AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Heer! geloof niet, wat deze jongeling u zegt; niemand anders dan ik, heeft de jonge vrouw, welke men in den koffer vond, gedood
alsof mevrouw Sparsit daar haar oog hield, en ook aan den anderen kant, alsof de kantoorlooper daar zijn oog hield
Toen hij het eerst buiten kwam, dacht Stephen dat hij misschien naar hem zocht en ging hem dicht voorbij
Ik was zoo verheugd, dat ik in het eerst niet wist, of ik waakte of droomde. Maar eindelijk overtuigd, dat ik niet sliep, riep ik in het Arabisch uit
Heb je er nu over nagedacht' Het sluitend samentrekken van haar mond bewees, dat ze de zin zijner woorden begreep
en liet het op de vingers rusten, die op den grond steunden, terwijl hij loerend het hoofd over den kant van den hollen weg stak. De vier pooten van den jakhals passen voor sommige handelingen
Niet overtuigen, Achtbare Heer! maar het levend bewijs van de geprojecteerde misdaad is immers, God lof! in onze handen, en met wat persen en pijnigen zal die ontwijfelijk tot volledige bekentenis komen
Waarom zou hij overal goed afkomen om zijne dochter? Heb ik niet evengoed eene dochter als hij
of een advocaat of een groot speculant, speelgoed zou te verwerken hebben gehad, dat veel belangrijker was
Wat was hem nu nog aan zijn berberhengst gelegen? dezen liet hij in de herberg achter, want hij meende zich door den schat, dien hij zooeven verworven had, rijkelijk
Hij nam haar in de hand, zocht de plaats op, welke zijn moeder aangeraakt had, en toen hij ze aan den indruk van het zand herkende, wreef hij haar evenzoo, als zij gedaan had
Cosette had dien jongen werkman geroepen, hem vijf francs en den brief gegeven, zeggende: breng dien brief dadelijk aan het adres. Eponine had den brief in haar zak gestoken
Geloof mij! hij zal het zwaard trekken en de scheede wegwerpen, zoodra de onafhankelijkheid zijner landgenooten bedreigd wordt. En hoe denkt uw vrome Abt er over? vroeg de kokeler
Capi, die nu van zijn touw bevrijd was, sprong om ons heen en blafte alle rijtuigen en steenhoopen aan
welke laatste de boomen in de oprijlaan van Queen's Crawley tooiden, toen de oude Sir Pitt voor de laatste maal er
Deze toespeling op den donder, van welken Gavroche als philosoof der negentiende eeuw al de gevolgen op zich nam, werd door een geweldigen bliksemstraal gevolgd
En, zoodra de cyfer-sleutel gebracht was, zette de werkzame man, - die alleen een arbeid verrichtte, waar de hoofden van zeven verschillende departementen van algemeen bestuur onder gebukt zouden zijn gegaan
en deze vier personen bewaarden het zoo zorgvuldig, dat geen mensch in de heele stad er het minste vermoeden van had, laat staan het te weten kwam
Zulk een schrikkelijke gebeurtenis, die altijd op een of ander zeestrand mogelijk is, was dertig jaren geleden ook in het Parijsche riool mogelijk
Nu neemt Volumnia met nog een gilletje de wijk, en wenscht maar, dat haar gastheer en zijne gade al van dien ijzersmelter bevrijd waren
kruipt als eene slak, rekel ! hervatte Quilp. Daar speelt de klok; het zal half een wezen. Hij bleef staan luisteren
en altaren met goudsmeedwerk versierd, en priesters in gewaden van goudbrokaat! Vlak over de kerk lag een huis, dat tinnen op het dak had, en één enkelen, hemelhoogen toren
Naast het salon klonken Wronsky's schreden. Hij liep haastig de trap af. Anna zag weer uit het venster. Hij ging juist de buitentrap af
die Brass niet slechts zeer hartelijk ontving, maar hem ook een nachtverblijf liet geven in een kamertje met eene stevige deur
maar dat kon zij niet. Nu nam zij het bleeke hoofd met de gesloten oogen, kuste den kouden mond en schudde de aarde uit zijn haar
waarin de kurkentrekker al rechtop stond. Hij trok de flesch open, en zette die met de kurk voor zijn meester neer
maar toen hij hoorde, dat zijn vrouw weer thuis was, kwam hij bij haar in de ontvangkamer. De koetsier zag hem in de gang en de kamer binnengaan. Het was de laatste maal
In de weelderigheid van het zijdene bedde, waar op hij rustte, waren zijn zware, nog spierige leden zoo blank en onthaard als die van een grooten knaap
want als Sam het hoorde, zou hij een geweldig leven maken', ik heb ook al eenige rnalen geld gemist, dat ik bij toeval had laten liggen
en zich alzoo uit zijne niet zeer aangename gevangenis te bevrijden. De dervissen, die hunnen opperste reeds gezocht hadden, waren zeer verblijd hem terug te zien
den gewonen grijnzenden lach op zijn gezicht, en zijne oogen strak op de zoldering gevestigd
Dat is toch anders duidelijk. Een half jaar leertijd is, voor een' jongen als jij, voldoende, om je op de hoogte te stellen van alles, wat er op Darlingstation en in de geheele run te verrichten valt
Hij trachtte zich in haar te denken, en te raden hoe zij zich nu gevoelde, en waar zij was. Maar hij kon geen logischen gedachtenloop volgen, want hij leed nog te zeer onder haar slag
e jonge had geteld, dat er niet minder dan vier en twintig groote ijzeren hoepels om gelegd waren, en verhaalde dit aan, toen zij uit het kasteel kwamen
Lange Meeuwis vond het wel zeer verleidelijk om het voorstel van den Vrijbuiter aan te nemen, maar bijzonder op zijn gemak was hij toch ook niet. Hij wond er geen doekjes om. 'Wat zullen we doen, Paddeltje
waar is de man, die, zelf een uitgeslapen koopman zijnde, zeggen zal: We moeten hier een stokje voor steken
Maar Balthazar, dol zenuwachtig, gooide zich woedend, brullend nog, tegen Caroline aan. Boven aan de balustrade van de trap
toen een jong heer, dien hij vroeger nooit gezien had, hem aansprak en zeide: Is niet uw naam Grimaldi, mijnheer
maar die, welke den arme aan zijn nederigen haard kluisteren, zijn van een hemelschen oorsprong
was geloof ik de principaal bij den verkoop, tenminste dat was, als ik mij wel bedenk, de naam die onder den koopbrief stond
Dan plachten zij een verwijderde, zachte stem te hooren, die uitriep: Vader, Vader, ik ben ook nog een kind! Wacht even op mij
de ijzers rammelden, de oogen vlamden wild; de vuisten balden zich of openden zich krachteloos als de handen van dooden; achter den trein schreeuwde en lachte een troep kinderen
