AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik stond een oogenblik verzet en voelde dat ik rood werd ik herstelde mij echter toen ik bespeurde dat mejuffrouw blaek misschien oordeelende dat zij te vrij gesproken had insgelijks een kleur kreeg en ik ging dus schertsende voort
neen santje viel mijn moeder in mij zonder het te weten uit de verlegenheid helpende eerst moet de goede jongen wat te eten hebben ofschoon ik u niet raad veel te gebruiken want uw zuster en ik gaan naar de avondkerk en wij eten vroeg vandaag
maar dat daargelaten want ik heb ernstiger zaken te behandelen ik vond uw vader aan t stadhuis de heer blaek ging juist van hem vandaan en scheen alles behalve opgeruimd uw vader wilde toen hij mij gesproken had terstond een tweede expres naar terschelling sturen om bevel te geven den heer van lintz te
heerlijk fraai gezegd riepen allen om strijd nou t zel mijn hard ontgaan zeide de grappige duivel in zijn plat amsterdamschen tongval of jaap de aschkarreman zel mettertijd ook nog een wapen op zijn kar motten hebben
wel mogelijk bromde doedes die aan het einde der tafel gezeten zich vast in de handen wreef van blijdschap over de belangrijke beschuldiging die hij te vervolgen had heynsz een bemoeial geen bewijs tegen dien getuige voortgaan
waar ik voedde geen vrees meer voor den heer bos die er naar allen schijn belang bij had mij te vriend te houden maar ik was niet zonder zorg omtrent andries die naar mijn innige overtuiging niemand anders wezen kon dan de zoon der weduwe in wier woning ik mij
amelia antwoordde niets maar zij zag mij aan met een beleefde hoofdbuiging waaruit men evengoed kon opmaken dat zij zich mijn geleide wel getroosten wilde als dat zij er mede vereerd was
daar ik toch niet voor den avond vertrekken kon ging ik eerst naar den heer blaek om hem het ongeval zijns zoons te verhalen mede voorwaar geen aangename commissie ik vernam dat hij niet te spreken was maar mij verzocht een uur later te komen
ik deed echter in den beginne noch het een noch het ander want ik was van verrassing niet in staat een woord te spreken ik zag dat zij ook onthutst was het geraas der buien had haar waarschijnlijk belet mij te hooren aankomen
verschoon mij mijnheer hernam ik een weinig verlegen en denkende hem te bevredigen wat mij betreft zal ik het gaarne doen en mij niet storen aan hetgeen de kwade tongen mij wellicht mochten nageven maar de kwade
mijn hemel ferdinand waar moet dat alles heen vroeg mijn moeder toen ik vergezeld van mijn twee helpers de zijkamer instapte zij gelijken wel de drie koningen die met giften en gaven uit het oosten komen fluisterde suzanna tante van bempden in t oor
en hoewel ik ten deze begreep geen onbepaald krediet te moeten verleenen veelmin mijn zegel te kunnen hechten aan de stoute beslissingen en beoordeelingen welke de heer bos zich betreffende de handelingen zoo der compagnie als van hare dienaren
wees anders zoo goed hem daaraan te herinneren en zeg hem dat zoo hij die niet dadelijk inlevert ik mij van een anderen makelaar zal bedienen en denk toch om van erkeles te waarschuwen wegens de assurantie voor de fortuin pulver heeft zich al beklaagd dat men het schip nog niet is komen opnemen
ware het niet dat ik hedenmorgen in den kousenwinkel bij van vlerken zijnde haar aldaar had aangetroffen met den ouden man ja dienzelfden helding die haar geleidde en haar aan mij voorstelde en hebbende bevonden dat zij is gelijk eene maria en gaarne luistert naar de waarheid die uit de godzaligheid is
wat onze nederlandsche familiën betreft hoewel zij ruim vijftig jaren hier af en toe had doorgebracht was zij daarmede wel eens in de war niet dat men haar ooit op misslagen betrapte wanneer het de afkomst of vermaagschapping gold
ik houd niet van mij in te dringen zeide ik en blijf slechts een oogenblik wel ik hoop van beter hernam hij maar neem plaats ik weet niet of gij deze cavaliers kent de heeren contour reekalf van ranst officieren te naarden in garnizoen ik boog mij en nam plaats
deze was als bemuurd tusschen twee geschoren beukenhagen van een reusachtige hoogte en over haar geheele lengte belegd met twee evenwijdige glad afgemaaide en gerolde grasstrooken waartusschen de rijweg liep
gij zorgt dat gij precies te zeven uren weer voor zijt precies te zeven uren en gij ziet het rijtuig goed na want ik vrees dat het heel wat te lijden heeft gehad en gij brengt het bijdehandsche paard naar den smid en laat het opnieuw beslaan
men vleide zich echter dat zijn jeugd en sterk gestel de kwaal zouden te boven komen ten opzichte van het gepleegde feit bleef hij echter dezelfde depositie staven zoodat mijn zaak nog geen betere wending scheen te nemen
dit kan nooit kwaad en zal bij hen het crediet voor het huis niet doen dalen wanneer gij daar associé van wordt wel is waar omnia non pariter rebus sunt omnibus apta en gij zijt niet van jongs af tot den handel opgeleid
ik bleef dus nog een poos bij de toonbank draaien en keek van tijd tot tijd naar buiten waar de man met den rooden mantel zich nog altijd bevond en thans met zijn voerman praatte die hem naar het mij voorkwam scheen te beduiden dat het paard opnieuw beslagen moest worden althans na eenige oogenblikken werd het beest naar den smid aan de overzijde gebracht
zich aanbevelen door een heuschen beschaafden omgang en niet van oordeel zijn dat drinken rossen en rijden grof spelen en dergelijke uitspattingen tot de kenmerken eens fatsoenlijken mans behooren
wel zei heynsz gaat ued heden nog op reis zeker naar deventer voegde hij er bij met een spotachtig gezicht de heer van beveren keek hem aan als wilde hij zeggen dat zijn uwe zaken niet wees maar zoo goed zei hij mij uw briefje van verschotten te geven dan zal ik u betalen en de maand uit meteen hm
en hoe oud is het beest wel vroeg hij alweer ja zei jaspersz piepjong is hij niet meer maar monsieur velters verkiest ook geen heel jong beestje meer dan een jaar of acht zal hij toen wel niet halen
en al heb ik nog zulk een voorraad anecdoten en grappen ik diende een lijst te hebben om die in te plaatsen want gij zoudt toch niet begeeren dat ik een boek schreef alleen om de menschen aan t lachen te maken en er diende toch wel een zekere zedeleer bij te komen
