AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hoofdschudden. 'dat's juist het ergste; dat is het wat mij zoozeer bezwaart en bekommert. Ik had u zoo graag getrouwd gezien met een verstandig en voorzichtig man, wien ik met gerustheid uwe kolossale fortuin had kunnen toevertrouwen
Het doet mij leed, mijnheer, stotterde Olivier door den verwilderden blik des vreemdelings geheel bedremmeld. Ik hoop, dat ik u niet bezeerd heb
een licht voor mij was geweest. Is mijnheer Copperfield van alles op de hoogte gesteld, Rosa? Ja
de meeste menschen krijgen een geheel anderen indruk van Georges, als zij hem eenigen tijd kennen, dan als zij hem voor het eerst in gezelschap zien. U ziet, ik spring als een trouwe zuster voor mijn broêr in de bres. Schenk u me nog maar eens in
en alttfd zeer toornig is als iemand ze doodschiet. Komt. dus, en volgt mijn raad. Loopt zoo hard ge kunt met uwe duiven terug
Als het opgenomen werd schreide het, maar anders was het altijd zoo geduldig, dat het geene andere behoefte of begeerte scheen te hebben, dan maar stil te liggen en te denken
Leuk, dat je met Jaap fietsen mag. Stel je voor als ik eens zoo iets begon, ik geloof dat Pa me in de boeien sloot. Nu, bonjour hoor. Joop
Eindelijk kwam de beurt aan GHERYT MAESSEN, Jacob van Lennep, De pleegzoon die, ofschoon hij van ULRICA verscheidene gunstbewijzen ontfangen had, den Baron slechts bij name bekend was
antwoordde Becky. Ik ben geen engel! En om de waarheid te zeggen, dat was zij zeker niet. Want men heeft in den loop van dit korte gesprek
Dit aanvankelijk flauw, toen duidelijk, vervolgens luid en dreunend gerucht naderde langzaam, onafgebroken, rustig en vreeselijk. Men hoorde niets anders
Hij riep hem tot zich, en het bleek MAURITS, dat hem zijn geheugen niet bedrogen had, daar deze jongen hem verhaalde, hoe bedroefd hij was, dat hij dit jaar door eene zware ziekte
en het is veel beter dat gy het sponsje voor uwe laarzen houdt. Daarop begonnen wij verstandig te praten en overlegden
Vandaar is het mogelijk wel, dat velen weigerden dien eed te doen, en dat de Regeering de oproeping herhalen moest, met bedreiging van straf, als men er nu nog geen gevolg aan gaf
Al is, zeide Sander, het schip nog zoo lek en de branding nog zoo fel, zoo zal de matroos, om zijn leven te redden, niet overboord springen, wanneer hij haaien voor den boeg ziet
Ik ben weer Zwitser, Tell! Ik dien den Oostenrijker niet meer, riep hij. Zie daar eens! Hij wees naar de schuilplaats, zoo even verlaten
De Kentaur, uit de diepte der grot, had in beide armen vier groote amforen getorst en stapte er behoedzaam meê aan. Hij leunde de zware kannen tegen het rotssteen en draaide
landschappen, portretten, genrestukken, sommige met levensgroote beelden, ten voete uit, en al die schilderijen waren
Omdat ik dan bij waarheid getuigen moet,' hernam de ritmeester, altijd bedaard en vriendelijk, 'dat meester SYMEN, die een bol in de toomprangkunst was, de goede man, het u niet verbeteren zoude
en ons genoegen grenzenloos. Na dit tijdperk van ons leven doorloopen te hebben, gingen wij al de afzonderlijke deelen der pantomime door
Hij maakte een tooneel met behulp van eenige planken en besteedde den gulden om kaarsen te koopen, die hij half doorsneed om het aantal lichtjes dubbel zoo groot te maken
waarop juffrouw Snevellicci gilde en verklaarde, dat zij, als zij dacht dat hij het gezien had, zeker flauw zou vallen
Daarbij een korte broek en gespen op de schoenen. Hij hield altijd de handen in zijn zakken, en zei dikwijls met gezag: De Fransche Revolutie was niets dan een hoop bandieten
Toen luid en naar Bastiaan gekeerd: 'Als je een goed woord te spreken hebt, wacht er dan meê tot de luitenant er bij is, aan ons, botterikken als we zijn, is dit immers maar half besteed
en gereed stond, om hem in verrukking om den hals te vallen; maar of uit maagdelijke bloôheid of uit zekeren heiligen eerbied
De lindeboomen stonden daar, en de haagdoornen en hunne bladeren ritselden welluidend als ik stilstond om te luisteren
Jacob Jansz., hoewel hij de openlijke godsdienst niet verwaarloosde, was zoo weinig een kerksch man, dat hij op deze bijzonderheid niet had gedacht; maar, sinds Juliaan het voorrecht had naar het harte tot de ware Kerk van Christus te behooren
en. nu wist hij zeker, dat er I E T S was. omdat zijn vader gezegd had, dat hij te jong was, er met hem over te praten. Zoo was het kind ernstig geworden
Maar, Dolly! ik had liever nog mijn anderen arm, ja het leven willen verliezen, dan dat ik had moeten terugkomen om u dood te vinden
gevoelde ik, dat het bijna mijn plicht was om in zulke omstandigheden hem de mij betoonde gastvrijheid te betalen
maar nooit met zulk een gevoel als thans: Deze aarde zal als sneeuw vergaan, De zon geen licht meer geven
ja waarlijk!.' n zij keek ons beiden aan, als wilde zij de oplossing vragen van iets, dat haar blijkbaar vreemd voorkwam. ngelukkig werd haar de tijd daartoe niet geschonken
Nooit had hij mij de oorzaak van die treurigheid verteld en ik voor mij schreef ze slechts toe aan zijne vrees, dat wij zouden scheiden
Deze kajuit beslaat dikwijls de geheele lengte der boot gelijk ook ditmaal het geval was en heeft drie of vier rijen kooien aan weerszijden
waar de stralen der Septemberzon vroolijke glim- en kantlichjes op het porseleinen ontbijtservies tooverden, viel zijn blik terstond op een aangekomen brief, die naast zijn Handelsblad lag
zij wilde telkens weten, waar ik was geweest en wat ik had gedaan en van wie ik brieven ontving en wat ik in mijn zakken had en meer van die dwaasheden. Zij werd bij den dag zonderlinger en driftiger en we hadden zonder oorzaak twist over de nietigste zaken
En zy maakten hun fortuin en kwamen naar de school teruggaloppeeren, met hunne zakken vol goud, genoeg om altyd te duren
En zij vond, dat het voor haar nutteloos was, Ovidius te lezen, om enkele Romeinsche zeden te bestudeeren, waarvan sommige haar verschrikt en geschokt hadden
Legree had nu zooveel gedronken, dat hij genegen was om bijzonder goedertieren te zijn; en thans kreeg men juist zijne plantage in het gezicht
s wickel, met zijn ruime velden n hooge bosschen, u betend? oo vraagt hij
