AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
terwijl ze daar zat en alle hoeven langs den weg herkende kon ze zich niet begrijpen dat alles thuis niet meer was als vroeger vader en moeder en de broers en zusters zouden op de stoep staan om haar te ontvangen
we zijn toch nog niet zoo stokoud wel moeder en vader lachte hartelijk terwijl hij dat zei ik geloof dat je t nog prettig vindt deze hoeve te verkoopen waar we zoo aan gewerkt hebben zei moeder
maar ze wachtten er zich wel voor zveel te rooven dat de wilde ganzen niet meer in het dal zouden durven wonen op hun beurt hadden de wilde ganzen niet weinig dienst van de
waar nu enkel kale steenen waren en de plantjes die ze nu uitzetten zouden langzamerhand hooge boomen worden misschien zouden van hun hout groote huizen en mooie schepen worden gebouwd
maar hij durfde niet op de plaats te komen t duurde niet zoo heel lang voor ze weer buiten kwamen en toen brachten vader en moeder hen naar het hek t was opmerkelijk hoe blij ze nu waren
zei yksi van vassijaure nu wou de jongen de gelegenheid waarnemen om akka te zeggen dat hij vond dat ze hem meê moest laten gaan naar de kulla maar hij werd daar weer in verhinderd doordat een groote vogel haastig neerdaalde tusschen de ganzen
kwam de berenvader aanklauteren langs den rotswand de jongen werd wakker doordat hij steenen en gruis losscheurde terwijl hij neerkwam langs de oude groeve hij durfde zich niet veel te bewegen maar draaide zich toch voorzichtig zoover om dat hij den beer kon zien t was een vreeselijk grof
de duiven waren nauwelijks weg of ze hoorde een paar luide kreten uit den tuin en toen ze daar haastig heen ging zag ze iets heel vreemds daar stond een klein klein dwergje niet veel grooter dan een handbreed en vocht met een katuil
en de blauwe vlekken op de vleugels vond ze zeker dat het jammer zou wezen als hij sterven moest ze maakte gauw een mandje in orde waar zij den vogel in neerlei als in een bedje
dan zou daar geen watermuur en geen kroos meer zijn voor de groote eenden en geen jonge visschen en kikkers en muggelarven voor de jonge dan zouden al die bosjes riet verdwijnen
wij zijn anna en brita maja van engärde zei de oudste en we wilden om nachtverblijf vragen hij nam de uitgestoken handjes niet aan en was juist van plan die bedelkinderen weg te sturen toen een nieuwe herinnering in hem opkwam
de jongen was in een van de groote kerkbuurten gekomen zooals er zooveel zijn hooger op het land maar die men in t geheel niet vindt op de vlakten de woonhuizen
wat jammer dat ze heengaan zonder te zingen dacht hij t zou immers een kleinigheid zijn even te gaan vragen of hij daarbinnen het zou kunnen verdragen waarom gaat er niemand naar de villa om dat te vragen
maar den een of anderen kant uit vallen moest t werd nog erger toen ze aan den grooten vogelstoet kwamen waarvan de grijze gans had gesproken werkelijk kwam de eene vlucht na de andere aanvliegen allen
we zijn wel vrij dicht bij west vemmenhög nu zei akka en ik dacht dat je misschien een poosje naar huis zoudt willen gaan
en waar vijftien menschen liepen was t zoo'n geraas van voetstappen dat niemand kon hooren hoe t grint onder zijn klompjes knarste om de kinderen moedig te houden onder de lange wandeling begon de onderwijzeres hun oude sagen te vertellen
de oude arenden vertoonden zich nooit weer en zij moest alleen het arendsjong al het eten bezorgen wat hij noodig had ze gaf hem visch en
geweldige ahornboomen om de plaats en groote kruisbesplanten vol lange takken in den tuin boven op den windhaan zat de spreeuw en zong zoo hard dat het wijfje dat in t nestje
en in dat oogenblik herinnerde hij zich alles wat de ganzerik en hij hadden doorgemaakt op bevroren meren en stormachtige zeeën en onder gevaarlijke roofdieren
hij had er over gesproken dat nääs een heel oud landgoed was maar meer dan een groot mooi buiten was het niet geweest vr de oude heer die t nu bewoonde
weg weg roover weg vogeldooder riepen ze en ze hadden zoo'n spektakel gemaakt dat de boer er opmerkzaam op werd en kwam toeloopen toen had de arend moeten vluchten en de jongen had geen korrel gekregen
dan toen de jongen ze van boven af zag t was toch nog niet zoo verkeerd dat ik ze voor zeespoken hield dacht hij waar vindt je t het beste om met zoeken te beginnen rosenbom zei de bronzen man
zal ik je gelooven zei hij hij werd steeds zieker en eindelijk moest de student wel heengaan omdat hij zag dat hij den andere maar erger maakte toen hij thuis kwam voelde hij zich plotseling zoo uitgeput van vermoeidheid dat hij zich nauwelijks kon voortsleepen hij zette
dat ik er mijn heele leven aan zal moeten denken dat ik een mensch ongelukkig heb gemaakt zei hij hij meende dat hij dien nacht niet zou hebben kunnen slapen maar vreemd genoeg hij sliep in
hij zweeg en zwom voort zoo snel hij kon maar het hielp niet de zwanen werden al brutaler wat is dat voor een kikker dien hij daar op zijn rug heeft vroeg een van hen
verhief zich hoog in de lucht en vloog met den heelen troep verscheiden mijlen ver over de vlakke velden van färs en de met jeneverbessen begroeide heuvels van den bergrug van linderöd
als er een rotswand in den weg stond klauterde hij naar boven zoo lenig als een geit en als hij er later weer af moest zette hij de pooten bij elkaar en sprong van de steile hellingen af
de student ging zitten lezen en keek niet op van de papieren eer hij het laatste blad gelezen had toen hij het uit had was hij heel tevreden
kreeg hij zoo'n vreeselijke oorvijg dat hij meende dat zijn hoofd in stukken zou springen hij vloog eerst tegen den eenen wand en toen tegen den anderen en eindelijk viel hij op den grond en bleef daar bewusteloos liggen
of de jagers die in den herfst hier komen om patrijzen te schieten of de schilders die hier op alvaret de schapen en de windmolens zitten schilderen ik zou willen weten of een van hen het begrijpt dat dit eiland hier een vlinder is geweest
hij voelde een diep medelijden met die arme beesten die in de macht van de wilde dieren waren hoewel ze eigenlijk geen andere meesters boven zich mogen hebben dan de menschen
