AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ja. Van Naghel heeft het heel nobel beschouwd, zei Van Saetzema, zeer opziende tegen zijn zwager, minister, Excellentie, hem vleiende, houdende te vriend. En we hebben allen gedaan, zooals Van Naghel goed vond
of als de loodgietersknecht naar de pomp kwam kijken. Menigen winteravond, terwijl de sneeuw buiten voeten hoog lag en de storm door den schoorsteen bulderde, mag die kies
De kerel zet in den nacht een hek. Ik hak het klein en verbrand het in den ochtend. Hij zendt zijne huurlingen om over het staketsel heen en weer te klimmen
eg oude vriend, ongeheer ervie is hier en we hebben toch zoo n pret samen! enminste ik heb verbazend veel pret en ik geloof, hij ook wel. ij is al tien dagen hier en spreekt gelukkig nog niet over weggaan
En demand, vervolgde de heer Grewgious op denzelfden toon, wil het op geen enkele voorwaarde zelfs uitgeven. Eosa zette een nadenkend gezicht
buik; de meid-alleen liet de melk aanbranden, luchtte, het tochtte, en mama Ina riep: - Jansje, wat laat je toch tochten! Maak toch dicht, maak toch dicht: daar komen al oom en tante
een bewijs dat hij niet voor mij maar voor u bestemd is, daar Allah hem u heeft doen vinden. Zoo iets voegt ook beter aan een' prins gelijk gij, dan aan mij ouden man
Wou jaij ons wijsmaken, dat je den weg niet wist! Van mijn huis en erf af, schooier, landstrijker, scheer je voort of ik laat den hond op je los!' Voor die bedreiging moest de beklagenswaardige edelman zwichten
dat het de goede gevolgen verijdelt en vernietigt van alles, wat onder dat stelsel door de beste vrienden dier ongelukkigen voor hen kan beproefd worden
Bij geluk had hij zoo veel kleêren aan, dat hij ieder hunner een stuk kon medegeven. Dit deed hij, en nam hen toen mede naar zijne woning
Een truc, een aardigheid, een spel voor een avond. Neen, ik moet iets hebben om minstens gedurende een maand mijn leven te vullen. - Tafeldans, herhaalde mevrouw Rantzow
Och!' hervatte de baron met eene ironieke uitdrukking van gelaat, simpellijk om eene crime, die geene vrouw kan vergeven - ik beging de onhandigheid haar in herinnering te brengen, dat zij zoo wat over de veertig is
Ik wil je graag helpen, als je maar niet iets onmogelijks begeert. Dat is een goede belofte, Krule, zei Helpmij, en ik ben blij, dat ik bij je gekomen ben
waar, ik voedde geen vrees meer voor den Heer Bos, die er naar allen schijn belang bij had, mij te vriend te houden; maar ik was niet zonder zorg omtrent Andries, die, naar mijn innige overtuiging, niemand anders wezen kon dan de zoon der weduwe, in wier woning ik mij
Ga, en kijk; gij moet toch weten waar uw paleis stond; zie naar alle zijden en zeg mij wat ervan geworden is
Is er een ongeluk voorgevallen, dat gij zoo donker kijkt?' vervolgde ULRICA. 'Alsof zij ooit vriendelijk uit hare oogen zag
Abdallah, neem je tamboerijn en laat ons naar binnen gaan, om voor den gast van onzen meester, den vriend van zijn zoon, de vroolijke dansen uit te voeren, die wij menigmaal des avonds voor hem ten beste geven
heb ik reeds gezegd toen gij haar in mijn arm tuintje op het pUt van mijn huis zaagt, sprak de jood. Hebt gij ? vroeg
een horlogeveer wordt verborgen, met welke horlogeveer dikke ketens en ijzeren staven kunnen worden doorgesneden. Men gelooft, dat de arme tuchteling slechts een koperen sou bezit
Hij voelde, dat hij in ernstig levensgevaar verkeerde, en zei in zichzelf, dat het nu zeker met hem was gedaan. Maar nu moet ik vertellen hoe wonderlijk het trof
ER DEN HEELEN DAG ONRUSTIG OVER BLEEF PEINZEN. dat die kleinigheid, zooals gij het noemt, in uw bezit was gekomen, zei
Maar al heeft men geen lust om te praten, dan heeft men nog niet altijd lust om te gaan slapen. Toen het licht was uitgegaan, was het mij onmogelijk de oogen te sluiten
en naar die twee prachtige paarden en naar den tweewieligen wagen, dien bijna bedolf het golvende gras, had het herdertje lui zich gerekt over den blakenden rots
Wees zoo goed van naar uwe kamer te gaan en die niet te verlaten zonder mijn verlof. Het arme meisje verwijderde zich haastig, toen zij
ik bezit de vrucht van het hoogste geluk dat de stervelingen op aarde mogelijk is. Zij omhelsden elkander met gretigheid, er was iets wreeds in hun drukkingen, zozeer deed hen de minnegloed verdwalen
Wat wordt de portier, met hem vergeleken, een domkoppigemonnik! Hij spreekt zoo goed als wij, zegt de portier, en net zoo duidelijk
van den eenen stap tot den anderen ben gekomen, zoo zacht en geleidelijk, dat ik mij volstrekt niet verbeeldde, dat de roman al zoo lang was
e laatste bragt alles toe, om door zijne wel luchtige, maar niet losbandige uitvallen het gezelschap te vermaken; want het verschil tusschen hem en over zijne achterhoudendheid was reeds lang afgedaan voor het eten
De Schout van Delft heeft mij geadverteerd, dat gij in het bezit waart van belangrijke documenten betreffende den gepresumeerden aanslag tegen het leven van Zijne Excellentie den
welke het zuchten der aardsche wanhoop naar de hemelsche hoop scheen uit te drukken, klonken met aandoenlijke galmen door de gevangenis, terwijl het eene vers het andere volgde
O ja, ik zou wel van een beetje zonneschijn houden, Joseph zal ook komen. En ik, zeide Miss Harrison, terwijl zij reeds opstond. Ik vrees van niet, zeide
Geen van beiden, antwoordde de heer Grewgious. Maar daar is Bazzard. Bazzard kwam terug, vergezeld van twee Jans, knechts uit de restauratie
Wie duivel zijt gij en hoe durft gij zonder permissie een fatsoenlijk mans huis inloopen? hep de heer des huizes, zoo woedend als een stier
Na haar en haar vader gekust te hebben, nam het geheele huisgezin plaats: ook de dienstmaagd, want in die tijden en zelfs bij aanzienlijker lieden, dan bij
Uit de slaapkamer riep Nina het naar Milia, die lag op het terras. En door de ruimte der twee kamers heen, ontmoetten Nina's oogen de oogen van de
