AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Er liepen nu reeds meer gemaskerden door de leeskamer heen en weer, die zich aan het buffet kwamen verfrisschen, en gelukkig geen acht sloegen op de dame in haar boernoes gewikkeld, die als wezenloos neerzat en zelfs vergat het masker voor te doen, om hare ontstelde en verbijsterde trekken te verbergen
De pandjesbaas kijkt met zijn gluiperige oogen naar den knaap, die zeer ongegeneerd op den rand van het kopieertafeltje is gaan zitten en met beide handen over de voorpanden van zijn buisje strijkt, terwijl hij grinnikt en op eigenaardig doffen toon zegt
De tongen werden weer uit den lomberd gehaald en de tegenstand begon opnieuw.
Sterker dan ooit traden de Spaanschgezinden op en schreeuwden op straat de anderen toe: Gaat nu op den toren, gij Geuskens, en ziet het Maaswater te gemoet
deed geene poging om te antwoorden.
Dit was de laagste diepte zijner vernedering.
Hij rukte zich van zijn vader los, wierp den wegrijdenden gast een gramstorigen blik na
maar het is nu zoo, en gedane zaken nemen geen' keer.
Mag ik u alleen verzoeken, dat gij aan BUISMAN en zijne vrouw.
en ook aan hunne dochter HILLEGONDA meldt, welke mijne aandoeningen waren, toen ik van u dit boekske terug ontving
Die schildwacht gehoorzaamde en gaf zijne opgerolde mouwen een fermen extra- ruk aan de schouders.
Geschuifel en gepraat voor de deur
en geef u vrijheid te gaan, waarheen het u zal behagen.
Doch in plaats van zich te verwijderen, smeekte ook hij zijne gastvrouw hem eene gelijke gunst te verleenen, als zij aan den eersten calender had toegestaan, in wiens nabijheid hij zich
Toen heeft Kees me geschud tot mijn tanden rammelden, en ik heb hem gebokst, wel niet erg eerlijk met handen en voeten, maar Kees is zoo sterk, tot hij me losliet.
Natuurlijk hebben we het pakje toen samen weer verzorgd en we hebben samen de helft van het ananashart opgegeten
Geen monumenten, geen tuinen, geen beelden op de pleinen;
alles gelijkt elkander en is naar hetzelfde model gebouwd: log en vierkant.
Een blik vol haat trof hem uit het oog van Il Tigretto.
'Jongen,' sprak hij dreigend, 'ik zal den dag zegenen, waarop mijn lieveling genoeg van je heeft
In onze verlegenheid besloten wij tot het laatste, wat ons, in alle opzichten, nog het verstandigst voorkwam, en wij zetten vroolijk en tevreden onze reis voort
Op een levendigen en onderhoudenden toon weidde onze luitenant uit over de gezelschappen, waarin hij er verkeerde, en over de vermaken, die de plaats opleverde, terwijl hij zijn verslag hier en daar kruidde met ondeugende karakterschilderingen en kluchtige opmerkingen, die de lachspieren van Bol en van Klaasje in beweging brachten
Prins, hernam de juwelier, ik smeek u, spreek niet van de verpligting, die gij aan mij hebt;
indien de goede diensten, die ik getracht heb, u te bewijzen, een' gunstiger uitslag hadden gehad
Is de oude wel in zijn humeur?
Gij hebt gelijk, groot gelijk
dat deze, om het plat uit te drukken, den buik vol kreeg van zijn adellijke gezelschap;
want verscheidene malen schrijft Diggory aan zijn vrienden, dat hij, als zij niet dadelijk antwoorden, geen andere keus zal, hebben
datde nationale dankbaarheid hem moest onthefTen van de gevolgen zijner onlangs begane misgrepen en hem herstellen op zijne oude plaats in het schoone maatschappelijke stelsel
Niet volkomen,' antwoordde Galjart met een glimlach: 'maar ik was er op gesteld, de weddingschap te winnen en ik heb de noodige voorzorgen genomen: ik wist, dat, zoo ik terstond naar huis en naar bed ging, er alle kans was, dat ik niet voor tegen den middag wakker zou worden
Dit was voldoende om de kruiden hunne werking te laten doen.
De koning staakte toen het spel, reed naar zijn paleis terug, ging in het bad, en volgde in alles de voorschriften van zijnen nieuwen geneesheer strikt op
zien, methoe'n bevende hand zij de bloemen uit het vaasje nam, bijeenbond, en, bijna blozend voor haar eigen schoone beeld in den spiegel, het ruikertje op haar borst bevestigde
Ik klom in een' hoogen boom en zag naar alle kanten uit om te ontdekken, of ik niet het een of ander kon bespeuren, dat mij eenige hoop op uitkomst kon geven.
Eerst wendde ik mijne oogen naar den zeekant, maar zag daar slechts lucht en water
k zie daar volstrekt de onmogelijkheid niet van in,' zeî ol: ' icolette is, als ik reeds aanmerkte, lief, knap, bevallig, al wat men in een meisje verlangen kan, minus geld en geboorte: zeker twee hoogst gewichtige dingen
Ik nam voor, zijn komst te verbeiden: en werkelijk, hij kwam weldra opdagen;
Nauwelijks was hij een paar dagen met ons geweest, of hij werd door een hevige ziekte overvallen, die hem, na een korte ongesteldheid, aan den rand des grafs bracht
Hare oogen werden duister, en zy tastte met hare handen over het dek rond, om dezijnete zoeken.
Hoe hardvochtig de man ook wezen mocht, hierop was hij niet voorbereid.
maar begreep niet in haar dat verlangen, die levensbehoefte naar grootheid.
Wel had hij overgenomen van zijne vrouw het uitbundig tevreden zijn, hij ook, met Z I J N
Ik vraag u slechts verlof om naar mijn geboorteland terug te keeren.
Welnu, hernam hij, de mousson, die de schepen hier aanbrengt, welke ivoor komen laden, zal weldra invallen
ledereen mag nu en dan gelijk hebben, maar dat is geen regel, zooals de geest van Gilis Scroggins zegt in het sprookje
die het moeilijke van uwe positie volkomen kon begrijpen, die er deernis mee had, en die kon, die mocht vergeven.
' Hij reikte mij over de tafel heen zijne hand, die ik aannam met tranen van dankbaarheid in de oogen, maar zonder iets te kunnen zeggen
hoewel hij steeds eene voorkeur voor het ideale en de schoone kunsten aan den dag legde, en dien tegenzin voor de bezigheden van het werkelijke leven koesterde, die een gewoon gevolg van zulk eene gemoedsgesteldheid is
waaruit ik terstond opmaakte, dat hij jufvrouw Havisham nooit gezien had, want zij geleek niet naar mijne.
mijn' Grootvader om zijne vele deugden, zijn vroom en edel gemoed en zijn dapper hart, verleden jaar heilig verklaard heeft.
Daar zongen de vogelkens, dat het schalde in het bosch.
Toen vielen de bloesems: de vijfde maand was voorbij en zij stond onder den amandelboom.
