AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
bleekblauwe oogen en eene groote hoeveelheid loshangende haren ik kan niet zeggen of eene ziekelijke aandoening van het hart haar de lippen deed openhouden alsof zij hijgde
als ware hij door de deftigheid van mijn voorkomen geheel van zijn stuk gebracht ik ging hem voorbij terwijl hij klappertandende
waarop ik door het venster had uitgezien niet twijfelende of het huis was nu ledig keek ik een ander venster in en wisselde tot mijne groote verrassing een strakken blik van verbazing met een jongen heer met roode oogleden en lichtblonde haren
mijne oogen waren aangetrokken door een geweer waarvan de kolf met koper was beslagen en zijne oogen waren de mijne gevolgd wel zeide ik niet naar meer gesprek verlangende zal ik boven naar jufvrouw havisham gaan
jufvrouw sarah pocket kwam naar het hek geene estella hoe dat jij weer hier zeide jufvrouw pocket wat mo'et je hebben toen ik zeide dat ik maar kwam om te zien hoe jufvrouw
hij wentelde dien hap veel langer dan gewoonlijk in zijn mond en slokte hem eindelijk als eene pil naar binnen juist wilde hij weder een hap nemen
in dien tijd waren de gevangenissen zeer verwaarloosd en het tijdperk van overdrevene reactie dat op alle publieke verkeerdheden volgt en dat altijd de zwaarste en langdurigste straf daarvan is was nog veraf
je weet toch wel dat hij veracht wordt wei zeide zij je weet dat zijn innerlijk even gering is als zijn uiterlijk
hoewel het eenige verstaanbare gedeelte van dit gedicht in de twee eerste regels bestond toen ik naar londen was gekomen tol de rol tol de rol werd ik niet aardig
tegen deze kwelling van den geest was het mij veel moeielijker mij te verzetten dan tegen de licharnelijkepijn die ik leed en toen herbert dit bemerkte deedhij zijn best om mijne aandachtbezigtehouden
en waar ik jaren van teederheid aan haar verkwist heb ik was ten minste geene partij in het contract zeide estella want toen het gemaakt werd kon ik nog maar nauwelijks loopen en spreken
veroorzaakt baar is voor een oogenblik opstaande en een klein maar duidelijkonderscheidenvoorwerpvormende in deze baan van licht zeide de gevangene
ik zeide hem wanncer ik gekomen was en hoe jufvrouw havisham verlangd had dat ik estella zou komen zien waarophij antwoordde
wel dit is heel gul van je pip zeide hij en als zoodanig is het aangenomen en met dankbaarheid welkom hoewel nooit verwacht zelfs in de verte niet
toen volgde eene uitbarsting van dankbaarheid dat zij voor mij eens een smidsjongen bestemd was toen dacht ik weder indien zij gelijk ik vreesde thans nog lang niet dankbaar voor die bestemming was
toen deze wat lang begon te vallen gekort en waren zij buiten weten van den verstandigen vader met elkander getrouwd daar deze vader niets te geven of te onthouden had dan zijn zegen had hij na een korten
klopte ik aan en eene bejaarde vrouw met een welvarend en genoeglijk voorkomen deed mij open zij werd evenwel terstond door herbert op zijde geschoven die mij stilzwijgend in de spreekkamer bracht en de deur sloot
schutting omzet endaaroverheenkijkende zag ik dat eenige ranken van het oude klimop opnieuw wortel hadden geschoten en met een frich groen eenige lagen puinhoopen bedekten
ik zeide hem dat zonder breede strooken zijne familie geschandvlekt was ik schreide er over van het ontbijt tot het diner
of ik dit zou doen en zij schold mij voor een dommen onhandigen boerenjongen je zegt niets van haar merkte jufvrouw havisham tegen mij aan terwijl zij zat toe te kijken
maar zij werd vrijgesproken mijnheer jaggers was voor haar vervolgde wemmick met een blik vol beteekenis en behandelde de zaak op eene manier die waarlijk verbazend was het was eene wanhopige zaak en hij was toen om zoo te zeggen
daar vond ik een braven bootsman in dienst van zijne majesteit een allerbest mensch schoon ik wel had gewild dat zijne broek niet zoo nauw op sommige plaatsen en niet zoo ruira op andere was geweest
bet kwam mij voor dat ik niet beter kon doen dan hem in de buurt eene stilie woning te bezorgen waarvan hij bezit kon nemen als herbert terugkwam dien ik over twee of drie dagen verwachtte
en dat zij wenschte vervolgde jo met nog een strakken blik naar mij als eene nieuwe poging tot herinnering dat de staat van hare gezondheid haar toeliet was het niet toeliet pip
zeg dat ook antwoordde pumblechook zeg dat je dat gezegd hebt en zelfs jozef zal zich denkelijk verwonderd toonen ge vergist u geheel en al in hem zeide ik ik weet beter
en ik zal je zeggen waar bij den smid heila zeide de sergeant en staarde jo aan heila pip riep jo en staarde mtj aan
om mij den ondergeschikte alies te vragen maar je zult nooit hooren dat ze mijn principaal iets vragen is die jonge heer als volontair of vasteklerk op het kantoor gekomen vroeg de sluiter met een grijns
wel deze man volgde jufvrouw havisham overal en betuigde vurig op haar verliefd te zijn ik geloof dat zij tot dien tijd toe nog niet veel gevoel had getoond
ik voor mij was ook nadenkend want hoe ik deze toenemende verandering bij jo die zulke knagende herinneringen by mij opwekte zou tegengaan bracht mij in eene pijnlijke
engeorgiana echtgenoote van hierboven genoemden dood en begraven waren en dat alexander barthoiomeus abraham tobias en roger kinderen der hierboven genoemden insgelijks dood en begraven waren
en ik mijn nederigen voorraad als een bijtje voor hem uitspreidde was hij zoo rond als eene perzik dit herinnerde mij aan het groote verschil tusschen de slaafsche onderdanigheid
zoo sterk was die indruk dat ik reeds van het hoofd tot de voeten bevende onder dien balk stond eer ik wist dat het maar verbeelding was ik was er ook dadelijk heen gesneld
dat lang geleden geschoren was en veel van een podding had en dat bovenaan een nieuw uitspruitsel had gekregen zonder fatsoen
naar mijne ondervinding kan het gewone denkbeeld dat men zich van een minnaar heeft gemaakt niet altijd het ware zijn de zuivere waarheid is dat toen ik estella met de liefde van een man
ik begin te denken zeide estella na nog een oogenblik van kalme verwondering dat ik haast begrijp hoe dit nu zoo komt als ge uwe pleegdochter geheel in de gevangenschap van deze donkere kamer hadt opgevoed
