AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar hij zag wel dat het kind den dood onder de leden had zij vonden martin in een deken gewikkeld op den grond liggen hij was naar alien schijn heel ziek
gij hoeft hem maar aan te kijken om daar zeker van te zijn en om te zien dat ik u de waarheid heb gezegd was het antwoord hij zelf is mijn getuige
hier hield hij even op en vervolgde toen op een ernstiger toon zonder u lukt het niet gaat gij mee
pecksniff stak zijn armen uit zij herkende hem oogenblikkelijk en snelde zijn teedere omhelzing tegemoet het was onbezonnen van ons mijnheer
ik twijfel er niet aan mijnheer zei mark die niet bedacht had welken indruk deze voor hem zoo bemoedigende anecdote op zijn meester zou kunnen maken maar ergens moeten wij toch gaan leven mijnheer
en als het haar daar bevalt kan zij er een heelen tijd blijven goed zei maarten dat is uitstekend overlegd
mijn maatstaf voor de verdiensten die ik in een schoonzoon zou eischen hervatte pecksniff na een poos van stilte is tamelijk hoog vergeef mij mijnheer jonas vervolgde hij met groote ontroering
toch daarin overeenkwamen dat zij tigg met den nek aankeken omdat hij geen lid van de familie was dit was de lieve familiekring
vandaar gingen zij waarschijnlijk naar hun magazijnen en kantoren en vandaar opnieuw naar de tapperij om weer over dollars te praten en hun geest met het lezen van couranten en pamfletten te beschaven
zoo indelicaat om in zulke omstandigheden een heer te ontmoeten augustus hebt gij het overige fluisterde zij hem in het oor de lijdende moddle herhaalde vier en twintig pond en tien shillingen
er was nog een andere niet zoo erg als die maar toch ooic geschikt om d r aimen pinch te plagen hier werden kinderboekjes verkocht en stond robinson
naar hij meende in geen enkele betrekking stond tot eenige landcompagnie en hem dus onpartijdig raad zou geven de generaal zei ter nadere verklaring dat hij pas enkele weken tevoren deelgenoot in de compagnie was
bromde hij eindelijk ik heb hem vijf minuten gelaten zei slyme maar het is al veel langer
hoe gaat het met mijnheer chuffey vanavond mijnheer juffrouw gamp bleef bijzonder dicht bij de deur en neeg dieper dan gewoonlijk
zou kunnen trouwen zoodra zij wilde neen hervatte charity ik ga niet trouwen niemand zoover ik weet hm maar ik blijf niet langer bij papa wonen
ik begin nu te denken mark dat zij veel meer te lijden heeft dan ik ooit gehad heb mark zette in het donker een paar groote oogen op
en zie hoe bekoorlijk hier zelfs op een winterdag de schaduwen zijn helaas het ligt in haar aard dat zij dit zijn
en licht kunnen verspreiden over elk stofje op de heirbaan des levens die onder uw koetswielen zoo effen
de messen waren weggeborgen uit vrees voor de aantrekking zoo had zij een geruimen tijd gezeten en zij was op het punt om nog eens och heere te zeggen
martin chuzzlewit beschouwde deze smakelijke toebereidselen met een blik van onbegrensde minachting stookte het vuur op tot het helder vlamde waarbij hij pecksniff's kolen volstrekt niet spaarde
hoe eenzaam en hulpeloos en mij in het bijzijn van zijn dochter zoo onbeschoft durft te behandelen dat als ik een broer had al was hij maar een kind dat kind mij zou hebben bijgestaan
maar eindelijk ontwaakten zij op zekeren morgen door het puffen van de ezau slodge aldus genoemd naar een van de merkwaardigste mannen van het land die hier of daar een aanzienlijk persoon was geweest
de aanblik alleen al van een kegelbaan hervatte pecksniff met welsprekend vuuir is verre van verheffend voor een beschaafden geest het is zeker
en voegt het ongelijke zich peter bij elkaar dan het gelijke op den middag na het vertrek van de familie hadden beiden het heel druk
als gij mij niet hadt willen ontsnappen wat hadt gij daar dan te doen als gij dat niet van plan waart waarom kwaamt gij dan terug
gruweiijk bedrogen antwoordde tapley met een gezicht dat van genoegen schitterde hij schaft alles af wat mij had kunnen helpen om in zijn dienst eer in te leggen
hier hebt gij geen belasting op de ramen zei chollop en geen ramen om ze van te heffen liet mark
ik heb deze diligence altijd vergeleken bij een reusachtig monster dat nu en dan verscheen om mijn vrienden weg te voeren de wijde wereld in en nu voert ze mij weg om mijn fortuin te zoeken de hemel weet waar en hoe
het gebouw leek veel op een huisje bij de heer scadder een tolhek maar men kan een heel stuk land in een dobbelbeker schudden
en daar zij een langen weg afgelegd en sedert den middag niet gegeten hadden hoefden zij zich niet veel geweld aan te doen om fiks aan het eten te gaan zij bleven er zelfs langer mee bezig
was voorgevallen waarbij hij een heel kort verslag voegde van de rampen en teleurstellingen die hem overkomen waren sedert hij engeland verlaten had
ik zal u dat genoegen doen hervatte maarten ik ben rijk mijnheer misschien niet zoo rijk als sommige menschen denken maar toch rijk
maar alles wat hij kon zeggen of doen was nog niet half genoeg om te toonen hoe blij hij was mark tapley was de eerste die zijn bedaardheid herwon
verscheidene nijgingen voor ruth en vervolgde vanavond hebben wij werkelijk geen gebrek aan lieve gezichtjes
ik schaam mij als ik aan het verleden denk als ik vroeger uw meening had gevraagd mark zouden wij niet hier gekomen zijn
mark antwoordde martin met een zucht hoe minder wij daarvan zeggen des te beter ziet gij dat licht daar
weer aan edele trots zijn mond hij scheen daarin eenige bemoediging te vinden want toen hij het weer neerzette hief hij een hoonend gelach aan
en zwarte ambtsgewaden die dan ook sterk den indruk maakten alsof twee dominees zich in die kast hadden
hij door een korten weg te willen nemen ongeveer een half uur omliep toen hij eindelijk voor het appartement stond dat john bewoonde
deze duurde echter maar kort want jonas begon spoedig te fluiten waarop pecksniff om zijn vriend te toonen dat hij wel een wenk wist te begrijpen heel melodieus een wijsje begon te neurien n nu moeten wij
omdat hij uit medelijden met de arme negerslaven er een geholpen heeft om weg te loopen hoe kon hij ook naar amerika gaan
