AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de oude en de jonge heer voor een paar jaar geleden was er in een gemeente in gothland een onbeschrijfelijke goede en lieve onderwijzeres ze was bekwaam in het onderwijzen en kon goed orde houden
maar haspel die hem droeg zei laat hem toch praten dan denken de vogeltjes dat wij kraaien aardige grappige vogels geworden zijn
en een menigte kinderen marcheerden naar buiten rij aan rij er waren er zooveel dat het heele schoolplein vol werd waar ga jelui heen waar ga jelui heen schreeuwden de kinderen daarheen waar geen boeken of lessen zijn antwoordde de jongen
de jongen was heel bedroefd dat hij juist nu van maarten den ganzerik weg was geraakt terwijl zij op reis waren en de groote witte vogel in allerlei gevaar kon komen
akka akka van kebnekaise riepen de jongen klagend wat is er nu vroeg de leidstergans we hebben zoo'n honger dat we niet langer vliegen kunnen schreeuwden de jonge ganzen
ik weet niet hoe ik maarten den ganzerik aan t verstand zal brengen dat ik niet naar huis kan gaan dacht hij t is beter dat ik me heelemaal van hem losmaak
ze had hooren zeggen dat de hoeve heel vervallen en veranderd was en dat was ze ook maar dat kon ze nu in den avond niet merken
heeft de diaconie niets voor jelui gedaan waarom loop jelui nu te bedelen dat kunnen wij niet helpen zei het oudste meisje de menschen waar wij bij inwonen sturen ons uit om te bedelen nu jelui hebt de zakken vol zei de boer je hebt dus niet te klagen
de lange dunne hangers der populieren wiegden in den wind en in de kleine tuintjes die bij ieder huis lagen stonden de kruisbessenstruiken heelemaal groen
waarop drie mannen te paard kasper melchior en balthasar waren geschilderd dezelfde paarden en ruiters waren er dikwijls afgebeeld zij reden om de heele kamer heen en zetten hun tocht zelfs langs de dakbalken voort
te stelen de oude zag dat toen de kabouter de deur niet kon openkrijgen de eekhoorn naar buiten kwam in het wiel daar overlegden hij en de kabouter lang met elkaar
die bestond uit koolhoudenden grijzen steen waarover in t midden een vrij breede spleet liep waarin de zee fijn wit zeezand en wat slakkenhuizen had geworpen
smirre vond dat akka bang scheen te zijn en hij zei snel als jij akka dien duimelot daar die me nu zoo dikwijls heeft tegengewerkt pakken wilt en naar beneden gooien dan beloof ik vrede met je te sluiten
en de menschen meenden zeker dat het onweer nog voortduurde want bijna niemand waagde zich nog op straat terwijl de stad daar zoo verlaten lag kwamen akka en haar troep over
en vloog heel zacht zoodra smirre de vos haar zag liep hij weg van zijn plaats onder den jongen beuk en sloop haar tegemoet de wilde gans ontweek den vos niet maar vloog tot heel dicht bij hem
met hooge getouwen voor en achter de masten met een warwinkel van zeilen en touwen bezwaard er waren kleine bootjes voor de vaart tusschen de klippen
ganzerik ganzerik ik heb mijn klomp laten vallen de ganzerik keerde om en wilde neerdalen op het veld maar toen zag de jongen dat twee kinderen die er juist aankwamen zijn klomp hadden opgeraapt ganzerik ganzerik vlieg weer naar boven
de jongen sloop naderbij zoodat hij kon hooren wat ze zeiden en wist toen al gauw dat de grijze gans den eenen vleugel had beschadigd zoodat ze niet vliegen kon
de jongen kon niet laten te lachen de winkelier kon wel begrijpen dat een arme stakker als hij zulke dingen niet kon koopen hij bleef staan en hield zijn beide leege handen uit om hen te doen begrijpen dat hij niets bezat en dat ze hem met rust moesten laten
de jongen hoorde bataki aan het venster pikken en zelf werd hij duizelig en kreeg hartklopping want nu leek het wel of de student de juiste woorden zou zeggen ik heb je nu verteld hoe t mij ging zei hij tegen den student
hij keek nog eens rond in de kamer om te zien of er niet nog wat bij was dat hij gebruiken en meênemen kon ik mag zeker wel nemen wat ik noodig heb als niemand anders erom geeft dacht hij
naar de speelplaats een rotsvlakte ten westen van den weg niet heel ver van de uiterste punt van den berg de speelplaats is aan alle kanten met ronde rotskoppen omringd die haar verbergen voor ieder die er niet juist vlak bij komt
hoe akelig bang was jarro den vorigen zomer niet geweest toen hij nog een klein geel donzig jong eendje was telkens als het geroep door het rietveld had geklonken daar komt caesar aan
f door den storm uit elkaar gejaagd de hemel was in wolken gehuld de maan hield zich schuil en de duisternis daalde snel
hij wilde er niet over spreken dat het handschrift verloren was eer hij een poging had gedaan om het terug te krijgen en was van plan hem voorbij te loopen
de deur was gesloten en het huis scheen onbewoond hij begreep dat dit niet anders dan een belvédère was
t aan mij te danken hebben als ze in een bloedbad wakker worden maar juist toen smirre verwachtte den doodskreet van de ganzen te hooren zag hij den marter van een tak vallen en in de beek neerploffen zoodat het water
meubels en versiersels te verschaffen hij zei dat zoo'n oude burcht als vittskövle als een mijlpaal op den weg was daar kon men zien hoe ver de menschen waren gekomen
dat ze de lucht vullen als wolken zeg nu dat het niet waar is dat de menschen van plan zijn al die eenden dakloos te maken toen stoof caesar op
de jongen schudde het hoofd ik word nooit zoo rijk dat ik ook maar één meter van dat goed kan koopen dacht hij maar nu hadden ze hem in t oog gekregen
toch gaf peer ola daarom zijn plan niet op den dag nadat jarro verdwenen was liep peer ola buiten op de plaats hij speelde als gewoonlijk alleen
f hij kwam onder een grondverschuiving hij had nooit tijd aan een ander den schat te wijzen die op t woeste veld te vinden was in dien tijd was het de gewoonte dat de boeren des zomers hun vee diep het bosch in zonden om daar te grazen de
maar ze konden het niet ze werden naar den kant van de oostzee gedreven de storm had ze al voorbij öland gejaagd en vr hen lag de eenzame woeste zee zij konden niet anders doen dan met den wind meê draaien toen akka merkte
