AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hoe groot was dus mijne verbazing toen het dier zeide dat er geen enkel huis in onze omgeving was maar slechts een schaapskooi waarheen hij ons wilde geleiden hij sprak maar hoe kwam het dan dat hij pooten had
voor ons was die zaak echter hoogst treurig en verontrustend de arme joli coeur werd door een bloedspuwing bedreigd het pootje dat hij zoo dikwijls had uitgestoken nam de dokter in zijne hand
o ja mama zamen toen ging zij bij hem zitten en nam het boek weder op en begon langzaam de fabel te lezen van de wolf en het lammetje
in de houding van een man die beschaamd en vernederd was ik zag naar den rechter die hem ondervroeg alzoo zeide deze erkent gij dat ge slagen hebt toegebracht aan den agent die u in hechtenis heeft genomen geen slagen
gij zult hun zeggen dat mijne ouders niet rijk zijn zooals wij geloofd hadden en dit zal voldoende zijn voor mijne verontschuldiging
maar wat was dan dat gedruisch het was volkomen windstil zelfs de kleinste takken bewegen zich niet vanzelf het moest zoo niet de wind dan een mensch zijn
en aanhoudend gesteund en gekermd had ondanks alle voorzorgen om hem in de noodige dekens te wikkelen den anderen morgen stond ik bij het aanbreken van den dag op
ik ben niet lui dat weet ge wel en ik heb mij ook nooit beklaagd dat ik te veel werk had bij u zou ik zooveel gewerkt hebben als ik kon en ik zou altijd bij u gebleven zijn
meegegeven wil-je het eens natellen dat was alles vrouw barberin stelde zich met die berichten tevreden haar man was gezond het werk werd goed betaald hij verdiende den kost
hier heeft thans hetzelfde plaats wij zijn bovenin het glas het water zal niet tot ons komen
omdat zij aan uw land behoort de boot naar londen vertrok den anderen morgen vroeg te vier uren
ik ging toen naar mijn grootvader maar deze liet mij niet bij zich komen en evenals den vorigen dag spuwde hij naar mijn kant wat mij terug deed keeren vraag eens hoe laat ik mijn vader en moeder zal zien
zeker begrepen zij hoe slecht wij van de reis waren gekomen capi liep mij nu en dan vooruit en zag mij met zijne verstandige oogen nieuwsgierig aan
bij die gelegenheid leerde ik de albert's de huntley's en andere lekkernijen kennen waarmede zij vr dat ze naar de voorstelling gingen altijd hun zakken vulden om ze dan met milde hand tusschen
een overstrooming die door een opeenhooping van het water in de oude werken veroorzaakt is een gat dat de divonne heeft geboord
moeten wij toch een van beiden wakker blijven om het vuur te onderhouden wij moeten onze voorzorgsmaatregelen nemen tegen de kou die vrij vinnig zal wezen als de sneeuw opgehouden heeft
die de slaapplaats boven de mijne innam eveneens zich telkens omkeeren ook hij sliep dus niet slaap je vroeg ik op gedempten toon nog niet
of om hen op te beuren als zij gevallen zijn terwijl ik niemand had als ik struikelde zou ik moeten vallen en beproeven alleen op te staan zoo ik althans nog in staat was om op te staan
ik meende dat die teederheid van mijn kant toch niet verdiende z beantwoord te worden maar men liet mij geen tijd om lang aan mijn indrukken toe te geven
kreeg ik toch den eersten dag een schrik die mijn meester dikwijls deed lachen en tot aan pau mij met zijn spot vervolgen deed
als eenig antwoord knoopte ik mijn zakdoek los waarin wij onzen schat bewaarden in orde kom mij morgenochtend maar afhalen om zeven ure en hoeveel zijn we u schuldig
ik bond capi dus een touw om den hals wat hem zeer in zijn eigenliefde scheen te kwetsen en daarop begaven wij ons naar de gevangenis van clichy
men doet in deze wereld niet alles wat men wil ik ben ervan overtuigd dat gij hard zoudt gewerkt hebben om uw kost te verdienen maar mijn zwager suriot zou u geen werk hebben kunnen verschaffen
en capi drong zich verschrikt tusschen onze beenen terug het zijn wolven waar zijn zerbino en dolce
met deze merkwaardige personen en hun verschillende titels heb ik het genoegen de wereld door te trekken en zoo goed en kwaad als t kan den kost te verdienen
goed goed gaf zij ten antwoord en zij sneed mij van een groot brood dat wij gemakkelijk geheel hadden kunnen opeten de hoeveelheid af en legde die op de weegschaal waartegen zij even duwde
mijn meester ging echter voort met vragen hetgeen ik als zeer onverstandig van hem beschouwde want ieder weet dat al mogen dieren somtijds hetgeen men zegt begrijpen zij toch nooit kunnen antwoorden
ik kon nu niet wel anders dan met hem meegaan en deed dit dan ook wij hadden het dorp bereikt en ieder die ons tegenkwam keerde zich om en staarde ons na
met die woorden greep hij mijn hand terwijl tranen in zijn oogen welden maar zij waren nog heeter en bitterder dan de tranen die ik gestort had hoe aangedaan ik ook was mijn besluit liet ik daarom niet varen
ge hem dan niet dadelijk herkend hoe zou ik hem herkend hebben bij gassot maakte hij zijn hoofd wit met meel
deze bewogen zich met groote snelheid in alle richtingen en lieten in het gele water voren van wit schuim achter
en ik bedekte met beide handen mijn gelaat dat rood was van schaamte welnu zoo gij niet bang voor mij zijt ging mattia voort ik ben bang voor u en daarom zeg ik laten wij samen
verschrikt buiten ons zelf van angst staarden wij elkander aan en trachtten in elkanders blik een verklaring te lezen die het verstand ons niet aangaf
hij brengt daar hij de verstandigste is al mijn bevelen aan zijn makkers over dat bevallige diertje daar ginds met zijn zwarte haren is signor
en zoodra ik vrij was ging ik naar de oevers van de rhône en de saône ik wist evengoed als een inwoner van lyon waar de brug van aunay van tilsitt van
want zij lekte onze wangen met haar ruwe tong ze zoent me riep mattia buiten zich zelven van
na mijn pleegmoeder vitalis na vitalis alweer een ander zou het altijd zoo met mij gaan
capi had stellig mijne bedoelingen gevat want zijn verstandige oogen hield hij strak op mij gericht ja vrienden ik heb u een slechte tijding mede te deelen onze meester blijft twee maanden van ons weg
als smeekte hij ons dat wij hem niet langer zouden plagen tegelijk stak hij een van zijn pooten uit bed en strekte die naar ons uit
