AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ofschoon iedereen gissen kan dat hij niet spoedig terug zal komen overmits zich hedenmorgen de baljuw in eigen hoogen persoon aan het ledige huisje vervoegd heeft bewerende dat gemelde monsieur weerglas niemand anders was als nu raad eens zoo gij kunt
echter zou ik van meening zijn dat ik derwaarts behoor te gaan om rapport te maken van de ontmoeting die mij is overkomen en zoo ued mij wildet vergezellen dat noem ik spreken gelijk den waardigen zoon eens hoofdschouts betaamt zeide de vreemdeling met een gemaakten lach
integendeel waren het die vermoeienissen zelven en de onderscheidene schokken welke ik naar lichaam en geest ontvangen had die mij beletteden den slaap te vatten waar ik zoo vurig naar verlangen moest
dit zeggende raapte ik eenige van zijn koopwaren op die onder de kar geraakt waren en stelde hem die ter hand terwijl hij mij duizendmaal god loonje toewenschte de vreemdeling bleef intusschen in een onverschillige houding tegen de kar leunen en zijn snede brood opeten zonder zich over ons te bekommeren
t zou mij niet verwonderen zeide ik indien er werkelijk een verrassing plaats had en ik wierp in t heengaan een blik op den heer blaek die met een gelaat zoo bleek als een doek onbeweeglijk op zijn plaats zat en de eene teug water voor de andere na opdronk
ik vraag u om verschooning zoo ik u wat lang heb laten wachten zeide hij zich tot mij wendende op een wijze die wel hoffelijk was maar toch altijd als die welke men in acht neemt jegens iemand die een sport lager op de maatschappelijke ladder staat
wel tante zeide ik hoe staat het er mede ik geloof wanneer ik de aangezichten van uw jongere gasten aanzie dat zij zeer verlangende zijn om zich te overtuigen of de smaak uwer gooische koeken beantwoordt aan den aangenamen reuk die uit gindsche keuken tot ons overwaait
wel wie heit zijn leven zoo iets ezien wie kon nou denken dat die roodmantel de tsaar zou wezen de tsaar riep simon weder toeschietende nha doch t is zooveel de tsaar as dat hik vader abraham ben
gij hebt ook elders op uw reizen persoonlijke kennis gemaakt met verscheidene correspondenten van het huis en naar eenige uitdrukkingen te oordeelen welke sommigen hunner in hun brieven omtrent u hebben gebezigd en welke uw tante mij medegedeeld heeft komt het mij voor dat gij hun wel bevallen zijt
bij zeide andries wij zouden borg voor elkaar kunnen wezen ik heb hem een goeden borg op tafel gelegd hernam sander en die heeft hij ter griffie gedeponeerd zoodat wij als beste vrienden gescheiden zijn
wij plaatsten ons dan om de theetafel en ik moet hier tusschen twee haakjes de bekentenis afleggen dat onder al de genietingen welke mijn terugkomst bij de mijnen mij opleverde die van wederom een lekker kopje van dien goddelijken drank in echt sineesch porcelein geschonken te mogen smaken op verre na de minste niet was
wat mij betreft ik was minder voldaan met het antwoord van lodewijk want ik berekende dat hoe meer de wind thans in ons voordeel was hoe meer moeite wij zouden hebben om weer naar de hoeve te zeilen en mijn ongerustheid werd niet verminderd door een leelijke wolk die uit het noordwesten tegen den wind kwam opzetten
gevonden gevonden mijn ooren trof en drie mij onbekende aangezichten zich gelijktijdig op de stoep vertoonden vierde hoofdstuk
het is zoo zuster zeide mijn vader de baron van lintz dien gij u nog wel herinneren zult heeft hier gisteren en zoo ik mij niet bedrieg ook vroeger nog zijn intrek gehad
maar wat ik zeggen wilde kapitein gij hebt mij een leelijke poets gebakken met mij zoo te laten slapen ik weet gij deedt het om bestwil maar anders ik ben daar niet op gesteld och patroon je sliep zoo gerust ik wou je niet wakker maken zooals de dief zei toen hij het horloge van den huzarenofficier van het beddetafeltje nam en de officier hem bij de lurven pakte
wat maakt het reizen de jonge lieden toch wellevend zeide zij is het te weenen of te genua dat gij zoo hebt leeren gapen ik dacht zoo meteen dat de geheele soepterrine er aan moest gelooven gij kunt u gerust bij den drogist op het rokin verhuren indien hij zijn gaper verliest dominee best krijgt een beroerte op t lijf als hij u ziet
in den beginne schreef ik zijn houding aan goddelooze huichelarij toe maar weldra bleek mij dat ik verkeerd oordeelde het zou dien avond gelijk ik reeds met een woord heb doen verstaan kermis zijn op
nichtje zeide tante eenigszins geraakt hoe lange sult gij de slechtigheyt beminnen ende de spotterye begeeren wat gij zegt is bijwijlen zeer aardig maar wanneer men ernstig spreekt is het gekscheren ongepast en
de deur ging open iemand trad met drift binnen en ik deed van verbazing een stap terug op het zien van reynhove reynhove riep ik u was ik wel het minst te verwachten
ik ben verzekerd dacht ik bij mijzelven dat deze heer bos een bankroetier is en mij geld te leen gaat vragen na hetgeen ik vroeger gezegd heb vervolgde hij zal ik u niet behoeven te vertellen dat ik mij niet in amsterdam kan vertoonen zonder gevaar te loonen van in de knip te geraken
en de onderscheidene gesprekken welke hier en daar gevoerd werden hadden overal slechts één onderwerp de edele rijkunst de verdiensten der paarden van lodewijk blaek die bij allen bekend waren werden overwogen
neen de omstandigheden de dwang der roovers in wier macht wij ons bevonden noodzaakten hem in het eerst hun opperhoofd of hun slachtoffer te worden en een gevoel van wraakzucht kan zich daarmede gemengd hebben
ik houd mij toch overtuigd zeide ik dat hij betere dingen maken kan wanneer hij waardiger onderwerpen heeft dan een koepel en een wenteltrap in zijn hoedanigheid als dichter van guldenhof heeft hij ongetwijfeld uwe begaafdheden meer dan eens bezongen en het kan niet anders of het onderwerp moet zijn dichtgeest hebben
volkomen mocht slagen in het ter stand brengen eener schikking waarmede beide partijen tevreden waren hiermede echter was hoe vlot het ook ging toch altijd een vrij lange tijd verloopen
na een onbeduidend gesprek nam helding zijn afscheid van het gezelschap mij meldende dat de bijeenkomst waarop hij mij genoodigd had den volgenden donderdag te zes uren zoude plaats hebben terwijl ik van mijn kant beloofde intijds aanwezig te zullen zijn
