AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en toen hij aan haar huis gekomen was en van haar afscheid nemen zou kreeg hij zijne goudbeurs voor den adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn dag en schoon mildheid anders zijn zwak niet was wrong hij die in hare hand
s avonds voeren zij met de sloep naar de stad en toen zij bij de oude stads herberg aan wal stapten zeide antje wynstok nu als gij bij uw oogmerk blijft om morgen of overmorgen naar groenland te gaan zult gij bij mij wel eens afscheid komen nemen
te hebben nu als gij dat weten wilt dat volstrekt weten wilt ja er is een vrijer om mij geweest
uit de karos stappende stond onder de groote menigte volks eene zindelijk gekleede bejaarde vrouw die hare oogen op den czaar zoodanig gevestigd hield dat hij er terstond zijne bijzondere aandacht op kreeg
ja ik beloof mij overmorgen daar een heerlijken dag door te brengen bij mijn neef pieter koolaart op zijn buiten nabij heemstede zeide de heer wynstok hij heest mijne vrouw en dochter uitgenoodigd maar die beide maken nog zwarigheid om meê te gaan
hij was vergezeld door eenen matroos die nog eens van zijn leven op ijsland geweest was en onthouden had dat er eene bron gevonden werd die boven alle anderen beroemd was
zeker zal blommesteyn zeide hij zeer schamper het knikje dat hij aan de kamenier antonette zoo even gegeven heeft nu met een kus aan juffrouw
dat alle die bergen welke noorwegen en zweden scheidden uitstekend geschikt waren om het eerste onder het bewind van den deenschen koning behoorende voor de invallen van zijne naburen te beveiligen en bijna geheel ontoegankelijk te maken
gedeeltelijk bragt hij dien ook aan het kantoor van zijn vader door waar hij door den boekhouder en twee mindere bedienden zeer vriendelijk ontvangen werd wat hem zelven betrof hoe wel te vreden hij ook was van onder het ouderlijk dak teruggekeerd te zijn kwam hem
houdt toch op met dat geleuter over den duivel ik laat de geleerde heeren daarover kakelen en schrijven wat hun in de kruin komt maar dit staat bij mij vast
staakte ik deze manier als veel te wijdloopig wordende en keerde dus tot die der verdichte levensbeschrijvingen terug voorts staat mij mijne misschien wel wat eenzijdige vaderlandsliefde borg dat ik nooit bedoeld heb om de voorouders in een hatelijk of belagchelijk licht te stellen
en bevond zich vlak voor een juffrouwelijk wezen dat niemand anders was dan antje wynstok die van haar vriendinnetje naar huis ging nu wist blommesteyn niet hoe hij spoodig genoeg van gelaat zou veranderen en zijne aanspraak was bijlang na niet vrij van bedremmeldheid
hij zelfs het ongeluk had om door beteuterdheid uit de kom waarin de saus was die bij den stokvisch want dit was de
verklaarde onder den maaltijd het groot verschil dat er gevonden werd tusschen dezen zoo malschen en op zijn pas gezouten hollandschen haring bij den dorren drpogen en bijna onbruikbaar zouten haring dien hij zoo veel op ijsland en ook in noorwegen gegeten had
dewijl daarin zekere luchthartigheid gevonden werd welke hij zeer bezwaarlijk kon overeenbrengen met die genegenheid welke hij toch hoopte en somtijds vast geloofde dat in haar hart omtrent hem plaats had
om de kleine teleurstelling dat hij juffrouw antje niet had aangetroffen verliet hij het huis harer ouderen en ging dus langzaam en met half neêrgeslagen oogen twee of drie straten ver zonder bijna eenige acht te geven
nu verviel blommesteyn in eene vlaag van hevige gramschap tegen de booze streken van van dalen en was volstrekt radeloos wat aan te vangen
wouter blommesteyn een gevalletje is uit de oude geschiedenis ik zie klaar dat het geen bijbelsche is anders zou ik aan david en batseba gedacht hebben maar dat kan niet wezen want die horens van een
en de wapens van het russisch rijk en het nederlandsche gemeenebest alsmede die van haarlem en amsterdam voorstelde zoodra het gezelschap na eene aandachtige bezigtiging op het bordes aan het spaarne gekomen was
het is eene der allersmakelijkste vruchten uit het oosten ja men zegt er boertende van dat zich in dezelve alle smaken en geuren van de oost-indische compagnie vereenigen
dat zij op de partij bij neef en nicht koolaart niet netjes genoeg voor den dag zou komen hoe dit nu met blommesteyn en antje ook zijn mogt zeker is het
hield haar echter eenigen tijd aan den praat over het aangenaam uitzigt dat hij had op de reis van morgen en over de verpligtingen die hij aan adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn hare ouders had dat zij zoo vriendelijk geweest waren hem uit te noodigen
indien zij niet onder zich eene beweging van den grond bespeurd hadden die door eene ligte aardbeving in de nabijheid van alle vuurbrakende bergen een zoo gewoon verschijnsel veroorzaakt werd maar die echter blommesteyn welke nooit iets zoodanigs gevoeld had eenen grooten schrik aanjoeg
en het dus nog veel minder geraden was dat hij zoo gesteld bij antje zich zou gaan verdedigen daar zijn ellendig gehavend aangezigt hem zoo hevig aan zou klagen
het was een fraaije lente avond en de starren zouden met meer glans gesonkeld hebben indien niet de maan die twee dagen over de volle was met een schoonen luister aan de lucht was opgerezen
was op het woord dat zij van zulke malligheden niet hooren wilde en regt kwaad op hem zijn zou zoo hij niet te digt op zijn vertrek stond neêrgeslagen maar niet zoo wanhopig en zulks met reden
hij was zooverre hij met de taal te regt kon ten uiterste voldaan over adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn dit allezins geestig en leerzaam blijspel hetwelk zoo vele honderden en duizenden zijner nakomelingen
en omtrent het tweede dat hij een dag tien twaalf te voren aan de beurs den ouden adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn blommesteyn nog met een zwenk gezien had en dat deze hem tamelijk welvarende had toegeschenen
weyerman ja ja gij zult uw tegenzin tegen de komedie wel leeren overwinnen
waarover schoon het zoo flaauw was dat blommesteyn er over twijfelde of het al dan niet gebeurd was zij zich zelve eenigermate toen zij in de schuit was neêrgezeten en zoo in het duister van den nu gevallen avond nederzat
