AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en dan nog zoo hij het ware is er immers geen bewijs dat juist hij u dat sieraad heft ontvreemd en wie dan anders had het kunnen doen waren het niet al deftige welgekleede lieden die ons omringden zoowel van achteren als
ja mabelia ik ben de edelman die zijn adeldom heeft verbeurd ik ben de man die gemoord heeft en die roof en moedwil heeft gepleegd maar een valschaard en een leugenaar ben ik nooit geweest aan toomelooze hartstochten heb ik botgevierd maar van list en bedrog heb ik altijd een afkeer gehad en
de gelijkenis kwam ditmaal inderdaad treffend uit de baron voorheen zoo frisch vol en blozend was nu bleek en lijdend zooals juliaan zelf mat van de worsteling daar stond
mijne verbittering over dat onrecht sloeg over tot desperacie en deze zette mij heen over de schaamte in dat tijdperk zou de berooide zwerveling elke fortuin hebben aangegrepen die hij had konnen vatten het eergevoel was verstompt en daarbij een edele naam werd er niet meer door geschaad ik heette van toen af simpellijk juliaan
maar het verrast me zoozeer ja het verbijstert mij geheel ik kan niet goed begrijpen hoe dit nog mogelijk is nog wezen mag gij hebt nu immers plichten in strijd met ik kan mij niet voorstellen dat de anderen het zullen goedkeuren
die mij wel eenigszins bevreemdde uwe genade maar het kon zijn dat ik mij door eenig verzuim in mijn dienst deze waarschuwing op den hals had gehaald en in elk geval paste mij daartoe het zwijgen
en die sinds de jaren des onderscheids gekomen zijn allen nood allen lust tot verzadens toe hebt kunnen voldoen in trouwe stoffen op zoo lichte deugd is u geen eere maar in der rijken overdaad ook liggen de strikken der bekoring en is t wel zeker dat gij niet in deze zijt gevallen
laat mij u in eenvoudigheid vertellen hoe het gebeurde met mijn man zich heeft toegedragen en wil dan met u zelven uitmaken of hier al of niet de hulpe en leidinge gods is op te merken
dat de bloedverwanten ondanks verschil van zienswijze in goede verstandhouding met elkander leefden en dat dergelijke bezoeken niet zeldzaam waren al vonden ze niet altijd te zeven ure in den morgen plaats bewijst ons haar gulhartig antwoord en de weinige bevreemding die vrouw baerte graswinckel toont bij het binnentreden van haar schoonbroeder
waarheid is dat ik zijne prinselijke excellentie daareven heb zien lachen nu ziet doch en als je dat later op t eiland komt te vera l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel mitsgaders van al die staatsie die we hier zien en van de bruid in haar hoogtijdsdos me dunkt dan zal je niet klagen vrouwlief de reis naar delft vergeefs te hebben gemaakt
dan tot hare groote verrassing en niet zwakkere teleurstelling zag zij hem juist in de groote haast zich opeens door de omstanders heendringen en toen dit niet dan met moeite gelukt was over de balie heenspringen onder het gelach van het volk in welks midden hij welhaast ook voor haar oog spoorloos verdwenen was
willem van malsem liep wat eenzaam voort want jacob jansz had hem de burgerlijke schoonheid ontvoerd aan wier voeten hij zeker niet zonder eenige berekening des verstands zijn adeltrots wenschte neêr te leggen
gij om minder wellicht om eene geldzaak en dat hier hier in het land der vrijheid ook hier worden de dochters der burgeren opgeofferd als ginds de zonen der edelen aan het
om je de waarheid te zeggen een mirakel kan ik in dit alles nog niet zien het is meer gebeurd dat luiden die door heftige drift of door ijselijken schrik a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel sprakeloos zijn geworden de sprake hebben weêrgekregen door een nieuwen heftigen schok
maurits wachtte of de graaf hier zou invallen dan willem lodewijk drukte de lippen op elkander en zweeg maar toen zoovelen rondom mij van meester dietrich af die een goed trouw man is tot den advocaat van holland toe
een hachelijke onderneming die geheel hunne aandacht vordert er moet opgepast worden dat de marmiet haar evenwicht houdt dat de haakbussen niet wankelen en het ziedend nat in de vlammen verloren gaat of hen over het lijf stort
daar kan en mag ook niets gemeens zijn tusschen dien onwaardigen edelman en mijne mabelia sprak jacob jansz zacht maar vast nadat hij hare gansche bekentenis onder een ernstig zwijgen had aangehoord
daarbij waren zeker nogal heftige tooneelen voorgevallen want wie door de kleine in lood gevatte ruiten had gegluurd zou opgemerkt hebben dat er een oogenblik was geweest waarop de baron in wilde woede losgebarsten zich aanstelde of hij den grijsaard te lijf wilde
geenerlei last noch ontbering zal lijden dan alleen het ongerief eener strikte afzondering schout gerrit die niet zoo bar is als hij zich wel voordoet heeft bartels aanbevolen den jonker alles toe te staan wat hij mocht verlangen uitgenomen volle vrijheid
en tranen van het verhevenst mededoogen schitterden in zijne oogen toch hervatte hij zich zelf bemoedigend neen neen wat ontruste ik mij ijdellijk heeft hij dan mijne hoede noodig om onder de bewaring te zijn van den goeden herder
de waardige jacob jansz zelf heeft menige nacht bij uw ziekbed doorgebracht maar het gedenken van dat alles dient u vooreerst nog niet ik vraag ook niet eigenlijk naar een verslag van mijne ziekte mij heugt er ook nog te veel van om daar zwak op te hebben
het was ook zoo aardig als zij op de bakermat mocht zitten en welhaast eventjes eventjes maar onder toezicht van baker dat kleine broêrtje mocht troetelen en liefkoozen en toen de stamhouder der meermans van valhoed en leiband voorzien zijne eerste waggelende schreden waagde
de gravin was geheel bekomen van de lichte huivering die haar door de leden gleed bij zijn binnentreden zelfs wat ontnuchterd en teleurgesteld was dàt nu de wonderdokter hij zag er uit als ieder gewoon delftsch burger alleen de lange grijze baard was wat ongemeen
eens had zij drie dagen doorgebracht bij hare moei de abdis van koningsfeld de achtjarige knaap had zich zoo boos gemaakt dat hij niet meê mocht en zich zoo troosteloos aangesteld in haar afwezen dat hij er ziek van was geworden
