AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij had geen ander wapen dan zijn haat hij nam voor dien in het bagno te scherpen en mede te nemen wanneer hij ging
vloed van den schuldige wroeging god beweegt de ziel evenals den oceaan na weinige oogenblikken wat hij er ook tegen doen mocht ving hij dit sombere zelfgesprek weder aan
ziehier hoe de zaak is ik ging over het marktplein toen gij de vrouw medevoerdet er stonden nog groepen menschen bijeen ik deed dus onderzoek en vernam alles de burger had ongelijk
het gezicht der guillotine had intusschen den bisschop een schok gegeven waarvan hij zich in langen tijd niet herstelde inderdaad wanneer het schavot dààr zoo voor u oprijst heeft het iets gruwelijks
toen zag hij het tweefrancstuk dat zijn voet in den grond had gedrukt en dat te midden der keitjes glinsterde dit veroorzaakte hem als een elektrieken schok
dat men dus geduld moet hebben dat dit voor de arme kleine kinderen beter ware geweest dat het van hem nietig ongelukkig mensch een dwaze daad was geweest zich gewelddadig aan de geheele maatschappij te vergrijpen
bedekten niets van het ontvangen loon en droegen op klaarlichten dag hun schandelijk verkregen schatten en waardigheden ten toon deserteurs van ligny en quatre-bras bewezen hun monarchale verkleefdheid door de naaktheid waarmede zij hun betaalde schurkerij droegen
soms bespotte hij die zelfs met vriendelijke aanmatiging in de tegenwoordigheid van den bisschop die dan luisterde bij zekere half officieele feestelijkheid moesten graaf deze senator en de bisschop een diner bij den prefect bijwonen
madeleine antwoordde niet de aanwezenden ademden nauwelijks de wielen waren dieper gezonken en t was reeds bijna onmogelijk voor madeleine geworden van onder het voertuig weg te komen
en van javert op madeleine al naar deze of gene sprak t was duidelijk dat javert zooals men zegt geheel uit de lijken moest geslagen zijn
helaas god geeft den menschen lucht maar de wet verkoopt ze hun ik beschuldig de wet niet maar ik loof god in het departement isère in dat
men zag hem eerst te jauziers daarna te tuiles hij verschool zich in de grotten van joug de l'aigle en van daar begaf hij zich langs de sluipwegen van
ontbering waarom zelfopoffering waartoe ik zie niet dat een wolf zich voor het geluk van een anderen wolf opoffert
hoeveel zeidet ge dat ge schuldig waart fantine die alleen javert had aangezien wendde zich tot den maire zeggende spreek ik met u
in een anderen hoek stond een boterpot waarin water was dat s winters bevroor en telkens ijsranden achterliet zij had de schaamte verloren zij verloor nu ook haar behaagzucht het laatste noodlottig verschijnsel
de gezworenen zullen dit wel bedenken de beschuldigde was weder gaan zitten maar stond schielijk op toen de advocaat-generaal gesproken had en riep gij zijt heel slecht gij dat wilde ik u zeggen
de heer madeleine nam uit zijn zak het papier waarop hij cijfers had geschreven hij liet ze den vlaming zien het waren de getallen
de vrouw hernam tholomyès wacht er u voor wee hem die zich aan het veranderlijk hart der vrouw overgeeft de vrouw is valsch en trouweloos zij haat de slang uit broodnijd de slang is de winkel aan de overzijde
in de spookachtige ontsteltenis van t eerste oogenblik meende hij schier dat het hengsel leven aannam en als een hond huilde en blafte om een ieder te waarschuwen en de slapenden te wekken
op zijn hoofd dat al kaal begon te worden zijn spijsvertering was niet best en hij had een traanoog maar naargelang zijn jeugd vervloog vermeerderde zijn vroolijkheid
is een achtenswaardig man die door zijn strenge strikte eerlijkheid zijn ondergeschikte maar zeer gewichtige betrekking eer aandoet zijn verklaring luidde als volgt
ga over de rivier te camblin moet ge rechts afslaan dat is de weg van mont saint eloy naar arras maar t wordt donker en ik zal verdwalen zijt ge niet uit deze streken neen
de zwarte ader van het noodlot komt er gestadig weder op te voorschijn tweede hoofdstuk hoe uit een naam een andere kan ontstaan
een onvoorzichtige krachtsinspanning een onhandigheid een verkeerde beweging kon hem het leven kosten t was niet mogelijk hem te bevrijden dan door het voertuig van onder op te heffen
den ganschen morgen was zij stil sprak weinig frommelde met de bedlakens en scheen binnensmonds afstanden te berekenen
weet men waarheen de ziel der dieren gaat een leelijk gezicht en aangeboren onvolmaaktheden verstoorden noch verontwaardigden hem
intusschen was de vrouw op de woorden van den boer zoudt gij soms die man zijn opgestaan had haar beide kinderen in de armen genomen en zich schielijk achter haar man in veiligheid gesteld
wat doet ge hier vriend vroeg zij op ruwen strengen toon antwoordde hij gij ziet immers goede vrouw dat ik mij te slapen leg
een dikke vlaamsche meid dekte in allerijl de tafel hij aanschouwde de jonge dochter met een gevoel van welgevallen dit hinderde mij dacht hij ik had niet ontbeten
als zag hij iemand toen hij gesproken had sloten zich zijn oogen de inspanning had hem uitgeput het was blijkbaar dat hij in een minuut de weinige uren had afgeleefd die hem nog over waren
blachevelle scheen opzettelijk geschapen om des zondags de shawl van favourite op den arm te dragen tholomyès volgde als de meester der groep hij was zeer vroolijk maar men voelde toch zijn heerschappij
maar het weinige wat men er van vernam heeft in deze stad zulk een diepe herinnering achtergelaten dat het in dit boek een gewichtige leemte zou zijn zoo wij het niet in bijzonderheden mededeelden
hoor mijnheer de directeur ik zal u iets zeggen er bestaat blijkbaar een vergissing gij hebt voor zes-en-twintig personen vijf of zes kleine kamers wij hebben hier met ons drieën plaats voor zestig menschen
dien madeleine en op denzelfden oogenblik dat zij hem op schandelijke wijze beleedigd had redde hij haar had zij zich dus bedrogen moest zij haar geheele ziel omkeeren
en dacht steeds aan haar monnik wiens weduwe zij was en die haar gebreideld en tam gemaakt had zij was een brandnetel wie men kon aanzien dat ze met de monnikskap in schuring was geweest
