan het eind van het jaar.
Zelfs de heer Swartz, de jonge man met de negerharen, een halfbroer van mevrouw Mac Mull
Bastiaan wederzien, Bastiaan vergiffenis te vragen, niet het meest voor zijne ruwe daad, maar allermeest voor zijne bittere verwerping van diens getrouwe vermaningen;
hem broeder te noemen, hem de reine vreugde te schenken een bekeerde te zien in den wederstrevigen zondaar, was het idée fixe geworden
Aan den wand hing het portret van hun vader, die zeker niet liefdevol op hen kon neder zien.
De beide broeders tuurden sprakeloos voor zich, maar als men hen zoo had zien zitten, door het roodachtig schijnsel van het vuur verlicht en het gelaat, toch al niet aanminnig, spotachtig en onheilspellend
Vervolgens ging hij de courant zoo omvouwen, dat hij de politieberichten buiten kreeg, en daar dit een tamelijk lastig werkje is, als het een beetje waait, nam hij nog een teug bier
die de normale manier van vooruitkomen van hun bootsman scheen te zijn, waren al de voorwerpen, tusschen welke zij doorroeiden, zoo groot in vergelijking met hun ellendig bootje
als het middelpunt van een drijvend eiland, ten eenenmale van ingesloten, en wel genoodzaakt was daar te blijven, totdat ze, evenalsdonkere wolken zulks voor den wind doen
en toen, het briefjen dicht-vouwende en er een dubbeltjen byvoegende;
'hier knaap! ' riep hy tegen Joris: 'wilt gy dit aan mijn huis brengen?
' antwoordde Joris: en met-een, zich by het aannemen van het briefjen voorover buigende: 'ga niet buiten, men Heir!
bedwong zich, om haren goeden vader niet al te kwaadaardig te maken.
De dienstmaagd kwam zeggen dat de bediende nog altijd op antwoord wachtte.
'Zeg maar, dat ik bedank,' voegde LOUISE de meid toe.
'Bedanken! ' De oude heer werd kreeftkleurig
dat zij de jongedames dat ook waren en er niet om gaven;
ten bewijze waarvan zij nog eens en met nog meer nadruk riepen dat het een schande was, en zij zoo boos waren
zich op de gewone manier een weg had gebaand.
Dat de muiters toen met de grootste woede aan het plunderen waren geslagen, en het huis op verscheidene plaatsen in brand hadden gestoken
om van hem gedaan te krygen dat hy u op, zyn luchtige manier schryft dat hy Neville gaarne de hand wil geven.
Ik weet welk een goedhartigeri jongen hy is en hoeveel invloed gy op hem hebt
De wandeling in de frissche nachtlucht was zeer geschikt om tot kalmte te komen en toen Dokter den klopper in be weging bra cht, begon de dageraad reeds aan te breken
en dan waren er de jongen Jim en zijne moeder, zij zouden weder naar hunne meesters in Kentucky.
Zij zeiden dat er twee constabels waren in een stadje, een weinig verder op, die met hen zouden gaan om hen te vatten
Te Poses, waar er sluizen waren en men dus alle schepen, die voorbijvoeren, wel moest zien, kregen wij hetzelfde antwoord.
Laat mij hier stil blijven liggen, en niet meer zoo voortgejaagd worden, stamelt Jo.
En als iemand zoo goed wou zijn, als hij de straat doorkomt waar ik placht te vegen, om eens aan mijnheer Snagsby te zeggen, dat Jo, dien hij wel gekend heeft
In dat geval aarzelde, gelijk wij gezien hebben, de man, dien geheel de
Gij moet uwe dankbaarheid voor mijne stilzwijgendheid in dat geval met de bracelet, onderdrukken.
Het strekt u wel tot eer, dat gij dankbaar zijt
Hij zal een kaart jaren achtereen in portefeuille houden en haar dan eerst uitspelen, wanneer hij weet, dat er de grootste winst mee valt te behalen.
Ik heb je gezegd, dat hij de vreeselijkste man is in Londen en niemand zal zelfs den schurk, die zijn kameraad in koelen bloede vermoordt
ik wacht van u zulks niet.
Ik wacht u terug als een' regtschapen Hollander, die alleen vreemde voltoen gezien heeft, om, bij behoud van het Hollandsch karakter, door een aangenaam en bevallig polijsel
en evenzoo was het met den ijnschen wijn, die sedert misschien honderdvijftig jaren altijd uit hetzelfde vat werd getapt, een vat, waarin men zorg droeg altijd evenveel in te gieten als men er uitnam en dat alzoo, juist andersom als dat der anaïden, altijd gevuld bleef
De hertogin was half tegen Othomar aangezonken, toen zij Elizabeth met dolle, wezenlooze oogen voorbij hen zagen ijlen, een deur uit;
hare lange, witte fluweelen sleep slierde haar radeloos, den hoek om, achterna
Daar gaat veel om tusschen hemel en aarde, heer Schout, dat niet kan gevat worden door luiden, die het vleesch dagelijks verzorgen tot begeerlijkheid, dat is zeker;
maar ik geve het u toe, dat men niet te veel hechten moet aan visioenen in een staat als den zijnen
Er werden uien gedebiteerd, gewaagde zelfs, die men te land in damesgezelschap niet zou hebben durven verkoopen.
tevergeefs zelfs voor den heiligen engel van Memmi, schietend zijn gouden straal!
Zij herhaalden hun leven tevergeefs, hun geluk, hun liefde;
tevergeefs had zij samen gedwongen de uit elkaâr gesprongene lijnen
Indien het u niet veel moeite is, zal ik u een middel aan de hand doen, waardoor gij ons dat genoegen kunt geven;
zonder dat gij zelfs de herberg, waar men dien verkoopt, behoeft binnen te gaan
De vorstin was daaraan, sedert de oudste dochters dezelfde phase waren ingetreden, reeds gewoon, maar nu gevoelde zij, dat de prikkelbaarheid van de vorst op dit punt meer grond had
Gerustgesteld en aangemoedigd door haar geheel vrijwillige komst wilde ik weer mijn hand uitstrekken;
maar nu rees zij, op haar linker elleboog geleund, half overeind, streek met haar rechter vingers, als met een kam, door mijn haren en begon te praten
De donkere, statige bergen waren alle met sneeuw bedekt;
de hoogste, die het langst door het roode schijnsel der avondzon bestraald werd, was de Parnassus;
Zij hebben wel eenige gelijkenis, wat hun reuzengestalte betreft, maar in de gezichtstrekken en in hun kleeding zijn ze heelemaal van elkander verschillend en behooren ook aan verschillende meesters
In de herediteit meende ik de verklaring hiervan te vinden.
van daar het kille, nuchtere egoïsme van mijn gemoedsleven.
