AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
an oertoghe, onderricht van de geruchten die er liepen betreffende een engagement tusschen die beiden, allen schijn van zich werpen wilde als of zij zoo iets in de hand zocht te werken
Het was of de bliksem was ingeslagen, want door de open ramen, dadelijk na, hoorde men van een der achterzijvleugels van het paleis een ratelenden warrelval van steenen
Toen hij huiten was, keerde Haredale zich tot John, en verzocht dezen te zeggen, wat hij te zeggen had;
maar niet te hard te spreken, daar de wanden ooren hadden
dat dit van zijn pavilloen moest zijn, en dat het niet in brand stond, maar geheel verlicht was.
De groot-vizier Giafar was nog tegenwoordig, en wachtte slechts het tijdstip af, dat de kalif zich ter rust zou begeven, om naar huis te gaan
waar een paar kennissen, die naar hen toe kwamen, gelukkig aanleiding gaven het pijnlijk stilzwijgen te verbreken.
Het is waar: ze had hem niet bepaald afgewezen;
Onmiddelijk sprong George haar na, maar te vergeefs, de deur was op slot.
Hij ijlde naar de gangdeur, eveneens gesloten.
bleek, blond, trots de zon in veel bont gekleed, waaronder zij nog eene zekere morbide elegance behield;
ze zat op het gras, een douker bonten toque op het zilverblonde haar
welke vroeger met het beeld eens heiligen geprijkt scheen te hebben, en naast de deur was een zitbank tegen den muur gemetseld, bestemd om den vermoeiden voorbijganger, of hem, die aan de poort vertoefde, de gelegenheid te verschaffen om een oogenblik uit te rusten
of de psychische kwaliteiten, waarom de prins hem in eens zoo lief was geworden, zich zouden kunnen handhaven in deze periode van moedeloosheid en matheid.
toen hij midden op den terugweg bij zijn stoel bleef staan, zeggende: lEen van de spoken schijnt verdwaald te zijn en hier te komen om naar den weg te vragen.
Het idéé, dat gij zelve de Lane inloopt!
Waarom hebt gij den knecht de Lane niet ingezonden, lieve kind?
t Zoo!  Maar het elegante rijtuigje toch wel, beste
Hij keerde mij nu niet het onderste boven, om te krijgen wat ikhad, maar liet mij overeind staan, terwijl ik mijn pakje losmaakte en mijne zakken ledigde.
zeide hij.  Brandewijn, antwoordde ik
Zij besloot hieraan een eind te maken, door het gesprek te brengen op een onderwerp, waarover het jonge meisje niet in staat zou zijn meê te praten, te weten op zeker genootschap, waarvan een paar hoofdstukken vroeger reeds met een woord gewag is gemaakt, en tot welks bestuur de Gravin en zij behoorden
zag zij weêr den glans en de grootheid van Buitenzorg, kritizeerde hare eigene ijdelheid gedurende hare Haagsche jonge-meisjes-tijd, zag als de fout van haar leven haar huwelijk;
zag als de tweede, onherroepelijke fout van haar leven al wat gebeurd was met Van der Welcke
Hoor eens, Hexam.  De heer Bradley Headstone, stadsonderwijzer met eene vaste jaarlijksche bezoldiging, stak zijn rechterwijsvinger door een der knoopsgaten van het buis van den knaap en keek er strak op neer
en een theatrale afzondering om aan de jongens te toonen, dat ik me verheven achtte boven hun vermaken en om Mina te Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis doen gevoelen, dat zij mijn liefde miskende.
Zonder recht te weten waarom, sloot ik me eindelijk bij een troepje aan, dat in een hoog gevulde hooibarg klom en reeds begon ik, op het hooi neergevlijd, mij te verdiepen in de plotselinge vernietiging van mijn
de volmaakte vreugde van iedere afzonderlijke spier, gewricht en zenuw, dat zij leefden, gloeiend en sterk, zich uitend in beweging, opgewonden voortrennend onder de sterren en over dode stof heen, die niet bewoog
Op dat oogenblik kwam er juist een jongmensch, de beste der jongere schaatsenrijders, uit een restauratie.
Hij had de schaatsen onder de voeten en een sigaar in den mond
waarom zou ik bij u den schijn hebben van achterboudendheid?
k hoop ook eerlang haar weder te zien, die de vreugde van mijne ziel, en de hoop op welker bezit de streelendste gedachte van mijn hart is
Toen zij elkaâr zoo een jaar gezien hadden, waren zij vrienden.
Den Bergh, expansief, gemoedelijk, vertelde veel van zijn jeugd: gelukkige kinderjaren op groot buiten
hij was eenigerwijs onder toezicht der politie, en wijl hij nergens werk vond, gebruikte het bestuur hem tegen verminderd loon als wegwerker aan den binnenweg van Gagny naar Lagny
AU staan, dat haar gevoelig hart vast voornemens is om het nooit, zoolang zij leeft, te hoven te komen;
dat hare zenuwen voor altijd een schok hehben gekregen, en dat zij geene de minste verwachting heeft van ooit weder te kunnen glimlachen
Den volgenden dag werden Tom en Adolf, met nog een half dozijn anderen, naar het slavenmagazijn gebracht, om daar te wachten tot de handelaar, die eene publieke verkooping zoude houden, een troep bijeen had
waarvan de schaduw mij verborg en zong en speelde dan alle liederen, die ik kende.
Voor Arthur was het een groot genot in de stilte van den nacht muziek te hooren, zonder te zien wie speelde
Dat hij wel de vriend van den beschuldigde geweest was, maar dat htj dadelijk, toen hjj, op een tevens gelukkig en noodlottig uur, diens schandelijke bedrijven ontdekt had
en ik wil alle geheime vijanden den pas afsnijden.
Ik zal mij, als ik het vooruit weet, niet aan het gevaar blootstellen, dat er tegen mij geintrigeerd wordt
dames en heeren.  Overvloed van tyd voor Parp.
Tijd genoeg!  Een groote zaal, lange toonbarik, lange rgen van eettafels, flesschen wyn, borden met vleesch, gebraden kippen
Wie zal het bepalen, waartoe een alles doordringende Geest deze vatbaarheid van ons stoffelijk hulsel zal aanwenden, of door welke middelen Hij eene in wanhoop verzonkene ziel zal bemoedigen
middelen ter hunner beschikking te stellen, om in elke richting mede te werken tot uitbreiding en verspreiding van kennis, door aanmoediging van elke poging om grondige wetenschap te kweeken, en de gunstige gevolgen voor de geheele maatschappij zullen niet uitblijven.
En daar gij ook tot het huis behoort, Jakob, veel meer nog dan de commensalen, wijl gij er in geboren zijt, moest er ook een vertelling van u inkomen, dunkt mij
Toen trok Vianen binnen, gevolgd door zijne juichende krijgers.
Bertha trad hem met den kleinen Karel tegemoet en reikte hem het kind over.
Een oogenblik werd Vianen verteederd, toen hij zag, hoe liefdevol het knaapje de Edelvrouw aanblikte.
