AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zag de moeielijkheid in de toegang moest noodwendig wijder zijn hij nam zijn besluit en stiet ten derden male en forscher dan vroeger tegen de deur doch dezen keer liet het hengsel een lang en krijschend geluid hooren in de duisternis
die als een echo van den lach des duivels is hij scheen immer iets vreeselijks voor zich te zien hij was in waarheid in gedachten verdiept
de draden van den geest breken meestal in die oogenblikken als men ze t meest noodig heeft om ze aan de pijnlijke werkelijkheid van het leven te verbinden
mijnheer de maire is op reis fantine richtte zich op en ging gehurkt zitten haar oogen glinsterden haar smartelijk gelaat schitterde van onbeschrijfelijke blijdschap
voltooi wat ge doet vernietig deze kandelaars vernietig deze herinnering vergeet den bisschop vergeet alles stort champmathieu in t verderf goed wensch u geluk
onmerkbare gedaanteverwisseling de mensch allengs in een wild dier herschapen wordt soms in een wreed dier de herhaalde en hardnekkige pogingen van jean valjean ter ontvluchting zouden voldoende zijn om deze vreemde uitwerking der wet
zij spreken er ons dagelijks om aan vooral mij evenals de oude vrouwen te napels den h januarius toeroepen faccia gialluta fa
zooals een engelsche dienstmeid die van het schrobben eelt aan de knieën krijgt zoo is het minnen niet het fladdert en doolt vroolijk om men heeft gezegd dwalen is menschelijk ik zeg dwalen is liefde
hij antwoordde werktuiglijk iets dat hij zich later nimmer meer kon herinneren gelukkig was de geneesheer die verwittigd was verschenen en kwam den heer madeleine te hulp wees rustig mijn dochter uw kind is hier
deze onderwijzers gaan naar de jaarmarkten waar ik hen gezien heb men herkent ze aan de schrijfpennen welke zij in het lint van hun hoed dragen
terwijl hij deze ernstige smeekende woorden tot dengene richtte die hem zes weken vroeger in t politiebureau openlijk vernederd en tot hem gezegd had
de edelste geesten hebben hun afgoden en voelen zich gekrenkt wanneer de logica den eerbied uit het oog verliest het lid der conventie begon zwaar te ademen het hijgen van den doodsstrijd dat zich in de laatste ademtochten mengt brak zijn stem af
men raadde haar mijnheer den maire zelf te gaan spreken zij durfde niet de maire had haar vijftig francs gegeven wijl hij goed was en zond haar weg wijl hij rechtvaardig was zij boog zich voor
de weinige inwoners die zich op dit oogenblik aan hun ramen of voor hun deuren bevonden oogden dien man met een soort van ongerustheid na
die elken morgen in de straat st dominique no voor zijn venster stond met een lange pantalon en pantoffels zijn grijs hoofd met een madras omwonden de oogen in een spiegel geslagen
dat voortaan de maire madeleine met al zijn deugden hem een gruwel zou zijn en dat de tuchteling jean valjean bewonderenswaardig en rein zou wezen in zijn oogen
neen wat ben ik een weinig stof door een organisme verbonden wat heb ik op deze aarde te doen ik kan kiezen lijden of genieten waartoe zal mij het lijden voeren
welke na den oogst kaal geschoren hoofden gelijken aan den horizon was alles donker t was niet alleen de nachtelijke duisternis t waren lage wolken die op den heuvel schenen te rusten en den geheelen hemel bedekten
hij stond daar in schier onderdanige houding met de naïeve en ruwe kalmte van iemand die nooit zacht maar altijd geduldig is geweest
zij was eenige oogenblikken zoo verbouwereerd zooals zij zich later uitdrukte wanneer zij t voorval vertelde dat zij niet kon spreken mijn god mijnheer de maire riep zij ik meende dat
alle maatschappelijke kwestiën plaatsen om de valbijl haar vraagteekens het schavot is een visioen het schavot is geen stellage geen machine geen gevoelloos werktuig van hout ijzer en touw
inspecteur javert stel deze vrouw in vrijheid t was javert alsof hij op t punt was het verstand te verliezen
bij elken ruk brachten de afzichtelijke schakels een knarsend geluid voort dat den kreet des toorns geleek de meisjes waren in verrukking de ondergaande zon paarde zich aan die vreugd en niets kon bekoorlijker zijn dan deze gril van het toeval
achtste hoofdstuk het water en de schaduw een man over boord om t even het schip houdt niet op de wind blaast het donkere schip moet den voorgeschreven koers volgen het zeilt verder
zij zou een steenen hart vermurwd hebben maar een houten hart verteedert men niet genoeg zei javert ik heb u gehoord hebt ge nu alles gezegd nu voort ge hebt zes maanden onze lieve heer zelf zou er niets aan kunnen doen
deuren die door de handen smerig waren geworden langs den wand aan spijkers lampen uit een herberg die meer walm dan licht verspreidden
en hij vroeg wat heeft het dier aan de knieën t is waarlijk een lief kind zijn broertje sleept een ouden bezem als een rijtuig door de kamer en roept dan ju
zonder dat hij t zelf wist genoot de maire van m sur m een zekere vermaardheid sedert zeven jaren dat het gerucht zijner deugden
o waart ge degene geweest dien ik vermoedde voorwaar ik zou niet goed voor u geweest zijn gij zoudt het ondervonden hebben mijnheer de maire ik moet jegens mijzelven handelen evenals ik jegens anderen zou handelen
de ziel van den rechtvaardige aanschouwt in den slaap een geheimzinnigen hemel de glans van dien hemel bescheen den bisschop t was tevens als een doorschijnend licht want deze hemel was in hem was zijn geweten
wat dacht hij t was onmogelijk te gissen blijkbaar was hij getroffen en geschokt maar van welken aard was zijn ontroering
gelijk wij gezien hebben deze sprak zelfs niet en bepaalde er zich toe te gehoorzamen en voorkomend te zijn zelfs in haar jeugd was zij niet mooi geweest zij had groote eenigszins uitpuilende oogen en een langen smallen neus
ja antwoordde de bisschop gij heet mijn broeder zie mijnheer de pastoor riep de man toen ik hier kwam had ik grooten honger maar ge zijt zoo goed dat ik nu niet meer weet wat ik heb t is over
toen brak zijn hart en hij weende dit was de eerste maal sinds negentien jaren dat hij weende wij hebben gezien dat toen
