AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de egmonds kunnen dat geven zij zijn reeds een geruimen tijd in t hartje van holland au vu et su de tout le monde het zou mij niet verwonderen dat zij eenige correspondentie hadden gehouden met de barones of althans met dier nabestaanden
ik zal u meer zeggen de familiepapieren door nicht machteld mij toebetrouwd hebben voor dien baron zoo groote waarde dat hij ze met eene halve tonne gouds niet te duur zou betaald achten en toch zou ik ze liever voor zijne oogen verbranden dan door die transactie zijn bedrog te wettigen
juliaan zag graswinckel aan met een onrustigen blik als vreesde hij dat deze hem vergen zou aan die uitnoodiging bescheid te doen maar jacob jansz haastte zich tusschenbeide te komen dit verbiede ik als arts en gij heer schout meent het te goed met hem om zelf niet in te zien dat hetgeen u nietwes deert hem uiterst schadelijk zou zijn
moet maurits blindelings in den dood loopen omdat ik ellendige mij zelf mogelijk in gevaar zou begeven met hem te waarschuwen is mijn leven dan zoo kostbaar dat het niet duur genoeg betaald zou zijn met de redding van het zijne
in het doordringen en omvatten van de teêrste geheimenissen een later rijper tijdperk die te roekeloos uitgespannen wieken zou inplooien en de geestvervoering tot rustigen zielevrede bekoeld aan de aarde zou teruggeven wat nog niet aan den hemel behoorde
waardige heer gij ziet wat mij overkomt en dat ik mij in niets tegen de wettelijke macht verzette oefen gij deze barmhartigheid aan mij dat gij alles wat gij gezien en gehoord a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel overbrengt dààr waar het behoort opdat mij recht worde gedaan
maar ik voel mij verplicht u vooruit te waarschuwen dat men het bedoelde poeder gemeenlijk alleen bij kleine hoeveelheden aflevert en dat het tegen goud wordt opgewogen tracht er zooveel van te krijgen als gij maar machtig kunt worden afdingen is mijne gewoonte niet als gij weet
afkeer ja ik heb afkeer van alles wat mij wordt opgedrongen maar dààr zat het hem niet ik kon niet gedoogen dat mijn ruw soldatenvolk zich vroolijk maakte over het boek door mijne moeder in hooge eer gehouden
bracht hem tot de onderstelling dat het hier geen dier schertsende kibbelpartijtjes gold waarbij dames en heeren onderling met hun vernuft trachten te schitteren geen galante joute met courtoisie ter eenere met vrouwelijke fijnheid en schalkheid ter andere zijde gevoerd
het was voor sabina van egmond weggelegd den man die zich nooit meer over iets ergerde of verwonderde een uitroep van verbazing te ontlokken wat zal ik u zeggen mijn waarde dokter mijn huishouding kost dagelijks zooveel maar zou het dan niet mogelijk zijn dien omhaal ietwat te
als gouverneur van de vestingstad hulst in zeeland was hij verplicht welhaast zijn post te gaan betrekken en zijne uitrusting en die van zijn geleide zijne paarden de reize het voltallig maken van zijn regiment voor de naaste monstering op een oogenblik dat er verschil heerschte tusschen de algemeene staten en die van zeeland over de repartitie van t
want er lag mij veel aan gelegen om niet ten overstaan van het gansche gezelschap door deze miskend of verloochend te worden telkens teleurgesteld hield ik mij ter zijde totdat ik voeglijk meende te kunnen gaan toen kwam maurits op den zotten inval om mij zelf aan mijne nichten voor te stellen
neen wellieve vrouwe nu doet uwe genade den graaf onrecht niet dien glans heeft hij in u gezocht daarvoor is hij zelf te eenvoudig en te degelijk
de ghiselles viel graswinckel in zijne smartelijke verwondering nauwelijks meester ja zoo noemde hij zich schoon het later betwijfeld werd of hij wel recht had op dien naam op dien titel maar in mij kon die twijfel toen wel niet opkomen
maar het spreekt vanzelf dat jakob jansz sinds lang over deze gewaarwordingen heen was zoo hij ze ooit had gekend dat niet waarschijnlijk is hij was sinds jaren de gewone bezoeker van den barmhartige samaritaan zooals de apotheek blijkens haar uithangbord met inscriptie boven den luifel uitstekend betiteld was
wil mij aandienen hendrik en vragen of zijn edel achtbare ditmaal voor mij te spreken is at zal bezwaarlijk gaan waardige jacob jansz mijn meester is juist in besognes met den onderschout
dat opzet is mij niet ontgaan jacob en zal ik oprecht zijn mij smaakte uwe vroolijkheid niet zij had ietwes van valsch osboom oussaint opwinding die mij tegen was en dat maakte mij juist stil en stemmig
gezegd zoo gedaan er werd eene santee ingesteld op de toekomstige fortuin van den luitenant die nu beter gehumeurd en zelfs wat opgewonden na de herhaalde plengoffers lachend vroeg welke goudmijn zij ontdekt hadden om z splendied te kunnen zijn
juliaan en verder er is geen verder uw beroep ik heb er geen kostelijk geen naam geen beroep geen logies baron de ghiselles ik geloof dat gij der justitie een notabelen dienst hebt a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel met haar dit personaadje in handen te leveren
bezwaard met zijn vloek van een vader die zijn bastaard de plaats geeft van den wettigen zoon omdat deze vleier en oogendienaar is spreek mij van god als een gestreng rechter een streng rechter kan nog billijk zijn maar ik kan niet hooren dat men hem vergelijkt bij een vader
dat is bij mij niet het geval ik haat het pausdom met een volkomen haat sprak zij met forschheid met heftigheid zelfs werkelijk nu dan ben ik gerustgesteld ik vreesde dat de armoede die gij nu lijdt
als men zich nu herinnert welke voorslagen de man in wiens bezit zich dat document bevond hem zelven had gedaan dan kan de smartelijke verrassing van jonker juliaan niet meer
voorwaar neen heer baron ik begrijp nu heel goed dat de advocaat zijne redenen had om te zeggen dat er gansch geene haast was bij zijne loslating zelfs al bleek zijne onschuld viel schout gerrit in
uwe toespraak al haalt gij nog zooveel teksten aan zal mijne ziel niet redden ik moet geholpen worden door de genademiddelen mijner kerk ik moet een priester hebben ik moet biechten zoo ik rust zal krijgen heb ik absolutie noodig
