AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zij was vermoeid van elken tred met haar verlakte schoentjes die vol modder liepen en telkens aan haar voet dreigden te ontslippen en zij had kunnen sterven van rampzaligheid van armoede van gebrek maar zij moest voort voort en zij kampte door met het monster en won telkens een pas verder
niemand bespeurde aan hem iets bizonders alleen aan tafel sprak hij bijtend cynisch over verschillende onderwerpen en personen op dien satyrischen toon die hem eigen was en die eene wreede minachtende uitdrukking om zijn blonden knevel grifte
omdat je tegenwoordig zoo een allernuttigst leven lijdt o ik weet al waar je naar toe wilt je meent dat ik tegenwoordig niet meer bij hovel werk ik ben van plan me als advocaat te vestigen
en terwijl hij in zijn teleurstelling op en neêr wandelde scheen het hem dat hij een verluchting zou gevoelen wanneer hij al dien artistieken rommel eens opruimen zijn ezel op zolder brengen en nooit meer aan een penseel denken zou
anderhalf jaar lang had zij gereisd of zoo zij niet bij heur oom vere te brussel vertoefd had bij vreemden gewoond altijd bij vreemden zonder een plekje gekend te hebben dat zij haar eigen kon noemen
zij gevoelde zich rein en goed in die biecht zij wist nu dat zij hem gedachten kon openbaren die zij zichzelve niet altijd bekend zou hebben zij was ook niet meer angstig hem te zullen verliezen door een onvoorzichtig woord zij zag het zoo duidelijk hoe lief hij haar had zij was hem toch het liefst wanneer zij over zichzelve op die eenvoudige wijze bijna zonder na te denken sprak
o volstrekt niet wat zou ik tegen je hebben ben je niet te verzoenen zie je als ik mijn schuld nu maar wist etienne kwam op hen toe
ii het was zondag en paul van raat had zich voor eene pooze gezet aan zijn ezel waarop een half voltooid stilleven prijkte eenig oud delftsch een antieke bijbel een antiek rijnwijnglas en een zilveren drinkkan die van vincent welke hij toch had overgenomen
en o u weet niet hoe het mij spijt dat ik het zestal van théodore zoo zelden zie maar de jongen dweept met het buitenleven en wil er niets van weten wanneer ik hem poog over te halen in den haag te komen wonen
maar de sorties werden in de eetkamer binnengebracht en men vertrok het was drie uur je bent veel liever zooals je vanavond geweest bent dan zooals je gisteren was freddy sprak paul terwijl hij
o zoo sprak mevrouw achteloos maar zij zag haar weder van terzijde aan terwijl iets als een schalkschheid in haren doffen blik speelde ik geloof dat u erg ondeugend is sprak zij over haar mofje strijkend
en dan over zee naar japan de wereld om heerlijk zij vond het heerlijk zij vond het heerlijk in een waggon zij zou in een waggon kunnen leven mevrouw schudde zacht glimlachend het hoofd over hare opgewondenheid maar ik vind het nog heerlijker hier bij u te komen wonen mijn lief oudje mijn schat riep zij en onstuimig omhelsde zij de grijze vrouw
zij sprak over elize haar jong tantetje een snoesje van een vrouwtje zoo vroolijk en levendig nooit zat ze stil dan was ze hier dan was ze daar altijd had ze iets te doen iets te beredderen oom en elize waren het nooit met elkander eens en ze kibbelden onophoudelijk maar op zoo een aardige manier dat het bepaald amuzant was
viii henk wilde otto nog doen blijven etienne was reeds zoo bescheiden zich uit de voeten te willen maken maar eline murmelde smeekend dat zij zeer moê was en otto drong niet aan hij was te gelukkig om nog iets te verlangen hij zou gaan overvol van vreugde
en terwijl een paar zwarte panden of een gedwarrel van rokken langs hem heen zwaaiden zaten zij met hun drieën in een dwaze pret zich te amuzeeren ten koste der dansenden paul had françoise's waaier genomen en sloeg er de maat mede hij leunde behaaglijk tusschen zijne dames achterover en liet zich als een sultan door hare opmerkingen vermaken
hij is sterk en gelukkig heeft hem dat leven totnogtoe geen kwaad gedaan maar ik vraag je is dat een bestaan als student was hij waarlijk nog verstandiger dan hij nu is neen dan was henk heel anders als jongmensch heel anders
terwijl etienne haar met dikwijls twijfelachtige akkoorden begeleidde toch had het duet groot succes en in een stijgende vroolijkheid galmden zij weldra met hun vieren ange léonie etienne en paul zoowel uit de maat als uit den toon nu het langoureuse
wat eenzaam in het groote huis te midden van het gewoel der van rijsseltjes en het geblaf van hector waartusschen dikke juffrouw frantzen zich met wanhopige pogingen roerde om den vrede te herwinnen
de vraag was nu maar en emilie precizeerde haar vragen nogmaals op haar vrijmoedige levendige joviale manier slechts inwendig een weinig ongerust over het antwoord dat komen zou
hij zou met howard etienne en cor wandelen eline en otto voegden zich bij hen en de kinderen zelfs memée en kitty bestormden onder de hoede der drie meisjes den reeds aangespannen
kom freddy mama is al lang naar beneden zeide otto en sloeg met den waaier ongeduldig op zijn hand freddy heb je niets vergeten vroeg mathilde zeg waar is je tweede handschoen freddy of trek je er maar een aan riep etienne luid om zich in het rumoer dat de kinderen steeds in bed maakten te doen verstaan
had zij zich dàt voorgenomen zich zoo aan hare passies over te geven als zij zooeven gedaan had was dàt dan de wilskracht waarmede zij zich had willen dwingen willen dwingen van otto te blijven houden omdat zij hem en zichzelve ongelukkig zou maken wanneer zij niet meer van hem hield
haar stem klonk vol van een uitgelaten vroolijkheid en zij zag hem lachend met haar schitterende oogen zoo betooverend aan dat hij zijn hart sneller voelde kloppen gelukkig zij boudeerde nu niet
lili snelde toe kijk eens die gordijnen gevonden gevonden juichte lili o die dolle schepsels de gordijnen werden opengerukt en zij omhelsden emilie en marie die gierende met wangen als vuur te voorschijn kwamen er viel een stortvloed van woorden en ieder sprak tegelijk
een juffrouw van gezelschap zoo een mensch dat je betaalt zou me dadelijk gaan vervelen maar een meisje als eline dat attenties voor je heeft en dat je een beetje tot de familie rekent waarvan je houdt dat is heel iets anders niet waar ik ben blij dat jullie het goed vinden ik heb er wel eens over getobd voor ik me decideeren kon
