AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Dat heb je toch zeker wel voor Ru over,' zei Kit. 'Natuurlijk wel,' zei Connie fier. De deur ging open en er stond een jongetje in een livreijasje, net als bij mijn tandarts, die ons verschrikt aanstaarde
Iwanowna en Alexei Alexandrowitsch vernomen had, besloot zij aan deze een brief te schrijven, die haar zeer veel zelfbeheersching kostte
Wij hadden ons neergezet om te ontbijten op een halfuur afstand van een groot dorp; daarheen rende nu onze koe en zij kwam er natuurlijk veel eerder aan dan wij
Ik! zeide Lodewijk, terwijl hij bleek werd, hetzij door de uitwerking van den wijn, of uit eenige andere oorzaak: wat weet ik van uw dochter af?. Doch ja!. ik herinner mij. zij is het pad opgegaan, nietwaar? Ja
Sedert dien had zij het weer gekregen, zooals de lezer zich misschien herinnert, toen haar vader bankroet was gegaan en het instrument nog gered werd
dat ze den heelen middag voor Moeder heen en weer liep, van avond Meta haar plaats afstond, en iedereen geduldig en vriendelijk bediend heeft. Ik merkte ook op, dat zij niet pruilde of in den spiegel keek, en dat ze geen woord gesproken heeft over het mooie ringetje, dat ze draagt
op het portaaltje boven aan de trap was komen te zitten, dan zou zij zoo waarlijk langs al de steile treden naar beneden zijn geschoten. Nu ging alleen haar paraplu dien weg
in goeden welstand in de kerk zien zitten. Ik zag juist, dat de plek naast haar, waar gij anders zit, ledig was: maar ik bedacht tevens, dat ik u had zien uitrijden
Nog een paar malen kwam zij op hetzelfde onderwerp terug en telkens verweet ze me scherper mijn luiheid en mijn onhandigheid, die me beletten iets te zijn. Hoe doen anderen dan toch, was de vraag, waarmee zij al mijn tegenwerpingen neersloeg
De uniform was fraai en kostbaar, de dames in de keuken waren zeer vriendelijk, en zijn werk was, dat moest hij bekennen, niet zwaar
thans ver daar bovenuit is, kan men toch niet ontkennen, dat onze grootmoeders onder dit régime eenige tamelijk knappe mannen en vrouwen hebben grootgebracht
Ach, zoo zijn vader nog geleefd, zoo hij hem nog bij zich gehad had; zoo God, meedoogend en goed, vergund had, dat zijn vader nog in leven was, hoe zou hij zich gehaast hebben
Ik voel wel, dat zij vernederend zijn; maar ik kan ze niet voor u verbergen, en ik vertrouw, dat gij mij zult
s s e l zou het niet veel minder zijn geweest, want Mettray behoort wel tot de gemeente en kerkelijk onder het dorp van dien naam, maar de gemeente is groot
Mijnheer Rodolph stuitte haar dikwijls in haar gezang door bravo te roepen, en toen zij gedaan had, was zijne bewondering grenzenloos
En was moeidertje zoo geschrikt toen zij bij het vuur zat? Waarom schrikte Dot zoo; dat- zou ik wel eens willen weten, mompelde de
Moet het dan volstrekt zoo zijn,' zeide Van Espenblad, met een ontevreden gelaat naar zijn schrijftafel gaande, waar hy de schuldbekentenis van Buat uit nam en aan dezen ter hand stelde
kon dan een van de familie weer terug zijn. Den avond na de inbraak werd hij in dienst gesteld en nam zijn post langen tijd getrouw waar
dus naar niemand, m'nheer? Neen — ten minste ik niet — maar zeg me 'reis asjeblieft, hoe heet toch die bejaarde heer, die daar in den hoek woont
dit is een steunpilaar voorde kerk. Hij kwam en werd een steunpilaar voor de kerk; een zeer wankele steun
heeft zelf een echt verhaal beleefd, en dat is nog meer waard, vind ik. Dat waren allen met haar eens. Zij zagen Klement met heel andere oogen aan dan vroeger
te zien. Ik was nog steeds niet erg op hem gesteld, en bleef dezelfde angstige jaloezie koesteren
langs welke hij trapsgewijze was gekomen, tot die sombere aanschouwingen, welke sinds zoovele jaren de inwendige horizont van zijn geest uitmaakte
Ik kan geen aanspraak maken op die eer; mijne familie is herkomstig uit Oost-Friesland, waar mijn grootvader fabrikant was. Het adellijke von of van, dat men dikwijls abusievelijk bij mijn naam voegt, komt mij niet toe
altijd buitengewoon lastig was, als zij van een ziekte herstelde — juist zooals men beweert, dat wonden het meest jeuken, als zij aan het genezen zijn
was vercierd met een behangsel, door ndriessen met rkadische landschappen beschilderd. olossale bufetten van ingelegd hout droegen een tal van foedralen, rijk met zilver voorzien
De ministers, die zouden aftreden, elk van hen met, in zijn hart, zijn eigen belangen, in plaats van Liparië
zal eeuwig tot eer van Rome en geheel Italie strekken. Hij was een man van eene onbeschrijfelijke vlugheid en bekwaamheid, zoo wel in de beeldhouw als schilderkunst
Zoodra ik in mijn bed lag, was ik ingeslapen, want ik was dien dag zeer vermoeid geweest en ook verlangde ik
Hij mijn broertje weer levend gemaakt had! Of het misschien ook kwam van het geele lamplicht, maar de wangen waren weer kleurig meende ik, en de gesloten oogjes, en het mondje
Volstrekt niet,' hernam Regina, eenigszins verbleekend bij de herinnering. 'Dat treft goed, want.' 'Gij meent dat ik ze zou moeten opofferen
als in enkele dagen, uit, dat er niets aan te doen was. Had hij moeten sterven na deze novelle, hij had ze toch geschreven. In enkele dagen wist hij wat hij van ze wilde
heeft mijn vader mij genoeg van de Romeinsche Geschiedenis laten leeren, om te weten, welke verdienstelijke mannen de Brutussen geweest zijn. Wat uwe gevoelens betreft over de vrijheid
onder anderen de twee van massief zilver vervaar digde levensgroote standbeelden van de Heiligen AMBROSIUS en THEODOSIUS LIJNSLAGER kon niet nalaten, toen zij uit deze kerk kwamen, aan
Heinrich,' waarschuwde lange Michiel, 'dat die toebackskroeg al één zal zijn met een werfhuis voor zeevolk; onder het dampen en drinken ben je licht ingerekend, en mogelijk niet eens voor de Ammiraliteit
lid van het achtbare gild der klompenmakers, oud-s h e r i f f, en bovenal aanstaanden Lord Mayor, paste
en voerde ze weg. Maar onder die dunne aardlaag lag weer dat lichte zeezand, fijn als meel, klaar om met den wind rond te dansen
het op de zenuwen. Stokstijf viel zij van zichzelf. Dat ziet mijn oom niet of hij snelt naar de apotheek, grijpt naar den hoffmann en den vliegenden geest
dan dat ruwe lieden zonder opvoeding in uw woning dringen, uw fraaie vloermatten en loopers vuil maken, uw meubelen bederven
Othomar was opgerezen, de keizerin ook. Oscar zat in een stoel, het gezicht met de handen bedekt, en snikte tegen prinses Thera aan
De lange marsch in het onderaardsche gewelf had het gebroken sleutelbeen geheel ontwricht, hetgeen een ernstige beleediging vormde
