AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
had dit zeer duidelijk opgemerkt, en toen zich en hare broeder ter rust hadden begeven, kon hij niet nalaten te zeggen
JAMMER EN ELLENDE.  Op al hunne tochten hadden zij nooit zoo vurig en smachtend
toen nog luisterrijk en stralend van rijkdom, rang en schoonheid — thans een tandelooze, kale oude vrouw — slechts een lomp, wat eens een statiegewaad was
k lig uren lang wakker door die ellendige gedachte, dat ik zoo n wurm, zoo n duizendpootig wurm ben.
at is het ergste scheldwoord, dat ik voor me zelf bedenken kan.
Ook de urenlange gesprekken van Eline met Vincent ergerden haar;
Betsy moest er iets over zeggen, het kon zoo maar niet voortgaan
Ja,' zei Volsteke voortloopend, 'ik heb wel ouderen dan jij zien zweeten van angst, als ik dat grapje uithaalde.
Maar nu hebt ge den doop ondergaan en zijt ge door de wol geverfd.
zij ontdeden zich van hun persoonlijkheid, als van een valschen neus op een gemaskerd bal, kwamen soms te voorschijn alsof zij slechts één persoon voorstelden, en vermenigvuldigden zich een andermaal als waren zij een menigte
Als gij mij het lieve kind wilt toevertrouwen, hernam juffrouw Boffin, met een gelaat dat vertrouwen uitlokte, zal hij een best thuis, de beste zorg
en met alle kracht naar de grootste slang te werpen.
Ik trof haar juist aan den kop, die geheel verpletterd werd.
Toen de andere slang bespeurde, dat zij van hare vijandin bevrijd was, spreidde zij dadelijk de vleugels uit en vloog weg
De vroegere hoop van mijn voogd voor haar en Richard kwam mij treurig voor den geest, en ik zeide bij mij zelve: Zij heeft zich over hem angstig gemaakt, en ik verwonderde mij waarop die liefde zou uitloopen
en zette een gezigt als een jong hondje, dat voor zijn meester opzit en plotseling van diens vriend, die met een wandelstok wat batonneert, bij ongeluk een harden klap op zijn kopje krijgt;
hij begreep niets van de opvliegendheid van die menschen en sprak zeer geschokt: 'Maar ik kan u onmogelijk meer geven
Maar je zoudt je zelven in een zee van onaangenaamheden hebben gestort!
' Zelfzuchtig argument!  Ik had dan toch ook een buitengewoon genot gesmaakt, terwijl ik nu maar op armzalige uitspattinkjes terug kan zien, die de zee van onaangenaamheden veranderd hebben in een walgelijk moeras
Laten wij liever over het tweede spreken: dat wat u aangaat.
Het wrong in haar, wat dat Woensdag zou wezen, daar in die glazen kast te staan wachten, op geld dat haarlee' rechtens toekwam, waar die kale medam' hier voor most bedanken
De deur, of liever het gedeelte dat er nog van was overgebleven, stond op een kier, tot gemak van de verschillende bewoners, en hij vervolgde tastend zijn weg, langs de oude trap naar de
De goudvelden waren meer dan een maand reizen verwijderd en lagen over eene groote uitgestrektheid verspreid.
Bovendien, iemand te vinden onder die duizenden, die elkander niet kenden en onophoudelijk heen en weder trekken, was eene onmogelijkheid
Marsch!  Neemt uw eten mede!
hij rigtte zich fier op, schudde zijne wankelmoedigheid af en besloot tot het laatst voor zijn boezemvriend te zorgen.
Er staat nog niet veel op, de kerfstok is nog lang niet vol' Hy zucht bfl de beschouwing van de kleine rekening, neemt een stukje krjjt van eene plank en blflft er mede in de hand staan
Allen knielden, en een treffender Te Deum steeg nooit ten hemel, schoon het niet door orgelklank, klokgelui en geschutgebulder werd vergezeld, dan thans uit dat oude oprechte hart werd opgezonden
Hij wilde niemand anders dan een prima universiteitsman voor zijn opvoeding hebben niet van die prullen .
— nee, nee.  Eenige jaren geleden
De sultan evenwel ging voort de stem van den zwarte na te bootsen, en antwoordde haar op een' norschen toon: Hetgeen gij gedaan hebt, is niet voldoende om mij te herstellen;
Ziet gij dien zwaariijvigen man, met zijne schorre stem, zijn zonderlingen, breedgeranden hoed, blauwen rok, witte broek en groote laarzen, die een half uur achtereen onophoudelijk heeft gepraat
Gij zult ook wel doen, gelijk ook uwe vrouw, dat gij van tijd tot tijd andere kinderen in hare tegenwoordigheid prijst, en kan dit met waarheid geschieden, het een of het ander kind, dat tot den gemeenen stand behoort, en 'er zeer armelijk in de kleêren
Toen zij Dart ford naderden stak zijn vriend, die geen oogenblik stil zat, zijn hoofd uit het rijtuig en maakte allerlei aanmerkingen over het landschap en de menschen en rijtuigen die zij
Zooveel schijnt evenwel zeker, dat de voerman van den vrachtwagen, die destijds tusschen Grenoble en D.
reed, dien nacht, omstreeks drie uren in den morgen, toen hij de straat van het bisdom doorreed
Zelfs de Keizer kan een' Vrijboer of Vrijjager niet tot hand- en spandiensten dwingen, en wanneer ik voor u of voor den Keizer op de jacht ging, dan zou ik dat doen uit vrijen wil, doch gedwongen niet
En als de nakomelingen daar aan dachten, zouden ze ook begrijpen, dat hun voorvaderen goede en verstandige menschen waren geweest, en ze zouden met eerbied en dankbaarheid aan hen denken
Mijn vriend, ik heb den hals eener vrouw altijd als iets bij uitnemendheid teers beschouwd.
Matelotte was naar de eerste verdieping teruggekeerd
veren snuifdoozen waard, en ik zou gaarne de waarde daarvan willen geven om hem terug te bekomen.
Gij hadt den Draaier moeten kennen
s het, voegde hij er bij, hetgeen mij zoo niet voorkomt, is het ongelukkig waar, dat aan het schip van zulk eene ramp wedervaren is, dan zal die kwade tijding nog spoedig genoeg bevestigd worden
De havelooze, stinkende menigte, venters en koopers, schreeuwde, joelde en drong door de nauwe straten.
Onder een breede spoorbrug die een zwarte grot maakte over de straat, stond een groep godsdienstige zangers met een orgel, door fakkels verlicht, om hen heen een kring armoedige, bleeke, ernstig luisterende kindertjes
Integendeel;  hij had, vond hij, het haar zoo gemakkelijk mogelijk gemaakt;
zij had hem kunnen antwoorden in het maleisch en hem behandelen, als had zij hem nooit gezien;
Er was iets heel frisch' in, maar toch Louis Couperus, Metamorfoze ook iets niet doorvoelds: een eeredienst aan den vorm.
