AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
vertrok en liet een oogenblik later pater ambrosius in salve celsissime vir zeide velasco zich nederig buigende en den grijzaart de hand kussende nogmaals salve en van harte welkom in deze stad
terwijl het gesprek dank zij den vicaris die de gasten over hunne werken onderhield weder eene letterkundige wending nam ontstond er plotseling een onverwacht gerucht
de zondag alleen bracht in deze levenswijze eenige verandering te weeg dan ontbeet hij met zijn gezin verruilde de huispels tegen den zwarten rok ging na de predikatie doorgaands
en valt er een hair van uw hoofd buiten zijne beschikking alleen hij die van de liefde en verzorging onzes hemelschen vaders verstoken ware zoude zich geheel ongelukkig mogen noemen
als uwe majesteit het aanvangt zal jacob van lennep de pleegzoon het nooit lukken en dan ontwikkelde ik de redenen die ik daartoe vinden kon dan vergeefsche moeite zijne majesteit sloeg mijne woorden in den wind en wat is er het gevolg van geweest
zijne bezorgdheid was echter overtollig want de gelderschman was aan tafel voor geen klein weinigje vervaard en had eene maag die zeer gevoegelijk naar verkiezing de eigenschap van eene spons of van eenen handschoen konde aannemen
te vertellen had de predikant verleende nu ten minsten een schijnbaren aandacht aan zijne redenen en de baron droeg zijne voornemens ongestoord voor doch toen de baron zijn reisplan naar den haag wederom vermeldde gaf de predikant die nu geheel bij de zaak was hem zijn verlangen te kennen om
te bezoeken en met dezen te overleggen wat hem te doen stond aan het eerste gedeelte dezer afspraak werd dadelijk door den predikant voldaan nadat hij afscheid van joan genomen had in korte bewoordingen verklaarde raesfelt aan den baron
ja dat lijkt hem op een hair maar waar is hij nu wel daar waar daar op de schilderij anders is er geen zoodanige hier te vinden ik dacht dat gij het portret zocht
zwijg riep de fiscaal met eene donderende stem hem het paket uit de handen rukkende dit paket vervolgde hij langzaam terwijl hij het met een somber oog van alle kanten beschouwde en eindelijk voor de raadsheeren nederlegde
t is een rare snaak die eigenste pagie aan wien denkje dat hij gisteren avond zijn hof maakte wel aan klaartje antwoordde joan dat jacob van lennep de pleegzoon is de mooiste meid uit de buurt en men zeit dat de pagies daar altijd op afgaan
ja op u zelven elbert is niet de verbetering uwer middelen het eenige doel waarom gij den staatschen afbreuk doen wilt
god loone u zeide de vreemdeling de hand zijns beschermers drukkende hij vergelde u uwe grootmoedigheid en geve dat dezelve u nimmer berouwe noch in ongelegenheid brenge
en de achtingswaardige elbert van botbergen en zooveel anderen meer wanneer zulks door mij gerequireerd mocht worden buiten pijn en banden zouden afleggen
ik weet niet antwoordde hij of ik voor alsnog vrijheid heb ued die redenen mede te deelen wat echter de persoon betreft die ik zoek het is don
paarde aan de denkbeelden van dezen ook hunne staatkundige beginsels even als de genoemde schrijvers was hij een door en door geleerd man doorvoed met de lezing der oude vooral der godgeleerde schrijvers de zucht tot onderzoek en kennis wies gestadig bij hem aan
zweeg en zag voor zich de eerste vraag was voor hem de moeilijkste wees niet beteuterd zeide sartor dit stilzwijgen aan vrees toeschrijvende geef ons openhartig antwoord hoe heet gij
wat dralen zij nu riep mom ongeduldig het vertrek op en neder gaande elbert ga eens zien waar zij blijven botbergen opende de deur
hij begreep nu dat die schelm zich deze gelegenheid had ten nutte gemaakt om onder voorwendsel van de paarden te verspannen de geweeren buiten staat te stellen eenig letsel te doen welk bedrijf klaartje ongetwijfeld had opgemerkt zijnen reisgenoot niet buiten noodzakelijkheid willende
dertiende hoofdstuk gommer en armijn te hoef twistten om het recht geloef vo n d e l terwijl de gemoederen der ingezetenen van het slot door de plaats gehad hebbende omstandigheden alzoo verontrust werden
ik heb intusschen de eer mij nederig in ueds vriendschap aan te bevelen en ued te verzekeren dat ik onveranderlijk ben heer baron ueds toegenegen vriend en dienstwillige dienaar
ik ga met goed voorgaan doet goed volgen je zult mij hier op de plaats moeten doodschieten eer ik je verlaat die schelm mocht je verlakken en een blindeman schiet ook wel eens raak
recht zoo antwoordde de baron maar wie gaf u dan last de wachtmeester heer ritmeester die binnen het kasteel is laat hem dan hier komen riep van reede ongeduldig wordende waar zit hij
een niet onnatuurlijke zucht om de goederen die ons huis van ouds bezeten had onder zijn nageslacht te bewaren deed hem den wensch koesteren om mij aan mijne nicht te verbinden
voor de eerste reis van mijn leven zult gij mij toornig op u maken praat maar praat maar en ga uw weg
doch daar ik nimmer den schijn van karigheid zoude willen toonen en niet gaarne de beschuldiging zoude verdienen van u omtrent den waren staat mijner zaken misleid te hebben daar er bovendien nog eene zwarigheid bestaat jacob van lennep de pleegzoon als ik van ochtend zeide acht ik het
de baron en het meerendeel der gasten sprongen op botbergen schoof zijnen zitbank wel drie voeten achteruit werd doodsbleek sloeg klappertandend eene bevende hand aan t gevest van zijn degen doch was buiten staat om het lemmer de schede te doen verlaten
op deszelfs verzoek bij deze gelegenheid te vergezellen een hupsch edelman als ued schijnt heeft op mijn slot geene aanbeveling noodig zeide van reede en daarenboven mag een vriend niet altijd eenen vriend
soldaten doorkruisten hetzelve in onderscheidene richtingen werklieden waren bezig een opkamertje aan te bouwen in één woord het huis was met drokte
een der hoenders dood in het hakhout storten spoedig bracht veltman het dier aan zijnen meester die na het in zijne weitasch verborgen te hebben zich aan den voet der galg plaatste om den boog op nieuw te wapenen
drukte hem nogmaals met warmte de hand en verzekerde hem van zijne blijdschap dat dominé althands hem niet vergat t geen hem tot een blijk strekte dat hij zich nog niet als geheel ongelukkig moest beschouwen