ierin had zij zich echter bedrogen: - evrouw ietje, acob van ennep, laasje evenster delen die, al zat zij op een verwijderden afstand, noch het jonge meisje, noch aurits uit het oog verloor, had die opgemerkt en deze bijzonderheid met een menigte andere in verband gebracht
En de Oude Vrouw, ook, leefde zoo. Hoofdschuddend in stupefactie, ging tante Adèle heen, sloeg de handen in elkaâr, zacht, met een gebaar van oude-juffrouw
Die twee zullen altoos naast elkander in mijn geheugen opgeteekend staan. Indien ik eene dierbare betrekking op dat ongelukkige schip had verloren
De sergeant, aanvoerder der ronde, had zijn lantaarn omhoog gehouden, en de escouade had door den nevel naar den kant geschouwd, van waar het gerucht was gekomen
Altijd bij de hand. Overal omwarende. Geen oogenblik voor hem veilig. Verschooning, Lady Dedlock! Wilt ge mij veroorlooven mij te verwijderen
Maar in dit oogenblik sloeg hij zelf een oog op de bevallige, doch thans wezenlooze gelaatstrekken des jongelings, en een koude rilling, waarvan hij de oorzaak niet kon nagaan, doorliep zijn aderen. Schoon teergevoelig van aard
Lieve meester! Spreek toch tegen mij I De oude man keerde zich om, en mompelde met eene holle stem
Zoo was de stand van zaken tegen den avond van dien Vrijdag, dien ik zeker wel een gewichtigen dag zal mogen noemen
om haar zelfs wil, om er goed uit te zien en te behagen; toen, hoe ouder zij werd, stelde zij steeds minder belang in sierlijke kleeding
Maar.' vervolgde hij snel tot den onbekende: 'pak u weg; want daar klost zij de trappen op.' - De gestalte verdween. door eene zijdeur, terwijl de oude GEERTRUI boven kwam
Malle vent! mompelde Montparnasse. Wie was deze oude man? De lezer heeft het zekerlijk geraden. In de grootste verbazing zag Montparnasse hem na, terwijl hij in de avondschemering verdween
en de heer des huizes kon zich voortaan ongestoord wijden aan zijne sombere overpeinzingen, zonder door huiselijke twisten of bemoeiingen met zijn dochtertje te worden gestoord
Overal heerschte drukte en leven. Maar ook hier vond hij, dat hij geen tijd had om te blijven staan. Hij haastte zich weer de stad in, en nu kwam hij aan de Groote Markt
Bewonderenswaardig is het, dat de poëzie van een volk het element van zijn vooruitgang is. De hoeveelheid beschaving meet zich af naar de hoeveelheid verbeelding
in stilte volmacht te geven om hem nog honderd pond voor te schieten. Verder stelde ik voor mijnheer
maar, wat ik niet kon vermoeden, de koe welke hij mij bragt, was mijne slavin, de ongelukkige moeder van mijn' zoon
en het was mij bijna alsol het een kerker was. Het was zoo stil en eenzaam, dat ik niet twijfelde of ik kon veilig naar boven sluipen
Kort daarop kwam een vlucht wilde ganzen aanvliegen. Jarro kwam weer tot zichzelf, en waarschuwde ze, zoo luid roepende, als hij maar kon. Toch vlogen ze verscheiden malen heen en weer boven zijn hoofd
Ik weet nog wel van eene, die vele jaren geleden onder mijne handen kwam — er was daarbij ook een heer m het geval — die tegen mij zeide
Maar telkens weer wekten de beelden door Fancy hem voorgetooverd den beschouwenden, kritischen geest van den schrijver; dan onderbreekt hij Fancy om redeneerend, afbrekend en opbouwend aan hare beelden zijne ideen te
Onder het voorwendsel hem een portie van deze lekkernij te gaan halen, bracht Flora hem naar den overloop
zoo vlug als die van Olm van stal liep. Wat beloofde hij veel! Als hij slechts zijn woord ten halve hield, zou het al meer dan wèl wezen; dan waren zij geborgen
De dichter vond het vragen blijkbaar wat druk; met een zucht op het stoeltje vallend, dat kraakte onder zijn gewicht, verklaarde hij van een inbraak te komen: ingebroken op drie leege buitens, maar nergens een beurs gevonden
en keek tusschenbeide over zijn schouder, om een blik in zijn winkel te werpen, waarin zijn leerknaap stond te werken
en tersluiks sloeg men blikken vol bewondering op den eenvoudigen schipper, die geen beklemdheid of vrees gevoelde voor den geesel dezer gewesten. Plotseling lichtte het gelaat van den Sant op
Deze deed oogenblikkelijk licht komen, en den wand versierd ziende met een vrouwen pourtraitje, was zijn eerste werk om dat te gaan bezigtigen: 'MARIA. zeker uwe MARIA,' zeide hij lagchende
Na het volbrengen dezer behoefte van mijn hart, rees ik op, haastte mij, al wat ik aan het lijf had af te leggen en met een gevoel van walging in een hoek te smijten, en schoone kleederen en linnengoed uit mijn koffer te krijgen
ge staat daar als een Franciskaner, die de passie preekt! Komaan, toon uwe kunsten en laat ieder hooren welke kostelijke leugens gij uit de mouw weet te schudden
sta op, dat ik u met dezen sabel doode, gelijk gij mijn' zoon gedood hebt! Dit zeggende, slaakte hij een' kreet van woede
en alvorens zij zich op de sofa plaatsten, verliet de dame voor een oogenblik de zaal. De deur van de kamer, waar Bahader zich bevond, stond half open
Zij zal er denkelijk over geklaagd hebben. Zij heeft niet geklaagd. Zij zeide mij maar welke slechte nachten zij gehad hadt, zooveel achtereen
de aangeboden hand; en ik ben blij, dat ik het van u hoor; want de man is veel te goed, en ik zal zorgen dat niemand hem op den kop. zit
was hij buiten staat, om zijne verrukking langer te bedwingen. Werktuigelijk viel hij haar om den hals en drukte vol verrukking een' kus op den mond dezer Italiaansche schoonheid
Dit zeggende, bladerde hij het handschrift door, hetwelk in de oude Friesche landtaal met een nette hand geschreven was, en een lijst van recepten bevatte tegen alle soorten van kwalen
dat, niet genoegzaam om het vertrek te verwarmen, de vochtigheid aantrok, welke bij stralen langs de muren 'Hep
en met een kalm gelaat besloot zij naar lot te verwachten. Het duurde niet lang of haar moed werd opnieuw op de proef gesteld, want zij hoorde iemand, die met rassche schreden haar vertrek genaken kwam
Moeten we hier nu eeuwig blijven zitten? vroeg er een. Als wij van het lange zitten maar niet stijf en stram worden
door een' Hollandsch Zeeofficier geschaakt was Met eene magtelooze woede greep hij naar de kostelijke sabel, die op zijne zijde hing; maar ook deze was verdwenen
Hij erkende in de eerste plaats, dat, hoe buitengewoon en gevaarlijk deze toestand ook zijn mocht, hij er volkomen meester van was
Aandachtig luisterden zij; maar hun verwondering klom hooger, toen zij bespeurden, dat die accoorden slechts het voorspel waren van een lied, hetwelk nu door een zuivere, smaakvolle stem werd aangeheven
