AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
gij hadt mij niets kunnea laten zien dat mij meer teed deed en ik geloof niet dat er een mensch op de wereld is dien ik daarbij minder gaame tot getudge gehad load
ook lieten zij hem dot zien met het blind meisje want al braoht-zij overal waar zij kwam vroolijkheid en blijdschap
hij zag dote van allerlei leeftijden en in allerfei gestalten de kame vullen dots als vroolijke kinderen die bloemen plukten in het veld en hem die brachten
dat waarlijk niet veel meer was dan een puistje op den vooruitstekenden rooden neus van
nu bleek haar al weer dat zij ge'iijk had gonad en men moest zich om haar maar niet beteommeren wat was zij
die varkens naar de markt dreven van omroepers die het verloren geweten van den eem of anderen advocaat omriepen van bewegelijke cra de dames die kousen breiden of taarten sneden
plotseling verdwenen en blijf ik alleen achter er zingt een krekel aohter de haardplaat en er ligt een gebroken stuk speelgoed op den grond
is niet te beschrijven wat zou er nu nog volgen zijne inbeelding was groot genoeg om de mogelijkheid te onderstellen dat zij later net zoo'n baby zouden krijgen de kerel was gek
je moest me niet altijd dot nioeimeii john dat viind ik niet aardig zei juffrouw peerybingle op een toon die verried dat zij t wel aaj dig vond
het is toch van algemeene bekendheid dat de hollanders veel bouden van alles wat dik is en veel kleeren dragen
ik wilde dat hij een waardiger voorwerp had om te vereerein john antwoordd zij met een half angstigen blik door het vertrek vooral naar tackleton een waardiger voorwerp
een paar poppen na te doen die op den schoorsteenmantal stomden en gedoemd schenea zich ten eeuwigen dage uit te rekken en te geeuwen terwijl hij te gelijkertijd een liedje begon te neurien
want zoo heette defirma al was gruff er al lang uit hij had er zijn iiaam in gelten en ook zijn geest zooals de menschen beweerden
er ontbrak slechts een levend wezen om het gezelschap te voltooiem maar in een oogwenk was hij er
zoo is het geweest dat weet de hemel antwoordde de vrachtrijder zij bracht het geluk aan altijd
viit vrees dat hij een paar jonge populieren zou meenemen die laings deal wagen waren vastgebomdm ein nog steeds bleef hij dicht in zijne buurt
dat is nu al bijna een jaar geleden herinner jij je t wel q ja john lierinnerde t zioh best dat zou ik ctanken
de schitterende kleuren van de bloemen op de bordem en schoteis het glimmende hout van de paneelen de vroolrjkhead en netheid van het geheel
dan zal ik de pakjee in orde brengen als een nijver bijtje hoe doet het bijtje en wat verder volgt john heb je op school ook geleerd hoe doet het nijver bijtje
maar de vrachtrijder hoewel aiet spoedig volkomen begrijpende wat de ander bedoelde keek tackleton zoo ernstig aan dat deze verplicht was zich nader te verklaren
er is iiemand aan de deur tilly doe eens open voor zij de deur bereiken kon werd deze al geopend want het was eene primitieve deur met een klink die iedereen van buiten kon openen
en eindelijk kwam het er toe wij trouwden ha zei tackleton met een veelbeteekenend
ja zoo antwoordde de andere terwql hij met den voet op den vloer stampte beloof je nu dat je komt
maar op mijn woord het spijt mij u bent beter dan ik dacht john peerybingle het spijt mij
heb mij nog niet lief john als t u blieft stel dat nog een heelen tijd uit ik was zoo bedroefd over dat aanstaande huwelijk john
kijk daar eens heen dot hij wees naar den ouden man maar zij keek naar den grond en ik meen dat zij beefde hij is
de woorden herhalende die hij zich zoo goed herinnerde omdat zijn gezang mij zoo menigmaal goede gedachten gebracht heeft dat zeide zij riep de vra htrijder dat is waar
tot het hobbelpaard in al zrjne volmaaktheid hoe moeilijk het ook vallen zou de dozijnen en nog eens dozijnen potsierlrjke gedaanten te tellen
caleb die onnoazele kindermeid gaf mij gisteren avond ombewust een wenk dien ik goed begrepen heb hoe gemakkelijk z u t mij gevallen zijn jou en je doohter voor eeuwig aan mij te verbinden
vreezende het pdjn te zullein doen en het hoofd voorover buigende het op een veiligen afstand met verw makelijken trots aanstaarde zoo ongeveer als een bulhond doen zou
en niet minder aarddg was hett te eden hoe john de vrachtrijder toen dot zijne aandacht vestdgde op het kind moeite deed om zijne handen er van af te houden
en kaarsrecht tegenoveir de ondeugende dot in een half uur genoeg onfehbare recepten en huismiddeltjes aan de hand
daarna speelde zij een paar wijsjefi op eene ruwe soort harp die caleb voor bertha uitgevonden had en zij speelde vrij goed want de natuur had haar een paar allerliefste oortjes geschonken
de vrachtrijder verwachtte dat tackleton hem wel in den vroegen morgen eein bezoek zou brengen en in deze vetwachting werd hij niet bedrogen
dit huis is wel gelukkig voor ons john daarom houd ik ook zooveel van den krekel
wat vroeg de vrachtrijder met een ontsteld gelaat st ik zal het je laten zien als je maar meegaat
caleb plummer verzegeld ja ja t is in orde het is eeu doosje met kerstvertellingen poppenoogen voor het werk van mrjne dochter
om vijfentwintig minuten over twee liep men haar in de gang omver om half drie precies in de keraken en vijf minuten later in de provisiekamex en t hoofdje van de baby
op hare ondervinding was onweerstaanbaar zoodat zij na eenige voorgewende nederigheid haar zoo vriendelijk mogelijk begon in te lichten
nu viel juffrouw peerybingle in twee maanden en drie da gen juist zes wekem geleden ingeent heel goed afgeloopen
te midden van al deze voorwerpen zaten caleb en zijne doohter f werken het blinde meisje kleedde de poppen aan
zij was van hare zitplaats opgestaan en seheen als versteend van schrik en verbazing de vreemde heer was naar het vuur gekomen om zich te warmen
zou ik denken de ketel begon voile vijf minuten op het glad geboende hollandsche klokje in den hoek voor den krekel zijn eerste gepdep liet hooren
en het ijs en de sneeuw in de karresporen zijn gesmolten en er is ijs in het water
want anders zou men moeilijk hebben kunnen zeggen waar het einde geweest zou zijn maar dot die hare kalmte behouden had viel den ouden caleb in de rede voor hij een woord verder zeggen
