AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar dat is verschrikkelijk wat voor verschrikkelijks zou daar nu aan zijn t is een heel onderhoudend man die mijnheer van sterren en zoo'n reisje met je vieren is allerprettigst je kunt je nu verbeelden dat je al zamen je huwelijksreisje doet maar jet waar denk-je aan neen je meent het toch niet
lina hielp henriette aan haar toilet en deze keek in den spiegel en neuriede alsof zij aan het geheele gesprek niet meer dacht ga jij mee riep lina op eens ik
mevrouw rimini was naar haar salon gegaan zij beweerde weder dat het tochtte lina ging met haar mede en rimini bleef met zijne zuster op het terras de oudgast had weder zijn hersens in rust gezet henriette dacht na over het gebeurde en borduurde voort op het patroon dat zij met lina reeds had bewerkt
de heer pieter botwater had zijn leven aan zaken gegeven aan andere talen dan fransch had hij nooit gedaan en nu hij naar duitschland ging was hij toch verplicht zooveel duitsch te kennen dat hij de plaats zijner bestemming kon bereiken
uit gewoonte neef uit gewoonte je hebt zeker al ontbeten o ja ik kwam u maar even mededeelen dat die jakob drift de neef van uwe dienstbode volgens de laatste opgaven bij het departement van kolonien ontvangen
dat weet ik zoo juist niet dat hangt er van af of ik spoedig klaar kom ik moet een conferentie hebben over den diapason gerard keller het testament van mevrouw de tonnette bij die woorden werd anasthase bloedrood hij was doodsbang dat pieter hem bijzonderheden vragen zou
kato nam het vaste besluit tegenover hare vrouwelijke reisgenooten om nooit meer eenige notitie te nemen van die henriette rimini de familie winkelman zou waarschuwen voor dien van sterren
zoo kwamen zij op het terras terug en namen daar weder plaats aan het tafeltje bij lina die zich geflankeerd had door een paar jeugdige lijderessen wie de badkuur ontzaggelijk veel goed moest hebben gedaan want zij zagen er bloeiend en welvarend uit
je hebt te veel aanleg om ter wille van een paar mooie oogen je toekomst als kunstenaar te verspelen en als je een millioen trouwt ben je verloren voor de kunst je verliefdheid zal wel slijten
als ik niet beter wist zou ik zweren dat het die stijve botwater was dacht jetje en verhaastte hare schreden om bij hare zuster te zijn en t was pieter botwater die met zijn einspanner naar griesbach was gereden met al de kalme deftigheid die hem kenmerkte
ongelukkigerwijze had hij tegen zijn gewoonte in voor de toekomst gezorgd en aan het station zijnde zijn koffer naar heidelberg doen expedieeren hij was dus wel gedwongen den tocht voort te zetten
de negen muzen moesten nu vertoond worden dit verlangde de jongste elzasserin dan konden allen mededoen want het werkende gezelschap telde juist negen leden maar de brusselsche dame was verstandig genoeg om de rol van muze te weigeren en die van toezieneres te blijven vorderen
dorothea begreep dat zij voor het oogenblik den toestand niet moest rekken geneesmiddelen geeft men met lepels of droppels en niet met flesschen te gelijk en toen zij buiten gekomen zonder dat zij er aan gedacht hadden althans botwater niet voorbij het raam van henriette's kamer kwamen
het zal mij een eer zijn mevrouw eene plaats in mijn rijtuig aan te bieden hoezeer ik ook de oorzaak betreur ik ook zeide rimini lina rijd jij dan maar met emilie mede dan wandelt u met ons mijnheer
mevrouw de tonnette begrijpen wat die menschen met elkander spraken maar t was zeker een ander duitsch dan wat men in holland leert er was geen touw aan vast te maken en zelfs de conducteur die hem zijn biljet vroeg begreep hij
geloof me henriette begon hij die pijnlijke levenservaring waarvan gij spreekt heeft mij de harten der vrouwen nog beter doen kennen en mij versterkt in de overtuiging dat ik
haar overgrootvader had dit uit het oog verloren of liever was gedwongen geweest om naar elders te wijken maar t was er hem ook naar gegaan zijn geld en zijn naam had hij er bij ingeschoten zij bleef waar zij was
ik twijfel geen oogenblik aan hetgeen ge zegt ook al zweert gij niet en ik ben bereid om met je naar griesbach terug te gaan dat is fideel dat is nobel over acht dagen laten wij eerst acht dagen er over heen laten gaan en dan eens nader met elkander spreken
pardon ik heb een briefje ontvangen en had hier aarzelde louis een oogenblik om een voorwendsel voor zijne onbeleefdheid te vinden hij vond geen ander dan de mededeeling dat hij aan zijne hospita last had gegeven om als er eene dame kwam haar op zijne kamer te laten en te zeggen dat hij onmiddelijk terug zou komen
dat die een man had gekregen nu zoo iets ziet men meer zij van wie men dit het minst verwacht ziet men het eerst gehuwd ieder kan de voorbeelden zelf aangeven maar dat om haar nog geduelleerd zou worden neen dat had geen sterveling ooit kunnen vermoeden
kato zonne en de heeren en dames wisselden de gebruikelijke woorden tusschen menschen die elkander niets te zeggen hebben de heer en mevrouw winkelman waren goede kennissen van anasthase en terwijl deze van hun kant uitvorschten hoe hij hier zoo alleen kwam met jufvrouw rimini
buiten gekomen stak rimini zijn sigaar op een sigaar van drie mark zoo als de kellners beweerden en volgde langzaam het pad naar het nabij gelegen heuvelachtig bosch waar hij
hij noemde hen ook nooit bij hun naam maar altijd bij hunne waardigheid voor hem bestonden slechts de kamerbewaarder de bode de boute feu hij bleef tot twaalf ure om ten een ure terug te komen en met klokslag van vieren begaf hij zich naar de societeit
zie je wel dat je niet duelleert las deze er uit maar hij wendde het hoofd af of hij niets bemerkte intusschen was het rijtuig aangekomen met de getuigen van den kapitein
maar pieter dacht er niet aan hij was geheel vervuld met zijn eigen plan en juichte in zijn hart dat hij nu op reis kon gaan zonder dat zijn neef er iets van zou bespeuren dat treft dan bijzonder goed zeide hij
vooreerst heette hij anasthase dat was al iets en op zich zelf reeds eene aanbeveling als men dan toch pianoles neemt klinkt het veel beter les te hebben van een anasthase dan van iemand die een heel alledaagschen naam draagt
