AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
O!  ik zou haar met mijn klomp den buik willen intrappen
Zij zeide, dat zij er reeds over na had gedacht, maar dat zij nog alleen maar wist het allerdadelijkste, dat zij doen zoû
dat zg alien komen om te zien hoe gij het er afbrengt.
Hoe verwenschte ik mgne dwaasheid, die mg mijne eer in handen van zulk een vreeselgk voortvarenden vriend had doen stellen
een lang, mager kind, was ulia s vrouw en droeg een hardgroene muts op één oor.
e menschen hebben den heelen weg langs geproest wanneer die twee voorbijkwamen.
k had nooit gedacht, dat een endleton nog zooveel spirit zou bezitten
Hij hielp mij en beurde mij op, en toonde mij aan, dat ik naar al de deugden moest streven, die ik graag mijn kleine meisjes wilde zien bezitten, want ik moest hun voorbeeld zijn.
Het was gemakkelijker daarnaar te trachten ter wille van jullie, dan ter wille van
Nu eens raken de steenen hem en dan weder missen zij;
doch Durdels schijnt even onverschillig voor het een als voor het ander
Er was nog niets gezegd: het vernederende geheim bestond nog alleen maar tusschen haren zoon en haar.
Vernederend, want waarom zoû hij voor den lànde afstand doen
Cesar, zei Combeferre, viel met recht.
Cicero was streng jegens Cesar en hij had gelijk.
Deze strengheid is geen hekeling.
Wanneer Zoïlus Homerus veroordeelt, Maevius Virgilius
toen hij niets deed, toen hij haar niet gezien had?
Hij wist het niet, en het was groote weemoed en verrassing.
Want voor het eerst zag hij hoe harmonisch het leven was, in het dalen, in het stijgen.
Maar liefde, was het liefde.
?  En hij moet wel besluiten: misschien is het liefde, en al voelt hij het gemis in zijne ziel, hij besluit toch: ja, misschien is het dat.
jullie zullen een beetje houden van je verloren en weêrgevonden zuster
Geloof mij, Eckbert!  ik ook, ik ben veranderd.
Ik ben door de spitsroeden der smart heengegaan, zooals gij mij hebt voorspeld;
en al acht gij mijne boete licht, mij heeft die zwaar gewogen;
En toen zij Belloni naderden, dankte zij hem, zij wist niet precies waarvoor: voor zijn blik, voor zijn stem, voor hunne wandeling, voor den troost, dien zij onuitlegbaar, maar toch duidelijk, uit hem voelde stralen
in het bosch kom ik niet met Mathilde, op de vanity fair;
als er muziek is in de tent, rijden wij er wel langs, maar mevrouw Ryhove houdt niet van zich in de foule te mengen, en voor mijne élève en mij zijn er liefelijke wandelingen genoeg, al gaat men juist niet dáár, waar het gebruik de menigte heenlokt
maar toen ik daarover sprak, Hep zij weg naar haar eigen kamer en sloot zich daarin op.
Ik ging dus zonder haar naar Traddles, en stapte met hem weg alsof ik door de lucht zweefde
Marianne trad het huis binnen, diep ontroerd door de gedachte, dat zij slechts tachtig mijlen van Barton, en geen dertig van Combe Magna was verwijderd;
en eer zij vijf minuten binnen zijn muren had vertoefd, terwijl de anderen Charlotte hielpen, om haar kindje aan de huishoudster te vertoonen
Er kwam ook een lichte afleiding door het blaffen van de honden, en bij het begroeten van de huishoudster, en het neerzitten in de studeerkamer, waar Stork port bood en sigaren
Dat zeg ik u, om u te doen Ingrijpen dat wij genoeg van u wisten om den heer Boflin te bewegen u uw gang te laten gaan, tot op het laatste oogenblik toe
Wat de zolderkamertjes betreft, die kregen nooit bezoek;
als iemand in de benedenkamers moest zijn, deze waren dichtbij, en men hoefde zoo maar naar binnen te loopen, terwijl de keuken in het
Ik zie dat het gebed voor de dooden zegt: dat wij niets in de wereld medegebracht hebbenen dat wij er zeker niets uit zullen meenemen
Jà, kijk tante Lot - en hij deed-na het Indisch accent - schitterènd van de diamanten en met twee handen streelend haar bruin satijnen buik.
alien met hun armoedigen voorraad van levensmiddelen en kleeren, en bijna alien met een troep kinderen van allerlei leeftijd, van de baby aan de borst, tot het opgeschoten meisje, dat bijna even groot was als haar moeder
Afgescheiden overigens van de openbare plichten, die het eerst moeten vervuld worden, was deze innige liefde van Lodewijk Filips voor zijn familie eene alleszins gewettigde.
Deze huiselijke groep was bewonderenswaardig
Indien het niet anders kan, indien de Heer van Vianen bepaald den dood dier dapperen eischt, welnu, dat dan de mannen door het lot doen beslissen, wie hunner sterven zal, maar der moedige edelvrouwe worde de vrijheid geschonken!
Voor haar worde in Dordrecht geen galg opgericht
Haar blik trof hem hier weder zoo sterk, dat hij afbrak, in de war raakte en opnieuw begon.
Zooals ik zeide: als Monsieur Manette niet gestorven ware
toen verdwenen ze allen in een oogenblik, maar daarop vereenigden zij zich weder, bewogen zich en vloeiden samen tot een zwart, ondoordringbaar duister
Vere telegrafeerde daarop dag en uur, waarop hij Eline zou komen zien.
En nu wachtte zij hem, en bestudeerde zij de trekken van heur vermagerd gelaat, en zij vreesde, nu zij zich zoo vermagerd zag, dat zij niet meer die onwederstaanbare bekoring, waarmede zij iederen man won, van zich zou kunnen doen uitstralen
uit.  Hoewel de wakkerheid der waardin en het gezag, dat zij over haar gasten scheen uit te oefenen, vader Syard eenigszins geruststelden, begreep deze echter niet heen te moeten gaan zonder alvorens nog eenig gewicht aan haar vermaning bij te zetten: luistert vrienden!
zijn lippen bewogen zich alsof hij tot iemand sprak, dien hij niet zag;
hij glimlachte onwillekeurig en trad zoo langzaam hij kon voort.
Men zou gemeend hebben dat, hoewel hij wenschte aan te komen, hij echter het oogenblik vreesde, dat hij er zijn zou
De weemoed in Elizabeths oogen werd even bitterder.
Hij is er heel treurig onder, dat hij niet meê mocht komen
uisman alleen bij kunstoesenaars welkom is, maar ook wezenlijk strekt, om verbeteringen in derzelver werken te maken.
oede smaak, schoon dezelve beschaafd, gezuiverd en verberterd kan worden, is eene natuurlijke eigenschap, en vindt haren grondslag niet in aangeleerde
als van een vader voor eene dochter, van wie hij weet, dat zij nooit zal gelukkig worden, van wie hij voorziet, dat haar leven tragisch vergaan zal, afloopende met snelle voeten een hellend pad van onheil
Chrétien Baron Van: Debet: Credit: IJdel.
