AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
geenszins kunnende verwachten, dat de uitwerking van zijne logen zoo spoedig met tak en wortel zou worden uitgeroeid. had, niettegenstaande haren toorn
Deze figuur is slechts oppervlakkig en niet volkomen juist, wijl de rechte hoek, die bij deze onderaardsche vertakkingen gewoon is, zelden in het plantenrijk voorkomt
Zoodra Cosette te bed was, hadden Jean Valjean en Fauchelevent, gelijk men gezien heeft, voor een vroolijk brandend houtvuur, kaas met brood gegeten en een glas wijn gedronken
koele meren des doods Ritsaart vertrok denzelfden avond en beloofde over een week terug te komen
De een of andere schatrijke oude heer of dame, die dik in behoeftige bloedverwanten zit
Zij heeft altijd een paar aanbidders bij zich, zij houdt een lijstje ?aD hare aanbidders en schrijft er altoos een nieuwen op of schrapt een ouden uit
De wet voor allen is de vrijheid, die eindigt, waar de vrijheid van anderen begint, zooals Robespierre zoo juist gezegd heeft
k Ben moe; 'k wil naar huis. Wat een succes heb je gehad! Dorus! jongen, wat was ik grootsch op je. Hoe voel je je nu wel. Gelukkig, hè
men als fatsoenlijk, welopgevoed man, werd behandeld als een hond! Duivelsch, daar moest men zelf fuselier voor geweest zijn! Het was dan ook een schitterend resultaat
Een professor kan een geleerd, kundig, onderzoekend mensch zijn; hij kan ook iemand zijn, die dit schijnt te willen wezen door een leelijken bril, eene verwarde pruik en allerlei excentrieke fratsen
Gij kunt zelf zien, in welken treurigen toestand zij mij brachten. Eenigen van de opstandelingen, die de wijk namen naar Nepaul, namen mij mede
en onze geschiedenis, die tot nu toe den tragen slakkengang is gegaan, een tijdperk van zes weken vooruit laten springen. Uit de nieuwe tooneelen, welke onzen lezers zullen worden voorgesteld
en met een scherpen hoek liep eene andere straat achter die, waarin ik woonde, om, die slechts eenige ellen verder
Terwijl Rachel en hare kinderen bezig waren met koornkoek te bakken, ham en hoenders te braden en andere toebereidselen voor het avondmaal te maken
Het water kwam hem tot aan de oksels en hij voelde zich meer en meer zinken; nauwelijks kon hij zich in de diepe modder, waarin hij zich bevond, bewegen
Ik gaf het kind, dat ik omver geloopen had, eenig geld, maar die wilde troep wierp zich op het schepseltje, om zich daarvan meester te maken
Hij stond op en keek oplettend den weg langs. Nu kon men op den top van een heuvel een man te paard onderscheiden, die haastig aankwam
maar toen ze merkte, dat Laurie knikkebolde van den slaap, in spijt van zijn mannelijke pogingen het te verbergen, haalde ze hem over wat op de canapé te gaan liggen, terwijl zij een briefje aan haar moeder schreef
als hij eenige oogenblikken later alleen is gebleven met Dorus. Ik dansen? U maakt toch zeker een grap. Ik dansen, met mijn figuur
de voornaamste inwoners van Noord-Holland werden als gijzelaars gevangen en naar Gent overgebracht. Terwijl de Graaf van Henegouwen, het veld verlatende, Holland aan de Vlamingen overleverde, stond in Dordrecht een dapper man op, met name Nicolaus van den Putte
en nu voelde ik me op z'n best als in een kerk onder geloovigen: de plechtigheid deed me aan, maar me meeslepen, zooals i anderen meesleepte, me voor een poos aan het aardsche ontrukken. neen, dat vermocht i niet
dat ik hierover veel nagedacht heb en ik zal u mijn besluit mededeelen, waardoor gij dan niet, nadat ik u verlaten heb, alleen zult behoeven achter te blijven
Dit werd echter slechts in hoogere kringen gezegd. Het volk, dat edele handelingen van geen kwaad verdenkt, was getroffen en vol bewondering
Slechts een oogenblik en alles was verdwenen. Naar een kamertje klimmende, hoog in een huis, dat op een put geleek
bedaard door het huis gewandeld en de vrije lucht weêr opgezocht hebben, hetgeen denkelijk gelukken moest. Vooreerst waren zijne plannen onuitvoerbaar door den slaap van zijn vriend. Hun toestand begon meer en meer ondragelijk te worden
dat Mylord misschien naar hem wachten zou. Maak geene omstandigheden, goede man! zeide
Daar het bekend werd dat hun fortuin door dit sterfgeval bijna verdubbeld werd, en zij op den schitterendsten voet konden leven, behoefden zij voor geene verkeerde uitlegging te vreezen, omdat zij hun cirkeltje wat enger toetrokken
Het was de kalme, heldere blik eener ziel, reeds half van hare aardsche banden ontslagen; het was duidelijk dat zij verschil tusschen die twee zag en gevoelde
Nu zoû men dien misschien kunnen verkrijgen door onderhandeling; maar die weg is altijd omslachtig en langzaam, wanneer hy niet vooraf onder de hand is voorbereid: en daartoe kunt gy ons van nut zijn
noch het maal van den vorigen dag was geschikt om hem vroolijker te maken. Zoo kropen de uren traag voorbij, en zij waren talij, dat zij vroeg naar bed konden gaan
Toen had hij uitgespreid een oud stuk, met strooiparelen bestikt brokaat en heel ernstig gezegd, dat dat nu een tablier was van een japon van koningin Elizabeth
Eer hij deze spreuk kon eindigen, sprong Machteld met hijgende boezem en als uitzinnig naar het schrift, en rukte het uit zijn handen. Een ongemeen vuur had haar wangen met rood gekleurd, en tranen van blijdschap barstten uit haar ogen
Briggs vatte het glas werktuigelijk aan, slokte den inhoud hevig bevend op, kreunde een weinig, en begon met de kip op haar bord te spelen
Ik kan me voorstellen dat het bywonen, of ondergaan zelfs, van gewichtige gebeurtenissen weinig of geen invloed heeft op zeker soort van gemoederen, die niet zyn toegerust met de vatbaarheid om indrukken optevangen en te verwerken
Naauwelijks had ik dit gezegd, of mijne vrouw begon op nieuw te roepen: Wat wilt gij doen, lieve man! geloof mij, offer geen ander kalf dan dit
tante, ik geloof dat hem dat niet bevallen zou, antwoordde Flora. Geef hem kaf te eten, zeg ik, riep mijnheer F's tante
Terwijl ik van morgen blauw baaien borstrokken zat te knippen in het magazijn, voelde ik me ongerust over Vader, en dacht er over hoe eenzaam en bedroefd we toch zouden zijn, als hem eens iets overkwam