de oude witteveeren waren streng en matig geweest en zoo lang zij den troep hadden aangevoerd hadden zij de kraaien gedwongen zich zoo te gedragen dat andere vogels geen kwaad van hen zeggen konden
in het midden lag dagaklar de zwanenkoning en sneeuwrust de zwanenkoningin die ouder dan alle anderen en de voorouders van de meeste zwanen waren
waar het feest zou gevierd worden zij waren aangekomen in een breeden langen optocht met witte mutsen op het hoofd en de heele straat had er uitgezien als een donkere stroom vol witte waterlelies
en toen zetten de veehoedsters de herdersjongen en de volwassen knechts zich neer om een platten steen buiten en begonnen te eten
want toen ze een poos gevlogen hadden klaagden ze niet meer over honger de troep wilde ganzen was nog boven de rotsen en de oude ganzen riepen de namen op van alle bergtoppen die ze voorbij kwamen opdat de jongen zouden leeren hoe ze heetten
hij wist niet of hij lang of kort geslapen had maar hij werd wakker door een licht gedruisch achter hem op de vensterbank recht voor den jongen stond een spiegeltje
toen hij verkozen had een kabouter te blijven maar nu werd hij er vreeselijk bang voor dat hij nooit meer zou worden zooals hij wezen moest wat in de wereld moest hij toch beginnen om weer een mensch te worden dat zou hij heel graag willen weten hij kroop op een stoep
weer opzoeken wou en hun aanraden zoo spoedig mogelijk weer thuis te komen de uilevrouw zond ze naar flammea de torenuil die in de domkerk te lund woonde met een zoo geheimzinnige boodschap dat akka haar die alleen fluisterend durfde toevertrouwen
toen het een dag geregend had begonnen de sneeuwmassa's in de dennenbosschen eerst goed te smelten en de lentebeken kwamen in beweging alle waterplassen op de hoeven het modderige water binnen de dijken
en onderscheidde een paar lichte nonvlindertjes die tusschen de boomen speelden hij volgde ze lang met de oogen toen begon hij luid in zichzelf te sissen maar eindelijk sliep hij in en scheen tevreden te zijn met wat hij had bedacht
die zoo lagen dat het water ze kon bereiken richtte het de grootste schade aan het meer bleef stijgen dagen achtereen de lage weiden om het kasteel gripsholm kwamen
rolde hij zich op en ging liggen nadenken maar er kan wel niets moeielijker zijn voor een arme slang dan wraak te bedenken op een grooten krachtigen eland en de oude helpmij peinsde dagen en nachten
haalden water uit de beek en goten het over den grond en trokken het heikruid uit opdat het vuur niet in de kleine takjes zou kunnen
en de sterke vaart was gewoon geraakt zoodat hij aan iets anders kon denken dan aan het zich in evenwicht houden op den ganzerug begon hij op te merken hoe vol de lucht was van vluchten vogels die naar het noorden vlogen
maar al dat andere was stil en scheen te slapen de jongen keek daar niet naar hij dacht alleen aan de fabrieksgebouwen daaromheen was het veld zwart de hemel welfde zich prachtig donkerblauw boven de hoogovensvlammen waar de waterval wit schuimend voorbij vloog en zelf stonden ze daar
een heel bedroefde uitdrukking in zijn gezicht kreeg toen ze dat deed maar ze kon het niet laten ze was buiten zichzelf van schrik ze kroop dadelijk in bed en trok de dekens over de oogen
hij vol te houden als je daar nog één woord over spreekt gooi ik je in de eerste mergelgroeve waar we over heen komen zei hij en kreeg op t zelfde oogenblik uit ergernis zoo veel kracht dat hij bijna even goed begon te vliegen als een van de anderen
met woorden antwoordde maar daarentegen was het duidelijk te hooren dat een paar van hen diep zuchtten akka wist wel dat schapen altijd verlegen en wonderlijk waren
t klonk alsof iemand den draak stak met zijn wijsheid en hij was op t punt boos te worden tot hij merkte dat alles een vergissing was t was begonnen te waaien
t meisje kon balletjes maken en de jongen sneed kinderspeelgoed dat ze aan de boerderijen verkochten ze hadden aanleg voor handel en begonnen al gauw bij de boeren boter en eieren te koopen
maar dat is bijna niet te gelooven dat klinkt alsof iemand ons kwam vertellen dat de lucht van nu af aan stil zal staan boven de vlakte en de wind er nooit meer over heen zal dansen met ruischen en bruisen en frissche lucht en stortregens zij die meenen dat
er is een ziekte onder de larven uitgebroken zei de boschwachter karr was ongelooflijk verbaasd maar hij ergerde zich er bijna nog meer over dat de slang de macht had gehad zijn woord te houden
ik heb gehoord dat je bij akka hoog staat aangeschreven en nu was ik van plan je te vragen of je niet zoudt kunnen maken dat we weer goede vrienden werden
misschien duurt het lang eer je je familie weerziet t is misschien beter dat ik het niet doe zei de jongen maar aan zijn stem was het te hooren dat hij er erg veel lust in had
want hij had een geweldig streng gezicht met een grooten krommen neus en een leelijken mond wat heeft die hanglip daar te maken zei de jongen eindelijk hij had zichzelf nooit zoo klein en akelig gevoeld als dien avond
daar nam een arbeider een kort dik wit gloeiend stuk ijzer uit een oven en stopte het onder een cylinder als het stuk ijzer daaronder
na t werk met het vlas kwam het bakken van de knakbroodvoorraad het scheren van de schapen en de aankomst van nieuwe dienstmeisjes in november kwamen de drukke
ik zal niet rusten voor die eland dood op t veld ligt zooals mijn arme oude gezellin toen de slang die gelofte had gedaan
gorgo wilde niet dat men zou zeggen dat de jongen het bij hem minder goed had dan toen hij met de wilde ganzen reisde
zoodat de jongen t gezicht op de zee had en omdat hij niet kon slapen zat hij er naar te kijken hoe mooi het was als in bleking zee en land elkaar ontmoeten want zie eens zee en land kunnen elkaar ontmoeten op zooveel verschillende manieren
eerst konden de ouden niet goed begrijpen wat zij zagen maar toen herkenden zij hun dochter en waren natuurlijk verbazend blij terwijl nu de wilde ganzen en maarten de
maar ze schenen bij iets anders in het verhaal stil te staan dan wat de boer verwachtte ben je er zeker van dat de andere reuzendochter gevaarlijker is dan zij die jij ontmoette vroegen ze ja ik geloof niet dat ze veel medelijden met jelui zou hebben antwoordde de boer met die woorden ging hij heen
