AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik heb geweend bij het zien van mijns vaders naamteekening en bij de gedachte aan al de moeite die de brave man zich gegeven heeft om voor mij een vermogen te vergaderen ik heb die naamteekening er uitgesneden en het stuk zelf verbrand hoe riep reynhove verbaasd uit een zoo précieux document
nog slechts één raad neb ik u te geven zeide ik haast u want een uur verwijl kan u noodlottig zijn en daarvan althans kan ik u de verzekering geven dat het huis van heynsz voor u tegenwoordig een onveilige schuilplaats is
ued hebt menigmalen in mijn bijzijn die kluizenaars veroordeeld die wanen den hemel te zullen winnen door zich af te zonderen en hun leven met bidden te slijten zonder van eenig nut voor hun medemenschen te zijn
het eerste voornemen van den drost was geweest van lintz in de gewone gevangenis van terschelling te doen bewaren maar heynsz de middelen van voorzorg en bewaking die het eiland aan mocht bieden weinig vertrouwende had beter geoordeeld den gevangene zijn woord als edelman af te nemen dat hij niet ontsnappen zoude
wat ons betreft mijnheer wij hebben elkander een paar woorden toegevoegd waartoe de warmte van het gesprek aanleiding heeft gegeven gold het ons alleen ik zou niet aarzelen u voldoening te schenken maar bedenk dat wij in dit geval om een armhartig punt van eer de reputatie van een fatsoenlijk meisje in de waagschaal stellen en dit betaamt noch u noch mij
kom dacht ik waarom niet moedig de deur uitgestapt misschien ziet mij de kerel niet eens en zoo hij mij al opmerkt t is niet gezegd dat hij nu juist weer twist zou zoeken maar neen vervolgde ik bij mijzelven de deurklink die ik reeds had aangevat weder loslatende
doch dat wetende hoezeer haar oom wien zij alles verschuldigd was tegen onze nadere kennismaking was plichtmatig begreep te moeten handelen door mij te doen verzoeken alle verdere moeite ten haren opzichte te staken en mij mijn woord teruggaf
dit bericht ontzette mij om tegen den dreigenden slag gewapend te zijn liet ik terstond mijn nicht van de school komen waar zij zich bevond nam haar bij mij en behandelde haar als mijn eigen kind voornemens zijnde om zoo ik aangeklaagd werd dadelijk rekening en verantwoording te doen
ook zij wonnen geld en hun nageslacht verkeert thans dagelijks met die familiën wier bekäntschafft de wellust van caspar zoû hebben uitgemaakt van den makelaar velters heb ik weinig kunnen vernemen alleen blijkt mij uit een oud adresboekje dat hij in de laatste helft der vorige eeuw kerkmeester van de ooster kerk en dus nog in leven was
ik ledigde het daarin beslotene in mijn hand het was een goede som in gouden rijders en dukaten en bovendien een gouden zegelring met een fraaien koralijn waarop een wapen zeer kunstig gesneden was
en ik evenmin zeide reynhove eerst moeten de dames en lieu de sureté zijn zij hebben waarlijk bij nacht niet te veel aan de assistentie van ons beiden en zoo gij ons klaas met de lantaren wildet medegeven ware zulks geloof ik niet te veel geëxigeerd
maar vergun mij ued te zeggen dat toen zij u met nadruk verzocht haar te verlaten en ued in weerwil daarvan haar met uw bijzijn lastig bleeft vallen uw gedrag niet langer te rechtvaardigen was voor den duivel riep lodewijk driftig neemt gij het op dien toon
te deksel zeide suzanna dat toilet heeft lang geduurd gij ziet er uit of gij uit een doosje kwaamt en dat alles ter eere van jetje blaek dan vrees ik dat gij vergeefsche moeite doet want
en zeker niet weer in de zaal had durven verschijnen indien mejuffrouw henriëtte van mijn ongeval gehoord hebbende zich mijner niet ontfermd had en mij uit de oude plunje van haar oom een ander kleedingstuk had opgeschommeld zooals ik zeg het is een vroolijk heer maar ik moet het van hem wel verdragen wij zijn zulke oude kennissen en hij heeft soms wilde buien ook
dat geeft somtijds onpleizierige tooneelen maar ik mag niet uit de school klappen eergisteren onder anderen toen ued guldenhof verlaten hadt was het er vrij onstuimig ja de oude heer heeft niet gaarne dat andere jongelieden hun hof aan juffrouw jetje maken
met dat al gevoelde ik eene zekere nieuwsgierigheid om dien notaris te zien wiens naam ik in de laatste dagen zoo dikwerf had hooren noemen en aan wien ik niet denken kon zonder mij een machtigen toovenaar voor te stellen die den sleutel bezat der ingewikkelde geheimenissen welke mij zooveel kwelling veroorzaakten
hemels naam toe zeide ik tegen van lintz alle weerstand zou voor het oogenblik nutteloos zijn heer graaf van talavera zeide lodewijk blaek met een hoonenden lach tegen van lintz gij zijt een fijne diplomaat maar de kunstgreep dien ik thans gebezigd heb om u van het deensche schip te lokken was toch nieuw
deze vraag bracht mij deerlijk in t nauw want in omstandigheden als de mijne waren zijn de eenvoudigste doorgaans het moeilijkst te beantwoorden nu moest de draaierij wel een logen worden
het viel mij echter zwaarder dan ik gedacht had haar te overreden om mij haar hulp te beloven ter bereiking van een oogmerk dat naar ik duidelijk gewaar werd hare meer verhevene verwachtingen teleurstelde
het had slechts van hem afgehangen in deze of gene politieke betrekking geplaatst te wezen daar zijn vader in zijne woonplaats s gravenhage een der hoogste ambten van de republiek bekleedde hij had lodewijk op de paardenmarkten leeren kennen waarvan beiden trouwe bezoekers waren en was op de uitnoodiging van dezen eenige dagen bij hem komen doorbrengen
en ten noorden liep de heuvel glooiend af tot de plek waar de zuiderzee zijn voet kwam bespoelen verscheidene vaartuigen van allerlei grootte en soort kruisten elkanderen en in de verte over de stille oppervlakte der wateren naderbij lagen eenige visschersbooten en kon men de visschers onderscheiden die hun netten in zee wierpen
zooveel had ik uit het gesprek opgemaakt dat daarvan het stilzwijgen scheen te zullen afhangen van van lintz omtrent iets hetwelk blaek bedreven had en dat het licht niet zien mocht en met dat stilzwijgen moest weder de hulp gekocht worden die blaek hem bewees