Maar, dacht hij, waarom niet den vorm cizeleeren?
heb ik in de speelzaal te Baden een Engelsch heer ontmoet met witte puntige tanden, die bijna altijd glimlachte, ondanks zijn tegenspoed in het spel;
Ma, zei Bella, met een trap van haar voet op den grond, gij zoudt iemand dol maken en Lavinia niet minder.
Ongelukkige Lavinia!  riep juffrouw Wilfer op een toon van
Volstrekt niet, maar het is een harde straf op die manier een bal af te dansen, als er zooveel aardige kopjes en lieve figuurtjes zijn.
Nu, als ik tijd had, zou ik je heusch beklagen
en in den avond begaven de twee anderen zich naar een geheel anderen kant op weg, bemoedigd door de gedachte, dat zij geen gezicht gezien hadden, hetwelk haar bekend was.
Wij willen den lezer, alvorens wij overgaan tot het nu verder aaneengeschakeld verhaal der lotgevallen van onze heldin, in korte trekken met de leefwijze der straks genoemde personen en met hun verhouding tot elkander bekend maken;
de bijzonderheden zullen te zijner tijd nader ontwikkeld worden
Door ons smeeken en de goede woorden, welke wij hun gaven, hebben wij echter onze vrijheid herkregen;
Zelfs gaven zij ons een groot gedeelte van den geroofden buit terug, gelijk gij zelf zien kunt
En vroeg nu JULIE 'is men dan in Holland niet altijd ongerust?
Mij dunkt ik zal 'er zoo bevreesd zijn voor al dat water.
' MAURITS antwoordde: 'Mijn reisgenoot schildert wel naar waarheid, maar toch niet met de zachtste kleuren
zooals gij gezien hebt, zonder te bedenken, dat hij geen kind meer is;
wanneer gij hem derhalve niet beschaamd en hij zich uwe vermaning niet ten nutte maakt, dan geef ik alle hoop op, dat er nog ooit iets goeds uit hem wordt
, Het leven van Hillegonda Buisman mijn begonnen geschrift, het Leven van HILLEGONDA BUISMAN, weder in handen, en besloot deszelfs voltooijing te beproeven, en thans waag ik het, dat onder de oogen mijner Landgenooten te brengen
Hij kon niet antwoorden, maar zich zijner zwakheid bewust, wendde hij zich af.
Plotseling veranderde de uitdrukking van zijn gelaat toen het kind begon te krijten
Zij spraken Javaansch, maar zij lieten de hoffelijkheid varen.
Zij scholden als koelies elkaâr voor valschspelers uit.
Telkens hoorde men het sussend gedoe van de oude mevrouw de Luce, bijgestaan door hare dochters en schoondochters
in zijn gesprekken paarde hij het bliksemlicht van Pascal aan den donder van Tacitus;
hij vereende de cijfers van Newton met de bloemspraak van Mahomed
En weet je, nu ben ik toch lid geworden, geheim lid.
Eens in de week hebben we een clubavond, dan bij die en dan bij die
Ook Mr.  Stake en de gids droegen bushkleeding en waren behoorlijk gewapend.
De paarden waren beladen met opgerolde dekens, tinnen potten en kannen en alles wat voor eene lange reis in eene onbewoonde streek noodig kon zijn.
Behalve Pollo galoppeerden nog twee honden van den stalknecht
Gewis, voor de lustige vlammen gezeten, met het boek van een lievelingsschrijver in de hand en het vooruitzicht van een krachtigen wintermaaltijd des middags, of van opwekkelijke punch des avonds, nu en dan een blik te slaan
Zelfs Scheffer vermoeide hem nu en dan: het liefst was hij alleen: een kluizenaar in zijn kleine kamer.
En 'Tasso's' pastorale verzen waren in wiegelend contrast met de reëellevende werken van
Maar ik geef er ook niet meer om, of ik leef, nu zij me niet meer kan komen verzorgen.
Ze zei een poos lang niets meer, maar de jongen merkte wel, dat ze niet sliep en niet at.
Op de straat gaf hij Tom het zwaarste gedeelte zijner vracht over, en wandelde vervolgens met den knaap naar de werf, die hij tegen vier nur in den morgen bereikte
Toevallig trof hier BLOMMESTEYN, dat men 'er bezig was met een spel, dat de meeste overeenkomst had met het kalkneppelen;
maar eigenlijk bestond het, om met eene lans al rijdende een hoog aan een gespannen touw hangende ton
Zoodra Aladdin zich weder in vrijheid zag, keek hij omhoog naar het balkon, en toen hij den sultan zag, riep hij hem op roerenden toon toe: Heer, ik smeek, bij de reeds geschonken genade nog eene te willen voegen
Ik sta daar, als Govert in den dans, omringt van al myn jonge lui;
Dit rapier, mogelijk zijne eenige bezitting, het eenige stuk van waarde althans dat hij met zich voerde, hing niet eigenlijk in den draagband, maar hij hield het meestal ter halverwege uitgetogen, als wilde hij het fijne, glinsterende staal van het lemmet, of de rijke met zilver ingelegde ivoren greep, den omstanders toonen en doen bewonderen
hem stokslagen doen geven, zeide de barbier, ik heb hem daar zoo even nog hooren schreeuwen.
Maar nog eens, hernam de kadi, welke beleediging kan uw meester mij hebben aangedaan, waardoor ik verpligt zou geweest zijn, met hem te handelen, zooals gij daar zegt?
In den hoek bij den schoorsteen staan eene vurenhouten tafel en een oude lessenaar;
eene woestijn met een regen van inkt besproeid.
In een anderen hoek ligt een versleten valies op een van de twee stoelen, en dient tot kabinet of kleerkast
at hoop ik, binnen drie, of op zijn langst vier dagen,' gaf hij ten antwoord.
' u, zeide, en het was als of hare stem een weinigje beefde: als gij dan aan boord gekomen zijt
Het algemeene staren deed pijn aan de o ogen.
A lleen naar de z ij de van de Italiaansche kust, was het staren iets minder tengevolge van de dampen, die uit zee opstegen;
nergens anders was er een wolkje te bespeuren
Zooverre was VONDEL in de lezing van den Rei gevorderd, toen HILLEGONDA, welker oogen reeds bij de twee laatste zangsneden vochtig geworden waren, eensklaps in tranen uitbarstte, en moeite had, om zich zooveel te bedwingen, dat zij hem niet door het schreijen hinderde, bij de voorlezing van de twee volgende
Eindelijk liepen zij allen een eind weg, rolden over het verdorde gras en gilden, met de hielen in de lucht schoppende, hunne pret uit.
Ik ben alles kwijtgeraakt en heb erg voor mijn leven gevochten, zwak als ik was.
Zij ging niet alleen uit, en vrouw Toussaint zou, verwonderd over zulk een boodschap, stellig den brief aan mijnheer Fauchelevent hebben vertoond.