op een ander onderwerp te komen haalde dot haar naaiwerk voor den dag zij had den inhoud van een heele naaidoos in den zak hoe zij dat eigenlijk aanlegde weet ik niet
niet om naast hem te komen staan zooals de krekel maar om ijverdg en ingespannem bezig te zijn
lachte dot zij laohte zoo bemiiinnelijk als men ooit iemand heetft hooren lachen wat ben je toch eein ouide stumperd john
een monster van kwaadaardigheid was een reus die zich zijn leven lang aan kinderen had te goed gedaan
maar juffrouw peerybingle wier goed humeur was teruggekeerd wreef in hare mooie kleine handjes en ging lachend bij den ketel zitten
zrjme weifelende tong verzette zich en wilde voor zich zelven en hem sptreken daar hief de gestalte de hand op
maar zijn gelaat vertoohde meet rimpels en plooien dan ooit wat ben jij aan t zingen vroeg tackleton zijn hoofd binnen de kamer stekende ga je gang maar ik kan niet zingen
om haar nu het hart te breken het speelgoed dat tea wille van de baby in beweging gezet was
kijk eens hoe hij met zijne armpjes slaat i en zde nu zijn mondje eens hij haalt net adem als een
s morgens en s avonds rood bertha zei caleb met een droeven blik op zijn pa
als vi wilt antwoordde bertha op levendigen toon wat kwam er een leveh op haar ve rduisterd gelaat hoe lief stond haar die lichtstraal toen zij het hoofd luisterend
het monster veranderde ze in schorpioeneri om hem voort te drijven veranderde water in bloed liefde in haat vriendelijkheid in blinde woede
hij was angstig en verweet zich zijne dochter bedrogen te hebben het was treurig hem daar zoo te zien zitten
daar zat zij bij den haard ijverig de naald te hanteeren en te zingen o t was zoo'n vroolijke bloeiende flinke kleine dot
en hoe vervalend het gezelschap van zoo'n domnuen man als ik moest zijn voor ietnand met zoo'n vlug verstand heb ik overwogen
bozer onbewust van alles liep vooruit en achteruit en om de kar en blafte zoo luid en zoo vroolijk als ooit
als ik je nu en dan eens uitlach john en je onhiandig naetn en ajlerlei ondeugende namen geef dan doe ik dat omdat ik je zoo hartelijk liefheb john en zoo'n pleader heb in je manier van doen
begreep hij maar al te goed hij kuchte even sloeg nog een paar spijkers in een paard en nam daarna zooals gewoonlijk in moeilijke omstandigheden zijne
may may was dadelijk bereid zoo togen dan may en eduard onder groot applaus ten dans en bertha speelde hare vroolijkste wijsjes
hij was altijd na aan iets toe dat volgens zijne eigene bewering bijzonder verstandig was die logge langzame brave john
toen dit succes bereikt was voelde de ketel zich overwonnen begon over te koken en werd van het vuur genomen
dwaas genoeg omdat zij vex van dood was en volstrekt geen plan schieen te hebben om vooreerst dood te gaan na eenigen tijd verviel zij in eene akelige kalmte
was er maar een trap dn en waren er maar geiegelde deurem aan alle kamers maar dat is juist de schaduwzij van anijn beroep
telkens wanneer ze versoheen uitteia de kabouters een kreet van schrik en sloegen armen en beenen uit om den spiegel schoon te wrijven
om den zwanen maud met pakjes te helpen dragee zonder iefcs uit te werken daar haar stake john de mand heel alleen droeg zou men zeker
en daarin had zij gelijk sinds jaren had hij den drempel niet overschreden in zijn gewonen langzamen pas maar hij was altijd binnengekomen met een soort sprong dien zij goed kon hooren
en een g roen corset droeg dat onder de steeds afgezakte japon zdchtfoaair was daar zij yoortd-uremd in bewondering was van allies wat zij zag
omdat ik wist hoe lief may en eduard elkander altijd gehad hadden en ook dat er geen greintje liefde voor taekleton in haar hart was dat wil je nu wel gelooven nietwaar john
een koude schapebout of iets dergelijks mag ik komen ja antwoordde zij haar hoofd was gebogen en van hem afgewend zoo stand zij met de handen over elkander te
op kalmer toon ging john voort heb ik wel overwogen dat ik liaar op haar leeftijd en zoo mooi als zij was weghaalde van al hare jonge vriendinnen
en bad want ik was nog zoo heel jong john maar beste man elken dag elk uur leerde ik je meer liefhebben
of een advocaat of een groot speculant speelgoed zou te verwerken hebben gehad dat veel belangrijker was
plat op den vloer zittende je wilt toch niet zeggen dat die braids koek voor gruff en taekleton den speelgoedmaket is john kndkte
hij deed niets liever dan den menschen nachtmerries op het lijf jagen hij had zelfs geld verloren
en tilly een vondeling was wat hare opvoeddng betrof aan de algemeene liefdadigheid overgeleverd geweest en had daa rvan niet alleen aangename herinneringen behouden
ja ja iichtblauw i riep het meisje met een van vreugde stralend gelaat de kleur die ik mij van den hemel herinner
arm meisje hoe is t mogelijk te kunnen verwachtm dat zij ooit verliefd op mij zou worden dat ik ooit gelooven kon
en toen deze liicbtstralen een man beschenem die op weg was naar bet kleime huisje en luet gezang hoorde niiep deze verheugd uit ge zijt wellborn ouwe jongen ge zijt weiikom
eia zal t er nu toch van komen vroeg dot zij en ik zijn samen school gegaan john weet je dat wel
want zij heeft zoo iets flinks en aardigs in al hare manieren dat zij alleen reeds door maar te komen veel kan uitwerken je komt is t niet
en jij was meer een voogd voor mij dan een echtgenoot dat ho jij je best ook deedt het je ndiet zou gelukken te leeren mij lief te hebben zooals je hoopte en smeekte
beenige klokkenkarkassen zijn vreeselijk om aan te hooren en het verbaast mij telkens hoe iemand ter wereld en vooral hoe een hollander zoo'nklok heeft kunnen uitvinden
niet half leelijk genoeg antwoordde tackleton dat zit er heelemaal niet in kom breng die doos nu weg alles is nu in orde hoop ik
en eens op het wangetje gekust te hebben alsof haar die kus zelve goed deed trok zij haar man liachend aan de ooren
en heel teedar voegde tackleton eir kwaadaardig bij oogluikend toeliet dat die man vermomd rondliep en hem de gelegenheid opende haar alleen te ontmoeten
daar hoorden alien nog een rijtuig aankomen en iemand riep dat gruff en tackleton er aankwam en waarlijk een oogenblik later trad die waardige heer binnen erg warm en opgezet