en nu ben ik hier en recht verdrietig van u in zulk een gek parquet te zien want ik hoor dat het hier geen quaestie van een duel is maar dat lodewijk u van moord beschuldigt hij liegt reynhove bij al wat heilig is hij liegt
ik haalde haar over met mij te vlieden zond mijn ontslag in trouwde heimelijk in de kapel van den gezant en vertrok door hem van goede brieven van aanbeveling voorzien met mijn echtgenoote naar spanje
terwijl wij daar waren bezig daar komt een heer welgekleed met een karmozijnen rok aan en berijdende een fraai zwart paard en hoorde den papa en ook de mama zoo dikwijls zij weer bijkwam schreeuwen om haar arme kinderen allons riep hij twintig louis d'or voor dengenen die toont de courage en redt die arme kinderen
daar kwam net haar papa thuis wel papa vroeg zij zoo is ued geslaagd in uw bezoek ja zeide hij en toen haalde hij een dik pak pampieren uit zijn rokzak en lei het op tafel ik begon al ongerust te worden over uw lang wegblijven zei zij ja zei hij ik heb nog een ontmoeting gehad
zoowel hij als de schipper werden ondervraagd of zij het ten processe overgelegde mes herkenden als mij behoord te hebben beiden betuigden het nooit te hebben gezien de laatste getuige die gehoord werd was schijnbaar in mijn voordeel
zoodat men weinig meer kon onderscheiden dan den eenigszins voorovergebogen neus en den zwaren peperen en zoutkleurigen knevel die de bovenlip overschaduwde simon was bij het binnentreden des vreemdelings nog dieper in zijn hoekje teruggekropen als had hem die reusachtige gedaante schrik aangejaagd
haar den sleutelring gevende ga eens op de boven achterkamer in de tweede kast van het raam af op de vijfde plank van onderen af ligt een pakket met rood band omwonden haal mij dat eens hier maar denk er aan de knippen te sluiten als gij de kast weer dicht doet en neem het koffiegoed maar weg mijn heer drinkt toch niet meer
mijn moeder had ik een netgewerkt zakhorloge medegebracht en voor tante letje een eenvoudigen doch sierlijk gesneden ivoren waaier die haar bijzonder behaagde omdat hij fraai en toch niet opzichtig was
wat hoe was dat de tsaar niet wie heeft dat dan verteld mompelden de ontevredene omstanders en aller oogen vestigden zich op mij met een uitdrukking van wrevel en toorn
daar kan ik niet volmondig ja op zeggen antwoordde ik en verhaalde hem tevens hoe mijn nachtrust gestoord was geweest gedurende mijn verhaal bleef ik de wezenstrekken van mijn gastheer zorgvuldig gadeslaan geen verwondering noch ontroering was daarop zichtbaar alleen zag ik hem een paar reizen de wenkbrauwen
aangename gedachten brengen bij den onbedorven mensch altijd welwillendheid voort ik althans voelde mij hoe langer hoe meer gestemd om alles wat mij ontmoette of bejegende met hartelijkheid te behandelen
gedurende deze minzame toespraak van mijn nieuwen compagnon had wijdveld de tweede boekhouder al de boeken aangebracht voor mij op de schrijftafel nedergelegd en aan het laatst beschreven folio opgeslagen waarna hij zich weder naar zijn lessenaar begaf
ik stond eenigszins verzet echter was mijn verwondering over hun onverwachte verschijning minder groot dan bij vorige gelegenheden ik geloof dat ik reeds aan dergelijke verrassingen gewoon was geworden
ofschoon met moeite gaf amelia eindelijk toe en tante gaf terstond last dat haar goed zoude gehaald worden terwijl mijn vader een briefje aan heynsz schreef met machtiging om het te laten volgen daarna namen wij ons afscheid en lieten de beide dames alleen
gij kunt hier zoo stil leven als gij wilt en op uw eigen kamer blijven waar gij zon noch maan behoeft te zien als gij niet verkiest ik zal het aan de meiden zeggen dat zij niemand bij u laten zonder hem aan te dienen
van harte gaarne zeide de oudste broeder mijns vriends zijn glas vullende en dat hij er spoedig in moge slagen dien gevreesden zwarten piet meester te worden die gelijk men zegt de verstrooide bende van wijlen jaco heeft vereenigt en er het sticht mede afloopt
des te erger zeide reynhove met warmte ik zou het u pardonneeren indien gij dezen of genen maquignon had gedupeerd of wel een cavalier gelijk gij zijt die u satisfactie kon vragen maar dat gij abuseert van de goede trouw eens mans die van de affaire geheel ignorant is en bovendien van u dependeert dit is geen nobele manier van ageeren
en met-een oprijzende trad hij naar mij toe en wilde mij in den kraag grijpen ik was echter op mijn hoede en zoowel een vuist als een messengevecht willende vermijden schoof ik bij zijn nadering met mijn bankje achteruit
of wanneer iemand een regel uit een dichtwerk verkeerd aanhaalde of dien niet aan den rechten maker toeschreef of wel zijn onkunde aantoonde omtrent het juiste getal kinderen door lodewijk xiv bij mevrouw de montespan verwekt
ja zeide hij ik weet van het geval niets anders te vertellen als dat toen ik er met sinjeur helding bijkwam wij sandertje achterover op den grond zagen liggen alsof hij zonshoogte nemen wou en den heer blaek dwars over hem heen terwijl de patroon er bijstond als iemand die geen raad weet maar dat hij part of deel aan het geval zou hebben dat kan ik op al de wereld niet begrijpen
is dat geheim dan zoo diep zoo vreeselijk vroeg mijn moeder dat gij het ook aan mijnen boezem niet kunt uitstorten ach het zou u goeddoen en mij ook ferdinand want hoe fraai uw woorden ook zijn ik ben nog niet gerust
tante van bempden ging trouw ter kerke kende haar catechismus op een haar wist zoo goed als iemand zelfs met tante letje een gesprek over geloofspunten te voeren en zich zeer dapper te verdedigen wanneer deze haar berispte dat zij nu en dan bij de remonstranten ter kerke ging
indien ik mijn paard had willen ambimeeren zooals gij uwe beesten gedaan hebt dan had ik u op halfweg al vooruit kunnen zijn nu vraag ik aan elk verstandig mensch zeide lodewijk met een luiden lach of zulk een verschooning wel iets anders als een uitvlucht is wat duivel die zijn paarden sparen wil moet niet wedden wat zegt gij er
