AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar des nachts zooals wij gezegd hebben veranderde het gezicht de nacht is de geschiktste tijd om schaduwen te zien terstond bij de avondschemering onderging de oude olifant een gedaanteverandering in de grootsche stilte der duisternis
zoo eenmaal een vrouw die ons voorbijgaat licht doet uitstralen zijn wij verloren wij beminnen er blijft ons dan alleen dit over zoo sterk aan haar te denken dat zij gedwongen wordt aan ons te denken
eponine volgde hem tot aan de straat plumet iets dat zij nog niet gedaan had zij had zich tot hiertoe tevreden gesteld met hem te zien wanneer hij over den boulevard ging zonder dat zij trachtte hem te ontmoeten
zeker is het dat na den dood van le cabuc nimmer meer van claquesous gehoord werd claquesous heeft geen spoor van zijn verdwijning achtergelaten het schijnt dat hij tot het onzichtbare is teruggekeerd
die aan een wezenlijk scheppende bekwaamheid van beschaving orde en organisatie een zekeren geest van kibbelarij en chicane paarde
toen deze koperen platen verdwenen waren en hij de defecte exemplaren welke hij van zijn flora nog bezat niet eens kon completeeren had hij aan een koopman in oude boeken platen en tekst voor een bagatel verkocht
de president dier maatschappij kwam hem eens bezoeken beloofde met den minister van landbouw en handel over hem te zullen spreken en deed dit
hij onderzocht deze openbaring door t vergrootglas zijner gepeinzen met eene schijnbare kalmte die vreeselijk was want het is inderdaad verschrikkelijk wanneer de kalmte van den mensch de koelheid van een standbeeld bereikt
op dit uur der liefde waarin de wellust volkomen zwijgt onder het alvermogen der verrukking zou marius de reine engelachtige marius eerder in staat zijn geweest bij een publieke vrouw te gaan dan cosettes kleed tot den enkel op te heffen
er is gebrek aan geld de welgestelden zijn ongerust het openbaar crediet is geschokt de nijverheid ontsteld de kapitalen verwijderen zich het werk vermindert overal heerscht vrees in alle steden voelt men den invloed
t geen aan het keizerrijk had ontbroken het vrije sterke frankrijk was een bemoedigend schouwspel voor de andere volken van europa geweest
wat gebeurde er tusschen deze beide wezens niets zij beminden elkander met heilige liefde wanneer zij des nachts in den tuin waren scheen deze hun een levend en heilig oord al de bloemen om hen heen openden zich
dan greep zij naar het geliefde papier onder haar kleed zij drukte het tegen haar hart zij voelde er de kanten van op haar vleesch en zoo jean valjean haar in dien oogenblik gezien had zou hij gebeefd hebben voor deze schitterende onbekende vreugd
hij zou zijn vrienden verlaten die hem wachtten die hem misschien noodig hadden die een handvol tegen een leger waren hij zou tegelijkertijd een verrader aan de liefde en aan de vriendschap zijn
het volk te voeden is een goed doel het te vermoorden is een slecht middel alle gewapende protesten zelfs de meest wettige zelfs de augustus zelfs de juli beginnen met dezelfde beroering
lodewijk filips een dwingeland neen evenmin als lodewijk xvi zij zijn beiden wat de geschiedenis gewoonlijk goede koningen noemt maar de beginselen laten zich niet kneeden
had zonder het zichzelven nochtans te bekennen want hij zou er woedend en beschaamd over zijn geweest nooit van eene minnares zooveel gehouden als hij van marius hield
het gevolg hiervan was wat men in de meetkunst een gelijkvormige figuur noemt het op het vloeipapier omgekeerde schrift vertoonde zich recht in den spiegel zoodat jean
zijn dochter mocht al zeggen t is toch uw achterneef t bleek echter dat mijnheer gillenormand schoon van top tot teen grootvader evenwel volstrekt geen oudoom was
de pègre dief noemt zich steeds den armen pègre en is altijd de haas die zich verbergt de muis die vlucht de vogel die wegvliegt
cosette antwoordde ik bemin u reeds meer in den tijd die sinds van ochtend verstreken is vragen en antwoorden gingen in die samenspraak heen en weder
zij bleef eenige oogenblikken alsof zij niet kon spreken ik heb u dan gevonden zeide zij eindelijk vader mabeuf had gelijk t was op dezen boulevard
de tuchtelingen bogen zich een afschuwelijke gehoorzaamheid volgde op de straf en allen zwegen met blikken als van geketende wolven cosette beefde over al haar leden zij hernam vader zijn deze wezens werkelijk nog menschen
met een kogel hoe hebt ge een geweer gezien dat op u was aangelegd ja en een hand die er zich tegen hield t was de mijne
deze gansche oude wijk des halles die als een stad in een stad is doorsneden van de straten st denis en st martin waarin zich duizend stegen kruisen
wij vertrekken van avond en gaan met vrouw toussaint naar de rue de lhomme armé in de volgende week zullen wij te londen zijn door dien onverwachten slag verpletterd had cosette haastig aan marius een paar regels geschreven maar hoe ze op de post te bezorgen
t zijn jongelieden zooals men ze zelden ziet en prinsen zooals men ze in t geheel niet ziet dit is zonder iets te bewimpelen maar ook zonder iets te verergeren de waarheid nopens lodewijk filips
marius zag in een rustig en wezenlijk hoewel zonderling licht wat voor zijn oogen gebeurde zelfs de onverschilligste feiten of menschen hij sprak over alles het juiste woord uit
wij vragen niet of een oproer evenveel kost als een veldslag vooreerst waartoe een veldslag hier werpt zich de oorlogsquaestie op is de oorlog een mindere geesel dan het oproer een ramp is
ja ja zoo is het uw neef theodule heeft er mij van gesproken de lansier de officier een meisje
was de muur doorgebroken de schoorsteen beklommen het ijzeren hek dat van boven den schoorsteen sloot verbroken en waren de twee geduchte bandieten op het dak de regen en wind namen toe het dak was glad welk een goede nacht voor de vlucht
zoodra wij het huis van den kelder tot den zolder doorzocht hebben zullen wij u zeggen wat er in is en of het francs sous of centimes zijn en hij duwde haar weg om voort te gaan
zijn ontroostbare weduwe zette de herberg voort maar de gaarkeuken ontaarde en werd slecht de wijn die altijd slecht was geweest werd afschuwelijk courfeyrac en zijn vrienden kwamen echter nog altijd in corinthe uit medelijden zei bossuet