de groote kraanvogeldans op den kullaberg t moet gezegd worden dat hoewel er veel prachtige gebouwen in skaane zijn te vinden
en vreeselijk driftig en strijdlustig geweest was tot hij bij de laatste jacht in den herfst een kogel in de dij gekregen had wat in de wereld gebeurt er toch met het bosch vroeg karr
en den neus in de lucht om te zeggen dat hij niet van plan was meê te doen in het gevecht tegen de grijze ratten ze moest maar zien andere hulp te krijgen maar op hetzelfde oogenblik dat de jongen voor den dag kwam begon er leven in den ooievaar te komen tot nu toe had hij op
en meteen stootte hij met die piek in het water toen hij die terugtrok kwam er een lange prachtige paling meê uit de diepte ziezoo zei
maar hoe de dood je ook te pakken krijgt is t mij goed de jongen dacht niet anders of de vos had gelijk want de brand nam met vliegende vaart toe
en kleine arme kinderen nam ze dikwijls in bescherming en oude menschen vertellen dat eens toen de kerk van asker in brand stond
hier eindigde bernhard zijn verhaal hij werd van alle kanten zeer geprezen en het scheen al uitgemaakt dat hij den prijs moest hebben de meesten vonden t bijna jammer voor klement dat hij met hem om den prijs dingen moest
en de stroomen in den weg stond toen ze hun zoet water in de oostzee wilden storten en toen nu de rivieren onophoudelijk met nieuw water aankwamen tot de mäler en de stroomen het niet meer konden afvoeren
en in de diepe inhammen was het bijna glanzend zwart de oevers om het meer heen waren niet groen maar lichtgeel door al de afgemaaide akkers en de herfstkleurige bosschen die ze bedekten
ze wilden natuurlijk weten of er asch in was en probeerden een gat in den pot te pikken en het deksel los te maken maar geen van beide gelukte hun
had hij haar hutje laten verkoopen toen was de weduwe naar norrland gegaan met de oudste kinderen om werk te zoeken en de twee jongste waren ten laste van de gemeente gekomen
hem den vorigen avond zoo oneerbiedig had behandeld dat vond de jongen bizonder aardig en hij en de ooievaar werden goede vrienden
telkens niet slapen wilde ganzen wie slaapt raakt weg van den troep wie van den troep wegraakt is verloren niettegenstaande alle pogingen om er zich tegen te verzetten sliep de een na de ander in en zelfs akka was op t punt in te slapen
dit is de suikerfabriek jordberga riepen de hanen dit is de suikerfabriek jordberga de jongen richtte zich met een ruk op die plaats had hij toch moeten kennen
ik wil hier niet meer over praten vr ik gezien heb dat je een gat in den muur kunt maken en mij bevrijden zei de raaf de jongen werkte z dat het ijzer brandend heet werd hij meende dat hij bataki's bedoeling gemakkelijk kon begrijpen
als er geen voetstappen klonken op den weg en de baas met zijn planten bezig was in den groentetuin gebruikte karr gewoonlijk zijn tijd om met het elandkalfje te spelen
t was een zachte herfst geweest ze dacht er juist over of alles al was afgeloopen in den tuin de kool zou nog wel buiten staan
dan komt er nog een baai aan ook daar maakt het land geen complimenten mee die wordt ook bekleed als de eerste maar dan komen de fjords en breken in en maken zich breeder ze splijten t veld en de bosschen en zoodoende moet het land ze wel opmerken
langs de muren van het kasteel liepen wachtgangen en in de hoeken stonden vaste torens met muren die wel een meter dik waren de leeraar sprak lang en uitvoerig
hij ging voorbij het postkantoor en dacht toen aan al die couranten die daar dien dag waren aangekomen met berichten uit alle oorden van de wereld
mooivleugel vloog snel maar de wilde ganzen waren vlak op de hielen en er was geen hoop meer dat zij zouden kunnen ontkomen op eens zagen zij een beetje witten rook uit de zee opstijgen
en begonnen een vroolijk geroep in den omtrek uit te zenden toen ze over de groote aardappellanden vlogen die er zooveel zijn in de buurt van
de levende stad den tweeden paaschdag tegen den namiddag waren de wilde ganzen en duimelot weer op reis ze vlogen voort over gothland het groote eiland lag vlak en effen onder hen
hij zag t land en het meer even duidelijk alsof het dag was geweest smirre de vos ging van t ijs af daar waar het tegen t land aan lag en juist toen hij zich tegen den kant opwerkte riep de jongen hem toe wil je die gans wel eens neerleggen jou lummel
en hij moest erkennen dat er veel te zien en te leeren was en dat t hem niet moeilijk viel den tijd om te krijgen maar wel gingen zijn gedachten alle dagen met groot verlangen naar maarten den ganzerik en de andere
en wat rond te rijden in den mooien nacht ja dat wilde de jongen heel graag als de ooievaar het maar zoo wou inrichten dat hij vr zonsopgang weer bij de wilde ganzen terug was dat beloofde hij
buiten de verste zeewierbanken lag een troep zwanen zij hadden geen zin om aan land te gaan maar rustten door te liggen wiegelen op t water
hij was er niet zeker van dat de dokter zulke groote verwachtingen van hem had en zoo'n hoogen prijs zou betalen
toen hij hoorde dat de houten man zei uwe majesteit want nu hij er over nadacht wist hij dat het standbeeld op de markt den man voorstelde die de stad gesticht had t was dus niemand minder dan karel de elfde
naakt zonder gras of boomen als een echte woestenij het eenige wat het veld bedekt zijn groote ronde steenblokken die er over verspreid liggen de stad falun
en zoo gingen zij op weg mijnheer ermerik vloog weer recht op de maan af zij stegen al hooger en hooger de zee zonk diep neer
en bekeken ze als twee oude zeerobben bewonderden en keurden af prezen en ergerden zich de jongen zat veilig onder den houten hoed en hoorde er van spreken hoe er gewerkt en gezwoegd was om al die vloten uit te rusten die van hier waren uitgezonden
op den ganzerik jacht te maken maar omdat zij niets te doen hadden gingen zij eindelijk in een van de lange kloven en probeerden hem te besluipen zij gingen z voorzichtig te werk dat de ganzerik niets van hen merkte
de sorbeboomen waren geel met groote roode trossen de grasvelden waren nog wel groen maar t was dien avond lichte stralende maneschijn en die viel met zooveel glans over t gras dat het wit scheen als zilver
