AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat het bleeke boerinnetje, wier hoofd thans op zijn knie leunde, de Roos van Dekama kon zijn.
Hij tilde haar behoedzaam van den grond, droeg zijn lieven last binnen het slot en legde dien, bij gebrek van andere gelegenheid, op zijn
die langgewenschte en ter goeder uur gekeerde pleegzoon van onzen besten gastheer?
' vroeg hij, opstaande en JOANS beide handen vattende: 'wel het verheugt mij, als vriend van den huize, recht zeer u te mogen leeren kennen
Toen werd er nog eens gelachen en nog eens gestoeid en ons kind ging weer voort: a Die jongen had een vriend, nagenoeg even oud als hij, op dezelfde school, en zijn naam was
want met belangstelling staarde hij het stomme gesprek gade, dat het echtpaar voerde en hoofdzakelijk bestond in het rigten van vurige blikken door Mevrouw op Mijnheer, blikken zoo vurig, dat, had hij een brandglas gehad, hij welligt zijne sigaar had kunnen aansteken
door op verhalenden trant hun de geschiedenis mede te deelen, zonder te vreezen, dat zij uitgeput zal worden.
Nooit zult gij zoo goed preken, nooit zult gij hen zoo diep schok-
Daar wordt weder eene bloem, die nog maar knopte, afgesneden, naar den algemeenen schoot der aarde gedragen, en zal daar binnen.
weinige jaren geheel verteerd zijn, maar de ziel, Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager die haar meer dan eene bloem deed zijn, waardoor zij dacht
Iedereen vond het altijd heel gewoon, dat Dorine draafde voor de familie, en eigenlijk was niemand dankbaar.
Eigenlijk was iedereen egoïst, en mama ook.
Maar meer nog dan hun hoofd zal hun hart door de lezing winnen.
Voor de vorming daarvan vooral verdient dit zeldzaam voortreffelijke boek algemeen gelezen te worden.
Laten wij nu in de eerste plaats aan den portier zeggen, dat wij niet te huis zijn, sprak Gavroche.
En in de duisternis rondtastende, als iemand die zijn woning volkomen kent, nam hij een plank en sloot er de opening mede
Hij had hun zooveel jaren lang goed gedaan, en was een beter behandeling waard.
Als de jongen hem nu losliet, zou hij hem een ouden rijksdaalder geven en een zilveren lepel
Het is waarachtig een van de aardigste dingen, die ik ooit gehoord heb!
Hij kon die gees — tigheid nog een heele poos niet vergeten, en herhaalde voortdurend
Maar dit moetje vooraf weten, dat, eer zoo iets gebeurt, ik hier vandaan trek, en ten minste door mijn tegenwoordigheid zulke schandalen niet zal wettigen.
doch te recht besefte hij, dat hij den strijd, dien hij ging aanvangen moest verliezen, zoodra hij zijn kalmte verloor
Sedert den vorigen avond had hij niets gegeten of gedronken, en behalve dat hij zooveel emoties had doorstaan, was hij nog verscheidene uren op de been geweest.
Hij voelde zich flauw en afgemat
en komen weêr de hoogere gronden met hun korenakkers, hun hooge, met brem, braamstruiken en bloemen begroeide wallen, hun groene hagen, hun rijker houtgewas en hun welvarende boerderijen
Daar kan ik niet in toestemmen, zeide de jongste, zijn wij niet broeders en ambtgenooten, bekleed met de zelfde waardigheid?
Bovendien, weten wij beiden niet wat regt is?
Het mannelijke geslacht bezit immers grootere voorregten dan het vrouwelijke
Zoo knap als Jozef indertijd had ie zich toch niet weten te houden.
Pelitah: lampje.  Rottan of Rotan: spaansch riet, rotting.
doch van een' anderen kant had zij in zijn hart gelezen en hem niet onduidelijk te kennen gegeven hoe wel zij inzag, dat, zoo hij met de hand van ULRICA rijke bezittingen konde machtig worden, hij om de ijdele beloften van den Aartshertog weinig meer zoude geven
Mevrouw Van Oudijck glimlachte en keek naar den flonkerenden druppel licht op het zwarte fluweel.
Zij hield van juweelen, zij was niet geheel onverschillig voor brillanten.
Ze dachten alleen aan hun spel, en letten niet op den jongen, die hen snel voorbij liep.
Binnen de poort vond hij een open plaats, met groote effen steenen geplaveid.
Daaromheen stonden hooge, prachtige huizen, en daartusschen liepen lange smalle straten
Het was blijkbaar niet de strijd zelf die hem zoo groote belangstelling inboezemde, maar wel een der strijdenden, wiens gestalte en trekken hij had gemeend te herkennen, terwijl hij er zonderling veel aan te hechten scheen, om zich te vergewissen van de juistheid of onjuistheid zijner gissing
Men kwam er langs de wenteltrap, die in den hoek van het vertrek tegen een vierkante opening als die van een scheepsluik uitkwam.
Deze kamer, die slechts door een enkel smal venster licht kreeg en waar dus altijd eene lamp brandde, had een gemeen voorkomen
en gij zijt een heer, die altijd in de groote wereld verkeert, en u weinig kreunt aan het schertsen, die in staat zijt om hun, die u aanvallen, de trekken, die men u speelt, dubbeld betaald te zetten
opdat hij zoû kunnen blijven in het reine principe van zijne kunst.
Maar hoe, hoe strijden, werken, hoe werken voor hun leven en voor hun brood?
om zoo iemand weg te jagen en een trap te geven.
Onopgemerkt in de kamer geslopen, leunde hij schertsend tegen den rug van Sophronia's stoel
Hier is uw deken, mijnheer, en hier is de mijne, Wat zou ons nu beletten om vannacht rustig te slapen
dacht hij, terwijl hij door het sleutelgat keek.
Zachtjes aankloppen;  dan zal ik u misschien toch nog verrassen, dametje
Den dag na zijne aankomst liet de sultan al zijne hovelingen bij zich komen, en gaf hun een uitvoerig verslag der oorzaken, welke, tegen zijne verwachting, zijne afwezendheid zoo lang hadden doen duren
en myne Mama Buigzaam meent, dat zyn voorstel myne ernstige overweging verdient, en hoopt, dat ik, ten zynen opzichte, een gunstig besluit nemen zal.
ieder van ons een ander en is het alzoo Louis Couperus, De boeken der kleine zielen een kruisvuur van kritiek onder elkaâr?
Op de soirée van Bertha heb ik dat ook al zoo hier en daar gehoord, maar is er dan van avond waarlijk niets goeds hier?
