AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
De geheele familie zat onder de veranda van Darlingstation vereenigd.
Willem vertelde van zijn laatste bezoek op den Kruisberg en bij Jan Kranse.
'En toch, Willem, wed ik, dat je in Nederland nog iets vergeten hebt, wat je beloofd hebt te doen!
en met eene bevallige gemeenzaamheid zeide zij: 'Ook uwe goede reis, MAURITS!
' De volgende dag was naauwelijks aangebroken, of MAURITS, die maar weinige uren geslapen had, stond op en zag, dat de wind nog in denzelfden hoek gebleven was
vazen enz. , zoodat er in zijn' winkel, als het ware, eene overstrooming plaats had van sorbet, room en konfituren.
Bedreddin Hassan, de weerlooze getuige van dezen moedwil, was ten hoogste verbaasd en ontsteld
en, met macht van koninklijke paarden en konmklijke manschappen, aan het werk te gaan, zal die berg niet instorten en ons allen levend begraven.
Ja, waarlijk, mijne heeren Bestuurders en Regenten
Zij trachtte nu Minah te troosten, die vastbesloten scheen te blijven doorjammeren bij den put.
onder de kostbaarste artikelen oude horloges zijn, die zacht schynen nit te wasemen;
doffe suikertangen die niet meer kngpen en enkele deelen van akelige boeken
Schoon vader en moeder WYNSTOK uit dat zeggen opmaakten, hoe 'er zeker tusschen hem en ANTJE eene bepaalde afspraak over gemaakt was, gelieten zij zich beide, of zij dit niet merkten, schoon de laatste vast voornam, om met ANTJE daarover ernstig te spreken, als de partij over was
dat de jongelui uit het West End ongetwijfeld de erfgename zouden inpalmen, als er uitstel plaats had;
en dat, zoo hij juffrouw Swartz niet huwde, hij toch op zijn minst wel een schriftelijke verbintenis kon aangaan
misschien berusten zij op een dwaling.
In dat geval vraag ik verschooning;
maar indien ge gevoelt, dat er de geringste grond voor bestaat, dan smeek ik je
in de melodieën, die Frans op de piano, zoo goed en zoo kwaad het ging, teruggaf.
Zij luisterde met de grootste aandacht, en toen tante Bee, na zwijgend een wijnflesch op tafel te hebben gezet, voorzichtig met omwasschen begon, ging zij bij Frans staan
groot en mager, had grof sliertig zwart haar en een luide, rauwe stem die nog al vaak snauwde en vloekte.
Zij was het kind van een drankzuchtige, en had soms buien van woede die in een toeval eindigden.
Ze had de kiem van alle ondeugden in zich, maar toch ook groote goedhartigheid en edelmoedige neigingen
Ik zweeg en volgde, gelijk een hond, die een kastijding ontvangen heeft, zonder verdere woordenwisseling mijn geleider, wiens groote stappen ik moeite had bij te houden.
Ik dacht, dat die fatale holle weg nimmer zoude eindigen, toen wij ten laatste aan een klein boerenhekje kwamen, hetwelk de Heer Bos openstootte en waar wij doortrokken
en daarom kwam Kitty hem in alle opzichten als een zoo volmaakt, zoo boven al het aardsche verheven wezen voor en beschouwde hij zich zelf als zulk een nietswaardig schepsel
Dezelve werden door Heeren Burgemeesteren bij zeker groot festijn voor den Franschen Ambassadeur, den Graaf D'AVAUX, op het nageregt opgezet.
Eén werd 'er slechts gebruikt, en de twee overige zond de Ambassadeur naar zijnen Koning, als een uitgelezen geschenk
welke zeker achterdocht had moeten verwekken, indien iemand in staat was geweest om op hem te letten.
Hoe hebt ge mij dan kunnen zeggen, dat gij een goed meester had?
Toen Wronsky in het hotel terugkeerde, was Anna niet te huis
en u alles vertellen wat ik maar wist, omdat gij haar zoo liefderijk hebt behandeld.
Laat mij morgen toch vroeg weten hoe zij vaart, en maak u niet ongerust over de betaling
misschien vind ik de goudvallei, ik meende eerst ze reeds ontdekt te hebben.
Kijk, overal goudstrepen' de arme man raapte eenige stukken kwarts van den grond op, 'zie eens hier, wat eene dikke stip, en toch kan ik de juiste plek maar niet vinden
Ik wilde slechts.  riep zij opstuivend uit.
Zijn grofheid tergde haar en gaf haar den moed terug.
Gevoelt gij dan niet, hoe gemakkelijk het voor u is mij te beleedigen?
toen hij zeide dat mijn vriend wel bij zijn verstand was, en, gelijk hij zeker wist, met zekere landloopster, zijne moeder, de dorpen afiiep om revolutionaire begrippen te verspreiden
een vroegere makker van de universiteit, thans professor in de natuurkundige wetenschappen, die Lewin ontmoet en hier heen gevoerd en uitgenoodigd had op het diner
Wat, zegt de koning, tot zich zelven komende, naauwelijks heb ik dit paleis verlaten, bevind mij nog onder de muren van Samarcande, en men waagt het reeds mij aldus te honen?
om aan eene beek, welke hij hem op eenigen afstand aanwees, hunnen dorst te lessen.
Het is de moeite niet waard, broeder, antwoordde Assad;
voor de weinige oogenblikken, die wij nog te leven hebben, kunnen wij de kwelling van den dorst wel doorstaan
Een oogenblik stond hij stil in de verlaten galerij en staarde somber in het rond.
Toen kletsten er achter hem kleine voetjes op het marmer.
De meid, wien hij vreemd was, wilde het kind weghalen, maar hij nam het op en kuste het, bewogen
Wel, heb ik ooit zoo iets gehoord!
Neen, dat h'ebt gij zeker niet, hervatte Sam.
En daar loop ik nu rond, net als de.
wandelende jood, om naar die juffrouw Arabella Allen te zoeken
zij weten ook dat ik niet voornemens ben voor zekere insinuaties te wijken.
Ik zal die heeren dat pleizier niet doen, ten minste niet zoolang ik nog de hoop behoud eenmaal te kunnen doorzetten wat ik mij heb voorgesteld te volbrengen.
uitzichten, grenzen en onderricht, was nu ledig voor hem.
Het scheen hem alsof alles verdwenen was.
Hij dacht nog altijd, want hij kon niet anders;
maar hij vond geen behagen meer in zijn gedachten
Koud en kleurloos, zendt hij eene waarschuwende, doodsbleeke schemering vooruit, alsof hij riep: Ziet wat ik u breng, gij, die daar waakt!
achtte hij het geraden zich met zijn medehelper in het huis te vestigen, en ging derhalve de achterkamer, die hij wilde bewonen, volgens zijn eigen smaak inrichten
En nu thuis, daar hij dikwijls den neus snoot, rook hij telkens weer eau-de-cologne en hij kwam niet op de gedachte, Aleida een anderen zakdoek te vragen
Zij gevoelde wel is waar geen liefde, zooals zij die bedoelde, voor Van Erlevoort, maar er bestonden niet de minste termen om hem af te wijzen;
meer fortuin zou haar niet onwelkom geweest zijn, maar zij, meende zij, met haar verfijnde zuinigheid, zou genoeg tact bezitten, om een schijn van weelde om zich heen te verspreiden
Brujon.  Er was een dynastie van Brujon, van welke wij nog een woord zullen zeggen.
