AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en waarschuwde haar voor het trapje af dat hem zelf veel moeite veroorzaakte er is maar eene kamer ziet gy zeide hij
om die den eersten den besten naar den kop te smijten toen hij niemand meer zag keerde hij zich om en wilde brommend weder naar binnen gaan
nelly aarzelde en wees op het geval afnaar het westen waarop de man vroeg of zij eene stad meende die hij noemde
terwijl de kleine meid op zulk eene mogelijkheid behoorlijk voorbereid hem strak bleef aankijken gereed om als hij slechts een ouwel mocht
bedekten de schippers haar met een stuk geteerd zeildoek waaronder ook haar grootvader eene schuilplaats zocht
kortom hij is mij een doom in het oog dat is genoeg mijnheer zeide brass dat is niet genoeg mijnheer hervatte quilp smalend
en een naar het scheen welgevulden koffer heeft medebracht ook nog iets meer heeft gezegd dan gij mij hebt
en ging alleen uit om de kerk te bezoeken het was een fraaie heldere ochtend en de
dat zij dit had gehoord net scheen een oud man te wezen zijne haren hadden de kleur van de asch die het smeulende vuur waarin hij staarde half bedekte
toen hij op straat was scheen eene geheime aandrift hem te dwingen om in een luid gelach uit te barsten dat niet ophield voordat hij er bijna in stikte
maar quilp bedacht zich eene poos en boog zich toen voorover om met de uiterste netheid en nauwkeurigheid het adres op het briefje te zetten
en de misdaad waartoe zijne krankzinnigheid hem had aangezet was niet gepleegd dit was haar troost
en zij schreide bitter totdat zij wist zelf niet hoe het denkbeeld bij haar opkwam dat kit het misschien op de eene of andere wijze in handen zou krijgen
de deur werd inderdaad geopend door den heer garland die met zijn vriend en twee anderen de schoolmeester en de oude vrijer
zelfs door een zonnestraal die op den vloer of den muur viel klaagde niet dat de dagen lang of de naohten verveiend waren
maar ook hieromtrent waren de gevoelens verdeeld want sommigen zeiden dat tom het des nachts heimelijk weder had opgegraven
en ging langzaam naar het andere vertrek dichtbij genaderd bleef hij staan en antwoordde met bevende lippen
en keek niet zonder bekommering naar omlaag op den vreemdeling neer die voor de deur bleef staan brommen en vloeken en zijne laarzen in zijne hand hield als ware hij gereed
en dat in geval hem iets overkwam hij begeerde dat het goed hetwelk hij had medegebracht als het mijne zou beschouwd worden
en daar hij een paar maanden in de open lucht is gebleven is hij wat stofflg en bruin geworden anders niet
waar in de strakke trekken van den afzichtelijken dood is de kalme schoonheid des sluimers die zichtbaar uitrust van de vroegere wakende uren
op dit bal was bij toeval eene zeer schuwe en bedeesde jonge juffer gevraagd en bij toeval werd abel op deze jonge jufvrouw verliefd
de vrienden bij wie hij nu gekomen was waren zoo bekommerd dat zij hem niet zouden wederzien dat zij de borgstelling van twee gezetene burgers eischten
en het om harentwil zou oppassen met dezen troost begaf zij zich ter rust nauwelijks begon de dag aan te breken of zij stond op
het meisje zag hem bevreesd aan in de meening dat hij met zijn eigen ouderdom en zwakheid den spot dreef maar de eenvoudige doodgraver sprak in goeden ernst
in elkander gekrompen met neergebogen hoofd over de borst gekruiste armen en dichtgeknepen vuisten wiegde zij zich op
die hier en daar afkomen en somtijds van stukken van doodkisten die lang in den kelder hebben gestaan
die nu op het pad stonden te rusten terwijl hettouw waaraan zij waren gespannen slap en druipende in het water hing heidaarl zeide de man wat isdathier wij
en vergiffenis had overgehaald om zich zelven te beschuldigen en hij daarom aanspraak had op de inschikkelijkheid die de wet zulke lichtgeloovige en eenvoudige menschen betoont
brass die zich deze aardigheid moest laten welgevallen zocht onder zijn talrijken kring van bekenden een paar vrienden op die te zamen
mijnheer richard i zeide brass op den tweeden dag van swiveller's
om hem uit te laten maar men zou toch den naam wat meent gij den naam hervatte richard aarzelend in geval van brieven of pakjes die krijg ik nooit antwoordde de vreemdeling
het is een genoegen er nog te kunnen bijvoegen dat zij een aantal kinderen kregen want het is eene winst voor het menschdom wanneer braafheid en goedhartigheid in een geslacht worden
en terwijl brass hoewel de regen in zijn theekopje plaste eene akelige poging aanwendde om een vergenoegd gezicht te zetten
en door de bogen en gangen tusschen de gekoppelde pilaren zuchtte als ware zij de ademtocht van vervlogene eeuwen
die openhartigheid die nog nooit is teruggestooten die hoop die nog nooit is verwelkt die vreugde die bij verder ontluiken verkwijnt
zij het onze taak ons weder bij hen te voegen waar zij zoo geduldig zitten te wachten
zou het huis eigenlijk onbewoonbaar wezen dat is ook waar zeide de oude man en hoe zou mijne arme nelly het dan hebben
en zijn naam aan een wanstaltig beeld daarvan geeft het werd donderdag en nog bleef hij dezelfde
dit compliment viel vrij onverstaanbaar uit want behalve dat de ongelukkige rechtsgeleerde eene zware verkoudheid in zijn hoofd had
en wie van onze oude lieden dat alles wisten dacht toen de bron opdroogde aan het verminderen van zijne eigene krachten
dat jufvrouw jiniwin haar jaargeld buitenshuis moest verteren leefden zij na hun huwelijk met elkander zonder meer te twisten dan getrouwde lieden doorgaans doen
de schippeks een verward gedruis van stemmen deed haar ontwaken een man van een ruw en gemeen voorkomen stond bij hen
zoodat zij hoewel de regen hoe langer hoe sterker werd toch tamelijk droog bleven zij begonnen nu de plaats hunner bestemming te naderen
de schoolmeester had eene lamp in de hand hij was naar het scheen naar zijn eigen huisje gegaan om er olie in te doen
tot vergoeding van den overlast dien hij mij zou kunnen aandoen herinnert gij u ook dat hij zoo iets gezegd heeft ten einde u te bewegen om hem
daar op die lijst zoovele schandelijke namen tusschen de betere ongehinderd blijven staan over sally brass
