AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Hoor Reinout!  vervolgde Deodaat, terwijl zijn gelaat een ernstiger plooi nam: gij kunt niet ontkennen, dat de schoone Madzy uw hart heeft getroffen en dat de jaloezie u wantrouwig maakt jegens uw besten vriend
Eerwaardige moeder, ik zeg niet vaker dan wat, ik zeg vaker.
Maar toch voel ik, dat ik nu rust, niet omdat ik zit, maar omdat ik tegen u aanleun, en omdat ik weet, dat u van mij houdt.
Ziet u, daar had ik zoo een behoefte aan terwijl ik reisde en bij al die vreemde menschen was;
tegen iemand aan te leunen en een beetje, een heel klein beetje liefde te voelen
uist in die oogenblikken, waarin zij door den geheiligden band des huwelijks tot elkander de naauwste betrekking gekregen hadden, en ongeschikt waren voor alles, wat plegtig en statig was, zagen zij zich genoodzaakt, om eenen langdurigen
en dezen jongman de plaats van dien mismaakten slaaf deden innemen.
Gij hebt gelijk, hernam de geest, en ik zeg u dank voor het gelukkige denkbeeld, dat gij geopperd hebt.
Sommigen van hen, die naar de herberg kwamen, terwijl wij van paarden verwisselden, vertelden ons van groote bladen lood, die van den hoogen kerktoren waren afgescheurd en in een achterstraat neergesmeten, die zij nu versperden
en daarna werd de volslagen stilte van zijn deftig, goed gemeubileerd salon alleen verbroken door het onrustbarend getik van de groote Fransche klok
omdat, schoon BLOMMESTEYN de groetenis aan hare ouders verzuimd had, geenszins ten haren opzigte die nalatigheid had plaats gegrepen: en zij maakte daaruit op, dat BLOMMESTEYN het toch wel met haar meende
De hoofdzaak was, dat ik blijven wilde en ik ben gebleven, antwoordde hij het voorhoofd fronsend.
de net geplooide kraag, waarop het hoofd als op een tafelbord rustte, stak wel een halven voet oude maat naar alle kanten uit.
De baard hing, naar den toenmaligen smaak, als een smalle geknotte kegel van de punt
De broêrs, de zusters, de geheele familie had haar genieerd al dien tijd, haar nooit kunnende vergeven het schandaal, dat zij verwekt had, den smet, dien zij geworpen had op hun naam
zoo hy nu misschien den grootmoedige speelt, op een fraaien dag zal hy u daarmede aan boord komen, als gy er het minst op verdacht zijt.
' 'Honderd-vijf-en-zeventig kroonen,' antwoordde Buat, zich op de lippen bijtende
Hij was het met zich zelven nog niet eens, of hij over de bescherming van ULRICAAS kamenier te vreden moest zijn of niet.
Zij toonde zich bereid, zijne inzichten omtrent hare meesteres te bevorderen
Hoe dikwijls Van Oudijck ook al te doen had gehad met het bijgeloof der Javanen, steeds maakte het hem razend, als tegenstrijdig aan wat hij noemde de wetten van natuur en leven.
Ja, alleen zijn bijgeloof kon een Javaan afbrengen van het correcte spoor zijner ingeboren
De aarde werd weggeruimd, de steen opgeligt, en de jongeling bij zijnen naam geroepen.
Geen antwoord krijgende, klom hunne ongerustheid.
ij hebben het overoude ldenzaal nog niet bezocht, met zijn hoogst belangrijke l e c h e l m u s k e r k, het schoone omaansche gebouw met zijn zwaren toren.
ij doolden nog niet rond door de uitgestrekte buurschap
De dokter zegt, dat het niets gevaarlijks is en heeft alleen baden voorgeschreven, sir.
Ja, maar haar scheelt toch wat, en hij luisterde naar het krijten van het kind in de aangrenzende kamer
Ik zal uwe mand wel een eind ver dragen, zeide Tom medelijdend.
Gij schijnt ziek, of droevig, of zoo iets te wezen, zeide Tom.
Dat hij de rust op Ringburg hoog noodig zal hebben, is wel niet twijfelachtig.
Oppervlakkig ziet niemand het hem aan, maar ik, voor wie hij zich niet geneert, ik heb uit gewisse voorteekenen opgemerkt, dat hij, zoomin als de rots, de ondermijnende kracht van den nimmer ophoudenden regendroppel kan ontgaan
Zoo een geneesheer in de zaal tegenwoordig is, vereenigen wij ons met mijnheer den president, om hem te verzoeken den heer Madeleine bij te staan en hem naar zijn woning te geleiden
Deze kracht is niet minder bekwaam om uit de samenvoeging der denkbeelden een oplossing te vinden, dan een leer uit de samenvoeging der feiten, en van die geheimzinnige macht van den vooruitgang mag men alles verwachten
lk heb u gezegd, zeldzame bekoorster, schoone toovenaarster, dat gfl moet blijven en mij aanhooren, of dat gg meer kwaad zult doen dan gy ooit herstellen kunt.
De heer Boffin draagt en verdraagt veel meer dan waartoe ik in staat zou zijn' Meer dan waartoe gij voor u zelven in staat zoudt zijn, Alfied?
Beste, dat is nu de vraag niet
In minder dan drie jaren was de uitvinder rijk geworden, wat goed is;
en hij had alles in zijn omgeving rijk gemaakt, wat nog beter is.
De dikke dame was op eene onbegrijpelijke manier in de kleine bedstede gekropen, en lag gerust te slapen.
Bij het licht eener lamp, die aan den zolder hing, zag Nelly, dat er op den vloer reeds een bedje voor haar gemaakt was
n ik ook!  Mag ik u nog iets vragen, mijnheer Rokensmith?
Gij ziet natuurlijk dat zij wezenlijk verdriet heeft, als de heer Boffin toont hoe hij veranderd is
Hij was weer zenuwachtig geworden en vernielde zijn nagels met de tanden, zonder antwoord te geven.
Zij heeft je verzocht vriendschappelijk bij haar ouders aan huis te blijven komen.
ja mijn zoon!  zijt nimmer nalatig in het gebed.
Da opheffing des harte van het eindig schepsel tot zijnen oneindigen Schepper Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager te verwaarloozen, is bij velen het beginsel van onverschilligheid, en daarna van volkomen
en je bent mijn kameraad niet meer!
Ja, dat hadden ze wel gezegd, maar gemeend toch niet;
want zonder elkaâr iets te zeggen, hadden ze, zoodra ze maar alleen waren, elkander de hand gegeven, en het verbond van vriendschap vernieuwd
De kruin van dezen ezelsrug, die de waterscheiding veroorzaakt, vormt een zeer grillige lijn.