en aan hun linkerhand het gemeenelands huis dat in vroegeren tijd den naam van het huis ter hart gedragen had hier herinnerde zich de heer wynstok hoe hij wel van zijn grootvader gehoord had
welke hem door zijn vader met de herhaling van soortgelijke benamingen uitdrukkelijk gegeven werd door hem met de grootste naauwkeurigheid het vertoonen van de bewuste promesse te verhalen welke hij niet betaald had maar die den volgenden dag zijnde den laatsten loopdag weder vertoond zou worden
blommesteyn geheel geen overvlieger in vernust was had hij zoo fiks leeren cijferen dat alles wat daaraan paalde oogenblikkelijk onder zijn onmiddellijk begrip viel terwijl alle formulen die hij eenmaal onder het oog kreeg
dat er van een paar zoo als zijne ouders zich reeds voordeden niet zeer veel was te verwachten hij werd in alle mogelijke weekelijkheid opgevoed
aan die hoop voldaan werd dat dezelve hoe gering eenigzins mogt medewerken om ons herboren volk en vaderland te bewaren voor weder gedompeld te worden
de geheele zeventiende eeuw tot in den aanvang van de achttiende omstreeks den vrede van utrecht heb ik in de levens van
onderteekend aangeboden waarbij dezelve zich verpligtte om na verloop van twee maanden die nu juist geeindigd waren aan de orde van campo weyerman te betalen de somma van veertienhonderd guldens hollands courant waarvan hij bekende de waarde naar genoegen genoten te hebben
hij doet het voor zich zelven deze maaltijd duurde zoolang dat eer nog dezelve afgeloopen was in het vertrek een groot aantal waslichten werd aangestoken
deze had veel moeite om daar iemand wakker te krijgen en ontving toen eindelijk ten antwoord dat omstreeks half tien ure blommesteyn al van daar vertrokken was
nu eens verhaalde hij blommesteyn hoe door zekeren bisschop frederik daartoe overgehaald door eenen thorwaldus in de tiende eeuw het christendom op ijsland gepredikt was en welke snelle vorderingen die prediking
de geheele zaal was versierd met de kostbaarste tapijten en behangen met de schitterendste zijden stoffen de voortbrengsels der kunstrijke weverijen binnen haarlem in dien tijd zoo bloeijende
in een goed en stevig jagt van de admiraliteit hij zou dan zijne vrouw en dochter antje meênemen naar dezen voorslag wilde de oude blommesteyn die zich daardoor te lang van zijn kantoor oordeelde te zullen moeten verwijderen weinig hooren
eindelijk wakker geworden over zich zelven verwonderd dat hij die zeldzaam gewend was te droomen maar altijd als een roos door te adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn slapen nu in zijn droom dat meisje gezien had waarin zij hem niet minder bekoorlijk dan wakende voorkwam
en peinsde nog meer dan op iets anders op hetgeen zoo bij wijze van tusschenrede aan zijne moeder ontglipt was dat zij adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn namelijk bij den heer wynstok in t holste van den nacht naar hem had laten vernemen
de jonge blommesteyn ging dan op de fransche school en slaagde geheel niet slecht in het aanleeren van woorden en zamenspraken en dat hij de gronden der tale niet leerde verstaan
en de reis beduidt op zich zelve niet met al denk maar dat ik verleden jaar toen ik in het laatst van april eerst van voor de stad weg kwam en drie dagen later uit texel zeilde
de naam anna schoon dezelve geheel niet op juffrouw anna wynstok zag wekte echter het beeld van dat meisje zoo levendig in zijnen geest op dat bij daardoor voor eenige oogenblikken
meende zelfs te ontdekken dat zij blommesteyn toeknikte als een bekenden vriend die zoo hare oogen haar niet deerlijk bedrogen dat men een terugknik beantwoordde
want schoon moeder voor het hoogduitsch geijverd had vader blommesteyn zegepraalde door den toon waarop hij zijnen bepaalden en onverzettelijken wil gewoon was te kennen te geven
een weinig opgeblazen geworden en achtte zich door de aanmerkingen van den goeden en verstandigen leeraar meer of min beleedigd ja waagde het daarom om met een zijdelingschen slingerslag te kennen te geven
ik zeg herhaalde blommesteyn ik zeg voor het geheele gezelschap wat raakt mij jouw damspel dat jij een leugenaar bent
wynstok men zou toch ook verkeerd kunnen onderrigt zijn van hooren zeggen liegt men veel adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn van dalen neen neen ik sta er u voor in dat ik alles juist weet
om welke hij van te voren niet gedacht had nu ook overwoog hij de gevaren die hij op zee geloopen had en zag met hoop en vrees den op handen zijnde togt te gemoet
blommesteyn liet zich die zaandammer boer op zijne reizen noemen is het niet om te proesten
hierom beloofde zich blommesteyn niet alleen een goed reisgezelschap maar berekende ook dat de kosten door hun tweeën gedragen wordende aanmerkelijk minder zijn zouden dan dat die alleen voor zijne rekening kwamen want om met de overige hollandsche matrozen
neen maar inkt en pen alleen want papier heb ik wel in mijn zak en hij schreef adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn ik leef bij vrouwen kaart en kan dat attesteer ik weyerman
dat er ook over hem zeer weinig in amsterdam meer gedacht werd en eindelijk schoon hij zich wel moeite deed om zich te verheugen
gij moet die toch te huis blijven om met een ordenlijk aangezigt op s heeren straten te kunnen verschijnen t spijt mij nu van achteren vrij wat dat ik gisteren die moeite gedaan heb
en welk eene spijt verscheurde haar hart toen van wieringen bij het einde van het stuk haar wees hoe de korts nog zoo hoog geschatte blommesteyn in plaats van den schouwburg te verlaten met weyerman door de loge op het tooneel sloop
en dit deed hem geheel geene oneer aan er rolde nu en dan tegen zijn dank een traan uit zijne verdonkerde pogen bij het lezen en herlezen van het briesje op den naam van zijne moeder neder
hierop verantwoordde zich blommesteyn zoo goed mogelijk en gaf te verstaan dat die uitgangen alleen toevallig geweest waren en dat hij waarlijk zich beter gevoelde door die
ik betuig u dat zoo ik geweten had dat zoo ik zelfs eenigzins had kunnen vermoeden dat mijn boertend gezegde u daartoe zou hebben aangespoord ik het wel binnen zou gehouden hebben