en letter E op zijn arm. Weggeloopen, de negerjongen Ellie. Heeft een litteeken aan een zijner armen van den beet van een hond
zij zijn dan slechts de twee eindpunten van hetzelfde lot; slechts de twee vleugels van denzelfden geest. Leeft en zweeft
en gij zijt de eerste, dien hij niet heeft verworgd; nooit heeft hij den ongelukkige, van wien hij zich had meester gemaakt, weder losgelaten, dan na hem gestikt te hebben
En daar tuimelde ze heen, en ik gaf zoo'n gil, dat ik er zelf wakker van schrok en Julie overeind vloog, en zei, dat ik zelfs in mijn droomen ordinair ben. Och hemeltje, wat
Niet te koop. Zoo ik eens wat bezat, Dat ik verkoopen kon, Ik zou het doen, als ik Er maar veel geld meê won
vroegen of het dier niet te koop was, en hoeveel hij er voor verlangde. Ongeveer zooveel als een ezel goud draagt, antwoordde hij
of tweemaal per maand in gezelschap van een groepje sombere vrienden van Osborne's stand en leeftijd
En dan die zoenen van een paar frisch warme lippen, voor wie het kussen eene heerlijkheid is, die onbeschrijflijke weelde van genot te kunnen schenken in het vinden van de hoogste verrukking
Op zekeren avond, toen Wegg er reeds aan gewoon geworden was zijn patroon met rijtuig te zien verschijnen, vergezeld
en aan deze tafel zat Tupman, die er in het geheel niet uitzag als een man, die de wereld vaarwel had gezegd. Toen zijn vrienden
haar in de armen hield en de snaren geheimzinnig fluisterend tot hem spraken, speelde hij, phantaseerde hij en liefkoosde hij zijn instrument als een minnaar zijne geliefde
Daar de Wed. KROMBALG op eenen kleinen afstand verwijderd was, nam HILLEGONDA de gelegenheid waar, om van den boer dat diertje te koppen, dat nog zeer klein was, en het aan MARIA ten geschenke te geven
en zelf die dankbaarheid, een zoo overtuigend befef van het gevoel der zegeningen, die zij genoten had, in hare ziel eene hoop ontstaan op de voortduring van ods zegeningen
Bloemen, vogeltjes, de harp, de oude piano, welker tonen in vroeger tijd zooveel liefelijker hadden geklonken
Hoe meer zij Petersburg naderden, des te grooter scheen haar de vreugde en de beteekenis van dit wederzien
De gedaante van dit oud en ruw gedenkstuk van vroegere eeuwen stak zelfs in dien tijd, toen dergelijke gebouwen nog meer algemeen waren, somber en treurig af
Ik ben hier vijf jaren geweest, met lichaam en ziel onder den voet van dien man, en ik haat hem, gelijk ik den duivel haat
over kunst, en over liefde, en over dingen van het leven in het abstracte, zonderdat ik waar ben
De tweede binnengalerij, die zich uitstrekte in de lengte, vertoonde aan het einde, daar waar zij zich weêr verbreedde tot een galerij in de breedte, een reusachtige roode satijnen portière aan
Zoo zijt gij dan hier heer en meester, op een vrij zonderlinge manier. De heele zaak was wonderlijk
Onder aan dien witten waterval lagen enkele steenen, waardoor het water als een woeste stroom heenbruiste, en hier streek Akka neer. Dit was ook weer een goede slaapplaats
Hij zou voor haar, zooals men het noemt, door het vuur zijn geloopen; menigmaal naderde hij haar, wanneer zij alleen waren, en zei, terwijl hij zijn tengere hand op haren arm legde
en bedaard door de binnengalerij bewoog en zijn voetstappen op het marmer weêrkaatsten. Inwendig was hij volstrekt niets op zijn gemak
hij deze woorden gesproken had, steeg er een zware lijfknecht van zijn paard en liep met blote degen op de jongeling aan. Deze in plaats van zich met zijn mes te willen verdedigen, stak het in de schede en wachtte met gesloten vuisten op zijn vijand
wreef zijne oogen met zijne vrije hand, alsof hij ze wilde uitboren, maar sprakgeen woord meer. Mijnheer Jaggers had dit aangezien
Op, naar zijn huis! Wij zullen toch onder dak komen en het vrouwvolk, dat daar is, zal het gelag betalen, riep één der aanvallers uit
hij, toont zijn' moed aan weerlooze voorwerpen. Wacht maar, vriendje! Aan alles komt een einde, ook aan Oostenrijksche
het onbeschrijfelijk licht, de diepte, de schaduw, de verborgenheid, aanschouwde, kwam al het menschelijke hem klein en nietig voor
Te excuzeeren nu heb ik, die m'n plicht deed, niets. Nederland deed z'n plicht niet, en heeft zich te verontschuldigen dat het tegen Havelaar party trekt voor schelmery. Zoo is de zaak
En als het beeld der wrake, Staat woest, met fladdrend haar, Den rechterarm geheven, De grijze harpenaar. De linkerarm des ouden Den doode ondersteunt; Dan roept hij, dat het somber Door hof en zalen dreunt
Zijne lange haren, die rood van kleur waren en verward langs zijn gezicht en over zijne schouders zwierden
Javert hernam: Hij is naar de barricade gegaan, en zie hem nu hier. Naar de barricade! riep de portier. Hij heeft zich laten doodschieten. Ga den vader wekken
Ik was hierover nog meer verwonderd en getroffen, dan door de tranen van de koe. Ik gevoelde een diep medelijden met het beest, of beter gezegd, het bloed deed in mijn hart zijne regten gelden
genoemde jonggezel met te veel neus aan zijn aangezicht, te veel cosmetiek in zijne bakkebaarden, te veel opschik aan zijn vest
maar hem de deiur wees, bleef hem ruiets anders over dan eene buiging te maken en de woning te verlaten
Je weet wel veel. en ik ben zoo blij dat je oprecht bent. - Ik ben altijd oprecht. - En onfeilbaar. - Ik zoû nooit hebben kunnen doen wat jij hebt gedaan, neen
Die kerk is beter. De Jezuïeten hebben haar gebouwd. Zij is fraaier. Zij staat tegenover de fontein van den kardinaal de
Mijn besluit is genomen; de herinnering aan een ongeluk, waarin zoo velen met mij moeten deelen, zal in het vervolg mijne rust niet meer verstoren
Zij zweeg, het einde harer zinsnede zou aan den eerbied van het begin hebben te kort gedaan. Jean Valjean was voor haar nog altijd mijnheer de maire
Maar dit in geen geval! Zij zijn slechter dan ik, want ik veins ten minste niet! En terstond besloot zij morgen, op haar zoons verjaardag
Zij was ook niet een orakel, en er waren wel meer huishoudentjes, die het krap hadden, kleine ambtenaartjes, eerste luitenants. Neen, neen, au fond vond ze zich toch bespottelijk, maar er was niets, niets meer aan te doen
