AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
of op de aarde nog was er eene wapenkamer geplunderd en vernield maar toch eene wapenkamer
en het andere eene vunzige kazerne is terwijl sombere reeksen van staatsievertrekken die gesloten en verlaten waren hun eigen oude praal en roem bespotte
aanspraak makende op een goeden smaak als ontwijfelbaar oorspronkelijke werken erkend worden maar dit tusschen twee haakjes
met eene spade en eenige andere landbouwgereedschappen naast zich aan wien de madonna met het heilige kind op den arm in eene wolk verschijnt dit is delegende der madonna
kort geleden stonden honderd duizendenonder het bevel van mij alleen en die engelsche officier komt mij hier van vier of vijf voor mij spreken
of tegen de lieden aan de beneden vensters en somtijds mengden zich de toeschouwers van een hooger gelegen balkon of venster in de grap
dat bij zulk een samenloop van omstandigheden niets zeldzaams was er nog belachelijker uitzagen dan men verhalen of beschrijven kan in stede van op de banken in de rijtuigen te zitten
de processie duurde zeer lang en bevatte eene ontelbare menigte volks in kleine groepen verdeeld waarvan elke door den neus
ik kon mij niet weerhouden te denken hoe vreemd het was op dit uur weg te varen het land achter zich te laten en voort te gaan naar dit licht op het water
alles wat uit dit blauwe water opduikt omringd door zulk een landschap moet schoon zijn ten tien uur des avonds kwamen wij te do mo d'ossola aan den voet
dat in de gewelven nederviel mij de verzekering had gegeven de bovenmatige dikte en duizelende hoogte der muren
de geschilderde zalen vervallende verschietende en vergaande in de vochtige hoeken en nog uitblinkende door schoone kleur en wellustige tafereelen waar de muren droog zijn
om hier te komen plaats nemen en de mis te hooren welke wordt gelezen op het hoofdaltaar dat bij die gelegenheid met tallooze waskaarsen is versierd
ik moet bekennen nooit iets gezientehebben dat zoozeer geleek naar het engelsche herinneringsfeest van den vijfden november een bos zwavelstokken en eene lantaren
dit was oorzaak dat ze om hem riepen in de allervreemdste plaatsen en op de meest ongelegene tijden
ennederig eeneof andere goedhartige dame een vlammetje verzoeken om eene sigaar op te steken en wanneer zij nog in twijfel staat of ze het doen zal of niet deze de kaars uitblaast
en daar alle handel hier gesloten wordt en het er den geheelen dag stikvol is heerscht er een zeer sterke reuk
somtijds klom ik af aan de deuren van kerken en groote paleizen en wandelde van kamer tot kamer van zijvleugel tot
hoofde dezer betrekking tusschen st johannes en de stad worden een aantal lied en der geringere klasse
en waar een jongemonnik met ingevallene wangen verscheidene kaarsen aanstak terwijl een ander eenige kerkelijke
met marmeren terrassen die het uitzicht hebben op nabijgelegen dwarsstegen de prachtige en tallooze kerken
het natuurlijke gevolg er van is dat men onverschillig voor hen wordt en ze vermydt
en een klap met zijne zweep voor al de boerenmeiden en stukken en brokken van de somnambula
eenige dagen langgereisd desnachts weinig uitrustende en nooit op den dag de snelle
uit hetgeen later gebeurde zou het schijnen dat hij zich nooit van dien schok herstelde want inhetvolgende bedrijf lag h in een helder hemd in een bed met karmozijnroode en
nooit zou men hebben verondersteld dat zij aan eenige ongesteldheid leed behalve het ongemak dat zij op eene wonderdadige wijze
alsof ten minste vijftig menschen hare ledige standplaats konden innemen in het portaal der kapel hing eene dikke gordijn
men had haar zorgeloos op eene zijde liggende aan den ingang van een dezer graven alleen gelaten
en in oogenblikken van steelswijze nieuwsgierigheid de een den ander afstootte van gevaarlijke plaatsjes op de voetstukken van pilaren en de dames op afschuwelijke wyze aangrijnsde
minuten er zijn geene seconden door de klok van het paleis aangeduid of de heks vliegt daar hare oogen vuurstralen uitschieten naar het midden der kamer
plaatsen zich de schoone romeinsche vrouwen om beter te kunnen zien en gezien te worden in dezen tijd van
evenals de grootheid der stad vroeger en het sprak tot mij van hetgeen geweest was zoo worden de sterken en de zwakken in het stof
op de volgende wijze wij doolden op zekeren achtermiddag door de kerk en zagen langs hare reeks sombere pilaren
wij zagen het in puinhoopen liggende amphitheater op een grauwachtigen naren dag toen de schrale maartsche wind woei
en het vest met breede strepen dat in de menigte wegzonk werd niet meer gezien de processie trok op onder het afvuren van handgeweer dat al de ramen der stad deed schudden
de gezwollen rijn met snellen loop en groene kleur voortstroomde of hoe hij te straatsburg even snel maar minder groen en naar men zegt lageraf mistig was
vrij dikken heer zich thans aan ons op eene verontrustende wijze met zijn hoofd naar beneden in de verkorting voordoet
achter voor zij gevels en daken naar alle streken van het kompas totdat wij ten laatste in de stad kwamen
het was dof koud lijkkleurig als was het lichaam evenzeer er was veel bloed
die zich op de fiere schilderachtige rotsen aan den oever der zee verheft zijn groene wijngaarden waar gij den geheelen dag kunt wandelen
hij bracht het water in beweging en schudde de boot en dreef de wolken weg die de sterren bedekten
geheiligd door de lichamen der martelaren als de regenboog geschakeerd met vensters van gekleurd glas duister door het uitgesneden hout en het
en dicht bij haar eenkleinhok waaruit eene andere pop kwam die er zeer leelijk uitzag en eene van de snelste duikelingen maakte welke ik ooit heb zien bewerkstelligen
en dat was ook gesloten van het huis eene verstrooide weergalmende gedruischmakende barak waren de benedenvensters zooals gewoonlijk gesloten
zelfs zoo dat hoewel wij op eene aangename wijze omstreeks den middag in de open lucht nabij de poort van p o m p e j i ons twaalf-uurtje kunnen gebruiken
e kleine afgescheiden plek in de uitgestrekte en woeste tooneelen van ijs en sneeuw en monsterachtige granietrotsen naar omlaag door den diepen bergpas van