In deze verlegenheid had Cosette door het hek heen Eponine gezien, die in manskleederen om den tuin zwierf
en wat voor bont het was, hoe zwaar zij woog, en wat dat bont afzpnderlijk kostte.
baarna nam hij mijn horloge op, en vroeg wat dat kostte
oen ik haar echter vertelde, hoe de zoon van de uffrouw, die haar had willen spreken, ons paard gestuit had, scheen die omstandigheid haar blijkbaar te hinderen;
immers zij sloot de lippen stijf op elkander en zette het gelaat in een ernstigen plooi;
zoodat mij de lust verging, haar eenige vraag aangaande moeder of zoon te doen
zoo'n instrumentje kan te pas komen!
dan kun je er inkruipen en ons het geld toegooien.
Duimpje dacht er eens over, en zei ja, en nu ging het naar de
Het gezang ontzenuwde haar, daar zij het om zich heen uit schorre en ongeoefende kelen hoorde op krijschen.
Zij begon te vermoeden, dat al die menschen, welke daar gekomen waren om gesticht te worden, huichelden
Bedaard las hij het uit, en reikte het vervolgens, zonder er een woord bij te voegen, aan EUGENIO over.
'Gij ziet dus,' vervolgde deze, op elk zijner woorden eenen bijzonderen nadruk leggende, terwijl zijne oogen van helsche blijdschap vonkelden
Geen drie kwartier uurs was verstreken, sinds zij in de duisternis uit hun bed waren opgestaan met den spijker in de hand en hun plan in het hoofd.
Ik kocht ze van den man en de vrouw, van wien ik u verhaald heb, die ze gestolen hebben van de oppasster, die ze van het lijk gestolen had, antwoordde Monks, zonder zijne oogen op te slaan
en bevel gaf, u en uwe slavin onmiddelijk gevangen te nemen en voor hem te brengen.
De kapitein van de lijfwacht, met de volvoering van dit bevel belast, volgt mij op den voet met veertig van zijne manschappen
Dit zeer bijzonder geheim was het geheim van de toovergraat, de geschiedenis daarvan was de hertogin wel bekend, omdat de prinses haar alles vertelde
en wij konden niet gedoogen, dat zulk een juweel binnen onze staten zoude aanwezig zijn en niet te voorschijn gebracht worden.
Hoe!  zeide Madzy verbaasd: is het niet met de goedkeuring van mijn voogd, dat ik hier kom, en is deze keten
Ik ging er door zonder naar haar om te zien, toen zij mij tergend met hare hand aanstiet.
Vader Syard vouwde de handen met ontzetting in elkander en scheen te peinzen op een middel om den gevangene te redden: een der aan het raam staande Edelen mompelde een verwensching en deed een paar schreden voorwaarts;
de Abt van Bloemkamp wenkte met de hand, dat men voort zou maken
De dochtervreezende vader nam deze gelegenheid waar, om alles wat hij dezen morgen verkorven had geheel weder goed te maken;
want indien Henriettes toorn hem bevreesd had gemaakt, hare tranen
hij zich onwillekeurig opgewonden had over iets, dat slechts haar eigen geweten aanging en dat hij met het hoofd door een muur wilde, die slechts in zijn verbeelding bestond
Doe u geweld aan, denk niet meer aan uw nederlaag, en wees lief tegen me.
U doet maar als de beleedigde partij, terwijl ik de beleedigde ben
Hij is zeker in dien tijd nog vrij wat gezetter geworden, Zwarte Daan!
Dat's waar ook, ik heette Zwarte Daan, en jij heette Buikje;
Op het dek nam ik afscheid van de arme mevrouw Micawber.
Zij keek, zelfs toen nog, met angstig verlangen naar haar familie uit;
en haar laatste woorden tegen mij waren, dat zij mijnheer Micawber nooit zou verlaten
Dat wil zeggen nimmer, maar het is niet waar.
Hij wischte het haastig weer uit en reikte haar het krijt over.
toen zij ook reeds inzag, dat, hoe verliefd hij in dit oogenblik op haar was, hij haar dit niet vergeven had.
zeide mijnheer Bounderby driftig en luidruchtig.
Hoe kijkt Thomas zoo verslagen?
Hij sprak van Thomas, maar hij zag naar Louisa
den dokter zijn mislukte poging van dien avond, en beiden lachten er hartelijk om, vooral de dokter, die nooit zulk een susceptibelen aard had gehad en wien het altijd wèl was geweest met of zonder conversatie
in acht nemen.  Andy, ontlast Mijnheer Haley van zijn hoed en karwats.
Ja, Mijnheer;  het spijt mij te moeten zeggen, dat die jonge vrouw iets van de zaak moet
de heer en juffer Boffin aan dat verzoek gevolg hadden gegeven en in de kleine gang stonden totdat juffer Lavinia hen nader kwam aanwijzen waarheen zij nu hunne schreden richten moesten
Die heeft mij bevestigd in het Leerstelsel van COPERNICUS, wegens het stilstaan der zon, en het bewegen der aarde en der overige planeten om dezelve, mij reeds door mijnen leermeester MAESTLINUS ingeboezemd
Kom bij me, dan kruipen we voorzichtig langs den kant zoover we kunnen komen.
Ik weet, dat deze sloot uitkomt in de gracht, die om de schans ligt.
Wie weet, wat we hooren, en waarmede we den lande van dienst kunnen zijn
Toen Lewin nu moede en hongerig terugkeerde, zweefden de pasteien en vooral het koude gebraad zoo levendig voor zijn verbeelding, dat hij ze reeds meende te ruiken en te proeven
en van mij zou men het geld toch wel in de laatste plaats kunnen vragen.
Maar zoo Barberin al geen geld van mij krijgen kon, zou hij misschien beslag kunnen leggen op mijzelven
Ik zocht u.  Ik wil dat gij heden voor mij jagen zult.
Morgen heb ik een gastmaal, doch het wildbraad ontbreekt mij nog!
was het wel zijne moeder, die hij dus hoorde spreken.
Want ofschoon Amgiad hem had willen sparen, en dus niet gesproken had van hetgeen den vorigen dag had plaats gevonden, noch van zijn gesprek met de prinses Badoura
laat dezen man vrij, ik vervul een plicht: ik ben die ongelukkige veroordeelde.
Ik ben de eenige, die de zaak duidelijk ken en ik zeg u de waarheid.
God, die hier boven is, ziet wat ik op dit oogenblik doe, en dat is voldoende
wat hij buiten de deur wilde houden, was reeds binnengekomen;
Zijn geweten.  Zijn geweten, dat wil zeggen: God
Zij ging dien middag nog even uit, maar kwam spoedig thuis, zeggende, dat zij de braceletten verkocht had en dat hij nu zonder zorg behoefde te zijn.
En zij zong en bewoog zich vroolijk door het atelier
De prinsen staan in het midden van het plein op de trappen van het voetstuk des standbeelds;
zij hebben verder voort willen gaan maar de burgemeester zelve heeft hen verzocht daar te blijven;
verder op dreigt er ieder oogenblik levensgevaar
Door zijne voetstappen te drukken, zult gij aan zijne asch eene betere eer bewijzen, dan door uwe tranen, die thans lang genoeg gevloeid hebben, om van uw kinderlijk gevoel te getuigen
Er behoorde een fraaie tuin bij het huis, en hoewel het niet het beste jaargetijde was om een tuin te zien, werd deze zoo keurig onderhouden, dat ik er verrukt over was.
