AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ik geloof dat ik mij niet vergis en dit de namen zijn, welke mijn broeder noemde; toen richtte hij zich tot mij met de vraag: Hebben wij in dat land niet nog verwanten, lieve zuster
die niet wist wat zij zeggen zoude. Op dit oogenblik deed zich uit het venster de stem der gravin hooren
keek eerst naar den eenen kant om, daarna naar den anderen kant, tuurde toen in haar schoot, en ontdekte noch kousen, noch wol, noch stopnaald
k heb dezen zomer ean ebster, adertje angbeen elken dag zooveel geschreven als ik maar met mogelijkheid kon doen en mijn eenige grief tegen het leven is, dat de dagen niet lang genoeg zijn om alle mooie en waardevolle en onderhoudende gedachten, die ik heb, zwart op wit te zetten
ij twijfelt dan nog. hernam zij, od geve, dat gij gelijk hebt. maar ik ben ontsteld als de dood. t s of eene hevige koorts mij plotseling is overvallen
Ik moet opmerken dat ik met lof mijn examen deed, dat ik met goed gevolg tot de academische lessen was toegelaten
Zijns onbewust werd hij daaruit weggevoerd en overgebracht naar eene schuilplaats, waar het hem beter zou zijn. Zijne vrienden hadden oorzaak gehad, zich grootelijks over zijn toestand te bekommeren
Zorg ook, dat de aanstellingen gereed worden gemaakt voor de nieuw benoemde loodsen: - en zeg aan Smit, dat hy zich wat haaste met de vertaling der oorlogs-verklaring van Engeland aan Frankrijk
ooraf bezigtigden zij echter nog het merkwaardige in eere. ehalve het tadhuis, in den smaak van dat van iddelburg met de standbeelden van de eeren en rouwen van eere versierd, en de roote erk
De examinandus zette zich naar het oud en wettig gebruik op de tafel neder, en keek op zijn horloge. De deur stond wijd open, en hij genoot een onbelemmerd uitzicht op de kamer der facultas medica
tot een ander oogmerk werd verleend. Hoewel dit wichtje gezonden werd om de moeder, en niet den vader, tot zegen en heil te wezen, had het toch macht daartoe
Niet daaraan mogen wij denken, of wij bereid zijn of niet; ons heil komt niet door menschelijk overleg
Nog had MAURITS zulk eenen steilen Berg niet beklommen: hoe voorzigtig de muilezel ook voortstapte, en welke verzekeringen hem zijne gidsen
Voor mij is dat niet noodig, lieve voogd, zeide ik, want ik gevoel mij nooit moede. Dit was de zuivere waarheid; ik was maar al te blijde, dat men zoo naar mij verlangde
Ik had nooit van zoo iets gehoord. Een mist, jufvrouw, zeide de jonge heer. — Zoo waarlijk! zeide ik
TIENDE HOOFDSTUK. OORSPRONG DER EEUWIGDURENDE AANBIDDING. Dit akelig spreekvertrek, waarvan wij getracht hebben een denkbeeld te geven, was trouwens iets geheel plaatselijks
dat door eene hanglamp verlicht werd, en waarin zij wachten moest. XL
Verdwenen is ze onder twee revolutiën. Welk een stroom van ideeën! Hoe snel overdekken zij wat zij moeten vernietigen en begraven, en hoe haastig delven zij schrikwekkende diepten
Door de moeilijkheid om iets anders te hooren dan den storm en de golven, bij de onbeschrijfelijke verwarring van dien
Enige eiken tafels en vele zware zetels stonden op de arduinen vloer der zaal. Zes met fluweel beklede leunstoelen gaven te kennen dat de plaats der Dekens en Ouderlingen, in het diepe van het vertrek beschikt was
Juffrouw Buigzaam. Ik wagt hem nooit af. Hy is een fatsoenlyk man; ik kan my, op zo Betje Wolff en Aagje Deken, Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart eene directe wys, van myn recht als Meestresse ook nog al zo niet bedienen: maar indien gy, ten zynen opzichte, minder gemeenzaam waart
ging er een licht voor mij op. Nooit meer. Ik blijf hier bij mijn lieven man. Wij zijn al over de twee maanden getrouwd
Het deed haar pijn zoo te ratelen, terwijl zij gaarne met de oude vrouw had willen schreien, in een sympathie van weedom, maar zij hield zich goed, en durfde zelfs een ernstiger onderwerp aan te vatten
Met deze woorden besloot Sindbad het verhaal van zijne vierde reis, dat de verbazing van zijne hoorders in nog hoogere mate opwekte, dan dat zijner drie voorgaande reizen
Wat ik weet! riep de jonden, die op die berisping volstrekt geen acht sloeg en slechts aan zijne eigene ergerlijke teleurstelling dacht
Op den witten rand schreef hij een paar regels, vouwde het snippertje dicht, zonder het te verzegelen, en gaf het aan een knaap, die hem tot keukenjongen en lakei te gelijk scheen te dienen
Hoewel Anna uitsluitend naar den rijdenden Wronsky zag, voelde zij toch den zijwaarts op haar gerichten blik van haar echtgenoot
Wees billijk, zei Tom, die onder deze toespraak Martin strak, maar vriendelijk had aangekeken; wees billijk zelfs in uw onbillijkheid, Martin
Niet dan met eenige moeite stond de gevangene op, om de Gekommitteerden te groeten, en bleef toen in eerbiedige houding afwachten wat zy hem te zeggen hadden
Ten bewijze, dat ik de waarheid spreek, voegde hij er bij, terwijl hij het ontvangen geld toonde, zie eens, wat hij mij geschonken heeft
die van een vriend in het buitenland kwam; en ik werd de deftige oude trap opgeleid
Waarheen?' 'Naar een beter en vooral een gezelliger oord. Kun-je paardrijden?' 'Of ik! Toen ik nog niet wist, of ik boerenjongen of zeeman zou worden, krabbelde ik op al de paarden, die naar de wei moesten gebracht worden
om naar het vuur te zien. Voor hetzelve stond eene gedaante, wier omtrek sterktegen het licht afstak
de herinnering van dat gezegde des wijsten konings, lang welk eenen weg ook, als een der dierbaarste gezegden van hare moeder tot haar gekomen, niet te mogen in den wind slaan
Daar ben ik heel blij om, antwoordde juffrouw Nickleby, hoewel het niets hieuws voor mij is, dat vreemde menschen dadelijk van Kaatje houden
Ja, die dametjes! je moet ze ontzien, vrind! En Henriet heeft veel karakter. Wij toerden eerst door de voornaamste straten der stad, en lieten de vensters
Nu, wees maar gerust, Schooneman! Uw kameraad Touw verdient maar twee stuivers in het uur! Hoe denkt gij er over? Gauw hoor, niet of wel
daarbij droeg hij een degen, volgens het reglement van het genootschap op de aanneming van candidaten, waarin ook de bovengemelde staatsiekleeding