kleine stukjes van eenig onbekend gedeelte van een kalf in kleine reepjes gesneden in de pan gebakken en in een grooten schotel opgedischt als een
niemand bekreunde er zich om of was in het minst aangedaan men zag geene blijken van walging of medelijden of verontwaardiging of
en eenige weinige honden in beschouwing waren verdiept wat het stuk der zindelijkheid betreft
wij beschouwden natuurlijk ook al het andere bezienswaardige in mil aan en het is een fraaie stad hoewel niet zoo onbedrieglijk italiaansch dat men dit op het eerste gezicht zien zou
mijne ledige zakken werden onmiddellijk onder het schavot eenige malen in het gedrang onderzocht toen het lijk in de kist werd gelegd het was een leelijk morsig
en de s i r o c c o wind waait dikwijls dagen achtereen over al deze zaken evenals over een reusachtigen uitgedoofden oven
steeds te zien rijzen van fruitstalletjes met versche citroenen en oranjeappelen die aan festoenen van wijngaardranken hingen
waar nooit ergens anders water was rijen huizen kerken groepen statige gebouwen die er boven uitstaken en overal dezelfde buitengewone stilte
en zelfs het italiaansche volk leeft en wandelt daar het slechts gangen zijn met hier en daar een put en een plekje om lucht te scheppen
men acht dit rumoer bijzonder schadelijk voor booze geesten maar als men zijne oogen eens naar de klokkenhuizen opslaat en die jonge christenen
een weinig verder naar binnen liggen wellicht eehige menschen op het midden van den dag te slapen of misschien zijn het de zeteldragers die daar wachten op hunne afwezige vracht
draadwerk aangezienhet suikergoed evenals falstaffs vervalschte kanariewijn met lijm was vermengd
in elk geval vertoont iedere groep van huizen op een afstand gezien eene betooverende mengeling van schilderachtige en grillige vormen
de uren op eene klok sloegen een ovaal plein met hooge huizen van den allerwitsten steen omringd door een ranken en fraaien booggang
ik kan niet vergeten dat er zekere uitdrukkingen des gelaats bestaan die eigen aan zekere hartstochten en
welke hunne nesten hebben gebouwd in zijne scheuren en spleten zijne kampruimte met aarde gevuld en het vreedzarae kruis in het midden geplaatst te zien
behalve dit en de nieuwheid van het genoegen eene tooneelvoorstelling te zien in de frissche en streelende lucht met het vallen van den avond er
waar de renplaats der wagens de plaatsen der rechters der mededingers en toeschouwers nog even duidelijk zijn te zien al in ouden tijd
voor de echo over zoolang dit het geval was trok hij rinkelend door elk dorpje met bellen aan zijne paarden en ringen in zijne ooren
de hitte en de volksmenigte bij elke van deze drukt u op pijnlijke wijze het geraas het gewoel onder de verwarring maken u geheel verstrooid
hetzij ge op uw tocht langs de obelisken kolommen oude tempels schouwburgen huizen
als de eerste teekens van de alpen die in de verte opdoemden nu ijlden we er langs soms zeer dicht er naast soms gescheiden door een tusschenliggende
er was bezig h volk rijtuigen gewone wandelaars en eene menigtekakelende vreemdelingen het was evenmin mijnrome het rome
die verbeelden moest proper en netjes te zijn met lanen en terrassen en oranjeboomen en standbeelden en water in steenen kommen en alles wasgroen
door den naasten bloedverwant van een priester zelven een katholiek en een geleerd en vernuftig mensch deze priester nam van mijn berichtgever de belofte af
ik zou oneindig liever als zuivere kunstwer'ken de drie godheden van het verledene het tegenwoordige en het toekomende in de chineesche verzamelingbeschouwen
en de mijten daarbinnen op luie wijze uit de ramen liggende en hunne kleeding lompen op stokken drogende en de deur in en uitkruipende en naar buiten komende
zijner vertrekken en zijn gevolg op vier of vijf personen bepaalde vier of vijf voor mij b zeide napoleon mij
na ons hier buitengewoon verwonderd te hebben over eenige kapucijner monniken die het wegen van hout op de werf gadesloegen vertrokken wy naar a
vruchten wijnen olie zijden wollenfluweelen stoffen en alle soort
alsof zelfs de steenen en tralies monden hadden die gestopt moesten worden een gemakkelyken weg opleverende
het was niet zijn broeder of neef die op hem geleek hij zelf was het hij trad voort met groote staatsie daar hij een van de opperhoofden der orde was
op de schoone middellandsche zee met hare bevallige rotsen en eilanden is allerverrukkendst deze hoogten zijn een wenschelijke afzonderingsplaats om minder schilderachtige redenen
de voerman houdt plotseling op en neenit zijn hoed af op het zien van een wagen die langzaam
en te vermalen en te verpletteren en ze vaneen te rijten en te verdraaien onder eene pyn als stierf men
maar wat de versiering aangaat veel zwieriger in het midden van die soort tooneelzaal aldus afgeperkt was eenezitplaatsmet
of in geregelden aanval eene piramide van menschen bestormen die een man in de hoogte beuren welke een klein dun kaarsje boven zijn hoofd houdt
want al deze oude kerken op de puinhoopen van oude tempels gebouwd zijn duister en treurig toen de brave koerier kwam
na hun vertrek kwam er een operagezelschap van den tweeden rang het voorname speelseizoen is niet voor carnaval tijd in de lente
koetsen kunnen onmogelijk in deze straten doordringen er zijn daarom draagstoelen vergulde en andere op verschillende plaatsen te huur
met die eigenaardige onstandvastigheid van doen en t hortende in den gang als gewoonlijk wordt opgemerkt in beelden die door uurwerk in beweging worden gebracht
op zekeren dag wandelden wij met ons drieen naar a b a n o veertien mijlen er vandaan
menreikt het uit een kantoortje toe als eene ernstige zaak wij zoeken op zwarte man dit ofdatnummer geef ons dit
het zag er uit als een kort pookijzer hetwelk onder de plechtigheid door den een aan den ander werd overgegeven een kind was als ik aan mijn eigen doop dacht
de porto franco of vrijhaven waar goederen die van buitenslands worden ingevoerd geene rechten betalen voor zij verkocht en er uitgehaald worden
ik zag niemand die hetzij op eene natuurlijke wijze in verband stond met het logement of voor die gelegenheid alleen met het etablissement in betrekking was gesteld
