AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
gij ziet dat ik geen tijd verlies en mijn uiterste best doe wat zegt gij van dit brood vroeg de oude man vindt gij het niet lekker
vervolgens zong zij op eene wijze dat de prins er geheel door betooverd werd en haar met een ander lied antwoordde nog veel hartstogtelijker dan het eerste
zij zetten zich neder en de juwelier het eerst het woord opvattende vroeg met een diepen zucht aan de vertrouwde of zij reeds bekend was met het overlijden van den prins van perzië en of zij daarom weende
ik nam daarvan voor duizend goudstukken en de schoone koopster liet deze andermaal wegdragen zonder te betalen en zonder mij iets te zeggen of zich bekend te maken
kort daarop had ik het ongeluk hem te verliezen en nu meester over mijne daden besloot ik aan mijn verlangen te voldoen en naar caïro te gaan
hij kon het zuchten en kermen in zijn huis tot middernacht toe duidelijk hooren toen werd alles stil waarom de juwelier zijn buurman verzocht hem een sabel te leenen en hiermede gewapend waagde hij het naar buiten te gaan
ik gevoel wel dat dit de laatste zijn zal verder liet zij zich niet uit en het was daar de plaats ook niet om te trachten haar een troostrijk woord toe te voegen
mijn vader ging door voor een der rijkste kooplieden dier stad doch daar hij op grooten voet leefde zich aan vele buitensporigheden overgaf en
hij mij naar zijne meening bewezen had ziedaar hoe ik eindelijk van dien lastigen mensch ontslagen werd ik vroeg in de khan om voor mij een vertrek in gereedheid te brengen waar ik tot aan de genezing van mijn been zou kunnen blijven
alles wat ik voor u doen kan is allah bidden dat hij u het gezigt teruggeve dat hadt gij mij wel aan de deur kunnen zeggen gromde mijn broeder
ik beloof u dat gij er voor den tweeden maal geen lust toe zult krijgen dit zeggende sloeg hij dapper op den gebogchelde toe zoo lang tot dat deze zijn evenwigt verloor en op den grond viel
en zou u gaarne deze stof afstaan indien die mijn eigendom ware maar zij behoort aan dezen jongen koopman en het is heden de dag waarop ik met hem moet afrekenen wel hernam de dame ten hoogste verbaasd hoe komt het dat gij heden zoo met mij handelt
daar sire zeide de joodsche geneesheer tot den sultan van cachgar wat mij de jonge man van moussoul verhaalde ik bleef te damaskus zoo lang de gouverneur leefde maar na zijn overlijden nog in den bloei mijns levens zijnde kreeg ik lust te gaan reizen
geëindigd had was ik van mijne ziekte genezen neem dit zeide ik haar eene goed gevulde beurs gevende gij hebt mij genezen en daarom geloof ik dit geld beter besteed dan hetgeen ik aan den geneesheer heb moeten geven die mij gedurende mijne ziekte slechts geplaagd heeft
spoor haar echter in het bijzonder aan hare gemoedsbewegingen te matigen en te bedwingen opdat haar niet welligt een woord ontvalle
bevreesd door het gevaar dat ook hij door hunne liefdesbetrekkingen liep hem zijn plan had medegedeeld om naar balsora te vertrekken en aldaar te blijven tot het onweder dat hij zag opkomen zou zijn
maar naauwelijks was zij vertrokken of de andere dame die bij mij was gebleven werd door hevige stuiptrekkingen aangetast en het duurde niet lang of zij gaf in mijne armen den geest
in plaats van mij de regterhand te geven reikte hij mij de linker toe waarover ik mij zeer verwonderde dat is dacht ik bij mij zelven een groot bewijs van onbeleefdheid in een fatsoenlijk jongmensch
zij zullen dan met mijne vrouw terugkomen mij op nieuw smeeken en bidden en eerst nadat dit lang genoeg geduurd zal hebben zal ik mijne vrouw aanzien
zoo keerde deze arme stakkert naar zijn winkel terug met drie zware ziekten namelijk verliefd uitgehongerd en geen geld in den zak
men niet gelooven wilde dat een jongman van zulk een fatsoenlijk uiterlijk zich aan eene zoo slechte daad zou schuldig maken wat de ruiter mogt inbrengen zij beweerden dat ik onschuldig was en zij hielden zijn paard tegen ten einde mij gelegenheid te geven om heen te gaan
ik begaf mij met den gesnedene derwaarts en bevond dat de rekening in orde was daarna smaakte ik andermaal het geluk mij met de dame te onderhouden tot dat al de winkels op den berestein geopend waren
wat dit kostje aangaat zeide hij ik wil dat gij er genoeg van eet dit zeggende deed hij weder alsof hij een stuk in de hand nam en voor den mond van mijn broeder bragt
bekenden meer dan een kunnen noemen die zich in uwen toestand bevond en die aan mij zijn tegenwoordig geluk verschuldigd is op deze wijze wist de goede dame mij eindelijk te bewegen een hardnekkig stilzwijgen te laten varen mijnen hartstogt te bekennen
welnu dan hernam zij op die voorwaarde wil ik het verledene vergeten en met u als met mijn man leven zie daar mijne heeren vervolgde de koopman van bagdad zich tot het gezelschap rigtende de reden waarom ik geweigerd hebt van de ragout met knoflook te eten
doet gij dit niet dan zult gij niet slechts u zelven in het verderf storten maar ook schemselnihar wier leven en geluk u boven alles dierbaar behooren te zijn
toen ik zag vervolgde de jonge koopman dat de dame heen ging bespeurde ik dat mijn hart voor haar pleitte ik riep haar terug
met eene onuitsprekelijke blijdschap en bij het aanschouwen der letters door uwe schoone hand voortgebragt ontvingen mijne oogen een nieuw licht schitterender dan hetgeen zij hadden verloren toen de uwen sloten aan de voeten van mijnen
van alle weldenkende lieden op mijn twintigste jaar wist ik nog niet bij ondervinding wat liefde was ik geloofde zelfs daarvoor ongevoelig te zijn en was nog zoo kinderachtig het gezelschap der schoonen zoo veel mogelijk te vermijden
de juwelier was intusschen zeer in zijn schik dien gevonden te hebben daar hij hem het middel aan de hand gaf om zich bij de slavin te regtvaardigen en haar vertrouwen te winnen
let op u zelven herhaalde zij en op mijn zeggen ik verzeker u dat ik u op eene zware proef zal stellen wij lieten het daarbij en den volgenden morgen toen zij vertrok zeide zij dat ik over twee dagen nog eene gast zou hebben