met deze woorden sprong zij op nam een bos sleutels die aan de boekenkast hing er af en opende niettegenstaande mijn betuiging dat ik niets behoefde eene der andere kasten welke gelijk ik al vermoed had tot buffet diende en waar behalve eenig japansch en chineesch porselein een zilveren tabakskomfoor een kistje en verder toebehooren
dat is waar ook zeide ik gij hadt dunkt mij passagiers aan boord waar zijn die gebleven ik hoop niet dat zij bang voor mij zijn wel neen zeide pulver zich in het gesprek mengende wij zullen ze niet opeten zooals de matrozen zeiden toen zij de vaatjes rum van den bottelier hadden gekaapt
ik zal er moeten uitscheiden op de palmmarkt waren er nog meer te krijgen geweest maar juist toen ik er op afkwam waren zij verkocht t is of ik altijd te laat moet komen maar daar bedenk ik iets het spannetje dat ik heden hier heb heeft ued dat reeds gezien dat was juist een kolfje naar uw hand ik dank u zeide lodewijk ik heb nog
ik leerde ondertusschen te amsterdam zijnde de dochters van den op pensioen gestelden kapitein reefzeil kennen ik werd verliefd op de jongste en zag mij weldra gelukkig door haar wedermin
is hij het die jelui bedot heit vroeg andries op mij wijzende jelui bent ook een hoop gekken die je een barkas voor een brik laat verkoopen kom kom zeide ik tsaar of niet gijlieden moogt blij zijn dat de zaak geen verdere gevolgen heeft gehad
en de goede kapitein die ginds zijn pijp zit te rooken kan u verhalen hoe gevreesd de naam van don manoël in den mexicaanschen zeeboezem en in de zee der antilles was
doch waar wist joost een van de roovers die hollandsch sprak stond naast mij en stelde mij een geldzakje ter hand houdaar zei hij en maak dat je naar den bl komt gij hebt slechts het eerste pad het beste te volgen om menschen te vinden maar zoo gij ons altemet mocht herkennen t'avond of morgen draag zorg dan ons niet te verklappen noch ons na
antwoordde de dochter op een nog flauweren toon terwijl ik meende te bespeuren dat zij met weinig verwonderd was over de aankomst van een zoo onverwachten gast als ik t is wel antwoordde haar vader binnentredende breng mijnheer in het opkamertje hij zal van nacht hier blijven ik ga even met martha overleggen waar wij hem huisvesten zullen
is het dat spanje dat mij vogelvrij verklaard heeft ik ben een wereldburger mijnheer ik achtte het onnoodig dezen onbillijken en onbetamelijken uitval te beantwoorden welke ik overigens zag dat door amelia niet werd goedgekeurd want zij schudde het hoofd en zag haar vader met weemoed aan
ik mocht echter mijn verblijf niet langer rekken want ik moest dien dag bij den heer van baalen zijn om mijn nieuwe betrekking te aanvaarden en ik wil niet ontkennen dat de gedachte mij streelde van niet langer gelijk voor vijf dagen te amsterdam aan te komen als een berooide straatslijper die niets te verdienen heeft
dat gij dit alles overdacht hebt betwijfel ik niet zeide amelia maar vergun mij op te merken dat uw denkbeelden al zeer vlug op elkander volgen indien zij bij u een zoo onmiddellijke ontsteltenis konden veroorzaken op het oogenblik dat de oogen dier juffer u ontmoetten
ja dat vind ik ook zeide mijn moeder mij met bezorgdheid aanziende dergelijke partijen duren somtijds laat men gebruikt er meer dan gewoonlijk de gezondheid lijdt
en driemalen aan het mooie zilveren doosje geroken te hebben steekt zij het mij toe en vraagt is mijnheer uw broeder ook in de kerk wel wel dat moet een vreugde geweest zijn ja ik heb het al gehoord van de krantenvrouw en heeft mijnheer een goede reis gehad wel wel
laat zwarte piet met zijn bende elders gaan om zich te doen ophangen ik wil de koord daartoe niet spinnen wat u betreft handel zooals gij het goedvindt ik schrijf u geene wetten voor
vervaardigd is wijdveld haal de boeken eens dat mijnheer huyck eenig denkbeeld moge bekomen hoe de zaken staan en op wat hoogte wij zoo wat zijn zoo ued eenige kopieën of notitie van t een of t ander verlangt heeft ued maar te spreken en heeft ued eenige inlichtingen noodig wijdveld of ikzelf zijn altijd bereid u die te geven
waarom hebben wij elkanderen niet terstond verstaan waarom heb ik niet dadelijk geweten dat ik van uwentwege niets hopen of verwachten kon want ach in geen ander opzicht kunt gij mij arme verlatene troost of hulp verschaffen
ik bleef bij dit laatste vermoeden staan hetwelk mij alles overdacht hebbende het aannemelijkste voorkwam en hield mij intusschen bezig met het opnemen van het kamertje dat ik nu oordeelde mij ten kerker te verstrekken
gelaat vriendelijker en zijn toon beleefder dan toen ik hem in zijn koepel ontmoette hij groette ons op een zeer heusche wijze zeide iets zeer vleiends aan suzanna kuste henriëtte en zich vervolgens tot mij wendende drukte hij mij de hand en vroeg mij om verschooning zoo mijn onthaal op guldenhof niet was geweest gelijk het behoorde maar mijn lieve heer huyck zeide
ik zoude u aanraden een toon lager te zingen hernam mijn vader ik ben heusch jegens een met lompen bedekte vrouw wanneer haar gedrag betamelijk is maar ik zou ook aan een vorstin mijn verachting toonen wanneer zij handelde zooals gij
ja mijnheer huyck zeide amelia mij uit de verlegenheid helpende ik heb aan mejuffrouw uw tante kenbaar gemaakt dat ued zoo vriendelijk geweest zijt om mij van dien lastigen heer te ontslaan
ik beken u zeide ik dat ik min of meer onthutst was toen ons die koets voorbijreed en ik mejuffrouw blaek daarin herkende mejuffrouw blaek herhaalde amelia een doordringenden blik op mij vestigende
uwe gezondheid messieurs zeide de vreemdeling met een schorre stem zich buigende en zijn glas naar de hoogte brengende dat hij vervolgens bij kleine tusschenpoozen ledigde wel zeide de grappige duivel met die gemeenzaamheid welke onzen burgerstand veelal eigen is
ondertusschen was in de verte de dichte regen loodrecht blijven vallen maar na een kwartier ongeveer begon de wind er van onderen tusschen te spelen en de stralen van den regen zwaaiden heen en weer eerst lang vervolgens hooger op naarmate de wind klom tot eindelijk de gansche watermassa een schuinsche richting kreeg ik reken zoo van een hoek
