AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
daar hij blijkbaar aan zijne plaats bij den haard gehecht was vertel me nu eens hoe ge in frankrijk aan den kost zijt gekomen sprak mijn vader
alzoo jongenlief hebt ge uwe ouders niet en weet gij door die inhaligheid van den ouden schraper ook niet wie of waar zij zijn
waren afgemat en al meer dan een van hun toeren was mislukt bij een van die toeren gebeurde het dat een staak die daarbij dienst deed op den voet van mattia terecht kwam
in de steden echter vertoefden wij eenige dagen en s morgens mocht ik dan gaan wandelen als ik daartoe lust gevoelde
en de stem kunnen spreken als bij dien voormaligen clown die om de dure tijden zooals hij zeide reizend muzikant had moeten worden maar wij moesten al spoedig scheiden
vooral tegen kersttijd bij de zoogenaamde waits of nachtwaken maar daar wij niets moeten verloren laten gaan zal capi voorstellingen geven met allen en ned capi kan alleen zijn kunstjes vertoonen met ons
mattia die erg verlangde om eens eene gevangenis te zien ging met mij mede bovendien stelde ik er prijs op
dan zal hij zich wel vervelen misschien maar de tijd gaat toch om toch niet zoo gauw voor hem als voor u het mannetje lachte om die aardigheid
en nu begon garofoli toen hij alles had wat hij behoefde en zijn pijp brandde nu zullen we onze rekeningen eens opmaken beste jongens
zonder dat ik de herberg durfde verlaten en mij aanhoudend met joli coeur en de honden bezighield die eveneens in de grootste onrust verkeerden eindelijk den derden dag
wie zoekt mij o spreek vrouw barberin spreek ik bid u opeens scheen het me dat ik krankzinnig zou worden en ik riep uit maar dat is niet mogelijk
dat lekker rook en na dit in één teug te hebben geledigd met dezelfde begeerigheid als hij vroeger de lucht had ingeademd begon hij een praatje met den man met bloote armen
en wat riekten zij lekker en die matras scheen wel dons in vergelijking met de dennenaalden waarop ik den vorigen nacht doorgebracht had
ik ben er immers om het u te helpen herinneren met capi en mijn horloge kon ik dus voortaan spreken mijn horloge dat waren een paar heerlijke woorden om uit te spreken
dat was een goede tijd ik kreeg geen slag maar ook geen aardappelen hoewel het laatste mij minder hinderde daar ik gewoonlijk s middags wat te eten gehad had
wij hadden geen lange dagreizen te maken om een geschikt logement te vinden waar wij zeker zouden zijn een goede tafel en een goed logies te bekomen op de daarvoor vastgestelde uren werd de tafel voor ons aangericht onder de verandah
ik dacht dat zoo men voor iemand ontzag moet hebben dit wel was voor iemand als deze ik hield dus mijn beenen onder mijn stoel
ik zag toen dat het schijnsel tot ons doordrong door een raampje in den wand van onzen wagen waartegen onze slaapplaatsen waren gemaakt
die ons toeriepen dat wij de koe die ons ontloopen was gestolen hadden dat wij naar de gevangenis moesten gebracht worden
omdat hij orlando doodgeslagen heeft het deed mij genoegen dat garofoli in de gevangenis zat en voor de eerste maal in mijn leven kwam de gedachte bij mij op
nog nooit had ik een levend wezen in zulk een kalme houding zien zitten hij geleek op een onzer uit hout gesneden heiligen in de kerk
vr ik den weg die voor mij openlag betrad wilde ik eerst hem die de laatste jaren een vader voor mij geweest was bezoeken
het kwam al dichter en dichter bij nog enkele schreden en het was bij ons zijn moeder keek op verwonderd zeker en ongerust misschien dat het niet bij haar was daar zag zij haar kind
en torens die zich in den nevel en den rook verloren op mijn verhaal te komen toen vitalis plotseling langzamer ging loopen en naast mij kwam zitten
zag zij mij met haar onverschilligen blik aan en zeide toen iets tot haar man mijn vader
die hier en daar een zilveren gloed werpt op de golven welke een onmetelijken golvenden spiegel vormen het logement van cantal mocht een fatsoenlijk huis zijn mooi was het volstrekt niet
want zelve kon zij evenmin schrijven als lezen zij meldde mij dat zij de tijding had ontvangen van barberins dood en dat zij kort te voren een brief van hem had gekregen
het zou weder mijn lot zijn om mij op pleinen en markten zoo dom mogelijk voor te doen en het geëerde publiek te doen lachen of weenen
over twee of drie uren denk ik en hij zette zich bij het vuur met het hoofd op de handen leunend ik durfde hem niet storen
inplaats van te gaan zoeken drong zich tegen onze beenen aan de duidelijkste blijken gevende van vrees en angst terwijl hij anders gewoonlijk zoo gehoorzaam en dapper was
ik hing toen mijn harp weder over den schouder voorwaarts sprak ik
gij moet toch iets gaan beginnen ik wilde juist mijn viool gaan verkoopen toen gij mij aanspraakt en zeker zou ik ze reeds verkocht hebben
ik zal er alleen heengaan en wij zullen van avond te zeven uren hier of daar elkander vinden mattia en ik spraken toen af dat wij elkaar aan het einde van de brug de
maar er waren ook dagen dat er buitengewone helaas altijd treurige gebeurtenissen plaats grepen veertien dagen na zijne komst te varses was alexis van een dier rampen getuige geweest
ik begreep dat het oom gaspard moest zijn wij wachtten u reeds lang zeide hij vriendelijk het is een lange weg van parijs naar varses en uw beenen zijn kort hernam hij lachend
zeide ik je zult je hals breken geen nood dat was niet zoo geheel waar er was wel degelijk gevaar bovendien was het zeer moeilijk wat ik ondernam de boom was dik
ook hun ontsnapte dezelfde uitroep dien de schoolmeester zich had laten ontvallen wij zijn verloren zij waren ons thans genaderd dien kant riep de
maar jongenlief wees toch verstandig luister naar hetgeen ik u zeggen zal dan zult ge mij wel gelooven aanstaanden maandag is het juist een maand geleden dat ik op de deel aan t werk was toen een man
toen zette hij zijne beenen uit of hij zijne gelapte laarzen van zich wilde werpen en den neus in de lucht stekend
de ramen stond in eene goed verwarmde kamer zonder dat zich een zeker weemoedig gevoel van mij meester maakte en hier waren wij alles behalve in eene goed verwarmde kamer toch moesten wij maar voortloopen en den moed niet opgeven
