AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
best jongen mijnheer je dienaar jongens wat is me dat end van de amsterdamsche poort weer tegengevallen mijnheer moet anders aan lange enden gewoon zijn merkte boerhave aan ik geloof om zijn aardrijkskundige kennis van de hoofdstad te toonen
aan de hertebaan vertoonen zich hier en daar een paar jonge dames in t bloote hoofd en in een costuum dat zij zoo geheel buiten noemen en t welk voornamelijk gekenmerkt wordt door sterk gekleurde zijden schortjes bezig met aan de lieve beestjes eten te geven
het personeel der diligence heeft een geheel ander karakter over t algemeen staat het meer op de hoogte van zijn eeuw il a plus d'actualité maar tevens is er meer verscheidenheid op de
als mijn gedachte zich hier in de zuivere atmosfeer van mijn studeervertrek waar sedert mijn haard goed is uitgebrand niets is dat de verhouding van eenentwintig deelen levenslucht tot negenenzestig deelen stiklucht nieuwste berekening stoort
hier zonder licht en daar onder den frisschen adem van een stinkend riool het geluk en den rijkdom zullen uitmaken van iemand die garen en band verkoopt en tevens besteedster is of van iemand die turf en hout slijt en tegelijk uit werken gaat
maar alleen omdat er tot nog toe geen middel van vervoer bestaat dat mij bevalt zoo met eigen rijtuig en postpaarden waar ik om voor mij zeer gewichtige redenen slechts zelden gebruik van kan maken
en als t ware aankondigden de komst der notarissen der fabrikanten der boekverkoopers der doctoren der apothekers der bloemisten der zusters en broers enz die nog achter ons waren
eene opvoeding boven zijn stand had hem geloof ik die lompe aanmatiging gegeven en onverstandige ouders hadden hem te vroeg er aan gewend om zijn jong oordeel over een iegelijk die hun huis bezocht met toejuiching te zien ontvangen
de slapers staan bij mij op den laagsten den minst schuldigen trap van overlast hunne onaangenaamheid is voor drie vierden negatief maar ziet ge zij snorken somtijds en hatelijk zijn zij als men ze voorbij moet met in en uitgaan op de pleisterplaatsen en eindelijk ze worden hoe langer hoe breeder
laat hij slechts weten wat gij aan zijne zorgen toevertrouwt en wees zoo gerust als of gij uw eigen zoon zondt hier staat uw beeld mij voor oogen trouwe van der velden gij behoort tot het vriendelijk personeel mijner academische herinneringen
terwijl een groot gedeelte niet weet dat er een middagkerk is als men alle deze species rangschikt en men tevens achtslaat op de vreemde vogelen die uit andere luchten op een zonnigen zondag komen aanwaaien dan zal men een aaneengeschakelde opvolging hebben niet ongelijk aan
drie poetjes van gratietjes zei nurks lachende en luid genoeg om een langen procureursklerk mee te doen lachen die veel verder van hem af was dan de gratietjes in quaestie
welke kinderen zij zoo dikwijls als zij iemand tegenkomt wien zij een goed denkbeeld van hare opvoeding of van haar dienst geven wil met het plechtige uwé toespreekt spreekt uwé niet tegen meneer sorsetje foei franswatje wat maakt uwé uwees handjes vuil met die
sommige verdenken hem van een stilleverklikker te zijn ik geloof het niet maar indien hij het is dan is hij het zeker alleen maar om aan de kindskinderen te verklikken op wat wijze hunne grootvaders in den hout hun geld verteerden
en terwijl de wereld vervuld is van het gedruisch dat zij bij deze hare tweede verschijning maakt en schatten en eereteekenen hun toevloeien die het geluk mogen smaken haar metterdaad in werking te brengen
een boom of wat verder pleegde hij mij hetzelfde boevestuk met den uitroep ik dacht dat er zooveel beau monde in je menniste haarlem was en weder vergunde hij mij niet in het midden te brengen dat de geheele deftige middelstand nog achter onzen rug was die niet voor een uur later
maar hoe zeer zoude ik wenschen u daarbij aan mijne zijde te hebben waardige man tot nog toe niet erkende maar daarom niet minder hoogst verdienstelijke uitvinder van hetgeen bestemd is zoo krachtig bij te dragen tot de oneindige eer onzer zoo bewonderenswaardige eeuw
met handelreizigers schitterende door een breeden ring aan den voorsten vinger meestal met een amethist zij rijden achteruit zijn zeer familiaar met de conducteurs kennen de paarden bij naam en vergelijken voor u de betrekkelijke verdiensten der verschillende postwagenondernemingen
zich met den hond van den kastelein behelpt die door zijn innemende vriendelijkheid bewijst dat mijnheer habitué is hem volgen tegen halftwee twee uren de deftige bewoners uit de stad
hij was in t geheel geen kniezer altijd vroolijk gestemd en de vroolijkheid beminnende maar hij scheen er een genoegen in te vinden zijnen vrienden kleine grieven aan te doen en niet alleen zijnen vrienden maar in het algemeen de onschuldigste menschen van de wereld
onder den titel van emeritus veerschipper het overschot zijner dagen met een allerkarigst pensioentje in een buurt als het levendaal door en heeft niemand die hem op de rijke denkbeelden van zijnen eertijds zoo machtigen geest en hunne gelukkige verwezenlijking door anderen opmerkzaam maakt
hoe zijne blikken later den arm verlamden van een deftig heer met gepoeierd hoofd die een taaie kip met een bot mes natuurlijk niet heel handig
wiens voetstap hoorde hildebrand liever dan den uwen op de ongelijke trap van zijn nederig studenteverblijf als gij de krakende sluitmand of het welbekend koffertje dat geen adres meer noodig had daar tegenop sleeptet en met uw vriendelijk
de passagiers niet te lichtvaardig zoo zij tot zulk eene laagte van geest afdalen neem zelf een plaats in t roefje en gij zult zien dat gij onwillekeurig even diep kunt zinken
jongens ik vind dat het zoo mal staat als iemand niet rooken kan hij zit altijd met zijne vingers ergens aan ik ken nog iemand die nooit rookt maar dat is de miserabelste kerel van de wereld
die onbeschaamdheid hebben de speelmannen hoorenblazers doedelaars tokkelaars en trommelslagers op de kunstenaars van andere vakken vooruit geen schilder wanneer gij in zijn atelier komt en gij zegt iets van zijne of eens anders schilderij hetzij juist of minder juist zou de onbeleefdheid hebben van te zeggen