maar voortdurend heen en weer liep tusschen martin en mark om beiden beurtelings nog eens de hand te geven de dag van ons afscheid heugt mij nog als gisteren martin hervatte hij
zoo zoo zei zijn vriend zonder zich door dit blijk van edelmoedigheid te laten treffen en ten tweede ten tweede riep pinch met een soort wanhoop uit
en haar yerzocht mij in ieder geval van de diligence af te halen gij zult nu heelemaal uw eigen meester zijn mijnheer pinch
dat gij zoo'n brompot hebt meegenomen bij u is in ieder geval geen eer in te leggen met vroolijkheid mijnheer pinch zei mark met een lach over zijn heele gezicht
de gemaaktheid van een meisje kan toch al heel ver gaan zij wilde doen alsof zij moest huiveren
dat pecksniff die zelf buitengewoon ernstig was haar onvermijdelijk moest vragen wat zij toch bedoelden en haar op zijn zachtzinnige manier berispte
die de beproeving kan doorstaan van met mij in aanraking te komen met u in aanraking te komen mijnheer herhaalde
ga kijken wie het is mercy gaf den anderen een teeken om niet tegen hem te spreken waartoe zij trouwens weinig lust hadden en sprak zelf qok niet
volstrekt niet mijnheer antwoordde martin terwijl zij elkaar de hand gaven maar hoe is het mogelijk ik kan
jonas had er op gerekend dat die sleutel roestig zou zijn want hij had een fleschje met olie en een penneveer in zijn zak en smeerde daarmee zorgvuldig den sleutel en het slot
toen men in het slot van de straatdeur een sleutel hoorde omdraaien en dadelijk daarop haastige voetstappen in de gang
had hij marie al vele kleine blijken van bewondering geschonken zij waren wel met versmading beantwoord maar dat beteekende niets toen zijn eigen denkbeelden hem duidelijker werden
niet zachtjes wandelend om de klerken maar haastig voortstappend met een lachje op haar gezicht dat de vroolijkheid van de springende fontein te schande maakte
mijn meening is dat iemand niet kan verwachten dat zijn kinderen achting zullen hebben voor wat hij zelf verachtelijk maakt
om flauwiteiten te lezen het kan ons niet schelen als wij ze in de couranten krijgen met krachtigen degelijken kost van een andere soort er bij maar uw boeken kunnen ons gestolen worden
zei wolf het gesprek weer opvattend dat door de komst van jonas gestoord was en wat zei lord nobley daarop
een woeste ontembare wanhoop die hem verstokte die hem razend maakte en hem zelfs in het oogenblik van zijn triomf op zijn tanden deed knarsen
beantwoord mij tenminste nog een vraag wat is de reden dat zij mij wenschen te zien wat heb ik gedaan dat zij opeens zoo nieuwsgierig naar mij zijn geworden
dat het onmogelijk weer goed te maken is maar ik vergeef alles want dat is mijn plicht en de vroolijke eenvoud van mercy zoo onschuldig bekoorlijk en kinderlijk dat als zij alleen was gaan wandelen
hm dagelijksche kost zei jonas terwijl hij de tafel overzag dat kost toch geen kleinigheid om ronduit te spreken neen was het antwoord maar ik ben een liefhebbex van een goede tafel dat is de manier
maakte ik onder andere de volgende opmerkingen ik heb den laatsten tijd in dit land zooveel gesproken dat net niet noodig zou zijn u met mijn huidige inzichten lastig te vallen
in naam der vrijheid mijnheer der heilige vrijheid richt ik het woord tot u in den naam der vrijheid zend ik u hierbij een bijdrage voor de kas van uw veteeniging in den naam der vrijheid mijnheer
antwoordde martin maar tot straks heb ik geen tijd ik moet u verzoeken dadelijk te spreken pecksniff veinsde iets in zijn zakboekje na te kijken maar het schudde in zijn handen zoo beefde hij nu dadelijk hervatte
kom binnen als t u belieft de deur ging open maar in plaats van te zeggen wien woudt ge hier spreken mijnheer of ik heet pinch mijnheer mag ik vragen wat gij mij te zeggen hebt
wat heeft z ij uitgevoerd vroeg de oude man heb ik ooit zulke belachelijke vragen gehoord prevelde
op wiens gezicht de glimlach hoe langer hoe duidelijker te voorschijn kwam ik ben dat alles moe zijn onze neigingen goed en edel dan is het onze plicht ze te volgen
er zijn sommige menschen viel moddle hem met een akeligen lach in de rede m die niet overreden kunnen worden zij hebben een betooverd leven steenkolenwagens en cabriolets zouden op hen
die op de kusten van het week een generaal groene columbia ligt nadat hij dit gezegd had ging de magere heer onder een algemeene opschudding weer zitten
juffrouw todgers gaf toe dat dit laatste verkeerd van hem was maar hij zou toch zei zij den knoop wel doorhakken als
tom en zijn zuster zaten op een vroegen morgen samen te ontbijten bij net open raam waarvoor ruth eigenhandig een rij fraaie en frissche bloempotten had geschikt
mijnheer in ons geliefd en gelukkig vaderland brandt haar vuur helder en zonder rook als het eens in het uwe ontstoken is zal de leeuw in zijn geheel gebraden wordem
en dat was zoo zijn manier het lag in de bedaarde vriendelijkheid van zijn karakter voor hij nog aan trouwen dacht
maar scadder keerde zich onmiddellijk om teneinde hem onder het bereik van zijn bruikbare oog te krijgen voei mijn handen eens jongmensch zei hij
mijnheer chuzzlewit nog hier viel de ander hem in de rede tf ga weg ik ben uw gezelschap moe dat doet mij leed mijnheer hervatte
hij is volkomen dol vanavond spreek niet terwijl hij hier is maar kom weer beneden die arme lieve man zei juffrouw gamp met buitengewone teederheid hij beeft over al zijn leden
om zich fraai te kleeden en daartoe een verschoten gele japon had aangetrokken met bloemen van dezelfde kleur die er uittom's argeloosheid zag alsof het patroon met boter was gedrukt
een leerling van pecksniff is dwaas moet men zijn om te denken dat hij er een eer in stelt iedereen over die liefhebberijen te hooren spreken die gij kent en waarvan men natuurlijk denkt dat hij ze u geleerd heeft
voor zijn hals was al geknoopt al mocht hij door een wonder aan dit gevaar ontkomen hij hoefde maar naar een anderen kant te kijken en er zou overal een nieuwe wreker
hij had dit plan aan mark te kennen gegeven en wilde juist stil de wijk nemen toen de deur met groote haast geopend werd en er een oudachtige heer binnenkwam
hij is vandaag volslagen kindsch zij heeft niets uitgevoerd antwoordde hij vervolgens met een zachtzinnig geschater waarom moet zij dan weggaan
