AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ik schafte mij de wapenrusting aan, die gij thans draagt, dankte mijn dienaars af, nam in mijnen dienst de beide knapen, die ons vergezellen en mij niet kennen, en trok door
evenwel e. z. v. De beroemde dokter hoorde hem aan en haalde intusschen zijn groot gouden horloge
zoodat zij niets bemerkte. Ik gaf haar vervolgens den beker terug, opdat zij er niet aan twijfelen zou, dat ik hem geledigd had. Wij gingen daarna te bed
waarin men u, naar het schijnt, levend heeft begraven, om redenen, die mij onbekend zijn. Maar wat mij in verwarring brengt en wat ik niet begrijp
Lewin gaf geen antwoord. Het zooeven uitgesproken woord, dat hij slechts negatief rechtvaardig handelde, had hij nog niet kunnen verkroppen
Zij heeft gezond verstand, een hart dat zich voor al wat goed en liefelijk is ruim en gewillig opent, maar geen vast beginsel, waaraan zij de verschillende indrukken kan toetsen, die zij ondergaat
Dat zij met een troepje vrienden een toer op touw wilden zetten, had ik ongeveer begrepen. Ik dacht, dat het ook een bergtoer zou wezen en besloot dus hun plan te verijdelen door het te voorkomen
hij hoorde de vogels niet, die in het dichte groen zongen en tjilpten en hij merkte de houtduiven en eksters niet op, welke nu en dan als plotseling verschrikt opvlogen om met groote haast zich weder te verbergen
Na een stillen wedergroet, wendde ik de oogen naar de bedstede des gewonden, en ik kon niet nalaten, ondanks de redenen van wrevel, die ik tegen hem voedde, een diep medelijden te gevoelen met den toestand, waarin ik hem
dezer schandbladen. Soms wordt het betwist, dat hun invloed zoo groot zou zijn als een vreemdeling allicht zou veronderstellen
Zij, die dat gehoord hadden, repten zich om het in de stad ruchtbaar te maken en weldra was de wal vol nieuwsgierigen. Waar is de jongen, die dat verteld heeft? vroeg een rijke
met hare talrijke deelnemers uit alle oorden van Europa en uit de Nieuwe Wereld, hare weelde, waaraan zij te Griesbach noch te Rippoldsau gewoon waren, gaf aan beiden een onuitputtelijke stof tot vermaak
Prins Edzard scheen weinig na te denken over het lastige van zijn pozitie; glimlachend, aardig, mondain, ging hij dwars door alle lastigheid heen, ze heelemaal niet opmerkende
er over sprak alsof hij naar het uiterste eindje van de wereld ging, en toen hij van Engeland naar Australie vertrok, alsof hij maar even het Kanaal zou oversteken
aar, bedenk, mijn eer! dat dezelve zijn zamengesteld uit de bloem van het volk, jonge en rustige oplieden, wier vaderen alle bijna de wapenen gedragen hebben voor de dierbare vrijheid des vaderlands
weder aan Cosette: Wilt gij naar het Luxembourg gaan? Zij antwoordde treurig en zacht: Neen. Deze treurigheid griefde Jean
Een van de omstanders, ook een hoog geleerd professor in wijsbegeerte aan diezelfde schole, en dieper dan de anderen getroffen, een zekere Bruno, achtte zich geroepen de toepassing te maken, en sprak de schare dus aan
als daarentegen een groenteboer aan uw beschaafde tlieetafel zou aanzitten, waar iedereen geestige dingen zegt
en derhalve was dit bericht hem onaangenaam. Zij sleept hem van de eene plaats naar de andere, zeide de vorst lachende
Een uur geleden had hij haar in de kamer van haar vader verlaten. Hij dankte zijn gelukkig gesternte, want hij was nu in de gelegenheid haar gade te slaan
slingerde en leidde tot dien geheimzinnigen, mystieken oorsprong, half heilig, legendarisch, tot St. Ladislas zelven
smeerflesschen, waarmee ik machtig blij was dat ik laarzen mocht poetsen, en die ik, als ze leeg waren, voor een farthing het stuk verkocht
Oblonsky ging het eveneens. Hij was ook niet spraakzaam. Maar Wesslowsky babbelde
uit het venster stak — Suzana, haal spoedig Olivier en de twee andere jongens uit het hok, en wasch hen
zoo niet tot Thrakië's sombere boorden, toch tot een zoom van een land van geluk! Maar het zij zoo, als gij het wenscht. Alkaïos weêrstreeft niet langer
Het lot trof Olivier Twist. De avond kwam; de knapen gingen op hunne plaatsen zitten
alleen te mogen doorbrengen, maar, hoelang zij het ook rekten, eindelijk, eindelijk moesten zij naar het gezelschap terug. ' aarlijk zeide voor den spiegel hare kleederen
Hij zal dit als zulk een hooge eer beschouwen, dat hij het niet zal weigeren en den beker tot op den bodem zal ledigen; nauwelijks echter zal hij hem uitgedronken hebben, of gij zult hem achterover zien zinken
at is ook meer de stapelplaats van den oophandel, dan de zetel der anggodinnen: maar wij zullen zien. en middelerwijl brak hij denzelven open
o ejuffrouw! sta het hem maar toe. k verzeker u, gij zult er geen berouw over hebben, en ik blijf er u borg voor, dat hij er heel handig mede omgaat
is het hout te vochtig om te branden; dagelijks zijt gij als een twistappel in de huisgezinnen, als de een u te warm, de ander niet warm genoeg aangestookt acht. Maar nu
en zoodra de Held gekondigd zoû worden door de herders en hoeders, niet te gemoet hem gegaan maar de fakkelen, duizende fakkelen ontstoken in de sneeuwblanke nacht
Wie kon gissen, als hy den heer Grewgious aankeek, of hy ooit eerzucht of teleurstelling had gekend
Maar toen de tijd verliep, begaf mij die flauwe hoop. Als zij mij ooit had liefgehad, moest ik haar des te heiliger achten
Dezelfde! Hij zal eene kevie met acht zijner duiven medegeven, waarvan ge er vier bij den Prins en vier bij Admiraal van Boisot moet brengen
Naast haar loopende, ontstelde hij, en zijn gezicht betrok. De opgewonden vroolijke trek, de joviale lach om zijn dikken snor was plotseling weg. Zij zag, dat zij wreed was geweest en
op de thee gevraagd, en bij die gelegenheid werden hare plannen en vooruitzichten naar behooren onderzocht en besproken
ik weet niet of het er wel door kan.' 'Malligheid, je vrouw is er niet bij om er vieze gezichten voor te trekken; lustig op! daar is toeback en het pijpje, dat zal de grauwe nevelen uit je hoofd verdrijven
want zoo dikwijls deze naar Jonas keek, ontdekte hij dat die hem eveneens aankeek, wat een nieuwe bron van verlegenheid was