Boulatruelle, een wegwerker, dien wij reeds gezien hebben
best!  Na eenige dommelenua pogingen om weder in slaap te vallen, die de knecht zeer behendig verjjdelde door vjjf minuten achtereen het vuur op te poken, stond mj op, nam zjjn hoed, en vertrok
die ; eene bijzondere hoogachting voor uwe zuster scheente koesteren, merkte mijnheer James Harthouse aan, terwijl hij het stompje van de sigaar, die hij opgerookt had, wegwierp
Tom, die de wijsheid van het stilzwijgen had geleerd, achtte het niet noodig van zijne opmerkingen en vermoedens te spreken, maar zeide dat hij het niet wist
Het was nu daags voor het vertrek van MAURITS, en daar het weder uitstekend fraai was, lokte vader LIJNSLAGER hem uit, om, daar hij toch voor eerst het fraaije IJgezigt zou missen, na den maaltijd met hem eene kleine wandeling te doen langs den buitenkant
heeft, ziet zij nu, dat zij, toen hij op de wacht voor haar placht te zijn, en zij placht te denken: Als dien ouden man maar iets doodelijks mocht treffen en hem uit den weg ruimen I eigenlijk niets anders wenschte dan dat alles, wat hij tegen haar in handen had
Tot mijne verwondering zag ik het meisje geduldig naast mij staan, met een mantel over haar arm en een hoed en stok in hare hand.
een chemisch apparaat en wat hij een uitgelezen bibliotheek noemde, bestaande uit al de werken van de beste schrijvers uit den ouden en modernen tijd, en in de dito talen
Tante Mientje was akelig mager, wat te meer in het oog viel omdat zij zoo lang was.
Vroeger moet zij heel mooi zijn geweest, zooals ik tante Bet zelve heb hooren toegeven.
'Ik heb lang genoeg met zachtheid gepoogd het vertrouwen mijner kinderen te winnen, maar na het gebeurde heb ik het vruchtelooze van mijne pogingen ingezien
Verschieten van stilte openden zich tot in de diepste schuilhoeken van het bosch, eerst op een kerkgewelf of kloostergang of op een voor den hemel geopende ruine lijkend, en zich verder verliezend
Ja;  wij zullen ons hoe langer hoe meer geïzoleerd gaan voelen.
Ik heb er wel eens met Urania over gesproken.
Zij had er veel verdriet over, maar zij tolereerde ons.
voeren.  Duidelijker gesproken, zijn die trappen de groote verzamelplaats voor kunstenaars' Modellen, en daar wachten ze geduldig tot ze gehuurd worden
ten einde aan Twemlow te laten zien hoe keurig hij gezorgd heeft voor de bazuinen der fatsoenlijke wereld, door de beschrijving hoe de Wel Eerwaarde heer Blank Blanke bijgestaan door den Wel
Alleen wat?  Alleen lijkt het of Joseph er niet om geeft, of ik van hem houd of niet.
Hij stak mij maar twee vingers toe, toen hij na een afwezigheid van tien jaren terugkwam
maar meestal zeiden zij, dat de anderen slecht gebeden hadden, en meestal klonk het alsof zij maar bij zich zelven praatten en niet voor ons.
Ik heb nooit begrepen waarover het was
omdat hij een van je rivalen is.
vroeg Lewin, en zijn nog pas door kinderlijke verrukking verhelderd gelaat, hetwelk Stipan niet genoeg kon bewonderen, nam terstond een stroeve
Er verliepen eenige dagen, zonder dat wij dames iets van Witgensteyn hoorden of zagen.
Vragen durfde ik niet, en de beide andere dachten er niet meer aan, toen op zekeren morgen, terwijl ik met mijnheer aan het ontbijt zat, de kamerdienaar, die ongetwijfeld daartoe order had, hem onaangemeld binnenliet
waar toch de onuitsprekelijke barmhartigheid, die u in eene spanne tij de tweemaal dus wonderbaarlijk behoedde voor het ergste wat een zondig mensch overkomen kan, u zichtbaar en tastelijk heeft bewezen, dat Hij geen lust heeft in den dood des zondaars, maar daarin dat hij zich bekeere en leve
zou kunnen toevoegen.  Hij zou dit zelfs een dollen hond niet hebben gedaan.
Hij had zich misschien kunnen verstouten hem een goed woord toe te voegen, of een half woord
centimes, en eindigde met: sigaren vijf centimes.
Of hij bracht den tijd door met te rillen en te klappertanden, zeggende dat hij de koorts had, en onderzoekende of een der acht-en-twintig bedden der koortszaal onbezet was
toen hij nadat hem tusschen dit en naar bed gaan de keus was gelaten het liedje van De pikkende Specht voor ons zong.
Na vele complimenten over dit kunststuk, geraakten wij in een algemeen gesprekj
beneden gekomen zijnde, na langer dan hare vader geslapen te hebben, evenwel nog eer het jonge paar het bedde verlaten had, maakte hare vader haar de ontvangst van het briefje van apitein bekend
Zij namen daarna eenig volk van den Prins VAN ORANJE in;
kortom, een en ander verbitterde zoodanig Don FREDRIK VAN TOLEDO, den zoon van den Hertog VAN ALVA, dat hij met zijne geheele legermagt op die stad aantrok
Beide heeren Bludyers van Mincing Lane hebben hun fortuin op Fanny Bludyers' jongetje vastgezet.
Mijn lieve Frederic moet beslist een erfgenaam wezen
als hij door de blinden heen had kunnen zien, zich voor gewaarschuwd gehouden zou hebben om zijne quitantie in te zenden.
Dit had ieder lid van het geslacht trouwens, zonder die waarschuwing, reeds gedaan
Tot Buck's verbazing waren die honden niet jaloers op hem.
Terwijl Buck sterker werd, verlokten zij hem tot allerlei dwaze spelletjes, waaraan John Thornton zelf vaak deelnam
De een wist overal eenden en hazen aan te wijzen op de landerijen, die wij voorbijvoeren;
de ander kon zoo gezellig op zijn pijpje smakken en oude verhalen van zijn schooltijd opdisschen;
Maar hij geloofde, hij wilde papa gelooven.
En dat was zijn groote tevredenheid na het een dag lang geleden zware leed: dat hij papa niet voor niets had liefgehad: dat hij het kind was van den man, dien hij liefhad
toen hij was gaan zitten, sprong de straatjongen eensklaps overeind.
Zij, die tot dat oogenblik den man hadden bespied, zouden ontdekt hebben, dat hij met bijzondere opmerkzaamheid alles in de barricade en in den troep muitelingen had opgenomen
en radeloos snikte hij en bonsde zijn harde hoofd tegen het goddelijk metaal, tot het blanke vonken schoot.