Nog bedwelmd door het gebeurde, staarde Kit uit het portier, bijna hopende, dat een of ander monsterachtig verschijnsel op de straat hem reden zou geven om te denken
Wij hadden het schuitje in den singel laten brengen en derwaarts had Keesje den rijnschen wijn getorst.
Ik kwam juist met Christien ter bepaalder plaatse, als Pieter er ook verscheen
tot de bevordering van haar geluk, daartoe als van zelve verpligt is.
k zal om haren wil, als ik spreek, die binnen weinige dagen in de osplaats verwacht wordt, er mijn werk van maken, om juiste en nadere onderrigtingen wegens hem op te doen;
Och, zoolang ik maar hoor, dat hij tevreden is, en hij dat ook van mij hoort, kunnen wij allebei veel meer leed dragen, dan wij ooit te dragen hebben gehad
en in die tranen die zij te zamen schreiden, de aanzienlijke en de geringen, smelt al de wrevel der onderdrukten weg.
O gij, die de bedroefden bezoekt, weet gij wel dat alles wat uw geld kan koopen
Wij brengen u een gevangene, grootvader!
riepen de kleinen, als uit éénen mond.
En dien ik niet hoop te laten ontsnappen, zeide Deodaat, zijn ouden vriend omhelzende.
Ondanks zijn wereldkennis dwaalde Wronsky toch zeer in de beoordeeling zijner positie.
Men zou meenen, dat hij het inzag, dat de hoogere kringen voor hem en Anna gesloten waren
op den grooten vleugel met gebeeldhouwde pooten en lederen overtrek in het salon boven.
Deze kleine list bracht hem niet.
Wij moesten daartoe geheel Londen van het oosten naar het westen doorsteken door Old Street Holborn en Oxford Street.
Ongelukkig voor ons en zeer nadeelig voor onze onderneming, trok de mist, die al twee dagen duurde
Ik geloof niet, dat hij er in het begin iets van wist, zei Marie.
Toen die man hem voldoende had voorbereid, heeft hij het hem bij stukjes en beetjes verteld.
Ik geloof dit, omdat ik het zoo denk
Dat hij gisteren middag niet te huis bij haar gegeten had, dat hij er op had aangedrongen, dat zij in Petersburg ieder voor zich een afzonderlijke woning zouden nemen
omdat men het zijn vrienden niet weigeren wil;
men drinkt de tweede maal, omdat men de eerste maal gedronken heeft en men is dan vast besloten om geen derden keer te drinken: maar drinken geeft nadorst
boog opnieuw met demoed het hoofd onder het onrechtmatig verwijt, terwijl Hendrik met de vrijmoedigheid van een huisgenoot, die minder door de achtbaarheid van den gestrengen Schout werd geïmposeerd, en die tegenover zijn meester eene geruste consciëntie had, zich nu verstoutte te vragen: 'Zal ik dan maar zeggen, dat het bezoek UEd.
had roode kringen onder zijn oogen gekregen en zijn glas gebroken.
Georges en Paul amuzeerden zich steeds om zijn grappen.
Eenige uren slaap gaven mij mijn krachten terug, en den anderen morgen werd ik wakker, gereed om naar Lewes op weg te gaan, als tenminste Mattia, die nog sliep, mij kon volgen
Zij wandelden, langs een kanaal der rivier Reno, welke deze stad Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager doorftroomt, en die zoovele honderde zijdemolens aan den gang houdt, schoon thans, ook uit hoofde van de feestdagen, de arbeid geheel gestaakt was
Wie wil de vlag weder op de barricade planten?
Niemand antwoordde.  Op de barricade te klimmen, op het oogenblik, dat men er ongetwijfeld weder op aanlegde, dit was evengoed als in den dood gaan
ik wensch met al mijn hart ute dienen.
Voorniet.  Zij sprak met zulk een zonderlingen ernst, dat ik achtéruitschoof, bijna bevreesd voor haar
en verzekerdheid verteld, moet laten over stag werpen, te meer daar gij mij toeschijnt driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman zoo onveranderlijk uwe zinnen gezet te hebben op een man, wiens bedrijf een der gevaarlijkste is van alle, die men uit kan denken
dat zij door verschillende handen geschreven waren, zoo kan men van hen getuigen, dat zij door verschillende handen gedragen werden.
De meeste indruk maakte op mij de angst
Ik dank u innig voor uw bezoek in mijn nederige woning: u heeft mij overwonnen: ik geef mij gewonnen.
De woorden schenen maar toespeling op hun scherts, op hun woordenstrijd om niets, maar tusschen henbeiden
Het een en ander veroorzaakte zelfs een' zoo diepen indruk op het hart van ANTJE Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn WYNSTOK, dat de groet van BLOMMESTEYN bijna hare eenige gedachte in de kerk uitmaakte, schoon zij alle uiterlijke handgrepen van devotie, die meer ligchamelijk dan geestelijk zijn, behoorlijk in acht nam
over de goede luim van zijn makker, zijn stoel dichterbij, en zette zich daarop neder, echter zorg dragende om buiten het bereik van zijn gespierden arm te blijven
O neen!  Weet ge, dat ik hem, Serëscha gezien heb?
hernam Anna en kneep de oogen toe, alsof zij iets, dat zich op een afstand bevond, trachtte te zien
Zij verschijnt u, duldt u, maar zij kent u niet.
Zij is een stugge, maar onteerde gestalte.
ik dat zoo?  Ja, het is zoo dwaas: ik ben een beetje jaloersch op Van der Welcke.
In den bleeken maneschijn, die hare kleur nog bleeker deed worden, verhaalden dat fijne gezichtje, waarop peinzende zorg zich reeds met de innemende bekoorlijkheid der jeugd vereenigde
hij tiert, smeekt, schreeuwt tot de wolken, wringt de handen, wanhoopt.
en het met het gezag van zijnen naam steunde, moge een groot wijsgeer en staathuishoudkundige geweest zijn, hij was een slecht kenner van het menschelijk hart en heeft inzonderheid ons vrouwen een jammerlijken dienst bewezen
Maar wat dit laatste betreft, schudde Louise vol twijfel het hoofd, en met dat eigenaardig vertrouwen in den schelmenaard der inlandsche bedienden, dat in Indië geboren Europeanen nog vaker dan anderen tot hun dupes maakt, zei ze
Ik weet niet waarom, moeder is zij weinig voor me geweest.
tegen zijn arbeidsvolk gevoerd had, waarbij niets te winnen was, dan dat zijn bedrijf achteruit ging en dat de schoone werktuigen, de akkers en het
De pijn van de slagen was dof en verwijderd, evenals zij met hun ogen de dingen zagen en met hun oren hoorden.