ik helde meer tot den zeedienst over waartoe ik t geen zeker vreemd genoeg scheen in iemand die als ik in een landprovincie geboren was een bijzondere neiging gevoelde welke nog versterkt was geworden door de tochtjes die ik jaarlijks staande mijn verblijf bij mijn oom te murél op de noordzee deed en waarvan ik u zooeven het een en ander verhaalde
waar hij wel wist dat meestal een goed gelag op volgde scheen hij toch eenigszins versteld over de geheimzinnige mededeeling welke zij hem deed hoe zegje vroeg hij halfluid de zoon van
doch zoo het slechts aan de toestemming van jacobus blaek mangelt hij zal die geven dat zweer ik u de zwarigheid zal alleen daarin bestaan om zijn nicht van de verkeerdheid harer vermoedens te overtuigen
nu spreekt gij als alle jonge lieden die het in hun verheven waan hoogst kwalijk nemen wanneer men hen niet beschouwt als van een andere klei gevormd dan de overige kinderen van eva neen mijnheer huyck ik geloof en vertrouw dat gij een braaf rechtschapen jongeling zijt die mij de volstrektste geheimhouding zoudt beloven en dat wel ter goeder trouw
en zij drukte met minzaamheid de hand van suzanna wat mij betrof ik bekwam geen enkel woord een nijging zoo stijf en afgepast alsof zij een onbekende gold was alles waarmede zij te kennen gaf mijne tegenwoordigheid te hebben opgemerkt
van een anderen kant dacht ik zou het misschien onbeleefd kunnen geacht worden het gesprek geheel te laten vallen en ik waagde derhalve de volgende vraag deze hoeve is ongetwijfeld uw gewone huisvesting niet
mijn voorspoed en hoe kon dit anders had den nijd van velen opgewekt en men zocht mij van de hoogte waartoe ik was opgestegen te doen nedertuimelen dagelijks kwamen den koning geheime inblazingen ter oore
dat uw slinkerhand niet wete wat uw rechter geeft mompelde tante letje maar het is vruchteloos vervolgde helding de zaak te willen verbloemen hoe fijn het werk ook bestoken was ik ben er toch achter gekomen
welnu gij ziet in mij een gedelegeerde van hunne hoogmogenden pas moins que ça ik ben hier op een missie uit en begin mijn diplomatieke carrière ik wensch u geluk zeide ik zuchtende maar
dit alzoo geschikt zijnde ging ik naar de deur der kajuit om te vernemen hoe de dames het maakten hoe is het daar binnen gesteld vroeg ik kom in riep suzanna t is hier een lief
eindelijk kwam men ons van onze beschouwing afroepen met het bericht dat de maaltijd was opgedischt en begaven wij ons in de kajuit aan tafel gezeten had pulver nauwelijks een mondjevol soep binnen of hij begon weder over de groote gelijkenis tusschen den heer bos en zijn ouden kennis den zeeroover
nauwelijks had helding mij verlaten en nog zat ik te peinzen over het medegedeelde nieuws toen de deur mijner kamer zachtjes openging en ik in den tegenover mij geplaatsten spiegel mijn moeder herkende die bleek en bezorgd van uitzien met langzame schreden naar mij toekwam
dat was niet beleefd zeide ik maar inderdaad het scheen mij dien avond op uw kransje reeds toe dat die heer geen rechten smaak vond in de poëzie allesbehalve en toen ik gedaan had in de plaats van toen het een of ander te zeggen over mijn werk of mij ten minste voor de genomene moeite te bedanken
ik zal ten minste altijd het uur blijven zegenen dat mij u tot dochter gaf zeide van lintz amelia vriendelijk over de wangen streelende en ik wil gaarne bekennen dat ik zonder u dat besluit waar gij van spreekt niet zoo licht zoude genomen hebben
ik weet echter dat de schijn ten haren opzichte niets bewijst want zij klaagt nooit en is altijd even lijdzaam en geduldig maar uw zuster suzanna heeft mij verzekerd dat zij in lang zoo wel niet geweest was
dan moogt gij evenzeer de voorwaarde maken zeide ik dat hij geen rijtuig houde want ik geloof dat men alles bijeenrekenende meer ongelukken met rij dan wel met vaartuigen tellen zal
ik kan niet ontkennen dat mijn eigenliefde zeer gestreeld werd met het vooruitzicht dat zich voor mij opende ik was nu geen ledigganger meer die zonder bepaald doel in de wereld
de toon waarop hij deze woorden uitsprak was zoo beslissend dat ik het ongeraden vond verder aan te dringen wij begaven ons dan op reis de heer bos den tocht geleidende en even wakker doorstappende alsof hij in stede van een koffer een pak veeren onder den arm had
maar ued zal nog meer hooren juffrouw amelia dan ging over mij zitten met de armen gekruist en terwijl zij stipt voor zich keek het uur was nauwelijks verloopen of daar stapte haar vader weêr binnen wie heeft u geheeten hier te komen vroeg hij aan zijn dochter laat ons alleen neen zei zijn dochter dat doe ik niet of gij
dat luidde even of het een vervloeking ware en daar staat geschreven gij en zult ganschelijk niet vloeken amelia keek eenigszins bedeesd over deze bestraffing
terwijl daar-en-tegen gelijk zij volhield de muziek die men in hare jeugd maakte tot het hart sprak en verstaanbaar was en tot bewijs van haar stelling gebeurde het wel eens dat zij den redetwist besloot door met een nog vaste en zuivere hoewel verzwakte stem een aria uit
ici zeide de vreemdeling en één twee drie had hij opengeveterd eene kamerdeur wij traden binnen en al tastende in het donker op het geluid af vonden wij eerst een jongetje en toen werd het vertrek verlicht door de vlam en zagen wij ook een meisje dat half gestikt op den grond lag maar nu moesten wij terug en dat was een moeielijker geval
dit gezegd hebbende keerde zij zich om en besteeg een trapje dat naar een klein vertrekje geleidde waar binnen ik haar volgde zij schoof mij een stoel toe ik nam echter geen plaats maar bleef met de eene hand op de leuning rusten mijn hoofd was zoo vol en al mijn denkbeelden door de vreemde ontmoetingen van den dag zoo verward dat ik nauwelijks wist of ik droomde dan of ik waakte
een omstandigheid welke hem alzoo in zekere opzichten aan mij verplichtte was genoegzaam om mij met de hoop te streelen dat hij goede gedachten van mij opvatten zoude en zich ingevalle lodewijk en henriëtte afkeerig bleven van het door hem gewenschte huwelijk niet langer ongenegen zoude toonen mijn zielswensch te vervullen
