AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
beiden beloofden wel het niet weder te zullen doen maar alleen de gedachte aan de hersenlooze stoutmoedigheid eene herhaling van zulk een ergerlijk tooneel ten opzigte van zijne wederhelft te durven veronderstellen versterkte den vertoornden man nog in zijn voornemen en onder het openen der deur sprak hij
ook ontging het s vaders aandacht niet dat de dochter de uniform der dragonders mooi vond naauwelijks had eduard zich op de knieën laten vallen of het vaderlijk geduld was george een ongeluksvogel ten einde
allerliefst allerhartelijkst allerhupst aller riep van duin die nu dubbel met het denkbeeld ingenomen was o ik vlieg dadelijk heen zeide cajefax opgetogen louise bedwong hare vreugde om de achterdocht van haren vader niet op te wekken
ach had ik je raad maar ge ja daar zullen wij later wel eens over praten het is nu tijd om te handelen wel was het nog altijd nacht doch de lamp door de vrouw neêrgezet was blijven branden hij opende de deur maar zag niemand eduard had liever zijne vijanden onder de oogen gezien thans duchtte hij
hij gevoelde het noodlottige van zijn toestand en besloot den wissen dood te ontsnappen en een minder onvermijdelijken te verkiezen tot het uiterste gekomen bond hij de gordijnen weder vast wierp ze door het venster en maakte zich gereed daar langs af te dalen
zonder zich te verdiepen in eene nieuwe uitvinding om zijn eigen haar tot het vervaardigen van strijkstokken dienstbaar te maken versmaadde hij op dit plegtig oogenblik alle kans op voordeel en roem en wilde zijn onstuimigen loop vervolgen toen hij de deur hoorde
onrust had hem vergezeld van het oogenblik dat hij eduard had opgesloten in den kelder die dezen tot grafplaats moest dienen en de beeldtenis van den jongen man vervolgde hem als een dreigend spook
zijt gij hier niet geboren was de vrij natuurlijke vraag van eduard ik ben een vrije belg sprak de man terwijl hij zijne knods in de hoogte hief zoodat eduard eenige passen links aanhield en ik haat en veracht dit land
mijnheer wat is t lief kind zeide de goede man terwijl hij zonder eenige jaloezij ten voordeele van zijne jeannette het meisje door de krullen
daar stond eduard nu zijn toestand was niet benijdenswaard bijna ongewapend hij had nog altijd het mes hem door de pleyes gegeven was hij opgesloten want van beide zijden was hem de uitweg afgesloten
verzorger verschafte hem nu een gewaad dat tusschen george een ongeluksvogel een boerentoilet en eene gezeten burgerkleeding zweefde het bestond uit een grijze broek een jas een warme wollen bouffante en een pet in deze niet flatterende kleederdragt zat hij in de elegante huiskamer ter prooi aan de plagerijen der hartelijke gastvrouw
naauw was de deur geopend of eduard duwde den man er in en overzag snel het vertrek gelukkig bespeurde hij slechts twee personen hoewel de terugtogt hem dank zijner voorzorgen verzekerd was vond hij het nu onnoodig daarvan gebruik te maken
net behangen en hoewel het behangsel op zich zelf lief was gaf toch een viertal schilderstukjes eene aangename afwisseling op den schoorsteenmantel stond eene kleine pendule die hem meldde dat het negen uur was ten minste op die pendule eduard was geheel alleen in de kamer het kostte hem eenige oogenblikken
wij zullen haar niet in hare droefheid volgen ten einde niet weder eene schets te leveren van tooneelen vol tranen en leed die reeds te veel in de geschiedenis van den eens zoo vrolijken knaap voorkomen maar dat zij tranen stortte dat zij hem beweende zal ieder gevoelen
zij was de dochter van een muziekhandelaar die van alle instrumenten wat en van geen van allen iets kende juist genoeg voor een handelaar in muziek en muziek-instrumenten om falliet te gaan
de achtbare man kon zich niet begrijpen dat iemand niet liever werd uitgelagchen dan doodgeschoten daarom stelde hij al zijne hoop in eene boeijende aanspraak en begon ik zeg u dat ik bepaald weiger te vechten en dat
ik vind het toch zonderling hield de pleyes vol iemand die altijd ongelukkig is die gewoon is meer slechte dan goede menschen in zijn dagelijkschen omgang te zien wordt altijd getroffen wanneer hij een edel mensch ontmoet
vormde een zoo strong contrast met de oproerkreten welke men in de verte hoorde galmen en het dof rumoer dat doordrong van de plaats waar op dat oogenblik vaders voor hun kroost zonen voor hunne ouders verloren gingen
onze stad nog onder dwingelandij ons volk mede verdrukt en aan de willekeur van de onbeschaafdste militairen prijs
deze stad is niet zoo élégant als s gravenhage maar er is toch veel merkwaardigs merkte de heer de beval zeer snedig aan waarop van de wall zijn mond opensperde om iets te zeggen doch zich bedacht
hij kon niet tot een besluit komen joseph had hulp en verzorging noodig doch waar die te krijgen waar de menschen te vertrouwen hij had hier meer vijandschap dan ondersteuning en deelneming te wachten hij moest toch tot een besluit komen op de plaats te blijven was ondoenlijk op veertig à vijftig el van de
naast onze lieve henriëtte zijt gij de eenige persoon in de wereld aan wien wij ons hechten en toch schijnt gij ons geheel te vergeten wij verwachten u spoedig tot weêrziens god zegene u lief kind uwe hartelijk en innig liefhebbende tante
en zoo louise niet door den knecht geroepen maar bij toeval opgestaan was zou zij zich welligt verbeeld hebben niets dan een benaauwden droom gehad te hebben misschien zou zij dàn later hebben gedacht dat zij een speelbal der verbeelding was geweest
nogtans gevoelde joseph zich zoo tevreden bij zijn gastheer die door zijne vrouw nog in vriendelijkheid overtroffen werd doch ook nu werd de laatste atoom zoetheid uit zijne overpeinzingen weggedreven links van de dorpsstraat verhief zich een huis waarvan de aanblik hem een huivering door de leden
mààr dacht hij weder opbeurend droomen zijn bedrog en al zijne benepene gedachten concentreerden zich tot ééne zucht toch wilde ik wel eens met u spreken meer en meer zie ik ook zelf in dat het hoog noodzakelijk wordt ernstig aan mijne toekomstige bestemming te denken en wien kan ik beter raad vragen dan u