Zij waren eenvoudig huiden met beenderen, waarin flauwe levensvonkjes flikkerden
door duizend honden.  Ik herinner mij nog, hoe hij zijn gloeiende hoofd, door zijn beenige hand ondersteund, over het boek op zijn lessenaar gebogen hield, om wanhopig met zijn vervelende werk voort te gaan
welligt ook de buitengewoon groote muilezels en de trage, sterke ossen, die wij overdag met onveranderlijk en tred de lange wagens, met boomstammen bevracht, zagen trekken door het bosch
Ik wenschte niets dan stilte, rust, sym-pathie, niets dan hier oud te worden bij mijn moeder en mijn zusters en broêrs, maar als er dan éclat moet zijn, niettegenstaande die doodeenvoudige verlangens - welnu, dan zal er dat éclat zijn: dat de menschen met recht kunnen zeggen
nu een vlug overzicht houd van gezichten die ik ken en niet vertrouw, kom ik tot de conclusie, nu ik er goed over nadenk, dat die geen van alien goed zwijgen
Eerst toen wij hadden plaats genomen in de damescoupé, kwamen andere indrukken het zwaarmoedig gepeins vervangen;
Mathilde vooral, die nog weinig had gereisd, was opgetogen over de afwisseling, en sleepte ons door hare levendigheid, hare gezelligheid mee
gelijk eene boot in eene nolle zee, geraakte hij toch nooit van het paard, en mislukte het hem ook nooit, het naar zijn wil te besturen
Toen zij weder naar binnen wilden gaan, vonden zij de deur gesloten en het huis ledig.
De schoenlapper uit een pothuis aan de overzijde riep hen en gaf hun een papier dat hun moeder voor hen had achtergelaten
rijtuigen niet slechts vol waren van bloemen, maar er werkelijk van overliepen, en bij elken schok en dreun van de veeren lets van den overvloed op den grond wierpen
Al naar gelang van den inhoud, zouden wij die aan de personen, die er belang bij hebben, verkoopen, antwoordde Wegg vlug.
maar zonder opzien te baren, opdat onze naburen niet nijdig en ijverzuchtig worden.
Ik wil haar overigens gaarne buiten uwe oogen houden, en op een plek verbergen, waar ik ze vinden kan, als ik haar noodig heb
Kom, kom, wie dacht gij dan wel dat wij waren, toen gij voor ons wegliept?
waar ik ons henen stuur en laat ons onder de sterren de versterkende ruste genieten.
Windstilte viel, toen het vaartuig ter kuste Oichalia aan dreef
Met zulke éphémère aanbidders kan men zich wat meer vrijheid veroorlooven, en zij had eene bijzondere reden om den jeugdigen duitschen schilder aan zich te boeien: daardoor wist zij zeker, dat haar neef Botwater geen gelegenheid zou hebben met haar dat toegezegde ernstige gesprek te houden, waarmee hij haar gedreigd had en waarvan zij de strekking maar al te goed begreep
Js het wel zoo sterk als het plachtte zijn?
Wat bedoelt gij, lievertje P Wat auders dan hetgeen ik in mijn mond heb.
De geheele zaal was vervuld van dat nevelachtige van flauw verlichte ruimten, dat het schrikbarende verhoogt.
Jean Valjean heeft later dikwijls gezegd dat, hoeveel akeligs hem in zijn leven ook ontmoet was, hij nimmer iets vreeselijker
Goede vriend, zeide de vizier, hem aansprekende, wie zijt gij en wat is uw beroep?
Mijnheer, antwoordde de grijsaard, ik ben visscher, maar voorzeker de armste en ellendigste van alle visschers.
Ik weet het nog niet Wil je graag' 'Hm, hmf 'Welzeker,' stemde Marie toe 'Zij is nog jong genoeg om wat pret te maken Maar ik vind ook, dat ze dan vanmiddag wat slapen moet
Die van den Broek ziet er nu juist niet uit, alsof hij zich bedotten laat.
' 'Nu ja! ' 'Hij is overigens een goede kerel en een zeer verdienstelijk ambtenaar ook
op welken laatste gesneden was eene zittende vrouw, die met de regterhand een dergelijk kannetje aan den mond had, terwijl zij een ander kannetje van hetzelfde fatsoen achter zich op den grond had staan.
en daar ieder bang was om er van te spreken, werd ook de legende half vergeten.
Nu was het Cassy ingevallen, om van den bijgeloovigen angst, die bij
Hij is een fatsoenlijk man, Kees,' protesteerde Nanni niet zonder waardigheid, 'en die heeft het recht te oordeelen over een ander man.
' 'Laat het er maar bij,' zei Louise tegen van den Broek.
haar in den grond van zijn hart een grenzenlooze verachting toe.
Evenals zij wilde hij van Hanna voordeel trekken, maar hij was toch vader genoeg om den dwang te verafschuwen, waartoe zij niet ophield hem aantesporen
Nu was hij dankbaar in weemoedigheid, heel dankbaar aan zijn leven, heel dankbaar aan het kostbare geschenk: het rein trezoor, dat hij gekregen had voor héel zijn leven
en zocht wat voedsel bjj den voet van het kruis.
Het kasteel werd later wakker, zooals zjjn stand betaamde, maar het werd langzamerhand onfeilbaar wakker
Paddeltje glimlachte.  'Zusje zou Groote-jongen wel vasthouden als hij wegliep.
De oogen opslaande, zag hij hoe twee heldere kijkers vast op hem gericht waren
De oppasser, langzaam, met zijn lenigen pas, jongensachtig slank in zijn blauw laken jasje en broek met gele banden en omslag, liep zijn honderd passen naar de andere oppassers rustig terug
terwijl juffrouw Payne haar haardos borstelde, zooals zij de gele lokken van de eene en het zachte bruine hoofdhaar van de andere noemde, sprak dit meisje altijd een woordje ten gunste van dien braven
dan moet het geheele hof met stokslagen gestraft worden, wanneer men den avondmaaltijd genuttigd heeft!
Tsing pe!  zei de kamerheer en liep nogmaals alle trappen op en neer, door al de zalen en gangen;
en het halve hof liep mee, want zij wilden niet graag stokslagen krijgen
Toen de slotenmaker goeden nacht zeide, en Barnaby hem naar beneden wilde lichten, nam zij dezen de kaars af, en beval hem met bijzonderen ernst, om boven te blijven
en dan emstig aan het werk zijn getogen om zich te ontdoen van den zwaren last, die hem drnkte.
Hij zou misschien getracht hebben haar hart te breken door opzettelijke beleediging en verwaarloozing
Lot was onlangs met Elly zijn vader te Brussel gaan opzoeken;
Hare drie Engelsche kinderen in Engeland - zij voelden zich meer Engelsch dan Hollandsch;
Ottilie was in Nice, en die deed zoo raar: de heele familie sprak er schande over
dacht zij en, terwijl zij hem met een toornigen blik aanzag, voegde zij er luid bij: Je houdt volstrekt niet van je moeder, dat is niets dan een phrase en nog eens een
greep een paniek de Yeehats aan en zij vluchtten vol angst naar de bossen, uitroepend, dat de Boze Geest was gekomen.