ik had den goeden man wel willen waarschuwen tegen het gevaar dat hem bedreigde maar het was te laat hij was den tuin ingewandeld en stond reeds op den drempel van den koepel te buigen wel poëet kom binnen riep lodewijk waar komt dat zoo vandaan maar drink eer gij antwoordt gij schijnt warm en hebt wat verfrissching noodig
er valt zeker niet veel op te roemen zeide ik mij vermakende met de drift waarmede zij sprak maar vervolgde ik haar willende plagen door een van haar lievelingsschrijvers aan te vallen daar is fielding met wien gij nog al ophebt die is dan toch ook niet bij uitstek kiesch in zijn tooneelen
en de oogenblikken tellen die ons nog scheiden van hen die ons dierbaar zijn welk een vreemde mengeling van blijdschap van hoop van angstvalligheid van geluk van vrees komen ons gemoed vervullen welk een aantal verwarde en verschillende vragen stellen zich aan onze verbeelding voor
maar nu was opeens die uitdrukking verdwenen het gansche gelaat had de strenge terugstootende plooi hernomen die het gewoonlijk kenmerkte en een bittere lach kwam het nog meer ontsieren hoor zeide hij op een schamperen toon terwijl hij een blik op mij wierp die mij onwillekeurig sidderen deed
zei ik dat zal ik u naderhand wel eens vertellen den volgenden dag ging ik ereis op mijn kuier maar schoon ik in een paar kooplieden die ik onderweg ontmoette twee van don manoëls volk meende te herkennen en schoon er een net getuigd en gekoperd brikje onder portugeesche vlag in de haven lag dat al rare vermoedens bij mij deed ontstaan ik paste
deze voorwaarde is zoo billijk zeide de heer bos dat ik die niet slechts volkomen goedkeure maar u tevens machtig om ingeval ik eens buiten gevaar geraak waarvan ik u alsdan de tijding zal doen geworden hem insgelijks omtrent het gebeurde in te lichten
het antwoord van mientje werd op zulk een flaauwen toon gegeven dat ik alleen de woorden hoofdschout amsterdam verstaan kon waaruit ik opmaakte dat simon haar verhaald had wie ik was
het was echter niet wel doenlijk daaruit iets op te maken en het gelukte mij evenmin uit de gelaatstrekken van de oude martha die ik met twee meehelpsters door de keuken op en neder zag trekken iets anders te lezen als dat zij het zeer druk had met het bakken der beloofde koeken en het aanbrengen van hetgeen verder noodig was voor het ontbijt
lodewijk gaf geen antwoord maar in zijn zakken tastende scheen hij den sleutel van de kruitkast te zoeken eindelijk na eenige oogenblikken welke zoovele uren schenen bracht hij een sleutelring te voorschijn en begon met bevende handen sleutel voor sleutel te hanteeren
tante zat of liever lag op den grond uitgestrekt bleek als een doek van zeeziekte met de kleederen bemorst door het instroomende water henriëtte zat naast haar op een voetenbankje en ondersteunde haar het hoofd terwijl suzanna een paar servetten had samengefrommeld die zij als een dweil bezigde om den vloer wat te boenen
indien dit al zoo ware zeide ik geloof ik van mijn kant te mogen zeggen dat al wat ik in die twee uren gezien en gehoord heb niet weinig gestrekt heeft om de denkbeelden en pogingen die ued mij toeschrijft te
gelijk wij op de latijnsche school zeiden intusschen ik kan het haast niet verklaren hoe ik zoo weinig compos mentis was t is waar ik had wat hard geloopen en dan wil men wel zeggen dat men daardoor vatbaarder is voor den invloed van bacchus en dus van den wijn alleen kan het niet gekomen zijn
hier is een advies van john smith te londen dat hij stuks blok tin voor onze rekening heeft ingekocht en te cadix geconsigneerd om aldaar voor onze rekening te verkoopen die factuur loopt hoog genoeg
ik zag dat reynhove een kleur kreeg suzanna had juister getroffen dan zijzelve wist en dan vervolgde zij sterft men aan een galziekte tengevolge van het lekker eten of drinken of breekt men zijn nek door van zijn harddraver af te tuimelen er is niemand die u beklaagt maar dan is het
ik moet echter tot hun eer zeggen dat ik hier en daar een blik van welwillend medelijden ontmoette en op menig gelaat kon lezen dat men mij niet bestand achtte tegen den geöefenden kamper die mij had uitgedaagd wat mij betreft ik was gelijk men denken kan niet zeer op mijn gemak
ik durf mij vleien zeide zij dat ik toen bedaard was en geen bewijs van opgewondenheid gegeven heb wat ik dus toen zeide blijft gij dat ook thans gestand doen vroeg ik in verrukking haar bij de hand vattende en mij over haar schouders
o ik begrijp dit des te beter hernam hij en het zal u straks wellicht mede duidelijk worden doch ter zake want het is niet om u bloot te vertellen dat ik u niets zeggen wil dat ik dit onderhoud begonnen ben
ik aanvaardde met gretigheid het aangeboden geschenk en las het zoodra ik te huis was met belangstelling of echter de veranderingen welke het oorspronkelijke heeft ondergaan zich alleen tot de namen bepaald hebben en of
zich ook een likeurkeldertje bevond hetwelk ik er uitnam en op de tafel zette ziehier zeide zij wat zult gij nemen cognac rum rosolis ratafia wat
komt het glaasje haast dat ik besteld heb vroeg lodewijk mij slechts terloops aanziende o vergeef mij voegde hij er bij mij herkennende ik dacht dat het de kastelein was mijnheer huyck ik wensch u goeden morgen
met dat al ofschoon de regen en de spoed dien ik maakte mij niet vergunden alles aandachtig te beschouwen een vluchtige blik was genoeg om mij de voordeeligste gedachte te doen opvatten van den rijkdom en van den goeden smaak des eigenaars of bewoners dezer hofstede
zelden bij die gelegenheid te kort schoot men moet echter uit het bovenstaande niet afleiden dat tante van bempden in den slechten zin des woords een wereldsche vrouw was schoon in t algemeen geen laudator temporis acti durf ik zeggen dat in die dagen een ongodsdienstige vrouw iets onbekends was
mijn vader was ondanks de bezigheden welke zijn ambt hem opleide een minnaar gebleven der classieke oudheid en van alles wat daarmede in verband stond en het was hem de zoetste verpoozing van zijn arbeid wanneer hij in de weinige uren van uitspanning die hem te beurt vielen zich in de lezing en beoefening zijner geliefkoosde schrijvers verlustigen
wat in de jaren die ik in het meer van maracaibo doorbracht door mij verricht is ga ik liefst voorbij genoeg zij het dat ik geduchte wraak op spanje nam van de beleediging mij aangedaan
