AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
is dat om aan tjetske wybinga te behagen dat gij u als een schipper kleedt vroeg sytsken spijtig maar feiko zeide madzy op een zachten toon van verwijt wat kan het den olderman schelen hoe gij er uitzaagt en wat gij aan t lijf hadt
toen rees de graaf op uit eerbied voor zijn leenheer wien deze dignitarissen vertegenwoordigden en nu gaf hem de eerstgemelde rijksvorst in een lange en sierlijke aanspraak te kennen dat de keizer getroffen door zijn schitterende verdiensten
maar hoe komen zij daar vroeg vader volkert de toegang tot den toren was immers afgebroken en wie kunnen het zijn niemand wist deze vraag te beantwoorden want de afstand belette aan een iegelijk deodaat te herkennen van wien bovendien alleen het bovenste gedeelte van het gelaat zichtbaar was
t is waar zeide adeelen gij bracht zelf den os ter slachtbank en nu de slachter zijn bijl opheft wilt gij het beest sparen de abt van lidlum die ondertusschen met zijn buren gefluisterd had vatte nu het woord
adeelen verdenkt u herhaalde deodaat zich voor t hoofd slaande ik dwaas en ik ben de oorzaak van uw verdriet helaas ik gevoel het gij behoordet mij te haten
opgesloten in een vreemd huis waar ik met niemand een woord kan wisselen over hetgeen mij naast aan t harte ligt met niemand en wie ben ik dan hartje is juffer mechtelt geen vrouw van genoegzame ondervinding om vertrouwen te ontvangen
sneller dan de gedachte beschreef zijn arm een halven cirkel en gleed zijn mes in t voorbijgaan langs de aangezichten en kleederen zijner bespringers
hetzij dan een klooster in s hemels naam de monnik scheen te willen antwoorden maar hij weerhield zich en een doffe zucht was het eenige blijk van verwondering of ontevredenheid dat hem ontsnapte
laat hooren zeide aylva al ware uw middel onuitvoerbaar het kon ons misschien op den weg brengen om iets beters uit te denken welnu zeide de monnik volgens mijn voornemen zouden wij allen ons dezen avond aan boord begeven
doch het zijn voornamelijk de poorters van haarlem die mij beleedigd hebben en hun stad moet voor hen instaan laat een bezending uit de overheden mij om verschooning komen vragen en ik zal de zaak als afgedaan beschouwen
ik vat al gij bemachtigdet de schuit was dat niet wel verzonnen nu heeft de graaf bijaldien hij niet al tot een aas der zeehonden verstrekt met dien hagelschen storm tijding van ons en wij zullen hem die nog nader geven dat beloof ik u
ongelukkige riep arkel uit de hand aan zijn dolk slaande gij kent den leeuw en gij durft u wagen in zijn hol en waarom niet indien ik mij evenals hij voor de jagers verbergen moet
terwijl eindelijk sommigen die van verre plaatsen aankwamen of tegenspoed op reis gehad hadden geheel alleen verschenen zij betraden echter den weerstal niet dan te voet hebbende zij hun paarden met hun gevolg aan de naastbijgelegene herbergen achtergelaten
zoo bestond er onder anderen een geweldige veete tusschen het klooster van lidlum en dat van bloemkamp welke beide in rijkdom en aanzien wedijverden en waarvan het eerste de vetkoopers het laatste de schieringers aanhing seerp van
ei de toekomst en kunt gij die ook reeds verklaren vriendje bij sint julfus zeide de nar ik heb dagwerk om den menschen de dwaasheden te verwijten die zij gedaan hebben zonder dat ik er die behoef bij te voegen welke zij zullen doen
in hoeverre het niet nakomen van uw woord alleen belet zij geworden door mijn ziekte en het daarop gevolgd beleg zullen wij liefst niet onderzoeken maar thans ben ik hersteld en ik verlang een voegzamer verblijf reeds gedurende mijn ziekte heb ik meermalen den wensch geuit
en aan welken sommige oudheidkenners van vroegere dagen beweren dat het dorp zelf zijn naam verschuldigd was anderen echter leidden dien naamsoorsprong af van de veenen die in den omtrek gevonden worden
was reeds gereed dien aan den winnaar ter hand te stellen toen adeelen tusschenbeide trad en beweerde dat het schot niet gelden mocht aangezien treslong toen hij afschoot niet op den behoorlijken afstand was blijven staan maar een stap voorwaarts gedaan had
en daarin zoudt gij deelen wij zouden het land mijner vaderen moeten verlaten ook dat zult gij zeggen ware slechts een geringe opoffering voor al wie zulks met het beminde voorwerp doet
deze voorslag klonk in den beginne vrij onwelkom in de ooren van juwe die niet gaarne een zoo wakkeren jachtgezel als zijn zoon wilde missen doch op aandrang zoowel van den knaap zelven die volgens den aard der jeugd naar verandering haakte
wel dat geloof ik zeide vrouw jaspersz terwijl zij haar boeltje bijeenpakte en met een bezemstok de dekens instopte er hebben hier wel knapper lui in geslapen zooals laatst de eigen zuster
minder zeldzaam dan gij denkt freule zeide de abt zich de kin strijkende gij denkt dat wij geestelijken niets van zulke geschiedenissen afweten maar ik verzeker u onze kloosters worden voor een derde met mislukte vrijers gevuld daar is broeder sicco die heeft juist zulk een
ach hernam madzy met een zucht in de tegenwoordige dagen is een belangrijke zelden een welkome tijding ik ben overtuigd zeide sytsken die in een hoek van het vertrek zat te spinnen dat hij weer bij auke wybinga heeft gezeten en daar zijn tijd verpraat
hoe dit zij wij hadden den tijd niet om behoorlijke navorschingen te doen en wij moesten ons schuil houden voor can francesco die ons als verspieders wilde doen vatten maar mij dunkt dat wanneer de pelgrim overal rondbazuint dat de knapen die bij
ordebroeders edelen en dienaars waren reeds bezig om onder opzicht van den ouden wapenkoning van holland de noodige aanstalten en toebereidselen te maken en de zitplaatsen der te verwachten gasten naar hun rang en stand te regelen
ondertusschen was madzy haar jeugdigen leidsman gevolgd die haar tusschen twee rijen tenten door geleidde naar die des bevelhebbers onze goede heer van beaumont is thans niet in het kamp zeide de
die eerst den strijdenden hoop aan aller oogen onttrokken had was omhooggerezen zag men welk een geheel ander schouwspel de uitslag der ontmoeting had opgeleverd