onder zulke indrukken heb ik onrecht tegen u gepleegd en u in gevangenschap gehouden tegen den raad van dezulken aan die bevoegd waren over uwe schuld of onschuld te oordeelen is het niet zoo heer schout
en de magistraat van delft die in de eerste plaats moest geraadpleegd worden en zijne toestemming geven tot het houden van zoodanige publieke spelen behalve dat hij niet licht iets weigeren zou dat geaccordeerd kon worden aan
heeft hij schulden dat weet ik niet maar hij is sinds lang failliet op het punt van eer ondanks misschien juist door die tweeduizend pistolen die ik zie dat hem verstrekt zijn door den heere de a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel ging de advocaat voort terwijl hij de oogen op het perkament hield gericht
terwijl deze duchtige magistraat in zijn hart overlegde hoe hij den waardigen jacob jansz lastig zou vallen over een werk van christelijke liefde en hoe hij meest diens geduld op de proef stellen diens
toch deed hij nog eene poging om dezen van zijn voornemen af te brengen uwe prinselijke excellentie zal het gepeupel bederven sprak hij met een mengeling van vleierij en bitterheid door het dus lang het voorrecht te laten genieten van uwe tegenwoordigheid en door zooveel belangstelling te toonen in de pret van t gemeen
een stap dien ik waagde buiten mijn goede oom om ik zal u dit nu maar belijden en die u gold u wie gij dan ook zijn mocht want ik heb in u wat anders wat beters gezien dan gij u toen voordeedt
zalige gemeenschapsoefening met zijn god die wij niet willen ontwijken door haar te beluisteren toen hij zich eindelijk daaruit ophief nam hij zijne lantaarn en verliet het vertrek
aar in dit oogenblik waren de droefkreukels weggevaagd zooals hare tijdgenooten dat noemden en de glans van zegepraal die uit hare oogen lichtte de blos van zelfvoldoening die de luide toejuiching op hare wangen bracht deden het vergeten dat de jonge vrouw van heden gisteren geene jonge bruid kon genoemd worden
dat laatste hebt gij beloofd en zijt gij schuldig te doen daartoe zijt gij hier maar ik zie nog niets komen van die toezegging met vermoedens en aantijgingen van wien ook laat de justitie zich niet afschepen lever de stukken uit die ze bewijzen ziedaar wat alleen gelden kan
schaam u antony viel zij nu in terwijl spijt en misnoegen haar de wangen hooger kleurden is dat nobel en christelijk iemand van kwaad te verdenken simpelijk omdat hij wat sombertjes is
niets anders mij dunkt dit ééne kan volstaan dan zal zijne onschuld wel aan het licht komen en toch ik beken het ik zou er veel om geven zoo hij niet in dat proces werd betrokken
mabelia begreep nu waarom zij dien man nooit weêr had kunnen vergeten maar tegelijk voelde zij hoezeer de innerlijke afkeer dien hij haar nu inboezemde een gerechtigde was ik moet u waarschuwen fluisterde zijne slangenstem op den toon der courtoisie dat ik een vijand ben die niet te verachten is
door dien lichten schok opgeschrikt liet zij het emmertje uit de hand glijden de cavalier raapte het schielijk op en bood het haar aan met eene hoffelijke buiging terwijl hij zijn best deed om te zien welk lief gezichtje zoo zorgvuldig onder dat hulsel wegdook
de bedachtzame stuurman voorzag in een wip waren de jongelieden aan wal elkaâr den voorrang betwistende om de meisjes de hand te reiken
ik mijne meening die uwe genade heeft misverstaan nader verklare zou t misschien goed zijn eens te onderzoeken wiens schuld het dan wel is dat zou ten minste bezigheid zijn en eene die tot een nuttig doel leidde maar allesbehalve aangenaam en ik die allermeest wat opbeuring noodig heb
vrouw blommers die het druk had gehad met voor machteld te zorgen welke zij op haar eigen bed had neêrgevlijd en die in de zoete rust was zooals zij zich uitdrukte kwam nu naar de jongeluî omzien zich beklagend dat ze maar als kinderlooze weeûw alleen zat voor alles
verschoon me dat ik het zonder beeldspraak zeg de achtbaarheid van den rang ligt immers niet in die uiterlijkheden meer dan gij weten kunt geleerde heer die deze uiterlijkheden zooals gij ze noemt beziet met het oog van een burgerman
en geen der lagere dienaren mag op eigen gezag een gevangene verder brengen dan in t corps de garde waar de onderschout gehouden is hem binnen den kortsten tijd het voorloopig verhoor af te nemen
maar ik moet u doen opmerken dat ik mij het eerst tot hem heb gewend om hem de occasie te geven het vergrijp goed te maken dat hij had gepleegd zoowel tegen het recht als tegen de menschelijkheid door op eigen gezag een onschuldige te vatten en gevangen te houden
verstaat mij niet waar zoo goed jacob oom dat ik zijn verzoek reeds zou hebben afgeslagen ware t niet uit vreeze hem al te zeer te krenken hernam zij met zekere fierheid maar wendde het hoofd af om een traan weg te pinken dien zij liefst had willen verbergen
of ja oom één antwoord is er en schielijk den ring van haar vinger rukkende dien zij zich eens door antony had laten opdringen lag zij dien in de hand van den schepen zeggende
ik ken ook nog eene andere taal die alle vrouwkens verstaan hernam lange michiel het vrouwtje lachend aanziende en de vorige gemeenzame liefkozing herhalend
hij zou het recht gehad hebben menigen arme die hem van gebrek klaagde op zich zelven te wijzen als een voorbeeld met hoe weinig een mensch toe kan maar zoo deed hij niet hij wist maar al te goed dat hij eene uitzondering was die zich niet als regel mocht stellen veel min opdringen
nou dat's te denken aers zou jonge jacob geen pret maken daar staat eêle room klaar en het puikje van den boogaard en kostelijke bolle tweebacken die de steêllui wel smaken zullen
maar zoo hij in zijne onhandigheid of uit wrok mij kwaad ging brouwen begrijpt gij toch wel dat de qualiteit van particulier secretaris bij messire lonchijn mij al heel weinig baten zou die achtbare heeren kunnen toch een mislukten aanslag niet voor hunne rekening nemen en de
en de gravin sabina zou die dan ook nog tot a l g bosboom-toussaint de oomsche kerk behooren zij die voorgisteren haar hylik heeft laten inzegenen volgens de ware gereformeerde religie in onze oude kerk te delft en nog wel door den hofkapelaan van zijne excellentie
