AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
leentje zou blyven tot de menschen er waren wyl t anders voor de jonge juffrouwen zoo lastig was telkens de deur opentetrekken ook kon ze wat helpen aan t wegzetten van de latafel en aan al t geredder dat onafscheidelyk is van n avendje maar ze moest wat vlugger wezen of anders deed men t waarlyk liever zelf
of n ondeugd de goeie god zal me bewaren hoop ik voor zoo'n affront riep de moeder heb ik je daartoe opgebracht heb ik er dàt nu van jongen dat ik je zoo goed heb laten leeren van sogrefie en alles zal je dan nooit ophouden met akeligheid
t boek ging rond juffrouw pieterse was bly dat de inspanning tot begrip die weldra van haar zou geëischt worden n beetje verdeeld werd over t heele gezelschap om de verantwoordelykheid nog wat verder afteleiden betrok ze ook wouter in de zaak
wel zeker stoffel dat zeg ik ook altyd er zyn andere scholen maar ik wou nu maar weten wat we met m zullen aanvangen letterzetten wil i niet en naar zee nu
dit is niet voldoende jufvrouw laps men kan in de granen zyn als koekbakker als broodbakker als kleinhandelaar als groothandelaar als tusschenhandelaar en ook deze bedryven hebben weder derzelver eigenaardige onderverdeelingen daar hebt ge by voorbeeld jozef in egypte
de pruik kwam weer terecht op t zenith om haar tevredenheid uittedrukken over meester's voornemen om slachterskeesjen eens terdeeg onder handen te nemen lukas de wilde op de godsdienst de godsdienst is een goede zaak en geeft het menschdom veel vermaak
de hemel wel de hemel daar gaat de groentevrouw voorby ze heeft me gister n zesthalf voor n schelling in de hand gestopt weg was petr ze verzaakte den hemel voor vier aardsche duiten want zooveel bedroeg t verschil tusschen de twee muntstukken die ze noemde
zelfs hielp t niet dat ze zoo byzonder lafhartig waren en overal by troepen te gelyk op de vlucht sloegen zoodra maar één griek zich vertoonde tch werden elke week alle grieksche vrouwen kinderen en grysaards vermoord
in godsnaam dan zuchtte juffrouw pieterse maar dat toestemmen kostte haar inspanning want niets is moeielyker te gelooven dan n wonder dat men ziet de wonderen die men niet ziet maken n onderscheid
daar zat i z'n veelbewogen pruikje deelde in de aandoeningen die hem bezielden by t lezen der dichtstukken en we zyn onbescheiden genoeg om over z'n schouders te zien om op onze beurt bewogen te worden door indrukken van onwaardeerbaar
wat hoe wanneer waarheen alweer die martelende vragen hy gevoelde behoefte om te schreien en als i de plaats voor t kiezen had gehad waar i door ontlasting van z'n gemoed z'n wrevel had mogen verzachten tot
eens was-i genoodzaakt geweest n kwajongen die steenen in den winkel wierp te berispen en zelfs te dreigen hierop was n scheldwoord gevolgd dat in den mond der amsterdamsche straatjeugd bestorven ligt dief en wel met n onzindelyk toevoegsel dat nu niet ter zake dient en dat ik dus mag overslaan
ook deze begoocheling komt alzoo neer op gebrek aan juistheid in dynamische schatting op n vergissing hoe dit zy men ziet dat onze wouter begon te denken en dat het de moeite beloonde zaad van denkbeelden neerteleggen in z'n gemoed hy zag in dat de massa waarop hy stuitte te laag stond om dom te zyn
de boekschoone jonkvrouwen betooverden de halve wereld en ook god wouters god vervulde in al die boeken z'n plicht veel beter dan byv op den zeedyk waar i gister nog n kleinen jongen had zien mishandelen door n groote t moest eens in n boek gebeuren alle ridders zouden te hoop geloopen zyn
neen ik heb onwaarheid gesproken ik laat nu daar in hoever deze logisch moreele zin hem aangeboren was zeker werd z'n afkeer van onjuistheid vreemd genoeg gevoed door al die lectuur
ja meester hy is altyd zoo achterlyk geweest senie in leeren heeft i volstrekt niet en ik kan t er maar niet in krygen dit kon den meester nu minder schelen als hy maar mocht voortgaan met onderwyzen z'n bewondering over die fameuze afsnydings teekens was nog niet uitgeput
hy vraagde aan leentje of zy wist wat liggende en staande regels waren en daar zy t ook niet wist besloot hy morgen eens weêr te probeeren misschien zou t dan beter gaan dit vond leentje ook
en dan las men in de courant als nu de wind maar oost werd welnu de wind werd niet oost wouter's god scheen niet te weten dat de wind oost worden moest en dus nog dommer te zyn dan zoo'n krant
alles leefde wel was t vermoeiend maar hy kon niet anders en als i zich omkeerde naar de muur zy was t nog erger de hieroglyfische krassen vertelden allerlei dingen die hy niet noodig had te weten en overlaadden hem met onnoodige indrukken hy moest de oogen wel sluiten maar vond geen rust
byna ja want hyzelf was er by maar kon dit anders hoe zou ze koningin van heel afrika kunnen wezen zonder n koning en wie anders kon dit zyn dan hy wouter haar vrindje
met de eigenaardige beschroomdheid die we dikwyls in hem waarnamen had i z'n wensch geopenbaard maar ze was met even eigenaardige afkeuring ontvangen geworden in zeer veel hollandsche huisgezinnen namelyk is de zeevaart als baden en zwemmen n uitspatting n misbruik n losbandigheid n paradox
de verhouding met het ryk der pietersens is allerkordiaalst men spreekt zelfs van n vriendschappelyke byeenkomst der respektieve soevereinen zonder t minste staatkundig doel en alleen om zich te verheugen in elkanders aanschyn
de schepelingen die daar wegroeiden zouden misschien t vaderland weerzien hun dorp hun huis hun gezin en ze zouden van de reis verhalen en daar klonken stemmen de ongelukkige moet ze gehoord hebben in z'n
de zaak zat dieper juffrouw laps antwoordde het eerst en riep met verwaande zelfgenoegzaamheid ik ben juffrouw laps mis mis glad mis
t is my wel schoon k niet houd van wysheid die zich niet openbaart in verstaanbare woorden en als t myn zaak geweest was zou k juffrouw laps den duim tusschen de deur gezet hebben stoffel hield n napreek waarin i aanvulde wat huisdominee vergeten had
dit gaf onzen kleinen wysgeer moed en wel eenigszins hakkelend maar toch met iets ferms in z'n toon alsof hy n zwarigheid oploste vermande hy zich tot de opmerking hy zal gebeden hebben en op god vertrouwd