die met een benijdend oog andere jonge juffrouwen en heeren in de schoone zomermaanden zien op reis gaan schoon zij t overal slechter zullen hebben dan te huis om een aantal fatsoenlijke menschen wier drukke bezigheden hen verbieden zich anders dan met hunne zaken te vermoeien te troosten
een genie als het uwe vindt iets uit voor de menschheid van het hoogste gewicht maar die menschheid is op dat oogenblik de uitvinding nog niet waardig zij is voor de weldaad welke deze in staat is aan te brengen nog niet rijp
die vriend van jou lijkt sprekend op dien schoenenjood die altijd op den hoek van de vijzelstraat en de heerengracht staat en toen ik groote oogen opzette och ja je weet wel die leelijke kerel net of hij een trap van een paard gehad heeft
ik hoop dat niemand van mijne lezers mij daarom verachten zal naar de gewoonte van vele menschen die aan de waarde en het gehalte van genoegens twijfelen die zij niet in staat zijn te beoordeelen mijn neef nurks behoorde tot dezulken
vernietigers aller groote afstanden versmaadt de kleine afstanden van ons koninkrijkje niet ja laten de zangen onzer dichters het weldra in verrukte tonen uitgalmen de spoorweg kwam de spoorweg kwam
welke veelzijdigheid van oefening mijn opgewonden vriend die van geestverrukking gloeide op den duur weinig streelde hij trof het even ongelukkig met het verhalen eener splinternieuwe anecdote van drie leidenaars waar ik met mijn heele familie den vorigen avond tot schreiens toe om gelachen had met groot gevaar van in ons warm brood te stikken
de plannen varen bij ons te lande altijd nog met de trekschuit de lijn breekt wel zesmaal eer zij hunne bestemming bereiken eindelijk komen zij er toch maar hemel wat duurt het lang eer de bagage aan wal en te huis is eer de koperen stoof en de schanslooper en de parapluie aan den kruier zijn terhandgesteld
zoodra dat graf zich over ons sluit schaamt men zich geene enkele flauwheid meer men gevoelt lust om met belangstelling te spreken over het schelen der klokken den prijs der levensmiddelen of al weder het gewichtig vraagpunt te behandelen of het na het middagmaal beter is te gaan wandelen of wel een dutje te doen
hoeft ook niet tien menuten knip knap gaan de veeren daar sta je weer in een ketoor je denkt in t zelfde mis je bent te rotterdam is t waar of niet piet op dit beroep antwoordt de aangesprokene die als knecht met den mottige vaart niet anders dan door het hoofd te schudden en een pruimpje te nemen
wij wandelden tezamen nog even de poort uit want ik noem het hek met alle haarlemmers die de poort gekend hebben nog altijd met dien naam en toen wij over het hazepatersveld heenblikkende
in duizend angsten leefde dat hij een streek met de parapluie zou krijgen van een of ander der met blauwe jassen geadoniseerde ambachtslieden die met beminnelijke beminnende en beminde dienstmeiden aan den arm uitgedost met zwartzijden hoeden en bruine gepalmde omslagdoeken met groote stappen voortschreden
wat zult gij zeggen indien ik u naar waarheid verhaal dat de uitvoerbaarheid van uw denkbeeld gebleken dat uw stoute gedachte verwezenlijkt dat de onderaardsche schietblaasbalg in het oogenblik waarin ik u schrijf in vollen gang is vooralsnog
in goeden ernst te waarschuwen voor de ellende waarin zij zich gaan storten dan keeren wij tot onze stoomboot terug eerst gaat het goed men komt vroolijk en luchtig lustig frisch en vatbaar voor allerlei soort van genoegens aan boord
is dat een rok van je vader vroeg nurks grappig aan den jongen die hem zijn limonade bracht en zich zeker niet zeer bekrompen in dat kleedingstuk bewoog ik heb geen vader zei de arme jongen en het ging mij door de ziel
welnu geniaalste aller geniale veerschippers hetzij die al of niet van de kinderpokken geschonden zijn en het meerder vernuft al of niet als eene gelukkige tegemoetkoming aan mindere lichaamsschoonheid bij hen te beschouwen zij
zich bij geen mogelijkheid kunnende verklaren wat voor aardigheid of vroolijkheid er wezen mag in de groep van laokoön maar op dit punt overeenkomende dat de w in het frontispice wullem beduidt
goede luidjes die een erfenis gaan halen de vrouw met een broodje in den breizak de man met een snuifdoos met speelwerk jeugdige koekebakkers die niet weten willen dat zij t zijn met een soort van constellatie op de borst bestaande uit drie gewerkte koperen overhemdsknoopen en een schitterende doekspeld met een gelen steen à facettes geslepen
de vrouwen met de nationale kap en zwarte tanden zij drinken reeds koffie en laten zich van den kastelein die de vrijheid neemt van in de deur te blijven staan omtrent vele wetenswaardige dingen
dan is er iets weeheidaanbrengends in de beweging der schuit dat uw belangrijkst boek vervelend maakt en uw esprit de jeu verflauwen doet maar vooral is er in de trekschuiten een praatgenius van een ellendig soort de schuitpraatjes bestaan geregeld uit dezelfde ingrediënten en vallen eenstemmig in denzelfden toon
alles doorkruist en voorbijgereden van amsterdamsche char à bancs voor twaalf personen daar er veertien met een kind en calèches voor drie daar er vijf met een hoedendoos in zitten schoon ik zeggen moet dat de meeste dezer laatsten in de stad
aan de bel in de diligence nog even stak hij het hoofd uit het portier om ons toe te roepen niet veel zaaks t welk het reisgezelschap op goede gronden op zich kon toepassen daar
de houding welke de geleerde heeren hierbij hadden aan te nemen was om de waarheid te zeggen noch opwekkelijk noch gemakkelijk zij waren genoodzaakt zich plat op den rug neder te leggen niet zonder de behoefte aan een hoofdkussen te gevoelen hetwelk hier ontbrak maar door u zeker niet vergeten zou zijn geworden
elkander naar de schoone vergelijking van homerus als boombladeren wegstootende geslachten in het bestaan des menschdoms of aan die der elkander voortstuwende barbaren van het europa der vijfde eeuw
wat zien uw stadgenooten er over t algemeen peu fashionable uit zei nurks met dien bijzonderen lach die de engelschen a sneer noemen een zeer druk en aangenaam gesprek afbrekende en oogenblikkelijk weer opvattende om mij het antwoorden te beletten
