AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ocht zij al, bij haar eerste ontmoeting met renkelaer, een onaangenamen, ja pijnlijken indruk hebben ondervonden, door de wijze waarop hij eens zijn blik op haar had laten rusten, deze reis behielden zijn oogen hun gewone zachte uitdrukking, die meer geschikt was om in te nemen dan om angst te verwekken
de joden.  dat verachtelijk volk, dat onzen Heere gekruisigd heeft.
MAURITS.  Wij, Signora, beschouwen bij ons te land de Joden, als een ongelukkig volk
was de muur doorgebroken, de schoorsteen beklommen, het ijzeren hek, dat van boven den schoorsteen sloot, verbroken en waren de twee geduchte bandieten op het dak.
De regen en wind namen toe, het dak was glad.
ieve adertje angbeen.  oe wist je secretaris het adres van ock illow?
dit is geen rhetorische vraag, ik wil het vreeselijk graag weten.
uister eens, hoe grappig: de boerderij is het eigendom van mijnheer ervis endleton, maar nu heeft hij haar aan de emples gegeven, want uffrouw emple is zijn oude
zijn onwetendheid, zijn duisternis, zelfs tegen de beginselen, de vrijheid, gelijkheid en broederschap, het algemeene stemrecht, de regeering van allen door allen, protesteert, en dat het gepeupel tegen het volk slag levert
en onze geleider bedankte hem: wij waren dus waar wij wezen moesten.
Mattia, die mijn hand niet losgelaten had, drukte die en ik drukte wederkeerig de zijne
een toestand, dien zij door eigen ervaring zeer goed kende, die iemand wel eens zonder reden overvalt, maar die toch meestal een ontevredenheid met zichzelf moet bedekken
het eerste gedeelte zijns levens was geheel en al aan de wereld en haar vermakelijkheden gewijd.
Daar brak de revolutie uit, de eene gewichtige gebeurtenis stapelde zich op de andere
En weet dan tevens, dat, al behoort gij thans tot een der laagste standen in de maatschappij, gij tot een hoogeren kunt geraken, wanneer gij wilt.
Dit hangt een weinig van het toeval af, maar veel van u zelf
Onze buurman is koopman in olie, boter en smeer, en klaagt er vreeselijk over, dat de ratten en de muizen zoo bij hem huishouden;
als hij nu den doode ziet, zal hij denken dat het eene rat op twee beenen is, die hem heeft willen bestelen
zij daar waren, had zich Manfred bij haar gevoegd en verzocht verlof met haar mede te mogen gaan, wat hem moeilijk te weigeren was.
Zij volgden de Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette groote laan en sloegen toen een zijlaan in en Dorothea en Henriette wierpen tot in de donkerste schuilhoeken hare blikken, om te zien of zij Botwater ook bespeurden
ik moet mij aan de beschikking Gods onderwerpen en zal dit, hoeveel zulks ook aan mijn vaderhart kost, gewillig doen.
Volgt mijn voorbeeld, vat moed en voegt u naar de noodzakelijkheid
Toen zij vijftien jaar oud was, zou zij naar huis terugkeeren;
maar toen de koningin zag, hoe schoon zij was, werd zij toornig op haar.
maar dat waagde zij niet dadelijk, omdat de koning zijn dochter wilde zien
Hij was buikspreker.  Babet zeide: Claquesous is een tweestemmige nocturne.
Claquesous was als een schaduw, zwervend, verschrikkelijk.
Men was niet zeker dat hij een naam had, want Claquesous was een bijnaam
Toen de verrukkelyke plechtigheid afgeloopen was, gingen wij alle vier de laan opwandelen, en schoten een kanon af dat Bob Redforth geladen in zijn zak had meegebracht
Zij was onuitputtelijk in het verhalen van de genoegens, die zij in hare jeugd in dit eigenste Haagsche Bosch gesmaakt had.
Maar bijna geen woord is er gesproken sedert de eerste vochtdruppel viel en het daar hebben wij het al!
van de lippen van het achtbaar hoofd des huisgezins geklonken heeft
originaliteit vermaakte hem buitengemeen;
deze ziende, dat hij in den smaak viel, overtrof zich zelf en ook Tschirikow hielp vroolijk de conversatie onderhouden
De modder stapten zij op rotsblok na rotsblok over, de oude heer zonder hulp, maar Eve met hare hand in die van Frank, vreezende voor het uitglijden harer natte zolen op het gladde, geelgroene mos
om u de waarheid en niets dan de waarheid te zeggen, een weinig trotsch op.
Liefje, mijn oudje heeft zulk eoie goede opinie van mij, dat zij het niet verdragen kon dat ik mij alseen ware brombeer aanstelde
en zoo gelooven wij beiden, dat binnen betrekkelijk korten tijd Leiden, ten tweeden male, zal belegerd worden.
terwijl ze den vreemdeling met ontzetting aanzag, en, met afwerend gebaar, struikroover fluisterde.
Dit alles geschiedde in minder tijd dan noodig is om het zich voor te stellen.
Wij gingen ook naar de Hoogeschool: de meeste professoren kende ik nog van twee jaar geleden, toen ik er studeerde.
o, mama, waren het honderden, waren het duizenden lijken
Het kind was zeerliefen aanhalig, zag Minns voor zijn vader aan en schreeuwde om bij hem te komen.
zeide de moeder, haar van ongeduld geweldig schoppenden lieveling met moeite vasthoudende;
alleen het hoog noodige stond er, en hoewel het uitzicht wijd over de huizenmassa's van Rome streek tot de cirkelige ruïne van het Colosseum toe, waren de kamers van een rulle ongezelligheid, van een naakte onbewoonbaarheid
En het was het eenige oogenblik, dat Cornélie iets van hare nieuwe luxe waardeerde en dat ze eenigszins hare ijdelheid streelde.
De wandelaars zagen om naar de twee mooie jonge vrouwen in hare keurige laken toiletten
luider en luider, galmt het leve door den zonmiddag de marmeren huizen te boven, en de keizer glimlacht, glimlacht altijd, of zijn glimlach meent: juicht, ge kunt wel niet ánders dan juichen
Voor hij weer neerkwam, zag hij het witte kamp voor zich liggen en wist hij waar hij was en herinnerde hij zich alles wat er gebeurd was, van de tijd, dat hij met Manuel een wandeling maakte, tot de kuil, die hij de nacht te voren voor zich had gegraven
' 'Boudewijn. ' 'Welaan, meester Boudewijn, wil uw best doen om mijn haar en baard een aanzien te geven, dat die fraaie kleedij niet te schande maakt;
en dat het hem betaamde zich door ijver en volgzaamheid op deze hooge plichten, welke hij op rijperen leeftijd zou moeten vervullen, voor te bereiden
hij zag nergens een uitweg, en moe van het pikiren, na den zeer overvloedigen maaltijd, sliep hij in, en lag daar groot, zwaar en breed, in een rustige digestie
die door zijn satijnen vest, gouden horlogeketting en wit linnengoed genoeg in het oog liep en met onbeschrijfelijke gratie en vriendelijkheid stond te buigen.