van den staat zijn de min en de schoolmeester op zijn eigen kosten had hij een zaal van toevlucht salle d'asile destijds nog schier iets onbekends in frankrijk en een hulpkas voor oude gebrekkige werklieden opgericht
afgedarteld met een geliefde die u stijf de hand vasthoudt en uitroept ach mijn nieuwe laarsjes hoe zien zij er
het gezicht van uw kind zou u te veel ontroeren en nadeelig zijn vr alles moet ge hersteld zijn zij viel hem heftig in de rede ik ben hersteld ik zeg u dat ik hersteld ben hoe dom van dien dokter ik zeg u dat ik mijn kind wil zien
zooals advocaten generaal gewoonlijk zijn hij wenschte den verdediger geluk wegens zijn royaliteit en maakte behendig van die royaliteit gebruik
nu had ik geen gelijk de arme priester is met ledige handen naar de arme bergbewoners gegaan en met gevulde handen keert hij terug
als t is zooals gij zegt vriend moet t een vreemde knaap zijn zij zwerven op het land men kent ze niet jean valjean nam woest nog twee vijffrancstukken uit zijn buidel en gaf ze den priester zeggende voor uw armen
men zou zich grootelijks vergissen indien men nu wilde besluiten dat monseigneur bienvenu een wijsgeerig bisschop een patriottisch pastoor was
zevende hoofdstuk de aangekomen reiziger neemt maatregelen om weder te vertrekken t was omstreeks acht uren s avonds toen het wagentje dat wij onderweg verlaten hebben de koetspoort van het posthotel te arras
een publieke vrouw een maire in t gezicht spuwen dat was iets zoo ongehoords dat hij zelfs bij het vreeselijkste dat hij zich kon voorstellen het heiligschennis zou geacht hebben
eenige maanden vroeger toen fantine haar laatste restje eerbaarheid haar laatste schaamte en haar laatste vreugde had verloren was zij de schaduw van zich zelve geweest thans was zij het spookbeeld van
duidelijk zag hij zijn plicht in vlammende letters geschreven die zijn zwevenden blik overal volgden ga noem uw naam geef u aan
t is mijn man zei vrouw thénardier gewis heeft mijn kleine engel verschooning ik hoorde wel dat het uw man was zij heeft zeer fraai linnengoed veel alles bij dozijnen en zijden jurkjes als een dame
toen kwam de procureur des konings op een gelukkig denkbeeld hij gaf voor dat haar minnaar haar ontrouw was en door middel van haar behendig voorgelegde brieven
ik moet op alles wat ik doe acht geven ik moet mij het hoofd breken met het goed en het kwaad met het rechtvaardige en het onrechtvaardige met wat geoorloofd en wat niet geoorloofd is
de wielen hadden lange naven welke andere rijtuigen op behoorlijken afstand houden en die men nog in duitschland op de wegen ziet de langwerpige brievenkist was achter de cabriolet en maakte er een geheel mee uit
en met een dergelijk borststuk dat boven aan de punten met twee spelden was vastgehecht plompe schoenen en gele kousen zooals de vrouwen te marseille dragen
ik verliet het huis en ging in den tuin de tuin was woest en ledig achter den eersten boom vond ik een man staan ik zeide tot den man wien behoort deze tuin waar ben ik de man antwoordde niet
dien nacht stiet de postkar bij het inrijden der stad m sur m op den hoek eener straat tegen een kleine tilbury met een wit paard bespannen die van den anderen kant kwam en waarin slechts één persoon een man in een mantel gewikkeld zat
ziedaar wat verward in t jaar en thans genoegzaam vergeten is de geschiedenis schenkt aan al deze bijzonderheden schier geen aandacht en kan wel niet anders daar het eindelooze haar dan zou overweldigen
negende hoofdstuk gevolgen der handeling van mevrouw victurnien de weduwe van den monnik was dus tot iets goed
den bisschop verliet hij buiten al de gedachten was welke hem tot hiertoe geleid hadden hij kon zich geen rekenschap geven van t geen in hem omging hij verhardde zich tegen de hemelsche
zagen denkbeelden van zelfverloochening en eenzaamheid in hem opkomen werd hij te midden der verstrooiingen en genietingen die hem
de tulle fabriek te boulogne de mechanische garenspinnerij te frevent en de linnenweverij te
zwierf van de eene stad naar de andere door frankrijk kwam te m sur m vormde het denkbeeld waarvan wij gesproken en voerde uit wat wij verhaald hebben hij bracht zich tegen alle vervolging in veiligheid en nu te
wat godsdienstig gevoel betrof was hij een leerling van pigault lebrun en ten opzichte der vrouwelijke sekse was hij zooals hij zich uitdrukte even onwetend als een boonestaak zijn vrouw was twaalf of vijftien jaar jonger dan hij
de bisschop omhelsde hem en toen de bijl zou vallen zeide hij hem dien de mensch doodt zal god weder doen opstaan hem dien de broeders verdrijven neemt de vader aan
de hoest verliet haar niet meer en teekenen van toenemende zwakte openbaarden zich op zekeren dag ontving zij van thénardier een brief van den volgenden inhoud
zij rilde toen zag zij iets ongehoords iets zoo ongehoords dat zelfs in de gedrochtelijkste koortsbeelden haar zoo iets niet verschenen was zij zag den politieagent javert mijnheer den maire bij den kraag vatten zij zag mijnheer den maire het hoofd buigen
maar de hoop het geloof en de liefde deze drie deugden welke het hart zacht verwarmen hadden allengs deze zachtmoedigheid tot heiligheid verheven de natuur had haar een lam de godsdienst een engel gemaakt
en ge zijt in de gerechtszaal achter den zetel van mijnheer den president deze woorden vermengden zich in zijn gedachten met een flauwe herinnering aan nauwe gangen en donkere trappen langs welke hij gegaan was
en zijn blik viel op den koperen knop der deur welke hem van de gerechtszaal scheidde hij had deze deur bijna vergeten zijn aanvankelijk rustige blik
morgen is t te laat dat is erg is er geen postkar naar arras wanneer passeert ze hier van nacht beide postkarren zoowel die aankomt als die vertrekt rijden s nachts
een stoel stond achter hem hij liet er zich op nederzakken ontsteld bij de gedachte dat men hem zien kon toen hij zat trachtte hij achter een hoop portefeuilles met akten die op de tafel der rechters lagen zijn gezicht voor de geheele zaal te verbergen
beiden hadden den juli deee mis op het veld van mars gevierd talleyrand als bisschop louis als diaken
deze slaap in deze afzondering en in de nabijheid van iemand als hij had iets verhevens t welk zelfs valjean hoewel onduidelijk echter onweerstaanbaar gevoelde