stond stil knikte eenige reizen met het hoofd loosde een diepen zucht wenschte den pagie vaarwel en sloeg een zijweg in die naar de heide bracht terwijl de pagie
van den ouden beckman en van al zijne betrekkingen zonder dat hij zelf nog iets begreep van het verward verhaal dat hem de omstanders allen te gelijk deden eindelijk nam de prins zelf hem bij de hand
hoewel op gezette uren den toegang tot het sanctum sanctorum alwaar zij in die wetenschappen onderwezen werden welke hun noodig waren te kennen om de jacob van lennep de pleegzoon academische lessen eenmaal te kunnen bijwonen
dit zeggende lichtte hij den hoed af en wilde zich verwijderen een oogenblik jongeling zeide eugenio hem den weg afsnijdende ons gesprek is nog niet afgeloopen hebt gij mij niet verstaan vroeg joan hem met fierheid aanziende
hier maakte hij de beweging van hangen de brief dien gij brengen zult zal uwe beste aanbeveling bij den ambtman zijn hervatte ludwig doch gij zult het diepste stilzwijgen omtrent de u toevertrouwde boodschappen in acht moeten nejacob van
en met vreugde herhaalde de predikant dikwijls de woorden van den psalmist uit psalm negentig laet over ons kinderen schijnen uwe eere
ik zei mijnheers zoontje heb ik gebakerd en dat is ook waar het lieve kind is nog op mijne armen gestorven zoo zeide bouke nog al fijn van jou bedacht weet je wel geert dat het erg met jou staat
die op den stroom de aankomst van koning frederik verbeidden de beide oevers waren met scharen toeschouwers bedekt en voor de stad lag een prachtig vercierd jacht dat zoowel de princenvlag als het wapen van oranje nassau voerde
ik heb hem in t voorbijgaan op sonheuvel gelaten nu die vrouw moet al een rare mamsel geweest zijn althands zoo bouke vertelt kort en goed zij liep met het eene kind weg en liet mij met dezen schreeuwert zitten
wat is hier te doen vroeg de baron van sonheuvel die om de dampen van den wijn te jacob van lennep de pleegzoon doen vervliegen eene ochtendwandeling deed en toevallig den weg naar het boschje genomen had wat gebeurt er riep hij niet spoed aankomende loopen
en haalde de brieven voor den dag welke zij van hem ontvangen had in den laatsten dier brieven wordt de redding van het kind des graven van falckestein opgegeven juist gelijk het zooeven vermeld werd en geeft velasco meteen zijn oogmerk jacob van lennep de pleegzoon te kennen om het weder aan deszelfs moeder te zenden
hij is hier riep de ambtman en waar vinde ik hem zoo haast ik mij hem op te zoeken en mij in zijne bescherming aan te bevelen
en vervolgens haar gelaat met eenige waterdroppelen besprenkelde zoodra zij eenig blijk van leven gaf nam de gedaante haar op droeg haar buiten het vertrek en stelde haar in de handen van bouke die het gegil van joan gehoord en daarop boven gekomen was
en wel de ijverigste onder deze nieuwe medehelpers was de bij den lezer welbekende teun wezer die zich wij zullen nader zien om welke reden op dat tijdstip in de kroeg aan den overhaal bevond
zoude men niet zeggen merkte mom aan zooras hij zich in het achterkamertje met botbergen alleen bevond dat diezelfde klaas meinertz de botste eenvoudigste ezel ware dien men ooit gezien had
want van zijne jeugd af was hem ingeprent dat het schandelijk ware te willen indringen in hetgeen iemand zocht te bedekken ziende dat de pagie langs den rijweg weder naar het dorp ging kroop hij het hakhout uit en volgde hem
welnu wat zal dit vroeg van reede nadat hij het aandachtig beschouwd had dit blaadje vond ik in mijne gevangenis het bewijst ten duidelijkste dat daar vr ons nog iemand geweest was en dat de abt
nooit was zij gelukkiger dan in zijn gezelschap nooit droevig dan wanneer hij wat langer dan naar gewoonte was uitgebleven in één woord hare genegenheid te hemwaart had zoo diepe wortels gevat
dit had die lage knaap moeten bedenken eer hij mij hoonen durfde ik ben geen casuist zeide eugenio en verlang dus in geen redetwist met u te komen over een punt dat mij tamelijk onverschillig is
joanna en ulrica waren twee kalkoentjens die alleen van een groot broedsel overgebleven dat de prooi van eenen vos geworden was door de twee kinderen aldus naar hunne namen genoemd waren
en t welk gruwelijk is om aan te hooren geheime beraadslagingen maken tegen de hooge regeering en tegen zijne excellentie men zegt dus is de geheele vervloeking op een volkspraatje gegrond
zie mij niet zoo ongeloovig aan ik zelf zoude het niet hebben geloofd had ik de bewijzen niet in handen was hij een verrader zeide ulrica met kracht dan is hij de grootste huichelaar die ooit bestaan heeft
te beter zeide mom des te eer zal zij uit spijt eenen anderen trouwen mits het ons maar eerst gelukke haar te overtuigen doch genoeg hiervan daar komt de baron met zijn gasten aan
sints wanneer hebben wij het geluk uwe hoogwaardigheid binnen onze muren terug te bezitten ik ben heden van tiel teruggekeerd antwoordde de vicaris na beleefde groete plaats genomen hebbende en hoe gedraagt ued zich in de droeve omstandigheden welke wij beleven
en hebt gij niets meer omtrent mijne geboorte kunnen ontdekken dan hetgeen gij mij verhaald hebt niets al mijne nasporingen zijn vruchteloos afgelopen
omtrent mij heeft durven houden in tegenwoordigheid van menschen op wier achting ik prijs stel weet gij dat hij met boosaartigen laster mijnen goeden naam het eenigst dat ik op aarde het mijne noemen kan heeft aangerand
en zeide hem in eenen vreemden tongval dat hij een wagentje gehuurd had om hem naar den bosch te laten brengen en dat het hem aangenaam zoude wezen indien de jonker hem de eer van zijn gezelschap wilde verschaffen
en het rijtuig door eene aangename landsdouw met boomgaarden en koornvelden bedekt voorttrokken met weemoedige deelneming staarde onze held op die welvarende en vruchtbare streken
een geheel anderen aart als de bergsche graaf bezat de heer van sonheuvel zoo voorzichtig en bedaard als zich falckestein betoonde zoo haastig en driftig was zijn vriend niet minder dapper dan ulrich bedierf hendrik meestal zijne zaak