onder hun twisten was er uit het kreupelbosch dat den heerweg van het voetpad scheidde een man te voorschijn gekomen die al glurend was genaderd en reeds achter de ghiselles stond toen juliaan het oog naar dezen ophief
het kasteel waarop ik geboren ben ligt tusschen wavre en duffel in den omtrek van brussel ik herinner mij nog flauwelijk dat het dien tijd druk bezocht werd door edele en aanzienlijke heeren die er af en aantrokken en waarmeê mijn vader zaken scheen te hebben
t is treurig om te zeggen maar de meeste armen kunnen de ruimte niet dragen verschoon de aanmerking dokter maar gij hebt daar eene vrjj wel gevulde beurs bij u en dat's periculeus met den avond als er zooveel kwaad volk langs de straten trekt
zij had te doen met eene partij die sinds lang op deze rol was afgericht wel had hij het bloed niet kunnen verhinderen hem naar het hoofd te stijgen bij het scherp verhoor dat zij hem deed ondergaan
gelukkig hebben wij niemands toestemming te vragen om het geheim closet van den gestrengen heer schout binnen te treden wij zien het machtige hoofd van den gerechte werkelijk in samenspreking met zijn adjunct den onderschout
telkens den teleurgestelde een trek van ongeduld en misnoegen op het gelaat brengt kennelijk is hij zelf even weinig als het bedorven zoontje van schepen dirk frans meerman geoefend om de kleine teleurstellingen des levens de kleine misrekeningen van zijne eigenliefde of ijdelheid met berusting te dragen
eerst te middernacht toen mijne moeder bij mij kwam wierp ik mij met een kreet van wilde wanhoop in hare armen en vond de verlichting der tranen aan hare borst wat het haar ook had gekost mijne moeder had moeten a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel emen in alles wat de baron over mij had besloten
en het krenkte hem toen ik het noodzakelijk achtte elkander eerst te leeren kennen neef en nicht dat was immers al kennis genoeg meende hij zijne ouders vielen mij bij zij begrepen zelven dat hun zoon nog te jong en te onervaren was om reeds hoofd van een huisgezin te worden
nu ik in die verwachting ben teleurgesteld moet ik voor mij zelven zorgen en zien weg te komen hoe eer hoe beter en gij zegt mij dat z viel de ghiselles uit in zichtbare onrust
door een niet ongerechtigd wantrouwen gedreven het voornemen had gevat om het ondersteld wanbedrijf van zijn onderhoorige op heeterdaad te betrappen wij moeten hem het recht doen te zeggen dat de vergissing die zoo geheel in t voordeel van den gevangene was hem niet uit zijn humeur bracht
daarenboven waren zijne gedragingen hinderlijk en aanmatigend en hoewel er geen bepaald overleg bestond om hem eens een trek te spelen waren zij het zonder afspraak met elkaâr eens dat zoo de occasie zich daartoe aanbood men die niet zou laten glippen en nu de occasie bood zich aan
al was het ondernemen eene doling de barmhartige heer acht op het harte en het uwe is oprecht voor hem ziedaar het noodigste als uw leidsman naar het geestelijke zou ik u nog te verwijten hebben dat gij mij uw opzet van onthouding zoo zorgelijk hebt verheeld
de ghiselles had het er zeker op aangelegd om ze te bemachtigen want even hardvochtig als vermetel schaamde hij zich niet naast den onderschout te blijven staan terwijl dat onderzoek plaats vond stiet hij eene verwensching uit van teleurstelling toen men niets vond
sinds gij zelve erkent niet goed ingelicht te zijn freule moest de christelijke liefde u toch voorschrijven dacht me om op onjuiste kennis geen bloedverwant te veroordeelen en te verdenken
ja daar hebt gij gelijk in er is wat meer dringend voorziening vordert zal mijn staat en eere daaronder niet lijden en de graaf deelde haar mede wat hem zelf zooveel zorg en bekommering baarde de jonge vrouw hoorde hem aan met koele bevreemding
en een besluit hadden ontlokt dat hij hun nu ging aankondigen maar daar het ondanks alles niet vrijwillig genomen was en zijn hart niet deelde in den eisch der noodzakelijkheid die het verstand hem voorschreef
en dat hij daartoe alle zijne vlijt zoude doen naar den wil zijns vaders en de verplichting die hij daarvan voor dezen op zich had genomen mijn broeder de wissel luidt aan hem die is dus meê van t complot riep juliaan met eene mengeling van verrassing waarin zekere onedele voldoening sprak
en zoowel in houding als manieren bewees hij dat hij zich ditmaal niet buiten of boven maar in zijn stand had gekleed hij zat voor eene tafel waarop eene groote koperen lamp stond te branden en scheen gelezen te hebben maar zooals iemand leest die onrustig of ongeduldig is
wist nog wel eens eenig werk te verschaffen aan eene enkele harer die met stoppen of kantklossen terecht kon en was alzoo van groote nuttigheid voor de zusterkens die nooit uitgingen maar zoo de heer schout achtte dat men tot het aannemen van dergelijke kleine diensten niet gerechtigd was zou men t nalaten en de overigheid
het spijt mij voor u dat ik le défaut de la cuirasse ontdekt heb mijn nobele ridder eindigde zij met snijdende schamperheid terwijl zij het kleine zilveren spiegeltje weêr langs de zijde liet neervallen
die geheel vreemd is aan t geen hen drijft en dus in beweging brengt en die in eigene gedachten en beslommeringen verdiept zich daarvan niet laat afleiden door het gewoel om hem heen maar die recht op zijn eigen doel afgaat alle hindernissen ter zijde latende alle belemmeringen van zich werende
die occassie heeft de baron aangegrepen om herwaarts over te komen en van t vrijgeleide te profiteeren als behoorende tot het gezelschap van den kanselier ijn vader in zeeland riep juliaan met glinsterende oogen
hij had het geritsel aan de deur wel opgemerkt en wachtte den oppasser te zien dien vrouw bartels hem had toegezegd toen hij zich omkeerde stond mabelia graswinckel voor hem hij trad schielijk achteruit als ware hij eer verschrikt en beschaamd dan aangenaam verrast en noemde haar naam op den toon der hoogste verwondering
en die tot niets goeds zou bekwaam zijn zoo hij niet van den a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel eer gegrepen ware om hem te volgen en voorts gewaardigd om het instrument te zijn van zijne zoekende en reddende liefde ja die onverdiende gunst heeft hij mij bewezen ging hij voort de vochtige oogen ten hemel heffende