Ik moet eerlijk bekennen: ik vind jullie klein, kleinsteedsch, eng van blik, vol côterie-geest, zelfs jou Paul, met al je filozofie
Zelfs de schildwachten, die voor de deur stonden, hadden zich zoo ver mogelijk verwijderd, en zonder door dezen tegen gehouden te worden, trad hij binnen
zoo er niet een gebeurtenis plaats had gegrepen, die plotseling weder een verandering in mijn leven bracht;
want het stond geschreven, dat ik niet lang gelukkig zou kunnen zijn
Heer, antwoordde hij hem, ik meen, dat er een onfeilbaar middel bestaat, dit niet passende huwelijk tegen te gaan, zonder dat Aladdin, zelfs wanneer hij u bekend was, zich er over beklagen kon.
maar zoo het Mevrouw behaagt, zouden wij de geheimen van dat tooverglas ook wel eens willen kennen.
Waar nu heen met een kind van drie jaar, plotseling als moederlooze weeze tot zijn last gekomen.
Haar onder het toezicht van een slotvoogd en vrouwelijke bedienden op het eenzame kasteel te laten, was wel hagelijk in een tijd, waarin ruw geweld zich nog zoo vaak met list en verraad verbond
tegen dien impozanten deurwachter met zijn stok en zijn steek!
Zij deed het even gemakkelijk als zij, met familiare minzaamheid, hun eenvoudig diner bestelde aan den kellner in hun kleine restauratie
De raad van de dokter verhaastte onze terugreis en hoe gelukkig dit was, bleek gauw genoeg.
Weinige weken later hoorde ik op een avond mijn vader geweldig uitvaren;
de volgende morgen kwam hij niet beneden en de dag daarna werd mij meegedeeld, dat de dokter hem naar een krankzinnigengesticht had overgebracht
en knipoogend, haar man, die nog altijd met de voerlieden dronk.
De man antwoordde met die onmerkbare beweging van den voorvinger, gepaard aan de uitzetting der lippen, welke in dergelijke gevallen beteekende: niets aan te verdienen
of op dien grintweg uitkomen.
Liever zoeken wij dan ook in de bosschen ons fortuin, dan dat wij altijd de gebaande wegen houden.
Missen wij daardoor het dorpje Gorssel, wij kunnen ons dit gemakkelijk getroosten
had omgegaan, en aan wiens opkomst zij wanhoopte.
Dit was aan het einde van haren brief, welke in dezer voege afliep: 'Pas toch op u zelven, lieve Broeder!
gij staat nu zoo geheel op uwe eigen beenen, zonder eenig
Door den weg daar achter in te slaan, was ik zoo gelukkig niemand te ontmoeten, en kwam daar zonder letsel aan.
Het scheen wel een eeuw te duren voor de kolonel met my
Het was Mathilde, die hem op zijn kamer was gaan zoeken, die hem ten laatste hier vond.
Zij naderde hem, als een weemoedig beeld van medelijden, zij zette zich naast hem en poogde zijn handen van zijn gelaat weg te nemen.
Hij schrikte hevig en zag haar aan, met twee groote, wild starende oogen, vol vocht
Melena had maar een naam gezegd, in stilte zeer bevreesd, dat een der soldaten hem wellicht kennen zoû.
Maar nu drong Melena hoog en beslist aan, en zeide zelfs, dat de keizer hem wachtte
De Gravin, schoon even tederhartig als BADELOCH, had niets van het heldhaftige dat GYSBRECHTS echtgenoote kenmerkte.
Onder het storten van een' vloed van tranen omhelsde zij haren gemaal, en beloofde hem, zijne last te zullen volgen
ofschoon het bij mij vaststond, dat er een ontknooping als deze zou volgen.
Zeg den inspecteur Patterson, dat de papieren, die hij noodig heeft voor de veroordeeling van de bende, in het geheime laadje M zijn en zich bevinden in een enveloppe met het opschrift
Die goede lieden daar juichen wel wat al te vroeg, meesmuilde de oude Tell, die niet weinig trotsch was op de groote stuurmanskunst van zijn' kleinzoon.
Wie is hij? ' vroeg Aboe Bakar, doelend op een kleinen indo, die achter hen aan liep, blijkbaar eenigszins met z'n figuur verlegen.
dat is onze zwager Boudrin de Chatonville
Waarom moest hij het zoo treffen in Laboewangi met deze stil nijdige, geheimzinnig fanatieke wajangpop, met zijn faam van heilige en toovenaar, dom verafgood door het volk, in welks welvaart Louis Couperus, De stille kracht hij geen belang stelde, en dat hem toch aanbad alleen om het prestige van zijn ouden naam
schreeuwde Paddeltje, die pootig als hij was den verschrikten Veritas heel wat werk gaf.
Nu ik den ouden, onbesuisden scheepsjongen heb teruggevonden, weet ik dat hij de waarheid spreekt en dat er gevaar dreigt.
Maar toen nu de jongen zich vooroverboog, en dien kant uitkeek, zag hij den heelen vogelstoet spiegelen in het water.
Hij was zoo soezig, dat hij niet begreep hoe dat kwam;
hij meende, dat alle vogels met den buik naar boven vlogen
Op de toonbank staan, behalve de gewone toestel om drank te meten, een paar mandjes met koekjes en beschuit, die echter, opdat men van den inhoud niet zonder betaling gebruik zou maken, met deksels zijn voorzien
hij was te veel man van zaken om het gering te schatten;
hij kende het leven en wat daaraan vast was genoeg, om het op prijs te stellen.
Onwillekeurig ontmoetten hun blikken elkaar, en zij glimlachten beiden
en zoo vervuld van de vrees, dat Anna door haar positie zou lijden.
Hij, deze man van karakter, had geen wil in haar tegenwoordigheid en trachtte slechts haar geringste wenschen te raden
in het oog kregen, vroeg MAURITS haar, hoe het mogelijk was, dat men die stad den bijnaam gaf van Stroo.
hoe volgens eene oude vertelling, hier de Keizers met eene kroon van stroo gekroond werden
k geloof, dat, zoo het gisteren uw geval geweest ware, om in de bijt te rijden, en ik u met het toesteken van eene hand had kunnen redden, ik zeer moeijelik, daartoe zou.
plas;  raannen en vrouwen, zelfs vrouwen met kinderen in de armen of aan de borst, dronken tot zij stierven.
Terwijl sommigen het hoofd Heten zmken, om hetnooit weder op te heffen, sprongen
De prins verontschuldigde zich, zeggende dat zulk eene hooge eer aan een' slaaf niet toekwam.
Aan een' slaaf, hernam de koningin, gij moogt dat tijdelijk geweest zijn, thans zijt gij het niet meer
misschien was hij te diep in zijn verslagenheid verzonken om haar woorden te hooren en haar te antwoorden.
Maar des avonds, toen Cosette hem verliet om naar bed te gaan, hoorde hij haar halfluid en
wees ook aan HILLEGONDA en hare dochter van verre de torens der stad Amsterdam, het verder rustpunt harer reize.
, Het leven van Hillegonda Buisman Den volgenden morgen gingen zij Haarlem bezigtigen, toen eene zoo volkrijke levendige
En daar zijn de oude hemden en hier de nieuwe.
Ik heb gisterenavond uwe kousen nog nagezien en den bal er bij gedaan om ze te stoppen.
Daartegenover het droeve woord van Nahum: 'Uwe herders zullen sluimeren'.