hij verzweeg dus de ware reden schoon die op zijne lippen zweefde toen vader blommesteyn hem met vrij wat drist toevoerde gij moet adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn niet denken johannes dat er altijd zoo wordt opgedischt als van daag toen de boekhouder en de
de vrees voor vervolging om geloofsbegrippen had geheel opgehouden de geschillen tusschen de remonstranten en contra-remonstranten werden gelukkig met grooter flaauwheid gevoerd
als ik u de waarheid zeggen zal fluisterde zij hem in dan was er hier en daar voor mij wel iets in dat ik niet zoo klaar vatte
in dat als hij eens met den serjant sprak er wel voor hem wat op zou zitten om tegen den ochtend weêr naar huis te raken en dat er dan geen haan naar kraaijen zou mits
wegens de vroegste kindschheid van blommesteyn en de opvoeding welke hij van die ouders genoot zal ik maar niet in het breede gewagen daar het niet moeijelijk valt voor elken nadenkenden te gissen
dan weder vermaakten zich de studenten van skalholt met gezangen nu eens van een geestelijken aard en dan op een zoo vrolijken en verliefden toon gestemd als men naauwelijks zoo hoog in het koele noorden zou verwachten
of zij ook iets van die zaak wist en om te beproeven of hij haar misschien zou kunnen bewegen om dienaangaande eenig getuigenis der waarheid af te leggen
nu wilde ook de rok dien zijne moeder gisteren met eene vliegende vaart had laten maken en eerst s avonds te voren laat te huis gekomen was geheel niet naar zijn zin vallen welk een en ander hij daaraan
zweeg en vader en moeder wenschten dat hij die gedachte uit zou slapen waarvoor zijn vader de meeste zorg had dewijl die wist dat wanneer blommesteyn iets had opgevat hij zeer moeijelijk daarvan was terug te brengen
behoorlijke komplimenten bij alle voorvallen des burgerlijken levens maken daartoe was ieder dag één uur zoo niet twee afgezonderd
en hoe zij dikwerf op schotsen in den wintertijd naar ijsland ja tot de kust van noorwegen zelfs overdreven waar zij dan die kusten in rep en roer brengen
op gronden van het regt der volkeren het regt des oorlogs en van allerhande soorten van regten het ontbrak blommesteyn aan alle kundigheden die vereischt werden om dit stuk te wederleggen
ter eere van eene gastvrouwe die niet alleen door het uitgezochtst adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn gszelschap en eenen vorstelijken maaltijd de zinnen maar ook door de gaven van haar vernust den geest
vr st jan met een schip vol spek weêr binnen gaats terug was zoodat ik nog op mijn gemak vr den winter heen en weêr naar stettin geweest ben dus is aan eene groenlandsche reis als god de heer die maar adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn zegenen wil niet meer dan een groot vierde deel jaars vast
en hij die het laatste stuk van de ton nedervallen deed was koning van het spel hierna volgde het zoogenaamde ganstrekken hetwelk de amaksche boeren ook te paard verrigtten
zonder naar iets te vragen liet hij zich terstond naar het schip roeijen dat de naam van de drie gebroeders droeg en hij riep zoodra hij in de nabijheid gekomen was
dat de eerste reeds voor half acht de deur zijner ouderen uitging schoon hij maar een klein kwartier noodig had om met een matigen stap van zijns vaders huis naar dat der ouders van juffrouw wynstok te gaan
antwoorden van een drie vingeren dik onderwijsboek voor de jeugd welks inhoud de leeraar op zich zelf geheel niet afkeurde maar dat door den adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn opsteller nooit geschreven was met het oogmerk om daarmede het geheugen der leerlingen
ik vond de hitlanders zoo als ook meest alle de bewoners van de noordelijke kusten zeer aan het gebruik van sterken drank verslaafd bestaande hun drank uit wei welke zij in de kelders onder den grond bewaren
op deze wijze zat vader wynstok nog tepraten toen zij de buitenplaats van den heer koolaart opreden in het huis dier hofstede gekomen zijnde werden zij en ook blommesteyn op de vriendelijkste en hartelijkste wijze door
bij zijne aankomst legden zij de kaarten neêr en oogenblikkelijk begon blommesteyn tegen den adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn serjant te zeggen dat hij er onschuldig en bij ongeluk toe gekomen was ja dat is aardig viel de serjant hem lagchende in de reden
wat of juffrouw antje wynstok wel zou zeggen als haar zoo iets ter oore kwam dat dat muisje een heel leelijk staartje zou kunnen hebben dat zij vreesde dat de ouders van die juffrouw geen zin zouden hebben in zulk een toekomenden schoonzoon
hij had zich waarschijnlijk verbeeld dat geheel amsterdam zich over het lot van johannes wouter blommesteyn bekommerde niet beseffende welk een onnoembaar klein plekje zelfs iemand van honderdmaal meer beteekenis dan hij in de gedachten van een ander beslaat
een licht dat de eerbare meisjes beminnen waarin de schuwe schaamte eene schuilplaats zoekt voortreffelijk was ook de verlichting van den geheelen salon die met de naamcijfers van het vorstelijk paar prijkte
de kommandeur wenschte blommesteyn geluk dat zij zoover zonder ramp gekomen waren daar het niet lang duren zou of zij zouden die kust in het oog krijgen waarom dan ook de kommandeur last gaf dat alles wat tot de walvischvangst noodig was zou worden voor den dag gehaald
de kommandeur die een zaandammer van geboorte was liet ter gedachtenis van een zoo verschrikkelijk avontuur eene schilderij maken en in hout het geval kunstig gebeeldhouwd boven het kalf van zijne deur plaatsen om tot een altijd durend aandenken te dienen
bovenal zijn geest van streek was dat hij op raad van zijne goedhartige moeder naar bed ging liever dan dat hij zoo bleef zitten hangen
dat is dan een taal daar men heel voorzigtig meê moet wezen antwoordde blommesteyn of men zou ligt het een voor het ander krijgen het moet wel een dood arme taal wezen
ik wensch alleen maar mij eens ter deeg te wasschen en dan ga ik naar mijn bed broeder fredericus vergezelde nadat de afwassching geschied was en moeder