als zwoegden ze om den top van eenantediluviaanschen driekoningen koek te bereiken
tegen het gouvernementshuis tegen het oude senaatsgebouw rondom elk groot gebouw zijn kleine winkels gedrongen gelijk ongedierte op het groote geraamte
om de hagedissen betafeeeelen uit italie kommert zich natuurlijk niemand zij spelenin de zon en bijten niet de kleine schorpioenen vallen alleen wat nieuwsgierig
rondom den ge broken wagen stonden onderscheiden karrelieden en muilezeldrijvers en eindelijk deed een man van een zonderlingen aard den voorslag
met een ruk die iemand verbaasd deed staan alsof zij zocht naar het overschot van den roem
en het zou moeielijk zijn zich iets zoo vroolijks zoo schitterends en levendigs voor te stellen
onafgebroken opvolging van nieuwigheden die mij voorbijgetrokken waren kwamen als halfgevormde droomen voor mijn geest en eene menigte onderwerpen
om een engelschman in zijn eigen klimaat te doen morren de eindelooze details van dezeryke paleizen
onder het loopen keken wij iemand op straat aan geef ons dat wij zagen naar de naam van de straat geefons dat
uit een haven vol stilstaand water enbesmetmet hetgeen tallooze schepen met allerhandeladingen geweigerd hadden in te nemen
waar aan deze zijde van rome niets is te zien dan puinhoopen uitgezonderd daar waar de afgelegen apennijnen het uitzicht ter linkerziide bepalen
gij ze op iedere engelsche kermis zien kunt die zooals ik denk de heilige maagd en sint jozef voorstellen
uitgesproken evenals iemand die niest het klinkt een vreemdeling vrij zonderling en vermakelijk in de ooren op zon en feestdagen
op zijne breede vlakte stond een paleis meer majestueus in zijn hoogen ouderdom dan al de gebouwen der aarde in den grootsten bloei
de begraafplaats van cajus cestius een ondoorschynenden driehoek in het maanlicht maar voor een engelsch reiziger dient zij ook om het graf aan te duiden van shelley
over straat gaat of slentert op eenig bekoorlijk plekje in de nabijheid der stad zultgijdit spel tegelijk aan den gang hooren in een reeks van wijnhuizen
en het aardige van de zaak is dat zij de meest valsche landloopers der wereld zijn voornamelijk te dien einde afgericht en nuns gelijken niet hebbende in rome
en zich alleen door de kleine moeite van napraten als een man van smaak voor te doen ik voor mij erken volmondig dat ik mijn natuurlijk gevoel van vatbaarheid voor hetgeen
de boot die dezen avond ten acht uur naar nizza zou vertrekken was zeer klein en zoodanig met goederen beladen dat er byna geene ruimte was om er zich te bewegen
stergeflonker wegbranden voor een of ander alleen staand huisje op den weg op die dagen wordt de kerk van den heilige ter wiens eere het feest wordt gehouden zeer vroolijk opgesierd
dat vreemdelingen in zulk een ongewoon jaargetij niet bij nacht op den berg moeten gaan laat ons van het schoone weder gebruik maken
bij het dak verbeeldde ik mij dat het groote piazza van den qe vleugelden leeuw helder verlicht was en dat zijne geheele rij van bogen vol volk was
dat is de sala zij heeft vijf ramen en vijf deuren en is versierd met schilderijen welke de schilderij opknappers zouden doen watertanden die in
ik wandelde de buitenzijde van het gebouw rond in een soort van droom en had echter het bekoorlijke gevoel dat ik er uit ontwaakt was waarvan het licht
onlijdelijkegedruisch van de dertig personen en het hoi gerommel van den berg alles maakt het tevens tot een tooneel van zulk eene verwarring dat wy er
en trokken langzaam tegen eene steile hoogte op aldus gingen we voort tot s avonds elf uur
eene edele smart en eene eenzame aardsche hulpeloosheid overbleef eenige overleveringen verhalen dat guide het geschilderd heeft in den nacht voor de voltrekking der doodstraf
met het aanbreken van den dag bereikten wij de sneeuwvelden waar een scherpe wind vinnig woei na met eenige moeite de bewoners opgeklopt te hebben
aan welk gewaad de persoon te weinig gewoon was om er zich metgemakin te bewegen en de volksmeening tetrotseeren
wat bij warm weder in den hoogsten graad te vreezen is daar waren vreemde zeelieden van alle natien op straat met roode hemden blauwe hemden gesteven hemden
en zenuwachtige menschen nadert die op het uiterste liggen verzeld door eene talrijke menigte dan gebeurt het niet zelden
onmiddellijk aan de buitenzijde van een hoek der wallen en achter een vooruitspringend punt der vestingwerken nabij de zee zekere gem eene putten
eene onneembare forteres een weelderig paleis eene verschrikkelijke gevangenis eene plaats van marteling het hof der
yeertien dagen of drie weken te voren bezochten zij iederegrafplaats en kerk rome en galerij van
kwam loerend om mij heen draaien alsof zij voor het oogenblik vermeende dat ik de held zou kunnen zijn die gekomen was om de juffer te huwen en alles in orde te brengen
toen hij de kerk rond was geweest werd hij weder teruggebracht en bedrieg ik mij niet dan werd dit in het geheel driemalen gedaan voorzeker was er niets plechtigs of indrukwekkends in
en naar eene soorfc van publieke wandeling op zee roeide waar gras en boomen waren maar ik vergat die folteringen
en groote zwarte waaiervormige gaasachtige kappen in rnenigte vertoonden of hoe bekoorlijk de streek was in de nabijheid van het
maar wij mengden ons in het gewoel om ons deel te hebben van het voornaamste dat er te zien was en wat wij zagen wil ik u beschrijven
evenals een harlekijn wanneer gij die nauwe stegen door zijt dan komt gij aan eene gewelfde poort onvolkomen gesloten door een oud verroest hek mijn hek
dansende spelende en alien arbeid overlatende aan den brandenden berg die altijd aan het werk is
en de donkerblauwe middellandsche zee oude verlaten monsterachtige huizen en paleizen zijn overal verspreid hooge bergen wier toppen zich dikwerf in de wolken verschuilen
toen wij de plaats verlieten verzelde ik haar naar hare woning die in de buitenste poort van het front was om eene kleine geschiedenis van het gebouw te koopen
evenals er voorond erst eld wordt dat zij de baten genieten van zekere kleine knaapjes die geldbusjes doen rammelen