t heele bed brandde al uit den vloer kwam de rook op en op de geschilderde houten latten kroop de vlam van den eenen ruiter naar den anderen
om de slapende dieren te wekken en ze naar buiten te jagen maar zij bleven stil liggen alsof ze niet van plan waren zich te laten storen de eenige die opstond was een oud paard dat heel langzaam op hem toekwam op eens werd de boer stil hij herkende het paard al aan zijn manier van loopen
maar ze vlogen zoo hoog dat zijn stem hen niet kon bereiken ze namen niet eens de moeite naar hem te zoeken de jongen was op het punt van te schreien van angst
opgesloten zaten t paard ging naar het hek en bleef daar staan de jongen zat op zijn rug en met de scherpe oogen die hij had zag hij duidelijk hoe zwaar de dieren het hadden hoe komt het dat jelui hier buiten in den regen staan vroeg hij wij zijn op weg naar de markt te örebro
en waren alleen neergestreken om te rusten en zoo gauw de leider van een troep meende dat zijn kameraden zich voldoende versterkt hadden zei hij zijn jelui nu klaar dan gaan we verder neen wacht nog even wacht wat
wat niels holgersson betreft hij had vrij mooi weer zoolang hij in lapland was maar de wilde ganzen hadden nauwelijks geroepen dat ze in jämtland waren of de nevels kwamen dicht om hem heen zoodat hij niets van het land zag
bataki de raaf hield van alles wat geheimzinnig was alles wat aanleiding gaf tot peinzen en nadenken en de gedachten in beweging bracht en daarvan vond hij veel aan de zwarte zijde van de stad
dit was de eerste regendag op deze reis zoo lang de wilde ganzen
en hij huilde hardop van droefheid ik geef er niet om of ik een mensch word zei hij ik wil met u meê naar lapland ik moet je wat zeggen zei akka die kabouter is heel
niet zoo gemakkelijk van boom tot boom zouden kruipen ze hieuwen breede paden om het aangetaste bosch heen en legden met lijm bestreken stangen uit
ja natuurlijk is er die t is maar dat ik er niet op kan komen hij begon weer aan dat biervat te schuiven maar op eens hield hij weer op en barstte in lachen uit
dat zal wel niet anders zijn dan of je veel koren zult oogsten op je akker maar ik ben gewend vragen te krijgen van den keizer hoe t met zijn kroon zal gaan en van den paus wat er van zijn sleutels worden zal ja zooiets is zeker niet gemakkelijk te beantwoorden zei de boer
maar niels holgersson was z bang geworden toen hij hoorde dat de zon uit lapland zou worden weggejaagd dat hij met een gil wakker werd
en die wonen er nog bij duizenden maar ze bezitten niet meer het heele meer ze hebben het moeten deelen met zwanen kleine duikers zwarte waterhoenders lepeleenden en nog een heele massa anderen
en toen probeerde ze hem te helpen noten kon zij ook niet vinden maar ze ontdekte een paar rozebottels die aan een wilde rozestruik hingen de jongen at ze met graagte op
jelui manier van leven is beter dan de onze t meisje bleef haar heele leven bij den jongen en verlangde nooit meer terug naar de rivierdalen
aan de admiraliteitskerk eindelijk in hout gesneden en op het kerkplein neergezet als armenbus een schok ging den jongen door de leden
dat het juist het ijzer is wat de menschen zulk een macht over ons beren geeft en dat ik daarom ook graag dat werk hier wil doen ophouden de jongen dacht hoe hij het uitstel gebruiken zou om op een of andere manier te zien weg te komen maar hij was z bang
de oude groevestad er was geen plaats in zweden waar bataki de raaf z veel van hield als van falun zoodra de sneeuw een beetje van het veld wegsmolt in de lente ging hij er
maar hij bedacht zich en ging naar huis daar trok hij haastig zijn daagsche kleeren aan en liep rond om naar het handschrift te zoeken hij zocht in de straten op de markt en in het plantsoen hij ging de binnenplaatsen in en liep zelfs tot buiten de stad hij kon geen enkel blad vinden
maar nu daalden de kraaien neer en op eens merkte hij dat de groote mat onder hem de aarde was bekleed met groene dennenbosschen en bruin kaal loofhout en dat de scheuren en gaten de blanke plassen en meertjes waren
bessen en paddenstoelen waar de jongen den zomer door van had geleefd waren bevroren en gerot zoodat hij eindelijk visch had moeten eten en daar hield hij in t geheel niet van
en andere vlak bij den berg alsof ze van plan waren er tegen op te klauteren sommige hadden groote dikke koppen en andere in t geheel geen kop sommige hadden één arm en sommige hadden een bochel van voren en van achteren
sommige kudden waren z klein dat er alleen één koe en een paar schapen waren andere bestonden enkel uit een paar geiten t was duidelijk dat die van kleine armoedige huisjes kwamen
dat de groote vogel een koningsarend was een roofvogel die de menschen gewoonlijk met scherpe schoten begroeten en ze had zeker ook wel den wonderlijken dwerg gezien dien hij op den rug had
precies alsof ze van geen baden of invetten wisten hun teenen en pooten waren vuil van aangedroogde aarde en ze hadden overblijfselen van eten in de mondhoeken
jarro had al dien tijd gefladderd en geworsteld om los te komen maar toen hij begreep dat de menschen niet van plan waren hem dood te maken ging hij met een gevoel van welbehagen in de mand liggen
ze hadden haar hun bed afgestaan en waren zelf op den grond gaan slapen en vader was naar den dokter gegaan om een drankje voor haar te halen
de kraaien stoorden zich geen zier aan zijn geroep maar vlogen voort zoo hard ze konden een poos later sloeg een van hen met de vleugels op een manier die beteekent pas op er is gevaar dadelijk daarna doken ze neer in een dennenbosch
en ik dacht dat je misschien zou kunnen maken dat we daar binnen kwamen ik geloof niet dat ik dat durf zei de jongen maar toen had hij toch zoo'n medelijden met de dieren dat hij het ten minste wilde probeeren hij liep de vreemde boerderij op
die meêkomt riepen ze honend t is toch àl te onbeschaamd t is geen gans t is maar een tamme eend de groote witte ganzerik dacht aan akka's bevel zich niet te storen aan wat hij ook hooren mocht