ik beloof u daarenboven meer standvastigheid en ben gereed niet alleen mijne goederen maar zelfs mijn leven voor u op te offeren en opdat gij aan mijne opregtheid niet moogt twijfelen zoo zweer ik u bij het heiligste
van die som zeide de jonge koopman toen ik hem het geld bragt sta ik u honderd vijftig drachmen als makelaarsloon toe en wat het overige geld aangaat ik heb dat thans niet noodig wees dus zoo goed het te behouden tot dat ik het u zal opvragen
dadelijk begonnen allen gelijktijdig hunne instrumenten te stemmen hiermede gereed trad eene harer vooruit en zong daarbij op de luit spelende een lied waarvan de woorden en de uitdrukking geheel toepasselijk waren op den gemoedstoestand van den prins van perzië
en het lijk werd naar de graftombe van schemselnihar gebragt begeleid door eene lange rij van bagdads inwoners en naast dat van schemselnihar bijgezet van dat tijdstip af kwamen niet alleen de inwoners van bagdad maar ook vreemdelingen uit alle oorden der wereld
welke ik in de laatste dagen meermalen op de straat heb zien omdwalen en zulks naar het mij toescheen in eene zeer verlegene houding
op zekeren dag trad mijn broeder bij den molenaar binnen deze staakte terstond zijn werk en ging heen om geld te krijgen maar de jonge slavin fluisterde den snijder toe dat hij zich wel moest wachten iets aan te nemen
de blinden gingen dadelijk zitten maar bakbac zeide niet zoo haastig broeders laat ons eerst de deur sluiten en ons overtuigen dat zich geen onbekende hier bevindt
eindelijk gaf ik haar de verzekering dat gij haar geheim en dat van den prins heilig zoudt bewaren en besloten hadt hunne liefde naar uw beste vermogen te begunstigen schemselnihar schepte uit mijne woorden grooten troost
uit de stad te verbannen zonder verder onderzoek te doen of zij werkelijk blind waren of zien konden zoodra mij ter ooren kwam wat den armen bakbac overkomen was
in eene boot gaan ik scheepte mij met hen in meenende dat het lieden waren die zich te zamen gingen vermaken om dezen grooten feestdag te vieren
ik zal mij wel wachten antwoordde hij eenige ragout te proeven die met knoflook is toebereid ik heb nog niet vergeten wat mij het nuttigen daarvan eens berokkend heeft de gastheer nam met deze verklaring echter geen genoegen en zeide
duizende vogels lieten van tusschen het loover hun betooverend gezang hooren ofschoon al die pracht en al het schoone dat zich hier aan hen voordeed voor
en mijne zinnen zijn verward ook mijn ligchaam lijdt daaronder mijne bevende hand kan geene pen besturen dus sprekende nam hij echter een blad papier met eene pen
hierop maakte mijn broeder een der zakken open en nam daar tien drachmen uit de beide andere kregen ieder voor hun aandeel evenveel
en ik zal u den gelukkigsten der mannen maken want men kan mijne meesteres niet zien zonder haar te beminnen zij kwamen weldra voor de poort van een fraai paleis met eene wacht
de verteringen die ik maakte waren echter te groot voor mijn vermogen en zoo zag ik mij na eenigen tijd in eene dringende geldverlegenheid in plaats van mijne meubelen te verkoopen besloot ik mij van het gevonden juweel te ontdoen
wat zou schemselnihar en wat zoudt gij mijn waarde prins gelukkig wezen indien aan mijne wenschen die zoo zeer met de uwe instemmen
uwe tafel is onovertreffelijk in uitgezochte spijzen dat men thans de ragout opdrage schreeuwde de oude
dit onderhoud duurde eenen geruimen tijd eindelijk stond hij op en begaf zich naar zijn vertrek naauwelijks was de gunstelinge van zobeïde vrij in hare handelingen of zij kwam mij opzoeken en verontschuldigde zich wegens al de angsten welke zij mij had veroorzaakt
hij nam met zijne vrouw den gebogchelde op de eene bij het hoofd de andere bij de voeten zoo droegen zij hem naar de woning van den
gij moet wel wreed van aard en hardvochtig zijn om dus te kunnen spotten met de tranen van zulk een beminnelijk wezen indien ik in de plaats was van den groot-vizier uw ingebeelden
ik was zeer bedroefd en ontsteld over dit treurige voorval ten mijnen huize wat moet ik doen dacht ik bij mij zelven wat zal er van mij worden de vrees dreef mij om geen oogenblik te verliezen
doet gij op deze wijze mijne tafel eer aan de ragout is uitmuntend bewijs mij de gunst er van te eten zooals alle anderen en wees niet zoo zonderling heer antwoordde de gast een koopman uit bagdad geloof niet dat eene gril mij aldus doet handelen
ik groette hem en ging bij hem zitten hij sprak echter niet maar gaf mij met een oogwenk te kennen dat hij mij wachtende en over mijne komst tevreden was heer zeide ik wees zoo goed mij de hand te geven opdat ik uwen pols kan voelen
op die wijze hebt gij winst in stede van verlies te verwachten en de kooplieden zullen ook iets verdienen terwijl gij er uw vermaak van kunt nemen en de stad en omstreken bezigtigen
vrienden kunnen dan eten en drinken naar hartelust doch ik zelf kom dadelijk terug ik zal mij wel wachten zoo onbeleefd te zijn om u alleen te laten gaan gij hebt het wel aan mij verdiend dat ik u deze beleefdheid bewijs hemel riep ik
hij schudde het met gouddraad doorweven rugkussen dat haar tot steun moest dienen op en trad toen met eene buiging terug ten einde voor haar plaats te maken
de jonge dame zonder echter haar lagchen te kunnen bedwingen stond op en zeide tot hem na de inschikkelijkheid die gij voor mij gehad hebt zou ik ondankbaar moeten zijn indien ik u nu niet met geheel mijn hart beminde
de bediende kwam weldra terug zeide den juwelier hem te volgen en bragt hem in de kamer van den prins aboul hassan lag in half zittende houding op eene sofa met het hoofd in de kussens toen de juwelier binnentrad rigtte hij zich op
ik ging door de beide rijen welke zij vormden en mij voor den troon nederwerpende raakte ik met mijn hoofd het tapijt aan waarop de voeten van de vorstin rustten
laat ons het ongeluk als mannen dragen en elkander zoo veel mogelijk trachten te troosten over hetgeen wij niet veranderen kunnen ik zal u mijne derde en jongste dochter ten huwelijk geven die van een geheel ander gedrag is dan dat hare zusters waren
eet gij als zeer weinig en langzaam naar het mij voorkomt verschoon mij heer antwoordde schacabac zijne bewegingen navolgende