Ja mijn jongen, zoo is het goed. - Wil ik dat dan maar zoo zeggen, aan mama. Louis Couperus, De boeken der kleine zielen - Ja. Hij klemde zijn kind aan zich vast. - Mijn Addy, mijn jongen, mijn lieveling, mijn lieveling
Brutus was op het eene, Nero op het andere verliefd. De geheele geschiedenis is een eeuwigdurend herkauwen. De eene eeuw bootst de andere na
En toch, de ongelukkigen morden thans niet! Zij schikten zich met eene zekere onverschilligheid in hun lot, terwijl anderen vast geloofden, dat er nu toch spoedig uitkomst komen zou
Gy hebt gelyk - Maar die haatlyke regeeringswyze is nergens zo ongepast als in de Huisselyke Maatschappy; Regeeringloosheid alleen is nog erger: want zy is niets dan verwarring
Op een soort toonbank stand een weegschaaltje om goud te wegen en een schopje om geld te verschuiven
mede te deelen, die u treffen zal. Ik vlei mij, dat gij, om mijne goede bedoelingen daarmede, mijne stoutmoedigheid vergeven zult
zij voorzagen eene sloep zoo veel mogelijk van voorraad, en namen afscheid van het grootste gedeelte van het volk, dat bij Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn den Kommandeur en het schip verkoos te blijven
Jacky had zijn' boemerang uit de lappen gewikkeld en zorgvuldig afgewreven. Op het oogenblik, dat hij de kakatoes snel zag dalen, greep hij de lat bij het eene eind, zwaaide ze eenige keeren boven zijn hoofd rond en liet ze daarop los
Hij noemt de boeren Jacks, die jongen ! zeide Estella met diepe verachting, eer ons spel uit was. En wat heeft hij grove handen! En welke lompe laarzen
alsof al de bladen uit het omslag moesten springen De eerste indruk der beide dames was mede die van verontwaardiging! Doch spoedig lachte men hartelijk om het dwaze geval
Wat hij nu meende in te gaan was niet het Groote, maar het Teedere. Wat hij nu vroeg, vroeg aan het leven en aan haar, was niet in trots meer
Intusschen kan ik mijn arme dochter niet bij mij houden: zij moet in mijn zwervend leven niet deelen; en hare tegenwoordigheid zoude slechts strekken om mijn schuilhoek des te eerder te doen ontdekken
Ik heb uw eer en goeden naam voor u bewaard, en uw rust en vrede, en huis en hof ook, zei Uriah op een stroeven toon, en met de
En ik durf u daarom tegen hem waarschuwen, als een jongeling, die mij toeschijnt het vrij verre in de kunst van veinzen gebragt te hebben. Waarlijk moeije! zeide
Dat is er zes van de twintig! bromt Cornelis en schiet den man, die om genade smeekt, dood. De Leidenaars gaan vreeselijk te werk! Geene genade wordt gegeven
Maar dan moet gij althans uw eigen broodje en uw eigen glas melk hebben. Één oogenblik, beste. De melkenj is hier juist achter, om den hoek
Zouden ze toch, niettegenstaande al haren tact, eenmaal haar ondergang zijn? Maar zij lachte om dat idee; zij had een vast vertrouwen op hare onkwetsbaarheid, hare onschendbaarheid. Het leven gleed steeds van haar af
maar ik weet tevens, wie de Heer De Witt is, en niet ik alleen, maar geheel Nederland, geheel Europa, ja de geheele waereld weet, wat hy verrichten kan
Er was eens eene goede moeder, die een eenig kind, een allerliefst dochtertje had
die zijne vrouw, dochters, moeder, schoonzuster en een troep vriendinnen van deze had medegebracht. Green is een knap man, mijnheer! en nooit bang
en noemde hem de voorwaarden, op welke hij in de verbintenis der prinses, zijn dochter, met hem wilde toestemmen. Mijn zoon, sprak zij
Lange jaren waren voorbijgeloopen en de hand des tijds had de meesten van hen, die in onze geschiedenis een rol gespeeld hadden, van het wereldtooneel afgevaagd, toen een vreemdeling
Wat voor soort van dienst hebt gij wel? vroeg Sam, toen hij zijn makker voor de tweede maal liet inschenken. Een slechten dienst,'.' antwoordde Job
een gebaar, als wilde hij zich herstellen, als had hij iets gezegd, dat hij had moeten verzwijgen; hij stond op en zijn gelaat was ook veranderd, niet smartelijk meer
terwijl hij nu en dan een blad van de linden aftrok en met de tanden in stukken beet. Hij werd verlegen door de gedachte
e loop van ons verhaal brengt mede, dat wij thans een beschrijving geven van dat feest. och die beschrijving vordert, als men beseffen kan, een afzonderlijk hoofdstuk
wel lastig. V. Den volgenden avond was het bal bij de Verstraetens zeer vroolijk
Kom bij mij wonen, mijnheer, zei Courfeyrac. Ik zou de voorhand hebben, hernam L'aigle, maar ik heb zelf geen woning? Zwijg Bossuet, riep
antwoordde Scheich Ibrahim, dat gij zulks van mij durft vergen, en niet zelf de handen aan het werk slaat. Ga, ontsteek ze als gij lust gevoelt; maar niet meer dan drie
BiJ den Heme! riep h luid met zijn stok stampende ik ga naar juffrouw Lirriper. Wdar woont juffrouw
Versta ik u wel? vroeg Madzy, wier hart op dit oogenblik de beteekenis van Aylva's woorden reeds vooruit liep. Waar zijt gij bevreesd voor? En met een heimelijk beven wachtte zij het antwoord af
Nu zag de man met de knods er nog afzigtelijker uit dan straks; hij had een jas aan, die, hoewel uit meer gaten dan laken bestaande, nog maar ééns gekeerd was; zijn pantalon liet den vorm zijner beenen meer dan vermoeden
Bij het ontwaken op den vierden morgen had zij al overwogen welken weg zij moest volgen om de verlangde inlichtingen te verkrijgen en na het koffiedrinken, kleedde zij zich aan om uit te gaan en sloeg den weg in naar de bibliotheek
Des namiddags na het bezoek van Javert ging de heer Madeleine als gewoonlijk Fantine bezoeken. Eer hij bij haar binnentrad, liet hij zuster Simplicia roepen
in hooge mate opgewekt, en daar ze nog warm waren, geloofden zij er geen kwaad aan te doen, wanneer zij beide maaltijden maar te zamen gebruikten, in plaats van tweemaal aan tafel te gaan
Ida Van Helderen was een typetje van blanke nonna. Zij probeerde altijd heel Europeesch te doen, netjes Hollandsch te spreken; zelfs gaf zij voor, dat zij slecht Maleisch sprak, en dat zij noch van rijsttafel, noch van roedjak hield
en Elinor, tevreden nu zij in een opzicht haar zin had gekregen, wilde thans niet méér beproeven. Voorbij den ingang van het dal, waar het landschap, ofschoon nog schilderachtig en afwisselend