deze toestand daarin ik verkeere en die mij zoo ganschelijk ongeschikt maakt om eenig levensgenot te smaken zou ongeneeslijk zijn naar uwe zienswijze ongeneeslijk door artsenijen dat verzeker ik u mevrouw voorzeker daar zijn wel elixirs en geestrijke droppelen samen te stellen die u onverwijld uit dezen staat van
zonder voorbereid te zijn op t geen hij er zien zoude ware hij wis door de uiterste verbazing getroffen bij t aanschouwen van goverts oude stad in vollen feesttooi te midden van den oorlog
de schout van delft heeft mij geadverteerd dat gij in het bezit waart van belangrijke documenten betreffende den gepresumeerden aanslag tegen het leven van zijne excellentie den
t is van iemand die mij om een onderhoud vraagt hernam juliaan het briefje in de hand verfrommelend lijsbeth knikte met een genoegelijk lachje of zij wel wist wat dat te beduiden had el ijsbeth sprak juliaan haar aanziende gij lijkt vandaag wel tien jaar jonger
en dat was voorwaar jacob jansz niet al overviel hem ook soms te midden van de luidruchtigste jool zekere zwaarmoedigheid waarvan hij zelf de herkomst niet wist iets alsof het hem toch niet genoeg zou zijn al had hij de gansche wereld met haar
met de eigenaardige levendigheid der vrouwelijke bevatting voelde mabelia het smartelijke van dit verschil met hem mede maar juist daarom achtte zij het gepast er niet op te drukken en onder voorwendsel van weêr al hare aandacht te geven a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel aan den wedstrijd in het krijtperk zweeg zij een geruime poos
eerst toen zij zelve vertrouwelijk haar arm weêr in den zijnen leggende vroeg waartoe dan ijdele zelfkwelling mijn goede oom heeft alle hindernissen die ons geluk in den weg stonden overwonnen wilt gij zelf dan de eenige onverzettelijke blijven
daar liept gij gevaar van dat is waar sprak schout gerrit goêlijk lachend gij hebt er u zelve nu al zoo diep in verstrikt dat ik al meer dan ééne zaak tegen u hebben zou zoo geen drie als ik het zoeken wilde
een edelman lacij zooveel te erger als de inborst liegt tegen de geboorte zijn wij niet allen oorspronkelijk van gods geslachte en toch over wie onzer heeft satan geene macht zoolang wij ons niet aan christi voeten hebben geworpen om in zijne armen te worden opgericht
al zijn handel en wandel was zoodanig dat daarin tastelijk kon bespeurd worden de vreeze en de liefde gods die hij geduriglijk voor oogen had getuigt de biograaf die zijn tijdgenoot geweest is
hun onderscheidingsvermogen op dit punt is verward en verstompt zoo niet volstrekt verloren gegaan bij het woeste krijgsmansleven dat zij geleid hebben ook is het niet zonder aarzeling dat wij ons in hun midden begeven
dan beleef je wat want ziet ge zoo zoetzedig en zoo minnelijk als mijne mabel zijn ze niet en wat de blankheid en frisch heid van kleur belangt daar moeten ze mijn hollandsch meiske in wijken en tot loon van zijn compliment meende antony nu het recht te hebben om een kusje te stelen maar hij werd
staande herhaalde de ghiselles op gerekten toon ahà zoo heb ik het genoegen den jongen antony van hogenhoeck te ontmoeten
de getuigen van dit tooneel deelden in zijne verbazing schout gerrit was gansch niet meer op zijn gemak maurits trappelde van ongeduld met den voet ik zou dat gedaan hebben ik
ik zal t wel weten te middelen dat gij en ik daarbuiten blijven de fielt kan gestaft worden zonder dat er een haan naar kraait schout en schepenen zijn wel op onze hand te krijgen een klein gebrek in de forme van t recht is licht te overzien
maar meester antony bezat zoomin kieschheid van hart als de fijne voelhoorns die hem konden waarschuwen bij de eerste aanraking dat hij stuitte tegen weêrzin en onverschilligheid waar hij aanspraak maakte op haar hart een flauw glimlachje bewoog mabelia's fijne trekken terwijl zij hervatte luister antony ik zal u zeggen hoe gij t goed kunt maken
de heer wil in vrijheid gediend zijn de zorgvuldigheden des levens werden zonderlinge zeer ter harte genomen in het adellijk klooster waar men mij als leekezuster aannam op voorspraak uwer moeder
draagt hij zijn degen evenals maurits geen van beiden zou zich in vollen zin gekleed achten zonder dit wapen de kamp tusschen hen hoe vreedzaam ook spant beiden in zwijgend berekenen zij iederen zet en alleen de verplichte waarschuwing bij t schaakzetten van den koning of het nemen van een pion of een raadsheer verbreekt de stilte
maar nu hij haar zelf op zulke wijze heeft uitgelokt zal niets of niemand mij meer konnen bewegen haar terug te nemen daarbij bleef het ook werkelijk hoewel oom dirk met vader hogenhoeck de handen ineenlegden om de zaak nog te middelen
en nu zooals uw aardsche vader in de bitterheid van zijn toorn u zijn vloek op het hoofd heeft gelegd zoo leg ik uw geestelijke vader de handen zegenend op u in den naam van christus mijn heer
wel elske wel gerbrand wat scheelt er nu weêr aan sprak deze deelnemend gij beiden behoeft niet zoo hard te huilen en te kermen om mijne deernis op te wekken
die ja dat is wat anders die kon er door in zwarigheid komen maar dat's dan toch niet meer dan recht niet meer dan verdiend ware t ook maar alleen aan mij
ongelukkiglijk werd ik telkenmale teleurgesteld als ik meende u te treffen nu bid ik u wil àl die vertraging haastelijk goedmaken neem mijne borgstelling aan en herstel wat mogelijk is de uiterlijke schade
nu is het brandmerk gebalsemd riep deze zich in blijde vervoering in zijne armen werpend maar nu te zamen tot god sprak de kluizenaar en wierp zich zelf op de knieën
om met hen op een gemakkelijken en gemeenzamen voet als zonder opzet in t offitieuse over allerlei zaken te spreken in dezen niet door hem werd gebruikt moest het zijn dat er voor hem eene gewichtige reden bestond om terug te blijven
ondanks die vermaning trantelden jacob en machteld zoo langzaam voort dat zij samen achterbleven toen reeds alle anderen ver vooruit waren toch was die vertraging niet teweeggebracht door zoet gekout of
wat is dàt nu riep schout gerrit met zijn stok op den vloer stampend van ongeduld zijt gij aan t malen geraakt of suf geworden door de mishandelingen die men u heeft aangedaan die schelm van een bartels is er niets te goed voor waarom heeft hij u die kluisters gelaten die slechts bestemd zijn om een gevangene veilig weg te leiden
