AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en het genot eener overwinning op een vrouwenhart in al hun volheid intezien en te savoureeren.
Eindelijk verkondigde een lange schelle fluit gevolgd door een tweede gelui, dat de trein naderde.
Daar klapten er tegen den avond dicht voor het getraliede raam zwanevleugels;
Hij had echter ook nog niet den leeftijd bereikt, dat men van zulke zaken veel verstand heeft, en zoo verbeeldde hij zich, dat deze vruchten slechts geschilderde glazen waren, en verder geen waarde hadden
liep zij in allerijl naar het buffet in de eetkamer om er die versterking te gaanhalen in den vorm van een glas Constantia wijn en een beschuitje.
Het was een allermerkwaardigst buffet
Gij weet dan toch zeker dat hij niet is, wat hij schijnt.
' Schielijk vatte de dominé hem bij de hand, en met een blik op vrouw Lijsbeth: 'niets meer daarvan, wij begrijpen elkander;
en nog draalde hij aan den hoek, toen de klok twaaif sloeg.
Het was een plechtig geluid, en dat niet alleen omdat het aan het uur van twaaif op den volgenden dag herinnerde
heer des huizes, zonder juist de rol van president in deze vergadering te vervullen, nam het woord: 'Mijne heeren!
heden avond heb ik u verzocht nog eens te vergaderen, daar ik eene ernstige beraadslaging met u moet hebben
'zoo is het dan toch waar, wat Jacob mij wilde wijsmaken, dat gij meer voor ons doet, dan gij eigenlijk kunt?
' 'Uw man heeft u niets willen wijsmaken, dan hetgeen ik zelf hem heb gezegd
want al acht gij u niet verbonden aan mij, omdat er tusschen ons niets heeft plaats gehad, wat uwe philisters een engagement noemen, toch heb ik rechten op u, die ik zal doen gelden
wanneer ik er voorbijkwam hoorde ik gewoonlijk schreeuwen en zingen, zoo luid soms dat de vensters er van rinkelden.
Wat gebeurde er achter die roode gordijnen
Die overhaaste vlucht wekte haar wantrouwen, en uit spijt over hare eigene onvoorzichtigheid, was haar alle lust in het tournooispel vergaan.
Zij ook had nu wel terstond willen vertrekken, maar dat zou nog meer opzien baren.
Één was er maar niet tevreden, namelijk EDUARD, die niet alleen gevoelig was over den trek, dien men zijn oom gespeeld had, maar volstrekt niet kon vergeten, dat zij hem voor gek hadden uitgescholden.
Levendig stond hem zijn besluit voor den geest, het heilig verbond, dat hij met zich zelven gesloten had, zich niet meer als een kind te laten behandelen
Dolly haastte zich om hare moeder te helpen;
Gabriel ging uit naar een karreweitje buitenshuis;
en Sim begaf zich naar den winkel, waarheen hij zijn barsch gezicht medenam
Ja, maar in welke betrekking staat zij dan eigenlijk tot Kaluschky?
Betsy lachte plotseling luid en lang, wat haar zelden gebeurde.
Nu stroopt ge op het gebied van vorstin Miagkaja
- MAURITS liet hem eenige oogenblikken in die houding staan alsof hij verwachtte, dat de Graaf het eerst zoude spreken: hij hoopte, dat deze, van schuldbesef doordrongen, zich aan zijne voeten werpen en om vergiffenis bidden zoude
en de moeder van den zwaarmoedigen jongen hield een winkeltje van gemberbier.
Wij dansten een uur lang met de grootste deftigheid;
de zwaarmoedige jongen deed waarlijk wonderen met zijne beenen, en het scheen, dat zij zelven vermaak daarin hadden
KROMBALG zoo wel bekend met de groote puntigheid der Noordhollandsche vrouwen, stelde haar oogenblikkelijk gerust door de betuiging, dat zij alles in de best mogelijke orde vond, en met het verzoek, dat zij zich niet in het minste zou ontrusten
een plaatsje van ontwijk, al is dat dan ook nog zoo klein, waar hij zichzelven kan toebehooren en, ongestoord en onbespied, gedurende een zeker gedeelte van den dag doen wat hij wil;
ten gevolge van een bankroet door iemands wegloopen, keurig gekleed alsof hy naar een diner moest, hetgeen alheellistig was en mij wat achterdochtig gemaakt had
stiftsvrouw en gravin, maar met nauwelijks tien pond inkomen per jaar, en Fanny verklaarde, dat Amelia's zuster te wezen de grootste vreugde was, die de Hemel haar kon schenken
ondergaat het een afgrijselijke verandering.
Het gezonde rood verdwijnt van de wangen en maakt plaats voor een doodelijk bleekblauw;
de oogen openen zich wijd en schijnen te verstijven
Gij begrijpt, zusje lief, dat er in den Haag geene bruiloft gevierd werd.
Het zoude kwalijk gepast hebben, feesten te houden, terwijl de gemanqueerde bruidegom, de Ambtman, te recht gesteld en ter dood gebracht werd, gelijk men zulks in de gedrukte sententie lezen kan
Komt gij later, jutteperen Liggen voor u op het gras, Even of zij zeggen willen: 'Zoo, nu komt gij juist vanpas!
' In het najaar vindt ge er noten, Ieder smijt zijn deel maar af.
Zeg eens, vondt gij ooit een' koopman, Die u zulke noten gaf
Sire, het zekerste en beste middel, om uwe rust te verzekeren en uw leven in veiligheid te stellen, is de geneesheer Douban onmiddelijk te laten halen, en hem dadelijk bij zijne komst te doen onthoofden
terwijl de roze en witte bloesems der volbloeide azalea's daartusschen hare groote, ronde bouquetten opbeurden.
Het was de middag der receptie en de salons waren gevuld met eene steeds wisselende drukte van gelukwenschende kennissen
en in hun kleine restauratie, de oogen drinkende elkanders blikken in, aten zij hun eenvoudig maal, zoo zichtbaar harmonisch gelukkig, dat de Italianen, de twee, die daar ook steeds zaten aan de verdere tafel
een muffe lucht van vochtig bederf waart om.
Bij een ingestort huis zijn ponteniers bezig een lijk op te visschen;
het hangt aan hunne haken, met slappe armen en lange natte haren
Nu eens verhaalde hij BLOMMESTEYN, hoe door zekeren Bisschop FREDERIK, daartoe overgehaald door eenen THORWALDUS, in de tiende eeuw het Christendom op IJsland gepredikt was, en welke snelle vorderingen die prediking
hoe zij diners gaf, hoe zij een japon bestelde - als was dat alles voor de vriendin of de zuster van een belang, zoo hoog, dat er geen hooger boven te denken was.
Zoo de vriendin of de zuster - ter conversatie wille - dan vertelde hoe Z I J beschouwde, rekende of een diner gaf
dat de uitroeijing van zulke gebreken nuttig is voor de maatschappij?