is dat de hond des graven die in het nabijgelegen vertrek bij mijne moeder en bij mij gezeten was uit een zijraam in de gracht sprong en den knaap het leven redde
aan zijne zijde was op een fraai rijpaard de gravin van falckestein gezeten zij hield haar jongste zoontje op den arm de gevangene vrouwen volgden met het oudste knaapje te voet en boven deze stak de rijzige gestalte uit
dan zijt gijlieden t schuim viel de gevangene in dat drijft boven t vet onbeschaamde vlegel riep de raadsheer heftig op de tafel slaande is het aan uwen rechter dat gij zulke antwoorden geven durft
dat niet hernam eugenio zoolang ik hier nog eenen vriend heb die mij beschermen zal dit zeggende wierp hij eenen veelbeteekenenden blik op
men staat ued toe om in eene der brabandsche of vlaamsche steden eene kerk te stichten waarom uwe verdrukte gemeente zich verzamelen mag en onder geene andere voorwaarden dan dat gij uwe bekwame pennen zult blijven versnijden ter bevordering van den vrede
ik begin waarlijk te gelooven dat gij gelijk hebt fluisterde falckestein zijnen vriend in t oor de achterste heeft veel van een beurzenknipper en de voorste van een
ik hoop zeide mevrouw tegen den predikant terwijl deze met een zilveren staafje het klontje suiker verbrijzelde dat in den hollen voet des roemers lag dat mijne gezondheid genoeg in beterschap zal toenemen om mij te vergunnen een gedeelte van den zomertijd te sonheuvel door te brengen
en verdoovend handgeklap de hof beer met bloemen opgeschikt als een paaschlam en statig voort kuierende zoo statig als een varken mogelijk is tusschen twee bodens van de utrechtsche magistraat
ik beminde hem als mijnen zoon en zoo ik mijne genegenheid alleen moest volgen zoude ik hem als zoodanig blijven beschouwen doch nu de tijd daar is dat hij aan den naam van reede eenigen luister zoude kunnen bijzetten begint mijn geweten tegen mijne tederheid op te komen
en vertelde dat hij drie gevangenen gemaakt had over wier lot de baron zoude beschikken dan terwijl hij nog sprak en de oude geertrui al
niet hervatte de baron nu dan weet ik het gij zijt een arminiaan joan goede hemel riep barbara de handen boven t hoofd in een slaande een arminiaan
hoe heb ik het met u freule vroeg bouke schort er wat aan is ued niet recht fiksch t is niets bouke ik dacht om dat kalkoentje en hier begon zij weder te schreien
thands echter nam de toorn in zijne ziel de overhand boven de vriendschap die hij voor zijnen pleegzoon gevoelde en met den gestrengen toon eens rechters gelastte hij dezen hem op het kasteel te volgen
geen toegang tot het erf daar de voormalige brug afgebroken en het stuk gronds door eene breede sloot omringd was eene enkelde vrij smalle plank vereenigde het met het daarachter liggend kamp
en herhaald geklop aan de huisdeur waarop na het openen derzelve een verward geluid van stemmen volgde en voetstappen gehoord werden van nieuwaangekomenen die de trappen haastig kwamen
opdat het den baron niet mocht berouwen dat hij joan zijne gunst onttrokken had gelijk het david berouwde dat hij mephiboseth onschuldig had veroordeeld
zijne hoogheid doet ons veel eer aan hervatte mom neem plaats eerwaarde pater ued zal hoogstwaarschijnlijk vermoeid wezen van de reis waarmede kan men u gerieven
wat zal ik u zeggen jonker antwoordde elbert zich door een grap willende redden wij droegen geen van beide onzen waren naam t zij ik recht hebbe op den mijnen of niet hernam joan met fierheid hij is te schoon om hem te zien bezwalken
mijn oom wien ik op straat ontmoette had mij alleen gezegd dat ik den heer mom hier zoude vinden en mij het wachtwoord gegeven maar
door al te grooten spoed en overijling in den strijd had hij meer dan eens zijn moed op eene schitterende wijze doen blijken doch ook niet zelden de bevelen zijns opperhoofds niet inwachtende zich onnoodig in gevaar begeven
ik nu in mijne inleiding heb te boek gesteld naderhand bij wijze van herinnering of verhaal in mijne geschiedenis heb ingelascht zoo jacob van lennep de pleegzoon zoude ik hem antwoorden
maar wacht daar vergeet ik nog iets onze freule dat lieve kind heeft mij dit kleine briefje medegegeven om u ter hand te stellen ei zie daar had ik haast niet om gedacht
het voegt ons dus ter dezer plaatse waar de geschiedenis die wij beschrijven eigenlijk een aanvang neemt den lezer dank te zeggen voor het geduld betoond in het ten einde brengen onzer vrij lange inleiding
maar ik wel zeide de onbekende ik vertrouw nooit iemand dan dengene wien ik door de omstandigheid genoodzaakt ben dat vertrouwen te moeten schenken
en volgde zijnen leidsman die hem langs eenige trappen en gangen naar het kleine vertrekje bracht dat hem tot kerker bestemd was toen de deur openging zag joan denzelfden gevangene wiens stem hem bekend was voorgekomen aan eene tafel zitten bezig met in een klein bijbeltje te lezen
dit gesproken hebbende ging hij weder zitten en peinsde weder eenige oogenblikken over hetgeen hij gehoord had nu brak joan op zijne beurt het stilzwijgen en vroeg op een angstvalligen toon of dominé werkelijk met het geheim zijner geboorte bekend was
een advocaat is de jonker van het deeg daar men advocaten van kneedt zulk een knap fiksch jonkman kom dat kan ued niet meenen
reede had hierin op dit oogenblik weinig zin hij was bezig den achtersten der voetgangers in oogenschouw te nemen en zag hem zoo strak aan dat deze verlegen begon te worden en het gelaat afwendde
die vrouwen die vrouwen riep van reede stampvoetend uit nadat hij den brief tweemalen met verbazing gelezen had kan men zich zoo iets voorstellen naauwlijks is de asch van haren man koud
dankbaarheid verbazing verrukking ontzetting hadden haar aandoenlijk zenuwgestel zoodanig geschokt dat het haar onmogelijk was één woord uittebrengen lang was zij als op de plaats genageld blijven staan eer zij kracht genoeg vond om haren voedsterbroeder te naderen
met uw verlof heer baron zeide de schout de gevangenis binnentredende is hier geene andere uitgang dan door de deur door dat gat kan hij niet weggegaan zijn zeide de baron op een rond luchtgaatje wijzende waar geen mensch door konde kruipen