Hij lag, zijn rug als een rotsmassa gestapeld, aan den voet van Athena
maar tegelijk liet hij duidelijk de inspanning zien, die het hem kostte om dien toon aan te nemen, en versterkte daardoor den gemaakten indruk
Kinderen, herhaalde hij, ik weet dat gij niet weet wat gij zegt.
Voor eeuwig is een schrikkend woord, kinderen;
Gij moet dat nooit een menschelijk wezen toewenschen
Ze waren buiten als noodzakelijke eentonigheden, die zich zoo gauw mogelijk maar weêr uitwischten en om de stille villa riepen ze zoo min mogelijk nuttelooze kleur en beweging op
Den volgenden morgen verzuimde de Afrikaansche toovenaar niet, volgens afspraak weer een bezoek bij de weduwe des kleermakers Moestafa te brengen.
Toen Schahzenan vertrokken was, draalde Schahriar niet aan zijn besluit gevolg te geven, en beval zijnen groot-vizier hem de dochter van een' zijner generaals te brengen, welke hij tot gemalin begeerde
maar daartusschen, in nog veel grooter aantal, de overblijfselen van andere mij geheel onbekende wezens, allen zoo gerangschikt, zoowel volgens hunne verschijning in den loop des tijds, als overeenkomstig de verwantschappen van den vorm
Kalm en statig ging hij voorbij, omgeven door blanke sabels.
Zijn zware, vergulde berline, op wier paneelen groote lelietakken waren geschilderd, rolde daverend voorbij en nauwelijks had men den tijd er het oog op te slaan
reeds waren er bij de eenentwintigduizend strijdbare krijgers onder de Standaard van de zwarte Leeuw gelegerd, en nog kwamen er onophoudelijk andere kleinere benden bij.
Alhoewel de Fransen een heir van tweeënzestigduizend man hadden, waarvan de helft te paard was, kon de minste vrees nu geen plaats meer in het hart der Vlamingen vinden
Zijne Keizerlijke Hoogheid, de Hertog van Xara, hunne Excellenties, graaf Ducardi, prins Dutri, de markies van Leoni!
luidt het plechtig, langzaam aangekondigd
Door deze plechtige woorden Onze Lieve Heer zelf zou er niets aan kunnen doen, begreep zij, dat het vonnis onherroepelijk was.
Zij zonk ineen en stamelde: Genade!
maar thans moed vatte, en haar verzocht, om in huis te komen.
Toen dit voorstel vriendelijk was aangenomen, gingen zij te zamen naar binnen
een Fransman, die in Europa kappersknecht was geweest, en nu als militair in zijn vrije tijd geweer en zwaard verwisselde tegen kam en schaar, wat hem aardig geld opleverde, daar geen kapper van beroep op de plaats was gevestigd
zoo verlangend naar een klein stil geluk, maar dat altijd om haar heen zoû zijn, als met twee armen, als met één enkele liefkoozing, die haar zoû troosten en koesteren en
en opgezamelde prullen van enkele generaties van lady's Crawley, en den inventaris van het porselein, het glaswerk en andere dingen in de kasten en bergkamers opmaken
Het zilverwerk en de juweelen schijnen te gelijk met het opschrift verdwenen te zijn;
want onder het goed, dat voor de vensters staat, ziet men zeer weinig dinger, die kostbaarheden kunnen heeten
Thans op zijn ouden dag en op den haren, thans nu hij haar zoo brutaal had behandeld, zou ze haar verwoest leven wreken
Dat bijna elke studie me gauw verveelde, was misschien eer een gevolg dan de oorzaak van dit verschijnsel.
Zelfs in mijn lievelingsvakken als scheikunde, physica en literatuur raakte ik spoedig in de war en dan maakte ik tegenover minder gevorderden zulk een treurig figuur, dat mijn gebrek aan eerzucht mij niet tegen moedeloosheid kon
gezeten had en wat voor een positie in de maatschappij Je nu bekleed had, als ik niet op je gepast had?
En inderdaad, niemand had den armen, ouden Rawdon noodig op de partijen, waarheen Becky ging.
Hij moet nu plan hebben, de menschen in Leiden eenvoudig door den honger te dwingen, zich over te geven.
De Pastoor heeft wel gezegd, dat hij dan lang wachten kan, want dat een Hollander zoo gauw den moed niet opgeeft, maar daarop luidde het antwoord van Valdez: Heer Pastoor
en hem het gezigt vrij liet tot op de ruime binnenplaats, waar eene menigte rijk uitgedoste dienstboden en slaven op en neêr liepen, naderde hij een' van dezen en vroeg hem, aan wien dit prachtige gebouw behoorde
Helaas!  zeide ik, zuchtende: wat wilt gij, dat ik voor u doe?
Wanneer zelfs mijn betrekking als zoon van den Hoofdschout mij niet verbood, krachtdadig voor u werkzaam te zijn, zou niet de zorg voor ons beider goeden naam mij van alle dadelijke bemoeiingen in deze moeten doen afzien, ten einde den laster geen stof te geven om iets schuldigs in mijn deelneming te vinden
Hu!  wat liet zij haar tanden zien, en hoe riep zij de houten spaanders en het stroo toe
wil je een gluiper worden, achterbaks wraak nemen over een gulgauw woord?
Zijn dat adellijke manieren, dat vrage ik u, joffer Machteld!
! ' hernam deze verdrietelijk, 'Gerrit is uit zijn goede luim geraakt en dat is uwe schuld;
en zich tusschenbeide tot een hoogte verhieven, die op het uitbarsten van een stormvlaag leek.
Het was, naar het scheen, in een van die vlagen, dat de knecht Tom aandiende
ongeheer ervie en die uitgever hadden gelijk.
e schrijft het best, wanner je het over dingen hebt die je door en door kent
Arme Mathilde!  zij is tot haar vijftiende jaar opgegroeid, zonder iets van die wereld te kennen;
kon ik haar dat sparen, kon ik haar ergens verschuilen tegen die ruwe aanrakingen, die vergiftigde speldeprikken, waar haar week harte
Ik meende, dat het zou regenen en er geen goede God was om den regen tegen te houden;
ik keerde dus naar de stad terug om er een schuilplaats te zoeken.
Ginds op het plein wilde ik op een steenen bank gaan slapen, toen een goede vrouw mij uw huis wees
Plotseling voer den vrijpostigen indringer een zenuwachtige rilling door de leden en overviel hem een gevoel van toomelooze vrees.
Een oogenblik streed hij daartegen, maar vruchteloos, want dat gevoel was zoo machtig
reikte hem, zonder een woord te spreken, zijnen degen.
' vervolgde MAURITS, zich tot VAN KINSCHOT wendende.
'Ik ben hier te voet gekomen met mijnen geheimschrijver,' zeide de Graaf: 'en dien heb ik weggezonden naar het
dan is het aan te raden even een paar straten om te loopen, eer dat Joh.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter die Zeeuwsche rondheid als een stroom, welke door de pas geopende sluisdeuren aan komt schuimen en bruisen, over je heen stort.