Bij deze woorden, die hij met een vermurwende uitdrukking had gesproken, sloeg hij zijn armen om de hals van Robrecht en zijn aanzicht tegen de borst van zijn zoon drukkende, voelde deze de tranen zijns vaders op zijn hand neervallen
Ja, hij zoû willen, dat ze gescheiden wierden. Het rees daar vast voor zijn blik, dat voornemen, ijzig en streng
dat ze niet in staat waren om te keeren, vond ze, dat het onnoodig was zich door den storm over de geheele Oostzee te laten drijven. Ze streek daarom op het water neer
Maar evenals de sneeuw, naarmate zij minder koude streken bereikten, langzamerhajid wegsmolt, verdween Blandois uit haar gedachten
Dit duurde een geruimen tijd, tot eindelijk het hevige snuiven van het paard dat waarschijnlijk verlangend werd om onder dak te komen den knecht wekte
Toen de kleermaker nu zoo eenzaam en verlaten thuis zat, verviel hij in groote treurigheid en had graâg zijn zonen weêr terug gehad, maar niemand wist, wat er van hen was geworden. De oudste was bij een meubelmaker in de leer gegaan
en zich tegen de opnieuw opkomende pijn met teugjes van haar medicijn versterken. Eindelijk sprak zij weer
keek zij de beide vreemden uit de hoeken harer grijze oogen aan met een blik, die in scherpheid al wat zij overigens aan scherpheid bezat nog verre overtrof
we nu droog stonden, keerde meer en meer onze bedaardheid terug en daar het water niet langer steeg, wilde men niet meer naar den schoolmeester luisteren
en er toch allen weêr uit geraken; maar arme drommels als ik worden er opgesloten zonder dat ooit meer een haan naar hen kraait
Wel zeker! voor zoo'n Adonis als gij zijt, en dan nog de mooie uniform die je natuurlijk niet aflegt dan na de huwelijksvoltrekking. Ik ben er zeker van, gij kunt krijgen wie
Men zegt, er zijn gevangenen ontsnapt,' mompelde een ander. 'Ontsnapt!' herhaalde de Predikant: 'UEd. gelieve
Mathilde was dood. Zij had haar leven geleefd, haar etherisch schijnbestaan als gezien door een prisma van extaze en smart
tjilpen van kleine vogels des avonds, wanneer de lucht nog rood is van den zonsondergang, maar het al donker wordt tusschen de takken waar hun nestjes zitten
Dit is het ware! zeide Charley, terwijl hij twee of drie zijden zakdoeken uit den zak haalde en ze op tafel wierp. Dit is het ware
het drukte zijn volkomen radeloosheid in deze zaak uit. Dat heb ik verwacht, mompelde hij. Gravin Lydia Iwanowna
Welnu, ik wensch u goedendag, en hoop, dat het u goed zal gaan. Mijnheer Guppy, die oplettend naar dit korte gesprek had geluisterd, slaakte een zucht vlak aan mijn oor
iGeorge-lief, ik vrees dat ik kinderachtig geweest ben; maar ik ben nogwat duizelig en zwak; laat mijne hand niet los, George! Ook deed zij hem daarna telkens verschrikken
Zonder, als naar gewoonte, ze toe te spreken, voerde hij de dieren naar de hokken. Hù, wat een weêr! hij keelschraapte, of hij verkouden moest worden. Zijn pijpje was uitgegaan, hij verlangde naar binnen. en daar wachtten hem de confidenties van
gaf verder te kennen, dat, wanneer wij zijne diensten niet meer noodig hadden, hij zou teruggaan en dien jongen man in arrest nemen hetgeen hij dan ook deed
Was ik het alleen? - Nu goed dan! gaf hij toe, zich niet meer meester; dan was ik het ook. Maar stòm zijn we dan beiden geweest, om terug te komen in dit ellendige land, tusschen die ellendige menschen
Woedend boende Claus er op los en maakte met het ledige vat een leven van geweld, doch zorgde wel, dat geen enkel woord hem ontging
Een poosje later hoorde ik beneden een grpot'rumoer, en daarop kwam er een magere kerel met een rooden neus de trap op
niets dan dorre heide, afgewisseld door plekken wit kiezelzand, dat in het maanlicht glinsterde; ver, zeer ver scheen eene donkere streep een dennenbosch aan te duiden
en ging op den rand van den stoel zitten en begon met dezen heen en weder te wiegelen, hetgeen hem verboden was. Ik heb Nadenka gezien
het handvatsel eener schel, hetwelk aan de Majesteit van het Hof eenigszins den schijn geeft alsof hij gehangen moet worden. De jury wordt opgelezen en beëedigd
Ja, ik was er in het geheel niet op voorbereid, dat het zoo aangrijpend zijn konde, antwoordde Anna en bloosde
Eene korte poos later hoorde hij de stem zijner vrouw voor de deur snel en dringend zeggen: John, John, ik wou dat ge eens even hier kwaamt
Misschien zou hij niet durven. En dat denkbeeld vond zij nog erger, dan het vooruitzicht dat hij wèl zou durven. Wat gebeuren moest, moest dan maar gebeuren. Louis had ook zeer veel te vertellen
dat het gevorderde in waarde overtrof; toch had hij het met voorname onverschilligheid aan Steven toegeworpen, en zelfs met een ongeduldig hoofdschudden het kleingeld afgewezen, dat de eerlijke man zich verplicht achtte terug te geven
Het blanke, beschaafde, welopgevoede kind, met hare gouden lokken, haar zielvolle oogen, haar edel voorhoofd en vorstelijke houding
zeide zij, nadat zij hem gefeliciteerd had: Wat ben ik blijde, dat gij het met Kitty gevonden hebt; men moet oude vriendschap in waarde houden
Ik ben pas uit Indië hier gekomen, omdat bij ons op de plantage geen school is.' 'En ben je nu zoo alleen hier?' 'Ja, mevrouw, ze zijn allemaal in Indië gebleven. Ik moest hier naar toe om te leeren
in haar grijs zijden paradekleed, was blijkbaar bekommerd, omdat de kinderen in hun kamer alleen moesten eten
en is blootgesteld aan al het kwaad, dat het ongenoegen van een gevoelloos mensch, die aan niemand verantwoordelijk is, hem kan aandoen
ejuffrouw was het eerste oogenblik een weinig uit het veld geslagen, daar zij niet op eene zoodanige verrassing had kunnen bedacht zijn; evenwel na een oogenblik inziens, zeide zij
dat de heer Green junior een matroos op een schip duidelijk had hooren roepen: wel verdomd! hetgeen hij daaraan toeschreef, dat het geluid der stem door de ballon werd opgevangen
Hij stond op, nam zijn hoed, die op den grond lag, en ging met vasten, beraden tred naar de deur. Daar keerde hij zich om, boog diep voor zijn grootvader, richtte het hoofd weder op en zeide
waar de lentezon de duizenden knoppen zwellen deed, die eenmaal tot breede bladerkronen ontvouwd, haar stralen den doortocht zouden versperren. Daar had zij oude lievelingsplekjes, door weinig wandelaars bezocht, waar men ongestoord praten kon.