Ha, Adolf!  zijt gij daar?
Niemand toch beter dan de schrandere d'Estrades zal overtuigd zijn, dat men in eenen dag meer ziet door eigen oogen, dan in zes maanden door die van anderen, en dat een gesprek van een uur ons verder brengt dan een briefwisseling van een jaar
Zij onderzochten deszelfs toestand, en vonden dat eenige der inhouten gekraakt waren, ja, de Timmerman haalde zijne schouderen op, toen hem de Kommandeur vroeg, of hij kans zou zien, om hetzelve te
mijn vader bemoeide zich niet met me, behalve des avonds om het geld te ontvangen dat wij hadden verdiend;
mijn moeder was in den regel buiten westen
Wel! ' vroeg Maurits aan zijn vriend, toen, na den avonddisch, Mevrouw van Hardestein en Juffrouw Katoo zich naar haar slaapkamers hadden begeven, en de beide jonge lieden naar die van Maurits, waar zij nu, elk in een divan uitgestrekt, een keurige manilla en een fijne flesch St.
Hij had allerlei vooroordeelen en veroorloofde zich alles.
Bovenal was hij trotsch en innig tevreden dat hij, zooals wij gezegd hebben, nog in zijn ouderdom zoo galant was gebleven
Zij regelden zich daarbij naar den leermeester, die bij het kleinzoontje van den vizier veel door de vingers zag, wat hij bij hen niet ongestraft liet.
Deze blinde toegevendheid, welke zoowel de meester als de scholieren voor hem hadden, was voor
en in armoede geleefd hebbende Leermeester, nu met eenen verblindenden luister en eene verkwistende pracht omgeven is.
Signora SALUZZO.  Waarom toch moet ik u op Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager mijne beurt vragen, werd de Tempel te Jeruzalem door den wijzen
op een Engelschen zendeling en eindelijk op Karenin.
Maar al deze groote liefde, die nu sterker dan zwakker was, verhinderde haar niet in de uitgestrektste en gecompliceerdste betrekkingen
De roodwangige kleine zat aan de tafel en sloeg geweldig met een stop op het tafelblad, terwijl zij met haar zwarte oogen haar moeder aankeek
Dood en bliksem!  riep de jongeman uit, zijn hand op zijn zwaard leggend, toen mijn oom binnenkwam.
Hierop trok hij zijn zwaard en deed zonder complimenten een uitval naar mijn oom
Er bestaan oude overleveringen welke men in onderscheiden streken der wereld vindt, dat men de verdronken stad kon zien, als het water helder was
Alles gereed zijnde, deed men mij aan het boveneinde der tafel plaats nemen;
de dames zetten zich mede aan, en al etende en drinkende ging de tijd voorbij, terwijl de krachtige wijn onze harten tot vrolijkheid stemde
Rudy trapte mij geducht op den staart!
ik mauwde, maar noch hij noch Babette hadden ooren om dit te hooren.
Zij deden de deur open en traden de kamer samen binnen.
ik sprong op een stoel, want ik kon immers niet weten, hoe Rudy zich misschien zou verweren
Hij staat boven u tot hem kunt ge opzien, hij is verstandig, hij is goed en.
Ze schrikte van die gedachten en trachtte zich rekenschap te geven, hoe ze wel ontstonden.
Ik heb hem ter eere van deze gelegenheid medegebracht, mijnheer, zeide de oude dame.
Eene gelegenheid, mevrouw, die ik mij tot eer reken, antwoordde de notaris
koffie, tabak of peper af te wegen, had niet de rektor der Latijnsche schole daar ter plaatse in den knaap een meer dan gewone vlugheid van begrip en leerlust ontdekt, en er behagen in geschept, zijn ledige uren te besteden met hem onderricht in de humaniora te geven
De koning beantwoordde deze vraag toestemmend, en deed den gevangene voorbrengen.
Onmiddelijk liet Giafar hem van zijne boeijen ontdoen, en die Saony aanleggen
De tijd was zoodanig weggesmolten, dat het vroege etensuur weldra naderde, en Estella ons verliet om zich te verkleeden.
De wierook geurde nog op de schalen en de gordel gloeide, gouden band, om de marmeren leest der godin en glansde den zongloed terug met een felle, guldene ster.
Nadat zij zoo eenigen tijd hadden geloopen, kwamen zij bevende van de koû aan de plaats hunner bestemming: een zeer aanzienlijk huis, in eene der hoofdstraten gelegen.
Onmiddellijk werd de deur geopend, en toch schenen zij zich in het minst niet te verwonwonderen over die snelle bediening
klonk het onverwacht in hun eigen taal achter hen, 'en zèlf mag-je niet eens een deuntje fluiten!
Een jongmensch, zwierig gekleed, maar toch zoo losjes, dat men er dadelijk den zeeman uit proefde, had zich ongemerkt achter hen gevoegd
Al de uitgangen waren ontwijfelbaar op deze of gene wijze gesloten.
Ofschoon brieven van schooljuffrouwen nict mccr of nict minder bctrouwbaar zijn dan grafschriften, gebcurt hct toch wel eens, dat icmand, die het tijdelijke voor het ecuwigc vcrwisselt
Ik bleef echter niet bij de rossen, maar sloop, nieuwsgierig, den Held achterna.
En naderende zag ik de verschrikkelijkheid!
Daar lag het moeras, waar gelegerd was de vreeslijke Draak
in al die bewegingen, als verwachtte hij den doom in levenden lijve te zien.
Hij kwam echter niet voor den dag en Bazzard zeide eenvoudig: Ik luister, mynheer, en ik dank u.
Maar trager, veel trager wordt hunne vaart!
Daar heft Bruno nog eenmaal den trouwen kop op!
Een kreet, die iets menschelijks heeft, wordt gehoord!
En met deze woorden de hand schuddende van Thomson, keerde hy naar binnen.
Thomson daaren-tegen liep de straat een eind op, keerde toen terug, en stelde zich achter een boom, van waar hy het oog hield op het steegjen naast de huizinge
naar de predicatie der kleine meisjes en jongetjes, die beurtelings op een estrade klommen en het verhaal van de geboorte deden: sommigen, verlegen een versje opzeggend, voorgefluisterd door een angstige moeder
Als het gezelschap op een partij ofreceptie ten hove maar voor eenigen tijd even onbewust was van de oogeri, die op hen gevestigd zijn
Ja, dat is een sophistische uitlegging, bevestigde ook Wesslowsky.
Onze gastheer!  zeide hij tot den molenaar gewend, die door de krakende deur
voor dat land, in hetwelk hij zich nog vreemdeling vond, het zwaard te moeten ontblooten tegen zijn voormalige wapenbroeders, ja den moord te aanschouwen van weerlooze vluchtelingen?
zeide Adeelen, die, door het gesprek weder wakker wordende, zich verbeeldde dat de monnik een Vader Ons opzeide: wat prevelt gij toch?
