AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
af te wenden zij zag naar den hemel naar de straat naar de door de zon verlichte acacia's naar de boven een naburig dak vliegende duiven
schier met kalmte had hij in den moniteur deze woorden gelezen humblot conté pair van frankrijk werkelijk was de grijsaard door droefheid verslagen hij zwichtte niet gaf zich niet over
het bewegelijk gezicht van den heer gillenormand drukte alleen nog een ruwe en onuitsprekelijke goedheid uit de oude man was door den grootvader vervangen
deze tweede verklaring vernietigde de geruststelling der eerste en opnieuw begon de kleine te beven de samenspraak tusschen hem en gavroche werd ten vierden male hervat mijnheer nu wie is opgegeten
zesde hoofdstuk recruten de troep vermeerderde elk oogenblik in de straat des billettes voegde zich een man er bij van rijzige gestalte reeds grijzend wiens ruw en stoutmoedig voorkomen
was parijs sinds lang tot een beroering voorbereid zooals wij gezegd hebben gelijkt de groote stad een kanonstuk wanneer het geladen is is een vallende vonk genoegzaam om het te doen losbranden
president delancre over de onstandvastigheid der duivels het andere was de vierde uitgave van mutor de la rubaudière over de duivels van vauvert en de kabouters van de
de kleinste zette wijde oogen op maar zeide niets wijl hij op den kant der mat lag en de oudste in het midden stak gavroche den rand van de deken onder hem zooals een moeder zou hebben gedaan en legde vodden onder het hoofdeinde der mat
daarna had zij echter onder voorwendsel van hevige hoofdpijn jean valjean goedennacht gezegd en zich naar haar slaapkamer begeven
alvorens het recht zich afscheidt is er rumoer en schuim aanvankelijk is de opstand oproer evenals de rivier een stortvloed is gewoonlijk loopt zij uit in dezen oceaan de revolutie
hij leidde haar naar het luxembourg in de minst bezochte laan en alle zondagen naar de mis altijd in st jacques du haut pas wijl deze kerk ver af was aangezien deze wijk zeer arm is gaf hij er veel aalmoezen
hij was onomkoopbaar voor de kosters jachtknechten en danseressen dit gaf hem populariteit bij den burgerstand hij had geen hofhouding hij ging uit met zijn parapluie onder den arm
de nacht begon te dalen en men hoorde de stormklok van saint merry de toenmalige minister van oorlog maarschalk soult die austerlitz had gezien zag de zaak met een bedenkelijk oog aan
om deze reden had de rechter van instructie hem in de algemeene gevangenis doen brengen in de meening dat hij hier nuttiger zou zijn dan buiten toegang in zijn cel
toen de bandieten zich verwijderd hadden keerde in de straat plumet alles weder tot nachtelijke stilte terug wat in die straat gebeurd was zou in een bosch geen verwondering hebben gebaard
t is een kenteeken dat de diefstal en roof zelfs in de leerstellingen en sofismen indrongen zoodra zij een weinig van hun leelijkheid verloren
uit een geschiedkundig oogpunt hadden de oproeren gewis hun schoone zijde de straatoorlog is niet minder grootsch en pathetisch dan de oorlog in de bosschen deze heeft de ziel der wouden gene het hart der steden de eene heeft
namelijk dat hij persoonlijk in de revolutie betrokken zij geweest er de hand in gehad hebbe dat hij er zich door benadeeld of er roem mede behaald dat hij er de bijl van geraakt of den degen er voor gevoerd hebbe
ga maar mede zei courfeyrac achter feuilly ging of liever sprong bahorel als een visch in het water des oproers hij droeg een rood vest en sprak woorden die alles vernielden
in de straat la verrerie gingen zij voorbij courfeyracs woning dat komt goed uit zei courfeyrac ik heb mijn beurs vergeten en mijn hoed verloren hij verliet den troep en vloog de trap op hij nam een ouden hoed en zijn beurs
daartegen is niets te zeggen en het meisje zij ontvangt u heimelijk zonder dat papa er iets van weet t is volkomen in den regel
allen die hem hoorden beefden wij zullen uw lot deelen riep combeferre goed hernam enjolras nog één woord
de oude man riep zonder haar antwoord te wachten of te hooren het spijt mij dat ik zoo ongelukkig en zoo arm ben van niets voor u te kunnen doen gij kunt iets voor mij doen zeide zij wat dan mij zeggen waar de heer marius woont
twee uren later toen men den recruut afloste vond men hem slapend als een blok bij het hok van thénardier liggen maar
als ware zij voorbestemd om jean valjeans dienstmeid te zijn was niet nieuwsgierig zij zeide met haar hakkelende tong en boersche taal zoo ben ik ik doe mijn werk
langs allerlei omwegen kwam hij in een steeg welke hij voor de straat de la poterie hield omstreeks het midden dier steeg stiet hij tegen een hindernis hij stak de handen uit
men kon zeggen o dit is gebroken na de juli-revolutie gevoelde men niets dan de bevrijding na de oproeren gevoelde men de rampen der gebeurtenis
coligny guerilla oorlog straatoorlog waarom niet t was de oorlog van ambiorix van artevelde van marnix van pelagius maar ambiorix streed tegen rome
een jongeling als gij moet fraai gekleed zijn weet ge wel mijnheer marius dat vader mabeuf u baron marius noemt
ik weet niet wat zij sinds eenigen tijd hebben zij denken aan iets anders zij verdooven zij brengen hun tijd met het dominospelen door
intusschen was hij blijven staan en tastte en zocht sinds eenige oogenblikken in alle zakken en gaten die zijn plunje kon hebben eindelijk richtte hij het hoofd weder op met een gebaar dat slechts tevredenheid wilde toonen maar werkelijk triumfeerend was
maar op dien van drie zijner kameraads drie verschillende boodschappen had laten doen welke hem gezamenlijk vijftig sous hadden gekost een buitengewone uitgave welke de opmerkzaamheid van den brigadier der gevangenis wekte
zoodat deze vier-en-twintig menschen wanneer zij van het voertuig kwamen en voortgingen door een onverbiddelijke eenheid werden samengebonden en over den grond met de keten als ruggegraat ongeveer als een duizendpoot moesten voortkruipen
het touw dat hij had was te kort hier wachtte hij uitgeput beroofd van al de hoop welke hij gehad had nog door den nacht bedekt maar wetende dat de dag spoedig zou aanbreken sidderend bij t denkbeeld van binnen weinige oogenblikken de
