AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
eze zaal vanwaar men door drie hooge schuiframen in den achtergevel het uitzicht had op een groote waterpartij van fraai geboomte omgeven en waar t op krioelde van blanke zwanen bonte bergeenden en andere watervogels en verder op een breede laan die naar het open veld
t is dan toch ook akelig dat de jongelui zoo aan die cigaren verslaafd zijn o lieve sther zeg er niet te veel van hernam madame mère ik hou dol van een cigaar en ik zou er wat voor geven dat ik er nu een rooken mocht
ij zijn nu weêr in de buurt van de oranjerie en ik geloof dat het tijd is er terug te keeren iezoo dacht renkelaer bij zich zelven terwijl hij na met den predikant op het zoo even door hem verlaten terrein te zijn teruggekeerd zich met een beleefde buiging van hem verwijderde
zeker wie ik gedroomd had dat aan de deur tikte u zou ik nooit geraden hebben k hoop toch dat uw vroegtijdig bezoek niets kwaads brengt aar ga toch zitten
u ik heb het gelezen zeî ylar en al ben ik het in alles niet met hem eens zoo komt het mij voor het werk van een verstandig en bezadigd man te zijn u ik lees het dan niet zeî teenvoorde daar heb ik nog te veel het gevoel voor van wat een edelman betaamt
ad ik arme drommel die stem gekregen ik zou dan ook geholpen zijn en ging terstond moeite doen om aan den grooten opera te onden een engagement te krijgen
ik zie tegen-over geneesheeren die tegen t rooken prediken er anderen die altijd zelfs als zij bij hun patiënten rondgaan aan een cigaar lurken en ik wil hun liever die questie onderling laten uitmaken
maar ook trekt zij het staal met te meer kracht aan naarmate beide voorwerpen nader bij elkander zijn en de werking door geen tusschenkomend voorwerp belemmerd wordt et den hazelaar en het water is het tegenovergestelde het geval ou de twijg over een sloot over een beek heen en zij zal niet buigen er zal zelfs geen beweging in komen
n in dit laatste geval welke was die omstandigheid elaas het viel haar maar al te gemakkelijk die te raden et was begreep zij aan haar pleegvaders ongetwijfeld acob van ennep laasje evenster delen niet ontgaan dat aurits haar met meer dan gewone onderscheiding behandelde
raagt gij mij nu of ik t mij erg aantrek ik zal u die vanouds mijn confidente waart gulweg zeggen ja een beetje maar er met de hand op het hart bijvoegen niet bijzonder veel
ier naderde w ietje haar schoonbroeder aurits die tegen de deur geleund de oogen in stille bewondering op icolette gevestigd hield en fluisterde hem met zuurzoete stem in het oor
hetgeen je haar zelf moet verklaard hebben dat je nooit een rijke vrouw zoudt willen vragen en ik beken dat ik dat al een heel zonderling gezegde van u vond tegen-over een meisje dat je verlangt te acob van ennep laasje evenster delen trouwen en een rare manier om tot je doel te komen
en de oranjerie met wat zij bevatte aan de zorg hunner ondergeschikte handlangers hadden aanbevolen stelde ieder zich in beweging en begon men zich bij groepen en paren door de geïllumineerde dreven te verspreiden
ehalve de reeds genoemden trof men er ook eannette ix aan die men er trouwens in haar dubbele hoedanigheid van mede bestuurderesse van t enootschap en van boezemvriendin van mma rawley wel verwachtte
terwijl ettemie die een weinig achterwaarts van haar stond op icolette toetrad zoodra deze haar nijging volbracht had haar met een handdruk verwelkomde en tot zich trok acob van ennep laasje evenster delen en voorts zoo vaak de gelegenheid zulks gedoogde zich met haar onderhield
et feest waarop w van ardestein hare gasten had onthaald ofschoon er toen en later met ophef van gewaagd werd en men het aanhaalde zoo dikwerf er sprake was van partijen die met smaak en in grooten stijl gegeven waren
a maar zij betalen niemand antwoordde eentje en de man heeft geen flesch in huis die uit zijn kelder komt hij verkoopt alleen wijn dien hij bestelt bij anderen en dan nog kan hij dien hoor ik niet meer dan tegen betaling krijgen
at magje klaarmaken zeî zij het hem na de lezing teruggevende doch ik denk het niet te nemen acob van ennep laasje evenster delen oe wat riep e at verbaasd en waarom niet mdat ik antwoordde ettemie het voornemen niet heb mij als wijlen koning ithridates aan vergiften te
f men is verheugd elkanders gezelschap kwijt te raken en dan vorderen niette min de beleefdheid en de goede toon dat men zulks niet doe blijken maar in tegendeel spijt en leedwezen huichele f men is onverschillig en dan weet men niet hoe men zich houden zal
een en in rtis is er tot heden ook nog geen exemplaar van zeî ettemie schalks lachende althans niet van deze soort e bent ondeugend ettemie zeî
en dat hij veel meer karakter fijnheid van gevoel geestkracht soliditeit enz bezat dan eenig ander jong mensch b v dan zijn boezemvriend aurits
aar w an oertoghe of andere ver af wonende kennissen te gaan achtte hij minder noodzakelijk want het gemis van rijtuig en de overhaasting van t vertrek zouden bij de zoodanigen een gepaste verschooning zijn en icolette zou in allen gevalle zulks wel in een vriendelijk briefje aan
heeft hij ook een som genoemd ij sprak van twaalf à vijftien duizend gulden zeî ol u dat is nog al redelijk en daar zal het niet aan liggen maar denkje erlof dat icolette hem nemen zou ouje t erg wenschen zeî ol de vraag met een vraag beäntwoordende
aar wij van vrienden lezen staat daar niet altijd de een meer op den voorgrond de ander in de schaduw s niet atroklus de complaisant officieux als je t noemt van chilles onathan van avid
een schellekoord door lara van porkelberghe gewerkt een paar keurig geteekende lichtschermen herkomstig van eannette ix en de teekening van ettemie alle welke vijf prijzen boven de overige ten toon gehangen werden
eldra groette de hoorn van den kondukteur de hofstad die zich prachtig aan de overzijde van den oekamp opdeed de wagen reed de reef vervolgens de breede straat op en rolde altijd onder vrolijk hoorngeschal vooruit langs plein en straat
aar zeer zelden antwoordde ol ik ben nog wat ouderwetsch uitgevallen en hou die naked beauties zoo als yron de cigaren noemt voor een pest die evenveel kwaad doet in onze maatschappij als de kinderziekte de loterij of de ransche romans