Toen hij daaruit met pijnlijken schrik bemerkte dat hij ziek was en behoorde tot een bepaalde en welbekende orde van lijders, onderwierp hij zich zonder weifelen aan de onaangename, vernederende en meestal nuttelooze geneeswijzen die hem door artsen werden voorgeschreven
en waadde doelloos zijn breede voet door de madelieven en het vochtige mos.
Tot plotseling hij neer wierp den knots en het leeuwevel en den boog en den pijlenkoker, rondom zich heen in de bloemen
zijn' neef VAN DYK met dit gezegde beleedigd had.
'Het likt wel gekscheren,' zeide vader BLOMMESTEYN, 'Juffrouw ANTJE!
ik heb niets op met neef VAN DYKS gedichten, even min als met die van zijn' Heer vader, dat nog wel mijn halve broêr is
Ja, meester, antwoordde Tom, dat lijkt haast het rechte ding te wezen.
Dit alles gebeurde in een oogenblik, terwijl de koffers werden afgeladen, de huurkoetsier betaald werd
En, vreemd, had hij als kind zijn vader meer liefgehad dan zijn moeder, nu scheen meer zijn liefde te gaan tot die oude vrouw, tot die moeder, die nooit vreemde was geworden, die altijd moeder gebleven was, stilzwijgend lezende in haar verboden boek
opslaan, wanneer sommige vragen ons in haar afschuwelijke naaktheid verschijnen.
Het goede of het kwade bevinden zich achter dit streng vraagteeken.
'Ik heb in last het legendenmeisje alleen dan aan boord toe te laten, wanneer het grootste deel der passagiers het verlangt.
' 'Ja, ja, aan boord brengen,' klinkt het bijna eenstemmig.
Eene sloep wordt uitgezet en weldra stappen beiden aan boord van de stoomboot over
Nooit nog had hij helder over de geheele zaak doorgedacht, slechts had hij een nevelachtige voorstelling, alsof zijn vrouw er iets van giste en ze door de vingers zag
die het door alle tijden heen vermaarde verbond met Tudor Stiltstalking gesloten en altijd een eigen recept gereed bad voor Hoe iets niet te doen.
Dan vroeg bij den Speaker het woord en begon met groot talent
Van Vreeswijck aarzelde, vond dat nu een gevaarlijk onderwerp van gesprek.
dat hij die brieven, nadat gij hem nog levend hadt gezien, ergens zou hebben weggeborgen, en zij dien nacht niet verbrand zijn?
Weevle denkt eene poos na, schudt zijn hoofd, en meent stellig van neen.
Maar dit mag alleen door u gehoord worden.
Jean Valjean keerde zich dicht tot hem en zeide schielijk en zacht: Vergun mij drie dagen.
Drie dagen, om het kind van deze ongelukkige vrouw te halen
Beseffende, dat het verblijf op het hooge huis te Hardestein hem te kostbaar zou uitvallen, had hij, na zijn huwlijk, een schikking getroffen met zijn stiefmoeder, waarbij deze het huis bleef betrekken, terwijl hij zich nederzette op Klein Hardestein, de bevallige, doch nederige villa, van welke wij zoo straks gewaagden
Gij hebt wel gelijk gehad te zeggen, dat ik eene dame zou aantreffen, zoo schoon als de dageraad, zeer beminnelijk, en lieftallig als eene duif.
Dat alles is nog van weinig beteekenis, antwoordde de oude, fluisterende
'Dat we te avond muziek zouden hebben op het water, mits gij uwe luit hebt mede gebracht!
'zoo versta ik recreatie: alle zinnen te zamen moeten haren lust hebben
Jean Valjean begreep wel de boetedoening der eersten, de persoonlijke boetedoening, de boetedoening voor zich zelven, maar niet die der anderen, die der vlekkelooze, onschuldige wezens, en bevend vroeg hij zich: Waartoe boetedoening?
Maar wij moeten den hemel dankzeggen, dat hij u de kracht en de middelen heeft geschonken, om u over dien ramp te troosten
De pachter, minder teêrgevoelig dan ik, bragt haar zonder verwijl den doodsteek toe.
Maar de huid afstroopende, bleek het, dat de koe, hoe vet zij ons ook ware voorgekomen, dood mager en enkel vel en been was
Die opmarsch was zeer karakteristiek, dit valt niet te ontkennen, doch miste iets van zijne indrukwekkende plegtigheid, toen de heer VAN DUIN op eens stil stond en niet verder scheen te kunnen.
Hij moest zijne pose verlaten, om te zien, wat hem belette op zijne trillende dochter toe te loopen
en ofschoon zij die dame met alle vertoon van vormelijken eerbied behandelde, richtte zij wijselijk het grootste gedeelte van haar attenties tot de rest der familie
en daar hij des morgens vroeg vertrokken was, eer nog het ongeluk van Tom openbaar was geworden, had hij niets daarvan vernomen.
Doe mijn liefderijken groet aan jongeheer George, zeide hij ernstig.
Deze massa golfde verward in den nachtelijken nevel.
Haar gefluister had een heeschen, trillenden klank.
Hoewel niemand ging, hoorde men voetgetrappel in het slijk.
Aan gene zijde dezer dichte menigte, in de straat
Gashford sloop overal rond, om te luisteren naar hetgeen er gezegd werd, en, als zich daartoe eene gelegenheid aanbood, zulke
Ik heb aan mijnheer Headstone gezegd dat gij nog niet op u zelve woont, Lize-, maar hij was zoo vriendelijk van toch te willen komen;
met dien naam, een nieuwe ster aan den mondainen hemel der rezidentie.
Dat zoû niet gemakkelijk gaan, maar als zij wilde - en het haar niet verveelde - had de prinses Zanti een taaie energie
Als eens een doek voltooid was, bezag hij het niet gaarne meer, en hij had dit slechts ten toon gesteld, omdat een Engelschman het wenschte te koopen.
Onder het uiten dezer woorden, gaf hij zijn paard de sporen: en de trein reed op een vluggen draf naar Utrecht voort.
Toen zij nog een paar honderd schreden er van verwijderd waren, stak de wind al op en ieder oogenblik kon men het nederstroomen van den regen verwachten
en al hetgeen hij verder aan goud en kostbaarheden had met zich gevoerd, aan zijn pleegkinderen nalatende, die zich nu aan Beaumont hechtten, en hem na het einde van den veldtocht naar Henegouwen volgden.
Jonkvrouw Françoise van Egmond, uwe nicht, heeft u bezocht, dat is waar,' sprak Lijsbeth, met eenige aarzeling.
'Al zou de heugenis van dat bezoek mij falen, nog heb ik het bewijs daaraf aan mijne hand,' hernam hij met eenig ongeduld, op zijn vinger ziende, waaraan een zegelring schitterde
wel zeurde hij met de anderen mee over de warmte, maar hij meende daar niets van;
hij voelde zich veel prettiger dan bij zomerwarmte in Europa;
hij at de niet zeer smakelijke rijsttafel aan boord met het grootste genoegen
zoodra ik op eenerlei wijs de middelen kan bijeenbrengen.