dat zij de poppen waarop zij dagelijks zit te turen nooit zien kan dat is het nare hoeveel is de vracht john ik zal je vrachten als je er nog eens naar vraagt zei john bijna weer eene grap
scherp keek zij hem aan maar zonder verbazing er kwam een orirustige ernstige trek op
ex viel een schluw op den spiegel die hem voorgehoudjein werd de schaduw van den vreemdeling zooals deze voor het eerst onder hun dak verschenen was
om te zien hoe t er van binnen uitzag en daarna waren gaan slapen ik heb gezegd dat caleb en zijne bmnde dochter daar woonden
alsof hij wilde zeggen je kunt lang wachten voor ik kook ik zou wel eens willen zien wie mij zou dwingen
de krekel eenig bewijs leverde van zijne aanwezigheid spireek mij nu eens tegen dan zeg ik tien
ik word altijd teletwgesteld wat spreekt u zaqht vader bent u moe moe herhaajdse
deze gedachte kwam op een zeetr ongewenseht oogenblik zeer te onpas in zijne sombere gemoedsstemming
elk woord dat uw huis en haard spreken moet pleiten voor haar antwoordde de krekel want zij spreken waarfieid
en zijne blinde dochter woonden met hun beiden in een klein notendopj van een houten huisje
die zijner goedbeid meer waardig is terwijl zij sprak had zij may fielding's handen losgelaten em stond mi in eene smeeketode houding voor haar
zooals je ziet dot antwoordde john kalm terwijl hij zijne bouffante afdeed en de handen wannde bij bet vuur het is geea zomerweer beste dus is t geen wonder
em dan keerden kalmte en tevredenheid in mij terug en dat zullen ze weder doen zei caleb och vader o beste lieve vader heb geduld met mij als ik sleoht ben zei het blinde meisje
draag die doos vooral recht caleb als je haar laat vallen worg ik je het is buiten zoo donker als de nacht en rawer weer dan ooit
met eene charles dickens jonge vrouw te trouwen met eene jonge mooie vrouw nu stak lidj zijn pink op als om aan te geven hoe lief en klein zijne bruid was
wellioht viel er ook een kalmer helderder licht in de ziel van den vrachtrijder en kon hij kalmer nadenken over hetgeen er eigenlijk was voorgevallen
om haar siank mrixldeltje trachtte te slaan hoe zij in zijn meerderen leeftijd een steun vond voor hare bloeiende jeugd
dat ze zulk een verandering hadden kunnen teweeg brengein john je znlt mei van avond immers niet wegsturen f luisterde dot waarlijk het had niet veel gescheeld
de kleine maaier op de klok die maar steeds doormaaide erkende het en john de vrachtrijder wiens rimpels verdwenen waren
de complimenten van mijnheer tackletbn en hie wab wat speelgoed voor de baby t is niet leelijk en weeir verdweein hij anmiddellijk na dit gezegd te hebben
in een woord want ik moet ex toe komen en t is tot niets nut het uit te stellen toen het tijdstip aanbrak
en te gelijkertijd vlamde het bijna uitgedoofde vuur in den haard nog eens op en de krekel achter de haardplaat begon te zingen
de verliefde john dat is er met kom weg met de dikke jas weg met die
en het was recht john en zij w'erdeii tot elkander gebracht john en zij trouwden john een uur geleden en hier is de bruid
die brave kerel waschte de groenten schrapte wortefe met de borden vallen zette potten met water op het vuur
nooit werd er welgemeender hartelijker gelukwensch uitgesproken dan zij nu deed tot
je wilt hem zeker wel gastvrijheid verleenen tot wij naar huis gaan kerstvertellingen zekea zeker john ik zal het mij eene eer rekenen
de volgende trap op de maatschappeljjke ladder was die van de lederen poppen en daarop volgde die van
en het water is in boeien geelagen men kan niet zeggen dat er iets meer is zooals het behoort te zijn
of beide sjieirptan en beide humden ben ding is echter zeker namelijk dat de ketel en de krekel op een en hetzelfde oogenbldk
zelfs die reus uit wales die volgens de sage zoo aartsdom was dat hij eem gevaarlijke operatie
och heimeltje nieoiendal men moest maar vergeten dat ex ooit iemand als zij bestaan had en verdepr maar geen niotitie van haar nemeii van dit uiterste sloeg zij over in grenzenlooze woedie
die mij geteoffen heeft is het ook billijk dat gij nu hoort hoe ik over liet geval denk dat gij weet wat er in mij omgaat
ik heb tijd gehad om er over na te demken john peerybingle ik ben van nature wat kwaadaardig maar ongexnerkt ben ik door den am gang met een man als jij bent wat zachter geworden
terwijl tilly slowboy onder bet welluidend geroep van ketschier ketscher veel overeenkomst hebbende met de zonderlinge klanken die men bij het niezen uit
ouderlooze slowboys die kleine peerybingles ten doop hielden bejaarde dots maar tooh nog frisch en opgewekt
intusschen gaf juffrouw slowcharles dickens boy die de bijzondere gave bezat om hetgeen zij van het gesprek
dat dit gezang van den ketel dienen moest om iemand die nog buiten was tot hnnentreden uit te moodigen en welkom te heeten
was geem toovenaar maar in de eenige tooverkunst die ons nog overgebleven is in de kumst van opoffereinde nimmer falende liefde was de natuur zijne meeste res geweest
en ofschooa ik niet geloof dat je aardige vrouwtje mij bijzonder genegen is zal zij toch zander dat zij t zelve wil mij een grooten dienst kunnen bewqzen
gelijk een scherpe wind in den nacht die vreemdelihg was onder zijn eigen dak glechts drie schreden scheidden hem van de
ik ben maar een eenvoudige ruwe man ging de vrachtrijder voort en kan mij op weinig beroemen zooals ge wel weten zult ben ik oak niet bijzonder slim
terwijl de krekel hem dit alles voorbooverde hij zag het heel duidelijk al staarde hij in het vuur voelde de vrachtrijder zijn hart lichter worden hij voelde zich gelukkig en dankte zijn
en waarlijk ook dot's vader en moeder volgden en caleb kwam met tilly slowboy in de rij luister hoe de krekel de muziek accompagneert met zijn
door de ontdekking dat dot valsch en tacklction beniind was
al zooht men in alle werelddeelen t was bepaald een lust te ziem hoe zij haar dikke pinkje in den kop stak en dan in de pijp blies oin den steel schoon te maken
dot bijna dat is nu net iets voor jou om dat te zeggen zei de kleine man dat lijkt op je laat eens zien heb ik mi alles ik geloof het niet antwoordde john kijk nog eens rond