Het hoogste punt, waar de waterloop verdeeld wordt, is, in het riool
dat ik u zelfs nu nog zou geleend hebben wat gij vraagt, ofschoon ik wel vermoedde, dat de zaak niet richtig was, als ik uw geheim niet had ontdekt
Terwijl ik daar zoo tegenover die vrouw stond, die bezig bleef met het schoonmaken van de kleeren der kinderen, — waarvoor zij niet eens een stukje zeep beschikbaar had — had ik ruimschoots gelegenheid om alles nog eens goed op te nemen, hoewel ik schijnbaar er geen acht op sloeg
Gilio.  Maar hij pufte.
Hij wist niets van steenen, balken en afmetingen en begreep niet, waar Urania dien technischen blik vandaan had.
Zij liep het heele werk door, terwijl hij smeekend naar Cornélie
Lewin kon langen tijd niet inslapen.
Hij hoorde zijn paarden beneden zich het hooi eten en hoe de molenaar met zijn oudsten zoon naar de nachtweide reed.
en bij zich hebbende doen komen, verklaarde, dat daar nu de proeftijd van zes maanden om was, hij de vrijheid weder nam, om zijn gedaan verzoek te herhalen, vader biddende, dat deze driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman zoo hij hem niet een ongelukkig man wilde maken, daarin zou toestemmen
Daar de jonge juffer arm is, en gij insgelijks arm zijt, kan er niet van komen.
Ik drink hare gezondheid met dit glas, en betuig haar mijne achting voor haar gezond verstand
Dat stem ik je toe Merregjen, dan zie ik liever het ringrijden bij ons, of het katknuppelen op kermis, daarop volgt ten minste nog een patertje in de herberg!
' 'En als het morgen niet mooier is, dan mogen zij mijnentwege hun tournooi thuishouden;
De lepels tikkelden tegen het porcelein en de marchesa smakte.
De luchters trillerden nu en dan en van het plafond viel drukkender de schaduw, als vervluchtiging van fluweel
riep de Olderman, in hevige gemoedsaandoening en de handen samenvouwende.
Francesco della Scala, de dwingeland van Verona, is niet meer, zeide Arkel
Het huis wierp zijn schaduw reeds over de geheele straat;
het was een heldere, warme avond.
Annuschka en Peter, die haar volgden en haar goed in het rijtuig
wel werd hij aan menig huis met scheld woorden weggejaagd, wel werden zijne smeekbeden om hulp zelfs beantwoord met een pistoolschot, dat gelukkig het doel miste, maar velen waren, hoewel der partij der misnoegden toegedaan, tot medelijden en erbarmen gestemd
Op dit oogenblik gaf Madzy een gil en haar paard deed een zijsprong.
Het dier was geschrikt voor een lijk, dat dwars over den weg lag uitgestrekt.
Feiko, die juist dat oogenblik omkeek naar den monnik, ware te laat gekomen om Madzy te helpen, indien haar paard gestort ware
Omdat luider de stemmen zongen en hij plots, door den lach van Hera heen, meende te hooren het verschrikkelijk gebriesch van den Ever, hief hij de bevroren oogscheelen op, meenende, dat het einde genaderd was
en meed zelfs de gade en het teedere kind en den trouwen vriend.
Hoe lange was het geleden, sedert in Hellas en in Mykenae de Held terug was gekeerd
en al zijne ellende en verkeerdheden met genegenheid verlaten, laat ons onze bewonderingblijvenschenkenaanhet schoone van natuur en kunst, waarvan het tot overvloeiens vol is
Als ik veilig maar mag komen Bij mijn God, mijn heil, mijn al.
Anasthase herinnerde zich, dat hij licht glacé handschoenen in zijn koffer had en begaf zich naar zijne kamer.
Een deftige, men zou zweren dat het Pieter Botwater in eigen persoon was
Er is geen enkele hofkring in het beschaafd Europa, die voor mij uit zulke oorzaak zou gesloten blijven, als ik er in wilde optreden;
maar, helaas!  dat verbieden mij mijne middelen.
Zoolang ik meester was van mijne inkomsten, heb ik ze op vorstelijke wijze gebruikt, zonder veel nadenken of berekening
Venus schudde nogmaals zijn hoofd Want ik zou het gaarne weten als hij u ooit een trekpot had laten zien, hernam Bofhn, waarop hij met zijne rechterhand voor zijn mond nadenkend herhaalde: een trekpot, een trekpot
De ondervinding van een avond had echter den vermetelen belhamers — geleerd, dat zij zich slechts op straat behoefden te vertoonen
want het druischte natuurlijk tegen al zijn beginselen aan, gedurende een lijkdienst te spreken;
maar toen hij de reize huiswaarts aannam, en zich niet langer behoefde te bedwingen, liet hij niet af van zich bij zijn reisgenooten te beklagen
de kanten der schoorsteenen en daken, het onduidelijk schijnsel op de slijkerige, natte straatsteenen.
Het oog, dat uit de hoogte in die donkere massa had geschouwd zou misschien hier en daar op zekere afstanden, onduidelijke lichten hebben gezien
daarop volgde weder eene uitgestrekte grasvlakte, afgewisseld door kleine scrubs, kale rotsen en groote, diepe plassen, die in den regentijd zich waarschijnlijk tot ééne groote rivier zouden vereenigen
Toen Mark de kamer van Martin weer binnenkwam, vond hij dezen mismoedi'g voor den schobrsteen zitten, met zijn beide voeten op het haardijzer, en zijn ellebogen op zijn knieen, terwijl zijn kin, niet be paald sierlijk
Hier was dus een diep verschil van voelen bij schijnbare gelijkheid.
Maar de twee argeloozen en onervarenen konden dit niet doorzien.
Het scheen of Hedwig, door Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods haar grooter onbevangenheid, juist degeen was van beiden, die het meest tot innigheid en vertrouwelijkheid bewoog
Wil je met ons meegaan en trekvogel worden?
Hier dichtbij in een ander moeras zijn eenige aardige wilde ganzen, allemaal dames, die evenals jij kwak!
die voorheen wit geweest was.
Peter hief ten teeken van afscheid voor het venstertje zijn met tressen bezetten hoed omhoog en de conducteur sloeg de deur toe
Berkie gaf een draai aan zijn stoel, nam het papier en deed, of hij las.
Hij zei het met gedempte stem, wel verlegen voor Willem Kleestra, bescheiden, of als iets dat geheim is.
Hovink luisterde belangstellend, hij lachte telkens
Ik heb hem in kennis gebragt met eenige bekende en beroemde personen in dien tijd levende, en hoop, dat ik die op zoodanig eene wijze heb ingevoerd, dat zij het belang van dit versierd verhaal niet zullen verminderen.
- Hier en daar heb ik mij eenige kleine vrijheden, meest
De ongelukkige man, wiens geschiedenis wij verhalen, stond nog aan de deur der zaal, op dezelfde plaats en in dezelfde houding als toen de deurwaarder hem verlaten had.
Hij hoorde, te midden zijner mijmering, iemand tot hem zeggen
en de verwachting van den maaltijd werd het gesprek over de Russificeering van Polen tusschen Kosnischew, Karenin en Peszow gestaakt
De dochter schrikte ook, en zij hoopte haar vader's hart te doen keeren.
