AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
verlangt het niet wij hebben ons werk ik heb mijn ziekenverpleging dat is heel druk op het oogenblik zijn bijna alle zusters uit verplegen ik heb mijn plaatsing voor dienstboden wij kùnnen niet altijd bidden mama wel zei theo met een lachje
steyn bleef bij tante adèle tot de dokter gekomen was den dood had geconstateerd steyn zoû zich bemoeien met alles wat gedaan moest worden hij telegrafeerde aan zijn vrouw naar louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan londen want dit had hem tante adèle gevraagd
stefanie bracht in het hare anton thuis ina zocht dadelijk haar man op zij moest iemand raadplegen en zij wist niemand beter zij vond hem in zijn kantoor leopold zeide zij kan ik je even spreken
zij poogde zich te herinneren zich geweld aan te doen in de onvoldaanheid van hare ziel zij had lot zoo innig lief zij zoû zich wijden aan hem misschien later aan zijn kinderen het moest genoeg zijn voor een vrouweleven zij zoû hare liefhebberijen hebben zij zoû weêr eens gaan boetseeren
en zij wees elly lot theo door de even opene deur der kapel de zusters op bidstoel geknield baden zangerigjes over den grond tusschen de stoelen lag tante therèse in lengte recht-uit ter neêr gestort het gezicht in de handen verborgen
je kan niet weten het beste is er niet over te praten trouwens papa laat toch niets los maar ina was te nieuwsgierig zij schudde het hoofd voornaam onder de witte paradis van haar hoed
de zuster bracht hen in een kleinen salon op den rez-de-chaussée en opende de jaloezieën op den schoorsteenmantel stond een beeld van de h maagd tusschen kandelabers een canapé enkele stoelen waren bedekt met witte hoezen
dat is goed maar zie je daan het is al zoo lang geleden ja het is wel heel lang geleden spreek er niet over met floor neen nooit nooit daarom is het ook goed dat ze meê is louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan gekomen als ze op tegal was gebleven zoû die beroerde kerel misschien ja het is wel heel lang geleden
zouden die oùde menschen iets verbergen vermoedelijk wel zei pauws kom laat ons wat champagne drinken en er niet meer over praten zelve zijn ze zeker ook al die dingen vergeten als je zoo oud wordt verstomp je zei lot
in haar verbeelden zag zij de oude vrouw zij zat waardig en majestueus broos mager in haar hoogen stoel eens was zij geweest de vrouw
neen steyn wist niets en verwonderde zich om haar vraag meende dat daan zaken zoû hebben als hij altijd had met harold en hij ging haastte zich naar stefanie naar anton naar daan en floor naar de van wely's en overal drukte hij op het hart de dood van den ouden heer te verzwijgen bij mama
steyn is toch je man je moest niet altijd zoo met hem kibbelen en zulke dingen zeggen of denken je bent weêr net een kleine furie geweest dat geeft rimpels zoo boos te zijn
het is nog niet laat het is pas half elf maar het is waar jullie zijn pas getrouwd nu dan breng ik je naar je hôtel willen we te voet gaan het is niet ver dan brengt je oude vader je naar je hôtel en met een nachtzoen aan je deur wenscht hij je veel geluk véel geluk hoor beste kinderen
ik ga op reis misschien zie ik je in lang niet weêr ik weet het niet lot beste jongen twintig jaar heb ik dàt geduld en mijn eenige pleizier in huis was jij ik heb van je leeren houden
ze is een flinke meid en ze is een drommels mooie vrouw zei pauws zij lijkt op u maar in het mooie plaagde de oude heer kom elly neem nog wat pâté maar waarom ze niet trouwen willen dat is en blijft me een raadsel we zijn toch allemaal getrouwd
van oude menschen de dingen die voorbij gaan ste deel van
besluiteloos bleef zij staan de twee stukken in hare hand ze verder verscheuren ze wegleggen in de portefeuille voor steyn beter ze verscheuren de oude heer had ze immers willen verscheuren louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan en zij verscheurde de twee stukken in vieren
en in de kamer nu ontstak hij het gas met vlugge beweging als van een jongen man elly glimlachte om hem de tafel was gedekt en er stonden bloemen en in een koelvat eenige flesschen
zij brandde van nieuwsgierigheid correct blijvende ng correcter dan zij al was van natuur tegenover het indische sans-gêne van oom daan op muilen en de chineesche tepèkong die tante floor was boezem golvende tot ronden buik toe
waarom de laatste dagen zoo ernstig en treurig en prikkelbaar is het omdat ik trouwen ga misschien is het wel daarom u houdt toch wel van elly ja wel ze is lief
een teederheid in die gebarsten stem ontroerde zoo wel lot als elly terwijl theo pijnlijk voor zich staarde hij voelde bij zijn moeder zich gedrukt en gedwongen tante het is lief van u dat u ons niet vergeet aarzelde lot
ik ben tch een oude vrouw maar je hebt nog een heel zacht velletje mama ottilie glimlachte en lot stond op kom zeide hij geef me een zoen wil je niet moetik je een zoen geven kleine booze moesje
werktuigelijk zette zij de stoelen recht en hare gewoonte van netheid was zoo groot dat zij de kamer verliet zijzelve bevende nog maar het vertrek in orde de stukken brief had zij weggesloten zij kn ze niet vernietigen en plots bezielde haar een andere nieuwsgierigheid
het is wel heel lang geleden de heele boel is al verjaard zei d'herbourg onverschillig doende en innerlijk bang neen zei ina de witte paradis schuddende het is iets dat nog niet voorbij is dat kàn niet zijn maar papa hoopte dat over een krten tijd wat het voorbij zoû zijn gegaan
vindt je papa niet gedrukt steyn hij is zoo gedrukt sedert hij oom daan heeft teruggezien steyn weet jij niet waarom oom daan zoo naar holland is teruggekeerd zij hongerde nog van nieuwsgierigheid en zij bleef immer onvoldaan zij liep met haar honger rond dagen weken lang zij wist niet tot wie zich te wenden
hij had geen kracht gehad den reeds in tweeën verscheurden brief verder in stukjes te verscheuren de twee stukken waren aan zijn vingers ontglipt en hijzelve was ontslipt aan het leven het roerde tante adèle zeer zij had tranen in de oogen
of zoû elly het huis aanhouden zij dacht van niet elly vond het somber en het zoû te groot zijn meende tante want elly deelde het vermogen zeker met ottilie steyn
