AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
tegen den volgenden morgen vijf uur die kwam juist als een teeken dat ze de eerste twee weken niet op veel slaap moesten rekenen
daarbuiten lag de zee met de haven de jongen zag ouderwetsche schepen met roeibanken in het midden hoogopgebouwd voor en achter sommige werden geladen andere wierpen juist het anker uit dragers en kooplieden liepen haastig door elkaar
ola serka ging naar luossajaure en volgde den oever een poos tot hij bij een man kwam die op een steen zat te visschen
en zag hoe de student de bladen rangschikte en glad streek jij ben toch de grootste stoffel dien ik ooit gezien heb stoof bataki op tegen den jongen
als om uit te vorschen waarom het zich zoo wonderlijk gedroeg later kon de proost het niet best begrijpen hoe het mogelijk geweest was maar zeker is het dat hij hoe donker het ook was het gezicht van het paard heel duidelijk zag
dat vond de jongen een goed voorstel ik kan wel merken gorgo dat je zoo'n wijzen vogel als akka tot pleegmoeder hebt gehad
waar ze gewoonlijk zaten om hun middagslaapje te doen en ze probeerde hen s avonds in t oog te krijgen als ze in het rotsmeer baadden maar ze miste ze weer
toen windsnel en de kraaien dat hoorden werden ze z boos dat ze van plan waren op den jongen aan te vliegen om hem te verscheuren maar haspel kraste en schreeuwde en ging voor hem staan neen neen neen riep hij
nu kwam het door wat akka tegen den vos had gezegd dat hij niet slapen kon nooit had hij gedacht dat hij zooiets groots zou hooren dat iemand zijn leven voor hem wilde wagen
buiten was het allerheerlijkst lenteweer t was nog niet later in t jaar dan de ste maart maar de jongen woonde in de gemeente west vemmenhög heel in t zuiden van skaane
maar in ieder geval had het zien van dat paard allerlei herinneringen bij hem wakker geroepen en die herinneringen hielden hem z wakker dat hij niet naar bed kon gaan ja dat paard was een flink mooi dier geweest vader had het hem heelemaal laten oppassen
die de geleerdste van alle vogels is me eens heeft verteld dat hier aan dit strand vroeger een stad heeft gelegen die vineta heette
als ze in de buurt van het land komt ontmoet ze de eerste klip die neemt ze gauw in bezit trekt er al het groen af en maakt haar even kaal en grauw als ze zelf is
en tien groote ossen aan het spit braden in dien tijd bleven de menschen meestal stil elk in hun woonplaats en werden de nieuwtjes niet zou gauw verspreid als nu maar het gerucht dat er een groote koperberg was gevonden bereikte toch veel menschen
toen hij de stad naderde stonden haar muren en torens en hooge gevelhuizen en kerken heel zwart tegen den lichten avondhemel hij kon daarom niet zien
in de hoop het te vinden hoe dat afliep voor allen die zochten kan niemand zeggen maar er is nog een verhaal van een paar mijnwerkers die op een avond laat bij hun patroon terugkwamen
dat de zwanen haar hulp noodig hadden was ze dadelijk naar de hjälstabaai gegaan ze kwam daar met den troep tegen den avond en zag dadelijk
en keek z verachtelijk dat niels holgersson op hem aanvloog om hem te slaan maar mads was nog een klein ventje en asa t
maar toen hij een poosje lang de woorden halfluid opgerabbeld had was het alsof hij slaap kreeg van dat gerabbel en hij merkte dat hij
t werd een gevaarlijke en moeilijke tocht en t ging bijna den heelen tijd naar boven t bosch stond zoo dicht om hem heen dat hij geen twee stappen voor zich uit kon zien maar het kwam hem voor dat ze een hoogen berg
geen mensch was er te zien zoodat de jongen vrij kon rondloopen waar hij wou en toen hij in den tuin kwam merkte hij iets op dat hem bijna in zijn humeur bracht
mos en heikruid kon groeien wat er in overvloed was dat was water dat had alle kloven in den berg gevuld en meren stroomen en beken zag men overal
en groote landgoederen met oude kasteelen met torens voorzien en met uitgestrekte parken waren er in het geheel niet de wilde ganzen hadden den weg over gothland genomen ter wille van duimelot
nu denk ik dat ze wel genoeg hebben voor van nacht zei de jongen ja dat denk ik ook zei de groote hamel ga nu op mijn rug liggen en kruip onder de wol je verdient wel dat je t goed en warm krijgt na al dien wind waarin je geloopen hebt
en die nog kaal en zwart waren riepen ze word wakker en voer wat uit hier komt iets wat je roept nu zijn jelui lang genoeg lui geweest als ze menschen zagen die hard liepen om uit den regen te komen zeiden ze
en legde t boek open naast het preekenboek toen trok zij den grooten leunstoel bij de tafel waarin anders niemand dan vader zitten mocht en die t vorige jaar op de verkooping in de pastorie van
zoo kwam hij ook nu aanrijden in den grauwen nacht in t wilde bosch met de teugels los neerhangende en zijn gedachten ver weg
en nergens zag zij een plaats waar ze konden rusten tegen den avond durfde zij niet meer op zee neer te strijken omdat die heel plotseling met groote ijsschotsen werd gevuld die tegen elkaar aan bonsden
ik dacht dat jij verlangde zei de jongen ik heb nu bijna een jaar het leven van de menschen in sameland geleid zei het meisje
dat lag in een dal de bergen stonden steil en fraai gevormd daarom heen een beek kwam van een hoogte naar beneden in lange smalle watervallen
mijn eigen moeder gelooft dat ik wegliep als een dief maar dat doet er niet toe want ik zal hier niet lang blijven voor ik weer heenga zou ik toch graag weten wat je scheelt
de kolonisten aan den oostkant van t meer die zoo ijverig werkten om hun huizen klaar te krijgen vr de strenge winter zou invallen verbaasden zich over de laplanders
zeide een bruine wijfjesgraseend ze kunnen zich uitsloven zooveel ze willen maar ze kunnen er toch nooit behoorlijk uitzien met zoo'n neus als zij hebben
hoe hij zich redden zou met die groote lompe klompen maar op t zelfde oogenblik zag hij een paar kleine klompjes op den drempel staan toen hij merkte dat de kabouter zoo zorgvuldig geweest was dat hij zelfs zijn klompen veranderd had werd hij nog angstiger t scheen wel de bedoeling te zijn