de zusters verklaarden hem voor sleets of sleetsch ik weet niet hoe ze t spelden omdat ik het alleen heb van hooren zeggen maar by leentje kon onze wouter altyd terecht zy troostte hem en vond het schande dat men niet meer werk maakte van n jongen als hy
hy kon zich n sloep hebben doen afstaan van een der andere schepen maar ik herinner me iets van t maken van zoo'n vaartuig de dokter bladerde even ziedaar zeide hy en herman las
hier is ng n winkel daarin heb je ook te werken als je moeder storten kan dat's t voornaamste de weledele heer motto geleidde woutertje in de leesbibliotheek langs de drie wanden stonden eenige kasten met boeken die tot aan de niet zeer hooge zoldering
sedert eenigen tyd namelyk voelde hy zich geschokt in z'n eerbied voor brave hendrikken en hy walgde van de papieren perzikken der naarstigheid andere perzikken kende hy niet omdat die zoo niet voorkomen in n burgerhuishouden
doe n ik niet aan want op de kleintjes passen is t voornaamste anders ben je fittu zieje t is maar om je te zeggen dat je n in den handel alle talen moet kennen om alle man te woord te staan dat's t voornaamste
dit denkbeeld verschrikte wouter erger dan de gedachte aan diefstal of moord hy kon niet leven met zoo'n zelfverwyt en nam de eerste gelegenheid waar om de schuld af tedoen want n schuld wàs het naar i voelde
na eenig tegenstribbelen dan wilde men wel aannemen dat de beteekenis van t woord prodigue verkwister wezen kon en in die benaming had wouter veel zin
dat is niet nader aan n pool dan wy hier op den kolveniers burgwal ja maar zieje de onderste helft van de kaart is veel kouder en natter riep sietske wat n barbaarsche uitdrukking
maar meester vond beter het gezelschap te doen weten wat er aan de hand was om daardoor te gelyker tyd het schuldbesef van den patiënt inniger te maken uw zoon juffrouw pieterse behoort tot de klasse der roovers moordenaars vrouwenschenners en brandstichters
ditmaal sloeg men de oogen neer om hem te dwingen voorttegaan door myn hoochepriesterschap in den heer zeg ik u jonche dochter dat gy gelyk zyt aan de hoere van babilon die hoereerde met de koningen der aarde
toch is t beter dat-i dààr zit dan dat-i zich thuis verveelt of rondloopt voor niemendal maar je moet niet denken dat het preeken en bidden van de dominees aan den waren grond raakt gut né de gemeente moet zich oefenen met mekaar zieje dàt is het
hy droomde dien nacht heel angstig en werd telkens met schrik wakker de onmogelykheid eens eindelyk ook iets te begrypen van wat allen anderen zoo duidelyk voor oogen scheen te liggen pynigde hem vreeselyk
van verbeelding en van moed die den mensch maken tot dichter o fancy fancy sterven voor u sterven met zulk een kus op de lippen het speet hem dat de jongens weg waren ja al waren er tien geweest hy had lust in ongelyken stryd en femke die nooit
er werden panden verbeurd gegeven en ingelost er moest gezoend worden dat spreekt vanzelf een raadseltjen opgeven t werd niet geraden natuurlyk wie t wist mocht het niet zeggen dat is by raadsels zoo de gewone konditie wat zal de eigenaar van dit pand doen
kan men nu aannemen dat er onder al dit volkje niemand was die de verkeerdheid van deze handelwys zou kunnen begrypen immers neen en dan toch alleen zou de beschuldiging van domheid op die menigte van toepassing geweest zyn
wouter was er grootsch op dat-i nu precies wist wat dit beduidde hy begreep dat het zooveel wil zeggen als samen n bovenhuis huren liefst in mei en kryg je nou die linnenkast neen die wil m'n moeder zelf houden maar als we nog n jaar wachten zal ze ons n andere geven zegt ze n kleine k had liever de groote
op den ander had men een k geschreven ik meen met bloemen die k wilde zooveel zeggen als kusco nu viel de koning op de knieën en alle priesters ook en zy zongen een gebed aan de zon
maar ik zou je vertellen waarom ik zoo doof ben aan m'n linkeroor op t simmenarie was n student hy is nu kanunnik ergens in de rynlanden en zal wel bisschop worden ook en misschien wel paus want knap wàs i ik zal maar zeggen dat-i vink heette maar z'n naam was anders dit begryp je
het meisje dat met hare moeder waschgoed te bleeken legde op t gras keek wouter gek aan ze liep terug naar de moeder en zei niet te weten wat dat kind mankeerde maar dat er iets aan haperde was zeker
juffrouw ik wil er niets van weten dat komt van al die wereldsche geleerdhedens wat zegt paulis of neen wat zeiën ze tegen paulis ze zeiën dat-i gek was van
soldaat nam en pruimde wouter keerde zich om en keek den man aan die zoo zonderling lucht had gegeven aan z'n overtuiging dat-i t wel s s gauw late sou hy scheen te vragen welke aanmerking de profeet te maken had op dit protest tegen z'n voorspelling
wouter's gemoed was zacht tot het zwakke weeke en ziekelyke toe de omstandigheden waarin hy door de onverantwoordelyke slordigheid van z'n verwanten geplaatst werd moesten hem f neerbuigen en zedelyk vernietigen en hierop scheen de kans het grootst
ik herzeg beroemd en wel voornamelyk wegens de goede zeden die daar heerschen ik bedoel natuurlykerwyze op myne school godsdienst en deugd staan by my op den voorgrond
wat al bemoediging lag er in je maasbal wat n zalving in je liefderyk daar heb je n n naald en n draad en n lapje naai n zakje voor je griften m'n jongen en vertel me nogeens van al die graven die gedurig overgingen van n eene huis in t ander
door de meening dat men meer kon zyn dan goed dat men edel moest wezen en verheven gewis t is n fout en n zeldzame maar beter dan menige soort van niet zeldzame wysheid bewaarde zy onzen wouter voor wegzinken in t gemeene
wel brak hier en daar t gezond verstand door maar onbestuurde fantazie speelde de hoofdrol t gevoel was er de verbeelding was er de moed was er
en tch wie de bekoring van fancy's sprookje ten volle wil genieten zal bij voorkeur achter elkaar die stukken van de ideen opslaan waarin de woutergeschiedenis wordt voortgezet en de betoogen die deze onderbreken zooveel mogelijk overslaan
en kuste hem weêr en nog eens op n wyze alsof ze t meer gedaan had wat toch niet waar was en nu moest je eens kyken in dit boekje waarin verzen staan mischien zal t je helpen voor je tante ze is m'n tante niet antwoordde wouter maar t boekje wil ik wel zien hy legde t op de leuning van de brug en begon