dàt kan mij niet schelen wil mama het dan is het mij goed lot indertijd sprak je mij van nuttelooze opoffering die ik deed door met mama samen te blijven ik meende
wat is dat alles làng lang geleden zei lot het is om van te duizelen om daarin terug te zien dat is nu zestig zestig jaren geleden zei pauws droomerig ik was toèn een kind van tien
hij harold dercksz hij had verlangd naar den dood van takma verlàngd naar den dood van zijn moeder opdat voor hen beiden de oude menschen het ding het vreeslijke ding gehéel zoû voorbij gegaan zijn en zich zoû storten in het dièpst van het verleden hij had verlangd en nu nu was de oude man dood
maar steyn je kan mama niet overlaten aan de genade van hugh kan ik niet riep steyn opvlammend en wat wil je dat ik dat aanzie aànzièn dat ze haar geld aan dien jongen versmijt wat kan ik er tegen niets ik wil niet den minsten schijn op me nemen dat ik zuinig wil zijn met haar geld
maar tante therèse dus je wil toch naar haar toe neen laat ons het liever niet doen ook zij is oud geworden en wat heeft ze aan ons wij zijn nog jong niet waar ik ben ook ng jong je vindt me niet te oud je geblazeerden man in italië zullen we genieten
had zij niet àlles verloren wat zij ooit had gehad zoû zij lot niet verliezen hem moeten afstaan aan elly zoo als zij alles had moeten afstaan u antwoordt zoo ernstig mama dat ben ik niet van u gewoon mag ik dan alléen niet eens ernstig zijn
maar à-propos elly van de venus van milo ik heb je het niet kunnen zeggen toen wij er voor stonden omdat je in zoo een stille verrukking was maar nadat ik haar in jaren niet had terug gezien is ze mij zo een desilluzie geweest
lot was onlangs met elly zijn vader te brussel gaan opzoeken trevelley scharrelde in londen zij had toch van hèm het meeste gehouden hare drie engelsche kinderen in engeland zij voelden zich meer engelsch dan hollandsch ottilie was in nice en die deed zoo raar de heele familie sprak er schande over
nu ze geld heeft èn hugh nu is mijn opoffering nutteloos en ik ga weg dat is zeker wil mama scheiden mij goed niet scheiden het is mij om het even maar gaan doe ik ik ga weg van den haag
en ina die nieuwsgierig was naar het appartement dat oom daan en tante floor bewoonden stond op ging door de slaapkamer van tante met een snellen blik naar de koffers een der baboes was bezig met kleêren in een kast
jullie zijn heel lief me op te zoeken daar ben ik heel dankbaar voor dat is elly ik heb elly gezien jaren geleden in holland nog bij grootpapa takma je was toen een meisje van veertien jaar het is heel lief dat jullie gekomen zijn ga zitten ik kom nooit meer naar holland maar ik denk veel ik denk véel aan de familie
het heele huis was stil en netjes rondom den doode heen alléén was er stof was er rommel in het kantoor het ergerde tante adèle en dien middag nam zij den sleutel en ging er binnen
dat wordt dus je volgende essai je bent een ondeugd als ik niet wat praten kan zonder dat je me beschuldigt van te essayeeren hoû ik mijn mond niet zoo boos doen wat nu van tante
hij maakte zelve de deur open den koetsier had hij vlug betaald vor lot betalen kon en hij dreef de jonggetrouwden de trap op hij stak zelve een gaspit aan
maar het zijn zoo heel veel factoren en als ze trevelley niet had ontmoet had ze tch steyn ontmoet ze had altijd iemand ontmoet kom elly bedien jij eens de koffie
ja die moeder van je zei pauws elly bedien jij de mayonnaise neen lot geef hier ik zal wel de yquem open maken die moeder van je heeft àltijd gekibbeld jammer dat ze dàt in zich had drift groote woorden om niets ik heb het altijd altijd gekend
de oude heer is dood riep tante adèle snikkende ook de beide meiden huilden zij waren drie vrouwen geheel alleen louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan wat moeten we doen juffrouw
ja het is al met grootmama begonnen er werd veel gesproken ach nu zijn de menschen zoo oud hun tijdgenooten zijn dood de dingen gaan voorbij wie denkt en spreekt er nog over zo lang verleden dingen
ja maar ik meen lot heeft ook dat lùchtige van u al lijkt hij op zijn moeder zoo ben ik lùchtig schertste de oude pauws zijn breede gebaren waren druk over tafel over de hors doeuvres die hij nu aanbood
wil ik dokter thielens waarschuwen dat hij bij je aankomt harold dercksz schudde van neen er is niets aan te doen merci frans ik weet wat ik er aan doen kan vooral maar kalm berusten
en de eenvoudige rustige vrouw in kalmte van bloed rijp van leeftijd geworden zat ontzet over wat zich aan haar had geopenbaard eerst had die ontzetting rood voor haar geschitterd de ontzetting eener evocatie van haat en van
vlam sloeg niet meer uit de woorden op nu tante adèle gelezen had maar voor hare verschrikte oogen trilde het rood zij kromp in een van huivering en in dat trillende rood staarden de oogen zij voelde knikken hare knieën en ze weigerden haar te doen opstaan en zij
hij zeide haar ruw vleidingen hij streelde haar ruw en zij was gelukkig zij look op onder een nieuw geluk lot miste zij niet hij bestond niet meer voor haar op dit oogenblik zij straàlde omdat zij hugh naast zich had en lot die hen beiden zag schrijnde een smart in de ziel arme mama
harold vroeg hij wat moeten wij doen wat mama aangaat wij kunnen het haar niet zeggen niet waar harold dercksz was in zijn stoel terug gevallen hij kreunde van pijn dien dag en hoewel hij niet klaagde verwrong zijn smartgezicht pijnlijk en kwam zijn adem met doffe stooten
steyn kunnen we die papieren niet eens wat opruimen in het kantoor van den ouden heer het is zoo een rommel alles ligt als hij het heeft gelaten ik zoû er liever meê willen wachten tot lot en elly terug zijn zei steyn sluit u de kamer gewoon af verzegeld hoeft er niets ik heb al met den notaris gesproken
in nice tante zend mij haar portret ik bid voor haar ook dag kinderen dag lieve kinderen zij nam afscheid van lot en elly en ging in droom en zij vergat theo hij haalde zijn schouders op uit de kapel die over den kleinen salon in een grooter vertrek was ingericht klonk reeds zangerig litanie