en al dien tijd dat ze zat te broeien dacht zij er aan hoe blij de vrouw met die kuikentjes zou zijn haar meesteres was natuurlijk nieuwsgierig waar zij al dien tijd bleef ze zocht haar maar vond ze niet
liever deed ze dat dan alleen gelaten te worden zonder een levend mensch in haar nabijheid toen ze op de rotsvlakten waren gekomen sloeg de jongen een tent op voor t meisje op een mooie groene plek die bij een rotsbeek lag
t was zoo goed als uitgemaakt dat ze t plan zou opgeven maar ze vond toch dat het prettig zou zijn iets moois over zweden te schrijven en ze had moeite dat werk aan anderen over te laten
en ook de andere ganzen niet maar sloop zachtjes en ongemerkt voort over t moeras hij wist niet recht waar in de wereld hij toch was of het in skaane
die de boer had ontdekt liep langs den buitenkant van den berg zoodat het niet moeilijk of lastig was het erts uit te breken hij en de knechts sleepten brandhout uit het bosch en legden groote vuren op den berg aan daarop lieten zij de ertsblokken door het eene vuur na het andere gaan
weer stond de boer voor het vuur en dacht aan het paard toen hij hoorde dat iemand aanklopte hij ging naar buiten om te zien wat het was
als het wat verder in de lente was geweest zoodat de nachtegalen in het park van djupadal geweest waren zouden ze later vele nachten hebben gezongen van den strijd van gripe
een van dalecarlië en een van wermeland uitnoodigde tot een wedstrijd in t spijkers maken de uitnoodiging werd aangenomen en de drie smeden kwamen hier in kolsätt bij elkaar de dalecarliër begon
de jongen liep dood verschrikt weg en begon te zoeken hij vond een plaats waar de muur van ottenby zoo afgebrokkeld was dat hij er over kon klauteren later
en zei wat ter wereld heb je toch met dit land uitgevoerd heilige petrus petrus stond ook heel verbaasd rond te kijken hij had gemeend dat niets voor een land zoo best was als veel warmte
en daarom zul jij het broederdeel hebben onmiddellijk daarop stierf de oude reus en langen tijd waren de beide dochters even getrouw aan hun woord t gebeurde meer dan één armen houthakker of jager
de hoeve heet lillgärde van t jaar als verleden jaar van t jaar als verleden jaar de meeste hoeven heetten naar de eigenaars zooals gewoonlijk
dat moet zeker zoo wezen antwoordde kleine mads zij keerden de klomp om en bekeken die nauwkeurig want het overkomt niet iedereen dwergeklompjes op den weg te vinden wacht wacht eens mads zei asa
en toen vlogen de uilen weg maar de jongen gooide zijn muts hoog op in de lucht als ik maar op den ganzerik pas zoodat hij heelhuids thuiskomt dan mag ik weer een mensch worden hoera hoera dan mag ik weer een mensch worden hij riep hoera
dan dat juist die kinderen zouden zien dat hij betooverd was schaamte en verdriet omdat hij geen mensch meer was overweldigden hem
in koe en paardenstallen in kerken en kasteelen in branderijen en molens in alle gebouwen door menschen opgetrokken maar nu waren ze bijna overal uit verdreven en bijna uitgeroeid alleen nog op een of andere ouderwetsche
het eene na het andere en dat was zveel dat ze er niet toe kwam om naar bed te gaan maar den heelen avond en nog een groot gedeelte van den nacht opbleef
werden alle schuiten en platte booten die in den winter op het land waren getrokken in haast dichtgemaakt en geteerd om zoo gauw mogelijk in het water te kunnen worden neergelaten de vlonders werden op t land gezet
eer zij de reis naar oostgothland begonnen het eilandje in den ganzenplas waar zij geslapen hadden was klein en kaal maar in het water overal in het rond waren planten waaraan zij hun genoegen konden eten
maar daar scheen de onderwijzeres niet aan te denken ze keerde om en liep langzaam terug de schoolkinderen maakten tegenwerpingen maar zij wilde niet toegeven toen dacht niels
ze werd als leerling aangenomen en op een mooien juni avond den dag vr het begin van de zomercursussen pakte ze haar kleeren in een klein zakje en wandelde naar nääs en hoe vaak ze ook stilstond onderweg en zichzelf mijlen ver
eer zij die midden in de wolk vlogen weer een glimp van het daglicht zien maar de allergrootste vogelwolk komt toch pas aan die is gevormd door troepen
die kärjulf heette en de eerste was die zich in härjedalen vestigde en het land ging ontginnen weet je misschien ook een verhaal van hem vroeg de jongen
tegen elkaar de zeehonden hieven hun woeste jachtliederen aan t was alsof hemel en aarde zouden ineenstorten
terwijl het vee voorbij trok zag de proost dat de boschree haar dennefakkel boven eenige van hen liet neerdalen en die dan omkeerde zoo vaak dat gebeurde barstten de roofdieren in luid en blij gebrul uit
in lang had niemand er aan gedacht het broederdeel te zoeken maar onder al die bandelooze mannen die naar den grooten koperberg kwamen waren er verscheidene die hun leven niet veel hooger achtten dan een avontuur en die begonnen door de streek rond te zwerven
het was moeder akka zwaar gevallen van duimelot weg te gaan en ze kwam nog eens terug en nu de jongen stil zat waagde ze t hem te naderen
de arend nam een grooten sprong hij haalde den jongen in en legde een poot
was zoo'n reis t beste wat ik bedenken kon de wilde ganzen daalden neer op een van de groote velden ten oosten van het landgoed om graswortels te eten
als de wilde ganzen tamme ganzen zagen hadden ze t allermeest pleizier dan vlogen ze heel langzaam en riepen naar beneden nu gaan we naar de rotsen gaan jelui meê gaan jelui meê
zoo geërgerd had over de handelwijze der grijze ratten dat hij haar had opgezocht om er zich over te beklagen maar op de gewone ooievaarsmanier had hij stellig niets gedaan om het ongeluk te voorkomen hebt u een boodschap naar de zwarte ratten gestuurd mijnheer ermerik
als hij het kalfje melk gaf en bleef meestal buiten het hok naar hem zitten kijken de boschwachter noemde het dier grauwvel omdat hij niet vond dat
hij was mismoedig en bedroefd omdat hij een grooten schat had verloren en vond dat hij niets had om zich op te verheugen ik geloof niet dat die geschiedenis van de reuzendochters waar is zei hij in zichzelf en ik geloof niet aan de wolven en het zwakke ijs maar ik geloof dat toen arme mijnwerkers de groote