Heb medelijden met u zelven, rampzalig kind, nog zoo jong, dat geen twintig jaren geleden nog een zuigeling waart, en waarschijnlijk nog een moeder hebt. Ik zweer u, hoor mij aan
Wij zullen zien,' zeide MOM, opstaande en zijn' knevel wrijvende om eenen onwillekeurigen grimlagch te verbergen: 'misschien is hij wel op te sporen
en nu goot hij iets, dat er als een droppeltje rooden wijn uitzag, in de waterdroppel; maar het was heksenbloed van de fijnste soort, die er bestaat
hij leefde vreedzaam, gerust en in de blijde hoop; hij koesterde slechts twee gedachten: zijn naam te verbergen
u waren zij de kerk genaderd, en na eenige weinige oogenblikken toevens, kwam de koster berigten, dat het tijd was. - n de kerk verschenen las de eeraar het gewoon formulier
een bruinen houten rok, om het midden een zwarte houten sjerp, om de beenen een wijde, grijze houten korte broek en houten kousen, en aan de voeten zwarte, houten korte rijglaarzen
Onder de gedachten, die zijne zwaarmoedigheid verdreven, was de voornaamste, die aan de dochter van VAN VLIET. Immers, eer de dag ten einde was, zou hij dat bekoorlijk meisje wederzien
dacht hij aan de huizen, die hij met papa en mama gisteren had gezien, en waarover zijne ouders het niet eens waren, in niets, niet over de buurt, niet over de verdeeling der kamers
hij haar gezien had, toen hij nog een arme jongen was. Dan vertelde hij ook meteen, hoe arm hij voorheen geweest was
Hij was het record vooruit en won iedere dag. De weg was in uitstekende toestand, flink vastgestampt en hard en er was geen vers gevallen sneeuw om mee te worstelen
Hier en daar gaat een metselaarsknecht, met zijn middagmaal in zijn zakdoekgeknoopt, vlug naar zijn werk, en nu en dan draaft een troepje van drie of vier
toen zijne kaars uitgebrand was en het licht uitging, Het was hem onverschillig; het vuur gaf licht genoeg
verraderlijk in eens aanflapperend; dan tegen vier uur, half vijf, bluschte de zon en bleef de atmosfeer alleen hare kilte uitademen
Er is een halve vogel, waarvan de soep is gekookt geworden. Er is eene gestoofde duif, waaromheen
Hij herinnerde zich den nacht zeer goed, waarin de oude Sara stierf, want de gebeurtenissen, toen voorgevallen, hadden hem wel reden gegeven
met het verzoek, of Peter Dimitritsch toch dadelijk met hem mede wilde gaan. Zeker, maar het heeft nog volstrekt zoo'n haast niet
maar ik acht het beneden mij, de hand aan te nemen van hem, wiens hart aan eene andere behoort. Ik wensch u oprecht geluk met uwe keuze, en zal het mijne schuld niet zijn, als wij niet steeds goede vrienden blijven, zooals nu ook behoorlijk is, daar wij naaste verwanten worden
Ach, Nizza! Ach, op het bal! en bij elk woord maakte de vorst een beweging en bootste zijn vrouw na
Mortimer lachte weder, en nadat Eugène voor het eerst medegelachen had, alsof hij zich bij nader nadenken nog al aardig vond
Daar Geszler en Landenberg zich verwijderden, kon Claus niet meer luisteren. Hij begon dus weer aan zijn gewoon werk en verzette een groot ledig vat
met het plan zich met het aanbreken van den nacht weer aan de geheime deur te bevinden. Prinses Bedroelboedoer, ontroostbaar dat zij niet alleen van haar geliefden gade
Het zachte dreunen van den wagen, het gelijkmatig geklikklak van de paardenhoeven, de zon die in goud en purper
Ja, wel van u, juffrouw! viel Betsy er op in. Nu, goed, van mij dan, als je het met alle geweld wilt, zei
voordat zij het schavot zouden betreden, was het akeligste van het geheele tooneel. Hunne bleeke, uitgeteerde gezichten en nolle oogen
Zie of gij haar iets van haar grootvader kunt laten vertellen, of hoe zij leven, of wat hij haar zegt
en hem dat duur doet betalen, daar hij hem, bij zijne komst te Snigsworth, altijd onder een soort van krijgswet heeft, hem bevelende
Welnu, dan zullen wij juist dien weg kiezen. Knol kan den anderen nemen, als hij het verlangt,' hernam de Engelschman. 'Neen, volstrekt niet; waar allen gaan, ga ik natuurlijk ook. Ik ben net zoo min afkeerig van een avontuurtje als jij, Willem
Dit verwekte moeder BLOMMESTEYN zoodanig eene buitengewone pijn, daar het juist met dit geheele werk, als voor de eerste maal, niet vlug ging, dat zij verklaarde buiten staat te zijn, om zulke smarten uit te staan
week op eens de kracht, die haar tot nog toe in een staat van ongewone spanning gehouden had. lechts zooveel behield zij er van, om den arm haars geleiders te verlaten, dien van haar gastvrouw te nemen, en met deze naar de oranjerie te keeren
e matrone van hare zijde nam de gelegenheid waar, om icolette ter zijde te trekken en haar op geheimzinnigen toon te vragen, of zij w. an irik persoonlijk kende
en ik behoef u mijn streven naar dat doel niet voor den geest terug te brengen; het is u genoeg bekend. Verbeeld u mijn schrik, toen ik eenige dagen geleden, den man, dien ik dood waande, ten huize van den Notaris Bouvelt ontmoette en van hem hoorde
Allen begaven zich naar de genoemde plaats, en verdwenen ook onder den grond, waar zij echter ditmaal een' geruime tijd vertoefden
Alles was op het binnenplein in Jacob van Lennep, De pleegzoon beweging: de rentmeester, een deftig, lang, mager persoon, liep, met een' ouden stormhoed en een rapier van twee ellen lang gewapend, op en neder
De lieden zijn fatsoenlijk genoeg, op eene soort van eenvoudige manier, maar om iets met staatsie op te maken, daar hebben zij geen begrip van
wat ik vooreerst van u te vragen heb, is dat gij ons gesprek geheim houdt. Alleen PREYS en LEENDERTZ, met welke ik herwaarts gekomen ben, benevens
weemoed: waarom schept gij er behagen in, mij en u zelven te kwellen, door een vooruitzicht te willen voeden, dat nimmer kan verwezenlijkt worden
want ik ben dien jongeman bijzonder genegen. Hij is een knap, een heel knap jongmensch. Nu wilde ik in overweging geven
Mannen, sprak van Attinghausen, God is met ons! Thans hebben we de handen volkomen vrij en is er in den eersten tijd geen gevaar te duchten. Gaat allen naar huis! Zwitserland is vrij
éénmaal, toen heb ik geloof ik, wezenlijk gebeden. Verwonderd keek Augusta hem aan, terwijl zij vroeg: Wanneer, Dorus
de moderne luitenant en de ouderwetsche kapitein. De stoomer, waarmede zij reisden, werkte zich met eentonige regelmaat door den korten golfslag der Indische Zee. Alles was kalmte. De
Teun de Jager verschrikte werkelijk meer dan Sijtje had kunnen verdachten. Een koude rilling ging hem door de leden. Maar hij herstelde zich
Ik zie, dat zij destijds nog ongehuwd was. Gij zijt een vlugge opmerker. Dat is mijn beroep. Ook deze gissing is juist. Doch een paar jaren geleden trouwde zij met Mr.