Daar kwam me een taaltje over Paddeltje's lippen, dat ik niet graag weer zou geven
met het hoofd in de beide handen achter de versperring blijven zitten, als hoorde of zag hij niets van al wat in zijn nabijheid plaats had;
want hij gevoelde noch de kracht om zich aan dit afschuwelijk tooneel te onttrekken, noch die om daaraan eenig deel te nemen.
Wat Daamke betrof, deze was bezig, zijn
Mijn huurder laat mij in den steek.
Ik gelast Nicolette een goed diner gereed te maken.
En mijn vader Fauchelevent wil, dat ik hem mijnheer Jean noeme, en hem in een ouden, leelijken, beschimmelden kelder ontvange
en het was in zeker opzicht gelukkig dat zij dit deden, dewijl anders aan het ontbijt zeer weinig eer zou zijn bewezen.
Nu moet ik uwe kleeren gaan inpakken, zeide Tante Chloe, spoedig
en een omkeering in den Staat te weeg te brengen.
' 'Nadat hyzelf er de martelaar van geweest is, niet waar?
' vroeg Elizabeth, met bitterheid: 'en wat gaat het u ook aan, Moeder, of hy sterft, als maar uw party
Hij kan, zich daarop nederzettende, plotseling neêrstorten en zich zoo kwetsen, dat er de dood op volgt.
Neen, HILLETJE!  men moet, als men dan met geweld in de toekomst kijken wil, en, dat lijken toch dé menschen
STOFFLET.  Dit Vendeesche assignaat was aan den muur gespijkerd door den vorigen tuinier, een voormalig Chouan, die in het klooster overleden was en wien Fauchelevent was opgevolgd
Hetgeen niemand verwonderen zal, die acht heeft gegeven op de vele brandstoffen, die zich opgetast hadden rondom het jonge paar reeds bij de bruiloft, en die maar een vonkje noodig hadden om een huiselijk twistvuur te doen ontbranden, dat niet licht gebluscht zou worden, omdat de oorzaak niet kon worden weggenomen
Deze vertelde de feiten zooals zij gebeurd waren, maar trachtte meer de aandacht te laten vallen op den spot, dien men met zijn persoon gedreven had, dan dat hij van den slag sprak, dien hij ontvangen had
Hoe het ook zij, het genadige antwoord van juffrouw Crawley bemoedigde onze jonge vrienden, Crawley en zijn vrouw, die, naar de blijkbaar gekalmeerde gemoedsstemming van hun tante oordeelend, het beste hoopten
en hoe ik ook mijn best deed, mocht het mij niet gelukken, mezelf pijn te doen.
Toch keerde ik eenigszins tot mijn bewustzijn terug.
Vitalis, die met zijn rug tegen de deur leunde
Terwijl beiden, onbewust van de redenen, die Beaumont genoodzaakt hadden het klooster te verlaten, zich in gissingen verdiepten, trad de Heer van Spangen, door een der zijgangen, welke alsnog door het vuur gespaard was gebleven, de binnenplaats op
en tweemaal zooveel van de straat innam als een ander noodig had, dat aanstonds de aandacht van den jongen trok.
Toen de heer voorbijkwam, nam Karel hem nauw - keurig op en bleef toen stilstaan om hem na te kijken
doch Cornelis wist hem te beduiden, dat de Spanjaard nog niet weg was en dat hij hier dicht voorbij moest komen.
maar dan ging hij heen, vast en
dan gevoel ik mij zoo vast en zoo hoog, dat niets voor mij vernederend kan zijn.
Ik ben trotsch op mijn toestand, want.
en een meisje te compromitteeren door haar te verdedigen?
Nogtans wilde hij de zaak niet opgeven.
Er bleef immers een verstandige middelweg over, die de omstandigheden afwacht, omdat hij de kracht mist ze te gemoet te gaan.
Indien men, zeide Adeelen, hier ten hove slechts genoodigd is om tot een doelwit van bespotting te strekken.
Dan is het zeker beter, hoe eer hoe beter weder te vertrekken, zeide Oda, den zin besluitende
Hij wierp zijn boek ter zijde en ging de trap af Marcellus Emants, Een drietal novellen met plan voor het etensuur nog wat door het dorp te dwalen en misschien het een of ander schilderachtig intérieur te vinden.
Beneden ontmoette hij den luitenant, die juist op zijn stok geleund, zijn stijf been met groote, langzame stappen achter zich aantrekkend, den gang
Alhoewel zij nu zo beweegloos lag, was het echter zichtbaar dat zij zich in haar slaap verroerd had, want de strik van haar lange haren was losgegaan, en nu lagen de blonde lokken met zachte en strelende golving boven het deksel.
Een glinsterende parel blonk onder ieder ooglid, en de hijgingen der maagd waren lastig en brandend
Wanneer een mensch zoo aan een jaren lang gebruikte pijp zit te trekken, wil het wel dat er allerhande oude herinneringen bij hem bovenkomen, en dit verschijnsel deed zich nu ook voor bij mijnheer Swart.
als met een familielid, dan moeten zij ook mijn vrouw als zoodanig beschouwen.
Gregoor, die altijd veel prijs stelde op de meening van zijn jongeren broeder
iemaiid met een vuriger temperament zou men van koortsigheid verdacht hebben.
Yooral de manier, waarop hij met de hand over het voorhoofd streek, had Dorrit aanleiding gegeven
Maar mijn broeder schijnt toch niet hier te zijn.
Alëscha, sprak de oude gravin.
Wronsky trad op het perron en riep: Oblonsky, hier!
Na dit alles verdeelden zij zich in klassen, om met opmerkelijke helderheid zich aan de mondelinge lessen te wijden, alsof zij nog niets hadden uitgevoerd
Hij hield genoeg van me en wij waren eens genoeg van geest, zoowel als van hart, om te gevoelen wat ik gevoelde
Ieder levend wezen heeft een teere snaar en het komt er maar op aan die teere snaar te vinden en te doen vibreeren.
Het was veeleer eene veelomvattende aandacht voor alles wat er omging in zijn eigen binnenste, en alles wat hij wist, of meende te weten, dat er omging in het hart van anderen
Met het uiten dezer woorden trad eene vrouw in burgerkleeding binnen, een knaapje van acht of negen jaren aan de hand houdende.
'Ja mijne goede vrouw,' zeide de Gravin: 'wij vertrekken.
Het slot van Bruck levert geene Jacob van Lennep, De pleegzoon veilige wijkplaats meer op aan vrouwen zoo als wij
want niet zoodra kreeg het jongemensch de lucht van een geheim, of hij zette er zich toe om het uit te visschen en liet Jo rust noch duur.
Hij probeerde het op alle manieren: door vleien, omkoopen, bespotten, dreigen en opspelen;
hij wendde onverschilligheid voor, om bij verrassing achter de waarheid te komen
De vrouw verborg in aller ijl het heerlijke eten en den wijn in haar oven;
want als haar man dit te zien gekregen had, dan zou hij zeker gevraagd hebben, wat dit moest beteekenen.