neen hier ter wereld was hij niet gestraft zoo niet zijn geheele leven een straf ware geweest een koude huiver overviel tante adèle wat leefde een mensch jaren naast een ander en kende hem niet en wist niets van hem af hoe lang drie-en-twintig jaren leefde zij de arme nicht zoo naast hem
de stem klonk als die van grootmama nu zij zàt in haar zwarte japon in het bleeke licht van die kloosterspreekkamer waar een kilte ook bleek wat hangen bleef was de gelijkenis huiveringwekkend scheen deze dochter éen met de moeder scheen zij de moeder zelve
hij graaide wat papieren bij een schoof die in een portefeuille doende of zij over zaken gesproken hadden en zeide dat zij komen zouden zij volgden ina dadelijk naar de zitkamer en er was begroeting tusschen oom daan en die hem kwamen verwelkomen
impressioneert mij altijd heel slank en mooi en elegant kalm en rustig gedistingeerd met een verrukkelijken glimlach die van de gioconda die van de gioconda herhaalde lot glimlachende om zijn vrouw die zoo genoot te parijs
ze het aan dien jongen versmijten ze heeft een ton binnen een jaar is het op wat ze dan zal doen ik weet het niet maar ik geloof ik heb genoèg geleden voor wat eens mijn schuld is geweest nù
wàt was er toch wàt was er dat papa al wist sedert zestig jaren dat oom daan wist sedert onlangs en waarom hij naar holland gekomen was o tot wie tot wie moest zij zich wenden
je vergeet tante stefanie dat is een erftante net als oom anton een erfoom maar tante zit er goed in o zei elly lot is heel indifferent omtrent erven
buik de meid alleen liet de melk aanbranden luchtte het tochtte en mama ina riep jansje wat laat je toch tochten maak toch dicht maak toch dicht daar komen al oom en tante
hij deed zich behagelijkjes voor in al het liefs dat hem werd gezegd met den borrel die frits hem attentievol voorzette na hem zijn jas hij had het nu niet meer koud niet waar te hebben helpen uitdoen
hij vond de heele komedie vermakelijk en lachte prettig en goedig met een air van braven goeden oom die wel van de kinderen hield terwijl hij bij zich dacht ze krijgen geen enkelen cent
nu eindelijk rillende stond zij op het was heel koud in de geluchte kamer zij liep naar het raam om het te sluiten en zij voelde dat hare voeten wakkelden dat hare knieën knikten
was zij in bespiegeling verzonken had zij zich gebaad in de extaze die tot haar straalde uit de paradiziale glazen der kerkramen en was zij eenmaal in parijs een priester genaderd om hem te zeggen mijn vader ik wil bidden ik voel mij tot uw geloof getrokken ik wil katholiek worden ik wil dat al
tot bittere woorden kwam het nooit maar aan beide zijden was iets van trilling en weêrtrilling schokjes nadat het eerst zoo harmoniesch zacht over en weêr gegolfd en gedeind had tusschen hen beiden
een minachting voor haar zoon verbitterde den glimlach der oude lippen de stem tegen den zoon werd koud en hard als of zij na de vrouw van gebed tegenover den zoon eensklaps wéêr werd de vroegere vrouw die had bemind en gehaat daarna den vader van dien zoon den vader die niet haar man was geweest
wij blijven zoo heel lang op reis den heelen winter in italië eén ding stelt me gerust mama heeft geen geld en ik heb den bankier gesproken vor ik ging en verzocht als mama er om kwam iets te zeggen en haar wijs te maken dat het niet ging dat er geen geld was
en waarom om niets ik weet het ten minste niet meer waarom ik zoû het niet meer kunnen analyzeeren ja zoo gaat het hoe ben ik toch zoo kalm met zoo een kleine furie van een mama als je denkt dat je vader kalm was
zij tilden den ouden man uit den stoel tante adèle aan het hoofd door aan de voeten hij woog niets in de handen der vrouwen hij was zoo licht hij was zoo licht zij legden hem op bed en begonnen hem te ontkleeden het jasje dat zij hingen over een stoel tuitte van achteren behield den rugvorm van den ouden man
maar als mama op iemand haar zinnen gezet had dan laat ons er niet meer over spreken kijk eens je kent dat oude portret het is lief niet waar elly ja zo zag ze er louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan toen uit ik heb haar nooit kunnen vergeten ik heb nooit van iemand anders gehouden
ze waren nu sedert een paar dagen te parijs en elly die nog nooit te parijs was geweest genoot van het louvre van cluny van het leven op straat en in de café's van de theaters des avonds zo dat zij tante therèse bijna vergeten hadden
haar dikke gele gezicht met de chineesche opgetrokken oogen vollemaande uit de altijd zwarte haren die weggladden naar groote kondé en zij had iets van een mandarijn zoo als zij nu zat wijdbeens in flanellen peignoir de dik zwellende handjes op de ronde knieën
jullie zullen ook geen armoede lijden zei de oude pauws het is waar waarom dan feesten en veel kennissen hebben wij geen van allen vreemd om andere indische familie's is dikwijls zoo veel beweging deining noemden we dat vroeger o ik weet niet om ons is geen deining van kennissen
zoû je dat denken zei tante stefanie ze hebben altijd samen zaken gedaan zei ina als oom daan dus geruïneerd is dan krijgt papa hem op zijn dak maar als hij zeven ton waard is vroeg anton dercksz ja dan zei
de diepe basstem van steyn klonk in de vestibule kom jack kom hond kom je meê met den baas kom je meê de blijde blaf van den terrier galmde op en néêr over de trap stormde zijn uitbundige vaart als struikelde hij over zijn eigen pooten
ik eet zei tante therèse ik eet zelfs te veel die goede zusters soms vergeten ze dat wij vasten moeten dan geven ze mij vleesch ik neem het dan meê en geef het aan mijn armen
daar zat zij nu daar zat zij nu een oude grijze vrouw wat was er van haar leven overgebleven en toch zoo vreemd de drie mannen zij leefden alle drie
daar lag hij dood jaren had zij hem gekend en verzorgd nooit had zij dàt vermoed daar lag hij dood en dat alleen wat daar lag was over van liefdepassie en hartstochthaat en van wroeging zeker en herinnering
de oogleden toegedrukt het gezicht bij neus en bij mond weggevallen in slappe rimpels van vergaan perkament bij de ooren wat dun grijs haar als een dof zilveren krans en tante adèle zag op hem neêr puilend haar oogen en schudde haar hoofd in ontzetting heen en weêr