je zult het beslag koud doen worden zeide vrouw barberin en dan zal het niet rijzen maar het rees wel en op verscheidene punten zag men blaasjes opkomen die barstten aan de oppervlakte
op eene verhevenheid was de rechter gezeten iets lager vr hem zaten drie rechterlijke ambtenaren zooals ik later vernam de griffier
riep mijn vader daar ik mijn waar niet betaal kan ik ze goedkoop leveren ik verkoop ze niet ik geef ze present koopjes koopjes
die mij al mijn genot benam zouden mijne ouders fransch of italiaansch spreken hoe zouden wij met elkander kunnen praten als zij niets anders dan engelsch verstonden wat zou dit lastig zijn
eensklaps snelde een bende ratten langs mij heen alsof zij een escadron huzaren waren die op de vlucht geslagen werden
terwijl hij eene diepe buiging maakte vrouw barberin moest er hartelijk om lachen en wischte hare tranen af mattia die niet zooals ik door aandoening overstelpt was gaf mij een wenk
slechts langzaam kwamen wij vooruit en met moeite half blind door-en-door nat en verstijfd ofschoon wij reeds geruimen tijd in het bosch waren vonden wij nergens eenige beschutting daar de weg geheel aan den wind was blootgesteld
die evenals in de sprookjes onmiddellijk alles verschafte wat men maar verlangen kon immers haar vader was alleen in de gevangenis gezet omdat hij arm was en zijn armoede was de oorzaak
waarom had men op zoo fluisterenden toon over de politie gesproken alsof men bang was buiten te worden gehoord waarom had mijne moeder de briefjes afgeknipt van de stukken goed
die al onze ledematen deed verstijven en joli coeur nog treuriger en knorriger stemde dan mij mijn meester was van plan om parijs binnen den kortst mogelijken tijd te bereiken
zooals gewoonlijk was den anderen dag ons eerste werk om te zorgen dat wij een geschikte plaats voor onze voorstellingen hadden
de steenen en planten berieken en dan eensklaps een oogenblik stilstaan bij een struik of voor een muur wij menschen zien niets op die muren maar de hond leest daarop allerlei bijzondere dingen
den weg te vinden die erheen leidde dat was moeilijk want de sneeuw lag al hoog genoeg om elk spoor van een weg of een pad te doen verdwijnen intusschen aan het uiteinde van het open vak op de plaats waar het hooge
ik haastte mij om de stad te verlaten want mijn honden hadden geen muilbanden voor wat zou ik antwoorden als mij een agent van politie tegenkwam
zijn vader nam hem op kuste zijn blonden krullebol en gaf hem toen aan zijne moeder die hem ook met kussen overdekte op dezelfde plaats en op dezelfde wijze terwijl de knaap schaterde van t lachen
wij hebben niets om ons te verdedigen het was vreeselijk om de twee arme dieren die twee makkers die twee vrienden prijs te geven
om den zin van deze woorden te vatten maar tusschen ze te begrijpen en een besluit te nemen was nog een groot verschil
dan spatte zij om de wielen der rijtuigen en bemorste de ruiten der onaanzienlijke winkels parijs kon ongetwijfeld niet bij bordeaux vergeleken worden
daarop alsof hij dit onderwerp niet langer wilde voortzetten keerde hij mij den rug toe en begaf hij zich naar den schoorsteen aan het einde van de kamer
waar ik nooit meer dacht terug te komen houd het touw vast zeide ik tot mattia en met een sprong was ik op den dijk langs den weg
ik dacht dat niemand op mij lette maar ik had mij bedrogen want garofoli sloeg mij gade hetgeen hij ook spoedig blijken liet
te zien nog veel minder wilde ik met bob engeland doorkruisen zoo naderde voor ons het kerstfeest
ik mocht niets meer zeggen en ik zeide ook niets meer maar ik dacht bij me zelven dat mijn mooie droomen voor capi even treurig zouden eindigen als voor mij
openmaken hij luidde mijn lieve rémi ik ben zeer verwonderd en ontstemd over hetgeen in uw brief te lezen staat
ik ging bij hem zitten en mevrouw milligan liet ons boeken met platen of photographieën zien evenals het schip waarop wij waren
evenals gij had ik voor niets gevoel dan voor dat ééne gelukkige oogenblik waarop wij vrouw barberin haar koe zouden geven
hij is mijn meester hij is mijn oom hij kan mij dus weder bij zich nemen en onmogelijk zou ik hem weer kunnen ontsnappen
laten zich nooit door zulke redenen overhalen en door welke dan wel men geeft om iemand genoegen te doen o
xii mijn eerste vriend de moeder van arthur was eene engelsche zij heette mevrouw
het had eigenlijk geen lichaam en zijn groot hoofd dat niet in de minste evenredigheid met zijn voorkomen was scheen onmiddellijk op zijn beenen te rusten
gelukkig heeft garofoli het niet verleerd om mij evenals de anderen te tuchtigen en acht dagen geleden heeft hij mij een slag met zijn stok op het hoofd gegeven
ik zal vervolgde hij les geven op de harp op de piva of op de viool aan italiaansche kinderen die op straat muziek maken
en een hemd met kant geboord en een geborduurd cachemiren manteltje reizende kooplieden zijn zoo rijk niet
maar had onwillekeurig zooveel haast dat ik mijn pas versnelde nog tien mijlen nog acht nog zes
gaat de jongenheer die jongenheer was ik vertrekken wacht hij zijn ouders niet af dat zou toch wel zoo verstandig zijn en dan zouden zijne ouders eens kunnen zien hoe goed hij het hier heeft
en vooral ik want voor mij is het eene straf een straf hongerlijden ja en ik durf het u gerust vertellen
verscheidene malen sprak hij het woord bethnal green uit en ik dacht dat dit de naam was van de wijk waar mijne ouders woonden
de oppervlakte van het water was spoedig in de gang gestegen en reikte bijna tot onze knieën wat ons het voortgaan zeer belemmerde
o t is zoo'n goede lieve vrouw en arthur hebt gij dien gezien van verre genoeg evenwel om te weten dat hij een goede jongen is
zonder mij te antwoorden hief zij weder de handen in de hoogte en zeide dat is me een geschiedenis
daar hij mij geantwoord had was het immers niet meer dan billijk dat ik ook hem antwoordde hoe ben-je toch in die kerk gekomen vroeg hij
en de koestal vroeg ik is die veel veranderd sedert roussette heenging die arme roussette die wilde ook niet gaan evenmin als ik
toen zij weder tot bewustzijn kwam was haar man gestorven en haar zoon verdwenen het onderzoek was ingesteld door haar schoonbroeder james