eens dat het balkon van het stadhuis te toulon werd hersteld geraakte een der fraaie kariatiden welke dat balkon steunen los en zou gevallen zijn
groote haast ik moet uiterlijk over een uur vertrekken onmogelijk mijnheer ik zal betalen wat ge vraagt onmogelijk
een andermaal richtte hij het hoofd op en vestigde zijn blik op een of andere plek van den wand als ware juist dàar iets dat hij wilde onderzoeken of
let wel op welke wijze gij de dooden beschouwt denk niet aan t geen verteert zie slechts scherp toe en ge zult den levenden schijn van uw geliefden overledene in den hemel erkennen
hij droeg een das als een touw ineengedraaid een versleten blauwlinnen broek die aan de eene knie geheel kaal was aan de andere een gat vertoonde
wil met het onuitputtelijke worstelen maar waar is het schip ginds nauwlijks zichtbaar in de vale duisternis van den horizont
de president beproefde hem door eenige gemoedelijke en ernstige woorden te bewegen en vroeg hem evenals aan de beide anderen of hij zonder aarzeling en bedenken er bij bleef dat hij den voor hem staanden man herkende
kortom ik herhaal mijn vraag wie zijt ge ge zijt een bisschop dat wil zeggen een prins
op een oogenblik was hij nog slechts een schaduw toen verdween hij geheel en alleen de bisschop bleef deze vervulde de gansche ziel van dezen rampzalige met een schitterenden glans lang weende jean
was oproerig bavoux was revolutionnair de boekhandelaar pelicier gaf een editie der werken van voltaire uit onder dezen titel oeuvres de voltaire de l'academie française
aanwezig en in de maatschappij onder den naam van madeleine rond wandelende niets meer te vreezen had mits hij de menschen er niet
de beide oude vrouwen vergezelden hem slechts wanneer de reis voor haar te moeielijk was ging hij alleen op zekeren dag kwam hij te
vreezen wij nimmer dieven of moordenaars dit zijn slechts uiterlijke geringe gevaren vreezen wij ons zelven de vooroordeelen zijn de ware dieven de ondeugden de ware moordenaars
deed drie of vier schreden in de kamer en bleef staan zonder te spreken een gelaatkundige die javerts karakter gekend
men zich eenige moeite gaf zou de netel zeer nuttig zijn maar wijl men ze veronachtzaamt wordt zij schadelijk en men doodt ze hoevele menschen gelijken de netel
dit gaat mij alleen aan zei madeleine deze beleediging was tegen mij en ik geloof dat ik daaromtrent handelen kan naar ik verkies vergeef mij mijnheer de maire de beleediging gold niet alleen u maar ook de justitie
een gevoel dat de twee vrome dochters zoo zij er getuigen van waren geweest met schrik zou vervuld hebben zelfs thans nog zou t ons moeielijk zijn
o onbarmhartige gang der menschelijke maatschappij hoe vele menschen en zielen gaan onderweg verloren oceaan waarin alles valt wat de wet laat vallen heillooze verzinking der hulp o zedelijke dood
hartelijker bleef zijn briefwisseling met zijn anderen broeder den voormaligen prefekt een braaf en achtenswaardig man die te parijs stil leefde
meestal zinledig zijn als het geruisch des winds uit den tabakswalm ontstaan en die met dezen vervliegen met het volgende couplet beantwoordde de groep deze redevoering van
in hem afgrijzen en afmatting onder hem verzinking geen steunpunt hij denkt aan t geen het lijk in de onbegrensde duisternis te wachten heeft
en het noodzakelijk was dat de kleine zich groot maakte dat de politiebediende zich in een overheidspersoon herschiep dat hij zich tot rechter opwierp
zij verlieten hun woonplaats de kerktoren van hun dorp vergat hen de grenspaal van hun akkertje vergat hen zelfs jean valjean na eenige jaren verblijf in het bagno vergat hen de wond van zijn hart was in een litteeken overgegaan
in t begin der vorige eeuw gebouwd door monseigneur henri puget docter in de theologie bij de faculteit van parijs en abt van simore
maar ik kon niet terstond woorden vinden ik heb niets gestolen ik ben iemand die niet alle dagen te eten heeft ik kwam van
in aanmerking zou nemen en hem gratie schenken zou maar deze veronderstelling verdween spoedig en hij glimlachte bitter als hij aan den diefstal der twee francs van den kleinen gervais dacht
als dat zoo is kunnen wij hem dan laten gaan vroeg de brigadier zekerlijk antwoordde de bisschop de gendarmen lieten jean valjean los die
het zuigt uit de aderen de vluchtigste deelen van het bloed zoodat het verdikt en ten laatste verstijft daardoor ontstaan knobbels in de longen en deze veroorzaken den dood daarom is dan ook de suikerziekte
om koeken te bakken zeide mejuffrouw maak koekjes van uw handschoenen en ik zal ze opeten alleen kunstenaars kunnen iets zoo aardigs zeggen o hij is betooverend ik zou waarlijk haast op dien lieven jongen verzot worden
al wat in zijn ziel omging vertoonde zich op zijn gelaat gelijk alle driftige lieden was hij aan plotselinge afwisselingen onderworpen nooit had zijn gelaat zulk een zonderlinge en onverwachte uitdrukking vertoond
toen sprak tholomyès zachter en t geen hij op een geheimzinnige wijze zeide scheen zoo grappig dat de vier monden tegelijkertijd in een luid schaterend gelach uitbarstten
hij was geadresseerd aan mijnheer chabouillet secretaris van mijnheer den prefect van politie te parijs wijl het gebeurde in het politiebureau ruchtbaar was geworden meenden de directeur van het
zijn gezicht zoover men het onder de in de oogen gedrukte pet kon zien nam een vluchtigen schijn van welbehagen aan gepaard aan die smartelijke uitdrukking welke de gewoonte van lijden aan het gelaat geeft
de verlegenheid van den vreemdeling vermeerderde hij stamelde hij wilde mij evenmin herbergen het gelaat van den landman nam een achterdochtige uitdrukking aan hij beschouwde den vreemdeling van het hoofd tot de voeten en eensklaps riep hij met een zekere huivering
en zacht in zich zelven voegde hij er bij voor de lijderes hierbeneden madeleine had een gedeelte van den nacht en den morgen doorgebracht met onderzoek te doen
in deze gemoedsstemming had hij den kleinen gervais ontmoet en hem het tweefrancstuk ontstolen waarom dit had hij zeker zelf niet kunnen verklaren