En Jezus' ontferming, uit Mattheus en Markus, met 'schapen, die geenen herder hebben'.
Ertusschen kreunde telkens het klaagwoord: 'Mijn zoon Absolom, mijn zoon
III.  Frédérique en Marianne, die elkaâr, hoewel zij tante en nicht waren, bij den naam noemden, sliepen te zamen in een groote, hooge kamer, waar een kolossaal, ouderwetsch bed stond van zwaar eikenhout, verborgen onder zware, donkerbruine gordijnen
Op den hoek van beide straten stond een man tegen den muur.
Ik zag de deur van een huis open staan, en ging binnen
De duistere plaatsen des lands zijn vol woningen van geweld.
Vermoeid, achter een ruwen wagen over een ongebaanden weg aankomende, stapten Tom en zijne makkers voort
op eene steeg naast het huis uitkwam, tot onaangename verbazing somtps van de enkele voetgangers in die steeg, hij voor zich eene afzonderlijke woning zou hebben
Wijlen mijnheer uw vader, aan wien ik niet kan denken, zonder tranen te storten, als een offer aan zijne nagedachtenis, was overtuigd van mijne verdiensten;
hij beminde mij, bewees mij alle vriendschap, en waar hij zich in gezelschap bevond
Akka was ook heel vriendelijk tegen hem, streek haar oud hoofd meermalen langs zijn arm, en prees hem, omdat hij hen, die in verdrukking waren, geholpen had.
Maar dit moet tot eer van den jongen gezegd worden, dat hij geen lof wilde aannemen
- Vreemd.  Om andere Indische familie's is dikwijls zoo veel beweging.
- O.  ik weet niet: om ons is geen 'deining' van kennissen
Ik stel de zaak in handen van een' scheidsman, en indien gij daar niet in toestemt, zoo zal ik uwe weigering beschouwen, als eene bekentenis, dat ik het gewonnen heb
en Dolce was zijn makker gevolgd.
Hadden de wolven hen meegesleurd?
De toon, waarop mijn meester gevraagd had waar zij waren, scheen die vrees te verraden
en vormpjes vermaakten.  Van dat raam tot aan de deur bestond het vertrek slechts uit een nauwen gang, voor de eerste helft geheel tusschen boeken ingesloten, voor de tweede links met de voortzetting der boeken, rechts met een kleinen schoorsteen
In de plassen werkten stoombaggermachines met emmers aan de jacobsladders, die afgrijselijk knarsten;
aan alle zijden staken onder afdaken geplaatste locomobielen hare zwarte pijpen boven het glinsterende kwarts uit, en braakten dikke rookwolken uit, die als een mist boven het terrein bleven hangen
en dat de meisjes het ernstig meenden met hun vriendschapsbetuigingen voor juffrouw Swartz.
De menschen op de Kermis der IJdelheid hechten zich, als vanzelfsprekend, aan rijke lieden
Een gezin!  Ik zou dus een gezin hebben!
O, hoe menigmaal bleek deze geliefkoosde droom ijdel geweest te zijn: vrouw Barberin, mevrouw Milligan, Vitalis, de een na de ander waren mij ontvallen
De scène van dien nachtmorgen schemerde steeds voor zijn oog, triltikkende als een biograaf, met de wemelveranderingen der houdingen.
Wat er hem vooral in ontstemde, was de onmogelijkheid ervan, het onlogische, het nooit gedachte
zat lang zwijgend, recht voor zich uit te kijken.
Wacht even!  Je zult gauw meer van me hooren, zei hij zacht tegen den student, en toen liep hij wat langzaam over de schrijftafel en het venster uit.
Roda, wat woon je hoog en wat een steile trap!
'Mijn oude beenen zijn er niet meer voor geschikt, en ik begrijp niet, hoe jij minstens viermaal daags op en af kunt klimmen.
echter behoefte aan eene goede leiding, en gij kunt niet beter doen, dan het voetspoor drukken van uwen vader en grootvader;
een fijnen kop met een zwarte bles, langen hals, forsch gespierde knieën, uitstekende ribben, breede schoften.
Iets hooger dan vijftien palmen.
bestoven en vermoeid door de reis, waren niet goed voorbereid om het tooneel te genieten.
Wij waren twee of drie mijlen te voren over den Tiber getrokken
en alle pogingen om zich jegens elkander daarover te verklaren verergerden dien slechts.
De grond daarvoor was van innerlijken aard
Ik versta u.  Geloof mij, ik zal maar zoo lang bij u blijven als ik dat geheim ten volle kan eerbiedigen.
De Republiek, het Keizerrijk toch waren tot nog toe voor hem slechts monsterachtige woorden geweest.
De Republiek was hem een guillotine bij schemeravond;
Een nieuw complot!  O, dat egoisme, dat egoisme!
Overal niets dan egoisme!
Toen hij ophield met spreken, begon hij met de asch op den blaker te spelen
nederlandsch Indie alleen kent van Java, kan zich evenmin een juist denkbeeld vormen van den Maleier, den Amboinees, den Battah, den Alfoer, den Timorees, den Dajak, den Boegie, of den Makassaar, alsof hy nooit Europa verlaten had
bevoelde zijn hand, maar begreep niet, wat hij zeide.
Zij dachten gevoelde slechts dit ééne, dat zij heengaan en hem verlaten moest
et was ondertusschen van zeer wel gedaan, dat hij met zijne ouders zoo openhartig had omgegaan, want, behalve het genoegen, dat hem zijne opregtheid verschafte, vernam hij, binnen wei- driaan oosjes zn.
, et leven van aurits ijnslager nige dagen, dat zijn vader een brief ontvangen had van den eer
en of er te Naarden of te Weesp, waar zij dan ook heentrokken met 'erlui huifkar, geen sikkepitje te krijgen ware.
Het woord huifkar herinnerde mij terstond aan den man, dien ik tot Czaar verheven had: en ik vroeg aan de waardin of de reiziger niet een rooden mantel droeg
' zei Volsteke na eene poos en hield de lange fakkel boven zijn hoofd.
De eerste indruk was schrikwekkend, en eene rilling voer Willem door de leden, toen hij bedacht, hier dag aan dag te moeten werken.
Indien hij zich niet geschaamd had, zou hij zijn' gids gevraagd hebben met hem terug te keeren
en werk ik maar, werk ik maar door aan mijn naaigoed.
bang, dat kleine Milio wakker zal worden en huilen gaat
en met hen allen meê te doen hun drijven, voor of tegen.
Want bovenal het groote instinct, de reine intuïtie, de drang tot samenwerking, gemeenschapsgevoel ontbrak hem als een orgaan
En eer ze die voorbij waren, schemerde het kasteel al door de boomtoppen hoog op het terras.
Tot nu toe was ze met haar voornemen ingenomen geweest, en had niet geaarzeld, maar nu ze het huis zag, begaf haar plotseling de moed
' riep de huishoudster uit, nadat er vlak in de nabijheid een geweer gelost was.
