AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
of het hout hem niet meer kon torsen hij gleed langs de helling van den zijgang en verdween met het hoofd voorover in den duisteren afgrond
mijn vader en ik waren dus alleen thuis een uur lang waren wij alleen geweest toen men aan de deur klopte
juist wanneer ik meende dat zij haar groote witte vleugels zou uitspreiden ik leed veel gedurende mijn lange ziekte telkens stortte ik weder in zoodat bloedverwanten misschien den moed zouden hebben opgegeven
eten uwe honden brood vroeg arthur of ze brood aten ik gaf hun elk een stuk dat zij onmiddellijk
wanneer gij zingt dan kunt ge van me maken wat ge wilt ik gevoel dan beurtelings lust tot weenen en lachen en misschien zult gij het dwaas van mij vinden als ik u zeg dat wanneer gij een lief zacht deuntje zingt
twee zoons alexis en benjamin en twee dochters martha de oudste en lize de jongste der kinderen
maar als gij daarvoor bang zijt laat ons hun dan een bewijs geven dat we nog leven laten we zoo hard mogelijk tegen den wand slaan gij weet hoe het geluid zich voortplant door de aarde
toen ik varses achter mij had en toen ik met mijn voet op den harden weg stapte deze geheel anders klonk dan de slijkerige grond der mijn terwijl ik de zon en de boomen boven mij zag
toen ik dit zeide schoten mij plotseling de woorden van vader acquin te binnen toen ik begonnen was met lize les te geven weder had ik een bewijs dat men beloond wordt voor het goede dat men doet
verderop naast de beek die zich als een zilveren lijn tusschen het donkere groen kronkelde zag ik het kanaal dat tot afleiding van het water diende en dat ik met zooveel moeite gegraven had
zeide ik snikkend en u mevrouw nooit zal ik u vergeten rémi rémi steunde arthur maar ik hoorde niets meer ik was verdwenen en had de deur achter mij gesloten
alle vragen die door ons den anderen dag onderworpen konden worden aan dezen beroemden onderwijzer nadat wij ons met de uiterste zorg gekleed hadden of liever schoon goed hadden aangetrokken
maar als hij den mijnen ontmoette wendde hij de oogen terstond af nadat hij een poos lang met mijn vader gesproken had wisselde hij het engelsch met het fransch dat hij vloeiend en bijna zuiver sprak
dat gebeurt meer in zijn vak toen hij verdronken was zat katherina erg in de verlegenheid ofschoon ze een kranige vrouw is
sedert de drie maanden dat wij samen in de open lucht leefden geleek mattia volstrekt niet meer op het ziekelijke bleeke kind dat ik bij de kerk bijna van honger stervende
gij behoeft er nu niet langer meer in te blijven houdt goeden moed laten wij nu zwijgen anders kunnen wij niet voortwerken
ik begon te lachen en onze les werd weder voortgezet maar bij de muziek hadden zich niet dezelfde moeilijkheden voorgedaan en sedert zijn eerste optreden had mattia geduchte vorderingen gemaakt
dat ik het goed deed hetgeen de moeite dubbel loont dit verzeker ik u ondanks de vermoeienissen dat dit nieuwe leven voor mij
nog nooit was ik zoo helder wakker geweest eenigen tijd later hoeveel later weet ik niet hoorde ik voetstappen mijn bed naderen een langzame zware tred die niet van vrouw barberin wezen kon
allen zijn kubieke blokken met meer of minder ramen naarmate hunne bestemming medebrengt toen wij in de nabijheid van varses kwamen was het ongeveer drie uren in den namiddag en de zon schitterde aan den effen hemel
toen zij voorbij de plaats kwamen waar de lampen bewaard werden hing elk zijn lamp aan een spijker hoewel ik zeer oplettend toekeek
de tijd ging voorbij zonder dat ik eraan dacht alles wat ik er mij van kan herinneren is dat toen ons middagmaal bijna was afgeloopen wij donkere wolken aan den hemel zich zagen
dat vitalis dood en van koude gestorven was en dat ik er al even slecht aan toe was als hij dank zij echter capi
niet lang verkeerden wij hieromtrent in de onzekerheid want den anderen dag moest de tuinman juist een gedeelte weder aflossen met de opbrengst van zijn planten
ik plantte de bollen in mijn tuin toen zij begonnen uit te botten zeide ik dat het bloemen waren en wachtte nu tot ik eindelijk op een mooien morgen wanneer zij rijp waren van de afwezigheid van vrouw barberin gebruik zou kunnen maken
ik hang mijn schapevacht weder om de schouders neem mijn harp en bezoek u dan beurtelings en zoo zult gij voor mij dan altijd te zamen zijn ik heb mijn liedjes en wijsjes niet vergeten
zijt gij reeds meermalen door het ongeluk beproefd geworden om mijn bedoelingen te vatten kinderen ik ga u verlaten
ik kan wel zonder jas maar thans eisch ik gelijkheid daar niemand van ons droge kleederen meer aanhad en de meesten tot aan de heupen in het water hadden gestaan was het verwisselen van jas niet van zoo heel veel belang
wat wilde hij hij strekte zich op het stroo uit en begon mijn hand te likken getroffen door deze liefkoozing richtte ik mij half op en drukte hem een kus op zijn kouden neus
ik zocht naar de metalen plaat op den muur ik vond die niet ik zocht naar de openingen en vond ze evenmin rechts en links tastte ik altijd tegen den muur waar lag
als wij ze nu voor niets gebruiken wat zullen we dan later doen als we ze noodig hebben en denkt gij niet dat ge van ongeduld zoudt sterven wanneer gij het water
de inspanning die wij aan dat werk wijden het is niet het uur dat wij aan onze les geven om ze in het geheugen te prenten maar de wil dien men medebrengt om ze te leeren
hij klappertandde en eene rilling voer door zijn geheele lichaam breng nog wat stroo zeide hij de mesthoop beschut ons tegen den wind
acquin bleef niet meer tehuis hij ging dagelijks naar de stad waar ging hij heen dat wisten wij geen van allen want al vertelde hij ons vroeger alles thans zweeg hij meestal
slechts verlangende dat wij eindelijk de steengroef zouden bereiken eensklaps echter bleef hij stilstaan ziet gij daar ginds dat boschje boomen vroeg
wederom richt ik mijn kijker naar een andere zijde en ga voort niet alleen kan ik nu zien maar zelfs hooren twee mannen zitten in den trein een oude en een jonge
sedert dien tijd gewende ik mij haar als een ideaal wezen te beschouwen dat door een soort van stralenkrans omgeven was en ik kon nooit mijn verbazing bedwingen wanneer ik haar zag deelnemen aan het gewone huiselijke leven