Hij verwondert zich om den logischen gang zijner gedachten, om zijn vraag, die hem zoo vreemd in de ooren klinkt.
Zij stak het licht nu aan in haast, en hare vingers beefden.
Maar hij begreep dat zijne woorden te vreemd al zouden klinken op dit zoo late uur, in dit zoo harde licht
ecember.  iefste adertje angbeen, k heb maar een oogenblik om je te schrijven.
k moest nog twee colleges bijwonen, een koffer pakken en een hoedendoos, en met dat al moet ik nog den trein van vier uur halen.
aar ik kon toch niet weg zonder je nog even te schrijven hoe gelukkig je me met je ersteadeaux hebt gemaakt
Zijn tweede huwelijk had hem dan ook ongeveer al wat hij er van wachtte gegeven.
Hij begreep, dat zijn jong onervaren vrouwtje hem niet uit liefde had gehuwd;
maar de rang dien hij haar schonk in het maatschappelijk leven, de voet waarop zijn huis was ingericht, de volkomen vrijheid die hij haar liet waar het toilet en amusementen gold
Ik heb u wel gezegd weet ge, dat hij een kind was, toen ik u het eerst van hem sprak.
hoe onheilspellend de gangklok tikte en hoe hinderlijk mijn laarzen kraakten, terwijl ik zoo stil mogelijk naar de tuinkamer sloop waar de zieke lag.
Want ze hadden tante toen zij gevallen was niet weer naar boven durven dragen, naar haar eigen kamer
doch niet in zijn slaapkamer, maar in zijn studeervertrek op een marokijnlederen sofa.
Hij keerde zijn welgedaan lichaam nog eens op de kussens om
en het nummer ervan waarschijnlijk in de omwentelingen der hernummering, welke de straten van Parijs ondergaan, veranderd.
Hij bewoonde ruime ouderwetsche vertrekken op de eerste verdieping, tusschen de straat en de tuinen
op mijne erkentelijkheid.  Mijn zoon, antwoordde zij, ik ken die jonge schoone van wie gij mij spreekt, zeer goed;
zij is inderdaad, zoo als gij vermoedt, de dochter van den kadi, en zijn eenig kind.
Het verwondert mij niet, dat gij op haar verliefd zijt geworden, zij is de
Ik zal u vertrouwen, mijnheer, antwoordde Sissy, en gij zult mij vertrouwen.
Terwijl hij zoo tegen den schoorsteenmantel leunde, herinnerde hij zich den avond met den hondsvot.
Het was dezelfde schoorsteenmantel
zoo niet de verkhkker, die zoo goed met de rivier vertrouwd was onbeweeglijk op zijne plaats was blijven zitten.
De wind voerde het slaan van de groote menigte kerkklokken
Toen ick was aldernaest, ioen was ick alderverst;
' 'Neen! ' zeide Elizabeth, in wier levendig en licht beweegbaar gemoed de haar ingeschapen fierheid den weemoed op nieuw beheerschte
Hij was vasthoudend in al wat hij ondernam, en nimmer af te brengen van een eenmaal gevormd besluit;
maar daar die vaste wil, om zijn zin te doen, zich dikwijls ook in kleine en onbelangrijke voorwerpen vertoonde, nam die, door een zonderlinge tegenstrijdigheid
de valluiken, waardoor de ongelukkigen naar beneden geworpen en op ijzeren spitse pennen opgevangen werden.
Een gerechtsplaats was het, die door Byrons gezang in de wereld der poëzie opgenomen is.
met bitter weinig er in;
zoodat ofsehoon het al den schijn heeft, dat er machtig uitgehaald wordt, er zelden in de werkelijkheid meer is dan een burgerpot
en hebben de zelfde onderwijzers gehad, en steeds heeft er tusschen ons eene naauwe vriendschap bestaan.
Het is waar, dat de fortuin ons niet gelijkelijk met hare gunsten bedeeld, maar hem tot koning, en mij tot visscher gemaakt heeft
Wij zullen nu ten minste vernemen hoe de vork in den steel zit,' zeide MOM, oprijzende: 'Doch laten wij stadwaart gaan en de aankomenden verbeiden.
Ik weet waarlijk niet, welke Jacob van Lennep, De pleegzoon tijding ik liever had, dat zij mij aanbrachten
a, dat is waar,' zeî eentje: 'en nu is het tijd, dat ik eens ga kijken, hoe zij het maakt, en hooren, of zij niets noodig heeft.
' rouwen zijn altijd van nature medelijdend en schier zonder uitzondering tot ziekenoppasters geboren
En nadat zij het water binnen zijn bereik had geplaatst en nog eenige beschikkingen voor zijn gemak gemaakt had, ging Cassy heen
Daarenboven weet Uwe Excellentie, dat ik een oud eigen op den moordenaar heb, zoowel als Uwe Excellentie.
Hij was een der opstokers van PIETER PANNE, wien ik
zat, na deze bekentenis, met haar hoofd in hare hand, en durfde hare oogen niet opslaan.
vroeg haar nu: of bij aanhoudendheid met haar van trouwen bleef spreken, en blijken van genegenheid geven
de oudste zoon nu uit Indië verwacht met vrouw en twee kinderen: twee jongens, Frans en Henri, al een paar jaren tegelijkertijd studeerende te Leiden, blijkbaar zonder veel plan nog om af te studeeren;
drie uitgaande meisjes, van wie het tweede nu trouwen zoû;
Toen de heer Lorry ontbeten had, ging hij op het strand rondslenteren.
De kleine, smalle, kromme stad Dover verborg zich voor het
voor zoover dit niet in hun cosmopolitisme weggesmolten was.
Othomar was met Herman drie maanden op zee geweest;
zij hadden Voor-Indië, China, Japan en Amerika aangedaan
Deeze Bekwaamheden vorder ik van U niet: hebt gy die, gy zyt er des te meerder om waardig indien gy er eene verstandige uitspanning van maakt, of er uwe gezondheid door bevestigt.
Maar gy kunt, zo als ik zeg, die missen, en echter zeer veel verstand hebben
Ze kon niet besluiten dadelijk op te staan uit haar ijsbeerenhuid: dat was bepaald een strijd.
Daarom stond zij met een ruk op en hare kanten en kwasten toch nog prettig om zich heentrekkende, ging zij naar beneden
riep mijn vader.  Daar ik mijn waar niet betaal, kan ik ze goedkoop leveren.
Zijt gij nu boos op mij, Machteld, om die kleine stoutheid, om het gulgauw uitgeflapt woord?
wij kennen elkaâr te lang om over een woord te veel of te weinig te twisten;
en zich gereed maakte om insgelijks af te dalen.
want de gevel had zooveel uitstekken en krullen, dat die zeer wel tot eene trap konden dienen
Zware vracht zelfs voor zijn kracht, zouden zijn breede schouders de dagen torsen.