na de tweede zeide hij een weinig luider schier op tevreden toon goed bij de derde riep hij wel drommels de president vroeg hem nu hebt ge gehoord beschuldigde wat hebt ge te zeggen hij antwoordde
in t welk de twee uitersten der vrouw zich vereenigden godin en veile vrouw socrates en manon lescaut aspasia was geschapen voor t geval dat prometheus een veile deern
er is hier steeds iemand bij ons die de sterkste is de duivel moge in huis komen maar de goede god woont er dit is mij genoeg mijn broeder behoeft mij nu geen enkele opheldering meer te geven
blijft mijnheer van nacht soupeert mijnheer hij schudde ontkennend met het hoofd de stalknecht zegt dat het paard van mijnheer erg vermoeid is
bij zijn aankomst werd myriel in zijn bisschoppelijk paleis ontvangen met de eerbewijzingen voorgeschreven door de keizerlijke wetten die den bisschop onmiddellijk na den veldmaarschalk
een paard om in ééns door naar arras te rijden ja dat zou een paard moeten zijn zooals men er hier geen heeft ge zoudt het bovendien moeten koopen want men kent u niet
na rijpe overweging meen ik begrepen te hebben wat in het hart mijns broeders omging hij meende waarschijnlijk dat deze man deze jean valjean maar al te veel aan zijn tegenwoordige ellende dacht dat het beter was er hem van af te leiden
hij deelde zegen uit en men zegende hem aan elk die iets behoefde wees men zijn huis nu en dan bleef hij staan om tot knaapjes en jonge meisjes te spreken en lachte de moeders toe hij bezocht de armen zoolang hij geld had
haar stem klonk zoo luid en forsch dat de beide vrouwen een mannenstem meenden te hooren verschrikt zagen zij om antwoord toch riep fantine het dienstmeisje stamelde de portierster heeft mij gezegd dat hij heden wellicht niet zou komen
de koning de monarch monseigneur de bisschop een heilig kerkvoogd de advocaat-generaal de welsprekende tolk der wet
zoo omtrent als de gans met uien de met truffels gespekte kalkoen des armen is negende hoofdstuk
de galeien maken den galeislaaf bedenkt dit wel vr ik in het bagno kwam was ik een arme boer zeer weinig ontwikkeld een soort van onnoozele het bagno heeft mij veranderd ik was dom ik ben slecht geworden
de stem was zoo heftig geweest de man die daar stond scheen zoo bedaard dat men aanvankelijk niets begreep men vroeg elkander wie gesproken had
uit den ransel die met de daarin zijnde afzichtelijke vodden verbrandde was iets gevallen dat in de asch glinsterde als men zich gebukt had zou men gemakkelijk een geldstuk hebben ontdekt ongetwijfeld het
onverschillig wat of welk levend schepsel men ziet dat op het paspoort jean valjean niet ten onrechte een zeer gevaarlijk mensch werd genoemd
wie tijdens den voorspoed geen moedig beschuldiger was moet ook bij den val zwijgen de beschuldiger van den voorspoed is de eenige rechtmatige veroordeelaar in den tegenspoed
vijfde hoofdstuk een behoorlijk graf javert bracht jean valjean naar de stadsgevangenis de gevangenneming van mijnheer madeleine baarde te
terzelfder tijd trachtte hij den zwaren gespijkerden schoen van zijn geldstuk weg te schuiven ik wil mijn geld mijn
dan de kleinzoon van lodewijk xv insgelijks een onschuldig kind dat in den toren van den tempel werd gemarteld enkel en alleen om de misdaad dat hij de kleinzoon van lodewijk xv was
in het vale sombere halfdonker waarin hij voortkroop zag hij telkens wanneer hij zich omkeerde en zijn blik poogde op te heften tevens met ontzetting en woede boven zijn hoofd een onafzienbaar vreeselijk steile opeenstapeling van dingen
de man die zich zoo haastte was hij dien wij in zulk een bedroevenswaardigen zielestrijd gezien hebben waarheen ging hij hij had het niet kunnen zeggen
ik sprak van eva maar gij zijt het die haar geschapen hebt gij verdient eigenlijk het patent der eerste schoone vrouw
echter was eenige dagen te voren een oude werkman in de ziekenzaal der fabriek overleden die een kiel had nagelaten t was misschien deze kiel een laatste woord over fantine
t is er prachtiger t is er meer oostersch zie slechts de benedenzaal er zijn spiegels in de wanden ik heb liever dat mijn bord een spiegel is zei favourite
evenwel scheen op dit leven en op deze ziel een zacht licht hij meende den satan in het licht van t paradijs te zien hoe vele uren weende hij wat deed hij vervolgens waar ging hij heen men heeft dit nimmer vernomen
het is alsof bij de nadering van zeker vreeselijk uur het licht des hemels hen vervult van wie het licht der aarde zich verwijdert
kan nauwelijks ossenkarren dragen maar deze priesters zijn allen gelijk hebzuchtig en gierig toen deze hier kwam speelde hij den goeden apostel
hij begreep dit onbestemd maar diep terstond bij de eerste woorden welke javert zeide toen deze zijn schrijfkamer
voor twee jaren ongeveer had er een dier industriëele omstandigheden plaats gehad welke in kleine oorden gewichtige gebeurtenissen zijn
tegen negen uur s avonds verwijderden zich de beide vrouwen en begaven zich naar haar kamers op de eerste verdieping en lieten den bisschop alleen beneden tot den volgenden morgen
e maart stroop uw mouw op cochepaille stroopte de mouw op de blikken van alle omstanders richtten zich op zijn blooten arm een gendarm naderde met een lamp de dagteekening stond er
deze omkeering welke den eleganten naam aan den man uit het volk en den gemeenen naam aan den aristocraat geeft is niets anders dan de wederkeerende golfslag der gelijkheid de onwederstaanbare
kwamen er in gingen er uit keerden er in terug en brachten een soort van drukking bij hem teweeg tegelijkertijd dacht hij zonder te weten waarom met de hardnekkigheid van een droom aan zekeren
zooals t in die treurige plaats meer voorkomt hij vluchtte hij zwierf twee dagen in vrijheid op het veld zoo het vrijheid kon heeten
ik kocht het spande het voor de cabriolet en dat was wat het wilde het werd zacht als een lam en loopt als de wind maar men moet het niet op den rug komen t wil met geweld geen rijpaard wezen ieder zijn smaak
hij was de onwrikbare plicht de politie opgevat in denzelfden zin als de spartanen sparta opvatteden een onmeedoogende bespieding een ruwe eerlijkheid een marmeren spion brutus in vidocq
thans lodoïska schoon nog steeds edel toch erg gedaald van madame de scudéry tot madame bournon malarme en van madame de
