AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
het was niet prettig den mond te moeten openen wij liepen dus zwijgend naast elkander voort en stapten zoo snel mogelijk door zoowel om spoediger ons doel te bereiken als om ons te verwarmen
voor het grootste gedeelte waren het engelsche kinderen opgeschoten knapen met roode wangen en kleine meisjes met groote oogen die bijna even mooi waren als die van dolce
mattia had nooit de zee gezien en onze eerste wandeling was dus naar de kade een tijdlang stond hij met wijd opengesperde oogen en staarde naar den horizon
de omstandigheden deden voor mij wat ik zelf niet durfde reeds eenige weken waren voorbijgegaan sinds wij londen verlaten hadden en wij waren in een stad gekomen in welker omtrek wedrennen moesten plaats hebben
als wij een zieke zagen die zwaarmoedig op een stoel was neergezonken bleek met glazige oogen en uitgeteerde wangen dan wachtten wij ons wel in zijne onmiddellijke nabijheid te gaan spelen
wij zagen dan ook dat de sneeuw die onze hut bedekte hier en daar was omgewoeld tot een dikken tak die boven het dak zich uitstrekte
ik voor mij heb den muur van de kerk saint médard ook niet vergeten waartegen ik leunde om niet te vallen toen ik dacht van honger om te komen
in mijn haast om een stad te verlaten waarin wij gevaar liepen een agent van politie te ontmoeten had ik mezelf geen rekenschap gegeven waarheen de weg leidde
in mij en om mij was alles even somber in dat groote parijs zoo vol licht en leven en beweging
in twee minuten waren onze reiszakken gepakt en wij gingen naar beneden geheel gereed om te vertrekken toen zij ons met onze reiszakken zag riep de logementhoudster vol verbazing uit
in engeland frankrijk belgië duitschland en italië nergens was iets van het verdwenen kind te ontdekken
eenige ellen ternauwernood ongelukkig konden mijne oogen niet door de steenen heendringen maar zoo het oog niet door de muren heendringt het geluid gaat
daar kunt gij zeker van zijn die woorden deden mij bepaald goed en maakten mij weder vroolijk en opgeruimd
die niet op de soorten geleken welke men boven den grond ziet ook ratten kropen door deze holen en vledermuizen hingen aan de palen met de koppen naar beneden deze gangen kruisen elkander op verschillende punten
hoewel het uur reeds lang was aangebroken waarop de zon opging werd het toch niets lichter om ons heen eindelijk brak in het oosten een witte streep door de duisternis
arme joli coeur hij was er niet meer met zijn mooie roode uniform van engelsch admiraal en zerbino en de bevallige dolce waren er ook niet meer
dit is eene koe uit rouergue zeide hij juist eene zooals gij hebben moet een boer met een armelijk voorkomen had haar aan een touw
of wil ik u de geschiedenis van koning murat vertellen o ja de geschiedenis van den koning hij verhaalde mij toen diens levensloop
ik zou immers barberin ontmoeten en door hem mijne familie op een stuk papier had ik namen en woonplaatsen geschreven van de menschen bij wie ik barberin zou kunnen vinden
die men had neergelegd veegde mijn vader een hoek van den stal schoon onder het droge zand dat hij met krachtige vegen met den bezem opzijde schoof werd weldra een luik zichtbaar
en capi vroeg mijn vader waar speelt die op ik denk niet dat gij alleen voor uw pleizier dien hond met u
als ik in uw plaats was sprak de waardin tot mijn meester dan zou ik niet vertrekken het begint zoo straks te sneeuwen
gansche bergen sinaasappelen en appelen kastanjes en gedroogde pruimen vooral de ingelegde vruchten deden ons watertanden er waren zeker veel blijde kinderen
neen de beste de innigste broederlijke vriend o daar twijfel ik niet aan het oogenblik scheen mij nu gekomen om eindelijk ook de vraag te doen
die ook den agent had gehoord en het gedruisch dat zijne komst tengevolge had gehad opgestaan en uit het rijtuig gekomen en hinkend mij genaderd
maar toch niet in die mate of wij moesten de afdrukken van den aap kunnen bespeuren hij was dus niet buiten
wat ik in het begin niet had opgemerkt het deksel met een smal tuitje bovenop waaruit de stoom ontsnapte was aan den pot bevestigd aan de eene zijde met een scharnier en aan de andere zijde met een
geen grooter bewijs voor zijne genegenheid kon mattia mij geven dan zooals hij nu gedaan had het voorstel van espinassous te weigeren
hij zou beter doen met wakker te worden en ook te komen kijken want het was een schouwspel dat wel verdiende gezien te worden naarmate onze boot verder de rivier opstoomde werd dit schouwspel merkwaardiger en mooier
de honden gingen over mij zitten capi in het midden en aan weerskanten van haar zerbino en dolce wat joli coeur betrof hij bleef staan daar hij niet vermoeid was
dat de kat die op haar schoot lag te slapen plotseling verschrikt op den grond sprong och hemel och hemel riep zij
en wat ging je te varses doen die vraag noodzaakte mij opnieuw een heel verhaal te geven van mijn lotgevallen
van tijd tot tijd hoorde men nog slechts een dof gerommel en nu en dan voelde men een schok de mijn moet vol zijn sprak de
de veearts stootte mij tersluiks aan om mij te doen begrijpen dat het kwaad hetwelk hij van de koe gezegd had niet was gemeend en dat het dier inplaats van zooveel gebreken te hebben voortreffelijk was
gij begrijpt dat ik hier niet behoef te weten hoe laat het is de tijd duurt hier toch maar al te lang
garofoli sprak vitalis terwijl hij binnentrad zijt gij thuis ik kan niets zien dus geef mij eenig antwoord
en toen wij geen honger meer hadden lustten wij ze toch nog even graag maar eindelijk kwam er toch een oogenblik dat wij beiden verklaarden geen pannekoeken meer te zullen eten vr dat vrouw barberin zelve er een paar genuttigd had
kom op de zitting gij kunt er altijd wat leeren hij gaf mij toen nog eenigen raad hoe ik mij te gedragen had en eindigde zijn brief
voegde hij erbij en omdat zij u misschien behulpzaam zou kunnen zijn om uwe ouders terug te vinden
om strijd aan de redding wilden arbeiden bovendien was de luchtverversching in deze gang zeer slecht men had van afstand tot afstand blikken pijpen aangebracht die met klei aan elkander waren gevoegd