komt logeeren. Ieder zegt, dat het een beeldig buitengoed is. U hebt Kolonel Brandon al lang gekend, niet waar? O ja, heel lang al; sedert mijn zuster trouwde. Hij was een van Sir John's beste vrienden
de kracht van mijn' arm doen gevoelen. Ik zweer alle geesten, die in de wereld zijn, te zullen vernietigen, en hem het eerste. De prinses, die er de gevolgen van inzag
ik! Twee leerlingen van een architect, van een huizenbouwer, een fatsoenlijken metselaar, metselaarsknechts. Ik zou wel eens willen weten hoe zij heeten
O, Jezus, Heere Jezus, hebt Gij ons arme schepselen geheel vergeten? barstte hij eindelijk uit. Help Heere, ik verga
want hij kwam vlak bij hen. Wat is dat toch voor een hond, die ons nasluipt! zei toen een van de mannen. Hij komt zoo dicht bij, alsof hij ons bijten wil
Waartoe bevond zich dit wagenstel te dezer plaatse op de straat? Vooreerst om de straat te versperren, ten tweede om verder te roesten
De verdrukte onschuld zag hem scherp aan, om uit te vorschen, of hij hem al dan niet verstaan had, maar de Belg werd door het volmaakt onnoozel gezigt van den jongeling geheel misleid en begreep, dat deze niet wist wat hij had gevraagd
Dat is alles wat ik gedaan heb, en toen wist ik zelfs niet dat de jongelieden er aan dachten zoo spoedig te trouwen
Daarop maakte hij een buiging voor het gezelschap en verwijderde zich. Dieh avond werd Nikolaas door iedereen met de grootste beleefdheid behandeld
dat van meiden te vergen is, te voldoen, als er niet juist aan de deur werd geklopt. Zie eens wie daar is, maar kauw niet als gij opendoet
Dat is zeker een kwaad, zeide de andere dame, met aandacht de belegsels bekijkende van het kinderjurkje dat zij
Maar in hare bewondering was Van Oudijck gekomen. Zij had hem plotseling in zijn karakter gezien en hoewel geheel verschillend van de artistieke bekoring, die haar tot nog toe uitsluitend in karakters had aangetrokken
het meelvat in den hoek, dat tegelijk als tafel diende, de dekens, spaden en andere dingen langs de wanden
Hij ontdekt licht in het onafgewerkte huis, of het hoi in den stadsmuur van Durdels, en baant zich zacht den weg
Weer had de natuur zich voor haar laatsten bruidegom getooid. In den langen winterslaap had zij haar lijden vergeten, en eeuwig jong was zij ontwaakt om weer te begeeren, in bittere smarten voorttebrengen en zonder wensch te staren naar het eind
toen hij bemerkte, dat de woorden hij slaapt niet hem, maar Landau hadden gegolden. De Franschman was even als Oblonsky ingeslapen
dat gij nu zult heengaan alsof gij nooit zoo buitensporig dwaas waart geweest, en op de zaken van de heeren Kenge en Carboy passen
Daar de cherubijn de vermetelheid niet had van zulk een ontzaglijk wezen aan te spreken, hield hij een waakzaam oog op haar avondmaal
ik voelde het dadelijk. O, wat een stommerik! En het was een gelukkig pak ook. Den eersten dag dat ik het aanhad, verbrandde de oude Lord
Zij borg ze in portefeuilles; zij nam ze weg van ezel en plank; zij behoedde hem te veel af te dwalen van de 'Banieren', en dit was het alleen, dat hij voltooide
Een oogenblik dacht Veritas werkelijk, dat de jongen als een dolleman op de vlucht sloeg, doch zoo dwaas was Paddeltje niet. Waar zou hij heen moeten gaan, midden in den nacht en dat in een streek, die hem volkomen onbekend was
ik had gehoopt dat die knaap, om zijnen gewaanden vader te wreken, zijnen pleegvader om hals zoude brengen;. doch daar heeft hij niet aangewild
Den volgenden morgen echter was mijn besluit genomen. Alles zeide mij dat ik die vrouw niet terug mocht zien. Ik had geen recht haar steun, haar troost te zijn. Zij was de vrouw van een ander en.' 'Vertel mij toch eerst de feiten
Miagkaja vroolijk: Zij zullen Landau vragen, wat zij doen moeten. Landau? Wie is deze Landau? Wat? U kent
als 'er dan geweldenaars, zoo als in mijnen tijd, het roer der regering, met uitsluiting van den adel en de andere aanzienlijke Genuesche gedachten, in handen namen
en juicht het nu maar ook, zelve weêr gelukkig om zijn gejuich, met Romaansche buigzaamheid en zuidelijke
wat hij toeschreef aan de agitatie door de jongste gebeurtenissen Hij had Marie een kus willen geven, toen hij wegging, en tegelijk had het hem getroffen, dat zij toch een fraaie hals had
ijn lieve, beste adertje angbeen. et is vandaag een heerlijke dag. k ben juist door mijn laatste examen gekomen en wel in de physiologie. n nu: u ga ik drie maanden naar een boerderij
die twee hadden zonder twijfel een afspraak, kwam de heer Frederic Bullock, en hij en de heer Osborne gingen samen heen
Cammingha bestierde de verdediging van Coudum af tot aan Warns: en de linkervleugel was aan Martena toevertrouwd. De Abten van
om zoodoende in meststof over te gaan en aandeelhouder te worden in de opbrengst der raap- en
door hem gevoelden invloed op zijn hart had, en hoe, nu de wensch van een zoo aanvankelijk goed beroep vervuld was, bij hem de wensch geboren werd, om zulk eene huisvrouw als te bezitten
zat als een blad te beven, en deed niet driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager dan vragen, toen hij weder spreken kon, of zij het bosch niet haast uit waren; daar zij nu met ongemeenen spoed
dat het vel van zijne knokkels scheurde en zijne vuist bloedde, d hoop ik dat ik hem nooit vermoorden zal
Niettegenstaande de diepe vorens, welke lange en moeizame tochten, maar, meer nog, droeve en hartverscheurende bekommernissen, op zijn gelaat en voorkomen geprent hadden
van den hoogen vlaggemast. nderen houden zich in de nabijheid der nraziektent, om niets te missen van de toonen, die zich daar van tijd tot tijd laten hooren
en er zoo vertrouwd men zijn geweest, dat het arme dier onmogelijk zich in de lucht zou hebben kunnen verheffen, en het heele verhaal dus niet zou kunnen zijn geschreven
en hij trok hare handen weg van hare oogen. Hoor naar me. Ze komen hier, en dan gaan ze naar den keizer. Ik weet van hun plannen af
volgde er vrede en de nieuwe commensalessen gebruikten haar diner. Doch nu was Billicken op de eene ofandere wys gewaar geworden
Toch is het hier geen kazerne. Is je soms medegedeeld van welken aard dit gesticht is?' Willem knikte toestemmend. 'Zoo? En door wien?' 'Door mijnheer Omens, een advocaat, den vriend van mijne ouders