daar zou je niet zoo kwaad meê doen maar wees verzekerd dat als jij op je stoel bleef die passieve handeling niet het gevolg zou zijn van je wil maar wel van allerlei kleine oorzaakjes die je natuurlijk meestal alle zou zijn vergeten of niet zou inzien
vaak vonden mevrouw van raat of betsy mevrouw verstraeten of marie en lili haar zo ongekleed slordig wezenloos starende uit het venster zij las niet zij deed niets en er gingen uren voorbij dat zij ook aan niets dacht
een appartement ik zou een hôtel laten bouwen paul met logeerkamers voor je arme vrienden wat hamer je toch op mijn arme vrienden wie bedoel je daarmeê hijdrecht is toch niet arm en oudendijk ook niet
zij begreep dit ook nu dat zij in marie iets ried waarvan zij nog niets verstond dan dat het later ook tengevolge dier wreede wet eene verkoeling eene scheiding kon teweegbrengen en zij zou het weldra begrijpen voor de derde maal wanneer jan eenige jaren ouder was geworden
hij wist dat hij zwak was dat het houden van zijne belofte hem veel zou kosten hij had nooit geweten dat hij kwaad deed hij had nooit gedacht dat hij zijn mama mathilde théodore en de kinderen benadeelde door plezier te hebben en fijne soupers met zijn clubgenooten te bestellen
reeds eene veelstemmige vroolijkheid op waartusschen zij zoowel de zware stem van théodore als het lustige geschreeuw der van rijsseltjes onderscheidde eline eline riepen meer stemmen buiten ja ja ik kom antwoordde eline bijna
ze zijn gaan wandelen naar den witten kuil geloof ik antwoordde truus naar den witten kuil riep mathilde verschrikt maar dat is wel een uur loopen en ik geloof zeker dat we regen krijgen
en toen een woede een woede omdat zij het zoo duidelijk gevoelde en het niet gevoelen wilde en omdat zij te zwak bleef zich krachtig om te wenden en tegen de onzichtbare machten op te dringen
het streelde hem nu bijna dat die lieve degelijke meid hem zooveel verweten had en hij verlangde haar weder te zien en opnieuw zulk een gesprek met haar te wisselen als zij dien avond gewisseld hadden onder de schemerende palmen der serre
het was haar eene verademing van rust en veiligheid toen zij in de stilte buiten hare kamer het geknars hoorde van een sleutel in het slot der huisdeur het was paul die thuis kwam en zij volgde zijn stap dien hij dempte en die de trap voorzichtig opsteeg zij luisterde hoe hij over het portaal sloop den knop van zijn deur omdraaide
in het huisje hoorde zij op de tweede verdieping zingen en zij lachte bij zichzelve die emilie dacht ze vroolijk toch ging ze niet aanstonds naar boven zij moest eerst een blik op de kleine suite slaan de salon was keurig gevuld met het blauwe ameublementje van nieuwheid blinkend in het licht dat door de crême kanten gordijnen viel
je zegt er nooit een woord van hoor toen hebben we twee heeren ontmoet twee charmante heeren die we volstrekt niet kenden daarmee zijn we gaan toeren in een open landauer en toen zijn we in een café gegaan
maar noch eline's vrees haar fijn bezenuwd gestel te zullen wonden noch betsy's heerschzuchtig egoïsme hadden ooit tot eene tragische crisis aanleiding gegeven daar beider scherpe omtrekken in de zachtblauwe atmosfeer harer omgeving zich afstompten en wegdoezelden in een effen grijze tint
goed dat is tenminste eene belofte sprak théodore onverbiddelijk en ik ho je aan je woord hè nietwaar geef je me je hand er op etienne gaf hem zijn hand
hij verontschuldigde zich zoekende naar zijn zinnen somwijlen nog niet goed vattende wat zijne onbeleefdheid geweest was of zich verwarrende in armzalige wendingen ten einde haar van zijne goede meening te overtuigen
naar de oude muurbloemetjes fluisterde hij terug dans je niet niet dat ik je vraag ik spreek alleen maar uit louter belangstelling betsy verzocht hem s'il lui plaisait niet zoo brutaal te zijn en zij begonnen schertsend met elkaâr te kibbelen tot emilie de tranen in de oogen kreeg van het lachen
betsy schei daar nu dadelijk over uit of ik ga weg en je ziet me nooit weêr terug ik wil nu eenmaal niet meer bij je wonen hoor je ik wil niet ik heb er genoeg van gehad zij neuriede iets
vincent rees op en kwam hem te gemoet en vatte paul bij de schouders hier old chap schrik niet wacht ik zal de lamp opsteken hij zocht lucifers stak twee ouderwetsche lampen aan die op den schoorsteen stonden en knipte met de oogleden door het schijnsel verblind
ze kon niet nalaten te lachen want hij ried de waarheid het nestje was geheel en al gereed de twee duiven te ontvangen en toch bezocht zij het iederen dag daar het haar dierbaar was geworden als een lief speelgoed zij reden over het bankaplein de atjehstraat in en marie moest het paul wijzen daar hij nog niet juist wist waar het was
zijn studententijd rees even als een periode van jongensdartelheid voor zijn geest maar hij herinnerde zich tevens hoe oom verstraeten hem in die periode telkens had voortgedreven tot een examen en van dat examen tot een ander examen
zelven ternauwernood zichtbaar achter de dikke stammen de verspreide kerkgangers waren weinig in getal nog enkelen die zich verlaat hadden spoedden zich en alles was stil onder den adem van eene landelijke zondagsrust in de verte blaatte een geit
aan de trap verscheen jeanne met een lamp en daar eline vooral behoefte aan licht aan warmte aan gloed gevoelde hief haar wil nogmaals heure zinkende krachten op en ijlde zij de trap op jeanne jeanne ik bid je help me ik ben het eline o help me help me
lili echter en beweerde dat het wel gaan zou al was lili nog een kind en waarlijk het ging ook lili debuteerde als jeugdig vrouwtje met groot succes zij gevoelde zich weldra geheel en al thuis in hare kleine wereld waarin zij zich bij de liefde voor heur man koesterde als in een zacht egoïsme hij georges voelde dat egoïsme ook al
zij was ook niet een orakel en er waren wel meer huishoudentjes die het krap hadden kleine ambtenaartjes eerste luitenants neen neen au fond vond ze zich toch bespottelijk maar er was niets niets meer aan te doen
