AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Drie genoegzaam lange stokken in het puin van den bodem, dat wil zeggen, van den buik des olifants, gestoken;
twee voor, één achter, en aan de punten met een touw aaneen gehecht, vormden een soort van piramide
Behalve hare vriendin GEESJE, zou zij dan geheel onder vreemden zijn.
Zij ging ook toch zoo half en half tegen dank van hare moeder.
Somtijds kwam zelfs de wensch bij haar boven, dat er nog iets mogt in den weg komen, waardoor hare reis verhinderd werd
Hij snikte razend aan de borst van zijn vader, Van der Welcke klemmende in zijn kleine, sterke armen, tot zijn vader er als bijna in stikte.
stad.  En Aylva's eenzaamheid woog op zijn hart, omdat hij treurig was.
Naar de verandah, naar zijn moeder wilde hij niet: ze zoû dadelijk zien, dat hij mistroostig was en dit deed haar zoo leed
en nog heb ik geen' enkelen visch gevangen.
Ik heb eene vrouw en kleine kinderen en niets om hen te voeden.
De kalif, hierdoor bewogen, nam nu het woord en zeide tot den visscher: Zoudt gij den moed hebben uwe netten nog eene enkele maal uit te werpen
Hm! ' antwoordde Van Espenblad: 'zooveel ik heb kunnen bespeuren.
maar gy laat nooit aan iemand blijken, dat ik uit de school geklapt heb.
wil men tot Voorzitter iemand hebben, niet alleen van erkende geleerdheid en kunde!
- want dan zoude men geen oogenblik in de keuze behoeven te aarzelen;
Nu willen wij dat de vrede en de rust onze onderdanen om hun trouw belone;
het zal mij een geluk zijn door hen allen met de naam van vader begroet te worden, indien onze zorgende liefde en onophoudende pogingen om hen gelukkig te maken ons die naam kunnen verdienen
onder mijn bed om het te betalen, alwildet gij bij emraers vol drinken.
Tappertit hoorde deze vriendelijke toespraak met een tameliik onvergenoegd gezicht aan
Dien avond kwamen Gerrit en Paul aan, en zij wisten ook van den Dwarskijker: zij vertelden, dat bij Van Naghel ook een exemplaar van Louis Couperus, De boeken der kleine zielen het pamflet in de bus was gestoken.
En Gerrit, razend wordende omdat Van der Welcke nog razend was, zei: - Als je dien vent op zijn gezicht wil slaan, Van der Welcke, ben ik je man
niemand is er om te protesteeren dan deze nietige aardworm.
En hij zoekt een woord, evenals men een wapen zoekt
ziel, die gretig verlangde naar de oplossing van haar eigen raadsel.
Haar glimlach werd een teedere weemoed, alsof zij hem, heel diep in zich, begreep, maar niet veel wist te zeggen
gedragen door een afmattende exstase, die als een dagelijksche dronkenschap haar zenuwgestel ondermijnde.
Op Jan's gelaat verdiepte de smart de ouwelijke trekken, want hij zag het in hoe zij langzaam zich zelve sloopte
Wat ik u gezegd heb, hernam Bedreddin Hassan, is even waar, als dat ik gisteren avond in de stad Caïro met de dochter van den groot-vizier getrouwd ben
Hij is degene die u verzelt, ik ben het!
hij bleef in de baan staan en bezag de Jonker met een geveinsde verbaasdheid.
Hoe, gij zijt Adolf van Nieuwland, dan is Machteld van Bethune in uw woning
weinig in overeenstemming met het kloek en ernstig voorkomen van het oude bedehuis.
ovendien heeft nschede iets doodsch en ledigs, omdat de fabrieken en de woningen der fabriekarbeiders
ruim zoo aangenaam als de aanblik van die gansche zaal vol goud en glans, waar de kunstgewrochten in lagen opgestapeld zijn, en waarin de kleuren van den regenboog dooréénschemeren als die der zijden draden in de weerschijnen sakken onzer grootmoeders
een tijd, waarop ze de welbekende gezichten rondom haar niet herkende, hen met verkeerde namen aansprak en dringend om Moeder riep.
Toen werd Jo angstig en smeekte, dat Meta toch de waarheid schrijven mocht en zelfs Hanna zei dat ze er eens over denken zou, hoewel er geen gevaar was
wilt gij waarlijk doelloos en moedeloos dwalen blijven, zelve niet wetende tot welken grens van het uiterste Oosten heen
Ik dacht het reeds, hernam de makelaar, want ofschoon ik in mijn leven vele slavinnen gezien heb, die op schoonheid aanspraak mogten maken, deze gaat die alle te boven, en is eenig in haar soort.
en een der knechts greep Pickwick zoo onverwachts.
bij zijn been, dat de gocde man bijna omvertuimelde, en schuierde zijn laars, totdat Pickwick de pijn aan zijn eksteroogen niet meer verdragen kon
hij voelde duidelijk, hoe het ondier hem de tanden in het oor zette, toen hij met schrik ontwaakte en opsprong.
Hij wreef zich de oogen, verbaasd bij klaarlichten dag witte muren te zien, inplaats van de groene boomen van een donker woud.
Eene piepende stem zeide hem met een grijnslach
dat hun zeer weinig vrije tijd overbleef voor ernstiger bezigheid.
Toen Marianne hersteld was, werden de plannen voor feestelijkheden in zijn eigen huis en daarbuiten, die Sir John reeds lang had beraamd, werkelijk ten uitvoer gebracht
Hij kon het niet nalaten haar gedurig aan te zien.
Aan de tafel, of als zij in de deur van hare hut zat, vond zij steeds de oogen des jonkmans op haar gevestigd
En die rondingen schenen om den immensen zeebeker heen kleinere bekers te scharen, rondere bekers vol blauw.
Zee en bergen trilden in het transparante lichtwaas van den helder en helderder wordenden dag
Laat het altijd zoo blijven, lieve Rawdon.
Wat zou het heerlijk wezen, en wat zouden wij altijd gelukkig zijn, als wij maar het geld hadden!
Na het eten viel hij in zijn
De rozen zijn aan uw aanbiddelijken voet ontbloeid maar de zon is ontgloeid aan uw eigenen goudenen glans!
En rondom baadt zich de baaierd in uw stralenden schijn en de lucht schijnt mij blauw van uw oogen
Vijf lire werd algemeen te weinig gevonden, en toen het bekend was, dat de groezelige esthetische dames vijf lire wilden geven, werden zij aangekeken met de diepste verachting.
Het waren groote emoties en groote drukten
Ik ging toen, nadat ik afscheid van u had genomen, naar haar terug, maar zij was al weg.
Ik wilde toen liever niet met u over haar spreken, en dat zou ik nog liever niet doen
Niemand had hem nopens Thénardier eenig bericht kunnen geven;
men geloofde, dat hij naar een vreemd land vertrokken was.