Mijnheer, vervolgde zij tot Haley, let wel op aan wien gij hem verkoopt en laat het mij weten
Kom, zeide hij tot Cosette.
Hij nam haar bij de hand en zij gingen heen
en eer ik wat zeggen kon, daar tastte menheer Van Zuchter na zoo'n groote tafelschel;
ik weet niet dat ik me leven zoo'n tafelschel meer gezien heb
maar des avond, toen hij en Nelly stil bij elkander zaten, kwam er eene verandering.
Op eene bekrompen binnenplaats, waarop zijn venster uitzag, stond een boom
moeilijke woorden vielen nu en dan en klonken hard op in de wat killige kamer.
Omslachtig bood de oude vrouw aan een zacht gekookt eitje of een boterhammetje met osse-tong, die netjes geplakt op een schaaltje lag
in de werkelijkheid gemoderniseerd of zelfs gesloopt, in mijn herinnering vertoont zich de woning van mijn grootouders nog steeds gelijk voor het vierde van een eeuw, en zoo zal ze daarin blijven totdat het licht van mijn geheugen voorgoed
verderfs zaaien, elke slechte neiging in de ziel des volksinde hand werken en versterken, elken invloedten goede daarentegen op kunstmatige wijze
Overigens was hij verwoed op zijn pistool zonder haan.
Hij ging van den een tot den ander en eischte een geweer: Ik wil een geweer!
riep hij, waarom geeft men mij geen geweer?
Becky troostte zich met aldus de kansen tegen elkaar op te wegen, en de verdeeling van goed en kwaad gelijk te maken.
De oude plekjes, de oude velden en bosschen, de
Ja, mijn geëerbiedigde vader, stemde Eugène toe, terwijl hij zich in een leunstoel nedervleide.
Ik zou liever mijn geëerbiedigden vader bij het licht van de lamp behandeld hebben
anders is het met ons beiden gedaan.
Terwijl hij sprak en Haredale terugtrok, wierpen beiden een blik naar beneden in de straat.
Cottage nieuwe bewoners heeft gekregen, en mama schrijft mij, dat de meisjes heel mooi zijn, en een van hen gaat trouwen met den Heer Willoughby, van Combe Magna.
Breng die klok aan boord van een schip en zend ze weg naar het eiland Norfolk, en de tijd zal toch eveneens voortgaan.
en daar ik vreesde van weder door u voor het hoofd te zullen gestooten worden, heb ik mijne toevlugt tot haar genomen, die ik onderstelde dat zeker deze oogenblikken op u den meesten invloed heeft.
Hij deed dat wel meer, beproevend als een die, behoedzaam, een onbekend Augusta de Wit, Orpheus in de dessa speeltuig aanraakt, benieuwd of het stom zal blijken, of een wanklank laten hooren, of plotseling een vol harmonisch geluid geven
t ong volk komt er op aan, en zij schieten, maar dat schieten is de hoofdzaak niet;
zij drinken.  at geeft den kastelein zijn voordeel en daarmeê is het uit
de bonapartisten, de veilheid waarmede het blauwe ordelint aan de burgers werd gegeven, en het Jakobinisme van Lodewijk XVIII, en sprak er fluisterend over de hoop welke Monsieur, later Karel X, gaf
wien hij zeide, dat het kleed zeer droog was, waarmede hij wilde te kennen geven, dat hij een drinkgeld verlangde.
Ellar, die den kerel haatte, deed alsof hij den zin hiervan niet begreep
naar de voelhorentjes van spartelende insecten geleken, duwde toen zijne kneukels tegen zijn met sproeten bezaaid voorhoofd en ging weder zitten
Arm schepsel!  riep Mevrouw Jennings, toen zij was heengegaan, wat doet het mij verdriet haar zoo te zien!
Als ik maar wist, waar ze veel van hield, ik zou er de halve stad voor laten afloopen
die niet min of meer het slachtoffer van dit zonderlinge zelfbedrog was.
Sam vond, dat hij met dezen stalknecht wel eens een praatje kon maken, vooral daar hij vermoeid begon te worden
Vergeef je aan je aanstaande keizerin haar gebroken hart?
vroeg ze, in eens, met een grooten snik.
En haar bleek, vermagerd gezicht wendde zich geheel naar hem toe, met een paar oogen, als van een
zoo wij niet gisteravond, door wiens schuld weet ik niet, op die zandbank waren vastgeraakt, hetgeen ons zeker drie uren heeft opgehouden, zouden wij reeds lang binnen zijn
Sedert de kanselier zijn winkel sloot, hetgeen hij van avond bijzonder vroeg heeft gedaan, heeft mijnheer Weevle met een goedkoop, nauw sluitend fluweelen kapje op het hoofd, dat zijne bakkebaarden overmatig zwaar doet schijnen
Men was nu in de nabijheid van een volkrijk dorp gekomen, hetwelk de Spanjaarden ongetwijfeld moesten doortrekken, en de gids begreep dat het onvoorzichtig ware, verder voort te gaan, uit vreeze van het konvooi mis te loopen, en evenzeer onveilig
Och kom?  antwoordde juffrouw Wilfer, verpletterend beleefd.
Wezenlijk niet?  Ik wist niet dat de heer John Rokesmith grondbezitter was.
Maar het is mij eene groote geruststelling dat ik het hoor
De zoo gewone beweging van het kruisteeken te maken riep plotseling in haar ziel een rij van herinneringen uit haar jeugd en aan gewichtige oogenblikken haars levens
op den donderdag te voren als met dons omringd had, hing nog in de lucht en viel wit neder, terwijl de wind zwart woei.
De late dag brak niet aan eer hij twee uren geloopen had
Dat was nu het leven van nooit uitgaan, van nooit iemand zien, van nooit iemand spreken, van nooit andere muziek hooren, dan haar eigene.
Dat was nu de troost zoeken in haar huis, haar kind, en haar lectuur.
Dat was de vereenzelviging, waartoe zij na hare eerste illuzies en energieën gekomen was
en al vonden wij haar zeggen vrij ongepast en onkiesch, toch moet ik erkennen, dat zij zoo groot ongelijk niet had, en ik, wat mij betreft, at liever droog brood, mids ik mijn eigen meesteres bleef, dan pastijen en wildbraad, wanneer ik die koopen moest door eens anders grillen te dienen
Ik heb honger.  Ik heb slecht gedineerd in mijn hôtel.
Hij at eerst een pasteitje, toen nog een, en toen een châteaubriand met erwtjes
Het was een ware verluchtiging me eindelijk weer met de meiden alleen in huis te weten en om me heelemaal veilig te voelen, sloot ik me toen nog in mijn slaapkamer op.
Goddank, nu kon niemand me aazien, niemand me toespreken.
