AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
misschien heeft hij gelijk, want wat uitgesteld wordt, is niet verloren;
Morgen komt die valse Koningin van Navarra in Brugge, maar God geve mij andere gedachten, of zij zal nooit haar hatelijk Frankrijk
en bevestigde daaraan een dolk, welks scheede en gevest van hetzelfde metaal waren;
Nadat zij zich aldus verkleed had, zeide zij tot
Met het verlof van uwe Genade, zeide Krijn Jansz, die op dit oogenblik buiten de tent keek: ik vrees, dat de kamp met den storm wel de ergste wezen zal, dien gij heden zult strijden.
Ik zal zien uw boodschap te doen, maar ik moet naar mijn schip keeren.
antwoordde Dennis.  Zij heeft het nooit gezegd.
Het scheen voor een oogenblik, dat Hugh gezmd wasomverdere navraag te doen naar deze verwarde herinnermg
Niet alleen dat hij zich niet verveelt, hij is landman met hart en ziel.
Zoo ver ik het beoordeelen kan, is hij een verstandig, een uitstekend landheer geworden
In trouwe, ik mag daarop geen neen zeggen,' gaf Juliaan ten antwoord, 'want ik heb mij zelven op dat punt in den laatsten tijd nogal verwaarloosd;
genoemd, of ook wel Bestevaêr Boot, zooals zijne klantjes hem liefst aanspreken
Zoo hij eene andere vrouw had gehad, zou het ook wel beter gegaan zijn, doch, gelijk wij later zullen zien, zij had benevens eene belangrijke quantiteit andere feilen nog den karaktertrek, erbarmelijk coquet te zijn, zoodat hare garderobe het denkbeeld gaf van een groothandel in zijden stoffen
' zeide Willem, die, na zijn paard gekluisterd te hebben, zich gereed maakte aan te leggen.
' fluisterde Jacky, terwijl hij den loop van Willems geweer neerdrukte.
'Jacky, boemerang werp, veel meer krijg, eenden niet bang maak
Na deze vier brieven gelezen te hebben, wist Marius nog weinig meer dan vroeger.
Vooreerst gaf geen der onderteekenaars zijn woonplaats op.
Vervolgens schenen de brieven van vier verschillende personen te zijn;
van don Alvarès, van vrouw Balizard
een stad op zichzelve, het hart zelve der stad.
zij zagen hen als een stoet van verlossers, van wie ze meenden, dat eindelijk het heil zoû komen
werd hij wel wat vlugger met de pen, maar die Zeeuwsche woorden bleef hij er nu en dan doorheen roeren.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter het woord hanker onder hun neus kregen, moesten zij maar uit hun eigen er uit opmaken, dat hun admiraal een anker bedoelde
Zooras ik vertrokken was uit het leger want zulke dwaasheden als men daar deed, kon ik met geene drooge oogen meer aanzien liep alles in de war, en nu komt hij met de kous op het hoofd terug
op een bank ging zitten, en ik naast haar.
Er was ook plaats voor baas Peggotty, maar hij bleef liever staan, met zijn hand op het tuintafeltje leunend
en recht naar uw bed komen, en de hand uitsteken, zoo?
Cassy hield onder het spreken hare glinsterende oogen op Legree gevestigd, en hij staarde haar aan, alsof hij de nachtmerrie had
Heb dank, Mevrouw, gij zijt zeker onze redster!
' zeide EDUARD nu met de innigste dankbaarheid.
'Ik zegen het lot, dat mij in staat heeft gesteld, u uit uwe netelige omstandigheid te redden.
Mijne vrouw en ik zochten hem te helpen, maar hij stierf in onze armen.
Wij waren zeer ontsteld over zijn' dood, en de vrees, dat wij zouden verdacht worden daaraan schuldig te zijn, deed ons het lijk voor de deur van den Joodschen geneesheer brengen
en onder de namen van Rinaldo of Reinout en Deodaat van Verona aan Beaumont voorgesteld geworden.
en Oheopsen en Pharaoh's, wat geef ik daarom?
En dan is er nog een Belzoni of zoo iemand geweest, die er by zyne beenen uitgesleurd is, half verteerd van mieren en stof
wier gansche leven, door eigen schuld, een gedurige worstelstrijd is tusschen hoofd en hart;
uit tegen die groote mannen, die de wereld zoo hebben gemaakt
een verbintenis, in allen deele wenschelijk, vooral omdat de jonge prinses verliefd was op een Gothlandsch adjudant en een hoofdje had, dat tot een dwaasheid in staat was
Blijf mij ier wakte, zeide hij: ik zal kaan haal la Signora.
Blijft er beiden wachten, tot het jongste bazuingeschal er u uitroept, zeide Arkel, die den monnik beneden gevolgd was: en hij sloeg de kerkerdeur met geweld
mooi.  Ook illusie's verkwijnen en verschrompelen in een bedorven atmosfeer, net als planten in een serre, waar gas brandt;
maar ach, dan zet een mensch als ik er imitatie's voor in de plaats: nagemaakte planten in zijn serre, nagemaakte illusie's in zijn ziel
dat zij, ongeveer een jaar voor haar dood een beroep kwam doen op mijn oude vriendschap.
lijden en mishandeling hadden haar
opdat hij hem de beroemde tooverlamp terstond zou overhandigen, zoodra hij het verlangde.
Intusschen gebeurde juist het tegendeel van dat, wat hij beoogd had.
terwijl deze gelukkige zijne schatten in ledigheid verteert en een vrolijk en weelderig leven leidt.
Wat heeft hij gedaan, dat Gij hem met zulk een gelukkig lot bedeelt?
En wat heb ik misdreven, om zulk een hard leven te moeten leiden
Wij zijn nu voor het leven gebonden.
Ons verbindt de voor ons heiligste band der liefde.
Wij hebben een kind en wij kunnen nog meer kinderen krijgen
en terwijl het vischwijf met bloote schouders van de koude bibberde, lachte en kuchte, antwoordde zij den Spanjaard.
Ziehier de samenspraak: Zeg eens.
Stork voelde tegelijk een hunkerende bewondering voor hare schoonheid en een wrevel van zelfverwijt, omdat ook in deze omstandigheid haar bekoring Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp hem nog zoo trof.
als dokter had hij immers geleerd, hoeveel geduld ondervragen vordert
Zoodra hij de hand herkende verbleekte hij, maar hij bleef toch bedaard en zette een schertsenden woordenstrijd voort met eene dame, die tegen over hem zat.
Eene korte poos later miste men hem uit den kring
Toen klonk het commando van een officier, zich vele malen herhalend met vele officiersstemmen, die elkâar volgden, de een na de ander
Verlangt gij dat ik met een stuk uit het Register begin, mijnheer?
Met die woorden haalde hij een boekje uit zijn borstzak te voorschijn, reikte het zeer bezorgd aan den geleerden heer over en vroeg
en zij had met de grootste zelfoverwinning besloten de scheiding van hem kalm te verdragen.
Maar in de eenzaamheid, toen zij zich zijn blik herinnerde
bergen van kostbaren onzin, voor hen opgestapeld.