maar wat deerde ons dat treurige weder ons hart klopte van vreugde en wij behoefden niet meer door onze omgeving tot vroolijkheid te worden gestemd
xiv sneeuw en wolven ik moest voortaan weder achter mijn meester loopen
en ook in de gaanderij bevond zich het water wij hadden geen licht nu onze lampen waren uitgedoofd
ik verzeker u thans dat ik hem niet houd en al moest ik hem op straat zetten ik zou hem wegdoen misschien zou er wel een middel zijn om u terstond van hem te bevrijden zeide de oude man
blijf gij hier gij kunt hier uitrusten ik kom terug ik kon mijn angst niet verbergen ik verzeker u dat ik terugkom herhaalde hij
gij weet ging zij voort dat men op de deel alles kan hooren wat hier gezegd wordt en bovendien nu er sprake was van u had ik een onweerstaanbaren lust om te luisteren
hebt gij ze ooit rechter gezien barberin stroopte mijn broekspijpen op die zijn erg dun zeide de oude man
die stilte was mij ondraaglijk ik had groote behoefte om te spreken en mijn hart eens lucht te geven maar vitalis gaf mij altijd een kort antwoord op mijn vragen en keerde zich nooit naar mij om
maar toen de gendarme aanhield gaf hij eindelijk toe voor ons uitgaande opende hij eene groote deur die van buiten met een zwaar slot en twee stevige grendels was gesloten
die naar de benedengangen afrolden en vandaar naar de schacht waaruit zij werden opgeheschen zoo zag de mijn er uit op de dagen dat er gewerkt werd
hadden verlaten en dit versterkte mij in de meening dat mijne ouders buiten woonden ongetwijfeld zouden wij weldra van de enge straten in de vrije natuur komen daar mattia en ik elkander bij de hand hielden
het water liep uit de ontdooide goten midden door de straat en zonder zich om dat vuile water te
ik zag vitalis aan ook hij hield den blik op mij gericht en de bleekheid van mijn gelaat het trillen mijner lippen zeiden hem wat er in mij omging gij zijt bang
toen konden we ons niet meer inhouden en mattia en ik begonnen hartelijk te lachen vrouw barberin zag ons verbaasd aan
niet te duur door garofoli te laten betalen dat zal dat stuk hout niet beletten je moet ze toch betalen
dat ik dikwijls gehoord had van vitalis hun slechts die het niet noodig hebben is de fortuin gunstig
toen hij gestorven was hebben wij alles doorzocht wat hij had nagelaten niet uit nieuwsgierigheid dat verzeker ik u maar om zijn vrouw bericht te zenden
was ook zijn knorrig humeur geweken zoodat hij er niets tegen had om met mij op mijne kisten te klimmen ook hij was verbijsterd door het schouwspel en wreef zijne oogen uit
wat vooral bijzonder in den smaak der kinderen viel t was bijna middernacht toen wij heengingen in het stadje ussel
maar zonderling hij was in dien tusschentijd niet gegroeid ik naderde hem om mezelf te overtuigen er viel niet meer te twijfelen hij was het ook hij herkende mij want op zijn bleek gelaat kwam een glimlach
wat was er gebeurd was arthur iets overkomen wij stonden stil ons hart klopte ternauwernood
ik danste dus voort en bij capi komende zag ik dat het bakje op verre na niet gevuld was vitalis zelf had met een oogopslag het bedrag van het ontvangen geld begroot
was onze maaltijd er steeds bij ingeschoten nu en dan een korstje brood of een stukje spek maar nooit een wezenlijk middagmaal aan een tafel met een bord en vork
en dat beteekent al iets een overstrooming die van boven komt dat zien we allemaal want ze is ons gevolgd
o als mattia maar geen gekneusden voet had zou hij wel wat weten te vinden en zich moeite geven om mij te redden maar in den toestand waarin hij nu verkeerde kon hij misschien niet eens uit den wagen komen
dien dag wekte men tot tweemaal toe eene valsche hoop bij ons op door ons te zeggen dat men zonder haar naam te weten de dame waarover wij spraken zeer goed kende
wij zouden beiden gelukkig zijn en om het overige bekommerde zij zich niet wij zouden allen weder vereenigd worden en gelukkig leven
heeft barberin u dan nooit over mijn familie gesproken wel twintig keer wel honderd keer t is een rijke familie
dat alles met roet was bedekt wij reden vrij snel door breede straten dan door enge straten dan weder door breede straten
de sneeuw lag hier en daar opgehoopt en op die zwarte stapels had men asch verrotte groente en allerlei vuil geworpen
dat beteekent dat de lucht een drukking van vier of vijf atmosferen ondergaat hoelang kan men in zulke samengeperste lucht leven
begonnen wij den muur uit te houwen en de steenkolen op die wijs verkregen weg te ruimen daar wij nu een vast steunpunt hadden bekomen werd onze arbeid ook veel gemakkelijker
dat de herbergier betaling gevraagd had voor hetgeen wij hem schuldig waren en dat wij na de voldoening van diens rekening
had toch iedereen begrepen dat die woorden de aankondiging waren van eene groote voorstelling waarbij men in de gelegenheid zou worden gesteld ten koste van anderen te lachen vandaar de talrijke opkomst van het publiek
sedert vrouw barberin een koe op stal had in het teruggaan vulde ik den emmer met water zoodat vrouw barberin de uiers kon wassen
zoo dikwijls ik ze zie denk ik aan u en aan uw vriendje mattia gij zult mij genoegen doen als gij weer eens iets van u laat hooren
het was dus een mensch daar men tot hem spreken kon maar tot antwoord hoorde ik niets dan een scherpen lach gelijk aan het geschreeuw van een vogel het was dus een dier
ik was gered waarom zou capi niet in de kerk zijn gesloten dat was zeer wel mogelijk en als hij op die wijze opgesloten was zou ik niet in de kerk zijn ingebroken
en keek hij mij strak aan ik had nu geen reden om langer te zwijgen toch wilde ik hem niet de volle waarheid zeggen
ook de volle zee die zeer onstuimig was wierp onophoudelijk het schip van de eene zijde naar de andere
ik kende de gewoonte van vrouw barberin en ik wist dat de deur slechts op de klink stond en wij dus gemakkelijk in huis konden komen
zonder hem zou ik hoogstwaarschijnlijk van honger en koude zijn omgekomen in de avenue de breteuil wel had hij mij van vrouw barberin afgenomen om mij aan vitalis te verkoopen