Nog een beker en nog een ledigde hij met koortsige gretigheid. Drink zooveel gij lust, zeide zij. Ik wist wel hoe het wezen zou
door dit geduld meer dan door iets anders in het nauw gebracht, fluistert hem eindelijk als wanhopig een naam in het oor
zwaar blond, forsch in zijn spannende uniform en verlakte rijlaarzen, terwijl twee kleine meisjes en twee kleine jongens - allen blond, vlasblond, met zachte roze kleurtjes, op hem klommen, waar hij achterover lag in den grooten
en hoogstwaarschijnlijk had zij gelijk. De Londensche lantaarns straalden echter vroolijk, toen de
Ik kijk naar mijn moeder, maar zij houdt zich alsof zij mij niet ziet. Ik kijk naar een jongen in de verte, en hij trekt gezichten tegen mij
Een wallabie!' riep de gids, 'het dier heeft zich verlaat; kijk het eens naar het bosch jagen! Wat scheelt hem? hij springt weer terug. Ha, ik zie het al! Mr. Roda, kom eens kijken! eene interesrante jacht
Een uit hemel en aarde samengestelde kracht ontstaat uit de menschheid en regeert haar; wonderbare ontknoopingen zijn haar niet vreemder dan buitengewone gebeurtenissen
Een vriendelijke blik van verstandhouding en hij verliet haar. Was Leida hem niet gevolgd, hij zou met haar gesproken hebben, haar hebben gewaarschuwd, misschien gevraagd, of hij het thans aan mevrouw zou zeggen. Nu werd de bekentenis wéér uitgesteld
In het bosch was het doodstil, als was de aarde onbewoond; de weemoed van wat eindigt hing tusschen de boomen
Niet? vroeg Tante: wel dat zou wel ongelukkig zijn. Het is niet zonder wijze oogmerken, dat God ons tot elkander gevoerd heeft: en, ik zie het nu duidelijk in, ik mag niet weigeren, den plicht te vervullen, die mij wordt opgelegd
Wanneer zoudt gij willen gaan ? Nu, was het welgemoede, vlugge antwoord. Vandaag, lieve, of
Daaraan werd trouw voldaan; doch men had zijn bijzijn gewenscht, en te eerder, daar er noch dans noch mommespel zou plaats hebben, en de Weleerwaarde Wernerus Helmichius meê van de partij zou zijn
Dan zul je eene mooie vertooning maken met zoo'n morsebel van eene vrouw en een troep huilende kinderen achter je aan
Regina was dan ook al vroeg naar hare kamer gegaan; maar tegen hare gewoonte had zij zich niet ter ruste begeven, nadat zij hare kamenier had weggezonden. Zij had in den loop van den dag een brief ontvangen, dien zij nu ongestoord wilde lezen en beantwoorden
Ik zou denken van ja, meneer. Van den tijd af dat ik zoo hoo was als uw stok. Van den tijd af dat mijn oudste broeder ons huisje verhet
En van blijdschap lachte nu de matroos heel zijn vroolijken, breeden lach, terwijl hij aanstalten maakte om heen te gaan. 'Dus, schipper,' vroeg hij, 'wanneer moet ik terug keeren, om te hooren wat ik tegen Paddeltje zal zeggen
maar ik lij er ook door, en ik zeg maar, het is hard, dat ik met oude verschoten japonnen moet loopen en die juffrouw Klaasje als een prinses wordt uitgedost.' - 'Ziedaar nu tweemaal, dat je dat woord prinses gebruikt,' hernam Bol
en hoe de scherpe hoektanden zijn keel kietelden. Hij schreeuwde om hulp, zoo hard hij kon. Maar niemand kwam, en hij geloofde vast, dat zijn laatste uur geslagen was. Toen voelde hij
en ging achter een der hekken op het pad naar de brouwerij, leunde daar met mijn arm tegen den muur, liet mijn voorhoofd daarop zakken en schreide vrij uit
en ik durf zeggen, als ik met eene dame zoo vrij mag wezen, dat gij in alle opzichten zijner waardig zijt
Te meer daar zij mij een aandoenlijke levensschets van Juliaan te lezen gaf, door zijne moeder opgesteld en nevens haar testament gevoegd.' 'Is Machteld van Egmond overleden
niet gelegen, dat we in uw huis binnendrongen, zei Akka. Maar we kunnen het niet helpen. De wind was ons te sterk en dreef ons hierheen
te zijn en dat zijn land alleen door allerlei ram pen bezocht werd, omdat liet dingen deed, die Engeland niet deed
Laurie's verlegenheid ging heel gauw over, want Jo's jongensmanieren zetten hem op zijn gemak, en Jo was zoo vroolijk en natuurlijk als altijd, omdat zij niet meer aan haar japon dacht en niemand de wenkbrauwen tegen haar optrok
Wanneer het iets is, dat ik doen moet, dient gij het mij nog eens te zeggen, antwoordde het meisje
Gij begrijpt het nu nietwaar? Zij zijn niet rijk; dit verklaart alles: het is geen schande niet rijk te zijn
Een man van ondervinding als de Heer van Montbas,' zeide Buat, 'weet tegoed, dat waar de arme met den rijke speelt, hy altijd eindigt met geplukt te worden
Ik bid u, antwoordde Madzy, reeds vreezende te veel gezegd te hebben: laat dit geval niet nader onderzocht worden. Ik wil niet, dat er om mijnentwil iemand leed geschiede
en ik voor het open hoekraam het andere op de derde verdieping. lets genadigs iets wyzersen beters dan ik
Toen waren de kelders met Bourgogne gevuld, de hokken met honden, en de stallen met
Toch was het afgesprongen, hoewel men geloofde, dat de jonkvrouw, zelve fier van aard, de voorkeur zou gegeven hebben aan een heer uit het Huis van Nassau, boven een kleinen Duitschen graaf
die op de leuning van het hek stond en dien zij tusschen haar beide fraaie handen hield, waaraan hij de hem zoo wel bekende ringen zag
Helding! neem eens de moeite van die glaasjes wat om te spoelen en in het likeurkeldertje te bergen. Foei! zeide Henriëtte ik wist nu haar naam: dat is dameswerk: dat zal ik wel bezorgen
was dit het loon voor dat andere? Den eersten dag na het vertrek zijner vrouw nam hij ouder gewoonte de verzoekschriften aan
En toen zetten de veehoedsters, de herdersjongen en de volwassen knechts zich neer om een platten steen buiten, en begonnen te eten
Op enkele punten is het woud gekapt; maar de landbouw heeft nog slechts schroomvallig bezit genomen van het domein der houthakkers. Bijna overal is de bodem met primitieve wouden bedekt, hier en daar, helaas, door brand vernield
zoo goed als tweemaal twee vier is, dertig shillings de el, de sluier vijftien pond zakdoek een cadeau. Bruidzusters
Ja! - uwe briefwisseling is, naar ik hoor, onbelemmerd: en zoo my Lord en ik van uwe tusschenkomst gebruik mogen maken, zijn onze zwarigheden ten eenenmale opgeheven
Zij ging echter heen zonder te zingen. Zij zeide gisteren in de diligence, dat haar pianist te Dresden ziek was geworden