Ook zijn schuldeischers hadden hem gezocht, met minder liefde zeker dan Marius, schoon even halsstarrig, maar de hand niet op hem kunnen leggen
Nauwelijks had Nelly gezegd wat zij verlangde, of de oudste jongen liep naar buiten, om melk te halen, terwijl de tweede twee bankjes naar de deur sleepte, en het derde kind zich achter den rok zijner moeder verschool
Eene warme zuidelijke Meizon goot vakken van glans over de stad heen en het rood en het blauw en het wit en het groen der wachtende uniformen, met de regelmatige bliksems der bajonetten daarboven, trok breede lijnen van kleur
De mail wordt niet voor de volgende week verwacht, maar er kon ook over Londen bericht zijn gekomen;
nu, dan nog maar acht dagen geduld hebben.
Ik heb ze allen getroost, want als een reizende Priester mocht ik bij de gevangenen gaan;
de Heer vergeve mij het Latijn dat ik gesproken heb!
Ik breng tijdingen van al onze ongelukkige landgenoten voor hun bloedverwanten of vrienden
Dan zal ik u eens wat zeggen, hernam juffrouw Nickleby.
anders niet.  Gij kunt er zeker van zijn, dat er nog iets anders zal komen dan een diner
Lina Ochten was in beider oog een onnoozel, prozaïsch kind en die advokaat Tonnette!
Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette De heer en mevrouw Botwater werden in het duodecimo stadje waar zij zich vestigden de defstigste der ingezetenen
Toen hij van alles, wat hij wenschte, behoorlijk op de hoogte was, ging hij op het jongemensch toe, nam hem eenige passen van zijn kameraden af terzijde, en vroeg hem: Mijn zoon, is jouw vader niet de kleermaker Moestafa
en streek het vocht met haar voet droog.
Veertien dagen later, toen er in verscheidene weken geen tijdmg van Therese gekomenwas, zag men van uit de vensters van het kasteel
wilde geen gehoor leenen aan den raad, die hem zijne IJslandsche reisgenoot gaf, om voor hun vertrek een' brief op het postkantoor te Drontheim af te geven, aan zijnen vader, om denzelven van zijn leven welzijn en oogmerk, om eerstdaags te huis te komen, te
In de kajuit van het voortijlende scheepje, waar men den scheepsjongen van Michiel de Ruijter had binnen geleid, zag het er echter niet zoo vroolijk uit.
Daar lag Paddeltje met een doek voor den mond en aan handen en voeten met leeren riemen geboeid op een rustbank, waar men hem, opdat hij er zich niet zou afrollen, bovendien nog aan vastgebonden had
De veroordeelde misdadiger zat op zijn leger in gestadige beweging, en met een voorkomen dat meer naar dat van een opgesloten wild dier, dan naar een menschelijk gezLht geleek
Het is nu geen tijd van brieven.
Als Josiah Bounderby van Coketown in zulk een humeur is als nu, moet niemand hem van brieven spreken.
Een droppel azijn in een lepel meeldeeg vervangt volkomen het fiat lux er zij licht.
Veronderstel, dat de droppel en de lepel grooter zijn, en ge hebt de wereld.
een omweg hare kinderlijke woestheid getemd was, scheen zij stug en ingetrokken, en miste die joligheid, die prettige levendigheid van andere meisjes;
zij had een onbuigzaam hoofd bij een week hart, en toch zeldzame behendigheid en kracht van geest om dit zwakke punt te verbergen
waagde de weduwe bet hem te onderrichten hoe ongelukkig haar zoon was.
Zoo gek?  zeide de heer, Barnaby aanziende.
En hoelang zijt ge al gek geweest
Zij wonen hier lief, zeide mevrouw Van der Welcke, en zenuwachtig keek zij rond.
Louis Couperus, De boeken der kleine zielen - Ik ben zoo blij, dat ik mijn kind terug heb, zeide mevrouw Van Lowe.
Er was heel veel tusschen haar te zeggen, maar zij zeiden niets dan eenvoudige woorden, voelend al het andere wel tusschen haar
Een hoed zonder pluimaadje, een paar bestoven halve laarsjens met groote sporen en breede ruitershandschoenen kondigden in hem veeleer een' ruiter dan een predikant aan
Onder andere snuisterijen bezat hij ook een degenstok, dien hij zijn prikker noemde, en een groot mes, dat hij want hij was een geestig en humoristisch man zijn torner noemde, zinspelend
Gekheid, ik kan er best tegen' 'Nu, dan moetje het ook maar zelf weten,' zei Marie, 'ik voor mij ben er niet rouwig omf En met wellust zette zij haar witte tanden in het smakelijk product van de bakkunst harer huisgenote
aar die goede wil wordt in den regel in wenthe niet gemist, en gelijk het volkspark in nschede daarvan een krachtig teeken is, zoo werke het mede om in wenthe te kweeken en te voeden een geest van wederzijdsche welwillendheid
Iedere wagen of liever ieder dezer ladders was met vier paarden achter elkander bespannen.
Op deze ladders werden zonderlinge menschentrossen voortgesleept.
In het halfduister zag men deze menschen niet, men vermoedde ze
hen in de duisternis met zijn ontzichtbare kwaal te besmetten, is afschuwelijk.
Fauchelevent moge mij zijn naam geleend hebben, ik heb het recht niet, er mij van te bedienen;
hij moge hem mij gegeven hebben, ik mag hem niet aannemen
Ik weet wèl, sprak zij, idat ik het ongelukkigste meisje van de wereld ben, pa, al hebt gij er geen gevoel van.
Gij weet hoe arm wij zijn, — waarschijnlijk wel, want hij had reden genoeg om het te weten
zijne tengere, buigzame gestalte en levendige trekken;
Alfred, met zijn donker uitzicht, zijn trotschen Romeinschen gelaatsvorm, zijne forsch gebouwde leden en deftige houding
De grijsaard richtte zich schielijk op, bleek en als een lijk, dat zich door een galvanischen schok opheft.
Hij stamelde: Welke mijnheer Marius
liet den gordijn vallen en knielde toen voor den prins, die hem, met een gebaar van afmatting, den voet toestak, en de hak van zijn laars rusten deed op zijne knie
'mijne appels kan ik bij een ander ook wel verkoopen;
maar daar hebt gij er een,' en zoo sprekende reikte zij Sneeuwwitje den vergiftigden appel toe
eh uit alle macht sprongen en juichten, waartoe zij door het voorbeeld van Sam werden aangemoedigd, die zich reeds zeer gezien had weten te maken, en zoo good onder hen thuis was, alsof hij daar was geboren en opgevoed
want toen de zwarten mijne makkers geslagt en opgegeten hadden, lieten zij het daarbij niet blijven.