zeer spoedig de slagen klonken minder krachtig blijkbaar stond men op het punt om een opening te boren en daar wij medegedeeld hadden in welken toestand wij verkeerden
gaf hij mij ten antwoord dat zijn kolen die men onder den grond vindt zulke antwoorden konden mij niet bevredigen daar vitalis mij geleerd had om mij niet zoo spoedig tevreden te stellen
op een schip ik was nooit op een schip geweest en dat was juist wat ik het vurigst had verlangd ik zou op een schip leven op het water welk een geluk dit was de eerste gedachte
die muts bevatte een pijp tabak een sleutel een stukje worst een perzikpit waarvan een fluitje was gemaakt afgekloven schapecoteletten drie versche noten en een ui
dit ten minste meende de commissaris wat zou men er mede doen toen hij alles opgeschreven had wat jérôme hem had
maar de werkelijkheid drong zich met zooveel kracht aan mijn geest op dat mij dit nog meer den slaap benam mijn familie zocht mij maar om ze weer te vinden moest ik mij tot barberin wenden
ik dacht niet meer aan den diefstal tot op het oogenblik dat mijn meester het brood verdeelde zerbino liet den kop hangen wij waren op twee bossen varen naast elkander gezeten met joli coeur tusschen ons
ik spreek niet voor mezelf maar voor rémi en carrory het brood zou voor hen zijn en waarom zouden wij het niet onder elkander verdeelen vroeg bergounhoux dat zou onbillijk zijn
dat het was of hij ons brandde in het gaan hadden wij niet snel kunnen loopen maar in het terugkomen liepen wij nog langzamer
die even natuurlijk als algemeen is de geneesheer behoefde mij niet lang te onderzoeken om een volledig verslag van mijn ongesteldheid te geven hij verklaarde terstond dat men mij naar het gasthuis brengen moest
als ik niet terugkom daarop wendde hij zich tot de mannen die het windas hanteerden en gaf toen bevel hem te laten zakken de ton daalde
hij ging lang zoo recht niet meer zijn houding was gebogen de blos was van zijn wangen verdwenen en zijn lippen waren kleurloos gij vindt mij veranderd niet waar
stoomhamers die een vuur van vonken om zich verspreiden en overal en altijd de zuigers der stoomwerktuigen die regelmatig rijzen en dalen
bijna onmerkbaar zaagt dalen want gij moet niet verwachten dat het plotseling zakt wij zullen gered worden houdt dus goeden moed
waar wij opnieuw nasporingen deden maar met niet veel beter gevolg te elbeuf kon men ons ook niets van de zwaan vertellen
mijn vader ging openen en keerde terug met een heer die niets geleek op de vrienden welke hij gewoonlijk ontving
hij slaapt zeide vrouw barberin zoodra hij in bed ligt slaapt hij dat is zoo zijn gewoonte gij kunt gerust hardop spreken
had hij alles verzameld wat hij bij zijn werk vond en de moeite waard achtte om te bewaren en daar de mijnen van cère en divonne zeer rijk zijn aan delfstoffen bezat hij inderdaad zeldzame stukken
gij zijt dus tevreden of ik tevreden ben voor het eerst van mijn leven sedert ik mijn land verlaten heb verlang ik niet naar het ziekenhuis
elkander aflossende als wij moe waren maar de verf van onzen vriend bob was van eene uitstekende hoedanigheid wij moesten den hond een langen tijd baden en bij herhaling met zeep insmeren
ja het is voor mij een groot genot een nachtegaal zingt mooi maar ik vind uw stem mooier en bovendien is dat ook in het geheel niet hetzelfde
dat ik elken dag met nog grooter belangstelling ja zelfs met een gevoel van spanning bezocht in dat gedeelte had ik een vrucht geplant die ik gekregen had en die in ons dorp maar weinig bekend was peerappelen
in den tijd waarvan ik spreek waren in frankrijk verscheidene gemeenten die geen scholen bezaten en al waren er die ze hadden
vrouw barberin bleef niet lang in huis zij kwam spoedig weer uit de deur en liep in den tuin heen en weer zij zocht mij
dat ik bij mijn vrienden was neen zij vroeg mij niets en ik heb haar ook niets verteld zij wist wel waar gij waart zij wist het zij wist dat
die vrouw is goed voor u geweest zooals ge zegt en gij houdt van haar het spijt u dat gij haar verlaten moet dat is alles goed en wel maar bedenk dat zij u niet bij zich zou hebben kunnen houden tegen den wil van haar man
wat waren wij in onzen schik alles bleef zoo afgesproken en eenige minuten vr vieren draaide acquin den sleutel om in de groote deur en zeide met een verheugd gezicht
ging laat te rust om alles op te bergen waschte het linnengoed begoot de bloemen zoodra zij een uurtje vrij had en verliet menigmaal des winters midden in den nacht haar bed
maar toen ik eindelijk een blik achter mij wierp bemerkte ik dat niemand ons volgde capi en dolce waren altijd nog op mijne hielen zerbino volgde op een afstand hij had onderweg zeker stilgestaan om zijn stuk vleesch op te eten
deed ik alle moeite om die akelige gedachten van mij af te werpen en in slaap te vallen zooals hij mij bevolen had maar het was onmogelijk de slaap kwam niet
waarin zij eene rol hebben gespeeld als een bewijs mijner dankbaarheid voor de hulp die zij mij hebben verleend of voor de liefde die zij voor het arme verloren kind hebben aan den dag gelegd
ik keek eens rond ik kende die kamer niet evenmin kende ik de personen die mij omringden een man in een grijze jas en op gele klompen drie of vier kinderen
gewende ik mij toch spoedig aan al deze werkzaamheden die zoo weinig geleken op mijn vorig zwervend leven inplaats van vrij rond te loopen zooals vroeger
wij waren dus wel genoodzaakt langer onderweg te blijven dan oorspronkelijk ons plan was geweest bovendien was er nog eene andere reden dan het verdienen van ons dagelijksch brood
om tot het besluit te komen naar parijs te gaan vr dat ik martha en lize bezocht had maar uw ouders herhaalde moeder
die vragen rezen bij hem op en vervulden hem met vrees en angst op het oogenblik dat de ingenieur zich overtuigde dat er honderd twintig man in de mijn opgesloten waren
ik zag haar verwonderd aan ja een weg waarop boomen staan waar het lommerrijk is en waarlangs een beekje kabbelt en waar de vogels tjilpen
