AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
t was duidelijk dat het omgekeerde schrift in den spiegel nu recht stond hij begreep jean valjean waggelde liet de schrijfportefeuille ontglippen en zonk op den ouden armstoel naast het buffet met neergezonken hoofd strak verwilderd oog
het leven de eeuwigheid het begin het einde t was als een hand die haar eensklaps een bundel stralen had toegeworpen zij gevoelde in deze weinige regels een hartstochtelijke vurige edelmoedige eerlijke natuur
vader zijt ge nog altijd op hem verstoord zij zweeg daar ze niet verder durfde gaan op wien vroeg hij op den armen marius
alle soorten van insecten terug te brengen om uit de diepte der aarde een onbeschrijfelijk wilde en woeste grootschheid tusschen deze vier muren te doen opstijgen
men trouwt niet dat belet echter niets begrepen marius die als versteend en niet in staat was een woord uit te brengen schudde het hoofd ontkennend de oude man lachte luid knipoogde klopte hem op de knie
ik kende er geen en wilde er geen erkennen meestal waren t nog doorschijnende bewimpelde maar losse woorden soms slechts geruchten maar daarbij kwamen andere
de vrouw loert evenzeer op den ouden rijkaard als op den jongen pronker de katten maken zoowel jacht op de muizen als op de vogels geen twee maanden geleden was dit juffertje nog zeer deugdzaam op haar
der regeeringloosheid uit haar hol was gekomen en in de wijk woedde de sergeant waagde zich met zachten tred buiten den wachtpost eensklaps bevond zich gavroche juist toen hij met zijn kar den hoek der straat
als dat van den vorigen avond als van iemand die in de duisternis niet ver van haar onder het geboomte ging maar zij zeide bij
cosette zou verrukt zijn als zij hem zag wanneer hij met cosette aan den arm het hek der tuilerieën voorbijging zou men het geweer voor hem presenteeren en dit zou voor cosette voldoende zijn en haar de gedachte van jongelieden afleiden
vlug van verstand en scherpzinnig met practische wijsheid welbespraakt en met een wonderbaar geheugen immer uit dat geheugen puttende het eenige wat hij met
mag ik met u gaan zoo ge wilt antwoordde courfeyrac de straat is vrij de weg is voor ieder hij ging haastig voort om zich bij zijn vrienden te voegen toen hij zich weder bij hen bevond gaf hij aan een hunner den koffer te dragen
tweede hoofdstuk parijs uit de uilenvlucht gezien een wezen dat op dit oogenblik boven parijs had gezweefd met de vlerken van een vleermuis of de vleugels van een uil zou een somber tafereel onder zijn oogen hebben gehad
de waardigheid van burger is een inwendige wapenrusting die vrij is is nauwgezet die stemt regeert vandaar de onmogelijkheid van omkoopingen en de mislukking van onredelijke begeerten vandaar de
een winkelier zeide ik weet dat men spoedig zal aanvallen een maand geleden waart gij vijftien duizend man nu zijt gij vijf-en-twintig duizend hij bood zijn geweer en een buurman een pistooltje aan dat hij voor zeven francs wilde verkoopen
bewonderenswaardig pogen heilig streven deze leerstelsels deze theorieën deze wederstand de onverwachte noodzakelijkheid voor den
hij liet er geen enkele onbeantwoord laat ons bedenken waarom zou zijn vader zich vertoornen zijn er geen gevallen dat de opstand zich tot de waardigheid van den plicht verheft
een schildwacht die om de twee uren werd afgelost wandelde met geladen geweer voor zijn hok de zolder werd door een lamp verlicht de gevangene had aan de voeten een paar ketens van vijftig pond
cosette ging onder de takken die ze nu en dan met de hand ter zijde boog wijl sommige zeer laag hingen aldus kwam zij aan de bank
was dit voorzichtigheid of nederigheid beide tegelijk cosette was aan het raadselachtige zijns levens gewoon en merkte nauwelijks de zonderlingheden van haar vader op vrouw toussaint vereerde
toen zij wilde gaan zitten zag zij op de plaats welke zij verlaten had een tamelijk grooten steen die er stellig het oogenblik te voren niet geweest was cosette beschouwde dien steen en vroeg bij zich zelve wat hij beteekenen moest
zoo is t goed oude straat zei gavroche zet uw slaapmuts op toen zich tot jean valjean wendende hoe heet dit groote gebouw aan het einde der straat t is het archief niet waar
maar het is niet altijd gemakkelijk zich een dynastie te bezorgen ten strengste genomen is een geniaal man ja zelfs de eerste de beste gelukkige man voldoende om er een koning van te maken in t eerste geval heeft men bonaparte in het tweede
hetzelfde kanon dat tegen het volk wordt gericht heeft den den augustus ongelijk en den veertienden van de mère gelijk de schijn is gelijk
dat armand carrel maarschalk clausel had bezocht en dat de maarschalk tot hem gezegd had zorg eerst een regiment te hebben
maar dat geraaskal was uitgeloopen op een woord t welk marius begrepen had t welk een doodelijke beleediging voor cosette was het woord neem ze tot uw matres drong in het hart des jongelings als een
een ander werd in de straat grenier st lazare gedood in de straat michel le comte sneuvelden drie officieren na elkander verscheidene municipale garden in de lombardstraat gekwetst trokken achteruit
derde hoofdstuk de uiterste rand marius was aan de halles gekomen daar was alles nog stiller
dezen ongelukkigen verantwoordelijken voorbijganger had hij in de duisternis de vreeselijke beschuldigde de monarchie zien verrijzen en in zijn ziel was de eerbiedige ontzetting voor de ontzaggelijke gerechtigheid des volks
zij schenen de vier hoeken van den ouderdom te vormen namelijk het verval de gebrekkigheid de afgeleefdheid en de treurigheid de voddenraapster was deemoedig
is zij een opstand t is een opstand t kan ons gebeuren dat wij bij deze voorstelling van een geweldige gebeurtenis soms oproer zeggen maar dan is het eeniglijk om de oppervlakkige feiten een naam te geven
koop op crediet zei mabeuf ge weet immers dat men mij niet meer borgen wil mijnheer mabeuf opende zijn bibliotheek
het uur de plaats deze herinneringen der jeugd eenige sterren die aan den hemel begonnen te fonkelen de doodsche stilte op de eenzame straten de nabijheid van het onvermijdelijke avontuur dat zich voorbereidde