en half aanmoedigend zeide hij nu, terwijl hij Cornelis op den breeden schouder klopte: Wacht maar, mijn jongen, de Spanjaard ligt nog lang genoeg om de stad, en er zal nog meer dan genoeg te doen vallen
maar er moeten dan toch scherpe patronen onder geloop en hebben zegt Beumer, en die kan het weten François Haverschmidt, Familie en kennissen want hij is bij het muziek van de schutters
Achter deze drie reden drie jonge mannen, toonbeelden van kracht en gezondheid. Ieder hunner had een zwaard, dat dwars over het paard lag, voor zich
en, als een gezonde liehaamsoefening, het mangelen ter hand neemt. Deze bevolking is echter alles behalve aan de buurt gehecht
Lewin bloosde van ergernis, niet omdat hij zich overwonnen gevoelde, maar omdat hij zich niet had kunnen onthouden met hen te streden
en ook aan de getuigenis van Messieurs Foderé en Mere, twee verwenschte Franschen, die geene rust hielden of zij moesten de zaak onderzoeken
met een dozijn aanstellingen in den zak, het geeft toch niets. Als het met een vaart gaat en gauw afloopt, wil het wel eens lukken, maar duurt het wat lang en gaat het met tegenspoed gepaard, dan leggen zij het meestal af
Ze waren alle van hout opgetrokken; schijnbaar zonder eenige regelmaat lagen woonhuizen en eene menigte groote en kleine schuren en stallen, hutten en hokken over eene groote uitgestrektheid verspreid
verscheidene schotels voorzetten. Zij aten evenwel bijna niets, en de prins was zoo neêrslagtig en afgemat, dat de juwelier voor zijn leven begon te vreezen
Krijg ik een lokjen? Geef my van zijn hair!' klonk het nu van verscheiden zijden, zonder dat Meester Florisz zich aan die verzoeken stoorde
Die Signore,' fluisterde zij hem in, 'moet dan wel zeer veel magt over u hebben, dat moet een man van bijzondere talenten zijn. Ik heb gisteren misschien te weinig acht op hem gegeven
Hierdoor zult gij ook uwen vader verblijden, die zeer verheugd zal zijn, zich te zien herleven in de kinderen, die u geboren zullen worden
Hij zeide mij, dat hij van avond in Het zilveren schip zou zijn. En wat bood hij u? vroeg Margaretha. Twee gouden Napoleons
Nu heb ik tenminste acht of negen maanden van het jaar het leven, dat me het best lijkt. Ben ik daar uit, dan voel ik me vreemd en ga verlangen naar allerlei dingen, waar ik thuis niet aan zou denken. Zoo nu aan die romanschrijverij
totdat zijn wang de hare voelde gloeien dronk hij uit het glas dat haar hand omvat hield, en de uitkomst gaf hem gelijk in die zonderlinge behandeling van een vrouw, die meer dan achtentwintig jaren telde
ik bemoei er me niet mee. ik zal hem nooit iets verwijten. ik wil er zelfs niets van hooren; maar. toch begrijp ik wel, dat zijn verkeerde neigingen hem weer dezelfde kant heen drijven
en zij gingen hem zoeken. Hij lag dood op de zerk. Zij legden hem aan de zijde van haar, die hij zoo innig had
Zestien of zeventien denk ik, antwoordde een andere stem. Het zou een buitenkansje zijn voor een van die meisjes, zou het niet? Sallie zegt, dat zij heel intiem zijn, en de oude heer vreeselijk van hen houdt
op een afstand met elkander te praten, zoo gemakkelijk als zij konden, zonder dat den heer en mevrouw Boffin eene verandering in hunne verhouding opmerkten
Eugène wist volstrekt niet hoe de man heette, want hij wist dat de naam der kleine kleermaakster aangenomen was
Ach, kind! zei mevrouw Van Lowe, zenuwachtig droevig door de gedachte aan het gestorven dochtertje in Buitenzorg. - Laat maar. mama! zei Constance. Ze kunnen het toch niet onthouden wie ik ben
Na het avondeten, dat uit een paar dikke sneden brood bestond, ging Willem voor het eerst in de alcove achter slot. Toen de sleutel rondknarste, steeg hem het bloed naar het hoofd en was zijne eerste gedachte de ijzeren mazen met geweld uit elkander te rukken
Zij kan gelijk hebben, zij kan ongelijk hebben; maar hoe dit zij, dat is mijne manier niet met mijne jonge familie. Ik laat ze overal aan meedoen
Als iemand, die flink en verstandig was, al de ellende hier zag, zei hij, dan zou hij zeker niet rusten, voor die vossen hun verdiende straf hadden gekregen
Al was dat laatst nu niet gebeurd, zeide hij, den brief, dien hij geschreven had, in stukjes scheurende, en deze gemelijk in het rond strooiende
had tegelijk deernis met zichzelve, en berouw over haar slechtheid, en wanhoop dat zij nooit goed zou zijn, en jammer dat zij nooit meer iemand hebben zou als haar moeder om haar te steunen en te troosten
die op zekeren morgen aan het ontbijt met een heel ontsteld gelaat tot mij zeide: Ik heb vannacht gedroomd, dat ik door
De schoonste meisjes, zwevend en slank, in golvend gaas gekleed, zoodat men haar bekoorlijke gestalte kon zien, zweefden in den dans en zongen, hoe heerlijk het is, te leven, en dat zij nimmer zouden sterven, en dat de tuin van het Paradijs eeuwig zou bloeien
Voor een oogenblik verloor hij alle bezinning. Hij kwam weer tot zich zelf, omdat het slaken der jammerkreten ophield
ter plaatse genaamd de laagte Blaru in den grond begraven had. Deze som van zesmaal honderd duizend francs, geheel in bankbriefjes, was klein van omvang en een doosje kon ze bevatten
de stem, die alleen mijn naam noemde, doch met zoo'n innige melancholie, wisselden weer af met mijn buien van leuke gemeenheid, waarin ik naakte vrouwen zoo duidelijk voor me zag, dat mijn handen er soms naar grepen
De koopman woog het af, pakte het in en gaf het aan Aladdin en eischte een goudstuk daarvoor. Aladdin overhandigde het hem
De man verdwijnt, komt weder te voorschijn, zinkt en komt weder boven; hij roept, strekt de armen uit; men hoort hem niet. Het schip, dat onder den storm beeft
Dat wordt dus je volgende essai. - Je bent een ondeugd. Als ik niet wat praten kan, zonder dat je me beschuldigt van te essayeeren. hoû ik mijn mond. - Niet zoo boos doen. Wat nu van tante
en zooals zy hoopte dat hij hem trouw zou vertellen. Daar Trottle hierop slechts e'en antwoord kon vinden
maar toen sprong het uit elkander en haar man, die er achter stond, was dood. Suze was pas geboren, en men durfde het niet aan haar moeder zeggen
