AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar er was geen klok, welker stem hem riep om terug te keeren
die des avonds kwam en Ada vertelde dat hij een philanthroop was, onderrichtte haar ook dat hij de huwelijksverbintenis tusschen mevrouw en mijnheer Jellyby de vereeniging van het geestelijke en het stoffelijke noemde
Ik heb niets, waar ik trotsch op zijn kan, maar heb mij slechts te schamen.
Hij heeft mij alles ontnomen, wat hij konde, nu behoeft hij niets meer
Ik kwam daar op den bepaalden tijd, meldde mij aan en werd terstond bij uw Heer vader binnengelaten, waar ik ook den schelmschen Jaspersz vond, die nu, door de scherpe ondervragingen van den Heer Hoofdschout gedrongen, alles moest opbiechten.
Uw Heer Vader vroeg mij toen, of ik mijn geld terugbegeerde, dan of ik vreesde, dat zulks mij nadeel in mijne betrekking zoude doen
Honderdmaal was zij op het punt geweest te zwichten en even zoovele malen was zij teruggedeinsd voor de opoffering, die, naar zij voelde, haar te machtig zou wezen.
de tweede officier en de bootsman bij het kompas, en de derde officier, met de sein-lichten op het achterschip.
De passagiers allen beneden, maar allen in gespannen verwachting.
Intusschen ging Dr.  Deluws deur nog in lang niet open, en zag zich de heer Bruis genoodzaakt nogmaals aan de schel te trekken.
maar de heer Bruis merkte geen enkel geluid binnen de woning van zijn vriend, dat zijn gelui beantwoordde
of onze maat een neus had of niet, kon met reden tot het onderwerp eener weddingschap gestrekt hebben, zoovele naden en kruislijnen van lidteekens overblijfselen van vroegere gevechten vereenigden het vormelooze stompje boven den mond met de wangen en de bovenlip
Dat wilde mijnheer wel doen met de bijvoeging evenwel, dat hij niets anders van den zieken man wist, dan dat hij iemand was van een zeer fatsoenlijk beroep, die hem gezegd had dat hij zich ongesteld gevoelde
e bent een vleister,' zeî ylar, pogende te schertsen, ofschoon hij bij zich zelven vond, dat hij de lofspraak maar half verdiende: 'maar dat nu daargelaten.
at ik zeggen wilde is, dat er op de wereld menschen zijn, met wie het gemakkelijk, en anderen, met wie het minder gemakkelijk is, om te gaan
Zij was huiverend, doodsbleek opgestaan;
hare handen grepen het tafelkleed, dat, door haar ruk, een weinig afgleed, terwijl een kristallen vaas, waarin eenige bleeke kasrozen verwelkten
Terwijl hij ophield, om adem te halen, wuifde hij plechtig met zijn hand.
Gij horde van onnatuurlijke plunderaars en roovers!
vervolgde hij, verlaat hem, verlaat hem, zeg ik!
Nu was Sophie blijde en zei, dat zij wel altijd in haar bedje mochten liggen;
het kon haar volstrekt niet schelen, in de schuiflade te slapen
aan zijnen vaderlijken wil, volstrekt zocht te onderwerpen.
Moeder WYNSTOK, behalve, dat zij nog ten voordeele van BLOMMESTEYN was ingenomen, zag in het huwelijk met den Heer VAN WIERINGEN zoo veel heil niet als haar man
Deze kandelaars droegen twee waskaarsen en prijkten gewoonlijk op den schoorsteen van den bisschop.
Wanneer hij iemand ten eten had, stak Magloire de beide waskaarsen aan en zette de twee kandelaars op de tafel
Zij had gehoopt, dat zijne kunst niet in Louis Couperus, Metamorfoze Aylva dood mocht zijn, en alleen maar sluimerde, en toen zij gehoopt had.
Nadat hij alle nieuwtjes vernomen en zich met hulp van zijn bediende gekleed had, ging hij op rapport om zijn terugkeer in dienst te melden en ging daarna bezoeken afleggen
want hij is mijn alles op de wereld en wij moeten ons best doen om een goed mensch en een verstandig mensch van hem te maken, niet waar majoor
Toch bleef het plotselinge van Herman's wensch me pijnigen als iets raadselachtigs, dat me vreesachtig maakte.