'Hier is het nog al rustig', merkte DE BEVAL aan, hoewel in de George, Een ongeluksvogel verte onophoudelijk het geknetter van het klein geweervuur zich liet hooren
De zomerzon heeft een zekeren eerbied voor deze plek, en laat er haar vroolijke' stralen spaarzaam in neerdalen;
zij bewaart haar gloeiende schijnsel en haar hitte voor minder vreedzame buurten
niet vertellen?  Beuzelingen wel is waar, maar van die verheven beuzelingen, als van een St.
Franciscus van Assissi en van Marcus Aurelius.
Op zekeren dag verwrikte hij den voet, wijl hij een mier niet wilde vertreden
' vroeg de Baron VAN SONHEUVEL, die om de dampen van den wijn te Jacob van Lennep, De pleegzoon doen vervliegen, eene ochtendwandeling deed, en toevallig den weg naar het boschje genomen had.
Laat ieder zijns weegs gaan, en beware God elk gezin, dat zijn huis op een zandgrond bouwt, wanende dezen een rots te zijn!
En nu, wil mij zeggen, meester Cypriaan, of gij ook bij machte zijt mij dat befaamde geneesmiddel te verschaffen, dat men het Veneetsche Theriakel noemt
Ik - en al het volk op dit scheepje - hebben van een man, dien allen vreezen en die misschien alleen maar door twee wezens vereerd wordt, de opdracht jou bij hem te brengen, levend en gezond, of.
toch wel op vrije voeten gesteld worden.
Of hij zelfs in dat geval op vrije voeten gesteld wordt?
Wel neen!  dan woudt hij verkocht om zijn CIPIER SCHADELOOS TE STELLEN
Met haar glimlach van heimlijke gedachten, ging zij langs de balustrades der corridors, de trap af, en naar den anderen vleugel van het huis.
Daar was een groote zaal, eetzaal of danszaal, daar waren twee salons, Louis
om op mijn knieen te vallen en hun om vergiffenis te smeeken voor den jammer, dien ik veroorzaakt had, en Steerforth te vervloeken, voor betere gevoelens plaats
geleerd had dingen te zien om hem heen, waarvoor hij blind was geweest in zijn stoere Louis Couperus, De stille kracht kracht van heerschman en hooghartig hoofdambtenaar.
En zijn verlangen om zeker te weten de geheimen, die hij raadde, werd zoo hevig in zijn ziekelijke geprikkeldheid, dat hij vriendelijker werd en vriendelijker tegen zijn zoon
als Madzy waren in staat den glimlach te onderdrukken, dien het verhaal van den Abt bij hen verwekte.
terwijl verklaarde, dat hij zich hartelijk verheugde over het herstel der vriendschap, en voorsloeg, om nu van al wat er gebeurd was, geen enkel woord meer te reppen, alleen zijne vrouw verzoekende, om haren invloed bij haren broeder aan te wenden, om ook hem te bevredigen
De klok, die in een hoek der kamer stond, sloeg twaalf.
Om eene of andere reden durfde Legree niet spreken of zich bewegen
die als minieme radertjes diep in de kleine zielen voortwerken - en die anderen weêr niet begrijpen, zoodat zij zich, verbaasd, afvragen: waarom dan toch, waarom heeft die dat en dat gedaan;
Niettegenstaande deze hemelsche maagdelijkheid, spraken zij op zeer gemeenzamen toon met elkander, zonder dat een van beiden had kunnen zeggen, hoe ze er toe gekomen waren.
Hoe zuiverder licht, hoe beter de werken Gods worden beschouwd en begrepen,' sprak Bastiaan, die onverbeterlijk was op het punt van zijn gevoelen te zeggen.
maar de menschen moeten niet stoffen op hunne daden, of het wonderdaden Gods waren, als er niets bijzonders achter steekt
Mevrouw Buat is zeer wel naar tijds-omstandigheden,' antwoordde Buat.
' 'Even zoo,' antwoordde Buat nogmaals.
- alles naar gewoonte,' hernam Van Espenblad: 'en mag ik thands naar de aanleiding van uw bezoek vernemen
in een menigte van plaatsnamen achter.
pmerkelijk is het evenwel, dat, gelijk op een uur afstands van ons engelo een e l d e n ligt, ook in de nabijheid van het eldersche dorp een
hoe pijn, fyziek pijn deed dat soms, die stekel in het vleesch van haar hart - om liefde, genegenheid, liefkoozing zelfs, die toeging naar een ander!
En treurig, zich beklagende, legde zij zich te bed: de slaapkamer was leêg om haar heen
Een gewoon, stijf burgermeisje, provinciaal, ongracieus, en niet eens wat je mooi noemt.
Juist het soort van meisje, door wie Edward zich licht zou laten inpalmen
Ik vreesde je niet terug te zullen zien,' zeide hij, zich tot Willem en Knol wendend, 'Jacky heeft me verteld, dat jullie beiden in handen van Majols waren gevallen, die bora hielden;
nu zie ik Eli Heimans, Willem Roda evenwel, dat hij gelogen heeft, want de wilden laten geen blanke in het leven, die hunne plechtigheden bijgewoond heeft
Dat is zoo, maar ook zooveel ligter zal het mij misschien vallen, om dit mijn aardsche kleed af te leggen, als mij God daartoe oproept.
, Het leven van Maurits Lijnslager niet zal verlaten, of de ramp der blindheid moest mij treffen
Op de voorhof klom hij te paard, en deed zijn uitrusting aan, hij liet het voorstuk van zijn helm vallen, en reed ter poorte uit.
Een ontellijke schaar volks had zich voor dezelve vergaderd, zodra zij de gulden ridder zagen, scheidden zij zich in twee, om hem door te laten, en begonnen met allerlei juichingskreten hem te begroeten
Wei was hij meermalen op net punt in jammerklachten uit te barsten, maar ter wille van haar hield hij zich in.
Dat hebben alle alleenheerschers, want alles hangt van hen af, en nu moeten zij ook alles regelen.
Daarbij moest hij er altijd voor op zijn hoede zijn, dat zijn ruwe gasten niet uit den band sprongen, en vooral dat er onder de slaven geen oproer kon uitbarsten
Wij droegen haar van den waterkant naar een plek waar eenige droge steenen lagen, en legden haar daar neer.
Zij schreide en kermde een poos, kwam toen half overeind, hield haar hoofd met haar beide handen vast
maar vader Syard kwam hem voor: deze edelman, zeide hij, brengt ons de wenschen en verlangens over van de Utrechtsche Kapittels.
en begaf zich met zijn geleide weder de Gehoorzaal uit, en, op dezelfde wijze als hy gekomen was, terug, het Binnen- en Buitenhof over, maar nu, onder de Voorpoort door, naar die befaamde plek aan het begin van den Vijverberg, van ouds bekend als het Groene Zoodtjen
pzettelijk noodigde ik u uit, om op ondag een bezoek te brengen aan de stad en haar bevolking.
et spreekt van zelf, dat anders een gewone werkdag, als alle arbeid in vollen gang is, voor de kennismaking met eene nijvere plaats als deze
De commissaris dankte mevrouw de prinses, hij zoû zijne maatregelen nemen.