maar toch even zeker op en neer langs de boomstammen sprong alsof hij op rechte boschpaden liep kon ik maar half zoo goed klimmen als hij daar dacht de vos dan zouden die daar beneden niet lang zoo rustig slapen zoodra de
de jongen deed het en toen hij klaar was pakte de ganzerik hem weer bij zijn hemd en stopte hem onder zijn vleugel ik denk dat je daar lekker warm liggen zult zei hij en drukte den vleugel aan de jongen zat z in dons gepakt dat hij niet antwoorden kon
maar langs de beken en meren lagen bebouwde velden en werkelijk woesten grond had hij niet gezien maar hoe verder zij het land in kwamen hoe zeldzamer de steden en hutjes werden
voor hun reizen hadden gebruikt eindelijk waren er ook de zware breede pantserschepen met een toren en kanonnen op het dek die tegenwoordig in gebruik zijn en smalle glimmende torpedobootjes die op lange slanke visschen leken
maar hij had zijn misboek voor den dag gehaald en hield dat tegen zijn borst gedrukt nu hij in den strijd met dat booze ging in t begin was het alsof niemand hem opmerkte
maar hij kan immers van alles t verbaast me ook dat dagaklar zijn boodschap door een vos stuurt merkte agar op je hebt wel gelijk dat we anders vijanden zijn sprak smirre met zachte stem maar
t werd een langdurige wandeling de leeraar bleef elk oogenblik staan om iets te verklaren of de jongelui wat te leeren in een kamer was een oude haard
dat zijn maar een paar schapen die tegen den wand van de grot liggen toen de wilde ganzen aan het schemerlicht in de grot gewend waren zagen zij de schapen heel goed er waren zoowat even veel volwassen dieren als ze zelf waren maar er lagen ook nog enkele lammetjes
hij was in t ganzenhok geweest om maarten den ganzerik te roepen maar die had niet van huis gewild hij had geen woord gezegd maar alleen het hoofd onder den vleugel gestoken en was weer ingeslapen t scheen een heerlijke heldere dag te worden
als de zon beneden den horizont was nu waren eindelijk de vleugels van de jonge ganzen volwassen zoodat de reis naar het zuiden had kunnen beginnen en de jongen was zoo blij dat hij lachte en zong terwijl hij daar op den ganzenrug reed
hij kon zelfs niet meer zien onder het lange wachten was de ouderdom over karr gekomen hij was oud geworden zonder dat hij het had gemerkt
hij voelde een leege holte in t gelid pas nu op zei hij nam het been vast tusschen de vingers en zette het weer in waar het moest wezen hij deed het heel vlug en goed
en op den akker waar de ganzen waren neergestreken was de aarde met zand vermengd zooals gewoonlijk aan de zeekust het scheen dat daar in die streek vroeger bewegelijk stuifzand was geweest
hij had den heelen dag niets gegeten maar waar zou hij eten vandaan halen er groeit niets eetbaars op velden of aan boomen in maart ja
de wilde ganzen waren heel blij met die boodschap je treft het zeiden ze tegen den witten ganzerik dat je meê moogt naar den grooten
droeg een oud halster waarvan een half verrot stuk touw afhing t was duidelijk dat t hem niet moeilijk was gevallen om los te komen t paard liep regelrecht naar de plaats waar de wilde ganzen stonden te slapen en de jongen werd bang dat hij op hen zou trappen waar moet je heen kijk toch uit
de zwanen in de hjälstabaai het veiligste toevluchtsoord voor zwemvogels dat in de buurt van het mälermeer gevonden wordt is de
en de ossenstal die nu leeg stond vol ossen en in t huis en in de stallen woonden lust en vreugd als de vrouw de schuurdeur open deed had ze geneuried en gezongen en alle koeien hadden van genoegen geloeid
hij was begonnen zich te bewegen en hierdoor drukte hij bij ongeluk z hard tegen den deksel dat die opensprong botaniseertrommels springen altijd open en de leerling dacht daar niet verder over na maar drukte die eenvoudig weer dicht
ja dat weet ik zei de visscher kortaf en er gleed een schaduw over zijn gezicht alsof hij liever niet aan een dood kindje herinnerd had willen worden hij sprak goed lapsch
wou wou wou noem je dàt een hutje bij dat hutje hoort het grootste landgoed van skaane jelui bedelaars waar jelui in de lucht hangt kun je geen handbreed grond zien dat niet bij dit hutje hoort wou wou wou
en het lag als neêrgedrukt in het veld onder het hooge schuine stroodak de bijgebouwtjes waren ook klein en de akkers waren zoo klein
toen hij weer buiten kwam was hij recht moedeloos hij kon wel begrijpen dat niemand op de hoeve hem wou helpen om den kabouter te vinden en het zou ook wel niet veel helpen al vond hij hem hij kroop
en toen vertelde hij van het dwergje dat hij had vrijgekocht opdat het niet in een kooi zou komen en door de menschen worden aangegaapt
maar nu en dan moet je wel slapen en dan komen ze ze hebben alle schapen in de andere grotten al vermoord en er waren kudden even groot als de mijne t is niet prettig te vertellen dat we zoo hulpeloos zijn zei nu de oude
we hebben geen plaats voor meer namen in ons hoofd hoe meer er in een hoofd komt hoe meer plaats er komt antwoordde de leidstergans en ging voort met de merkwaardigste namen op te roepen als te voren
ik voor mij duimelot geloof dat je hier op t strand in slaap gevallen bent en dat alles gedroomd hebt maar ik wil je wel vertellen dat bataki de kraai
voor eenige jaren was er in de schans den grooten tuin buiten stockholm waar men zooveel merkwaardigs heeft bijeengebracht een klein oud mannetje die klement larsson heette
vertel me hoe de man er uitziet die je die belofte afnam en ik zal hem zoeken en je bij hem brengen dan moet jij maar zorgen dat hij je de vrijheid teruggeeft
en alle lichten uit dat had hij nog nooit verzuimd sinds hij de heer des huizes daar was geworden hij sloeg zijn jas om zich heen en ging naar buiten in den storm hij vond alles in orde
maar aan het dak zag de jongen iets wat hem in eens op de been bracht dat waren een paar oude sneedjes brood die daar aan een spil hingen ze zagen er wel oud en duf uit maar t was toch brood
maar de grijze gans had hun goede kenteekenen voor den weg aangegeven ze hadden maar recht naar het zuiden te vliegen tot ze den grooten vogelstoet ontmoetten
heldergroene callabladen in t oog had gekregen die bij den poel groeiden toen hij nu den kop over de callaplant boog maakte hij een groote zwarte slang wakker