de kracht van zijn lichaam dat de gloedhitte en den langen werkdag verdroeg, en de kracht van zijn geest die Augusta de Wit, Orpheus in
EEN GELUKKIG HERLEVEN VAN EEN DAG
het geratel der ijzeren platen, die sommigen aan het lichaam hingen, klonk krijsend in het oor, en mengde zich, als in een spotgezang, met het akelig wee! wee! der benauwde vrouwen en kinderen
Deodaat is een braaf Ridder, zeide Beaumont, zijn kweekeling op den schouder kloppende: hij heeft de lessen niet vergeten, die ik getracht heb, hem in te prenten
een gedachte, helaas, welke hij zelf dwaas en onmogelijk achtte. Hij had een besluit genomen
Zoolang hij een eigen huis had gehad, was Jos' tehuis nooit zoo aangenaam geweest, als Rebecca het nu maakte
en eene duchtige verwoesting in de lande. rijeh van Mackintosh aan te richten, waarvan deze hoog opgaf. Den derden dag ontbeten zij bijzonder vroeg
had zij bereids zooveel geleden, dat zij even sombere mijmeringen had als eene oude vrouw. Haar ooglid was blond, tengevolge van een vuistslag, dien
Dat gevaar zal toch wel zijn te ontgaan langs den weg van waarheid en oprechtheid,' hernam zij weêr luid, met eene bedoeling, die hij licht vatten kon. 'Wel zeker,' antwoordde hij nu, luid en spotachtig
de drukten, door haar aanstaand vertrek veroorzaakt, strekten haar tot een even heilzame afleiding als die, welke in een sterfhuis den geest der achtergeblevenen
Indien gij ooit in eene galerij de portretten eener oude familie bij elkander hebt gezien, zult gij u wel herinneren
gy komt als geroepen, Buat!' zeide de Heer Jacob van Lennep, Elizabeth Musch des huizes, zoodra hy den Ritmeester zag: 'spoedig! een stoel voor den Ritmeester, Leonard
en hoe men daar hun woning zou inrichten. Voor Lewin waren al deze voorbereidselen onaangenaam, zij kwetsten
een grappige naam! De aangesproken oude man verroerde zich niet. De oude vrouw herhaalde: Mijnheer Mabeuf! De grijsaard antwoordde eindelijk, zonder de oogen op te slaan
Dat is nog de vraag,' hernam Buat: 'wy zijn altijd blijven stuiten op dezelfde zwarigheid: zy willen niet dan buiten, en De Witt niet dan met Frankrijk onderhandelen
isschien bekoel ik later wel en word ik kritisch en vervelend. ch nee, dat weet ik toch wel, dat ik dat niet word. aar dezen keer heb ik dan een werkelijk boek geschreven. acht maar totdat je het hebt gelezen, dan kun je er zelf over oordeelen
Maar het regende niet en. scheen toch de late maan door tusschen de donkere tronken. Wat was anders die bleeke schijn voor zijn voet
En nu ging het langs de zware Eransche wegen naar Parijs. Het evenwicht in zijn ziel was nu geheel hersteld
Ik wil mij daarover nu niet verder uitlaten, maar gij zult weldra van mij hooren spreken, en ik houd mij verzekerd, dat gij mijn voorbeeld, als geheel onfeilbaar, zult navolgen
en op haar toetredende zegt hij: Dat is juffrouw Ram, als ik mij niet vergis. Allen zwijgen. Verwonderd blijft de vrouw staan, ziet hem oplettend aan en verbreekt de stilte door te zeggen
Jammer maar, dat bij zoodanige gelegenheden het verkeerde en slechte nooit wordt vergeleken bij hetgeen richtig en goed, maar bij hetgeen nog verkeerder en slechter is
of zij zwommen of zagen in de gymnastiekkamer naar de toeren van Théodore, die zeer sterk, en van Howard, die leniger en buigzamer was, terwijl Otto beweerde zijn techniek verloren te hebben, en Etienne woest tusschen de ringen zwaaide en over den bok sprong
maar gedurende de drie laatste maanden was mijn omgang, vooral met den oudsten deelgenoot, geheel tot de zaken en hare droge routine beperkt
Dan trokken zij in de bosschen terug, klemden zich in kille omhelzing aan de statige kruinen van beuken en eiken vast, en zonken als donkerblauwe sluiers in de diepe schaduwen van het somber denneloof en van het dicht struikgewas neer
Het gesprek vlotte, en mevrouw vroeg Cornélie te komen praten in haar zitkamer. Den volgenden dag ging zij met hare nieuwe kennissen naar het Vaticaan
Nevens hem stonden de jonge Heenvliet en Bromley, die beiden de sombere blikken op den grond gevestigd hielden, en ze naauwlijks ophieven toen zy de groet van Buat even met een flaauwen hoofdknik beantwoordden
die mij in zijn nest heeft gelokt, om mij daar voor zijn duivelsch pleizier te laten branden, vallen en mij
dit hoofd des grijsaards en dien slaap des kinds. Er was iets goddelijks in dezen man, die, zich zelf onbewust, zoo eerbiedwaardig was
Ongelukkig vergat hij, dat hij, door zijn bezorgdheid voor het meisje, onbillijk en hard was jegens Maurits, en hij werd dan ook voor zijn pekelzonde gestraft door het antwoord dat deze laatste hem gaf
et spijt mij, dat ik geene kennis heb aan de familie van, want ik moet overmorgen bij de dmiraliteit van de aas wezen. t ou voor mij niets beteekenen, om daar eens aan te gieren
Zonder het zelve te weten, plukte Marianne de vruchten ervan, want noch Mevrouw Jennings, noch Sir John, noch zelfs Mevrouw Palmer, spraken ooit over hem in haar bijzijn. Elinor wenschte wel dat zij de zelfde omzichtigheid tegenover haar hadden willen in acht nemen
De koning echter riep hem tot zich, deed hem naast zich op den troon zitten, vertoonde hem aan de vergaderde menigte en gaf hem in het openbaar al den lof, dien hij verdiende
Deze manier van zich uit te drukken was met opzet gekozen om te toonen, dat hij den vreemde een te gering persoon achtte
toch geven zelfs zij toe, dat hij bij Waterloo bedrog pleegde en in staat was gesteld den laatsten, grooten slag te winnen
den schrik en de ontsteltenis — de overwinning, behaald door hem, die toen niets anders was dan een hoop gevoelloos stof
Het moest wel. Trouwens, als het ongeluk den ouden heer had getroffen.' 'Welnu?' 'Dan zou er misschien nog wel een mouw aan gepast hebben kunnen worden
Ach!! schrikte Cateau. Wat is het rijtuig nu nàt. geworden! Zij reden hunne visites. Eerst reden zij aan bij de Ruyvenaers, Karel belde aan, maar gelukkig waren oom en tante uit
Daar kunt gij zeker van zijn. Die woorden deden mij bepaald goed en maakten mij weder vroolijk en opgeruimd
Nadat de bedienden hem gewasschen en gewreven hadden, steeg hij uit het bad, trok een zeer prachtig daar gereed liggend gewaad aan, liet zich met welriekende wateren