zette een ernstig gezicht zoo als het den man betaamt naar wien men geinformeerd heeft en die gereed is met bescheidenheid den lof aan te hooren die hem gegeven wordt of de beschuldigingen te weerleggen waaraan hij heeft
en zij maakte het doosje toen weer netjes dicht en hield het aan het touwtje om haar hand en liet het uit aardigheid bengelen wat de riminietjes wel aardig maar toch niet erg comme il faut vonden
dan ga je weg om mijnheer van sterren van sterren waarom zou ik voor hem weg gaan die gaat zelf heen hij moet immers in parijs wezen misschien komt hij niet eens terug ik weet niet hoe je op dàt idée komt de man heeft geen oogenblik plan op me
wist u wel nicht zeide zij op eens dat er nog tonnettes in ons land waren de oude dame zag haar verwonderd aan hoe weet je dat meisje er is nog een student tonnette antwoordde lina terwijl zij een kleur kreeg een student wie heeft je dat verteld
stil stil fluisterde lina haar vriendin toe maar dorothea stoorde zich niet aan den wenk en vroeg aan van sterren of het niet een gewichtig tijdstip was in het leven van een meisje als zij meerderjarig werd en de vrije beschikking kreeg over hare toekomst
een spoortrein die ons t huis brengt gaat geducht snel als men op reis gaat is het of men nooit de plaats zijner bestemming zal bereiken men krijgt den indruk dat er stations zijn ingevoegd en alles zamenwerkt om den reiziger oponthoud te bezorgen
als ik het zie sprak de oudgast koel ik ben uitgedaagd of liever men wil mij uitdagen men wil met me duelleeren hier vroeg rimini en hij zag rond of hij ook de tegenpartij en de secondanten ergens mocht ontdekken
dorothea verbleekte eerst en werd toen vuurrood wat meen je rob vroeg emilie met hare kwijnende stem wij krijgen een zwager
voor het geval dat gij misschien niet heel best met het duitsch teregt kunt ik heb meenen te bemerken dat gij onze taal nog niet zeer zuiver spreekt wil ik met genoegen het woord voor u doen
zeide ze is t waar dat de dominé te heidelberg ook pastoor is neen kindlief dat is niet waar het staat toch in baedeker
en van achter beschouwd misschien jou ook zou het heel ondankbaar van ons zijn om hem geen plaats te geven onder onze vrienden ik heb hem beloofd het portret te bewaren tot dat hij beroemd zou zijn geworden geloof je me
de volzin kwam er maar niet de gelegenheid om hem uit te spreken en telkens kwamen er andere menschen behalve de twee engelschen die elk in een hoek van de coupé gedrukt zich den tijd kortten met slapen het raadplegen hunner aanteekeningen en het doorlezen van brieven
als ze neen zegt luidde het oordeel van van hellingen moet ge ze doodschieten want zulk eene houding zou geen coquetterie meer zijn maar onbeschaamdheid die krasse uitdrukking had de beide vrienden bijna nog twist doen krijgen maar de jong maakte de zaak duidelijk en men dronk nog een flesch op de verzoening
ik verbeeldde me dat er geen mannelijke nakomelingen van die familie in nederland woonden toen ik uw naam vernam onderstelde ik dat u een bloedverwant van me wezen kondt en met dit doel zocht ik u op
er iets met lina of met de tonnette gebeurd zijn had men hem geweigerd en zag hij er tegen op om die kwade tijding te komen brengen zij kon niet meer blijven zitten op hare gewone plaats voor het raam
toen begon dorothea te weenen en kreeg het op de zenuwen half om de gebeurtenis zelve maar grootendeels om de lompe wijze waarop haar broer ze mededeelde henriette en lina kwamen haar dadelijk te hulp met de gegerard keller het testament van mevrouw de tonnette bruikelijke middelen terwijl emilie op smachtenden toon vroeg hoe is dat gekomen
maar zij kon k mevrouw worden en even goed in de nalatenschap deelen van die oude dame als anasthase van sterren maar beter begreep hoe hij gelukkig kon worden het had hem maar één woord te kosten en hij zou de echtgenoot zijn van henriette rimini
als hij eenmaal weder t huis was zou hij wel middelen vinden om zich te doen beletten dat hij weer uit stad ging maar als dan die zwarte kurassier hem in den haag kwam opzoeken dan was er geen ontkomen aan
henriette sprak er wel overheen maar zij liet toch min of meer doorstralen dat zij er trotsch op was zulk eene belangrijke rol in de daad van een genie te hebben vervuld en zij beschouwde het huwelijk met anathase van sterren als het grootste voorrecht dat aan eene vrouw ten deel kon vallen
die bescheiden voor zich zagen merkte op dat de jong onafgebroken den blik gevestigd hield op louis en lina die van hunne zijde niet wisten waar zij zich bergen zouden althans lina niet louis vond zijn vriend de jong geducht brutaal om den zegen uit te spreken voor de verbintenis was gesloten
de oudgast rimini had er nog een paar tusschenwerpsels bijgevoegd aan den toestand der atmospfeer ontleend die van zijn antwoord te weinig de beteekenis wijzigden om ze te herhalen hij was gewoon die verschijnselen in herinnering te brengen vooral tegenover zijne zusters die dan ook met recht bliksemafleiders mochten heeten
het was waarlijk geen wonder dat de heer botwater gerard keller het testament van mevrouw de tonnette den slaap niet kon vatten en met het aanbreken van den dag zijn bed verlaten had de frissche lucht zou hem misschien eenige kalmte geven hij kleedde zich aan en verliet zijne kamer nog vr de badgasten zich naar de bron begaven
mij bevalt hij niet erg zeide doortje mij ook niet t is erg saai hier ik had me een heel ander idée van eene badplaats gemaakt
ik schrijf er maar niet verder over als ge t'huis komt bepraten wij alles in alle bijzonderheden hoe eerder gij komt hoe liever het mij zijn zal oude menschen praten gaarne over hetgeen hen bezig houdt gelukkig krijg ik nu en dan nog al eens aanloop maar neef pieter heb ik in lang niet gezien
pieter botwater was zeer geneigd om uit te roepen dat verzin je om geen krachtiger term te bezigen maar de tonnette zeide het zoo kalm en stellig dat de ambtenaar zijn twijfel niet durfde uitspreken
ik zal u morgen mijne opwachting komen maken zeide anasthase hoe laat zijt ge visible den heelen dag maar ik geloof dat mijnheer rimini plan heeft om een tochtje te maken nietwaar