vroeger woonde hier de eigenaar en een paar smeden maar nu zit het hier zoo vol menschen dat ik nooit veilig voor hen ben ik dacht dat ik wel gedwongen zou zijn te verhuizen
de slang verroerde zich niet en lang lagen ze daar allebei elkander hatelijkheden te zeggen maar toen krule z boos werd dat hij niet meer sissen kon
dan kronkelt de wind als een slang om en schuift naar het zuiden maar daar staat weer een andere berg en geeft hem een stoot zoodat hij naar t oosten vliegt en daar is er weer een die hem naar t noorden stuurt
maar hij vond het nog aldoor z akelig zich aan vader en moeder te vertoonen dat hij niet de kracht had de hand op te heffen en te kloppen
lagen koolzwart de vele klippeneilanden of ze groot of klein waren vlak als weilanden of vol klippen ze waren even zwart ja zelfs de woonhuizen de kerken en windmolens die gewoonlijk wit of rood waren
en ging er heen om die te sluiten een oogenblik later stond hij bij de schuur en wilde juist de deur sluiten toen hij daarbinnen iets hoorde ritselen dat kwam omdat de jongen gezorgd had gelijk met hem naar buiten te komen en hij was dadelijk naar de schuur geloopen waar hij het
de kamerdeur was dicht maar in den eenen hoek was een gat voor de kat om er uit en in te gaan t was dus voor den jongen niet moeilijk te zien hoe het in de kamer gesteld was
was het dan waar dat het kwade machtiger was dan het goede in de wereld ze hadden immers een goede daad gedaan door de zieke te helpen
terwijl hij nog naar hen stond te kijken vlogen de wilde ganzen op van den kerktoren en zweefden heen en weer over de stad op eens kregen ze niels holgersson in t oog en toen schoot de groote witte uit de wolken neer om hem te halen
er was een oud moedertje in huis die te oud was om meê te bakken dat begreep ze zelf wel maar ze vond het in ieder geval niet prettig zoo overal buiten te staan ze was bedroefd en daarom ging ze niet naar bed maar bleef bij het venster zitten in de huiskamer
eerst was ze z verbaasd dat ze zich niet kon bewegen maar toen de dwerg steeds jammerlijker schreeuwde greep ze snel in en scheidde de vechtenden van elkaar de uil vloog in een boom maar de dwerg bleef staan op het zandpad zonder zich te verbergen of weg te loopen
een bruinen houten rok om het midden een zwarte houten sjerp om de beenen een wijde grijze houten korte broek en houten kousen en aan de voeten zwarte houten korte rijglaarzen
hij wond zich zoo op terwijl hij daar lag dat hij die wilde ganzen den dood toewenschte al zou hij ze dan ook zelf niet op mogen eten
de ossen bewogen zich zoo langzaam voort over de akkers dat het haast niet merkbaar was dat ze vooruit kwamen en de ganzen riepen hun toe jelui komt van t jaar niet klaar jelui komt van t jaar niet klaar
eerst ben ik naar wermeland geweest om te hooren hoe de familie in ekshärad het daar heeft maar dat was vergeefsche moeite er was geen berenhol meer in t heele bosch ik geloof dat de menschen alleen op de wereld willen zijn zei de berin
naar het moeras toe dat de boschwachter geen tijd had het geweer aan te leggen voor hij verdwenen was de boschwachter kon niet anders doen dan hem naloopen en toen hij bij het moeras kwam zag hij dat de hond op een kluitje grond
hij bracht hem naar t balkon op den toren van de belvédère en daar ging de jongen rustig liggen slapen tot de morgenzon hem wekte
de groote prachtige boomen waren nog niet in blad maar t veld beneden was bont gekleurd door witte en blauwe anemonen toen de ganzen t bloemenveld zagen
ze verborgen zich zoo goed ze maar konden achter bosjes gras en steenen en kwamen den ganzerik al nader zonder dat hij scheen te merken dat hij gejaagd werd eindelijk
en weg om een andere slaapplaats te zoeken de otter kwam gauw weer aan land hij zei niets en begon zijn eenen voorpoot te likken toen smirre hem bespotte omdat zijn tocht mislukt was barstte hij uit t komt niet doordat ik niet goed zwemmen kan
en eer ze die voorbij waren schemerde het kasteel al door de boomtoppen hoog op het terras tot nu toe was ze met haar voornemen ingenomen geweest en had niet geaarzeld maar nu ze het huis zag begaf haar plotseling de moed
de prachtige kudde uit de pastorie kwam in een langen optocht uit het bosch en ging op de boschree en de wilde dieren toe de laatste in de rij was het paard dat zijn meester naar de blacksbergvlakte had gebracht
neen zei de ooievaar dat zou niets geven voor ze hier terug zijn is het kasteel al ingenomen daar moet u niet zoo vast op rekenen mijnheer ermerik zei akka ik ken een oude wilde gans die zoo'n schurkestreek graag zou beletten toen
wat er is zongen de vogeltjes ook de wilde ganzen waren blij met den regen die de planten uit hun slaap wekte en gaten maakten in het ijsdak op de meren zij konden zich niet meer zoo ernstig houden als tot nu toe
en meer vaart te zetten maar daardoor werd hij z uitgeput dat hij zelfs tot de geschoren wilgen neerzonk die langs de akkers en weiden stonden
grauwvel ging snel van krule weg en bleef met karr doorloopen opeens stond hij stil karr ik heb de misdaad begaan ik heb een onschadelijk dier doodgeslagen om mij wordt het bosch verwoest wat zeg je toch viel karr hem in de rede zeg jij maar aan de slang helpmij
t was wel een geweldige brand die daar aangekomen was maar wat ter wereld zou er toch wel branden daar kon toch ook geen groote boerderij in t bosch verborgen liggen
er is meer noodig dan een beetje geblaf om dien vos bang te maken zei de jongen hij komt gauw weer terug en dat zou ook maar goed zijn want ik heb nu al met mezelf uitgemaakt dat jij hem gevangen nemen moet begin je mij nu weer voor den gek te houden zei de hond
en ze was z boos op hem dat niemand zijn naam in haar tegenwoordigheid durfde noemen sinds dien tijd trok gorgo door het land alleen en door iedereen verafschuwd zooals alle groote roovers
onafgebroken op te staren alle zwarte ratten zwegen men kon hen aanzien dat ze diep wanhopig waren en t wel wisten dat ze noch hun eigen leven noch het kasteel konden verdedigen de beide uilen rolden hun groote oogen heen en weer trokken met de oogleden
goeie hemel neen zei de jongen er is meer kans dat de ratten mij opeten dan dat ik ze kwaad zal doen het is toch niet mogelijk dat hij zoo onschuldig is als hij zegt dacht de katuil