men heeft het nooit geweten men kan zich de wonderen der ontvluchting niet altijd verklaren hij die ontsnapt wij herhalen het is op een bijzondere wijze bezield
ik spreek niet van de gaten welke moeten worden verborgen van de steenen welke losgebroken en twintigmaal daags weer op hun plaats gesteld moeten worden van den kalk die in den stroozak moet worden verborgen daar is een slot iedereen neemt daarvoor den sleutel
nu en dan meestal in dat uur van den avond dat de mijmeraars het meest droefgeestig maakt liet hij op het papier de zuiverste de onlichamelijkste de ideaalste zijner droomerijen vloeien waarmede de liefde zijn hersens vulde
tweede hoofdstuk de bedwelming van het volmaakte geluk zoo leefden zij zich zelven onbewust in het geluk
de kat wie heeft de kat opgegeten de ratten de muizen ja de ratten de kleine ontzet voor muizen die katten opeten hernam mijnheer zouden deze muizen ons ook opeten
er is iemand om u te spreken wie ik weet niet waar in mijn loge duivels zei courfeyrac hij wacht reeds langer dan een uur op uw thuiskomst hernam de
op den hoek van de straat hielden zij stil en wisselden deze raadselachtige woorden waar zullen wij van nacht slapen onder pantin parijs hebt gij den sleutel van het hek bij u
wijl een hand het pakje op haar bank had gelegd van wien kwam het een onweerstaanbare begoocheling overweldigde haar zij poogde haar oogen van deze bladen die in haar hand beefden
ons huwelijk was onmogelijk ik heb mijn grootvader verzocht hij heeft geweigerd ik ben zonder fortuin gij insgelijks
er is geen portier vraag maar naar mijnheer gavroche goed zei montparnasse zij scheidden montparnasse ging naar den kant van
dan de preek zei gavroche maar waar gaat gij nu toch heen vroeg montparnasse gavroche wees hem op de beide knaapjes die hij in zijn hoede had genomen en zeide ik ga deze kinderen te bed brengen
de despoten zijn niet zonder invloed op de denkers een geketend woord is een verschrikkelijk woord de schrijver verdubbelt verdrievoudigt de kracht van zijn stijl wanneer een heerscher het volk het stilzwijgen oplegt
die zooveel aan zijn ziel gewerkt had de man die zooveel pogingen had gedaan zijn leven zijn ellende en rampen in liefde op te lossen een blik in zich zelven en zag een spook den haat
in werd het vuren gestaakt om een bruiloftspartij door te laten bij den opstand van den mei reed een kleine
en een toilet van japansch porselein lange driekleurige damasten gordijnen met rooden grond als die van het ledikant hingen voor de vensters van de eerste verdieping voor de vensters beneden hingen geborduurde gordijnen
en schitterends willen begoochelen deze gedachten kinderachtig zooals wij gezegd hebben doch tevens berekenend gaven hem en wel door haar kinderachtigheid een tamelijk juist begrip omtrent den invloed van uiterlijke versieringen op de verbeelding van jonge meisjes
glimmenden knevel geverniste chapska hij had overigens blond haar blauwe uitkomende oogen een rond ijdel onbeschaamd en mooi gezicht in alles het tegendeel van marius hij rookte een sigaar
die te veel regeerde en niet genoeg heerschte die zelf zijn eerste minister was uitmuntend om van de kleinheid der wezenlijkheden hindernissen voor het oneindige der ideeën te vormen
moordenaar wendde zich om en zag het bleeke koele gelaat van enjolras deze hield een pistool in de hand op het geweerschot was hij toegeschoten
in deze voorstad is onder het dak der vlieringen hartverscheurende ellende verborgen maar tevens vindt men er zeldzame schranderheid en vernuft t is vooral bij gebrek en schranderheid gevaarlijk dat de uitersten elkander raken
ik weet niet hoe ver t gegaan is nu dat doet er niet toe men moet hem niet gelooven hij is een bluffer ik vind het zeer goed marius dat een jongeling als gij verliefd is het behoort tot uw leeftijd
goed te drinken goed te eten goed te slapen gij zult water drinken gij zult zwart brood eten gij zult op een plank slapen met een ijzer aan uw leden geklonken waarvan gij s nachts de kilheid op uw vleesch zult voelen
overweeg dit woord het bepaalde de levenden zien het oneindige het onbepaalde het bepaalde vertoont zich slechts aan de dooden
enjolras had een jachtgeweer met dubbelen loop combeferre het geweer van een nationale garde waarop het nommer van het legioen en in zijn gordel twee pistolen welke men onder zijn open jas kon zien
van dien tijd af was het toeval zag zij hem schier iederen dag voorbijgaan de kameraden van den officier bespeurden dat in dien slecht onderhouden tuin achter dat leelijke rococo hek een zeer mooi meisje was
hem bleef niets meer over dan diogenes laërtius hij nam het hoogst zeldzame exemplaar onder den arm en ging uit t was de juni hij begaf zich tot den opvolger van royol
een kaart van politieagent werd gevonden de schrijver van dit boek heeft in het bijzonder rapport te dezer zake aan den prefect van politie van in handen gehad
den derden met bonaparte afgelegd men is van vermoeidheid uitgeput ieder verlangt naar bed de vermoeide opoffering de oud geworden heldenmoed de
t is aan de nabijheid van het graf eigen dat zij de gedachten verruimt bij de nadering van het graf ziet men helderder de handeling waartoe hij misschien gereed was over te gaan verscheen hem niet meer erbarmelijk
t werd thans waarschijnlijk dat deze werkman en de heer leblanc dezelfde waren hij vermomde zich dus deze man had een heldhaftige en een dubbelzinnige zijde
zelfs geen enkele vonk van zekerheid en waarheid was uit dien vreeselijken schok gesprongen geen gissing was mogelijk hij kende zelfs den naam niet meer dien hij gemeend had te kennen t was stellig niet ursula en leeuwerik was een bijnaam
verbaasd wendde zij zich tot hem en riep eponine hoe weet ge dat ik eponine heet beloof mij wat ik u vraag
de postillon bevatte een gerold papiertje waarop slechts deze twee regels babet er is in de straat plumet een zaak te doen een hek om een tuin dit had brujon des nachts geschreven
hij kende kladschilders een ras dat het zijne nabij komt hij was zoo t schijnt drie maanden als jongen op een drukkerij geweest