en wat kon hem dat mormel schelen dat ze antoinette naar hem hadden genoemd hij had een afkeer van pas geboren kinderen hoewel hij kinderen als ze een paar jaar waren wel eens héél lief had gevonden
vreemd dacht elly ook steyn had in zijn kamer platen van honden en paarden en ook steyn was een sportman een jager en ook steyn was een knappe man zij glimlachte om hare gedachte dat éen zelfde soort van mannelijkheid bekoring had op mama ottilie uitgeoefend zij glimlachte zoo als lot wel eens om zijn moeder glimlachte
we zullen er niets van zeggen aan grootmama meneer takma was rijk niet waar elly erft zeker alles ik weet niet zei steyn vermoedelijk
ik zoû niet kunnen mompelde lot ik zoû niet kunnen elly zeide niets hare oogen stonden groot en star zij begreep toewijding en zij begreep roeping al begreep zij voor zich ànders zij begreep
en die sullen mij gauw opsoeken en die hebben mij geschreven chineesche kaarten meê te brengen en ik heb twintig spel meêgebracht zoo sal ik die vijf maanden wel doorkomen en tante floor oud boos mandarijnengezicht zag naar haar man ddaan
de oude heer had de champagne ontkurkt vlug met even een draai aan het systeempje van de prop daar ga je kinderen de wijn schuimde hoog op wacht elly wacht laat me ged je kelk bij schenken daar ga je kinderen en wordt gelukkig
drink nog wat champagne als je ervan griezelt vijftig jaren geleden ik was een jong mensch twintig jaar grootmama was ng een mooie vrouw diep in de veertig ze is jong weduwe geworden na haar eersten man te hebben verloren nu zo toen dercksz verdronk was ze toch al zoo wat zes-en-dertig toen is mama geboren
nu ik heb ook veel verhalen gehoord maar geen vage grootmama is een grande coquette geweest heeft een grote rol gespeeld vroeger in het passioneele leven op java
vertel mij nog kinderen vertel mij nog van den haag ik heb nog enkele oogenblikken tijd dan moet ik naar de kapel ik bid met de zusters meê en zij vroeg naar allen alle broêrs en zusters hunne kinderen ik bid voor ze allen zeide zij ook voor jullie kinderen zal ik bidden
maar hoè zei lot ik moet zeggen op je huwelijksavond verdedig je niet sterk het huwelijk ottilie heeft zo veel ongelukkigs in het huwelijk om zich gezien
ik ben dol op kaviaar zei lot dàt herinnerde ik me na de hors d oeuvres mayonnaise van visch het is misschien wat veel visch maar ik moest een koud menu verzinnen want ik heb noch keuken noch keukenmeid dan koude kip met compôte een hollandsch gerecht hier en in frankrijk eten ze dat nooit samen
ginds in de andere kamer lag de oude man en wachtte ook hij af den dag van morgen en die der laatste eer voor hem was àlles voorbij god dàt was het geheim van hun beider oude levens
en waarom zouden ze trouwen zei lot maar lot zei elly wij zijn toch ook getrouwd wij zijn conventioneeler dan ottilie ik ben conventioneeler dan ottilie ooit is geweest ik zoû je nooit hebben durven voorlouis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan stellen nièt met mij te trouwen ottilie is flinker dan ik
hoe komen ze zoo in eens naar holland in den winter om zaken zei papa en die kan het natuurlijk weten maar u weet zelf papa spreekt nooit veel en nooit over zaken en nooit over geld maar ik heb al bij mezelf gedacht zoû oom daan niet geruïneerd zijn en let op mijn woorden dan krijgt papa hem op zijn dak
toch spitsten zijn ooren als van een sater en zijn oogen sprankelden en zijn lippen lachende zwollen dik als van indiesch bloed en er glinsterden tusschen de goed onderhouden kleine tanden ging een vrouw voorbij dan ontkleedde zijn snelle blik haar in éen oogwenk en hij dacht na éene seconde
soeur zeide theo is madame la supérieure thuis ja meneer stoor ik haar niet wil u haar dan zeggen dat ik gekomen ben om haar een visite te maken ja meneer de zuster ging theo gaf een knipoogje
maar papa ja jongen je kan nu verontwaardigd zijn ik spreek bij ondervinding hoe dikwijls heb ik met mama geen geldkwesties gehad het was er niet en op eens was het er toch weêr
of ik zoû anders ottilie eens in nice kunnen gaan opzoeken neen mama zei lot bijna driftig waarom niet riep mevrouw steyn de weert heftiger ze is toch mijn kind
over hare oogen zweefde de droom in den glimlach scheendoor de extaze in den schoot vouwde zij de dunne handen en de vingers waren staafjesslank als die van grootmama
dat heb ik al làng weêr moeten doen zeide hij ik profiteer nu van de gelegenheid de supérieure is een verstandige vrouw verstandiger dan mama zij wachtten het was rilkoud in den naakten salon lot huiverde en zeide ik zoû niet kunnen neen ik zoû niet kunnen louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan neen zei theo ik ook niet
het zijn haar kinderen die me lastig vielen ze heeft het aan haar zoon verteld die is mantri bij het kadaster ja dat is een beroerde kerel ik heb hem geld gegeven
is nu met garold samen in de andere kamer jou papa is soo even gekomen ina saken natuurlijk hebben die twee ik vraag ddaan ddaan wàarom wil jij toch naar gholland saken zegt ddaan
neen we hebben al deining genoeg onder ons gehad mama ten minste heeft er goed voor gezorgd dat heeft mama ook kennissen doen verliezen natuurlijk mama is niet netjes geweest met haar drie mannen
hij was klein tenger bijna teêrtjes gebouwd en blond de oude heer was flink in vleesch en in botten hoog van kleur met heel dik grauw haar waar nog zwarte strepen door schenen
ik zal me heel eenzaam voelen zonder jou maar als er bezwaren waren dan zoû ik eens kunnen gaan naar engeland daar heb ik toch ook mijn twee jongens en mary komt dit jaar uit indië terug lot fronste de brauwen en voelde aan zijn blond haar het zat heel netjes met een scheiding
hoû jij van chartreuse of van bénédictine en blijf dan nog gezèllig wat praten niet over oude dingen over jonge dingen over jonge dingen over jullie over jullie plannen over italië
hoorde zij haar vaders stem kalmeerend en oom daan herhaalde fluisterend wist jij dat dan al zo lang spreek zacht zei fluistergedempt harold dercksz ik dacht dat ik daar iemand hoorde neen het is de baboe die opruimt en ze verstaat geen hollandsch
