AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
a ongeveer twintig minuten gereden te hebben sloeg men een breeden grindweg in aan weêrszijden beplant met een dubbele rij zware beuken wier kruinen zich vereenigden tot een
it beursje uffrouw dit tot een dikke boerin is t niet lief gewerkt en eeuwsche rijksdaalder maar schandekoop oe vindje t duur t is nog al het werk van uffrouw erdrongen en kijk wat een mooien
aarom geef mij tijd en ik zal f u rondborstig zeggen dat je alle verdere moeite sparen kunt f u tot mijn voogd verwijzen
en als moesten icolettes woorden onmiddellijk wedersproken worden aurits van ylar stond voor haar acob van ennep laasje evenster delen r ontstond een oogenblik van strijd waarin beiden elkander als spraak en bewegingloos bleven aanstaren
ja als t u belieft uffrouw zeî icolette ch daar deug ik niets voor antwoordde eentje ik vergeet altijd de namen van plaatsen en personen maar aurits is de man ie t weet en t zeggen kan
een troost intusschen bleef mij hoezeer dan schraal genoeg namelijk dat je niet om mij verlegen behoefde te zijn aar zeî icolette glimlachende indien de etikette u nog dezen of genen plicht oplegt verzuim dien dan niet om mijnentwille
t zij op de helling van een heuvel vertoonde zich een heerehuizing waarvan doorgaans de bouwstijl of liever het gebrek aan bouwstijl verkondigde dat zij eerst sedert weinige jaren was gesticht
de fijnere soorten in flesschen met lange halzen te tappen maar die langhals was wijn zoo als men zelden ergens drinken zal en dien elke fijne proever aan w an oertoghe benijdde
neen antwoordde icolette terwijl zij een bijzonderen nadruk op dat neen legde t as als had zij het bewustzijn dat haar heldhaftige leugen geen geloof zou vinden tenzij die door een krachtige taal bevestigd
l mochten in den aanvang de danszaal en het daarvoor gelegen terrein opgevuld zijn met toeschouwers langzamerhand verminderde dat getal en gaven velen de voorkeur acob van ennep laasje evenster delen aan het rondwandelen of aan het blijven zitten aan de hier of daar verspreide tafeltjes
iets is aanstekelijker dan de schrik en zoo konnen ook lara van porkelberghe en eannette ix zich niet weêrhouden een schreeuw te geven en zich met haar stoelen terug te trekken
maar dat zou de ames spoedig verveelen een neen zeî madame mère wij willen wel eens hooren wat je zult in t midden brengen om te bewijzen dat men vroeger beter werk leverde dan nu
een vogelkers met een meidoorn of vlas met spurrie verwarde t zij dat hij herderlijke bezoeken ging afleggen en zij dan met haar gewonen takt de kinderen des huizes aan de praat en zoet wist te houden terwijl hij zich met de ouderen van dagen over hun geestelijke belangen onderhield
ankje ominee zeî teenvoorde denkje dat ik mij ooit de moeite geven zal te lezen wat zulk volk over politiek verkiest samen te flanzen
s het geval anders om dat er namelijk vertraging heeft plaats gehad bij de laatste voorbereidselen tot het vertrek dan is ieder gejaagd en angstig en zij die achter zullen blijven worden wrevelig en ontevreden bovendien
ok de dikke dame scheen vooreerst geen groote opgewektheid te gevoelen om het gesprek voort te zetten doch bleef icolette van ter zijde aankijken ongeveer met dezelfde oogen als waarmede de wolf oodkapje moet hebben nagekeken toen t arme kind op den openbaren weg van hem scheidde
ewijl de eer lemp in ons verhaal zelfs geen voorbijgaand figuur zal maken zal het noodeloos zijn het antwoord van icolette te vermelden en wij zullen zelfs van het geheele onderhoud dat zij verder met ylar voerde geen woord meer opnemen
gaan dan zal ik rijdag ochtend te acht ure met het man en herinnere zich dat in die dagen juist andersom dan na de rondwet van wel het lidmaatschap der weede maar niet dat der erste amer waartoe wij vroeger gezien hebben dat ylar behoorde
oor t oogenblik althans vorderde de aangevangen werkzaamheid te veel spoed en oplettendheid dan dat men met een van de daarbij betrokkenen een woord had kunnen wisselen
haar oogen schoten vonken en haar zwoegende boezem zoowel als de krampachtige beweging harer vingers kenmerkten een hevige gemoedsaandoening aar behalve dat een en ander ontging aan e at de bezorgde trek niet die op het gelaat van renkelaer te lezen was en die zooveel beduidde als
e ziet mijn eer mijn dochters zijn nog niet op de jaren om akomina erdrongen in den weg te zitten oe mij nu het genoegen aan vervolgde hij een cigarerekje voor renkelaer nederzettende en steek nog eens op waar zijn de lucifers ozefine a toch zitten
ij zag nu ook de rest van t gezelschap eens acob van ennep laasje evenster delen rond aast de dikke matrone zat een jonge juffrouw die als onderweg bleek bij haar behoorde doch over welker uiterlijke het moeilijk viel eenig oordeel te vellen dewijl haar gelaat onder een witten sluier met dikke moesjes verborgen was
at woû mij heugen antwoordde de toegesprokene doch nu met een milder geluid ik heb nooit in eyden of daaromtrent gewoond a in dat geval mot ik het opgeven hernam labbe alhoewel an je stem zou ik er op gevloekt hebben zoo as ik zeî
delen dat zij de wettige echtgenoote wordt van den ontvanger nel an nel herhaalde ylar half te leur gesteld ij is heden morgen hier geweest vervolgde ol en heeft mij plechtig om haar hand gevraagd
k had den vent wel met mijn zweep over t gezicht willen slaan zoo wrevelig werd ik over zijn bemoeizucht en gebrek aan vertrouwen in mijn rijkunst n toch moet ik erkennen dat zoo hij werkelijk op icolette gecharmeerd is ik die bezorgdheid voor haar niet in hem mocht misduiden
ij behoeven niet te zeggen dat icolette alles behalve in een vrolijke stemming verkeerde toen den volgenden morgen ylar op het bepaalde uur met zijn mandewagentje voor de pastorie
a a een akkoord met zijn krediteuren waarbij zij vijf per cent hebben gekregen ij schijnt er nog genoeg te hebben uitgescheurd althans hij leeft hier nog acob van ennep laasje evenster delen al op zijn gemak ik lever hem wijn doch ik geef hem voor geen half anker krediet
ijn twijgen ruischten op en neêr en t was of zij mij toewenkten te komen uitrusten in zijn schaduw en onzichtbare macht waaraan ik geen weêrstand bieden kon overweldigde mij en ik zonk onder den boom op het moschtapijt neêr