tijdens de restauratie was zij zoo vroom geworden dat de priesters haar wegens den monnik geabsolveerd hadden zij bezat een klein vermogen t welk zij zooals zij overal en voortdurend rondbazuinde aan een klooster wilde vermaken
en een completen tandmeesters winkel vr zich poetste zijn tanden die zeer fraai waren terwijl hij zijn secretaris den heer pilorge la
hij was een priester een wijze een mensch zelfs moeten wij zeggen dat hij bij deze staatkundige gevoelens welke wij hem verweten hebben
en hij zeide schier stamelend het hoofd omhooggeheven zacht en als tot zich zelf o gij o ideaal gij alleen leeft
en favourite o nimfen en muzen zekeren dag dat blachevelle over de goot in de straat guérin boisseau stapte zag hij een mooi meisje met witte heldere kousen dat haar beenen liet zien
en wreef dat tusschen zijn vingers de oude vrouw wachtte zij waagde het nogmaals haar stem te verheffen mijnheer de maire wat moet ik zeggen zeg dat het goed is ik kom
zag hij iedereen in ijver ontstoken en spoedig verontwaardigd worden dan zeide hij glimlachend dit schijnt een groote misdaad te wezen die iedereen begaat
dit had hem het pairschap bezorgd in zette de mode den knaapjes van vier tot zes jaren groote groenlederen petten met oorlappen op het hoofd die veel op de mutsen der eskimo's geleken
het gericht moest zijn loop hebben en om alles te zeggen ofschoon de president een goed en verstandig man was was hij terzelfder tijd een zeer vurig koningsgezinde en hij had er zich over gebelgd gevoeld dat de maire van
men moet echter niet meenen dat hij t geen wij de denkbeelden der eeuw zouden noemen in sommige teedere punten deelde
van jaar tot jaar was zijn hart langzaam maar op noodlottige wijze meer en meer verdroogd een droog hart een droog oog toen hij het bagno verliet had hij in negentien jaren geen traan geweend
ten tweede tot een slechte ernstige gewichtige gemoedelijk overwogene en met de valsche denkbeelden welke zulk een ramp kan geven overlegde handeling
helaas zijn besluiteloosheid had weder geheel de overhand hij was weder niets verder dan toen hij begon alzoo worstelde deze ongelukkige ziel als in een doodsstrijd
en de geest gods zweefde over de wateren hij vergelijkt met dit vers drie teksten het arabisch dat zegt de winden gods bliezen
de heer madeleine wist overigens niets van dit alles t was een bijzondere samenloop van gebeurtenissen als waarvan het leven vol is de heer madeleine bezocht schier nooit de werkplaats der vrouwen
hij is t t was op dezen tijd dat ik mijn aanklacht aan de prefectuur te parijs zond men antwoordt mij dat ik mijn verstand heb verloren en dat jean valjean zich te arras in handen der justitie bevindt
ach ik word verplet schreeuwde de grijsaard madeleine richtte het hoofd op zag den valkenblik van javert steeds op zich gevestigd zag de boeren aan die zich niet verroerden en glimlachte treurig
t is noodig dat hun van tijd tot tijd van den goeden god wordt gesproken wat zouden zij denken van een bisschop die bevreesd is wat zouden zij zeggen zoo ik niet kwam
en wat weet ik het dat men hem beneden hoort hij verdient reeds een franc daags bij een deurwaarder met het schrijven van dagvaardingen
een knaap op wien niemand had gelet en die eenige minuten toegeluisterd had verliet de groep en liep haastig weg juist toen de reiziger
sloeg de oogen op en herkende mijnheer madeleine hij nam zijn hoed af groette eenigszins wrevelig en links zeggende vergeving mijnheer de maire
er een maatschappelijk verschijnsel in t is tegenwoordig niet zeldzaam dat een ossendrijversknecht arthur alfred of alphonse heet en de burggraaf zoo er nog burggraven zijn thomas piet of jakob
en de politie had dezen dus eigenlijk behooren te arresteeren javert hernam deze ellendige heeft mijnheer den maire beleedigd
maar in weinige dagen had fantine haar ontwapend zij gebruikte allerlei deemoedige en zachte woorden en de moeder in haar
men kon uit deze laatste niet komen zonder door de slaapkamer te gaan en uit deze slechts door de eetzaal in de bidkamer was een afgesloten alkoof waarin een bed ten dienste van
hij lette dus niet op t geen magloire gezegd had zij herhaalde het nu waagde het mejuffrouw baptistine die magloire welgevallig wilde zijn zonder haar broeder te mishagen bedeesd te vragen
ik riep favourite o spreek zoo niet zelfs niet in scherts zoo ge ophieldt mij te beminnen zou ik op u springen u verscheuren krabben ik zou u in t water gooien u gevangen doen nemen
te d heette het van hem hij is de neef van labarre te grenoble de man begaf zich naar deze herberg de beste in den omtrek hij trad de keuken binnen die gelijkvloers met de straat was
ik zal sterven terwijl hij slaapt de slaap van den dood en die van het leven zullen goede buren zijn de bisschop was niet bewogen zooals men zou gedacht hebben hij meende in deze wijze van sterven god niet te zien
zij zijn ongerust achter zich en dreigend voor zich men kent ze niet men kan evenmin instaan voor t geen zij gedaan hebben als voor t geen zij zullen doen
dat woord had een niet minder vreemde uitwerking op fantine voortgebracht zij hief haar blooten arm op en greep zich aan den sleutel der kachel
de onschuld heeft niet noodig een koninklijke hoogheid te zijn zij is even verheven in lompen als met het leliewapen gewis zei de bisschop zacht
zijn overleggingen doorliepen achtervolgens de drie vormen waartoe alleen zekere karakters geschikt zijn denken willen en volharden
hij keerde zich toornig om en dreigde hen met zijn stok waarop de kinderen als een zwerm vogels uit elkander stoven hij ging voorbij de gevangenis aan de deur hing de ijzeren ketting van een schel hij belde een getralied raampje werd geopend
hoeveel melk zij ook mochten geven hij zond alle ochtenden de helft er van aan de zieken in het hospitaal ik betaal mijn tienden zeide hij
behalve zijn zuster mejuffrouw baptistine had hij twee broeders van welken de een generaal de andere prefekt was dikwijls schreef hij aan beiden
in negen jaren had monseigneur bienvenu door edele daden en een liefderijk gedrag de stad digne met een soort van teedere kinderlijke vereering voor zich vervuld zelfs zijn gedrag tegen napoleon was hem niet ten kwade