s hemels naam zeide joan met eene diepe zucht dan zal ik moeten wachten tot ik mijn vad tot ik den heer baron zelf spreke nu zeide geert ik durf niet langer hier blijven
ik meende dat ued straks anders gesproken had maar bouke zal het wel missen het past mij niet ued tegen te spreken want wiens brood ik eet diens woord ik spreek dan ik ga al ik ga al dit zeggende vertrok hij en kwam spoedig terug met den wijn
ik zal u een beter spreekwoord leeren zeide joan die geeft wat hij heeft is waard dat hij leeft maar bedenk toch jonker die hond is veertig kroonen waard als gij hem verkopen wilt
arme jongen zuchtte van reede doch het heeft zoo moeten wezen is het dan wezenlijk waar heer baron dat hij een arminiaan geworden is
men vleide zich daarenboven de plechtigheid te zien opgeluisterd door de tegenwoordigheid van graaf maurits die zoo als het gerucht liep bereids zijn woord aan den heer jacob van lennep de pleegzoon van aldegonde gegeven had om met geheel zijn hof het trouwfeest te zullen bijwonen
zweeg en streek zich over t gezicht mij dunkt uwe edelheid vervolgde de wachtmeester ziende dat zijne gezegdens niet geheel zonder uitwerking bleven
avond over twaalve naar bed gegaan een gat in den dag geslapen geen honger mij ouden dienstknecht een graauw als of ik een losse jongen ware van een braspenning in de week de oude heer is zeker niet wel
zoo zijt gij daar eindelijk ik heb al bijkans een uur op u staan wachten vergeef mij jonker antwoordde de nieuw gekomene die door joan voor teun wezer werd herkend
zeer wel zeide van kinschot tegen de raadsheeren langzaam met het hoofd knikkende ten teeken van tevredenheid de vlaere zette het verhoor intusschen voort waar zijt gij geboren
staat menschen ik ben hier op mijn grond jacob van lennep de pleegzoon alleen heer en meester en verlang te weten wat aanleiding tot deze malle historie gegeven heeft is er een onder die knapen die verstaanbaar neêrduitsch spreken kan
onze kerk heeft wijslijk gehandeld dacht ik dal zij niet toelaat dat de bijbel in alle handen komen want men kan met de letter van de schrift toch alles goed maken
maar ik weet niet waaraan zich bepaaldelijk de jonker heeft schuldig gemaakt noch over welke feit ik hem zoude toeroepen meer dan aan anderen gij zijt die man
ik kan noch mag daarop antwoorden zeide joan voor t oogenblik moet ik naar den bosch misschien zal ik naderhand van uwe vriendelijke uitnoodiging gebruik kunnen maken
als er een jonge knaap met gouden lussen in t spel komt een goed verstaander heeft aan een half woord genoeg niet waar nu tot weêrziens geert geertrui zuchtte maar antwoordde op deze schampere aanmerking niet
het zal hier geld en ambten regenen zeide eugenio als maar eerst de zaak haar beslag heeft ja als wij het eerst aan spanje brengen zal spanje er ons naderhand mede beschenken zeide mom met bitterheid is het zoo niet
het voorgevallene bij de overrompeling van t spaansch konvooi stond hem nu weder zoo levendig voor den geest als op het oogenblik toen het werkelijk voorviel en gedurig zweefde hem de stervende velasco voor oogen
het kind moet mag nooit weten dacht hij dat ik zijnen vader heb laten vermoorden anders zoude het mij eens vloeken in de plaats van mij te zegenen komt het eens tot rijper jaren dan zullen wij zien wat wij er van maken kunnen
met zijn snoeimes had hij wanneer de les te lang viel de kloeke pooten op de helft van hare dikte gebracht en zich ook met de anatomie der matten zitting bezig gehouden zoodat de stoel in den volsten zin van t woord eene chaise percé geworden was
hoe zeide hij past het eenen leeraar menschenvrees te hebben en te aarzelen iemand in t aangezicht zijne feilen en dwalingen aan te kondigen
maar ben ik dan gerechtvaardigd in uwe oogen vader vroeg joan op den toon der beledigde onschuld daarover spreken wij nader was het antwoord
de vicaris nam dit voorstel met welwillendheid aan en terwijl velasco hem de redenen ontwikkelde waarom juist deze drie heeren bij hem genoodigd waren verscheen de heer van grobbendonck en kort daarna de drie hollandsche ballingen
ik ga al heen riep de onverbeterlijke snapper uit ik ga al heen wees maar niet boos dit zeggende verwijderde hij zich eenige stappen doch terstond wederkeerende greep hij joan die tusschen de twee dienaren instond bij de hand
doch hij wil alvorens iets te beginnen zijn broeder groenevelt en zijn zwager van der myle tot zijne zijde overhalen zoo t echter wezen moet maakt hij
foei zeide botbergen zult ge achteruit krabben nu wij zooverre gevorderd zijn doch ik gis de reden al gij zult uwer jonge vrouw geene droefheid willen veroorzaken door den vijand uit te noodigen om uwe wittebroodsdagen te helpen vieren
een oogenblik riep joan hem met drift terughoudende tegen hem die mij van mijne kindschheid af heeft welgedaan en als vader behandeld mag ik geene onbewezene beschuldigingen aannemen
en van u niet minder dominé schoon hij wel eens bij de exegesen in slaap viel de exegesen helaas die heeft hij maar al te veel bestudeerd voor zijne en mijne rust hervatte
met deze en dergelijke woorden trok zij grommende af en begaf zich op staande voet naar de vrouw van den schout waar zij nog drie of vier buurtklapsters vond aan welke zij onder belofte van geheimhouding
zeide mevrouw op een gebiedenden toon en breng mij de kandeel zoo gij met dominé wilt hakketeeren zal ik u altijd uit de kamer sturen als zijn wel eerwaarde ons bezoeken komt
na eenige woordenwisselingen begrepen de schildwachten dat zij aan het verzoek van bouke voldoen moesten en ging melis pif paf naar binnen om den wachtmeester te halen op het voorplein ontmoeteden hem de bedienden allen welgewapend
dan toen lagchte alles mij toe en thands o t ware beter dat ik nooit geboren geweest ware foei zeide geert dat zeide onze heer van den boozen judas maar zulk een aartsverrader hoop ik dat gij niet geworden zijt
die griek ben ik en ik heb er voor gegeven wat de staten als prijs hebben vastgesteld voor officierspaarden de staten hebben met verlof gezegd over mij noch over mijn paard iets te beschikken hernam joan op een zachteren toon
dit alleen heb ik er van onthouden dat de leeraar heeft gezegd dat men nimmer ook jegens papen bedrog mag plegen noch een glimp aan zijne daden geven noch zich met draaierijen behelpen