Dat is waar; neen, ik meende het zoo niet, zeide de ander. Toen stond hij op, en stapte het vertrek eenige malen op en neder
Dat harte dat U behoort, o, mijn Heer! dat zich toch nog zoo zonderling zeer laat bewegen door deze aardsche teleurstelling!' Er gleden tranen langs zijne wangen, die zijn grijzen baard
den eenloopenden heer aan te zeggen, dat hij wezenlijk verhuizen moest, indien hij geen einde maakte aan zijn nachtelijke partijen
indien gy met den Heer Fannius en my er u mede wilt belasten, dan zullen wy dat, hoop ik, spoedig klaren.' Maar het werd niet spoedig geklaard: als ieder zal begrijpen
Deianeira en slechts Hyllos gedood, gelùkkig ware met haar zoon zij gestorven
weinig acht sloeg op hen, gingen hij en zijn jeugdige kameraad in een hoek zitten, zoodat zij van het gezelschap niet veel overlast hadden
en waarom deed zij, alsof zij in zijn armen flauw zou vallen, als hij haar niet te juister tijd op de teenen had getrapt en de jonge dame aldus haar
Nu gaat de stoet weêr terug naar St. Ladislas, maar achter de koets van keizer Oscar zit nu Othomar met Valérie te zamen. En de stad juicht, en galmt er hare leve's uit
fin het algemeen moet ik toch bekennen dat ik iemand ben op wiens beloften men niet altijd staat kan maken. Waarom? vroeg de scherpe juffrouw
deze was het zijne eerste jeugd had zien voorbijgaan. 'Het is zeker onaangenaam,' zeide hij, te moeten wachten, wanneer men, zoo als wij, in pijnlijke onzekerheid den tijd doorbrengt
dat ik goed gedacht heb. Weet u waarom? Omdat ik me anders had verborgen en gewoon was geweest en dat ik dat tegenover u niet heb kunnen doen
als de genoodigden dan nog vlug in hun fiacre wisten te stappen zonder hem zijn fooitje te geven. Om en bij Kerstmis was de stemming tusschen de
Hij wilde alleen doen wat in zijn macht was tot heil van juffrouw Dorrit en daarbij niet aan zich zelf denken
Men zegt dat zo par manière de dire, zonder dadelijk het ergste te bedoelen' 'Nu ja! Hij zal er misschien buitenaf op bluffenf
Ik streelde dan even zijn kop, zonder stil te staan. Hij scheen met dit bewijs van mijn genegenheid zeer in zijn schik
Ter zijde des wegs, terwijl Iolàos, wanhopig, de rossen bedwong, verdween Herakles in het lage gewas, en brak ruischelend onder zijn verwijderenden voet het
bracht zijiMJ gedachten in de richting, die. hij hebben wilde, en Meld ze voor hem als in een spiegel. En de Gees bleef niet alleen
Er was in zijn toon niets anders dan de joviale begroeting van een man, die hard gewerkt heeft aan zijn schrijftafel, en nu blij is een lieve mooie vrouw te zien, aan wier tafel hij zoo straks zal zitten. Zij verwonderde zich, zij bewonderde hem
en bleef zulks een paar jaren uitgezonderd negen en veertig jaren lang, tot aan het einde van zijn kunstenaarsleven
Ja Tante! antwoordde ik: maar ik was er verre af van te denken, dat de Juffer ook bij u bekend ware. Behoeft men dan zijn naaste te kennen, om hem een dienst te bewijzen? vroeg Tante
verlamd, niet zoozeer door haar toetreden op de deur, als door de reeks van knikken waarmede zij hem overlaadde zoodra hij haar zag
Dien dag keerde de agent ons den rug toe, terwijl mijn meester, met zijn hoed in de hand, den arm in de zijde en in eenigszins voorovergebogen houding hem lachend een eind
Zoo kwamen zij in een voorvertrekje, dat in de kamer uitkwam, waarin men het licht gezien had
Nu wil ik u niet langer wederhouden, alhoewel ik weet dat gij heden niet naar Torhout zult gaan. Gewis, Meester, ik heb geen vee meer in mijn stallen, en ik moet er mij voor de nacht bezorgen
maar die het kon doen, omdat hy alleen was, en Jan de Witt heette, - zich weder aan zijn schrijftafel, en begon aan Van Beuningen een dier brieven te schrijven
dat gij geheel onder uwe macht tehuis bij u hebt, wat baat het dan om daarmede een paar arme zendelingen te zenden onder duizenden van zulke schepselen
en het eenvoudigste was langs den boulevard te rijden. Een der genoodigden deed opmerken dat het Vastenavond was en er dus een drukte van rijtuigen zou zijn. Waarom? vroeg
Zelfs de vrouwen wierpen, galmend van smart, met de mannen mede en de kinderen. Breed en hoog was de stapel gebouwd, dadelijk oversneeuwd door den steeds dichteren val
aar waaruit, zoo hij u niets gezegd heeft, meent mijn eer dan stof te moeten ontleenen om zoo bepaald te gelooven, dat er iets bestaat, dat niet zijn moest?' vroeg ol
neen, in verrukking brengen, met geestdrift vervullen; maar voor zooveel ik zien kon in dit gewelf
Hjj blgft eenige dagen naar boven in de jjzeren kooi. Het dorp kjjkt slechts tersluiks naar hem, want het is benauwd geworden
FARFALLA. Waarmeê bid ik u, Signore, waarmeê zal ik u vergelden. LIJNSLAGER. Vergelden, Signora! dit komt geheel niet in aanmerking
zij wees hem op zijn eigen gevoel van menschelijke ziel. Maar toch, hoe innig zoet deze uren waren, hij voelde, dat hij de zelfde bleef
Arme ridders! Zoover van uw vaderland te moeten sterven. Zou het waar gebeurd zijn? Ongetwijfeld, Edele Jonkvrouw! antwoordde Fulco. En zijn ze werkelijk nooit teruggekeerd? vroeg de
Verleden jaar hebben wij elkaar bij den wedren leeren kennen. Waren de wedrennen dit jaar ook interessant
dat hij kwam, om een paar schermpjes en een stuk geschilderd fluweel voor een sofa te bestellen, en dat alles zoo fraai mogelijk moest zijn
Wie in onze omstandigheden eene proef van pijn heeft gehad, zelfs met die verlichtingen, welke ons meestal ten deel vallen, moet wel weten
en na den jongen man, die met eene hand op den. rug: van zijn. rustbed leunde, eenigen tijd aangekeken te hebben, zei hij, met. de oogen naar den grond gericht
en, naar mijn gedachte, minder goede eigenschappen voorgesteld: ik heb hem gezegd, welke schikkingen ik met mijn kantoor zou maken, en hoe ik buiten dat hen in hun huishouden zou driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager denken te zetten