als een vervloekte woestijn, steenige wijdte, starre verschrikking, welke de Held, uit het woud, bijkans, aarzelde te betreden
TWEEDE HOOFDSTUK. WAARIN MEN TWEE DICHTREGELS ZAL LEZEN, DIE MISSCHIEN VAN DEN DUIVEL ZIJN
Anders gaat het als gisteren en krijgen de kinderen voor zes uur niets te eten! Goed, ik kom terstond en zal alles regelen
Bij het eindigen dezer woorden, waaruit de hevigheid van hare liefde bleek, viel zij op nieuw bewusteloos in mijne armen
Waarschijnlijk bestonden ook daar overeengekomen teekens, waaraan men elkander herkent en wie er eenmaal in was opgenomen, vond er zeker gemakkelijk genoeg de lustgenoote, die aan zijn verlange beantwoordt
Een gelijke, ofschoon kleinere verzameling van tenten was aan de westzijde der stad nedergeslagen op de opene plaatsen, welke haar afscheidden van het bosch, of, om den stijl des tijds te gebruiken, van den Houte
kon mijne moeder toch niet blijven weigeren. Eenigen onzer bloedverwanten waren er zeer boos en geërgerd over
Dit oogmerk werd bereikt; en eer nog het wachtschip het avondschot had laten vallen, was BLOMMESTEYN, met zijnen reisgenoot
ge er iets van? vroeg Marius aan Cosette. Neen, antwoordde Cosette, maar mij dunkt, dat de goede God ons aanschouwt
Weller en zijn vrienden keken verbaasd op over alles wat zij zagen, maar Sam beschouwde alles met
Neen, mijnheer, antwoordde Venus. Maar hij liet u wel eens iets zien, niet waar ? Venus keek zijn vriend aan en antwoordde bevestigend
uit Grogwitz, waar de prins een jachthuis heeft, en waar zijn gebied door de rivier, de Pump, gescheiden wordt van dat van den naburigen prins van
en tableaux-vivants, en terwijl de drukte van feestbereiding voer door de notabele families van Laboewangi, scheen ook in de ziel der inlandsche bevolking Louis Couperus, De stille kracht iets te varen, maar niet zoo lucht iets als van feestvierende liefdadigheid
of de raaf met eene zachte stem riep: a Polly, zet de ke. en dan bleef steken, daar hij het overige vergeten had
en wilde hij van geen afkoopen weten, dan waren de overwinnaars nauwelijks in de stad of ze drongen, zonder daartoe verlof te vragen, alle huizen binnen, namen mede wat van eenige waarde was
Dennis? riep de secretaris. Ga zitten. — IkhebMylord gesproken, zeide de ander, sen hij zeide
Onze eeuw verheft zich op de ontwikkeling van den geest, en Engeland en Duitschland prijken in heerlijken glans op dit veld. Zij zijn majestueus, wijl zij denken
en de aarde zoo vol gangen was als een mierenhoop. Toen het eindelijk Bataki gelukt was van dit alles eenigszins op de hoogte te komen, zweefde hij weg
doch die hooghartigheid zelve weerhield hem van zich zulke zinspelingen op zijn afkomst aan te trekken, waarop Reinout vlam zoude gevat hebben
aanschouwde Enjolras met onuitsprekelijke zachtheid en zeide: Laat mij hier slapen. Slaap elders! riep
Het kan moeielijk anders of, al schrijvende, moest ik mij verplaatsen onder de personages die te Kloosterham of te Londen optreden
kon zien uitkomen. Nu en dan riep Favourite: En de verrassing nu? ik verlang naar de verrassing. Geduld! antwoordde
eent nel inderdaad, haar ten huwelijk te vragen?' vroeg aurits, geheel uit het veld geslagen, en zonder op het gedane voorstel te antwoorden
Bitzer, zeide mijnheer Gradgrind, geheel verslagen en met jarnmerlijke onderdanigheid voor den kantoorknecht, hebt gij een hart
Hij zalspoedig hebben wat hij verlangt, zeide Hugh, zijne wandeling hervattende. Denk daar maar aan, en houd u stil
ei!' zei hij met een spottend lachje. 'Maar doe me nu liever het genoegen voorloopig geen eerzuchtige plannen te koesteren.' Zij sprong op en maakte zich boos
toen schroefde hij het huis weder dicht en bracht de machine weer op gang. Het hoofd op zij keek hij naar de ballen van den regulateur die, langzaam omhooggerezen, traag begonnen te draaien
De roode gloed van het kolenvuur maakte de afzichtelijke verwarring zichtbaar, die hier heerschte; zadels, toomen en allerlei wapentuig
Is dat de eenige reden van uw komst? vroeg de heer Gregsbury, Nikolaas met een wantrouwenden blik ophemend
Het was op een' frisschen najaarsmorgen, dat de veldheer, van zijne dappere legerhoofden en bekwame krijgsbouwmeesters vergezeld, van den Weert, alwaar hij eene krijgsschouwe gedaan had, naar Oud Zevenaar terugkeerde
en er was dus geen reden, waarom ze het, als hij het vroeg, zou weigeren. Het was heel vreemd van zijn vader geweest, dat vond hij ook; maar het kon toch alles niet anders
Men zegt immers, dat grootpapa. - Ja, de amant is geweest van grootmama. Die oude menschen: dàt te gelooven als je ze nù ziet! Liefde. passie. in die oude menschen te moeten begrijpen
zi ontzagen zich niet zelfs den geduchtsten voorbijganger gestreng in het verhoor te nemen, en vervulden
en ik vinden dezelfde dingen leuk, en dat is ook een heeleboel waard. et is erg vervelend wanneer de humoristische kijk op de dingen van twee menschen niet hetzelfde is. k geloof niet dat die twee dan werkelijk samen gelukkig kunnen zijn
Dank niet mij; dank, naast God, u zelven,' sprak zij, nadat hij zijn verhaal voltooid had, 'elk ander zou welligt zijne tegenwoordigheid van geest verloren hebben en bezweken zijn
Het. eene jaar harinnert aan het vorige, en dit weer aan dozijnen andere! Eigenlij'k sehijnt het mij toe al'sof de geboartedag
dat ik niet eens de blijdschap van Capi bemerkte; hij sprong tegen mijn beenen op en liet van tijd tot tijd een zacht geblaf hooren
was zelfs niet te vergelijken met de ontsteltenis, die zich van hem meester maakte, tcien hij den tegenstand ondervond van dit kleine monster
ergens uit het zuiden omstreeks Avignon en Marseille afkomstig. Zij heeft eene bruine kleur, groote oogen en zwarte haren
De onderstelling reeds is niet galant, mijnheer,' merkte mevrouw aan. 'Ik had de oprechtheid u te waarschuwen, mevrouw! dat ik niet galant ben; niet meer man van de wereld, schoon ik er vroeger voor doorging
om in zijn nieuw kosthuis met een glas water, den leelijken smaak weg te spoelen, dien het zure brouwsel had achtergelaten. De vrije dag was voorbij en den volgenden morgen ging de zwerver er reeds vroeg op uit, om werk te zoeken