ga nu op mijn rug zitten dan ben je in een uurtje bij je vrienden de jongen sprong vliegensvlug op den rug van den raaf en bataki zou de wilde ganzen wel gauw hebben ingehaald als de mist het hem niet had belet
en die kost scheen hem goed te bekomen want hij werd groot en sterk hij vergat al gauw zijn ouders en meende dat akka zijn echte moeder was akka had hem lief
en donsje zelf zoo ijverig mogelijk kakelden om te vertellen hoe donsje gered was kwamen mooivleugel en goudoogje aanvliegen zij riepen al van verre haar zuster welkom toe
sirle de eekhoorn zal hem noten geven de arme hazen zullen met hem spelen de reeën zullen hem op den rug nemen en met hem vluchten
er hingen gordijntjes van geruit katoen om het bed en hij schoof ze op zij om de kamer in te kijken hij merkte al gauw dat hij nooit een gebouwtje als dit had gezien de wanden bestonden enkel uit een rij boomstammen
en de ondiepe vischrijke meren in de vlakte met de goede stad örebro die zich uitstrekte om het ernstige oude kasteel met den statigen hoektoren dan moet ze zeker gedacht hebben
en dan weer slöjdles gaven aan alle kinderen in hun school op die manier zouden misschien alle kinderen in zweden hun handen evengoed kunnen ontwikkelen als hun hersens
de onderwijzeres had een gevoel dat ze juist dezen avond naar nääs moest ze was er bang voor dat het den volgenden dag te laat zou kunnen zijn
en dat haar troep was weggevlogen en haar alleen had achtergelaten ze was op het punt van honger te sterven toen de witte ganzerik den vorigen dag haar had hooren roepen
maar t was moeilijker uit te vinden waar duimelot en de wilde ganzen waren windsnel vloog zelf weg met vijftig kraaien en zei dat hij gauw terug wezen zou
de jongen wilde naar den kabouter vragen maar hij kon zich niet verstaanbaar maken omdat de koeien in volslagen oproer waren zij gedroegen zich zooals ze gewoonlijk deden als hij een vreemden hond bij hen binnen liet ze sloegen met de achterpooten
de tijd van vertrekken was gekomen en eindelijk had hij geen anderen uitweg gezien dan een jongen laplander om hulp te vragen
waren zeker bang want hij zag hoe een groote reus die op het hoogste punt van het eiland stond de armen omhoog hief als in wanhoop over al het ongeluk dat over hem en zijn eiland zou komen
moeder had niet anders gezegd dan dat het t beste was voor vader dat hij weg was zij was bang geweest dat hij krankzinnig zou worden
zei de vrouw van ulvasa maar daarom hoef je toch niet aan mijn voorspelling te twijfelen ik zal nu een nieuw klooster laten bouwen op
als ze mee naar falun gekomen waren toen akka een poos met bataki aan het overleggen was geweest nam ze duimelot op den rug en vloog naar een boerderij die vlak bij de zwavelkeuken lag ze zweefde langzaam over de tuinen en
en dat hij met hem een ouden armen speelman een heel uur had gepraat om hem van zijn heimwee te genezen t was heerlijk daarover hier op de schans met de laplanders en de
zullen we wel gauw wegjagen en de hond holde weg zoover zijn ketting reikte en blafte en huilde een heele poos nu denk ik niet dat hij van nacht weer terug zal komen zei de hond
dat dit zoo goed en nuttig voor de kleintjes was dat ze wenschten dat alle kinderen in zweden zulk onderwijs konden krijgen maar hoe zou dat mogelijk zijn
naar de kooi te kunnen klimmen toen hij de groene oogen van de huiskat dicht bij hem fonkelen zag hij bleef radeloos staan met een jong in iedere hand hij keerde zich om
hun daar even te wachten terwijl hij naar binnen ging om te vragen of zij het oude kasteel vittskövle mochten bekijken de nieuw aangekomenen
maar aan hun voeten kon men zien dat ze uit de wildernis kwamen de ganzerik kon nog juist den jongen toefluisteren antwoord nu flink maar zeg niet wie je bent en toen waren ze bij hen toen de wilde ganzen voor hen stonden bogen ze dikwijls met de halzen
nu zag ze hoe liefderijk alles was ingericht voor hen die de school bezochten de deelnemers aan den cursus ontvingen veel meer dan onderwijs in
op de steenen had hij een dun laagje vruchtbare aarde gelegd en toen had hij gedacht dat alles goed in orde was maar nu waren er een paar hevige regenbuien gekomen terwijl hij in skaane was
en begon te vertellen hoe een visscher in den ouden tijd op de plaats waar nu de stad op eilanden gebouwd lag eens een meermin had geschoten
hij had in t begin geloofd dat wat hij zag niets anders was dan een visioen maar dat had hij vergeten hij had er alleen aan gedacht hoe mooi alles was hij voelde een groot verdriet omdat de stad verdwenen was
de vrouw was er zoo zeker van dat hij wist waar peer ola was dat ze hem dadelijk achterna liep en nauwelijks waren zij aan den kant van t meer gekomen of ze hoorden het schreien van een kind over t meer
maar op eens hield hij zich in je moet geen ezel zijn bataki zei hij je kunt er toch niet aan denken de slang op te eten voor je karr hier geroepen hebt
en het gebel van de koeklokjes de meesten moesten lange en moeielijke wegen afleggen en de jongen zag hoe ze met groote moeite voorttrokken over de weeke moerassen
naar de pan en de koffietafel naar t vuur en den rook naar de laplandsche mannen en vrouwen naar de kinderen en de honden naar de wanden en den vloer naar de koffiekoppen en de tabakspijpen naar de bonte kleeren en uitgesneden werktuigen
hoewel hij niet graag toonen wou hoe bang hij was geweest kon hij niet laten een beetje te blaffen zou het mogelijk zijn dat hij mocht blijven leven omdat hij ongerust over de elanden was geweest de fabrikant vond ook dat karr zich goed had gedragen
hij zat er aan te denken hoe lang hij nog bij de wilde ganzen zou mogen blijven en of hij misschien al dezen dag naar huis zou worden gestuurd
en zag dadelijk dat alle bijgebouwen gesloten waren en alle sleutels er uit genomen hij stond daar radeloos en hulpeloos maar hij kreeg hulp van een kant van waar hij
keer om riep hij snel we zijn in verkeerd gezelschap geraakt mooivleugel vliegt met ons meê nauwelijks had hij dat gezegd of de grauwe gans gaf zoo'n akeligen boosaardigen schreeuw dat allen begrepen wie ze was
hij verwachtte dat de wind het luik wel weer open zou gooien maar die scheen daar in t geheel geen plan op te hebben er viel vrij wat licht in t gebouw door spleten in den muur