echtgenoote of volgens sommigen echtgenoot reeds overleden was toen hy zich toelegde op den graanhandel dus jufvrouw laps ik zou u raden als t u ernst is uwen oom te bezingen in een godsdienstig lied u te begeven naar een myner leerlingen klaasje van der gracht
en hy bood wouter n pepermentjen aan dat deze heel goedmoedig woog op z'n vinger de arme jongen gaf het trouw terug zwààr vond i t och hy was zoo bedrukt en zou alles zwaar gevonden hebben op dat oogenblik
de dokter zei er niet duidelyk neen op en vroeg wat i genoteerd had vaders gewoonte kennende had het aanstaand studentje by t begin van de lezing n zakboekjen uitgehaald en daarin nu en dan iets opgeschreven
en al waar i voor n oogenblik gevallen wat zou dat bewyzen blyft men niet altyd mensch en is de val niet noodzakelyk om de genade te doen uitkomen zeg mensch waar bleef de genade zonder val dit wist juffrouw pieterse niet en ik ook niet
pp wil uwe n n koppie meedrinken meester saliemelk juffrouw pieterse zei de man op waardigen toon ik ben niet gekomen om saliemelk te drinken maar ga toch zitten meester dit ging moeielyk genoeg maar men schikte wat en t kwam
is dat ze geheel zyn wàt ze zyn en verder gaan in welke richting ook dan oppervlakkig scheen te liggen in de macht der indrukken die hen t eerst die richting volgen deden
en wat zou er eerst geweest zyn een appel of n pit en god toen hy aan t scheppen ging moest hy toch een wil gehad hebben wat deed hy met dien wil toen er niets was ik begryp er niets van en zou t toch zoo graag willen weten ja wouter wilde zoo graag weten wat sedert menschen bestaan gezocht is door alle
telasco sidderde want hy had kusco te lief om te willen dat het waar was twyfelend zag hy emma aan en nu werd het eerst recht moeielyk voor hem want nu viel ze hèm om den hals en kuste hem innig en trok hem naast zich op de bank van zoden
t gezelschap rilde op die uitnoodiging op hoezee wie gaat mee nu geen schepsel verschoond nu de mannen gehangen lodderyn trui je ziet dâ k nu de mannen gehangen de vrouwen lodderyn lodderyn
wie kon haar waarborgen dat niet de baker of misschien juffrouw zipperman zelve zou overgaan tot den vyand al ware het uit bekrompen eerbied alleen voor meester's bewegelyke pruik neen neen niet op zulken onzekeren bodem liet juffrouw laps de artillerie voortrukken van hare welbespraaktheid
de meester had door z'n taalkundige opmerkingen t genieten vry moeielyk gemaakt en aldus in dezen kleinen kring vry nauwkeurig de rol vervuld die onze scholen spelen in de klassieke litteratuur we zouden van de antieken meer geleerd en genoten hebben wanneer ze ons niet waren vergald geworden door
maar we willen nu liever dat gebrek aan kritiek in woutertje beschouwen de deugdzame genoveva werd op t laatste plaatje volkomen gelukkig en de verrader behoorlyk gestraft
weer lachte zy schaterend en wouter leed er pyn van de arme jongen trof t ongelukkig met z'n eerste liefdesverklaring op eenmaal werd het meisjen ernstig
dit kunnen we nu moeielyk gelooven femke omdat we dom zyn want jy en ik zyn wèl dom maar we kunnen wat leeren en daartoe leven wy z is t eigenlyk zou ik denken ik wil je uitleggen femke waarom ik dat geloof
de groote massa is altyd dom ging oom sybrand voort of maar m'nheer vroeg wouter hoe kunnen wy dit weten nooit immers spreken veel menschen tegelyk
den november passeerde de admiraal de eerste engte die slechts een halve mijl wyd is de vice-admiraal bleef echter terug de december kwam tot groote vreugde der overige schepelingen het vice admiraalschip dat steeds achteruit was gebleven by de andere schepen ten anker
als n uitroepingsteeken op de verzekering dat er n stap méér was gedaan ter voorbereiding van t wreed vertrek eindelyk staat de kabel loodrecht de nu aantewenden kracht werkt vertikaal het schip neigt den boeg als n toornig rund dat den vyand afwacht op de laaggehouden hoorns
in n geval dat nog kort geleden aanleiding had gegeven tot zoo hevige ontploffing nog geheel vervuld van den indruk der bakerspreuk zal ik de oorzaken der betrekkelyke kalmte die er heerschte na pennewip's vonnis splitsen in drie deelen
wat voor hrt moet voor gààn wouter kreeg vergunning om te wandelen met de hallemannetjes d z b f waren en hy moest thuiskomen tegen acht uur werd er gezegd maar op n toon die hem deed voelen dat-i niet zou bekeven worden als hy ditmaal wat langer uitbleef
maar ze hadden n driekantigen hoed op t hoofd en heel andere broeken aan dan menschen die in aardsche zaken doen misschien zou johannes zich ook zoo gekleed hebben als i jezus komst had moeten aankondigen te amsterdam waar geen woestynen zyn en maar heel weinig
men moet erkennen dat onze kleine ridder van de waarheid niet veel voldoening had van z'n eerste heldenfeit toen i zich later beklaagde by leentje viel ook deze hem af of althans niet onverdeeld by
de verkwister op de prent scheen hieraan nog niet gedacht te hebben t is waar ook waarom was de groen satynen juffer niet by hem er zal afgesproken zyn dat ze hem straks komt opzoeken dacht wouter ze zal nog niet geheel gereed wezen met r verkwisting
t zou allerprettigst wezen als nu juffrouw laps maar niet altyd het hoogste woord voerde want dat was nogal haar zwak ook was het te hopen dat de weduwe zipperman wat minder opsneed van haar schoonzoon omdat zoo iets toch vervelend wordt op t laatst
ook deze onbehoorlykheid had god moeten voorkomen meende wouter by zoo'n verkrachten van wet en regel was er geen eerlyk mededingerschap mogelyk kon de wereldgeschiedenis niet even wachten tot i gereed was dan zoud i
nu voor emma was t ook een heele zaak want ze moest trouwen met den nieuwen inca ze wou dus graag weten wie t wezen zou maar t waren haar broêrs wel ja dat moest zoo omdat zy t eenige zonnekind was ze woonden in peru moet je denken daar was alles anders dan by ons
wouter zocht omikron maar vond haar niet zie zeide fancy dààr rechts neen iets verder dààr dààr de noordster dat is haar linkeroog het rechter kunt ge niet zien omdat ze bukt naar orion haar pop dien ze op haar schoot houdt en