om alle onaangename denkbeelden en lastige zorgen te verbannen, van elke omstandigheid des levens slechts die zijde aan te grijpen, welke hun het aangenaamste toeschijnt
of ze kirden een deuntje voor de deurtjes van haar huisje dat aan den zijmuur van de pastorie hing. Mijn grootvader was een rijzig man
dat het hier feest was, gansch onvermengd feest. En werkelijk feest is het, en voor die tien, twintig kleinen daar wèl
Zie je, het is de Weelde. Het groote rad, waaronder Marianne en Carolientje liggen verpletterd, is de Industrie, en Floortje is de Weelde, die staat met een danspas op de Industrie en strooit goud en parelsnoeren van een dubbeltje
a,' liet hij volgen, 'zoo ik niet te vrij ben, zich. tot den jongen wendende, dan nog één glas en dat is voor de obele eevaart
geene al te ongehoorde stoutigheid en die zij ook niet ten kwade scheen genomen te hebben, want toen zij in het gezelschap terugkeerde, was er niets in hare houding tegenover hem, dat aan gekrenktheid deed denken
iHeb ik mijn reuk van vruchten verloren, of is het eene appelpastei, meneer ? vroeg Wegg. iHet is eene pastei van ham en kalfsvleesch, hernam Boffin
toen Barberin u te Chavanon bracht en uit de kleeren, die gij toen aanhadt, bleek klaar, dat zij tot de luiermand behoorden van een rijk kind
Toen- zij deze woorden sprak, en met de hand naar de plaats wees, waarheen zij hen brengen wilde, keerde zich de voerman om
Wij allen hebben zulke oogenblikken van verbijstering gehad, die ons in verwarring brengen; wij zeggen, wat het eerst in ons opkomt
Rosa buigt zich over haar heen en rofcRft haar toe: Mijnheer Copperfield. , DAVID COPPER FIELD rr Het verheugt, mij u te zien, mijnheer. Het spijt mij dat
Hier, onder het aak, waar zij zaten, broeide een duister geheim, dat hen, als het ware werd thuisgebracht, om te onderzoeken
Daar heb je mijn hand, maar heel ongemerkt, hoor. Louis boog zich om iets van den grond op te rapen dat niet gevallen was en maakte een niet te bescheiden gebruik van het verkregen verlof
Laat hij ons met hooren, vervolgde hij, op Hugh wijzende: hij is zoo disperaat
De oude man vertelde toen, hoe edel Pecksniff zich van zijn plicht jegens de maatschappij had gekweten, door Tom weg te sturen
Lichten des hemels, vervolgde hij, laat uw licht in dit dreigende gevaar alleen voor mij schijnen. Dit zeggende, laadde hij het lijk op zijne schouders, ging tot aan het einde der straat
Wij hebben geen brood in huis, en hoe zou ik aan eten kunnen denken!' vervolgde de waardige kasteleines, die juist haar eten op had en in angstige spanning over het rumoer op straat en de treurige gebeurtenissen der laatste dagen met haar kroost vergaderd zat
Maar het scheen dat Paolo er zijne rekening niet bij vond om ook aan Deodaat mede te deelen, hetgeen hij aan Reinout had verhaald, en weinig genegenheid had, den Ridder naar Haarlem te volgen
En zij gevoelde, dat te gelijk met de liefde, die hen verbond, een booze geest van strijdlust zich tusschen hen gesteld had
Toen kwam de winter mèt het potkacheltje, mèt de lamp. Tevreden rookte hij z'n pijpen, scheurde stukjes papier af, stak de pijp i n de kachel
Een Deken of Hopman ging met statige tred voor deze mannen, en sloot alzo de baan als met een dwarsboom af. Nog meer zulke scharen kwamen beurtelings uit de stad, en het getal der gewapende Bruggelingen beliep tot vijfduizend hoofden
die hem in den tijd zijner verpozing, nuttig en aangenaam weet te onderhouden, en hem aldus eene genoegelijke afleiding kan verschaffen. Want, besloten zij
Ja, dat is het doel van ons onderhoud, hernam hij zich slechts met moeite kalmeerend; Anna kan er veel aan doen, slechts van haar hangt het af
Marius gevoelde zich trotsch op dezen onbekende. Drie der mannen welke Jondrette stokers had genoemd, hadden uit den hoop oud ijzer, de eene een grooten beitel, de andere een tang
ok hiervan kwam niets, en dit bleek zijn reden te hebben; dewijl reeds te negen uren de eer nel verscheen, die onmiddellijk bij den predikant in diens studeerkamer ontvangen werd
en onbeschrijflijk smartgevoel beving mij, en ik voelde in mijn borst een diep medelijden oprijzen, zonder te weten waarom of met wien? p eens drong een brandende straal mij in t hart, en spleet het als t ware vaneen
en nu staat een ander rijtuig gereed. Door helder maanlicht beschenen stappen we daar nog eens in
die tot hoogmoed brengen en waarvan het bezit niet zoo goed en voordeelig is, als de genade en de barmhartigheid van toean Allah; hij had betoogd
Och, antwoordde de vader, ik ben nog kouder dan gij. De moeder riep heftig: Gij, gij hebt immers altijd alles beter dan anderen; tot zelfs het kwade toe
een vat vol wijsheid, een welvarend handelaar, die goede zaken deed. En hij was inderdaad geacht bij de inlandsche gemeente
en dan die Heeren, die met zijn Majesteit waren! slechte betaalders, maar vrolijke gasten, voorwaar! Wat al kluchten hebben zy ten mijnent niet uitgericht
De kinderen kwamen snel en gemakkelijk vooruit, en ze spraken er over, hoe verstandig ze hadden gedaan, door over het ijs te gaan, in plaats van de wandeling over den verregenden weg voort te zetten
iemand met heel veel kennis en bekwaamheden, die door narigheden was getroffen, die hij nu niet kon of mocht openbaren, en dat hij Johnson heette
Men ziet het: graaf George Eberhard van Solms, hoe jong ook, had in voorkomen en gedragingen al de strakke waardigheid van zijn rang, al den bedachtzamen ernst van den rijperen leeftijd
zat het eerste oogenblik de tegen hem aangevoerde beschuldiging met groote bedaardheid aan te hooren, maar toen vader had uitgesproken
het gewenschte gevolg hebben gehad, maar thans was het meisje werkelijk zwak en uitgeput, haar hoofd zonk achterover tegen de leuning van den stoel
Maar deze wist, dat men een menschenhart, dat zich open had gesteld voor de inwerking van den Heiligen Geest, niet naar welgevallen kan fatsoeneeren; en waar soms de vlucht te hoog, de zielszucht te vermetel mocht zijn
Onze lieve Heer zij ons genadig! zeide Tante Chloe. Maar o, het klinkt alsof het niet waar was. Wat heeft hij gedaan, dat meester hem verkoopen zou
tot zij zelf eindelijk onder de zwijgende broederschap werden opgenomen; en behalve dat zij onder den grond geruster sliepen dan ooit