Op den daaraanvolgenden Zondag ging ik aan de tafel des Heeren, opdat het mij licht zou worden.
Het was als een goddelijke beschikking: toen ik de kerk uittrad, kwam Erich mij tegen
Zoodra mijne krachten eenigzins hersteld waren, ging ik het eiland dieper in, zonder te weten waarheen ik mijne schreden moest rigten.
Eindelijk kwam ik in eene grasrijke vallei, en in de verte bespeurde ik een paard, dat liep te grazen
Over dat antwoord had Paddeltje heel wat pret gehad met zijn makkers, aan wien hij deze kleine plagerij had oververteld.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter had er slag van, om er den schik bij de luitjes in te houden.
Maar toch was hij dol-blij, toen hij eindelijk in stuurman Dercksen den afgezant van zijn meester herkend had
De wezenlijke kleuren zijn helder en rein, en om ze zoodanig te zien, behoeven wij ze slechts met heldere en gezonde oogcn te aanschouwen
Deze jonge dame stond ver boven u.
Deze jonge dame was geene partij voor u.
Deze jonge dame keek naar geld uit — zooals zij het recht heeft te doen — en gij hadt geen geld
en verborg zich, telkens wanneer zij het wilde aanschouwen.
Zoo zij in de gang voetstappen hoorde, sloot zij de kast zoo schielijk als zij met haar oude handen kon.
Zij, die zoo gaarne praatte, zweeg zoodra men haar van dit voorwerp sprak
riep de vorst uit, daar hij in de nabijheid den Moskouer overste zag.
Hij boog zich voor mevrouw Stahl en ging met zijn dochter en de overste
Wel zo, dat ziet er voor u, Hendrik, niet al te voordelig uit!
tegen zulke lieve redelyke menschen draag ik my nooit als eene malloot, om dat ik te veel prys stel op hunne achting, met andren, daar ik méér meê gelyk sta, mik ik het zo naauw niet
en ik zal hem dit verzoek moeten afslaan;
of om mij moeite te geven Anna in Moskou conversatie te verschaffen.
of misschien iets over Wassenka
Toen hij echter nog een half uur van de stad af was, omringde de ruiterschaar hem, en de aanvoerder nam het woord en zei: Prins Aladdin, tot onzen grooten spijt hebben wij van den sultan het bevel gekregen, u gevangen te nemen en als staatsmisdadiger voor hem te brengen
Zij waren beide altijd zoo blijde mij te zien, en plachten zoo pp te helderen als zij mij de deur hoorden openen en binnenkomen daar ik zoo geheel thuis was, klopte ik nooit aan, dat ik nog niet behoefde te vreezen hun tot last te zullen worden
vond er geen bezwaar in om haar voordeel te vervolgen.
Ik zou het u wel eens willen zien doen, John, dat zou ik waarlijk!
Gij zoudt, bijvoorbeeld, eene vrouw in een sneeuwstorm de deur uitjagen
Het spijt my,' hernam de Bode: 'maar ik mag u geen uitstel vergunnen: de bevelen van Heeren Gekommitteerde Raden zijn stellig.
' 'Dan zal ik haar ten minsten een paar regeltjens schrijven,' zeide Buat: 'indien de Heer de Gourville het my namelijk wil veroorloven
Nu werd er een zilveren troffel gebracht, en toen het parlementslid, nadat hij zijn mouw had opgeslagen, daarmee een schep kalk nam, daverde de lucht van het ge
Een of andere medelij deride kennis heeft hem dan te goed willen doen en het;
gevolg is, dat men hem dan eenigen tijd niet ziet.
Want de oude man hoort thuis in het
Wacht geduldig af, tot dat het den Hemel behagen zal, deze raadsels op te lossen en uwe rampen te doen ophouden.
Even als op regen, zonneschijn volgt, zoo komen ook na treurige, vrolijke dagen
Het koor van een dier liederen luidde als volgt en werd met bijzondere kracht en stichting gezongen: Sterven op het slagveld, Sterven op het slagveld, Heerlijkheid in mijne ziel
De eerste maand na hun huwelijk brachten zij door bij hun vriend op het Heerenhuis te Delaford, waar zij het oog konden houden op de verbouwing der pastorie, en steeds bij de hand waren, om alles naar hun zin in te richten;
zij konden behangselpapieren kiezen, plannen maken voor een plantsoen, en zelfs in gedachten een oprijlaan aanleggen
integendeel was dit een geloofsartikel, hetwelk hij niet slechts zelf moest aannemen, maar ook aan anderen onderwijzen en inprenten.
Hij was tevens wel gerust, dat de duivel niet machtig was te kampen tegen al, wie hem met geestelijke wapenen bestreed
hy knikt my toe uit een van de vroeger zoo eenzame vensters, met zyn blozende kopje voor het witte vest van Trottle, die hem in de hoogte houdt om te kyken naar
' JOSEPH wreekte zich op het ontredderd humeur van zijn vriend, door snel en aanhoudend aan zijne sigaar te trekken, waardoor hij het effect van een nevel tusschen zich en zijn vriend te weeg bragt
Wanneer gij er op staat, zal ik ook dat doen, antwoordde Monks.
Gij moet nog meer doen dan dat, zeide Brownlow.
en hem op het oogenblik gezien had, toen hij zich in de voorkamer der ziekenzaal begaf, zou niet hebben kunnen gissen, wat in hem omging, en niets buitengewoons op zijn gelaat gevonden hebben.
lles kwam zoo zeer ten zijnen voordeele uit, dat zelf er leed over gevoelde, dat zich in een zoo ongunstig licht vertoond had, t geen toch, wanneer hij eens in nadere betrekking tot deszelfs dochter kwam, bij de fatsoenlijke lieden in nkhuizen nog lang in het geheugen blijven zou
Zij moest veel geleden hebben en nog veel lijden, want zij zeide bij zich zelve, dat haar vader ondeugend was geweest;
De verduistering van zulk een licht was bepaald onmogelijk
was het eenig antwoord op haar stomme bede, en te trotsch om te schreien of vergiffenis te vragen, klemde Amy de tanden op elkaar, wierp het hoofd fier achterover, en verdroeg, zonder eenig teeken van pijn te geven, verscheiden slagen op haar kleine hand.
O, zoo goede harten volle beurzen hadden, hoe goed zou alles gaan.
Verbeeld u Jezus Christus zoo rijk als Rothschild!
Nader de poort, die ten allen tijde geopend is, en treed binnen.
Wij zeggen u niets van hetgeen wij daar gezien hebben, noch wat ons is overkomen, gij zult dit zelf ondervinden
Waarom?  Noem mij mijnheer Jean.
oordeelen, of zij billijk is: zij is deze, dat gij na uwe terugkomst in Friesland u met mij in den echt verbindt, en dat ik u heden nog aan het hofgezin als mijne bruid en toekomstige gade moge voorstellen
Stork moest denken aan Kleestra's poes, door den dichter geprezen als een voorbeeld van vrijheidsliefde, omdat ze zich bijna niet aan hem hechtte;
dat bijna had toen veel nadruk gekregen;
maar ik heb het nu ondervonden, en ik hoop, dat de zalige afgestorvene meermalen deze aangename en troostrijke, verschijning zal.
als de man die ik daar even by my had, en zelfs de Raadpensionaris, weten, dat ik met S.
korrespondentie houd.  'Weet de Raadpensionaris dat?