Hij geurde zoo heerlijk, haar hart sprong op van vreugde;
zij viel op haar knieën en kon zich niet houden
Daarom slenterde ook ik eenige oogenblikken heen en weer, kampend met de schuwe lust mij een van de deuren te laten openen
zijn linkerduim te hebben beproefd, er toe overging een houder te nemen, waar die in paste.
Keesje had een sandrakdoosje eenige malen open- en dichtgeschroefd en, na door het deksel te hebben geblazen, weer voor zich
en rekenen, dat dit eene zaak is, waaromtrent de eene mensch aan den anderen geene rekenschap is verschuldigd.
Ik geloof gaarne, dat juist de oorzaak der verdraagzaamheid in de wijsheid der politie gezocht moet worden
Dit viel hem eenigszins van haar tegen, het geleek op de wijze van gewoner vrouwen, zooals ze voorkomen in de fransche maatschappij, schouwburg en roman.
Maar daarvan wilde hij natuurlijk niets laten blijken, en meende dat nu het oogenblik eindelijk daar was waarop hij zijn lang bedwongen begeerte mocht vrijlaten
Eigen lof is geene aanbeveling, maar ik mag toch wel van mij zelven zeggen, dat ik ook zoo dom niet ben als hét op het behandelen van zaken aankomt.
Lady Dedlock ziet hem strak en vragend aan
Van der Welcke.  al was zij dan ook honderd Louis Couperus, De boeken der kleine zielen maal de zuster van de vrouw van den minister van koloniën.
De blikken kruisten elkaâr als degens, even, en Constance, heel hoog, ziende over hunne hoofden heen, en doende of zij ze niet herkende, ging voorbij
hij wilde niets wagen vooraleer, zijn stormtuigen klaar zijnde, hij de zege zeker mocht zijn.
De Kastelein van Lens was in de uiterste nood, zijn schutters hadden slechts een klein getal pijlen meer over;
Beiden beloofden wel het niet weder te zullen doen, maar alleen de gedachte aan de hersenlooze stoutmoedigheid, eene herhaling van zulk een ergerlijk tooneel ten opzigte van zijne wederhelft te durven veronderstellen, versterkte den vertoornden man nog in zijn voornemen en onder het openen der deur sprak hij
Juist dit noodweer heeft mij hier eene schuilplaats doen zoeken, Gijsbrecht, zeide de Jonkvrouw.
Mijn verlangen naar u deed mij u tegemoet rijden, in de meening, dat ik u weldra zou tegenkomen.
riep juffrouw Mann bewogen uit.
Zij varen zoo wel als maar mogelijk is, met uitzondering van twee, die in de vorige week gestorven zijn
De baren heffen haar op en dragen haar voort.
Beneden klinkt zijn gebiedende stem en zij zweeft op de golven naar hem toe.
en is een wonderkruid, even als het eerste.
Neem beide bloemen, en maak een goed gebruik van hare geheime kracht
en daarvoor in de nabuurschap van Digne met een heerlijk landgoed beloond was geworden, aan den minister van Eeredienst, Bigot de Préameneu, een kwaadaardig vertrouwelijk schrijven, waaraan wij de volgende authentieke regelen ontleenen
Nooit bezoek ik dat kleine dorp, of ik bezoek dat graf.
Nooit geleid ik iemand in den omtrek van dien stillen heuvel
zelf had reeds verscheidene malen willen heengaan, maar de oude man had mij telkens verzocht te blijven, en nu wij alleen waren, herhaalde hij dit verzoek
De jongen zat een poos stil te kijken naar Wermeland, waar alle berkenbosschen en boschvelden en tuinen in gele en roode herfstkleuren waren getooid, en waar de lange meren helderblauw lagen tusschen de gele oevers
XXXX Te Thrachis wachtten allen de Held, niet twijfelend aan zijn vrijspraak, nu de Tien Werken waren volbracht, ongedacht, en over waren gekomen, om te eeren beminden Herakles
en dat hield zoo aan tot bij den middag, toen we halt maakten op een plaats Belleville genaamd.
Belleville was een kleine verzamelplaats van houten huizen
In zijne gedachte sloeg het rijmwoord klankvol weêr op het slot van den voorlaatsten regel, en het vers deinde op en neêr, op en neêr, zachtjes aan hooger
Heeren, zei haar man, die zijn helder oog op haar gevestigd hield, ,goedendag!
De kamer, voor een ee'nig heer gemeubeld, en die gjj wenscht te zien
en het baat niet dat gij nog meer lijdt, omdat gij hen niet wilt aanraken.
Arme schepsels!  zeide Tom.
Wat heeft hen zoo wreed gemaakt
Ik antwoord, dat het in mijn aard ligt, dat te doen, als ik onrecht lijd, en dat ik het doen moet.
Ik heb geene keus dan om zoo te doen, of om in den onnoozelen toestand te verzinken van dat gekke vrouwtje
De sneeuw viel dunner, de wolk lag onder hem, hij keek om, er was niemand meer te zien;
maar hij hoorde gelach en gezang, en dit klonk niet, alsof het uit een menschelijke borst
een breuk van het onverzettelijke is mogelijk;
een scheur in het oneindig blauw des hemels te zien
uit vrees, van onzen reisgenoot, die blijkbaar slechts éénen gedragsregel kende, namelijk bevordering van het eigenbelang, en van hoogere staathuishoudkundige en volkenrechtelijke beginselen niets begreep, nog meer uit zijn humeur te brengen
Een vroolijk besef, dat hij zijn plicht vervulde, en een naanhaftig besluit om zijn post tot het uiterste te verdedigen, waren in zijne oogen te lezen Glimlachende over de
Mijne jongste dochter, Lavinia, sprak juffrouw Wilfer, blijde dat zij eene afleiding vond door het binnenkomen van die jonge juffrouw, en George Sampson, een vriend van ons
Hij maakte zich juist gereed Aylva te vragen of hij Louis Couperus, Metamorfoze hem de laatste nieuwe scène zoû voorlezen, toen Aylva zei
eer hij mij het geheim dier jeneverflesch wilde bekend maken, waren dat ik het vermogen zou aannemen en dat hij zijn berg zou nemen en meer niet Ik heb alles wat ik bezit enkel aan de
is zij onsterflijk in haar onbreekbaren kerker gevangen, en zult gij rondomme haar dansen kunnen en het feest der verlossing vieren, zoo als gij gedaan hebt om haar bespottelijke drakevel, dat wij tot hier hebben gedragen
Zij mag Maurits een lieven knappen jongen vinden, daar heb ik niet tegen;
doch, zoo niemand het haar in den kop praat, zal zij zeer goed beseffen, hoe het even dwaas in haar ware, op den zoon van Graaf Peter van Eylar te verlieven als op den Hertog van Bordeaux
wat nog ontbreekt moet gij zelf zien te verkrijgen.