maar ik geloof, als mijn eer van teenvoorde het vertoog eens las, dat hij onlangs geschreven heeft over de verbetering van het kiesstelsel, hij hem niet zou beschuldigen, zich te rangschikken onder de voorstanders eener regeering van t gepeupel
japonnen, die werden thuis gebracht; de jongens veel in Den Haag, druk, vroolijk, jong - zij hield van dit alles, de oude vrouw: het herinnerde haar haar eigen huis van vroeger, het was als de herhaling van haar jonge leven
Neen, wat men ook zeggen mag, zij was een slechte vrouw. Wat moet men zeggen, van zulke wanhopige harstochten
Omstreeks dertig. Ach ! zuchtte hy op zyn vorige troostende wyze. Wat zyn wy toch voor schepselen
Zonder de minste beving in de teedere hand reikte zij het Heer Aloud toe. Deze brak het balletje open. Een vreeselijke spanning heerschte in de zaal en ieder drong zooveel mogelijk naar voren, om te zien, welke penning te voorschijn zou komen
Tegen het einde van den winter
daarvan gaf hij zich verder geen rekenschap, maar zeide zich zelf eenvoudig, dat men dit vertrouwen hebben moest
Den vorigen dag waren Anna en Wronsky om dezen tocht bijna vertoornd op elkander geworden
en de op zijde liggende omnibus voltooide de versperring der straat. Madame Hucheloup was in de grootste ontsteltenis naar de eerste verdieping gevlucht
zoo zwaar en vast gebouwd, alsof ze met pels bekleede rotsblokken waren. Ze waren gaan liggen, en knipten ongeduldig met hun kleine oogjes
Aan de keizerin klaagde hij, dat hij zich zoo vreemd in zijn hoofd voelde, als zoû het opengaan en alles er uit wegwolken
Zij bewoog zich niet, achtte niet meer, dat men zeker over hen sprak, De Engelsche dames zagen
en diensvolgens hun verzocht, zich wel te willen verwijderen: ten gevolge van welke injunctie DE GROOT en zijne medeballingen afscheid namen en vertrokken
e omleider verhaalde bij deze gelegenheid een aantal mirakelen door deze drie koningen gewrocht. erbaasd over de verzameling van schatten, die het bijgeloof hier had bijeengebragt, verlieten zij ook de omkerk
en haar als zoodanig betitelde, zoodat niemand haar wilde gehoorzamen. Alles kwam hem behoorlijk voor
Het was een rage: er was geen spreken tegen, en hoewel mevrouw Van Erlevoort hem bezorgd opnam en klaagde, dat hij bleek werd, liet hij zich niet van zijn stuk brengen en werkte hij door
Zulke kinderen nog,' bromde de nachtwaker in onzen rug. Kees was heelemaal omgekeerd en hij zei, dat hij Pop een pinkring geven zou, en dan zou hij zien, dat hij den bagagedrager weer verkoopen kon.
van een Afrikaanschen too venaar, verzamelen zich de vrienden en stadgenooten van den overledene om do baar, en dragen ze soms
omdat ze alle wisten, dat zoodra ze zooiets zouden willen probeeren, ze dadelijk van de speelplaats zouden worden weggejaagd, om er nooit meer terug te komen
dat ik een mal figuur maak. Men voelt zich met die lui nooit op z'n gemak, en ik althans vind hen onaangenaam
Dat dit niet geschiedde en hij in armoede gestorven is, lag niet aan onze regeering en ook niet aan hem, maar aan de omstandigheden. Ook op dit gestolen goed rustte geen zegen
ik wacht den dood; als er redding komt, dan zij God geloofd. Ik wilde onze trede verlaten, om zelf me te overtuigen of het water inderdaad daalde
eene zoo fraaije ollandsche uffrouw op zijde te hebben, die zoo mild in gesprek was, en vooral in het doen van vragen naar de voorwerpen, die haar in het oog vielen - en schoon zij wel eens dubbel vragen moest
Het was de kleine cour om haar heen, waarin de hertog di Luca het vrijpostigst was. Vlak bij zat Rudolf Brox en dronk, schijnbaar kalm
was Mover gekomen! In het eerst wilde de hondsvot niet naderbij komen, maar bleef hardnekkig daar omhoog zitten
Als bewijs, dat hij zijn karakter naar waarheid beschreef, perste Pecksniff de tranen der eerlijkheid uit zijn oogen
Ik huilde en vloekte, kermde en tierde, totdat ik haast dronken werd van overspanning. In mijn opgewondenheid voelde ik me nu tot alles in staat. Eensklaps wist ik zeker, dat het uiterlijk voor de man hoegenaamd geen gewicht in de schaal legt
Pas toen hij vlak bij was, herkenden zij hem, en zagen, opgeschrikt, hem zwijgende aan, wat hij zeggen zoû. Hij boog
maar helaas, kunnen zij mij van nut zijn? Er bestaat voor ons niet de minste hoop; het is alleen in het graf, dat wij het einde van ons lijden kunnen verwachten
Jongens, zeide George op een toon van gezag tot eenige negers, die er bij stonden, helpt mij hem opnemen en naar mijnen wagen dragen, en haalt mij eene spa
o, ik zie hen, daar komen mijne vervolgers! kreet Baumgarten. Je wilt me niet overzetten, veerman? Al wilde ik, ik zou niet kunnen
door zijn ervarenheid had hij de aandacht tot zich getrokken en de Bassa van Tunis had hem tot admiraal willen maken van zijn vloot. Dàt had Tromp geweigerd. Hij was een jongen van Nederland, en dàt wilde hij blijven
Hij wist niet of je geheel op orde was. Ik zei, dat hij eens moest komen eten, en. als het je niet te lastig is - heb ik hem nu maar voor overmorgen gevraagd. - Ik vind wel, dat hij eerst een visite had kunnen maken
nu, in deze treurige dagen, of zouden ze blijven, zich ontwikkelen misschien, zich louteren, Othomar in moreele kracht bijgeven
nietige oorzaken; de reden was hoofdzakelijk daarin gelegen, dat de een niet wist wat voor den ander gewichtig was
als, omdat zij dit niet zou kunnen weigeren bij haren broeder, die het haar zeker ten kwade duiden zou, dat zij, de weinige keeren, die zij in Enkhuizen kwam, niet van zijne tafel gebruik maakte
kraait de oude heer. Hoe vaart ge, heeren, hoe vaart ge! Komt gij uw goed halen, mijnheer Weevle? Dat is goed, dat is goed
Ook had haar de oude CHRISTOFFEL nog al kort gehouden, in andere opzigten, en zij was te beklagen, dat zij hare moeder zoo vroeg verloren had, die eene geboren Hollandsche was