mij scherp aanziende en toen zijne oogen dichtknijpende terwijl hij op mijn antwoord wachtte mijn antwoord was dat ik wel van dien naam gehoord had
de buren waren evenwel hoogst voldaan over deze beschikkingen en wij werden terwijl wij het dorp doortrokken zeer bewonderd het jeugdigste en vlugste gedeelte der bewoners hep ons nu en dan haastig vooruit
van groote verwachtingen een houten luikje met bet woord john daarop de oude man rmjne oogen volgende riep zegevierend uit mijn zoon is thuis gekomen en wij gingen beiden naar de
denkt gij dat ge hem nooit te zien zultkrijgen zeide ik ja ik denk gedurig hem te zullen zien antwoordde herbert want ik hoor hem nooit zonder te verwachten dat hij door de zoldering zal komen vallen
mijnheer wopsle aldus aan zijn vroeger tegenspoed herinnerd stemde toe maar niet met warmte het schijnt dat je er wel eens op zijt uitgeweest zeide ie vreemdeling
geloof niet dat ik onvriendelijk wil zijn biddy als ik zeg te meenen dat je dit hadt moeten weten doe je mijnheer pip zij was zoo kalm en zag er zoo lief en stemmig nit dat ik haar niet gaarne aan het schreien had willen brengen
zij eindigde met mij die haar in den huwelijksoorlog dikwijls tot projectiel diende naar jo te smijten die mij blijde dat hij mij maar in handenhad in
en begon ik redenen te bedenken en verontschuldigingen te vinden om mijn intrek in het wilde zwijn te nemen ik zou jo ongelegen komen ik werd niet verwacht en mijn bed zou niet gereed zijn
wel pip hoe dikwijls heb je jufvrouw estella voorheen gezien zeide hij toen hij stilhield hoe dikwijls ja hoeveel malen
baarna klopte zij mij vriendelijk en troostend op den schouder terwijl ik met mijn gezicht op mijne mouw een beetje schreide juist gelijk ik bij de brouwerij had gedaan
ja vraag hem er naar als wij morgen aan het ontbijt zitten zeide herbert want provis had bij het afscheidnemen gezegd dat hij met ons zou komen ontbijten
dat ik niet nalaten kan vreemd te vinden biddy wat meen je nu wat ik meen zeide biddy schroomvallig biddy hervatte ik op den toon der zelfbewuste deugd
of niet jufvrouw havisham verkiezende persoonlijk wraak te nemen voor de aan haar huis gepleegde schennis inhaargrafgewaad zou opstaan een pistool uithalen en mij doodschieten
en herbert had hem eens gezien als een tartaarsche roover van de comische soort met een gezicht als roodaarde en een vervaarlijken hoed overal met klokjes behangen
zij was trotsch en spijtig en je verlangde maar van haar weg te komen weet je dat niet meer ik zeide verward dat dit lang geleden was en dat ik toen niet beter wist en dergelijke
mynheer trabb boog zich over nommer vier en recommandeerde mij die stof van eerbiedig vertrouwen als bijzonder fraai voor den zomer eene stof die door de aanzienlijken veel gedragen werd
wijs me welken kant hij opgegaan is ik zal hem beetpakken als een bloedhond vervloekt dat ijzer aanjnijn zeere been geef mij de vijl jongen
die niet zichtbaar was en zich niet hooren liet en te gevoelen dat het eene geduchte vrijpostigheid was haar naam zoo uit te schreeuwen was bijna even erg als op commando te spelen maar eindelijk gaf zij antwoord
en van mij zelven mag het altijd ver zijnl deze woorden hadden voor hem zulk een ronden en overtuigenden klank dat hij ze nog eens herhaalde
de vijf ruitvormige steenen ieder omtrent anderhalf voet lang die in eene rij langs deze grafzerk gelegd en aan de nagedachtenis van mgne vijf broertjes gewijd waren
ik bevond nu ik tijd had om ze te tellen dat er niet minder dan zes kleine pockets aanwezig waren tot verschillende trappen groot getuimeld
door het opduiken van mijn vroeger misdrijf en mijn ouden bekende en kon aan niets anders denken mijne zuster was in geen kwaad humeur toen wij de keuken binnenkwamen en jo werd door die ongewone omstandigheid aangemoedigd
daarna kreeg flopson het kind door het als eene ledepop samen te vouwen veilig op mevrouw pocket's schoot en gaf het een notenkraker om mee te spelen te gelijk mevrouw pocket vermanende om op te letten dat het de punten van dit instrument niet in de oogen kreeg
afgelegene dorpjes daar zegt men merkwaardige herbergjes en smederijen en zoo al meer waiter ja mijnheer
toen ik tot my zelven kwam met behulp van een duchtigen stomp tusschen mijne schouders en den hartsterkenden uitroep wei is er ooit zoo'n jongen geweest van myne zuster vond ik jo
met dien kouden onverschilligen glimlach die mij altijd deed huiveren na eene poos in de schemering te hebben uitgekeken vervolgde zij
dat ik als jo het wist hem nooit weder hoezeer toevallig naar het vleesch of den podding van gisteren kon zien kijken zonder te denken dat hij overwoog of ik ook in de etenskast was geweest
dank je dank je toen ik een anderen stoel had gehaald en mij neerzette bemerkte ik eene nieuwe uitdrukking in hare trekken alsof zij bevreesd voor mij was
waar hij eene inktflesch een kapstok een kolenemmer een touwbakjej een almanak een lessenaar en kantoorstoel en eene liniaal gezelschap hield
verduiveld als ik er niet in zou kunnen happen zeide de man en schudde daarbij dreigend zijn hoofd en als ik er niet haast lust in heb
hij hechtte een buitengemeen geloof aan de deugd van eene korte broek als een middel om zichte vermommen en had zich in zijne verbeelding reeds een costuum geschilderd
tong ikstelde mij angstig voor dat als jo het wist ik hem nooit weder bij het vuur aan zijn blonden bakkebaard kon zien voelen zonder te denken dat hij daarover
wederom was onze vluchteling de minst angstige van het gezelschap het was zeer waarschijnlijk zeide hij bedaard dat die mannen tot het tolkantoor behoorden en niet aan ons gedacht hadden
een goed man vervolgde camilla weldra ik wist dat alien ondertusschen naar mij hadden gekeken maar hij is zoo vreemd zou men gelooven dat hij toen tom's vrouw gestorven was
deze stemmige juffer was gekleed gelijk gewoonlijk behalve dat zij nu bezig was hare groene glace handschoenen met een paar witte teverwisselen
om eene vermeerdering van den maaltijd gevoelde ik dat ik nog dien avond mijn hart voor mijn vriend en kamergenoot moest openen