die hun lief vertrek hun gemakkelijk ouderlijk huis hun welgelegen buitengoed hun gezelligen kring hun dierbaarste betrekkingen hun nuttigst verkeer in een opgewonden koorts verlaten om voor pleizier een reisje te gaan maken
altijd hier in het land een opeenvolging van slechte muziek merkte nurks aan och ik vind het nog al vroolijk zei ik bemiddelend ja maar zei hij mij strak in de oogen ziende en een lange teug limonade nemende ja maar ik geloof om je de waarheid te zeggen niet dat je heel muzikaal bent
nu is het onbegrijpelijk moeielijk schoon ik gaarne beken dat de een zich daar handiger in gedraagt dan de ander en ik niet een van de gauwsten ben nu is het onbegrijpelijk moeielijk onder eene dergelijke critische verklaring omtrent uw hoed een tamelijk figuur te blijven maken
beneden strekken de reizigers zich uit op de zitbanken boven loopen zij heen en weer en gij kunt zeker zijn dat elk op zijn beurt eens bij de raderkast gaat staan om een blik in de machine te werpen waarvan hij niets begrijpt met de woorden t is toch een mooie uitvinding
dan weder blies hij volmaakt in de houding van iemand die volstrekt niets anders te doen heeft de sigaarasch van zijn knie en zelfs van de tafel dan weder scheen hij al zijn aandacht en belangstelling te wijden aan zijn nog altijd ziekelijken halsboord die nog telkens nieuwe aanvallen van flauwte had
het is een goed eerlijk trouw en ouderwetsch slag van volk en jammer zal het zijn als het van de aarde of laat ik zeggen van de wateren verdwijnt eerbied voor hen
maar de muzikanten zij hebben met betrekking tot hun kunstvak zich dezelfde onheuschheid aangewend die mijnen neve nurks was aangeboren en ik heb jongelieden ontmoet uit de beschaafdste kringen every inch gentlemen die op dit punt volstrekt onoverdragelijk waren
kameniers die voor hare mevrouwen door willen gaan en van ons buiten spreken waaraan zij bij een of andere brug moeten worden afgezet en waar tot haar groote beschaming een tuinmansknecht ze met een zoen ontvangt
hetwelk ik voor u niet beter weet te vertalen dan door commissaris van het onderaardsche schietblaasbalg veer en in tegenwoordigheid van een aantal mannen van wetenschap laatstgenoemden waren metterdaad de eerste passagiers en het moet een aandoenlijk schouwspel geweest zijn toen de een voor de ander
zij bestaat voornamelijk uit dezulken die zich de zes overige dagen aan beroep of nering gebonden van alle vertreding spenen moeten en dus des zondags de grootste appetijt hebben het zijn de kleine winkeliers met lange roksmouwen de boekhouders met watten in de ooren de ambachtsbazen met hooge hoeden lange panden en lange lenden
ik mag wel zoo'n maneschijntje de bloemliefhebber kreeg een kleur als een cactus speciosa om welke te verbergen hij in verwarring naar zijn zakdoek greep om zijn neus te snuiten zoodat de maan weer plotseling door de wolken brak
kunt gij zeker zijn alle menschen met jassen en mantels en pakkage klaar te zien staan om toch vooral bijtijds gereed te zijn tot het verlaten van het hooggeloofd vaartuig
wat de beweging betreft men had ze niet onaangenamer bevonden dan die van een oude waggon op een niet al te besten spoorweglijn en gij zult mij toestemmen dat men sedert de roekelooze verwaarloozing der trekschuiten wel nergens ter wereld op iets dat veel beter zoude kunnen zijn rekenen kan
schuitanecdoten zijn volkomen onverdragelijk en dan dat afgrijselijk dikwijls herhaald gevraag hoe ver zijn we al schippertje en het eeuwige dat betalen moest je afschaffen als de man om zijn geld komt
hij bedierf er de uitwerking van door juist als t op de aardigheid aankwam het verhaal al raffelende voor u af te maken van den enkhuizer almanak van t jaar één te spreken en te zeggen dat alle anecdotes laf zijn en dit er een was die hij honderd malen van u gehoord had
dikwijls met een kind dat een halve plaats beslaat of een hond waarvoor gij bang zijt te veel en dikwijls o zeer dikwijls met een beleefd mensch te weinig ziedaar den gewonen inhoud
dan zijnen hem altijd in liefde gedenkenden vriend ecember voor het sluiten dezes verneem ik nog dat ook reeds de pruisische hoofdstad berlijn van een schietblaasbalg voorzien is
met dichters die een lezing gaan doen met fiere dames die t half beneden haar stand rekenen in diligences te reizen en zich door stuurschheid van dien hoon wreken met jonge meisjes die verlegen worden en t half kwalijk nemen als een vreemd heer beleefd jegens haar is
of kondt gij te eenigertijd in zijn vaderstad het ouderlijk huis passeeren zonder eventjes te gaan vertellen dat gij mijnheer gisteren nog hadt gezien en de hartelijkste groeten van zijnentwege te improviseeren
wandelt de natuuronderzoeker voort dan ziet hij in t voorbijgaan eerst nog een dergelijken troep die zich in den aanblik van het paviljoen verlustigt en waarvan al de individu's om zich te overtuigen dat het geen droom is zich met beide handen aan de spijlen van het hek
opmerkelijk is tegen een der palen en daarenboven op een stok geleund een gebrekkig man niet zoo zeer een bedelaar als wel een afwachter van aalmoezen een dier onsterfelijken die de oudste haarlemmers altijd even oud en altijd even beschadigd daar gezien hebben
heb een vasten schipper en geef hem een mondelinge boodschap een onverzegelden brief een groote som gelds een kostbaar stuk meubel mede geen woord zal aan de boodschap geen stuiver aan het geld te kort komen geen letter in den brief gelezen geen krasjen op het kostbare stuk worden gemaakt
het gebeurde alzoo dat als wij drieën om één uur de houtpoort uittraden wij noodwendig op hun terugtocht tegenkwamen de kleine winkeliers met de lange roksmouwen de boekhouders met de watten de hooghoedigen de langpandigen de langlijvigen
ik geloof niet dat mijnheer veel oog op de kunst heeft geen auteur voor wien een fatsoenlijk mensch zijn gedachten uitbrengt over een roman een gedicht of een vertoog zal hem durven vragen of hij eigenlijk wel smaak en gezond oordeel heeft
de stoomboot zeide ik tot mij zelven en ik nam een plaats van rotterdam tot nijmegen zal alles verbeteren en overtreffen zij zal mij met de middelen van vervoer en met het reizen en trekken verzoenen de snelle de ruime de gemakkelijke de sierlijke de gezellige de rijke stoomboot