dat het zijn verdiende loon was hij gooide ze met een steen en riep houdt je stil schooiers maar hij had er niet aan gedacht dat hij niet meer zoo was dat de kippen bang voor hem hoefden te wezen de heele troep kippen rende op hem toe ging om hem heen staan en riep
en hield niet stil vr hij aan den grooten waterval van elvkarleby kwam hij streek neer op een steen die midden in de beek lag vlak onder den bruisenden waterval en liet opnieuw zijn gevangene los
ze waren nieuwsgierig en vraagziek en waren niet eer tevreden voor de wilde ganzen van de vervolging van smirre den vos hadden verteld
ik ken ze wel die menschen jarro had een teer vergevensgezind hart als alle vogels en hij werd bitter bedroefd toen hij dat hoorde
hoewel t heel mooi was aan t strand wou de jongen toch liever boven op den berg wezen t was akelig daar beneden omdat er overal doode schapen lagen
hoewel ze geloofden dat hij op den verkeerden weg gekomen was en hij had wel naar hen toe willen vliegen maar misschien is t een nog grooter verdriet voor hen als ze me zien zooals ik nu ben dacht hij
aan het noordelijk deel van het dal ligt een helder klein meertje met groene oevers vol landtongen dat varpan genoemd wordt aan den zuidkant ligt een baai die op een meer lijkt en tisken heet met troebel vuil water en leelijke moerassige oevers
je kon toch een enkelen keer wel eens thuis blijven ouwe heks zei hij nu moeten zwartje en ik er aan gelooven om jou de oude vrouw antwoordde niets maar de man uit hede was niet in een bui om haar te sparen
lang had hij naar beneden zitten kijken maar nu hief hij toevallig de oogen op niemand kan zijn verbazing beschrijven zonder dat hij het gemerkt had waren de ganzen aan de westkust gekomen
eerst dacht hij dat hij droomde maar nu was hij er heel zeker van dat hij niet in slaap was gevallen hij zag de groote mannen zoo duidelijk dat het geen zinsbedrog kon wezen sommige stonden op het strand
maar ik ben er nog niet zoo zeker van dat je het doen zult daar wil ik eerst van overtuigd zijn bataki antwoordde niet hij sloeg de vleugels uit en vloog weg kort daarna kwam hij terug met een paar papieren
weer midden in den storm die hen voor zich uit naar zee dreef hij gunde noch hen noch zichzelf rust en ze zagen geen land enkel woeste zee ze sloegen weer neer op het water zoodra ze dat durfden maar toen ze een poos op de golven gewiegd waren werden ze opnieuw slaperig
hij mocht niet schreeuwen en niet stout zijn om t kleine volkje niet boos te maken sinds hij volwassen was had hij gedacht dat moeder die verhaaltjes van de kleintjes maar had verzonnen om hem onder den duim te houden
maar donsje was onrustig laat ons nu weer naar buiten gaan zei ze nog maar een paar korreltjes zei de ganzerik maar meteen gaf hij een schreeuw en vloog op den uitgang aan maar het was te laat
van den dag af dat karr bij den boschwachter kwam hield hij geheel op met zijn ongeoorloofde jacht in het bosch dat was niet alleen omdat hij bang geworden was maar ook omdat hij niet wilde
dat ze weer bij hen terugkwam toen begonnen zij rond te kijken in de grot er kwam nog zooveel daglicht door de opening dat ze konden zien dat de grot diep en breed was zij verheugden zich dat ze zoo'n prachtig nachtverblijf hadden gevonden
waar we met rust worden gelaten mijn leven lang ben ik gejaagd en vervolgd t zou goed zijn te weten dat er ergens een vrijplaats was ook voor iemand als ik
alle eilanden waren laag en rotsachtig en in den maneschijn leek het alsof ze aan den westkant door de golven waren
die zich voeden met zaad wormen larven en doode dieren en er zijn andere die een echt rooverleven leiden op jonge hazen en kleine vogeltjes aanvliegen en elk vogelnest dat zij in het oog krijgen uitplunderen
maar in den grond was ze toch niet zoo heel verrast t was alsof ze aldoor had verwacht dat ze iets bizonders zou beleven terwijl ze daar in den maneschijn buiten haar oude huis liep
nu was het alweer alsof vader dwars door hem heen kon kijken hij ging op den jongen toe en zei streng denk er nu om dat je behoorlijk leest
eenzame hoeve kon men er enkele ontmoeten en nergens vond men ze in zoo grooten getale als op t huis glimmingen als een dierenvolk uitsterft hebben meestal de menschen daar schuld aan
als de ganzerik bij ons blijft kan er immers geen ongeluk gebeuren zei akka me dunkt je moest eens gaan zien hoe je ouders het hebben
ik heb zelden zooiets moois gelezen de overblijver ging recht overeind zitten en keek den student strak aan waarom deed je zoo vreemd van middag ik had het land omdat ik voor mijn tentamen gedropen was ik dacht niet dat je er zooveel om gaf hoe ik je boek vond
en vroegen wat dat voor zomerherders waren ze trokken voorbij oude kolenbrandersvelden waar de houtmijnen in den herfst werden gebouwd
en staarde in den nevel met zijn kleine oogen die moe schenen te zijn van het uitkijken naar alles wat er niet is ik zou alleen dit willen weten of de boeren die in de rondgebouwde hoeven daar onder de kasteelen wonen of de visschers die de visschen uit de zee halen
zei hij dat kon je me wel eens vertellen zei de roeier we zijn nu juist niet gewoon het aan iedereen te vertellen maar voor een ouden kameraad wil ik het niet geheim houden op
stelde het hoofdbestuur voor dat ze naar de slöjdschool te nääs zou gaan zoodat ze de kinderen voortaan niet met het hoofd maar ook met de handen zou kunnen leeren werken
ze komen nooit over de zee met hun zwakke vleugels laplanders en rendieren waren ook bezig van de rotsen naar beneden te komen ze liepen in goede orde
maar op de meeste plaatsen waren zij met den weg gelijk gemaakt en het strand liep vlak en eentonig uit in zee op gothland hadden ze een mooien vredigen feestelijken middag t was zacht lenteweer de boomen stonden vol in knop de lentebloemen tooiden den grond onder de
hij was met zijn gedachten ver weg geweest en had niet op den weg gelet en dus liet hij het paard in dezelfde richting voortgaan en verzonk opnieuw in gepeins
het had lange dunne beenen die als losse stelten onder het lichaam zaten de kop was groot oudachtig en gerimpeld en hing altijd op