adeelen was dit even zoo ik zie niet in welken opzichte de staat van zaken tusschen ons beiden veranderd is wij hebben elkander verkeerd begrepen zeide de monnik de schouders ophalende
neen lomperd van veergeld is de adeldom vrij dan blijf je maar vriendje aan de overzij want wie aan jan carels geen tol betaalt die wordt met zijn pontje
seerp van adeelen had gelijk wij gezien hebben het feest in drift verlaten daar zijn dienaars en die van aylva met de paarden waren teruggereden
anderen daarentegen waren na hunne tegenpartij uit den zadel gelicht te hebben over het koord gesprongen waar zij nu op de bewakers der moorenkoppen aanrenden
met zooveel spoed als de slechte weg toeliet was hij in weinige oogenblikken aan den voet des heuvels hoe staan de zaken riep hij een zwaargewapenden krijgsman toe die op de helling der hoogte stond aha zoo zijt gij het jonker van aylva vroeg de man
mans hielden zich deels bevreesd op een afstand deels hieven zij hun stokken of vuisten op om den fries te lijf te gaan en hem zijn mes
en den oorlogskreet holland aanhieven zeide deodaat bij sint jakob dat ware hemelsche muziek in onze ooren voorzeker vervolgde de graaf lachende
ik ben zeer verplicht aan hen die belang genoeg in mij toonen om mijn gangen na te gaan zeide deodaat vive dieu wat vat de italiaan spoedig vuur
een onwillekeurige huivering voer door de aderen van deodaat en zweder werd bleek gaarne had deze laatste die bijna overtuigd was dat zij den dood tegengingen den ridder willen betuigen nog terug te keeren
kon ik een deugniet die mijn paard stal ridderlijk behandelen bromde reinout tusschen zijn tanden met uw verlof genadige oom zeide willem wij zullen uwe uitspraak in zooverre wijzigen dat wij de verschooning aannemen door onzen trouwen reinout bijgebracht
met bevende handen en het gemoed van eerbied doordrongen sloeg willem den juchtlederen band open het was een handschrift op perkament tot opschrift voerende
daar het mij morgen veel lichter zal vallen om u als iedereen vermoeid van de nachtwaak in diepe rust ligt van hier te doen ontsnappen ja maar de brieven zeide de vreemdeling hunne bezorging eischt spoed
ik wacht niemand meer wie kan hij zijn wist hij het woord zoo ja laat hem dan bij mij maar wacht nog een oogenblik ik moet op allen overval verdacht zijn
en rukt den dijk over graaf vervolgde teylingen zich voor willem op de knieën werpende en zijn paard bij den teugel houdende o ik bid u veracht den raad niet van een ouden getrouwen dienaar uws huizes wat kan het uw eer verkleinen een korte wijl te toeven waarom
doch had evenals de toren zelf acht zijden van onderen met een breeden metalen band omsloten en zich van daar tot op den torentrans uitspreidende
oda oda zeide ottilia haar met den vinger dreigende gij zijt wederom boosaardig wat steekt daar voor boosaardigs in laat de heer van walcourt zelf beslissen of hij ergens ik zeg niet in zijn henegouwen maar in geheel frankrijk geestelijke zusters heeft gezien
in één woord er ontbrak slechts een snuit en het geheele hoofd had zeer goed voor den kop eens olifants kunnen doorgaan alleen het aanhoudend gezelschap van dit vrouwelijk wanschepsel ware reeds genoegzaam geweest om bij
wat dorperheid is dit onedele gemeente vondel palamedes o jonker seerp riep sytsken spreek een woord voor den armen feiko wien men naar de boeien wil brengen
daar deze als een nabuur der inwoners van stavoren het meest bij de zaak belang had en het best in staat was het gebeurde te beoordeelen oostergoo benoemde aylva die wegens zijn aanzienlijke bezittingen en als olderman van leeuwarden in dat gewest een uitgebreiden invloed had
af te halen en als zegeteeken met zich heen te voeren terwijl zoowel het overspringen van het koord als het weghalen der koppen door de tegenpartij belet moest worden
maaltijden en feesten zooals die welke thans te haarlem plaats vonden het plukken van gevogelte evenals het bereiden van sauzen en specerijen voor s graven tafel aan de kloosters werd opgedragen die zich dan die taak ter wille van den landheer en voor een klein drinkgeld moesten getroosten
te water met hem hij is een hollander wat let ons die verbraste monnik riepen verscheidene stemmen neen neen schreeuwden anderen het is vader syard welkom weer te stavoren vader syard vader syard heeft het verraad aan de grietlui ontdekt
en alles zich in het glas voordeed als te voren nu stak barbanera het hoofd naar de gravin en de tooverroede terugnemende fluisterde hij haar de navolgende voorspelling in t oor
hij was met zich zelven en met de wereld tevreden en hij verlangde ja de zangster te leeren kennen welke zoo bevallig zoo zuiver had gezongen
het scheen dat de bewijzen waarmede mechtelt aan onze heldin zulk een hooge gedachte van haar bekwaamheid als raadgeefster meende in te boezemen op deze laatste geenszins de gehoopte uitwerking maakten
en de ziel met zich zelve en met de schepping in vrede zich in droomen en gedachten verliest welke geene dorre wezenlijkheid in staat is terug te geven
men beseft licht hoe welkom de redenen van reinout waren in de ooren van adeelen en diens oorlogzuchtige vrienden maar ook zij die in den beginne niet van krijg hadden willen hooren zagen zich
ja laat ons in den toren klimmen zeide de derde een ladder een ladder en dan zullen wij hen dwingen van boven neder te springen en dadelijk snelden eenigen binnen de muren der afgebrande kerk
eene week vroeger zoude hij die hebben toegejuicht thans was hem die een nieuwe spoorslag tot ijverzucht en wraak want karakters als die van reinout kennen geen middelweg tusschen liefde en haat
en hij deelde hem mede hetgeen onzen lezer reeds bekend is en ik wie ben ik dan kon deodaat niet nalaten uit te roepen nadat hij zijn vriend geluk had gewenscht
recht zoo er kunnen dus edele drijfveeren bij iemand bestaan al beoordeelt hem de menigte slechts naar den schijn welaan het ware reeds op zich zelf een grootsch denkbeeld het sticht onafhankelijk te maken van allen vreemden invloed
wij zullen naar hem laten vernemen zeide deodaat zweder de jonge schildknaap trad binnen ga eens vernemen wat er van den man geworden is die aan de voorposten gevochten heeft