ok had hij gezorgd, dat den chout eenig geld ter hand gesteld werd, om aan beide de ongelukkigen eenige ververschingen in hunne gevangenis toe te dienen, zeggende
maar een rustplaats, zooals zij die verlangden, moesten zij toch kunnen vinden, want ze waren geen verwijfde wezens, die zachte bedden en mooi gemeubileerde kamers verlangden
met hulp van den tenor, de over het voetlicht vliegende bouquetten verzamelde; toen naderde zij
hij was dood. De nacht was zonder sterren, en stikdonker. Ongetwijfeld stond in de schaduw een groote engel met uitgebreide vleugelen, die de ziel wachtte
om. en ach!. gy zoudt ook my zoo gelukkig maken, indien gy medelijden hadt met haar bittere rouwe en haar een gunstig oor wildet leenen
enk er toch aan, dat ik een socialiste ben. at zou het niet vreeselijk lastig worden, als we later ooit eens herrie met elkaar kregen. k zou een verhuiswagen moeten huren om je al je cadeaux terug te sturen
De bulhond vervolgt den vluchtenden lafaard, doch deinst terug voor hem die standhoudt en hem onder de oogen durft zien. Lang genoeg hebben wij lafhartig geduld, dat Hollandsche huurbenden op onzen bodem
Neen inderdaad niet, zeide de visscher, en ik zal u niet gelooven, tenzij gij het mij met eigen oogen zien laat, zoodat ik daardoor overtuigd wordt
Ook klom haar innerlijke zieleangst, toen hij met eene gracelijke geste even de hand op haar arm legde om haar staande te houden, en het woord tot haar richtte op den toon dien hij tegen het burger juffertje meende te moeten gebruiken
De hertogin treedt den kroonprins tegemoet, en breekt hare gratie in eene diepe buiging neêr. Zoo heeft hij haar reeds zien buigen
en, in zijn ziel, haar noodlot school als kracht, die grooter was dan hij, god zelven. En in zijne kleine schepping van Mathilde spiegelde zich
in Frankrijk aldekleine manspersonen soldaat en al de dikke mannen postiljon zijn: dat een onveranderlijke regel is. Maar zy hadden
lk hoor het, mjjne heeren. Ga dan maar voort, zei Defarge. Van den anderen kant, fluistert men aan de fontein, hernam de arbeider
De overigen liepen naast hetzelve mede, en aldus zette men langs bijpaden en omwegen den tocht voort, in tamelijke stilte
Er komt althands meer dan eene uitdrukking in dezen brief voor, waarby op plannen en bedoelingen gezinspeeld wordt, weinig bestaanbaar met de veiligheid van dezen Staat
maar daarbij zoo lomp en onbehouwen te werk ging, dat hij het hoofd van den armen jongen onder zijn arm kreeg. Zoo hield hij hem vast
en zij was vrouw genoeg om gegriefd te worden door het verwijt, dat in zijne woorden lag opgesloten. Zij weigerde dan ook de hand niet, haar aangeboden door Arkel
en ik twijfel niet, of ik zal de beloften vervullen, die ik hun deed, om binnen het jaar den Staatschen zulk een' geweldigen knak te geven, dat zij het hoofd in den schoot zullen leggen
Suzanna: en dat nog wel om onzentwil. Welk een ongelukkige reis! zeide Henriëtte: is UEd. niet doornat, Mijnheer Huyck? Zooals UEd. ziet, Mejuffer! zeide ik: en ik ben waarlijk eenigszins beschaamd, mij aldus aan u te vertoonen
Vermoedelijk werd een dergelijk doel ook door de menigte bij hem ondersteld; want het bleek uit alles, dat hij, ondanks den eenvoud van zijn uiterlijk, gansch geen onbekend, noch ongeacht inwoner was van de stad
en te gelijkertijd ging de schel over, die haar bij hare meesteres riep. Meer bevreesd voor haar man
De grote slagzwaarden, die aan hun zadels hingen, slingerden heen en weer, en vielen met klinkend geluid op de ijzeren deksels der paarden; hieruit sproot een akelig gerucht dat hen als een gedurige krijgsmuziek op de baan vergezelde
Ik ben het die de koorden mijner beurs heb losgemaakt.' 'Zoo, gij? ik wist niet eens dat gij eene beurs in eigendom hadt,' antwoordde Juliaan, nog onder den indruk zijner smartelijke overwegingen
in te nemen en naar zijn vrienden te Brighton te rijden. In den loop van den dag hoorde juffrouw Osborne haar vader bevel geven
voelt men zich maar een half mensch, als men dag aan dag in onbekende oorden moet zwerven, ver van zijn nommer en ver van de bezigheden, die voor den ambtenaar dagelijksch brood, onmisbaar voedsel zijn geworden
Zoo kwamen Vader en Moeder op den berg, en eerst dachten ze er alleen aan, hoe mooi dat stond, al die rose gezichtjes, die over de grauwe steenen verspreid waren
van zijn gevolg, en beval hun het volgende: Neem ieder een' knuppel en volg Schaban, die u in deze stad hij een' pasteibakker brengen zal
Zij herdacht vooral den avond, toen zij met hem van Muiderberg wandelde. Alle zijne woorden, zijne gebaarden, kwamen met eene buitengewone levendigheid voor haren geest
Ken je zijn naam niet, Kees?' bracht hij stotterend uit. 'Willem, wat mankeert je? Wat kan jou dien man schelen?' 'Knol, ik zoek naar iemand, die mij na aan het hart ligt
maar met zoo'n komisch gezicht, dat de achterdochtigen nog achterdochtiger, en de geloovigen in hun meening bevestigd werWen
en rijglaarzen die de kleur van zjjn steenachtig beroep hebben aangenomen, leidt Durdels een lui leven in
Mijn kunst leeft evengoed Metamorfozes als ik en als de jonge hertog en als iedereen, die leeft. Ik heb mijn kunst gezien als een kind
Hij informeerde naar zijn origineelen vriend, hoe deze met zijn jonge vrouw leefde en terwijl hij met een vluchtigen blik
Gedurende die korte twist hadden de andere ridders met verschillende gevoelens op de stoute woorden van Robrecht geluisterd; velen der Fransen werden gram om des Vlamings woorden, doch de wetten der eer beletten hun zich met de twee vijanden te bemoeien
of te Pocy is gebleven, om links naar Evreux of rechts naar Laroche-Guyon te kunnen gaan. Loop gij hem maar na, tante. Doch, wat drommel zal ik de goede oude
en waardigheid van Jos als ontvanger van Boggley Wollah zijn vaders verlies van rang in de maatschappij zou kunnen vergoeden
Priesters en monniken maakten zich tusschen het volk met de eliebogen ruimte, en stonden op de teenen om een kijkje van het mes te kunnen nemen, engingen toen
toen het zingen van Vitalis zoozeer de bewondering en verbazing van die dame had opgewekt; evenzoo de bedreigingen welke Garofoli hem had toegevoegd