eindelijk zette hij het glas neder haalde van onder zijn dek een papier voor den dag hetwelk hij tusschen de vingers frommelde en van lintz aanziende begon hij in dezer voege gij hebt mijn vader vroeger gekend mijnheer van lintz beantwoordde deze vraag met een koele buiging
stil fluisterde stil wat meisjes zeide tante wel foei wilt gij eens weten wat wij hebben afgesproken onder uw welnemen zeide ik roggeveld zal zijn boerewagen inspannen en daarmede zullen reynhove weinstübe en ik naar muiden vertrekken
en wie zal mij dan volk gaan halen en hier brengen wel stuur weinstübe op kondschap uit zeide reynhove maar dat is waar ook où diantre est il ja waar is weinstübe riepen wij allen onszelven het verwijt doende dat wij hem niet eerder gemist hadden
de heer blaek wierp op zijn zoon een eenigszins onvergenoegden blik en wendde zich tot mij als om mij te vragen wie ik was toen ik verlangende mijn lieve gastvrouw uit de verlegenheid te redden vooruittrad en hem voorkwam
ik vat deze gelegenheid aan uea mijn gelukwenschingen aan te bieden over de voorspoedige terugkomst van uw heer zoon ik dank u wie is die juffrouw bos die ik op de lijst vinde
koopman vervolgde hij afstijgende en zijn zweep niet zonder moeite loswurmende in weerwil van mijn haast om voort te komen kon ik niet nalaten een oogenblik stil te staan om naricht in te winnen omtrent den roodmantel en de juffer die met hem was en vroeg ik den voerman of hij zijn volk al naar naarden gebracht had
en hiervan had heynsz reeds een bewijs gegeven door de schrandere wijze waarop hij op de gevangenpoort zittende den dief der juweelen had opgespoord dat wijders heynsz dit voor zich had dat hij te vertrouwen was en niet besmet door het gezelschap waarmede hij zoo lang verkeerd had
of ik hoorde opeens in de nabijheid een gefluit en te gelijk een geritsel van takken alsof iemand zich een weg door de struiken baande ik verschrikte zag om en ziet daar sprong een kerel van den hoogeren boschkant op den weg en klopte mij op den schouder met den uitroep annemekanneme
hem die het begaat tot medeplichtige maakt aan het gesmede landverraad de veiligheid van dezen lande loopt zoo weinig gevaar zeide ik glimlachende dat ued zelf mijn stilzwijgen zult
eindelijk echter gaf zij toe en schonk zelfs haar hand aan een gunsteling des tsaars een beschaafd en waardig edelman maar die tweemaal hare jaren had onzeker is het of zij dit huwelijk alleen aanging om haar vader te believen
at en dronk zooveel hem lustte wandelde waarheen hij wilde mocht ongemoeid in de boekerij snuffelen en vond mejuffrouw blaek altijd gereed en genegen om een praatje met hem te maken en hem te plagen
terstond liet ik het goud weder in de beurs glijden en vestigde al mijn aandacht op het wapen in de hoop dat mij dit op den goeden weg zoude helpen om den eigenaar terug te vinden maar nauwelijks had ik gezien dat het in een sint andrieskruis met omgekrulde punten bestond en bovendien met talrijke sieraden omslingerd was waarvan ik de beteekenis niet zoo spoedig kon ontcijferen
waren dat zulke schrokkers dat wil ik nou justement niet zeggen antwoordde de vrouw des huizes terwijl zij de overgeschoten kliekjes ontweldigde aan de duizend en eene vlieg
veroorloof mij de overtuiging te behouden zeide ik dat die ontmoeting alleen u niet tegen mij zoude hebben ingenomen en dat uw heer neef wien ik te naarden ontmoette en die zelf wellicht te mijnen opzichte door den schijn misleid werd ued gedachten heeft ingeboezemd die het mijn plicht is u te ontnemen
nou ik eloof het wel zeide de waardin t is een ongemakkelijke kompeer ook as hij begint die eigenste andries maar hij zel zich nou stil houen hoop ik hij zit
wel patroon riep de man uit toen hij mij gewaarwerd ben je daar warempel zelf komen aanwaaien dat is een leelijke interval met ons schip het spijt mij danig van de ouwe fortuin en ze heeft er naam slecht gedragen
o ho is het een kennis van u jetje vroeg lodewijk na een oogenblik zwijgens wel had je dat maar terstond gezeid meidlief daar was vader die zich al verbeeldde dat mijnheer een medegenoot was van de bende van jaco
wat zeide zij met verheffing van stem van mijn vader komt gij van mijn vader hoort gij sander die heer komt van mijn ongelukkigen vader
is er niets aan te doen om zijn nagedachtenis te sparen wat henriëtte betreft zij zal hebben wat haar toekomt en meer dan dat mijnheer antwoordde van lintz de heer reynhove heeft mij de mij ontnomen papieren teruggebracht
wij waren op den namiddag van denzelfden dag aan het nagerecht gezeten toen men aan mijn vader een gezegeld pakket overhandigde hetwelk hij werktuiglijk opendeed wanende dat het in betrekking tot zijn ambtsbetrekkingen stond
niets ik hoorde u juist zingen in t kort ik was op de trap daar is een reet in t beschot ik keek er door en ziet in een vertrekje waarvan ik het bestaan niet kende stond de huisheer die heynsz in gesprek met denzelfden jood die mij hier bracht
en zij keek weer even schalksch als gewoonlijk op hetzelfde oogenblik werd ons gesprek afgebroken door de verschijning van henriëtte aan de voordeur waar zij staan bleef als in beraad of zij zou naderen of terugkeeren maar mijn zuster riep haar toe of zij niet mede eens rond zou wandelen en met langzame schreden kwam zij de stoep af
maar de persoon dien hij verwachtte verscheen niet en gelijk mij later bleek was het alleen de onderschout die met een koets aan de beerebijt de aankomst der utrechtsche schuit had staan wachten ten einde den heer bos bij het uitstappen te knippen
wat er van zij de vader van onzen zacharias had geene reden zich over zijne echtverbintenia te beklagen de ondersteuning van zijn vermogenden beschermer had hem in staat gesteld een herberg te amsterdam te aanvaarden voornamelijk ingericht voor de landgenooten zijner huisvrouw die het talent had hun de uien en magere soep waaraan zij in het moederland gewoon waren
gij die alles weet gij weet toch niets dat ten nadeele van die juffer kan strekken in het minste niet antwoordde hij ware het anders ik zou haar niet logeeren in mijn huis ho ho men bedriegt niet heynsz ik badineerde maar doch