Omdat zij zagen, dat ik mager, ontvleescht en ziek was, verschoven zij mijn' dood
Wij waren al vroeg aangekomen, en daar wij niet behoefden te helpen aan het uitstallen der koopwaar, gingen Mattia en ik het terrein van de wedrennen eens opnemen, dat op korten afstand van de stad op eene heide was gelegen
p gelijke wijze werden nu ook aan de biljartkamer, die, als men zich herinneren zal, aan de tegenovergestelde zijde van het grasperk stond, en aan eenige priëeltjes en andere rustpunten in den omtrek, verlichtingen aangebracht, die, vooral de zoodanige, die aan den kant der waterpartij stonden en zich daarin spiegelden
Indien gij mij wilt volgen naar het kerkhof, waarop ik mijn verblijf houd, zoo zal ik u een natuurwonder laten zien, waarover gij u zult verbazen.
De godin stemde toe, en in een oogenblik bevonden zij zich op de aarde en bij de
dan ik het doe, die uit mijn studeerkamer en mijn hospitalen kom, Sire.
Uwe Majesteit zelve zal zich daarop het antwoord kunnen zeggen.
Ik kan Haar alleen eenige aanwijzingen geven.
hebt ge juffrouw Bekker weer, en die dacht dat moeder ons bij die gelegenheid wel kwijt zou willen zijn, en of we dan maar dadelijk na het ontbijt kwamen!
Het is een hoog hol vertrek waarin zij ons ontvangt, met niets er in dan een mangel
lag een dunne korst vruchtbare aarde daaronder een laag zeezand, en daaronder grof grint en klei.
Nu en dan stootten ze op oude messen en sleutels, die jaren geleden in den grond begraven waren
Geloof mij;  dat het mij zelfs eenig genoegen zou geven, als ik op de reê van Texel nog wat moest blijven liggen, dat toch door contrarie wind mogelijk wezen zou, en ik mogt daar vernemen, dat gij VAN WIERINGEN de bons gegeven hadt, en de verkeering aan den Heer WESTENDAAL toegestaan
kuste haar hand, stond op en ging zwijgend de veranda op en neder.
Ja, zeide hij beslist: Noch gij noch ik beschouwen onze verhouding als een spel
Zij wil zich niet uitlaten over de vraag, die hare kamenier opwerpt, hoe het komt, dat zij daar bij de hand moet zijn en niet in hare eigene kamer, welke dichter bij die van Sir Leicester is
Maar Paul lachte en schudde hem bij de Louis Couperus, De boeken der kleine zielen schouders en grootmama fronsde de brauwen en het was toch heusch heel eenvoudig, en zoo vond mama het ook, want zij zeide, rustig: - O, ben je naar dàt huis gegaan.
vroeg Helding, zijn oogen beurtelings van den eenen naar den anderen kant wendende: ik kan niet nagaan.
Wel!  dat verliefde stukje, zeide Van Ranst: ik heb het den vijfden van mijn weerpartijders nog in de ooren geschreeuwd, toen ik hem den kop gekloofd had: maar nu ben ik het waarachtig vergeten
en de overtuiging, dat hij een dergenen moest wezen, die in de proclamatie waren genoemd, deed de soldaten wenschen hem levend te vatten
schilderijen, bronsgroepen en versieringen zoo vervelend en somber voorkwam, en opende toen de deur van de kamer zijner vrouw
integendeel, alles geworden tot een groote harmonie van uiterlijke, kleine dingen met innerlijke dingen, die ook geen grootheid hadden.
Eens dat Truitje Constance eenige papieren, brieven, rekeningen uit de bus bracht, Louis Couperus, De boeken der kleine zielen trof Constance's oog een drukwerk, dat zij opende.
En terwijl Doddy zacht weenend ging, naar de eenzaamheid van die kamer, sprak Léonie nog tegen Addy, zacht verwijtend, liefjes waarschuwend als een zuster nu, terwijl hij, mooi Moorsch bruin
was om er de rechtsdagen te houden van Westergoo, tot welk gewest het Gaasterland alstoen nog behoorde: later werd het een marktplaats, waar, bij sommige feestelijke gelegenheden, de reizende kooplieden uit de omliggende gewesten hun waren kwamen uitventen
adat zij van den ouden entmeester afscheid genomen hadden, begaven zij zich buiten leef naar den grooten indeboom.
ij zouden daarin het middagmaal gebruiken: en vervolgens zou er een rijtuig komen, om hen nog denzelfden dag naar ijmegen te brengen
De zorgzame had den wijn achter de kachel gezet en bracht het groenlak te voorschijn.
Zorgvuldig ontdeed Jan den hals van lak, trok toen de stoffige kurk er uit en schonk Frans in.
die had ze op haar moeders graf geplukt, zei ze, en ik weet niet wat voor een afgrijselijke schurk maar dat het een schurk was, dat zag men dadelijk, want dat
hebben zich verzameld, om haar naar het paleis te geleiden, waar de plechtigheid gebeuren zal.
Zij liep zoo snel naar huis, dat zij bijna buiten adem aankwam
Kees hoorde geschuifel, alsof het bed werd omgekeerd, een kraken van het ledikant, alsof men bezig was het uiteen te rukken, hartverscheurende kreten van Corrie, afgewisseld door aanmoedigingen op krachtigen, bevelenden, korten toon
bij menschen geheugen is er geen poorter binnen Delft geweest, die zoo exemplaarlijk heeft geleefd van zijne jonkheid aan;
als die nog een zondaar moet heeten, dan weet ik niet wie voor deugdzaam mag gelden;
die zich naar hare kamer begeven had, en daar in eene zeer pijnlijke gemoedsgesteltenis den tijd doorbragt, aan de eene zijde zich zelve beschuldigende van veel te spoedig weder gunstige gedachten omtrent te hebben opgevat, en aan de andere zijde pleitende voor den
maar voor de meesten was het etenstijd, en er waren maar weinig menschen op straat.
Ge zijt nu zoo gejaagd niet meer, Rachel, en uwe hand is koeler
Ik heb u een paar vragen te doen, eer wij met de andere heeren samen zijn;
Ik denk, dat de beste zijde van zulke menschen bijna altijd voor ons verborgen blijft.
Wat de armen voor de armen zijn is weinig bekend, behalve aan hen zelven en aan God
die door een dik, oud heertje, met een zeer rond en genoeglijk gezicht, werd gemend.
Naast dit oude heertje zat eene oude dame, die er even welgevoed
Het zonderlinge leven ten paleize was bekend, en daarin lag een tweede reden tot toenadering.
Hooger en hooger klom het officieel aanzien van den nog betrekkelijk jongen man, en eindelijk werd hij beschouwd als de stille motor van allerlei
waarin al de mij omringende voorwerpen allengs geheel uit mijn gezicht verdwenen, en ik eindelijk in dien toestand geraakte, waarin, terwijl alles wat stoffelijk aan ons is in diepe rust verkeert en de zinnelijke waarneming ophoudt
Van niet ver, want hij droeg noch reiszak noch pak.
Ik kan het tooneel van mijn dood met terugvinden, dacht hij.
Maar nu ik mij aan ontdekking gewaagd heb door hier te komen, zou ik toch blij zijn als ik
de dag verliep en er geene tijding kwam, en daarna de dag om was en de duisternis viel, overmeesterde de angst, dat ik des morgens door ziekte buiten staat zou zijn om iets te doen, mij geheel en al.