' 'Is UEd.  wel zeker,' vroeg MOM, zijne woorden wegende, 'dat zij nog niemand met eene meer bijzondere onderscheiding heeft gezien
Hij zag er ook zeer keurig uit, en een kleine wassen pop, die juist zulk een hoed met een breeden rand op het hoofd had, als de oude heer droeg, zat boven op hem.
zat te geeuwen en te lachen en beurtelings armen en beenen te rekken.
' 'Nou nog?  Weet-je wel, dat je over de twaalf uren geslapen hebt?
nergens zag men een spoor van ouderdom, hartstocht of ontevredenheid;
alles was even helder en vroolijk.
Hij was lid van het Parlement geworden.
Ik stak mijn hand in den zak, waarin ik dien morgen een snede versch brood bewaard had;
ik haalde een stuk deeg te voorschijn, dat ik op het punt was om teleurgesteld weg te werpen
Niet zoo spoedig had een andere jongen het buitenkansje van zijn' broer of neef opgemerkt, of hij eischte schreeuwend zijn deel.
hij greep de groote buidelrat bij de achterpooten en trachtte het beest aan de handen van den rechtmatigen eigenaar te ontrukken, met het natuurlijk gevolg, dat het in tweeën werd getrokken
want hij viel op één knie neer in de sneeuw, sloeg zich op de borst, trok zich aan het haar, en hief zijn handen smeekend op, alsof hij om de een of andere gunst bad.
En toen Meta hem zei, dat hij zich niet zoo gek moest aanstellen en doorloopen, wrong hij denkbeeldige tranen uit zijn zakdoek en wankelde den hoek om, alsof hij der wanhoop ten prooi was
zonder eigenlijk plastiesch uit te duiden, hoe ze was, omdat het tooverlijnen bleven.
Misschien nu voor het eerst voelde hij: Dat zij hem liefhad.
Dwaze vrees!  de stad kan het nog lang uithouden: en weldra snelt Gelder met talrijke legerscharen aan tot ontzet.
Gelder!  herhaalde Reinout, met een hoonenden lach: hij heeft zich met Holland vereenigd: en gezamenlijk bedreigen zij deze wallen
of van den Eerwaarden Luke Waters, den zachtaardigen Wesleyan;
of van den Eerwaarden Giles Jowls, den verlichten schoenlapper, die zichzelf den titel van Eerwaarde gaf
staarde met zekere ontzetting zijnen reisgenoot aan, en toen zij buiten de stad en zich in de nabijheid van eenen romanesk gelegen eenzamen oord bevonden, gaf MAURITS hem vrijmoedig te kennen, dat hij zeer verbaasd gestaan had over de zonderlinge gemoedsaandoening, die hem in zulk eene hevige mate bezielde
en naderhand dacht men dat hy Maxby meer dan ooit begunstigde, ofschoon men zou verwacht hebben dat hy, hem moest ergeren.
Hy is reeds twintig jaar dood.
daar het, als van den weg af gelegen, geen punt opleverde, dat de moeite waardig was om versterkt te worden, en bovendien geen anderen buit verschaffen kon dan de weinige meubelen, waarmede het voorzien was.
Op de gewelfde poort prijkte nog altijd de oude liebaard van Holland
Haar weder te zien was zijn voortdurende wensch;
Dicht bij zich, achter zich voelde hij haar killen adem.
Zijne oorspronkelijke teleurstelling, dat er geen uitweg was, verviel bij nader doordenken.
zonder hem vlugten, daar dacht hij niet aan en met zulk een last bezwaard, zou het hem onmogelijk zijn, al ware er een uitweg, het huis te verlaten
en nog eens het woordje Joe als het ware uit te spuwen: totdat hij na verloop van een kwartier zijne papieren muts opzette en aan het werk ging.
Het was Herakles' triomftocht naar Thrachis
Eenigszins uit het veld geslagen, brak juffrouw Wren de scherts af en ging in een hoek achter de deur zitten.
Nadat zij een tijdlang geduldig had zitten wachten, zeide zij eindelijk
dwaalden zijn vlammende ogen zo ongemeen stout en dreigend in het rond, dat de harten der aanschouwers zich met een bang vooruitzicht beklemden.
Een ridder, die men bij zijn kleding als Overste kon herkennen, naderde omzichtiglijk bij Breydel, en na hij bevolen had dat men hem geen beweging mocht toelaten, sprak hij tot de Vlaming
Dat is niet noodig, zeide hij en nam haar den hoed af, en toen, als zag hij haar eerst op dit oogenblik, wierp hij zich weer in haar armen en kuste haar
Hij vreesde daarvoor, maar hij wenschte zoozeer een scène te vermijden, dat hij het zocht te ignoreeren, en hij geloofde inderdaad ook half, wat hij zoo gaarne wilde gelooven
den gang.  Nu begon hij herhaaldelijk te luiden.
Zulk een slechte bediening had hij nog nooit ondervonden.
Eindelijk werd er geklopt en verscheen de oude zelve.
'Ik moet mijnheer om verschooning vragen, dat wij hem zoo lang lieten wachten, maar met dat jonge goed is het moeilijk huishouden.
En waarom ziet men op het einde dezer eeuw uit naar den allerverschrikkelijksten oorlog, die ooit geweest zal zijn?
Zal deze allerverschrikkelijkste dan oplossen als met een tooverstaf
En vaak gebeurde het zo groot was de gemeenschap waarin zij leefden dat de kracht van Buck's blik John Thornton het hoofd deed omdraaien en hij de blik beantwoordde zonder te spreken, terwijl zijn hart uit zijn ogen scheen, zoals Buck's hart uit diens blik sprak
voor een beker van tusschen de vijf en tienduizend pond waarde, die door den heer Boffin uitgeloofd was, en zwaar werk om Eugène op dien onmetelijken afstand te beknorren
Toen alles naar haar zin geplooid en geschikt was, wendde zij zich naar George, om volgens gewoonte zijn bewondering te genieten waarmede hij steeds zeer gul was.
Nauwelijks had de Heer van Putten uitgesproken, of een daverend gejuich steeg op uit de menigte.
Vianen en Aloud zagen bleek van woede, en bulderend gebood de laatste stilte.
Het vermaakt de laagste rij van vuilnisheuvels, met een soort van woonhuis aan den voet, aan een ouden bediende, die eenige executeur is, en al zijne overige bezittingen — die zeer
weet gij echter iets beters, zoo zegt het mij.
De stuurman en de matrozen juichten echter eenstemmig het voorstel van den kapitein toe, waaraan onmiddelijk een begin van uitvoering werd gegeven.
Het waren een agent en een boschwachter, die elk een' vluchteling stevig vasthielden.
De jongens boden een' wanhopigen tegenstand, wierpen zich op den grond en spartelden als visschen aan den haak, om zich los te rukken, maar tevergeefs: de knuisten der agenten hielden vel en kleeren te
Kijk, als je net zoo lang spaart, tot je er zelf een koopen kan, en je me belooft er heel voorzichtig mee te zijn, dan zullen we verder zien,' zegt moeder.
'Ja maar, moe, dat kan nog zoo erg lang duren, een echt mes kost wel vijfendertig centen
de fijne beschaving, de wederkeerige genegenheid en het huiselijk behagen van het gezin, dat hij door een toeval had keren kennen.