in den laatsten tijd hadden wij maar weinig verdiend zoodat hetgeen hij in de gevangenis en door zijn proces verloren had niet was aangevuld daarom had hij te dijon teneinde een schapevacht en eenige andere voorwerpen voor zichzelven
dat er niets zoo prettig was als een tocht op eene boot men gleed zachtkens over het water zonder te bemerken
daar hij vreesde dat zulk een gewichtig man niet zou komen als het maar voor een aap was had vitalis hem niet gezegd voor welke zieken hij hem kwam roepen
t is uw broer zeide mattia die ons bevrijden kwam hij is al weg ook wij stonden op
maar men ontdekte daar niets dan een open vak waarin men in het afgeloopen voorjaar het hout had geveld en waar nu de jeugdige boompjes
honden als ze niet op de schapen behoeven te passen omdat deze veilig zijn wat doen dan de honden dan hebben ze niets te doen dus kunnen zij slapen
de ruimte voor het publiek was dicht gevuld boven de balustrade zag ik mattia onze oogen ontmoetten elkander en wij lazen er in wat wij dachten dadelijk kreeg ik moed ik zou verdedigd worden
ik heb berouw oprecht berouw herhaalde compayrou op zulk een zwakken toon alsof hij een kind was inplaats van een forschen kerel
het is de zondvloed sprak de een de wereld vergaat een aardbeving de genius der mijn die vertoornd is en zich wreken wil
maar hoe zullen wij dat bewijzen hoe zullen wij ons verdedigen en is het niet waar dat wij het brood eten voor het geld van die gestolen waar gekocht
evenmin dat zij in frankrijk is dat is toch waarschijnlijk daar arthur ziek is geweest zal zijn moeder hem wel naar een land hebben gebracht
wilt gij dien brief lezen wilt gij die kleeren zien de heer james milligan stond een oogenblik sprakeloos misschien dacht hij eraan of hij ons maar niet allen verworgen zou
hoe dikwijls was het gebeurd dat wij op het punt om rond te gaan met het bakje na onze mooiste stukken te hebben gespeeld
gij zult zien rémi dat alles nog niet verloren is dit was misschien nog het beste waartoe wij in onzen toestand besluiten konden
gelukkig was het mooi weer het was een warme dag geweest en in dezen tijd van t jaar onder den blooten hemel te slapen was zoo erg niet alleen moest men zijne slaapstee zoodanig inrichten dat men geen last kon hebben van de wolven
of ik zag den schoolmeester eveneens zich naar de gang begeven om naar het geluid te onderzoeken
wat de oude werken aangaat dat is onmogelijk het zou alleen waar kunnen zijn wanneer de derde laag slechts overstroomd was maar de tweede en de eerste is het ook gij weet wel dat het water niet stijgt maar altijd zakt
zal hij u de waarheid en niets meer dan de waarheid zeggen dat is goed dat is goed sprak de vrederechter weder kortaf alsof hij voorkomen wilde dat ik nog meer zeide
dat ik mijn ouders vindende rijk zou worden liefde is meer dan rijkdom en aan rijkdom had ik geen behoefte maar wel aan liefde
dagen en weken gingen voorbij en van tijd tot tijd kwamen er brieven waarin altijd wederom geld werd gevraagd
zeker was die ruime verdienste een zeker bewijs dat opeens mijne ouders vr me zouden staan ik was zoo overtuigd van de waarheid van mijn voorgevoel
en tegen den bleeken hemel afstaken zeker was het dat dit dier op ondenkbaar lange pooten meer en meer met groote sprongen zelfs mij naderde zonder twijfel had het mij gezien en het kwam op mij af
zag ik hoeveel men van mijn vriendje moest hebben gehouden bij een broer had niet zooveel blijdschap uit de oogen
zou worden ik was zeker dat de meester en oom gaspard mij tot het laatst toe zouden verdedigen maar pagès bergounhoux en carrory carrory vooral met zijn groote witte tanden die aanhoudend
ik wil niet dat capi een dief wordt evenmin als ik zelf een dief worden wil als ik dacht dat dit me overkomen moest zou ik me tegelijk met hem gaan verdrinken
op uw leeftijd moet men zich zelf weten meester te blijven men moest zich zelf beheerschen maar men doet helaas niet altijd wat men moet dat voel ik thans ook wij zullen nu den agent hooren
toen de vrederechter hoorde dat ik in de mijn van truyère begraven was geweest viel hij mij in de rede
onder voorwendsel dat gij ziek zijt in onkunde opgroeit mevrouw milligan scheen mij zeer streng toe
capi wierp hem toen een eind touw toe en beiden begonnen dit met met den grootsten ernst te draaien toen de beweging zeer gelijkmatig was wierp dolce zich in het koord en sprong telkens even op
dit was de tweede maal dat men mij in hechtenis nam en toch viel de schande mij veel zwaarder dan de eerste maal
hoewel ik aan eene soort van zinsverbijstering ten prooi was en de aderen van mijne slapen voelde kloppen alsof zij straks barsten zouden
als een heer en een dame ons iets gaven dan zeide de dame altijd geef het aan dien aardigen en niet aan dien leelijken jongen
en ik meende te bespeuren dat hij in zijn linkerarm nog een hond droeg wat zou hij zeggen wat zou er gebeuren ik had hem met smeekenden blik gevolgd
na mijn tasch gesloten en die met mijn harp over mijn schouder gehangen te hebben verliet ik de herberg de waard stond op den drempel mij op te wachten als er een brief komt riep hij mij nog na zal ik hem voor je bewaren
want ik wist toen nog niet dat dit in engeland de gewoonte was ach moeder sprak hij op treurigen toon gij maakt vandaag veel meer fouten dan gisteren ik heb toch mijn best gedaan om te leeren
de deur ging achter mijn oom dicht toen kon ik mij in de arme mijner moeder werpen die mij vurig aan t hart drukte en die ik voor de eerste maal durfde kussen terwijl ze ook mijn liefkoozingen beantwoordde
ook capi legde zich zonder aarzelen op een kussen meer de rit was niet ver hij duurde al te kort want het was voor mij of ik droomde
hoe verrast was ik toen ik in de verte de zwaan meende te herkennen wij zetten het op een drafje ja het was haar vorm het was ze en toch zag zij er uit als een verlaten vaartuig
de steenhoopen het gras aan de zijden van den weg de struiken en heggen langs de slooten want door den wind voortgedreven die niet was gaan liggen stoof zij over den grond verder
op haar sterfbed de waarheid mededeelde onverwijld begaf ik mij naar frankrijk naar den commissaris van politie van de wijk waarin gij te vondeling waart gelegd