charity's antwoord was eigenlijk geen antwoord op zoo'n uitstorting van gevoel want het luidde eenvoudig och zeur niet zeur niet herhaalde pecksniff op een zielsbedroefden toon
ook van de andere binnenkort afscheid zult moeten nemen zei hij toen hij den blik van dien heer ontmoette
dat zij geen stralenkrans om zijn hoofd zag zooals zij wel eens op afbeeldingen van heiligen had gezien er volgde een lange poos van stilte de oude man woelde met toenemende onrust heen en weer
hij had zijn geheim in het bosch begraven het in den bloedigen grond gestampt en daar rees het nu op mijlen afstand voor hem op
putte zijn heelen schat van eenvoudige welsprekendheid uit en sprak met woorden van lof en hoop
kort daarop kwam hij met dezelfde haast terug zooals zij door de half openstaande deur van de andere kamer zagen
maar wel neem het mij niet kwalijk maar ik denk dat gij het zelf gedaan hebt mijnheer zonder opzet natuurlijk ik geloof dat gij geen van beiden elkaar goed hebt begrepen
mijn voorkomen is niet monsterachtig leelijk mag ik zeggen o gij stoute hand vervolgde hij de weerspannige gevangene toesprekend
en dat het er zonder hen te vervelend zou zijn om uit te houden maar ik had nooit gedacht dat een van hen ooit zoo vrijpostig zou zijn mijnheer martin
ik zal u eens wat zeggen zei mark terwijl hij alle terughouding afwierp en de kasteleines om haar middel pakte waarvan zij volstrekt niet ontstelde omdat zij wist wat een fatsoenlijke jongeman hij was
ik zal hier een oogenblik op hem wachten nauwelijks had hij dit gezegd of de deur ging open en jonas kwam binnen
als er morgen een nieuwe juvenalis of swift onder ons kon opstaan zou hij tot den dood toe vervolgd worden
en omringd met een rand van fraaie krullen ik was bijnajbang dat gij verdwaald waart mijnheer zei mark terwijl hij opstond en ophield met fluiten geen ongeluk gebeurd hoop ik
waarom neemt gij dan uw intrek niet bij mij gij zoudt bij mij hoe nederig mijn hutje ook mag zijn
kijk maar eens hij keek naar de deur het was alsof hij versteende op dien onheilspellenden vervloekten drempel vervloekt door de voetstappen van zijn stervenden vader
ik ben schandelijker behandeld dan ooit met iemand in de wereld het geval is geweest hier begon zij te schreien
om weer een beeldspraak te getaruiken een citroen te veel in den nectar van haar gemoedsaard was uitgeknepen en de smaak daardoor eenigszins te wrang was geworden
niet aan haar zusterlijken boezem hadden willen koesteren maar nu die wees aan haar zorg werd aanbevolen door iemand voor wien de jarenlang opgekropte liefde
als gij nu genoeg uitgerust zijt zou ik graag eens hooren wat uw bedoeling is met mij op deze manier te behandelen en wat hebt gij gedaan thomas zei pecksniff nog vriendelijker dan tevoren
waarmee de neger uit gedienstigheid zoo hartelijk instemde dat zijn tanden blonken alsof er licht uitstraalde
of zoo niet waar op de wereld dan de minderen vandaan kwamen er scheen niemand zonder titel te zijn want wie geen militairen rang hadden waren doctors professors of
dat zij die door een kerel als deze kolonel belasterd werden daar zij in de i wetten van het land of in het rechtsgevoel van het volk geen afdoende middelen van herstel vonden het grootste recht hadden
het is heel verheugepd u zoo te hooren spreken mijnheer mould merkte pecksniff op gij zijt al te vriendelijk mijnheer
en verder in de bedeesde maar toch onweerstaanbare nieuwsgierigheid waarmee ruth toen juffrouw vuurgezicht was weggegaan de boeken
uit den weg klein duimpje ga naar bed met deze woorden stapte hij ons vriendje bailey voorbij die met een jas en laarzen aan bij het portier stond naar bed mijnheer zei bailey wel neen ik ga mee
er zoo over het gevolg was dat hij zich natuurlijk van zijn besten kant liet zien en later toen er thee en koffie met de daarbij behoorende gebakjes en confituren werden binnengebracht heel vroolijk was
hij is nu stil juffrouw gamp zei mercy laat hem nu met rust m och mevrouw chuzzlewit die dude gek doet iemand zijn geduld verliezen antwoordde de ijverige baker
en john westlock binnenkwamen niemand het huis uit zei maarten deze man is de zoon van mijn broer en een goddelooze booswicht
niet zoo blij waren zij dat zij om half vijf weer moesten opstaan om al de onaangenaamheden van een donkeren
dat is evengoed als ronduit ja zeggen riep jonas uit het is in orde nichtje wij zijn een paar
gij gebruikt suiker dat weet ik ha ha dat doet mij aan de suiker bij pecksniff denken ha ha ha hoe gaat het met pecksniff wanneer zijt gij hier in de stad gekomen begin maar met een of ander tom
men moet niets half doen en zoolang ik nog hier blijf zal ik goed op u passen als ik eenmaal weg ben moogt gij zeggen wat gij wilt
zien methoe'n bevende hand zij de bloemen uit het vaasje nam bijeenbond en bijna blozend voor haar eigen schoone beeld in den spiegel het ruikertje op haar borst bevestigde
bedoel ik gij hebt het toch zeker wel gemerkt neen werkelijk niet antwoordde tom ik was met de koffers bezig het doet er ook niet toe zei martin kom laten wij voortmaken en zonder verder een woord te spreken stapte hij den weg
om ruimte te maken voor anderen heeren maar zonder zich aan den kapitein te storen bleven zij stokstijf staan
telkens als het woord vrijheid werd uitgesproken hieven de vrienden een luiden juichkreet aan die negenmaal herhaald werd
ja antwoordde martin losweg ik zou gedacht hebben dat hij het druk genoeg zou hebben met pleizier maken zonder aan u te denken
dat hij toch inderdaad hoorde spreken en nu deed hij zich zelf geweld aan om wat verder wakker te worden hij luisterde en nauwelijks had hij een halve minuut geluisterd of hij was zoo klaar wakker
en groezelig menschen werden met dollars gewogen zaken bij dollars geschat het heele leven voor zooveel dollars ingezet opgeboden en verkocht als het waard was
hoofdstuk xxxix het huishouden van tom pinch en zijn zuster benevens een zonderling voorval waarln tom betrokken is
vergalt er kwam een gedachte in de ziel van pecksniff op die zich zeker op zijn gezicht moet hebben vertoond