integendeel het was kwart over eenen toen men in de kerk inbrak zeide hij die knaap is vanhier vertrokken eenige minuten voor eenen zooals hij zegt
ik ging naast vitalis loopen en capi kwam vlak achter ons spoedig was men niet meer in de vrije natuur
riccardo stond met zijn zweep in de hand en de vijf schuldigen om hem geschaard gij weet riccardo dat ik niet naar je omzie want ik kan niet tegen zulke bestraffingen
dan zou ik aan mezelf denken en niet aan u en aan lize hij zag mij weder aan maar nu nog langer daarop vatte hij eensklaps mijn beide handen voor die woorden moet ik je danken mijn jongen
geërgerd door de woorden van vitalis wanhopend over het lachen van het publiek keerde de agent die niet tot de geduldigste menschen scheen te behooren zich plotseling om
zagen wij arme zwervende jongens in onze gedachten de huisgezinnen feestelijk bijeen zoowel in de aanzienlijkste huizen der rijken als in de stulpen van de armen
kon ik nog maar niet besluiten om den raad van mattia te volgen evenmin als ik hem gelooven wilde
ik gevoelde dat ik zag het zelf ook in en wanneer men zooals ik reeds een zwervend leven geleid had als men nachten had moeten doorbrengen als die toen onze honden door de wolven verslonden werden
en als hij niet kon zou bob dan zijne plaats willen innemen die angst gevoegd bij al hetgeen er buitendien in mij omging belette mij te slapen ondanks de vermoeienis van den vorigen dag
die zoo met slijk was bemorst gansche plakkaten slijk sommige nog nat andere al opgedroogd bedekten hem van het hoofd tot de voeten en daaruit moest men afleiden dat hij zeer slechte wegen had gevolgd
maar ofschoon een krachtige ventilator de lucht door die pijpen joeg brandden de lampen niet dan in de onmiddellijke nabijheid van de opening dit alles was een belemmering bij het boren
als ik menschen om mij heen zag kon ik nooit goed mijne gedachten bij elkander houden nu wilde ik met mattia ernstig spreken en wel weten wat ik zeide
de jongens zouden ons bespotten en ons met vuil naar het hoofd gooien en wij zouden geen halven franc ophalen denkt gij dat wij alle drie van een halven franc daags zouden kunnen leven
gij zijt immers met dien ouden man bij garofoli geweest juist toen ik op het punt stond om naar het hospitaal te gaan o wat had ik toen een hoofdpijn en is garofoli nog altijd uw meester
het water steeg met eene ontzettende snelheid gelukkig waren wij niet ver van de ladders verwijderd daar wij deze anders nooit zouden hebben bereikt de schoolmeester was de eerste maar hij wachtte
hij schelde en wij traden binnen ik was zoozeer onder den indruk dat ik niets onderscheiden kon van hetgeen ik om me zag het scheen me toe dat wij in een kantoor waren
hij vroeg mij dit in het italiaansch gedurende mijn omgang met vitalis had ik genoeg italiaansch geleerd om bijna alles in die taal te verstaan
zijt gij het jongske ging de oude vrouw voort dat hij zocht om aan zijn rijke familie terug te geven
den anderen morgen kwam de cipier in mijne cel met een kruik en een waschkom hij zeide mij dat ik mij wat kon opknappen als ik er lust in had want dat ik straks voor den rechter zou verschijnen
een arme ongelukkige zooals ik ben heeft geen recht van spreken zijn woorden hadden mij diep getroffen
uwe ouders hadden bij den commissaris van politie in de wijk des invalides vernomen dat het kind hetwelk in de avenue de breteuil was neergelegd gevonden was door een metselaar uit
bij den eersten boom aan den weg legde ik mijn harp en tasch op den grond en strekte ik mij op het gras uit
de kreten waarmede men ons vervolgd had tot voor de deur der gevangenis bewezen het immers maar al te goed en dan zeide mattia nog altijd weenende
maar daar ik moest blijven zitten en geen andere beweging had te maken dan de hand uit te strekken om takken op het vuur te werpen
onderweg dat staat te bewijzen gij zegt dat gij opweg waart naar de herberg de eikenboom en volgens de akte van beschuldiging waart gij in de kerk
wat zou ik den agenten van politie hebben moeten antwoorden als zij mij aanhielden voor hen was ik het meest bevreesd geworden want ik had niet vergeten wat er te toulouse gebeurd was
die hij rinkelend op tafel wierp vergeet niet riep barberin dat het kind eenmaal ouders hebben zal wat doet er dat toe dat het stellig niet onvoordeelig zal zijn voor hen die hem opgevoed hebben
hij bracht dien aan den mond nu begreep ik dat het een blaaspijp was ik hoorde iets suizen en op hetzelfde oogenblik schoot een wit balletje door de lucht en viel voor mijne voeten neer
heuvels spelonken schuimende watervallen kalme vijvers enge dalen met stille rotswanden langs den stroom die zich door de streek kronkelde
ik trachtte aan te toonen dat het niet mogelijk was maar ik bemerkte duidelijk dat ik den rechter niet had overtuigd en hoe verklaart gij de tegenwoordigheid van uw hond in de kerk vroeg de rechter
ontdaan van zijn reusachtig lommer en hier en daar de heggen waaraan nog verdorde bladeren hingen die een dof geluid maakten door den wind welke ze telkens deed
toch kon men de voorwerpen op het veld reeds duidelijker onderscheiden het witte waas dat over de aarde verspreid lag en van het oosten uitging als uit een oven die op den grond was geplaatst deed ons het geboomte zien
dat is niet het grootste gevaar dat ons bedreigt kom meester zeg ons wat gij ervan denkt gij maakt ons waarlijk bang
dat ik de zoon van driscoll niet was twijfelen kon ik maar vast gelooven dat ik geen driscoll was viel mij onmogelijk de tijd ging langzaam voorbij
nu eens aan de eene dan aan de andere zijde naarmate het schip rechts of links overhelde nu zeide mattia
ik nam mijn harp en tokkelde langzaam een wals terwijl de knaap de maat trappelde met zijn voetjes de heer kwam naar mij toe en gaf mij een stuk zilvergeld maar ik weigerde beleefd
langzamerhand vulde zich de zaal en ik herkende vele personen die bij de voorstelling tegenwoordig geweest waren ik wist niet wat een rechtbank was maar uit instinct boezemde zij mij vrees in
en hij voegde er bij dat een net voorkomen somtijds het beste verdedigingsmiddel voor een beschuldigde is
van genegenheid wilde geven hoe heet die vrouw barberin is dat de vrouw van een metselaar die eenige jaren geleden te parijs een ongeluk kreeg ja mijnheer