ik bid u zeg mij toch wat u deert zware hoofdpijn gaf ik ten antwoord de ware oorzaak van mijne ongesteldheid verbergende
ik zal den slaaf een kostbaar kleed doen geven en hem met een zeer rijk geschenk voor mijne vrouw terugzenden indien zij zich mogt verpligt achten mij een tegengeschenk te doen zoo zal ik dat niet aannemen als voor mij te vernederend
en niets voor haar te verbergen wat betrekking had op dit treurig sterfgeval toen hij geëindigd had vroeg zij hem of de prins haar zoon in zijne laatste oogenblikken hem niets belast had wat in het bijzonder haar betrof
en in afwachting van hetgeen aan allah zal behagen over ons te beschikken mevrouw antwoordde de prins van perzië gij zoudt mij groot ongelijk aandoen indien gij ook slechts een oogenblik kondet twijfelen aan de standvastigheid mijner liefde
ach mijn vriend zeide hij tot ebn thahar mogt het den hemel behagen dat ik mij met u in al dit schoone kon verheugen
in u den man te vinden door wien ik het door mij geleden verlies kan herstellen of althans minder zal gevoelen ik weet geene uitdrukkingen te vinden voldoende om u mijnen dank te betuigen voor uw verpligtend aanbod en zal allah bidden dat hij die edelmoedigheid vergelde
dat is alleen om u aan te moedigen antwoordde de molenaar zonder die aansporing wil mijn ezel niet loopen bacbouc was zeer verwonderd over deze behandeling zij viel volstrekt niet in zijn smaak niettemin durfde hij zich daarover niet beklagen
de gemalin van den beheerscher der geloovigen zou zich weten te wreken over uw beleedigend wantrouwen om kort te gaan zij sprak op een zoo fermen toon dat de opperste der gesnedenen den moed niet had op het openen der koffers verder aan te houden
terwijl ik hiermede bezig was fluisterde hij mij in het oor vergis ik mij niet dan bemint gij mijne meesteres en het verwondert mij dat gij den moed niet hebt haar dit te zeggen want zij bemint u niet minder sterk dan gij haar
liet een zoo sterk verlangen blijken te mogen weten hoe het hem en den prins van perzië was gegaan dat hij haar daaromtrent eerst moest inlichten toen hij aan hare begeerte voldaan had verhaalde zij hem op hare beurt het volgende
de kalif toonde mij door zijn stilzwijgen dat hij gestemd was mij aan te hooren en ik vervolgde op deze wijze geschiedenis van den tweeden broeder van den barbier
verrast mij er zou mij geen grooter ongeluk kunnen treffen ja vervolgde hij terwijl de tranen hem in de oogen schoten indien het waar is wat gij mij daar verhaald hebt dan is het met mij gedaan
bevinden en zelfs de stad te verlaten waar hij zijn verblijf houdt dit noopte mij uit bagdad te gaan waar ik hem achterliet om mij te zekerder en voor altoos van hem te bevrijden deed ik eene zeer lange reis en zette mij in deze stad midden in tartarijë neder
vervolgens ging de juwelier tot de zaak zelve over er bestaat sprak hij verder tusschen ebn thahar en mij eene zeer naauwe vriendschap ik weet dat hij ook uw vriend is
bij al deze uitstekende hoedanigheden bezat hij de zeldzame deugd zich daarop volstrekt niets te laten voorstaan het is dus niet te verwonderen dat
hij had nog niet geëindigd toen een zijner slaven hem kwam zeggen dat zich aan de deur een man bevond die hem verlangde te spreken
en zich voegen naar de grillen der rijken willen zij hun eigen voordeel behartigen trad hij nader en deed zooals hem gezegd werd
wel wat hebt gij op mij te zeggen oude grijskop riep mijn broeder ik ben in mijn beroep een eerlijk man en volstrekt niet bang voor u
ik hield hierin woord zoodra ik genezen was bragt ik zoo veel geld bijeen als ik dacht op mijne reizen noodig te hebben en mijne andere goederen stond ik af aan mijne bloedverwanten zoo vertrok ik van bagdad mijne heeren en ben tot hier gekomen
waarna wij er onzen intrek namen wij hielden een groot aantal slaven en slavinnen en leefden op eenen rijken voet maar deze gelukkige tijd was slechts van korten duur
thahar dus in de engte gedreven erkende thans dat de zaak werkelijk van het hoogste gewigt was ik had besloten zeide hij daaromtrent het striktste stilzwijgen in acht te nemen
ik liet door de gansche stad naar mijne dochter zoeken maar ik kon van haar ongelukkig lot niets te weten komen intusschen beweende mijne oudste dochter hare zuster dag en nacht
nam zijne ziekte hand over hand toe en van dat oogenblik af verkeert zijn leven in gevaar en ik weet zelfs niet of hij nog te helpen zou zijn indien gij medelijden met hem wildet hebben ziedaar wat ik haar zeide vervolgde de oude vrouw de vrees de oorzaak van
wat riep hij uit schemselnihar ook dood zij heeft deze wereld verlaten hernam de vertrouwde op nieuw in tranen losbarstende
gij moet op éénmaal niet te veel van uwe maag vergen want er zullen ons nog verscheidene andere spijzen worden voorgezet werkelijk vroeg hij nog om verschillende schotels waarvan mijn broeder hoewel bijna flaauw van honger zich nogtans hield
terstond daarop begon de bogchel te niezen rekte de armen en beenen uit opende de oogen en gaf andere teekenen dat hij in het land der levenden was teruggekeerd
vervolgens bragt men reukwerk en aloéhout op draagbare gouden komforen om hunnen baard en hunne kleederen te berooken ook de welriekende wateren werden niet vergeten
zijn gelaat was zoo fraai en fijn gevormd en zijne gestalte zoo edel dat de grootste schoonheidkenners in zijn persoon geene enkele fout konden aanwijzen hij had tevens iets zoo innemends dat men hem niet kon zien en niet tevens liefhebben
neem daarvan tien duizend en ga heen om er een huis voor te koopen ik had voor die som weldra eene woning gevonden en liet die prachtig in orde brengen
gij niets te vreezen zult hebben aboul hassan omarmde den juwelier in geestvervoering door deze schoone belofte riep hij uit schenkt gij het leven weder aan een ongelukkigen minnaar die zich reeds op den dood voorbereidde
hij zong eenige vrolijke liederen waarin ik behagen vond en ik noodigde hem uit den avond in mijn huis door te brengen hij stemde daarin toe en ik nam hem na mijn winkel gesloten te hebben mede naar mijne woning
een oogenblik later steeg ik te paard en vertrok naar egypte mijne reis vervolgde de jonge man van moussoul was zeer gelukkig ik kwam zonder eenige onaangename ontmoeting te caïro aan mijne ooms waren zeer verwonderd mij daar te zien