Daarom zeide zij: voor ik uw wensch vervul, moet ik eerst drie kleedjes hebben: één gulden als de zon, één zilver als de maan, en één glanzend als de sterren
En wordt morgen een zoon geboren, mijn zoon, dan is hij volgens de wet ook een Karenin, hij is geen erfgenaam van mijn naam en van mijn vermogen
sprak de os, ik bid u, verberg mij niets, mijn beste vriend!
Onze meester, hernam de ezel, heeft tegen den landbouwer deze voor u treurige woorden gesproken
Ik weet niet waarom ik eigenlijk reis.
Als ik alleen ben, denk ik aan de menschen, die ik ontmoet
en zoo maakten niet alleen werken over tooverkunst en fantastische verhalen haar lievelingslektuur uit, maar schepte zij er vermaak in, zelve, zooveel zij daartoe de gelegenheid vinden kon, geheimen en verborgenheden der natuur na te vorschen en te bespieden
Kon je je grootvader niet op een andere manier tevreden stellen?
ik zou hem mijn aandeel in de zaak wel verteld hebben, als ik het had kunnen doen, zonder Meta er bij te pas te brengen.
Nu dit niet kon, hield ik mijn mond, en verdroeg het standje tot de ouwe heer me bij den kraag pakte
Hij had veel gezien en er de indrukken frisch van bewaard.
Zoodra hij in vuur geraakte traden de kleinste bijzonderheden van elk tooneel dat hij had aanschouwd hem met onverflauwde helderheid weer voor den geest
die mij liefgehad hebben toen ik alleen op de wereld was, zooals moeder Barberin, vader Acquin, dien zij zeker uit de gevangenis zullen bevrijden, Mattia, Alexis, Benjamin, Lize en gij
op waardige wijze zijn intrede in Londen kon doen.
Want Jos' vroegere verlegenheid, domheid en blozende schuwheid hadden plaats gemaakt voor een
In de volgende week gaat een wagen van hier,' zeide de Predikant, die ons derwaart zal voeren.
Dan zal het mij aangenaam zijn U Eerwaarde morgen op het middagmaal bij mij te zien met de Juffer
en fluisterend zeide: lEmma Peecher, wilt gij de mijne zijn?
waarna het hoofd der vrouwelijke gestalte op den schouder der mannelijke gestalte rustte en de nachtegalen voor den dag kwamen
De straatjongen sloeg als militair aan en ijlde vroolijk door de snijding der groote barricade.
ACHTSTE HOOFDSTUK.  VERSCHEIDENE VRAAGTEEKENS BETREFFENDE EEN ZEKEREN
Zij zou het niet missen, zegt uw echtgenoote.
Zij is mijn tante, zegt gij op ongedwongen, zorgeloozen toon, als uw vriend u vraagt, of juffrouw Mac Whirter familie van u is
Dan blijven we hier, totdat het wat droger wordt, besloot Gijsbrecht.
Komt, laten we om de tafel gaan zitten en het ons wat gezelliger maken.
Dan vergeet de Jonkvrouw misschien hare onaangename ontmoeting en wordt zij op andere gedachten gebracht
welk getal van een tot elf afwisselde, doch deze grens niet overschreed.
Voeg daarbij halve laarzen met hoefijzers, een hoogen hoed met zeer smallen rand, het haar in een kuif, een dikken wandelstok
veel konkurrentie!  en dan de gezondheid van mijn vrouw: zij kon in msterdam niet aarden, mijn eer!
ij is eene an laars, en de an laarzen hebben altijd buiten gewoond.
ik het zeggen.  Ik ook, Kleine Dorrit.
Ik heb ook uitgestcld hetgeen ik te zeggen heb.
Met een zenuwachtige beweging legde zij hern de hand op den mond en liet die weer zakken, toen hij niet begon te spreken
In dien tijd had schipper De Ruijter verscheidene malen Salé, aan de Noord-Westkust van Afrika gelegen, bezocht, ja, was daar zelfs een bekend figuur geworden.
Ze waren niet gemakkelijk, die bazen van Salé, en heinde en ver als zeeroovers geducht
tGij weet, John-lief, zeide zij, opgeruimd op hun vroeger gesprek terugkomende, dat ik hoop, veilig in groote zaken vertrouwd te kunnen worden.
Het kan zeker geen kleinigheid zijn wat u zooveel onrust geeft
want hoe barbaarsch hij haar thans ook mishandelde, zij had hem eens liefgehad;
en de herinnering aan hetgeen hij voor haar geweest was, kweekte in haar borst een zachtmoedigheid en gedweeheid
ij wist volstrekt niet, dat ik mij in otterdam bevond;
dus, dat ik hier ben, is aan mij alleen te wijten.
dat ik u of uwe huisvrouw immer beleedigd heb
Zij waren echter minder gered dan Jean Valjean meende.
Gevaren van een anderen aard, en misschien niet minder groot, wachtten hen.
Na den vurigen wervelwind van het gevecht, het hol der pestdampen en valstrikken;
Bij het ontbijt had hij evenmin eenigen last van de taal en nu hij het zoo flink tot Darmstadt gebracht had, twijfelde hij er niet aan of hij zou het ook wel tot Griesbach brengen.
Eigenlijk had hij zich al die moeite niet behoeven te geven om duitsch te leeren.
de hitte van den dag, want het was nu in het begin van Junij, was zeker vrij hevig, maar, daar zij in de schaduw op het dek der galei gezeten waren, en 'er een luchtig windje woei, stoorde die het genoegen van het gezelschap niet
Zij zaten in het kleine salon.
Ik moet overigens eenige woorden aan Alexei schrijven.
En Betsy ging zitten, schreef eenige regels en stak ze in een couvert
Nauwelijks bezat hij de macht om te begrijpen, wat er gebeurd was, totdat, na eene lange wandeling in de koele avondlucht, een stroom van tranen hem het hart verlichtte
die in een gemakkelijke houding op den rand van de ontbijttafel zat en haar kous liet zien, alsmede eenpaar witsatijnenschoenen, die erg afgetrapt waren, vroeg kolonel Crawley om pen en inkt en papier
Eerst door uw schrijven herinnerde ik mij den raad, dien ik u eens had gegeven met opzicht tot uwe Mathilde;
dat zou nog het ergste niet zijn, zoo.
ik nu nog bij machte ware u het toen aangeprezen middel te leveren, daar het blijkt dat gij er u van wilt bedienen
Wat daarvan dan ook voor mij de gevolgen mogen zijn, ik kan mij niet langer bedwingen, en moet u vragen, om welke reden gij uw gelaat met asch, houtskool en nog een ander zwart poeder, waarvan mij de naam onbekend is, hebt besmeerd
en bleef zoeken, tot het heelemaal donker was, zonder iets te vinden.
Toen hij op weg naar huis was, kwam hij een paar kameraden tegen.
Waar heb jij gezeten, dat je niet op ons lentefeest was?