zoo zeide joseph terwijl hij achter een der mooije stoelen wegdook nu kunnen wij gerust praten dus kort en zakelijk je wilt mijne zuster hebben nu zwager ik mag het lijden voor mijn part neem en houd haar
zag hij den jongeling doordringend aan en sprak wat moet ge ik wilde eduard van bergen spreken de commissaris begreep niet hoe iemand de stoutmoedigheid kon hebben zoo maar zijne gevangenen te spreken te vragen
zij had met haren vader na dien dag nog geen woord gesproken hetgeen zeer het gezellig verkeer tusschen hen beiden bevorderd had zoo zat hij daar zij bemerkte niet eens dat haar goede vader den tuin was binnengetreden in een luchtig morgengewaad waarmede hij iets van een planter had
stond op en zag dat hij geraakt was geworden door een roodekoolstronk die sporen op zijn groenen jas had achtergelaten innig verwoed rees jonker van beem op de burgemeester naderde op eerbiedigen afstand door de
had hij kunnen vermoeden hoe noodlottig hem het leugenachtig berigt aldaar verspreid zou kunnen worden dan zou hij die nalatigheid niet gehad hebben zijn toestand de smartelijke onzekerheid waarin hij verkeerde de voortdurende kamp tusschen hoop en voorgevoel was hem ondragelijk
denk je dan dat dit minder kans heeft om te gebeuren als je ze laat loopen of hij je gaauw een aardigheidje op den hals zou halen krijschte het wijf terwijl zij op kennelijke wijze een manoeuvre maakte die eene parodie op de galg moest beduiden
hield woord hij wilde zijn gevangene niet vermoorden zelfs niet mishandelen en zacht werd eduard op den keldervloer nedergelegd het daglicht drong niet door en alfred had de lantaarn die aan den wand hing van den spijker genomen om dit somber verblijf te verlichten de knecht trad eenige schreden achteruit
gij zijt wankelmoedig wij hadden al lang eene visite moeten maken en hem het licht uitblazen het geval wordt immers aan de baldadigheid en plunderzucht van de soldaten toegeschreven
uit de weinige aarzeling die de wandelaar in het kiezen van zijn weg aan den dag legde was op te maken dat hij met zijne morgenwandeling eenig doel had dit was ook het geval eduard zag hem stilhouden voor een aanzienlijk huis in een van de fraaiste wijken der stad
had naauwelijks het besluit van van de wall vernomen of hij vloog zijn weldoener om den hals terwijl de gastheer vergenoegd zijne groote handen wreef die zoo rimpelig en hard van vel waren dat men de beweging niet alleen zien maar ook hooren kon
zij nog in het vertrek waren zij weggeslopen eduard gevoelde dat zijn overwigt geheel afhing van den indruk dien zij van zijn vuurwapen hadden behouden een vuurwapen boezemt altijd een panischen schrik in men zal niet bevreesd zijn elk wapen met de sabel te meten
hij vond deze zinsnede hoogst passend en twijfelde niet of de schoone woorden moesten het voorwerp zijner aanbidding diep aankrijpen en een onuitwischbaren indruk bij haar achterlaten het was zeer goed dat hij zijne speech eindigde daar welligt anders louise in de onmogelijkheid zou zijn geweest zich goed te houden
het was de ctober en de koude liet zich reeds geducht gevoelen weder brandde het haardvuur welks vrolijk flikkeren een groot contrast vormde met de gelaatstrekken van die twee menschen
toch zag hij op straat schuchter rond vreezende den een of ander rekruut te ontmoeten want hij verbeeldde zich dat onder elke uniform een hem vijandig hart klopte toen hij te huis kwam sloot hij zich in zijne kamer op waar hij angstvallig door de ramen gluurde of krampachtig de hand naar den kagchelpook uitstrekte
en door onverklaarbare nalatigheid had men zelfs den naam niet opgeteekend van den chef onder wien joseph moest dienen zoodat het inwinnen van berigten onmogelijk was daar de troepen niet in hunne garnizoenen waren teruggekeerd
gij hebt u altijd laten inrekenen door hem spreek geen kwaad van den armen jongen en vooral nu niet hij heeft je nooit gedeerd hoor eens hoe je het beschouwen wilt hij wist niet dat hij iets bezat en het bleef zeer indiscreet van hem zoo lang het genadebrood hier te eten
hij ontvlood het huis waar hij had durven hopen deelneming te vinden doch waar hem nieuwe wonden gestagen waren hij eischte stilzwijgen alléén om de wroeging van van de wall niet te vermeerderen
voelde den snerpenden nachtwind meer zij zagen niet hoe de deur geopend werd en eene jonge vrouw die met een licht in de hand te voorschijn kwam verschrikt terug trad op het gezigt van de twee menschen die uitgeput op den grond lagen te meer dewijl een lichtstraal op de beide ligchamen vallende deze geheel bebloed aan hare oogen vertoonde
mevrouw scheen dat wezenloos turen aan een knagend berouw toe te schrijven na hem dus een oogenblik te hebben waargenomen vervolgde zij je verdiende het huis te worden uitgejaagd je zult mijn engeltje geheel en al bederven
men scheen te luisteren want na een oogenblik wachtens verdween het licht en eduard begreep dat het oogenblik van handelen was gekomen waarlijk hij haakte er naar want langer hij gevoelde george een ongeluksvogel dit was het hem niet mogelijk tegen den slaap te kampen
waarom zijt gij zoo woedend louise kan zwijg ontaarde zoon viel de vader hem in de rede louise naderde hem en wilde zijne hand nemen doch hij weerde haar ruw af ga uit mijne oogen
dat zij van beem niet alle hoop benam dat zij veinsde gehoor te geven aan zijne betuigingen was hoofdzakelijk om hierdoor hare huiselijke rust te verzekeren en ongestoord met hare gedachten alleen te zijn
dit deed de deur digt de goede man voelde een knagend berouw hij begreep niet hoe hij zoo ontaard had kunnen zijn en sprak met energie neen nimmer zal mijn eduard tot die ellendige militairen behooren nimmer zal hij in hunne losbandige levenswijze deelen nimmer
de wall had van dezen woordenvloed niets verstaan hij was geheel in zich zelven gekeerd het moet mompelde hij na eenig aarzelen henriëtte ga even de kamer uit ik moet met uwe mama spreken
door geen van drie want teun was mede aangezeten werd aan de harde erwten en het uitgebraden spek veel eer bewezen men had veel te denken