Wel mag het Hof duister zijn, met de afloopende kaarsen hier en daar;
wel mag de mist er zwaar in hangen, alsof hij er nooit weer uit zou komen
Weinige minuten later trad van de andere zijde een tweede donkere gedaante op Rosorum toe, die het hek doorging en aanschelde.
Wel kon de bezoeker hooren dat er van binnen pogingen werden aangewend om een sleutel in het slot omtedraaien, maar waarschijnlijk paste deze niet, althans, de deur bleef toe
waarmede hij mij in mijn nieuwen voorspoed zijne hand had aangeboden, telkens met de woorden: Mag ik?
en de pralende barmhartigheid waarmede hy mij nu die zelfde vijf dikke vingers toestak
aan het daarin pakken en stoppen van verbazende zakken en manden vol suikergebak, en ook zulke hoopen bloemen in ruikertjes gebonden, dat sommige
maar wel, dat ze me beneden in een hok gooiden, waaruit ik kon opmaken, dat ik hun gevangene was.
Je begrijpt nu wel, dat ik verder niet te weten kwam wat er in de wereld gebeurde;
hoe Tromp en Witte, bij wie nu ook Joost Bancker gekomen was, de Spanjaarden tot het zoeken van een toevlucht aan de Engelsche kust hebben gedwongen
en voor het uitwendige zijne aandacht richtende op de lantaren in het dak, waar hij niets anders kan zien dan mist.
Op zulk een achtermiddag behoort een twintigtal leden van het Hooge Hof der
En nog juist tijd genoeg om u even een wals van Chopin voor te spelen, en opstaande voegt zij er bij: Ja, ja!
ik ken mijn vadertje: zijn muziekstuk moet hij hebben voor hij uitrijdt, niet waar
' vroeg Kees, toen hij op het herhaald geluid, haastig uit zijn hut liep en die van zijn vriend binnentrad.
met dit gevolg, dat de oogjes in de bedden plotseling gesloten werden en de twee Tetterbytjes, die naar het kabinetje verbannen waren en ook op den reuk afkwamea
Ik sliep niet, Mijnheer Ermerik, zei hij.
Hoe komt het, dat u midden in den nacht uitgaat?
En hoe gaat het op het huis Glimmingen?
Het is van nacht te licht om te slapen, antwoordde Mijnheer Ermerik
Het is ontzettend!  Alleen, de kritiek, die je kritizeerde, lieve, zachte edele.
Louis Couperus, De boeken der kleine zielen - Neen, maar wij zijn maar heele kleine menschjes, en te kritizeeren vinden wij lollig, zei
en het einde der barricade gelaten, waardoor men er kon in- en uitgaan.
De boom van den omnibus was met touwen overeind gebonden, en een roode vlag, daaraan vastgehecht, wapperde boven de barricade
Zeker neen, Mejuffer!  dat is de kanselier van Gelderland, de eerwaarde Elbertus Leoninus;
Had voormaals de Graaf van Leycester naar zijn raad geluisterd, de zaken zouden er niet slechter om gegaan zijn
ZEVENTIENDE HOOFDSTUK.  Onder de Watergeuzen.
Op het bepaalde uur traden vier mannen behoedzaam de Rijnsburgsche poort uit.
Het waren Jan Treek, Lubbert De Ketelboeter, Joris Slot en Cornelis Joppensz
n wat dunkt het Genie van de driehonderd vijf en zeventig duizend pond, zonder shillings en zonder pence?
Hij weet niet wat hij er van denken zal, zonder eerst te vragen: i Heeft het meisje geld
Als hij er behoefte aan heeft, zeide Lina heel eenvoudig.
Rimini wuifde met de hand en zag Lina vriendelijk aan.
Emilie knikte ook en hoopte dat hij een lang en gelukkig leven zou hebben, en Henriette en Dorothea voegden zich bij dien wensch, waaraan Botwater zich ook hield, maar zonder er iets hartelijks bij te zeggen
Jacques, en kwam terug met honderd francs.
Hij zette den stapel vijffrancstukken op het nachttafeltje der oude dienstbode en ging naar zijn kamer zonder een woord te zeggen.
Den volgenden morgen ging hij reeds zeer vroeg op den
Hij heeft niets anders meer te doen, dan zijne lezers nog eenige woorden te zeggen over het lot van sommige personen, met wie zij in de geschiedenis hebben kennis gemaakt
Daar zat zij nu, een oude, grijze vrouw en het naleven sleepte zich voort, en de eenzaamheid werd altijd grooter, ook al was Steyn er nog.
De andere bewoners waren of verhuisd, of overleden, of bij gebreke van betaling op de straat gezet.
Op een dag in dezen winter had de zon zich des namiddags even vertoond
nu mag zelfs de keizer van Duitschland je zien, hoewel ik moet zeggen, dat jouw en mijn Heer minstens evenveel waard is.
Toen ze thuis kwamen, zat Amy te lezen in de zitkamer.
Ze nam een beleedigd air aan, sloeg haar oogen niet van haar boek op en deed geen enkele vraag.
Shelby's lachen bemoedigde den handelaar om voort te gaan.
Het is wel vreemd, maar ik heb het den menschen nooit in het hoofd kunnen stampen.
Daar was Tom Loker, mijn oude compagnon in
Een jachtparty! ' riep Buat: 'dan dienen wy te zorgen, dat wy paarden hebben.
' 'Gy hebt immers uw paard,' zeide Elizabeth.
'Ik wenschte het,' antwoordde Buat, zuchtende: 'maar ik had my niet voorgesteld, dat ik het met den winter noodig zoû hebben
Haar knaapje was oud genoeg om naast haar te loopen, en in een gewoon geval zou zij het slechts bij de hand hebben geleid;
maar nu deed de gedachte alleen om hem uit hare armen te laten haar huiveren
of eenig ander onheil van dien aard vlot was geraakt en nu, de Hemel mag weten waarheen, lag te drijven.
Maar zelfs in deze kamer was een schommelstoel.
Dat was waar: zij wist het en had er tegen bedienden en andere inlanders al dikwijls op gebluft;
als het geld haar niet zoo na aan het hart had gelegen, door haar pure liefde voor het geld, zou zij dadelijk hebben toegegeven
weldra begon hij te hoesten en die hoest matte hem af door de gestadige schokken, waaraan zijn lichaam was blootgesteld.
De vijf stuivers, die mijne geheele bezitting uitmaakten
Hoewel de laatste niet kon spreken, scheen zij de teederheid van Elinor's medegevoel wel volkomen te beseffen, en nadat zij een poos zoo samen hadden toegegeven aan hunne droefheid, gaf zij Elinor al de brieven in handen, verborg daarop haar gezicht in haar zakdoek en kermde luide als van ondragelijke pijn
u kwam men binnen dragen, en daar deze het aanzien van eenen doode had, schreeuwden de kinderen van benaauwdheid, en, zeker zouden alle de meisjes van het gezelschap terug hebben gedeinsd, als niet de voorafgaande tooneelen haar reeds over dien schrik heen gebragt hadden
en een volkomen duidelijk gebaar de vrouw genoodzaakt haar prooi los te laten.