en bekeek het dwergje met halfgesloten oogen die was nu gaan zitten op een presse-papier en zat daar zich heel genoegelijk te goed te doen aan de overblijfselen van het avondeten van den student t was te zien dat hij zich in het minst niet haastte hij zat met de oogen te knippen en smakte met de tong
maar de rogge aar die naast hem liep had die woorden gehoord en antwoordde dadelijk ze wil ons naar lapland brengen naar den grooten versteener
ik zal je zeggen waarom de menschen juist nu het takermeer willen droogmaken zoolang jelui wilde eenden nog de baas waren op t meer wilden ze dat niet want van jelui hadden ze nog wat nut
daar heeft akka me niets van verteld zei de jongen ze heeft zeker gevonden dat t beter voor je was niet te weten wat de kabouter precies gezegd had
ze was stil en ernstig maar de jongen was spraakzaam en vroolijk en zijn zuster zei van hem dat hij om t hardst kakelde met de ganzen op t veld toen de kinderen een paar jaar bij jordberga geweest waren werd er op een avond een voordracht gehouden in de school
want hij kwam vlak bij hen wat is dat toch voor een hond die ons nasluipt zei toen een van de mannen hij komt zoo dicht bij alsof hij ons bijten wil
hij werd z bang dat hij niet wist waar hij heen moest hij moest ergens wezen waar hij vuur en licht vond als hij niet sterven zou van angst als ik t nu eens waagde naar de menschen te gaan voor dezen éénen nacht dacht de jongen
in den ergsten storm rond te vliegen dan hier te blijven maar nu moet u toch niet van hier gaan voor we u zoo goed als ons huis dat toelaat onthaald hebben zij wees naar een holte in den grond die vol water stond
dat de jongen zou toegeven maar op dit oogenblik hoorde de jongen iets knappen dicht bij hen en hij zag een glimmenden geweerloop op een paar stappen afstand hij en de beer
ik weet niet hoe zij t aanleggen maar zoo groot en zwaar als ze zijn kunnen zij hier loopen zonder er in te zakken jij zoudt zeker niet over zulk een gevaarlijk veld kunnen komen maar dat hoef je ook niet want nooit zal een jager je vervolgen
intusschen hadden de menschen op de boerderij gemerkt dat peer ola weg was en zochten hem ze zochten in de bijgebouwen keken in den put en in den kelder toen liepen zij verder op paden en wegen naar de boerderijen in de buurt om te hooren of hij ook daarheen verdwaald was
der zee xiii hoe smaland geschapen werd de wilde ganzen hadden een goede reis over de zee gehad
ja er kwamen zelfs menschen uit het buitenland ze wist vooruit hoe vreeselijk bang ze zich voelen zou tusschen zooveel uitstekende menschen
en t allermeest had hij zich afgevraagd hoe het er wel onder den grond zou uitzien waar het kopererts zoo veel honderd jaar lang was uitgebroken
hij kwam van hede een dorp dat hier in t rivierdal ligt een paar mijlen hooger dan we zijn t was winter en de wolven vervolgden hem toen hij over t ijs van ljusnan reed
göinge korhanen en woudhoenders die in lange reien op een paar meter afstand van elkaar komen aanvliegen en de zwemvogels van mkläppen
gezorgd en ze waren er verwonderd over dat hij niet scheen te tieren hij zat bedroefd en knorrig in een hoek van zijn kamer en nu en dan liet hij een scherpen klagenden kreet hooren hij roerde het eten niet aan
en nu in handen van een wreede en wilde kraai die windsnel heette die verplaatsing van de macht was gekomen doordat de kraaien op de kraaienvlakte een ander leven wilden gaan leiden
t was een mooi landschap met hooge rotsen maar er lag geen groote en vruchtbare bebouwde streek onder aan den berg de dorpen lagen ver van elkaar en de akkers waren klein
als er dikwijls zoo gemakkelijk eten te vinden was als hier dacht hij hij zat te peinzen onder t eten en eindelijk dacht hij of t niet goed zou zijn als hij bleef waar hij nu was en de wilde ganzen naar t zuiden liet trekken zonder hem
de laplander was dan ook werkelijk naar de stad gegaan om een schotel te koopen maar toen hij geen geschikten blauwen vond kocht hij een witten en in dien witten zette hij trouw elken morgen eten buiten
overal heerschte drukte en leven maar ook hier vond hij dat hij geen tijd had om te blijven staan hij haastte zich weer de stad in en nu kwam hij aan de groote markt
hart naar de korenhoopen maar nauwelijks hadden de grijze ratten de eerste korenkorrels opgegeten of beneden van de plaats klonk het scherpe geluid van een schel fluitje ze hieven den kop op luisterden onrustig deden een paar sprongen alsof ze van plan waren van
ze waren aan de westkust langs het groote eiland valen gegaan en nu meenden ze toch te kunnen merken dat de noordelijke oever dichter bij kwam maar de wind werd al sterker en het lawaai
t was een grove man met korte beenen en een breed blozend gezicht glanzend zwart haar en een vollen zwarten baard op t hoofd had hij een zwarten houten hoed om het lichaam
de ganzerik had altijd geleerd dat het netjes stond langzaam en waggelend te loopen maar zij liepen niet ze sprongen voort en t meeste griezelde hij als hij naar hun pooten keek ze waren groot met versleten en gescheurde zolen
dat jij die gebouwen hier in brand zult steken zei de beer dan zou ik rust krijgen en al dat gedoe niet meer hooren en ik zou hier in deze streek kunnen blijven wonen de jongen
peer ola had den heerlijksten dag in zijn leven gehad met duimelot en de vogels maar nu begon hij te schreien omdat hij honger had en bang in het donker werd en hij was blij dat vader en moeder en caesar hem kwamen halen
de geschiedenis van de stad uppsala dat klinkt nog zoo gek niet nu hield die student meer van uppsala dan van alle andere plaatsen en hij verlangde te lezen
ze had zich zoo overstuur gemaakt dat ze niets meer hoorde of zag ze moest ook al heel wat moeilijks doormaken haar werd een kamer in een mooie villa aangewezen die ze moest deelen met een paar jonge meisjes die ze in t geheel niet kende
tot in het hol van den kullaberggeest en boven en buiten al die kloven en klippen kruipen en kronkelen zich ranken en takken
en streek op de tafel neer ik kon niet eerder komen omdat wij kraaien een nieuwen aanvoerder hebben gekozen als opvolger van windsnel
op een morgen juist toen het eerste krieken van den dag aan den hemel was te zien wekte duimelot den arend probeer het nu gorgo zei hij de arend zag op