als hij het wil, nader bekend zal worden. Het was vrij laat in den herfst, toen de ondergaande zon
Ik moest vertellen hoe ik grootgebracht was door Barberin, hoe ik door dezen aan Vitalis was verkocht, hoe ik, na den dood van mijn meester
Neen! Wacht eens. Overmorgen is het Maandag; dan moet ik bij mama zijn, zeide Wronsky en werd verlegen
Dorine was dan altijd een beetje verlegen, als zij het uit moest leggen, vooral omdat zij het zelve ook vreemd van mama vond. Maar mama was die zij was: er was niets aan te doen
ja, de alleroudste schafte zich een album voor beroemde haarlokken aan, alleen maar om een lok van dat weelderige, prachtige hoofdhaar, dezen schat, dezen gouden schat te kunnen vragen
Ook dacht ik soms haar mij zoo zacht en rein, — Meer aardscher dan —, dat slechts de teerste zorge Haar kon beveilgen tegen leed en smart
Later kwam hij zelfs op een nog winstgevender wijze om de centen te besteden, ten minste wanneer het geluk hem diende
Mijnheer Vholes, als een kleiner praktizijn, die zijn respectabelen naam hoopte te behouden, was verheugd, dat zijn gevoelen door iemand van zooveel aanzien werd bevestigd
mijn broertje was dood. Alles wat ik nu nog maar weten moest was, hebben zij gelijk die beweren: dat heeft God gedaan? De dominee kon mij dat natuurlijk best zeggen
na weder een stilte, stond ze op en wou heengaan, zeggend: - 'Goenacht, lief kind.' - 'Dank' zei Hedwig. Maar toen ze een paar bedden ver weg was
en hetzij met nu donker wordende bosschen op het land., of holle, ledige, geslotene huizen in de stad in verband staan
wetende dat hare ooren geheel voldoende zijn voor den inhoud van zulk een zwak vat. lik kan er, dunkt mij, zegt Twemlow zenuwachtig, redelijkerwijs niets tegen hebben
Tot op het laatste oogenblik opgehouden door iemand die aanspraak op mijne hulp heeft, zeide Frank verontschuldigend tot Lightwood. zonder een oogenblik aan zich zelven te denken
Toen hij eindelijk, in het derde uur van de genoegens der jacht, den gejaagden ellendeling weder in deCityhad voerde hij Mortimer nog in een paar donkere steden
had den arm der schoone jonge dame genomen en wendde zich naar de deur. Tot van avond, vrienden! zeide hij. Te zes uren? riep Jondrette. Te zes uren precies
In haar met bont bezet reisgewaad scheen Estella nog schooner dan zij ooit, zelfs in mijne oogen, was geweest. Hare manieren waren meer innemend
De hoogste is de Andrej Perwoswantjii. En nog hooger dan Andrej .? Dat weet ik niet. Wat? weet u dat niet
dan verkeerden wij dagen, en zoo noodig weken lang, in een met ieder uur klimmende geestelijke dronkenschap. Er werd natuurlijk
Noor dicteerde me, want brievenschrijven kan ik niet, alleen aan Net, en Noor correspondeert nog al eens met ooms en tantes. Dat doen eenige kinderen altijd, geloof ik
Deze woorden schenen gericht te zijn tot de jonge dame, en werden waarschijnlijk gesproken om Nancy tijd te geven zich te herstellen
op het hoofd van dien Champmathieu den steen der schande te blijven plaatsen, die, evenals de steen van het graf, slechts éénmaal nedervalt, en nooit weder opgeheven wordt
DE AREND. IN HET ROTSDAL. Hoog op de rotsen in Lapland lag een oud arendsnest op een terras, dat uitstak
Laat iemand anders dan deze ellendige zottin deCitoyenne Defarge antwoorden ! Wellicht dat de daarop volgende stilte
De candidaat kwam beneden en werd door de hospita wel gefiliciteerd. Daarop toog het tweetal naar de sociëteit, en ook daar regende het gelukwenschen, want de candidaat was algemeen bemind
omdat, zooals gij weet, heeren, niets onaangenamer is dan een ouden vent, die wijzer moest zijn, over zulke dingen te hooren praten
is dit in nog hoogere mate. Reken er dus niet op dat ik u, met de anderen, het leven zal schenken; ik zal u integendeel alle vier doen ophangen
Terwijl hij nu genoeglijk blauwe wolkjes rondom zich zit te blazen, moeten wij even achter hem omzien, naar zijn verleden en zijn heden, om ons beter in aller toestand te kunnen verplaatsen
doch een onverbeterlijke dronkaard. De jongens liepen sinds lang in het wild en hadden hem verlaten, het meisje was gebleven
Hij rakelde de nog warme sintels in den roestigen haard weder op, stookte het vuur aan en zette de kaars op de kleine toonbank
Hij nam van al de aanbiedingen, die hem gedaan werden, eene van den tooneeldirecteur in Edinburg aan, die hem voor zes avonden aangenomen had
en daar zij 'er den slag van had, om dien juist met verstand aan te wenden, dat groot geheim der tooverkunst van den vrouwelijken opschik, zoo dat de zwier hare bekoorlijkheden niet overschaduwde
en toen zij, de stem van haren vader hoorende, heentrippelde, veegde hij terwijl hij haar nazag verscheidene malen zijne oogen af
en stond op hare schaatsjes met eene zoo aardige bevalligheid, als of zij gereed was, om eenen dans op dezelve aan te vangen; terwijl zijne schaatsen aanbond, deed zij eenige streken
om zijn eigen weg te gaan zonder zich veel om de Friezen te bekreunen, welke hij zelf tot afval genoopt had. De monnik zag nu duidelijk in, dat de Bisschop
af. Overigens was Marius bedroefd. Alles was wederom als in een valluik voor hem verdwenen. Hij zag niets meer voor zich
Hier is hij in dien linnen kiel, en ik moet hem hebben. Hij greep hem bij den kraag en nam hem aldus in bezit
en beslissen zou, welke maatregelen tot herstel harer verzwakte krachten zouden moeten genomen worden
in de werkplaatsen vernam men de ontploffingen van het kruit, waarvan de lucht en de rook tot den arbeider doordrongen
op het oogenblik zelf waarop ze anders zouden zijn volvoerd, dood bedaard en geheel overeenkomstig de waarheid ook, 'bestendig' of 'mooi weer' aan te wijzen
omdat ik geen familie had, dat ik nog rampzaliger wezen zou, als ik er wèl eene had? Hoe zou ik licht vinden
Elinor was blijde dat hij er geweest was, en nog blijder, dat zij hem niet had behoeven te zien. De Dashwoods waren zoo uitermate ingenomen met de Middletons, dat zij, die overigens aan geven niet gewend waren
en bracht mij nog eens de warme tranen myner lang vervlogen jeugd in de oogen. Ik greep de hand van mijn ouden trouwen knecht