ik gedenk daaraan uwe genade al is dat gedenken pijnlijk men had mij gewaarschuwd dat mijne moeder uit braband herwaarts heen gevlucht in het dorpje kloosterburen ziek lag en naar mij verlangde daar wij in de ommelanden gelegerd waren kon ik met eenige uren rijdens bij haar zijn
t is mij aanbevolen u zooveel in mijne macht is ten dienste te staan dus ook in dezen maar waarom gaat gij niet uwe rust nemen in uw eigen logies uit voorzichtigheid ik ben hier ingekwartierd bij iemand die veel correspondentie houdt met pater blommers en ik heb besloten aan dezen mijn spoor te doen verliezen
ach neen het was slechts een zijner aanverwanten graaf george eberhard van solms heer van muntzenberg kolonel in der staten dienst die zich in t huwelijk begaf met de gravin sabina van egmond vrouwe van beierland
het is omdat ik zijne bekendschap hebt gemaakt in een van de vreeselijkste oogenblikken zijns levens waarin hij uit desperacie de handen aan zich zelven wilde slaan ik hield hem daarvan terug en wist hem met gods hulp zoover te brengen dat hij tot betere gedachten kwam mij zijne geschiedenis vertelde en mij zijn gansche vertrouwen schonk
toch de bruid eens aan de juweelen zitten der tot op de schoenen ja ik wed dat haar bratten kousen met goud zijn doorweven wat denk jij er van guurtje groot
hij leeft herhaalde zij luid en zegevierend hij zal wel weêr bijkomen ik heb er de zekerheid van het was mogelijk maar op dit oogenblik lag hij in volstrekte bewusteloosheid en geheel onbewegelijk levenloos naar uiterlijken schijn
en daarbij aan verdachtmaking uit wangunst geloofde verscheurde ik dit naamlooze briefje en sprak er niemand van om den laaghartigen schrijver geene satisfactie te geven ras volgden er meer waarmeê ik op dezelfde wijze handelde alleen juliaans gedragingen wat scherper in het oog houdend zonder echter iets te bespeuren dat recht gaf tot verdenking
uwe genade zij gerust hij is nog wel in te halen sprak schout gerrit gejaagd met verlof aan zijne excellentie ga ik maatregelen nemen en daar maurits toestemmend knikte wendde meerman zich reeds naar de deur
voor goede gezellen en vroolijke maats betalen ze met gulle hand het gelag en hierop zeg ik a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel dat draaispel van die jonkers en pronkers te peerde houd ik voor gezien en op buurvrouw guurtje heb ik niet te wachten die zal liefst haar
ik had willen spreken over juliaan bracht zij uit met sidderende lippen het was mijn voornemen u van avond te komen zien antwoordde hij nù ga binnen door in mijne kluis zult gij lijsbeth vinden die u wel een en ander van hem vertellen zal
juliaan juliaan geloof mij toch hij van wien ik sprak boezemt mij achting in en vertrouwen meer dan de onberispelijke man die op zijne eigene braafheid roemt die meent te staan omdat hij niet is gevallen en wiens deugd nog in geen strijd is beproefd
maar ook de voortgang van het koninkrijk gods merkelijk geschaad in zoover de heer zelf daarin niet voorziet de wereld zoo ruim en toegevend voor de haren ziet scherp toe op wie zich van haar afwenden om zich te onderscheiden en eischt van hen eene volkomenheid waarnaar zij zelve niet streeft
ik verzeker u wel dat ik mijne preventies tegen hem niet bij het eerste zeggen van anderen heb laten varen overtuigd dat gij goede gronden hadt voor uw mistrouwen al hadt gij mij juist niet op feiten gewezen
nu vat ik je jonker juliaan viel schout gerrit in jacob jansz heeft mij vertrouwd dat gij reeds eenmaal eene poging tot zelfmoord hebt bestaan dit hier is een verschijnsel van dezelfde kwaal
klonk de stem van jacob jansz die mede vergat dat hij zijn post als roeier niet mocht verlaten maar opgestaan was om guurt groot te hulp te komen die van achteren door gerrit aangevallen de volle zwaarte van den knaap op zijne schouders voelde drukken die hem tegelijk met beide handen de keel omwrong
omdat ik u in uwe qualiteit ietwes wilde verzoeken nu goed maar dat's geen reden om de houding van een suppliant aan te nemen ga zitten tenzij ge begeert dat ik zelf oprijze en u staande zal aanhooren
want ik heb u niet medegedeeld hoe de indringer de basterd mij altijd hoonde en dreigde zoo vaak het lot ons in later tijd weêr samenbracht want wij hebben elkaâr weêrgezien
het is mij te doen om te weten wie er alzoo bij mij geweest zijn in die zware dagen het staat mij klaarlijk voor dat ik allerlei vriendelijke gestalten rondom mijn leger heb zien waren uwe vrienden hebben u trouw bezocht dat is waar
toch zat hij die gewoonlijk boute en train was zwijgend in hun midden en staarde droomerig in de verte als op een vast punt kwam dat omdat hij naast dieuwertje was gezeten die zelden spraakzaam was en die hij blijkbaar als pis aller had genomen
en tegelijk alle andere rang en étiquette twisten ter zij te zetten was er bij deze gelegenheid besloten de vreemde vorsten te laten voorgaan met de dames die zij hadden gekozen waarop dan de graaf van hohenlo zou volgen met zijne
en dat al voor een godloontje niet waar vroeg michiel ironiek of noodt je ons nog als ik je verklaar dat wij voor geen penning waard in de beurs hebben wel er zitten altijd oostersche schippers of duinkerksche kapiteinen die met uitheemsch goudgeld spelen zooals wij met stuivers en
moeten wij het nog dragen dat hij in zijne sombere a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel zelf de eerste is om ons verwijten te doen en ons rekenschap af te vragen van ons doen en laten of t hem niet àl een moest zijn hoe we door het leven komen
en al ware dat wat zou het mij nog baten ging hij voort terwijl hij het schaapsvel onder zijne voeten met zeker ongeduld wegschopte lijsbeth zag hem van ter zijde aan en schudde het hoofd hoe nu is mijn patiënt wat uit zijn humeur
bad hij met mij voor mij met luide stem en met zulk een vast geloofsvertrouwen alsof hij de verzekerdheid had dat er verhooring na volgen zou en ziet ik voelde als een levensgloed mijne aderen
ja hij mocht het de verschijning was eene werkelijkheid mabelia graswinckel kwam naar hem toe met lichten vroolijken tred en als verheerlijkt van blijdschap bij het bewustzijn van de vreugde die zij ging aanbrengen