te weten dat zij het brein van icolette zoozeer met werkelijke dingen en beuzelarijen bezig hielden dat er voor haar geen gelegenheid was aan het spel der verbeelding toe te geven of aan haar smart te denken
oo zeî ettemie ja liefde moet zeker een lastige kwaal zijn eeft hij e at niet geraadpleegd om te weten hoe hij er van genezen zou
en de wijze waarop icolette zich van hare taak kweet kon ook niet wel een andere uitkomst hebben mmers deels omdat zij werkelijk begreep dat een gebed niet te eenvoudig kan worden gezongen
ok nel bleef weg en ook dat verbaasde uffrouw eentje ofschoon de gevolgtrekking die zij uit dat wegblijven opmaakte alles behalve juist was mmers nu bleek het toch wel dacht zij bij haar zelve dat hij nimmer eenig inzicht op icolette gehad had
ndien ik toch in uw brief het koel overleg het helder doorzicht het gezond verstand van mijn waarde ettemie meende te herkennen bij t lezen van t post-scriptum was mijn indruk geheel anders
dat alles had haar die bovendien reeds in overspannen toestand verkeerde geschokt en zij had een onrustige nacht gehad waarbij zij door benaauwde droomen gekweld en dikwijls met een schrik wakker was geworden
dat zij mede onder degenen behoort die van morgen bij de verkooping en van avond op het bal zulk een figuur slaan ijn eer zeide nogmaals aurits nu bepaald bemerkende dat de man te veel spraakwater had ingeno acob van ennep laasje evenster delen men en hij zette zijn wandeling voort
k vrees lieve ouise dat er hier iemand is die mij t hof maakt een weduwenaar reeds op jaren en met kinderen u de kinderen zouden mij niet afschrikken in tegendeel ik zou mijn best willen doen hun het gemis van hun moeder te vergoeden maar de papa t is geloof ik een beste brave man
waar de shawl of de kanten die reule of uffrouw in haar corbeille gekregen heeft gekocht zijn en maar t is waar ik vergeet dat zulke questiën voor jonge dames inderdaad belangrijk zijn
mijn eer houdt ons voor den gek zeî ettemie toen zij in het stalen spiegeltje haar eigen aangezicht gewaarwerd n er is een haakje ook aan merkte lara op
zaten ylar ol aurits en renkelaer benevens acob van ennep laasje evenster delen eannette ix reule lara ettemie ietje ancras icolette atoo ronck en
at het voorgevallene met ettemie betrof madame mère was of meende althans in staat te zijn daaromtrent naauwkeuriger berichten mede te deelen dan die eentje van w ietje den dag te voren had kunnen ontvangen
en huwelijk herhaalde icolette al bleeker en bleeker wordende en haar zakdoek met een krampachtige beweging tusschen haar vingers vastknijpende a vervolgde ol de eer nel is heden morgen hier geweest en wenscht u tot vrouw te hebben
dat was ook geen man om op eenen dag met mijn eer renkelaer te noemen zeî atoo aarlijk lieve uffrouw zeide ettemie ik begin te gelooven dat je zelve van hem gecharmeerd bent
u had ik berekend dat terwijl hij zijn boodschappen deed ik met icolette een toertje buiten het dorp rijden en dan te geschikter tijd hem weêr zou kunnen ophalen ag daar nu zooveel kwaad in
wat was het een grootsche gedachte aldus ter bevordering der perspektief wanden van groen gebladerte te scheppen en in plaats van steenen of houten beschutting tegen zonnebrand of regen
ominee vergeet nog een der voornaamste voordeelen van de berceaux fluisterde renkelaer aurits in t oor namelijk dat zij de geschiktste gelegenheid aanbieden om te vrijen en waar ooft zegt ndien dit boschje klappen kon
t an licht gebeuren dat ominee waarheid spreekt zeî ietje ancras evrouw is onverbiddelijk op het stuk van t rooken aar mij dunkt merkte uffrouw eentje aan als haar man een liefhebber van de pijp was
en zoo was in korten tijd die belangstelling tot neiging die neiging tot liefde die liefde tot hartstocht gegroeid renkelaer had zich de moeite kunnen besparen ettemie te belasteren aurits vond haar lief had achting voor haar karakter en verstand en zou zich hebben laten overreden om haar ten huwelijk te vragen
k moet sterk zijn had icolette bij haar zelve gedacht zoodra zij weder denken kon en uit haar hart was een gebed tot od gerezen om haar kracht te schenken in deze ure van beproeving ij voelde zich dan ook gesterkt en alle sporen van tranen snel uit haar oogen wegwisschende zeide zij tot aurits
oo wij in alles de natuur waren blijven volgen liepen wij nog in t kostuum zoo niet van dam en va dan althans in dat van de uur acob van ennep laasje evenster delen landers of zoo het koud werd in dat van de aplanders of amojeden wij aten t vleesch raauw en de moeskruiden ongestoofd en wij lieten ods water over ods akker loopen
dat gezegde intusschen ernst of scherts was haar niet onaangenaam want het was in elk geval een pleister op het wondje dat haar eigenliefde ontvangen had e reule heeft gelijk in haar te recht wijzing zeî aurits het gesprek hervattende en ik was misschien niet op het terrein gebleven waar onze redetwist op gevoerd moet worden
die toen zijn zuster voor den dag kwam met het zoo dagelijks misbruikte spreekwoord dat men geen koe bont noemt als er geen vlekje aan is en de autoriteit van e at aanhaalde
aarschijnlijk zal mijn eer eerstdaags op oornwijck dineeren evrouw an oertoghe heeft een exquisen kelder maar toch zoo het te pas mocht komen
lizabeth aria van oertoghe aan onkvrouwe rnestine van arsden te msterdam sten oornwijck den uni
oet ik daaruit opmaken dat ik u hatelijk ben vroeg renkelaer k geloof niet antwoordde ettemie dat ik zulk een huichelaarster ben om beleefd en spraakzaam te wezen met iemand dien ik hatelijk vind
men snijdt een hazelaarstak van ongeveer zestien duim lang die in de gedaante van een vork uitloopt men houdt dien aan het einde tusschen de beide duimen stijf vast den vork rechtstandig vooruitgestoken en men wandelt zoo over het land waar acob van ennep laasje evenster delen men water zoeken gaat
ij heeft niets kwaads van u gezegd fluisterde icolette ontsteld door de woordenrijkheid van adame ont thos en vreezende in een explikatie tusschen die twee personen getrokken te worden