en zonder antwoord af te wachten of zich te storen aan het hoesten van het liefste meisje der wereld zoo t het ongeluk heeft van niet mooi te zijn met hun stankfabriek voortgaan onze dames zachtmoedig als ze zijn durven ook nooit meer neen zeggen
tot groote vroolijkheid van een gezelschap amsterdamsche juffrouwen en heeren uit een manufactuur winkel dien zich op dien merkwaardigen dag op zijn minst voor staatjufferen en kamerheeren van z m den koning wilden gehouden hebben
etc nog veel beter van zijn moeder kan overnemen dan uit de classieke literatuur halen trouwens hij verstond maar zeer weinig latijn indien robertus nurks zeker wist dat gij half verliefd waart hij zou de gelegenheid vinden om het voorwerp uwer stille genegenheid in het gesprek te pas te brengen
doch hier breng ik u de eer die u toekomt edele van gend en loos veldhoest en van koppen warme menschenvrienden in uwe wagens zit men op breede banken de plaatsen zijn ruim de kussens en ruggestukken welgevuld de bakken diep
de violen hielden met een fiksche kras op en de harpspeelster hief met een eenigszins schorre stem en juist voor de drieëntwintigste maal op dien gedenkwaardigen morgen het toen even zoo min als nu nieuwe maar altijd slepende fleu ve du ta ge aan
op welker heeren toilet hij niet nalaten kon de namen van twijfelaar heel stuk laken kuitendekker of sleepjurk toe te passen na al dergelijke jammeren kregen wij den goeden besten liefdekweekenden en vriendhoudenden robertus nurks
op de oogen een zeer opmerkelijke koude niet ongelijk aan die van vallend water waarschijnlijk min of meer alsf men onder den drop van een dakgoot uitgestrekt lag en voor den neus
piet wordt er weger bij vervolgt de schipper je kunt er de teekening van zien t zou al lang ingevoerd wezen me lieve juffrouw maar t het motten wachten totdat die wije mouwen uit de mode waren pietje t wordt koud man je hebt je jaren
ik zat nog niet toen nurks al uitriep zoodat al de belendende gezelschappen het hooren konden lieve hemel hild wat hebje een mooi vest aan dat had ik nog niet van je gezien jammer dat het fatsoen een paar modes ten achteren is
dat mijn neef nurks mij op zaterdag den den juli gij kunt den almanak nazien of het uitkomt weder een steen zond die mij dan ook als zoodanig op het hart viel hij zou morgen na ochtendkerktijd bij mij komen en s avonds met den wagen van achten weer vertrekken de uren daartusschen zouden wij aan de vriendschap en het genoegen offeren
de uren worden hoe langer hoe slepender de horloges komen elk oogenblik te voorschijn en de berekening hoe veel uren nog wordt gedurig gemaakt zoo slijt men een langen dag waarin het etensuur alleen eenige tijdkorting geeft
compliment en als dat de familie heel wel was zijn ongeduld voorkwaamt dat naar den dubbelganger van den sleutel zocht waarmee zijne lieve moeder het hangslot gesloten had gingt gij ooit bij hem voorbij zonder te hooren of mijnheer ook iets te zeggen had
wij gebruikten koffie en brood welke beide artikelen de eer hadden de volkomen goedkeuring van mijn neef weg te dragen wel beweerde hij de nadeeligheid van de eerste zonder melk te drinken waaraan zich de medicus schuldig maakte en verzekerde hij dat hij t altijd aan iemands teint zien kon want het teint werd er leelijk van
niet zoo zeer om de schuiten spijt het mij zij hebben te vele gebreken en er zijn betere dingen om mee vooruit te komen maar om de schippers want aan hen mijne vrienden zullen wij verliezen
maar alle groote uitvindingen hebben dit bijzondere gemeen dat zij meer dan eens en niet zelden in verschillende landen f te gelijkertijd f op onderscheidene tijden hebben
hoe hij halfluid fluisterde over de economie van een paar eenvoudigen die tegen t reglement van den kastelein aan een halve flesch voor hun beiden bestelden en daarna dreigden zich een indigestie te eten aan den bouilli die na de soep werd rondgediend in de stellige overtuiging dat er geen ander vleesch komen zou
van het kindje in beugels dat al van half elf gewandeld had en er schrikkelijk verhit uitzag als ik er z eentje had deed ik het een steen om den hals alles luid genoeg om verstaan te worden door de respectieve eigenaars van het mormel de leelijke koppen en den jongen heer
en daar hij ook eene verzameling van conchiliën er op nahield stond hij in lichterlaaie verrukking toen ik hem verzekerde dat op de hoogte der blauwe trappen de wijngaardslakken over uw laarzen kruipen of t zoo niets is
het snarenspel begon nurks stopte van tijd tot tijd den vinger in de ooren dat toch niet opwekkelijk wezen kon voor drie kunstenaressen die ook wel wisten dat het zoo heel mooi niet was en ook niets verder bejaagden dan een dubbeltje of een stuiver van elk der toehoorders en een weinigje geduld
festina wat in t bijzonder de spoorwegen aangaat ik zit er sedert jaren pal op te wachten niet omdat ik er een commercieel of financiëel belang bij heb niet omdat ik er een weddenschap over heb aangegaan
juffrouw wist ter wereld niets nieuwer dan spoorwegen en men zou er haar ook niet opkrijgen ja maar merkte rietheuvel aan in dat nieuwe ga je wèl je hebt ommers wel gelezen van dien onderaardschen schietblaasbalk
ook aan verscheidene andere veeren het memento mori toeroepen krijgt de zaak voor mij zulk een droefgeestig voorkomen dat ik in staat zou zijn de roef van amsterdam naar rotterdam af te huren om in eenzaamheid een klaaglied te schrijven over de veranderde tijden
hoe menig menig jaar is reeds voorbijgesneld sedert dien gelukkigen tijd waarin het mij zoo menigmaal gebeuren mocht een genoeglijk uurtje laat mij zeggen een viertal uurtjes achtereen met u te slijten in den stuurstoel of wanneer de weersgesteldheid dit minder wenschelijk maakte in de roef uwer schuit
over het algemeen is de roef alleen geschikt voor de lieden die er voornamelijk het personeel van uitmaken als daar zijn fatsoendelijke handwerkslieden die een teutig bedrijf hebben zooals ivoordraaiers en horlogemakers