Als het eenvoudig en vloeiend proza was geweest, dat zou hij stellig meer tot zijn recht hebben doen komen. Ik dacht het al; maar jij moest hem juist Cowper geven
en staarde Becky over het kleine vergulde glaasje aan, terwijl zij den inhoud ledigde. De likeur scheen de vreeselijke opstandelinge moed te schenken
zonder naar Eckbert op te zien spoedde zij zich naar den uitersten hoek der zaal en liet zich neervallen op eene causeuse, het hoofd van het licht afgekeerd, als eene die behoefte heeft aan rust
Neem aan, Armand! Ik heb geene gewoonte te behouden wat mij niet toekomt; maar ik verzoek u van juffer Graswinckel te zwijgen, zoo gij niet van haar wilt spreken met de achting, waarop zij recht heeft
wat dat toch voor een paleis was, waarover men met zooveel roem sprak. Vanwaar komt gij, mijn vriend? vroeg hem de aangesprokene
Welaan, mijn waarde neef!' zeide VELASCO: 'sints alles opgehelderd is, hoop ik dat voortaan 'alle stijfheid tusschen ons verbannen zal wezen
Volg mij maar, gij zult, hoop ik, uw vriend niet in erger toestand terugvinden, dan gij hem verlaten hebt.' 'Dat zou niet mogelijk kunnen zijn; zooals ik hem moest laten, was zijn dood onvermijdelijk
Laat ze maar rusten. Aanstaande week, aanstaande maand, aanstaand jaar, vroeger of later, zal hij met helderder oogen zien. Ik kan wel wachten
De ongelukkige slotenmaker deed zelf zijne sjerp omening zijne sabel op zijde, zette zijne schako op, en ging de deur uit
dat zijn bagage naar Parijs moest worden doorgezonden. Na vervolgens nog eens rondgekeken te hebben, keerde ik naar mijn coupé terug, waar ik tot de ontdekking kwam, dat de conducteur in weerwil van het opschrift besproken
den Franschman haatte ik uit het diepst van mjjn hart. Lea kon ik geen haat toedragen. Daarvoor had ik haar te lang en tetrouw vereerd
en deze heeren op het dek te komen. Als er soms discussie tusschen ons mocht ontstaan, loopen wy geen gevaar om in de hutten te worden gehoord
Hij naderde de groep en juist toen hij deze had bereikt, zou hij door de meergenoemde deur, welke naar den gang voerde, verdwijnen. Terwijl hij met die lieden den gang doorging zag hij een man, die een meisje dat bewusteloos was voortdroeg, voorafgegaan door een ander
bij laagheden die iemand zich het hart doen vasthouden van angst, denkende, wat zal hij onze driftkop daar wel van zeggen, als hij dàt komt te hooren
Met-een snelde hy de trap op die naar boven geleidde, terwijl Heenvliet zich binnen de gelagkamer begaf, alwaar, gelijk hy reeds gedacht had, de Jonker van Bleiswijck hem met smart zat te verbeiden
De patiënt heeft op dat oogenblik een onbepaald respect voor iedereen die den titel van hooggeleerde voert en beschouwt de faculteit als een raad van louter goden; de vrienden beweren dat het gewone menschen zijn
en ontdekte hij al etende, dat die allen de intiemste vrienden waren, die Veneering op aarde bezat
Onze vreugd is als een schaduw. De volmaakte glimlach behoort slechts aan God. Ridet Caesar, Pompeius
en deelde haar de tijding mede, die hij van zijnen secretaris had vernomen, waarbij hij het niet aan rouwklagten liet ontbreken, dat hij zijne zaken dus in de war had gebragt
zie en spreek mij zoo niet aan; al vindt gij mij hier, als een gek behandeld en met kaalgeschoren kruin, ik ben toch niet gekker dan gij of een ander
Omens, zijn advocaat, ging naast hem staan; en vlak achter Willem zette zich de agent in postuur, de handen langs het lijf gestrekt, onbeweeglijk in kaarsrechte houding. De soldaat schouderde het geweer
Wij eten ten vijf ure. Zeg nu niet neen! Na zich lang te hebben laten dringen, nam Minns, nu geheel tot wanhoop gedreven, de uitnoodiging aan
Uwe remarque is vry scherp; doch ik meende, dat de Heer Edeling met my sprak. Saartje. Waar toont gy u gevoelig over? Betje Wolff en Aagje Deken, Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart het scherpe stoort uw geluk immers niet
De kroonprins is niet met den keizer meêgekomen. Professor Barzia heeft het hem verboden, omdat hij meende, dat de groote jachten, waarmeê de hertog Zijne Majesteit verstrooien wil
Men spreekt van onze petitie aanstaanden dinsdag in overweging te nemen, maar het moet nu terstond gebeuren
omhelzen was voorbij; zij scheidden — dat wil zeggen juffrouw Sedley scheidde van haar vriendinnen. Juffrouw
man is, maar ze zijn sluw genoeg om er in hun hart aan te twijfelen, ja waarachtig, dat doen ze
en dat houd ik in het oog. Daar ik zag, dat hij in eene onvergenoegde, ongeduldige stemming geraakte
Pitt, die met zijn twee halfzusters ter kerk was gekomen; den ouden baronet kon men er niet toe bewegen het bedehuis dikwijls te bezoeken
dat is mijn vrouw, riep de bode. Is hier niemand anders langs gekomen? Niemand. Dan moet de dief den anderen weg gekozen hebben, riep de vent, mij aan mijn mouw trekkende
een soort van kalm spook. Van onze begeerte onderricht, haalde hij een krant voor den dag
tevreden over zijne sluwheid, bracht hij de kist weder naar binnen en ging aan zijn avondeten. iSluiswachter, hei! sluiswachter, hei
Schaban, hoewel meer dan verzadigd, onderwierp zich aan deze proef; hij nam een stuk van de roomtaart, maar moest het weder uit zijn' mond nemen, daar het hem onmogelijk was het te eten
Zij had voor haar oogen twee mannen zien strijden, die in hun handen haar vrijheid, haar leven, haar ziel, haar kind hadden
ettemie had even gekleurd bij de woorden van ol, die, hoewel in scherts gesproken, toch een gevoel bij haar deden oprijzen, als had hij haar willen berispen, dat zij met wat te groote vrijmoedigheid in den gerezen redetwist was tusschen beiden getreden
En hare handen maakten geen gebaar van een mantel om te werpen: zij baden slechts. In de drukkende duisternis baden zij, vaag, koel en onberispelijk
was er een trilling in, die mij geheel overweldigde. Ik zat haar aan te staren terwijl zij haar oogen neersloeg op haar werk
De gewijzigde optocht ging dus verder, met een schoorsteenveger die de ljjkkoets mende
Gij bevindt u waarlijk in eenen toestand zoo Jacob van Lennep, De pleegzoon rampzalig als weinige menschen ondervinden; doch alle dingen moeten medewerken tot zaligheid voor hem die gelooft