En hij drong steeds, maakte zich boos, noemde haar dol, om te gaan. Het hielp niets. Zij wilde. Zij wilde nu dadelijk, dat de avond viel, gaan
terwijl hij tot haar opzag. Eene scheiding van afkeer was als een staaf van ijzer tusschen hen geweest. Ze zag hem daar weêr zitten en toch was hij al weg
zult lezen van pijn en van wroeging en van niet weten en zoeken en hopen en, helaas, niet vinden en nooit verkrijgen
men kan geen anderen weg gaan dan dien men moet. Ver van elkaâr zochten wij eens wat wij dachten, dat ons leven zoû zijn
Mijne heren, riep Diederik heengaande, indien gij enige tijding voor uw bloedverwanten naar Vlaanderen te zenden hebt, raad ik u dezelve spoedig klaar te maken, ik zal uw bode zijn
Want het gemeen, dat spoedig met de gezmdheid van den Lord Mayor bekend werd, verzuimde niet daarmede voordeel te doen
Lieve zuster! gij zijt ouder dan ik en ik beschouw u als mijne moeder. In uwe afwezigheid, heeft de hemel de weinige goederen, die mij ten deel waren gevallen, vermeerderd
een der bedienden uit de herberg zag, die hem zijn degen bracht, welken hij had laten staan
zijn besluit was spoedig genomen: voor het leven van zijn vriend moest hij waken. Hij nam de sabel van JOSEPH en legde ze weg, trok de zijne uit de scheede en hield ze binnen zijn bereik
Dat is goddeloos. O, God zegene me, Mevrouw! Ik vergat het. Ik zal nooit zoo iets meer zeggen
Wat behoeft gij, vervloekt vee, er over te denken wat goed is? Daar zal ik een eind aan maken. Wat denkt ge wel dat gij zijt
onafhankelijk en goed ontwikkeld te kunnen zijn. Het bewustzijn, dit doel niet te kunnen bereiken, benauwt haar en drukt haar neder
ettemie had zijn gezegde niet alleen zeer goed kunnen hooren; maar zij had het gehoord: en renkelaer twijfelde er ook niet aan
Misschien was het wel een beetje ondoordacht van mij, Elinor, om mee naar Allenham te gaan; maar Mijnheer Willoughby was er zoo bijzonder op gesteld, mij het buitengoed te vertoonen; en het huis is bijzonder mooi
lvlaar wat moet gij dan doen, Sam? vroeg Pickwick ten hoogste verwonderd. Och, zei Sam, also! hij de woorden met moeite uit zijn keel moest wringen
Ik vergeef u, mijn lieve jongen, God zegene u! Clara! herhaalde juffrouw Murdstone nog eens
et vroeger zoo afgelegen gewest behoort nu geheel tot de bewoonde en beschaafde wereld. et verdwijnen van allerlei eigenaardigheden is daarvan het onvermijdelijk gevolg
een van eene rij booten bij een steiger; de zuiging van he water trok er mij onder en ik kwam er, nog even levend, aan den anderen kant weer boven
De buurman antwoordde, daarvan niets anders te weten, dan dat Ebn Thahar zich op reis had begeven. De juwelier wist nu genoeg, en dacht daarbij aan den prins van Perzië
Dat gaat niet aan, heeren! zegt decoroner, zwaarmoedig zijn hoofd schuddende. — Denkt gij, dat gij zijne getuigenis niet kunt aannemen, mijnheer? vraagt een oplettend gezworene
of zij ook iets van die zaak wist, en om te beproeven, of hij haar misschien zou kunnen bewegen, om dienaangaande eenig getuigenis der waarheid af te leggen
Zij waren heel vroolijk, en een van hen, een klein, uitgedroogd mannetje, met een grooten bult, begon te dansen
hij liet zijn grooten armstoel bij het bed van Marius brengen; hij wilde dat zijn dochter het fraaiste linnen zou nemen om er compressen en windsels van te maken
doen zoû dan bepeinzen. Door haar geest flitsten utopistische gesprekken van vroeger: eene vage herinnering aan een lang geleden geluk schoot door haar heen
alsof hij die vurige wilskracht, die, wanneer zij eenmaal was opgewekt, zoo hartstochtelijk in hem werkte, thans gewoon was voortdurend in spanning te houden
Daar de herberg, die wij verlaten hadden, op den weg naar Monpellier gelegen was, volgden wij natuurlijk die richting
terwijl hij, wedijverende met zijn ouder vriend maar door bleef pruimen en door bleef spugen, kijk
zat, achter een tafeltje, uit een vervaarlijke uitsche pijp te rooken, welke hij met de eene hand vasthield, terwijl de andere rustte op een domino-spel - het eenige, dat op de ociëteit te vinden was, en in welks bezit hij zich wilde handhaven
zoons zollen oe ook wel behandelen als zij groot zijn, althands ik hoop het: en oe ook, freule! wensch ik, als oe eens trouwen meugt, een' zoon braôven zoon als mijn
tot zij plotseling gestuit werden door eene diepe kloof van meer dan eene el breedte en over de dertig voet diepte, met wanden zoo steil en effen als een muur
De lijfwachten bezagen hem in stilte en dorsten niet spreken; zozeer eerbiedigden zij de bedenking van de man die groot en edel voor hen was. In deze mijmering was hij bezig met het vormen van een algemeen
nog verder, in den cirkel van panorama, die de torens wijd ommetrokken, de Zanthos, die, breed aanslingerend, zich stortte in zee
al ben ik maar een eenvoudig schipper op eene tentsnebbe of, zooals nu, zoetelaar, ik wil wel zeggen dat ik ze sta, en allemaal tegelijk ook
wier helling rijkelijk met struikgewassen begroeid was, waarboven de sombere eiken hun nog dorre takken naar boven staken. Nette en wel geschilderde woningen getuigden alom van de welvaart en rust
dat hij op een land kwam, maar hij alleen had daar als vanzelf sprekend uit afgeleid, dat het poenja was, en op die gedachte was hij steeds doorgegaan
Er is een vreselijk ongeluk gebeurd, Jean,' zei ze zenuwachtig Hij rees verschrikt op 'Een ongeluk Wat dan' 'Den Ekster is zoëven overleden
en het staat aan u, freule! dat geluk nog boven verwachting en hoop te vermeerderen, door mij op heden de verzekering te schenken, dat mijn vurigste zielswensch u niet geheel ongevallig is
velen hadden deernis met de ongelukkigen, die zonder hunne hulp den dood zouden vinden. De avond was reeds ver gevorderd; hij lag over een jong sergeant heengebogen, die zwaar gewond was en zijn einde voelde naderen
Een geheel volgend leven kan geen gedrukte jeugd vergoeden; want welke zaligheid zouden latere jaren te stellen hebben tegenover het verspeelde geluk eener schuldelooze jonkheid
en dan heh ik eene sentimenteele dochter en eene comische dochter. Gij moet ze alle drie zien. Zij zullen er verrukt over zijn