Neen, zeide Klaas: en als wij hier vroeger vandaan kwamen, zou het fout wezen; want dan gingen wij zoo zeker tegen den overkant als tweemaal twee vier is: en dan bleef er geen spaander van het heele jacht over. Ja! Ja! daar zijnder hier wel met een minder windje naar den kelder 'egaan
Hij woonde meer op het Leeuweriksveld dan in de kamer van Courfeyrac. Zijn wezenlijk adres was dit: Boulevard de la Santé, zevende boom, voorbij de straat
Den volgenden dag kwam Reynhove mij afhalen, om naar Mejuffrouw Blaek te gaan, die naar zijn zeggen, verlangd had, ons beiden te spreken. Wij vonden haar alleen, in een voegzaam rouwgewaad, bevallig als altijd, maar bleek, afgemat en diep
Dit jaar echter gaf zij er de voorkeur aan daar niet te wonen; zij had geen enkel bezoek bij Anna gebracht, maar maakte
en ik ben noch jong noch oud genoeg om mij met speelgoed te kunnen vermaken, en van den anderen kant. hier bleef hij even steken
Den Factor wordt door den Keizer op feestelijke wijs Met een beker drank en heil gebracht, wat bij beäntwoordt naar eisch. De Hofmeester is gedurende de lezing van het gedicht In de vergadering verschenen met een zeer benaauwd gezicht
Ik had hem lief als een vriend en leed doet het mij hem thans te zeggen vaarwel. Herakles omhelsde den knots en kuste hem
Willem verslond in weinige oogenblikken den inhoud. Allen thuis waren gezond, zijne moeder zelfs beter dan vroeger. Ze maande hem aan tot geduld, vlijt en gehoorzaamheid
Onthoud dat en bewaar mijn vertrouwen. Doe zooveel om mijnentwil, en daarmede is alles tusschen ons afgedaan
Op zijn gezicht, als vastgehaakt, het lachje van den goedigen, in God geloovenden oude. Maar dan de sport van den jichtlijder Egberts! Hij groette alle dorpelingen. En elke groet was een
Maar zij dacht er niet over na: zij dacht over niets, als Elize, en zij liet zich door dit leven, zoo zeer verschillend van het leven in de salons heurer Haagsche kennissen, in zekere mate boeien
Het meisje lachte vergenoegd en hare oogen vulden zich met tranen van blijdschap, toen hij zijne beide armen om haar heen sloeg en haar zoo vasthield. Dan zie ik n en mij, Karel
Is dat zijn eenigst kwaad? Heer Baron! wie een hond wil slaan, vindt licht een' stok; maar ik begin waarachtig te geloven, dat UEd. lust hebt, een' stok te vinden
Ja, laten wij toezien, mannen! De brouwer spreekt verstandig! Morgen ochtend zal het uitkomen of de knaap waarheid gesproken heeft, ja ofte neen! riep een tweede
Met iets onrustigs in zijn blik, aarzelend en met veel zachter stem dan hij tot nu toe gesproken had, sprak hij
en meteen, het lijk van den weg af in een bijgelegen boschje sleepende, ontdeed hij het van zijn kleederen, en trok die zelf aan, zijn slavenketen onder de wijde plooien van den kaftan verbergende
Doch, wat mij verwondert,' vervolgde LUDWIG, wiens vermoedens op dit oogenblik tot zekerheid oversloegen, 'is, dat hij den pleegzoon van den Baron VAN SONHEUVEL tot zijnen zendeling uitkipt
wil ù liever thee, mevrouw Ina? - Neen Anna, je pruimen zijn heerlijk. De meid trok zich, blijde, terug, gelukkig over de beweging in het benedenhuis van haar oude mevrouw, die daar nooit meer kwam
en toen eerst gaf hij mij het antwoord, dat ik je thans zal mededeelen. Zij vertelde nu haar zoon zeer uitvoerig alles, wat de sultan haar gezegd had
Het eerste evenwel heeft betrekking op zoo gewichtige belangen en zoovele van de eerste familiën des lands zijn er bij betrokken, dat het onmogelijk in de eerste jaren gepubliceerd kan worden
et eenige wat me speet, was, dat uffrouw ippett me niet zien kon, toen ik den cotillon met immie danste. preek er haar alsjeblieft over, den eersten den besten keer dat je weer naar het ohn rier ome gaat. ls altijd
preekstoelen, monumenten, banken, doopvonten, orgels en kerkramen, die mij allemaal flauw herinneren aan mijn kinderlijke
Sluit de winkeldeur! beval hij toen aan zijne dochter, en zette het glas plotseling neer. Draai den sleutel om en blijf bij de deur staan
En,' voegde Klaasje er bij, 'al was ik nog zoo moê geweest, wie zou niet bijkomen in een zoo frissche en geurige lucht, en bij zulk een vriendelijke ontvangst, als die ik hier geniet
wat doet Jan? Schudt hij zuchtende het hoofd, als iemand, die onder de pantoffel staat; als iemand, die zich op de flaauwe verontschuldiging beroept: Bij wijlen heeft mijnheer den naem, Mevrouw de daet? Goddank, neen
De hoeken van haar mond hadden gewoonlijk dien angstigen plooi, welken men bij veroordeelden en bij hopelooze zieken opmerkt. Zij had winterhanden, zooals haar moeder geraden had
ging over het grasveld en door den tuin naar de bijgebouwen, waar hij in een der kamers verdween, zonder dat, naar hij meende, zijn zonderlinge excursie door iemand was bespeurd
Dan, van wat anders: mij is bericht, dat de Spotkoning van Boheme herwaart komt: Graaf HENDRIK FREDERIK moet hem halverwege gaan ontfangen
Ik zeg Donderdag ter herinnering aan onze vroegere muziekavonden; je weet wel toen ik nog fluit blies. De eene week eet jij hier, de andere leggen wij bij jou ons anker neer
Mij te schenken wat de onverzettelijke stijfhoofd versmaadde. Regina! is dat uwe bedoeling?' vroeg de baron
Wel zie, wy verschillen zo weinig in geloofsgronden, wil ik spreken, dat het niet de pyne waart is, om er zo over aantegaan. En waarom zouden onze jonge lui niet met malkander te Kerk kunnen gaan? Hebben wy niet één Heer, één doop
En Betsy ging in huis haar gewone gang; zo juist alsof er volstrekt niets was gebeurd, dat na twee dagen Marie volkomen gederouteerd was
mocht ik ook bloemen planten en smaakte ik het genot, die te zien groeien; dat was mijn werk, mijn eigendom, mijn schepping en dat maakte mij trotsch
Maar ge moet toch zelf wenschen van een man afscheid te nemen, die zich om u wilde doodschieten. Juist daarom wil ik het niet
Zij bragten hier eene geruimen tijd mede door, en eindelijk gereed zijnde, laadden zij die pakken op hunne schouders, en voerden ons mede
Wij huichelen toch, merkte dezelfde jonge man aan. Huichelen doen wij ook niet. Wanneer Hertog Albrecht onzen Afgevaardigden ten antwoord geeft: Gaat heen
Claus hoorde het. Meer dan twintig jaar lang had hij dat geluid niet gehoord, en daarom dacht hij, dat hij droomde. Andermaal hoorde hij blazen