Tienduizend pond zullen onder hen verdeeld worden. Als ze trouwen, dan doen ze stellig een goede partij, en trouwen ze niet, dan kunnen ze met elkaar ruim leven van de rente van tienduizend pond
Ook stelden zij alles te werk om onze vaderen hun vrijheden en hun volksgeest te ontroven, zij gebruikten daartoe de macht om te dwingen, het geld en de gunsten om te verleiden, de staatkunde om te bedriegen
want geene nieuwe betrekking kon de teederheid vergrooten, die hij mij toedroeg, en welk besluit ik ook nemen mocht, hij was overtuigd, dat het welgedaan zou zijn
De eerste fraze al leek haar vreemd, niet tot een vrouw in het leven gericht, maar tot een heldin, te
Plotseling, nu jaren geleden, zag zij zichzelve, een jong meisje, aan de zijde van De Staffelaer, haar verloofde, een visite maken bij die menschen. In jaren had zij ze niet gezien, in jaren niet van ze gehoord
die hij gevoegd bij de hartelijke verklaring harer wederliefde aanmerken mogt, als de toestemming tot de door hem zoo vurig gehoopte echtverbindrenis
Zooals in alle vroegere jaren, begaf hij zich ook nu naar een buitenlandsch bad om zijn gezondheid te herstellen
Maar het is waar, ik ben de neef van de twee brave oude heeren, die gij bedoelt, en gij zijt, naar ik zie, mijnheer Nickleby, over wien ik zooveel gehoord heb
zich daarop spoedig deswegens verklaard hebbende, gaf hij te verstaan, dat hij de redikant der ervormden binnen leef was, en dat hij nog een broeder te msterdam had wonen, zijnde hij ook in die stad geboren
Verder! verder! riep Fagin. Zachtjes aan, maar niet zoo langzaam. Schielijker, schielijker
dat voortliep met haar kleine donzige jongen. Toen de vluchtelingen van de helling af en beneden in het dal waren gekomen, ontmoetten ze menschen
Maar de slimme jongen zei: als ik jou van mijn eierkoek en van mijn wijn geef, dan heb ik zelfs niets; maak maar gauw, dat je wegkomt! en hij liet het mannetje staan, en liep door
die het vernuft, den tijd en de kennis der Engelsche taal bezit, welke noodzakelijk zijn om een dergelijke geschiedenis samen te stellen
Zie je die prachtige hoeve wel, vlak over de herberg? vroeg het paard. Ja, zei de jongen, die zie ik wel, en ik begrijp niet, dat ze niet gevraagd hebben, jelui daar binnen te mogen brengen
veel guitenstreken en verbazend veel drukte, dat hiertegen de waarde van al de bewijzen van aanhankelijkheid, die hij jarenlang van zijne nicht en hare dochters had ontvangen niet kon opwegen
werd hij niet in de kamer gevonden. Daarom mogen we aannemen, dat hij weggenomen is. Maar dit kan niet zijn door den kolonel, noch door zijn vrouw. Dat was volkomen duidelijk
die reeds in een kwade luim gebracht was door den slechten uitslag van zijn bezoek bij Madzy, en bij wien deze woorden van Reinout weinig geschikt waren een betere stemming te doen ontstaan
Lewin nam dit stuk in de handen, begon het gespleten einde te breken, daar hij niet wist, hoe hij beginnen zou
hen schier altijd de molensteen der maatschappelijke orde, die hen vermorzelt; als kind ontsnappen zij, wijl zij klein zijn. Het kleinste gaatje
Maar ik moet u zeggen, ik heb eene drommelsche haast, en wilde wel zoo spoedig mogelijk weten waar ik op aan kan, zeide Haley terwijl hij opstond en zijn jas aantrok
In den ochtendstond nam hij afscheid van zijne zoo onverwacht aangetroffen oude landgenooten, daar hij hoop had, om dien dag zijne reis verder voort te zetten
om die van my t'ontslaan. Ik vroeg, hoe dus, Godin, Zy zeî dat zulks niet paste, En na wat overleg, Begreep ik dit gezeg, Zy was geen kat, om zonder handschoen aan te tasten
Waarom? antwoordde Anna: Bedenk toch, ik heb slechts de keuze in andere omstandigheden, dat wil zeggen ziek, of de gezellin
Er ontbrak hem echter iets, men weet zelf niet wat. Mijnheer Fauchelevent bezat iets minder en iets meer, dan een man van de wereld
Bij hunne aankomst in Harley Street, Cavendish Square te
FARFALLA. Ik zal aan u verlangen voldoen: te meer omdat dan mijne pupila mede zal afgebeeld worden. Heden middag moet gij onze gasten zijn. Niet waar
Anna had weer een tegenspraak bij de hand. 'Wanneer je geen kind meer bent, dan heb je juist alle andere neigingen op zij gezet. Zegt Feuchtersleben dat ook niet
In den naam van al wat goed is — en daarmee bezweer ik u niet bij mijn eigennaam, want de Hemel weet het, ik deug niet veel! — zei Eugène, wees niet bedroefd
Dat was jammer. Het congres is een groote stap voorwaarts geweest. Was uw brochure er vertaald, bekend geworden, dan had u groot succes gehad
en wenschte mij reeds geluk met het bereiken van mijn oogmerk, toen eensklaps de knieen van den jongen knikten, zijne haren te berge rezen, zijne pet afviel
Het was nog geen avond, toen de drie vroolijke menschen Villeneuve bereikten en daar hun middagmaal hielden. De molenaar zette zich in den leuningstoel neer, rookte zijn pijp en deed een kort dutje
Maar nu is het tijd, om te vertrouwen, dat de Voorzienigheid, die zoowel in de woeste stormen, als bij het bedaardste weder, over den mensch de wacht houdt, ons schip behouden zal doen aanlanden
Bloemendael wachtte, zenuwachtig geluiden uitstootend, achter de tochtdeur, om me te ontdoen van jas en hoed en mevrouw riep door het trapgat naar beneden, hoe de koffer aangevat en behandeld en waar i neergezet moest worden
met zijne vrienden, bij eene wandeling, te bezoeken, reden zij maar voort tot de Stad Naarden, die zoo diep en breed in zijne verschansingen begraven ligt en voor eene der sterkste vestingen van Europa gehouden wordt
Over het tafelkleed lag een ander kleedje en hierop stond een Chineesch theeservies en een zilveren theepot
Aldo Ardo waadde de schapen door, steeg luchtig, veerkrachtig, vlug de varengroene, steile heuvelen omhoog
en toch, hoe kleurloos staat het geschetste beeld, hoe weinig geeft het Griekenland weer, dien treurenden genius van het schoone, welks grootheid en kommer de vreemdeling nimmer vergeet
aan zijn ontmoeting met Adeelen en aan zijn geheimzinnige woorden op het feest, uit haar geest te verbannen: somtijds wenschte zij, dat zij Friesland nooit verlaten en hem daardoor niet ontmoet had