waarom heb ik ook die kerels willen plunderen bromde de man terwijl hij aan de plaats trok waar eens een groote knoop had gezeten en bewijzen gaf dat hij bij nader doordenken nog maar half ingenomen was met de expeditie wie weet hoe de vangst nog tegenvalt maar als er niets is van belang dan sla ik je tot pap
hij spande den haan van zijne buks en bezag die met welgevalgeorge een ongeluksvogel len daarop ging hij naar een raam en rigtte zijn wapen op een officier die op eenige huizen afstands was en weinig vermoedde welke verraderlijke vijand op hem loerde het schot knalde raak vroeg de kranke
hij nam weder de bijl op naderde zijn weêrloos offer hief het het moordtuig in de hoogte joseph voelde zijn onmagt hij was buiten staat eene beweging te maken hij zag dat zijn laatste uur geslagen was eene gedachte aan zijn vader aan
het is maar al te waar vervolgde van de wall en ik kom hier steunende op onze oude vriendschap u verzoeken mij het noodige geld voor te schieten ik weet genoegzaam dat uwe omstandigheden u dit veroorloven en gij redt wat smart mij dit wat beklaag ik u diep
ik verzoek u zoolang ik met dezen waardigen man hier zag hij de beval schamper aan mij wat bezig houd eene kleine morgenwandeling te doen als niet mijne eigene veiligheid vereischte de beide getuigen van mijne tegenwoordigheid in het oog te houden
hij wendde zich om en wilde juist zijn mantel digt maken en den hoed die wat verschoven was op nieuw in de oogen plaatsen ten einde niet herkend te worden toen hij zich hoorde toeroepen hé mijnheer de beval gij hier
niet gaarne had hij zulk een denkbeeld voor zijne tante durven ontwikkelen hij vergenoegde zich dus te zwijgen even als een oorlogsheld die morsdood wordt geschoten nu vatte de tante den draad van het gesprek op wierp haren man een blik toe die kon beduiden als jij doorgaat zijn wij morgen nog aan den gang en sprak
bedoelt ge soms of ik muziek maak ja ik speel piano of hoe noemt ge dat klavecimbaal of zoo iets de jouker van beem gaf te kennen dat hij het instrument ook piano noemde
hoogst gelukkig deelde cajefax dit besluit aan van duin mede om niet alles te verliezen bedwong deze zich en onthield zich van alle opmerkingen zeer tevreden al zoo ver te zijn gekomen
en was niemand anders dan onze zieke alfred de beval wien het naderende bezoek niet genoeg scheen te interesseren om zijn gemakkelijken zetel te verlaten ge zult het wel hooren was het antwoord
in gedachten verzonken hield hij stil voor het slaapvertrek van zijne dochter zonder beleefd aan te tikken opende hij de deur wierp ze hard digt en kwam op verpletterende wijze op haar aan de regter hand dreigend opgeheven
hoe gemakkelijk kunnen de hollanders bij goed beheer en voorzigtige leiding de pleyes voegde die woorden er bij zonder te weten hoe die hoofdvereischten voor eene goede verdediging ééns als overwegend zullen beschouwd worden
als zijn haar niet zoo walgelijk rood en zijn gezigt niet zoo gemeen ware geweest dan zou hij een der leelijkste kerels zijn geweest dien men zich voor den geest kan halen hij had een blaauwen kiel aan die zoodra het waaide het fladderen van de vlag boven op den toren herinnerde
hij was mede de beval geheten en de oom van de beide heeren die wij reeds op zulk eene voordeelige wijze leerden kennen hij zat op een zachten stoel in een huisjapon gehuld en met pantoffels aan de voeten hij scheen dus in het minst geen plan te hebben zich in te laten met al het gewoel dat de stad beroerde
zoo vermolmd was de deur dat een nieuwsgierige oogenschijnlijk onaangediend het huis had kunnen binnen kruipen hadde iemand dit intusschen geprobeerd dan zou hij ontwaard hebben dat achter de vermolmde deur drie stevige ijzeren roeden waren aangebragt die voor de losse planken een aanmerkelijken steun opleverden
tot laat in den nacht zaten de gasten bij elkander en regt vriendschappelijk scheidde men nadat de ridmeester beloofd had reeds den volgenden dag de noodige maatregelen te beramen ten opzigte van de beide
je wilt dus niets bekennen eduard verklaarde dat hij gaarne alles wilde bekennen waarop het auditorium zich reeds spitste op het denkbeeld bijzonder veel te zullen hooren hoe kwam je dan hier op deze buitenplaats ofschoon gij je vriend wildet opzoeken
het rumoer en de algemeene geestdrift deden niemand bespeuren dat een bediende de jonggetrouwde vrouw naderde en haar iets in het oor fluisterde zoodat zij hem met verwondering aanzag zij verontschuldigde zich voor een oogenblik en slechts weinigen bemerkten dat de bruid zich verwijderde
thans kon hij ongehinderd zijne blikken laten ronddwalen wel zorgde hij zijne landgenooten niet te treffen na eenig beraad kwam bij tot de overtuiging dat het dwaasheid zou zijn zich bij den troep te willen scharen omdat hij dan aan de vijandelijkheden van beide partijen zou zijn blootgesteld
laat ons liever heengaan het is hier zoo vuil en buitendien ik vertrouw dat wijf in het geheel niet wat wil dat schepsel ons maken als zij zich de minste ongegeorge een ongeluksvogel pastheid veroorlooft dan
vroeger was zij misschien zoo mooi geweest als hare oudste dochter zich verbeeldde te zijn maar denkelijk was de zon harer schoonheid aan het tanen gegaan haar dik hoofd en eene elevatie op haren rug welke te zamen aan omvallen deden denken maakten dat men een grootsch denkbeeld van de stabiliteit harer beenen moest krijgen
aldus volgde hij de beweging maar hoe scherp hij ook rondzag hij bespeurde nergens iets dat op zijn escadron geleek met deernis zag hij de ellende waaraan de erbarmelijke troepen blootgesteld stonden die van alle kanten bestookt evenveel onzigtbare als zigtbare vijanden te bestrijden hadden
stuur hem weg gelastte eduard die zich achter de deur plaatste wel overtuigd dat de portier hem niet zou verraden en zich niet door tegen zijne orders te handelen in het gevaar zou stellen een kogel af te wachten
daarbij schoot hem een verschrikkelijk denkbeeld te binnen de andere uitgang kon den eigenaar van het huis niet onbekend zijn zoo deze de deur liet bewaken en langs den anderen weg naderde was hij onherroepelijk verloren
scherm werd van de lantaarn afgenomen en bij het flaauwe licht van de oliepit zag hij met weinig geruststelling een zwaren man die blootsvoets liep zeker om gerucht te vermijden en voorzien was van eene zware bijl
