AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar hoe hij er in gekomen was, daarvan begrepen zij niets. Zij kwamen op de gedachte, dat hij wellicht van boven af binnengekomen was
Zijn wensch was wel eenigszins natuurlijk; en de tranen, die onder het spreken over zijne wangen rolden, zagen er zoo natuurlijk uit, als ware hij een blanke geweest
lets in mijn binnenste, een flauwe zweem van den storm daarbuiten, woelde de diepte van mijn geheugen om en bracht al mijn herinneringen in oproer
En wat beweegt hem, mijn' lof dus hoog uit te meten? Daarna wierp hij zich voor den troon des konings neder, en sprak hem aldus aan: Sire
toen steunde zij nadenkend het gefronst voorhoofd met de hand en bestudeerde de letters. Een paar maal zag zij hem vragend aan
Ik wil het verschil deelen en vijf en veertig zeggen; dat is het uiterste wat ik doen wil. Welnu, toegeslagen, zeide de man na een poos bedenkens
Baas Venus zag zijn medemensch en deelgenoot met twijfelachtige oogen aan en antwoordde toen strak: Dat is wèl groot nieuws, Wegg. Dat valt niet te ontkennen
laat ons te zamen drinken en vrolijk zijn. Eenige oogenblikken daarna schonk Noureddin eerst voor zich, en toen voor de schoone Perziane in
en dan kom je weer met je malle beweringen en dan ben ik alles vergeten. Wat kan het je schelen dat ik al die japonnen meeneem en die hoeden? Als ik daar nu plezier in heb!' Ik was werkelijk ernstig geworden
Voor het oogenblik bleef hij echter in zijn lot berusten; hij week niet af van het besluit, dat hij den vorigen avond genomen had
Misschien zouden Bob en Mattia van dit middel hebben gebruik gemaakt, en toen dat denkbeeld in mij was opgekomen, begon ik mijn brood te kruimelen, maar ik vond er niets in
evenals gij lezer ontken het niet, of ik, de schrijver dezes, gaan zouden, als wij een uitnoodiging hadden
Ik weet, dat gij, nog liever dan mij te vergezellen, naar Friesland zoudt reizen, indien gij aldaar met zekerheid aan den Heer van Aylva bewijzen kondet, dat gij zijn zoon zijt
de afschuwelijkste onbeschaamdheid, tartende onderwerping, wilde opwellingen, bespottelijke houdingen, hoofden als van meisjes met krullen langs de slapen, kinderlijke gezichten
en het geheele land niet zal uitputten door dwaze verkwistingen aan kleeding, edelgesteenten en andere kostbaarheden, die slechts eene ingebeelde waarde bezitten
die, nu zijn leertijd om is, en hij van eene reis in verre landen is teruggekomen, waarop hij uitgezonden was om zijne kennis te vermeerderen en zich op zijne loopbaan
De commissaris zag dadelijk, dat men zich deerlijk vergist had; hij had al op eene onderscheiding gerekend over de snelle vaart van zijne politie, maar zag zich geducht teleurgesteld: 'Ziet gij wel, mijnheer!' zeide JOSEPH, 'dat ik de waarheid heb gesproken
Van Daatje Beverling vernam ik dat je neef Anasthase in eene commissie te Parijs is benoemd. Nu, daar mag hij voor mijn part blijven, die windzak. Als zijn moeder geen de Tonnette was geweest, zou ik mij nooit aan hem hebben laten gelegen zijn
deed toekomen, verlost door mij, van Sonheuvel, zijn moordenaar. O! het is niet moeilijk, de tusschenruimten in te vullen
Wel mijn lieve man, 'zeide moeder BLOMMESTEYN, 'zou onze JOHANNES nu zoo van meet af aan weder aan het werk moeten? Ik had daarvan eene heele andere gedachte gemaakt
Maar je bent maar een beschaafde dame, mijn arm, lief kind. Door jouw aderen vloeit slechts het beste bloed van Engeland
Even later tikte Neeltje. Zij moest zeggen, dat meheer Van Loodijck d'er was. Doch reeds kwam Aleid, den bezoeker geleidend. In de kamer vroeg zij zelve meteen van de thee. Van Loodijck bedankte met vriend'lijke woorden
Nauwelijks had Helding mij verlaten, en nog zat ik te peinzen over het medegedeelde nieuws, toen de deur mijner kamer zachtjes openging en ik in den tegenover mij geplaatsten spiegel mijn moeder herkende, die bleek en bezorgd van uitzien, met langzame schreden naar mij toekwam
al mompelend in zich zelven: men scheurt geen oud papier en geen oude vrienden van een zonder geluid te geven. De tocht der wapenbroeders was voorspoedig: de onderscheidene brieven
Schippers zien altijd spoken en vreemde gezichten, riep de bierbrouwer luid lachend. Wij wilden maar eens weten welk spook gij nu alweer gezien hebt
De fabrikant met zijn familie, de notaris met zijn familie, de boekhandelaar met zijn familie, en de wereldsche kinderen van den geestelijke, zonder hunne ouders. Ook komen nu de bloemisten van den Kleinen Houtweg met vrouw en kroost opzetten
maar het leek wel of hij schrikte van zich zelven. Dat grove, bitse woord: tegen wien? Neen, niet maar tegen buurman Kiliaan! En dàt, terwijl hij dacht aan het verlies van haar, die hem zoo teeder
een god gelijk. Sambo, wiens gelaat, toen hij kapitein Osbin aankondigde hij had dien jongen offlcier
gaf aan den ewindhebber blijken, dat hij over dit onderwerp dikwers met zijnen vader gehandeld, en een goed inzien gekregen had in het groot belang van dezen taat bij de ostindische ompagnie
nam ze weer weg en trok daarna af. Dit werd, naar gij kunt vooronderstellen, in een zeer gedunden optocht gedaan en duurde langen tijd
de ongewone aanwezigheid, in dit vertrek, van het ledekant, waarvan wy gesproken hebben, doch bovenal die eener wieg, waarin een gebakerd kind lag te slapen
de roman is ons. Ik heb het portret! Inderdaad, een zwart sagrijnen doosje, in den vorm van een medaillon, hing aan het lint
Toen door veel zijstraten, ging hij naar wat er in Lipara nog over was van het Jodenkwartier
bij alle menschen, geloof ik, dat zij niet gaarne hebben zouden, dat er ieder maar zoo regtstreeks als door een open venstertje in zou kunnen kijken
en kroop daar heen en weder, met zijne handpalmen stijf tegen zijne gloeiende slapen gedrukt, onuitsprekelijk rampzalig, zonder verlichting te vinden door een enkelen traan
de klerken staakten nu en dan hun werk en gaapten van ongeduld, of hieven hun hoofden op, om naar de menschen te kijken die voorby hun lessenaar heen en weer liepen
