AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
waartoe zoo angstig henriëtte ken je mij niet meer waren de natuurlijke woorden van eduard die zich geene rekenschap van dit vreemd gebarenspel kon geven henriëtte kon hare oogen niet gelooven zij meende nog altijd een spook voor zich te hebben
zag er geen bezwaar in hem te volgen maar het kostte hem niet veel moeite aan de geheele houding en de manieren van den vreemdeling te zien dat deze niet erg te vertrouwen was en dat hij op zijne tellen moest passen
eens slaakt hij een gil van vreugde van verbazing van schrik de aanleiding is niet na te gaan hij aanschouwt in het zand een spoor dat regelregt naar den koepel voert dit doet hem vermoeden dat ten minste een der bewoners aan het vuur ontsnapt moet zijn maar wat heeft dit spoor gevormd
den volgenden dag trok hij zijn staatsierok aan liet inspannen en begaf zich naar den jonker van beem die bij zijne ouders ingeorge een ongeluksvogel woonde twee leelijke menschen die veel geld hadden
was z zeer meester van hare smart dat zij die wist te begraven maar dat de tijding haar aan het hart knaagde was voor elk ander dan den verblinden van duin op te merken
daarop vlijde hij zich in een gemakkelijken armstoel neder en volgde de koddige methode die men zoo dikwijls in praktijk ziet brengen namelijk in gebukte houding met de handen elke om eene leuning van het meubel geklemd den stoel voort te slepen om op eene nieuwe zitplaats gekomen dadelijk weder op den stoel neêr te vallen
toen stond hij op na een blik op zijne dochter geworpen te hebben die in gedachten verdiept een sinaasappel opengemaakt en vrij machinaal geluisterd had naar de boeijende rede die zoo naauw haar geluk betrof
het was nu elf uur in den avond als naar gewoonte gingen de jongeluî ter ruste de schets door joseph van de gemoedsbeweging des dierbaren vaders geleverd was niet in staat louise eene genoegelijke nachtrust te verschaffen
waart gij maar bij uw gestolen goed gebleven jacques de beval het oorlogstooneel deugt niet voor lafaards als begreep het trouwe beest hoeveel zijn meester er aan gelegen was vooruit te komen het vloog en hoe de beval zijn paard ook met sporen en goede woorden trachtte vooruit te brengen eduard bereikte hem
vr dat joseph nog goed wist wat er gebeurde voelde hij zich door twee sterke armen aangrijpen george een ongeluksvogel kom nu maar met het licht hoorde hij eene stem vlak achter zich roepen zoodra dit kwam zag hij een wijf met een doek om het hoofd grijnzend naderen een mes in de regter en eene lamp in de linkerhand houdende
in stille hoop verbeidt uw antwoord uw bereidwillige dienaar cajefax van beem dit opstel kreeg onze louise juist toen zij een oogenblik aan de beide strijders wijdde
zat intusschen onophoudelijk de oude vrouw aan te staren en het was niet te ontkennen dat de indruk die hare physionomie op hem maakte niet uitermate gunstig was die oogen zoo diep in de kassen verborgen stonden zoo valsch dat eduard hoewel volstrekt niet voor een klein gerucht vervaard zijn vriend in het oor fluisterde
en het is minder aan uwe vriendschappelijke gezindheid dan aan eene kleine beving van uwe lieve hand te wijten dat ik nog het groote voorregt heb met een beminnenswaardig mensch als gij zijt te mogen spreken
hij dacht er aan andere plannen te beramen toen tot zijne groote zelfvoldoening de deur weder geopend werd en hij tot zijne heimelijke vreugde het wild herkende dat hij zoolang achtervolgd had eduard week achteruit hetgeen zeer voorzigtig was daar jacques de beval behoedzaam rondblikte en haastig
weg ontaard kind hier is uwe plaats niet ik heb een oogenblik aan mijn gevoel toegegeven maar ik wil niet voor mijne kinderen weenen opdat zij naderhand met mijne tranen den spot drijven
welke klompen reeds twee gevaarlijke wapenen konden zijn wanneer de gelukkige bezitter door het opligten van de beide beenen ze respectievelijk een ander dien hij niet liefhad naar het hoofd mogt werpen
dit is wel waar hervatte de booswicht maar al had ik nu een geweer als ik schiet dat maakt te veel leven bah ja zeker bah ik heb je al gezegd dat ik je bedank om op een goeden dag als de rommel weder tot rust is door eenige maréchaussées te worden afgehaald
hij besloot in elk geval eduard te gaan spreken om van hem de noodige opheldering te krijgen waarom hebt ge mij dan niet dadelijk geroepen vroeg hij verstoord aan zijne zuster george een ongeluksvogel ik dacht dat je weggeloopen waart
hoe dat zeide louise weêr kleurende daar zij en teregt in deze vraag weder een verborgene bedoeling zag ben ik je dan minder waard geworden
was het maar wagen dacht van de wall gij hebt vrouw en kinderen bedenk dit wel en moet verder dien driftkop maar laten uitrazen de heer van de wall herinnerde zich niet in lang zulke welsprekende taal gehoord te hebben
een goochelaar is het eenige wezen door hetwelk de mensch zich gaarne laat beetnemen gelukkig hij die zich nimmer voor meer dan ééne entrée zal laten
dit was de reden waarom hij zijne geboorteplaats niet durfde genaken zoodat hij tamelijk veel geld noodig had om onder eene vreemde heerschappij zijne dagelijksche consumtiën te bekostigen
zij was met zich zelve in tweestrijd geene menschelijke magt was in staat haren wensch te vervullen hoewel zij zich niet kon verwijten slecht te handelen daar men het denkbeeld pligt niet zver moet uitstrekken tot men zich zelve ongelukkig maakt kon zij toch de bede van een ander vervullen
aangaande zijn persoon gerustgesteld strekte hij zich behagelijk uit vast besloten om als ware het tijd van vrede en een zomersche achtermiddag in een ongelukkig hessisch landstadje zijne kruik bier met aanbevelenswaarde naauwgeorge een ongeluksvogel keurigheid te ledigen
wij dienen uwe beide secondanten toch te kennen was het hardvochtige antwoord secondanten riep de deerniswaardige man hij wist niet iemand die den moed zou hebben hiervoor op te treden en al had hij ze wat dan
al ware het dan ook uit pligt hem immer toe te behooren dit alles had het jaar voor haar doen omkruipen en de reden waarom allengs de roode blos van hare wangen was weggevaagd en een lijdend uiterlijk de vrolijke dartele trekken van het meisje vervangen had was niet ver te zoeken