want god weet het als de oorlog begint zooals men vreest dan zal er binnen weinige dagen geen ezelsvolen meer op het veld zijn
bij mijn zaligheid zeide feiko het is dezelfde man maar hoe duivel komt hij hier in het pak van een bisschoppelijken ruiter zeker is hij bij een uitval gebleven zeide de
het penseel des schilders waardig wat verder zag men op een groene terp een oude stins wier grijsachtige muren door de zon beschenen schitterend uitblonken tegen de boomen daaromheen geplant dan weder werd het oog op het onverwachtst verrast door een ruim en prachtig uitzicht
wat madzy betrof hij wilde haar niet noodeloos verontrusten alvorens men een stellig besluit genomen had nadat de monnik de zwarigheid vernomen had bleef hij een wijl in ernstig gepeins staan
ik herhaal het antwoordde aylva hetgeen uwe genade ons zal gelieven te bevelen zal getrouwelijk door ons aan onze lastgevers worden overgebracht
en zich nooit behoefde te vertoonen aan dit hof waar zijn plompheid en woelzucht ons van gedurige schaamte zal doen blozen zoo zij ons niet in ongeval brengt
al wie gelijk hij eenmaal het geluk heeft gesmaakt van het geliefde voorwerp na een scheiding die men eeuwig dacht terug te zien zal die gewaarwordingen gevoelen voor anderen zouden wij die vruchteloos beschrijven
dat kunt gij wel uit uw hoofd zetten riep men van beneden wij krijgen zwaar weer binnen t uur en dan zult gij blij zijn hier in de haven te liggen
ik zou u het beste dat ooit uit mijne werkplaats te voorschijn kwam voor niet leveren antwoordde de vaderlandlievende smid indien hij die het aantrok dien snoever met voordeel bestreed
maar bij alle duivels de schelm zelf heeft den laatsten kolder dien ik vervaardigd heb aan zijn bast en een deugdzaam harnas ook dat beloof ik u ik wilde dat mijn arm melaatsen ware geworden toen ik er de nagels insloeg
zooveel ik dan kan opmaken uit het onzamenhangend verhaal van uw lotgevallen dat hier rondloopt zijn wij beiden de slachtoffers geweest van denzelfden listigen bedrieger
dat ons verblijf door u met een bezoek zou vereerd worden oorzaak is geweest dat gij u eenigen tijd zult verveeld hebben o wat dat betreft zeide deodaat haastig wij hebben ons geen oogenblik verveeld gij bezit hier voortreffelijke middelen tot
alwaar hij de waardin opzocht en haar verzocht de jonge deerne die met hem gekomen was te laten roepen denkt gij ons weer te verlaten huisman vroeg de waardin zonder zich nog gereed te maken aan zijn verzoek te voldoen
dat ik al zoo lief op mijn bed lag en van daar die hemelsche tonen hoorde zoo wij eens betrapt worden terwijl wij rondom dat klooster dwalen zal onze ontdekkingsreis stofs genoeg opleveren tot een maand bespotting
en zulk een gek kapsel heeft schoone dames zeide deodaat vergunt mij een oogenblik adem te halen wat de schoonheid der friesche jonkvrouw betreft geloof ik dat haar niemand die zal betwisten te meer daar zij er geenszins hoovaardig op is
welke deodaat bezielden gedurende de eerste uren die hij doorbracht in de eenzame cel waarin men hem had opgesloten het waren beurtelings wrevel over het mislukken zijner onderneming hetwelk hij zich zelven toeschreef blijdschap over zijn verzoening met reinout
ik moet zeggen zeide arkel die al meer en meer begon te bespeuren dat hij geene gewone boerin voor zich had dat zijne vermomming hem meer veranderde dan de uwe hoe vreemd die ook zij u veranderen kan in de oogen van al wie u eenmaal aanschouwd heeft
en ik zal mij heilrijk noemen indien nu en dan slechts een enkele blik van tevredenheid mijne pogingen beloont ridder zeide
er is besloten dat wij een noodsein zouden geven en den vijand zoolang ophouden tot er hulp kwame gij hebt gelijk broeder syard wij mogen ons heilig gesticht en de graven onzer broeders niet verlaten
uit hoewel de wakkerheid der waardin en het gezag dat zij over haar gasten scheen uit te oefenen vader syard eenigszins geruststelden begreep deze echter niet heen te moeten gaan zonder alvorens nog eenig gewicht aan haar vermaning bij te zetten luistert vrienden zeide hij
hij bleef staan kruiste de armen over de borst en madzy met sombere oogen aanziende is het waarlijk zoover gekomen riep hij uit heeft madzy dekama de edele dochter van frieslands braafsten held
zij zijn reeds opgeheschen indien ik mij nu mag vermeten eenigen raad te geven zoo is het deze dat niemand werkeloos blijve
zijn hoofd was met een zwarten doek omwonden die onder de kin was vastgestrikt en bovendien met een kroon van verguld papier versierd zijn insgelijks zwarte tabbaard van saai
of baanderheer zijn eigen kamp had zoodat men niet slechts ééne legerplaats zag maar ongeveer evenveel legerplaatsen als er bevelhebbers waren
dit fraai geheel was een geschenk van den bisschop van utrecht en de vrucht van het nacht en dag doorwerken der meest bekwame kunstenaars uit al de omliggende steden kort na het afzeilen was de graaf het paviljoen binnengetreden om er al den rijkdom van te bewonderen
eenigen tijd nadat reinout dien morgen tot zijn voorgenomene wandeling vertrokken was liet deodaat een paard zadelen met oogmerk om een morgenrit te doen
dit gezegd hebbende verwijderde hij zich met een haastigen tred en ging naar de gravin die zich op een geruimen afstand vandaar in t midden van een stoet van hooge genoodigden en adellijke jonkvrouwen bevond
waar is uw meester gevloekte henegouwer riep hij hem herkennende het eenige antwoord van den ridder was een geweldige sabelslag maar adeelen dien afwerende verbrijzelde hem met zijn strijdkolf den rechterarm de
het ware zooals nu de zaken staan een onvoorzichtigheid zeide aylva u opnieuw aan zijn uitnoodigingen te onttrekken wij moeten vr alles mijden hem noodelooze redenen tot misnoegen te geven
al de genoegens welke het leven veraangenamen al de pracht welke het maagdenhart kan streelen zal ik aan uwe voeten brengen niets zal mij te kostbaar te moeilijk vallen om uw geluk te bevorderen
deze woorden uitgesproken hebbende zag willem om zich heen en verhief zich zijn hart met niet weinig hoogmoed toen hij dien luisterrijken stoet van ridders en baronnen overzag die hem ten oorlog volgen moest