en iets tevredeners in je woorden kwam. Misschien verbeeldde ik me dat, maar het scheen me zoo toe. Ik verbeeldde me ook en misschien wel uit ijdelheid, dat ikzelve iets bijbracht tot die verandering
Gedurende dit alles bleef Camaralzaman buiten zich zelven van verwondering staan, zonder de minste beweging te maken
Tusschen dat boomgewas en op de hellingen der heuvels ontwaarde hij heel in de verte verschillende woningen, die op buitenverblijven geleken en er bij de warmte, welke nu reeds in de vlakte heerschte, bijzonder uitlokkend uitzagen
Daar waren palmboomen, en de reusachtige bladeren boven aan hun hooge stammen bogen zich sierlijk naar elkander over, zoodat het was alsof gij wandeldet onder de gewelven van een grooten dom
nu en dan eene zonderlinge verbijstering die het haar moeielijk maakte zich te bezinnen, hoe zij daar gekomen was en waar zij
zij waren wèl de wreede kinderen van hunne wreede, weerbare moeders, wilde wezens van Thrakië's wouden, meer tijgerinnen dan nymfen
aarom mag er in een hazelaar geen verborgen neiging zijn, die hem tot het water trekt, even als die het ijzer trekt naar den zeilsteen? n als de schipper een kompas aan boord neemt, beschuldigt hem toch niemand van zwarte kunst te plegen
en rendieren en wilde ganzen en rotsuilen en aardmuizen, en Laplanders, die geschapen waren om daar te leven
en dan was t haar, nu eens, of een zonnesteek haar door den rug in t hart drong, dan weder, of haar, gelijk in dien bangen droom, een dreigende hand vurige kringen om het hoofd beschreef
was Smirre blij, dat zij terugkwam, en hij vloog haar na met een hoogen sprong. Maar hij was te haastig geweest, en had zich geen tijd gegeven zijn sprong te berekenen, en hij kwam naast haar terecht
Ik weet niet wat er van is, en of ik wel doe, u mede te deelen hetgeen een toeval my hooren deed; - maar toen ik u daar straks herkende, kwam de gedachte als een bliksemstraal by my op
en grimlachte. ' prookjes, sprookjes,' zeide, 'die men verdicht, om oude vrouwen en kinderen vervaard te maken: want hierin zou eene bijzondere straf des hemels moeten gezocht worden
en de huizen afgoden maakt, zeer laakbaar is, en hinderlijk voor het smaken van die genoegens, waartoe, in beschaafde maatschappijen, de woningen der meschen van behoorlijke gemakken voorzien zijn
Maar een flauwe glimlach, zooveel zeggende als: i Wat hoeft het, vliegt over zijn gelaat, en hij laat zijne oogleden weer
De juistheid dezer aanmerking en meer nog de uitwerking van Madzy's bevallig stemgeluid deed de gramschap van Reinout bedaren, die eenigszms verlegen
wie dochteren en zonen, meester, moeder, vermoordde in driften blind en dol? Zoo de spelevaart is beschikt door
en tegen den gloeienden morgenhemel de rookende stad, in fijn grijze dampen gehuld. Het meest echter trok het ernstig, bijna eentoonig heigezicht hem aan
te ver gedreven zorg van niet te laat te komen, zich te vroeg aanmeldde, en of hy niet zoû worden afgewezen uit aanmerking dat 'mijn Heer nog niet by de hand was
vatte de politie hem opnieuw te Parijs, juist toen hij in een der kleine rijtuigen steeg, die van de hoofdstad naar het dorp Montfermeil
Maar het is uitstekend! hernam Golinitschef, die zich geheel door de bekoorlijkheid der schilderij liet meesleepen
opende die, en daar stond nu een sterke kruier met eene ontzettend groote mand, die terstond binnen de kamer werd gesleept en uitgepakt
Wij hebben de oude wereld omvergeworpen; en de oude wereld, een vat vol jammer en ellende, is een vaas van geluk geworden, toen ze omgeworpen en van het menschelijk geslacht gestort
Er woonde een juffrouw bij ons in de buurt, vervolgde juffrouw Nickleby; zij komt mij juist in de gedachten, nu ik over zoons spreek
Dan vrees ik, dat gij u met een ijdele hoop vleit; want dan zijt gij zeker degene, die hem tot een vrouwenhater heeft gemaakt, en dat's een ongeneeslijke kwaal, dat weet ik bij ondervinding
Twee er van waren trotsch en hoogmoedig en behandelden hun goedigen jongsten broeder, alsof die veel minder was dan zij
door eene goede portie rooskleurigen wijn dat is, het gewone surrogaat daarvan te laten komen, en daarop een toast in te stellen
waarvan een gedeelte ingericht was tot eene werkplaats en eenen winkel voor eenen goud- en zilversmid. Verreweg het grootste gedeelte van dat huis was echter bestemd tot herberg
en zachtkens wiegt hij het hoofd heen en weer, als een thema uit de burlesqe, dat eenigszins den rhytmus van een wiegeliedje heeft, zijn ooren streelt
Intusschen, onder den schijn van de vrouw te willen helpen in het aandragen der benoodigdheden, volgde ik haar naar binnen. Zoodra wij in de keuken waren, tikte ik haar op den schouder: Is het stellig waar, vroeg ik, dat uw zoon verdwenen is
Wat begrijpt? Hebt gij hem gezien ? iNeen. Wat hebt gij dan gezien? vroeg Lightwood. Want hij staarde hen op de zonderlingste wijze a
haar hoofd schuddend, en nu wezenlijk schreiende, waren wjj maar goede vrienden I Het komt omdat wij geen goede vrienden zyn dat wij elkaar zoo plagen
Gij zult ieder doen wat het best voor den ander, zoo niet wat het best voor u zelven is. — Waarom is dat het best, mijnheer? antwoordde Richard haastig
Ik ben zoo vast besloten, antwoordde zij vast, hoewel bevende, zulk een minnaar te ontvluchten. Er is hier onlangs eene arme vrouw gestorven
Het is er zoo stil dat gij bijna uw eigen horloge kunt hooren tikken, als ge blijft stilstaan om u hier in de koelte te verfrisschen
Ten behoeve der verrichtingen, welke wij zoo straks aangeduid hebben, heeft Parijs een ander Parijs onder zich; een Parijs van riolen, dat zijn straten, pleinen, viersprongen, blinde stegen
Het overige van ons gesprek was onbeduidend; althans het verdient hier niet opgeteekend te worden. Voor Helding vertrok, bad hij mij, mijn vader nog eens te willen herinneren aan de hem beloofde nasporingen omtrent het lot zijner ongelukkige dochter
Hoe kan ik beletten dat hij zijn zm krijgt ? vroeg de kleermaakster. Zijn slimmen zin, noem ik het, zei Fledgeby. iZijnslimmen zin dan ? Dat zal ik u zeggen
papa liet daarop zijne kamer onderzoeken om te zien of hij meer brieven of andere dingen had gestolen. Er werd intusschen niets gevonden