wij bleven aldus een geruimen tijd uitkijken zonder dat het vaartuig ons merkbaar naderde daar het door den tegenwind genoodzaakt was te laveeren en ons nu zijn voorplecht dan zijn met sierlijk in den zonneglans fonkelend loofwerk pronkenden spiegel vertoonde
zijn wijde mond die door de gewoonte van een kort pijpje bestendig aan denzelfden kant tusschen de lippen te klemmen geheel scheef was getrokken opende zich nu en dan tot een grijnzenden lach die een alleronaangenaamsten indruk verwekte
dit was juist hetgeen ik zelf ook verlangde en ik verzekerde mijn vader dat ik van ganscher harte aan zijne aanbeveling voldoen zoude t is wel zeide hij neem nu een stoel en ga bij mij zitten
ik bracht de kinderen bij papa en mama zij zagen mij allen aan voor den vreemden cavalier niemand kende mij en ik hield mij goed en lamenteerde slechts dat mijn paard mij ontstolen was terwijl ik mij bevond in het brandende huis
ik had nu niets te doen dan toe te stemmen en ik deed dit ook hoewel een geheime stem mij te kennen gaf dat ik mij op een maalstroom van draaierijen en verwarringen inscheepte waaruit ik mij niet dan met moeite zou redden
ik beloofde zulks en deed nog meer ik veranderde al de namen ten einde niemand die bij toeval het stuk in handen kreeg zoû weten of het waar dan wel verzonnen ware
of liever zoo gij t niet weet niemand anders als zwarte piet en de bedrijver van ettelijke diefstallen huisbraken en rooverijen op den publieken weg nu behoef je niet te vragen hoe of tante opkijkt dat gij met den sinjeur op zulk een intiemen voet waart dat hij u visites kwam doen
toen venus zelf t gelaat waarin men mij ziet prijken door hare gunst te voorschijn bracht deed zij haar eigen merk in alle trekken blijken zij schiep die schoone verf waarvoor de roos moet wijken die oogen vol van tooverkracht t is onnavolgbaar galmde reekalf uit
genoeg en dan een boeier bovendien maar ik recommandeer mij om ze straks eens te zien enz het gesprek werd na langzamerhand meer algemeen pulver die niet naliet den goeden wijn van tante te prijzen en te betuigen dat hij zulke waar niet geproefd had sedert hij bij de roovers had gevangen gezeten vermaakte ons nu en dan met zijn kluchtige uitvallen
ik kan niet anders zeggen of niettegenstaande mijn gedachten meestal te amsterdam waren ik deed eer aan het maal en vergastte mij recht op de zoo lang ontbeerde dorperwtjes op het heerlijk rundvleesch en de geurige fruit die mij werden toegediend
dat is verduiveld aardig wat is dat fijn daar zit wat in nu die kan menigeen in zijn zak steken en honderd andere loftuitingen meer begroetten dit epigram waarin ieder overtuigd was dat een bijtende satyre lag opgesloten ofschoon geen van allen natuurlijk wist waar maar elk hield zich of hij die begreep
mejuffer zeide ik ik vrees dat ik hier ongelegenheid zal veroorzaken maar mijnheer uw vader heeft gewild dat wat mijn vader begeert moet volbracht worden antwoordde zij met een vaste stem en een deftige hoofdbuiging wees zoo goed mij te volgen
mijnheer zeide mijn vader zoodra hij mij zag op een gestrengen toon kunt gij mij ook zeggen waar zich de persoon bevindt met wien gij gisteren in de boerenwoning een geheim onderhoud hebt gehad
ik had nauwelijks eenige minuten gezeten en was bij de algemeen heerschende drukte nog niet geholpen geworden toen de waard in persoon naar mij toekwam en mij uit naam van reynhove vroeg of ik hem en aan de overige heeren de eer aan wilde doen mij bij hen te vervoegen
wat zou me rouwen jou beroerde zandhaas snaauwde andries terwijl hij hoe langer hoe driftiger werd mij toe ik zel je leeren ordentelijk vlag te strijken op zeg ik jou nou je zoo spreekt zel ik eens zien of ik geen frikkedellen van je voorgebergte kan snijen
hawaai riep de arme drommel zijne over den grond verstrooide kramerijen stuk voor stuk oprapende hik ben heen bedurven man wat zhijn dat nou voor menieren mag een heerlijke khoopman op s eeren straten zoo be'andeld worden
de duiker haal me zeide reynszen verbaasd voerden die lieve jongens zulke dingen in hun schild of wat zoudt gij er van denken vervolgde ik met genoegen den indruk bespeurende dien mijne redenen maakten
natuurlijk merkte zijn zuster aan het lieve jongetje zou anders ook te veel van zijn stuk raken indien hij zoo op een bof het reizend leven tegen de eentonigheid der stad verwisselde t is beter dat hij zoetjes aan de verandering wenne en bovendien hij mag niet nalaten op heizicht te komen want zoo als addison in the fair rosamond zegt
hoewel ik nooit heb kunnen begrijpen hoe de dichters en romanschrijvers van een weenende schoone sprekende durven beweren dat haar tranen haar schoonheid nog verhoogden
een jong mensch moet altijd voor dit of dat vak een voorkeur hebben ik haat onverschilligheid in dat geval die is niet natuurlijk op uwe jaren tenzij bij domkoppen en losbollen onder geene van welke categoriën ik u rangschik
niet lang geleden hervatte heynsz kreeg ik een grasmof bij mij die met twee zesthalven in zijn zak is gekomen naar dit land en bijeengeschraapt heeft een fortuin zooals weinige lieden bezitten
zoo zeide mijn vader op een koelen toon en toen zich omwendende nam hij amelia opeen hoffelijke wijze bij de hand zuster zeide hij tegen tante letje ik stel u de freule van lintz voor de dochter van keetje reefzeil die gij u herinneren zult
maar zoo gaat het als de wijsheid op de straten schreeuwt blijft ieder thuis en als de dwaasheid maar even fluit is er dadelijk een toeloop pas maar op dat er geen toeloop kome om u te zien ophangen denk eens de zoon van den hoofdschout het stadhuisraam te zien uitsteken dat zou een aandoenlijk schouwspel wezen
ik dacht er hiermede af te zijn maar weldra had ik berouw van maar niet ronduit verklaard te hebben dat ik in t geheel niet wedde want nu kreeg ik terstond het loon voor mijne valsche schaamte laat je dat niet afschrikken mijnheer zeide een dikke vent wien ik naderhand vernam dat een kastelein van den overtoom en een beroemd paardenkenner was