o dat valsche mensch exemplaartje hyzelf durfde niet binnengaan femke had wèl gedurfd en toch toch mocht ze niet al de eer hebben van den moed die wouter zoo onbereikbaar toescheen toen ze gevorderd werd van hemzelf zoo zyn we
weg van ons gy wereldsche wysheid die knagen wilt aan onze zaligmakende voegwoorden neen aarde en hel gy ontneemt ons niet het vast geloof aan de juistheid aan de zuiverheid aan de geloofwaardigheid aan de heiligheid onzes onvolprezenen stoffeliums
truitje had iets edels in haar houding toen ze naar de achterkamer ging om kleine kee er wat vr te geven men kon t haar aanzien dat ze zich gestreeld voelde door de overdracht der moederlyke waardigheid kleine kee scheen minder gestreeld
de vrouwen gehoond lodderyn lodderyn lodderyn trui de vrouwen gehoond voor pleizier voor pleizier herhaalde meester op n graftoon voor pleizier hy doet
waartoe dient dan de katechizatie en wat hebben we aan z'n grootheid als ze onbegrypelyk is daar zit juist de zaak ik wou hem wèl begrypen en jy zeker ook
ik ga niet gilde femke o god ik ga niet ik wil weten of t kind ziek is men hoorde boven aan de trap een deur openen wouter vertoonde zich rolde de trap af viel als een bom op de strydenden en daarna voor femke's voeten in zwym
t is waar zei de dokter dat die schoolverwaandheid veel bederft waar de letterkundige bekwaamheid van deze soort een maal voet heeft gevat matigt ze zich alles aan er wordt byv in die boekjes gesproken van roeiriemen en verdek woorden die nooit over de lippen van n zeeman komen
dat zich n gelegenheid opdeed om t voordeel te herwinnen dat ze verloren had stoffel had gezegd het stond in n boek wat in n boek stond moest meester weten en dus meester riep ze is t waar of niet dat juffrouw laps n zoogdier is
stoffel zei tusschen twee rookwolken in en dus zoo professoraal mogelyk juffrouw laps ik wenschte te weten wat gy zyt uit een dierlyk oogpunt daar bemoei ik me niet mee zei juffrouw laps als iemand die op t punt staat zich beleedigd te voelen
en toch zuilen misschien slechts weinigen zich een der eigenaardigheden herinneren waardoor die kunstgewrochten zich onderscheidden ze waren namelyk op allerzonderlingste wyze gekleurd
verleid had viel stoffel hulpvaardig in daar leentje t ware woord niet vinden kon of niet noemen durfde men noemt zulks verleiden ja juist zoo zei dat mensch ook en hy beloofde haar dat-i r nooit weer zoo iets zou aandoen
dichterziel temidden der meest stuitende alledaagschheid en van zijn streven naar goedheid waarheid en schoonheid in een wereld waar platheid zelfzucht en eigengerechtigheid hoogtij vieren het is de strijd van multatuli's eigen kinderjaren dien hij eerst onbewust later bewust gestreden heeft
donder en bliksem pestilentie verzwelgende afgronden booze zweeren vlammende zwaarden en verder goddelyk gereedschap indien hy den moed had gehad rond uit te spreken zoud i haar verzocht hebben de beloofde versnaperingen hier of daar neerteleggen buiten haar woning hy zou die dan wel vinden meende hy
wouter was t kind nagesprongen als i op dàt oogenblik gestorven ware zou zeker de heer aan de poort hem niet hebben afgewezen
was n faiseur die z'n zaak verstond geen van z'n stukken maakte dan ook zooveel opgang als dat fameuse kind der liebe of deze benaming aanduidt dat men de behoorlyk geregistreerde kinderen zou moeten beschouwen als voortbrengsels van haat of onverschilligheid durf ik niet beslissen
als de vederen van den pyl die haar dooden zal rood zyn wil ik dat aztalpa my kieze als t uw pyl is kusco die t wild treft als de getroffen hinde uw kleur draagt de beide broeders bedekten zich t gelaat als vreesden zy iets te zien wat uitslag spellen zou van den vreeselyken stryd dien telasco
zy straalde wat hoop in de harten en droogde in t voorbygaan een traan maar t mooist wordt ten laatste vervelend ze had dit zoo vaak al gedaan zy gaapte en ze keek en ze staarde vervelend was al wat ze zag
och riep zy als dàt niet verandert dan neem ik als maan m'n ontslag ik sta als een gek te schynen en schitter me kreupel en lam geen mensch die me r ooit voor bedankte of die er notitie van nam
byna alles wat i zag en hoorde verbaasde hem toen i z'n handen vouwde wou je bidden mannetje vroeg de dokter j a m'nheer stamelde wouter dat's n zeer goede gewoonte ga gerust je gang doe je dat altyd aan tafel
neen aztalpa riep wouter wien de geestdrift het geheugen weergaf ze heette aztalpa telasco zeide de zon heeft gezegd dat gy kiezen zult zoudt gy t gebod der zon niet opvolgen
en ylings de stoet nam haar meê en droeg haar o hemel femke femke femke femke riep wouter in den slaap en greep naar de verschyning die in een wolk van kousen sokken onderbroeken hemden en halsboordjes op weg was naar de maan
wouters onaanzienlyke omgeving scheen hem groot toe omdat i haar van te naby waarnam en nog niet gewoon was z'n blik te vestigen op voorwerpen die verder af lagen
ongehoord hy had niet zoo ruw durven omgaan met n ouden pantoffel van z'n moeder of met stoffels afgelegde kleeren t verbaasde hem dat de wereld niet verging
nam sietsken op z'n rug en herman besteeg papa zoo gleed de familie de trap af wouter volgde maar lady macbeth verdween platgedrukt in z'n zyzak hy was onthutst en had moeite zich te overtuigen dat-i hier dezelfde persoon zag die
hem en my zult ge verschynen in den droom en myn arm zal niet slap nêervallen by de gedachte aan kusco's verlatenheid noch hy bedroefd zyn door t besef dat zyn genot my de ziel verscheurt
moeder wouter knypt me riep laurens den volgenden nacht en jufvrouw pieterse klaagde met recht vind ik dat die jongen zelfs in den slaap z'n rust niet houden kon ziehier de oorzaak waarom wouter z'n broeder laurens zoo onheusch bejegende
er waren er drie een jongen wat ouder dan onze wouter zat alleen in n hoek aan n klein tafeltje te schryven of te rekenen de beide anderen n knaapje van wouters leeftyd
en ik kàn niet beslissen hoe ik den pyl richten zou die bestemd was één uwer te treffen als ik veroordeeld was die richting te bepalen als ik uw gezang hoor o kusco dan voel ik al t wee en al de zaligheid van n liefde die my oneindig schynt