v wezen zeg maar wat hier wachtte de verhaler op een antwoord maar de juffrouw wist niet wat ze zeggen zou en vreesde dat het geheele verhaal een strik was om hare onnoozelheid te vangen nou goed as je t dan maar weet ik zel maar zeggen je mot te rotterdam zijn je krijgt een kaartje best belieft u maar op de schaal te stappen
ik zou om iets te noemen een nieuwen hoed gekocht hebben geen buitensporig fatsoen geen nationalen bijv geen te hoogen of te platten bol geen te breeden of te smallen rand een hoed goed om af te nemen voor een verstandig man en op het hoofd te houden voor een gek doch stellig een hoed om niets van te zeggen
nu werd er nog een zeer korte zeer vlugge trio uitgevoerd waarop al de dames al de oogen nedersloegen al de lippen bewogen negen en vertrokken thans zag een eenloopend klarinettist zonder hoed de baan schoon om ook zijne talenten te doen hooren
de eerste passagiers van de pneumatische expeditiebuis waren dan ook ten eenemale voldaan de hertog van buckingham gaf zijne hooge tevredenheid onbewimpeld te kennen de aandeelhouders in de onderneming betoonden zich ondubbelzinnig in hun schik
en dat te vroeg is de laatste niet de minste marteling voor den ongeduldigen geest zoodat een stoomboot ook al meer belooft dan zij geeft maar nu houdt gij mij ik zie het wel na de lezing van dit alles voor een ontevreden knorrig ongemakkelijk mensch
men ontmoet ze meestal in koppels van negenen twee mannetjes op zeven wijfjes ze dwalen een heel end ver somtijds wel tot heemstede of de glip af maar strijken s namiddags onder een kruik bier en een bosje scharren aan de groene valk of in den aalbessenboom neder om met de laatste schuit naar amsterdam te vertrekken
gij in dat geval op den drempel van het deurtje gezeten den schanslooper aan den zuidwester op terwijl de knecht aan t roer stond en niet kon nalaten van tijd tot tijd eens mede te grinneken wanneer uw onuitputtelijke geest aan t werken was
ik beloofde mijnen medischen student behalve de schatten van de breezaap ook nog bloeiende exemplaren van aristolochia clematitis op den weg tusschen zomerzorg en velzerend
om u een rad voor de oogen te draaien zichzelven te rechtvaardigen en uit een soort van wraakneming ook u te verleiden om u als hen te laten teleurstellen men vergeve mij deze uitweiding alleen uit menschlievendheid gemaakt om een aantal jonge juffrouwen en heeren in ons vaderland
dat menig trekschuitreiziger uw roef niet zonder een diepen indruk van t gehoorde verliet gelijk ikzelf dien dan ook altijd bewaard heb en zelfs zoo vrij ben geweest dien weder te geven in een opstel onder den nederigen titel van de veerschipper buiten uw weten gedrukt
dat de heeren van trou moet blijcken in de gelegenheid gesteld heeft tot de schepen toe te zien die door t sparen gaan in t logement op den hoek zit een zaandamsche familie gisteren aangekomen al de mannen zeer lang en in een volmaakt pak blauwe kleederen uitgedost met zwarte dassen en witte onderdassen
niet dat ik iets tegen het gemelde bosch heb maar wel iets tegen zed en evenwel was hij een beste eerlijke trouwe jongen prompt in zijn zaken stipt in zijn zeden godsdienstig en zelfs in den grond
dien gij zoo menigmaal hebt gevaren dat gij t van hem overgenomen hebt reeds vele jaren overleefd deze opmerking wekt misschien eene reeks van weemoedige gedachten bij u op die ik echter zeker ben dat gij weder eensklaps met een luimige wending weet af te breken
hoe hij een juffertje dat nog niet veel van de wereld gezien had en vlak tegenover hem gezeten was tusschenbeide zoo ironisch aanzag dat zij eerst in t denkbeeld geraakte dat zij onbehoorlijk veel at en derhalve begon voor alles te bedanken
het in ernst voor uw hoed op te nemen is wat al te gek het met een hé vindje dat af te laten loopen verraadt volslagen gemis van tegenwoordigheid van geest
wees niet nuffig omdat er een juffer in de schuit is trek je schanslooper an maat en geef mijn me zuidwester want et begint te regenen ja menschen merkt de juffrouw aan je mag wel voor je gezondheid zorgen ik weet niet hoe je t uithoudt
het geknipknap der veeren waarschijnlijk en voorts van op de ooren een zeker gevoel van drukking hetwelk ongeveer het vierde deel van een minuut aanhield en best te vergelijken scheen met hetgeen men ik weet niet of gij het u herinnert in een duikerklok ondervindt een zuiging alsof men onder een golf werd doorgetrokken
is zij niet een vlottend eiland van genoeglijkheden een betooverd stroompaleis een hemel te water nu ja het is een drijvend koffiehuis zegt men wel voor kleine afstanden niets gelukkiger dan een stoomboot maar het is voor de groote dat men haar noodig heeft
elk hunner had zijne eigene verdienste in de conversatie de een wist overal eenden en hazen aan te wijzen op de landerijen die wij voorbijvoeren de ander kon zoo gezellig op zijn pijpje smakken en oude verhalen van zijn schooltijd opdisschen de derde sprak van
ik herinner mij nog slechts twee onaangenaamheden die nurks mijn goeden medicus deed doorstaan doch die even als de aangehaalde zich ook alleen bij het physionomisch hatelijke bepaalden de eene was deze wij spraken over de ongelukken die men met zwemmen kan krijgen op een warmen zomerschen dag is t een wellust om over water te handelen
gij gaaft aan deze uwe vinding den schilderachtigen naam van onderaardschen schietblaasbalg en wist de werking van dit mechanisme door niets anders gedreven dan de persing der lucht zoo duidelijk en ik mag zeggen zoo smakelijk voor te stellen ja ook met teekeningen van eigene of bevriende hand zoo gelukkig op te helderen
zeg niet men is er zoo goed als tehuis t is waar men zit er op breede banken met zachte kussens aan gladde tafels men kan er alles krijgen wat men verlangt al doen wat men begeert
geen kiesch sigaarpijpje meer hetzij recht of gebogen waardoor de rook als t ware werd overgehaald neen het afzichtelijk rolletje wordt zoo als het uit de besp kselde vingers van den tabaksverkoopersjongen komt uit een papieren zakje te voorschijn gebracht en in den mond gestoken
voor een ellendig pessimist daar geen spit mee te winnen is voor een akeligen smelfungus die niet reist dan met het land en de geelzucht waardoor elk voorwerp dat hij ontmoet miskleurd en verwrongen wordt