deze philosophie is door een nieuw soort denkers uit de diepte gehaald maar ge zijt wel heel goed van te willen vergunnen dat het geloof aan den goeden god de wijsbegeerte van het volk zij
om de wasch te drogen is vijftien voet hoog achttien voet in t vierkant en heeft een geschilderde zoldering die vroeger verguld was evenals die bij u
ik begeer niet mijnheer de maire dat ge mij met goedheid behandelt uw goedheid heeft reeds genoeg kwaad bloed bij mij gezet toen zij anderen gold
wat ons betreft wij hebben tamelijk goed verwarmde en verlichte vertrekken een genot boven duizenden mijn broeder heeft zijn eigenaardigheden
en hij heeft zich met glans uit deze moeielijkheid gered de advocaat had aangetoond dat de diefstal der appelen niet voldoende bewezen was niemand had zijn cliënt dien hij in zijn verdediging
zij nam een minnaar den eersten den besten een man dien zij niet beminde uit trotseering en met de woede in het hart
en van een grijsaard t is een allerliefst man zoo was gelijk men zich herinnert de indruk dien hij op napoleon had gemaakt
zij loog zij loog tweemaal achtereen slag op slag vlot zonder aarzeling als in volkomen overtuiging verschoon mij zei javert en hij ging heen diep buigende
welnu lijden zorg een weinig brood eenerzijds en verdriet anderzijds dit alles zal mij wel verzadigen
wat zal van dit alles worden zoo ik mij aangeef dan zet men mij gevangen men laat champmathieu los men voert mij weder naar de galeien goed en vervolgens wat gebeurt hier
dit werd echter slechts in hoogere kringen gezegd het volk dat edele handelingen van geen kwaad verdenkt was getroffen en vol bewondering
en het vonnis voltrokken had de vijftig francs welke zij gegeven had waren van een somme gelds genomen die de heer madeleine aan haar had toevertrouwd tot het geven van aalmoezen
in den eersten tijd toen men hem zag beginnen zeiden de goede lieden t is een snaak die rijk wil worden toen men hem het land zag rijk maken vr zich zelven te verrijken zeiden dezelfde goede lieden t is een
hij handelde niet als gewoonlijk hij gaf geen kennis van de zaak hij vertoonde het dwangbevel niet voor hem was jean valjean een soort van geheimzinnigen onvatbaren strijder een nevelachtige worstelaar
mijn gezondheid is tamelijk goed en evenwel word ik van dag tot dag magerder vaarwel het papier is vol en noodzaakt mij afscheid van u te nemen duizend groeten baptistine
dan krijgt zij een witten sluier opengewerkte kousen zij zal er uitzien als een dametje o lieve zuster verbeeld u hoe dwaas ik denk daar aan de eerste communie van mijn dochtertje zij lachte
haar oogen waren diep in hun kassen gezonken en stonden strak zij schenen schier uitgedoofd doch in sommige oogenblikken schitterden en fonkelden zij als
worden hij die zoo dikwijls om het hoogwaarde heer lachte voelde zich eenigszins gekrenkt dat hij niet monseigneur werd genoemd en was bijna in verzoeking met burger te antwoorden
eindelijk zeide hij dat het noodzakelijk was dat zijn lot aldus bepaald was dat hij de beschikkingen des hemels niet mocht verhinderen
te gelooven dat zoo iets mogelijk was van een anderen kant schoot hem ijlings een vluchtige gedachte door t hoofd van eenig verband dat tusschen dit meisje en dezen maire bestaan kon
t waren gewis zeer schoone verleidelijke voorwerpen wel geschikt om ze ten voordeele der ongelukkigen te stelen zij waren trouwens reeds gestolen de helft van het avontuur was volbracht het gold nu slechts de richting van den diefstal te veranderen
wij moeten intusschen zeggen dat iets zoo gewichtigs als thans hem nog niet was voorgekomen nooit hadden de beide gedachten die den ongelukkigen man beheerschten wiens lijden wij verhalen zulk een ernstigen strijd tegen elkander gevoerd
teergevoelige een schim in de gedaante van een nimf met de kuischheid eener non die in het grisetten leven verdwaald is
het is een brief dien de heeren van straks mij voor de dames hebben gegeven waarom hebt ge hem niet dadelijk gebracht wijl de heeren bevolen hadden hem eerst na verloop van een uur aan de dames te geven antwoordde de knecht
waarlijk zei de bisschop deze vraag moedigde magloire aan om voort te gaan en scheen aan te duiden dat de bisschop niet volkomen gerust was derhalve voer zij zegevierend voort
dien van javert ontmoette was javert zonder zich te bewegen of te naderen verschrikkelijk geen menschelijk gevoel is in staat zoo vreeselijk te zijn als de vreugd het was het gezicht eens duivels die zijn doemeling heeft teruggevonden
wijl ik alleen aan mij aan mijn eigen persoon gedacht heb om een dief althans blijkbaar iemand zonder beteekenis aan een misschien al te strenge maar eigenlijk toch billijke straf te onttrekken zou een geheel gewest te gronde gaan
de reiziger stond even stil en keek door het raam der herberg in het lage vertrek dat door een kleine op de tafel staande lamp en een groot vuur op den haard verlicht werd
negende hoofdstuk een plaats waar overtuigingen bezig zijn zich te vormen hij deed een schrede sloot werktuiglijk de deur achter zich dicht en bleef toen staan het tooneel vr zich beschouwende
behalve voor hen die een zilveren kin hebben merkte tholomyès op op dat oogenblik hield hij zijn blik op den dom der invaliden gericht welke uit de vensters van bombarda zichtbaar was na eenig zwijgen riep
vergeet niet morgenochtend juist om half vijf uur aan mijn deur te zijn antwoordde mijnheer madeleine heengaande de vlaming was nog even dom als vroeger
ik heb hier niets meer bij te voegen neemt mij gevangen mijn god mijnheer de advocaat-generaal schudt het hoofd gij zegt de heer madeleine is krankzinnig geworden gij gelooft mij niet
nu gaf hij den hospes ongemerkt een wenk de hospes kwam tot hem zij wisselden eenige fluisterende woorden met elkander de vreemdeling was intusschen weder in zijn overpeinzingen verdiept
dat eindelijk wanneer hij dien champmathieu een of anderen ellendeling gezien had zijn geweten zich waarschijnlijk zeer verlicht zou voelen door hem in zijne plaats naar het bagno te laten gaan