de verbazing die hem bezielde galmde hij deze woorde zoo hard uit dat eenige voorbijgangers stil bleven staan om dat ook al verliefde mensch aan te kijken ik zou het liever op den grooten toren gaan proclameren ga meê naar je kamer dan kunnen wij ongestoord spreken
onaardig viel de opgetogen jongeling in onaardig het is een schoon begoochelend spel louise zag de groote noodzakelijkheid in zich eens om te keeren ten einde haren lach te verbergen
maar een nevel kwam hem voor de oogen zijne knieën knikten en met eene half gesmoorde zucht viel hij vlak voor de voeten van de beval neder deze die hem nog niet bespeurd had gaf een gil van schrik als door den bliksem getroffen sprong hij achteruit liet de lantaarn op den grond vallen en rende als een bezetene den kelder uit en den gang door
heb dank mevrouw gij zijt zeker onze redster zeide eduard nu met de innigste dankbaarheid ik zegen het lot dat mij in staat heeft gesteld u uit uwe netelige omstandigheid te redden maar wat ik gedaan heb zou elk ander hebben gedaan
zoo spraken zij eenigen tijd door en toen zij binnen waren gekomen was joseph volmaakt op de hoogte hij had perfect begrepen dat als eduard veel tegenkanting in de verwezenlijking van zijne plannen mogt ondervinden het verzet meer van de zijde des zorgenden vaders dan van die der teedere dochter zou komen
die haar door middelen die hem niet ter dienste stonden zou weten te verblinden en al bleef zij hem getrouw zoo zij geen de minste tijding van hem ontving zoo onverhoopt de keten waarvan haar broeder de grootste schakel was tusschen haar en hem mogt afbreken
ik zou dat wijf gaarne met mijne sabel door de gerimpelde huid prikken vervolgde wat heeft dat schepsel je toch gedaan ik beken volmondig dat het geen schoonheidsproduct is maar waarom je dat levenslampje door de natuur bijna uitgedoofd wilt uitblazen begrijp ik niet
hij besefte dat het oogenblik tot handelen gekomen was nog één stap verder en de bijl kon zijn magteloozen vriend treffen sta of ik jaag je een kogel door den kop dreigde hij op beslissenden toon terwijl hij van achter het beschot te voorschijn sprong en met overgehaalde pistool op den ellendige aanlegde
een huishouden waar het gebed de chronometer van den dag is waar iedereen zich een glans van godsvrucht ziet tegenstralen men zegt hoe braaf een neef die bij zijn kinderloozen oom aan het ziekbed zit vastgekleefd en met de meeste belangstelling den voortgang der ziekte gadeslaat hoe braaf
hoe warm hij ook zat hij was niet op zijn gemak en meermalen schudde hij bedenkelijk het hoofd want zijne zaken gingen voortdurend achteruit het jaar spoedde ten einde en ieder weet dat de koopman dan zijne balans opmaakt en hoevelen dezen arbeid ook handenwrijvend mogen voltooijen
als alles goed afloopt rigten zij nog een standbeeld voor je op je kunt gemakkelijk lagchen geloof me het is niet alles om daar voor zeven van die vlegels eene redevoering te houden ik had ze even gaarne de kamer uit willen drijven
zij reikte raalte met den gewonen gelegenheids glimlach zijn kopje over terwijl onder een dof gebrom haren charles het kopje werd toegeschoven na eenige onbeduidende woorden gewisseld te hebben begonnen zij juist een punt van hooge politiek te behandelen
kon niet ontkennen dat deze inval hem zeer behaagde ik geloof nooit dat wij beide verlof zullen bekomen wij zullen het hem zelven gaan vragen
besluiteloos staan hij was juist even buiten het dorp gekomen en vlijde zijn deerlijk gekwetsten vriend neder op het gras dat den weg omzoomde hoe nijpend de toestand mogt zijn waarin hij zich bevond zijne tegenwoordigheid van geest verliet hem niet george een ongeluksvogel de beide boeven namelijk hadden zich vast voorgenomen
het toeval welligt ook de voorzienigheid leverde den booswicht thans over aan den eenigen man die door het regt van den oorlog gewaarborgd thans met een gerust geweten de rol van wreker op zich mogt nemen
met schramperen spot zag hij op de verpletterde vrouw neder bitterheid benevelde hem de oogen voor de uitdrukking van haar gelaat eene uitdrukking waarop zooveel lijden zooveel ellende te lezen stond
juist zag hij op het tapijt het rozenroode mondje benevens de zachtgeblosde wangetjes toen hij een vervaarlijken trap tegen de deur hoorde geven terwijl hij verschrikt opvloog zag hij zijn goeden eduard met een gezigt zoo rood als eene mahoniehouten kast binnenrollen en woest zijn pet tegen den grond
en zelfs begon hij met eenige belangstelling naar de snaaksche invallen der beide belhamels van de kostschool onder de leiding van mijnheer abo te luisteren hoewel eduard grootendeels het woord voerde viel joseph hem telkens in de rede zoo als men dit altijd ziet gebeuren wanneer twee personen bij elkander zijn en één van beide eene gebeurtenis verhaalt die beide kennen
siste van woede maar wachtte zich wel naar den stoel te zien welke oogopslag eduard die hem onafgebroken aanstaarde niet zou ontgaan zijn en dan ware zijn toestand nog hagchelijker geworden
dat scheelde ook niet veel zei dirk terwijl hij zijn pet afnam en op een nog niet geheel genezen naad in zijn hoofd wees als ik den kerel die mij dit geleverd heeft onder mijne kluiven krijg beloof ik je dat mijn mes in zijne ingewanden rond zal dansen daar kun je van op aan
de vrouw altijd nog met het mes in de hand naderde den jongeling die niet in staat was de minste beweging te maken joseph bij wien de laatste sporen van slaap door dit treurig ontwaken verdwenen waren meende toen de vrouw zich over hem heen boog elk oogenblik het mes in zijne borst te zien verdwijnen
daar hij nog steeds bewegingloos bleef doorslapen valt er voorloopig nog niets van hem te zeggen en het was alsof hij het deed om ons de gelegenheid te geven een blikje in het vertrek rond te werpen
en eene moeder die u gaarne eene plaats in haar hart nevens haar kind wil geven ik heb u lief gekregen gij zijt mij dierbaar geworden kom dus spoedig op de plaats waar gij moet zijn aan mijn hart behoort gij