Evenwel was de kleine niet wat men een ernstig of zwaarmoedig kind had kunnen noemen. Integendeel
ij deed heel beleefd het deurtje voor me open ean ebster, adertje angbeen en met mijn eigen handen stopte ik de vellen papier er in. k had het gevoel of ik mijn eigen kind had omgebracht
Dan is dat eene goedgunstigheid van de Keurvorsten, Heer! Maar de verhouding tusschen Zwitserland en het Duitsche Rijk blijft desniettemin dezelfde
dat Marianne het beschouwde als een vrijwillig geschenk van haar zuster; terwijl Elinor overtuigd was, dat hij het had bemachtigd door diefstal of langs een anderen weg, zonder hare voorkennis
Wat zegt Boots? Boots zou het niet onder de twintig duizend pond gedaan hebben. Wat zegt Brouwer? Brouwer zegt wat Boots zegt. Wat zegt Buffer
en allen, uitgezonderd Enjolras, waren hem gevolgd. De kamer was ontruimd. Enjolras, nu met Marius alleen gebleven, zag hem ernstig aan
Een arme ongelukkige, zooals ik ben, heeft geen recht van spreken. Zijn woorden hadden mij diep getroffen
klonk het. Trianut, de kraanvogel, laat Akka, de wilde gans en haar troep groeten. Morgen zal de groote kraanvogeldans op den
tot altijddurend zelfbedwang en veinzen gedoemd te zijn? - Welk een vooruitzicht! en dat op mijnen leeftijd! - O, dat ik geen Prins ware
Om Hera's liefde smeekt nooit Alkaïos, dien de wereld reeds Herakles heet, beroemd om Hera
an hetgeen te dezer gelegenheid voorviel, zullen wij ons vergenoegen met te vermelden, dat icolette wel op haar tijd klaar, en het afscheid, ook uit beleefdheid jegens ylar, dien men niet kon laten wachten, zeer kort was
Kindjelief, wat ben je dom. Aanstonds gaan we allemaal naar bed, maar eerst moet ik toch nog al je verrassingen klaar leggen. Dus als je nu niet gauw gaat slapen, zou je morgen heelemaal geen verjaarscadeautjes vinden
om aan te kondigen, dat het te huur of te koop was,, en dat de meubelen met mangel en al tegen taxatie konden worden overgenomen
maar ik zou nooit geloofd hebben, dat dit paleis zulk een wereldwonder zou worden. Waar ter wereld vindt men bouwwerken, waarvan de wanden inplaats van steen of marmer, van zuiver goud en zilver zijn
hadden de uren vleugelen en drukte ik je reeds aan mijn hart! Tot morgen dus, blijf trouw aan je B.' Onmogelijk! had het in zijn binnenste geklonken. Die vrouw mag je niet
Hij hield haar, omdat de avond frisch was, warm in zijn armen, maar zijne oogen wilden niet op haar zien en zagen op naar de
en hij zou wat jagen en wat boeren; en zij zouden heel gelukkig zijn. En wat het blijven in het leger betrof als gehuwd man
maar uit de weinige staaltjes, die ik daar straks gehoord heb, te oordeelen, moet de beoefening der wetenschappen al zeer weinig invloed op zulke knapen hebben; en zij moeten het al zeer ver gebragt hebben
Als ik mijn zin nu deed, vervolgde zij, St. Clare verwijtend aanziende, zou ik die meid eens goed laten geeselen; ik zou haar laten geeselen, dat ze niet meer staan kon.
maar terstond bedenkend, dat hij daarmede toch niet verder kwam, bleef hij steken en zuchtte slechts eens diep. Nu hoe staat het met het zaaien
ten einde die door onze getrouwe Friesche onderzaten in overweging worden genomen en beoordeeld of zij wel in overeenstemming zijn met de oude vrijheden des lands
althands het keerde terug en vleide zich weder bedaard op de warme plaat ter ruste. 'Gen avond, GHERYT!' zeide moeder: 'kom KLAOSKEN! zet een bank voor vaôder als een man
Hier zijn vier afdrukken, waar het dier bewegingloos heeft gestaan. Gij ziet, dat het niet minder dan vijftien duim van den voor- naar den achterpoot groot is
En nooit heb ik een beteren borrel gedronken! Maar zij wilden absoluut geen geld aannemen
ten minste als het een hooge van de marine is die begraven wordt. In de haven ligt meer dan een oorlogsschip, en in het dok liggen er ook, maar onder kappen
waarom had het Noodlot haar van kind af aan gedreigd met die vaagheid van het heillooze einde.? Waarom, wat had zij gedaan
Zeg. zeg het mij opregt, Signore! ik heb immers zijne achting en zijne vriendschap verloren. VAN DIJK. Ik geloof geen van beide
Het drietal schudde my met warmte de hand. En nu, terwijl het ijzer heet was, was het tijd van smeden
en nu in een heel vreemd wit gewaad een aangrenzende slaapkamer kwam uitstuiven, Nikolaas om den hals viel en met groote Jhartelijkheid een kus gaf
waarover hij zich, toen hij het voor de eerste maal zag, zoozeer had verwonderd, ook voor hem zou. willen veranderen
dan maar in het geheel niet denken: misschien was hij dood voor dien tijd. Maar nu was het Louis Couperus, De stille kracht heerlijk, zijn werkkring, zijn huis, Indië. Er was totaal niets bij te vergelijken
maar ik zou my nu niet opwinden, als ik u was, door er nu terstond weer over te beginnen. Ik zal er op
u heb je ook die geheel bezocht en kan het gesticht niet langer voor je zorgen. e hebt al twee jaar meer dan je toekwam'. uffrouw ippett negeerde het feit
niets besloten, niets gedaan, en ik had vanavond kunnen sterven. Ik zie wel, hoeveel ellende al dat geld nog zal brengen
Dit roode vaandel deed een storm ontstaan en verdween er in. Van den boulevard Bourdon tot aan de brug van Austerlitz verhief zich een geschreeuw, dat als een deining de menigte deed golven
want als het regent, loopt het water langs de steile hellingen, als over een geplaveide straat en de beken, die gewoonlijk droog zijn
Daarmee of op eene andere wijs werd hij zoo rijk als een vuilniscontractant en woonde in een hol te midden van heuvels, geheel uit vuilnis bestaande
Ik zij toch negen jaar ouer geworden, mijnheer! zei Keetje, vriendelijk lachende, en een rij van de gelijkste tanden ontblootende, die ooit tusschen rozeroode lippen hebben uitgeschenen
De jongens weg, de trap af, woest door de bloemstruiken, over de pagger, het veld in, voortvliegend, weg, weg
Ja! zeide Obenreizer, terwjjl hij de kaars op de tafel zette; het was een akelige droom. Zie maar eens hoe ik er uitzie
Gij? zei Lobbs, eindelijk genoeg bij adem om te spreken. Ja, ik. En ik heb u den toegang tot dit huis ai lang geleden ontzegd