aar is genoeg, wat onze aandacht verdient, en wij zouden, om de wille der tegenstelling, van de oude, verdwenen havezathe, ons kunnen wenden tot de kasteelen van onzen tijd
Zie daar wat aan den Heer De Witt niet bevallen zal,' zeide Elizabeth: 'dat men zijn lieve Franschjens zoo overal buiten wil sluiten.' 'Gy zult moeten erkennen, liefste!' merkte Buat aan
afgelegen torentjes en eene geheele reeks van kamers, die buiten gebruik, in vervai en afgesloten waren
en daardoor bij mij niets vreemds heeft, alleen daardoor oplossen, dat, in ons land, althans tegenwoordig, een ieder vrijgelaten wordt, om schoon de Hervormde Godsdienst de heerschende is
en daar zjjj bii den dood van mynheef Forley hulpeloos worden gel aten,schynt die kans ons niet te kunnen ontgaan
Hij had het altijd druk met het een en ander te doen, voor een ander. Des avonds Louis Couperus, Metamorfoze schreef hij. Hij had jaren gewerkt aan een modern tooneelspel
Wat! riep hij uit, Schemselnihar ook dood! Zij heeft deze wereld verlaten, hernam de vertrouwde, op nieuw in tranen losbarstende
schelm er afgejaagd!' 'Ja! Omdat ik voor al mijn matrozen een voorbeeld wil stellen, hoe ik een plichtvergeten matroos behandelen moet.' Lange Meeuwis was der wanhoop ten prooi
Zij droeg op het korte, gefriseerde haar een zwart fluweelen kornet of kapertje, ruitsgewijze met gouddraad belegd, en door groote spelden met paarlknoppen ter weêrszijde vastgezet. Het was omgeven door een opstaanden rand van
hervatte Welsink; 'en ik zou er ook geen cas meer van maken dan van een sprookje waar het niet dat die master Prendergast, de vermaarde Prendergast zelf de zaak in handen had genomen
Stom van ontzetting en ergernis, reikte zij het kwaadaardig geschrift haar oom toe met sidderende hand, met oogen gloeiend onder de smart dier krenking, zonder nog in weldadige tranen verlichting te vinden
De tijd verliep en geen zichtbare verdenking zat hem op de hielen; de tijd ging voort, en in de openbare berichten betreffende den aanslag
en breng mij op zijn graf, en ik zal weten, dat hij daar begraven ligt, al is er bovenop geen grafteeken te zien
dien zij voor de maatschappij meebrengt: gevaren, die, wat voor cordon van voorzorgsmaatregelen er ook omheen getrokken worde
en die in alle opzichten als beesten behandeld, ook zoo nabij den rang van beesten waren gedaald als voor menschelijke wezens slechts mogelijk was
Deze dacht niet verder over de zaak na, en speelde nog een tijdlang zoo gelukkig, dat men hem verzocht nog eens den Hamlet te geven
een op hem gericht oog. Na eenige oogenblikken sprong hij stuipachtig naar het geldstuk, nam het, en zich oprichtende zag hij in de verte
ofschoon hij ten dien aanzien in zijn goed regt was. Laat ze dan doorgaan, sprak hij in toorn, ga! Men opende nu het verblijf der vrouwen, en droeg er al de koffers binnen
opende zacht zijn kamer, en sloot op den tast het raam en het luik; toen ging hij zijn blaker halen en keerde in de kamer terug
Vooraan reed naast een heer op een grooten grauwen telganger een dame op een niet heel grooten, maar krachtigen Engelschen klepper
Heeft hij nog iets tegen je gezegd?' 'Nee, dat heeft hij niet gedurfd natuurlijk. Hij ziet er zoo bibberig uit. Je mag hem morgen wel van huis halen, want anders geloof ik nooit, dat Pa hem ziet verschijnen
Ga zitten, lieve, zeide mijnheer Jarndyce. Dit, moet ge weten, is de Bromkamer. Als ik uit mijn humeur ben, kom ik hier zitten brommen
Het is gelukkig voor haar, dat zij maar één verjaardag in het jaar heeft, want tweemaal zoo op gebraden hoentjes vergast te worden, zou haar slecht kunnen bekomen
Kapitein, klonk het hem in de ooren, laat spelen uwe hoornblazers en uwe trommelslagers; wij brengen uwen slaaf terug
Maar het wàs onmogelijk, het wàs iets wat niet volbracht kon worden. Het was iets onlogisch', iets vol duistere moeielijkheden, iets dat nooit gebeuren kon
en vervolgens door de twee trap venstertjes. Spoedig werd van het gordijn voor een venster op de bovenste verdieping een hoekje opgetild
Gy zult lachen om hetgeen hier staat, en wel gissen wanneer het geschreven werd
In zake der heilige waarheid kan er zulk een onderscheid niet bestaan. U heeft gelijk, hoewel. maar. Stipan
die ongelukkige oom Gijs! Tevergeefs deed zij haar best om eenige verandering te brengen in dat gevoellooze wezen. Hij had geen oog voor haar
Ik had u het leven te danken, waarom het niet gezegd? Wijl ik even als gij dacht. Ik vond dat gij gelijk hadt. Ik moest heengaan
die, volijverig in de weer om enkele van de verkeerdheden en ondeugden der oude wereld te verbeteren
Zijn hoofd was met een zwarten doek omwonden, die onder de kin was vastgestrikt en bovendien met een kroon van verguld papier versierd. Zijn, insgelijks zwarte tabbaard van saai
Ik begrijp niet, hoe je zoo blijft suffen; het is jammer van den jongen, maar - ga eens na, één dag later en het toeval zou ons niet meer gediend hebben.' 'Denkt ge, dat ik tot zulk een prijs gered wensch te worden
Daar ontmoetten zij een zeer klein uitsteeksel, dat geheel aan de aandacht van den scheepsjongen ontsnapt was, hoe zorgvuldig hij zelf al enkele malen zijn kluisters onderzocht had in de Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter stille hoop er zichzelf toch eenmaal van te zullen verlossen
en gij hunne hulp alleen aan hunne menschlievendheid te danken hebt. Voor een onbezonnen Jong mensch is het misschien goed, dit te weten
De verloving waarover mijn vriend gesproken heeft, is aangegaan met haar neef; voornaam Ham; achternaam
Vol, breed en krachtig, beschaafd en edel is zijn toon, meesterlijk zijn techniek, en ademloos luisteren allen
die eindelijk een bron gevonden heeft, maar daarin een schaap, een hond of een zwijn ontdekt, die het water troebel heeft gemaakt
dat zij zich nu te rust begaf. Toen dus George wederom aankomt met zijn: Zoudt ge niet liever naar bed gaan, jufvrouw? en de kamenier nog ernstiger dan te voren
Bij sommige herdacht zij met eene soort van weemoedig gevoel, dat somtijds eene liefelijke, schoon haar anders ongewone, trilling aan hare stem bijzette, aan de vrienden en vriendinnen
en met nagenoeg evenveel kans als deze, om een uitvoerbaar redmiddel aan de hand te doen. Mynheer