ik dank u wel zeide ik dat houdt maar op tot straks want ik zal u bescheid komen brengen ik ging dan op weg bij mijzelven de zonderlinge grillen van mijn lot overdenkende waardoor alles wat ik hoorde of verrichten moest zich op deze of gene wijze in verband stelde met den heer bos of zijne dochter
en een andere reize toen ik een lichtkleurige broek aanhad stuurde hij zijn honden een moddersloot in en liet die vervolgens tegen mij opspringen zoodat ik geen andere kleding bij mij hebbende den gansenen avond voor het keukenvuur heb moeten zitten om mij te drogen
voortreffelijk zorg dan dat gij in allen gevalle morgenochtend een vaartuig bespreekt om de lading in te schepen en over te brengen ik zal ondertusschen met den strandvonder spreken en zien wat ik van den vent gedaan kan krijgen
en ued ook hier riep helding haar de hand drukkende o mejuffrouw gij hebt welgedaan dien man daar uw kamer te ontzeggen hadt gij aan zijn verleidelijken praat gehoor gegeven wellicht ware ook uw lot aan dat van mijn arme klaartje gelijk geworden
beet zich op de lippen als wilde zij het stekelige antwoord bedwingen dat haar op de tong zweefde wat mij betreft ofschoon hulde doende aan de gevoelens welke de woorden mijner tante hadden ingegeven
ik verlaat u mijnheer zeide reynhove want ik erken dat gij hier meester zijt maar permitteer mij om u te zeggen dat ik hier toevallig ben ingekomen en wel om een dispuut dat ik vreesde te preveniëeren en dat ik uwe forsche manier van ageeren jegens iemand die zich niet wel defendeeren kan nimmer zal approbeeren
het was een fraaie morgen de wind was naar het zuiden omgeloopen en deze gelegenheid werd te baat genomen zoowel door enkele koppels vinken en bonte kraaien die mij over t hoofd vlogen aankondigende dat het najaar gekomen was als door ettelijke vaartuigen die de ree van t vlie verlaten hebbende noordwaarts opstevenden
het was niet uit vrees voor dien heer blaek maar om den wille van de juffer dat ik gerucht vermijden wilde bah zeide heynsz terwijl hij lachende den vinger omhooghief ik heb te veel experientie om mij te laten foppen ued zal mij geen loer draaien zooals ued gedaan heeft den heer blaek
en toen ik eindelijk aan mijn lessenaar gezeten mij tot den arbeid zoude begeven zag ik mij opnieuw buiten staat om een behoorlijke oplettendheid te wijden aan datgene waar ik mij mede bezig moest houden en schenen de letters die ik voor mij had zich telkens te vereenigen om geen anderen naam aan mijn oogen voor te stellen dan dien van henriëtte blaek
en tevens kwam ik mij de eer procureeren vervolgde reynhove van kennis te formeeren met den heer en mevrouw huyck een satisfactie welke ik mij tot nog toe had moeten refuseeren en welke het gunstigste resultaat is van dat facheus geval
heynsz vervolgde zijn lijst n men is voornemens te bestelen hedenavond het pakhuis van de wed pietersz en comp een der dieven heeft zich laten opsluiten daarin en zal de klokke uren zijn makkers daar binnenlaten wij zullen zorgen zeide mijn vader dat zij er niet alleen hun maat maar ook nog een behoorlijk aantal dienaars in vinden
onderweg had ik mijn kleeding stuk voor stuk veranderd mijn haar gepoederd en mij door het opzetten van een bril nog meer onkenbaar gemaakt hier gekomen nam ik mijn intrek in het beste logement onder den naam van van beveren begaf mij dadelijk naar bouvelt en vernam daar uw verblijf
maar ik heb door de ondervinding geleerd dat onbeschaamde stoutheid soms beter in staat is de menschen te bedriegen dan de fijnst gesponnen list ik was amelia sedert uw vertrek hoogst ongerust geen brief van u te ontvangen vooral nadat ik reeds een paar reizen onder couvert van den notaris bouvelt geschreven had dat ik mij in s hage bij den russischen gezant ophield
ook van lintz glimlachte want schoon op een afstand gezeten had hij de woorden van den drost zeer goed verstaan hij was geen man om die onopgemerkt of ongebruikt voor bij te laten glippen hij rees op en naar de beide rechtsbeambten toetredende
waarlijk ik heb een innig medelijden met uw toestand en wenschte slechts dat iemand mij kon zeggen wat mijn plicht ware en hoe ik tot uw voordeel handelen kan gij hebt gelijk zeide zij zich een traan uit de
ik haalde de schouders op en in waarheid welk een afkeer ik van nature ook tegen die onmenschelijke en onchristelijke gewoonte koester om elkander als wilde dieren naar het leven te staan ik zag niet hoe er in dit geval aan een vergelijk of verzoening kon gedacht worden
dit besluit nam ik echter om wat er ook de gevolgen van wezen moesten mijn vader te overtuigen dat ik hoezeer misschien verkeerdelijk mijn woord gegeven hebbende door hem zelfs niet van mijn belofte ontslagen kon worden
het schijnt zeide tante met reden eenigszins gevoelig over de handelwijze van lodewijk het schijnt dat mijnheer blaek weinig gewend is dames aan boord te hebben ja mevrouw vervolgde lodewijk eenigszins verlegen
wees vooralsnog niet voor uw lief bekommerd mejuffrouw zeide lodewijk ik hoop later mij met den heer huyck te meten en hem zijn smadelijke woorden te doen opslikken eerst moet de zaak met uw vader afgedaan zijn
ik ben bij haar belasterd en de laster is als de houtskool verbrandt hij niet hij maakt toch zwart alleen spreken kan ik haar niet en zoo ik haar schrijf ben ik niet zeker dat mijn brief in hare handen komt en al kon ik haar spreken of schrijven hoe zal ik mijn gedrag kunnen rechtvaardigen zoolang ik haar de drijfveeren mijner handelingen niet geheel kan blootleggen
ik zal dat alles wel schikken zeide mijn redder maak maar dat gij nu van hier komt en gij zult niets te vreezen hebben de roover glimlachte op eene wijze welke zien liet dat hij geheel tevreden gesteld was boog zich en was spoedig uit ons gezicht
en de tranen glinsterden den man in de oogen terwijl hij mijn handen drukte och vervolgde hij wat heb ik een gelukkige ingeving gehad van ued dat gedicht te zenden anders ware ik nooit met ued in kennis gekomen
doch dit liep beter af na een geruime poos kwam de vrouw des huizes terug met eenig brood en spek en een kan bier ik haastte mij haar mede te deelen dat ik s morgens te soest eenig ongenoegen gehad had met den man die beneden zat en liever niet met hem opnieuw in aanraking wenschte te komen