gewoonlijk ziet men voor de deur eener herberg een mestkar of een wagen het voertuig evenwel of beter gezegd het overblijfsel van een voertuig
elfde hoofdstuk christus heeft ons vrijgemaakt wat beteekent deze geschiedenis van fantine t is de maatschappij die een slavin koopt
het zou misschien een ander zijn voorgekomen dat het hier waar hij zulk een rampzalige voor zich had zaak was geweest zijn ziel
vijfde hoofdstuk gerustheid na zijn zuster goeden nacht te hebben gezegd nam monseigneur bienvenu een der zilveren kandelaars van de tafel gaf den anderen aan zijn gast en zeide ik zal u naar uw kamer brengen mijn vriend
noch voor vermoeidheid noch voor kosten teruggedeinsd hij had zich niets te verwijten t was zijn schuld niet zoo hij niet verder kwam hij kon niet meer doen zijn geweten was voldaan de voorzienigheid had het aldus beschikt
wat het postboek geeft slechts vijf en een kwart uur op o hernam de straatmaker gij weet dus niet dat men bezig is den weg te herstellen
hij sliep rustig hij lag wegens de nachtkoude der beneden alpen half gekleed in een bruin wollen nachtrok te bed zijn hoofd rustte een weinig achterover gebogen in het kussen
in zijn opgewektheid geef hem een piek en hij veroorzaakt den en augustus geef hem een geweer en men heeft austerlitz hij is het steunpunt van napoleon en de hulpgenoot van danton
om den gewaanden jean valjean te bevrijden en den wezenlijken aan te geven helaas dit was een ontzettend offer een smartelijke overwinning een laatste stap maar hij moest
met dahlia zephine en bovenal favourite was dit het geval niet haar nauwelijks begonnen roman bevatte reeds meer dan één episode en de minnaar die in het eerste hoofdstuk adolf heette was in het tweede alfons
hij was een grijsaard van omstreeks vijf en zeventig jaren en bekleedde de waardigheid van bisschop sedert
weg met de wijsheid vergeet alles wat ik gezegd heb laat ons noch preutsch noch sluw noch dom zijn brengen wij aan de vroolijkheid een toast laat ons vroolijk zijn voltooien wij onze studie in de rechten met dwaasheden en maaltijden
ik geloof dat de man zoo zeide toen vervolgde hij morgen zoodra de dag aanbreekt moet ik op weg zijn t is moeielijk reizen des nachts koud overdag heet ge gaat naar een goed gewest zei mijn broeder
hij gevoelde dat hij nu aan het tweede beslissende oogenblik van zijn geweten en van zijn lot gekomen was dat de bisschop de aanleiding tot de eerste herschepping van zijn leven had gegeven
g scheen te sterven omdat hij het zoo wilde er vertoonde zich nog vrijheid in zijn doodsstrijd slechts zijn beenen waren bewegingloos daar had de duisternis
mijnheer de priester gij houdt niet van de ruwe zijde der waarheid christus beminde ze hij nam een roede en veegde den tempel schoon
ik neem er genoegen mede ze is licht maar open t is mij onverschillig denkt mijnheer de maire er wel aan dat het winter is de heer madeleine antwoordde niet en de vlaming hernam dat het zeer koud is
na deze aanmerking op het rapport van den graaf anglès keeren wij tot onze vier paren terug het diner zooals wij gezegd hebben liep ten einde
dat gewoel vermaakte de meisjes favourite riep welk een geweld t is alsof t hoopen kettingen zijn die wegvluchten
zou hij niet komen waarom ge weet de reden ge spraakt er fluisterend over ik wil ze weten de dienstmeid fluisterde schielijk de liefdezuster toe zeg dat hij op het stadhuis bezig is
ge zijt in een toestand die ernstige overweging vordert de zwaarste vermoedens rusten op u en kunnen tot de ernstigste gevolgen leiden
en al de kleine savooiaards die in de stad kwamen bij zich laten roepen en ondervraagd had naar de families van faverolles berichten ingewonnen
en op een of ander zolderkamertje een onbekende fourier dien de toekomst zich steeds roemrijk zal herinneren lord byron begon op te komen een noot van een gedicht van millevoye kondigde hem in frankrijk aan met deze woorden
en nu men had gelijk t is gelukkig dat ge t zelf erkent ik moet wel want de ware jean valjean is gevonden
wanneer hij er over spreekt zegt hij dat een bisschop zoo wezen moet verbeeld u de huisdeur is nooit gesloten ieder die wil kan binnentreden en is terstond bij mijn broeder
op zekeren dag verspreidde zich het gerucht in de stad dat een jong herder die bij het voormalig lid der conventie g diende een geneesheer was komen halen dat de oude zondaar op sterven lag en hij den nacht niet zou doorkomen goddank zeiden sommigen
eer dit huis een hospitaal was geworden had het aan een burger behoord en van dien tijd dagteekende deze versiering de kamers waren met roode steenen bevloerd die wekelijks geschrobd werden en vr de bedden
men geeft hun legenden hersenschimmen de ziel de onsterfelijkheid den hemel de sterren zij kauwen op dat alles zij smeren het op hun droog brood die niets heeft heeft ten minste den goeden god ik heb er niets tegen
deze man was samengesteld uit twee zeer eenvoudige en betrekkelijk goede eigenschappen welke hij echter door ze te overdrijven schier slecht maakte den eerbied voor het gezag den haat tegen wederstand
hij zou niet geaarzeld hebben den zoon van barrabas en den zoon van herodes naast elkander te plaatsen mijnheer de onschuld is op zich zelve een kroon
de gevangenneming van den paus geschiedde gelijk bekend is in den nacht tusschen den
madeleine richtte zich op hij was bleek hoewel van zweet druipend zijn kleeding was gescheurd en met slijk bedekt allen weenden de grijsaard omhelsde zijn knieën en noemde hem een engel gods
of deze straf in verband met de verzwaring wegens de herhaalde pogingen ter ontvluchting niet ten laatste een soort van aanslag van den sterkere op den zwakkere werd
mijn twee voortanden te willen uittrekken ik zou er verschrikkelijk uitzien het haar groeit weder aan maar de tanden o die gedrochtelijke kerel ik zou liever uit de vijfde verdieping op de straat springen
zooals gezegd is maakte vader madeleine fortuin te midden dezer nijverheid waarvan hij de oorsprong en de spil was zonderling echter was t voor een eenvoudig industriëel dat dit in geenen deele zijn voornaamste zorg scheen
die zich aan tegenstand ontscheurt t welk zoo duidelijk uitdrukt maar wie drommel zou mij willen dwingen toen keerde hij zich schielijk om zag naar de deur die hij was binnengekomen