Hier was ik als in een middeleeuwsche vesting door wallen en gangen van de menschheid gescheiden
langs den weg, dien Iolàos zoû komen met de wilde, witte twee en den wagen, wimpelden de purperen vreugdevanen en slingerde het lauwerfestoen van stok tot stok
Zoodra dit voor anker lag, werd er een begin gemaakt met het lossen der koopwaren, en de kooplieden, aan wie deze goederen behoorden, lieten ze in de pakhuizen aan het havenhoofd opslaan.
Terwijl ik hierover mijne oogen liet gaan, meende ik op eenige balen mijn merk te zien
Wat lage, armzalige, zelfzuchtige beweegreden!
Het berouw te paaien met een goedmakende daad - het hoogheerlijke, hoogheilige slechts als een zoenoffer te begeeren!
hoe jong en hoe goed zij is, en hoe zij ons aller vreugde is!
Ik weet het, ik ben er zeker van, om uwentwil, die zelve zoo goed zijt
knipte met de oogen om de tranen te verwijderen en zette zich daarna eerst weer aan de tafel.
Zie, dat is niet alleen liefde.
Ik was wel eens meer verliefd, maar dat is heel wat anders
Nu begon zij op eens tegen den jongen te praten.
Ik meende, dat een van hen, die hier binnenkwamen, vertelde, dat hij een kabouter was.
Als dat zoo is, dan weet hij zeker wel, hoe hij een koe moet behandelen
en werden voor den koning gebragt, die zich aan het hoofd van dit nieuwe heer bevond.
Na hem hunnen eerbied bewezen te hebben, vroegen zij naar de oorzaak, die hem bewogen had, om tegen de stad van den koning der toovenaars op te trekken
Als het zoo is, dan is het een ongeluk en de dood is beter dan zulk een leven!
Dat was er de korte, voorbijgaande uitdrukking van, en zij vergat hem nooit weder
de graaf had die voorzorg bij zijn binnentreden genomen en den sleutel bij zich gestoken.
Met een kreet van angst was zij op het punt van neer te zinken, maar reeds was hij bij haar en hield haar opgericht.
De laatste wijze van uitspraak is misschien het meest in zwang
Wij hebben den weg bijna geheel te voet afgelegd, en zijn heden in de nabijheid dezer stad aangekomen.
Mijn broeder was zoo vermoeid, dat hij onder het lommer van een' granaatboom eene rustplaats heeft gezocht
en zijn voormalige vrienden, die het warmst geweest waren in de betuigingen van hun vriendschap, werden wonderlijk koel en onverschillig.
Hij bezat kinderen die hij lief had en een vrouw wie hij aanbad
Er bleef hem niets over dan den heer Bofün uit te laten en de dem achter hem te sluiten.
Zoodra Boffin er buiten was, pakte Wegg Venus met twee handen aan
Hij ging met den rug tegen een muur staan, maar hij gevoelde dat het spook boven hem stond, en diens omtrekken zich tegen de koude nachtlucht afteekenden
en de Middletons wisten in hun levenswijze gastvrijheid te paren aan weeldevertoon.
De eerste schonk voldoening aan Sir John, het tweede aan zijne echtgenoote.
als gewoonlijk hoogdravende gesprekken voerde, hield een chic rijtuig stil voor de deur met het beeld van Athene versierd, en twee heeren stapten uit
Na dit onaangename voorval, dat ons een oogenblik uit onzen dommeligen toestand gewekt had, vervielen wij weder in den staat van halve bedwelming en maakte de gedachte aan den naderenden dood zich opnieuw van ons meester
als van den trans van een drijvend kasteel, het geheele land mijlen ver in het rond.
Tom zag dus in de elkander opvolgende plantages een tafereel van het leven voor zich dat hem wachtte
Maar zeg, wij staan onzen tijd hier te verbabbelen en we vorderen niet.
Morgen met den noen zal uwe Bruine Sanne den ring hebben.
De vorstin en Dolly namen nauwkeurig de vastgestelde gebruiken in acht, ook stonden zij Lewin niet toe
, et leven van illegonda uisman ging zij opzoeken, en verklaarde haar met alle opregtheid, dat zij, in de plaats hebbende omstandigheden, haar geluk wenschte, met het beloop, dat daaraan door de komst van hare oeije gegeven was
Soms, dan was ze zoo moê.
Dan dacht ze: nu niet meer zingen en vertellen, en voordracht en stijl.
Nu gaan slapen in de nauwe armen van het kleine geluk.
Daarmee haalde hij zijn das op, streek zijn mouwen glad, kuchte, en zette een gezicht alsof hij nog veel had kunnen zeggen, indien bescheidenheid hem het zwijgen niet had opgelegd
en trok de officier met de wenkbrauwen, al flirtende luisterend naar de verte toe, en Vera was een beetje bang en hoorde haar hart kloppen.
Een bloeme stond te groeijen Die van Gods eigen hand, Om prachtiglyk te bloeijen, Op de aerde wierd geplant: Zy stond daer by de beke Die met heur klaren vloed Door heel de groene streke De bloemkes groeijen doet
Soms ook meende ik me veel te kort en onduidelijk te hebben uitgedrukt.
Dan begon mijn hart sneller te kloppen en voelde ik een gejaagd verlangen naar het volgende onderhoud.
Ten slotte doorstraalde me een heerlijke voldaanheid, alsof ik een diepe en mooie emotie had genoten
In Rome had hij niet kunnen blijven, het atelier was nu gesloten.
En zijn brieven waren haar als een liefdeboek, de eenige roman, dien zij las, en het was of zij in zijn stijl zijn landschappen zag
zij was altijd zo geheel vrij van bijoogmerken, als ze stond tegenover derden, dat ze anderen naar zichzelve beoordeelde en nooit of nimmer iemand van boosaardige bedoeling of 'slechtheid', zoals zij het noemde, verdacht
En dat is?  Gij hebt de Heeren van de Gerechte en den Magistraat gevraagd om onder de Engelschen, die in de schans te Valkenburg liggen, te mogen zoetelen.
BLOMMESTEYN werd ondertusschen door eene vrij hevige ziekte aangegrepen, welker gevolgen hem, bij het afloopen van den zomer, het uitgaan moeijelijker en moeijelijker vallen deden, waardoor dus zijn oogmerk mislukte, om
IJselstein zag beurtelings den Bisschop en zijn makker aan.
Men had hem binnen Utrecht verzekerd, dat er zich niemand op het slot bevond dan een oude dienaar: en hij stond verbaasd, een man te vinden, die als meester sprak
en in hare doodsche rust alien op elkander geleken.
Alles was zoo stil, dat de weinige menschen, die zij ontmoetten, evenmin bij het tooneel schenen te passen
Heilige maagd!  riep zij: daar is de bliksem zeker in den toren van Stavoren geslagen en de gansche stad staat in brand.
Na een paar jaar braken een paar van hen hun huizen af, en bouwden ze verder op het land weer op.
Ieder voorjaar verhuisden er zoo eenigen, en eindelijk bleef er maar één hoeve over van de heele stad.