de heer reynhove daarentegen die voorzeker zoowel als ik met ernstige gedachten bezig was bleef echter in het oog houden dat zijn welbegrepen plicht niet medebracht om op een bank te liggen zuchten maar wel om zijn reisgenooten te ondersteunen en op te beuren
en zijn uw orders zoo gestreng vroeg ik niet zonder eenig leedwezen te gevoelen over het lot dat sander boven t hoofd hing orders hm hm terschelling een vrijplaats refugium staten niet achten vervallen privilegium orders gestreng
komt toch hier men heeft hier zulk een heerlijk uitzicht wij versnelden onzen tred en stonden welhaast bij de jonge dames om met haar het bevallige natuurtooneel te bewonderen dat zich beneden ons vertoonde
t is nu de tijd niet daarover te spreken antwoordde ik ongenegen hem tot mijn vertrouweling te maken integendeel hernam hij en gij behoeft voor mij niet te vreezen er zal tusschen ons geen rivaliteit bestaan maar wat kan de reden zijn dat haar oom zoo geweldig op een huwelijk tusschen haar en lodewijk gesteld is en zich daar zoo zonderling en dringend over uitlaat
de heer van lintz zeide lodewijk zal zich herinneren mij eenige woorden te hebben toegevoegd nopens papieren onder hem berustende en welke invloed op mijn fortuin konden maken
al de goede hoedanigheden van ferdinand op te tellen ten einde den heer blaek te overtuigen dat hij aan niemand anders zijn nicht beter kan besteden dan aan hem gij zoudt weldoen mij die op een lijstje te geven zeide mijn vader misschien mocht ik er sommige vergeten
ik had niet verwacht hernam hij dat gij een dergelijken stap zoudt doen alvorens uwe ouders daarover te raadplegen ik betuig u mijn vader zeide ik dat het volstrekt mijn voornemen niet was toen ik naar heizicht vertrok mijn liefde te verklaren doch na hetgeen op het jacht was voorgevallen kon ik niet nalaten te spreken
t is waar zeide ik ik had het vergeten ik had het hoofd zoo vol ook heb ik niet gedacht dat er iemand belang in stelde nu die jonge juffer stelt dan wel belang in u zeide tante in haren eenvoud des harten zij is nog tweemalen sedert dien tijd bij mij geweest en heeft mij telkens naar u gevraagd neef
onze schilder niet durvende bekennen dat hij die van cartouche ontvangen had verklaarde stoutweg dat hij die van een reizenden marskramer gekocht had men deed onderzoek en ongelukkig voor hem bevond men dat hij zich juist tijdens den diefstal nabij lyon en wel in zeer bekrompene omstandigheden bevonden had
nou kaik in dat geval wü ik ereis zeggen zeide baas roggeveld recht in zijn schik met deze aardigheid daar het de juffer tante toch ereis beet ehad of jou baas roggeveld zeide tante maar dat is hetzelfde ik betaal toch niet meer dan verleden jaar gij weet ik ben een vaste klant van u en t vee is anders van t jaar niet duur
wij stapten in de sloep die ternauwernood groot genoeg was om ons allen te bevatten en werden door lodewijk en reynhove met kracht naar het vaartuig geroeid alvorens wij dit echter betreden zij mij een korte uitweiding vergund over de twee nieuwe personages met wie ik bij deze gelegenheid kennis maakte
weinig lijdzaam van natuur en wrevelig bovendien wegens al wat er gebeurd was gaf ik hem een slag in t aangezicht waarop hij mij in de borst greep en er een worsteling tusschen ons beiden ontstond aan welke ik een einde maakte door een pistool uit mijn zak te halen en hem door t hoofd te schieten
wat henriëtte betrof deze scheen te lijden onder dit gesprek en antwoordde slechts met ja en neen op de vragen welke te dier gelegenheid tot haar gericht werden zoodat tante haar houding begon op te merken en haar vroeg of haar iets deerde of het haar ook tochtte of zij ook van plaats wilde ruilen
verschoon mij was zijn antwoord maar het is beter dat ik met ued spreek voordat ued te huis zijt er is toch geen samenzwering ophanden vroeg ik lachende terwijl ik aan zijn verzoek voldeed en met hem den stillen weg ging dien hij verkozen had
maar zooveel ik mijzelven kende was mijn karakter kalm en bedaard zelden of nooit nam mijn ziel haar vlucht naar het gebied der verbeelding en niemand had ooit uit zijn aard minder aanleg dan ik om zich idealen te scheppen die met ingebeelde hoedanigheden te versieren de wezenlijkheid aan den schijn op te offeren
hos ante effigies maiorum pone tuorum bovendien de ledigheid is een duivelsoorkussen spreek toch niet zoo papa zeide suzanna die ik alreeds wegens haar langdurig stilzwijgen bewonderd had t is uit klinkklare edelmoedigheid dat mijnheer niets uitvoert
maar dan had ik ook henriëtte blaek niet ontmoet het hoofd alzoo vol hebbende van henriëtte blaek van mijn tante van bempden van andries en van de rooversbende van zwarten piet kwam ik langzamerhand verder
na het uiten dezer woorden verhief hij zijne stem om martha te roepen ik aarzelde een oogenblik doch bedenkende dat van lintz toch van haar zoude vernemen dat ik er geweest was besloot ik zelf binnen te gaan wenkte der oude vrouw die bevende achter mij stond toe dat zij wel terug kon blijven en opende de deur
zal ik hier alleen vermelden dat suzanna bij het gooien aan een koekkraam door de fortuin begunstigd werd en het geluk had van een grooten koek te trekken waarop met gouden letters te lezen stond dit is voor mijn
zoo ferdinand ben je eindelijk daar vroeg mijn moeder terwijl ik haar omhelsde is dat nu vroeg te huis komen gelijk gij beloofd hadt hoe is het ben je nuchteren of niet
ik hield mijn oogen strak op hem gevestigd maar ik kon niet doorgronden of hij mij wilde toonen dat hij het geheim wist dan wel of hij het integendeel zocht uit te vorschen ik begreep in allen gevalle zeer voorzichtig en op mijn hoede te moeten zijn en zeide zoo bedaard als in mijn vermogen was
mejuffrouw mijn goede helding vergeeft mij opdat god mij vergeve bij het uiten dezer laatste woorden verzwakte zijn stem merkbaar en hij zakte in elkander als iemand die een poging boven zijn krachten gedaan heeft
is dit in het algemeen waar zoo is het zulks ook in bijzondere gevallen als op onzen tocht met het jacht dien ik een afschaduwing der levensreis durf noemen in zooverre als wij reisgenooten zijnde met moeilijkheden en wederwaardigheden te kampen hadden