En daarin zoek ik de verklaring van de smartelijke spontaneïteit, waarmee ik vanmiddag de gedachte aan zijn schuld als heb vastgegrepen ter verklaring van het vreemde in zijn houding
Nelly zag hem na, totdat het geboomte hem voor haar gezicht verborg, en deed toen eenige schreden op het oude kerkhof.
Het was zoo stil, dat zelfs het geritsel van haar kleedje hoorbaar was
één been.  Vol van dit genoegen vertrok ik spoedig daarop uit de stad, weinig droomende van een vermeerdering van mijn goed geluk
Maar daar wij Amelia heel dikwijls zullen zien, kan het geen kwaad aan het begin van onze kennismaking te vertellen, dat zij een van de beste en liefste schepseltjes was, welke ooit leefden
en keken naar het binnenplein;
daarna eerde Therese weder naar hare kamer terug.
Maar het ys was gebroken, en eer de winter voorby was, werd Therese weder de oude
Hoe het zij, na tien jaren bisschop van Digne te zijn geweest, waren al deze verhalen, die in den beginne de kleine steden en de kleinsteedsche lieden bezighouden, geheel en al in het vergeetboek geraakt
Als mijn spreken u mishaagt, mijnheer!
hoop ik, dat mijne manier van handelen het weder goed zal maken.
De heer Witherden scheen door deze manier van spreken eenigszins uit het veld geslagen
antwoordde een welluidende vrouwestem, die uit de diepte scheen te komen.
en langzaam vloeide de glimlach weg op zijne lippen en hernam zijn gelaat de sombere uitdrukking van zoo even
Hij sloeg een blik in de rekening en kon een beweging van verbazing niet onderdrukken.
Drie-en-twintig francs!  zeide hij, de vrouw aanziende, en herhaalde: Drie-en-twintig francs
Ja, toen was zij een aardig kind, zeide Gerrit altijd: wat had zij toen iets liefs, zij was vol fantazietjes, en het was zonderling die zware groote huzaar te hooren dwepen over dat kleine zusje van vroeger: een tenger, toen blond meisje, in haar wit 'baadje
Het verheugt mij zeer, lieve kind, zeide de Afrikaansche toovenaar, terwijl hij hem omarmde, dat gij hiertoe besloten zijt.
Kom hier, grijp dezen ring en til den steen in de hoogte
en scheen in zijn beraden kalmte eenigszins ouder dan hij was, maar er lag zulk een innemend waas van hartelijkheid over zijn flinke trekken, er sprak zoo iets vertrouwelijks en sympathieks uit zijn donkere, lichtvolle oogen, dat zijn ernst en zijn degelijkheid eerder aantrokken, dan voor zijn acht-en-twintig jaren te somber en te straf schenen
Er is geen waarheid in de verdenking, die gij koestert.
Het is een misleiding van het begin tot het einde;
en ik waarschuw u, dat het onrecht, dat gij mij aandoet, u eens diep zal spijten
Voorheen noemde men ze de straat Blomet.
Ik heb van het meisje van het hek in de straat Plumet hooren spreken.
Dat zou niemand gelooven, zei de schim, wees verstandig, of ik laat de wacht roepen!
Maar ik ga er eerst heen, zei de schim, en jij gaat naar de gevangenis toe!
want de schildwachten gehoorzaamden dengene, die, zooals zij wisten, met de koningsdochter zou trouwen
Herakles vervoerd;  dat ik u haal Hippolyte's gordel, Ares' kostbaar geschenk aan der Amazonen vorstin!
!  Maar, in de armen der vrouwen, was de lieflijke Admete bezwijmd;
zij lag, wit als eene witte lelie, de oogen toe
en het knaapske kraaide en strekte de handjes toe naar den vader, die lag in de donkere schaduw.
En Herakles glimlachte en duldde, dat het kind hem de armpjes sloeg om den hals
en somtijds gevoelde zij, hoe in haren geest eene zekere soort van hoogmoed oprees, dat zij zich had weten te behoeden voor eenen zoo boozen en arglistigen man als, en daarbij hoe dwaas het gehandeld was van
overleden was.  Ik keerde daarop naar Bagdad terug, waar ik niet een' van mijne broeders meer in leven vond.