de kleeding van den jongeling was te fatsoenlijk dan dat in een ander geval men niet aan een misverstand zou gedacht hebben hier werd dit niet eens opgemerkt een der knechts wierp hem omver en bleef op hem zitten zoodat hij geen spier kon verroeren
de duisternis viel reeds in toen hij daar aankwam zeer verwonderd alles in rep en roer te vinden onophoudelijk hoorde hij geweerschoten lossen en bij het binnentreden der stad floten hem zelfs eenige kogels om de ooren die zeker hun doel gemist hadden
toen eindelijk cajefax haar vol ho op maar vreesachtig naderde op zijne bescheidenheid wees en mededeelde dat het hem niet mogelijk was langer in onzekerheid te verkeeren gaf zij hem te kennen hoe het haar ook griefde hem die harde woorden toe te voegen
nog een oogenblik mijnheer zou ik uwe namen mogen weten dien zeg ik aan geen lafaard werd hem door de twee bezoekers tegelijk toegesnaauwd en beide wilden zich verwijderen toen de beklagenswaardige van de wall hun op hartverscheurenden toon toeriep maar ik geloof dat hier aan een misverstand te denken is
volgaarne mevrouw was het antwoord waarop zij als ware er niets gebeurd drie kopjes voor de kleinste helft met thee vulde en niets meer van hare woede liet blijken
en met halven afgemeten tred op den onvoorzigtige toetrad toevallig hadden beide heeren elkander nooit ontmoet en bij de voorstelling had de heer raalte de oude functie van zijn vriend niet genoemd
die naar zijn inzien en naar het inzien van den gouverneur zij alléén waren van dit gevoelen zeer knap was en met zijne moedertaal alle talen sprak behalve de levende en sommige doode
had gedurende dien tijd niet enkel zitten zuchten zij had opgemerkt dat van beem toen bij uit amsterdam terug keerde zeer verlegen was en in de meening met veel tact de waarheid te verbergen integendeel haar alle reden had gegeven om eene treurige boodschap te vermoeden
deze gedaante was niemand anders dan de heer raalte die juist de stoep opkwam en hem op de plaats waar anders de deur zich bevond hartelijk de hand drukte vroeg of hij soms uitging iets dat trouwens vrij duidelijk te zien was daar van de wall niet met hoed en stok zou gaan zien of de stoep ook omgevallen was
zijne pen dwarlde weder over het papier en telken reize als hij een bladzijde moest omkeeren had hij een kwartier noodig om al de krullen en haken waarmede hij aan zijne reeds zoo schoone george een ongeluksvogel denkbeelden een nog aanlokkelijker aanzien gaf te laten droogen
tot zijne groote tevredenheid ontdekte hij een bakkerswinkel verschafte zich een brood en zonder zich om de verwondering van den bakker te bekommeren begon hij dit bepaald te verslinden daarna plaatste hij zich voor het huis dat hij als de woning van de beval beschouwde
zoudt gij ons de onschatbare vreugde willen aandoen morgen bij ons den dag te komen doorbrengen wel is waar zal het ons geene gemakkelijke taak zijn u de zuivere en reine genoegens aan te bieden welke uw kieschen
de wall met de hoogste verbazing die slag was te zwaar maar hoe dan toch verklaar u riep zij ongeduldig ik heb als voogd eene erfenis van hem onder mijne berusting nog nooit heb ik er iemand over gesproken
vooral nu was hij veel te blijde met dit oogenblik windstilte om zich in eene kruising van zoetsappige woorden met de radde tong zijner vrouw te wikkelen waarom hij zelfs voorloopig hare partij trok een gevecht tusschen george een ongeluksvogel de jeugd en de grijsheid zoo wat van den worstelstrijd van de pas opkomende nederlanden met het magtige spanje
de voegen van de steenen waren uitgevallen daarenboven had de geheele voorgevel eene neiging om in de straat neêr te ploffen doordien hij een hoek van dertien graden met de vertikaal maakte hetgeen eene ongedwongen voorstelling van den toren te pisa scheen te moeten geven
gij woont zeer vrolijk naar ik van mijn zoon gehoord heb sprak de huisvrouw wat eenzaam verklaarde louise gemelijk het is ook niet goed van mijn zoon dat hij u niet wat meer in uwe eenzaamheid bezoekt
gelukkig staat hier tegenover dat de nijd er menigmaal behagen in schept de onschuldigste handelingen van den mensch zwart te maken vele edele handelingen worden door afgunst list en boosheid in liet slijk gesleurd
hij schudde het hoofd en verdiepte zich in sombere overdenkingen nadat hij een geruimen tijd met oplettendheid naar het verwijderd rumoer geluisterd had scheen dit wat te bedaren
edele man sprak mevrouw van beem schreijende het antwoord van louise lag voor de hand zij wilde echter niet zoo onmiddelijk voor haar gevoelen uitkomen zij wist zelve wat beminnen was
zelfs de tante hoorde glimlachend het verhaal aan hoewel zij vijf uren vroeger bij hetzelfde verhaal even verontwaardigd zou zijn geworden als een fijnschilder dien men laat roepen om eene deur in de grondverf te zetten
het is dan ook een nijpende toestand slechts door eene zwakke deur die niet van binnen gegrendeld kan worden gescheiden te zijn van twee booswichten tot alles in staat tot overmaat van ellende begon de lamp die hij met zooveel moeite had aangekregen door gebrek aan olie uit te gaan de duisternis boezemde hem schrik in
geen oogenblik was de jongeling haar uit het geheugen daar zij bij haren vader nooit troost zou vinden trachtte zij in diens tegenwoordigheid het beeld dat haar zoo trouw vergezelde te verdrijven en nam zij eene onverschillige houding aan doch niettemin was zij vast besloten zoo lang hij leefde hem toe te behooren
aan een schrootvuur van tigchelsteenen gebroken klompen stelen van hooivorken harde klei en wortelen het geduld van cajefax was ten einde snel als de gedachte rukte hij zijne vuurwapenen uit den jas haalde de hanen over en trok met forsche rukken aan de trekkers
had weinige thalers in zijne portemonnaie en deze muntstukken waren in verrassend korten tijd verdwenen niet van plan den hongerdood af te wachten besloot hij in dienst te treden maar bij nader inzien kon hij niet van zich verkrijgen soep uit keteltjes te eten
heb ik met u niets uitstaande dat ik mij uwe wapenen een oogenblik toeëigen is niet om ze tegen u te gebruiken ik zal ze u spoedig teruggeven en u zelfs aan uw lot overlaten