ziedaar het beeld van dit ellendig Cairo. Maar welke woorden zullen den Mississippi beschrijven, dien grooten vader van rivieren
Ja, ja! daar zegt gij zoo iets, en ik hoop, dat er het zoo meê zijn zal; maar. om de waarheid te zeggen, ik vrees dat het wel eens anders kon uitvallen
terwijl haar gerimpeld gezichtvol belangstelling naar de briefwas gewend, alsof haar daaruit rechtstreeks de woorden bereikten, die Betsy tot haar sprak
Wat wonder, dat Aladdin bij den aanblik eener zoo zeldzame vereeniging van bekoorlijkheden, welke hem heelemaal nieuw waren, verblind werd en bijna buiten zichzelven geraakte
Doch tevens had hij zich weten aangenaam te maken bij die jonge lieden, wier beurs beter gestoffeerd was dan hun brein en die hem gaarne vrijhielden op hun partijtjes, of in de vakantie ten hunnent verzochten
Ik ook. Op die manier weet ik ook wie ik ben, als dat voldoende is. Is dat dan niet voldoende
Haast u en volg mij. Mijnheer Sindbad, mijn meester, wil u spreken. Hindbad gevoelde zich bij deze toespraak niet zeer op zijn gemak
HOOFDSTUK XVI. Al te vol avonturen om den inhoud in net kort te kunnen weergeven
zette die tegen den wand, en deponeerde er zijn hooggeachte tinnen kan en ander keukengereedschap op, om er een soort van aanrecht van te maken
het zoo te zullen aanleggen, dat mijne meesteres spoedig in u het zelfde vertrouwen zal stellen, als zij in Ebn Thahar had. Morgen zult gij meer van mij hooren
morgen, vreest gij, zal mijne hulp nutteloos zijn, en toch wilt gij, dat ik hem dan kom bezoeken. Indien hij u inderdaad zoo dierbaar is als hij u schijnt te wezen
dat innig volmaakte van levensharmonie, dat gaan van twee langs een gouden lijn, samengesmolten uit twee glinsterende lijnen
Dit stuk was intusschen niet gelukkig, daar het maar tien avonden volhield. In het daaropvolgend stuk had hij eene voorname rol te vervullen
O, Miss Eva, ik ben een slecht meisje geweest; maar wilt gij er mij niet ook eene geven? Ja, arme Topsy, zeker wil ik
dat zij het oog zou houden op het huishouden van den man, die straks als gevangene weggevoerd was, ten einde hetzelve, zoolang de mand niet op vrije voeten was, niet van honger en kommer zoude omkomen
Arme mijnheer Meltham! Is zy gestorven? Ach, lieve hemel! Jammer jammerl Ik dacht steeds dat zyn medelijden
Een andere bode had zijne waardigheid geërfd, en op hem waren de opgetoomde hoed, de geborduurde rok en de stok overgegaan
Uit de biljartzaal kwamen Eline en Frédérique met Théodore, Otto, Etienne en Cor en zij bleven allen, bekommerd over de kinderen, in de breede verandah, hoewel het er een weinig inregende, tusschen de gepleisterde en omwingerde zuilen
aat ons nu verder gaan en in engelo wat rondzien. ij krijgen dan nog wel meer van wenthe s oude en nieuwe geschiedenis te lezen
een jongeman naast ons zat, die gewoon was bijna iederen Zondag onder de preek mijn naam met groote letters in de bank te snijden
die hem op de hoeve had gevonden. De jongen nam hem onder den arm, en ging met hem naar het Takermeer. Het ijs was gesmolten, terwijl Jarro ziek was
ik kan u niet gelooven. Deze vaas is niet ruim genoeg om slechts een' van uwe voeten te kunnen bevatten, hoe is het dan mogelijk, dat uw geheele ligchaam daarin besloten is geweest
en het eenige venster, met zijn uitzicht op een dak en een paar schoorsteenen, liet gaan! Toen was het alles bevalligheid, geriefelijkheid en gezelligheid waarop de blik hier rustte. Vooral wanneer
Als ik het had, gaf ik het zelf Het is zo jammer van al die moeite en onkosten En als het nu toch goed afloopt Zo'n heerlijk huis
dat, gelijk zijn vriend de sergeant hem verzekerde, op uitdrukkelijk bevel van Zijne Majesteit den Koning was
van illegonda uisman ming was afgevraagd, te beurt, om op de chais met vooruit te rijden. eze was niet weinig in zijn schik, dat hij de eer had
Maar den anderen morgen kwam hij terug, stapte hij zelfs over het touw heen, waarmede ons terrein was afgesloten en stoorde hij ons midden in onze voorstelling
ergens eene wonde aan zijn lichaam, doch waar, wist hij niet — en hij viel achterover. Sikes was voor een oogenblik verdwenen
In dezelfde Duitsche badplaats vertoefde dit jaar ook een echte Duitsche prinses, tengevolge waarvan het gezelschap zich nog vaster aaneensloot
En nu, wij schrijven niet de geschiedenis van zijn leven, noch die zijner familie, wij geven hem alleen in een tijdperk van zijn werkzamen levensloop; wij hebben hem zien handelen, zien strijden
dat men op het kasteel nog niet in de weer zou wezen, stelde HELLEMANS voor, om met SUSANNA, juffrouw KROMBALG, hare dochter en HILLEGONDA uitgeleide te doen tot Gouda, waar hare zuster beloofd had haar te komen afhalen
Hu! wat was dat akelig! Jij blijft bij me, hé, Boppie? Van jou hou ik, omdat jij mank bent en leelijk; jou schoppen ze ook. Ja, hé! net als mij
door de ongemakkelijke oude dame te laten uitschelden. En deze maakte van haar knorrig gemoed een waar reservoir van onaangenaamheden, dat ze eens in de twee weken uitstortte
in dien wegsnellenden wagen bevond zich de oplossing van alle raadselen des levens, die hem kwelden! Zij zag hem niet meer aan
Immers het was vroeg in den morgen, en de afstand naar genoemde vesting was zoo groot niet, of ik kon dien op mijn gemak afleggen, zelfs al dwong mij een regenbui, of vermoeidheid, of honger, hier en daar onderweg een uurtje te vertoeven
zijn onuitputtelijk geduld, waarvan hij het bewijs had gegeven, zoowel met Joli-Coeur en de honden als met mij. Hij glimlachte toen even
Verpletterd zonk Grantaire aan zijn voeten. Eenige oogenblikken later verdreven de soldaten de laatste opstandelingen, die naar boven in het huis gevlucht waren. Zij schoten door een houten hek
bevonden zij zich weldra aan het hoofddoel der reis, de beroemde schoone Hoofdstad van Piemont. Reeds bij het inrijden van Turin verwonderde LIJNSLAGER zich over Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Maurits Lijnslager deszelfs uitgestrektheid en fraaiheid
en zet mij aan den zwaarsten, geringsten arbeid. En waarom? Omdat ik, zegt hij, vergat wie ik was; om mij te leeren, zegt hij, dat ik maar een neger ben
Er is niets, ik ben hier, Affery brengt licht. Daarna voegde hij zijn onthutste vrouw toe, die bczig was haar muts weer op te zetten