het leger dat in burgeroorlogen altijd een treurige rol speelt stelde de voorzichtigheid tegenover de vermetelheid de oproeren die de onversaagdheid van het volk bewezen oefenden tevens den moed der burgers
hij was aan dergelijke hartstochten niet gewoon hij werd er ongeduldig om en vermaande marius dikwijls tot het wezenlijke weder te keeren op zekeren morgen hield hij deze toespraak tot hem
deze voertuigen hielden het midden van den weg aan beide zijden gingen in een dubbele rij wachten met eerlooze gezichten en met driekante hoeden op t hoofd als de soldaten van het
t was juist op het oogenblik dat de zusters eponine en azelma weer op vrije voeten werden gesteld daar bij t onderzoek der zaak van haar vader geen directe bewijzen tegen haar waren aan t licht gekomen
eens zag hij op de straat een generaal in volle uniform te paard voorbij rijden den graaf coutard kommandant van parijs hij benijdde dien vergulden man en dacht welk een geluk zou t zijn dien rok te dragen
zekeren avond had de dokter een zeer duur drankje voorgeschreven bovendien werd de ziekte erger en er was een waakster noodig mijnheer mabeuf opende zijn boekenkast er was niets meer het laatste boek was verdwenen
naar den lombard gebracht hij had zijn ontbijt tot twee eieren ingekrompen en daarvan gaf hij er een aan zijn oude dienstmaagd welke hij sedert vijftien maanden geen loon had betaald
vervolgens gaan wij naar het guillotineeren kijken ik zal u den beul wijzen hij woont in de straat des marais mijnheer samson er is een brievenbus in de deur o men vermaakt zich zoo heerlijk op dit oogenblik viel een droppel teer op den vinger van
en begint zich reeds allengs genoeg van ons te verwijderen om thans de hoofdlijnen ervan te kunnen erkennen wij willen beproeven ze aan te toonen
wie regeert ons mijnheer filips neen t is de burgerstand men geloove niet dat wij het woord jacquerie in een slechten zin gebruiken de jacques waren de armen de hongerigen hebben altijd recht
poogden deze rots te doorboren en er de levende wateren van het menschelijk geluk uit te doen ontspringen van de quaestie van het schavot tot die des oorlogs omvatten hun werkzaamheden alles
den eenen dag na den anderen moest hij zulks herhalen de heer mabeuf ging uit met een boek en kwam te huis met een
zij maakte koperen vetergaten in corsetten hoe heet dat ook zij naaide had een matras tot bed woonde met een bloempot en was tevreden nu is zij
telkens wanneer marius in en uitging zette hij zorgvuldig de tralie van het hek weder terecht zoodat niets merkbaar was gewoonlijk verwijderde hij zich tegen middernacht en keerde tot courfeyrac terug deze zeide tot bahorel
door de wetenschap geholpen die van den mensch en door de gebeurtenis die van elders komt deinst zij niet terug voor de tegenspraak die in de problemen heerscht en welke voor het gemeen onmogelijkheden schijnen
een gedachte die bij gavroche was ontstaan maar welke hij verzweeg uit vrees dat marius er tegenwerping op zou maken bracht hem tot een besluit deze gedachte was t is nauwelijks middernacht de rue de lhomme armé is niet ver
als sprak men van een brandend hout en niet van de vlam dit manuscript van vijftien bladzijden openbaarde haar plotseling en zacht de geheele liefde de smart de bestemming
hij bewoog zich niet intusschen ontstond omstreeks dit oogenblik in de richting der hallen een geweldig geschiet het werd door een tweede nog geweldiger gevolgd
mijnheer gillenormand ging heen en weder door de kamer hij wendde zich tot zijn dochter en zeide niets t is mijnheer marius zeg hem goedendag mijnheer wil trouwen dat is t nu kunt ge heengaan
t welk verdwijnt onder den glans van het gelukkige weelderige parijs hoorde men dof de sombere stem des volks brommen een vreeselijke heilige stem
door het feit eener revolutionnaire omkeering waaraan de hertog van orleans geen persoonlijk deel had genomen hij was prins geboren en meende een gekozen koning te zijn
in zijn vermaard drama de roovers voorgesteld verhieven zich diefstal en roof als protest tegen den eigendom en den arbeid verbonden zich met zekere schijnbaar ware maar werkelijk valsche en ongerijmde gronddenkbeelden
van een stofdeeltje berekenen wat weten wij er van of de vorming van werelden niet door den val van zandkorrels wordt veroorzaakt
rukten de boomen uit doorzochten de kelders rolden tonnen stapelden keien steenen huisraad planken opeen en maakten barricaden
in dien vreeselijken zwaren slaap welke de gedachten in de hersenen dooreen doet woelen toen hij ontwaakte zag hij in de kamer courfeyrac enjolras
halt houden is de herstelling der krachten t is de gewapende en waakzame rust t is het volbrachte feit dat schildwachten uitzet en op zijn hoede is halt houden veronderstelt het gevecht van gisteren en het gevecht voor morgen
althans die welke ontstaat door de zich haastende toekomst tegen het terugwijkende verleden wat heeft men dien oorlog te verwijten
de onwetendheid sedert eenigen tijd heeft het tien veldslagen gewonnen het nadert het dreigt het lacht het staat voor onze poorten maar laat ons niet wanhopen
zesde hoofdstuk het zieltogen des doods na het zieltogen des levens t is een eigenaardigheid van deze soort van oorlog dat de
terwijl hij alleen tusschen de pooten van het groote beest bleef staan had wel willen schreien maar durfde niet waggelend beklom de oudste de sporten van de ladder
hoe schoon cosette ook was sloot marius soms de oogen voor haar met gesloten oogen aanschouwt men de ziel het best marius en cosette vroegen zich niet waarheen dit hen voeren zou zij achtten zich reeds aangekomen
maar hernam gavroche waarom weendet gij dan en op den kleinste wijzende voegde hij er bij een dreumes als hij daar spreek ik niet van maar dat een groote jongen als gij schreit is dom t is als een kalf
en der avonturierster die blootsvoets gaat men herinnere zich dat zij meer leeuwerik dan duif was in den grond was zij moedig en stout
van dien oogenblik zag moeder plutarchus een donkere schaduw over het anders zoo heldere gelaat des grijsaards welke schaduw niet meer verdween
de rue de l'homme armé werd weder stil en eenzaam in een oogwenk was deze wonderbare knaap die in zich iets van de schaduw en van den droom had tusschen de in de duisternis bedolven huizen als een damp verdwenen