menigmaal had hij de aandacht getrokken van zijne reisgenooten die hem wel eens verrast hadden wanneer hij een fijnen zakdoek waarop een naamcijfer prijkte in de hand hield gekneld weemoedig zag hij daarop neder als hij voor een oogenblik van zijn eentoonig panorama afstand deed
vervolgde zijne sombere gedachten pa heeft u al brief van eduard gehad hoe zacht de stem van zijn kind hem aandeed na den onhartelijken bromtoon van zijne vrouw voelde hij toch zijn bloed sneller stroomen op het hooren van dien naam hij kleurde
wat heeft die arme jongen je gedaan om altijd zoo op hem te vitten zeide van die arme jongen ja dat is het woord zeg maar die schooijer t is jammer dat ge nog niet op den zotten inval zijt gekomen hem aan henriëtte uit te huwen die arme jongen
eene oude dame die alles verkeerd verstond en twee heeren van en jaren die naar men hoopte aan de oudste dochter het hof zouden maken
dan kunt ge voor mijn part langzaam weer beteren en sterker worden morgen kon de eene of andere deelnemende familiebetrekking naar je komen informeren of ons troosten met het smartelijk verlies dat wij geleden hebben het is dan niet kwaad dat men je zoo min mogelijk achter een peloton flesschen vindt zitten
hoe grievend zijne smart nu was hij wist ze te bedwingen en zijn stil lijden dat zoo gunstig afstak bij de verwoedheid en grofheid van haren vader trof haar innig
deze wijze van vlugten verontrustte eduard die met regt wanhoopte ooit weder zulk eene goede gelegenheid te vinden om oude en nieuwe schulden te verrekenen tot zijne geruststelling haalde hij den vlugteling meer en meer in
dien morgen had hij wel een groot stuk brood genuttigd maar evenwel wedijverden honger en dorst om hem te kwellen van vroegere omzwervingen was hem een goed hôtel bekend doch hij vreesde daar niet op zijne wenken bediend te worden
en ofschoon zij zamen soupeerden was deze geëikte term toch niet van geheel de omvattende beteekenis die de ware zwierbol er aan hecht
waarop het tegendeel hem door de woorden neen lompert aan het verstand werd gebragt na het verlangen der beide bezoekers gehoord te hebben ging hij hen voor en leidde hen door een doolhof van gangetjes
vele avonturen hadden zij zamen niet gehad de pleyes leefde bedaard en bestudeerde uit liefhebberij verder de geneeskunde zijne kunst had goede diensten bewezen
mevrouw knikte zeer tevreden met dezen aanhef haren man toe eduard zag eerst eens zijn nichtje daarna bij wijze van geleidelijken overgang zijn voogd aan en toen eerst hechtte zich zijn oog dat duidelijk eene hevige verbazing over die plotselinge vraag te kennen gaf op zijne tante die hij natuurlijk voor de ontwerpster van dit gesprek hield
zijn vader heeft hem verteld dat hij een zusje zou gehad hebben als dat lieve kind zich niet op den onschuldigen leeftijd van drie jaren te goed voor dit tranendal had bevonden de moeder was niet lang daarna het meisje gevolgd en de verminkte krijgsman bleef alleen met den kleinen eduard achter het is te begrijpen dat hij idolaat veel van hem hield
bij elke deining van het schip duchtte hij met zijn geroofden schat verzwolgen te worden bij hem was de schrik nog zoo spoedig niet verdreven menig passagier naauw hersteld kwam nu eerst den kajuitstrap opstommelen om ook eens van het schoone weder te profiteren en de stuurman zeide dat het gespannen had
de laatste gebeurtenissen hadden hem zijne welbespraaktheid ten eenenmale benomen en had hij geweten hoe onuitstaanbaar hem deze maakte in de oogen van louise die liever de grootste eenvoudigheid zag dan zou hij reeds dadelijk wat meer bezadigd gesproken hebben
ik ben zeker dat als wij over veertien dagen in brussel terug zijn al die schavuiten reeds veertien dagen in de kast zitten ik mag het lijden zeide louise want ik zou u beide niet gaarne in gevaar zien
die man was de beval welke met vertrokken gelaatstrekken daar was neêrgevallen naast hem lag het mes dat wanneer george een ongeluksvogel de schrik zijne krachten niet verlamd had welligt eduard doodelijk zou getroffen hebben hij was naar beneden gegaan met de hoop dat zijn gevangene bezweken zou zijn en evenwel met de stille maar gegronde vrees dat deze nog ademen mogt
zwijgend naderde de bediende met een gezigt als had hij het bewustzijn dat in dien brief eenige doodberigten stonden hij werd in zijn plegtigen marsch gestoord door den heer des huizes die uit zijn bodemloos diep nadenken ontwaakte en hem nu ontwarende zeer driftig vroeg kon je niet
een leuningstoel zat hij extra lui en geducht droefgeestig wat den man schortte wist hij zelf denkelijk het best hij had juist gedejeuneerd zat voor de tafel en woelde in eenige papieren
hoe laat wacht gij ons gij hebt vergeten dit te zeggen de vraag moest herhaald worden daar van de wall zat te bedenken he hij de zaak het smakelijkst aan zijne huwelijksgezellin zou voorstellen
zij staarde mistroostig op één punt zuchtte tusschenbeide zoo diep dat een klein hondje hetwelk zij pas gekregen had en aan hare voeten lag meende dit te moeten nadoen zij had de eenzaamheid opgezocht ten minste die kleine viervoetige gezel kon hare eenzaamheid niet verstoren
daarop draaide zij langzaam den knop om en opende behoedzaam de deur even als men dit zoo huiveringwekkend van mevrouw blaauwbaard beschreven vindt zij keek met eenige schroomvalligheid naar binnen en zag haren vader die juist ging zitten
maar zoo doorzigtig was dat een wiskunstenaar onmiddellijk aan een cirkel met den omgeschreven vierhoek zou gedacht hebben onttrok zij zich aan het begeerig oog van
zonder dus veel tijd te verliezen met nuttelooze overdenkingen sloot hij vooreerst zorgvuldig de andere deur van de kamer nam een van de george een ongeluksvogel banken die langs de zijden stonden en begon tegen het deurtje
hij zag zijn kind strak aan streek over het kille gelaat van de doode en met een gesmoorden gil viel hij naast zijn eenig kind neder op hetzelfde oogenblik schoot een projectiel door de lucht en hoog in het luchtruim boven de plaats waar de ongelukkige vernietigd was neêrgezonken
een vrij aanzienlijk gezelschap ten minste wat getalsterkte aangaat was op den en mei bij den heer raalte vergaderd in de groote zaal was eene hoeveelheid waskaarsen ontstoken oneindig maal zoo groot als den vorigen avond daar er toen geen eene gebrand had