af overigens was marius bedroefd alles was wederom als in een valluik voor hem verdwenen hij zag niets meer voor zich
somtijds zei de ongelukkige t was inderdaad de galeiboeven keten die vr t aanbreken van den dag bicêtre had verlaten en den weg van mans insloeg om fontainebleau te vermijden waar zich toen t hof
altijd van voren worden aangevallen en over t algemeen de aanvallers zich onthouden de stelling om te gaan hetzij omdat zij hinderlagen duchten of omdat zij vreezen zich in kromme straten te wagen
hoe zal ik u nemen om u niet zeer te doen waar hebt ge pijn hulp mijn god maar waarom zijt ge hier gekomen
om liever nemorin met de dochter dan schinderhannes met den vader te zijn t was zijn geluk geweest want hij was vrij javert had echter eponine doen vatten een geringe troost voor hem
deze diepzinnige opmerking van den straatjongen bracht montparnasse weder tot bedaardheid en overleg hij scheen nopens gavroches woning een betere meening op te vatten inderdaad zeide hij de olifant is t er goed zeer goed
zie nu herinner ik mij hij komt dikwijls op den boulevard en gaat aan de zijde der glacière straat croule barbe naar het leeuweriksveld ga daar heen gij zult er hem gemakkelijk vinden
zij is wijl zij zijn moet desniettemin vielen de oude legitimistische partijen de revolutie van aan met al het geweld dat uit valsche redeneering kan voortkomen
de kanten der schoorsteenen en daken het onduidelijk schijnsel op de slijkerige natte straatsteenen het oog dat uit de hoogte in die donkere massa had geschouwd zou misschien hier en daar op zekere afstanden onduidelijke lichten hebben gezien
hij meende reeds duidelijk den kant van de grondelooze steilte te onderscheiden hoe vroeg hij zich telkens zal ik haar vooraf niet wederzien
het oog van jean valjean was schrikbarend geworden het was geen oog meer het was die glazige diepte welke bij sommige ongelukkigen den blik vervangt die onbewust schijnt van de wezenlijkheid en waarin de weerkaatsing der ontzetting vlamt
t is iemand die niets in zijn gewoonten verandert en die nooit iemand bij zich laat dan s avonds van wien spreekt gij vroeg
al de werken der hedendaagsche maatschappelijke wijsbegeerte moeten op dit doel uitloopen op den denker van den tegenwoordigen tijd ligt een groote plicht namelijk door auscultatie de beschaving te onderzoeken gelijk de arts de borst van den zieke onderzoekt
of morey zeer licht iemand als jean valjean kon ontdekken jean valjean had besloten parijs ja zelfs frankrijk te verlaten en naar engeland over te steken
na al deze mirakelen van kunst vaardigheid behendigheid geduld uitgevoerd te hebben wat zal uw loon zijn zoo men komt te weten dat gij de bewerker er van zijt het
in het diepst zijner overdenkingen trad zijn oude knecht basque binnen zeggende mijnheer daar is mijnheer marius om u te spreken
niettemin heerschte steeds veel duisternis omtrent deze aanvoerders en niets kan de zonderlinge fierheid van dit antwoord verzwakken t welk later door een beschuldigde voor het hof der pairs gegeven werd wie was uw chef
de turksche trom en advertentiën in de couranten weder herstellen en hier of daar een exemplaar van l'art de naviguer door pierre de medine druk van met houtsneden zien op te sporen
het meende wortelen te hebben wijl het t verledene was het bedroog zich het vormde een gedeelte van het verledene maar geheel het verledene was frankrijk
bonapartes proclamatie aan het leger van italië parodieerende hadden zij iets geheimers zegt een rapport dan deelden zij het elkander niet mede men begrijpt niet wat zij nog te verbergen hadden na gezegd te hebben wat zij zeiden
de beide kinderen begonnen het verblijf met minder angst te beschouwen maar gavroche liet hun niet lang den tijd tot overweging haast u zeide hij en hij stiet hen naar hetgeen wij het achterste der kamer kunnen noemen
cosette had zich toen de zon was ondergegaan op deze bank neergezet de wind ruischte door het geboomte cosette mijmerde een droefgeestigheid zonder bepaalde oorzaak had haar allengs bevangen
dan verheft zich het geheel en de noodzakelijke terugvorderingen zijner rechten kan zoover gaan dat het de wapens grijpt in alle quaestiën die op de souvereiniteit van allen betrekking hebben
hij geeft een revolutie gelijk een koopman wiens geldkist ledig is een bal geeft men moet de goden niet naar den schijn beoordeelen
hij begon door de straten te loopen t geen het hulpmiddel der lijdenden is hij dacht aan niets zoover hij zich herinneren kon te twee uren in den nacht kwam hij bij courfeyrac te huis en wierp zich gekleed op zijn matras t was helder licht toen hij in slaap viel
wie weet of zij niet evenzeer aan hem dacht als hij aan haar soms in onbeschrijfelijke uren zooals ieder minnend hart er heeft waarin hij slechts redenen van smart vond en evenwel een onduidelijke rilling van vreugd gevoelde zeide hij bij zich zelven
de straat was eng en de goot breed men ging er steeds op vochtige steenen langs kelderachtige winkels langs groote vuilnishoopen en gangen met zware eeuwenoude hekken
en de wereld zal u laten sterven en vallen wijl de wereld alles laat sterven en vallen wat enkel zelfzucht is al wat niet voor het menschelijk geslacht een deugd of een idée vertegenwoordigt
ha t neemt toe waarlijk t neemt toe een oogenblik later wanneer het oproer nadert en zich uitbreidt sluit hij haastig zijn winkel en trekt zijn uniform aan dat wil zeggen hij brengt zijn waren in veiligheid en waagt zijn leven
was zij naar de straat plumet gegaan had er marius gewacht en hem in naam zijner vrienden de oproeping gedaan die zoo zij meende hem naar de barricade moest voeren
en die de wolken en schaduwen dezer wereld de dwaasheden logens den haat de ijdelheden en ellenden beheerscht bewoont het blauw des hemels en voelt de diepe onderaardsche schokken van het lot slechts als de top der bergen de aardbevingen voelt
toen tastte hij weder in de duisternis rond en de kinderen hoorden het gesis van den zwavelstok die in het phosphorusfleschje was gestoken destijds bestonden de zoogenaamde lucifers nog niet het vuurtuig fumade
assauts gaf er was een wapentrofee samengesteld uit houten sabels wandelstokken knuppels en