want gij hoopt op de erfgoederen der barones de ghiselles sinds de bezittingen van den baron zelfs bij de oprechtste verzoening niet aan u konnen toevallen zoo gij niet tot des konings partij toetreed
en dit zwijgend neêrzinken had zoo iets ijzingwekkends dat de ruwe soldeniers bleek als lijken onder een dof gemompel van ontzetting den gevallene omstuwden
zoo haast hij een lijk geworden was wij schrijven kortheidshalve bleijswyck na hebben zijne vrienden hem ter gedacht tenisse laten afconterfeyten t welk bij zijn leven van hem niet was te verkrijgen
hier is geen moedwillig weêrstreven van de genade gods naar het mij voorkomt hier is veeleer alle sacramenten wat riekt het hier naar spekpannekoeken viel de dominé uit wees gezegend lijsbeth dat het geen vastenavond is ge raaktet wis onder suspicie van paperij
ik heb gebluft ik moet het met schaamte op het voorhoofd bekennen ik zie er van af de zaak door te zetten men kan niet ploegen met ossen en ezels tegelijk en dan nog met onwillige ossen en waanwijze ezels
waar denkt gij aan george ons verminderen onze bedienden zouden ons met minachting aanzien zoo wij daartoe overgingen de bedienden die ons daarom de behoorlijke achting weigeren kon op staanden voet hun afscheid krijgen ik versta het zoo
de dienst werd zwijgend toegezegd met een handdruk mabelia had hem verstaan haar leven als het zijne moest voortaan een leven zijn van zelfverloochening dat slechts vreugde putte uit de verzachting van anderer leed
maar meer dan dit moet er nooit van mij gevergd worden was haar antwoord geweest dat was dan ook wel genoeg en alles wat hij voortaan noodig had van haar om zijne rol te spelen de mijne mijn zwerftocht als gevloekte banneling ving aan reeds in dien eigen nacht
ongelukkig niet die zijn reeds met kerstmis betaald zooals de usantie is en is dat alles reeds op met het andere wat wilt gij ik heb dit huis in bewoonbaren staat laten brengen met huisraad en tapisseriën laten voorzien
och luitenant om de waarheid te zeggen we hebben dat uilskuiken geplukt den fraaien burgerpronker wien gij zijn liefje hebt ontschaakt wat wawelt gij nu weêr ik heb niemands liefje geschaakt hernam juliaan misnoegd ik zit ook al mooi in de veêren om mij nog met de zorg voor eene vrouw te belasten
maar ik beken u dat het mij wat kost dien af te staan een geschenk veellicht van een geliefde verwant of vriendin van mijne oudste zuster maria toen zij den sluier aannam
luitenant van stralen gij kent mij in mijn rang en qualiteit neem dit personaadje in hechtenis ik beveel het u in naam van den stadhouder ik zou u volgaarne verplichten baron maar verschoon mij het gaat niet zonderdat gij mij een schriftelijken last toont
tot zijne groote blijdschap werd hij dan ook niet geweerd maar op het binnenplein gekomen zag hij niets van den hofstoet die naar zijne meening den stadhouder naar het tournooi had moeten begeleiden
och zoo t geen duizenden zijn baat het toch niets maar genadige vrouwe riep graswinckel uit hoe kan het toch zijn dat gij zveel geld op eens behoeft
heidaar mooie jonker was het nu moet je zijden laken aan flarden dat je de goêlieden aldus tracteert moet alles voor jou uit den weg of wel ruim baan kuim baan daar komt meester driftkop aan werd er spottend gezongen terwijl men hem juist den weg versperde
eenzaam achtergebleven begon het juliaan al spoedig wat eng en somber te worden in die ledige kluis en hij haastte zich om gebruik te maken van de vrijheid om het laboratorium te gaan zien
hij zal toch geen alchimist zijn die naar den steen der wijzen zoekt sprak hij in zich zelven ware dat hij z iemand had kans dien te vinden maar aan de goudmakerij is zooveel hebzucht en zooveel bijgeloof verbonden dat ik er hem niet van verdenken mag
ja keesje wat de heeren wijzen dat moeten de gekken prijzen hernam zijn buurman een kleine winkelier de magistraat heeft er nu eenmaal een koud maal op besteld en het doorluchtig echtpaar zal het zich laten welgevallen dat haalt alweer zooveel uit op de bruiloft
maar deze had zich reeds omgekeerd en vestigde nu geheel zijne aandacht op een voorval waarin hij een vermakelijk avontuur hoopte te vinden een rijk gekleede burger jonkman dezelfde die wij zijne opinie hoorden uiten over jacob jansz op het marktplein
mijn vader was opgestaan had het hoofd afgewend legde beide handen op mijne schouders en verplichtte mij neêr te knielen zelf sneed hij mij nu de welige haarlokken af en wierp ze mij voor de voeten strooide mij asch op het hoofd strekte de opgeheven armen daarover uit
zoo heb ik mogelijk hem reeds schade toegebracht met u op te houden dat is geen verloren tijd geweest liefste belie zelfs niet voor hem nu ik zekerheid heb dat hij gekerkerd is behoef ik niet meer te weifelen waar hem te zoeken
dat een schraal predikanten tractement maar sobertjes een vette pastorie vergoedt met den aankleve van dien daarbij om t ambt quasie in respect te houden mocht tevens geen beroep worden gedreven alsof armoede en berooidheid geschikt zijn eerbied in te boezemen
toen hem de punt van zijn wapen op de borst zettende dreigde hij hem te doorsteken zoo hij niet terstond zijn gezegde herriep en voor snooden laster verklaarde wel laat het dan laster zijn hernam bernard met eenerauwe hijgende stem
daar hij alleen door eene bijkomstige omstandigheid en naar de meening van bartels slechts voorloopig ten zijnent was geborgen om zoo ras de gelegenheid toeliet naar de algemeene gevangenis overgebracht te worden had hij met zijne vrouw overlegd dat het zonde en jammer zou zijn voor die korte uren of dagen de deftige gevangenkamer in gebruik te stellen
hoe komt gij daaraan sabina dat behoort bij de familiepapieren van de barones de ghiselles die mij zijn toevertrouwd zoo neem en leg het er bij ik heb het mij in trouwe niet opzettelijk toegeëigend zooals gij wellicht denkt
wat dat belangt hilda jonge meiskes onder de twintig hebben geen nood de hekserij die zij plegen wordt op zijn zwaarst gestraft met een mooie bruiloft reken er op dat er zeker iemand is die wel eens met zoo'n aanklacht tegen u zelve kon aankomen bij burgemeester van adrichem wat zou je op de beschuldiging antwoorden