en zooals cats zegt twee op eenen tyt te vryen siet men selden wel gedyen wat wilt gij zeggen kom toch ter hoofdzaak en vertel mij eens ferdinand die mamsel die gij van uw reizen hebt medegebracht is zij een hoogduitsche of een italiaansche zij zingt zeker heel fraai en wat kost haar toilet u wel in de maand
ued is te goed mejuffrouw zeide reynhove maar ook dezen lof moet ik refuseeren want ik beken dat mij dit excuus nimmer voor den geest is gekomen het zou bovendien geene verschooning zijn zeide mijn vader zoolang er eereposten genoeg zijn die werk verschaffen en die men zonder bezoldiging waarneemt
vergeving mijn vader was alles wat zij uit kon brengen terwijl sander van aandoening overstelpt zijn gelaat in de handen verborg verduiveld zeide pulver zich een traan uit het oog wisschende ik zit liever een heelen nacht bij slecht weer in de bramzaling dan dat ik zoo iets bijwoon
dat geloof ik wel zeide suzanna die heeren hebben veel te veel pret onder elkander dan dat zij er dames zouden bij vragen het schijnt dat hijzelf aanboord is hernam ik althans daar komt iemand op het dek
laat elk zorgen voor de zijnen ik kan den man geven geen ongelijk zoo hij gooit den heer blaek van de trappen omdat die dringt in zijne kamer elk moet wezen vrij in zijn huis voorzeker zeide mijn vader hoe heet uw logeergast ook de heer van beveren uit deventer
hoor eens hoe die jonge heer die niet verliefd is zich naar de zaken informeert maar denkt gij dan dat ik de geschiedenis van die menschen zoo op mijn duimpje ken of zijn vrouw geld had weet ik niet ik geloof dat hij gelukkig in den handel geweest ia en bovendien ergens een aardige erfenis gehad heeft
antwoord aan mejuffrouw henriëtte blaek schuldig bevonden gij krijgt een kleur spoedig tot de confessie wie heeft u dat gezegd vroeg suzanna terwijl zij uit loutere verbazing een batisten hemd dat zij opgevouwen had weder open liet rollen
zij maken de sloep los zeide ik pas op zij komen ons nog verrassen en inderdaad wij zagen drie personen achtereen in de sloep springen en met kracht naar wal roeien kijk zou lodewijk waarlijk eens galant worden en ons komen verzoeken zijn bodem te bezichtigen vroeg
met deze woorden verliet hij mij en ik vervolgde mijn weg door deze nieuwe ontmoeting in een vrij onaangename stemming gebracht mijn gesternte verwenschende dat mij met dien bos van beveren of wat namen hij verder voeren mocht in kennis gebracht had en toch begeerig te weten hoe het met hem en zijn beminnelijke dochter zoude afloopen
dat is nog niet genoeg hij moet gevat worden eer hij in staat zij of zelf of door anderen papieren te lichten die zich hier te amsterdam moeten bevinden en van het hoogste belang zijn
wij zagen dat zij gelijk had want het voorhuis stond vol lieden die met den hoed in de hand en onder beleefde buigingen de eigenares van heizicht opwachtten daar was de timmerman van het dorp met wien zij in onderhandeling moest treden over den aanbouw van eenige nieuwe hokken voor de pauwen en fazanten de metselaar die een steenen wal voor den nieuwen achthoekigen vijver maken zou
er was echter niets aan te herstellen en deze gebeurtenis versterkte zelfs de begeerte der dames om hoe eerder hoe beter het tooneel van zooveel treurigs te verlaten
ik zag om mij heen of ik sander ook ergens gewaarwerd maar hij kwam niet opdagen langen tijd wandelde ik op en neder eindelijk werd ik ongeduldig ik begon te vermoeden dat ook hij het deensche schip had zien wegzeilen en geen trek hebbende den morgen hier door te brengen besloot ik weder naar het dorp te keeren
gij die alleen in staat zoudt geweest zijn mij de rust terug te geven en mij met het leven te verzoenen gij verhaast den stap die mij de eeuwigheid invoert o dat ik vroeger gesproken had wellicht zoudt gij aan mijn raad aan mijn wensch hebben gehoor gegeven en het hart pogen te winnen van haar die ik voor u bestemde
wij zullen er dan toe moeten besluiten zeide van lintz in de hoop dat men mij voor dien tijd niet gevangenneemt en gij belooft mij hernam de heer blaek dat ook al mocht dit gebeuren gij die de zaak niet zult uitbrengen
wanneer men zich nu bij dit alles een klein degentje met tinnen gevest onder het rokspand half verborgen en een paar lomp gemaakte schoenen voorstelt zal men zich een klaar denkbeeld kunnen maken van den persoon van lucas helding
het is het testament van den heer lodewijk blaek natuurlijken erfgenaam zijns vaders waarbij hij op eenige legaten na zijn nicht mejuffrouw henriëtte blaek aanstelt tot zijn universeele
dan ik ben wars van nieuwe listen in t werk te stellen ware het niet om mijn dochter ik had mij reeds overgeleverd aan hen die mij zoeken ik kan u zeide ik bij ons afscheid dan niets beters toewenschen dan dat ik u morgen hier niet meer vinden moge
wel zij heeft mij verteld hoe gij bezoeken aflegt bij een jonge juffer die bij heynsz woont en die gij van uw reis hebt medegebracht zij zou het zelve nooit geloofd hebben indien zij u niet te muiden gearmd met die juffer had zien loopen
en pieter die geen haar beter was dan zijn heer stormde binnen en kwam met opgeheven zweep op bos aan ik sprong tusschen beiden maar zag mij hierdoor genoodzaakt lodewijk los te laten die zich nu ook van reynhove bevrijdende als een razende roeland op bos toeschoot
wel mijnheer huyck zeide helding oprijzende en zijn kort zwart gebrand pijpje uit den mond nemende neemt ued waarlijk zelf de moeite waarom heeft ued de meid niet boven gestuurd ik ware wel afgekomen en vriend heynsz had ons zijn zijkamertje wel afgestaan
en die juffrouw van beveren vervolgde mijn vader waar neemt die haar intrek bij uwen onderdanigen dienaar antwoordde heynsz een aardig meisje uit deventer dat mij door deftige lieden is aanbevolen t is wel zeide mijn vader vervolg wat geven de tijdingen van buiten
mijn adres is op de raamgracht ten huize van heynsz portretschilder het nevensgaand papier droeg tot opschrift jubelzang uitgegalmd ter gelegenheid der voorspoedige wederkomste van den weledelen heer ferdinand huyck zoon