wouter wreef z'n oogen uit en vertrouwde z'n ooren niet wat i hier zag gebeuren ging z'n begripjen àl te ver te boven nooit had hy kunnen droomen dat de wereld tooneelen opleverde als waarvan hy hier n voorbeeld zag
wat zou jy gedaan hebben femke ik zou ik zou ik weet het waarlyk niet wouter zieje t was moeilyk nu daar stond aztalpa tusschen de beide broeders ze was in t wit gekleed en een witte sluier hing haar over t gelaat
en een der tegenstellingen waaruit de gansche wereld gemaakt is vinden wy ook hier in weerwil der gehechtheid aan t naast omliggende worden wy beheerscht door n zucht om alles te verheffen en naar alles te haken wat vreemd en ongewoon is
alle peruanen bogen daarop het hoofd voor kusco maar toen deze z'n broeder zocht was telasco verdwenen men heeft hem nooit wedergezien vindje t niet mooi femke
ik neem aan riep kusco op eens ja telasco ik neem uwen voorslag aan waarlyk die straal van licht in uw hart was een boodschap der goden ik neem aan ik neem aan my zal zy kiezen als de vederen blauw zyn
men had hem van huis allerlei lessen meegegeven en voorgeschreven hoe hy staan zitten en spreken moest hy stond daar dus vry links en sprak bedremmeld met groote moeite bracht i er uit dat hy den dokter kwam bedanken voor z'n beterschap naast god
de twee kinderen by de groote tafel stonden als soldaatjes er was iets styfs in hun voorkomen dat wouter zeker zou hebben doen lachen als i niet te verlegen geweest was om t komieke daarvan te vatten
zoo damesachtig dan had willem holsma den kleinen bezoeker even aangekeken heel even wouter zelf bemerkte het niet maar dr holsma wel
by kinderen is dit verschynsel dagelyks waartenemen en ik geloof dat het aan weinigen onbekend is om t optemerken by de mensch exemplaren die in de aardrykskundige schoolboekjes uitdrukkelyk wilden genaamd worden zou de europeaan op reis moeten gaan
ik wou maar dat jufvrouw sipperman eens kwam juist als de dokter er was ga t haar eens zeggen sertrude dat woutertje ziek is meen ik en zeg dat we koffidrinken zoo tegen twaalfe zoo laat kwam i gister en jy leentje ga eens na de kommeny
maar sietske betrapte hem op dien vreeselyken wanklank wat moet ik hooren sakkerloot geen schelmstukken dierbare vader orrrde orrrde wat is dat hier voor n samojeedsch huishouden nà de les
sterf dus aztalpa sterf en verhef u tot licht in uw hart is geen plaats voor ons beiden maar wel zal er plaats wezen voor ons beiden op uw graf als ge zyt opgevaren ten hemel
ze had r boekje vergeten en was ontrouw aan al haar heiligen o god wouter t doet me zeer moest aztalpa nu waarlyk sterven t was wreed van
de kring waarin hy zich hier bevond behoorde tot den deftigen middelstand maar onzen wouter kwam alles vorstelyk voor men wees hem n plaats aan en t deed hem genoegen dat-i zat drievierde van z'n postuurtje was nu geborgen onder de tafel dit was zveel gewonnen voor z'n
hop hop in de rondte vooruit maar dien weg uit omlaag by de poort wat n vischlucht om t even vooruit maar hop hop weêr en lustigjes voort
en je moet hem niet zoo aangapen mina dat staat niet maar ik ben benieuwd of ze t gezien hebben in de komeny ik wou niet graag te hard oordeelen maar waarachtig ik geloof dat jufvrouw pieterse schik begon te krygen in wouter's ziekte er was iets voornaams in dat dokters koetsje voor de deur
de zakdoeken werden zoo dartel en waagden zich boven hun stand en reikten aan nuffige kraagjes hun opengewerkten rand de slobkous verliefd van complexie maakte aan een fichutje de cour en sloot het verrukt in z'n knoopen en zuchtte zoo innig
hy wist niet dat er nog n andere manier bestond om de ligging van landen aanschouwelyk voortestellen dan op de platte kaarten zoo was er meer in de kamer dat-i wel zag maar ter nauwernood waarnam en niet opmerkte
er moet toch zout wezen en maak n praatje t is niet om te praten weetje je weet ik hou niet van praterigheid t is maar weetje om te weten of de menschen t gezien hebben en jy petr denk er om dat je me een schoone mus geeft als i weêrkomt want t is m'n n man zoo'n dokter ik ben der ontdaan van zoo als i sprak
gy hebt my bedrogen telasco gy hebt niet geschoten riep kusco die wild te voorschyn sprong ik heb wèl geschoten broeder maar gy gy hebt my misleid gy hebt misgeschoten met opzet antwoordde telasco die z'n broeder te-gemoet snelde ik zweer u dat ik niet heb misgeschoten met opzet
en voor t eerst van z'n leven misschien had stoffel een goede gedachte moeder ik geloof dat er een dokter noodig is wouter is ziek zoo was het de arme jongen was aangetast door n
myntje heette nu mina en wie haar pleizier woû doen sprak de a uit als een e dat gaf zoo'n fransche klank vond ze maar haar onnoozel gezicht stond nog precies even onbeduidend als voor de naamsverandering en pietje heette petr stoffel had gezegd dat dit een fatsoenlyke naam was
een weduwnaar met god samen door de ivoren poort daar gaat ze weêr alléén omhoog omikron blyf als we eens den dominee lieten roepen vraagde de moeder aarzelend ze wist niet of er gebeden moest worden of gestraft of beide
schryven dokters kaatje was nog zoo ver niet ze geleidde wouter heel prozaïsch naar de studeerkamer waar dokter holsma bezig was met het vervullen van den natuurlyken vaderplicht hy onderwees z'n kinderen
den volgenden dag schelde wouter by den dokter aan z'n hartje beefde want dat huis zag er heel voornaam uit hy werd binnen gelaten en na aangemeld te zyn uitgenoodigd maar boven te komen
telasco liet my de overwinning hy doodde z'n eerzucht in uwen naam kusco heeft u bezongen in heerlyke gedichten telasco heeft ze gezongen op goddelyke melodie bedenk dat kusco sterven zal wanneer gy niet hem boven alles bemint hem alleen
welnu hieraan dacht i niet dit was dom bekrompen en by wouter in zeer letterlyken zin nog kinderachtig maar t was zoo toch kunnen we t hèm niet zeer kwalyk nemen als we opmerken hoe t heele menschelyk geslacht aan tzelfde euvel mank gaat
de arme jongen bad dien avond wel n uur lang dat god hem toch niet zoo erg verstokken zou en t hielp het duurde vele jaren voor i zich weer waagde aan zedekundige analyse van jakobs handelingen en van gods ingenomenheid met dien schurk