Nu was het de nacht van smart, van duister en van tranen, die drupten zoo zwaar, dat hijzelve het ruischen meende van regen te hooren
olgende morgen.  k lees juist mijn brief over, voordat ik hem sluit.
k begrijp niet, waarom ik zoo n duister licht over het leven werp.
k wil je nog gauw even schrijven, dat ik me jong, gelukkig en levenslustig voel.
De heele club is natuurlijk om de haverklap op bezoek geweest, toen het mocht.
Ja, want stel je voor, twee dagen lang mocht er niemand bij me.
Dat vind ik, nu achteraf, zoo interessant.
Julie zei vanmorgen: 'Good gracious child, doe toch niet, alsof je een persoon van gewicht bent.
dat Herakles aan Erymanthos' bergvoet komen zoû in de komende dagen?
De verrassing gaf hem troost en bemoediging in.
Maar blijken deed hij niets aan zijn gastheer en hij zeide alleen, blij
En wanneer het weer van voren af aan begon, dan zou het evenzo geschieden.
Voor ons, voor u en voor mij is slechts dit ééne van betekenis: dat wij elkander liefhebben
en had een heimelijk gevoel dat zij voorzichtig moest zijn.
Wie heeft nooit de buitengewone kracht gevoeld dezer twee woorden, op zekeren toon een kind toegefluisterd: zeg niets.
Ja!  alreeds gepleit, voor eene strenge Vierschaar, en over een zeer teder stuk
als al de overige gedempte stemmen in de kamer.
Ongegeneerd, luid en driest klonk het schreeuwen van dat nieuwe menschelijk wezen, dat op onbegrijpelijke wijze hier of daar vandaan was gekomen
Elke kamer heeft haar afzonderlijken huurder, en elk huurder is doorgaans het hoofd van een talrijk gezin.
hecht ik toch waarde aan het even.
Ik wilde daarom leen ge chrift medebrengen, dat gewis mijn dood zou mto men het bij mij vond
dan om aan de haar omringende vrouwen eenige bevelen te geven.
Deze stonden op, en terwijl zij heengingen, kwamen de zwarte slavinnen uit den tuin, en plaatsten zich regt tegenover het venster, waar Ebn Thahar en de prins zich bevonden
in zooverre die er namelijk geen geloof aan sloegen, beter dan hij zelf nog kon weten was zijn berekening uitgekomen voor zooverre ettemie betrof.
e toestand van twijfelmoedigheid en verwarring, waarin zij thans verkeerde, was juist die, waarin hij zich gevleid had, dat zij geraken zou
van den Vrede dit principe erkennen, zoo zullen zij om sommige bladzijden, zinnen, woorden, geene ergernis ondervinden.
Iets van dien aard mengde zich m het snorren van den trein, terwijl hij al de stations voorbijsnelde, die allen zoo slim hunne groene oogen sloten en hunne roode oogen openden
wat zijt gij toch gelukkig, indien ik mijn lot bij het uwe vergelijk!
Gij hebt een knecht voor u, die u roskamt, wascht, versch stroo tot ligging, goed uitgeslagen haver tot voedsel en frisch water te drinken geeft
Stap uit het rijtuig en volg die bruiloft.
Waarom?  Om te weten, waarheen zij gaat en wie het zijn.
Stap schielijk uit, meisje, ge zijt jong.
Dit had haar, toen zij nog jong was en zelfs iets later, een zekere peinzende houding gegeven, bij haar man vergeleken, een schurk van eenige diepzinnigheid, een geleerde deugniet, behalve in de letterkunde, tevens ruw en sluw
Oogenblikkelijk bezielden haar het oude leven en hare oude gewoonte.
Zonder tijd te verspillen met een ijdel geroep om hulp waar niemand haar hooren kon, liep zij naar de plek van waar die geluiden gekomen waren
haar doel is de deugd, de Christelijke deugd en daarbij ergert zij zich aan alles en ziet overal vijanden, vijanden van Christendom en deugd
en gulden vijftig,' antwoordde ettemie, en meteen, zich tot erdrongen wendende, lichtte zij hem met behendigheid het mandje uit de hand en zette het weêr op zijn plaats: 'met uw verlof!
' voegde zij er bij: 'zulke voorwerpen vallen wat teêr om gehanteerd te worden als men ze niet koopt
jaren en kinderen henen, en verwisselde, omtrent den zelfden tijd, als waarschijnlijk BLOMMESTEYN de rivier van Suriname opvoer, den naam van Juffrouw WYNSTOK, met dien van Mejuffrouw WESTENDAAL, terwijl zij het geluk van eenen zeer braven man, dat door den dood eener beminde vrouwe gestoord geweest was
evenals twee gelijkgestemde harpen, die hetzelfde akkoord uitslaan.
Eindelijk, toen de pauze een geruimen tijd had geduurd, en ik reeds bedacht begon te worden dat Suzanna terug zou komen eer ik nog een woord gesproken had, hervatte ik het gesprek daar, waar wij het gelaten hadden
Toen de vader thuis kwam, zond hij eene boodschap naar Bounderby, om te verzoeken, dat zijn zoon terstond bij hem zou komen.
Het antwoord was, dat Bounderby, daar hij Tom in het gedrang gemist
Eensklaps zag men op de hoogte niets meer dan de artillerie en de tirailleurs, het overige was verdwenen;
de door de Fransche houwitsers en kogels verjaagde regimenten trokken af naar de laagte
Wij spraken over het schoone Friezinnetje, dat gij met u voerdet, zeide Arkel op een ijskouden toon.
Vader Syard zag den Bisschop met zooveel ernst in de oogen dat deze, hoe hij ook altijd meester over zich zelven bleef, niet nalaten kon
k ga op mijn teenen naar de bus om dezen brief nog even te posten.
e zult hem dus precies een post na dien anderen krijgen en je kan dus gelukkig niet lang boos op me zijn.
acht lieveling!  k hou heel veel van je.
We willen dat liever zoo vertellen, alsof wijzelven den tocht met Gerrit mede gemaakt hebben, inplaats dat we naar Gerrit luisteren, die zijnen tocht op zijne manier aan Cornelis verhaalt
omdat het toch niet de moeite waard is, dat een ander er op past.
JJJadat Sawyer op deze wijze het ongewone verschijnsel van de gesloten luiken had
Geen woord was over de lippen van De Ruijter gekomen, toen hij, door zijn persoonlijkheid alleen, het woeste zeevolk bedwongen had in diens voorgenomen baldadigheid.
Geen woord kwam ook nu over zijn lippen, toen hij, na nog een blik op de menigte geworpen te hebben, de osteria verliet
'Gij!  den zoon van schepen Meerman courtoisie leeren!
' riep de twaalfjarige knaap met kluchtige fierheid, 'mij, die mijne opvoeding heb ontvangen tegelijk met de jonkvrouw van Egmond
Het was niet George's souvenir.
Toen de oude Sedley haar de volgende maal verzocht te spelen, zeide zij, dat het instrument erg ontstemd was
Al deze reizen deed hij zonder zich ook maar eenigszins te ontzien;
want altijd bleef hij bij zijn voornemen om zijn geld te sparen voor Emily, als zij eenmaal gevonden zou zijn
Zoudt ge willen, dat die heer werd binnengelaten, juffrouw?