inmiddels trachtte de roeijer met den meesten spoed vooruit te komen terwijl de vertrouwde van schemselnihar het bootje langs den oever van het kanaal volgde totdat het den tigris bereikt had eerst hier nam zij afscheid van
het was hem ook eene groote troost dat niemand met een enkel woord van schemselnihar of van den prins van perzië gewaagde hetgeen hem deed denken dat zij reeds ten hunnent waren of zich elders in eene veilige schuilplaats bevonden
toen ik mijne hand als bij toeval op den zak liet rusten kwam het mij voor dat dit koordje tot eene beurs behoorde die zich daarin bevond
ach heer antwoordde zij bevende wie zijt gij ik herinner mij niet u ooit gezien te hebben ik ben sprak alnaschar degene bij wien gij u voor eenige weken vervoegdet om uwe handen te wasschen en uw huichelachtig gebed te doen herinnert gij
is hem dit onmogelijk dan wordt het leven hem een last gij weet dat ik mij in dezen treurigen toestand gebragt zie tweemaal meende ik het doel mijner wenschen nabij te zijn en tweemaal zag ik mij daarvan op het wreedst verstoken
de juwelier had geen lust een vreemdeling bij zich te ontvangen hij stond dus op en ging naar voren om te vernemen wat men hem te zeggen had
u niet laten roepen om sterrekundige waarnemingen te doen maar om mij den baard af te nemen scheer mij dus of ga van hier en ik zal een ander laten komen heer gaf hij ten antwoord met eene kalme bedaardheid om mij het geduld nog meer te doen
van mijn leed niet blootleggen ik bleef haar al zuchtende zwijgend aanzien is het valsche schaamte of wantrouwen in mij hernam zij die u weêrhoudt te spreken twijfel niet aan de waarheid van hetgeen ik u heb toegezegd ik zou u onder uwe
dus voortgaande zal ik het door den tijd wel tot vier duizend drachmen brengen van vier duizend drachmen kom ik ligt tot acht duizend en wanneer ik tien duizend drachmen bij elkander heb laat ik mijn glashandel varen om juwelier te worden
dat gij een verloren man zijt sta op en vlugt zoo spoedig mogelijk de tijd is kostbaar gij moet u niet blootstellen aan den toorn van den kalif
en hoe zal ik terwijl mijne denkbeelden geheel met u bezig zijn aan dien vorst de vrolijkheid kunnen toonen die hij gewoon was zoo dikwijls hij mij kwam bezoeken in mijne oogen te lezen
de ongerustheid waarin hij omtrent den toestand van den prins verkeerde deed het hem noodzakelijk achten niet langer te wachten om hem te bezoeken
nog vele anderen hebben uitgeplunderd die aan de voornaamste hovelingen van den kalif behooren zij zullen ook wel weten dat wat moeite de politie ook heeft aangewend nog niet een enkele hunner gevat is geworden
en dien op eenigen afstand van de koepelzaal nederzetten waarna zij tusschen het geboomte verdwenen zij werden gevolgd door twintig blanke slavinnen alle op de zelfde wijze zeer rijk gekleed
gij kunt dan twee malen per week maandags en donderdags zoo als hier gebruikelijk is uw geld ophalen voor hetgeen zij verkocht zullen hebben
ik zal wel zorg dragen het spoedig in dien staat te brengen als zulks voor hunne ontvangst noodig is ik ga mijne meesteres hernam de vertrouwde uw aanbod op staanden voet mededeelen en u spoedig haar antwoord brengen
na afscheid van zijne moeder genomen te hebben vertrok hij en verwijderde zich haastig van bagdad met den juwelier en eenige van zijne getrouwste bedienden zij reden den geheelen dag en een groot gedeelte van den nacht door zonder ergens op te houden
een van mijne ooms beweerde dat indien men aan verhalen van reizigers geloof wilde hechten er op den geheelen aardbodem geen heerlijker land was dan
ik vervolgde mijne visites negen dagen en telkens als ik hem de pols wilde voelen stak hij mij de linkerhand toe op den tienden dag bevond ik hem vrij wel ik zeide hem dat hij genoegzaam hersteld was en verder niets te doen had dan een bad te nemen
naauwelijks was dit geschied of ik hoorde roepen de kalif de kalif dit deed mijnen angst zoo hoog klimmen dat het mij nog dikwijls verwondert toen niet van schrik te zijn gestorven
ben ik niet diep ongelukkig geboren te zijn om te beminnen zonder hoop hem dien ik bemin den mijnen te mogen noemen
op deze woorden riep ik uit groote profeet ik ben gevoelloos en verbrijzeld door de ontvangen slagen en tot overmaat van leed veroordeelt men mij nog om de hand te worden afgehouwen en waarom
en die evenzeer uwe verwondering als uw medelijden zal opwekken doch veroorloof mij eerst mijne handen te wasschen dit zeggende stond hij van tafel op
antwoord gij kunt u niet beter vervoegen dan tot mij ik heb een zoon die geldwisselaar is hij zal het goud met liefde voor u willen wegen en u zoo de moeite besparen dit zelve te doen laat ons dus geen tijd verliezen ten einde hem te huis te treffen
ik kon dit niet ontkennen is het ook waar vervolgde hij dat gij dit kleinood voor vijftig goudstukken missen wilt ik stemde ook dit toe wel nu sprak hij op spottenden toon
toen de barbier zoo vervolgde de snijder tot den sultan van cachgar aldus zijne geschiedenis geëindigd had waren wij éénstemmig van oordeel dat de jonge kreupele geen ongelijk had hem te beschuldigen een groote prater te zijn
hierin hebt gij u niet bedrogen antwoordde de gesnedene zij is de eerste gunstelinge van zobeïde de gemalin van den kalif welke haar te meer lief heeft omdat zij haar van hare kindschheid af heeft opgevoed
mijn zoon houdt morgen bruiloft en indien gij ons dan met uw bijzijn wilt vereeren zult gij u regt vermaken ik liet mij overhalen trok mijn beste kleed aan stak eene beurs met honderd goudstukken bij mij en ging met haar mede
deze treurige gedachte overstelpt mij en zou mij dooden indien ik niet verzekerd ware dat gij mij bemint deze zoete troost matigt mijne wanhoop en doet mij nog aan het leven hechten
maar na hetgeen nu is voorgevallen mag ik u in mijn huis niet langer laten wonen draag dus zorg u van eene andere woning te voorzien
is hare vertrouwde bij u geweest wat heeft zij tot u gezegd ebn thahar antwoordde dat hij haar tot heden niet had gezien