Uitgeput door een woeste jeugd had mijn vader me nog wel zijn overspannen begeerten geschonken, maar niet de kracht ze te beteugelen of te voldoen
en zonder ons te bukken, raakten wij het met de hand aan.
Het was geen kalm stroomend water, het was een vloed, een draaikolk, die alles medevoerde wat hij op zijn weg vond en stukken hout als veertjes draaien deed
Weet, mijn broederen, dat de vrijheid een tedere boom is die, zodra men een zijner takken afbreekt, vergaat en sterft.
Indien gij de Leliaards aldus de boom laat snoeien, zullen zij ons welhaast de macht benemen om de verdorde stam te verdedigen.
Het zij gezegd, wie een mannenhart heeft, betale de acht Groten niet
door donder, bliksem en slagregen en wierp zich snikkend over de doornige struiken
ze herinnert zich het weelderige appartement van den adjudant en ziet er zich terug.
met anderen.  En in hare verwarring merkt ze niet, dat ze hem zeer pijn heeft gedaan en zijne
op het laatst niet eens meer in het verhoor genomen want zijn schuld stond al vooruit vast, in elk geval en alleen reeds omdat het Keesje was nergens beter op zijn plaats dan in, en dus op staanden voet verwezen naar
en Urania was het met haar eens en prezenteerde het schaaltje met fijne bonbons.
En onder een tweede kop thee spraken zij, opgewonden, beiden te samen, de eene niet hoorende naar wat de andere betoogde
en eenige kleine snuisterijen daartusschen gerangschikt, geschenken op Kerstdagen;
daar had zij hare eenvoudige kleederen in de kast en de latafel;
De molenaar ontving hem zeer wel, en liet hem een stuk linnen zien.
Ik heb, zeide hij, broeken noodig, zie hier linnen;
ik wensch, dat gij er mij twintig maakt, wat er van overschiet, kunt gij mij teruggeven
Maar ook Ritsert, als alle verliefden in den aanvang, wilde niets liever dan waardeeren wat Hedwig voelde en zijn voordeel doen met dat waarin haar wezen rijker was.
Ten eerste maakte zij oude godsdienstige gevoelens in hem wakker, die hij had sluimeren laten, omdat hij ze nimmer echt zag in de wereld rondom
en die, wat hier de hoofdzaak is, een millioentje in de takken heeft hangen;
daarbij weeze en op het tipje van meerderjarig te worden, is ze volkomen vrij en onafhankelijk van mijnheer van Berchem, haar oom en voogd, die overigens niet bekend staat als een weerwolf, maar wel als een respectabel bankier, op wiens soliditeit men kan rekenen
naar Finchley door te brengen, ontmoette hij den juwelier opnieuw.
Deze was inmiddels getrouwd en bracht zijn aardig jong vrouwtje dikwijls met zich in de herberg, zooals toen vele werklieden uit de buurt gewoon waren te doen
De een zeide: Hij heeft zeker zijn bed met zoo veel haast moeten verlaten, dat hem de tijd ontbroken heeft om zich te kleeden.
Zie, sprak een ander, waartoe een mensch komen kan, als hij te diep in het glas heeft gekeken;
Zijn vlug verstand en betere opvoeding deden den jongen al spoedig inzien, dat zijn grootvader een domkop was: en dientengevolge begon hij hem te commandeeren en
trots, praal, gewicht, vliegende vaandels, slaande trommels van de inrichting te beurt viel.
Wat ook de prikkel geweest mag zijn, hij sprong op en riep uit: Laat los
en zich door een soldaat, den broeder der molenaarsvrouw, de laarzen liet uittrekken.
Ik ben ook nu pas gekomen, riep hij de binnentredenden te gemoet
De geest loste den zoon des grootviziers van zijn post af, legde den jongen echtgenoot naast de prinses en droeg het huwelijksbed in een oogenblik naar hetzelfde vertrek van het koninklijke paleis, waaruit hij het gehaald had
Nu - dit laatste was ook eergisteren het geval, en de Vergadering, by mangel van Leden, niet in staat, eenig besluit te nemen.
' 'Dat weet ik,' hernam de Jonker: 'maar ook, dat Copes verzocht heeft, men zoû het vonnis opschorten, tot de Vergadering talrijk genoeg ware om te beraadslagen
Men behoeft de lieden, die tegenwoordig onder een valschen naam, op den eersten dag van Mei, langs de straten dansen, slechts aan te zien, om het bedrog te ontdekken;
wantde meesten zijn veel te groot en te dik om in een schoorsteen te kruipen
Ieder, die in deze oogen zag, was overtuigd, dat hij haar geheel moest leeren kennen en lief krijgen.
Toen zij Anna zag, verhelderde een blijde verrassing haar gelaat
een luidruchtig gelach uit, dat hij zich aan het gevaar blootstelde, om het drietal daardoor de wacht op den hals te halen, en in eene scnermutselmg te wikkelen
En hoewel hij zachte woorden poogde te vinden, om zijn vader na dien schok tot rust te brengen, klonk toch alles wat hij zeide, te sceptisch, te modern, te ironisch bijna, en hij antwoordde niet meer, sprak er over heen, als, weêr, iederen dag, de oude man, hoofdschuddend, zijne bedenkingen uitte.
Ongetwijfeld zal ik u zeer verrassen, zeide Rosa, die natuurlijk een weinigje verlegen was, maar gij toondet eenmaal zooveel
Wie kan er voor instaan, dat zij ook eene schoone ziel heeft, dat zij toegevend, voorkomend en aanminnig is;
dat zij een degelijk gesprek weet te voeren, en niet altijd redeneert over kleeding, opschik en duizend andere nietigheden
Intusschen was zij al spoedig met haar arbeid gereed;
maar vlas had zij ook niet meer en geen enkele brandnetel.
Nog eenmaal, en wel voor den laatsten keer, moest zij daarom naar het kerkhof, om eenige handenvol te plukken
De bedienden, de tapijten, de meubels, alles in dit huis vereenigde zich om haar een ontzettenden afkeer in te boezemen, die als een last op haar drukte
Ik zie Bertha me wenken, ze wil me daar hebben bij zich en bij tante Ruyvenaer.
Jasper heeft zyne oogen gesloten, terwyl de Vendumeester hoe langer zoo plechtiger stem opzet.