beren bij de Bank.' 'O zoo, bij de Bank. Maar pa was toch rijk.' 'Ben je wel heelemaal dwaas! Jongen
Ik gaf ter mijner verontschuldiging voor, dat het mij verdroten had langer op hen te wachten, en dat, volstrekt geene tijding krijgende, ongerustheid mij tot deze reis gedrongen had
namelijk bij Lewin, die zooeven van een reis in het buitenland was teruggekeerd, dan bij zijn nieuwen chef
is die Heer? vroeg zij, op mij wijzende. Ik beschouwde deze vraag als geschikt om er aanleiding uit te ontleenen, ten einde haar op het bezoek haars vaders voor te bereiden, en voorkwam dus het antwoord, dat Sander geven wilde
Swiveller vermoedde van dit alles volstrekt niets, en stond bij zich zelven te overleggen, hoe hij best jaloersch zou kunnen worden
ééns liet hij zich een woord ontglippen over de zeldzame blankheid van haar huid, en eens nam hij haar hand wat langer en speelde eenige oogenblikken met haar tengere vingers en met haar armband
Je man zou er niets tegen hebben, om bij zijn naam die van mijn vader te voegen, als hij daardoor ook het geld kreeg der familie de
hij verlangde naar iets van haar. Nu was zijn ziel van weemoed vol. Zoo zwelt een overstrooming: wat gaf het of hij dat waardeerde
had kunnen worden van ongelijksoortige bestanddeelen, dat vertoonde zich hier geheel natuurlijk bijeengevoegd. Onmerkbaar ging het landschap over
drie weken bevond hij zich in de gastvrije woning, en daar zijn herstel nog al spoedig ging, had hij weldra zijne vorige kalmte terug gekregen. Zijne eerste gedachte was natuurlijk aan zijn vriend geweest. Deze had daarop wel regt
Ik schrijf ze tot verlichting van mgn eigen gemoed, zonder te kunnen voorzien of zg wel ooit een lezer zal hebben
en ijzingwekkender gezien had dan deze raadselachtige gestalte, in dit sombere oord en in deze nachtelijke duisternis
ring of kleed, en binnen den ring van het bloed te doen smeden of het kleed met het bloed te beteekenen. zoo dat hij weêr komen zoû
En zij werd er gretig op, zoodanig, dat zij al bitter en teleurgesteld voelde, eer iemand haar inderdaad daar reden toe gegeven had. En hier ontstond weer de stijgende wisselwerking van het kwade en van alle schadelijk genot
Weldra was de jol tusschen de in de haven liggende visschersschuiten en achter het paalhoofd verdwenen. De Heer Van Lintz had haar niet bespeurd of er geen acht op geslagen, en zijn dochter was te zeer in haar droevige gepeinzen verdiept, om te letten op iets, wat rondom ons gebeurde
maar met de done, werktuigljjke bewustheid, dat de plaats, waar de eenige bezoeker gestaan had, dien ze tot dusver gezien hadden, nog niet leeg was
noch door redeneeren laat verdrijven. Dat verwondert mij niet, zeide de heer Garland: het is een noodzakelijk gevolg
Terwijl Henk zijn sleutel in den zak stak, en den bout dwars voor de huisdeur lichtte, stelde Betsy zich onwillekeurig haar slapenden jongen voor, roze, met gesloten vuistjes, in zijn wit bedje
renkelaer had zelf zeer goed begrepen, dat hij beginnen moest met zich bij ettemie aangenaam te maken en, zoo het al waar mocht zijn wat de overlevering verhaalde van den bedwelmenden blik der
daar zich hierin iets geheimzinnigs met elegance verbond, wat anders in haar persoonlijke relatien geheel ontbrak
aan hun bazuinen hing de banier van Philippe le Bel, hun Meester, met gulden leliën op een blauw veld. Zij bliezen een zoetluidende tocht, en bekoorden de aanhoorders door hun kundige samenstemmingen
waaruit de adem des levens verdwenen is, als ook in de algemeen verspreide, en byna even algemeen ontkende gedachte
Is het het eenzame leven. De zenuwen.? Maar spreken wij daar niet meer van. Hoe is het bij den wedren gegaan
e echtgenoote van rederik van wickel was een utenborch; door haar is vermoedelijk het huis aan hem gekomen
Haar slaapplaats was reeds door de oude gereedgemaakt; het mens zat te wachten met de waaier Betsy ging eerst op haar harde matras zitten; ze moest iets zeggen
alleen verzoekende dat de lezer, tot beter verstand van het vervolg, met ons een oog gelieve te slaan op den staat der Nederlanden, tegen het einde van het Twaalfjarig bestand
die t niet minder vertrouwelijk weêr doet weten aan de persoon, die zeker t best in staat is op de vraag te antwoorden.' e gissing was volkomen juist, gelijk hij dienzelfden avond nog van atoo
Wat doet gij hier?' zeide de Baron, naar haar toetredende, en haar eenigzins onzacht terugtrekkende: 'ga naar uwe kamer: hier althands hebt gij niets noodig
Gelooft u mij, als ik u zweer, veel over dit alles te hebben nagedacht; gelooft u mij, als ik u zweer, dat ik lijd bij de gedachte u nooit weêr terug te zullen mogen zien
Barberin was half verpletterd door eene stelling die ingestort was, en daar men bewezen had
als hij maar bij mogelijkheid kon. Niettemin vond juffrouw Pippeling het gezang stichtelijk, en werkelijk, de ouderling mocht dan schreeuwen of niet, stichtelijk was het
Zij wilde die vrouw spreken over hun kleinzoon, en nu zeide zij hoe flink hij was, hoe lief voor zijne ouders. Mevrouw Van der Welcke knikte goedmoedig, bleef Addy zien als een kind, terwijl Constance van hem vertelde als van een man
Bij vrouw Barberin sliep ik in ruwe lakens van hennep gesponnen; met Vitalis heb ik gewoonlijk stroo of hooi onder mij, maar geen dek op me
Wat de gronden van het proces betreft,. mijnheer, zei Dodson op den statigen toon van een zedenmeester, zult gij uw eigen geweten moeten onderzoeken
kant. Ik hoorde hem dat bevel geven. Daarop zag ik hem op haar wach ten en haar ontmoeten. Ik heb hem
Vlucht! zeide hij: en meteen den teugel van haar paard grijpende, zette hij het zijne in galop; maar, om de pijlen te vermijden, volgde hij niet de groote heirbaan zelve
en onze teederheid aan een volk, dat van nature een goeden aanleg heeft en geduldig en zachtmoedig is
Haar oogen schenen sinds lang niet droog te zijn geweest van tranen. Zij was bleek; zij had een zeer vermoeid en eenigszins ziekelijk voorkomen
Cornelis stelde zich onder het bevel van Hopman Gerrit van der Laan, den wakkeren zoon van Burgemeester van der Laan uit Haarlem, die zich in eene goed met geschut voorziene galei inscheepte