te droes dat wil ik wel gelooven t is een crimineele zaak zijn hals kan er meê gemoeid zijn en sinds ik schout ben en de usantiën volg zijn de foltertuigen zooals gij ze noemt nog niet aan kant gedaan
de ghiselles laatdunkend de schouders ophalend maar in den grond zijns harten verheugd over dit onvruchtbare onderzoek toen graswinckel die hem voortdurend met zijne volhardende opmerkzaamheid had gadegeslagen zich op eens tot schout gerrit keerde zeggende
wij volgen hem ditmaal niet naar zijn laboratorium vanwaar hij terugkeerde met een arm vol boeken in een ander meer sober en versleten gewaad dan het deftige zwarte pak dat hij buitenshuis droeg en met muilen of zoogenaamde stillegangers aan de voeten
zooveel te beter dan zal hij in lang geene occasie hebben om u van ons weg te halen hij zelf niet dat is waar maar er is tijding gekomen aan schepen meerman om zijne intentiën te doen verstaan en ook eenige regelen aan mij belangende zekere
wel kindlief wat ziet ge er mat en ontdaan uit was de uitroep waarmeê moei baerte die zelve de deur had opengedaan mabelia ontving die de uitvlucht gretiglijk aangreep om te zeggen dat zij zich werkelijk eenigszins onpasselijk gevoelde gansch geen lust tot eten had en maar stillekens naar hare kamer zou trekken
waartoe sinds ik zelve mij toch zoo slecht op cijfers versta naar uw gevoelen en daarbij de rentmeester van oud beierland die meest mijne zaken beheert is een bekwaam en getrouw man alleen t is zijne schuld niet dat wij hier altijd meer noodig hebben dan hij aanbrengen kan
eene schoonheid in knop die alles gehouden heeft wat zij bij t ontluiken beloofde uitgenomen de getrouwheid des harten naar t mij voorkomt ik zal niet ontkennen baron dat gij mij bij die gelegenheid hoffelijk uw ridderlijken dienst hebt verleend maar sinds het bij die ééne ontmoeting is gebleven
als het offer mij gold zou ik het u schenken nu ik zie hoe zwak gij zijt maar t is de heer die het u gebiedt en uwe eigene consciëntie moet hier uitspraak doen of gij hem uwe wrake moet afstaan àl of niet
ook de gevederde bevolking die haar nestje had opgeslagen in het kreupelhout liet zich niet onbetuigd en het gekir het gegichel het wiekgeklep de wildzang al te zamen stelde een concert daar waarbij de verscheidenheid niet hinderde aan de harmonie
geloof mij baron de ghiselles ik weet u op uwe waarde te schatten hernam zij luid ten bewijze dat zij elken schijn van geheimzinnige verstandhouding van zich wilde afwerpen
dat hij het voorstel om medeplichtige te zijn aan eene gruwelijke misdaad met afschuw heeft verworpen al was de verzoeking sterk uit aanzien van de groote beloften en zijn eigen diep verval
als men er eens in betrokken is weet men nooit wat er uit volgen kan daar wordt zulk singulier recht gedaan in deze booze tijden wijf riep schout gerrit opvliegend
laat me los ik heb geen geld bij mij geen penning ik kan toch niet geven wat ik niet bezit beet juliaan hem toe met eene stem schor van drift laat mij los of ik trek mijn rapier
vader hogenhoeck kon hem best een maandje of wat missen in het kantoor en het reizen alléén was hem z goed bevallen hoe prettig moest het dan niet wezen met zijne jonge vrouw tot gezelschap mabelia had nog zoo weinig van de wereld gezien
bastiaan wenkende dat hij nu zwijgen zou doch deze was te veel in geestdrift geraakt om op dien wenk te letten hij verkondigde mij de vervulling van mijn diersten wensch wat mij tegelijk tot de diepste beschaming en verootmoediging strekte hij zeî alleen deze woorden
hij had de behoeften van den natuurlijken mensch volkomenlijk onderschikt aan de eischen van het geestelijk leven hij wist niet beter of hij had zich zelven en al het zijne zonder voorbehoud gegeven aan den dienst van zijn heer
voor t oogenblik is het genoeg te weten dat maurits zelf met die verbintenis ingenomen was geweest en indertijd de gravin op haar slot te oud beierland had bezocht om er over te onderhandelen
maar dat hij ook met de meeste civiliteit en eerbiedigheid zich bereid had getoond haar te onderrichten omtrent de namen en personen der doorluchtige heeren en vrouwen die men zag verschijnen
dat verrast me sprak jacob jansz wat getroffen en nam zijn korfje in de hand wacht eens broêr mag ik er nog dit halfje spaansche wijn bij doen tot eene hartversterking voor wie t noodig heeft ge mocht er zelf ook wel eens meê van proeven dan dat dring ik niet op zal ik marrigjen roepen om het even bij u aan te reiken
hij wist dat bij mij een schadelijke weg was hij leidt mij op den goeden zijn naam zij geloofd in eeuwigheid ik kan het nu met blijdschap afstaan ik weet waar ik voortaan weêr tegen te waken heb
behoorden wij wel dus als vreemden tegenover den ander te zitten jacob jansz zijn we niet gelijken van afkomst en fortuin zijn onze familiën niet aan elkaâr vermaagschapt en hebben wij niet als knapen met elkaâr school gegaan en gespeeld al waardt gij een jaar vijf zes mijn oudere
zwijgend in zich zelven gekeerd bleven zij wacht houden naast het leger de ademhaling scheen welhaast een rustigen slaap aan te duiden vader graswinckel vergezeld van een zijner zonen en den medicijnmeester dien men in der haast had meêgebracht verscheen weldra om den lijder af te halen
was geen gemakkelijke tegenpartij toch stonden de kansen reeds niet meer gelijk de prins had een paar zetten gedaan die eer van overmoed dan van goed overleg getuigden en de graaf had niet verzuimd met die misgrepen zijn voordeel te doen
er vrij meê zooveel gij wilt ik lach zelf het eerst kloostergeloften te doen zoude mij ganschelijk niet passen en om redenen maar dit wete ik van mij zelf zoo ik mij tot eene orde begaf zou het die van de karthuizers zijn en ik zou den regel naleven ook want dat zijn geen dingen die men ten halve moet doen
de voorstellingen van schout gerrit omtrent zijne betere vooruitzichten die hem tot hiertoe koel hadden gelaten begonnen nu beteekenis voor hem te verkrijgen als die werden verwezenlijkt dan was hij niet meer de berooide zwerver sans feu ni lieu maar een vermogend grondbezitter in den lande van holland