Dat was zij echter al twintig jaar lang geweest, zoolang als Botwater aan het ministerie was, maar de jaren volgden elkander en de 'vrouw van den dag' bleef leven en zoo gezond en kras, dat men de gewone geestige gissing waagde of ze misschien ook kon vergeten zijn
op de planken gehoord worden, komt een vette negerin, die door moeder natuur tot een echte
Zullen wij ons dan onthalen op mager vleesch? riep Geszler. Ik dank er kostelijk voor. Bovendien, wij zijn geen veekoopers, maar Edellieden
alle voorrechten van rang en fortuin, die mij toebehooren, zijn op hem overgegaan; hij voert den titel van baron de Ghiselles, dien ik alleen het recht had te dragen, en ik heb niet eens meer de vrijheid mij tegen dat onrecht te verzetten
Dat Bastiaan één van die helden was zonder vrees, hoewel niet zonder blaam gelijk hij zelf getuigt, die zich bij den aanvang van den vrijheidskamp in den mêlée hadden geworpen, hebben wij reeds begrepen
Nadat de oude man zich verzekerd had dat hij niemand overlast zou aandoen door toe te geven, gaf hij gaarne toe, en het vreemdsoortige paar ging nogmaals te zamen de straten langs
en achteruitstoof, terwijl de edele bewerker van dit voorval zelf voorover in het water stortte. Daar lag hij; alleen zijne laarzen waren nog aan boord
Ja, zoo, antwoordde de andere, terwql hij met den voet op den vloer stampte. Beloof je nu, dat je komt
verbeeldt u, hij is naar Montfermeil gegaan, om mijn Cosette te halen. Zij legde zich neder, hielp de liefdezuster het hoofdkussen
Toen hij het schreef, was hij een gevangen man: niet om zijne boosheid, maar om staatkundige geschillen, waardoor dikwijls de braafste en eerlijkste lieden de gevangenis, ja den dood niet kunnen ontgaan
Maar daar dit aanspreken in den geest van den ouden herbergier geene andere beteekenis had dan in het graafschap te bedelen
een sieraad van den Pindus genoemd, die de Agrippijnsche Zwaan hiermede bedoelden die Heeren Vondel groothartig op zijde streefde, bijna had men gezegd: overtrof
Als naar gewoonte ging hij naar Fantine's ziekbed, en hij bleef er langer dan gewoonlijk, uit een instinct van goedhartigheid; want hij zeide bij zich zelven, dat hij aldus moest handelen
maar hem vrijspreken van onzen dood, daar hij niet wel onderrigt is geweest omtrent de waarheid van de misdaad, die ons ten laste is gelegd
Dat arme kind, hij kent geen jeugd. Hij zal nooit jong zijn, nooit dol zijn. Misschien, wie weet, later in Leiden. zal hij misschien wel eens dol worden, goed dol. Ik wensch het hem toe, ik wensch het hem toe, mijn jongen, mijn kerel
en liet zijn oog gaan over al de carriere's, die hier zoo kwistig werden aangeboden. Nadat hij ze
De haat weet van geene verschooning, van geene teerheid. En nu ik weet, dat hij zelfs mijn geslacht haat om mijnentwil, moet ik er mij wel overheen zetten, en wil ik dat, en neem mij dat telkens opnieuw voor
van Valschheid, die nu onder de lans der Rede in het stof wriemelt, en haar bloederigen zwadder naar den hemelboog braakt, zei Brick, terwijl hij een blauwlakensche
handboeken aangewezen, waaraan men zich voortaan te houden had. Weldra deden zich toen personen op die, om die handboeken toch recht bruikbaar en het examen zoo gemakkelijk mogelijk te maken
Niemand zei er een enkel woord over, maar Sallie bood aan haar haar op te maken, en Annie haar ceintuur te strikken, en Belle, de geëngageerde zuster, prees haar blanke armen
Maar nog buiten en boven dit natuurlijke en verklaarbare, werd in hem bewaarheid wat er geschreven staat: dat de mensch niet bij brood alleen zal leven, maar bij alle woord; de geest had in hem het vleesch overwonnen
en, het noodige geld van den Olderman ontvangen hebbende, verliet hij het klooster. Hij kwam echter weldra terug, doch schier onkenbaar voor zijn beste kennissen
Er was iets in die oogen, ze wist niet wat, maar iets van magnetisme, als zoû zij de hare nooit meer kunnen afwenden
Ansthase toch nam het er goed van. Hij was muziek meester, maar hij had zeer veel lessen, meest bij aanzienlijke familien, waarvoor hij zich hoog liet betalen, zoodat hij geene uitgaven voor zijn comfort behoefde te ontzien
terwijl George zijn gedachte bij de stallen, hondenhokken en den kelder bepaalde, bracht dit jonge paar enkele uren zeer aangenaam door
Misschien; maar dat maakt het niet lichter om te dragen, antwoordde St. Clare op een harden, drogen toon en zonder tranen, terwijl hij zich omkeerde
Maar het zou toch al gedaan zijn geweest, als gij mij wat meer geholpen hadt. Zoo, zoo? riep Sally uit
maar had ook medelijden met haar en vreesde, dat Wronsky haar misschien niet ten volle wist te waardeeren
En zoo de gelegenheid, om met zooveel vreemde vorsten, zooveel leden van zijn huis, zooveel invloedrijke mannen uit de Generale en Bijzondere Staten tegelijk samen te zijn
Zij had haar man tot haar bescherming, antwoordde de Heer Bos: en sedert deze onlangs overleden is,. gij ziet zij draagt nog den rouw over hem. woont haar zoon, een afgedankte varensgezel, bij haar
En nu wou je op die manier wraak nemen?' Wanhopig liet mevrouw van Olm beide handen in den schoot zakken
Friezen! ik doe, met u, hulde aan de voortreffelijke wijze, waarop de edele Aylva den toestand van ons vaderland heeft geschilderd: hij heeft ons onthaal bij dien trotschen Graaf
Nu, zin of niet, als gy myn eigen Dochter waart, en die Heer dan zin in u hadt, en my dat zeide, ik zou u aan hem geven, ten minsten zo gy er niet tegen waart. Zie, kind ik hoop u nog gelukkig getrouwt te zien
ongelukkiglijk grenzende aan pakhuizen met licht brandbare stoffen, die, bij den fellen wind en de verschillende bijeenliggende gebouwen, de vrees deden ontstaan, dat het geheele kwartier aan de vlammen ter prooi zou worden
Oamfield glimlachte ook, terwijl hij de aankondiging las, want vijf pond was juist de som, die hem ontbrak
maar zij voeren bijna even snel als ik en zij waren zeker wel een mijl van de kust, toen ik hen inhaalde. De mist was als een gordijn rondom ons en wij drieën bevonden ons in de ruimte door dat gordijn ingesloten