vader wsyntok ik zou toch zoo een ploert als blommesteyn niet verdedigen dat staat een meisje als gij zijt heel leelijk des avonds
hun als een hollander had bekend gemaakt het eiland amak door eene ophaalbrug aan kopenhagen verbonden bezocht hier werd blommesteyn op de aangenaamste wijze verrast
dan hun geheugen met woorden te belasten welke zonder behoorlijke uitlegging zeer moeijelijk waren om te verstaan de jonge blommesteyn schoon eigenlijk goedaardig was echter door den lof dien hij zich dagelijks bij handen vol over zijne toenemende bekwaamheden zag
hij kwam dezen avond vroeger te huis dan zich de oude luî blommesteyn hadden voorgesteld en zij voorspelden zich daaruit dat hunne johannes reeds teruggekeerd was van de buitensporigheid die alleen uit de verbijstering van een oogenblik was geboren
die zulks wist gezorgd dat er voor de boekhouders dochter eene zoogenaamde schop aan den grooten mast geadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn reed gemaakt was en zoodra zij deze in het oog kreeg sprong zij op dezelve en
neen mijnheer er is maar één amsterdam in de gansche wereld en in deze magtspreuk begreep op eene zeer lakonike wijze blommesteyn de lofrede op zijne geboortestad
ik had zeker verwacht zeide de czaar u bij den heer koolaart waar gij mede genoodigd waart te zien t was mij onmogelijk antwoordde hij uwe majesteit ik moest dien dag naar stad er was heel wat op de beurs aan de hand
ik ging daarom heel onbezorgd alles zooveel de tijd toeliet op dat eiland het grootst van alle de shetlandsche opnemen en ik bevond dat er de bergen vrij hoog waren en slechts met heide begroeid maar de valleijen schenen mij toe heel vruchtbaar te zijn
zijn er luî die omdat zij wat meer van aanzien meenen te zijn als wij die op ons uit de hoogte neêr kijken dat raakt mij geen zier wij zullen ons fatsoen heel wel weten te houden
toen had hij ook gelegenheid om de kracht van het bijgeloof der schepelingen welke de manschap van het noorweegsch schip uitmaakten en dat der ijslanderen in volle grootte te leeren kennen
wat slinksche lagen schut wat koopmanschap en zeevaart onderstut en t rijk kan schoren zoo draaft de held het boschrijk duitschland door doorsnusffelt wat bij deen en pool en noor te vinden zij en klieft het golvend spoor der zilte baren
maar het was voor hem toen zij den volgenden dag in den morgenstond naar de stad bij het opengaan der poort terugkeerden grievend te hooren dat zij hem toen hij hare groote talenten opvijzelde op eenen treurigen toon die hij geheel door haar begoocheld voor goede munt opnam zeide
ook had hij het besluit genomen om het er over heen te zetten en door gelaat en stand zoo goed hij het verstond de rol van den onverschilligen te spelen
en alle drie de katechizeermeester zoowel als de dansmeester en de onderwijzer in het vioolspelen verklaarden dat zij nooit vatbaarder gehoorzamer en beter leerling hadden onderwezen dan
het schrander oordeel begreep wat vlijt beleid of konst vermag wat fijn vernust bij allerleijen flag van volken stelt in eenen heldren dag tot s landzaats voordeel
maar het vreemdst van allen kwam blommesteyn voor dat na het afloopen van dit spel ieder jong gezel dat er deel aan genomen had uit de omstaande vrijsters er eene oppakte
dat hem zoo als zij zich zeer wel adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn uitdrukte volmaakt naar een fransch kavalliertje zou doen gelijken en hem zeer fraai staan bij het maken van
hij ging dan met zijn vader aan boord van het jagt waar zij den heer wynstok met zijne vrouw en dochter vonden het gezigt van antje deed nu de treurigheid welke in zijne ziel geheerscht had verdwijnen
en den stuurman te voet al dien weg af te leggen of eene toevallige scheepsgelegenheid af te wachten viel geheel buiten zijn smaak na eenige dagen zag de man die op den uitkijk zat land en het duurde maar een paar uren
wel ja wel zeî auke dat schip is in den nazomer vol en zoet binnen gekomen maar hij had niets anders dan eens in het voorbijgaan gehoord dat de stuurman met eenige manschappen
daar in amsterdam naar evenredigheid van de andere plaatsen van ons vaderland zooveel indien niet meerder frissche en welgespierde mannen en bevallige en schoone vrouwen dan elders gevonden worden
maar ik dacht laten wij maar in vrede over hem rouwen kleêren moeten er toch gedragen worden en ik heb het wel meer gezien dat zelfs bij de zwaarste
welken nu de czaar vroeg of hij een liefhebber van varen was en of hij ter zee gevaren had zeer kort gaf blommesteyn hem te verstaan
hij schreef een briesje aan weyerman waarin hij hem zijne bevreemding betuigde over de promesse ten zijnen laste maar de kruijer kwam binnen het uur terug met het berigt dat hij den brief niet kwijt had kunnen worden
hij liet zich daarbij ontvallen dat die vrij wat van de echte amsterdamsche jongens verschilden antje die meende te bespeuren dat hier alleen aan ontbrak zoo als ik er een ben nam de vrijheid er bij te voegen
het deed hem grievend zeer dat juist juffrouw wynstok hem dit had te kennen gegeven want hij had nooit liever meisje gezien hij was nadat hij met moeite in slaap gestort was
en ik zei vader wynstok schoon ik veel verpligting aan den ouden heer blommesteyn heb daar ik hem ook altijd dankbaar voor wezen zal ik wil toch mijne dochter niet geven aan een karel als
door was het dat zij met den schrik die toch grooter was dan haar ooit eenige andere heugde vrij kwam het gebeurde was oorzaak dat haar vader haar ontraadde om weder op de schop te klimmen waartoe zij al spoedig neiging gevoelde
deze beschaafde jongeling was niet weinig met zijn vaderland ingenomen en verhaalde aan blommesteyn op deze reis menigmalen hoe reeds op het zoo barre en als in een vergeten hoek gelegen ijsland
minder als gij denkt misschien of misschien ook wel iets meer blommesteyn ik bid u ik bid u zeg het mij anna wynstok nu dan maar gij zoudt mogelijk boos worden
ja ja viel hem weyerman in de rede gij lust toch met dat alles den wijn van den heer beudeker wel en dat heeft u hoe gij nu ook op klaas bruin schimpen moogt deze regels voor zijn soelen doen plaatsen