maar altijd kwam hij tot zijne oude redenering terug liet hij nu de gelegenheid voorbijgaan dan kwam zij denkelijk nimmer weder eduard geloofde dat bij de groote verwarring die in de stad heerschte de beide bevals het niet geraden zouden vinden veel langs de straat te loopen en hij besloot hen in huis te gaan opzoeken en dan
grij zult mij toch redden niet waar riep van de wall op smeekenden toon niet wetende hoe het bedaarde gezigt van zijn vriend te moeten uitleggen mijn vriend sprak raalte ik zal u zooveel ik kan met raad bijstaan
die faisant is delicieus zeide de ritmeester van banen terwijl hij zijn mes in een poot plantte en den heer van de wall in zijne opinie over de gevaarlijkheid van zulk een tegenstander bevestigde
de afgestorvene haar wat uit de gedachten mogt zijn wanneer zij hèm wat beter had leeren kennen zou zij zich misschien genegen betoonen hem het geluk te schenken dat hij haar afmeette
de feiten voor de citadel van antwerpen waren de laatste werkdadige handelingen die men ten gevolge van den opstand zag gebeuren hoezeer de troepen ook er naar haakten hunne landgenooten te hulp te snellen
gij vergeet dat gij bemiddeld waart terwijl eduard geheel van zijn voogd afhangt en louise buiten haren vader ook niets doen kan wat geeft haar dus uw voorbeeld vroeg joseph met eenige bitterheid de pleyes kon daartegen niets inbrengen
vervolgde zijn verhoor george een ongeluksvogel in de zaal vind ik dus de beval alleen dat weet ik niet zeide de bediende met de hand op het hart eduard dreigde hem op nieuw doch de portier betuigde z overredend zijne onwetendheid dat eduard begreep dit zelf te moeten onderzoeken
zoolang de bezoeker niet op hem vuurde was het niets maar dit kon zeer goed gebeuren en op die gedachte brak het angstzweet hem uit hij had zijn broeder zoo gaarne tot een krachtige tusschenkomst aangemaand eduard begreep wat er in zijn offer rondwoelde ten minste hij meende het te begrijpen
kon niet begrijpen hoe iemand er iets kwaads in mogt vinden aan de hoogeschool gestudeerd en een vriend niet ééns doodgestoken te hebben trots de tegenwerking van den vader vrijde het jonge paar lustig voort ofschoon de zorgvolle oude heer onzen faust zijn huis ontzegd had
dat het volk op het herstel zijner grieven die billijk zijn aanspraak maakt kan ik mij begrijpen maar dat het zijn zin door doodslag en plundering wil verkrijgen dit is beneden alles
waarmede joseph zonder regt te weten wat weder zoo de vrolijkheid van zijn vriend opwekte dadelijk instemde de oude heer wist eerst niet hoe dit op te nemen maar het eindresultaat van de gedachten die zijne hersenen doorkruisten was dat hij zijn gezigt tot een grijns vertrok welke hem eigenaardig leelijk maakte
je kunt niet begrijpen hoe vreemd het mij was toen je weg waart het was mij den eersten dag zoo ledig george een ongeluksvogel het zal je nu denkelijk niet minder ledig zijn merkte joseph aan
werd onmiddellijk in vrijheid gesteld bedankte den cipier voor zijne gastvrijheid zeide dat hij denkelijk niet terug kwam en lag een oogenblik daarna in de armen van zijn vriend dien hij zoo zonderling en toch zoo regt bij tijds had ontmoet
kon hier geen beknopt en toch begrijpelijk antwoord op geven hij gaf dus een omstandig verhaal van zijne avonturen tot groot amusement van de officieren
hij dacht aan de eerste ontmoeting met de bevals bij raalte hij had zich niet in hunne gelaatstrekken bedrogen dat intusschen menschen welke hij zoo kort ontmoet had hem z op zijn levensweg moesten achtervolgen had hij weinig vermoed
en zij dreigden hem een kopje thee te bezorgen van het gehalte zoo als zijn vriend er pas een gedronken had toen de brand gebluscht was wierp van de wall zich op zijn kind hield het tegen het licht als wilde hij zien waar het beschadigd was
zoodat er meer dan gewone kracht toe noodig was om de deur te openen wel te verstaan en hierin bestond zijne grootste vrees als de wrakke stoelen niet bezweken
zij waren vooreerst niet bij magte om te spreken maar sprakeloos wisselden zij hunne opeenvolgende gedachten hij was aan den rand van het graf dit was de eenige verklaring die louise behoefde te geven
op demoedigen toon begon de miskende echtgenoot haar mede te deelen dat hij volstrekt geen kindermoord op zijn geweten wilde hebben doch hij drukte zich niet gelukkig uit met de woorden maar lieve engel ik wil het kind volstrekt niet mishandelen ik wil
wat is hier gebeurd riep ondanks zich zelven de deelnemende bezoeker op nieuw uit ook van deze zijde moest hij ontwaren dat een onderzoek in het huis nutteloos zou zijn
dan wacht gij zeker nog den ander zal die spoedig komen deze vraag werd feitelijk beantwoord door het bewegen van den klopper buiten aan de deur en een straal van hoop verlichtte het gelaat van den bediende dit ontging natuurlijk den vorschenden blik van eduard niet
met kleine effectmatig berekende stappen en een gezigt hetwelk scheen te moeten beduiden dat hij de schim van hare afgestorvene moeder opriep om zich tusschen hem en de schuldige dochter te plaatsen
de eischen die s menschen zedelijk gevoel voor braaf held stelt zijn werkelijk zoo groot niet en toch hoe velen staan niet voor braaf te boek die huiverend het oogenblik moeten afwachten dat hun het masker van het schijnhcilig gelaat zal gerukt worden
dat heertje zal niet meer bijten zeide alfred terwijl hij op den ongelukkigen eduard wees die met eene schelkoord gekneveld geheel weerloos aan hunne genade was overgeleverd de broeders zagen elkander vragend aan eduard kromde zich magteloos op den grond en trachtte vruchteloos zich van zijn knellenden band te bevrijden
na vruchteloos geklopt te hebben begon de vrouw hem op huichelachtigen zalvenden toon aan te spreken doch zij hoorde zich op eens door eduard in de rede vallen als je niet heengaat schiet ik zoo lang door de deur tot dat ik je de tong uit den mond heb geschoten welke woorden door het spannen van den haan gevolgd werden
waarin onder anderen gegeten gedronken en gesproken wordt en tevens een uitmuntende remedie wordt aangetoond om mevr van de wall tot zachtaardigheid te stemmen ten minste gedurende anderhalf etmaal