natuurlijk vernam ik al deze bijzonderheden omtrent mevrouw milligan en haar zoon niet den dag waarop ik aankwam ik vernam ze eerst geleidelijk
waarom niet dit scheen ons in ons idee volstrekt niet zoo onmogelijk toe dat mooie plan zou ons niet alleen het voordeel verschaffen dat wij
maar ik wist niet dat er ook heelwat zwarigheden te overwinnen waren eer men ze kon
gisteren zeidet gij dat ook niet gisteren was ik even dom als gij ik dreef evenals gij den spot met hem en wilde zijn meerderheid niet erkennen
weet je wel dat ik dikwijls dacht dat je dood waart want zei ik bij mezelf als rémi nog leefde zou hij zeker wel aan zijn moeder barberin iets hebben doen weten
mattia en ik hadden ons in een hoek teruggedrongen met capi tusschen ons en luisterden naar het gesprek het verwonderde me inwendig dat die koetsier eene plaats zoo mooi als
toen vitalis het mes in zijn broekzak had gestoken wat te kennen gaf dat ons middagmaal was afgeloopen stond capi op en na een teeken te hebben gegeven aan zijn twee makkers
noch het een noch het ander was echter binnen ons bereik het was al wel dat wij vuur hadden wij zaten bij den haard mijn meester en ik zonder een woord te spreken en wij bleven daar onbeweeglijk zitten
om een koe te kunnen koopen dat was de vraag waarover mattia zich zoo ongerust maakte toen hij voorzag dat zij ons zou worden gedaan dat hebben wij verdiend
dat ik geen geld had om muilbanden te betalen dat was de waarheid want als ik al mijn geld optelde kon ik niet meer bij elkander krijgen dan elf stuivers en dat was niet genoeg voor zulk een toestel
de sneeuw lag nog veel hooger voor onze hut als wij ons op weg begaven zou ik er zeker tot over de knieën zijn ingezonken hoe laat zou het wel wezen ik kon het niet aan vitalis vragen want
de duisternis bracht evenwel geen verandering teweeg de sneeuw bleef onafgebroken uit den donkeren hemel op de witte aarde vallen daar wij hier moesten overnachten
de honden en mij te verdeelen toen de lente zich door eenige warme dagen aankondigde werd ons publiek minder talrijk en na de voorstelling kwamen de kinderen ons bezoeken
niet meer in elk geval zou ik als ik boven was inplaats van hier wel zoo in mijn schik zijn
er bijvoegende dat ik zwijgen kon indien ik dit beter achtte ik zeide dat ik onschuldig was en mijne zaak vertrouwde aan de rechtvaardigheid der rechters
en wanneer ik er nu nog aan denk dan moet ik erkennen dat mijn meester al zijn best gedaan heeft om ons uit dien hachelijken toestand te redden
gij ziet er niet bleeker uit dan een ander antwoordde ik ik merk wel dat gij dit zegt om mij gerust te stellen maar ik vind het prettig als ik er bleek uitzie
maar dat was nog niet alles hij gaf ons ook een groot wittebrood met een stuk koud kalfsvleesch dat zooals hij zeide van den vrederechter kwam nooit werden gevangenen zoo goed behandeld
sedert zij van elkander waren gescheiden uit vriendschap voor mattia zeker was bob ook voor mij zeer vriendelijk en weldra hadden wij een vriend
als zij er al niet te groot voor is ze zal mijn zusje ook zijn o rémi hij kon er geen woord meer bijvoegen zoo aangedaan was hij terwijl wij zoo praatten stapten wij altijd stevig door
een der arbeiders carrory sprak toen ik heb ze ook vochtig dat weet ik niet ze zijn in mijn muts geef dan uw muts hier inplaats van zijn muts te geven
t is genoeg zeide mijn vader als ik eens iets gezegd heb moet dit terstond gebeuren dat is zoo de regel van mijn huis en ik verlang dat ge u daaraan onderwerpt evenals al de anderen
ik ging op de bank zitten en bleef daar lang hoe verschrikkelijk was het heden hoe vreeselijk de toekomst houd goeden moed had mattia mij gezegd wij zullen u niet verlaten
zie ik er erg bleek uit daar ik thans niet meer op straat kom hoor ik het ook niet meer zeggen en er hangt hier geen spiegel
volstrekt niet slim is geweest want hij heeft zich den hond afhandig laten maken zonder er iets van te bemerken trouwens toen capi mij geroken had heeft hij het eigenlijk alleen gedaan
daarom geef ik het u dit zeggende legde hij het in mijn hand toen ik er mij tegen verzette om zulk een geschenk van hem aan te nemen voegde hij er op treurigen toon bij
ik behoef dan maar te zorgen dat het gaar wordt ik kan dan alleen het vleesch ruiken maar ervan proeven dat begrijpt gij dat zou nooit door zulk een smal tuitje gaan
zij kwamen nu afscheid van ons nemen want den anderen dag zouden zij vertrekken weldra stonden wij weder geheel alleen op de pleinen en moesten wij er ook weder aan gaan denken andere plaatsen op te zoeken
om zich te wreken stal zij u juist op den dag dat gij zes maanden oud waart en bracht u naar frankrijk naar parijs waar zij u te vondeling legde wij deden alle mogelijke
pagès in onzen toestand kan men alles als het op zelfbehoud aankomt als op dit oogenblik een van ons door den slaap overvallen wordt dan is hij verloren
hem aan u geven wilt gij hem niet wegdoen geeft men dan zoo'n kind weg zoo'n mooi kind want mooi is hij zie maar eens
de een was vol manufacturen in den anderen was bontwerk gebreid goed onderbroeken kousen handschoenen enz toen begreep ik wat mij eerst had verwonderd
als gij ze noodig en geen geld in uw zak hadt wat u meer dan eens overkomen is wat hebt gij gedaan toen vitalis in de gevangenis zat
maar ik was zoo zeker niet als mattia dat de politieagent bij zijn aankomst aan het station zooveel tijd zou hebben verloren laten gaan om ons na te zetten dat was het gevaar
mijn vader zag mij dreigend aan en maakte eene beweging of hij me wilde vermoorden zijn oogen kwamen bijna uit de kassen
het is voor den een evenmin goed als voor den ander toen ik u vroeg om met mij mede te gaan meende ik naar hetgeen vrouw barberin mij had gezegd en ook naar mijn voorgevoel
toen overviel mij de slaap en droeg me op zijne vleugelen mede toen ik wakker werd was het nog stikdonker nacht de sterren schitterden aan den donkeren hemel zeker was de morgen nog ver
in het begin en ook gedurende de eerste jaren was het een zekere vrees die mij op een afstand van hem hield thans was het een gevoel van eerbied