dit bevel werd door de omstanders natuurlijk als een bewijs van vrees aangezien en de waard niet ontevreden van nu eens aan andries zijn trek tot een messengevecht te gunnen wendde zich verheugd tot
dat oogenblik nadert met rassche schreden en dan geloof mij dan zal mijn gedrag u in een ander licht voorkomen dan het thans doet waarom dan ook niet een weinig op mij vertrouwd wanneer ik u mijn onschuld betuig en u verzeker dat gij zonder billijke oorzaak tranen stort
ongetwijfeld mijnheer zeide helding wie zou niet in heilig vuur ontstoken raken wanneer hij zulk een engel moet bezingen zouden wij hare gezondheid niet eens drinken mijne héeren
of ik blij ben dat ik het niet gedaan heb verleden week moet gij weten zit ik bij den ouwe in zijn kamer daar komt mij die jan rijstenbrij met zijn bleeke tronie aangewandeld met een pak papieren onder den arm van een graf dat de ouwe in de westerkerk voor zich had laten koopen jongen viel de luitenant reekalf in heeft de ouwe plan om op te stappen dat zou je goed komen vriendje
daar is wat van aan zeide tante en ik kan toch ook niet vinden dat mijn erf er door onteerd is dat er een grande van spanje op gelogeerd heeft en wat is er van hem geworden die arme van lintz hij is zoo dikwijls mijn cavalier geweest
tante letje welke nu eene eerbare vrijster was van ongeveer vijfenveertig jaren ging bij de booze wereld door voor hetgeen men eene fijne kwezel noemt men weet het is geen ongewoon verschijnsel dat in groote familiën vooral in die waar verscheidene zusters zijn
doch wat hij zeide was juist en gepast en hij onthield zich van aan een der anderen hoogeren lof te geven dan de burgerlijke beleefdheid vorderde t zij dat hij nog te kort met hen had omgegaan om zich de onder hen gebruikelijke complimenten kraam eigen te hebben gemaakt t zij dat hij van nature de waarheid te zeer beminde dan dat hij tegen zijn gemoed zoude spreken
mijn moeder en zuster gelijk ik reeds gezegd heb voornemens waren naar de kerk te gaan liep het middagmaal nog al haastig af t geen mij niet speet want ik was weinig tot praten gestemd en begon de gevolgen der vermoeienissen van den vorigen dag te ondervinden en wel op een zoo blijkbare wijze dat ik dienaangaande het verwijt van mijn zuster suzanna moest ondergaan
thans mag ik u nog de eene of andere anecdote vertellen die gij tien of meermalen gehoord hebt maar waar gij de beleefdheid hebt naar te luisteren als of zij u geheel nieuw voorkwam maar stond die eens gedrukt dan zoû ik immers den mond niet meer durven opendoen
er bijwijlen een grap tusschen in en lodewijk scheen meer werk van zijn nicht te maken dan gewoonlijk wij waren aan t nagerecht en de heer blaek was juist bezig over de onbeschaamde diefstallen te spreken die onlangs in de buurt hadden plaats gehad toen de knecht mij in het oor kwam fluisteren dat er een heer buiten stond die mij wenschte te spreken een heer
daarentegen vervolgde de heer bos zoo gij zwijgt blijft uw geweten en dat uws vaders in rust hij zal te mijnen opzichte de ontvangene bevelen trachten ten uitvoer te leggen en zulks meer onbekommerd doen daar hij niet weten zal dat hij eenige verplichting aan mij heeft
ik ben tot uw dienst zeide ik terwijl henriëtte afscheid nam en suzanna mij in t heengaan een blik toewierp die zooveel zeggen wilde als dat zij voor mijn belangen zoude waken met een zucht zag ik beiden vertrekken
gij zijt een letterknecht zeide de heer bos intusschen uw opheldering bevalt mij want zij toont dat gij niet behoort tot dat slag van menschen die veel beloven en weinig geven dan gij wildet nog iets zeggen
mejuffrouw meent het niet zeide reynhove ik recommandeer u ernstig aan bij die goede intentie te volharden het zal u wel bevallen en wij zullen alles in t werk stellen om u een goed accueil te procureeren
pulver als een goed patriot rangschikte zich bij mijn gevoelen terwijl holmfeld daarentegen beweerde dat zijn passagier gelijk had en dat in de vereenigde provinciën eigenlijk niemand van die zoo hooggeroemde vrijheid genot had buiten eenige bevoorrechte familiën
integendeel mejuffrouw antwoordde zij ik ben wel volkomen wel en zij beet zich op de lippen neen waarlijk vervolgde tante ued ziet er niet te best uit ik kan het nogal begrijpen de schrik van dat ongeval op zee bij dien storm zal u nog door de leden zitten
vergeef mij zeide ik mijn vraag was misschien onbescheiden maar vervolgde ik opstaande en mij nevens haar plaatsende met de eene hand op de tafel en de andere op den rug van haar stoel
is het waar hoorde ik intusschen baas roggeveld aan een zijner buren vragen dat aafje jansz gisteravond op het larensche veen is afgezet eworden naakt uit'eschud meugje wel zeggen was het antwoord t is veul zoo die schelmen heur een hemd an t lijf hebben elaten zij waren met er drieën as ik hoor
wat deze betreft zij was niet minder verrast door mijne verschijning en het kopje ontgleed bijna haar vingers zoo neef zeide tante ik was u hedenavond niet te wachten gij kent de
de jonge juffer althans oogde haar vader met verbazing na en wendde vervolgens de vragende blikken op mij ik begreep dat de welvoeglijkheid eenige verontschuldiging vorderde
helding zuchtte en haalde de schouders op in dat geval ben ik ued toch altijd dankbaar voor de bezorging zeide hij en hetzij ued de zender zijt of niet zoo wil ik toch niet nalaten
toen wij een koets hoorden stilhouden er werd aan de huisdeur gescheld er kwam iemand de trappen op de deur ging open en henriëtte blaek stond voor onze oogen zij was bevallig gelijk altijd maar zag toch eenigszins betrokken van uitzicht en bleef toen zij ons bemerkte onthutst en verlegen aan de deur staan
lang nog hielden de ontroering over het gebeurde en de overpeinzingen die daarvan het gevolg waren mij uit den slaap totdat eindelijk de vermoeidheid zegevierde en ik het geluk had in te sluimeren
goudlakensche faisanten te voederen terwijl pulver zijn versch gestopte pijp door middel van een brandglas aanstak om dezen laatste te vragen mij nader te beschrijven hoe die zeeroover er toch wel uitzag wel zooals ik ued gezegd heb zeide hij een groote forsche kerel met een sombrero op het hoofd een plantersbuis en een zeemansbroek een koppel