eindelijk want zoo is de goede natuur eindelijk bezweek blommesteyn onder het veerkrachtige vermogen van den slaap en wel zoo dat het s morgens over elf ure was eer hij weer ont
hij zetten zijne bril op en onder het lezen schudde hij driemaal het hoofd wat is het mijn kind wat is het kindlief vroeg moeder blommesteyn wat zou het wezen moeder antwoordde hij wat anders als dat de zaken van onzen johannes ellendig slecht staan
dat er geen man van al de achtergeblevenen was te regt gekomen ook was de eerste ontmoeting tusschen hem en den stuurman dien blommesteyn weldra in drontheim tegenkwam alles behalve vriendelijk daar hij hem bekend makende hoe gelukkig kommandeur
tegen de bekkeriaansche dolingen gewaarschuwd zich volgens den leiddraad van zijne van buiten geleerde belijdenis zeer regtzinnig ten opzigte van den duivel
wel borsje van den prins koehooren brave man zijt welkom op mijn school daar ik u leeren kan hoe dat men vierig moet naar prijs en glorie stijgen pas dan maar naarstig op indien gy bon wilt krijgen generaal koehoorn
zijn gezigt was namelijk doodbleek behalve het bloed dat half geronnen op zijn voorhoofd zat waarin de wond door het vallen veroorzaakt die nog niet geheel gesloten was eene akelige vertooning maakte
dien dollen stap zou ik als ik uw vader was u met moeite kunnen vergeven en ik zou om u dien gedurig te herinneren op het voorplein van mijn buitentje ook zoo eene sloep van palm laten maken
dat wanneer het schip door zijne tooverij stil werd gehouden door den stuurman aan den grooten mast gesmeerd oogenblikkelijk zou veroorzaken dat hetzelve zijne vorige vaart verkreeg
tusschen beide nam de gastvrouw de grootste der toen in holland levende dichteressen de vrijheid om in eenen lierzang den vorst op de volgende wijze te begroeten
en ik zal evenwél gaan zeide blommesteyn er komt dan van wat het wil en zoo ging adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn hij met verhaaste stappen de deur uit en de heer van dalen stelde moeder blommesteyn gerust door te zeggen
het leed nu ook niet lang of de dag van het vertrek van blommesteyn was daar hij had er geene rekening op gemaakt dat hij toen dezelve kwam er zoo veel van zou geweten hebben
trouwens dit zedelijk ongemak wordt zeer zeldzaam in de jaren die fredericus nu bereikt had genezen en is alleen wanneer het eenige vorderingen gemaakt heeft
naar niets anders stond uit te kijken dan naar het rijtuig dat tegen acht ure bescheiden was blommesteyn binnen gekomen en in de zijkamer gelaten zijnde vond daar niet tot zijn ongenoegen
zestiende hoofdstuk blommesteyn ging met een hart vol spijt en blakende van jaloezij de deur uit van den heer wynstok en sloeg diep in gedachten den weg in naar zijns vaders huis
de weduwe pool was zoodanig ontzet dat zij niets wist te antwoorden en toen vervolgde de czaar maar gij hebt gelijk groot gelijk adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn gehad dat gij mij niet hebt opgezocht
of liever gij zult u nu tot den laatsten bepalen dat is een jongman zonder vlek of rimpel hij schijnt toch antwoordde antje mede in het gezelschap geweest te zijn met
al t amber dampgestoet t kaneel van duizent bossen het fænix paviljoen met wierooks lis bewossen ja baden van apol en bloemen van hymet zijn hier ten spijt van
en blommesteyn was nu zeer vaardig in haar den dienst te bewijzen om haar welke geheel niet bang was met al zijn vermogen te helpen en hoog in de lucht te doen vliegen terwijl een fiksche zeebonk van achter staande haar telkens opduwde
waarnaar vader vrij wat ooren had maar moeder had het niet breed op hem en vond dat zich nog wel eene betere partij voor mij zou kunnen opdoen
haar woord eindelijk gaf om dan het reisje naar heemstede mede te doen blommesteyn kon niet nalaten om onder de gesprekken melding te maken van den archangelvaarder dien hij te drontheim gesproken en die hem gezegd had dat hij zijn vader in den rouw gezien had
fobberts een door en door goed man deed alles wat in zijn vermogen was om de reis aan zijnen passagier aangenaam te maken
de wensch van beide gelieven werd vervuld toen het gezelschap teruggekeerd zijnde eene zeer prachtige zaal nog grooter dan de vorige geopend werd waar op een disch was aangerigt die in alle opzigten den naam van vorstelijk mogt dragen
met al zijne gebreken hield bij herhaling dit vonnis van vader wynstok vernam nadat zij het verhaal van dit gedrag van blommesteyn sinds hij haar verlaten had vernomen had moeder wynstok bragt als eene zeer redelijke vrouw nog eens in het midden
ging ondertusschen dien avond naar weyerman die hem zijn verblijf had aangeduid en vond hem daar voor den schilders ezel zitten met het palet in de eene en het penseel in de andere hand bezig met het schilderen van een
ik wilde laatst climeen de stoep op van haar huys geleiden naar de zwier en vatte per abuijs met een ontbloote hand haar teeder handjen aan zy trok die straks terug
doop het huwelijk verbonden te zien aan het eenige meisje dat ooit eenigzins zijne aandacht getrokken had was hij eensklaps verstoken geraakt
gij hebt immers ook wel gemerkt dat leentje bijna geen woord gesproken adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn heeft en heel weinig genoegen toonde over uwe
dat ik het doen zal en daar ik nog eene week in amsterdam denk te blijven zal ik den een of anderen dag tegen den middag bij u komen om mij nog eens als uw oude gast gemeenzaam aan uwe tasel neder te zetten
kom kom kastelein twee drie flesschen met een rood bandje en drie glaasjes wij zullen die kwestie afdrinken en met een zette hij blommesteyn op geene zeer zachte maar toch veel beduidende wijze op een stoel neder
zangeres van ouden tijd gewoon der helden lof op fluit of citertoon te voeren tot den sterrehchten troon vergeet die helden
reeds in het laatste werk moest ik den verflaauwenden luister van onze voorvaderen afschetzen wilde ik anders de waarheid der zake getrouw blijven en zelfs den held der geschiedenis en alle de zijnen in de vermindering van oorspronkelijk nationale veerkracht doen deelen
en toen mijn man hem een glas wijn aanbood heeft hij slechts een paar kelkjes gedronken en niet meer van dalen dat kan zijn mejuffrouw maar toen hij het koffijhuis op den dam inkwam was hij mooitjes bestoven althans zoo heeft men mij verteld