BANDIERE.  Gij spreekt zeer redelijk over de zaak, en uw vader heeft u dezelve van de gunstigste zijde leeren bezien
dan heeft men u misleid, zeide de jongste Rimini, zich in het gesprek mengende;
en de heeren zijn er even welkom als de dames.
- Aan den hotelhouder misschien, maar aan de dames zeker minder.
altijd achteruit gehouden door de bar fronsende huzaren, die het plein ternauwernood konden vrijhouden.
De rijtuigen van het Hof, de paarden licht trappelend, met lichte sidderingen over de huid, wachtten
die het ei breekt, en zij bewerkt evenzeer de geboorte van een aardworm als de verschijning van een Sokrates.
Waar de telescoop eindigt, begint de microscoop.
dan met die, waarvoor onze kunstmatige samenleving verantwoordelijk is.
Uw mémoires, Watson, zullen ten einde loopen op den dag, dat ik de kroon op mijn werk zet door de gevangenneming of den dood van den gevaarlijksten
Daarnaast stond: oud ambassadeur, en eene noot, welke wij insgelijks overschrijven: In een afzonderlijke doos, een net gekrulde pruik, groene bril, horlogeketting en twee kleine penneschachten, een duim lang, met katoen omwikkeld
De oude mevrouw zag er ook niets uit als een moeilijke oude dame, met hare zachte, fijne, oude, wasbleeke gezicht, en hare gladde grijze haren: - als een bedrillige, oude huisvrouw, die onmogelijk met hare ongehuwde dochter had kunnen
maar om hem bij ons te houden, moeten wij het eerst omtrent twee voorwaarden eens zijn, die van u noch van mij afhankelijk zijn.
In de eerste plaats: wil Rémi bij ons blijven
Geloof mij, de poezie is de lust van mijn leven, als ik bedenk, dat ik mijne pen voor zulke onderwerpen mag spitsen
Dien avond kwamen er twee briefjes van Gaunt House voor het kleine vrouwtje, het eene bevatte een uitnoodiging van lord en lady Steyne voor een diner in Gaunt House, aanstaanden Vrijdag
en men ging in de Travellers weddingschappen aan, dat het niet lang zou duren, of hij werd gezant, toen er plotseling geruchten liepen over het eigenaardige gedrag van den secretaris
Het is mij goed nabij God te wezen;
ik zet mijn betrouwen op den Heere.
Deze woorden van heilig vertrouwen, door den vriendelijken ouden man uitgesproken, waren als hemelmuziek om den ontrusten geest van George te stillen
terwijl Arthur hem zoo snel volgde, dat hij op de laafcste trede bijna over hem heen getuimeld en met hem op de binnenplaats gerold was.
Bombay, dito;  mevrouw Pice, de vrouw van Pice, den directeur, etc.
Wij kunnen ons gauw aanpassen bij de veranderingen in ons leven
Wat mij betreft, volgaarne zal ik van uwe uitnoodiging gebruik maken,' zeide JOAN: 'doch de Heer Vicaris is, na mij verzocht te hebben, van zijne terugkomst in zijn hôtel af te wachten, heden morgen voor eenige dagen naar Brussel vertrokken
in 'Nana,' voor de vuiligheid, zooals zij, vroeger nog, vuile woorden zochten in hun dictionnaires.
Het was toen in die jaren, dat men van Zola niets wist dan dat Louis Couperus, Metamorfoze hij 'vuil' was, en geschreven had 'Nana
Ach ja, al heb ik er een, dan geven ze me de paarden misschien toch niet.
het lijkt me, of de gevangenbewaarders dubbel spel spelen en denken: je weet nooit, wie de baas zal blijven en Il Tigretto is nog allesbehalve dood
en dit had reeds een wrok tegen hem gezet, die bij menschen van zulk een lage, slaafsche gezindheid nog was toegenomen, toen zij het ongenoegen van hunnen meester over hem zagen komen
Hij zal, dacht ik, het uitgaan van Schemselnihar en hare geheime liefde ontdekt, en nu zijne wacht gezonden hebben, om haar, den prins en ons allen ter dood te brengen.
Een weinig voorbij een zijriool, waarschijnlijk de vertakking der Madelaine, hield hij stil.
Een tamelijk breed luchtgat, waarschijnlijk de opening in de straat d'Anjou, wierp een schier helder licht
om meubelen te verkoopen, te ruilen, te confisceeren of te koopen: en zij schepte niet weinig genot in deze bezigheid, welke haar smaak en vindingrijkheid vrij spel gaf
Joli-Coeur, die minder voedsel noodig had dan wij, had nog de beste partij, want hij had geen trek meer, toen wij nog uitgehongerd waren.
Ik nam van zijn deel drie stukjes, die ik in mijn reistasch opborg om ze voor de honden te bewaren
Al had ik geene schulden en zulke bezwaren, dan zou ik toch zelfs voor dit beroep niet deugen.
Ik heb geen hart, ziel, zorg of gedachte voor iets dan voor één ding
Inde meisjesschool stelde de onderwijzer voor, dat er iets gelezen zou worden.
Nu, die kunst meende ik nogal tamelijk goed machtig te zijn, weshalve ik me bereid verklaarde, een klasse te hooren
en dadelijk ondernamen zij daags na hunne aankomst te Lucerne bij het uitmuntendste weder, dat zich denken laat, van een' gids verzeld, het beklimmen van dat hoog gebergte, dat zich duizende voeten boven de oppervlakte van het Lucerner Meer verheft
Bij haar binnentreden zat het kind in het hemdje voor een kleine tafel in een kinderleunstoel bouillon te gebruiken, waarmee het zich de geheele borst begoten had
Met eerbied, doch met waardigheid naderden ze de plaats waar Keizer Albrecht in al de pracht van zijne Keizerlijke waardigheid, gezeten was naast Koning Filips en omstuwd door de aanzienlijkste Edelen
en hijgende van hunne ademhaling, toen zij pas in de opene lucht kwamen, alles kenteekende hen voor wie zij waren.
Foy en Bachelu stieten er het hoofd, schier het geheele korps van Reille werd er tegen aangevoerd, zonder te slagen;
de kogels van Kellermann waren machteloos tegen dit heldhaftig stuk muur.
Als dat waar is, antwoordde Caddy, zal ik mij gaan klaarmaken.
Ada zeide dat zij ook wilde meegaan, en was spoedig bij de hand.
Ik deed Peepy, bij gebrek aan iets beters voor hem te kunnen doen, het voorstel
O, als Mattia maar geen gekneusden voet had, zou hij wel wat weten te vinden en zich moeite geven, om mij te redden: maar in den toestand waarin hij nu verkeerde, kon hij misschien niet eens uit den wagen komen
'Dat ik niet begrijp,' vervolgde Jakob: 'hoe Mr.
Jan hier ooit voorby kan gaan met een gerust hart.
My dunkt, als hy zich herinnert wat met den ouden Advokaat op het Binnenhof gebeurd is, dan moet hy telkens denken
En een gedwongen glimlach plooide het bleeke gelaat van Botwater.
om hem meer, dan wel om hem minder genegen te zijn dan in het begin;
of zij er op gesteld was, meer aangaande hem te weten, wijl zij gaarne grond voor haar wantrouwen had
Mabelia, Mabelia!  maak niet dat ik in de duizeling der vreugde onvoorzichtelijk vergete, wat ik u, wat ik mij zelven schuldig ben.