verschoon mij zeide ik maar zoo ik u zeide hoe en waar ik met den graaf heb kennis gemaakt zoude ued dan ook niet weten hoe en waar hem te vinden daar is wat aan antwoordde mijn vader lachende
ik vergenoegde mij dus met te antwoorden uw heer vader zal u voorzeker wel zelf willen mededeelen op welke wijze hij zich een eeuwige aanspraak op mijn dankerkentenis verworven heeft maar neem toch plaats mijnheer hernam zij na eenige oogenblikken zwijgens waarschijnlijk bespeurende dat ik niet genegen was haar verder bescheid te geven
hoor andries zeide sander ik ben hier gekomen t is waar om met u en de overige makkers te overleggen wat ons te doen stond maar ik ben van gedachten veranderd wat gij voorhebt is mij om t even ik zal u geen stroobreed in den weg leggen maar reken niet op mij om u te helpen
een lange roode mantel met opstaanden kraag dekte zijn ledematen en schitterde in de zon gelijk een vurige oven hij scheen zachtjes te praten met iemand die zich binnen in de kar bevond maar dien ik niet zien kon vermids ik het rijtuig van achteren naderde
ontwassen daar twijfel ik aan zij zal mij zoo lang bruien tot zij een man heeft om dien te regeeren apropos weet ued ook of er zich al één voor haar heeft opgedaan
hem tot mijn ongeluk zeide ik welnu ik ben begonnen met aan hem en aan heynsz het bevel voor te lezen om den heer van lintz te libereeren vervolgens heb ik mij naar lodewijk begeven en hem met permissie van dienzelfden doedes die mij zoowel een zotte dokter als een zotte drost toeschijnt
die tijding zal den ouden heer blaek geweldig frappeeren zeide ik maar ik begrijp niet hoe uw zoon daarin geïmpliqueerd is ik maar al te wel antwoordde hij
ik had hij geluk juist kennis gemaakt met een der deelgenooten der livornoosche firma en bij nog grooter geluk zijn gunst en vertrouwen gewonnen zoodat ik minder ten gevolge mijner bekwaamheden als gevolmachtigde dan omdat ik met een rekkelijk man te doen had die rede wist te verstaan
ofschoon ik door mijn vorderingen aan hun verwachting vrij wel beantwoordde en een kennis van zaken en personen verkreeg welke mij in mijn volgende loopbaan wel te stade kwam had ik echter geen trek om gelijk zij verlangden een geleerde te worden
ik zag dat het hem nooit zoude gelukken dien dien hij hebben moest van de overige te onderscheiden en hem den geheelen bos uit de handen rukkende zeide ik tegen klaas volg mij waar bewaart mijnheer zijn kruit klaas bracht mij in de kajuit het kruit zit in het kastje onder die bank zei
t is mogelijk hernam zij ik zal mij niet vermeten te twisten met iemand die gestudeerd heeft wilt gij nog een glaasje o hemel daar luidt de etensbel nu zal ik er wel door moeten regen of geen regen maar welke barbaren wonen er dan toch op het huis vroeg ik dat niet een van hen de beleefdheid heeft u te komen zoeken
vergeet niet hernam zij dat hij vooraf laat gaan quand le mal est certain gij moet geene plaatsen uit haar verband halen gelijk naar ik wel vernomen heb de ketters gewoon zijn te doen ter staving van hunne anders onbewijsbare gevoelens
de oude juffrouw zat over mij de een weinig van de jicht gezwollen voeten op een met groen baai overtrokken bankje houdende en knorde van tijd tot tijd op de nieuwerwetsche filtreerkannen en de koffie die niet lekken wilde
welks breede en diepe lanen zoovele prachtige gothische gewelven schenen waarvan de hooge rechte en blinkende stammen de kolommen de dikke zuigers van weerszijden opspruitende en zich aan den top vereenigende de bogen en schoorbalken en de met loof bedekte kruinen het dak uitmaakten
hij verscheen dan ook weldra nam na eenige buigingen plaats en verhaalde mij dat hij vernomen hebbende op welke wijze ik hem thuis had gebracht mij daarvoor zijn dank kwam betuigen wat zal ik u zeggen mijnheer huyck zeide hij eenigszins verlegen en zijn hoed tusschen de handen draaiende ik had wat diep in t glaasje gekeken maar
wie den heer van baalen alleen in de gewone samenleving ontmoet had zou hem niet anders hebben beschouwd dan als een verdrietigen gemelijken verstrooiden knorrepot die zichzelven en anderen tot last leefde en ook alzoo had ik hem beoordeeld en reeds het denkbeeld mij beangst van in zijn gezelschap mijn dagen te moeten slijten
ik had dit alles nu eenige reizen en tot verzadiging toe bezichtigd en inmiddels wanneer ik een zijdelingschen blik op mijn schoone gastvrouw sloeg bemerkt dat zij nu en dan van haar boek opzag om naar het weer te kijken welke beweging ik niet kon nalaten toe te schrijven aan haar verlangen naar mijn vertrek
wat mij betreft wanneer mij iemand een dienst vraagt zeg ik ja of neen maar kom niet met gezochte voorwendsels voor den dag mijnheer zeide ik toen die vloed van woorden voorbij was dien het onmogelijk zonde geweest zijn te stuiten
kinderen zeide moeder het hoofd schuddende gij zijt waarachtig nog altijd dezelfde gij ziet elkander eerst sedert een paar minuten terug en het oude geplaag is weder aan den gang wel lieve moeder zeide ik haar nogmaals omhelzende ik hoop waarlijk wel dat gij mij niet veranderd vinden zult
nou jae zeide martha wat zou dat die lakens zijn ook ebruikt eweest niet lang eleden met kermis heit men zuster in t iene bed eslapen en men zusters zeun in het aere maar vertel het toch niet an mevrouw ze mocht het temet kwalijk nemen
de verschijning der jongere leden van de familie die nu uit de verschillende scholen terugkwamen gaf een nieuwe wending aan het gesprek door aan tante een andere bezigheid te bezorgen want aan mijn broeder frits verzocht hebbende haar een groot pak aan te reiken met grauw papier omwonden dat uit het rijtuig gekomen en in een hoek der kamer gelegd was
deze bedreiging deed mij in mij zelven lachen want ik dacht dat de waard juist niet zeer gesteld moest zijn op een klant als andries wiens uiterlijk geene zeer gevulde beurs verraadde ik bedroog mij echter althans naar hetgeen de kastelein volgen liet
ik stond als van den donder getroffen en verwenschte het toeval dat ik juist uit de kamer was toen hij zich had laten aandienen daar ik in het tegenovergestelde geval naar hem had kunnen gaan en hem afzonderlijk spreken en nu vreesde ik zou de bommel losbreken