in dien tuin stond een fraaie abrikoozen boom op stam wiens bloozende vruchten reeds dikwijls bij t voorbijgaan zijn lust hadden opgewekt de kinderen van raesfelt hadden met niet minder verlangen het ooft zien rijpen
uwe vraag joan lokt een gesprek uit dat wij toch vroeg of laat moesten hebben neen gij zijt mijn zoon niet noch die mijner zalige vrouw
gij zijt te veel opgewonden zeide van reede gij vergeet dat uwe dat mijne veiligheid er van afhangt dat u niemand gewaar worde het is waar zeide de onbekende stil
vooral niet vlascamp vooral niet laat zijne hoogwaardigheid boven komen zij komt juist van pas en laat de kok voor een persoon meer dekken ik moet zien dat ik hem te gast hou toe haast u ik verlang al hem te spreken
wij zijn ook zooveel jaren achtereen samen geweest en hebben zooveel overgebracht en dan hij heeft wat te vertellen hij heeft in turkijen gëoorloogd en meer gezien dan een van ons allen
en dan ware het fluit maar neen dat gaat nooit gij spreekt er met zooveel vuur over bouke dat ik in mijne meening versterkt worde
en hij herkende in den ambtman de persoon die hem in het opkamertje hij klaas meinertz ontfangen had dit onverwacht gezicht deed hem verwonderd een stap terug treden
men heeft mij zooveel goeds geschreven van uwe bekwaamheid en vroomheid dat ik onnoodig geoordeeld heb u in persoon te komen hooren aleer wij u bij ons beriepen ik verlang zeer nadere kennis met u te maken
de geleerde vernuftige oordeelkundige arminius en de groothartige onverzettelijke van iever brandende gomarus hadden zich aan t spits van twee partijen geplaatst die na hun naam genoemd zich een onverzoenlijken haat hadden gezworen
de jonker en ik hebben elkander over en weder beledigd dus zijn wij kamp en hapert er nog iets aan dan zal dit zich spoedig oplossen ik drink dus gaarne op de gezondheid van den jonker
weenende kwam zij naar hem toe zette zich naast hem op den grond sloeg het poezelige armpje om zijnen hals en kuste hem op het voorhoofd beschaamd en wrevelig stootte haar joan van zich af foei joan heb ik dat aan u verdiend
zeer wel hernam de pater maar gij hebt mij nog niet verstaan ik heb over zaken van meer gewicht met u te spreken dan over eene elendige dronkemans
ik weet het niet waarachtig niet lieve beste joan maar vervolgde de baron na eenige oogenblikken stilte van wien hebt gij toch gehoord dat gij mijn zoon niet zijt
gij goede dienstknechten over veel heb ik u gezet over veel zijt gij getrouw gebleven gaat in de vreugde uwes heeren plechtig klonk na dit gebed het psalmgezang door de
ik zeide hem dikwijls zijne majesteit deed mij somtijds de eer aan mij te raadplegen uwe majesteit zeide ik geeft gehoor aan oorblazers aan belangzoekers aan domkoppen
door hem dagelijks in de groote benedenzaal opgemerkt op de schilderij welke de beeldtenis van den oudoom des barons frederik van reede tot sonheuvel voorstelde
van lennep de pleegzoon het zich niet meer ter rechter of ter linker zijde behoeft af te wenden maar onafgebroken met de daden van den wezenlijken held der geschiedenis den aandacht des lezers kan bezig
voeg die kleêrtjes bij de preciosa zeide de vlaere tegen den griffier de baron van sonheuvel is bij mevrouw van nassau gehuisvest en wij zullen ons van de waarheid van t een en t ander gaan verzekeren is er niets meer
h zal mij groote dienst doen om te blijven en het gesprek wat levendig te houden want ik ben geen geleerde gelijk uwe h bekend is
de predikatie en de inzegening werd door den hofprediker uytenbogaert in de fransche taal volbracht en de gemeente zeer gesticht doch hetgeen van reede niet stichtte was eene vraag hem
na gevraagde inlichting vernam dat joan reeds vroeg in den morgen den hof was ingewandeld hij zal wat zijn gaan kuieren om zijn leed te verzetten zeide
geheel niet zoo mij de griffier pots verhaalde bestaan er zelfs menschen van krediet die er jesuiten gezien hebben welke zij waarschijnlijk aan hun gelaat voor zoodanigen erkend hebben viel de graaf in
en als dit eene korte poos geduurd had richtte hij zich wederom op begon op nieuw te fluiten en te zingen liet den zweep aan de paarden voelen en hen draven tot aan de naastbij gelegene kroeg
de knaap zal zwijgen hervatte de onbekende zoo hij het wil doen hiervoor waarborgt mij zijne vastheid van inborst hoor eens knaap vervolgde hij joan vriendelijkerwijze tot zich trekkende gij zijt een verstandige jongen aan wien men wel een geheim kan toevertrouwen
heel wel dat zijn jongelui's betuigingen als zij vrijen doch naderhand komt het berouw en dan is het te laat ik ben geen knaap meer zeide mom die zijn geluk op een paar schoone oogen verspeelt
wat ik hem niet straffen riep de vertoornde vrouw den armen knaap des te feller slaande en knijpende en zou jij me dat beletten jou snotneus ga maar naar t kasteel ik zal er jen vader over spreken dat zal ik
maar ik dacht weinig dat hij eenen zetsman in zijne plaats zoude sturen en althands u niet die gelijk ik eergisteren meen ontdekt te hebben tot den geestelijken stand behoort doch waarom u niet eerst noemdet gij
vergeefs zocht raesfelt hem uit dien benaauwden toestand te verlossen de arme baron zat zoo vast dat hij zich roeren noch buigen kon zoodat alle aangewendde moeite slechts diende om zijne stelling nog erger te maken
wacht zeide hij zich tot den officier wendende even als bezon hij zich draagt de persoon die gij zoekt niet een zwart
en echter is er misschien niemand die er zich beter op verstaat een complot aan den gang te houden het is nu zestien jaren dat hij de spanjaarden als spion dient en altijd ongemoeid en zonder ontdekt te worden
dat doe ik hernam zij eenigzins berouw gevoelende over hare overijlde woorden en ik meende het ook zoo kwaad niet maar nu die spanjoolsche daargelaten ik bid je maak toch dat je weêr bij mijnheer in genade wordt aangenomen want waarlijk het loopt anders slecht met je af
pleegzoon onbeschaamde zeide de vlaere en gij zeidet dat het brieven van de remonstrantsche ballingen waren wat had uw oom daarmede te maken