Nu verwachtte men natuurlijk, dat ook die hoeve niet lang
dat op het bolwerk door de burgerij kon worden gehoord en voor een soort van krijgsgeschreeuw werd gehouden, volgde het dier de vluchtelingen op den voet.
Toevallig draafde de kommandant van de belegeraars vlak voor mijn oom uit.
zei de oude pleegmoeder, en haar zonderlinge arendsoogen fonkelden, zij draaide haar mageren hals nog sneller dan gewoonlijk in allerlei zonderlinge bochten
Groot en klein, rijk en arm werd op rantsoen gesteld, en dat rantsoen was zoo klein, dat een werkman, die nog niet eens groot van eten was, in éénen keer kon opeten, wat hem voor eenen heelen dag moest dienen
Ik heb de eer om het Hof geregeld, bij te wonen.
Natuurlijk was het verbroken engagement van Augusta Tournel een alleraangenaamste stof voor de babbelende burgers.
Men beklaagde haar, men beoordeelde of veroordeelde haar, al naarmate men tot haar vrienden of niet behoorde.
Hoe hij vrij gekomen was, ja, dat wist men niet, dat stond niet in het briefje.
Hij was vrij, en dat was genoeg om allen in eene blijde stemming te brengen
het heele menschdom omvat, had dat van Martin op dat oogenblik zeker heel veel noodig om wakker te worden;
want, terwijl hij, met Mark achter zich, de straat afliep, was zijn onzedelijk gevoel bijzonder werkzaam, en dreef hem
Dit pleintje werd helder door de maan verlicht.
Jean Valjean drong zich tegen een deur, daar hij begreep, dat, zoo deze mannen hem nog volgden, hij hen duidelijk zou kunnen zien, wanneer zij deze heldere plek
op dezelfde wijze als hij de letters voor mij had gemaakt.
Ditmaal echter was zijn werk veel moeielijker, want de verschillende teekens die voor de muziek vereischt worden, zijn wel zoo samengesteld als die van het alphabet
ieve adertje angbeen, u ben ik weer hier op ergussen all en wel in mijn waardigheid van enior, daarbij nog redactrice van ' e aandelijksche'.
et is haast niet te gelooven hè, dat zoo n gewichtig personage nog pas vier jaren geleden in het ohn rier ome thuis hoorde
wat begrippen van orde en betamelijkheid in te prenten, op hare houding en manieren te letten, en haar in één woord te gewennen aan al wat gewoonlijk door een meisje als vanzelve wordt aangenomen, waar eene moeder haar daarin voorgaat, en wat de baboe uit onkunde of achteloosheid had verzuimd
toen zich eensklaps als een loopend vuurtje de tijding in het leger verspreidde, dat de Bisschop uit Frankrijk terug was gekomen en zich in de tent des Graven bevond.
Inderdaad!  zeide Reinout, glimlachende: hij kwam wel juist van pas
Ja met haar man' 'Welnu, jaag ze weg, als ze je vervelen!
'Het is gemakkelijk gezegdB Het zou me ook niet helpenj Ik ben niet tegen haar opgewassen Ze zouden me mishandelen Die Lidia is zo'n
en doorwandelen de hooge, statige gewelven van den tempel, waar lange rijen van regt opgaande, krachtige beuken- en eikenstammen de forsche zuilen, breed uitgeslagen en digt ineen gegroeide takken de indrukwekkende bogen zijn
Verre van daar;  de door velen zoo taalkundig geachte PIETER RABUS, die zich het regt aanmatigde, om zonder zich zijnen naam te schamen, elke twee maanden op te treden, om in zijne Boekzaal, aan het Hollandsch Publiek, zijne vrijmoedige beoordeelingen over de in Europa
wijze versierd, zonder Westersche zindelijkheid evenwel.
Njonjah Kerstien scheen wonderwel te huis;
zonder zich te storen aan een slaapdronken inlandsche vrouw, die haar iets toeriep, ging ze naar een zijdeur, waarvoor een donkerrood gordijn hing.
Terwijl wij in den trein zaten, regende het en de hitte was in Croydon veel minder drukkend dan in de stad.
Holmes had een telegram gezonden, zoodat Lestrade, als altijd bij de hand en op onderzoek belust, ons reeds aan het station wachtte.
en toen hij op den tast naar de kamerdeur was gegaan, bukte hij haastig om zich te verzekeren, of de achterdochtige oude man misschien het sleutelgat aan den binnenkant had laten dicht stoppenj
en hij droomde, dat altijd grommende Atlas hèm, Herakles, de hemelbol wierp op het juk zijner schouders en dat hij wiegelend en schokkend van links naar rechts stond, met den starrenbol in evenwicht
Zij naderden langzaam met zwaren tred, alsof zij pijn in de knieën hadden, wat ik mij later zeer goed begrijpen kon, toen ik zelf verscheidene trappen en ladders, die tot de onderste gangen leiden, was afgedaald
Gij ziet, zeide ik, opstaande, dat mijn toilet geene groote moeite zal vereischen.
Ik heb niets anders te doen als mij te wasschen, en ik ben tot uw dienst.
Ik heb u gebracht wat gij noodig hebt, zeide de Heer Bos, mij op de tafel wijzende, waar hij een kom met water en een handdoek had neergeplaatst.
Onze kwelgeest heeft in Indie een breeder, die op de een of andere.
wiize, het zoo ver gebracht heeft dathy pijpjes rookt met
O, zeker, ik weet het: Paul heeft zijn fouten, Paul heeft groote fouten, maar ik hoû van hem met zijn fouten, ik hoû misschien wel van hem, omdat hij egoïst is, omdat hij niet een ideaal van genie en deugd is, maar een mensch met zijn goed en zijn kwaad!
Wat noemde haar zuster het anders dan egoïsme, dat Paul zich niet aan de minste harer wenschen stoorde, dat hij niet het minste deed om haar heur laatste dagen te veraangenamen?
Hij schonk haar niet de minste gezelligheid in haar eenzaam huis, dat hij als een hôtel scheen te beschouwen, waar hij at en sliep
Ik zal met vijfentwintig galeien trachten Zoeterwoude, waar de hoofdmacht der Spanjaarden ligt, te bereiken.
De overige galeien moeten onder bevel van den Vice-Admiraal zich naar het huis Zwieten wenden
ik wasch mijne handen in onschuld, en heb mij voor goed van hen afgemaakt.
Wat ze verder willen doen of laten moeten ze zelf weten;
niemand kan er door in last komen dan hij alleen, de zotskap, die de domheid beging, voor vijf boeven zulk een geheim bloot te leggen
gij beweegt u naar alle kanten als eene kronkelende slang: als eene bevallige schoone, als een ontstuimig ros, dat struikelblok acht noch slagboom ontziet
toen vader WYNSTOK uit zijn kollegie te huis kwam, verhaalde hij, hoe geheel Amsterdam, dat was dan die kring van zijne kollegie-broeders het gevalletje van BLOMMESTEYN wist, en dat waarlük VAN DALEN hem vrij wat gespaard had
dwong zij zich zelve dien geheelen moeielijken dag lang om voort te gaan, zonder zelfs zoo dikwijls te rusten als anders, om daardoor eenigermate den tijd uit te winnen, dien zij verloren
En, als ik iets in den Magistraat te zeggen had, zou ik ook niet dulden, dat de pakhuizen zoo met koren beladen werden.