tot op dat waarin zij op straat kwamen al een gedeelte van het gezelschap in den wagen geklommen en riep de kondukteur reeds uffrouw evenster nommer tien alsjeblieft
k weet het niet antwoordde renkelaer ik zou er volstrekt geen bezwaar in maken iemand te vergezellen als sekretaris als goeverneur als tolk in welke ondergeschikte hoedanigheid die een fatsoenlijk man niet vernedert ja er mij nog voor laten betalen op den koop toe
k hoop van beter zeî renkelaer lachende je praktizeert zeker ook te oornwijck agelijks us ook over de reule
er is dat de eer e at mij wil doen voorkomen als den verspreider der dwaze praatjes die men aangaande de reule heeft uitgestrooid acht vervolgde hij terwijl hij op erdrongen aanliep en hem binnen den kring trok hier is mijn eer erdrongen die zal zich wel herinneren wat er van de zaak is
elukkig dat hij die zich zoo iets mocht inbeelden uit zijn dwaling geholpen werd zoodra zij haar mond tot spreken opende en het piepende stemmetje deed hooren dat zij even als haar lengte met haar vader gemeen had
r zijn nog lieve slaapmutsen en kinderjurkjes zeî ettemie e kinderjurkjes zouden mij slecht passen hernam renkelaer maar een slaapmuts heb ik wel eens gewenscht als de pleidooien wat lang duurden
ij oordeelde dan ook niet te lang te mogen dralen met het volvoeren der haar opgelegde taak nam papier en pen haalde een inktkoker naar zich toe en begon een opstel te maken dat haar natuurlijk niet voldeed
eenige andere eeren namen de ledig geworden plaatsen in die druk met elkander redeneerden maar geen lust schenen te gevoelen de dames aan te spreken ok scheen sedert hunne komst onze matrone minder geneigd het gesprek weder op te vatten
zoo uit het geluid van zijn stem dat schorder en heescher klonk dan ooit als uit zijn vrijpostigheid zelve om den onker met wien hij verre van gemeenzaam was bij diens voorbijwandelen te durven toespreken en dat nog wel nu deze een vrouw aan den arm had
og sterker bloosde zij bij het vleiend gezegde van renkelaer dat hoewel insgelijks op schertsenden toon gesproken toch door den vriendelijken blik waarmede het vergezeld ging kon worden opgenomen als iets meer dan een gewoon kompliment
was het dan haar plicht niet geweest dien beter en bestendig voor oogen te houden en had zij niet in haar gedrag jegens hem meer koel en terugstootend moeten zijn een gewis zij was te veroordeelen en elke maatregel was rechtvaardig die genomen kon worden om haar te straffen voor haar
e toon waarop deze vraag gedaan werd en die dezelfde was als dien men zou aannemen tegen-over een bedorven kind dat ziek was strekte niet om de ergernis van ettemie te verminderen
og waren er eenige nummers gelezen en onbeduidende prijzen behaald toen op o o het lot de prijs viel o las nel dat is het kanapeekussen van haar oogheid
ch daar valt niet aan te praktizeeren die is nooit ziek antwoordde e at op een toon van wrevel als of hij t haar heel kwalijk nam iet vroeg renkelaer hem aanziende met een blik vol twijfel en ongeloof
en glas rood weêrgalmde zekere roodharige manke gebochelde knaap met een smerig buis aan waar aan al de knoopen ontbraken en dat aan de ellebogen van luchtgaten voorzien was
die hij u op het ver acob van ennep laasje evenster delen toon van deze cedel zal uitleveren edank mij niet ik zal uw vertrek niet overleven doch de dood is verkieslijk boven de schande en den vloek eens vaders
die w uring zoozeer in haar gissing versterkten dat zij niet langer schroomde aan twee of drie van haar vriendinnetjes in t oor te fluisteren dat het tusschen den onker en het pupilletje van ominee zoo goed acob van ennep laasje evenster delen als klaar was
eeds meermalen was hij met het welgewapend vaartuig waarmede hij op avonturen uitging en voortbrengselen van overzeesche gewesten naar t vaderland bracht met een schijnbaar sterkeren vijand slaags geweest en telkens had hij er zich met kloekheid weten door te slaan
en dat die neiging welke zij niet voortdurend maar nu en dan als bij schokken voor hem gevoelde niet die reine heilige liefde was zoo als zij zich die had gedroomd en waar zij alleen geluk van wachten kon
eer wel antwoordde zij en als het iemand gaat die oddank geen doktershulp noodig heeft en de uwe allerminst mijn eer e at eem mij niet kwalijk hernam deze maar ik hoorde u mijn naam noemen en zoo kon ik mij verbeelden dat ik hier juist van pas kwam
k kan u geen ongelijk geven zeî ol maar bestaat er werkelijk een overlevering aangaande dien flakon ngetwijfeld antwoordde renkelaer en dat is een mysterieuse geschiedenis
heeft veel talent en dat is gelukkig voor haar zoo zal zij gemakkelijker een konditie krijgen acob van ennep laasje evenster delen t s te hopen mompelde aurits maar half gesticht met de toespeling welke zijn schoonzuster op icolettes maatschappelijken toestand maakte en waarvan de strekking hem niet ontging
n wij hadden ons geld in den zak gehouden vervolgde de ajoor en de vrouwlui zouden haar tijd nuttiger besteed hebben dan met het samenflansen van een boel onnutte snorrepijpen at zeg jij er van ominee
k zeî dit met zulk een ernstig gezicht dat ik er berouw van had want het hare verloor op eenmaal zijn vrolijken plooi en zij vroeg mij met eenige angst in haar stem ouje waarlijk denken dat ik hem nemen moest als hij mij eens vroeg
maar wij hebben ons niet te verwijten dat wij aan hun ontmoeting schuld hebben en wij kunnen haar niet verwijten dat zij door eenig onwaardig middel of zelfs door eenige verschoonbare koketterie gepoogd heeft zijn genegenheid te winnen
poedig echter was het getal aangegroeid van de bezoekers die voor t oogenblik niet zoo als s morgens een bedrijvige maar een lijdelijke rol te spelen hadden
at spijt mij dubbel zeî zij ik zal dan waarschijnlijk het genoegen missen u daar aan huis te zien k zal er in allen gevalle voor u komen zeî ylar maar al nam ik er een uitnoodiging aan om te eten zou het nog zeer de vraag zijn of ik u zou te zien krijgen
ehalve de gastvrouw en haar bekoorlijke nicht bevonden zich in de kamer toen w van ardestein er met haar stoet binnentrad vooreerst een eigen nicht van w an oertoghe ietje ancras genaamd