Omtrent de uiterlijke bekoorlijkheden der jonge dames behoefde geen tweede ontmoeting hem vollediger zekerheid te verschaffen
Afgetrokken bespiegeling verwekt duizeling, en er bestaat niet het minste blijk, dat hij zijn geest door de Apocalypsis in verwarring liet brengen.
De apostel kan stoutmoedig zijn, maar de bisschop moet bescheiden wezen
maar ook dat gezach zal een tegenwicht moeten hebben: - en daartoe zal het bezetten van Friesland door Fransche troepen niet dienen uitgesteld te worden.
Gy hebt nog niets naders gehoord aangaande de besluiten, daaromtrent tot Leeuwarden genomen
Hij wachtte een uur, twee uur, het licht bleef branden;
Willem wreef zich over de streek, waar dat lastige instrument zoo onaangenaam jeukte en kriebelde, gewend als het was, op dezen tijd van den dag de eenvoudige, maar stevige spijs van het gesticht ter verwerking te krijgen
Kom, kom, zeide de compagnon na een oogenblik van stilte en pakte hem aan met dat kalme zelfvertrouwen, dat eene sterke
TWAALFDE HOOFDSTUK.  DE IN HET VOLK BESLOTEN TOEKOMST.
Zelfs als man, is het Parijsche volk altijd straatjongen;
zoo men den jongen schildert, schildert men de stad, en daarom hebben wij den adelaar in de musch bestudeerd
n toen we alle boodschappen gedaan hadden, ontmoetten we ongeheer ervie bij herry.
enk dan eens aan de eetzaal in het ohn rier ome met zijn met zeil bedekte wit houten tafels en grof aardewerk, dat je onmogelijk zou kunnen breken
Staat het nu niet te vreezen, dat zij op hare school kennissen zal maken, die haar in een sfeer voeren, waar zij zich niet in zal kunnen blijven bewegen, zonder gevaar te loopen van haar vleugels te zengen en het spreekwoord te bevestigen: 'hoe hooger vlucht, hoe dieper val
wanneer zy a ls meisje reeds zoo aanmatigend en ongevoelig was;
en Therese wierp zich, zoodra hg uit net gezicht was, op den grond
aar gelaat, t welk overschaduwd werd door een paars zijden hoed met ontzettend veel en veelkleurige bloemen, was, als reeds gezegd is, bijzonder breed en uitgezet, en daarover lag een tint verspreid, die meer naar t vermiljoen trok dan naar t rozerood
dat, als de wind zoo bleef, zij den volgenden dag zouden vertrekken.
Den laatsten avond had hij ten minste gehoopt aan de zijde van MARIA te zullen doorbrengen.
MARIA was ook zeer stil, en had weinig praats over voor
Het was niets dan een nauw merkbare beweging en het kon in ieder ander geval een heel natuurlijke onoplettendheid zijn geweest, maar, op dit oogenblik, Constance voelde het, was het opzet, en opzet te krenken.
Zij glimlachte ironisch, een lach in de oogen, de lippen dun trekkende, en zij dacht
handteekeningen zettend met groote, vaste letters, kortaf: Oscar.
Alles wat zoo geteekend werd: Oscar, was vlekkeloos van rechtvaardigheid als het noodlot zelve
en daardoor is zij in het geheel niet aan het venster gekomen.
Met deze woorden ging hij zeer onvergenoegd en neerslachtig bij het vuur zitten
Baas Ruffel bewoonde namelijk over dag het pothuis en bij nacht de vliering van een woning, waarin Mietje een kamer betrokken had.
Op een mooien dag komt zij bij hem en vraagt, waarom hij, die toch al veertig jaren oud is - zij zelve telt er al een half dozijn meer, - nog geen vrouw heeft
dat de oude man een minuut lang met beide oogen zit te knippen.
O Heere!  hijgt grootvader Smallweed.
Bedankt, lieve vriend, dat is genoeg
Welnu, de beste wijze om God te vereeren, is zijne vrouw te beminnen.
Ik bemin u, dat is mijn catechismus.
Het vloekwoord van Hendrik IV plaatst de heiligheid tusschen de losbandigheid en
Het licht werd te weeg gebragt door een honderdtal flambouwen, gedragen door even zoo vele jonge zwarte gesnedenen, die door meer dan honderd anderen, allen met sabels gewapend, gevolgd werden.
Ik zal dit voor de aardigheid eens meedeelen, maar voegernadrukkelijkbij, dat dit ten eerste alles behalve van dien aard was om er boos over te worden
daarop schelde hij en bestelde een ander.
Dat is een mooj meisje om zoo in den avond naar de koets te geleiden, mijnheer Darnay!
haar eindelijk liet vertrekken, maar niet voordat zij haar het kostbare en gewichtige antwoord had ter hand gesteld, en haar bovendien eene fraaie bracelet tot eene gedachtenis had geschonken
Zoo leefden zij dus verscheidene jaren lang van het goede gebruik, dat Aladdin van tijd tot tijd van zijn lamp maakte.
Kom mee!  Het kwam in Mortimer Lightwood op dat er in het laatste halfuur eene verandering in zijn vriend plaats had gehad
de Institutrice was eene even fatsoenlijke vrouw als gij, van uw leeftyd, misschien eenige jaren jonger, en van hare tafel vloeide eene bloedarmoede, die my gedurende myngansche leven vervolgd heeft
in de poort, maar het was niet makkelijk zoo'n kleintje te pakken te krijgen, en hij kwam gelukkig naar buiten.
Hij durfde niet door de open laan te loopen, maar ging een anderen kant uit.
Hij vloog door den tuin, de plaats achter het huis op
Den volgenden morgen keerden wij vroegtijdig naar het paleis van Schemselnihar terug.
Wij waren zeer onthutst en bedroefd, daar wij niet wisten, wat lot aan onze ongelukkige meesteres was ten deel gevallen
en het werd hun als een vriend, aan wien zij met weemoed en liefde denken, naar wien het verlangen van hun hart telkens en telkens weêr uitgaat.
et is met wickel als met een magtig kunstwerk
ontevreden, omdat het maar niet kwam;
en dan, telkens terugkeerende, de desilluzie om zijn kunst, omdat het dàt niet was, wat komen moest
Ik verzoek u derhalve aan Schemselnihar de redenen voor te dragen, die mij beletten aan haar verlangen te voldoen, en haar opmerkzaam te maken op de rampzalige gevolgen, welke mijn bezoek zou kunnen hebben
niets wat naar opschik geleek, en toch zoo iets fijns, zoo iets vorstelijks, dat moest de afgunst erkennen.
'Ja, de taille was slank en buigzaam, en zooals ze daar binnentrad, vrij en fier als eene vorstin
Waarom drukt mij de kokerriem over den schouder, als mij niet drukt de zwaardere knotstronk?