t meisje klaagde altijd en was nooit tevreden ze wou geen gedroogd rendiervleesch eten en geen rendierkaas en geen rendiermelk drinken ze kon er niet aan wennen neergebukt onder de tent te zitten of op t veld te liggen
maar hij die met klement sprak maakte een beweging met de hand en de andere bleef op een afstand staan de deftige oude heer zei nu tegen klement nu moet je me een genoegen doen klement
den breeden steenwal die rond om hun hoeve lag en begroeid was met dorens en braamstruiken daar ging hij zitten om er over te denken hoe het gaan zou als hij niet weer een mensch werd
kom binnen en vertel ons wat nieuws de arbeider kroop naar binnen en met veel moeite en onder veel gelach werd er plaats gemaakt voor hem en het meisje in de kleine tent die al te voren vol menschen was
ik denk dat haar vader niet is als andere menschen zei de rotsbewoner weer misschien is hij iemand die door sombere gedachten wordt vervolgd zoodat hij t niet bij zijn werk kan uithouden wat heeft ze nu aan zoo'n vader
en altijd door maakten ze hetzelfde spektakel hier op de smalle strook land tusschen het munkmeer en het wettermeer lag jönköping met zijn groote fabrieken
na een paar dagen kwam het meisje bij den jongen terwijl hij bezig was rendieren te melken en vroeg of ze hem helpen mocht ze begon ook t vuur aan te maken onder de pan waarin t rendiervleesch zou gekookt worden water te dragen en kaas te maken
de regen viel dichter sloeg zwaar tegen de vleugels en vond zijn weg tusschen de vette buitenveeren tot op het lichaam de aarde lag in een nevel van regendamp meren
de dieren liepen in een lange rij achter haar aan de herdersjongen en zijn hond liepen heen en weer om toe te zien dat geen enkel dier van den rechten weg afweek
de jongen wilde hem zeggen dat hij er berouw van had dat hij zoo leelijk tegen hen had gedaan en dat hij nooit anders dan goed voor hen wezen zou als ze hem maar zeggen wilden waar de kabouter was
in wit en zwart marmer terwijl de jongen dit alles bewonderde kreeg hij opeens een gevoel van vreeselijke haast zooiets heb ik nog nooit vroeger gezien zooiets zal ik nooit meer zien
en vertoonde zich pas een heele poos later weer bij het nest de jonge arend had den visch opgegeten en toen ze er weer een voor hem neerlegde slokte hij dien dadelijk op
je zei immers dat ze een vader heeft die bij den malmberg woont hij is dood zei de laplander knorrig heb je daar wel goed naar onderzocht ola
op een nacht lag de jongen te slapen op een eilandje in t takermeer maar hij werd wakker van riemslagen nauwelijks had hij de oogen geopend
ze zeiden gewoonlijk dat het een zaak van eer voor hen was eens de zwarte ratten te overwinnen maar zij die de grijze ratten kenden wisten wel dat het alleen was omdat de menschen het huis glimmingen als korenmagazijn gebruikten
kon er niet tegen dat men hem verdacht ergens bang voor te zijn en een oogenblik later zat hij op den rug van de raaf toen had bataki hem naar uppsala gebracht
en de jongen kon alleen gehoorzamen toen zat hij daar en keek de kraaien aan en de kraaien keken hem aan hoe langer hij ze aankeek hoe minder hij met ze ingenomen werd t was vreeselijk zoo stoffig en slecht onderhouden hun vleugels waren
t hutje stond leeg en de akker lag daar ongebruikt toen de menschen dat hutje verlieten hadden zij den sleutel van den haard
maar de jongen dacht neen daar geef ik niet om ik wil je juist toonen dat ik niet bang voor je ben steeds verder vlogen ze het land in en bosschen en meren waren overal
en was met het land verbonden door een mooie steenen brug ze had nog nooit zoo iets moois gezien als de bloemengroepen op de terrassen voor het kasteel
daarom wil ik je een goeden raad geven zoodra we beneden komen zullen ze je vragen een werkje te doen dat je heel gemakkelijk zal voorkomen maar pas op dat je het niet doet
en dat de kleine jongen dood op den bodem van het meer lag dien avond zwierf peer ola's moeder aan den oever alle anderen waren er van overtuigd dat het kind verdronken was maar ze kon het niet gelooven en bleef zoeken ze zocht tusschen riet en biezen
en er op kon lezen alsof het dat van een mensch was hij begreep dat het dier in vreeselijken angst en onrust was
dat men zich voor een zeereis denken kan het eenige wat een beetje onrust gaf was dat het niet heelemaal helder was de hemel was grijs en gedekt hier en daar dreven geweldige wolkenmassa's die tot aan den horizon
jij verstaat de menschentaal veel beter dan klorina zeg nu eens dat zij t niet goed gehoord heeft stel je nu eens voor hoe dat gaan moest als de menschen het takermeer gingen droogmaken en van den bodem van t meer een akker maken
ze wilden hun leeren eenvoudige dingen van hout te maken omdat ze meenden dat zulk werk voor iedereen t meest voor de hand lag
waar het vuur door het heikruid sloop sloegen ze het neer met natte dennetakken en smoorden het de rook werd z dicht dat hij alles omhulde
hij sprong naar zonneplekken die hij op het veld zag en naar een armen vlinder die te vroeg uit zijn pop gekomen was de wilde ganzen gingen onvermoeid door met vliegen vliegen ze bleven smirre den heelen dag kwellen het wekte hun medelijden niet op dat smirre
hij haalde dus een jongen neef waar hij heel veel van hield over om bij hem te nääs te komen wonen eerst was het de bedoeling dat de jonge man zou helpen bij het besturen van t
in asker gekomen was men meent wel dat ze eigenlijk haar thuis in asker had maar ze vertoonde zich gewoonlijk ook op andere plaatsen nergens in heel närke
en sterven als alle andere menschen och mijnheer ermerik zei de jongen nu begrijp ik waarom u mij is komen halen van nacht dat was omdat u meende dat ik de oude stad zou kunnen redden
de ganzen weidden op de groote velden en de jongen zocht naar voedsel in het park na een poosje kwam akka bij hem en vroeg of hij al iets te eten had gevonden neen
die smirre had uitgestaan onder de scherpste jacht was niet te vergelijken met den angst dien hij nu voelde telkens als het hem mislukte een van de wilde ganzen te grijpen in den morgen toen t spel begon was smirre zoo sierlijk geweest dat de ganzen verbaasd waren toen ze hem zagen