Het was bij mijne terugkomst in deze stad, dat ik in de gelegenheid kwam aan den jongen kreupele de gewigtige dienst te bewijzen, waarvan gij gehoord hebt
verbaasd over de noodzakelijke reis naar het zuiderstrand, en half denkend dat de oude haar fopte: 'Oeah Jij zegt maar' 'Het is wezenlijk waar En daarom kost het veel geld, heel veel
Zuster, zeide zij, gij hebt heden wonderen verrigt;
men kan wel zien, dat gij de schoonheid van het heerlijke lied, met even veel levendigheid als waarheid zoo even voorgedragen, diep gevoelt
dat men den vorigen dag ergens had opgegraven, en dat, naar men meende, van een vermoorde was.
Zoo ziet ge, dat een moord toch niet altijd uitkomt, zei de een tegen den ander
Kan zy u, uw Voogd uitlandig zynde, niet doen te rug keeren?
zijn eenvoudige neigingen en schuchtere fijngevoeligheid.
Van Edward, of althans het een en ander, hem betreffende, hoorde zij nu door Kolonel Brandon, die onlangs naar Dorsetshire was geweest, en die aan haar, als de belanglooze vriendin van den Heer Ferrars, en de vriendelijke vertrouwde van hemzelf
moesten zich wel aan haar opdringen, haar aandacht in beslag nemen, en zich geheel en al meester maken van haar herinnering, haar gepeinzen en haar verbeelding.
Uit zulk een droomerij werd zij, toen zij, op een morgen kort na Edward's vertrek, aan haar teekentafel zat opgeschrikt door de komst van bezoek
had doorleefd.  Bij de deur keerde zij zich nog eenmaal om en zeide zacht: 'Laat mij wat eten brengen.
' Bijna onhoorbaar voegde zij er bij: 'Morgen kan hij komen.
' George was niet tegenwoordig geweest bij het onderhoud dat Hanna
Een paal van de pasangrahan af is zijn lijk door inlanders gevonden, terwijl mevrouw Dercksz, ontwaakt, des morgens in groote ongerustheid was, omdat zij haar man niet in zijn kamer vond
Armand stak hem een open brief toe, waarin werkelijk de baron de Ghiselles meldde, dat hij zich op het slot te IJsselmonde bevond, werwaarts hij de Ghiselles opriep, om zich over zekere poincten te komen verantwoorden.
De termen waren hoog en bevelend en gansch niet vaderlijk, en het schrijven dagteekende van een der eerste dagen in Mei
Zij herkende den landauer, waarin zij vroeger zoo dikwijls gezeten had, en zij merkte op, dat een andere palfrenier dan Herman aan het portier stond
Zij liet snel het oog gaan over de voorafgaande regels en las ze toen nog eens van het begin af.
Toen zij er mede ten einde was, gevoelde zij een koude door haar leden varen
De eerste bedankte;  maar de laatste kon het, door nieuwsgierigheid.
neen, door zekere bezorgdheid gedreven, hoe het toch BLOMMESTEYN op het schip hebben zou, niet van zich verkrijgen, om het verblijf onbezigtigd te laten, dat BLOMMESTEYN op de reis was toegeschikt
Met zijn handen was hij bezig, alsof hij zijn schoen vast maakte, stil en zeer ingespannen.
Hedwig herkende Johan onmiddelijk zonder te weten waaraan.
Zij bleef hem aandachtig beturen, Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods en zag nu zijn donkere lange haar, zijn magere wang van terzijde, zeer duidelijk en herkenbaar
Na deze fraaie proeve van welsprekendheid liet GROENHOVIUS, zoo heette de leeraar zijnen reisgenoot los, knikte nogmaals MEINERTZ toe, dat hij hem het gevraagde brengen zoude, zette zich in eenen armstoel neder, vouwde de handen over den buik ineen, en
Jean Valjean gevoelde van zijn kant een innige, onbegrijpelijke hartsbeklemming.
Inderdaad, sedert eenigen tijd had hij met schrik de toenemende schoonheid opgemerkt, die dagelijks schitterender op het zachte gelaat van Cosette verscheen
De ridder nam het schrift uit de handen van Machteld, en liet het hoofd bij de lezing op de borst nederzinken.