t is alzoo onmogelijk zich met deze vermeende oplossingen tevreden te stellen door den rijkdom te dooden verdeelt men hem niet om goed te worden opgelost moeten de beide problemen te zamen worden opgelost
nachts kom ik hier vrees niet niemand ziet mij ik aanschouw van dichtbij uwe vensters ik ga zeer zacht opdat ge mij niet zoudt hooren want ge zoudt misschien beangst zijn
zij droegen gescheurde smerige uniformrokken van invaliden en half grijze en blauwe havelooze pantalons wijders roode epauletten gele bandeliers korte sabels geweren en stokken zij geleken
op den hoek van den weg en den boulevard ter plaatse waar zij elkander kruisen hoorde men een gerucht dat in dit uur moeielijk te verklaren was een verwarde vormlooze massa verscheen van den boulevard op den straatweg
vloekte en het voorkomen van een woesten dronkaard had deze man le cabuc genoemd of bijgenaamd overigens geheel onbekend aan hen die beweerden hem te kennen
maar de dieven den leeuwenkuil noemden zag men op den vuilen muur die zich links tot aan de daken verhief bij een oude verroeste ijzeren deur welke in de oude kapel
een ontzetting die begrijpelijk een toorn die verschoonbaar is deze zonderlinge revolutie was nauwelijks een schok geweest zij had zelfs het verwonnen koningschap de eer niet bewezen het als vijand te behandelen en zijn bloed te storten
zij hielden zich alleen met die des geluks bezig wat zij uit de maatschappij wilden trekken was het welzijn van den mensch zij verhieven de stoffelijke de industriëele de handels de landbouwquaestiën schier tot de waardigheid van eenen godsdienst
om hem te lezen zoo is het menschelijk hart nauwelijks had het ongelukkig meisje de oogen gesloten of marius dacht er aan den brief te openen
drukten jean prouvaire en combeferre elkander de hand en dicht bij elkander in den hoek der barricade staande aanschouwden zij met bewondering waaraan zich medelijden paarde
is de oorlog van allen tegen de fractiën opstand de aanval der fractie tegen het geheel is oproer al naar gelang de tuilerieën den koning of de conventie bevatten worden zij terecht of ten onrechte aangevallen
gij zoudt republikeinen willen leeren gij in naam der beginselen verkoelde harten verwarmen waarom niet zoudt gij tot iets deugen ik maak er eenigszins aanspraak op
zesde hoofdstuk in afwachting wat deden zij in deze uren van afwachting wij moeten het zeggen wijl het tot de geschiedenis behoort
schoon als de lente en waardig flora te heeten zij was verrukt verheugd gelukkig als in den hemel de rampzalige wijl gisteren een schrikkelijk leelijke pokdalige bankier zich verwaardigd heeft haar aan te nemen
plakt god een luchtverschijnsel aan den zolder van het firmament er komt hier of daar een wonderbare ster met een ontzaggelijken staart te voorschijn en dan sterft
had in zijn afwijking geluk bij de instelling die na de plotseling staande gehouden revolutie orde heette was de koning beter dan het koningschap lodewijk filips was een zeldzaam man
de wanhoop verstijft men hoorde de stormklok en onduidelijke woeste geruchten te midden van dat somber gelui vermengd met het oproer sloeg het op st paul elf uren
een politiek die meer de belangen der familie dan die der natie op t oog had is een feit des konings zooals men ziet wordt na deze afscheiding de schuld des konings minder zijn grootste misslag is deze hij was te bescheiden in naam van frankrijk
nooit zijn werk zijn wil onder den schijn van invloed vermommende ten einde eerder als een schrander man dan als koning gehoorzaamd te worden
opdat zijn dochter den traan niet in zijn oog zou zien drie dagen later verbrak hij een stilzwijgen t welk reeds vier uren geduurd had om tot zijn dochter kortaf te zeggen ik had mejuffrouw gillenormand verzocht mij nooit van hem te spreken tante
maar voor mij zal het lot mijner koningen eerwaardig zijn en voornamelijk dat der bedroefden de bourbons namen eerbied maar geen leedwezen mede zooals wij gezegd hebben was hun ongeluk grooter dan zij zij verdwenen aan den horizon
eindelijk cosettes tuin was binnengegaan gelijk romeo den tuin van juliette t was hem zelfs lichter geweest dan romeo romeo moest over een
die jean valjean opvroolijkten de lente kwam de tuin was in dat jaargetijde zoo heerlijk dat jean valjean tot cosette zeide gij komt bijna niet meer in den tuin ga er wandelen zooals ge wilt vader zei
jean valjean had met smaak een hoenderboutje genuttigd en werd allengs geruster zoo zelfs dat hij nu behagelijk met de ellebogen op de tafel geleund zich geheel veilig achtte
tusschen een paar gelieven en een paar vrienden zij aanbaden elkander het gestadige en onveranderlijke blijft men bemint glimlacht schertst raakt elkander even met de lippen aan
eensklaps rees bij haar de gedachte op dat deze steen niet vanzelf op de bank was gekomen dat iemand er hem had neergelegd dat een arm door het hek was gestoken deze gedachte beangstigde haar ditmaal was het wezenlijke angst want de steen was
die in een parapluie uitloopt inderdaad thans nu ik er aan denk en bij de tegenwoordige weersgesteldheid zou lodewijk filips
op een eenig punt weken de opstandelingen zij verlieten een in de tempelstraat begonnen barricade na op een detachement nationale garde geschoten te hebben en vluchtten door de straat
welk een star zijt gij o jeugd ondertusschen stond zij voor marius stil met een zweem van vreugde op haar bleek gezicht en iets dat naar een glimlach geleek
zij vlood trad het huis weder binnen en sloot zich in haar kamer om het manuscript te herlezen het van buiten te leeren en te denken toen zij het goed gelezen had kuste zij het en stak het in haar boezem t was zoo
terwijl zij met een meisje aan den arm op het veld de liefelijke geuren van het gemaaide hooi konden gaan inademen waarachtig men doet al te veel dwaasheden
intusschen was de derde persoon tusschenbeide gekomen en zeide niets dringt ons nog wachten wij hier even wie zegt dat hij ons niet noodig heeft aan deze woorden in zuiver fransch gesproken herkende
die domme kerels zijn koddig te gelooven dat zij een meisje bang kunnen maken waarvoor zou ik bang zijn wijl ge lafhartige minnaressen hebt die zich onder het bed verbergen zoodra ge de stem verheft is t zoo niet