die den zelfzuchtigen kleinen tiran over hem ontvallen langs hem heen glijden als de rimpeltjes over het water waar zijn oog op staart toch schijnen zijne mijmeringen niet altijd van zachten aard en in zulke oogenblikken krijgen de sprekende trekken een diep weemoedige tint en verliezen de heldere oogen hun vroolijken glans
maar ik was schuldig bekende juliaan meer oprecht dan voorzichtig naar de strenge krijgswet zooals zij daar lag althans a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel k was jong vurig van aard kon mij niet inbinden waar ik getergd werd rooral dan niet als het point dhonneur werd geraakt en en
moest terechtstaan voor den bloedraad en werd openlijk op een schavot onthoofd als ware hij een verrader en misdadiger geweest wat wisseling van hoop en vrees wat angsten en smarten wij overigen die hem liefhadden moesten uitstaan eer die laatste slag ons tot wanhoop bracht zal ik u nu niet schetsen
gij zult zekerlijk zijn hart verteederen door die inschikkelijkheid en al ware dat niet gij brengt het offer om den wille gods voor dezen te buigen is immers noch zwakheid noch vernedering voor wien ook
wat zal ik u zeggen mijnheer de schout ik vreesde dat er op mij gewacht werd en daar men aan de orders van den magistraat met stiptheid moet voldoen wilde ik door wat haast het onwillekeurig verzuim goed
of zijne inhaligheid kon noch wilde voldoen was ter prooi aan zijne willekeur en aan de smadelijkste bejegening de beklagenswaardige juliaan bevond zich in dat geval
opstaande en zich in postuur zettende als een tweede modet die een strafsermoen dacht te houden en de aanmerking van lange michiel opvattende sprak hij ja voorwaar t is een klagelijk gezicht dat de leeuw onder de zwijnen verkeert en zich aan hun draf verzadigt zonderdat eenigszins de trek naar het vaderhuis zich in hem vertoont
ontkent ze het pertinent tot delftshaven in veiligheid zijn geraakt op een koopvaardijschip zoo wensch ik ze zalige reis viel schout gerrit lachende in
schoone lofspraken die zelfs zoo ze verdiend waren hem wien ze golden niet in de ooren mochten klinken wars als hij zijn moest van vleierij en menschenvergoding ook werden ze slechts gefluisterd en niet tot hem gericht maar ook andere stemmen lieten zich hooren ook wanklanken verstoorden deze harmonie
het spreekt vanzelve dat gij niet kunt maaien waar gij niet gezaaid hebt maar toch mag ik u een voorproefje geven van den oogst die u wacht wil men een krijgsman aan zich verbinden zoo biedt men handgeld ziedaar het mijne
hij heeft zooveel recht op dien naam als een zoon heeft op den naam zijner moeder viel hier graswinckel in op zachten maar nadrukkelijken toon en tot meerman gewend het is waar ook gij zijt met hem bekend ik had het u konnen vragen sprak deze en is hij dan werkelijk zooveel als een edelman
neen zwijgt duwde michiel hun toe en luistert hoe de oude vos de passie preekt nu hij zelf een warm hol heeft gevonden en een nieuwe huid heeft aangedaan bastiaan wist vooruit dat de soldaten zijne vermaningen over hun hoofd lieten heengaan als lieden die in den regen staan
hij hield zijn bijbel onder den arm als een wapen dat hem sterken moest om alle booze geesten en kwade invloeden te weêrstaan ongelukkig was hij even onhandig om het te hanteeren als ijverig om het te voeren
juliaan sprak graswinckel zijne hand nemende en den pols zoekende van schuldige bedoelingen verdenk ik u niet maar toch het doet mij leed dat gij ondanks uw oprecht geloof in zulke schadelijke doling zijt vervallen
zij hijlikte den baron de ghiselles sprak graswinckel zich tot schout meerman richtende maar ik moet u waarschuwen dat die naam hier niets ter zake doet want de vader heeft zijn zoon verstooten en verboden dien te dragen
dat ben ik niet meer mij scheelde niets dan vermoeienis en overspanning maar ik zou omgekomen zijn van desperacie en zelfverfoeiing zoo uwe hand mij niet had gevat hier bij u a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel vind ik voor het eerst wat naar rust gelijkt en het doet mij zoo goed eens alles uit te spreken
meisjes tusschen de vijftien en achttien bezetten de banken ter weêrszijden met kussens van groen karsaai belegd bertha van malsem willems zuster de aanstaande van dirk goedelijns met hare nicht machteld van egmond
de bevelvoerende kolonel had aan een vertrouwd vriend die het mij overbracht verteld dat hij dus handelde op hoog bevel van den stadhouder maurits en als een kreet van triomf klonk in den toon waarmeê de vraag werd gedaan
daar is voor mij geen pret zonder machteld laat me door guurt ik zal ze wel weten te vinden het kan zijn maar de lange slungel staat den kleuter niet toe te gaan waar hij wil je zult hier blijven en een patertje met ons dansen werd hem geantwoord
t is waarachtig of ik met een dolle kat te doen gehad heb sprak guurt terwijl hij de houten pomp in beweging a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel en zijn gezicht met handen vol water opfrischte neen jacob wees jij nu maar niet de advocaat van zijne slechte zaak het was te uwen gevallen dat we hem ophielden om je eens onverlet je zoete vrijerij met machteld te laten voortzetten
dat bastiaan één van die helden was zonder vrees hoewel niet zonder blaam gelijk hij zelf getuigt die zich bij den aanvang van den vrijheidskamp in den mêlée hadden geworpen hebben wij reeds begrepen
sterk in getal is uw vendel ik meen niet op de monsterrol maar in de werkelijkheid op dit oogenblik mijn vendel gij zegt dat gij een en ander van mij weet
gij zult hem de waarheid zeggen hij zal u toch wel gelooven en gij niet dààr zit het hem maar zie lees en vertrouw niets dan uwe eigene oogen
de een is nut en noodig wat den anderen grootelijks schade zou zijn daarom heeft men eeniglijk op christus te zien en hij is gekomen etende en drinkende en de goede gaven heiligend matigheid bevelende in alles
en een uitroep met eene grove verwensching gepaard ontviel hem die de goede vrouw lijsbeth met smartelijken ernst deed zeggen wat ik u bidde heer wil gods naam niet ijdellijk misbruiken met vervloeking van u zelven en anderen gij zoudt den zegen uit mijn kluisken wegnemen