Eene geringe moeite om omhoog te klauteren en ook langs dezen weg in den burcht te komen, dacht Claus. We zullen het van avond al hebben, of. Hij luisterde
k ben geen koopman,' zeide hij, 'en zoek er geen te worden. aar als de taten of rins, tot beveiliging van den koophandel, gevochten willen hebben, hun dienaar is hier
En, dacht ze, hoelang zoû het duren.! Zijne stemmingen wisselden elkaâr zoo heel snel af: misschien was morgen
Van een boek, van een schilderij, een opera? Het is voor de menschen, diè er om geven, niets dan een pleiziertje. Maak je toch niet wijs, dat er veel invloed uitgaat van kunstenaars. Alle kunsten Louis Couperus, Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan. zijn ivoren torentjes met kleine deurtjes, voor de ingewijden
Men de wilde, witte twee naar Thrachis terug, opdat zij er weiden in de welige weide. Meld trouwe Deianeira, dat Herakles gaat
Echabeau, café de particulier. Een kwartier voorbij deze herberg, kwam hij in een klein dal, waarvan het water door een boog onder den
zeide hij: 'Schelm! gij komt niet levendig uit mijne handen.' 'Santo Bastiano!' riep hij op den grond uitgestrekt liggende, 'Santo
toen ik op kostschool was, altijd minstens tweemaal elk halfjaar naar de Hawkinsen van Tamston Vale ging, en dat zij veel rijker zijn
Hij lachte ironisich, terwijl hij naar den zwarten harddraver keek, en oordeelde in zijn binnenste
Soms leden zij honger, soms weer smulden zij overvloedig, naarmate van hun geluk op de jacht. De zomer kwam, en honden en mannen, hun ruggen zwaar beladen
Miss Harrison, zeide Holmes op uiterst beslisten toon, gij moet vandaag blijven, waar gij op dit oogenblik zijt. Laat niets u daarvan terughouden
informeer wat er vanavond gegeven wordt, Francis; morgen steken wij met de Batavier over
Toen Kaatje den eersten dag, waarop zij bij de modiste in dienst was, naar huis was gegaan, was juffrouw Knag
Voortreffelijk! zorg dan, dat gij in allen gevalle morgenochtend een vaartuig bespreekt, om de lading in te schepen en over te brengen: ik zal ondertusschen met den Strandvonder spreken, en zien, wat ik van den vent gedaan kan krijgen
Bij het binnentreden van het kabinet zag hij om zich heen, alsof hij het kruisbeeld zocht, doch bekruiste zich niet, toen hij het gevonden had
zoo niet dank dan toch onder mijn toezicht. Want ik was haast niet meer van de vliering af te krijgen sinds ik het geheim van poes wist
Deze gedachten beletten mij den slaap te vatten en toen ik insliep, zag ik in mijn droom verscheidene menschen, die bijna omvielen van het lachen
en nu zij in haar gebed aan hem gedacht, wilde zij ten minste een blik werpen naar de plek, waar hij bij zijn vuur waakte
wat wist hij nauwlijks zelf, brokstukken van eene reisbeschrijving over Amerika en Australië, troostelooze bezigheid, pijnlijk, omdat ieder woord
want, toen zij door middel van de London-Brug de Theems weder overgestoken waren, hielden zij den rivierkant en bleven in die nog mistiger richting
Gij weet nog niet alles. Ik dacht bij me zelven: ik ga met hem naar Engeland, omdat ik het land wel eens zien wil
Maar, zoo we volharden in ons boos voornemen, dan moeten wij het scherpe mes der Justitie passeeren! Wij danken u, Heer Van Hout voor de bereidwilligheid waarmede ge Valdez' schrijven vertolkt hebt
Zoû Pizistratus wel ooit oppermachtig te Athene geworden zijn, indien er niet zeer van pas een samenzwering tegen hem gesmeed ware geweest
O ja, antwoordde Maria met wanhoop, ja, ik versta en gevoel uw lijden. O mijn arme broeder! De twee Jonkvrouwen zetten zich, afgemat en sprakeloos, neer
Ze rekenden op de hulp van de sneeuw. De eland was zwaar, en bij elken stap, dien hij deed, zonk hij tot op den bodem van de sneeuwlaag. Maar de harde korst daar boven op schaafde zijn pooten stuk
dat was ook al geen zoet kind, maar flauw was het nog veel minder, en dat heette het zoutvaatje. En het was een erg roerig huishouden
en mij verhaald hebt, dat gij, voornemens zijt binnen kort eene groote reis, ver van uw vaderland en vrienden, te ondernemen, zult gij mij ten beste houden, dat ik wat ernstig met u spreke
Eponine de Madelonnettes verliet, gaf haar Magnon, die haar aan de deur wachtte, het briefje van Brujon aan Babet, haar bevelende de zaak op te nemen
als hij las over 'Mathilde.' In een provinciaalsche courant, waar een medewerker, geërgerd over al de loftuitingen over 'Mathilde,' eens gemeend had een vinnig artikeltje te Louis Couperus, Metamorfoze moeten schrijven
hier in bestaande, dat zij voor dit vuur niet behoefden te vreezen, omdat er, na eenigen tijd, wel wat kouds op volgen zou. et leed maar korten tijd, daar het scheen, als of de paarden kennis
Waarover wilt gij dan spreken? Neem toch plaats. Dat kan ik wel doen, antwoordde Rjäbinin en nam plaats
dat Nelly met zooveel oplettendheid had beschouwd. Eindelijk vroeg hij: Ziet gij die twee oude huizen daar
De notulen worden door den Schrijver gelezen en eerbiedig aangehoord. De Vaandrig maakt een flaauwe reflectie, waaraan niemand zich stoort. De overigen keuren goed wat er is geschreven
aarne hadden zij beide gewenscht, den eersten avond, waarin zij, zonder wederhouding, elkander de teedere gevoelens van hunne harten en de gewaarwordingen der liefde mogten openbaren
en kwam, met veel beven en terugdeinzen, nader bij hem. Ga zitten! herhaalde Dennis, zijn stoel dicht bij den haren schuivende
Mijn hemel, freule!' zeide deze, terwijl zij zich, den dijk langs, naar het veer begaven: 'wat schort u? Gij zijt ontsteld! gij beeft! welke plotslinge schrik heeft u bevangen
hoe hem dit nieuwe leven aanstond; op die wijze deden we elkaar zooveel vragen, dat we geen van beiden aan antwoorden dachten
hij de gezichten zag van zijn broer en zuster, die hem verslagen aankeken. Njai Peraq zette haar bril recht en stond op. 'Het is alles een vergissing,' zei ze
Gij zijt hier niet meer aan huis gekomen na den dag, waarop gij die zaak hebt onderzocht.' 'Van dien diefstal? ja