en ik was jaloersch van hen dit moet gij weten dat is de waarheid die ik u beken en waarvoor ik vergiffenis vraag als gij zulke slechte gedachten vergeven kunt
eindelijk gelukte het hem om mij in mijn gepeins te storen wat wilt gij capi hij keek mij aan
borden met blauwe bloemen en op een tinnen schotel een groot stuk gebraden ossenvleesch met aardappelen
wij zaten op een bank voor den stal met onzen rug tegen den muur geleund waarop de warmte van den dag afstraalde
ik huur hem slechts ik geef u twintig francs per jaar twintig francs dat is een goede som en ik betaal u zelfs vooruit gij krijgt vier klinkende achterwielen en ge zijt van het kind af
dat woord gedachtenwisseling vindt men misschien niet zeer juist omdat het hier honden geldt maar zeker is het toch dat alle dieren een eigen manier hebben om elkander iets mede te deelen
zoo hij soms vroeger terug mocht komen zeg hem dan dat vitalis over twee uur bij hem terugkomt over twee uur goed signor ik wilde mijn meester volgen maar deze wees mij terug en zeide
en ik was zoo gelukkig bij de gedachte een koe thuis te brengen bij vrouw barberin dat ik haar alleen maar voor me had blijde en lachend over haar koe en ook enkel onze blijdschap zag
die is dood mijnheer de beide heeren zagen elkander een oogenblik aan toen ging hij die de pruik op had heen de zakken met zich nemende hoe ben je dan hier gekomen
ik gevoelde wel dat langer bij hem aan te houden mij niets zou baten zooals de waard zeide moest ik hier vandaan ik begaf mij naar den stal en toen ik de honden en joli coeur bij elkander geroepen had
den voet omhulde zoodat men op een afstand meende een zwarte opening te zien in de witte lijkwade
des te beter dan zijn wij vrij als ik de familie driscoll verlaat zal het niet op die manier zijn bovendien gelooft gij niet dat zij ons spoedig zou weergevonden hebben
ik kwam naderbij en antwoordde naar beleefde woorden zoekende om zoowel arthur als zijne moeder mijn dank te betuigen en de honden zeide hij
ik vond dien nog evenzoo als ik hem de eerste maal gezien had toen ik de drie glibberige trappen afging voor de deur hing nog dezelfde rok met galons op de naden
laten wij nog maar een oogenblik wachten zeide mattia weet gij dan niet dat eene koe den ganschen dag kan eten een oogenblikje maar
maar wat zou dat geholpen hebben mijn elf stuivers konden ons geen ontbijt en een middagmaal verschaffen wij moesten ons dus met één maal tevreden stellen dat wij middenop den dag zouden gebruiken en dat voor twee gelden moest
hij is geschapen zooals ieder ander en deugt nergens toe hij kan werken daartoe is hij te zwak hij zwak kom onzin en hij is zoo gezond en sterk als een groot mensch zie maar eens welke beenen hij heeft
en wij zouden dus geen moeite ontzien des morgens maakten wij hem dus zoo mooi mogelijk en na het ontbijt begaven wij ons op weg naar die buurt waar wij bij ondervinding wisten dat het geachte publiek het mildst was
en uren lang bleven wij op die bank zitten hij vertelde steeds voort terwijl ik als aan zijn lippen hing en zijn gelaat door het bleeke maanlicht beschenen werd was dat alles mogelijk niet alleen mogelijk maar waar
zult gij die schande altijd kunnen verduren vroeg hij spreek er niet over als gij niet wilt dat die schande mij nog meer kwelt dat wil ik niet maar ik wil samen naar frankrijk terugkeeren
een kanten mutsje dat niets bijzonders had behalve dat het zeer fraai en kostbaar was een nauwsluitend hemdje van fijn linnen met een kantje aan den hals en aan de armen een flanellen hemdje
ik zal hun opvoeding voltooien en wanneer het dan weder voorjaar is dan kunnen wij samen weder op weg gaan rémi om niet weer van elkander te scheiden
zeide hij het kereltje begrijpt mij want hij huilt niet hij zal wel verstandig wezen en morgen ach mijnheer riep ik laat mij bij moeder barberin als
het was de koster van de parochie sint george hij begon uitvoerig te verhalen hoe hij gestoord en verontwaardigd was toen men hem plotseling had gewekt om hem mede te deelen dat er dieven in de kerk waren
ik was hier in zekeren zin in mijn eigen land te ussel was ik voor het eerst in het publiek opgetreden als de knecht van den heer joli coeur of de domste is niet hij dien men er voor houdt
beschuldigd van weerspannigheid tegen een ambtenaar der openbare macht en feitelijk verzet tegen dezen gepleegd
was dit niet aandoenlijk vitalis werd er dan ook niet alleen door aangedaan maar het verontrustte hem ook blijkbaar was de arme joli coeur ziek en hij moest zich dan ook wel ziek gevoelen
zoodra het koude morgenlicht aan boomen en struiken hun gewoon voorkomen had gegeven gingen wij naar buiten vitalis had zich met een dikken knuppel gewapend en ik volgde zijn voorbeeld
als wij een veearts in den arm namen zou ons dit ongetwijfeld wel wat kosten maar wij zouden dan zeker zijn van onze zaak
wanneer het ons in de wereld goed gaat dan volgt men zijn weg zonder er ooit aan te denken wie ons vergezelt maar wanneer alles tegenloopt als men beseft dat men een verkeerd pad is ingeslagen en vooral als men oud wordt
strek daarentegen uw hand eens uit naar een heer die langzaam loopt en in een jas met bont gewikkeld is dan zult gij misschien een stuk zilvergeld van hem krijgen
met visschen roeien en wandelen bracht zij bijna al haar tijd door daar zij niet naar school kon gaan en ik wilde van mijn kant haar ook alles vertellen
ik deel uitmaakte van het gezelschap had joli coeur eene bloedspuwing gehad en men had hem adergelaten
na het uithoozen van het water deze blijdschap voor diepe wanhoop plaats uit het houwen en graven maakten wij spoedig op dat de arbeiders nog ver verwijderd waren misschien nog tien mogelijk wel twintig meter hoeveel tijd was
als nadat hij met den persoon gesproken had die u zocht moesten uwe ouders bemiddelde ja zelfs vermogende menschen zijn in die meening werd ik bevestigd door de wijze waarop gij gekleed waart
en als ik heel ongelukkig was is t mij wel gebeurd dat ik moeder barberin riep om mij te helpen zoodra ik vrij was om te doen wat ik wilde
al was barberin zoolang te parijs gebleven daaruit moet men niet opmaken dat hij op geen goeden voet stond met zijn vrouw
en aan beide zijden geheel in de verte zag men de begroeide kusten of liever gezegd begreep men dat zij daar wezen moesten