Doch nu slaat hy ze eensklaps op en zegt, als accompagnement by die jjlechtige stem
' Marcellus Emants, Een drietal novellen Allen stemden lachend in: 'Leve de weduwe!
' A propos van een weduwe had Reeman bovendien een uittreksel der 'chronique scandaleuse' van de laatste weken medetedeelen dat allen bijzonder veel belang inboezemde.
Hij ging meê met de drie jongelui, die, om hem, niet naar de Witte gingen, en zij wandelden nu naar Scheveningen.
Toen, op den Nieuwen Weg, plotseling, zag hij de drie Saetzema's terug rijden naar Den Haag
Het uitzicht van den heer James Milligan werd dus beperkt door de geboorte van zijn neef;
maar geheel weggenomen werd het niet.
had nog een negatieven ouderdom en was dus lang niet in aantogt, toen zijn vader den terugtogt uit Rusland als majoor mede maakte, en zoo als bekend is, het was toen de tijd niet, dat dit baantje bestond in nu en dan eens op een paard te klauteren, eene blinkende sabel te zwaaijen
ik heb den tijd, en Leiden zàl zich overgeven, zich overgeven, door het scherpe zwaard van den honger gedwongen.
Zoo sprak Heer Pastoor, en wat denkt gij er van, vriendje?
dat ik de zoon van Driscoll niet was.
Twijfelen kon ik, maar vast gelooven, dat ik geen Driscoll was, viel mij onmogelijk.
die niet hàd aan te roeren met eenige voeling van zijn vuile ziel iets van hèm, van zijn huis, van zijn vader, van zijn moeder, van hunne oer-heilige edelheid en adel.
ook al hadden zij altijd gebogen onder den druk van wie sterker was
dat hij een groot steenblok voor zich had, met lang bruin mos begroeid, maar toen merkte hij, dat het steenblok breede voeten had om op te loopen, een kop, oogen en een grooten, brommenden mond.
Hij kwam er niet toe te antwoorden, en het groote dier scheen dat ook niet te verwachten
de door Anna geprotegeerde Engelsche, volstrekt niets van de physica behoefde te weten.
zij had daarin eene minachtende opmerking over haar doen en streven gezien
!  Hierin spreekt de wil des volks zich uit.
Het woord volk is een zeer onbestemde uitdrukking, zeide Lewin
Op een uitstapje naar Exeter hadden zij op een zekeren morgen twee jonge dames ontmoet, die tot Mevrouw Jennings' voldoening verre familie van haar bleken te zijn, en dit was voor Sir John voldoende om hen dadelijk op Barton Park te logeeren te vragen, zoodra haar bezigheden te Exeter haar dat zouden veroorloven
en dat was van alles door malkaar, ongelukken en grappen, en daar kon men dan nog eens om lachen.
Maar toen vader daar op eens voor den dag kwam met: 'in doorgaans welonderrichte kringen verzekert men
Kitty zag hem aan en verschrok.
Zij zag bij hem datgene, wat zij in den spiegel in haar eigen gelaat zag.
Waar was zijn kalme en vaste houding gebleven
In de West kregen wij nooit zulke madera, als de uwe.
Kolonel Heavytop nam onlangs drie flesschen, van die u mij zond, mee onder zijn gordel
Maar, dokter!  riepen wy alien in koor.
Ik zeg dan by my zelven: Wat heeft dat varken het oneindig veel beter, wat is het oneindig gelukkiger dan ik
Het kwam in de krant, het werd gedrukt, en het is stellig waar;
Bovenal bewonderde MAURITS, in wien nu door het zien van zoovele voortreffelijke modellen de smaak voor het schoone ontwikkeld was, vooral het standbeeld van ALEXANDER FARNESE, die in Frankrijk de partij der Ligue gevolgd had
zich de noodige gereedschappen aan te schaffen, die hij voor zijn arbeid noodig mocht hebben.
Alles zou binnen de vijftien jaar worden betaald door een jaarlijksche aflossing
terwijl hij een stukje zilver door zijne vingeren glinsteren liet, of hij geen middel bezat, dat toch in staat zou zijn, om, als het schip in dat ongeluk kwam, het weder te onttooveren, opdat het ongestoord zijne reis zou kunnen voortzetten
Mijn kind heeft hij uit het Sarnermeer gered, en dat met gevaar van zijn eigen leven, sprak de ander.
Ik verraad geen' enkelen Zwitser, want zij zijn werkelijk flinke en eerlijke mannen.
Het zal mij leed doen, als het tot een strijd komt, want
terwijl de zeer juiste, doch groteske oppositie of qualificatie van 'dorstige' wederom op het stoffelijke terugwees.
De naam stelde alzoo op gepaste en niet onaardige wijze het verband tusschen het hemelsche en het aardsche, tusschen geest en lichaam, aanschouwelijk voor
de kat, op eene verstandige wgze, de melk, als gij haar er op belust wenscht te maken.
Wjjs den hond, op eene verstandige wjjze, zijne prooi
Maar hij bemerkte spoedig, dat, evenals bij het spel van de kat en de muis, de kringen zich voor hem persoonlijk openden, maar de handen, die voor hem waren opgeheven, zonken terstond voor Anna
hij begoot en verpleegde haar, en zorgde er voor, dat zij iederen zonnestraal tot den laatsten, die door het kleine raampje scheen, kreeg;
dat het huis met helsche kunst zoo gebouwd is, dat de wind er in wordt opgevangen en bewaard.
Gij herinnert u wel, welk een scherpen oostenwind wij voor vijf weken hadden
Haar oogen tintelden, zij schertste voortdurend, werd geërgerd door Henks luie goedigheid en Bens soezige zoetheid en plaagde vader en zoon, terwijl de vestibule galmde van haar schitterenden lach en de trappen kraakten, wanneer zij die bijna afsprong
die in een zeer vernederden en deerniswaardigen staat uit hunne schuilplaatsen gerukt werden.
Myne tegenparty wilde niets weten van een duel in het bijzjjn van zooveel getuigen
En den geheelen nacht blijft het daar buiten chaotisch zwart, zacht ruischend.