den ganzerik aan zijn lot zou overlaten op die moeielijke reis zoodra ik het zelf goed zou kunnen krijgen maar toen de student mij zijn geschiedenis vertelde dacht ik er aan hoe leelijk het toch is een kameraad ontrouw te worden
op een lentedag hoorde ze dat de oude heer op nääs overleden was toen dacht ze aan dien heerlijken zomer dien ze op zijn landgoed had genoten en ze werd er bedroefd over dat ze hem nooit voldoende had bedankt
maar z ver kan ik nog wel vooruit zien dat ik je kan zeggen eer het klooster van vadstena zijn glans verliest zal daarnaast een kasteel verrijzen dat het prachtigste in zijn tijd zal wezen
en hij meende dat hij er nu een indruk van had hoe het er in t paradijs uitzag toen de ganzen verder op den dag hun reis voortzetten
dat was zeker het raadhuis en tusschen de kerk en het raadhuis rond om de geheele markt verhieven zich de fraaie gevels met de meest verschillende versieringen de jongen was warm en moe geworden hij meende nu het voornaamste gezien te hebben en begon daarom langzamer te loopen
die om de vijzel en het mijngebouw heen lagen en ze als muren omringden hij had geprobeerd te begrijpen wat dat kleine signaalbelletje dat met korte sombere slagen t heele jaar door slaat met even groote tusschenpoozen toch te vertellen had
bij den kant van het meer en blies op een rietfluitje om hem heen zaten zooveel meezen en vinken en spreeuwen als de struik maar houden kon en ze kwinkeleerden liedjes die hij probeerde na te spelen maar de jongen was niet heel bedreven in de kunst
t was maar t beste als maarten de ganzerik dat nooit te weten kwam dacht hij hij was er toch verwonderd over dat de witte het hart had van de grijze gans weg te gaan maar plotseling keerde de ganzerik om
dat had de proost dikwijls opgemerkt en hij vertrouwde daar zoo zeker op dat hij nooit aan den weg dacht als hij dat paard bereed
de zwanen zetten hun veeren op hieven hun vleugels als zeilen omhoog en staken de halzen recht naar boven nu en dan zwom een van hen naar een gans of een duikeleend en zei een paar woorden
de kinderen kwamen snel en gemakkelijk vooruit en ze spraken er over hoe verstandig ze hadden gedaan door over het ijs te gaan in plaats van de wandeling over den verregenden weg voort te zetten
waar moesten ze dan naar toe ze moesten hun vader opzoeken ze moesten hem zeggen dat moeder en de broers en zusjes aan een gewone ziekte waren gestorven en dat het niet iets bijzonders was dat een slecht mensch hun had gezonden
de ganzen vielen gauw in slaap maar de jongen had geen rust hij zat naast hen om op den ganzerik te passen na een poos kwam smirre naar den oever van de beek gesprongen
maar in die boerderij daar hebben ze geen gasten daar moet jelui heengaan de meisjes hoorden de woorden duidelijk maar ze konden niet zien wie ze zeide maar daar waren ze niet verbaasd over
we hebben den heelen dag in den storm rondgezworven en wij zouden al blij zijn als we hier van nacht mochten blijven hierna duurde het een heele poos eer een van de schapen
over al de vogels die hij onderscheiden kon alleen maar op het kleine stukje van het strand dat hij kon overzien t was een laag zandig strand met steenen
hij verwachtte niet anders dan dat zijn laatste ure zou komen en voelde dat hij van angst verstijfde terwijl hij daar als verlamd neerzat
dan zou je kunnen vragen waar het land dat beneden langs de kasteelen ligt vandaan gekomen is ja dat is het juist zei de andere die rustig door bleef eten dat zou ik wel willen weten je moet niet vergeten dat öland al heel wat jaren
hij tobde er over zoodat hij op t punt was zijn verstand te verliezen hoe god kon toelaten dat een slecht mensch zooveel ongeluk aanrichtte
niet laten te vertellen wat ze den vorigen nacht gezien had en allemaal lachten ze haar natuurlijk uit en zeiden dat ze het gedroomd had er waren geen jonge
wij hebben het goed hier t was zooals we zeiden een heerlijk mooie dag met een lucht z frisch en licht dat het een waar genot moest zijn te vliegen
ik zal je dan nooit meer vervolgen en ook niet wie bij je hooren duimelot kan ik je niet geven zei akka van de jongste tot de oudste hebben we graag ons leven voor hem over als jelui zveel van hem houden zei
maar toen had gorgo de klauwen om hem heen geslagen en was weer met hem de lucht ingevlogen slaap jij maar duimelot riep hij de zonneschijn houdt me wakker en ik wil de reis voortzetten
ja dat is waar zei gorgo maar zooals ik u al zei het is me niet meegeloopen ik vond niels holgerssons hoeve gauw genoeg
hij vloog nu een heel uur lang heen en weer zoo vlijtig als een zwaluw die haar nest bouwt en bracht den jongen het eene blad na het andere
dat om de kleine boerderij liep t is wonderlijk zooals alles t zelfde is gebleven zei de jongen en klom gauw tegen t walletje op om rond te kunnen zien
aan te vliegen en hem dood te bijten maar zoodra hij blies had hij ze in de macht toen het dwergje alle grijze ratten uit het huis glimmingen had gespeeld begon hij langzaam van de slotplaats weg en den straatweg op te loopen en al de grijze ratten liepen hem
zonder zich een oogenblik te bedenken klom de jonge arend op den rand van het nest verwaardigde zich nauwelijks om den afstand van daar naar het dal te meten met zijn oogen sloeg zijn vleugeltjes uit en begaf zich op weg
maar de menschen woonden zeker graag op die vlakte omdat ze goed en mild was en ze hadden geprobeerd haar zoo goed mogelijk te versieren toen de jongen
ik was pas van land gestoken toen ik een troep wilde ganzen in t oog kreeg die met vervaarlijk geschreeuw uit het oosten kwamen aanvliegen
en de berg zou nooit meer bosschen hebben kunnen dragen ja t was maar goed dat we kwamen zeiden de kinderen t was hoog tijd en ze voelden zich verbazend gewichtig toen de kinderen boven op den berg werkten waren vader en moeder thuis
de rij achter de lossen werd ingenomen door de veelvraten die gezichten als honden en pelzen als beren hadden zij tierden niet op het veld maar stampten ongeduldig met hun breede pooten en verlangden in de boomen te kunnen klimmen