tot het lied van den sohuimenden bekeir onze vriend vader onze weldoener zie het vermoeit mij nooit over hem te hooren spreken
zij wist niet dat alles om haar heein zelfs de vorm van het huisje langzamerhand inkromp het blinde meisje kwam nooit te weten
en zijne blinde dochter woonden met hun beiden zoo zou een sprookje kunnen beginnen
daar krabt bozer's poot al aan de deur wiens stap is dat riep bertha opschrikkende wiens stap vroeg de
maar langzamerhand begonnen zij al harder en harder totdat hun gezang ontaardde in een wedstrijd de mo ode kleine luisteraarster
en telkens wanneer zij hem dot weer vertoonden mooier en lieftalliger dan ooit waren zij zoo vroolijk dat ze iedereeo wel moeisten aansteken
en dan de maalfcijd wie zou zoo'n flink degelijk maal door vroolijkheid en eenvoud gekruid niot bqgewoond willen hebben
het paard leek meer op een bruidegom dan tackleton zelf in wiens half gesloten oog onaangenamer uitdrukking lag dan ooit
en deze liet zich gemakkelijk openen waarna hij eerst naar binnen keek en toen naar binnen ging om een oogenblik later terug te keeren
toon bijma mompelde de vrachttijder schuddend van het lachem toch bijna de vreemde heer die lang wit haar een goed deftdg uiberlijk en donkere schdtterende daordringende oogen had
indien zij een geldschieter of een scherpzinnig advocaat of een ondersohout of
dat doet er niet toe voor mij is t goedkoop wat het ook kost antwoordde het mannetje niets meer john
en hij deed dat zoo vaak dat ze eindelijk vast in zijn geheugen geprent warea en was zei nog telkens aan t herhalen
dat hij op den kalender der peerybingle's ten eeuwigen dage zou prijken als de dag te diem einde ging dot dus aan het werk
zou het zonde r twijfel alleen geweest zijn om het verdwijnen als eene groote yerbetering aan te prijzen
en voorzien van een muts zoo hoog en stff dat een bisschop er zich niet over geschaamd zou hebben ook werden de vader en moeder van dot nog verwacht maar zij waren over den bepaalden tijd hetgeen aanleiding gaf
een noodzakelijk deel was van het huishouden dat zonder haar niet zou kunnen zijn charles dickens wat bet was dat alles vartoonden zij hem
ik was wel bang niet begrepen te zullen worden ja bertha trouwen kerk dominee getuigen koster glazen koets bruidsdejeuner
den ganschen nacht waren de geesten van huis en haard met hem bezig geweest den ganschen nacht stond zij in al hare beminnelijkheid en schuldeloosheid in den spiegel voor
om niet te zeggen een eerbiedwaardig voorkomen die als razenden over houten pdnnen sprongen welke daartoe opzettelrjk voor hunne huisdeuren in deal grond gestoken waren
lachte taokleton gek julldie berat net zoo'n paar als wij net zoo de verontwaardiging van dot over deze onbesohaamde bewering
en als ik je nog meer had kunnen liefhebben dan ik al deed dan zouden je edele woordein van dezen morgen mij daartoe gebracht hebben maar dat is niet mogelijk
je liet mij gisterenavond sprak hij eindelijk mijne vrouw zien mijne vrouw die ik zoo innig liefheb en die
dien van dot het feit dat tackleton naar buiten gegaan was dat twee of drie personen op eenigen afstand hadden staan praten
hij was heel tevreden geweest met haar zooals zij was en waarlijk hij had daar wel reden toe dat hoofdje was heel aardig
en in zijn hart en verjoeg het monster dat hem in zijne klauwen had gehad hij week terug van de'deut gelijk een slaapwandelaar die ontwaakt uit een benauwden droom
terwijl tengevolge eener dichterlijke vrijheid de meeste dezer arken kloppers op de deuren hadden
zittemde eechtop als een mijlpaal en bijna even hardhoorig in de open lucht john in de open lucht antwoordde de
voer hem bij elken schreeuw eene rilling door de ledem alsof er iemand met een ijzerdraad aan zijne beenen trok
viel zij hem in de rede beste john och kom hij is stokdoof mompelde john dat weet ik maar ja mijnheer zeker ja zeker ik zal dadelijk
en nu beste man druk mij nu weer aan je hart dit is mijn huis john denk er toch nimmer nimmer meer aan mij weg te sturen
en dat was alles caleb's werk alles het werk van dien eenvoudigen vader maar hij zelf had ook een krekel achter zijne
die foeter bij eeta alchimist of een diepzinnigen professor gepast zouden hebben vormden op het eerste gezicht een koddig contrast met zijne bezdgheden
dat zij zijne aangebedene zou polsen en dat hetgeen zij dat ben ik weer john zeide en dacht recht was
en de manier waarop zij haar echfcvriend de pijp in den raond stak en met een brandend stuk papier zoo heel client bij zijn neus kwam zonder maar een haartje te zengen
maar caleb wat eene vraag neem mij niet kwalijk juffrouw zei de kleine man hij zou t misschien niet prettig vinden
kon hij de artisten die voor hem werkten met een stuk krijt op den muur de noodige aanwijzingen geven
en scheen zeer onrustig zij was niet zooals eene brave vrouw is die haar man wacht neen neen hare onrustigheid had eene andere oorzaak
ik had mij zelf onderzocht ik had ondervinding opgedaan ik wist hoe lief ik haar hebben en hoe gelukkig ik zijn zoa vervolgde de
propos heb je ook pakjes voor me john de vrachtrijder stak de hand in zijne overjas en haalde er heel voorziohtig
ik heb het nooit zoo gevoeld als thans nooit soms is de wensch in mij opgekomen dat ik u zou kunnen zien vader of hem al was het maar eenmaal maar eene enkele
bracht geen glimlach op het gelaat van zijn kleine vrouwtje zij stond tusschen de pakjes in en schoof de taartendoos met den voet van zich af
och heimeil iik zou het wel met kussen kunnen smoreci kom hrier beste hond kom hder bozar laait ik eerst thee zetten john
juffrouw peerybingle mag beweren dat t al zoo lang geleden is en zij nu niet meer bepaald sseggen kan wde er begon ik zeg dat de ketel begon en ik moet het toch weten
dat verzeker ik e ga zitten mijnheer wij zijn hie r vriemden onder elkaar en blijde u in ons midden te zien
en ik ben den krekel dankbaar dat hij er mij aan herinnerde i ik ook hernam john maar dot i k hopen en smeeken om tie leeren je lief te hebben
onder geen voorweaodisel naar hen luisteren maar verklaarde eaa onnaemlijk aantal malm dot zij dien dag niet had willen beleven zij kon geen woord uithreingen dan breng mij nu maar naar mijn graf