je voelt je hier zeker koning in het land vroeg howard ach neen antwoordde théodore ik voel me hier meer boer dan koning maar keer je eens om hier zie je dwars door den tuin heen op ons paleis
paul had zich eindelijk bevrijd van ben die aan zijn handen hangend zich op de hielen liet wiegelen kom laat los ben dikke jongen en is de hoofdpijn nu over o ja heelemaal ik ga vanmiddag meneer verstraeten nog feliciteeren en mijn excuses maken maar paul vertel me nu
het bruidspaar met de bruidsmeisjes en bruidsjonkers soupeerde aan de grootste tafel in het midden van den salon terwijl de anderen zich bij groepjes van vieren aan de kleinere tafeltjes zetten paul gevoelde zich in eene recht aangename stemming nu hij de laatste
daar zag zij gelukkig otto die met betsy en mevrouw verstraeten sprak en zij ging naar hem toe en vatte zijne handen o ik bid je otto help mij toch de kinderen moeten heusch naar bed en ze hooren zelfs niet meer naar me mama helpt je ook niets in die dingen
telkens slingerde zij van het een op het ander ja zij zou aannemen zijne liefde schoon niet beantwoord zou toch haar geluk zijn het was de vervulling van haar noodlot neen zij kon zich niet dwingen zij kon zich niet zonder een zweem van liefde laten vastketenen
je meent dat niet paul antwoordde zij hard en koel en wond nu zeer kalm heure losse haren vast op heur hoofd meen ik dat niet riep hij gekrenkt en hij zag haar angstig uitvorschend aan
mag ik uitspreken vervolgde hij hare ijskoude hand omknellend ik zal het ten minste zijn als zijn tegenwoordigheid en zijn ziekte in staat zijn je zoo op te winden en uit jezelve te brengen als op het oogenblik je weet niet meer wat je zegt nily minstens niet op wat een toon je spreekt
o het schikt nog al oom mama is heel wel zooeven zat ze druk te lezen in een boek dat eline haar gestuurd had en hoe is het er meê heb je al een visite bij hovel gemaakt neen oom nog niet maar doe dat dan laat er niet al te veel gras over groeien hovel verlangt kennis met je te maken
otto vroeg of hij naar reijer wilde loopen maar betsy weigerde en hij voerde eline weg hij kwam van zijn bureau en zij hadden afgesproken te gaan wandelen maar hij bracht haar nu naar den salon en deed haar zitten zij was zeer geschrikt en zij begon te weenen
ik heb geen dans meer open sprak toos fier en blij dat zij weigeren kon toonde zij hem haar boekje ik moet toch met je dansen laat eens zien hijdrecht hijdrecht tweemaal hijdrecht dat is niet noodig ga meê en zeg aan hijdrecht dat je met mij wilt dansen maar dat durf ik niet doen
het moest zoo zij wist niemand anders en zij kon niet eeuwig blijven doordwalen in dien stortvloed in den wind zich als eene wanhopige tegen den wind inzettend sloeg zij dus het alexandersveld links om teneinde zich naar de hugo de grootstraat te begeven
marie ging en frédérique tilde de mand op toen paul zich verhief wil ik je even helpen vroeg hij ja zet hem dan in de serre op het tafeltje dank je zij nam de kom met water en besprenkelde de bloemen die paul nu verplaatst had
en dat zonder de minste verwaandheid o neen met de grootste naïveteit als je hun vertelde dat er nog andere menschen waren die van elkaâr hielden en met elkaâr gelukkig waren zouden ze ongeloovig hun hoofd schudden zij zijn adam en eva en met hen begint alles
zij sprak niet veel want mevrouw stuitte haar altijd vriendelijk in de vaart harer zenuwachtig voorthollende verhalen en zij vond het heerlijk zoo gestuit te worden en zweeg lang stil hare oogen steeds naar de sterren gericht
maak je niet over mij ongerust truus sprak mevrouw ik doe den heelen winter niets anders dan naar den zomer en de horze verlangen en het doet mij goed bij jullie te zijn ook vind ik het lief dat je eline gevraagd hebt
jij jij zou een mensch kunnen vertrappen als hij je maar een voetbreed in den weg lag als hij je maar zooveel hinderde in je plat egoïsme je denkt om niets dan om jezelve en je begrijpt niet dat niet iedereen zoo laag is als jij en eline sprak otto nogmaals terwijl gerard voor de tweede maal binnentrad met een sauskom
maar het was alles zoo koud om me heen al waren ze nog zoo vriendelijk en beleefd oom daniël is ook zoo vriendelijk en galant zou ik bijna zeggen maar zoo koud met elize maakte ik altijd gekheid ze is net schuim zoo luchtig maar ook koud cynisch koud
mijn god eline kreet jeanne verpletterd help me toe ik ben van hen weggeloopen toe help me of ik zal doodgaan
want mathilde had doorzien dat freddy niet had durven besluiten zooals zij gewenscht had te doen mathilde doorzag dat freddy's weigering meer uit besluiteloosheid was gesproten dan uit onverschilligheid maar freddy kon zich niet langer verbergen
zwarte piet riep léonie ah fi donc eline glimlachte een weinig verschrikt en wischte een enkelen traan af die aan haar wimpers hing en mevrouw van raat die eveneens geluisterd had glimlachte ook
paul benijdde hij zijn goede krachtige gezondheid slechts een weinig ontzenuwd door eenige energielooze artisticiteit georges zijn kalme gelijkmoedigheid en tevredenheid etienne zijn kinderlijke jeugd
en hij wierp zich als in een zee van herinneringen en overdacht wat hij doorleefd had en verschillende oorden en steden doemden voor zijn geest op en toch wat een gezwoeg voor niets murmelde hij en zijn oogen sloten zich terwijl eensklaps een sluier over zijn heugenis scheen neêr te dalen en een licht zweet hem op het voorhoofd parelde
touchant sprak paul dat zal dan wel een roerende ontmoeting geven niets roerend en niets touchant antwoordde marie uit de hoogte meestal zijn we heel vroolijk terwijl we zooals we het noemen ons poppenhuis arrangeeren dat is een genot waarvan jij je geen voorstelling kunt maken maar zeg eens je zei zooeven dat je laat was opgestaan hoe laat was dat
betsy zag deze zelden betsy zag wel in dat mevrouw van raat haar weinig genegen was eline had haar hart weten te winnen door een zekere allerinnemendste wijze waarop zij met oude dames omging iets in haar toon van spreken in haar kleine attenties iets als een geur van eerbied die der oude vrouw weldeed