want wat onder zulke tranen van berouw, onder zulke kloppingen des harten geschreven was, kon hem niet onverschillig laten. Ik zag het, zoodra hij het opende en de eerste regels las, herkende hij mijne hand
klopte zich een paar keer veelbeteekenend op zijn borst, trok zijn mantel dichter om zich heen, en zei: Maar dat komt er hiet op aan. Laten wij gaan
en die in stede van ramen slechts met hooge luchtgaten voorzien waren. Aan het andere einde van de gang was, ja, een venster, maar met dikke bouten er voor, welke alle denkbeeld van ontkoming wegnamen
Daar moest UEd. niet op zweren, hervatte hij, terwijl hij een zwartlederen portefeuille uit den zak haalde, en daaruit eenige papieren nam, die hij op de tafel uitspreidde: ik heb hier een menigte getuigschriften van de deftigste inwoners van Batavia en de Kaap
In Lewins oogen echter had zij schuld, omdat zij deze verhouding reeds zoover had laten komen, en nog meer
Indien hij het begin van dit stuk las, het zou hem ergeren; want ik weet dat niets hem meer verveelt, dan dat men hem en den geheelen trekschuitwinkel in de toekomst beklaagt. Je zelt haast gedaan hebben, schippertje
Driftig wierp Louise haar zoogenaamd haakwerk op de tafel; tranen van woede stonden in haar oogen. 'Luus, wees toch niet zoo afschuwelijk valsch en schijnheilig
p het onmeetbaar pekelveld, t welk, als een open graf, vreeslijk gaapt, bij duizenden inslokt, bij duizenden verteert, sterven de zeelieden met een gezond hart
dan zuchtte zij ook weer eens, als personen die een verborgen verdriet hebben; en dan zag zij, bij een of ander zeer boekachtig gezegde, over Pieters schouder naar mij
af?' 'Wel, of het me bevalt' 'Dus ga je niet naar de familie Borne' 'Voorlopig nietf 'Maar' 'Wat wilde u zeggen
anders meen ik niets. Wat haar betreft, Barbara! ik geloof, dat ik bijna zou kunnen sterven, om haar een dienst te doen
De blauwachtig roode en dofgroene boerenkoolen stonden er in lange rijen aaneengeschaard en tusschen de geschoren heggen legden de kroten lange roode strepen als van donker geronnen bloed
ook daaraan kunt gij er uw hart ophalen. Nergens misschien zijn meer nachtegalen, maar wat gij vooral moeielijk elders in Nederland zoo prachtig zoudt terugvinden, dat zijn de eikeboomen
Juliaan slaakte een uitroep van verrassing bij die zonderlinge gedaanteverwisseling van den strengen Schout in een teêrhartig vriend, die hem omarmde, een stoel voor hem aanschoof en hem verplichtte tegenover hem plaats te nemen
toe; daarbinnen zag hij bij het helle maanlicht Fatime liggen die in de open lucht op een sofa sliep. Hij naderde haar, trok een dolk, die hij in zijn gordel droeg en wekte haar
kwam voor en ontving hem op eene zeer koele wijze; was hierdoor eenigzins ontzet, maar schreef het toe aan het mislukken van het oogmerk, dat hij omtrent zijne dochter gekoesterd had
Nu Bets, dàt is een eer, waar je trotsch op mag zijn, zou ik denken! Laurie vertelde me, hoeveel mijnheer Laurence van dat kind hield, en hoe zorgvuldig hij al haar dingen bewaard heeft. Denk eens, hij heeft jou haar piano gegeven
na de voorstelling op oesters en op een glas rumpunch bij wijze van een slaapmutsje. Wij kunnen er vrij zeker van wezen
Ook nam hij de veldflesch om een teug te nemen, maar zette haar weer van den mond. Neen! zeide hij met een zucht. Och, die droom
en vernemende dat deze zich nog op het Binnenhof bevond, begaf hy zich derwaarts, naar het kantoor van den Raadpensionaris, in het gebouw der Staten van Holland
Ik bedank om verdronken te worden zonder dat ik er voor betaald word ! Bradley keek hem aan alsof de man gezegd had dat hij een geest was
of dat zij alleen maar onvatbaar waren voor gezellige en huiselijke genoegens. Dit was een moeilijke vraag
Wij stonden op het voetstuk van het ruiterbeeld en er was niets meer te doen. O, die onmacht om mij heen, die onmacht in mijzelven
en de hoop streed in zijn ziel tegen zijn verstand. Hij schaamde zich nu, dat hij zoo onbekookt en onnadenkend had gehandeld, en durfde nauwelijks zijn weldoener onder de oogen komen
voort, totdatik aan de greppel kwam. Hier kwam het water bpa tot aan mjjn middel, maar de kanten
en dat hij dus hoopte, dat zij binnen een etmaal in de Straat zouden zijn. MAURITS was zeer verheugd, dat zij zich welras uit den grooten oceaan in de Middellandsche zee zouden bevinden
Maar misschien heeft vrouw Barberin geen boter en geen bloem. Wat zoudt ge er van denken, als wij dat eens voor haar
Dat wat hij had gehad en nooit genoeg had gewaardeerd
en zoo werkte zij aan mijn voorhoofd met zoo'n grappigen kinderlijken schijn van vlijt en ijver, dat ik er tegen wil en dank om moest lachen
die hij goed kent, toch niet vergrooten, zei Agnes met een glimlach, en dus is het toch eigenlijk niet veel waard
Toen het weer sliep, kroop ik dicht bij mijn moeder, volgens mijn oude gewoonte, die zoolang onderbroken was, en zat met mijn armen om haar middel en mijn roode wang tegen haar schouder
hadden nauwelijks den tijd gehad op te merken, dat zij twee broertjes hadden. In een zekeren graad van armoede wordt men voor alles onverschillig en men ziet wezens voor larven aan
Het andere schuitje naderde echter den steiger; het was met kloeke en nog ongedeerde kaerels bemand, die nu van hunne zijde op de boeren met goed gevolg vuur begonnen te geven
te laten doorschemeren, trilde iets bleekgouds en vaalrozigs, nauwelijks een paar lijntjes roze en een tikje goud: de aalmoes van een zonsondergang
en zij merkte op, dat een officiersvrouw geen dominee moest wezen; dat mevrouw Kirk heel wat beter zou doen de kleeren van haar echtgenoot te verstellen
toen een andere vriendin van juffrouw Kenwigs haar hoofd naar binnen stak, met de mededeeling, dat er een heer beneden stond die Kenwigs wilde spreken