en nu kwam er een heerlijke tijd voor hem want in dit spel was hij de eerste zijn kameraden bleven nooit langer in de lucht dan ze moesten
en rapen en aardappelen en sparren en dennen dan komt een baai die ver in t land insnijdt daar geeft het niets om maar t zet die af met berk en els precies alsof t een gewoon zoetwatermeertje was
dat ze hem niet kon danken of iets anders tegen hem zeggen maar naar binnen vloog en de deur hard toesloeg ze meende te zien dat de dwerg
toen nu de reizigers over een boschrijke streek in gästrikland hadden gereisd sloeg gorgo neer op den top van een
die kuil was niet anders dan een verzakt dak van grint maar de kraaien konden zich niet met zulk een eenvoudige verklaring tevreden stellen
ze was zoo gewoon dat de arenden op dien berg daar boven woonden dat ze zich niet kon voorstellen dat ze niet teruggekomen zouden zijn den volgenden morgen was akka vroeg wakker om naar de arenden te turen
want hij gooide ze op den grond daardoor ging de deksel open zoodat men zien kon dat er een paar lentebloemen in lagen de botaniseertrommel viel vlak bij het ventje neer en nu vond hij dat er zich een uitstekende gelegenheid voordeed om in den burcht te komen en te hooren
op een dag toen jarro en caesar op hun gewone plaatsje voor den haard lagen begon klorina die boven op den haard zat met de wilde eend te kibbelen
je begrijpt toch wel dat het voor jou die nog nooit gevlogen hebt onmogelijk is met de wilde ganzen heel meê naar lapland te vliegen zou je niet liever weer naar huis gaan
de pooten hingen naar beneden lang en dun de jongen zag al gauw dat het een ooievaar moest wezen een oogenblik later daalde mijnheer ermerik de ooievaar naast hem neer hij boog zich over den jongen en stootte hem aan met den snavel om hem wakker te maken
op karr te wachten hij was niet alleen bij hem stonden vier oude elanden de aanzienlijkste in t bosch karr kende hen t waren kromrug een kleine eland maar die grooter bult had dan eenig ander
gevangen naar de schans werd gebracht en in de arendskooi gezet hij zag er akelig en treurig uit en ik dacht er over of ik het staaldraadnet boven de kooi niet kon doorvijlen en hem loslaten
en dat deden ze uren lang in dien tijd ging de jongen in het groote park dat aan de velden grensde zocht naar een notenhaag en begon
t was helder dag maar niemand was te zien op de hoeve en de jongen kon gaan waar hij wilde hij liep gauw naar den koestal want hij wist dat hij van de koeien t beste de waarheid zou hooren
het brood toen de arend den volgenden dag over een gedeelte van angermanland vloog zei hij dat hij honger had en wat te eten moest zien te krijgen
t was gauw gegaan met moeder nog gauwer dan met de broertjes en zusjes ze was in t begin van den zomer naar skaane gekomen en vr de herfst kwam had zij de kinderen alleen gelaten
omdat zij de wilde eenden uit hun beste schuilhoeken verdrijven maar hij wilde niet dat ook maar één enkele vogel door hem ongelukkig zou worden
engärde was dat niet het hutje waar een arme weduwe met haar vijf kinderen gewoond had maar de weduwe was zijn vader een paar honderd kronen schuldig geweest en om zijn geld te krijgen
want het is wel prettig om zijn akker in t voorjaar te bezaaien en aan het koren te denken dat er uit zal opkomen maar dit was nog uitlokkender
en toen de kabouter alles gehoord had wat het gevangen dier hem te zeggen had gleed hij langs de lat naar den grond en liep hard weg door de poort de oude vrouw dacht niet dat zij dien nacht meer van den kabouter
laat me maar rijden ik zal niet van den kraaienrug springen dat beloof ik jelui verbeeld je maar niet dat we er iets om geven hoe je het hebt zei de aanvoerder maar nu kwam de grootste kraai
als ze daar om huisvesting vragen o is het daar zoo gesteld dan moet jelui wel blijven waar je bent maar ik ben juist daar geboren en opgevoed zei het paard ik weet dat daar een groote paardenstal is en een groote veestal met veel leege hokken en vakken
maar hij durfde niet te voorschijn komen om te zien wat er gebeurde toen de voetreizigers eindelijk weg waren en de jongen uit zijn schuilhoek durfde kruipen zag hij geen wilde gans meer op het veld
de jongen had daar niet heel veel lust in maar alles was beter dan er in den storm weer op uit te moeten zoodat hij beloofde wakker te zullen blijven
maar langzamerhand bruingrijs was geworden het had geen venster maar enkel een rij kijkgaten met zwarte luiken afgesloten en bijna altijd goed met boomen dichtgemaakt in dat huis had bataki nooit kunnen kijken en daarom wekte
dat was wel waarschijnlijk antwoordde hij dat kon niet best een andere ziekte wezen maar als moeder en vader dat geweten hadden wat de kinderen dien avond hadden gehoord
die hevige windvlaag had hen zeker meêgesleurd zoodra ze maar konden omkeeren zouden ze wel terugkomen om hem te halen maar wat was dat nu waar in de wereld was hij toch
wierp den kop achteruit zoodat de nek op zijn rug lag en stormde in wilde vaart het bosch in helpmij diep
zijn het die den kullaberg zoo bekoorlijk voor menschen maken dat iederen dag groote scharen daarheen trekken zoolang de zomer duurt moeilijker is het te zeggen
en zag dat het een klein koper muntje was zoo door roest verteerd dat het bijna doorschijnend was het was zoo oud dat hij t niet de moeite waard vond het bij zich te steken maar het
en lange slingerende gangen voortwerken om hun vuren aan te leggen en den berg te doen springen t is altijd een zwaar moeielijk werk erts te delven
dat zou ik wel denken antwoordde de koe wel zijn de muren slecht maar een vos kan er nog niet door en hier woont niemand dan een oude vrouw die zeker niet in staat is iemand gevangen te nemen
klapte met de vleugels en vloog op maar het gebeurde meer dan eens dat hij moest terugkomen omdat hij de anderen niet bewegen kon om meê te gaan
en meer dan dat hij leefde voortdurend met de leerlingen meê onderzocht hoe ieder van hen het had en werd hun warmste en trouwste vriend en wat een toeloop van leerlingen kwam er al dadelijk bij het begin