zij had hare moeder zien zièn hoewel zijzelve niet gezien had zij had hare moeder zien zièn de oprijzende schim in den hoek van de kamer zij had hare moeder horen smeeken genade en eindiging van haar straf zij had niet als harold dercksz gezien zestig jaren geleden maar zij wist sedert dertig jaren
al twee kinderen die kleine meid tante floor was niet opgestaan zij lag op een divan en een tweede baboe piedjiette haar de enorme dikke beenen de lenige handen gegleden onder den peignoir van haar meesteres
ik heb geen bediening des avonds dat zie je een femme de ménage komt s morgens ik eet in een restaurant ik dacht jullie ook nu in een restaurant te tracteeren maar ik vind het hier toch gezelliger dàar
de oogen ontzet schudde zij het hoofd heen en weêr heen en weêr werktuigelijk haar doek in de hand wreef zij de stof af hier en daar was daar niet met de gedachte bij en kwam terug op de zelfde plaats wrijvende voor de tweede en derde maal
steyn vertelde de bizonderheden hij liet zich ontvallen dat hij louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan lot had getelegrafeerd en zijn vrouw tante ottilie waarom tante ottilie vroeg ina omdat aarzelde steyn die zich had versproken het is beter dat zij er bij is
de deur stond open en zij trad binnen de tusschendeur van het kantoor stond open en zij trad binnen in zijn gewonen stoel voor de schrijftafel zat de oude man hij sliep hij hing in zijn stoel en het trof haar hoe heel klein hij was als verschrompeld in zijn rust
verleden vonden we haar flauw in onze kapel en wij hebben kleine trucs als het niet bepaald noodig is te vasten geven wij haar bouillon in de soupe maigre of door de groenten heen zonder dat ze het merkt hier komt mevrouw
want oom daan en tante floor ontoonbaar indiesch en die kinderen hadden en dus geen erfoom waren en tante haatte ina met een grondigen haat en jaloersch op hun rijkdom sprak ze kwaad van hen zoo veel ze dorst
wij hebben het àllen noodig ik bid voor allen voor heel de familie zij hebben het allen noodig en voor mama voor grootmama bid ik ook voor grootpapa ook bid ik elly ik bid nu al jaren lang ik bid zeker al dertig jaren lang god zàl mijn gebeden verhooren
hypnotizeerden haar ze was gezonken in den stoel van den ouden heer en ze las niet anders meer kunnende dan lezen ze las van brandende dingen van hartstocht dien zij nooit had vermoed
wat was een ton voor hugh en als die ton op was over over twee jaar misschien waar zoû arme mama dan blijven want dàn bleef zijn mooie engelsche broêr met de leuke oogen en de geschoren bovenlip niet bij arme mama en hoe zoû dàn haar ouderdom worden arme arme mama
nu plotseling rees voor haar op de huiskamer van een oude vrouw en zij zittende aan een raam broos door de durende jaren en over haar takma beiden in een stille afwachting van het voorbijgaan de oude vrouw zat daar nog
laat je toch niet zoo zoenen door dien ouden vuilik siste frits razend kan ik het helpen ik walg van den vent hij ging uit smeet met de deur vond dat zijn jong geluk al bezoedelde omdat er geen genoeg geld was en zij laagheden moesten doen
de twee baboes trokken zich terug de vulsalamander gloeide als een oven rood achter zijn mica deurtjes tante floor had met een diepen zucht zich opgericht en zat nu
nooit kwam zij meer in holland en meende zij nooit zoû zij vermoedelijk meer haar zuster zien die zij wist het kind van takma nooit zoû zij takma meer zien en nooit meer hare moeder maar zij bad voor die oude menschen vooral omdat zij wist
ik heb haar in een week niet gezien ga je naar haar toe dan kan ik wel met je meê gaan dejeuneeren we dan daarna samen lekkertjes of ben ik fâcheux troisième niet nu dan inviteer ik je niet in een van je groote restaurants die iedereen kent maar ergens waar ik je nu eens brengen zal
spreek toch zachter daan zei harold dercksz ja ik wist dat al zoo lang zoo làng ja zestig jaren lang ik heb het nooit ik heb het nooit geweten spreek zacht spreek zacht en is zij nu dood
kom lot je bent heel goed zei elly hem verdedigend tegen zichzelven als je was als ik hadt je je vrouw niet bekoord wel elly nu wie weet papaatje
tante schrikte en zij trad nader zij zag dat zijn oogen niet waren gesloten maar glazig staarden in het verre verre vage bleek werd tante adèle en beefde toen zij den ouden heer geheel was genaderd zag zij dat hij dood was
neen jij grient zeker nooit zoo als ik als een oud wijf lot herwon zich maar zijn oogen zagen vol weemoed zij zagen zijn moeder aan en zijn broêr zijn moeder ze gaf niet om haar kleêren en daarom trof het hem dat ze in londen zich had louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan laten maken een korten tailor rok en een manteltje eenvoudig zwart laken
zei haar vader denk er aan niets aan grootmama te zeggen wij willen het voor haar verzwijgen het is zoo een slag voor de oude vrouw dat zij er misschien onder blijven zoû ja
een paar jaar ouder dan ik maar hij is ziekelijk ja en vreemd altijd geweest stil somber toch een beste kerel bij ons thuis met steyn en mama wat zouden wij feesten geven
ik heb een rijtuig gaan we dan maar dadelijk naar huis kunnen we met ons drieën in het bakje ja ja het gaat wel elly zag den ouden heer een frisschen flinken zeventiger voor de tweede maal
misschien zei d'herbourg is het wel om geld dat papa en oom daan schùldig zijn nu werd ina heel bleek neen dàt zoû riep zij uit
ik had u al lang willen komen zien om u te zeggen hoe dankbaar ik ben voor den zorg aan mijn moeder zijn fransche zinnen klonken beleefd galant en hoffelijk mag ik u voorstellen mr et mme pauws mijn neef en nicht
hij knikte naar lili en toen naar frits als of hij ze wel begreep en lili en frits glimlachten onnoozel terug ze begrepen hem niet maar dat deed er niet toe hij raadde ze èrg verliefd nog ook al hadden ze twee mormels en hij raadde ze ook tuk op zijn beetje geld
voorbij gaan heid maar exquis een specialiteit van homard à l'américaine die verrukkelijk is hij kuste de toppen zijner dikke vingers o wil je nu dadelijk dan naar mama goed dan nemen we een sapin want mama woont heel ver hij riep al een rijtuig aan gaf het adres