de wolven zouden dan niet naar onze hut zijn gekomen om hen te verslinden maar uit vrees voor het vuur op een afstand zijn gebleven
en begon toen geweldig te hoesten weet ge ook wanneer hij terug moet komen vroeg ik toen zijn hoest wat bedaard was over drie maanden
een wipneus met wijd opengespalkte neusgaten en gele lippen maar wat mij het meest van alles trof waren de beide oogen
op die vraag kon ik geen antwoord geven zeker waren de twee honden weggeloopen terwijl ik sliep zerbino had aan den lust toegegeven dien ik had getracht in hem te bedwingen
intusschen uit niets was af te leiden dat het spoedig zou ophouden te sneeuwen door de opening van de hut zagen wij de vlokken dicht en snel naar beneden vallen daar het niet meer waaide vielen zij bijna loodrecht naar beneden en de eene volgde de andere
de dokter deed twee stappen achteruit en wendde zich tot vitalis een aap riep hij uit is het voor een aap dat gij mij met zulk een weer uit mijn huis hebt gehaald ik dacht dat hij verontwaardigd zou wegloopen
zoo bekroop mij de angst dat men mij er zou houden en dat die deur die zware deur zich nooit weder voor mij zou openen ik verbeeldde mij dat het zeer moeilijk was om een gevangenis te verlaten
hij zal werken als gij meendet dat hij tot werken in staat was zoudt gij hem niet van de hand doen men neemt geen kinderen van het gesticht op
en ik trok mijne voeten terug doe maar of gij t niet merkt zeide mijn vader de oude heeft niet graag dat men zich bij zijn vuur zet maar als ge t koud hebt warm u dan
ik ben maar een arme drommel en ik zal nooit iets anders zijn maar gij als gij uw familie hebt weergevonden uw echte familie wat zal het dan een smart en een schande voor u zijn als gij zulk een vonnis hebt gehad
o dat weet ik niet ik was niet bij garofoli's inhechtenisneming tegenwoordig toen ik het gasthuis verliet zag garofoli in dat ik niet geschikt was om geslagen te worden daar ik er altijd ziek van werd
al was er maar ééne kans dat mijne reis gelukken kon dan moest ik die eenige kans wagen en aan het idee van mattia gevolg geven
en hij begon middenop straat te dansen en te zingen plotseling stond hij stil en kwam naar mij toe
welke kon die stand wezen waarover mijn meester dikwijls met zekere geheimzinnigheid sprak deze vraag wekte telkens mijne nieuwsgierigheid op en hield mijn geest aanhoudend bezig
voor niets anders geloof dat maar ik meende dat het mijn plicht was om zoo tot u te spreken maar gij zijt uw eigen meester daar gij geen ouders hebt en ik voortaan uw vader niet meer zijn kan
waarin zij dit moet ik erkennen zeer ver was door allen en ned afgestooten en afgestooten ook door annie
dat wij niet door het water meegesleept worden wij hebben holten gemaakt gelooft gij dat ge ook niet vermoeid zult worden door voortdurend in dezelfde houding te moeten blijven
waar naar men ons had medegedeeld in dezen tijd eene groote beestenmarkt werd gehouden die met een kermis gepaard ging een kermis dat was juist iets voor ons
die naast hem liep en een open goedhartig gelaat had evenals vader acquin wat ook niet te verwonderen was daar zij broeders waren
allen wezen naar den knaap die het eerst met zijn blok hout tehuis gekomen was nu zeg eens eerlijk hoeveel kom jij te kort vroeg garofoli ik kan het niet helpen
en de sterren die ik door het ronde venster zag spraken mij slechts woorden in van moed en hoop hoe lekker ik ook in mijn bedje lag ik stond den anderen morgen reeds tijdig op
zonder steun zonder hulp met mijn dieren tot eenige vrienden en levensgezellen en nu had ik in mijne verlatenheid en mijn wanhopenden toestand iemand gevonden die mij liefde had betoond en die ik lief kon hebben
en wij moesten het veld ruimen voor hen die hunne eigendomsrechten konden doen gelden door middelen waartegen wij niet waren opgewassen
ik zal u dan naar duitschland en naar engeland brengen gij zijt dan ouder en verstandiger geworden ik zal u alles leeren en een man van u maken dit heb ik mevrouw milligan beloofd en die belofte zal ik houden
en ik geloof zelfs als ik het had beproefd dat het toch niet gelukt zou zijn ik was te koortsachtig te angstig mijne eenige bezigheid was nu de uren te tellen die de klokken aangaven
maar des avonds keerden wij terug zooals wij den vorigen dag waren teruggekeerd toch waren wij van het meer naar den berg en van den berg naar het meer gegaan
gelukkig was de wond niet gevaarlijk zijn voet was gekneusd en het vleesch opengereten maar er was niets gebroken loopen kon mattia evenwel niet wat te doen
dat dit onmogelijk was omdat niemand anders in de mijnen mocht komen dan zij die er in werkten als ge mijnwerker wilt worden voegde hij er lachend bij en dat kost niet veel moeite kunt gij gemakkelijk uw zin krijgen
mijn blik verloor zich in de duisternis slechts onbestemde vormen zonderlinge gedaanten braamstruiken die hun takken naar mij schenen uit te strekken alsof het lange beweegbare armen waren soms dansende struiken schenen
te verwijden het gaf een gevoel van rust toen wij ons in onze volle lengte konden uitstrekken en niet langer met schommelende beenen behoefden te zitten
en terwijl wij van den maaltijd gebruik maakten volgden wij kalm de oevers die voor ons voorbijschoven als de zon onderging hielden wij stil waar de duisternis inviel en wij bleven daar tot het weer dag werd
als men u mocht opvorderen wat volgens mij zeker moest gebeuren maar vooraf moet ik u zeggen dat gij eigenlijk geen luiers hadt als ik daarvan soms gesproken mocht hebben
want indien een van ons uitglijdt dan is hij verloren wij moeten ons aan elkander vastmaken en de touwen wij moeten elkander een hand geven
als men zelfs niet zeker is van het oogenblik maar zoo ik dit leven varen liet dan schoot mij slechts één ding over wat vader acquin mij ook aan de hand gedaan had een dienst zoeken
bij koud weder had hij zijn dek met mij gedeeld wanneer het zeer warm was had hij mij altijd geholpen in het dragen van de vele dingen waarmede ik beladen was
op dit bevel richtte de poedel die tot nogtoe doodstil was gebleven zich plotseling op zette zich op zijn achterste pooten