niet zelden wanneer de wind op de kust stond dat ook die verhevenheden overstroomd werden en het daarop weidende vee indien het niet tijdig landwaarts opgedreven was door het geweld der golven werd weggesleept thans echter had men zoowel uit vrees voor de vijanden als
dan wanneer zij nog zoo mooi konden meepraten over de opvoering der juive te parijs of klagen over het hedendaagsche onderscheid der vroeger zoo gulle zwitsersche herbergiers
goede god riep madzy en hebben zij hem vermoord vroeg zij met een nauwelijks hoorbare stem neen maar t heeft weinig gescheeld ridder reinout heeft het zooverre gekregen dat hij op zijn woord te sint odulf gevangen zal blijven
en de verwarring hierdoor in zijn feest gebracht niet waren verminderd liep met een donkeren blik en de handen op den rug de gaanderij op en neder gelijk een leeuw in zijn kooi zijn edellieden en dienaars stonden hier en daar verspreid slechts fluisterend met elkander sprekende
met dezen wensch was hij al dichterbij gewandeld achter den dijk blijvende om door de aankomenden niet gezien te worden en nu hoorde hij opeens iemand in het water die met een zachte stem aldus tot een ander sprak
naarmate hij echter in jaren vorderde werden dergelijke oefeningen welke men in den beginne door de vingeren gezien had gestrenger berispt en hem eindelijk door den prior van zijn klooster volstrekt verboden
madzy bleef dus weder aan haar zelve overgelaten en gelijk men denken kan ter prooi aan de droevigste gepeinzen o hoe betreurde zij opnieuw den dag
om t even daar moet een poging worden aangewend ik kan mijn dappere strijdmakkers dien kleinen hoop daar aan wal niet hulpeloos laten en dan herschept dat vuur den nacht niet in een dag daarop aangehouden zeg ik de gevolgen zijn voor mijne rekening
wat meent gij vroeg madzy eenigszins onthutst ik versta u slechts half gij hebt la febbre de koortse zeide barbanera opstaande en madzy's hand latende varen
maar t bleek hem thans genoeg hoe weinig deze genegen was de friezen aan te sporen om het eene juk met het andere te verwisselen ja hij zag in
wij zijn op de flesch riep de hansworst wiens dapperheid gelijk ons vroeger gebleken is niet van de schitterendste was en meteen vierde hij de teugels van zijn ezel het dier holde met een snelheid voort alsof het in navarre dat vaderland der beste grauwtjes geboren ware geweest
hij zal niet naar friesland keeren zoo ik het verhoeden kan hij is te gevaarlijk ook die barbanera ik vrees dat hij reeds geklapt heeft welnu ik moet mij van hem ontslaan
de oude kroniekschrijver aan wien ons verhaal ontleend is vermeldt niet of vader syard zich met dusdanige vergelijkingen bezig hield
ziethier den echten drank van t land zeide treslong waarvoor ik hypocras en malvezij laat staan mits hij slechts naar den eisch bereid worde gelooft mij mijne heeren deze is volgens het echte recept
een smalle ronde gang aan t eind der brug bracht in het slot zelf t geen slechts uit een grooten vierkanten toren bestond van zwaren steen gebouwd maar zonder eenige sieraden dan den mantel van klimop
het ware een dwaasheid pogingen aan te wenden om den lagen muur die ons erf of onze buitengebouwen omringt te willen verweren wij zouden onze verdedigers noodeloos aan een zekeren dood blootstellen en hun getal zonder vrucht verminderen
wat beaumont betrof hij was met de zijnen de landingsplaats reeds genaderd maar wie schildert de verslagenheid die zijne nu radelooze volgers beving toen de morgenschemering die langzamerhand begon aan te breken hun deed zien
dezelfde houding dezelfde wending dezelfde stem alleen door den uitheemschen tongval eenigszins gewijzigd maar hoor verder barbanera verhaalde mij dat hij met opzet bianca's brief
amen zeide een doffe stem welke uit den grond scheen te komen wie sprak hier riep adeelen uit zich snel omwendende
en voegen wij er dit tot zijne eer bij ook zijn medelijden hij riep zijn getrouwen peter en ging met dezen buiten het slot
en opvatten alsof men hem voor een kind aanzag dat niet op zijn tijd te huis komt weerhield hem om woorden aan zijn gedachten te geven
en zij zich zelve bitter verweet om hare dwaze liefde dien braven dienaar een oogenblik te hebben vergeten om gods wil ridder zeide zij mijn trouwe feiko hij is aan de voorposten slaags geweest met uw volk ik ben doodelijk bekommerd over hem
en gij schijnt slechts matig tevreden over den uitslag van het kampgevecht dat mij de donder sla riep adeelen zoo ik morgen het slijk dat mijne wapenen bezoedeld heeft niet afwassche met het bloed van mijn wederpartij maar zeg mij pater
barbanera haalde de schouders op of er wat voor hem te doen ware zeide hij durf ik niet beslissen doch zoo gij ons vergezellen wilt zal ik u aan de eerste rustplaats bescheid geven
die meer bijzonder werk maakte van geschied en oudheidkundige nasporingen alle moeite aan om de overblijfselen der vroegere zeden en gebruiken voor zooverre die nog bestonden te leeren kennen
en feiko naar de aanleiding van het rumoer gevraagd hebbende kwam aan aylva melden hoe norwert in brand stond en hoe het gerucht reeds door de stad liep dat de gansche vloot aldaar geland was
en de angstvolle stilte waarmede men tot nu toe den bangen strijd had gadegeslagen maakte op eenmaal plaats voor luide kreten van aanmoediging tot den verweerder gericht
maar kom die grillen uit het hoofd gezet waar is de kaart van friesland mijne heeren wij zullen ons plan van landing nog eens nazien
oordeelen of zij billijk is zij is deze dat gij na uwe terugkomst in friesland u met mij in den echt verbindt en dat ik u heden nog aan het hofgezin als mijne bruid en toekomstige gade moge voorstellen
welke niet slechts zijn prachtig gewaad en sierlijken trein maar ook zijn erkende verdiensten en beminnelijken aard moesten gelden voor hem uit reed de wapenkoning van holland jan
zij legde de hand op zijn hart en na eenige oogenblikken van gespannen verwachting riep zij uit god lof het slaat nog een arts een arts
en de hoofden was aangegroeid maar ook zag men achter de aldaar verzamelden ruiters heen en weer draven en hier en daar een helm en een speer in t zonlicht flikkeren
die walger dien ik in de herberg van t dorp heb gezien weet ook meer dan noodig is hij kent slechts den ridder van den rooden adelaar meer niets