Hij dacht in den eerste, dat de Priester hem had bedrogen en tot bode van een schrikkelijk nieuws gebruikt had, maar wanneer hij de inhoud gans kende, verging dit vermoeden;
hij bleef enige ogenblikken aan zijn onvoorzichtige uitroeping denken, en sprak niet
Het dacht er aan, hoe het vervolgd en bespot was, en hoorde nu allen zeggen, dat het de mooiste van al die mooie vogels was.
Zelfs de vlierboom boog zich met zijn takken tot hem in het water neer, en de zon scheen warm en liefelijk
er bij, de gehechtheid aan het oude, die niet uitsluitend den w e n t h s c h e n boer eigen is, en gij zult u niet verwonderen, dat de landbouw er zeer laag stond en grootendeels nog staat
in zekeren zin naar Indië, zooals men naar Rotterdam ging, waar de menschen, bij al de drukte, toch onwillekeurig elkaar ontmoeten, ware het slechts op straat.
Slaters zegt, dat we er wel zullen blijven
Dag mevrouw!  Is er weer wat ergs gebeurd?
Er is ingebroken en gestolen bij dokter Van der Linden.
Vijf duizend gulden en drie kistjes
Wat de bisschoppelijke inkomsten betrof als afkooping van geboden, dispensatiën, doopplechtigheden, predikatiën, kerkwijdingen, huwelijken
als ik de zekerheid had, dat het eerste zou gebeuren.
Het eene kan ik u beloven, maar niet het andere, meesmuilde hij en bij deze woorden keerde hij mij zijn gebogen rug toe en verliet glurende en knipoogende de kamer
Aan haren voet was Iole neêr gezonken;
aan hare lippen hief zij Deianeira's gewadezoom.
Buiten, over de Oostelijke helling der open liggende heuvelen, trok zich de eerste lichtende streep van den nieuwen dag, die geboren werd
ik zou mijn waar gezicht verborgen hebben, tegenover uw geluk zou ik een raadsel zijn geweest, te midden van uw licht zou ik duisternis hebben geworpen;
zonder u te waarschuwen, zou ik het bagno in uw huis hebben gebracht
Elinor weet al wat zonderling scheen in zijn handelwijze aan zijn moeder, en het was een geluk voor haar, dat hij een moeder had, van wier karakter zij zoo weinig afwist, dat het als doorgaande verontschuldiging kon gelden voor al wat er vreemds was in het gedrag van haar zoon
bewonderenswaardig blad mogen de zegeningen van alle Engelschen, die ooit buitenslands gereisd hebben, op de oprichters en eigenaren van dit plagiaatplegend blad rusten
Het praten van de oude lui werd tot een zacht gemurmel aandeinend uit een verre verte;
Onze beschaving, het werk van twintig eeuwen, is er tevens het monster en het wonder van;
Haar stoffelijk te verlichten is veel, haar zedelijk te verlichten nog meer
Indien al niet, moet Sabina bij hare hijliksplannen toch naar hare nicht hebben geinformeerd, en op de een of andere wijze weten zij er het rechte van.
' 'Zooals gij mij de verhouding tot die dames hebt voorgesteld, zullen ze denkelijk niet geneigd wezen, u te vertellen wat gij weten wilt
uit eenige regels in het zakboekje, dat hijbij zich had, bleek, dat hij, in den tijd der beruchte muiterij, secretaris van Lord George Gordon moest zijn geweest
Mijnheer, die mij la place d'honneur had gegeven aan de tafel waar hij zich zelf neerzette met enkele vrienden, die hij onderscheidde, gaf bij het afloopen van het collation te kennen, dat hij een toost wilde instellen, zeer tegen zijne gewoonte, want alleen bij officieele gelegenheden, als het niet anders zijn kan, geeft hij het voorbeeld van de verplichte
Wij gingen er dus op uit om een schuitje te huren;
en nadat wij eerst bij een schuitenmaker aan de Oostpoort geweest waren
Tusschen de hooge torens, en onbegrijplijk ze verbindende met hunne keten van ondoorzienbare logica
De verkoop van het huisraad strekte ternauwernood om de begrafeniskosten te betalen.