toch bereikte ik eindelijk den duitschen bodem na veel kommer en ellende te hebben doorgestaan maar niet wetende werwaarts mij te wenden om het hoofdkwartier van den prins van oranje te bereiken wien ik mij voorstelde als reeds aan het hoofd van een leger om het vaderland tegen alba te hulpe te komen en verplicht mijne kleinoodiën te verkoopen
het landschap was volkomen vlak met kale verlaten weiden op wier dor en drassig bruingroen geen levend wezen was te bekennen het laag en schraal geboomte langs den vliet en wat droog riet uit het water opschietend ziedaar alles wat er te zien was
gij mij goed doen gij gij weet niet welk een snoodaard ik ben hij dien ik verslagen heb was mijn weldoener ik ben een gevloekte een verlorene
t is een poinct van delicatesse zich te gelaten niet aan een crime te gelooven die wel geprojecteerd maar niet tenuitvoergelegd is en daaraf men de schuldigen noch overtuigen noch zelfs overtuigd zijnde straffen kan
zoo behoort het ook voor een vrij man predikanten en priesters zijn àl één hebben te zamen een gelijk doel te heerschen over de gemoederen en een zelfde instrument om het te bereiken de eersten noemen het gods woord de anderen de kerk
en ik wil u bekennen jacob oom dat ik menigte van luchtkasteelen gebouwd heb op dezen zwakken grond en dat van toen aan zekere hersenschimmen mijn hoofd bevolkten die eerst veel later zijn opgetrokken
je verstaat geen woord van de heele schrift oude roffiaan zoo je meent dat die gegeven is om aan schoeljes als dezen voorgelezen te worden bij een drinkgelag mijne moeder las er in na haar gebed en ik wil niet dat dronken volk den draak zal steken met hetgeen zij in zoo hooge achting heeft gehouden
en in mijn jeugdigen overmoed was ik blind voor t gevaar kende ik geene vrees en scheen buigen mij eene laagheid tervergeefs dreigde mijn vader met den toorn van den geduchten landvoogd met den
in de eerste dagen na het bezoek van schout gerrit met jacob jansz scheen hij zich volkomen wel te bevinden in die volstrekte afzondering en juist gevonden te hebben wat hem noodig was de gelegenheid om tot zich zelven in te keeren
meer opgewekt ik heb ten minste eene beurs als ik nu maar een herberg of eene boerenwoning mag vinden dan ben ik gered ik kan zeggen dat ik bestolen ben dat ik mijn geld verloren heb ik zal de beurs aan mijn gordel hangen dat geeft krediet voor het eerste oogenblik en als ik mijn honger en dorst bevredigd heb zullen wij verder zien
waar zij eigenlijk beland is heeft men ten onzent nooit geweten denkelijk heeft zij schuilplaats gevonden bij den een of ander harer verwanten hoe dat ook zij sinds eenigen tijd is het gerucht van haar dood tot ons gekomen maar mijn vader wil kon er niet aan gelooven en in elk geval is zekerheid op dit punt hem dringend noodig
nu nog maar een paar stappen en we zijn er bemoedigde jacob jansz juliaan die telkens strompelde wij zijn hier bij t huis van solms en t is er vlak naast dat licht die muziek o ja ze houden dààr bruiloft a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel hij is er ook bij hij de verrader
een derde moet zich tevreden houden met de stomp van een officiersdegen die tusschen het verschoten wambuis is ingestoken bij mangel van scheede in hun midden voert het hoogste woord een jonkman wiens geheele voorkomen den jeugdigen woesteling aanduidt
heel goed maar er was niemand die er aan dacht dat een getrouwde dominé met vijf of zes kinderen die hij publiekelijk erkent en moet opvoeden in zijn stand een heel ander man wordt dan een pastoor die zich met zulken omhaal niet heeft in te laten
later was ik vergeten wat ik placht te zijn en deed mijn best om mij dat niet meer te herinneren toen ik eindelijk in de gelegenheid werd gesteld om een beter en meer geregeld leven aan te vangen was de plooi gezet en was mij tot behoefte geworden wat mij vroeger van afkeer deed rillen
maar hoe ik ook noodde en drong de waarheid was er niet uit te persen hij blijft hardnekkiglijk zijne onschuld beweren zonderdat hij zich nader wil verklaren wat hij eigenlijk in zijn schild voerde die verklaring zal hij ten laatste toch wel moeten geven gij hebt voorshands niet noodig te pijnigen en te persen op uwe eigene autoriteit
wel dat turen naar t azuurgewelf moede heft hij zich op als met een schok en bukt voorover of hij zich in het blauwe water wilde spiegelen dat een levendig donker oog eene sprekende schrandere jongelingstronie zou teruggeven waarop hij mogelijk als een tweede adonis met vrij wat welgevallen
welnu ziedaar alles wat ik noodig heb om met volle verzekerheid te zeggen de gelijkenis van den verloren penning past op u het treffendste beeld van de zoekende liefde gods die niet schroomt zich met stof en slijk te verontreinigen om a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel op te rapen wat het diepst is gevallen
alleen veroorloof mij de vraag hoe er met voorzeiden soldenier moet gehandeld worden die meent de patria een wondergrooten dienst te hebben bewezen en die zich vrijwilliglijk in onze bewaring heeft gegeven op hope van goede
ik schout van delft die niets van de lapzalverij afweet heb simpellijk met mijn gezond verstand te rade gaande uitgevonden waar het hem hapert zonder zich op te houden met deze grofheden te beantwoorden liep jacob jansz de trap op naar het verblijf van juliaan hij vond hem geknield voor zijn armstoel liggen verzonken in een aandachtig gebed
ziende met hoeveel gretigheid hij toetastte ging zij voort zoo ik u dienen kan met een paar versche eikens ik houde er kippen op na en al is t schraaltjes met het vroegjaar beginnen zij te leggen
ik weet heel wel dat ik nog gansch geen recht heb u mijn liefste te noemen ik heb uw jawoord immers nog niet eens durven vragen ik moest den moed daartoe nog vatten dien de desperatie mij nù geeft om u met zooveel woorden te zeggen dat ik u liefheb
en zij scheen willens haar beest naar binnen te leiden toen zij den luitenant zag staan tusschen zich en hare huisdeur die geopend was gebleven hevig verschrikt trad zij eenige schreden achterwaarts maar zij had toch de kloekmoedigheid om met eene stem waarin zij eenige vastheid wist te leggen te vragen wat hij doen kwam