en veel meer, dat ik, om u niet te zeer te bedroeven, 'er niet zal bijvoegen. Gij ziet, BLOMMESTEYN dat ik 'er vlak vooruit kom
uitgenomen mijn moeder, voor wie het genoeg was, dat Helding mijn vader en mij lofspraken gaf, welke zij ons in haar hart waardig keurde, en die beweerde dat het een zeer zoet versje was, ofschoon hier en daar wat al te hoogdravend voor haar verstand
Axela hield den zwaren leêren voorhang, die in de kerkdeur hing, terzijde. - Merci, zeide Estelle, terwijl zij
Den volgenden morgen werd de tocht ondernomen. Reeds vroeg was de havenmeester het eigenhandig door den Sant geteekende paspoort komen brengen. Voor een tweede was de Vorst niet te bewegen geweest
de prachtigste bloemen, die goed konden klingelen, waren in de gangen neergezet. Daar was een geloop en gedraaf, en alle klokjes klingelden zoo, dat men zijn eigen woorden niet kon verstaan
die alle stoombootkapiteins hebben gewaarschuwd tegen een man en vrouw met eenen kleinen jongen. Zoo? zeide George
BLOMMESTEYN zou dit zoo naauw niet genomen hebben, daar hij niet gewoon was, om onnoodige knoopen in biezen te zoeken, en maar aan zijne drie
Wat zij zich zou voornemen te doen, in verband met eene bijdrage tot hun inkomen, moest daarna worden overwogen; en thans bleek het duidelijk, dat Edward, hoewel vooralsnog haar eenige zoon, toch volstrekt niet als haar oudste werd beschouwd
en daarom noemen jullie niets wat ik wel iets noem. En daarom zeg ik ook: er is iets, iets, dat je me verbergt, me verbergt, Frank
En weet gij dan niets beters te doen, mijn komieke vriend, zeide Chester, dan hier te komen snorken, dat het huis er
zij hebben naar het kwaad onder zich zelven te zien. Maar wat kan een enkel persoon doen? Daarover kan ieder voor zich zelven oordeelen
Langs de slingerende kronkels van den Meander
zich naar die des gastheers schikte, liep het feest vrij stil en droomerig af, en men scheidde vroeger dan men had voorgenomen, zonder dat eenig noemenswaardige gebeurtenis dien dag verder plaats greep
Ik heb onlangs de eer gehad een patiënt te cureeren, dien men met die miserabele sulphatis quinini totaliter in den grond hielp, enkel en alleen door ZEd. aan te raden gewone trosrazijnen te eten
want niettegenstaande den wapenstilstand, en de gerustheid, welke het gezelschap eens potsenmakers inboezemen moest, bleef het een gewaagd stuk
Ik denk somtijds, dat ik, als ik mijn leven nog eens kon overleven, dit gebrek zou vermijden
Zijn eerzucht had nu gesteld die logica van de stijgende lijn, want zijn eerzucht had als doel zich gesteld die oprichting van dat Javaansche geslacht. Zoû hij falen
hij zelfs het ongeluk had, om door beteuterdheid, uit de kom, waarin de saus was, die bij den stokvisch want dit was de
Zie hen, die volgen een der vanen: hun hart is warm: zij voelen éen gevoel, met warmte. Jij
Inmiddels was het volgende gebeurd: Marius, meer lettende op hetgeen buiten dan op hetgeen binnen was, had tot hiertoe den achter in de donkere benedenkamer geknevelden spion niet nauwkeurig opgemerkt
Het voorgenomen tochtje naar Whitwell liep heel anders af, dan Elinor had verwacht. Zij had erop gerekend bang op het water, doornat en doodmoe te te zullen zijn; maar het kwam nog ongelukkiger uit; want zij gingen in het geheel niet
Wat zijn uwe voornemens? Volg mij, en gij zult die vernemen, antwoordde Reinout, terwijl hij rechtsaf een weg insloeg
had op zich genomen, op haar broeder en zuster en de jonge MARIA te pasien, zoodat, op eene zeer ongedwongen wijze, HELLEMANS zich bij
zoo zij niet een jaarlijksch kostgeld van driehonderd livres, alzoo elf duizend livres kapitaal medebracht. Na den abt van
Het was een innemend man, die zich vrienden verwierf, overal waar hij kwam. Hij was een snoever, schrander, iemand die de halve wereld had gezien. Het was een aangenaam man in gezelschap
En of die Bergboeren dom zijn in hunne vrijheid, zult gij, als kooivogel, niet al te best weten, dunkt mij. Brrr, brrr, nog altijd even opvliegend
En een gemeene kerel. Dat zijt gij. Er volgde een Vreeselijke stilte. Mijnheer! begon Tupman, met een :stem, die van ontroering beefde, terwijl
telkens wanneer die tijd voorbij is, krijgt ge meer kracht; eindelijk denkt ge er volstrekt niet meer aan. Heden avond is het voor de eerste maal; nu heb ik u gewaarschuwd
Lize hoorde hem met moeite de trap opstrompelen, zijne deur sluiten en te bed gaan. Een oogenblik later kwam zij weder beneden. Zullen we nu gaan eten, Jenny, mijn lieveling
die kompagnie was bestemd om zich in Mont-Saint-Jean te versterken, zoodra het dorp genomen zou zijn. Deze opgeruimdheid was slechts door een woord van trotsch medelijden afgebroken geworden
verliet de borstwering en ging met opgeheven hoofd en vasten tred naar den wachtpost, dien een lantaarn aan een der hoeken van het Chateletplein aanwees
Wat de geheime wenschen en uitzichten van Bosveldt betreft,' zeide De Witt: 'die laat ik voor zijne rekening; - maar ik ken hem als te voorzichtig en te schrander, om zich in gevaar te steken, wanneer hy er buiten kan blijven
En van dien dag af had hij loopen verlangen naar den dag, dat hij met Maarten den ganzerik naar huis zou gaan, en een mensch zou worden
plotseling oprameide tegen het kristallen paleis van rechtvaardigheid der eerste gedachte! Het paleis viel in scherven neêr
Ik ben er niet by geweest,' zeide de Kapper. 'Neen, noch iemand anders,' viel Buat in. 'Hm!' hernam onze politikus
Neen, dankbaar mag je me wezen! Je begrijpt toch, je lieve mama, tweemaal gescheiden, van haar twee eerste mannen: neen Lot, dát was nu heelemaal niet als het behoorde. - Tante, in onze brave familie is mama het zwarte schaapje
Hij smeet haar van zich af, op een divan. Daar viel zij in een, met hare groote verschrikte oogen naar het plafond, wijd open
dat Toby, ten elnde een anderen loop aan zijne gedachten te geven, hem vroeg of zijne vrouw nog leefde
ij had een brief ontvangen, dat hij morgen aan boord moest zijn. ehalve den ouden eer namen zij het allen aan - en de dag liep verder op de genoegelijkste wijze ten einde
mariée!' Wrevelig stond George den volgenden morgen eerst laat op. Reeds in het Alcazar