dikwijls riep hij nog eens en dan speelde of zong ik het lied ten tweedemale dat was een kalm en gelukkig leven voor een knaap als ik
hier zeide vitalis toen wij s avonds vr we ons naar bed begaven nog een oogenblik bleven praten hier is een man geboren die duizenden soldaten heeft doen sneuvelen
met op de fluit te spelen ziet ge hem ja waar is hij onder de schaduw van een grooten
eensklaps hield hij geheel stil en het raampje in de cab ging weder open toen volgde er nogmaals een gesprek of liever een twist tusschen koetsier en klerk
gaat gij maar vooruit ik ben de oudste en ik heb een gerust geweten het was hier de plaats niet om beleefdheden met elkander te wisselen oom gaspard klom het eerst naar boven
dat ik wist waar garofoli was en zonder dit van den voddenraper niets te weten zou komen zit hij nog altijd vroeg ik met een blik van verstandhouding
ik zocht de zwaan en als ik van verre een boot die half in een nevel gehuld was ontdekte dan bleef ik altijd een poos wachten
die vol stof waren welk een genot voor de goede vrouw toen zij haar emmer voor driekwart gevuld zag met prachtige schuimende melk ik geloof dat zij meer melk geeft dan roussette
maar door zulke mooie woorden liet ik mij niet weerhouden nadat ik betaald had wat wij schuldig waren wilde ik naar buiten gaan
totdat ik vr mij een groot rotsblok zag zoodanig gevormd dat er onder eene soort van grot was en het bovengedeelte als een gewelf erover uitstak
als ik engelsch had gekend zou ik die woorden misschien verstaan hebben maar men verstaat slecht wat men niet begrijpt alleen het woord policeman dat bij herhaling werd gebruikt trof mijn oor
ik moest vertellen hoe ik grootgebracht was door barberin hoe ik door dezen aan vitalis was verkocht hoe ik na den dood van mijn meester
voor die valsche negers die zich zoo potsierlijk uitdossen met rokken met lange smalle panden en groote witte boorden waarin hun hoofd omvat is als een ruiker door een stuk papier
vernam dat mijn familie mij zocht en daardoor verhinderd was geworden om martha te bezoeken natuurlijk speelde mijn familie een groote rol in mijn verhalen en vooral mijn rijke familie
de slag was zoo fel zoo onverwacht zoo verpletterend moest ik dan alle ongelukken ondervinden het een na het ander
en nog wel in dat groote parijs dit greep mij nog sterker aan maar ik mocht mij niet aan mijne gewaarwordingen overgeven
hoe dikwijls ben ik des nachts met schrik wakker geworden terwijl ik in een benauwden droom een rood schijnsel door het raampje zag vallen
maar hij deed het niet en toen zij zich verwijderd had hoorde ik hem eenige italiaansche vloeken mompelen maar zij heeft aan capi een goudstuk gegeven zeide ik
deze gedachte deed mij mijn krachten herwinnen en mij omkeerende snelde ik den berg af om mij weder bij vitalis te voegen maar zonderling ik daalde minder snel dan ik gestegen was
ik heb u iets te zeggen en hier onder al die menschen kan ik dat niet doen toen ik nog over velden en door bosschen zwierf had ik dan ook
en dat gevoel van verlatenheid drukte mij terwijl de geheimzinnige stemmen van den nacht den gewonen indruk op mij maakten
door zijn koelbloedigheid en vastberadenheid had de schoolmeester weder zijn heerschappij over ons verkregen die hoe langer hoe machtiger
maar wij zijn ook opgesloten en wij kunnen de gang niet verlaten als het water gaat dalen zal het dalen dat weet ik niet om dat te weten moeten wij eerst bekend zijn met de oorzaak der stijging
garofoli gaf mij twee witte muizen die ik op straat en voor de deuren moest laten kijken en hij rekende uit dat ik daarmede vijftien stuivers daags zou verdienen
ik sloeg hem gade terwijl hij daar op handen en voeten lag en met alle macht in het smeulend hout onder den ketel blies toen ik meende capi te herkennen
heb ik de belofte afgelegd u eene opvoeding te geven zoo goed als eenigszins in mijn vermogen was ongelukkig loopt het mij niet mede
ik begreep die beweging niet die het dier telkens herhaalde maar vitalis gaf mij er de verklaring van
en de wangen van zijne ouders met zijne kleine dikke mollige handjes bedekte toen ik dit zag dat geluk en die vroolijkheid van het kind begon ik ondanks mij zelven bitter te weenen
zou ons plan geheel verijdeld zijn wij zouden haar dan niet meer kunnen verrassen ondanks mijne verlegenheid maakte zich toch een gevoel van gerustheid van mij meester
de bevroren grachten wasemden een vuilen geur uit de slijk werd hoe langer hoe zwarter en wanneer zij niet meer uit ijs of sneeuw bestond
weet ge nog wel hoe den voorlaatsten avond toen ik hier was onze wafels niet klaar kwamen en de boter die u ervoor geleend had diende om uien in de pan te bakken dezen keer zullen wij niet gestoord worden
zij was eene wezenlijke dame schoon en naar ik opmaakte uit haar bont en mantel de rijkste van het dorp
maar hij bewoog zich niet hij scheen dood te wezen eenige minuten lang bleef vitalis roepen maar joli coeur gaf geen teeken van leven
de vlammen lieten spelen weldra verliet ook joli coeur de vacht van zijn meester en heel voorzichtig zijn neus naar buiten stekend keek hij eens om zich heen om te zien waar hij zich bevond het onderzoek stelde hem gerust
om mijn zuster christina gelukkig te maken als men mij goed wil verzorgen dan zendt men mij naar het gasthuis en dat zou ik gelukkig vinden het gasthuis boezemde mij altijd grooten afkeer in
over het geheele landschap lag een bed van sneeuw gespreid het was een grauwe gure dag waarover de zon haar stralen niet zou werpen
ik was in zeker opzicht reeds een kunstenaar in mijn hart want ik geloofde dat als onze troep veel succes had dit ook aan mijn talent moest worden
zoo bleef ik den ganschen nacht liggen een haan in de buurt kondigde het aanbreken van den dag aan eerst toen viel ik in slaap
kwamen wij eindelijk weder op het pleintje voor de roode leeuw en traden in huis mijne moeder had hare kamer verlaten op den drempel zag ik haar reeds met het hoofd rustend op de tafel
hij was juist de persoon die met het bewaken van de zwaan belast was de engelsche dame die met hare twee kinderen aan boord was een lam knaapje en een klein stom meisje bevond zich in zwitserland zij had haar schip