neen antwoordde mark zeker niet gij mist hier de belastingen van uw land de belasting op de huizen en de huizen ook eenigszins voegde mark er
en kwam hij met dezelfde haast terug om het te zeggen en dan vergat hij het brood heelemaal om aan iets anders te beginnen waarmee hij zijn blijdschap over hun veilige terugkomst aan den dag wilde leggenj
de oude man keek hem aan alsof hij nieuwsgierig was om te weten wat slyme bedoelde maar het beneden zich achtte
en zijn gesprek een galop met zoo'n conducteur en zijn horen had een vrachtwagen niet langzaam kunnen rijden
nam toen met zijn andere hand een van de hare en terwijl hij zich vermaakte met die te drukken en van tijd tot tijd te kussen vervolgde hij het gesprek aldus
jonas stelde zooveel belang in dit geval dat de dokter niet kon nalaten het omstandiger te verklaren en op zijn eigen vest de juiste plek aan te wijzen
die ik dag aan dag heb zien wegkwijnen en in het hoist van den nacht heb hooren schreien zij was de laatste de laatste van al mijn vrienden de hemel moge mij bijstaan zij was de allerlaatste
en daarna keek hij een paar voorbijgaande jongelieden na van wie hij wist dat zij procureursklerken waren en die een zekere angstige belangstelling bij hem opwekten daar zij den naam hadden van vroolijke knapen te zijn
al wat ik te zeggen heb juffrouw todgers is dat ik van plan ben zaterdag over acht dagen te vertrekken want ik kan niet met dien kerel onder hetzelfde dak leven
de eene week door de andere gerekend zal het daarop ongeveer neerkomen zei juffrouw todgers pecksniff stond van zijn stoel op sloeg zijn armen over elkaar
gij hebt groot gelijk mijnheer zei mark met volkomen overtuiging nu hebben wij aan dezen kant van het water maar een vriend die ons helpen kan hervatte martin en dat is mijnheer bevan
zei deze heer terwijl hij nog droevig zijn hoofd schudde het is niet veel wat ik te zeggen heb r als de menschen over een sterfgeval treuren antwoordde juffrouw gamp
nog voor het leenen van geld schamen sloot zich in een er van op en legde zijn horloge op de toonbank
neen antwoordde martin daarop zou ik wel haast een eed durven doen de vreemdeling keek hem aan alsof hij medelijden had met zijn onwetendheid of vooroordeelen en zei
en niet uit verwaandheid ijdelheid of hoogmoed zoo sprak maar in een lofwaardigen geest van geloof en met groote wijsheid
juist hernam kettle jk dacht wel dat gij van hem gehoord zoudt hebben ik meen zei martin den generaal opnieuw aansprekend dat ik het genoegen heb
kom lieve ruth nog een paar kopjes wel wel wat ben ik blij dat ik u zie daarop
en bij deze herinnering aan het laatste tooneel van zijn meesters leven begaf zij hem geheel een gebaar met zijn hand makend als wilde hij zeggen dat anthony
die glans was veel te mooi en te echt om zulke kunstjes noodig te hebben het moet zeker geweest zijn omdat iemand er al te strak in
het bleef aanhouden als was het een waarschuwende echo van het gevreesde geluid dat zijn verbeelding hem had doen hooren
maar obk hier was er een geluk bij een ongeluk want de wind kwam van den kant van pinch en de door een koffer en een mensch opgebouwde muur diende den nieuwen leerling
en ik geloof niet dat de werkelijke erigelen naar dat model gemaakt zijn maar ik zou wel willen weten als gij het mij zeggen wilt waarom gij zoo volkomen over martin hebt gezwegen
maar het is al heel wat dagen en maanden geleden dat hij hier vandaan en uit het land is gegaan en of de arme jongen levend of dood is dat weet de hemel alleen
keek jonas naar het landschap toen naar den koetsier toen naar de baga ge eindelijk keek hij pecksniff weer aan ik denk dat gij
over de lekkernijen die hij in de doos vond maar nam die er uit met een gezicht waarop niets dan onverzettelijke bedaardheid te lezen was en plaatste ze op de tafel
als uw schaduw door de zon zoo lang mogelijk uitgerekt op u lijkt maar het was toch zijn overschot daar was geen twijfel aan
maar altijd tevreden was met de honderdvijftigste of een nog lagere plaats zou men nog een te flauw denkbeeld van zijn bescheidenheid geven en daarom was hii met deze gezegden bijzonder in zijn schik
en in de verte zag men den rook uit de schoorsteenen van de boerenwoningen opstijgen duizend aangename geuren verspreidden zich in het rond van jonge bladeren en uitbottende knoppen
de deur in de gang was in langen tijd niet open geweest maar de sleutel had altijd op dezelfde plaats gehangen waar hij nu nog hing
een gevaarlijk struikelblok op zijn weg was de oude man mocht zeggen wat hij wilde pecksniff wist dat hij veel genegenheid voor dit meisje had
of een ander venijnig dier zelfs de omarming van een beer zou haar werkelijk liever zijn geweest dan de teederheid van pecksniff kom kom zei die brave man met een paar woorden zullen wij elkaar begrijpen
in werkelijkheid bleek dit niet zoo te zijn verre van dat en toch hebben die hersenschimmen mij staande gehouden in tijden van
een goed voorwendsel was voor de onyerwachte verandering van zijn plannen die r s morgens had plaats gehad hij schreef een briefje
hoe minder gij er over zegt pinch viel pecksniff hem in de rede hoe beter ik klaag niet gij hoeft u niet te verdedigen maar laat ik u toch even mogen zeggen mijnheer zei
en al de rest hoe zij ook heeten mogen zouden evengoed heelemaal geen beenen kunnen hebben voor zoover het publiek er wat van ziet ik zal je zeggen hoe het zit pip
mooi weer zoo luidde martin's onvergenoegde alleenspraak om hier als een dief op en neer te sluipen mooi weer voor een verliefd paartje om elkaar in de open lucht en op een openbare wandelplaats op te wachten
ik vertrouw op u als op een bondgenoot ik houd mij verzekerd dat banden van belang en verwachtingen u aan mij zullen binden hij legde een bijzonderen nadruk op deze woorden
hij kon echter niet nalaten zijn handen diep in zijn zakken te steken en binnensmonds te prevelen en dat die pecksniff die kerel waarachtig dat ontbrak er nog maar aan
antwoordde deze terwijl hij zijn oogen naar den grond sloeg en zijn hoofd schudde zulke dingen zijn maar al te gewoon
vergevensgezindheid hervatte pecksniff zuivere vergevensgezindheid is niet onvereenigbaar met het gevoel van verongelijking misschien wordt zij een grootere deugd in een gewond hart