Zeker, kind. Heb jelui elkaar dan vroeger niet bij den naam genoemd? Wel neen, ik noemde hem Dorus, maar hij mij niet
daar zij al hongerende en dorstende de deur uitkeek of Janmaat ook al reeds in aantocht was. Want Janmaat bracht zijne bezoeken ook hier
Het was de oude Heer Blaek. Inderdaad! En wat kwam die u vertellen? Daarnaar was ik niet minder nieuwsgierig dan gij. Mijn God! Mijnheer Blaek! Wat is er gebeurd? vroeg
Toen, o groote hemel, zag ik het dicht bij ons! De eene mast was kort afgebroken, zes of acht voet boven het dek
en ging rechtstreeks naar de komedie, waar zijne vrienden hem met veel onrust verwachtten. Toen hij hoorde, dat de ouverture van het stuk
Van welk leem is hij gevormd? Van het eerste het beste slijk. Een handvol modder, een adem, en Adam ontstaat
en vervolgde tot Masrour: Gij ziet, dat er eenigen tijd noodig zal zijn, om alles tot de ontvangst van den kalif in orde te brengen
was van huis, en Hugh kwam langzaam de deur uit, om een pak, dat naar Londen moest worden medegenomen, op te laden
De honden hadden niets te doen behalve nu en dan het wild thuis halen, dat John Thornton had geschoten. Buck bracht lange uren door, dromend bij het vuur
Flintwinch? Waarachtig, mijnheer, zoo kijkt hij. Toen hij Jeremia de kaars terug gaf
maar gij kent mij toch, liefje; doet ge niet? Ik poogde te zeggen, dat hij veel beter in staat was te beslissen wat hij doen moest dan ik
Hij verschool zich spoedig onder een afdakje boven eene deur, om te luisteren. Terwijl hij dit deed, kwam het licht boven
Gij hebt altijd gedacht, meester Jan, dat ik te lijdzaam en te traag was; maar luister wat ik deed, terwijl gij uit wraaklust het bloed der vijanden nutteloos deed stromen
en ik verbeeldde den dokter, of andersom. Dan hoorden wij vader en moeder soms in het andere ledikant schudden van het lachen, zoo'n schik hadden zij in de grappen die broer
uw jeugdige vriendin is allerliefst, stuur haar naar Park Lane, hoort u? JufFrouw Crawley had goeden smaak. Zij hield van ongekunstelde manieren
Langzamerhand schenen die woorden als weg te smelten in eene hemelsche muziek; het kind sloeg hare oogen op en vestigde die liefdevol op hem
Haar afkeer van zulk een gedrag, haar verontwaardiging, dat zij daarvan het slachtoffer was geworden, deden haar een tijdlang enkel voor zichzelve gevoelen; doch spoedig kwamen andere gedachten, andere beschouwingen bij haar op
meende hij eindelijk het middel te hebben gevonden dat haar en hem die kalmte schenken zou waarnaar hij tien jaren lang vruchteloos gestreefd had. Evenals hij voorheen
Daarom was er nu niemand, die hij miste of naar wien hij verlangde. De eenige, met wie hij het wel had kunnen vinden was Asa, het ganzenhoedstertje en kleine Mads
haar nog eens te zien schrijven, verzocht de onderwijzer, die naast haar zat, haar in hun taal om een keer of drie haar naam
dan om geschikte gebaarden van den kansel te maken. Zijne heesche, wanluidende stem duidde meer den oproerkraaier dan den leeraar aan
trof mij bovendien niet alleen het vergrootend vermogen, maar ook de uitgebreidheid van het gezichtsveld. Daar ik, de vingerwijzing van Phantasia
en nog meer ontsteld op het zien van zeven pas uitgetrokken kurken en een dergelijk getal karaffen. Hoeveel menschen zijn er boven
is den weg van alle vleesch gegaan. Och, dien ging hij al, toen hij nog leefde; want hij wou nooit uit de herberg komen, als hij er niet met geweld werd uitgehaald
en zoo zij nooit geestrijke woorden sprak, zoo dacht of sprak zij ook nooit onvriendelijk; eerlijk en eenvoudig
aar komt bij dit fluisterde zij haar zachtkens in dat onze bijzondere toestand somtijds zoodanig is, dat wij zeer gereed zijn om toepassingen op
Waarom kan ik toch niet zwemmen, als de anderen? vroeg hij. Je hebt te kromme klauwen en te groote teenen gekregen, terwijl je daar boven op de rotsen lag, zei
die koppigheid; hij las er uit dat genomen besluit, en dat de keizer niet wijzigen zoû, hoe hij ook in iets anders mocht weifelen
en bleef in den schemer turen naar den engel van Memmi, die, nog op den stoel, vaag goud opstraalde in het midden der kamer, zoet als een troost, met zijn gebaar van
gedaan onderzoek, stak hij den sleutel in het slot. De schoot versprong en het hek draaide op zijn hengsels, zeer zacht en zonder gekraak of
Het mengt Diogenes, Job en Paljas ondereen, bekleedt een spook met oude nummers van den Constitutionnel en brengt Chodruc Duclos voort
zou ik elken dag herhaald hebben! elken dag, jegens u, mijn teedergeliefden; jegens u, mijn kinderen; jegens u, onschuldigen
Hoe kan het anders wezen, waar een stelsel heerscht; dat familiën rondslingert en hare leden verstrooit, gelijk de wind de herfstbladeren rondslingert en verstrooit
Dat het volk op het herstel zijner grieven, die billijk zijn, aanspraak maakt, kan ik mij begrijpen; maar dat het zijn zin door doodslag en plundering wil verkrijgen, dit is beneden alles
Ik geloof dat hij bang is voor de woede van hongerlijders, die vechten zullen als wolven, die in geene dagen gegeten hebben. En als hij moest afdeinzen, dan zou hij zich dat tot ééne schande rekenen
Manfred sprak gedurende den rid naar Rippoldsau voortdurend over de bekoorlijkheden en lieftalligheden van dat juffertje van gezelschap. De wereldsche goederen waren toch zeer onrechtmatig verdeeld
tot den dag van gisteren, ging, strompelende grijsaard, den berg op. Herders en hoeders, dienaren en dienaressen
Zij liepen naast elkaar, als waren zij oude kennissen; zij sprak en vertelde, en het ging haar heel goed af, meende Rudy, zooals zij het belachelijke en overdrevene in de kleeding en den gang der vreemde dames deed uitkomen
waarop hij tot den volgenden morgen bleef slapen. Dit war en de eerste bedrijven van Quilp, toen hij zijn nieuw eigendom in bezit kwam nemen
als wij een doel konden vinden! Ons leven heeft een lijn, een pad, dat het gaan moet. Modern zijn, was dat geen lijn
Ik ge loof dat hij ziek is. De vrouw spoedde zich naar boven, en vond hem dood. Een beroerte had hem doen sterven
en daar het station dichtbij was, gingen de eerwaarde Frank en mevrouw Frank en Slop en Bella en de secretaris er te voet heen