kom aan dierbare vader roep mee leven de kinderen of anders leven de weer sloeg de klok eén slag nu stak de vader n vinger op kwartier jongens de saturnalie is uit komt allen mee jy ook mannetje mama wacht ons zeker met het eten
daar dansten de bladen in de ronde of schuifelden voort in galop daar knakten de takken der boomen en zeiden de stammen vaarwel en zwierden als dansende spoken en speelden een wonderlyk spel
hyzelf kwam ook voor t licht en verbaasde zelfs z'n moeder die zooveel van hem wachtte door z'n deftigheid in gang en houding wat scheelt je dan toch jongen riep ieder tot wouter o moeder moeder femke
ver van hier en lang geleden femke in allen geval t staat zoo in t boekje maar nu moet ik naar huis want ik heb geen stuiver om den poortman te betalen als ik binnen kom na achten och femke ik wou zoo graag dat m'n vers al af was t zal wel gaan denk maar aan telasco die had ook iets moeielyks te doen
hoor wouter als dat meisje geweten had hoe telasco haar verzoek zou uitleggen had ze t niet gedaan maar de vertelling is mooi ik wou wel eens weten of zoo iets waarlyk gebeuren kan
maar meestal is dit zoo niet jazelfs ik ken waarheidlievende personen die in t geheel geen koetsier houden met of zonder beerevellen dan en ook de gouden pennen zyn gewoonlyk in verkeerde handen
daar danste een pudiek chemisetje met n onderbroek een menuet daar lonkte de slaapmuts van passie en maakte haar pluimpje zoo mooi en drukte aan het fladderend jabootje heel sentimenteelig de plooi
misschien heeft de opmerkzame kusco myn pylen geteld by t samen uitgaan dezen nacht zoo dacht hy en maakte zich gereed tot zorg dat er één pyl zou ontbreken aan t getal
weder zal de kleur van den pyl die de eerste hinde treft aztalpa's keuze bepalen maar telasco zweer my dat gy schieten zult ditmaal ik zàl schieten en gy beloof my dat gy treffen zult ik zàl treffen
en het meisje beloofde en riep daarby de heilige zon aan haar hart te richten naar de kleur der veeren van den pyl welke den volgenden dag de eerste hinde treffen zou die er opdaagde uit het woud
de maan scheen helder en t speet hem dat-i niet nog wat by femke had kunnen blyven hy verbeeldde zich dat hy nu by t maanlicht beter nog dan anders zou verteld hebben maar t kon niet om den stuiver dien i niet had wouter's droom
t is drukkend vooral aan famielje zoon schuld van n eeuw of wat licht ik schrik als de zon me komt manen en bleek wordt m'n mane gezicht zoo pruilde op een avend het maantje en dit had de nachtwind verstaan hy vond dat ze recht had tot treuren en was met haar droefheid begaan
als ik vader ben zal ik me heel anders gedragen zei herman ik ook beloofde sietske nooit nooit nooit meer dan n halve sekonde les in de eeuw nooit
twee schichten hadden de hinde het hart doorboord beide broeders hadden getroffen maar beiden hadden geschoten met verwisselde kleur want s nachts was kusco voorzichtig als n misdadiger geslopen in de woning van telasco en hy had een rooden pyl geroofd uit den koker zyns broeders
daar zat een slapend meisje in t gras of t femke was wat stond zich de maan te vervelen dien avend in t luchtruim alleen de sterretjes waren verdwenen omdat zy te flikkerend
of die is n held brave kinderen komen in den hemel god is groot de batavieren zyn byzonder dapper t ware geloof is in de noorderkerk
ik zal jelui allemaal vyf juichte sietske m'n hand is uit kyk maar tot den pink toe vyf vyf uur vadertje mannetje
gy zult schieten zoo goed als een jager dat kan met het doel om te raken en te dooden werkelyk de eerste hinde waarlyk zult ge ja ja ik beloof dat alles en gy telasco kusco ik beloof het u
ze volgden dien wenk trouw op t was hun schuld niet dat-i later inzag n zonderling figuur te hebben gemaakt in dien kring je doet er zeer goed aan zei holsma wy doen t niet en daaraan doen we misschien ook goed wel zeker zei de moeder ieder moet handelen naar z'n overtuiging
aldus sprak telasco kusco zweeg en aztalpa zeide broeders ik ben bereid en kort daarna vergaderden de priesters en de koning in het woud op den berg waar men gewoon was te offeren aan de zon
wouters beschroomdheid was gedeeltelyk n gevolg van de methode waarop men hem t weinigje kennis dat-i bezat had meegedeeld al wat men hem leeraarde was steeds in de oogen der sprekers n onomstootelyke zaak geweest tweemaal twee is z veel
duim en voorvinger van de rechter weerhielden den pyl tegen t halfgespannen koord het oog staarde over den gestrekten duim zich richtend langs de punt van de schicht naar de opening van het woud
myne hand beeft zoodra gy me aanraakt o kusco maar telasco ze trilt evenzeer als zy den druk voelt van uwe hand myn hart siddert by de gevaren des oorlogs als ik weet dat gy beiden vooraan staat in de reien der kinderen van de zon
na uwen dood als ge zult opgevaren zyn tot den oorsprong van uw bestaan zal er geen scheiding wezen tusschen de offerwolken die u onze liefde boodschappen noch tweërlei toon in de zangen des volks van peru
mondvol mooi nigritië blyf staan papa ik ben nog niet half klaar willem help me m'n paardje trappelt zoo hu hu aethiopië herman houd z'n beenen vast niet kittelen dan val ik marokko schiermonnikoog hu
in de eetkamer heerschte weder n geheel andere toon dan vr en na vyven in de school stel den jongeheer aan mama voor zei de dokter hy wendde zich tot willem maar sietske vroeg papa mag ik het doen
toen kreeg telasco weder een licht in zyn ziel en hy zeide verhevene dochter van de zon u geschiede naar uwe begeerte gy wilt niet kiezen aztalpa welnu ge zult sterven o god riep
en niet moeielyk was deze diefstal want telasco's legerstede was ledig er was niemand ter bewaking van de wapens waarmeê hy niet wilde overwinnen waar was de zorgelooze telasco toen kusco hem beroofde
sietske werkte zich omhoog tot ze op vaders schouders stond en sprong op willem toe die haar handig opving en op den grond zette oef riep de dokter oef oef oef o dierbare vader we zyn nog lang niet aan oef
meent ge dat telasco zou leven zonder uw liefde eindelyk sprak het meisje ik heb u lief telasco en u kusco heb ik lief ik kàn niet kiezen zoo waar ik eene dochter ben van het licht