propos zeide tante wie is die monsieur weerglas aan wien gij uw huisje verhuurd hebt wattie doet weet ik niet maer hij heit splint en betaelt op zen tijd t is nog een jong gezel en hij weet aerdig te praeten hij gaet wat deftig ekleed ook zundags een
van zeeschuimer werd ik struikroover maar zooals ik u zeide dit laatste beroep begon mij tegen te staan ik trachtte intusschen narichten in te winnen omtrent klaartje
naast deze achterdeur was een openstaand raam en voor dat raam op het tuinpad stond een man in havelooze lompen gekleed mij aan te gluren zoodra hij merkte dat ik hem van mijnen kant gezien had begon hij op een smeekenden toon
zeker is het dat de zacharias heynsz dien ik gekend heb niet misdeeld was van die begaafdheden welke zoo hij tot een andere loopbaan ware bestemd geweest hem een meerdere vermaardheid zouden hebben gegeven dan hem nu ten deel viel
aan het einde van dit laantje bevond zich een bergje gelijk men een kleine onevenheid van den grond noemde door het aanbrengen van plaggen opgehoogd en daarop een groote groen geschilderde zitbank die in den vorm eener halve maan rondliep en gelegenheid gaf om onder het lommer van een fraaien treur esch uit te rusten en een niet onbevallig landgezicht te beschouwen
wij zullen een heel eind beoosten muiden zijn zeide lodewijk wij konden verd nergens ongelukkiger te land komen wij zijn een half uur van alle bewoonde plaatsen af en het wordt zoo donker dat men niet zien kan welken weg men
wees toch voorzichtig het is mevrouw van bempden van heizicht die aan het hek staat en ik ben huyck van amsterdam wat zeg je hernam de stem van boven mevrouw van bempden scheer je ze wat ja in dat geval wil ik ereis zeggen
bijaldien deze er naar vroeg gij weet waar zwarte piet is vroeg mijn vader met drift neen antwoordde ik glimlachende en ik heb ook aan hem geene verplichting maar ik stel dit slechts als een voorbeeld
zij stierf en toonde mij den haat dien zij mij toedroeg door bij uitersten wil te bepalen dat haar vermogen op u zou komen zonder dat ik daarvan eenige vruchten zou mogen trekken ik was nu even ver als ik te voren was ik besloot naar de west te gaan en daar mijn fortuin te beproeven terwijl ik u bij de meervermogende familie uwer moeder achterliet
in de eerste plaats moet ik mij van mijn schuldigen plicht komen kwijten en u mijn dank betuigen voor het stilzwijgen dat ued aangaande onze ontmoeting hebt bewaard en hoe weet gij vroeg ik eenigszins verwonderd dat ik gezwegen heb
zij zal ook wel eindigen denk ik van zijn wensch te vervullen en met haar neef te trouwen waarom zegt gij hm heb ik hm gezegd tante ja neef gij hebt gezegd hm en waarom zoudt gij het zoo bespottelijk vinden dat zij lodewijk nam of lodewijk haar
nog niet ed achtbare doch zoo uea verkiest zou men kunnen waarschuwen de post en dan zijn er middelen genoeg om te komen achter het geheim hij zal zijne brieven zelf niet schrijven wist ik hier maar iemand met wien hij betrekkingen heeft onderhouden
na aan den opzichter over dit werk den wil van tante gelijk ik dien op de medegebrachte lijst vond uitgedrukt nogmaals herhaald en mij overtuigd te hebben dat de man haar bedoelingen volkomen begrepen had en geheel niet van plan was om gelijk zij vreesde alleen zijn eigen hoofd te volgen zag ik het tweede artikel na dat ik te volbrengen had
het verheugt mij dat gij komt mijn hoofd loopt om en ik weet niet hoe ik met alles nog klaarkomen zal wat hebben wij een weer gehad in den verloopen nacht ik heb geen oog toegedaan en dacht dat het heele huis omwoei
en waarom zou mij dit verzoek worden afgeslagen ik weet wat ik te schrijven heb zoudt gij niet eerst een kladje maken vroeg suzanna eer gij mama's beste papier gebruikt zij zag dat ik een voor mij staande portefeuille opnam en wil ik ook
ja mijn kind vervolgde de heer bos waarschijnlijk om haar gerust te stellen gij hadt mij zoo vroeg niet verwacht maar ik heb mijn zaken spoediger gedaan gekregen dan ik gehoopt had en daarenboven is mij gelijk ik den heer heynsz verteld heb een onaangenaam avontuur overkomen dat mij wel noodzaakte mijn komst alhier niet langer uit te stellen
ik zocht mij met dat al jegens hem te verontschuldigen zeggende dat ik zooeven van tafel komende niets verlangde maar het was vruchteloos praten de gulle man kreeg een der kostbare fleschjes van onder zijn bedstede voor den dag en vulde daar twee kleine kelkjes mede waarna hij mij zwijgend aanzag als wilde hij zeggen
ik bespeurde zulks zeg ik en wel aan een onwederspreekbaar teeken ik had namelijk met den vinger een h en een b in krulletters op de ruit getrokken ik werd toen ik dit ontdekte eenigszins wrevelig tegen mijzelven en haastte mij deze vruchten mijner afgetrokkenheid van gedachten uit te wisschen
ben vrees niet dat ik uw opzet storen of verhinderen zal ik zal bij de sloep blijven gebeurt er eenig ongeval tgeen de heiligen verhoeden dan ben ik immers bij de hand en er behoeft niet naar het schip gezonden te worden om mijn hulp te vorderen
een diepe stilte volgde bij de aanwezigen reynszen zag mij met een medelijdenden blik aan terwijl hij de schouders ophaalde als wilde hij zeggen gij hoort het
zoo gij u bij hem begaaft hem rondborstig uw levensloop verhaaldet en hem ware begeerte toondet om uw doolpad te verlaten zou hij waarschijnlijk in staat zijn u kwijtschelding voor uwe begane misdrijven te bezorgen en een beter vooruitzicht voor de toekomst te openen
zou ued de goedheid willen hebben kapitein holmfeld van de sloep vaardig te doen maken ik vlei mij dat wij niet lang zullen wegblijven te drommel fluisterde pulver mij in t oor
ik ging echter in den aanvang niet dan langzaam voort zoowel omdat de slechte staat van de wegen na den regen het loopen moeilijk maakte als ten einde zeker te zijn van mijn twee wandelaars niet op zijde te komen en keek ondertusschen zooveel de slingers van den bochtigen weg mij zulks toelieten voor mij uit om te zien of ik hen ook ergens ontdekte
ik glimlachte want er was veel waars in hetgeen zij zeide maar pas op vervolgde zij en hou uw hart achter dubbel slot immers vooralsnog de heer blaek zou u toch de hand zijner nicht niet toestaan