Hij gleed, zittende, de pijlen in den koker terug, terwijl de knots als minzaam tegen hem leunde
En zoo bleef het roerloos liggen, terwijl de hagel door het riet snorde en er schot op schot knalde.
het wachtte nog verscheidene uren, voordat het omkeek, en toen snelde het uit het moeras weg, zoo vlug als het maar kon.
in koe- en paardenstallen, in kerken en kasteelen, in branderijen en molens, in alle gebouwen door menschen opgetrokken;
maar nu waren ze bijna overal uit verdreven en bijna uitgeroeid.
uit zijn ootmoedige houding op het tapijt, en uitte kreten, die de arme kleine Schoonheid meer schrik aanjoegen dan de bekentenis zelf.
Het is een geleidelijke overgang, om haar later alles over te doen, wat voor mij nuttelooze weelde is.
Het arme schepsel had dien middag zoo'n verkleurde pensée japon aan, wel van ouderwetsche damassé zijde, maar eng, alsof ze in een foudraal was gepakt
Ik durfde niemand aanspreken, stond eerst als een doove maar schuw voor me uit te staren en propte me daarna vol met eten, dat haast in mijn keel bleef steken.
En onderwijl spookte Carolien zoo wild door mijn hersenen rond, dat het me onmogelijk was mijn aandacht bij de praatjes aan tafel te bepalen
aan de andere zijde een statig steenen gebouw, dat duidelijk de kenteekenen droeg van gemak en weelde: van het groote koetshuis en den goed onderhouden tuin af, tot de serre toe, terwijl men hier en daar tusschen de zware gordijnen door, een kijkje kon nemen van de weelde
Onder Fagin's leiding trok hij derhalve onmiddellijk een voermansbuis, eene f.
uwee en broek en leeren slopkousen aan
Gebeurde het bij toeval, dat er met meer dan gewone belangstelling gevraagd werd naar een of ander weeskind, dat men bij het opmaken van een bed niet bemerkt
dat die eerste zinnen de prelude van een belangrijk onderhoud zouden kunnen worden.
Hij gevoelde, dat dit oogenblik bestemd was een kostbaren schakel aan zijne levensketen vast te klinken
en ben reeds lang wijzer geworden.
Ik ben een arme, verminkte, afgedankte soldaat, en moet zoo goed ik kan door de wereld zien te komen
Men zat nog een uurtje rustig bijeen in de achtergalerij, aan een zwarte ronde tafel met een ijzeren rand eronder, voor het opzetten van de voeten, en boven, aan een lat van de dakbedekking, een slechte petroleumlamp met dunne roodachtige vlam
Er waren er die niet wilden brandstichten, die met groote gebaren den mannen met de toortsen hun brandstichten verweten en er waren er, die, dichter bij het Imperiaal, feller begonnen te schelden
met haar fietse oogen aan en verliet achteruitloopende het vertrek.
Indien de dame, die zij zochten, de tegenwoordige bewoonster was, dan had zij zich ingericht alsof zij
het leed een half uur, zeg ik, eer ik de banken in het benedenhuis hoorde verschuiven, en, aan het raam glurende, zag ik nu weldra Andries met nog een man, die oogenschijnlijk beter gekleed was dan hij, de herberg verlaten.
Zij liepen met groote schreden voort, als menschen, die hun tijd verpraat, en haast hebben
Finchley Common, betreft, haar bedreigingen met toekomstige straffen gedurende dit tijdperk want haar meeningen wijzigden zich later waren zoo
en hield mijne beweging voor eene poging om hem te ontvluchten, in de vrees voor vervolging;
hoe dat ook zij, hij dwong mij te blijven waar ik was, door recht op mij toe te gaan en tot mij te zeggen op korten, drogen toon en zonder mij aan te zien, als schaamde hij zich over zijne zonderlinge houding
wickel is, voor zoover zijn geschiedenis bekend is, nooit verkocht, sedert erman van wicklo in het huis en goed i s i n k van arend van ulsger kocht
En het spook? ' vervolgde JOAN met eene zachte stem, terwijl hij angstig rondzag.
' - 'Het spook van grootoom: ik heb het spook van grootoom gezien met een bijbeltje en een paternoster, net als in de
het trillende riet en de hooge donkere cypressen, met kransen van nog donkerder mos behangen, gloeien in het gouden licht, terwijl de zwaar beladen stoomboot
verongelukten de legers met de paarden en lansen in opgolvende zeeën van zwart, als neêrgetrokken door millioenen krampvingers, neêrgezogen door gretige monden, ingeslokt door een
terwijl de derde, een jongen van omstreeks vijf jaren met spierwit haar, op zijn rug op den grond lag.
Deze groep bevond zich aan den rand van de eendenkom, en keek dan eens schichtig naar ons en dan weer vertrouwelijk
Eer zij evenwel nog de Kleverlaan opsloegen, kwam er uit eene soort van hut, die eer den naam van een hol verdiende, een man te voorschijn, wonderbaar in zijne kleeding, die alleen uit eene ruwe pij bestond;
Zij had nog wat meegebracht, dat ze bespaard had en gedeeltelijk van haar familie gekregen.
Toen zij met dat geld, waarop hij eenigszins had gerekend, voor den dag kwam, fonkelden zijn oogen
naar de gelegenheid van den grond hier en daar over de vlakte verspreid.
Niet zonder moeite echter vervolgde de kleine stoet zijn weg langs de groote heirbaan op Amersfoort, die zelfs in gewone tijden niet gemakkelijk te berijden was
Keizerin Elizabeth en de hertogin van Xara, schitterend in haar gala, hare juweelen, in glimlachend gesprek met den jongen vreemden kroonprins, die hun gast was
Wij zijn heel Friesland door befaamd, En worden de Dietsche knechten genaamd.
En onze Vaan, zoo wel bekend, Behoort tot Nassaus regiment.
Wij blijven elkaâr als broeders getrouw, Des veldheers Fortuin is ook onze Jonkvrouw
Ik vraagde naar de reden van deze mij onverklaarbare handelwijze, en de officier van de wacht het woord nemende, antwoordde: Prins, het leger heeft den groot-vizier, in plaats van uw' vader, die overleden is, tot koning uitgeroepen, en op last van zijne majesteit
en las ze nogmaals en nogmaals en ik weet niet hpe dikwijls, door.
Ik nader nu een tijdperk van mijn leven, dat, zoolang ik mij nog iets herinner, nooit uit mijn geheugen zal verdwijnen
En zijn even opgericht hoofd zonk weder op zijn borst.
Hij hief het weder op, aanschouwde nogmaals den hemel en prevelde
en zijn vooruitzichten zijn prachtig, Ik heb beloofd, dat Augustus, die denzelfden weg op moet, hem een eindje weg zal brengen.
Augustus, jongetje, waar zijt
zeide de andere: ik betaal u als een eerlijk man de huur uwer kamers, en ik weet niet, dat er iets tot mijn last is: en aangezien wij in een vrij land leven, zoo zie ik niet, dat gij recht hebt, mij te beletten te gaan, waar ik wil.