De kunstenares verwijderde zich nu in allerijl, alsof zij iemand ging halen om haar te helpen, maar de jonge man scheen zich daar niet aan te storen
Ben je binnen? ' riep hij aan de deur.
Sedert het voorgevallene spraken ze niet tegen elkaar
Wij hebben niet eens het recht onze asch aan Jezus Christus te geven!
Uw gezondheidscommissie is een revolutionnaire uitvinding.
God ondergeschikt gemaakt aan den commissaris van politie;
Vele jaren had zij hoop gehad: nu zal het wel komen, nu zal het wel dichter komen.
Tot het plotseling heel dicht was gekomen, tot het er plotseling was.
Nu was het er, na jaren lang, lange jaren.
nu!  beschouw het, in dat geval, als hadde ik niets gezegd,' zeide Gourville, een weinig verlegen, doch zich terstond herstellende: 'maar gy zelf, mijn waardste!
hoe ver zijt gy gevorderd met uw
Zij wist niet meer waarom, en hoe, maar zij voelde hare voeten gaan.
Zij bewogen, en zij was zelve willoos.
Er was niets dan een intuitie in haar, om een langen, donkeren mantel te grijpen, die hing over een stoel
Denk daar maar aan, en wees een verstandig meisje, sprak de oude dame dreigend
Mercurius komt nog eens aanvliegen, en mijnheer Rouncewell en Rosa verlaten het huis.
Er wordt licht gebracht, en dit beschijnt mijnheer Tulkinghorn, die nog met de handen op den rug voor zijn venster staat
niettegenstaande zijn vader, die ontzag voor hem had.
Hij stond zoo overdreven op vormen, dat hij liever verhongeren zou, dan zonder een witten halsdoek
Ernstige boeken over historie en kunst, dat zijn als dikke torren, die kruipen.
de kinderen keken treurig, omdat zij hun spel hadden moeten staken: Grada stond van verre als een beeld van spijt en verveeling: Snel gevoelde een ontkiemende jaloezie en wist niet recht welke contenance hij houden moest
In hun treurig lot waren ze zelfs kinderlijk vroolijk en opgewekt, zongen liedjes en maakten gekheid met elkaar, tot de vermoeidheid van het werken heel den dag door een einde maakte aan hun gesnap.
En daar het haar pronkvertrek was, dat alleen ten behoeve van zekere gasten in beslag werd genomen, was de zindelijke huisvrouw zeer in haar schik met dit besluit.
Maar intusschen moest er toch op de bewaring van den gevangene worden voorzien, en daartoe bood het huis ongelukkig geene geschikte gelegenheid, dan dat ééne
Ik heb geen drie jaar onder het oude regime metu hier in het kantoor gezeten, om nu aan u te twyfelen, Wilding.
Wrj zyn nog even jong van hart als wy toen waren
Hopman Peter liet die in zijne hand glijden met een spotachtigen blik;
maar nauwelijks had Juliaan die gevat, of hij wierp haar over den wagen heen in de vliet, waarlangs zij voorbij reden, terwijl hij uitriep: 'Ziezoo!
met dit geld zult gij u althans geen moorder koopen voor Maurits
Hij zal een aantal van die oude opzichters bijeenhalen en eene groote jacht houden;
zij zullen geen voet gronds van het moeras ondoorzocht laten.
Hij snoeft er op, dat er nog nooit iemand van hem is weggekomen
en geheel omhoog werden de schoorsteenen wit.
De hemel had die bekoorlijke, onbepaalde tint, die misschien wit, misschien blauw is.
Het hooge huis achter de barricade, dat naar het oosten stond, had een rooskleurigen weerschijn
Zoo was het voorkomen van den salon in die verwijderde oprechte tijden, toen Martainville geestiger dan Voltaire was.
Die salons hadden een eigen literatuur en politiek.
Men geloofde er
En Becky ontdekte al heel gauw een middel om Emmy, die heelemaal geen baas meer in haar eigen huis was, behalve als er rekeningen te betalen waren, tevreden te stellen en haar te behagen
Doch die vreugde ging weldra in droefheid en bittere teleurstelling over, want in plaats van de verwachte visch vond hij, toen hij het net met inspanning van al zijne krachten opgetrokken had, daarin niets dan het geraamte van een ezel
dat als men u wegzendt, zonder u iets in de plaats te geven, gy een martelaar voor de goede zaak zult wezen, aan wien de Koning voor zijn eigen eer wel niet zal kunnen nalaten een vergoeding te schenken voor wat de gehechtheid aan zijne belangen u heeft doen verliezen
daarmede richt hij zich tot den flauwen neef, wat er al in omgaat.
De neef, die zich op de sofa ligt te vervelen, zegt geeuwende: Wel te denken.
Omdat zijn pijpje niet gepakt had, klopte hij de tabak er uit, maakte het nogmaals schoon, schrapend met lust.
O, dat ellendige dualisme in elk gevoelen voor een vrouw!
Hij drong zich gemeene bedoelingen op, omdat het hem niet lukte, objektief over Dina's toestand te denken
Betsy had niets durven vragen Wat het was, had zij begrepen;
door geen woord of blik had Marie iets te kennen gegeven;
ze was met een bleek gezicht en in zenuwachtige toestand naar haar kamer gegaan
en, glad ook, heel fijn palmfloers, groote loover, over de broosheid van haar schouders heenviel.
En de figuur was een godin, om het onstoffelijk, teeder bovenmenschelijke van die angstvalligheid voor het te ruwe leven
ij had een les willen geven en ontving er een: hij had aan icolette min gunstige gedachten willen inboezemen aangaande renkelaer, en hij was op weg, zich zelven belachlijk, zoo niet verachtelijk, in haar oogen te maken.
och gaf het besef, dat hij nu geroepen werd tot zelfverdediging, hem moed om voort te gaan
Zijn eenige eerzucht bestond in op ieder te gelijken, die zijn burgerplichten volbrengt.
Het ideaal voor dezen man was voor het innerlijke de engel, voor het uiterlijke de burger.
Wij moeten hier evenwel op een bijzonderheid opmerkzaam maken
het is in mij te verschoonen dat ik aangedaan word als ik hoor dat mijn meest geliefde kind, na al die teleurstellingen, goed verzorgd zal worden en in de wereld vooruitkomt;
paletot ontdekte, ging hij naar zijn kamer.
Maar tegen zijn gewoonte ging hij niet te bed, maar ging tot drie uur in den nacht zijn kamer op en neder.
Het gevoel van toorn tegen zijn vrouw
Hier deed de zachte stem van Madzy zich hooren: Mijne goede Heeren!
zeide zij: deze lieden zijn mogelijk onschuldig.
Indien zij uwe paarden gestolen hadden, zouden zij er dan niet mede weggevlucht zijn
Tante Elizabeth is anders zoo verstandig.