het hout van een kast kraakte een nagel scheen zacht over het behang te krassen en eensklaps klonk buiten als een wanhopige kreet van eene keel die geworgd wordt het gekraai van een haan zoodat eline's adem stokte van angst
freddy zag haar smartelijk glimlachend aan ja sprak ze treurig dat is zoo ik wil het niet meer ontkennen ik heb het al aan mathilde bekend ik hou van hem met en om zijn fouten aan jou bekende ik dat niet dadelijk omdat je hem verdedigde en omdat het mij zoo goed deed dat je hem verdedigde
hij rees op en hij omklemde hare polsen en zag haar vlak in de oogen zij verwachtte iets vreeselijks zij verwachtte dat hij haar op den grond zou neêrgooien dat hij haar zou slaan maar hij schudde slechts langzaam terwijl hij haar vasthield zijn hoofd en zijne stem klonk diep bedroefd toen hij eenvoudig zeide eline foei
mevrouw deed haar zitten op den divan zette zich eveneens en eline leunde steeds tegen haar aan als een bedroefd kind tegen zijn moeder o nu nu voel ik eerst dat ik rust sprak ze mat want ik ben zoo moê zoo moê
eline schrikte hevig op wat ik u bidden mag mevrouwtje geen dokter voor mij riep zij hartstochtelijk bijna gebiedend uit ze hebben mij in het buitenland al genoeg verveeld en ze kunnen mij toch niet genezen u doelt immers op mijn hoest
marie alleen had zich om in een feeststemming te blijven niet verkleed maar zij zou nu toch haar roze toilet voor iets eenvoudigers verwisselen de anderen waren toch saai en lui en moê lili lag met haar hoofd op georges schouder paul hing in een stoel met wijd uitgestrekte beenen
marie en frédérique waren met paul en etienne het gevolg van het jeugdig vorstenpaar de bruidsmeisjes in het roze de jonkers in hun rok met bloesemend knoopsgat en zij brachten de steeds wisselende gasten naar de serre waar op een lange tafel de geschenken stonden uitgestald
emilie was onrustig en zette haar hoed op waarom heb je het nu niet gelaten klaagde zij het is al zoo laat we zullen nooit wegkomen op die manier marie's vingers tooverden opnieuw met de bloemen en zij slaagde ditmaal emilie beefde van opgewondenheid netjes klaar riep zij voortdrijvend allons zet je hoed nu op het gas uit
verschrikt hief zij zich op en wezenloos zag zij hem aan onmachtig hare ontroering te verhelen hij lag voor haar geknield in het zand en zag haar met een glimlach zoo innig zacht aan dat zij hare gramschap geheel voelde
emilie marie riepen georges en lili beneden cht hoû je stil fluisterde emilie die vervelende fine bromde marie dat ze toch niet uit zichzelve begrepen heeft dat ze moest jokken marie emilie
reijer is een dokter à la mode jou door de van raats aangeraden heel beleefd en heel aardig maar mij te oppervlakkig en te vluchtig hij is weg voor je hem gezien hebt maar je spreekt ook niet open met hem ik vraag hem uit over dora en dwing hem als vanzelf langer te blijven en waarlijk nu hij ons reeds beter kent schijnt hij ook meer belang in ons te stellen
zij wierp zich met een zucht om opende hare oogen en streek zich met heure hand de vochtige haren van het voorhoofd zij zag vlak in het glas van haar psyché en in den spiegel viel de weêrkaatsing van het verlichte valgordijn als een bleeke schim
intusschen handelde zij toch en wreef zij vincents slapen en polsen met zakdoeken doorweekt met azijn of eau de cologne zij vroeg eline hoe het gekomen was en eline vertelde het zij hadden eenvoudig zitten praten en toen was hij in eens opgestaan en zo neêrgevallen ze was zoo geschrikt
en marianne's stortvloed van wijsgeerig psychologische aanmerkingen verhinderde frédérique na te denken den volgenden morgen nam paul van hen allen afscheid en ook zij stak hem hare hand toe die hij even drukte
groet oom en tante van mij en zeg oom dat ik bepaald naar hovel zal gaan morgen na den eten zeide paul doe ook mijn complimenten en zeg dat ik waarlijk weg moest sprak freddy goed adieu amuzeer je van avond
heure haren golfden hare witte voile golfde hare amazone golfde de boeren in het veld zagen haar verbaasd achterna tusschen aanplanten van hakhout en langs heidevelden ijlde zij verder maar zij liet zich niet lang zoo medeslieren door de vaart van heur paard en de woede harer gedachten
het was zoo jammer want ze was toch au fond zoo lief zoo mooi en zoo elegant maar was het niet altijd een vreemde familie geweest bij die vere's betsy verbeet zich van nijdigheid over deze praatjes waarvan zij het geruisch als in de lucht ried
ik dank je hartelijk ik voel me daar in niets geen stemming toe maar ik ben dood dood georges naderde zijn bruidje bezorgd en hij zette zich bij haar vatte heur hand en zij fluisterden samen in het zachte schijnsel der halfverlichte salons
oprecht en den vorigen winter hard geblokt zeker etienne zuchtte ach neen maar god dat weet ik nou wel je begrijpt ik zal toch wel eens klaar komen ik zal zien ik zal ik zal werken otto glimlachte maar hij gevoelde medelijden met etienne etienne en werken
daar hoorde hij vlugge stappen de trap opdraven en een vroolijke stem wisselde eenige woorden met de juffrouw uit den galanteriewinkel beneden hij wachtte eenige kennissen dien avond de deur werd geopend bliksems wat donker het lijkt hier wel de hel met dat vuur waar zit je vere riep paul van raat bij de deur stilstaande
intusschen was het toch te laat maar vincent sliep nog terwijl zijn middagmaal onaangeroerd op een tafeltje naast den divan stond vincent sliep en eline gevoelde een wreede romantische voldoening dat zij voor hem zoo gestreden had tegen betsy tegen otto
emilie stak het gas in den salon aan en marie was zingend bezig eenige losse bloemen in vazen te schikken de tuindeuren stonden open en buiten was de avond nog licht en
het is hier altijd het zelfde o ik vindt het heerlijk ik heb mijn ezelwagen en mijn ezel en ik heb mijn bok en ik zou het wanhopig vinden als ik naar kostschool moest wacht maar nog twee jaartjes riep marianne die reeds zoo wat nuffig begon te worden dan ben ik come out en dan marcheer jij naar bonn
zij wierp zich voor de bank neêr eline ik smeek het je ik smeek het je bij god wees kalm ga liggen rust uit rust nu uit eline eline zag met hare koortsige oogen jeanne lang aan en zij wond heur arm om jeanne's hals