beter geen dan een die om haar geld komt zooals ze mij vroegen ik was sterk genoeg om hen af te wijzen maar of mijn lientje ook zoo sterk zou wezen durf ik niet zeggen
je begrijpt zeide henriette toen zij met lina op gerard keller het testament van mevrouw de tonnette hare kamer was je begrijpt dat van sterren morgen mede terug reist wat heeft hij je dat gezegd er is niets dat hem hier houdt nu gij heengaat hoe kom je er aan
domme jongen gemakkelijker kon ik het je toch niet maken dacht mevrouw de tonnette maar zij opende het pakje het was een zeer smaakvol fotografielijstje voor drie portretten dat is heel mooi zeide zij maar zij had toch liever gehad dat hij in plaats van met dat cadeautje met zijn verzoek voor den dag ware gekomen
ook nu was anasthase op zijne kamer en wachtte met eenig ongeduld de komst van zijn neef pieter hij had een paar kippen laten braden en wilde er den petit bourgogne eens bij proeven dien hij den vorigen dag ontvangen had neef bot water was langer dan gewoonlijk onderweg gebleven daar hij te veel te denken had om hard te loopen eindelijk kwam hij
botwater knikte plechtig en ging met manfred ter zijde mijn waarde heer zeide deze zoo als ik u had beloofd kan de zaak op de meest eenvoudige en netste manier in orde worden gebracht
zou hij o zeker spreek u maar eens met hem nietwaar mijnheer manfred u wilt wel als bemiddelaar optreden manfred had er niet veel zin in hij vond dien botwater geen man om voor hem de partij op te vatten
je hebt immers niets piet hij antwoordde drie is zeker niet in orde gekomen bij dorothea rees eensklaps de gedachte op maar slechts voor een ondenkbaar klein oogenblik dat haar aanstaande echtgenoot krankzinnig was geworden
het was een onbemiddelde dame die door den dood van haar echtgenoot alle vooruitzicht had verloren en niet wist hoe zij in t leven zou moeten blijven rimini was haar redder van daar hare innige gehechtheid aan den oudgast
en dan had ze zoo gaarne wat lectuur en een andere parasol en doortje had geen manchetten genoeg uit de wasch terug gekregen en haarspelden waren onmisbaar zoo ook spelden een reistaschje was ook geen weelde natuurlijk twee want als het gemakkelijk was voor dorothea moest het ook gemakkelijk zijn voor
men nam afscheid de dames behielden met elkaar dezelfde kamer en de heeren zochten elk de hunne op dat dorothea en lina het gesprek waarin zij door het binnenkomen van botwater gestoord werden nog een poos voortzetten spreekt
op rijperen leeftijd heeft men de zelfbeheersching om den loop der zaken af te wachten maar ouder wordende verliest men die voor een oud mensch evenals voor een kind is het morgen zoo ver af voor het een omdat het zoo ver van het heden ligt voor den ander omdat het zoo na aan de toekomst grenst
opende ze nam een vel papier en met duidelijke hand schreef ze langzaam en met tusschenpoozen omdat zij zich goed en juist wilde uitdrukken een vijftigtal regels waarin zij haar bepaalden en uitdrukkelijken wil te kennen gaf dien zij reeds lang in haar hart omdroeg maar waarover zij nog nooit met iemand had gesproken
tonnette was zoo eenvoudig zij hield niet van weelde of opschik en zij had alles bovendien zeide botwater tante de tonnette is eene hoogbejaarde dame een mensch van den dag en deze stellen zoo geen prijs op cadeaux
toen zijne zuster het hotel was binnengegaan wandelde rimini een eind voort als door een magnetischen invloed anasthase met zich trekkende op zulk een afstand gekomen dat de badgasten hen niet hooren konden vroeg de oud gast hoeveel bedraagt uw schuld mijnheer van sterren ja
wat gaan die weken spoedig om zeide lina terwijl zij de gaskroon ontstak ja heel gauw antwoorde mevrouw denk aan dat eene blind lina dat klemt wat ja nicht al weer woensdag
wat hem wel geleid had zeide hij aan zijn neef niet en dit was ook overtollig anasthase had de geheele geschiedenis in al hare bijzonderheden te rippoldsau gehoord om een eind aan het gesprek te maken deed botwater eene vraag aan dorothea en henriette maakte zich weder van anasthase
och u denkt aan die historie van straks sprak zij half fluisterend dat beteekent niets die behren is de goedaardigste mensch op de wereld zegt mijnheer manfred kent die hem t is een vriend van hem
en onderwijl verzekerde louis aan lina dat hij die hand altijd wel zou willen vasthouden waarop lina zeide dat zij die veel te veel noodig had en toen louis vroeg waarvoor zij die dan beter kon gebruiken dan om ze te laten rusten in de zijne antwoordde zij maar zonder haar terug te trekken dat zij hare nicht moest ter zijde staan
het eerste was moeielijk want zij kon van sterren toch geen blauwtje laten loopen vr hij haar vroeg en dit zou hij wel uitstellen tot hij met haar op reis was het laatste was ook aan bezwaren onderworpen
want de riminietjes waren zeer goed op de hoogte en wisten dat pieter botwater en anasthase van sterren de naaste bloedverwanten waren van de schatrijke oude dame zij had behoefte er eens over te spreken met haar aanstaanden echtgenoot
och niemand antwoordde lina maar op een toon dat louis volstrekt weten wilde wie die manfred was gunst lina zeg het maar er steekt niets kwaads in een duitsch schilder die nog al werk van haar maakte
hij begreep echter dat hij zijn reisgezelschap thans niet plotseling verlaten kon men zou dan alles begrijpen en van sterren verbeeldde zich dat men thans nog niets begrepen had de heer botwater zeide dat de dames nog het park eens wilden zien van hellingen verklaarde dat dit ook hun plan was en vroeg verlof om mede te gaan
want zij had haar hoofdje dat even tot zijn schouder reikte een weinig gebogen en anasthase zag haar slechts boven op hare golvende blonde haren wat kwam die melis stoke hier doen vroeg hij toen hij weêr in de gelegenheid was om met haar te spreken
en onervaren mevrouw och ja maar ik laat mijn meisjes ook maar dansen wij ouders houden er toch het oog op de goede dame zag pieter botwater voor lina's vader aan
daarop schreven zij beiden hare brieven lina aan hare gerard keller het testament van mevrouw de tonnette nicht dorothea aan de oudste dienstbode van haar broer botwater legde zich ter ruste met het heerlijk bewustzijn dat dit de laatste nacht was dien hij in den vreemde