welke bij haar niet meer mogelijk schenen zij was dubbel vooruitgegaan naar het licht en naar den nood zij was blootsvoets en in lompen gelijk op den dag toen zij zoo stoutmoedig zijn kamer was binnengegaan
moest hebben is een wezenlijke ramp voor deze afschuwelijke geheime maatschappij die onder de openbare maatschappij woont zulk een avontuur sleept allerlei instortingen in die donkere wereld mede het ongeluk
mijnheer gillenormand volgde hem met de oogen en toen de deur geopend werd en marius wilde heengaan deed hij vier schreden met de verjaarde levendigheid van driftige en verwende grijsaards greep marius bij den kraag
dan begrijp ik het meisje is rijk evenals ik hoe geen vermogen neen uitzichten ik geloof niet alzoo naakt en bloot en wie is de vader ik weet niet
twee kleine voorwerpen die niets anders dan twee met katoen omwonden penneschachten waren van welke hij er een in ieder neusgat stak dit gaf hem een geheel anderen neus dat verandert u zei
geen jacquerie de maatschappij kan te dien aanzien gerust zijn het bloed zal haar niet meer naar het hoofd stijgen maar zij moet er op letten hoe zij ademt er is geen beroerte meer te vreezen maar wel tering de maatschappelijke tering heet armoede
door goede verdeeling moet niet verstaan worden een gelijke verdeeling maar eene billijke verdeeling de eerste gelijkheid is de billijkheid uit de vereeniging dezer beide zaken
deze stilte veroorzaakt een geheimzinnige stof die in de gedachte zijpelt en er tot metaal stolt in de meeste gevallen ontstaat het oproer uit een stoffelijk feit
ik kwam voorbij en rook op de straat een heerlijken geur van briekaas en daarom kom ik t was grantaire grantaire nam een tabouret en zette zich
zoo hoor ik gaarne het water langs het huis loopen de winter is dom hij verliest zijn waar hij doet vergeefsche moeite hij kan ons niet nat maken en dat maakt hem dien ouden
en hier en daar leemten en tusschenruimten aanvult en verbindt maar te veel droomerij overstroomt en verdrinkt wee den werker door den geest die zich geheel uit de gedachte in den droom laat
met den wind der revolutiën is niet te zeilen in overijling en wanorde ijlden de nationale garden der voorsteden toe een bataljon van het regiment lichte infanterie kwam met den stormpas van
in den algemeenen arbeid der ontkieming en van den liefdegloed trilde het bij de opgaande zon schier als een dier dat den invloed der cosmische liefde in zijn aderen voelt
de beurs viel op den voet van vader mabeuf deze schok wekte hem hij bukte en raapte de beurs op hij begreep er niets van en opende ze
hetzelfde gevoel zegt ja en neen in het menschelijk hart van alle dingen die god heeft geschapen ontwikkelt het menschelijk hart het meeste licht maar helaas ook de meeste duisternis god wilde dat de liefde welke cosette vond een reddende liefde was
de ijzers rammelden de oogen vlamden wild de vuisten balden zich of openden zich krachteloos als de handen van dooden achter den trein schreeuwde en lachte een troep kinderen
dat echter niet aanhield en op verren afstand was dit lang toeven was een bewijs dat het gouvernement den tijd gebruikte om zijn krachten te verzamelen
de doodkist werd om de vendômezuil gevoerd de hertog fitz james dien men met den hoed op het hoofd op een balkon zag werd met steenen geworpen de gallische haan werd van een volksvaandel gerukt en in het slijk geworpen
dit is dikwerf de misslag van den burgerstand geweest men is geen klasse wijl men een misslag begaat de zelfzucht is geen afdeeling der menschelijke orde
zoowel in de juli omwenteling als bij elken vooruitgang door schokken teweeggebracht waren verborgen breuken het oproer maakte ze merkbaar
men zal al het mogelijke doen opdat hij niet meer in parijs wandele wie hij t was een duistere bedreiging de hoofdaanvoerders zooals men in de voorstad zeide hielden zich
en te bewerken dat de natuur die de kleingeestige inrichtingen van den mensch verijdelt en zich daar geheel uitstort waar zij zich uitstort evenzeer in de mier als in den arend
feuilly bossuet joly bahorel en eenige anderen tot elkander en vereenigden zich als in de zorgelooste dagen van hun studententijd
frankrijk voor europa en europa voor frankrijk bevreesd makende onbetwistbaar zijn vaderland beminnende maar aan zijn familie de voorkeur gevende
u ons onmetelijk geluk en al uw gehavende halsdoekjes o hoeveel zuchten zijn uit onze volle harten ten hemel gestegen
mijn hemel gij weet immers dat de katten de natuurlijke vijandinnen der honden zijn t zijn de honden die klagen ook de menschen de kattenvlooien gaan toch niet op de menschen over
klop aan de deuren wek de menschen ik laat u alle zes vatten en roep de stadssergeanten zij zou het wezenlijk doen zei thénardier zacht tot
die niet aan de zonzijde lag mabeuf kon er slechts eenige zeldzame planten kweeken die vochtigheid en schaduw behoeven evenwel verloor hij den moed niet
zoodra deze verbintenis was aangegaan zeide iemand in een hoek der herberg gezeten met heldere stem gij hoort het gij hebt het gezworen soms ging men naar boven in een gesloten kamer en daar hadden schier vrijmetselaars tooneelen plaats
en het ideale voor edelmoedige vermetelheid voor utopieën hersenschimmen toorn ijdelheid en vrees die al de vormen van persoonlijke onversaagdheid had als generaal te valmy als soldaat te
waren propvol in de conciergerie was de lange onderaardsche gang die men de straat van parijs noemt met bossen stroo belegd waar de gevangenen opgehoopt lagen welke de man van lyon
al zijn hoedanigheden hadden een gebrek het walgde mijnheer gillenormand hem zijn liefdeavonturen te hooren verhalen welke hij in den omtrek zijner kazerne in de babelstraat had en daarbij kwam de luitenant
t was noch de spookachtige kalmte van karel i noch de adelaarskreet van napoleon zij gingen heen dit was alles zij legden de kroon neder maar behielden geen glans
schijnt mij een braaf man te zijn geef spoedig ziedaar en hij gaf jean valjean het papier haast u nu mijnheer coos wijl juffer cosette wacht gavroche scheen zelf schik te hebben over deze woordspeling