terwijl de drie kleine meisjes vroolijk bijeengehurkt in de aarde woelden gebeurde iets dat haar tegelijk verschrikte en in
en tengevolge had gehad dat de toestand was omgekeerd door in de plaats van de schuld des misdadigers de schuld van den straffende te stellen
de jongste van de drie moest van een oudtante honderd duizend francs rente erven de tweede zou van een oom den hertogstitel bekomen de oudste moest zijn grootvader in het pairschap opvolgen
ook zeide hij onderwijs de onwetenden zooveel ge kunt de maatschappij bezondigt zich door geen kosteloos onderwijs te geven de duisternis welke zij veroorzaakt komt te harer verantwoording in een donkere ziel sluipt de zonde
een godin en een reuzin zag strijden hij was met ontzetting vervuld maar t kwam hem voor dat de goede gedachte de overwinning behaalde
ook ik zeg niet zijn gedachten maar zijn natuur in die mate dat zij niet meer over hem waakten zij vertrouwden hem aan god
deze fraaie pendules deze heerlijke tapijten deze keurige livreien dat alles moet zeer lastig zijn ik zou al die overdaad niet willen die mij gestadig in de ooren zou roepen
het schip dat verwijderd voorwerp waarop menschen waren is verdwenen hij is alleen in den schrikkelijken donkeren afgrond hij zinkt verstijft wringt zich hij voelt onder zich de monsterachtige golven van het onzichtbare hij roept
het zal nacht zijn t is trouwens om t even sterven is een zeer eenvoudige zaak men heeft daartoe het daglicht niet noodig het zij zoo ik zal onder den vrijen hemel sterven de grijsaard wendde zich tot den herder
eveneens zag hij en als bewogen zij zich in tastbare vormen voor hem de twee gedachten die tot hiertoe het dubbele richtsnoer zijns levens waren geweest zijn naam te verbergen zijn ziel te heiligen
hij was afschuwelijk t was een onaangename verschijning magloire had zelfs de kracht niet een kreet te uiten zij stond met open mond te beven
aan het raam gekomen onderzocht valjean het nauwkeurig het was zonder tralies kwam in den tuin uit en was slechts volgens landelijk gebruik met een wervel gesloten
en dan zal mijn kamer een waar museum zijn ook heeft zij in een hoek van den zolder twee houten consoles van antieken vorm gevonden men vroeg zes franks om ze opnieuw te vergulden maar t is beter dat geld aan de armen te geven zij zijn overigens leelijk
de avond grenst aan den morgen mist schemering het venster is dof het geeft geen helder licht de lucht komt als door een kelderluik de geheele dag is een kelder de zon gelijkt een bedelares een
twee gouden napoleons mompelde een oude vrouw zonder tanden die meid is waarlijk gelukkig fantine liep heen en stopte haar ooren om de schorre stem van den man niet te hooren die
als den galeislaaf jean valjean herkend tegen deze bedenkingen en getuigenissen kon de advocaat niets anders aanvoeren dan de ontkenning van zijn cliënt
hij meende dat een boosdoener het gedaan had hij ging binnen en t eerste wat hij zag was een achtergelaten goudstuk op een of ander meubelstuk
hij poogde niet het licht der zaken tot één vlam samen te dringen hij had niets van een profeet niets van een magus wijze zijn nederige ziel beminde slechts dat was alles t is zeer waarschijnlijk dat hij het gebed
en wat heeft de netel noodig weinig grond geen zorg of opkweeking alleen valt het zaad uit naarmate de plant rijp wordt en is moeielijk in te zamelen dit is het eenige bezwaar
t was zoo hij zag de schrikbarendste beelden uit zijn verleden met al het vreeselijke der wezenlijkheid om zich heen verschijnen en herleven
in het paradijs te blijven en er duivel worden naar de hel wederkeeren en er engel worden wat te doen groote god wat te doen
ik zeg u t is een vergissing gij hebt mijn woning en ik heb de uwe geef mij mijn huis terug dit behoort u
wetten vooroordeelen feiten menschen dingen dat alles bewoog zich heen en weder boven hem al naar de ingewikkelde verborgene beweging welke god aan de beschaving geeft
zeker zulk een man had verdiend geen staatkundige meening te hebben men vergisse zich echter niet in onze bedoeling wij maken onderscheid tusschen hetgeen staatkundige meening wordt genoemd en die edele zucht naar vooruitgang
t is een droom hij zag den opzichter eenige schreden van hem staan hij hield hem voor een spook tot deze opzichter hem plotseling een slag met den stok gaf
hij stemde toe dat hij een uiterst lakenswaardige daad gepleegd had dat men hem misschien dat brood niet geweigerd zou hebben zoo hij het gevraagd had dat het in allen gevalle beter was geweest het f van het medelijden
het huis had niet één deur met een slot de deur der eetkamer die zooals gezegd is gelijkvloers met het kerkplein was had vroeger sloten en grendels als een gevangenisdeur gehad de bisschop had dit ijzerwerk doen wegnemen
rampzalig lot hij kon voor gods oog niet heilig zijn dan wanneer hij voor de oogen der menschen wederom in de schande verzonk
op het oogenblik dat ge deze regelen leest brengen vijf vurige rossen ons naar onze papa's en mama's terug we ruimen het veld zooals bossuet zegt we vertrekken we zijn vertrokken wij vluchten in de armen van
waardoor hij niets scheen te zien en alles zijn gang liet gaan te faverolles niet ver van de hut van valjean aan de overzijde woonde een boerin marie claude de steeds hongerige kinderen
wij beweren niet dat het portret t welk wij hier geven waarschijnlijk is wij zeggen alleen dat het gelijkt
plukten bloemen aten en dronken kortom waren volkomen gelukkig de meisjes koutten lachten en zongen als ontsnapte vinken t was een dolle pret zij schertsten en stoeiden met haar minnaars
dit is hetzelfde het geweten is vereeniging van alle wetenschap die in ons is monseigneur bienvenu luisterde eenigszins verwonderd naar deze voor hem nieuwe taal
en die door de wolken telkens verbroken werd geleek op het bleeke licht dat door een kelderluik valt waarlangs menschen heen en weer gaan
vergeving hernam javert dat ik u nog een vraag doe t is mijn plicht hebt ge van avond niet iemand gezien die ontvlucht is en dien wij zoeken jean valjean hebt ge hem niet gezien de zuster antwoordde neen