Ik weet niet wie het zijn kan, antwoordde mevrouw Sparsit, haar mond afvegende en hare mofjes
den volgenden dag sleurden dezelfde duivels Eline opnieuw willoos meê.
Maar wat kan men met zulk volk uitvoeren?
vroeg de opzichter en gesticuleerd.
Waarvoor ben jij hier eigenlijk .
Hij is achtergebleven om met uw dochter te spreken.
met zulk een oplettendheid te lezen, dat het scheen of hy ieder woord wilde spellen.
'De Heer Voorzitter zoû intusschen met de rondvraag kunnen voortgaan,' merkte De Witt aan.
très naïf, zeide zij weer met hetzelfde lachje.
De mannen zoeken naar verstrooiing en Alexei heeft behoefte aan gezelschap, daarom zijn mij al deze gasten zeer welkom.
was nieuwsgierig te vernemen, wat er nu tusschen hem en den os zou worden verhandeld.
Te dien einde begaf hij zich na het avondmaal bij helderen maneschijn naar den stal, waarheen hij door zijne vrouw werd gevolgd
maar hij was verliefd, en het lustte hem in deze omstandigheid de plaatsen aldus te schikken.
In de morgenuren houd ik mij in den regel bezig met Mathilde, en wij blijven samen lezen en werken tot aan het déjeuner;
daarna disponeert mevrouw over ons beiden, gaat uit rijden of wandelen met Mathilde, wie zij den Haag wil laten zien zoolang zij er nog lust en tijd voor heeft, en draagt mij allerlei bemoeiingen op in hare plaats
hem op een toon en eene wijze, welke slechts strekten om zijne bezorgdheid te vermeerderen, zeide, dat hij den volgenden nacht naar Bill Sikes zou gebracht worden
hij vooralsnog geen poging aan moest wenden om daarmede bij haar eenige uitwerking te doen, die wellicht falen en hem in dat geval belachelijk maken acob van ennep, laasje evenster delen zou;
maar daarmede wachten, tot hij rekenen kon, aan ettemie eenige belangstelling ingeboezemd en een bloot zedelijken indruk op haar gemaakt had
of de Breêstraat, gelijk studenten en Leyenaars die noemen: voorts met mij de derde deur het hoekhuis medegerekend, een omstandigheid, welke de lezer wel onthouden mag, daar zij van meer gewicht is dan hij vooralsnog vermoeden kan
de onomkoopbare rechters aannemen, gevoelt men zich verlicht, wanneer men in een riool ziet welk slijk er toe behoort.
zeide de Czaar, 'indien gij lust mogt hebben met uwe toekomende vrouw, op ANTJE wijzende u in Petersburg neder te zetten, zult gij ondervinden, dat ik den Hollanders, die in mijne staten komen wonen, bij uitstekendheid gunstig ben
Het was een natte morgen, en zeer mistig, en wij verloren spoedig het land uit het oog.
Over dag hield het evenwel op met regenen, en tegen den middag klaarde het weer geheel en al op
Rijd maar onmiddellijk naar het politiebureau, en gij zult tijdig genoeg aankomen, antwoordde Losberne;
De heeren namen afscheid van elkander
Maar wij haasten ons het te zeggen, de Hollandsche regenten van dat tijdperk hadden geene aansporing van de zijde des volks noodig, om de aanzienlijke personen, die zich bij de Republiek verdienstelijk hadden gemaakt, of van wie zij nog diensten wachtten, door openlijke hulde van hunne waardeering bewijs te geven
niet alleen de algemeene welvaart rechtstreeks bevorderen, maar ook even zoovele schakels in de keten zijn, die de menschen moet omslingeren en hen tot broeders, tot leden van één groot huisgezin vereenigen
Othomar keek neêr op zijn kind, ving dien vraagblik op en het was hem of hij in spiegels zag zichzelven weêr, of hij opving den blik zijner eigen oogen
hei!  Met de föhn zet ik niemand over het meer.
Ik heb vrouw en kinderen, en.
Help mij!  Zet mij over, en terstond!
met de achterloopers door elkaar gestoken op den stok van den knaap;
en deze, trotsch op zijn vracht en zich groot gevoelende boven al de boereknapen der gecombineerde Heerlijkheid Schoorl, Groet en
adat zij zich behoorlijk ververscht hadden, stegen zij weder op het rijtuig, en de eer deed opmerken, hoe de grachten der kaaijen van lissingen, die bij hunne aankomst droog waren, nu van verscheiden voeten waters waren voorzien, en de schepen, die toen in het slijk gezonken
door dien Marius, aan wien hij dezen man had aanbevolen!
Men was begeerig om te zien welke indrukzels de Pracht en de Kunsten, Betje Wolff, Proeve over de opvoeding die aan het Russisch Hof zo veele veranderingen gemaakt hadden, op hun zouden voortbrengen.
Ten dien einde bragt men hen in eene der allerheerlykste zalen des Paleises, en liet er hun eenige uuren
Rokesmith haastte zich van de behaalde overwinning gebruik te maken, want hij zag hoe treurig de tijd verwaarloosd was.
Hij zond Slop heen om het rijtuig voor de deur te halen
Zoo voortstappende hoorde hij niet ver van Valkenburg een woest gezang.
Die daar, zingen vast niet van den honger, fluisterde hij, Ik ga er eens op af.
hart en moedt in spreken, aer hy, beducht om t gieren van de naelt, oor t ys naer ndus dwaelt.
a een algemeen handgeklap, trad nu ijsbrecht van emstel ten ooneele, en de geheele chouwburg
En toen nam ik hem van haar aan, en zij zeide, dat zij mij niets geven kon, en ik zeide, dat ik zelf arm was en dus niets behoefde te hebben.
En toen zeide zij: God zegen u, en ging heen
Eindelijk waarom jaagt gij hen, die u komen kwellen, geen schrik aan door uw loeijen?
De natuur heeft u de middelen geschonken om u te doen ontzien en gij bedient er u niet van.
Dus vond hij geraden, om met zijne MAARTJE over het geen 'er tusschen hem en Ds.
BUITENHAGEN gesproken was, te zwijgen, tot dat zij een half uurtje vonden, dat zij alleen waren.
Nog dienzelfden avond gelukte dit, nadat het avond eten was afgeloopen en alle de kinderen naar bed waren
Men hoorde niets dan de geruste ademhaling van den dronken ouden man, die sliep.
Marius wachtte, in een angst die door alle omstandigheden toenam.
Het raadsel was onoplosbaarder dan ooit.
Wie was dit meisje dat
Ik ben hier nog nooit geweest, en neb hier nooit willen wezen, als mijn lieve zoon neen zeide.
En ik zou hier ook nu niet wezen, als ik niet gebracht was
Hare opbloeiende schoonheid had hem eerst getroffen;
nu trof hem, dat haar rok wat gesleten was, hare blouse niet frisch meer was, hoewel zij een paar rozen in den ceintuur droeg
Ik ben over dien jongen Heer van daag maar tamelijk te vreden geweest.