Gij, die mij als engel der vertroosting zijt verschenen, wees mij niet tot verlokking;
want gij zoudt het u later beklagen, als ik het nù gewonnen gaf
Leroux zich de zin dier woorden hebbende doen verklaren, smeet zijn zetel met drift achteruit;
hij schonk zijn hanaps tot de boord vol en riep: Zo drinke ik de dood aan die teug wijns, indien ik u de hals niet breke zo gij nog een woord spreekt
Er was geen waarschuwing, alleen een bliksemsnelle sprong, een metalen klank van opeenslaande tanden en een even snelle terugsprong, en Curly's gezicht was van boven tot beneden opengescheurd.
Het was de wolfsmanier van vechten bijten en
terwijl hij bij de gedachte, dat hij zich zoo had verlaat, den droom geheel vergat.
Toen hij in zijn slede bij Karenins huis aankwam, zag hij weer op het horloge.
George Shelby, wiens belangstelling, gelijk bij een jonkman niet anders wezen kon niet minder door het romaneske van het gebeurde, dan door zijn menschlievend gevoel werd gewekt
omdat zij hem volkomen begreep, omdat zij wist, dat zij behoefte had om te beminnen, en dat al wat hij lief had goed en edel was.
Lewin vond de uitlegging volkomen afdoende
Lach maar,' ging Bol voort: 'wat ik beweer, dat kan ik bewijzen.
Bij de antieken zijn beide, vorm en gevoelens, eenvoudig en natuurlijk: bij de klassieke Franschen en hun navolgers zijn de gevoelens het zelden, en de vorm is het nooit
wanneer gij zoo ver gaat, dat gij niet weer terug kunt keeren, vraag mij dan niet meer om toegevendheid, wanneer de macht in andere handen is overgegaan
In de namiddag keerde Perrault, die haast had met zijn brieven weer op stap te gaan, met nog twee honden terug.
Billee en Joe noemde hij hen, twee broers en beide echte wilde honden.
Zoons van dezelfde moeder, ofschoon zij zo verschillend waren als dag en nacht
en dat zij te vergeefs op antwoord wachtte, werd eindelijk ongeduldig.
Juist wilde zij het woord weder opnemen, toen Badoura haar voorkwam.
Beminnelijke en maar al te bekoorlijke prinses, zeide zij
Illustratie: Het forsche, bleeke gelaat was doorploegd met lijnen, die zorg verraadden.
De zware oogleden begonnen te trillen en een oogenblik later keken een paar grijze oogen ons nieuwsgierig aan.
Zoo goed mogelijk trachtte de man vervolgens op te staan, terwijl zijn gelaat rood werd van schaamte
Een zieke dame legde zich terstond te slapen.
Twee andere spraken Fransch met elkander, en een bejaarde dame maakte aanmerking op de verwarming
Over het park scheen de zon, de herten glansden als van havanna satijnen vellen.
De laatste veertien dagen trokken Othomar weêr voorbij.
En het was of hij in het perspectief
De wilden schaterden het uit en hielden zich den buik vast.
Sommigen rolden uitgelaten van blijdschap over den grond;
een enkele begon mee te dansen, anderen volgden zijn voorbeeld en weldra was de geheele bende onder een uitbundig gelach aan het draaien, dansen en springen
Hij smeekt het uitspansel, de golven, het zeewier, de klippen;
de onverstoorbare orkaan gehoorzaamt alleen aan het oneindige
wat eerst in onzen tijd eene werkelijkheid is geworden, traden voor mijne herinnering, als: Er kunnen kijkers gemaakt worden, die de verst afgelegen voorwerpen nabij doen schijnen, zoodat wij de kleinste letters op eenen ongeloofelijken afstand zullen kunnen lezen
hij gevoelde dit welstaanshalve te moeten doen, dat hij de patiënte nog eens moest zien.
Iemand zei, dat het Copperfield was.
Ik werd kwaad over dat valsche gerucht, tot ik, bemerkend dat ik in de gang op mijn rug lag, begon te denken, dat er toch wel eenige grond voor kon zijn
De man leunde met den elleboog op de tafel en had zich weder aan zijne gepeinzen overgegeven.
De overige reizigers, kooplieden en voerlieden, hadden zich een weinig verwijderd en zongen niet meer
bij ondersteunde hen, sprak hun moed in en laafde de zieltogenden met den drank, hem door zijne zorgvolle gastvrouw ter versterking medegegeven.
Hoewel hij nergens een makker ontmoette, was toch elke soldaat, die daar nederlag, hem op die eenzame plaats een bekende, een vriend
Als ik er nog aan denk, hoe zij zeide: Codlin is mijn vriend, maar Short niet.
Short is wel genoeg, zeide zij;
ik heb niets op hem te zeggen;
Maar Zanti, met den opzichter, die hem geroepen had, kwam juist aan, langzaam, zich volstrekt niet haastende.
Hij keek uit de verte onder zijne hand naar de groep officieren te paard, die schitterden
hij goed verzorgd en gevoed werd, kon hij wel zoo oud worden als het bij katten mogelijk is.
Toen hij zoo omstreeks veertien jaar was, moest de muizenval weer voor den dag gehaald worden.
werden zwak, zijn gehoor werd minder scherp, zijn pooten konden hem nog maar moeilijk dragen
Terwijl men alhier beraadslaagde, kwam de bagage van Van Lintz van het vaartuig terug: en kort daarna meldde zich iemand bij Heynsz aan, dien ik terstond voor een der boden van mijn vader herkende.
bij zijn vader, Sir William, aan tafel zat, en zijn zuster er achter kwam want de majoor kon onmogelijk leugens vertellen, dat hij mevrouw George Osborne opgezocht had
Nu nog een woord over een bezoek, dat ik, na den afloop daarvan, bij ons pleegkind aflegde.
Ik trok er namelijk heen in gezelschap van Eylar en Hoogenberg, welke laatste ons den weg zou wijzen
Bob zeide de eene of andere aardigheid;
Hij had als clown een groot talent gekregen om zijn gezicht een ander voorkomen te geven
Je doet alles om me vandaag te bederven, en je geeft me de illuzie van een groote familie: het is alsof ik grootmama was van een heele boel kleinkinderen.
Maar waar is Xaverius, Valérie
De kleine John Harmon heugt u toch nog, eer hij naar school ging Aan den anderen kant van het erf, bij ons vuur
Maar als ik u aanzie, kan ik bezwaarlijk gelooven;
dat gij diegene zijt, voor wien gij u hebt uitgegeven.
De prins Camaralzaman bedankte den koning in de schoonste bewoordingen voor de gunstige gedachten, die hij van hem koesterde
Je vragen, wat de reden is, dat je in de laatste dagen niet met hem gewandeld hebt, en of je misschien van daag, anders morgen weer eens wandelen wilt?
ongelukkig voegde zij er zonder te lachen, maar toch op een flauw spotachtige toon bij
Spreek geen woord over het geld, zoolang hij hier is, Nancy!