Bovendien, mijn dochter blijft hier, althans zoolang zij niet beter vinden kan
Hij kweet zich hiervan met behendigheid, en legde het er vooral op toe, zich in de gunst van dienstboden te dringen, ten einde den vrijen toegang tot hunne meesters te hebben, wier medelijden hij dan wist gaande te maken.
En tante enrôleerde dadelijk Karel en Cateau, hield ze vast, dwong den toestand, wilde whisten kalm, rustig, gezellig, als altijd op het 'familie-tafereel'.
Maar Cateau, dadelijk, zag de opwinding, die als een koorts, de menschen onrustig maakte in die twee groote kamers
en haar echtgenoot in zitten, leunde met haar arm op dezen en zat doodstil, zoo stil zelfs, dat zij verschrikt om zich heen keek, toen haar vader opstond om heen te gaan, alsof zij vergeten had dat hij er was
Toen zij, die reeds op de muren geklauterd waren, zagen, wat er gebeurde, gaven zij hun voornemen op.
Zij daalden snel af, ten hoogste verblijd, dat zij een man, dien zij waarlijk lief hadden, het leven hadden gered
Wij hebben een' kouden maaltijd gedaan, en toen ik haar verliet, heb ik den appel, dien gij hier ziet, medegenomen!
Ik stond van mijne plaats op, en na mijnen winkel gesloten te hebben
In zijne herberg terug gekeerd, zat hij wel een uur stil neder, eer hij bedacht was, om zich ter rust neder te leggen, welke hem naauwelijks te beurt viel, of hij werd gewekt, om zich gereed te maken tot zijne terugreis naar Amsterdam
De gedachte, dat zijn vrouw hem de jacht zou verbieden, scheen hem zoo bekoorlijk, dat hij gaarne voor altijd zou afzien van het pleizier een beer te ontmoeten.
Het gebruik om afscheid te nemen van zijn vrijgezelsleven
een vrouw riep: Men begint te vroeg!
en plotseling zag men aan de overzijde der kade Morland een escadron dragonders, dat in de kazerne was gebleven, in galop, met bloote sabels in de straat
maar de kleine meid had nog niet met hem gedaan.
Zij haalde schielijk water, wiesch zijn gezicht en zijne handen, en kamde zijne haren glad
'K heb een' verfdoos nu, en ziet Zwarte prenten heb ik niet.
Pieter Louwerse, Alles zingt Ik ging kleuren Uit den treuren, Dag aan dag, Tot ik zag Dat de laatste zwarte plaat Was verdwenen, kameraad
' 'Ja, moe, heusch, ik heb er geen genomen.
' 'Dan is het goed,' zegt moeder en kijkt Piet strak aan
om hun verklaringen af te leggen, tot eindelijk op herhaald aandringen van Nanni zelf, de zaak op haar beloop werd gelaten.
Kees dacht er het zijne van en hij had door een lichte beweging met het hoofd naar omhoog inlichtingen gevraagd aan Louise
' 'Niet noodig,' zei ik, en ik roffelde er nog harder op los.
Ik hoorde niet eens, dat Zuurtje binnenkwam, en ik slingerde mijn liniaal boven mijn hoofd, om nog een laatsten flinken mep te geven, toen ik voelde, dat ik nog wat anders raakte
de heer Boffin zich, op zijne teenen, mede naar de kinderkamer liet trekken, keek hij er in met een ontzaglijk genot, ofschoon er niets te zien was dan Bella in een staat van sprakeloos geluk
de sombere en onheilspellende gedachten, die zich van zijn brein hadden meester gemaakt, moesten wijken voor den straal van hoop, die zijne neêrgedrukte stemming kwam verdrijven.
Hoewel zware vermoeidheid zijne ledematen stram maakte en de koude hem verkleumde, en ofschoon het bloedverlies hem had uitgeput, hij trachtte op te staan
Hij hield mij met een arm luchtig vast, en ik geloof niet, dat ik anders zoo onrustig was, maar nu kon ik niet zoo maar voor hem blijven zitten, zonder nu en dan mijn hoofd om te draaien
verloor.  De bijzondere gehechtheid van Jasper aan zijn neef, toen deze nog in leven was en zijn aanhoudend onderzoek naar de wyze waarop Edwin aan zyn dood gekomen kon zyn
en niet de mindere van de kleine potentaten van de verschillende rijkjes in Italië, van het Balkan-schiereiland en van de eilanden of het vasteland van Klein-Azië.
In zijn tijd was het oorlog overal: eigenlijk kon men al die oorlogen en oorlogjes niet meer bijhouden of van elkaar onderscheiden
Ik vergat, dat tusschen twee gelieven, al spreekt men geen woord, het onderhoud zijn loop vervolgt, de geest dezelfde gedachtenreeks bij beiden doorloopt en langs dezelfde schakels voortgaat, zoodat indien beiden na een uur zwijgens den mond opendeden, men tien tegen één zou kunnen wedden, dat beiden hetzelfde woord zouden uitspreken
en hoewel ik een rooden neus en gezwollen oogen, welke daarmede doorgaans vergezeld gaan, niet onder de bevalligste verschijnsels tel, zoo kan ik toch niet ontkennen, dat de aanblik eener schreiende vrouw altijd een innig gevoel van mededoogen en deelneming in mijn borst heeft opgewekt
U zoudt verwonderd zijn, als u wist, hoe dikwijls ik u bespiedde, hoe licht ik u had kunnen ontmoeten.
Ik ben menigmaal een winkel binnengegaan, om niet door u te worden gezien, als uw rijtuig voorbijreed
door een hoogst gevaarlijk medeminnaar bij zijn lust en leven ondermijnd wordt.
In den ons bekenden wintertuin van 'Ons genoegen,' die steeds behoorlijk verwarmd was, zat eene jonge maagd verdrietig nedergebogen, met eenig borduurwerk, waaraan weinig gedaan werd
in het materialisme een antwoord op zijn twijfelingen te zoeken, herlas hij sedert den laatsten tijd van zijn verblijf te Moskou en op het land Plato
riep Zweder: nu zullen zij ons vooreerst met vrede laten.
Wat ons betreft, wij moeten denzelfden weg uit, dien wij gekomen zijn.
Bene' menigte gestalten waren haar gevolgd en stonden nu om hem heem.
Haar vader was er ook bij en had een papier in de hand.
riep Alfred, met de, handen ill de haren
In het vuur van den hartstocht, welke zich van mij heeft meester gemaakt, moogt gij u niet verwonderen, wanneer ik niet in eens aan alles, wat mij de gewenschte rust geven kan, gedacht heb
maar als ik mij niet bedrieg, besefte ik het ongeluk in zijn geheelen omvang.
Ik zeide reeds, dat vader Acquin hoofdzakelijk viooltjes
Haal nu wat eten en eene kan bier, want gij zult zeker moede zijn.
Het zal mij zooveel goed doen, u te zien drinken, alsol ik zelf mocht
Ik was ontroert: maar het denkbeeld van pligt en de onbepaalde liefde, die ik voor mynen Vader voelde, stelde my in staat om tegen van S.