en daar het een Iaag venster, zonder eene enkele glasruit was, nam de reiziger de vrijheid eens door de tralies te kijken
een oorlog, waarvan hij, beklagenswaardige plattelandsbewoner, in zijn verwoesten oogst, in zijne verbrande schuren, in zijn bedreigd gezin, de loodzware lasten op iedere wijze had te dragen
Hij verliet eveneens den tuin, maar langzaam achteruit tredende en steeds de batonneerkunst in praktijk brengende, ten einde den dog in bedwang te houden
Ik heb een rijtuig: gaan we dan maar dadelijk naar huis? Kunnen we met ons drieën in het bakje? Ja, ja, het gaat wel! Elly zag den ouden heer, een frisschen, flinken zeventiger, voor de tweede maal
en trillerden de laatste krotalen der krekelen. En door de roodgoud verlichte verschieten der looverendiepten, tusschen de zwartende boomestammen, verzichtbaarden de
Dat kon niet langer zoo gaan. Er moest gewerkt worden. Zij gaf zelve het voorbeeld, ieder die in haar dienst was had te kiezen tusschen heengaan of dat voorbeeld volgen
Dit is met iedereen het geval. Maar, de kwelgeest, dien wy de eer hebben onder onze speciale vrienden te tellen
Dat is jammer, zeide Nelly. Ja, dat zeggen de vreemdelingen ook, die hier komen, hernam de
over haar voorname kennissen, dat haar kleine Frederic het evenbeeld was van lord Claud Lollypop, en dat de barones haar lieve Maria bewonderd had
En dat dat alles was, en dat hij heel, heel veel verdriet had, zooveel, dat hij dacht te zullen sterven. Zij drukte hem vast tegen zich aan: haar tranen vloeiden
Hierop wordt er nu krijgsraad belegd, zooals neef het noemt, en het spreekt vanzelf dat hij blijft eten, maar wat moet er vanavond gedaan worden
mijn gelaat, ofschoon geroost door den invloed van zon en lucht, prijkte met den frisschen blos van jeugd en gezondheid: mijn tanden, die ik tot heden toe goed bewaard heb, hadden toen bovendien het voorrecht, van blank en welgeplaatst te zijn
is in beweging, evenals de harten der eenvoudige bewoners, door het klokkengelui, de vlaggen, de geweerschoten en de muziek
Dit gevoelen de goedkeuring van Zijn Excellentie den Minister van Binnenlandsche Zaken hebbende weggedragen, werd dit uitstel
en waarschijnlijk niet te Parijs, want deze bijzonderheid was hem onbekend. Toen het koninklijk rijtuig, door een
De heer Lorry kleurde en zeide driftig: Dat hebt gij al vroeger opgemerkt, mijnheer. Wij mannen van zaken
Hij, verloren in zijne bespiegeling, weemoedig in zijn meêlij voor haar, had nauwlijks geluisterd, en schudde vaag goedkeurend het hoofd
wordt zeker by den Heer de Montbas verwacht, waar naar ik vermeen, Z. Hoogheid den avond weêr moet doorbrengen.' Buat boog toestemmend
mooie fijne lijnen, groote koude bruine oogen, zonder expressie; een koude mond van
Met dezen groet begaf ik mij op weg, en haastte mij met groote schreden het dorp te verlaten, en het dof en dreigend gemompel te ontgaan, dat van verre achter mij klinken bleef
gelijk goudstaven, dikwijls afzonderlijk schijnen te moeten gewogen worden, eer het gemoed hunne waarde recht kan vatten
Christelijke liefde! chariteit, zooals men hier zegt; ja, gij moest eens weten hoe die in onze conversatie, in onze salons wordt beoefend; hoe de oude freule, die toch indertijd haar catechismus heeft geleerd, die opvat
En over zijne oogen, die naar de blauwe lucht zagen, waarheen Wlenzci in extaze gestaard had, trok een dichte wolk van weemoed, een waas van vocht, tot een traan
Tegelijkertijd stemde i me treurig, omdat ik voelde, dat mijn verandering van school tevens mijn verwijdering van Mina zou zijn. Wel maakten we allerhande afspraken, die ook een tijdlang werden nagekomen
maar, evenals een in brandewijn gelegde kers, door de bederfwerende kracht van dit geestrijke vocht te zijn
Doch om die reden moet ik u waarschuwen, dat ik een' zoon heb, dien het niet aan verstand en ligchamelijke schoonheid ontbreekt, maar jong, dartel en ondernemend is
dat de beide paarden storteden, en de Jonkvrouw vrij onzacht op het veld zoû zijn neêrgekomen, indien Thomson haar niet, met loffelijke tegenwoordigheid van geest, had vastgegrepen en haren val daardoor gebroken
Wat vermoeid van den dans, waaraan hij naar gastheers plicht druk had deelgenomen, was hij een oogenblik neêrgevallen op den uitersten hoek van denzelfden divan, die in den vorm van een hoefijzer langs dit boveneind der zaal liep
Spiedt de klaproos door de halmen henen, Glanst de koornbloem helder na het bad; En het paard, met glimmend stijve beenen, Scheert de klaver, koel en druipend nat
die haar belette er haar aandacht op te vestigen. Men bad God voor de gehuwden om de gaven der wijsheid en eener talrijke
in opengewerkte letters met een kroon was versierd, lag er in ledigheid te verslijten. Met elk pak linnen sprong Fanny van den stoel af
dat ik zesderlei soort van Arabisch schrift op het papier had gezet, zoo dat elke soort van schrift een lofdicht op den sultan bevatte
Ik heb nog nooit zoo duidelijk gedroomd, dat ik hoorde kuchen. Ik weet niet, dat ik ooit van kuchen of niezen heb gedroomd
De bijna regtlijnige weg tusschen Amsterdam en Haarlem scheen zeer weinig gelegenheid tot gesprekken, over de zich aldaar opdoende voorwerpen, te zullen geven
Al deze dingen brachten Rosa en Olivier, die in de nieuwe geheimen niet werden ingewijd in onrust en bezorgdheid
Er zat een statig man, wiens geluk half weg was, omdat hij in den morgen bloemen gezien hebbende in het Cieraad van Flora, bij het inkruipen van een enge broeikas, eenigszins aan een spijker was blijven haken
De prinses helpt het bal opluisteren. Anna Arkadiewna, ik solliciteer om een
Nimmer zou ik moede geworden zijn haar aan te staren; maar zij liet spoedig haren sluijer weder vallen, ten einde niet door anderen te worden opgemerkt
Hoe ondeugend van u, zoo lang van ons afwezend te zijn. Waar zijt ge toch geweest? Waarom zoo lang weg te zijn? Uw reizen duurden vroeger niet langer dan drie of vier dagen
Denk je, dat een man met mijn gewoonten van zijn traktement en honderd pond per jaar kan leven? riep George woedend uit. Je bent gek zoo te spreken