stal staan en wat u betreft vervolgde walger zich tot den hansworst wendende zonder acht te geven op het gezegde der waardin zoo er nog een woord over het voorgevallene bij haarlem uwe lippen ontrolt zweer ik u dat ik u kennis met mijn zwaard zal doen maken en
en deed haar in verwarring terugstuiven juist op het oogenblik waren eenige dienaars van den schout met staven gewapend op het gerucht komen toeschieten die ziende wat er gaande was s graven vrede uitriepen en de vechters poogden vaneen te scheiden
die u ongetrouw wordt en eens effentjes een vriendelijk bezoek wil gaan afleggen bij de deerne die hier t avond gekomen is en denkt gij leelijke slungel vroeg de waardin met de handen in de zijden naar melis toestappende dat ik dat van u velen zou ga zitten man
indien hij zich slechts niet te verre boven u verheven acht om u te antwoorden want hij beschouwt zich geloof ik van hooger adel dan onzen graaf hij waant naar ik hoor uit dezen of genen ouden frieschen koning gesproten te zijn
werd het receptenboek voor den dag gehaald uit een glazen kast waar het tusschen eenige gouden en zilveren zweepen hoofdstellen schenkkannen en andere prijzen op harddraverijen behaald lag te rusten
men zegt dat zij zeer bevallig is zeide de jeugdige ottilia van naaldwijk tot den heer van walcourt die zich nevens haar bevond onmogelijk schoon kan zij wezen doch zeker recht en stijf als een boonstaak en zonder gevoel noch leven
indien ik niet zooveel mogelijk koers op het noorden houde wij te ver van het grafelijk schip zullen afdwalen want de wind zou ons oostwaarts drijven
maar de graaf had deze schampere taal niet meer gehoord zich zonder verdere groete omwendende had hij met de zijnen het vertrek verlaten in t heengaan echter kon beaumont niet nalaten de hand van aylva te drukken
ei een smid moet niet bang zijn voor wat hette zeide de marktschrijver een weinig beteuterd over deze juiste aanmerking maar inderdaad het ware immers veel schooner gezicht geweest
zoodra gij mij goedschiks kunt verlaten nietwaar zoo ja dus is uw reis naar utrecht slechts een voorwendsel om verder te komen
in stede van een vroolijken afloop hadden en zij herinnerde zich het voorbeeld van den ongelukkigen floris door haar voogd den avond te voren aangehaald toen het blijde tornooispel in een bloedbad verkeerde
bracht hem toevallig op een dier bevallige plekjes welke nog heden met onverflauwde belangstelling door den minnaar eener stille eenvoudig schoone natuur bezocht worden maar in de oogen van deodaat had het landschap dat zich hier aan hem voordeed een meer bijzondere waarde
begaven zich naar het punt waar de dijk of landweg over de helling des heuvels heenliep hier hadden zij te voren een versperring gemaakt welke zij nu nog met een aantal zware keien hoedanige te dier plaatse in menigte te vinden waren alsook met huisraad dat door de vrouwen der naburige woningen
deze raadgeving deed bij willem een juist tegenovergestelde uitwerking dan men bedoelde want hij behoorde tot die menschen die somtijds uit vrijen wil maar nooit door dwang of uit nood inschikkelijk zijn
is het dan waar vroeg beaumont inderdaad mevrouw de gravin heeft mij iets verhaald van een onderhoud dat tusschen u plaats schijnt te hebben gehad doch vergeef mij ik raak een onderwerp aan
wanneer wij daar eens zijn hebben wij vooreerst geen gevaar en kunnen nader overleggen hoe wij verder komen de schildknaap had wel geraden
wij moeten vertrekken antwoordde hij en wij zouden reeds een paar uren onderweg zijn geweest indien de stalknechts mij tijdig hadden gewekt gelijk ik uitdrukkelijk verzocht had
ik schrijf dan ook daaraan de pogingen toe door hem aangewend om u op het feest te doen verschijnen ik zal mij op geen zijner feesten meer vertoonen zeide
beladen met al wat men kon veronderstellen dat de stad gedurende het verblijf der vreemdelingen zou noodig hebben groote platgeboomde aken brachten ossen en varkens uit waterland of vette schapen uit
de graaf echter die reeds daags te voren de onbuigzaamheid van adeelen had leeren kennen nam zijn woorden thans minder euvel op dan men verwachtte
zoo de graaf verneemt dat gij in plaats van op boomschenders en stroopers te passen u hier in twisten steekt tusschen poorters en vreemdelingen zal het er slecht met u uitzien t is die schoelje die oorzaak van alles is bromde walger op feiko wijzende
en gelooft gij dan zeide aylva terwijl zijn oogen getuigden van de edele verontwaardiging die hem bezielde gelooft gij dat ik minder dan gij ons vaderland en onze eer bemin
zij bedroog zich niet althans wat de eerste helft van haar verzekering betrof spoedig stonden de gewapenden op het plein geschaard een aantal hoplieden trok in de herberg
rijk in verscheidenheid en afwisseling maar zich somtijds moet getroosten een eenzame heide een dorre zandwoestijn of een moerassige landstreek door te trekken zoo komen er ook zelfs in het woeligste tijdperk des levens dagen voor
kees zal wel zorg dragen voor die knollen en inderdaad kees een half blinde half lamme boerenknecht kwam strumpelende voor den dag uit een schuurtje dat aan de herberg paalde en vatte post naast zijn medehelpster trui
naast den schipper zat iemand in den bloei zijner jaren op een blauwen mantel neder met witte lieren bezaaid zijn gewaad was echter dat van een koopman zijn oog gaf onrust en ongeduld te kennen
vond zich de fries teffens met den rug tegen het theater des kokelers geplaatst zoodat hij althans naar zijn en elks meening van achteren gedekt stond
en zich onderling vermoordden bij het schijnsel van den brand het was een akelig geluid dat noodgeschrei der gekwetsten dat triomfgebrul der overwinnaars dat gehuil van den wind dat gerammel der wapenen
en gij mijn heer van beaumont riep naaldwijk dezen edelman toe die met aylva stond te praten zijt gij niet nieuwsgierig om uw lot te vernemen ik zie niet antwoordde beaumont dat de wetenschap die gij allen hebt opgedaan u veel profijt heeft bezorgd
ik had gehoopt hem als een kind te zullen regeeren en bij den hemel zoodra hij den mijter op het hoofd had is hij stichtenaar in zijn hart geworden en heeft mij in alles tegengewerkt maar daar moet een einde aan komen