pecksniff die geen tooneelvader en veel verstandiger was begreep dat hij nog heel veel andere dingen te doen had en voorloopig niets beters kon doen dan te leven en vroolijk te zijn
dat hij zich in den omtrek heeft schuil gehouden en dat hij van een diligence is gestapt die van die streek kwam op een tijd die precies overeenkomt met het uur waarop ik hem zag
ik heb u haar geschiedenis verteld zei de oude man die heb ik u ook overgebracht lieve kinderen zooals gij u wel herinneren zult zei
deze brief was heel oprecht en ongekunsteld beschreef onbewimpeld hun toestand en de ellenden die zij al hadden doorstaan en verzocht bescheiden maar openhartig om de noodige hulp
en keek vandaar naar omlaag volkomen verbijsterd door het nieuwe en voorname van zijn toestand en inderdaad had het wel iemand die minder bescheiden was dan tom
jonas luisterde nog scherper en zijn borst zwoegde op en neer als de baren van de zee maar het was van hoop
moet gij nu uw voordeel doen met zijn hulpeloozen staat en om hem heen vergaderen zooals wolven en gieren en andere roofvogels samenkomen
als uw losbandigheid en die van uw uitverkoren vrienden u inderdaad daartoe gebracht heeft blijf er dan bij antwoordde de oude man gij komt nu eerlijk aan den kost hoop ik en dat is al iets
als hij de klok van de oude kerk niet had hooren luiden ten teeken dat de vesperdienst begon de assistent van den organist was een vriend van pinch
dat zelfs de schitterende moesjes op zijn das de fraaie bloemen op zijn vest ja zelfs zijn glinsterende juweelen een soort uitslag schenen te zijn
laat men er niet meer van hooren verbrand de papieren breek zelfs het huis af opdat niemand er ooit iets van kan hoo ren maar vrienden en medeburgers zei de generaal de
om treurig te schijnen in openlijken strijd was met een glimlach van genoegen zoodat hij er uitzag als iemand
het bevel tot aanhouding werd uitgevaardigd en ik heb deze politieagenten al een paar uur bij mij gehad wij wachtten onzen tijd af
en een man met een bontmuts aansprekend die de luiken van een obscure herberg opende zei hij dat hij een vreemdeling was en vroeg of hij daar een bed kon krijgen
het raam van de consistoriekamer mijnheer riep tom uit gij verstaat mij toch wel denk ik mijnheer pinch antwoordde pecksniff ja het raam van de consistoriekamer
wat u en mij betreft mijnheer pinch wij scheiden als de beste vrienden tom bedankte haar voor haar vertrouwen
is het toch zoo en john had evenveel recht om er door te gaan als iemand anders maar waarom liep ruth dan weg
maar toen ik denzelfden avond aan de deur stond zag ik een boer dit huis uitkomen door een zijdeur in het slop
wat zij ook mocht bedoelen zij had pecksniff nu in zijn zwak geraakt want zijn poging om zich bedaard te houden mislukte jammerlijk zijn toorn ging in kruipende zachtheid over
de deur met geweld zou openen de kamer leeg vinden de deur van de gang van binnen sluiten en het hem daardoor onmogelijk maken om in huis te komen zonder zich in zijn vreemde vermomming te vertoonen
en na hem in de onmogelijkheid gebracht te hebben zich in het huis van den rijken kopergieter te vergissen liet hij hem alleen verder gaan tom trok heel zacht aan den grooten schelknop de portier verscheen
en ook om te verklaren hoe verbaasd ik ben geweest over de verbluffende veranderingen die ik aan alle kanten om mij heen heb kunnen constateeren
dat weet ik niet antwoordde pinch heel ernstig john zette den trekpot neer en keek hem vol verbazing aan dat weet ik niet herhaalde pinch en behalve dat ik hem geen kwaad wensch kan het mij niet schelen
wel wat wonderlijk uitzag maar toch zoo'n pleizierige kameraad was als hij altijd wel naast zich zou willen hebben
kunt gij mij vragen antwoordde pecksniff terwijl hij zich oogenblikkelijk op een stoel liet zakken of ik iets doen wil om u genoegen te verschaffen
maar pinch sprak geen woord wat hij zeggen wilde bestierf op zijn lippen maar zelfverloochening was zijn eenige gedachte
ik moet twee vreemden bedanken dat zij mijn rekening in een herberg betalen tigg schonk het glas van zijn vriend nog eens vol drukte hem de hand en knikte zijn bezoekers eens toe
hij was nu bedaard maar onnatuurlijk bedaard evenals men weet dat menschen verre van dapper in den uitersten nood soms plotseling vermetel zijn
en keek met den schijn van groote belangstelling naar den mist boven zijn hoofd it lieve martin zei marie lieve marie
dat is wel mogelijk zei pinch maar ik ben er lang niet zeker van of juffrouw lupin wel blij met hen zou zijn ik heb altijd gedacht mark dat juffrouw lupin en gij nog eens een paar zoudt worden
met juffrouw lupin wisselde hij een blik die aanduidde dat zij op den besten voet met elkaar stonden maar dit verbaasde mark niet zooals hij later zei want hij had net
daar het paard van pecksniff als een soort heilig dier werd beschouwd dat alieen door hem den priester van zijn huiselijken tempel mocht worden gereden
wie is de jongste vroeg de oude man mercy is wel vijf jaar jonger antwoordde pecksniff wij zijn soms
die vroeger in de helderheid van het verschiet zijner droomen onzichtbaar wamaarten chuzzlewit xen het oog gevestigd had in de
met al den ijver van menschlievende deugd voor het bed stond en aldus sprak de oude man een toornigen blik naar den kandelaar wierp
zoodat zijn aderen opzwellen en met sympathieke belangstelling uw edele pogingen voor de zaak der vrijheid
dat zijn vriend onwillekeurig een anderen toon aansloeg ik geloof tom pinch zei hij dat gij een van de goedhartigste menschen op de wereld zijt
zij bleven echter leven en na verloop van drie eindelooze weken kwam de boot maarten chuzzlewit terug op een herfstochtend bij het opgaan van de zon stonden zij op het dek
met een verlegenheid die hem heel goed stond maar gij hebt er mij nooit gelegenheid toe gegeven ik ben soms wel eens bang geweest
den heelen nacht was op geweest om een plechtigheid bij te wonen waaraan vroedvrouwen en bakers gewooh zijn een naam van twee lettergrepen te geven die tegelfjk den vloek uitdrukt
en soms stak een van hen brutaler dan de andere een hand nit om zijn achterhoofd maarten chuzzlewit te betasten en verschool zich dan weer onder den hoop de anderen vergenoegden zich