myn gevoelen over die bezittingen was lang niet gunstig zij waren mij vroeger nooit hinderlijk geweest maar nu waren zij als gemeene aanhangsels zeer hinderlijk
wel heere neen antwoordde wemmick zeer droog maar hij is er van beschuldigd dat zou jij of ik ook kunnen zijn wij zouden er best een van beiden van beschuldigd kunnen worden weet je maar dat zijn we geen van beiden merkte ik aan
en eene onbestemde overtuiging gevoelde dat ik door iemand of door iedereen dit kan ik niet zeggen erg mishandeld werd ik ben blij over een ding zeide biddy en dat is dat je gevoeld hebt
toen ik haar beter leerde kennen begon ik te denken dat het een geluk voor haar was dat zij nog gelaatstrekken had hoe bot en flauw dan ook zoo hoog en ledig was de blinde muur van haar gezicht
wij raakten voor een enkel oogenblik even de trap aan en toen was hij aan boord en waren wij weder afgestoken hij had een mantel bij zich en een zwart linnen zak en zag er zoo volkomen als een loods uit als ik maar kon verlangd hebben
door hetgeen tusschen mevrouw pocket en mevrouw pocket eandiiaaft rare waardighew drummle omging terwijl ik op mijn me's vork lepel glas en and ere gevaarlijke instrumenten lette
nu is het nog een groot voordeel hiervan dat dit alles buiten u gedaan is en als er iemand op u mocht letteri of gelet hebben men gezien moet hebben dat ge mijlen ver weg en met ganschandere dingen bezig waart
om mij te patroniseeren ondertusschen keek de vreemdeling naar niemand dan naar mij en hij deed dit alsof hij besloten had om eindelijk op mij los te branden en mij neer te schieten
en toch was er zooveel schijn mijnheer zeide ik neerslachtig maar volstrekt geen bewijs pip zeide mijnheer jaggers zijn hoofd schuddende en z'tjne rokspanden van achteren opnemende
dat die man mij in zulke netten wikkelde dat ik zoogoed als zijn negerslaaf werd ik was altijd in schulden bij hem altijd onder zijn duim altijd aan het werk en altijd in gevaar
toen estella heengegaan was en wij met ons beiden alleen waren keerde zij zich naar mij om en zeide fluisterend is zij nietschoon bevallig wel opgegroeid bewondert gij haar niet
ben je dan heel zeker dat je hem dikwijls zult komen zien zeide biddy terwijl zij op het smalle tuinpad bleef stilstaan en mij onderde sterren met hare heldere eerlijke oogen aanzag
laat ik vooraf mogen zeggen handel dat het in louden de gewoonte niet is het mes in den mond te steken uit wees voor ongelukken en dat terwijl de vork tot dat gebruik bestemd blijft die ook niet verder naar binnen gebracht wordt dan noodig is
ik heb gisteravond wel twee uren lang bij provis gezeten handel waar was clara dan toen dat lieve kind zeide herbert liep den ganschen avond op en neer naar
neen niet vergeten antwoordde elstella niet vergeten maar getrouw in mijn geheugen bewaard wanneer hebt gy mij ontrouw gezien aan uwe lessen
je hebt je half blind gehuild en nu huil je haast alweer zij lachte verachtelijk duwde mij naar buiten en sloot het hek achter mij
ik herinner mij niet dat ik ooit eene verandering zag die verbetering mocht heeten hij vermagerde en werd dag aan dag langzamerhand zwakker en erger van den dag af toende deur der gevangenis achter hem gesloten was
ik word het niet eens gewaar waarom deed zij een moord wien heeft zij vermoord wel het bedrijf mag misschien zulk een schrikkelijken naam niet verdiend hebben zeide herbert maar zij werd er toch voor terechtgesteld en mijnheer jaggers verdedigde haar
wij gingen de deur die openstond en achter in huis eene sombere benedenkamer met eene lage zoldering binnen er was gezelschap in de kamer en terwijl estella zich daarbij voegde zeide zij
hoe zy daar in huis kwamen en waarom de natuur hen niet ergens elders had ingekwartierd toen stelde hij hun op den stijven toon van een catechiseermeester eenige vragen voor zooals
ik had last gegeven dat ik om zeven uur geroepen moest worden want het was duidelijk dat ik wemmick spreken moest eer ik iemand anders sprak
de hekken en dijken braken door den mist eensklaps op u los alsof zij duidelijk riepen een jongen met eene gestolene varkens astei houdt hem vast
en anderen gaven mij traktaatjes die ik niet lezen kon en hielden redevoeringen voor mij die ik niet verstaan kon zij maalden mij altijd van den duivel maar wat duivel moest ik dan doen
al deze dingen zag ik zonder te weten dat ik ze zag want ik was doodelijk benauwd toen ik echter begon te bemerken dat de handboeien niet voor mij bestemd waren
toen ik een uitgehuurde schaapherder was in eene eenzame hut en zoo lang niets anders dan schapen om mij heen zag dat ik haast vergat hoe menschengezichten er uitzagen zag ik jou gezicht toch voor mij
maar al had hij mij een uur of een dag lang aangezien dan zou ik mij naderhand zijn gezicht toch niet duidelijker herinnerd hebben
maar gij hebt mij toen gezegd antwoordde estella ernstig god zegene u god vergeve u en als ge dat toen tot mij kondt zeggen zult ge er toch niets tegen hebben mij dat nu te zeggen nu het lij den sterker is geweest
dat ik het niet met mij zelven eens kon worden of ik er wel van behoorde te spreken als hij dit niet deed hebt ge gehoord jo vroeg ik hem dien avond na mij nader bedacht te hebben terwijl hij bij het venster zijne pijp zat terooken
zij schudde weder haar hoofd maar mijnheer jaggers heeft haar toch hier gebracht of hier gezonden haar hier gebracht wilt ge mij zeggen hoe dat gebeurde
jozef en hij zag hem duidelijk die vinger wees naar dit geschrift jozef loon van ondankbaarheid voor een vroegsten weldoener en grondlegger van fortuin
doe dan zooals je wilt dank zij den hemel het zal altijd een troost voor mij zijn dat ik dadelijk in een stortregen uitging en het goed kocht hij betaalde er voor niet waar vroeg estella
niemand was met ons de poort uitgekomen en niemand ging er met mij binnen toen ik de fontein voorbijging zag ik zijne achtervensters verlicht
ik had van haar gehoord dat zij een zeer ongelukkig leven leidde en van haar man gescheiden was die haar zeer slechthad behandeld
nu keerde zij haar gezicht voor het eerst weder naar mij toe en tot mijne verbazing ik mag wel zeggen tot mijn schrik zonk zij voor mijne voeten op hare knieen met hare gevouwen handen opgeheven