iet waar zeî w van ardestein aan wie renkelaer het natuurlijk reeds vroeger had laten kijken t is allerliefst en veel te mooi voor een heer k heb ook al aan den eer renkelaer gevraagd of hij t niet voor de fancy-fair zou afstaan maar daar wil hij niet van hooren
wekt lust tot reizen op en t is beter de eerste reis niet te doen wanneer er geen tweede op volgen kan t s waar ylar heeft de vriendelijkheid gehad mij voor te slaan hem meê te nemen
n meteen beäntwoordden eentje en zij de kushanden haar toegeworpen door de beide kinderen die op het hooren naderen van t rijtuig aan t venster verschenen waren alsmede doch met een vriendelijke buiging den eerbiedvollen groet van den ntvanger
og eene vraag zeide renkelaer haar aan den ingang der zaal op dezelfde wijze terughoudende als hij even te voren aurits had gedaan je hebt zoo ik wel begreep met ietje ancras over mij gesproken ebje ook kunnen uitvorschen hoe de reule over mij denkt
n wat de vrolijkheid nog vermeerderde was de omstandigheid dat hij de eenige was van het hier vergaderd gezelschap die niets gemerkt had van het geluk dat hem te beurt was gevallen
alleen hindert het mij dat er zooveel drukte over gemaakt is maar haastte zij zich te zeggen als begeerig van het onderwerp af te stappen mag ik u de vraag doen die adeloch aan haar man doet oe zijt gij hier gekomen
t s misschien beter dat zij niet beneden komt e at zal wel naar boven gaan en je daar aflossen it alles was koren op den molen van atoo die om redenen haar bekend zich op ardestein zoo bereidwillig verklaard had de kommissie op oornwijck op zich te nemen
e vraag was een zoodanige als renkelaer had kunnen voorzien ja als hij zelf had willen uitlokken en zij werd op een volkomen natuurlijken toon gedaan och bracht zij hem even in verlegenheid
preekt van zelf dat die wijn even geurig als krachtvol geschonken werd in die kostbare groene roemers welke de houders van groote hôtels beweren dat uit de mode zijn
r woont nog een erdrongen te oorn mijn eer een neef van mij mijn eer zeker wel bekend bij mijn eer k heb de eer niet antwoordde
ou hij nu het oordeel der wereld tarten ijn moeder verdriet aandoen ver het eerste zou hij zonder veel komplimenten zijn heengestapt dat bracht zijn leeftijd mede
n dan zijn er nog heele lieve beursjes zeî lara van porkelberghe ie zouden mij te pas kunnen komen merkte ren acob van ennep laasje evenster delen kelaer aan even als t zout aan het kind dat er om vroeg voor het vleesch dat het nog hoopte te krijgen
ok dat niet ominee r zijn intusschen altijd uitzonderingen zoo ten goede als ten kwade en zoo er aan den redikant van ardestein geen winkellucht meer aankleeft zal er daar-en-tegen onder de msterdamsche patriciërs wel een enkele zijn dien men voor een winkelier zou aanzien
toen zij zich met den gevonden voorraad van de hut naar de kreek begaven waar zij de boot moesten vinden zagen zij over de vlakte een drom oorsche ruiters aankomen atuurlijk veroorzaakte dit bij hen een doodelijke ontsteltenis en waren zij zoo goed als overtuigd ontdekt te worden
doch ol was om zijn stand bij haar een bevoorrecht persoon en om zijn karakter de eenige misschien voor wien zij bang was ij was echter de vrouw niet om zich uit het veld te laten slaan en den glimlach van ol met een glimlach beäntwoordende zeide zij
a weinig had ik toen gedacht eens nog zaken met hem te zullen doen ik was toen nog een arme drommel en al blij als ik een bagetel met n boodschap verdienen kon maar dat s nou anders en nou bennen d r genoeg die vroeger oost labbe niet zouën hebben angekeken en die nou den hoed voor hem afnemen
fschoon het een lange ulidag was en helder weêr was de avond reeds eenigszins beginnen te vallen zoodat het lezen der nummers en het opteekenen daarvan in het register al gaandeweg min of meer bezwaarlijk voor de eeren die daarmede bezig waren geworden zou zijn had men intusschen geen kunstlicht aangebracht
k geloof het niet antwoordde renkelaer maar t zal gewis niet lang meer duren elnu zoolang dit niet het geval is bestaat er geen de minste reden waarom ik hem deze doos zou afstaan en zou zulk een handelwijze van mijne zijde niets anders zijn dan een gratuïete beleediging der vervaardigster aangedaan
at roêrtje betreft die ziet reikhalzend uit naar de vakantie welke eerstdaags beginnen moet wanneer hij bij zijn tante te verveen denkt te gaan logeeren en zich daar niet weinig vermaak van voorstelt u ik gun hem dat ook wel te meer daar hij goed zijn best doet en de primus van zijn klasse is
onker oelof van alteren die de linkerzijde der reule bekleedde was als gezegd is een echte landedelman en wist over niets te praten dan over paarden en jachthonden de enkele landhuishoudkundige uitweidingen niet mede gerekend die hij zich nu en dan veroorloofde over den prijs van boter of hooi
en eannette heeft in zooverre gelijk dat een baziliskus een haan is met een slangestaart en oogen die iedereen dooden wie er naar kijkt acob van ennep laasje evenster delen aar zulke beesten zijn er immers niet zeî
oo n urgemeester uit die dagen liet b v iemand zonder komplimenten de stad uitzetten en beschikte eigendunkelijk over ambten en waardigheden ja ominee vertelde mij dat o a in niet acob van ennep laasje evenster delen minder dan zeven-en-twintig vorsten allen tot regeerende stamhuizen behoorende
kan ik de reule ook dienen n toen met schrik als uit een droom ontwaakt wendde zij het hoofd naar de zijde waar die stem vandaan kwam en zag een hand die haar een flakon aanbood een breede lachende vrouwelijke tronie en een paar groote oogen die haar aanstaarden
aarom mag er in een hazelaar geen verborgen neiging zijn die hem tot het water trekt even als die het ijzer trekt naar den zeilsteen n als de schipper een kompas aan boord neemt beschuldigt hem toch niemand van zwarte kunst te plegen
immers zoomin binnen als buiten de oranjerie ontbrak het aan zitplaatsen waarvan door de meeste vrouwen en door de ouderen van dagen dan ook gebruik werd gemaakt e zeven uren namen de burgemeester ylar de notaris de ontvanger en de ames van het estuur
n nu zeî ylar nu dit afgesproken is niet meer achterwaarts maar moedig vooruitgekeken ie ik zal zelf rijdag u naar trecht brengen t spijt mij dat ik het niet tot den aag kan doen maar ik moet aandag weêr te rnhem ter vergadering van de rovinciale taten zijn