nu gebeurde het dat het erts dat z lag dat het van boven op te delven was zooals men steenen uit een steengroeve breekt afnam en opraakte zoodat de mijnwerkers genoodzaakt werden het erts diep onder den grond te zoeken zij moesten zich door nauwe schachten
dat wie niet meêkomen kan maar naar huis moet gaan riep de leidster gans en ze dacht er niet aan om langzamer te vliegen maar ging door met dezelfde vaart o zoo staat het zoo dacht de
op en neer gaan van het ijs en daarna werden de barsten spleten waardoor ze het water zagen opborrelen en onmiddellijk werden toen de spleten kloven en het ijs begon zich in groote schotsen te verdeelen asa zei kleine mads dit is zeker het kruien van t ijs
of er nu nog iets van het groote friedsbosch over is t meeste is al verwoest zei bataki de boomen zien er uit alsof ze in brand hebben gestaan ze moeten geveld worden
in een eenzaam boschland in mellambygd niet ver van de beek van ronneby rondzwierf zag hij een vlucht wilde ganzen door de lucht vliegen
was werkelijk wakker gebleven al dien tijd maar hij had zijn beitel nu juist niet met groote snelheid gebruikt nu en hoe ging het verder vroeg hij toen de raaf zweeg ja het ging steeds achteruit met het koperdelven de stad falun is er nog
toen een van hen een paar schitterende groene punten in t oog kreeg die in een donkeren hoek glinsterden dat zijn oogen riep akka er zijn groote dieren
ja deze stad was zeker eens juist geweest als die andere waar hij aan zat te denken deze was ook omgeven door een stadsmuur met torens en poorten
ik ben geen vogelverslinder die zijnsgelijken opeet hoe durven ze mij zoo'n leelijken naam geven op een dag vlogen ze over een boerderij
en toen hij zich omkeerde zag hij een heele schare menschen de laan opkomen hij sloop gauw achter een waterton die toevallig bij de poort stond en verstopte zich daar
met een metaalachtigen glans er over de jongen kroop voorzichtig weg in een spleet in den steen hij herinnerde zich nog levendig dat avontuur toen de kraaien hem hadden weggeroofd
er groeide op den berg niet veel anders dan windhaver en zulke dorre kruidig geurende gewassen waar schapen veel van houden maar er was zoowaar nog wat anders te zien dan
hier komen we met anemonen hier komen we met appel en kersebloesems hier komen we met erwten en boonen en rapen en kool wie wat hebben wil moet maar aanpakken
t is verkeerd om bedroefd te zijn niels holgersson zei de zon de wereld is heerlijk om in te leven voor groot en klein t is ook iets heel moois vrij en zonder zorgen te zijn en de heele wereld voor je te hebben
toen de jongen begon te spreken boog de uil zich voorover om hem te bekijken hij heeft geen klauwen en geen horens dacht hij maar wie weet of hij geen gifttand of nog gevaarlijker wapen heeft
en hij had dadelijk zijn vaart vertraagd waarom heb je dat niet eerder gezegd had hij gevraagd je kunt zooveel eten krijgen als je maar wilt honger hoef je niet te lijden als je een arend tot reisgenoot hebt
als ze de wereld in kunnen gaan en het goed hebben placht zij te zeggen als zij in de schuur bij de oude koe stond hier in smaland kunnen ze niet anders dan armoe verwachten
ik geloof niet dat ik ooit de aarde zoo mooi onder ons heb zien liggen als vandaag zei hij de meren zijn als blauwe zijde en de oevers als breede gouden banden vind je niet dat het jammer zou zijn
werden ze bang en vlogen sneller maar dat witte dat op rook leek stroomde al dichter voort en eindelijk omringde het hen heelemaal het had geen scherpe lucht het was niet donker en droog maar wit en vochtig
hij zette de handen voor den mond als een pijp en riep de ekster zal ze opeten de ekster zal ze opeten wie is dat die me bang wil maken vroeg de spreeuw en sloeg onrustig met de vleugels
en konden t heele bosch overzien toen we de jagers gezien hadden wilden we ook graag het wild zien we begonnen heen en weer te vliegen en tusschen de takken te kijken we zagen toen in een dicht kreupelhout iets dat op groote met mos begroeide steenen leek
er was geen plaats in zweden z bekend over de heele wereld als nääs en geen zweed had zooveel vrienden overal als de directeur van de
die allen klein en bijzonder sierlijk van gestalte waren maar die er nog wilder en bloeddorstiger uitzagen dan de groote dieren dit alles zag de proost heel goed omdat de heele plaats verlicht was
nadat ze uit skaane waren heengegaan maar nu liep het zoo dat de wilde ganzen hun weg over bleking namen en daar was smirre de vos ook
waar de studenten op hun sofa's lagen te werken uit dikke boeken eindelijk was de raaf op een dak neergestreken zie je nu wel dat het waar is wat ik zei dat de geleerdheid hier in de stad regeert had hij gezegd en de jongen had erkend dat hij gelijk had
en wij vlogen weer op maar we bleven heen en weer vliegen over de zelfde plaats om te zien hoe het met de elanden zou gaan nauwlijks waren wij op onze gewone hoogte gekomen of we zagen dat de elandstier uit het kreupelhout kwam
ze zijn vergiftig als je ze had ingeslikt zou je zeker gestorven zijn donsje vroeg me of ik er van eten wou zei de ganzerik ik heb ze van mijn zuster gekregen zei donsje dan moet je oppassen voor je zusters donsje zei
overal gingen de zeeboezems diep het land in en sneden het in eilanden en schiereilanden in landtongen en landengten de zee was z indringerig dat rotsen en heuvels het eenige was
zijn vleugels waren reusachtig groot en t was gemakkelijk te zien dat het een arend was de ganzerik had geen gevaarlijker vijand verwacht dan een uil en nu begreep hij
als gewoonlijk naar t land beneden zich te kijken waar hij heen vloog hij vond dat het er uitzag alsof het heele eiland van den beginne af aan zulk een hooge steile klip geweest
toen de sneeuw kwam en ijs op de meren lag trokken ze verder naar het oosten in t dichte dennenbosch zoodra ze de tent hadden opgeslagen begonnen ze met het winterwerk
maar juist toen de morgen voormiddag zou worden kwam een eenzame gans aanvliegen onder het dichte takkendak ze zocht aarzelend haar weg tusschen de stammen en takken
en hij keek onrustig rond want hij hield niet van t bosch neen dan heb ik de vlakte en de zee liever dacht hij daar kun je zien waar je op afgaat als t nog een beukenbosch was kon t er nog door