' vroegen de beide Dames, als uit eenen mond.
maar het scheen wel of spotternij hen niet beschamen, en ternauwernood ergeren kon.
Mevrouw Dashwood nam zoo hartelijk en levendig deel in al hun gevoelens, dat zij onmogelijk geneigd kon zijn, paal en perk te stellen aan dit overdreven vertoon
Maar kindje moet goed al die menschen leeren verstaan, die dat mooie Italiaansch praten en zij zelf moet zorgen, dat zij zich ook aan hen verstaanbaar leert maken!
' Een lach van geluk vloog over haar gelaat.
, Het leven van Maurits Lijnslager genoeg in, om met schrik en verwondering getuigen te zijn, hoe hij, met overleg en stoutheid op een' stoel geklommen, het water smijt op een der gordijnen van een ledikant, dat vlam gevat had
al lang die duizenderlei gevoelens zijn ontwaakt, welke als voorboden der liefde zulk een duidelijk beeld geven van de machtige godheid wier herauten zij zijn, dat het menschelijk hart niet twijfelen kan welke gast het herbergt, wanneer zij er eensklaps haar zegevierenden intocht doet
Ik heb U geen woord gezegd over het gebrek van het geen men overdragen, aanbrengen, klikken, of hoe al meer, noemt.
En dit verzuim is niet zeer verschoonlyk, in iemand die zich de vryheid heeft toegeëigend om over de OPVOEDING met U te spreken
eer geschikte gelegenheid vinden kon, om naar otterdam eene reis uit te breken.
n daartoe gaf de invallende winter, die de kleine wateren niet alleen, maar zelfs de groote plassen, als het aarlemmermeer, en het met ijs bedekt had, aanleiding
en ik beken dat de lauwheid van godsdienstige menschen in dit opzicht, hun gebrek aan een gevoel bij een onrecht dat mij deed ijzen, mij meer dan iets anders tot twijfelzucht heeft gebracht
Bij dien Michiel Adriaensen kon Paddeltje wel tot zijn honderdste jaar duvelstoejager blijven.
Natuurlijk zou hij nog een poos voor jongen moeten varen.
Maar na een jaartje of zoo, dan was hij al halfwassen-brasem of licht-matroos en kon hij Lange Meeuwis uitfluiten
zeide zij 'de dag is nu zoo ver heen, dat wij van die ontwerpen heden geen gebruik kunnen maken, en ik geloof, hoe goede gedachten ik van msterdam heb, dat er niet veel fraaijer gezigt kan wezen dan hier, aan den kant
De droeve gedachte aan die scheiding verliet hen niet, ijlde meê met den ratelenden trein.
Soms dacht zij aan een spoorwegongeluk, en dat het haar welkom zoû zijn, om samen met hem te sterven.
toen de een het huis was uitgedragen, had de ander geen rust meer voordat ze weer bij elkaar waren, in de eeuwige woning!
' En dus zal mijn boekje dan nu maar zonder opdracht de wereld in moeten?
Maar eer die dag daar was, had reeds de grijsaard voor altijd de oogen gesloten, en HILLEGONDA hoorde reeds door eenen zijner ambtgenooten, in de voorafspraak, deszelfs dood op eene gepaste en aandoenlijke wijze gedenken
of zij inzagen dat hij onder het mom der rhetorica op nieuw binnen zoekt te dringen
wel van grievend lijden getuigde, maar tegelijk van eene onderwerping aan zijn lot, die even ver was van lage verstomping als van roekelooze lichtzinnigheid.
Geen gloed van wilde verbittering lichtte meer uit dat oog, dat slechts van diepen weemoed sprak;
geen schampere lach vermomde meer het tandgeknars
maar ongelukkig kan ik mij daarbij niet bepalen, en, daar ik mij niet genoeg kan verlaten op de bekwaamheid, kunde of moraliteit der ambtenaren, die onder mij werken, ben ik wel genoodzaakt, mij met ellendige détails te bemoeien, verslagen te vergelijken, tabellen na te cijferen
Rondomme hem nu klaagde heviger de jammerklacht op van dieren en menschen en het angstige blaten en loeien en huilen en smeeken stemde samen tot een doffe zee van ellende, die, het ruischen door sneeuw gedempt
ik heb naar de herberg gezonden: maar men weet daar evenmin als hier, waar de man gebleven is, dien gij zegt, dat u vergezelde.
De kasteleines kan niets tot uw voor- of nadeel getuigen: zij beklaagt zich alleen, dat gij bij nacht en ontijde haar huis verlaten hebt
Van Sterren had juist verteld, dat zij de familie Rimini wachtende waren, die met den eerste volgenden trein zou komen, daar mevrouw niet gaarne met de warmte over dag reisde.
Hij was met de beide jufvrouwen Rimini vooruit gereisd om haar Baden-Baden eens te laten zien, maar Dorothea was ook te vermoeid geweest om het toertje mede te maken
de vreugde, het zalig geluk, nu hij lag, stil als een doode en zoo bleek, zoo bleek uit gebloed zijn anders bronzen, bloeiend gelaat en bloeiende, bronzen leden
doch men behoort als baas toch maar tot diegenen, die men den gemeenen man noemt.
Ik wil architect worden, mij op het gebied der kunst begeven en tot de hooger geplaatsten in het rijk des geestes behooren
' zei de leider, 'als we op zoo'n gemakkelijke manier Veritas te pakken kregen.
Bijna had ik berouw er van, dat ik hem een paar uur geleden heb laten weggaan, maar het was toen nog te vroeg, en bovendien had zijn langdurig wegblijven argwaan kunnen wekken.
Hij scheen thuis verwacht te worden, want spoorslags reed
zei Sallie, die niet bijzonder slim was uitgevallen.
Het kostte Meta moeite dit te zeggen, maar Sallie merkte niets en riep in naïve verbazing: Niets dan die eene!
Het was een heerlijke wandeling, want het was een heldere namiddag in Juni, en hun weg liep door een schaduwrijk bosch, door welks geboomte een zacht windje
hij die liegt, liegt de geheele leugen.
de duivel heeft twee namen: hij heet satan en logen
Wel een uur lang moet ik zoo gezeten hebben, volmaakt gedachteloos, aldoor maar starend en starend, of er geen beweging kwam in het was bleek van het hoofd op het geel wit van het kussen.
Het gas suisde en in mijn ooren ruischte het bloed
Hij deelde een koek met Aladdin, en uit de meegebrachte vruchten liet hij hem naar welgevallen kiezen.