al mogt dus iemand in dit huis vatbaar voor medelijden zijn de onwetendheid waarin ieder aangaande eduard's lot verkeerde maakte ook deze kans tot ondersteuning onmogelijk
maar wat is liefde zveel is daarover geschreven dat het bepaald onmogelijk zou zijn op ééne van al die bespiegelingen den vinger te plaatsen en uit te roepen dit is liefde
maar al was de beval alleen toch bleef de toestand netelig wat moest hij met den knecht beginnen de onderworpenheid zou niet langer duren dan de tijd dat de tromp van de pistool op hem gerigt was
de gastvrouw zette nu hare beleefdheden voort door raalte te vragen mag ik u nog een kopje thee toedienen hij wilde het haar met een welwillenden hoofdknik toereiken maar op eens bespeurde hij met stomme verbazing dat het eerste en eenige kopje thee dat hij bepaald en zeker had uitgedronken half gevuld was
na deze bemoedigende woorden greep hij de bijl weder die hij in het discours had neêrgelegd het wijf stak eene andere lantaarn aan en liet om alle achterdocht te vermijden haar mes liggen toen begaf het edel tweetal zich op weg naar de insteekkamer de deur was steeds digt de vrouw tikte er behoedzaam tegen
dit werd goedgevonden en zij gingen dadelijk naar de woning van den ridmeester na bekomen verlof waren onze jeugdige helden zoo vrij daarvan gebruik te maken en joseph vond er geen bezwaar in zijn wapenbroeder eduard zonder voorafgaande kennisgeving mede te nemen en veertien dagen logies voor hem te vragen
en ging op den weg zitten ten einde de landouwen door de zilveren stralen der maan als met een zacht blaauwachtig waas overtogen te bekijken en het ranke bootje dat over den gladden waterspiegel heen gleed te zien voortschuiven hij scheen gevoelig voor het schoon natuurtafereel dat voor hem lag uitgespreid
met een schok ontwaakt hij wild springt hij op welk spookbeeld verdrijft die weldadige doch doodende rust welke gedachte sterkt die verslapte zenuwen welk noodlot dwingt hem weêr al den omvang van zijn lijden te gevoelen
het slechte karakter van uwen pupil zou eenen geest van bederf onder mijne discipelen verspreid hebben dien ik nog nooit in mijne inrigting geduld heb ik zoude u aanraden hem zoo spoedig mogelijk onder dienst te doen daar zullen zij hem wel klein krijgen
onderwijzers zijn soms wijze menschen die men menigmaal door domme laat controleren naarmate van de stomheid hunner leerlingen worden zij door de ouders als knap of onbedreven beschouwd
er staat niets gedetailleerd van dit noodlottig voorval verzekerde van de wall hij is zeker door de dapperheid verblind in eene mijn geloopen meende raalte die wel eens van mijnen gehoord had de jongeluî zijn zulke heethoofden klaagde
de flesch was inmiddels geledigd en joseph rekte den hals uit om uit te vorschen waar eene tweede editie te vinden zou zijn toen hij een rijtuig de plaats hoorde oprijden en tot groote zelfvoldoening bespeurde dat daar vader en dochter kwamen aanrollen
hij gevoelde een bepaalden aangeorge een ongeluksvogel drang om het drietal genadigen gelijktijdig te omarmen noemde ken edele menschenvrienden grootaardige helden flonkersterren aan den militairen hemeltrans leeuwen die wanneer zij wilden zoo zacht als lammeren konden zijn steunpilaren van het veege
de vrouw had een doek om het hoofd gewonden en was in nachtgewaad gehuld dit zag er mede zoo weinig aantrekkelijk uit dat men zich onwillekeurig in de middeleeuwen verplaatste om zich de heksen te binnen te roepen zij had nog altijd het mes in de hand en schraapte zich met het scherp over den duim
wilt gij ons niet eens op eene aria onthalen vroeg louise zoo ongekunsteld mogelijk o antwoordde de jonker dat nimmer
wat is er gebeurd was de deelnemende vraag men wilde antwoorden doch deed niets dan stotteren tot dat er eindelijk eene onzamenhangende zin kwam waarin slechts de woorgeorge een ongeluksvogel den moord pistolen booze menschen vrouw en kinderen verstaanbaar waren
op een kastje stond nevens eene menigte snuisterijen een van die sigaren standaards welke ons als zij gevuld zijn aan een jong stekelvarken doen denken schoon men november nog lang niet bereikt had stond er eene kagchel nog zwarter dan men zich den laster voorstelt
hoe aangenaam hij gelogeerd was hoe hartelijk de gulle gastvrouw hem tegenlachte men kon hem niet tot vrolijkheid stemmen deze was geheel geweken somber staarde hij voor zich
die onbeleefdheid tegenover mijnheer raalte was zeer te vergeven toen van de wall vol ontzetting haar op de hielen wilde volgen had de groote vrouw nog de zelf beheersching hem toe te snaauwen blijf maar als vreesde zij dat hij het kind zoo het op sterven lag zou afmaken
waarop haar engeltje den spitsboef aanzag met een blik waaruit eenigzins was op te maken dat zij er zoo bang niet voor was de zestienjarige boeteling hoorde haar met evenveel belangstelling aan als woonde hij eene voordragt over geomorphie bij
hij vroeg haar wat barsch waarom zij niet binnen kwam waarop het arme schepseltje op kinderlijke en nog al omslagtige wijze wilde gaan uitleggen dat zij juist dit met zoo weinig resultaat had getracht te doen doch de ontstemde vader smoorde haar de woorden in de keel door gramstorig te vragen wat is er
die kortheid in het behandelen van eene zaak zoo gewigtig als eene liefde van zeven minuten ouderdom scheen hem schreeuwend onhartelijk toe zie je dan niet dat ik dol word t is goed dat je mij waarschuwt de verliefde haalde met stille onderwerping de schouders op beide wandelden voort
neemt me niet kwalijk maar je beider tronie schrikt mij wat af en hij wees naar het kruisnet van naden op het aanminnig hoofd van dirk en de sporen van den harden klap die teun had opgefrischt
tegen zijne verwachtingen nam zij zijn verzoek niet euvel op en oogenschijnlijk luisterde zij met belangstelling naar zijne woorden zij had tijd gehad om na te denken en een besluit te nemen
ik heb de dwaasheid gehad een eerlijk tweegevecht met een schelm te willen voeren eene lafhartige vlugt is uw antwoord geweest ik ben ééns bijna het slagtoffer geworden van eene kieschheid die mij nu geheel overbodig toeschijnt tegenover zulk een eerlooze