Het scheelde niet veel, of zij ware bezweken onder het gewicht van de taak, die zij zich zelve had opgelegd.
maar met het wapen dat zij hanteerde, had zij zich zelve even smartelijke wonden toegebracht als hem
zij heeft- een naar humeur en de andere meisjes op school doen, evenals ik, haar best om dat te verbeteren;
Zij bespeurde dat zij gespannen uitkeek naar zijn gelaat, den ganschen dag, en wat zij gevoelde toen zij het plotseling weer in de ernstige oogen zag, dat wist zij nooit te hebben gevoeld.
Een lichte, vurige, weemoedig zoete schok.
En het verdere einde van den dag aldoor om te zingen, en alles mooi te vinden
en vroeg hem dus vrijmoedig, welk werk hij voor het beste hield van alle zijne Dichtwerken, die hij gemaakt had?
' 'Hij antwoordde: Ouders zijn dikwijls de slechtste beoordeelaars over de waarde van hunne kinderen.
Niemand zou er van hebben durven spreken, niemand zou er aan durven herinneren.
Myriel was te Digne gekomen vergezeld van een oude vrijster, juffrouw Baptistine, zijn zuster, die tien jaar jonger was dan hij
Toen zij zijn kabinet binnentrad, zat hij, gereed om weg te rijden, in zijn uniform voor een kleine tafel, waarop hij leunde, en zag treurig voor zich heen
hield zich met eene hand aan diens bandelier vast en keek hem in het gezicht.
Nu, en heeft papa iets voor hem gedaan?
De portier knikte bevestigend
alleen haar een persoonlijk bezoek, en stelde er zich mee tevreden een kaartje bij zijn tante af te geven en den heer Bowls, of diens hulpje, bescheiden naar den gezondheidstoestand der zieke te vragen
Toen Lewin zag, dat Kitty met haar moeder het ijs verliet, stond hij stil en overlegde, wat te doen.
Hij bond de schaatsen los en haalde bij den uitgang van het park moeder en dochter in
zette die in een fleschbakje op de tafel;
en de beide moeders verklaarden toen hij heenging, dat hij zulk een knap en fatsoenlijk jong mench was als zij ooit gezien hadden
bekrompene staathuishoudkundigen, gij geraamten van schoolmeesters, gij mannen van feiten en cijfers, gij fljn beschaafde
Want, ziet u, die oude Mees weet van oorlogen af.
Afgewezen!  hij heeft eene compagnie afgewezen!
maar er sprak afkeuring en ergernis uit die schrille stemmen.
' vroeg Bastiaan, terwijl ingehouden toorn uit zijne stem trilde
het liefste kleine voetje in het liefste kleine sandaaltje in de fljnste zijden kous ter wereld.
De kaarsen verlichtten het glimmende, kale hoofd van lord Steyne, dat door een kransje van rood haar omgeven was
Aldaar wisten zijn breede schouderen, zijn kloeke gedaante en blozende wangen, aan welke begaafdheden de fraai gegalonneerde rok voorzeker niet weinig luister bijzette, het hart te winnen der dienstmaagd uit de herberg, waar de gezant zijn intrek had, en welke aannam onzen borst Fransch te leeren spreken
naar een ten deele zelf gevonden nieuw plan.
De rentmeester was er altijd tegen geweest en meldde nu met een geheim leedvermaak, dat de boekweit was verbrand
want ik behoefde niet bang te zijn, dat mijne waren door den regen bederven zouden, daar het den tijd van den droogen mousson was.
Na verloop van twee of drie dagen zag ik werkelijk een schip, dat zoo even de haven had verlaten
Wij zijn zoo ongelukkig, mijn eerbiedwaardige heer!
Ik weet niet, hoe de regeering hieromtrent handelt, maar op mijn woord van eer
Daar is geen haast bij, antwoordde hij met een blij en tevreden gelaat, ik weet immers, dat het in goede handen is;
ik zal het komen halen, als ik alles doorgebragt heb, wat ik bezit, en mij dus niets anders meer overblijft
En gij komt in onze holen, ja, in onze holen, om ons bandieten te noemen.
ja verslinden!  Weet, mijnheer de millionair, dat ik een goed gevestigd, gepatenteerd man
en het spreekt vanzelf dat je ook voor een toereikend aantal bedienden voor de keuken en de overige huishouding, zoowel als voor een behoorlijk aantal slavinnen ten dienste der prinses, hebt te zorgen.
Je zult me begrepen hebben wat mijn wensch is;
hadden gehouden van den tijd af, dat het gebouwd was.
Toen vroeg de ooievaar snel, of Akka de grijze ratten had gezien, die op weg waren naar het Glimmingehuis, en toen Akka antwoordde, dat zij dat ongedierte gezien had, begon hij te vertellen van de dappere zwarte ratten
gedood hadden om hun honger te stillen.
Ik vroeg mezelf af, terwijl ik mijn makkers van honger hoorde kermen, of mij niet een zelfde lot beschoren was en of ik op onze kolenbank niet gedood en opgegeten
De wraakgierige had dit oogenblik gekozen om zijne revanche te nemen.
Wilde hij zijn vijand worgen, of simpellijk onder de verrassing van zijn onverhoedschen aanval over boord werpen?
bedoeld, alleen daartoe leidde, dat er drie worstelden onder schrille kreten en verwijten
Er is hier iemand uit Leiden, Uwe Doorluchtigheid, zeide de knecht.
Cornelis naderde, zachtjes en vol vrees om voor zulk een voornaam man te komen, de bedstede
De jongen blyft op de tafel en de bus wordt nu langs de voorzijde der verheven vlakte gedragen door een bediende, die ze in de hoogte houdt en haar gedurende al dien tijd duchtig schudt
Hij schreide bitter en beklaagde zijn rampzalig lot, waarbij hij geen' anderen troost had, dan dat zijn broeder Amgiad niet in zijne ellende deelde, en gelukkiger dan hij, misschien aan de lagen der vuuraanbidders zou ontkomen
omdat gij zei mijnheer, dat de eigenaar van zekeren fok dronken was geweest, en zich onfatsoenlijk had gedragen.
Gij moet weten, dat ik niet alleen zulk een rok draag, maar mij zelfs de eer der uitvinding mag toekennen
die den geheelen geest innemen, en zelfs den blik boeien.
Er zijn overdenkingen, welke den mensch als tusschen vier muren sluiten.
Wanneer men er zich in bevindt, wordt er tijd vereischt om tot de aarde terug te keeren
vreemdeling, plotseling opstaande, en den mantel afwerpende, die hem bedekte, vertoonde hem de welbekende gelaatstrekken van Reinout van Verona.
Onbeschaamde dief!  zeide hij: kunt gij dan niemand met rust laten.
Maar Papa!  zeide Amelia: al misleidt gij Heynsz, zijt gij niet beducht, dat er hier te Amsterdam nog vele lieden zijn, die u herkennen zullen?
En wie zou thans in mij den cadet der marine herkennen, die voor vijf en twintig jaren hier over straat slenterde of den galant speelde bij de jonge schoonen
en wil er liefst niet meer over spreken, moest wel oprecht wezen.