maar toen het mij door den eer erdrongen verteld werd die beweerde het van e at te hebben achtte ik het natuurlijk plicht mijn eer die met de reule bekend is te waarschuwen wegens de praatjes die er gingen
f dat geluid de poney verschrikte dan of er een andere reden daarvoor was genoeg het beest nam een zijsprong en de eene teugel knapte bij t gebit
een goede toon en het andelsblad en het rovinciale weekblaadje n nu neem ik afscheid van u renkelaer en laat u verder aan de leiding van mijn eer over zeî aurits op een zijpad wijzende
erlangde zij tot echtgenoot een man van orde en regelmaat of zou het haar die boekhouden leerde om haar zaken zelve te kunnen bestieren ook aangenaam zijn een man te hebben die haar dat bestier overliet omdat hij zelf er geen bekwaamheid toe bezat
iet vroeg deze niet wetende of haar buurman schertste of ernstig sprak een hernam hij fluisterend hij is niet te vertrouwen
en zij wist niet iets gedaan te hebben waardoor zij een handelwijze van zijne zijde kon uitgelokt hebben die zelfs den naam van onbeleefdheid scheen te verdienen isschien zag hij zelf dit in althans toen hij haar eindelijk eens kwam aanspreken en haar voor de volgende wals vragen luidden zijn woorden bijna als een
ocht alzoo iemand onder de toehoorders dat lied met meer kracht met meer zwier op kunstiger wijze hebben hooren uitvoeren zeker had het op geen hunner den indruk ooit gemaakt dien het te weeg bracht zoo als nu het in zijn reinen eenvoud werd voorgedragen
f aan de sombere stilte die zich op eens van het gezelschap had meester gemaakt en alleen gestoord werd door het snurken van den eer an loff die onder t praten in slaap was gevallen
el had evrouw ietje van haar man verstaan met welke kordaatheid icolette den voorslag van an irik had aangenomen en had zij uit het haar medegedeelde de gevolgtrekking kunnen opmaken dat voor t oogenblik althans er geen vrijerij tusschen aurits en het jonge meisje kon plaats hebben
at nu dezen renkelaer betreft toen hij die protestaties deed van zelfstandigheid en onafhankelijkheid en dat hij van vrouw noch vriend iets zou willen aannemen toen ik hoop dat ik den man geen onrecht doe
k gevoelde een zekere sympathie met de persoon die zoo onbarmhartig met een boterham werd afgescheept de brief zag er voor zooverre ik dat uit de wijze waarop hij dichtgemaakt en het adres er op geplaatst was niet uit als een gewone bedelbrief
het korts te voren als tot ijs gestolde bloed vloeide met koortsige drift weder door de aderen het bleeke gelaat en de kille handen gloeiden als vuur
k hield mij echter goed en zeide al lachende u ik zal zacht zoo goed mennen als lara van porkelberghe of zoovele andere jonge dames uit de buurt en als t noodig is zal icolette wel voor palfrenier spelen de poney weet den weg en er zijn poelen noch afgronden in de buurt
en ik weet niet ozefine vervolgde hij zacht tegen zijne vrouw hoe je zoo dwaas komt in zijn tegenwoordigheid je op zoo n manier over de ravin uit te laten en half ankertje portwijn wil wel niet veel zeggen maar t is altijd een begin en nu ik er om denk ik heb mijn eer renkelaer nog niet bedankt voor zijn
een woord meer viel aurits in en ik moet den eer ajoor vriendelijk verzoeken onderstellingen te sparen als die hij zich zoo even ontvallen liet at nu onker vroeg de oude ijzervreter terwijl hij erdrongen losliet en zijn knevel opzette
ees niet boos op mij en vergeef mij ik zal mij altijd verheugen als ik hoor dat het u wél gaat aurits nam de hand die zij hem onder t uitspreken der laatste woorden had toegestoken die hand was nog altijd koud als marmer en zij bleef het ook toen hij er een warmen kus op drukte
el antwoordde zij terwijl zij nog sterker bloosde ik weet het niet voor beiden zoo gij wilt u hernam ik indien gij een voorbeeld hadt willen bijbrengen om mij te toonen hoe omzichtig ik wezen moet hadt gij er geen beter kunnen kiezen dan juist dit
iet volkomen antwoordde icolette maar als goevernante bij de kinderen ho dat verandert zeî de andere neen vervolgde zij als bij
aar evrouw uring woû achter het geheim komen en zij vervolgde t ou anders een mariage de convenance zijn onder alle opzichten ijn vriend ylar is rijk genoeg om een mariage d inclination te doen zeî renkelaer met een hoffelijke buiging
olgens hetgeen je mij zegt is evrouw an oertoghe zelve overtuigd dat haar nicht niet is gelijk zij behoort te zijn en dat hadje ook straks moeten vertellen elooven aurits en zijn moeder dan al aan geen waanzin bij de reule zij geraken toch in twijfel of er niet iets zou zijn dat niet pluis is
oo waren er te msterdam drie personen van t vak die acob van ennep laasje evenster delen jaarlijks een goede rekening bij haar inleverden e ardestein moest zij zich vergenoegen met de bezoeken van e at die de drie zoo even genoemde hoedanigheden in zijn persoon vereenigde
e emel zij gedankt ja antwoordde zij t was een hondebaantje dat ik gehad heb voor bufetjuffrouw te spelen n hou mij nu niet op want ik moet gaan zien of alles hier klaar is om de dames te ontvangen indien zij altemet verkiezen hier wat te komen uitrusten en dan meteen heb ik nog toe te zien dat ijou zijn drankje
heb ik de eer mij met de meeste hoogachting te noemen el del eboren eer w d ebs dienstwillige en dankbare ienaresse evenster
maar wij dwalen van den text ij zult mij toch wel kunnen zeggen van welken aard de gekheden waren die ik heet bedreven te hebben t al toch geen beschuldiging geheel in t wilde geweest zijn
enoeg de ouairière had vertrouwen in e at bij wien volgens haar oordeel praktijk en menschenkennis het gemis aan theorie en wetenschappelijke opleiding vergoedden en ter wille van hetgeen zij zoo goed was zijn bekwaamheid en doorzicht te noemen
evrouw an oertoghe zelve was waardig het middelpunt van dien ouderwetschen luister te strekken ij was een type dier patricische matronen waarvan het ras al meer en meer te niet gaat
oo merkte eentje aan terwijl zij den brief aannam moest ik daarom van huis gestuurd worden om niet bij den geheimen raad te assisteeren die over dezen brief vergaderen moest