die ik gisteren zag hij hoeft niet lang bedroefd te wezen toen hadden de ganzen afscheid van de schapen genomen en nu waren ze op weg naar de plaats die kaksi duimelot wou laten zien hoe bedroefd hij ook was hij kon niet laten
andere hadden hun woningen en smeltovens in de buurt een groote groep gebouwen ontstond en die plaats werd het district van den grooten koperberg genoemd
je bent ook nog niet heelemaal op je zult nog eens het mooiste paard op het kerkplein worden dat zul je mijn best beest
toen de jongen dat zei staken akka en de andere wilde ganzen hun lange halzen recht naar boven en stonden een poos in de lucht te kijken met half open snavels dat is iets waar ik niet aan heb gedacht zei akka toen ze weer tot bezinning was gekomen
zooiets had die jonge grijze gans zoodra duimelot zei wie hij was boog zij den hals heel gracieus voor hem en zei met een stem z mooi dat de jongen niet kon gelooven dat het een gans was die sprak
heel van höganäs tot mölle als ze boven de speelplaats blijft staan verduistert ze de zon en het moet een heele poos musschen regenen op een van de
en achter hen vliegen viisi van de oviksrots en kuusi van sjangeli en allen ook de zes jonge ganzen die achteraan vliegen drie links en drie rechts zijn hooge rotsganzen van de meest voorname families
de ganzen wierpen zich dadelijk op dat voedsel en zij vonden dat zij goed terecht waren gekomen en waren in hun beste humeur zij merkten wel dat de schapen angstig waren
op een van de platte daken neerstreek dat was wel een veilige plaats voor wie tegen een vos beschermd wou zijn en de jongen dacht er over of hij niet voor dien eenen nacht onder den vleugel van den ganzerik kon kruipen
en met recht ze hadden arme gevederde gevangenen overvallen en hen gepijnigd ze hadden zich aan lijken te goed gedaan zij hadden de laatste rapen uit de kelders der armen gestolen
de wanden van de gevelhuizen waren niet gekalkt en geheel zonder versierselen maar omdat de jongen zoo kort geleden de verzonken stad had gezien meende hij wel te begrijpen hoe ze versierd geweest waren sommige met beelden en andere met wit en zwart marmer
ja dat wilden de kinderen natuurlijk graag jelui moet hem van mij groeten en hem vertellen wat jelui overkomen is zei de boerin dat deden de kinderen en ze werden vriendelijk ontvangen ook bij den broeder hij liet hen met zich meê rijden naar een plaats in de volgende gemeente
dat ze er z angstig uitzagen en hij dacht na of hij hen niet op een of andere manier zou kunnen helpen en toen kwam hem dat oude geroeste muntje in de gedachten dat hij zoo pas aan het strand had gezien hij begon hard door de straten voort te draven
dat was me een blijdschap en een gekakel en een fladderen en roepen dat niet te beschrijven was toen zij zagen dat het den ganzerik en donsje gelukt was duimelot te vinden
maar voor het zoover kon komen was het een eerste vereischte dat ze al van hun kindsheid af hun handen hadden leeren gebruiken
zoo als een blad van een boom valt nu dat loopt wel goed af dacht de jongen nog onder het vallen ik rol zoo langzaam op den grond alsof ik een velletje papier was maarten de ganzerik zal wel gauw komen en me oprapen
bergen en bosschen liepen in elkaar in eindelooze verwarring en de wegmerken waren bijna niet te zien de tocht ging al langzamer het blijde roepen
en sterk gebouwde oude beer met geweldige klauwen groote glimmende hoektanden en leelijke kleine oogjes de jongen rilde onwillekeurig toen hij den ouden boschkoning zag t ruikt hier naar menschen zei de beer zoodra hij bij de berin kwam
ik vind het wel vreemd moeder akka dat u me mijn ontslag geeft en mij mijn loon uitbetaalt vr ik mijn dienst heb opgezegd zei
en onderwijzers en onderwijzeressen uit alle landen der wereld kwamen naar nääs om te leeren hoe ze de ontwikkeling der handen konden bevorderen
het klonk alsof groote dieren zich een weg baanden door het bosch hij wist dat er veel wolven waren daar in de buurt en hij vroeg zich af of het paard hem in een strijd met de wilde dieren zou brengen
we kunnen ons niet beter redden dan wanneer we tamme schapen waren denkt u dat ze hier van nacht komen vroeg akka we kunnen niet anders verwachten antwoordde de oude
toen merkte hij ook dat vr hen de half ronde opening lag van een grot daar vlogen de ganzen in en t volgend oogenblik waren zij in veiligheid het eerste waar de reizigers aan dachten
die was gelukkig alleen gesloten met een haak dien hij gemakkelijk kon oplichten met een stokje hij zuchtte van verlichting bij de gedachte dat ze gauw in veiligheid zouden zijn maar toen de schuurdeur luid knarsend openging hoorde hij dat een koe begon te loeien
dat de knechts die gisteren in de kamer waren er over spraken dat al het water uit het takermeer zou worden gemalen en dat de bodem bijna even droog zou worden als de vloer van de kamer en nu zou ik wel eens willen weten waar jelui wilde eenden
toen hij oostgothland zag omdat het uit een groote vlakte bestond tusschen twee bergachtige boschachtige streken ingesloten een in t noorden en een in t zuiden
en ze moest het avondeten gebruiken met zeventien vreemde menschen aan haar eene zij zat een klein heertje met een geelachtige huid die uit japan kwam
toen kreeg hij een jongen beuk in t oog die omhoog geschoten was als een stok om gauw boven in de vrije lucht te zijn boven het dak van takken dat de oude beuken over hem uitbreidden hij liet heel gauw den vossestaart los
en de dienstmeisjes stonden in het open venster en lapten de glazen beneden aan de haven werden zeilen stoombooten in orde gemaakt
de groote tamme ganzerik die meê gevlogen was was er heel trotsch op dat hij heen en weer vloog over söderslätt met de wilde ganzen
nu is t maar t beste dat je er uit neemt wat je bij je hebt en je genoegen eet want hier kun je geen eten krijgen de vrouwen zijn al naar bed dan kun je in den hoek bij den haard gaan liggen
maar ik ben door mijn belofte gebonden en nu vertelde hij op zijn beurt aan den arend hoe hij gevangen was geweest en dat klement larsson de schans had verlaten zonder hem zijn vrijheid te geven
wie roept me daar vroeg hij maar gorgo herken je me niet ik ben duimelot die met de wilde ganzen rondvloog is akka ook gevangen vroeg gorgo op een toon alsof hij zijn gedachten trachtte te ordenen na een langen slaap