hun het voorbeeld van nijverheid nooit dat van werkeloosheid te geven den last van enkelen te verlichten door de kennis van het algemeene doel te vermeerderen de armoede te beperken zonder den rijkdom te schaden
t is toch raar mama had ons beloofd op palmzondag gewijde palm met ons te gaan halen gekheid antwoordde gavroche mama hernam de oudste is een dame die met mamselle miss woont falderala hernam
deze wonde veroorzaakte dat hij langer dan een maand de koorts had en niet uitging hij wilde geen heelmeester toen cosette hierop bij hem aandrong zeide hij roep den
daarachter duisternis terwijl hij langs de eenzaamste boulevards ging meende hij van tijd tot tijd een zonderling gerucht in parijs te hooren en uit zijn droomerijen ontwakende vroeg hij bij zich zelven wordt er gevochten
met een glans op het gelaat had vader gillenormand zich naast marius gezet terwijl hij luisterde en den klank zijner stem hem verrukte nam hij tevens een lang snuifje
en waarnaar ge eens op een avond onder mijn vensters geluisterd hebt maar overmorgen komt ge vroeg ik zal u s avonds precies te negen uren wachten dat zeg ik u mijn hemel hoe treurig dat de dagen zoo lang zijn
de oude soldaat antwoordde op den bedaarden en stelligen toon van iemand die er bij is geweest aan den hiel te regensburg nooit heb ik hem zoo net gekleed gezien als dien dag hij was als door een ring gehaald
vorscht ontleedt en vervolgens hervormt zij zij handelt bij wijze van aftrekking en ontneemt aan alles de vijandigheid dat een maatschappij ondergaat in den storm die tegen de menschen losbreekt is meermalen gezien
hoe groot is het bemind te worden maar grooter is het te beminnen het hart wordt door de liefde met heldenmoed vervuld het bestaat dan slechts uit reinheid het steunt op niets dan op het verhevene en groote
de eetkamer was tevens de voorkamer en scheidde de twee slaapvertrekken de woning was van het noodige huisraad voorzien men stelt zich schier even onverstandig weder gerust als men zich verontrust
cosette behoort u niet marius ontwaakte sedert zes weken leefde marius zooals wij gezegd hebben buiten het leven dit woord vertrekken deed er hem ruw in terugkeeren
en vond niets zij voelde een ijzige huivering was t nogmaals een zinsbegoocheling hoe twee dagen achtereen
t was een beurs met twee vakken in het eene vak was eenig klein geld in het andere zes gouden napoleons verbaasd bracht mabeuf dit aan zijn huishoudster t is uit den hemel gevallen zei moeder
jean valjean had vrouw toussaint medegenomen t geen hij nooit bij zijne vorige afwezigheden gedaan had hij vermoedde dat hij misschien niet meer naar de straat plumet zou wederkeeren
toen de heer mabeuf zich oprichtte was er niemand meer het meisje was verdwenen hij was werkelijk een weinig angstig geweest inderdaad dacht hij zoo mijn tuin niet werkelijk begoten was
kon trekken achter de tafel waaraan hij zat zij waren blijkbaar gereed zich op hem te werpen toen naderde enjolras den man en vroeg hem wie zijt gij
wat te doen zou hij tusschenbeide treden zou de eene zwakke den anderen zwakke helpen montparnasse zou er om lachen gavroche verheelde het zich niet dat beiden de oude man en de knaap voor den vreeselijken achttienjarigen bandiet kinderspel waren
welke zich om hem verdrongen hij deed een schrede om uit den afgelegen hoek te komen waar de barricade was mijnheer marius herhaalde de stem
is voor alle omstandigheden beducht moet door niets gehinderd worden vandaar die buitensporige beschroomdheid welke voor het volk onaangenaam was dat den juli in zijn burgerlijke overleveringen en austerlitz in zijn militaire overleveringen heeft
gij zult een rood buis en klompen dragen gij begeert een ring aan den vinger gij zult een ring aan den hals hebben en zoo ge een vrouw aanziet krijgt
de metselaars verflauwen prouvaire ge moet ons tijding brengen uit de loge van de straat grenelle saint honoré joly zal naar de clinische school van dupuytren gaan en haar den pols voelen
deze voddenraapster was dankbaar zij glimlachte welk een glimlach tot de drie portiersters zij spraken onder elkander het volgende zeg is uw kat nog altijd even ondeugend
treedt het leven in ik ga er uit gij gaat naar den schouwburg naar het bal naar het koffiehuis naar t biljart gij hebt geest behaagt de vrouwen ge zijt een fraai jongeling en ik hurk midden in den zomer bij het vuur
een zoete vreugd die zoowel past voor hen die het leven ingaan als voor hen die het uittreden een wandeling in den vroegen morgen heeft voor dengeen die de eenzaamheid bemint hetzelfde genot als eene avondwandeling en de vroolijkheid der natuur bovendien
sloeg één uur toen enjolras in de kroeg van richefeu aankwam hij opende de deur trad binnen kruiste de armen terwijl de deur tegen zijn schouder dicht
cosette mompelde gavroche ja ik geloof dat het die rare naam is nu hernam jean valjean ik moet haar dien brief overhandigen geef in dat geval moet ge ook weten dat ik van de barricade gezonden ben ongetwijfeld zei jean
wanneer zij in alles willende slagen list te baat neemt en niet volstrekt afkeerig van laagheid is maar het voordeel heeft dat zij de politiek voor geweldige schokken den staat voor breuken en de maatschappij voor noodlottige gebeurtenissen behoedt stipt in kleinigheden
een ander is het doel van haar hart een ander is de wensch haars levens zij heeft een minnaar ik ben slechts de vader ik besta niet meer toen hij niet langer kon twijfelen en tot zich zelven zeide
de hoop oesterschelpen welken men een bibliotheek noemt maakt mij afkeerig van het denken hoeveel papier hoeveel inkt hoeveel gekrabbel hoeveel heeft men al geschreven
die vr den tijd grijs was geworden in de krijgstucht en het bevelhebberschap die met vastgegespten gordel afhangende epauletten door kruitdamp zwart geworden
hij liet haar zacht op de aarde glijden en verwijderde zich iets zeide hem dat hij dien brief niet in de tegenwoordigheid van dat lijk mocht lezen hij trad naar een kaars in het beneden vertrek t was een met de netheid der vrouwen toegevouwen en verzegeld briefje