dat ik dikwijls met veel zeer veel genoegen gereisd heb ja dat ik zooals ik hier zit in mijn ruimen lederen leunstoel in mijn wijde kamerjapon bij mijn lustigen haard in vrede en eensgezindheid met de geheele wereld
te repliceeren met een hatelijkheid op des critici eigen hoed is wat kwajongensachtig en hoewel een aardigheid te zeggen het alleruitmuntendste zou zijn en er een schat van aardigheden mogelijk is zoo is het evenwel bijzonder opmerkelijk hoe weinig men er dikwijls op zulk een oogenblik bij de hand heeft
een steentje van rolandseck een gedroogd bloempje van nonnenwerth en een vijftigtal o zoo mooi's en onbeschrijfbaar's en je moet er zelf geweest zijn en hier een berg en daar een dal en o die boomen en o die rotsen
of al heeft men maar even den slag om bij het wederkeeren van het thema in een groot muziekstuk een lachje liefst een zenuwachtig lachje voort te brengen dat met telegraphische duidelijkheid zegt we zijn weer thuis
van den heimelijken wensch dat mijn liefelijke nurks van wien hij zich half bij instinct half door mijne kwaadsprekendheid niet veel goeds beloofde tusschen zaterdagavond en zondagochtend eene kleine ongesteldheid mocht ontwaren die hem mocht doen besluiten tot een kort briefjen op de eerste schuit
slechts opdat ik u dit terstond zegge slechts dames zijn door dit middel nog niet vervoerd kunnen worden want hoewel de stijve wijde mouwen waarvan gij voor dertig jaren gewaagdet nu geen bezwaar meer opleveren zoo is sedert in de zoogenaamde crinolines een ander ontstaan hetwelk onoverkomelijk is
de beau monde verscheen met al zijn gedistingueerde geuren en kleuren met al de pracht van vederen sjaals parasols mantilles amazones koetsiers rijtuigen en rijpaarden
na niet op de weegschaal die bij uwe eerste vinding onontbeerlijk bij deze na vinding gemist schijnt te kunnen worden maar in de laden stapte die allen voor eenige oogenblikken aan het daglicht onttrekken zouden
t is een liefelijke morgen een enkel heer met een grijzen paardenharen saksen weimar bruinen rok grijze zomerbroek engelsche spikkelkousen lage schoenen en een tenger hoogstfatsoenlijk uiterlijk zit aan een der houten marmeren tafeltjes van het wapen van amsterdam voor de deur zeer op zijn gemak een boek te lezen
en dergelijke opwekkelijke voorstellingen meer recht geschikt om een medicina candidatum in zijn studiën aan te moedigen terwijl hij ze allen bekroonde met de plechtige verklaring dat er niet één medicus in de wereld was wien hij robertus nurks wat hèm betrof zelfs maar over zijn kat vertrouwde
en vergat hij in t vooruitzicht van bloeiende aristolochia clematitis en levende wijngaardslakken spoedig geheel en al den beminnelijken bloedverwant waarmee ik hem had in kennis gebracht
met een dikken aanborstigen heer die alles open wil hebben en met een dunnen spichtigen heer die den kraag van zijn jas opslaat diep in een bouffante kruipt van t méchante weer spreekt en u wil laten stikken met individu's die zichzelven voor bemind vleesch houden en overal kennissen aantreffen met ontevredenen die over alles knorren
uit de wereld der inbeelding bij voorbeeld open te doen of al slaat men er zelfs maar met zekere wijsheid de maat met het opgevouwen affiche of met den geglaceerden wijsvinger
geen nood zij heeft hare talrijke omnibus lijnen die haar in alle richtingen doorkruisen zij heeft hare spoorweg lijnen over hare hemelhooge huizen heen en tusschen hare ontelbare schoorsteenen door zoowel als hare spoorweglijnen onder den grond
maar indien dit het geval niet is dan ook kunt gij zeker zijn vader en zoon met gelijke en gelijkvormige rottingen te zien voortschrijden voor het overige bemerkt men nu reeds een enkel jong mensch uit deftiger stand
en reeds nu en dan een enkel rijtuig als b v de sjees van den dokter die met zijn beste tuig en zijn vrouw een toertje doet en het wagentje van den grutter die geen pleiziergeld betaalt alreede tegenkomt
een onaangenaam mensch in den haarlemmerhout onbegrijpelijk veel menschen hebben familiebetrekkingen vrienden of kennissen te amsterdam het is een verschijnsel dat ik eenvoudig toeschrijf aan de veelheid der inwoners van die hoofdstad
een juffrouw in de roef onder haar bril uitkijkende tot onzen rietheuvel nadat zij vruchtelooze pogingen had in t werk gesteld om een heer die in t hoekje zat aan den praat te krijgen je zelt haast gedaan hebben schippertje
of al heeft men maar alleen de vereischte bekwaamheid om van een zangeres die algemeen bevallen heeft met een diep noodlottig neergelaten wenkbrauw en allerbedenkelijkst hoofdschudden te decreteeren weinig methode
het opgemelde plan was met groote opgewondenheid en wederzijdsche goedkeuring gemaakt het was als of onze zielen er in samensmolten ik beloofde mijnen medischen student wiens naam omdat hij bang voor recensenten hatelijkheden is ik heb moeten beloven te zullen verzwijgen en wien ik daarom voor t gemak boerhave zal noemen
veel te groot om echt te wezen kleine renteniertjes van vijftig tot zestig jaar die zilveren pijpedoppen in palmhouten akertjes bij zich hebben eerlijke boekhouders die vijf en twintig jaar op een zelfde kantoor hebben gediend en ten bewijze van dien een zilveren tabaksdoos toonen met inscriptie
en niets verschrikkelijker dan wanneer hij mij zaterdagmiddag per diligence een steen zond met een brief er aan inhoudende dat hij mits het weer goed bleef en er niet maar dat kwam er nooit het een of ander in den weg kwam met mij den dag in den haarlemmerhout zou komen doorbrengen
nu is het een op en nederklimmen zonder end en de verveling in volle kracht uit wanhoop wijkt men van zijn leefregel af en maakt zich ziek met chocolade en bouillon en bittertjes en likeurtjes het is als kreeg men een gevoel van vuilheid en onfrischheid over zich
wat mij betreft ik ben een hollander van ouder tot ouder maar ik heb bij andere onvaderlandsche ondeugden een recht onhollandsch ongeduld schoon ik mijzelven het recht moet doen te verklaren dat er niemand zijn kan die met meer kalmte dan ik een lieve vrouw een streng breikatoen of zijde helpt uit de