hij kon geen gekheid meer maken en ook niet werken maar zat van den morgen tot den avond met het hoofd in de handen te
en vroeg hem die zoo gevaarlijk bijten kon de wraak op zich te nemen maar krule was niet erg geneigd zich aan een strijd met de elanden te wagen als ik een eland aanviel zei hij zou hij me dadelijk doodslaan
de slang begon dadelijk over de groote verwoesting te spreken als de menschen hier komen is t uit met onze rust en vrede zei hij daar ben ik ook bang voor zei karr maar de oude elanden in t bosch weten wel wat ze doen
waarom gaan jelui niet meê waarom laat jelui de zon in den steek vroeg hij we durven niet we zijn bang voor den grooten versteener die in lapmarken woont antwoordden ze
dan zullen we jelui leeren vliegen en zwemmen dan werden de tamme ganzen boos en antwoordden niet zelfs niet met gekakel maar de wilde ganzen kwamen nog lager zoodat ze het veld bijna raakten
terwijl je naar mij zocht en dat we daarom hierheen zijn gekomen om te vragen of we niet iets voor hen kunnen doen nu ik weer een man ben die er boven op is en meer bezit dan hij noodig heeft door de mijn die ik gevonden heb
maar in bleking gaat het heel anders toe als land en zee elkaar ontmoeten daar splijt het land zich in kapen en eilanden en eilandjes en de zee verdeelt zich in fjords en baaien en inhammen
ze hadden gedacht dat het dag was en waren uit de duiventil gevlogen maar later waren ze in de war gekomen en hadden den weg niet kunnen vinden toen ze een mensch zagen waren ze naar haar toegevlogen alsof zij hun den weg moest wijzen
maar nu heb ik je zeker zoo boos gemaakt dat je me niet helpen wilt als je me maar niet iets onzinnigs vraagt wil ik je wel van dienst zijn in de dennen dicht bij mijn poel zei de slang woont een vlindervolk dat in den nazomer s nachts
en we hopen dat ze bij ons zal blijven de andere bleef een poos zwijgend zitten men kon wel merken dat hij het gesprek alleen voortzette om zijn vriend den laplander pleizier te doen
maar jij ben dicht bij ga toch en zing wat we allen voelen en ze herinnerde zich den een na den anderen die de directeur had geholpen en met zorg omringd
t was in ieder geval goed om den visch mee te schrappen en schoon te maken en het duurde niet lang of de baars was opgegeten toen de jongen goed verzadigd was schaamde hij er zich wel over dat hij rauwe visch had kunnen eten
en het eenige wat er nog aan hen te zien was was een massa verwarde draden die de larven hadden gesponnen om als bruggen en wegen te gebruiken hier tusschen de stervende boomen stond grauwvel
had over heel skaane moeten vliegen om op den kullaberg te komen bovendien had ze zoodra ze wakker werd moeten uitvliegen om duimelot te zoeken die urenlang voor de grijze ratten had loopen spelen en ze ver van t huis glimmingen had
t waren andere vogels dan wilde ganzen dàt kon hij wel merken hij vond dat ze er wreed valsch uitgeslapen en brutaal uitzagen als boeven en
ze behoefde niet lang te wachten voor de beide statige vogels het rotsterras verlieten schoon maar vreeselijk zweefden ze voort door de lucht ze namen de richting naar de vlakte
dat is wonderlijk zei holger nielsson en weet je moeder t allerbeste van dit alles is dat we nu niet meer hoeven denken dat de jongen den ganzerik meênam toen hij van ons wegging
maar dit land dat op een gescheurde mat leek wat zou dat zijn allerlei vragen kwamen in hem op waarom zat hij niet op den rug van den witten ganzerik waarom vloog er een zwerm kraaien om hem heen
daar zijn statige rotspoorten die zich over t water welven daar zijn steenen die voortdurend worden overspoten met wit schuim en andere
daarom staan de bergwanden daar zoo rijk versierd als de zee en haar bondgenoot de wind het hebben kunnen doen daar zijn steile kloven
en zou je niet voor predikant willen leeren en bij je thuis in de kerk preeken vader en moeder zouden wel erg blij zijn als ik zoover kwam had de jongen geantwoord op die manier had de raaf
gelukt nu moet ik gaan slapen en ik doe dat met een gerust hart morgen als ik wakker word is er stellig geen enkele grijze rat meer in t glimmingehuis de jongen knipoogde tegen akka en beduidde haar dat hij den ooievaar op den grond wilde gooien terwijl die zich gereed maakte
de jongen ging naar den ingang om uit te kijken de grot lag heel hoog op den berg een smal steil pad leidde naar boven
hij had hem t eerst gereden en hij hield meer van dat paard dan van eenig ander vader had er over geklaagd dat hij het te veel voer gaf
maar ook uit het dal daar beneden dat hij niet kon zien omdat het achter de dichtstbij zijnde hoogte verborgen lag stegen de rookmassa's op
maar ze ontkwam ongedeerd en zette stil als een schaduw haar weg naar het meer voort een poosje ging voorbij en weer kwam er een wilde gans
de beer snoof en proeste toen hij de zwavellucht rook en uit was de vlam de jongen hield een tweede zwavelstok klaar maar wonderlijk genoeg de beer deed geen aanval kun je nog meer van die blauwe vlammetjes maken vroeg de beer
als hij naar beneden keek was t hem alsof onder hem een reuzengroote wollige mat lag doorweven met groen en bruin in groote onregelmatige figuren
toch werd het een lange tocht door den nacht en den storm vr ze stilhielden bij een groote herberg daar zag het er vreeselijk ongezellig uit in den weg waren zulke diepe sporen ingereden dat de jongen dacht dat hij verdrinken zou als hij daarin viel
de kostbare gordel de arend vloog door tot hij een heel eind ten noorden van stockholm gekomen was
in t meer ontstond een heftige strooming naar den eenigen afloop dien t had maar dat was een nauwe uitweg en die kon het water niet zoo snel afvoeren als noodig was bovendien blies er een sterke oostenwind zoodat het zeewater naar land gestuwd werd
keer op keer verdween hij kwam de reden daarvan ook te weten boven op den steenhoop lag een jonge grijze gans die een uitroep van vreugd liet hooren toen de ganzerik kwam
en hij zou moeten verhongeren gorgo zei akka op een dag tegen hem nu kan ik niet meer bij je komen met visch nu moeten we zien of je beneden in t dal kunt komen zoodat ik je eten kan blijven geven