de wanhoop alsdan vreeselijk is wat moet zij dan in de grijsheid zijn wanneer de versnellende jaren meer en meer verzwakken in den schemeravond des levens wanneer men de starren van het graf begint te zien
derde hoofdstuk opmerkingen van vrouw toussaint dicht bij het hek aan de straat stond in den tuin een steenen bank die voor het oog der nieuwsgierigen achter struikgewas verborgen was
even daarna ging hij voorbij het hôtel lamoignon daar riep hij voorwaarts naar t gevecht een soort van zwaarmoedigheid overviel hem met verwijtenden blik aanschouwde hij zijn pistool welk gezicht hem scheen te
in t bezit van een uitstekenden geest echter het bloed waardeerende waarvan hij afstamde en vooral zich zelven wegens eigen geestkracht bij de vraag nopens zijn geslacht zich uitsluitend orleans en niet bourbon noemende
voor de bewakers want ge zult bewaakt worden zal t een stuiverstuk zijn voor u zal t een doosje wezen wat zult ge in dit doosje leggen een stukje staal de veer van een horloge welke gij getand hebt en die nu een zaagje zal zijn
waarin men de medewerking van eene hoogere dan menschelijke macht gevoelt de juli-revolutie is de triumf van het recht dat het feit nedervelt zij is iets schitterends
den avond voor den juni was jean valjean vergezeld van cosette en van vrouw toussaint een woning in de rue de l'homme armé gaan betrekken daar wachtte hem een voorval
bravo goede god t was bijna even mooi als op het tooneel daarop bracht hij het traliewerk weder in orde legde de kinderen zacht op de mat drukte op hun knieën
madame bacheux zegt dat er verleden week een revolutie te te te waar de kalven zijn
beiden waren in de rue de l'homme armé aangekomen zonder den mond te openen of elkander een woord te zeggen en ieder aan zijn eigen gedachten overgegeven jean
de liefde is een hemelsche inademing der paradijslucht diepe harten wijze geesten neemt het leven zooals god het geschapen heeft t is een lange beproeving een onbegrijpelijke voorbereiding tot een onbekende bestemming
de opstand had van het midden van parijs een soort van reusachtige kronkelige en onuitkoombare citadel gemaakt dààr was het brandpunt dààr lag duidelijk de quaestie al het overige waren slechts schermutselingen
geen bij hem een bijzonder gebiedend gebaar was en zeide bitter tot marius maken wij er een einde aan ge zegt dat ge mij iets komt vragen nu wat wat is het spreek
het kon één uur na middernacht zijn geweest toen zij een luiden lach hoorde en de stem van haar vader die haar riep cosette zij sprong uit het bed schoot een kamerjapon aan en opende het venster
en dat haar vader de schouders zou ophalen en zeggen ge zijt een kleine zottin maar jean valjean werd bekommerd t is misschien niets zeide hij
al zijn zenuwen waren pijnlijk aangedaan helaas de grootste beproeving of liever de eenige beproeving is het verlies van het beminde voorwerp
hij had een ongelooflijken schik hij werd beloond voor zijn beangste nieuwsgierigheid hij kon de volgende samenspraak opvangen welke in de duisternis iets sombers had de oude man vroeg montparnasse antwoordde hoe oud zijt
weet dat ik niet dwaas ben men gelooft mij gewoonlijk bij gelegenheid heb ik u een dienst bewezen nu ik heb onderzoek gedaan en ge zoudt u nutteloos aan gevaar blootstellen weet
metaal ijzer goud marmer noodig gehad voor god was het oude gevaarte van planken balken en kalk voldoende
over de opgaande maan over dergelijke gewichtige dingen zij hadden elkander alles gezegd behalve alles het alles der minnenden is het niets maar de vader de wezenlijkheid dat hol die bandieten dat avontuur
spoken dragen gewoonlijk geen ronde hoeden den volgenden dag kwam jean valjean terug cosette verhaalde hem wat zij meende gehoord en gezien te hebben zij had verwacht gerustgesteld te zullen worden
daar stonden voor de deuren jongelieden op straatpalen en deelden wapens uit men plunderde de werkplaats in de straat transnonain om barricaden te maken
hij had een portefeuille bij zich dezelfde welke het boekje had bevat waarin hij zooveel liefdesgedachten voor cosette geschreven had hij scheurde er een blaadje uit en schreef met potlood deze weinige regels
een eerste vermetelheid welke men waagt een compliment is iets als een kus door een sluier heen de wellust hoewel zich verbergend laat er zich zacht
sedert hij echter t vertrek was binnengetreden had hij zich aan een soort van stille overpeinzing overgegeven en scheen niets te zien van t geen gebeurde
boek ii eponine eerste hoofdstuk het veld van de leeuwerik marius was getuige geweest der onverwachte ontknooping van de hinderlaag op welker spoor hij javert had gebracht
op zekeren dag zeide hij tot magnon die hem de zesmaandelijksche tien francs ter hand stelde de vader zal hun toch een opvoeding moeten geven
dit begreep het gouvernement zoowel als de partijen de geringste burger gevoelde het hierdoor ontstond een angstgevoel t welk zich bij de ondoordringbare duisternis dezer wijk mengde
inderdaad was hij een komieke kerel met een somber gezicht niets was hem liever dan de lieden schrik aan te jagen evenals snuifdoozen in den vorm van een pistool doen
een domme troep die in zijn halve blindheid den flauwen glans dezer donkere overwinningen van den nacht bewondert weg met den dwingeland maar hoe van wien spreekt ge
inderdaad lieten de aanvallers de barricaden nog altijd met rust t was een dier pauzen die in nachtelijke gevechten niet zeldzaam zijn en die steeds door te geweldiger aanvallen gevolgd worden zoo ik uw brief nu morgenochtend bracht
van oogenblik tot oogenblik en naar gelang de nacht daalde scheen parijs zich akeliger te kleuren met de vreeselijke vlammen van het oproer
in de vorige eeuw had de verdienstelijke natoire een der phantastische schilders die door de tegenwoordige stijve school veracht zijn zich in deze herberg vaak bedronken en uit dankbaarheid een tros krenten
over de straten stroome ik geef mijn leven voor het vaderland ik zal mijn geliefde niet wederzien neen nooit t is gedaan maar om t even leve de vreugd vechten wij voor den drommel
en nam er yatagans en turksche wapens weg het lijk van een doodgeschoten metselaar lag in de paarlstraat op den rechter en den linkeroever op de kaden op de boulevards in de latijnsche wijk in de wijk des halles