Tijdens dit kleine maal maande hij zijn zoogenaamden neef aan, zich los te maken van den omgang met kinderen
kortom, ik werd tegen weer en wind gehard en was binnen korten tijd in staat om zoowel koude als warmte, vermoeienis als ontberingen te verdragen
Eenmaal had zij de eer eenige dagen te Chiswick door te brengen;
waarna zij Jemima meebracht en een andere pop tot juffrouw Jemmy promoveerde
Terwijl zij om elkaar heen draaiden, grommend, met achteroverliggende oren, waakzaam elke gunstige gelegenheid afwachtend
Niemand wist of dit waar was of niet, in zulk eene verwarring.
Wie had hem gezien, sedert de deuren werden
Toen zij mij dit gezegd hadden, namen zij mij mede aan boord van hun schip.
en als hij vernam, wat mij was overkomen, betuigde hij mij, verheugd te zijn, dat ik aan zulke gevaren ontsnapt was
als ik hier en daar wat grijze haren door hare graauwende lokken schilderde, - als ik aan haar schrale armpjes handjes zette, die ik bijna tot een model zou kunnen nemen van den dood.
Vergeef mij, indien ik zeg, dat ik die niet op uw bevel wil opofferen, en niet den weg inslaan, welken gij mij wilt dwingen in te slaan door uwe geheime pogingen om deze scheiding tot stand te brengen
Buck's voeten waren niet zo compact en hard als de voeten der anderen.
Mocht zij Stanislaus veroordeelen zonder hem gehoord te hebben, alleen op aantijging van een onbekende, die zich achter het scherm der anonymiteit verborg;
zij wilde sterk zijn en onderzoeken en de waarheid weten, het kostte wat het wilde
verre weg is en daar nooit meer zal komen.
Mijnheer Micawber sloeg vastberaden zijn armen over elkaar, alsof hij reeds op den boeg stond.
En wanneer hij dat doet, zei mevrouw Micawber, wanneer hij zijn positie beseft
op de deurposten en paneelen, in de kamers verzette zij de meubels, opende de ramen, nam met een stofdoek de tafels en kasten af en liet geen afgebrand stukje lucifer of weggeworpen snipper papier op den grond liggen
Goede Hemel!  riep het model van welgemanierdheid bleek en ontsteld uit, toen Prince en Caddy zich hand aan hand voor hem nederbogen.
in de groene kamer van Drury-Lane zat, berichtte men hem, dat twee heerenhem wenschten te spreken.
Hij liet nun zeggen, dat hij bij hen zou komen, als hi zijne rol had afgespeeld
en oosten ligt de stad, en duidelijk zag mijn oog in het westen de bergen van otharingen liggen.
chter de stad oblentz vertoont zich op eenen hoogen en boschrijken berg het arthuizer klooster, terwijl meer dan dertig grooter en kleiner dorpen zich aan het oog opdoen
zelve en de haren in den rouw steken, voor de overgeblevene weduwen een waarlijk verzachtend troostmiddeltje was.
' - De Heer WYNSTOK barstte, over deze aanmerking van zijnen vriend, die hij daarna een' steek
Aan wederzijden van de knoopenrij, die van de kin tot op het middellijf daalde, blonken gouden passementen, gelijk ook op de naden Jacob van Lennep, De pleegzoon der mouwen, die, in de buiging der elboogen geöpend, het hagelwit linnen onderscheiden lieten
Wijl het toch met onze verhouding uit is, mijnheer Boffin, sprak de secretaris, i deert het mij weinig wat gij zegt.
Aha, gij zijt slim genoeg' antwoordde Boffin, met een sluwen blik
Wel geraden! ' antwoordde Van Espenblad: 'en een zaak van meer gewicht dan al de Montpouillans.
- Gy herinnert u, dat toen wy onlangs stemden, het Opperbevel over den aanstaanden veldtocht aan Turenne op te dragen, Leyden tevens voorsloeg, hem den Prins van Oranje toe te voegen
een arbeidershuisje liep, hoorde hij een gans kakelen, en hij zag een wit veertje op de stoep liggen.
Hij dacht niet meer aan de meisjes en jongens, die hem achternazaten, maar klom gauw de trappen
welke bezoekers er bij Anna Arkadiewna waren, en kreeg tot antwoord: De heer Workuw.
Zij gingen door de kleine eetkamer met donkere houten wanden
De ander, die zijn kostbaren last had nedergelegd, zag mede verschrikt op en EDUARD herkende in hem denzelfde, met wien hij de DE BEVAL in gesprek had gevonden.
Ik weet van de rechten van den mensch, van de volkssouvereiniteit te spreken.
Zes uren lang kan ik, met dit horloge in de hand, over de heerlijkste dingen redevoeren.
Wees ernstig, zei Enjolras.
om zich heen.  Daarop keerde hij zich weder tot Hugh, zeggende: Ik ken u van aanzien, want vrijdag, zaterdag en gisteren was ik onder het volk
ging heen en keek ditmaal niet brutaal naar de dames, althans Marie vond geen reden om hem 'op zijn plaats te zetten'l En Sidin begluurde en onderzocht nauwkeurig het mengsel, dat was samengesteld uit gabah
Als hij schreef aan 'Anarchisme', bloeide de teêre silhouet van lijnen voor hem op, en hij kon het niet laten: hij zette het beeld in het paleis van zijn jongen keizer, en de beide vrienden keken er naar, Arnold en de vorst
Hij zou best iemand kunnen krijgen, die hoopen liever is en aardiger dan jij bent, en die niet dadelijk pig zegt, als iemand een goede raad geeft.
' Jullie ging overeind staan en schopte haar handschoenedoos een eind weg
Ik zou mij van geene andere woorden bediend hebben.
De slavin antwoordde op deze toespraak niet.
Zij ging voort met spelen, en zong nog verscheidene coupletten, waardoor de prins zich zoo getroffen gevoelde, dat hij de woorden daarvan met tranen in de oogen
Mijnheer Twemlow, uwe woorden zullen eenigen invloed hebben op dien opgeblazen verblinden vader.
De scherpe, puntige pen kraste, de stemmen klonken soms gonzend, de kachel pruttelde.
De studenten schreven haastig of keken naar het waswitte kind in het bed.
meer levend uit de Truyère komen.
Zonder de uithoozing te doen staken, welke onverpoosd voortgezet werd en waarmede men alleen ophield, wanneer aan de toestellen eenige averij was gekomen, werd op last van den ingenieur, trots alle
Ja, later!  Maar ik moest je toch even zien, zei Lewin, en beschouwde daarbij met iets als haat in zijn blik
Toen zij in de eetkamer aan tafel zaten, merkte Sir John tot zijn spijt op, dat ze maar met hun achten waren.
Lieve, zei hij tot zijn vrouw, wat is dat nu vervelend, dat we maar met zoo weinig zijn.
Op zijn tafel, in den roodleêren omslag, lag zijn boek.