ik dacht tante dat uw portret in het midden moest staan en dan in het vakje daarnaast dat van lina ochten en in het derde vakje dat van haar man
daarom kind lief is het maar beter dat de menschen gelooven dat je neef pieter en anasthase mijn erfgenamen zijn laten we daar niet over spreken nicht
mijne vrouw heeft een helderen blik ja zeide gerard keller het testament van mevrouw de tonnette rimini en bleef verder zwijgen totdat van sterren afscheid nam toen hij met henriette alleen was en emilie zich naar hare kamer had begeven sprak hij na haar eenige oogenblikken ernstig te hebben aangezien
mag ik u al vast de kosten van een postzegeltje restitueeren zeide de ambtenaar die nu het twaalf en een halve cent gold terstond bereid was om te betalen heel vriendelijk maar ik heb toch niets aan die dingen als we weer in holland zijn
bovendien was hij ten volle overtuigd van het voordeel dat in de oogen van dames jongelui boven mannen van leeftijd hebben en zoo hij nog geenerlei rechten had op jufvrouw rimini hij verkeerde reeds in de eerste phase van het echtgenootschap en was jaloersch
heel goed ze ruiken delicieus zeide botwater wat dichter aan tafel schuivende en dan heb ik nog een glaasje huy er bij ten minste dat staat op het etiquet maar je moet ze eens proeven je hebt ze wel eens in luik gedronken
lina kende van de wereld niets meer dan den haag en scheveningen het westland en de trekvaart het idée om buiten s lands te gaan naar eene badplaats was voor haar een ideaal dat zij voor geen verwezenlijking vatbaar had geacht en toen dien avond de dames rimini vertelden van haar plan om gerard keller het testament van mevrouw de tonnette naar griesbach te gaan had zij argeloos uitgeroepen
en botwater stelde zich de beste resultaten voor van zijn slim beraamd plan hoe hij ook tegen de uitvoering ervan opzag er was te veel te winnen om zich door de bezwaren te laten weerhouden
en daar hij nooit aanmerkingen maakte en altijd betaalde hadden zijne zusters op de rekening van zijne vrouw ook maar zoo het een en ander voor zich zelven aangeschaft nu moesten er nog allerlei kleinigheden zijn
hij had dus niet voor niets duitsch geleerd in het hotel gekomen begreep men hem ook terstond toen hij een kamer vroeg en toen de kellner hem opmerkzaam maakte op het bestaan van een speisesaal vatte hij die mededeeling ook onmiddelijk
het onaangenaamste was alleen terug te reizen maar nu u mij permitteert de reis zamen te maken zou ik bijna zeggen dat ik er meer bij win dan verlies terwijl de heeren zamen spraken maakte lina de zaak met dorothea in orde deze vond dat het niet voegde als dat jonge mensch vues op haar had om dan met hem te reizen
voor dorothea en henriette was die avond een ware triumf zij vonden nu eene badplaats zoo naar niet meer vooral niet nu ook de twee jonge toeristen zich bij hen aansloten en bleken zeer ontwikkelde jongelieden te zijn
dat is heerlijk dat is prachtig riepen de twee riminietjes dan is de zaak in orde hè mevrouw wat vind ik dat lief van u lina's gelaat straalde van vreugde zij was altijd bij hare nicht t'huis geweest die nog van den ouden stempel was en begreep dat de menschen bestemd waren om te wonen in het land waar zij geboren werden
er nu juist de gelegenheid toe en was alleen wat haar misschien in de eerste veertien dagen niet gebeuren zou nog een oogenblik aarzelde zij op vijf en zeventig jarigen leeftijd houdt men zich niet gaarne bezig met zulke zaken die zoo na op handen zijn
zij vond het alleen maar heel vreemd dat men aan hare oudere zuster de voorkeur gaf boven haar zoodat zij jufvrouw rimini zou blijven en een ander mevrouw zou worden
hij schijnt er toch onder door te zijn gegaan meesmuilde mevrouw de tonnette terwijl zij het ander couvert opende hooggeachte tante bij het ontvangen van dezen brief zullen wij nog slechts weinige uren van den haag verwijderd zijn
dat moest er nog maar bijkomen dat kwam zeker van die witte das hij was de eenige die ze droeg er waren zelfs heeren die er in t geheel geen aanhadden mijn nichtje is wel niet onder mijn toezicht gesteld zeide hij maar ik ben iets ouder dan zij en die studenten zijn soms zoo woest
ik denk niet dat de menschen er veel notitie van nemen zullen niemand kent u en niemand kent mij hier er is dus geen sterveling die er eenige aanmerking op maken kan en mochten wij een halven kennis zien wat altijd mogelijk is dan kan men nog onderstellen dat uwe familie in een hotel is of wandelt
lina hoorde de toelichtingen aan maar luisterde niet en toen dorothea die het maar half begreep van haar wilde weten wat zij aan botwater niet vragen kon omdat deze het in t geheel niet begreep gaf zij op goed geluk af een antwoord dat ten eenemale afweek van de officieele
mijn nicht heeft er ook niet tegen vroeg anasthase met een innemenden glimlach wel zeker niet bovendien ik word zelf medegenomen dat schuchtere meisje dacht anasthase en hij voelde dat de prooi niet zoo moeielijk zou te bemachtigen zijn zij zou wel wat verbaasd wezen als hij haar vroeg maar te verlegen zeker om neen te zeggen
dat pieter er aan dacht lina ochten te huwen was in de oogen van anasthase even ongerijmd als zijn eigen huwelijk met dat nichtje ongerijmd was in de oogen van pieter botwater
de heeren uit rippoldsau lieten na het diné hunne rijtuigen voorkomen en namen afscheid van de badgasten van griesbach aan manfred viel dit eenigzins zwaar hij had eene groote sympathie opgevat voor dat juffertje van gezelschap
wilde niet op reis gaan zonder biscuits hare poeders waren bijna op en zij kon ze niet missen zonder eau-de-cologne wilde zij niet wezen en ze had ook van die amandelzeep noodig waaraan zij gewoon was
om het niet te vergeten stak hij het vel papier in een ongesloten couvert nu reeds in den borstzak van zijn zwarten rok want het spreekt van zelf dat botwater in zijn zwarten rok op reis ging fantasiejasjes waren niet van zijne gading en strookten ook niet met het doel zijner onderneming