en als wij in de gevangenis zitten zullen wij allerminst gelegenheid hebben om uwe ouders te ontdekken en als wij in de gevangenis zitten kunnen wij mevrouw milligan ook niet waarschuwen voor hetgeen james milligan tegen arthur in t schild voert
ik nam capi dan met mij mede capi geheel als hond zonder zijn comediepakje drentelde met mij door de straten
hij besloot toen mij niet meer uit te laten gaan en mij voortaan tehuis te houden om op de soep te passen en het huishouden te doen maar daar ik onder de hand best van de soep zou kunnen snoepen
nadat ik ongeveer een maand deze manier gevolgd had was ik er niet dikker op geworden ik zag er bleek en ziekelijk uit en dikwijls hoorde ik in het voorbijgaan zeggen dat kind sterft van honger
eerst lang nadat ik weder in mijne gevangenis zat begon ik de reden te begrijpen waarom men mij niet in vrijheid had gesteld
en die zoo goed was om mij de verzekering te geven dat ik zeker den volgenden dag zou voorkomen maar mijn vraag gaf hem aanleiding om op zijne beurt ook mij een paar vragen te doen
t is waar er was geen tijd om het deeg te doen rijzen maar wij hadden te veel honger om daarop te wachten
verdween hij in den donkeren afgrond het water plaste ons in het gelaat maar kabbelde een minuut later weer rustig voort
dat is te zeggen toen deze mij bij mijn kraag vatte vergat ik wie de man was die mij aangreep ik zag in hem slechts den aanvaller en niet den agent en ik kon mezelf niet beheerschen
hier waren wij waar wij wezen moesten om samen te praten mijn besluit was genomen en ik wist wat ik zeggen wilde
esnandes en saint quentin geschreven zoo ik den brief niet te dreuze gevonden had was het omdat ik al vertrokken was vr die daar was aangekomen
die van het meer met zijne blauwe golven af zoo bevallig achter elkander zich verheffen op de groene en boschrijke hellingen van den berg
ik heb een stuk hout medegebracht dit mooie stuk hout dat is wat ga er mede naar den bakker en vraag hem in ruil een brood
mijn vader was het die in den stal was gekomen en met kracht maar zonder gedruis de straatdeur had geopend
dien geheelen morgen was ik zeer neerslachtig geweest zijn woorden beurden mij eenigszins op tante katherina wilde mij niet medenemen dat was ook onmogelijk beste jongen
die wij gekozen hadden het eerst begonnen wij op de meer afgelegen pleinen en straten waar de rijtuigen waren verdwenen
garofoli hief zijn hand op en riccardo liet de zweep hangen ik dacht dat hij hun genade wilde schenken
want wij moesten zuinig op ons geld zijn teneinde onzen overtocht te kunnen betalen mattia had wel gezegd dat hij niet duur was maar wat noemde hij duur
hoe en waarvan zou ik moeten leven mijn meester droeg steeds al zijn geld bij zich en vr dat hij zich door den agent had laten medevoeren had hij geen tijd gehad mij geld te geven
de dame antwoordde niet maar zij vestigde langen tijd haar blik op vitalis die in verlegen houding voor haar bleef staan tot weerziens mijnheer sprak zij
ja zij waren lekker die pasteitjes van mevrouw milligan het was een genot geen honger meer te hebben of niet meer te lijden van koude en hitte
elders daarentegen vormde het doorschijnende vakken waaronder men de schitterende steenen en mosachtige planten zag ik stond verdiept in eene aandachtige beschouwing
die hier lang zoo helder wit niet meer zag als op de vlakten van champagne het verbaasde mij ten hoogste maar het landschap werd niet fraaier en de dorpen niet mooier dan die welke wij vroeger bezochten
daarop zeide de president met een ernstige stem dat vitalis veroordeeld was tot twee maanden gevangenisstraf en een boete van vijftig gulden
gedurende dit verhoor waren een tiental knapen binnengekomen allen kwamen op hun beurt met hem afrekenen behalve de twee eersten kwamen er nog drie welke evenmin het aantal stuivers hadden opgehaald
dat ik mijne harp en alles wat voor eene voorstelling noodig was in gereedheid zou brengen bij die woorden die joli coeur maar al te goed begreep begon hij opnieuw te smeeken maar nu wendde hij zich tot onzen meester
dat barberin voor eenigen tijd weder naar parijs was teruggekeerd dit maakte mij z gelukkig dat ik hem wist over te halen om zich tot het onderzoek bij den veearts te bepalen
dan neem ik u in hechtenis en hij greep mij krachtig bij den arm
en antwoordt op hetgeen mijnheer de vrederechter je vragen zal t is goed t is goed sprak de vrederechter terwijl hij den cipier een wenk gaf om hem alleen te laten
mijn vader was thuis gekomen en mijn moeder stond overeind hij noch zij maakte eenige opmerking over onze lange wandeling
vaak krijg ik duizelingen en alles waggelt mij voor de oogen en s nachts zelfs in mijn slaap lig ik te steunen en
daar hij vanavond zijne uien niet in onze koekepan zal komen fruiten hebben wij al den tijd aan ons hebt ge eieren neen ik houd geen kippen meer
ook zag ik er sommigen die onbeweeglijk bleven liggen alsof zij een eiland waren en nog anderen weder die om zich zelf heendraaiden zonder dat men bemerken kon waardoor zij deze wendingen maakten
wij hadden ons gehaast om eene plaats daar te krijgen wij als muzikanten en de driscoll's als
terwijl zij luid en blijde keften onze blijdschap was niet minder dan de hunne maar wij legden ze op eene andere wijze aan den dag dan door ons in het stof te wentelen al was dit misschien ook zoo kwaad niet geweest om ons te
om mij gezelschap te houden zeide hij ik word oud en s avonds na een vermoeienden dag als het slecht weer is ben ik dikwijls zwaarmoedig hij zal mij dan eenige afleiding bezorgen
die in de rots is uitgehouwen en als men tien minuten daarin geloopen heeft komt men aan een rechte en steile trap
en dat ik mijn vader om den hals zou zijn gevlogen maar niets van die aandoening voelde ik in mij toch ging ik naar hem toe en omhelsde hem
vroeg ik het oude mannetje zag mij eens aan en begon te hoesten het scheen mij toe dat ik hem moest doen begrijpen
en in dien tusschentijd maakt u het beslag klaar met de melk soquet is er immers nog dan loop ik er gauw heen zeg aan mattia dat hij het hout klooft dat kan hij best bij
wat maakt men van meel vroeg zij met een veelbeteekenenden blik mij aanziende brood en wat nog meer soep en dan nog iets