waaronder een meisje van vijf of zes jaar was die mij met de grootste verbazing stond aan te staren het waren zonderlinge sprekende oogen zij verdrongen zich om mij heen
zij kwam echter niet zoo spoedig als wij ons hadden voorgesteld en de deurwaarder en de justitie verschenen eerder dan zij
dat ik hem aanbied maar dat hij wel degelijk moet werken hij moet studeeren en arthur in al zijn lessen volgen hij moet dit wel in overweging nemen en vergelijken met zijn vorige vrijheid
het is toch een wonderkijker met deze glazen ziet men tot over de zee zelfs in frankrijk ik zie er een aardig huisje door te
want als wij ons maar even onbedachtzaam bewogen hadden wij kans in het water te storten sedert den dood van
gelukkig was mijn wilskracht zoo groot dat ik mij nooit liet afleiden door hetgeen om ons voorviel wat zou ik geleerd hebben
wat vrij lang kon duren daar zerbino zeker niet zoo dadelijk zou terugkeeren dat wachten vond ik evenwel zoo onaangenaam niet
wat ik verzwijgen wilde de waarheid zou aan het licht komen een vondeling dan zou arthur noch zijn moeder mij meer willen kennen
het stuk was er natuurlijk geheel op ingericht om aan het publiek mijne domheid te doen zien in ieder tooneel moest ik de eene of andere onhandigheid begaan
alles stond op zijn gewone plaats mijn kruiwagen en mijn ploeg die ik van een knoestigen boomtak gemaakt had en het konijnennest en mijn tuin mijn heerlijke tuin wie zou nu mijn mooie bloemen zien bloeien
maar wij hadden hem in den stal van de herberg vastgelegd daar wij het niet passend achtten om met een hond dien beroemden musicus uit mende op te zoeken
de generaal gelooft dat de knaap minder dom zal wezen als hij wat gegeten heeft zeide vitalis wij zullen eens zien of dit zoo is ik plaatste mij aan een tafeltje waarop alles gereed stond
zwegen allen en ieder scheen zich aan eigen mijmeringen over te geven waarover liepen de mijmeringen van mijn kameraden
wat gij van nature niet meer wezen zult de knecht van den heer joli coeur was geen groot stuk en de voorstelling duurde niet langer dan twintig minuten
geen plekje was dan ook ongebruikt gebleven toch had vrouw barberin mij een stukje grond afgestaan waarin ik een onnoemelijk aantal planten kruiden en verschillende soorten van mossen geplant had
de vader giste mijn bezorgdheid en nam mij naar het bureau van politie mede waar men mij de eene vraag na de andere stelde die ik eerst beantwoordde toen men mij verzekerd had dat vitalis dood was
toen ik haar bedankte voor haar edelmoedigheid ik behoefde dus de zwaan niet te verlaten en van dit heerlijk leven zou ik geen afscheid nemen ik behoefde van arthur en zijn moeder niet te scheiden
dit zal ik schrijven gaspard pagès de schoolmeester carrory en rémi zijn in de zijgang opgesloten
zij zijn als broeders en zusters voor u geweest en hielden veel van u maar nu een nieuwe familie voor u opdaagt die gij niet kent die niets anders voor u gedaan heeft dan u op straat te leggen nu verlaat gij hen die goed voor u geweest zijn
in elk geval het waren boeken en al mochten zij mijn geest een weinig in de war brengen met den tijd zou dat wel in orde komen en ontegenzeglijk is mij veel goeds daarvan bijgebleven
naar het genot dat ik smaken zou als ik weder in het bed zou slapen waarin ik zoo menigen nacht als kind gelegen had zonder ooit wakker te worden
wij liepen met haastigen tred of liever van tijd tot tijd zonder te weten wat ik deed zette ik het op een drafje
men stak een lamp aan en wij zagen verscheidene ratten beneden in de zijgang loopen zij hadden evenals wij een schuilplaats in een duikerklok gevonden en toen het water gedaald was
toe vrouw barberin zend mij bid ik u niet naar het vondelingshuis neen ik beloof u mijn kind ge zult niet gaan ik zal er voor zorgen
maar zij had moeite om ons te volgen en wij konden dus niet zoo hard loopen als we wel gewenscht hadden zouden wij nog vr het onweder tehuis zijn
hij beschutte ons tegen den wind dat is waar maar niet tegen de koude toen ik al het stroo zoo goed mogelijk bij elkander had gezameld ging ik naast vitalis zitten
want ik zou vrij wat moeite hebben gehad om ze behoorlijk van stapel te doen loopen vooreerst omdat zerbino er niet was en ook omdat ik de costumes miste en hetgeen er verder bijhoorde
ik riep ik floot maar alles tevergeefs hij verscheen niet hij had goed ontbeten en rustte nu waarschijnlijk uit onder eene struik mijn toestand werd moeielijk
en de tranen stonden in mijn oogen want ik was in een toestand waarin het hart zich spoedig ontsluit ik zag hem aan en ik bespeurde dat hij in de gevangenis veel verouderd was
want zij schenen mij allen even goed toe haastig ontdeed ik mij van mijn harp dat is zijn antwoord zeide de vader lachende en het is een goed ook want men ziet dat het u genoegen geeft
iedereen weet ook dat men bij zijn ontwaken zich alles nog levendig voorstelt wat men ondervonden heeft toen ik ontwaakte zag ik allen voor mij van wie ik gedroomd had
ik vertelde hun wat mij dien nacht zoo gekweld had en hoe besluiteloos ik was geweest gij moet terstond naar parijs gaan
twintig armen strekten zich uit om mij aan te nemen maar de ingenieur wilde mij niet afstaan en trotsch op zijn overwinning gelukkig en fier bracht hij mij naar het kantoor
maakte een onuitsprekelijk gevoel van angst zich van mij meester ik had hem wel om zijn hals willen vallen maar zeker zou hij mij met de punt van zijn stok op een afstand gehouden hebben waarom
drie maanden geleden hadden alle dokters hem opgegeven zijne goede moeder heeft hem nog gered door hare oppassing o t is een goede moeder die mevrouw
maar tevens een uitdrukking van zachtheid en onderwerping nog geen vijf minuten hing mijn harp aan den spijker terwijl ik nog bezig was mijn lotgevallen te vertellen of wij hoorden krabben tegen de deur en een klagend geblaf
indien ik niet het slachtoffer van een afschuwelijk vooroordeel ware geweest en mij niet door een dwaze vrees had laten beheerschen
geen rails ik was de verkeerde gang ingeslagen zonder het te bemerken en moest dus weder omkeeren maar hoe mijn makkers riepen niet langer of wat hetzelfde is ik kon ze niet meer hooren