vii men was van de whisttafel opgestaan en men praatte druk door elkaâr de vroolijkheid was door de voorspellingen nog meer gestegen en etienne verweerde zich met een stortvloed van woorden tegen ange die hem voorspelde dat hij een oude vrijer zou worden hij bedankte daar hartelijk voor
emilie vond boven alle deuren open en het gas overal door marie aangestoken het was wel overdaad voor een zuinig huishouden die gloed van gas maar enfin ze kwamen toch maar eens voor den eersten keer in huis die kinderen
daar hoorde zij echter iets sluipen achter zich en omziende bespeurde zij johan en madeline beiden verkleumd en in nachttoilet neen maar dat is te erg dat is om wanhopig te worden riep mathilde uit en zij liet frédérique half geregen staan en vloog naar de bengels toe
als je die scènes van beethoven zingt ah perfido dan ruik ik altijd verveine vooral bij een der laatste hooge passages als je het eens later zingt zal ik je zeggen wanneer
zij richtte zich nu op en zag hem omgolfd in heur haren onbestemd aan ik begrijp je niet murmelde zij bijna onhoorbaar begrijp je niet dat ik je vraag of je van mij houden wilt of je zooveel van me houden wilt om mijn vrouw te worden
zoo ik heb het eerst je gezegd voort te maken georges en lili waren luidruchtig de kamer binnengevlogen opnieuw die bewonderende stilte een zacht gefluister een fijn lachje
de kinderen waren elkaâr bij de hand vasthoudende met hun engelschen oom bezig den boom te omvademen bespottelijk van théodore eline zoo na te loopen mompelde frédérique ontevreden en etienne hoorde haar hé jij wordt zoo vervelend riep hij luid uit je zou op het laatst geen grapje meer kunnen hebben
zij liepen langzaam door en etienne boog het hoofd zijn vroolijke luchthartigheid zwoegde onder al dien ernst maar hij gevoelde iets als zelfverwijt en dan kerel denk er eens aan af te studeeren je bent vooral tegenwoordig verschrikkelijk aan het lummelen geloof ik ach ja in den zomer ik voer niets uit
in hare halve zwijmeling had zij niet gezien hoe een lange dennetak den weg versperde en de scherpe twijg had haar even het voorhoofd geschramd en zich in heur kapsel verward uit vrees zich nog meer te verwonden hield zij zich achterover gebogen het onbeweeglijke hoofd door heure haren als vastgestrengeld aan den tak ai kreunde zij steeds
ik huil ook niet omdat hij voor mij verloren is ik ben alleen verdrietig omdat ik hard ben geweest omdat ik mij hield als nam ik zijn vraag niet in ernst op wanneer hij zich nu ongelukkig voelt is dat mijn schuld en ik heb eerbied voor hem dat hij zich na mijne weigering zoo waardig tegen mij heeft gehouden als ik nooit gedacht had dat hij zou doen
ach het is mogelijk dat ik wat onrustiger van temperament ben dan jullie dat zal de heele chose zijn sprak vincent kwijnend hij schonk de glazen nog eens in en liet zich mat neêr op de bank naast georges en zijn oogen dwaalden vermoeid door het vertrek
zij eindigde haar zin in zulk een dolle bui dat emilie het ook uitproestte en de leer onder haar wankelde o ik val riep ze angstig balanceerende met haar plumeau maar ze viel niet en marie riep uit dat ze dood ging emilie liet haar echter niet doodgaan vroolijk zijn en werken tegelijk was haar leus
het was een drie kwartier wandelens naar den dikken boom de weg boog zich uit het blond der korenbloemen langs heiden roze van erica of heuvelachtige dennenbosschen welriekend van een sterken harsgeur en vol schaduw tusschen de rechte stammen en onder het donkere sombere loof
goed goed maar doe dan wat ik je zeg kleed je dan uit gauw tina daar vloog tina's blouse over eline's hoofd op den grond en eline die haar reeds geschoeid had deed haar op een stoel staan en hielp haar verder terwijl tina ratelde over den witten kuil en hoe zij zoo bang was geweest voor het licht
o kreunde zij steeds o zij weende zij snikte zij bracht het portret aan heure lippen het versmade proefje was haar grootste schat geworden en eeuwig zou zij het met zich dragen eeuwig eeuwig
mooi is geen vereischte maar elegant niet al te naïef en idealistisch en geld natuurlijk natuurlijk een dwaasheid uit passie verwacht ik niet van je wat zeg je van de eekhofjes ben je dwaas twee gichelende lachebekken en geen geld hè
toch miste hij alle energie om zich aan eenig werk met kracht te wijden terwijl zijn veranderlijkheid hem steeds voortdreef in een rusteloos zoeken naar een kring een omgeving een betrekking waarin hij zich thuis zou gevoelen en die hij niet vond
ik had haar alleen vroeger een paar maal gezien toen zij nog bij die oude tante inwoonde een weduwe vere geloof ik nietwaar ja sprak otto maar zie je ik vind ze een snoesje een snoesje ze heeft zoo iets hartelijks en liefs als ze spreekt iets eenvoudigs en toch iets vreeselijk gedistingueerds quite a lady en ze is een beeldje ze is bepaald mooi
meneer het rijtuig staat voor sprak leentje paul stond op dank je schoone helena tante wil u met me gaan toeren het weêr is heerlijk tante bedankte zij had nog een paar visites te maken
intusschen had st nicolaas zich met zijn knechtje uit de voeten gemaakt en daar het langzamerhand halfnegen begon te worden meende mathilde dat er aan alle pret een einde kwam maar zij zou zelfs met behulp van dikke juffrouw frantzen niet zoo heel spoedig haar doel bereiken
en waar is juffrouw frantzen dat jullui hier zoo maar gekomen zijn vroeg zij ontevreden in haar eigen kamer bij nico moes nico slaapt zeide tine toe moes niet boos zijn en zij hief hare armpjes omfladderd door de te wijde mouwen van den regenmantel liefkoozend op
over eenige minuten zou zij in den haag zijn in den haag waar zij nu sedert anderhalf jaar niet geweest was en dat haar na heur zwerven thans dierbaar scheen als een stad waar zij nog iets van een thuis zou vinden
laat me hem dan schrijven neen sprak freddy hard en zij richtte zich hoogmoedig op beloof me marie dat je dat nooit zal doen je mag geen misbruik maken van wat ik je heb toevertrouwd ik heb als een dwaas mijn geluk verspeeld en ik wil daarvoor lijden ik wil dat
o zeker hoofdpijn ik ken dat viel hij ironiek haar in de rede en zag haar onderzoekend aan ik geloof dat het een familiekwaal bij ons is we hebben dikwijls hoofdpijn verschrikt hief zij haar blik naar hem op hij kon toch niets weten