dat zij ijlings het venster digt wierp, uit vrees van in lagchen uit te barsten, en alzoo aan mijn' broeder te verraden, dat zij hem bespottelijk vond
om een wandeling te maken en het een en ander te bekijken, en dan bij ons aan huis wat te gebruiken. Uw vader heeft gezegd, dat hij u misschien vanavond zou komen halen
vooral in deze landen; hier buigt zich de ongelukkige verdrukte en uitgemergelde menigte in hunne tegenwoordigheid, maar zucht en jammert in eenzaamheid
die den jongeling een Amazone deed schijnen: zij zelve bleef naakt, maar behield zich helm en schild en speer
was innerlijk bedroefd, en sprak heel weinig. Alleen, toen haar vader onder het eten zeide: 'Nu dunkt mij, ANTJE, nu zal u de keus niet moeijelijk. vallen, tusschen BLOMMESTEYN en
ik weet, niet wat in mijn voorkomen getroffen, mij had toegesproken, en mij later, in een gemeenzaam onderhoud, dat deel mijner geschiedenis had ontlokt, wat ik mocht
die bij zijn aankomst zei: 'k Kan maar niet begriepen, wat de dokter veur oarigheid an zoo'n jong hêt
en, door de rondgaande drinkschaal de hartelijke vreugde hun ten oogen uittintelt. aarlijk, als men die afbeeldingen eene poos met aandacht beschouwt, is het, of van de lippen de gulhartige vaderlandsche taal afstroomt
Rechts vertoonde zich een kleine waterval, welke de breede kom van stroomend water voorzag, voor hen lag, als op een tapijt van afgevallen bladeren, een groen en wit geverfd bootje, door middel van een ketting en ijzeren pen aan den oever bevestigd
de plek, die ik betrad, zou vervloekt zijn om mij, zoo zij mij ruste bood. Mijn hart werd als koud in mijn binnenste. Ik had geen traan, geen snik, ik was als versteend
Men zag deze twee touwen duidelijk, maar fijn als een draad. Kan iemand mij een karabijn met dubbelen loop leenen? zei Jean
Ik weet het niet; maar als ik ze beoordeel naar de mijne, dan waren ze verre van opbeurend. Ondanks den beslissenden invloed van den meester
Maar zulk een ouden vos als deze, zoo slim en achterhoudend, schoon ik niet geloof, dat hij ooit nuchter is, heb ik nog nooit ontmoet
De schuldige is er slechter aan toe dan de onschuldige! Wanneer hij gevoelt, dat hij alleen schuld heeft aan ons ongeluk
De drie vragen werden in één adem en op vrij forschen toon gedaan, door een persoon, die het verblijf binnentrad door eene deur op den achtergrond, die de voormalige brouwerij scheidde van het terrein, belendende aan den
Er woei een bitter koude noord-oostenwind dien morgen, en sneeuw en slflk lagen verscheidene duimen dik in de straten
dat zij dichtbij woonde. Dit was ook waar, gelijk weldra bleek. Zij woonde zoo dichtbij, dat wij haar maar weinige oogenblikken haar zin hadden gelaten of zij was thuis
Aan den kant van het weiland, was de eerste verdieping mede geheel blind, doch de tweede met een aantal kleine venstertjes voorzien, die door deels verroest, deels half vergaan traliewerk gesloten waren
en toen hij uitgeput was, hing hij met zijn vriend Dawkins een levendig tafereel op van de genietingen en aangenaamheden van het leven, dat zij leidden
In die grot had de wind eene groote massa verdorde dennenaalden bijeengedreven. Beter konden wij niet verlangen
ja ik zou haast zeggen uit alle hoeken der waereld, mannen van geboorte, aanzien en smaak verzamelen, die weten wat het zegt, goed te leven, en die er naar streven, ons
Nooit, zeide hij, heb ik gedacht, dat de lichtzinnigheid van een jongmensch mij zooveel leed zou kunnen doen
Men liet mij in een spreekkamer, waar geen tralies voor de vensters waren, zooals ik dacht, dat er zijn zouden, en vader Acquin trad ongeboeid binnen
Hij zeide tot den postillon: Blijf steeds in den draf, en ik geef u een dubbele fooi. Een hevige schok deed den zwengel breken
noch zijn sociale positie, zooals men dat noemt, 'gestolen' had. Kapitein Roos was echter geen academie-officier, zooals Van Schermbeek. Wat men verstond
Dat men dan afneme, beval de Barmeyer, en fruit opzette! Hij wachtte een oogenblik, als om aan de bedienden den tijd te geven het dessert op te dragen, waarna hij het woord weder opnam
bij de plaats waar ik hem het eerst had gezien. O, hoe veranderd, hoe veranderd! Dat het geld, hetwelk
Zij voerde Eline, die wankelde, in het kantoortje van Frans, en zette de lamp neêr. Eline zonk uitgeput in een stoel, alles bezoedelend met de zwarte, vuile vloeistof, die haar
Hoe meent ge dat? begon Wesslowsky: Wie zou wegrijden? Gij, naar het spoor! zei Lewin norsch. Ik
O! beloof mij, dat gij den verkeerden weg zult verlaten, dien gij zijt ingeslagen, dat gij alle banden, die u aan dat slechte voorwerp verbinden, zult losscheuren: en alles
Is dat onze jonge kerkbewaarster? Gij zijt niet te minder welkom, vriend, omdat gij haar en dien ouden man hebt
Dat heb ik ondervonden; die verzekering is dus overbodig. Dezen keer geldt het echter mij niet, ook u niet, zoo ik hoop,' voegde hij er langzaam bij, en ging, blijkbaar met zich zelf verlegen, weder haastig voort
k hou heel veel van mooie kleeren en hoeden, maar ik mag mijn toekomst niet verpanden door ze nu te koopen. ees er niet boos over, dat ik daar zoo ruw over spreek
in het lijf had gejaagd uit een van die pas afgevuurde pistolen, die Bucket bij mij gevonden heeft, en, och Heere! alle dag had kunnen vinden zoolang ik die galerij gehad heb
en moest gedurende al dien tijd het bijzijn van de gunstelinge missen. Men onthaalde mij echter op hare bevelen zoo goed, dat ik overigens alle reden tot tevredenheid had
Misschien. Misschien ook zullen zij de groote volksmassa zien opkomen, stormen en brullen, — en hen bedreigen
en roerloos in haar stoel gezeten, zonder een woord te spreken en zonder een traan te laten. Zy had van den aanvang af weinig gehoopt van den stap, dien zy op aanraden harer Tante deed