het was koddig te zien hoe de beide soldaatjes zich op de lip beten en ik moet erkennen dat ook holsma zelf niet zonder inspanning n ernstig gelaat vertoonde naast god ja juist heel juist braaf gezegd kereltje en heb je dan nu god wel bedankt
onze held legt weer n bezoek af en woont akelige tooneelen by sporen van kannibalismus in europa saturnalie op dokters studeerkamer vreeselyk tafreel van kinderen die hun vader mishandelen
de vader gehoorzaamde maar hy hinkte want herman was op z'n linkervoet gaan zitten en omarmde de kuit willem trok hem aan den arm voort by den spiegel gekomen begon de kleine amazone te deklameeren en te gestikuleeren o dierbaar afrika
ge ziet wel als niet die mevr a b c enz n zyden japon aan t lyf en n heer aan den arm hadden zouden ze elkaar opeten t is mogelyk dat die dames t zoo kwaad niet meenen en dat enkelen ook zonder heer of zyden lappen zich wel van anthropofagie zouden onthouden
de beide jongens begonnen meeteschreeuwen t was n quodlibet van gaudeamus en vive la joie en god save the king help mee jongens vive la vacance le maître en pénitence wilhellemus al van nassouwe met de ellebogen door z'n hoed
een schrik doortrilde wouters leden daar roerde t nest waarlyk z'n werelddeel aan zyn afrika was t niet of ze t er om deed o afrika
en suizend begon hy te jagen langs wegen en vaarten en wei hop hop al wat mee kan aan t dansen wy geven de maan een party hop hop in de rondte naar boven omlaag weêr omhoog weêr hop hop
daar walste een bretel met een vestje een kindersok met een servet en t windje gaf lustig de maat aan en maakte geen eind aan de pret en warrelde vroolyk daartusschen en joeg alles rond op de baan en suisde hop hop à vos dames wy geven een bal aan de maan
daar zat een slapend meisje in t gras of t femke was daar naderde joelend de bruiloft en huppelde om t slapende kind haar bleekgoed rees op van de zoden en danste op muziek van den wind daar neigden de hemden potsierlyk en boden elkaêr hun manchet
toch greep hy eindelyk langzaam de roodgeveêrde pyl toch vatte z'n trage linkerhand den boog om gereed te zyn tot misschieten als de eerste hinde zich vertoonen zou
stem toe aztalpa beloof dat gy berusten zult in den uitslag van telasco's voorstel zweer ons dat met duren eed aztalpa smeekte de andere broeder
paardje met je vlassen staartje alexandrië soudan egypte weesp rotterdam haarlemmermeer kolvemersburgwal de les is uit ik mag zeggen wat ik wil krom elleboogsteeg algiers cleopatra karel de groote wie vangt me ik riep willem
daar was de edele stamvrouw gehuld in t eerbied inboezemend jak dat in breede plooien neerviel op den zwart merinossen rok daar was truitje met haar domme blauwe oogen myntje en pietje och wat zeg ik zoo heetten de meisjes niet meer na t verhuizen truitje was gertrude geworden zoo goed als n ongekeurde vorstin van
daar vlogen de pannen der daken en namen hun deel aan het feest de schoorsteenen bogen deemoedig als waren zy hoflui geweest de molens vergaten het malen en noodden de boomen ten dans en walsten met hunne beminden op hun muren en wallen en schans
gy moet sterven aztalpa om uwentwil zou er verdeeldheid komen in t land van peru ieder die kusco bemint wenscht dat ge my kiest omdat men weet hoe t den goeden kusco zou bedroeven my verstooten te zien
het was by die gelegenheid dat de letterzettende laurens zoo geknepen werd dat-i wel genoodzaakt was tot het nachtrumoer waarmeê dit hoofdstuk zoo dramatisch begint het huis pieterse vergaderde voor wouter's
de geheele kwestie over bidden of niet bidden kwam hem niet z belangryk voor als t vernomen nieuws dat hy n overtuiging hebben kon z'n gemoedje zwol er van de dokter die n menschenkenner was korrigeerde den loop dien wouters gedachten namen
hy wist niet dat er twyfel bestond en hield dus z'n begeerte om iets meer van de zaken te weten voor ongepast en zelfs misdadig slechts enkele malen had i even beproefd lucht te geven aan z'n weetgierigheid maar t was hem slecht bekomen
beerevellen gouden pen maar hoe was dit alles mogelyk het was immers toch geen droom dat hy en al de zynen zoo hoog tegen de duizelingwekkende deftigheid van dien man hadden opgezien hy begreep er niets van
neen zy zou niet sterven en ik geloof dat telasco het wist hy trok den gewyden dolk bad aztalpa om vergeving kusco stond met de handen voor t gelaat aztalpa kruiste de armen voor de borst zy boog het hoofd daar viel ze eensklaps op de knieën
toen de meid de deur der kamer opende vernam hy de stemmen der kinderen en ook die van den vader zelfs hoorde hy lachen maar zoodra hy z'n figuurtje vertoonde werd alles als door n tooverslag op eens doodstil
ja juist zoo'n gouden pen en een beerehuid och als alle menschen die waarheid voorstaan hun koetsier behoorlyk konden kleeden dan zou t gauw gedaan wezen met veel vooroordeelen
heil u inca van peru kusco den lieveling der zon gy broeder gy ik verzeker u dat myn pyl t kàn de myne niet geweest zyn den heuvel op dit laatste riepen de beide broeders te gelyk en te-zamen ylden zy naar de plek waar de hinde gevallen was
en telasco als ik neêrkniel naast den inca om met al de kinderen van peru onzen god te bidden om zegen voor zyn land dan was myn bede één zucht uw naam
die hier blyft eten mama als mama t goedvindt zei de vader juist als mama t goedvindt mevrouw holsma zette wouter met n paar vriendelyke woorden op z'n gemak t was noodig
byna altyd keuren wy de zeden manieren denkbeelden die niet in ons kringetje tehuis behooren onvoorwaardelyk af en zelfs daar waar ons oordeel zich eenigermate heeft vry gemaakt blyven we toch onbewust altyd nog de slaven van onzen smaak
op aansluiting die samenging met afzondering op gebrek aan voedingsmiddelen dat elken vreemde deed aanzien als n indringer als n veroveraar als n dief
het gerucht kwam nader weldra zou daar vloog een hert hooggeweid wilde buffels zwynen bevallige gazellen méér herten méér buffels zwynen weer o god de hinde de hinde daar was zy
maar het meisje kon niet gehoorzamen aan beider gebod te gelyk en durfde niet ongehoorzaam wezen aan één der geboden telasco bedacht zich ik weet ik weet riep hy hoor aztalpa en gy kusco hoor naar myn voorstel dat heeft my een god ingegeven