Maar weinigen trokken zich de zaak genoegzaam aan, om er ten tweede male over te denken
Victorine is dood; meer behoef ik niet te zeggen. Zy kon haar vreeselyk geheim niet met zich in het graf nemen, maar heeft alles
Mijnheer Rodolf I, heer van Gaucourt, met de twee Koningen Balthazar en Sigis, en met nog zeventien uitgelezen ridders had zich sedert lange tijd tegen de Gentenaars van Jan Borluut verdedigd
en weldra waren de broeders in hun spel verdiept en spraken over niets anders, totdat men dichtbij weder hoefslagen hoorde
Men weist nicht, wazu das nutzig is.' Aan dit oogmerk van haren vader voldeed CATHARINA ook uitmuntend, en dat was haar alleen door den onbarmhartigsten naijver ten kwade te duiden
Dan hoe eer hoe beter,' en zij versnelde haar tred zoozeer, dat de arme oom haar nauwelijks kon bijhouden, die in zijn hart eene voogdijschap verwenschte, welke hem aan zulk een despotisme had overgeleverd
Maar dat is nu eenmaal geschied,' hernam Elizabeth: 'en gy keert niet meer terug. Nog eens, Buat, neem een verstandig besluit, gelijk het een man voegt
Ik wil het best gelooven, zeide ik: maar in zoodanige gevallen ga ik niet op goed geloof af, en dat zult gij mij niet kwalijk nemen. Gij zoudt ook niet gaarne een paard koopen of er op wedden, zonder het alvorens gezien te hebben
beefsteak op te vangen, en met welk eene begeerte drinkt. hij de kan porter ledig, die men voor hem heeft moeten halen! Lulster eens naar den schorren klank van zijne stem
met zijn innemende stem, bevallige manieren en heusche handelwijze ten haren opzichte. Maar wat baat dit alles? dacht zij, terwijl Sytsken haar hoofdtooi in orde bracht
tegen warmte, dan tegen ook slechts betrekkelijke kou, ging hij slaapdronken en zich schurkend in zijn kleeren naar bed en sliep er behagelijk den achterstand bij, van een half doorwaakten nacht
Wat zou deze man nog naar goud zoeken; hij heeft wat beters gevonden dan alle aardsche schatten hem schenken kunnen.' Toch naar wat afleiding hunkerende, ging hij rondsnuffelen in de librairie, zooals zijn gastheer hem veroorloofd had
maar ook somtijds weder diep verslagen, als ik driaan oosjes zn., et leven van illegonda uisman indenk, dat dit misschien alleen het werk van mijne grootsche inbeelding is, die zich zoo gaarne voorstelt, dat ik eenigzins bij u in een goed blaadje staan zou
Hij, hij had van zijn leven weten te maken, wat hij ervan maken kon, in harmonie met zijne kalme eischen, wat ouwelijk en
Elinor had den Heer Palmer zoo zelden ontmoet, en bij die enkele gelegenheden zijn houding tegenover haar en hare zuster zoo verschillend bevonden, dat zij zich niet recht kon voorstellen, hoe hij eigenlijk zou zijn in zijn eigen huiselijken kring
Zij was nochtans den volgenden morgen vroeg bij de hand, reed naar Bond-Street, zette de beide dames stipt op den bepaalden tijd af en richtte toen hare equipage
Ik had mijne sabel getrokken, en daar haar minnaar aan mijnen kant was, gaf ik hem een' slag in den nek, zoodat hij ter aarde stortte
en zich alzoo gezamenlijk naar diens herberg dachten te begeven. Montbas was mede verzocht, doch had zich verschoond op grond zijner reeds gevorderde jaren en de vermoeienissen van den avond
De secretaris gehoorzaamde, en vervolgde toen zijne lijst: De Vrienden der Rede, een halve guinje. De Vrienden van Vrijheid, een halve
en beveel degene van uw vrouwen, die met het schenken belast is, u dezen beker op een afgesproken teeken vol wijn te brengen, en er wel acht op te geven, dat zij zich niet vergist
Hij had zijn bord weggeschoven. Met de natuurlijke behoefte van een sterk man, om in zijne drift iets geweldigs te doen, hief hij nu het mes in njne vuist omhoog
De avond was reeds gevallen, toen deze calenders ons verzochten hen voor dien nacht huisvesting te geven. Wij namen hen in, echter onder ééne voorwaarde, die zij aannamen
daar, sire, zeide de Muzelmansche koopman tot den sultan van Cachgar, hetgeen de koopman van Bagdad gisteren aan ons gezelschap vertelde
de wagen den stoel genaderd, dan herhaalt zich de hier verklaarde bewerking, totdat eindelijk de spindels geheel zijn vol gewonden
Ik bragt uwe letteren aan mijne lippen, ik kuste ze als een waardig pand van uwe liefde; ik heb ze gelezen en herlezen, en ben opgetogen over de grootheid van mijn geluk
Zoodra iemand bij den heer Gillenormand in dienst kwam, werd die door hem herdoopt. Hij gaf den mannen den naam hunner provincie: Nîmois
zij zijn daarvan niet vrijgesteld, zoodra zij hier een huwelijk hebben aangegaan. Met dit antwoord keerde ik, alles behalve opgeruimd, naar mijne woning terug
was Mattia al dien tijd treurig en afgetrokken geweest. Ik vroeg hem naar de oorzaak hiervan; hij had mij steeds ten antwoord gegeven
En hij slaakte zijn ziel. In
Dan weet hij iets. van de bergen, van de pasangrahan. - Ina. wat zoû het zijn.? - Ik kàn het niet vermoeden, tante, maar het is zeker iets. van
zoo talrijk zijn de brieven van vrouwen die hare pennen opnemen om den heer Boffin om geld te vragen, buiten weten van hare mannen, die het nooit zouden toestaan
week eerbiedig van het pad en liet den doortocht vrij; doch volgde spoedig daarop het gegeven voorbeeld, en weldra was het voor en in de oranjerie zoo vol, dat men werk had zich te roeren
alsof zij vreesde hem in het gedrang te zullen verliezen; en hoe daarentegen de onbuigzame zakenman koel zijn weg
Heerlijke vrouw, sprak Herakles; gij, aan Afrodite gelijk, duld, dat deze schavuiten mij eerst terug geven mijne wapenen, voor ik u zeg, wie ik ben
Het is Jane. Rawdon werd geheel van streek gebracht door die lieve stem en verschijning. Hij snelde op haar toe
merveilles du monde noemde. Deze kring was met dien, waarin Anna anders verkeerd had, geheel in
Hij stak derhalve eene pen achter ieder oor, en nam er nog een in zijn mond, ten teeken dat hij het zeer druk had, en ging toen heen
De heeren kwamen weêr binnen. Cecile lette op of Quaerts mevrouw Hijdrecht zoû aanspreken. Maar hij nieerde haar geheel Louis Couperus, Extaze. Een boek van geluk en zelfs, toen hij Suzette naast Cecile zag