toen henriette zoo straks lachte had anasthase begrepen dat zij zich gewonnen gaf eene vrouw die lacht geeft den strijd op maar thans nu zij weende was er geen questie meer of hij zou haar naar baden-baden medenemen
beiden wilden bij voorbaat den indruk goed maken dien op den ander het bericht te weeg zou brengen dat hij met de erfgename van tante de tonnette was verloofd en die conferentie te parijs en dat werk aan het ministerie slechts een voorwendsel waren geweest om de reis naar het schwarzwald voor den ander verborgen te houden
dat geloof ik niet sprak henriette ijskoud o wel zeker neen laten we dit elkander niet wijs maken maar denken wij er niet meer aan t is gebeurd en met praten wordt het niet ongedaan kwaad is het niet en de wereld zal later wel zien dat zij mij verkeerd heeft beoordeeld
soms waagde zij zich wel wat ver en moest hare oudere zuster haar een onmerkgerard keller het testament van mevrouw de tonnette baren wenk geven en lina dacht er niet aan dat zij eigenlijk met louis alleen zat te praten het was of zij hem al jaren gekend had
pieter botwater zag den oudgast aan deze begreep dus volstrekt niet dat alles maar komedie was maar rimini scheen den blik niet te bemerken en hij stapte naar de deur in het voorbijgaan zijn aanstaanden zwager toevoegende ik zal ze er op voorbereiden
denk daaraan nooit ik vind het veel te gezellig om met ons beiden te dejeuneeren anasthase voegde er voor zich zelven bij dat die gemeenschappelijke dejeuners nu toch spoedig uit zouden wezen als hij met lina gehuwd was zou hij niet altijd een neef over den vloer willen hebben
wat nooit gebeurde mevrouw de tonnette had haar middagmaal laten wachten en na dit haastig te hebben gebruikt begaf zij zich weder naar de bibliotheek om nogmaals de brieven te lezen zij telde de uren die nog verstrijken moesten eer
het was met een verlicht hart dat hij haar gerard keller het testament van mevrouw de tonnette goeden morgen wenschte en zeide dat hij haar dejeuné reeds besteld had ik dank u ik zal niet ontbijten zeide henriette koel en anasthase merkte op dat zij doodelijk bleek zag en hare oogen de sporen verrieden dat zij lang had geweend
toen hij eenmaal in het vuur was kreeg hij zijn moed terug en nadat het bastion henriette was genomen moest het bastion dorothea vermeesterd worden om dan den aanval op de vesting lina zelve te wagen
had lang geaarzeld of zij wel ja zou zeggen want de vrouw te worden van zulk een man was een geluk dat zij zich eigenlijk niet waardig achtte en zeker zou zij er nog niet toe besloten hebben indien hij niet door een list haar er bijna toe gedwongen had
met die woorden verliet hij hare vriendin en kwam juist tegelijk met haar broer en zuster buiten zoodat de gevreesde uitbrander voorkomen werd de dames namen op de achterbank de heeren tegenover haar plaats en het rijtuig rolde voort
en botwater was een heel net mensch als hij zijn naam kon veranderen zou hij echter nog beter zijn henriette rimini had geen vrede met de wereld jaloersch neen dat was zij volstrekt niet wie zou er ook jaloersch zijn op haar die mevrouw botwater werd
toen vertelde de tonnette haar dat hij voor haar een brief van hare nicht met stukken van waarde had medegekregen lina wilde het niet gelooven louis bood aan ze te gaan halen maar zij zeide dat het morgen tijd genoeg zou wezen zij reisden toch niet af voor tien ure
maakten dan ook nu het onderwerp van haar gesprek uit vooral de eene die den romantischen naam van manfred droeg en blijkbaar een kunstenaar moest wezen t spijt me zeide henriette dat we niet blijven konden dat robert ook altijd wil dat we mee zullen gaan als hij van tafel opstaat
ja kind lief dat kennen we lina ochten staakte hare lezing en zag de oude dame vragend aan ja lientje ging mevrouw voort dat is de oude methode
hij had zeer goed begrepen dat die student werk maakte van lina en hij had dit met genoegen gezien omdat eene verloving van hen de huwelijksplannen van anasthase zou verijdelen dat deze reeds afgewezen was daarvan had hij niets bespeurd
zij begreep echter terstond dat hij met zijne stukken bezig was want spreekt de zeeman gaarne van de baren en de landman van de ploeg de ambtenaar houdt zich bij voorkeur bezig met de dingen van zijn ministerie en de toekomstige mevrouw botwater was al gedurende den korten tijd van
welnu wat zou dat dan mag je over je eigen hand beschikken zeide dorothea niet waar mijnheer van sterren wat vroeg anasthase die juist naar henriette's lofspraak op zijn spel luisterde
en kunt gij mij dan niet liefhebben vroeg hij op naieven moedeloozen toon mijnheer van sterren zeide zij met zachte stem t is niet voor mij dat ik spreek
hij ging naar het salon waar op dit oogenblik niemand was op den corridor ontmoette hij een kellner hij formuleerde zijne vraag en kreeg onmiddelijk een bevestigend antwoord maar daarmede was de kellner ook verdwenen
neen dat geloof ik ook niet zeide lina na een poos te hebben nagedacht maar dit is een erg raar praatje nicht ik spreek over mijn kinderen en ik ben nog niet eens getrouwd
en louis zon vruchteloos op een middel om de verloofden te verlaten en zich bij de twee andere dames te voegen maar hij vond het niet en hij wilde het ook niet vinden omdat hij dan bij lina zou wezen waartegen hij even sterk opzag als hij er naar verlangde
maar rimini voorkwam hem en bestelde zonder blikken of blozen twee flesschen champagne o ik meende juist laat ze dan maar op jouw rekening schrijven bromde riminie
een paar malen in de week ging hij uit om eene beleefdheids-visite te maken of den avond door te brengen op soirées waar hij genoodigd was maar vr middernacht kon men zeker zijn dat hij weder op zijn kamer was soirées die dreigden langer te duren bezocht hij niet
met de twee-honderd gulden die hierdoor vrij vielen en het tractement van een gepensionneerd ambtenaar alsmede van een overleden klerk die niet vervangen werd had zijne excellentie in overleg met den secretarisgeneraal
en louis wachtte en bleef wachten met zijn netingepakte photografie lijstje onder den arm het was een fraai gebeeldhouwd lijstje voor drie portretten en hij stelde zich voor in het middelste het portret van tante de tonnette te plaatsen met dat van lina aan de eene zijde