Wat saai. Je moest het maar eens wagen om overal, waar je gevraagd wordt, een visite te gaan maken; dan zou je een massa vrienden krijgen en gelegenheid hebben om uit te gaan. Je moet j' er niet aan storen, of je wat verlegen bent; dat zal wel overgaan, als je maar veel uitgaat
Zeker zal BLOMMESTEYN,' zeide hij zeer schamper, 'het knikje, dat hij aan de kamenier ANTONETTE zoo even gegeven heeft, nu met een' kus aan Juffrouw
Hij scheen op weg te zijn naar het heerlijke uitzicht, dat men op een heuvel in de buurt had. Klement kon zich niet herinneren, dat hij dien deftigen ouden heer ooit had gezien
is een buitenman, die twintig jaar lang op een afgelegen dorp heeft gestaan, en die niet weet te rekenen met het milieu waarin Mathilde nu is geplaatst, en niets begrijpt van die wereld waarin zij weldra zal moeten optreden
zag van den vroegen morgen tot den laten avond niemand, en kon zich derhalve gedurende de lange uren met zijne eigene gedachten
en naast haar stond, hoog, een groote, oude man, vreemd in een ruime, grauwe kiel; een grijze reus, met zwaren baard en sombere oogen
dat die gevallen niet telkens voorgebracht werden, en zei dat ik alles doen zou wat in mijn vermogen was, dat dit voortaan gebeuren zou
is het te vergeten. Alles! In het briefje, dat ik aan juffrouw Mills schreef, kwam ik met bitterheid op dit gezegde terug
Met een grooten schreeuw gaaft gij uwe vreugde over het laatste artikel te ennen. Laat ik je mond reis effen zien, zei mama; wat? een dubbele tand? en weg was uw vreugd
Ziedaar veertien dagen, gelijk ik van Mevrouw en van deze Heeren verneem, dat men van u dienaangaande niets gehoord heeft
want Mrs. Uxeley zoû spoedig een van hare beroemde feesten geven, en Cornélie's vrije morgenuren waren thans ingenomen met het doen van allerlei boodschappen
Gij moet eens naar den ouden man gaan kijken, zei hij tot de vrouw, terwijl hij de deur opende en den off icier wenkte, om met hem naar buiten te gaan
die Beduïnen-posten nu, onbewoond en verlaten, behalve dat mer? hier en daar eenige gemberbier-flesschen
dat zij gekocht en betaald hadden, en voor hun pleizier daar hadden laten neerzetten, Zelfs toen na verloop van tijd ook deze
Toen was ook het idee van de couranten bij hem opgekomen. Hij moest toch naar stad om met notaris Poortenaar over een hypotheek te spreken: hij zou wat Volksbaniers meebrengen en daarmee de lui aan het schrikken maken op de soos. Dan deed hij ook eens wat. De kinderen waren zoo aardig actief
wierp Suze op het ziekbed, en slechts langzaam keerden haar krachten terug. Toch kwam het niet in haar op, van haar voornemen af te zien om Frits naar Amerika te vergezellen
Willem stoorde zich er niet aan; evenmin als aan de menschen in het stadje, die hem nieuwsgierig aangaapten en maar niet begrijpen konden, dat de politieagenten deden, alsof ze den jongen niet zagen, in plaats van hem op te pakken
Behalve als hij ter jacht ging, droeg hij haar steeds bij zich. Men zal zeggen, deze voorzichtigheid van Aladdin was zeer te prijzen, maar hij had haar nu ook moeten wegsluiten
Zij plukte zeer snel en zeer zindelijk, met een zoo trotsch gezicht, alsof zij zoowel het werk als de vernedering van haren tegenwoordigen toestand verachtte
Over zijne voeten hing een kleine blauwe riddermantel met een groot wit kruis; een kinderdegen lag hem op de borst, en zijne handjes waren om het juweelen
De meisjes Dashwood waren jong, mooi, en eenvoudig. Dat was genoeg om zijn goede meening te verwerven, want eenvoudigheid was al wat een mooi meisje behoefde, om haar geest even bekoorlijk te doen zijn als haar persoon
en een grooten armstoel, aartsvaderlijk oud, welks wijde armen een gastvrije uitnoodiging schijnen te geven
Maar Stipan Arkadiewitsch riep hem aan: Lewin! Lewin bemerkte in Oblonsky's oogen
Wij waren ditmaal zoo gelukkig weldra te vinden, wat wij zochten. Ik herkende de graftombe, en was daarover te meer verheugd, omdat ik vroeger lang te vergeefs gezocht had
De eerste grijs schemerende lichtstralen dringen door het venster. De lamp op de tafel brandt flauw, de olie is verteerd; al zwakker en doffer wordt haar schijnsel
is te zeggen, Daar raadt ge ook nu naar; Één bloempje bloeit toch Bij ons, dat is waar. Pieter Louwerse, Alles zingt En als gij soms ook Haar naam nog niet weet, 'K denk dat ons bloempje Tevredenheid heet
daar ook aan kantoor- en andere bedienden eene partij gegeven werd, waarop deze hun hart lustig ter eere van het jonge paar ophaalden
in het oog gekregen hadt, dat ik u, schoon gij u hieldt, als of gij ons niet merkte, het leugengerucht, waarvan men in msterdam niets weet, heb hooren verspreiden. verspreiden
dat gij hem door uwe geschiedenissen uit zijne gevaarlijken toestand gered hebt, zonder u zou hij thans niet meer onder de levenden zijn
k wensch er u geluk mede, zeide, schoon ik er mij zelven en mijne and-genooten over beklage. at mij aangaat, ik kan het van mij zelven niet zeggen, dat ik er van genezen ben
toen hij, Frank, gezegd had naar de Rhodes' te willen gaan; hij herinnerde zich Bertie's vleien en drijven om Londen te verlaten, om de wereld rond te zwalken. Zoû
Paddeltje, Paddeltje, pas niet alleen op voor je woorden, maar alsjeblieft ook voor je neus! Die ezels. dachten ze dat een Zeeuwsche boerenjongen zijn eigen maar dadelijk bij den neus liet nemen
Nadat de bezigheden waren afgedaan, gingen mijnheer en mevrouw Grazinglands de Koninklijke Beurs en de Paulus-kerk bezichtigen
dat hij misschien niet ongelukkiger zou zijn, wanneer hij zijn plicht gedaan had, dan wanneer hij dien ontweken was; dat, zoo hij de dingen hun loop liet en hij te
behalve voor u. Hij boog galant. De Duitsche dames riepen uit hoe lief hij was, hoe hij toch alles kon doen, op alles iets vinden. Hoeveel moeite hadden zij niet gedaan
Ik ben verplicht u te waarschuwen, dat alles wat gij zegt tegen u gebruikt zal worden. Dat denk ik niet
ls je het goed vindt, word ik, geloof ik, liever tooneelspeelster dan schrijfster. eb je er bezwaar tegen dat ik ean ebster, adertje angbeen nu maar van ollege af ga en me op een tooneelschool laat inschrijven
om mij te overtuigen dat hij veilig sliep ei bloed lag te baden. en niet in zijn Hier heb ik iets van den daarop volgenden morgen