heerlijk hoor je hebt pijpen buizen kanalen onderaardsche weetje k zel zeggen van amsterdam na rotterdam en vicie versie dat zijn de twee grootste nou heb je dan ook korte voor halfweg haarlem leiën dat begrijpje na
hoeveel octaven kan jij wel zingen vroeg hij werkelijk grijnslachende maar tegelijk een vijfje op t blaadje leggende want zoo was hij men moet in den handel ook het vuile geld aannemen merci monsieur zei de harpspeelster met neergeslagen oogen en was reeds bij den man met den gescheurden pantalon
indien hij het begin van dit stuk las het zou hem ergeren want ik weet dat niets hem meer verveelt dan dat men hem en den geheelen trekschuitwinkel in de toekomst beklaagt je zelt haast gedaan hebben schippertje
allengskens ziet gij den een voor den anderen na weder op het dek komen t is beneden schrikkelijk benauwd ja dat is t geval wel van een stoomboot die kajuiten zijn laag dat flikkeren van de zon op t water gij kunt niet gelooven wat een onaangenaam effect het door de glasruiten doet
zeggen ik o vloek dien ik op mijn hals haalde en weer op mijn hals haal door het hier te vertellen bij de heeren maar vooral bij de heele jonge heeren ik ken er eentje dat verschrikkelijk is ik heb ééns neen gezegd
hadt gij hem niet meer dan eens in uw schuit verborgen toen hij groen was totdat de studententafel op de mare was afgeloopen en toen hij was gepromoveerd en gij hem geluk wenschtet wat scheelde er toch aan uwe oogen dat die bonte zakdoek niet in den zak kon blijven als gij aanmerktet dat gij nu zijn meeste koffertjes wel zoudt hebben gehaald
en dat misschien nimmer onder uwe oogen gekomen is maar waarin zoo aan uwe begaafdheden in het algemeen als aan deze uwe vinding in t bijzonder eene welverdiende hulde is toegebracht
ja ik heb er onder de paukenslagers gekend die in dit opzicht de crimineelste waren och al is men maar iemand die op een concert de hand met zekere majesteit onder de kin kan leggen en de oogen toeknijpen met diep gevoel om ze niet dan bij een point d'orgue schielijk en geheel verward en als kwam men uit eene andere wereld
ik had er voor een paar jaren nog een verren neef waar hij nu is weet ik niet ik geloof dat hij naar de west gegaan is misschien heeft de een of ander van mijne lezers hem wel brieven meegegeven in dat geval hebben zij een nauwgezetten maar onvriendelijken bezorger gehad als uit den inhoud van deze weinige bladzijden waarschijnlijk duidelijk worden zal
boerhave verhaalde een treffend geval van schitterende zelfopoffering in een zwemmer buitengewoon genoeg om al de eerepenningen der maatschappij tot nut enz te verdienen indien deze t niet tot regel gesteld had alleen dezulken te beloonen die niet zwemmen kunnen maar althans buitengewoon genoeg om een steenkoud hart te doen
reizen voor pleizier o droombeeld o hersenschim weten dan zoo weinig menschen dat reizen zoo moeielijk pleizierig zijn kan neen de mensch is geen trekvogel hij is een huisdier en de natuurlijke kring zijner genoeglijke gewaarwordingen strekt zich niet verder uit dan zijne voeten hem brengen kunnen
hij had daar toen niet veel acht op gegeven maar nu rustig in den hout een sigaar zittende te rooken ontdekt hij te midden zijner overpeinzingen een kleinen winkelhaak in zijn pantalon vlak bij de knie
hetzij dan een notarisklerk of een surnumerair bij het gouvernement van noordholland die daar hij geen schepsel wist te verzinnen aan wien hij na kerktijd een bezoek schuldig was nu maar naar stoffels stapt en verbaasd van daar nog niemand van zijn kennis te ontmoeten
mij is niettemin van goederhand verzekerd dat opgemelde neef èn de edelmoedige menschenredding èn het geval der drie leidenaars nog dien zelfden avond met zichtbare blijken van zelfbehagen heeft medegedeeld op de diligence gelijk hij ze ook beiden des anderen daags wist te pas te brengen op doctrina aan zijn tafel en in de munt
in een dergelijk gezelschap had mijn vriend nurks die in de universaliteit van den elfden deelde dan gelegenheid gehad om zijn hart te luchten over den lastigen dikken weerga een oom van een der gasten die altijd den haarlemmer las als hij hem wou hebben
nurks evenwel hoorde het met de volmaaktste onverschilligheid aan en nam zelfs onder t verhaal allerlei bijzaken waar nu eens bijvoorbeeld scheen hij zich met de borst toe te leggen op het vormen van kunstige kringen van tabaksrook
maar toen de medicus er voor uitkwam dat hij medicus was en in die hoedanigheid daar nooit van gehoord had veranderde hij van batterij en begon mijn vriend een verkwikkend tafereel op te hangen van de veelheid der jonge doctoren die in amsterdam zonder brood op dure kamers woonden en allerlei laagheden doen moesten om een bus te krijgen
men blijft op het dek totdat de stad waar men afvoer uit het gezicht verdwijnt men vindt het genoeglijk naar den linker of rechter oever uit te kijken dan gaat men tevreden naar beneden en vindt de kajuit heel mooi heel gemakkelijk de sofa alleruitmuntendst het is een heele aardigheid zich op een vouwstoeltje te zetten
wij rijden ons ziek wij rijden ons hoofdpijn wij rijden ons dr wij meenen gek te worden van het gesnor aan onze ooren en t gedender aan onze voeten en dikwijls denken wij er onder het dooreenwerpen onzer ingewanden met bekommering aan wat gelukkiger zijn zou dood of levend er uit te komen
een afstand af te leggen van meer dan een half uur gaans en dat heen en terug de plechtigheid had plaats onder opzicht van den hertog van buckingham chairman of the pneumatic despatch company
den langen rietheuvel hij was befaamd in het redden van drenkelingen en zijn broeder die de mottige genoemd werd die wel niet al het statige van den schippersstand had maar een aardige praatzame grappenmaker was die een anecdote uit kon rekken zoo vele bruggen ver als gij verkoost
opschudde en in den stuurstoel legde bereid om als de bodem nat was mij het gebruik van zijn sabotten af te staan als het eenigszins kon zat ik in den stuurstoel en van dezen heb ik nooit iets kwaads gezegd ik kende de geschiedenis van al de schippers en al de knechts van hunne vroegere betrekkingen en van hunne latere wederwaardigheden aan het veer