als ik haar zeggen mag dat gij geenerlei geldelijke bedoelingen op het oog hebt zal zij dit zeer in u waardeeren en hare toestemming eerder verleenen ik dank u zeer voor uw wenk mijnheer botwater als mevrouw de tonnette uw raad vraagt houd ik mij zeer aanbevolen voor uw gunstig advies
maar lina was nu eenmaal in een dwaze bui op den hoek der schoolstraat gekomen ontmoetten zij een rijtuig de riminietjes konden nog juist voorbij maar lina moest blijven staan en wachten en toen zij met sneller schreden hare vriendinnen wilde inhalen stootte haar bengelende gerard keller het testament van mevrouw de tonnette doos tegen een kozijn en het kantelde
had deze al eenig bezwaar om een active rol te vervullen nu hij zelf het onderwerp had aangegeven moest hij wel als de derde heer in het tableau optreden de secondante maakte dorothea's breede vlechten los die nu door manfred haar over de schouders werden gedrapeerd
ik betaal vooruit botwater had die manier om over zijn rijtuig te beschikken wel heel vrijpostig gevonden maar vooreerst kon hij er zich niet tegen verzetten zonder de familie rimini tegen zich in te nemen en in de tweede plaats was het toch wel een opoffering waard dat hij nu kosteloos naar griesbach was gereden
acht dagen na de afreis van lina ochten kwam de hoofd commies botwater op het gewone middaguur bij zijn neef anasthase van sterren hij had iets op zijn hart en hoeveel dagen hij er ook over gedacht had om zich van dien last te bevrijden
kato van deze eene verklaring te vernemen van het ondoorgrondelijk geheim dier vereeniging henriette vertelde dat haar broer en zuster in baden waren gebleven daar emilie zich niet heel goed voelde en dorothea dan die was er immers ook bij
henriette begreep of wist dit alles en zij zat rustig op het terras toen anasthase ten twaalf ure terugkeerde ik dacht dat u al vertrokken waart mijnheer van sterren zeide zij dat had ik al niet aardig van u gevonden niet
en om dat portret was een blaadje papier gevouwen met dezelfde hand geschreven als het briefje aan nicht de tonnette wat daar in dat briefje stond laat zich wel gissen
doortje stapt in haar bed zij verzoekt wel de complimenten aan u zeg haar toch niet wat ik van haar geschreven heb ik hoop niet dat de brief te dik is om onder de deur te worden geschoven want dan weet ik heusch niet hoe ik hem verzenden moet adieu nicht tot morgen avond half
is al te beleefd zeide zij en ik houd u op de trein zal wel wachten de treinen wachten altijd gerard keller het testament van mevrouw de tonnette op me zie zoo mag ik nu het genoegen hebben u met mijn hoogachting uw preciositeit weder aan te bieden
dat hij slechts behoefde te verklaren dat hij onbeleefd geweest was niet om den heer behren te beleedigen maar uit sympathie voor jufvrouw rimini of aan dat woord al wat sterke of minder sterke beteekenis werd gehecht zou er zoo veel niet toe doen als maar eenmaal die zwarte kurassier van de baan was kwam alles van zelf in orde
henriette had in het hotel afscheid genomen van hare zuster en vriendin en botwater zij had nog een paar uur tijd om naar griesbach terug te keeren en was dus maar op hare kamer gebleven
wat hij op zijn nommer zeer zeker met ambtelijke terughoudendheid onbeantwoord zou hebben gelaten beloofde hij thans nu hij zoo ver van huis in den vreemde was waar elke landgenoot een boezemvriend
juffrouw is aan zalm blijven hangen ik heb het mensch er af geholpen en nu zullen we er maar een glas van dien petit bourgogne bijgerard keller het testament van mevrouw de tonnette drinken die er altijd nog staat als je t goed vindt ten minste
hij was zijne aandoening niet meer meester en plotseling gevoelde hij een onwederstaanbaren drang om zijn hart lucht te geven mijnheer rimini sprak hij eenigszins gejaagd hebt gij ooit een duel gehad
maar pieter botwater waagde zich niet aan een gesprek met haar hij fluisterde dorothea toe dat het malle moffinnen waren en dat het kinderachtig was met al de menschen die men ontmoette maar dadelijk praatjes te maken
er was een menagerie op een der onbebouwde terreinen in de stad opgeslagen en het gesprek was op de wilde dieren gevallen henriette vertelde in verband daarmede van een tijgerjacht door haar broer waarvan zij het verhaal van hem zelven had en toen kwam het op de vraag of men ook den moed zou hebben om aan een tijgerjacht deel te nemen
thans was henriette hare belofte niet nagekomen met opzet of misschien overgehaald door hem of wel door een ongelukkig toeval had zij juist op het gevaarlijke oogenblik haar alleen gelaten
in hun hart zeer verlangden dat die goede emilie uit haar lijden verlost werd en rimini zijn hoogste wensch vervuld zag en altijd zou kunnen zwijgen ook tante de tonnette al had zij zelve de badreis niet mede gemaakt genoot toch door de gevolgen
ik houd ook niet van dat rumoer maar henriette en lina schenen zich nog al te amuseeren vondt ge niet dat die tonnette wat heel familiaar was met lina t is zijn nichtje
maar lientje was jong men moest bij haar wat door de vingers zien t was intusschen maar goed dat dorothea en hij besloten hadden haar te vergezellen anders had zij zeker nog gekker dingen op reis gedaan
zoo dus er is niets je bent stapelgek wat zou er zijn of weet jij iets ik weet niets ik vraag alleen maar omdat die oude dame mij bij zich heeft laten komen om kennis te maken met haar neef
zoo pratende had hij de verschillende voorwerpen weer in de kartonnen doos gelegd en toen nam hij het deksel op terwijl lina blozend tegenover hem stond en geen woord kon zeggen en niet op de gedachte kwam om iets te doen
het was een denkbeeld dat als van zelf bij hem rees en even spoedig weder verdwenen was onbewust echter geraakte hij onder den indruk er van gerard keller het testament van mevrouw de tonnette dat zijn alle redenen om naar baden-baden te gaan zeide hij
tot dezen richtte hij nooit het woord en daardoor had hij het spreken verleerd zijne zusters moesten dus met elkander maar over de reis praten en de komst van lina die weder nieuwe denkbeelden aanbracht was haar daarom recht welkom