zoodra de kabouter over den steenen kant om de plaats heen gekomen was sprong hij regelrecht op de kooi van den eekhoorn toe en omdat die zoo hoog hing dat hij er niet bij kon ging hij naar de schuur waar het gereedschap stond en haalde een lat
en ook het natuurlijkste maar als de jongen t geheim eenmaal wist zou hij hier terugkomen zoodra hij weer een mensch was geworden en dien schat nader onderzoeken en als hij geld genoeg had dan zou hij de heele gemeente vemmenhög koopen
hij vroeg waar dat van kwam en zij antwoordden dat ze zooveel ouder waren geworden omdat ze zoo naar hem hadden verlangd hij was hierdoor bewogen
hij vloog over prachtige watervallen en rechts zag hij mooie rotsen maar aan zooiets was hij zoo gewend dat hij haast niet de moeite nam er naar te kijken iets anders was het toen hij ten oosten van de rots de kapel van kvickjock zag
en daarin kon hij bijna de heele kamer zien juist toen nu de jongen het hoofd oplichtte keek hij toevallig in den spiegel en toen zag hij dat de deksel van moeders kist
die oude gerimpelde hand ja nu moeten we toch naar bed zei de oude vrouw toen ze zag dat hij weer kalm was neen zei hij en stond snel op ik kan nog niet naar bed gaan
en witte watervallen van ronneby zweefde ze voort zonder neer te strijken maar een eindwegs ten zuiden van de stad niet ver van de zee ligt het sanatorium van ronneby
hoewel t aan hem te zien was dat hij t allerakeligst vond akka had een zwaar werk op zich genomen
maar de jongen dacht dat hij voor zoo'n hondje toch niet bang hoefde te wezen en hij stormde voort de wilde gans die smirre de vos meesleepte hoorde het geklapper van de klompen
maar je moogt nergens anders heengaan vr ik je dat toesta we zullen een teeken afspreken zoolang ik je eten buiten zet in een wit bakje moet je blijven
en ook daar werden ze goed ontvangen telkens als ze van een boerderij weggingen zei men als jelui daar en daar komen moet je naar binnen gaan en vertellen wat jelui is overkomen
dat werd een dans in t bosch dat het beukenloof opdwarrelde smirre draaide al maar rond maar de staart draaide ook rond en de jongen hield zich daaraan vast zoodat de vos hem niet pakken kon
ik zal je vertellen wat ik van het meisje weet jon zei ola en vertelde den visscher nu dat midden in den zomer een paar kinderen een jongen en een meisje naar den malmberg waren komen wandelen om hun vader te zoeken
hij voelde dat hij in ernstig levensgevaar verkeerde en zei in zichzelf dat het nu zeker met hem was gedaan maar nu moet ik vertellen hoe wonderlijk het trof
want alleen zij die gebukt gaan onder den eeuwigen arbeid in de aarde kunnen dit land in welstand en aanzien houden door alle tijden heen
dat langzaam voorttrekt over de vlakte en zie een van die wolkjes stuurt nu plotseling van de kust van de sund naar
dat daar weg sprong maar ze liepen er alle hard achteraan de leeraar stond nog te praten maar hij werd gestoord door luid roepen pak hem pak hem riepen zij
als om plaats te maken voor een groote poort waardoor men aan t meer komt en midden in die poort met bergen links en rechts met het munkmeer achter en t wettermeer voor zich
en wil dat ik het beoordeelen zal hij beloofde zoo gauw mogelijk het handschrift te lezen en de andere legde het voor hem op de schrijftafel wil je er heel voorzichtig meê zijn zei hij
ik wou je wat vertellen zei ola je weet dat ik een dochter had die verleden jaar is gestorven en haar hebben we altijd in onze tent gemist
dan ook u aan o neen niet overdag dan kan ik mijzelf en de mijnen wel verdedigen zei de hamel en schudde zijn horens maar ze sluipen op ons toe in den nacht als we binnen in de grot slapen we probeeren wakker te blijven
en keek naar de brandende boschheuvels met zijn glanzende oogen vlak naast hem zat een eekhoorn maar ze schenen elkaar niet te zien nu stroomde het vuur het dal in
toen werd ik boos en zei dat ik niet te goed was om zijn oogen uit te pikken als hij niet toegaf je kunt met mij doen wat je wilt zei hij met niels holgersson blijft het toch zooals het is
ik zal er aan denken dat ik mezelf geen kwaad hoef te doen noch een ander er is altijd een derde uitweg als je dien maar vinden kunt daarmeê eindigde bataki zijn verhaal
ik kan me niets ergers voorstellen dan je te zien wegvliegen met een zwarte zeeraaf maar ik zal je wat zeggen probeer hem over te halen een paar van de wortels te eten die ik hier heb uitgetrokken als hij betooverd is dan blijkt dat
maar toen zagen ze hoe de kinderen werkten hoe sommige planten uitzetten en andere voren maakten en zaaiden en weer andere heikruid uitrukten opdat het de kleine boompjes niet zou verstikken
peer ola had veel met jarro gepraat terwijl die stil in zijn mandje lag en hij was er van overtuigd dat de eend hem begreep hij vroeg moeder of zij hem bij het meer wou brengen dan zou hij jarro wel zien en hem overhalen weer terug te komen maar moeder wilde dat niet
van kebnekaise ben en dat de gans die rechts t dichtst achter me vliegt yksi van vassijaure is en die links vliegt kaksi van nuolja en de tweede rechter is kolme van sarjekljakko en de tweede linkergans nelja van
hij zag nauwlijks naar de koeien en de jonge dieren hij staarde naar den ouden stier die breede horens had met veel takken een hooge bult boven de dijen en een langharig stuk vel hangende onder den hals
de kraaien hadden geen reden duimelot te sparen zij gingen dadelijk op dit voorstel in dit alles was nu gemakkelijk afgesproken
en zei u denkt er wel aan vader dat u niets moogt zeggen van die klomp of van de ganzen en het dwergje dat zoo
t is niet noodig dat ik den moed verlies omdat ik door de kraaien ben meêgenomen dacht hij met die stakkers zal ik t wel vinden de kraaien vlogen steeds naar het zuidwesten over smaland
en daarop ontstond een vervaarlijk rumoer sommigen jammerden anderen riepen om wraak allen sprongen of fladderden op duimelot af met haspel aan t hoofd
maar onmiddellijk daarna sloeg een groote tak zoo heftig tegen hem aan dat hij bijna van zijn paard was gevallen toen begreep hij dat hij opletten moest waar hij gekomen was hij zag naar den grond en merkte