en tom die bij de deur onder eene oude paraplu zat te schuilen zich heimelijk vermaakte met de kwelling van den solliciteur
zij die achtergebleven waren schoven dicht bij elkander en na eenige gefluisterde woorden door aandoening afgebroken en met moeite uitgebracht volgden zij hem
maar hij was niet verwonderd of nieuwsgierig en legde geene de minste aandoening aan den dag als men hem vroeg of hij zich dit of dat herinnerde antwoordde hij
iets van een kind dat u teeder liefhad toen gij zelf nog een kind waart toen had gij immers een broeder dien gij in langen tijd niet gezien hebt en die nu eindelijk is teruggekomen
waarvan velen hem aanboden om hem in de wereld voort te helpen eerst kon hij er niet aan denken om den dienst van den heer garland te verlaten
zeven en veertig liedjes zeide de man met een ernst die geene tegenspraak duldde en het mooiste van alien moet gij dadelijk voor mij zingen
dat is goed maar hoe zal zij wakker worden stamelde de oude man ook gelukkig gelukkiger dan ooit in het hart van een mensch is opgekomen of zijn mond kan uitspreken
ja ja dat zullen wij hernam de grijsaard wij zullen nu weer spreken over dat waarover wij toen gesproken heb
en over den moerassigen oever eener rivier heen hing het was echter in dit luchtig verblijf dat quilp een koud collation liet gereedzetten
maar de vrees welke reeds vroeger bij haar was opgekomen dat de mannen die zij den vorigen nacht had gezien haar grootvader misschien zouden volgen
eene lage bank onophoudelijk voor en achterwaarts en vergezelde die beweging met het akelige geluid dat kit gehoord had
die keus viel op een man die jong en knap genoeg was en daar hy ij ii jimmi nelly vooraf het beding maakte
op zijne knieen vallende om uwe oude liefde met onophoudelijke zorg en teedere oplettendheid te vergelden
uwe wangen zijn bleek en uwe oogen rood van het waken en schreien om mijnentwil dat weet ik wel
maar over den ouden tijd en hoe zij toen was toen was zij altijd vroolijk en opgeruimd zeide de oude man met een strakken blik zij had altijd een goed humeur
de slaap heeft mij verlaten antwoordde de oude man om geheel bij haar te blijven het zou haar veel verdriet doen als zij wist dat gij zoolang opbleeft hernam de oude vrijer
en het zonder een vriendehjken blik of een dankbaren traan moest verlaten er lagen nog eenige kleinigheden zonder waarde
totdat eene club van oude bekenden de grand jury geheeten hem naar twaalf andere schalken verwees
tot zijne eer moeten wij hier nog bijvoegen dat hoewel wij haar sophronia hebben genoemd hij haar altijd mevrouw de gravin bleef noemen
ja en hooge boomen ook maar die zijn niet zoo vreemd aan mijn werk als doodgraver als gij wel denkt
de bladeren der boomen tegen de vensters zouden ritselen en de vogels in die takken zouden zingen dat men hen in de kerk hooren kon
is uwe jufvrouw eene helleveeg vroeg quilp grinnekend tot antwoord op de vraag kneep de kleine meid met een blik vol loosheid en wantrouwen haar mond dicht toe
maar des avond toen hij en nelly stil bij elkander zaten kwam er eene verandering op eene bekrompen binnenplaats waarop zijn venster uitzag stond een boom
en de frissche morgenlucht was verkwikkelijk en versterkend stilzwijgend maar vol hoop en tevredenheid
nelly nam derhalve slechts haastig den sleutel weg en trippelde weder naar haar grootvader de deur werd zonder gedruis geopend en nu stonden zij op straat welken weg vroeg het meisje
sophronia sphynx daar dit welluidend en fatsoenlijk was en bovendien zekere geheimzinnigheid aanduidde
naderhand heeft men mij gezegd hoe zij die aan de steenen had bezeerd zij had het mij nooit gezegd maar ik heb mij naderhand wel bedacht dat zij altijd achter mij bleef
zij zag niets voor zich dan zonnige velden en stroomen en heerlijke zomerdagen het schitterende tafereel had geene enkele donkere tint
de zware deur was met een geweldigen slag achter hem dichtgevallen maar de gedaante zag niet op en gaf geen het minste blijk
de zusters op de kostschool die hare vriendinnen waren geweest omdat zij zelven geene vrienden hadden jufvrouw jarley met haar wassenbeeldenspel codlin en short hij vond hen alien
de een is een beetje te oud voor dat werk en de andere een beetje te jong waar gaat gij naar
zie hier dit is een kistje van de laatste soort met een beslag van stukjes van koperen platen waarop letters hebben gestaan die nu moeielijk te lezen zouden zijn
galachtig oud heer zijn dokter een schop gaf swiveller die zeer langzaam herstelde en nu een jaargeld had kocht om de gelofte
en gaf het papier aan brass over zoo is dat de aanteekening zeide deze heel goed kunt gij u nu ook herinneren mijnheer richard
het was elgenlijk niet het rechte weder om in een zomerhuisje te gaan zitten theedrinken vooral niet in een zomerhuisje dat in een verge vorderdcn staat van verval was
zooals hem te streelen zijne pooten op te lichten of zelfs aan zijn staart te gaan hangen wilde hij hen toch nooit op zijn rug laten zitten
en volgens die overtuiging hadden gehandeld door dezelfde tusschenkomst werd zijne moeder uit alien nood gered en in goeden doen gezet
het hart der kleine nelly klopte vroolijk vol hoop en vertrouwen zij dacht niet aan honger dorst of ellende
richard deed het voorstel om door het dak te klouteren en zich door den schoorsteen te laten zakken om te zien hoe het met den vreemdeling gesteld was
hoe heerlijk was die plotselinge overgang van de duisternis in het heldere licht hoe bekoorlijk het landschap dat zij onder hare voeten zag
en hij telkens over zijne eigene beenen struikelde overweldigd ondanks zijne vorige
dat zoo zwaar op haar geweten drukte en er nooit van spreken of aan denken dan met bittere tranen haar man had geene familie
is onmogelijk te beschrijven en toen deze twee vrouwen zagen dat zij op dit punt en alle andere punten zoo juist eenstemmig dachten kwamen zij op den inval om bij elkander te gaan wonen
en moet aanduiden dat iemand een allergoddelooste schurkenstreek heeft begaan en dit schijnt ook inderdaad het geval te wezen
zelfs toen er een twist tusschen den man aan het roer en zijnvriend in de kajuit ontstond over de vraag wie er het eerst van gesproken had om nelly wat bier aan te bieden