waarom zou ik op mijn weg blijven dralen om den gemoedstoestand waarin ik mij van de smetstof der gevangenis poogde te reinigen eer ik haar van den postwagen afhaalde met dien te vergelijken waarin ik nu dacht aan den afgrond tusschen esteila
zijn beroep was het zwendelen het valsche handteekeningen maken het uitgeven van gestolen banknoten en zulke dingen
alsof hij eene dringende reden had om op een half vierdendeel van een ons af dezwaarte er van te gissen estella gaf geen acht op ons maar bracht ons den weg dien ik zoo wel kende ik volgde haar en jo kwam achteraan
uithoofde van goeden naam en slecht gezelschap en omdat hij alle inlichtingen tegen mij gegevenhad en was ik het niet die geen ander woordkreeg behalve schuldig
op dien laatsten avond trok ik voor hun vermaak mijne nieuwe kleeren aan en bleef in mijn luister zitten tot het tijd was om naar bed te gaan
toen ik dezen beambte verlof vroeg om den gevangene van zijne natte kleederen te verlossen door voor hem te koopen watikindeherbergkon bekomen gaf hij dit gereedelijk toe alleenaanmerkende dat hij alles wat de gevangene bij zich had in bewaring m'oest nemen
dit is een schrikkelijk verharde knaap zeiden zij tegen den gevangenis visiteur en dan wezen zij naar mij men zou haast kunnen zeggen dat die jongen vaste woning in de gevangenis heeft
en vertelde mij hoeveel jo van mij hield en hoe jo nooit over iets klaagde zij zeide niet over mij en dat behoefde zij ook niet te zeggen
indien deze handen de lunzen uit de assen van zijne sj ees wielen hadden kunnenhalen zij het gedaan zouden hebben die rampzalige man was zoo bot en bekrompen vangeest
heeft nooit in het adelboek gekeken en weet niet het minste van haar grootpapa welk een geluk voor mijn moeders zoon des zaterdags van dezelfde week nam ik afscheid van herbert vol blijde hoop maar treurig dat hij mij moest verlaten
kastelein van het wilde zwijn zeide pumblechook zich nu naar de deur keerende en william ik heb er niet tegen dat je door de gansche stad vertelt als je dat zoo verkiezen mocht
ik was zoo zenuwachtig dat ik al eens de worst van den ouden man als eene kaars had aangestoken en ze had moeten uitblazen
wat moet je hebben vroeg ik met eene beweging van schrik u ik ken je niet wei mynheer antwoordde een van hen bukkende en mij op den schouder tikkende
heb hem zoover teruggesleept hij is een gentleman met uw believen die schavuit nu heeft door mij het schip zijn gentleman terug hem vermoorden
en blijkbaar bestemd om mij te vrij waren voor alle verdenking alsof ik zelf voordeel van dat geld zou trekken ik nam het schrijfboekje uit hare hand aan en deze beefde weder en beefde nog meer toen zij het kettinkje
de frissche bloei harer schoonheid was inderdaad verdwenen maar hare onbeschrijfelijke bekoorlijkheid en statigheid waren gebleven deze eigenschappen harer schoonheid had ik vroeger gezien
ik was met de eb tot bij greenwich gevoerd en met den vloed teruggekomen het was een heldere dag geweest
en toen ik aankwam klopte een van de wachters de postiljon aan de deur daarmede aanduidende dat ik door droefheid veel te veel verzwakt was om zelf te kunnen aankloppen
en of er een verraderlijke toeleg was of niet mag twijfelachtig wezen maar de afloop was zeker niet twijfelachtig want het slachtoffer werd geworgd gevonden
kwam nog debeduchtheid dat hij het niet gelooven maar op eene lijn p aatsen zou met de fabelachtige honden en kalfskarbonaden van vroeger tijd
telkens door den een of ander herkend en wanneer dat gebeurde sprak hij wat harder tot mij maar gaf anders geen blijk dat hij iemand herkende hij bracht ons naar gerrard street bij
na mij aldus voor mijn tocht naar jufvrouw havisham gereedgemaakt te hebben ging ik eer het nog licht was met een vrogen postwagen op reis en was ik reeds op een open landweg toen de dageraad strompelend en huiverend
wel mijnheer pip hoe eer ge hier vandaan vertrekt daar ge nu een gentleman zult worden des te beter denk ik laat het dus blijven bij vandaag over acht dagen en ge zult in dien tusschentijd mijn gedrukt adres ontvangen
wat zou het tegenwoordige gezelschap van twintig pond zeggen vervolgde jo mooi zou het woord zijn antwoorddennjne zuster
ofschoon ik er niet aan zou gedacht hebben om in dathuisde minste toespeling op wemmick's walworthsche gevoelens te maken
en dan lazen wij alien overluid wat wij konden of ook wat wij niet konden in een wanluidend koor dat door biddy met eene schelle eentonige stem werd aangevoerd
mijnheer pocket slaakte een kermenden zucht en ik grootpapa's kleindochter moet hier in huis niets wezen zeide mevrouw pocket
wel mijnheer herbert pakte de zaak met ijver aan en tegen negen uur gisteravond bracht hij tom jack of richard wie het dan ook wezen mag dat behoeven gij en ik niet te weten
en gaf mij een gevoel alsof ik vele uren lang in het kaarslicht van die vreemde kamer geweest was je moethier biijven wachten jongen zeide estella verdween en sloot de deur
dat zij geen rust had of wy moesten van dat fortuintje een maaltijd in het blauwe zwyn hebben en pumblechook moest met z'yn wagentje uit om de hobble's en mijnheer wopsle te halen
zich naar mij neerbuigende ik vind dat zij heel trotsch is antwoordde ik fluisterend ik word door e stella met minaghtino behandeld nog meer ik vind dat z'y heel mooi is
niet meer loswond als deze zich om hare gestalte legde maar in een leuningstoel met hoogen rug tegen den muur bleef zjtten gelijk eene violoncel in hare kast
wei ik had je nog in geene twee maanden verwacht hoe gaat het je zoo keek hij ook als hij by de tralies bleef staan en naar de angstige fluisteraars luisterde die hij
hem zijne bonten muts nawierp en mij alleen liet de kamer van mijnheer jaggers werd slechts door een lantarenraam verlicht en was een allerakeligst vertrek
wie is daar zeide de dame aan het toilet pip jufvrouw pip het jongetje van mijnheer pumblechook jufvrouw dat zou komen spelen
om haar van den blinkenden scheliing te vertellen een valsche daar sta ik je voor in zeide mijne zuster zegevierend of hij zou hem den jongen niet gegeven hebben laat ik maar eens zien