waarin men geen blik meer slaat voelen op hun hoofd de gansche zwaarte der maatschappij zoo schrikkelijk voor hem die er buiten zoo ontzettend voor hem die er onder is in dien toestand gaf
t behoort niet bij de correctioneele politie t behoort bij t hof van assises te huis t zijn geen enkele dagen gevangenis
dewijl hij niet voor den dood des konings gestemd had was hij niet in de verbanningsdecreten begrepen geworden en had in frankrijk mogen blijven
een bliksemstraal kan niet verkeerd treffen en lodewijk xvii voegde hij er bij het oud lid der conventie scherp aanziende
en die een visioen van den ontzettenden berg der oneindigheid hebben monseigneur behoorde niet tot dezulken monseigneur bienvenu was geen genie geen groote geest hij zou teruggedeinsd zijn voor die hoogten
dezen keer scheen hij met zich zelven tevreden te zijn men vindt de diamanten slechts in den donkeren schoot der aarde men vindt de waarheden alleen in de diepte der gedachten
niemand hij zelfs niet had kunnen zeggen wat in hem omging om zich daarvan een denkbeeld te kunnen maken zou men zich het gewelddadigste tegenover het zachtmoedigste moeten voorstellen
de moeder welke hij in den waan hield dat haar kind gelukkig was en goed aankwam onderwierp zich en zond de twaalf francs sommige karakters kunnen niet aan de eene zijde beminnen zonder aan de andere te haten moeder
deze laatsten zijn groote geleerden maar t is groote schande onwetend te zijn doet zooals de lieden van queyras aldus sprak hij ernstig en vaderlijk
hoewel niet jong meer moest hij naar men zei verbazend sterk wezen hij bood de behulpzame hand aan wie ze behoefde richtte een paard op hielp een in t slijk gezonken wiel weer terecht hield een weggeloopen stier bij de hoorns vast
hij bleef eenigen tijd peinzend in deze houding welke iets onheilspellends moest hebben voor iemand die hem alzoo in de duisternis de eenige wakende in het slapend huis had gezien eensklaps bukte hij zich en trok zijn schoenen uit
zoodra ze geëindigd zijn erkent men dat het menschelijk geslacht ja hevig geschokt is geworden maar ook dat het is vooruitgegaan
met het vreemde meisje en vermaakten zich met kuilen in de aarde te krabben een onuitsprekelijk pleizier het vreemde meisje was zeer vroolijk de goedheid der moeder blijkt uit de vroolijkheid van het kind
en ziet onduidelijk stikdonkere afgronden onder zich onbekende afgrijselijke zeeplanten vatten hem omstrikken zijn voeten
door zware wolken betrokken juist op t oogenblik dat jean valjean voor het bed trad scheurde die sluier zich als met opzet en een straal der maan die door het langwerpig venster schoot verlichtte eensklaps het bleek gelaat van den bisschop
waarna hij naar het bed terugkeerde en bedaard het voorwerp nam dat hij er op gelegd had t geleek een korte ijzeren staaf aan t eene eind als een spies
en waar vervolgde hij zal mijnheer de procureur des konings worden gevonnist er had te digne een treurige gebeurtenis plaats een man werd wegens moord ter dood veroordeeld
toen hij den brief aan laffitte geschreven had stak hij hem in zijn zak evenals de portefeuille en ging weder op en neer zijn gedachten hadden geen andere richting genomen
wanneer de dag door vele en verschillende gewaarwordingen bewogen is geweest en vele dingen den geest bezighouden valt men wel in slaap maar men slaapt later niet weer in
was de tuchteling als verbijsterd en verblind door de deugd zeker was t en hij twijfelde hier niet aan
hoe de heer madeleine ja waarlijk hij heette niet madeleine hij heeft een gemeenen naam
toen de bisschop deze ziekenkamer van het hospitaal betrok had hij er deze portretten gevonden en ze laten hangen t waren priesters vermoedelijk donateurs twee redenen om ze te eerbiedigen
hij hief zijn blik op tot het kruisbeeld maar vervolgde zij zeg mij nu waar cosette is waarom haar niet bij mij op t bed gelegd tegen t oogenblik dat ik ontwaken zou
ge dat smartelijke oord hebt verlaten vol haat en vijandschap tegen de menschen zijt ge medelijdenswaard zoo ge het hebt verlaten met goede liefderijke en vreedzame gedachten zijt ge meer waardig dan een onzer
eerst na verloop van twee uren ontwaakte zij uit haar mijmering en riep o goede hemel zie ik heb den sleutel aan den spijker gehangen
de laatsten kwamen de aalmoezen halen welke de eersten er hadden gebracht in minder dan een jaar tijds werd de bisschop de schatmeester van alle weldaden en de kassier van alle noodlijdenden
toen zeide mij de eerste dien ik gezien en ondervraagd had toen ik de stad binnenging waar gaat ge heen weet ge niet dat ge sinds lang dood zijt ik opende den mond om te antwoorden maar zag dat niemand meer bij mij was
en schouwe in deze ziel in deze duisternis men zal er onder schijnbare rust reuzengevechten als bij homerus een gewoel van draken en
zoo hij t gedaan had zou hij den herbergier van het kruis van colbas voor zijn deur hebben gezien omringd van al zijn gasten en van een menigte voorbijgangers luid sprekende en hem met den vinger nawijzende hij zou tevens uit de wantrouwende
t was iemand van hooge gestalte half boer half handwerksman hij droeg een groot schootsvel dat tot aan zijn linkerschouder reikte en waarin een hamer een roode zakdoek en een kruithoorn staken
deze vrouw had gelijk vele vrouwen harer soort een zekere hoeveelheid liefkoozingen en een zekere hoeveelheid slagen en scheldwoorden waarvan zij zich dagelijks moest ontlasten
dit is een zeer zwaar vergrijp ik heb het gezag in uw persoon gehoond ik de agent van het gezag zoo een mijner ondergeschikten gedaan had wat ik had gedaan zou ik hem onwaardig voor den dienst verklaard en weggejaagd hebben
wie in de loterij wint is een schrander man de overwinnaar wordt altijd vereerd men moet met een helm zijn geboren dat is alles men hebbe slechts geluk en al t overige komt vanzelf den gelukkige beschouwt men als een groot man
vervolgens maakte hij bij zich zelven eenige vluchtige berekeningen dat de zittingen van het hof van assises gewoonlijk des ochtends te negen uren begonnen dat deze zaak niet lang zou duren de diefstal der appelen zou zeer spoedig afgehandeld wezen