t is een vrijbuiter zei ik zoo tegen don ricardo terwijl ik met de lont in de hand stond hij knikte van ja en wees meteen op een rooden lap die op het roofschip in top werd gehaald toen liet hijzelf de koningsvlag van spanje waaien en dadelijk bij den wind stekende vertoonde ons vaartuig de bakboordzij aan den roover vuur zeide toen ricardo en
en ik wilde er klaartje in doen deelen want ondanks haar ontrouw en ondanks al wat er gebeurd is heb ik haar altijd blijven liefhebben en de gedachte aan haar was de eenige die mij soms kwelde toen ik in de west indien was
zag met een vluchtigen blik het gezelschap rond en haalde toen een zijden doek uit die waarschijnlijk met welriekende wateren doortrokken was want hij bracht dien dadelijk voor t gezicht en berook hem met zooveel welbehagen dat het wel te bespeuren was dat hij geen liefhebber was van den tabakswalm
voorzeker zeide ik hem twee dukaten ter hand stellende met verzoek van mij geld terug te geven als ued gereed is vroeg ik mij tot amelia wendende nu begrijp ik het zeide lodewijk met een boozen lach die mij machtig veel lust gaf hem op zijn gezicht te trommelen
heeft haar goede gedachten omtrent uw bekwaamheid ingeboezemd ik ben mijn tante zeer verplicht voor den goeden dunk dien zij van mij heeft en herken haar vriendschap
de twee jongsten karel en truitje klapten in de handen en dansten van vreugde wel ferdinand ik geloof dat gij u arm gekocht hebt zeide mijn moeder haar breiwerk neerleggende komt toch nergens aan kinderen uw broeder zal het u immers wel wijzen
er zijn lieden wien alles medeloopt tot zij eindelijk het lid op den neus krijgen zeide mijn vader na nog een wijl gezeten te hebben vertrok reynhove ik weet niet zeide hij toen ik hem uitliet wat ik van lodewijk denken moet
en toen keek hij mij zoo schuins aan van onder zijn bril alsof hij wilde zeggen pak je biezen ik was juist voornemens zeide ik aan de juffer een gedichtje te gaan voorlezen ga uw gang zeide hij monsieur helding en laat ik u niet storen
alleen had ik opgemerkt dat zij toen het rijtuig ons voorbijsnorde en ik een kleur kreeg mij terloops had aangekeken en vervolgens terstond haar falie dichter over haar gelaat had neergetrokken zelfs meende ik mij naderhand te herinneren dat ik haar arm op dat oogenblik tegen den mijnen had voelen trillen
de vier vakken die zich tusschen de deuren en de vensters bevonden schenen elk tot een bijzonder gebruik bestemd hetwelk werd aangeduid door vierregelige opschriften in gouden letteren daarop gesteld
had immers hier zeer goed kunnen blijven ik heb met opzet mijn neef gisteren nog hierheen gezonden om te zorgen dat er plaats gemaakt werd voor al de paarden die er te wachten waren ik wilde niet onbescheiden zijn zeide blaek op halfluiden toon als vreesde hij dat deze op zichzelf weinig beteekenende woorden zouden verstaan worden
waarin kan ik u van dienst zijn gij hebt hier nog bloedverwanten van moeders zijde begeert gij dat ik u bij hen breng en u aan hunne bescherming vertrouwe helaas zeide amelia wie hunner zou zich willen ontfermen over de rampzalige dochter des zwervers
komplimenten welke men elkander over en weder toekaatste en waarvan men zich zoomin ontslaan kon als van het beantwoorden van een beleefdheidsbezoek spreek opdat ik u kenne zeide de oude wijsgeer en zoo begon ik toen langzamerhand het onderhoud levendiger werd van lieverlede te bespeuren met welke menschen ik te doen had
onder voorgeven dat de mijne was gezengd en vol gaten en verliet het dorp den volgenden dag nagevolgd door de zegeningen van iedereen ik dacht dat heynsz er nog bij zou voegen hoe diezelfde beurs gelijk ik hooger verhaald heb hem naderhand noodlottig werd
maar ook prijkten de smallere zijden met vakken van groen marmer waarop in wit bas relief de gewone kenteekenen van handel zeevaart jacht en schoone kunsten prijkten als moest daarmede te kennen gegeven worden dat de eigenaar zijn geld in het eerstgemelde vak gewonnen hebbende
ja lieve antwoordde henriëtte het is wat laat en uit den weg anders zou ik u voorstellen om u te huis te brengen maar ik durf aan de paarden van oom zulk een omweg niet te laten doen neen dat behoeft ook niet hernam suzanna maar ik wil toch gaarne een eind met u rijden ik moet bij carlin wezen om lint te koopen dat is toch in uw weg en gij kunt mij daar afzetten
nu ja zeide helding of er een paar meer of minder zijn dat zal er zooveel niet toe doen en aan den jongen heer die mij in staat gesteld heeft mijn huishuur te voldoen wilde ik toch ook wel toonen dat ik niet ondankbaar ben t is zeker wel wat vermetel van mij te durven hopen dat iemand als de jongeheer huyck mij de eer aan zoude doen mijn arme woning te bezoeken
aan de toestemming van sander viel niet te twijfelen want het was bij mij zeker dat hij nog de oude gehechtheid voor zijn voormaligen meester koesterde en ik maakte mij sterk hem te overtuigen dat al bleef klaartje in t leven zij toch voor hem verloren was er bleef dus alleen over door kapitein holmfeld het innemen van een nieuwen passagier te doen goedkeuren
deze laatste woorden sprak hij weder op een zeer natuurlijken en hoffelijken toon uit en liet die met een buiging van het bovenlijf vergezeld gaan ik boog insgelijks ten bewijze van toestemming en na gedane dankzegging rezen wij gezamenlijk op
ik heb vernomen hoe gij mijnheer huyck mejuffrouw blaek bemindet hoe zij u met wederliefde loonde hoe haar oom deze verbintenissen tegen was en hoe lastertongen die haar onze betrekking als misdadig voorstelden haar hadden doen besluiten u alle verdere aanspraak op haar te ontzeggen
sterling maar de ongelden schijnen grooter geweest te zijn dan gewoonlijk monsieur snijders wanneer gij er in geslaagd zult zijn uw pen te vermaken waaraan gij sedert een half uur bezig zijt wees dan zoo goed deze factuur eens over te brengen en te zien hoe onze rekening met dat huis staat
zij had haar man tot haar bescherming antwoordde de heer bos en sedert deze onlangs overleden is gij ziet zij draagt nog den rouw over hem woont haar zoon een afgedankte varensgezel bij haar