Als de eerste schemeringen bleeken over de lucht, die in de verte roze en grijs, flauw opaal en parelmoêr begint op te tinten
behalve de modder, die op sommige plaatsen een knie hoog lag, dat men onwillekeurig in de verzoeking kwam om aan te nemen, dat ze daar gelegen had sinds de wateren van den
daar achter lag de uitgestrekte Veluwe, met hare bosschen en heidevelden, waar de vluchteling voorloopig eene veilige schuilplaats hoopte te vinden.
er bleef dus niets anders over dan den overtocht al zwemmende te beproeven
zij heetten cachotten;  maar het cachot werd te vreeselijk geacht;
thans bestaat het uit een ijzeren deur, een getralied lichtgat, een brits, een steenen vloer, een steenen gewelf, vier steenen muren, en heet een
en Herakles maakte zich gereed hem te schieten door zijn middelste hart.
in angst hieven zich zijne zes monsterarmen ten hemel toe
Dan weet ik het, zeide Sikes, meer uit zucht om tegen te spreken, omdat hij iets tegen het uitgaan van Nancy in té brengen had.
deze noordenwinden, die de schoonste dagen onaangenaam maken, doen volkomen dezelfde uitwerking als de koude tochtwind, die door de reten van een venster of van een slecht gesloten deur een warme kamer binnendringt
Toen de draaier nu uitgeleerd was en zou gaan reizen, gaf hem zijn patroon omdat hij zich zoo goed gehouden had, een zak en zei: er zit een knuppel in.
De zak kan ik omhangen, en daar kon ik vrij wel dienst van hebben, maar die knuppel, wat moet die, die verzwaart hem maar
rossig vaag, bliksemsnel, verschrikkelijk als iets van een Apocalypse, einde van het heelal in eene ontploffing van dynamiet.
Uit die wolken flitste, gedurende eene seconde, op een tafereel
Och!  hoe dankbaar ben ik aan Ulieder goedheid, die mij elendige uit het stof geroepen heeft om mij uittekiezen tot eene daad, welke mij der eeuwige vreugde deelachtig maken zal en mij gelijk maken aan
en vree, gespuis van den Satan!
niemand verroere zich, of het zal hier zwaardslagen regenen zoo dicht als hagel!
Hij bespeurde een enkelen traan in Otto's blik, en in Henks gewone soezige goedheid begon iets te koken
Onder handwerken heb ik me aldoor aan mijn kinderhemd moeten slingeren, want de Generaal, zoo noemen we onze directrice, troonde op het podium
ier werd in door enric van lmelo eene kapel gesticht, die bijna jaar bestond en in door het tegenwoordige gebouw
Dennis bleef bevende staan, met zijn rug tegen de deur, en hchtte onwillekeurig zijn arm op, als wilde hij zich verdedigen, terwijl hij op een man staarde
In den hollen weg, in de leemachtige helling, hadden velen hun naam ter herinnering ingekrast
wij nu verzekerd zijn, dat hij ons niet er van verdenkt, dat wij in zijn afwezigheid iets ten zijnen nadeele zullen zeggen of doen.
En toen hij uitgezongen had, sloeg hij de vleugels uit elkaâr, en hij had in de eene poot den ketting en in de andere de schoenen en om zijn hals den molensteen, en zoo vloog hij ver weg, naar zijn vader's huis
En zijn metterdaad verminderend gevoel voor haar, werd telkens weer door die brieven opgewekt en gevoed.
Dan had hij schrikkelijk het land om het zoek raken van haar portret, dat alle navraag niet terecht had gebracht;
en dat het eerst daarna een recht werkelijk leven zou worden!
En zie, het zijn bijna drie maanden dat ik mijn tijd doorbreng op een wijze, die men wel leegloopen kan noemen
Vervelende zaken met bankiers daar ginds, heen en weêr geschrijf, klap op klap, het bijna geheel in rook vervliegen van een fortuin, dat reeds lang te veel gouden wierook had gewalmd.
Ik zou mij eerst nog eenigen tijd moeten oefenen, voor ik het zou kunnen wagen.
Ik zou eenige muzikanten noodig hebben met veel talent, op wie ik tevens geheel vertrouwen kon.
Doch die zullen voor veel geld en goede woorden wel te vinden zijn, daaraan twijfel ik niet.
Maar nu kwam de Rotterdamsche stoomboot, waarop men blijkbaar niet begreep wat er gebeurd was, met voile vaart aan.
Zij werd aangeroepen en gestopt, en daarna voeren beide stoombooten weder voort, en zagen wij ze in het golvende water op en rieer dansen
naar het kastanjebruin overhellende lokjes, die anders te zeer door het hoofdhulsel belemmerd en ontluisterd werden, door aardige en zachte kronkelingen toonden, hoe zij, ruimer aan de vrije natuur overgelaten, langs hare fraai geaderde hoofdslapen bevallig zouden dartelen
Indien er eenig onderhoud tusschen de drie personen, wier aanduiding wij thans gegeven hebben, had plaats gehad, het was, naar het scheen, sedert een geruimen tijd afgebroken.
Op het gelaat van den Edelman zoowel als op dat van den Abt was ontevredenheid en bezorgdheid te lezen
De hut naast die van Cassy was door eene Fransche dame bezet, welke den naam van De Thoux droeg, en haar dochtertje, een bevallig meisje van twaalf jaren, bij zich had
In welke provincie, welk land, welk werelddeel zal ik mijn veelgeliefde prinses weerom vinden, zooals de sultan van mij eischt
Na het gezang, na het klokgelui, na het geklep, na de doodsklok, na de heilige diensten, verhief zich plotseling dat liefelijk gegons van jonge meisjes, alsof een bijenkorf geopend werd
en elk ander geluid werd door het bruisen en klotsen tegen de groene en slijkerige palen verdoofd.
Daar beneden was vroeger een watermolen geweest
Denk er om, vervolgde zij, ons goed te onthalen;
wij zullen zorg dragen op het gewone uur met zonsondergang ten uwent te zijn.
Ik deed de zaal feestelijk opsieren, en eenen voortreffelijken maaltijd bereiden voor den dag, dat zij komen zouden
Dat doe ik niet, daar heb ik te veel eigenwaarde toe.
Dus je hebt het laatste woord, net een kwajongen op de straat, die scheldt of zijn tong uitsteekt tegen een redenaar, die lang heeft betoogd.
Maar de deur was opengesmeten en zij, Eve stortte dwars door het waas van rood op hem toe, dat rood verscheurend, het verdrijvend door het bewegelijk levende harer verschijning
Daarom heb ik u, tot omtrent vier jaren geleden, buiten de stad laten opvoeden en studeeren.
Nu en dan waren wij hier eene week of twee bijeen, en verveelden elkander
Hij verscheen op het diner, maar verontschuldigde zich toch bij zijne officieren over zijne zichtbare matheid
Laten wij evenwel eens zien, wat Jim Browner zelf heeft te zeggen.