en de marquis antwoordde ik hoop uwe h bij bergen op zoom wel gewapend te ontmoeten nu denkt z h dat spinola ons juist van een anderen kant aan zal vallen maar de marquis verteld altijd aan een elk wat hij in t zin heeft
van dat weinigje beef ik reeds zeide mom en wierp den bal wel een voet buiten het spel met ongelijk gevolg speelden diegenen die na hem kwamen
dat zijn wij ook zeide bouke maar sints gisteren is mij alles onaangenaam en ik heb nergens trek in evenwel zoo het u leed doet dat ik veltman niet vriendelijk behandelde wil ik het goede dier wel om verschoning vragen en den gandschen dag met hem spelen
de jongeling die van den heer vicaris komt vlascamp zeide de grootmeester zich bezinnende ha ja nu herinner ik mij eilieve hoe ziet hij er uit een frissche knaap zoo men zegt nu laat hem binnenkomen en wees beleefd met hem
weet dit en zij is te vrede met het weinige dat ik haar medegeef doch gij hier schudde hij bedenkelijk het hoofd ik ben met ulrica te vreden en begeer niets meer
de gerechtsdienaars door bouke geleid begaven zich naar eugenioos kerker die wel met grendels jacob van lennep de pleegzoon bouten en kettingen voorzien en gesloten was het was bouke zelf die nu de zwaar beslagene deur opende met een gedruis dat geheel het kasteel door kon vernomen worden
en daar hij een echt voorstander was van de oude leerstelsels hen ernstig aangemaand de lessen van episcopius te verzuimen en zich zooveel mogelijk bij het onderwijs van deszelfs ambtgenoot polyander te bepalen
behalve dat het velasco als eenen der vertrouwde vrienden van het doorluchtig vorstenpaar meer bijzonder getroffen had er waren geene nadere tijdingen uit brussel gekomen hoe zich in deze omstandigheden te gedragen
en had zij zich door hare bekwaamheid in t bestieren van de huishouding en door haar geschikt en ordelijk gedrag de achting van den baron en het vertrouwen zijner dochter weten te verwerven
dominé heeft dominé dat aangeraden en is het ued die er niet aanwil ik had eer gedacht dat zijn weleerwaarde nog een preêker van den jongen had willen maken of ten minste een geleerde
als men alles van te voren wist doch ik geloof waarlijk dat mijn man mij roept om hem te komen helpen maar neen zeide zij terugkeerende hij kan mij wel missen trouwens dat kan hij altijd wel daar is hij
ja ja zuchtte geert ik zal wel zwijgen maar om ook de spreekwoorden te gebruiken het einde zal de last dragen en de laatste loodjes wegen t zwaarst
mijn vader riep joan kent gij den baron van sonheuvel dan wie spreekt van dien moordenaar vroeg de jesuit terwijl hij zijne stem op eens tot haren vollen omvang verhief
niet en uwe briefwisseling met grobbendonck en ludwig welke gedurende zoovele jaren volgehouden werd en waarvan ik al de materialen kan aanwijzen en de bekentenissen welke de vroome klaas meinertz en de eerlijke
een hunner die de hoofdman scheen en even als de anderen welke acht in getal waren met vuurroer borstharnas en sabel gewapend was sprak hem even den hoed oplichtende in dezer voege aan
zoo schenk ons lijdzaamheid volharding en vertroosting in de ure des lijdens opdat wij getrouw den goeden strijd volstrijden mogen en dat ook tot ons als wij ons voor uwen throon vertoonen om rekenschap af te leggen van hetgeen wij op aarde verricht hebben moge gezegd worden
ziedaôr uw rijtuig zeide teun hem op de kar wijzende wil ik er de bagaadje maar inbrengen dit zeggende nam hij de valiezen der beide reizigers en smeet die in den kar
dat is te zeggen hernam bleiswyk op een gewichtigen toon het is verboden er te gaan uit godsdienstige oogmerken maar om zijne nieuwsgierigheid te voldoen mag men er gerust heen trekken en met dat oogmerk alleen ben ik er heen geweest
lieve meid ik weet gij hebt altijd joan als eenen broeder lief gehad ja zelfs meer dan eigenlijk behoorde ja schrei maar niet ik wil u daarover thands niet beknorren
ik verzeker u het zal u beter bevallen dan gij denkt en gij die altijd met uwe spreekwoorden in de weêr zijt moest ook eens bedenken dat een oude voerman gaarne het klappen van den zweep hoort
er zal eene groote kegelpartij wezen mijne onderdanige groete aan den waarden heer baron en wees zoo goed aan zijn ed te zeggen dat er op sonheuvel geene kegelpartij behoeft te wezen om mij daar heen te lokken
om hem de zekerheid te verschaffen dat mom door dit aanbod het gevaar voorkomen wilde dat zich een ander kampvechter zoude opdoen in dit oogenblik trad bouke weder binnen en zeide de deur wijd
daar hij de eerste was geweest die door zijne tijdige komst de gevangenneming van eugenio bewerkt had bewees hem de baron nog meer vriendelijkheid dan aan de anderen
dus tot morgen u eerwaarde neemt het immers niet kwalijk dit zeide van reede den predikant vriendelijk en met gulheid de hand schuddende
hij is de zoon van den predikant te sonheuvel hendrik raesfelt jacob van lennep de pleegzoon ik heb van hem hooren spreken zeide mom doch zorg toch mij niet bloot te stellen aan de onaangename gevolgen welke eene herkenning zoude kunnen hebben
u dienaangaande nader in te lichten heer baron zeide mom zijne verwondering over zulk eene voorafspraak onder een vriendelijken grimlagch verbergende
maakte met blijdschap van deze aanbieding gebruik en klom af terwijl de overige lakeien inmiddels genaderd den ouden man uit de kar hielpen een fraai getoomd muildier werd voorgebracht waar ambrosius opsteeg terwijl joan jacob van lennep de pleegzoon een kloek rijpaard bekwam
het hooge aanzien waarin s bruids vader ten hove stond de welverdiende roem welken hem zijne uitmuntende bedrijven zoo in vrede
en meteen zette hij de voeten vast aan een gesloten in het slijk greep teun wezer met beide handen om het lijf en tilde hem op het voetpad de gewondde opende nu de oogen en zeide met eene schorre en gebrokene stem
ik vroeg raesfelt verwonderd ik weet van den jonker hoegenaamd geen kwaad van reede meenende dat de predikant vrees koesterde voor joan werd nu even toornig op genen als hij op dezen geweest was
en om aan zijne woorden nog meer klem bij te zetten haalde hij den haan over om gods wil gilde de graaf wien het klamme zweet aan alle kanten uitbrak welke menschen feurich mijne vrienden