en eenmaal nat zijnde konden deze lieden zich niet drogen en ijskoud zich niet verwarmen hun door en door natte linnen broeken zouden aan hun huid kleven het water hun klompen vullen de zweepslagen zouden het klappertanden niet kunnen beletten
gavroche vaderlijk bewogen door dit vertrouwen ging nu van het ernstige tot het teedere over en wendde zich tot den kleinste domoor zeide hij aan deze uitdrukking een vriendelijken toon gevende
lodewijk filips had eigenhandig noten op beccaria's werk geschreven na het helsche werktuig van fieschi riep hij uit hoe jammer dat ik niet gekwetst ben ik had dan gratie kunnen verleenen
bij den tweeden kreet antwoordde uit den buik van den olifant een heldere vroolijke en jeugdige stem ja schier onmiddellijk verschoof de plank welke de opening sloot en liet een knaap door die zich langs den poot van den olifant naar beneden liet glijden
t was het paard zijner majesteit de barbier begreep dat na dit woord eene pauze behoorde hij gedroeg zich hiernaar en hernam vervolgens de keizer is slechts eenmaal gekwetst geweest niet waar mijnheer
de revolutie die majestueus frankrijk in bezit neemt en tot de wereld zegt het vervolg morgen enjolras was tevreden de oven werd heet hij had op dienzelfden tijd zijn vrienden in parijs verspreid
welke den laatsten vorm der verwachting kenmerkt boven hen onderscheidde marius aan het venster eener derde verdieping een toeschouwer of getuige die hem bijzonder oplettend voorkwam
en las met luide stem een zonderling geschrift dat van een onzichtbare macht afkomstig scheen groepen hadden zich om hem geschaard en juichten hem toe
tevens nam hij een vierkanten koffer ter grootte van een valies die onder zijn vuil linnen was verborgen toen hij de trap weder afging riep de portierster mijnheer de courfeyrac hoe heet ge
t was een vreemde en smartelijke zaak hij was gevallen zonder t bemerkt te hebben al het licht zijns levens was verdwenen hoewel hij gemeend had steeds de zon te zien
eponine marius boog zich haastig t was inderdaad het ongelukkig meisje in manskleederen waarom zijt ge hier wat doet ge daar
dit alles was zoo snel in zijn werk gegaan dat het gedaan was eer men er buiten de herberg iets van gemerkt had javert had geen kreet gelaten toen men javert aan de kolom zag gebonden kwamen
en wat van den grijsaard te denken verborg hij zich werkelijk voor de politie de werkman met het witte haar dien marius in de nabijheid der invaliden had ontmoet kwam hem weder voor den geest
zoo wij gedwongen waren een keus te doen tusschen de barbaren der beschaving en de beschaafden der barbaarschheid zouden wij de barbaren kiezen
ontsnapt er moest een andere gelegenheid worden afgewacht om op dien pronker der hel de hand te leggen inderdaad montparnasse die eponine had ontmoet terwijl ze onder de boomen van den boulevard de wacht hield had haar
matig opgeruimd vreedzaam geduldig een goed man en een goed vorst die bij zijn vrouw sliep en in zijn paleis lakeien had om zijn echtelijk bed aan de burgers te laten zien
eensklaps meende zij voetstappen in den tuin te hooren t kon haar vader niet zijn want hij was afwezig ook niet vrouw toussaint deze was te bed t was tien uren s avonds zij ging naar het vensterluik dat gesloten was en hield er haar oor tegen
aan den hoek van een muur viel hem het onschuldigste plakkaat ter wereld in het oog een verlof om eieren te mogen eten een mandement van den aartsbisschop van parijs aan zijn kudde
wordt slechts van het gevolg gesproken wij zoeken de oorzaak wij verklaren ons nader tweede hoofdstuk de grond der quaestie
ge moet nooit over iets schreien ik zal voor u zorgen ge zult zien hoe wij ons zullen vermaken des zomers gaan wij met navet een mijner kameraads naar
het in t geweer komen van den wachtpost was niet zonder gevolg de kar werd veroverd de dronkaard gevangengenomen de eene werd in een bergplaats gebracht de andere later als medeplichtige aan den opstand een weinig door den krijgsraad vervolgd
montparnasse die er zijn eer in stelde allerlei soort van dieventaal te verstaan maar ze niet te spreken de vierde zweeg maar zijn breede schouders verrieden hem thénardier behoefde niet te twijfelen t was
der zeven biljarten in de straat mathurins saint jacques dienden den studenten tot vereenigingsplaatsen het genootschap der vrienden van het a
cosette meende zich vergist te hebben zij had zich verbeeld gerucht te hooren t was een zinsbegoocheling veroorzaakt door het somber wonderbaar koor van weber
hij ging steeds verder hij deed eenige schreden iemand ijlde hem voorbij was t een man een vrouw waren het meer personen hij zou het niet kunnen zeggen t was voorbijgegaan en verdwenen
en geleek op een oud portret van garat men zou hem in die kleeding op de straat met de vingers hebben nagewezen maar zijn dochter hulde hem
liet zij hem begaan er zijn oogenblikken dat de vrouw als een sombere en berustende godin de hulde der liefde aanneemt ween niet zeide hij
over de vraag of men vechten zou of rustig blijven er waren kamers achter de winkels waar men de werklieden deed zweren dat zij bij den eersten alarmkreet op de straat zouden zijn en vechten zonder den vijand te tellen
zij had haar lompen verruild met die van den eersten den besten jongen snaak die er vermaak in vond zich als vrouw te kleeden terwijl eponine zich als man verkleedde
hij had in zijn kamer naast zijn bed als iets dat hij het eerst wenschte te zien wanneer hij ontwaakte een oud portret zijner andere dochter de overledene mevrouw pontmercy doen plaatsen
niets anders was dan een tak van het goddelijk recht door het huis bourbon afgebroken en genadiglijk aan het volk gegeven tot den dag dat het den koning behagen mocht het terug te nemen
ik wist niet wat patronen waren mijn man heeft het mij gezegd een samenscholing brak in de straat des vieilles haudriettes een curiositeiten winkel binnen
sinds lang zijn arbeid gestaakt en niets is gevaarlijker dan de staking van den arbeid de arbeid is een gewoonte die verdwijnt een gemakkelijk te verlaten maar moeielijk te hernemen gewoonte
neem uw brief zij greep krampachtig met haar doorboorde hand de hand van marius maar zij scheen geen pijn meer te gevoelen zij bracht de hand van marius in den zak van haar kiel marius voelde er inderdaad een papier