zoolang op een zelfde plaats bleven het was eene andere zeer overwegende reden namelijk de overvloedige opbrengst van onze voorstellingen
wanneer gij naar mijn lessen luistert en mijn raad opvolgt dan zult gij later als gij ouder zijt met een gevoel van genegenheid en dankbaarheid terugdenken
schoven oom gaspard de meester en ik dichter naar elkander toe en lieten wij den ongelukkige op den grond aan zijn lot over
die niet lam was eene beweging alsof hij iets in zijn zak stak en hij knipte daarbij met de oogen
we nu droog stonden keerde meer en meer onze bedaardheid terug en daar het water niet langer steeg wilde men niet meer naar den schoolmeester luisteren
thans was ik weder vol hoop en ik ging barberin zoeken in het logement van cantal zonder dralen begaf ik mij naar de passage
mij kunnen helpen om uit de gevangenis te komen ik ging naar het venster opende het om de ijzeren staven te betasten die een kruis ervoor vormden zij waren in den muur gemetseld
maak het hem toch duidelijk dat ik niet schuldig ben zeide ik tot bob ik ben tot één uur bij u geweest toen ben ik naar de herberg de eikenboom gegaan
t is nogal lang om te vertellen zeide zij ik bespeurde dat zij ertegen opzag om te spreken en nu wilde ik in het bijzijn van mattia er niet langer op aandringen
wij zetten ons concert voort in den tuin die niet zeer groot was maar zeer netjes aangelegd met een priëel dat met slingerplanten was begroeid de veearts was gehuwd en had verscheidene kinderen
toen ik mij had uitgekleed en op het bed neergevlijd ondervond ik een gevoel dat geheel nieuw voor mij was voor de eerste maal streelden de lakens mijn huid in plaats van ze open te rijten
het is niet omdat zij niet rijk zijn dat gij mij wilt heen doen gaan daarom ga ik dan ook niet heen mattia ik smeek u vermeerder mijn verdriet niet gij ziet hoe groot het reeds is
de meubels bestonden uit een enkele kast maar die geleek wel op een tooverflesch van een goochelaar er kwam van alles uit
vitalis viel bijna op den grond met zooveel kracht stootte de agent hem van zich af maar hij bleef nog juist staan en gaf met de rechterhand zijn vijand een geduchten slag
waarom ook zouden wij de zwaan niet weder ontmoeten zij moest de rhône opvaren en wij volgden den oever van dezelfde rivier onder het wandelen wendde ik dan ook dikwijls den blik naar het water
acht dagen geleden gestorven in het gasthuis van saint antoine ik stond verplet barberin dood i hoe zou ik thans mijn familie zoeken en vinden
en die daar vroeg mijn vader naar mattia wijzend wie is dat ik vertelde hem welke banden mij aan mattia hechtten
toen hij dit hoorde sloeg de boer opnieuw tien francs af zoo kwam hij ten slotte op twee honderd francs maar lager wilde hij niet gaan
daar ik mijn lange haren niet kon afknippen verborg ik ze onder den kraag van mijn jas en ik kroop zooveel mogelijk in elkander
toen wij aan eene bocht van den weg kwamen juist boven het huis van vrouw barberin zagen wij een witte muts in den tuin te voorschijn komen
mijn meester was weer naar de hut gegaan en ik was hem gevolgd telkens nog omziende en luisterend maar ik zag niets dan de sneeuw en ik hoorde niets dan het kraken van de vorst
die al dat lekkers genoten en zich opgetogen in de armen hunner ouders wierpen en terwijl wij door de straten doolden
als wij de helling van den berg afdalen naar chavanon zult gij eene menigte boomen zien en mooie ook eiken en kastanjeboomen met kastanjes er
als de tijd gekomen was waarin kracht en gezondheid hun hadden begeven op een novemberdag toen het reeds avond begon te worden hield er voor ons hek een man stil dien ik niet kende
en wij hebben in vliegenden draf gereden bovendien kan men onmogelijk weten dat wij naar littlehampton zijn gereden om daar ons in te schepen
hij had er recht op en mattia gaf hem dan ook den pannekoek tot groote verontwaardiging van vrouw
eens echter ging hij naast mij zitten en uit de wijze waarop hij mij aanzag begreep ik dat ik thans zou vernemen wat ik reeds zoo lang gewenscht had te weten
in wier lommer de badgasten eenige uren in de open lucht doorbrengen mattia sloeg het publiek van die salons aandachtig gade en naar gelang van den indruk dien het op hem maakte koos hij zijne stukken
maar toen wij de stad verlieten hield ik nog veel meer van hem niets maakt de vriendschap inniger dan de zekerheid dat zij wederkeerig is
dat mijn ouders ons allebei konden doen onderwijzen en dat wij niet van elkander behoefden te scheiden maar t is nu geheel anders gesteld mijn droom was een droom wij moeten dus van elkaar
zonder hem nog te begrijpen gehoorzaamde ik in zijne andere hand had hij een langen koker die mij toescheen van glas te zijn
als gij eenige minuten vr eenen het veld van de wedrennen verlaten hebt kunt gij bij uw medeplichtige zijn geweest bij den muur der kerk
eindelijk zag ik hem terugkomen en ik was op het punt mijn dans te eindigen toen vitalis mij een wenk gaf dat ik voort zou gaan
gooi hem in het water herhaalde men neen riep de meester hij begon hen toen op kalmen toon toe te spreken en bracht hun onder het oog dat wij rechtvaardig en verstandig handelen moesten
scheen hij wat vriendelijker te worden zijn gezicht verloor iets van die akelige strakheid en hij antwoordde wat zegt hij vroeg ik
waarover loopt eigenlijk die fabel vroeg ik over een lammetje nu begon ik te denken aan lammeren dan denk ik aan hetgeen zij doen de lammetjes waren zoo veilig in t park
hij legde een vinger op zijn mond en wees met de andere hand waarin hij een dievenlantaarn hield naar den wagen waarin wij lagen
ongelukkigerwijze schoot een oogenblik daarna een ijsvogel pijlsnel over het water vlak voor het schip en liet als eene blauwe straal achter zich arthur hief het hoofd op om hem te volgen
ik zal hem verdedigen en als gij hem in het water wilt werpen dan moet gij mij er ook inwerpen welnu neen dan zeiden zij eindelijk
op dat oogenblik ging de deur van de zaal open en verscheen de heer milligan glimlachend en al zijne scherpe tanden vertoonende