Waarom? zeide Phineas. Het zou niet meer dan zijn loon zijn. Omdat na den dood het oordeel komt, antwoordde Eliza
omdat, nu Betsy in huis was, er enig meer algemeen toezicht bestond, zat Sarinah tegen het groengeverfde hek, dat langs de galerij liep, en lette aandachtig op
schijnt gij tot een deftigen stand in de maatschappij te behooren en zou ik u misschien met een aanbieding beleedigen. Daar echter uw plunje geen weelde aanduidt, meen ik niet onbeleefd te handelen, door u een geringe douceur voor de genomene moeite te schenken
Zoo stonden de beide wezens besluiteloos; de man, zoo als gezegd is, barrevoets en het hoofd ontbloot; zijn rood haar stond verwilderd op het hoofd, zijn gelaat teekende niets dan vuige hartstogten
Toen hij deze opheldering gegeven had, vervolgde hij: ga met ons, wij zullen gelegenheid hebben u nog wel andere merkwaardigheden van Londinia te toonen
zwellen dan weder in die mate, dat de rivieren, welke zij voeden, buiten hare oevers treden en de dalen overstroomen
Het denkbeeld trof hem; niet omdat het nieuw was, maar hijzelf deed uit gewoonte altijd met zijn geld, wat hij wilde, zonder ooit zijn vrouw te raadplegen
Hij opende ook deze; die nog vol sequinen was, want hoe mild Bedreddin Hassan ook was geweest, de geest en de toovergodin hadden gezorgd, dat de beurs altoos gevuld was gebleven
Wy reden eenigen tyd naast elkander. Mijn arm paard werd door het gezelschap van een makker aangemoedigd om zp best te doen
zijzelve zwart in het krip van haren rouw, haar dofblond hoofd hier en daar heel eventjes aangegoud door het licht van achteren
zoo waar ik leef ! zei de heer Cruncher, met teekenen van toornige vrees. Ik zei niets
Ik heb gisteren mijn braceletten willen verkoopen, maar er slechts éen verkocht, voor heel weinig geld. De goudsmid wilde er mij te weinig voor geven
Adolf trippelde sierlijk heen. Tom volgde met zware schreden. Hij gelijkt wel een olifant, zeide Marie
Gij zijt alleen geschikt, om, even als de laffe jakhals, den leeuw op zijn' tocht te vergezellen, hem zijnen vijand aan te wijzen, en de brokken na te kaauwen, die de koning des wouds wil achterlaten
Geene onberadenheid, Seerp Van Adeelen! riep Aylva, op een strengen toon: dat een ieder zijn plaats herneme; en gij, Hollander! wie gij wezen
de koning, de monarch, monseigneur de bisschop, een heilig kerkvoogd, de advocaat-generaal, de welsprekende tolk der wet
zeg ik u vooraf, dat gij bij mij niets vinden zult, dan een arm, die voor mijne jaren nog vrij sterk
als zij altijd geweest was. Toen liet ze haren stiefzoon, den markies van Xardi, de mare doen verspreiden, dat zij herstellende was
Naauwelijks had het hoofd deze woorden gesproken, of de koning viel dood ter neder, en ook het hoofd verloor het weinige leven dat nog aan hetzelve was bijgebleven
En met den drang van haar arm deed zij Gilio twee passen voort gaan, zette zich, dadelijk, weêr neêr, deed hem naast zich zitten en begon heel vertrouwelijk met hem te fluisteren
lles, alles is hier met eenen duisteren en droevigen nevel omgeven. et zou mij onmogelijk zijn, om hier in eene luim te raken, waarin ik in staat zou zijn, om mijne verbeelding bot te vieren
Ik weet niets als goeds van haar en zij is altijd even lief en vriendelijk voor mij geweest. Waarom zou ik haar dan niet ontvangen
haar de hand op den mond gelegd. 'Stil, stil!' riep zij uit 'wat zijn dat voor woorden? Ga nu maar zitten en vermoei je niet met staan. Ik zal de kinderen eens gauw boven aan het spelen helpen
Hoe blind, beste jongen? vroeg zijn onbewogen vriend. Wat waren ook uwe woorden dien nacht in die herberg aan de rivier? vroeg Lightwood stilstaande
De groote St. Michael fontein spoot bijzonder zuren wijn, terwijl die op de artillerieplaats bier
Zijn hart was zoover, Mijnheer, als het uwe en het mijne met behoorlijke moeite en oefening ook gebracht zouden kunnen worden
Valjean nam ziender oogen af. Hij daalde; hij naderde den donkeren horizont. Zijn adem stokte bij tusschenpoozen, en werd door gereutel afgebroken
BAADSTER Een blanke nymf steeg ze nit het marmren bad
Zoo mij de menschen zagen, zouden zij inderdaad gelooven, dat mij een ramp heeft getroffen! Hoe het zij, indien er iets kwaads voor iemand uit voortvloeit, ik heb er volstrekt geen schuld aan
als het er zoo mee staat, dan is het toch vreemd, dat die jonge dame zes-en-twintig jaar is geworden, zonder dat de gewenschte pretendent is opgedaagd.' 'Neen, dat is niet vreemd, want het meisje is wel wat moeielijk
Maar Percy? Hij zal met ons naar Londen gaan. En moet ik hier blijven? Het is in zijn belang. Gij kunt hem van dienst zijn. Spoedig. Beloof het! Zij knikte toestemmend
Als u u zelf wat hooger aansloeg, zou u u zelf geschikter achten voor de taak des levens en dan zou die taak u ook gelukkiger maken, want u heeft een heerlijke taak, meneer Termeer, maar. allereerst. in uw huis. in uw gezin
Hij liet rechts de twee gangen liggen, die zich onder de straat Lafitte en de straat St. Georges in den vorm van een klauw vertakken, en de lange gevorkte gang der
en ook niet meer aanraakten; en het wel te rusten, Teun! was er niet minder vriendelijk om. Maar gisterenavond had Sijtje hem erg geplaagd
maar zijn doel alleen voor zich zelf in het oog te houden; en hij deed dit niet uit trots, maar uit nederigen twijfel aan zijn
Zij waren zeer ontsteld, omdat dit ongeval binnen hunne woning had plaats gehad, en er dus, indien de zaak ruchtbaar werd, bij het geregt ligtelijk het vermoeden kon ontstaan, dat zij hem vermoord hadden
behalve een veldslag; maar hij was er toch heel dicht bij geweest, om een veldslag bij te wonen, heel dicht, voegde hij er
Wij bezitten nog dertien lucifers. Wij zullen die, telkens als gij het verlangt, aansteken
Ik durf U nederig verzekeren, dat ik over dit onderwerp met aandacht gedacht hebbe; en dat ik mooglyk U veel meerder zoude kunnen zeggen; doch dit is, als nu, myn oogmerk niet
zonk de drift een weinig, en na de opgetogenheid bleef het gevoel van een zoet en rustig geluk in hun harten. Machteld liet haar welbeminde los en trok met vluchtige beweging een andere zetel nevens de hare; dan sprak zij
Iemand uit den kring der domestieken en geheel onbekend met de samenleving P Maak er u maar zoo warm niet om, Jarber