telasco was ter sluik zyns broeders woning binnengetreden om den blauwgeveêrden pyl te stelen waarmeê hy kusco wou maken tot aztalpa's uitverkorene tot inca van peru begryp je t femke
het is voor zoo'n maan niet pleizierig alleen aan den hemel te staan die eenzaamheid brengt aan het kniezen en helpt het humeur naar de maan ze zocht hier en daar wat verstrojing en troostte wat smachtend gevoel en hielp een paar dichters aan verzen maar bleef als die
trekvogels en hokvast te gelyk beminnen wy wat ons benauwt en we schrikken voor t geprezene terug zoodra t afwykt van de zaken die wyzelf veroordeelden maar die ons ketenen met de kluisters der gewoonte
aldus sprak de dochter der zon maar telasco antwoordde de zon heeft gesproken en gezegd dat gy kiezen zoudt aztalpa hé emma heette zy
stil femke luister goed telasco meende het niet dat zal je zien hy zeide dat zy sterven moest en daar i begreep dat aztalpa niet zou gelooven dat hy dit inderdaad bedoelde legde hy haar uit waarom
dit was een geluk voor hem want de geneesheer die hem behandelde was een menschenkenner die door liefderyke terechtwyzing een heilzamen invloed had op wouter's gemoed maar dit kon eerst later geschieden want in den beginne was de ziekte van t kind gevaarlyk
zulke vragen pasten geen kind heette het wouter moest bedenken dat de heer vanplan was uit jakobs stam voorttekomen en dat alzoo die linzen historie volkomen fair play was men moest niet verstokt zyn
is er een ree vlugger op t gebergte een jager zekerder van zyn schot een held onder de dapperen van peru vlugger zekerder heldhaftiger dan hy
dat loven en roemen van t vreemde zèlf is n gewoonte van zekere wereldverbeteraars en de minste huisbakkene niet ze gelyken hierin op den oester die de vlucht van den arend
zy reikte aan beiden de hand en trad fier naar den brandstapel kusco's houding was gebogen en zyn tred was wankelend maar telasco scheen moediger o femke hy wist dat aztalpa niet sterven zou
het kan zyn dat die kleinsteedsche barbaarsheid eenmaal iets nieuws was en voor beschaving doorging ze wyst op stamgemeenschap die n gevolg was van
nu nu nu riep de onttroonde tiran wat inschikkelykheid jongens kan ik t helpen dat jelui geen pleizier hebt in aardrykskunde breng t dierbaar dochtertje naar den spiegel papa riep nu sietske die te paard op z'n schouders zat
wat is dan toch eigenlyk de misdaad van n dame die op de wandeling mededames ontmoet haar misdaad wel men kent haar niet is dit niet onvergeeflyk ze veroorlooft zich te bestaan dààr te zyn te loopen te ademen zeker soort van jurk te dragen zelfs en men kent haar niet
kusco kwam my te hulp in den stryd zonder hem ware ik verslagen hy heeft de pryzen behaald in alle spelen der jonkheid van t land hy worstelde streed en overwon in uwen naam
den volgenden morgen vroeg by t eerste licht der zon hoorde telasco van verre hoe de jachtgezellen het wild opjaagden met trom bekkens en geschreeuw en daar recht vr hem lag de kleine heuvel waar gewoonlyk t wild het geboomte verliet als het schrikkend wegvlood voor t gevaarspellend geraas
hy sprak ook in z'n binnenste al de klanken die hem waren voorgepreekt geloovig na en verweet zich z'n ontevredenheid als iets ondankbaars en als n overblyfsel van de oude verstoktheid die god zeker niet zoo heelemaal op eens genezen kon
stond de kleine jongen zoo waar met den pink op den naad van de broek als wachtte hy op n ingerukt marsch of rechts om keert de grootere die alleen zat had by wouters binnentreden steelsgewys n oogenblik opgekeken en hem aangezien met de eigenaardige uitdrukking van
onder t gebruiken van de soep dacht hy voortdurend ik mag n overtuiging hebben het was hem vroeger nooit in den zin gekomen dat n zaak ànders kon worden opgevat dan ze door z'n moeder of door stoffel of door wien ook mits n volwassen persoon werd voorgesteld
daar kunt ge ons beiden gelyk deel geven in den oneindigen rykdom uwer bescherming gy zult kusco antwoorden in t ruischen der palmen zonder dat ik te vergeefs naar uw stem luister in de muziek van de zee
laat my sterven telasco neen ik ik riepen beide broeders tegelyk beslist gylieden wien uwer ik moet kiezen ik zal gehoorzamen kies telasco riep kusco kies kusco
en willem scheen te weten dat z'n vader scherp zag vandaar de haast om voorttegaan met de sinussen waaraan i bezig was of met den titus livius die hem vandaag begunstigde met n
doorzicht niet zoo spoedig als vele anderen met de slotsommen zyner overleggingen tevreden was gedurende z'n ziekte had holsma deze eigenaardigheid opgemerkt en hieruit vloeide de belangstelling voort die hy t kind betoonde
dat straffen met of zonder heer dan niet te pas komt dat haar godsdienst best achterwege kon blyven by de opvoeding en meer zaken van deze soort die jufvrouw pieterse nooit gehoord had en waartegen ze nog-al niet heftig opstond omdat de dokter
eenstemmig zullen onze gebeden opstygen en er zal geen wanklank van verdeeldheid zyn in onze lofliederen daar daar daarboven zyt ge ons beiden even naby
om evenwel deze zachtmoedigheid niet meer eer te geven dan haar toekomt moet men hierby niet uit het oog verliezen dat zoo'n beestje zich nooit schuldig maakte aan ja waaraan
ik zie uwe kleur riep kusco nog op een afstand onmogelyk broeder de pylveêr is blauw en t moet blauw zyn want het moet rood zyn want
men behoeft slechts t huis pieterse en woutertje zelf eenige malen te vergrooten om n gelyk soortig verschynsel overal te kunnen opmerken de een zweert by z'n dorp de ander by z'n gemeente n derde by z'n vak
o lang vr de hinde den top des heuvels bereikt had zou zy ditmaal getroffen zyn daar vloog een bison snuivend uit de wildernis zwynen herten een hinde doodelyk getroffen stortte t arme dier
zyn niet de vederen uwer pylen blauw myn broeder zyn niet de myne rood hooraan morgen voor t verschynen der zon zullen wy te-zamen uitgaan naar t jachtveld wy zullen ons in het kreupelhout plaatsen gy honderd schreden voorby den boom die aztalpa's naam draagt door ons beiden gesneden in de schors
de uwe telasco t kàn de myne niet geweest zyn myn hand sidderde toen ik schoot myn oog was verduisterd toen ik aanlegde heil u inca van peru telasco bemind door