men zie in zijne handeling niets onfatsoenlijks of kwaads voor een huisvader hij had niet onbehoorlijk en méér dan hem goed was genuttigd maar de overspanning de gruwelijke doodsangt dien hij had
mag onze patient al wat hebben vroeg zij george een ongeluksvogel hij zal vooreerst onzen provisiekelder niet leêg eten men schaarde zich om de tafel eduard verhaalde op nieuw hunne merkwaardige avonturen
houd op houd toch op méér kon zij niet uitbrengen hij spotte met eene kennismaking van slechts veertien dagen en toch eene kennismaking die bij haar zulke diepe sporen had achtergelaten die voor haar meer was geweest dan een langdurig verkeer
de praktijk hoewel voor mij minder verkieslijk ware voor u beter geweest dan de theorie hoe schoon en waar deze ook is zoo als de uitslag al dadelijk bewijst
hij vond dezen steeds geheel in den war over het ongeval dat hem den vorigen avond bijna getroffen had zijn ganzenroer stond op eenige palmen van hem af als vreesde hij elk oogenblik een verraderlijken aanval
laat het kind met vrede was het verachtelijke antwoord met onverstoorbare kalmte duwde eduard hem toe dat is je beiden ook geraden de beleefdheid gedoogde niet verder te gaan hoezeer ook de antwerpsche logés klappertandden van kwaadaardigheid reeds had eduard tamelijk ziedende blikken van zijne tante opgevangen
zijne oorspronkelijke teleurstelling dat er geen uitweg was verviel bij nader doordenken hij kon zijn lotgenoot niet wakker maken zonder hem vlugten daar dacht hij niet aan en met zulk een last bezwaard zou het hem onmogelijk zijn al ware er een uitweg het huis te verlaten
terwijl velen daarbij de geldzucht willen doen neêrvleijen liefde is een autaar waarop elk wil offeren doch hoe menigeen moest zich niet aan de liefde opofferen
kwam hij innig bedroefd met de tijding te huis dat men geene gunstige berigten van de jeugdige strijders had ontvangen hij verzweeg echter dat van de wall tijding van den dood zijns pupils had bekomen
bedenk toch dat ik vrouw en kinderen heb nog nooit was het hem zoo aangenaam geweest te kunnen zeggen dat hij eene vrouw had dat hadt gij zelven moeten bedenken toen gij ons allen toen gij den eervolsten stand der maatschappij zoo laaghartig hebt aangerand sprak de secondant die het leêge pistoolkistje in de handen hield
en nu had hij gemeend één der spitsboeven voor allen te kunnen laten boeten en alzoo door een afschrikwekkend voorbeeld alle andere dieven en diefeggen van verdere inbraak bij hem te doen afzien door een misverstand was zoo plotseling de loop zijner geregte wraak gestuit geworden
de zachtaardige tante werd zoo wit als haar tafellaken zoo lang dit ten minste in de kast lag en dus nog niet tot hare gedurige ergernis door eduard bemorst was sidderend van woede snaauwde zij hem toe zwijg
een satansche lach zweefde om de lippen van jacques de beval gij vergist u zeide hij de armen over zijne borst kruisende en eduard naderende ik zal u geen kwaad doen ik zal u niet vermoorden waarlijk niet ik wil geen moord op mijn geweten hebben
had echter volstrekt geen genoegen den dood te gaan opzoeken wat den heer van duin betreft half tot radeloosheid gebragt wist hij in het eerst niet wat hij zou doen hij liep in koortsachtige spanning de kamer op en neder en gevoelde dàt leed hetwelk brave ouders van verdorvene kinderen moeten opslikken
den volgenden morgen was men vroeg aan de ontbijttafel en daar het weder dit toeliet werd er voorgesteld wat te gaan rijden hoe vurig eduard ook wenschte dat de paarden op hol mogten gaan of dat de kast in de sloot mogt vallen niets van dien aard gebeurde
de passagiers verdwenen langzamerhand van het dek want de avond werd koud de zon dook weg achter de kimmen enkele sterren begonnen aan den zuiveren hemeltrans te tintelen maar op de verschansing leunde steeds die man want voorzeker was eduard van bergen man geworden
volg mij maar gij zult hoop ik uw vriend niet in erger toestand terugvinden dan gij hem verlaten hebt dat zou niet mogelijk kunnen zijn zooals ik hem moest laten was zijn dood onvermijdelijk
de wall en raalte zagen er al zeer naar uit zij zuchtten beiden hetgeen toevallig voor het geoefend oor het effect van een terts maakte eduard zag het leelijke figuur dat zijn heldhaftige oom maakte en kon niet nalaten hem toe te voegen houd u toch goed zij zullen u uitlagchen
boekdrukkers en uitgevers zijn al te dikwijls onderdrukkers van het talent die der maatschappij door hunne inhaligheid meer schoons onthouden dan bezorgen
hetzij deze dramatische inhoud zijne wroeging opwekte of dat hij beducht was een maaltijd van hem aangeboden appelen te kunnen doen hij verliet den tempel van thalia zonder zich te bekommeren om de lauweren die hij nog niet geplukt had
die man zag er bleek inhalig uit zoo als sommige menschen die kleine zwakheid bij den eersten aanblik verraden hij vertoonde zich in het glimmend zwart george een ongeluksvogel en zijne boordjes die wit moesten verbeelden mogten in dit voorregt deelen na een oogenblik pijnlijke stilte begon
die uit haar gepeins ontwaakte gaf te kennen dat zij best alleen kon loopen waarop de arm moedeloos zijne lijnregte pose hernam daar de afzondering met haar niet dat aanbood wat hij en zijne scherpziende ouders zich er van hadden voorgespiegeld rigtte hij zijne schreden naar de oranjerie
het wordt tijd tot eduard terug te keeren alsof de vlammen hem nog met hare tongen aangrepen snelde hij voort naauwelijks kon hij aan zijne redding gelooven zijn gewoon bedaard denkvermogen was hem benomen de snelle opvolging van doodsgevaar en wonderdadige redding scheen hem eene zinsbegoocheling toe
wees niet bang moeder dit is de laatste kool die zij mij gestoofd hebben sprak hij terwijl hij wees naar de plaats waar de stok van eduard was neêrgedaald binnen weinige dagen zal ik mij gewroken hebben
op de verschansing zat een man die onafgebroken in het groene water tuurde als ware elke golfslag een letterteeken dat hem in geheimzinnig schrift zijne gedachten beantwoordde