een oogenblik later sloeg het rijtuig een hoek om en zag ik niets dan een grijze stofwolk alles was voorbij op mijn harp geleund met capi aan mijn voeten bleef ik gedachteloos voor mij uitstaren
neen zeide zij mijn beste rémi mijn plaats is thans niet bij uwe moeder gij moet thans werken om knap te worden en door uwe kennis een heer te worden zooals gij door uwe geboorte reeds zijt
mijn zoontje is ziek de geneesheeren hebben voorgeschreven dat hij op eene plank zou worden vastgebonden zooals gij ziet opdat hij zich niet zou vervelen doe ik tochtjes met hem op het water
tot opheldering van het stuk en om het spel der acteurs gemakkelijker te maken laschte vitalis van tijd tot tijd een woordje er in dat een verklaring gaf
dat hij mijn hand gevat had en bijna onmiddellijk begonnen wij langs de zuidelijke helling af te dalen toen wij ongeveer een kwartier geloopen hadden liet hij mij los
trad naar haar tante toe en vouwde smeekend de handjes hetgeen meer zeggen wilde dan een vloed van woorden arme kleine zeide tante katherina ik begrijp u gij zoudt willen dat hij met u medeging
bestond hoofdzakelijk hierin om de goede richting te houden want ik wist dat op een bepaald punt waarvan ik niet ver verwijderd was de gangen in elkander liepen
mijnheer als je blieft nog niet het is dan toch een leugen die men mij vertelt heeft gij hebt geen beenen nu reeds moe te zijn dat belooft niet veel goeds
wij besloten dus dat terwijl ik in de mijn werkte mattia eenige voorstellingen zou geven om ons inkomen te vermeerderen en capi dien ik met deze schikking bekend maakte scheen het evenzoo te begrijpen
den anderen morgen begaven wij ons reeds vroeg op weg het regende niet meer het was een effen blauwe lucht en dank zij den harden wind die gedurende den nacht was opgestoken waren de wegen vrij schoon
toen dit gebeurd was reikte vitalis mij het brood en terwijl hij het zijne at deelde hij aan joli coeur capi en dolce hun porties uit
dat door een zacht koeltje bewogen werd en soms viel de bloesem van een vroeg bloeienden boom ons op t hoofd
de wind die daarover heenstreek had het stroo losgemaakt en de eerste laag had zich over den weg zelfs tot aan de heining toe verspreid
garen knoopen naalden en vooral iets wat ons nog onmisbaarder was dan al die dingen hoe nuttig ze voor ons ook waren eene kaart van frankrijk
zoo zijn antwoorden ons voldeden of hij ons een muziekles wilde geven voor denzelfden prijs als men haar snijdt mattia was slim waarom vroeg mattia stemt men de viool altijd op dezelfde noten
raakte ik in slaap daarvoor intusschen was mijne plaats niet zeer gunstig en elk oogenblik liep ik gevaar in het water te vallen
houd den dief riep de vrouw toen ik die woorden hoorde voelde ik dat ik schuldig was tenminste verantwoordelijk voor de daad van mijn hond en begon ik ook hard te loopen
en een aanzienlijk vermogen de kleine ongelukkige knaap die als kind zoo menigen nacht in schuren en stallen heeft doorgebracht
dat dit werkelijk zoo was kon ik spoedig ontdekken daar wij slechts weinige schreden van den muur verwijderd waren vitalis deed eenige passen
om bij garofoli den nacht door te brengen ik meende u bij hem te laten en daar hij mij een gulden of tien gegeven zou hebben wanneer ik u den geheelen winter bij hem liet zou ik voor het oogenblik zelf ook geholpen zijn
en ik begon de eerste noten te spelen van mijn napolitaansch lied maar zonder te zingen zoodat mijn stem mij niet kon verraden terwijl ik speelde hield ik mijn blik op lize gericht
of liever wij hadden thans geen huizen meer aan onze zijde nu eens hadden we aan weerskanten een lange rij muren
omstreeks ontdekte een bejaard edelman die een manie voor opgravingen had verscheidene kolenmijnen te varses en sedert dien tijd voorzag deze stad met alais en
ik wilde iets tegen hem zeggen maar hij legde de hand op mijn mond en sprak op fluisterenden toon maak de staldeur open
maar elk uit eigen beweging hadden mattia en ik onzen pas versneld en wij wandelden niet meer wij liepen op een drafje capi werd weder geheel wat hij vroeger geweest was en rende in galop vooruit
maakte zij ons haar besluit bekend daar wij te jong waren om alleen te werken zou ieder kind in huis komen bij een oom of tante
ik zie dat ge vastenavond houdt ging hij voort nu dat komt goed ik heb een honger als een paard
als ik wegging zou hij ons misschien kunnen verliezen en nooit meer terugkomen als ik bleef miste ik de gelegenheid om eenige stuivers te verdienen voor een
hij ging naar advocaten misschien ook naar de rechtbank de gedachte daaraan alleen deed mij huiveren vitalis was ook voor de rechtbank verschenen en ik wist nog maar al te goed wat het gevolg daarvan geweest was
ik wil niet in een betrekking gaan wanneer ik dat deed dan zou ik u niet meer zien want dan zou ik te parijs moeten blijven
o ik wil niet als die kinderen zijn ik wil geen nommer om mijn hals dragen ik wil niet dat men mij naloopt en mij naroept naar het gesticht
carrory dien ik ontmoette noemde mij een domkop den ingenieur kon ik natuurlijk niet antwoorden dat ik niet onder den grond wilde werken
mijn longen ontwikkelden zich kortom ik werd tegen weer en wind gehard en was binnen korten tijd in staat om zoowel koude als warmte vermoeienis als ontberingen te verdragen
men snelde naar de deur om ons te zien en alle gordijnen werden opgetrokken eenige kinderen begonnen ons te volgen
en met een beweging van zijn hoofd zijne moeder bij zich roepende nam hij hare hand en hield die in de zijne gedurende al den tijd dat ik de verschillende stukken speelde die mijn meester mij geleerd had
zou ik dan arthur niet meer weerzien noch mevrouw milligan noch mattia zou men ooit aan lize kunnen doen begrijpen
de kunst van den tuinman die zijn bloemen naar de markt brengt bestaat hoofdzakelijk daarin dat hij het juiste oogenblik weet te kiezen dat de marktprijzen het hoogst staan
aan de willekeur van den wind overgelaten onbekwaam om iets te doen of te denken radeloos van schrik en met de wanhoop in het hart
de vogels zongen in het gebladerte in de verte heel in de verte hoorde ik het angelus kleppen de zon die reeds hoog aan den hemel stond wierp hare stralen uit