de wanden en het gewelf waren wit gepleisterd maar de kroonlijst zoowel als de pilasters waar zij op rustte bootsten zoo natuurlijk het roode marmer na dat men die moest voelen om zich te overtuigen dat zij slechts uit hout vervaardigd waren
de eer van een jong meisje is een teeder punt en behoort niet zoo lichtvaardig onder een glas wijn gecompromitteerd te worden ach ja zeide helding terwijl lodewijk hoezeer onwillig het glas aannam dat contour hem opdrong
het is waar zeide ik ik spreek van den tijd toen ik nog een knaap was de heer blaek kwam somtijds bij mijn vader beiden hadden toen betrekkingen bij de oost-indische compagnie mijn vader is thans hoofdschout te amsterdam
indien dit uw eenige reden is zeide ik snel ik er dadelijk heen ik ben toch reeds doornat en buitendien zou men niet desnoods door een water loopen om u van dienst te zijn
haar dagen rolden voort in eene bestendige afwisseling van gastmalen feesten comediepartijen speelreisjes enz zij las ook maar zonder keus of onderscheid
zoodanige kermispreeken hoe nuttig en betamelijk ook voor zooverre zij bestemd zijn om indruk te maken op de dorpelingen ten wier behoeve zij worden opgesteld boeien doorgaans minder de aandacht der meer aanzienlijken onder de toehoorders die de kermis niet of slechts terloops bezoeken
bekeek toen met aandacht de toppen van haar vingeren als overpeinsde zij mijn gezegde schommelde een tijdlang zonder spreken in haar zak om haar neusdoek te krijgen veegde een paar tranen weg die in haar pogen opkwamen
maar dit onvoorziene toeval vertraagde mijn terugkomst opnieuw des te zoeter was na een zoolang uitblijven ons beider gevoel toen wij voor het eerst weder over munsterland teruggekeerd de moedertaal al was het dan ook met den overijselschen tongval hoorden spreken
wat ik woû herhaalde de waard zijn zwaarlijvige gedaante tusschen ons beiden instellende ik woû dat je dut heerschap daar met vrede liet de man heit jou ommers geen stroobreedte in den weg eleid ga zitten en drink je zoopje je ziet ommers dat het je portuur niet is
wel hoe is t is die vent met zijn duffelsch buis hier niet meer die met die bleeke meid is komen andwalen jawel antwoordde reynszen maar ik weet niet of hij jou nu wel te woord zal staan want zen liefste is dan maar erg ziek t zal krap an zijn as ze den morgen haalt dat d niet zeg hem dat hij hier komt dat andries er is en hem spreken moet
ik bleef eenigszins verlegen staan niet wetende wat te antwoorden op haar betuiging toen gelukkig voor mij en ook voor haar zoo ik mij niet bedrieg de heer bos de kamer binnentrad hij had zich van zijn rooden reismantel ontdaan en vertoonde zich nu aan mij in het eenvoudige gewaad van een land edelman of gegoeden pachter
genoemd dier was gespannen voor een ouderwetsche koetskar met linnen huif tegen welk voertuig een groot manspersoon aanleunde wiens gelaat van mij was afgewend en bovendien overschaduwd door een hoed met afhangende randen die eenige familietrekken had met den mijnen
en geene de minste gedachte voedende dat ik tot amelia in eenige betrekking stond bleef hij haar gedurig aanstaren lonkte en knipoogde en scheen haar door zijdelingsche wenken te kennen te willen geven hoe onaangenaam hem de stoornis was welke ik in hun tête a tête had aangebracht
neen voorwaar zei pulver lachende zij moesten in een konijnshol kruipen anders weet ik niet waar zij zich hier zouden verstoppen een goed verstaander heeft aan een half woord genoeg zeide reynszen en mijnheer wordt voor zijn inlichting bedankt jawel terschelling is een vrijplaats maar t behoeft daarom geen boevennest te worden
en het kwam mij voor dat het beiden een verlossing scheen toen hun rijtuig werd aangemeld waar zij dan ook niet vertoefden gebruik van te maken maar zich dadelijk verwijderden terwijl ik kort daarna met den heer van baalen den terugtocht naar amsterdam ondernam
dat wil ik gaarne doen zeide ik maar het behoeft niet wat mijn vader eens voorneemt en belooft dat vergeet hij niet heb dus maar geduld vriend helding gij zult de verlangde narichten bekomen god geve dat zij tot een gelukkig einde mogen strekken
gewoon om in de geheime plooien door te dringen waarachter het bedrog zich verbergt en het ware van het valsche te onderscheiden twijfelde hij niet of amelia al ware zij dan in zekere opzichten schuldig was echter niet de vrouw welke men had afgeschilderd hij dacht een oogenblik na wenkte mij toe dat ik blijven kon en vroeg toen snel aan amelia
ik ging een stoel voor haar krijgen maar zij hield zich of zij zulks niet opmerkte en nam plaats op een anderen die nevens haar stond en hebt gij er smaak in gevonden vroeg tante het boek aannemende heeft u de lezing nogal gesticht
eer ik haar kon antwoorden daar tikt betje du fay die aan de andere zijde zat mij op den arm je herinnert je betje du fay wel ferdinand de dochter van schepen du fay met dien haviksneus en begint met een schor stemmetje ik feliciteer je wel santje met de terugkomst van je broer
mejuffer schept er behagen in mij niet te willen verstaan zeide reynhove ik bedoel mijn stand niet maar mijn betrekking als eenigen zoon het zou een te groot chagrin voor mijn ouders geweest zijn indien ik mij aan de gevaren van den zeedienst had geëxposeerd
ik vond mijn vader in de schuur en bij hem een ander heer die mij naderhand bleek onderschout van naarden te zijn tegen over hen stond heynsz die aan een hevige gemoedsbeweging ten
ik wist bij ondervinding dat niets weldadiger is voor hen die lijden dan den oorsprong van hun leed te kunnen mededeelen en met dat oogmerk waagde ik het de volgende vraag te doen
ik weet dat het handwerk dat ik dreef onwettig en ongeoorloofd was dat de dood mijn loon was indien ik gevangen werd maar aan een anderen kant ik was machtig onafhankelijk zonder iemand die mij te bevelen had
het was een plechtig oogenblik daar stonden zij allen om mij heen in gespannen verwachting en de stilte werd alleen afgebroken door halfgesmoorde uitroepen als wat zou ik toch krijgen hé wat ben ik nieuwsgierig ik weet wel wat ik zou verlangen stil toch hinder uw broeder niet heden wat een boel dingen