met de onderste ramen van dikke staven voorzien overmatig groote trappen ten algemeenen nutte dikke marmeren zuilen en sterke bogen naar kerkerholen gelijkende
stijgt een heete zwavelachtige damp op terwijl van een anderen kegelvormigen heuvel de tegenwoordige krater
door welke een kleine reep van een wijngaard groen en helder schitterde en met zijne lispelende bladen ongewone schaduwen op de straat wierp
eene deur die nimmer dichtviel achter een man die nog hoop had televen scheen mijn hart in mijn boezem te willen barsten
eens zieken beddedeken op en neer te wandelen gedurende den geheelen duur der
de verandering welke in deze akelige streek en over den geheelen berg plaats grijpt als het roode licht flauwer wordt en de nacht invalt en het onuitsprekelijk plechtige
onderwijl gillen alle dertig als uit een mond dat het een gevaarlijk waagstuk is en roepen ons terug het geschreeuw der gidsen
en noodwendig menigvuldige blijken gevende van zijne ongezonde opvoeding terwijl de inquisitie dien in den naam des hemels gebmikte
sedert de schepping der wereld heeft er nooit zulk een beweeglijk acteur bestaan men heeft ten zijnen aanzien veel moeite genomen hij heeft buitengewone geledingen in zijn beenen
nabij den kant des strooms stonden twee roode granieten onheilspellende pilaren de een heeft op zijn top een beeld met zwaard en schild gewapend
de kastelein uit het ellendigelogement t was zijne wekelijksche gewoonte god zegene hem daarvoorl zeer kleine muntstukjes uitdeelde onder een luidruchtigen troep vrouwen en kinderen
met gras begroeid en vervallen bouwvallen genoeg om er eene groote stad van te bouwen lagen rondom ons verspreid
haar kroeg een donker vertrek door kleine raampjes verlicht zonk in den dikken muur in het verzachte licht
waar de flonkerende lampen waarmede zij verlicht was lange rijen bogen en pilaren deden zichtbaar worden van eene lompe sterke samenstelling en belangrijke
een van deze heeft een grijzen knevelbaard en een met zorg bewerkt hoofd met grijs haar als ware die uit een kapperswinkel weggenomen en in het fornuis geworpen
er bestaat hier en dit mag wel het gevolg zijn dat men des volks geest en zak zoo vaak aanspreekt ten behoeve van de zielen in het vagevuur
op bevel van lou dadelijk weggevoerd werd om opgeknoopt te worden er werden twee lange aanspraken gedaan
toen gingen wij voort door nog meer slijk mist en regen en moerassige gronden en door zulk
dan de beste van deze opgeblazen verdwaasden in welker werken elke draperie plooi het binnenste buiten
die zoo moeielijk te ontdekken is alsof dat levensmiddel vergif ware en de wetten van genua hem die het verkocht met den dood straften
maar zeker niets bekoorlijkers dan het uitzicht bij zonneschijn of maanlicht het heeft veel meer van een betooverd paleis
van eene zijde der stad van waar men het uitzicht heeft over de wallen vormt eene godrukte ingedrongene piramide
elk toeval elke gebeurtenis wordt door het domme grauw aangezien als eene met de loterij in verband staande openbaring voor dengeen die t heeft aangezien
daar de onderwerpelijke herinneringen alleen italie betreffen en het dus mijne zaak is zoo snel als mogelijk is daarheen terug
niets maakte gedurende mijne bezoeken aldaar die nogal talrijk waren zulk een indruk op mij
kregen wij een soort van ontbijt in eene kamer vervaardigd van ongeschaafde planken maar goed verwarmd door middel van eene kachel
ik ben veeleer van hetzelfde gevoelen als petrarcha die toen zijn leerling
had ik niet een engelsch heer voor de schilderij opgemerkt die zich groote moeite gaf in zachte stuiptrekkingen
en op den stuivenden weg te kunnen kegelen de oogst was hier reeds binnengehaald en muilezels en paarden waren bezig het koorn in de velden uit te treden
op een zonnigen dag de voorpleinen dezer lusthuizen zijn met gras en onkruid begroeid
en een aantal menschen zitten in tijdelijk opgeslagen galerijen op het laatstgenoemde plein
men vooronderstelt dat de heilige week in rome voor alle bezoekers zeer aanlokkelijk is maar behalve hetgeen er is te zien op paaschzondag zou ik diegenen welke naar rome gaan
gedeeltelijk in de schaduw en zoover uw oog reikt slechts druiventrossen ziet die over de smalle paden heen om een ruw latwerk geslingerd zijn
en die hem aanspoorde buitengewone dingen te verrichten zooals de deksels van lijkbussen op te lichten en er in te kijken alsof zij zuurgoed inhielden
verbeeld u dat de gelijkenis van den barmhartigen samaritaan op den muur van een dezer inquisitievertrekken geschilderd was maar dit was er en zal er nog wel bestaan
de oogen waren naar boven gekeerd als vermeden zij het gezicht van den lederen zak en waren naar het kruisbeeld gericht elke bios en kleur van leven was er op dat oogenblik uit vervlogen
en gedwongen was hunne ruwe taal en gemeene vloeken terug te kaatsen en toe te laten dat hunne kleedingen uit zijne morsige ramen fladderden
oude stoelen kerktafels heiligen en moedergodsbeelden engelen gekladde portretten die uaanstaarden daaronder ten verkoop waren uitgestald was het er recht aardig en levendig
die op doodstraf de brug van st angel o niet mag overgaan behalve om zijn werk te verrichten keerde naar zijn hoi terug en de vertooning was uit
natuurlijk en waar is in italie of elders niet kan achterlaten zooals ik met mijne schoenen zou doen als ik in het oosten reisde
ondraaglijke misgeboorten door des beeldhouwers beitel voortgebracht in zoo grooten overvloed gevonden worden als in rome
en iedere smaak was in de vroolijke drukte even spoedig door zijn vinder vergeten alsof de drie oude waterleidingen die nog in haar geheel staan
rijken zelfshier waar alles rijk was omhoog houdende een grooten wereldkloot die glinsterde van het goud en het donkerste blauw
toen wij langs dien weg tegen zonsondergang terugkeerden en uit de verte naar den weg zagen dien wij in den ochtend waren gegaan had ik bijna een gevoel
opdat hij t tot zijne laatste oogenblikken zou kunnen zien het was nauwelijks geplaatst of hij verscheen barrevoets op het plat
binnen een kwartier hield hij stil voor de poort en wij gingen er binnen het is geene verbeelding maar klare droge eerlijke waarheid als ik zeg