phrygische muts een-en-twintig januari geuzen schooiers voorwaarts robespierre waterpas
zijn arm vormde een rechthoek zijn das was los en met een vol glas in zijn rechterhand schrijlings op een bankje zittende sprak hij tot matelotte de dikke dienstmeid deze plechtige woorden
evenals men van corneille zegt waar heeft hij het qu'il mourût vandaan gehaald hoe het zij van zweet druipend doornat van den regen met gescheurde kleederen ontvelde handen bloedende ellebogen geschaafde knieën was
wijl de kooplieden in oude boeken opmerkten dat hij gedwongen was te verkoopen kochten zij van hem voor twintig sous waarvoor hij soms aan dezelfde boekverkoopers twintig francs had betaald
men had hem geroepen hij moest gaan het gelukte hem door de menigte te dringen en door de bivouakeerende troepen te sluipen hij ontging de patrouilles en vermeed de
hij bukte en zag in de schaduw een gestalte welke over de straatsteenen naar hem toe kroop t was deze gestalte die tot hem gesproken had het licht der lampion deed een kiel een gescheurde grof manchestersche broek bloote voeten
deze omweg verlengde de schrikkelijke reis met drie of vier dagen maar om de koninklijke personen het gezicht van zulke folteringen te besparen mocht men haar wel verlengen
hercules als een herstelden zieke te behandelen de gebeurtenis in het hulpmiddel op te lossen aan de naar het ideaal dorstende geesten een verkoelenden drank te reiken voorzorgen tegen al te grooten voortgang te nemen de revolutie van een lichtscherm te voorzien
overal sterren dacht de grijsaard niet het kleinste wolkje geen droppel water en zijn even opgericht hoofd zonk weder op zijn borst hij hief het weder op aanschouwde nogmaals den hemel en prevelde
de toekomst behoort veel meer aan het hart dan aan den geest beminnen is het eenige dat de eeuwigheid kan bezig houden en vullen het oneindige behoeft het onuitputtelijke
werd dit alles had hij gezien hij had aller verbijstering aanschouwd hij had de eeuwen voor de balie der conventie zien verschijnen achter lodewijk xvi
nog niet mejuffrouw wij hebben reeds gezegd dat vrouw toussaint stotterde men veroorlove ons er niet op terug te komen het stuit ons de wanklanken van een menschelijk spraakgebrek terug te geven jean valjean een denker en nachtelijk wandelaar
men hoort de dienstmeiden op de plaatsen der huizen meesmuilend zeggen er is wat gaande er was geen kwartieruurs verstreken toen op twintig verschillende punten van parijs schier tegelijkertijd het volgende gebeurde in de straat
hij woont of liever hij woont niet meer ik weet niet dus sprekende had hij zich gebogen om een tak van den rhododendron op te richten en
zijn familiezucht zijn oprechte eerbied voor het volk zijn eigene eerlijkheid dit alles hield lodewijk filips op smartelijke wijze bezig
hij durfde hen niet roepen want een kreet kon alles verraden maar hij had een denkbeeld een laatste een lichtstraal hij haalde uit zijn zak het eind touw van brujon dat hij van den schoorsteen van het nieuwe gebouw had getrokken en wierp het in de omheinde ruimte
t was de eerste onbeschrijfelijke omhelzing van twee maagdelijke zielen in het ideale twee zwanen die elkander op de jungfrau ontmoetten
de honden verslinden alles na eenig zwijgen hernam hij ha gij hebt uw ouders verloren gij weet niet waar zij zijn dat mag niet jongens t is dom bejaarde lieden verloren te laten gaan maar men moet zich overal weten uit te redden
hij wilde het hoofd omwenden toen een in vieren gevouwen papier op zijn knieën viel als had een hand boven zijn hoofd het laten vallen hij nam het papier opende het
twee ontzettende kreten gingen op lamarque naar het pantheon lafayette naar het stadhuis onder de toejuichingen der menigte trokken jongelieden de lijkkoets met lamarque over de brug van austerlitz
en waarvan de opstandelingen hun vesting en wapenplaats hadden gemaakt verscheen hem als een ontzaggelijk groote donkere kuil in het midden van parijs gegraven
hij zeide tot zich dat zoo deze degen hier was zoo hij hem aan de sponde zijns stervenden vaders ontvangen had en hij hem voor dit nachtelijk gevecht tegen franschen in een blinde steeg had durven vatten
eene inhechtenisneming op groote schaal van booswichten als die in jondrettes verblijf welke noodwendig navorschingen en verdere gevangennemingen ten gevolge
met zijn kalmte keerde ook cosette zijn eenige zorg in zijn gedachten terug niet dat deze hoofdpijn deze zenuwachtigheid een meisjesgril een voorbijgaande wolk hem ontstelde
men onderhield zich over de aarzeling van maarschalk soult waarom viel hij niet dadelijk aan t is stellig dat hij de zaak ernstig inzag de oude leeuw scheen in deze schaduw een onbekend monster te erkennen
ik sterf wanneer gij dit leest zal mijn ziel bij u zijn door deze twee regels werd hij als verblind hij was een oogenblik als verplet door den omkeer van aandoeningen welke in hem ontstond
van het vroege morgenuur t welk de jonge meisjes zoo liefelijk omhult en een wolkje om een ster schijnt nog blozend van den gerusten slaap vriendelijk aanschouwd door den verteederden grijsaard ontbladerde
wie zou dat gezegd hebben riep zij bij de portierster in de buurt een jonge man dien ge voor een meisje zoudt gehouden hebben marius had voor deze plotselinge verhuizing twee redenen gehad
en vrij en onbelemmerd was hij opnieuw gereed er gebruik van te maken het eerste wat deze man zeide was wien zullen wij nu gaan eten
zij verbleekte zoodanig dat haar gelaat in de duisternis wit werd zij stamelde wat bedoelt ge marius staarde haar aan en toen langzaam zijn oogen ten hemel richtende antwoordde hij
van dat alles bestaat tegenwoordig niets meer de doolhof was reeds in verruimd en is waarschijnlijk op dit oogenblik geheel verdwenen zooals gezegd is was corinthe een der vereenigingsplaatsen van courfeyrac en zijn vrienden
donkerder en onbewegelijker dan in de naburige straten t was alsof de ijskoude rust van het graf uit de aarde was gekomen en zich onder den hemel had verspreid
naar den kant der fontein de larbre sec waren samenscholingen beweginglooze sombere groepen die tusschen de heen en weergaanden als steenen in een stroomend water stonden