ik zag met genoegen dat het een man was van vijftig jaar ongeveer en die er niet heel vlug uitzag de zaken konden dus gebeuren zooals mattia had geschreven
dat beloof ik je en in den tuin van vrouw barberin is een kromme pereboom waarin men ruiter te paard kan zitten
wij stapten achter de wagens aan en inplaats van de stinkende en ongezonde geuren van bethnal green ademden wij de zuivere lucht van de schoone landschappen die wij
misschien zou ik nog eens mijne pleegmoeder vrouw barberin terugzien en dan zou ik mij gelukkig achten maar dan zou ik haar niet meer moeder kunnen noemen
de mannen die ons te hulp schoten en wier lampen wij bespeurden wilden de gang volgen en op deze wijze de trappen en de ladders die zich in de nabijheid bevonden bereiken
thans was het mijn plicht om mijne zorgeloosheid van dien nacht goed te maken als gij t goedvindt zal ik hem gaan halen
tegenover hen die voor hun schuld uitkomen is men altijd welwillend gezind ik zelf bijvoorbeeld wil u met pleizier een rijksdaalder geven als gij me zegt hoe de zaak zich toegedragen heeft
waarom omdat hij voltooide den zin niet maar wendde de oogen af voor mijn vorschenden blik
welnu hoor eens als je geen onderkomen hebt kunt ge hier uw intrek nemen ge zult hier goed zijn
de heer james milligan onmiddellijk bukte ik zoodat ik achter de heg verborgen was en riep mattia op gejaagden toon toe dat hij hetzelfde zou doen zonder te bedenken dat james milligan mattia niet kende
mijn grootvader nog altijd spuwde als hij mij in zijne nabijheid zag mijn vader mij slechts enkele woorden op een toon van gezag toevoegde
dacht ik dat gij ze teruggevonden hadt en daarom meende ik dat uw makker uw broeder was op dit oogenblik ging mattia juist voorbij ik riep hem mattia mijne ouders zoeken mij
ook tegenover hem zou ik mijne dankbaarheid toonen al was dit niet uit genegenheid en liefde zooals voor vrouw
maar dat alles staat mij slechts onbestemd voor den geest terwijl een ander schouwspel mij veel meer getroffen heeft en zulk een diepen indruk op mij maakte dat ik het mij nog levendig herinneren kan
scheen bethnal green mij nog vreeselijker toe dan toen wij het in de schemering hadden gezien de huizen zoowel als de menschen hadden een allerellendigst voorkomen
het hart van een hond is niet minder gevoelig dan dat van een kind deze liefkoozingen schonken capi veel troost zoodat zij hem wel eenigszins den dood van zijn makkers vergeten deden
en bleken toen geel en moerassig te zijn in het midden van den stroom lag eene geheele vloot van schepen voor anker in wier midden zich stoomschepen bewogen
wat met uw komst bij de familie driscoll en met het bezoek van den heer james milligan in verband staat ik verhaalde haar alles en mevrouw milligan viel mij slechts in de rede om eenige bijzonderheden omtrent enkele punten te vragen
slechts eene flauwe gele streep uit niets van dit alles kon ik opmaken hoe laat het was mijne ooren vertelden mij al even weinig als mijne oogen want alom heerschte eene doodsche stilte die door geen vogel
het water was in de diepte verdwenen en had zich verborgen onder den grond om elders op te borrelen en rivieren of fonteinen te vormen
maar ditmaal was het ondanks mijzelven en tegen mijn wil terwijl ik de eerste maal meer natuurlijk met opzet had gekeken thans zeide ik tot mezelven dat ik niet kijken mocht en toch keek ik
de vastenavond kwam kort na het verkoopen van roussette het vorige jaar had vrouw barberin voor mij bij die gelegenheid appelbollen en wafels gebakken
dan zal ik u morgen in vrijheid doen stellen en onze koe vroeg mattia die krijgt gij dan terug
na eenige omwegen hadden wij de kade bereikt en de zeewind woei ons in het gelaat zonder een woord te spreken wees ons bobs broer naar een vaartuig dat gereed lag om te vertrekken
inplaats van een goede winst af te werpen zooals zij gehoopt hadden zeer onvoordeelig zou zijn als wij wilden konden wij hun een grooten dienst bewijzen
ga nu maar met elkander vooruit want gij zult elkaar wel veel te vertellen hebben ik zal mij bezighouden met dit jonge mensch dat zoo mooi op den waldhoren blaast
de straat noch het huis of de trap waren geschikt om mij in een vroolijker stemming te brengen hoe zou de bewoner wel zijn wij klommen tot de vierde verdieping
die nu haar koe was bij alles wat zij aan de koe voor goeds ontdekte uitte zij opnieuw kreten van tevredenheid en bewondering wat een mooie koe
langzaam stapte zij voort met haar kop buigende als een dier dat volkomen zijne waarde beseft thans behoefde ik niet onophoudelijk mijne kaart te raadplegen zooals ik deed sedert wij parijs verlaten hadden
men liet mij in een spreekkamer waar geen tralies voor de vensters waren zooals ik dacht dat er zijn zouden en vader acquin trad ongeboeid binnen
die uit de stad komende den twijfel van allen deelden maar door hem weder tot een andere overtuiging waren gebracht en eendrachtig met elkander wedijverend in vlijt bleven zij voortwerken van den anderen kant moest
mijn hoofd was vol van allerlei dwaze gedachten of tenminste gedachten die ik heel dwaas vond men liet ons in eene zaal waar zich mevrouw milligan bevond en arthur die op de
ik kreeg weder hoop en klampte mij aan die woorden vast wist gij dan begon ik ik wist wat hij vertelde
de bodem is slechts met eene dunne laag teelaarde bedekt en om een goeden oogst te krijgen zou men hem zwaar moeten bemesten of verbeteringen aanbrengen die het land niet oplevert
waren voor een gedeelte door een kastoren hoed bedekt met groene en roode veeren versierd een schapevacht waarvan de wol naar binnen was gekeerd bedekte zijn borst deze huid had geen
nu en dan een lepel melk er bijvoegende toen het beslag klaar was zette vrouw barberin den pot op de heete asch en nu behoefden wij maar den avond af te wachten
toen wij van de veranda eindelijk weder in onze kamer terugkeerden stond daar nog altijd onbeweeglijk de knecht die op onze bevelen wachtte
daar het door de lucht tegengehouden werd hoorde men van verschillende zijden halfluide opmerkingen die getuigden
dikwijls ging ik met hem mede om te zien wat hij deed en waarin hij zich handiger gedroeg dan ik ik begreep toen waarom hij zoo gemakkelijk zijn twee francs en ik zoo moeilijk nog een franc bij elkander kreeg