bij gelegenheid dat magloire de schilderij van den wand had genomen om ze af te stoffen had de bisschop deze bijzonderheid geschreven gevonden
liet het witte paard voor het karretje spannen klom er in en reed verder steeds denzelfden weg toen het karretje zich in beweging zette bekende hij zich zelven dat hij een oogenblik te voren verblijd was geweest
wat ook niet een karretje ik ben niet keurig zooals ge ziet we zijn hier in een klein plaatsje ik heb in mijn wagenschuur hernam de man wel een oude kales die aan een burger in de stad behoort
en of hij ook spoedig de ziekenzaal zou bezoeken het meisje kwam na eenige minuten terug fantine lag altijd stil en scheen uitsluitend met haar gedachten bezig
paër de componist van agnese een goed man met een vierkant gezicht en een wrat op iedere wang dirigeerde de kleine gezelschapsconcerten der markiezin de sassenaye in de straat ville
een bisschop is steeds met werkzaamheden overladen dagelijks moet hij den secretaris van het bisdom ontvangen ook bijna dagelijks zijn
er was een grieksch schilder euphorion genoemd dien men den naam van lippen schilder gaf alleen deze griek zou waardig zijn geweest uw mond te schilderen
hij bezag zich in den kleinen spiegel op den schoorsteen en zeide zie t heeft mij verlicht nu ik een besluit genomen heb ik ben nu geheel anders hij deed nog eenige schreden toen bleef hij plotseling staan en zeide
al dat licht t welk in hem opging maakte hem als dronken had hij terwijl hij aldus met verwarden blik voortging een duidelijk besef van de gevolgen welke zijn avontuur te d voor hem kon hebben
neen antwoordde de man ten derden male klopte de vreemde de man stond op nam de lamp en deed de deur open
terwijl de wetenschap het ware gezag is de mensch moet alleen door de wetenschap bestuurd worden en door het geweten voegde de bisschop er
wat van hier tot hesdin is vijf uren van hesdin tot saint pol zes en van saint pol tot arras acht en een half hij gaat naar arras
de bisschop hoorde meestal zwijgend deze onschuldige en verschoonbare moederlijke uitweidingen aan eens echter scheen hij ernstiger dan gewoonlijk toen mevrouw
is dezelfde ouderdom vier en vijftig jaar dezelfde lengte hetzelfde voorkomen kortom dezelfde persoon
ik kan een eerlijk man die betaalt niet weigeren te logeeren zei de boer maar waarom gaat ge niet naar de herberg er is geen plaats hoe niet mogelijk t is geen kermis of marktdag zijt ge bij labarre geweest
toen ging ik naar een andere herberg daar zeide men tot mij ga heen niemand wilde met mij te doen hebben ik ging naar de gevangenis de portier wilde mij de deur niet openen
ga nu in vrede zei de bisschop nog een woord wanneer ge wederkomt behoeft ge niet door den tuin te gaan mijn vriend ge kunt altijd door de voordeur in en uitkomen dag en nacht staat zij slechts op de klink
loopend bier schuimt niet geen overhaasting mijnheeren eten wij met aandacht spoeden wij ons langzaam geen overijling zie de lente zoo zij te haastig komt is zij naar de maan dat wil zeggen bevrozen
hij woonde drie kwartier buiten de stad ver van eenig gehucht ver van eenigen weg in een verborgen hoek van een zeer woest dal
op deze geheele jongelingschap die zich beminnelijk weet te maken een zegen van rijke pastorieën vette prebenden aarts priesterdommen en allerlei waardigheden regenen in afwachting van de bisschoppelijke waardigheid
in deze gevangenis nu is een oude galeiboef brevet genoemd die ik weet niet voor welke misdaad moet zitten en wien men wijl hij zich goed gedroeg tot eenige huiselijke diensten gebruikte
daarbij was t niet meer de tilbury het karretje was zwaar en ongemakkelijk en de weg had veel hoogten en laagten hij besteedde bijna vier uren om van
die veeleer abten dan priesters veeleer kerkvorsten dan bisschoppen zijn gelukkig degenen die hen naderen mogen als lieden van invloed laten zij op de dienstvaardigen en begunstigden
mijnheer de bisschop sprak hij met een langzaamheid die misschien meer nog uit de waardigheid der ziel dan uit zwakte voortkwam
ik neem er deel aan maar dan ik heb het u gezegd moeten wij hooger opklimmen dan tot en t is vr den tijd van lodewijk xvii dat wij ons treuren moeten beginnen
eindelijk was t geloof ik in het dertiende jaar dat hij een laatste poging waagde die hem slechts gelukte om zich vier uren later weder te zien vatten drie jaren voor deze vier uren negentien jaren
ik mijnheer de maire antwoordde iemand hij herkende de stem zijner oude portierster welnu wat is er vroeg hij mijnheer de maire t is zoo vijf uur wat gaat mij dat aan
en het schrander huisbestuur van mejuffrouw baptistine nog altijd gelegenheid hem behoorlijk te ontvangen de bisschop was ongeveer drie maanden te d toen hij op zekeren dag zeide
maar de bisschop van digne had deze hardheid niet die evenwel velen priesters zoo eigen is hij ging niet zoo ver als de brahmin maar scheen de woorden van salomo's prediker ter harte te hebben genomen
wat deed ik gisteren op dezen tijd welk gewicht heeft deze omstandigheid hoe zal zij zich oplossen wat moet ik doen ziedaar de onrust waarin hij was zijn brein had de kracht verloren om zijne gedachten vast te houden
hij zou de kleine kinderen geen geschenken meer geven hij zou den zachten blik der dankbaarheid en der liefde niet meer op zich gevestigd zien hij zou het huis verlaten dat hij gebouwd had deze kleine kamer
voor bombarda gekomen wilde het ros dat vermoeid en uitgeput was niet verder voort dit geval had de menigte bijeengelokt nauwelijks had de verbolgen voerman den tijd gehad een geduchten vloek te uiten
toen zij op het marktplein waren gekomen wees de man hem vier verlichte vensters in den voorgevel van een groot donker gebouw waarlijk mijnheer gij komt nog vroeg genoeg dat valt mee
met nedergeslagen oogen en op eerbiedigen toon antwoordde zij zij slaapt maar mijnheer de maire kan binnengaan hij maakte eenige aanmerkingen wegens een deur die niet goed sloot en welker gerucht de zieke kon wekken
alleen bevond zich boven het hoofd van den president een kruisbeeld hetwelk ten tijde zijner veroordeeling in de rechtszalen ontbrak toen hij gevonnist werd was god afwezig