begonnen hem te stooten om hem van het grasveld te verjagen, als uit wraak omdat hij met minachting over hun baas gesprokenhad. Hij
de andere ambachten waren in mindere scharen tegen de andere kant verdeeld. De Leliaren en bijzonderste Edelen der stad hadden zich onder de hal op een prachtig schavot verenigd
en haar met zijn hand op haar hoofd klopte. Zij zeggen het mij ook niet; maar ik zal waken, ik zal waken. Zij zullen u geen kwaad doen; wees niet bang
Ik zou u niet raden ze te openen, als u ten minste uw' eetlust niet bederven wilt. Van de tien zijn er negen vuil en verspreiden een afschuwelijken stank.' 'Lekker!' zei Jacky, nam alle eieren voor zich en begon ze, vuil of niet, uit te slurpen
Eerst toen de 'Sydney' het kolenstation verliet en weêr in het ruime sop kwam, week de matheid en loomheid; eene stijve koelte schonk verademing en weldra bewezen gelach en gezang, dat de opgeruimdheid aan boord was teruggekeerd
een voorstel, dat door den ixvspecteur hoogst verstandig werd geacht — om eene belooning voor de opheldering van dat geheim uit te schrijven
ij hadden ook het pad langs het hooge bouwland kunnen kiezen, dat gij daar ginds langs die kloeke eikenstammen ziet slingeren. aar zijn op wickel wegen
Is het geluk iets anders dan een hoog, een edel levensdoel gevonden te hebben? Ik zoû U zoo gaarne overtuigen
De andere kneep haar stijf in den arm: Aboe Bakar zat er, achterover geleund op een bank, denkend aan zijn zaken en hoe hij die zou afhandelen op de kust; een strootje rookend voor
Tusschen hen was het kind, het kind nog van hunne liefde. Maar het kind vereenigde hen niet; het was hun een reden tot ijverzucht op elkaâr. Louis Couperus, De boeken der kleine zielen Zij misgunden elkander hun jongen
om daar voor zijn gezelschap te betalen, toen hij twee mannen, die naast hem stonden, met elkander hoorde spreken. Ik heb op iedereen gelet, die aan boord kwam, zeide de een
Mevrouw moet niet kwaad wezen,' zei hij, regelrecht naar Marie gaande, 'ik vraag mijn ontslag' Zij keek er vreemd van op 'Waarom' Hij wist niet wat te zeggen
Gelijk gij, eerwaardige moeder. Zij sliep sedert twintig jaren in haar doodkist met uitdrukkelijk verlof van onzen heiligen vader Pius
De officier met zeer rechte houding en steeds lachende oogen was een Petersburger, Gagin genaamd
en daaronder straalden een paar groote, heldere, oprechte, vriendelijke, bruine oogen. Men behoefde slechts recht daarin te zien
toen die van tijd tot tijd te huis kwamen, bemerkten zeer duidelijk, dat driaan oosjes zn., et leven van illegonda uisman niet alleen de hoofdpijn van zuster bedaard, maar ook, dat zij in eene geheel andere luim gekomen was
Zij had hem wel willen vragen niet te fluiten, omdat het haar scheen, dat de melodie dien anderen menschen iets vertelde van het geheim hunner liefde
En toen die geëindigd was, wilde hij haar aan haar handen vasthouden, maar zij trok zich los, en sprong zoo vlug tusschen de menschen door, dat zij uit zijn oogen verdwenen was
en ieder oogenblik van dien dag kwelde hem een heimelijke angst, dat er zich nog iets zou opdoen om het hem te
Met deze gedachten trad hij, maar zeer zacht, naar de deur. Terug! riep Sikes eensklaps uit, terug, terug
Tonie begreep dathet aan haar was het eerst te spreken. Een oogenblik scheen zij te zinnen op een begin; toen zeide zij: 'Natuurlijk hebben zij u veel kwaad van mij verteld; daarom wil ik dat u alles weet
Als wij onder ons zelven niet in een warboel zaten, zouden mijne eigene makkers mij niet zoo verkeerd beoordeeld hebben
en in ylar, die, verre van alleen de schouders op te halen over den uitgestrooiden laster, ten aanhoore van wie het onderwerp aanroerde, de verzekering gaf, dat hij er den uitvinder van zou weten op te sporen, en naar verdienste betalen
Hoe? Heb-je dan al wat van die taal geleerd?' Paddeltje biechtte hem eerlijk op, hoe hij er zich eenige dagen achtereen met al zijn geestkracht op toegelegd had wat Italiaansch te leeren. Het gelaat van den secretaris werd hoe langer hoe vriendelijker
Wat zegt gij nu, sprak thans de prins mistroostig tot den juwelier, van ons ongelukkig lot, en van den jammerlijken toestand, waarin wij gebragt zijn
ijlde barrevoets en slaapdronken naar de buitentrap. De patrijshond Laska drong zich kwispelstaartend tegen zijn knieën
van overal te zamen gevloeid om het tornooispel te aanschouwen. De groote kerk, welke thans de bewonderende aandacht trekt van al wie Haarlem bezoekt, bestond nog niet
Dan toen Worp Ropta van Metslavier zwoer, dat hij nimmer het lemmer zou ontblooten in een zaak, welke door een Helbada werd voorgestaan
Marianne had reeds laten zeggen, dat zij niets meer wilde gebruiken; Mevrouw Dashwood en Elinor waren ook hun eetlust kwijt, en Margaret mocht nog van geluk spreken, dat zij, ondanks al de onrust, die hare zusters in den laatsten tijd hadden uitgestaan
Ik ledigde het daarin beslotene in mijn hand: het was een goede som in gouden rijders en dukaten, en bovendien een gouden zegelring, met een fraaien koralijn, waarop een wapen zeer kunstig gesneden was
Maar, schoon hij zich wel van onvoorzigtigheid en onbedachtzaamheid beschuldigde: eigenlijk had hij, in zijne oogen, zich aan geen wezenlijk misdrijf schuldig gemaakt, dat zulk een noodlottig gevolg verdiende
dit geval had hem verliefd gemaakt. Van deze liefde was Favourite de vrucht geweest. Nu en dan slechts zag zij haar vader, die haar goedendag kwam zeggen
en ik bewegen ons niet in dezelfde sfeer, zeide mevrouw Bullock; natuurlijk beschouw ik haar als mijn zuster
Ik wil mij aan de Heere vasthouden en zijne geboden boven alles stellen, hetzij ik leve of sterve, daarvan kunt gij zeker zijn
menheer dan, de heeren zoo over me gedocht hadden, om me dan te maken, na me begeerte, note bene! knecht bij 'et veer
en dat gij hare vruchten snoept en hare eigene kinderen tegen haar opruit. Fraaie zaken! En wat hebt ge nu daartegen in te brengen
Toen zij voor het huis kwamen, en de vreemdeling zag, dat de deur half opengebroken was, zeide hij tot den juwelier: Laat ons verder gaan
Een overblijfsel van schoonheid lag nog op dit zestienjarig gezicht, als de bleeke zonnestraal die bij een wintermorgen door grijze wolken wordt verdoofd