Hij geleidde haar terug naar haar rijtuig;
verlucht, glimlachend, herademend nam zij zijne hand om in te stijgen
Het zonderlingste van alles was misschien, dat er nog een aantal menschen, maar nooit meer bij elkander dan twee of drie, op dezelfde wijze in het gedrang rondslopen
De hoofdzaak is slechts, dat ons eigen huis ons heilig is.
In huis mag niets voorvallen, voor de rest behoeft men zich zelf echter de handen niet te binden
En dan, wat dan?
ANTJE WYNSTOK.  ô Dat zal de tijd leeren.
en binnen een groot half uur Zal de schuit hier voor het Buiten zijn
Wij hebben hier eene roostervork een rauwen aardappel twee deksels een eierdopje een houten lepel en twee vleeschpennen
Gij weet althans, hernam Bella, wier oude verontwaardiging weer boven kwam, ide geschiedenis van mijn hierzijn.
Ik heb den heer Boffin hooren zeggen dat gij iederen regel, elk woord van dat testament kent
En de handelaar lachte om zijne eigene aardigheid.
Er was iets zoo origineels in deze redeneeringen over menschelijkheid, dat Shelby niet kon nalaten met hem mede te lachen
en zeker wordt de natie, die vertrouwen stelt in haar dienaren, beter gediend, dan zij die hen tot voorwerp maakt van zulke lage en armzalige vermoedens
Haar vader, hoe diep neêrgebogen onder den slag, die hem zoo gevoelig trof, deed alles, wat hij kon, om Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman zoowel door het toonen van een goedgelaat als minzame troostredenen zijne dochter op te beuren
als door eene veer in beweging gebracht, sprongen de zwarten op, slingerden de mantels weg, en een 'ha!
' van bewondering en bijgeloovige vrees ontsnapte hun' mond.
Bij het vuur stond, door drie beschilderde zwarten vastgehouden, eene acht à tien meter lange lans
Maar de bewoners van Zutfen en omstreken weten het wel te vinden.
Ook ontvangt het jaar op jaar tal van belangstellende bezoekers en zijn officiële naam wordt door duizenden in den lande met ingenomenheid uitgesproken
en al de ogen stuurden zich met verbaasdheid op een monnik, die stoutelijk, zonder geroepen te zijn, in de zaal kwam en tot bij de Dekens naderde.
Een kolder van zwaar bruin laken was hem met een koord om het middel gebonden;
een zwarte kap hing over zijn hoofd en verborg zijn gelaatstrekken in zulker voege, dat men hem niet herkennen kon.
Zij waren niet minder gelukkig om dergelijke gesprekken, en hun huisje kwam er hen niet minder heerlijk om voor, toen zij er na zulk een gesprek in traden.
Bella werd in korten tijd eene ware huisgodin
Mijn geweten zegt mij maar al te duidelijk dat ik uwe en mijne goede opinie zou te leur stellen, indien ik in leven bleef, en dat ik eigenlijk maar moet sterven
die, zooals men mij vertelde, het geluk had haar opvoeding te Chiswick te genieten.
Vele geruchten van haar komen mij ter oore;
en daar ik de teederste belangstelling voor mijn lieve nichtjes koester, die ik
Iedereen wist er immers van, en iedereen sprak er over, hoe bescheiden Georges ook geweest was.
De heer en mevrouw Verstraeten zagen in, dat die toestand niet langer houdbaar zou zijn.
Want Lili zeurde nu eens en boudeerde eens, en Emilie, waarachtig!
Juffrouw Julie,' zei Kees, die de gelegenheid gunstig vond.
'Hoe lang zult u den armen Louis nog laten versmachten?
'Rivière?  Ik heb hem nooit eenige kans gegeven
riep hij.  Wel, mijn eigen eer stond op het spel, bedenk dat ook, zeide Holmes.
ging naar boven, en een oogenblik later hoorden wy den dokter op luiden, gramstorigen toon zeggen: Waar is mijne spin?
Hoe durft gij mjjne-spin met uw moorddadigen raagbol wegvagen
Hij verliet hem daarom, om den sultan verslag uit te brengen, en bekende hem oprecht, dat de zaak maar al te waar was;
Volstrekt niet verlegen over de teleurstelling, die hij veroorzaakt had, doordien men zijn persoon met dien van den vorst had verwisseld, begroette Wesslowsky Lewin zeer vergenoegd
Het zou een voorrecht moeten zyn, haar dien naam te mogen geven als hij met haar lieftallig wezen alleen was, het zou eene vrijpostigheid, eene koelheid, een gebrek aan
Zij wilde Lewin ter zijde staan, toen een treurige en wellicht moeielijke taak hem werd opgelegd, en vergezelde hem naar den doodzieken broeder.
daar Antony welhaast bitter berouw had, van zich door jaloezie en lichtgeloovigheid tot zulk eene onverschoonlijke handelwijze te hebben laten wegsleepen.
Jacob Jansz.  had hem nog eens onder vier oogen toegesproken en doen zien, wie die de Ghiselles was, door wien hij zich had laten ophitsen
plengen wij samen de bittere tranen en omhelzen wij elkander lief hebbend, want wie begrijpt, wil niet nieuw, nutteloos bloed vergieten maar kweekt liever nieuw leven en nieuwe liefde
voor negers, contant geld voor negers, staat dikwijls in de lange kolommen der compres gedrukte kranten met hoofdletters boven de advertentien te lezen
en alle invloed van het Prinsgezinde Zeeland werd dus, door den loop der zaken, op schijnbaar ongezochte en billijke gronden geweerd.
Het tijdstip was alzoo gekomen, dat Buat zijn belofte aan den Prins moest vervullen en zijn ontslag aanbieden uit de dienst van dezen
O, mocht zij haar hart slechts voor hem kunnen uitstorten en hem haar lijden klagen!
Doch stom moest zij zijn, stom moest zij haar werk volbrengen.
Daarom sloop zij des nachts van zijn zijde weg, ging naar de kleine kamer, die evenals de grot ingericht was, en maakte het eene hemd na het andere gereed
De eer iets voor uwen wettigen Vorst te mogen doen, moest u belooning genoeg zijn!
Van eer eet men hier te lande niet, Senor, antwoordde Jurrie Thijsz.
Als Laura met de handen voor zich uit een gang doorgaat, dan kent ze oogenblikkelijk ieder dien ze tegenkomt, en gaat hen met een teeken dat zij ze herkent voorbij
Hij volgde die inspraak, bracht de oogen voor de opening en zag hetgeen wij verhalen zullen.
In een vrij groot, met blaauwe steenen geplaveid vertrek, stond, recht tegenover de plaats waar hij zich bevond, een klein tafeltje
Giondar, den leeuw ziende naderen, dacht niet meer aan zijn paard, maar alleen hoe hij zijn leven zou redden.