Naast de eettafel, recht op zijn stoel zonder zijleuningen, zat Kleestra, de lange beenen de tafel langs ver vooruit, de linkerhand onder den rechter elleboog, de rechterhand gereed om telkens de sigaar uit den mond te nemen
Ontschoot hem dan alle zelfbeheersching, dat nu Dina wéér in hem spookte, alleen doordat Kleestra wat vertelde van een Duitschen prof, die met brutale propaganda het snobisme te Berlijn plezier deed
doch welke vergeten worden, of liever waarvan men geene melding maakt, als men zich in zijne belagchelijke bijgeloovigheid bedrogen ziet. Den volgenden dag ging hij met den brief van VAN DIJK den grooten schilder RUBBENS opzoeken
Al zijne bekenden, de heer Lammie niet uitgesloten, hadden iets van stroopers als zij op hunne zwerftochten waren
de zoon van David, gelastte mij, om mijne verkeerde levenswijze te veranderen, zijne oppermagt te erkennen, en mij aan zijne bevelen te onderwerpen
en bij een gewone wandeling, waarvan het logement het uitgangspunt is, moet niet zelden meer dan één heerlijke partij onbezocht blijven
maar het begint vooral zoo te koken, omdat ik weet, dat hij even dom en onwetend als barbaarsch en wreedaardig was
Weldra hadden de beide Heeren zich van hoed en mantel voorzien, en verlieten zy het huis, niet kwalijk te vrede van op die wijze aan de politieke redeneeringen van Mevrouw Musch te ontkomen. Wat deze betrof
LXIII. STAAL EN IJZER. De galerij van George is te huur, de inboedel is verkocht
Gij hebt deernis met hem, gij stelt belang in hem! ja, dat wachtte ik wel; uwe meêwarigheid gaat over allen. maar toch, gij spreekt van hem of gij er meer van weet
hoofdstuk. ALEIDA verzette zich met beslistheid. Een meisje, dat zij volkomen vertrouwd had! Zij duldde haar geen nacht meer in huis. Althans niet in de kinderkamer. Die nog een nacht bij haar lievelingen
Wel waren wij niet verdronken, maar door-en-door nat. In het eerst hadden wij niet gedacht aan de gevolgen
ik vertrouw dat ik het geluk heb u iemand voor oogen te plaatsen, die gij zeer gewenscht hebt te vinden
echter is het met mijn huwelijk nog lang zoo zeker niet: mijn crediet is sedert eenigen tijd Jacob van Lennep, De pleegzoon merkelijk gedaald, en zoo er heden geen geld van GROBBENDONCK komt, laat ik den aanslag varen
terwijl op haar gelaat een vreedzame verheerlijking blonk als een overgang van het aardsche tot het hemelsche, zooals bij een gestorvene
Een walm van rook uit de lange schoorsteenen van de fabrieken bezoedelde de lucht van de lente. Een zee van gedruisch naderde aan
De heren antwoordden de ene na de andere dat zij tot de reis bereid waren en hun Graaf overal vergezellen en bijstaan wilden. Een was er die niet sprak, en dit was Diederik de Vos
Op de beide eerste bevelen had de koetsier eenvoudig: jawel Mijnheer! geantwoord; tegen het laatste vermeende hij evenwel te moeten opkomen. Mijnheer! zeide hij: het beest is gisteren pas beslagen
Nu en dan liep haar een rilling over het lijf alsof ze koorts had en een dreunend pijnlijk gevoel trok haar door het hoofd van de ene kant naar de andere
Een man, die daar stond, scheen medelijden met mij te hebben. Ik bood hem al het geld aan dat ik had, als hij tusschen beide wilde komen
en een scherpe kou meebracht in het, mogelijk wel wat heet gestookte vertrekje, waarin Mijntje met de kinderen zat. Eerst hadden zij samen een poosje geschreid. Het was heel naar met moes
aan mijne bede toe te geven, zoo zal ik mij zelve bij den sultan aandienen. De vizier, door de vastberadenheid van zijne dochter
Aan van Ryhove werd opgedragen u met alle menagement kennis te geven van ons besluit, en met dominee en zijne vrouw vierden wij een klein feestje, van blijdschap dat de wolk, die onzen huislijken hemel had bedreigd, was opgetrokken
indien ik er aankwam met den kelder, die my anders gewoonlijk vergezelt. Nochthands heb ik eenige flakons medegebracht, die een wijntjen bevatten, dat hier wellicht niet zoo algemeen bekend is
Zijn jagerswoorden, doorgloeid van den wijn en de vreugde, hadden gepraald en gepronkt voor de
Die vlugge boden bevelen den Ontleder, hunne hoeden ergens neder te leggen waar zij er maar zoo naar te grijpen hebben
Om zijne opgeruimdheid te bewaren, kocht hij een spel kaarten, en speelde, als hij niets anders te doen wist, met
en het gas brandde dus niet door een menigte morsige straten te hebben gedraafd, en na aan een pokdalige juffrouw met een statige François Haverschmidt, Familie en kennissen muts op te zijn voorgesteld
Hy kan uw bediende toch niet omgekocht hebben,' vroeg Gourville aan Sylvius, terwijl hy omzag naar den Kamerdienaar. Deze was bezig voor de tiende maal de schouders op te halen tegen Mignot, die een gesprek met hem zocht aan te knoopen
vroeg, terwijl hare kleur zich verhoogde: et wien toch? ' et is met niemand anders, antwoordde: met niemand anders, dan met
Ik ben geen verklikker, zeide ik, wrevelig: en al wist ik de geheimen van dien vreemdeling, het zou een laagheid zijn, die te openbaren. Dit kunt gij niet eischen, mijn vader
Hetgene ik bovenal vreesde te ontdekken, dat de Prins van Oranje betrokken zou zijn in de duistere meneën van zijn bedriegelijken zaakgelastigde, blijkt mij, God lof! uit deze stukken niet
die over een goot stapte, en hij vond Courfeyrac schier afschuwelijk toen deze zeide: Ik zou dit meisje wel in mijn collectie willen opnemen
In het Italiaansch zei hij eenige woorden, die Paddeltje wel niet verstond, maar die hem toeklonken of ze een 'goeien morgen' te beduiden hadden. 'Goeien morgen,' gaf hij ten antwoord zonder echter van houding te veranderen, want hij lag daar veel te heerlijk voor
Zoodoende loste de klei op; het zand, de klei en het water liepen door de openingen weg en alleen de kleine kiezelsteentjes met de gouddeeltjes bleven op den bodem
om zijn luchtigen tred naar myn slependen gang te richten, terwijl hy tegelyk den schijn aannemen wilde, alsof hy zonder voordacht zoo langzaam ging
en zeker zou hij haar gaarne den geheelen langen winterdag zoo bij zich gehouden hebben, met haar hoofdje tegen zijn schouder