tusschen de ijzeren staven in de hoogte tuurden en ons reikhalzend bespiedden wij gingen de puinhoopen zien van de schrikbaren de vertrekken
het gedenkstuk dat het meest geliefd wordt door de geloovigen in den omtrek van genua is een schilderstuk dat een knielenden boer voorstelt
vallen u bij elken keer in het oog zij die begeeren te weten hoe schilderachtig de streek is die genua onmiddellijk omringt moeten
om dezen hechten kerker en boven eenige gedeelten er van tegen de ruwe buitenwallen aanspoelendp
waar iedereen over hen struikelde tallooze waskaarsen brandden in de kerk dc kleine stukjes zilver en tin aan de heiligen vooral in het halssnoer van de heilige maagd blonken
het voor de blikken harer bewonderaars onmogelijk was door te dringen de stoomboot was van genua gekomen met
de huizen waren alle gesloten en de wijngaarden wit bestoven bijna aan alle deuren der boerenhutten waren vrouwen bezig met uien in aarden kommen te schillen
c'est lui msme dat is hij zelf hoorde rk het franschmannetje met eenigen twijfel zeggen ja hij zelf was het
het was vier uur voor wij ontslagen werden en de morsige wollige en met snuif bemorste franschman sliep nog toen de monnik aan land ging
en groepen van rozen en camelia's al de vertrekken er van zijn schoon gesvenredigd en versierd
terrassen op terrassentuin op tuin paleis op paleis heuvel op heu vel hield ons genoeg bezig tot wij de trotsche haven waren
die vernieuwd wordt door elk hoog opstrjgend zwaar gebouwd half bewoond oud huis buiten de stadsmuren
zelfs tot de heffe des volks en onder degenen welke op de rijtuigen klommen waren onderscheidene mannen en jongens van de gemeenste klasse
welks vunze reuk door het koeltje wordt voortgedragen soms is het eene gordijn soms een vloerkleed soms een bed soms eene geheele reeks van kleeren
toen wij aan het avondmaal zaten en eenige uren naderhand kregen wij bericht van den man ook hij was gekneusd en bedwelmd maar hij had geen lid gebroken
die beiden daarslapen beiden van sienna geboren door de zon verbrand met bloote beenen en voeten die elk een hemd en eene broek dragen en een rooden gordel om het liif hebben
er waren engelen kruisen h maagden welke gedragen werden op vlakke planken omringd door cupido's kronen heiligen misboeken
toen onze vriend de kapucijn aankwam met kruiselings over elkander gelegde armen zag hij het franschmannetje
dit nu moet u wel in de oogen vallen daar het zoozeer vooruitspringt en populair is maar het verhoogt den indruk der kerk als kunstgewrocht niet
de nauwe tafereelen uit italie straten zonder voetpaden en waar in iederen donkeren hoek hoopen vuilnis en mest gestopt zyn vertoonen eene zoo sterketegenstelling in hare nauwe ruimten
is gedraaid de kleinste ader of slagader zoo groot als een gewone wijsvinger het haar evenals een nest vol schuifelende slangen is
in het schitterende zonlicht helder roode groene blauwe witte en gouden gordtjnen uit vensters en van
en loopen sluipend en zonder gedruisch bij paren rond als zwarte katten in sommige nauwe stegen zijn afzonderlijke bedrij ven bijeen
ik verbond ze in mijne verbeelding met de oude dagen der stad met hare schoonheden aanvoerders burgers
nam ze weer weg en trok daarna af dit werd naar gij kunt vooronderstellen in een zeer gedunden optocht gedaan en duurde langen tijd
dat heiligheid zoowel als schoonheid geen weerstand kan bieden aan de verzoeking tot smokkelen en dat ze het beiden op dezelfde wijze volbrengen
zoo luidruchtig en toch zoo stil zoo opdringend en toch zoo bedeesd en nederig zoo klaar wakker en toch in zoo diepen slaap
het is een zoo oud verstrooid spookachtig weergalmend onvriendelijk kaal huis als ik ooit te voren gezien of gedroomd heb
als het buitengewoon hard en wreed karakter van het publiek dat het minste gebrek kwalijk neemt niets goed opvat
ik zag deze want hun werk door de punt van een roestigen spijker voortgebracht
of in een hoek te stoppen daar is het ook geschied is er ergens in een kerkmuur een hoekje of een holletje of eene scheur in eenigen anderen blinden muur daar zijt ge
op den grond naar boven tegen de spits van een steilen donkeren hoogen toren recht akelig heel donker zeer koud
en aangezien het zondagavond is spelen zij hun beste en aanlokkendste stuk
op een in puin gevallen wereld naar rome bij maanlicht terug te keeren is zulk een dag naar behooren te cindigen
mijn arme miskende onno zuchte eva ik geloof dat hij zich overwerkt ging van helderen door laboewangi is een ontzettend druk gewest en de rezident trekt zich te veel aan zoowel in zijn huis als buiten-af zoowel de verhouding met zijn zoon als met den regent
zij trok den hare terug zij flirtte nooit zij was zelfs wel eens een beetje vervelend stijf correct glimlachend in de vrijmetselarij tusschen de geïnitieerden en haar gaf zij het mysterie bloot maar voor de wereld in de cirkels om de marmeren tafels gaf zij zelfs geen blik geen handdruk zweemde
de rezident ging terug naar zijn kantoor waar de hoofd djaksa wachtte het verhoor begon door een politie-oppasser op geduwd kwamen de beklaagden een voor een hurken op de trap voor den drempel van het kantoor terwijl de djaksa hurkte op een matje de rezident zat voor zijn schrijftafel
er waren berichten van ternate en halmaheira dat eene ontzettende zeebeving de groep der eilanden daar had geteisterd dat gansche dorpen waren weggespoeld dat duizenden waren zonder dak
terwijl hij hem geeft den titel van heer en de hormat van meester kent hij hem diep in zijn democratische koopmansnatuur en minacht hem stil en oordeelt hem met een glimlach begrijpelijk voor zijn broeder die glimlacht als hij
kon er minuten heen staren als betooverd zij vond het allerliefst en hare eigen droomen geleken op die prent ook bewaarde zij een bonbon doos met een keepsake plaatje als het type van schoonheid dat zij nog mooier vond dan zichzelve
ik heb nooit iets gezien je bent zoo nederig van daag ik ben treurig om jou o toe wees het niet speel nog wat hier drink dan je bittertje schenk je in ik zal spelen op mijn valsche piano die even harmonisch zal klinken met mijn ziel ook in de war