zoodat hij bijna te gelijk met de pruik op den grond kwam, Daar, mijnheer! zeide John; zoo iets zult gij niet dikwijls zien
het niet zou wezen tegen-over een vrouwelijke reisgenoot, die zich een gewone beleefdheid veroorlooft; en bovendien verweet zij zich reeds, dat zij de haar gedane aanbieding op een weinig heusche wijze had afgeslagen
waardoor hij zijne gade ontzaglijk beleedigde. Kunt gij aan uwe dochter Bella denken en slapen ? vroeg zij
In haar kamer vernielde ze, wat ze maar kon, van woede en verdriet. Zoo'n gemeene vent, zoo'n smeerlap! Dacht hij soms, dat zij zijn huishoudster wilde worden
Wat is dat? Chocolaad? Hoe kom je daar aan, Dorus? Van je zakcenten gekocht? Je bent toch een goeie jongen. Neen, gerust niet, ik voel geen koorts meer
Eenige oogenblikken zwegen wij, maar daarop bleef hij weder stilstaan en vroeg hij nogmaals of ik geen boschje boomen zag
Beneden vond ik alleen Kees. Pa was al weg en Ma nog niet verschenen. 'Jour,' zei ik. 'Jour,' zei Kees. 'Bethee me eens Joop, want die Mina is al een uur zoek. Ik heb al drie keer gebeld
door te schreien, toen jongeheer Alderney van dokter Swishtail's school kwam om de vacantie bij zijn moeder door te brengen
sedert Frits duidelijk toonde dat dit geen indruk meer op hem maakte naar het verbeterhuis te zenden. 'Stuur mij maar naar het oorlogschip,' dwong de ondankbare knaap
Toe! laat hij er dan op zitten, viel Mozes er op in. He! dan begint hij: Komt, heiligen en zondaars! en dan tuimelt hij omver
Het was me, of ik op ieders gelaat mijn veroordeeling las en ik voelde, dat die rechters me niet kenden. Had ik toen maar ingezien, dat in de regel de onverschilligheid van de menschen hun strengheid erg verzacht
Zij trokken de brug over, die naar den Weert geleidde, de lange brug, die er over heen voerde, en de derde welke den Weert met de overzijde vereenigde
want reiziger en bezoekers gingen vroeg in de 'beddekast' ter ruste. t as in wenthe alles vroeg: vroeg op, vroeg te bed
ik ben nog niet sterk, zooals ge ziet, want ik ben nog niet mans genoeg om van haar te spreken zonder dat mijne stem beeft; zij is mij zoo onuitsprekelijk dierbaar, Mortimer
Toen nu de goede dervis den troon van zijn' schoonvader beklommen had, gebeurde het, dat hij met groot en schitterend gevolg door de stad reed
en daar was hij in aanraking gekomen met wetenschappelijke en gestudeerde menschen, door wier omgang het verlangen bij hem levendig was geworden om te lezen en te studeeren
en je hebt zelf kunnen hooren, toen wij er onze digestie-visite deden, hoe de oude evrouw, toen men over die uffrouw ermans sprak, met een streng gelaat verzocht, dat de naam van die persoon nooit in haar bijzijn geüit mocht worden
Madzy! mijn kind! riep Aylva, die inmiddels met verscheidene gasten genaderd was: bedenk waar gij zijt en wat gij doet; en hij nam haar bij den arm om haar van dit treurtooneel te verwijderen
Maar Peer Ola gaf daar niet om. Hij zat op het kleine bankje in den voorsteven, riep elken vogel, dien hij zag, en was er verbaasd over, dat Jarro niet kwam
Met een enkel woord liet hij toen uitkomen ook zijn trots op zijn Solosche afkomst, ook zijn trots op den aureool, die bleek glom achter alle hoofden der de
Anasthase begreep niets van dien zonderlingen nabob. Hij verwachtte, dat deze hem spreken zou over het verblijf in Baden-Baden en daaromtrent eenige opmerkingen zou maken, waarvoor wel grond bestond en die hij zich voorbereid had te beantwoorden
alweer geluk en toch geen Gafier! Zoo sprak Riderhood, mistroostig voor zich uit starend
was het hierin volkomen eens met zijn buurman, en zoo dikwijls als de ouderling van ja knikte schudden die twee dus van neen, totdat de oudachtige heer op den inval kwam
zult doodgeschoten worden, twee minuten voor de barricade ingenomen wordt. Javert antwoordde op zijn meest barschen toon: Waarom niet dadelijk
Niet zoo volkomen zeker was hij omtrent het beroep en den stand van twee zwierige jongedames, die met de dikke dame bij den haard in een gesprek gewikkeld waren
o doe mij het genoegen en neem dat meê. misschien, dat gij, als het u van tijd tot tijd in handen komt, levendiger aan mij zult denken
Evenwel werd hij eenigszins verontrust door het bericht van Kitty's vriendschap met Warenka en madame Stahl
Blozende en als op de plaats vastgenageld bleef ik standhouden achter eene, tusschen ons beiden in staande, tafel van ongemeene grootte, doch uit slechts ééne plank vervaardigd, en waarop een werkmand, een tuinhoed en een paar handschoenen lagen
Je weet waarom. Voor u en voor de kinderen, die wij hebben kunnen, zeide hij. Wij zullen geene kinderen hebben. Dat zou jammer zijn
brikklebrit! maar wat er viel leek niets op goudstukken, en het bleek, dat het dier niet in die kunst thuis was; zoo ver kon iedere ezel het ook niet brengen
zoo magtig en zoo rijk, dat hij zulke gedenkteekenen voor het laatste nageslacht zou kunnen stichten. Ik spreek niet van de magtige zeesteden, waarop Egypte bogen mag
soms, Ik dacht, dat gij het vroeger aardig vondt, Edward, dat ik nog een beetje onbeholpen en kinderachtig was
dat twee voile uren duurde. Van wat in dien tijd verhandeld werd is niets bekend geworden, dan de volgende woorden, die Pecksniff sprak
Het valluik der redding had zich plotseling onder hem geopend. De hemelsche goedheid had hem, om zoo te spreken, verraderlijk overvallen. Aanbiddelijke hinderlagen der
In de kerk kan men haar spoedig herkennen aan den deemoedigen gang, waarmede zij naar hare plaats: aan den eerbied, welken de plaatsbewaarsters voor haar koesteren, zoodat zij alleen nimmer gedwongen zijn, in te schikken
Tegen het bleeke, bevende morgenlicht rees op de rotskarteling het vreeslijke Beest
Ze was half ingezonken in de boot. De riemen klapperden tegen de wanden aan. Een golf kletste over haar heen. Hare oogen staarden brandend voor zich uit, in het verre