Och, och!  zei de kleine Klaas boven op zijn schuur, toen hij het eten zag verdwijnen
Zoo er iemand hier is die in de lotery een briefje heeft, de hoogste prys is daarjuistgevallenop nommer: drie, zeven, twee en veertig
Men moet ten minste dien dag op den Olympus zijn!
men zou sylphiden, gratiën, liefdegoodjes kunnen zijn, en men is een kinkel
Neen, zij hadden onder de uiterlijke harmonie nooit voor elkaâr gevoeld, nooit elkander gekend, nooit elkaâr pogen te begrijpen: zij hem niet in zijn ouderdom, hij haar niet in hare jeugd
an eerst het bosch nog eens in.
er regterhand wenden we ons af en onze zelfverloochening wordt beloond.
wickel munt niet zoozeer door zijn aanleg uit
Weg met politiek, zeide ik u,' hernam Arling-ton: - 'en de oude Heenvliet?
- Ik heb gezien, dat hy nog even kloek te paard zit als voorheen;
maar is hy nog even hoog, en evenzeer aan het triktrak verslaafd?
Onwillekeurig wendde Il Capitano zijn blikken naar den scheepsjongen en hij werd getroffen door de uitdrukking in diens gelaatstrekken.
Al wat er vriendelijks en innemends kon spreken uit het gelaat van den jongen zeeman, die nog niet geleerd had zijn gedachten te verbergen, was er thans duidelijk op waarneembaar
vermoeid door de hitte en meer nog door den ongewonen rit, was op het punt in te dutten.
Daar klonk eensklaps een luide schaterlach uit een naburig kreupelboschje door de stille lucht.
Stake op;  de eerste greep naar zijn geweer en verwachtte niets meer of minder dan een' overval van wilden of van
Ik ben blij, dat het iets heeft bijgedragen tot het algemeen genoegen Het is een recht feestelijke avond' 'Ik ben er waarachtig mee verlegen,' zei de kapitein 'In geen jaren heb ik zo'n royale fuif bijgewoond
Gij zijt wel vermetel, mijnheer, dus tot mij te durven spreken;
gij zijt nooit mijn speelgenoot geweest,' hernam Françoise, terwijl zij hem trof met den bliksemstraal harer oogen, die hem werkelijk de zijne deed nederslaan;
' vroeg Mevrouw Musch: 'die Mijnheer Van Espenblad heeft het vrij lang gemaakt, dunkt my.
Welk nieuws heeft hy u al zoo medegedeeld?
Hij ligtte nu het doek, dat hunne hoofden bedekte, met groote voorzigtigheid op, en was zeer verwonderd, een' zoo welgemaakt jongman en eene zoo bekoorlijke vrouw te aanschouwen.
Vervolgens maakte hij Noureddin wakker, door hem even bij de beenen te trekken
Toen zij zich in den spiegel had bewonderd, gevoelde zij welk een waarde dit fluweelen lint had;
aan al het andere was nog twijfel mogelijk, maar dit lint was betooverend
bij Dolly iets zeer ongewoons, daar het voorbeeld van hare moeder haar geleerd had, om zulke kuren te vermijden — begon juffrouw Varden zich te beklagen, dat er nooit eene vrouw
De eene bragt warm water aan, en waschte mij de voeten.
Eene andere goot welriekend water over mijne handen, weder anderen bragten alles aan, wat noodig was om mij van kleeding te doen verwisselen
Ik ben Peer, uw dienaar, Edele Heer, zeide de schurk bevend.
Ik meende dat zij uit het dorp vertrok, want ik zag haar niet meer;
- Roomscher dan de Paus, en in Nice Ottilie.
Welke schrikkelijke dingen doet men en kan men doen?
Lief kind, gij zijt al te gevoelig.
Het spijt mij dat ik u ooit zulke histories heb laten hooren
Dank je, zeide zij en drukte die en keek den baronet in de oogen, welke laatste hevig bloosde;
wat zal dat Rawdon gelukkig maken
Neen, mama was geen moeder, geen huisvrouw, zelfs geen wereldvrouw: mama was niets dan een vrouw van liefde.
Ze had aan liefde behoefte - nu zeker niet meer aan passie - maar aan liefde nog steeds en waar ze vooral levensbehoefte aan had, dat was, als een kind, aan liefkoozing
of gediscussieerd, dat laatste scheen mij hel waarschijnlijkste, want Eckbert zag er zeer geanimeerd uit, en mijnheer Ryhove daarentegen scheen mij toe wat vermoeid te zijn, of wat gepreoccupeerd;
althans hij had niet de gewone losheid en gemakkelijkheid, die hem anders in het gezellig verkeer eigen zijn.
Men voldeed aan dit voorstel: twee edellieden beurden den zieltogenden Deodaat van den grond op, en droegen hem naar het jachthuis, terwijl Beaumont het hoofd ondersteunde, en Aylva, door eene onwederstaanbare aandrift gedwongen, naast het lichaam bleef gaan
en wisten niet dat Shakespeare dit kostuum voor het echte had verklaard, door te zeggen dat de dooden in hunne lijklakens gillend en mommelend door de straten van Rome
Gilio vond de villegiatura op San Stefano verschrikkelijk.
Hij moest iederen morgen om zes uur reeds klaar zijn om met prins
Het is hier de plaats niet, den invloed nategaan dien ik uitoefende op heel ander terrein dan de zaken van Indie.
Ik ben zoo vry te gelooven dat m'n geschriften heilzame beweging hebben uitgewerkt op zedelyk en godsdienstig.
dat hij zijn gevoel voor haar zou weten te beheerschen, dat hij bij machte was zich vrij te maken eer het te laat was;
zoo zij geene geldige reden voor hare onverklaarbare handelwijze wist op te geven, moest het tusschen hen uit zijn.
Hij zou tot haar gaan om haar dit te zeggen, en alles te wagen om alles te winnen
daarbij heb neergelegd?  Amy deed haar best om hem tot kalmte te brengen, maar hij wilde er niets van hooren;
hij hield vol y dat hij in zijn eer gekrenkt was en
en kondigde zyne dochter en de overige huishouding aan, dat by voor den aanstaanden winter apartementen gehuurd had in de Eu e Lo uis le Grand, waarheen zyne dochter met
Zijn manieren waren terughoudend, koel, beleefd, weinig voorkomend.
Daar zijn mond bekoorlijk was, zijn lippen rood en zijn tanden schitterend wit waren, temperde zijn glimlach het strenge van zijn gelaat
t zij eindelijk, dat haar blij geschater ol in de ooren klonk van uit de keuken, als zij daar zich door uffrouw eentje in de geheimnissen der kookkunst liet inwijden, of een handje hielp aan t inmaken van groenten of aan t erwten doppen, het snijboonen afhalen en andere dergelijke nuttige verrichtingen
zijn luchtige kleeding, van de zachte verslapping zijner spieren, van de doellooze doezeling zijner gedachten.