ap hetzelfde stoeltje waarop hij haar zoo menigmaal met liefde en trots had gadegeslagen toen zij nog onschuldig en vroolijk was
hoeveel gebreken zij ook hebben mocht en hoe ge haar later ook zult leeren vetrachten het was voor alien goed dat zij er was zeg ik
yerraderlqke vrouw hij zag haar met den ouden heer nu niet oud meer maar reehtop
over drie dagen den volgenden donderdag de laatste dag van de eerste maand in het jaar zal mijn trouwdag zijn
met een slag zou hij die kunnen inslaan je zoudt een moord begaan eer je het wist had tackleton gezegd
vader may o vergiffenis dat het zoo is ter wiile van alles wat hij gedaan heeft om de ellende van mijn veirduisterd leven t verzachten
en de hemel moge t mij vergeven dat het niet eerder tot mijn dom verstand is doorgedrongen arm kind arme
wanneer ze uit nooddruft uitgevonden en vervaardigd warden bovendien zou ik niet durveti beweren dat tjaleb indien hij een kamerheer of een lid van het parlement geweest was
terwijl hij zijn stoel wat dichter bij de tafel schoof en aan de koude ham begon ben groote eter ben ik niet maar wat ik eet smaakt mij goed
de oude dame nam het aanbod gre-tdg aan zoodat zij spoedig in het spel verdiept waxen in he eerst keek john nu en dan glimlafihemd rond of verzocht dot over zijn schouder heen
en als zij opsitaat en snikkend heengaat voelt hij zich verlicht want liever ziet hij dien stoel daar aan zijne voeten ledig dan bezet door haar
is dat nu die lichtzinnige vrouw over wie gij treurt buiten hoorde men alleiiei vroolijke galuiden
het was een drinklied ten minste er kwam zoo ie s in voor van een schtuimenden beker hij zong als ware hij een jantje zonder zorg
op zich zelven toepaste ten einde een goocheltoer van zijn aartsvijand na te bootsen zelfs die reus viel niet half zoo gemakkelijk in den strik die hem gespannen was als de oude deftige dame
en daarom voor alles wat ge in het midden zult hebben te brengen even doof zal blijven als ik gisteren avond was
wij hebben eens voor al afgesproken onzen trouwdag als t eenigszins kon altijd thuis te vieren antwoordde john
door haar zijn natten neus in het gezicht te duwen dan weder schonk hij zijne bijzondere aandaoht aan de baby
keerde zij springend terug zoo frisch als een meizoentje zegt men maar ik zeg frissoher
maar hij opende haar terstond weer en hield haar taokleton voor ocli hij had haar toch nog lief
grondde dene meening op net feit ik kan met zeggen of hij t zich bewust was of niet dat zij verliefd op hem was en gihg tackleton voort ik ben nu toch hier hoe gaat het
u behoeft mij volstrekt niet vast te houden vader voegde zij er bij zal ik je eens een gehedm veirtellen
dat kan ik u verzekeren zei edtuaird mijnheer tackleton zal wel zoo rechtvaardig zijn te bekennen dat ik hem trouw alles heb opgebiecht dat ik hem meermalen meegedeeld heb
en verliefder dan ooit op zijn aaxdig wijf je maar o wat was die dot van middag onhandig zeide hij terwijl hij den arm om haar heenislloeg en toch heb ik haar zoo lief
neen edele heer zeg dat niet toen schaamde ik mij zoo en had een gevoel alsof ik het recht niet had zoo'n mooi stuk te dragen
em daarom is t niet billijk van hen dat zij zulke lange magere klokken zoo
en je ouden vader met zijn pijpje en zijn rheumatiek bij den haard zult laten zitten waar is dot hier john antwoordde zij
een man van zes voet zes duim met het spit in den rug zou zich al die moeite ook wel getroost hebben
bleef in gepeins verzonken staan op de plek waar hij haar verlatan had de vroolijke trek op haar gelaat had plaats gemaakt voor een diep treurigen
dat deze jbnge dame u onmogelijk kan vergezelleta naar de kerk maar aangezien zij daar van morgen al eenmaal geweeet is zult u haar wel willen verontschuldigen
en als bij onderlinge afspraak bedide te gelijk eein soort troostlded begonnen aan te hef fen dat tot budten de woning
vader ging het blinde meisje voort terwijl zij opstond en den arm om zijn hals sloeg vertel mij eens iets van may is zrj heel mooi ja dat is zij antwoordde
en zij het liefst bij hem zat juffrouw fielding kon natuurlijk ook niet anders verklaren dan dat haar danstijd voorbij was en alien zeichaeles
en zander de toestemming om binnem te komen af te wachten trad ex een man binnen met eein ziwaar ding op het hoofd zonder eenige plichitpleging zette hij het midden op de tain
die niet in over eenstemming is met jou geluk lieve may er is in mijne ziel geen dankbaarder herinnering dan die welke er in gegrift is door de tallooze malen
maar laat mij nu eens preodes ver tellen hoe t gebeurd is ik had dat wel dladelijk willen doen
als hij slaohtoffer van zijn ijver op de plaats dood gebleven was zijn kleine liohaam in vijftig stukken gesjierpt had
stil toch john je maakt hem aan t schrikken is het niet goed voor hem hem eens wakker te maken vroeg de verbaasde
de gevel van gruff en tackleton was het sieraad van die straat maar de woning van caleb plummer had men gemakkelijk met een paar hamerslagen tot gruis kunnen slaan
een ding was achter zeker het kwam niet in hem op dat tackleton die woorden gesproken had naar aanleiding
maar t was een feit dat juffrouw peerybingle een levend kindje in de annen had waarop zij niet weinig trotsch
ik heb mij nu eenmaal voorgenomea zei tackleton de vingers van zijne linker-hand opstekeride en met den wijsvinger klappende
hij moest nog een mijl of zes verder en als hij tegen den avond dot kwam ophaten nam hij weer een uurtje rust
god zegen haar ging de brave john voort voor de beminnelijke staadvastigheid waarmede zij haar best gedaan heeft om mij dat alles niet te doen inizien
ik weet het niet mijnheer antwoordde caleb fluisterend ik heb hem nog nooit eerder gezien een goede figuur voor een notenkraker een heel nieuw model niet leelijk geinoeg zei
hoe kon dat een moord zijn als hij zijn be lager den tijd gaf om zich te verdedigenl man tegen man zijn vijand was de jongste
tot herhaaldelijk naar buiten loopen en kijken of zij er nog niet aankwamen ook juffrouw fielding liep telkens de deur uit
want het staat vast ging de vrachtrijder voort terwijl hij den speelgoedkoopman doorchaeles dickens dringend aankeek niets kan er verandering in brengea