welnu wiens bestier voerde mij daarheen om u in zijnen naam die reddende hand toe te steken wie ook god in de voorvallen des levens voorbijziende van toeval moge spreken
te gemoet ging met hare keukenlamp in de hand in de meening dat iemand die maar zoo binnenliep zonder zich aan te melden en naar het gebruik volk te roepen zeker met kwade bedoeling kwam
dat we nochtans niet moeten versagen omdat wij een tusschentreder en voorspraak hebben in hem die eeuwiglijk onzer aller verlosser en zaligmaker is in gods eigen zoon den mensch
de rijke dochters komen niet altijd zoo goed te land zonderling niet als ze verweesd zijn en in zoo groote vrijigheid leven als mabelia graswinckel die gewoon is in alles naar haar eigen hoofd te handelend
dien zekeren natuurlijken mensch waarvan hij het vooruit wist dat hij de hemelsche dingen niet zou verstaan noch begeerde te leeren kennen schout gerrit van zijne zijde zat ook niet op rozen zijns ondanks voelde hij zeker ontzag voor den man die zoo strenge beginselen had zooals hij dat noemde en die ze zoo nauwgezet beleefde
en heeft eene dame van uw rang dan geene vriendinnen of bekenden die haar vergezellen konnen mijne vrienden en verwanten zijn terstond na de feesten afgereisd ik ken hier te delft geene vrouwe waarmeê ik op een voet van gelijkheid kan omgaan
noodwendig moesten veroorzaken had ongelukkiglijk niet tot aanleiding eene gebeurtenis van algemeen belang zooals de goede huisman dien wij daareven invoerden in zijne simpelheid zich voorstelde als alleen de geldige reden te kunnen zijn voor zulk een kostbaar en luidruchtig feestrumoer te midden van den bangen druk der tijden
hapert er dan aan dat gij u aanstelt als een die niet bij zinnen is jonker van egmond dien naam riep juliaan opgeschrikt waarom worde ik bij dien naam genoemd
ieder van hen had machteld lief op eigene wijze gerrit fransz als iets dat hem toebehoorde met al de tirannieke zelfzucht van een kind dat een stuk speelgoed aan geen ander gunt
maar wij haasten ons het te zeggen de hollandsche regenten van dat tijdperk hadden geene aansporing van de zijde des volks noodig om de aanzienlijke personen die zich bij de republiek verdienstelijk hadden gemaakt of van wie zij nog diensten wachtten door openlijke hulde van hunne waardeering bewijs te geven
bah zijt daarop gerust dat de onderschout zijn schuld of onschuld wel fijntjes zal uitvinden de heeren van den gerechte en hunne dienaren hebben daar probate middelen voor ik geef hem aan op vermoeden aan hen is t hem te vatten en tot bekentenis te brengen
nogmaals den tocht beproefd en hij mocht guurt groot helpen om hilda aan land te brengen van malsem hield diewertje omstrengeld en wist met haar op den oever te raken machteld had in haar zieleangst den naam van gerrit uitgeroepen en deze op de vriendelijke stem afgegaan had half zinkend hare kleederen gevat terwijl zij haar arm om hem heensloeg
de paartjes zaten al in t ronde van de vermoeienissen uit te rusten op de plateform van de ruïne van waar men een prachtig vergezicht had over geheel de omringende landouwe vruchtbaar en welig
vermoedelijk is hij van t eene taphuis naar het andere geslingerd om ten laatste in wie weet welk hol des verderfs aan te landen waar men hem van zijn laatste goudstuk zal hebben beroofd
bij onze nadering maakte deze persoon zich schielijk uit de voeten en de jonker nam zijn weg in een tegenovergestelde richting de houding aannemende of hij ons niet had opgemerkt maar ik hield het er voor dat hij mij zeer goed had gezien en herkend spreek zelf juliaan herinnert gij u deze bijzonderheid
uwe hand in de mijne ten bewijze dat gij aanneemt en de graaf stak hem met gulle gemeenzaamheid beide tanden toe juliaan was als roerloos blijven staan de oogen naar den grond gericht
dus had hij haar niet herkend mabelia bekwam van blijdschap en hernam haar aplomb op het oud delft mijnheer maar ik ga dien weg niet uit
zorg dan zediger te worden in uwe wenschen mij schemert het voor de oogen van al dat gepronk en geflikker en ik weet wel dat ik in t geval der gravinne van solms wezende niet zooveel omhaals zou hebben gemaakt
ik voel mij beheerscht door gedachten die dwaas die roekeloos ja die zondig zijn en ik kan ze niet verzetten lijsbeth ik kan het niet al voele ik dat ze mijne blijdschap wegnemen en dat ik ondank plege jegens god en menschen hernam juliaan en liet moedeloos de handen in den schoot vallen
zeg dit voort wellieve aan hen die mij een zonderling noemen en meenen dat het mij gelust als een zulke aangegaapt of nagewezen te worden en wat nu voorts juliaan betreft
ook was het volk met kinderlijke liefde aan hem gehecht en had hem den eernaam van vader haite gegeven dat haite willem met opzet onrecht en hardheid kon plegen
ik begrijp u mevrouw de adelaar heeft evenzeer zijne slagpennen noodig als de musch hare vleugelkens lacy die snoode spaansche tiran de hertog van alba heeft ons zoo deerlijk de wieken geknot dat wij nauwelijks als musschen gedekt zijn en toch genoodzaakt ons als adelaars voor te doen
achtte het bruidspaar zich niet gehouden tegenwoordig te zijn het had zich nu lang genoeg vertoond om aller nieuwsgierigheid bevredigd te achten en met minzame groeten en statelijke buigingen nam het zijn afscheid zoowel van den magistraat als van de omringende toeschouwers
men ziet het graaf george eberhard van solms hoe jong ook had in voorkomen en gedragingen al de strakke waardigheid van zijn rang al den bedachtzamen ernst van den rijperen leeftijd
dus genoemde libertijnen die zich gehaast hadden het papisme zooals zij het scholden den rug toe te keeren maar die traag en flauwhartig waren als het er op aankwam iets beters te grijpen
bah wees er niet bezorgd over hij is nog niet van ons af en wat niet gebeurd is kan ng komen zeî bernard gevat a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel wij willen je de zaak wel meêdeelen maar de geschichte is te mooi en te lang om haar z in der haast te vertellen
heer wat een hammen en tulbanden en eierkoeken met spek worden er bij ons reê gezet als men bruiloft zal houden om niet te spreken van al t zuiverlijke tarwebrood benevens zoetemelksche kaas en boter