en met een pijnlijk gezicht kwam aandragen na eene langdurige afwezigheid kwam hij ten laatste nog eens terug met een kostbaar kistje dat een voorraad van twijgjes bevatte
en het u heb overgezonden denkt dan niet lieve jo en biddy dat ik als ikhetuduizendmaalterugbetalenkon denken zou dat ik een penning van de schuld kon uitwisschen die ik aan u heb
in dien tijd was het de gewoonte gelijk mijne schrikkelijke ervaring bij die zitting mij leerde den laatsten dag geheel aan het uitspreken der vonnissen te wijden en een soort van sloteffect met het doodvonniste maken
maar ik was te zeer verbijsterd door nieuwsgierigheid en verrassing om er zeker van te zijn zeer wel zeide mynheer jaggers onthoud de toestemming die ge gegeven hebt en beproef er straks niet van af te wijken wie zal dat beproeven zeide jo
maar haar toestand toch niet hopeloos was het gevaar was echter voornamelijk gelegen in den schok dien hare zenuwen moesten ondergaan hebben op last van den chirurgijn werd haar bed
en toen lieve jongen was het eene belooning voor mij in het geheim te denken dat ik iemand tot een heer maakte de raspaarden van die kolonisten mochten mij metstof overstuiven terwijl ik te voet ging
of zaten te dutten of schreven of de courant lazen en met eenige blinkende donkere portretten aan den muur weike mijne geheei met artistieke oogen als composition van zoeten koek en zwart pleister beschouwden
zij scheen natuurlijk veel ouder dan ik omdat zij een meisje was en zoo mooi en zoo ongegeneerd en zij behandelde mij met zooveel
en dat zij den juisten datum wist waarop haar grootvader in dat boek zou zijn gekomen als hij daarin gekomen ware drummle zeide niet veel maar op zijne laconische manier
want nadat ik dit monster uit het uitschot der familie van mijne waschvrouw gekregen en met een blauw jasje geel vestje witte das roomkleurige broek
met zijne hand in de mijne zag ik de twee en dertig mannen en vrouwen sommigen weerbarstig trotsch sommigen door ontzetting verbijsterd sommigen snikkende en schreiende sommigen met de handen voor het gezicht sommigen somber in het rond starende
de overleden konirig des lands scheen niet alleen ten tijde van zijn sterven met een hoest gekweld te zijn geweest maar dien ook ik het graf medegenomen en daaruit weder truggebracht te hebben
zeker t ik had bij eene merkwaardige gelegenheid zeer kort geleden juist zulke oogen en handen gezien hij zond haar weg en zij gleed de kamer uit maar zij bleef toch voor mij staan
deze onnoozele pasteibakker was lang niet nuchter en had een blauw oog in net tijdperk van groen worden dat overgeschilderd was
belinda ik hoop dat je mynheer pip hebt verwelkomd zij keek van haar boek op en zeide ja daarna zag zij mij met een verstrooiden glimlach aan en vroeg mij of ik van oranjebloesemwater hie'ld
hij zeide mij ook hoe groot mijne toelage zou zijn die zeer mild was en gaf mij uit eene lade de kaartjes van eenige winkeliers bij welke ik allerlei kleederen en al wat ik redelijkerwijze noodig mocht hebben kon bestellen
nadat ik deze krankzinnige bekentenis had gedaan begon ik het uitgeplukte gras in de nvier te werpen alsof ik erynigszins aan dacht om het te volgen
wat nu zijne vroegere geschiedenis betreft herbert zeide ik er is maar eene manier om die te weten te komen en dat is hem ronduit daarnaar te vragen
molly zeide mijnheer jaggers zonder haar aan te zien maar hardnekkig naar den overkant der kamer turende laat allebei je polsen zien kom aan laat zien
en lachjes zien geven zooals je mij nooit geeft wil je dan zeide estella zich eensklaps naar mij omkeerende met een strakken en ernstigen zoo niet toornigen blik dat ik je zal bedriegen en verstrikken
door den schrik van dit gezicht en door den schrik der zekerheid dat die gedaante een oogenblik te voren daar niet geweest was
begreep ik dat ik mij op eene scheiding van mijn vriend moest gereedmaken al ware het ook dat ik zelf vaster gevestigd was
zal vijf en twintig pond s jaars hebben om pillen te koopen om reden dat zij galachtig is jufvrouw georgiana krijgt twintig pond in eens mevrouw hoeheetook weer dat wilde beest met een bult oudejongen
wat was het dan ik meen het ernstig zeide estella niet zoozeer met een gefronst voorhoofd want het bleef glad maar met eene verdonkering van geheel haar gezicht
goede god i riep mijnheer pocket met eene uitbarsting van wanhoop uit moeten kinderen dan in hetgraf genotenkrakerd worden en mag niemand ze redden
herbert stemde dit alles toe en wij gingen dadelijk na het ontbijt uit om het noodige onderzoek te doen wij bevonden dat eene stoomboot naar hamburg best voor ons oogmerk geschikt zou zijn
zij zou eene billijke reden gehad hebben om mij te minachten dacht ik als zij zag dat ik bang was en zij mo est geene billijke reden hebben
gehoord zou schijnen eene mondelinge mededeeling aan te duiden maar ge kunt geene mondelinge mededeeling ontvangen van iemand in nieuw zuidwallis ik wil zeggen vernomen mijnheer goed
misschien zult ge zelf wel de uitdrukking willen invullen die zonder u te beleedigen uw oogmerk aanduidt dat heb ik zeide zij ik liet hen in die gedachten
liep ik er in het eerst voor weg en liep ik er toen weder op af en mijn schrik werd nog grooter toen ik bevond dat de gedaante er niet meer was niets geringers dan het koele licht der heldere lucht
het vermengde zich met alles waaraan ik dacht gelijk eene lichamelijke pijn zou gedaan hebben eenigen tijd geleden had ikin een nieuwsblad gelezen hoe een onbekend heer des nachts naar de hummuns was gekomen naar bed was gegaan
kwam het mijne jeugdige oogen voor alsof hij de handen der dooden ontweek die ze voorzichtig uit de graven opstaken om hem bij zijn been te pakken en hem er in te trekken de polders geleken toen juist
en stapten twee aan twee de deur uit jo en ik biddy en pumblechook mijnheer hubble en zijne vrouw het overschot van mijne arme zuster was de keukenfleur
het deed mijn gevoel zeer pijnlijk aan toen ik jo twee dagen later zich in zijne zondagskleeren zag uitdossen om mij naar jufvrouw havisham te vergezellen
zij stond vlak naast hem toen hij haar zoo aansprak en zette een schotel op tafel toen zij hare handen terugtrok een paar stappen terugtrad en eene verlegene verontschuldiging