die familie die bond toch maar zonder dat je iets aan haar had daar hadt je nu die sijs van een stefanie die hem van zijn lectuur zijn warme kamer zijn pijp suetonius en zijn gezellig gedroom meêtroonde om eerst een mormel te zien aan wie hij toch geen cent naliet en dan naar een broêr bracht in een hôtel die lust had gehad in december uit indië naar holland te komen
toen stond zij op in de hand mandje brief van elly en courant en ging zij opnieuw naar boven zij klopte aan het kantoor maar de oude man gaf geen antwoord
oom had dus nog een slaapkamer en een kantoor papa was op het oogenblik bij hem en zij spraken zeker over zaken want zij hadden in indië gemeenschappelijke belangen in verschillende ondernemingen
en was het of verleden jaren terug spookten in bleek wit licht wonderbaar en hoe gaat het met allen in den haag vroeg tante therèse woorden over de leden der familie wisselden de supérieure bescheiden na enkele oogenblikken stond op nam afscheid bedankte voor het bezoek
wat is dat voor een onsamenhangend verhaal zei leopold d'herbourg advokaat en procureur hij haalde gewichtig de schouders op ina voornaam sloeg de oogen moê op
mama ottilie schokte op en wat zoû dat waarom moet de overkomst van dat heerschap een surprise voor me zijn op straat louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan waarom moest ik het jou vertellen dat hugh met me meê is gekomen en wat is de reden van zijn komst wat kan jou die schelen vraag het hem
zei de supérieure madame is een enthoesiaste geweest in àlles wat zij gedaan heeft zei theo en staarde voor zich uit en zij is zoo gebleven zij is enthoesiaste in haar nieuw geloof louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan in nze godsdienst maar ze moest niet overdrijven en niet onnoodig vasten
tante floor weet van niets dacht ina zich herinnerende hoe tante zoo even gesproken had over haar komst in holland waarom waren zij gekomen wàt was er wàt wist papa al zestig jaren lang en wàt wist oom daan sedert zoo kort kwam hij dàarom in holland
maar dat gegoten zat om haar ng jong en rank figuur terwijl in haar hoed een jeugdiger lijn zich boog dan hij gewoon was op haar nog zoo aardig grijsblond kroezehaar te zien zij was zestig jaren
tante adèle takma haar sleutelmandje aan den arm rustigjesaan bedrijvig kwam uit de eetkamer in de gang want zij had den brievenbesteller gezien en zij hoopte op een brief van elly
behoort ina d'herbourg wachtte hen in het kleine huisje van hare kinderen frits en lili van wely frits een piepjong officiertje lili een lachend blond moedertje dappertjes al weêr p na hare bevalling de twee kindertjes stefje een jaar en antoinetje een paar weken
dag steyn zeide zij zij noemde hem niet oom om zoo weinig verschil van leeftijd is er iets gebeurd zij wist al de oude heer takma is gestorven
er is kwestie geweest de lijkkist open te maken om het begraven lijk te schouwen ze vonden het te laat maànden geleden was hij toen al begraven men vertelde dat een inlander met een kris om een vrouw ja en men vertelde méer men vertelde van takma dat hij op dien avond op de pasangrahan was gekomen en dat
dat de oude baboe van grootmama ma boeten heette en dood is dat haar zoon is een mantri in tegal aan wien oom daan geld heeft gegeven dat is àl wat ik weet zij zagen elkaâr aan beiden bleek
wij spraken juist over mama theo toevallig dat wij je ontmoeten herhaalde lot ik loop iederen morgen de boulevards af heel natuurlijk dat we elkaâr dus ontmoeten ik ben blij jullie te kunnen feliciteeren mama ik geloof dat ze het goed maakt heb je haar in lang niet gezien
zeker dat zal ik doen als ik je verder nog helpen kan met iets merci laten we elkaâr van middag bij moeder vinden we moeten zoo veel mogelijk de familie waarschuwen geen woord bij mama los te laten wij moeten het voor haar verzwijgen de schok zoû haar dood zijn
lijd ik er nog onder en ben ik er onder beroerd ik geloof dat ik ng van haar hoû als mama had gehad een ander karakter een ander humeur en als ze trevelley niet had ontmoet dan
neen geen feesten neen elly heeft zoo weinig vriendinnen en ik zoo weinig vrienden in holland we leven zoo apart in den haag ik heb meer kennissen en vrienden in italië dan in den haag de heele familie is zoo een beetje apart behalve de d'herbourgs is er eigenlijk niemand dat is waar
zij brandde van nieuwsgierigheid met den moeden blik van hare oogen voornaam pogende te verbergen haar acuut verlangen om te weten en verhalen die haar niet interesseerden gingen om
mama's japon was eenvoudig onmogelijk meende lot de eenige gezellige kamer in huis was de zijne mama dol op lezen las heel louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan moderne fransche romannetjes die zij niet altijd begreep trots een leven van liefde van passie van haat onschuldig gebleven in vele dingen en totaal onwetende in perversie
dat dacht ik we moeten voor hààr den dood van den ouden man verzwijgen voor dokter roelofsz is het onmogelijk te verzwijgen maar ook hem zal het wel treffen ja zei harold dercksz je hebt ottilie getelegrafeerd
ja zei harold dercksz hij zal zijn geld voor het meerendeel nalaten aan elly en aan ottilie wanneer is de begrafenis maandag lot en elly zijn dan nog niet hier
het land leeft toch met modern leven maar dat kan me niet schelen ik zie er alleen het verleden en dat ligt er zoo mooi rustig dood dat maakt me niet treurig wat me treurig maakt dat zijn de oude menschen en de oude dingen die ng leven en die zo oud ons voorbij gaan zoo langzaam langzaam aan
neen dacht ina tante floor wist niets van de erfenis misschien was het toch geen erfenis maar wat was het dan zij gingen ina en lili in het rijtuig dat papa harold kwam halen
ik met het weten zeide zij hoe wil je er achter komen jij moet eens met papa spreken hem vragen wat hem drukt wat hem drukt maar ik ken hem altijd gedrukt drie-en-twintig jaren lang dat ik je man ben papa spreekt nooit met mij heeft in zijn zaken zelfs een anderen advokaat dat weet je toch
ja dàt kan je begrijpen ik sal ddaan alleen laten ghaan neen kind wij sijn getrouwd en ik ha meê wàar oom ddaan haad oude menschen als wij beghooren bij elkaâr ddaan