welke voor de begrafenis van generaal lamarque was bestemd nam de voorstad st antoine waarlangs de lijkstoet zou gaan een vreeselijk voorkomen aan dit woelig net van straten vulde zich met rumoer
met geladen geweer en karabijn te paard en met trompetters aan t hoofd gereed stonden om op te rukken in de latijnsche wijk en bij den plantentuin stond de stedelijke garde van de eene straat naar de andere geschaard
blootshoofds in den regen wandelend tusschen de kogels was hij naar hem toegegaan en de vijf en twintigjarige oproerling en de tachtigjarige grijsaard hadden deze samenspraak gehouden
dat cosette een vader had de bedwelming had in zijn hersens alles uitgewischt waarover spraken dan deze gelieven men heeft het gezien over bloemen over zwaluwen over de ondergaande zon
een uur later ging jean valjean in de uniform van nationale garde en gewapend uit de portier had in de buurt gemakkelijk gevonden
eenige straten verder hoort men in de koffiehuizen de biljartballen tegen elkander stooten de schouwburgen openen hun deuren en spelen vaudevilles de
velen brulden en schuimbekten t geen t gejuich der toegesnelde straatjongens verdubbelde een zwerm vliegen op deze wonden
een zekere gallais later in de gevechten van april in de straat beaubourg gedood roemde er op dat hij in zijn huis zevenhonderd patronen en vier-en-twintig vuursteenen had
hij de plank van zijn brits als een brug van het dak boven den zolder bel air op den ringmuur gelegd en was hij over den geheelen ringmuur kruipende aan het afgebroken huis gekomen maar de ringmuur vormde een ongelijke en getande lijn hij liep op en neer
andere veelbeteekenende feiten traden te voorschijn iemand kwam in een herberg dronk ging heen en zeide kastelein wat ik schuldig ben zal de revolutie betalen
een onverwachte schok paarde zich aan deze treurige gedachten in hun afgezonderd leven en sedert zij in de straat plumet woonden hadden zij de gewoonte aangenomen soms het genot te smaken van de zon te zien opgaan
op de kar naar het galgenveld een der wachters die een haak aan zijn stok had maakte nu en dan een beweging alsof hij in dien menschelijken
oesters kaas en ham zei laigle zij gingen aan een tafeltje zitten de herberg was ledig er was niemand dan zij
het uur dat de geschiedenis met haar eerwaardige en vrije stem spreekt heeft voor hem nog niet geslagen het oogenblik is nog niet gekomen om over dien koning het eindvonnis uit te spreken zelfs de strenge en beroemde geschiedschrijver louis
een soort van kwikstaart die schielijk van de eene tot de andere beweging overging had een steen opgeraapt hij had de lantaarn in t oog gekregen
zoodra hij de straatsteenen had bereikt en zich buiten gevaar gevoelde was hij niet meer vermoeid koud noch bevend het vreeselijke waaraan hij ontkomen was verdween als rook zijn geheele zeldzame woeste schranderheid ontwaakte weder
den ernstigen jongeling die beul en priester en even als het kristal licht maar tevens rots was laat ons hier terstond zeggen dat later na het gevecht toen de lijken naar de morgue gebracht en onderzocht werden bij le
dat is cavalerie of dat is t gerommel der kruitwagens naar het trompetgeschal het tromgeroffel de geweerschoten en vooral naar de sombere stormklok van saint merry
barre carrosse op welke door dit voorval de blik der politie opnieuw getrokken werd men meende te weten dat deze drie mannen tot de bende van patron minette behoorden van welke men twee aanvoerders babet en
het geheimzinnig licht der vlucht heeft iets van de ster en den bliksem een poging naar bevrijding is niet minder wonderbaar dan de wiekslag naar het verhevene van een gevluchten dief zegt men hoe heeft hij over dat dak kunnen klimmen
men klimt over den muur en lacht om de regeering de beide kinderen aanschouwden met een schuwen en verbaasden eerbied dat onversaagd en vernuftig wezen dat een zwerver een verlatene
ik hoorde ze zeggen hoe schoon is zij welk een liefelijke geur welk golvend haar zij verbergt onder haar mantilje een vleugel haar bekoorlijk mutsje is nauwelijks ontsloten
overigens zag zij niets zij verliet het bosschage en moest een klein grasperk overgaan om de stoep te bereiken de maan die achter haar was opgestegen wierp toen cosette uit het boschje kwam op dat grasperk haar schaduw voor haar uit
toen ongeveer een week later babet en brujon elkander in de gang der gevangenis la force ontmoetten terwijl de een naar het verhoor ging en de andere
de plotselinge raad verhuis jean valjean zoo ruw door een onbekende toegeworpen had hem zoodanig verontrust dat hij gebiedend was geworden hij meende dat hij ontdekt en vervolgd werd en cosette had moeten zwichten
men fluisterde elkander veelbeteekenende woorden toe het complot is rijp de maat is vol allen die er waren gonsden dat na om de uitdrukking van een
in deze gemoedsstemming ontglipte hem niets niets misleidde hem en hij ontdekte te allen tijde den grond des levens der menschelijkheid en van het noodlot
in verbinding met andere genootschappen kwam zooals men gezien heeft in het koffiehuis musain te zamen ook zooals gezegd is ontmoetten die jongelingen elkander in een restaurant
boek xii corinthe eerste hoofdstuk geschiedenis van corinthe sinds zijn stichting de parijzenaars die thans van den kant des halles de straat rambuteau ingaan
toen een nieuw wezen uit het vierkante luik kwam oprijzen t was een kleine havelooze knaap van ongeveer tien jaren met spits gezicht levendige oogen ontzaggelijk veel haar op het hoofd doornat van den regen en een vergenoegd voorkomen
ook de republikeinen slaakten dezen kreet maar deze kreet van hen komende was logisch wat blindheid was bij de legitimisten was helderziendheid bij de democraten
de kapitein van het escorte scheen met zijn zweep en bij dit sein viel een vreeselijke hagelbui van doffe in den blinde toegebrachte stokslagen op de zeven voertuigen
maar nu scheen deze stem nog slechts een ademtocht te zijn hij sloeg een blik om zich doch zag niemand marius meende zich bedrogen te hebben en dat t een zinsbedrog was t geen zijn geest bij de buitengewone omstandigheden voegde