neem nu dat stukje papier op heb je het heel goed doe het nu open en zeg mij wat het is eene banknoot van vijfhonderd pond zeide ik
even onmogelijk was het hare verschijning los te maken van al dat ellendig hunkeren naar geld en fatsoen van al die ongeregelde begeerten die mij het eerst voor mijne eigen woning en jo beschaamd hadden doen worden
een overdreven grijnslach op zijn gezicht bracht zijn lijf en zijne ellenbogen eene wriemelde beweging gaf en op een lijmenden toon
je kunterzeker van zijn dat daarop noch door mij noch door iemand van de mijnen ooit inbreuk gemaakt of zelfs maar op gezinspeeld zal worden hij zeide dit met zooveel kieschheid dat ik gevoelde dat de zaak
beaamde deze stelling door te zeggen neen waarlijk niet melieve neen denken is gemakkelijk genoeg zeide de ernstige dame
ik vroeg hem sedert hoelang hij de smederij van gargery verlaten had de eene dag is hier zoo gelijk aan den ander antwoordde hij dat ik het nietweet of ik moet het uitrekenen
het huis was morsig genoeg en durf ik wel zeggen niet onbekend bij smokkelaars maar er brandde een goed vuur in de keuken en er waren eieren en spek en verschillende dranken te bekomen
maar ik gaf een bescheiden antwoord en wij drukten elkander met warmte de hand je waart toen nog niet tot fortuin gekomen zeide herbert pocket neen zeide ik
zooveel van het aanzien en den reuk der zaden en de zaden hadden zooveel van het aanzien en den reuk van trijp dat ik ze nauwelijks van elkander kon onderscheiden
als die tusschen ons tweeen altijd onnoodigmoetenzijn er zijn dingen genoeg tusschen ons tweeen zonder die onnoodige heere als ik aan je arme zuster en haar opstuiven denk en weet ge nog wel van streeler
in beide vonden wij de lucht zoo zorgvuldig buitengesloten alsof de buitenlucht hier iets doodelijks was en onder de bedden waren meer vuile kleeren en bordpapieren doozen dan ik zou gedacht hebben dat de familie bezat
die hem in zijn vak van veel waarde was ik heb hem een client of getuige door dezen zakdoek uit te halen alsof hij zijn neus wilde snuiten
zoodat hij niet dan met pijn en moeite kon ademhalen hetgeen van dag tot dag erger werd hij sprak zoo zacht dat hij nauwelijks hoorbaar was en ook maar zeer weinig
hier weldra aangegeven had hij voor een tijd de dienaren der gerechtigheid weten te ontkomen maar eindelijk terwijl hij juist wilde vluchten gevat had hij hun tegenstand geboden
die kameraad hoort wat ik zeg die kameraad heeft eene geheime manier die hij alleen maar weet om bij een jongenenbij zijn hart en zijne lever te komen
ik had er om moeten denken lieve jo maar ik was al te gelukkig zij waren beiden zoo verheugd en trotsch mij te zien zoo geroerd
toen stak hij dit zakboekje weder weg schoof de kaars wat op zijde en na in de duisternis daarlangs getuurd te heben naar jo en mij ora te weten wien hij voor zich had zeide hij
een goede jongen eenbekwaam roeier die veel van ons houdt vol ijver en een man van eer ik had reeds meermalen aan hem gedacht maar hoeveel zoudt ge hem zeggen herbert het is noodig hem maar zeer weinig te zeggen
ik schreide toen ik haar aanzag en zij schreidetoen zij mij aanzag ik omdat zij er zoo frisch en genoeglijk uitzag zij omdat ik er zoo bleek en vervallen uitzag
heeft u al iets van londen gezien ja wel mijnheer antwoordde jo ik en wopsle zijn dadelijk naar het schoensmeermagazijn gaan kijken
deze niet vindende moest ik naar de nabijgelegene poort gaan en daar den waker vragen om mij met zijne lantaren te komen helpen
biddy sprak geen enkel woord biddy hoor je me niet ja wel mijnheer pip om er niet van te spreken dat je me gedurig mijnheer pip noemt
gij zijt de verwezenlijking geweest van ieder bevallig droombeeld waarmede mijn gemoed ooit bekend is geworden de steenen waaruit de sterkste gebouwen van l o n d e n bestaan zijn niet werkelyker
en hoorde ik haar daarin heen en weder gaan en toen weder over het portaal naar hare eigene kamer en wederom terug naar de andere zonder ooit op te houden met dat zachte gekrijt
ik herinnerde mij dat de klerk evenals zijn meester het voorkomen had van iets in iedereens nadeel te weten
welken toon zij ook mocht gebruiken ik kon er geenvertrouwen in stellen en er geene hoop op bouwen en toch ging ik voort tegen hoop en vertrouwen waarom dit duizendmaal herhaald zoo was het alt y d ik schelde om de
het was mijnheer wopsle met het aandoenlijke treurspel van george barnwell in zijne hand waaraan hij zoo pas zes stuivers had besteed met het oogmerk om ieder woord daarvan op het hoofdvan pumblechook te stapelen
zeg me dadelijk wat je weer hebt uitgevoerd om me dood te plagen of ik zal je in eens uit dien hoek halen al was je vijftigmaal een pip of hij vijfhonderdmaal een gargery
maar hij was zulk een koppigekerel dat ik geloof dat hij in dit opzicht geenszins de prooi eener zelfbegoocheling was maar het dorp opzettelijk met dien naam bad bedrogen om het verstand der bewoners te verblinden
en keek mij zoo strak aan dat ik begon te denken dat zijne eerste gedachte weder bij hem opkwam om mij de keel af te snijden
ik wist niet wat te antwoorden of hoe haar te troosten dat zij iets gruwelijks had gedaan door een toen nog zoo buigzaam kind tot zich te nemen
dat ik met hetzelfde oogmerk het groote tafellaken van de tafel trok en zoo ook den berg van verrotting in het midden en al de leelijke beesten die daar schuilplaats hadden afsleepte dat wij als razende vijanden op den grond lagen te worstelen
maar waar ik dit deed had het altijd ten gevolge dat de winkelier zijne aandacht niet meer door het uitzicht op dehoogstraat liet aftrekken maar die onverdeeld op mij vestigde
zoo verliepen dinsdag woensdag en donderdag en op vrijdagochtend ging ik naar mijnheer pumblechook om mijne nieuwe kleeren aan te trekken en mijn bezoek bij jufvrouw
ik had weinig gedacht zeide zij dat ik van u afscheid zou nemen als ik van deze plek afscheid kwam nemen ik ben blijde dat ik dat doen kan
wat ik er mee doen zal wat zal hij er mee doen ik zal er evenveel mee doen als hij zeide orlick wat pip aangaat hij gaat naar d stad zeide jo