dit is een van de prettigste oogenblikken die ik in lang heb gehad dank je wel meiroos zei de jongen en was zoo blij dat hij zoo goed ontvangen werd
dat licht en lucht er binnen kunnen komen in den tijd dat niels holgersson met de wilde ganzen rondzwierf waren er dus geen menschen in t huis glimmingen maar daarom waren er toch inwoners genoeg op het dak woonden iederen zomer een paar ooievaars in een groot nest
terwijl hij daar stond en niet recht wist wat hij doen moest kwam er een rijtuig aan en hield voor het hek stil de jongen had bijna een schreeuw van verbazing gegeven
nu beloof je zeker meer dan je kunt houden zei de jongen ik zou toch een prul van een arend zijn als ik dat niet eens kon antwoordde gorgo
binnen en buiten de deur moest het schoon zijn en schoon moesten ze zelf wezen z zouden ze eindelijk de ziekte meester worden
maar zooiets had de vrouw nog nooit gezien zij kon niet anders denken dan dat het de goa kabouter zelf was en ze liet van schrik de schaar vallen sloeg de handen in elkaar en vergat den ganzerik vast te houden zoodra die zich vrij voelde sprong hij naar de deur
ix de reis naar öland den volgenden morgen vlogen de wilde ganzen naar een rotseiland om te grazen
dat was alsof hij wegvloog van alle bekommering en verdriet en ergernis die je maar bedenken kon ii
t is net alsof het geen dag geleden is dat ik hier zat en u zag komen aanvliegen boven in de lucht ik zou wel eens willen weten of je vader een geweer heeft zei akka plotseling ja dat heeft hij zei de jongen
en over het plaatsje tisksagen dat daar omgeven van groene tuinen en door boomen beschaduwd tusschen de steenwoestenij en het vreemde meertje lag in het jaar toen niels holgersson met de wilde ganzen door het land reisde stond er nog op het strand van het
ze weg drijf ze voort riep de toovenaar jaag ze zoover weg dat ze nooit meer terugkomt leer ze dat lapland van mij is
zou je me willen helpen om vannacht een vos te vangen de hond had slechte oogen en was driftig en nijdig geworden door dat hij zoo lang gebonden had gestaan zou ik een vos moeten vangen blafte hij boos
beiden waren ze trotsch en onbuigzaam en geen van hen wilde toegeven dit eindigde hiermee dat akka den arend verbood zich in haar nabijheid te vertoonen
hij scheen op weg te zijn naar het heerlijke uitzicht dat men op een heuvel in de buurt had klement kon zich niet herinneren dat hij dien deftigen ouden heer ooit had gezien
t was duidelijk dat al lang niemand de moeite had genomen een spijker in den wand te slaan op deze boerderij intusschen had hij die wakker was uitgerekend welk gebouw de koestal was hij schudde zijn reisgezellen wakker en bracht ze bij de schuurdeur
toen hij een wijfjeseland dood in de modder zag liggen dicht naast haar lag een kalfje het leefde nog maar was z zwak dat het zich niet verroeren kon
in school had hij niets willen leeren en hij was zoo onbruikbaar dat men hem ternauwernood de ganzen kon laten hoeden en moeder kon niet ontkennen dat dit waar was
want beter dan de dalecarliër en vlugger dan de wermelander kon hij toch niet smeden ik geef het niet op er zal nog wel een andere manier zijn om zich te onderscheiden zei de man hij legde het ijzer op het aanbeeld zonder het eerst in t vuur te houden
dat scheelt niet veel antwoordde de hamel we hebben niets met menschen te maken er bestaat een oude overeenkomst tusschen ons en de boeren op een hoeve in gothland dat ze ons van voer voorzien
uit de boot stapten een arbeider en een meisje tusschen de dertien en veertien jaar de honden van de laplanders vlogen hun te gemoet met luid en schel geblaf en een van de laplanders stak het hoofd buiten de tent om te zien wat er gaande was
en wees hem den weg de jongen volgde trouw de veertjes zij leidden hem uit het bosch over een paar akkers een weg op en eindelijk door de laan van een groot landgoed
die haar met veel moeite werd toegereikt en een laplandsche jongen die ongeveer even oud was als zij kroop tusschen de anderen door tot hij bij haar kwam en daar lag hij haar maar aan te kijken
daar ging hij uit de boot hoopte een stapel oud droog riet opeen en ging daarachter liggen jarro mocht met den strik over de vleugels en met een lang touw aan de boot vastgemaakt buiten
en hier en daar waren er heele stukken uitgescheurd en t wonderlijkste was dat ze scheen te liggen op een spiegelvloer want door de gaten en scheuren heen scheen helder glimmend glas wat de jongen daarna zag was dat de zon opkwam aan den hemel
bataki volgde de rivier naar t zuiden tot ze in de buurt van een dorp kwamen daar streek hij neer op een stoppelveld en liet den jongen afstappen
t was onmogelijk hen in t oog te krijgen de jongen riep en de raaf kraste maar ze kregen geen antwoord
vr je je heelemaal ziek maakt maar die boerenjongen was het akeligste wezen dat de gans kende en zoodra hij begreep dat die stumper meende dat hij den tocht niet meê kon maken
en zij die niets beters te doen hadden gingen op reis naar dalecarlië op kare hoeve werden alle arme reizigers goed ontvangen
teekenden zich zwart af op den groenen hemel de jongen vond dat het was alsof de aarde onder hem verwisseld geworden en hij in een andere wereld gekomen was hij nam zich voor zich dezen nacht eens dapper te houden en niet bang te worden
de jager had naar de ganzen gekeken en niet gemerkt dat jarro bevrijd was maar caesar had beter opgelet en gezien wat er gebeurde en juist toen jarro de vleugels uitsloeg sprong hij op hem toe en greep hem bij den nek
en dat deed de ganzerik ook nog vaker toen ze genoeg gegroet hadden zei de leidster gans nu moeten we eens hooren wie jij eigenlijk bent
ik ben nog niet vergeten dat je me eens naar de wilde ganzen hebt teruggebracht en dat je het leven van den witten ganzerik hebt gespaard zeg me of ik je niet op een of andere manier kan helpen
en die wilde hij aan zijn dochters geven maar eer ik die erfenis afgeef zei hij moet jelui me beloven dat als ooit een vreemdeling jelui kopermijnen mocht ontdekken jelui hem zult doodslaan voor hij zijn vondst aan anderen kan laten zien