en terstond daarop den geschokten toestand van madzy bespeurende verweet hij zich de uitdrukking die hij gebezigd had en hielp hij beaumont om haar te ondersteunen
zoodat nu dat geheele meesterstuk van kunst overboord vloog daar gaat onze heerlijkheid naar de visschen zeide de graaf met een gedwongen lach maar eene kille huivering overviel hem toen hij de kronen waarmede het paviljoen versierd was geweest ter prooi der golven zag
toen hem een tweede pijl de muts van t hoofd dreef het is uit dat vervloekte boschje riep hij wie had het gedacht zij hebben ons willen omsingelen hoe gaat het boudewijn geen antwoord
wij achten adeelen hoog en huldigen zijn edele vrijmoedige inborst maar wij blozen over de uitdrukkingen waartoe zijn toorn hem verleiden kon hij zelf hij zal er eenmaal over blozen dit zeggende stak hij deodaat zijn hand toe welke deze met hartelijkheid drukte
maar bij mijn zolen uw gezelschap is verdubbeld sedert hedenmorgen bij sint julfus zeide daamke dat is buit dien ik gemaakt heb gevangenen van mijn zotskolf die ik uit de mijterstad medebreng
en onder de namen van rinaldo of reinout en deodaat van verona aan beaumont voorgesteld geworden hoe jong nog reeds vroeg gaven zij blijken van dapperheid en verworven zich de vriendschap van den
ten einde die door onze getrouwe friesche onderzaten in overweging worden genomen en beoordeeld of zij wel in overeenstemming zijn met de oude vrijheden des lands
en dat zij meer last had van eene zotte friezin dan van al de mooie meisjes die zij ooit onder haar bewaring had gehad ik weet niet welk vreeselijk vermoeden mij beving maar ik ondervroeg haar en de overtuiging die ik verkregen heb is
nu eens naar de kampplaats dan weder achterwaarts over de volksmenigte heen naar de smederij op welker dorpel twee wakkere knechts een wenk van hem stonden af te wachten om zich overal heen te begeven waar de omstandigheden hunne hulp mochten vereischen
of waar een vernuftige schilder het blazoen of de leenspreuk eens ridders op het breede schild of op het spiegel gladde borstkuras in frissche verven afmaalde
de oogen des kerkvoogds hadden op dit oogenblik een boosaardig spottende uitdrukking maar zoodra de graaf hem aansprak nam het gelaat terstond weder de effen plooi aan die het gewoonlijk kenmerkte
en alles wat men reedst kon vinden by der hant om met vader vondel te spreken adeelen bleef gedurende eenigen tijd zijn weg voortzetten als trok hij zich die beleedigingen niet aan
zijn eerwaarde is sedert een uur ter ruste gegaan antwoordde de kloosterling en vader syard in zijn cel ga wek hem
daar deze zooras het op een bestormen en bemachtigen der zeekust aan zoude komen door hun meerdere voortreffelijkheden in rusting en wapenhandel een te groot voordeel op de friezen zouden hebben die slecht gedekt
nadat beiden elkander een geruimen tijd hadden aangestaard brak adeelen eindelijk het stilzwijgen met de natuurlijke vraag wie zijt gij en wat doet gij hier gij ziet het was het even natuurlijk antwoord ik lig te bed
op deze wijze zetteden zij hun weg voort zonder zich langer op te houden dan noodig was om aan hunne paarden eenige verversching toe te dienen trokken leiden onverhinderd door en reden den oever van den rijn langs tot
en deelde in een vermaak dat hem te meer smaakte omdat het verboden was eindelijk bereikte hij het doel van zijn verlangen en de invloed van graaf willem bracht hem op den bisschoppelijken zetel
moei u met uwe zaken meester claes gerritsz duwde hem walger toe ik ben geen poorter van haarlem en hoest wat in uwe privileges ik ben s graven koddebeier en zal dit zoete kind brengen waar het wezen wil zonder iets meer dan een kusje voor mijn loon te vragen
het was op den morgen van dien dag dat de koggen bestemd het grafelijke leger naar de friesche kust over te brengen en welke met den meesten spoed den ijsel de vecht en het ij waren komen afzakken zich in de kom van de zuiderzee vereenigd hadden
verona herhaalde aylva verbleekende en deodaat met ingespannen verwachting aanstarende zijt gij van verona geboortig
al ware die zelfs uit zijn oorsprong te billijken altijd zal achterstaan bij hem die uit welk beginsel dan ook de omstandigheden niet vooruitloopt zijn gemoedskalmte bewaart en gelijk de schrijver zich uitdrukt aan wien wij ons motto ontleenen
met koper beslagen kotter die nevens hem stond en een derde stond voor hem met een zilveren schenkblad waarop een beker gekruide wijn bij sint japik zeide de graaf vriend deodaat gij kunt ons een grooten dienst bewijzen
maar wat hamer heer ridder het gelijkt als t eene ei op t andere naar den vos die u ontstolen is inderdaad zeide deodaat verwonderd van zijn paard te herkennen maar des te beter
en over den ingang een raam waaronder de tafel stond die benevens een koperen kruisbeeldje een waterkruik en een houten zitbankje het geheele huisraad der kamer uitmaakte
vergeef mij zeide reinout heb slechts de goedheid mij niet weer te kwellen gij weet wanneer ik verliefd ben versta ik geen boert
op die oppervlakte der wateren bespeuren dan een ellendige visschersschuit die door den storm naar de kust gedreven werd maar deze was het niet welke de knaap verwachtte
dat met deze kokelers gedaan worde vroeg reinout aan den graaf terwijl hij op barbanera wees die met behulp van zijn makker den toestel bereids weer had ingepakt mij dunkt zij zouden een groot versiersel zijn voor den kastanjeboom op het achterplein zeide naaldwijk
die als des graven goeden engel altijd aan zijn zijde stond haastte zich hem zachtjes in t oor te fluisteren bedenk wat gij doet wees bedaard en herinner u dat wij ons geene nieuwe vijanden op den hals behoeven te halen
feiko niet wetende wie dien onverhoedschen aanval op zijn hoofddeksel deed keerde zich onthutst om ten einde zich daartegen te verdedigen en deze wending was hem noodlottig tien der naastbijstaanden maakten van dit oogenblik gebruik
en wie is uw meester goede schildknaap vroeg madzy ho jonkvrouw dat zult gij ras bespeuren iemand wien de schoone madzy niet vergeefs om een gunst zal vragen dat beloof ik u