zich te paard zette en daarmede henen reed naar eene plaats die door hun bestemd was om den avond verder in veradriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn maak door te brengen blommesteyn begaf zich op uitnoodiging ook derwaarts en verwonderde zich dat die boeren en boerinnen zich zoo uitnemend op het dansen verstonden
wezen en'er zullen zoovele heel aanzienlijke personen aan tafel zijn doch wij zullen dat maar moeten nemen zoo als het is goeden dag mijnheer blommesteyn tot morgen ochtend acht ure
hij mag in zijn eigen land zooveel te zeggen hebben als hij wil hij beteekent hier te land veel minder als een burgemeester van amsterdam en hoe dikwijls moet ik den eenen of den anderen burgemeester spreken
blommesteyn werd ondertusschen door eene vrij hevige ziekte aangegrepen welker gevolgen hem bij het afloopen van den zomer het uitgaan moeijelijker en moeijelijker vallen deden waardoor dus zijn oogmerk mislukte om
schoon hem de lierzang lang genoeg geweest was en hij zich staande de voordragt van denzelven ruim zooveel met de bevalligheden van het gelaat van antje vermaakt had dronk echter het door den keizer ingestelde mede
en er op verzoek van koolaart op de daar gestelde stoelen plaats genomen had werden eenmaal door schermen de lichten van den salon verduisterd en er kwam een verlichte arend naar den czaar vliegen met den bliksem van jupiter in den bek
maar alle deze zelfsbeschuldigingen waren ijdel en onnut hij was nu genoegzaam geheel aan zich zelven overgelaten en schoon hij nog wel eenig geld bij zich had het zou spoedig verteerd zijn en het was
oordeelden zij hem in zijnen zoo onaangenamen toestand niet te hard te moeten vallen en dus maakten zij er minder aanmerkingen op en bedenkingen tegen dan zeker anders het geval zou geweest zijn
die altijd rekende dat hoe meer men voor eene les betaalde ook de leermeesters en leerlingen zich des te meer bevlijtigden somtijds adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn gaf vader blommesteyn aan zijne huisvrouw wel eens te kennen dat het hem verwonderde
gereedelijk uitlokken om voor hun als waren zij jaren lang vrienden geweest de geheimen van hun hart bloot te leggen toen blommesteyn ophield zeide weyerman met eene schijnbare deelneming
daar echter zeer in achting bij de hervormden waren gedaald sedert dat ds bekker de moeite genomen had de wereld te onttooveren en het algemeen gerust te stellen nopens den invloed van een boos wezen dat echter den mensch minder verantwoordelijk voor zijne wandaden maakt
gothenburg beviel aan blommesteyn zeer vooral uit hoofde dat hij de grachten eveneens als te amsterdam met rijen boomen beplant zag welke in denzelfden smaak geschoren waren zoodat hij daar langs wandelende somtijds in de gedachten was dat hij in zijne geboortestad kuijerde
zijn vader gedroeg zich wel zeer verstoord tegen hein maar hij had het dan toch ook zoo aangelegd dat de zachtzinnigste vader in gramschap tegen hem zou ontstoken zijn
en dat hij die toch wilde ondernemen omdat hij er toe besloten had en ook om eens vooral bij juffrouw wynstok het denkbeeld met tak en wortel uit te roeijen dat hij een amsterdamsche jongen was dien het aan moed haperde
reisden om van daar naar gothenburg te gaan waar zij zeer gereede gelegenheid hoopten té vinden om op het eiland seeland over te steken dezelfde reden deed hen ook maar zoo kort mogelijk in de stad christiania vertoeven
dat uw zoon al bleef hij zoo onstuimig geene gelegenheid vinden zal om met hem weder in een hoog loopend verschil te raken en wie weet of zich johannes niet nog onder weg voorzigtig bedenkt en van zijn plan af ziet
mijne moeder zeide antje is wel eene heele beleefde vrouw nu sloeg blommesteyn juffrouw antje voor om haar te huis te brengen hetwelk zij hem zeer beleefdelijk weigerde
die met krankzinnigheid zijn begaafd worden hier gespijsd en gelaafd adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn nu ging men nog in den tuin een avondluchtje scheppen daar de heer wynstok met vrouw en dochter eerst met de laatste schuit die van haarlem kwam naar amsterdam zouden teruggaan
god dank daar is hij daar is hij was hij een voorwerp dat door de afzigtige gesteldheid waarin hij in hun midden stond schrik en deernis
maar althans nu waren er niets dan ijsvelden en hooge ijsschotsen als voortbrengsels der naadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn tuur te aanschouwen troostrijk echter was het voor blommesteyn dat hij op eenigen afstand verscheiden schepen ontdekte van welke hij naderbij zijnde gekomen
hoor mijnheer ik weet van al die wissewasjes van regten der volkeren en regten des oorlogs niet met al ik denk dat men daaruit voor koningen en volken juist alles zoo zal kunnen bewijzen en het kromme regt maken
uit zijne luim was geraakt neen er had iets geheel anders plaats gehad er was in de korte afwezendheid van den jongen blommesteyn aan het kantoor van den ouden heer een handschrift door
viel nadat zij een oogenblik op halfweg getoefd hadden en verder voort gereden waren het dorp spaarnwoude naauwelijks in het oog of gevraagd hebbende aan den heer wynstok van wat dorp die oude toren was kreeg hij allagchende tot antwoord
dat haar johannes een ander pak kleêren kreeg voor dat schotsche pakje zoo als zij het noemde dat hij nu aan had en waarmeê hij niet onder de oogen van fatsoenlijke lieden kon komen en vooral daar hij overmorgen uit de stad moest
mijn vader heeft mij wel gezeid dat er op ons stadhuis voor eene der kamers in het latijn staat hoor van weêrskanten
maakte middelerwijl vergelijkingen tuschen de vrolijkheid van het schoone maar zedige antje en de uitgelatene dartelheid der twee tooneelspeelsters tusschen welke hij geplaatst was zoo geschikt om de ongunstige vooroordeelen tegen het tooneel uit hoofde van de personen
vele zeer vele verwijringen deed nu blommesteyn zich zelven toen hij weldra na het eten zich weder naar zijn slaapvertrek begaf daar nog zoodanig zijn