Nu wilde hij verder schrijven aan Arnold en zijn vriendschap voor den jongen keizer, de omhelzing van hunne vriendschap na het Ideaal, dat onomhelsbaar bleef
heeft Allah ons op eene zoo zonderlinge wijze van den dood gered, zoo moeten wij de rampen die ons nog kunnen treffen, met geduld verdragen, en ons met de hoop troosten, dat Hij ons éénmaal uitkomst schenken zal
De stem kuchte en zweeg.
Een half dozijn jonge knapen zaten in een hoek bij elkander met gretige ooren te luisteren
nog steeds, naar den breeden vloed Alfeios en ving aan een gracht te graven en terwijl hij groef, viel zijn versleten hoed af van zijn voorhoofd, viel zijn lompige mantel hem langs de schouderen af en zag ik, hoe de koning
Ja, Vriendinne, het zal danig op den ouden mensch der zonde aankomen
Hij was het benedenvertrek der herberg binnengegaan en had zich naast de toonbank neergezet.
Daar zat hij, om zoo te spreken, als vernietigd.
Hij scheen niet meer te zien, noch te denken
en vroolijk schijnt de zon op de van de koude blozende wangen der menschen, die door de straten van het stadje heen en weer loopen, trappelende met de voeten en met de tintelende vingers in de zakken, in handschoenen of in bonte moffen
en als ik eraan dacht, zeide ik tot mij zelven, dat de besluiteloosheid, waaraan ik mij maar niet onttrekken kon, laf was en dat ik beslissen moest en eindelijk moest weten wat ik wilde
Ik heb getracht u te overtuigen, dat hij gehandeld heeft, zonder te weten wat hij deed, zonder de gevolgen te kennen, zonder oordeel des onderscheids.
Heeren rechters, neemt zijne jeugd in aanmerking.
Ik vraag u, neen, ik smeek u vrijspraak voor hem af, voor hem en voor zijne ouders
Er schitterde iets vochtigs in hun diep donker blauw, toen zij antwoordde: 'Ik vreeze maar al te zeer dàt gij gelijk hebt;
dat ik mij door eene edelmoedige beweging des harten heb laten meêsleepen om eene onvoorzichtigheid te begaan, die.
een ruw, opgeblazen man, ongetrouwd, die ondanks zijn ouderdom steeds les gaf.
In zijn jeugd had hij op zekeren dag gezien, dat het kleed eener kamenier aan een aschbak bleef haken
De straat strekte zich vrij lang uit en, ook aan haar andere einde, sloot een huis ze ten deele af, en maakte waarlijk van ze een hofje, van gegoede lui.
De twee gevelrijen liepen weg met een gewilde grilligheid van schoorsteenen, spitsjes van gegoten ijzer en puntdakjes van zink
Men had mij verzekerd, dat zij veel beter bollen kreeg dan de aardappelen, en de smaak aangenamer was dan die der artisjokken en knollen en nog vele andere gewassen
ik hoor, dat gij eene Alkmaarsche reis in het oog hebt met onze buurvrijster.
Moeder heeft 'er nog zoo wat bedenkelijkheden tegen, maar ik geloof, dat ik die haar genoeg heb opgelost
Toen zij na twee dagen het Schagerrak waren overgestoken, bereikten zij, zonder eenige andere dan gewone scheepsontmoetingen, de stad Kopenhagen, de hoofdstad van Denemarken, op het eiland Seeland, aan de engte van de Sont gelegen
er is geen braver meid, anders zou ik haar al sedert drie maanden weggejaagd hebben.
Zij heeft de koorts onder de leden, dat is het
maar niet weinig verwonderd was ik, toen, één voor één, een viertal personen op het dek van het jacht verschenen en in de jol afdaalden, die nu met alle kracht van riemen naar wal word geroeid.
Ik zag Lodewijk aan, en ik bemerkte, dat ook zijne oplettendheid op deze manoeuvre gevestigd was, en dat een echt duivelsche lach zich op zijn lippen vertoonde
Leoni was te weten gekomen waar de barakken lagen;
de bergen schenen te wijken, de weg slingerde zich met bocht op bocht onder de trappelende hoeven der paarden
Pancks begon weer aan zijn haren te trekken en wel met zulk een kracht, dat hij een vlok in de hand hield.
Hij bekeek ze even, waarbij zijn oogen schitterden van gloeienden haat, en stak ze in zijn zak
Hjj herhaalt dezelfde beweging.
Daar is mp werk van een half jaar lang, in het belang eener rechtvaardige wraak.
Werp het verachtelp weg!
Nog eens herhaalt hy die
Eene prairie, met manshoog gras bedekt, strekte zich ver naar het Noorden uit
Lange Meeuwis voelde geen geklop en gezaag meer in zijn hoofd.
O, die'n ouwe van hem, wat wist die toch altijd raad en uitkomst!
Maar hoe zou hij het zonder hem stellen bij zulk een groote onderneming?
Niet lang nadat hij zich van Assad had ontslagen, door hem in zee te werpen, zag hij zich van alle kanten door de schepen van de koningin Margiane ingesloten.
Het schip, waarop de koningin zich bevond, kwam hem het eerst op
niet gebogen onder het geheim, dat zij, nog zoo Jong, daar binnenbracht, maar met dezelfde uitdrukking op het gelaat, waarvoor ik zoo straks al geen naam vinden bon
en dat hij de tweede plaats voor niemand anders had besteld, dan voor mevrouw Dowler, zijn echtgenoote.
Een oogenblik bleef de oude koe zwijgend staan, alsof ze op antwoord wachtte.
Maar toen de jongen niets zei, herhaalde ze haar verzoek niet.
Ze zweeg een poos, en toen begon ze over de vrouw te spreken
en ze was zoo weemoedig, had ik toch een kind, zoo rood als bloed, zoo wit als sneeuw.
En toen zij dat gezegd had, werd zij zoo vroolijk: het was haar of er iets van komen zou.
praktizeerend rechtsgeleerde en tevens solliciteur bij het Hooge Hof der Kanselarij, die de eer heeft om de familie Dedlock als rechtsgeleerd raadsman ten dienste te staan
Erger!  herhaalde de Abt: ik zie niet, mijn waarde Heer!
veranderde het een en ander aan haar toilet, zich altijd verontschuldigende dat hij de dames aanraakte, wat deze nu voor ditmaal maar eens toelieten, en gaf toen het bepaalde sein.
Allen openden de oogen, die de meesten maar half gesloten hadden gehouden en de Riminietjes met hare nieuwe vriendin werden toegejuicht, zooals haar nog nooit was overkomen
Ik zag nu nog, dat er een stuk brood in een kast lag en dat een oude rok hing over de deur, waardoor ik naar binnen gekomen was, en dat hier en daar op den vloer stukken verroest ijzer lagen — die afkomstig schenen te zijn van oude werktuigen
en gezengde balken en planken tegen de opening, alleen zooveel ruimte overlatende, dat zij er op handen en voeten konden binnenkruipen.