ja wel waarom niet somtijds keerde hij zich om en zag met een strakken blik en uitgerekten hals een vreemdeling na
en het eind van zijn leven niemand gij moet zelf al heel oud z'ljn merkte nelly onwillekeurig aan
met zachte hoop voor die welke aanstaande zijn leg slaap en dood naast elkander en wie zal viriden dat deze twee op elkander gelijken
totdat de aderen van zijn voorhoofd bijna tot barstens toe opzwollen daarop trok hij zijn hoed diep in zijne oogen wierp de meid het briefje toe en gingij lings heen
daar het duidelijk bleek dat hij een opvliegende driftkop was verheugde swiveller zich dat hij zoo spoedig weder in een goed humeur was en begon om hem daarin te houden
wij zullen te voet langs rivieren velden en bosschen trekken en op god vertrouwen
zij scheen een schepsel te zijn zoo frisch uit de hand des scheppers gekomen en naar den adem des levens wachtende
hoewel dit zelfs nog het aardigste niet was daar het jongste broertje van kit natuurlijk te gelijker tijd een oom werd hoe blijde zijne moeder en barbara's moeder bij die gelegenheid waren
nelly bewonderde en prees zijn werk en nam kort daarop afscheid terwijl zij haar weg voortzette kon zij niet nalaten te
want dikwijls drukte hij haar aan zijne borst en zeide dat zij maar moed moest houden maar verder scheen zijn begrip van haar toestand niet te gaan en hij bleef bedaard en kalm
nu en dan eene zonderlinge verbijstering die het haar moeielijk maakte zich te bezinnen hoe zij daar gekomen was en waar zij
maar stil wij moeten zacht spreken want als zij mij beneden hoorden zouden zij zeggen dat ik krankzinnig was geworden en u van mij wegnemen
en daarna sprong en buitelde hij met buitengemeenen bijval en voor een talrijk publiek de weduwe quilp kon zich zelve nooit het aan nelly gepleegde verraad vergeven
opdat zij haar niet zouden wekken zij placht ze eten te geven al waren zij nog zoo koud en hongerig
en nu was tot swiveller's verbazing het vleesch gebraden het ei gekookt de koffie getrokken en het on tbijt gereed daar hebt gij heet water zeide de vreemdeling
kenteekenden de nabijheid eener groote fabriekstad daarop kregen zij huizen in het gezicht welke zij weldra naderbij kwamen
hetgeen zijn vriend evenmin deed daar hij met een tamelijk sterk gestel begaafd en aan zulke beuzelingen wel gewoon stil bleef liggen gelijk hij was neergekomen en in korten tijd
swiveller die altijd eene neiging had gehad tot mijmerend nadenken peinsde dikwijls over de afkomst zijner sophronia
als een vriend van het menschdom een langen tijd was het zijn grootste genoegen de voetstappen van den ouden man en het kind te volgen
eindelijk kwamen zij beneden in den gang waar het snorken van quilp en zijn vriend hun als het gebrul van twee leeuwen in de ooren klonk
en onder den blauwen hemel is gegroeid zij was dood de lieve zachtmoedige geduldige edelaardige nelly was dood
als hij zijne makkers hoorde schreeuwen menig landman werd met schrik gewekt door het bulderende koor der liedjes waarmede nelly de schippers den vlucht te water geheelen nacht in eene goede luim moesthouden
neen nooit dat is waar hervatte de oude man wij moeten morgen ochtend heengaan vroeg en stil dat zij ons niet hooren of zien en ons niet kunnen volgen arme nelly
dat hij nooit om zulke uitdrukkingen verlegen was hij was verwonderlijk vlug en glad van tong hetgeen hem in zijn beroep bijzonder wel te pas kwam
want zij waren slechts door het plotseling uitschieten van swiveller van het sleutelgat verjaagd zij hadden echter geen woord van het gesprek verstaan
dien hij zorgvuldig op nelly de tafel plaatste swiveller lette nauwkeurig op wat de vreemdeling verder deed
een bezoek geven beide heeren waren echter niet thuis ja zelfs de steunpilaar van het kantoor de schoone sally had het verlaten
zou zij van menig onverwacht karreweitje vertellen dat wij samen gehad hebben maar ik vergeet ze want mijn geheugen is slecht
ongewoon aan zulk eene beweging daarbij niet zouden lijden zou hij aan het eene been een amulet in den vorm van een ijzeren ring met een ketting dragen
begaf hij zich wederom naar bevis marks ditmaal wilde hij niet swiveller maar deszelfs vriend en patroon sampson brass
die hij eene poos te voren geweest was het was tien uur voordat de lieve sally haar beminden broeder van de wildernis naar huis bracht
om hen die in den gevaarlijken maalstroom der wet waren geraakt te waarschuwen dat zij hier geene veilige reede konden vinden maar dat de grond slecht en verraderlijk was
niet zonder grooten angst trok nelly hare schoenen uit en sloop door de achterkamer waar brass op eene matras lag te slapen naar haar eigen kamertje
toen zij laat in den namiddag bij een dorp bleven stilliggen vernam nelly tot hare spijt dat zij de plaats hunner bestemming eerst den volgenden dag zouden bereiken
xxxv het bombardement toen brass bij zijne thuiskomst het voorgevallene vernam
een dag lang zoo was blijven gekscheren werden die twee heeren afgekeurd en sampson bleef derhalve waar hij was
welnu jufvrouw zeide dick hij mag immers zoolang slapen als hij verkiest maar ik begin te denken dat hij nooit wakker zal worden zeide sally
toch sprak en deed alsof hij zich zelven voor onsterfelijk hield doch zij was schrander genoeg
ik kan niet anders zien dan de gordijnen van het bed zeide brass met zijn oog voor het sleutelgat is hij groot en sterk mijnheer richard geweldig antwoordde
hetwelk het bericht bevatte dat brass binnen een uur zou terugkomen maar dewijl er niet instond hoe laat het geschreven was den lezer
zonder te weten waarheen zij hunne schreden zouden richten
hun beroep voort totdat het mislukken van een stouten aanslag hen naar verschillende kanten verstrooide daar de sterke en lange arm der wet hen plotseling in hun loop stuitte
zij gingen nu alien aan het werk en bleven een langen tijd voortschrijven in zulk eene doodsche stilte dat swiveller op het punt was om in slaap te vallen
stapten de oude man en het meisje te zamen voort zij waren nu weder alleen bij elkander en al wat zij zagen was aangenaam en vroolijk
de spelers isaak list en jowl met hun getrouwen helper james groves zetten met afwisselend geluk