met welk een verlicht hart volgde ik hem ik ontsnapte dus aan garofoli als ik gedurfd had zou ik vitalis wel hebben willen omhelzen
gij ziet dat ik nog genoeg voor u heb klaargelegd ik zag inderdaad een hoogen stapel takkenbossen die binnen het bereik van mijn arm lag mijn meester die een veel lichteren slaap over zich had dan ik had willen voorkomen dat ik hem wakker maakte
welk een indruk die woorden mijn vriend verlaten op mij hadden gemaakt maar toen wij alleen waren drukte ik hem met aandoening de hand
trouwens dit vak is niet slechter dan eenig ander en als ge bang zijt voor regen of onweer is dit juist het baantje
en daar gaf ik mij weder aan mijne treurige overpeinzingen over nooit had ik mij zoo afgemat en moe gevoeld
maar in plaats van het na te loopen zooals ik gehoopt had riep zij het terug en het gehoorzame kind keerde dadelijk om
capi likte deze alsof hij daarmede zeggen wilde gij weet toch wel dat ik uw vriend capi er nog ben
terwijl mattia den weg vroeg aan eene schim die wij ontmoetten stond ik stil om het kloppen van mijn hart te bedwingen ik haalde bijna geen adem meer
ik voelde slechts de teederheid van den blik dien zij op mij rusten liet en ik was te gelukkig om verder te denken dan dit oogenblik
maar arthur liet haar den tijd niet een woord te zeggen ik ken ze riep hij en hij heeft ze mij geleerd mevrouw
al spelend met mijn honden en joli coeur springend en loopend en in de boomen klimmend ging de tijd spoedig voorbij en toen wij terugkwamen stonden de paarden reeds aan de lijn gespannen en vastgemaakt aan een populier op het jaagpad
wanneer hij uit de gevangenis komt hij zal mij ongetwijfeld hier komen halen gij kunt dien dag dan terugkomen
het piepen van scharnieren deed mij ontwaken en de deur van onzen wagen werd geopend maar daar ik mij verbeeldde dat het mijn vader was
maar hetzij hij geen geld genoeg had om dezen afstand met den trein af te leggen of om welke andere reden ook wij moesten te voet den weg volgen die dijon van parijs scheidt
toen wij te boulogne aankwamen hadden wij nog drie en dertig francs in onze beurs dus veel meer dan wij noodig hadden om onzen overtocht te betalen
wij zweren antwoordden allen tegelijk wij begonnen toen te werken wij hadden allen een mes in onzen zak goede stevige messen die veel konden verdragen
in een geheimzinnig schrift dat door ons zelfs niet wordt opgemerkt wat capi aan zerbino mededeelde verstond ik niet
aan zijn slimheid en aan zijn tact wat mij betreft zoodra ik eenige menschen bijeen zag nam ik mijne harp en begon zoo goed mogelijk te spelen
had ik vitalis niet verloren hoe kwam het dat ik zelf daaraan niet reeds vroeger had gedacht waarom hebt
die op de tweede verdieping was gesteld vooral echter was men van een zonderling schouwspel getuige in de gangen
kwam zij dichter bij me en met een glimlach op t gelaat sprak ze het schijnt dat uw familie u zoekt mijn familie ja uw familie rémi heb ik dan familie
wij wachtten zonder onzen toestand geheel te vertellen had mattia toch aan zijn vriend bob het een en ander medegedeeld en hem gevraagd of er geen mogelijkheid was
voor mij vooral die aansprakelijk was voor hunne daad als ik niet geslapen had zouden zij niet weggeloopen zijn
waarvan denkt gij wel dat ik het vleesch en de aardappelen die ik je geef betalen moet als jelui niet werken wilt gij speelt liever wie in het bosch is moet met de wolven huilen en gij lacht liever
ik verbeeldde mij dat zij ziek was en ik ging naar haar toe om haar een kus te geven want met haar praten kon ik niet
o mijn arm hoofd en och die klappen beteekenen nog niets als ik denk aan eene scheiding wij zullen niet meer bij elkander zijn
en om mijn wanhoop nog grooter te maken begon het weder ondragelijk te worden de winter naderde met rasse schreden en onze tochten door weer en wind werden hoe langer hoe onaangenamer
wees niet koppig tegenover de rechters beken dan zal iedereen even welwillend voor je worden niets ontstemt de menschen meer dan dat ontkennen tegen alle bewijzen in
het doorbreken van het water het neerploffen in de kolken het uiteenrukken van het houtwerk en de losbarstingen van de saamgeperste lucht dit alles deed in de mijn een ontzaggelijk gedruisch ontstaan waarbij hooren en zien verging
voorwaarts ik wierp een laatsten blik een laatst vaarwel naar de gevangenis achter wier muren de ongelukkige acquin zat opgesloten terwijl ik vrij was en gaan kon waarheen ik wilde
verzon hij er op om ze in dezen ketel te koken iederen morgen voordat hij uitgaat doet hij het vleesch en de groenten in den pot en sluit het deksel met een hangslot
doe dan het portier open en spring moedig uit den wagen spring vooruit met de handen uitgestrekt en z dat gij op uwe voeten te land komt
kon vanwaar het kwam toch was de aanwijzing duidelijk genoeg om zich te overtuigen dat de arbeiders die aan de overstrooming ontsnapt waren zich in een van de drie zijgangen der oude werken bevonden
dat niet eerder gezegd vroeg ik heel eenvoudig als ik gelukkig ben heb ik slechts prettige dingen in mijn hersens en als ik ongelukkig ben alleen treurige
wanneer wij s avonds een armoedige herberg of een schuur tot nachtverblijf hadden gevonden en ik uitgeput van vermoeienis tot op mijn hemd toe nat en tot over mijn enkels beslijkt was
voor het oogenblik behoeft gij slechts te weten dat een man met geleerde honden wel eens een gansch andere plaats in de wereld kan bekleed hebben
door zijne vroolijkheid medegesleept en capi die tot hiertoe treurig en onrustig in zijn hoek had gelegen ging op zijne achterpooten tusschen ons beiden instaan
want de deur ging open en vitalis trad binnen met een oogopslag begreep hij de kreten die hij op de trap gehoord had
als ge eens te lucca kwaamt zeide hij zou ik u ook wat prachtigs vertoonen dat zoudt gij zien maar wij zullen naar lucca gaan als wij martha lize en benjamin hebben opgezocht
de een stootte mij van zich af de ander wilde mij evenmin hebben nu zeide de oude man eindelijk ik zal hem dan nemen zooals hij is maar ge moet mij wel verstaan ik koop hem niet van u