zij zeide er niet bij dat ylar een bankbriefje op de toonbank gelegd had zonder geld terug te vragen t komt heel uit ina of nog verder althans de eizerin van ina heeft er geen fraaier op haar toilet ijn eer kan het aan uffrouw akomina vragen
zaten w an oertoghe die niet van tocht hield w van ardestein hoewel tegen haar zin maar uit beleefdheid voor de eerstgenoemde mma rawley die thee schonk evrouw ietje die zich wat souffrant bevond uffrouw eentje en de oude eer an loff
had een passie voor kanaries en rijstvogels dan was er moeilijk een punt te vinden dat haar belangstelling wekte are het om geen andere reden geweest uit bloote wanhoop zou aurits zich naar icolette hebben gewend
ie opcenten beslisten het pleit dat tusschen het hart en het verstand van den ontvanger gerezen was betreffende de vraag of hij icolette ten huwelijk verzoeken zou en meisje dacht hij dat zoo jong nog reeds van opcenten weet te praten moet wel een geschikte vrouw voor een ontvanger zijn
indelijk echter werd zij uit die verstrooidheid van gedachten teruggeroepen en verplicht zich met de werkelijkheid des levens weder af te geven door de vraag die haar gedaan werd
ie blik ontsnapte niet aan het scherpziend oog van den predikant en dat was juist wat renkelaer ook verwacht en verlangd had k keer met u terug eeren zeide ol ik zal misschien uw taak kunnen verlichten
ik krijg ze van ajenius hernam de wijnkooper met aandrang k mag u niet weigeren tot wederdienst bereid zeî renkelaer en zag om naar een plaatsje waar hij zijn glas veilig zou kunnen neêrzetten terwijl hij zijn cigaar opstak
en zoo hebben de dames de keus alleen t huis te blijven of naar een afschuwelijke tabagie te gaan waar zij misselijk worden of hoofdpijn krijgen van den rook en van waar zij t huis komen met doeken en japonnen die een week in den tocht moeten hangen om de tabakslucht kwijt te raken
nog grooter dan het voorzegde slot en met een camée vercierd die keizer ero voorstelde liet slechts een gedeelte zien van de hooge japon doch genoeg om de dikke gouden ketting te doen bespeuren die het horologie droeg
ie maar hoe de arme avaan die nooit onderwijs in eenig vak van kunst of wetenschap genoten heeft uit een gulden met geen ander werktuig dan zijn zakmes een hengselmandje een bloem een vogelkooi of ander voorwerp weet te snijden
e komt er zoo niet af mijn eer zeî ettemie en als je onthouden hebt wat wij laatst op ardestein al bepraat hebben dan zulje je herinneren dat wij vrou acob van ennep laasje evenster delen wen ook wel gaarne eens over iets hooren spreken dat de moeite waardig is om naar te luisteren
a daarin heeft de ajoor wel eenigszins gelijk hernam evrouw uring met haar suikerzoete stem indien de ravin het geld dat de partij kost onmiddellijk aan het enootschap had geschonken dan zou de fancy-fair niet noodig zijn geweest
n va alt daar niks op af te dingen a j je de dochter n dit antwoord werd aangehaald als het eenige snedïge gezegde dat aan in zijn leven ontvallen was
die in den regel te kennen is aan zijn smerigheid of aan zekere gekompliceerde wijze van vouwen waardoor men als men hem opengemaakt heeft evenveel kreuken als letters voor zich ziet eze was op velijn papier geschreven net gevouwen en met lak
iet lang nadat de brief dichtgemaakt en op de post bezorgd was kwam uffrouw eentje te huis aar is icolette vroeg zij met een stemgeluid dat de voorbode scheen van een
a dat wouje wel riep een derde jij bent altijd te koop an eeuwen en hoe meer koopers hoe beter denkje k zal mij met de rol van toekijker vergenoegen zeî renkelaer ssieblieft een glaassie rood zeî de jongen terwijl hij aan renkelaer den bestelden drank aanbood
mij dunkt toch t zou voor alle zekerheid niet kwaad zijn zoo je eenige voorzorgen naamt ik vind wel dat je er wat vermoeid uitziet ch wat zeî ettemie ik ben wat mij betreft heel wel maar hebje ook iets van icolette gehoord
i zoo zeî ettemie terwijl zij de zaak als scherts zocht te behandelen ik dacht niet dat je zoo hoogmoedig waart s het dan waarlijk hoogmoed wanneer men zijn onafhankelijkheid zoekt te bewaren n zou de reule inderdaad gelooven dat ik die bewaren kon tegen-over iemand op wiens
at is mijn lot nummer is mijn lot riep de kleine ermine met een kleur als bloed dansende en in de handen klappende
en dewijl gezegd vertrek door een groote glazen deur gemeenschap had met den tuin zoo konnen de gasten deels binnenshuis om de theetafel deels daarbuiten onder de veranda zitten zonder daarom gescheiden te zijn
l reden genoeg dat hij er wel nooit om zou kunnen denken mij ten huwelijk te vragen en dat hij slechte oogmerken zou kunnen voeden daartoe ben ik overtuigd dat hij te edel denkt
at zouje ook niet licht raden antwoordde atoo met e at t s goed dat hij getrouwd is niet waar anders zou men er nog van praten dat ik zoo met hem in den fargon reed
enas die verwijdering haar niet geheel dan zou naar zij zich vleide r an evenaer er wel verdere middelen tegen weten in allen gevalle wilde zij in de nabijheid van ardestein waar zij dus ten doel gestaan had aan lasterlijke praatjes niet langer blijven
of hij haastte zich daarvan partij te trekken en haar opmerkzaam te maken op hetgeen haar belangstelling waardig geächt kon worden hij acob van ennep laasje evenster delen noemde haar de namen der dorpen die zij langs trokken of wier torenspits zij in de verte onderscheidden en die van de eigenaars of bewoners der landgoederen of zomerverblijven aan den weg gelegen
tel u gerust ader zeî icolette het is de verrassing de ontroering aar alles is over voorgoed over ver wat aurits heeft mij ten huwelijk gevraagd
e begrijpt e at heeft overal een witten voet ijn beroep verschaft hem toegang bij de dames en al veroorlooft men zich somtijds de vrijheid een geneesheer uit te lachen achter zijn rug men ontziet hem
die betuigde het volkomen met hem eens te zijn wat de onbillijkheid der vordering betrof zij had zeide zij betaald onder protest en zou er zoodra zij te msterdam terug was haar advokaat den eer oogenberg eens over raadplegen
e prijs die hierop viel was een lucifersdoosje en die het trok was w an oertoghe et gelach was deze reis iets minder luid maar daarom niet minder algemeen