Bij de gedachte dat ik daar eigenlijk niets te maken had of ik moest evenals de anderen dineeren, kwam ik in dit opzicht geheel en al met hem in één schuitje en ging binnen, zooals zij zeggen, voor vier en een halve pence
Nu, mgnwaarde John, zoo ge er iets aan verandert, dan zult ge het bedervenf en onze kwelgeest ging terugnaar de Societeit langs Millbank en Parlement
eenige weinige dagen bragt LIJNSLAGER te Turin door, en nam niet dan met veel aandoening afscheid van Signora SALUZZO en van de dochter van zijnen vriend DURAZZO, zijne reis voortzettende, over Novalaise naar den
Hij gaat derhalve vooralsnog de stad niet uit.
Zy loopt hem een klein eind achterna, aarzelt, keert met goed vertrouwen terug, op het huis toe
Hij was zoo bang ook nu nog niet te vinden.
En hij was bang vooral te zakken, te zinken, te dalen in den afgrond
Voor deze dingen, zoowel als voor andere, geeft Rome het voorbeeld.
Dat voorbeeld volgt Parijs, met al de domheid van beschaafde steden
' 'En ik heb je ook veel te vertellen, Knol,' lachte Willem, terwijl hij Knols schaap zwart schilderde, 'ik heb tegenwoordig dubbeltjes
Het is Herakles, o strijdbare Hippolyte, bekende de Held;
de zoon van Zeus, en oneere is het u niet hèm den zwaren speer te hebben in splinter geslagen, voor hij u overmeesterde in zijn armen
Ik heb geen geloof in hare resultaten, en de Alchimisten, die zeggen dat zij ze verkregen hebben, bedriegen zich zelven en anderen.
De edele metalen, goud en zilver, zijn delfstoffen, die uit de mijnen worden gegraven, en wie meent, ze door trekken en stoken, of wel door geheime en duistere konsten te verkrijgen
of den corridor hoorde, meende hij, dat het de oude, lustelooze stappen waren op de plaats der gevangenis.
Wanneer het sluitingsuur was aangebroken, meende hij dat alle vreemdelingen buitengesloten waren
Terwijl tante Bee vleesch sneed, nu en dan een blik naar de groote tafel werpend die zij geheel alleen in orde had gebracht, omdat Mijntje mevrouw helpen moest, werd zij met vragen bestormd.
Wanneer zij dan niet terstond toeluisterde, riep Cleo
Ja, genees haar nu maar en haal me die kwakzalvers in huis!
Hij scheen nog veel op het hart te hebben, doch nauwelijks hoorde de vorstin haar man dien toon aanslaan
Het denkbeeld kwam in hem op de wacht te roepen, maar Jean Valjean kon van dit oogenblik gebruik maken om te ontsnappen.
Hij bleef dus, nam zijn stok bij het dunne eind en ging tegen den deurpost staan zonder Jean
had verzocht aan tafel te gaan en in zijne kamer, wel mooi antiek van kleur, was de tafel met zorg gedekt, bloemen smaakvol geschikt met de gratie van een vrouwehand en zijn lunch was geweest zoo keurig en fijn, dat Constance, verbaasd, hem een compliment had gemaakt
Voor die roeping waren de stugge, onbuigzame, krachtige eigenschappen van dien stam uitmuntend geschikt;
maar als christen verwacht ik de komst van een ander tijdperk.
Ik vertrouw dat wij op de grens daarvan staan
Nu overweldigde me een ontzettende angst.
wolkjes trokken over mijn oogen heen en in die wolken zag ik sterretjes, als iemand, die zijn bewustzijn gaat verliezen
keerde zij eenigzins bemoedigd tot hare bezigheden terug, en, schoon hare gedachten gedurig terugvielen op haren, zij zocht, door bezigheid op bezigheid te sta- driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman pelen, zich zelve af te leiden, het geen haar ook in zoo verre gelukte
Nu, niet waar, aan my heeft niemand nog ooit een tooneelstuk opgedragen.
Eosa keek hem aan alsof zy hem wel duizend opdrachten gegund zou hebben
Geeft mij een uitstel, laat mij den tijd om van mijne vrouw en kinderen afscheid te nemen, mijne zaken te regelen en mijn testament te maken, opdat zij na mijnen dood verzorgd mogen zijn
De viziersvrouw was nu wel gedwongen te antwoorden, en tot eene leugen wilde noch durfde zij hare toevlugt nemen, te minder daar toch de waarheid eenmaal aan den dag moest komen
dat hij weende en snikte, alsof hij door den zin der woorden in hooge mate ontroerd was geweest.
Hij betreurde den dood van het jonge vrouwtje oprecht, want hij mocht haar zeer gaarne
zijn aanzien, zijn goede naam, zijn goede werken, de achting, de vereering, welke men hem toedroeg, zijn liefdadigheid, zijn rijkdom, de genegenheid der bevolking, zijn deugd, met een misdaad bezoedeld zouden zijn
Het was vooral professor Barzia geweest, die, verbonden aan Othomar en hem iederen dag zelve behandelend, dit zelfvertrouwen gewekt had, door zijne woorden, komende uit menschenkennis en monarchale liefde beiden
had in zijn afwijking geluk.
Bij de instelling, die, na de plotseling staande gehouden revolutie, orde heette, was de koning beter dan het koningschap.
En in mijn hart was ik hem dankbaar voor dit berouw;
hoewel ik niet gissen kon, waarom hij het aanbod van mevrouw Milligan had moeten afslaan, de uitlegging, welke door deze herhaaldelijk aan mij gegeven was
Ja, ja, zegt de goede oude heer, nog eens op zijne wijsheidsles terugkomende.
Dat is zulk een raad als uw vader u zou gegeven hebben, Bart.
O!  ik ben een ellendeling, een ongelukkige, riep vader Syard, zich voor het hoofd slaande, ik ben den slechten herder, den huurling gelijk, die zijn schapen verlaat;
de wolf is gekomen en heeft het lam medegenomen
en daar gij een Hollander zijt en uwe natie met regt den naam draagt van eerlijkheid, zult gij mij niet beklappen.
De gevoelens, die gij in het gesprek met uwen vriend blijken liet, en welke ik hoorde
ja, ik zou zelfs wagen te beweren, dat hij nog veel meer verdiende, als ik niet overtuigd was, dat er op de gansche wereld geen zoo kostbare schat te vinden is die tegen de prinses, uwe dochter, kon opwegen
Hij twijfelde niet, of HILLEGONDA zelve zou, als hare moeder haar de vrijheid gaf, om weder op het Zanggezelschap te komen, den jongen AKSWIJK zoo behandelen, dat hem wel de lust vergaan zou, om zich zoo onbetamelijk jegens Adriaan Loosjes Pzn.
wierp hij zich in de armen van zijne moeder en kuste haar innig.