hij stelde hem ten dien einde nogmaals al de bezwaren voor oogen die hij reeds vroeger te vergeefs had aangevoerd en hield hem voor dat hij veel beter zou doen al zijne krachten aan te wenden om zijne hartstogtelijke liefde voor schemselnihar te onderdrukken dan daaraan voedsel te geven
ik kom u uit haren naam verzoeken mij gelegenheid te geven dezen brief aan den prins van perzië ter hand te stellen de getrouwe
op mijne erkentelijkheid mijn zoon antwoordde zij ik ken die jonge schoone van wie gij mij spreekt zeer goed zij is inderdaad zoo als gij vermoedt de dochter van den kadi en zijn eenig kind het verwondert mij niet dat gij op haar verliefd zijt geworden zij is de
thans moet ik zeggen dat het verlies van ebn thahar mij meer dan vergoed is al wat gij doet zal welgedaan zijn ik verlaat mij geheel op u
welke mij dit keurige brood bakt met vijf honderd stukken goud betaal de barmeyer vervolgde de barbier liet het echter bij brood alleen niet blijven
niet geheel nieuw was deelde hij toch in de bewondering van den prins van perzië wiens blik spoedig een ander rustpunt vond
mogt gij er echter anders over denken dit zal mij niet beletten uw geheim heilig te bewaren gelijk ik u gezworen heb ik heb u reeds gezegd hernam de prins dat ik geen geloof hecht aan hetgeen de vertrouwde mij dienaangaande gezegd heeft
intusschen had deze ongelukkige minnaar met wien men zich vermaakte zonder dat hij er iets van merkte den geheelen dag nog niet gegeten en hij moest eenig geld leenen om zijn avondmaal te bekostigen
wij wachtten nog alleen op den gastheer die voor eene onverwachts opgekomen zaak was uitgegaan toen wij hem terug zagen komen vergezeld door een nog jeugdig vreemdeling van een goed uitzigt maar sterk mank gaande
de prins beantwoordde hunne vraag evenmin als ik hij zeide slechts dat hij bij den juwelier wien het huis waar men ons had aangetroffen toebehoorde op eene partij was geweest
doe open hernam de kalif haastig ik moet die ook eens zien zij wilde zich verontschuldigen door op te merken dat de koffers slechts vrouwenzaken bevatten en hij daardoor zijne gemalin van het vermaak zou berooven er hem mede te verrassen
de jonge slavin deed een paar schreden achterwaarts als wilde zij heengaan doch plotseling terugkomende zeide zij tot hem op fluisterenden toon
deze soort van kruidkoekjes worden hier gemaakt antwoordde de barmeyer en daarbij gelijk trouwens met alles wat in mijn huis is
de sultan van cachgar en allen die van deze goed gelukte operatie getuige waren wisten niet waarover zij zich het meest moesten verwonderen over het herleven van den bogchel die nu bijna vier-en-twintig uren voor dood had gelegen
terwijl de oude hem bij hare meesteres ging aandienen nam alnaschar op de sofa plaats en verhit van het loopen ontdeed hij zich van zijnen tulband niet lang daarna zag hij eene jonge dame binnenkomen
de jonge man gaf mij ook vele vriendschapsblijken en hij verzocht mij dat ik hem naar het bad zou vergezellen toen wij daar kwamen en zijne bedienden hem ontkleed hadden zag ik dat de regterhand hem ontbrak
deze woorden had ik naauwelijks nog gesproken of zij schonk mij in en zeide neem dezen beker en drink dat zal u moed geven
en gij weet dat de kalif dan ook weldra hier zal zijn hemel welk eene wreede scheiding
ik verzoek u sprak zij zich weder oprigtende aan den beheerscher der geloovigen te zeggen dat ik er steeds de hoogste eer in zal stellen mij te voegen naar de bevelen van zijne majesteit
jongman sprak hij beken de waarheid hebt gij deze beurs aan den eigenaar ontnomen wacht niet tot dat ik u door de pijnbank tot bekentenis van uw misdrijf moet brengen
indien zij geweten hadden wie zich in het huis van den juwelier bevonden wij zullen echter trachten voegden zij er bij den misslag te herstellen dien wij onwetend begaan hebben zij gingen daarop naar den juwelier terug het doet ons zeer leed zeiden zij
en indien zij over hare handeling vrij kon beschikken zou zij u komen opzoeken en met vreugde haar geheele leven bij u doorbrengen ik kon wel merken hernam ik dat zij van eene aanzienlijke familie is
buurman het is voor u te laat geworden om naar huis te gaan blijf dus van nacht hier zoo voortpratende bragt hij hem op eene plaats waar men een bed had gespreid hij liet hem daar
anderen bij de voeten vasthielden sloeg mijne vrouw welke op hare wenken bediend was geworden mij aller ongenadigst met den bollepees zoo lang tot haar de krachten ontbraken
als ik u verzoeken mag gij moet loopen zonder ophouden anders zoudt gij mijn koren bederven de molenaar dwong mijn broeder vervolgde de barbier gedurende het overige van den nacht in den molen te loopen
zij ging met statigen tred voorwaarts niet ongelijk aan de zon welke de wolken die haar bij haren loop omgeven met hare stralen verlicht en zette zich op den zilveren troon welken men aldaar voor haar geplaatst had neder
dat volstrekt niet hernam ik zwaar zuchtende uwe ongegronde verdenking verhoogt integendeel mijne smart ik kon niet over mij verkrijgen haar de ware oorzaak mijner droefheid te verklaren
de juwelier was echter weldra verpligt hem te roepen ten einde bij het afsterven van den prins tegenwoordig te zijn hij bemerkte dat de ademhaling kort en haastig werd en dit deed hem denken dat het einde naderde
ik huurde een prachtig huis geheel van marmer opgetrokken met een fraaijen tuin waarin zich zeer schoone fonteinen bevonden ook de vertrekken van binnen waren prachtig beschilderd en behangen hemelsblaauw met goud afgezet
bakbarah die gedacht had met de jonge dame alleen te zullen zijn was echter zeer bevreemd en volstrekt niet in zijn schik toen hij haar in zulk een talrijk gezelschap zag komen
zoo menigmaal als hij mij deed roepen moest ik naast hem gaan zitten en het was dan een vermaak aan te hooren welke schoone zaken ik hem vertelde ik wist hem in eene voortdurende verwondering te houden ik nam hem geheel in en wanneer ik geëindigd had o riep hij dan
en de bekoorlijkheden welke uw spiegel u dagelijks voorhouden van dat oogenblik af kwijnt hij en zijne ziekte is sedert zoo toegenomen dat hij thans op sterven ligt gij zult u nog wel herinneren mejufvrouw vervolgde ik na een kort stilzwijgen