n allen gevalle om tot zoodanige vordering recht te hebben waar t een jong meisje geldt moet men haar vader haar voogd of haar verklaarde vrijer zijn en de reule zou de eerste zijn die t mij kwalijk nam indien ik mij ongeroepen tot haar verdediger opgeworpen
et moest volgens zijn overleg zooverre met haar komen dat zij de bewustheid kreeg bij de lieden een voorwerp van medelijden en afschrik te zijn en dan zou hij als een reddende engel tot haar komen en zoo zij hem niet uit liefde nam zij zou het doen uit dankbaarheid dat hij voor t minst haar niet miskende
epleegd nog niet mijn eer maar het dreigt gepleegd te worden ijn eer weet zeker dat er jonge dames genoodigd worden om de voorwerpen uit te stallen en te verkoopen nu hoor ik is er al een lijst van die jonge dames gemaakt en mijn dochter staat er niet op
en ik hou het er voor dat indien uw ante haar geen noodelooze bezorgdheid toont en haar vooral niet met geneesheeren en geneesmiddelen kwelt zij spoedig van zelve wel weêr geheel klaar zal zijn
n toch moest dit belangrijk zijn want ol anders zoo opgeruimd en vrolijk was stil en afgetrokken en er was kennelijk iets dat hem hinderde it was een slecht voorteeken voor eentje want had het bezoek haar gegolden dan kon dit meende zij aan haar broeder geen stof tot bezorgdheid geven
en in waarheid ik zou een ingebeelde zottin zijn indien ik de hulde van al wie mij naderde opvorderde voor mijn persoon aar al bezit ik geen valsche nederigheid genoeg om te gelooven dat niemand mij om mij zelve lief zou kunnen hebben toch begrijp ik zeer goed dat de massa op mijn fortuin afkomt
tot hij aan het kantoor der onderneming zijn tocht staakte en het welkom in den aag zoo van binnen als van buiten aangeheven den passagiers in de ooren klonk
hij kon dat op de straks vermelde plaatsen zelfs in de pauzen of entractes moeilijk doen et gevolg was dat de rookers enkelen uitgezonderd die men met den vinger aanwees de gave der onthouding verkregen
eldra sloegen nu de rijtuigen de oprijlaan in die op het huis te oornwijck aanliep en bereikte echter dit laatste niet dan na vooraf een zware steenen brug te zijn
ij zal toch niet begeeren zeî ylar dat het goede kind haar tijd en moeite voor niets bij hem te koste legt el misschien denkt hij hernam ol dat hij acob van ennep laasje evenster delen haar genoeg betaalt wanneer hij haar kost en inwoning verschaft
r was nu en dan in zijn toon in zijn gezegden acob van ennep laasje evenster delen zelfs als die hem ondoordacht schenen te ontvallen iets dat mij niet natuurlijk dat mij bestudeerd voorkwam
en nog denzelfden avond werd door de acob van ennep laasje evenster delen huishoudster van den notaris als een alom bekend feit verhaald dat zij ettemie eens van de ooge luis te msterdam in t water gesprongen en door een eulschen schipper gered was geworden welke laatste er nog een medalje van t ut voor gekregen had
iets dat ik onmogelijk beschrijven kan ij zult mij kinderachtig vinden maar ik ben eigentlijk wat bang voor dien renkelaer en als het donker is en ik alleen ben dan is het herhaaldelijk of ik die oogen voor mij zie en twee doorborende angels die er mij uit bedreigen at is dat toch
terwijl in de hier en daar verspreide vijvers of in de waterpartij die de afgesloten gaarde gedeeltelijk bespoelde cierlijke witte zwanen en bergeenden zwommen en eilandjes dreven met meerkoeten pluvieren en andere
iet weinig popelde hierbij het hart van het jonge meisje dat wel kon nagaan wat het doel was van het bezoek en een natuurlijke bezorgdheid aangaande den uitslag daarvan voeden moest
aarnevens stonden bij den rentmeester het jongste dochtertje van den burgemeester bij den schoolmeester het oudste meisje van den eer uring welke twee de eer zouden genieten de gelukkige winners aan te wijzen
et natuurlijke vrijmoedigheid vertelde zij hem van haar school deelde hem de indrukken mede welke de nieuwe atmosfeer waarin zij overgeplaatst was op haar gemaakt had en drukte haar dankbaarheid over het heusch onthaal dat haar overal gewierd met zooveel gevoel en warmte uit dat aurits er aanleiding uit vond niet enkel meer haar verstand
n omgekeerd hoe jammer niet waar reule dat aurits nu zijn vokatie manqueert en niet met uffrouw evenster een kunstreis kan gaan doen at zouden zij een effekt maken
ngetwijfeld evrouw hernam atoo maar dat evrouw zich op haar jaren nog getroost dat zelve te doen acob van ennep laasje evenster delen a dat heb ik al honderd malen gezeid viel hier e at in dat evrouw wat meer rust moest nemen en zulk werk aan anderen overlaten
en riep maar voortdurend over de onvoorzichtigheid om dus zonder palfrenier te rijden oo dus ik kreeg nog knorren toe viel ettemie in a en de eer renkelaer ch heeft die ook al op mij geknord
n niet alleen achtte zij op rijperen leeftijd gekomen zulks aan haar gezondheid maar ook aan haar stand verschuldigd te zijn mmers was er iemand van het orstelijk uis ongesteld dan werd zulks terstond in al de dagbladen vermeld ja in de meeste gevallen kwamen er bulletins van
k weet van wien evrouw hem heeft en ofschoon ik mij schamen zou een confrère te onderkruipen zoo meen ik te mogen beweren dat wanneer men rouw van ardestein is men voor zijn eigen eer niets in zijn kelder hebben moet wat niet puik puik is
maar vervolgde hij hier zijn wij aan de plaats onzer bestemming ij waren al pratende in een breede zijstraat gekomen doch waar de huizen niet langer nevens elkander maar op zich zelve stonden
as hij dan maar eens met haar getrouwd dan zouden dacht hij die praatjes van zelve wel doodbloeden en hij zou zoo paaide hij zijn geweten haar door zijn genegenheid wel weêr goedmaken wat zij door zijn schuld geleden had
doch er moest vooraf iets gebeuren dat hem in den loop zijner praktijk zelden of nooit was voorgekomen mmers zoodra was hij niet ten einde met zijn geschrijf of met de woorden mag ik eens zien wat je mij denkt te geven nam hem ettemie het recept uit de hand en doorliep het
mmers de tafeltjes voor de deur bleven doorgaans onbezet t zij omdat er juist gedurende het ociëteitsuurtje van tot half vier de zon op stond t zij omdat men er de gezelligheid miste die binnen