De dienstmaagd vond een stukje papier, dat zij aan Marius gaf.
De hand van den kolonel had er op geschreven: Voor mijn zoon
Twee jaren duren lang, maar dubbel lang, wanneer de strengste aller tijdmeters de verveling den maatstaf begint aan te leggen.
Reeds herhaalde malen had Augusta het voornemen gehad, om met Brouwer te breken
De zoon, een flinke, achtenswaardige jonge man, zag zijn toekomst ruim verzekerd door het fortuin van zijne moeder, dat aanzienlijk was geweest, en waarvan de helft bij zijn meerderjarig-wording aan hem verviel
en plaatsen bij de deur den steen, die het jaartal draagt, en die nu in een hof aan den nschedeschen weg ligt.
n de uitgestrekte gewelfde kelders spelen de engeier jongens zoo gaarne
op een vrouwenportret in crayon, dat tegenover hem in een zwarthouten lijst aan den wand hangt.
en de minste aanleiding kon hem hevig boos maken.
Terwijl ze heen en weer trokken door Halland, zagen ze vaak groote velden stuifzand, en dan werd Sigurd altijd zwaarmoedig.
Op een dag, toen ze over zulk een eindeloos zandveld trokken, zei Jan
Beide handen in zijne leêge zakken stekende, kostte het hem niet bespottelijk veel moeite, om tot de convictie te komen, dat hij niet van gemakkelijke vervoermiddelen gebruik zou kunnen maken, waarom hij bij zijn oorspronkelijk plan bleef, om den statigen en vervelenden weg, die naar Haarlem met al zijne bleek- en kweekerijen voert, af te wandelen
tegen den muur en zij zag onverschillig voor zich uit.
Zij zat, steeds zeer elegant gekleed, in een houding van gracieuze onverschilligheid en matte verveling, tippende met haar voetje
Het was het verlangen van Don LOUIS,' antwoordde JOAN, wiens ronde oprechtheid geene strikvragen vermoeden kon, 'het was het verlangen mijns ooms, aan wiens tafel ik den Heer DE GROOT en deszelfs vrienden ontmoette, dat ik mij met de waarneming hunner belangen zoude ophouden
Zoude UEd. , na zoolang voor Zijne Hoogloffelijke Katholische Majesteit geijverd te hebben, de goede zaak, zonder eenige billijke reden, op eenmaal verlaten
theorie van paperassen altijd in strijd waren met de bestuurspraktijk en het feitelijke doen der rezidenten zelve.
De mogelijkheid van benoeming maakte hem geheel van streek, gejaagder dan ooit, nu hij in een maand tijds Laboewangi zoû moeten verlaten, vendutie houden.
en wier breede kruinen op een schitterende wijze door het zonnelicht bestraald werden.
Vroolijk staken de witte legertenten, die zich van afstand tot afstand vertoonden, tegen het donkere groen af der
alsmede met een Russischen overste, dien Kitty van kinds af slechts in epauletten en uniform gekend had, maar die haar hier met zijn kleine, grauwe oogen
Mijn betrekkelijke zorgenvrijheid is voor mij een zwaarder last dan de armoede en de onzekerheid des bestaans voor den werkman is.
Als elk de woorden van onzen Heer Jezus in gedachten hield en deemoediglijk tevreden bleef in zijnen staat dan was er orde en vreugde over de heele wereld
Och!  zeide Helding, op een zwaarmoedigen toon: ik vrees, het zal wel weer vruchteloos zijn;
.  want ik heb juist op zoo een verre reis niet gerekend, en het zou mij licht aan geld ontbreken om verder te gaan
Maar Antony was niet in eene gemoedsstemming, om naar hare waarschuwing te luisteren of daaraan toe te geven.
Onder afwisselende aandoeningen, te aangrijpender wellicht naarmate hij ze niet wilde toonen, had hij naar het geheimzinnig onderhoud geluisterd, nu eens gloeiend van toorn, dan weêr doodsbleek van argwaan en jaloezie
den knaap, zooals hy het kind verloren had, en, na hem vergeefs geroepen te hebben, vervolgde hy zyn reis.