Den indruk bespeurende, dien hij gemaakt had, zette Chester zijne overwinning voort, door eenige zedekundige waarheden
slotte begon het dwaze van deze verhouding me te hinderen en op een avond, nadat we elkaar in de stad weer rakelings waren voorbij gegaan, bracht ik onder de thee de zaak ter sprake.
Ik zei eenvoudig: Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis Meneer de Kantere schijnt te gelooven, dat ik hier in huis op kamers woon
Betsy zag kalm op het pijnlijk vertrokken gelaat;
zij kon het niet verder brengen dan tot het gelegenheidsgezicht, al hadden er schatten mee verdiend kunnen worden;
Maar zij hadden niet gedacht, zeiden ze, dat hij het deed om kostbaarheden en geld te stelen;
aan heel iets anders hadden ze gedacht, en omdat ze m a l o e waren geworden, gingen ze toen maar dadelijk hun kamer binnen.
Vlam sloeg niet meer uit de woorden op, nu tante Adèle gelezen had, maar voor hare verschrikte oogen trilde het rood.
Zij voelde knikken hare knieën en ze weigerden haar te doen opstaan.
Ziedaar eene kracht van geest, die ik u niet benijd!
Maar waar gij uw verstand laat heerschen over uw gevoel, moest het eerste u toch beter voorlichten en u bewaren voor de kleingeestige zwakheid, om alle on dits als bewezen feiten op te vatten
en er wat men een galavoorstelling noemde werd gegeven?
Ik zelf was er natuurlijk ook, met een splinternieuw vest, een galavest volgens den kleermaker.
toen de neger zich bedacht had en ongenegen was om Eliza te helpen vatten.
Toen Sam dus den bedoelden weg aanwees, sloeg Haley dien driftig in, door de twee negers gevolgd
En daverend lachende, tot de lach vervulde het plein en de straat, wandelde hij, den knots over den schouder, weg naar het zilverige berkenwoud, dat schemerde in de zinkende nacht
Zij had overwonnen, maar niet volkomen nog: haar echtgenoot moest haar nooit kunnen verwijten, dat hij haar alleen uit medelijden had genomen of om eene fout goed te maken.
Hij moest haar zeggen, dat hij haar nam uit liefde en onder het snikken door, sprak zij tot driemaal toe
Kom, mijn Heer van Espenblad,' vervolgde hy, de kaarten weder opnemende, 'laten wy zien of uwe komst my geluk zal aanbrengen.
' Van Espenblad, uit deze woorden bemerkende, dat de Prins hem niets meer te zeggen had, boog zich
Ik ben voor al die soort van dingen klaar, zeide hij, naar een paar jachtgeweren voor den schoorsteenmantel wijzende: en de menschen die mij kennen, weten ook wel, dat het niet geraden zou zijn in mijn huis te willen komen, als ik er tegen ben
De portieren klappen, de conducteur geeft het sein, de bel luidt, de locomotief doet een schril gefluit hooren en de trein zet zich in beweging.
Met elken zucht van de locomotief werd zijn angst minder, en toen de trein uit het gezicht was verdwenen, ademde hij eerst weder geheel vrij
Daar zal uitermate groote vreugde zijn en zij zullen je gaarne het gouden paard geven, en het voor laten brengen.
Bij het uiten dezer laatste woorden verzwakte zijn stem merkbaar en hij zakte in elkander, als iemand die een poging boven zijn krachten gedaan heeft
Zij begreep niet zijn blik, was vergeten zijn ziekte en zwakte - zijn vrees voor den ouderdom - omdat zij vergat, als hij er niet over klaagde, - en zij meende alleen, dat hij op wilde staan.
Zij glimlachte, treurigjes, als zij deed dezer dagen, knikte en stond het eerste op
wanneer zij dat in het hoofd kreeg.
Ik zei, dat ik mijn ergernis daarover niet toonde en dat deed ik ook miet;
maar ik liet haar voelen, dat ik haar doorgrondde, door nooit haar zin te doen
maar in den mond van Mattia kregen die woorden voor mij eene geheel andere beteekenis;
ontegenzeggelijk was het maar een uitstel van een paar dagen.
Hoe dom en onnoozel van mij, dadelijk alle hoop en moed op te geven
, Het leven van Hillegonda Buisman was, niet, om de bij hare dochter aangevoerde redenen, maar alleen uit oorzaak, dat zij hare dochter dan zoolang zou moeten missen, voegde zij onmiddellijk bij haar voorstel, dat zij wel voorzag, dat
Maar ijdel bleken Eurystheus' angsten, want de Held, dien hij haatte en vreesde, rees reuzig, recht als een boomstam voor den ronden troon en wachtte af met een
Na voortgezet onderzoek, en na veel over en weer praten, werd eindelijk een magistraat uit de buurt zeer gemakkelijk overgehaald om zich met mevrouw Maylie
Hij trad naar buiten, nam plaats in de slede en reed naar den dokter
maar des te eerder acht ik het plichtmatig, mij door geen noodelooze of zelfs verkeerde tegenstreving en halsstarrigheid te onderscheiden.
Neen!  door niet op de volgende feesten te verschijnen, nu gij, hoezeer dan ook door misleiding
Ernestine, Johan en Etienne pikten van ééne schaal om het gauwst, en hunne vorken verwarden zich in elkander, onder een luid gelach
Eindelijk, toen het negen ure geslagen was, en zij reeds geloofden, dezen avond niets meer te zullen hooren, traden Losberne en Grimwig de kamer in
uttel bekreunen zij zich, of die een vloek en straf voor de maatschappij en een ellendig zwerveling op aarde worde.
als de dag, als het uur aanbreekt, dat alle onderscheid van standen voor eeuwig in den afgrond verzinkt.
die hunne boeken nazag, en door een' wisselaar, die over de deugd en de waarde van de munt, waarmede men mij betaalde, moest oordeelen.
Reeds op den eersten betaaldag, kwam ik met eene goed gevulde beurs in de khan van Mousroun terug
Reeds hier beneden had ik aanvankelijk het genoegen van te zien, dat mijn vermomming gelukt was, daar zelfs de Heer Huyck mij niet herkende.
Ik meldde hem dadelijk, dat ik de vader was van Amelia, de Overijselsche koopman, waar hem Bouvelt over gesproken had
an oertoghe, en hoopte acob van ennep, laasje evenster delen maar, dat aurits spoedig genoeg van zijn eene buurvrouw verveeld zou zijn om zich meer uitsluitend met de andere bezig te houden: hij zelf zou zijn best doen, zich in de gunst der rijke erfgename te dringen
dat mevrouw Becky in alle opzichten een verschrikkelijk verongelijkte en hoogst eerzame vrouw was.
Nu, goed;  laten wij het mevrouw George vragen, zeide die aartsdiplomaat van een
Het gezicht was zacht in trek en ommelijn, als hadden liefkoozende handpalmen het uit de mollige, bruine boschaarde gevormd.