een zenuwachtigheid beving haar en zij luisterde naar de gang toe theo gaf een knipoogje aan lot en zij stonden op neen verzekerde tante therèse ik zal jullie niet vergeten zendt mij je portretten niet waar zij beloofden het waar is ottilie je zuster
we hadden alleen niet zoo in verleden dingen moeten pluizen zei de oude heer dat maakt lot maar griezelig kijk den jongen taartjes eten net als je moeder kon doen net een kind net een kind
en hij verkneuterde zich zoo gezelligjes aan die gedachte dat hij met pleizier de dikke baker een rijksdaalder gaf zij vergisten zich allen tante stefanie ina en het jonge paartje toen zij oom zoo goedig zagen en zoo royaal zij dachten hem al ingepalmd en hij liet ze in dien waan dien hij fijntjes doorzag
zij hadden nog niet de strakke ontzetting van hunne oude gezichten die met verblinde oogen in het diepe verleden hadden geschouwd kunnen ontspannen tot het aanschijn van iederen dag zij schenen beiden ina spectraal wàarover hadden zij gesproken wàt verborgen zij wàt wist papa al zestig jaren
misschien een beetje een grooter huis zouden we dat kunnen betalen alleen met steyn blijven doe ik niet dat staat vast dàt staat vast moedertje lots stem klonk vol medelijden
tante adèle was niet hebzuchtig de oude man zoû haar zeker wel een mooi legaat hebben nagelaten daar was zij zeker van wat haar spijten zoû was het groote huis te moeten verlaten zij woonde er zoo lang had het zoo heel lang verzorgd voor den ouden heer het was haar lief de meubels waren haar lief
het is misschien beter ina er heelemaal niet in te grijpen pas liever op je weet niet in wat een wespennest je je steekt het is zestig jaren geleden gebeurd het dateert van zestig jaar geleden wat een tijd
nu ging tante naar boven tevreden den brief te hebben en zij klopte aan de deur van het kantoor van den ouden heer zij kreeg geen antwoord en meenende dat hij voor een oogenblik was in zijn slaapkamer ging zij
ja gaf lot toe al weêr kalmer maar wat dan ze is toch mijn kind maar het is heel onverstandig als u naar ottilie toe gaat al hebben we wel eens gekibbeld het is onmogelijk u kan niet met haar overweg als u naar haar toegaat trouw ik niet trouwens steyn heeft toch ook meê te praten
schei uit zoo lang je geen zeventig bent heb je den tijd ja grootmama de laders dercksz ik herinner mij haar in indië vijftig jaar geleden god wat een tijd huiverde lot
in de eetkamer bleven ina oom en tante wachten tot lili zich had gekleed oom daan zal er wel warmpjes in zitten nu zei ina met glinsterende oogen papa die het toch weten kan wil nooit van geld spreken en woû niet zeggen op hoeveel hij oom daans vermogen schatte
om oom daan tante floor vertelde van de kinderen marinus administrateur van een suikerfabriek die bij tegal woonde met een groote familie zijn kinderen al weêr getrouwd en verspreid over java jeanne chaan
wat donder wat konden hem die jonge lui schelen dacht hij in een opsomberende drift hadden ze al niet genoeg aan hun jeugd en aan hun twee frissche lichamen om nog op zijn paar duizende guldens te moeten azen
parijs maakt me treurig omdat de stad stervende is als heel frankrijk rome maakt me gelukkig de stad dat wat ik er zie is dood en ik voel me er zelven nog jong en nog leven en dat maakt me blij egoïst blij terwijl ik tegelijkertijd bewonder de doode en kalme schoonheid
ja ik ben soms ook nog wel een kind maar toch niet zoo als mama en gaàt ze nu nog naar engeland ze heeft me beloofd van niet maar zoo een belofte beteekent niet veel
maar in een maatschappij die zich hervormt ja je kan daar nu over praten ik blijf er bij ik vind dat je troùwen moet in stadhuis en in kerk jullie zijn nu in stadhuis getrouwd maar ottilie trouwt heelemaal niet
van samensmelten van ziel en lichaam ziel samen lichaam samen gesmolten om toch te vergeten toch te vergeten zij las in een razernij van woorden
lot kopje in de hand lachje om den mond bestudeerde na zijn medelijden bestudeerde hij mama ja zij moest wel heel mooi zijn geweest de ooms zeiden altijd een poppetje
tante adèle opende de ramen de koude winterlucht kwam binnen en zij trok dichter om de schouders de wollen pelerine die zij droeg met haar stofdoek stond ze een oogenblik verlegen niet wetende waar te beginnen
hij zei het schijnbaar verteederd en zijn hand trok haar in het voorbijgaan tot zich en als ware het in de verteedering van het bezoek gaf hij haar weêr een langen langen zoen zij rilde en haastte zich weg in de gang ontmoette zij haar man hij gespte zijn sabel om
zij opende nu zachtjes de deur hij zat nog steeds in zijn stoel in de zelfde slapende houding van zoo even hij scheen echter nog meer verschrompeld o zoo klein in zijn korte jasje
ina begreep tante ottilie was ouden takma's dochter zij erfde zeker ook hoe groot denk je dat het vermogen zal zijn dat de oude man nalaat heb je geen idee o niet dat het mij interesseert geldzaken van een ander dat is le moindre de mes
hoe gaat het met oom harold en hoe gaat het met mama charles ik denk heel veel aan haar ik bid veel voor mama charles de stem vele malen gebarsten klonk molliger dan zuiver hollandsch en was rond van kreoolsch accent
de kamer was gebleven als zij geweest was van het oogenblik af dat zij den ouden heer uit zijn stoel hadden gebeurd zoo licht o zoo licht en hem hadden gelegd op zijn bed en ontkleed
zij zoû niets te weten komen maandag was de begrafenis woensdag eerst zoû zij lot en elly kunnen verwachten zij troffen het niet arme kinderen zoo gestoord te worden in italië in hun werk maar elly was toch voor de menschen de eenige nabestaande van den ouden man en zij was zijn
en zie je daar ottilie natuurlijk zei lot nu dat is goed ja hoe wil je hebben dat met eene familie als de onze er een kring van nette kennissen bestaat ottilie schrijft mij wel eens ze leeft met een italiaan zie je waarom ze nu niet trouwen dat is me toch een raadsel
hij telegrafeerde aan lot en elly naar florence voor de begrafenis zouden die zeker niet in den haag kunnen zijn en hij ging dadelijk naar zijn zwager harold dercksz dien hij thuis vond na het tweede ontbijt
in de rue madame hield de koetsier stil voor een hek van hooge staven waarachter een schutting van planken zoo dat inkijken onmogelijk was hier is het klooster waar mama woont zei theo zij stegen uit theo belde