Wat is er, moeder Plutarchus? Moeder Plutarchus! dacht Gavroche, weder een grappige naam. Moeder Plutarchus hernam, en de oude man was gedwongen in een gesprek te treden
In weêrwil van al zijn slimheid en menschenkennis, was Van Espenblad toch genoeg door ydelheid verblind, om deze woorden van den Graaf voor een kompliment op te nemen, en hy boog zich op de wellevendste wijze
Zoo!' zeide de Baron, toen het gejuich een weinig bedaard was: 'zitten die vogels zoo hoog in de kooi? Hoort eens mannen,' vervolgde hij tegen de ruiters, die beneden waren, en die thands wat minder hoog spraken
en gesproken. Ik vraag niet meer dan dit: zuiver gij mij van de beschuldiging — en ik vertrouw, dat gij het doen zult
die, eensklaps bewust te moeten troosten, was kalm geworden en kalm op hem neêrzag, nemende hun majesteitsleven op hare schouders
Daar had hij gelijk in; dringende noodzakelijkheid was er niet, vooral niet om onzen prettigen huiselijken kring, waarin gij zelf u zoo recht thuis gevoeldet, te breken door er eene vreemde in op te nemen
Toen de deur geopend werd, was hij koud als ijs. De geneesheer kwam naar buiten rood van inspanning en met bezweet voorhoofd
die juist zijne dunne sneedjes spek in zijne Hollandsche kachel had my zag, stond hy van zyn stoel op en trok mij naar de
die hem kwamen tegenloopen. Oom Kostja! mama, grootpapa en Sergej
Er waren heel veel knappe jonge kerels, die blij zouden zijn met zoo'n betrekking. Hij zelf kende er wel een cfozijn
Neen, mijn lieve vriend, zeide hij, toen hij weer spreken kon. Niet, als ik het kan voorkomen. Deze gelegenheid zal niet geheel
Toen ik hem van de week zei dat ik reeds zeventien jaar makelaar was, en al twintig jaar de beurs bezocht, haalde hy Busselinck Waterman aan, die al achttien jaar makelaars zyn, en, zeide hy die hebben dus één jaar ondervinding meer
Als men hem den volgenden dag weder wilde inspannen, vond men de boonen en het stroo, hem tot voedsel gegeven
Deze hoop werd echter bitter te leur gesteld, want m minder dan een half uur, alsof
Dan zij onze strijdleus 'IJselstein!' riep Bertha met verheffing van stem. Dat God ons behoede! Op uw post, mannen, de vijand is voor de poort! Voor IJselstein
Het feest der schoorsteenvegers is nog het langst in aanzien gebleven. Ons heugt de tijd nog wel, toen eene lente zonder schoorsteenvegersdans
Ze wist, dat hij den laatsten tijd meermalen een aanval van hartziekte had gehad, maar ze had niet gedacht, dat er levensgevaar was
mengde zich Sergej Iwanowitsch in het gesprek. Twee meer verschillende zwagers zijn er niet, voegde hij er fijntjes lachend bij
zoo vaak mijn Held huiswaarts voerde, voer hem thuis thans voor altijd en vrij; voer hem thuis thans in snelste vaart
waarop met scheeve, hoekige letters stond ingekrast: De vossen op het kleine Karelseiland zijn in het helsche hol gevallen. Ga maar naar ze zien
Te midden onder hen op een ijdele ton zat de veredelde Breydel, die als voorzanger ieder refrein aanving; hij dronk bij herhaalde teugen op de verlossing des Vaderlands, en poogde, door meer gemeenzaamheid, de verandering van zijn staat te doen vergeten
aspreek daar niet van! Ik had niet gedacht, dat lemand er ooit van hooren zou. Wat ik geven kan, is maar een
actief. Het was een onbekookt plan geweest! Hij besefte het nu: dom en kinderachtig. En dat die bliksemsche dichter den mond niet kon houden. Nu had hij hem veilig bij het
De colonne, die gedwongen was te wijken, bleef ongedekt, maar schrikkelijk, in de straat opeengedrongen, staan, en beantwoordde de barricade met een ontzettend
Hare steeds toenemende verzwakking had HILLEGONDA en haren vader benevens zijne zonen wel den naderenden slag, als vrij nabij, doen vreezen, maar de afnemende
Eva placht dat te doen; maar ze is weg! En Marie liet zich achterover op de sofa zinken en begon jammerlijk
hij in tegenwoordigheid van den monarch verscheen, boog hij tot zeven malen het hoofd ter aarde, en sprak op deze wijze: Beheerscher der geloovigen
a, voegde er bij: tien tegen een, waart gij weg geweest man! ls ge midden in de haven gelegen hadt, dan zou men u veel beter hebben kunnen krijgen
dat zij den Drossaard binnen weinige dagen hoopte te spreken, en hem aanbood, om, zoo hij hem het een en ander te zenden had, zulks mede te nemen
Terwijl zij hard werkt omdat zij te weinig bediening heeft, doet hij niets dan op de societeit luieren, zich beklagen dat hij geen geld genoeg heeft, en wangunstig zijn van iedereen, die meer bezit
Heeft hy u dat niet verteld? Ach ! viel Obenreizer, hier vliezenloos, in. Neen. Ik had het nog niet aan nicht Margarethe verteld
Toen vader BLOMMESTEYN bij zijne vrouw en kinderen, den volgenden dag, te huis kwam, was de nieuwsgierigheid van allen, naar den staat, waarin hij zoon en broeder, aan den Groenlandsvaarder gelaten had, niet gering
Ik heb wel eens gehoord, dat, naar rechten, de uitlegging van een brief door niemand behoorlijk kan gegeven worden dan door den schrijver zelven
wind, de penghoeloe in zwart met donkerrood, de andere in blauw met wit gevoerd en afgezet, vroeg Aboe Bakar: 'Wat hebt gij gedaan
gekomen, was zij er over uit, dat hare installatie zoo weinig plaats innam, nauwlijks een paar vierkante meter, met dat kleine bedje achter dat gordijn
William opende die. Toen zij echter het vertrek verlieten, nam hij Amelia's hand en zeide: Wil je een oogenblik blijven en met mij spreken
iDat gevoelen doet u eer aan, hernam de man met een stuurschen glimlach; en hij voegde er binnensmonds bij: zooveel te meer omdat ik niet geloof dat uw vader er ook zoo over denkt
Meerdere groepjes kwamen den wintertuin vullen; men behoefde er niet de vereischte bewondering van daar ginds te toonen. Men praatte en lachte er zeer vroolijk. Vincent voegde zich bij St. Clare en Eline
Thans nam hij een dun zilveren geldstukje, stak dat in den weeken stam van een' populier, zoodat het op den kant bleef staan. Hij brak nu de punt van een' pijl en zeide
Zeg het haar toch maar terstond. Gij denkt aan u zelven, alleen om te leeren uwe naasten lief te hebben, Ruth, zeide Simeon, haar met welgevallen aanziende
Ik sprak deze woorden uit met den grootsten ernst, dien ik hun geven kon, en met denzelfden ernst herhaal ik ze hier in druk