had hij geweten dat zijn voorwendsel alleen in den brief van tante de tonnette vermeld was zou hij er anders over gedacht hebben en vooral wanneer hij geweten had dat lina het uitsluitend zeide om van hem als reisgenoot bevrijd te zijn
mevrouw de tonnette werd ongeduldig zou zij dan louis zijn misgeloopen peinsde zij maar neen daar las zij een vluchtigen blik op den verderen inhoud slaande het woord student en nu kon zij wedeï rustig
zij was er mede vervuld geweest toen zij in het keldergewelf werktuigelijk naar het vat keek en de uitlegging aanhoorde zij verbeeldde zich nu dat de onbewuste herinnering aan hem haar het afdoende stellige antwoord aan haar neef van sterren had ingegeven dat zij aan hem de kracht te danken had die haar in t gevaar zoo zeer te stade was gekomen
ik behoef u wel niet te zeggen dat ik om u alleen naar het schwarzwald ben gekomen ik hoopte daar de gelegenheid te vinden u te zeggen wat ik voor u gevoel maar de omstandigheden en uw plotseling vertrek hebben mij gedwongen dit tot nu toe uit te stellen
hij zelf geraakte ook eenigermate onder den invloed hij begon zich te verzoenen met zijn toestand waartoe dorothea het hare allezins bijdroeg en uit bescheidenheid was lina zoo onbeduidend en had zij opzettelijk zoo weinig werk van haar toilet gemaakt dat zij zich geheel
iemand met het voorkomen en het talent van anasthase van sterren behoefde niet zoo bang te zijn dat een jong meisje hem zou afwijzen een ander goed voorteeken was dat zij zoo veel notitie had genomen van dat bericht in de couranten omtrent zijn lidmaatschap van de parijsche commissie
daar viel neef van sterren een schitterende gedachte in ik ben het met de dames eens zeide hij als mijn nichtje meent dat haar plicht haar elders roept mag men haar daarvan niet terughouden
anasthase legde vork en mes neder en zag op zijne beurt zijn neef strak aan terwijl zijn blozend gelaat hoe langer hoe witter werd t is een aardigheid niet waar sprak hij eindelijk maar de toon waarop hij dit vroeg bewees genoeg dat hij zelf dit niet geloofde t was de stroohalm van den drenkeling
hè als mij dat eens te beurt viel en toen hadden de riminietjes eensklaps de oplossing gezien van haar eenig bezwaar tegen de reis haar gebrekkige kennis om niet te zeggen volslagen onkunde van het duitsch
hij ontzag ze dan ook zoo weinig dat niet slechts alles wat hij verdiende schoon opging maar dat hij elk jaar nog schulden maakte wel betaalde hij de oude af maar de nieuwe bereikten steeds een hooger cijfer daarover maakte hij zich evenwel niet in het minst ongerust als tante de tonnette stierf zou alles
piet komt wel zonder muziek antwoordde anasthase lachend wat vind ik je laf jet zeide dorothea toen van sterren hen verlaten had gunst door t is of je een penchant voor mijnheer botwater hebt z vind ik hem nu niet jij wel
lina zeide niets botwater verklaarde dat hij er natuurlijk niets tegen had het maar dat in den toon lag opgesloten bleef evenwel achterwege
vindt u het niet heel verkeerd zeer zeker niet dan had ik het niet gedaan och men doet wel eens verkeerde dingen zonder er aan te denken meestal zelfs antwoordde anasthase
lieve hemel welke ondervindingen doet men al niet op als men op reis is het was den hoofdcommies of hij droomde en die rustelooze teugelooze gedachten die niemand ooit in zijne macht heeft riepen eensklaps het nommer van zijn departement hem voor den geest en hij zag zich zelven aan den lessenaar gezeten met de portefeuille met stukken naast zich
zeg eens anasthase zeide hij ik zou nu maar verdere moeite sparen ge ziet wel dat dat kind niets van je weten wil dat kind was lina ochten die inderdaad weinig bewijzen had gegeven dat zij gevoelig was voor de onophoudelijke attenties waarmede haar neef haar overlaadde
hij zou zorgen morgen ochtend tijdig te griesbach te wezen en alles vooruit in orde te brengen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette maar laten wij nu naar de zaal terug gaan eindigde hij houd u kalm of er niets geheurd is alles zal zich wel ten beste schikken als man van eer sta ik daarvoor in
zelfs een zeer onbestemd nevelachtig plan rees bij hem op om op de eene of andere wijze zulk eene uitkomst te helpen bewerken in die stemming kwam hij op de kamer van zijn neef anasthase van sterren
zoudt u de vriendelijkheid willen hebben mij te zeggen wie uw vader en uw grootvader was en welke bijzonderheden u van hen bekend zijn mijn waarde mevrouw zeide louis eenigzins ironisch mijn vader is twintig jaar dood en mijn moeder heb ik nooit gekend
manfred plaatste toen de drie dames onder de kroon zoodat zij goed belicht werden hij bracht hare armen en hoofden en verdere ledematen in de houding waardoor de groep het best beantwoordde aan de eischen der aesthetiek
botwater vond zijn aanstaande schoonzuster vrij snibbig hij had de beste van de twee gekozen maar die wist toch ook heel goed haar woord te doen dat was niet te ontkennen een mooien zomerdag in een spoortrein te zitten is een waar genot als men eene prachtige streek doorrijdt
er zijn er die beweren dat zij in indie de gelukkige gave hebben aangeworven om hun denkvermogen in rust te zetten zoo gerard keller het testament van mevrouw de tonnette als een ander zijn hand in zijn vest steekt en roerloos houdt
ik weet heel goed hoe anderen er over spreken al zwijg ik zelve er over alle menschen moeten sterven en al ben ik nog krachtig voor mijne jaren de grootste helft heb ik achter den rug en ik weet zeker dat mijn neven er ook zoo over denken
mevrouw de tonnette keerden en van hun kant gevoelde geen van hun drieën zich geroepen om hem op de hoogte te stellen van het gesprek indien het dien naam mocht dragen het cadeau gaf eene heilzame afleiding en de werking openbaarde zich nog meer toen dorothea na het bezien en bewonderd te hebben het eensklaps op de zenuwen kreeg
en jij speelt voor zieke oppasseres als men weet dat iemand graag van ons geholpen wordt valt die taak niet zwaar neen zeker zeide botwater
waarvan de jeugdige frissche bloemen en bladeren de lijst vormden van het eerbiedwaardig portret der baronnes de tonnette brantour want lucie de tonnette brantour was van adel al kwam haar naam niet voor onder de geslachten wier adeldom bij koninklijk besluit was erkend