de liefde heeft kinderachtigheden de andere hartstochten hebben kleinigheden schande over de hartstochten die den mensch klein maken eere die welke van hem een kind maakt
het huis van bourbon had evenwel al ware het alleen door den tegenzin waarmede het die gift deed moeten gevoelen dat ze niet van hen kwam
ge hebt dan waarlijk geen geld viel mijnheer gillenormand hem in de rede ge zijt gekleed als een dief hij schommelde in een lade en nam er een beurs uit welke hij op de tafel legde
men liet den ingewijde zweren om hem dienst te doen alsmede aan de huisvaders zoo luidde de formule beneden in de
een grappige naam de aangesproken oude man verroerde zich niet de oude vrouw herhaalde mijnheer mabeuf de grijsaard antwoordde eindelijk zonder de oogen op te slaan
stichter en procureur eener dynastie die iets van karel den groote en iets van een advocaat had in t geheel een verhevene origineele gestalte een vorst die zich gezag wist te verschaffen in weerwil der kitteloorigheid van frankrijk
of gij zult door een schoorsteen moeten klimmen op gevaar af van u te branden of gij zult door een riool kruipen op gevaar af van te stikken
onder een voorwendsel verliet hij haar en ging naar den tuin en zij merkte toen op dat hij zeer nauwkeurig het hek onderzocht
het vertrek op de eerste verdieping waar de restauratie werd gehouden was ruim en langwerpig vol banken krukjes stoelen tafeltjes en een oud waggelend biljart
de een nam van onder zijn kiel een pistool dat hij den ander gaf hij bespeurde dat het kruit door het zweet van zijn borst eenigszins vochtig was geworden hij opende de pan van het pistool en voegde er nieuw kruit bij daarop scheidden beide mannen
de opening waardoor gavroche binnenging was van buiten nauwelijks zichtbaar wijl zij zich zooals gezegd is onder den buik van den olifant bevond en zoo eng was dat slechts katten en kinderen er door konden kruipen
beving der in beroering zijnde massa's er is dwaze woede er zijn gebarsten klokken alle stormklokken hebben geen zuiveren klank de slingering der hartstochten en der onwetendheid is anders dan de beweging van den vooruitgang sta op
hij ging er in de schildwacht der opstandelingen die aan het andere einde stond zag hem niet hij voelde zich in de nabijheid van hetgeen hij kwam zoeken en ging op de teenen voorwaarts
daarbij mengde zich echter leven menschelijkheid al het werkelijke waartoe marius in staat was t was een lyrische ontboezeming de liefelijke hyperbolen van duivengekir al de verfijningen der aanbidding tot een ruiker verzameld en een fijnen hemelschen geur ontwikkelend
de politie de reis en de moeielijkheid zich een pas te bezorgen ten aanzien van al deze punten was hij zeer bekommerd
horizontale driekleurige vlaggen alle mogelijke banieren kinderen met groene takken steenhouwers en timmerlieden die op dit oogenblik hun werk gestaakt hadden boekdrukkers kenbaar aan hun papieren mutsen twee aan twee drie aan drie gaande
maar werkelijk beloerde hij den winkel om te zien of hij niet van de toonbank een stuk zeep kon kapen t welk hij vervolgens voor een sou aan een barbier in de voorstad zou verkoopen
na de geruchten de gesprekken en de geschreven kenteekenen begonnen zich stoffelijke feiten te vertoonen ten huize van een uitdrager werden in een ladetafel
op zekeren ochtend richtte zij zich op voor frankrijks aangezicht en haar stem verheffende betwistte zij den algemeenen en den persoonlijken rechtstitel namelijk zij betwistte der natie de souvereiniteit den burger de vrijheid
vrouw thénardier had zich van de twee laatsten toen zij nog zeer jong en klein waren op gelukkige wijze ontslagen ontslagen is het eigenlijke woord deze vrouw had nog slechts een klein overblijfsel van natuur een verschijnsel waarvan trouwens meer voorbeelden zijn
den volgenden dag den juni was zij naar courfeyrac gegaan en had naar marius gevraagd niet om hem dezen brief ter hand te stellen maar om iets te doen t welk ieder jaloersch en beminnend hart zal begrijpen om te zien
en dikwijls was zijn ontbijt zijn eenige maaltijd hij lachte niet meer met dien kinderlijken lach van vroeger maar was somber geworden en ontving geen bezoeken meer
maar hij omhulde haar met zijn geheele ziel en was ijverzuchtig met ongelooflijke overtuiging hij bezat haar glimlach haar adem haar geur de diepe schittering harer blauwe oogen
ha ja ik weet wien ge bedoelt wacht even mijnheer marius de baron marius pontmercy zeker
geen nieuwsgierige overschreed deze grens daar hield het verkeer op daar eindigde de menigte en begon het leger marius had den wil van iemand die geen hoop meer heeft
tot een zekeren graad van ellende gekomen klaagt de arme in zijn vertwijfeling niet meer over zijn nood en dankt niet meer voor het goede hierna
hij had zijn laatste huisraad verkocht vervolgens al wat hij kon missen van zijn beddegoed zijn kleederen en dekens toen zijn herbarium en platen maar hij bezat nog zijn kostbaarste boeken waarbij hoogst zeldzame onder andere
de overrompeling der zwaardvegerswinkels hadden tengevolge dat de met steenen begonnen strijd met geweerschoten werd voortgezet
in frankrijk door den vooruitgang gedreven dreef het de achterblijvende monarchen in europa op sleeptouw genomen nam zij anderen op sleeptouw
en twee of drie dier groote monumenten zich verhieven waarvan de mensch reuzen en de nacht schimmen maakt in den omtrek van dezen
eerlijk verrukt schitterend voor elkander in de duisternis het kwam cosette voor als had marius een kroon en het scheen marius alsof cosette een stralenkrans had zij raakten
dat de troepen misschien parijs zouden ontruimen en naar het marsveld terugtrekken dat men niet wist wat zou gebeuren maar dat het ditmaal ernst was
en met waggelenden tred naar den put doch toen hij den ketting had gegrepen kon hij niet ver genoeg reiken om dien los te haken toen keerde hij zich om en hief een treurigen blik ten hemel die zich met sterren vulde
deze vijftig mannen wachtten er zestig duizend af enjolras was door dat ongeduld bevangen t welk sterke zielen aangrijpt voor den aanvang van gewichtige gebeurtenissen