Hij wierp zich in het digste van het kreupelhout, om daar eene schuilplaats te zoeken
Veel ambachtslieden klaagden bij Jan van Gistel dat zij, niets winnende, de tol niet konden betalen;
maar de verbasterde Vlaming luisterde niet naar deze rede, en wilde de schatpenningen met geweld doen lichten: een groot getal Burgers werden in de gevangenissen gesmeten, anderen ter dood gebracht
Hij kende de waarde en de heerlijke eigenschappen dezer lamp te goed, om nog iets van de overige rijke schatten te wenschen.
De sneeuw had alles bedolven;
over de planten, de struiken, de boomen, zoo ver mijn oog kon ontwaren, lag een ongelijke, maar overal even witte
Zij ging naar een der ellendige hutten bij den weg, en klopte aan.
vroeg een man, die de deur opende en wien het gebrek op het gezicht stond geteekend
het meer verwijderde gedruisch der stad, bleef hij zitten turen tot net geheel donker was, en werd hoe langer hoe ongeduldiger.
sAiles nog donker aan dien kant, mompelde hij.
Niemand sprak.  Thornton voelde hoe het warme bloed hein naar de wangen steeg.
Hij wist niet of Buck duizend pond kon voorttrekken.
Kamper gaf deze woorden, met stemverheffing uitgesproken, bepaaldelijk met het oog op Upbergen ten beste, maar deze luisterde niet toe.
Wandelheem had hem naar zijn leven gevraagd, en gedeeltelijk daarom, gedeeltelijk uit reactie tegen Fokke's meening werd hij meer en meer voor den man ingenomen
en het gerimpeld gelaat van de leelijke oude trachtte zich tot een glimlach te vertrekken, welke haar schoonheid niet verhoogde.
Met haar levendige grauwe oogen, die in de diepe schaduwen van een paar borstelige, grijze wenkbrauwen verscholen waren, monsterde zij den
Toen die conferentie afgeloopen was, keerde de heer inspecteur naar den haard terug, en daar gezegd hebbende dat hij eens in de tSjouwerlui zou gaan kijken hoe de zaken stonden, ging hij heen.
Nancy, waar wilt ge om dezen tijd van den nacht heen?
Niet ver.  Wat is dat voor een antwoord?
zeide Sikes.  Waar gaat gij heen
Mevrouw Dashwood wilde volstrekt dien nacht bij haar blijven waken, en Elinor begaf zich, op haar moeder's dringenden wensch, ter rust.
Maar die rust, welke één volkomen slapelooze nacht en vele uren van uitputtenden angst toch zoo noodig deden schijnen, bleef uit door den geprikkelden toestand harer zenuwen
In lange vlakke stralen viel het zwaar van haar neêr, en als marmer glansde zij, gepolijst op schouders, borst en heupen, in het licht van het kleine lampje.
Nog meer wilde zij zich haasten, opziende naar het venster of de kamprets weêr binnen zouden vliegen
Heriimert gy u dat gy mij gezegd hebt dat gi in vroeger tijd een client gehad hebt die Vendale heette?
toen verloor ik alle hoop om ooit mevrouw Milligan en Arthur terug te zien, want in Lyon had ik alle mogelijke kaarten van Frankrijk, die ik op de boekenstalletjes had kunnen vinden, bestudeerd
zelfs zij die niet van de partij dachten te zijn, namen dit voorwendsel te baat om de warme eetzaal voor de ruime lucht te verwisselen.
De scheepsreeder, die zich als de cavalier van Regina scheen te beschouwen en haar mede zag opstaan, schonk haar zijn geleide tot in de
Ik riep Charley bij mij en gaf haar mijn laatsten last.
Nu, Charley, als zij hoort, dat ik ziek ben, zal zij in de kamer willen komen.
Houd er haar buiten, Charley, als ge mij waarlijk lief hebt, tot het laatste toe
Meer dan gij denken zoudt misschien, antwoordde Feiko: ik kwam dan te Stavoren en er was reeds meer volk op de markt bijeen dan ik wel gedacht zou hebben: en zij stonden allen op een hoop bij elkaar om een Workummer visscher: en die Workummer visscher verhaalde al heel wonderlijke dingen
en aldus zette hij zijn voet als een rots tusschen ons en de veldarbeiders.
Hij zeide mijne moeder in bewoordingen, die zeer minzaam en verschoonend, maar tevens zeer beslissend waren
Zonder hierop te antwoorden, informeerde hij er naar in welke handen het goed was geraakt.
De heer van Berchem mengde zich in het gesprek, en het kwam op een geheel ander terrein, op financieele, op industrieele ondernemingen, die u niet in het minst interesseeren, en waarvoor deze heeren de grootste belangstelling toonden
En in dien hoek gedreven, vastliggend zooals hij beschreven had, lag daar Gaffer's boot;
die boot met de vlek er nog in, die zooveel overeenkomst had
Hij was te verlegen om goed tot zijn recht te komen;
maar als hij zijn aangeboren bedeesdheid had overwonnen, leverde zijn gedrag in elk opzicht de bewijzen van een openhartige en warme natuur.
Zijn verstand was goed, en zijne opvoeding had het degelijk geoefend
het aanhoudende waken heeft haar zenuwachtig gemaakt.
— Het kind was echter inderdaad ziek;
en na haar man even welkom geheeten te hebben, keerde Betsy naar de kinderkamer terug
Ik zou wel eens willen weten waarom, Juffertje, zeide Legree met diepe minachting.
Omdat hij wèl gedaan heeft en dat weet, en dus niet zal zeggen dat hij kwaad gedaan heeft
Zij las het briefje, waarop stond: 'nu heb je dan je zin'.
Zij was echter te versuft om het te begrijpen.
Stil bleef zij wachten, nu en dan hulpeloos over de velden en langs den weg starend, niet tot het besef komend dat zij behoorde te handelen
De gids barstte bij die beweging in lachen uit, en de twee lachers, de zichtbare en de onzichtbare, schenen een wedstrijd te houden, wie het langst en het luidst kon lachen.
'Kom mee,' zei de stalknecht, toen hij weer bij adem kwam, 'kom eens voorzichtig mee, dan zal ik je dat gevaarlijke schepsel eens laten zien
dan - bij hem ook - ijdelheid.
Zij was op dit oogenblik de meest uitschitterende vrouw van hunne kringen: glorie van wereldschheid, die misschien het kortst duurt van alle
en hij, de handen gekruist achter het hoofd, op een stoel heen en weêr schommelde.
Zij plaagde hem omdat hij nooit uit wilde in die Haagsche straten en die Haagsche Boschjes, die hij vervelend vond, en dat zij hem moest meêsleepen voor een wandeling
alles beweend.  Zij is onderworpen met die berusting, welke onverschilligheid gelijkt, evenals de slaap den dood gelijkt.
bracht men hem naar de bovenste verdieping van het huis, boven de kamers op de eerste verdieping, waar eenige reizende marskramers woonden en hun juweelen en brokaten
Hij sloeg nu ook volstrekt geen acht op de kleermakers die hij over het algemeen weinig aandacht waardig keurde, bij wie de nieuwste Londensche stof voor vesten voor de ramen
Deze echter werd geweldig boos, schold haar uit voor al wat leelijk was, en zei: 'als ge den klos naar beneden hebt laten vallen, moet ge ook zien, dat ge hem terug
dat nooit op deze aarde leefde, is als een engel voor mfl, William.