maar gij weet het ik blijf altijd schrikken tegen het denkbeeld dat de ontdekking onzer afkomst misschien verwijdering tusschen ons zou kunnen baren
zijn verontwaardiging steeg ten top toen zij van haar verblijf te utrecht gewaagde en maakte plaats voor een aandachtig nadenken toen hij het verslag van haar reis en van het gebeurde in t gaasterbosch vernam
en zette zich in pisa neder slechts weinige maanden had hij in zijn nieuwe woonplaats doorgebracht toen hem op een morgen twee kinderen van ongeveer twee jaren gebracht werden welke de hovenier aan den ingang van den hof in een korfje had vinden liggen
en den mensch zoowel onbekwaam maakt wel te gevoelen als wel te onderscheiden zijn wrok tegen zijn wapenbroeder was niet verminderd door de dubbele eer welke dezen boven hem op het tornooispel was te beurt gevallen
maar hij had uit eenige losse uitdrukkingen der feestgenooten verstaan dat de schoone friezin de bruid was zonder recht begrepen te hebben met wien en toen hij het vorstelijke paar genaderd was had hij deze woorden aan s graven mond hooren ontvallen
en de benamingen van schieringer en vetkooper van elkander onderscheidden de vetkoopers waren gelijk later de kabeljauwschen in holland
droeg die ridder niet een rooden arend op den helm vroeg adeelen haastig en bereed hij niet een zwarten hengst of t een arend of een valk was dat wil ik niet zeker zeggen maar zooverre een arme deerne als ik over een paard kan oordeelen
den volgenden morgen was reinout reeds vroegtijdig doch thans alleen op weg naar de woning van walger ongeneigd een bekende te ontmoeten was hij langs een achterweg den hout doorgegaan
anders was het gelegen met deodaat wiens goedhartigheid en welwillende aard door ieder erkend werden en hem de genegenheid van het gansche hof verworven hadden wel was hij niet van fierheid ontbloot
de gehouden en nog te houden feesten de woorden waren verschillend maar de grondtoon der gesprekken was bijna overal dezelfde als die van latere en hedendaagsche partijen
ik ga terstond de boodschap doen hunne edellieden zullen in een ommezien gereed zijn hier sikko hidde luiaards waar zijt gij brengt de paarden van die beide edellieden op stal gaat binnen mijne heeren gaat binnen
en dan en dan maar gij bezit niet de minste verbeeldingskracht dan sluipen wij naar het klooster trachten onze schoone zangster te ontdekken
waar gij geen ander gezelschap vindt dan boeren wier taal geen schepsel kan verstaan en edellieden nog lomper en onverdraaglijker dan uw boeren maar aan mijne zijde zullen uwe dagen vroolijk en blijde daarheen vlieten
zoo vlught de nachtegael het vogelvangers garen en valt in s arends klaauw vondel maria stuart ofschoon madzy's verlangen om utrecht zoo spoedig mogelijk te verlaten
dat bij de stichting van dekamastins door den abt van bloemkamp is uitgesproken laat zien hoe luidt het ook o bedoelt gij dat hernam madzy haal dat maar niet op voegde zij er haastig bij als wilde zij een onaangename herinnering ontwijken
en inderdaad ik kon hem het tegendeel niet bewijzen verder toonde hij zich zeer vertrouwelijk jegens mij en verzocht mij terug te komen iets later deelde hij mij de geheime ontwerpen des graven mede zelfs het plan ter verrassing van stavoren welks mislukking
en gewapenden in een oogenblik onkenbaar was geen pluim was er meer die niet gescheurd en druipend neerhing geen wapenrok of mantel waarin de hagelsteenen geen gaten hadden geslagen
en uitgeleide deed tot aan de overzijde der stadsgracht hier hield hij een oogenblik stil en madzy naderende boog hij met eerbied zijn gehelmd hoofd over de hand welke zij hem ter afscheid toestak
maakte plaats voor een schier kinderachtige blijdschap en terstond gelastte zij dat men die beide kwanten tot wier ontbieding zij zelve last had gegeven in hare tegenwoordigheid zou geleiden
dat de schepen waarin zij hunne eenige toevlucht stelden met de ebbe waren van wal gedreven en alle kans om te ontkomen voorbij was
zijn kamer gedurig nadenkende over de vreemde uitdrukking die de monnik gebezigd had en over den onverklaarbaren invloed welken deze over hem uitoefende
en welke vrouw tenware zij haar kunne had afgezworen zou wrok hebben kunnen voeden jegens den schoonen jongeling wiens gelaat zoo innemend zoo bevallig was op wiens voorhoofd de naam van
gij haat willem den vierden riep adeelen haastig tot den onbekende toetredende doch wie waarborgt mij de waarheid van hetgeen die monnik verzekert
hij schudde den kop zag arkel en daamke beurtelings grijnzende aan klemde het kleinood tegen de borst en poogde te ontsnappen eindelijk werden zijn beide tegenpartijders het pronkstuk meester
schobberd zijt zeide reinout en dat u die kast niet beveiligen zal tegen een goede dracht slagen welke ik u zal toetellen zoodra ik er den tijd toe vinde dan wensch ik dat uwe edelheid nog lang de handen vol moge hebben ten tweede er is immers een bevel bij het
en hing uw hoofdje toen gij daareven uw kransje zat te vlechten niet zoo droef op zijde als een geknakt bloempje de eerwaarde vader heeft geen ongelijk madzy zeide aylva die tot nu toe vermeden had zich in het gesprek te mengen
dit zeggende bladerde hij het handschrift door hetwelk in de oude friesche landtaal met een nette hand geschreven was en een lijst van recepten bevatte tegen alle soorten van kwalen
al ware het slechts een oogenblik ongemerkt te aanschouwen hij begaf zich derhalve langs een zijpad dat door het kreupelhout slingerde naar den achtermuur van het gebouw
claes gerritsz om wien niemand zich meer bekommerde keerde insgelijks snel terug en trachtte den monnik in t gelaat te zien wij laten niemand op onze landdagen toe dan een fries zeide aylva of dezulken die mededeelingen hebben te doen de belangen van friesland betreffende
recht zoo zeide vader volkert ziedaar juist wat ik wilde gaan zeggen seerp van adeelen is niet alléén afgevaardigd en mij dunkt dat wij in een zaak van dat gewicht niet naar zijne pijpen behoeven te dansen om mij van een wereldsche uitdrukking te bedienen