Hij zal niet lang blijven, geen tien minuten
de waarschijnlijkheid vermeerderde met elke minuut, en de aanwezenden huiverden met meer angst dan hij zelf, voor het vreeselijk vonnis, dat, naar het meer en meer scheen, hem zou treffen
een straat, waarop twee andere dwars uitloopen, dat ook zeer drukke straten zijn — een straat, die op zich zelf de groote verkeersweg naar het zuiden van Londen is, — en in zulk een straat is het aan do ijverige pogingen
Sinjeur Ferdinand!  Gij hebt voorwaar mooie stukjes uitgevoerd!
daar zijn nu al mijne profetiën uitgekomen, dat gij nooit zoudt deugen.
Ja!  Ferdinand werd altijd in de familie als een achtste wonder beschouwd, en ik, die wat beter inzicht in de zaken had, al zoo weinig geloofd als wijlen Mejuffrouw Cassandra
Maak maar, dat gij nu van hier komt, en gij zult niets te vreezen hebben.
De roover glimlachte op eene wijze, welke zien liet, dat hij geheel tevreden gesteld was, boog zich en was spoedig uit ons gezicht
ebruari.  oo het we xcellentie moge behagen.
ezen morgen at ik bij het ontbijt een koud kalkoenepastijtje en een stuk gans en ik liet mij een kopje thee brengen een hineesche drank, welke ik nooit te voren had geproefd
Schoon het BLOMMESTEYN eigenlijk niet beter of slechter dan de meeste andere leerlingen maakte, was de wezenlijke reden van dezen triö van loftuiting te vinden in de ruime en prompte betaling, die zij van den ouden BLOMMESTEYN in dezen ontvingen
Op dit alles, hoe sterk ik ook aandrong, kreeg ik slechts tot antwoord, dat dit zaken waren die mij niet aangingen, en waarbij ik niet het minste belang kon hebben, terwijl ik wel zou doen mij daarmede tevreden te stellen
waarvan de eene het gezicht de andere de hersenen vormt;
hij volgde de wetenschap op den voet, vergeleek Saint-Simon met Fourier, ontcijferde de hieroglyphen, brak de keien stuk die hij vond, en sprak mede over
waarvan ik mij heel wat had voorgesteld, en toen wij een paar dagen later thuiskwamen, was alles weer of er niemendal gebeurd was, behalve dat wij geen sleutel meer in de voordeur hooren, en geen welbekende mannenstem komt binnen onder een aardig wijsje
Waarom staat gij aan mijne deur te luisteren, Krook
Hebt gij dan geene vaste plaats voor het goed dat gewasschen moet worden?
Ja, meester heeft die kist daarvoor gegeven, zegt hij
Nadat de roovers ons van alles beroofd hadden, bragten zij ons naar een groot eiland, waar wij allen verkocht werden.
Ik werd het eigendom van een' rijken koopman, die mij medenam naar zijne woning, waar hij mij goed eten voorzette
Toegegeven, vorstin, zeide hij, de ribben zijn niet oppervlakkig, maar iets inwendigs.
Maar daar komt het niet op aan, liet hij tot den generaal gewend volgen
en zich achter eene groote rots neerzettende, die hen voor voorbijgangers op den weg verborg, gaf zij hem een ontbijt uit haar pakje.
Het knaapje was verwonderd en bedroefd dat zij niet eten kon
Zeer ontstemd ging ze naar een rustig hoekje bij een open raam om haar wangen wat te verkoelen, want de nauwe japon bezorgde haar een lastig hoogen blos.
Terwijl ze daar stond, ging majoor Lincoln voorbij, en hoorde ze hem een oogenblik later tegen zijn moeder zeggen
Mij daarop tot den prins wendende, zeide ik: Prins!
Mijn plan is, zoodra wij te Bagdad zullen zijn, u mijne persoon aan te bieden, ten einde uwe zeer nederige slavin te zijn, bereid om u te dienen
ofschoon wij, althans in de eerste oogenblikken van gedachten waren, dat hij zijn tijd al zeer verkeerd uitkoos.
Hij werd dan binnengelaten, en zijn ongedwongen, vroolijke zwier leverde een zoo sterk contrast op met de donkere, betrokkene gezichten der aanwezigen, dat hij in het eerst geen aangenaam denkbeeld van onzen huiselijken kring kan hebben opgevat
Mama Van Lowe zat maar te staren van haar dochter naar haar kleinzoon.
Paul schaterde weêr, om het gezicht van zijn oude moeder.
Geen wonder.  De hospes en hij kenden elkaar sedert langen tijd, en die wist wel, dat, als er gasten met den Vrijbuiter meekwamen, hun den zwaarsten wijn moest voorgezet worden, terwijl deze Joh.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter slechts een licht wijntje met veel water gemengd te drinken kreeg
Napoleon werd voor Marius de volkmensch, gelijk Christus de Godmensch is.
Men ziet, dat, gelijk bij alle bekeerden, zijn bekeering hem bedwelmde, dat hij alles toestemde en te ver ging.
zij haar beter gekend, zij had zich gewis niet schuldig gemaakt aan een onvoorzichtigheid in de keus harer woorden, waardoor haar op zich zelve loffelijke zucht om, in t belang van ettemie, narichten in te winnen aangaande renkelaer, een gevolg had, juist tegenovergesteld aan t geen in haar bedoeling lag
evenwel geen nadeel toebragt, zeide hij met eene goedheid, zijner waardig: Schemselnihar, ik kan niet dulden, dat gij in eene zoo treurige stemming voor mij verschijnt;
U begrijpt wel, mijnheer, dat hij maar een arbeider is, een van de mindere werklui, meende de vrouw er te moeten bijvoegen.
O, welk een leven was dat!
Te blijven leven, hoewel ik mijn hart voelde breken, te blijven liefhebben, hoewel dit niets anders dan ellende was
Na zulk een gedrag van Rebecca, zeide jufFrouw Crawley enthusiast, moet onze familie iets doen.
Vind uit, wie het object is, Briggs.
et onnikkenmeertje voorbijgereden, kwamen zij in de zindelijke en niet onaardig aan de oud - zee gelegen stad onnikkendam, en van daar op dam, toen door zijne immerwerven, ijnbanen, outwallen en outketen beroemd
durfden we ademhalen en elkander aanzien.
Wij waren met ons zevenen: de schoolmeester, ik, oom Gaspard, drie houwers en een opperman;
de andere werklieden waren in de gang verdwenen
Men leidde hem de geheele fabriek door, en liet hem de machine zien, door George uitgevonden, die in zijne opgetogenheid zoo vlug sprak, zich zoo rechtop hield, en er zoo beschaafd en mannelijk uitzag
Was het geschied, zooals het was voorbereid?
waarom anders dat smeeken van Frank om een gesprek, zoo laat, bijna in den nacht
Hij liet een' goeden ezel optuigen, voorzag zich van geld en edelgesteenten, alsmede van eenige levensmiddelen, zeide zijnen bedienden, dat hij binnen twee of drie dagen dacht terug te komen, en vertrok
deze was trotsch, hoogmoedig en boosaardig, en daarbij had ze een spiegel, die spreken kon.