was het samengedrukt en uitgetrokken dadelijk nam een andere arbeider het over en stopte het onder een nog zwaarder cylinder die het nog langer en smaller maakte
maar ze hoorde heel duidelijk roepen dat ze omkeeren moest en meer was er niet noodig om haar moed te geven het te doen de onderwijzeres en de kinderen hadden een paar liederen gezongen voor het venster van den zieke
maar langzamerhand begon hij zich verschrikkelijk te vervelen vooral onder t wacht houden t ging nog als er menschen in de hut kwamen om die te bekijken
en al gauw waren vader en moeder op weg naar t bosch toen ze op den weg naar de zomerwei kwamen ontmoetten ze verscheiden buren gaan jelui naar de brandplaats ja om naar de kinderen te kijken ja om te zien hoe ze zich redden
ik dacht het wel zei bataki want toen we elkaar het laatst ontmoetten sprak je er zoo trotsch over dat er niets zoo leelijk was als een vriend ontrouw te worden die op je vertrouwt
ze probeerde hen met de oogen te volgen maar ze verdwenen dadelijk t was alsof de heele lichte schare zich in de tintelende
de ganzen werden wakker en klapten met de vleugels om op te vliegen maar smirre was hun te vlug af hij stoof vooruit als een bal die gegooid wordt
en waterplasjes en een massa aangespoeld zeewier als de jongen had mogen kiezen zou hij er nooit aan gedacht hebben daar neer te strijken
hij keerde zich dadelijk om naar dien kant en zag een kleine rookzuil wit als damp uit een boschvlakte opstijgen niet uit de naastbij liggende maar uit de daarop volgende
en hun zang en spel te hooren aarzelend ging de onderwijzeres door de groote laan nu ze heenging zou ze willen omkeeren en toen ze kwam had ze ook willen omkeeren
ieder van hen werd iets meer dan hij alleen zou zijn geworden omdat hij bij zulk een groep menschen hoorde na de toespraak hadden de liederen weer geklonken en na de liederen waren nieuwe toespraken gekomen de jongen had nooit gedacht of begrepen
die in groote troepen grazen aan de oevers van het mooie torne moeras en was hij beneden bij den grooten meerwaterval geweest en had den beren die daar in de buurt wonen de groeten van hun familie in de mijndistricten gebracht
steunde tegen den wortel van een beukeboom en rukte met alle macht smirre werd er zoo door verrast dat hij zich een paar stappen achteruit liet trekken
toen ging hij naar haar toe drukte haar oogen toe legde haar handen gekruist over de borst en streek het dunne grijze haar uit haar gezicht het kwam niet meer in hem op om bang voor haar te wezen
had er al vaak aan gedacht die oude dingen weg te doen maar zij had het niet over haar hart kunnen verkrijgen nu zag de jongen in den spiegel
en zette het gesprek niet voort voor hij veilig in een nauw gat lag groet dan grauwvel van mij zei hij en zeg hem dat als hij van het friedsbosch weg wil trekken en niet ophouden voor hij zoo ver naar het noorden gekomen is dat er geen
ze had hem niet kunnen zeggen hoe hij zijn vorige gedaante kon terugkrijgen maar ze had hem een beetje hoop en vertrouwen teruggegeven
waar ze t best tegen den wind waren beschut hoewel ze veel door de overstrooming geleden hadden waren ze veel te trotsch om eenig verdriet te toonen t geeft niet of men al treurt zeiden ze
breng me een hoen of een muis hoor je nu stak akka den kop vooruit en gaf den jongen arend een flinken pik in den nek
aan t eind van de laan kon hij flauw gevels en torens met roode tegels bedekt onderscheiden ze waren versierd met lichte randen en ornamenten
ik weet wel wie je meent zei krule wat wou je met hen t is het kleinste insectenvolk in het bosch zei helpmij en de onschadelijkste van allen omdat de larven zich met het eten van dennebast tevreden stellen ja dat weet ik
in t groote friedsbosch vertoonden zich elk jaar in augustus in t lage dennenbosch een paar grijswitte nachtvlinders van dat soort dat men nonvlinders noemt
dan zul je zien hoe vroolijk de golven glinsteren en hoe het strand van schoonheid straalt en dan zul je ook onder de bekoring komen
hij was buitengewoon lang en dik maar de jongen zag dadelijk dat hij een witte vlek op iedere wang had en bleef rustig staan dat is maar een slang dacht hij die kan mij toch niets doen maar t volgend oogenblik kreeg hij van de slang
er was geen tijd om een hut op te slaan ze moesten maar in de sneeuw gaan liggen slapen in de uren dat de rendieren stilstonden om te grazen de dieren voelden den zuidenwind door hun pels gaan en wisten dat die over een paar dagen de sneeuw van de rotshellingen zou vegen
hij had een gevoel alsof hij een mensch had vermoord den volgenden morgen was het helder de mist was opgetrokken en akka zei dat ze nu de reis moesten voortzetten allen waren bereid om op weg te gaan maar de witte ganzerik maakte bezwaren de jongen begreep
en zag er doodverschrikt uit wat meen je wel dat windkara zeggen zal als jelui duimelot verscheurt vr hij ons het zilvergeld bezorgd heeft wat ben jij bang voor vrouwvolk haspel zei windsnel maar hij liet hem toch met rust en ook de anderen deden duimelot niets
toen nu de oude heer op de bank zat keek hij eerst een poos op stockholm neer dat in al zijn pracht daar beneden lag toen wendde hij zich weer naar den speelman
hij werd vreeselijk bang toen hij er aan dacht dat hij in den donkeren nacht alleen met een doode was hij sprong halsoverkop de stoep af en holde naar de schuur terug toen hij de koe vertelde wat hij in de kamer gezien had hield zij met eten op o zoo is de vrouw dood zei ze
dat er vroeger zulke goede smeden in härjedalen waren en vooral in deze stad hier dat ze hunsgelijken niet hadden in t heele land
dat kan niemand zeggen antwoordde grauwvel dit insectenvolk hier is het meest machtelooze in t heele bosch geweest en heeft vroeger nooit eenige schade gedaan maar in de laatste jaren
en ze dacht er aan dat ze als ze dezen jongen arend dood lieten hongeren misschien voor goed t heele roovervolk kwijt zou zijn
je zult het goed hebben jongen die anderen die je hebt meêgebracht mogen hier blijven maar jij moet met me meê naar den stal nu kan ik je zooveel haver geven als je eten kunt zonder dat ik dat in stilte hoef te doen