maar niet dezelfde gedachten bezielen ons wanneer wij in onze herinneringen de een of andere gebeurtenis herdenken als op het oogenblik toen deze plaats greep
sein terugzonden na een oogenblik wachtens hoorden zij zeer in de diepte eenig geluid een zacht kloppen waarvan de slagen elkander snel opvolgden en hun tot antwoord dienden klop nogmaals en met groote
was er niet veel kans op eene ruime ontvangst het was waarlijk niet om de eer dat ik zong t was voor mijn armen joli coeur o hoe gaarne had ik dat publiek willen behagen
onze antwoorden waren even eenvoudig als gemakkelijk maar zij overtuigden die menschen volstrekt niet en twee of drie stemmen gingen er
eindelijk werd de deur met groot geweld geopend en wij zagen een ouden heer binnenkomen wiens open gelaat terstond onze hoop herleven deed alloh kwajongens staat op zeide de cipier
nog eenige stappen en dan waren wij op de plek waar ik aan vitalis verlof had gevraagd op den rand van den weg te gaan zitten om het huis nog eens te zien van vrouw
aan dolce en zerbino ging hij languit liggen en slaakte een zucht van berusting er is niets meer dus behoeven we ook niet te vragen
het geëerde publiek welks hulp aldus werd ingeroepen gaf niet terstond antwoord maar het lachen was reeds voldoende
en al die lieflijke gewaarwordingen van mijne eerste jeugd werden nog aangenamer door de herinnering aan al het leed dat ik op mijne zwerftochten had doorstaan
iets anders antwoordde dan niemand is naar barberin komen vragen en ik heb ook geen brief voor u of voor barberin ontvangen
en gelooft gij dat het bestuur der armhuizen u het geld voor zijn onderhoud terug zal geven wel daar hij geen ouders heeft en mij tot last is moet er toch wel iemand voor hem betalen dat is toch nog al billijk geloof ik
vitalis duwde zonder te kloppen de deur open en wij bevonden ons in een ruim vertrek op een soort van zolder in het midden was een groote ruimte ledig gebleven
en veel geluk zoo ge niet zoo spoedig mocht terugkomen als ge u wel voorstelt schrijf mij dan ik kom terug
mevrouw milligan had haar zoon buiten de zon geplaatst en had zich naast hem neergezet wilt gij de honden en den aap wegbrengen vroeg zij dan kunnen wij gaan werken
en dat vitalis méér voor mij was dan een meester dikwijls zelfs wanneer ik slechts gedurfd had gevoelde ik een onwederstaanbaren lust om hem een kus te geven
waarvan de steenen zoo zwart zagen of men ze met roet of schoensmeer had gepoetst dit was green square het groene plein
zeker giste mijn grootvader wat mattia mij uitlegde want bij die laatste woorden maakte hij met de hand
de woorden en de daad van den agent hadden bob doen opzien hij kwam erbij waarom neemt gij dien knaap in hechtenis vroeg hij zijt gij zijn broer
verplicht waren zoo spoedig mogelijk ons uit de voeten te maken voor eenige reusachtige schotten met bloote beenen en bontgeruite rokken
die zeer dicht bij elkander stonden groote levendigheid verrieden en glinsterden als een paar spiegeltjes o wat een leelijke aap riep barberin uit dat woord deed mij van mijne verbazing bekomen
tusschen het in hechtenis nemen en de openbare behandeling van de zaak voor den rechter die vraag die ik niet kon oplossen was dus de eerste welke ik tot den cipier richtte die er niet kwaad uitzag
hoewel ik niet zoo geheel in de vormen was opgevoed of liever ofschoon ik in het geheel niet was opgevoed
als de trein stilstaat zal uw agent zijn rapport hebben gemaakt maar vr men de maatregelen genomen heeft om u op te sporen zal er een heele tijd zijn verstreken
dat slijk drong zelfs in ons rijtuig door en viel in zwarte spatten op ons neder een walgelijke geur omringde ons al geruimen tijd alles duidde aan dat wij in een zeer armoedige buurt waren
en ik begreep terstond dat zoo barberin eenig voordeel er in zag om mij bij zich te houden ik dan niets te vreezen zou hebben de grijsaard zonder daarvan den schijn te hebben hoorde alles wat er gesproken werd
nu eens in de eene buurt dan in de andere terwijl van zijn kant capi voorstellingen ging geven onder leiding van allen en ned
en hij antwoordde dat hij hem nog altijd voelde sidderen eindelijk zagen wij aan den voet van een berg de witte daken van een groot dorp nog eene laatste poging en dan waren wij er
moge het altijd iets goeds zijn gij zijt zoo lief en hartelijk wat zoudt gij gelukkig zijn met eene familie een vader
maar ik hoorde den naam van james milligan en dit deed mij van schrik verstijven gij hebt niets te vreezen zeide zij eindelijk integendeel kom hier en leg uwe hand in de mijne
arthur om t leven kunnen brengen ik ga dadelijk mevrouw milligan opzoeken en zal haar zeggen alles wat wij weten
met vriendschap breekt men niet door de muren heen voor mij loste de geheele zaak zich op in de vraag hoelang ik in die gevangenis zou blijven vr ik voor den rechter zou verschijnen die over mijn lot beslissen zou
galley mattia deed een paar schreden voorwaarts om aan de schel te trekken maar ik hield zijn arm terug wat hebt ge vroeg hij gij ziet zoo bleek wacht een oogenblik tot ik al mijn moed bijeengezameld heb
ik wensch bij rémi te blijven antwoordde mattia die veel slimmer was dan hij wel deed schijnen en ook dan hij zelf wel wist waar rémi gaat daar ga ik ook
ik vroeg hem verlof om het land te zien dat wij doorreisden en daar hij zich mijne genegenheid wilde verwerven zeide hij dat ik kon kijken zooveel ik wilde
wat moest hij gelukkig zijn z bemind te worden tientwintigmaal een kus te krijgen van die schoone dame en zelf een kus te mogen geven aan die edele vrouw wier hand ik nauwlijks durfde aanraken als ze mij die toestak
zijt gij bang vroeg vitalis deze woorden deden mij besluiten om niet langer aan te dringen en ik ging alleen op mijn ontdekkingstocht uit ik wilde me ook niet langer den spot van mijn meester laten welgevallen
zeg wat heb ik u gedaan niets nietwaar welnu vooruit dan alweder waren wij op de groote wegen maar ditmaal was ik niet vrij om te gaan waar ik wilde en te doen wat ik goedvond
hij scheen haast te hebben hij stelde de zaak voor er had een diefstal plaats gehad in de sint georgekerk de dieven een man en een knaap waren er binnengekomen met behulp van een ladder en door het verbreken van een glasraam