slechts eenige minuten had dit concert geduurd toen de deur met een ruk geopend werd de kleine meid vluchtte naar het kolenhok sally verschool zich in haar
zoo i zeide de vreemdeling ja mijnheer hervatte dick tegen zulk ontzettend slapen is geen bed of ledikant bestand
dien hij gewoon was met verbazende deftigheid alleen binnen te stappen toen de kinderen oud genoeg daartoe werden vernederde hij zich om met hen te spelen
en zeide met afgebrokene woorden dat zij voortaan overal te zamen zouden omzwerven en nooit scheiden totdat de dood een van beiden wegnam
woorden en vragen die hare verbeelding haar zoo duidelijk deed hooren dat zij verscheidene malen op het punt was om te antwoorden
niet alleen door stompen en slagen maar ook door eene verscheidenheid van complimenten die gelukkig voor het meisje geheel onverstaanbaar voor haar waren
dan in deze benauwde kamers die vol zorg en zware droomen zijn wij zullen weder vroolijk en gelukkig worden nelly
maar kort daarop zag zij dat die weder bleef stilliggen en de mannen haar wenkten zij ging naar hen toe en vroeg of zij
dat weet ik wel hernam de schoolmeester denk maar aan haar denk aan al de rampen die gij te zamen hebt doorgestaan en aan al de stille genoegens die gij te zamen hebt genoten
en haar deed denken dat het verlangen daartoe eene ondankbaarheid was hoe treurig en eenzaam ook velen dier uren geweest waren zij zette zich voor het venster
en als gij zoo voort wilt gaan zult gij moeten betalen alsof gij eene kamer met twee bedden hadt in plaats van hierover nog heviger in drift op te stuiven begon de vreemdeling telachen
zat sally stemmig voor zich te kijken en had gaarne den geheelen nacht daar willen blijven zitten om de ellende aan te zien waarin sampson zich uit gierigheid en laaghartigheid zonder morren schikte
dat ook niet vervolgde hij met een zegevierenden glimlach zou iemand die stem zoo wel kennen als ik stil stil
het kind antwoordde dat het geen grafje was maar het tuintje van zijn broertje het was groener zeide hij dan al de andere tuintjes en de vogels kwamen er veel liever
somtijds bracht hij hen naar de straat waar zij gewoond had maar die was nu zeer veranderd het oude huis was afgebroken
en toen kwam hij terug met eene lamp in zijne hand zij ligt nog te slapen fluisterde hij gij hadt gelijk zij heeft niet geroepen of zij moet het in haar slaap gedaan hebben
hoe dit gebeurde of hoe zij het ontdekten of wie van beiden het eerst die ontdekking aan den ander mededeelde weet niemand maar zeker is het dat zij na verloop van nog eenigen tijd met elkander trouwden
het statigste en het onaanzienlykste zoowel het werk des hemels als des menschen alles stond hier met elkander gelijk en verkondigde dezelfde geschiedenis
indien hij nog in leven ware geweest en had willen spreken mogelijk het raadsel niet had kunnen oplossen deze twijfelingen baarden hem echter geene onrust of bekommering
alien voor aangename dingen hield omringd tot laat op den dag doorslapen riep daarna zijn kamerdienaar tom scott om hem te helpen opstaan
nadat hij zijn jongen met eene boodschap had weggezonden eensklaps zijn gewoon voorkomen aan klom van zijne ton en zeide terwijl hij brass bij den arm greep
al wat er gebeurd is al wat ik in dien benauwden droom heb gedaan antwoordde de oude man spreek toch zoo niet zeide het meisje laten wij liever over iets anders spreken
eenige kinderen speelden tusschen de graven en verscholen zich met lachende gezichten achter de hoogten een klein wiehtje dat zij bij zich hadden
in een vierde goot hij water toen stak hij met behulp van een doosje lucifers eene voorlooplamp aan die onder in den tempel was geplaatst
en hij was door de rechtmatige dankbaarheid van zijn vriend laat deze korte vermelding in dit opzicht genoeg wezen geen arme schoolmeester meer
door opene velden met boschrijke heuvelen bouwlanden en boerenwoningen heenliep nu en dan zag men een eennelly voudig dorpje met
toen scheen hij op een anderen inval te komen hij opende eene kast nam eenige kleederen daaruit zoo behoedzaam als hadden zij leven en gevoel gehad
ik zou zoo blijde zijn als zij hare oogen opendeed en tegen mij lachte zij glimlacht nu wel maar die glimlach is zoo stijf hij moest levendig wezen
en was blijde dat hij dit gedaan had toen hij zag dat de vreemdeling zonder een woord te spreken de deur op het nachtslot draaide
en maakt er werk van zult gij het doen gij kunt er op rekenen mijnheer antwoordde brass geef mij dan uwe hand zeide quilp en gij ook sally
hij zal wel naar mij luisteren zeide de schoolmeester hij zal wel naar ons luisteren als wij het hem verzoeken zij deed het ook altijd
en ik moet u kortaf zeggen dat als iemand hier dubbel wil slapen hij ook dubbel dient te betalen
sampson die gelijk wij reeds gezien hebben door den reenter wien hij was gaan bezoeken langer werd opgehouden dan hij zelf wel had gewenscht mocht ook den volgenden dag niet weder
nelly bemerkte zijne ontroering en sprak daarom niet eindelijk rolden eenige tranen over zijne wangen
geen van alien zou haar ooit wederzien het is hier niet op aarde zeide de arme schoolmeester terwijl hij zijne tranen den vrijen loop liet
hij scheen wel een flauw denkbeeld te hebben dat zijne kleindochter ongelukkig en hulpbehoevend was
en dezen tijd leeren vergeten alsof hij er nooit geweest was wij zullen weder gelukkig worden riep het meisje uit hier kunnen wij het nooit zijn
en daar hij jaren lang dien grondregel had gevolgd was hij zoo gewoon geworden om uitroepingen van verwondering en goedkeuring om zich heen te werpen
hem overlatende aan zijne droomen waarinde twee personen die wij in het portaal der oude kerk hebben gelaten misschien ook eene rol speelden
behalve dat er eene verandering in het huishouden kwam gelijk men zoo terstond zal zien en na verloop van tijd sloot de laatste
hoe had zij ooit kunnen denken dat zij dit huis met blijdschap en hoop zou vaarwel zeggen nu de herinnering van vele uren die zij daar had doorgebracht in haar zwoegend hart opkwam
en de meesten dezer voorwerpen hoewel half vergaan waren voor het uiterlijke nog in vrij goeden staat
als dacht hij er aan om ze vaarwel te zeggen maar sprak geen enkel woord over hetgeen er gebeurd was of thans gebeuren moest