Ik dacht, dat zij over het geheel al blij scheen te zijn met het vooruitzicht, dat zij dien dag nog melk zou hebben
herstelde zich zooveel mogelijk, daar zij op het opgeruimd gelaat van haren de verrukkingen van zijn dankbaar hart las. en hij haar kussende zeide
waar deze dan zoo sterk wordt, dat zij, in zekere maat gedronken, den gemeenen Hitlander dronken maakt: terwijl ook de aanzienlijke Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn inwoners aan hetzelfde euvel vast, zich degelijk in het Engelsch bier
Eindelijk liet hij den armen oppas, die nog meer brieven te bezorgen had, los en scheurde de enveloppe open. Het was of hij een beroerte kreeg
et is goed, meer dan eene acob van ennep, laasje evenster delen koord op zijn boog te hebben, en aurits nam gisteren bij ominee nog veel te heftig, naar mijn zin, de partij van de reule tegen-over degenen, die haar belasterden
Hij weigerde dus om aan den agent te gehoorzamen, toen deze ons van het plein wilde wegjagen. Als mijn meester zich niet door zijn drift wilde laten beheerschen
Gij denkt aan de kinderen, om je met hen te vermaken, ik denk echter ook aan hen en weet nu, dat zij verloren zijn
of zaken van algemeen belang, trekt gij hem altoos omlaag naar uwe huishoudelyke bemoeiingen
De tranen vloeiden haar uit de oogen. Hij boog zich over haar hand en kuste ze om zijn ontroering te verbergen
eene kip dood te pikken, of het eten van de honden in de buurt te stelen, waarvan de stoutsten bang voor hem waren
en wanneer hij eindelijk, vermoeid van de vruchtelooze inspanning, zijn oogen naar huis wendde, zag hij weinig, waarop zij wat konden uitrusten
Het slachtoffer wordt er door geveld, zonder het zelf te weten; getroffen in het dierbaarste dat hij bezit, dat den vorst als den bedelaar gelijk onmisbaar is: in zijn eer, zijn goeden naam
Maar ditmaal waren de oorlogskansen ongunstig en de kleine bakker ranselde George af, die thuis kwam met een zielig blauw oog
De groote lord Steyne stond bij het vuur en nuttigde met kleine teugjes zijn koffie. Het vuur knapte en vlamde genoegelijk
De bekoorlyke bruid van Tinkling was de echo dezer ongeloofelyke verklaring. De twee krygslieden wisselden versteende blikken met elkander
Het was de ergernis van Van Naghel, die de carrière van zijn zoon gebroken zag, al was de jongen ook nog jong en al zoû hij hem wel kunnen helpen aan iets anders, in Holland. Maar hij was altijd tegen dit huwelijk geweest: een zwak, Hollandsch meisje, zonder geld
Waar het op vechten aankomt, Kapitein De Moor, viel Cret weer in, daar zult ge zien, dat ik ook handen aan het lijf heb! Het is geene vrees, die mij zoo doet spreken
Dat is waarlijk goed betaald, zei de groote Klaas en snelde naar huis toe, nam een bijl en sloeg zijn grootmoeder dadelijk dood, zette haar op zijn wagen, reed haar naar de stad, waar de apotheker woonde, en vroeg hem, of hij ook een lijk wilde koopen
e burgerij van nkhuizen is mijn braven vader en mijn geheel geslacht altijd bij uitstekendheid genegen geweest.' adat het orstelijk paar
waarvan in den brief, dien ik daar voorgelezen heb, melding gemaakt wbrdt, en de volgende woorden
Rudy was door zijn schoten de eerste van het schuttersfeest, gelijk de molenaar te Bex de eerste door zijn geld en zijn goeden molen was. Zoo drukten de beide mannen elkaar de hand, hetgeen zij vroeger nooit gedaan hadden
Wat is er? Wees kalm! Ik ben het. Je kent mij toch? sprak de andere op fiuisterenden toon. Maar Jean Baptist
Door mij zal u geen leed geschieden', herhaalde JACQUES even sarrend; 'mijne hand zal u niet treffen, zooals gij van plan waart mij den dood toe te zenden. Grij zult geen last meer van mij hebben
toen, op eens, als barsteden de gezwollen wolken in éen scheur open, een zondvloed neêrstortte, als met éen enkel loodrecht vlak van water
Tusschen beide nam de gastvrouw, de grootste der toen in Holland levende Dichteressen, de vrijheid, om in eenen Lierzang, den Vorst op de volgende wijze te begroeten
Toen wij een van die vuren voorbijgingen, waarboven een ketel hing, herkenden wij onzen vriend Bob. Hij was recht blij dat hij ons zag
nog om ons en in ons spookt, omdat zijn duivelsche invloed je nu, nu nog van me af wil rukken
want geen dame zal toch op de vraag of zij veel aan muziek doet, zeggen: morgen waarschijnlijk. - Ja, toch, wezenlijk; ten minste het is ons plan morgen af te reizen, niet waar
want ik voelde mij tot hem aangetrokken, anders had ik mij natuurlijk niet aan hem gewend; vervolgens zit hij zoo slecht in de veêren, dat hij zich bij geen fatsoenlijk mensch zal durven aanmelden om zijne aanklacht voor te brengen
terwijl hij zijdelings naar den galg keek, die men over het hakhout heen konde zien: 'ik ben juist niet zwoâr op een bezoek bij den Ambtman gesteld
Mijn God, zal ik ooit de uitdrukking op hun gezicht vergeten, toen zij zagen wie er in de boot was, die op hen invoer? Illustratie: bracht ik hem met een zwaren stok een slag toe. Zij gaf een luiden gil. Hij vloekte als een dolle en stiet met een riem naar mij; hij las zijn doodvonnis in mijn oogen
In de tuinen trekt en rukt hij aan de takken der boomen, met doelloos brutaal geweld, evenals een vagebond. Nu beproeft hij zijn kracht aan de schoorsteenen, als wilde hij ze omverwerpen
ge moet nooit over iets schreien. Ik zal voor u zorgen. Ge zult zien hoe wij ons zullen vermaken. Des zomers gaan wij met Navet, een mijner kameraads, naar
Zaagt ge wel hoe blij zij was toen zij u zag ? fluisterde Parsons. Om de waarheid te zeggen, vond ik dat zij keek alsof zij liever iemand andershad gezien, antwoordde
want nadat hij een paar malen zijn neus had opgehaald, zag hij den grijnzenden dwerg ongeloovig aan
Ik volg. Zijne armen zjjn gezwollen, omdat ze zoo vast gebonden zijn; zjjne klompen zjjn groot en zwaar
Zij sprak nog als sprak een ander in haar, en zij moest glimlachen om dat meervoud: aderen: zij wist niet waarom: misschien, omdat het de eerste maal van haar leven was, dat zij dat woord, dat meervoud, gebruikte, in gesprek
et vorige gemeentehuis, klein en onaanzienlijk, lag in t verborgen. ud was het niet. ot op het einde der vorige eeuw had engelo