hij klopte aan de deur van het graf een hand reikte hem in de schaduw den sleutel die sombere openingen welke zich in de duisternis aan de wanhoop vertoonen zijn verleidelijk
tegen tien uren s avonds hoorde een der twee of drie personen die door de straat plumet gingen oude burgerluidjes die zich verlaat hadden en nu haastig door deze eenzame en slecht befaamde wijk naar huis keerden
vierde hoofdstuk scheuren in de fundamenten op het oogenblik dat het drama t welk wij verhalen in de diepte van een der treurige wolken zal dringen welke het begin der regeering van lodewijk filips bedekken
weet dat hoewel de wijsbegeerte zich evenmin beroemen kan op het aangeven der oorzaak als op de bepaling der werking verzinkt toch de aanschouwer in grondelooze verrukking
zwijg zei cosette sluit alles goed cosette verschrikt door het tooneel t welk vrouw toussaint haar voorstelde en misschien ook door de herinnering aan de verschijningen der vorige week durfde zelfs niet zeggen ga den steen eens zien
zijn leven was weder in die geheimzinnigheid gedompeld waarin hij dolend rondtastte een oogenblik had hij van zeer nabij in deze duisternis het meisje herzien dat hij beminde den grijsaard die haar vader scheen
en vertrouwden zich aan deze kleine voorzienigheid in lompen die hun brood gegeven en een slaapplaats beloofd had tegen de schutting lag een ladder welke des daags door de werklieden van de naaste werkplaats gebruikt werd
op dit oogenblik voegden zich juist bij de stokslagen door honderden handen ijverig toegedeeld slagen met het plat der sabels t geen een woedende bui van sabel en stokslagen veroorzaakte
nu zooveel te erger t doet er niet toe ge ziet er treurig uit ik wil dat ge tevreden zijt beloof mij slechts dat ge zult lachen ik wil u zien lachen en u hooren zeggen ha dat is goed
als een adder die door een scheur kruipt een oogenblik daarna zagen de beide kinderen onduidelijk zijn bleek gezicht als een vale gestalte voor de donkere opening verschijnen
het dievengezang werden om zoo te spreken onbeschaamd en vroolijk in de meeste liederen van het bagno der galeien en gevangenissen vindt men deze duivelachtige raadselachtige vroolijkheid
zij proclameerden met woede het recht zij wilden ware het ook door ontzetting en schrik het menschelijk geslacht in het paradijs drijven
moet de menschen vertrouwen ik ben misschien toch wel de dochter van mijn vader mijnheer babet mijnheer gueulemer men heeft mij gelast de zaak te onderzoeken
is het overigens wel waar dat het vaderland treurt frankrijk bloeit maar de vrijheid glimlacht en tegenover den glimlach der vrijheid vergeet frankrijk zijn wonde en zoo men de zaak uit een hooger gezichtspunt beschouwt
kom o hoe verheugd is hij nu zeide zij na eenige schreden hield zij stil ge volgt mij al te dicht mijnheer marius laat mij vooruit gaan en volg mij dat het niet in t oog valt
de straatjongen vroeg geen nadere verklaring en zeide hier ben ik beiden begaven zich toen naar de straat st antoine waaruit montparnasse was gekomen zich haastig door de lange rij groentewagens slingerende die op dat uur naar de markt reden
eensklaps sloeg hij de hand aan zijn hoofd de gewone beweging van hen in wie plotseling het geheugen wederkeert hij herinnerde zich dat deze weg de gewone weg was langs welken de galeiboeven werden vervoerd en men dezen omweg gewoonlijk maakte
op een meesterachtigen en koelen toon brandde thénardier dit bezwaar uit door te zeggen jean jacques rousseau heeft niet minder gedaan van het gewetensbezwaar was de moeder nu tot ongerustheid overgegaan
welken kleine den kleine die op den muur is geklauterd en u het touw heeft gebracht niet nauwkeurig nu ik weet niet zeker maar ik geloof dat het uw zoon is zoo zei thénardier meent
wat othello in beroering brengt glijdt af op candide cosette te wantrouwen er zijn een aantal misdaden waartoe marius veel eerder zou in staat zijn
reeds te verhemeld om op aarde te gaan nog met te veel menschelijks beladen om in het azuur te verdwijnen zwevende als stofdeeltjes schijnbaar buiten bereik onbezorgd om het gisteren het heden en het morgen
toen de grond zich opende toen de toppen der holen scheurden en men plotseling uit de aarde vreeselijke hoofden zag opstijgen de revolutionnaire zin is een zedelijke zin het ontwikkeld gevoel van het recht ontwikkelt het gevoel van den plicht
ik sterf zeide zij er zijn woorden en omstandigheden welke de diepste mijmering wakker schudden marius riep als opspringend ge zijt gewond wacht ik zal u in huis dragen men zal u verbinden is t ernstig
eenmaal had hij echter een vreugd hij ging met een robert estienne uit dien hij op de kade malaquais voor vijf-en-dertig sous verkocht en kwam met een aldus te huis dien hij in de straat
t is iets anders t geldt niet een gewijd gebied maar een heilige idée het vaderland treurt t zij zoo maar de menschheid
op zekeren dag zei moeder plutarchus tot hem ik heb geen geld om voor het middageten te zorgen dit middageten bestond uit een broodje en vier of vijf aardappelen
een oude gebroken lantaarn welke ik zoo even bij een uitdrager zag brengt mij op een denkbeeld het zou tijd zijn het menschelijk geslacht te verlichten
wanneer men na al de ongelukken die men beleefd heeft een weinig tot rust kwam goede god die arme koningin welke ik op een kar heb zien voorbijrijden en dat alles zal de snuif nog weer duurder maken
zij had zich bijna ten halve opgericht maar haar stem was zeer zwak en werd door den hik afgebroken bij tusschenpoozen rochelde zij zij bracht haar gezicht zoo dicht zij kon bij dat van marius en zeide met zonderlinge uitdrukking
de behendigen schijnen de gefluisterde tegenwerping niet te hooren en gaan voort met hun arbeid volgens deze staatslieden die zoo schrander zijn
was hij het middelpunt tusschen de misdaad en de beteugeling had deze sfinx de voorpooten in de misdaad en de achterpooten in het openbaar gezag
haar oogen opsloeg ging de schoone officier het was zijn uur vol inbeelding voorbij het hek cosette vond hem afschuwelijk zij beschouwde nogmaals het geschrift het was naar cosettes meening zeer fraai geschreven