e predikant ontveinsde hem niet bij die gelegenheden bij aurits iets gejaagds te hebben waargenomen dat hem verdacht althans niet natuurlijk voorkwam evenmin dat hij icolette nu en dan had zien kleuren als aurits kwam of als zijn naam werd genoemd
buiten deur ten toon gesteld op vier stellaadjen die tot het vrijhouden der cirkulatie van afstand tot afstand geplaatst tegen-over de oranjerie een halven cirkel vormden
en mocht zij twijfelen dan heeft zij mij maar te waarschuwen k weet niet veel meer dan in t dorp zeide eentje en dat kent nu icolette zoo goed als ik althans zij behoort het te kennen
el dat is onbeschaamd riep deze den arm reeds half oplichtende als om den man die hem beschuldigde voor zijn vermetelheid te kastijden indien de tegenwoordigheid van de reule mij niet
e ajoor bracht even de hand aan de politie muts en keek het gezelschap na met een blik waarin hij wilde doen lezen ik ben zoo goed als gijlieden n hier ging icolette voort woont mijn eer uring de wijnkooper die zulke lieve nette kindertjes heeft
t zij dat zij hem aan den disch vermaakte met vertellingen uit hare schooljaren waarbij dan altijd werd teruggekomen op het bij niets te vergelijken ongeduld met hetwelk zij de dagen telde die er verloopen moesten eer het jaarlijksch bezoek van ominee kwam
w vergelijking aan de magneet ontleend was zeer gelukkig gevonden reule maar toch vergeef mij niet volkomen juist iet alleen is het met opzet tot het vermogen der magneet volkomen onverschillig wie haar in handen heeft
at is meer dan ik bidden of hopen dorst zeî renkelaer en ik gevoel mij nu reeds dankbaar en gelukkig hoeveel te meer zal ik het zijn indien de uitslag uwer nasporingen gunstig voor mij uitvalt
vanhier anhier herhaalde aurits verbaasd a antwoordde zij ik ga naar den aag om er bonne te worden bij de kinderen van evrouw an
k vond haar wel een beetje opgewonden maar voor t overige even flink bij de hand als altijd e lezer kan uit deze vraag van atoo bespeuren dat renkelaer zich gewacht had zijn vertrouwen in haar bond genootschap zooverre te drijven om haar te vertellen uit welke bron die praatjes waren ontsprongen
en evenzoo was het met den ijnschen wijn die sedert misschien honderdvijftig jaren altijd uit hetzelfde vat werd getapt een vat waarin men zorg droeg altijd evenveel in te gieten als men er uitnam en dat alzoo juist andersom als dat der anaïden altijd gevuld bleef
aar een huwelijk met aurits is nu eenmaal buiten questie zeî ylar eenigszins wrevelig het zou een nagel zijn aan de doodkist van zijn goede moeder ij heeft gelukkig nog niets gemerkt en ik wenschte zoo gaarne dat wij een middel konden vinden om de zaak te beëindigen zonder dat zij van iets afwist
de grooten der aarde met de lieden van minderen stand niet in aanraking dan leeren zij hen niet kennen en zoo verzuimde hier ylar door niet dan op t uiterste oogenblik naar beneden te gaan goed op te nemen wie de reisgenooten van icolette zouden zijn
niet de minst welkome verschijning in een land waar geen feest zonder eten of drinken eenige waarde heeft aan welk bufet men allerlei ververschingen als koffie chokolaad wijn limonade
k erken volkomen uw recht om de vraag te doen zeide renkelaer en om u te doen gevoelen dat ik er ook de strekking van begrijp zoo zeg ik u ronduit dat het naar mijn wijze van zien een ongelukkige samenloop van omstandigheden is geweest
n allen gevalle zal ik den lof van uw portwijn verkondigen zeî renkelaer neen geen droppel meer ik kan niet veel verdragen en zoo ik u verder te arlheim kan aanbevelen zal ik het niet nalaten alleen uw adres ontbreekt mij nog
als behoorende tot een kring van gedachten waarbij zij gaarne verwijlde dat zij zekeren eerbied had gekregen voor iemand die wonderen verricht had waarvan zij nog maar alleen gelezen had en nog hoogeren eerbied voor den man die dus vrijwillig uit plichtbesef zijn tooverstaf verbroken had
ntusschen wist hij van atoo dat de ouairière het huwelijk evengoed wenschte als w van ardestein het deed en vond hij dat zij een bewijs gaf van groote edelmoedigheid zoo niet van groote gerustheid door juist lara van porkelberghe die als een medevrijster van ettemie beschouwd werd naast aurits te plaatsen
nu zal het geloof ik tijd zijn een einde te maken aan een onderhoud dat verder zonder doel en voor ons acob van ennep laasje evenster delen beiden pijnlijk worden zou aarwel onker ik dank u voor de genoegens die je mij hebt verschaft voor de vriendschap die mij door u betoond is
een moeder antwoordde hij ik ben alleen wat bestoven geraakt en daar is raad voor p dit oogenblik hoorde ik het gedruis van een aantal voetstappen achter ons en kwamen de eer
at meenje toch onker vroeg zij opnieuw er hoe langer hoe minder van begrijpende ch niets zeî hij nu eerst beginnende in te zien hoe bespottelijk en onuitvoerlijk zijn voornemen was om voor raadsman te spelen
w an oertoghe hoewel te veel doordrongen van haar plicht als gastvrouw om een oogenblik onbeleefd te wezen jegens iemand die aan haar tafel ontvangen werd begreep niet-te-min dat zij woorden als die door hem geüit waren niet kon laten voorbijgaan zonder blijk te geven dat zij ze afkeurde
en zoo was ik van lieverlede gewend aan het denkbeeld hem tot man te hebben en had hij mij gevraagd ik had zonder aarzelen ja gezegd maar nu hij t waarschijnlijk niet zal doen zal ik mij troosten en ik geloof dat in deze geheele zaak mijn ijdelheid meer geleden heeft dan mijn hart
ol keek w ietje meesmuilend aan en al kon hij het door haar gesprokene juist niet aan al te groote vriendelijkheid toeschrijven toch vond hij het niet kwaad dat aan icolette zoowel als aan anderen haar afhankelijke stelling herinnerd werd n hebje wel eens duoos gezongen uffrouw evenster vroeg
bekende zij haar neiging voor aurits dan zou er alleen een redetwist kunnen ontstaan over het meer of min gewichtige der bestaande zwarigheden een redetwist waarin zij gevoelde dat zij ten slotte voor zijn welsprekendheid zou moeten zwichten
ch wat woû hij ook van mij zeggen vroeg de acob van ennep laasje evenster delen matrone weder van den heeschen in den zoetvoerigen toon overslaande geen sterveling leeft er in den aag die iets op mij te pretendeeren heeft en de reputatie van mijn huis is oddank genoeg bekend