En al zou ik hier nu geheel Newgate of Bedlam uitnoodigen, ver zij zullen welkom wezen
Zulke dagen was hij stil en somber, en mevrouw Aylva zag het en zocht er naar de reden van. De redenen waren nooit in veel woorden te zeggen, en de somberheid ging voorbij
en toen moesten Giles en Brittles een tooneelmatige voorstelling hunner avonturen van den vorigen nacht geven
Margreetje Hulle, een schaap uit de tweede, vertelde het me gister in haar onnoozelheid. Ik heb er met de club maar niet over gesproken. Ze weten het natuurlijk wel, maar ze houden het zeker stil voor mij
Den anderen dag, toen wij weder op weg waren, zag ik mijn meester zich bukken en een plankje, dat bijna onder het zand bedolven lag, opnemen
Op haar fijn besneden gelaat strijdt het dons van de perzik met de kleur der meiroos en der lelie om den voorrang. Achttien zomers lachen u aan uit haar groote, donkere oogen
een vage voorstelling hadden van iets, dat in mij anders was dan in anderen en — dien zelfden avond verliet ik hunne woning
Aller oogen waren gericht op Mattia en mij, zelfs die van den onbeweeglijken grijsaard. Het kleinste meisje was de eenige, die hare aandacht schonk aan Capi
Juffrouw Magloire was een klein oud vrouwtje, blank, dik, zwaarlijvig, druk, altijd hijgende, vooreerst wegens haar bedrijvigheid, en dan tengevolge van haar asthma
doodelijk getroffen door een blik uit haar oogen, dien zij dwars door de kerk van Chiswick van de schoolbank tot aan den lessenaar afgeschoten had
Het vuur, dat haar op dit oogenblik bescheen, deed de hoeken van haar beenderen uitkomen en liet op schrikbare wijze zien hoe mager zij was. Wijl zij aanhoudend van koude
Een paar dagen later nam het schip de reis huiswaarts aan. De twee opengevallen plaatsen waren door twee andere zeelieden bezet, die wat gaarne zich voor dit reisje bij den bekenden schipper hadden laten
en ettelijke andere kunstverrichtingen deed, welke bij ons verlicht hedendaagsch publiek slechts een medelijdend schouderophalen zouden verwekken, doch in die eeuw met verbazing en opgetogenheid werden
dat, hoe on dankbaar door zijne Tijd- en Landgenooten vervolgens behandeld, eene vlugt nemen zou, zoo verheven, dat het zwakke geesten duizelen doet
Mijne Bella, hernam haarvader, tik ben niet treurig; ik ben zoo vroolijk als een leeuwerik. Hetgeen zijn gelaat bevestigde
die op een minder bescheiden wijze zouden verrichten, wat gy niet hadt willen vergunnen dat door ons gedaan wierd.' 'Hoe mijn Heer!' riep Elizabeth, met ontzetting: 'Dienaars der Justitie in mijn huis
had zich zelfs nooit de moeite gegeven, deze verhevene stelling in te nemen te X., waar zij eenvoudig het leven had willen opvatten naar haar eigen smaak, zonder met de wenschen en verwachtingen van anderen te rekenen
springt het slot vanzelf in. Halftien, zooals ge weet, tot vier uur, wat vroeger of wat later, naarmate het met uw werk uitkomt
Nikitin en Michael Stanislawowitsch Grinewitsch; een werkzaam medelid
Juffrouw Buigzaam. Ik eisch het niet van u; uw eigen geluk, uwe achting voor u zelf, uwe achting voor den Heer Edeling, eischen dit. Ik heb niets te
bij, die zal je het hoofd op hoi brengen, Dob, ten minste als vrouwen of satijn die macht over je hebben
Mejuffrouw de Weduwe Spilgoed is eene uitmuntende vrouw; ik weet zelf niet, hoe gelukkig ik by haar ben; ik eerbiedig haar. Ik zal, zo dra ik kan, mooglyk morgen, by u komen; dat zal beter passen, dan dat gy by my kwaamt
Op het plein de ontzettende, dichte massa, het luide gejubel, de gevangenen meêgetroond in triomf, een brullend hoera de lucht in
Noureddin Ali volgde den groot-vizier van Balsora. Deze, een groot menschenkenner, ontdekte weldra de goede hoedanigheden van
en wij moeten ons door het lot dat iedereen treft niet uit het veld laten slaan. Als wij een doel wilden verzaken
HAAR GEDIENSTIGE zich liet overhalen naar bed te gaan, wat hij dan ook deed, met zijn laarzen aan, en zijn paraplu onder zijn arm
waarin men alle voorwerpen vond, die men voor zijn toilet noodig heeft en daaronder was een andere lade met verschillende afdeelingen voor ondergoed en
als verpletterd, liet zich magteloos op een groen geschilderden tuinstoel vallen; hij verborg het hoofd in de handen en snikte overluid. JOSEPH kwam naar hem toe, om hem te troosten; doch de verontwaardigde man duwde hem van zich weg
dat eene zoodanige schikking de eenige zijn zoû, waarmeê Zijne Majesteit graaf Marcella zoû kunnen behouden
waarbij zij zelfs niet lette op haar nette schoentje, terwijl zij er anders toch zoo aandachtdg op kon zitten turen
vroeg zij met een diepen zucht en een schuldigen blik op Dolly. Zeg mij de zuivere waarheid, Dolly, is zij boos op mij
De Weduwe POOL was zoodanig ontzet, dat zij niets wist te antwoorden; en toen vervolgde de Czaar, 'maar gij hebt gelijk, groot gelijk Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn gehad, dat gij mij niet hebt opgezocht
de eerste zou op weinig liefderijke wijze behandeld worden, terwijl den laatste, die in onmagt op den harden keldervloer lag uitgestrekt, geen beter lot beschoren was. De spitsboef stond reeds met de bijl opgeheven
morgen was hij zonder haar gaan wanaeicn; nij naa naar wel mee kunnen vragen. Maar hij wist toch ook, dat zij wat vermoeid was
ij willen, met uw verlof, die vraag niet in de binnenkamer of op t studeervertrek behandelen, maar in de vrije lucht, te midden van fabrikanten en arbeiders
overigens was alles om ons heen even eenzaam en stil. Maar het gras stond er nog niet hoog
Het was in de Oude Zwaen, dat Gourville een paar bovenkamers betrokken had, waar nu een goed vuur en een prachtig vercierde tafel de gasten verwachtte
Maar er was te veel afleiding in het park: de hagedisjes verschenen niet, mocht er al een misschien betooverd zitten te gluren diep in het gras
ontwikkelde zich uit angst eene terughoudendheid, die haar gemoed vulde met duizenden kleine grieven van heimelijk verdriet. Overvol geworden stortte zich dit dan uit met een enkele bruisende golf
Is de partij uit? nuchterde Stork er overheen, om den onsnuggere een antwoord op de plagerij te besparen. Slecht werd hij hiervoor beloond. De vraag met een knik beantwoordend, bond Hovink, aangemoedigd, aan