Heusch, Wanda: ik begrijp het ook niet, waarom ze ons absoluut willen laten trouwen
Zeg mij toch, waarom is hij zoo geheimzinnig, en wat is er van die spookhistorie, waarvan niemand tegen juffer Emma mag spreken
toen hij Bop cadeau kreeg van zijn schoonvader en de oude heer met trots het kostbaar geschenk gaf, had van den Broek onder hartelijke dankbetuigingen in stilte den ouden met zijn vurig paard naar de Mokerhei gewenscht
Toen hij voor een der spiegels kwam, schrok hij van zijn eigen gezicht: het was wit als krijt.
Een oogenblik later kwam Louise achter hem aan, thans geheel bedaard en glimlachend van genoegen over het leven, dat zij te gemoet ging
waarvan hij zich dan ook als aandeelhouder beschouwde.
Daar het weder opge dischte verhaal bovendien strekte om het gezelschap af te brengen van het sprakeloos aanstaren der
en stemde toch tot een weemoedig gepeins.
De bemanning was druk in de weer met het bijzetten der zeilen;
de schroef begon met krachtige slagen te werken, het schip kreunde en kraakte, eer het zich voor goed in beweging stelde
Dat haar zuster's neigingen gematigd waren, waagde zij niet te ontkennen, al gaf zij het niet zonder schaamte toe;
en de kracht harer eigene bewees zij wel zéér duidelijk, door die zuster, ondanks deze pijnlijk grievende overtuiging, nog steeds te blijven achten en liefhebben
tot groote verwondering van zijn vriend, het gesprek eensklaps af door den uitroep: 'Waar blijven de kinderen, tante Bee?
' Lachend keerde de huisheer zich tot Frans: 'Je ziet het: er was niets aan te doen
hijzelve verlangde te reizen, maar hij deed het niet, omdat zijne moeder dan zoo alleen zoû zijn.
En Den Bergh, een oogenblik scherp, zeide, hij meende, Aylva ook, had zijn leven nog Louis Couperus, Metamorfoze niet gevonden
Op dien avond was de bisschop van Digne, na zijn gewone wandeling door de stad, tamelijk lang in zijn kamer gebleven.
Hij hield zich met een groot werk over de Plichten bezig, dat helaas niet voltooid is
DRIJFT.  wat langer persoon — gemaakt was van een vaal gele kleur, en die hem zat of het een zak was, en een blauw hemd, waarvan de slip of de zoom boven uit die broek voor den dag kwam
een bezoek geven.  Beide heeren waren echter niet thuis, ja zelfs de steunpilaar van het kantoor, de schoone Sally, had het verlaten
Ik zou het hem niet gaarne moeten vertellen.
De postrijder zweeg hierna een geruimen tyd stil.
Ik bracht hem eerst weder aan het spreken door eene welverdieude hulde aan Sem's moed
Zij wilde trouwen, omdat het voor een meisje nu eenmaal zoo hoorde, terwijl ongetrouwdte blijven haar een soort vernedering leek en zij nam mij, omdat ik de eerste en vooralsnog eenige was, die haar gevraagd had
en toonde haar in een schetsboek een vluggen krabbel, die zij van de twee esthetische dames gemaakt had, toen Giuseppe eene jonge dame leidde aan het einde van de tafel, waar Cornélie en Rudyard over elkander zaten
Breydel wierp zich verbaasd voor Machteld op beide knieën ten gronde, hief zijn ogen opwaarts tot haar en riep: O mijn doorluchtige Vrouw!
Vergeef mij de onbezonnen woorden die ik onwetend voor u gesproken heb.
De edele dochter van de Leeuw, onze Heer, neme het een Laat niet ten kwade
Het arme dier, dat anders zoo weerbarstig was, wanneer men iets met hem deed dat niet naar zijn zin was, onderwierp zich nu aan alles.
Ze vlogen gisteren morgen weg, en lieten me een rotsmuis achter, om van te leven, terwijl ze weg waren.
Terug te Thrachis, bij Deianeira en Hyllos!
Terug in liefde en vrede en geluk en rust vooral, eindelijke rust
beiden als bij den dag toenam.
oen de andelmaatschappij het nieuwe systeem alom zag overgenomen en toegepast, trok zij zich terug en liet te regt aan de particulieren den arbeid en de voordeelen over
Ik vlei mij met de hoop, dat gij mij uwe geschiedenis wel zult willen verhalen;
maar wees zoo goed en zeg mij vooraf, welke vijver het is, die zich hier in de nabijheid bevindt, waarin men visschen van vier verschillende kleuren ziet
en reeds van ouden tijd leefden de elders verdrukten en vervolgden rustig en veilig onder hun medeburgers, nijverheid oefenend en handel drijvend en krachtig het hunne bijdragend tot wenthe s welvaart
Zoo groeit, zoo bloeit, zoo wast, o rechterhandt der Staaten, In moogenheidt geluk en tal van onderzaaten.
En gy;  o vrouwen, wischt uw tranen af, en lijdt, Om den toekomenden, geduldigh dezen tijdt
aan het einde waarvan Aylva aan Deodaat verhaalde, dat zij met hun gevolg te paard den omtrek hadden rondgereden, en dat die wilde meid, de duinen ziende, hem overgehaald had even af te stappen om te zien of zij de Noordzee ook van de toppen der hoogten bespeuren konden
er brak een brand van vreeselijk gelach, gevloek en gezang uit.
Het breede horizontale licht doorsneed de rij in tweeën, verlichtte de hoofden en rompen, en liet de voeten en de wielen in de duisternis.
Als zy maar kuipen en intrigeeren kan, dan heeft zy haar zin;
- maar ik bedank er voor, het werktuig te zijn van haar geheime knoeieryen.
' 'Foei Henry! ' zeide zijn vrouw, terwijl zy begon te schreien: 'het is niet lief van u, dus van mijn goede moeder te spreken
Door hare meerdere ontwikkeling heerschte zij, zonderdat zij de heerschersnatuur had.
Maar dat alles vond een ieder niet goed, en de anderen noemden haar excentriek.
De club echter, de groep, bleef haar trouw, in de zachte loomheid van het Indische leven opgewekt door haar tot concerten, tot ideeën, tot levenslust
die mij, na mij tot zoon te hebben aangenomen, zijn bedrijf leerde, en mij bij zijn overlijden al zijne goederen naliet;
dat ik hem in zijn beroep opvolgde, en daarmede veel naam maakte, zoodat mijne roomtaarten door de geheele stad Damaskus vermaard waren
aan haar lippen.  Haar oogen vingen aan te rollen, haar vingers klemden zich zenuwachtig om al wat zij aangrijpen kon, geen lid van haar lichaam was meer in rust.
De kleine, magere man verhief zich op de teenen, stak het hoofd eerst naar den eenen en toen naar den anderen kant, alsof hij aan de flesschen wilde ruiken, en bestelde eindelijk een glaasje likeur
zei Jean Valjean, zal ik niet hier zijn, maar ook niet bij u.
vroeg Marius.  O, wij geven u geen verlof tot reizen meer.
maar zij was opgerezen en hield hem François Haverschmidt, Familie en kennissen terug.