voor altijd voor altijd vooral voor hem simpelen man van praktijk was deze ommezwaai bijna ondragelijk wat een morbide geest rustig peinzend zoû hebben bespiegeld gaf hem een wit bliksemende ontzetting nooit had hij gedacht dat er diep ergens
die nooit was bijgeloo vig geweest die koel kalm gewerkt had in zijn vereenzaamde huis waar het onbegrijpelijk spookte rondom hem heen die rapporten had doorlezen terwijl het hamerde boven zijn hoofd en zijn whiskey soda okerde in zijn glas van oudijck voor het eerst van zijn leven nu hij de sombere louis couperus de stille kracht blikken van theo van doddy zag nu hij zijne
wees niet boos van helderen je speelt allerliefst violoncel maar niemand in indië blijft op de hoogte de italiaansche opera speelt den trouvère de dilettanten gezelschappen in batavia heusch heel goed spelen den trouvère
neen zeide zij kort je verveelt me iedereen verveelt me hier alles verveelt me hij omvatte op zijn knieën haar middel trok haar naar zich toe zij een beetje lachend gaf iets meer toe wriemelde zenuwachtig met haar hand over zijn haar een rijtuig rolde voor
soesoehoenan sultan van patjaram suikerlord hoe maak je het mooie vent meidenkerel zijn joviale stortvloed van begroetingen hield niet op
en nog was voor diens roemrijk geslacht ook al had hij van oudijck tot zijn innigste spijt moeten handelen tegen die liefde in omdat hem zijn plicht dat gebood en hij vroeg haar zoo een moeder dat kon hem geen kwaad hart toe te dragen om die beoefening van zijn plicht
de koetsier reed langzaam een stijgenden weg op de liquide sawah's traptraden als spiegelterrassen naar boven ijl groen van de voorzichtig geplante padi halmpjes toen plotseling was het als een varen allee reuzevarens die hoogopwaaierden en groote fabelkapellen fladderden rond
voldeed zijn rustige liefde van echtgenoot haar niet zij begon zich ongelukkig te voelen zij was te veelzijdig vrouw om geheel haar geluk te kunnen vinden in haar kleine jongentje
en aan weêrszijde van een spiegeltje stonden op consoles twee imitatie bronzen beeldjes onduidelijke ridders het eene been vooruit in de hand een speer
uw eigen werkkring mijn werkkring een van de goede dingen van indië louis couperus de stille kracht ja ons materieele menschen van praktijk nu en dan eens te bezielen met uw geest rezident wat een komplimentjes is dat alles om de tooneel uitvoering en met dien geest goed te doen aan moeder
ik zoû den regent laten springen zei de dokter maar dokter zei van helderen zooveel weet je toch wel van onze javaansche toestanden om in te zien dat dat zoo maar niet gaat de regentenfamilie is te éen met laboewangi en te hoog in aanzien bij de bevolking
des nachts sloot men beter de huizen legde men wapens bij de hand werd men plotseling angstig wakker luisterend naar de geluiden van den nacht die donsde in het wijde buiten
ik vermoed dat zij mij niet zulke berichten zullen brengen zonder de onbetwijfelbaarste zekerheid regent deze zaak is zeer kiesch nogmaals u is het hoofd van uw familie onderzoek bij uw jongeren broêr in hoeverre hij zich vergrepen heeft aan het geld van het gouvernement en herstel zoo spoedig mogelijk alles
eldersma was al weg doodziek en eva met den kleinen jongen had hem niet kunnen vergezellen omdat zij aan zware malaria koortsen leed toen zij eenigszins herstellend was hield zij vendutie en zoû zij naar batavia gaan er een drie weken logeeren bij kennissen vor haar boot vertrok
de regent van laboewangi raden adipati soerio soenario was nog jong even dertig jaar een fijn javaansch gezicht als van een laatdunkende wajangpop met een klein kneveltje waaraan zorgvuldige puntjes gedraaid en vooral een staarblik die trof
wat wij iederen nacht nu hooren dat zijn de pontianaks et zijn de kleine kindertjes die huilen in de boomen de zielen van de kleine kindertjes die huilen in de boomen het is de wind oerip massa
deze avond deed hem stijgen in zijne zelfachting en hij waardeerde zich hooger dan ooit hij voelde zich zoo gelukkig als hij zich nooit had gevoeld hij had het rijtuig naar huis gezonden en wandelde met doddy naar huis enkele vroege verkoopers gingen ter passer
de kastelein ziende den rezident boog en de rezident tikte kort aan zijn pet en ging de societeit voorbij sloeg links om hij wandelde een laan af langs kleine donkere huisjes in kleine erfjes weggedoken sloeg weêr om en ging langs de uitmonding der kali die was als een kanaal
verbied hem te dobbelen en beveel hem zijn passie meester te worden of anders voorzie ik zeer treurige dingen en zal ik uw broêr moeten voordragen voor ontslag u weet zelve hoe ongaarne ik dit zoû doen want de regent van ngadjiwa is de tweede zoon van den ouden pangéran dien ik hoog heb gesteld
hem en zijn moeder als niet zoû ophouden het vreemde gebeuren was zeker dat daarna de orde in het gewone leven weêr was hersteld was zeker gegoochel dus men schaamde zich nu om zijn geloof en om zijn angst en dat men gehuiverd had voor wat mystiek had geschenen en alleen knap gegoochel was en men herademde en
hij zeide het niet ronduit maar iets ontsnapte hem in den regent hij kon die fijne figuur met zijn strakke koolzwarte oogen niet neêrzetten als mensch in het praktische leven zooals hij steeds den ouden pangéran had kunnen doen
toen hij na een honderd pas genaderd was luidde hij zeven langzame weêrechoënde slagen de klepel bronsde bonsende in de bel van de klok en de slag telkens zigzagde na met een zware trilling van nageluid
tevreden toen was het plotseling dat batavia openkwam twee drie rezidenten werden genoemd maar van oudijck had het meeste kans en hij tobde er over hij vreesde er voor hij hield niet van batavia als rezidentie hij zoû er niet in kunnen werken als hij hier gewerkt had met ijver en toewijding behartigende
strekten de lange breede wijde galerijen zich in een leêge verveling uit de tweede gong sloeg in de achtergalerij was de te lange tafel als steeds wachtende gasten
onbewust hadden gehoord het vaag aandonzende mysterie als een muziek van gewoonheid een muziek die zij niet hadden geteld alsof het mysterie gewoonheid was