Dag Laurie! Dag Jo, slaap wel! Toen alle merkwaardigheden van dien avond verteld waren, voelde de heele familie lust om gezamenlijk een bezoek te brengen in het groote huis aan de andere zijde van de heg
maar weldra was mij dit niet langer mogelijk; want de gansche weg werd week als pap: en toen eenmaal mijn schoenen doornat waren, draafde en klotste ik door dik en dun, door plassen en modder heen
Thahar, mijn eenigste troost, hij, in wien ik al mijne hoop stelde, zou mij verlaten hebben? Na zulk een' wreeden slag, heeft het leven voor mij geene waarde meer
Zou hij heengaan, zonder eene andere levenstaak volbracht te hebben, dan het aannemen van Gods genade in Christus? Het scheen den grijsaard onverklaarbaar; en toch begon alles er hem op te wijzen
En gij, die zulk eene teedere betrelcking op haar hebt, zijt verplicht om haar geluk in het oog te houden
en de soldaten daardoor doelloos op de straat bleven staan, deden deze vruchtelooze pogingen meer kwaad dan goed
kartetsen en kozakken met knoeten achter hen plaatsen, zeide de vorst. Dat is een
Ik hoop van niet, mijnheer Browdie, antwoordde Fanny, met een heel benauwd gezicht. Wel, dan weet ik het niet meer, zei John
Volstrekt niet. Het zal heel amusant zijn, zeide Lewin en zijn oogen schitterden inderdaad vroolijk
Hy is heimelyk grootsch op zyne knappe beenen. De blik, dien ny onder net spreken op zijne spanbroek wierp
schroomvallig'op zijn arm had gelegd, en gij doet niets dan gekscheren. Wien hebt gij daar medegebracht en waar is de blindeman
wat jonge kleurlingen. Ik zag hen eerst aan hun werk mandenmaken en fabriceeren van hoeden van
Hij zag rond, en ontdekte, op een niet zeer grooten afstand, een huis, dat hij misschien nog zou kunnen bereiken
Langzaam knikte Betsy met het hoofd op en neer, terwijl ze met saamgeknepen lippen om niet te lachen, het oude monster bekeek 'Ja
glimlachte, zonder een woord te zeggen, zoo akelig als iemand maar glimlachen kan, en scheen, door een krampachtig wringen van zijn
Al de armen, al de nederigen, al de eerlijke lieden, al de goede menschen, die hem kenden, hielden van dien vriendelijken en eenvoudigen man
En het gejuich stijgt luider op en luider uit die grillige menigte, bedwongen als een vrouw door een heerscher, dien zij nu aanbidt om zijn kracht
In elk geval, mijn besluit staat vast. Er zijn nog andere menschen behalve Sherlock Holmes, die zelfrespect en reputatie er op nahouden. Holmes keek eerst verstoord, maar nu verhelderde zijn gelaat weer en klopte hij mij op den schouder
raapt zijn hoed op en staat op. Uwe ladyschap, gij zult zelve best weten of hetgeen ik gezegd heb iets te beduiden heeft of niet. Het mag iets of niets wezen, ik heb jufvrouw
Gij zijt wél-onderwezen en hij onkundig, gij zijt aanzienlijk en hij gering, gij zijt beschaafd en hij gemeen, gij zijt helder van oordeel en hij dom, niet waar
tja, kind, zei haar vader. Ik wilde u juist vragen of ik mijne handen eens wasschen mocht; gij ziet ook alles zoo vlug
zoû dat goed zijn; zoo het moest, dat hij afstand deed, zoû dat ook goed zijn, o God, goed zijn van eene vreemde, ondoorzienbare goedheid
Ziet, de vrouw is de almacht. Vraagt het dien demagoog Marius, of hij niet de slaaf is dier kleine tirannes Cosette. En met vollen wil, de lafaard
Die korte blik was voor Wronsky voldoende geweest om op te merken, dat een glans van bedwongen levenslust
door het staren. Wat was er te doen? Zich in te spannen tot fijne list, Frank zoeken weg te lokken hier van daan, vluchten
en de kleuren binnen, de behangsel- en gordijn- en tapijtkleuren, snerpend als papegaaien; de kelen der verkoopers buiten
Het was juist op het oogenblik, toen Amarante, gevolg gevende aan het verzoek van haar minnaar, nog eenmaal, met een stem vol uitdrukking, het referein zong van haar lied
lle deze glazen geschenken van groote en voorname personen, of van de aanzienlijkste kollegien van het aderland, waren toen nog in de volkomenste orde
en men zag witte strikken en zwarte strooken krip, en dragers geheel in het zwart; en er werden woorden uit den Bijbel gelezen, en gebeden gedaan
Zij kwamen langs de stad, en klommen boven op eenen hoogen berg, waarna zij in eene uitgestrekte vlakte nederdaalden en bij eenen tusschen vier heuvelen gelegen vijver kwamen
Dat is alweer eene verandering, niet waar? Maar verander den naam van de firma niet weer
en Sleary's equipage gereed was. Het was een fraai gezicht, den hond blaffend om het rijtuig te zien springen
Hij deed dadelijk den visscher voor zich verschijnen, en zeide tot hem: Uwe visschen verontrusten mij zeer, waar hebt gij ze gevangen? Sire, was zijn antwoord
Ik voor mij beloof je geen woord ten kwade van je meester te zeggen, zelfs al wou-je het mij niet beloven wanneer ik van jou hetzelfde vraag.' 'Nu, goed dan; op voorwaarde dat ik nog één ding van hem mag zeggen
Het zou ook te dwaas zijn, zoo ze dit deden, want hij kent hen, en zij weten dat hij hen kent als niets anders dan dieven en fielten van beroep
Zoo! zeide Richard. Dan ben ik erg ziek geweest? Haast dood, antwoordde de kleine meid. Ik had nooit gedacht, dat gij er van zoudt opkomen
ik hoop dat gij mij niet indiscreet zult vinden.' 'Ik vrees alleen, dat gij een verren omweg zult maken; wij gaan uwe woning niet voorbij, daar ik voornemens ben met Fräulein van Berchem een reis te doen
zoowel de mannen als de vrouwen, de jongens als de meisjes. Wat zeg ik? Al die neven en nichten, ooms
Uw Kamerdienaar!' herhaalde Buat: 'uw karretjen is, dunkt my, sints ik u laatst ontmoette, Jacob van Lennep, Elizabeth Musch wel op een zandweg geraakt, dat gy er tegenwoordig een kamerdienaar op nahoudt
Mijn vader ging door voor een' der rijkste kooplieden dier stad. Doch daar hij op grooten voet leefde, zich aan vele buitensporigheden overgaf, en
Ik, jonger, en minder in staatszaken verdiept dan mijn broeder, bekreunde mij weinig aan de heerschende geschillen, en gaf er althands luttel om, op wat wijze verschillende secten hunnen Heer zochten te dienen