'Frits gij gaat niet, voordat gij mij beloofd, voordat gij mij gezworen hebt, dat gij uw tegenwoordig leven zult laten varen.
Gij zijt te goed, om als een vagebond door de wereld te trekken
Nelly!  riep hij op eens, met zulk eene vervaarlijke stem, en zoo onverwacht, dat het meisje schrikte, alsof hij vlak aan haar oor eene pistool had afgeschoten
vooral wanneer zij weer een gedroogd scharretje voor hen meebrengt.
Dat gaat dan mee naar de batterij en daar wordt huishoudinkje gespeeld.
Een enkelen keer mogen de buurkinderen meedoen
ie zou gaarne zien, dat ik zijnen vriend huwde.
n, lieve!  schoon ik alle achting voor het verstand en het hart van dien eleerde koester, schoon ik hem om beide als een broeder bemin, ik gevoel niets voor hem van dat geen, hetwelk bij mij liefde is
Het diep mededoogen, het geduld en de zelfopofferende liefde van dit schoon en beminnelijk wezentje oefenden een wonderbaar verzachtenden invloed op den ongelukkige uit
en dat, als zoo iets noodig is, hij zyne sleutels komt tellen, evenals Blauwbaard, en zoo'n deur opent, Hoe onvatbaar de lange zolders ook schijnen voor aandoening, laat de electrische batterij spreken
Bij het zien van dien muur schenen allen achteruit te deinzen, maar de zon keerde dadelijk haar stralend gezicht naar den muur, en overstroomde dien met licht.
Toen bleek het, dat het geen muur was, maar de prachtigste bergen, die zich achter elkaar verhieven
maar vooraf neem ik de vrijheid mij op uwe goedertierenheid te beroepen, en u te smeeken mij uw woord te geven, dat mij geen leed zal wedervaren.
Nu verhaalde mijn broeder, zonder iets achter te houden
Ik zeg u, Haley, hiervan moet niet gesproken worden.
Ik zeg neen, en ik meen neen, antwoordde Shelby beslissend.
Gij moet bekennen, dat ik tamelijk veel voor hem bied
Ja, ik wilde u daarmede zeggen, dat ge slecht, zeer slecht hebt gehandeld.
Maar wiens schuld is het, dat ik zoo gehandeld heb
Ach!  riep zij haar zoon tegemoet, die op niets minder, dan op zulk een onaangename tijding voorbereid was, alles is voor jou verloren.
Je rekende op de mooie belofte van den sultan, maar er komt niets van
Eerst gisteren avond kregen wij bericht, dat men deze beiden had opgespoord in Liverpool en dat daar gebleken is, dat zij hoegenaamd niets met het geval hadden uit te staan.
Daarna kwam ik in mijn wanhoop en teleurstelling, na een slapeloozen nacht, regelrecht naar u toe met den
Hij vleide zich dan ook met geene ijdele hoop, maar bereidde zich voor om als een opregt muzelman te sterven.
In deze voor hem kostbare oogenblikken, vergat hij zijn' beminden Bedreddin niet.
Hij liet hem bij zich roepen, en zeide
en gevoelend, dat hij rood werd, zag hij Stipan zwijgend en openhartig in de oogen.
Als er destijds iets met haar bestond, ging Oblonsky voort dan was het eigenlijk maar zeer oppervlakkig
Zoo op den man af ondergevraagd, terwijl die vraag juist in botsing kwam met zijn gevoel, wierp Slop zijn hoofd achterover en hief een lang en zacht gehuil aan, dat zich eindelijk in een snuiven oploste
Rudge antwoordde slechts met een kermenden zucht, wierp zich op den grond neder, wikkelde zijn mantel om zip hoofd, en kroop in den donkersten hoek
Zeker, dan had hij zich in de nachten, toen hij zich kreunend om en om wendde, wel even van die marteling verlost.
Maar Paddeltje was iemand, die niet lang aan geleden ellende bleef denken, bovendien altijd moed bleef houden dat het in de toekomst wel terecht zou komen, en daarom van het tegenwoordige genoot als dit aangenaam was
Het zwart gaat er gemakkelijk weer af, en zit alleen maar op het gezicht en den hals.
Eens hadden wij iemand voor de eerste treurspelrollen, die zich over zijn heele lijf zwart maakte
en daar zij aan het rollen van het rijtuig hoorde, dat haar man uitgereden was, keerde zij naar haar slaapvertrek terug.
Dit was voor haar het eenig toevluchtsoord voor alle huiselijke zorgen
Ja daar hadden plegtigheden plaats;
'er was eene groote menigte volks op de been, doch 'er was op aller aangezigten eene heldere vrolijkheid, eene hartelijke opgewektheid te lezen, daar zijn hart hier toesloot door de sombere geestdrift
Daarom ben ik journalist en voel ik er voor dat te zijn.
Mijn lezer dàdelijk te pakken en hem weêr dadelijk los te laten, omdat noch hij, noch ik, meer tijd hebben.
Maar ik pak hem morgen weêr, en ook dan verlang ik niet, dat ik hem langer boei, dan ik hem pak
en wat zoudt gij meer van mij verlangen?
Als ik eens wilde oprekenen, hoevele vrouwen er in de laatste tien jaren, in deze stad alleen, wel gehangen zijn, zoudt gij verbaasd staan
en Mevrouw Ferrars zelve scheen, door hare onhandige verontschuldigingen, de eenige persoon, die verwonderd was, dat zij niet meer gegeven had.
Nu zij dus zeker waren van een inkomen, dat ruim voldoende zou zijn voor hunne behoeften, viel er op niets meer te wachten, nadat Edward beroepen was, dan dat het huis gereed zou zijn, waarin
Ik heb een oven vol brood gegeten, maar wat helpt dat, zoo'n honger als ik heb!
Ik voel altijd nog een leege maag, en ik moet mij insnoeren om niet van honger te sterven.
Toen Domoor dat hoorde, had hij schik: sta maar op en ga mee, dan kun je je genoegen eten
tikte hem op de wang en ging zitten om te beginnen met eten, zeggende dat het het beste gezicht was van de wereld
meer betooverend nog dan werkelijk schoon, vol behaagzucht in de diepte van haar grauwe oogen, die op en neêr glansden onder de kruivende wimpers, eenvoudig gekleed in een donker zijden blouse
half verlicht en half verbergt en strepen van kleuriglicht in de lange zijschepen werpt.
Maar hoeveel schoonheid van een anderen aard is er niet
ijt maar gerust, zeide, ik zal het bij mijn vader wel goed maken, en ik zal hem beduiden, dat het tevens eene belooning is voor uw zorgvuldig oppassen in de waarneming van het huishouden, toen hij en ik beide uit de stad waren
Vooreerst aan den ingang der stad het oude kasteel Baranoff, een stevig houten gebouw op een heuvel met uitzicht op de zee gebouwd.