dat werd onaangenaam hij besloot een poging te doen om zich een avondmaal te bezorgen hij ging dus voorbij la salpetrière naar eenzame plaatsen waar het best iets te vinden is
turijn madrid weenen dresden berlijn moskou had gezien die op al de zegerijke slagvelden van europa droppels van hetzelfde bloed had gestort dat hij marius in zijn aderen had
eerst een kwartieruurs later merkte hij op dat het jonge mensch hen inderdaad gevolgd was een volkshoop gaat niet altijd waarheen hij wil
der glacière spreken niet waar combeferre heeft mij beloofd naar picpus te zullen gaan daar is een heerlijk gekrioel bahorel zal de estrapade bezoeken
met een uitdrukking van sombere verwachting op tweehonderd schreden van de kleine brug hielden zij stil het rijtuig waarin lafayette zat reed tot hen zij openden de gelederen lieten het doorgaan en sloten er zich weder achter
laat u spoedig aannemen zei een wever tot een schrijnwerker waarom er zal geschoten moeten worden twee havelooze kerels wisselden met elkander deze merkwaardige woorden die veel van jacquerie hadden
die zoo schitterend was dat ze den buik van den olifant verlichtte bijna tegelijkertijd ratelde de donder en wel op vreeselijke wijze de twee kleinen slaakten een gil en richtten zich zoo schielijk op dat het traliewerk bijna verschoven werd
men zeide dat het genootschap der vrienden van het volk de directie van den opstand in de wijk st avoye had genomen een in de straat ponceau gedood man dien men doorzocht had een plattegrond van parijs bij zich
al de vogels die vliegen hebben den draad van het oneindige aan den poot de ontkieming ligt zoowel in het ontstaan van een luchtverschijnsel als in het
de arme oude jean valjean beminde cosette zekerlijk niet anders dan als een vader maar in dit vaderlijk gevoel gelijk wij bereids hebben doen opmerken had zijn ongehuwd leven alle soorten van liefde gebracht
t was een treffend verheven oogenblik aller hoofden ontblootten zich aller harten klopten eensklaps verscheen een in t zwart gekleed man te paard in t midden van de groep met een rood vaandel
deze engelsche genaturaliseerde parijsche vrouw aanbevelenswaard wegens zeer rijke betrekkingen innig verbonden met de medailles der bibliotheek en de diamanten van mlle mars werd later berucht in verscheidene processen
was een bus voor brieven en dagbladen maar de drie bewoners van het paviljoen der straat plumet ontvingen noch dagbladen noch brieven zoodat deze bus die vroeger had gediend voor de ontvangst van minnebrieven en
des nachts werd zij wakker ditmaal was zij er zeker van duidelijk hoorde zij dicht bij de stoep onder haar raam voetstappen zij ijlde naar het raam en opende het luikje in het blind
luistert kameraads uit dat huis moeten wij schieten zoo wij aan deze vensters zijn zal geen duivel zich in de straat wagen ja maar het huis is gesloten zei een der drinkers laat ons aankloppen
die glimmende laarzen en gladde woorden heeft zoo men hem niet uitwendig maar inwendig beschouwt dat wil zeggen hetgeen voor de vrouw bestemd is niets meer dan een gemeene paal kan zijn
de nood van het volk de broodelooze werklieden de laatste prins van condé in de duisternis verdwenen brussel dat de nassaus verdreef gelijk parijs de bourbons belgië dat zich aan een fransch prins aanbood en aan een engelsch prins gegeven werd
dit alles gaf een opwekkende bekoorlijkheid aan deze halfluid in de avondschemering gefluisterde verzen door jean prouvaire die zooals gezegd is een teeder dichter was men had intusschen in de kleine barricade een lampion ontstoken
eens bij maanschijn bukte cosette om iets van den grond op te rapen het lijfje van haar kleed opende zich daarbij een weinig en liet het onderste van haar hals zien toen wendde marius de oogen af
maar gij belooft het mij niet riep marius laat mij toch los riep zij luid lachend hoe schudt ge mij ja ja ik beloof het ik zweer het wat raakt het mij ik zal t adres aan mijn vader niet zeggen nu is t zoo goed is het
deze getuigenis hoe zij zijn moge is blijkbaar en bovenal onbaatzuchtig een grafschrift door een doode geschreven is oprecht een schim mag een andere schim troosten
en scherper dan ooit een nog koudere deur dan die van den winter scheen open te zijn t was die van het graf men voelde in die noordenwinden den adem der cholera
o naast elkander hand in hand in hetzelfde graf te liggen en nu en dan in de duisternis elkander zacht een vinger te streelen
boon nu bis op de binnenplaats van dat huis bij een geweermaker vijf of zes duizend geweren zijn
twee of drie hunner lieten als op een stijgbeugel hun voeten rusten op een van stroo gedraaid touw dat onder hen aan de dwarshouten van het voertuig was gehecht
nauwe sterke eikenhouten gangdeur die van binnen met ijzer was beslagen een ware vestingpoort de kolfslagen deden het huis dreunen maar schokten de deur niet
vroeg hem zegt gij niets brujon brujon zweeg nog een oogenblik toen schudde hij het hoofd op verschillende wijzen en besloot eindelijk te spreken
dan zijn weelderig groen haar in den wind schuddende bestrooide het de vochtige aarde de half vergane beelden de bouwvallige stoep van het paviljoen en zelfs de keien der eenzame straat met bloemen en
er was geen keuze mogelijk tusschen deze lieden die voor den blik verschenen als het uitgeworpene van het slijk t was blijkbaar dat de bestuurder van dezen onreinen troep
zij die zich verbeeldden dat lodewijk xvii op den negentienden term door en lodewijk xviii op den dag van marengo regeerde
wanneer ge in het frissche lentekamertje de kous aan uw fijn been deedt zag ik een ster op den bodem ik heb plato gelezen maar niets er van onthouden gij beweest mij beter dan malebranche en
zoodra de liefde haar hoogsten graad heeft bereikt wordt haar maagdelijk gevoel op zonderlinge wijze bedwelmd maar aan welke gevaren stelt ge u bloot edele zielen gij geeft dikwerf het hart wij nemen het lichaam
t was de door le cabuc doodgeschoten portier onduidelijk zag men van beneden dit hoofd door het licht der tusschen de steenen staande toorts niets vreemder bij dit sombere flikkerende licht dan dit bleek
wanneer men nog den tijd voor zich heeft om te kunnen herstellen wanneer men al de vrouwen de lonken de toekomst en den horizont nog voor zich heeft wanneer het leven zijn volkomen kracht heeft