de heeren rijden af ze zijn ontstuimig de een wil rijden de ander wil achterop staan de derde wil de zweep hebben de vierde gilt dat hij gerrit een tientje wil geven als hij maakt dat ze omvallen
k mag peuren uit uw bootje krijgt gij de helft van t waterzootje en k wijs u bovendien den grond daar ik mijn vetste wurmen vond
recht zoo het zijn pieren sir niets dan pieren pieren van het echte soort met gele kransjes om de koppen in dien pot zijn meer dan honderd pieren en zij worden door zijne nijvere handen aan een vrij dik snoer geregen bij den kop in en bij den staart uit
uit eerbied voor de rust der geleerde hoofden in dit nederlandsch atheen onthouden zij zich echter van nutteloos geschreeuw op eens jaagt het klappen van een zweep ze op en doet een aanrollende calèche met de vier ze de vlucht nemen naar torens en schoorsteenen
genoeg katvisch is hem even welkom als doop en waterbaars katvisch is den laienaar dierbaar al wat aan den angel bijt en met bloedende kieuwen en half uitgeboorde oogen van den angel kan worden afgescheurd ziedaar wat hem gelijkelijk gelukkig maakt een hengelaar kan geen goed mensch zijn heeft lord byron gezegd
moeten zij het doen gerritje ja menheer ze verlangen as harten ze zien der niet florissant uit gerrit mot ook niet menheer maar het bennen bazen van binnen me dunkt ze staan zoo droomerig tegen mekaar aan te leunen
wat zouden zij wel zeggen van de gruwzaamheid waartoe zich de laienaar in staat gevoelt als hij den peurstok gereed maakt please sir volg mij in deze achterbuurt het heet hier de kamp
de linkervleugelman van de opgaande linie van leidsche visschers de verwerpelijkste vorm waaronder zich de algemeene hengelliefhebberij voordoet wat doet hij hij rijgt iets aan een touw dat hij uit een rooden pot haalt iets langs iets
en naar voren geloopen komt hij met een gebefte flesch terug als zed de keuken verlaten heeft knipoogt gerrit buitengemeen zeer overdubbel tevreden de
en de kraaien vliegen met een luid geschreeuw weder op en het rijtuig rolt heen en doet al de ruiten van de breestraat af tot de rijnsburger poort toe sidderen in de sponningen men pleistert bij den geleerden man
nooit stappen zelfs in t zand niet gerritje roept mijnheer zus plaats nemende ze zouen zich hebben dood te schamen herneemt gerrit klappen dat het davert juicht de heer zoo het portier dicht trekkende en het antwoord is klets klats klets met de zweep
de calèche houdt stil voor een smal nog gesloten winkelhuis t is een goed rijtuig veel malen gebruikt en beproefd bevonden en op den bok zit in al de glorie van zijn postuur met een hoed in blinkend foedraal op t hoofd een paar bakkebaarden op zij ringen in de ooren
in zijn zak berust een groote flesch jenever en in zijn tabaksdoos bewaart hij een briefje waarin de commissaris der politie van leiden getuigt dat de daarin genoemde peuëraar geen schelm is en misschien wel geen hout kapen zal al komt hij met zijn schuitje wat dicht onder een zaagmolen
nader haar van den kant der hoogewoerds der koe der witte der rijnsburger der marepoort of van welke poort gij wilt overal wappert u van de leuning der poortbrug een opgeheschen totebel tegen
terwijl de vrouw haar cents koekjes bakt en zelve met hare kinderen honger lijdt daarom ook als deze ulyssessen na hun langen zwerftocht eindelijk hunne huisgoden weder komen opzoeken worden zij gewoonlijk door hunne getrouwe penélopé's met den vereerenden titel van luibak begroet
hiep hie roept dolle gerrit alles blijft doodstil hij zet zich overeind voor den bok en klapt driemaal met de lange zweep dat de kraaien opvliegen alsof het haar geldt en carousel beginnen te rijden rondom de peer van t stadhuis
de leidsche singels rond geen drie boomen zult gij zien of gij ziet bij den derden een hengelaar in das jas en gras gedoken een neuswarmer in den mond aan zijn rechterhand een kluit vuil geworden vischdeeg aan zijn linker drie of vier zieltogende
de zaligheid van het nop hebben van het zien trillen indoopen onderduiken van den dobber en daarin van het zuigen van een langwijlig aaltje het leuteren van een zeurig postje aan den onmerkbaren hoek is hem genoeg
niet om met een enkelen trek van de zegen een tweemaal daags ophalen van een schakel of met zethengels die hun dienst doen terwijl gij slaapt een macht van schubbig watervolk bijeen te brengen is het den echten laienaar te doen
zoo dwalen de peuëraars over rijn zijl leidsche vaart haarlemmermeer ja komen dikwijls tot zeer nabij de hoofdstad en nacht op nacht wordt gesleten in onvermoeid gepeur
een leidenaar sprak eenmaal charon aan ik bid u bootsman hoor mijn beden zoo k eenmaal in uw schuit moet treden och laat het zijn bij
dat heeft te hard geloopen om de paarden bij te houen nieuw geknipoog en de lange zweep gaat weer links en rechts en de lucht davert van den slag en de paarden draven door de goede stad dat de kruideniers er schande van spreken achter hunne toonbanken
als ik echter zeide dat de stad leiden een vischnet voeren moest noemde ik het gepaste maar het meest gepaste nog niet ik sprak van het net om bij st pieter te blijven maar zoo gij mij vraagt wat het eigenlijk wezen moest
met een lantaarn onder den arm en zijn korten peurstok waarvan de bovenbeschrevene wormentroetel af moet hangen in de hand de blauwe slaapmuts op t hoofd de duffelsche jas aan klompen aan de voeten een paip in zen hoofd
het is de stad der visscherij k de academiestad k de stad der egyptische farao's k de stad van bul en bolussen maar boven en behalve dat alles de stad der
maar de laienaar heeft één troost en slecht minsch die t zait mij dunkt ik hoor het hem antwoorden van engelschen gesproken zij hengelen met geschilderde vliegen om niet bij iedere vangst een dubbele wreedheid te begaan
kijk eens zoo gij kunt door dit groene vensterglas naar binnen wat ziet gij ik zie een vrouw met de haren door de muts die kleine ronde koekjes bakt best van water en meel en een beetje olie het is voor de lui voor wie een oortjesbroodje te duur is opeens het is de vrouw van den leidschen
dat kan jou ook wat schelen gerrit antwoordt de beminnelijke je hebt een vrouw thuis een vrouw is t antwoord en gerrit neemt bij die herinnering zijn blinkende hoed eerbiedig af een vrouw as twee