Onder den sierlijk geplooiden hoofddoek, bont van bloemen
eene verachting, welke zij doorgaans minder toonde door iets dat zij zeide, dan wel door zekere steenachtige norschheid van uitzicht, alsof zij het beneden zich achtte iets van de zaak te zeggen
Des morgens recepieerde de rezident alle zijne Europeesche en Javaansche ambtenaren.
Des avonds, in de van licht gloeiende galerijen, stroomden de gasten binnen, uit de geheele rezidentie, nog licht huiverig en nieuwsgierig, en instinctmatig rondkijkende, om zich heen en naar boven
Op het kantoor van den procureur Verhagen krassen de pennen niet sneller of langzamer dan gewoonlijk.
De heeren Krasser en Van Blaak zijn even te voren door hun patroon genoegzaam ingelicht over hetgeen weldra gebeuren zal
zoo vriendelijk drong zij aan, zoo oprecht en hartelijk bood zij ze hem aan.
Becky greep Pitt's hand in vervoering, zoo dankbaar was zij, toen hij toestemde te komen
want gij ijt onder toovergodinnen opgegroeid — en gij kunt het mij wel zeggen: Wat is beter, iets goeds bezeten en daarna verloren te hebben of dat men het nooit gehad heeft
Maar het is gedaan, en gij zijt hier, en het zal rspoedig met ons beiden geheel en al gedaan zijn.
Of ik leef of sterf is mij hetzelfde.
Waarom zou ik mij moeite geven, om mij op u te
hij nam zijn palet en terwijl hij dit gebrek wegnam, bezag hij op den achtergrond het hoofd van Johannes, dat hij beschouwde als het toppunt van volmaking
Hij is gewaarschuwd;  geloof mij, hij weet waaraan hij zich houden kan;
en als de begeerlijkheid bij hem desondanks sterker is dan de schaamte, dan moge het hem mijnenthalve gaan als de mug die men van het kaarslicht wil afhouden, maar die er toch moedwillig in vliegt en zich de vlerken verzengt
Ik heb volkomen vergeven.
Ik wil ook de andere wang toekeeren, ik wil ook den mantel laten aan hem, die mij den rok heeft ontnomen
al ware het zelfs de jonge Juffrouw WYNSTOK, hem in de rede valt, zal elke reis penitas moeten drinken.
' Nadat men nogmaals, en dus ten derde male, JOHANNES met ruime teugen welkom t'huis gedronken had, begon BLOMMESTEYN het verhaal van zijnen avontuurlijken togt, waar naar door alle
toen de wilde ganzen en Smirre bij de beek kwamen, was het koud, buiïg lenteweer;
alle boomen stonden kaal, en er was zeker niemand, die er ook maar een oogenblik over dacht, of de oevers mooi of leelijk waren
hoedanig hij begreep dat met zijne waardigheid zou overeenkomen.
Maar alles was bezet en niemand scheen genegen hem tot zijn buurman te dulden, veelmin voor hem plaats te maken.
en als dit wel het geval mocht zijn, dat dan de kordaatheid, waarmee hij zijn misnoegen over de laatste schandelijke beleediging had getoond, hem weer in hun gunstige meening zou herstellen
maar nog valscher, brutaler, perverser.
Men gaf zelfs niet meer voor, dat men aan de leugen geloofde: hierin was een brutale oprechtheid.
De leugen werd geëerbiedigd, maar niemand geloofde aan ze
En als.  meneer Melena komt, laat hem dan boven.
Niet eens kon ze wat rusten, een lichte siësta nemen om fraîcheur te hebben voor het bal
benevelde oogen vestigden zich op Wronsky's gelaat.
Wronsky boog zich en Alexei Alexandrowitsch bracht de hand aan den hoed en ging voorbij
Ik bleef dus tamelijk ongeduldig zitten wachten, totdat — ongeveer een half uur nadat de tafel was afgeruimd en wij met een glas wijn bij het vuur zaten — de deur geopend werd, en Littimer
komt daar van verschillende zijden op het marktplein bijeen, terwijl ik met onzen kameraad, die ons zooeven deze goede tijding gebracht heeft, het huis zal uitvorschen, om daarna de meest doeltreffende maatregelen te kunnen nemen
en dat kan hieraan wel liggen, dat ik het gezien heb met die wonderbare oogen, die zoo'n, voor vele dingen onmisbare, tooverkracht hebben: de groote, geloovige, dankbare oogen van een kind
Gij zijt al te vol ijver, en verraadt u zelf, mijnheer Pinch!
Zoolang de verdere wandering duurde, werd er geen woord meer gesproken
bijna alle vrienden van de eigenaars, en in het parterre nog geen honderd.
Grimaldi verliet den schouwburg dan ook spoedig, om in Covent Garden de Gelaarsde kat te helpen opvoeren
Er uit, of. !
Nou!  voor van avond zal ik je zin eens doen;
schreeuw maar zoo niet, ik ben slaperig!
er deze uit, zeide Hugh tot den man, die het portier opende, toen hij de hand van Emma Haredale had opgelicht, en gevoeld had hoe zwaar die weder
Wronsky was naar huis gereden, maar kwam vroeg in den morgen weer om naar Anna's toestand te vernemen.
Karenin ontmoette hem in de voorkamer en zeide: Blijf.
Ik kon niet ja zeggen, ik kon niet neen zeggen.
Zij keerde haar hoofd een weinig om, naar de plek
bovendien was ik vrij mager en op mijn gelaat stond meer angst dan zelfvertrouwen te lezen.
Onder het voortgaan wierp ik tersluiks rechts en links een blik, om te zien welken indruk wij maakten
hij treurde om haar zonder er over te spreken;
nog elken dag leefde hij in de herinnering;
aan een andere toekomst met een andere vrouw had hij nog geen oogenblik gedacht
Het is gelukkig, dat je hem nog even hebt gezien,' zei Bram.
'Ja, dat is het,' gaf Adam maar willig toe, gedachtenloos, overvallen door dien zonderlingen terugkeer in een omgeving, hem heelemaal vreemd
De beste vertrekken voor mijn edelen koerier.
De pronkkamers voor mijn hupschen koerier
de gulle lagch, waarmede Kapitein HOLTVAST dezelve vergezelde, ontwapende zijn' drift, vooral toen hij bemerkte, dat HOLTVAST zelf eene kleur kreeg, gelijk meermalen gebeurd, wanneer men die bij een' anderen heeft doen opstijgen
jij hebt ongelijk gehad en ik ook.
Ik zal de zaken wel regelen.
En toen hij met zijn vrouw verzoend was, trok hij een olijfkleurige paletot met fluweelen kraag aan
en niemand achtte er hem te minder om, dat hij zulk een ijveraar was tegen den Hertog van Alva en al wat Spanjaard was.
Hijzelf zou ook niemand minder achten, als hij Roomsch of Spaanschgezind, of wel Geus en Hervormd was
Toen alles tot de plegtigheid gereed was, legde men het lijk van mijne vrouw, getooid met al hare juweelen en met hare kostbaarste kleederen, in de kist.