wie had dàt van hem kunnen verwachten riep de ghiselles zoo verrast en verblijd dat hij zich zelf bijkans verraadde en hebt gij de onvoorzichtigheid begaan aan dat verlangen toe te geven riep schout gerrit terwijl de ghiselles in zichtbare spanning vragend het oog op graswinckel vestigde zonder een woord te kunnen uitbrengen
dat placht zijne excellentie de graaf van leycester ook te zeggen toch worden zulke schoon klinkende uitspraken wel eens te schande gemaakt want de goede man kon jammerlijk dolen doch wat zal men zeggen menigeen weet niet bijtijds de wijste partij te kiezen
wat wilt gij dat ik dien lafbek zal antwoordden die zich onderstaat u dus te bejegenen op zoo iets antwoordt men niet hernam mabelia reeds wat kalmer geworden onder hare
de soldeniers die wij om het krijtveld zagen rondwoelen spelen eene te belangrijke rol in ons drama zij het ook door de verwarringen die zij aanrichtten om hen geheel uit het oog te verliezen
scheen weinig aan de religie te hechten al sproot ze uit een geslacht van hugenoten om des geloofswille uitgeweken wij gingen niet gezet ter kerk haar fransche bijbel kwam slechts des zondags te voorschijn en zij miste geheel dien deftigen ernst die mijne goede moeder zoo eerbiedwaardig maakte en die men zegt dat de fransche ballingen kenschetst
geheel zijn voorkomen getuigt nog wel van zwakte maar toch van terugkeerende krachten en van zeker welbehagen in het gevoel der hernieuwde gezondheid op zijn gelaat ligt die rust van den herstellende die nog niet tot de zorgen de plichten den strijd des levens wordt geroepen
nu spreek daar niet van ja toch laat mij er van spreken het heugt mij of het gisteren ware voorgevallen en toch wat ligt er al niet tusschen veel te veel dan u nu goed zou zijn na te speuren
en ik had te dien tijde eene bijzondere reden om hem z in de diepte te werpen dat hij er zich niet meer van zou oprichten naar ik hoopte dat klinkt nu hard ik gevoel het maar ik ben hier om het kwaad te herstellen en dat gaat niet zonder volkomen
daar kan hij niet blijven dat ben ik met u eens want uit eigenbaat of uit zottelijke toegeeflijkheid zouden ze hem alles toelaten wat in zijne kranke hersens opkwam en gij noch ik kunnen er altijd bij zijn om tegen zulke abuizen te waken
en toch was het uit natuurlijke oorzaken zeer wel verklaarbaar strikte matigheid gehardheid in alles van der jeugd aan een waakzaam en werkzaam leven even vrij van de beroeringen der hartstochten als van de vele kwellingen en bekommeringen die den geest vermoeien en het gebeente verteren
maar nu in hare uiterste verontwaardiging in haar verlangen om zich op welke wijze dan ook van zijnen ergerlijken aandrang te ontslaan vergat zij de voorzichtigheid en greep zij naar dat gevaarlijk wapen
de baron boog zich en knabbelde op zijn mutstatsen of hij een onvoorzichtig antwoord verbeet maar hij bleek niet genoeg hoveling om zijn misnoegen geheel te bekampen en de ergernis en verveling met gelijkmoedigheid te dragen
maar ik blijf daar bij u staan keuvelen oft ik uwe kamer niet had te doen inmiddels als gij wijs wilt zijn jonker moet gij eens wat rondloopen in t jonge groen dat zitten peinzen in eenlijkheid deugt voor u niet kunt gij het nu al zonder mijn steun doen
men laat ze t leven ja zoolang er geen pretext is om ze op te knoopen maar niemand bekommert er zich om in welken hoek ze doodhongeren is dat goed recht en acht je dat zij die het plegen zooveel beter zijn dan wij
en zich tot juliaan wendende vervolgde hij ik moet u eene wijle aan u zelven overlaten gij kent bereids den weg naar mijn laboratorium wil u den tijd korten daar een kijkje te nemen en wat in mijne boeken rond te snuffelen
belooft gij mij dit belooft gij mij dit mabelia uw levensgeluk uw goede naam uwe eer uwer ziele zaligheid staan op het spel zoo gij mij dit niet belooft en u niet vastelijk voorneemt het te houden
de slap neêrhangende rand van den hoed bedekte een deel van het gelaat de mantel vermomde de gestalte slechts werd zij het zijdgeweer gewaar en dat strekte niet tot hare geruststelling
niet vreemd dat zijne wondre kracht hier geen mirakel kon wrochten op de platte oppervlakkigheid had hij geen vat op een gemoed door lage eigenbaat als met ijzer ompantserd kon hij niet inwerken
zijn groot vermogen aan mijne moeder en mij heeft vermaakt en daarmeê nicht hogenhoeck en haar zoon antony heeft onterfd om dat onrecht goed te maken werd er afgesproken dat ik antony zou hijliken als wij den leeftijd hadden en elkander aanstonden
dien schrikkelijken oorlog die op het veertigjarige martelaarschap was gevolgd een oorlog waarvan het einde niet was te voorzien en die reeds zooveel bloed kostte en zooveel tranen en zooveel goud door den vrijheidlievenden landzaat niet onwillig maar even zeker niet uit zijn overvloed voor de algemeene zaak ten
daar zit er menigeen te toebacken die van t noorden en van t zuiden weet meê te spreken en die er je alles van zeggen zal wat je weten wilt ik heb van het eêlste kruid en bonkesjes zoo wonder aardig dat er je de lippen naar jeuken zullen komt er eens de proef van nemen met zooveel kameraden als je maar meêbrengen wilt
dus was het werkelijk bevreemdend dat hij deze aanleiding niet te baat nam om met zijn neef maurits en de heeren staten te aboucheeren en wenken te geven die niet zelden werden opgevolgd en waarvan osboom oussaint e het gemeene vaderland de goede vruchten oogstte
de zonderlinge woorden die hij gesproken had in den belangrijksten nacht van zijn leven ook in het bijzijn zijner moeder betreffende geestelijke ervaringen en heilige voornemens werden door deze opgevat als de uitwerking van een koorts achtigen droom
is t dan juist aan u om hem die harde les te geven leert het evangelisch voorschrift niet dat men zich wachten moet zijn schuldenaar dus haastiglijk voor den rechter te trekken en dat men barmhartigheid behoort te oefenen jegens zijne
uit wier kleederen van grove grijze wol zich daarbij eene vieze vunzige lucht ontwikkelde en wier dor taankleurig gelaat haar sinds lang in de buurt den bijnaam van gele fij had verworven