de omstandigheden waren oorzaak geweest dat het wat vroeger openbaar werd maar alle dames hadden zoodra hij te griesbach kwam het al dadelijk begrepen wat hij in het schild voerde reeds zijn witte das en zijn zwarte rok hadden hem verraden
ik zie niet in waarom hij dat gedaan zou hebben de man was heel beleefd de man zeide dorothea eenigszins spottend nu ja de jonge man de jongen als ge wilt eigenlijk kan t mij ook niet schelen maar hij heeft je hand toch gedrukt merkte henriette op heeft hij
het versterkte weder hare vrees dat als robert zoo ingenomen was met dat meisje het zeer goed gebeuren kon dat die nog eenmaal haar schoonzuster werd en dan t was een heel lief kind die lina ochten maar er zijn zaken die iemand nog meer ter harte gaan dan het lot en het geluk zelfs van de allerliefste vrienden en bekenden
want zijn hoofd had hij er dien morgen niet bij en hij verlangde naar het uur van twaalven dat hij weder vrij de lucht kon inademen wat misschien zijne zenuwen weer eenigzins tot rust zou brengen als men twintig jaar heeft geleefd in het vooruitzicht over een maand een jaar of een paar jaar een schatrijk man te worden en eensklaps zijn vooruitzicht ziet verdwijnen
hebt dus mijn brief ontvangen en gelezen begon hij en zag tante de tonnette aan zeker mijn jongen maar ik heb hem nog niet beantwoord daar kwam lina weer tusschen beiden
dan heeft men u misleid zeide de jongste rimini zich in het gesprek mengende griesbach is zeer gastvrij en de heeren zijn er even welkom als de dames aan den hotelhouder misschien maar aan de dames zeker minder volstrekt niet wij zijn niet exclusief niet waar dora
hij wilde niet onbescheiden zijn en luisterde dus in den regel niet besefte hij toch ondanks zijne overtuiging dat duitsch geen heksentaal was dat hij nagenoeg niets van hen verstond die medereizigers waren zeker van het platte land daar verstaat men in zijn eigen land zelfs de menschen niet
om u te dienen wie heb ik de eer de tonnette student te leiden ik heb zeker het voorregt niet bij u bekend te zijn u zult u misschien onze ontmoeting niet zoo goed herinneren als ik op wien zij een blijvenden indruk heeft gemaakt
net de hand waarmede jules de tonnette haar vader het hodie adhuc cras caetera had geschreven in het adres op het rose couvert herkende zij terstond het schrift van lina
zij zag op en vr haar stond de heer anasthase van sterren in een net reiscostuum van donkerbruin een zeer in het oog vallende blauwe das met een breeden knoop een paar ontzaggelijk groote sneeuwwitte boorden en paille handschoenen
bovendien het zou wel zeer toevallig zijn als juist truitje dien morgen dat boek opende dienstboden zijn zoo belangstellend niet in boeken elken morgen konden zij er vinden en nooit had mevrouw bemerkt dat zij ze inzagen waarom zouden zij juist ditmaal van die gewoonte afwijken
ik heb geen duitsche postzegels zeide lina nu dan is t nog meer zaak dat ik den brief kom halen vr zevenen dames kom ik langs en als ik twee witte puntjes papier zie haal ik ze naar mij toe plak op uw brieven de postzegels en bezorg ze bij den concierge
louis zou haar ook schrijven maar eerst moest men dineeren en hij bestelde een diné dat botwater een rilling over het lijf joeg die jongelui zij kennen geen waarde van het geld
heb ik het niet gezegd lina dat je nicht het wel goed zou vinden riep dorothea uit o dat vind ik erg lief van u mevrouw maar ik weet nog niet wat ge te vragen hebt
testament van mevrouw de tonnette t is zoo veel niet volstrekt zoo veel niet antwoordde botwater en het had hem dan ook inderdaad niets gekost dan een kattebelletje aan een ambtenaar van kolonien die zich zeer vereerd had geacht botwater eene dienst te mogen bewijzen dat overkwam niet iedereen
dat weet ik waarlijk niet ik zou t kunnen optellen doe dat zeide rimini toen zweeg hij een geruimen poos en wandelde voort wederom stond hij stil
neen meisje ik herinner me zelfs niet meer wanneer ik het boek voor t laatst open sloeg en toch is het als of ik het gisteren nog in de handen heb gehad zoo ken ik het geef het eens hier
en vooral thans na het verzoeningsfeest verkeerde hij in eene stemming waarin maar weinig noodig was om hem eene dwaasheid te doen begaan hij bepaalde zich tot een recht hartelijk en herhaald afscheid en lina die zeer goed begreep dat de jonge schilder zich bijzonder ijverig aan tafel had gedragen
ja jufvrouw ochten durft niet langer haar nicht alleen laten gaat nicht lina ook weg vroeg anasthase verwonderd ja om harent wil gaan wij
en dat middel greep anasthase aan door zijn arm te slaan om henriette's leest haar naar zich toe te trekken en haar een kus te geven anasthase zeide zij zich zelf afwendende maar toen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette kuste hij haar nogmaals en toen gaf zij hem een kus terug ik heb u innig lief fluisterde hij
botwater en zijne verloofde zagen overal rond maar zij ontdekten nergens hunne reisgezellin voor wie zij de zorg op zich genomen hadden zij zal toch niet in de wachtkamer zijn
maar mijn lieve jufvrouw gij zijt volkomen onschuldig dat is edel van u gezegd mijnheer botwater maar mijn hart zegt het mij anders ik weet dat gij geen oogenblik opziet tegen hetgeen eer en plicht u zullen gebieden
twee van hen waren de heidelberger student en de schilder manfred de derde was naar zijn voorkomen te oordeelen ook een student of schilder en blijkbaar hier vreemd want zij traden te zamen met eenigszins gemaakte plechtigheid de eetzaal binnen en de heidelberger student stelde den heer max von
en hij sprak van zijn getuige manfred een van de eerste schilders in duitschland en van een heidelbergschen student met een gekloofd voorhoofd en een sabelhouw over den wang maar toen men zag dat die hollanders toch ook zoo mak niet waren als zij begonnen was de zaak op de meest eervolle wijze op het terrein tot eene bevredigende oplossing gebracht
neef piet zal dan natuurlijk wel meekomen en hij kan u dan met een zijn engagement vertellen dat gaat dan in één moeite door en hiermede eindigt uwe liefhebbende nicht