dan onderwezen de meesters welke aan t hoofd er van geplaatst waren om de een of andere reden hetzij omdat zij zelf niets wisten of omdat zij wat anders te doen hadden de kinderen die hun toevertrouwd waren volstrekt niets
deze uitlegging deed mij niet van mijn verbazing bekomen wat zijn wij kunstenmakers niet waar komediespelers die door hun uiterlijk de aandacht moeten trekken
heen recht toe recht aan waarschijnlijk gevoelde hij medelijden met mij want hij reikte mij de hand als gij hier wilt blijven kunt gij bij mij komen
en hoewel de ingenieur onze gevangenschap niet gedeeld had had hij zich aan mij gehecht zooals men onwillekeurig doet aan een kind dat men van een wissen dood gered heeft
maar daar wij geen spoor van hen ontdekten moesten wij tot parijs gaan of liever voorbij parijs daar wij niet alleen wandelden om verder te komen
arme vitalis ik lag voorover en liet mijn tranen in mijne handen vloeien zonder dat ik ze kon tegenhouden daar voelde ik een warmen adem in mijn haren
met mijn drie honden aan een touw naast mij en joli coeur onder mijn jas wachtte ik hem daar op zonder acht te slaan op hetgeen om mij heen gebeurde
hij had weerstand geboden aan capi die misschien zelf maar met tegenzin gehoorzaamd had aan het bevel dat ook hij te streng achtte en hij had zich laten overwinnen moest ik hem beknorren en ook straffen
een lamp aan oogenblikkelijk zag ik eenig licht ik behoefde mijn arm slechts uit te strekken om den oever te bereiken en klemde mij aan een stuk steen vast terwijl ik den meester naar mij toe trok
maar hetgeen nog meer de aandacht trok dan ons luisterrijk gezelschap waren de doordringende tonen van de fluit die tot in het achtergedeelte der huizen de nieuwsgierigheid der bewoners wekten
het is waar ik zocht in die huizen ook volstrekt niet het schilderachtige eén gedachte slechts bezielde mij voor niets anders had ik oogen dan voor een schoenmakerswinkel mijn schoenen
en wanneer de wind ze breekt dit zijn ondergang is ik ga alvast vooruit zeide vader acquin benjamin en alexis zullen met mij medegaan rémi martha en lize volgen ons dan wel
hij moest dus wel uitgeput zijn om zich aan zulk een gevaar bloot te stellen hij was dit ook inderdaad veertien dagen lang was hij iederen avond te ruste gegaan na een dag van inspanning die zijn krachten te boven ging
wij den geheelen dag nog niets gehad hadden dan een korstje brood dat wij van den vorigen avond hadden overgehouden ik schaamde mij zelfs over deze ontvangst want ik gevoelde dat mattia bij zichzelven vroeg wat dit beteekende
daar ik nooit mijn dorp verlaten had was ik zeer nieuwsgierig om een stad te zien ik moet evenwel bekennen dat ussel mij in het minst niet trof
heeft nog iemand van u brood vroeg hij men gaf geen antwoord dat is jammer vervolgde hij hebt ge dan honger vroeg er een
ik liet mij niet tweemaal noodigen zette mijn harp neder en nam aanstonds plaats aan tafel de honden schaarden zich om mij en joli coeur ging op mijne knieën zitten
ik keek om en zag zerbino die door eene oude vrouw werd nagezet het duurde niet lang of ik begreep wat er gaande was
zij moesten toch aan den kost komen en daar zijn twaalf leerlingen ieder elke maand vijftig centimes betaalden was dit nog geen zes francs in de week
hij zich zou onderwerpen aan de straf en dat ik hem dus weldra berouwvol voor mij zou zien ik strekte mij onder een boom uit
ik was zoo bang en verlegen dat ik bijna niet eten kon en ik deed dan ook niets anders dan hem van terzijde opnemen maar keek terstond vr mij wanneer ik zijn blik ontmoette
dat de afstanden langer waren voor een paar beenen die ze moesten afleggen dan voor een vinger die van de eene stad naar de andere wijst
het was in februari en nog zeer vroeg in den ochtend hij naderde de deur en zag een kind op den drempel liggen juist toen hij iemand wilde roepen zag hij een man die zich achter een dikken boom verscholen had hard wegloopen
maar de grond voedt de planten niet alom aanschouwt men grijze of witte steenen slechts daar waar de aarde eenige diepte heeft en de regen erin wordt opgenomen ontwikkelt zich een weelderige plantenwereld
was mattia niet mijn tweede ik mijn makker mijn vriend mijn broeder zijn roem was de mijne evenals zijn geluk het mijne was
welke met goud waren afgezet en een hoed met een breeden rand en een witte pluim verder op eerbiedigen afstand volgden naast elkander zerbino en dolce
is dat dan nog een bewijs dat men ons aan ons lot overlaat weten wij de oorzaak van deze ramp als het een aardbeving is dan moeten zij die daaraan ontsnapt zijn de stad eerst helpen
die mij beletten om met haar te spelen maar toen zij zag dat ik ondanks alles toch altijd weer naar mijn boeken terugkeerde
dit had zich integendeel met een buitengewone snelheid ontwikkeld zij begreep niet alleen alles maar wist ook alles uit te drukken
waarin de regelen voor de muziek staan daar hebt gij gelijk in niet waar ik meende ook dat dit goed zou zijn
gevonden had en nog minder op den mismaakten knaap dien ik voor het eerst op den zolder van garofoli ontmoette bezig diens soep te koken en die van tijd tot tijd zijn gezwollen hoofd in de handen moest laten rusten
gelukkig konden mattia en ik het uitmuntend met elkaar vinden en waren wij als broeders voor elkander gij begrijpt toch wel dat het al te mooi is dat de chef van een troep nooit slaat zeide hij dikwijls lachende
een lange broek was goed voor een tuinman maar niet voor mij die nu kunstenaar was als men zich eenmaal iets in het hoofd gesteld heeft en meester over zijn eigen daden is dan wacht men niet lang om zijn wil ten uitvoer te brengen
zij had den vorigen avond niet gezegd dat zij naar het dorp zou gaan waarom had zij niet op ons gewacht daar wij toch ook denzelfden weg gingen zou zij weder tehuis zijn vr wij vertrokken
die onder den blooten hemel gekweekt konden worden deze brachten echter niet veel op maar in elk geval was het toch een kleine verdienste en bezorgde het ons werk
eindelijk zou ik dus weder het daglicht aanschouwen en door mij zouden mijn kameraden gered worden dat schonk mij kracht ik hield altijd het midden van de gang en behoefde slechts even te duiken om een rail aan te raken