Ik, als de tweede hoofdpersoon in dit treurspel, was de eerste achter de
de ondergane beproevingen, de gelukte verlokkingen, de uitgebraakte zwelgerijen;
de plooi der karakters wanneer zij zich verlagen, het spoor der veilheid in zielen, wier grofheid haar daartoe geschikt maakte
bedoel ik het menschdom in het algemeen.
Een zedenles heeft nooit iets persoonlijks.
Zelfs zooiets als dit, hier wees hij naar den bult op zijn achterhoofd, die met een stuk in azijn gedoopt grauw
Wie weet, of ik binnenkort niet nog een heer word, met een pijp in mijn mond, en een prieeltje achter in den tuin!
Wie weet!  Mij zou het niet verwonderen.
Misschien heeft de een of ander van mijne lezers hem wel brieven meegegeven.
In dat geval hebben zij een nauwgezetten, maar onvriendelijken bezorger gehad, als uit den inhoud van deze weinige bladzijden waarschijnlijk duidelijk worden zal
Zoo werd Cosette allengskens een vrouw en ontwikkelde zich, schoon en beminnend, met de bewustheid harer schoonheid, en de onbekendheid harer liefde.
We zullen hem er wel uitkrijgen en als wij het niet kunnen, zal de metselaar den muur openbreken en onze Dinkie zal van avond weer lekker in zijn mandje slapen.
' Jo's vader ging nu ook bij den muur luisteren, op de plaats waar het angstig gemiauw gehoord werd
Toen veranderden ze van richting, en vlogen naar het zuiden.
Hij begreep, dat ze van plan waren een slaapplaats aan den kant van de beek uit te zoeken, en hij dacht, dat hij wel een paar van hen zonder bizonder veel moeite zou kunnen pakken
den jongen heer George, tante Jeane en oom Parker — menschen, wier namen hij zelf verzonnen had — heb zien uit- en ingaan!
De drift vee, die de dapperen hadden willen meevoeren, moest prijs gegeven worden, en zonder eenig voordeel behaald te hebben, kwamen vijfentwintig man terug.
Onder de gevallenen behoorde ook de moedige Bevelhebber Andries Allertsz
Hij zag de onmogelijkheid in om langer met een' broeder te leven, die hem zoo uit de hoogte behandelde, daar zij toch gelijk in rang waren, en hij besloot, tot voorkoming van verderen twist
Een kijkgat aan de oude zwavelkeuken was opengewaaid, en Bataki was er dadelijk door gevlogen, om in het gebouw te zien.
Maar nauwlijks was hij erin, of het luik sloeg weer dicht, en Bataki was gevangen
Met deze woorden ging mijnheer Chadwick naar het commissariaat van politie en deed zijn beklag over het geval.
Het streelde hem niet weinig, dat zijne verdenking tegen Norah zooveel indruk scheen te maken
Wij zullen met de andere schepen onmiddellijk volgen;
want, als het eens niet waar was, dan was misschien alles verloren
in verrukking, verbleekend, zwevend, soms vluchtig genoeg voor het oneindige;
O heerlijke sluimering van het wezenlijke, geheel in het ideale
Ik had naauwelijks van deze laatste ramp kennis gekregen, of ik nam een kleed mede, en ging hem opzoeken.
Na den ongelukkigen Alnaschar zoo veel in mijn vermogen was, getroost te hebben, bragt ik hem langs zijwegen in stilte weder in de stad, waar ik zoowel voor hem
ten einde haar geluk aan te brengen.
antwoordde zij, vast besloten, indien de weduwnaar, op wien zij het oog had, zich aan het huwelijk wilde onderwerpen, eenvoudig te trouwen
te ontsluieren vie, neen, dit zeldzame buffet had een slot in het midden, waar twee loodrechte deuren op elkander sloten waarvan de eene naar beneden viel en de andere opgeschoven werd
Daarenboven, voegde de jood er eenigszins bedaarder bij, kent hij ons nu, wanneer het hem weder in den zin mocht komen om zijne biezen te pakken: en hij moet in hetzelfde schuitje met ons varen
en dat zij kans liepen bij een nieuwe ineenstorting van het puin in den gloed te vallen en jammerlijk om te komen.
Al trippelende en met verschroeide ledematen sprongen zij van den eenen hout- of steenhoop op den anderen
een echte rommel, als Van der Welcke had gezegd, die woedend geweest was.
de andere in alle mogelijke gradatiën van heerenkleeding: gekleede jas, smoking, jaquet - Adolfine scheen altijd onduidelijke invitaties te doen en de menschen wisten nooit wat zij zouden aantrekken en wie zij zouden vinden
Er is toch niets dat je hindert?
En zij zag hem bij het sterrelicht opmerkzaam in het gelaat.
Maar zij zou de uitdrukking er van niet hebben kunnen onderscheiden
en daar de wind gunstig was gingen wij nog dien zelfden dag onder zeil.
Gedurende de eerste dagen van onze terugreis leefden wij, de prins, mijne zusters en ik, in de beste eendragt, en wij bragten den tijd zeer genoegelijk door
Er ligt nog een leesteeken bij, zeide Lina, het weder opnemende, als begreep zij niet, waarom hare nicht de lezing uitstelde en zij opende het boek weder op de plaats waar het leesteeken lag.
Het was een reepje perkament, waarop met flinke staande letters de woorden geschreven stonden
Toen stuwde zijne pen hem verder voort, voort langs den arabesk, langs de meanders, terwijl de gloeiende Openbaringen opvlamden en verbleekten, iederen dag
Maar dat een man met zulk een hoed zich een wensch veroorloofde, en dat een man met zulk een jas een begeerte te kennen gaf, dit meende vrouw Thénardier niet te moeten dulden.
De koning hield raad wat er gedaan moest worden en er werd besloten een heraut tot de kat te zenden, die haar zou gelasten, het slot te verlaten, of anders zou men geweld gebruiken
En eindelijk, hij is getrouwd, en wil, geloof ik, de aanleiding en het doel onzer bijeenkomsten voor zijn vrouw verborgen houden, waarom hij waarschijnlijk vrees voedt, dat, indien wij tot zijnent vergaderden, er iets zou uitlekken en haar ter oore komen
met mijn wensch om hier verborgen en afgezonderd te wonen?
— Neen.  Toen Lize haar hoofd schudde en hare oogen het vuur zochten bij dat antwoord, lag er eene kalme vastheid in hare gevouwen handen
en de daarbij behoorende vogelkooi, die dien dag te koop gelegen hadden;
hij had een tinnen doos onder zijn stoel vandaan gehaald, om een nieuwen voorraad van dat handelsartikel er uit te nemen
eenige dingen niet in die orde gevonden had, zoo als anders, wanneer hare moeder over den vloer was.
HILLEGONDA zeide tegen haar vader: 'Moeder heeft van daag een' heel gerusten dag;
zoo gerust als zij in lang niet gehad heeft
Maar ze moeten voorzichtig zijn met Jurrie Thijsz.