In die doezeling was scherp alleen zijne meer en meer toenemende achterdocht, en dan wekte hij plotseling op uit zijn loomheid en luisterde naar het vage geluid, het zacht onderdrukte lachen, dat hij meende te hooren in de kamer
Het vet van een leguaan geldt als middel tegen alle mogelijke en onmogelijke kwalen.
Wacht even hier, Bake, ik zal een paar koelies roepen dat ze het beest voorzichtig naar huis
Toen het lied ten einde was, schonk Noureddin een' beker in, bood dien den gastheer aan, en sprak: Scheich Ibrahim, als ik u bidden mag, drink eens op onze gezondheid.
en had daarbij ook ditmaal geenszins de voorzorg gebruikt, die Noureddin hem aan de hand had gedaan, om zijn geweten niet te bezwaren.
Hij had den wijn gehaald bij een' herbergier, waar hij zeer bekend was, terwijl de duisternis hem ten dekmantel diende
en de verwijdering tusschen hen drukte haar zoo zwaar, dat zij bereid was alles te vergeven en te vergeten, zich met hem te verzoenen, zich zelf aan te klagen en hem te verontschuldigen
Wd, dan zie ik u en mij zelve, Karel, toen gij nog een kleine jongen waart, zonder moeder.
Gij moet niet zeggen dat ik geen moeder had, viel de knaap in, want ik had een zusje, dat zuster en moeder voor mij was
Of hij goed deed of niet, nu moest hij blijven;
hij wilde den man kennen, dien zij beminde.
Er zijn menschen, die, als zij een gelukkigen mededinger zien
Ik houd geene gemeenschap met afgodendienaars.
Geef hem geen antwoord, Gashford!
vervolgde hij tot zijn secretaris;
Indien hy nu den wenk niet begrepen heeft, en zich niet uit de voeten maakt,' vervolgde De Witt by zich zelven, zoodra Buat vertrokken was, 'dan wasch ik er mijn handen af.
Ik heb gedaan wat ik mocht, en misschien meer dan ik mocht;
maar verder heeft hy van my geen medelijden of voorspraak te hopen
Overigens is een doodkist, waarin zich een levend mensen bevindt, het hulpmiddel van een tuchteling, evenzeer als van een keizer.
Zoo men den monnik Austin Castillejo mag gelooven, was dit het middel
Graaf!  zeide hij: zoo Seerp Van Adeelen u hedenmorgen beleedigd heeft, ik ben er verre af, partij voor hem te kiezen en hem te verschoonen.
Maar wij konden billijk verwachten, dat wij aan het hof des zoons van Willem den Goeden
een jaloersche vrouw vergeeft nooit, dacht Dobbin;
en dus staken beiden de straat over naar mevrouw George's huis, waar deze in een zeer voldane stemming zangles nam van madame
en door menschenhanden tot een hoog gewelf uitgehold vond, dat van boven door een kunstig aangebrachte opening zijn licht ontving.
Hij vond hier veel mondvoorraad, zakken vol kostbare koopmansgoederen, zijden stoffen en brocaat
Bertha is een voorbeeldige moeder, een uitstekende vrouw.
Ze doen veel goed, ze Louis Couperus, De boeken der kleine zielen leven voor hun kinderen, ze zien veel menschen.
die zoo ver boven uwe jaren verheven is, dat het een genot voor mij is met u over deze familiezaken te praten.
maar gij hebt hem toch genoeg gekend, zou ik zeggen, om hem u nog te herinneren
Even hardnekkig bleef zij vasthouden aan het leven, dat toch geur noch kleur meer voor haar had, en de baron heeft zijne eigenaardige zwakheden en zekere gemoedsbezwaren, die hem altijd belet hebben door ééne krasse daad die hindernis uit den weg te ruimen
de razende Runderen in tusschen hen beiden en verdwaasd rennende om de een en den aâr.
Tot plotseling der pauwen schrille kreet als waarschuwde
of verklaringen uit de tweede hand, maar maakte zich van alles wat hem werd opgedragen zelf meester.
In één opzicht zou het gedrag van den secretaris wantrouwen hebben opgewekt
Deze het te kwaad krijgende, nam de gedaante aan van een' arend, en vloog weg.
Maar de slang veranderde zich in eene gierarend, en vervolgde den eersten.
Daar bennen der nog zatter uit de stad ook, zie ik wel, merkt een armoedige boer aan, vreezende dat de steelui hem zullen overbluffen.
Kaik hai met zen gepoeste laarsies, zegt een jong kerel met een bloedroode wollen das om, die het met gemelde steelui luchtiger opneemt
Ik ben dus hier om eene inbreuk te vertegenwoordigen op de wet, volgens uwe wpe van zien.
Ik ben hier om eene overeenkomst te sluiten tusschen u en uwe nicht
Op de terugreis van daar ontmoette ik uw zwager in den spoortrein.
Misschien waren zij uit een even geopend wachthuis ontsnapt;
misschien stond er in den omtrek der barrière d'Enfer, of op de esplanade van het Observatoire
Ik wil nu altijd bij je zijn, met je zijn.
Weer sloeg zij de armen om zijn hals en zonk haar hoofd bleek, zwijmeldronken achterover, en Tonie drukte haar een laatsten kus op den mond, en nog een, en nog een.
oen hij eindelijk insliep, werden die vizioenen van minder aangenamen aard, en droomde hij, dat hij, als ancho ança, in een deken gesold werd, door de leden der ociëteit gehouden, en onder het spot- en hoongelach en gegrinnik van e at, erdrongen en den ajoor
Geen lafhartigheid Zij had a gezegd, ze zou ook b zeggen 'Hij is uit,' zei ze 'Ik weet het wel;
ik heb immers gehoord, dat hij voor een paar dagen op reis moet,' antwoordde Sarinah 'Het is niets Wij kunnen wachten
Reinout, onverduldig geworden van niemand te zien komen, en wanende dat men hem gevangen wilde houden, was juist bezig, met zijn dolk de kracht van het deurslot te beproeven, toen hij zijn gastheer hoorde aankomen en dezen terstond daarna over zich zag staan
Nu, Willem, misschien besluit ik nog wel, een groote knecht in plaats van een kleine baas te worden.
' Met een hart vol hoop en het hoofd vol plannen, rolde Willem zich dien nacht in zijne dekens, doch hij kon den slaap niet vatten
Deze zag er niet grooter uit, dan of het een zeehond was, die met zijn kop boven het water uitstak.
Twee dagen gaan spoedig voorbij en je hebt te doen met een goedigen grijsaard, die je dezen tand wel zal trekken zonder pijn.
Lewin deed onder de eerste mis, waarbij hij tegenwoordig was
Vera, smeekte hij;  in Godsnaam, geef me iets;
ik moet het hebben, ik moet het hebben.
De klank van zijn stem ontroerde haar trots alles, riep in haar een vage herinnering wakker van vroeger
Ook deed de Student FREDERICUS nog vele vragen aan zijn broêr over IJsland;
Gaarne had hij iets aardigs geantwoord maar er viel hem niets in.
toen vroeg hij: 'Er is immers niets meer gebeurd na gisteren avond, Hanna?