Oogenblikkelijke pauze.  Een tweemaal herhaald eigenaardig geklop tegen de deur, alsof de doode op zijn rug naar binnen kwam en er met de zolen zijner beweginglooze voeten tegen aansloeg
Maar, voegde hij er op wat zachteren toon bij, je behoeft niet bang te zijn, mijn zoon;
ik verlang alleen, dat je mij stipt gehoorzaamt, indien je je de groote voordeelen die ik je schenken wil, wilt waardig maken en ze gebruiken
De dofzwarte toga's en witte beffen verhoogden het buitendien reeds eerwaardige voorkomen der vijf grijsaards.
In het midden, op een' stoel met hooge vierkante leuning, zat de voorzitter, wiens lange, sneeuwwitte baard tot aan de tafel reikte
Ik ben koning, en ook de zoon eens konings, en dus niet in staat u de minste beleediging aan te doen.
Integendeel hebt gij het aan uw gelukkig gesternte te danken, dat ik mij hier bevind om u te verlossen uit dit graf
Beiden zwegen.  Eindelijk rees de ambtenfaar van zijn stoel, stak, als naar gewoonte, een der fijne sigaren op, die Van Sterren in een kistje op den schoorsteenmantel had staan, trok zijne glacé handschoenen aan, zonder welke hij nooit op straat verscheen, en met een zwijgenden handdruk verliet hij den muziekmeester om zijn nommer op te zoeken
en lang zat hij dichtbij haar neergehurkt op de mat, zacht met haar sprekend, haar oude hand in de zijne, terwijl de inlandsche wederhelft van Bram door allerlei joolgezichten tegen hem te trekken, stil haar vreugde vertolkte over het nu in eigendom hebben van hun huisje
of mijne kracht bezweek weder en mijne tranen droppelden op de straat.
Doch het waren geene tranen van droefheid en spijt.
Neen.  Hij had mij zijne beminde voor geheel zijn leven genoemd, en gezegd
Ik zou zeggen een goed huis op een goeden stand, goede dingei in ons huis, een goed leventje en goede conversatie.
Ik zou zeggen wij moeten leven naar onze middelen, zonder overdaad, en gelukkis zijn
er nog de gasten oornwijck verlaten hadden, waren de ames rawley, die, als in een vorig hoofdstuk reeds met een woord is aangemerkt, groote liefhebsters waren van muziek, ominee komen verzoeken een avondje in de volgende week te bepalen, hetwelk hij bij haar met zijn zuster en zijn logée zou kunnen doorbrengen
gevoelde, niettegenstaande de voordeelen, die hij behaald had, en de gunstiger wending die de zaken voor hem schenen te nemen, zijnen boezem beklemd en zwaarmoedig, en spoedig keerde hij, om nogmaals te onderzoeken welk lot hij te wachten had, met BECKMAN en FEURICH naar den toren
Als het dat was, zou uw geldzuchtig ellendelingetje van een dochter er niet zoo vrij mee omspringen.
Na die aanspraak trok zij met beide handen aan zijne jas en trok hem geheel op
spoorde hem nu aan om al zijn ledigen tijd aan de vermeerdering zijner kundigheden te wijden.
Op het oogenblik zit hij aan tafel en maakt aanteekeningen uit een boek dat hij gelezen heeft.
en dat ik mij daaraan ook getrouw wilde houden.
De koopman liet mij verscheidene stukken zijde zien, en toen mijne keus bepaald was, liet ik hem naar den prijs vragen.
De koning danste weer met de schoone jonkvrouw, en geloofde, dat zij nog nooit zoo mooi was geweest.
En terwijl hij met haar danste, stak hij haar zonder dat zij het merkte een gouden ring aan den vinger, en hij had bevolen, dat de dans heel lang zoude duren
Wie weet het?  Misschien was het hun wel gegaan als den rijken man in de gelijkenis, ofschoon de notaris, daar zal satan dan wel last van gekregen hebben: het heette toch altoos dat hij zelfs den duivel te slim af was!
De ruiters bestegen hun paarden weder en het gezelschap nam langs den duinkant den terugtocht aan naar den Haag;
terwijl onder weg nog eenige der menigvuldige konijnen, die de grootste hindernis uitmaakten tegen het ontginnen dezer streek
Neem deze stukken en breng die naar den ontvanger van de registratie, dadelijk.
Brommend keert Janus zich om, neemt zijn rosachtig schemerend hoofddeksel in de hand en vraagt bij de deur staande: Nog iets van uw orders, meneer
ij zijn op het terrein, waar het oude huis te engelo heeft gestaan, digt bij den straatweg naar elden, die ons op wickel brengt eer wij nog dat stadje hebben bereikt.
Misschien draagt de hooge meening, welke hij van de verdiensten van zijn oudje koestert, er toe bij, om hem aan alle deugden een vrouwelijk geslacht te doen
Wanneer ik ten slotte, als de zon ondergaat, met u dans, zult gij zien, dat ik u toewenk;
Je hebt me dat kwalijk genomen, maar gaat nu zelf door met allerlei rechtstreeksche toespelingen.
' 'Ik?  Ik denk er niet over, maar ik wil niet altijd dat vervelende gezeur, over die mannen
Noureddin antwoordde op deze verwijten geen enkel woord.
Hij gaf door zijn stilzwijgen te kennen, dat zijne daad hem niet berouwde.
Maar de kalif, verwonderd over hetgeen hij gehoord had, zeide tot hem
Zo reed hij door, half dromend, zonder te letten op het hinderlijk op- en neerhossen van de wagen over de hobbelige weg, en het voorbijsnellen der rietvelden, sawahs, desa's en fabrieken
die fladderden in haar geest als kapellen en het werd haar, of stemmen aan haar ooren zongen.
en de stoep en de gang, die pas gedaan waren, een en al modder.
Doch dàt wil ik nu tot eeuwige eer van Lenemie, eigenlijk Leonie, gezegd hebben: zij vergat in een wip stoep en gang, en als Kiliaan
n ik verwonder mij,' antwoordde, 'dat gij u een oogenblik ergeren kunt aan deze kluchtige zamenvoeging.
ij is immers als een goed eidelbergsch kastelein verpligt, de eer van eidelberg bij uitenlanders op te houden
Ik plaatste mij niet altoos op den zelfden boom, maar nu op den eenen, dan op den anderen.
in het midden was eene estrade met eenige zitplaatsen voor de hooge vorstelijke gasten, die er nu wel geen gebruik meer van maakten, maar te wier eere het geheel overwelfd was door een verhemelte van purperfluweel met breed geplooide draperieën en kostbare goudfranje
Maar onuitsprekelijk groot is mijn dank voor dat, wat gij gedaan hebt.
Ik had het willen doen, maar ik heb mijne vrouw, die van verdriet stierf, moeten beloven, mijne handen niet met het bloed van dien man te bezoedelen
De man verwijderde zich en Peer haalde den doek, die hem verraden kon, snel naar binnen.
maar het genoegen daarvan, en de smart daarvan, en de trotschheid daarop, en de nederigste spijt daarover, mengden zich zoodanig ondereen, dat mijn hart bijna scheen te zullen breken
Een oogenblik later sloeg het rijtuig een hoek om en zag ik niets dan een grijze stofwolk.