, die er niet om geeft, wien hij dient, als er maar geld gegeven wordt.
, of een ander mij meer, dan word ik zoo goed Prinsgezind als er maar een is
Maar ik voelde, dat mijn school haar toppunt van roem had bereikt, toen, drie weken geleden, de hertog van Holdernesse zijn secretaris, mijnheer James Wilder, zond met het bericht, dat de jonge lord Saltire, oud tien jaar, zijn eenige zoon en erfgenaam, aan mijn zorgen zou worden toevertrouwd
Ziedaar!  vervolgde zij, een gouden doekspeld op de tafel leggende
Eindelijk kwamen zij aan den hoek van de straat, waarin het huis stond, en waar Haredaie afstapte en de koets heenzond.
met de grootste belangstelling zat aan te kijken, spraken Barberin en de herbergier op fluisterenden toon over mij.
Barberin vertelde hem, dat hij naar het dorp gegaan was om mij bij den burgemeester te brengen
wierp den bebloeden klos in den put, en sprong hem na.
Wezenlijk kwam zij ook, even als de andere, op de fraaije groene weide, en bij den bakoven.
elke, ook de belangrijkste bezigheid ter zijde te stellen, en zich tot de ontfangst van den gewenschten bezoeker te schikken, te weten.
meester Florisz de Kapper, die aan Mevrouw Buat het hair kwam opmaken
maar waar elders dan bij uwe majesteit zal ik zulke prachtige paleizen en heerlijke tuinen vinden?
Ik voeg hierbij, dat ik volgens uw koninklijk welbehagen tot niets gedwongen ben, wat mij minder aangenaam zou kunnen zijn
de huizen, staken vooruit tot in de rivier.
Wij waren dus genoodzaakt de straten te volgen, die, naar wij meenden, evenwijdig met de rivier liepen
Hij plaatste de stoelen aan beide zijden der tafel, draaide den beitel in de gloeiende kolen om, zette voor den schoorsteen een oud vuurscherm, dat het komfoor verborg, ging toen naar den hoek, waar de hoop touwen lag
lichtte hem als een kind op en smeet hem over het houten schot buiten de baan, onder toejuiching der aanschouwers.
Woedend stond BOTBERGEN weder op, trok zijnen degen, kwam de baan weder in loopen en snelde regelrecht op JOAN aan
zeer hard, dat ik, op dat zelfde oogenblik mij gesteld zie achter een zoon van een msterdamsch koopman misschien van den derden of vierden rang;
die daarenboven meer dan onder verdenking ligt van aan een meisje in lorence de voorkeur boven uwe dochter gegeven te hebben
Er zijn er bij echt Hollandsche, zeer bleek en blond, Louis Couperus, Metamorfoze En dan kreolen, geler van tint, En dan heel bruine sinjo's.
die zich op het gelaat van Pickwick vertoonden, antwoordde hij: Het is mogelijk, en ik wil het hopen.
Op het oogenblik hebben zij ongetwijfeld berouwj maar de ellende, die zij hebben doorstaan, ligt nog versch in hun geheugen
De wijn, die hem reeds naar het hoofd steeg, maakte hem vrijmoedig, en zonder eenige pligtplegingen te maken, zeide hij tot de schoone Perziane: Verlangt gij meer licht te hebben, steek het dan zelve aan
het tweede voorstond, het derde uit liefhebberij beoefende en het vierde beschermde.
Onder de ramen bevonden zich kleine ronde vensters met ijzeren dwarsbouten, om licht en lucht in den kelder te geven.
Het dak was rond en met lood belegd en eindigde in een sport van gedraaiden kogel, van boven met een vergulden bol versierd
Hij had er eerst niet opgelet, maar nu merkte hij, dat de dennen een veel sterker geur verspreidden, dan ze anders deden.
Ja, ik merk, hoe het ruikt, zei hij, maar gaf zich niet den tijd om na te gaan, hoe het kwam
Hier bedwelmde hij zich, hij wilde niet dieper graven, niet doorgronden;
Hij had beloofd, hij had zich tot beloven laten verleiden
Deze eenvoudige vraag van een oude vrouw, door een kind vergezeld, deed het zweet bij hem uitbreken.
Hij meende de hand, die hem had losgelaten, weder achter zich in de schaduw te zien verschijnen, gereed om hem te vatten
in het hart van een zoo drukke stad als Londen, en een plekje dat aangename herinneringen opwekte in het hart van een aantal ernstige menschen, die daar in de buurt woonden
Ik ben er op gesteld, dat ge weet, wie ik ben.
En Jean Valjean zag Marius strak in het gezicht.
Al wat Marius gevoelde, was verward en onsamenhangend.
Sommige vlagen van het lot veroorzaken zulke verbijsteringen in onze ziel
an je secretaris ontving ik zoo juist een briefje waarin hij me vertelt, dat ijnheer mith liever heeft dat ik de ean ebster, adertje angbeen uitnoodiging van evrouw c ride niet aanneem
Mijn gevoel ondermijnt mij.
Clare wordt zoo bleek en mager als een schim, en ik hoor dat hij haast niet meer eet, zeide Mammy
Was dat nu de plaats, waarvan hij had gehoord, dat uit alle deelen der mohammedaansche wereld talrijke karavanen er hun kostbare gaven
eer renkelaer! ' zeide hij, zoodra hij zich met hem ver genoeg bevond om door geen derde verstaan te worden, 'ik zag u daar straks, toen er van pouletjes gesproken werd, een veelbeteekenenden blik op aurits werpen
Voor iemand die op die manier geld heeft weg te gooien, is het goed en wel, antwoordde Haley.
Ik zal op den jongen bieden voor een plantage arbeider.
in de pleizierige barakken te dier plaatse een klasse van heeren, die elk uur van ons bezoek gedenkwaardig hadden gemaakt door hun gastvrijheid en vriendschap
dat U niet bij onze kroning kon tegenwoordig zijn en door Uwe rheumatische koortsen te Sigismundingen moest achterblijven, maar waarom moet U, lieve moeder, die koortsen als een straf van God beschouwen
Mijnheer!  zeide ik, en ik geloof dat ik bloosde, er is een dame in het spel;
een jong meisje, dat belang stelt in den jongen De Maete, maar dat evenmin van den
dat mijn leven bitter gemaakt wordt, zonder dat gij er zelf eenig wezenlijk voordeel van hebt.
k verwacht dus van u, dat gij, zoo het eenig opoffering voor u zijn mogt, u dezelve om mijnen wil getroosten
Hij vraagt zelf om hem te zien, lieve Esther.
Hij laat hem de courant op zijn bed bij zich brengen;
hij laat hem in huis boodschappen voor zich doen;
Uit zijn' dikken stam staken naar alle zijden, van den grond tot de eerste takken, dikke stompen van takken uit, jaren geleden afgezaagd, omdat ze de omringende boomen hinderden;
die stevige, uitstekende stompen vormden een' natuurlijken ladder, die Willem op het denkbeeld van inklimmen bracht
ministers en staatslieden vleiden hem;