neen neen zeî blommesteyn tot dat reisje heb ik vast besloten en zal er nog heden avond met mijne ouders over spreken want het is voor mij ondragelijk dat ik bij iemand en wel hij een meisje verdacht zou zijn als of het mij daartoe aan moed ontbrak
dit berigt aan moeder blommesteyn gebragt zijnde vermeerderde hare ongerustheid tot den doodelijkadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn sten angst die van oogenblik tot oogenblik in hevigheid toenam
beide moesten zij onder het eten naast hem zitten en als hij wat vertelde zagen zij hem de woorden uit den mond en werden bleek en rood als hij schoon juist niet heel schilderachtig maar droogjes weg de gevaren vertelde welke hij geloopen had
terwijl deze op banken of stoelen in de rondte gezeten half of heel beschonken met de walgelijkste openbare liefkozingen mannen in denzelfden staat overlaadden
is in lange had blommesteyn geen grooter vreugde bespeurd dan toen hij met zijn vriend solleron in die noordsche stad voet aan wal zette adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn schoon dezelve bij eene hollandsche stad eene zeer
vooraf zou de cid worden gegeven maar hij raadde blommesteyn die zich aan hem verklaard had dat hij geheel geen lief hebber van treurspelen was zich daarom niet te haasten dewijl dat stuk toch geheel niet in zijn smaak vallen zou
had middelerwijl hier en daar naar eene kamer voor zijn broeder loopen zoeken en had de instructien van zijn vader zoo wel gevolgd dat hij in eene der minst aanzienlijke straten een zeer klein kamertje voor klein geld gehuurd had waarop hij zich zeer verhoovaardigde niet twijfelende
met eenen slagh door yzer en door stael en proest zijn bekkeneel op poorten van metael hy scheen een polyfeem het krijghsvolck scheen zijn kudde de toren van t stadhuis beweegde zich en schudde zo dick hy op een post
geen raadsman geeft hem raad in t kabinet noch schrift met waan in waarheids plaats bezet noch hoveling gewoon monarchen met gevlei te paaijen
en jaarboeken der ijslanderen daar geregeld achtervolgd in tijden toen de overige noordsche volkeren er nog verre van af waren om aan het opstellen van zulke geschriften te denken
als het morgen en overmorgen maar wat met het weêr schikt zullen wij ons te heemstede bij neef en nicht koolaart wel diverteren schoon ik voor mij er liever geweest was als er zoo een aanzienlijk gezelschap niet gewacht werd want het zal er wat al te prachtig wezen
en dus ontving hij ook onderwijs in het vioolspelen en dansen het vioolspelen leerde hij aan het huis zijner ouders maar het dansen kon beter en spoediger bij eenen dansmeester aan huis geleerd worden
nog kon'er zijn reisgenoot niet van afstappen maar voerde hem tegen dat toch noorwegen veel natuurlijker aan denemarken behoorde dan de bezittingen in oost en west aan de republiek van de nederlanden dan de goudmijnen van zuid-amerika aan spanje
uit hare zalfdoos johannes een pleister voor zijne hoofdwond die toch zeide zij in dit land spoedig geneest gegeven had zijnen broeder naar hun slaapvertrek verzuchtende
schoon vader blommesteym en zijne vrouw wel eenigzins hun ongenoegen te kennen gaven zoowel over het gaan naar de komedie als voornamelijk wegens het aannemen van de partij tegen den volgenden dag vreezende dat een en ander hem weder zouden
hemel wat ziet gij er uit ik heb mij niet zonder reden zoo ongerust gemaakt waren de op elkander volgende vragen en uitroepingen van moeder
welke er zeker op dien dag en op dat togtje allerbekoorlijkst uitzag schoon de kleederdragt der vrouwen toen zeer in het stijve viel wist zij toch als een schrander meisje zelfs van die
als gij zijt bij voorbeeld maar toch maar toch blommesteyn wat meent gij met dat maar toch juffrouw
dat hij den volgenden dag weder het geluk zou hebben met dat engelachtig meisje in gezelschap te wezen wanneer weyerman zijne partij aan den overtoomschen weg geven zou
ja het zou zelfs somtijds gebeuren dat zij in de sloepen sprongen en zich waarschijnlijk als zij wel verzadigd waren in die sloepen bij de manschap
toevallig trof hier blommesteyn dat men er bezig was met een spel dat de meeste overeenkomst had met het kalkneppelen maar eigenlijk bestond het om met eene lans al rijdende een hoog aan een gespannen touw hangende ton
dat is een van die spreekwoorden zeide vader blommesteyn die door den duivel zelf uitgedacht zijn om de vroomste menschen te belasteren adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn den volgenden dag het zich blommesteyn ter bestemder plaats op den bepaalden tijd vinden waar reeds een groot gedeelte van het gezelschap bijeen was
den volgenden dag besteedde blommesteyn gedeeltelijk naar het plan van zijne moeder om toch zoo in de noppen te raken dat hij den volgenden een voegzaam vertoon als reisgenoot van den heer wynstok vrouw en dochter zou kunnen maken
wees wijs mijn vriend wee wijs en stoor er u toch ook niet aan want dan heeft uw medeminnaar de grootste
al hadden zij op zich zelve weinig behagelijks voor hem het minst vervelende de ellendige hut waarin hij gehuisvest was door hem betrokken in de hoop dat hij zich daar maar korten tijd zoude onthouden
de jonge blommesteyn dacht tusschen beiden wel eens dat zijne oudeluî zeer ongerust over hem zouden worden indien er niets van het schip kwam opdagen want hij onderstelde als zeker dat
dat hij met hem overeenkwam om zoodra zij de vaste kust van europa bereikt zouden hebben gezamenlijk de reis voort te zetten en over stokholm naar kopenhagen te reizen
de sijnere zenuwsnaren van zijn ligchaam aan het trillen gebragt werden was bij het lezen van het briefje zijner moeder vergezeld van hare kostbaarste kleinooden zoodanig ontroerde dat hij niet alleen eene hem zeer ongewone tinteling boven zijn neusbeen en in zijne oogen bespeurde maar
en hitland tegen andere waren verruild en ook onder den naam van ijslandsche aan de maan gebragt worden meest van alles viel mij in het oog de kleine soort van paarden die bij ons bekend staan onder den naam van hitten
lets langer hielden zij zich in gothenburg op omdat zij naar eene goede scheepsgelegenheid naar kopenhagen wachtten dat hun daar twee dagen stil deed blijven