Welk een ongelooflijk aantal varkens zou deze spoeling dun maken? 'Wij zijn met ons vieren, thans; daar zijn er dood.' 'Met je hoeveel?' 'Vier
Dat is erg, dacht Wronsky. Het was al morsig genoeg, maar nu wordt de geheele renbaan een moeras! Wat gaat hun dat aan? dacht hij
en dat die van Oxford vooral beroemd zijn om haar sterkte en degelijkheid, zoo zelfs dat de jongelui er niet zonder naar bed zouden willen gaan
Er is een stukje Parmezaansehe kaas, en vijf kleine, verkleurde appelen, alles door elkander op een kleinen schotel gehoopt
mijn hart bezweek schier van afgrijzen, toen ik dacht, waartoe die man al niet in staat zou zijn, op den weg van leugen en bedrog dien hij is ingeslagen
Wij zwegen beiden stil; ik zenuwachtig lachend, bang mijn zelfbedwang geheel te verliezen, zij zich gemakkelijker beheerschend, maar in haar ziel toch opgewonden verontwaardigd
dood en weg is, moeten toch maar hooren, hoe het in Närke ging in het jaar, toen Niels Holgersson over het landschap vloog, dan kunnen zij zelf zien, wat zij gelooven moeten
Het huurrijtuig reed langs de boomen der Champs-Elysées. Men zag boven de borstwering het bovenlijf van den koetsier met de zweep in de hand uitkomen
Ik denk, antwoordde Amy, sinds een paar weken. U bent zoo vroolijk, oom, zoo opgewekt- en stelt weer in alles belang
Toen hij die deur geopend en de beide ornamenten uit de verdrukking gered had, was zijne dochter eenigermate van haren schrik bekomen en besloten in niets toe te geven. Met ijskoude bedaardheid wees hij haar een stoel, hoewel zij reeds zat
om nog weder in te sluimeren, omarmde het hoofdkussen en drukte zijn wang daar stevig tegen
el, lieve meid, ik ben heel blij voor je, dat je die uitnoodiging hebt gekregen. ean ebster, adertje angbeen atuurlijk moet je het aannemen. aak maar van je zomer, wat je er van maken kunt. e zult nieuwe menschen leeren kennen en een massa nieuwe dingen
Deze woorden had ik naauwelijks nog gesproken, of zij schonk mij in, en zeide: Neem dezen beker en drink; dat zal u moed geven
Hoor, Vriendin, nu ik u niet heb, moet ik het op alle boegen wenden, om de Zedelyke Winkel taamlyk in order te houên: op dat, als gy die eens komt na kyken, niet alles in malkander zou leggen, en u den moed benemen, om alles weêr ter deeg en regt te leggen
Duinwaarts door een breede golf gedragen, Klinkt weldra des hamers heldre klank, Gaat men bouten, dwars door plank op plank, In de ribben van de scheepskiel jagen
was ontkomen, eene plaats waarvan hij niet met bedaardheid kon spreken; en met die dappere onverschilligheid voor alle gevolgen
en Eylar achtte het althans onkiesch, een uitgave daarop te brengen, welke hij zich gemakkelijk getroosten kon. Na deze uitweidingen hervatten wij den draad van ons afgebroken verhaal
Dit avontuur verhief den goeden ouden Fauchelevent niet weinig; hij was drievoudig geslaagd; hij had Jean Valjean gered en een schuilplaats
Toen wij bij Riderhood waren en hij dien schelm een paar vragen deed die schijnbaar enkel een kosthuis betroffen waar wij onder dak konden komen, had ik toen de geringste achterdocht tegen hemP
en daarop had er een volkomen verzoening plaats. Ik hoorde mijn moeder later nooit meer haar meening over iets zeggen
Bets ging op de canapé liggen, de anderen hervatten hun werk en de Hummels werden vergeten. Een uur verliep, Amy kwam niet; Meta ging naar haar kamer om een nieuwe japon te passen, Jo was verdiept in haar verhaal
Hoeden af!' zeide Van Espenblad: 'Ds. Vollenhove begint het gebed.' 'En dat kan lang duren,' antwoordde Bleiswijck, zich in zijn stoel
Dat hij door Koning Lodewijk IX tot Ridder geslagen was, bevestigde hij door Stauffacher en Attinghausen de oorkonde hiervan terhand te stellen
Hij begon te overwegen hoe zijn menschelijke plicht hem voorschreef thans te handelen. Die plicht was echter niet consequent in zijn voorschriften
een boek uit mijn zak nam en begon te lezen. Ik herinner mij nog zeer juist den titel van het boek. Het heette: Dekunstvanhengelen
of op haar erfje komen, dan wanneer ze zelve hem liet roepen. Dat had ze nu in dit geval wel gedaan, maar ze bedoelde niet, dat hij met Lientje op stoelen in de voorgalerij zou gaan zitten
Een gevoel van naderend onheil drukte hem; misschien had dit onheil wel al plaats gehad; en terwijl hij eindelijk het dal naar het kamp insnelde, liep hij met grotere
en de meeste stonden nog onder het tijdelijk of erfelijk bestuur van dezen of genen veelvermogenden Edelman, die er zijn state had, en die aan de burgers zijn bescherming verleende
Ze namen haar vaart. Marianne bleef eerst vooraan; maar een misstap deed haar struikelen, en Margaret, niet in staat op te houden, om haar zuster te helpen, werd onvrijwillig voortgedreven, en kwam behouden beneden aan den voet
de armen uit breidde als tot eene omhelzing: zij zagen, dat Deianeira lag aan de borst des Helden in zijne omhelzing
Beter, o domoor, bromde Atlas; zoudt gij de werelddag deze schemer noemen kunnen, al is die dag grauw van de schaduw der
Hij zweeg, maar voor dat Marius den tijd had te antwoorden, voegde hij er heftig bij: Ha, zoo! gij hebt dus een bestaan? gij hebt fortuin gemaakt? hoeveel verdient ge met uw
kon Martin de gedachte niet verdragen, dat hij den indruk zou wekken, van een zoo gruwelijke beschuldiging tegen een bloedverwant gebruik te maken
en van de menschen achter hun rug kwaad te spreken, antwoordde juffrouw Varden hierop, zal ik u terstond naar bed zenden
ij komen eerst in een vertrek, dat in den regel vuurvast gebouwd of wel geheel afgescheiden van het hoofdgebouw is opgetrokken, omdat hier gevaar bestaat
aan een oneindig wezen, dat de oorzaak is van al wat bestaat en een wezen vol liefde moet zijn
uitsteken; iederhuis is witter dan wit; ieder zonnescherm groener dan groen; iedere lucht bij mooi weer blauwer dan blauw
Mijnheer Adolf, riep zij met pijnlijke toon, uw vreugde verscheurt mijn hart. Onze rampen zijn gedaan, zegt gij? Daar. lees, en ween met mij over mijn ongelukkige vader
Terwijl zij, in de plooien haars nachtkleurigen mantels, het geheime geschenk des Noodlots meê voerde, tusschen hen in