men andere gevoelens mij zou toedragen dan mij nu zoo onbewimpeld werden getoond terwijl ik van mijn kant niets gedaan had om die onverschilligheid en die hardheid te verdienen
het voorkomen van den agent stelde mij volstrekt niet gerust hij zag er kwaad uit en het scheen dat hij zeer driftig was
greep oom gaspard zijn lampje want hiervoor zorgt de mijnwerker altijd in de eerste plaats en snelde de gang in nog geen tien stappen had ik gedaan
maar het oogenblik was te gewichtig om zich aan luidruchtige vroolijkheid over te geven met haar potlepel had vrouw barberin in de terrine geroerd en schepte er het beslag uit dat in dikke stralen neerviel
vooral daar ik dit ongeveer tot mezelf ook reeds gezegd had ja het was gewaagd om geheel alleen langs de groote wegen te loopen
onder aan die trap bevindt zich een houten ladder daarna nog een ladder en weer een ladder dan heeft men de eerste laag bereikt
voor ons middagmaal kregen wij niets anders dan het overschot van de mik dat vitalis in zessen verdeelde veel was dit niet en spoedig was het op
ik verstoutte mij toen om zelf dat onderwerp ter sprake te brengen als u wilt dat capi morgen gedurende de voorstelling zijn muilband niet stuk zal maken
zij had ternauwernood den tijd om die kleeren op tafel te leggen toen ik haar reeds in mijn armen had gesloten terwijl ik haar omhelsde zeide mevrouw milligan iets tot een bediende
ik meende aan het einde van die straat boomen te bespeuren misschien was daar wel de vrije natuur wij volgden die richting
hadden wij verscheidene dagen lang niet over mevrouw milligan en mijn verblijf op de zwaan gesproken maar langzamerhand was dit het onderwerp van onze gesprekken geworden en mijn meester was altijd de eerste die het aanroerde
langs de touwladders die op een afstand zoo dun waren als draden van een spinneweb ons schip liet een schuimende voor achter zich in het gele water
als men ons nazette zou de beschrijving die men van ons rijtuig gaf geheel anders wezen dan ze voor een halfuur zou zijn geweest en dit zou dus onze vervolgers op een dwaalspoor brengen
dat was temple bar opnieuw vroegen wij den weg en men zeide ons dat wij rechts moesten afslaan
voor hoeveel verhuurt ge aan mij en mijn vriend een kamertje vroeg ik een halven franc daags is dat te duur dan kom ik van avond met mijn kameraad hier
waarom zouden wij geen reisje door engeland maken omdat ons een ongeluk overkomen zal wij hebben kans mevrouw milligan in engeland te ontmoeten ik geloof dat wij daarop veel meer kans hebben in frankrijk
ik sloeg mijn armen om haar hals zij richtte het hoofd op dat op haar schouders bengelde en zag mij aan maar blijkbaar zonder mij te zien
om hem de schuld mijner dankbaarheid te betalen gelukkig kon ik hem goede tijding brengen en de groeten van lize en alexis en zijn blijdschap over hetgeen hij omtrent zijne kinderen vernam
vanwaar wij een zwarten rook boven een groote stad zagen opstijgen maar waarvan wij slechts eenige hooge gebouwen konden onderscheiden ik deed mijn oogen wijd open om tusschen dat tal van daken
wij hebben al zooveel teleurstellingen gehad nu loopt het ons mede de wind is veranderd wie weet welk geluk ons nog wacht
ja ja antwoorde zij met een vriendelijken glimlach dat is meel rémi en mooi tarwemeel ook ruik maar eens hoe lekker het riekt als ik gedurfd had zou ik gevraagd hebben waartoe dat meel moest dienen
had ik er toch genoeg over hooren spreken om zeker te zijn dat ik hem in de gevangenis zou vinden ik volgde den weg naar de madeleine dien ik zeer goed kende
wien eveneens de tranen in de oogen stonden ik gaf een wenk en weder gingen wij heen langen tijd liepen wij naast elkander voort elkanders hand vasthoudende
ik zag dat hij mij herkende maar inplaats van mij door te laten hield hij de lantaarn achter den rug en een blik om zich werpende luisterde hij eenige oogenblikken aandachtig
zijt onze oudste zoon zeide mijn vader en ge werdt geboren een jaar nadat ik met uwe moeder gehuwd was toen ik haar trouwde was er een meisje
daarover maakte ik mij echter niet bezorgd en ik dacht zelfs dat wanneer het begon te sneeuwen die noordenwind zou ophouden en de koude zou afnemen
als de dieren in hunne kooi ik wilde mijne verdediging en mijne antwoorden vooruit klaarmaken maar mijn hoofd was te veel in de war
zij hadden een hond met zich genomen om de wacht te houden en hen te waarschuwen als er gevaar mocht dreigen en er iemand kwam
want als gij een italiaan waart dan zoudt gij waarschijnlijk in dienst van signor garofoli komen en men zegt niet des te beter tot hen die bij dezen in dienst treden
want gij zijt ongelukkig zeer ongelukkig wat heb ik u gedaan dat gij zoo iets van mij zoudt kunnen denken
hij maakte een tooneel met behulp van eenige planken en besteedde den gulden om kaarsen te koopen die hij half doorsneed om het aantal lichtjes dubbel zoo groot te maken
neen in verrukking brengen met geestdrift vervullen maar voor zooveel ik zien kon in dit gewelf
waarom zijt ge niet naar gisors teruggekeerd omdat dienzelfden dag toen ik het paardenspel verliet dit naar rouaan vertrok en hoe zou ik te rouaan komen het is veel te ver en ik heb geen geld
wat hij zeide iets onbillijks en egoïstisch jongenlief en ik heb er berouw over wat bedoelt gij
ik sloeg den band van mijn harp weder over den schouder en ging heen maar nog dikwijls zag ik om naar den heer en dame die mij met een weemoedigen blik nastaarden daar het nog geen tijd was om naar de brug
een man mij een brief van vitalis in dien brief deelde mijn meester mij mede dat men hem gevangen hield om den volgenden zaterdag voor de correctioneele rechtbank te verschijnen
en vervolgens op dezelfde wijze gesloten nadat hij twee mannen had ingelaten die elk een grooten zwaren zak droegen
deze hief de zweep op en de riem viel weder op den rug van den ongelukkige moeder moeder riep deze gelukkig behoefde ik niet langer van dit tooneel getuige te zijn
wij altijd thuis waren kenden wij die eindelooze vervelende avonduren niet welke den reiziger zoo zwaar vallen die avonduren waren integendeel voor ons
dat geen van die kleeren gemerkt waren maar de wollen luier en het hemdje moeten gemerkt zijn geweest