Luid waren de toejuichingen, welke de vergadering den verweerder toezwaaide wegens zijn edelmoedige handelwijze; ofschoon velen het eenigszins gewaagd van hem oordeelden
Deze afwezigheid van De Witt, en vooral de gevaarlijke kansen, waaraan hy zich blootstelde, deden de hoop voor een wijl herleven by de vrienden van Buat
De reus scheen goed verstand van vet menschenvleesch te hebben, want zonder zich lang te bedenken, nam hij een' braadspit van het rek en reeg hem daaraan
Waarom hebt gij mij dat beneden niet gezegd? Er was iets zoo vreeselijks geweest in de afstootende houding der drie mannen
doch toen zij bespeurde, dat hij, ofschoon volkomen de waarheid harer beweringen erkennend, volstrekt niet gezind bleek, zich door haar oordeel te laten leiden, achtte zij het, door ervaring wijzer geworden, het verstandigst om toe te geven, en
Schoon gezegd! riep Brass uit, zijn best doende, om aan dezen uitroep den schijn van iets onwillekeurigs te geven
ier vliegt een helder witte duif, aar draait een kievit met zijn kuif, ier floddert eend en gans in t rond, aar scheert het schaap den
Mijn tante knikte bemoedigend. Gij moet geduld hebben, Trot, zei zij. Natuurlijk! De hemel weet dat ik niet onredelijk wil zijn, tante
Als gij,' voerde zij nu BLOMMESTEYN toe, 'als gij niet zoo donker keekt, dan zou ik u gevraagd hebben, of gij mij op dat watertogtje wilde vergezellen
ik zou er niet buiten kunnen. Zeg eens, wat denkt gij, poesje? zeide St. Clare tot Eva, die juist met eene bloem in de hand binnenkwam
want een oogenblik van verzwakking had de hoop van Holland en Henegouwen op het harde vloersteen of in de doopvont doen rollen, tot eeuwige droefheid van dat beminnelijke huis van Avesnes
Nog lang nadat alles weder stil was en ook de beide stoombooten verciwenen waren, bleef men nog op het watervlak turen; maar iedereen wist dat het nu hopeloos was
Dat was het juist, waaraan ik dacht; omdat ik dan geene kleeren of schoenen of iets zou noodig hebben. Ik zou elken cent kunnen bewaren
De vriendschap en de gemeenzaamheid, die tusschen ons bestond, lieten mij geene vrijheid hem iets te weigeren, en zonder aarzelen deed ik den gevorderden eed
Maar wacht! hier geloof ik, dat ik de korrespondentie vind, die wy zochten:' - en met-een hield hy aan De Witt een nieuw pakket brieven voor
Ik was verplicht, het een mijner dekens af te staan. Het was een State n-paard, sneller
Gij noemt dat een vergrijp. Voor mij is een leven zonder liefde geen leven. Ik ben nu eenmaal zoo geschapen
De deurwaarder had hem alleen gelaten. Het gewichtig oogenblik was gekomen. Hij trachtte zijn zelfbeheersching te herwinnen zonder dat hem dit gelukte
en het doen. Jufvrouw Bagnet, gij zult wel voor mijne moeder zorgen, dat weet ik. Een zeer harde stomp met de paraplu
Toen nam zij afscheid van haar vader, en reed met hen weg; en zij reden naar het hof van haar vroegeren bruidegom, dien zij zéér lief had. Daar liet zij aanvragen of hij jagers noodig had en of hij haar dan niet alle te zamen in zijn dienst wilde nemen
een opgewonden volksgeschreeuw schalmeit tegen het onwrikbaar paleis op, als eene zee tegen een rots
Herakles, met de eene hand slechts ten zwengel, glimlachend, wentelde het zware gebraad aan den staaf omme en telkens omme; en de Kentaur, op de achterbeenen gezeten
stortte hij zijne huisdeur binnen als een woesteling, zonder den Schout en diens metgezel de voortrede te geven, en zijne vrouw toeroepende met eene trillende stem, dat zij hare pronkkamer moest opensluiten om de heeren te ontvangen, men zou dan den gevangene derwaarts leiden
Hij zette zich op een houten bank tegen een vermolmd hek neder, en zag op naar de sterren, door de takken zijner dwergachtige, schrale
Die onbeschaamde Fries zal toch niet in het krijt zijn gekomen, zeide de Graaf: wetende dat zijn weerpartij buiten staat was daar te verschijnen
Dank je vriendelijk,' zei Julie. Ik probeerde wat anders te verzinnen, maar toen kwam Pa ook binnen. Hij pakte me bij een knoop van mijn fluweelen jurk en hij zei: 'Wanneer komt je derde rapport Joop
Neen, het was niet humaan zoo te zijn, en niet menschkundig en kinderachtig, kinderlijk en flauw
en slechts aan zijn tegenwoordig geluk dacht. Nogtans bragt hij den nacht niet zeer rustig door; hij ontwaakte van tijd tot tijd, en vroeg telkens zich zelven af, of hij droomde of waakte
Er lag een flets waas over destegen en plaatsen, en zel£i de straatsteenen zagen er vermoeid uit, afgesloofd door de voetstappen van een millioen menschen
En hier verving een draai van zijn mond nogmaals de plaats van een glimlach en verwrong zijn gansche gelaat. En wat de christenen aangaat' ging Fledgeby voort
Er blijft mij niet veel tijd om te leven over; de koorts zal dadelijk terugkomen, en dan begrijp ik niets
af te meten, zich zelf bijna niet wist te helpen. Bovendien was er iets bijna ontzettends in de vrijpostigheid van den nieuwen leerling
tot hij door zijn vijand overrompeld was. De jonge Zwitser was ook verdwenen. Hij was waarschijnlijk bij Moriarty in dienst geweest en had de beide mannen alleen gelaten
de schuit ligt op stroom en is klaar om haar lading in te nemen. Maar lang zullen wy den grap niet moeten uitstellen, of er kon een kink in den kabel komen
Of meent ge, dat Leiden een Spaansch legerkamp is, waar ge naar hartelust aan het muiten kunt slaan? Voort, voort! Een ieder ga naar zijne woning
en indien ik, die hem in gevaar gezien heb, van meening ware dat hy après tout een dapper man was, zou dit alleen my bewegen u deze geschiedenis niet te vertellen
Maar wat wilt gy dan?' vroeg Mevrouw Musch, met drift: 'dat wy ons aan zijn voeten werpen en het stof van zijn schoenen kussen? - Wy
en dat, al zou hij ook niet kunnen hooren wat zij spreken, hij hen dan toch weer volgen kon.