Een treurige gewaarwording overviel hen, toen zij, bij het opruimen van het puin, op eenmaal twee verzengde lijken
De koffie kwam natuurlijk niet gereed, zij kookte slechts over en bespatte het gezelschap, wat juist noodig was, dat wil zeggen: zij gaf aanleiding tot alarm
nooit was zijn stap zoo slenterend en onverschillig.
Hij was bij haar voor den opgeruimdsten borst van het dorp bekend;
en het zij hij de kinderen en nieuwsgierige knapen wonderlijke jachtleugens diets maakte
De jongen huilde bijna nooit gedurende deze straf;
de arme vrouw lief koosde en kuste hem dan heimelijk en gaf hem geld tot troost, als hij dit vertrek verliet
Hun woede is die van operahelden, van beleedigde vaders in de vaudeville.
hij heeft 'er regt slag van, om met menschen te verkeeren,' kon BLOMMESTEYN zich niet langer bedwingen en begon reeds te zeggen: 'Hij is.
' maar oogenblikkelijk, daar hem ANTJE aanzag, veranderde hij van toon, en zeide, dat 'hij is,' met moeite wegslikkende
Van den dag, dat zij bij zich zelve had gezegd: Inderdaad, ik ben schoon!
stelde Cosette meer belang in haar kleeding.
Zij herinnerde zich de woorden van den voorbijganger
Meta mocht in de broeikas wandelen, zooveel ze maar wilde en genieten van heerlijke ruikers;
Jo verslond de nieuwe bibliotheek en deed den ouden heer soms in lachen uitbarsten door haar critiek;
Amy copieerde schilderijen en genoot naar hartelust van al het schoone, en Laurie speelde op de aardigste manier voor gastheer
Want men gevoelt het, het was voor haar, dat ik in de eerste plaats mijn hart wenschte te ontboezemen.
Zij, dit wist ik, zou mij met verschoonende deelneming aanhooren;
Ik ben niet met den gebogchelden stalknecht, dien ik tot in den afgrond verwensch, ik ben niet met dat afschuwelijke monster gehuwd.
Hij merkte ook op, dat het een groote troost voor hem was, dat hij het beste uit De Schroef mee aan land zou nemen, en het overal bij zich zou hebben;
maar wat hij daarmee eigenlijk bedoelde, zei hij niet
Nog enige tijd spraken zij, totdat zij eindelijk voor de brug van het slot te Male aankwamen.
Bij hun nadering riep de schildwacht boven de poort op de wakende soldeniers en de egge werd omhooggehaald.
Een weinig daarna viel de brug ploffend neer en de ganse stoet stapte in het slot
maar zy beminde my in dien tyd, en zy gaf het my te verstaan.
Familietrots en rijkdom stelden mij, in het oog van mevrouw, zoo ver van haar
Tot inlichting diene dat VAN DE WALL een best braaf mensch was, maar ééne groote fout had: iets meer uit te geven, dan hij bezat, of verdiende.
Menigmaal werd hij dan ook opgevrolijkt door min of meer dringende verzoeken, om zevenmaal afgewezene
waarvan ik reeds niets meer gehoopt had, als gij nog langer in uw wreedheid volhard hadt.
Prinses Bedroelboedoer, wie het nuttelooze gepraat van den toovenaar verveelde, viel hem in de rede en zei: Laat ons nu drinken, later kunt gij verder spreken
Misschien was dat huis in de wat-van-Nassaustraat-ook-weêr beter.
Misschien zoû papa boos zijn, als hij het zoo maar deed, op zijn eigen houtje, maar eigenlijk was er dan toch ook nog niets bepaald
Hm!  zei mijnheer Quinion, ons beiden tegelijk aankijkend, naar ik dacht.
Mooi weer!  Er volgde een stilte, en ik dacht er over hoe ik het best mijn schouder aan zijn hand zou kunnen bnttre'kken en weggaan
ik heb nog nooit iemand zoo liefgehad, nog nooit heb ik zoo iets ondervonden;
ik zou alles kunnen opofferen, alleen om haar mijn vrouw te mogen noemen.
en die een visioen van den ontzettenden berg der oneindigheid hebben.
Monseigneur Bienvenu was geen genie, geen groote geest.
Hij zou teruggedeinsd zijn voor die hoogten
en zij zou Marianne door de gelijkenis van beider omstandigheden, die haar wel treffend moest schijnen, al haar eigen teleurstelling opnieuw doen gevoelen.
Doch hoe onwelkom die taak ook mocht zijn, zij moest vervuld worden, en Elinor haastte zich te doen, wat haar te doen stond
' zeide ULRICA.  'Dezelve alleen ontwapend mijnen rechtmatigen toorn,' zeide BOTBERGEN, op eene kluchtige wijze zijn lemmer half uithalende en weder in de schede latende vallen
Op den dag na de begrafenis van mijne goede, brave peet, zag ik den vreemden heer in het zwart terug.
Rachel liet mij roepen, en ik vond hem op dezelfde plaats, alsof hij geheel niet was heengegaan
Aan zijn rechterzijde reed Willem, zijn jongste broeder, wiens bleke wangen en droefgeestig gelaat, tegen het bruine aanzicht van Robrecht, als het wezen ener kranke maagd schenen te zijn.
Zijn kleding verschilde niet van die zijns broeder, tenzij het krom zwaard dat men bij niemand dan bij Robrecht bemerkte
n hoe wenschelijk, hoe pligtmatig het moge zijn, hoezeer rede en odsdienst den mensch voorschrijven, om, in alle tijden, en in alle omstandigheden binnen de palen van het geoorloofde te blijven, ziet men zelfs de grootste
Hij ging in blakende gramschap naar den kwaker, maar was zoo billijk en rechtschapen van denkwijs, dat hij zich door de redenen van dezen man spoedig tot bedaren liet brengen
eenige groote gapingen in zijn veelomvattende kennis aanvullen kon.
Zoodra hij echter bemerkte dat de oude in herhalingen begon te vervallen, wist hij hem door een hardnekkig stilzwijgen en een duidelijke neiging om de oogen te sluiten en het hoofd rustig nederteleggen tot een ietwat verlegen aftocht te dwingen
des te krachtiger was de figuur van den Heer Van Borselen, wien men het kon aanzien, dat zijne trotschheid en heerschzucht hem tot alles in staat deden zijn.
Reeds bij den eersten blik, dien Gijsbrecht met hem wisselde, voelde hij, dat die geduchte man zijn vijand was.
met eene vrouw, wier deugd en schoonheid hare grootste schatten zijn.
Na verloop van dien bepaalden tijd zullen wij dan weder over de zaak spreken
Gij zijt een van de patriarchen;
O, heer, heer, heer I Waarom, antwoordde
want Giles begaf zich rechtstreeks daarheen, vroeg eene kruik bier en maakte met een deftig en geheimzinnig gezicht, dat zijne uitwerking ook niet miste
Een lange kamer, met drie lange schrijftafels en zes banken, en in het rond overal pennen om hoeden en leien op te hangen
in de zelfde bewoordingen als de eerste maal.