Hij keek uw' broêr JOHANNES eerst aan, met oogen, als of hij zeggen wilde, gij mogt van mijnen wege wel in Groenland gebleven zijn
Dan kan al uwe goedheid voor hen wel eens eene groote wreedheid blijken te zijn.
St.  Clare had bij zich zelven dikwijls eveneens gedacht, maar antwoordde nu toch achteloos
Waarlijk, ik begrijp zijne toegeeflijkheid jegens die heertjes van luttel verwachting, wier hoed op het linkeroor zit, wier neus van karbonkels schittert, wier gebaren zoo ruw zijn, ik begrijp haar niet half zoo goed als de genade, welke hij, allengs milder, aan Jan Hagel en Jan Rap en zijn' Maat bewijst
Hij ging er zich, gelijk den vorigen dag, nederzetten en zag van daar in het verschiet duidelijk den witten hoed, het zwarte kleed en voornamelijk den blauwen glans.
Hij bewoog zich niet en ging eerst naar huis, toen de poort van den tuin gesloten werd
of nalaten hulde toe te brengen aan de verdienste van een zeeheld als den Heer Tromp.
' Terwijl dat het genoemde drietal zich aldus onderhield, viel in een ander gedeelte der zaal een gesprek voor van geheel verschillenden aart.
Tot weerziens, gravin!  Nu, vaarwel, melieve!
antwoordde deze.  Laat mij eerst nog uw mooi gezichtje eens kussen.
Als oude vrouw mag ik ronduit zeggen, dat ik u hartelijk lief heb gekregen
een stekel, die héel erg pijn deed, als een doorn, fyziek, in vleesch.
Zoo zacht treurigjes klonk hare stem, boudeerend na de stoute-kindstem van zoo even
Dit vonnis werd op staanden voet volbragt, en maakte het mededoogen der toeschouwers, zelfs dat van den ruiter, gaande.
De regter wilde mij ook nog een' voet doen afhakken, maar ik bad den ruiter genade voor mij te vragen;
En wat er gebeuren zal als ik den sinjeur snap op het luistervinkje-spelen, - nu, daar zal ik mij wel uit zien te redden.
Eerst liep hij een paar gangen om, bij welke gelegenheid hij opnieuw bemerkte, dat men hem scheen te ontwijken
in Petersburg bleef.  Sedert haar gesprek na de soirée bij vorstin Twersky had hij niet meer met Anna over zijn verdenking en zijn ijverzucht gesproken
Bij deze woorden gaf zij haar moeder al haar geld over de tafel, zonder een woord te spreken, en keerde naar haar eigen kamer terug om haar oogen uit te
want zij waren vermoeid, daar zij den heelen nacht gedanst hadden: zij waren zeker ziek
Nadat onze reiziger zp ontbp gedaan en zp matig gelag betaald had, stapte hy over den drempel van de Klok en Klepel, en begaf zich, in de richting
Hij heeft mijne bede verhoord, Hij wil uwe zwakheid te gemoet komen door zelf tot u te spreken;
niet het eerst door de Schrift - maar door de tastelijke bewjjzen Zijner zoekende liefde, opdat gij niet twijfelen zoudt dat Hij - u
Mijn recht noch mijn doel zullen den Heer Ambtman raadselachtig voorkomen,' zeide AMBROSIUS.
'Ik heb in mijn leven zoovele incidenten niet bijgewoond,' zeide VAN BLEISWYK, zich van vermaak de handen
Eene rilling voer hem door de leden, en willoos, zonder zich bewust te zijn, wat er met hem gebeurde, volgde hij den agent naar het bureau.
Een half uur later viel de ijzeren deur der gevangenis met een' akeligen, doffen slag achter hem dicht
Evenals in het noorden na den eindeloozen winter in weinige dagen het doodsche sneeuwkleed voor het van leven tintelend lentetapijt plaatsmaakt, alsof de natuur zich haast den verslapen tijd intehalen, zoo doorgloeide haar borst
Ik bracht den boer bij Holmes en deze zond den verschrikten man met een briefje naar dr.
Maar terwijl hij daar zat te luisteren, overkwam hem iets vreemds.
Een duistere herinnering dook in hem op, en verstoorde zijn genot.
Hij zag voor zich een Tatertroep, zooals die gewoonlijk door het land trok.
Hij was overtuigd, dat hij in de eenvoudigheid, onschuld, natuurlijkheid en zekerheid van hetzelve die rust en zelfvoldoening zou vinden, welker gemis hij nu zoo ziekelijk gevoelde
Ik voel me onwel' 'Dan zou ik een ogenblik gaan liggen;
heb je pijn of voel je je koortsig' Marie gaf geen antwoord Langzaam ging zij de achtergalerij uit en haar kamer binnen;
Zij vreesde dat hij haar in zijn ziel laakte, omdat zij zoo van alles voor hen verzon, voor hen dacht en over hen waakte zonder dat zij het wisten
Ik kan mij haast niet verbeelden, dat ik mijn' vriend VAN DIJK hoor spreken.
Is het mogelijk, dat gij, die anders zulke heerlijke denkbeelden over het schoone hebt, zoo bekrompen van begrippen zijt, zelfs omtrent het Opperwezen
De iiguur op het zand werd nu uitgerekt, en dwaalde af naar een kromme kleine bocht, die op de klip dicht by ons eindigde
Och, wat een dagen en menschen waren er heengegaan, sedert de inkt nat was!
Het schrijfboek, nog op de tafel, was door zijn hand beklad
Jagen, stelen ende stropen, Al dat ruze of moeite kost Daervan zyn wy hier verlost.
Rusten is ons bezig houwen, Rusten en malkaêr aenschouwen En beschouwd zyn van de liên Die ons allen geren zien
naar de kelders, om inlichting dienaangaande.
Zoodra de pakhuisbaas zyn hoofd in de kamer van den patroon stak, verried zyn gelaat dat er dien morgen
Het bleek echter zoo duidelijk, dat John's botheid niet geveinsd maar een gevolg van zijn schrik was, dat de onbekende
Het spijt my,' vervolgde hy, met het pijnlijk gevoel dat ieder welgeaart mensch bezielt wanneer hy zich genoodzaakt ziet, de toegevendheid in te roepen van iemand, wien hy in den grond achting noch vertrouwen kan schenken: 'het spijt my in de daad;
En groote landgoederen met oude kasteelen, met torens voorzien en met uitgestrekte parken, waren er in het geheel niet.
De wilde ganzen hadden den weg over Gothland genomen ter wille van Duimelot
Wanneer ik haar aanzag, voelde ik, dat mijn oogen haat uitstraalden en mijn tanden op elkander klemden, als wilden ze iets vermorzelen door hun beet.
En wat viel er te doen tegen iemand, die geen ander verlangen had dan als een dood lichaam aan me te blijven hangen, verbonden door een artikel van de wet
Die anders zoo ruwe en barsche matrozen toonden voor het meisje een toegenegenheid, welke waarlijk treffend was.