En werkelijk was Buck de vleesgeworden Duivel, woedend achter hen aanrennend, hen neervellend, terwijl zij vluchtten
de Ghiselles! ' viel Graswinckel in, zijne smartelijke verwondering nauwelijks meester.
'Ja!  zoo noemde hij zich, schoon het later betwijfeld werd, of hij wel recht had op dien naam, op dien titel.
De laatste voetstappen, die te verwachten waren, werden nu op de trap gehoord.
Het was Pecksniff, die zich bijzonder scheen te haasten;
want hij repte zich zoo, dat hij verscheidene malen struikelde
Om zijn doellooze kracht, die gefnuikt zoû worden door éen slag van den voorklauw des Monsters, door Tyfon, den Reus, verwekt uit Echidna, de
Hij was onderweegs al zijn geld kwijt geraakt en zocht in zijne beurs of hij ook mogelijk een paar penninkskens kon vinden om door de poort te komen;
hij vond niets, maar het bleek toch, dat hij nog een wissel van twee duizend pistolen bij zich had, en die ontdekking scheen hem op te schrikken, en aan te zetten tot een haastigen aftocht
Eenige seconden later ging hij, recht en stijf, schoon tot over de ooren blozende, de bank voorbij, zonder rechts noch links een blik te durven slaan, en evenals een staatsman met de hand in zijn rok
aan het huis van den rossaard, die hem zeer minzaam ontving, en hem het grooten ernst en welmeenendheid geluk wenschte met de zoo heerlijk uitgevoerde taak;
hij werd hierin gevolgd door de huisvrouw van en, benevens derzelver nicht
zal Diomedes ik dooden en zijn Rossen verdelgen, als Ares waakt over zijn zoon?
Van ieder reiziger, die voor zijn avondmaal een schijf lamsbout gegeten, twee flesschen wijn gedronken en niet het voorkomen van een armen drommel gehad had, zou zulk een wensch een bevel zijn geweest
Wy moeten ons thands, uit het stille kabinet van den Raadpensionaris, verplaatsen naar de prachtige zaal, waarin de Heer van Montbas, de bekende zwager van Pieter de Groot, zijn aanzienlijke genoodigden vereenigd had
Die stilte was mij ondraaglijk;
ik had groote behoefte om te spreken en mijn hart eens lucht te geven, maar Vitalis gaf mij altijd een kort antwoord op mijn vragen en keerde zich nooit naar mij om
Het leert hun niet beter werken en zij behoeven niets anders te doen.
Maar zij behoorden toch den Bijbel te lezen, Mama, om Gods wil te leeren
oesters of.  een anderen smakelijken en lichten kost, en bij deze lekkernijen en eenige glazen heete punch sprak hij zooveel troostrijke en stichtelijke woorden
Maar de teedere omhelzing van Othomars moeder verzachtte Valérie, en zij vond hare tranen terug.
Nauwlijks wisselden zij eenige woorden en toch voelden zij hare wederzijdsche sympathiën tot elkaâr gaan
llengskens begonnen nu de strenge voorjaarsbuijen te verminderen, en schoon zij zich tot over de helft der maand pril hadden doen gevoelen, een liefelijke en zachte regen daalde uit weldadig zwellende wolkjes neder op het
met cingels en lanen, met visscherijen en tuinen, met een deftig heerenhuis, met grachten en ophaalbrug, h e t l a d e n h u i s, waarvan nu geen spoor meer over is, waarvan zelfs de herinnering in engelo nagenoeg is uitgewischt
Maar ik woû niet, ik stribbelde tegen: ik liet de vischjes niet happen.
Om mij, mevrouw!  dat zou ik niet gaarne zien;
ik ben u reeds dankbaar, dat gij mij heden zoo gastvrij hebt ontvangen.
' 'Het zal u niet toelachen de cavalier te zijn van zooveel dames, anders zou ik u voorstellen met ons mee te gaan
Ja, zeide de ander weer, ze zijn door de Molensteeg naar het rondeel van de Koepoort gegaan!
Ik dacht dat we in het wachthuis bij de Rijnsburgerpoort bij elkander zouden komen
dan de duisternis van den donkersten nacht;
en door Richard's afscheidswoorden hoorde ik heengalmen: Van alles wat mij vroeger dierbaar was, van al mijn vroeger streven en hopen, van de geheele wereld der levenden en der dooden
Turowzin stelde ze aan elkander voor.
Ah, daar is Oblonsky ook reeds.
Ben je ook nu eerst gekomen?
vroeg deze Lewin naderend
en na' het hooren der antwoOrden zijn hoofd schudde.
De zon ging nu onder, en het roode licht in de avondlucht bescheen alle gezichten, zoodat men hen
Ik oordeelde, dat de tijd tot spreken gekomen was, en dat een rondborstig verhaal van de toedracht der zaak den Graaf niet meer schaden, maar wellicht van dienst kon zijn.
maar Vader kon toch niet verlangen, dat ik den man verraden zou, die mij het leven gered heeft
Maar een meiske! ' verzuchtte Machteld, niet zonder een tintje bitterheid.
'Mijn vader heeft gemeend het uiterste voor mij te doen, zoo hij mij een heer tot voogd gaf, die door zijn rang en invloed in de gelegenheid was mij ten hijlik te besteden aan een persoon van aanzien en vermogen
Ik wist, dat ik je mee zou brengen, zeide zij met een van genoegen stralenden blik.
Zij was inderdaad werkelijk en oprecht gelukkig, dat zij hem als gast had
ik zou kracht genoeg bezitten om mijn hartstocht te verwinnen, eer die de minste storing in onze vriendschap teweegbracht.
Deodaat!  zeide Reinout, hem getroffen de hand reikende: gij zijt veel beter dan ik;
Men ziet haar overal, en nu meest altoos met eenen Heer R.
;  een man van rang en grote goederen maar die voor een onzer eerste Ligtmissen bekent staat.
' Aboe Bakar vond, dat zijn zoo bij verrassing ontdekte zwager er niet naar uitzag.
'Jullie hebt me niet eens kennis gegeven van haar huwelijk,' zei hij verwijtend
Niettegenstaande Grimaldi zelf een afkeer van dergelijke zaken had, had dit bezoek geen invloed op zijn besluit om te verhoeden dat iemand onschuldig veroordeeld werd
Hij groette mij met een vroolijken glimlach, toen ik mijne oogen opende, en zeide: Daar dit de laatste maal is, Pip, dacht ik, ik zal je volgen.
Wei, Jo, ik ben heel blij dat je dat gedaan hebt.
Dankbaarheid moest afgeschaft worden, en alle deugden, die daaruit voortsproten, behoorden niet te bestaan.
Elke duim lengte van het geheele aanzijn
De sombere uitdrukking op het vaderlijk aangezicht had ook George Osborne met angst vervuld.