en al dien tijd stond de oude caleb droomerig naar zijne blinde dochter te kijken met dezelfde uitdrukking op zijn gelaat
en haar beter op hare voile waarde zon kimnen schatten dan anderen zoo raakte ik verzoend met mij zelven en begon de mogelijkheid in te zien om met haar te trouiwen
om het geheim te bewaren en toen zij dat ben ik john vervolgde het kleine vrouwtje snikkend hem alles vertelde
o wat eene stem om te zingen aan den huiselijken haaard van een eerlijk man trilde nog in zijne ooren
u kiint het misschien niet gelooven maar hij begint al te sta an het ademlooze moedertje had hem al deze volzinnen in het oor geschreeuwd tot haar lief gezichtje vuurrood was
een knap jongmensch die de valsehe prudk waarmede hij zich toegang verschaft had tot zijne thans verlaten woning in de hand had
hij zag er niet erg uit als een bruidegom zooals hij daar in de keuken van den vrachtrijder stond met rdmpels in zjjn perkamenten gelaat zqoi verdraaid lichaam den hoed in de oogen
om haar eindelijk het hart te breken het was voor alien heel goecl dat dot die stralende nuttige werkzame dot want dat was ze
want tackleton was een leepe sluwe kerel en van zich zelf had john de overtuiging dat hij wat traag van begrip was zoodat zulke dubbelzdnnige toespelingen hem altijd in de war braohten
ook laat ik mij niet spoedig opwinden maar het geldt hier een feit en dit feit is dat de ketel minstens vijf minuten aan den gang was
ziezic-o dat is weer gereed zei caleb een paar passen aohterwaarts doende am zijn werk beter te kunnen beoordeelen
om je te zeggen dat ik je in het begin niet zoo liefhad als thans toen ik dit huisje de eerste maal binnenta-ad vreesde ik dat ik niet zou leeren je zoo lief te hebben als ik hoopte
ja wel was zij een onweerstaanbaar vrouwtje die kleine dot en nognooit was zij zoo onweerstaanbaar geweest als nu in hare verrukking over het welslagen van het komplot
en terwijl zij voorbijgingen viel hij met het hoofd op den lesaenaar en schreide als een kind
want nauwelijks had de boodschapper die deuir aohter zich gesloten of er weid ten derden male geklopt en taokleiton in eigen persoon wandelde het vertrek binnen
drie of vier malen schudde zij het hoofd alsof zij treurde over een geleden veriaes
en van moeders die van buiten konden zien wat er in de doozen zat die de vaders mee thuisbrachten
al was hij op dit oogenblik almachtig geweest er was nog te veei van de goddelijke eigenschap deir almacht nog te veel gehade in zijne ziel
werd de vrachtrijder toen hij op en neerwandelde door allerled beuzelarijen en ook door deze kinderachtige uitroepen onweerstaanbaar aangetrokken zoodat hij ze zelfs onwillekeurig
dat door caleb zelf gemeubeld was waar gebrek en armoede onbekend waren en zorgen nooit
mooie sohepseltje het zonnetje van john's huis en haard de kabouters waren bijna niet tot bedaren te brengen
beste john goeden nacht may goeden nacht bertha kon zij met een kus vroolijk als altijd afscheid nemen zou zij hem haar gelaat durven toonen zonder te blozen
ik beken altijd achtei-dochtig geweest te zijn antwoordde tackleton daarom zag men mij niet graag hiar dat weet ik wel
en zoo oud dat zijn gefooortedag zich in de nevelen der oudheid verloor bazer begrijpende dat hij aan de famdlie in het algemeen
daar verneemt men het geratel van wielen paardengetrappel het blaffen van een hond en die geluiden worden langzamerhand duidelijker
ware hij op dat oogenblik een volkomen vrije afgezant geweest die op straffe des doods den speelgoedkoopman moest laten hangen
of may antwoorden kon kom kom lievc bertha ga nu met mij mee geef haar een arm may zoo
iemand die op dit oogenblik het aardige huisje en het lekkere vuurtje naderde dat was zonder twijfel juffrouw peerybdngle wist dat ook wel terwijl zij peinzend bij heft vuur zat
en ik je niet anders zou wenschen dan je bent al kon je morgen koning worden hoezee riep caleb op buiteingwoon levendigen toon dat wist ik wel
en men geloove me of niet maar binnen virjf rninuten smeet de vrachtrijder zijne pijp weg sloeg den arm om dot's middel en begon een rondedans met haar die de algeaneeme bewondering opwekte
dat hebben wij elkaar beloofd wij vinden zie je dat ons huis och kom wat is een huis riep tackleton vier muren en een zoldering waarom trap je dien krekel niet dood ik zou t doen
hij is een en al be wondering voor je zei john hij sprak den heelen weg langs over niete anders nu hij is eeai brave oude jongen ik mag hem graag lijden juist daarom
wat zou men niet gegeren heibben om dot aan het hoofd van de tafel te zien in hare bruidsjapon en dan dien braven
dat haar blik in een hinderlaag viel vermeerderde hare verlegenhedd op in t oogvallende wijze
wel er was niets t zij van hout of s'teen t zrj mensch of dier waarmede het niet in aanraking kwam
en nieimaind is sinds dat oogenblik bij hem geweest hij is dus geheel uit wijen wil weggegaan
het hoofd gebogen de handen boven het voorhoofd de haren loshangend zooals hij haar het laatst gezien had
wie zal den blik beschrijven waarmede tackleton hem aankeek wat was hij kwaadaardigj
dat woonhuis van caleb plummer zat aan den gevel van gruff en tackleton vast als een inossel aan den kiel van een schip
maar ik weet niet hoe het voor den tegemwoordigen prijs te bewerkstelligen is het zou zeker eene groote voldoening wezen het zoover te brengen dat men sem van cham en beiden van de vrouwen onderscheiden kon
gaat moedertje een bed opmaken riep juffer slowboy de baby toe en heeft hij bruin krulhaar als zijn mutsje afgenomen is
om er om heen te dansen het te kussen en het met bloemen te bestrooien om te beproeven met hun'ne dunne vingeren eene kroon te vleehtem in heur blonde haar
de vreemde heer lichtte het hoofd op en van laatstgenoemde naar den vrachtrijdea kijkemde vroeg hij uwe dochter goede vriend
plotseling wendden al de kabouters zich te gelijk als bij aispraak tot john en terwijl zij hem alien aanstaarden schenen zij te zeggen
erg dorstig van het harde loopen en hopeloo e pogingen in het werk stellende om zijn kop in een wateakam te wringen