die hem de borst kon geven hij begon terstond te zuigen en scheen uitgehongerd men kleedde het toen bij de kachel uit het was een flinke jongen vijf of zes maanden oud groot dik en rooskleurig
het was met dezen arbeid dat de ingenieur der mijnen bezig was toen hij eensklaps ontdekte dat het water eene draaikolk vormde en zich in een spleet stortte die het zelf had uitgehold
welke groeikracht schenken aan de altijd groene grasperken in een bosch van hoog opgaand hout nestelen oude kraaien
menigmaal had ik dit pad beklommen en ik wist dan ook dat ik bij den laatsten hoek ons huis nog slechts eenmaal zien zou en zoodra wij de vlakte bereikt hadden dit geheel uit het oog zou verliezen
ik had in dien tijd zonderlinge begrippen van werken ik meende dat werken bestond in den grond om te spitten of een boom te kappen of steenen te bikken en kon mij geen andere bezigheden voorstellen
wij hadden nu weer een wegwijzer gevonden en gevoelden ons in staat om op onze beenen te staan voor een boerin
wat is er wat wilt ge martha speelt ge weer voor gendarme wat ik aan katherina zeg is in vrede en vriendschap
intusschen was het kloppen veel duidelijker geworden en ongetwijfeld was men ons reeds zoover genaderd dat men ons spoedig zou kunnen bereiken hiermede troostte ons de meester teneinde zoodoende een weinig kracht te geven
weet gij wel wat een boek is ja men brengt boeken mede in de kerk ik heb dikwijls mooie boeken gezien met prenten erin
toch zouden er weken en maanden noodig zijn eer capi zijne oorspronkelijke kleur terugkreeg gelukkig is normandië het land van het water en elken dag konden wij capi onderhanden nemen over
want aan de deur van dit huis bengelden twee koperen bekkens wat nooit het uithangbord van een muziekonderwijzer zijn kon terwijl wij dit uithangbord gadesloegen dat gewoonlijk door een barbier gebruikt wordt
als wij den anderen morgen deze gastvrije woning verlieten zouden wij minstens dertig francs bezitten dat hebben we aan u te danken mattia zeide ik tot mijn makker alleen zou ik nooit zoo'n orkest hebben kunnen samenstellen
gij blijft bij ons uwe honden en uw aap zullen voorstellingen geven voor arthur die uw publiek zal uitmaken en gij beste jongen
het eerste gedeelte der voorstelling bestond uit verschillende toeren door de honden uitgevoerd maar welke deze toeren waren zou ik zelf niet weten te zeggen daar ik te zeer vervuld was met mijn rol en in de grootste onrust verkeerde
maar mattia antwoordde onveranderlijk nooit zal ik rémi verlaten welnu mijn jongen ik wil toch iets voor u doen zeide espinassous ik zal u een boek geven waaruit gij alles kunt leeren wat gij niet weet
die vitalis zich gedaan had denk slechts aan u zelf mattia zeide ik op ontroerden toon maar hij wendde zich eensklaps tot mij terwijl hij mijn
maar hij wilde er niet in toestemmen en niets heeft hem van zijn besluit kunnen afbrengen het is een slechte man riep arthur neen het is geen slechte man
ik was niet meer alleen op de wereld ik had voortaan een doel in mijn leven hun die van mij hielden en van wie ik hield nuttig te zijn en genoegen te geven
naar wien gij thans onderzoek doet in dien tijd was balzani de beroemdste zanger en oogstte op het tooneel vele lauweren
misschien meende hij dat onze verre tochten weder een aanvang namen wat hij stellig prettiger vond dan thuis te blijven waar hij zich
liever zou ik sterven desnoods van honger sterven dan aan een dergelijk gevaar te worden blootgesteld waarvan het denkbeeld alleen mij reeds schrik aanjoeg
ik was bepaald niet geschikt voor onderaardschen arbeid het leven in de open lucht met de zon boven mijn hoofd of zelfs een bedekte lucht stonden mij meer aan
o hij wist wel wat hij met een servet moest doen hoe netjes maakte hij het in het knoopsgat van zijn uniform vast en spreidde hij het over zijn knieën uit
nu zijn ouders rijk zijn gebeurt juist het tegenovergestelde capi krijgt een groot hok op een plein en wordt aan een blinkenden ijzeren ketting gelegd in elk geval aan een ketting
ja ik zal het zijn en zal het u bewijzen waar zult gij een betrekking zoeken vroeg benjamin bij pernuit is de dienst open zal ik morgen voor u daarheengaan vroeg martha
ik voor mij die minder slaperig of misschien leergieriger was bleef totdat wij naar bed gingen doorlezen de eerste lessen welke vitalis mij gegeven had waren dus niet verloren gegaan
toen haar vader vertelde dat vitalis dood was besefte zij zeker als bij ingeving welk een zware slag deze tijding voor mij wezen moest
haar te doen genezen en haar ook in de toekomst niet aan haar lot over te laten zij was een brave vrouw heel minzaam en zacht voor arme menschen
dat wil zeggen dat hij mijn voorbeeld zou volgen en hij zou glad bedorven worden de hond is bijna altijd het evenbeeld van zijn meester wie den een ziet ziet den ander
want ik heb haar lief ik heb aan mijne moeder gevraagd mij haar tot vrouw te geven en na eene levendige tegenkanting die vooral gegrond was op het verschil in maatschappelijken stand
hoewel hieromtrent gerustgesteld kon ik toch niet zoo dadelijk op mijn matras van dennenaalden inslapen bij joli coeur die in mijn jas gewikkeld naast mij lag zerbino en dolce aan mijn voeten
maar hoe zou ik mij in dat donkere hol bewegen daaraan had ik niet gedacht toen ik mij naar beneden liet vallen
hij begeeft zich in die richting tot over de knieën door het water wadende en brengt nog drie man bij de ton die middelerwijl weder is
bovendien zou die oude man met zijn grijzen baard misschien zoo slecht niet wezen als ik in het
hij had mij daarom aan vitalis verkocht nu zou hij mij aan mijn vader verkoopen welk een onderscheid tusschen die vrouw en haar man zij had mij niet om mijn geld bemind die goede moeder
kom capi hij begreep dit en sprong blaffende tegen mij op ik wendde mijn oogen van het huis af waarin ik twee jaar lang gelukkig had mogen zijn en waarin ik altijd had willen blijven
de veearts begon de koe eens nauwkeurig op te nemen zij had te zwakke pooten de nek was te kort de horens waren te lang zij had geen longen de uiers waren niet goed gevormd