maar ben ik er dan aan gehouden nu het blijkt hoe hij mij misleid heeft hij heeft mij verhaald dat het huwelijk tusschen zijn zoon en zijn nicht een stellig bepaalde zaak was ik weet zeide ik dat zulks zijn verlangen was en men gelooft gaarne wat men wenscht
neen zeide klaas en als wij hier vroeger vandaan kwamen zou het fout wezen want dan gingen wij zoo zeker tegen den overkant als tweemaal twee vier is en dan bleef er geen spaander van het heele jacht over ja ja daar zijnder hier wel met een minder windje naar den kelder egaan
sneed het eene broodje in dunne reepjes en stapte toen de deur uit gevolgd door simon die niet afliet hem zijn waren aan te prijzen andries ging weêr naar zijn plaats en ontdekte terstond dat men aan zijn mes geraakt had
naauwlijks was ik tien schreden verder gegaan of de wolken ontlastten zich in dikke regendroppelen met zware hagelsteenen doormengd de duisternis bedekte het aardrijk bij wijlen vervangen door de schrikverwekkende verlichting van het
mejuffrouw neemt het zoo goed voor den haag op zeide reynhove dat ik er niets weet bij te voegen maar is het mogelijk dat ued daar nooit geweest is mij dunkt de familie moest daar eens eenige dagen komen passeeren het zoude mij een innige volupteit zijn u rond te leiden en het interessantste te laten zien
de jonge juffer zag mij nogmaals terloops aan vroeg mij of ik niet wilde zitten nam haar boek weder op en ging stil met lezen voort zonder zich verder met mij te bemoeien ik bleef eenige oogenblikken weifelen als wachtte ik een herhaling van haar aanbod
mijnheer blaek weet allerliefste partijtjes te geven zeide suzanna jammer maar dat zij zoolang duren maar wat doet gij dan toch mejuffrouw vroeg reynhove permitteer mij dat ik den knecht roepe om den boel hier wat in orde te brengen en weg was hij
en hij keek zijn equipage eens rond om te weten of hij staat op hen zou kunnen maken indien de vreemdeling eens kwade voornemens had toen riep hij mij bij hem want ik slenterde ook al wat heen en weer over boord en hij vroeg mij wat ik wel van dat andere schip dacht wat zal ik zeggen zei ik in zoogoed spaansch als ik spreken kon ik hou niet van die nieuwsgierigen
in welken zin hij een naar mijn oordeel zeer aardige uitwijding had gemaakt waarin hij de dichters bij boomen vergeleek die gemest en gevoed moeten worden met kennis en studie en slechts dan gesnoeid moeten worden wanneer hun al te groote weelderigheid aan het behoorlijk rijpen hunner dichtvruchten nadeel sticht
er waren eenige voorbijgangers en werklieden uit de buurt op het rumoer komen aanloopen ik had de dienst mij door simon bewezen nog niet erkend en naar hem toetredende stopte ik hem een zesthalf in de hand daar zeide ik dankje voor uw waarschuwing van zoo even wacht daar liggen nog een paar messen en hier een
ik weet zeide ik dat ik in twijfel sta of ik uwe taal met den naam van laster of met dien van kinderpraat moet bestempelen wat riep lodewijk uit terwijl hij opstoof van zijn stoel weet gij wel wat
vol erreten over de planken strooiden heb je ooit meer zoo'n regen gehoord vroeg sander sander was mijn tweede stuurman een jongen als een vlag daar ik op rekenen kon als op mijn zelvers die zijn werk goed verstond maar ik was toch eerst wat knorrig omdat hij mij in mijn rust stoorde wel zei ik zoo al regende het handspaken en oude wijven ben je nou
vergeefs verschoonde ik mij men stond er op ik moest mijn gelag betalen zoowel als de anderen ik zoude ongetwijfeld ook wel eenmaal in mijn leven aan de zanggodinnen geofferd hebben
heynsz scheen nu te begrijpen dat hij niet verder komen zou mompelde wat binnensmonds en ging heen zoowel als ik en zooveel als ik hedenmorgen vernomen heb is die van beveren met de nachtschuit naar utrecht vertrokken
anderen daarin voorkomende begingen grootere dwaasheden en ook zij moesten er de gevolgen van dragen en de geschiedenis van de geschiedenis gij weet dat ik vroegere jaren eenigen tijd bij de familie a als gouvernante heb doorgebracht
maar waar hij geen oor naar had zoo grootsch was hij op zijn overwinning ofschoon hem die waarlijk een paar goede paarden kosten zoude ik ben toch de baas gebleven riep hij reynhove toe met een zegevierenden blik
en stamelde ik ettelijke onsamenhangende woorden van verontschuldiging over het slechte weer over mijn leedwezen van de juffer gestoord te hebben enz waarna ik al achteruitschuivende mijn hoed wederom opraapte en te kennen gaf dat ik door een onmiddellijk vertrek mijn onbescheidenheid zoude verbeteren
aan de overzijde bevond zich een fraaie lusthof naar den nieuwsten franschen smaak aangelegd met sterre bosschen geschoren lanen en slingerende berceaux met beeld en grotwerk bloemtuin en diergaarde vijvers en fonteinen zonnewijzers en koepeltjes
en neef moet ook mede al ware het maar voor een paar dagen hoe zeide mijn moeder mij bij de hand nemende als vreesde zij mij te verliezen hij is pas terug en wilt gij hem ons weder ontnemen
deze forsche uitdaging verwekte een plotslinge stilte bij de aanwezige boeren die in goede eendracht bijeen zittende bezig waren over den prijs der granen en andere onderwerpen van hun gading te spreken
waarschijnlijk het behangsel schilderen zeide velters eindelijk zoo was de jongste van het gezelschap geheeten want dat is tegenwoordig aan de orde van den dag niet kwaad gegist hervatte heynsz maar voor dat moet men zijn een lairosse of een
wees van harte welkom waarde neef zeide tante letje terwijl zij mij omhelsde alzoo sullen de vrijgekochten des heeren wederkeeren vervolgens zich tot mijn vader wendende
hoorde ik mij eensklaps bij mijn naam noemen en mij omwendende herkende ik weinstübe die met een grooten roemer in de eene en een zweep in de andere hand den redetwist waarin hij gewikkeld was afbrak om mij aan te spreken
maar dat daargelaten hoe kan ik van eenigen dienst zijn aan ued kan ik geen schrijftuig bekomen ik wenschte zoo gaarne mijn vader kennis te geven van dit ongelukkige voorval eer hem zulks van een andere zijde ter ooren komt
zoû iemand zich b v de moeite ooit getroost hebben om de zoutelooze kwinkslagen op te teekenen of na te schrijven die men aan cicero toekent indien gij of ik die gezegd hadden en echter vinden wij die in al de schoolboeken