nu wat dan lot ik vond haar oud geworden maar lot ik verzeker je dat ik haar oud vond geworden wordt dan alles oud worden zelfs de onsterfelijken oud
ik kan joù versekeren ik ben stijf als een plank wat ddaan dan ook besielt in desen tijd naar gholland te komen is mij onbehrijpelijk waarom is u niet in indië gebleven tante vroeg ina voornaam met moede oogen
de supérieure het eerst kwam binnen een kleine vrouw verloren onder de ruime plooien van haar kleed onder de kap schitterden twee bruine oogen monsieur van der staff madame hij drukte haar de hand
steyn ging met jack uit de avondstilte effende zich door het kleine huis en in de zitkamer onpersoonlijk en ongezellig suisde het gas charles pauws keek naar de punten van zijn bottines en vond dat ze goed zaten
ze maakt het goed zei de supérieure omdat wij voor haar zorgen dat weet ik voor zichzelve zorgt ze niet u weet ze overdrijft le bon dieu verlangt dat niet dat wij overdrijven als madame doet ik bid niet een kwart af van wat madame bidt madame bidt àltijd ik zoû er geen tijd toe hebben
welkom mijn beste kind zei de oude man en zoende elly hij hielp haar met haar hoed en haar mantel bracht die weg in zijn slaapkamer leg je jas hier ook maar neêr lot
jij gaf nog de rust de kalmte aan enkele oogenblikken aan tafel zorgde je voor iets harmoniesch dat is nu allemaal weg met ons samen te wonen ik zoû het je zelfs niet meer raden het zoû zijn elly blootstellen aan een ongelukkig leven
en heidsieck ik heb mooie vruchten voor jullie gekocht koffie likeur een sigaar een cigarette voor jou elly en dat is alles beter kon ik het niet doen maar papa het is zoo gezellig
en nu plotseling wist zij tante adèle alléén wat niemand wist zij wist alleen dacht zij en zij ontzette van huiver wat te doen met die wetenschap wat met die vier stukken geel papier beschreven met bleekroode inkt als met bloedletteren die waren getaand
hier in den haag ons inrichten buiten gaan wonen als de winter voorbij is zij zag hem aan omdat zij hem zoo smeeken hoorde hij smeekte omdat hij zich iets voelde ontglippen en zij had plots met hem medelijden zij wierp zich aan zijn borst sloeg haar arm om hem heen
wanneer kan ottilie hier zijn ze kan van avond de nachtboot nemen ja dat zal ze zeker doen ze vermoedt ze vermoedt alles ze hield véél van den ouden man hij van haar ik moet weg harold zoû jij het aan dokter roelofsz willen zeggen
ja de kinderen zouden nog drie maanden zeker wegblijven het was nu begin januari en dàn was er sprake van zouden zij zich kalmpjes opschieten bij steyn en mama ottilie voor een tijdje om eens te zien of het ging om ging het niet kalmpjes hun eigen gang weêr te gaan zij hadden het reizen nog in het hoofd en verlangden nog niet naar een definitieve installatie
wat zal ik u zeggen ik ben daar heel kalm onder maar gezièn is de familie nu niet louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan neen het begon al met grootmama die heeft ook geleefd en laten leven ik heb veel vage verhalen gehoord
ik leek toch liever op u papa lot je zeurt elly neem nog eens wat mayonnaise niet dan zullen we de koude kip entameeren neen geef maar hier lot ik zal wel snijden en je huwelijk is heel kalmpjes gegaan geen kerk
keetje zei tante adèle ga dadelijk naar dokter thielens en dan naar meneer steyn de weert ik weet niemand anders familie van meneer is er niet maar meneer steyn de weert zal ons zeker helpen neem een rijtuig en ga dadelijk breng meneer steyn dadelijk hier mevrouw steyn is naar londen ga ga gauw keetje
hoe gaat het thuis jongen het zelfde altijd het zelfde maakt mama het goed fyziek ja moreel gedrukt omdat ik getrouwd ben hoe gaat het met steyn en haar ze kibbelen
adèle wilde het ja zei harold dercksz ze is ze is zijn dochter wist zij het wij hebben er nooit over gesproken ik heb er ook nooit over om mama gesproken ik geloof dat ottilie het vermoedde jij bent executeur testamentair dat dacht adèle
dan dat ze oprecht zoû zijn dat hij alles hoorde en verre van doof werd met den ouderdom dat hij zelfs stemmen hoorde die niet waren welke stemmen had hij gehoord welke stem had hij hooren roepen welke louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan stem had hem geroepen toen de al gescheurde en te lang bewaarde brief zijn hem verradende hand ontviel
keetje had steyn de weert thuis gevonden en hij kwam met haar meê in het rijtuig zij waarschuwden aan het huis van dokter thielens maar de dokter was uit tante adèle kwam in de vestibule steyn te-gemoet door het groote huis beneden dommelde een stille witte rust buiten sneeuwde het dichter
in alle geval zei elly ik dacht niet dat al was er geen feest wij toch zoo gezellig zouden soupeeren en lekker zei lot elly de taartjes zijn verrùkkelijk
arme tante floor is stijf als een plank oom anton is er ook en tante stefanie en mijn lili is meê gekomen ik kom u toch niet storen in de zaken oom daan kuste haar sprak terug luidruchtig hartelijke woorden
je was achttien jaar toen ik je moeder trouwde ik heb nooit met je één woord gehad en de verdienste daarvan is heelemaal aan jou kant ik ben ruw en ik ben heel bitter geworden al het vriendelijke in mijn leven is me van jou kant toegekomen
het is heel veel wat het is weet ik niet maar het is van gewicht en ik wil weten wàt het is kan het niet zijn van een erfenis van een erfenis vroeg d'herbourg niet ziende die ons toekomt zoû die mantri dingen weten die als oom daan hem geld gaf
we zouden van daag samen er heen gaan niet waar tante stefanie dat spaart haar een rijtuig uit dacht anton dercksz ja zei lili we kunnen wel langzamerhand gaan vindt u ook niet oom zeker kind
zij beloofden het allen in een zelfde behoefte van kinderen hunne moeder te verzwijgen den dood van den man die zoo lang in hare louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan affectie gebleven was dien zij iederen dag bijna over zich had zien zitten op een stoel bij het raam
ik heb straks een consult zeide hij gewichtig zij wist dat hij loog dat hij niets te doen had zij zette zich rustig mantel nog aan en hoed op leopold