het gekletter der zwaarden in den slag is in allen geval minder nietig dan het gerammel der scheeden op de straatsteenen en dan een houding aan te nemen als een held en zich te rijgen als een meisje een corset onder een harnas te dragen dat is dubbel
tusschen het koude en het heete water is het de partij van het lauwe water deze school veroordeelt met haar geheel oppervlakkige valsche diepte zonder dat zij tot de oorzaken opklimt van de hoogte eener halve wetenschap de
dat niets beter gelijkt naar voetstappen in het gras dan de schuring van twee takken die zich vanzelf bewegen en zij lette er niet verder op
dit was te veel voor de beschroomde bewoners dezer straten die slapen willen voor dat de zon ondergaat en die zoo vroeg den domper op hun kaars zetten
niets toen hij de oogen weder nedersloeg zag hij cosette tot hem glimlachen de glimlach van een vrouw die men bemint heeft een glans welken men des nachts ziet
t was een geopend hol voor hem wien alle deuren gesloten waren het scheen alsof het oude wankele gevaarte door ongedierte overweldigd
wie lust heeft hiervan eene studie te maken zal den franschen tekst zelven moeten gebruiken derde hoofdstuk de weenende en lachende dieventaal
de goedheid des hemels door een bloem welke gij mij gaaft ik gehoorzaamde u ge waart mij onderworpen o lief vlieringkamertje uw corset te rijgen
in haar hoop in zijn oogen te lezen marius hernam gij zult mijn adres moeten weten er kon iets gebeuren men weet niet wat ik woon bij dien vriend courfeyrac geheeten in de straat
neen nooit zij was als buiten zich zelve dit slechts een oogenblik geloofd te hebben zij had hem immer bemind immer aangebeden
recht en van de zuiverste sneeuw van het ideale gevormd gaat de opstand na een langen val van de eene op de andere rots na door t licht des hemels bestraald te zijn en zich in zijn majestueuze vaart met honderd beken te hebben verbreed soms
zoowel hem dien het medevoert als dien het treft het verbrijzelt den een tegen den ander aan hen welke het grijpt deelt het een onbekende buitengewone macht mede
in de barricade de knaap was op een tafel geklommen om zijn geweer te laden en zong vroolijk het toen in de mode zijnde liedje
men vergete het toch niet dat waar behendigheid is ook noodzakelijk kleinheid moet zijn behendigen wil dus zooveel zeggen als middelmatigen even zoo is staatsman vaak gelijkbeteekenend met verrader
liep door al haar leden bij wijlen was t haar alsof zij in de wereld der hersenschimmen kwam en zij vroeg zich is dat alles de wezenlijke waarheid
op zekeren dag zeide hij tot denzelfden getuige van wien wij aanstonds spraken dezen nacht heb ik er zeven gewonnen in de eerste jaren zijner regeering werd de doodstraf zoogoed als afgeschaft
de barbier wendde zich om met verstoord gezicht en zonder zijn scheermes neder te leggen schoof hij den oudsten met de linkerhand en den jongsten met de knie weder op de straat en sloot zijn deur zeggende zij brengen voor niemendal de koude in huis
een vrouw riep men begint te vroeg en plotseling zag men aan de overzijde der kade morland een escadron dragonders dat in de kazerne was gebleven in galop met bloote sabels in de straat
voor niets was hij teruggedeinsd voor niets was hij gezwicht toen hij moest had hij zich aan alle uitersten onderworpen hij had zijn herkregen onschendbaarheid als mensch opgeofferd
jean valjean was op dit oogenblik ter prooi aan een vreeselijken inwendigen storm al de afgronden hadden zich opnieuw in hem geopend ook hij sidderde evenals parijs op den drempel van een vreeselijke en duistere revolutie
zij ging niet alleen uit en vrouw toussaint zou verwonderd over zulk een boodschap stellig den brief aan mijnheer fauchelevent hebben vertoond in deze verlegenheid had cosette door het hek heen eponine gezien die in manskleederen om den tuin zwierf
bij iederen stap zijn vurigen moed vermeerderd voelde hij riep tusschen de brokken der marseillaise welke hij zong alles gaat goed ik heb pijn aan mijn linkervoet ik heb het pootje maar ik ben tevreden burgers
men wapende er zich zoogoed men kon schrijnwerkers namen de vensterluiken hunner werkplaatsen om er de deuren mede open te breken
liefde aanbidding wellust van twee zielen die elkander begrijpen van twee harten die zich tegen elkander uitwisselen van twee blikken die elkander doordringen
al haar angstige vermoedens verdwenen en toen zij den volgenden dag met haar vader aan het ontbijt zat schertste zij over den spookachtigen tuin die door schaduwen van kachelpijpen onveilig werd gemaakt
en maakt om den rand een schroefdraad zoodat beide juist op elkander passen als een doosje en deksel zoo nu het bovenste op het onderste is geschroefd is er niets van te ontdekken
de bivakken van winkeliers de forten van straatjongens de verachting van den dood der voorbijgangers scholen en legioenen die tegen elkander stieten
grantaire was nog niet in dien somberen toestand geraakt verre van daar hij was wonderbaarlijk vroolijk en bossuet en joly bleven hem niets schuldig
de avond had die helderheid welke over de smarten van den mensch een soort van weemoedige en eeuwige vreugd uitbreidt de nacht beloofde even dor te zijn als de dag was geweest
in haar pogingen niet geslaagd om haar gunsteling den officier der lansiers in marius plaats te dringen theodule had als plaatsvervanger geen geluk gehad
een blond jongeling zonder das bracht van de eene naar de andere barricade het wachtwoord een ander met bloote sabel en politiemuts op het hoofd plaatste de schildwachten achter de barricaden waren de herbergen en de portiersloges in wachthuizen veranderd
t is onnoodig den zin van dit vreeselijk doorschijnend woord te verklaren t welk tegelijkertijd moorden doodslaan en rooven beteekent eten beteekent hier eigenlijk verslinden
zij moet uit het verleden zijn samengesteld en historisch zijn een toekomst hebben en sympathie inboezemen dit alles verklaart waarom de eerste revolutiën zich tevreden stellen met een man te vinden