En je bent zelve als een engel voor vader en mi, sprak William zacht.
Dan trok hij het ventje met een stil medelijden naar zich toe, maar voelde met pleizier het harde vleesch van zijne flinke ledemaatjes, hoorde met genot naar zijne korte, doorhakkende
' 'Ik verzeker u,' hernam Florisz, 'dat de beste pruik van dien Monsieur de Gourville nog naauwlijks in staat is met de uwe te monsteren
Het ging goed een paar dagen, zooals de penghoeloe had gecommandeerd, maar het partijtje kwam, waarop Minah, veel minder goed spelend dan haar partners, die nog valsche kaarten gebruikten bovendien, begon te verliezen.
Alles wat zij ruilde, kwam averechts uit
iets, dat hem heel gauw berouwde, omdat bedanken voor kritiek tegenstrijdig was aan zijn natuur.
Het was de eerste keer, dat hij op een kritiek reageerde, en hij meende, dat een auteur dit nooit doen moest, wat ze ook ware
Toen hij niets meer verlangde, stookte zij eerst de kachel op, die de wind weldra rood deed gloeien, en zette zich daarna aan zijn zijde neer.
Zij spraken over hetgeen zij te zamen op Rosorum hadden doorleefd.
De burgemeester, de griffier, Fokke allen passeerden de revue.
Toen wendde hij zich tot den heer Leblanc en brulde verwoed: In de val geloopen!
gesnapt!  Eindelijk heb ik u gevonden, mijnheer de menschenvriend, mijnheer de kale millionair!
Hij nam mijne hand tusschen de zijne, en toen, mij met een gelaat vol angst aanziende: om Gods wil, Lodewijk!
Geef mij de rust mijner ziel weer en neem Henriëtte tot vrouw.
En toch geloovig nog, al ging zij niet meer ter kerke, en al was zij het - zwijgende - niet eens met den predikant, niet eens met haar ouden man - poogde zij toch wat er over was van het oude geloof, dat eens zoo vast had gestaan als een rots, met het nieuwe geloof te vereenigen, te verzoenen, en te doen samensmelten
beminde haar en had medelijden met haar om haar lijden en om haar berouw;
hij had Wronsky vergeven en had medelijden met hem, toen hij zijn wanhopige daad vernam
De Franschen hebben in de rotsen gehouwen, dat het een lust was om te zien.
Den Simplonweg hebben zij in de rotsen gemaakt, zoodat ik nu tegen een kind van drie jaar kan zeggen: Ga eens naar Italië toe!
En het kind zal goed en wel in Italië aankomen, als het den grooten weg maar houdt
De fortuin liep ons eindelijk tegen: ik werd gevangengenomen, doch ontsnapte en kwam op een Hollandsch schip terug.
Te Heivoet echter werd ik herkend door een Kapitein, wiens vaartuig ik geplunderd had: ik ontsnapte den rakkers, die mij zochten, en leidde sinds een zwervend leven
Hier is hun rijk uit, dacht de hond, bleef staan, en keek rond.
hier hadden de larven hun werk al voltooid, en de boomen stonden zonder naalden.
van zijn reizen medegebragt, ter gedachtenis aan merkwaardige plaatsen en personen.
Er is ook een keurig net bewerkt plan van de colonie, met al haar gebouwen en werkplaatsen en een niet onbelangrijke collectie kapellen
hij had geen andere keuze dan tusschen deze beide klassen;
tevens had hij een zeker gevoel van strengheid, orde en eerlijkheid, gepaard aan een onuitsprekelijken haat tegen dat ras van vagebonden, waartoe hij behoorde
Als het vuur brandt, gaat zij naar de straatdeur, om melk te neraen, en nu ontdekt zij, dat, door een allervreemdst toeval, de meid naast de deur juist ook melk komt neraen, en dat de knecht van den bakker aan den overkant
hij zag, en met eene zoo groote ontroering, dat de geheele schouwburg voor zijne oogen scheen in het ronde te draaijen, ANTJE WYNSTOK met hare moeder, en achter dezelve den Heer
ingetogen, zindelijk en terzelfdertijd, o mijn liefde!
heeft men in het geweten mesthoopen en modderpoelen, waarvoor een koewachtster, die haar neus met de vingers snuit, zou schrikken
verscheidene dienstmeisjes en de waard tusschen de slaapkamer en diekoffiekamer rond, toen een heer van zestigjarigen leeftyd, in een deftig bruin pak, dat tamelyk versleten
Meta heeft een ernstig karakter, en ik ben niet bang dat ze hem onvriendelijk behandelen zal.
vroeg Jo, toen haar moeder de laatste woorden aangedaan uitsprak
Plots sloegen zijne takarmen in wanhoop om nederlaag door de lucht, en zijn gebaar veegde den hemel bloot
hoewel hij altoos op de deur bleef letten waardoor Lightwood verdwenen was.
Hij stond met zijn rug naar hem toe en hield zijne met handschoenen bedekte handen achter zich in elkander
Het hart, dat mij u schonk is van zuiverder, beter goud dan ik.
Gij zoudt dat edele hart pijn doen, als het uwe handelwijze zag.
ik vraag u duizendmaal om vergeving voor de barbaarschheid, waarmede ik u vroeger en ook nu weder mishandeld heb.
Mijn gevoel verzette er zich steeds tegen, maar ik durfde niet ongehoorzaam zijn aan het uitdrukkelijk bevel van mijn' vader
dan toen ik u afbeulde en uitmergelde, hebben u simpel gemaakt, anders zoudt gij nooit met zoo'n sprookje bij mij zijn aangekomen.
Wat gij weet moogt gij de heele wereld vertellen
Gij zgt hoe langer zoo meer van haar gaan houden;
zij heeft zich hoe langer zoo sterker aan u gehecht.
Mijns inziens heeft zg aan u persoonlp dien rpdom nagelaten;
t s in goede handen,' hernam renkelaer, lachende: 'wat mij betreft, mijn vermogen dwingt mij, mijn wenschen te beperken, en zoo zal ik aan de reule vragen, wat ik haar betalen moet voor dit matje, t welk ik, als acob van ennep, laasje evenster delen een gedachtenis van haar, onder mijn inktkoker denk te plaatsen
De hemel geleide u, zeide ik: maar hebt gij mij nu nog verder iets te zeggen?
En dat van een boef, gelijk ik, begint u lastig te worden: dit begrijp ik.
Deze kleinigheid verzoek ik u aan te nemen als herinnering aan onze ontmoeting en als een bewijs mijner erkentelijkheid
Wij moeten ons leven maar redden, en mogen blijde wezen, als ons dat gelukt.