en hoelang wij opgesloten zouden blijven maar deze gesprekken werden niet met dezelfde belangstelling gevoerd als in het begin als een van ons iets zeide dan werd daarop dikwijls geen acht geslagen
wat zou ik hem antwoorden de man had gelijk waarom zou hij mij bij zich nemen ik zou hem slechts tot last wezen vooruit jongetje haal uw honden en aap zoo gauw mogelijk
natuurlijk behoefde men die mijlen niet af te leggen maar somtijds was het een vermoeiende tocht want men liep in het water
die ondanks de tegenkanting van den heer mij gelastte me zoo spoedig mogelijk uit de voeten te maken als ik niet opgepakt wilde worden omdat ik in den tuin muziek had gemaakt
ik ik ging nooit meer met mijn makker mede want al is het naar stokslagen te krijgen als
en ik ben slecht geweest maar als ge mij vergeeft omdat ge goed zijt ik vergeef niet omdat ik slecht ben
te decize waar het kanaal van nivernais uitmondt in de loire vroegen wij naar de zwaan zij was het zijkanaal ingevaren en dit volgden wij dus ook tot
uit die vertaling van mattia zoo goed en zoo kwaad als t kon bleek dat ik op donderdag den tweeden augustus was geboren en de zoon was van patrick driscoll en margaret grange
besteedde ik om sucre d'orge voor joli coeur te koopen ongelukkigerwijze werd hij daardoor erger inplaats van beter
daar de koster die hoe langer hoe blauwer werd niet antwoordde ging de advocaat zitten en zeide onder de hand
zij die geen muzikanten waren maar slechts met dieren rondliepen gingen hun marmotten of barbarijschen biggen voedsel geven een zware tred klonk op de trap
voldoende is om vuur te maken en dat men ook hout moet hebben om te branden in een huis als wij nu betrokken hadden was hout echter niet moeilijk te vinden wij konden het van het dak en van de wanden nemen wij behoefden namelijk slechts de
nooit had hij mij de oorzaak van die treurigheid verteld en ik voor mij schreef ze slechts toe aan zijne vrees dat wij zouden scheiden
ik zeide dan wel tot mezelf dat dit onmogelijk was daar mijn meester slechts honden en apen vertoonde en mevrouw milligan een aanzienlijke dame was
richtte hij zich op om het zelf te halen hij sleept de steenkolendam mede riep pagès laat hem tenminste zijn vrijheid behouden antwoordde de meester
de cipier kwam terug en gelastte mij hem te volgen ik liep naast hem en na een aantal gangen te zijn doorgegaan kwamen wij aan eene kleine deur die hij opende
in de straat vormden de menschen een breeden stroom die naar het marktveld vloeide en daar het nog geen zes ure was gingen ook wij er heen om de koeien te zien die reeds aangevoerd waren en eene keuze te doen
hij is onschuldig ik heb die misdaad gepleegd het horloge ligt onder mijn bed en als men de derde plank links opbeurt zal men het vinden
wat zijn beenen betreft die zijn uitmuntend en zijn armen evenzoo dus blijf ik bij hetgeen ik gezegd heb
de wetten betreffende de nalatenschappen zijn niet dezelfde in alle landen en in engeland kan zich het geval voordoen dat een oom erft ten nadeele van eene moeder
dat weet ik niet maar ik ben bang voor u laat me toch gaan ik beloof u morgen terug te zullen komen
deed de vrederechter mij allerlei vragen en eindelijk bekende ik de reden van mijn zwijgen als hij bij vrouw barberin een onderzoek instelde
misschien kan ik er u niet altijd een antwoord op geven want ik beweer volstrekt niet dat ik alles weet maar het is zeer wel mogelijk dat ik dikwijls aan uwe nieuwsgierigheid voldoen kan
wanneer ik den hoek eener straat omsloeg en dat ik weer die bekende woorden zou hooren die mij zoo vaak in de ooren klonken voorwaarts
men duwde ons men schold ons uit en als de gendarme er niet bij geweest was zou men ons met steenen hebben geworpen misschien nog wel erger alsof wij de grootste misdadigers moordenaars of brandstichters waren
en bespeurde nu een gelen hond die mij vriendelijk aanzag met oogen welke op die van capi geleken maar het was capi niet want capi was wit
zij is vertrokken om een villa te huren aan den oever van het meer van genève in den omtrek van vevey waar weet ik niet precies maar zij zou daar den zomer doorbrengen
wel tien keer zijn pootje uitgestoken om gelaten te worden zie nu eens hoe verstandig die aap is hij begrijpt dat u een dokter is en hij steekt zijn poot uit
natuurlijk bleef ik niet in bed ik werd de ziekenoppasser onder leiding van vitalis de arme joli coeur wilde gaarne door mij verpleegd worden
gingen wij in huis en zette ik mij bij den haard neder op het plaatsje waar ik zoo menigen winteravond had doorgebracht
ik opende de oogen een hond een leelijke gele hond lag voor mij en likte mij
en daar ik hieruit opmaakte dat niet ieder nog sliep klopte ik op de deur de herbergier met zijn ongunstig uiterlijk
daar heb ik den kastelein gesproken en ben terstond hierheen teruggekeerd bob herhaalde die woorden voor den agent maar deze was daardoor volstrekt niet overtuigd zooals ik gehoopt had
hij kan ons dus van grooten dienst wezen bij de wagens want bij dien toevloed van menschen zouden er wel eens onder kunnen zijn die ons wilden bestelen
nu en dan wierp hij een schuinschen blik op ons als hij ons boos aanzag gingen wij heen als hij met genoegen naar ons scheen te luisteren
gaf ik toe aan mijne slaperigheid overtuigd dat ik wakker bleef maar toch inslapende eensklaps werd ik gewekt door een luid geblaf het was donker zeker had ik lang geslapen
dat ik geheel zonder zonde ben en ik wil ook gaarne de mijne belijden maar onze lieve heer weet dat ik ze niet uit moedwil bedreven heb
de tijd ging den anderen dag vrij spoedig om in den namiddag kwam een politieagent dien ik niet kende in mijne cel en gelastte mij hem te volgen
zonder tegenstand nam hij het boek dat men hem in de handen gaf en hij nam het zelfs gretig aan maar al deed hij zijn boek open zijn geest opende zich niet
als ik uw leidsman ben moet gij mij gehoorzamen men zal u gehoorzamen riepen allen als gij gelooft dat alles wat ik verzoek billijk is ja dan zult gij gehoorzamen
dat zou eerst prettig zijn ik zou het van binnen bekijken en zien hoe het liep het moest goed loopen want ik zou het zeer streng behandelen ik had mij zoo geheel door mijn vreugde laten