Ja, schipper.' 'En. hij laat zich van de school jagen!. Wat een wonderlijk soort jongen!' Lange Meeuwis krabde zich weer achter de ooren
en zij had eens of tweemaal de schulden van Rawdori Crawley betaald, die hij op de universiteit en in het leger gemaakt had
De dame zette zich in mijnen winkel neder, en bespeurende dat er, buiten mij en den gesnedene, geen enkele man op den berestein was, ontsluijerde zij haar gelaat om lucht te scheppen
waar een lage veestal en een paar grijze huisjes waren gebouwd. Toen de koeien op de plaats tusschen de huisjes kwamen, loeiden ze vroolijk, alsof ze die herkenden
alies te doen om den band te verbreken, die de noodlottigste gevolgen voor hem kon hebben. Jos greep zijn handen en riep uit
Hij zoû morgen een kaartje brengen. Maar als je het niet goed vindt, schrijf ik hem af. - Neen, het is goed, zei Constance. Zij had van natuur een behoefte in zich om haar huis gastvrij te maken
De goede eegade begreep juist niet al te veel van deze uitboezemingen, maar welke was hare ontzetting en afschuw, toen zij de oorzaak
Van Velton was een zeer sociabel man, ondanks een zekere pedanterie en voornaamheid, die velen hem kwalijk namen. Hij gaf dikwijls feestjes, en was niet alleen een
ls je vurig naar iets verlangt en maar volhoudend blijft volharden, dan zet je je zin toch door op den duur. k heb er nu al vier jaar lang op gewacht een brief van jou te ontvangen en ik geef den moed nog altijd niet op
van Tobin, Dehonigmand, aangekondigd, zondcr te bcdenken dat Byrne, de balletmeester, overleden en niemand in zijne plaats aangenomen was
zijne moeder, door eigene woede; zijne eerste gade, door eigene razernij; zijne zonen en dochteren, allen, allen door hèm in blinde driften verslagen
indien hij aan hoogmoedige gedachten toegeeft, wanneer het blijken mocht, dat het geestigste volk der wereld met zijn werk, in deze vertaling, opheeft
Zijt ge daar zeker van? zeide hij. Volkomen zeker, Kook den brandewyn, mompelde Beckwith, Gezelschap bij het ontbyt, Julius
Ik zeg nog eens, vervolgde hy, terwyl hy zyne pyp opstak, H het onredelyk volharden
De heer Danton boog en gaf de gekste figuren aan een dameshandschoen, dien hij in de hand hield. ledereen glimlachte
ij bent de rijkste man, dien ik ken. ou jij niet die honderd dollars kunnen missen? at meisje verdient veel meer geholpen te worden dan ik, toen ik nog in het ohn rier ome was. k vraag het eigenlijk ook maar alleen voor dat arme kind
wenschte niets liever, dan van dien mijnheer verschoond te blijven. Hij zeide: Niets is gewoner dan deze zonderlingen. Zij doen allerlei vreemdigheden, zonder reden
Beiden waren, of ten minste schenen zeer dronken te zijn. De vreemdeling werd door zijn vriend aan Grimaldi voorgesteld en trad met dezen in gesprek
en hem zelfs tegen de soms vrij heftige uitvallen van nicht Barbara te beschermen. Dorus van zijn kant deed alles wat mogelijk was om zich aangenaam te maken
Allen ondervonden nu eerst, hoe menschen, die elkander liefhebben, elkaar het leven kunnen veraangenamen en ze gevoelden zich daardoor zoo opgewekt, dat de schijnbare opgeruimdheid spoedig werkelijkheid werd, en de gezondheid der moeder met den dag verbeterde
Het is maar dat zij zoo slecht van aard zijn. Er zijn sommigen die men met de grootste gestrengheid niet dwingen kan
sedert eenigen tijd verliet hij allengs den bekrompen vorm van het dogma en gaf zich over aan de uitbreidingen van den vooruitgang, zoodat hij er toe was gekomen, aan de eindelijke
Buat haastte zich, af te stijgen, en, zijn paard aan een dienaar toevertrouwende, snelde hy naar binnen om zich aan den Prins te vertoonen. Het gezelschap werd gaande
Hij zal er ons niet mede bezwaren, als wij er toe gedwongen worden; Hij zal er hen mede bezwaren, die er ons toe gedreven hebben
Want gelijk men dieven met dieven vangen moet en leugenaars met leugens tot zwijgen brengen, zoo moet men, wordt er gezegd, ook rooken om rookers te kunnen uitstaan
Hij beweert slechts, dat bizondere personen niet zonder toestemming der regeering aan een oorlog moesten deelnemen
iets kwaads te zien, hervatte Pickwick, is het mijn verlangen u in dit opzicht te helpen en uw wenschen te bevorderen
en daar uitte zij een kreet, die van den Broek deed opspringen en naar buiten loopen, zonder dat hij aan zijn kabaja dacht. Tot zijn verbazing zag hij Louise, die
Wacht! vervolgde de kwakzalver, zich zoodanig om wendende dat Elske zijn beweging niet zien kon, en meteen den valschen neus, die hem vermomde, even africhtende: herkent gij mij nu
Plotseling was een der kleinste vaartuigen van Tromp met volle zeilen komen aansnellen. 'Te hulp! De Spanjool komt!' Witte was er als dol om geworden, want het moest schier tegen den wind in
en hij was verreweg de beste cricketspeler van de regimentsclub. Hij bereed zijn eigen paard, Greased Lightning
Het was zonderling, hoeveel moeite het haar kostte den naam uit te spreken, dien zij anders altijd zoo vlug gereed had. Zij hijgde wel drie- of yiermaal voor zij dien er uit kon krijgen
tot hij bijnazoo lang als hij was op den grond lag, zeide hij dat hij klaar was en kwam daarop nit zijne schuilplaats voor den dag
Men zegt dat mijn' kleinzoon en naamgenoot anders spreken zou, hernam de oude Tell. Het is mogelijk, maar ik geloof het niet. Indien hij had willen zeggen, wat gij
de smart zoû er altijd zijn, want de menschelijke ziel was niet anders geboren dan voor de smart, dan om te gloeien in de vlam van de smartezon
hetzij uit eigen ervaring, hetzij van een kennis, waarmede hij biljart of aan tafel zit, iets van de beschaafde Londensche wereld en hoe
en als hij maar naar mevrouw Davis keek, dan berispte zij hem onmiddellijk, door te zeggen
Zoo ten naastenbij als gij dien avond gekleed waart Ik begrijp u. Gij neemt mij nu mee. Gij zijt slim. Maar ik ken er een die slimmer is
De lust tot sterven moet bij u wel groot zijn, dat gij den dood zoo ijverig zoekt. Niet een der sterrewigchelaars, die ik ter plaatse gebragt heb