en beiden gekast hebbende, ging zij naar de deur. De secretaris wilde haar uitlaten, maar juffrouw Wüfer trad hem voorbij en zeide plechtig: Verhef mijl
gloire. Zeer goed, zeide ik: zoo gij slechts niet vergt, dat ik u voor deze edelmoedigheid bedanke; want gij weet zoogoed als ik, dat de tijd om mij te plagen u toch ontbreken zou, daar het rijtuig binnen een paar minuten voor de deur zal staan
ha ! lachte Lammie, tja, natuurlijk. Dat weten we weL sDuivelsch goed. Lammie! zei Fledgeby, met onuitsprekelijke pret in zijne verborgen
lthans ij weet, met welk eene hartelijkheid ik het gebed, dat gij, na de voltrekking van de ondertrouw, voor het geluk van die twee brave jonge menschen deedt, heb nagebeden
Maar, vervolgde hij in denzelfden adem, ser waren toch eenige kerels onder, die een zeer slecht voorkomen hadden
Kleine Walter stond alleen met den appel op het blondgelokte hoofdje en zijn boogje in de hand tegen den knoestigen stam. Sterk
Nu en dan zou men meenen, dat men een groote rivier afvoer tusschen twee zeer steile oevers, die eenige honderden meters hoog met donkere dennen zijn beplant. Verscheiden malen hebben we gelegenheid walvisschen te zien
en ging naar de hoogmis en naar de vespers. De eerzucht was in dien tijd, in de ware beteekenis des woords, een wedloop. Voor de armen was deze vrees overigens voordeelig
zij had Frans' kantoortje voor Eline laten inrichten, en toen Eline zich verweerd had en opnieuw van een hôtel had gesproken, meende Frans zelve, dat hij toch niet zooveel werken mocht als hij placht te doen: de professor uit Amsterdam was daar ook tegen
zij hooger kwamen, begonnen te krimpen, bij dag en nacht goede gelegenheid, om waarnemingen te doen, waarin hem de Kommandeur met groot genoegen behulpzaam was
die bankier en tevens koopman was. De jood, die in de omstreken zaken gedaan had, keerde naar de stad terug. Hij herkende Bedreddin op het eerste gezigt, bleef staan en groette hem met den diepsten eerbied
Ik bezit wel het talent niet van den heer Anasthase Van Sterren'. Hier moest mevrouw de Tonnette weder even de lezing staken. Wat deed die Anasthase Van Sterren er bij? Dat begreep zij niet en zij begreep het nog maar half toen zij het tweede gedeelte van den volzin las
TIENDE HOOFDSTUK. DE ONTWAKING. De klok der hoofdkerk sloeg twee uur in den morgen, toen Jean Valjean ontwaakte
Ik vrees slechts, dat het Wronsky onaangenaam zal zijn hem te zien. Wat zij ook mogen zeggen, mij roert het noodlot van dezen man
zoo kalm, zacht flink, met het schijnbaar stug stilzwijgende van zijn Noordsch karakter, met zijn rustigen glimlach
Na eene korte poos legde de vreemdeling zich op eene bank neder om te slapen, en toen zij weder om hem dachten, zagen zij dat hij weg was
en hij ten dien einde vlak bij hem stond, schudde hij zijne hand van pijn, en schudde het bloed over Riderhood's
Nu trok zij de wenkbrauwen hoog op, zag hem aan en maakte met het hoofd een beweging terzijde, die duidelijk te kennen gaf, dat ze niets hoegenaamd van die spijt geloofde
Of is het daar misschien ook al vol? Neen, daar zijn geen gasten, zei het paard. Zij, die daar wonen, zijn zoo gierig en weinig behulpzaam, dat het niemand iets helpt
Marianne, die nooit veel verdraagzaamheid toonde tegenover iets, dat maar op lompheid, grofheid, gebrek aan geestesgaven, of zelfs op eenige afwijking van haar eigen smaak geleek
En waarom? Om niets. Ik weet het ten minste niet meer, waarom. Ik zoû het niet meer kunnen analyzeeren. Ja, zoo gaat het. Hoe ben ik toch zoo kalm, met zoo een kleine furie van een mama. - Als je denkt, dat je vader kalm was
De koning van China wilde zich met eigen oogen van deze zaak overtuigen. Hij begaf zich naar het vertrek van zijne dochter, en vroeg haar, of het waar was, wat hij van haar had moeten hooren
Dus aangekleed en beladen, verscheen hij voor het publiek en werd met groot gelach ontvangen. Al zijne liedjes moest hij herhalen
en alzoo van ons vertrouwen misbruik zouden maken; maar wij zien er volstrekt geen bezwaar in het aan wijze en verstandige lieden mede te deelen
Zij was zoo vol van al het nieuws, wat zij gezien had, en van de allezins vriendelijke behandeling, die haar bij Juffrouw KROMBALG bejegende, dat zij moeite had, om aan een goed einde te komen
Maar, om kort te goân: hê zei ik, toen ik zoo half wakker was, jonker Melkmuil! is het nou tijd van oettegoân! Goâ nog wat noâr je bed: je zult moe wezen van je reis
Ik geef mijn hond altijd van mijn bord te eten, zeide Rebecca ondeugend lachend; en nadat zij zich
Hij ging naar Toulon. Na een reis van zeven-en-twintig dagen kwam hij hier aan, op een kar, met de keten aan den hals
en zij zoeken, met de felste smart in eigen boezem, alleen het goede in hem. Lewin behoorde tot deze laatsten
Dat is nog zoo heel zeker niet; maar gij hebt gelijk Sophie, ik had beter gedaan er liever niet op te letten, doch ik wilde nu eens voor altijd een exempel stellen
Hij begreep, dat wie gewoon was te leven in licht en groen lommer aan het schitterende Siljemeer, hier niet zou kunnen aarden. Het gezicht van de stad maakte hem nog
Dat scheelt niet veel, antwoordde de hamel. We hebben niets met menschen te maken. Er bestaat een oude overeenkomst tusschen ons en de boeren op een hoeve in Gothland, dat ze ons van voer voorzien
Tot wien anders zou hij zich dan nu wenden dan tot Hem, in wiens handen hij zich zelf, zijn hart en zijn liefde voelde rusten
maar daar ik bang was voor Barberin, zag ik telkens van dit plan af. Als Barberin mij eens door middel van mijn brief terugvond, en mij dan weder bij zich nam
waar de sarong afgegleden was, staken akelig op. Toen Bake hem behoedzaam overeind richtte, kreunde hij even, hulpeloos en zachtjes als een klein
en de hare, kronkelende arabesk, was teruggesprongen, trillende spiraal, en had gekruist een donkere lijn van vroeger, een sombere weg van het verleden
en geen wonder als zulk nieuws als dit al de gemoederen in beroering bracht en al de fondsen van Europa deed schommelen
indelijk reed hij de poort van otterdam binnen, en, nadat hij zijn nachtverblijf besteld had, snelde hij naar de woning van den eer. ernomen hebbende, dat deze te huis was, verzocht hij hem te mogen spreken