van hen die je met eigene handen hebbengroot gebracht ik was niet zonder vrees dat hij nog eens zou terugkomen om mij door het hek heen te vragen en zestien maar dit deed hij toch niet
maar met een ongewonen toon van medelijden ik kon niet dadelijk antwoorden want mijne stem haperde zij legde haar linkerarm over de kruk van haar stok
jufvrouw havisham haar met die hand een kus toe en dit deed zij met eene woeste gretigheid die inderdaad iets akeligs had
xxxix ik was drie en twintig jaren oud en toen mijn verjaardag eene week voorbii was had ik nog geen woord van inlichting over mijne verwachtingen gehoord
van welk geducht persoon hij sprak alsof hij een wassen beeld was gelijk hij hem ook weldra voor den verlaagden prijs van achttien stuivers aanbood
in zijne opvatting tot ik hem een grooten rooden ouwel op ieder van zijne schenen liet plakken en bij die repetitie die de laatste was vlak voor hem ging zitten achter in den bak
en hoorde ik dat oude geluid in zijne keel maar nu zachter gelijk alles aan hem verzacht was het was goed dat hij dit punt had aangeroerd want het bracht mij iets voor den geest waaraan ik andersmisschienniet zou gedacht hebben eer het te laat was
die nog zeer verhoogd werd toen men onder de dragers een persoon herkende die niet herkend had moeten worden dezelfde vroolijkheid vergezelde mynheer wopsle gedurendezijne worsteling met laertes op den rand van het orchest en het graf
ais gij in uw eigen hart eenig vermoeden hebt houd dan dat vermoeden in uw hart besloten het doet er voistrekt niet toe wat de rederien van dit verbod zijn zij kunnen de krachtigste redenen of ook maar eene bloote gril zijn
op een avond was iktotmijn toestand van zelfvoldoening gekomen toen wij door de opening in die buitendeur een brief hoorden steken en op den grond vallen
al was hij een verslindend dier geweest zie dus pip ik ben je tweede vader jij bent mijn zoon wees dan voor mij een zoon ik heb geld opgespaard alleen opdat jij het verteren zoudt
keek mijn bekende voor de eerste maal rond en nu zag hij mij ik was toen wij aankwamen van jo's rug afgestegen en sedert opdenkant der sloot blijven staan
alsof ik hen als eene gunst had gesmeekt om mij halfdood te plagen zoo gingen wij langen tijd voort en het scheen dat wij nog veel langer zoo zouden voortgaan toen op zekeren dag jufvrouw
ik begreep terstond dat hij wel wist wie er gekomen was ik wilde mij maar verzekeren mijnheer jaggers zeide ik dat het waarheid is wat ik gehoord heb ik kan niet hopen dat het niet waar is maar ik wenschte het toch bevestigd te hebben
als ik voor de rechtbank kom voor de laatste maal van zoo dikwijls ga dan ergens zitten waar ik je zien kan en ik vraag niets meer
de turn was te veel in het wild gegroeid en te vochtig om er met gemak in te wandelen en toen wij twee of driemaal in het rond waren gegaan kwamen wij weder buiten op het plein van de brouwerij
het tooneel waarop wopsle zijn twijfelachtigen triomf had gevierd lag in die streek dicht bij den waterkant nuis het nergens meer en daarheen besloot ik te gaan
den vorigen avond was ik terstond naar bed gezonden op een zolderkamertje met een afhellend dak hetwelk in den hoek waar mijne rustbank stond zoo laag was dat naar de berekening die ik maakte
zekerlijk weet ik het antwoordde wopsle zekerlyk weet ge het waarom hebt ge dan niet terstond zoo gezegd nu zai ik u nog eene vraag doen zeide hij
goed hij zou niet omlaag komen eer hij ons zag kunt ge zijn sein zien niet goed van hier af maarik meen toch zoo iets te bespeuren nu zie ik hem roei door zachtjes herbert riemen op
uw eigen bedrijf estella u aan zulk een groven en lompen kerel weg te werpen aan wien zou ik mij dan wegwerpen antwoordde zij met een glimlach
hier is wijn zeide pumblechook laat ons drinken dank zij de fortuin en moge zij altijd met evenveel oordeel hare gunstelingen uitkiezen
en dan de zee verborgen was ik was op den eersten werkdag van mijn leerlingschap even neerslachtig als in later tijd maar het verheugt mij te weten dat ik zoolang die tijd duurde jo nooit een morrend woord liet hooren
dit opvattende als een wenk dat het best was geen uitstel te maken zeide ik dat ik des anderen daags meende te gaan
je ziet er verwonderlijk goed uit goddank zeide jo ik sta gelijkerwijs met de meesten en je zuster is niet erger dan ze was en biddy is altijd leant en klaar
wei zeide de sluiter wederom grijnzende dan weet hij ook wat mijnheer jaggers is och zeide wemmick hem schertsend een stomp gevende
zoo onveranderlijk was het naargeestige oude huis het gele licht in de donkere kamer het bleeke spooksel in den stoel voor den
die voor zich zelven de overtuiging had uitgevonden dat zijn overleden vader tot baronet zou zijn verheven ware dit niet belet door de personeele tegenwerking van zeker iemand het is mij ontschoten
ik lette er op dat hij alles onder zijn bereik hield en alles zelf rondgaf er stond eene boekenkast in de kamer ik zag aan de rugtitels dat de boeken alien over het lijfstraffelijk recht en daaraan verwante onderwerpen handelden
dat het sluishuisje bij den kalkoveninden polder de bepaalde plaats en negen uur de tijd was en ging nu rechtstreeks naar de polders daar ik geen tijd meer overhad
wij hadden bij deze gelegenheid een warm avondmaal verrijkt met de onmisbare gebraden kip en wat heet bier om te besluiten wij waren alien zeer neerslachtig vooral niet minder omdat wij wilden veinzen vroolijk te zijn
het laatste dat ik van hem zag was zijn hoofd over zijne knie gebogen terwijl hij nog driftig voortvijlde en ongeduldige vloeken mompelde op het ijzer en zijn been
wederom liet hij mij wippen ik was schrikkelijk bang en zoo duizelig dat ik mij met beide handen aan hem vasthield en zeide als je zoo vriendelijk woudt zijn
ik kon niet nalaten te denken dat het nog harder zou zijn als de lieve mevrouw pocket haar slagers tijd en attentie niet meer kon hebben maar ik zeide niets en had genoeg te doen om in dit gezelschap over mijne manieren te waken
daar het zelden gebeurde dat iknahetsluiten van den temple de whitefriars poort inkwam en ik zoo bemodderd was en kreupel ging van vermoeidheid nam ik het niet kwalijk dat de portier mij met veel oplettendheid bekeek