' 'Niets. ' 'Roep mij terstond te hulp wanneer iemand je kwaad doet
Soms denk ik wel eens, dat ik geen telg ben van Pa en Ma, dat ik maar zoo een vondeling ben geweest, wat ze me uit kieschheid nog niet verteld hebben.
Hoewel er tusschen Pa en mij toch wel eens iets geheims bestaat, wat er, dunkt me tusschen een Pa en een vondeling niet zou zijn
dat hij gezeten was achter een breede tafel, vol schrifturen, akten, drankfleschjes, contracten, cachoutdoosjes, schepenkennissen en likkepotjes: en dat hij na een vrij langdurig gesprek, hetwelk hij door herhaalde hoestbuien meer dan eens gedwongen was af te breken, erkende, dat zijn oudste klerk gedwaald had
Niettemin kreeg hij een uitbrander van geweld, wat hem niets van zijn kalmte deed verliezen, maar hem daarentegen het bezoek van Ketjil gunstiger deed opvatten 'Wat was het' vroeg deze, toen hij terugkwam!
Hij had de oogen gesloten voor een bij herhaling veroordeelde, die zijn ban had gebroken.
Hij had aan de wet een man ontstolen, die haar behoorde.
uit haar schuilhoek te voorschijn.
Zoo snel mogelijk ijlden zij de wachtkamers binnen, de dwarrelende menschenmenigte door, een coupé eerste klasse binnen, dat de conducteur, wiens hand een tweefrankstuk had gevoeld, bereidwillig
Ja ik begrijp u, anders zoudt gij het gaarne eens zien.
van daag of morgen, als het zoo eens uitkomt.
Dames schreiden;  moeders drukten haar kinderen aan het hart;
sommigen vielen van aandoening flauw.
De menschen in het parterre stikten haast, kreten en gekerm steeg op
Hij begon terstond te zuigen en scheen uitgehongerd.
Het was een flinke jongen, vijf of zes maanden oud, groot, dik en rooskleurig
Die man had hem aangeraakt, bezoedeld met zijn adem, hem, den kroonprins, den hertog van Xara
de krachtigste mannelijke leeftijd in een zedelijk opzicht een machtelooze dood is, en de nationale welvaart, die door cijfers wordt aangetoond, slechts het geschrift aan den muur zal wezen
en in uwe gramschap hebt gezworen, haar ter markt te brengen;
maar dat gij geen plan hadt haar te verkoopen, en gij haar alleen daar hebt laten heênvoeren, om uwen eed getrouw te zijn
want zij verdacht hen ervan nog steeds zooveel van elkander te houden, dat zij bij alle gelegenheden niet ijverig genoeg konden worden gescheiden gehouden, door woord en door daad.
De inlichting echter, die zij niet verkoos te verstrekken, gewerd Elinor al spoedig uit een andere bron
in het donkere, uit de woorden van ANTJE vermoed had, dat zij mede aangedaan was, en misschien zou iemand, van eene andere geaardheid dan BLOMMESTEYN, niet zonder aanmerkelijk voordeel, beproefd hebben, om op nieuw ANTJE ter zijner gunste te winnen
In elken veldslag is steeds iets wolkerigs gemengd.
Ieder geschiedschrijver geeft aan dergelijk krijgsgewoel min of meer de gestalte welke hem behaagt
Zij had genoeg gezien van haar trots, haar kleingeestigheid en haar onverzettelijke vooringenomenheid tegen haarzelve, om al de bezwaren te begrijpen, die een verloving zouden hebben bedorven en een huwelijk verhinderd tusschen Edward en haar, zoo hij overigens al vrij ware geweest
Hebben die mannen, voor wiens moed iedereen de hoogste bewondering koestert, den dood verdiend?
Ik huiver alleen bij de gedachte daaraan, en ik aarzel niet te verklaren, dat hun dood niet zal zijn eene terechtstelling, maar een gerechtelijke moord, die voor eeuwig schande zal brengen over onze goede stad
Maar het verdriet, de wroeging, de schaamte, die ik voelde, toen ik mij den volgenden dag alles bewust werd!
Mijn ontzetting, dat ik vermoedelijk duizend misstappen begaan zou hebben
Naauwlijks was hij op Hardestein beroepen, of zijn eenige zuster, Magdalena, die, zoolang hij te Slikdorp was, geen geneigdheid had gevoeld, haar geboorteplaats te verlaten voor de Waterlandsche moerassen, had zich dadelijk bereid verklaard, zijn huishouden te komen besturen
De vijand heeft wat u ontbreekt.
Tholomyès zweeg.  Schiet eens in den adem, Tholomyès, zei Blachevelle.
Te zelfder tijd begon deze, geaccompagneerd door Listolier
veel vertrouwend op zijne rechtvaardige zaak, wachtte niet tot de beloofde hulpbenden verschenen waren, maar viel den tweeden Juli, met veel te geringe strijdkrachten, bij Gellheim, niet verre van den
Pip, mijn jongen, je zult je zelven een ongeluk toebrengen.
alsof die twisten nog aan de orde van den dag, alsof de heeren Voetius en Coccejus, in blakenden ijver, nog alle dag te spreken waren.
Ik zat er in de burgemeesterswoning mijn kleeren te drogen bij een vuur, waarvan de rook geen anderen uittocht had dan door het dak
Nu Prank voor altgd mg was, gevoelde zg voor het eerst eene vurig verlangende liefde voor den vriendelgken neef, den dierbaren vriend en den medelgdenden beschermer, dien zij nooit weer zou zien
had zich te Leyden nedergezet, waar zijn lessen en omgang door de meest bekwame leerlingen der hoogeschool vlijtig gezocht en op prijs gesteld werden.
Was het wonder, dat Donia zoowel als Gerlof Bol en Eylar zich schaarden onder de bekeerlingen van den beroemden geleerde, met wien elk hunner eenige overeenkomst had
Recht zoo!  zeide vader Volkert: ziedaar juist wat ik wilde gaan zeggen.
Seerp Van Adeelen is niet alléén afgevaardigd, en mij dunkt dat wij, in een zaak van dat gewicht, niet naar zijne pijpen behoeven te dansen, om mij van een wereldsche uitdrukking te bedienen
Neen, gy kunt uw Zoon, die meerderjarig is, niet beletten een meisje te trouwen, waar tegen gy niets, met eenige zekerheid, hebt intebrengen, Betje Wolff en Aagje Deken, Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart dan dat zy van de publycque Kerk is.
Onderneemt gy zulks, dan kan Hendrik u voor den Rechter roepen, en zyt verzekert, dat hy daar de vryheid zal krygen, om haar te trouwen
en wat baat het dus meer goddeloosheid te doen dan werkelijk noodig is?
Mij komt het voor dat het lang niet voorzichtig is.