De bescheiden woning van den tegenwoordigen gouverneur van Aljaska is ook oorspronkelijk een russisch huis
Na al de lijnen en vagen wel getekend waren, bevochtigde Diederik de wangen en het voorhoofd van Adolf met een blauwachtig water, en gebood hem op te staan.
Het is gedaan, sprak hij, gij gelijkt aan Mijnheer Van Bethune alsof dezelfde vader u beiden had geteeld
Ik begrip wel, dat een ontbijt met Lafitte iets heel aangenaams is, maar is het mogelijk, dat zulke weelde u niet tegen de borst stond
Dat wist ik,' hernam de Prins: 'gy zijt een edele ziel, Buat!
en zoo ik ooit naar macht wensch, het is, om u naar verdienste te kunnen beloonen voor hetgeen gy voor my doet
Mijnheer Bunn voegde er bij dat hij evenzeer gekomen was om Grimaldi te spreken, en daar hij Grimaldi's beurs tegelijk met de zijne wenschte te vullen, stelde hij dezen voor met hem mede te gaan
Het papier, waarop men toen drukte, was, ten gevolge van het bleeken door chloor, zoo zwak en aan voortgaand bederf onderhevig, dat ons slechts weinige boeken uit dien tijd zijn overgebleven
sprak zij het vonnis uit en haar stem beefde niet.
Zij had de zelfbeheersching in een zware school geleerd.
'Vergeef mij, George' zoo zeide zij, 'dat ik een oogenblik aan je goede bedoeling heb kunnen twijfelen.
Ik dank je voor al wat je voor mij gedaan hebt.
Ik eisch de overgave van den burcht, zoowel als die van zijne verdedigers, waaronder dus ook gij behoort.
Eindelijk nog eisch ik op staanden voet de uitlevering van den dienaar, die mij mijn kind ontroofd heeft.
al had plotseling de bloeiende natuur der Meimaand plaats gemaakt voor eene December temperatuur, hij zou er niets van hebben bespeurd, zoo Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette geheel vervuld was hij met hetgeen hij had gelezen.
De heer Botwater was een man van zaken en, al lezende, had hij dadelijk de zwakke punten van het testament opgemerkt
in hun oogen stelde zij het zinnebeeld der vrijheid voor, en als om tot tegenhanger van de Minerva van den Pyreus te dienen, stond op het plein van Corinthe het kolossale bronzen beeld eener kat
dat evenwel over niets liep dan over goedkoope ballen in de Wijde Appelaarsteeg, en eens, omdat gij aan uw linker dito een albasten knikker gezegd alikas hebt laten zien, zonder een eenig rood aartje, van welk delict
toen beweerde hij, dat zij een troep druktemakers en bedriegers waren, en nergens anders hun brood mee konden verdienen dan met het inpompen van Latijn en Grieksch, en een bende verwaande kwasten
verleden week is haar broeder WILLEM bij ons geweest en heeft ons verhaald, dat hare ziekte geweken, ja dat zij zoo ver reeds hersteld was, dat zij voorhad, toekomenden zondag, weder te Kerk te gaan.
' Met verrukking las MAURITS bij herhaling deze woorden en boezemde met eene hartelijke verzuchting uit
Gij moogt boven gaan, zuchtte hij, het gelieve u mij te volgen.
De Mortenay zat bij een kleine tafel waarop zijn helm en zijn degen nevens de ijzeren handschoenen rustten.
Hij bezag de Deken met verwondering: deze boog zich voor de Stadsvoogd en sprak
en ik voor mij wou maar dat ik goed van hen denken kon.
En de woningen, zei mijn gastvrouw, in de kamer rondkijkende, misschien waren ze geriefelijke woningen, ten tijde van den stichter
Je hebt voor kind noch kraai te zorgen, je zou kunnen leven voor je eigen genot.
Maar je denkt te veel en veel denken maakt ongelukkig.
Ik heb impulsies, ik heb invallende gedachten, maar ik denk niet.
Gelukkig niet.  Ik filozofeer nu, maar ik denk niet
'je moêr's erfenis zou er bij inschieten, al zit ze er nog zoo warmpjes in.
Mijn baas, die als pasteibakker nogal goed weet wat er al zoo omgaat onder de groote luî, zegt, dat hij maar half gesteld is op de grafelijke klandizie;
om niet te melden van Poseidoon zelve, die mij leende zijn verre, diepe zee als ontvangbekken voor zoo veel drek?
Poseidoon, hielp HIJ mij ook niet den Stier dooden;
Nu wil ik, booze wereld, Uw snood gewoel ontgaan;
Bij het einde van het lied zwegen de ridders, niettegenstaande zij sterk onder den invloed van den vurigen wijn verkeerden.
De weemoedige inhoud van het lied zoowel als de schoone voordracht van den grijzen minstreel had hen getroffen
die, daar zij ten oogmerk gehad had, om en zijne toekomende bruid bij voorraad te strooijen, nu naar de vaderlandsche wijze boeten moest, hetgeen zij, ziende dat het niet anders kon, met alle gelatenheid onderging
Zoo ga je zonder erg de trap op: flap!
dan vliegt je op eens die krates tegen je beenen
Met uw verlof, dat is heel wat anders.
Daar stond hij als onzijdige scheidsman tusschen partijen in, en het gold zaken, stoffelijke belangen;
hier is hijzelf de beleedigde, getroffen in het teerste waar men ons treffen kan, het eergevoel, en.
want dit was eene zeer gewigtige bedenking alle de erfmakingen, die in het vervolg aan JOHANNES WOUTER BLOMMESTEYN mogten gemaakt worden, zouden met moeite, op JOANNES GUALTHERUS BLOEMESTEIN kunnen afdalen
zweeg;  schoon weinig tevredegesteld met de drogredenen des Kantzeliers, begreep hij reeds genoeg te hebben gezegd, en achtte het gevaarlijk, de haat van een zoo machtig lichaam als dat der Jesuiten, op zich te laden
Ik zie daarvan met u de gevolgen in.
Maar gij zijt een wijs en voorzigtig mensch, en ik moet uw besluit goedkeuren, daar dit de eenigste weg is, om u te onttrekken aan de noodlottige gebeurtenissen, welke gij anders te vreezen hebt
Vanmiddag heb ik me in al mijn nouveauté's gehuld, en ik heb de tondeldoos achter op mijn hoofd gezet, maar Ma heeft hem heel behoedzaam in mijn oogen getrokken.
We zijn er per rijtuig heen getrokken, en Julie heeft met haar voet aldoor op mijn lakneus gezeten, wat ik moedig doorstaan heb
Ronduit gezegd: het heeft er wel iets van, en er behoort Jobsgeduld toe om somtijds met je op te schieten, en,' voegde ze er lachend bij, 'dat heb ik niet erg in voorraad;
vandaar dat ik straks je zoo hard behandeld heb.
Al sprekende had hij een blik en een wenk gewisseld met dienzelfden officier van de lijfwacht, die Juliaan kort te voren zoo barsch had afgewezen;
deze, reeds ongunstig gestemd, aarzelde niet onverwijld dien wenk te volgen, en was, achter den baron aangetreden, gereed om dezen in geval van nood bij te staan
en oude Steyne naast haar uitgestrekt, met loodkleurig gelaat en spookachtige oogen.