Hunne eerste gedachte was, over de daken te klouteren
waren afgemat en al meer dan een van hun toeren was mislukt.
Bij een van die toeren gebeurde het, dat een staak, die daarbij dienst deed, op den voet van Mattia terecht kwam
Ga, zei de koning toen, en laat haar hier komen!
Toen Albontje kwam, zei de koning: wie zijt ge?
Ik ben een arm kind, van vader en moeder verlaten, antwoordde zij.
En de koning vroeg verder: waarom zijt ge in mijn slot
Deodaat had naar de deur gezien, en ofschoon eenigszins voorbereid, hij stond toch van verbazing getroffen, toen hij, aan de hand van Reinout, de Roos van Dekama zag binnentreden, in den rijksten dos gehuld, en bloeiender dan immer
Al de vrouwen, vervolgde de koopman van Bagdad, die mij duizend slagen met den bollepees hadden zien toedienen, gevoelden medelijden met mij, toen zij hoorden zeggen, dat mij ook nog de hand zou worden afgekapt.
Lieve zuster, zeiden zij tot mijne vrouw, gij drijft uwe gevoeligheid te ver.
maar dat des meesters was wel geschikt om de opmerkzaamheid, en weldra den eerbied des voorbijgangers op te wekken: en meer dan één landman of kloosterling, die hem op zijn weg ontmoette, was, na den gewonen groet gewisseld te hebben, op het voetpad blijven staan
en begon eenige andere schriften en papieren, welke in die lade gelegen waren, te lezen, zonder die er uit te nemen, dezelve met beide handen Jacob van Lennep, De pleegzoon vasthoudende, ten einde die bij de minste stoornis te kunnen inschuiven.
Om niet in zijne handelingen belemmerd te worden, was het noodzakelijk zijne wonde te verbinden;
hij sleepte zich dus voort naar eene pomp, die aan het einde der straat stond;
het heldere water verfrischte hem zoowel in- als uitwendig, en nu zag hij dat zijne wonde volstrekt niet zorgwekkend kon genoemd worden
Met zulke gedachten, en met eenonbestemd verlangen om tusschen akkers en stroomen om te zwerven, waar slechts arme en eenvoudige menschen woonden
uit verdrietigheid aan het drinken gegaan is, en toen heeft zij haar ontslag gekregen als naaimoeder, en zij houdt nu een particulier bewaarschooltje voor armelui's kinderen die nog te klein zijn om naar de school van het Nut te gaan
en ging aan tafel zitten en vroeg: waar is toch mijn zoon?
De moeder droeg een grooten schotel met zult op en Marleentje schreide en kon zich niet goed houden
Het is edel van u, ALFRED niet te leur te stellen;
voor niets hem in deze gevaarlijke oogenblikken alleen gelaten te hebben, zou mij al te grievend zijn geweest;
het kan, zoo ik vurig bid, nog goed met hem afloopen: zijn laatste oogenblik kan echter ook geslagen zijn
Het kind stond kaarsrecht voor hen, een treffend mooi kind;
hij had Van der Welcke's regelmatige trekken: zijn ronden schedel, zijn kort zacht
In elk geval, gij kunt het houden, tot ik er u weer om vraag, Met deze woorden stopte Weller den heer Pickwick zijn portefeuille in de hand
Hij verwijderde zich, doch kwam spoedig terug met een' pijl.
Deze pijl zat in het luik, zeî hij, en dit strookje perkament was er aan
Ik kreeg de waarschuwing mee daar niet te blijven en dus verliet ik de stad onmiddellijk en sinds dien tijd heb ik gezworven.
Ik heb van alles zoo wat bij de hand gehad te Avignon, te
Gesmacht had zij, nadat haar kind geboren was, altijd.
In al dien tijd had zij hare moeder maar tweemaal gezien, een paar dagen, omdat mama moeilijk reisde;
Ziende dat het kind in zijne armen de oogen geopend had en verbaasd rondkeek, hield hij op met over zich zelven te praten
ij is een socialist, maar gelukkig draagt hij geen lange haren en roode dassen.
e begrijpen maar niet, waar hij toch die vreemde ideeën vandaan heeft.
Ja, mijn kind.  - Laten we dan eens afspreken, wanneer we naar Driebergen gaan.
Morgen niet, dan gaat u met mama naar oom en tante Van Saetzema.
Overmorgen heb ik beloofd bij oom Gerrit te komen, maar dan ga ik maar op een anderen dag naar de kinderen.
En dan kan u morgen al dadelijk beginnen met het zoeken naar een huis
Sancta Maria, Moeder Gods, ik bid u, aanhoor mij, vertroost haar in de donkere kerker, o Heilige Maagd!
Gwyde wachtte totdat het gebed ten einde was, en dan vroeg hij Maar zeg mij eens, Willem, dunkt het u niet, dat wij Mijnheer De Valois een grote dankbaarheid schuldig zijn
Casim verlangde een verklaring van dit raadsel, en zij vertelde hem, hoe sluw zij de ontdekking gedaan had;
het was zoo oud, dat de naam van den vorst
Maar!  en hier blonk een traan in haar oog: wanneer een oogenblik ons de eeuwigheid kan doen ingaan, is het dan geoorloofd een ijdele gerustheid voor te wenden, en ons af te trekken van die gedachten, welke ons op zulk een gewichtig tijdstip betamen
Is het dan al niet verwonderlijk genoeg Hoe is hij geworden nadat hij de kwee-kwee had gegeten Hoe was hij reeds dezelfde avond' 'Ja dat nu wel Maar op haar schijnen jouw duivelskunsten geen invloed te hebben
dat zelfs de arme tuinmansvrouw, die madame's kind voedde, nooit betaald was na de eerste zes maanden, voor de melk der menschenliefde, waarvan zij den tierigen en gezonden kleinen Rawdon voorzien had
en de windsnelle knaap de stede binnen renden in razende vaart.
Op poorten en muren, langs wegen en straat daverde het razend gejuich, als de blijde echo van den dubbelen vaart
als zij dat bewijzen konden, was ik gered, ondanks het zwijgende getuigenis van mijn armen Capi tegen mij.
En die bewijzen waren, naar het mij voorkwam, onmogelijk te geven
Maar, Mama, is dan God haar Vader niet, evengoed als de onze?
ge dien grooten man niet wilt, welke groote mannen wilt ge dan?
In zijn hersenen lagen de menschelijke begaafdheden in haar volste kracht.
Hij maakte wetboeken als Justinianus, hij dicteerde als
Met een enkelen blik nam hij de geheele gestalte van zijn lieveling op.
Froe-Froe was van middelbare grootte en niet zonder gebreken, zij was fijn van beenderen, haar vooruitkomende borst was smal
Il Capitano glimlachte.  'Toe, vadertje, toe!
' Reeds bevond zich de Vrijbuiter met zijn gevangene in de deuropening, toen een bevel van zijn meester hem terugriep.