zij traden zoo zacht dat hunne voetstappen geen het minste gerucht maakten het eenige geluid dat men hoorde waren snikken en gesmoorde zuchten
ook den solliciteur zijne rol in het tooneel waarvan hij heimelijk getuige was geweest wilde betaald zetten
haar vogeltje het teedere beestje dat een vingerdruk zou verpletterd hebben sprong nog vlug in zijn kooitje rond
ja wel antwoordde richard afhaalders geloof ik zeide de vreemdeling richard knikte en dronk in eens zijn glas uit zeg hen dat ik mijn zin wil doen zeide de vreemdeling opstaande
juist balkte de dwerg zeer juist aangemerkt gij zult er dan aan denken buurman zeker antwoordde de oude man wij zijn niet voornemens om hier te blijven
toen kit juist aankwam en den ouden man alleen vond het gezicht dezer twee vrienden deed den grijsaard weder bedaren
och riep zijn beleefde client ongeduldig gij zijt zoo dom als een ezel brass glimlachte alsof hem een zeer vleiend compliment was gemaakt
te gaan slapen toekomende jaar als het weer zomer is het meisje verwonderde zich hoe zulk een afgeleefd
hij heeft anders geen goed woord gezegd zeide richard bedenk u nog eens zeide brass weder
woorden bij het hooren niet eens opgemerkt tooneelen van gister en van een jaar geleden onder elkander verward
zeide hij hun dat zij naar den hemel gegaan was waar alle brave menschen kwamen en dat als zij ook braaf waren zij hopen mochten haar daar eens te zien
ik ben een vriend van te doen wat ik wil jonkman hervatte hij na eene poos ik wil naar bed gaan en opstaan uitgaan en terugkomen juist zooals ik verkies
alles paste by elkander het flauwe licht het uitgaande vuur het vervallen gebouw de eenzaamheid de afgeleefde grijsaard asch stof en dood
en vroeg hem om hun nog eens te vertellen van die lieve juffer nelly die dood was kit vertelde dan en als de kinderen met tranen in de oogen luisterden
terwijl brass om zijn huurder te wekken dit geschreeuw aanhief en sally me'thetzelfde oogmerk met eene tafelschel luidde zette swiveller zijn stoel naast de deur
de oude man had eenige uren gerust geslapen en nelly was nog bezig met alles voor hunne vlucht in gereedheid te brengen eenige kleederen om mede te nemeri
en reeds verscheidene malen met geslotene oogen eenige vreemde woorden met onbekende letterteekenen had gekrabbeld toen sally
en groene takjes geplukt op een plekje waar zij vroeger gaarne was als ik dood ben had zij gezegd leg dan iets bij mij dat het licht heeft
in het harnas gedost gehjk zij geleefd hadden boven sommigen dezer ridders hingen nog hunne eigene wapenrustingen helmen zwaarden en schilden aan den muur
zijn glas boven zijn hoofd zwaaide en er op dronk dat zij daar nog dikw'yls vroolijk bijeen mochten zijn
terwijl hij even zijne liniaal oplichtte ten teeken wat de vreemdeling te wachten had indien hij eenig geweld wilde plegen
de reizigers komen ter plaa tse hunner bestemming en hooren een vreemd geluid de dag brak aan
alles eenvoudige onopgesmukte natuur niet waar verrukkelijk mijnheer antwoordde de
de oude man zag verward en besluiteloos eerst haar aan toen links en rechts naar de straat en schudde zijn hoofd het was duidelijk dat zij hem voortaan geleiden en besturen moest
ijlings naar buiten te loopen en om de politie te roepen toen quilp zjjn brief had geschreven hetgeen spoedig gedaan was zag hy de kleine meid eene poos ernstig aan
ja antwoordde de oude man met eene zwakke stem ja ik wil u niet haasten dat weet gij wel buurman zeide de dwerg
broeder lieve broeder zeg slechts met een enkel woord dat gij mij herkent nooit zelfs niet in den gelukkigsten tijd onzer kindsheid zijn wij elkander
in de plaatsen waar hij woont het is veel beter des nachts in de opene lucht te slapen zooals die daar zie maar hoe helder zij is
ik ben nu in een humeur om te werken antwoordde sally hinder mij dus niet en houd hem ook maar niet van zij nwerk hierbij wees zij met hare pen naar richard
dat hoewel de onkosten van hare opvoeding hem geruimen tijd in bekrompene omstandigheden hielden zijn ijver nooit verflauwde en hij zich toereikend beloond achtte door de verslagen van hare vorderingen
gerust lag te snorken het was nu weder nacht geworden en hoewel nelly met haar dun kleedje
toen het vuur een oogenblik opvlamde en iets in de gedaante dat hij nu duidelijker onderscheidde hem deed stilstaan hij trad eene schrede naderbij nog eene nog eene
dikwijls trok hij het wagentje van den ouden heer garland naar zijn zoon en terug en daar de oude lieden dikwijls bij de jonge bleven overnachten werd er aan het huis van den jongen heer een stal voor hem gebouwd
wij hebben boven zijn hoofd latafels verzet en de meid al verscheidene malen van de trap laten vallen want zij is licht en bezeert zich niet erg maar hij wil niet wakker worden
de gedachte aan den dood was hier niet vreeselijk hier te liggen slapen zou niet akelig zijn zij verliet de kapel maar langzaam en dikwijls omziende
ik ook niet zeiden brass en sally te gelijk goed t riep quilp dan zip wij al halfweg die kit is zoo'n brave
afgelegene voorwerpen en eenige menschen die op het veld werkten of op de bruggen onder welke zij doorvoeren naar hen stonden te kijken zagen zij niets dat de eentonigheid afbrak
ik zou hem laten uitslapen antwoordde richard uitslapen hernam brass hij heeft nu al zes en twintig uren geslapen
zij slaapt gerust zeide hij maar geen wonder engelen hebben den grond hoog met sneeuw bestrooid opdat de lichtste voetstap nog lichter zou worden en de vogeltjes zijn gestorven
het gevolg dezer geheime waarneming was dat hij zijne handen voor zijn gezicht hield en stil bij zich zelven lachte
maar ik ben iemand die nooit mis raad laat mij eens dadelijk een liedje hooren ik ken er op het oogenblik geen mijnheer antwoordde nelly
kom wees nu niet gek en spreek zeide sally swiveller keek eene poos lang beurtelings brass en sally aan en antwoordde eindelijk
en een vroolijke avond zij spraken verder geen woord en wisselden geen blik die op het wezenlijke oogmerk der bijeenkomst betrekking had
gij houdt immers veel van de schoonheden der natuur zeide quilp gr'y'nzend vindt gij het hier niet lief