dan scheen het mij toe alsof hij in zijn houding zijn manieren en alles eenige overeenkomst had met mevrouw milligan
daarom gaf hij zijn overtuiging te kennen zooals hij zelf verklaarde dat hij beschermd moest worden zoolang hij niets deed wat met de wet of met eenige politieverordening in strijd was
mijn jongen daarop keerde hij zich tot mattia en voor u zal ik een bed van stroo maken de avond en een groot gedeelte van den nacht werden door alexis en mij wakend doorgebracht oom gaspard moest de
het is een van de meest belangrijke gedeelten van t land dat het doorsnijdt en van de mooiste tevens als wij een van de schoonste partijen bereikt hadden
maar eens betrapte garofoli mij toen ik bij een fruitverkooper een bord soep at en hij begreep toen waarom ik mij nooit beklaagde dat ik geen aardappelen kreeg
als het mij niet zooveel kostte om ervan te scheiden het is mijn eenig genot en troost als ik mij erg treurig gevoel dan zonder ik mij af en speel voor mezelf eenigen tijd
de redding wij konden het bijna op die nauwe trap niet langer uithouden
ik was in hun midden en ik bleef koud en ongevoelig met een koortsachtig verlangen had ik dit oogenblik tegemoet gezien ik was half krankzinnig van blijdschap geweest bij de gedachte
maar zonder iets om ons heen te onderscheiden zoo dicht was de nevel die alles omhulde het begon koud te worden en toch voelden wij eene belemmering in de ademhaling alsof wij stikken zouden
wij leven van brood en lucht brood hadden wij niet ook van lucht waren wij niet ruim voorzien want de lucht die wij inademden kunnen wij niet voor de tweede maal gebruiken
en zoo spraakzaam als wij in het begin van onze gevangenschap geweest waren zoo stil waren wij toen deze voortduurde
mij was twaalf tien of twee uur even onverschillig maar toch was ik blijde dat het twaalf uur was waarom ik zou het moeilijk hebben kunnen zeggen maar het was zoo
mijn vader vertaalde die woorden in het engelsch en hij scheen er eenige woorden bij te voegen die ik niet verstond maar die allen deden lachen mijne moeder zoowel als de kinderen en ook mijn grootvader
die in het donkere water uitstaken seinpalen voor den waterstand en groenachtige slibberige balken langen tijd bleef ik dit tafereel gadeslaan met wijd geopende oogen
dat lize eenmaal hare stem zou terugkrijgen en waarschijnlijk tengevolge eener heftige gemoedsaandoening maar ik had nooit kunnen gelooven dat dit mogelijk zou zijn
sedert men spoorwegen heeft aangelegd reist men niet meer door het zuiderkanaal men kent het zelfs niet meer toch is het een der merkwaardigheden van frankrijk
mijn moeder mij nooit aanzag en mijn broers en zusters onuitputtelijk waren in het uitdenken van allerlei streken
en die scheiding door mijne familie teweeggebracht zou nog erger zijn dan die welke uwe familie vorderde
barberin deelde mij mede dat hij u aan een reizenden muzikant vitalis had verhuurd en dat gij met dezen door frankrijk zwierft
er waren vier kinderen in het vertrek twee jongens en twee meisjes allen blond van hetzelfde vlasblond als hunne moeder de oudste knaap kon ongeveer elf of twaalf jaar zijn
gelukkig was dit niet het geval inplaats dat wolken weder den hemel verduisterden nam hij een lichtrooden gloed aan die een mooien dag
vitalis die den weg scheen te kennen ontweek behoedzaam de voorbijgangers die hem den doortocht belemmerden
en alles wat ik voor hen had willen doen hadden zij geweigerd blijkbaar was ik in hun oog geen broer van hen
was ik inwendig verontwaardigd over mij zelven hoe was het mogelijk dat ik volstrekt niets gevoelde nu ik eindelijk mijn familie gevonden had ik had een vader eene moeder broers en zusters en zelfs een grootvader
wat de honden betreft deze kunnen niet alleen spreken maar ook lezen zie maar eens hoe zij met hun neus in de lucht of met den kop vlak op den grond
haar tevreden te stellen zeide ik dat capi een geleerde hond was en dat hij bovendien een deel van de koe had verdiend bovendien was hij onze kameraad en had hij recht om te eten wat wij kregen
en zijne omlijsting van sombere bergen die tuinen brachten ons soms tot wanhoop want daar zij ons op een afstand van de huizen hielden konden wij ons niet doen hooren door de bewoners als wij niet zoo luid mogelijk speelden en zongen
of liever een heer het huis binnentrad waar barberin op dat oogenblik zich bevond heet gij barberin vroeg de heer die met een eenigszins vreemden tongval sprak
en dit vijf of zesmaal achtereen met geduchte schokken alsof wij op een reusachtigen schommel zaten bij die schokken kwamen de rookwolken met een snerpend geluid uit den schoorsteen
hoe zouden we onzen weg vinden in die duisternis en door de sneeuw dat was inderdaad niet gemakkelijk de sneeuw reikte tot onze knieën en met onze smeulende takken konden wij geen licht brengen in die duisternis
terwijl zij haar vriendelijke oogen aanhoudend op haar meester gevestigd hield gij ziet zeide deze dat mijn leerlingen zeer verstandig zijn maar het verstand wordt dan eerst gewaardeerd wanneer men het vergelijken kan
ik verwarde mij telkens tusschen het hakhout en wondde mij gedurig aan de takken hetgeen mij noodzaakte bij elke schrede stil te staan
het arme dier dat anders zoo weerbarstig was wanneer men iets met hem deed dat niet naar zijn zin was onderwierp zich nu aan alles het drukte zich tegen mij aan
toen liet de rechter het procesverbaal voorlezen van de verklaringen die ik had hooren afleggen en zeide daarop dat ik overgebracht zou worden naar de gevangenis van het graafschap
zeker begreep zij niet waaraan zij die opwelling moest toeschrijven want inplaats van mijne kussen te beantwoorden
ik beoefen de muziek ging zij voort en dit zal wel voldoende zijn om u te doen beseffen dat ik gevoelig ben voor zulk een groot talent als het uwe
nu een ander vervolgde vitalis terwijl hij zijn hand naar den poedel uitstak signor capi zal de eer hebben zijn vrienden aan het geachte gezelschap voor te stellen
waren wij nog banger dan voor de schotsche zangers zoodra wij hen zagen aankomen of maar hun banjo hoorden zwegen wij eerbiedig en gingen wij naar eene andere wijk