Het is thans aan u, mij uwe geschiedenis te verhalen; ik wil het zoo, spreek. De grootvizier, wederom als vroeger het woord opvattende, antwoordde
dat gaat u veel beter of.' 'o, eide hij, zuchtende, ik merk het al. er zal een ander zoo gelukkig zijn.' voelde, dat zij eene kleur kreeg, en t was, als of zij waande
ieder oogenblik aan het zenith der eeuwen gansche sterrenbeelden van overwinningen te doen opdagen; het Fransche rijk een Romeinsch rijk tot tegenhanger te geven
wat al brave menschen of 'er door zijn' bloedraad, om het geloof, gemarteld en verbrand zijn, dan zoudt gij 'er zoo luchtig niet van praten. Ik laat Juffr. KROMBALG in hare waarde
die ons kwam zeggen dat het tijd was om op te staan, sloot ik de oogen om hem niet te zien
hadden ruwe stemmen; maar boven al het gedruisch hoorden wij het geluid van den stoom, die in kleine witte vlokken door den schoorsteen opsteeg
Zij had pijn, hare ziel leed, en het scheen haar toe, dat hare ziel leed voor het éerst, misschien omdat, voor het eerst, die ziel niet zichzelve was geweest maar een ander
Meer kon hij niet zeggen, want Smirre deed een sprong naar het venster. Het oude, vermolmde vensterkozijn gaf mêe, en Smirre stond een oogenblik later op de vensterbank
De weinige voetgangers, die hij ontmoette, groetten hem vriendelijk en even hartelijk was zijne wedergroet. Slechts éen oogenblik overviel hem een weemoedig gevoel, toen hij er aan dacht, dat hij zich meer en meer van zijne ouders verwijderde
Maar. Constance. wat een woord. Wat is dat nu voor een woord! - Het is het juiste, Van Naghel: er is geen ander woord: ik wil mijn
De wind hindert me toch wel een beetje; hij vermoeit. Kon ik maar naar beneden komen. Ik ging liever wat liggen in de couchette; misschien dat ik insliep
was, dat zij maar eenige oogenblikken dien chipper spreken mogt, schoon zij, bij verder nadenken, begreep, dat die man haar zeker niets naders, dan hij gemeld had, zou kunnen berigten
Dat weet ik niet; het is een onbekende hand Ziedaar' En hij reikte haar over tafel de halfgeopende enveloppe aan
eens zien, zei mijnheer Crummies, zijn vrijbuiterspruik afnemend, om de zaak met een koeler hoofd te overleggen
De beide mannen vonden, dat ze die zaak niet beter konden bevorderen dan door een slöjdschool voor kinderen op te richten
Aan wien hebt gij toebehoord? zeide Emmeline. Mijn meester was Mr. Ellis, en wij woonden in de Hoofdstraat. Misschien hebt gij het huis wel gezien
zonder een teeken van leven te geven. De jongen schrikte ontzettend. Hij had haar willen helpen, en nu was ze dood. Hij was met één sprong van den steenhoop af, en liep hard weg
Ik ben het in vele opzichten met u eens; maar ik bid u, zeg het niet overluid; want wat werd er van het medelijden en van de liefdadigheid, indien men zich gerechtigd achtte, elken behoeftige toe te voegen, dat hij door eigen schuld ongelukkig ware
De winkel van den oudkleerkoop, waarheen Vitalis mij gebracht had om een kunstenaarsvoorkomen aan me te geven, verdreef gelukkig die sombere gedachten
Aanvankelijk doorbladerde hij het boek slechts; toen hij echter aan eene plaats kwam, welke zijne opmerkzaamheid trok, was hij spoedig geheel in het lezen verdiept
in de kegelbaan van de Zon wordt ontvangen. De c o r o n e r bezoekt meer herbergen dan eenig ander levend wezen. De reuk van zaagsel, bier
ze verspreiden geen vooroordeelen; fokken geen domperianen of fiemelaars; laten er zich niet mee in
beste poes, zei hij, je kent zeker wel alle hoekjes en gaatjes hier op de plaats. Wees nu eens lief en vertel me, waar ik den kabouter kan vinden. De kat antwoordde niet dadelijk. Zij zette zich neer
en redevoeringen tegen de paperij, vervolgde John, zonder op dezen wenk acht te geven, is Mylord zijn hoofd al half op hoi geholpen
Harthouse haalde diep adem; enindien iemand zich ooit in de positie bevond van niet te weten wat hij zeggen moest, maakte hij
Plotseling liet zijn herinneringsvermogen hem in den steek. 'Dàn. dàn.' Zij keerde haar bleek gelaat naar hem toe en zei met droeven lach: 'Dan zal er denk ik, meer koffie groeien aan onze boomen
En, daar de Bisschop op dit oogenblik een vyand is van Frankrijk, zouden die wervingen, gevoegd by andere redenen van ongenoegen, een geschikt voorwendsel kunnen opleveren, om een beweging van troepen te wettigen
kwam mijn bagage te huis: en nu stoven allen, meisjes zoowel als knapen, naar het voorhuis, om de dienstboden te helpen in het naar boven slepen mijner koffers. Ik wilde mij insgelijks daarmede bemoeien; doch Suzanna weerhield mij
Hij keerde terug om een anderen uittocht te vinden: links van hem was niets dan een blinde muur; rechts cellen, gelijk die welke hij verlaten had, waaruit de deuren waren weggenomen
den beslissenden stap, dien zij dezen dag zou doen; en schoon niet het kleinste wolkje van berouw het vooruitzigt van haren geest benevelde, beseste zij de groote verandering van stand en betrekkingen
en niet tegen me spreken als ze gedaan heeft. Ach natuurlijk, ze kent me zoolang, dat ze vanzelf eenig belang in me stelt. En ze hoort natuurlijk een heele boel slechts van me door mama en tante en de nichtjes. Het is een lieve, degelijke meid, ik mag haar heel graag
Hier en daar waren kleine takken uit den stam gesproten; deze dienden mij tot steunpunten voor mijn voeten, en niettegenstaande ik half verblind was door de sneeuw
was niemand in het benedenvertrek der herberg gebleven, dan Javert, die aan den paal was gebonden, een opstandeling, die met bloote sabel Javert bewaakte, en Mabeuf
het is met ons gedaan. Ik wilde mij verwijderen, want ik begreep, dat iets gewichtigs zou gebeuren
De directeur Hermans, die eerst zijn best had gedaan om den jeugdigen violist tegen te werken, liet hem nu stil begaan, want een kostelooze versterking van zijn orkest was een vooruitzicht, dat hem aanlokte
en nu hebben zij de pooten over de strengen en trekt en rukt ieder naar zijn eigen zin. Zoo gaat het in de wereld. De kat is van huis en de muizen spelen den baas
nu dit bekend werd, want geheimhouding was niet mogelijk, daagden allen op, die belang hadden bij de zaken der van Berchems, en die hun wantrouwen in den zoon tot den dood van den vader hadden verkropt