mijn meester stond haar zijn rechten op mij af en meer zou er niet toe noodig wezen wij bleven verscheidene weken in lyon
en deze had hem verteld dat ik na den dood van vitalis opgenomen was bij zekeren tuinman
ga binnen zeide hij een warme lucht kwam mij tegen en ik hoorde een verward gedruisch ik trad binnen en bevond mij in eene kleine afgesloten ruimte de zaal van het gerechtshof
want blijkbaar was het uithouwen dier treden het eerst wat wij doen moesten wij moesten trachten ons zoo goed mogelijk in te richten tenminste zoo dat wij niet konden uitglijden in de diepte
ik wendde een laatste poging aan als gij t goedvindt zeide ik zal mattia het voor mij vertalen met genoegen
misschien ware het van ons verstandiger geweest om deze plagerij in te willigen want in een strijd tusschen arme zwervers zooals wij en een politieagent staan de partijen niet gelijk
o gij zijt zoo goed voor mij riep ik uit gij zijt een goede jongen een dapper kereltje weet je er zijn oogenblikken in het leven waarop men geneigd is dit te erkennen en zich te laten overreden
was het aantal omstanders toegenomen en toen we eindelijk naast haar stonden zagen wij ons omringd door een twintigtal mannen vrouwen en kinderen die het zeer druk over ons hadden
die door zijne rijpere ervaring het verblijf in londen ons veel aangenamer maakte dan het tot nu toe voor ons geweest was hij vatte ook een groote genegenheid op voor capi en dikwijls zeide hij
den anderen dag nadat ik een poos met capi had geloopen om hem te eten en te drinken te geven zoodat ik zeker kon zijn dat hij geen gebrek zou lijden maakte ik zelf hem vast aan den wagen dien hij bewaken moest
als hij dan weder wegging zou mattia dien hij niet kende hem volgen hij zou dan diens woning ontdekken hij zou zijne bedienden aan t praten brengen en misschien zou hij ons bij arthur brengen
vier nooit zes dat gebeurt zeer zelden drinkt gij geen grog na uw middagmaal soms
ik geloof dat ik geruimen tijd voor de deur van de gevangenis staan bleef zonder er toe te kunnen komen om rechts of links te gaan
en dien dag ontvingen wij wederom tusschen de tien en twaalf francs als uw ouders ons niet spoedig rijk maken
hij stond op en zeide ik geloof zonder ons te vleien te mogen verklaren dat wij ons programma zijn nagekomen
o ik begreep toen waarom mattia zoo kalm en met eenig verlangen over zijn dood spreken kon toen ik den eersten zweepslag hoorde sprongen de tranen mij in de oogen
dat men voortging het was prachtig het was als een droom als ik dit vertelde dacht ik aan de zwaan en aan onze reis op het kanaal in het zuiden
waar ik den eersten nacht met vitalis had doorgebracht op het varen bed waar de goede capi toen hij mijn verdriet had bemerkt zich naast mij uitstrekte en zijn poot in mijne hand legde om mij te kennen te geven
waarvan het klimaat geschikt is voor zijn herstel frankrijk is het eenige land niet waar men een klimaat vindt dat heilzaam is voor eene zwakke gezondheid
wat zou zij van mij denken zij kon niet anders gelooven dan dat ik niet meer van haar hield van haar die altijd even lief voor mij geweest was die mij steeds gelukkig had gemaakt
ik sprong op en thans bevende en niet meer als een verzoek riep ik uit zwijg mattia spreek zoo niét
haar gedachten waren nooit verder gegaan dan haar oogen en voor haar oogen lag het heelal besloten in het landschap waar zij de zon zag ondergaan achter den berg hudouze
terwijl mijn oudste broer allen het vertrek aanveegde ik ging naar hen toe om hun een hand te geven maar zij gingen voort met hun arbeid zonder mij te antwoorden
maar tot zoolang moet gij u beschouwen als de makker als de vriend hier aarzelde zij een oogenblik als de broeder van arthur en van nu af aan moet gij en uw vriendje dit ongelukkig leven eindigen
kort vr zeven uren hoorde ik een luidruchtig geblaf en bijna terstond daarop zag ik in de duisternis eene witte gedaante mij naderen vr ik het zelf wist was capi op mijn knieën gesprongen en likte mijne handen
dat wonderkind was ik maar het belangrijkste gedeelte van dit programma was de slotbepaling men behoefde niets te betalen
met hunne buigzame takken bijna bezweken onder de vracht sneeuw wat hoopte hij daar te vinden ik voor mij keek maar recht voor mij naar den weg die zich daar uitstrekte en zocht of dan dat bosch nooit zou eindigen
zien ik behoefde daartoe slechts de oogen te sluiten of weer naar het vuur te gaan verroerde ik mij niet eindelijk keerde ik naar het vuur terug legde eenige takken kruiselings over elkander
ik speelde nu wat minder hard om het kind niet bang te maken en het spoediger bij ons te doen komen met de armpjes uitgestrekt en waggelend op zijn beentjes naderde het langzaam
gij weet wel dat ik niet tot dien knaap spreek maar tot u ja het is een schande een laagheid om kinderen die zich niet verdedigen kunnen zoo te mishandelen
garofoli komt zoo dadelijk tehuis en dan vindt hij niets gereed nu gij meent dat ik genoeg slaag heb gehad om naar het hospitaal te gaan
ik kleedde de honden aan maakte het kapsel van dolce in orde en doste zerbino zoo fraai mogelijk uit terwijl ik op capi's oog een pleister plakte om hem zijn rol van een ouden knorrepot te laten spelen
dat hij dood is wis en zeker geruimen tijd bleef ik sprakeloos tegenover de vrouw staan
vier dagen nadat wij seyssel verlaten hadden waren wij reeds in de omstreken van vevey temidden der talrijke villa's
neen ik ben voor den hongerdood niet bang waarvoor zijt ge dan bevreesd daar ge zelf beweert dat het water niet meer stijgt voelt gij u niet zwaar in het hoofd
zij vlogen boven ons hoofd en zij waren reeds een eind ver toen wij nog eenig dons en veertjes door de lucht zagen dwarrelen waarvan de witheid scherp afstak tegen den donkeren hemel
ik verbied het u t is mijn grootvader t is mijne moeder van wie gij spreekt ik moet eerbied en liefde voor hen hebben
in die prachtige straten zag men geen arme menschen meer in lompen gehuld en met hongerige gezichten maar schoone dames met prachtige toiletten rijtuigen met beschilderde paneelen
dat oom gaspard zijn werk een oogenblik staakte om te luisteren hetzelfde geluid was het maar nog veel sterker