hij kwam aan een lokaal dat hem eene nog veiliger schuilplaats aanbood dan de belg hem beloofd had hij werd in een hok geworpen hoorde een zwaren grendel voor de deur schuiven en kwam tot de overtuiging dat hij misschien den volgenden dag aan het diner dat zijn oom aan allen geoffreerd had niet zou kunnen deelnemen
zij werd door mevrouw opgetild en kreeg van het goede mensch dat zielsveel van kinderen hield bijna nog meer van kinderen op den weg dan van hare eigene een tweetal kussen op de roode wangen men ging elkander
zij kon niet meer twijfelen hij was overleden zij had alles verloren wat haar aan het leven kon boeijen de twaalf langen maanden kwamen toch om en hoezeer de tijd alle vleugelen voor haar had verloren vreesde zij het einde van den termijn dien zij zelve gesteld had
was wel onverschillig en niet ligt geraakt maar het hart zat hem op de regte plaats naauwelijks had de verbitterde weldoenster er tot slotrede deze woorden bijgevoegd en je armzalige vader had beter gedaan je wat geld achter te laten dan al die prullen
nadat zij zoo een geruimen tijd hadden voortgewandeld kon hij niet nalaten het voorwerp zijner liefde te vragen terwijl zijn arm de gedaante van eene naauw herkenbare o aannam mag ik u mijn arm offreren
zou zij dan nog langer de wreedheid hebben om zoovele oplettendheden met onverschilligheid te beantwoorden het was haar pligt geweest zoolang eduard haar kon toebehooren alle verdere aanzoeken af te slaan doch hoewel zij niet ligt een ander kon beminnen zou het medelijden niet vroeg of laat eens zegevieren
deze zinsnede lokte weder een algemeen gebarenspel uit het weder was onder deze en dergelijke gesprekken wat beter geworden en door mevrouw werd voorgesteld de jongeluî hun eigen weg te laten gaan
de geestelijken spraken ook nu en dan volgens oude gewoonte een hartelijk woordje mede het gepeupel liet zich door allerlei lasterrijke verzinsels opwinden en de opstand van het tegenwoordige belgië tegen de voormalige vereenigde proviciën begon te smeulen
zij wierpen hunne mantels op een stoel stampten eenige keeren op den grond en gingen toen voor de kagchel staan doch spraken nog geen woord zij moesten eerst wat bekomen
niemand op ons genoegen heeft de reden van deze plotselinge en hevige ongesteldheid geweten want louise had de beteekenis aan het woord droom gehecht begrepen en niemand heeft er aan gedacht dat de brief van de beval verdicht was en dat eduard van bergen nog tot de levenden behoorde
zij wierpen zich lagchend in hunne stoelen een sigaar dank je of ja geef maar op zij zaten eenige oogenblikken te denken het vuur in den haard verspreidde een somber licht in de kamer die slechts door eene lamp flaauw verlicht werd
het wijf had toen vele tranen vergoten en hoewel zij eerst uit berekening alle hollanders verachtte had zij nu een meer gegronde reden om hen te haten zij beschouwde elken hollander als den moordenaar van haar kind of ten minste als medepligtige
geheele gelederen weg te maaijen z duidelijk zweefde hem die maaijende beweging voor den geest dat hij met de regter hand die in zijne opgewondenheid de beweging duidelijk voorstelde de flesch omver
hij scheen iets gedaan te hebben dat niet in den haak was want hij legde ze met een zucht neder sloot de secretaire digt en liep staroogend naar beneden neêrslagtig kwam hij de kamer binnen maar weldra deelde hij op nieuw in de algemeene vrolijkheid
hun klein maar kernachtig landje tegen groote mogendheden verdedigen belgië daarentegen ligt tamelijk open wat heb je hiertegen in te brengen geloof mij de groote mogendheden hadden hare inzigten toen zij beide rijken vereenigden zij wisten wel dat belgië alléén niet een voormuur tegen frankrijk kan zijn
kom dam maar binnen dan zal ik de jonge jufvrouw ten minste waarschuwen verzocht de meid die pas in dienst getreden en in de moeijelijke gevallen welke in eene meiden carrière zich voordoen nog niet al te best ingewijd was
hij ziet dat de stervende eene gedachte heeft welke hij niet schijnt te durven mededeelen het is alsof eene stem hem toefluistert dat den ongelukkige eene vraag op de lippen zweeft ik kan u niet redden sprak eduard bewogen maar kan ik nog iets voor u doen
hetgeen te gemakkelijker geschiedde daar hij zich zijn avontuur niet schrikbarend aantrok had hij wat meer nagedacht over de vermoedelijke onmogelijkheid om zich van george een ongeluksvogel de beschuldiging wegens medepligtigheid te zuiveren dan zou hij er welligt wat minder luchtig over zijn heengestapt
doch een blik door het venster overtuigde hem op nieuw van het onmogelijke om aan die opwelling gehoor te geven de geheele stad scheen in rep en roer en onophoudelijk bulderde
voor het laatst wierp hij een blik op het gastvrije huis dat hij zoo ongaarne verliet uit een venster werd hem een laatst vaarwel toegewuifd door vrouw die hun als een reddende engel verschenen was
het gezelschap scheidde nu weldra men sprak niet eens meer over dien mijnheer welke zoo met zijne handschoenen gegooid had men ging eensgezind uit elkander mijnheer raalte met het door weinig menschen gekend zalig gevoel dat iemand met zich ronddraagt in de verbeelding eene goede daad verrigt te hebben
de man was op het oogenblik niet bij magte de som die hem gevraagd werd te voldoen en zijne woede was uit verlegenheid voortgesproten hij was anders een gezeten burger en ging zelfs voor een man van geld door slechts enkele leveranciers vonden aanleiding om die algemeene roepstem in twijfel te trekken
reeds drie uren had hij geloopen nadat hij uit de diligence was gestapt toen hij in de verte de torens van een dorpje zag hij ondervroeg de enkele voorbijgangers doch niemand was in staat hem eenige inlichting te geven aangaande den man dien hij vast besloten had op te zoeken
zij liepen stilzwijgend voort gingen verschillende straten door en kwamen op eene plaats waar de goede man een kreet van afgrijzen niet kon onderdrukken hier was gevochten
als alle menschen zulke kalveren van goedheid en regtschapenheid waren als mijn lompe charles wat was het dan allerliefst op de wereld dan zouden zij niet stelen maar elkander uit goedhartigheid zooveel geven dat doorgaans toch altijd de helft op straat zat