'Mijn kind, vaarwel, de Hemel bescherme u!
en hier kon zij naauwelijks van het snikken spreken, zelfs in zijne bezoeken verflaauwt hij.
gloeide van spijt en verontwaardiging, en had alle moeite, om de woorden, die op hare lippen zweefden, op het verzoek van
Looppas, marsch! ' klonk het kommando en een half uur later was de Kruisberg bereikt.
Onmiddellijk werd bericht van het voorgevallene naar de politie te Doetinchem gezonden, en naar de omliggende plaatsen geseind.
Vandaar werden in alle richtingen de beschikbare politieagenten en Eli Heimans, Willem Roda veldwachters uitgezonden, om de vluchtelingen op te sporen en naar den Kruisberg terug te voeren
Ik weet niet hoe dat zit, antwoordde Peggotty, of het moest zijn omdat ik zoo dom ben, maar ik kan zoo maar niet kiezen, welke menschen mij in mijn hoofd komen.
daarbuiten met haar wit schemerlicht alle kleurenverschil opheffend, om alleen het wit en zwart toe te laten in zachter en scherper schakeringen;
het lampje in de blauwe ballon, die aan de zoldering hing, brandde flauw en liet in het vertrek een vreemde fantastische gloed vallen
op zijn gemak met zijn rug naar het vuur, nam de panden van zijn jas onder zijn linkerarm, streek met den duim en voorvinger van zijn rechterhand zijn knevel op, en
en toch brand ik van verlangen, om te weten, hoe gij het in handen hebt gekregen en waar het was.
Sherlock Holmes dronk haastig een kop koffie en wijdde daarna zijn aandacht aan de ham en de eieren.
Toen stond hij op, stak zijn pijp aan en ging weer in zijn stoel zitten
Prinses Thera en Othomar traden binnen;
de prinses kwam blij en vriendelijk naar haren neef toe, zij kusten elkaâr;
ook Othomar omhelsde Herman met een enkel woord.
Maar tegen de natuurlijke uitingen van de keizerin en Thera
De hoogte van deze gewelven is verschillend;
middelbaar is zij ongeveer vijf voet zes duim en voor de grootte van een mensch berekend;
zoodat Jean Valjean verplicht was te bukken, om Marius niet tegen het gewelf te stooten
was, enhij ging naar Moon, met wien de halve stad dweepte.
Moon stelde veel belang in het geval;
De feestmalen behoorden tot de schitterendste in Londen, maar, uitgezonderd onder de gasten aan mylords tafel, heerschte er niet al te veel tevredenh'eid
Door hare tranen lachte zij er om en de herinnering krinkelde om, glanzig als lieve verre wolkjes.
O, wat een adulatie was dàt om haar geweest.
Nu, nu waren al die mannen oud of dood: alleen haar eigen drie mannen, die leefden;
ha, Dorus, wat sla je weer door, lachte Augusta.
Dokter Abels vond het ook goed, en daarom.
Zie je wel, dat je nog een heiden bent en ruw;
Hij was een man van reeds zestig jaren, maar niets in zijn uiterlijk verried dien leeftijd, dan alleen de wijde vertikale vouwen of plooien in de huid van zijn hals, die onwillekeurig deden denken, dat er vroeger twee halzen in gezeten hadden
De kolom van Waterloo zou juister zijn, zoo zij in plaats van de gestalte eens mans, het beeld eens volks in de wolken verhief.
Maar het groote Engeland zal zich vertoornen over hetgeen wij hier zeggen.
Weet, dat mijne meesteres wanneer zij een weinig gedronken heeft, zooals thans, zich niet laat liefkozen door hen, die zij bemint, alvorens zij zich van hunne bovenkleederen ontdaan hebben
Beide handen in de zakken, ijsbeerde hij door de kleine kamer.
Telkens bleef hij even staan, telkens woelde de hand door het haar.
Dat die vrees hem had gehinderd, juist, nu hij weer aan het hengsten wilde
elke minuut van mijn bestaan heeft onbetwistbare en diepe beteekenis, die het in mijn macht staat in elk mijner handelingen te leggen: die van het goede
Hij wilde geen oud advokaat, geen advokaat van grooten naam hebben;
die hadden het, naar het bleek, te volhandig, om zich zoo geheel aan zijne zaak te wijden, en deze zou, vreesde hij, in dat geval wederom op het sleeptouw gehouden of en bagatelle behandeld worden
, Het leven van Maurits Lijnslager veelmalen in de kerk dit het geval is, maar ik voor mij geloof toch, dat het ernstig voordragen van gebreken van den kansel meer nut en invloed heeft, dan dat men, schertsende en boertende, zelfs groote misdaden
Heer Admiraal, ik verzeker u, dat het waar is!
want, we wachten u met nijpend ongeduld
Omdat iedereen weet, hoeveel je verloren hebt, Hugo;
Zij zaten in haar boudoir, waar de lelies en narcissen aan den wand en op den spiegel stil opbloeiden als
kenne ik niet!  toon uw bewijs van toegang,' eischte de bode op vrij barschen toon.
'Het mag niet zijn juffer, ik moet de zitplaatsen vrijhouden voor de genoodigden.
' 'Wel!  ik ben met eene staanplaats tevreden,' verzekerde Juliaan glimlachend
de eerste was, dat hij zich van zijn tot hiertoe geleid leven moest losmaken, van deze doellooze bezigheid, deze nuttelooze
Toen nam hij zelf het schaaltje waarop de boter lag en liet het geheele stuk in den pot vallen.
In ieder ander geval zou deze gebeurtenis mij stellig heviger getroffen hebben
een heer, die zijn van pommade glimmend haar in het midden gescheiden droeg, en die haar met opgeheven armen iets op het tooneel toereikte
en komt een andere logge machine u voorbijspatten, dan voelt ge u niet weinig verontwaardigd over de nabijheid van zoo'n somberen, wanstaltigen, op alles behalve op een schip gelijkenden leviathan
dat uw zoon's plaats in de groote wereld te hoog voor mij was, u blijkbaar misleid waart over mijn afkomst;
dat mijn vaders plaats, zelfs in de wereld.
wat zijn verbeelding meer dan zijn oplettendheid eer aandeed.
Dikwijls werd ik dan ongeduldig, en terwijl ik driftig op het boek sloeg, zeide ik in mijn boosheid, dat zijn hersens gesloten waren
die over niets anders dan George en zijn voorname kennissen tot haar lieve, nieuwe vriendin spraken.
Ook de oude Osborne vond, dat zij een prachtige partij voor zijn zoon zou wezen
en zei op een luchtigen toon: Vrienden en kameraden, ik ben u allemaal hoogst dankbaar voor dit compliment.
De eer is haast al te groot, vooral als men bedenkt van welke lieden het afkomstig is
Gij weet niets van deze plaats, zeide zij, of gij zoudt dat niet gedaan hebben.