En als zij in dien tooverspiegel keek, zoo vroeg zij
en daarvoor moge God haar behoeden.
Dat zal ik haar bepaald zeggen.
en wij zijn blij, dat wij weer terug zijn;
en Joseph, zorg, dat hij niet zoo laat thuis komt.
Verleid onze echtgenooten nu niet om kwaad te doen, mijnheer
De hertogin vindt hem een vreemden jongen;
even meent ze, dat hij coquetteert;
daarna besluit ze, dat hij om de eene of andere reden wat zenuwachtig is;
dan vindt ze, dat hij mooie, zachte oogen heeft
en ten tweede behalve dat het Paapsch is om van eenen vrijen wil te praten zoo geloof ik, dat als dat smalle stuk schrifts van JOAN niet gevonden ware, Freule ULRICA liever op hare Jacob van Lennep, De pleegzoon bloote voeten van hier naar Sonheuvel ware geloopen, dan hare hand te geven
en hoogstwaarschh'nlu'k niet voor vier uur in den morgen zou afgeloopen zijn.
Toen echter alien bijeen waren en wilden beginnen, stapte de regisseur
Zy heeft hare dochter in de hand.
Ik wil niet naar haar kyken!
En onder het uitspreken van die woorden lag zij te schudden in haar bed, alsof zy een toeval had
en te raden, wat er toch wel in zou staan.
Zoo stapte zij welgemoed voort, totdat zij, op eene plek gekomen zijnde, waar het pad tusschen twee dichte heggen inliep
Wanneer gij mij nog eenmaal voor den gek houdt, zal het u berouwen, rekent daarop.
Zij wilde juist het vertrek verlaten, toen een schreeuw der twee vrouwen, die naar het
op het naaste bed plaats genomen, en wijl hij achter vrouw Jondrette zat, kon men hem slechts onduidelijk zien.
Een soort van magnetisch instinct, dat den blik waarschuwt, veroorzaakte, dat de heer Leblanc schier tegelijkertijd met Marius omzag
een jonge tuinman gaat vooruit en zet de luiken open.
Gelijk doorgaans het geval is met menschen, die huizen gaan zien, zijn Guppy en zijn vriend al doodaf, eer zij nog recht begonnen zijn
Hg was een donker man, met een gedrukt voorhoofd en een norschen trek om den mond, omtrent veertig jaren oud;
niet veel grooter, maar oneindig veel sterker gebouwd dan ik
Zoo half en half,' was het antwoord van zijnen reisgenoot.
'Wel me dunkt wel hiel ende al,' hernam de landman, hem van top tot teen in oogenschouw nemende: 'en mot je nog ver loopen eer je oe voor een viertje drogen kunt
De overweging, dat de zaak zelf natuurlijk door niemand zou aangeroerd worden, had de tantes doen besluiten, dat Claartje wèl mee kon.
En nu trof hun nichtje het aardig: juist toen zij en tante Clara er, eindelijk, waren, reed de auto der Van Beeckesteyn's voor, en Claartje kreeg een denkbeeld van de achting, welke Dominee Wedelaar in het dorp genoot
toen op zekeren dag de tijding kwam, dat heer Hendrik van Kenenburg in den vreemde was overleden, en dat, nevens Schepen Dirk Frans Meerman een voogd was benoemd, een hoog aanzienlijk heer, wiens intentiën met zijne pupil men nog niet konde gissen, en die mogelijk Machteld een ander verblijf zoude aanwijzen
ergeren, de verleiding te weerstaan om hier spoedig terug te keeren, terwijl hij toch wist, door het weigeren van uwe uitnoodiging, door te zeggen dat hij voor langen tijd afscheid nam, tegenover ons gezin den schijn op zich te laden van illoyaal en zonderling gedrag, dan had hij waarlijk wel reden verlegen en verward te zijn
Het publiek jouwde haar uit, gedeeltelijk tengevolge van haar eigen ongeschiktheid, maar voornamelijk tengevolge van de onbezonnen sympathie van enkele personen in het parquet
Helaas ja! ' ging de Prins voort: 'ik heb al berouw genoeg zoovele uren van mijn leven verbeuzeld te hebben;
maar de lust tot den arbeid verflaauwt, wanneer men geen bepaald doel voor oogen heeft om zich naar te richten.
Gij hebt mij niet te bedanken, zeide de tuinman, wij zijn geloofsbroeders, en als zoodanig ben ik verpligt u alle bescherming te verleenen, welke in mijn vermogen is.
het is toch nog akeliger op straat in tegenwoordigheid van iedereen een hard woord te hooren.
Gij kent dat gevoel niet, daar men u nooit gezegd heeft, dat gij leelijk waart;
Dat was als een voorsmaak van de hel, waaraf God mij de werkelijkheid heeft willen sparen;
maar die ik verdiend had, verdiend ook aan Juliaan, door mijn dringen en dwingen uit menschelijken hoogmoed, waardoor de ongelukkige, in vertwijfeling, met een moord op het geweten, midden in den nacht zijne eenige schuilplaats werd uitgedreven
Rogue had nu den sleutel dien hij hebben wilde, al hield hij hem nog onhandig vast.
Hij keek naar het hartstochtelijke gelaat alsof hij moeite deed om eene som bij zich zelven uit te rekenen, en antwoordde langzaam
Ik erken onbekwaam te zyn tot geschiedschryver van de krisis die er volgde op dat vreeselyk woord.
Vernietig de wroeging, die als een vergif haar door het ingewand woelt.
Zij knielt voor u neder, doordrongen van uw heerlijkheid, geen aardsche wenschen meer in het hart, slechts naar den dood verlangend om optegaan
Het bleek klaar, dat sommige Spaansche officieren met den weerstand belast, te gemakkelijk toegaven, het idée van omkooping plaatste zich naast de overwinning;
Bevroren ruiten.  'De ruiten zijn bevroren, En bloemen van kristal Staan onder en staan boven, Ja, staan schier overal
en het ruitvormig schild waarop de drie dravende zilveren lammeren op het groene veld der Southdowns gekwartierd waren met drie kelen snuifdoozen op het zwarte veld
een zin aan zijne ziel, als ware ze lam of blind.
Eenzamer nog voelde hij zich, al krioelden nu de duizende schimmen binnen den wijden Louis Couperus, Metamorfoze cirkel, die eerst maar gekarteld was geweest door Italië's kim
Dat doet er ook niet toe, zei Smirre, als je maar een boodschap wilt overbrengen, die ik voor hen heb.
Je weet wel hoe leelijk het er nu aan het Mälermeer uitziet.
Daar is een groote overstrooming, en de vele zwanen, die in de Hjälstabaai wonen, zijn bang
Toen was het, dat zij hoorden suizen, en een kleine ronde steen vloog door de galerij, viel ergens neêr.