ees maar gerust zeide nel met deze negotie heeft het and niets te maken n de oninklijke toestemming voor de loterij vroeg uring s er dan geen kanapeekussen bij van de rinses vroeg nel
en ronde kartonnen doos met een spiegeltje klonk het uit de oranjerie riep ulie e at die achter ettemie zat en acob van ennep laasje evenster delen gelijk men weet den verkoop der cartonnages had bestuurd
en dat de jonge dames met den verkoop belast niet weinig moeite hadden op de vragen der nieuwsgierigen te antwoorden en aan die der kooplustigen te voldoen ntusschen het getal der kijkers overtrof verre dat der koopers
en toen dit alles bezorgd en gereed was in overleggingen of er ook nog iets was waar men aan te denken had en in het opwachten van enkele bezoekers of bezoeksters die men den vorigen avond niet had t huis gevonden
m hem te antwoorden en om van de dienstmaagd eenige kleine munt terug te bekomen voor het tienstuiverstuk dat zij voor de koffie gegeven had was zij ouwillekeurig meer naar het midden van de kamer geraakt
u neem maar wat en als ik niet meer heb dan is het nog altijd tijd bij u om revanche te komen n meteen drong zij haar flakon op aan icolette die niet verder durvende weigeren eenige druppels daaruit op haar zakdoek goot en hem toen met een vriendelijk
aarlijk zeide halfluid evrouw uring die aan den arm van haar man nevens hem stond men zou denken dat mijn eer de ajoor de oterij alleen beschouwde als een voorwendsel om jonge dames te vertoonen en aan den man te brengen
trad langzamerhand in meer bijzonderheden deelde haar allerlei anekdoten mede tot de plaatsen of personen die hij noemde betrekking hebbende vertelde haar hoe zij dezen of genen die hier nu op zijn landgoed de zomermaanden doorbracht in den aanstaanden winter waarschijnlijk in den aag ontmoeten zou
mijn eer is dus van meening dat wie zijn geld alleen bij erfenis verkregen heeft het vrij verspillen mag en geen financier mag worden eer hij geruïneerd is en zelf zijn fortuin herstellen moet
et bloed begon mij te koken ja de tranen sprongen mij in de oogen bij de gedachte dat op die wijze dank aan antes onvoorzichtigheid en aan de indiskretie van monsieur vert acob van ennep laasje evenster delen mijn vermeende kwalen tot in de basse chambre zouden verhandeld worden
et dat al dacht hij bij zich zelven zij is jong de reis de verandering van gezichten de bezigheden aan haar nieuwen staat verknocht dat alles zal haar afleiding geven en een weldadigen invloed uitoefenen op haar gestel
erst wat het leedgevoel betreft het spijt mij inderdaad dat gij den onker v moet opgeven ik had hem in alle opzichten een zoo goede partij voor u gevonden en niet licht zult gij iemand aantreffen die u zoo
doch hij troostte zich weder met de komplimenten die hij zich zelven maakte over de schrandere en stoutmoedige wijze waarop hij zich zoo hij hoopte althans voor altijd van alle vermoedens had weten te zuiveren
want zij vreesde door haar wel wat scherpe uitdrukking renkelaer gekwetst te hebben wat hij dan toch meende zij niet verdiend had ij van zijn kant zeer goed bespeurende wat er bij haar omging begreep zich nu ook te moeten houden als trok hij zich haar gezegde werkelijk aan
zag de student steelswijze van zijn boek op en keek de spreekster zijdelings aan met een blik die te kennen gaf dat hij raadde wat zij dacht icolette raadde dat niet maar vond iets onaangenaams in den lof die haar gegeven was zoowel als in de wending die t gesprek begon te nemen
ie doos zeî aurits op spijtigen toon terwijl hij het besproken voorwerp dat hij werkelijk tegen zijn borst met zijn jas er overheen hield gedrukt wat zou die ik heb die bij uffrouw e at gekocht
everde dat aandringen op spoed dat aanbod zelf door ylar gedaan om haar weg te brengen hier niet het duidelijkste bewijs van as dan hun liefde jegens haar nimmer zoo groot geweest als zij zich steeds had voorgesteld of was die ten gevolge van deze of gene omstandigheid verkoeld
dat al haar overige nummers in de bus bleven zoodat een lucifersdoosje van tien cents haar gekost had e vervolgens getrokken prijzen van meerdere of mindere geen echter van bijzondere waarde vielen te beurt aan afwezigen of aan personen aan den lezer onbekend
dat zal hij gaarne doen zeî w van ardestein die kent hij als zijn a b c n zingt die magnifiek voegde renkelaer er bij ik heb hem die eens te arlheim met de dochter van den prezident hooren zingen
eer en meer verdrongen sedert dien tijd de werktuigen den handenarbeid en de gemakkelijkheid waarmede thans alles wordt voortgebracht en nageäapt vermeerdert dag aan dag de heerschende anarchie op t gebied der kunst
anvankelijk bespeurde hij dat hem dit laatste gelukte ij had de hierboven opgenoemde onderwerpen weten te behandelen op zoodanige wijze als pleiten moest voor zijn oordeel en smaak zonder daarbij dien aanmatigenden en beslissenden toon te voeren die te vaak aan jonge lieden eigen is
u dat laat zich makkelijk raden zeî eentje zij zijn juist bezig in haar rijtuig te stappen oo is t zeide aurits zij zullen mooi zuur kijken dat wij haar vr zijn
terwijl daarbij doorgaans in het midden werd gelaten of men het opgenoemde voorwerp als een welkom geschenk verwachtte dan wel als besteld goed t welk men voorhad te betalen
maar muren en gaanderijen tot wier opbouw men in plaats van kalk en steen levende beuken of linden gebezigd heeft en in stede van te zeggen wat is het jammer dat men die boomen in hun natuurlijken groei belemmerd heeft zegt men
ol ging als natuurlijk was met w van ardestein vooruit renkelaer volgde met eentje aan wie hij na haar uit de kales te hebben geholpen terstond zijn arm had aangeboden
k heb die eer niet antwoordde renkelaer dus enkel een goed vriend el zoo aarschijnlijk niet bekend met het kwartier ooie gelegenheid voor de jacht
ij gevoelden een geduchten schok doch raakten niet van de bank en stapten er toen als gij denken kunt onmiddellijk uit ijn eerste daad was natuurlijk naar onzen onverschrokken redder te gaan die weder op de been en mooi bestoven bij het paard stond