Als gij een maand hier geweest zijt, zult gij het wel laten om iemand te helpen;
gij zult het moeilijk genoeg vinden op uw eigen huid te passen
aan zijn kwispelstaarten en zijn snuiven bemerkte ik, dat hij, door den reuk, wist dat dit papier van zijn meester kwam;
sedert drie dagen was dit het eerste teeken van leven en vroolijkheid, dat hij gaf
Cornélie wandelde met Duco Van der Staal, die tot groote verwondering van moeder en zusters zijn rok te voorschijn had gehaald en verschenen was in den ruimen hall, en zij zagen beiden den zegetocht van la Belloni en haar neef
De mensch is slecht, de mensch is wanstaltig;
haar ootmoedigen slaaf.  Hij mocht nog zoo bedrukt of gemelijk wezen, zij bemerkte zijn stemming niet, of beantwoordde die alleen met een minachtenden glimlach.
Zij had het te druk met nadenken over
Eerst laat in den avond, en na het uur, waarop zijn vader gewoon was zich ter ruste te begeven, waagde hij het, zachtjes aan een achterpoortje te kloppen, dat in den tuin uitkwam, en zich in de nabijheid van de vrouwenvertrekken bevond
De cel naderende, zien zij, dat juist de deur geopend wordt en een oppasser naar buiten komt.
Jufvrouw Bagnet geeft hem snel een wenk om niets te zeggen;
hij antwoordt met een hoofdknik, laat beiden stil binnen en sluit de deur
Dit scheen ten minste duidelijk.
poogde op te rijzen om haar te gemoet te gaan;
doch de krachten begaven haar en zy zonk weder in haar ziekestoel neder, terwijl zy de omhelzing der goede vrouw niet dan met een bitteren tranenvloed beäntwoordde
en de yzergazen hor een uitpuilend en uitgerafeld gat heeft.
Volgens de theorie dan, die ik heb gewaagd voor te stellen, zal men gaarne gelooven, dat ik van de bewoners der kamer tegenover my
Of wacht ik, dan slaat ge Zoo langzaam en traag, Dat ik je een pak slaag Kan geven voor twee.
Pieter Louwerse, Alles zingt Gij ak'lige jager, Die gij ook al zijt, Geniet ik, dan snelt ge, En speel ik, dan kwelt ge Mij steeds met uw' spoed.
Dan nam hij een tweede klasse biljet, om meer te kunnen gaan waar hij wilde;
als er niets was, voegde hij zich bij de inlandsche dekpassagiers, gedachtig aan de koraänische belofte, dat de nederigen het eeuwige leven beërven
Terwijl wij over de sneeuw voortschreden, vertelde mij Vitalis wat ik doen moest.
Er kon natuurlijk geen sprake wezen van onze gewone voorstellingen, daar onze voornaamste acteurs ontbraken
Neef viel, naast Wim, op den stoel van Moes neer, en liet zich door Loes van de sneeuwpret vertellen.
Achter hem, tegen de tafel aan, stond Joop en drong zich dichter op en vulde Loes' berichten aan;
Neef, zich omkeerend, zag de blokken, en begon er een poort van te bouwen, waar hij al gauw stukken voor te kort kwam
Evenwel, door herhaalde aanvallen, en door de weinige onduidelijke woorden welke hem ontsnapten samen te voegen en te verbinden, meenden Thénardier en de schoolmeester het volgende begrepen te hebben
Beide moesten zij onder het eten naast hem zitten, en als hij wat vertelde, zagen zij hem de woorden uit den mond, en werden bleek en rood, als hij, schoon juist niet heel schilderachtig, maar droogjes weg, de gevaren vertelde, welke hij geloopen had
Het eerste is jou nommer één, het tweede is mijn nommer één.
Hoe hooger jij jou nommer één in eere houdt, hoe meer jij je om het mijne
dat Sinterklaas het iedereen naar den zin kan maken.
Er zijn ontevredenen, grooten en misschien ook zelfs kleinen.
Broertjes die zusjes benijden en omgekeerd, en als er vanavond engagementen worden aangeknoopt, daar raken mogelijk ook verkeeringen af.
Na eenige preludiums, om te beproeven of het instrument goed gestemd was, speelde en zong Amine het zelfde lied, dat hare zuster gezongen had, doch met zooveel gevoel en aandoening, dat zij zigtbaar moeite had zich tot het einde toe goed te houden
Deodaat zweeg en vergenoegde zich kalm om zich heen te zien, terwijl hij Feiko volgde, die hem niet zonder moeite en kracht van ellebogen een weg baande door den volkshoop, die zich slechts opende om zich weer dadelijk achter hen te sluiten
Hierin nu is dunkt mij veel waarheid, en het staat in zijn boekjen in sierlijk Fransch te lezen.
Inderdaad, het komt mij meer en meer voor alsof de groote kunst zoo ingekrompen was, dat men met haar als met een dwerg op de kermissen
Zonder tegenstand nam hij het boek, dat men hem in de handen gaf, en hij nam het zelfs gretig aan, maar al deed hij zijn boek open, zijn geest opende zich niet
Eugène behoefde er niet toe gedrongen te worden;
hij bleef bedaard voortrooken, in het minst niet nieuwsgierig wie er klopte, totdat Mortimer in de kamer en achter hem stond en hem aan den schouder raakte
Eerst hebben de Godgeleerden met elkander en onder elkander zoo wat gewoeld, maar die hebben bij de onderscheiden leden, die onze Regering uitmaken, van beide partijen hunne voorstanders, en ongelukkig heeft men nu het staatkundige 'er onder weten te mengen
De gezworenen verklaarden mij dood, het gouvernement verklaarde mij dood;
ik kon geen vijf minuten aan mijn hoekje van den haard naar geluiden buiten luisteren, of het bericht dat ik dood was drong tot mijne ooren door
Eerst na verloop van een jaar nam hij hem weder alleen.
Welnu mijn zoon, zeide hij, gij hebt thans den tijd gehad, om de zaak rijpelijk te overwegen;
wat dunkt u van het huwelijksvoorstel, dat ik u in het voorgaande jaar deed
Als een gewonde leeuw brulde hij van woede in onverstaanbare woorden en liep alzo naar Deconinck.
De beenhouwers, die de toorn van hun Deken verstaan hadden, volgden hem in wanorde en van wraaklust vol.
aar ook op deze laatsten heeft dat hokken onder elkander, waartoe de mans haar verplichten, een nadeeligen invloed: zij leeren niet, of zij vergeten, hoe zich in gezelschap van heeren te gedragen, en zijn in hun bijzijn niet meer op haar gemak
Marken is, zou men zeggen, een hoop slijk in de Zuiderzee;
meer niet;  hier en daar een weinig gras voor een enkel mager paard, en voorts geen plantenleven dan een steel of wat lepelblad, tegen de
had ook het hare daartoe degelijk bijgebragt, en de oordhollandsche stijfheid, waarvan, bij haar eerst bezoek, bijlang na niet vrij was, doen verdwijnen, en plaats maken voor de bevalligere buigzaamheid der uidhollandsche
die, niettegenstaande, het klimmen harer jaren nog eene zeer bevallige vrouw was, en het verlies van het edelste waas der vrouwelijke schoonheid, dat toch de jaren wegnemen, vergoedde door de beminnelijkste vriendelijkheid en ongezochtste geestigheid
want hij zag, dat het geene loutere uitvlucht was: daar zij verscheidene andere edele Friezen, die de rijke erfdochter der edele Dekama's ten huwelijk waren komen vragen, ronduit had afgeslagen
Ik vmd het huis wat vochtig en koud.