Gut, je hebt een aardig gezichtje ook. Je lijkt niet op die ouwe dragonder, je moeder. Kom, geef ouwe Pitt eens een kusje, dan ben je een lieve meid
is dit geen reden om onbillijk jegens God te wezen. Er ontstond stilte. Aller borsten waren bekneld. Jean Valjean wendde zich tot Cosette. Hij aanschouwde haar
maar hij verdeelde dit tijdperk, door voor de helft genoegelijk over te lezen wat pas zijner pen was ontvloeid hoewel de inkt hiertoe wel wat dik was en voor de andere helft bijeen te rapen wat de volgende bladzijde moest opvullen
voor haar Michael; een draak voor alle dames van het regiment, een moeder voor alle jongelui, welke zij verzorgt, as zij ziek zijn
zijn opwachting te maken bij de vorsten van die landen, zoowel als bij de vertegenwoordigers van zijn eigen
De smid bij de Haagsche poort liet nu, met forsche en snel volgende slagen, den hamer zoo zwaar op het gloeiende ijzer vallen, dat de vuurvonken sissend door de smidse tot op straat vlogen
De handelzucht wordt aangewezen als een reden voor die met alle comfort zoo ten eenenmale in strijd zijnde
Hij was hun rendez-vous op het spoor gekomen. Hij had Van der Welcke daar gevonden, terwijl Constance ternauwernood tijd had gehad langs een tweede trap te vluchten. In die zichtbare verwarring was Van der Welcke's ontkenning eene bekentenis geweest
Hij moest toch erkennen, dat dit een mooie tocht was. Er was zooveel gezang en geluid in de lucht. Kleine kinderen speelden een spelletje, waarbij ze in een kring stonden, en zongen er
eer door een gordel van stroo zijne lompen bij elkander hield; hoe hi zijn eten warmde door er op te gaan zitten en hoe hij eindelijk naakt in een zak stierf
alsof zij zich voornam eerst met volle zekerheid waar te nemen welke menschen zij hier voor zich had, eer zij zich eenigszins
in dien kritieken toestand zich te vergewissen of zijne vrienden zich om hem heen zullen scharen. De rechtsgeleerde heer
Die langwerpige trekschuit, met den eersten oogopslag onzigtbaar verbonden aan een oud, knokerig beest, scheen hem bijzonder poëtisch te stemmen; hij kreeg eene bijzondere aantrekkelijkheid voor het eentoonige landschap
De meeste dames, ook de aanzienlijksten en meest gegoeden, hadden maar valsche gesteenten en bijouterieën uit den galanteriewinkel in gebruik genomen, juist omdat het een gemaskerd bal was
Hier zag hij op een kleine afstand het gevaarte aankomen: zes Franse ruiters, zonder speren, maar anders welgewapend, dreven hun paarden met volle toom in de baan; een van hen had een vrouw voor zich en omarmde haar met kracht
Maar is zij niet al verscheidene nachten bij u opgebleven, Mama? zeide Eva. Hoe weet gij daarvan? zeide Marie scherp
en ik zou thans niet dat onuitputtelijk geduld bezitten, dat mij uw vertrouwen heeft doen winnen. Hij, die anderen onderwijst, onderwijst tevens
misschien kan het niet anders, is alles. onoprecht, in onze côterie. - Maar niet in onze familie, zei Gerrit. - Je zegt dat, Gerrit, met een lieven klank in je stem
Gij echter zijt overtuigd alles van het boschwezen te weten. Maar geloof mij, dat is zoo eenvoudig niet
Toen de dokter binnen trad, bloosde zij nog meer en kwamen er tranen in haar oogen. Haar geheele ziekte
Want de tijd naderde, waarop de uitgeteerde schrikvogels van dat deel der stad zoo lang den lantarenopsteker zouden aangegaapt hebben
In gedachten verzonken reikte hij zijn vriend de hand en liep de deur weder uit. Met de oogen strak op den grond gevestigd liep hij de straat over, kwam het huis binnen en vlijde zich naast zijne lieve vrouw neder
og sterker bloosde zij bij het vleiend gezegde van renkelaer, dat, hoewel insgelijks op schertsenden toon gesproken, toch, door den vriendelijken blik, waarmede het vergezeld ging, kon worden opgenomen als iets meer dan een gewoon kompliment
als ze stierf. Ze was er bang voor, dat niemand haar de oogen zou toedrukken, of de armen gekruist over de borst leggen, als ze dood was. Misschien wil jij dat wel gaan doen? De jongen aarzelde
Nu zeiden de kinderen Roodkapje allen vriendelijk goeden avond, wenschten haar goede reis, en haastten zich, om weder bij vader en moeder te komen
thans doellooze en onmachtige muren! En de godin, om Ares' erbarmen te wekken, rees op en wenkte den god zich te richten
Hij was onomkoopbaar voor de kosters, jachtknechten en danseressen; dit gaf hem populariteit bij den burgerstand. Hij had geen hofhouding. Hij ging uit met zijn parapluie onder den arm
Ten tweede, dat mijnheer Forley, door ongesteldheid verhinderd zelf te komen, thans een zijner vrienden zou zenden
met een gezicht zoo deftig en' ernstig als de beste raadsheer die ooit in een gerechtshof zitting had
en zeide, bedaard glimlachende: Een baron als mijnheer en een burgerman als ik kunnen niet onder hetzelfde dak blijven. En zich eensklaps oprichtende
De beste breede kantendas, die hem zijne moeder had mede gegeven, deed hij om den hals, en hij schikte en herschikte dezelve met grooter zorge dan gewoonlijk
n dan kunnen we zoo ne heerlijken onzin uithalen, allemaal kleine onschuldig dingen, maar toch erg leuk, en we stellen onze moppen altijd zelf erg op prijs
volstrekt geweigerd verlof te verleenen tot het wereldkundig maken van hetgeen hij een 'onrijpe vrucht zijner jongelingsjaren' gelieft te noemen. Wij zouden deze weigering kunnen begrijpen, indien zij van een staatsman kwam, die zijn carrière nog te maken had
Hij werd bevreesd, dat men zijne voor den heer des huizes niet vleijende gezegden had gehoord, en dat Sindbad hem nu liet ontbieden, om hem daarover door te halen of te straffen
en overal het bosch de eentoonigheid honderdvoudig breekt, kan het oog met genot er over weiden. eden treffen wij het niet gunstig
Men heeft daarbij den kloeken, welberaden man reeds zien handelen; het was bij hem niet meer een op en neêr van vurige zielsverheffing en droeve duisternis, het was eene doorgaande, gelijkmatige kalmte en kracht, uit waren zielevrede
ik er mij niet fcegen verzetten zal je bij gelegenheid als sohooazoon aan te nemea. Over de brug
En die jongen dan?' 'Wel, dat zal er een zijn, die voor de equipage is aangeworven.' 'Malligheid! Hij had immers geen goed bij zich. En welk zeeman gaat op een schip zonder zeekist of
Meent gij mij met hetzelfde kruideniersgewicht te wegen, dat men in uw primitief Hollandsch provincieleven voor uwe eigene begrippen van zoogenaamde deugd en menschenwaarde gebruikt
Zolang ik geen weduwe ben, wil ik jou geen vierentwintig uur over mijn vloer hebben, hoor Denk daarom, als je jezelve eens in de klem mocht brengen
Eindelijk bleef hij voor eene herberg staan, die er armoediger en smeriger uitzag dan alle anderen
en of de rust van een braaf en eerlijk gezin voor niets moest gerekend worden. Is mijne rust niets? zeide de vreemdeling
zoo dikwijls het weer tot een uitbarsting kwam. 'Dat zou je wel willen,' sarde oom dan ten minste Frits vond het sarren, 'dat zou je wel willen; onder vloekers voor de hel opgroeien
Nauwelijks had zij dit gezegd of de andere vrouw kwam haastig binnen, en de jongen stond op met eene donkere bewustheid, dat hij nu zou moeten