Men zou hard moeten zoeken om eene ziel in u te vinden
Gij moet er lang over geleerd hebben, zei Slop, een blik slaande op al de poppen welke zij bezig was tekleeden, eer gij zoo netjes kond t werken, juffrouw en met zooveel smaak
Wat een onnoozele bloed is die lieveling van jou toch, zeide juffrouw Maria dan tegen juffrouw Jane, als de kapitein vertrokken was.
het andere einde, dat de kerk omgeeft, en aan de zijde van Chelles ligt, vond geen drinkbaar water dan aan een kleine bron, halfweg Chelles, bijna een kwartier van
In den grond van haar hart vond zij trouwens, dat er iets in dien blik gelegen had, waarmee hij haar van het andere eind van de tafel was gevolgd, maar dat waagde zij zich zelf niet te bekennen
Indien de eenvoudigste menschen de neiging hebben niet weinig gunstig gestemd te zijn jegens voorspoed want ik tart ieder burger van Engeland te beweren, dat het begrip Rijkdom
daarentegen zag er gemeen uit, hoewel ver van armoedig.
Gij hebt mij nog met gezegd wat gij uitvoerdet, hernam Fledgeby, ijn hoofd krabbende met den rand van zijn hoed
en hun verlof te geven om hunne goederen weg te halen;
zoo zag men hen, die eenig huisraad bezaten, den geheelen dag arbeiden om het te vervoeren
Hij vermoedde toch wel, dat hij niet in een paar tellen voor het verheven aangezicht van den Vorst zou worden toegelaten.
De schildwachten wisten niet wat hun ooren moesten hooren, toen daar een Christenhond in een wonderlijk soort taaltje doodeenvoudig het verlangen te kennen gaf het aanschijn van den Sant over zich te doen lichten
Ik ben naar het bosch geweest, vond daar een kortelings ontwortelden boom en uw' boog en pijlen op den grond liggen.
Ik heb u geroepen en gezocht, en ten laatste ben ik, zonder hoop u immer te zullen wederzien, naar huis
in denzelven den Jesuit van de Katholijke Hofstede herkende;
want, schoon er sints dien tijd twintig en meer jaren verlopen waren, behoorden de gelaatstrekken van EUGENIO onder diegene, welke men niet licht vergeet, na dezelve eens aanschouwd te hebben
en menigeen deed dit dan ook, want de buren mochten wel eens een praatje maken met den vrachtrijder, al sprak deze zelf weinig.
Ditmaal trad er een kleiin, mager mannetje binnen
de onbruikbare tanden en lastige kiezen, en terwijl hij ons als een andere Bamberg op een vermakelijken toer scheen te onthalen, zette hij, zonder dat wij er iets van merkten, al wat er scheef in onzen mond wou groeien in minder dan een
Smirre vond, dat Akka bang scheen te zijn, en hij zei snel: Als jij, Akka, dien Duimelot daar, die me nu zoo dikwijls heeft tegengewerkt, pakken wilt, en naar beneden gooien, dan beloof ik vrede met je te sluiten
en zelden breed opgaf van hazen of patrijzen, die hij wel niet thuisbracht, maar waarvan hij zich toch overtuigd hield dat zij in een of andere onnaspeurlijke krocht aan hunne wonden zouden moeten overleden zijn.
Ultime Fauchelevent.  Hij had werkelijk een broeder gehad, die Ultime heette, en die overleden was.
Wij reden nu allen weer naar Heizicht, alwaar wij met een wandeling door de plaats den tijd poogden te korten en nieuwen eetlust op te doen tot het middagmaal.
en ik ben al vroeger even slim geweest;
lang eer gij er uwe lompe handen in staakt;
in de dagen toen gij nog op uwe letters zat te kauwen, of op wie weet wat, in uwe school
Onze kwelgeest had bg die gelegenheid aan de andere menschen in den waggon gezegd: Dat gaat te snel, maar blgf stil zitten!
Hg was op het muziekfeest te
Je beschouwt de zaak, zeide Elinor, juist zooals een zuiver gemoed en een klaar begrip haar moeten beschouwen, en ik denk dat je, evenzeer als ik, niet slechts in deze, maar in menige andere omstandigheid, reden vindt tot de overtuiging, dat je huwelijk je veel onvermijdelijk verdriet en teleurstelling zou hebben berokkend
Op een avond had hij in de schemering op de bank, die mijnheer Leblanc en zijn dochter zoo even verlaten hadden, een eenvoudigen zakdoek gevonden, zonder borduursel, maar wit en fijn, en die hem onbeschrijfelijke geuren scheen uit te wademen
Ik was, toen ik des avonds in de stad kwam, dadelijk naar mijnheer Jaggers aan zijn woonhuis gegaan, om zijn bijstand in te roepen, en mijnheer Jaggers wildeuitnaam van den gevangene niets verklaren of toegeven
maar ik heb eene welsprekende predikster van het Evangelie altijd bij mij, in mijne beminnelijke vrouw.
Wanneer ik afdwaal, wijst haar zachtere geest mij terecht
de eerste stappen doen, volgende den Meester van het Medelijden, Koning van Erbarmen, God van Goedheid.
Want over de aarde brandde, zwartpurper, de smart
zagen elkander aan Jacob van Lennep, De pleegzoon met dien blik van besluiteloosheid, welke natuurlijk is, wanneer men iets gezamenlijk zoude moeten bëantwoorden en beslissen, maar door het bijzijn van derden daarin verhinderd wordt
Nu hoorde hij het harde Heden, door die muziek van fluistering, snerpen een schellen smartkreet.
!  Hij hoorde het, en hij bleef droomen, zien, en luisteren, zonder te doen
Sir Leicester ziet hem verbaasd aan en zegt: Maar de man is toch in hechtenis?
Bucket antwoordt, na eene korte poos van stilte: Het was eene vrouw.
Goede Hemel!  roept Sir Leicester uit en laat zich achterover in zijn stoel zakken
tegen uwen eed of tegen de belangen van dezen Staat vergrijpen zoudt.
Wacht!  ik zal dat wel in orde brengen.
' En met-een, een schoon blad papier nemende, zette zy zich aan het overschrijven van den brief, daarin zoodanige wijzigingen makende
maar hij merkte dit niet en ging de kamer uit, om in den morgenstond zelf een weinig te slapen.
Maar de elf sloop uit het verdorde blad, zette zich in het oor van het slapende meisje neer en vertelde haar, als in een droom, den verschrikkelijken
dames van zekeren, of liever van onzekeren leeftijd en onbeduidende gelaatstrekken, die winter en zomer te ardestein woonden, rijtuig hielden, eens in t jaar een diner gaven aan hun aanzienlijke naburen, en t geheele jaar door veel goed deden aan de armen
ondanks al uw vermeende voorzichtigheid, zonder mijne hulp groot gevaar loopt om den dienaars van den Fiskaal in den mond te loopen.
' 'En ik,' zeide d'Estrades, 'zal zorgen voor uw veiligen aftocht.
' En met-een, een kaars van de tafel nemende, sloeg hy het tapijt op
Waarom hebt gij mij dat gebracht?
Sambo stond met een wijd geopenden mond, stom van verbazing;