men kende elkander onderling goed en in plaats eener stijve gelegenheidsconversatie heerschten onder alle groepen eene ongedwongen vroolijkheid en een schitterende scherts paul kwam te laat de polonaise en de polka waren reeds geëindigd toen hij binnentrad en terwijl hij deftig voor het bruidje boog maakte zij zich boos
daar stonden zij stil proestende als twee verscholen misdadigsters terwijl de dikke emilie al haar best deed het gordijn niet te doen uitpuilen zij hoorden fine open doen zij hoorden dat georges en lili binnenkwamen en zij hoorden de twee koetsiers die de koffers binnenbrachten en zij hoorden de stemmen van georges en lili door elkaâr roepen
tuintje dat er nog kaal uitzag maar waarvan zij zich de illuzie schiepen dat het den volgenden zomer groen en geurig zou wezen kwamen zij een zeer enkelen keer te scheveningen op het kurhaus dan groetten hunne kennissen hen met een verbaasd knikje hé daar hadt je de woude met zijn wijfje waar zaten die menschen toch den geheelen dag ze vertoonden zich nergens
en eensklaps als een bliksemstraal door dien nacht van somberheid en rouw flitste eene gedachte in haar op eene gedachte aan een klein bovenhuis eene gedachte aan jeanne haar oude vriendin
men heeft heusch niet veel menschenkennis noodig om je te doorgronden antwoordde zij hoog en bijna schamper ik ten minste die je bijna dagelijks heb zien omgaan met meisjes van onze kringen kan als je me verklaart van me te houden onmogelijk zoo iets van je gelooven
ook alleen met otto zocht zij na heur gesprek over den waaier geen vertrouwelijk samenzijn meer hij beschouwde haar immers als een kind nu goed zij zou hem niet lastig vallen met haar kinderachtigheden
marie schaterde het uit en vloog gierende de trap af toen zij buiten adem terugkwam had emilie het lampje aangestoken marie schikte de bloemen verschikte ze en verschikte ze weêr het wilde niet gelukken doe het dan toch kalm je staat maar te gieren maande emilie aan en haast je daar slaat het tien uur
zij vreesde dat reijer aan haar liefde voor het arme kind te groote kracht toeschreef zij vermoedde dat er andere liefde noodig zou zijn om nog melodie aan die ontstemde ziel te onttokkelen
tot morgen dus adieu tante dag lili georges marie dag freddy dag paul amuzeer je tot morgen antwoordde freddy koel en zij legde achteloos hare vingers in de hand die hij uitstak
heur hart klopte en tranen welden haar aan de pinkers door het beslagen glas van het portier in den doffen gasgloed der lantarens zag zij op het perron eene drukte woelen waardoor hard de kreten der conducteurs heenkrijschten haag haag het
wat een weêr zuchtte hij en deed zich eindelijk na al die pourparlers neêrvallen in een fauteuil mevrouw liet de jongelui alleen en zette zich in de serre bij heur man maar deze hoorende dat paul er was begaf zich naar de achterkamer dag oom zoo dag paul hoe gaat het ook goed met mama
wees maar niet bang mevrouw waarlijk het is voor het oogenblik geschikt eline was door en doornat maar jeanne heeft haar goed verzorgd verbeeld u onzen schrik toen wij die late bel hoorden en haar zagen druipnat
vincent schonk nog eens in en georges prees zijn wijn hij was onder jongelui weinig spraakzaam en amuzeerde zich met een stil genot daar hij alleen voor dames de moeite nam al het schitterende schuim zijner conversatie te doen sprankelen
zijn geaderde oogleden vielen kwijnend over zijn fletsen lichtblauwen blik zijn onderlip scheen als moede neêr te hangen en er groef zich daardoor een trek om zijn kleinen mond die hem iets zeer lijdends gaf
en zij vertoonde zich ternauwernood en zocht alleen hare toevlucht bij de verstraetens en emilie de woude hoofdstuk xxv i er
een zeer vermoeide trek grifte zich om zijn lippen het trof paul hoe vincent geleek op een portret van zijn oom vere eline's vader terwijl hij in zijn liggende houding zijn arm met een gebaar dat paul bij eline zelve vaak had opgemerkt onder het hoofd boog
ik ben je toosje lief volstrekt niet riep zij quasi geërgerd maar zij vond het toch aardig dat hij het goed had willen maken
naar de stierengevechten had ze nooit willen gaan hoewel elize er haar om had uitgelachen maar zij vond ze zoo griezelig en vies bepaald vies met die doode bloedende beesten paul lachte en zij lachte ook en beklaagde de arme stieren en zij sprak door steeds door
vi het was zwoel en drukkend heet geweest het koffiedrinken was gedaan en de kinderen hadden zich verspreid langs den vijver waarlangs de duiven fladderden rondom de twee ooievaarsnesten die op hooge stelten te midden van het gazon zich verhieven
mevrouw zag haar aan als poogde zij eline's gedachten te raden maar zij vermocht niets af te leiden uit die koortsige blikken uit de bewegelijkheid dier spelende vingers waarom vraag je dat elly vroeg zij
leentje had er het licht aangestoken en de deuren van het balcon stonden open zoodat de koele zomeravondlucht binnenvlood eline kuchte even toen zij binnentrad het is wat koel ik zal sluiten sprak mevrouw en zij sloot de deurvensters
meer en meer zijn gemoed vullen voelde dat er voor hen spoedig niet veel meer bestaan zou buiten den kleinen kring van hun dagelijksch leven zij gingen weinig uit op de invitaties hunner kennissen vreezende dat zij hierdoor tot eene levenswijze werden verlokt die niet aan hunne middelen zou passen zij bleven dus s avonds zeer veel thuis en dronken thee in hun
freddy en paul lachten luid merci bien allerchristelijkste broêr riep freddy en wuifde hem met hare karwats toe ik hoop je vanmiddag in een zachter humeur terug te zien
ter wille van vincent ter wille van zichzelve omdat zijne bedaardheid haar ergerde zij wist niet meer waarom alles warde in haar brein door elkaâr en zij schudde haar hoofd op het kussen heftig heen en weêr als om dat gewar te doen
gelukkig zij bevond zich alleen even zag zij in den spiegel en zij schrikte over haar betraande bleekheid maar toch was het haar of heur ziel weggleed in een stil blauw meer dat roerloos zijn wateren over haar sloot en waar een eeuwige vrede scheen te heerschen een nirwana waarvan de zaligheid geheel nieuw was