en zich zelven eens komen vertoonen om dan met elkander weddenschappen om een gulden of wat aan te gaan daar zijn zij volksfeesten voor eene geheele streek en het zijn niet de paarden alleen die men komt zien
zijne moeder stond aan zijne zijde hebt ge goed geslapen vroeg hij beter dan onder den blooten hemel
maar ik dacht ook niet aan ons toen ik u aanraadde om van uw muzikanten leven af te zien men moet niet eerst aan zich zelf denken en dan aan anderen
begrijp dan toch dat er een politie is en dat deze den een of anderen dag zal willen weten hoe driscoll voor zoo lage prijzen zijn waar kan verkoopen en wat zal er dan gebeuren mattia ik bid
ik zou niet meer met arthur spelen ik zou nooit die lieve vriendelijke stem van mevrouw milligan meer hooren
het kwam mij voor dat al betrof het hier mijn meester ik zelf toch ook in gevaar verkeerde ik verschool mij achter een groote kachel en terwijl ik mij tegen den muur drukte maakte ik mij hoe langer hoe kleiner
wij besloten dus om de treden te verbreeden en ieder toog aan het werk met onze messen
dien in de laatste weken zonder ophouden gevallen was ongelukkig echter hielden wij het met dezen wind ook niet droog donkere wolken pakten zich aan den hemel samen
gij zijt dus vergeten dat gij bijna van koude en honger zijt omgekomen neen dat ben ik niet vergeten
ik heb nooit zoo'n jongen gezien ik kan het niet helpen geen onzin gij kent onze wetten maak uw kiel los twee slagen voor gisteren en twee voor vandaag
de heldere vlam verlichtte tot de uiterste hoeken van het vertrek en ik zag de figuren op de katoenen gordijnen van het ledekant dansen gelijk voorheen toen zij mij zoo dikwijls angst aanjoegen als ik bij maneschijn wakker werd
rémi ik stond op en vloog in hare armen moeder mijn jongen t is mijn jongen het duurde eenige minuten eer wij tot ons zelven kwamen en onze tranen hadden bedwongen
gij gaat alleen naar binnen en vertelt haar dat ge een koe brengt van den prins en als zij vraagt van welken prins dan kom ik
maar het was hier kiezen of deelen wij moesten f de zijgang nemen en daardoor eenige minuten tijd winnen dat is te zeggen daarmede de uitkomst op redding vermeerderen
ik kan werken vervolgde mattia ik speelde viool ik kan koorddansen door een hoepel springen en zingen gij zult zien ik zal alles doen wat gij wilt
nu de vrederechter vrouw barberin kende en narichten bij haar wilde inwinnen om te weten of ik waarheid had gesproken
tot zich zelven sprak zeide hij ik ben erg nieuwsgierig wat vrouw barberin zal antwoorden teneinde den brief te bekomen die mij poste restante zou worden toegezonden
wel wat is er vroeg vitalis eveneens wakker wordende wat gebeurt er ik weet het niet je hebt geslapen en het vuur gaat uit capi was naar de deur geloopen maar niet naar buiten gegaan
ik was in gedachten verdiept hadt gij gegeten toen gij de deur van de kerk sloot zeker en toen gij tegen dat kalf aanliept hadt ge toen ook niet gegeten maar gij zegt dat gij niet gegeten hadt
samengesteld ik vroeg geen uitleg want ik begreep dat mijn meester mij niet op dat hutje opmerkzaam maakte om het effect te bewonderen dat het in dit landschap teweegbracht het kwam er maar op aan
ze scheen me zoo gemakkelijk en toen ik ze uwe moeder hoorde voorlezen dacht ik ze al te kennen hij glimlachte ongeloovig wil ik ze eens voor u opzeggen maar dat is onmogelijk dat is volstrekt niet onmogelijk wil ik het eens probeeren
maar met het aanbreken van den dag werd de koude scherper de lucht die door de deur binnendrong was ijzig koud als wij joli coeur terugvonden zou hij dan nog leven
paardenkoopers en ossenkoopers waren allen bedriegers en schurken al die verhalen waren ons bijgebleven en maakten ons bevreesd voor de verwezenlijking van ons plan een boer koopt op de markt eene koe
het was nevelachtig en koud de zon scheen niet bloemen waren er niet meer en ook geen gras langs den weg de zomerzon had hare taak volbracht
hoewel wij een zeer klein gedeelte van carrory's brood hadden gekregen was het toch reeds op het laatste stuk had men ons juist bijtijds gegeven om weder tot ons zelf te komen
en dat zal u voortaan voor moeilijkheden bewaren goede reis jongens toen gaf hij elk van ons de hand en de veearts drukte die eveneens recht hartelijk
is hetzelfde laddersysteem aangebracht in die derde laag werkte alexis en om tot zijn werkplaats door te dringen
zoodra het geheel donker geworden was ging ik in mijn hangmat liggen en trachtte ik in te slapen ik hoorde achtereenvolgens op de omliggende torenklokken de uren slaan
en bovendien kent bob al de kunstjes van de hondendieven en uw voet die is genezen of tenminste zoo goed als genezen
nooit had ik zoo iets prachtigs gezien overal spiegels en verguldsel de toonbank scheen wel van zilver
ik ging op een stoel zitten en verviel in diep gepeins mijn lot zou op dat oogenblik worden beslist wat zou het wezen
ik had altijd naar een horloge verlangd en ik was er steeds van overtuigd geweest dat ik er nooit een bezitten zou en toch had ik er nu een in mijn zak een dat voortdurend tikte
was het een mensch het had een menschelijk lichaam en ook een hoofd en armen het had echter de harige huid van een dier en twee lange magere pooten waarop het stond hoewel het stikdonker was kon ik die bijzonderheden toch onderscheiden
wat voor mij al zeer veel was gelukkig vond ik er een die geel was geworden en die ik voor een prijsje kon koopen
die hunne knoestige en kromme takken heren derwaarts uitstrekken om mooier boomen te vinden moet men de hoogten verlaten en de plekjes zoeken welke tegen den wind zijn beschut aan den oever der riviertjes
en aan gindsche zijde van die rivier verhieven zich de daken en torens van een groote stad waarvan de grens met den horizon
weet ge aan wien ik denk nu ik weder te parijs kom aan wien dan aan wien wel aan
sloeg vitalis rechts om en een oogenblik later bevonden we ons in een zeer armoedige wijk der stad met hooge huizen die door hun zwarte gevels nog hooger schenen
z was ik nog nooit geliefkoosd mocht ik thans nog hopen dat dit geluk ook eenmaal mijn deel zou zijn daar kwam ik op de gedachte om voor het kind wat te spelen