Die vermetelheid deed de omstanders huiveren;
er ging een' algemeene kreet op: Hij zoekt den dood, en Allah ontferme zich over zijne jeugd en zijne arme ziel
kijk eens naar mijai innig geliefden vader, en vertel mij eens wat je ziet.
Ik zie, antwoordde Dot, die haar zeer goed begreep, ik zie eea oud man berouwvol in zijn steel zitten
Mijn dochter is geheel op u gecharmeerd.
Ik.  O, dat is volkomen wederkeerig, antwoordde Warenka snel
Welnu, somtijds kwam ik uit de keuken als zij naar bed waren, en somtijds ook van te voren, en zoo gebeurde het, dat ik, een of twee avonden voor dat gedoente
Die zijn er dan ook zeker doorgekomen en jij bent als een straal gezakt!
' Duidelijk herinner ik me op dit oogenblik een zeldzame behoefte gevoeld te hebben om eens de waarheid te spreken
misschien ook over toekomstige zaken spreekt.
Ik zie daar niets strafbaars in: in tegendeel, ik zie in uwe vriendschap met Sylvius een gelegenheid, welke zich Jacob van Lennep, Elizabeth Musch met Sylvius een gelegenheid, welke zich als van zelve voor u opdoet, om den Staat groote dienst en u zelven voordeel te doen
en, eindelijk, maar voornamelijk, aan Jan De Witt.
Haar rooskleurige lippen babbelden bekoorlijk.
De wellustig opgetrokken mondhoeken, als die der antieke afbeeldingen van Erigone, schenen tot onbeschroomdheid aan te moedigen en uit te dagen
Mijne thee staat te trekken en mijn brood ligt op den rooster, Wegg;
Daar het tot de stelregels van Weg behoort, altijd en overal mee aan te zitten, neemt hij aan
Jos was daarentegen opgetogen.
Hoe vriendelijk van hem om te zeggen, dat hij zijn geneesheer zou sturen!
Van dien tyd af heeft hij zyn woord gehouden hy was altyd vroolyk en by de band en zelfs toen ik en de.
majoor hem naar Lincolnshire brachten was hij verreweg de vroolijkste van ons drieen
Met het bewustzijn van gewaardeerd te worden, begon hij voor de eerwaardige priorin een tamelijk verwarde en zeer diepzinnige toespraak.
Hij weidde lang uit over zijn ouderdom, zijn gebreken
ook zag ik in zijne nabijheid eene schaal met vruchten, en vazen waarin de fraaiste bloemen prijkten.
De jongeling, mij zoo onverwachts voor zich ziende, verschrikte en verbleekte, doch ik maakte eene beleefde buiging
dat wij het van niemand vreemds hadden, en toen gaf zij zooveel te kennen, als dat zij er mee op vader doelde, die dit dan alvast niet mee had genomen in het graf.
Overigens kregen wij op die manier niets te zien van de begrafenis
En dat sein? ' 'Zal de bloedroode hemel zijn boven het Heerenhuis.
Als dàt brandt, kunnen de achtergeblevenen hier hun hart ophalen.
We willen mee naar het huis van Il Tigretto, hem en zijn beulen doodmartelen en.
voorbeeldige dame.  Wilcocksgeheeten, die haar goud en zilver in een zuurpot in de kast eenerklok verborgen had en een trommel vol goud in eene holte onder de trap en eene groote hoeveelheid geld in eene oude rotten
Nou,' zei moeder, 'als dat waar is, schei dan maar uit en ga gauw naar bed, dan ben je morgen misschien weer beter.
' Moeder begreep wel dat het eigenlijk schoolpijn was die Piet plaagde.
Het was heel warm en dus niet lekker om juist nu vroeger dan anders naar bed te moeten.
Hierop begon hij te weenen als iemand, die kleinmoedig wordt, bij het vooruitzigt van een' wissen dood.
Zijne woorden bragten schrik te weeg bij al de scheepelingen, en ik zelf wist niet, wat te moeten denken
Maar, zooals de passagiers op een schip, waren zij genoodzaakt zoo zuinig mogelijk met de beschikbare ruimte te zyn;
dus moest de helpster, die te zorgen had voor bet afgeven
Meer nog: ik heb vrijbrieven voor hen allen laten opmaken, ingeval mij eens iets overkomen mocht, en ik zeg u, vreemdeling, er is niemand in onze streken die meer van zijne negers gedaan krijgt dan ik
Zij opende dien: hij was van Amelia, die haar, onder warme dankbetuigingen voor het haar verleende verblijf, kennis gaf, dat zij vertrokken was, om haar vader terug te vinden en met dezen de Vereenigde Provinciën voor altijd te verlaten, terwijl zij verschooning verzocht, van zich dus zonder afscheid te verwijderen, hetgeen men toch vooral aan geen gebrek aan hartelijkheid moest toeschrijven
Myne jonge lieden zyn zeer met den Heer Edeling in haar schik.
als ik menschen om mij heen zag, kon ik nooit goed mijne gedachten bij elkander houden;
nu wilde ik met Mattia ernstig spreken en wel weten wat ik zeide
Ik doe niet gaarne een van mijne lieden weg;
Hier werd de deur geopend en een kleine jongen, een quadron, tusschen de vier en vijf jaren oud, kwam de kamer binnen
want hoewel hij erkende, dat er een zeer onverwachte en ongunstige verandering in den toestand der zieke was ingetreden, hij zag nog geen werkelijk gevaar, en sprak over de goede verwachting, die hij had van eene nieuwe behandelingswijze, met zooveel vertrouwen, dat Elinor zich eenigermate gerustgesteld gevoelde
indien ik van Australië ware gereisd om mijn graf op dit kerkhof to vinden, ik zou Gode dankbaar zijn geweest, dat Hij dat huis zoo dichtbij mijne laatste rustplaats had geplaatst
hier ter stede een opschrift, ter eere van haar machtigen stichter, den beroemden Prins Bladud.
Dat opschrift is nu uitgewischt.
Vele honderden jaren voor dien tijd was van geslacht op
Wij hadden in onze sloep al het noodige voor een landelijk maal medegenomen, en legden een vuur aan van eene ledige teerton;
de matrozen kookten onze spijs, wij maakten goede sier, en dronken op onze gelukkige landing
Hier, dacht hij, zal ik toch zeker wel eendennesten vinden, of ze zijn er in het geheel niet
et laat zich wel begrijpen, hoe welkom nu deze gewaande levenaar bij was, en zeer gaarne nam hij op zich, om, zoodra hij te msterdam zou gekomen zijn, in persoon berigt te geven van de welvaart van deszelfs broeder
zij trok dus den kleinen linkerhandschoen van de kleine linkerhand, en besloot ze op de innemendste en wegslependste wijze toe te spreken.
Wel liefjes!  kijk jelui zoo naar de eendjes
toch voor de Ridderschap zitting in de Staten, en nog beter dan aan my moet u de deduktie van Zeeland bekend zijn.