hij moest het ondergaan ofschoon en omdat hij bisschop was maar per slot van rekening waren de praatjes waarin zijn naam werd genoemd slechts praatjes geruchten klanken woorden minder dan woorden
geliefkoosde uitdrukkingen onzer treurige wereld waarin de zelfzucht het wachtwoord van de waanwijsheid ontvangt waarin bestond nu deze overvloed van liefde in een opgeruimde welwillendheid die gelijk reeds gezegd is zich over menschen
zij zonk aan de voeten van mijnheer madeleine en vr hij het beletten kon greep zij zijn hand en drukte er haar lippen op toen viel zij in onmacht
javert ontving den stoot staande van voren midden in de borst als een russisch soldaat hij boog diep voor mijnheer den maire en ging heen fantine trad ter zijde van de deur en zag hem verstomd aan toen hij haar
hij had dit alles met luide haastige schorre ruwe stem met een soort van wrevele woeste naïeveteit gezegd eenmaal had hij opgehouden om iemand onder de aanwezenden te groeten
de storm waaruit hij zich met zooveel moeite gewerkt had brak opnieuw in hem los zijn gedachten werden verward zij namen dat verstompte lijdelijke aan t welk der wanhoop eigen is de naam
charles myriel moest hetzelfde lot ondergaan als iedereen die in een kleine stad komt wonen waar veel monden zijn die babbelen en zeer weinig hoofden welke denken
maar dat is niet genoeg zijn ontslag indienen is eervol maar ik heb misdaan en moet gestraft worden ik moet worden afgezet
een oude vrouw die s avonds wanneer zij te huis kwam haar kaars aanstak leerde haar de kunst om in armoede te leven
lang had zij de achting welke allen vader madeleine toedroegen gedeeld doch daar zij gedurig tot zich zelve zeide
werden de koutende zingende loopende dansende vlinders vangende bloemen plukkende haar kousen in het hooge gras vochtig makende frissche dartele niet slechte meisjes allen werden nu en dan
fantine richtte zich op en op haar stijve armen en handen steunende aanschouwde zij jean valjean javert en de liefdezuster zij opende den mond om te spreken
een voetpad dat de vlakte doorsneed liep eenige schreden van het kreupelhout te midden zijner overdenking die er niet weinig toe zou hebben bijgedragen
dit werd zoo algemeen verhaald dat een paar jonge schalksche dametjes uit de groote wereld van m sur m hem op zekeren keer bezochten en vroegen mijnheer de maire laat ons toch ook uw kamer eens zien
de waarheid de gerechtigheid en de menschlievendheid ziet stralen aannemende dat god monseigneur bienvenu niet voor een staatkundige betrekking had geschapen zouden wij zijn protest in naam van het recht en der vrijheid
hoeveel wilt ge er mij voor geven vroeg zij tien francs snijd dan maar af zij kocht een gebreid onderrokje en zond het aan de
derdehalf uur in één uur wordt afgelegd naar gelang het rijtuig voortging voelde hij iets in zich dat achteruitging toen de dag aanbrak was hij op het vlakke veld en de stad
er bestaan kreeftenzielen die gestadig achteruit naar de duisternis gaan zich in het leven meer achteruit dan voorwaarts bewegen
geen stelsels veel feiten afgetrokken bespiegeling verwekt duizeling en er bestaat niet het minste blijk dat hij zijn geest door de apocalypsis in verwarring liet brengen de apostel kan stoutmoedig zijn maar de bisschop moet bescheiden wezen
onverhoeds stak hij mij nu sneeuw in den rug mijnheer javert goede mijnheer de inspecteur is er niemand hier die t gezien heeft
maar ook zij was aan een zonderlinge ontroering ter prooi zij had om zoo te spreken zich door twee tegengestelde machten zien betwisten
cosette is schoon zij is welvarend gij zult haar spoedig zien maar wees nu stil gij spreekt te veel en gij laat uw armen uit het bed hangen dat maakt u aan t hoesten
maar heeft zij schoon linnen hielden de thénardier's haar zindelijk hoe voedden zij haar ach wist ge hoe ik geleden heb toen ik in den tijd mijner ellende
dit heeft mij verteederd maar wie wij zijn mogen mistrouwen wij de namen zij kunnen misleiden ik heet felix en ben niet gelukkig woorden zijn leugenaars
in kleine steden verschijnt een ongelukkige naakt en bloot onder de spotzucht en nieuwsgierigheid van iedereen in groote steden te parijs ten minste kent de een den ander niet
en met de pet in de linker zijn wigge in de rechterhand en het woest met borstelig haar bedekt hoofd ontbloot verzonk jean
deze zaal nu is voor de rechtbank ingericht onderweg zei de burger zoo mijnheer een proces wil bijwonen is het te laat de zittingen eindigen gewoonlijk te zes uren
ik ben hier niet om praatjes aan te hooren laten we daarmee ophouden de wacht is beneden terstond voort of de
blijft erkennen brevet zag den beschuldigde aan en wendde zich toen tot het hof ja mijnheer de president ik heb hem reeds vroeger herkend en blijf er bij deze man is jean valjean die in te toulon kwam
trekken hem tot zich hij voelt dat hij tot den afgrond behoort dat hij een gedeelte van het schuim vormt de golven werpen hem elkander toe
wat is dat mompelde hij binnensmonds hij trad drie schreden achteruit en stond toen stil zonder zijn blik van de plek te kunnen wenden waar zooeven zijn voet had gestaan als ware het voorwerp dat daarin de duisternis
in den beginne dacht ik t is verschrikkelijk er is geen gevaar dat hem weerhoudt thans ben ik er aan gewoon geworden en ik geef
het kind dezer vrouw was een der liefelijkste wezens die men zien kon een meisje tusschen de twee en drie jaar zij had met de twee andere kleinen in netheid van kleeding gerust kunnen wedijveren
aangeklaagd aan de prefectuur van politie te parijs madeleine die even zelden lachte als javert lachte nu en zeide
korenbloempjes zijn blauw de rozen zijn rood ik bemin mijn geliefde wasch dit lijnwaad waar in de rivier maak er zonder iets te bederven of vuil te maken een rokje en borstrokje van
dit uur is de ure gods gelooft ge niet dat het te betreuren zou zijn zoo wij elkander tevergeefs ontmoet hadden de grijsaard opende de oogen een ernst in schaduwen gehuld vertoonde zich op zijn gelaat
in zijn vreeselijkheid had javert echter niets dat op gemeenheid leek eerlijkheid oprechtheid goede trouw overtuiging plichtsbesef zijn zaken die verkeerd begrepen verschrikkelijk kunnen worden