de groentevrouw wil betaald worden zij wil geen brandhout meer geven wat zullen wij van den winter stoken wij zullen geen hout hebben wij hebben de zon de slachter wil niet meer borgen hij wil geen vleesch meer leveren
de grieven der geschiedenis tegen lodewijk filips moet onderscheid gemaakt worden er is in beschuldiging van het koningschap beschuldiging van de regeering en beschuldiging van den koning drie kolommen welke ieder een verschillende som geven
ieder achterwaartsch geweld is oproer de achteruitgang is een daad van t geweld tegen het menschelijk geslacht de opstand is een verwoede vlaag der waarheid
klopte nogmaals op het gevaar af het venster te zien openen en het verstoord gezicht van den vader te zien verschijnen hem vragende wat wilt ge dit beteekende niets bij hetgeen hij vermoedde toen hij geklopt had verhief hij de stem en riep
lesdiguières hadden zij een ouden man ontmoet die voortging t had hun aandacht getrokken dat deze goede man waggelde alsof hij dronken was bovendien hield hij zijn hoed in de hand hoewel t den geheelen morgen geregend had
zulke oude zeelieden die aan geregelde manoeuvres gewoon zijn en geen ander middel en gids kennen dan de tactiek dit kompas der veldslagen zijn geheel vervaard en in de war tegenover die ontzettende golving welke men den volkstroom noemt
hij zeide zelfs bij zich zelven ik heb mij dit alles slechts verbeeld ik ben een oude dwaas zijn geluk was zoo groot dat de schrikkelijke onverwachte ontmoeting der thénardiers in het verblijf van jondrette om zoo te zeggen bij hem was
overigens woonde hij eigenlijk in de straat plumet waar hij op de volgende wijs zijn leven had ingericht cosette bewoonde met de dienstbode het paviljoen zij had de groote slaapkamer met de geschilderde paneelen het boudoir met de vergulde lijsten
naast het onzichtbare spookbeeld der bastille weinig vreemdelingen bezochten dit monument geen voorbijganger sloeg er een blik op de olifant viel in puin
grantaire hernam wie heeft zonder mijn verlof de sterren afgerukt om ze als kaarsen op de tafel te zetten bossuet hoewel zeer dronken had zijn bedaardheid behouden hij zat op den rand van het open venster liet zijn rug nat regenen
lodewijk filips was de regeerende overgang hij had de oude uitspraak en de oude spelling behouden welke hij ten dienste der nieuwe gedachten stelde hij beminde polen en hongarije maar schreef als eertijds polonois en zeide
de twee kaarsen wierpen niet den minsten schijn naar buiten bovendien hadden de opstandelingen gezorgd geen licht op de bovenverdiepingen te ontsteken
wat des nachts vrees is is des daags nieuwsgierigheid welaan zeide zij laat ons zien zij nam den tamelijk grooten steen op
de tractaten van griefden hem als een persoonlijke beleediging hij haatte wellington met een innigen haat welken de menigte behaagde
t was waarschijnlijk des nachts geschreven wat beteekende het een adres een teeken voor anderen een waarschuwing voor hem in allen geval was het duidelijk dat de tuin betreden was en vreemden er binnengedrongen waren
enjolras dacht eenige oogenblikken en maakte een gebaar als iemand die een besluit heeft genomen grantaire zeide hij ernstig ik zal u op de proef stellen ga naar de barrière du maine
en zich te werpen op hetgeen vallen zou het pairschap dat zich achter beccaria verschanst om aan de wet vier hoofden te weigeren de leliën van het rijtuig des konings geschrapt het kruis van notre dame gerukt lafayette klein geworden
zooveel ongerijmdheid laagheid gemeenheid en nood in den hemel en op aarde van den vogel af
een voor een gingen de vijf mannen door de schutting naar buiten toen gavroche om den hoek der straat des ballets was nam babet thénardier ter zijde en vroeg hebt ge den kleine gezien
een optische misleiding welke iedereen gevoeld heeft hij overlegde bij zich zelven met de grootste gemakkelijkheid zijn reis naar engeland met cosette en zag zijn geluk in t verschiet zijner droomen weder opgebouwd om t
boek xi het stofdeeltje verbroedert zich met den orkaan eerste hoofdstuk eenige ophelderingen nopens den oorsprong van gavroches poëzie invloed van een lid der academie op deze poëzie
zet u mijnheer nu ge hebt een revolutie ondergaan sedert ik de eer heb gehad u te zien de jakobijnen zegevierden gij hebt tevreden moeten zijn zijt ge geen republikein sedert gij baron zijt ge kunt dit met elkaar vereenigen
de eeuwenoude omtrekken der voormalige fransche vorming verschijnen en verdwijnen er ieder oogenblik te midden der onstuimige wolken van stelsels hartstochten en theorieën
alleen den vorigen dag had zij beproefd hem te spreken eponine volgde hem dus zonder dat hij het vermoedde zij zag hem de tralie van het hek uitnemen en weder inzetten en den tuin
een metselaar van zijn werk naar huis keerende vergat op een bank bij de brug van austerlitz een pakje dat pakje werd naar den wachtpost gebracht men opende het en vond er twee gedrukte samenspraken in onderteekend lahautière
bewegingloos op t punt neêr te zinken als het beeld der wanhoop in deze houding bleef hij een geruime poos eeuwig zou men in zulk een afgrond kunnen blijven
de grijsaard had den geheelen dag aan zijn indigobed gewerkt hij was uitgeput van vermoeidheid maar stond echter op legde zijn boeken op de bank en ging gebukt
vrouw patagon sloeg jammerend de handen samen t is stellig dat er ongelukken gebeuren de jongen hiernaast met zijn bakkebaard dien ik alle morgen met een meisje aan den arm zag uitgaan zag ik heden met een geweer onder den arm uitgaan
ik moet haar volstrekt trouwen want ik zou krankzinnig worden ziedaar de geheele waarheid ik geloof niet dat ik iets vergeten heb zij woont in een tuin met een hek in de straat plumet t is aan de zijde der invaliden
een andermaal hoorde men twee voorbijgangers tot elkander zeggen wij hebben een zeer goed plan van aanval van een vertrouwelijk gesprek tusschen vier mannen die in een groeve bij de barrière du trone bijeengekropen zaten verstond men slechts het volgende
zij geven zich een akelige ziekte zij enten zich het verledene in er is slechts één middel om het morgen af te wijzen het is te sterven