zonder te weten wat ik doen moest of waarnaar ik luisterde een groot wit doek scheen naar de lucht te worden opgetrokken en op den grond werden meer en meer de voorwerpen in duidelijke trekken kenbaar
dat ik aan onze verrassing zou denken als ge t goedvindt gaan wij nu eens naar den tuin om den krommen pereboom te zien waarvan ik mattia zooveel verteld heb
nu denken wij aan iets anders wie bewaken de schapen nog meer dan de honden een herder als de schapen veilig zijn en de herder niets te doen heeft waar brengt hij dan zijn tijd mee door
met eene soort van troffel het was spinazie zeide hij de andere was aan t kijven met een klant over een stuiver
maar wij verdienen ons brood zeide ik om mij te verdedigen niet zoozeer tegen mattia dan wel tegen die gedachte
wat hij voor hen verborgen wilde houden ik bedankte dus voor hetgeen zij gezegd hadden en ging naar de deur
maar toen wij weder in de stad kwamen deed zich eene moeilijkheid voor ik vertelde aan mijn vader welke afspraak wij hadden gemaakt den hond heb ik zelf noodig zeide hij gij kunt hem dus niet meenemen
omdat zoo zij weigerde dit hem leed zou doen ik besloot dus maar liever te wachten tot een geschikter oogenblik om te vernemen wat barberin te parijs was gaan doen zou barberin spoedig terugkomen
toen mattia mij onder den indruk zag van die treurige overpeinzing begreep hij zeer goed wat er de oorzaak van was en alsof hij
doen welzeker mijn jongen en met veel genoegen met veel genoegen ik stond verstomd vr zij verder ging wierp vrouw barberin een blik naar de deur opdat niemand ons hooren zou
die naar ons luisterde zonder den schijn ervan aan te nemen om hem getuige te doen zijn van de onhandigheid die hij mij had doen begaan
toch ging ik op mijn bank zitten en ik bleef daar zitten uit vrees dat ik de aandacht zou wekken van den cipier
maar wat raakte mij hunne nieuwsgierigheid of hun medelijden op de belangstelling van vreemde menschen was mijne hoop niet gebouwd de eenige afleiding die ik had was de uren te tellen die de torenklok aangaf
dat ik die zou aannemen hij scheen er zeer mede in zijn schik alsof hij een zijner mooiste toeren had vertoond en nu mijne goedkeuring verwachtte
die ik in deze verlaten streek gevoeld had wij liepen steeds voort zonder dat wij een oogenblik bemerkten dat wij
als wij niets in onzen zak hebben men zou wezenlijk zeggen dat gij parijs niet kent hebt gij dan de groeven van gentilly vergeten neen welnu
ik had mij gelukkig moeten gevoelen toen ik wist dat gij uw ouders zoudt terugvinden en het speet mij integendeel
zoodra het aantal nieuwsgierigen voldoende was gaven wij eene voorstelling maar wanneer dit niet talrijk genoeg was om een goede ontvangst te kunnen verwachten vervolgden wij onzen weg
opdat het niet meer gebeure zal capi voortaan alleen met u uitgaan xxxvii
ik kan u tot mijn blijdschap zeggen dat zij nog altijd gezond is zij blijft evenveel melk geven en door haar heb ik nu alles wat ik noodig heb en leef ik in overvloed
ons meester als toen wij het water hoorden uitpompen gered het was een vreugdekreet die ons aller borst ontsnapte en zonder verder na te denken meenden wij dat men ons weldra de hand zou reiken daarop maakte weder
die u daar met een ladder wachtte en nadat uw diefstal mislukt was kunt gij naar de herberg de eikenboom zijn gegaan
in de dorpen waren alle huizen gesloten alles was stil en verlaten de koude was vinnig een ieder bleef bij het hoekje van den haard of men arbeidde op de zolders en in schuren
in elk geval was het nu geen zaak om al te kieskeurig te zijn en ik had mijn familie niet mijne rijke familie om met deze een van die mooie hotels aan de boulevards te betrekken
die toch reeds bij mijne komst te varses vrij groot was en versterkte mijn lust om in de mijnen te gaan maar toen ik den anderen morgen oom gaspard daarvan sprak gaf hij mij ten antwoord
maar ik hield me of ik volstrekt niet twijfelde aan de kennis van mijn vriend eindelijk kwam hij terug t is heel gemakkelijk te vinden
het was de vrije natuur niet maar een zeer groot park met uitgestrekte grasvelden en hier en daar groepjes jonge boomen
en opnieuw hervatten wij onze nasporingen maar wij waren niet gelukkiger dan de eerste maal wij moeten den dag afwachten zeide vitalis wanneer zal die aanbreken
toen heb ik er niet op aangedrongen daar ik begreep dat hij den naam van uwe ouders geheim hield om niet minder geld van hen te trekken dan hij gehoopt had te zullen krijgen
zag me eenigszins verwonderd aan en zij zou mij zeker iets gevraagd hebben toen arthur zonder dat zij het hem vroeg
en ik was oorzaak van hun dood want ik kon mij zelven niet van schuld vrijpleiten als ik goed de wacht had gehouden bij het vuur zooals ik had moeten doen zou ik niet in slaap zijn gevallen en zouden zij niet weggeloopen zijn
ik kon hem de reden niet duidelijk maken die mij tot mijne groote spijt genoopt hadden hem op dek te laten en daar ik gevoelde dat ik althans in schijn onrecht jegens hem gepleegd had
op mijne beide handen steunende het vuur aanblies hadden de honden zich om den haard geschaard en ernstig zaten ze nu daar op hun staart met uitgestrekten hals z dat zij op hun natten verstijfden buik
en de mieren van denzelfden stam kruisen als zij elkander ontmoeten hunne voelsprietjes moet men ook daaruit niet opmaken dat zij elkaar het een of ander mededeelen wat voor haar van belang is
maar men had reeds dikwijls met mijn bangheid den spot gedreven uit schaamte besloot ik te blijven
dit bracht hen in de vijvers en kanalen naar de middellandsche zee vanwaar zij de rhône zouden opvaren en daarna de saône van deze rivier zouden zij in de loire komen
het crimineel gerechtshof ik zonk op mijn bank neder helaas waarom had ik ook niet naar den raad van mattia geluisterd
dat hij in mij opwekte toen ik mijn dorp verliet was vitalis in mijn oog een mensch zooals alle anderen want ik was toen nog niet in staat om eenig onderscheid te maken
ik weet niet of die vraag gedaan werd aan bob of aan mij ik antwoordde niet ik was verpletterd toch begreep ik wat er gebeurd was
en ik wilde niet in dienst gaan misschien was het een zeer verkeerde trots van mij vooral in mijn toestand maar ik had een meester gehad aan wien ik verkocht was geworden