Hoe kon George het geld van den ouwen heer loskrijgen, wat hij zoo hoog noodig had
Een plotseling weerlicht trof het oog en geweren knetterden.
riep Combeferre.  Enjolras zag Javert aan en zeide tot hem: Uw vrienden hebben u doodgeschoten
Ik heb Mattia zich zien ontwikkelen en opgroeien;
en zoo het al wezen mocht, dat in den tijd, waarin hij onder leiding van denzelfden onderwijzer als Arthur en ik, geen groote vorderingen maakte in het latijn en grieksch
De Kommandeur wenschte BLOMMESTEYN geluk, dat zij zoover zonder ramp gekomen waren, daar het niet lang duren zou;
of zij zouden die kust in het oog krijgen, waarom dan ook de Kommandeur last gaf, dat alles, wat tot de walvischvangst noodig was, zou worden voor den dag gehaald
en ik bracht haar op haar ziekbed de plechtige verzekering van zijn berouw en zijn vurige smeekbede om haar ' verge ving terug.
Met aandoehing en medelijden hoorde ik den
Ik herinner mij nu, hoe hij ons vertelde, dat hij veertien dagen bij kennissen te Plymouth had doorgebracht.
Zij herinnerde zich tevens, hoe vreemd zij het toen gevonden had, dat hij zich niets meer omtrent die kennissen had laten ontvallen, dat hij zelfs omtrent hun naam een volstrekt stilzwijgen had bewaard
maar toen zij niemand vonden, en zagen dat alles op zijn plaats en in orde was, stonden zij in beraad, of zij wel verder zouden gaan.
Een man zei, dat zij toch nog eens op den zolder moesten gaan zoeken
Onderwijl waren de lichamen der moeder en der zuster van Breydel door de vrouwen gewassen en gelijkt geweest.
Zij hadden eerst een tent van binnen met zwart laken behangen en te midden derzelve de twee lijken op een legerbed uitgestrekt.
Gy hebt my in staat gestelt, om als een fatsoenlyk Student en Candidaat te leven.
Ik heb zeker geld verteert, doch my aan geenerleie lichtmisseryen, of aan grof spel te buiten gegaan: maar ik weet, waarde Vader, dat gy op dit point de edelmoedigheid zelf zyt
iets van de hand te doen, dat ik eens heb beetgekregen of zoo denken mijne buren, maar wat weten zij er van?
of om iets te veranderen, of te laten
Voor die vragen stond ik stil, onder het drukkend besef van mijne onmacht en ik zei tot mijzelven
Zij zelve luidt de doodklok Met handen teer en schoon;
Zij zelve zingt de lijkmis Op zilverklaren toon
Nadat hij nog eens had geklopt, werd de deur geopend;
hij ging naar binnen en liet ons op straat staan.
Jufvrouw Summerson, zeide Woodcourt, als ik, zonder mij aan uw vertrouwen op te dringen, bij u mag blijven, bid ik u, laat mij dat dan doen
zelfs niet op die kleine leugens om bestwil, die in het sociale leven verschoonlijk geacht, ja zelfs als fijne wellevendheid geprezen worden.
Wat er in haar was van natuurlijkheid en oprechtheid, hebt gij zorgvuldig gehoed en aangekweekt;
zeker!  maar. ' 'Maar gij zijt toch blij dat wij nu weer in het licht komen,' voegde hij haar toe met een glimlach;
'wees tevreden en herneem uw eigen goede luim, want hier zijn we waar wij wezen moeten, in de galerij naast de
toen dat kostbare werk slaapwekkende eigenschappen scheen te bezitten, werd het afgebroken omstreeks deiv tijd toen het geheele leger van Alexander den Groote veertig duizend man sterk gelijktijdig in tranen losbarstte
herhaalde mijn vader, nadenkend: en heeft u die Heer Van Beveren geen geld ter leen gevraagd?
Neen Broeder!  En hij zag er ook niet uit als iemand, die geld behoefde.
Hij was goed gekleed en had het geheele voorkomen van een man, die in de groote wereld leeft
in het behangsel had bevestigd, enkelen achter glas, de meesten onbedekt, een paar bijzonder goede vrienden in afzonderlijke lijstjes op de tafel zelve.
Ondertusschen was Jan bij het venster gaan zitten
de zachte toon maakte een vreemden indruk op het wilde, ruwe hart, en iets dat naar een traan geleek blonk in de ronde, glinsterende oogen, maar werd terstond door een korten lach en den gewonen grijns gevolgd
Rondom de korenvelden en de weiden waren uitgestrekte bosschen, en midden in de bosschen diepe meren.
Door den glans der zon beschenen, stond daar een oud kasteel, dat door een diepe gracht omgeven was, en van den muur tot aan het water groeide
en goed geholpen hadt, en als de andere heer woordelijk had opgeschreven wat ik gezegd heb, — zei ik bij mijn kruisje — zou ik nu een man van geld geweest zijn, in plaats van mij een hoop scheldwoorden naar het hoofd te hooren gooien
en zijne jas met beide mo u wen om zijn hals bindende, scheen hij niets liever te doen dan door de deur te ontsnappen;
maar zijn oude kameraad was hem voor en plaatste zich in zijn voile lengte tegen de deur
te weinig, om 'er iets mede aan te vangen, en waar zou hij zich ook nederzetten,- want Amsterdam was hem nu te benaauwd.
- Ieder, die hem kende, zou, zoo men hem niet openlijk bespotte, hem met den nek aanzien
Aylva kwam naar Dekamastins, zoodra hij het verlangen van zijn overledenen vriend had vernomen.
maar zij had hem meermalen door haar vader hooren prijzen, die hem een volkomen Ridder noemde, welke slechts één gebrek had
maar,' voegde de goedhartige, doch ietwat plompe man mij toe, 'neem mijn raad aan, lieve juffer 'en trek uw hart af van dat ijdel verlangen om met dien man eene correspondentie aan te knoopen.
Na ieder bezoek en, o hoe blij was Amelia, als zij achter den rug waren!
vroegen juffrouw Jane Osborne, en juffrouw Maria Osborne, en juffrouw
en het dichtvallen van de emmers van den melkboer, als hij een van zijn klanten geholpen heeft en hij zich gereed maakt om zijn vrachtje een paar deuren verder te dragen
Die lust moet dan spoedig bij hem zijn opgekomen;
want eergisteren nog waart gij zijn getrouwe medekamper:.
maar zacht!  waart gij het niet, die een anderen Ridder, uw boezemvriend, gelijk ik vernam, tot een strijd uitdaagde op leven en dood
de strengen, op haspels gespannen, komen in lange rij nevens elkander op de spoelmachine, waar zij op snel draaijende houten klossen worden gewonden.
Ja, vervolgde Jo met een veelbeteekenend hoofdschudden, en hij moet met A begonnen, en doorgewerkthebben tot Z.
En ik weet wat daaraan te doen valt, al kan ik juist nog niet zeggen dat ik het gedaan heb
mij heb je lens, maar ik leef nog, en ik ken je, mij zul je ten minste niet meer verneuken, hoor!