een oogenblik riep amelia zich snel bij de deur plaatsende mijnheer vervolgde zij tot lodewijk ik heb u zooeven verzocht mij te verlaten thans begeer ik zoo gij prijs stelt op den naam van een fatsoenlijk man dat gij mij nog een oogenblik aanhoort
die wandeling zal u wel bespaard worden mompelde lodewijk en op hetzelfde oogenblik trad iemand die uit den volkshoop te voorschijn kwam naar van lintz toe en legde hem de hand op den schouder met de woorden gij zijt mijn
en zoo gij daaraan niet vrijwillig voldoet zal ik zoo vrij zijn te doen wat gij aan monsieur helding voorstelt onder het uitspreken dezer woorden nam ik hem bij den arm an er ware ongetwijfeld een tooneel van geweld op gevolgd toen de deur weder openging en heynsz de huisheer in eigen persoon binnentrad
gunsteling des konings in één woord een troetelkind van t geluk maar t kan verkeeren zegt bredero en met hem is het ook mal afgeloopen hij is in ongenade geraakt heeft zich uit de voeten gemaakt en niemand weet wat er van hem geworden is
blaek herhaalde klaartje met een uitdrukking van afgrijzen liever leed ik het ergste wat een mensch kan overkomen dan dat ik aan iemand die blaek heette iets te danken had hoe riep helding wat hebben die heeren u toch gedaan o spreek er mij niet van hernam klaartje
terwijl de vader van henriëtte daarentegen den boel er door gelapt heeft en ellendig gestorven is hoe dit zij de slotsom blijft altijd dat men haar evenals mij om onze goede hoedanigheden zal moeten nemen want dat wij anders groot gevaar loopen als vrijsters te sterven
en meteen zich omwendende ging zij naar voren ik wilde haar volgen toen toevallig mijn blik in den tuin viel en ik twee oogen ontmoette die op mij gevestigd waren ik heb vroeger gezegd dat de achterdeur door welke ik de eerste reis in deze woning gekomen was in de keuken opende en op den tuin uitkwam
pas op haentje dat hij je de loef niet afsteekt riep andries toesnellende hij wou het mij draaien maar hij zel er voor bloeien nou hij voor drie ankers leit verroer u niet of het gaat er door duwde mij haentje te gemoet in wien ik den man herkende met wien andries uit eemnes vertrokken was en meteen zette hij mij een mes op den strot
ik geloof waarlijk dat daar het jacht van lodewijk is zeide henriëtte na eenigen tijd daarop gestaard te hebben is hij een liefhebber van zeilen vroeg ik o lodewijk heeft alle liefhebberijen van dien aard antwoordde zij maar het zeilen is een hartstocht bij hem hij blijft somwijlen dagen achtereen op het water
t is warentig wat te krap antwoordde hij maer in dat geval wil ik ereis zeggen as het zoo mot dan mot het maer dat ik er op verdienen zou zoo as die jonge heer daer zeit dat heit ook al niet over maer t is net krek of ik jou ken vervolgde hij mij aanziende en zich den kop krabbende
en nu moest ieder die geld had een augustus of mecenas worden en ten minste aan een paar schilders of dichters zijn hooge gunst doen blijken dat bij sommige aanzienlijke ingezetenen een wezenlijk gevoel voor het schoone en goede bestond kan niet geloochend worden
wekken ferdinand man ik kan u maar slechten troost geven ik wilde gaarne het zesdubbele parelsnoer dat ik van grootje geërfd heb tegen een streng breikatoen verruilen dat gij u niet in die malle historie gemengd hadt die ons niets dan verdriet veroorzaakt heeft
ware het niet geweest dat ik juist te dier plaatse in t voorbijgaan iets zag liggen hetwelk ik bij nadere beschouwing voor een groene beurs herkende ik raapte die op en bleef eenige oogenblikken besluiteloos staan
en niet nieuwsgierig zijnde naar de geheimen der justitie de gemakkelijkste houding gekozen om weder in te slapen maar gelijk het veeltijds gaat zoodra men moeite om te slapen doet gelukt zulks het minst
ik herhaal nogmaals en op het plechtigst vervolgde ik dat mijne kennis aan haar slechts toevallig en zeer gering is en dat ik verder niets met haar uitstaande heb
ued zult mij toestemmen dat die weinige dagen mij beter hebben in staat gesteld een oordeel over haar te vellen dan dat ik haar jaren lang op gastmalen en danspartijen ontmoet had daar is wat van aan en met welk oog ziet zij u aan ik verhaalde aan mijn vader de omstandigheden van mijn onderhoud met henriëtte
vader riep ik uitgelaten van blijdschap uw goedheid is grooter dan ik verdien hoe zal ik dat vergelden stil zeide hij verheug u niet te spoedig en bouw geen luchtkasteelen want het antwoord van den heer blaek kon die wel opeens vernietigen
t is waar ook hervatte ik nu herinner ik mij vroeger wel van den man gehoord te hebben stil stil toch zeide tante terwijl zij van baalen met den elleboog aanstootte
dit bevel was nauwlijks geuit of de schelmen namen mij op en sleepten mij tegen de hoogte op en door de struiken een koude rilling liep mij door de aderen want welk ander oogmerk kon men hebben met mij van den weg af te voeren dan dat van mij uit te schudden en te vermoorden
mijn lieve flora ik ben schertsenderwijze gewoon haar flora te noemen haar oogjes neder en zeide oom ik heb geen drank geproefd ik heb zelfs geen woord met den heer huyck gesproken eer hij zich bekend gemaakt had
ik ben geen verklikker zeide ik wrevelig en al wist ik de geheimen van dien vreemdeling het zou een laagheid zijn die te openbaren dit kunt gij niet eischen mijn vader
lees dezen brief overluid huyck en gij zult beseffen welke uitwerking hij op mij maken moest ik nam het papier van hem aan en las het was de brief dien reynhove had medegebracht en de inhoud luidde als volgt
ik zag om en herkende den visschersman dien ik voor den overtocht had besproken deze hoorende wat het geval was rees op en bevestigde de verklaring van den waard er bijvoegende dat hij de jongelui naar terschelling had overgebracht
is die heer vroeg zij op mij wijzende ik beschouwde deze vraag als geschikt om er aanleiding uit te ontleenen ten einde haar op het bezoek haars vaders voor te bereiden en voorkwam dus het antwoord dat sander geven wilde
ik wil alleen zijn en zoo mij dit niet vergund wordt zal ik naar een ander verblijf moeten uitzien mij dunkt zeide ik heynsz aanziende dat mejuffer niets onbillijks vordert