Dit is zijn verklaring, zooals die is afgelegd voor den inspecteur Monthomery aan het Shadwell-politiebureau en het heeft het voordeel woordelijk te zijn
We hebben geen plaats voor meer namen in ons hoofd!
Hoe meer er in een hoofd komt, hoe meer plaats er komt, antwoordde de leidstergans, en ging voort met de merkwaardigste namen op te roepen als te voren
Goeden dag, zeide hij, en de omnibus ging door, den heuvel op, met die bedaarde gelijkmatige beweging, welke men gewoonlijk bij die voertuigen kan opmerken
En nu, gij Tom, kom hier, zeide Legree.
Ik heb u al gezegd, dat ik een kerel als gij niet voor het gewone werk had gekocht.
Ik heb plan u te bevorderen en een drijver van u te maken
Johan zoo diep in genieting dat hij niet vermocht buiten het oogenblik te denken, Hedwig bang voor den komenden dag en zijn gewoonheid, angstig het vlieden der schoonere gewaarwordingen wachtend en nagaand
Deze edele ijsberg had verscheidene TSuropeesche hoven afgekoeld en wel met zooveel suoces, da-t zelfs het woord Engelschman aan vreemdelingen, die nog de bijzondere eer genoten zich zijner
en meester geleek half dol te worden en zei: vrouw!
Het is altijd best, het met Mevrouw te houden;
Dan, nauwlijks klieft hij zwemmend door den vloed, Of voelt zich plots omstrengeld door twee armen, Zoo wit als sneeuw;
hoe ook hij tegenstreeft, Hem immer vaster
Wat bijna een jaar lang voor Wronsky de hoogste wensch zijns levens en voor Anna een onmogelijke en daarom te bekoorlijker droom geweest was, dat was nu werkelijkheid geworden
langs het platanenpark van het Imperiaal.
die er gingen, kwamen hem allen tegemoet, zich reppende naar de stad, naar het Congres
zette zich in het mos neder, terwijl hare jongere zuster het pad insloeg, dat naar den top van een heuvel leidde, van waar men een vrijen blik had op de omliggende wegen.
Zij zag echter nergens iets wat naar Rotert en zijne dames geleek.
eindelijk werd ik door één van hen net zoo lang getergd, dat mijn vuist in een overschuiming van drift hem een stomp toebracht.
' riep hij uit en toen bij het uitgaan zijn overmoedig schetterend stemgeluid achter me aanklonk op de trap, begreep ik wat er buiten volgen zou
hoeveel strijd moest het haar niet hebben gekost, om die laatste schakels van de gebroken keten, die haar nog aan een beter verleden deden denken, te behouden!
en vroeg of men hem het tegenwoordige adres van den predikant Harker zou kunnen opgeven.
De boekverkooper keek ongeveinsd geergerd en verbaasd en gaf geen antwoord
Misschien.  Maar loutere waarheid is dit: toen ik mij zoo gevoeld heb, zijnde vorst van mijn land in den klaren eenvoud der Wereldorde, toen heb ik mij voelen ontwaken.
Maar ik heb andere bewyzen!
En dit is gelukkig, want ook Havelaar's voorganger kon zich vergist hebben.
Helaas, als hy zich vergiste, werd hy voor die vergissing zeer hard gestraft.
Pieter keek hen lachend aan en zeide: Nu ja, voor eenen enkelen keer geeft hij het om niet.
Er zijn hier tweeëntwintig herbergen of taveernen in de stad, maar de Magistraat weet er maar van eenentwintig.
Dan zou ik u raden, hen te aan opzoeken als zij de moeite waard zijn' zei de waarnemer
en het viel niet moeielijk te zien, dat hij bij zich zelf dit feit met het trapsgewijze wegkwijnen van zijn eigen volk in verband bracht.
- Aha!  daar vertoont er zich een.
Ware hij terstond vertrokken, ik zoude, geloof ik, in weerwil van mijn beloften aan den Heer Bos of aan den Vliesridder, gelijk ik hem had hooren betitelen alles aan mijn vader bekend hebben!
want dan ware ik zeker geweest, dat zijn doordringend oog een geheim op mijn gelaat zou gelezen hebben
Het was heel innig zoo alleen te leven, en zijne eenzaamheid was als een klooster.
Niemand zag hij dan zijne moeder, Emilie en Den Bergh
Zijn geest scheen, voor het oogenblik, krachtiger te worden, onder den schok die hem getroffen had, Bedoelt gy dat gy de waarheid voor my hadt willen verbergen als gy gekund hadt?
door allerlei zonderlinge schaduwen gevuld, scheen het mij toe, dat men in mij volstrekt geen wonder zag.
gehouwen wapen prijkend, trekt in t voorbijgaan onze aandacht.
ntoniegasthuis, ter huisvesting van eenige oude mannen en vrouwen bestemd
Zij wandelden den tuin in, langs de arabesken der paden;
de jasmijnen sterrelden wit langs hen heen.
In een andere villa speelde men piano, de klanken dwaalden over: het was
Velen hadden met nijdigen blik het trotsche, fijne vrouwtje, dat altijd zooveel toilet maakte, dat in een zoo fraai huis woonde en zoo goed was ingericht, van harte benijd in haar leven.
dat zij zelfs, nadat zij, gelijk gij gisteren zelf hebt bijgewoond, zoo hevig op hem verstoord was, weinige uren later zich zoo gereedelijk van de geringheid zijner schuld overtuigen laat, dat wij haar in de armen van dienzelfden jongeling ontmoeten
de blinden de deur gesloten en het vertrek, met hunne stokken rondtastende en voelende, onderzocht hadden.
Toen dit onderzoek was afgeloopen en de blinden zich weder ter neder gezet hadden, liet ook de dief zich om laag zakken
maar die hem weêrkaatste, zoodat hij als dubbel haar gevangen had, achter en voor - wendde zij zich langzaam om en zag hem in de oogen.
En daar men zegt, dat er altijd nog een geluk bij een ongeluk is, kan ik u mededeelen, dat de arme Mary, toen zij na het vertrek van haar vriendin in een hysterischen toestand
Allen, die gewerkt hadden om uit hun ziel te geven, het schoonste wat zij voelden, met volle handen het te geven aan ondankbare menschen, stuursche menigte, zij allen hadden misschien nooit goed gedaan, geen enkel oogenblik
nu dat Frank, gescheiden van Eve, zichzelven wel veel verweet, maar toch behoefte gevoelde aan medegevoel en troost, en troost en medegevoel putte uit Bertie's zacht smeltende stem
kan men hem zien lopen aan het hoofd van de troep, in het bleke maanlicht of het schitterende noorderlicht, reusachtig ver boven zijn makkers uitstekend, zijn machtige keel zingend de zang der jongere wereld, die de zang is van de troep
et kon niet anders, of men kwam dien dag dikwerf terug op het gevaarlijk oogenblik van den vorigen avond.
lk der reisgenooten had daaromtrent zijne bijzondere bedenkingen en aanmerkingen, die altijd eindigden in den lof van onzen
Zij waren zeer verwonderd, toen zij mij zagen, en nog meer, toen zij mijne lotgevallen vernamen, waarmede ik hen in weinige woorden bekend maakte.