maar zij wist het dat zou niet gaan zonder een geweldige scène hij zou blijven hangen blijven hangen tot in der eeuwigheid toe en zij zou geen middel weten om hem te verwijderen
vincent deed hen uitgeleide met een kandelaar en etienne tusschen georges en paul nam beider arm op straat vere wees nu niet zoo onvoorzichtig vat geen kou zoo aan de deur en stoor je er niet aan ze miskennen je maar ik zal je wel verdedigen
en het weêrlicht zijn korten glans uitwierp en de donder dof als op kolossale raderen wegrommelde binnen waren zij gaan zitten onrustig en stilzwijgend vol verwachting en het was een algemeene verruiming toen de oude tentwagen aanrammelde met overal dichtgeknoopte zeilen waartusschen men handjes en glurende hoofdjes bespeurde
na den eten toerden zij of zij dreven een weinig in het bootje op den vijver en de avond viel en het was tien uur voor zij er aan dachten en eline werd door haar geluk en door de weelde van dit zonnige landleven zoo geheel zichzelve dat zij zich verwonderde hoe zij nog dezelfde was van vr eenige maanden geleden zij gevoelde zich eene geheel andere
hij mijmerde voort in een troosteloos pessimisme waarom zou hij niet zijn zooals hij was hij zou weder geld noodig hebben en hij zou het krijgen op welke wijze ook quand même waarom niet
je bent oud en wijs genoeg om je leven van jongmensch in te richten zooals je verkiest een raad van een jong meisje heb je daartoe niet noodig en zou je niet van nut zijn zij begaf zich naar binnen mevrouw verstraeten was juist met marie teruggekomen en dien bracht het theeblad lili vroeg waar frédérique gezeten had
waarvoor toch zoo te dansen en je zoo te vermoeien en waarvoor champagne te drinken terwijl het leven zoo kort en zoo droefgeestig was pauls tweede wals met freddy na het souper
iii toen toen barstte zij los en door snikken onderbroken stroomden de klachten voort schijnbaar zonder aanleidende oorzaak verteederd als zij was geworden door zijne stem en zijn oog het was eene onhoudbare behoefte zich te uiten
het klonk haar zoo duidelijk uit de volle diepte zijner stem hij dacht aan iets anders en hij poogde dit niet te verhelen en voor het eerst gevoelde zij nu voor hem iets als medelijden gevoelde zij dat zij wreed was en dat hij moest lijden en deze erbarming wekte opnieuw de smeltende weekheid in haar op die zij niet begreep
hé ik zou graag eens om een hoekje willen kijken als ze kwamen willen we ons verstoppen ach wel neen verbeeld je neen ik wil niet hoor ben je bang voor wat je zal zien ze keken elkaâr eens aan en proestten het uit bij de gedachte aan een teedere scène tusschen georges en lili die verrukt zouden zijn over hun bijouteriekistje van een huis
hij moest al die mama's welke daar langs den wand hare dochters zaten te bewonderen eens onderhanden nemen maar hij werd tegengehouden door betsy die met emilie zat te spreken zoo kapel sprak betsy terwijl zij hem even bij zijn mouw vasthield waar papillonneer je naar
zij werden ontkleed allen tegelijk en niemand had meer ooren en oogen voor het onweêr daarbuiten ieder beijverde zich om te helpen marianne en henriette verdwenen in haar kamer en sloten de deur daar alles maar in en uitliep papa en de ooms niet uitgezonderd
hij verhaalde kort eline's aankomst ten hunnent in dien nacht van jammer en stelde hen gerust toen hem eensklaps voor het eerst henks gelaat opviel maar wat is jou overkomen je wang bloedt
marie sloeg hare armen om freddy's hals freddy lief sprak ze je maakt me na alles wat je me verteld hebt onmogelijk wijs dat je niet van paul houdt hij mag zwak zijn hij mag egoïst zijn hij mag alles zijn wat hij wil maar je houdt van hem
dat je zijn karakter verkeerd hebt ingezien en maak alles goed wat leg je hem ten laste zijn egoïsme alle mannen zijn egoïst hoe wil je dan in s hemelsnaam dat hij het niet is dat tante dora over hem klaagt hoe wil je hebben dat een moeder niet over een jongen die bij haar in huis woont klaagt
en men zegt algemeen dat hij knap is niet alleen de van raats dwepen met hem ja ik zal wel eens zien ik heb allen tijd we zijn hier immers nauwlijks je bent soms net een druppel water op een steen
heur hand trilde niet meer krachtig hield zij het hollende dier in het bedaarde en rustig reed zij thans zonder om te zien het eikenbosch door tot zij aan een zandgroeve kwam daar steeg zij af bond den bles aan een jongen beuk en daalde haar sleep over den arm in de groote kom van zand die men op de horze algemeen den witten kuil noemde
en als ik zing vroeg zij coquet o dan is het heel iets anders hernam hij ernstig dan zie ik altijd een harmonieuzen climax van zeer licht roze tot purper toe en alles smelt zacht in elkaâr je lage tonen zijn roze je hooge purper en schitterend
zij werd bijna ongeduldig en was op het punt tegen hem uit te varen en hem te zeggen dat hij een lamme jongen was maar dat ongeduld duurde slechts een seconde zij knelde hem vaster en kuste hem nu maar als er iets is wat je wilt moet je het zeggen hernam zij bijna weenend zal je het dan zeggen ben zeg vent zal je het dan heusch aan moesje zeggen
we zullen even op paul wachten sprak henk die naast haar plaats nam zij antwoordde niet maar leunde achterover en bedekte heur hoofd met de handen het was haar zoo vol zoo vol
dien werd ietwat aangedaan en zij trok het gordijn hooger op zoodat de zon binnenstroomde ja ja zoo gaat het je brengt je kinderen groot en dan gaan ze van je weg dan gaan ze naar indië of dan trouwen ze en jij
freule kan ik terecht in de porceleinkast vroeg fine met iets dreigends als was zij van plan de kast open te breken wanneer men er haar niet toeliet zeker fine hier is de sleutel wat moet je hebben
hoe wat hoe meen je stotterde eline die niet begreep je vertelde me immers verleden dat je iets vreeselijk dols zou willen doen nu ik vraag je of je misschien al iets weet ik doe gaarne meê
het is hier benauwd onder de boomen murmelde zij eindelijk met eene matte stem en zachtkens knippende oogleden ik kan hier bijna niet adem halen laten we laten we dit zijpad ingaan dan komen we op den grooten weg en dan galoppeeren we heerlijk naar den witten kuil