aan de hollanders was de kreet der heeren voorvechters na deze aanspraak gaf hij hun nog eenige aanwijzingen zooals die in de laatste vergadering welke wij kort hebben aangestipt waren besproken geworden ieder der aanwezigde leden was gelijk de beval bezig met die bevelen aan het volk kenbaar te maken
het mogt niet meer baten de onvoorzigtige hoewel zacht gesproken woorden waren door de verschrikte vrouw in haren angst opgevangen zij begreep alles en vol schaamte over haar ten toon gespreid leelijk uiterlijk en laf innerlijk rukte zij de deur open
wilt gij aan een dringend verzoek voldoen spreek wat is er van uw verlangen het is voorloopig toegestaan george een ongeluksvogel zeg dit niet te gaauw kunt gij begrijpen wat ik zwak meisje ga vragen van den man die zegt mij lief te hebben
wij hebben elkander nog nooit op onzen levensweg ontmoet zeide de pleyes welligt zal ons dit geluk nimmer weder overkomen beschouwen wij elkander gedurende de weinige dagen die gij hier zult kunnen doorbrengen als oude vrienden ik ben george gij
leest u wel goed vroeg joseph op ongeloovigen toon lees dan zelf russel augustus heden avond na het eindigen der opera barstte er een geducht oproer los
toch was de beval onrustig en hinderde hem de spotternij zijns broeders die zich in het gezelschap van den somberen jacques george een ongeluksvogel begon te vervelen en hem eindelijk aan zich zelven overliet dan zocht de beval al die gedachten van zich af te weren maar het gelukte hem niet de beeldtenis te verdrijven van den man die hem reeds zoo zeer het leven onaangenaam gemaakt had
gelukkig dat eduard dit laatste niet letterlijk deed daar hij zijne tante dan dagelijks met grimmigen blik had moeten aanzien en met allerlei kleinigheden tergen de uitslag van die rede was dat eduard de schoonste beloften deed
dwing echter zonder bewijs of overwegende reden een uitgehongerd mensch niet te eten als de dampende spijs vlak voor hem staat doch de handelwijze dier vrouw hoewel zij zonder aarzelen aan zijn verlangen voldaan had bleef hem nog een raadsel
vervul mijn laatsten wensch ziehier een brief hij wees op zijne borst de kracht om den brief te voorschijn te halen had hij niet meer hij brak zijne woorden af het spreken was hem bijna onmogelijk
zij deed hem gevoelen hoe weinig streelend voor hem zelven het moest zijn wanneer zij zoo de eene affectie met de andere kon verwisselen en dat als er eenige tijd over heen liep er meer kans voor hem zou wezen dat zij liefde voor hem kon gevoelen
terwijl de beide ellendelingen hunne verradelijke plannen beraamden had hij zijn toestand nog eens bedaard overdacht hij wist nu wat hem boven het hoofd hing hij zag dat zijn leven van zijne waakzaamheid en schranderheid afhing
drie planken waarop flesschen met gescheurde vette etiquetten en karaffen van geribd glas met vergulde letters en gebroken stoppen zich bevonden terwijl hier en daar zich eene bierkruik verhief
dit weifelen ontging eduard niet zeg mij opregt henriëtte denkt ge dat mijne terugkomst mijnen pleegouders niet aangenaam zal zijn zeg het mij vrij ik ga liever nog heden weg dan misbruik van hunne goedheid te maken te veel reeds hebben zij voor mij gedaan ik ben al gewoon in den vreemde mijn brood te zoeken armoede lijden zal ik niet
zijn schouder deed hem pijn en belemmerde hem een weinig in zijne handelingen maar de wonde was zoo als hij dadelijk had ingezien van te weinig belang om er zich vooreerst om te bekommeren
zij dienen om de belangen van het volk te behartigen beter ware gezegd om over de belangen des volks elkander in het haar te zitten soldaten zijn bezielde onbezielde wezens
daar zat hij aarzelend tusschen goed en kwaad aarzelend tusschen ellende en schande f schande en toch ware hij geheel alleen geweest hij zou de ellende er bij verkozen hebben zoodra hij om zijn kind dacht voor zijn kind zou hij eene slechte daad kunnen begaan
een professor kan een geleerd kundig onderzoekend mensch zijn hij kan ook iemand zijn die dit schijnt te willen wezen door een leelijken bril eene verwarde pruik en allerlei excentrieke fratsen
deze die had gedacht slechts twee slapende slagtoffers te vinden verstijfde van schrik en deinsde eenige passen achteruit het wijf was zoo ontsteld dat zij bij de verschijning van eduard de lantaarn op den grond liet vallen zoodat alles weder in duisternis was gehuld
uwe beurt maar af telg van onzen rampzaligen grond riep de wandelaar terwijl hij de handen ten hemel hief waardoor eduard een gat van belangwekkende afmetingen in zijn jas onder den arm te zien kreeg zeker als veiligheidsklep voor zijne al te groote dosis
zeker nog brandwonden riep de bezorgde moeder uit mevrouw van de wall begon bepaald te duchten dat de mannen het op hare dochter gemunt hadden terwijl de gast met een verschrikt gelaat de mogelijkheid overwoog dat de wrijving tusschen de beide echtelingen op hem mogt overslaan
zij woonden dus daar toen eduard en joseph in haveloozen toestand voor de deur lagen uitgestrekt de pleyes was naar zijne geboorteplaats gegaan om de nalatenschap van zijn oom te regelen die onverwachts overleden was
hij herinnerde zich dat hij kort nabij hunne woning in het gewoel was geraakt en zijne bezinning had verloren hij besloot die plaats op te zoeken hij hoopte het huis gemakkelijk terug te vinden want goed had hij zich dit in het geheugen geprent
kunt gij mij die niet geven vroeg de bediende met veel air ik moet uw heer zelf spreken ga zoolang in die kamer waarop hij de naaste zijdeur opende
hij verhaalde de ontmoeting met de beide heeren maar vergat natuurlijk het misverstand en de heer raalte verklaarde dat die twistlievende persoon voortaan niet meer in zijn huis vreedzame menschen zou komen verstoren hij huilde haast van aandoening en ging aan zijn vriend uiteenzetten hoe en wat hij van het duel dacht
nadat zij zoo een kwartier hadden gezeten kwam een bediende binnen zij zijn er allen edele heer deze woorden rigtte hij tot den oudste eindelijk bromde deze zijn broeder aanziende alfred bleef regt voor zich uitzien