Kit wilde juist zijn moed verzamelen, om Barbara's moeder naar Barbara te vragen, toen de oppasser, die hem gebracht had, weder aankwam
Oiles, buitengewoon keurig in het zwart gekleed, bediende haar. Hij had zijne plaats ingenomen tusschen het buffet en de ontbijttafel
Maar daar, waar we boven dien schat staan, zal ik mijn' arm' op uw' schouder leggen en zeggen: Dat is waar ook. Ik heb hier in de buurt twee wolven gezien
tusschen de anemonen op het glas, zitten in haar mousselinen nevel. Het trof haar, dat het bij toeval, natuurlijk weg, een plaatje was, een sprookje
Kleine aankondiginkjes in couranten, oppervlakkig, vlug geschreven, en zonder overtuiging, hinderden hem, of zij goed- of afkeurden
De ontvangst van de zijde des Vorsten was zeer welwillend. Wel keken de kamerheeren en de wachters, en de scherprechter niet het minst, er vreemd van op, dat de Christen niet ter aarde viel, doch alleen een diepe buiging maakte
Hij beantwoordde al haar vragen met zijn gewone zachtaardigheid; maar voldeed haar op geen enkel punt. Elinor ging nu thee zetten, en Marianne moest wel weer binnenkomen
Er was geen middel van hem af te komen, zonder in de beurs te tasten. Ik liet mij dus overhalen om mij een kurketrekker aan te schaffen, al ware het maar om te kunnen zeggen, dat ik een Grieksch testament van een Jood gekocht had
Diezelfde dames keken Bronkhorst heel lelijk aan en groetten hem nauwelijks; de heren echter drukten hem hartelijk de hand met iets van compassie Want, dat zagen ze wel: het was geen gewone zaak
Wijl ik zooveel invloed op u heb, Lize, als ik heb, zou ik misschien beter gedaan hebben, als ik vooraf een woordje met u gesproken had eer de heer Headstone zijn aanzoek deed
Op deze woorden liet de geest den koopman met vrede en verdween. Toen de koopman zich een weinig van den schrik hersteld had, steeg hij te paard en vervolgde zijnen weg
de tijd zou wel komen, dat JACQUES DE BEVAL door knagend berouw gekweld, door zijn boos geweten gepijnigd, meer lijden, meer folterende smarten ondergaan zou, dan hij nu zijn offer deed gevoelen. maar dit oogenblik was nog niet aangebroken
Tien jaren geleden wist ik niet, dat zij bestond. Jean Valjean was een voorbijganger. Hij zelf had het gezegd. Welnu, hij ging voorbij. Wie hij zijn mocht, zijn rol was ten einde
Hij was bij de klank zijner stem zeer ontroerd: het scheen hem dat hij dezelve nog meermalen gehoord had, doch niet kunnende bedenken waar hij deze Priester mocht gezien hebben, joeg hij die gissing als vals uit zijn geest
en hij ging voort zich met Grischa bezig te houden. Maar hij vergat somtijds den tijd en zoo ook heden
Eens op een morgen lag Dinkie stil in zijn mandje achter de kachel te treuren. Zijn melk liet hij staan, hij deed zijn oogen niet open, zelfs niet toen Jo hem over zijn kop
alleen doordat men het als kind te jong en te klein voor gevoel van waarde achtte. Ik spreek niet van het naloopen met hoeden en petten, en van het verschil van gevoelen omtrent het weder, dat tusschen ouders en kinderen dikwijls aanmerkelijk kan uiteenloopen
en verdorven schoonheden, welke de salons van haar pensionhoudster bezochten, voor zich in te palmen. Becky hield dol veel van de beau monde
Suze bezat veel vrienden en kennissen, ging op dîners en partijen, gaf er zelf, had zoo te zeggen een vaste plaats in de samenleving; wij kenden niemand, leefden in afzondering, net als menschen, die zich moeten schamen voor hun afkomst of hun gedrag
terwijl men echter verkeerd zou doen met te denken, dat ik daarom alle gemaakte aanmerkingen gelden laat en onwederlegbaar acht, omdat ik dezelve niet wederspreek. Eens vooral wil ik daaromtrent mijne gevoelens wel zeggen
Hier en daar keek een welriekend viooltje schuchter tusschen de dunne grassprietjes uit, als vertrouwde het de zon nog niet recht. Het was meer hachje dan haar zusje, het madeliefje, dat hare knopjes nog gesloten hield. Zij had ook den geheelen
hij u zeker een goed jaarlijksch inkomen zou doen bieden, zoo gij u als zanger in zijne kapel wilde verbinden. k ben waarachtig blij, dat ik uwen ngelschen reisgenoot heb zien lagchen
waardoor hij het ergste van haar te duchten zou hebben, gaf onbeschoft genoeg ten antwoord, dat hij niet noodig had eene keus te doen, daar hij zijn' slaaf niet konde, noch wilde missen
Gredurende deze geheele toespraak was er niet de geringste verandering gekomen op Redlaw's somber gelaat
vier of vijf uien, een stuk boter, dan zullen wij een goede soep hebben. Gooi dat deeg er uit en zet den pot met wat uien op het vuur
De oorlog maakte hem en mijnen vader tot vijanden: en de dood van dezen zoude door een ongelukkig samentreffen kunnen zijn veroorzaakt; doch een moord!. onmogelijk
Mijn God! wat was dat! ik schaam mij om het u te bekennen; maar ik wil geen onvolledige biecht doen; ik voelde dat de vlijmende smart der jaloezie mij het hart doorsneed, en mij den gloed op de wangen joeg
De onwaardige edelman heeft er het grootste belang bij, dat zijn ongelukkige bloedverwant niet herkend wordt voor hetgeen hij is; en hem onder het eerste voorwendsel het beste in een kerker te versteken, was voor zijn geweten geen bezwaar
Zijne programma's waren tijdig gedrukt en rondgebracht; maar daar hij op den ochtend van den speeldag nog maar weinig kaartjes verkocht had, begon hij onrustig te worden-
Eindelijk hoorde ik hem in het donker de trap opstrompelen. Haast u maar niet! dacht ik bij mij zelf. Hij draaide den sleutel om
Een van haar herinner ik mij nog zeer wel vroeg mij in de eerste week, dat ik school ging, op een partijtje aan huis, tot mijne groote blijdschap
Een groote kar reed met hem over de brug en ging als hij naar den rechteroever. Dat diende hem. Hij kon in de schaduw dezer kar de brug overgaan
de nijdige hondekelen, heesch, ademloos, schor vijandig; plotseling ook zwegen zij stil. Aan het einde der Lange Laan lag diep in zijn voortuin het Rezidentie-huis
Gij logeert daar ongetwijfeld, mijnheer? Ik logeer daar. Gij komt dus van buiten ? Hé? Ja, van buiten. Goedenavond, mijnheer
Mijne kinderen, mijn huis is het uwe, mijn hart is het uwe, mijn alles is het uwe. Ik zal u nooit verlaten