een geheim veilig bewaard is en ik in moeijelijke en gevaarvolle omstandigheden nu niet beter kan doen dan ze u toe te vertrouwen gij zult die altijd door uwen ijver moed en onverschrokkenheid tot een goed einde weten te brengen
in dien toestand verkeerde hij nog toen de juwelier den volgenden morgen afscheid van hem nam aboul hassan antwoordde alleen door eene beweging met de oogen
het middaggebed geroepen en het was voor mij hoog tijd om te gaan ik besloot alzoo mij van de zaak af te maken door in schijn toe te geven en hield mij alsof ik er in toestemde dat hij mij vergezellen zou nu schoor hij mij eindelijk af zoodra dit gedaan was
ik belijd u ook nog dat wij door die veinzerij tien duizend drachmen hebben overgewonnen die ons gezamentlijk eigendom zijn ik vroeg heden aan mijne makkers om mijn aandeel ten bedrage van vijf en twintig honderd drachmen zij weigerden mij dit uit te keeren
mevrouw hernam ik ik smeek u mij zulks niet te weigeren het zal u niet onbekend zijn dat het voor ongelukkigen een troost is de rampen die hen drukken aan anderen te kunnen mededeelen
luister wat een dichter die egypte verpligt was te verlaten tot de egyptenaren zegt uw nijl overlaadt u dagelijks met weldaden hij schijnt alleen voor u in het verre zuiden te ontspringen
eet er goed van als ik u bidden mag hola jongen vervolgde hij dat men eene andere ragout opdrage neen liefst niet viel mijn broeder in waarlijk heer het is mij onmogelijk meer te eten
en gaven hem zoo vele oorvijgen vuistslagen en schoppen dat hij ten laatste bijna zijn besef verloor en onder den voet geraakte
lever het halssnoer voor den u geboden prijs en breng mij dadelijk het geld de makelaar had mij vijftig goudstukken geboden op last van een der rijkste juweliers van den berestein die mij dit bod deed ten einde mij op de proef te stellen
de juwelier weigerde in den beginne dit geschenk van den prins van perzië aan te nemen maar ofschoon hij betuigde dat schemselnihar hem reeds meer had gezonden dan noodig was om aan zijne vrienden de geleden schade te vergoeden de prins verlangde gehoorzaamd te worden
en hare keuze geheel vrij laten gij hebt u dus slechts naar het paleis te begeven en ik heb last u daartoe uit te noodigen neem nu een spoedig besluit dat is reeds genomen sprak ik ik ben bereid u overal te volgen waar gij mij wilt heen brengen
waarna zij op één na weder vertrokken in wien ik weldra den mij bekenden gesnedene herkende vervolgens zag ik ook de dame binnen komen ik ging haar te gemoet en betuigde haar dat ik gereed was hare bevelen te ontvangen
hoewel hij met dezen niet verder bekend was dan dat hij een of twee malen eenige edelgesteenten aan hem had verkocht hij gaf aan den portier zijn naam op en verzocht hem aan zijn meester te willen zeggen dat hij hem over eene zaak van het uiterste gewigt wenschte te spreken
waar ik eene goudschaal koopen of leenen kan ik ben eene hier onbekende perzische vrouw en zou gaarne willen weten of de vijf-honderd goudstukken die ik uit mijn land heb medegebragt allen het goede gewigt hebben goede vrouw gaf de oude
deze vraag waarop de slavin niet gerekend had deed haar van kleur veranderen mijne woorden schijnen u in verlegenheid te brengen vervolgde de juwelier vrees echter niet dat ik van hetgeen ik weet misbruik zal maken
wij voeren den tigris af en men deed ons voor het paleis van den kalif aanleggen nu eerst bemerkte ik dat ik mij deerlijk bedrogen had
zij hield alleen mij gedurende den nacht bij zich o hemel welk een nacht zij bragt dien schreijende en zuchtende door noemde zonder ophouden den prins van perzië
is het mogelijk dacht ik bij mij zelven dat die dames zoo fijngevoelig zijn en tevens zoo wraakzuchtig over een zoo gering vergrijp mijne liefde was echter zoo groot dat ik mijne vrouw hoe wreed zij ook jegens mij gehandeld had beklaagde
en dat deze zijne neiging te gevaarlijker was door de onbeperkte magt van zijnen medeminnaar die zich gewis niet ongestraft zou laten honen
reeds den volgenden morgen na het overlijden van den prins van perzië maakte de juwelier van eene gelegenheid gebruik om zich bij eene karavaan van kooplieden welke naar bagdad ging aan te sluiten
neen wat rampen daaruit ook voor mij zullen kunnen voortspruiten ik wil schemselnihar beminnen tot mijn laatsten
wat eindelijk nog deze koffer betreft zoo moet ik uwe majesteit smeeken mij de gunst toe te staan die niet te openen dan in tegenwoordigheid van mijne meesteres er zijn zaken in waarmede zij eene verrassing voorheeft die ik niet mag openbaren
daarna zich weder oprigtende zonder evenwel zijn lagchen te staken riep hij uit men zegt en niet zonder reden dat de dood eene oorzaak moet hebben
de commissaris van policie zond terstond eenige zijner dienaren om mij op te halen en toen ik voor hem werd gebragt toonde hij mij het halssnoer en vroeg mij of het niet datgene was hetwelk ik op den berestein te koop had laten veilen
maakte ik haar opmerkzaam op het groote gevaar waaraan zij als door een wonder was ontkomen haar smeekende zich zelve te beheerschen en van eene zoo gevaarvolle liefde af te zien
tot de beminde van den kalif dat het mij geoorloofd zij u te doen opmerken dat gij in plaats van tranen te storten u moest verblijden bij elkander te zijn ik begrijp niets van uwe droefheid want wat moet het dan worden als de noodzakelijkheid u tot scheiden zal dwingen
de juwelier liet nu de deur door zijn slaaf zoo goed mogelijk herstellen en sluiten door dezen bediende vergezeld begaf hij zich vervolgens naar zijn woonhuis onder weg maakte hij allerlei treurige overwegingen omtrent het voorgevallene
nadat de prins den juwelier nog met vele woorden voor zijnen ijver bedankt had keerde de laatste naar zijne woning terug waar reeds den volgenden dag de vertrouwde van schemselnihar hem kwam bezoeken
keer dus terug naar uwe meesteres en verzeker haar dat de prins met even groot verlangen naar tijding van haar uitziet als zij die van hem verwacht
de roovers staken haastig van wal en zochten door kracht van roeijen het gevaar te ontkomen zij waren dan ook reeds in veiligheid toen onze drie nachtwandelaars door de wacht omsingeld en aangehouden werden