Gij waart, zeiden zij, in handen gevallen van den grijsaard van de zee
Na afloop der huwelijksplegtigheid, vervolgde Alnaschar zijne alleenspraak, zal ik uit de hand van een' mijner bedienden, die bij mij zal staan, eene beurs met vijf-honderd goudstukken nemen, en die aan de kameniers geven
ieder weet ze een bijna gemeenzaam woord te zeggen, terwijl het goud van hare stem tusschen hare lachende lippen smelt en hare groote Egyptische oogen vreemd droomend kijken
k geloof niet, dat, zelfs door u, aan aurits iets kan onder t oog worden gebracht, wat hij in de laatste dagen niet herhaaldelijk tot zich zelven gezegd heeft, en nu is mijn overtuiging deze, dat, indien hem door u gevraagd wordt, wat zijn inzichten zijn, hij
of indien het al ooit gedaan werd, dan door Iemand Anders — zoo ook kunnen deze minder dagelijksche karakters jaren lang verborgen liggen, gereed om bij de eerste aanraking in lichtelaaien gloed uit te barsten
Ik wist nog niet, dat hier sprake was van my te rechtvaardigen,' antwoordde Buat, met fierheid: 'ik dacht, dat men my alleen om inlichtingen verzocht, niet, dat ik my tegen een bepaalde aanklacht had te verdedigen
zoo diep, dat men de vaandels kon hooren ritselen, maar die afgebroken werd door een driemaal herhaald gejuich, dat den grond deed dretmen
Toen de arme Fatime haar oogen opsloeg, schrok zij vreeselijk bij het zien van een man, die op het punt stond haar te vermoorden.
Hij zette haar de dolk op de borst, maakte een gebaar, alsof hij wilde toestooten en zei tot haar
maar wat duurden die vijftien minuten lang tusschen het eene kwartier en het andere;
soms zoolang zelfs, dat ik meende te zijn ingedommeld en een kwartier te hebben overgeslagen
Onmogelijk! ' riep Van Rijp: 'hy zal ons toch niet in de steek laten zitten, juist nu wy hem noodig hebben.
'Geen praatjen,' hernam Florisz: 'hy is, als een koerier verkleed, te paard weggereden
die fletsche grijze oogen, die zwarte, hoekige tanden en die blaauwachtige kin, zult gij, aan den armstoel, waarin hij zetelt, aan den grijnen, met inktvlakken besmeerden en aan de ellebogen afgesleten huisjas, die om zijn magere Jacob van
terwijl hij Bob de courant toereikte, zult gij misschien voor de moeite beloond worden, doordat gij nog eens kunt lachen over den stijl van dien knbeier, die geen volzin kan schrijven, zonder de grofste taalfouten te maken
Het bewijs, dat het onderricht der rede levert, is de strijd om het bestaan, de wet, die eischt, dat elke hinderpaal, die de voldoening onzer begeerten in den weg staat, wordt verbrijzeld
Een beweging der kranke doet Dorus opschrikken en vragen: Wilt ge iets?
Vrouw Keetje heeft geen herinnering van haar droom, maar als ze ontwaakt, is een weldadig, kalm gevoel haar bijgebleven
waar zou hij dan wel zijn, wanneer de tiende ure weer zou slaan!
Elf!  Alweer een slag, voordat het geluid van den vorigen dag nog kon verdwenen zijn
en achter de beschotten hoorde men de ratten en muizen scharrelen, Het was zonderling, hoe het oude huisraad aan de vorige bewoners Tan het huis herinnerde
Zij worden er in verzwolgen, maar pralen er.
Dit mengsel van alles is een belijdenis.
Dààr is geen valsche schijn, geen bepleistering mogelijk, de vuilnis trekt haar hemd uit;
de illusiën en het schijnbedrog vluchten
Ons geluk is bijna nooit, wat wij ons voorstellen, dat het zijn zal en wat wij betreuren, dat het niet wordt
Maar zoowel de fraai gekleede man als de andere had iets, dat bij Haredale geene aangename gewaarwording opwekte
Dat alles hinderde haar en maakte haar boos, wat nog verergerde door de toespelingen van de kapitein, die meende heel goed te doen, toen hij zei: 'Nu, Bets heeft zich wat ongerust over je gemaakt toen je ziek waart Men kon haar onder een hoedje vangen'J
Zoo was zijn atelier niet gebleven de groote, kille, holle werkplaats, die van ijverige en ernstige studie getuigt, maar het was geworden een asyl van vaagkleurig verleden en oude kunst
Ondertusschen gingen de zaken in Russell Square, Bloomsbury, voort, alsof de gang van zaken in Europa niet in het minst verstoord was
Ik was reeds bevreesd, dat gy ongeduldig zoudt geworden zijn,' zeide Van Espenblad.
'meester Florisz heeft zulk een talent om zijn klanten bezig te houden, dat de tijd by hem volstrekt niet lang valt
St.  Clare zat in een leuningstoel aan het einde van het vertrek.
Zijn gezicht was in zijne handen verborgen, en Eva's Bijbeltje lag op eenigen afstand open op de tafel
Hoe!  wordt zij niet geopend bij de hervatting der zitting?
De zitting is weder begonnen, antwoordde de deurwaarder, maar de deur wordt niet weder geopend.
hij gaf den monnik een volledig verslag van hetgeen er was voorgevallen op het feest en van de list, waarvan men zich bediend had om Madzy derwaarts te lokken.
vroeg vader Syard na eenige oogenblikken zwijgens
Ik dans niet, als ik het eenigszins vermijden kan, antwoordde zij.
Heden is het evenwel niet te vermijden, zeide Korszunsky
en begon de door de vorstin bestreden nieuwe ukazen ijverig te verdedigen.
Maar dit wordt intusschen aanstootelijk!
was werkelijk wakker gebleven al dien tijd, maar hij had zijn beitel nu juist niet met groote snelheid gebruikt.
Ja, het ging steeds achteruit met het koperdelven.