deze gemoedsgesteldheid was echter spoedig geweken toen ik de voornaamste herberg in het oog kreeg deze bevond zich op den hoek van een driesprong welke de hoofdstraat met een zijweg vormt en was kenbaar aan een vooruitstekend uithangbord van ijzer rijkelijk met krul en snijwerk voorzien en tot leuze een geschilderden zwaan voerende met het gebruikelijk onderschrift
zij zijn er waarachtig allebei riep de een zij hebben mekaar goed bijgehouen riep een ander nou wat braatje nou van uithouen vroeg weinstübe aan krijn jaspersz je ziet immers dat de peesten an mekaar kewaagd zijn heb je ook perauw sol je t afmaken wille voor de helft
den volgenden morgen te vijf ure terwijl het geheele huisgezin nog in de armen der rust lag gedompeld zat ik reeds met eduard in een wagentje met twee vlugge hitten bespannen die ons met een prijselijken spoed naar amersfoort brachten
ja zeide weinstübe grinnikende dien heeft hij oud peet kehad zoo heb je ook al gehoord van den moord van parijs nou die goeie man had het paard ook gezien en geprobeerd en hij docht dat hij wonder wat kocht
het was daarom dat ik andries en zijne makkers hier had ontboden mijn voornemen was en hij weet het goed die schoelje om zoo mogelijk een goed zeebouwend vaartuig weg te kapen en eenmaal in het ruime sop gekomen zou ik den weg naar het meer van maracaibo en mijn oude makkers wel weder hebben teruggevonden
een onstuimige wervelwind die op eenmaal uit de diepte van het bosch scheen los te breken verving de doodsche stilte die tot nog toe in de natuur had geheerscht zweepte de dorre bladeren over den landweg heen waar zij in onophoudelijke
ik denk niet zeide hij mij op een nauwe bedstede wijzende die zich aldaar bevond dat u dit nachtverblijf machtig zal aanstaan maar gij zult het moeten nemen zooals gij het vindt o zeide ik maak daarover geene verontschuldigingen ik ben lang genoeg op reis geweest om mij te hebben leeren behelpen en een nacht is gauw doorgebracht
om verder op uw bedenkingen nog eens terug te komen zeide hij vergun mij u te herhalen dat het alleen van hier tot aan de poort van amsterdam is dat mijn dochter u lastig zal vallen eens daar zijnde zal zij haar weg wel vinden
indien het u eens niet gelukt de handen der justitie te ontsnappen sta mij dan toe door mededeeling van het gebeurde mijn vader een gunstige gedachte jegens u te doen opvatten misschien kan hij u alsdan van dienst zijn en zeker zal hij dat indien het in zijn vermogen is
ik kon niet nalaten te glimlachen want ik kende de waardij van dergelijke verschooningen aan welke reden men ook de dronkenschap waarin men verkeert toeschrijve de wijn heeft er nooit geen schuld aan
twintig dagen eer de reis ten einde was en ik bleef al dien tijd beneden zonder eens op het dek te mogen komen en zonder dat iemand boe of ba tegen mij zei gij kunt denken of ik ook het land had eindelijk liet men het anker vallen ik werd weer geblinddoekt in de sloep gelaten en aan wal gebracht toen mij de doek werd afgenomen zag ik dat ik in een klein
van dertig graden met den horizon ik had onderwijl alle zeilen laten bergen want ik mistrouwde het weer zooals ik zeide en ik had geen ongelijk als gij hooren zult de regen viel gedurende eenige minuten dicht als een gordijn naar beneden toen hij opeens zich verspreidde alsof hij weggeblazen werd en in rook verdween recht op ons af echter
wel moogt gij waarde broeder den profeet nazeggen brengt mijn soonen van verre ja van het eynde der aerde de verdere wenschen die zij uitte werd ik verhinderd te verstaan want tante van bempden had zich voor mij geplaatst en drukte mij met tranen in de oogen aan haar hart
terwijl het plein voor het huis nog bovendien tusschen twee mindere gebouwen besloten was tot stalling en tuinmanswoning strekkende men beseft duidelijk dat ik op dien tijd alles zoo nauwkeurig niet opnam en dat het slechts een latere bekendheid met deze lustplaats is welke mij in staat stelt daarvan deze beschrijving te geven
t is niets mijnheer zeide zij met een vrij stijve hoofdbuiging gij hindert mij niet en het is waarlijk zulk een geweldige bui dat men alle plichtplegingen wel mag ter zijde stellen
ik geloof merkte glimlachende de oudste zoon aan dat onze vriend ferdinand een kleine huichelaar is en als een apostel bij zijn vader te huis wil komen om hem te doen denken dat hij op zijn gansche reis altoos zoo zuinig op zijn équipage geweest is
ik heb van mijn voornemen afgezien en ik ken mijn makkers genoeg zij zullen het zonder mij niet durven ondernemen veelmin ten uitvoer brengen zij zullen zich verstrooien en de hemel geve dat ik nooit weer van hen hoore en gij vroeg ik welke zijn uw verdere plannen
zoo leert ons de ondervinding dat men het goede om zich zelf moet doen en niet om het loon dat er uit voortkomt en dat miskenning ondankbaarheid terugzetting enz er menigmalen de gevolgen van zijn
dezelfde zeg ik dan moet ik u dit zakje overhandigen zegt hij wees zoo goed mij quitantie daarvoor te geven met begon hij het geld op de tafel uit te tellen alle gerande zeeuwsche rijksdaalders ik was zoo buiten mijzelf dat ik beefde als een rieten
hij heeft zich den laster prijsgesteld om onzentwille ach vervolgde zij zich tot mij wendende beschuldig mij niet van onedelmoedigheid van ondankbaarheid zoo ik in mijn zwijgen volharde en u niet zuivere van de blaam die men op u
voegde ik er haastig bij ziende dat een wolkje van ongenoegen op het blanke voorhoofd der jonge schoone begon samen te trekken wees niet boos maar oefen lankmoedigheid uit jegens iemand die nu twee jaren buiten de gelegenheid is geweest een meisje in t hollandsch aan te spreken
ik zag mij verplicht te wachten tot mijn verzoek zoude worden ingewilligd want ik hing van de grillen van meester doedes af en ik had reeds genoeg bespeurd dat hij er verre af was van mij genegen te zijn
maar dat daargelaten zoodra gij u genoegzaam opgefrischt zult hebben en op uw gemak bevinden zal ik u een oogenblik gehoor verzoeken ik verlangde niets liever want ik hoopte nu eindelijk al het geheimzinnige opgeklaard te zien hetwelk tot nog toe de gedragingen en woorden van vader en dochter verzeld had