zeg mij dan lief kind hebt gij raad noodig of wellicht geldgebrek of schroomt gij misschien u in het bijzijn van mijn neef te verklaren ik geloof dat ik beter doe u te verlaten zeide ik zelf verlangende buiten deze netelige zaak te blijven
beklaag mij niet ik gevoel mij gelukkig want ik heb op dezen dag de zekerheid bekomen dat wij u onschuldig verdacht hebben gehouden en zou ik dan nog over iets anders kunnen bedroefd zijn
wat de laatste der drie genoemde redenen van oponthoud betreft deze begon zich alreeds bij mij te doen gevoelen ik had bij mijn vertrek van de ridderhofstad niets gebruikt omdat het mij nog te vroeg was en te amersfoort had ik mij vergenoegd een hartsversterking tegen de morgenlucht te nemen
goed de heer van lintz kan gehoord worden maar nu de heer blaek zou die zoover drijven de slechtheid om u valsch te betichten van hem vermoord te hebben t is mogelijk maar dat is
hij was dezen middag louter attentie en beleefdheid jegens zijn cousine die heden voor een paar dagen in de stad is en zeide haar meer douceurs dan zij anders in een jaar van hem hoort zij scheen er zelve verbaasd over wat dit voorspelt weet ik niet maar het zou mij niet verwonderen indien hij eens begon te beseffen dat het tijd werd wijs te worden
niet welgedaan herhaalde ik door aan de inspraak van uw gevoel gehoor te geven liever dan aan die van de koele rede doch ik zie niet in waarom deze beide in dit geval in tegenspraak behoeven te zijn
hielden zich als wakkere kerels en lieten de onbeleefdheid niet onbeantwoord en sandertje en ik wij toonden ook dat wij meer konden doen dan linzen eten en wij sloegen er op dat het een aard had maar daar sprong in eens de kapitein van de roovers op ons af en een kerel die er meer uitzag om bang voor te worden heb ik nooit ontmoet
t rooversleven gekregen heeft want hij was altijd een ondernemende gast t zou jammer van den jongen bol geweest zijn doch het bloed kruipt waar t niet gaan kan de dames gingen voort den kapitein nog over vele bijzonderheden te ondervragen wat mij betreft ik was stil geworden het weinige dat de verhaler zoo van het uiterlijke voorkomen als van de handelwijze van
onder het schuieren trof iets blinkende op de keerzijde van den borstel mijn oogen ik bezichtigde dien van naderbij en zag dat het een koperen plaatje was waarop hetzelfde wapen gesneden stond dat ik op den zegelring ontdekt had mijn beweging ontging mijn gastheer niet en naar het mij voorkwam maakte die hem eenigszins
o zeide pulver het zand is hier in eeuwigdurende beweging en een loods behoeft geen drie weken ziek te zijn om het vaarwater te verleeren wij liggen hier nu goed en wel op maklijk oud en hebben water in overvloed maar joost weet hoe het over ettelijke jaren zal wezen als die verwenschte robbeplaat nog verder kuiert
en kon niet nalaten onderwijl in mijzelven te lachen over de zotte veronderstelling dat ik om al de avonturen van den dag die bijna met een messengevecht begonnen waren waardiglijk te bekronen die zoude sluiten met een geregeld duel tegen mijn bevrijder
tante die ongaarne een gelegenheid liet voorbijgaan om zich te onderrichten had zich bij lodewijk gevoegd wien zij met hare gewone levendigheid allerlei vragen deed betreffende de zeevaart en stuurmanskunst welke hij nu en dan beantwoordde zoo dikwijls hij zijn pijpje uit den mond nam om een teug uit de nevens hem staande flesch te nemen
vergeef mij mijn vader zoo ik te vrijmoedig spreek maar uw hart was beter dan uw daden en vaak hebt gij ook naderhand het uur gezegend waarin gij het besluit volbracht om aan die leefwijze voor eeuwig vaarwel te zeggen
zij hebben allen een weinig van de ijdelheid van herostratus weg en wanneer men slechts van hen spreekt kan het hun minder schelen hoe ieder heeft zijne inzichten maar ik heb mij niet geroepen geacht om iets te doen waar mijn gevoel tegen opkwam
indien ik die vraag doe t is omdat bijaldien uw hart gehecht ware aan die genoegens welke de rijkdom alleen kan verschaffen ik schromen zoude u een verklaring te doen die
wat zeggen de heeren blaek toch wel over uw spoedig vertrek vroeg mijn moeder een andere wending aan het gesprek willende geven o antwoordde reynhove den ouden heer heb ik weinig gezien en die zal over mijne absentie niet treuren en wat lodewijk betreft
het is mogelijk ik heb nooit willen buigen voor onrechtmatig gezag noch voor wetten door willekeur ingesteld maar hierover genoeg de oogenblikken zijn kostbaar en behoeven niet verbeuzeld te worden
hei wat vrind andries riep hij op eens zijne breede hand op den schouder des twistzoekers leggende op het oogenblik dat deze na mij verlaten te hebben om even aan een buurman te vertellen waar hij mij raken zoude zich opnieuw in postuur stelde om mij aan t lijf te komen wel wat wouje vroeg andries zich onwillig omkeerende
gij wilt toch niet keetje lief dat wij een knaap die nu ruim twee jaren op zijn eigen wieken gedreven heeft weder als een schooljongen gaan behandelen en hoewel ik niet verlang dat hij helding tot een huisvriend make zoo heeft mij de dankbaarheid des mans toch getroffen en wil ik niet dat hij ons van hoovaardij beschuldige
tijd herinnerde ik mij meermalen gehoord te hebben hoe sommige liefhebbers van het edele bekkesnijden bijzonder in eem en gooiland gewoon waren hun messen in herbergen en kroegen op een zichtbare plaats op te hangen of in de tafel te steken
zeer goed ledigheid is een duivelsoorkussen gij weet wat ovidius zegt quaeritur aegisthus quare sit factus adulter in promptu est ratio desidiosus erat en welk beroep zoudt gij u liefst verkiezen
gij zoudt mij waarlijk het maal bederven zeide ik wanneer ik denk aan het ongemak dat u het dragen dier spijzen veroorzaakt heeft mijn vriend zeide de heer bos tot mij met meer innig gevoel dan waarvoor ik hem vatbaar oordeelde
mij dunkt zeide ik eindelijk met een gemaakten glimlach dat gij beiden mijne dames beter zoudt doen met een speldje te steken bij het gebeurde en eenvoudig over kousen en borduurpatronen te spreken
ik wilde wel nicht dat gij over deze stofte gelezen hadt een dierbaar boekske dat geschreven is door de eerzame weduwe knijpduim en dat ten titel draagt over de onchristelijke opschuddinge in gods kerke waarin dat alles uitvoerig betoogd wordt