de eene bron van welvaart gesloten werd ving een andere aan zich te openen het a l g bosboom-toussaint de burgers welgelegen eens feest te houden de jonge stadhouder en zijne krijgsoversten mochten zich wel eens ontspannen van het stedendwingen en schansbestormen
wist hij die ze als medewustigen aanduidde dan hun logies niet op te geven hun logies volgens de getuigenis van dien zich noemenden bernard hebben ze geen vast logies gehad en waren maar tijdelijk bij gele pij ingetrokken om te zien of ze den jezuïet konden plunderen die hun den last had gegeven den prins te vermoorden
al sprekende had hij het enge wambuis losgeknoopt en den hals vrijgemaakt van het hinderlijk vod dat voormaals een deftige kraag was geweest maar nu als een wrong de keel beklemde
zelfs in die verwisseling waardoor armand in mijne plaats trad om mijn leven te redden om mij te veiligen althans voor het lot dat mij aanvankelijk was toegedacht levenslange opsluiting in een
wat doet gij nu vroeg hij verrast en op den toon van zacht verwijt verschoon me dat ik dus ontijdig uwe ruste store maar ik kon het niet langer uithouden ik heb behoefte aan vergiffenis aan uwe vergiffenis
meer weet ik van hem niets het bleek me alleen dat hij zijn ruim deel had gehad aan aardsche rampspoeden en teleurstellingen zonder dat het hem gebracht had om naar de rechte hemelsche ruste te zoeken
jacob jansz werd uit zijn slaap opgeschrikt door eene hand die de zijne vatte door iets vochtigs dat er op neêrdroppelde hij opende de oogen zag om zich heen en zijn norsche patiënt lag neêrgeknield aan zijne voeten het hoofd over zijne gevouwen handen gebogen die kussende en met zijne tranen basproeiend
en hoewel hij dies ondanks opnieuw met een regiment werd begunstigd had hij niet veel gelegenheid daarmeê goeden dienst te doen daar hij reeds in t jaar overleed zonder kinderen na te laten zijne weduwe bleef te delft wonen en nam nog dikmaals haar gerief van de nabuurschap met jacob jansz zooals deze zelf haar had voorgesteld
de luitenant heeft gelijk riep michiel met hartelijke instemming je noemt ons zwijnen wel mij dunkt dan zou je wel en wijs doen je paarlen niet voor de zwijnen te werpen als de geest mij dringt moet ik spreken hernam bastiaan met een gloed van geestdrift die mogelijk van minder zuiveren oorsprong was dan hij waande
hoe ook schout gerrit gromde juliaan bleef bij dat plan prins maurits zou zich niet belgen aan ééne tafel te zitten met een man die nù vreedzaam burger voormaals zijn heer vader in de zwaarste tijden goede diensten had gedaan en daarbij bleef het
maar die voldoening was hem niet toegedacht een officier van de hellebaardiers trad naar buiten en vroeg hem vrij barsch wat hij daar stond te wachten de mogelijke kans om zijne excellentie te zien en eenige minuten gehoor te erlangen sprak juliaan zacht en bescheiden in de hoop den krijgsman voor zijne zaak te winnen
maar bij nader onderzoek bemerkte men dat er uit die klare blauwe oogen niet enkel goêlijkheid lichtte en levenslust maar dat ze iets kouds en scherps hadden dat niet geruststellend moest zijn voor den delinquent dien hij in verhoor nam
want hij was en bleef een man des gebeds bij uitnemendheid een man apart als lijsbeth zei eene uitzondering onder zijne tijdgenooten die dan ook niet veel kans had nagevolgd te worden
die ten antwoord gaf met eene stem doordringend van zachten waardigen ernst door de mildheid van zijne excellentie is me althans een a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel ruim deel toegezegd van de overgebleven schotelen voor mijne kinderkens
waarom zoolang te tobben gij wist mijn huis toch te vinden elsken lief vader was thuisgekomen en verbood u te roepen zeî het kind de schouders ophalende als begreep zij de oorzaak niet van t verbod
ik heb geen vast logies bracht hij uit met doffe weifelende stem mooi zoo sprak de onderschout dan zullen wij je er een geven waar je voor vast kunt blijven hoe is je naam
al voel ik ng pijn die mij het harte doorvlijmde toen ik dat nobele hoofd zag vallen dat edele bloed zag vlieten dwong men zoo jeugdig een knaap als gij toen zijn moest zulk een afgrijselijk schouwspel aan te zien vroeg graswinckel met eene mengeling van verwondering en deernis
als verweesd achter en weêr aan mij zelven overgelaten voelde ik opnieuw den vloek mijns vaders op het hoofd branden en voor die snerpende pijn kende ik geene remedie dan den roes der zinnen waarin ik mij bedwelmde
want het banket is sinds lang afgeloopen en het eerste vuur van den danslust is al wat afgekoeld zoodat er in de nevenvertrekken die op de groote danszaal uitloopen reeds ettelijke groepjes heeren en vrouwen worden gevonden die zich wat ter zijde begeven om uit te rusten of te praten en dat is juist voor ons het goede moment om te luisteren
de soldeniers door blik en toon geïmponeerd deinsden terug maar bastiaan hervatte gij vergist u jonker het komt mij voor dat deze mannen die hun lot aan uwe fortuin verbonden hebben wel degelijk recht hebben om van die zaak meer te weten en dat ik om andere u bekende redenen diezelfde aanspraak heb
de onderschout knipte met de oogen als iemand die wist wat hem te doen stond waar is je logies vroeg hij zich tot juliaan keerend die reeds ter weêrszijden bij een arm gevat trillend van toorn en ergernis bij het onrecht dat tegen hem werd gepleegd maar toch besloten lijdzaamheid te oefenen en zich niet met geweld te verzetten
die zeer koeltjes antwoordde dat hij er in voorzien zou maar hoe dat wist hij zelf niet daar het gereed geld dat hij zelf bezat op verre na niet toereikend was om te voorzien in de groote kosten die hij welhaast zou hebben te maken
het vermaan tot blijven en geduld nemen deed op hem de werking van de sporen ten ontijde aan een jong wild paard gegeven hij antwoordde met in vollen draf weg te rennen
de liefde gods aan te nemen als een genadegift waarvoor gij niets hadt weêr te geven dan het harte en met dat harte ook de bereidheid om al te geven wat hij vragen zou ware t ook wat u meer dan iets anders tegenstond lijdzaam wachten totdat hij zelf u het kruis oplegt dat hij u wil doen dragen