hierin nam hij gaarne genoegen en ik haastte mij de dame de stof aan te bieden gij kunt die mede nemen dame zeide ik en wat het geld betreft dit kunt gij morgen of op een anderen dag zenden
ben geweest gij kunt dus wel denken dat ik u alleen noodig heb om mij te scheren haast u dan en laat ons geen tijd verliezen met praten want mijne oogenblikken zijn mij kostbaar men wacht mij tegen het middaguur de barbier maakte veel tijd zoek met
ga en zorg dat ik nimmer meer van u hoor spreken ik bukte voor de noodzakelijkheid en heb vele jaren in vreemde landen omgezworven eindelijk kwam mij ter ooren dat de kalif
laat mij dat gezwel eens zien hernam zij opdat ik het doorsteke dat zal de pijn verligten ik verschoonde mij daarvan voorgevende dat het gezwel daartoe nog niet rijp was en ik dronk den beker die zoo groot was in eene teug ledig
maar nadat zij de paarden opgevangen en zich van de goederen meester gemaakt hadden kwamen zij terug en ontnamen hun ook hunne kleederen waarna zij met den gemaakten buit wegreden
deze meende een dief voor zich te hebben heeft den doode op stokslagen onthaald en verkeerde in den waan hem gedood te hebben hetgeen echter gelijk uit mijn verhaal blijkt eene vergissing is
antwoord van den prins van perzië aan schemselnihar uwe mij zoo waarde letteren hebben mij zeer verblijd doch niet zoo als ik dit wel zou wenschen
en was ook zelve verdwenen bij gebrek van beter en om niet met ledige handen van daar te gaan liet nu mijn broeder het kostbaarste huisraad en alles wat waarde had bijeenpakken en naar zijne woning brengen de waarde van een en ander bedroeg veel meer
daar ik het zwijgen bewaarde rigtten zij zich tot den prins van perzië maar wie zijt gij dan toch zeiden zij want dat gij meer zijt dan waarvoor gij u uitgeeft een eenvoudig burgerman kunnen wij wel aan u zien
zij ontsloot voor hen eene deur in het vertrek waar zij zich bevonden en nu kwamen zij in eene veel grootere prachtig ingerigte zaal honderd marmeren kolommen in glans en witheid aan het zuiverste albast gelijk schraagden het koepelvormig verwulfsel
mede te deelen die u treffen zal ik vlei mij dat gij om mijne goede bedoelingen daarmede mijne stoutmoedigheid vergeven zult
mijn ezel is ziek en ik heb veel koren te malen zoudt gij mij niet het genoegen willen doen in zijne plaats den molen te draaijen bacbouc verblijd hem een bewijs van zijne dienstvaardigheid te kunnen geven antwoordde dat hij daartoe bereid was
beheerscher der geloovigen gaf ik hem ten antwoord ik zal u de volle waarheid doen kennen heden morgen zag ik deze tien roovers wier teregtstelling de regtvaardigheid van uwe majesteit op nieuw zoo schoon heeft doen uitblinken
en de koffers werden naar binnen gedragen in het vertrek van den opperste der gesnedenen die belast was niets den harem te laten binnen gaan zonder een gestreng onderzoek deze officier had zich reeds ter rust begeven men moest hem dus gaan wekken
dan zoudt gij mij de moeite bespaard hebben van trappen te klimmen en waarom onnoozele gaaft gij dan geen antwoord toen ik nadat gij de eerste maal hadt aangeklopt vroeg wie er was waarom dwingt gij de lieden op die wijze u te komen opendoen
gij beiden zoudt mij dan kunnen verwijten dat ik de eer van mijn huis niet naar behooren wist op te houden wij gingen inmiddels voort met drinken en naarmate de wijn ons verhitte spraken de laatst gekomen dame en ik met zoo weinig terughouding dat hare vriendin deswegens eene woedende jaloezij opvatte
zeg het ons opdat wij u helpen mogen neemt schreeuwde zij dien onwellevenden man van voor mijne oogen weg maar mevrouw sprak ik waardoor heb ik het ongeluk gehad uwen toorn op mij te laden
had riep hij uit dat men hem honderd stukken goud geve en hem omkleede met mijn beste kleed ik ontving deze geschenken gaarne en trok dadelijk zijn horoscoop die ik bevond zeer gelukkig te zijn denkt echter niet mijne heeren vervolgde de jonge kreupele van
den raad gaaft bagdad te verlaten zij zeide mij dit bij haar vertrek en scheen zeker van hare zaak te zijn maar men laat u geen regt wedervaren ik ben thans ten volle overtuigd dat zij zich moet bedrogen hebben
en hem dood vindende moest dit hem in den waan brengen dat de val dien hij hem had laten doen daarvan de oorzaak was daar nu de zaak zich heeft toegedragen zoo als ik u verhaald heb zoo laat den jood gaan
niet meer aan de molenaarster te zullen denken het verhaal van deze geschiedenis vervolgde de barbier deed den kalif lagchen
kalifs voor wie zij gewoonlijk boodschappen of inkoopen deed de juwelier stapte dus zonder om te zien voort totdat hij eene moskee bereikte die hij wist dat op dien tijd van den dag niet of zeldzaam bezocht werd
overleden was ik keerde daarop naar bagdad terug waar ik niet een van mijne broeders meer in leven vond het was bij mijne terugkomst in deze stad dat ik in de gelegenheid kwam aan den jongen kreupele de gewigtige dienst te bewijzen waarvan gij gehoord hebt
ik antwoordde dat hij dit gerust wagen kon en dat de frissche lucht hem zelfs goed zou zijn indien dit zoo is hernam hij en wanneer gij lust hebt mij op mijne wandeling te vergezellen dan zal ik u bij die gelegenheid mijne geschiedenis verhalen
in alle vertakkingen der wijsbegeerte onze wetten en overleveringen staan in mijn geheugen geschreven als in een boek er ontbreekt niets aan ik ben dichter bouwkundige maar wat is er dat ik niet ben er is niets in de natuur
op deze woorden berstte de sultan van cachgar in toorn tegen den christen koopman los gij zijt wel onbeschaamd mij eene geschiedenis te durven verhalen die mijne aandacht zoo weinig waardig is en deze te vergelijken met die van mijnen gebogchelde
eenige oogenblikken vr dat de dag aanbrak wilde een rijke christen koopman die den nacht in zwelgerij had doorgebragt zich naar het bad begeven
wilt gij ons nog vertellen dat gij een eerlijk man zijt uw rug wijst het wel anders uit helaas kermde mijn broeder
de persoon welke u dezen brief zal ter hand stellen kan u beter van mijnen toestand onderrigten dan ik zelve want sedert ik u niet meer bij mij mag zien ben ik geen mensch meer