De heer Drood kwam derhalve binnen.
Wel zoo, zei de heer Grewgious, tusschen zyne beide kaarsen door kjjkende, ik dacht dat gij uw kaartje maar gelaten had en weer heen waart gegaan
aurits had van den afstand, waar hij gezeten was, den blik toch opgemerkt, dien renkelaer op hem richtte;
e booze voornemens, welke hij aan zijn logeergast ten opzichte van icolette toeschreef, hadden de uitwerking gehad, die renkelaer er van verwacht had
waar nu enkel kale steenen waren.
En de plantjes, die ze nu uitzetten, zouden langzamerhand hooge boomen worden.
Misschien zouden van hun hout groote huizen en mooie schepen worden gebouwd
en als de oude Coco, wiens oogen met een lederen klap waren geblinddoekt, vermoeid van het rondloopen, wilde stilstaan, dan klapte zij met haar kleine zweep
en door knechts in livrei bediend.
In sommige kon men onderling spelen welk spel men verkoos, in andere alleen maar rouge et noir of andere hazardspelen tegen de bank spelen
Sire, antwoordde de barbier, dat wij met uw goedvinden de geschiedenissen voor het tegenwoordige laten rusten.
Ik smeek uwe majesteit zeer nederig, mij te veroorloven haar te vragen, wat deze Christen, deze Jood, deze
in zijn nederigheid meer als de werkelijke vorst dan hij ooit was geweest in zijn driestheid en spot.
Tot uit de middenpoort van het paleis verschenen de priesters van Poseidoon, in hun midden de opperpriester.
En in het voelen ervan, tegelijk met den weemoed van hun afscheid, dat zoo dadelijk dreigde, zagen zij niet, te midden der golvende, deinende, gonzende menigte, die als eerbiediglijk voortstuwde de gele en purperen voornaamheden der uit Mekka terugkeerende
Het was in hare natuur hoog te willen zijn - zij wàs een kind haars vaders - rijk te willen zijn, alles mooi en voornaam en in aanzien om zich te hebben en het was of van hare kinderjaren af een noodlot haar had gedwongen alles, iets, een tikje, minder te hebben dan hare familie en kennissen
isteren bracht hij schoenveters voor me mee, en een groote pot coldcream mijn heele gezicht vervelt, ik heb mijn nieuwe hoed iets te laat gekocht en een blauwe stropdas en een potje schoensmeer.
lles voor cent, maar dat was een buitengewone reductie, omdat ik hem zooveel tegelijk opgaf
dus was haar spraak, haar tred, haar wezen: Zij is het.
Alzire.  Daar de deur half aanstond, behoefde Deodaat zijn komst door geen geklop aan te kondigen, maar trad onverhinderd binnen
beefde in het diepst zijner gedachte.
Jean Valjean zag, wist niets, en beschouwde evenwel met halsstarrige oplettendheid de duisternis waarin hij was, als gevoelde hij aan de eene zijde
Slechts dit wilde ik er bijvoegen, zeide ik: dat ik bereid ben UEd.
alle diensten te betoonen, welke niet buiten mijn vermogen liggen of tegen mijn plicht strijden.
Ziedaar een hoogst voorzichtige en prijzenswaardige restrictie, zeide de Heer Bos, zich de
De veearts begon de koe eens nauwkeurig op te nemen;
Dan, niet lang had die samenwoning geduurd, toen de vrouw van mijnen oom stierf.
de vermaken der waereld werden hem walgelijk, hij liet aan mijnen vader het opzicht over alle zijne goederen
stond verschrikt stil.  Naast de hare, teekende de maan duidelijk op het gras een andere zonderlinge, schrikbarende en vreeselijke schaduw, een schaduw met een ronden hoed
Zij voegde er nu en dan bij: Alles zal met bloed bemorst worden!
Toen de eerste ontsteltenis voorbij was, en een soort van wijsgeerige helderheid in haar gedachten ontstond, deed zij zulks blijken door den uitroep
Hij hief zich rechtop in den zadel, en naar het brandende klooster wijzende, zeide hij tegen Teylingen: Gij ziet het!
Wanneer de oude vrijer onder het gesprek de eene of andere geschiedenis verhaalde, welke Nelly wel beviel gelijk zijne vertellingen altijd zeker deden
Zij sloten beiden de oogen, en bleven zoo, zich, trots de kracht van hun geluk, hunne liefde, voelende langzaam-aan overwinnen door het leven, dat zoo gestadig dwong en hun iederen dag iets
Maar nauwelijks had hij er een vluchtig oog in geslagen, of verbaasdheid vertoonde zich op zijn trekken: zijn deftig gelaat ontplooide zich, en hij barstte uit in een luid gelach.
Het kostte hem weinig inspanning aldus te handelen.
Schahriar, van nature met eene hartelijke genegenheid voor zijnen broeder bezield en voldaan over diens edel gedrag, besloot zijn rijk met hem te deelen, en beschonk hem met het koningrijk van
maar hunne portretten zijn caricaturen, en ik kan er over glimlachen, il n'y a que la vérité qui blesse.
Leugens en opraapsels staan bij mij gelijk met regendroppels, die over mijn waterproof glijden;
maar het was iets van een kleedingstuk, dat half van brokaat en half van baai gemaakt was.
Maar zij, die dat kleedingstuk bezat, versierde het baaien gedeelte met zooveel paarlen en edelsteenen, dat het mooier en kostbaarder scheen dan het brokaat.
wreedaard, zeide zij tot mij, gij zijt de oorzaak mijner smarten.
Meen niet, dat uwe handelwijze mij onbekend is, ik heb langen tijd slechts geveinsd.
Uwe barbaarsche hand heeft mijnen minnaar in dezen beklagenswaardigen toestand gebragt
over het moeras hing in de huiverende nacht een gloeiende damp, die de schroeiende adem was van het Gebeeste en de stinkende, vurige smook verlichtte den wijden modderplas met een
en de boeren kregen telkens minder grond te bebouwen.
ze zetten schuttingen, en maakten dijken, maar niets scheen te helpen.
Als ze ploegden en egden, was het alsof ze den wind hielpen het zand op te zweepen
niettemin zoo goed en zoo hoopvol is gebleven;
de man voor wien ik zooveel voel, dien ik zoo trouw en zoo nuttig hoopte te zijn
en naderde hem zoo dicht mogelijk, zonder dat de heer Leblanc achteruit week, en in deze houding van een wild dier dat zijn prooi bespringt, riep hij: Ik heet niet Fabantou, ik heet niet Jondrette, ik heet
Gij zoudt den man dan wel haten, vervolgde Deodaat, die een geleden beleediging op uw aanstaanden echtgenoot zocht te wreken.