zelfs op zijn gelaat had men niets bepaalds kunnen onderscheiden het drukte een schuwe verbazing uit en staarde strak voor zich
mijn zaak kan niet tot morgen wachten zoo ge een ander wiel naamt in plaats van dit te herstellen hoe ge zijt
de voorspoed heeft in t voorbijgaan gezegd een zeer onaangename zijde de valsche gelijkenis welke hij met de ware verdienste heeft bedriegt de menschen voor de groote menigte heeft de fortuin schier hetzelfde voorkomen als de wijsheid
op zijn reis naar de verkiezingen wie hem gezien had terwijl hij deze verschillende handelingen verrichtte die met zulk eene ernstige overweging gepaard gingen zou niet vermoed hebben wat in hem omging slechts nu en dan bewogen zich zijn lippen
blind en bemind te zijn wij zeggen dit in t voorbijgaan is op deze aarde waar niets volmaakt is inderdaad een der uitgezochtste en edelste vormen van het geluk
er ontstond een vreeselijk oogenblik gedurende t welk de arme portierster geheel van zich zelve raakte de zuster sloeg de oogen op en antwoordde ja
zijn beweegredenen waren doorgaande verontwaardiging bitterheid van ziel een diep besef der ondergane onrechtvaardigheden weerwraak zelfs tegen goeden onschuldigen en rechtvaardigen zoo die er zijn
toen zij een jaar oud was waren haar handjes heel klein zij zal nu groot zijn zij is zeven jaar oud t is een jonge
ik ben gerust want ik weet dat zoo hem eenig ongeluk overkwam dit mijn dood zou zijn ik zou met mijn broeder en mijn bisschop tot den goeden god gaan
slagen dit verzekeren wij hem eischen wij dat het u en het hof behagen moge opnieuw voor deze balie de veroordeelden brevet cochepaille en
een schoone vrouw is een casus belli een schoone vrouw is een openbaar misdrijf van al de vijandelijke invallen waarvan de geschiedenis gewaagt waren de vrouwen de aanleiding
die op t oogenblik van t ongeluk daar ter plaatse was had een windas doen halen toen mijnheer madeleine naderde ging men eerbiedig voor hem ter zijde help riep de oude fauchelevent wie is zoo goed den ouden man te helpen
de oude conventieman stak de hand uit en greep den arm des bisschops lodewijk xvii welnu wien betreurt ge het onschuldige kind goed dan ween ik met u
cosette was gelijk gezegd is niet ziek geweest t was slechts een kleine verwisseling van naam thénardier schreef onder de rekening op rekening ontvangen driehonderd francs
op de straat was t haar alsof men zich naar haar omkeerde en haar met den vinger nawees iedereen gluurde haar aan maar niemand groette haar de koele bittere verachting der voorbijgangers ging haar door lijf en ziel als een scherpe noordenwind
heeft men t ook ooit gehoord prevelde magloire binnensmonds heen en weer gaande zulk een mensch in huis te nemen hem naast zich te laten slapen t is nog een geluk dat hij alleen gestolen heeft
t geen in fantine's toestand gevaarlijk kon zijn de blos op haar gelaat verdween spoedig de liefdezuster richtte haar kalmen treurigen blik op fantine en zeide
hem evenaarde bij den arbeid bij het vieren van een kabel het draaien van een kaapstander gold jean valjean voor vier man somwijlen tilde hij een ontzettenden last op en droeg dien op den rug
ik wil er u waarborg voor geven bij mijn terugkomst geeft ge mij het geld terug op hoeveel schat ge het rijtuig en het paard op vijfhonderd francs mijnheer de maire
nu heet men mij oude dat zijn mijn doopnamen houdt ze voor hetgeen ge wilt ik ben in auvergne te faverolles geweest drommels kan men niet in auvergne en te faverolles zijn geweest zonder op de galeien geweest te zijn
haar vertrouwelijkheid verdreven waardoor onmogelijk ware gemaakt wat wij thans willen verhalen het zitten of staan van iemand kan aan het lot een geheel andere richting geven
dat hij zou aankomen wanneer alles reeds gedaan was de postillon legde de zweep over de paarden zij waren de rivier overgegaan en mont saint eloy voorbij de nacht werd hoe langer hoe donkerder
zij had voor haar oogen twee mannen zien strijden die in hun handen haar vrijheid haar leven haar ziel haar kind hadden
terwijl hij dit zeide deed hij geen schrede voorwaarts hij sloeg op jean valjean dien blik welken hij als een haak uitwierp en waarmede hij gewoonlijk de rampzaligen als met geweld tot zich trok
de schoone meisjes stoeien en schertsen alsof t nooit zal eindigen de wijsgeeren dichters schilders aanschouwen deze verrukking en weten niet wat er van te maken zoo zijn zij er door
in het zesde jaar bood zich de gelegenheid weder aan om te vluchten hij maakte er gebruik van doch zijn vlucht mislukte
in lange ongeregelde tusschenpoozen deed zijn adem zijn boezem hijgen zijn blik scheen met groote opmerkzaamheid een oude blauw porseleinen scherf op tien of twaalf schreden voor zich in het gras te beschouwen
zoo zij toevallig door een heilloos vuur verwarmd worden licht iets monsterachtigs krijgen in de vrouw lag iets dierlijks in den man al wat een schurk vormt beiden waren in den hoogsten graad vatbaar voor den afschuwelijken vooruitgang op een kwaden weg
want een karakter kan evenals een steen door waterdroppels worden aangedaan deze uithollingen zijn onuitwischbaar deze vormen onverstoorbaar
in was myriel pastoor van brignolles hij was toen reeds oud en leefde in de strengste afzondering omstreeks het tijdstip der kroning gaf een kleine zaak in zijn gemeente
sinds ik hier ben zeide hij is dit de eerste maal dat iemand mij bezoekt wie zijt gij mijnheer de bisschop antwoordde ik heet
om er zijn naam in te verbergen wat hij in de uren zijner eenzame overdenkingen en slapelooze nachten het meest gevreesd had was eenmaal zijn naam te hooren noemen
maakte haar dochtertjes los nam ze van den talter en zeide speelt met u drieën kinderen worden spoedig vertrouwelijk met elkander en na verloop van een minuut speelden de kleine
sire sprak myriel gij ziet een eenvoudig man en ik zie een groot man ieder van ons kan hier zijn voordeel mee doen
zij beminde en vereerde hem wanneer hij sprak boog zij zich en al wat hij deed vond zij goed alleen de dienstbode magloire morde wel eens
maar ditmaal ontglipte hem het tweefrancstuk en rolde in het kreupelhout tot dicht bij jean valjean jean valjean zette er den voet op