de moeder van jetje was een reefzeil zeide tante was het dat wat gij meendet inderdaad zeide ik neen dat wist ik niet maar was er met nog een zuster ja voorzeker keetje reefzeil zij waren beiden mooi keetje en letje de eene was een blonde en de andere
een openbare bediening verkreeg een der onderschouten was kort te voren gepensionneerd geworden en heynsz werd benoemd om dien post voorloopig te vervullen met toezegging dat hem een dadelijke aanstelling geworden zoude zoodra het hem gelukt zoude zijn den zich nog altijd schuilhoudenden graaf van talavera aan de justitie over te leveren
sommige onder ons meenden zich te herinneren dat zij hem een oogenblik voordat wij over den dijk geraakten nog aan de voorplecht hadden zien staan en wij konden niet nalaten de gevolgtrekking op te maken dat hij te dier gelegenheid over boord was geslagen en zijn dood in de golven gevonden had
papa heeft er al een week zoo zwart van gekeken als de reus in t doolhof mama is er ziek van mijn geheel humeur is er door bedorven want wie heeft het hart om te schertsen met zielsbedroefde lieden gijzelf hebt een gezicht van een el lang en henriëtte zal misschien uit desperatie met haar neef trouwen en haar leven lang ongelukkig zijn
neen die waren bij de reefzeiltjes niet te zoeken hernam tante nu hendrik blaek is er ook om gebrouilleerd geraakt met zijn familie want hij was ook slecht bij kas en is te cadix of te lissabon weet ik het arm gestorven
wees voorzichtig zeide ik gevoelende dat ik warm werd ik ben niet gewoon dat iemand aan de waarheid mijner gezegden twijfelt om s hemels wil mijnheer lodewijk mijnheer huyck bezit uw zielen toch in lijdzaamheid riep helding angstig tusschen ons intredende
hier hebt gij drinken zeide sander haar een kommetje aan den mond brengende bevindt gij u waarlijk beter mijn liefste zoo zijt gij daar nog sander hernam zij dat is goed maar hoe kom ik toch hier
zeide hij na mij gedurende eenige oogenblikken te hebben aangezien als had hij in het diepste mijns gemoeds willen lezen ik begin zeer goed te begrijpen dat de heer blaek uwe verdere kennismaking met zijn pupil niet heeft willen toelaten
thans niet ik zal u wellicht er een zenden wanneer wij op de plaats onzer bestemming zullen zijn en dan wacht ik er een van u en van uwe vrouw met deze woorden beantwoordde zij mijn handdruk sloeg zich den sluier over t gelaat en stapte haastig in den wagen die
nu fluisterde mij de duivel in waarom zoudt gij dien schat aan uw nicht brengen behoud hem voor u zelf drijf er handel mede en maak het op een andere wijze goed met de dochter uws broeders geen haan zal er naar kraaien en de graaf van talavera zal er zich in spanje niet over bekommeren of gij aan het vertrouwen uws stervenden broeders beantwoord hebt
het luidde dat ik aan de oude martha moest vragen of de stal genoeg opgeruimd was om al de paarden in te bergen die er den volgenden dag zouden komen ik riep de oude vrouw dus die al dadelijk met een bedremmeld gelaat naar mij toe kwam geloopen en mij blijkbaar onthutst vroeg wat er van mijn dienst was
ik ben dus bereid alles zooals het zich heeft toegedragen te verhalen en dan zal de heer blaek zelf bespeuren dat er eigenlijk geen reden tot geschil bestaat zoo gij mij liever verschooning wilt vragen dan met mij een wandeling buiten de poort te doen dan zeker is alles spoedig gevonden zeide lodewijk mij spotachtig aanziende
nu ja zeide ik op een onverschilligen toon ik heb met haar in de naarder schuit gezeten wat zou dat juste maar ued heeft niet gepasseerd den nacht te naarden evenmin als zij
de duiker doet hij riep sander zijn papieren snel verbergende ik zou wel is waar den ouden pekbroek nog gaarne eens terugzien maar och door kennis krijgt men kennis en men mocht op zulk een wijze dingen van mij te weten komen welke ik liever achterbaks houde
er zijn weinige ontmoetingen lastiger dan die tusschen twee personen waarvan de een kort te voren den anderen een gewichtig verzoek heeft afgeslagen beiden maken bij die gelegenheid een gek figuur vooral wanneer zij overigens van denzelfden stand in de maatschappij zijn en elkander vroeger op een gemeenzamen voet gezien hebben
ik zie niet dat wij getuigen noodig hebben zeide lodewijk maar wat mij betreft ik heb er niets tegen hoewel de duinkant eenzaam zij is het verkieslijk zoomin geruchts mogelijk te maken en alzoo stel ik voor den degen te gebruiken
bekommering over uw lot kwelde mij ik kon niet langer aan de begeerte weerstaan om iets van u te vernemen aan mijnheer dorst ik niet schrijven hij had reeds last genoeg van ons gehad en ik wilde hem geen nieuwe onaangenaamheden veroorzaken eindelijk kon ik mijn geduld niet langer bedwingen en ik besloot hierheen te reizen
ik kon niet verdragen dat weinstübes gedrag op het jacht als lofwaardig voorgesteld of ten koste van dat van reynhove geprezen zoude worden en vatte daarom het woord op tante zeide ik neem mij niet kwalijk maar ik moet een opmerking maken
ued zoudt kunnen beginnen hem het lofdicht van helding te laten lezen zeide suzanna carminibus confide bonis zeide mijn vader maar ovidius beweert nergens dat men ook op prulverzen vertrouwen moet nu hernam
haentje om een tak af te snijden die hem in den weg was en de zwartrok om zijn hoed op te rapen die aan een struik was blijven haken ik oordeelde dat nu het gunstige oogenblik ter mijner verlossing gekomen was
zoo moet de stoffe van blijdschap welke aan ueg en geëerde familie geschonken is door de behoudene terugkomst van uegs uitmuntenden heer zoon ook bij alle rechtschapene ingezetenen dezer stad een billijke vreugde doen ontstaan
dat ik den heer huyck valschelijk heb beticht en dat hij geheel onschuldig is aan de wond die mij het leven kost god zij gedankt hoorde ik amelia met een flauwe stem achter mij uitroepen en mijn hart zeide haar dien uitroep na
wij beantwoordden het hop hop met al de kracht onzer longen en begaven ons intusschen naar het dennenbosch waaruit het geluid scheen voort te komen en waar wij weldra tante
met uw verlof zeide bos zich naar heynsz keerende en op een hoogen toon sprekende welke mij vreemd genoeg voorkwam jegens iemand van wien hij zooveel te duchten kon nebben ik ben zelf de beste beoordeelaar der kennissen welke het mijne dochter betaamt te onderhouden