John was op het punt om heen te gaan, toen men op de trap haastige voetstappen hoorde, en Barnaby hijgend bmnenkwam
Als tante toch nooit getrouwd was geweest met een Italiaan, kon zij toch geen zoon hebben, die een Italiaan was.
De bijnaam bereikte Herman Ruyvenaer, den jongsten zoon van oom en tante, een magere kleine bruine sinjo van vijftien, en hij vertelde van den bijnaam thuis aan zijn zusters, Toetie, Dot, Pop
hij heeft zijn nachten dat hij slaapt, en voor den denker is het een der vlijmendste smarten de menschelijke ziel in de schaduw te zien en in de duisternis rond te tasten, zonder den slapenden vooruitgang te kunnen wekken
Ik zou wel in het moeras willen leven en bast van de boomen knagen.
Ik zou liever eene slang bij mij willen hebben dan hem, zeide Emmeline met drift
en te midden van hun onsamenhangende woorden, hoorden wij altijd eten, uitgaan, hemel, wind.
Op eens kwam ik op de gedachte om een lamp aan te steken
Mooi!  kom thans naast my op de canape zitten, en laat ons samen theedrinken.
Ik ben blijde u zoo goed en verstandig te vinden als ik u vooronderstelde te zyn
niet alleen in dezelfde kamer, maar in hetzelfde bed, waarin zij thans lag.
Nu?  vroeg Monks met bevende lippen, en over zijne schouders ziende
Waarschijnlijk het gevangenisbrood, dat hij in zijn vlucht had meegenomen.
Dit werd bewezen door de broodkruimels, welke op den vloer der kamer werden gevonden, toen de justitie later huiszoeking deed.
Er werd tweemaal zacht aan de deur geklopt.
dat haar vriendin een goeden indruk op hem gemaakt had.
Waar gaat dat nu zoo haastig heen?
Mama is hier, antwoordde zij tot Kitty gekeerd;
zij heeft den geheelen nacht niet geslapen
Daarop ging Riderhood overeindzitten, liet den blik lang rusten op zijne figuur en riep eindelijk: Hei — ei — ei!
Sluiswachter, ho
Ook is zijn schilder hem menig idee verplicht, en zoo hij wilde.
En terwijl de paarden trillend zij aan zij stonden, Frédérique zittend tegen hem aanzeeg, en hij zich over haar heenboog, hief hij den arm op en trachtte hij voorzichtig den tak, dien hij afbrak, uit het verwarde glanzend bruine haar te ontwarren.
terwijl prachtige trappen naar de bovenvertrekken geleidden.
Deze honderd deuren verleenden den toegang tot even zoo vele prachtige tuinen of magazijnen, opgevuld met waren van eene onschatbare waarde.
Van de Rhône gletscher langs den voet van den Simplon, tusschen vele afwisselende berghoogten, strekt zich het breede Wallisdal uit met zijn trotsche rivier, de Rhône, die dikwijls buiten haar oevers treedt en over velden en wegen voortstroomt, terwijl zij alles in haar vaart meesleept
n als twee menschen goed harmonieeren en met elkaar gelukkig zijn en zich ellendig en verlaten voelen wanner ze gescheiden zijn, moeten ze misschien wel niets ter wereld tusschen zich dulden.
atuurlijk wil ik dat vreeselijk graag gelooven, maar ik had ook graag ean ebster, adertje angbeen
Hij is overigens, zooals ik u zeg, uitgegaan.
Jondrette sprak evenwel als door een soort van instinct zachter, doch niet zoo zacht of Marius kon zijn woorden verstaan
Luisteir naar me, mijne lieve, blinde dochter, en schenk mij vergiffenis.
De wereld waarin je leeft, liefste, is niet zoo- ale ik je die heb voorgesteld
Als hij komt, wil ik hem het eerst zien, zei ze dan, en komen doet hij zeker, is het vandaag niet, dan morgen!
Toen eindelijk je bode kwam, en ons uit de pijnlijke onzekerheid verloste, toen moesten we zelfs elken middag de eettafel voor het venster schuiven, want moeder wilde niet meer naar achter komen om te eten
wierp haastig de wapens neer, en bood de antwoorden aan, voor een paar moeilijke sommen.
Maar Amy had de scherpe opmerkingen niet vergeten van de jongejuffrouw Snow over sommige menschen, wier neuzen niet te stomp waren om de dadels van anderen te ruiken, en verwaande menschen, die niet te trotsch waren er om te vragen
een man met een groot opgezwollen hoofd, uitpuilende aderen aan de slapen, en zulk een gespannen vel over zijn gezicht, dat het zijne oogen scheen open te houden
En toen hij alles nog eens weer goed overdacht had, zei hij, leek het hem zoo, nu hij geen geld had en niets in de wereld bezat, dat het tegenover haar niet goed zou zijn, als hij haar gebonden hield door die verloving, omdat zij erbij zou verliezen;
want hij bezat niets dan tweeduizend pond en kon niets meer verwachten
In plaats van de kans te loopen, dat zijne vensterglazen werden ingeworpen, en hij door het verbitterde landvolk gedorscht werd, nam hij het besluit zich met de functiën van Esculaap te vergenoegen en der onverbiddelijke Nemesis de schuldigen later eens aan te wijzen
Met den eenen arm om zijn hals geslagen, wendde zij toen, stralende van pret, het hoofd den kant van haar vader op, wiens voorhoofd zich lichtelijk gefronst had bij de groote vertrouwelijkheid tusschen die twee jeugdige menschenkinderen.
Ik heb eenmaal gezeid dat ik geen Vrijbuiter zou worden, en daar blijf ik bij.
Kinderkost!  Jij, zoo'n zeerob, màg niet sterven in het tuig van een trekdier.
Toen zij mij naar de deur zag gaan, riep zij mij terug en vroeg of ik daar woonde;
en ik zeide ja, en zij zeide, dat zij maar een of twee plaatsen hier in de buurt wist, maar dat zij verdwaald was en ze niet vinden kon.
en het woord klonk Othomar vreemd in de ooren, na het 'vadertje' van zoo even.
De keizer groette de hofdames, die negen: toen ging hij door den portiek naar den ingang van het paleis, die dadelijk naar zijn vertrekken leidde
Zij zijn jong en overigens nog al welgemaakt, en schijnen ook vlug en geestig te zijn;
maar ik kan zonder lagchen niet denken aan hun zot en geheel gelijkvormig voorkomen
ij liet zich ook door hem onderrigten, hoe hier bijna de geheele handel in ruiling bestond, en hoe de vreemdelingen en kooplieden, die, staande de isse, zich te rankfort bevonden onder de onmiddelijke bescherming des eizers gesteld waren
' Uit den rood bloeienden struik zag een donker gezicht te voorschijn, met glanzige, schuchtere oogen.