waarheen hij ging wist niemand zelfs cosette niet slechts eens had zij hem bij zijn vertrek in een huurrijtuig tot aan den hoek van een blinde steeg begeleid op welken hoek zij gelezen had slop planchette
de onverschillige bedrijvige voorbijganger verdween vele straten waren zoo eenzaam als te vier uren in den morgen men verspreidde onrustbarende bijzonderheden en verschrikkelijke berichten dat zij meester van de bank waren
onder lag iets dat een brief geleek t was een omslag van wit papier cosette nam hem er was geen adres aan de eene noch cachet aan de andere zijde de omslag hoewel open was echter niet ledig men zag er papieren in
met toenemend vertrouwen voegde hij er bij woont ge in deze straat ja waarom zoudt ge mij no kunnen wijzen wat wilt ge in
zij viel met recht wij moeten echter zeggen dat zij niet volstrekt aan al de vormen van den vooruitgang vijandig was grootsche dingen waren uitgevoerd aan haar zijde
de knaapjes gingen schreiend verder intusschen was een bui opgekomen t begon te regenen de kleine gavroche liep hen na en vroeg hen wat deert u dreumesen wij weten niet waar wij slapen zullen antwoordde de oudste
het geloste schot gaf aanleiding tot een algemeene losbranding op goed geluk af waarna men weder de geweren laadde en opnieuw begon dit schieten in den blinde duurde een goed kwartier en doodde eenige vensterruiten
is een kogel in den muur der derde verdieping van een huis gemetseld met dit opschrift juli ga dat zien het staat goed o uw vrienden doen fraaie dingen
bij het naar zich toe trekken van het touw hadden zij het gebroken en een stuk ervan was aan den schoorsteen op het dak blijven zitten zij hadden overigens geen andere averij dan dat zij zich het vel bijna geheel van de handen hadden geschaafd dien nacht was
eindelijk kwam hij aan de tralie welke marius losgewrongen had toen hij deze tralie greep kwam eensklaps een hand uit de schaduw en viel op zijn arm
trok ook zijn uniform van nationale garde aan schier met het heimelijk gevoel van iemand die zich verbergt overigens scheen het doel dier wandeling bereikt
is t een oppasser of een stille verklikker onder de gevangenen dan wordt het briefje naar het bureau der gevangenis gebracht en aan de politie overgeleverd
verveelt mij zei eponine wij moeten toch leven eten krepeer dit gezegd hebbende zette zij zich op het voetstuk van het hek en neuriede mon bras
ik was een advocaat zonder zaken toen ik u naar het prado ten eten voerde gij waart zoo schoon dat het mij scheen alsof de rozen zich omkeerden om u te zien
ja stamelde marius van de jonge dame zij zuchtte diep bij t uitspreken van dat woord marius sprong van den grond waar hij zat en greep driftig haar hand
arbeid voor den man onderwijs voor het kind een stil maatschappelijk leven voor de vrouw de vrijheid de gelijkheid de broederschap brood voor allen
nooit was de harmonie der natuur beter met de inwendige muziek der liefde in overeenstemming geweest nooit had zich marius
en de oorlogen voortgekomen zij bestaan zij leven zij hebben het recht zich in de maatschappij te vestigen en vestigen er zich meesttijds zijn de feiten kwartiermakers en
ik blijf hier zei grantaire ik houd meer van een ontbijt dan van een lijkkoets dus wij blijven hernam laigle nu dan gedronken men kan overigens aan de begrafenis ontbreken zonder aan het oproer te ontbreken
terwijl de jongelingschap de geheime genootschappen de scholen in naam der beginselen en de middelklasse in naam der stoffelijke belangen naderden om elkander aan te vallen te omstrengelen en neder te werpen
gij wilt geen arbeider zijn gij zult slaaf wezen de arbeid laat u slechts aan de eene zijde los om u aan de andere te grijpen gij wilt zijn vriend niet zijn gij zult zijn neger wezen
het onderzoek van het stedelijk bestuur destijds gedaan had zich tot het klooster van klein picpus uitgestrekt waaruit jean valjean voor het oog der mairie als uit een ondoordringbare en heilige wolk
de eerste was zijn afkeer van dit huis waarin hij van zoo dichtbij de afzichtelijkste en wreedste ontwikkeling der maatschappelijke afschuwelijkheid had gezien iets afschuwelijker nog
de logica van het ware is rechtlijnig het eigenaardige der waarheid is dat haar toegevendheid ontbreekt dus geen concessiën alle overmacht op den mensch moet tegengegaan worden in lodewijk xvi heerscht de gratie gods
men schiet op elkander op een plein in een straat in een steeg men neemt verliest en herneemt barricaden het bloed stroomt het schroot vernielt de gevels der huizen de kogels dooden de menschen in hun bed lijken bedekken den grond
de mannen op het voertuig dat den trein opende hadden een lied aangeheven en zongen met oorverdoovend geweld en woeste vroolijkheid een destijds beroemd liedje van
toen sloop hij door een holligheid in de schutting van den olifant en hielp de kinderen er door de beide kinderen volgden een weinig angstig doch zwijgend
voor wien veranderingen gemakkelijk waren maakte van deze gelegenheid gebruik om jondrette te worden zijn twee dochters en
men zong een schertsend liedje bij het vermoorden van iemand in een kelder of in een bosch t is een ernstig verschijnsel dat in de achttiende eeuw de oude zwaarmoedigheid dier ellendige klassen verminderde
in kapitale letters napoleon als schildwacht de komeet van boven op het affiche o welk een fraai blauw aankondigingsbiljet vol met plotselinge vonken gesternd
met een matras op een bed met zeelen een withouten tafel twee matten stoelen een aarden waterkan eenige boeken op een plank zijn dierbaar valies in een hoek maar altijd zonder vuur hij at met cosette en had een zwart brood voor zich op de tafel
centimes en eindigde met sigaren vijf centimes of hij bracht den tijd door met te rillen en te klappertanden zeggende dat hij de koorts had en onderzoekende of een der acht-en-twintig bedden der koortszaal onbezet was
de groote veer van het roode spook is gebroken iedereen weet het dat denkbeeld beangstigt niet meer de vogels worden gemeenzaam met den vogelverschrikker zij doen er hun behoefte op en de menschen lachen