op ieder die haar zag maakte zij den indruk van een meischen morgenstond in haar oogen lag dauw cosette was een verlichamelijking van het morgenlicht in den vorm eener vrouw
het is een bewijs dat zij het bewustzijn hunner misdadigheid verloren en een flauw gevoel hadden van den steun dien zij bij de denkers vonden
dit was met houtskool op den muur geschreven madame hucheloup ging van s morgens tot s avonds in de volmaaktste kalmte voorbij dit vierregelig vers twee dienstmaagden matelotte en gibelotte genoemd die nooit andere namen schenen gehad te hebben
den moed op het slagveld en den moed op de tribune hij was even welsprekend als hij dapper was geweest men voelde een zwaard in zijn woorden
een hoewel omdat een samengestelde individualiteit die revolutie en duurzaamheid beteekent met andere woorden die het tegenwoordige door de blijkbare overeenstemming van het verledene en de toekomst bevestigde
men hoorde het schot de moordenaar viel met het hoofd voorover op de straat enjolras richtte het hoofd op en van de gerechtigheid zijner daad overtuigd sloeg hij een strengen blik om zich toen
daarop bespatte hij met slijk de glimmende laarzen van een voorbijganger kwâjongen riep de voorbijganger toornig gavroche stak zijn neus uit de sjaal en zeide waarover klaagt mijnheer over u was het antwoord het bureau is gesloten zei
nu zooals men gezien heeft was hij den huiseigenaar huur schuldig na verloop van dertien maanden had de lombard de koperen platen zijner flora verkocht een koperslager had er braadpannen van gemaakt
in de beschaving zooals zij een weinig door god en heel veel door den mensch gevormd is vereenigen vermengen en hechten zich de belangen zoodanig aaneen dat zij een wezenlijke harde rots vormen die naar dynamische wetten geduldig door de staathuishoudkundigen
er zich te verschaffen en te verbergen een flesch van dien wijn zoo men zegt door desrues uitgevonden die een verdoovingsmiddel bevat en welken wijn de bende
het was natuurlijk dat marius haar beminde haar aanbad inderdaad deze kortelings uit het klooster gekomene pensionnaire sprak met uitnemende scherpzinnigheid en zei bij gelegenheid allerlei ware en uitgezochte woorden
wij waren klein als gij en liepen onder een laken dat moest de zee verbeelden ik zal u in mijn schouwburg doen aannemen wij zullen de wilden gaan zien t zijn geen wezenlijke wilden
montparnasse stond op maar de oude man hield hem vast montparnasse had de vernederende maar woedende houding van een wolf die door een schaap was gebeten gavroche tuurde en luisterde en deed moeite om zijn gezicht door zijn gehoor te versterken
men werkt er zich lam men verlaagt er zich men prostitueert er zich men doodt er zich en men maakt er zich aan gewoon
ik ben niet bang voor een klaproos en roodkapje boezemt mij volstrekt geen vrees in geloof mij burger laten wij de vrees voor het roode aan het hoornvee over
hieruit ontstaan instortingen en afgronden men heeft berekend dat de eerste dag van een oproer frankrijk twintig millioen de tweede veertig de derde zestig millioen francs kost
ludwig snyder genoemd die sedert als honderdjarige gestorven ook den oorlog van had medegemaakt en te trenton onder washington en aan de brandywine onder lafayette gestreden had
is hier iemand roept le cabuc niets verroerde zich toen greep hij een geweer en begon met den kolf tegen de deur te stooten t was een oude lage
en echter verdiende er eenig spoor achter te laten want het was eene gedachte van het lid van het instituut opperbevelhebber van het egyptische leger wij noemen het monument hoewel het slechts een ruw ontwerp was maar deze wonderbare schets
van geen der beide strijders die met elkander worstelend en wederzijds verdoofd beiden hijgden en zwoegden er ontstond een pauze montparnasse hield op zich te verweren en gavroche vroeg bij zich zelven is hij dood
hij droeg de uniform der nationale garde gelijk karel x en het lint van het legioen van eer gelijk napoleon hij ging weinig ter kerk niet ter jacht nooit naar de opera
escousses en de lebras voort met langzame schreden ging marius langs deze helling met de oogen op haar gericht die hij niet meer zag wat wij hier schrijven zal zonderling schijnen en is evenwel waar de herinnering
volgens deze school ontnamen de oproeren die met het feit van gepaard gingen aan deze groote gebeurtenis een gedeelte harer zuiverheid de juli-revolutie was een volks rukwind geweest waarop eensklaps een blauwe hemel was gevolgd
begon verontrust zich achter t oor te krabben en bezorg hem morgenochtend aan t adres aan mejuffrouw cosette ten huize van den heer fauchelevent rue de lhomme armé
zijn bedstede was zeer van pas een schuilhoek geworden dat montparnasse op zulk een uur in zulk een streek ter jacht ging was iets gevaarlijks gavroche voelde zijn straatjongenshart bewogen van medelijden met den ouden man
den juni gingen zij s morgens naar corinthe ontbijten joly had een zware verkoudheid welke laigle met hem begon te deelen
met één woord uit het maatschappelijk samenstel meer licht en welstand te doen ontwikkelen ten bate der lijdenden en der onwetenden
hij zeide bij zich zelven dat het duidelijk was dat het licht der wereld voor altijd verduisterd was en dat cosette dit aan iemand geschreven had toen hoorde hij zijn ziel weder woest geworden in de duisternis een gesmoord gebrul slaken
gij wilt fijn zwart laken verlakte laarzen dragen gekapt en geparfumeerd zijn de vrouwen behagen bekoorlijk zijn men zal u het hoofd kaal scheren
waarheen naar het toeval door den staat door de wetten door den voorspoed en de onbeschaamdheid van anderen heen
en den dag toen ik u op den boulevard ontmoette hoe zongen de vogels toen t is nog niet lang geleden gij gaaft mij vijf francs en ik zeide tot u ik wil uw geld niet
bracht deze theorie in practijk welke door reeds op engeland was toegepast is een te halverwege tot staan gebrachte revolutie half vooruitgang bijna recht
het bevreesd gouvernement hield over de dreigende menigte tachtig duizend soldaten in de stad en dertig duizend in haar omgeving verschillende geruchten liepen in den lijkstoet