of dat nog bewijzen behoefde zeî madame mère de schouders ophalende een voorwaar niet galmde w ietje na met een diepe zucht
erwijl over het onderling verdeelen van dien arbeid tusschen de straks gemelde eeren geredekaveld werd tikte de predikant renkelaer even op den arm en noodigde hem uit het nabijzijnde grasperk met hem rond te wandelen
n nu zeî ettemie zullen wij dat stuk weêr inpakken dat het onbeschadigd overkomt uist maakte zij zich gereed de teekening weder in het dubbele vloeipapier te bergen dat er omheen had gezeten toen de deur openging en e at
zeide zij na hem nog een poos met een vorschenden blik te hebben aangestaard en begrijpende dat haar nieuwsgierigheid toch niet bevredigd zou worden ik verlaat je dan ukas want evrouw zou al niet weten waar ik bleef
ij herinnerde zich de woorden van ol en zocht zich te beduiden dat haar een onwaardeerbaar voorrecht te beurt was gevallen dus onverwachts een stelling in de maatschappij te verkrijgen
ovendien vindt hij die getrakteerd wordt zich altijd in het onaangename dilemna geplaatst zich zelven te plagen wanneer hij uit bescheidenheid verteringen afraadt waar hij gaarne van profiteeren zou of van onkiesheid verdacht te worden wanneer hij ze aanraadt
k geloof niet hernam de wijnkooper dat zij die erdrongen hebben leeren kennen veel stof hebben gehad er zich geluk meê te wenschen iet ij heeft mij verteld dat hij zaken te msterdam gedaan en zich nu geretireerd had
ij moest daar acob van ennep laasje evenster delen nu meer van weten en zich zulk een belangrijke patiënt noch de mogelijke eer van aan haar zijn wondere bekwaamheid te toonen niet laten ontgaan en bij de eerste gelegenheid de beste was hij evrouw an oertoghe gaan polsen
at je daar zegt rijmt al heel slecht met je filosofie van zoo even k spreek in betrekkelijken zin reule at meisje daar ginds valt aan vele jonge lieden in t oog dat is klaar ij heeft niets en mag zich alzoo gelukkig rekenen indien hij die haar zijn liefde biedt
el was hem de gedachte streelend en zoet dat gelijk hij had meenen te bespeuren hij aan icolette niet onverschillig was maar het hinderde hem niet weinig juist gestoord te zijn geweest op het oogenblik dat hij daarvan misschien de zekerheid zou hebben bekomen
icolette had hetzelfde antwoord op de lippen dat rietje aan aust geeft namelijk dat zij geen reule was doch al had zij het stuk van oethe gezien of gelezen zij had toch geöordeeld dat een antwoord gepast tegen-over een ridder die vrijheid vindt een jong meisje dat hem niet kent op straat aan te spreken
en je kunt mijn dochter met rust laten hoorje e dochter zal ik wel met rust laten hernam de ajoor laat jij die jonge luidjes maar met rust at drommel je bent immers ook jong geweest in je tijd man
ocht zij al bij haar eerste ontmoeting met renkelaer een onaangenamen ja pijnlijken indruk hebben ondervonden door de wijze waarop hij eens zijn blik op haar had laten rusten deze reis behielden zijn oogen hun gewone zachte uitdrukking die meer geschikt was om in te nemen dan om angst te verwekken
riep aurits op hoogst onaangename wijze aangedaan door de stoornis en terwijl hij een alles behalve vriendelijken blik wierp op den spreker eze was niemand anders dan onze vriend ikodemus erdrongen
en daarbij drie malen de spreuk met luider stemme te herhalen die ik u leeren zal en die daarop gegrifd staat n hierop zeide zij hem de spreuk voor en liet hem die nazeggen tot hij ze van buiten kende
een antwoordde zij hem om den hals vallende en haar gelaat op zijn borst verbergende iet dan misschien nog erger heeft hij dwaas die ik ben u alleen te laten als ik zoo iets had moeten voorzien
et verkeeren met groote luî had vertelde akomina verder icolette wel met zekere schors van beschaving omkleed doch de oude astrantigheid brak daar weêr doorheen in een geval als dit nu zij een gemengd publiek voorhad en zich weêr in haar oude sfeer van marktventster bevond
wij zouden de thesis durven volhouden dat een duo en vooral een verliefde duo een vrij wat gevaarlijker oefening is en dat wanneer men twee jonge lieden van verschillende kunne en die acob van ennep laasje evenster delen er niet kwaad uitzien tot elkander op de meest aandoenlijke wijze
ante zou nooit gedoogen dat er iets op haar bodem plaats had dat naar heksekunsten en duvelsjagerij zweemt acob van ennep laasje evenster delen een neen niet hier op oornwijck voegde ettemie er bij ofschoon waarom het nu juist hekserij zou moeten heeten zie ik niet in
en zoo de toekomst haar nog duister scheen en zij de bezwaren zich niet ontveinsde die er tegen een huwelijk tusschen haar de arme vondeling en den hooggeboren zoon der ylars moesten bestaan
t ou mij niet verwonderen want die eeren in den aag hebben tegenwoordig een manie van bezuinigen u ik zou er niet over klagen als de ontvangst er voordeeliger door werd maar de groetenis t s altijd meer werk voor t zelfde geld is mijn eer ook ambtenaar als ik vragen mag
maar hij zelf had ook dieper in t glas gekeken dan gewoonlijk en bij hem was de ridderlijke geäardheid acob van ennep laasje evenster delen van een vroeger tijdperk uit zijn leven teruggekomen zoodat hij zich geroepen achtte de jonge lieden van den lastigen indringer te verlossen
aar weetje wel dat je mij inderdaad nieuwsgierig maakt zeî ettemie zachtjes tegen renkelaer awel dacht deze en dat was ook juist mijn bedoeling
k dank u antwoordde renkelaer terwijl hij de keet weêr inging en den ontvanger de hand ten afscheid toestak et zal mijn tijd worden en ik wil de eeren groeten k zal u toch een eind den weg wijzen zeî nel half
iets niets verweet men u riep zij uit al meer en meer verward och vraag er maar niet naar vervolgde zij op smeekenden toon
de onker heeft iet chabrak zeker nog wel gekend niet waar een beste meester onker ja alle ondagen vijf stuivers onker en dan nog in het kollegie efening en genoegen
n wat wilje te kennen geven met die banale spreekwoorden vroeg aurits ongeduldig anaal zooveel je wilt maar daarom niet minder waar oo als ik zeî ik heb het praatje in den aanvang tegengesproken maar doe het in t vervolg niet meer