een gelukkige omstandigheid voor een arm hoekje grond de hondsbloemen hielden er feest niets in dezen tuin belemmerde het heilig streven van het geschapene naar leven
ook de windvlagen van donder verzeld deden de deuren op haar hengsels krijschen en maakten in de gevangenis een vreeselijk en heilzaam geraas die gevangenen welke wakker werden hielden zich alsof zij sliepen en lieten gueulemer en brujon hun gang gaan
hij vond geen woorden cosette gevoelde slechts dat zijn hand zeer koud was zij zeide van haar kant tot hem wat deert u hij antwoordde zoo zacht dat cosette hem nauwelijks hoorde ik begrijp niet wat gij gezegd hebt zij hernam
zich aan dien dood over te geven zooals zij zich aan ieder anderen dood zou hebben overgegeven en er marius in te storten zij was courfeyrac gevolgd zij had kennis genomen van de plaats waar de barricade werd opgericht
hier in deze bekoorlijke duisternissen van het groen spraken een menigte ongekunstelde stemmen zachtkens tot de ziel en wat het gekweel had vergeten voltooide het gegons
t was goed dat marius er niet meer aan dacht tot hem te gaan soms ontmoetten de grijsaard en de jongeling elkander op den boulevard
marius was marius van haar kant had zij hem medegedeeld dat zij in het klooster van klein picpus was opgevoed dat haar moeder overleden was evenals de zijne
nu blaas ik t licht uit zijt ge klaar ja fluisterde de oudste ik lig goed t is mij of ik veêren onder mijn hoofd heb de beide kinderen drukten zich tegen elkander gavroche legde hen verder op de mat terecht trok de deken
een goed gekleed zwaarlijvig burger met heldere stem kaal hoofd hoog voorhoofd zwarten baard en een stijven knevel openlijk den voorbijgangers patronen aan in de straat st pierre
keer in tot u zelven zeide hij bid of denk gij hebt nog een minuut genade stamelde de moordenaar toen boog hij het hoofd en mompelde eenige onverstaanbare vloeken
ik ijlde tot u maar vond u niet meer gij weet welk woord ik u gegeven heb ik houd het ik sterf ik bemin u wanneer gij dit leest zal mijn ziel bij u zijn en tot u lachen
kijk zeide hij t is vader nu dat hindert niet en het touw tusschen zijn tanden nemende begon hij moedig op te stijgen
het huis van den kelder tot den zolder door vrouw toussaint onderzoeken sloot zich op in haar kamer grendelde haar deur keek onder het bed legde zich ter rust maar sliep slecht
gij zult op twintigjarigen leeftijd deze wereld intreden en haar op vijftigjarigen verlaten ge zult er jong blozend frisch met schitterende oogen en al uw witte tanden
zorgvuldig voor zijn gezondheid zijn fortuin zijn persoon en zijn zaken de waarde van een minuut niet altijd die van een jaar kennende
hoe komt het dat de vogel zingt dat de sneeuw smelt dat de roos zich opent dat mei ontluikt dat de morgenstond de donkere boomen op den ruischenden top der heuvelen verlicht
hij naderde en t nam een vorm aan t waren twee witte paarden de paarden van den omnibus welke bossuet des morgens had uitgespannen en die den geheelen dag van de eene in de andere straat hadden rondgezworven en
cosette was weder in de diepte der seraphijnsche liefde verzonken het paradijs had zich weder geopend den geheelen dag was cosette in een soort van verbijstering zij kon nauwelijks denken
en die der twee manuscripten van venetië en die met zooveel vrucht door henri estienne geraadpleegd zijn en al de plaatsen
de een bleef een oogenblik voor het dakvenster staan t was brujon thénardier herkende hem en begreep dat was hem voldoende thénardier die wegens beschuldiging van nachtelijke gewapende hinderlaag in de gevangenis was werd niet uit het oog verloren
goede god t is te veel en niet genoeg deze buitengewone hulpmiddelen schijnen heerlijk en zijn armzalig mijn vrienden de voorzienigheid moet reeds tot hulpmiddelen haar toevlucht nemen
en in dien tuin een tamelijk goeden appelboom naast dien appelboom stond een fruithok dat slecht gesloten was en waar gemakkelijk een appel was te kapen een appel is een avondmaal een appel is het leven wat adam deed verloren gaan kon gavroche redden
breekt ons zoodra gij ons niet meer geschikt acht maar helpt ons tot zoolang voorwaarts gaan dit alles gebeurde op klaar lichten dag
die gereed scheen in den dood zijn toevlucht te zoeken en aan de afwezige het geheim van het lot den sleutel des levens de liefde zond
en zonden hun haar geuren maar zij openden hun zielen en stortten ze in de bloemen uit de krachtige weelderige plantengroei trilde vol sap en dronkenschap in de omgeving dezer twee onschuldigen
zijn door alle mogelijke aanvallen van den tegenspoed verstaald gemoed scheen onverwinnelijk maar wie zijn binnenste had gezien zou hebben moeten bekennen dat het thans zwak was
op zijn beurt strijden en het slagveld betreden en dat het slagveld t welk hij ging betreden de straat en dat de strijd dien hij aanging de burgeroorlog was
op een dag afgewisseld door regen en zonneschijn bewoog zich de lijkstoet van generaal lamarque door parijs met officiëelen militairen praal
wreed geworden op de tot waanzin overgeslagen vrijheid onteerden kortom de oproeren zijn verderfelijk geweest zoo spreekt de halve wijsheid waarmede de burgerij dit halve volk zich zoo gaarne tevreden stelt
niets was hem meer van het werk zijns ganschen levens overgebleven hij begon het geld zijner exemplaren te verteren toen hij zag dat dit geringe hulpmiddel ten einde liep gaf hij zijn tuin op en liet hem braak liggen
ik ga zeide hij maar gij kunt helaas niet overgaan een hond kan de gedachte aan een haan afleiden een zeer magere hond liep voorbij en gavroche had medelijden met het dier
gewoonlijk wanneer de opstand begint wanneer men de trom het appel den alarmslag hoort zegt de winkelier eenvoudig er schijnt rumoer in de straat st martin te zijn
en buitendien moest ik toch weten dat een jongeling als gij zij zweeg en van de treurige gedachten die waarschijnlijk haar geest vervulden tot iets anders overgaande vroeg zij met een smartelijken glimlach
t was een pijnlijke toestand marius had liefde in het hart en duisternis voor de oogen hij werd voortgedreven aangetrokken en kon zich niet bewegen