Ridder!  zeide Madzy, hem met een vervaarden blik aanziende: Om Gods wil!
dat zij nooit gelogen had, dat zij nooit, om welke reden ook, zelfs in de onverschilligste zaak, iets had gezegd, dat niet waar, dat niet de zuiverste waarheid was.
Zij was bij haar orde wegens deze onwrikbare waarheidsliefde schier vermaard geworden
en zich dan neer te leggen op een op den vloer gespreid kermisbed;
want hij had zijn goed reeds gepakt en alles voor zijn vertrek in gereedheid gebracht
terwijl de klerk aan een paar dienaars en een anderen man, die in een rechterlijk gewaad over eene tafel leunde, eenige verklaringen van getuigen voorlas
ovale gazons met raster omgeven, waarin kastanje-boomen, rond gesnoeid, en er onder een perk met regelmatig geplante sparretjes.
De gevels, na de groote schoonmaak, glommen van knapheid;
de net gemetselde baksteentjes teekenden duidelijk, tot ver toe, hunne langwerpige vierkantjes
Maar meer dan dat en erger dan dat: om mij ver boven mij zelven te verheffen, begon ik dien avond, alleen m mijn tuin op het plat van mijn huis, te bedenken dat ik mijn oud geloof en mijn oud geslacht oneer
Vader!  vervolgde hij, nog ernstiger, maar op een zachter toon: ik heb menigmaal nagedacht over hetgeen wij gezegd hebben, toen wij voor het eerst over dit onderwerp spraken
Zij snikte nu en lachte tegelijkertijd en plotseling bedacht zij, dat zij zich te veel had geuit tegen een vreemde tante en dat mama niet hield van die spontane ontboezemingen Louis Couperus, De boeken der kleine zielen tegen vreemden - en, omdat zij zich herstellen wilde, vroeg zij, in eens deftiger
ik tart u, zeg ik, Mijn eer is onaangetast, zooals die van mijn bittersten vijand, welke mij ooit belasterd heef t.
Beschuldigt u er mij van, dat ik arm, verlaten, ellendig ben
Nu, uw moeder is altijd een vrouw geweest van veel meer verstand en waereldkennis dan ik;
en ik bid God, dat zy u ten goede leide: anders, ik zoû al ligt in den wil geraken om tot u te zeggen
hernam zij.  Dat weet of gelooft gij zeker niet.
Als gij oogen hadt, en in deze armoedige hut kondt
Die is juist in zijn kamer gegaan.
Lewin trof Wesslowsky juist op het oogenblik, dat hij zijn goed had uitgepakt en de beide romancen had gereed gelegd
van de, mede geheel nieuw gestichte, esterkerk, zoo dat hare begeerte te kennen gaf, om die kerk en toren te bezigtigen, en de eer beloofde haar den driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman volgenden dag daartoe gelegenheid te zullen bezorgen
Dat deed hem stilstaan en hij keek aan alle kanten om zich heen.
Het ijs, de sneeuw, dat ééne licht en hij waren in het onverdeelde bezit van het sombere tooneel
Telkens keerde hij zich om en vroeg: waarheen?
, telkens klonk een teroes uit het rijtuig.
Langzaam reed hij dan voort tot hij zelf en de paarden
Geheel vervuld door de troostrijke gedachte, dat ik, na zoolang uitlandig te zijn geweest, mij weder voor het eerst in een Vaderlandsche kerk bevond, hield ik mij alleen met den plechtigen eeredienst bezig, zonder, gelijk wellicht geschied zou zijn, indien ik vroegtijdig, bij het aangaan, of minder opgewekt ter kerke gekomen ware, mij met de aanwezigen te bemoeien
Wanneer men zich er vlak voor bevond en het lang beschouwde, kon men ontwaren, dat de bewoners er van welligt zich voorstelden ook in een huis te wonen.
De deur scheen door het gebruik gecreneleerd te zijn, ten minste men kon op verschillende plaatsen de hand er door steken
namelijk ten eerste, dat er geen toeleg besta om aan de Gemeente alhier den indruk te geven, dat het de Koning is, die den vrede begeert, en dat het de Regenten en Ministers van dezen Staat zijn, die hem van de hand wijzen
Om de eenvoudige reden, dat men er tegenwoordig naar streeft, om zooveel mogelijk tijd te sparen, en dus voor het doen van waarnemingen die plaatsen kiest, waar de waarnemingen het best en in het kortste tijdsbestek kunnen gedaan worden
Dus, haasje, mijn haasje, waar gij voor de sneeuw Den ledigen akker ontvloodt, Daar wacht u, waar gij wat te smullen nog vondt, Arm diertjen, een treurige dood
Menig pleizierig woord hebben sommigen hier met mij gesproken;
menig gezicht zie' ik hier, dat ik het eerst gezien heb toen ik nog jong was en een lichter hart had dan nu
met veel meer haast dan hij naar buiten was gekomeh, en het was tien tegen een, dat hij later zei, dat hij zeker over de leuning zou zijn gevallen, als hij nog langer was gebleven
Zijn gelaatstrekken waren, ja, eenigszins verschroeid en verhard, als die van iemand, die in verre landen gereisd heeft;
geestigheid fonkelde in zijn gitzwarte oogen: en krullende lokken van dezelfde kleur versierden zijn schedel
en vergelijken.  Danhasch brak het eerst deze stilte af.
Gij ziet het nu, zeide hij tot Maimoune, en ik heb het u ook wel gezegd, dat mijne prinses schooner is dan uw prins.
De sleutel zit in den brief, we hebben hem niet opengemaakt, maar we branden van verlangen om te hooren, wat er in staat, riep Jo, terwijl ze haar zusje opgewonden tegen zich aandrukte en haar den brief in de hand stopte
Wij gingen over eenige glibberige steenen aan land, aten en dronken wat wij medegenomen hadden, en keken ondertusschen rond.
De streek geleek naar mijn eigen polderland, laag en
dat hij in dien tusschentijd tot geene dwaze stappen komen zou;
doch zich zooveel mogelijk tot bedaren brengen, sluitende alles, met te zeggen: 'Gij zijt jong en hebt souten begaan;
De menigte was al spoedig tot aan het koord doorgedrongen, en wanneer ik meer werktuigelijk dan wel met een bepaalde bedoeling om mij heen blikte, dan zag ik dat aller oogen op ons waren gevestigd