Geenszins was dit bij de IJslanders het geval, en schoon hij wel al de dagelijksche vertellingjes niet even duidelijk, bij gebrek van de kennis der IJslandsche taal, kon verstaan
anderen, dat er eene poging was gedaan om den Koning te vermoorden, dat de soldaten weder waren uitgerukt, en dat men in de verte had hooren schieten
Ik liet u mijns ondanks lang wachten; gij hebt u toch, hoop ik niet verveeld?' vroeg mijnheer, die het gebaar had opgemerkt, waarmee Witgensteyn het album had ter zijde gelegd
die zich tusschen hunne kroonlevens moesten samen weven. Toch was het haar moeilijk zoo te doen. Zij hield van Valérie, en meende, dat dit huwelijk in allen deele goed zoû zijn
Hoewel deze bijzonderheid eigenlijk niets te maken heeft met de hoofdzaak van ons verhaal, heeft het misschien toch zijn nut, al was het maar om niet te vergeten
herhaalt op zachten toon een jonkman, die, met de eene hand tegen het hek der villa leunend, is blijven staan. Een boerenjongen, die een valiesje en een vioolkist draagt
het eerste was een dier langbeenige, schuifelende, knokkelige figuren
hoe arm zij waren; hoe men zich afvroeg, wat mannen, en zulke mannen als haar broer en kapitein Osborne
Mijn broeder, vervolgde de barbier, had aan die twintig broeken voor den molenaar vier à vijf dagen werk, en toen kreeg hij er nog een stuk stof bij, om even zoo vele hemden te maken
dan van een beschaafd Europeaan. Daar zat hij, rustig en vergenoegd zyne pyp rookende, aan de deur van eene houten hut op vier wielen
kon hij niet ophouden ze te bewonderen, en oordeelende, dat hij er eene vrij aanzienlijke som voor zou kunnen krijgen, was hij over deze vangst uitermate verblijd
de Engelsche dames, gretig op informatie, hingen aan zijne lippen, vonden hem allerliefst, vroegen hem duizend details. Deze dagen waren dus rust voor Cornélie
Zeker, zeker,' stemde Betsy haastig toe 'Ik zal het nu maar bewaren. Misschien heb je nog meerf 'Ik heb niets, maar er komt nog heel veel te doen als meneer maar eerst terug is
Deze damp verhief zich tot de wolken, en breidde zich als een dikke mist over de zee en het strand uit, een schouwspel dat, gelijk men ligt kan denken, den
ja, ja, dan maak ik me maar van kant. Verpletterd onder den last van het leven hing hij in zijn stoel, met zijn zenuwtrekkend gelaat, zijne groote ledematen uitgestrekt
Op het harnas van Willem van Gulik stond een breed rood kruis; het wit priesterkleed viel onder zijn wapenhemd uit, en daalde tot over de zadel, zijn helm was zonder veder, en zijn ganse uitrusting bloot en zonder
Maar bedenk ook eens, welk een nacht voor iemands veeren! Welk een nacht! herhaalde Mortimer. Waar zijt gij van morgen gebleven
Papa heeft bijna een beroerte gehad, tante raakte handgemeen met de monsignore's. Ach
De vrouw was aangehouden, bij de uitgifte van het eerste valsche muntstuk, dat de man gemaakt had. Men hield haar gevangen, doch men had geen bewijzen tegen haar
zij, zelve freule geboren, maar arm, nu de ega van een gansch onadellijken weleerwaarde, naast de rijke freules Van Lakervelde. Sterk moest zij haar maatschappelijke minderheid beseffen
Ik geloof'- antwoordde zy, verwonderd en een weinig verlegen opstaande, B dat het de heer Yendale is. Dat geloof ik ook, zeide Obenreizer droog
Het werd avond, en nog kwam er niemand, om den armen vogel een droppel water te brengen; nu strekte hij zijn lieve vlerkjes uit en schudde er krampachtig mee; zijn gezang was een weemoedig piep-piep
en keerde zich vol aandoening en eerbied naar zijn vader, wiens welgemanierde deftigheid op dat oogenblik iets overstelpends had
Wel zeker, maar hij had de zijne al aangevraagd.' Het argument voldeed hen maar half. Als er geen andere dan slecht gelegen gronden over waren
Ik weet nu, zeg ik, waar al dat geld, dat ik u geleend en geschoten heb, gebleven is: wilt gij het hooren
dat er nog raeer onzichtbare toeschouwers zyn konden. Dientengevolge had er een onderzoek plaats, dat eindigde met de ontdekking myner twee andere vrienden
Hoeveel van zulke goudstukken heb je? Mijn vrouw heeft dit onder in de maat gevonden, welke jouw vrouw gisteren van haar geleend heeft
Van dat oogenblik af kon men niet meer van Niels Holgersson zeggen, dat hij van niemand hield
En hij begon middenop straat te dansen en te zingen. Plotseling stond hij stil en kwam naar mij toe
Ik weet niet hoe ik zelf er uitzag, maar Lize met haar stroohoedje, haar blauw jurkje en grijs linnen laarzen, was het mooiste kind, dat men zich denken kon
Ik wil nu gaarne aannemen dat. hopman Peter, die mij toch reeds als een verrader is bekend geworden, ook in dezen gelasterd heeft; want die had mijne verdenking op hem gericht
Jawschin wilde heden voormiddag met Woitow komen, zeide Wronsky. Ik geloof, dat hij Peszow
eindelijk riep zij: Vader, wat is er toch op deze wagens? Jean Valjean antwoordde: Tuchtelingen. Waar gaan zij heen? Naar het
stille! zeide Barbanera: gij zoeke la Signora Dekama, isse so niete? Hebt gij eenig naricht van haar? vroeg de monnik, haastig naar hem toetredende
Lektuur had hare ziel weinig aangedaan, en zinnen van hartstocht, meende zij, maakten auteurs, om mooi te schrijven. Dat met pen-en-inkt geschreven waren woorden als zij nù las op een geheel vergeeld papier, met jaren lang verbleekte roode inkt
Het was een weemoedig werk, het vertalen van die laatste hoofdstukken van het onvoltooide geheel. Dubbel treffend
ik ken er geen droever en onaangenamer dan de deur van een gevangenis; dit maakt ons koud om het harte
Ja, Friedertje, dat heb ik niet geweten, dat hadt je mij moeten zeggen. Katerliesje stond een poosje te denken, toen zeide ze: hoor eens Friedertje, dat goud zullen wij wel weer terug krijgen, wij zullen de dieven achterna loopen
namelijk vier en twintig kiezen, vier hoektanden en twaalf snijtanden. Laat in de lente zijne haren vallen
Dit deed hij tot aan het zesde blad, en daarop niets geschreven vindende, zeide hij tot het hoofd: Doctor, er staat hier niets geschreven
dit is gruwzaam!' riep Juliaan, en het zachte rood van den herstellende bestierf tot een doodsbleek; hij bracht beide handen naar het voorhoofd als onder smart of schaamte