indien dat woord gebruikt werd in de beschrijving van een zeedijks speelhuis waar de organist zijn aandeel trekt uit het speelloon van de violisten dan was t nog in te schikken maar in een kerkgezang raakt die benaming kant noch wal
ging nu alles napeinzen en begon zichzelven hevig te beschuldigen ja schoon hem tusschen beide wel het een en ander inviel dat eenigermate tot zijne verdediging scheen te strekken hij was toch bijna van alles zelf de oorzaak
en hoe spoedig de herinneringen aan personen die voor eenigen tijd afwezig geweest zijn uit het geheugen hunner medeburgeren worden uitgewischt ja wie kan deze
en kleinere speeljagten bevonden en dit diende tevens om zich in twee eskaders te verdeelen nu was de czaar regt in zijn element en het genoegen straalde hem uit de oogen toen hij langs het dek wandelende
hierin had blommesteyn gelijk was waarlijk eene zeer bevallige amsterdamsche schoonheid want toen ook had men daar zeer vele fraaije vrouwen en meisjes
dat zal ik u dan wel leeren al zou ik het voor u maken luisterde zij hem in en al zette gij er maar alleen uw naam onder goed goed zeide weyerman laat de kastelein maar papier pen en inkt
en verhaalde zoo veel van de ooksmeer den bovenwegs polder en spieringhorn polder als ook van de doggevaars braak de jan louwens braak en de groote braak die aan de trekvaart hun in het oog vielen
geheel volstrekt geen berouw had ook blommesteyn dat zij uit hoofde van den haast dien olof maakte om in kopenhagen en hij om in holland te zijn besloten hebbende stokholm op zijde te laten liggen nu regt toe op christiania ook anslo geheeten
en zorgen dat hij er zich met alle voorzigtigheid van bediende hij moest op zee gekomen den eersten knoop los maken en dan zou de wind uitmuntend voordeelig zijn
kwam eerst onder het laatste adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn bedrijf van den cid in den schouwburg en was waarlijk nog tot zijn verdriet vroeg genoeg gekomen
de avond was als de dag en de dag als de avond eene aanéénschakeling van allerhande grappen en aardigheden waarin zij toch boven anderen uitmunten welke zich er bijzonder op moeten toeleggen om het publiek op onderscheidene wijzen te vermaken
wynstok verklaarde tusschen beide haren man dat hoe nader zij aan het buiten kwamen zij langs hoe meer tegen de partij begon op te zien
schoon het blommesteyn eigenlijk niet beter of slechter dan de meeste andere leerlingen maakte was de wezenlijke reden van dezen triö van loftuiting te vinden in de ruime en prompte betaling die zij van den ouden blommesteyn in dezen ontvingen
hij verhaalde hem verder hoe bij deze geheele onderhandeling zeker heer van dalen was tegenwoordig geweest welke zoo het hem toescheen de minnaar van juffrouw magdalena was doch dat deze veel had toegebragt
nu ging blommesteyn daar hij door de verlegenheid aan geld waarin hij zich bevond geene maatregels wist adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn uit te denken om zich te redden in wanhoop naar juffrouw koning om bij deze te vernemen
en blommesteyn betuigden eenstemmig dat zij in die beelden zoo veel meer moois niet en althans veel minder aardigs vonden dan in die grenadiers van palm en andere net geschoren palmstukken die zij reeds gezien hadden
toen ging het gejuich van alle zijden en ook uit het bordes op daar de czaar zelf het kunststuk met handgeklap toejuichte toen nu nogmaals de groote ontlading van de kokers met vuurpijlen geschied was
hij durft bestaan dat nimmer vorst bestond recht over zee en door het wereldrond om t nutst geheim in zijnen diepen grond zelf op te sporen hij kipt er uit wat dienstig is en nut wat steden bouwt
een vrij nabij gekomen zijnde las blommesteyn met groot genoegen den naam van anna cornelia op het hakkebord daar hij sinds hij de texelsche reê verlaten had buiten zijn schip geen blijk gezien had dat er meereen holland in de wereld is
bijna niets meer ontzien moet dan hunne priesters en toovenaars maar ook dat er gelukkig nog een middeltje bij de hand is om ze den mond te sloppen als zij gevaarlijk beginnen te worden
en dan wat dan antje wynstok ô dat zal de tijd leeren maar laten wij in huis gaan de avond begint te vallen en binnen een groot half uur zal de schuit hier voor het buiten zijn
ook dat hij hem raadde om binnen de eerste week of twee geen voet buiten de deur te zetten want dat de jongens hem op straat met de vingers zouden nawijzen moeder blommesteyn had andere bedenkingen
antje ik vertrouw dat gij overmorgen wel wat luchtiger zijn zult dan van daag het drukkende weêr dat u heden morgen groote hoofdpijn veroorzaakte zal mischien tusschen dit en morgen wel omslaan
wilde geen gehoor leenen aan den raad die hem zijne ijslandsche reisgenoot gaf om voor hun vertrek een brief op het postkantoor te drontheim af te geven aan zijnen vader om denzelven van zijn leven welzijn en oogmerk om eerstdaags te huis te komen te
nu nam zij het met eene zegevierende houding op en reikte het aan weyerman toe lees nu lees nu wat onze vriend gemaakt heeft en weyerman las ik ben onschuldig vroom en rein
en afzien van zijn voornemen om naar de vrienden wynstok te gaan als gij daar den heer van wieringen aantroft voegde zij er bij dan mogten er ongelukken ja manslag van komen
of hebt gij misschien in dien tusschentijd een anderen vrijer gekregen daar ben ik dikwijls heel benaauwd over geweest o zeg me dat zeg me dat juffrouw
op het verzoek van deszelfs huisvrouw izabella zuster van karel den vijfden in de zestiende eeuw henen gelokt met het oogmerk om de hoofdstad van melk boter en moeskruiden te voorzien beter dan zich die vorstin van de deenen zelve durfde beloven
allerhande verschrikkelijke geschiedenissen vertelden er nu en dan onder mengende dat hun de ijslandsche toovenaar niet zoo geheel noodeloos zou gewaarschuwd hebben tegen een ongeluk dat hun op dezen togt zou overkomen
dan kan het niet meer schelen dan zal ik ja juffrouw antje het moet er maar uit dan zal ik mijne ouders een voorslag doen waarin gij betrokken zijt en waarvan ik u daar ik ligt morgen of overmorgen voor v rscheiden maanden zal vertrekken u wel wat zeggen wil