En zij zochten, en wroetten het zand, en schoten het kruisvuur af, als een sport voor de thee's en soireé's, in de societeit en op Scheveningen
Alleen had ze een heimweh om onderdak te komen.
Hier op de straat kon ze het onmogelijk uithouden.
nooit!  Zij voelde naar de portemonnaie, die in haar taschje zat.
Daarin was geld genoeg om het eenige dagen uit te houden
Aladdin's afgezanten.  Daar men den sultan de aankomst dezer slaven gemeld had, had hij bevel gegeven, ze te laten binnentreden.
Hoe statig had hij daar gezeten met zijne handen in zijne zakken en gesmaald op de sentimenteele zwakheid van hen, die het welzijn van eenige ellendige vluchtelingen boven de groote belangen van den staat wilden stellen
of daaromtrent, blank en blond als de dokter zelf.
Hij kuste het meisje, ging zitten, praatte een half uurtje met haar, verlichtte zijn portefeuille met eenig geld en ging heen.
Menigeen te Batavia wist, dat hij behalve Louise nog een dochter moest hebben
niet weggezonden worden, maar dat er emmers water van de naaste herberg gebracht worden en over de beenen der paarden worden uitgestort, om Boots en Brouwer ieder oogenblik in de gelegenheid te stellen weer in te stijgen en weg te rijden
kunnen worden, en ook geene andere kleuren dan de primaire daarbij aanwenden.
Dit is de nieuwe ontdekking.
Nu ging hij koel en rustig voort: Ik wil maar één ding zeggen en ik bid je, mij bedaard aan te hooren.
Zooals ge weet, beschouw ik jaloezie als een vernederend
naar Italië, van Italië naar Indië terug, van het carnaval naar het tijgergevecht en van het tijgergevecht naar de eeuwenheugende ruïnen van Egypte, over de blauwe zeeën voerde hij haar naar de stilte van het zengend zuiden, en over de grauwe golven
Zij had des morgens gehoord, hoe hevig Louise over een kleinigheid kon uitvaren tegen bedienden, en nu liet ze zich eenvoudig voor een gulden bestelen, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was
Toen stond hij op, liep de tafel om, omhelsde haar heel zacht.
Hij zweeg.  - Het is een mooie toon, die je tegen je moeder aanslaat!
hij was weder levend geworden en thans zeer rijk;
terwijl wij van elkaar gescheiden waren geweest, had hij Zerbino en Dolce teruggevonden, die niet door de wolven opgegeten waren, zooals wij gemeend hadden
Wat hem het meest beangstigde, was de dagelijks toenemende rijpheid van Eva's gedachten en gemoed.
Terwijl zij nog al de onnoozele aanvalligheid der kindsheid behield
Toen hare beide handen in de zijnen vattende, en haar aanziende met zachten, weemoedigen ernst, ging hij voort: 'Verstaat gij mij nu, Mabelia, als ik u smeek u zelve vrij te houden, zelfs van beloften aan mij, totdat ik weêr met fierheid het hoofd kan opheffen onder de menschen
dan naar menschelijke wezens gelijken, beviel zeer aan BLOMMESTEYN, - en maakte hem meer en meer vrijmoedig, om met Juffrouw ANTJE te gaan keuvelen.
Maar waarover zou hij al veel anders praten, dan over het onderwerp van den dag, en die aardige Noormannen, die zij bij de monstering gezien hadden
Dat toch alles van dien slager, Van dien boozen slager kwam.
Nu, wil ik geen slager worden, Doe ik ook nooit dieren pijn, Zoolang iemand vleesch blijft eten, Moeten er ook slagers zijn
die de uitdrukking verteederde van haar niet levendigen, maar anders fieren en versmadenden blik.
Aan dezelfde tafel als zy, was een meer bejaarde, in rouwgewaad gekleede vrouw gezeten, die men terstond, aan de overeenkomst van trekken en gelaatsuitdrukking, voor de moeder der kraamvrouw herkennen kon
De onwillige vingertjes, gewetensvol, tikkelden voort, en telkens weêr de verkeerde toon tikkende met eene bijna komische hardnekkigheid: tjing!
De bel van de voordeur ging telkens: tingeling, tingeling.
Hij scheen door dezen triomfantelijken uitroep in verwarring gebracht.
Zoo spoedig niet, of Paddeltje, die niet van gisteren was, had de verlegenheid van zijn bezoeker opgemerkt
Petritzky ging voort met zingen, pinkte met de oogen tegen Jawschin en spitste de lippen, alsof hij zeggen wilde: Wij weten wel, welk een Briansky dat is
of zoo iets, dat zij gewoon was te zeggen.
Ik hoop, dat zij nu in overvloed en geluk zal kunnen leven, zooals zij verdient;
Ik?  wel neen, meisje, zeide mevrouw de Tonnette, je hebt het er nu eenmaal op gezet om op reis te gaan en ik wil je niet weerhouden.
Ga gerust;  maar onthoud wat ik gezegd heb: je zult blij wezen, als je weer op je eigen bed kunt slapen en aan je eigen tafel kunt aanzitten
Hij hield op, schrikkende van zijn eigen toon, schijnbaar meesterachtig hoog, en inderdaad zoo opzwellend door de wanhoop van luiheid en trots.
Het kind vroeg zijn vader telkens iets, Louis Couperus, De boeken der kleine zielen zijn hand in Van der Welcke's hand, en om die liefkoozing niet te zien, tuurde Constance, uit het andere raam, zwijgend.
Gisteren avond waren zij bij de Van Saetzema's geweest, en hoewel Constance zich eerst geërgerd had, had zij later een groot medelijden gevoeld
Zij bleef alleen.  En toen zij alleen was, staande in het midden van het vertrek, sloot zij de oogen en het was of er een nevel om haar neêrdaalde.
En in dien nevel dacht zij aan Moldehoï en zag zij het spectrale fjord
Op de straat sloten de soldaten hem zoodanig in, dat hij niets zien kon;
maar hij bespeurde aan het gerucht, dat er veel volk om hem heen moest wezen
maar hij leidde haar in al het exuberante kunstleven van de Pauselijke Renaissance, tot zij het, onder zijn woorden, meêleefde een enkele intense seconde, en Michelangelo, Rafaël, voor haar uitstonden, levende ook
Ja, hij vertelde veel van zijn leven in Indië.
Sir John, ja, sir John!
Hij schiep behagen in den weemoed van het gedicht;
hij gevoelde het zoo diep, en de tranen liepen hem langs de magere wangen, bij de verzuchtingen over het 'voorheen' van den vreemden profeet
Toen men nu zijn' zoon binnenliet, greep hij dezen plotseling aan, en wierp hem ter aarde.
Noureddin het hoofd omdraaijende, herkende zijn' vader, die met een' dolk in de hand hem vasthield, gereed hem te dooden
en temper den gloed van uw toornig oog en doof den donder der daverende stem of wij denken u Zeus zelve te zijn, in gramschap van storm de wolken om zich verzamelend en ùit schichtend den weêrlichtflits
bij haar en dreef hem aan om alle wreedheden in Vlaanderen te plegen.