er nog de gasten oornwijck verlaten hadden waren de ames rawley die als in een vorig hoofdstuk reeds met een woord is aangemerkt groote liefhebsters waren van muziek ominee komen verzoeken een avondje in de volgende week te bepalen hetwelk hij bij haar met zijn zuster en zijn logée zou kunnen doorbrengen
ad het trekken van een hoofdprijs deze reis een uitkomst gehad die door al de aanwezigen met deelnemend gejuich was begroet minder was dit het geval toen iets later voor de tweede maal een hoofdprijs uit de bus kwam bestaande uit de fraaie lichtschermen het werk van eannette ix en die aan oris van alteren toeviel
indelijk daalt plotslings die heuvel neêr vergunt bij het klimmen van den weg den wandelaar een verrassend uitzicht over de daarachter gelegen vlakte die zich in t zonlicht baadt
k weet niet beter hernam aurits of ik heb al mijn plichten van dien aard vervuld en mag er nu wel eens voor beloond worden door met iemand te dansen die die ik voor mijn eigen genoegen gevraagd heb
burgemeester van ardestein en rooi doch op laatstgemeld dorp woonachtig oorts drie klerken werkzaam aan de kantoren der drie genoemde ambtenaren en wier bijstand bij den arbeid men gemeend had te zullen behoeven
lei u daar niet te veel meê zeide atoo ettemie is geen vrouw als een andere zij mocht eens op het vermoeden komen dat die fraaie protestatie die je haar gedaan hebt volstrekt niet gemeend was en dan zouje naar ik vrees je bitter bedrogen zien in je verwachting och kom ik verpraat mijn tijd
och wist zij zich in zooverre te bedwingen dat er eenige vastheid lag in haar toon toen zij hem antwoordde acob van ennep laasje evenster delen k weet niet dat er questie is van iets van dien aard onker
ergerde zij zich niet aan zijn min gepolijste vormen en duldde zij zijn verveelende redeneeringen n nu was het als de lezer wellicht reeds vermoed zal hebben niemand anders dan e at die haar bezorgdheid omtrent den gezondheidstoestand van ettemie had opgewekt
oed maar je oogen staan zoo kwaad en je hebt een kleur als bloed s er iets dat je hindert t s infaam t is schandelijk riep aurits zonder te antwoorden
n meteen drukte zij op de taankleurige wang van uffw eentje een kus waarin meer oprechte hartelijkheid gelegen was dan zij zelve misschien bedoeld had er in te leggen aar wie als balling zijn land verlaten moet ziet zelfs het kale duin of de dorre haag die hij wellicht voor t laatst aanschouwt met aandoening aan
n strikte eerlijkheid zou e at op die vraag niet toestemmend hebben kunnen antwoorden ja zelfs moeten erkennen dat gezegd vermoeden op geen grond ter wereld steunde dan alleen op eenige twijfelachtige woorden van den arlheimschen ubstituut riffier
il ergje riep een stem en een bal van de biljarttafel vliegende keilde het halfje van den ajoor onderste boven ompe bl schreeuwde deze en ander glas bitter voor den ajoor riep de
k verlang u morgen niet te spreken hernam ettemie en ik wil geen uitvluchten k verlang hier terstond die zaak te zien opgehelderd iets in mijn gedrag kan een vermoeden gerechtvaardigd hebben als ik nu eindelijk bemerk dat hier gekoesterd wordt je moet het dus f zelf de emel weet met wat oogmerk bedacht hebben
maar toen is hij hier gekomen en heeft begrepen dat het bestier van zijn goederen hem werks genoeg verschaffen zou en hij er geen officie bij behoefde waar te nemen aarom kon nu de onker niet hetzelfde doen en zijn demissie nemen
k meen dat het in de nacht was voor mijn zeven of achttienden verjaardag k droomde dan dat ik mij in een zeer bevalligen hof bevond waarin allerlei vreemde bloemen en heesters bloeiden
an zulk biologeeren als waar gij van spreekt geloof ik niet maar wel dat even als on uichot door t lezen van ridderromans gij door t lezen van allerlei boeken over tooverijen en wat daarbij behoort geëindigd zijt met uw verbeelding sterker te laten werken dan wel behoorde
aar begint de man na met ante afgehandeld te hebben zich naar mijn gezondheid te informeeren doch kijkt mij tevens aan met een paar blikken die zooveel schenen te zeggen als ik weet dat je ziek bent maar dat je t niet weten wilt
u ik moet zeggen jijlui mans zijt toch rare wezens s hij zoo lang bij je geweest en heeft hij je niet eens van dat voorval met ettemie gesproken een antwoordde ol met eenige levendigheid is er met ettemie iets gebeurd
en doen zich honderd andere beslommeringen meer voor die allen t zoo goed als onmogelijk maken over het geleden verlies behoorlijk door te denken en zoo wordt de fyzieke mensch bij zijn volle werking en kracht in beweging gehouden zoodat hij in staat is als de drukten over zijn en hij aan zich zelf hergeven is
en met dat instinkt hetwelk een jong meisje hoe onervaren ook nimmer misleidt gevoelde icolette terwijl zij met neêrgeslagen oogen zwijgend en toch hoogst gelukkig naast hem voortging dat wanneer hij zeide je hebt het toch niet te warm
aarom was het dan ook haar verlangen hoe spoediger hoe liever naar msterdam te keeren r an evenaer haar gewonen arts die haar gestel kende te raadplegen en hem te laten verklaren dat zij volkomen gezond van hersenen was
terwijl een rins als oan aurits en andere vorstelijke personaadjen op een vouwstoel zat zij vond dat het een gewichtig persoon als haar alzoo paste den geneesheer niet enkel uit noodzaak te ontbieden om haar te genezen van bestaande kwalen maar ook om haar te behoeden voor kwalen die komen mochten
en meteen het lijk van den weg af in een bijgelegen boschje sleepende ontdeed hij het van zijn kleederen en trok die zelf aan zijn slavenketen onder de wijde plooien van den kaftan verbergende
zeî de andere wier reukflesch in dezelfde evenredigheid tot die van icolette stond als de beide eigena acob van ennep laasje evenster delen ressen der flakons tot elkander ik heb genoeg en al wat je bewaart is zooveel gewonnen
e cigarekokers zijn altijd bij de hand en de rooker heeft vooral ten gevolge van een niet min noodlottige uitvinding die der stikwalm verspreidende lucifers altijd het middel in zijn zak om zijn trek terstond bevredigd te zien