Het is eene uitgave, die groot is, die op de burgerij drukt en die ten slotte niemand eenig voordeel bezorgt
Wanneer dit alzo ruim een uur geduurd had, verzocht Deconinck de Dekens en Aanleiders der ambachten te spreken, en gaf hun te kennen dat hij hen over een zaak van het grootste aanbelang voor de Gemeente moest onderhouden.
Hij vroeg hun diensvolgens in de avond naar zijn woning te komen om de nodige maatregelen te beramen
ziet zoo iederen dag andere locataires in uw pension, en ik ben veel korter gebleven, dan u eigenlijk wel rekende.
Ik hoop, dat mijn kamers weêr gauw genomen zijn en u geen schade heeft gehad door mijn vertrek
Maar het scheen Dolly toe, alsof zij met de kinderen een algemeene bewondering verwekte.
De kinderen waren niet slechts schoon, maar gedroegen zich ook aardig.
Wel stond Alëscha uitspraak Aleosja nooit stil
Neem mij niet kwalijk, dat ik u een oogenblik in de rede val.
Gij zijt zoo goed geproportioneerd, dat ik het niet zou gedacht hebben.
Maar de soldaten van de lijfgarde, al houdt men ze voor heel knappe lui, zijn zoo schraal en smal
Het kantoor van den procureur Verhagen was in de zijkamer van zijn huis op de Heerengracht gevestigd;
de oostenwind, die vlak op de ramen stond, hield de bloemen, die de wintervorst op de ruiten had getooverd, in stand
hadden eenige oude wereldlijke dames, zooals mevrouw Albertine, van de priorin verlof verkregen in het Kleine Klooster te mogen wonen.
Tot dat getal behoorden mevrouw de Beaufort d'Hautpoul en mevrouw de markiezin Dufresne
en garnaat.  En waren er ook heeren op het bal?
Maar sommige meisjes speelden dat zy broers waren.
wat bleek, gracieus Louis Couperus, Metamorfoze en fier, in een wit japonnetje, een grooten strooien hoed met witten strik.
Terwijl zij plukte, hoorde hij iets zeggen, en lachen tegen de meid, in de keuken
De oude Witteveeren waren streng en matig geweest, en zoo lang zij den troep hadden aangevoerd, hadden zij de kraaien gedwongen zich zoo te gedragen, dat andere vogels geen kwaad van hen zeggen konden
en dan heeft Frankrijk toch meer invloed by onze Regenten, dan Brandenburg.
' 'Ja gewis,' hernam De Witt, peinzende: 'ook in Frankrijk zoû men het hoogst euvel opnemen, zoo een daad als die van Buat niet streng gestraft
en hunne doode kinderen, als ik nu op het laatste veranderde.
Het zou ten laatste toch te rechtvaardigen en onvermijdelijk kunnen zijn, merkte de secretaris zacht aan eenigen nadruk op dat woord leggende
Hij had een vriendelijk en voornaam voorkomen, en een mond, die, nooit gesloten, altijd glimlachte.
Deze werktuiglijke glimlach, door te groote kaakbeenderen en te weinig vel veroorzaakt, toonde meer tanden dan ziel
met, aan den mast uitgehangen, zwarte tulle netwerk, elke pink met een wimpeltje, zoetjes kinderachtig uitgekronkeld in de lucht;
op het terras, ook op het strand
alsof niemand ooit de vingers op de toetsen of de voeten op de pedalen zette Zij was een goede musicienne, maar zij had daar nog niet op durven zinspelen, schoon ze reeds bij het eerste bezoek lust had gevoeld om te spelen
een lichtend cirkeltje, waarop miniatuurfiguurtjes bewogen.
Het was eene liefde, dien Eene, dien hij had zien aankomen met open oogen en wijde handen uit de Apocalypsen aan den einder
Als men er op blies, dan vielen vele muren en vestingwerken en eindelijk alle steden en dorpen, in puin.
Hij gaf er den kolenbrander wel het kleedje voor, maar liet het door zijn manschappen weer opeischen, zoodat hij eindelijk den ransel, het hoedje en het hoorntje bijeen had.
zal aanmerken dat het werk van de heer Auguste Voisin, bibliothecaris te Gent, mij voor de beschrijving van de slag der gulden sporen van groot nut is geweest, die schrijver heeft mij met een goedheid, waarvoor ik hem dank betuig, de kaart van de slag bezorgd
en dat zijn ear vele, want, ik ben al aeven, en tachitig!
VrooHj'k en geruikkdg, mompelde Redlaw btonenismoinda.
Het werd langizeunartend donker in het vertrek
en dat er slechts visschen van vier verschillende kleuren in zijn.
Vervolgens gaf hij bevel, onmiddelijk een kamp bij den vijver op te slaan.
Na het ondergaan der zon, riep de sultan den groot-vizier afzonderlijk bij zich in zijne tent, en zeide tot hem
De tijd ging voorbij, zonder dat ik eraan dacht;
alles wat ik er mij van kan herinneren is, dat, toen ons middagmaal bijna was afgeloopen, wij donkere wolken aan den hemel zich zagen
Men moet altijd begrijpen, het is voor Louis Philippe een moeilijke zaak, die Franschjes in orde te houden: daar hebje de liberalen en rooie republikeinen, die zich over hem beklagen: daar hebje den hertog van Bordeaux, die zachtjes aan een dagje ouder wordt
en wee overwonnene Amazonen, gij allen!
Hoor, wat de wijze u spelt, zij, die, oud en gewond en niet strijdbaar meer, zich wijdde der heilige wijsheid en in het heilige licht der
, et leven van illegonda uisman jaloezij omtrent geweest was, want zij had ontdekt, dat die aptein ook op t uiderslot gelogeerd had, toen zoolang uit de stad was geweest, en zij besloot dit alles met de aanmerking
Wij gingen rechtsom, zooals ik nu gedaan heb, maar meer kan ik er mij niet vanherinneren.
Een gewoon schip, waarvan de kiel het water klieft, kan bij halven of kwart wind zeilen, omdat het zich in twee middenstoffen, het water en de lucht, beweegt, waarvan het eerste eenen grooteren tegenstand
en ziet tot welke gruweldaden de jaloezij een' man vervoeren kan.
Ik bid u zeer nederig thans mijn vonnis uit te spreken;
hoe gestreng dat ook zijn moge, ik zal er mij niet over beklagen, en het zal altoos te ligt zijn voor mijne misdaad
Met de aanzienlijke hoeveelheid geld, die ik u zal opbrengen, kunt gij dan naar eene andere stad gaan, waar men u niet kent, en u aldaar als koopman neêrzetten.