doch met dat al ware het nog maar te wenschen geweest dat deze twee liever de vraag letterlijk hadden verstaan want hunne redeneering in slechte rijmen vervat toonde genoegzaam aan dat de goede lieden geen de minste denkbeelden hadden van hetgeen tot de huishouding van den staat behoort
over veertien dagen zeide reynhove zullen de blessen wel denzelfden weg zijn opgegaan als de witvoet dat ware altijd een laatste uitkomst zeide lodewijk lachende ja van dat ouwe dier ben ik zeker wél afgekomen
ik ging dan ten bepaalden dage en na afloop mijner werkzaamheden aan het kantoor naar de raamgracht waar ik overeenkomstig de gemaakte schikking in de achterkamer van heynsz werd binnengelaten
ik was op het punt van mijn volslagene onbewustheid van de oorzaak der vereeniging te kennen te geven toen een papier mijn oogen trof hetwelk tegen den gemenieden wand aan een spijker hing en waarop een schoof als titelvignet en de woorden segt het voort in groote letteren als onderschrift prijkten
bracht fluitend en gonzend elke twijg van het kreupelbosch in beweging deed de kruinen van het geboomte zich naar alle richtingen wenden en overal stuivende zandwolken opstijgen
dat er met de verlangde nasporingen wel eenige tijd zoude verloopen vermits het verloren schaap zich sedert lang niet meer in amsterdam bevond en waarschijnlijk van naam was veranderd helding toonde zich hoogst erkentelijk en maakte nog verscheidene verschooningen over de moeite welke hij mijnen vader en mij veroorzaakte waarna hij vertrok
om u de waarheid te zeggen ik zou haast denken dat zij nogal instemt met de meening van haar oom want ik kan niet vinden dat zij u bijzonder voorkomend behandelde dat heeft mij ook getroffen zeide ik en ik was er verre af mij op zulk een koelheid te verwachten
dat is wat ver van hier zeide van lintz met het onnoozelste gezicht van de wereld terwijl hij eenige vonken uittrapte die de pijp van pulver op de vloermat gestrooid had wel wel vervolgde pulver hadden wij nu sandertje maar hier die kon getuigen of er ooit zoo'n gelijkenis bestaan heeft
en weldra traden de vier dames de kamer in tante letje in haar effen violetkleurig taffen gewaad met haar stijve neepmuts zonder eenig cieraad dan haar prachtigen kerkbijbel met schildpadden band en gouden sloten
wat de arme amelia betrof zij begreep niets van het kwaad dat zij gesticht had in den roomsch catholieken godsdienst opgevoed en in vreemde landen gewoond hebbende wist zij gelijk mij naderhand bleek op zijn best dat hier te lande eene andere wijze van godsvereering dan de hare als de heerschende bestond
mag ik u vragen of er nog meer heeren van uw naam te deventer zijn gij zijt nieuwsgierig van avond sinjeur heynsz zeide de heer van beveren met een gezicht alsof hij hem van de trappen wilde gooien t is maar vervolgde heynsz omdat er lieden zijn die beweren dat er nooit iemand van dien naam binnen deventer bestaan heeft
onder voorwaarde van die aan niemand dan op mijn schriftelijke vergunning ter hand te stellen ik vertrok dan naar mexico en nam mijn dochter mede die na den dood van haar moeder in een klooster was opgebracht geweest
voor den d vervolgde hij met de geslotene vuist op de tafel slaande en zijn stem hoe langer hoe meer uitzettende als dacht hij mij daarmede schrik aan te jagen en wie er naar kijkt die kan met mij aan den gang komen daar valt niet van voor den jij hebt er naar gekeken en as je boterham binnen is dan zullen we eens zien of je voor je boeg kunt zorgen
althans de eerste deed weldra het voorstel om de paarden te gaan zoeken en ik nam deze gelegenheid waar om den dichter te beduiden dat wij nu lang genoeg gebleven waren en het tijd werd om naar huis te gaan na een korte tegenstribbeling liet hij zich gezeggen en afscheid van het gezelschap genomen hebbende verlieten wij de herberg
het was een heerlijke morgen ja zelfs voor een voetganger al te fraai weêr er was weinig of geen wind de lucht begon naarmate het verder op den dag werd meer heet en drukkend te worden en was met die soort van spakerige nevelachtigheid bezwaard welke niet zelden het voorteeken is van een verandering in den
de kinderen kregen allen verlof tot tien uren op te blijven en de avond liep zoo genoeglijk af als men bij mogelijkheid verlangen kon ja de algemeene vreugde werd door geen ander toeval gestoord dan dat tante letje door het afbrokkelen van een stuk taart een confituurvlek op haar hagelwitten halsdoek kreeg
ik ben overtuigd mijnheer huyck zeide mijn gastheer na eenige oogenblikken stilte dat gij u al vreemde gedachten van mij gevormd hebt en uw geest gedurende de laatste twee uren vruchteloos op de pijnbank hebt gezet om uit te vorschen wie ik toch eigenlijk ben en wat ik met u voorheb
het was jammer wij zaten zoo genoeglijk bij elkaar en die officieren waren aardige heeren en schenen vrij wat kennis en smaak te hebben in de poëzie zij wisten wat iemand toekwam dat hebben zij ten uwen opzichte getoond zeide ik
bij het vernemen waarvan deze eenigszins donker keek gelijk men doorgaans doet wanneer men uit een aangenaam gezelschap wordt opgeroepen tot de lastige beslommeringen die ambtsbetrekkingen met zich brengen
het zou bij u waarde lezers weinig belang wekken indien ik stuk voor stuk de voorwerpen ging opnoemen waarmede ik de jongere leden der familie beschonk ofschoon gij voor zooverre gijzelven ooit in het geval zijt geweest dergelijke geschenken na uw terugkomst van een buitenlandsche reis rond te deelen of in uw jongere jaren die van anderen ontvangen hebt
onder het uiten dezer bedreiging stak hij nogmaals de hand uit om mij te dwingen mijn plaats te verlaten en met hem aan t snijen te gaan ik moet bekennen dat ik mijn toestand hoogst onaangenaam begon te vinden want ik zag niets aardigs in het denkbeeld van zonder neus bij mijn ouders te keeren
het eene vak was opengeschoven en bevatte een verzameling van nette boeken naar den laatsten smaak ingebonden met behulp van een weinigje verbeeldingskracht giste ik nu dat het vak daartegenover met glazen en kopjes zou gevuld zijn