gij hebt eene boodschap aan mij en van wie vroeg zij verwonderd van mijne schaapkens mijne armen bedoel ik verbeterde hij toen zij hem bij die uitdrukking wat koel en bevreemd aanzag allereerst om u te danken voor de gulle weldadigheid aan hen bewezen
ik kan die bewijzen niet leveren tenzij de justitie allereerst aan de door mij gestelde voorwaarde voldoet namelijk dat zij het verblijf weet uit te vinden waar de rampzalige den laatsten nacht van zijne vrijheid heeft doorgebracht hij moet daar van kleeding gewisseld en de papieren die van zijne schuldige voornemens getuigen verborgen hebben
betooverd door herinneringen die hij zou weten te doen gelden bekoord wellicht door zijn uiterlijk waara l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel hij het voordeel kan geven van eene prachtige en smaakvolle kleedij gij in de edelmoedige beweging van uw dankbaar harte
der gezanten is geenszins de mantel der liefde die den schuldige zou bedekken maar ik meende toch dat zij niet onkundig waren
juliaan heeft antecedenten die hem bijzonder schuw maken voor de menschelijke gerechtigheid om de waarheid te zeggen ik meende alles korter en zakelijker te konnen afdoen zooals gij weet woont de advocaat van holland dicht in mijne buurt als hij zich te delft ophoudt
trotseer niets machteld niets voor mij ieder van ons heeft een anderen weg te gaan ik wees er gerust op ik zal wederkeeren tot datgene wat men het leven noemt
die scherts gaat te grof sprak hij wrevelig gij vergeet wien ge voor hebt bartels ik wil een los uitgesproken woord niet als ernst opgevat hebben zie veeleer toe voor u zelven dat gij in al uw doen en laten voor mijn oog moogt bestaan als ik te uwent kom voor dat verhoor
de materialen dit moet gij zelf weten nemen veel gelds en gij moogt mij gelooven of niet maar wij zijn eigenlijk arm naar onzen stand arm te midden van al de weelde die haar omringde
hachelijke kans waaraan men zich blootstelde en ongelukkig was dit bruidspaar geene uitzondering in hun tijd noch kan het als een verouderd voorbeeld van roekeloosheid en lichtzinnigheid worden aangewezen in den onzen
zoo is het wees dan verwittigd dat het een oorlog zal zijn op leven en dood liever vrede in den dood dan vrede met u
ik zie in dat gij gelijk hebt lijsbeth en gij doet mij goed met zoo te spreken en toch gij weet niet hoe het mij beschaamt dat ik van jongs aan gehard in het ruwe soldatenleven tot allerlei ontberingen en vermoeienissen nu die lichte onthouding niet heb konnen dragen zonder als een weekeling te bezwijken
door gods rechtvaardig oordeel ben ik verdoemd wat een schrik dat gaf onder de toegevloeide schare dat behoef ik ulieden niet te zeggen sinds uw aller kaken bleek zijn en uw aller wezenstrekken strak staan alleen maar van dit aan te hooren
als de heeren staten zoo gul zijn met hunne giften mochten ze in trouwe wel wat ruimer en vlugger zijn met de betaling van t arme krijgsvolk sprak piet met bitterheid
wat uw wantrouwen aangaat er zijn verdenkingen die men licht van zich af kan werpen als men alleen in zijne eigene zaak heeft te spreken maar het valt zwaarder waar men vorsten dient wier belangen de uiterste discretie vorderen
doch het niet noodig achtende mij om harentwille daar op te houden reed ik terug zoo ras mijn paard en ik zelf de noodige rust hadden genomen ik had reden te gelooven dat ik het slachtoffer was geworden van opzettelijke misleiding
daar is wel wat waars in t geen ge nu zegt maar toch mabelia heb geene zorge en schik zoo wijd niet van mij af de lieden zouden het ons dus doende kunnen aanzien dat wij t oneens zijn
daar is een toeval bijgekomen maar ik zie niet dat we de hoop moeten verloren geven met gods hulp zal hij wel weêr zijn bij te brengen al sprekende bracht hij een fleschje met reukgoed te voorschijn en hield dat mijn man onder den neus
met aanduiding van de gevluchte soldeniers als de vermoedelijke daders een onderkomen moesten ze hebben maar waar wie zou ze herbergen zoo met hun vijftienen en ieder op zich zelven wie zou een eenzamen zwerver zoo maar innemen in dit nachtelijk uur
neen neen het zal mij nergens beter zijn dan hier bij u hernam hij naast haar plaats nemende ik heb behoefte aan een praatje jawel gij zult oude lijsbeth nog tot eene klappei maken waar moet ik nu van vertellen zeker weêr van den ouden tijd van uwe moeder
maats welkom te delfgauw lieve genannen welkom te delfgauw herhaalden allen luid en lustig terwijl jacob jansz snel zijne riemen weg wierp en zijn sprong nam om de aanlegkade te bereiken
neen wees tevreden maurits heeft genoeg van het feest houden zijne excellentie is al in de vroegte en in alle stilte weggetrokken om zijn jongen broeder hendrik frederik naar leiden terug te brengen de delftsche lucht deugt niet al te lang voor een leidsch student maar wat hadt gij mij te zeggen
ja ik erkenne het nu ik weêr beter worde verblijd ik mij in het gevoel van nog te leven in het vooruitzicht van weêr gezond en sterk te worden mijn hart is vol dankbaarheid en toch zoo weemoedig gestemd dat ik zou konnen schreien zoo ik mij die weekheid niet schaamde en zijns ondanks werden de oogen toch vochtig
en de opofferingen door den prins haar vader gedaan in den vrijheidskrijg ng eene vermogende vorstin mocht heeten terwijl zij zelve slechts eene der dochteren was van een edelman wiens goederen verbeurd verklaard waren wiens belangrijkste bezittingen onder de macht des vijands lagen
neemt dat zooals gijlieden zelf wilt hervatte schout gerrit droogjes ik dank ulieden voor uwe ophelderingen en meene dat ik ulieden vorders het stilzwijgen over deze zaak kan toebetrouwen
toen eindelijk de edelman aan zijn toezicht vertrouwd weêr naar buiten trad zag deze er uit of hij zich zeer had verhit in drank of in toorn hij liep gejaagd voort zonder den man op te merken die hem tot geleider had gestrekt en die voorzichtiglijk op een afstand volgde
waar de étiquette vorderde dat het huwelijk gesloten werd en waar de jonggehuwden zich dachten te vestigen bijgevolg zouden de feestelijkheden duren van den den aart den trouwdag tot den den toen men begon te scheiden zooals duyck vermeldt en voor ieder van die dagen moesten aangename en afwisselende tijdkortingen worden uita