maar de boosaardigen die dit alles op hun geweten hebben mogen naderhand de ellende verantwoorden welke zij over ons ongelukkig land brengen juist op dit oogenblik trad iemand binnen in een grooten mantel gewikkeld en den hoed diep op het hoofd in één woord niet te herkennen
nu zij eduards handelingen en manieren gadesloeg werd zij in dien gunstigen indruk bevestigd zij had dadelijk gezien dat de jongelieden tot haren stand behoorden anders had welligt de menschlievendheid voor de voorzigtigheid moeten wijken
honderden menschen stonden daar opeengepakt om de noodige hulp te bieden hij zag de vlammen opstijgen die schenen te spotten met de pogingen der omstanders om ze te blusschen intusschen hoorde men in de verte het geschut onafgebroken dreunen
op hetzelfde oogenblik voelde hij dan ook een kopje tegen zijn rug aanslingeren en zag hij haar onder de woorden ik verkies niet door het eerste het beste havelooze kind in mijn huis beleedigd te worden de deur uitstuiven
die woorden verrieden zulk eene radelooze wanhoop dat zij voor het ergste beducht begon te worden thans verviel zij tot een ander uiterste geruïneerd zegt gij riep zij in tranen losbarstende en dan george een ongeluksvogel mijn kind zij had ééne deugd zij dacht het eerst aan haar kind
naauw was het dessert opgedragen of de heer van beem senior verrees van zijn stoel nam een glas cantemerle in de regter hand liet alle glazen vol schenken trok een gelegenheidsgezigt en begon
hiertoe moest hij dit was hem duidelijk het huis zijns weldoeners verlaten nimmer kon hij dààr zijn doel bereiken hij werd te veel in zijne handelingen gestremd al had hij aan de rede gehoor gegeven de beide de bevals kon hij zoo dadelijk niet vergeten
eduard zeide toen hij haar zijne liefde bezwoer alle welsprekendheid wordt dan aangewend en toch is het altijd hetzelfde hoe het zij het resultaat was dat onze eduard ten einde aan zijne taal meer klem bij te zetten hare handen tusschen de zijnen nam en uitriep
de ouders van den jongman waren stom van verrukking en beloofden de jongelui dadelijk een zilveren thee servies in hun huishouden louise was zeer verbaasd daar zij volstrekt niet wist welke doortastende maatregelen haar vader genomen had toen deze op eens met jonker van beem de kamer binnen trad onder de woorden
de beval is het einde van uwe euveldaden daar gij hebt een eerlijk tweegevecht versmaad een gevecht dat te eervol zou zijn geweest voor een schurk van uwe soort nu zult gij sterven
dat hoop ik niet doch de rug geneest zoo moeijelijk en gelijk uit uw verhaal blijkt de wonde is met eene bijl toegebragt het ijzer is diep in het vleesch gedrongen
hij was even stemmig in het zwart gekleed als zijne twee bedienden een gouden horologieketting van den vorm eener goldbergschen keten gaf te kennen dat hij een horologie bezat
vroeg of haar dierbare vader nog leefde omhelsde hem vurig en beschreef toen een cirkel van eenige ellen straal om den gebonden eduard alsof zij bang was dat hij zou bijten daarop lispelde zij op meewarigen toon zoo jong nog en reeds zoo verdorven
niet dat hij bang was voor den storm die hem wachtte maar zijn geweten hield eene aanspraak tot hem die lang niet malsch was met loome schreden stapte hij de stoep op en trok o zoo bedaard aan de schel
welke ongevallen het beklag van louise uitlokten zoodat eduard dol graag op nieuw naar de gevangenis gebragt had willen worden alleen om nog eens door haar beklaagd te worden en tevens eene vertooning van de zotte klucht te hebben
geleidt zij den geliefde naar zijne laatste rustplaats maar door het verdriet ondermijnd door harteleed verteerd moet zij spoedig den ontslapene volgen zij kon niet buiten den gezel harer jeugd buiten den man met wien zij den levensweg moest bewandelen
zij verlieten nu het huis nadat jacques de beval zijn hoed diep op het hoofd gedrukt had volg mij gerust ik heb straks reeds naar de geschiktste wegen uitgezien
wat houden zij in dat brussel huis jammerde mevrouw die arme eduard klaagde raalte deelnemend ja zuchtte van de wall zijne treurige luim met moeite onderdrukkende
onderhoudt haar op den ouden dag hij reikt haar de hand als zij door zorgen vermagerd en gekromd hare laatste levensdagen doorworstelt wie noemt hem niet braaf in plaats van snood ondankbaar zich tot het redeloos dier te verlagen doet hij dood eenvoudig zijn pligt
maar als gij mij hier vermoordt zal het geregt mij wreken huilde de rillende man tot eenig antwoord vroeg men hem of hij gereed was de heer raalte die inzag dat in alle gevallen zijn huid voorloopig nog niet gelooid zou worden en daarenboven begreep dat tegenstand hier niets baatte kwam geheel tot zijne positieven
langer kon hij niet roerloos blijven hij besloot zonder aan de mogelijke gevolgen te denken zich in het gevecht te mengen hij rukte een langen kerel met een woest uiterlijk de sabel uit de handen en baande zich een weg naar de troepen sloeg woedend om zich heen wondde verscheidene muitelingen die de vermoeide en afgematte soldaten van voren en van achteren bestookten
nu laat eens hooren klonk het bemoedigend na eenig aarzelen kwam dan zijne liefde voor het studentenleven te voorschijn maar zoo als eduard verwacht had het gelaat van den voogd betrok
hij blikte zorgvuldig en vol angst op zijn vriend even als eene jonge moeder haar betrekkelijk even jeugdig kind in den slaap volgt joseph slaakt een zucht hij brengt de handen aan het hoofd eduard voelde een traan van geluk opwellen hij greep den armen jongen bij de handen
gevraagd f hij ook niet eens het gezelschap wilde laten baden in kunstgenot hetgeen hij onmiddellijk deed door eene aria uit de schepping te zingen hij radbraakte de melodie zoodanig dat de goedaardige haydn hadde hij er iets van kunnen hooren zich zelven zou vergeten hebben
de lamp zette zij op de tafel neder hij werd op den grond geworpen het wijf reikte haren gezel een stuk touw toe en spoedig lag onze arme joseph onbewegelijk op den grond vastgesnoerd
het geheel niet voordeeliger deden uitkomen de schoorsteenmantel werd nevens andere ornamenten zooals eene pendule die eens in de twaalf uren gelijk was en twee bronzen kandelabres met onthoofde poppen gesierd door vele leêge flesschen