Charley's laatste bericht was, dat de jongen zeer stil lag. Ik kon uit mijn venster zien, dat de lantaren, die men bij hem gelaten had, bleef branden; en ik ging naar bed
kunt gij geene betere vreugdevuren maken dan van stukken en brokken? Kunt gij niets in zijn geheel verbranden
Dat vond de kapitein en stelde zich als een gek aan. De met weerhaken voorziene pijl der liefde was door zijn dikke huid gedrongen
op dat tijdstip ons genoegen over de zegerijke uitkomst van eene gebeurtenis, bij welke het op de geheele omkeering van het Geneefsch gemeenebest gemunt was
Zij bleef hem aanzien, hem niet begrijpend. Hij zat in-een gedoken, het hoofd op de borst, zijn oogen starend voor zich uit
plakt God een luchtverschijnsel aan den zolder van het firmament; er komt hier of daar een wonderbare ster met een ontzaggelijken staart te voorschijn, en dan sterft
De luitenant EINDHOVEN nam eene houding aan, alsof hij ook den slag van Waterloo had bijgewoond. Het gesprek werd VAN DE WALL al te oorlogzuchtig; hij liet George, Een ongeluksvogel Champagne komen en stelde de gezondheid in van zijne nieuwe vrienden
Men lachte, men lachte. De tafel draaide boos rond, en zij stonden van hunne stoelen Louis Couperus, De stille kracht op, de handen op het knaapje en volgden de nijdige walsbeweging van het tafeltje meê
Menig velletje papier had deze donkeroogige, jonge deern reeds binnengebracht; menige arme kerel had daar haastige smeekbeden gekrabbeld
nooit, nooit! snikte Caddy, al hare redenen tot beklag over hare moeder, en alles behalve haar kinderlijk gevoel vergetende
waar zoovele blijde aangezichten, oud en jong, hem minzaam tegenlachten. Maar zelfs de heusche verwelkomst, die hem te beurt viel, de blijde gelukwenschingen, die hem van wege Izabella van Beverweert, Mevrouw Musch
Weinige minuten na ontvangst van het briefje opende Tonie zijn deur. Bij den ingang van het kamertje dat aan Fokke's slaapvertrek grensde zag hij Bertha, die hem wachtte. Zij legde den vinger op den mond, en fluisterde hem toe
Mevrouw Sparsit zat bij het vuur, met den voet in haar katoenen stijgbeugel, weinig denkende waar zij heen reed
totdat een onverwacht voorval hem den vorigen avond tot een bekentenis had gebracht. Dit had aldus
dien zij echter weder spoedig onderdrukte, daar zij zich weder levendig te binnen bragt, hoe haren broeder in zijnen wensch om de hand van had in den, weg gestaan
en zich vreemde figuren op het lijf prikken. Niet zoodra had hij derhalve dit bericht gehoord, of hij liet zich achterover in zijn stoel zakken
eenige vochtige parapluies, een ton bier, een vat jenever en een kamer vol tabaksrook. Dpor dit wezen voelde hij zich verder voorttrekken, de trap af
Maar dat moet ik u zeggen: sedert Adams en Eva's tijd is geen mensch daar geweest. Ge kent die zeker wel uit uw bijbelsche geschiedenis? Jawel, zei de prins
dit was de reden, waarom hij zijne geboorteplaats niet durfde genaken, zoodat hij tamelijk veel geld noodig had, om onder eene vreemde heerschappij zijne dagelijksche consumtiën te bekostigen
dat het baas Peggotty was. Het was baas Peggotty. Een oude man nu, maar nog krachtig, gezond en frisch in zijn ouderdom
dat hij moeite had, haar die gemakken te verschaffen, welke haar kunne en staat vereischten: zoodat zij een weinig genoeglijk leven sleet, alleen in het gezelschap van iemand, die den omgang met vrouwen geheel was afgewend
Ik ben des nachts al genoeg alleen met mijn gedachten. Laat me er maar zoo min mogelijk alleen meê. Zij stak hem in eens hare hand toe
Platzak! riep hij met een lach. Da's niet waar! zei het vroolijke meisje, want ik heb den jongen al 'ezien met 'et haas. Maar waar zijn de
en zij alzoo den volgenden dag weer terugkomen moest. Zij keerde terug en bracht deze tijding aan haar zoon, die dus opnieuw geduld moest oefenen
toen zij reeds was verdwenen in een zilveren nevel, in een manestraal, die snel verijlde naar den hemel toe. Maar in de nacht, zoo nabij
Toen stond zij blozend weder op, en terwijl zij zelve nog lachte, zeide zij: Wees nu een goed meisje, en lach mij niet uit. Ik had liever willen schreien, maar ik deed geen van beide
Nu begonnen de dames druk onder elkander te praten. Waar lachen de dames om, mijnheer? vroeg het manneke met
Op ditzelfde oogenblik deed zich een dof gegons hooren over de oppervlakte van het water: de zee, nog kort te voren zoo helder, werd zwart en vuil van kleur, alsof een onderaardsche beweging het water beroerd had
BRAGA hoorde met veel genoegen het oordeel, dat MAURITS over deze kunstwerken velde, en beloofde zich daaruit eenen aangenamen reisgenoot, zoolang zij zich in Milaan zouden onthouden
Riccardo, de knaap met zijn marmotjes, de zweep en Vitalis, mijn goede meester, die gestorven was, omdat hij mij niet verhuurd had aan den padrone in de straat
keek hij ze nog eens na, verbeterde er een en ander in, nam zijn notitieboekje op en hield de strookjes
nog het krachtigst werkt van alle huisgenooten. Te meer omdat zij het geluk niet heeft van de jongeren, die zich lichter over onaangenaamheden heenzetten en die
zijn dood heeft de vrijheid hergeven aan zijn echtgenoote, die sedert jaren in een gedwongen eenzaamheid moest leven. God zij geloofd en geprezen! riep Aylva: haar lijden heeft dan een einde genomen
Bij dit alles voegde zich nog een zeker gevoel van ongerustheid, dat ik niet van mij af konde werpen, en hetwelk was toe te schrijven aan de onzekerheid, waarin ik verkeerde, zoo omtrent de plaats waar ik mij bevond, als omtrent hetgeen mij nog kon te wachten staan
Eindelijk ging zij naar de plek terug, waar zij hare zuster had gelaten, maar ook die vond zij daar niet meer. Op een korten afstand zag zij Doortje staan naast een rijtuig en in gezelschap van een heer
Er is, antwoordde Bosveldt, door Sylvius een brief aan hem geschreven, die toevallig in de handen van den Heer De Witt gekomen is, en waaruit eenige verdenking tegen uw echtgenoot gerezen is
Naar het antwoord dat er volgde op deze vraag behoeven wij niet te luisteren; het spreekt vanzelve, dat Jacob Jansz. met ijver deze gelegenheid aangreep om voor dezen cliënt te pleiten, zoo hij hoopte niet in een verloren proces
De onbetamelijkheid van eene dergelijke handelwijze deed aan Schahzenan genoeg zien, om zich te overtuigen, dat de sultan zijn broeder niet minder te beklagen was dan hij
SohosquareLonden Noordzyde, die van nu af als onze vertrouwde agent geaccrediteerd is
ook naar diens eigen bloedverwanten te schrijven. Jos beloofde het, maar hij hield zijn belofte niet
Nu, ik ga naar boven, om uw tante te zeggen dat jongeheer David er is,, zei hij, dat zal haar een beetje opbeuren
Daarin hebt ge gelijk, daar moet een andere weg zijn,' hernam Jacob Jansz. en dreigde in zijne vorige mijmeringen te vervallen, terwijl Goedelijns vervolgde tot Bertha: 'Zoete kind, gij moet mij niet aanzien met grammen blik of ik een heiden waar, om dit te zeggen
Alleen zag zij nog erg bleek en vermoeid eruit Maar niemand zinspeelde daar meer op Zelfs Betsy miste op dat ogenblik de moed om erop terug te komen; Bronkhorst sprak buitengewoon veel