hij zuchtte diep zij lachte hem echter toe met dien verheven glimlach waaraan twee tanden ontbraken dienzelfden nacht had javert een brief geschreven hij bracht dien brief des morgens in persoon op het postkantoor te
gij allen die hier zijt gij vindt mij beklagenswaard niet waar mijn god wanneer ik denk wat ik voornemens was te doen vind ik mij benijdenswaardig t zou mij echter liever zijn zoo dit alles niet gebeurd ware
was er vol van en het gerucht was gegrond eenige dagen later verscheen de benoeming in den moniteur den volgenden dag bedankte vader madeleine voor de betrekking
van wien van de armoede van den honger van de koude van de verlatenheid van de hulpeloosheid van het gebrek een rampzalige handel
menigmaal hield hij plotseling te midden van zijn werk op en begon te denken zijn rede nu rijper en tevens verwarder dan vroeger verzette zich
gebroken overigens en dit tot noodzakelijke verklaring van den zin dien zekere woorden al te bepaald konden aangeven in een menschelijk wezen kan niets wezenlijk onfeilbaars zijn
t was donker op de vlakte lage dichte en donkere nevels zweefden boven de heuvelen en stegen op als rook tusschen de wolken zag men lichtvlekken een harde wind die van zee kwam loeide van alle zijden als bruisende golven
ik zeg wel drommels bij het publiek ontstond eene opschudding die zich schier aan de gezworenen mededeelde het was duidelijk dat de man verloren was deurwaarders riep de president zorgt voor stilte ik zal de debatten sluiten
en was schier geheel verteerd margaretha bleef op den drempel staan als versteend door t gezicht dezer wanorde en riep mijn hemel de kaars is bijna geheel verbrand wat is er toch gebeurd
de bisschop naderde hem en fluisterde hem toe vergeet niet vergeet nooit dat ge mij beloofd hebt dit geld aan te wenden om een eerlijk man te worden
listolier felix tholomyès post-scriptum het diner is betaald de vier jonge meisjes zagen elkander aan favourite verbrak het eerst de stilte
in het bagno aangekomen gevoelloos verliet hij het hij was er wanhopend ingegaan somber ging hij er uit wat was er in zijn ziel omgegaan
toen zij in de orde van sint vincentius van paula trad had zij bij voorkeur den naam van simplicia aangenomen
hij tastte in zijn zak nam zijn beurs en daaruit een sleuteltje hij stak dat sleuteltje in een slot waarvan de opening nauwelijks te ontdekken was daar ze in de donkerste schakeeringen van het behangselpapier dat den muur bedekte was verborgen
overigens was hij dezelfde voor den aanzienlijke en den geringe hij veroordeelde niet voorbarig en zonder de omstandigheden in aanmerking te nemen
intusschen was monseigneur bienvenu zoo snel genaderd als zijn hooge jaren hem vergunden ha zijt gij daar riep hij jean valjean aanziende het verheugt mij u te zien
de fraaie herberg was voor hem gesloten nu zocht hij een minder logement een armoedige kroeg aan het einde der straat werd juist een licht ontstoken
hij had sinds den vorigen avond niet gegeten hij herinnerde zich nog zijn vroegeren nachttocht op de groote vlakte in den omtrek van d acht jaren geleden en t kwam hem voor alsof t gisteren was gebeurd
en door zijn geheele lichaam een soort van ziekelijke zwakheid bezat maar een krachtige uitdrukking in zijn blik zijn makkers in t bagno noemden hem je nie dieu godloochenaar de president richtte genoegzaam dezelfde woorden tot hem als tot brevet
de rechter spreekt in naam der gerechtigheid de priester spreekt in naam der ontferming welke niets anders is dan een hoogere gerechtigheid
hij had de werkplaatsen verdeeld om de beide geslachten te scheiden en opdat de vrouwen en meisjes deugdzaam konden blijven op dit punt was hij onverbiddelijk
zuster perpetua was niets anders dan de eerste de beste plompe boerin en was liefdezuster geworden zooals anderen in een dienst gaan zij was geestelijke dochter evenals men keukenmeid is dit type is niet zeldzaam
wie was deze man een onderzoek was ingesteld getuigen waren gehoord zij waren allen eenstemmig geweest uit de debatten was genoegzaam licht opgegaan
niets merkwaardigs viel haar in t oog dan een paar ouderwetsche kandelaars die op den schoorsteen stonden en van zilver schenen te zijn want er stond een keur op een aanmerking die volkomen den geest van kleine steden aanduidt
ik geef u zooveel geld als gij noodig hebt ge zult weder deugdzaam worden zoodra ge weder gelukkig zijt en zelfs hoor ik verklaar het u op dit oogenblik
hij had een geweer en was een uitstekend schutter hij was min of meer als strooper bekend dit was zijn ongeluk er bestaat tegen stroopers een rechtmatig vooroordeel de strooper evenals de sluiker wordt bijna met een roover gelijkgesteld
gij hebt gelijk de anderen jaargelden paleizen paarden lakeien een rijke tafel al de geneuchten des levens en gelijk de anderen leeft ge in genot
op een tijdstip kort na den datum van den hiervoren medegedeelden brief deed de bisschop iets dat althans naar de meening der geheele stad nog veel gewaagder was dan zijn tocht door het gebergte waar zich de roovers ophielden
zoo ik thans niet streng jegens mijzelven was zou al het rechtvaardige dat ik gedaan heb onrechtvaardig worden moet ik mij meer dan anderen verschoonen neen
ten halve had zij zich opgericht haar magere arm kwam uit het hemd haar gezicht dat even te voren schitterde was dof zij scheen op iets vreeselijks te staren vr zich aan t einde der kamer haar oogen waren opengespalkt van schrik
tholomyès uw woorden gelden als wetten wie is uw geliefdste schrijver
een blik in de wanhoop wij zullen er een verklaring van trachten te geven de maatschappij is wel verplicht deze zaken te overwegen daar ze door haar voortgebracht worden
zij glimlachte terzelfder tijd de kaars bescheen haar gelaat t was een afgrijselijke glimlach een bloedachtig speeksel bevlekte de hoeken harer lippen en in haar mond had zij een donkere opening de voortanden waren er uitgetrokken
ook monseigneur had dus zijn oogenblikken van partijgeest van verstoordheid van ontevredenheid de schaduw der hartstochten van dien tijd ging ook over dien zachtmoedigen verheven geest die zich met het eeuwige bezighield
favourite dahlia zephine en fantine waren vier bekoorlijke meisjes nog min of meer naaisters want zij hadden niet bepaald de naald verlaten die door de liefde een weinig verwaarloosd was