Ja ik weet het wel, Juffrouw! dat de waarheid te zeggen, wegens personen, omtrent welke men bevooroordeeld is, zelden anders dan kwalijk opgenomen wordt
en een naar het scheen welgevulden koffer heeft medebracht, ook nog iets meer heeft gezegd, dan gij mij hebt
Zou het ook stelkunstig mogelijk zijn een oplossing te vinden door voor de eene van die grootheden de andere te stellen
En door dien angst heen hare berusting, hare afwachting van de catastrofe, de uitbarsting, waarin zij, met de haren, zoû omkomen
Ja, ja! Maar wij zijn over Kitty nog niet uitgepraat. Is zij gelukkig? Men zegt, dat hij een uitstekend mensch is
Met behulp van een politieman in burgerkleeding, om het huis te bewaken, zoo zy soms poogden te ontsnappen
Wel mogelijk, zeide Augustine. Och, het praten helpt niet, Augustine. Ik geloof dat wij dat alles wel vijfhonderd malen met elkander zijn rond geweest
Maar twee honderd tien francs was eene geduchte som voor ons. Onderwijl was Mattia achter de koe gaan staan en had ze een haar uit den staart getrokken
Waarlijk, zei de oude heer verschrikt. Het meisje, dat de zaak in ernst opvatte, begon opnieuw hevig te schreien. Helaas! ja, mijn weldoener, antwoordde de vader
Toen Martin in de andere kamer kwam, vond hij daar een onbekende, die er zonder twijfel al was geweest, toen Tom Pinch die kamer wilde binnengaan
k vind het, zeide, wel onbescheiden, dat zich jongelingen van goeden huize en van eene fatsoenlijke opvoeding, in zulke onhebbelijke straattaal uitlaten, die men naauwelijks het gemeenste volkje vergeven zou
De oude man voorzag zich ook van een hoeveelheid ammunitie, maar zijn wijnkan tikte tegen het glas, toen hij het trachtte te vullen
illegonda uisman akkers, die gij hier ziet, zeide hij, met dat behabelijk groen, zijn beplant met eekrap; eene plant, welke in eeland zoo ongemeen wel voort wil, en waarin een zoo groote handel gedreven wordt
Tusschen de vier en vijf jaren, Chloe. Maar gij behoeft alles niet alleen te doen; ik zal er ook wat bijleggen. Neen
terwijl hij en de hovelingen Herakles wenkten zich te verwijderen; achterwaarts week de Held, spotachtig vermaakt glimlachend in zijn baard
en niet zoo de nette oude jufvrouw, die zoo onverwacht te voorschijn kwam, alsof zij ook uit de mand was gekomen deze was er groot genoeg toe
en zg slopen rond van bank tot bank en van hoek tot hoek, met hongerige blikken, woorden in plaats van wjjn verslindende
ook wel kunnen zeggen hoe hij er over heeft hooren spreken, zei mevrouw Merdle, haar echtgenoot
en omdat hy op dit oogenblik alles doet wat genoegen kan geven aan den Heer d'Estrades, die u tegenwerkt.' 'Gy gelooft
daarna tot haat tegen het menschelijk geslacht, en eindelijk tot haat tegen de schepping overslaat, en zich openbaart door een onbestemde, onophoudelijke, woeste zucht om te schaden
al had het haar ook meer gekost dan zij toonen wilde, kon geene genade vinden in de oogen der ernstig gestemde Regina, die eene diepe minachting had voor al wat laag en vulgair was
Hij was geen mensch meer, maar een wonder. Hij begon zoo langzamerhand te begrijpen, wat het zeggen wou: geen mensch meer te zijn. Hij was nu van alles gescheiden: hij kon niet meer met andere jongens spelen
de deur stond op een kier en van binnen deed zich muziek hooren, zoo heerlijk, zoo schoon, dat men zich daarbij werkelijk in liefelijke gedachten kon verdiepen. Het was als een tooverwerk; maar wie woonde daar? Waar was de eigenlijke ingang
bracht Sissy stamelend uit. Zij waren bang om er naar te zien, maar bezichtigden den hoed toch
Jane Stewart, wie zij verzocht haar een kop thee te brengen, iets dat geheel tegen haar gewoonte streed. De kolonel had den ganschen avond in de eetzaal gezeten
neêrgegooid en ongemakkelijk voelen. Zijne oogen bleven ook nu open en volgden de plooien der hooge gordijnen
En nu, Cony, een glas champy. op de familie-leden en het vaderland? zei Gerrit en met Constance aan den arm, ging hij de zaal door naar het buffet. - Adelientje! zei Paul. Wat heb J I J een gekke man
In zijne oogen begon een glimlach te tintelen, om zijn mond ook. En hij sliep in, zonder te denken aan morgen, rustig in de
Ik moet mijnheer den advocaat-generaal opmerken, zei de president, dat de inspecteur van politie, Javert, wegens zijn ambtsplichten naar de hoofdplaats van een naburig arrondissement
Op dat streng verzoek zweeg het geraas, en vijftig paar blauwe, zwarte, grijze en bruine oogen werden gehoorzaam gericht op zijn schrikwekkend gelaat. Jongejuffrouw March, kom hier
Echter wil ook zij een mom dragen en evenzeer veinzen. Maar kan zij het weren dat al hare vriendinnen haar in hare bijeenkomsten beklagen, en dat zij, weken lang, onder den titel van het meisje dat infaam behandeld is
Verschoon mij, mijnheer, antwoordde de heer Leblanc op een beleefden toon, die op dit oogenblik iets zonderlings en machtigs had; ik zie, dat ge een bandiet zijt
Niet meer te strijden om zichzelven, en bang te zijn om zichzelven, maar geduldig te wachten, en zoo altijd te wachten
en wy maken voortaan geen moordkuil meer van ons hart, maar vertellen elkander rondborstig en vrij wat er in schuilt, niet waar? en wy slijten vrolijke Jacob van Lennep, Elizabeth Musch dagen samen, en betalen onze krediteuren. als wy kunnen
ja, nu heb ik je weêr! Ik voelde het, dat ik je ééns weêr zoû krijgen en iederen zomer drong ik er bij papa op aan naar Scheveningen te gaan
eet ik niet een heeleboel van rechtsgeleerdheid af? n dan betwijfel ik nog hard, of we om ervie wel bij ons hadden mogen houden, als die lieve menschen gezien hadden, hoe jong en knap hij
de persoon dien ik bedoel is zijn neef Juliaan, die zekere Juliaan van Egmond, die eigenlijk de Ghiselles moest heeten, dezelfde waarvoor gij mij eens gewaarschuwd hebt.' 'Het was mij ernst met die waarschuwing, Uwe Excellentie,' antwoordde graaf Willem wat strak
Dus, mama, alles is wel? Alles wel, uitstekend! Alexander was zeer wel en Marie is heel mooi geworden