En ook Veritas, die als matroos dienst deed en van De Ruijter de toezegging had gekregen, dat deze, onder verzwijging van het verleden, zijn best zou doen, om hem bij de Nederlandsche koopvaardijvloot een eerlijk stuk brood te doen verdienen
terwijl een traantje in hare oogen blonk en zij zachtjes haar hoofd tegen zijn schouder drukte, gelijk een kind dat om vergeving vraagt.
ik ben ontevreden op Adeelen en op mij zelven;
de ademhaling belemmerde, de longen samenkneep.
In die verstikkende atmosfeer moest zij neerbuigen om het bont er uittehalen dat bovenop lag.
dat zich Deianeira verwonderde en af vroeg wie ginds, vreemd, en zekerlijk, om haren tred, van geboorte aanzienlijk, tusschen Herakles' dienaren zich had op gemaakt naar zijn huis.
tot eene burgerwacht, en zonden ieder uur patrouilles door de straten.
De inwoners der City draalden niet dit goede voorbeeldtevolgen;
alles juist op de maat zijner muziek.
Bravo!  zeide Haley, hem een vierdepart van een sinaasappel toewerpende.
Jim, loop nu eens zooals oude
George, Een ongeluksvogel 'Hoe gaat het, arme zieke,' vroeg hij met deelneming.
'Wil de arme kranke ook een glaasje wijn tot versterking, een enkel glas wijn is zoo goed
et dorp lag toen niet, als tegenwoordig, op een uithoek der gemeente, maar werkelijk nagenoeg in het midden van eenige buurschappen of gehuchten, en aan die ligging
Meta leunde tegen haar moeder aan als een toonbeeld van wanhoop, en Jo liep de kamer op en neer, terwijl ze Laurie voor alles uitmaakte.
Opeens stond ze stil, nam de beide briefjes op, en na ze nauwkeurig vergeleken te hebben, zei ze beslist
De politieke meening van den heer Mabeuf was een hartstochtelijke liefde voor planten en bovenal voor boeken.
Hij had, zooals iedereen, de lettergreep ist tot uitgang, zonder welke niemand in dien tijd kon leven, maar hij was royalist
om mij op een groot stuk hout te plaatsen, dat wij hadden medegebragt, om er het vuur mede aan te stoken.
De lieden uit de sloep kwamen behouden aan boord, en eenige der rondzwemmenden werden opgevischt;
terwijl andere in de diepte wegzonken en verdronken
over zijne te ver getrokkene naauwgezetheid, en hij beloofde aan JOAN, dat niets van hun gesprek buiten deszelfs toestemming zoude uitlekken.
'In allen gevalle,' zeide hij, 'kan ik de biecht wel hooren, als er toch geene absolutie op volgt
rector en de leeraar legden een gunstig getuigenis af van Willems gedrag op school.
De geneesheer verklaarde, dat de toestand van den gewonde voor het oogenblik geen levensgevaar meer opleverde, doch zeer ernstig bleef, en van dien aard was, dat jarenlange verpleging noodig kon zijn
Ik geloof wel, dat ik het element in me heb me in Parijs te amuzeeren.
- Jij?  Zij streelde hem met hare handen over zijn gezicht, over zijn borst, tot langs zijn beenen
Wie Hem liefheeft moet zich verheugen in den dood, in het uur, dat God zijn ziel ontvangt om bij hem te worden verzameld
en de aard zijner scherts, die altijd onschuldig en vroolijk bleef, wonnen het hart van den Olderman, die bovendien, wanneer hij den jongeling aansprak, zich tot hem getrokken gevoelde door een onverklaarbaar gevoel, waarvan hij zich geen rekenschap wist te geven
En langs zijne gordijnen naar beneden te gaan, even goed kon hij uit het venster naar beneden springen;
In zeker opzigt had het koord, dat hij vervaardigd had, aan het doel beantwoord;
Kokend schuim kwam op zijn lippen, en hij werd uitzinnig van woede.
Dan liet hij de Fransman eensklaps los, en zijn hoofd tegen zijn borst gebogen hebbende liep hij tegen hem op.
Gelijk de stormram die tegen een muur beukt, schokte het voorhoofd van Breydel tegen de borst van zijn vijand, dat deze wankelend achteruit stapte en nu ook sprong het bloed hem langs neus en mond uit
deze ongelijkmatigheid werd wel door Goedelijns opgemerkt en berispt, maar dat leidde dan slechts tot tijdelijke verbetering.
Overigens ging alles aanvankelijk goed, hoewel niet zoo prettig als men verwacht had.
De maan bleef achter de wolken verscholen, en een droeve damp, uit het water opstijgende, hulde alles om hen heen in een dichten, vochten nevel
Hij was blij daaruit op te maken, dat de jongeman een kunstenaarsblik had, Enkele boeken, ziet gij, zei Pecksniff, terwijl hij sierlijk met zijn hand naar den muur wees, die in ons vak te pas komen
en luister.  Geheel opgetogen reed ik na haar toe;
Sterk was de boog maar zwaar, zwaarder woog mij de boog dan de knots, ik wéet niet waarom, maar het zwaarst van mijn wapenen wogen de pijlen.
Zelfs toen zij minderden, wogen zij zwaar
hij vleide mij met de hoop, dat hij ze misschien zou terugkoopen, en zoo ging het een paar weken.
Eens was ik uit wandelen en kwam de calaboose voorbij
erwijl zij met deze twee jongelieden deze beelden met veel aandacht bekeek, en derzelver namen las, bij welke reeds de oudste, als een waardig leerling van zijnen vader, haar eenige bijzonderheden uit sommiger
We zullen bepaald goede vrienden zijn, Augusta!
Dat zijn we immers altijd geweest.
Heb jij nog wel eens gedacht aan den tijd, toen ik nog hier woonde?
De vrouw van Acquin was een jaar na de geboorte van Lize gestorven en sedert dien dag was Martha, die slechts twee jaar ouder was dan haar broeder, een moeder voor het gezin geworden
Ik weet niet wat er in hem is, maar er is iets in hem, iets anders dan in andere menschen.
Louis Couperus, Extaze
Welk een ongedachte voorspoed!
Ulrich, Heinrich en Gottlieb ook dood!
Hoe zij het dragen zoû in een tête-à-tête, als zij toe kon geven aan hartstochtelijkheid.
Hier wist hij het, hoe zij het dragen zoû: glimlachend, als vrouw van de wereld
ijdelheden en dwaasheden naar het hoofd wordt gegooid, met zeepbellen terug kan gooien.