deze kachelpijp welke men een fraaien naam gegeven en die men de juli kolom heeft genoemd dit mislukte monument van een mislukte revolutie was in nog in een groot houten hemd gehuld en door een planken schutting omgeven die den olifant volkomen afsloot
de knaap ging zonder aarzeling hoewel hij geen van de drie kende op den arend van meaux toe en vroeg zijt gij mijnheer bossuet t is mijn bijnaam antwoordde laigle wat wilt ge
hij hernam met een stem die een onuitsprekelijke liefkoozing was ween niet zeg wilt ge uit liefde voor mij niet meer weenen
met een blik den geheelen toestand t was de kar die hem in gevaar had gebracht de kar moest hem nu helpen juist toen de
ik was geboren om turk te zijn om den geheelen dag oostersche schoonen die weelderige egyptische dansen te zien uitvoeren
poort van la force die op eenige schreden van daar stond gezien te worden het moet worden opgemerkt dat deze schildwacht door den regen in zijn schilderhuis werd gehouden
het werk der wijzen is aan den tweestrijd een einde te maken de zuivere idée met de menschelijke wezenlijkheid te verbinden op vreedzame wijze het recht in het feit en het feit in het recht op te nemen
daar verzonk de blik in een afgrond wijl de straatlantaarns er stukgeslagen en de vensters gesloten waren was er alle licht alle leven elk gerucht iedere beweging geweken
er heerschte onweerhouden groeikracht de boomen hadden zich naar de struiken gebogen de struiken waren tot de boomen opgestegen
naar de abdij van monte à regret zei gavroche spotvogel hernam montparnasse ik ga babet opzoeken
en strijkvoetend t geen de eerbiedigste groet is ging hij heen toen de knaap weg was zeide grantaire dit is een echte straatjongen van parijs intusschen
in de straat des filles du calvaire no in het oude huis dat hem toebehoorde hij was zooals men zich herinnert een dier ouden uit den voortijd
toen trok hij verder en onder t loopen zeide hij wacht hoe ver was ik ook met het liedje gekomen hij begon weder zijn lied te zingen terwijl hij snel door de straten liep en zong in de duisternis
welke de grondneiging van den mensch is voegde er bij des ochtends te huis komende pak ik mijn korf uit en sorteer dan komen hoopen in mijn kamer
den volgenden dag ontving mijnheer mabeuf een uitnoodiging om bij den minister te dineeren hij liet van blijdschap bevende den brief aan moeder plutarchus zien
de algemeene kracht aan te wenden voor dien grooten plicht om werkplaatsen voor alle handen scholen voor alle bekwaamheden en geestvermogens te openen
eponine de madelonnettes verliet gaf haar magnon die haar aan de deur wachtte het briefje van brujon aan babet haar bevelende de zaak op te nemen
wist niets hierop te antwoorden hij bleef besluiteloos en treurig zijn oor krabbende staan eensklaps nam hij met een zijner eigenaardige bewegingen den brief t is goed zeide hij toen liep hij ijlings door de straat
er ontstond een pauze de grijsaard scheen diep in gedachten hij stond bewegingloos en hield montparnasse steeds vast ieder oogenblik deed de sterke vlugge jonge bandiet zijsprongen als een in den strik gevangen dier hij stiet
mijnheer gij zijt dus niet bang voor de stadssergeanten vroeg de oudste bedeesd gavroche antwoordde slechts knaap men zegt niet stadssergeanten men zegt de politie
hij zag den burgeroorlog als een gapenden afgrond voor zich en hij zou er zich instorten toen overviel hem een huivering hij dacht aan den degen zijns vaders dien zijn grootvader aan een uitdrager verkocht en dien marius zoo smartelijk betreurd had
drie genoegzaam lange stokken in het puin van den bodem dat wil zeggen van den buik des olifants gestoken twee voor één achter en aan de punten met een touw aaneen gehecht vormden een soort van piramide
het zij zoo maar is dat alles het vergoten bloed waard en reken bij het vergoten bloed ook de verduisterde toekomst den bedreigden vooruitgang de ongerustheid der besten
ieder naar zijn geaardheid de vorsten van europa de uilen bij dien dageraad sloten aanvankelijk getroffen en ontsteld de oogen en openden ze niet weder dan om te dreigen
welke hij zoo dwaselijk verdreven had hij ontdekte den afgrond t was altijd dezelfde maar nu bevond zich jean valjean niet meer op den rand er van maar op den bodem
eensklaps wierp montparnasse de roos weg sprong op den grijsaard toe vatte hem in zijn das en drukte hem met alle kracht
waarop zoowel de eerlijksten en standvastigsten als de zwaksten en de slechtsten worden medegesleept en die op één dezer twee afgronden uitloopt den zelfmoord of de misdaad
deze naam brujon behoort tot de herinneringen in de gevangenis la force op de leelijke binnenplaats van het zoogenaamde nieuwe gebouw welke het bestuur de plaats st bernard
aan de barricade der straat des menetriers deelde een goed gekleed man geld uit aan de werklieden aan de barricade der straat
die uit haar oogen straalde ach ja dacht zij hij is het gewis dit komt van hem voor mij en zij zeide tot zich zelve dat de tusschenkomst van engelen een hemelsch toeval hem aan haar had wedergegeven o herscheppingen der liefde
deze trein was zoo lang dat toen het eerste voertuig reeds bij de barrière was het laatste nauwelijks den boulevard verlaten had
men geloofde dat zij in een herberg bij st eustache te zamen kwamen om te raadplegen een zekere aug
toen keek hij weder omhoog jean valjean die een oogenblik te voren in de gemoedsstemming waarin hij was niemand toegesproken of geantwoord zou hebben gevoelde zich onwederstaanbaar gedrongen een woord tot dezen knaap te richten
wanneer de smart tot dien graad is gekomen nemen al de krachten van het zelfbewustzijn de vlucht t is een noodlottige crisis weinigen onzer komen er ongedeerd en trouw aan den plicht uit te voorschijn zoodra de grens van het lijden overschreden is
manuel was fier en wijs parijs vierde heilige feestmalen foy schoot bliksems en aan uw keurs was een speld waaraan ik mij prikte allen aanschouwden u
en de glimlach dien zij aan deze woorden paarde maakte van deze samenspraak een idylle waardig voor een bosch in den hemel een anderen keer zag zij hem strak aan en riep
zacht trok gavroche de kar achteruit en den auvergner vooruit namelijk bij de voeten en na een minuut lag de onverstoorbare auvergner plat op de straat de kar was nu ledig