toen verzocht ik mattia aan onzen geleider te vragen of wij niet spoedig bij mijn ouders zouden zijn het antwoord van mattia was wanhopend hij beweerde dat de klerk van greth and galley gezegd had
maar ook een ander dat reeds dadelijk een einde maakte aan de moeielijkheid waarin ik mij bevond
meer nog dan de ingang van een grafkelder de dooden waarop een steen rust gevoelen dien niet de gevangenen zijn levend begraven ik bleef een oogenblik stilstaan vr ik de gevangenis van clichy durfde binnentreden
wij kunnen het altijd in engeland beproeven daarna kunnen wij zien weet ge wat gij verdient neen
als ik onder het leeren de oogen opsloeg dacht ik niet meer aan t geen om mij was ik zag de fluit van den herder en hoorde wat hij speelde wil ik u eens voorzingen wat hij speelde mama
hij had een viool onder zijn arm en in zijn andere hand hield hij een stuk hout dat van afbraak afkomstig was dat stuk hout dat veel geleek op de stukken welke onder den schoorsteen lagen
en mattia verwenschte den mist dien akeligen fog zonder te gissen welk een dienst hij een oogenblik later aan ons alle drie bewijzen zou wij stapten stevig door
xvi aankomst te parijs wij waren nog een geducht eind van parijs verwijderd aanhoudend moesten wij wegen volgen waarop de sneeuw hoog lag opgestapeld
toen kregen we opeens een heimelijken angst dat de koe niet deugde laten wij maar eens naar andere koeien gaan kijken
als er tijd voor is gaat de tijd dan boven de aarde sneller voorbij dan daaronder en wie zal uw goed verstellen gij verslijt alles hij wierp toen een blik op zijn gescheurde
dat sedert de honger mij pijnigde mij onophoudelijk voor den geest kwam het was de geschiedenis van matrozen die op een zandbank waren geworpen waar geen voedsel voor hen te vinden was en toen den
zekeren barberin en toen zijn zij u bij hem komen opvragen toen ze u niet vonden hadden zij hem verzocht hem behulpzaam te zijn bij hunne
wat zooals men weet eene gewichtige eigenschap is hij komt zeer tevreden thuis want hij heeft niet te veel betaald voor dit merkwaardige dier
zeker dacht hij aan hetgeen ons lot moest worden wanneer wij geen honden meer hadden hoe zouden wij zonder hen voorstellingen kunnen geven hoe zouden wij aan den kost komen
en als hij al te schuin hing was de sneeuw eraf gevallen en de tak had plotseling zich weder verheven zijn donkergroen loof vormde dan een sterk contrast met het witte sneeuwkleed dat de andere boomen van den top
waaruit de voorstelling van dien avond bestaan zou weldra kwam ik ook dit te vernemen de tamboer van het dorp met zijn roode soldatenmuts op het hoofd hield voor de herberg stand
die welke zooveel rook geven zijn sleepbooten welke vreemde woorden waren dit voor mij welke nieuwe gedachten rezen voor mijn geest
door de familie acquin was opgevoed hoe de vader in de gevangenis was gebracht wegens schuld en hoe ik daarop mijn bedrijf als rondreizend muzikant weder had voortgezet
zooals pagès het hoopte dan was het niet de schuld van de ingenieurs en de werklieden die voor onze redding werkten
was het niet het noodlot zelf dat barberin juist moest sterven op het oogenblik dat ik behoefte aan hem had
maar misschien heeft vrouw barberin geen boter en geen bloem wat zoudt ge er van denken als wij dat eens voor haar
nochtans ging hij maar nam capi met zich ik volgde hem in dien tusschentijd was een bediende met een lantaarn en een reisdeken gekomen en had achter de dame en den knaap
want ik wist dat zij veel van mij hield en alles voor mij overhad maar zij was bang voor haar man dat had ik gezien
er zijn in de wereld dikwijls zeer treurige dingen die als wij ze zien ons in somber gepeins doen vervallen
zij was stevig vastgemeerd achter eene soort van kade die haar beschermde en aan boord was alles gesloten er waren ook geen bloemen onder de veranda
of keerde men hem schouderophalend den rug toe maar de sterksten hadden thans zelf hun kracht verloren waarop zij zoo trotsch plachten te zijn en een ieder volgde het bevel op dat uit den mond van den man kwam
toen ik een plein overstak viel mijn oog op de wijzerplaat van den toren der tuileriën en gevoelde ik lust om te zien of de klok en mijn horloge gelijk gingen
als hij glimlachte begonnen zij ook te lachen zelfs als ze uit hun humeur waren hoe deed hij dat ik weet het niet maar toch was het zoo men schepte behagen in hem
en het gebulder van het geschut dat zich paart aan het ratelen van den donder en het dreunen der instortende bergmassa zou geen ontzaglijker geweld teweeggebracht hebben
als ik maar niet naar de rue mouffetard ga zou ik de kans niet loopen garofoli te ontmoeten welnu ga dan niet naar de rue mouffetard
garofoli wenkte en het kind dat hem een verkeerde lucifer gegeven had trad naderbij ik moet nog een stuiver van gisteren van je hebben
omdat door het uitzagen het hout spoedig tot verrotting overgaat hoewel de boomstammen zoo gesteld waren dat zij aan de drukking van het gewelf weerstand konden bieden is deze soms zoo sterk dat de palen ombuigen
bad en smeekte en de grimassen die hij maakte en de houdingen die hij aannam om ons te bewegen maar toe te staan wat hij vroeg ware zijn doodvonnis geweest
toch gaf ik den moed niet op ik speelde nog lustiger voort zoodat de snaren bijna sprongen eindelijk kwam er een kind uit een der huizen het was zoo klein dat men haast zeggen zou dat het voor t eerst liep
die des nachts in de roode leeuw waren gebracht en niet geleverd waren door de magazijnen waar die voorwerpen doorgaans worden verkocht
het is immers mijn plicht om bij mijne ouders te blijven neem het geld dat wij overhebben en vertrek zeg dat niet rémi als er iemand heen moet gaan dan zijt gij het ongetwijfeld
ik trachtte mattia op te beuren door hem te zeggen dat men ons in ieder geval toch verhooren zou en wat zullen wij dan zeggen
dat hij dezen last gaf om ons te begeleiden ik was opgestaan o ik vergat het u nog te zeggen sprak de heer uw naam is
dat dit allemaal op straat gebeurde juist tegenover de deur van de gevangenis bleven verscheidene menschen stilstaan om ons gade te slaan
vooral ook om onze koe te laten eten van het gras dat langs den weg groeide tegen tien uur vonden wij een plek waar het gras welig en malsch was