Als ik over alles wat ik mis niet zit te peinzen en te morren, dan is dat des te beter voor mij
Van den Broek was met de hernieuwde kennismaking volstrekt niet ingenomen
opgenomen was, werd het natuurlijk haar plicht p i s zich bij haar weldoeners aangenaam te maken, zooals zij zeide, en haar uiterste o JL o best te doen hun vertrouwen te winnen
Mij werd warme soep en een gebraden hoentje voorgezet, terwijl Bucket in eene andere kamer at en zich droogde, maar ik kon niets daarvan over de lippen brengen, hoezeer het mij ook speet de goede menschen zoo te leur te stellen
LIJNSLAGER sprak niet veel over de reis, zoo, omdat hij, als in zijne jeugd veel gereisd hebbende, 'er niet veel zwarigheid in stelde, als ook, omdat hij het nadeelig oordeelde bij zijne vrouw aandoeningen op te wekken, die tot niets konden dienen
lachte met het nog tandelooze mondje, en, evenals een visch met zijn vinnen doet, begon het met de handjes op zijn gesteven rokje te slaan
Als een neger zich stilhoudt en niet beproeft weg te loopen, heeft hij een goeden tijd bij mij;
zoo niet, dan is het zijne schuld en niet de mijne.
Tom verzekerde Haley dat hij niet van voornemen was om weg te loopen
vroeg Alexei Alexandrowitsch.  Zeer onrustig, antwoordde de kindermeid.
Miss Edwards denkt, dat de minne geen voedsel genoeg heeft.
en hebzuchtig verlangen koesterde om iedereen, behalve mij zelf, van haar af te houden, om alles in alles voor haar te zijn, speciaal op dit noodlottige uur
Toen.  verscheen tusschen Abderos en den Stier de Held en de touwstrik kronkelde uit.
En wie Abderos gered had van den dood, wijdde Abderos zijn eenzaam leven
bijna een half uur duurde, begon ik te vloeken en hem te verwenschen.
Maar hoe meer leven ik maakte, hoe minder hij zich haastte.
Eindelijk echter nam hij het scheermes weder in handen, en schoor mij gedurende een paar seconden.
en de zaak was hem nog even duister als te voren.
Als hij wilde, kon hij wat er in hem omging volkomen verbergen, en aan zijn uiterlijk kon ik dan ook volstrekt niet bemerken, of hij al dan niet tevreden was over den stand van zaken
Dit gezegd hebbende, gaf hij de noodige bevelen om EUGENIO na te spooren.
Alle vervolging was vruchteloos: echter ontdekte men, na een naauwkeurig onderzoek, dat iemand, wiens beschrijving zeer wel met die van den Pater overeenkwam
Ik heb hct spoor gevonden, waar ze de rivier doorgegaan zijn, en verder over de velden.
Zeker Augusta de Wit, Orpheus in de dessa zijn ze het bosch ingegaan!
en westen zag zij de stad aarlem, en achter dezelve de duinen, dat stevig bolwerk, waar op de oordzee hare krachten spilt;
verder de nu wel ontbladerde maar toch boomrijke streken van albrechtsberg, elsen en den everwijk
Op het volgende oogenblik plofte hij neder, als een os onder de bijl van den slachter, een helder licht drong binnen, vriendelijke gezichten verdrongen elkander in de deur
waarna hij doodsbleek ging zitten.
Al had hij Clennam een slag toegebracht, de uitwerking zou niet minder geducht zijn geweest.
zij hadden zooveel vernomen van de bedrevenheid van laatstgemelde in zang- en toonkunst, dat zij er bijzonder op gesteld waren, haar eens te hooren.
ol, die geen reden kon hebben om het gedane verzoek af te slaan, had den eerstvolgenden oensdag genoemd
en intrigeerden tegen elkaâr, hadden een welwillenden feestlach, en ontvingen iedereen.
Men was het er algemeen over eens, dat de baronin veel werk had gemaakt en haar boom prachtig was, en haar slaapkamer aardig omgetooverd in een
Hoe dwarrelen mij de gedachten door het hoofd!
Hoor eens!  gij kunt niet begrijpen, hoe goed je woorden mij gedaan hebben
En deze zijn lust was koren op des penghoeloe's molen;
hij nam hem mee naar zijn huis, of hij bezocht hem, en dan baden zij samen en zaten tot laat in den nacht zacht en met overtuiging te spreken over den koran, de soerah's, de
Trottle antwoordde niets, dan dat ik zyne goede mevrouw was.
Hjj keerde zich dadelyk om en stak zyn hoofd uit een open venster op het portaal, om naar beneden in de straat uit te kyken
Willem wilde zich vol afschuw verwijderen, maar de zwarte stond op en hield hem bij de mouw vast.
Tegelijk haalde hij met de vrije hand uit zijn' warbosch van vuile, witte haren eene smerige steenen pijp te voorschijn en wees met den vinger in den kop.
de wilde echter hield stevig vast en liet zijne scherpe, witte tanden zien
aar waarde, naar waarde,' boezemde uit, is deze lofspraak over den beroemden geleerde.
w vaderland!  mag zich, gelijk op zeer vele andere mannen, ook beroemen, dezen man voortgebragt te hebben
wie zij dan ook wezen mocht, nooit zonder de andere drie in het publiek kwam, zijn wij niet zeker of de buren ooit ontdekt zouden hebben wie de ware mevrouw Robinson was, indien er niet een zeer gelukkige gebeurtenis had plaats gegrepen
De jongen verwaarloost nu zijn muziek, en ik ben er blij om, want hij begon er al te veel van te houden.
Maar de piano wordt niet beter van dat ongebruikt staan;
zouden niet een paar van uw meisjes er nu en dan eens op willen studeeren, alleen maar om te zorgen, dat zij niet ontstemt
Ik begrijp niets van uw overhaast vertrek, nu drie weken geleden, schreef hij: gij zijt mij daaromtrent nog altijd eene opheldering schuldig, die ik u verzoek mij dan te komen geven.
Die man is zoo wreed niet als ge wel meent.
hij is afgetobt en kan niet meer werken en hij heeft ingezien, dat hij niet van honger kan omkomen om u te voeden
hoe kunt gij met mogelijkheid op dat denkbeeld komen?
Heb ik u zoo weinig bewijzen van mijne liefde gegeven, dat gij mij tot zulk eene laagheid in staat acht?
En indien ik die laagheid kon begaan, zou ik dit kunnen doen
de prins voelde zich waarlijk al uitgerust, had goeden eetlust, was vroolijk, prees den kok en den beroemden Lyciliër.
Toen de hertogin hem na het lunch voorstelde een kleinen toer te maken in den omtrek, vond hij dit een uitstekend idee
Dia beroerde zon schijnt hier nooit naar binnen.
Hij zat te wachten op zijn eten en de blik, waarmede hij door de tralies de trap afkeek, geleek veel op dien van een wild dier in dergelijke omstandigheden
en allen gingen zitten om elkaar eens op te nemen, terwijl Mevrouw Jennings met haar verhaal voortging, onder de wandeling door de gang naar de zitkamer, ditmaal tegen Sir John.
Mevrouw Palmer was een paar jaar jonger dan Lady Middleton, en in elk opzicht geheel verschillend van haar zuster
Dien avond ging ik slapen zonder te bidden.