in dorisch dialect welke zich slechts in het vermaarde manuscript der twaalfde eeuw in de bibliotheek van napels bevonden de heer mabeuf stookte in t geheel geen vuur meer in zijn kamer en ging als het donker werd naar bed om geen licht te branden
ik heb u niet gescholden waarom beleedigt ge mij waar gaat ge heen snaak mijnheer ge waart misschien gisteren een verstandig man maar heden schijnt ge het verstand afgelegd te hebben ik vraag u waar ge heen gaat
en behendig naast den man terecht kwam t was gavroche de man was montparnasse de kreet kirikikioe was zekerlijk wat de knaap had bedoeld toen hij zei vraag naar mijnheer
t was op het oogenblik dat eponine de bandieten tot op den boulevard volgde terwijl marius peinzend met het hoofd tegen den boom leunde was een gedachte in zijn geest ontstaan
ik ontvang geen klachten meer ondertusschen ging hij verder de straat op en zag onder een koetspoort als bevrozen een dertien of veertienjarige bedelares wier rokje zoo kort was dat men haar knieën zag het meisje werd er te groot voor
marius nam de staaf uit het hek welke hem zoo dikwerf doorgang had verleend ging uit den tuin en zeide welaan zinneloos van smart niets bepaalds en zekers meer in zijn hersenen voelende niet in staat voortaan iets meer van het lot te verwachten
had moeite een kreet te bedwingen een oogenblik later lag een der mannen onder den anderen hijgend reutelend spartelend terwijl een marmeren knie zijn borst drukte maar t was niet juist zooals gavroche verwacht had want op den grond lag
door zoovele geweldige maar edele aandoeningen bewogen menigte wezenlijke galgengezichten en eerloos geboefte dat zeide laat ons plunderen sommige bewegingen beroeren den bodem der moerassen en doen in het water het slijk opborrelen
brujon zachtkens genaderd zonder overijling zonder een woord te spreken met de heillooze behoedzaamheid die dezen mannen van den nacht eigen is men kon in hun handen afschuwelijke werktuigen onderscheiden
hield een postzweep in de hand al deze in de morgenschemering onduidelijke bijzonderheden werden meer en meer zichtbaar naarmate de dag helderder werd vr en achter den wagentrein reden gendarmes te paard statig met de sabel in de hand
al de naden die wij gemaakt hebben moeten onderzocht worden om te zien of zij houden deze zaak moet vandaag afgedaan worden gij courfeyrac spreek met de polytechnici t is vandaag hun uitgaansdag woensdag gij feuilly zult
er is oproer en opstand beide zijn toorn het een heeft ongelijk de andere heeft gelijk in democratische staten de eenige die op recht zijn gegrond gebeurt het soms dat de fractie overheerscht
parijs zag naar de voorstad st antoine de voorstad st antoine heimelijk gestookt begon te koken de kroegen in de straat charonne waren
wij leefden verscholen tevreden met gesloten deur en smaakten de liefde de heerlijke verbodene vrucht mijn mond zeide niets of uw hart had het reeds beantwoord
t zijn schilders die een schilderij op de tentoonstelling hebben en daarom niet te minder aan een nieuwe schilderij in hun atelier werken brujon scheen door de gevangenis geheel ontsteld
het eerste resultaat van gavroches overdenking was dat hij in plaats van over de heg te klimmen er zich tegen legde onder aan de heg vormden de takken een kleine holte zie dacht
willen wij gaan vroeg bossuet het regent zei joly ik heb gezworen in t vuur te gaan maar niet in t water ik wil niet verkouden worden
hij had haar ook terloops te kennen gegeven dat hij baron was maar dit had op cosette niet den minsten indruk gemaakt marius een baron dat had zij niet begrepen zij wist niet wat dit woord beteekende
zoo er een vierde gratie ware de droefgeestigheid genoemd en deze glimlachte zou zij t beeld dezer gratie vertoond hebben jean valjean was verrukt
t was een hazenslaap met één oog open sluimerende bleef gavroche opmerken de heldere schemering van den hemel viel op de aarde en de straat vormde een vale streep tusschen twee donkere heggen
de nieuwsgierigen praten en schertsen op weinig schreden afstand van deze in vollen oorlog zijnde straten de huurrijtuigen rollen men gaat ten maaltijd soms zelfs in de wijk waar gevochten wordt
in een der talrijke verlaten steengroeven aan die zijde van parijs terwijl enjolras zich naar die vereenigingsplaats begaf
men vergunne ons tot juister begrip van t verhaal hetzelfde eenvoudig middel aan te wenden dat wij ten aanzien van waterloo hebben gebezigd
geen drie kwartier uurs was verstreken sinds zij in de duisternis uit hun bed waren opgestaan met den spijker in de hand en hun plan in het hoofd weinige oogenblikken later hadden zij babet en montparnasse gevonden die in de nabijheid rondslopen
en om haar vader te gehoorzamen hervatte zij de wandelingen in haar tuin meestal alleen want zooals gezegd is kwam jean valjean waarschijnlijk uit vrees van door het hek gezien te worden er schier nooit
herinnert ge u mijnheer marius o ik ben gelukkig iedereen moet sterven zij had een verwilderd ernstig en smartelijk voorkomen
onder den olifant gekomen liet hij een zonderlingen kreet hooren die tot geen menschelijke taal behoort en die alleen een papegaai zou kunnen voortbrengen hij herhaalde tweemalen dezen kreet waarvan de volgende spelling een flauw denkbeeld kan geven kirikikioe
onder het verguldsel des hemels onderken ik een arm heelal de schepping maakt bankroet daarom ben ik ontevreden
wie droeg de schuld er van niemand marius behoorde tot die karakters welke zich in het verdriet verdiepen en er in blijven cosette behoorde tot degenen die er zich in dompelen maar er
naast het voertuig dat zong was er een dat brulde een derde bedelde men zag er een dat knarsetandde een ander dreigde de voorbijgangers een ander lasterde god
kan ze onverwacht uitbreken enjolras zag een lichtschijn in de donkere wolken der toekomst wie weet het oogenblik naderde misschien welk een fraai schouwspel het volk dat zijn recht herneemt
hernam hedenmorgen zeide mij mijn vader dat ik al mijn goed in orde moest brengen en mij gereed houden dat hij mij zijn linnengoed zou geven om het in een koffer te pakken
welke onder de tronen grollen openhartig soms onvoorzichtig in zijn openhartigheid maar bij deze onvoorzichtigheid wonderbaar behendig vruchtbaar in uitvluchten gedaantewisselingen en maskers