en of ik niet zoo goed wist als hij dat de jonker geen droppel hollandsch bloed in zijne aderen had en toen werd ik zoo angstig dat ik hem verzocht er niet meer en met niemand over te spreken en toen liep ik weg
wat zoude ik meênemen vroeg joan heb ik iets dat ik het mijne noemen kan kom kom jonker veltman is uw eigendom de baron had hem u al beloofd eer het geboren was en gij hebt de eer er een goeden jachthond van gemaakt te hebben
en wat moest er nog komen volgens uwe gedachte vroeg ik op mijne beurt wel zeer veel hernam zij mij met groote oogen aanziende en op hare vingers tellende vooreerst had ik gehoopt dat wij de beschrijving der bruiloft zouden gehad hebben
op dit oogenblik werd het vertrek door drie nieuwe getuigen van zijn ongeluk bezocht de eerste was veltman joans jachthond die met eene van des barons laarzen de trap op kwam snellen
ik weet niet zeide joan terwijl hij de hevige gemoedsbewegingen die bij hem oprezen poogde te onderdrukken om in een zoo verscheurend oogenblik den vreesselijken onbekende met eenige bedaardheid te kunnen aanhooren ik weet niet wat gij bedoelt noch welken plicht gij mij wilt opleggen
zeide de baron haal den kleinen boven dat zal bezwaarlijk gaan mijnheer die heeft ueds helm beet gekregen en wil hem volstrekt niet laten varen ja t wil al muizen wat van katten komt
mijne dochter meent gij zij draagt u hoogachting toe zij weet dat haar huwelijk met u mij hoogst aangenaam zoude wezen zij heeft nog geene vooringenomenheid voor eenig man
zij elkander vroeg de gravin terwijl een glans van vergenoegen zich over haar gelaat verspreidde o hoe gelukkig zal ik zijn indien ulrica mijne dochter wezen wil noch ulrica noch haar minnaar gaven eenig antwoord doch zij omhelsden beide de gravin
ik ben er zelf geweest zeide bouke zijn edele zal dadelijk hier zijn goed hernam van reede er moet terstond iemand te paard naar tiel gaan om den ambtman van alles bericht te geven
na zich onder den naam van van dijk te hebben doen aanmelden het vertrek waarin hij bij den haard gezeten was binnentrad ik verlangde reeds u te zien pater zeide
ja antwoordde bouke daar is nog een stuk van een neef van mij maar ik zag hem liever de ribben smeeren dan eene belooning krijgen t is jacob van lennep de pleegzoon een van die klanten welke denken
vervolgens vertelde ik hem onder anderen dat ik baker geweest was van freule ulrica en daarop vroeg hij mij of ik den jonker joan ook gebakerd had jacob van lennep de pleegzoon zoo vraagt men de boeren de kunst af en wat gaf je hem ten antwoord
ik wil daar met ued vechten tot den middag mits ik naderhand uwe geschiedenis maar verneme ha dat is te veel riep joan ik volg u terstond
god verhoede dat ik zijne goedheid ooit betwijfele zeide joan de oogen eerbiedig opheffende tot hem alleen kan ik mij keeren van hem alleen troost in mijn lijden verwachten doch hier op aard is de poort des heils voor mij gesloten
zorgvuldig gleed hij door het kreupelhout terug en nam juist het oogenblik waar dat eugenio zijn paard wilde beklimmen om voor den dag te springen en hem gelijk wij gemeld hebben met kracht aan te grijpen
hij begaf zich met dat oogmerk naar den stal alwaar hij op dat oogenblik niemand vond vermits teun wezer zich naar de keuken had begeven om te ontbijten en de staljongen voeder was gaan halen
was op het punt zijn vertrouwen te schenken aan zijnen reisgenoot wiens achtbaar en tevens vriendelijk voorkomen hem bereids had ingenomen
even als een beekje dat van den top der alpen ontweld langs tallooze omwegen voortgevloeid verscheidene kronkelingen en bochten beschrijvende een geruimen tijd
maar het spreekt van zelfs dat daar de heere voor ons voor het hollandsch israël strijdt deze regels alleen op de spanjaarden moeten toegepast jacob van lennep de pleegzoon worden gelijk zulks ook bewezen is geworden door de vernietiging van hunne onverwinnelijke armada of vloot
want ieder zot zijn marot elk meent zijn uil een valk te zijn en de koekkoek en cijs zingen twee wijs doch hier is het anders om
de oorsprong van dit gebruik is bij geenen schrijver aangeteekend en ligt derhalve in het duister hoewel sommige beweeren dat de oorzaak daarvan gezocht moet worden in de overrompeling en plondering van den haag in den jare door de gelderschen onder
hij zal toch iets dergelijks moeten worden hernam de baron zoo hij niet liever verkiest in vreemde landen te gaan dienen welnu laat hij dat doen zeide bouke dan kan er iets groots van hem groeien zoo de mensch hem zet waait het in zijn net
heeft teun wezer niet twee vreemde passagiers aan boord gij hebt een scherper gezicht dan ik antwoordde botbergen mijn oog is niet genoeg geoefend om op zulk een afstand inlanders van vreemden te onderkennen
ik zoek raad bij u dominé zeide eindelijk de baron en gij brengt mij hoe langer hoe meer in de war ik weet waarlijk niet wat met hem aan te vangen
des te nieuwsgieriger na zulk een ongewoon verbod ging uit een der achterramen liggen en zag van daar tusschen de boomen door het rijtuig voor het kleine bruggetje op den rijweg staan met eene persoon er
op dit pad ontdekte joan de nog versche sporen van een paard hetwelk van den rijnkant moest gekomen zijn hij moet reeds binnen zijn zeide joan tegen zijnen medgezel en klaarblijkelijk is hij alleen gij kunt dus weder vertrekken
al de roomschgezinden te nopen het hunne bij te dragen om de bestaande orde van zaken om te keeren zijn invloed herhaalde eugenio met eenen verachtelijken grimlagch die heeft nimmer iets te beduiden gehad
volstrekt niet zeide een mijner broeders met een schalkschen grimlagch gij hebt den heer van botbergen uit een raam laten springen ligt hij daar nog met gebroken armen en beenen of is hij naar het gasthuis gebracht
of hielden er de hand voor om niet uit te bersten de fiscaal antwoordde niet doch den onbescheidenen jongeling met een ontevreden blik aanziende trad hij eenige stappen terug in t gedrang
en regelmatige gelaatstrekken die in vroegeren leeftijd toen zij jacob van lennep de pleegzoon nog met den blos der schoonheid overtogen waren menigen edelen aanbidder bekoord hadden