er brandden twee kaarsen een op een geheel groenkoperen blaker de andere in den hals van een gebarsten karaf grantaire had joly en bossuet tot drinken verleid daarentegen hadden joly en bossuet grantaire weder tot vroolijkheid gebracht
vroeg nu dringender wat wilt ge dan toch van nacht uitvoeren montparnasse hernam op ernstigen toon en met nadruk zaken maar plotseling aan het gesprek een andere wending gevende zeide hij apropos wat
prouvaire een oud cavaleriemusket bahorel een karabijn courfeyrac zwaaide een blooten stokdegen feuilly ging vooraan met een sabel in de hand en riep leve polen zij kwamen van de
hij stak de portefeuille weder in zijn rokzak en riep gavroche op de stem van marius ijlde de straatjongen bereidvaardig en vroolijk toe wilt ge iets voor mij doen
cosette gevoelde zich gedwongen de oogen op te slaan zij vond hem laf dwaas zot dom onbehagelijk onbeschoft en zeer
en zich toen op een liggenden straatpaal gezet die in zijn tuin voor bank diende bij die bank stond zooals gewoonlijk in oude tuinen met vruchtboomen een soort van groote kist die onder tot konijnenhok boven tot bergplaats van vruchten diende
van de kabouters verhaalt zou t een kabouter geweest zijn vierde hoofdstuk marius heeft eene verschijning eenige dagen na dit bezoek van een geest aan vader mabeuf
napoleon had stervende het woord leger uitgesproken lamarque het woord vaderland zijn dood dien men voorzag vreesde het volk als een verlies en de regeering als een gelegenheid
van al de folteringen waarmede het lot hem zoolang vervolgd had was deze de schrikkelijkste nimmer had hem zulk een klauw gegrepen al zijn geheime gevoelens waren in oproer
den volgenden dag wandelde zij niet zoo laat tegen het vallen van den avond in den tuin bij de verwarde gedachten die haar bezig hielden meende zij nu en dan wel een gerucht te hooren
perdu zij liet haar elleboog op de knie en haar kin op haar hand rusten terwijl zij onachtzaam met haar been schommelde
die op een met fluweel bekleede tafel geleund voor een marmeren schoorsteen zoetelijk aandringen op de handhaving en het behoud van het verledene van de middeleeuwen van het goddelijk recht van de dweepzucht van de onwetendheid van de slavernij
spreekt vanzelf dat wij hier door de woorden venetië en engeland op geen volken maar op maatschappelijke instellingen wijzen de oligarchieën over de natiën en niet de natiën zelven
tegenover de passage van het anker ontving een tamboer een dolksteek een ander werd in de zwanenstraat door omstreeks dertig jongelieden aangevallen die zijn trommel vernielden en hem zijn sabel ontnamen
de liefde is machtig genoeg om de gansche natuur met haar boodschappen te belasten o lente ge zijt een brief dien ik haar schrijf
de afschuwelijkste onbeschaamdheid tartende onderwerping wilde opwellingen bespottelijke houdingen hoofden als van meisjes met krullen langs de slapen kinderlijke gezichten
eenige uren waren daartoe voldoende geweest zijn lot en zijn geweten waren plotseling in schaduwen gehuld van hem kon men evenzeer als van parijs zeggen de twee beginselen staan tegenover elkander
lobau ontzaggelijke patrouilles bestaande uit bataljons linietroepen ingesloten tusschen geheele compagnieën nationale garden en voorafgegaan door een commissaris van politie met zijn sjerp gingen de oproerige straten verkennen
ontneem aan dit gefluister van twee gelieven deze welluidendheid die uit de ziel voortkomt en het als een lier accompagneert en wat overblijft is slechts een schaduw en men zegt o is t anders niet
waarlijk zeide hij is t niet om mij af te houden van de lantaarns stuk te slaan sla alles stuk wat ge wilt ge zijt een braaf man zei gavroche en hij stak het vijffrancstuk in een zijner zakken
daarover lachten zij een ganschen avond bij een ander gesprek ontvielen hem eens toevallig de woorden o op zekeren dag had ik in het luxembourg grooten lust een invalide den hals te breken
de electrieke spanning was zoodanig dat in zekere oogenblikken de eerste de beste een onbekend licht gaf dan weder daalde de schemering en duisternis
uitspreidde het bastilleplein bedekte en over den boulevard tot aan de poort st martin liep er vormde zich een kring om de lijkkoets de ontzaggelijke menigte zweeg lafayette sprak en zeide lamarque
hij was als vastgenageld versteend wezenloos en vroeg zich in een verwarden onuitsprekelijken angst af wat deze spookachtige verschijning beteekende en waaruit deze hel kwam die hem vervolgde
hij richtte het hoofd op en voegde er op gesmoorden toon bij terwijl hij op den man der billettes straat wees ziet ge dien groote nu t is een stille verklikker zijt ge er zeker van
hij was versierd met een wollen sjaal die hij op de eene of andere wijs gekregen en als een cachenez omgeslagen had
na deze vlaag van welsprekendheid kreeg grantaire een welverdiende vlaag van hoest van revolutie gesproken zei joly het schijnt bepaald dat marius verliefd is
wij onzerzijds verwerpen dit te ruim en bijgevolg te gemakkelijk woord oproeren wij maken onderscheid tusschen volksbeweging en volksbeweging
en ge zult waardig zijn frankrijk te heeten dat was behalve eenige secten die op een dwaalspoor waren hetgeen het socialisme zeide wat het in de feiten zocht wat het in de geesten prentte
de tweede gestalte was recht stevig en slank zij regelde haar stap naar dien van de eerste maar in de vrijwillige langzaamheid van haar gang erkende men lenigheid en
geen slagen van den tegenspoed waren hem gespaard de wreedheid van het lot gewapend met al den haat en al de verachting der maatschappij had hem tot doel gekozen en aangegrepen
men zag gedurende vijftien jaren in vollen vrede in volkomen openbaarheid deze groote beginselen werkzaam die zoo oud voor den denker zoo nieuw voor den staatsman zijn
die als door een groote dievenlantaarn verlicht scheen dat licht gaf aan de roode vlag een onbeschrijfelijk vreeselijken
francs s jaars mevrouw de barones pontmercy zal voor twee sous peterselie bij de groenvrouw gaan koopen mijnheer hernam marius in de vervoering der laatste hoop die vervloog
een bakje waarin eenig jachtkruit en een ijzeren potje dat sporen bevatte van gesmolten lood politieagenten die onverhoeds te vijf uren s ochtends het huis van een zekeren pardon