maar ik was bang dat er misschien van nacht eene vechtpartij had plaats gehad watblief hij had het eene oog bijna geheel gesloten toen hij dit zeide
het is zoowel in jou belang als in het mijae dat de vrouwen elkaar vertellen dat zij t goed bij ons hebben
neen antwoordde tackleton tijd geaoeg tijd genoeg toen zij de beuken binnentraden stond tilly slowboy
en was moeidertje zoo geschrikt toen zij bij het vuur zat waarom schrikte dot zoo dat zou ik wel eens willen weten mompelde de
somtaage dezar woningen waren reeds geraeubeld overeenkomstag de eischen van een beperkt inkamen andere konden zoodra dit maar verlangd weird op meer kostbaren voet worden ingericht
ik doe t altijd ik haat dat lawaai tvf ijn huis bestaat uit vier muren en een zoldering kom maar eens kijken trap je je krekels dood vroeg john
maar hoe konden zij dot ooit meer naar waarheid voorstellesi dan zooala zij werkelijk was het levendige opgewekte
en niet verwaohten zoudt waarvoor ik wel eens vreesde john een oud hoofd te vtinden op de schouders van je wel wat al te jonge kleine vrouwtje
het was verkeerd van mij een geheim voor je te hebben john het spijt mij ik zag er niet het minste kwaad in voor ik gisteren avond op het kleine stoeltje naast'je kwam zitten
toen een lange sterke man die zich bijna dubbel moest vouwen om haar te kussen haar vriendelijk naar bare plaats bij het vuur terugbracht nu zij was die moeite wel waard
om de doos op t lliehten voor wie is die john waar moet die doos heen lees het adres maar op den aoh teirkant antwoordde john
er is geen enkele pop in de kamer zoo siarlijk als zij viel caleb in en hare oogen
wanneer zij dot vertoonden met de baby druk in gesprek met een aantal veel oudere esn wijzere dames en zelf de houding en de manieren van die dames overnemende
en gaf hem die aan en nam zelf op haar gewone stoeltje plaats zij wild al'tijd op dataaelfde sifcoelitje zitten
de avond ik bedoel den werkelijken avond zonder kabouters liep ten einde en de maan kwam op en scheen met vollen mister
daartoe ontbrak hem de moed maa r het was ook tackleton's trouwdag i zoodat hij reeds af spraak gemaakt had met een ander die zijne boodschap pen zou doen
ik ook dot zei de vrachtrijder ik ook ik heb heim itlef omdot ik hem zoo vaak heb hooren zingen en zijne eemvoudige muziek zooveel aangename gediachten in mij opgewekt heeft
r nu gij t mij hebt laten zien venvolgde de vrachtrijder zondei op tackletoii's woorden te letten en aangezien jij mijne vrouw mijne vrouw die ik zoo zielslief heb
terwijl zij hem even aanraakte lang zoo netjes niet antwoordde caleb maar toch zoo tamelijk
en haar gezichtje naar het zijne opgeheven zag was er verbazing te lezen op haar gelaat
maar drong hem tetwijl hij daar stond naar de deur deed hem het geweer oplichten den vinger aan de trekker brengen en uitroepen dood hem in zijn bed
fruistierde caleb eindelijk wat i s er gebeurd wat ben je veranderd lieveling in weinige ureal sinds van morgan den heelen dag zoo dof wat is er vertel het mij toch
aan de kerst vert ellingen verwarrdng die hij zelf gesticht had in alles ran zich heen alleen uit liiefde voor zijn blinde meisje hoe kon de goede man anders dan in vierwarring geraken na zooveel janen zijn best gedaan te hebben
zijne gedachten waren voortdurend bij hare beeltenis en deze bleef altijd voor hem
nog zoo jong en knap hallo hallo zei caleb je zulfc mij nog ijdel maken ik geloof dat u t al bent riep het blinde meisje terwijl zij met een blij gezicht naar hem weee
het wrak van de eoyal george bood vermoedelijk niet half zooveel tegenstand als het deksel toen juffrouw peerybingle het uit den ketel
het krekeltje kwam achter de plaat vandaan en stond in feeengestalte voor hem ik heb het lief sprak het
en jonger mompelde de bezoeker zachtjes dat is juist het leelijke van het geval ik zou'wel verbaasd zijn
lachend om hare edgene achteloosheid haar lach klonk echter anders dan zoo straks niet zoo
en ik wil er een eed op doen dat ik haar ben voorbijgereden op den weg er heen o hier is zij neem mij niet kwalijk mijnheer maar ik heb niet het genoegen u te kennen
om het deelgenoot te maken van zijne teleurstelling het spreekt van zelf dat deze dag nu met zoo'n feestmaal besloten moest worden
of dank gebracht hebt voor een gerust geweten een vertrouwend ge moed een hart dat overvloeide van
dan dat hij haar ook maar een haar z on hebben kunnen krenken maar hij kon haar daar niet ine'engeknompea zien zitben
om de wacht te houden bij dat kleine stukje gewichtigheid met den g rooten mute en de handschoenen ten einde te belettea dat het lieve oude schepsel onwelkome ontdekkingen zou doen
want hij is weg riep tackleton en het venster staat open ik zie wel geen enkel teeken het venstetr is bijna gelijkvloers met den tuin
waarvan zou ik veirmoeid zijn bertha ik was nog noodft moe wat is dat eigenlijk ten einde aan zijne wdardeia wat meex krachfc bij te zetten began hij onwillekeurig
dat hart was zoo vol liefde voor haar door zooveel genoegelijke herinneriugen als door evenveel draden verbondeu
en tevreden zijn en niets meer weinschen ik ken hare manieren wat de eene vrouw zegt is de andere altijd genedgd toe te stemmen
en deed een verhaal van eene taart die aan eene heele jangedames-kostechool diaarhee bezargd had maar zij werd overstemd en de taart door may met grookeestvertellingen te plechtagheid en blijdschap gesmeden
hoe maakt baby het juffrouw en boxer is wel hoop ik allen even voorspoedig caleb antwoordde dot je behoeft het kind maar aan te zien om dat te we
nauwelijks had tackleton dit gezien of hij sprong op moeder melding toe sloeg den arm om haar been en stak van wal
taekleton de koopman in kinderspeelgoed was iemand wien ouders en voogden altijd verkeerd begrepen hadden
terwijl zij doodkalm rustte op den arm van haar man alsof zij zoo'n aardig jong vrouwtje
hrj is gisterea avond daze kamer binnengegaan zonder door mij met woarden noch daden lastig gevallen te zijn
ik bedoelde dat wijl jullie er uitziet als een paar dat het goed met elkaar vinden kan je gezelschap misschien eene gunstige uitwerking hebben zou op de aansitaande jnffrouw
stond met gevouweu liandeii kerstvertellingen te luisteren naar hetgeen z'ijne dochter viertelde alsof hij werkelijk in onzek e rheid verkeerde