en dit hok tot eene gevangenis ingericht voor dieven en stroopers of voor groote schelmen zoo als deze paap was de pijp was sedert dien tijd van boven en van onderen met een luik gesloten geweest
en over je betoverende oogen hoewel men die slecht vinden kan door den bril heen een bril nu kijk hernam geertrui gebelgd en wanneer draag ik een bril niet dan om in gods woord te lezen
doch ik moet mijne schapen voorstaan en hen treft de scheuring in de kerke meer dan mij ten zij de god des vredes die de goede herder is de boozen beteugele en zijne heiligheid in tijds nog den banbliksem op t hoofd der schuldigen nederwerpe hebben wij in alle dingen verwarring
ja die is hier wel geweest klonk de schrille stem van mejuffrouw raesfelt achter hem ik heb den man dien gij beschrijft met bouke door jacob van lennep de pleegzoon het achterhek op sonheuvel zien komen toen ik gisteren naar huis ging over de steenen brug
nu is uw vader zoo goed mij eene schuilplaats te leveren in zijn kasteel buiten jacob van lennep de pleegzoon weten van iemand dan alleen van bouke en nu zijt gij de derde in liet geheim
ik bedank u voor uwe aandacht en zoo ooit mijne lezers even veel belangstelling in mijn verhaal en toegevenheid voor den verhaler betoonen zal ik mijnen arbeid dubbel beloond achten
haar eenen nieuwen hoogst nadeeligen schok had toegebracht het was niet dan door de uiterste zorgen aan te wenden en door zich van alles wat eenigzins schaden kon te onthouden
en god beter ze in de kroeg in slaap gevallen waren blij was ik zoo als ik zei dat ik er om een oere in lag en met de ongewoonte van zoo laat naar kooi te gaan kon ik den sloâp niet voor vijf oere vatten
komt dan in gods naam binnen zeide de graaf opdat wij over de voorwaarden der overgave spreken mogen dit zeggende wendde hij zijn paard om en reed met de beide afgezondenen de valbrug over velasco bekleedde s graven
naar den bosch reist op het oogenblik dat zijne majesteit hier verwacht wordt bedaar kapitein schwanck bedaar zeide zijn krijgsmakker de jonker heeft vast wijze redenen die het ons niet past te onderzoeken
deze bedreiging de vaste toon waarop zij was uitgesproken en het barsch uitzicht van den wachtmeester maakten indruk op den hoop en de ruiters jacob van lennep de pleegzoon mochten ongestoord hunnen weg naar gelderland vervolgen
en wien hij meer eer aandeed was bouke die voorheen den baron als lijfknecht gediend had en thands met den heer van sonheuvel bij het sluiten van het twaalfjarig bestand zijnen tijd onafgebroken op zijn kasteel
niet dan door gods vaderlijke hulp die u tot mijnen redder beschikte aan den moorddolk ontsnapt ben die mij dreigde het was dan tegen u dat de aanslag gesmeed was gewis en ik ken hen die dezen arm tegen mij gewapend hebben
de eerste een vreemdeling in deze oorden had zijne goederen in het groot hertogdom berg gelegen alwaar hij op het slot van bruck aan de oevers der rhoer zijn gewoon verblijf hield
de overige gasten hadden even als de baron weinig genoegen genomen met de wijze waarop de twist gesust was daar zij niet zonder grond oordeelden dat een van de twee partijen een
morgen te zeven ure ging hij op de jacht en had oogen als jacob van lennep de pleegzoon potten zoo dik en als aalbessen zoo
terwijl oprechte waarheidsbegeerte en zucht om veel goeds en nuttigs te stichten niet minder dan eene brandende weetgierigheid de spoorslagen waren die hem het werken zoo gemakkelijk ja tot zijn daaglijksch brood maakten
zijt gij daar zeker van vroeg de fiscaal joan scherp in t gezicht ziende deze naam is de laatste die mij gegeven werd vroeger noemde men mij
verwondert u dat vroeg pekkius hem met een scherpen blik aanziende een woord met u pater en te gelijk hem om den arm nemende trok hij hem met zich in het naaste vertrek
en aan de linkerzijde opgetoomd de vederbos hing van achteren af de radius der kraag was twee duimen te klein en de laarzen waren twee duimen te lang de sjerp
de nieuw aangekomenen werden alras door eenige andere genoodigden gevolgd zoodat het gezelschap na verloop van een half uur voltallig was en uit een twaalftal edellieden bestond
eindelijk haalde hij het briefje van ulrica dat hij bij boukes komst verborgen had weder voor den dag las en herlas het scheurde bij mangel aan schrijfgereedschappen een blaadje uit zijn zakboek en wilde met potlood een antwoord aan ulrica gaan schrijven
een schelm als hij een sluikmoordenaar kan lichtelijk zoo iets verzinnen om waarlijk zoudt gij reden hebben om dit punt in twijfel te trekken het zoude mijn hart van een geweldig pak ontlasten
lang ros hair en baard en een scheeven mond de voorste voetganger was een man in de kracht zijns levens en onderscheidde zich door eene rijzige en kloeke gestalte slechts eene krul git zwart hair vertoonde zich van onder den graauwen hoed
niets anders dan gerust naar bed te gaan heer ambtman morgen ten elf ure spreken wij ons nader bij klaas meinertz thands hebben wij beide rust noodig ued is vermoeid
dan hij werd gerust gesteld op het zien van zijnen vriend den niet min dan hij bezorgden baron van sonheuvel deze als wij verhaalden besloten hebbende met den geestelijke te rade te gaan over de beste wijze van met joan te handelen
met uw verlof zeide de predikant zich met den wijsvinger langs den neus strijkende ja waarlijk nu gij het zegt herinner ik mij dat doch in ernst ik was het vergeten
doch eigenlijk die voor zich zelven te bewaren dit bemerkende hield joan stil en riep den snoeper toe zoo koen als moeder op het mat komt zal je er slecht afkomen
wie mijne moeder was gij zult het immers weten och ik vrees dat het maar al te waar is hetgeen ik van morgen gehoord heb
tegen dit maritaal argument was niets in te brengen de goede vrouw haalde met een zucht de schouders op en riep toen joan ziende verwonderd uit lieve deugd is dat onze jonker niet
ik zoude het veel liever eerst verdiend hebjacob van lennep de pleegzoon ben antwoordde joan de beurs langzaam opstekende in dit oogenblik werd de predikant die door van sonheuvel ontboden was aangediend hij trad binnen met een gelaat dat zoo treurig en strak stond
dan van wat anders mij is bericht dat de spotkoning van boheme herwaart komt graaf hendrik frederik moet hem halverwege gaan ontfangen