ik zeg altijd vraag mij nooit of ik iets drinken wil of niet maar laat de flesch maar op den schoorsteenmantel staan en laat ik er mijn lippen aanzetten als ik er trek in heb
ik wilde er nu liever niet over spreken of er aan denken f ik verzeker u tom zei zijn vriend met hartelijken ernst nadat beiden een korte poos hadden gezwegen
als er tenminste een soort leeuwen bestaat die niets anders van dat soort beesten heeft dan het brullen en de manen
waarin het menschdom in een uitgestrekt verbond van liefde en trouw is samengestrengeld ik hoop mijnheer dat gij uw aangenomen vaderland waardig zult'zijn
terwijl naast ons nog een diligence meerijdt over alles heen over effen grond en omgeploegd land zelfs over de hellingen van heuvels en loodrechte muren
ik zal dien ouden schobbejak wel muilbanden weer begon hij onrustig op en neer te stappen eindelijk ging hij op den rand van de slaapbank zitten met zijn kin in zijn handen en tuurde naar de tafel
om dit terloops op te merken dat een vast vertrouwen op klanken en vormen de sleutel van pecksniff s karakter was ziet hij er knap uit papa vroeg de jongste dochter t hoe kunt gij zulke dwaze vragen doen
en toen gaven alle aanwezigen pecksniff natuurlijk uitgezonderd tom de hand en klopte het hart van den goeden pinch zoo kalm alsof zijn rust nooit verstoord was
wat zijt ge toch langzaam pinch ja dat weet ik wel zei tom maar als gij het mij zoo zegt word ik zenuwachtig ik vrees dat gij mij in de war hebt gehracht want ik weet niet meer wat ik zeggen wilde
die daar hun voorvaders hun onafhankelijkheid verklaard en gewonnen hebben omdat zij niet voor zekere openbare schandelijkneden wilden knielen en niet van de waarheid wilden afwijken zich nu in alle kwaad
tegenover vreemden gaf hij zich altijd uit voor een aanbidder der vrijheid hij was een standvastig verdediger van de lynch wet en de slavernij
maar ik dacht dat ik hem voor de een of andere zwendelarij zou hebben moeten pakken het is nooit bij mij opgekomen
en nu had een derde zich bij hen gevoegd wat kon het zijn dat het die drie zooveel belangstelling inboezemde er scheen een discussie tusschen hen te ontstaan want zij keken tegelijk op
en de twee landloopers nakeken ik zei zoojuist mijnheer zei mark terwijl hij naar de vertrekkende gasten wees dat als iemand er van leven kon zoo'n betrekking goed voor mij zou zijn
gij ongedierte riep hij uit gij bloedzuigers is het niet genoeg dat gij het bestaan hebt verbitterd van een man
maar elke trek van zijn beweeglijk profiel vormde nu een deel van een spottende grijns die met het strakke profiel een allerzonderlingst contrast maakte
wil ik u eens wat zeggen zei tapley naar voren komend als het niet om uw naam was zou ik u zoo alleen als ik hier sta over de straat sleepen ja dat zou ik
aan het gebrom van het stadsrumoer zelfs aan het slaan van de oude kerkklokken zoo'n heel bijzondere bekoorlijkheid dat het schoonste plekje van de aarde
zooveel over mark's zonderling rustelooze karakter vertelde als de lezer al weet intusschen droeg mark die heel goed begreep dat zijn meesteres niet al te best in haar schik was
op zuivere achting en de kennis van diens voortreffelijke karakter gebaseerd hij kwam met een lachend gezicht de herberg uit
zie die locomotiefl als iemand uit baldadigheid dien gevoelloozen klomp metaal beschadigde zou het hem aan boete en schadevergoeding meer dollars kosten dan wanneer hij twintig menschelijke wezens van het leven had beroofd
ik weet vooruit dat zij lachen zal of zich zal houden alsof het gekheid was maar gij kunt haar zeggen dat ik het ernstig meen
of dat haar zielesmart onuitsprekelijk was of zij zou met tranen of woorden of met een mengeling v an beide hem iets dergelijks te kennen gegeven en hem zoo verdrietig mogelijk gemaakt hebben
ik er iets op tegen hebben riep martin uit het is mijn schuld dat wij hier zijn en ik wil alles doen om weer weg te komen
en het geheel vormde zoo'n ideaal van een lekkeren maaltijd dat hij van tijd tot tijd zijn mes de nieuwe leerling en vork moest neerleggen om in zijn handen te wrijven en over zijn genot na te denken toen net dessert
en nu werd de vraag in welk opzicht twee zoo verschillende menschen met elkaar overeenkwamen en beiden van hem verschilden
ik ben een letterkundige van den eersten rang vol geleerdheid vol genie vol nieuwe denkbeelden over allerlei dingen en zie in welken toestand ik mij bevind
hij heeft mij geen brief gegeven zei tom sst hervatte de ander dat is hetzelfde hoewel het niet zoo delicaat van mijn vriend pecksniff is als ik van hem verwacht had het geld
hij leunde op den rug van een stoel en keek maarten aan het was vergeefs dat hij dit met zijn gewone onbeschaamdheid
doe uw best maar niet om mij kwaad aan to kijken gij kunt het toch niet ga nu uw gang maar mijnheer dit zeggend keek hij den ouden maarten aan
na het nemen van deze voorzorgen zette hij zich aan zijn maaltijd mijnheer chuffey mompelde hij met u zal ik gemakkelijk
als een herbergier of iemand anders daar een kegelbaan gemaakt wil hebben zou ik dat karweitje wel op me kunnen nemen mijnheer
hoofdstuk xxviji montague en jonas chuzzlewit beiden thuis
en daardoor ben ik meer dan beloond op zekeren avond vertelde ik dien pinch mijn geschiedenis ook wat u betreft waarin hij niet weinig belang stelde want hij kent u
wij willen ons terug in de draak stil houden tot wij van u gehoord hebben wat voor nieuws er is en weten wat wij verder het beste kunnen doen
ik ben van lets wakker geworden maar gij zoudt geen antwoord van mij gekregen hebben of gij hadt de deur moeten openbreken niemand antwoordde zij dan was het goed hij had in ademloozen angst op het antwoord gewacht
geld john zei pecksniff is de wortel van alle kwaad het spijt mij te zien dat die wortel in u al zulke slechte vruchten draagt maar ik wil ook dit
maar nu ik zooveel gezien had wilde ik meer weten en ik kwam ook meer te weten toen ik aan zijn huis naar hem vroeg en van zijn vrouw hoorde dat hij
dat hoeft gij mij niet te verwijten papa antwoordde cherry bits ik ben toch niet zooveel ouder dan mijn zuster al is zij met uw vriend getrouwd