en ik volgde hem op den voet pas op dat gij mij niet verliest zeide hij maar deze aanbeveling was noodeloos ik liep vlak achter hem en voor alle zekerheid hield ik een pand van zijn jas vast
dat ik gelijk had en ik beweerde zelfs dat die groene zee met hare geheimzinnige diepte en die donkere wolken welke de wind door elkander joeg
bij het eerste woord zag mijn vader mij strak aan en trachtte met zijn blik mijne gedachte uit te vorschen zooals hij gewoon was te doen wanneer hij zich gekrenkt gevoelde door hetgeen ik zeide
ik zeide de koster zooals mijn plicht is zijt gij daar zeker van als ik iets doe ben ik zeker dat ik het doe
werp het hout op t vuur zeide zij dit behoefde zij mij geen tweemaal te zeggen want daar wachtte ik al lang op weldra steeg een hooge vlam den schoorsteen in en verlichtte de gansche keuken
kent gij het paardenspel van gassot niet het is niet heel groot maar het is er toch een zij hadden daar een knaap noodig om bij den ingang te staan en garofoli verhuurde mij aan gassot
daar zou ik dus den winter doorbrengen gescheiden van vitalis en van capi
o twaalf uur gelukkig reeds twaalf uur het scheen mij toe alsof een horloge een vertrouwd vriend was aan wien men raad vraagt en met wien men een gesprek voert hoe laat is het mijn vriend
maar die getuigenissen had ik noodig zou ik ze hebben onder de geschiedenissen van gevangenen die men mij verteld had
deze scheiding deed mij dus innig leed wanneer zouden wij elkander weerzien ik had over de gevangenis hooren spreken hoelang zou die straf kunnen duren wat zou ik in dien tijd doen
omdat waarom waren die directeuren en ingenieurs zoo trotsch dit zal hun tot een les zijn als de ingenieur eens naar beneden gegaan was dat zou dwaas zijn
achtervolgens ja somtijds twee te gelijk had hij alle ziekten gehad waaraan kinderen onderhevig zijn
nadat zij de hut hadden verlaten achter elkander voortloopende waren zij langs den stapel takkenbossen gegaan en wij konden duidelijk over eene lengte van twintig el hun spoor volgen
en capi vroeg ik waar is die vr dat mattia mij geantwoord had was de gele hond op mij gesprongen en likte mij terwijl hij een zacht gejank deed hooren maar dat is capi wij hebben hem laten verven
daarom moet ik nu ook niet heengaan en niet mijn zusje moet ik gaan omhelzen maar mijn goeden makker mijn rémi moet ik gezelschap houden hij is mijn vriend mijn broeder
als er gewerkt moet worden zullen wij samen werken maar als men mattia weder eens op zijn hoofd sloeg hij lachte treurig dat zou zooveel pijn niet doen men voelt de klappen niet
de knaap moet zich hier vervelen laat hij maar wat in den tuin gaan spelen hij gaf te gelijk aan barberin een wenk ja dat is goed ga maar naar den tuin maar kom niet terug vr ik u roep anders word ik boos
maar voor den landman is het nog geheel iets anders hoe arm hij wezen moge en hoe talrijk zijn gezin ook zij
wij moeten ook zuinig met ons licht zijn waarschuwde de meester laten we de lampen dus op een na uitdooven deze bevelen werden terstond opgevolgd de lampen zouden uitgedraaid worden maar plotseling wenkte hij
het andere gedeelte in de mijne daar ik niet wilde dat capi het geheele huis in opschudding zou brengen legde ik de hand op zijn bek en keek naar buiten
zeker wilde zij te weten komen wat oranjebloesem was dat is iets heel lekkers dat men in het hospitaal krijgt als men ziek is zeide mattia
die zij op den grond vormde al hooger en hooger tegen de boomstammen rijzen waarvan alleen de takken nog uitstaken boven de witte zee
toen garofoli gezeten was bracht een andere knaap hem zijn pijp die gestopt was en een vierde snelde met een brandende lucifer naar hem toe
met twee zijner kameraden was hij naar de wedrennen gegaan om voorstellingen te geven maar de muzikanten op wie zij gerekend hadden hadden geen woord gehouden zoodat de andere dag
het duurde lang eer ik een kaart had tenminste zoo'n kaart als ik wenschte te hebben namelijk een die op linnen geplakt was en dichtgevouwen kon worden en niet duurder dan twee francs
hij deed ons plaats nemen in het rijtuig dat van voren open was en door een opening in de kap begon hij een gesprek met den koetsier
onze hoop was nu nog op den zondag gevestigd wij bleven dan ook dikwijls thuis inplaats van gebruik te maken van den vrijen dag om voor ons pleizier te gaan wandelen
mijnen waren moesten omgekomen zijn men had niets anders meer te doen dan het water uithoozen door middel van de tonnen en men zou dan later wel de lijken vinden welk nut stak er dus in dat men eenige uren vroeger
waarvan het weiderecht door niemand gepacht is en des avonds heeft het gansche gezin boter voor zijn soep en melk om er de aardappelen in te weeken
dat is mijn zaak niet ik ben uw vader niet nog minder uw meester waarom zou ik voor u zorgen ik bleef een oogenblik verstomd staan
hij snikte van t weenen en waar ik stond kon ik duidelijk hooren hoe zijn stem hokte hoe kon mevrouw milligan zoo streng zijn voor haar armen kleinen jongen dien zij zoo innig lief scheen te hebben
herhaalde zich zeer regelmatig dat kloppen en tikken deze tijding ging spoedig van mond tot mond en zonder dat het door iemand geloofd werd kwam het den ingenieur ter ooren die onmiddellijk naar de gang snelde hij had
gij zijt een paar domme jongens sprak hij minzaam dat gij zoo maar op weg gaat hier hebt gij een paspoort dat ik door den burgemeester in orde heb doen maken
zoodra wij instaat waren een woord te uiten ik zeide zij lize zong lize sprak wel is waar had ik tallooze malen hooren verzekeren
en in mijn hart was ik hem dankbaar voor dit berouw hoewel ik niet gissen kon waarom hij het aanbod van mevrouw milligan had moeten afslaan de uitlegging welke door deze herhaaldelijk aan mij gegeven was
zoodra garofoli binnengekomen was waren twee knapen hem genaderd en eerbiedig naast hem blijven staan totdat hij uitgesproken had wat wilden zij van hem spoedig zou ik een antwoord ontvangen op deze vraag
dit alles had zoo snel plaats gehad dat garofoli een oogenblik als verstomd staan bleef maar hij herstelde zich spoedig en zeide met zijn zoetsappigen glimlach niet waar het is vreeselijk die jongen heeft geen hart