een recht beschaafd jong mensch die mijn eer renkelaer en kan toch aan hem merken dat hij van goede familie is en noch dat vulgaire heeft dat de parvenus noch dat plompe dat die landjonkers onderscheidt
die met den ajoor aan een tafeltje op t gras gezeten was waar zij zich een fijne flesch uit de kelder van w van ardestein hadden weten te bezorgen at het edele vocht waarop zich de verloopen winkelier had vergast gevoegd bij al wat hij reeds aan de pastorie had gebruikt niet zonder invloed op hem was gebleven liet zich opmerken
el zeker hernam renkelaer en jij met de reule dan was alles pour le mieux dans le meilleur des mondes possibles acob van ennep laasje evenster delen e reule verdient iemand die haar een vrij en onverdeeld hart kan schenken
elfs ante is niet tegen mij als gewoonlijk zelfs op dit oogenblik uw eigen houding t oet al heel boos en slecht zijn wat men mij ten laste legt en ik heb recht te vorderen dat men er voor mij geen geheim van make
iet het minst zeî ettemie of ja toch wel en zich recht voor hem plaatsende en hem aanstarende als of zij hem met haar blikken had willen doorboren vroeg zij hem met een gesmoorde stem wie heeft u toch in t hoofd gebracht dat er iets aan t mijne zou haperen
k moet u nogmaals om verschooning vragen zeî renkelaer tegen nel terwijl hij met hem en aurits het kerkhof pad overstak en op de groote dorpsstraat kwam t is waarlijk al te beleefd
edurende het laatst medegedeelde gesprek tusschen de beide jonge lieden was het nagerecht opgebracht en dewijl nu de honger verzadigd de dorst daar-en-tegen meer en meer aangeprikkeld scheen werden de gesprekken luidruchtiger en meer algemeen
asteraars herhaalde ettemie met drift wat verhaalt men van mij oe is er u niets van ter oore gekomen ergeef mij dan ben ik wel onvoorzichtig geweest dit punt te hebben aangeroerd
had ieje wel uffrouw vroeg hij met hoeveel aandacht mijn vriend renkelaer ons gadeslaat acob van ennep laasje evenster delen een antwoordde zij ik heb er niet op gelet en buitendien het plateau verhindert mij hem in t oog te krijgen
aar nu benje geheel op een dwaalspoor zeî icolette evenzeer verbaasd als ontroerd de eer renkelaer heeft mij nooit een enkel woord toegevoegd waaruit ik zou kunnen opmaken dat hij zelfs in de verste verte aan mij denkt
ik zal dus tevreden mogen zijn als ik stilletjes acob van ennep laasje evenster delen door de wereld heenscharrel en bij mijn sterven genoeg overlaat om als een fatsoenlijk man onder de aarde gestopt te worden
morgen of van avond u zulk een haast zal er wel niet bij zijn zeî ylar bij wien de ingeboren goedhartigheid wederom bovenkwam toen hij de smart van icolette bespeurde
dat mij meer verdriet doet en mij ongerust maakt aarlijk ik weet niet hoe ik het met u heb en of gij niet op eenmaal een tweesoortig wezen geworden zijt
on dit geen kwaad veel goed kon het ook niet doen althans naar de meening van ettemie die bij zich zelve het bewustzijn had dat niets in staat zou zijn haar op den duur haar vroegere kalmte van geest terug te geven dan de overtuiging dat niemand meer aan het verspreide gerucht geloof sloeg
ot groote verwondering van uffrouw eentje en misschien tot heimelijke te leur stelling van icolette kwam aurits niet opdagen aasten wij ons in t voorbijgaan te zeggen dat hij naar den onker van alteren gereden zijnde de hem gedane uitnoodiging om aldaar te blijven eten met opzet had aangenomen
at bij velen de indruk van het voorgevallene eenigszins hinderlijk was aan die kalmte van geest welke vereischt wordt om een geruste nacht door te brengen zal wel niemand verwonderen
ier wierp hij een steelschen blik op icolette en zag met innig welbehagen hoe zij bloosde el zeî aurits deze reis zonder om te zien doch terwijl de toon zijner stem eenigen wrevel verraadde
an irik is stijf en pedant geworden zeî ylar en daarom oordeelt hij dat het mij even zoo moet zijn aar ga voort ij zullen zien wat onze maat schrijft zeî ol en las
ij gaan weêr aan t werk oeder zeî aurits even stilhoudende t s ook niet meer dan billijk voegde renkelaer er bij terwijl hij zich boog voor de nu van haar taak ontslagen winkeldochters dat wij de dames aflossen en ook wat uitvoeren k hoop dat er nog iets is overgebleven om verloot te worden
het hoofd schudt en een bedenkelijk gezicht zet e at riep ettemie verontwaardigd uit maar op datzelfde oogenblik klonk er een stem in haar nabijheid
t s in goede handen hernam renkelaer lachende wat mij betreft mijn vermogen dwingt mij mijn wenschen te beperken en zoo zal ik aan de reule vragen wat ik haar betalen moet voor dit matje t welk ik als acob van ennep laasje evenster delen een gedachtenis van haar onder mijn inktkoker denk te plaatsen
e brief zoo als zij dien nu eindelijk vaststelde en overschreef luidde als volgt el delgeboren eer eer geächte eldoener
el dat hoop ik waarlijk ook zeî ettemie en t is goed dat je er van spreekt mijn teekening is juist af en zou t u nu te lastig wezen indien ik u verzocht u daarmeê te belasten
zoodat ik ten laatste een net om mij heen getrokken voelde waarin ik mij niet roeren of bewegen kon aarbij was het als of de doordringende blik dier ontzettende oogen mijn geheele wezen aangreep en beheerschte
at is nu wel voorlang alles veranderd en voorbij maar toch kunnen vele afstammelingen van de zoogenaamde atriciërs zich niet aan de nieuwe orde van zaken gewennen en blijven hun familietrots behouden
et zou mij zeer veel eer wezen den onker den dienst te bewijzen dien hij van mij verlangt maar ik heb eens en voor altijd dergelijke praktijken afgezworen de redenen daarvan kunnen alleen voor mij van belang zijn
iet vroeg renkelaer een groote verbazing vein acob van ennep laasje evenster delen zende ofschoon hij nog al klaar vond dat zoo de dochter naar den vader aardde men haar liever t
eeft ominee je zoo lang opgehouden nelletje vroeg een der kaartspelers een grofgebouwde kerel van zes voet maar met een schor piepend stemmetje dat in volkomen kontrast met zijn uiterlijke was
k ben niet genoeg in de kunst gevorderd om mij te laten bidden zeî icolette maar ik verzoek de ames wel te willen bedenken dat ik nog nooit voor de menschen gespeeld heb