er was in hem niets van iemand die den geheelen dag in een verlaten huis getreiterd werd door onbegrijpelijk en vreemd gebeuren nauwlijks was er een wolk van droefgeestigheid over zijn louis couperus de stille kracht breede voorhoofd nauwlijks een zorg in zijn even krommen breeden rug en de joviale trek om zijn dikken snor lachte er als altijd
en nooit had het gekund dadelijk had hem tegengewerkt onbewust door de kracht der dingen de oude raden ajoe pangéran die alles verspeelde verdobbelde die zich en de haren
toen denkende aan de anonieme brieven pas den laatsten tijd sedert hij geld deed toekomen aan den halfbloed die zich aanmatigde zijn naam hem niet meer toegezonden dacht hij ook aan de besmeuringen die hij er zoo dikwijls in had gelezen en toen steeds als vuil van zich had afgeworpen
edel mensch hoog intègre ambtenaar die zijn huisgezin liefhad die zijn rezidentie liefhad die den javaan liefhad die hoog wilde houden de regentenfamilie niet alleen omdat zijn instructie hem in het staatsblad voorschreef den javaanschen adel in aanzien te houden
hare bedienden waren allen onder haar invloed zij bromde nooit zij beval met een woord en het gebeurde was er iets verkeerd brak er iets haar glimlach bestierf even en dat was alles
zij hadden in twintig minuten gegeten toen van oudijck weêr ging naar zijn kantoor doddy en theo slenterden naar voren vervelend gaapte doddy kom
toen sprak hij met den chef der politie aan het rezidentie erf grensde een oud kerkhof nacht en dag werd dit nu bewaakt en bewaakt de achtermuur van de badkamer de badkamer zelve werd echter niet meer gebruikt en men baadde zich in de
en alleen gewoon was haar friesche man bijna te gewoon in die omgeving die geknipt scheen uit een tijdschrift voor kunst daar zij hield van gezelligheid verzamelde zij om zich heen zooveel europeesch element als maar mogelijk
en op het ambtsgeheim zei dokter rantzow neen zuchtte eva wij moeten iets nieuws hebben bals feesten pic nics bergtochten we hebben al alles uitgeput ik weet niets meer de indische druk komt op me neêr ik ben in een van mijn neêrslachtige buien
en betoovering dreven in den donzenden nacht zeefden neêr in de alkoof die schemerde versmeltende alle denken en ziel en warm vizioenende voor de zinnen de tokkè zweeg de gardoè dommelde in de donzen nacht heerschte als een tooveres gekroond met de sikkel der maan zij liepen
eva eldersma was in een stemming van lusteloosheid en spleen als zij nog nooit in indië had ondervonden na al haar arbeid drukte succes van den fancy-fair na de huiverende angsten voor opstand sluimerde het plaatsje gemoedelijk weêr in als was het weltevreden weêr te kunnen dommelen als altijd
de nu stille fabriek begaven addy en theo zich naar het landhuis de familie liep buiten in den tuin en in de tjemara laan en terwijl de beide jongelui naderden liep hen tegemoet het achtjarige gouden kindje het pleegprinsesje van de oude mama
aan prauw lag vastgemeerd een eentonig geneurie van madoereesche zeelui zeurde droefgeestig langzaam over het water waaruit een visschige wadem oprees
wangi tikte de tafel wat vroegen zij is een gat zeg nu iets ernstigs tafel smeekte mevrouw rantzow lief met hare prettige duitsche matrone manier ge vaar tikte de tafel
zij luisterden alle drie werktuigelijk drukte léonie zich dichter aan tegen theo zij zag doodsbleek de ruime achtergalerij met de altijd gedekte tafel strekte zich lang uit in het sombere licht van een enkele petroleum hanglamp
en mevrouw van oudijck liep ze langs praatte met ieder een oogenblik staande terwijl de dames bleven zitten in een andere galerij onderhield zich de rezident met de heeren het mannelijke element mengde zich niet met het vrouwelijke bitter port en ijswater werden
zich niet meer verbergende in vage verdonzing maar zichtbaar werkelijk in de zon ontstelling wekkend met zijn dreigende zege eva huiverde en terwijl zij angstig naar boven keek was het haar of de zwarte zwerm van schermwieken naar beneden zoû slaan op haar
maar voor éen ongelukkige doen wat wij wat u nu doen zal wordt dat ooit in holland gedaan en zeg mij niet dat hier minder wordt armoê geleden dus dus is er hier veel goeds voor u uw werkkring het werken voor anderen materieel en moreel
het schemerde paarsch de nacht viel met een zware schaduw neêr en de stad die den geheelen dag doodsch was geweest met haar louis couperus de stille kracht frons van sombere peinzing sliep moê in als een stad van zorg
hij was er zoo gewoon aan dat hij de brieven niet telde ze vluchtig of nauwlijks las en ze zorgeloos verscheurde gewoon voor zichzelven te oordeelen maakten de nijdige waarschuwingen geen indruk hoe zij ook als sissende slangen opstaken hare kop tusschen al de brieven die de post hem dagelijks bracht
zoo danste addy de luce alle oogen van vrouwen en meisjes gevestigd op hem hem volgende hem smeekende met den blik ook hàar meê te nemen in het gegolf en gedein dat was als droomend meêgaan op water
zijne vrouw de raden ajoe zagen zij niet maar zij vonden den regent in zijn slaapvertrek hij lag op zijn bed de oogen open somber bijkomende nog niet genoeg tot het leven teruggekeerd om geheel te bevroeden de vreemdheid van dat bezoek
de oppasser ging rillende de anderen zaten dicht bij elkaâr voelende elkanders lichaam door het bezweette laken der uniformen en keken bang uit de maan rees lacherig spottend als een slechte fee uit hare wolken hare vochtige doodstille betoovering zilverde over den wijden tuin
het was een kritiek die haar troosteloos en weemoedig maakte want ze was tegen haar natuur in zij had gaarne lief ze leefde gaarne samen spontaan harmonisch met vele anderen
eva ontving om de veertien dagen hoor rezident het is geen receptie verdedigde zij zich altijd tegen van oudijck ik weet heel goed dat niemand mag recepieeren in het binnenland dan de rezident en de rezidente
een vage sympathie voor hem voelde beiden zonen van een zelfde moe derland waarvoor hun vader niet voelde dan alleen met zijn aangeleerde ontwikkeling de kunstmatig humaan aangekweekte liefde der overheerschers voor den overheerschten grond
en hij aarzelde een oogenblik maar ook maar een oogenblik hij was een man van overdachte beginselen van a priori vastgestelde logiek onveranderbaar in besluitneming nooit toegankelijk voor een impulsie