een pooslang dwaalde tom door de kerk rond als iemand die niet bij zijn zinnen is nu eens bleef hij een oogenblik
en te hooren hoe de arme mark in zijn ijlende koorts op het voorplein van de draak kegelde met juffrouw lupin schertste
als dat geneesmiddel niet bij de hand was meende hij dat zij alleen maar een dergelijken aanval kreeg zoo zei hij haastig
weldra begon hij slaperig te worden een poos zat hij te knikkebollen maar eindelijk knikte hij niet meer
en daar hij nu op zijn speciale manier hem werkelijk genegen begon te worden voorspelde hij dat zij altijd de beste vrienden zouden blijuen
in andere handen weet ik dat geld soms goeddoet dat men er op roemt en met reden als de sleutel die de poorten ontsluit van de wegen die naar eer aanzien en genot leiden
dat mijnheer chuzzlewit hem iets gevraagd had toen martin hem deze moeite bespaarde door zelf weer het woord te nemen mijnheer pecksniff zei hij dichterbij komend en een paar maal op de tafel tikkend gij hebt mij zeker wel gehoord ik
dat daar geen edellieden waren dan die van de natuur en de heele maatschappij gebaseerd was op den breeden grondslag van broederlijke liefde en natuurlijke gelijkheid
hij wandelde dus de kegelbaan een paar keer op en neer en ging niet naar binnen voordat hij de heeren tigg en slyme zag vertrekken toen voegde hij zich bij martin en mark die voor een raam stonden
en waarom toen ging het gordijn een beetje omhoog en de zelfzucht liet zich daarachter merken
voorbeeld van de liefdeloosheid der wereld dat zij deze vergelijking werkelijk maakten di't paard en het ding met een kap
ik ben doodaf dat kan ik zeggen merkte zij op die wagens stooten alsof de sporen vol snags en sawyers lagen
onder deze blijken van kinderlijke teederheid schaterde zij echter van lachen en zelfs de stemmige charity lachte mee
die in patriottische neusgaten een aangenamen geur had en opwaarts kronkelde tot in den hemel van roem
dat hij een schandelijken anonymen brief had ontvangen waarvan hij dien gemeenen jinkins als den schrijver beschouwde maar waaraan hij niet van plan was zich te storen dat alles was
en toen wij u zagen binnengaan en dezen man voor het raam zagen wenkten wij hem om de deur te openen zei mark den draad van het verhaal opvattend
tot zij dicht bij de stad den hoek van een dwarsweg bereikten waar mark zei dat hij wilde afstappen maar lieve tijd mark zei pinch die terwijl hij hem zoo aankeek
wat een pleizier om voor zoon gezelschap thee te schenken zei zij meisjelief dit was tot de meid gericht misschien zou iemand wel een paar niet al te hard gekookte eitjes willen gebruiken
en deed hem grootere waarde hechten aan wat hij er door gewonnen had de man was dood dat kon door niets ongedaan worden gemaakt die gedachte was althans een triomf voor hem
dat zou ik werkelijk die arme tom ik ben soms wel eens bang geweest vervolgde tom dat ik u ongenoegen had gedaan
de gastheer wilde hen tot aan hun woning brengen zonder naar tom's tegenspraak te luisteren genoeglijke tijd genoeglijke wandeling genoeglijk afscheid genoeglijke droomen
of ik zal w er u misschien reden toe geven als ik hem weer in mijn huis vind of hoor dat gij hem op een andere plaats ontmoet hebt zal het u
tot hij uit het gezicht was daarop verzocht hij tom om binnen te komen en het hem in een zijkamer wie ben je vroeg de knecht met de deur in zijn hand
hij zette zich aan de verlaten tafel neer en daar hij aan al het onzekere en moeilijke van zijn toestand denkend hoe langer hoe neerslachtiger werd slaakte hij een zwaren zucht
en soms met een treurige kalmte alsof die hoop voor allijd vervlogen was maar altij d verwonderde het mark ten hoogste dat hij in de denkwijze van martin een eigenaardige verandering opmerkte
iets aan zijn keel op en neer zag wippen als de hamertjes van een piano wanneer men de toetsen aanslaat misschien was het de waarheid die naar zijn tong wilde springen
hij laat zich door iedereen beetnemen zei mark ja zei martin na een korte poos van zwijgen dat weet ik maar al te goed mark
daar zij echter de kamer uitging hep hij haar na en haalde haar terug na een korte worsteling in de gang die cherry geweldig ergerde
en een onheil voor hem maakt die mij wat ik ook doen mag tot het werktuig maakt om hem te grieven dien ik met zegeningen zou willen overladen wat is h
en hen aan hun eigen gal te doen bersten op dit plan ben gekomen op een tijd dat de laatste schakel in de keten van dankbaarheid en liefde
of kleine diensten van u vragen waarvan zij zou weten dat gij ze graag zoudt uitvoeren zij zou haar best doen
wacht eens sirenen daar heb ik het ja zeker sirenen ik denk zeg ik dat
na eenigen tijd hoorde hij tom naar beneden komen en met de sleutels rammelen en toen hij weer voorzichtig over de bank keek zag hij hem langzaam de kerk uitgaan en de deur sluiten
het geld herhaalde pinch verschrikt en verbijsterd precies r zei tigg waarop hij tom een paar keer op zijn borst tikte
eindelijk kwamen er toch kaarsen en nu was het tijd om naar huis te gaan maar eerst moest er nog een papiertje om de stelen van die bloemen worden gewikkeld dit hield nog een poosje op
ik ik neem mij niet kwalijk mijnheer hij beefde zoo van verlegenheid dat hij voor de tweede maal zijn hoed liet vallen maar ik
ik heb het altijd als lets heel opmerkelijks beschouwd iets dat ik aan den aard van de staatsinstellingen van engeland
voelde zich zoo uitgeput van vermoeienis benauwdheid en verveling dat hij wel op den vloer had willen gaan iiggen als men hem maar alleen had gelaten
als ik twee zulke schoonzonen kon vinden zooals gij er eens een zult zijn voor een of ander waardig man die in staat is een karakter als het uwe te waardeeren zou ik
n pecksniff had nooit de goddeloosheid kunnen plegen die hij nu had gehoord wie zooiets kon doen was een andere pecksniff en die andere pecksniff kon ook alles doen
dat zooals men over kort of lang zal zien r pinch en nog anderen
en dat geen van beiden maar vooral tom ooit reden zou hebben tot eenig berouw over den dag waarop zij met elkaar in kennis waren gekomen
toen pecksniff op een zoelen middag ongeveer een week na charity's vertrek naar londen alleen een wandeling maakte kwam hij op den inval het kerkhof eens op te gaan