er was nog geen kwartier uurs verloopen of de vertrouwde liet zich weder in de moskee vinden waar de juwelier op haar wachtte neem deze beurzen sprak zij en vergoed uwen vrienden de door hen geleden schade
was dus zelfs als bedelaar in zijn vak een knap man eens nu dat hij voorbij een prachtig huis kwam waarvan de groote hooge poort
ik had alle reden te verwachten dat ik in een land zoo ver verwijderd van mijne geboorteplaats dien hatelijken barbier niet zou aantreffen en toch vind ik hem in uw gezelschap gij kunt zelven oordeelen welk een onaangenamen indruk
zij heeft bij een der gesnedenen van onze wacht eene wijkplaats gezocht en wij twijfelen niet of zij zal hem alles verteld hebben
mijne vrouw zette ons een schotel met visch voor en ik diende daarvan een stuk aan den gebogchelde toe die dit gretig binnenslokte zonder te letten dat er eene graat in zat
dat zij ijlings het venster digt wierp uit vrees van in lagchen uit te barsten en alzoo aan mijn broeder te verraden dat zij hem bespottelijk vond
en vleide zich dat zij hare slavinnen weldra weg zou zenden ten einde met hem onder vier oogen te zijn de jonge dame scheen zijne gedachte te raden en schepte er vermaak in hem in zijne aangename dwaling te doen blijven
die met de uitgezochtste geregten overladen was ieder at en dronk naar zijn verlangen van alle spijzen vond een schotel met ragout toebereid met knoflook eenen bijzonderen aftrek
dat dit niet noodig was daar hij dien dag door de liefdadigheid van goede lieden zooveel had opgedaan dat er meer dan genoeg zou zijn voor hun drieën
de vriend wees hun daarop terstond eene slaapkamer aan waarna zij zich spoedig te bed begaven de prins van perzië bragt den nacht zeer onrustig door en kon den slaap niet vatten
maar dat wij ons bij dezen onverwachten slag met geduld wapenen en in onze liefde standvastig blijven versterk uw hart in dezen tegenspoed wat men wenscht wordt zelden zonder moeite verkregen laat u dus niet ontmoedigen
deed eerst het eene oog en kort daarna ook het andere open terwijl hij luide om genade riep en den regter smeekte de strafoefening te doen ophouden
bedrogen zoodra ebn thahar zich alleen met den prins zag naderde hij zijne legerstede en vroeg hem hoe hij zich bevond
en gaf hun insgelijks twee mannen mede die last hadden hen naar hunne woningen te vergezellen ik heb grond te vertrouwen besloot mijne goede meesteres in tranen losbarstende
zij bragt mij in dit huis waar ik dezen zwarte aantrof die mij met geweld hier heeft gehouden het is nu drie jaar dat ik tot mijn groot verdriet gevangen ben te oordeelen naar de snoode handelingen waarvan die verwenschte zwarte zich bediende hernam mijn broeder moet hij groote schatten hebben verzameld
de juwelier herkende de stem het was zijn slaaf zijn schrik ging nu in bevreemding over hoe hebt gij het aangelegd vroeg hij dat de wacht u niet heeft opgepakt en
hij vergenoegt zich voegde de juwelier er bij met vijftig goudstukken voor een juweel dat onder kenners twee duizend waard is bewijs genoeg dat hij een dief moet zijn
de beul liet den christen los en deed den strop om den hals van den muzelman doch op het oogenblik dat hij hem wilde optrekken drong de joodsche doctor door tot aan den voet van de galg verhief zijne stem en smeekte dat men het vonnis zou
om hem van het ontvangen bezoek van schemselnihar kennis te geven doch vr hij nog den tijd had hem die mededeeling te doen sprak de prins hem dus aan
toen de oogen neêrslaande zeide ik bij mij zelven zoo ik ontken dan zal de beurs die bij mij is gevonden tegen mij getuigen en ik een leugenaar zijn
zie hier zeide hij alle soorten van vruchten versche en gedroogde oranje-appelen perziken rozijnen en bovendien confituren
in plaats van daarover verstoord te zijn besloot zij er zich mede te vermaken en lachte hem vriendelijk toe mijn broeder zag haar mede lagchend aan maar met zulk een koddig gelaat
de prins van perzië en ebn thahar verbleekten hunnen ondergang reeds zeker meenende hoewel schemselnihar hen met eenen glimlach gerust trachtte te stellen
alcouz vond dat geld zoo fraai zoo blinkend en zoo goed gemunt dat hij het afzonderlijk in een koffertje wegsloot om het te bewaren gedurende vijf maanden kwam de grijsaard dagelijks eene gelijke hoeveelheid vleesch halen en betaalde steeds met de zelfde fraaije munt
indien gij ons niet wilt gelooven zoo bezie slechts zijnen rug dit zeggende ontblootte hij den rug van mijnen broeder en liet dien aan den regter zien
eindelijk gebruikte zij ook een weinig voedsel zij had tot dus verre alleen gejammerd gezucht en geweend doch toen ik bemerkte dat zij weder kon spreken bad ik haar mij te willen zeggen door welk geluk zij uit de handen
alvorens mij de goudstukken toe te tellen deed zij mij onderscheidene vragen onder anderen of ik reeds gehuwd was waar ik ontkennend op antwoordde
van het eerste oogenblik af dat ik u zag werden mijne oogen verblind door uwe bekoorlijkheden en mijn hart gaf zich over zonder wederstand te bieden
toen beiden in staat waren om den wedloop te kunnen beginnen nam de jonge dame een twintig passen vooruit en ving haren loop met verbazende snelheid aan
in dien tusschentijd zal u echter hier geen leed geschieden de juwelier kwam werkelijk den volgenden dag en denkende zulks niet anders dan in ons belang kon zijn openbaarde hij aan de dieven wie wij waren
bij het eindigen dezer woorden waaruit de hevigheid van hare liefde bleek viel zij op nieuw bewusteloos in mijne armen
heer zeide zij op eene verpligtende wijze ik bid u ga zitten de prins van perzië gehoorzaamde en zette zich op den rand der
te zamen beraadslaagden zij over de geschiktste middelen om de briefwisseling van den prins met schemselnihar te onderhouden daarin stemden zij overeen dat er moest worden begonnen om de vertrouwde slavin van hare dwaling terug te brengen
het gezigt van eenen man op mij maakt door wiens overdreven ijver ik kreupel ben en mij tot de treurige noodzakelijkheid veroordeeld zie een zwervend leven te leiden ver verwijderd van mijne bloedverwanten van mijne vrienden en van mijn
dat de uwen met een gelijk ongeduld begeeren mij te zien ja dat kan ik zij hebben mij dit genoeg te kennen gegeven