als paul zingt wordt het me grijs soms iets van violet zij begon zeer vroolijk te lachen en paul die hem gehoord had ook maar vincent dat zijn vizioenen van een overspannen fantazie
hun van glans vermoeide blikken verkoelden zich als in een bad van lommer dat van het sombergroene loof neêrzeeg het was de eerste maal dat freddy sedert den tijd dien paul nu op de horze vertoefd had met hem alleen was en het werd haar of zij zich tegenover hem in een nieuwen toestand bevond
eenigszins driftig zette betsy den eenen voet achter den anderen en schopte een schoentje uit van goudleêr met kralen eline rekte zich kwijnend heb je gezegd aan mevrouw verstraeten dat ik ongesteld was ja maar zusje je weet als ik s avonds thuis kom verlang ik naar mijn bed morgen de rest vindt je niet
zij wenkte henk trok hem tot zich waar zij naast mevrouw op de canapé zat en pakte zijn dik hoofd in hare kleine handen ben je niet meer boos henk murmelde zij aan zijn oor hij verbeet zich de lippen van aandoening
etienne luidruchtig als altijd verhaalde in een sterk gekruid jongeluis patois tal van anecdoten en histories met een mimiek en gebaren die hem iets gaven van een gentlemanlike comiek uit
eline haalde met een zucht van ongeduld haar schouders op zij was dien morgen gebroken opgestaan zij sleepte zich gedrukt door de warmte van den eenen stoel op den anderen beweging nemen zij was er niet toe bij machte en zij bleef thuis en herleefde slechts een weinig in de koelheid van den avond in haar grooten rieten stoel op de open
en zij was vermoeid tot in onmacht zinkens toe vermoeid door haren twist met betsy door den regen die haar onophoudelijk vlak in het gelaat snerpend striemde met scherpe ijzige stralen door den wind waarmede zij streed als met een onmetelijk zwart monster dat haar als speelbal her en derwaarts slierde
zij droeg geen ringen geen braceletten zij had iets zeer gewild eenvoudigs en jonkvrouwelijk stijfs op het voorhoofd en in den nek kroezelden wat fijne lokjes als uitgerafelde
mathilde nam haar in haar arm op en tine en johan volgden bijna struikelend over hun vreemde draperieën en gillende van de pret dat hun list gelukt was st stil zijn anders maak je nico wakker
ik bid je laten we toch over iets anders spreken want ik heb heusch de pretentie niet je tot een bezigheid aan te sporen het kan mij niet schelen of je iets doet of dat je leêg loopt ga je mee naar den salon toe freddy wees nu niet zoo kort van stof in den salon hinder je georges en lili die met elkaâr liggen te vrijen ik wou nu zoo graag eens vrede met je maken
de weg was zonnig tusschen het gloeiend goud van rogge en haver en geen zuchtje deed de stengels wuiven daarachter schemerde wit op rood de bloesemende boekweit in de verte gluurde een boerenwoning tusschen eenig geboomte uit met een pluim van rook vaag grijs op het blauw der tintelende lucht
paul geloofde wel dat hij zou kunnen maar hij wist het niet zeker je zou me waarlijk er meê een dienst doen hoor ik het dan van je morgen bijvoorbeeld of vindt je me indiscreet
henk en betsy waren georges en lili genaderd o betsy henk riep lili uit wat hebt je ons vreeslijk bedorven en het was zoo geheel en al een verrassing voor me het is prachtig het is zoo mooi
het zand korrelde af onder haar tred blokken zand vielen naar beneden en lieten een roodachtige kleilaag waardoor de wortels der boomen heendrongen zichtbaar beneden gekomen bleef zij staan sloot even de oogen en wierp zich toen met een bedroefden zucht op het zand dat de vroege morgen in de zon roosterde maar dat nu koel en overschaduwd was
je begrijpt oude dien is niet zoo oud of ze merkt wel wat als er iets aan de hand is en zie als ze dat zoo merkt dan kan ze dat niet voor zich houden dan moet het er uit jou kleine ondeugd zij dreigde lili met den wijsvinger
mevrouw dacht vaag glimlachend na maar zij herinnerde het zich niet meer o ik weet het nog zoo goed het was op het nassauplein in het kleine violette boudoirtje wie had toen gedacht dat ik waarlijk eens mijn toevlucht bij u zou komen zoeken maar heusch ik zal mijn best doen geen lastpost te zijn
frédérique lachte zacht vreemd ontroerd door zijne woorden ik vind ze heel aardig met elkaâr vervolgde paul hoewel je me moet toegeven dat ze eigenlijk oppervlakkige menschjes zijn bij geen van beiden zit veel georges is een goede verstandige jongen daarmeê is alles gezegd
zonder noodzakelijke reden zou zij hem niet lastig vallen met hare verwijtingen maar vrees voor de flitsen van zijn blauwgrijze oogen dat nooit en haar volle blik had iets uittartends bij die gedachte
in anderhalf jaar hadden zij elkaâr niet gezien nu zij elkander weêr zagen scheen het haar dat zij vreemden waren die zich beleefd en vriendelijk voordeden en belangstellende vragen uitten met een hart vol kille onverschilligheid
ik heb wel eens met etienne een dergelijke conversatie gehad en dan hoorde hij mij heel welwillend aan maar ik geloof niet dat er hem veel van bijbleef o nu dan is het nog zoo kwaad niet dat ik minder diplomatisch ben dan jij mijn ruwheid schijnt dan wat meer indruk gemaakt te hebben
zou je het niet heerlijk vinden beroemd te zijn zie je als ik niet eline vere was dan werd ik actrice en zij galmde een roulade uit die van haar lippen viel als een ris diamanten
ook willy en gustaaf werden door truus gedreven zichzelven te helpen en zij gooide hun handdoeken toe en schoone onderkleêren en vermaande hen zich hard en goed af te wrijven hun rug hun borst hun voeten zij zou wel andere schoenen halen
maar kind sprak mevrouw angstig heb je je dan goed laten soigneeren in het buitenland o ja de des luynes wisten specialiteiten in parijs voor borstaandoeningen en ze hebben me geklopt en getikt en geausculteerd tot vervelens toe ik ben ook
zuiniger dan wij nu doen wil er niet eens een tijd komen dat we ons op een zeer onaangename wijze zouden moeten bekrimpen en mama uit haar huis waar ze zooveel souvenirs heeft dat is een gedachte die er bij mij niet in kan daarbij komen mathilde en de kinderen van rijssel heeft naar het schijnt geen sou op wie anders komen de lasten van hunne opvoeding dan op mama