mabelia behoefde geene preutsche nuf te zijn om zich gekrenkt te gevoelen over deze stoutheid van den indringer die reeds door de dichtbijstaanden van ter zijde werd aangekeken als een schuin heer
maar toen juliaan van hem afa l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel en met eene schrille van aandoening trillende stem zeide verklaar voor deze allen dat gij een lasteraar zijt die praat van t geen hij niet weet of ik zal je den mond snoeren voor eeuwig
françoise riep nu de gravin weêr maar met een gansch ander gevoel dan tevoren gij ziet het sabina al viel ik u soms wat hard ik meen het toch goed daarbij ben ik u dat schuldig want ik heb dien de ghiselles den pas afgesneden en u daardoor verstoken van zijne schitterende aanbiedingen
bij onvermogen wordt toch nog de schijn er van aangenomen en om dien schijn te vertoonen wordt het wezen van welvaart en geluk opgeofferd de huiselijkheid is verdwenen de ruwe uitspattingen van den middenstand vinden zelden meer plaats maar de zucht om zijn meerderen te gelijken is tot ontrustende hoogte gestegen
uw naam dan vroeg juliaan met zekere levendigheid waartoe een naam gij kent den mijnen toch niet heb ik u den uwen gevraagd later zal het blijken of nadere bekendheid tusschen u en mij ons dienstig zal zijn
wier beeltenis gij daar in handen houdt een edelman dien men den baron de ghiselles noemt wil zich met alle geweld als onzen aanverwant opdringen dat zou ik mij getroosten want hij is in t eind een cavalier die zich goed voordoet en ten hove wel gezien is
deze juweelen haarspelden deze dik geschakelde gouden keten deze paarlen oorbaggen eenige ringen met diamanten en robijnen zijn eigenlijk al wat ik te missen heb zonderdat het opgemerkt wordt en dat beteekent nog niet veel ik heb toch wel hoop dat het eenige honderden carolusguldens zal opbrengen
dat is heel gelukkig want hij wil u weêrzien hij wil zich met u verzoenen de rust van zijn ouden dag hangt er aan hoe wilt gij dat ik dit gelooven zal armand dit is een verzinsel van u a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel lweêr dat wantrouwen
dan kan men veilig spotten met dit vooroordeel van vloek en kwaad gesternte neen neen viel juliaan in op diep moedeloozen toon ik weet het beter bij ervaring ik weet dat er is wat men niet door stoutheid noch behendigheid kan overwinnen
als het den dominé hetzelfde is wil dan naast mij op het voorkrat komen zitten dan kunnen wij samen nog wat praten toen dit geschied was reden ze voort maar lijsbeth schudde het hoofd en sprak bij
neen ik waag niet zooveel als gij denkt er bestaat gelijkenis tusschen mij en den persoon wien ik voorstel de eenige in dezen kring die hem heeft gekend en nog wel als knaap is françoise
als hij in goede bewaring is moge hij voorshands daarin blijven totdat men hem zonder schade kan loslaten het zij hem dan wel ernstiglijk ingescherpt dat zijne tong zijn hals in gevaar kan brengen des noodig kan hij buiten onze jurisdictie worden gebracht
ik zeg je dat het waar is machteld wil niet langer gelijfstaffierd worden door een geleijonker die haar tot den elleboog komt en zij heeft de occasie waargenomen om het je te doen blijken ik weet wel beter guurt groot al ben jij nog zoo'n lange slungel je maakt mij geen sprookjes wijs
de ghiselles was een notabel vreemdeling herwaarts overgekomen om met den stadhouder over wichtige familie-zaken te onderhandelen in den naam van den prins van oranje
vrouwe de beaumont en hare nicht herhaalde hij langzaam en de hand aan het voorhoofd brengend als om zijn geheugen te scherpen ik herinner mij niets daarvan
er zijn vredesonderhandelingen op til de kanselier van braband de waardige liesveldt is met voorkennis der staten en onder hunne sauvegarde naar zeeland gekomen waar maurits zich reeds bevond om met dezen een mondgesprek te hebben en opening van zaken te geven ten einde de preliminairen vast te stellen
diens strijd om zich te bedwingen was hem daarbij niet ontgaan hij deed hem rijzen in zijn goed gevoelen en versterkte hem in t voornemen om het eind van dit alles af te wachten al achtte de vreedzame man het voor zich noodig de neutraliteit te bewaren
zoek maar in t hooi plaagden de meisjes je zult ze eerder vinden dan eene naalde aan die zotte praat keere ik mij niet riep hij korzel spreek gij goedelijns zeg me waar kan ik de jonkvrouw van egmond vinden
ik ben in uwe hand doe met mij wat gij wilt lever mij over aan de justitie ik wil u behouden niet in t verderf storten begrijpt gij dat dan niet beklagenswaardige vreest gij den alwetenden god niet dat gij dus eigenwillig zijn oordeel tegen
maar toch geluk had ik nooit was ik bij een hopman die met mij tevreden scheen dan raakte die in de klem tusschen den graaf van leycester en den stadhouder maurits en de compagnie werd naar een achterhoek verlegd uit vreeze dat de hopman verkeerde diensten zou doen
de droes hale den eersten dorper den besten die mij tegenkomt ik zal hem bang maken en een losprijs vergen voor vrijheid en leven ik wil ten minste zooveel geld hebben dat ik ergens in een herberg wat kan rusten en mij te goed doen
bij den eersten blik had hij eene instinctmatige antipathie opgevat tegen deze plompe figuur die van zijne zijde met kennelijk mistrouwen den uitvorschenden blik op hem hield gericht terwijl hij zich aan vrouw lijsbeth wendde juist of hij dien vreemde niet zag
aan dat bevel werd onmiddellijk en met meer ijver dan discretie voldaan terwijl juliaan zich zonder tegenstreven onderwierp wel bewust dat men niets verdachts zoude vinden en in zijn hart zegende hij nu die voorzorg van graswinckel waara l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel door die wichtige papieren nu niet bij hem gevonden werden
ook zijn wij er niet gekomen om ons meê in t feestgewoel te verlustigen maar alleen om zekere personen waarin wij belangstellen gade te slaan en daartoe is nu wel gelegenheid
toch achtte hij zich overgelukkig ten laatste tot de stellaadje te zijn genaderd waar hij door de zorg van den luitenant zijn juffer reeds geplaatst zag maar tot zijne bittere ergernis dien luitenant zelf dien aanvoerder van den woesten hoop waardoor hij gekweld en afgezet is achter haar staande als een die een onbetwistbaar recht had op die eer