toen het gesprek tusschen de jonge lieden viel op de vroegere avonturen van de beide onafscheidbaren begon de mede toeluisterende vader langzamerhand te begrijpen dat dit de snoode verleider was dien de vergramde onderwijzer hem als den kwaden genius van zijnen zoon met sterke kleuren had afgemaald
door den onschuldigen rijnwijn opgewonden gaf hij hem een klap om de ooren waarop de aanwezigen innig verheugd dat er weêr iets aan de hand was plegtig verklaarden dat het er niet bij blijven kon
ja dat zou hij verder zien maar men mag veilig aannemen dat als hij het te regt of ten onregte als pligt had beschouwd hij zeker er niet toe gekomen zou zijn op nieuw een togt te wagen die hem al ligt noodlottig had kunnen worden
maar dat duurde niet lang en zijne onverschilligheid zou gezegevierd hebben zoo niet het inwendig gevoel van zijne verpligting hem zijne handelwijze had afgemaald met kleuren die hem toeschenen zwart te zijn van ondankbaarheid en george een ongeluksvogel dit maakte dat hij er niet zoo luchtig over heen dacht
drukte henriëtte een beter gemeenden zoen op de lippen en werd in de diligence gepakt om door de trawanten der kostschool die van zijne komst verwittigd waren te worden afgehaald het ware noodeloos hem in al zijne kostschoolplagen te volgen
doch als men er heen moet loopen den wandelaar altijd misleidt en teleurstelt voortdurend zagen zij niets dat op hun escadron geleek zij besloten eenige informatiën in te winnen zij traden de dorpsherberg binnen die er vuil en onaanzienlijk uitzag
herinner u eens de leeuwin die zich om het gemis van den kleinen hond haren levensgezel doodtreurde zulk eene opregte ja verhevene liefde zulk eene zeldzame toegenegenheid gaat toch niet eens boven het vermogen der dieren
en overstelpt van pijn in de armen van zijne redders zonk terwijl de laars gapend tusschen de pedalen bleef hangen en alle aanwezigen steelsche blikken op het regter been van den dilettant wierpen sedert heeft van beem nooit voor eene piano gezeten
waren hier menschen gedurende den brand aanwezig geweest en niet ontsnapt dan zouden zij door het vernielend element geheel misvormd zijn george een ongeluksvogel en die aanblik de zekerheid zou nog erger dan de wreedste twijfel wezen
was natuurlijk zeer nieuwsgierig te weten wie haar moest spreken naauw ontwaarde zij echter het gelaat van den man die binnen trad of zij wierp zich terug in de canapé alsof een spook haar te gemoet kwam de schrikbarende verschijning bleef naderen
de mensch wil zand in de oogen hebben en toch zal hij dit nimmer bekennen men ziet vaak de grootste schandalen gebeuren zonder er iets tegen te kunnen doen ontegenzeggelijk levert de eene betrekking daartoe veel meer gelegenheid op dan de andere
kendet gij eens de wraakgierige bloeddorstige plannen die in de hersenen van uwen belhamel rondwoelden haddet gij eens kunnen weten dat uw leven welligt aan eene vezel hennep
maar een commissaris van politie is niet iemand die zoo gaauw zijne prooi loslaat hij wilde daar niets van gelooven het doet uw goed hart eer aan den boef nog te willen redden sprak de man van het geregt maar de justitie moet haren loop hebben ik verzeker u mijnheer dat gij u vergist
hoe kon hij dan door eene ligt te verklaren omstandigheid zoo verlamd zijn geworden wel sprak reeds uw geweten jacques de beval een zegevierende trek kwam eduard over het gelaat hij nam het mes en klemde dit in de vuist krachtig werd die hand weg was zijne zwakheid
de vreugde van het wonderdadig wederzien en de verrassing die op haren schrik volgde deden louise een oogenblik de plegtigheid vergeten welke dien dag over haar verder leven beschikt had doch een luidruchtig gejoel dat uit de feestzaal opsteeg bragt haar tot de droevige en rampzalige werkelijkheid terug
he wat zie je er weêr vrolijk uit heb je eene bokkepruik op was de deelnemende vraag laat mij met rust ik ben niet wel fratsen niet wel als je maar om hoofdpijn denkt zet je al een gezigt als een oorworm ik had wel dagwerk als ik met alle kleinigheden zoo te koop liep
doch zijne bedaardheid keerde terug hij nam den bril af en veegde de glazen met de punten van zijn zijden foulard schoon daarop sprak hij met eene groote majesteit vertrek mijnheer eduard wilde iets in het midden
hij nam zich voor het eenige plan dat tot redding kon leiden te volgen en hoewel met tegenzin kroop hij in zijne kast wèl overtuigd dat zijn leven in dit huis niet veilig mogt genoemd worden werkeloos bleef hij daar wat kon hij beter doen dan luisteren en
hij besloot eindelijk op eene andere wijze op het gemoed zijner teêrhartige vrouw te gaan werken greep twee banknoten uit zijn lessenaar kocht bij zijn juwelier een zeer solieden armband en begaf zich met dezen talisman naar huis
de tamelijk groote afstand doch meer zijne gejaagdheid was oorzaak dat de kogel den boer niet deerde maar fluitend langs hem heen snorde en in eene deur sloeg de boer keerde om en wees weder dreigend op den verslagene maar vrdat de beval van zijne groote ontsteltenis bekomen was had hij den onbekende uit het oog verloren
gij blijft nog eenige dagen bij ons als gij u in onze woning ten minste te huis kunt gevoelen gij zijt beide militairen en zult wel eens slechter logies gehad hebben het eenige antwoord van eduard was een blik van dankbaarheid
ten minste begon zijn brij met zulk eene graagte te verslinden dat het verbazend was hoe eduard er niet door opgewekt werd hoewel deze zijn wantrouwen zeer had zien bedaren had hij gaarne gehad dat het avondmaal onaangeroerd was gebleven
eindelijk verhit door zijn rusteloos loopen stond hij stil tevens stiet hij op een drom menschen die een nieuw offer der verwoesting poogden te behouden en hun gevaarlijk werk volvoerden want hoewel het vuur tegen de huizen gerigt was kon het niet anders of vele menschen moesten het offer daarvan worden
die haar had zien zitten en ten minste gekend had zou haar voor louise van duin gehouden hebben en als hij altijd zoo goed op de hoogte was dan moest hij een fameus schrander mensch zijn
bedenk toch dat de stad geheel aan de citadel is overgeleverd sprak jacques kom meende beaulieu zoo heette de eigenaar van het huis wat zij kunnen doen zullen wij in het midden laten maar zij durven niet