en haar gezicht was zoo wonderlijk wit het was alsof een onzichtbare maan er een bleek licht over liet vallen de jongen herinnerde zich dat toen zijn grootvader stierf
t veld was geruit precies als in skaane en er waren veel kerken en hoeven maar er was dit verschil dat hier meer weiden met boomen tusschen de velden lagen en dan waren de hoeven niet in een kring gebouwd
zongen ze onophoudelijk op de maat van hun wiekslagen hun gewoon lokgeroep waar ben je hier ben ik waar ben je hier ben ik
en staan doordat nu de ganzerik en de jongen zoo zorgeloos waren merkten ze natuurlijk niet dat de drie vossen op de bergvlakte waren gekomen en de vossen die wisten dat het bijna onmogelijk is een gans te naderen op het open veld dachten er eerst in het geheel niet aan
hij zette de staldeur wat op een kier en keek naar buiten t waren vader en moeder die van den weg kwamen en naar het huis gingen t was duidelijk dat ze door zorgen waren gedrukt
en oogenblikkelijk daarna is de bergtop heelemaal verborgen onder grijze leeuweriken mooie roode en grijs witte vinken bonte spreeuwen en groengele meezen onmiddellijk daarna trekt er weer een wolkje over de vlakte dat blijft staan
en zij wel eens zouden willen weten of alles wel in orde was met dien witten ganzerik wij hebben nog nooit een wilde gans met tamme ganzen zien vliegen en wij zouden wel eens willen weten of hij niet betooverd is jelui zijn toch al heel dom zei donsje
de student verzekerde en bezwoer hem dat hij de waarheid had gezegd maar de andere hield vol en wilde hem niet gelooven als je me t handschrift terug kunt geven
toen begon grauwvel sneller en moediger te loopen karr bracht den eland naar een gedeelte van het bosch waar geweldige dennen groeiden die zoo dicht op elkaar stonden
en niet alleen dat ze er eenzaam uitzag ze scheen in t geheel niet bewoond te zijn geen rook steeg uit den schoorsteen op geen licht scheen uit de vensters geen mensch bewoog zich op de plaats
en een vogel op den grond vlak naast de slang zag neerstijken die was gebouwd als een kraai en ook zoo groot maar hij had een mooi gewaad van zwarte veeren aan
wie houdt me voor den gek vroeg de lijster en probeerde te zien wie geroepen had dat is kraaienroof die met je liedje spot antwoordde de jongen de kraaienaanvoerder keerde toen den kop om en zei pas op je oogen duimelot
toen ze later over bohuslän reisden zag de jongen dat de bergvlakten dichter bij elkaar waren de dalen lagen er tusschen als smalle kloven in den berggrond en de lange meren op hun bodem waren zoo zwart alsof ze uit de onderwereld kwamen
t was veel beter voor mij dat ik in jouw schoenen stond en met de wilde ganzen mocht rondvliegen bataki pikte hard tegen de ruiten maar de jongen
maar toen barstte ze uit weet je waar peer ola is caesar blafte vroolijk en sprong tegen de deur op ze deed die open en caesar holde weg naar het takermeer
had verlaten maar ze stonden niet meer buiten in den regen een sterke windvlaag had al lang geleden de schuurdeur opengestooten en hen onder dak gebracht maar t was het geluid dat de jongen maakte toen hij in de schuur sprong wat de boer hoorde
maar nu hoor ik dat het niet waar is ik zal nu zien of maarten de ganzerik nog niet wakker is en als u intusschen een paar woorden van dank wilt zeggen tegen hem die mij hierheen heeft gebracht dan geloof ik dat u hem daarboven op het rotsterras vinden kunt
ze keerde naar huis terug begon met haar schoolwerk als vroeger en was er even opgewekt onder als altijd ze woonde zoo dicht bij nääs dat ze er heen kon wandelen als ze een middag vrij had en dat deed ze ook heel vaak in t begin
op hun borst hingen prachtige ketens zij waren allen zoo sierlijk uitgedost alsof ze koningen waren de vrouwen droegen puntige mutsen
eer een de vlam vatte werd hij eerst in een dunnen rooksluier gewikkeld dan werden alle naalden tegelijk rood en dan begon hij te knetteren en te branden
en terwijl ze daar nu stond gebeurde het dat een vlucht duiven aankwam en naast haar neerstreek ze kon nauwlijks gelooven dat het werkelijk vogels waren want duiven zijn immers nooit in beweging na zonsondergang het moest de mooie maneschijn zijn die ze had gewekt
de jongen begreep wel dat dit een of ander toovergedoe was maar hier hoefde je toch niet bang voor te worden meende hij dit was niet zulke gevaarlijke hekserij of ander kwaad waar hij vroeger altijd bang voor was in den nacht
dan ze dachten en hier en daar was het ijs poreus zoodat het water er door op en neer borrelde voor zulke plaatsen moest je oppassen maar dat was gemakkelijk te doen midden op den dag in den helderen zonneschijn
hij was daar toch niet erg verbaasd over want hij wist zelf niet wat boven en wat beneden was de vogels waren heel moe en verlangden verder te komen
onderweg dacht hij aan niets anders dan aan het verloren handschrift t is een ellendige geschiedenis dacht hij t was ook ongelukkig dat ik het zoo druk had de professor begon hem vragen te doen
mag hij wel blijven leven zei hij eindelijk ja dat wilde de boschwachter wel en zoo kwam karr in de boschwachterswoning de vlucht van
de ganzen beneden op t veld werden heelemaal woest en schreeuwden k wou dat jelui geschoten werden allemaal allemaal toen de jongen al die plagerij hoorde lachte hij en dan dacht hij er aan hoe t nu met hem was en dan schreide hij weer maar na een poosje lachte hij weer
maar toen hij weer naar buiten wilde bleek het dat het nog altijd onmogelijk was de wind wilde het luik niet meer opengooien geen enkele deur geen kijkgat dat niet gesloten was de raaf was doodeenvoudig gevangen bataki begon om hulp te roepen
had een broodje van de plaat genomen en t boven haar hoofd gehouden kom t maar halen als je t hebben wilt riep ze de arend had haar woorden wel niet verstaan maar hij had toch dadelijk begrepen dat ze hem het broodje wilde geven
en nu lette hij niet meer op zijn antwoorden ik heb nooit verder gezwommen dan dwars over een mergelgroeve ging hij voort dan denk ik dat je een baas bent in t springen zei de gans ik heb nog nooit een tamme gans zien springen en ik zelf heb het ook nooit gedaan zei de