hij was heel arm en wist dat hij in zijn dorp ten laste van de gemeente zou komen daarom probeerde hij het zoo lang mogelijk uit te houden
maar vloog gauw weg om hulp te halen hij kwam een oogenblik later terug met een dwergje op zijn rug dat veel kleiner was dan peer ola als hij niet had kunnen spreken
de witte ganzerik sprong regelrecht op de groote kloof af toen hij er vlak bij was deed hij een slag met de vleugels zoodat hij er over kwam de vossen waren hem toen vlak op de hielen
dat ook finspangs fabriek in aanzien afnam dan zou het toch niet mogelijk zijn dat er iets neuws kwam waar oostgothland zich op beroemen kon je bent niet gemakkelijk te voldoen zei de vrouw van
even moeilijk te begaan als voor volwassenen een ongelijk weiland zij die in t woeste veld wonen of ver weg op het land voelen zich altijd angstig als ze in een stad komen waar de huizen recht en stijf staan en de straten open liggen zoodat ieder kan zien wie daar loopt
de andere wilde ganzen omringden hem en streken met hun snavels langs hem heen ze kakelden en praatten allen door elkaar en wenschten hem allen hartelijk geluk
verder te gaan hoewel ze nooit te voren in het gebouw waren geweest viel het hun toch niet moeilijk den weg te vinden zij ontdekten al gauw de loopgraven in den muur die de zwarte ratten gebruikt hadden om in de bovenste verdiepingen te komen maar vr dat ze die smalle steile trappen opklauterden
och ja nu is er niet zooveel meer aan deze hoeve als vroeger maar je kunt het hier toch best uithouden t komt er maar op aan waarvan je denkt te kunnen leven ben je van plan op rattenjacht te gaan
alsof ze gelijk had want toen de gansjes een paar uur gevlogen hadden klaagden ze niet meer over vermoeidheid maar in het rotsdal waren ze gewend geweest den heelen dag door te eten en het duurde niet lang voor ze naar eten begonnen te verlangen
en dat hij ongenoegen met zijn pleegmoeder had gehad en nu begrijp je misschien duimelot zei hij eindelijk waarom ik je naar de wilde ganzen terug wou brengen
en hadden er ijveriger voor gewerkt dan een van de anderen die grond bij het meer bezaten die laatsten waren bezorgd voor de onkosten geweest en bang dat het droogmaken nu niet beter zou gelukken dan de vorige maal
hoe ze haar stofsleep over de vlakte liet gaan konden ze niet laten te lachen want lastig en vervelend was ze maar ze had een goed humeur t was even verfrisschend voor de boeren
de jongen liet den ganzerik heengaan en zoodra hij weg was sloop hij op zijn beurt den steenhoop op hij was boos omdat hij bedrogen was en nu wou hij die gans daar vertellen dat de ganzerik van hem was hij moest den jongen naar lapland brengen
en zij waren in t geheel niet spaarzaam met hun lof maar ze zeiden niet wat hij zoo verlangde te hooren zoo werd het weer zondag een heele week was nu voorbij gegaan sinds hij betooverd was
of de jongen had een rivierdal in t oog gekregen z statig dat het alles te boven ging wat hij nog te voren had gezien
hij snoof rond in alle richtingen en ging toen regelrecht de jagers tegemoet terwijl hij voortliep trapte hij op dorre takken zoodat ze knapten met luid gekraak een groot kaal moeras lag in zijn weg
de jongen streek met de hand over het voorhoofd geen redmiddel had hij bedacht maar zooveel wist hij dat hij niets tegen het ijzer wou doen
deze kwam dadelijk naar hem toe om iets van zijn boek te hooren ik kom vanavond bij je om er over te praten zei de student knorrig en stug hij wilde niet bekennen dat hij het verloren had vr hij er heelemaal zeker van was dat het niet kon worden teruggevonden
dat was een heel ander soort student dan hij die daar aan de schrijftafel zat hij was verlegen en bedremmeld en zag er armoedig uit t was iemand die verstand van boeken had maar ook van niets anders
opdat ze zouden zien dat hij niets bezat toen kregen zij de tranen in de oogen al die deftige kooplieden die zooveel rijker waren dan hij hij werd er eindelijk door bewogen
en dat wou ik niet doen bataki begon zich met den poot in den hals te krabben en zag er bijna verlegen uit hij kwam er niet toe iets te zeggen maar vloog met den jongen regelrecht naar de wilde ganzen terug
zelfs windkara vingen het op en elk die een muntje te pakken kreeg vloog naar zijn nest om dat op te bergen toen de jongen al het geld uit den pot had gegooid keek hij op nog maar één kraai was er over in den
wie wat hebben wil moet maar aanpakken zoo had het geklonken terwijl de eerste buien vielen en allen nog blij waren met den regen maar toen die den heelen middag doorging werden de ganzen ongeduldig
en t was een donkere koude avond met wind en stofregen t werd steeds akeliger en griezeliger om hem heen t kan wel vreemd lijken dat de reizigers er geen lust in schenen te hebben op de een of andere hoeve om nachtverblijf te vragen
plaats hebben akka strekte dadelijk den kop omhoog en antwoordde dank je wel veel groeten dank je wel veel groeten daarop vlogen de kraanvogels verder maar de wilde ganzen hoorden ze nog lang terwijl ze voortvlogen roepen
wat zeg je daar klorina riep jarro en sprong op van schrik ik vergeet altijd dat jij niet zooals caesar en ik de menschentaal verstaat zei de kat anders zou je wel hebben gehoord
een geplas in het water dat het eiland van het land scheidde en dadelijk daarop zag hij een eenzaam paard tusschen de struiken aankomen t was een oude knol z mager en ellendig als de jongen nog nooit gezien had
maar de visscher scheen steeds meer besloten te zijn die zaak te verhinderen het was alsof hij de gedachte niet kon verdragen dat een kind van zweedsche ouders bij de laplanders zou worden opgevoed
en ze zouden hem natuurlijk niet herkennen maar zich verwonderd afvragen wie die deftige mijnheer was die hen had uitgenoodigd zoudt u niet graag op zoo'n mooie plaats wonen zou hij dan zeggen
nu bedenk je dan nog een poosje zei de beer maar ik wil je wel zeggen dat het ijzer er schuld aan heeft dat de menschen zooveel wijzer zijn dan wij beren en daarom zou ik zoo graag dat gedoe hier weg hebben toen de jongen opnieuw uitstel had gekregen
maar hij deed niets om hen te helpen integendeel hij bleef stil liggen alsof hem dat alles niet aanging verder op den dag vond men peer ola's voetstappen bij de booten