hij sprak meer bij zich zelven dan tot zijn bezoeker maar toen hij de lamp had nedergezet scheen hij eensklaps nieuwsgierig te worden
welke hem als eene soort van letterkundigen zonderling beschouwde die eene verbazende vlugheid had om zich bij alles eene toepasselijke plaats van een dichter te herinneren
zijne gramstorige drift indien men van een wezen zoo zwak en treurig zulk eene uitdrukking kan bezigen verdween
ik had gehoopt dat gij beter om uwe belofte zoudt gedacht hebben waarom gaat gij niet wat rusten
daarop ging zij voor het laatst de vertrekken bezoeken tot welke de toegang haar openstond hoe verschillend was het afscheid van hetgeen zij zich dikwijls had voorgesteld
dat hij des avonds in de herberg nog een paar glazen noodig had om dien te verdrijven
en sloot vervolgens al de deurtjes van de kamertjes eene korte poos later opende hij die weder
en vroeg toen terwijl hy met eenige leelijke grimassen een ouweltje nat maakte hoe gaat het
en zich zelve voortaan van het noodige te voorzien dezelfde gedachte welke haar moed den vorigen nacht had staande gehouden deed dit ook nu haar grootvader lag veilig naast haar te slapen
kit zeide brass kit ik heb dien naam wel meer gehoord maar ik herinner mij niet juist
jiiffer nelly waar is zij waar is zij dat zeggen zij alien riep de oude man uit allen doen zij dezelfde vraag
terwijl hij zijne oogen tusschen den wondertempel en den grooten koffer liet heen en weer dwalen en de vreemdeling begon intusschen te ontbijten alsof hj aan deze wonderen lang gewoon was
nog tamelijk onzeker liet wanneer die terugkomst zou plaats hebben er zal toch wel eene meid wezen denkik zeide de dwerg terwijl hij aanklopte zij zal mij wel helpen
zij was dood geen slaap was ooit zoo zacht en kalm zoo geheel vrij van alle spoor van smart zoo liefelijk om aan te zien
en alle andere menschen aanblaft hoe vreeselijk welsprekend riep brass niezende ontzettend
men was algemeen van gedachten dat hij een zelfmoord had gepleegd en daarom werd hij volgens de oude wet op een kruisweg met een staak door zijn hart in den grond gestopt
en alles scheen zich met hen in het morgenlicht te verheugen in die stemming verlieten de twee arme zwervelingen de nog sluimerende stad
maar het schikt nog al vandaag is het dinsdag wanneer zal ik het goed laten weghalen
de oude man drukte eene der verstijfde handen aan zijne borst om die te warmen het was de hand die zij met haar laatsten glimlach naar hem had uitgestrekt
sommige lieden uit de stad houden veel van oude tijden en al wat daaruit afkomstig is zeide hij
de oude man zat op dit plekje licht en schaduw te turen totdat de zon onderging
och vervolgde hij na eene korte poos van stilte de menschen willen nooit leeren nooit willen zij leeren alleen wij
de gedaante scheen zich te warmen en toch ook niet zij zat wel als het ware op het vuur gekropen maar stak hare handen niet uit om de aangename warmte op te vangen
de menschen zijn hier heel gezond maar zij heeft toch al veel werk gedaan als zij spreken kon die spa
om verder vragen voor te komen antwoordde nelly ja waar zijt gij vandaan gekomen was de volgende vraag en daar deze gemakkelijker te beantwoorden was noemde nelly het dorp
in een der kamertjes van dezen tempel liet hij een ei glijden in een ander wat koffie in een derde een stuk rauw vleesch dat hij uit eene blikken doos nam
tevreden en gelukkig met zijne school zijn verblijf en de gehechtheid van het knaapje dat haar zoo lief had gehad zette hij in vrede zijne stille levenswijze voort
en nu zag hij het gezicht ja hoe veranderd het was hij kende het msm mmmmm mmmmmmmm nelly meester riep hij terwijl hij zich op eene knie liet zinken en den ouden man bij de
terwijl brass wiens moed nooit bijzonder uitblonk de straat oprende en eerst toen hij zag dat men hem niet met een pook nazette langzaam terugkwam
en het sterke hart zijner jeugdige meesteres stond voor altijd stil waar waren de sporen van haar leed en verdriet
maar gelukkig voor anderen bleef zijn gezicht altijd even barsch en terugstootend een baken door de natuur gezet
overal had haar gelaat denzelfden zach ten beminnelijken glimlach vertoond zoo zullen wij na den dood de engelen in hunne heerlijkheid herkennen
en zeg indien een wensch bedaard en plechtig bij dit bed uitgesproken haar in het leven kon terugroepen wie van ons dien zou willen uitspreken
behalve dat hij zich nu en dan eene kleine uitspatting met chuckster veroorloofde bij welke gelegenheden zij verstandig genoeg was om hem veeleer aan te moedigen dan tegen te gaan
die de verantwoordelijkheid van al wat er gebeurd was of nog gebeuren mocht op zijn ongelukkig noodlot schoof
hoewel zijne kunst anders algemeen in aanzien was eigende hij zich den naam toe van een italiaanschen beeldjeskoop met wien hij toevallig kennis had gemaakt
als er een trap kraakte de oude man had eene soort van reiszak dien hij moest medenemen vergeten
dat anders ons alien eene goede som kon opbrengen bovendien herhaal ik dat hij mij een doom in het oog is gij kent den jongen
bevalliger en vroolijker dan ooit toen viel het richard in maar niet voor de eerste maal welk een goed leven zij te zamen zouden kunnen hebben
zelfs toen de zon onderging en het schemerlicht van den avond het daar nog plechtiger maakte bleef het meisje als op de plek vastgeworteld zitten
onthoud dat wel mijnheer richard gij moest er liever eene aanteekening van maken ingeval gij er eens getuigenis van moest afleggen richard nam een groot vel papier
of eene boodschap als het u belieft he zeide de dwerg omlaag ziende iets zeer ongewoons voor hem
de zaak eindigde daarmede dat de man die eerst uit de kajuit was gekomen den ander hals over kop daarin smeet en zelf het roer nam zonder zich het gebeurde verder aan te trekken
die zij gaarne had willen medenemen maar dat was onmogelijk dit deed haar aan haar vogeltje denken dat daar nog hing
speelde met hare vingers en bukte zich tusschenbeide om hare wangen te streelen of haar een kus op haar voorhoofd te drukken
toen meende de arme schoolmeester dat hij een traan in haar oog zag glinsteren lv