de ondervinding slechts gebruiken om hun hatelijkheid te vergrooten onafgebroken slechter worden en zich meer en meer als met een zwart slijk overdekken deze man en deze vrouw behoorden tot die zielen
terwijl zij sprak had hij in zijn zak getast er zijn beurs uitgehaald en ze geopend zij was ledig hij stak ze dus weder in den zak hij zeide tot fantine
wanneer het lot slecht is kan het hart wanschapen worden en zwakheden en ongeneeslijke gebreken krijgen onder den druk van een ontzaglijk ongeluk gelijk de ruggegraad bij een te zwak
deze afgevaardigde voormalig lid van het wetgevend lichaam onder het keizerrijk deelde de godsdienstige denkbeelden van een pater van het oratorium bekend onder den naam van
vierde hoofdstuk tholomyès is zoo vroolijk dat hij een spaansch lied zingt deze dag was van t begin tot het einde als t morgenrood de geheele natuur scheen feest te vieren en vroolijk te zijn
voltaire heeft met needham den draak gestoken en hij had ongelijk want de aaltjes van needham bewijzen dat god overbodig is
aanzienlijke sommen gingen door zijn handen maar niets was in staat zijn levenswijze te veranderen of bij het noodige de geringste overtolligheid te voegen
rondom hem duisternis nevel eenzaamheid het woest stormachtig geloei het eindeloos klotsen der verbolgen golven
de kar was vrij zwaar geladen de oude fauchelevent jammerde erbarmelijk men had gepoogd hem er onder uit te halen maar
o ja hernam hij scaufflaire zoo de oude vrouw hem op dat oogenblik had kunnen zien zou zij geschrokken zijn er ontstond eene pauze hij staarde met wezenloozen blik in de vlam der kaars en nam van het heete smeltend vet van de pit
en hing op de wenkbrauwen tusschen de oogen lag voortdurend een rimpel als een onheilspellende ster zijn blik was somber zijn mond dichtgenepen en vreeselijk zijn geheel voorkomen gaf woeste zucht om te bevelen te kennen
maar levenslange galeistraf en daarbij de zaak van den kleinen savoyaard die naar ik hoop terug zal komen drommels er is wel reden om zoo lang mogelijk tegen te spartelen niet waar
met een houten als marmer geschilderden mantel was gewoonlijk zonder vuur een paar haardijzers in den schoorsteen en twee vazen die vroeger verzilverd waren maakten een soort van bisschoppelijke weelde uit
door deze plechtige woorden onze lieve heer zelf zou er niets aan kunnen doen begreep zij dat het vonnis onherroepelijk was zij zonk ineen en stamelde genade javert keerde haar den rug toe de soldaten vatten haar bij den arm
fameuil had zephine verkorting van josephine tot geliefde tholomyès had fantine bijgenaamd de blonde uithoofde van haar schoon goudkleurig haar
alleen op zich zelven stond en voor zijn onderhoud werkte en stal men liet cosette boodschappen doen de kamers schoon maken de plaats de straat schrobben de borden wasschen en zelfs zware vrachten dragen
in welken pache aan de gemeente de lijst der ministers en afgevaardigden zond die in hechtenis waren een getuige die hem op dit oogenblik gezien
hij ging zijn betoogen en vergelijkingen niet ver zoeken de inwoners der eene buurt stelde hij tot voorbeeld van die der andere
was het sterfbed van zulk een man de plaats voor een bisschop een bekeering was toch blijkbaar niet te verwachten al deze revolutionnairen zijn verstokte zondaars waarom er dus
twintig uren in vollen draf en in minder dan acht uren maar hoor op welke voorwaarden zeg ze vooreerst moet ge het paard te halverwege een half uur laten uitrusten
de overmaat van zijn ongeluk had hem wij hebben het reeds gezegd eenigszins tot een geestenziener gemaakt dit was dus een soort van visioen hij zag werkelijk dien
eens in den adem schoot fantine het niet kon nalaten haar deze woorden te zeggen gij hebt daar twee lieve kindertjes madame
in zag men op de zijpaden van datzelfde marsveld groote ronde blauw geverfde houten palen met overblijfselen van vroeger vergulde adelaars en bijen die aan den regen blootgesteld in het gras verrotten
bijna al de postwagens naar het zuiden en westen reden toen door de champs-elysées de meeste volgden de kade en gingen uit de stad door de barrière van passy
een ruw opgeblazen man ongetrouwd die ondanks zijn ouderdom steeds les gaf in zijn jeugd had hij op zekeren dag gezien dat het kleed eener kamenier aan een aschbak bleef haken
om u te zeggen dat het inderdaad zoo is ik heb misschien ongelijk gehad mij boos te maken maar gij weet men is in het eerste oogenblik zich niet altijd meester men wordt driftig
toen men hem de eerbewijzen had zien weigeren zeide men t is een gelukzoeker toen men hem de uitnoodigingen der gezelschapskringen zag afwijzen zeide men t is een onbeschaafd mensch
eenmaal schreven zij haar dat haar kleine cosette in deze koude schier geheel naakt was dat zij een wollen onderrokje noodig had en de moeder hiervoor ten minste tien francs moest zenden zij ontving den brief en frommelde hem den ganschen dag in de handen
aan het andere einde een havelooze hoop volk advocaten in allerlei houding soldaten met eerlijke maar ruwe gezichten oud beschadigd houtwerk vuile zoldering tafels met kleeden die eer geel dan groen konden heeten
ik heb de spleen zooals de engelschen zeggen de boter is zoo duur en zie t is een gruwel wij eten in een kamer waar
het hart deze onbekende hemelsche bloem komt tot een geheimzinnige ontluiking men zou deze duisternis niet voor de grootste helderheid willen geven
maar wat denkt ge van lamoignon bêville maillard is afschuwelijk maar saulx tavannes als t u belieft pater duchène is wreed maar welken naam wilt ge aan pater letellier geven
coupe tête is een monster maar in mindere mate dan mijnheer de markies de louvois waarde heer ik beklaag de aartshertogin
toen werd een meubelstuk verschoven er ontstond stilte en er werd nogmaals heen en weder gegaan de boekhouder ging overeind zitten werd geheel wakker en zag door zijn venster op den muur aan de overzijde het roode schijnsel van een verlicht raam
er waren twee deuren door de eene bij den schoorsteen kwam men in het bidvertrek de andere bij de bibliotheek leidde naar de eetzaal de bibliotheek was een groote glazen kast vol boeken de