t is een uitzondering een heilige te zijn maar t is een regel rechtschapen te wezen dwaalt wankelt zondigt maar weest
dat lokt de koopers zei deze naïeve uitgever de algemeene meening was dat mijnheer charles loyson het genie der eeuw zou zijn de afgunst begon aan hem te knagen een bewijs van roem en men maakte dit vers op hem
beiden bevonden zich daar nu weder in dezelfde houding zij sliep hij bad maar thans na verloop dezer twee maanden was fantine's haar grijs het zijne wit
en t deed hem genoegen in dezelfde verwensching de twee dingen welke hij het meest verachtte pruisen en engeland samen te kunnen vatten hij weerde zich zoo dat hij van zijn post ontzet werd
het onderscheid is dat de deur van een geneesheer nooit gesloten mag zijn en die van een priester altijd open moet wezen
en hij in zijn uniform van kolonel generaal der huzaren een beter vertoon maakte dan de hertog van berry in die van kolonel generaal der dragonders dit was een zeer onaangenaam iets
maar de bisschop had haar gezegd dat zij zoo zij verkozen haar deuren van grendels konden voorzien eindelijk hadden zij zijn gerustheid gedeeld of hielden zich althans zoo
met een vriendelijken hoofdknik en halfluid tot de soldaten zeggende vrienden mijnheer de inspecteur heeft gezegd dat men mij zou vrij laten en nu wilde ik gaan zij legde de hand aan de klink nog een schrede en zij was op de straat
die in bisschop van d was dit paleis was inderdaad een wezenlijk vorstelijke woning alles had er een grootsch aanzien
de armen over elkander sloeg langzaam het hoofd schudde en de bovenlip met de onderlip tot aan den neus optrok een veelbeteekenend gebaar dat zooveel te verstaan gaf als wie is toch deze man ik heb hem stellig ergens gezien
in zijn helderen blik in zijn vaste stem in zijn krachtige schouderbewegingen lag iets dat den dood in verlegenheid had kunnen brengen
moedervreugde is bijna gelijk aan kindervreugde welaan hernam de geestelijke zuster nu ge gelukkig zijt moet ge mij gehoorzamen en niet meer spreken
den maire hiernaar niet vragen maar zij zag wel aan zijn gezicht dat hij daar niet vandaan kwam dit is alles goed zeide hij ge hebt wel gedaan haar in dien waan te laten
op deze rondreizen was hij verschoonend en zachtmoedig hij preekte minder dan dat hij zich met de menschen onderhield
men dineert beter bij edon dan bij bombarda riep zephine ik geef aan bombarda de voorkeur boven edon verklaarde
het gebeurde dan ook eens dat een achtenswaardig geestelijke ik weet niet of t de pastoor van
en des zondags na de mis gaan al de dorpelingen mannen vrouwen kinderen naar den akker van den armen man om voor hem te maaien en brengen stroo en graan in zijn schuur
t is waarschijnlijk dat hij met zich zelven overlegde de geweldige strijd die sinds den vorigen dag in zijn binnenste heerschte was niet geëindigd ieder oogenblik hernieuwde hij zich opnieuw
dit zijn de twee einden van den stok en het twee francs stuk dat ik den kleinen gervais ontstolen heb waarvan ik voor de assises heb gesproken
mijnheer madeleine liet den advocaat-generaal niet uitspreken hij viel hem op een kalmen doch tevens nadrukkelijken toon in de rede ziehier de woorden die hij sprak
hij verzette zich tegen de gevangenbewaarders die hem grepen dit was alzoo ontvluchting en weerspannigheid dit feit waartegen door de bijzondere strafwet voorzien was werd met een vermeerdering van vijf jaren gestraft
tengevolge der snelle ontwikkeling van de industrie in welke hij zulk een bewonderenswaardige hervorming had gebracht was m sur m het middelpunt van een groote handelsbeweging geworden spanje dat veel git gebruikt deed er jaarlijks aanzienlijke inkoopen
toen hij niet zonder moeite weder over de heining was gekomen en zich opnieuw alleen zonder nachtverblijf zonder dak zonder schuilplaats op de straat bevond zelfs van dat strooleger en uit dat ellendig hok verjaagd
bedenk het wel mijnheer de fransche revolutie heeft haar redenen gehad haar toorn zal de toekomst vergeven haar resultaat is een betere wereld
zij heeft stroomen van beschaving over de wereld uitgestort zij is goed geweest de fransche revolutie is de wijding der menschheid de bisschop kon niet nalaten te prevelen
allengs in iets indrukwekkends zijn hoog ernstig voorhoofd reeds eerbiedwaardig door het witte haar werd het te meer door de gedachten welke er zich op afspiegelden
op zekeren dag nam tholomyès de drie anderen ter zijde maakte een gewichtig gebaar en zeide sinds nu bijna een jaar vragen fantine dahlia zephine en favourite ons om een verrassing wij hebben ze haar plechtig beloofd
kleine gervais genaamd een misdaad waartegen voorzien is bij art van het strafwetboek en voor welke wij ons een nadere vervolging voorbehouden zoodra de identiteit wettelijk zal bewezen zijn
hij herinnerde zich bij deze gelegenheid dat hij voor eenige dagen bij een oud ijzerkoopman een oude klok had gezien waarop deze naam stond antoine albin de
daar sliep de kleine dan in een hoek zich dicht tegen de kat aan vlijende om zich te warmen te zeven uren werd de school geopend en hij ging er
of niet in een der schalen die der boete een te zwaar gewicht was gelegd of de overmaat der straf het misdrijf niet uitgewischt had
zijn blozende frissche kleur zijn witte tanden welke hij alle behouden had en die door zijn glimlach zichtbaar werden gaven hem dit openhartig en ongekunsteld voorkomen dat van een man doet zeggen er is geen kwaad in hem
die t was waar niet onpartijdig was maar aangenomen zelfs dat hij de tuchteling jean valjean was bewees dit dat hij de dief van de appelen was t was een bloot vermoeden niets meer geen bewijs
de dief vluchtte zoo hard hij kon isabeau liep hem na en vatte hem de dief had het brood weggeworpen maar zijn arm bloedde nog t was
nadat fantine dit zuchtend gezegd had trad de knecht die bij het eten bediend had binnen hij had iets in de hand dat een brief geleek wat is dat vroeg favourite de knecht antwoordde
t was een zeer lage armoedige kleine maar nette hut met een wijnstok langs den voorgevel vr de deur zat op een ouden rolstoel den armstoel van den boer een man met wit haar met welgevallen naar de zon ziende