an ijdelheid gesproken ik acob van ennep laasje evenster delen zal daar nu wel geheel van moeten genezen want verbeeld u met al mijn geld heb ik hier niet één adorateur e onkers van alteren achten mij te verre beneden zich om notitie van mij te nemen
ier haperde weêr haar stem elnu hernam ik dat ik wat e ederlandsche ank bestolen heb of op een van de shantijnsche rinsen verliefd geraakt was
elukkig had niemand zijn ontmoeting met den uzelman gezien anders ware hem zijn wakkere daad slecht bekomen el dacht hij zoo ik hulp moet vragen waarom dan niet dadelijk
ombout renkelaer een mijner voorouders die in den tijd van den oorlog tegen panje leefde was een zeeman en zoomin als een van de zeerobben uit die eeuw voor een klein geruchtje vervaard
zich zoo geheel van al die fortuinbejagers onderscheidde ja dat zijn woorden haar omtrent golden als een blaauwtje dat hij haar bij voorraad gaf ij zweeg een oogenblik
in die regelmatige vijvers zien wij dan niet zoozeer waterpartijen als wel reusachtige bekkens de geschoren hagen en berceaux stellen ons niet voor wat zij waarlijk zijn te weten groene boomen waar men een stijven vorm aan gegeven heeft
en dewijl een zoo teedere snaar als de vermeende ongesteldheid van ettemie niet ten aanhoore van atoo kon worden aangeroerd verzocht zij e at haar even in een zijvertrek te volgen el vroeg ietje ancras zoodra zij met atoo alleen was hoe hebje de patiënt gevonden
e weg dien zij gekozen had en die voor t grootste gedeelte met mosch begroeid is slingert om een hoogte heen met den wildsten mengelmoes van boomen beplant nu eens ziet men tusschen de fijn besneden lichtgroene bladeren van de lijsterbes de witte tronken blinken van zware beuken
zeî erdrongen voor wien nu op eens een licht scheen op te gaan in dat geval ja ziet uwee onker dat wist ik niet ik wist niet dat de onker en de uffrouw nu in dat geval wil ik maar zeggen
die ten gevolge van dat natuurlijk instinkt hetwelk het ons terstond doet ontwaren als wij sympathie of bepaalde antipatie bij iemand verwekken reeds van den aanvang af had bespeurd dat de predikant hem wantrouwde was tegen-over hem voortdurend en ook deze reis zeer op zijn hoede geweest
erzelfder tijd dat aurits en icolette de laan die t groote grasperk rondliep rechts insloegen was er een ander paar dat zich links de laan inslaande van de oranjerie verwijderde
k moet zeggen hernam e at een weinig geraakt en meenende dat renkelaer zijn kunde en doorzicht in twijfel trok dat ik nooit bijzonder op de reule gelet heb en zeer natuurlijk ik ben nooit geroepen geweest om haar met mijn ministerie van dienst te zijn
eze woorden van ol vestigden de opmerkzaamheid der aanwezigen op de zaak alle bijzondere gesprekken hielden plotslings op en aller oogen waren op renkelaer gevestigd
igentlijk had ik anus niet behoeven weg te zenden en lag dit ook geloof ik niet in antes bedoelingen maar ik vind het verveelend bij den kruidenier den slager den behanger enz overal rond te rijden en aan elken winkel stil te houden totdat anus de rozijnen of de karbonaden gekocht of de franjes besteld heeft
of er eerlang een winter op stond te volgen met ijs en sneeuw en gure stormvlagen ntusschen stond de kring der kennissen die icolette acob van ennep laasje evenster delen onder de haute volée van den omtrek maakte nog te worden uitgebreid
ag hij deze bezwaren niet in wel stuitte acob van ennep laasje evenster delen hij op een ander t w hoe hij een zoo kiesch onderwerp op het tapijt zou brengen en in den aanvang van den maaltijd was het dan ook alleen over koetjes en kalfjes als men zegt dat hij de juffer onderhield
deze scherts gaat wat ver e zult zeggen reule ging hij voort zonder zich aan haar aanmerking te storen dat het zeer dwaas en vermetel van mij is te hopen dat ik u dan nog ongetrouwd zou vinden u zoo gevierd en van minnaars omringd
k had echter geen trek om hem geld te laten verdienen en toen wij aan de herberg gekomen waren juist intijds om de diligence met uffrouw ermans en haar zoon te zien wegrijden vergenoegde ik mij een teug water te drinken uit een glas dat renkelaer zich gehaast had te halen
n ik heb goede hoop dat je slagen zult hernam ylar want je hebt het kunnen vinden met uffrouw eentje die tusschen ons gezeid ook niet van de gemakkelijksten is
e gewoonte der beschaafde wereld zeide zij bracht nu eenmaal mede dat men de dames vleide en een man zou met reden een vrouw uit acob van ennep laasje evenster delen lachen die verwaand genoeg was woorden ernstig op te nemen die hij gebezigd had zonder er waarde aan te hechten
zij hadden zooveel vernomen van de bedrevenheid van laatstgemelde in zang en toonkunst dat zij er bijzonder op gesteld waren haar eens te hooren ol die geen reden kon hebben om het gedane verzoek af te slaan had den eerstvolgenden oensdag genoemd
aar dan is er nog iets de wetenschap dat er jaren hebben moeten verloopen eer die beuken of linden hun wasdom bereikt en tot hagen of berceaux gefatsoeneerd kunnen worden en dat zij aanhoudende zorg en onkosten vereischen om niet te vergroeien
maar het spijt mij dat mijn eer er niets bepaalds van zeggen kan ik had mij gevleid bij u zekere berichten te kunnen bekomen oo als ik de eer had u te zeggen ik heb haar nooit opzettelijk
scherts ik niet zeî ol wiens gelaat een ern acob van ennep laasje evenster delen stigen plooi nam en het is niet mijne schuld zoo ik van mijn standpunt die groote bezwaren niet inzie die zich aan den raaf van ylar voordoen
gij wilt mij verlaten athan zoo werd mijn voorvader daar aan huis genoemd en ik heb dit reeds lang verwacht en vermoed doch mijn vermoeden is nu tot zekerheid gestegen
altijd aanleiding gaven tot aanmerkingen harerzijds die getuigden hoe goed zij zijn onderricht vatte en tot een voor hem zelven aangenaam en leerzaam onderhoud t zij zij vrolijk en dartel als een lijster maar ook zangerig als deze haar welluidende stem door huis of tuin weêrklinken deed
en hun genoegen was daardoor verre van onverdeeld w ietje was bepaald knorrig en keek haar schoonmoeder aan met een blik die zooveel zeggen wilde als benje dan heelemaal ziende blind