wel had hij vele gewonden ondervraagd maar nog geen zeker berigt kunnen bekomen zou hij het bij deze pogingen laten en terugkeeren naar zijn kranken vriend die zeker naar hem zou verlangen of nog langer in de gevaarvolle stad vertoeven
hij drukte den bril tegen de oogen als gold het eene benoeming tot grootkruis der orde van den toren en het zwaard en las den brief met een ernst even koddig als de brief zelf
met de meest mogelijke snelheid volbragten zij de reis daar elk oogenblik troepenbewegingen konden gelast worden den avond van den volgenden dag waren zij nabij halle zij hadden den weg van hoogstraten te voet moeten afleggen en waren door niets gehinderd daar naar de zijde van noord-nederland de opstandelingen niets van belang durfden ondernemen
dat is onmogelijk hij zou geen stap kunnen doen houd u liever wat bedaard ge hebt zelf ook rust noodig en wat onzen zwakken zieke aangaat ik zou het bepaald ondankbaar vinden wanneer hij wegging ik zal u liever wat te ontbijten geven
wat moeder riep eduard tot het uiterste gebragt geef mij liever wat eten het kind stoof verschrikt achteruit en volhardde in haar besluit moeder te roepen aan welke zij behoedzaam mededeelde dat een zeer gevaarlijk mensch die zeker dronken was in de zaal zat
snellen dit was voor hem het woord want de verbeeldingskracht die hem voortjoeg deed hem den moeijelijken gang als snel beschouwen hij kon geen weerloos mensch het leven benemen had hij dit maar eerder bedacht alvorens zich in den muil van den tijger te wagen
aan dat kind viel zoo in haren geest george een ongeluksvogel teun nam zijne bijl weder op voorzigtig lieve jongen vermaande de vrouw kom niet te digt bij hem naauw had zij die woorden uitgesproken of zij hoorden een vervaarlijken bons en vr dat zij iets konden doen een tweeden teun stoof de deur uit
door mijne ondervinding voorgelicht zal ik in hoofdpunten eenige beroepen u voor houden dit zal u dan in uwe keus leiden sprak de oom gij zoudt een ambacht kunnen kiezen maar uit eerbied voor uw vader zou ik u hiertoe nimmer aanzetten
weg is dit vizioen hij ziet de beval met een doodsbleek gezigt en de eene hand dreigend naar hem uitgestrekt in de andere houdt hij spijs en drank eduard strekt de handen uit de beval werpt de lafenis naar hem toe
gij behoeft uw gelaat niet zoo met de handen te bedekken wij hebben elkander slechts veertien dagen gekend gij hebt mij wel uwe trouw bezworen maar wat is eene liefde van veertien dagen eene belofte van eene rijke jonge dame aan een arm gemeen soldaat
zwijgend wierp deze een sprekenden blik op zijn weldoener die blik werd begrepen de moeite zou nutteloos zijn flaauwer wordt het oog van den rampzalige die door bloedveries afgemat maar nog helder in zijne denkbeelden ligt uitgestrekt
en slechts zijne woest rollende oogen en zijne vingers die als weêrhaken op de noodlottig geklemde beenen wezen gaven te kennen tot welken treurigen toestand de muziek hem had gebragt
inmiddels droeg hij zorg wanneer hij tegen den hoek van de kamer zou aanbonzen bij tijds om te keeren zoodat deze wandeling iets van eene diligencedienst in miniatuur had nu en dan prevelde hij eenige woorden die niet tot een
het spijt mij eduard dat ik in de bepaalde onmogelijkheid ben aan uw verlangen gehoor te geven ik ben altijd vol hier werd hij in zijne rede gestuit door eene binnen komende dienstmaagd zij kwam hem melden dat beneden twee heeren wachtten welke hem dringend moesten spreken
hierheen hoorde hij zeggen instinctmatig gevoelde hij dat er redding kwam opdagen op het geluid afgaande volgde hij de personen die hij niet kon onderscheiden hij trachtte hen te bereiken overtuigd dat het gevaar te dringend was dan dat hier vijandschap te duchten zou zijn
kwam weder tot de noodlottige bespiegeling dat geweld niet mogt baten en liep verdrietig naar zijn kantoor daar zat de brave man en deed niets dan schrijven en zuchten terwijl hij nu en dan een oogenblik wijdde aan de netelige positie waarin zijne gade hem bragt
naauw had raalte deze woorden vernomen of hij herinnerde zich de scène van den vorigen avond hij verzamelde even zijne denkbeelden en sprak toen hoe meer ik de zaak inzie hoe meer ik tot de bepaalde overtuiging kom dat gij niet uw dierbaar leven moogt wagen
joseph zuchtte hij zeer aangedaan bij het aanschouwen van den gisteren nog zoo vrolijken jongeling die nu vaalbleek door bloedverlies uitgeput voor hem lag
en hij zwaaide met zijn arm door de lucht alsof het gegons door de beweging veroorzaakt zijn dorst naar wraak zou lesschen alsof de gedachte aan de verdelging van zijne vijanden balsem op zijne nog niet geheelde wonden gaf
om nog meer zekerheid te hebben besloot hij haar even alsof er geen de minste bedoeling in verborgen lag meer op den man af te vragen wel zou zij hem niet in hare geheimen zoo zij ze had wijden doch hij was genoegzaam overtuigd dat er in de wijze van antwoorden voor hem evenveel was op te merken als uit de reeds gewisselde volzinnen
de bedrogene die van de duizelingwekkende hoogte welke hij op de ladder van het geluk meende bereikt te hebben plotseling is nedergestort in den diepen poel van harteleed ziels verdriet en wanhoop hij zal zeggen er is geene liefde
deze was zoo schrander van zijne zijde niet onbescheiden te zijn en hoewel hij louise thans zoo gaarne om de verwezenlijking zijner stille hoop had gebeden hij wachtte hoewel met folterende lijdzaamheid eene volgende gelegenheid af hetgeen louise zeer voor hem innam
dit bewijst dat belgië niet voldoende werd geacht iets van belang uit te voeren en dat zij nu inconsequent zijn is ook om des lieven vredes wil wie twijfelt aan de verdedigingskracht van uw land
hij gevoelde van waar die doffe slagen kwamen hij begreep welke mortieren de bommen uitbraakten welke hij sissend de lucht hoorde doorklieven en hij moest werkeloos blijven
dit mogt zeker eene zonderlinge wijze van haar kind te redden genoemd george een ongeluksvogel worden men zoeke hierin niet gebrek aan moederlijk gevoel van de wall naderde nu ijllings en stapte over zijne wederhelft heen als ware zij een opgerold karpet geweest