De hand die de twijgen opzij boog hield een bamboe-fluitje
Dit gezegd hebbende, bracht hij de lading snuif, tusschen zijn vingers bevat, naar haar bestemmingsoord, en stak de doos aan Helding toe, die, deze beleefdheid niet durvende weigeren, spoedig de beide natte regenschermen onder den linkerarm bracht, tot groot nadeel voor zijn kleed, en met de rechterhand van het aangeboden gunstbewijs gebruik maakte
en als dan het licht haar te flauw werd en het naaiwerk opgevouwen was, kwam het altijd gereede breiwerk te voorschijn, en ging zij weder haar gang met zooveel ijver als ooit.
Het was werkelijk vermoeiend haar te zien
Te gelijker tijd gaf ik aan een' van mijne slaven last, een' bekwamen barbier te gaan opzoeken.
De slaaf bragt mij den misselijken vent, dien gij hier ziet.
Hij groette mij en zeide: Heer, aan uw gelaat te zien, zou ik denken
maar het getal was zoo groot, dat er geen eind aan de revue scheen te zullen komen.
Het werd nu zoo heet in de brandende zonnestralen, dat menigeen, die een zwaar vaandel droeg
Welk eene vorstelijke gestalte gaf die bruidegom, welk eene fierheid, gepaard met innemende lieftalligheid, die bruid te bewonderen.
De Bisschop trad door eene zijdeur binnen en knielde voor het altaar neder, waar hij bad, totdat het koorgezang zweeg
Maar toen hem dit niet gelukte, legde hij haar hoofd zacht weder neer, kreeg een kussen en legde dat onder hare donkere lokken en zocht op 'de tafel naar een lepelvol brandewijn
er was tot nog toe een huivering in haar geweest, om nog ooit iemand aan tafel te vragen, behalve Gerrit en Adeline, doodgewoon, en, een enkelen keer, Paul.
heulen met oproerige soldaten, hen steunen en sterken, hen van geschut voorzien, hun eene vrijplaats aanwijzen, en zoo goed als eene ligue met hen aangaan tegen hun wettige Heer, zooals Maurits dat heeft gepleegd met de Italiaansche soldaten te Sichem, rangschikt gij zeker ook onder de geoorloofde praktijken
een raafzwarte vacht gelijk, waar zonneglans zich in verborg.
De maliënrusting af gelegd, omviel haar het ruime gewaad, dat, den eenen schouder en borst onbedekt
Ik weet niet, of u zich mijner nog zal herinneren, maar ik moet mij u weer in het geheugen terug roepen om u te danken voor de aan mijn dochter bewezen goedheid, zoo sprak hij, terwijl hij zijn hoed afnam en niet weer opzette
Wy moeten somtyds wel eens iets tegen onzen zin doen, zegt hy met zachte stem.
Dat moet gij nu, doen, of gy zult anderen grooter kwaad berokkenen dan gij herstellen kunt
Wie maar eene vlag in huis heeft, doe als ik, was het antwoord.
Gauw, Cornelis, loop naar huis en haal de nieuwe vlag, die ik kort voor het beleg voor onze schuit heb laten maken
dat er wat van aan is, wat je zegt, zei de jonge man, want in de zomernachten, als de hemel zich hoog en open welft boven het eiland, heb ik soms gevonden, dat het was, alsof het uit de zee wou opkomen en wegvliegen.
Dit is de opregte en dagelijksche bede van 'Uwe genegene Vriendin 'MARIA VAN VLIET.
' VAN DIJK zeide, nadat hij dezen brief gelezen had: 'Welnu, MAURITS!
de maarschalk van onzen adel, een zeer net mensch, maar hij heeft Alexei noodig;
gij begrijpt, nu wij hier op het land zijn gaan wonen
De roode schemering van den dageraad vervulde het vertrek.
De morgenster zag uit de heldere lucht, met haar plechtig, heilig oog van licht, op den man der zonde neder
Hij had de kaars op eene armslengte van zich afgehouden naar een van de donkere planken en Wegg had zich omgekeerd om er naar te kijken, toen hij zijn verhaal afbrak
waar de overstrooming hen niet had kunnen bereiken, en hij wilde, dat men beginnen zou met die plaats te doorboren, al zou men niemand redden.
De opening, welke voor deze doorboring noodig was
Dat hij geen dagdief wilde zijn, zooals de anderen, die, zoo gauw de boer of diens vrouw hun den rug toekeerden, hunnen tijd verluierden, konden ze hem echter niet vergeven, en hun nijd groeide met den dag aan.
Ze plaagden en sarden hem bij elke gelegenheid, Eli Heimans, Willem Roda zonder dat hij ooit knechten of meiden de voldoening gaf, dat ze hem kwaad hadden gemaakt
ik wilde, ik durfde niet aan hem te twijfelen.
Vergeef het kwaad, dat een artne man genoodzaakt is te bedrijven, en beklaag een arme, arme vrouw.
Ik speelde maar altijd voort en Zerbino en Dolce bleven dansen.
Misschien zou er eindelijk wel iemand naar ons komen kijken en als er een was, zou wel een tweede volgen en dan tien en daarna twintig
en dat gelijk alle halfheden geen van beiden voldeed.
Hij nam zich voor te vertrekken en aftewachten of na een afwezigheid van drie maanden zijn genegenheid voor Hanna nog groot genoeg zou zijn
maar, zich herstellende, wendde hij het gezicht naar mij toe en van Pulver af en wilde het vertrek verlaten
Groot was de bevreemding van VAN DUIN, dat zijn zoon niets van zich liet hooren en niet weinig werd die onrust gedeeld door LOUISE, die dubbel belang had bij den voorspoed van haren broeder.
De bezoeken van den jonker VAN BEEM werden menigvuldiger en het gloeijend minnend jongelingshart werd voortdurend door zijn gastheer aangeblazen
Wel!  Heynsz werd zoo rood als een kalkoensche haan en antwoordde vrij vinnig, en ik voorzag nog het oogenblik, dat Van Beveren, of zooals de man dan heeten mag, hem bij de kladden zou krijgen.
Maar hij scheen opeens te bedaren, ging zitten, haalde een schuiertje uit den zak en begon zich het poeier van den rok te borstelen of er niets gebeurd ware, zonder verder eenig antwoord te geven
en dit zult gy ook ondervonden hebben.
' Elizabeth vergenoegde zich de hand van haar Tante te drukken en zweeg.
- wie was dat in die dagen, buiten eenige weinige
vermits het toch in ééne moeite door kon gaan, en hij het waarlijk anders zeer zeldzaam en niet dan met veel moeite werd.
de andere heeren kozen de dames die zij tot cavaliers wilden strekken voor den korten tocht, en Regina kon zich van den opdringer niet meer ontslaan zonder opzien te wekken.