dat doet mij juist zoo zeer beste vader altijd zoo goed zoo vriendelijk voor mij geweest caleb begon haar langzamerhand te begrijpen
en john en tilly en boxer allien maken t even goed naar t schijint veel werk caleb vroeg john
onbezonnenheid lichtzinnigheid wispelturigheid zucht om bewonderd te worden niet genoeg aan haar gedacht over het hoofd gezien ja juist
toch schaam ik me eigenlijk zoo'n mooi stuk te dragen antwoordde caleb terwijl hij de uitwerking van zijne woorden op haar gelaat
men moet weten dat hij en zijn paard maar eeniige oogenbdikken uitrustten
door denaelfden tooverkrekel zoo dicht bij hoar stoel geplaatst de gestalte die daar eenzaam en alleen bleef staan
maar toen zij wist dat eduard nog in leven en teruggekomen was ging dot snikbend voort
ten einde den moed en de vroolijkheid er bij haar in te houden de hemel alleen wist dat het komt mij zelfs voor dat caleb's zonderlinge manier van optreden haar ontstaan half en half te danken had
je hieldt van hem als van een zoon je behoeft het niet nog eens te zeggen ik weet natuurlijk dat t zoo was
den ganschen nacht had de trouwe krekel achter de haardplaat zijn sjierp sjierp laten hooxen en den ganschen nacht had de vrachtrijder er naar geluisterd
zooals hij op het punt van speelgoed was was hij ook evenals de meeste menschen op andere punten
na nog zoo'n scherpen blik door het vertrek geworpen te hebben ging hij de deur uit gevolgd door caleb die de bruidstaart
veegde met de hand langs de oogen alvorens haar te antwoorden maar bedenk toch eens bertha hoe vroolijk en gelukkig je altijd geweest bent hoe geliefd bij o zooveel menschen
eduaxd de matroos een vroolijke vrijmoedige jongen had allerlei verhalen gedaan over papegaaien en mijnen en mexicanen
angstig en berouwvol en telkens terwijl hij haar aandachtig gadesloeg herlialende heb ik haar daarom van hare wieg af bedrogen
in een woord volge-ns juffrouw eielding een goedhartig man maar wat ruw lieve heanel zoo ruw
passende op andere dots hare dochters die aan den dans waren op landelijke festijnen dikke dots omringd door een geheel troepj rose kleinkinderen
dat hij nauwelijks eenige aandacht geschonken had aan den vreemden heer die nu nog alleen met hem in de kamer was
teuwijl ik het ernstig betwijfel of het wel zulk onschuldig speelgoed geweest zou zijn dus was u gisteren avond met uwe nieuwe overjas in den regen vader vroeg caleb's dochter
en viel op het laatst voor hare vriendin op de knieen terwijl zij haar blind gelaat in de plooien van hare japon verborg
zoodat hg er maar bijvoegde dat zg het niet gelooft jou ondeugd je drijft den spot met me zei
aan alle dagelijks terugkeerende bewijzen van hare beimininelijkheid zij had zich zoo vast ki dat hart genesteld
t leek er niet op zijn dit al de pakjes john vroeg zij de stilt afbrekende die de brave vrachtrijder gehruikt had om het eerste gedeelte van zijne openingsrede te
en o zoo helder zoo duidelijk wei goede hemel het was beter te begrijpen dan menig boek dat gij en ik zoudien kunnen noemen
en scheen te meenen dat een mute niets was dan wat stijfael en neteldoek en gaf geen sdkkepifc om den ihdigo-handel waaraan toch niet rneer te veranderen was
aangezien hij hiermede echter de nadering van een nieuwen bezoeker aankondigde i besloot zoudt u juffrouw staart te i caleb zijne wijsgeerige bescheuwingen tot later udt te stellen
zong hjg zijne liedjes zoo krachtig dat zijn ijzeren lichaam er van beefde en trilde op het vuur
waarom is de schaduw van dien jongen man op uw huiselijken haard gevallen
want het dier stiet de tien welluidende aankondigkigen zoo kort mogelijk uit verdween weer
peerybingle terwijl hij zij-ne zware regenjas aantrok ik kom op den gewonen tijd terug goeden avond allemaal
tot vandaag zoo zacht van humeur zoo huiselijk vroolijk werkzaam en opgeruimd sprak de stem amidiexs zou ik haar niet zoo lief gehad hebben hernam de
maar nog eer iemand er een stukje van geproefd had werd er nogmaals op de deur geklopt en verseheen dezelfde roan nog eens met iets ondex den arm in bruin papier gepakt
de vrachtrijder keek hem vragend aan maar in het yolgende oogenblik deed hij een stap achteruit alsof liij een slag had gekregen
zij zag hem weer nader komen en hield hem nog eenmaal tegen maar het scheelde heel weinig of zij kwam te laat met hare afwering neen heb nog een paar minuten geduld john
en zoo altijd bezig was de namiddag voorbij eer zij t wist en toen het donker werd en zij dat was een afgesproken artdkel van het reglement op de
evenals de mchtstralen van de kaars die op de tafel stond en door bet venster been den weg
achter de haardplaat mij tie vertellen van een ander lief zacht stemmetje dat al mijne zorgen
maar ate ik een verhaal ga vertellien moet ik toch beginnen met het begin en hoe is dat mogelijk zonder met den ketel te beginnen
dit is dunkt mij verontschuldiging genoeg het scheen wel dat er eene weddemschap wellicht ook zekere naijver
en gruff en taekleton mag zijn leven lang jonggezel blijven en ik ben een gelukkig klein vrouwtje may god zegen je
er zijn vele mannen met wie ik niet op een lijn kan staan die mijn kleine dot niet zoo lief kunnen hebben als ik
ik hoop toch dat daai niemand is weggeloopen of gestorven als je blieft deze niensohlievende wensch liet tilly vergezeld gaan van een vernieuwd bonzen en stompen op de deur
toen zij de kamer weer binnenkwam gereed om naar huis te gaan was hij al geheel gekleed en bezig met zijn paard en met de pakjes
hij hield even op en tronimelde eenige oogenblikken melt zijn voet op den grond alvorens verder te gaan
was hij naar de herbearg geloopen en had zich daar te slapen ge legd ploteeling eohter scheen hij te beseffen dat hij met dien plaatsvervangetr
want mijn hoofd was heelemaal in de war maa r het is nu over kan ik een half uurt je vertrouwelijk met u praten
om als ze toegepast waren dien kleinen peerybingle al was hij een jeugdige simson geweest voor eeuwig van het aardrijk te doen verdwijnen ten einde
en toen er uit een der vensters van het moorsche paleis een koekoek te voorschijn kwam en yerkondigde dat het zes uur was