aan wien behoort die fraaie boeier vroeg zij die daar achter ons komt aanzetten te deksel ja zeide lodewijk aan wien behoort die boeier klaas dat is de nieuwe boeier van jan pergens antwoordde de knecht die ons vooruit wil hij heit er
ach kot t zal wel de laatste maal seijn dat ich op t water kom zeide weinstübe kom zeide ik sinjeur weinstübe wees een man wat drommel als het niet was om het ongerief dat zulks aan de dames veroorzaakt zoude ik mij wat mijzelven betreft niet verlegen maken
hinderde was dat ik nu zoo uit mijn koers werd gestuurd en al bij mijn eigen prakkezeerde hoe ik van carthagena weer terug zou komen want gij voelt naar carthagena moest ik mee t is op zoo'n vaart niet als met de trekschuit waar men de lieden onderweg uit kan zetten gij hadt echter zeide ik een vaartuig kunnen ontmoeten hetwelk u overnam en nader tot de plek
ik gaf door een buiging mijn toestemming in dit verzoek te kennen en nam nu den koffer op dien de heer bos had neergezet en die mij zwaarder voorkwam dan ik gedacht had waarop hij na amelia nogmaals vaarwel gezegd te hebben zich met rassche schreden rechtsaf en naar den zeekant begaf
het overige van ons gesprek was onbeduidend althans het verdient hier niet opgeteekend te worden voor helding vertrok bad hij mij mijn vader nog eens te willen herinneren aan de hem beloofde nasporingen omtrent het lot zijner ongelukkige dochter
ik begreep inmiddels dat het meer dan ooit tijd voor mij werd om af te trekken doch wenschte een tijdstip af te wachten dat mijn vertrek niet bemerkt zoude worden en daartoe moest het onderhoud weder levendig worden
ik keerde mij om het was suzanna die met henriëtte de kajuit had verlaten en sprakeloos van angst schenen zij mij met de oogen omtrent de hoegrootheid van het gevaar te
gaf ik een ontwijkend antwoord en begon de voor en nadeelen op te tellen van al de voornaamste steden waar ik eenigen tijd had doorgebracht mijn vader moest zich staande dit gesprek voor eenigen tijd verwijderen om ambtsbezigheden en nu viel tante van
de oude martha volgde met een kruik bier en een bord waarop zich een bierglas een wijnkelkje een kommetje een papiertje met zout een peperbos twee stalen vorken een tinnen lepel en drie messen van verschillend fatsoen bevonden t zelschap zal zich motten behelpen zeide laatstgenoemde terwijl zij mejuffrouw bos hielp aan het dekken der tafel en het uitpakken van de trommel
mijnheer huyck mijnheer huyck zeide hij zoodra ons de sluiter alleengelaten had met een bedenkelijk gezicht dat is een geval voor mij te zien den zoon van uw vader in zulk een ongelegenheid
ik was echter niet bevreesd dat men mij vervolgen zoude want ik had in simon een trouwen bondgenoot achtergelaten die mij kende en het hun vleide ik mij wel uit het hoofd zoude praten mij verder lastig te vallen
en meende tegen de gevaren die ik van amersfoort tot naarden te vreezen mocht hebben en waaronder ik de ontmoeting van een dollen hond als de ergste rekende genoegzaam beveiligd te zijn door den kneppel dien ik over den rechterschouder droeg en waar aan een pakje bungelde bestaande uit mijn nachtgoed en eenige andere onontbeerlijke benoodigdheden in een bonten doek te
opeens trof mij de gedachte ik had dit bevallig geheel nog éénmaal beschouwd wanneer of in welk gezelschap dit wist ik mij niet te binnen te brengen maar het kwam mij voor als ware het niet de eerste reize dat ik mij hier bevond
bovendien kende ik den zandigen weg van amersfoort tot naarden en ondanks den lof door den heer van ypendael aan de paarden van jan stoffelsz gegeven wist ik zeer wel dat wij de grootste helft stappende zouden afleggen en dat ik te voet omtrent even spoedig en zeker op een veel aangenamer wijze mijn doel bereiken zou
en had ik in den aanvang de zaak licht geteld en vertrouwd op het bewustzijn mijner onschuld ik zag nu in dat er krachtige gronden zouden moeten bijgebracht worden om de tegen mij aangevoerde bewijzen te ontzenuwen
en ik bekwam alzoo verlof om niet te spreken en mij tot slapen te zetten suzanna die niettegenstaande zij er mij mede gebruid had zelve toch eenigszins de uitwerking der doorgestane vermoeienissen voelde begon weldra te gapen en te knikkebollen en raakte zoodra het donker was in een diepe rust
dit vond algemeene goedkeuring te meer daar de prijs uit een schellingskoek bestond en dus zeer deelbaar was ik was intusschen eenigszins verwonderd dat velters naar het scheen niet medegedongen had
de oude dienstboden nog waaraan wij van kindsbeen af gewend waren of zullen wij op ons aanschellen deze of gene onbekende neepmuts zien verschijnen die alleen de bovendeur openende en met een verbaasd gelaat de ontroering bespeurende die op het onze te lezen is ons begroet met de ijskoude vraag wat is er van je dienst
droevig genoeg zeide ik wanneer men dien buiten zijn vaderland moet zoeken mijn vaderland herhaalde hij met een bitteren lach wat noemt gij mijn vaderland is het dat rampzalige graafschap waar ik geboren ben en waar de eenzelvigheid van een onbeduidend plantenleven alleen gevarieerd wordt door buurt of familietwisten
gisteren gaf de meester nogal hoop dat het schikken zou maar hedenmorgen had hij er ook al geen zinnigheid in hoe is de dokter ook al reeds hier geweest vroeg ik hoe langer hoe meer ontevreden op mijzelven dat ik mij verslapen en op pulver dat hij mij niet gewekt had en de noodzakelijkheid gevoelende van mij terstond naar het pakhuis te begeven
ik omhelsde dit voorstel met genoegen daar het verblijf op terschelling toch niet zoo vermakelijk was of het kon wel eenige variatie gedoogen ik liet mijn mantel door een der matrozen halen en weinige minuten waren er verloopen toen ik met pulver en een gedeelte der manschap van de fortuin mij in het vaartuig bevond hetwelk de theekisten naar het deensche schip moest
heynsz betoonde in t geheel die valsche nederigheid niet welke aan de overigen eigen was hij wist hoe zwaar die verplichtende uitdrukkingen wogen en was geloof ik weinig genoeg door de eigenliefde verblind om wel te weten wat er aan de voortbrengselen zijner kunst ontbrak