een van de jongedames de aardigste en teerste vond den ernst waarmee hij sprak heel grappig
koningin victoria zal zeker niet op haar koninklijke beenen staan te beven hervatte de vreemdeling als zij over den dag van morgen hoort spreken
wat dat betreft liefste zei martin terwijl hij zijn arm om haar middel sloeg nadat hij eerst had omgekeken of iemand hen kon zien en daarbij had opgemerkt dat mark nog even aandachtig naar den mist
in gouden letters op de bank schrikte tom er zoo van dat hij bijna zou zijn weggeloopen hij deed dit echter niet maar beklom zijn plaats op den bok
pecksniff naam krijgen door mij zeg ik niet hervatte john dat het een ongerijmdheid zou zijn zooiets zelfs maar te denken zeker zou het een dwaasheid zijn vervolgde pinch
alle eer voor uw hart tom dat gij terwijl gij wegrijdt pecksniff die met zijn slaapmuts op voor het raam staat met zoo'n dankbare
neen ik kan u niet zien ik heb u dat al honderdmaal gezegd ge zijt een akelige vent bovendien heb ik altijd gedacht dat gij het meest van mijn zuster hieldt dat dachten wij allemaal
en ik geloof wel dat gij het al zult gedaan hebben omdat gij eerlijk zijt niet waar nog geen woord
en kwamen spoedig aan het kantoor van de volksnederzetting eden dat heel dicht bij het national hotel stond
wij waren onmiddellijk goede vrienden en dan is hij nog een neef van pecksniff en zoo'n knap en flink jongmensch dat hij de heele wereld naar zijn hand zou kunnen zetten
zoo zijt gij nog net zoo levendig als altijd zei jonas wat zijt gij tbch een ondeugd pak je maar weg zei mercy hem van zich afduwend ik weet niet waar ik nog toe komen zou
de eigenbaat de driftige kortzichtige zich zelf bedriegende eigenbaat was de wortel van de giftplant pecksniff had zijn karakter voor de oogen van den ouden man
het was ochtend en de schoone aurora van wie men zooveel gezegd gezongen en geschreven heeft kwam met haar rooskleurige vingers de oudste dochter van den heer pecksniff in haar neus knijpen
maar beste vriend gij zijt zwak geweest ik wil u alleen maar onder het oog brengen dat gij zwak zijt geweest
die boer was er niet ingegaan ik herkende hem zoo verkleed aan zijn gang ik volgde hem onmiddellijk maar op den weg naar het westen raakte hij uit mijn gezicht
nog altijd luisterend naar elk geluid hij had al dien tijd geluisterd en het was nog met gekomen
wilt ge uw bek wel eens houden zei jonas tvoest omkijkend en met een blik naar de deur gij hebt gelijk zei montague het is voorzichtiger
dat verzeker iku ei martin terwijl hij zijn arm losmaakte en bleef stilstaan f gij verplicht mij daarmee ten zeerste zei tigg v mijnheer zei martin op zijn lippen bjrjtend
hij had geen deel genomen aan het gesprek bij de kachel en was ook niet met de anderen meegegaant en nu toen hij martin voor de derde of vierde maal hoorde zuchten
in het rond klinkeh dat zelfs in het huis van pecksniff te hooren moet zijn geweest als een teeken van blijdschap dat pinch uit zijn handen was verlost
om de waarheid te zeggen ik wacht op iemand die hier bij mij zou komen ik ook zei pinch
tom had zich al verwijderd en zij waren alleen pecksniff keek eerst donker maar nadat hij zijn best had gedaan om zijn gezicht op te helderen keek hij tersluiks zijn dochter aan
om zich tot zijn laagte van begrip te vernederen van wat voor stam zijt gij antwoordde martin ik ben in kent geboren
dan menige veelbelovende en duur bezworen broederschap want zoolang de eene partij lust behield om voor beschermer
om op te letten hm zei pecksniff op zijn zachtsten toon vergevensgezindheid zullen wij elkaar de hand geven mijnheer herhaalde
zal de blauwe draak veranderd worden in de vroolijke tapley een uithangbord dat ik heb uitgevonden en dat geloof ik
op de tafel kloppend tot straks wensch ik niet te wachten nu dadelijk dreigt gij mij mijnheer riep pecksniff uit martin keek hem aan zonder antwoord te geven maar een nauwkeurig opmerker had zeker onheilspellende trekken om zijn mond
die gekleed was in het minst bekoorlijke gewaad van de driehonderd vijf en zestig die de garderobe van het jaar omvat het was een gure
de maan is opgegaan zonder dat wij er op gelet hebben en schijnt nu zoo helder dat alle voorwerpen op den grond schijnen te spiegelen alsof zij door een watervlakte werden weerkaatst
nadat hij om bier had gevraagd en zelf had gedronken bood hij de kan aan zijn makker die hem bedankte en een teug nam
wie ligt er boven dood dat waren zijn eigen woorden mijnheer en toen vroeg hij waar mijnheer chuzzlewit was die dien eenigen zoon had en toen ging hij naar boven om de kamers te
lieve hemel riep juffrouw todgers uit wat zou ik niet hebben willen geven om dit te voorkomen als ik u moest verliezen mijnheer zou mijn huis zijn rechterhand verliezen
daar zij uit een andere stad kwam hij zette zich voor de deur op een bank neer naast een man die zijn pijp zat te rooken
het eenige waarover hij dacht was de gruwelijke vraag wanneer men het lijk in het bosch zou vinden hij probeerde
en zoo los en luchtig gekleed dat de lange slippen van zijn rooden halsdoek even dikwijls achter hem aan als voor hem uit
antwoordde zij want dat is van meer belang voor mij gij ziet er ernstiger en droeviger uit dan gij gewoon waart
aan welk edel deugdzaam eerlijk starveling zal ik zoo'n talisman toevertrouwen hetzij nu of als ik sterf
met alle deftigheid voorstelde zoo beste vriend ik ben verheugd u te zien jobling kent gij geloof ik dat zou ik denken zei de dokter genoeglijk terwijl hij jonas zijn hand aanbood
op haar hoofd droeg zij een grooten stroohoed met strikken van dezelfde stof waarmee zij er uitzag alsof iemand die dat ambacht niet verstond een rieten dak op haar had willen bouwen
daar hun positie in beide gevallen een beleediging was voor een man van zijn ontzaglijke verdiensten hij zei dit echter niet want met de bovengemelde passende slotwoorden liet de heer slyme
eh haar gehechtheid aan elkaar is verwonderlijk mijnheer veroorloof mij uw gezondheid te drinken god zegene u
het zou mij niet hebben kunnen schelen wat hij mij ook gedaan had want ik heb zijn geduld dikwijls uitgeput