Moogt gij u dan ook al niet in weelde en overvloed kunnen baden
die onverwinbare droefgeestigheid, welke de avond veroorzaakt, en welke, wie weet?
dat op een zeker oogenblik op gebiedende wijze het beslissende woord spreekt en in de duisternis verdwijnt, na gedurende een minuut in het licht van een bliksemstraal God en het volk vertegenwoordigd te hebben
Hoè zoû hij deze Hinde ooit bereiken?
te groot en te sterk, om zulk een fijn dier, zonder haar leed te doen, in zijn machtige vuisten te grijpen
Nooit zal ik het voorkomen vergeten van den hertog, toen hij opsprong en met zijn handen zwaaide als iemand, die in een afgrond zinkt.
Maar dadelijk zat hij weder met een buitengewone poging van aristocratische zelfbeheersching neder en liet het gelaat in de beide handen zinken.
Zij kende het land niet, zij zoû de menschen nooit kennen.
En de kleine teleurstelling in die epizoden vulde haar met evenveel bitterheid als de groote der illuzies had gedaan, omdat haar leven, in de, iederen dag terugkeerende, kleinigheden van hare huishouding, zelve kleiner werd en kleiner
Lientje zou zoo'n jaar of wat bij dien Van Schermbeek blijven, daarna overgaan in andere handen, enzoovoort.
Natuurlijk zou hij daarbij voortdurend besproken worden;
en als man van karakter week hij geen oogenblik van zijn beginsel af.
Er zat een heer in den trein, die de kinderen in een reisdeken wilde stoppen, maar oom verzocht hem beleefd om het te laten
maar een ander gevoel deed hem het hart kloppen, toen hij de pen opvatte, om aan MARIA te schrijven.
Hij beklaagde haar wel over het sterfgeval van haren broeder;
maar iets, iets meer, dan die welvoegelijke pligtpleging moest hij 'er bijvoegen
En nu is de zaak gedaan, zeide de handelaar opstaande.
Ja, gedaan!  zeide Shelby binnensmonds, en na diep adem te hebben gehaald, zeide hij nog eens: het is gedaan
Hij scheen zeer goed bij zijn verstand, antwoordde Bella, üer haar hoofdje schuddend, en hij wist goed te praten ook.
Ik zeide hem wat ik van zijne declaratie en van zijn gedrag dacht en wees hem af
'Gij verheugt mij onbeschrijfelijk door zulk een kloek besluit te nemen.
De liefde van mijnen waardigen vriend MOM zal best geschikt zijn om de tranen te droogen
moest Hij het al weten wat er gebeurd was, en waarom zou Hij mijn broertje dan ook nu nog niet kunnen helpen?
Dat God wel meer doode menschen levend gemaakt had, dat was mij genoeg bekend.
zo verbaasde hem haar muzikale ontwikkeling Ook in de voorgalerij trok haar spel, meer artistiek nog dan correct, de aandacht De controleur keek telkens van zijn kaarten op en naar binnen
De van bloed dronken dierlijkheid, de verslindende vraatzucht loerend op haar prooi, de met nagels en muilen gewapende neigingen, wier oorsprong en doel de buik is, begluren en ruiken angstig
en die door zulk een leidsman tot zulk eene opgewondenheid werden gebracht.
Hoera!  Het vuur zoowel van aandacht als van wil
Terwijl het gezelschap de nauwe straten doorreed, die naar het hart van de stad Ieidden, werden deze teekenen van drukte en ingespannen arbeid nog veel duidelijker merkbaar
Vitalis boezemde mij geen vrees meer in, en eerlijk gezegd had dat gevoel ook maar zeer kort bij mij geduurd.
Al spoedig had ik mij aan hem gehecht en mijne genegenheid voor hem was met den dag sterker geworden
el had zij zich tegen-over haar tante goed gehouden, en aan t ontbijt zelfs geschertst en gepraat als naar gewoonte;
doch zij was met dat al blijde, toen zij weêr aan die rgusoogen ontweken en eenzaam op haar kamer was, waar zij zich voor niemand behoefde in te houden
hetgeen althans bewijst dat hij niet tot die wreede en vratige schouten heeft behoord, die hun ambt gebruikten om er vuigen handel meê te drijven;
die de onschuld vervolgden, en voor het misdrijf de oogen luikten, en wier gruwelijke rechtsschennis, onder schijn van recht, met bloedige letteren in de geschiedenis der oude magistratuur staat geboekt
zoodat de barricade gezegd kon worden tegen deze huizen te leunen, die alle bewoond, doch van onder tot boven gesloten waren.
Dit geheele werk werd zonder eenige belemmering in minder dan een uur voltooid, en zonder dat deze handvol stoutmoedige mannen
Dan zou hij het verlaten om weer altijd vrij te zijn
zij had heel goed hoog en stijf gekleed kunnen zijn;
Adam sloeg zijn arm om haar heen, trok haar zacht tegen zijn breede borst en kuste haar;
Hospodar van Wallachijen, en mijn kleine vriend, de heer Eaves, die iedereen kende en overal gereisd had, verklaarde altijd, dat hij in Straatsburg was in het jaar
om deze reden bezorgden zij zich meestal een halven roes, voor zij iets begonnen te doen, opdat hun smart zich niet zou schrap zetten, en hun misschien den baas zou worden
Zeg alles van mij, maar werp mijn schande niet meer dan ik al gedaan heb op menschen, die evenveel eer hebben als gij
Dit gesprek was voor Stipan een verlichting en ontspanning na het onderhoud met Lewin, die hem altijd tot een te groote geestelijke inspanning uitlokte
dat na enkele van zijn soupeetjes etc.
, de heeren er werkelijk genoeg van hadden met hem te spelen en dat zij, niettegenstaande Rebecca's charmes, zich niet gaarne meer vertoonden
Hedwig dacht met een glundere voldoening dat zij nu eindelijk een mensch ontmoet had, een wezen als zij zelf, van haar eigen maaksel.
Hoe liefderijk en vertrouwd zij was geweest met vrinden en huisgenooten, zij had nooit dit gevonden, dit samengaan van denken, vinden en gevoelen
de wilde, witte twee en de Held wuifde weemoedig de hand tot de droevige Mykenaeërs, die lief hem hadden en hem banneling, voor de geslotene poorten der stad melden moesten den laatsten Opdracht, den vreeslijken Opdracht
Toen het beslist was, dat hij zich hier zou vestigen, is het mij in het hoofd gekomen, dat ik hem wel kon verzoeken om eene eenvoudige, voor hem geschikte woning van mij aan te nemen, waar hij zijn hoofd kon neerleggen
Zij zag hare moeder echter bijna iederen dag, maar verder bleef zij veel thuis, zooals zij in Brussel ook veel thuis was gebleven.
Er was in haar een zachte melancholie gekomen na hare neêrslachtige buien, een melancholie om maar veel alleen en veel thuis te zijn