Haat, woede of begeerte deden ze zoo nu en dan nog schitteren;
Ik kan anderen in het zonlicht zien;
ik kan onze bootslieden, en athletische jongelieden op het heldere water, of besprenkeld door het beweeglyk licht van door de zon beschenen bladeren gadeslaan
als was het een boek, waaruit bladen gescheurd zijn en dat niet te volgen is.
En hij begreep noch zichzelven om zijne drift, noch Eve om haren twijfel.
mmers alles, alles wat ik bezit.
, et leven van aurits ijnslager kapitaal tegen eenige rente in uw kantoor aanbieden.
neen,, dan kent gij mij niet.
k heb het tot een geschenk voor u geschikt
O, neen, neen, spreek zoo niet mijn jongen, zeide de oude man bijna snikkende: denk zoo niet.
Rondom Hem zijn wolken en duisternis
de sneeuw lag nog veel hooger voor onze hut: als wij ons op weg begaven, zou ik er zeker tot over de knieën zijn ingezonken.
Hoe laat zou het wel wezen?
Ik kon het niet aan Vitalis vragen, want
den goeden, vroolijken ouden Mestienne, dronken gemaakt.
Hij speelde en deed met hem wat hij wilde, al naar zijn luim, en Mestienne deed in alles zijn wil.
Fauchelevent was alzoo volkomen zeker van zijn zaak
Zonder twijfel!  verzekerde Lewin, die nog altijd aan het onderwerp van hun gesprek dacht.
Hij meende toch zijn gedachten, voor zoover hij dit kon, duidelijk te hebben uitgesproken
zij spreken uit de hoogte.
Daarom keert zijn volk zich hiertoe, als hun wateren eens vollen bekers worden uitgedrukt, dat zij zeggen: Hoe zou God het weten
Ik heb er over gebeden, o, ik heb zooveel gebeden!
Als ik bemerk wat gij zijt, en wat oom is, denk ik wat God moet zijn, en kan ik Hem aanroepen
Ha! ' zeide Van Espenblad, na een brief, welken Jacob van Lennep, Elizabeth Musch hy in de hand hield, haastig doorloopen te hebben, en terwijl zich een blijde uitdrukking op zijn gelaat vertoonde: 'dit stuk is ook van oude dagteekening;
een ander het doet, en gij hebt er evengoed recht op als een ander.
Zeer waar, zeer waar, zeide de jood, die inmiddels binnengekomen was, zonder dat Olivier zulks gezien had
De barricade der voorstad van den Tempel, die door tachtig man verdedigd en door tien duizend man aangevallen werd
het hoofd op zijde buigend om Lewin aan te zien met zijn goedige, zachte en bescheiden oogen.
Gij gaat een phase van het leven in, vervolgde de priester
bloemerig en doorglanzend.  En de keizerin verwonderde zich er om, dat Hélène zoo mooi kon lezen en niet scheen te voelen dien angst, die toch overal omsloop, als een spook
Weet gij, mijn geliefde Held, Artemis, wij zagen haar nooit anders dan als de blanke maan: hare tred drukte nooit den somberen boord van den Tanaïs
begon Buat met een gemaakte boodschap, en vroeg, of het waar was, wat men hem verhaald had, dat by Nyssen twee Holsteinsche paarden waren aangekomen, die voor de Princesse Douairière bestemd waren
en hoe veel mooier en heiliger zullen waarschijnlijk de gedachten wezen van het arme jongetje of meisje, dat ge opvoedt, dan die van den saaien door de wereld verdorven mensch, die ze regeert
waarvan het nu den noordwestelijken hoek uitmaakte, en het woonhuis met de kerk vereenigde.
Het was achthoekig van gedaante en van zwaren, grauwachtigen steen opgetrokken tot op een hoogte van ongeveer negentig voet
vormde een kanker aan den wortel van zijn nationaliteit en heeft zijne taal barbaarsch gemaakt.
Maar het goede, dat van oudsher in hen was, zit er nog in
ja? ' 'Gekheid;  het is heel lekker.
Zij had sedert ze Aboe Bakar's vrouw was, nog met geen enkelen vreemden man gesproken
Gij behoeft u daarover niet te kwellen.
Nu, ik ben blij dat gij nu ook uitgaat;
en hier, Mammy, en daarmede sloeg het meisje hare armen om haar heen, gij moet mijn flacon ook medenemen
Dat besteedde zij om haar gezin te verlichten met hare merkwaardige gaven als physionomist gaven, die
Chester zag hem aan met een glimlach van veel meer beteekenis dan anders, en wees naar de kast;
terwijl Hugh een glas inschonk en uitdronk, bleef hij hem met denzelfden glimlach nazien
Ik heb zeer verkeerd gedaan, dat ik mij heb laten medesleepen door mijn drift, voegde hij er bij, een fout, die mij duur te staan kan komen.
Maar het is te laat om deze te herstellen
Al de bewoners van de straat stonden voor de ramen;
het kleine dienstmeisje vloog naar het hekje, de mesdames Clapp keken uit het venster van de keuken
Ik heb altijd gevreesd, dat ik het u vruchteloos zou zeggen.
Mijne hoop en vrees zijn nu beide verwezenlijkt.
erusha vluchtte van de provisiekamer, waar zij sandwiches voor de gasten had klaargemaakt, naar boven, om haar gewone dagelijksche werk af te maken.
opgedragen, waar elf kleine kleuters van vier tot zeven jaar sliepen in elf kleine bedjes, die op een rij langs den muur stonden
doch niet zoo sterk, om er de belangen van zijn huishouden geheel door te vergeten, en ik kan hem ook niet kwalijk nemen, zoo hij, op zijn leeftijd, bij het aangaan van een tweede huwlijk, iets meer raadpleegt dan zijn genegenheid
nu ik zie, dat gy die zoo kalm opneemt.
' 'Het klagen helpt ook niet, wanneer een zaak onherroepelijk beslist is,' hernam Elizabeth: 'wanneer denkt gy te vertrekken?
In die gevangenis, waaruit hij, door hulp zijner vrouw, ontsnapt is, besteedde hij zijnen tijd in geleerde en godsdienstige letteröefeningen;
en, hoezeer het te bejammereu was, dat zoo braaf een man, als waarvoor ik hem houde, van zijne vrijheid beroofd was, geloof ik
Haar man, die volstrekt niet vrij van vrees geweest was in het begin en door hare zonderlinge wijze van doen in geenen deele gerustgesteid was, wemdde zich nu tot den bleeken bezoeker in de zwarte jas
voor het groote werk strijden met de onwrikbare logica van het ideaal;
zij geven hun leven als een zuiver offer voor den vooruitgang;
en scheen haar door zijn kraaien en dartelen te willen opwekken.
Zij klemde het eensklaps nog vaster in hare armen, en langzaam viel de eene traan na den anderen op het onnoozele verwonderde gezichtje
Nog voorbij stil stond, sprong een vlugge conducteur van de loopplank en liet zijn fluitje hooren.