Luister nu eens goed, Meeuwis; want van je al of niet goed begrijpen hangt het geheele welslagen van mijn plan af. Straks pak-je je boeltje en ga-je van mijn schip af, omdat je er als schelm afgejaagd bent
Hoe kom jij daaraan,' was de algemeene vraag, want het liep naar het laatst der maand en allen waren straatarm. 'Gekregen van meneer van Olm
Toen zei ik tot onzen vader, dat ik hem instond voor Benjamin en dat ik heel stout zoû zijn, als we Benjamin niet weêr thuis brachten
links scheen het, dat men weder in volle zee kwam. Maar dit was slechts in schijn; de blauwe oevers naderden elkander weldra weder
Hunne stemmen werden al zachter en zachter, hunne hoofden bogen zich onder het praten al dichter en dichter naar elkander heen
en wat er voor of met de kleine Max te doen viel, deed zyzelf, tot groote verwondering van veel andere dames, die niet goedkeurden dat men zich maakte tot slavin van zyn kinderen
dat verscheen, maar nu was zij zoo diep getroffen, daar zich zoovele gedachten en herinneringen, in haren geest, als door elkander slingerden
wat het eigenlijk inhield. Op hetzelfde oogenblik stond hij daar zichzelf te veroordeelen tot levenslangen dwangarbeid. Hij wilde den strijd van zijn voorvaderen weer opnemen, hoe hopeloos die ook scheen
Richard Ada en mij toefluisterde, dat die schoon afgeknaagde beenderen, die in een hoek op een hoop lagen, de beenderen van cliënten waren
Inderdaad, wanneer ik daaraan denk, heeren,' ben ik daar vrij zeker van, want zij stierf, toen mijn oom twee jaar en zeven maanden oud was
Den heelen dag lang heeft Minnie om haar gehuild, en mij telkens gevraagd, of Emily heusch slecht was. Wat kan ik haar zeggen
Toen maakte zij de noot open, en haalde het kleed er uit dat gulden was als de zon. En toen dat gebeurd was, ging zij op naar het feest, en allen gingen haar uit den weg, want niemand kende haar, en zij meenden, dat zij een koningsdochter
Diezelfde heer Crisparkle weet door mij zelven, dat ik mij aan het ontdekken en vernietigen van den moordenaar gewgd heb
blakende in brand, Sint Pieter als een reuzenmonstrans, omhoog geheven naar den hemel toe. Daar vocht de dag met den nacht in een oorlog van
En hij keek bevend om zich heen, kreeg een hevige kleur, trok eens flink aan zijn pijp en liep naar de deur
op haar eentonig, naargeestig leven, haar steeds gelijkblijvende zorg van dag tot dag? Was er niets onwelluidends in dien hoogen toon
om één reden ben ik toch blij, dat ik van geschiedenis afweet.' 'Mag ik weten waarom?' 'Wel zeker! Reeds morgen moeten een paar van mijn lieden naar het binnenland, om daar vroeger aangekochte goederen te halen
Ik onderwierp mij aan de noodzakelijkheid, en wij onderhielden ons dien dag slechts over onverschillige zaken. Overigens bragten wij den dag gelijk den voorgaanden door
Het was heel klein, twee el lang en een el breed, het was het aardigste huisje, dat de verbeelding van een kind zich kan voorstellen
ook deel nemen in Handel, Mozart, Haydn, Kent, Purcell, doctor Arne, Greene en
dat ik mijn prijs waard ben en ik denk hem te krijgen. Die manier van doen is heel goed en wel, en een anatomische Pomp
k zou, geloof ik, niets zoo graag willen, als ook een eigen grootmoedertje te hebben. at is zoo n lief, eerwaardig familielid. us, als je er werkelijk niets tegen hebt
en Brass met een blik vol verachting aanzag: Mijn broeder, voor wien ik gewerkt en gesloofd heb
Telkens wilde zij de voedster aanpraten, die haar te zwijgen maande. Dan lag zij maar te prevelen, haar kindje fluisterend toesprekend, zacht, dat het niet gestoord zou worden in den slaap
en met een weinig achterover gebogen hoofd sprak zij met Jawschin. De houding van haar hoofd op de schoone, volle schouders
en dan fier naar huis te keeren, om u te zeggen, dat die roem slechts behaald was om met u te worden gedeeld
Nu,' zeide Heenvliet, die wel los en onverschillig was, maar een goed hart bezat: 'word maar niet boos: gy weet als gy my noodig hebt, mijn beurs is altijd tot uw dienst
Men dweepte nog met Nieuwland en Bellamy, met Feith en Nierstrasz, en men veroordeelde ongelezen elk treurspel, dat niet in vijf bedrijven en in verzen geschreven was
Werd hierdoor het gehoor van onzen drager gestreeld, zijn neus ging niet minder te gast aan den lekkeren reuk van gebak en gebraad, welke hem uit een der keukenvensters tegenkwam
aauwelijks waren zij gezeten, of, die niet lang smoren kon het geen hem op zijn hart lag, zeide: ' ijnheer, ik moet het u maar voor de vuist zeggen: ik heb mij dezen morgen
en betuigde niet te zullen dulden, dat deze koffer geopend werd. Gij weet zeer goed, zeide zij, dat ik niets laat komen dan voor
tot hij met een vervaarlijken slag aan den anderen kant van zijn onderstel wipte. Er wordt hevig op ons geknord, met de ijselijke verzekering dat het dooden had kunnen geven
echter zich in olland zoovele jaren had opgehouden, dat hij met regt onder deszelfs kunstschilders mogt gerangschikt worden. herdacht nu met veel genoegen aan zijnen vriend
maar zij doen dit toch nog al dien tijd, en de sterren bewaken hen beiden door het opene venster. Ver in den maneschijn liggen velden
Rijk geschakeerd is de grond met de breede, donkere paden, het veelkleurig mos, de bruine bladeren, den weelderigen opslag. Hier en daar schemert
Het was niet in zijn figuur, dat, in zijn goed gesteven witte pak, nog altijd iets breed militairs had behouden, iets forsch gehouwens, den rug alleen wat meer krommende als onder een last
Een groote diamant flikkerde aan haar ringvinger. Ook Tonie lette de onberispelijk gevormde vingers, het ronde polsje met de licht blauwe aderen, de vlekkelooze, doorschijnende nagels en vooral de zachte, blanke huid op
Je voelt de ziel van een viool zoo trillen in zijn kast. En dan, alleen maar zoo een paar snaren, die alles zingen. O, een viool, een viool
e hoeft niet bang te zijn, dat ze geen plaats voor me hebben: hun huis is van elastiek. anneer ze een heeleboel gasten hebben, slaan ze tentjes in het bosch op en gaan de jongens daarin slapen. et zal een heerlijke zomer zijn en zoo gezond, altijd in de buitenlucht