Of eigenlijk lag ik nog uren lang wakker, en ik hoorde de klokken slaan, de groote klok buiten, en de gangklok, en het klokje op de slaapkamer dat een heel eind achteraan kwam, net of het nog te klein was om de grooten al bij te houden
Wat wilt gy? ' zeide van Espenblad: 'het moet u niet verwonderen, mijn waarde Heer de Gourville!
dat wy Nederlanders niet veel om een tytel geven, wy, die zoovele Prinsen en groote Heeren in onze dienst hebben, die met den hoed in de hand staan voor onze Regenten
Maar wat geeft ge mij, als ik u zeg, wat ge nog meer moet doen
Hij zweeg, sloeg met de vuist op de tafel en knarsetandend voegde hij er bij: Ik zou de wereld willen verslinden!
Een dikke vrouw, die even goed veertig als honderd jaar oud kon zijn, zat op haar bloote voeten voor den schoorsteen gehurkt
En in het huis, waar hem Ifitos liefdevol borg, is het kind, dat Herakles nooit meer terug zal zien en aan zijn voet ligt de vrouw, die Herakles nooit meer omhelzen zal
tegenover hem, met de handen op de leuning van een stoel gesteund, staat Dorus.
Hij is bleek en zenuwachtig.
Vriendelijk vraagt dokter Abels: Je bent dus zoo even aangekomen?
Weest gerust!  En nu, wel te rusten!
De knaapjes klauterden de ladder op naar hun slaapvertrekje op den zolder, doch pas waren ze daar, of er werd op de deur geklopt
U behoort tot den interessantsten kring van Petersburg, zeide Anna.
Het is mogelijk, dat voor hen, die niet tot ons behooren, het leven nog vervelender is, maar wij
Veroorloof mij derhalve, dat ik oprecht mijn meening zeg.
Ik wil met het begin aanvangen.
Je hebt een man gehuwd, die twintig jaren ouder was
VAN DIJK 'en evenwel de toeleg was buiten twijfel op ons.
- 'Gij zult nu wel aan ons de reden van dien boosaardigen toeleg willen openbaren.
Ik vlei my daar ook niet mede,' zeide de Prins: 'en ik geloof, dat, gelijk het Hof nu blijft samengesteld, al wie verdacht wordt van de Regentenparty te zijn toegedaan, wel zal doen, niets te wagen, dat hem onder het bereik der Justitie zoû kunnen doen vallen
Zoover gij weet;  wie zal biechten als hij een blauwtje heeft geloopen?
' zei Karel Zegers, de Germaan die zich zelf mogelijk verried.
'De dame, die een burger jongmensch een blauwtje heeft laten loopen, leeft mogelijk in de stille verwachting dat er blinkende épaulettes uit de nevelen der toekomst zullen opdagen
Een nieuw gelach deed zich hooren, doch nu stelde Claus zich beleedigd aan en schreeuwde: Het staat je mooi een doof mensch uit te lachen!
Hij stapte over een sloot, klom over een heg, verwijderde eenige struiken, kwam in een verwaarloosden tuin, ging stoutmoedig eenige schreden voorwaarts, en zag eensklaps aan het einde van den braak liggenden grond, achter hoog kreupelhout, het hol
hij ook geen bezwaar er in zag, ten bate van het werk in den Wijngaard, bij 'de getuigenis van zijn geweten,' naar Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp Paulus' woord aan die van Corinthe, eens anders gedachte mede te deelen, 'die God dezen gegeven heeft, om zijnen dienstknecht te toonen,' gelijk het heet in de Openbaring
Een zacht gerinkink werd gehoord, maar dat kwam niet van den vreemdeling, die zich los en met veerkrachtigen tred voortbewoog, maar van de slaven, die het lichaam omwendden, om den bezoeker met kinderlijke nieuwsgierigheid na te zien.
Welk een afwisseling in hun ellendig, eentonig leven
Hij was toen stervende en niet in staat haar eerste toenadering af te wijzen.
Zij had die zin om voor dokter te spelen, welke sommige honden bezitten.
En zoals een moederpoes haar jongen wast, zo waste en reinigde zij Buck's wonden
Zaligen bederven, als zij weten kon, dat haar Juliaan een onverlaat was geworden, die zich liet omkoopen tot moord en verraad!
Neen, neen!  ik heb wel en wijs gedaan, dat voele ik duidelijk, want ik was sedert lang niet zoo tevreden met
gaf nadere ophelderingen.  De inspecteur had zijne opsomming en de woorden, welke hij daar had bijgevoegd, uitgesproken met zijne ellebogen op zijn lessenaar
welk voornemen echter door ontstane hindernissen geen voortgang had gehad.
Toen zich nu, bij gelegenheid van het feest te Haarlem, talrijke scharen van vreemdelingen derwaarts begaven, en er, gelijk wij boven gezien hebben, geene genoegzame huisvesting voor allen was
De reiziger beantwoordde die vragen.
Zijt gy hier gekomen, mynheer, om myte zien?
Ja.  Ik had van u gehoord en kwam om u te zien
de man riep hem even terzijde en vroeg hem: Hebt gij er nooit eens over gedacht, welken weg ik u wilde aanwijzen om u het best op den Spanjool te kunnen wreken?
Ik beloofde het u te zullen zeggen, toen ge de laatste maal bij me waart en naar Delft gingt
en peinsde hij op de houding, die hij bij deze gelegenheid moest aannemen.
BOTBERGEN, die, zooras JOAN hem niet meer toesprak noch met zijn' verwoeden blik bedreigde, zijnen moed weder voelde herleven, had eene fiere en onversaagde houding aangenomen
De eerste schemering van de morgenzon zag zij met eene mengeling van vreugde en kommer, ongerust, wat haar de dag baren zou.
, Het leven van Hillegonda Buisman Op den bepaalden tijd stond het rijtuig voor het buiten van juffrouw KROMBALG, en weldra stapte zij er op met hare dochter, HILLEGONDA en
plotseling aangegrepen door een van die geheimzinnige en vreeselijke slagen, die somtijds den mensch, door hem in de ziel te treffen, verpletteren, den mensch dien de openbare rampen niet zouden doen wankelen
ik ben niet van van daag of gisteren, en heb nog al vrij wat in de wereld gezien, maar ik heb wel meisjes en vrouwen gekend, die uitmuntend kiesch, ja vroom waren in alle hare uitdrukkingen, vooral wanneer er meer dan één getuige van hare woorden was
zeide Stipan Arkadiewitsch en stiet hem aan den arm.
Ik heb je verteld, wat ik weet en verhaal dat volgens mijn inzicht alle kansen
wij uwe slavinnen, bereid om uwe bevelen te ontvangen.
Niets ter wereld verwonderde mij zoo zeer dan de ijver, die deze schoone dames aan den dag legden, om mij alle mogelijke diensten te bewijzen
Hier en daar hadden de Engelschen in de doornhagen, die de vlakte omgeven, schietgaten gesneden, tusschen de takken den mond van een kanon geplaatst, en van het kreupelhout verschansingen gemaakt.
Hun artillerie lag achter het struikgewas in
Dat Augustus heeft moeten geschieden.
In de kalmte van den nacht zie ik dat dan klaar voor mij, beneden mij, beneden den wijden kring van mijn warend oog.
En dan wordt dit eene luciditeit, waarvan ik huiver