moet mij toch doen denken dat men mij iets ten laste leî en zonder dat ik nu wil weten wie zulks deed acht ik het toch altijd nuttig te vernemen welke gebreken men mij toeschrijft om mij daarvan te kunnen verbeteren zoo ik inderdaad bemerk dat men zulks niet geheel ten onrechte doet
oo de muzikanten ook nu wederom een fanfare bliezen de menigte beäntwoordde die maar zeer flaauw en zelfs werd de inzendster gekondoleerd door haar medebestuurderessen dat haar keurige arbeid dus in handen kwam van iemand die hem geenszins op prijs zou weten te stellen
en zelfs ol die wat hem zelven betrof icolette reeds dikwijls genoeg had hooren zingen om overtuigd te zijn dat het haar aan liefhebberij voor den zang niet ontbrak maar t ook in haar belang niet onnoodig achtte dat kenners haar hoorden en beöordeelden of zij werkelijk ook aanleg had voor den zang moedigde haar aan om aan t verzoek te voldoen
eeds voorlang had het hem als wij reeds met een woord gezegd hebben sterk gehinderd dat reule ettemie zijn hulp nimmer inriep ja zelfs in t laatste jaar of wat altijd onzichtbaar voor hem bleef
k vrees vervolgde zij nadat zij op die vraag een ontkennend antwoord had bekomen ik vrees dat het er u niet erg bevallen zal t s een ongemakkelijke tante die eigenste adam an irik naar ik hoor
wat de reule verlangt ntwoord wie was uw zegsman et zou moeilijk zijn de verbazing en gramschap van e at te beschrijven dus tot het noemen van zijn zegsman te worden uitgetart door dien zegsman zelven
toen gevoelde ook zij die huivering met eerbied gemengd die elkeen onwillekeurig aangrijpt wanneer hij onder dat somber gewelf van bladeren tusschen die eeuwenheugende eiken en beuken voortrijdt en de kille dampen van den bodem hem omvangen
en dien geheelen dag eerst aan uffw acob van ennep laasje evenster delen atoo en vervolgens toen aurits weêr t huis gekomen was aan dezen reis op reis herhaalde dat icolette toch een recht lief meisje was en dat het doodjammer was dat zij geen gunstiger pozitie in de maatschappij had
ominee ominee dat is weêr overdrijving ze mma rawley aar wat hebben die arme cigaren dan gedaan vroeg erard van teenvoorde die gedurende het gesprek achterop was gekomen
ik ben in tegendeel bijna overtuigd dat iets van dien aard reeds gezegd is zoo niet door u dan toch misschien door iemand met wier gezegden en meeningen ouis van ylar eenige inschikkelijkheid moet hebben ook zelfs dan wanneer zij onbillijk zijn
isgun het haar niet reule fluisterde renkelaer die het getrokken voorwerp beneden was komen brengen haar in het zal wel de eenige reis zijn dat er ter eere van uffrouw akomina erdrongen van rikkelenberg een fanfare geblazen wordt
toen vert mij nogmaals uit de verlegenheid redden kwam met de boodschap et rijtuig voor de reule acob van ennep laasje evenster delen ij moet weten dat ik besloten had naar ardestein te gaan om mijn vriendinnetje icolette af te halen en een toertje met haar te rijden
e vrouw van nel herhaalde aurits terwijl onwillekeurig zijn toon te kennen gaf hoe ongerijmd en onaanneemlijk hij de veronderstelling achtte
eerst alleen en daarna verbeeld u eens den duo uit den uillaume ell met onker aurits die een beeldige tenorstem heeft u ik ben maar blij dat ik er met eer ben afgekomen althans ominee verzekerde mij onder t naar huis gaan dat de menschen wel over mij voldaan waren geweest
e huichelares ij mocht al een heimelijke angst voelen voor de woorden van teederheid die zij verwachten kon te hooren en toch wenschte zij volstrekt niet naar den dans noch naar andere muziek dan die voor haar in die acob van ennep laasje evenster delen woorden zou gelegen zijn
maar halfluid antwoordde hij aan zijn buurvrouw vergeef mij ik wil u zeer gaarne mijn beweeggronden zeggen welke die onker daar toch niet begrijpen of misschien belachlijk vinden zou
ewijl de ouairière niet minder dan vijf-en-twintig loten genomen had scheen er kans te zijn dat de fortuin nog iets beters voor haar in voorraad hebben zou doch het toeval wilde en het feit werd later dikwijls als een merkwaardige bijzonderheid aangehaald
oodra t een geheim is zeî ettemie droogweg dan wil ik er liever niets meer van hooren rommels dacht renkelaer terwijl hij zich op de lippen beet een meisje en dat weigert een geheim te hooren at tref ik ongelukkig
ij behoeft niet te vragen of ik er tegen opzag aar t is alles nog al wel gegaan erst heb ik gespeeld gij weet wel die sonate waar ik u zoo dikwijls meê verveeld heb en toen moest ik zingen
aar wat wilje t s nu eenmaal mijn vak om alleen te praten en ik vergeet al te dikwijls dat wanneer s ondags tot tweemalen toe de lieden noodzaak een uur lang naar mij te luisteren zonder dat zij een woordje meê mogen praten ik hun ten minste in de week van mijn preêken verschoonen moest
gij moest eens laten onderzoeken rnestine of zij nog op een bovenkamer in de tweede loemdwarsstraat woont als voor tien jaren ij wandelden dan nu met het rijtuig achter ons weêr naar het dorp waar tot mijn groot verdriet
ewaar ons dat kon gevaarlijk worden zeî de arts u wat er van zij hernam renkelaer je begrijpt ik heb mij wel gewacht er aan den onker iets van te zeggen ik ga nooit af op losse geruchten ik weet te goed hoe de praatjes in de wereld komen
alhoewel wanneer ik mij herinner ja zoo nu en dan wat wild andere reizen wat afgetrokken ik moet daar eens bijzonder acht op geven ewaar ons ik zou niet gaarne zien dat onze aanstaande eer een vrouw kreeg die menticaptus was
n inderdaad de wagen met drie magere knollen bespannen rolde langzaam voor de deur de ladder werd er tegenaan gesteld de bagaadje stuk voor stuk naar boven gesjouwd of gegooid en de verschillende voorwerpen op en nevens elkander gesteld
en dewijl de gasten sedert dat men muziek was begonnen te maken nog al door elkander geloopen en geen vaste zit of staanplaats gehad hadden en de ames rawley het zoo druk hadden met de honneurs van de piano te doen dat zij er schier door vergaten behoorlijk de honneurs te doen van de gereedstaande versnaperingen
t s vreemd zeide renkelaer die zich afvroeg of niet misschien juist in dat veel jongere de reden te zoeken was van de voorkeur aan mejuffrouw e at boven akomina gegeven maar wat kan ik aan die zaak doen