' 'Welnu! ' vervolgde Heenvliet: 'Zeeland heeft zich tot de Generaliteit gewend en mededeeling der stukken
en dat, daar niemand zoo roekeloos zou zijn om met een touw naar het schip te willen waden om aldus een verbinding met de kust tot stand te brengen, er niets rheer gedaan kon worden
Jarley's wassen beelden, herhaalde Nelly.
ik ben jufvrouw Jarley, zeide de dame, terwijl zij, opdat het onverwachte bericht, welk een gewichtig persoon zij voor zich zag
een paar eieren, brood, wat vruchten.
Maar zij dacht aan Duco en dat hij zeker haar wachten zoû aan hun tafeltje en zij schreef hem een briefje, dat zij door het jongetje van de concierge bezorgen liet
Hij nam zijn hoed, bleef, toen hij naar de deur ging, nog een oogenblik voor het bed staan en zeide: het was toch een fatsoenlijk meisje;
zeide zij op zekeren dag, dat zij met hem alleen was 'hoe is het mogelijk, dat gij u zoo vast inbeeldt, dat niet de vrouw van worden zal?
sprak zij, wel begrijpend, hoe groot Marianne's nieuwsgierigheid moest zijn, ofschoon geen vraag deze onder woorden mocht brengen, van niets anders dan Willoughby en hun beider onderhoud, terwijl zij zorg droeg, de geringste bijzonderheden van woord en blik te vermelden, waar zij veilig in bijzonderheden treden
dat Strijkman eerst alleen en dan met de weduwe en den knaap den procureur Verhagen zou gaan opzoeken en hem zou trachten wijs te maken, dat Dorus Makko na den dood zijns vaders geruimen tijd door de stad had gezworven en eindelijk door vrouw
Maar met dat al leefde de moeder den geheelen winter in buitengewone onrust en opwinding.
De vorstin had voor dertig jaar door bemiddeling van een tante haar huwelijk gesloten
PIETER, de jongste broeder van HILLEGONDA, die, schoon hij om zijne bezigheden de beoefening der Dichtkunst had vaarwel gezegd, echter altijd eene groote achting voor dezelve had behouden, was
Ik ben er zeker van, dat de opschudding, die men ulieden wil doen verwekken, in verband staat met het voorstel dat men mij zelf heeft gedaan.
' 'Neen, een buitenlandsch krijgsoverste, ook als huisman verkapt, die mij eene compagnie beloofde en honderd pistolen ter hand stelde, om mij tot medewerking aan dat stuk te bewegen
Onder die algemeene opschudding, zat deze heer, zooals reeds gezegd is, met het jongste kind op een na op zijn knie, met mijnheer Kenwigs te praten.
Aan weerskanten namen de dames deel aan den strijd.
Mevrouw O'Dowd knipte haar vingers vlak voor mevrouw Crawley's gelaat en noemde haar echtgenoot niet veel beter dan een oplichter
door namelijk al wat ik niet volstrekt noodig had, naar New-York terug te sturen, met verzoek het naderhand in Canada naar ons op te zenden.
Vervolgens voorzag ik mi van de noodige kredietbrieven van
De dames keken hem aan en Prédier was 'lekker' met het volstrekt niet onverdiend compliment Alleen Betsy monsterde hem van het hoofd tot de voeten met een minachtende blik De notaris zag het, en had er plezier in
Daar Roos nog altijd zweeg, ging Van Schermbeek eenigszins gedwongen voort.
'Wij hebben het recht om onze positie gerespecteerd te zien, en daarom moet die geregeld worden bij de wet, zoodat wij niet langer bloot staan
terwijl het de hartelijke groetenis behelsde aan zijne moeder, broeders, zusters, en aan Juffrouw ANTJE WYNSTOK;
daar het hem niet van het hart kon, om in den laatsten brief, dien hij misschien in maanden schrijven zou, de groete niet aan haar te verzoeken
n als ik erg aardig en lief en gedwee ben, dan dat lees ik tusschen de regels door wordt udy weer in genade aangenomen.
Zij kan eveneens spreken als haar papa, prevelde zij, de kamer uitgaande.
Daar stonden de twee kinderen, die de uitersten der maatschappij vertegenwoordigden
daarin verborgen lag, was niet geschikt om Clennam's bevende stem en handen vaster te maken, maar het verhoogde zijn innerlijke kracht, die grooter werd te gelijk met zijn liefde.
Wat zou je zeggen, juffrouw, als ik jou jongen, Kobus, eens een groote erfenis bezorgde;
misschien wel zooveel, dat hij al zijn leven geborgen was, en jij er bij.
Leyden te gaan, en aldaar te zien, hoe het met zijn zoons geschapen stond.
Dit verzoek werd door den Baron gretig toegestaan, en onder een vrolijk onderhoud over het aanstaand reistochtje, liep het middagmaal, waar de Predikant bleef aanzitten, ten einde.
alsof Het aankwam, alsof Het aanstormde, het Einde, het heillooze Einde, dat, waar ze soms zoo bang voor was, dat, wat ze niet verdiende, omdat ze toch nooit iemand had kwaad gedaan
gaan wekken, fluisterde hij in zichzelven, en dan ga ik den naasten weg langs de Achtergracht, door de Nonnensteeg voorbij het Convent van de Witte Nonnekens, dan ben ik er gauw
En toch, ging Aladdin voort, heb ik zooeven een man gezien, die zich voor mijn oom van vaders zijde uitgaf en verzekerde, dat hij een broer van vader was.
Hij heeft zelfs geweend en mij omhelsd, toen ik hem vertelde, dat mijn vader dood was
naderde het reeds koude ligchaam, drukte dit een kus op het voorhoofd en legde het op de baar;
de tranen, die hij stortte bij het lijk van den man, die hem altijd zoo liefderijk verzorgd had, die hem bemind had alsof hij een eigen kind was geweest
In galop reed Vianen het perk rond, en trotsch lachte hij, nu van alle kanten een donderend gejuich opsteeg ter eere van den overwinnaar.
Eindelijk hield hij voor den wapenkoning stil, en met eene luide stem, die door iedereen gehoord werd, riep hij
De jongen merkte al gauw, dat verscheidene van de reizigers aarzelden, langzamer liepen, en eindelijk bleven staan.
Hij zag, dat de groote beuk staan bleef, de herten en het koren bleven aan den weg liggen
maar naarmate wij dichterbij kwamen, werd de lucht somberder;
tusschen hemel en aarde hing een dichte wolk van rook, die langzaam zich voortbewoog en bij de hooge schoorsteenen zich verdeelde
Den volgenden dag was de nevel, waarin de berg gehuld was, opgetrokken, en deze laatste vertoonde zich aan ons in al zijne verschrikkelijkheid.
Tegen den middag kwamen wij in zijne nabijheid, en hetgeen de stuurman ons voorspeld had, gebeurde
ik wil u ongestoord in het geloof laten dat uwe liefde hare wedergade bijna niet heeft, dat zij u langen tyd zal bijblyven en dat zy u moeielyk te overwinnen zal zijn