Na hem sprong de eene ongeduldige passagier na den anderen er
En zij lachte en schertste met haar vriendin, zonder zich behoeven te kleeden en zonder zich te bewegen.
Zoo deed zij met andere kennissen ook: zij maakte hare visite's door de telefoon.
Toen nam hij zijn mand op, legde er, zonder er een te verliezen, de patronen in, en dichter tot het geweervuur naderend, ging hij een vierde patroontasch plunderen.
Daar werd hij nogmaals schier door een geweerkogel getroffen
en zyn gedrag zouden opschorten, totdat zy hem ten einde toe hadden gehoord.
Na deze inleiding begon hy als volgt: Ik ben Franschman van geboorte
Juliaan liet hem begaan, maar bleef het gelaat afgewend houden, half wrevelig, half beschaamd.
ik zie niet waarom ik u artsenij zoude geven op dit oogenblik;
Een voorzichtige jongen!  Hij heeft zich nooit aan de ijdelheid van mooie kleeren vergaapt.
Ik had ze wel willen hebben, als ik ze voor niets had kunnen krijgen, zei de zoon, de courant weer opnemend
met zyn staartpruikje, wiens portret boven het buffet hing en waaraan men zag dat het bepaald Pebbleson en bepaald niet Neef moest voorstellen, was naar eene andere sarcophaag verhuisd
zoo menigmaal als hij mij deed roepen, moest ik naast hem gaan zitten, en het was dan een vermaak aan te hooren, welke schoone zaken ik hem vertelde.
Ik wist hem in eene voortdurende verwondering te houden, ik nam hem geheel in, en wanneer ik geëindigd had, O!
en dan nog wel hunne namen te mengen in een overlegging, waaraan Mevrouw Musch en ik deelnemen!
' - Mevrouw Musch was hier enkel pro forma by gehaald - 'ik verzoek wel vriendelijk, dat die snaar niet verder worde aangeroerd
Moet ik je misschien helpen, omdat je mij zoo dikwijls aan mijn staart getrokken hebt?
Toen werd de jongen boos, en vergat heelemaal hoe klein en machteloos hij nu was.
de vreemde handelwijze van den pater had eenig vermoeden bij hem doen ontstaan.
Hij lichtte zijn lamp omhoog en zag de cel rond: een werk dat spoedig verricht was, daar het lokaal niet veel breeder was dan de deur, waardoor men er binnenkwam
Ik weet het niet,' antwoordde Drenkelaer: 'ik ben, als je weet, geen speler, drinker of duellist.
Maar bij onze tegenwoordige maatschappij, waarin het huwelijk een luxe is, welken alleen vermogende lieden zich behoorden te permitteeren, geloof ik, volkomen gerechtigd te zijn, een vrijerijtje aan de hand te hebben, dat nergens toe verbindt
daarom moet gij mij uwe medewerking toezeggen, uit vollen, vrijen wil,.
' en daar Juliaan zweeg en de lippen opéénklemde, als een die in zelfstrijd een overhaast antwoord terughoud, vervolgde zijn verleider op den toon der zachtste overreding
Indien ik met mijne middelen, mijn invloed én mijne positie niet al de aanleggers van zulk eene misdaad aan het licht kan brengen, schiet ik te kort in het betoon mijner achting voor de nagedachtenis van dien man
een vrij leven te leiden, in plaats van achter de ossen te loopen, en iederen dag op hetzelfde land van den morgen tot den avond te moeten werken.
Terwijl, wanneer hij onverstandig is en huilt en schreeuwt
nder haar verhaal zag zij, hoe het gelaat van, dat tot nog toe treurig gestaan had, van gramschap begon te zwellen, en naauwelijks had uitgesproken, of zijne hand aan het gevest van zijn geweer slaande, barstte hij uit
En de neef van die juffrouw tegenover ons, is de eenige niet die in de Oost fortuin heeft gemaakt.
In Polen zie ik velen die daar geweest zyn, en waarlyk heel knap in de kleeren steken.
Maar dit begrypt zich, op de zaken moet men passen, ginder zoo goed als hier
die over het vuur hing, om het theewater spoedig aan den kook te krijgen.
Ik was van plan, zeide Samuel, toen het gesprek eene poos haperde, ik was van plan om Jemima van avond' eens mee te nemen naar de Arend
maar hij beweerde, dat het tryptiekblad niet was van Gentile da Fabriano: hij herinnerde zich het blad bij je gezien te hebben
ij zoudt zoo doende mij wel afschrikken, om immer ruidegom te worden, als dat eene zoo treurige zaak is.
Gij zijt slechts een trouwelooze, hernam de visscher.
Ik zou verdienen het leven te verliezen, indien ik de onvoorzigtigheid beging, mij op u te verlaten.
Gij zoudt dan gewis niet in gebreke blijven met mij op gelijke wijze te handelen
U bent zeer vriendelijk, waarlijk, zeer vriendelijk, mijnheer Merdle.
De bezoeker had intusschen plaats genomen en streek met zijn groote hand over het voorhoofd;
en verbeeldde hij zich dat hij het weer terug had, als jaren geleden, onschuldig en vroolijk!
En nu verwonderde het de juffrouw niet langer dat hij dan achterna zoo melankoliek kon loopen fluiten.
Oij moet mij vergeven, dat ik u gispen moet, maar waarom hebt gij hem niet medegebracht?
Hij wacht in een rijtuig beneden aan de deur, antwoordde Rosa
Toen hij in de zaal terugkwam, vond hij het kleed, dat hij uitgetrokken had, niet meer;
de geest had, naar zijn bevel, in plaats daarvan een andere kleeding gebracht.
wijl gelukken mocht, den weg schoon te houden, hij was daarom niet ontslagen van zijn vijanden, die uit de akkers en perken lands hun pijlen op de Hollanders afschoten en gedurig in nieuwe zwermen voor den dag sprongen, nu van ter zijde, dan van achteren, de zwaargewapende volgers des Graven
en weldra lachte zij weder vroolijk over allerhande dingen, die zij in het voorbijrijden zag.
Clare, toen zij aan het diner zaten: wat heeft men u vandaag in de kerk opgedischt?
maar niet uit de gedachten hebben verloren, langzamerhand gewoon geworden aan zijne nieuwe betrekking.
Hij verkeerde thans op een gemeenzamen voet met den heer en
en de schaduw van een eikenboom, waaronder zich eenige graven bevonden, nog donkerder maakte.
Niet ver van daar hoorde men het sombere geklots van het water
Wat dat betreft, zei hij, ik moet maar zien, hoe ik mij door de wereld sla.
Zoo ik echter mag gelooven, dat u en de uwen belang stellen in mijn lot en mijne handelingen, dan zou dat een middel kunnen zijn.
Ik wil met u naar wal gaan, zeide Amelia: niet dan door dwang zal ik u verlaten: mijn besluit is onverzettelijk: en gij weet, mijn vader, dat ik, wat vastheid van wil betreft, uw waardige dochter