de fabel van de wolf en het lammetje begon op te zeggen hij deed dit opgewonden en vroolijk zonder een oogenblik te haperen en zonder een enkele fout onderdehand keek ik mevrouw milligan aan
want naar hetgeen mijn goede barberin mij altijd gezegd had zoowel nadat hij u in de avenue de breteuil had gevonden
een donkere blos overtoog zijn gelaat ik kom een stuiver te kort zoo een stuiver en gij durft mij dat zoo kalm mededeelen
ik heb haast antwoordde vitalis en ik hoop troyes te bereiken vr dat het begint te sneeuwen dertig mijlen legt men niet gemakkelijk in een paar uur af
er was sprake van een kunstenaar door het gansche heelal beroemd dat was capi en van een jeugdigen zanger die een wonderkind was
men zal mij moeten toegeven dat dit meer dan voldoende was om een kindergeest bezig te houden zoo vatbaar voor al wat wonderlijk is
ja op het oogenblik zelf toen vitalis mij zeide dat het parijs was brak een lichtstraal door den grijzen hemel die plotseling als een bliksemstraal een gouden kleed over alles verspreidde
die naar boven loopt zeide de schoolmeester en dan de zijgang leidt nergens heen een zijgang in te slaan was de laatste kans op redding want dezen hebben geen uitgang
dit s nachts zouden gaan doen want t is midden in den nacht dat de zoogenaamde waits de kerstconcerten plaats hebben dan zouden wij overdag thuis blijven
ik overzag nu de geheele rivier en volgde aan beide zijden en voor en achter mij haar geheelen loop
en zonder dat de eigenares van het logement op mijne vragen die altijd dezelfde waren
ik voel het zelf wel maar het is nog niet z erg dat ik garofoli hinder hij heeft mij bij zich gehouden het is vreemd maar ongelukkige menschen zijn taai
toch beefde mijne stem een weinig toen ik naar barberin vroeg wat voor een barberin bedoelt ge
en er voor drie of vier personen plaats op wezen de opzichter sloeg ons werk met de grootste aandacht gade terwijl wij groeven vonden wij onder het zand eenige stukjes hout
maar een weinig verder kwamen wij bij eene plek waar wij ondanks de duisternis konden zien dat zich dieren daarin hadden gewenteld zoek zoek capi sprak mijn meester
ik besloot toen mijn schuilplaats te verlaten en terwijl ik tusschen de menigte doorschoof gelukte het mij eene plaats vooraan te krijgen hij ontdekte mij en op zijn zwaarmoedig gelaat kwam een blijde trek
ik heb u doen roepen sprak zij langzaam terwijl hare stem licht beefde om u mijn oudsten zoon voor te stellen dien ik het geluk heb gehad eindelijk te ontdekken hier drukte zij mij de hand hier is hij
na zoo nauwkeurig mogelijk de omstreken van vevey doorzocht te hebben verwijderden wij ons in de richting van clarens en montreux
als men in de gevangenis is heeft men slechts één enkele gedachte om eruit te komen hoe zouden mattia en bob als ze mij niet verlieten en alles deden om mij van dienst te zijn
gooi hem in het water gooi hem in het water riepen pagès en bergounhoux als uit één mond ongetwijfeld zouden zij den misdadiger in den afgrond geworpen hebben
en toen de trein op gang was nam ik plaats bij het portier aan den kant waar ik ingestegen was ik reed achteruit de politieagent zat tegenover mij wij waren de eenigen in een coupé
wat een huizen wat een schoorsteenen de een al hooger en nauwer dan de ander zij stonden daar als pilaren die een zwarte rookkolom deden opstijgen
ik stak de drie stuivers in mijn zak capi en dolce bogen onderworpen den kop maar zerbino die niet altijd in zijn humeur was en bovendien een lekkerbek ging voort met brommen
maar ge zijt dwaas hebt ge er dan niet aan gedacht dat een agent van politie u zou kunnen oppakken wegens
den overigen tijd brachten wij door met over elize en alexis te spreken en over mijn ongeluk in de mijn
zeker was het de invloed van de gevangenis die zulke zwaarmoedige gedachten bij ons deed oprijzen t was dat geschreeuw van de menigte t was de gendarme
o wat een goede jongen ben je toch rémi je bent een beste jongen riep hij uit ik vertelde hem dadelijk alles wat ik wist van lize en alexis en toen ik hem wilde uitleggen
ik had mij nooit eene voorstelling daarvan gemaakt en ik begreep er ook niets van schepen in volle zeilen zakten langzaam de rivier af bevallig overhellend naar de eene zijde terwijl andere vaartuigen de rivier opvoeren
vr zij nog gesloten waren voor die winkels waarin gevogelte vruchten taarten en wat dies meer zij verkocht werd welke prachtige ganzen en kalkoenen en kippen zagen wij daar
op het veld was niet de minste beweging te ontdekken geen enkele boer was aan zijn werk noch het hinneken van een paard noch het loeien van een koe trof ons oor
gaarne zou ik het eens aan vitalis gevraagd hebben maar ik durfde niet want hij zag er zoo treurig uit en hij gaf mij altijd een zeer kort antwoord
toen zij uit het venster zich redden en het beest heeft hen niet kunnen volgen daar het in de kerk was opgesloten
wij zeiden wel niet dat we bijna van honger omkwamen maar vitalis vertelde met zijn gewone slimheid dat het kereltje zooveel van schapemelk hield
ik heb gedroomd dat onze koe haar intocht hield zeide mattia toen hij ontwaakte ik ook te acht uren werd onze deur geopend en wij zagen den vrederechter binnenkomen
ik richtte mij daarom een weinig op en zeide op fluisterenden toon mijnheer james milligan moet mij niet zien hij zou mij naar engeland terug doen gaan verschrikt hief zij hare beide armen ten hemel
wie heeft er lucifers bij zich hoewel het streng verboden was om in de mijn licht aan te steken hadden bijna alle werklieden lucifers in den zak
daar gij er zeker van zijt dat alles u dan betaald zal worden houd mij dan zoolang bij u en gij kunt dan mijne uitgaven bij die van mijn meester optellen
wij spraken dus af dat wij den anderen morgen ons ter beschikking van bob en zijne beide vrienden zouden stellen
om de eerste maal dat ik in parijs zou uitgaan aan haar vader een bezoek te brengen had ik haar gezegd
vrouw barberin zeker niet zij wist het zelve niet zij was te chavanon geboren en zij hoopte daar te sterven
de paarden stapten voort op het jaagpad en zonder dat wij eenige beweging gevoelden gleden wij zachtkens over het water