Onder andere gebood zij hem: dat men de borsten van al de Vlaamse zeugen afsnijden en al haar biggen met het zwaard doorspeten zou, en dat men de honden van Vlaanderen zou doodslaan
brengen ons over in eene denkbeeldige wereld, die alleen door de verdichting van den po et geschapen is, en op eene kunstmatige wijze, door de tooneelspelers in werking wordt gebragt;
maar dit neemt niet weg, dat er door hun juist edele en verheven denkbeelden en bedrijven in een zoo
Wat dat betreft, liefste, zei Martin, terwijl hij zijn arm om haar middel sloeg, nadat hij eerst had omgekeken of iemand hen kon zien, en daarbij had opgemerkt, dat Mark nog even aandachtig naar den mist
Aladdin ging geheel gedeemoedigd en in een waarlijk beklagenswaardigen toestand uit het gezicht des sultans.
Met gebogen hoofd liep hij over de pleinen van het paleis, en was zoo beschaamd, dat hij het niet waagde, de oogen op te slaan
Zy beefde ie sterk om te kunnen staan.
Hy greep hare handen in de zijnen en kneep ze zoo hard, als wilde hy haar de waarheid ontwringen
uwen dood te zullen zijn, bragt haar aan het wankelen, zij werd bleek.
Is het wel alles waar, hernam zij, wat gij mij daar zegt?
Is hij werkelijk alleen ziek uit liefde tot mij?
Ach, mejufvrouw, antwoordde ik het is maar al te waar;
verder de tot in het onmogelijke gedecolleteerde, schoone Lydia, Korszunsky's vrouw!
daar blonk de kale schedel van Kriwin
toen hij als jonge man werd aangesproken en in zijn hoofd het raadsel nog niet had kunnen oplossen, of Wronsky een vriend of vijand van zijn vader was.
Alsof hij bescherming zocht wendde hij zich tot zijne moeder
Niet alzoo, Fräulein van Berchem,' sprak hij, hare hand vattend en haar arm in den zijne leggend.
'Ik zal niet toestaan dat gij onverzeld de danszaal weer binnentreedt, die ik u heb uitgeleid.
Daarbij, al meent gij afgedaan te hebben met mij, ik heb nog niet afgedaan met u.
Immers niets, ja minder dan niets.
maar je zult in mij een vader vinden, lieve jongen, en in mijn vrouw een moeder.
In het bekoorlijke dorp Dotheboys, bij
' vroeg Buat, toen Jacob van Lennep, Elizabeth Musch hy, tegen het middaguur t'huis gekomen, zijn vrouw met het kind op haar schoot in de zaal vond zitten.
'Zoo! ' zeide hy: 'gy weet, dat de Heer Dedel overleden is
dat het hem niet ontschieten zou, of Dominé zou het beter met den ketterschen DEURHOFF, dan met zijn' Katechizeermeester, eens zijn.
De leeraar wist geen beter raad, om den waanwijzen knaap in eens de volle laag te geven, dan door hem zijne groote genegenheid te doen verstaan
Er is geen God, geloof ik, of als er een is, is Hij tegen ons.
Alles is tegen ons, hemel en aarde.
Beiden hadden zij gaarne weg gewild, weg naar Europa toe.
Toen, als van zelve, harmonisch samen, spraken zij over wat ziel en wezen was en al het geheimzinnige ervan
dat voor Rusland noodig is, aan zulk een gevaar werd blootgesteld.
Het zou slechts beteekenen, dat ik mij door zulk een duel een valschen schijn zou geven.
De kloosterregel, goed in de kindsheid der beschaving, nuttig om door het geestelijke de ruwheid te verminderen, is schadelijk voor den mannelijken leeftijd der volken
Gij weet, wat Ovidius zegt: Quaeritur, Aegisthus quare sit factus adulter.
en dus als een verdachte Spinozist eenige onaangenaamheden van sommige geestelijken dier dagen zich had op den hals gehaald.
?  Want dàn bleef zijn mooie Engelsche broêr met de leuke oogen en de geschoren bovenlip niet bij arme mama.
Zoo gauw ik aan land was, ging ik den heer Althoff bezoeken, een katholiek zendeling van hollandsche afkomst, die op de helling der kust op een pas ontgonnen terrein zich een aardig huisje heeft laten bouwen bij zijn kerkje en bij de school, die bestuurd wordt door drie nonnen van de orde der Heilige Anna van Canada
hebben we een processie georganiseerd en zijn we, met onze mutsen en schorten aan, elk met een groote work, lepel of braadpan gewapend, door de gangen gemarcheerd naar de ontvangkamer, waar een half dozijn professoren en leeraressen rustig hun avond
met een uitdrukking van onbeperkt gezag;
een uitdrukking welke te geduchter is, naarmate het gezag lager zonk, wreed bij het wilde dier, gruwzaam bij den gemeenen mensch.
Sergeant!  riep hij, ziet ge niet dat de deern weggaat
kon maar niet begrijpen, hoe iemands aandacht één oogenblik van muziek kon afdwalen, en vroeg Marianne een geliefdkoosd lied van haar te zingen, dat de laatste juist geëindigd had
waarop zijne schoonmoeder scherp genoeg antwoordde, dat hem nooit iets mankeerde, en dat onkruid niet verging, hetgeen al de dames gezamenlijk deed
sloot de oogen, keurde af met die geblazeerde uitdrukking van zijn geheele gezicht.
- Beste Gerrit, wees nu weêr niet de flinke ritmeester, met de sabel, die er maar op inhouwt, en alles denkt kapot en klein te kunnen slaan.
En jij Van der Welcke, hoû je in Godsnaam kalm, als je de zaak niet wil verergeren
et waren menschenoogen;  maar zij zaten in den gekamden kop van een monsterachtigen, gevleugelden basiliskus.
Hoe deze in zulk een gepast oogenblik verscheen, zullen wij in het volgende hoofdstuk ophelderen.
Met een enkelen blik zag de waakzame dwerg, dat de knaap een of ander bijzonder oogmerk had;
terwijl hij veinsde niets te hooren of te zien, gaf hij nauwkeurig acht op al wat er
Hij heeft medelijden met u en Hij zal u helpen.
Topsy liet zich met haar voorschoot voor haar oogen, stil door Miss Ophelia de kamer uitbrengen
Ha!  gij hebt de vermoeidheid van den eerlijken man niet gewild;
Gij zult in de verte, uit de laagte, de andere menschen zien arbeiden
Dit aanbod werd dankbaar aangenomen: en zooras de Abt aan vader Syard het gevraagde verlof verleend had tot de reize, en de vereischte dispensatie, om het geestelijk kleed voor een korten tijd af te leggen, ontvouwde de monnik zijn plan nader aan
en duurzaam is — boog zijn hoofd en bracht thans werkelijk den zoom van het kleed zijns meesters aan zijne lippen, ofischoon zoo even slechts, dat de drager er niets van bemerkte
en, als het engagement doorgaat, zullen wij ze van tijd tot tijd moeten zien.