Op mijn harp geleund, met Capi aan mijn voeten, bleef ik gedachteloos voor mij uitstaren
barnsteen en ijzer, ja, tot goud en zilver toe, werden niet door hem gespaard, als zij tot eenige proefneming werden gevorderd;
dat alles zeker met het edelste doel, maar toch met eene onbekrompenheid, die de vraag niet overbodig maakt, of hij ook bovenmatig aan deze dingen was gehecht
en eindelijk schreeuwde hij, zoo hard hem zulks mogelijk was: Hij is geen Glipper, want zelf heeft hij den brief ongeopend den Magistraat terhand gesteld.
Zeg ons van wien en vanwaar de brief komt, riep er een
O, ik zal het wel verstaan, antwoordde Landau met hetzelfde lachje en sloot de oogen.
Alexei Alexandrowitsch en Lydia Iwanowna zagen elkander veelbeteekenend aan en de lectuur begon
onze waardige pater komt terug: en die behoeft van dit alles niets te weten!
De monnik trad binnen en plaatste het schrijfgereedschap op tafel.
De Stichtenaar greep hasstig naar een blad perkament en deed zijn ganzeveder vaardig daarover gaan
Zij voegde zich in den gordel van zijn arm rondom haar leest, en haar hoofd hing naar hem over.
Het was nog klimmen tusschen de wijnbergen, en er was geen schaduw des wouds meer daar
waar van Espenblad op gemeubileerde kamers woonde.
Hy wist, dat deze tot vaste gewoonte had, wanneer hy uit de Kaatsbaan of de Herberg kwam, ook dan wanneer hy het overige gedeelte van den avond elders doorbracht, eerst nog naar huis te gaan
Mijnheer Van Nieuwland, het dunkt mij dat gij u niet over het lot te beklagen hebt.
Hoe zeer het mij pijnt uw geluk te verstoren, moet ik u echter van elkaar scheuren;
want daar hoor ik de paarden op de voorhof briesen en met de voeten stampen.
Herbert lag nog in zijn bed en onze makker op de sofa te slapen.
Ik kon mij niet zonder hulp aankleeden, maar ik stookte het vuur op, dat nog brandde, en maakte koffie voor hen gereed
het heeft dit zonderlinge en goddelijke, dat het, hoewel het licht is, en juist omdat het licht is, vaak duisternis brengt, waar men helderheid zag
Als die jongen nijdig was, wist hij zelf niet wat hij maar riep en raaskalde: Italiaan, en niet de zoon van je vader.
ik kan mijn Zondagmiddag beter gebruiken dan met katten te plagen en te schelden en te vechten
Thomas!  mijnheer Witgensteyn heeft hier een boek laten liggen, dat moet hem terstond bezorgd worden.
'Zonder uitstel, hoort gij Thomas en door u.
en wanneer men terugziet op de dagen, die in het geheugen dagen van ontbering en beproeving schijnen te zijn, kan men zich herinneren dat ieder uur, terwijl het
Het was hier allerbekoorlijkst en uitnemend geschikt om de terugkomst der honden af te wachten.
Een uur ging er voorbij en geen van beiden keerde terug
Dat is ongeveer het spoor van Herr Heidegger, riep Holmes opgewonden.
waarom zouden wij dus twisten nu het ons eigendom geworden is?
Daarom richt mijne vrouw haar gedeelte van de kamer in zooals het haar bevalt en ik schik mijn gedeelte naar mijn xin.
Dientengevolge hebben wij te gelijk gezelligheid
anders?  Aan het diner praatte Valérie als gewoonlijk en hij bleef haar niet begrijpen.
Het ergerde hem, zijn gebrek aan doorzicht in menschehart: hoe kon hij het ontwikkelen
Ga in de zitkamer, Urania-lief en laat mij even mijn bad nemen.
Na een poos kwam zij, frisch en glimlachend, bij Urania terug in de zitkamer.
Urania weende.  - Beste meid, wat trek je je toch aan
het is een werkelijkheid, diep in me, diep in me.
Zie je.  je kent me: je weet hoe ik ben.
! ' loeide Paddeltje dadelijk, 'Jou léééélijke verrajer!
Dacht-je, dat ik over zoo'n gemeene streek ooit uitgepraat raakte?
Aan hare voeten, het hoofd in haar schoot, zeide hij haar het zieke geheim, en zeide hij het heel eenvoudig.
En dat zij niet genoeg van hem hield, om de zijne te worden
en als wederzijdsch vriend begrijpende dat sarren, plagen en brutaliseeren de manier niet was om de zielen der geschilvoerende partijen te verruimen
Hij was een kort, zwaarlijvig man, met grove, gemeene gelaatstrekken en dat voorkomen van opgeblazen aanmatiging, dat een man van weinig opvoeding kenmerkt, die zich in de wereld omhoog tracht te werken
Dat alles was wonderklein, maar uiterst proper en netjes.
Het hongerige Sneeuwwitje at en dronk nu, en legde zich toen van vermoeidheid op het grootste bedje
nou, deer wil ik den ook wel leuven dat je Hil voor wezen mot om zoo te doen as zai daen.
Ik speurde in de beginne wel dat 'et er niet an en stond, maer ik zaide: Hil, zaide ik teugen der, nou, leg niet te knaizen ook, maidje, want de borst is ienmael weg, en hai
Wat zou hem op den heuvelachtigen levensweg moeten leiden, zoo de ster, die, gelijk hij zoo innig hoopte, hem tot gids zou strekken, moest verdwijnen;
zoo LOUISE ééns de welligt wufte belofte vergat en voor de verleiding bezweek van iemand, die haar meer dan hij zou kunnen aanbieden
voor de gunstige gedachten, die gij van mij voedt.
et is mij onderstusschen aangenamer, dat gij mij beschuldigt van te weinig gesproken te hebben, dan dat gij mij onderhield, dat ik te spraakzaam en te snapachtig geweest was
Fortunatus naast Fortunata.  De geheele tafel juichte toe.
en alles ging zoo goed, dat Cosette, die eerst treurig was over Jean Valjeans afwezendheid, er zich ten laatste mede verzoende
en zelfs, iets bijzonders op zijn ouderdom, zijn gedachten geheel boeiden.
Zijn natuurlijke beschroomdheid maakte hem eenigszins vatbaar voor bijgeloovigheid.
Het eene boek was de vermaarde verhandeling van den president
En het is toch ook zonderling, niet waar, dat ik, om het zoo uit te drukken, weer in het Gesticht kom, om te sterven.
Hij reikte haar de hand en zg nam die zacht in de hare
'U maakt u zelf veel te zwart en u denkt veel te veel na.
maar het moet een middel blijven en mag geen doel worden.
Een mensch moet denken om te kunnen handelen, niet maar denken om der wille van het denken