Zeker is dat arbeid, namelijk arbeid in dien zin, dat wij zonder lieden van dit slag ook geen spoorwegen zouden hebben
en door gemeene lieden met smaak gegeten. Menschen krijgen wel eens een schot of steek in of door het hart
De ouderen waarschuwden hen, die minder ervaring hadden, voor het gevaar. Kolonel O'Dowd van het — de regiment
In vollen ernst, dat zou ik u in dezen niet raden. De nederlaag zou u vermoedelijk eene wonde plek geven op eene gevoelige plaats, en de overwinning is onmogelijk
ja ik laat mij villen, indien zij hun niet een roman opdischt, zoo fijn als wij ooit hadden kunnen uitdenken, en hun een rad voor de oogen draait, dat hun alles groen en geel wordt en zij naar niets vragen
Zeer teeder droogde zij met haar zakdoek de treurige oogen van het kind af. - En nu, jongens, slapen. Het is al laat geworden! zeide ze dof
mevrouw Bute Crawley buiten en de andere dames, die met mevrouw Rawdon Crawley in aanraking waren gekomen, mochten nu
dat ik lag: niet met half geslotene oogen, maar met myn oogen wyd geopend; niet met myn slaapmuts over de ooren getrokken
De jongeren en andere loszinnigen, thans geheel vermurwd, lagen met gebogen hoofd op de knieën te snikken
Nadat hij de maag tot vijf minuten geduld had aangemaand, klopte hij met een stoel op de tafel; en vermits ook deze geeseling van de tafel niets uitwerkte, ging EDUARD wanhopig de zaal door, opende de deur en schreeuwde door den gang
ik zie, dat een steen in het bruidskroontje uwe aandacht tot zich trekt, en ik geloof, dat hij het verdient. ndertusschen kost hij mij geen penning
en een vest en broek van Schotsch bont van de Gordonsche kleuren, ailes even kwakerachtig van fatsoen
bleek, koud en kalm als een engel der wraak, en met denzelfden schrikkelijken glans in hare oogen. Ik hoop dat gij tevreden zijt, zeide zij
Ik strekte mij op den met gras bedekten bodem uit, en bleef voor half dood liggen, tot dat de zon met hare koesterende stralen mij uit mijne sluimering wekte
Ik zou niet weten wat ik zonder u beginnen moest, Eugène; maar gij kunt gelijk hebben. Neen, zei Eugène nadrukkelijk. Geen gelijk. Ongelijk
Maar de strakke lichtstrepen in de doodsch grauwe muur verbreedden zich niet, de hel verlichte traptreden bleven ledig oploopen en ik eindigde met wanhopend weg te dwalen straat in, straat uit, zonder te beseffen, waarheen mijn beenen me voerden
hunne namen met een potlood bij; de namen staan er nog, maar de lieve arme kinderen zijn voor altoos weg. f Wij moeten op de namen passen
En het goede schepseltje trok zich in den tuin terug, ontdaan van alle emoties. Maar, zie! juist toen de koets wegreed, stak
Jaren zijn er al verloopen sedert hij van mij wist, wat zijn plaats hier was. Alles wat gij uit goedheid voor hem deedt om hem vooruit te helpen
En het vreemdste was, als hij de godsdiensten, alle der wereld, studeerde en zich zag, in de wegwazing der eeuwen, als priester van
Een man was zoo zacht binnengekomen, dat men de deur niet had hooren opengaan. Deze man droeg een vuil gelen gebreiden borstrok, versleten en vol gaten
Nelly en haar grootvader wachtten eene poos om hen te bedanken en naar den weg te vragen
Blachevelle ging voort: Zie de messen. De heften zijn van zilver bij Bombarda, en van been bij Edon. Zilver is toch meer waard dan been
hen tot hun voldoening had aangetoond, dat de som, welke zij kon aanbieden, het geheele beschikbare kapitaal van haar echtgenoot uitmaakte
langwerpig vierkante tafel, met een oud, verschoten, doch voorheen kostbaar tapijt overdekt. Aan het einde dier tafel was op een' ouderwetschen zetel met hooge rug en snijwerk, een deftig man gezeten
Den ploeg besturen, de garven binden, is vreugde. Welk een feest! de boot in den wind te doen schommelen! Gij, nietsdoener, delf, sleep
welke meer nog door den schok der hoofdverwonding veroorzaakt waren, dan door de wonden zelve. Gansche nachten door herhaalde hij den naam
Tatamboe en die andere zwarte hebben blijkbaar geen macht over hen.' Herman biggelden de tranen over de wangen. Knol was doodsbleek geworden en had geen lust meer
Hij behoorde niet tot die onaandoenlijke wezens, welke de dieren slechts voor werktuigen tot ons vermaak en nut geschapen Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Maurits Lijnslager aanziende, en alleen als zoodanig behandelende, zich derzelver
zij sprak mij over Emily, die zij in stilte dikwijls had bezocht; zij sprak met weemoed van Dora's graf
Het was een noodlottige dag voor de Yeehats. Zij verspreidden zich overal in het land en pas een week later kwamen de overgeblevenen samen in een lager dal en telden hun doden
Om zijn moeder pleizier te doen, ging Addy, nu hij na de groote vacantie in de derde klasse van het Gymnazium was gekomen, wel eens op een Zondagmiddag naar zijn neven Van Saetzema, de verhouding een beetje dwingende, want veel sympathie onderling was er niet
Neen, Heer, niet als Hertog van Oostenrijk! Zwitserland wil zijn en blijven: een vrij Rijksleen, dat alleen God en den Keizer boven zich heeft
oe meer zij het vlot naderden, hoe meer hunne verwondering toenam. erscheiden hutten waren op hetzelve gebouwd, waarop honderde menschen zich vertoonden, en alle van tijd tot tijd rust en schuilplaats moesten vinden
waar in het slaapvertrek zijn chambercloak placht te hangen. Daar hij dien niet vond, herinnerde hij zich, waarom hij niet in het slaapvertrek ontwaakt was
en hoewel het zomer was, zat hij dicht bij het vuur. Hij was in een staat van diep gepeins
De beide eenigen, die zich niet van hun plaats verroerden, waren de tinnen soldaat en de danseres
al was hij maar een tamme gans, hij had toch wel van een leidstergans gehoord, die Akka heette, en die meer dan honderd jaar oud was. Zij was zeer gezien, en de beste wilde ganzen
maar die des te hebzuchtiger zullen worden hoe meer zij winnen, en zich daardoor misschien tot een schelmerij zullen laten verlokken, die hun ondergang ten gevolge zal hebben
een lief huis, een allerliefste bizondere vrouw, een aardig kind, maar hij zag ze niet meer, al leefde hij, vaag, in zijn intérieur. Hij werkte maar, nauwgezet, afdoende wat hij kon.