waarheid is mevrouw voer hij voort dat ik eigenlijk ook niet tot u kome om te schertsen of om u het hof te maken er is aanleiding om eens ernstig met elkaâr te spreken en in goed overleg te treden hoe wij het schikken zullen met onze
had hij wel weinig overeenkomst met den levenslustigen opgewekten edelman in prinselijk feestgewaad gedost die eens hare verbeelding had getroffen maar de trekken waren niet gansch veranderd het hooge voorhoofd kwam nog even sprekend uit al was het met scherpe voren
hoe nu wie kwam daar aanrennen over t veld wie sprong zoo rab de grebbe over wie onderstond zich het hek over te klimmen dat niemand de goedwilligheid had voor hem te openen gerrit gerrit fransz in eigen persoon wat porde dien om dus eenzaam rond te zwerven
maar beiden waren te zeer verbitterd om goeden raad gehoor te geven zij vochten bernard was de sterkste maar juliaan won het hem af in behendigheid welhaast sloeg hij zijne tegenpartij den degen uit de hand en met eene vaardigheid eene engelschen bokserwaardig kreeg hij den ontwapende op den grond en onder de knie
de heer heeft meer dan dit om u te geven hij heeft mijne bede verhoord hij wil uwe zwakheid te gemoet komen door zelf tot u te spreken niet het eerst door de schrift maar door de tastelijke bewjjzen zijner zoekende liefde opdat gij niet twijfelen zoudt dat hij u
gij vraagt nog waarom viel de schout in met heftigheid wel dat ligt voor de hand hij is zijn leven zat omdat hij nog geen eind ziet aan zijne gevangenschap en dit hier is eene langzame maar wel verzekerde poging tot zelfmoord daaraf de geneigdheid maar al te veel in hem zit
voor jacob jansz die ondanks alle dooding des vleesches en ondanks de vurigste zielszucht naar god na zestig jaren levens nog omwandelde op aarde met een onverzwakt lichaam was het een verschijnsel dat zijne hoogste verbazing wekte
maar ik erken dat het mijne eigene schuld is ik had mijn geheim voor mij zelven moeten houden en alles alleen moeten beramen en uitvoeren dan ware ik zeker geweest maar daarin werd ik niet vrijgelaten
maar integendeel een tweegevecht in vollen ernst waarbij de scherpe lans werd gebruikt en de tong tot puntige pijl gespitst en hij wist al bij ervaring hoezeer zijne schoonzuster in zulk combattement maitresse d'armes was
iemand neêrschieten die er niet op verdacht kan zijn en zich bijgevolg niet zou verdedigen een moord riep juliaan in verontwaardiging noem het geen moord t is justitie sprak de andere op diepen somberen beslisten toon
en de golfjes fluisterden mij onbestemde weeklachten toe op zulker manier dat ik midden onder t vreugdegejoel wel als kleine gerrit had konnen schreien zoo ik me over die wondre weekelijkheid niet wat brusk had heen gezet en liever wat zotteklap uitbralde dan die zwakheid te toonen
mogelijk dat men u na maanden gevangenschap en na herhaalde scherpe onderzoekinge ten laatste ontsloeg bij mangel van bewijzen uwer schuld maar ik zie niet dat gij daarmeê zooveel zoudt gewonnen hebben
dien wij den aftocht mogelijk zouden maken na de volbrachte daad en bij mislukking openlijk verloochenen zonder hem daarom in den steek te laten
maar als een wereld van gedachten schoot hun beiden door de ziel juliaan huiverde terwijl zijn blik van diepe verontwaardiging gloeide door eene uitdrukking van nameloos lijden verzacht de baron sloeg de oogen neêr en wendde het hoofd om
geene wroeging over zijn woest bedrijf geene zielesmart over het verslaan van zijn eenigen weldoener en vriend geen spijt dat hij zijne krijgsmakkers in den steek had gelaten geene vrees zelfs voor de gevolgen van zijne daad
maar overigens was de gelijkenis zoo volkomen dat mijn vader geen bezwaar behoefde te maken om zijn ontwerp uit te voeren er lag eene prachtige pages kleedij gereed alles fluweel en zijde schitterend van goud borduursel en een ponjaard in rood fluweelen schede met ivoren greep en goudsmeêwerk versierd
ik was gelukkig in dezen kring ik miste er nauwelijks mijn vader dien ik zeer zelden zag en had alleen zeker heimwee naar mijne zachte bleeke moeder die ik meest had gezien in haar eenzaamheid over haar bijbel heengebogen en mij met die zielvolle oogen zoo weemoedig teeder aanstarende
gij leidt al vrij een soberder leven dan voormaals in t adellijk convent a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel m aardsche genietingen na te jagen ben ik de wereld niet ingegaan gij deelt zelfs niet eens in de voorrechten die de saâmgebleven zusterkens genieten
die zelve uit boosaardig overleg en onwrikbare hardnekkigheid zich bleef vastklemmen aan de heiliksketen hoe zwaar eene boei haar daaruit ook werd gesmeed
de maand verloopen is zit gij te paard aan het hoofd eener eigene compagnie ruiters mits gij nu niet kleingeestig zijt en u door kinderachtige inbeeldingen laat afschrikken
maar zelfs de hogenhoecks daargelaten die hunne redenen hadden om er wat gevoelig over te zijn gaf het in de familie graswinckel wat ergernis dat de rijke erfdochter zoo maar in eens de bruid zou worden van een vreemdeling die als het ware uit de lucht was komen vallen al ware hij dan overigens een edelman een egmond
maar het uur voor de audiëntie kan niet veranderd worden het is vastgesteld naar de usantiën en de gezanten zijn geadverteerd en de reden die ik heb om daarin verandering te brengen moet zulken ernsthaften en voorzienigen heeren zeker wat onbeduidend en ijdel schijnen hernam maurits met een glimlach
maar als ik tot de moeder doordring zal ik mij wel wachten dat te zeggen integendeel zijn belang zijne oprichting zal een der drijfveeren worden om mijne plannen te begunstigen
trok ik de eerste stad de beste binnen in de hoop dat ik hier wel voortgeholpen zou worden en alles te weten zou komen wat mij noodig was in mijne onbekendheid met de wereld en de menschen rekende ik er op dat mijne jonkheid mededoogen zou wekken en dat de neêrlandsche vluchteling vrienden en beschermers zou vinden zoo ras hij maar over de grenzen was
de overgang was te sterk te onnatuurlijk dan dat deze te lang aangehouden niet nadeelig moest werken op lichaam en ziel beide juliaan was een man van praktijk bij