Gij gehoorzaamt de krijgstucht, zijt een slaaf van het consigne en een nauwgezet mensch, die zijn plicht vervult en zijn familie niet verlaten zou om een deerne na te loopen
maar de nacht was donker, het park was stil. Een paar laatste balken schenen nog na te rollen, met een laatst afgruizelen van steen
maar de leeuw verloor hem niet uit het oog, en volgde hem door het hout, gelijk hij aan het knappen der takken duidelijk kon hooren. In dit uiterste gevaar, zeide de emir in zich zelven
wil met het onuitputtelijke worstelen. Maar waar is het schip? Ginds; nauwlijks zichtbaar in de vale duisternis van den horizont
In de bovenzaal werd de oude heer Roda met gejuich ontvangen, en gelukgewenscht door allen, die Willem had opgenoemd, behalve door Lord Greybury: de Engelschman was verdwenen, zonder dat iemand zijn heengaan had opgemerkt
oude en jonge, hadden pleizier in het mooie, kleine dier, met zijn grooten staart, zijn verstandige, nieuwsgierige oogen en zijn kleine, nette pootjes. Zij wilden den heelen zomer
Maar bij nader onderzoek, bemerkte men, dat er uit die klare, blauwe oogen niet enkel goêlijkheid lichtte en levenslust, maar dat ze iets kouds en scherps hadden, dat niet geruststellend moest zijn voor den delinquent, dien hij in verhoor nam
Toen deze plechtigheid was afgeloopen, maakte de secretaris op zijne bijzondere manier den nieuweling bekend met de vreedzame
Het schijnt mij, viel de Kanselier grimlachend in, dat Mijnheer Van Gistel zijn landgenoten niet zeer bemint; want zo helpe mij God, indien men hem geloven wilde, zou er morgen geen levend mens meer in Brugge zijn
Alle edele geesten zijn eerzuchtig, zou ik denken; maar de eerzucht, die zich met kalmte op zulk een weg vertrouwt, in plaats van met wilde vlagen over alles heen te willen springen
in sommige oogenblikken, wanneer zij het leger uitdaagde, bedekte zij zich met drommen en storm; een woelige hoop vlammende hoofden bekroonde haar; gewemel vulde haar
der overwinnende vijandelijke artillerie, een vreeselijken, dichten schroot- en kogelregen uit te staan. Het werd door een weinig bekend officier, met name Cambronne
want dit huis is het uwe. Het onze? riep het meisje uit. Ja! antwoordde de schoolmeester vroolijk
Als wij mijn ouden grootvader eerst maar weer heel hadden! zei de herderin. Zou dat erg duur zijn? En gemaakt werd hij. De familie liet hem in den rug lijmen; hij kreeg een goeden spijker door zijn hals; hij was zoo goed als nieuw; maar knikken kon hij niet meer
Legree werd woedend over Toms onverstoorbare kalmte, en op hem toerijdende, sloeg hij zoo hard hij kon op zijn hoofd en schouders los
of vegen, of afboenen, of te laten repareeren. Dat is de manier, waarop ik den kwaden naam van kanselier heb gekregen. Ik geef er niet om
De Generaal zette ons voorbij. Wij proestten en Kees nam heel diep zijn hoed af. Ik had Kees allang losgelaten, toen had hij nog Pop's arm vast. Enfin, dat gunde ik hem. Als hij maar niet zwemmerig gaat doen, daar kan ik niet tegen
en de ronde goedhartigheid der O, Q en S, weer yoor den geest te komen, net als toen ik ze voor het eerst leerde kennen
Marie had die geleidelijke verandering niet getroffen Vooral nu zij logés had, was ze te zeer geoccupeerd' met haar huishouden en de keuken om zich veel te bemoeien met de caprices' van haar man
en als zij hem wakker vond, wilde zij zeggen, dat zij niet slapen kon, en nog kwam zien of de zijne brandde
had overhandigd. Het koord boezemt mij veel belang in, zeide hij, het tegen het licht houdende en er aan ruikende. Wat denkt gij van dit
Pas was UEd. uit het oog, of daar begon het lieve leven. De Heer Blaek zette een gezicht, zooals hij alleen bij feestelijke gelegenheden doet: past het een fatsoenlijk, welopgevoed meisje, vroeg hij, met een jong Heer alleen te zitten en drank met hem te gebruiken
terwijl hij even zijne liniaal oplichtte, ten teeken wat de vreemdeling te wachten had, indien hij eenig geweld wilde plegen
WEDERZIJDSCHB VRIEND. heid van beide partijen achter vrouw Hiden's stoel in het hoekje va den haard was geleverd
geheel het Boulonneesche vervulde, had zich dat gerucht eindelijk ook buiten de grenzen van het kleine gewest verspreid en zich over twee of drie aangrenzende departementen verbreid
Men had alles in de barricade geregeld, de benedenkamer in de herberg opgeruimd, de keuken tot hospitaal ingericht, al de gekwetsten verbonden
In die eerste dagen van rust ben ik zoo gaan denken. En professor Barzia zegt toch: rust. Wat weet hij van me af? Wat weet de eene mensch van den andere af
Ja,' antwoordde de majoor, 'dat zul je anders nog dikwijls genoeg, maar je hebt vandaag geen werk meer te verrichten. Ga maar binnen.' 'Dat is een Katholieke kerk!' merkte Willem aan, op het altaar doelende. 'Is er ook een Protestantsche
Iedereen weet, dat gij u hier graaf Stanislaus von Schweinitz laat noemen, maar.' 'Maar, moet ik u misschien mijne kwartieren optellen, om te bewijzen dat ik een edelman ben
met het oog op bezoek, dan wel met het doel om er blindemanne te spelen zagen zij juffrouw Wilfer binnenkomen, majestueus zwak
door de uitgelezen cierlijkheid der meubelen, en door de onbekrompenheid, waarmede alles steeds werd ingericht om het gemak en het genoegen der gasten te bevorderen
Maar wijl de maan opging en er aan de kim nog eenig licht schemerde, vormden de wolken aan den hemel een soort van wit gewelf, waaruit op aarde eenige helderheid
was het niet mogelijk, het geheele gezelschap in het hoofdvertrek te plaatsen, tenzij men de personen opeenpakte als haring in een ton. e dames van den huize hadden echter op het fraaie weêr, en niet vergeefs, gerekend
Zoo! zeide Grimaldi. Welnu, ik heb er niets tegen, ik ben gereed, lief kind! Grimaldi ging in een grooten stoel zitten en het meisje aanvaardde hare taak
Neen. Er was een stilte. Den Bergh zat peinzend, het hoofd in de hand. Langzaam, als moê, richtte hij zich op. Wat er werkte in zijn hersenen, was een raadsel, dat
En wij moeten hier als bloote toeschouwers zitten! zuchtte Deodaat: o! waarom schenkt God mij de gunst niet, naast mijn dappere spitsbroeders te strijden