Hoe het zij, deze laatste slechte daad had een beslissende uitwerking op hem;
zij verbrak op een ruwe wijze den bajert van zijn verstand en loste dien op, scheidde de duisternis van het licht
klim dien trap op en blijf mij daar wachten.
Zij sloot de deur achter mij digt, en niet zoodra was dit geschied, of de kalif trad binnen en zette zich op den zelfden koffer neder, welke ik een oogenblik te voren verlaten had
Maar hiervan wil ik het beste denken, en mij vergenoegen u in een' hond, een' aap, een' leeuw of een' vogel te veranderen.
Wat wilt gij het liefst, gij zijt vrij in uwe keus
maar dat het haar, die eene keer, zalbrengen wat zij wenscht, mitszy daarnaar verlangt op den rechten tyd.
Omdat hij een zoo nobel en vroom karakter heeft?
Neen!  Omdat hij een wit voetje aan het Hof van Koning Filips wil krijgen?
Van het eind van Augustus tot in de maand Januari, is het water der Chathamstraat zwart van visschen.
Eerst was de inrichting te Killisnoo gebouwd voor de walvischvangst, maar men heeft er afstand van moeten doen om de vijandige gezindheid der Indianen uit de buurt
verzette zich niet langer rechtstreeks tegen het plan, en wilde alleen de beslissing overlaten aan hare moeder, van wie zij echter niet verwachtte veel steun te zullen ontvangen bij haar poging tot verhindering van een bezoek, dat zij voor Marianne verkeerd achtte, en dat zij voor zichzelf om bijzondere redenen liever vermeed
de restaurants, de cafés, het gekrioel op straat, de schreeuw van een courantenjongen.
Des avonds probeerde hij te gaan naar een theater, naar een cirque, naar een
Ja, antwoordde Sam;  zeker machtig blij, dat gij mij ziet, niet waar?
Oeh, mijnheer Walker, als gij eens wist, hoe ik naar deze ontmoeting heb verlangd!
Ieder kere naar zijn woning, bereide zich in stilte en neme zijn beste bijl.
Bezorgt u andere wapens indien het mogelijk is, alsook gereedschap tot het afhakken van schaarhout, want wij moeten het slot beklimmen
Maar ik had medelijden met zijn ongeluk, en dacht dat hij misschien niet beter had geleerd.
Gij moogt in het vervolg wel beter op hem passen
Soms rustte hij op zijn spade en verzonk langzaam in de peillooze diepten der gedachten.
Hij herinnerde zich zijn oude lotgenooten, hun diepe ellende;
zij stonden op met den dageraad en werkten tot den nacht
kan u blijken uit gindsche kaart, met hetgeen er onder te lezen staat.
Het zal echter, denk ik, niet noodig zijn u te waarschuwen van er u niet door te laten verleiden.
de eer gehad hebben van dat ernstige Hof eenige uitspanning te verschaffen, zeide mijn voogd bedaard.
Gij zult misschien mijn naam wel gehoord hebben
Al wat elders is, is ook te Parijs.
De kuip van Trophonius bevat alles wat in den bak van Mesmer was
Vierde hoofdstuk.  Daar de wind, hoe zacht, toch altijd voordeelig was, duurde het niet lang, of, den volgenden dag, Wieringen voorbij gevaren zijnde, hadden zij reeds, voor het vallen van den avond, de Texelsche reê in het gezigt
Tusschen zonderlinge bloemen, die nooit een wind bewogen had, hingen visschen in plaats van kapellen en bijen.
Het scheen alles onmogelijk, doch het wàs zoo, het was de werkelijkheid, alleen maar dat zij in niets geleek op de werkelijkheid die hij kende
in zoo weinig jaren heeft kunnen opdoen, mijne meening te staven.
Om het onderwerp eene wending te geven, en van een andere ramp uit het tranendal der kinderen te spreken, noem ik het wisselen der tanden.
Waarlijk, lieve dame, die de wereld zoo trouweloos en de mannen zoo wuft vindt!
Gij hebt iets van het bloed van dien jongen, zie ik, zei Ralph, met een schorre stem, daar het fonkelende oog van Kaatje hem aan Nikolaas bij hun laatste gesprek herinnerde
Om halfelf laten wij ons tot Church Low rijden.
In een kwartier loopen wij van daar wel naar Appledown Towers, zoodat wij nog voor middernacht met het werk kunnen beginnen.
Milverton slaapt vast en gaat precies op de minuut af om halfelf naar bed.
Met een weinig geluk kunnen wij hier om twee uur terug zijn met de brieven van Lady Eva in mijn zak
en steekt de helft der boete in zijn zak.
Somtijds valt Claypole zelf flauw;
maar de uitkomst is dezelfde.
Mijnheer en juffrouw Bumble, van hun ambt ontzet, vervielen
in allen gevalle echter dient gij eenige voorzorgen te gebruiken, en iemand te benoemen ter bezorging van uwe.
begrafenis, indien het ten kwaadste loopen mogt.
ort en verdwenen: dit alles is het zien van den geest van oud Rome, de snoode, wonderbaarlijke, oude stad
langs den boord van den aardschijf ten Westen toe.
Plotseling zult ge zien uit steken in de wereldnacht, die dan van starren zal schitteren, een schiereiland, dat er zwevende in drijft als een wolk
integendeel, het werd toen nog erger met mij dan te voren, en ik begon al voor het kantoor in Wood-Street heen en weder te dwalen eer de postwagen van het Wilde Zwijn in onze stad afreed
Voor hen, van wie ik u verteld heb, zou het niet zwaar vallen dit Kerstfeest nimmer te vergeten.
Want voordat de eerste avond om was, had Kiliaan het jawoord van Sophie en den zegen van zijn aanstaanden
en hij kweet zich zoo goed van zijn beroep, dat hij door geheel Damaskus als pasteibakker beroemd was.
Toen hij zoo veel volk voor zijne deur zag en bespeurde, dat aller oogen op den zwarten slaaf en Agib gerigt waren, nam hij hen naauwkeurig op
maar wie kan nu toonen dat hij een kerel is, zooals gij het noemt, als dat bleeke jonge ding naast hem staat?
Als ik hen maaraankijk, zakt mijn hart al in mijn schoenen.
Ik zal nooit vergeten hoe zij hier voor het eerst kwam
Maar wat hoor ik, Zanneke, ga je trouwen met een Heer, die alle daag in zyn Japon by u komt?
In Darmstadt had hij het einddoel van zijn reis voor den eersten dag bereikt.
Het vooruitzicht, dat hij eindelijk eens zou ophouden in een spoortrein te zitten, lachte hem wel aan;
maar hij besefte te gelijk, dat thans zijne kennis van het duitsch op de proef zou worden gesteld.
aaraan was dit zonderling, dit onbeleefd gedrag te wijten?
eker niet aan vergeetachtigheid, zelfs niet aan onverschilligheid zijnerzijds;