juist op dat oogenblik toen asa droomde dat kleine mads dat tegen haar zei werd er op de deur van haar kamer geklopt
ik heb bedacht dat vroeger toen menschen en dieren zooveel grooter waren dan ze nu zijn de vlinders zeker ook ontzettend groot werden en eens was er een vlinder
maar meer en meer werd zijn loop onzeker en struikelend hij blies heftig t was niet genoeg dat hij zooveel pijn leed hij werd ook moe van het waden door de diepe sneeuw eindelijk verloor hij zijn geduld
zoodat zij over de spleet konden komen toen namen ze elkaar weer bij de hand en sprongen verder ze waren niet alleen bang voor het gevaar dat hen dreigde maar ook voor de hulp die ze kregen
hij gaf ze een slag met de kolenschop zoodat er een stuk op den grond viel hij at ervan en stopte zijn zakken vol t was ongelooflijk hoe lekker dat brood toch altijd smaakte
een poos later nam de witte ganzerik den jongen op den rug en liep over de bergvlakte naar het helsche hol hij liep zorgeloos voort op het open bergdak en scheen er niet aan te denken hoe wit en groot hij was hij zocht geen schuilplaats achter bosjes gras
toen zij de eerste klippen bereikten hoorden zij een geweldig geluid alsof een menigte vogels met sterke vleugels aan kwam vliegen en het water onder hen werd op eens pikzwart akka hield z snel de vleugels in
en de volgende dagen had de jongen aan niets anders gedacht dan om de arme asa te helpen maar toen zij haar vader had teruggevonden zoodat hij niets meer voor haar hoefde te doen was hij t liefste thuisgebleven in het
dat de moeite van het bekijken waard is dat hij niet weet hoe hij tijd zal vinden het allemaal te zien want het is zoo gesteld dat de kullaberg niet op het land staat met vlakten en dalen om zich heen zooals andere bergen maar hij is zoover in zee geloopen
viel ze altijd in slaap en de ratten vochten juist altijd s nachts maar akka was blijkbaar van plan de zwarte ratten bij te staan ze riep yksi van vassijaure en beval haar de ganzen naar het vombmeer te voeren en toen de gans bezwaren maakte zei
toen pakte de arend hem weer met zijn sterke pooten vloog op en zette weer koers naar het noorden met den jongen over heel uppland
was er een ziekte onder de larven uitgebroken maar den eersten zomer was die niet erg verbreid nauwlijks was die uitgebroken of de larven hadden zich verpopt uit de poppen kwamen millioenen vlinders
toen hij nu op zijn paard moest rondzwerven en niet rustig in bed mocht liggen was hij blij dat de nacht zoo goed was om buiten te zijn
en de jongen zat nog in den hoek en begreep niet wat hij beginnen moest de moeder sprak lang met haar zoon en terwijl zij sprak hield hij op met schreien en eindelijk zat hij met zoo'n goede uitdrukking op zijn gezicht en zag er uit als een ander mensch en aldoor streelde hij
had de vrouw gevraagd of ze in de volgende gemeente niet naar haar broer zouden willen gaan en ze zei hun hoe hij heette en waar hij woonde
en de vos moest stil blijven liggen en durfde zich niet verroeren nu hoop ik smirre dat je eene goede kettinghond zult worden zei de jongen toen hij klaar was
ik wou veel liever dat ik haar niet had ontmoet dacht hij op t zelfde oogenblik hieven de wolven een wild gehuil aan t paard nam een sprong en vloog voorbij de oude vrouw
voorbij werden gejaagd hoog in de lucht riepen afgunstig jelui hebt geen nood jelui kunt zwemmen maar de wilde ganzen waren toch ook niet buiten alle gevaar
en de zijden van den berg beklimmen hebben de herfststormen al maanden geleden verjaagd en de wachter op den vuurtoren buiten op het voorgebergte de oude mevrouw op het kulla landgoed en de kulla boer met zijn volk loopen
door heen dat het den zwarten ratten gelukt was het te behouden en den grijzen ratten te beletten er binnen te dringen jaar in jaar uit nacht na nacht
met niets dan een rendierhuid en wat takjes als bed maar de zoon van de rotsbewoners lachte wat om haar verdriet en bleef altijd even goed voor haar
vroeg de hond of ze nu naar huis zouden gaan t duurt nog lang eer het morgen is we kunnen nog wel wat in het bosch rond blijven loopen zei grauwvel zij gingen weer terug in het naaldbosch al gauw kwamen ze aan een open plaats die in den vollen maneschijn lag met gras en bloemen glinsterend
die ter verdediging van het vaderland moesten dienen t kan niet ontkend worden dat de jongen een paar maal de tranen in de oogen kreeg toen hij over dat alles hoorde praten
t zou wel goed zijn als dat dievenpak door de wolven verscheurd werd zeiden de knechts we moeten toch helpen wie in nood zijn zei de boer en trok met alle vijftig knechts uit
maar toen riepen ze waarom ben je zoo boos we vroegen niet naar het kasteel we vroegen enkel naar je hondenhokje toen de jongen die grap hoorde lachte hij eerst maar toen kwam een gedachte bij hem op die hem op eens weer ernstig maakte
je kunt niet eens een gans inhalen hij plaagde hen tot ze woest van boosheid werden en er alleen aan dachten zoo hard mogelijk voort te stormen
hij lag er over te denken hoe lang hij al van huis was geweest en hij rekende uit dat het drie weken geleden was sinds hij de reis was begonnen en tegelijk kwam het hem in de gedachten
hamerde het warm en smeedde den eenen spijker na den anderen zonder kolen of blaasbalg noodig te hebben niemand had ooit een smid meesterlijker den hamer zien hanteeren en de smid uit härjedalen werd verklaard de eerste in t land te zijn
daar bij t halmar sund ik zou wel eens willen weten waar je rijker korenvelden vinden kunt daar ligt akker aan akker precies als hier in skaane dat is zulke goede grond dat ik niet weet wat hier niet zou kunnen groeien dat kan ik niet helpen zei kleine mads
en dat er van den grond zoo'n heerlijke geur van mulle aarde en hars opsteeg en hij had er ook nooit aan gedacht hoe t zijn zou daar zoo hoog over de wereld te vliegen
dadelijk begon het spiegelglas onder de gaten en spleten in de mat te glanzen in rood en goud dat stond prachtig en de jongen genoot van de mooie kleurschakeeringen hoewel hij niet recht wist wat hij zag
schudden hun halskettingen keerden de koppen naar buiten en dreigden met de horens kom jij maar eens hier zei meiroos dan kun je een trap krijgen