te vertoeven waar zij vertoefd hadden te treuren waar zij geleden hadden en zich te verheugen waar zij vertroost waren niemand van alien die hun hadden goedgedaan ontkwam zijne
als lid van het eerwaardig beroep in dit land mijnheer is het mij ongeoorloofd u in zulk
en de weinige stappen die hij moest teruggaan om dien te halen schenen hem ontzettend lang op te houden
ik heb er wel nog een boven maar het klimmen valt mij tegenwoordig te moeielijk ik ben evenwel voornemens om er weder
als ik zijne breede schaduw aanzie en bedenk hoe klein die in zijn tijd was brengt zij mij op den ouderdom van mijn ander werk
en toen zij omkeek zag zij dejongens naar buiten storm en en zich onder een vroolijk gejuich en nu reeds aan het spelen verstrooien dat is goed dacht het meisje
en de kleine meid die onder aan de trap stond gereed om oogenblikkelijk de vlucht te nemen zich de ooren
die zeggen moesten of hij zich ook aan meineed en bedrog had schuldig gemaakt niet alleen spraken deze twaalf het schuldig uit
de beminnelijke eigenaar van het buitenplaatsje op de werf bleef door regen modder mist en ratten welke hij
men noemt dit een staat van kindsheid maar het is dezelfde jammerlijk valsche schijn daarvan welke de dood van den slaap is
dag samen blijde dat zij van hem ontslagen was zag nelly hem op het paard klimmen en de schuit wegvaren
en begon de oude man te herstellen langzamerhand herkreeg hij zijne
waar zij bij den schoolmeester huisvesting hadden gevonden daar dit den man waarschijnlijk onbekend zou zijn en derhalve tot geene verdere vragen aanleiding geven
zij was altijd zoo zacht voor kinderen zij waren altijd gehoorzaam voor haar al waren zij nog zoo wild
eenige andere die bij hunne tegenwoordige omstandigheden pasten om aan te trekken en een stok om de zwakke schreden van den grijsaard te schragen
hadden zij in een bedje van bladeren op een kindergrafje te slapen gefegd dit grafje was nog nieuw misschien de rustplaats van een kleinen speelmakker dien zij misten
de roode gloed van het vuur want er was geen ander licht in het vertrek toonde kit eene gedaante die met den rug naar hem toegekeerd voorovergebogen bij den haard zat
maar toen was zij nog wel wij moeten geduld hebben als zij weer beter is zal zij ook weer vroeg opstaan om s morgens te gaan wandelen
en de aristocratie der natuur in wezen blijft de hit bleef tot het eind van zijn leven dat voor een hit buitengewoon lang was zijne vrijheidsliefde bewaren en zijne onafhankelijkheid handhaven
aan niets anders dan dingen die uw hart kunnen verzachten en het openen voor alles wat gij vroeger liefhadt zoo zou zij zelve gesproken hebben
en telkens als dit van buiten geschilderd werd zeide kit's moeder dat zijn geld dat ook hielp betalen en was zij nieuwsgierig of de
het aardigste van het geval was hij trouwde zoo spoedig dat de kleine jakob oom werd voordat zijne beenen in deze geschiedenis reeds vermeld nog ooit in eene lakensche broek hadden gestoken
de hand die hem onder al zijn omzwerven had geleid telkens drukte hij die aan zijne lippen en dan weder aan zijne borst
hoort gij hem op eens tegen den grond stooten met een klank zoo diep omlaag dat het hart u in den mond komt
kit trachtte te spreken en zeide ook iets zonder bijna zelf te weten wat maar de gedaante lette er niet op
en wenschte bijna dat zij maar weder veilig aan land waren het waren inderdaad ruwe gasten ongelikte beeren die schippers hoewel zij hunne beide passagiers vrij beleefd behandelden
opdat ik niet zien zou hoe pijnlijk zij ging en toch hield zij mij altijd bij de hand alsof zij mij leidde
of indien er iemand naar u kwam zien er komt nooit iemand naar mij zien maar als er een abuis mocht plaats hebben doordien wij uw naam niet weten kan ik het niet helpen mijnheer begon dick weder
naderhand liep er echter een gerucht dat deze barbaarsche plechtigheid niet was voltrokken maar dat men het lijk heimelijk aan tom scott had overgelaten
kit had geene kracht om te spreken zijne oogen stonden vol tranen dat is haar liefste kleedje zeide de oude man terwijl hij het aan zijne borst drukte
het schijnt zeker te wezen dat men na verloop van omtrent vijf jaren meer dan eens in den laten avond twee havelooze menschen uit een der donkerste schuilhoeken van
lieve sally riep quilp zijne armen uitstrekkende als wilde hij haar omhelzen teedere bekoorlijke sally
dan toch aan twintig die al dood zijn tegen een die nog leeft hervatte de oude man man vrouw breeders zusters kinderen vrienden
daar zij zonder middel om iets te verdienen op weg waren naar eene geheel vreemde plaats een klein broodje en een stuk kaas was al wat zij kon bekostigen
dat hij op een enkelen wenk van den vreemden heer water had zien borrelen en koken waaruit hij opmaakte dat de vreemdeling een kunstig goochelaar of chimist moest wezen
bijzonder zeer bijzonder viel brass er op in terwijl hij zijne pen neerlegde
deszelfs puntigen toren en meer dan eens eene afgelegen stad uit welke de rook van fabrieken opsteeg
maar zoodra hij dit gezegd had het hij zich op een stoel nederzinken sloeg zijne handen boven zijn hoofd te zamen en slaakte een kreet om nooit te vergeten
wat mooi gemaakt j ufvrouw vroeg richard weet gij niet hernam sally dat onze huurder nog niet op is dat hij niets van zich heeft laten hooren sedert hij gisterenmiddag naar bed is gegaan
neen niets wel mijnheer richard wat zijt gij onbegrijpelijk zeide brass met een glimlach heeft hij niets van zijn goed gezegd vraag het maar ronduit zeide sally
en toen zijne vrouw hem hare zonderlinge ontmoeting met quilp had verhaald begon hlj er aan te twijfelen of deze
brave eerlijkejongen zoo'n heiligje een kruipende sluipende vos een schijnheilige laffe verraderlijke spion een schurftige hond die kruipt voor die hem streelen en te vreten geven
zijt gij nu beter vroeg het meisje terwijl zij bij hem bleef stilstaan ja goddank veel beter antwoordde de oude man dan zult gij wel spoedig geheel beter worden
en bleef met haar grootvader in de opene lucht zitten hoewel zij verscheidene malen beneden werden geroepen zij luisterde met een angstig kloppend hart naar het rumoer van haar gezelschap