wij hebben een brief gekregen waarin werd verhaald dat je gesneuveld was een brief eduard begreep er niets meer van en hoe hij peinsde de zaak werd hem niet duidelijker weet je ook wanneer die brief is gekomen zeker weet ik dat ach eduard ik heb zooveel verdriet daarvan gehad
hij begon haar nu langzaam op te beuren maar bemerkte plotseling dat er brandende lucifers op het tapijt waren gevallen als door een panischen schrik overweldigd liet hij den dierbaren last dien hij eerst half had opgebeurd weêr vallen en vloog heen om de kruipende vlam uit te trappen
hij werd zeer vroeg wakker en maakte zich er toen een feest van de localiteit wat op te nemen aan het bed behoefde hij niet lang zijne aandacht te schenken eene stijfte in zijn rug gaf hem te begrijpen dat dit niet in zachtheid uitmuntte
het was wel degelijk mijn oude schoolkameraad die mij wilde komen opzoeken en door de verregaande lompheid van die vlegels hiermede scheen hij de knechts te bedoelen alhoewel papa door zijn kloppend geweten uitgelokt werd een gezigt te zetten dat niet van grimmigheid ontbloot was hebben zij hem voor een dier plunderaars aangezien
het gevolg van dit dubbel verlies was dat een zeer bleek en verstandig oom die zijn voogd werd den gouverneur met dictionnaire en wijsheid de deur uitjoeg en den jongeling meêdoogenloos naar de kostschool stuurde
de moeder haastte zich den zakdoek en de schotels die wel iets van de kanteelen aan oude torens hadden weg te nemen de raad begon wil je nog wat hebben diederik ga je nou heen of niet verzocht dirk die ongeduldig begon te worden
de heer raalte die den champagne niet kon luchten en dus zoo nuchter was als hij anders het voorregt had te zijn beloofde bij hem te blijven waarop de officieren vertrokken nadat zij den heer van de wall omhelsd hadden
met wien liep hij mijn kind dat is die meheer die zooveel bluf maakt zeker omdat hij op eene mooije buitenplaats woont niet zooals wij in dit leelijke hok
maar toen zijn vriend hem hartelijk de hand drukte was het goed hij liet nu eenige kopjes thee schenken en vernam toen dat de heer lehman het zeer onaangenaam vond in tweedragt te leven en dus de zaak wel wilde vereffenen
hoe menigmaal nestelt zich niet een gevoel bij den mensch zoo als louise dit plotseling bij zich ontdekte zonder dat men in het begin er iets van bespreurt men is er menigmaal al lang mede bezield vr dat men het nog vermoedt en dan is maar eene kleinigheid noodig om de oogen te openen
een oogenblik was er hoop geweest op het eindigen der vijandelijkheden nadat de conferentie te londen vergaderd bepaald had dat belgië een onzijdige staat zou zijn en willem i zijne grenzen zou beperkt zien zooals in de republiek der vereenigde nederlanden begrensd was
dit is ook wel een oogenblik om aandoeningen op te wekken wie gevoelt zich geheel rustig bij zulk eene gelegenheid zij ging naar het bedehuis de leeraar zegende hun echt in wat weende zij wie zou niet weenen van geluk en aandoening in zulk een uur
een eerzuchtig man die jaren lang op de verwezenlijking zijner illusiën gewacht heeft tracht zijne medeburgers tot het onwrikbaar besef te brengen dat niemand in staat is beter hunne belangen te behartigen dan hij
stelt zich aan het hoofd van eene havelooze kinderen bergplaats of rigt een pensioenfonds op voor artisten die valsch zingen of sticht eene maatschappij tot zedelijke verbetering van insecten hoe braaf
een van die lui die nog niet al zijn adem had cadeau gegeven had de verregaande onvoorzigtigheid zijn geweer af te schieten en hetzij met opzet waarvan ik mij vast overtuigd houd hetzij door het grillig toeval gaf hij den kogel zulk eene noodlottige rigting dat de brave man door en door werd geschoten
hij bedacht dat hij een pligt had te vervullen er leefde zoo hoopte hij een vriend voor hem en daarenboven eene vrouw die hem lief had hij had voor zijne oogen eene misdaad zien bedrijven die hoewel in het nachtelijk duister in zijne onmiddellijke nabijheid was gepleegd mogt hij zulk een geheim met zich begraven
pro justitia gedrukt stond sloot even de beide oogen als wilde hij de gestoorde nachtrust voor de geheele familie inhalen en wenkte toen de beide policiebeambten den spitsboef te ontbinden hierop liet hij hem vlak voor zich komen hij zag hem nu nog eens meer dan gewoon lang aan en sprak
niet elke vrouw is in staat zulke schokken doortestaan want ook vreugde baart schokken verklaarde een geleerd en menschkundig lid van het gezelschap het diner was prachtig schitterend flikkerden al de lichten glimmend was het gezigt der gasten
hij meende eene zoo schitterende partij voor louise in het oog te hebben maar al mogten de jongeluî tegen hem zamenzweren het was zoo ver nog niet hij was er ook nog droevig zat hij neder toen er aan de kamerdeur geklopt werd aan de kamerdeur van den diep bedroefden vader
intusschen waren zij aan halfweg gekomen en de maan scheen van hare zijde eenige variatie in de eentoonige landstreek te willen brengen ten minste zij verborg zich achter eenige wolken en een duistere tint gaf den eenzamen weg een somberder aanzien
hij was koopman en zou het probaat hebben kunnen stellen als hij wat kalmer had geleefd te meer daar hij geld van den kant zijner vrouw had iets dat hij nu en dan wel eens moest hooren
weldra zaten de gasten in het rijtuig en lang nog oogde het drietal het voortrollend rijtuig na eerst toen dit den hoek was omgegaan gingen zij zwijgend het huis in
beval niets bespeurde waagde hij het behoedzaam den kelder binnen te treden voorzigtig liep hij voort en bereikte de plaats waar de ongelukkige tegen den wand stond geleund eduard voer eene huivering door de leden hij verzamelde al zijne energie en wilde op de beval toespringen om zich een uitweg te banen
de oudste dame ging er voor zitten kreeg eene kleur van muziekale opgewondenheid en sloeg eenige accoorden aan die men kon het duidelijk hooren zij fantaiseerde daarop begon zij eene berceuse te zingen die wat de voordragt betrof volkomen aan het doel beantwoordde
duister wat moet je op dit uur van den nacht eduard riep op een klagenden toon ik bid u red ons wij zijn hier werd zijne rede afgebroken door het driftig digt werpen van het raam waarna de vorige rust terugkeerde george een ongeluksvogel wel waagde hij