ik dacht rezident dat u altijd liefde gevoeld had voor mijn huis murmelde hij bijna klagend en u heeft goed gedacht regent ik had den pangéran lief ik heb altijd uw huis bewonderd en ik heb het altijd hoog willen houden
houten slagen op zijn tong tong en toen nog een heel laat karretje ging voorbij riep hij met een schorre stem werr da de nacht was als een dons van fluweel loom neêrzevende uit de luchten als een omwemelende geheimzinnigheid als een beklemmende aandreiging van toekomst
de naar elkaâr buigende bamboestammen waaraan de smalle strook dundoek die kabbelt in den wind de versiering die in het javaansch dan ook kabbeling heet dien avond zoû de eerste feestavond zijn
de stille kracht zich echter niets ontvallen en stelden hunne vrouwen gerust maar eene donkere woeling bleef borrelen onder de schijnbare kalmte van hun binnensteedsche leventje
hij wist dat zij hoog hield de traditie van haar geslacht de trouw aan de compagnie de onkreukbare trouw aan de regeering welnu hij vroeg haar zoo aan te wenden hare macht en invloed
ik zoû het toch niet dikwijls doen eva neen ik vind het onverklaarbaar en toch verveelt het me al zoo went een mensch aan het onbegrijpelijke alles is onbegrijpelijk ja en alles is banaal
haar meest geliefde auteur was catulle mendes zij hield van al die bloemetjes van azuren sentimentaliteit van die roze cupidootjes van affectatie het pinkje in de lucht de beentjes bevallig fladderend rondom de meest verdorven motieven en thema's van afdwalenden
waarom als wij hier willen zijn leven wij maar niet eenvoudig en planten wij padi en leven wij van niets je praat als een vrouw lachte hij een beetje
en dat was zeker een wanhopige toestand zoo lang te blijven in een betrekking van ondergeschiktheid aan een superieur op dien leeftijd nog bevelen af te moeten wachten van een rezident hij had dat nooit kunnen uithouden op zijn acht en veertigste jaar
al bestudeerden zij ook tegenwoordig veel meer dan vroeger den regeeringsalmanak en de ranglijst voor hunne promotie het was dan van oudijcks stokpaardje zijne ambtenaren te vergelijken met de rechterlijke ambtenaren die niet vertoonden dat opgewekte type
in het huisje hoorde eva fluisteren als iets van een groote emotie louis couperus de stille kracht heel zenuwachtig sidin sidin hoorde zij roepen en fluisteren zij glimlachte wat moediger en bleef en liep wat in het
en daarom amuzeerde zij zich over de nonna tragiekjes van ida en schikte zij zich naar de anderen haar man onno als altijd moê van zijn werk sprak niet veel meê luisterde toe
de regent kwam haar aanspreken en zij informeerde naar zijn beide zoontjes zij sprak in het hollandsch en de regent en de raden ajoe antwoordden in het maleisch
weet zelve een regent ontslaan is een zoo groote exceptie dat het schande over uwe familie zoû brengen werk met mij meê het geslacht der adiningrats daarvoor te bewaren
die kleine apen zeide hij het zijn de zusjes van lena en louis couperus de stille kracht die u zooeven gezien heeft is haar moeder hij zweeg even eenvoudig weg als zoû zij wel begrijpen wie lena was
hij kon niet bevroeden waarom het zoo was waarom het zoo werd er was geen logica in want de logica zoû zijn dat men hem niet haten zoû maar beminnen hoe hoog streng men hem ook vond
zij zag er uit als een engel met haar ronde blanke gezicht in het loshangende golvende blonde haar in de witte zijden kimono die in soupele plooien om haar hing en zij trok doddy naar zich toe en zoende het kind en doddy's tranen wischte zij af en toen zachtkens duwde zij doddy weg naar hare kamer in de
in den tuin was in het midden een madoereesche prauw in den vorm van een viking schip waar men punch à la romaine dronk een naburige suikerfabriek nog altijd pret makende bekend om den joligen toon die er heerschte had gezorgd voor een komplete hollandsche poffertjeskraam als een heimwee wekkende herinnering aan holland
en dan wat als het iets is stel dat het iets is dat wij niet verklaren kunnen maar ik geloof er niet aan maar ik nog minder maar alleen wat als het iets is àls het iets is dat wij niet kunnen verklaren dan dan wat
de dokter grinnikend legde zijn korte breede hand op als een dwang vrek schold de tafel uit knarsend draaiend ploert schold ze verder
haar vader was van hove onze beroemde landschapschilder hare moeder was stella couberg onze beroemde concertzangeres eva op gevoed in een tehuis van kunst en muziek
het was zes uur een heerlijke koelte van ochtend frischheid baadde de lucht maar een ontstemming was zoo hevig in hem dat als in congestie zijne slapen klopten zijn hart bonsde dat zijn zenuwen trilden
wat deerde haar of van oudijck denkende aan den ouden nobelen pangéran weemoed voelde om den zichtbaren ondergang zijner kinderen haar deerde het alles niets haar deerde nu alleen zichzelve en addy en theo
wie het geen aandoening gaf dat honderden op de receptie's te laboewangi te ngadjiwa en elders haar begroetten met eene plichtpleging die zweemde naar vorstelijk
mama heeft het oerip al zoo half beloofd drong theo zacht aan zij stonden bevende voor hem spierwit als smeekelingen maar in hem afgetobd denkende aan zijn stukken was een starre onwil al kon hij zelden zijn vrouw iets weigeren
een pad kronkelde langs den vijver en op een met kiezelsteen geplaveide ronde plek rees een hooge vlaggestok de vlag was reeds neêrgehaald als iederen dag om zes uur een eenvoudig hek sneed het erf af van de lange laan
over wat hij in het geheim met eldersma sprak als secretaris met van helderen sprak als controleur kotta spraken deze beiden ook nooit als zwijgende onder een
toch nog voortrok boven het pretentieuze laatdunkende en sombere batavia alleen in het militaire element was leven alleen de huizen van officieren waren des avonds verlicht
alleen léonie bleef zegevieren altijd mooi blank kalm glimlachend tevreden gelukkig in den durenden hartstocht van addy dien zij wist te boeien als eene tooveres van liefde een savante in passie het noodlot had haar gewaarschuwd en theo hield zij ver van zich maar verder was zij