het tuintje dat zij verzorgd had de oogen die zij verblijd had de stille plekjes waar zij zoo menig peinzend uur had loorgebracht de paden die zij als het ware nog gisteren had betreden
dat de vreemdeling de kamers zoo goedkoop had gekregen en begreep zij dat swiveller toen hij zag dat de man zoo bijzonder op die woning gesteld was het dubbele of driedubbele der gewone huur had moeten vragen
en in haar naam is het dat ik nu spreek gij doet wel dat gij zacht spreekt zeide de oude man wij moeten haar niet wakker maken
tot alle afzonderlijke klanken zich tot een dof maar verdoovend gebrom vereenigden
tranen die haar beklemd hart verlichtten en met eene beweging alsof hij op zijne knieen wilde vallen smeekte hij het meisje om hem te vergeven
volgens zijn zeggen bevatte de koffer een voorraad van allerlei eten en drinken als men slechts bedenken kon en diende al wat men begeerde volgens zijne gedachten door middel van raderwerk van
terwijl hij brass nogmaals een verachtelijken blik toewierp die schurftige hond sally blaft tegen geen mensch harder dan tegen mij
nelly en haar grootvader wachtten eene poos om hen te bedanken en naar den weg te vragen
in het oude huis op haar moeielijken tocht bij de deur van den armen schoolmeester voor het fornuisvuur bij het bed van het stervende kind
en daarmede nam z'y weder plaats in de schuit die spoedig weder voortvoer de schippers hadden bier en jenever opgedaan
nadat zij die het geweld hebben gepleegd reeds stof zijn geworden in deze kapel tusschen die koude beelden
om zijn hals zij wisten het eerst niet dat zij dood was zij had dikwijls van de twee zusters gesproken die zeide zij haar als vriendinnen waren geweest
de commensaal na verloop van een paar uren was sally aan het eind van hare taak gekomen
en brachten presentjes van koek en appelen aan de deur der tentoonstelling jufvrouw jarley begreep daaruit dat zij haar doel bereikt had
wij hadden volmacht voor hetgeen wij deden mijnheer hernam quilp metdezelfde sarrende bedaardheid en gij moest ook niet zeggen weggejaagd hij is vrijwillig heengegaan
en misschien ook wel geroken had en dan mag zij ook wel een glaasje warme wijn hebben zeide de dokter
maar de wijs en de woorden hurmer drinkliedjes hadden veigeten op de straat stonden hier en daar troepen menschen die zich om rondreizende kunstendoeners hadden verzameld wier turksche trommen
en nam weder eene teug en zoo ging de goede vrouw voort terwijl haar lachen telkens wat langer en haar schreien telkens wat korter werd
om niet te spreken van de eer dat er eene dochter uit zulk eene aanzienlijke familie op de school was dit was de reden dat jufvrouw monflathers miss edwards niet lijden mocht
zeide het meisje blijf den geheelen dag maar dicht bij mij en zie niet naar hen maar naar mij
moet gij moet gij vandaag iemand begraven vroeg de oude man haastig wel neen mijnheer antwoordde de doodgraver wie zou er begraven worden
maar ik heb u toch lief frederik zeide het kind zoo ja waarlijk en ik zal u altijd liefhebben hervatte het meisje met aandoening
antwoordde brass den dwerg die in het vuur staarde beschroomd aanziende waarom vroeg quilp zonder op te kijken
en als ware hij meer dan half gezind om op het bloote vermoeden daarover wraak te nemen
nu op de vingers dan op het hoofd dan weder op de schouders te tikken als kon zij onmogelijk zoo dicht bij haar staan zonder haar te kloppen
kerel in des duivels naam zeide de ongelukkige vreemde heer was het dan om eene oi andere reden die gij zelf best weten zult uw voornemen niet mij te volgen
in maagdelijk wit gekleed zonder eenig sieraad dan eene blozende roos hem bij zijne komst in het midden der schitterende toebereidselen voor het bal ontving
en als de vreemdelingen heengingen ging hij doorgaans een eind met hen mede om te hooren wat zij van nelly zeiden of bleef tot dat einde met het grijze hoofd ontbloot aan het hek staan
mooie week voor het stof was verder vertelde hij dat hij een varken met een strootje in den bek uit een tabakswinkel had zien komen
toen er wederom een nieuwe vriend verscheen dit was een klein oud heer die gelijk zij naderhand vernamen na den dood van de vrouw des predikants nu vijftien jaren geleden
waagden zij het een luid gelach aan te heffen het is dan eindelijk klaar zeide jowl terwijl hij bij het vuur zijne handen warmde
terwijl de oude grijze tower en de massa's van gebouwen op den oever waartusschen menige torenspits zich verhief koeltjes toezagen
of een zijner gasten voor het venster der bovenkamer te zien was een daverend gejuich aanhieven hetwelk zoolang duurde totdat de poppenkastlieden weder buiten kwamen en met hunne kast
en te gelijker tijd uit te rusten hoop ik dat gij het doen zult maar als gij noodzakelijk verder moet
zonder iets te zien dan steenen muren en eenige weinige steenachtige gezichten het plotseling binnentreden eener groote zaal vol menschen eene omstandigheid is
maar nu heb ik gedacht of uwe moeder niet zoo iets zou willen aannemen het zou mij buitengemeen verheugen als ik iemand krijgen kon op wie ik aankon
nelly zag hem na totdat het geboomte hem voor haar gezicht verborg en deed toen eenige schreden op het oude kerkhof het was zoo stil dat zelfs het geritsel van haar kleedje hoorbaar was
voor het venster der benedenvoorkamer van dit huis hing toen brass het bewoonde een verschoten groen gordijn zoo versleten dat men er overal zeer gemakkelijk doorheen kon zien
en zag hem in het gelaat hoe bleek was dat gelaat en welk een blik ontmoette den haren zij bracht hem naar haar eigen kamertje
en daarna kwamen de oude heer en zijne vrouw en ten laatste kwamen zij alien te gelijk terwijl kit die zeer verlegen werd deed alsof hij dit niet bemerkte
om zich tegen de koude te beschermen en vroeg wat men op zulk een ontijdig uur van hem hebben wilde het is guur weder bromde hij en geen nacht om iemand als ik ben op te roepen
komieker zeide jufvrouw jarley met eene schelle stem het is in het geheel niet komiek zeide nelly met alle nederigheid
en den gelen doek om zijn hoofd een afschuwehjk voorkomen ik ben het maar mynheer kom hier zeide quilp zonder van den lessenaar te komen
het meisje zette zich ondereen boom neder en hield haar adem in om de stilte van den nacht niet te storen