Drie uur, berekende hij, was wel de langste tijd, die noodig was, voor Becky zou komen en zijn gevangenisdeuren openen
Voor het eerst sedert vijftien maanden zeide hij bij zich zelven, dat de heer, die ginds met zijn dochter dagelijks plaats nam, hem waarschijnlijk ook had opgemerkt en zijn gedrag wel wonderlijk moest vinden
Niet, zoolang ik in droefheid ben, Tom? zeide St. Clare, treurig uit het venster ziende. En wanneer zal mijn droefheid ten einde zijn
zeer veel gelds gegeven werd, zoodat dezelve een' tak van koophandel uitmaakten. Derzelver kleinheid was eene der redenen, waarom zij zoo diep in de gunst der schoone sekse deelden
en zijn redeneeren over de verschillende soorten van voeder begreep zij niet, terwijl zij Marie's handelwijze om de bruine
maar gij zijt een beetje op hoi gegaan, zooals met jongelui wel meer gebeurt, en nu zult gij nooit weder wat van mij krijgen
en in het achterste vertrek, waar Bucket gisteravond zijne geheime nasporingen deed, maken hare kleederen en sieraden, ja zelfs de spiegels, die gewoon waren ze terug te kaatsen
O, het was genoeg, het was genoeg voor heel haar leven. Als zij alleen maar geld verdienen kon! Maar hoe? Zij ging naar De
Wij hebben het gezegd; de heer Gillenormand had Marius in den grond hartelijk lief, maar op zijn wijze, met norschheid en zelfs met oorvegen
Was ze nog dichter bij hem gaan zitten; had ze misschien zijn hand gevat, haar hoofd tot hem over gebogen, of had ze zich integendeel van hem verwijderd, omdat hij toch al in haar achting was gedaald, afgevallen van zijn voetstuk
met. stamelde Bertie, verschrikt, want Frank had hem bij zijn vest gepakt, terwijl hij half op den grond lag en schudde hem, schudde hem
ouden wij den straatweg, dan hebben wij het beste gedeelte gehad, als wij, omstreeks ter halverwege, de schilderachtige eikengroepen hebben gezien
Want het was niet moeilijk te sterven, had Moeder gezegd, als je goed gehandeld hadt. Alle menschen moesten sterven, daar kon je niet aan ontkomen
Hoe heeft hij u behandeld? En hoe denkt gij nu over hem? Achteraf, nu alles voorbij is. Vraag dat maar aan
Ik word lui en begin naar rust te verlangen. Over zes maanden zal- ik al mijn jongelui vaarwel zeggen en een rustiger leventje gaan leiden
maar gij bedenkt niet, dat, al heb ik ook mijn goed verkwist, dit geschied is in een' kring van uitgelezene vrienden, die ik sedert jaren ken
maar gij vindt geen zonde in hem. Zijn ziel is blank als versch gevallen sneeuw, zijn mond smeekt om genade voor zijn moeder. God, God! ontferm u harer, keer het kwaad van haar af indien zij te zwak is
Eens meende ik iets aan den gezichteinder te zien, doch of het buffels, Indianen of wilde paarden waren, kon ik niet uitmaken
gij u zeer: en het tijdvak, dat onmiddellijk op mijn reis volgde, was het gewichtigste en, in zijn bijzonderheden, het belangrijkste
In stemming gebracht, i Ja wint. Doch niemand slaat de minste acht op zijne grap. Nu, ik ben Presidente van de Vergadering ! roept lady Tippins uit
en de snorrende raderen nu en dan piepten en gilden, alsof zij hunne pijniging niet ianger konden verduren
Hetzij de reiziger door gedachten was bezield, welke door de onsiaimigheid van het weder nog woester werden
Overigens kent de eigenlijke burger het juiste verschil tusschen opstand en oproer bijna niet. Voor hem is alles wederstand, niets dan
Bah! zoo ik lang hier in deze gedwongen houding moest blijven, weet ik niet wat er van mij worden zou
Toch was zij na dien eersten dag, dat zij hem teruggezien had, weder zichzelve geworden. Zij was, meende zij, te toegevend geweest; zij zag hem, zooals zij hem gaarne wilde zien, misschien ook zooals hij, in een vlaag van innemenden eenvoud, nu waarlijk was
Genade! daar is dokter Graswinckel, gezegd Boot, die vraagt, of mevrouw de gravin hem een ommezientje gehoor wil verleenen.' 'Wien zegt zij?' vroeg Sabine, zich tot Brigitte keerende
welk een indruk die woorden mijn vriend verlaten op mij hadden gemaakt; maar toen wij alleen waren, drukte ik hem met aandoening de hand
hij in eene mij bekende taal sprak, stelde ik mij gerust, en deelde hem mijne lotgevallen mede. Hij stak mij de hand toe, en bragt mij in eene grot, waar zich verscheidene mannen bevonden
en de kantoorknecht zag hem aandachtig een reiskaart van Frankrijk beschouwen, die aan den wand hing. Hij schreef eenige cijfers met potlood op een papier
waar olifanten in gehouden worden, zooals men dit op oostersche platen en schilderijen
liniaal, boeken en papier te werken, om zooals ik later ontdekte de rekeningen van het vorige halfjaar uit te schrijven
is veel te teerhartig om mij niet wel te begrijpen. Dit is mijn vriend, mijnheer Swiveller, vervolgde hij
zulke dingen zie gebeuren. Mijn plaats is daar; het is gevoelloos van mij dat ik hier ben, als ik daar nog maar iets doen kan
Dus werd Charles naar de kostschool van Dr. Swishtail, Sugarcane Lodge, gezonden, en de kleine Mathilda naar jufFrouw
Nog is de burcht mijn, Heer van Vianen, en versta goed wat ik zeg: nog liever geef ik hem over aan een verterend vuur en storten wij ons in de vlammen, dan dat wij ons overgeven om een vonnis te ontvangen van Aloud, den onrechtvaardigen
bracht hem het gesprek van den vorigen avond te binnen en herinnerde hem aan het plan van Van Dal. In zijne verbeelding ziet hij zich zelven als gelukkigen bezitter van een' boekwinkel, achter de toonbank bezig het geld van de klanten op te strijken
Mijnheer De Mortenay, ik heb mij, met betrouwen in uw eerlijkheid, tot hier begeven, wetende dat die stoutheid mij niet zal berouwen. Voorwaar, antwoordde De Mortenay, gij zult terugkeren zoals gij gekomen zijt
Weet ik dan niet, dat de lieve vrouw op ditzelfde oogenblik op mij zit te wachten, en uit het raam naar mij uitkijkt, met den kleinen
Al deze gezichten, die naar haar toegewend waren, schenen Dolly gezond en vroolijk, haar tergend met hun levensvreugde
Ik liet haar voor dood liggen, en als er zoo dicht bij haar een kalkoven was geweest als er een bij jou is, zou ze niet meer in het leven zijn gekomen
De deur werd geopend en Quaerts trad binnen. Hij had nog meer dan gewoonlijk zijne nuance van verlegenheid over zich heen, toen hij voor Cecile boog
was binnengestormd. De conducteur wilde mij uithoofde van mijn gewaad er uit transporteeren
en is over het geheel opgeruimd. Thans vind ik dat alle Franschen aan boord beginnen uit te zetten
en in allen gevalle zoû het den aanwezigen tot een bewijs strekken, dat hy niet schroomde, zich te vertoonen. Wel deed de gedachte, dat hy Van Espenblad hier ontmoeten kon hem een oogenblik
wel, wat nog beter aan het doel zou beantwoorden: Een halve kroon extra voor den brenger, mits terstond bezorgd. Nu, goed, zei Pickwick; dan zullen wij blijven
Er was niemand. Zij opende het venster. In den tuin was het volkomen stil, en wat men van de straat kon zien was even eenzaam als altijd
Zij waagde heur gelaat tot hem op te heffen, terwijl zij, rillende, geketend lag in zijne omhelzing en slechts haar blik vol tranen en haar vage glimlach antwoordden hem
Maar wat hebt gij dan toch gedaan, dat uw leven in gevaar is? Wat iedere Vrijboer in mijne plaats zou gedaan hebben, luidde het driftige antwoord
Over de schitterende stemming van feestelijke vorstelijkheid, zoo kort geleden de gewone atmosfeer van het paleis, zeefde een grauwe asch neêr
De mensch, slaaf van het Egoïsme, dat was het Gezag, en slaaf van eigen ik, zoû nooit de Louis Couperus, Metamorfoze wijsbegeerte vinden, en nooit den weg, die leidde tot het Ideaal
kwam mij begroeten en scheen niet te hebben opgemerkt, dat Witgensteyn hetzelfde voornemen had; tegelijk kwam l'illustre Haubertin, in al de glorie van haar opgefrischte pensée japon en haar nieuw kaspel, op mij af
Ja, zij had naar ze verlangd, naar al die de haren waren, en naar haar land! O, hoe had zij niet verlangd die laatste jaren, en altijd heviger
Arme Topsy! zeide Eva, weet gij niet dat Jezus allen eveneens liefheeft? Hij is even gewillig om u lief te hebben als mij
Alleen nu dezen morgen het woud in te gaan, met den frisschen bries van de bergen om zijn slapen. Op de hoogste toppen had het gesneeuwd
en Tim, niet in staat om zijn vreugde langer te bedwingen, klom van zijn kruk en greep in verrukking Nikolaas' hand.