het ongelijke geluid maakte hetwelk hij voor het trappelen der hoeven van een kreupel paard had gehouden zijn eerste beweging was een schaterend gelach zijn tweede een beweging van ongenoegen en gramschap wie heeft u dubbele ezel vroeg hij verlof gegeven zulk
madzy dankte hem voor zijn deelneming en gaf op hare beurt haar verlangen te kennen om zoo spoedig mogelijk met haar voogd te vertrekken beaumont hield zich of hij haar niet begreep
zij had geweigerd antwoordde reinout een zegepralenden blik op adeelen slaande of liever men had voor haar geweigerd welnu en verder
met een ijskoude kalmte het uur van treffen af te wachten hij haakte alleen naar verandering van plaats en van tooneel en welkom was hem dus elke gelegenheid die zulks verschafte de lucht was nu eenigszins helderder geworden maar de weg die hier bovendien weinig
ik geloof waarlijk zeide deodaat op denzelfden toon dat gij meent dat dit land vol dieven is inderdaad hernam zij seerp van adeelen zoude u wel haast antwoorden dat hij er niet aan twijfelt
hing daarvan af de gevesten der wapenen zoowel als de versierselen des gordels waren mede zwaar verguld een driedubbele gouden keten prijkte om den hals doch was ten deele door den lichtgroenen overrok verborgen
stil stil voegde hem deze zachtjes toe onze vriend is een wijs man maar hij vergeet somtijds dat hij mede afgevaardigden heeft intusschen voegt het ons insgelijks den graaf te gaan begroeten
en hem trotscher en hooghartiger maakte dan ooit de zachte vermaningen zijner moeder en de zusterlijke raadgevingen van madzy hielden hem echter eenigszins in
want wij hebben op dat hagelsche schip te lang koude geleden om hier nog te staan blauwbekken wij zullen zeide beaumont die opeisching aan de poort van het klooster zelf dienen te doen het schijnt dat wij hier te ver zijn om gehoord te worden
te huppelen op t lant en over groene zoôn dit gaat dan onder en dan boven water heenen de grooten worden oock gebeten van de kleenen vondel batavische gebroeders
hier vernamen zij dat de weg hooger op reeds vernield was op last van de stad utrecht en dat de doortocht aan sommige hollanders reeds geweigerd was dit deed vader syard besluiten een poging te doen utrecht langs een omweg te bereiken
westergoo koos adeelen zoowel om zijn koninklijke afkomst welke hem zelfs onder de vrije friezen een aanzien gaf dat hij anders niet zoude hebben gehad als om het ontzag dat men voor zijn macht en wakkere daden gevoelde
ik reken zeide madzy dat ik het aan mijn eer verplicht ben u de omstandigheden te verhalen welke aanleiding gegeven hebben tot mijn komst in dit kasteel
iets dat misschien op geene andere plaats dan alleen op die welke zij daartoe had uitgekozen gevaarlijk zijn kon het duin toch dat eerst golvend en glooiend afliep was ongeveer tien voet boven den grond afgezand geworden en vormde aldaar een steilte
maar nu die eens geschied is kan hij niet teruggaan zonder zijn eer te krenken en nu zeide adeelen wien het zoet vooruitzicht waarmede hij zich streelen mocht bijna op eens in een galanten ridder herschapen had laat vrij in t perk komen wie wil
gelijk uit een verdragbrief van juli kan blijken behalve uit nog een stuk van denzelfden tijd mogelijk een aanhangsel tot dat verdrag waarin bepaald wordt op wat wijze de graven van holland zich hadden te gedragen wanneer zij in friesland kwamen
mijn bruid riep adeelen eensklaps uit ja waar is zij gij spreekt van toevertrouwen maar ik vertrouw haar hier aan niemand toe en degenen die naast hem stonden ter zijde schuivende trad hij met drift buiten den kring en zag naar madzy uit
ik geloof met u zeide de koopman dat zij op hun hoede zijn en daarom had ik gistermorgen reeds willen gaan om bij nacht in stavoren te kunnen komen en het slot te bemannen eer iemand de lucht van ons voornemen kreeg maar dat satansche volk kwam zoo laat aan
wie kan die slotvoogd wezen wiens bescherming ons van zoo grooten dienst zal zijn ik heb u niet gezegd dat het de slotvoogd ware mijn dochter de man dien ik zoek is thans slechts een tijdelijke bewoner van nyenstein
was om er de rechtsdagen te houden van westergoo tot welk gewest het gaasterland alstoen nog behoorde later werd het een marktplaats waar bij sommige feestelijke gelegenheden de reizende kooplieden uit de omliggende gewesten hun waren kwamen uitventen
en hoe diezelfde graaf een onderwerping geëischt had welke zij zoo aan iemand dan alleen aan den keizer verschuldigd waren hij ontveinsde niet dat er van de zijde van friesland aanleiding was gegeven tot de handelwijze des graven en dat men dezen door eenige rekkelijkheid te betoonen
daar om die legerplaatsen heerschten levendigheid en woeling en boden zich tooneelen aan nu eens bevallig en schilderachtig dan weder treurig en hartverscheurend
welnu hebt gij mij niet verstaan vader syard verraadt mij en ik moet hem eenigen tijd afgezonderd houden maar voegde hij er bij als bedacht hij zich waar zijn uw bewijzen dat die reinout de zoon is van den heer van aylva
kom al genoeg geredeneerd zeide de vreemdeling opstaande kunt gij mij nu ongemerkt hier uitlaten dan ga ik mijn verblijfplaats opzoeken
en zich met de strijdende drommen te vereenigen dit denkbeeld ontvlamde zijn spijt en stampvoetende liep hij als een zinnelooze het enge verblijf dat hem besloot op
reeds in zijn eerste jeugd bezat hij de stoutmoedige onbeschroomdheid van een meer gevorderden leeftijd zijn moed was even onbetwijfelbaar als zijn eerzucht onbepaald zijn brein even vernuftig en vruchtbaar in uitkomsten als zijn manieren hoffelijk en bevallig waren
en op ongehoorde en schier ongelooflijke kunstverrichtingen die hij met een alles te boven gaande gemakkelijkheid uitvoerde nu eens breidde hij al de verdiensten des kwakzalvers
hij was moede van de rol die hij ten hunnen opzichte gespeeld en van de verkeerde uitwerking die zijn stelsel van welwillendheid had teweeggebracht hij achtte zijn waardigheid gekrenkt en had daarom den raad zijner gunstelingen in den wind geslagen
en bereikten langs dien weg de groote heirbaan weder van haarlem naar leiden vader syard had besloten over laatstgemelde stad naar utrecht te reizen en had hiermede een dubbel oogmerk vooreerst begreep hij dat zoo madzy vervolgd werd men haar eerder op den weg naar amsterdam