maar t is het gebabbel van de menschen at zullen zij zeggen ik vraag het u mijn eer als mijn dochter wordt t huis gelaten een welopgevoede jonge uffrouw mijn eer die op de kostschool van adame eerluttel te ergenshuizen geweest is een uitmuntende school mijn eer waar mijn eer zeker wel van heeft hooren spreken
ver de harde slavernij welke hij te lijden had zal ik hier niet uitweiden immers daarvan zijn mij geen bijzonderheden ter oore gekomen ik zou alzoo mijn fantazie moeten laten werken die mij waarschijnlijk in de steek zou laten
a as ik an die tijd denk maar as ik zoo vrijpostig mag wezen van te vragen uffrouw woonde uwees in dien tijd ook niet daaromtrent in de buurt eze vraag was gericht tot de dikke dame die er maar half meê gesticht scheen te zijn althans haar wenkbraauwen trokken zich samen
aar wacht u voor hem vervolgde aurits met tranen in de oogen hij meent het niet zoo goed met u als ik het deed hij zal van geen trouwen tot u spreken hij heeft heele andere oogmerken
indien je in de rechten gestudeerd hadt zouje weten dat het negatieve niet bewezen kan worden k behoef geen rechtsgeleerde te wezen zeî aurits om te weten dat men lasteraars kan dwingen bewijs te leveren voor wat zij vertellen
en het bovenlijf in volle majesteit verheffende fronste zij het voorhoofd en hield gedurende een korte wijle op den aron een strengen doorborenden blik gevestigd die hem geheel in zijn schulp had moeten doen kruipen indien hij vatbaar ware geweest er de beteekenis van te begrijpen
n tegendeel zeî atoo en ik hoop vooral iets goeds hier vandaan te brengen namelijk de tijding dat de schrik van gisteren bij u geen kwade gevolgen heeft gehad ch ik val zoo schrikachtig niet zeî
en nu hadden kondukteur en dienstmaagd zich naauwlijks van haar afgewend of de student die op een afstand zijn glaasje cognac had staan drinken kwam strijkelings langs haar heengewandeld en fluisterde haar naauwlijks hoorbaar in t oor spreek niet meer met dat wijf
ls ik op ardestein logeer eet drink en rij ik met de overigen meê en zonder dat het op de uitgaven die er gedaan worden veel verschil maakt of althans berekend kan worden
aarlijk vroeg de ouairière ch dat lieve diertje riep ietje ancras die machtig veel van honden hield en er dol gaarne een op nagehouden zou hebben indien alle viervoetig en gevleugeld gedierte geen kontrabande ten huize van haar nicht geweest ware en wat scheelt hem eigentlijk
uffrouw akomina is meerderjarig zeide uring en stoort zich aan apaas toestemming niet at zal ik je zeggen zeide erdrongen te dom om de onbeleefdheid van den ajoor te kunnen of te onbeschaamd om haar te willen vatten
s dit inderdaad uw meening vroeg ol hem met een achterdochtigen blik aanziende ij hebben verhaald hoe renkelaer bij hun eerste ontmoeting een min gunstigen indruk op hem gemaakt had waarvan de predikant zich echter geen rekenschap wist te geven
maar onze beide reizigers maar terstond naar het naastbijgelegen hulpstation van den sinds kort aangelegden hijnspoorweg voeren ier verlieten zij het rijtuig en wachtten den trein af die hen naar trecht brengen zou
wel de bezitter van n die zoo dom of zoo onverschillig is niet op te komen om den prijs af te halen die hem is te beurt gevallen den hoogsten uit de loterij den eenigen die waarde bezat althans in mijne oogen
kazerne bromde de ajoor dààr zouje in allen gevalle niet zoo spreken tegen een superieur acob van ennep laasje evenster delen uist zeî aurits en doe mij bid ik u niet vergeten hier anders dan als gastheer te spreken
uist en te oordeelen naar hetgeen ik zoo even uit hem heb meenen te verstaan zou t mij niet verwonderen als er hier op oornwijck b v erger kwalen waren dan waar een fontenel voor helpen kan
k ben bij de griffie te arlheim antwoordde renkelaer h zoo ik ken de plaats ik heb er vroeger een paar jaren de contrôle waargenomen rolijke stad altijd veel garnizoen s mijn eer familie van den onker zoo t niet onbescheiden is
et hoeveel blijdschap ik uw brief ontving en hoe ik mij verheug in de blijken van genegenheid en vertrouwen die gij mij daarin geeft zoo heeft de lezing daarvan toch eenig leedgevoel en die van het post-scriptum zelfs eenige bezorgdheid bij mij verwekt
doch naar antes woorden te oordeelen zou dat gevoel verkeerd geplaatst en aan een onwaardig voorwerp versmeten zijn geweest k dorst alzoo niet verder aandringen en wij bleven eenige oogenblikken tegen-over elkander staan ante geheel van haar stuk en in zich zelve mompelende en ik niet wetende welke houding aan te nemen
at meent evrouw vroeg ol el zieje niet ominee die schuinsche blikken die ze mekaêr toewerpen nderdaad zeî ol na omgekeken te hebben en nu begrijpende waar zij heen wilde
k droom dan ook gedurig van hooge bergen waar ik aftuimel van watervallen die mij meêsleepen van aardbevingen die mij verzwelgen en van ransche modisten die mij allerlei onmogelijke hoeden en korsetten aanpassen
atoo van haar kant begon ook te vreezen indien zij verder ging bij ettemie eenig vermoeden op te wekken van de verstandhouding die tusschen haar en renkelaer bestond ij was en dat kwam haar reeds zeer veel voor
k dorst mij waarlijk niet met de hoop vleien zeî hij heden avond zoo gelukkig te zullen zijn met u te mogen dansen ls zoon des huizes moet ik een lastige etikette in acht nemen en is het niet de vraag wie ik gaarne vragen zou maar wie ik vragen moet
en dat er niemand bij mij komt dan fatsoenlijke lieden de eersten van de stad durf ik zeggen ier waarschuwde de kondukteur dat het tijd was de reis voort te zetten zoodat adame ont thos belet werd de lofspraak die zij op zich zelve hield te voltooien
u ja zeî ylar op een toon die blijkbaar bespeuren deed hoeveel hem de bekentenis kostte en terwijl hij nog altijd voor zich bleef zien doch nu met de kin op de hand geleund en met den elboog op een der armen van zijn stoel rustende
ees toch niet zoo kinderachtig imi voegde zij haar dochtertje toe dat nevens haar liep en van schrik aan t huilen was geraakt a maar hernam erdrongen terwijl hij zijn herinneringen uit zijn benevelde breinkas zocht op te delven en op
van mijn zoo stellig uitgesproken besluit ben teruggekomen oorgaans zal naar men zegt een vrouw elke inkonsequentie die om harentwille begaan wordt niet alleen vergeven maar zelfs natuurlijk vinden