Tot op heden zijn de boeken met het keurige, teedere opschrift er nog. Zij verliet haar eigen kamer met de boeken in haar hand
Maar stille zat zij, en zij zweeg. En zij dacht na. En toen zij eindelijk hare lippen opende, sprak zij heel zacht
Cosette ligt aan een hier heerschende ziekte; men noemt ze de gierstkoorts. Zij vereischt dure drankjes en geneesmiddelen, en wij hebben geen geld om ze te betalen
Den volgenden morgen ging hij, hoewel dit geen gewone uitgaansdag van de heilige vrouw was, toch uit, want hij meende dat wel niemand hem ernaar zou vragen, en zoo ja
Marius had troosteloos den heer Gillenormand verlaten. Hij was met zeer geringe hoop tot hem gegaan; in een onmetelijke wanhoop keerde hij terug
Haar afdeeling schijnt te zijn om alles nog eens en nog eens schoon te maken. Zij boent alles wat maar geboend kan worden, tot het door
Een gelukkig toeval heeft ons wonderlijk gediend: de Deken der beenhouwers het slot Male vernield hebbende, heeft Mijnheer De Mortenay al de Klauwaards uit Brugge doen vertrekken, en nu bevinden zich de ambachtsgezellen boven de vijfduizend sterk te Damme
niet wreed bedrogen is, en zij nu niet liever honderd dooden zou willen sterven, dan uit de hand van uw zoon een dronk water aan te nemen, gij in een verschrikkelijke dwaling verkeert
De, door Deianeira geteekende, vlammen der versiering, de arabesk, beschreven met het gestolde Nessosbloed
een, neen! zeide uffrouw: it is geenszins het geval van mijnen neef. ijne overdreven nederigheid, en ik mag wel zeggen, bloôheid, is een hinderpaal tot zijn fortuin
Ja, lieve juffrouw, antwoordde zij, maar ik kan niet raden wat hem daar heeft doen komen. Hij placht nooit daarheen te gaan
en die mij op hunne manier bewezen hoezeer zij het mij kwalijk namen, dat ik niet had gezorgd rijk te blijven; mij dunkt, het zou hun toch zoo licht zijn gevallen, te doen of er niets veranderd ware en op denzelfden voet als voorheen met mij om te gaan
Maar zoo een niet, vader! Als ik zeg: knuppel uit de zak! dan springt hij er uit en met wien het niet goed met mij meent wordt een leelijk dansje uitgevoerd, en dat houdt niet op, voor hij op den grond ligt en mooi weêr speelt
En met-een begaf hy zich naar de deur, welke Pomard hem gewezen en de voorzichtigheid had gehad, open te laten staan: binnen getreden, zag hy, by het flaauwe licht eener lamp
In weinig ogenblikken werd er een brede galg op de Markt gerecht en een Priester bij de veroordeelden gebracht. Op het gezicht van het schriklijk moordtuig, huilden de vrouwen of broeders der ongelukkige Klauwaards om genade, en het volk dreef zich onstuimig opeen
Iolàos àf van den wagen werpende. En Herakles, hoog den gehevenen knots, zwaaide dien razend en brullend en bulkend
Verder doodschte de stad weg, den geheelen langen warmen dag, met hare fronsing van zorg, met hare onzichtbare bevolking van naar de toekomst uitziende menschen: de toekomst van geld, de toekomst misschien meer nog van rust, in Europa
n in de kamer staat nog een groote vierkante mahoniehouten tafel. aar zal ik dezen zomer met gefronst voorhoofd en mijn elleboogen onder mijn hoofd aan zitten en de eene novelle na de andere schrijven
want toen Elinor naar het venster ging, om met meer juistheid de afmetingen na te gaan van eene plaat, die zij voor haar vriendin wilde copieeren, volgde hij haar, blijkbaar met een bijzondere bedoeling, en bleef een tijdlang met haar in gesprek
Ik weet wat ik weet en heb er mijn eigen opinie over — gij ook. Daarover zullen wij niet twisten
of het nu door het kaboutermannetje of door den tocht kwam, zooveel is zeker, dat het raam
maar zette zich toch wat meer op haar gemak, en na een paar opmerkingen over het stooten van de
Werda? Terzelfdertijd hoorde men het gekletter der geweren, die werden aangelegd. Enjolras antwoordde met luide en fiere stem: Fransche revolutie! Vuur! zei de stem
kon Paddeltje ook al niet meer schelen, omdat Lange Meeuwis nu wist, dat op die plaats schepen moesten zijn. En waarvoor nu de scheepsjongen dezen winter spelen moest, voor boerenknecht, ambachtsjongen, kruier of sleeper
Nig, even vriendelijk, maar minder uitbundig, was een grote, zwarte hond, half bloedhond, half jachthond, met ogen die lachten en een grenzenloze goedhartigheid
Het viel haar bitter tegen! Had die zooveel geld aan haar vader betaald, om het genoegen haar cadeau te doen aan zijn vrouw, die veel goedkooper een beter meisje als baboe krijgen kon
sprak zij en ging heen. Verschrikt over den wanhopigen toon, waarop zij deze woorden gesproken had, sprong hij op en wilde haar volgen