Ik weet alles, Alles, ALLES, al je vervloekte streken en manieren van begin af.
dat zoo'n uitgelikte menseschil als ik nog zooveel hersens
de plotseling blijkende begeerte om nog voor predikant te beginnen, ook dan voor den vader een beangstigende verrassing gebleven zijn;
die schrikkelijke gedachte, die vrees, waarmee hij het teerste, het heiligste in de zieleroerselen van zijn eigen kind kon kwetsen
Nu was ook weldra het tijdstip daar, dat de twee vrienden scheiden moesten.
De getrouwe en kloeke verdediging van LIJNSLAGER, welke de oorzaak was der redding van VAN DIJK, had het hart van dezen laarsten nog naauwer aan hem verbonden
De verbazing des monniks was niet ongegrond: er werd van buiten tegen het raam getikt.
riep Adeelen, met drift het venster opendoende.
zeide hij, toen op hetzelfde oogenblik een zwarte gedaante naar binnen sprong en, zich op de tafel neerzettende
meer of min vlot werd, en zij niet geheel van spatten vrij bleef.
- Moeder BLOMMESTEYN, die dit en het vorig geval met groot ongenoegen had waargenomen, daar zij vlak over haren zoon zat, begon bij de jonge Juffrouw WYNSTOK hare verschoningen te maken, over deze fouten van haren zoon
de straten zijn vol soldaten, die getaeene zaak met de anderen maken.
Wij kunnen nergens bescherming vmden dan bij den Hemel
Hij nam de noodelooze tegenstrijdigheden en oneffenheden van rijn leven aan met eene geijkte onderwerping, die bijna slaafsch mocht heeten
Wel, wel, die vrouwen gaan myn begrip te boven;
Toen dit alles voorviel, was Therese omstreeks vyftien jaren oud;
Betsy was misschien een half jaar ouder
En zijn geschrift had dat kolossale succes gehad - niet alleen in Liparië maar door geheel Europa - om een stelselmatig ontwijken van groote woorden, eene algeheele afwezigheid van frazen
Geleerdheid in het klein is een gevaarlijk ding, doch een heerschappij in het klein is nog gevaarlijker;
de drie juffrouwen Brown benoemden alle oude vrijsters en hielden er zorgvuldig de jonge meisjes buiten
Op zekeren dag echter verloor de reiziger plotseling het kind.
Hy riep het verscheidene malen, maar kreeg geen antwoord.
Hy begaf zich alzoo weer op weg, en ging een poos voort zonder iets te ontmoeten
en het wel schande zijn zou, dat een Hollandsche jongen tegen een klein zeereisje opzag, maar anders.
Ik verzeker u wel wat te willen schuldig zijn, dat wij zoo digt bij het Vaderland op onze terugreis waren, als nu op onze
Hij teekent kerken, hij teekent historie, hij teekent landschap naar de natuur;
hij vervaardigt, zoo gij het verkiest, uw portret in waterwerf of crayon;
Maar hij maakt jaarlijks één schilderijtje, dat hij naar de tentoonstelling zendt
De oude, brave John van Trompe was eens een aanzienlijk landeigenaar en slavenhouder in den staat Kentucky geweest.
Daar hij alleen voor het uitwendige ruw en barsch was en door de natuur met een groot, edel en gevoelig hart was begaafd
en het eerste wat die man doet is, zijn plan te kennen te geven, om aan den korten tijd van geluk, dien de arme jongen heeft gekend, een einde te maken, hem in zijn vorige ellende terug te storten
Zij had eens moeten zien, hoe mijne oude meesteres er de lappen deed afvliegen;
had hij alles verzameld, wat hij bij zijn werk vond en de moeite waard achtte om te bewaren, en daar de mijnen van Cère en Divonne zeer rijk zijn aan delfstoffen, bezat hij inderdaad zeldzame stukken
Mijne heeren!  als ik u zeide, hoeveel genoegen het mij verschaft, drie zulke mannen in gelukkige eendracht bij elkander te zien, zoudt gij mij bezwaarlijk kunnen gelooven
waar zou hij haar zijn achting niet kunnen teruggeven, maar er waren geen gronden voorhanden, waarom hij zich zijn leven moest laten bederven
Reeds drongen van alle kanten de Spanjaarden op hem aan, toen eensklaps in hunne nabijheid de verschrikkelijke stem van den Aanvoerder der vrijbuiters
Hij keek tenminste op dat oogenblik over de balustrade naar de stoombootwerf.
schoon onder de aandachtigste toehoorders bijzonder Juffrouw ANTJE, de moeder van den reiziger, en zijn oudste broeder FREDERICUS CHRISTOPHORUS moesten geteld worden
Welnu, zei Matthewson langzaam en duidelijk, zodat allen het konden horen.
Ik heb hier duizend dollar, die zeggen dat hij het niet kan.
Dit zeggend wierp hij een zak met goudstof zo dik als een worst op de toonbank
Walger wierp zich zonder een woord te spreken op zijn legerstede, alwaar weldra een zwaar gesnork aanduidde dat hij in diepe rust was: de hansworst volgde zijn voorbeeld en Barbanera maakte zich gereed hetzelfde te doen, toen Reinout hem weerhield.
gij weet, dat al doet de zweep je op je huid pijn, je kreten mij nog meer aan het hart gaan;
ik waarschuw je dus, voor elk nieuwe gil krijgt gij een zweepslag meer
dat mij zegt, dat het met mij niet lang meer zal duren.
O!  wie had mij ooit dien onverdienden zegen durven voorspellen, dat ik nog voor mijn dood mijn vader zou terugzien en dat hij zich mijner ontfermen zou?
De mijne!  herhaalde Reinout verbaasd: welke bescherming kunt gij van een ongelukkigen zwerver verwachten?
Staatkundige redenen, wier gewicht u later blijken zal, verbieden mij, vooralsnog mijn rang en naam openbaar te maken
Uit deze voorbeelden kunnen wij zien, dat wij niet aan onze eigen belangen en eerzucht moeten denken, maar dat wij zoowel de belangen van anderen als van onszelf in aanmerking moeten nemen
Nog altijd bewoog er niets achter de stille, groene gordijnen.
Het gas suisde, in mijn ooren ruischte het bloed.
En in eens, als bij iemand, die, haastig in de duisternis aangeloopen, voor een plas staat en springen moet om er niet in te trappen;
Ik heb hier gelukkig bijna alles gelaten, wat ik van waarde had: alleen een juweelen dasspeld met een groote zwarte parel, waar ik zeer aan gehecht ben, die is in het Imperiaal.
Het is jammer, maar ik zal er maar niet om
Hij liep door, reuzig en rustig en langzaam.
De leeuwenhuid af gelegd, droeg hij boog en pijlkoker over den eenen en knots over den anderen schouder
terwijl donkere handen zich uitstrekten en hem over den rand trokken en Cassy kwam lachende achter hem en duwde hem voort.