maar alleen omdat ik het verkeerd zeg en verkeerd uitleg omdat ik een dom schepsel ben een ander zou het beter weten uit te leggen en dan zou het zeer verklaarbaar zijn
ook wel als men een kind verloren heeft of men gaarne zoo'n kind zou willen hebben men geeft wanneer men het zelf warm heeft en het kind van koude loopt te rillen o ja ik weet het allemaal heel goed
en de politieagent hij reist verder met den trein die niet stilstond nu wist ik het voornaamste ik wierp een blik om mij heen
zou tenminste eenigermate vergoeden dat ik zijne vrijheid niet medebracht ik had dus altijd het bewustzijn iets goeds voor hem te kunnen doen al was dit dan ook nog het voornaamste niet
signor garofoli laat u dus hongerlijden wanneer gij in zijn dienst komt dan zult gij wel ondervinden dat men van honger niet sterft maar wel ontzettend veel erdoor lijden kan
mijn meester had te dijon een schapevacht voor mij gekocht waarvan ik de wol naar binnen gekeerd had en waarmede ik mijn gelaat bedekte zoodat de wind die ons in het gezicht blies alleen mijn lichaam trof
allen die dezen kreet hooren zullen er niet denzelfden zin aan hechten en menigeen zal hem zelfs niet begrijpen mij sneed hij door de ziel ik wist wat het zeggen wilde van honger te sterven
zonder dat men hunne zaak behandelde of zelfs hen maar in verhoor nam wat voor mij hetzelfde was en ik wist niet dat in engeland er nooit meer dan een paar dagen verloopen
en om in parijs de belangstelling te wekken van menschen die allen evenveel haast hebben moet men al in een zeer beklagenwaardigen toestand verkeeren
en nu doe ik u een dienst elk op zijn beurt bovendien ge zijt een broer voor mattia en voor zoo'n goeden jongen als hij wil men wel wat doen
plaids en mutsen met een veer die zoodra wij maar hun doedelzak hoorden ons de vlucht deden nemen
die zoo nieuwsgierig was als een uil kon verstaan wat wij zeiden wat we haar in t engelsch gekheden in t gezicht hebben gezegd zonder dat zij er iets van begreep
maar zij die achter ons kwamen werden medegesleurd en ongetwijfeld zouden wij wanneer we nog een tiental sporten moesten stijgen
dat men zich niet behoefde te ontzien want dat ik niet sliep maar daar dan ook mattia wakker zou worden die naar ik meende in diepen slaap was gedompeld
maar zooveel te blijder was zij toen zij hem de fabel hoorde opzeggen die hij in een half uur van mij geleerd had en die zij verscheidene dagen lang vruchteloos getracht had hem te doen onthouden
door den schrijver aan zijne dochter lucie opgedragen en zoo terecht met den montyon prijs bekroond alleen op de wereld is rijk aan afwisselende gebeurtenissen
signor vitalis houdt niet van stoute kinderen en dan neemt hij hem niet met zich mede dan gaat het ondeugende kind naar het gesticht waar hij hard werken moet en weinig te eten krijgt ik was verstandig genoeg
wacht even zeide garofoli met een boozen lach gij zijt misschien de eenige niet en het is altijd prettig om gezelschap te hebben
die door hunne moeders z overladen worden dat zij er zich zelfs tegen verzetten beiden gevoelden wij dat ook wij gaarne dat genot zouden hebben gesmaakt
zonder twijfel zou ik mij spoedig gewennen dat was dan ook natuurlijk want ik was nu bij mijne familie en zij met wie ik voortaan leven zou
mijnheer de rechter maar een slag toen ik op de plaats kwam waar onze voorstelling zou plaats hebben zag ik den agent het kind dat mij vergezelde een oorveeg geven
den hond achterlatende die de ladder niet kon opklimmen die hond naar het terrein van de wedrennen gebracht door den agent jerry
die moeder barberin was niet alleen bij haar woonde een vader barberin die heer des huizes was en die dat ook getoond heeft te zijn door mij voor twintig gulden aan een ouden muzikant te verkoopen
dat verkeerd is thans zocht hij mij en hij was voor mij werkzaam en als ik mijne ouders terugvond zou ik dit aan hem te danken hebben die gedachten spraken luider in mij dan het gevoel van afkeer
barberin vatte mij bij mijn oor en liet mij eerst binnengaan daarop sloot hij de deur ik gevoelde mij een weinig geruster
denkt gij dan dat we hier lang moeten blijven weet ik dat men zal ons zeker hulp zenden zeker maar om ons hulp te verleenen
toch moesten wij maar blijven spelen daar bob en zijn makkers met hunne kunsten niet ophielden van onzen kant mochten wij dus ook geen lust nemen
dan gingen wij verder om op eene andere plaats te spelen het moet heerlijk zijn muziek te hooren des nachts als men in zijn bed ligt onder de warme dekens en op een zachte
terwijl ik door vitalis geaccompagneerd een spaanschen dans uitvoerde ging capi met het bakje in zijn bek alle banken van het publiek langs ik was buiten adem toch danste ik nog altijd voort
daarop wendde hij zich met een glimlach hetgeen zeker een bewijs van zijn gunst was tot een anderen knaap riccardo beste jongen geef mij eens een lucifer en de beste jongen voldeed fluks aan zijn verlangen
er rees geen woord op dat ik hun kon toevoegen was ik dan een monster was ik dan niet waard ouders en broers en zusters te hebben
hij was onze loods het werk dat wij moesten verrichten was zeer eenvoudig geweest zoo we ons gereedschap gehad hadden
twee onzer makkers wilden de gaanderij doorwaden en hen hebben wij ook nooit teruggezien toen wij de gang hadden bereikt en weder tot bewustzijn kwamen hoorden wij een donderend geraas dat alles
juist omdat zij kooplui waren kostten hun die kleeren niet zoo veel geld mattia schudde het hoofd en begon te fluiten toen fluisterde hij weder en zeide
ik heb geen tijd gehad om eraan te denken op de wegen in engeland zijn tollen die bovendien strekken om toezicht te houden op hen die er doorrijden
het gansche dorp liep ons na tot het stadhuis waar de gevangenen bewaard werden men omringde ons van alle zijden
wij liepen steeds recht toe recht aan en als wij aan een dorp kwamen dat ons niet al te armoedig scheen dan maakten wij de noodige toebereidselen tot een feestelijken intocht
de groote pleinen de binnenplaatsen de koffiehuizen enz dat wij dien avond toen wij naar bed gingen
welnu dan komt het mij voor dat we maar hier moesten blijven wij zijn hier tenminste beschut en wij hebben vuur