en als dat je wel weet dat het antwoord neen is je weet wel dat het neen is pip en waarom zou ik het dan zeggen
pas nu op van wat stand of beroep is die man mike keek naar zijne muts naar den grond naar den zoldering naar den klerk en zelfs naar mij eer hij bedremmeld begon te antwoorden we hebben hem aangekleed
en hoe hij als eene schaduw voorbijvliegt en niets blij vends heeft hem hoorde kuchen als om eene uitzondering te maken voor het geval van een jong heer
ik was alleen en had een drukkend gevoel van mijne eenzaamheid ontmoedigd en angstig steeds in de hoop verkeerende dat morgen of aanstaande week
niet altijd ter voldoening van hunne eigene genegenheid en niet zonder onkosten voor het gouvernement terwijl ik zijn gezicht gadesloeg maakte ik weder een vuurwerk van de worst
die door mij nu voor altijd groen en geel scheen te zijn geworden zoo zeide zij u mijnheer pip ik ben het jufvrouw pocket het doet mij genoegen u te kunnen zeggen dat mijnheer pocket en de familie
ging ik met haar de poort door en de ophaalbrug over en kwam zoo onaangemeld bij wemmick terwijl hij bezig was voor zich zelven en den ouden man thee te zetten
en dat vooral met minder omdat ik zeide dat het naar mijn gevoelen niet raadzaam was om tom jack of
het was niet gemakkelijk voor me pip dat land te verlaten en het was niet veilig ook maar ik bleef bij mijn voprnemen en hoe moeielijker het was des te vaster bleef ik er bij en eindelijk heb ik het gedaan lieve jongen eindelijk heb ik het gedaan
wel wel jonge jufvrouw zeide ik bijna over haar vallende maar mij nog ophoudende zij bleef mij staan aanzien en ik zag haar natuurlijk in het gezicht ben ik mooi
het was bijna middag en ik ging met jo dadelijk naar het huis van jufvrouw havisham estella opende volgens gewoonte het hek en zoodra zij verscheen nam jo zjn hoed af en bleef dien op den rand tusschen zijne beide handen staan wegen
over het geheel had zij net voorkomen alsof zij met lichaam en ziel innerlijk en uitterlijk onder de zwaarte van een verpietterenden slag was weggezonken ik speelde het spel met
met een zoo gelukkig gevormd karakter had zij in den eersten bloei harer jeugd mijnheer pocket ontmoet die insgelijks in den eersten bloei zijner jeugd nog niet beslist had of hij den wolzak wilde beklimmen
en mij in het gezicht te zien bij welke gelegenheid ik niet weet of zij dan wel ik het ongelukkigst in het veinzen waren zij van dit niet met opzet te doen en ik van het niet te zien
de schapen hieldenop met grazen en keken schroomvallig naar ons op en de koeien met hare koppen van den wind en den hagel afgekeerd staarden ons toornig aan als hielden zij ons verantwoordelijk voor beide
die kerel daar naast mij is een geweldige schurk en toen de uitspraak kwam was het toen compeyson niet die in de genade werd aanbevolen
en hem netjes opvangende dan hem slechts in zijn val een tik gevende zoodat de hoed langs den muur bleef
de ander wiens droge lippen steeds krampachtig trokken terwijl zijne oogen rusteloos rondzwierven keerde ze eindelijk even naar den spreker toe met de woorden je bent ook wat om aan te zien
ja zeide wemmick ik heb hetstukje voor stukje bijeengekregen het is vrij eigen goed zoo waarlijk ik hoop dat mijnheer jaggers er mee ingenomen is
en zich even roerloos liet omhelzen als dat muziekinstrument zou gedaan hebben wij hadden een uitmuntend ontbijt en wanneer iemand voor iets bedankte zeide wemmick aangenomen weetje wees niet bang
onlangs in de dramatische kringen van zijn geboortegewest zulk een verbazend opzien hebben gebaard heb je hem zien spelen jo vroeg ik
hij voegde er bij dat hij niet kon zeggen wat hij compeyson had willen doen of niet willen doen maar dat op het oogenblik toen hij zijn mantel greep om te zien of hij het was die schavuit opgesprongen en wankelend teruggedeinsd was
ik houd ze voor onverstandig maar ik word niet betaald om mijne meening over hunne hoedanigheid te zeggen ik begon mijne dankbaarheid uit te drukken voor de groote mildheid waarmede mijn weldoener mij behandelde toen mijnheer jaggers mij stuitte
ik heb mijne genegenheid niet aan een ander geschonken ik heb nooit zoo iets te schenken gehad een oogenblik later waren wij in de zoo jang ongebruikte brouwerij
aan het postwagenkantoor te londen eene huurkoets nemen en dadelijk naar mij toe kornen versta wel dat ik geen gevoelea
zagen het vertrek en de kost er nog geringer uit dan ooit en schaamde mijn ondankbaar hart zich meer dan ooit over mijn eigen huis
toen het hek door sarah met het notengezicht achter mij gesloten werd gevoelde ik mij meer dan ooit ontevreden met mijn thuis met mijn beroep en met alles en dit was het eenige wat ik door dien tocht verkreeg
en vestigden dus onze aandacht voornamelijk op dit vaartuig maar wij gaven ook acht welke andere vreemde stoombooten met hetzelfde getij zouden vertrekken
niet alleen was hij er niet maar ook zijn koffer was weg ik haastte mij naar de ontbijttafel en vond daarop een brief van den volgenden zeer korten inhoud
ik zag hieruit dat ik insgelijks door die listige wraak moest gemarteld worden zelfs terwijl de prijs voor mij bewaard werd
eer men opnieuw met het leven voortging waardoor jo werd geprikkeld om op zaterdag een half uur langer dan anders te durven uitblijven toen het half uur en de drank te zamen ten einde liepen stond jo op gaf mij de hand
het was niet heel beleefd voor haar zelve dacht ik zoo ingewikkeld te kennen te geven dat zij mij leugens zou vertellen als ik vragen deed maar zij was nooit beleefd of er moest gezelschap wezen
terwijl daarentegen het portatief eigendom zeker had kunnen gered worden dat is het verschil tusschen het eigendom en den eigenaar zie je wel
eene stichting waarvan ik het doel nooit heb kunnen raden als het niet was om alle veertien dagen een kostbaar diner te houden na den maaltijd zooveel mogelijk onder elkander te twisten en aanleiding te geven
op dezen tocht werd ik bijzonder geergerd door den laaggeestigen pumblechook die achter mij gaande den geheelen weg over niet ophield den zwierenden lamfer van mijn hoed weder in orde te brengen en mijn mantel glad te strijken