Hy ging toen een kleine wyl voort zonder iets te zien
In iedere kamer van haar huis hingen portretten van den heer Fox: toen die staatsman tot de oppositie behoorde, ben ik niet zeker of zij hem wel trouw bleef
Inmiddels François Haverschmidt, Familie en kennissen heeft de vrijwillige ruiterij van de Bataafsche republiek zich reeds voor den winkel verzameld, of juister de eene helft van de vrijwilligers, want de andere was van schrik thuis gebleven.
slechts eenmaal maakte het gesprek eenigen indruk op haar, toen hij vroeg, of Lewin nog hier was en er bij voegde, dat hij hem zeer bevallen was.
Maar Kitty verwachtte ook niets meer van de
Ik zoek reeds sedert lang, riep hij uit, een' man van uwe geaardheid.
Hij bewees aan Schacabac duizend vriendelijkheden.
Niet alleen, sprak hij, dat ik u den mij toegebragten slag vergeef
daarna legde zij haar pop voorzichtig te bed, zorgde voor een flesch met heet water aan haar voeten, en achte al dien tijd dat het schaterde
in hen leefde tevens, wat hem door afkomst bond aan het dorp;
maar.  het was juist, wat hem verdroot: zijn eenvoudige, zijn gewone grootvader was een ander mensch geweest dan Wedelaar, al heette toch ook hij vroom in zijn tijd
maar over mijne tranen heb ik geene heerschappij, zoo lang ik eene zoo groote vrees koester voor Schemselnihar.
Indien dit aanbiddelijk voorwerp mijner liefde niet meer in deze wereld was, zoo zou ik haar geen oogenblik overleven
vervroolijkte zijn vriend onderweg met de vertrouwelijke mededeeling, dat hij zijn einde voelde naderen, en versierde toen de schouwburgzaal door in slaap te vallen en zijn hoofd en zijne armen sierlijk over de borstwering der loge te laten hangen
schoot hij dat, slagtte het, nam long en lever meê naar huis, en gaf die aan de ondeugende koningin.
Deze liet die door een kok klaar maken, en at ze op
In een oogenblik was de kleine opgenomen, omhoog geduwd, getrokken, geheschen en door de opening gestoken, zonder den tijd te hebben gehad, er over na te denken.
Gavroche, die na hem binnenkwam, schopte met zijn hiel de ladder
Toen viel het mij in, om hem de schuld van den moord te geven.
Ik trok hem mijne kleederen aan, en sleepte hem de achtertrap af naar den vijver
dartel speelde de wind in de ontelbare wimpels en banderollen, of deed hij de blanke pluimen en geborduurde mantels golven op zijn adem: en die van verre dat heerlijk schouwspel had kunnen genieten, zou gewaand hebben
Hun werk was, des nachts van het schavot de hoofden en lichamen der geguillotineerden van dien dag bijeen te rapen;
en daar zij deze druipende rompen meestal op den rug droegen, hadden hun roode
Maar zij hoorde en antwoordde niet.
Nu ging Kapitonitsch, die de verlegenheid der vreemde bemerkte, zelf naar haar toe en vroeg, wat zij begeerde
Of en in hoeverre het vooruitzicht, op Hardestein met groote luî te verkeeren die op Slikdorp niet te vinden waren van invloed geweest was op haar besluit, zal ons spoedig blijken uit een gesprek, tusschen haar en haar broeder gevoerd, en hetwelk wij thans gaan beluisteren
Met zijn vingertjes maakte het kind een weinig van deze klei los en at ze.
Het had een heesche stem, een bleek gezicht, zwakke beenen, dikken buik.
het moest, als het ware, daartoe voorbestemd zijn geweest.
Met die herinnering voor den geest, scheen de waterplas, waarin het lijk van den hofmeester was gevonden, zoo zwart te wezen
de bisschoppelijke vertrekken, de salons, de kamers, het eerplein, dat zeer ruim en met booggangen in den ouden Florentijnschen stijl omgeven was, tuinen met heerlijke boomen beplant.
wrong de handen alsof zij zich eensklaps bezon, en begreep dat zij, hetgeen zij scheen te willen ten uitvoer brengen, niet verrichten kon, en barstte toen in tranen los
en vloog weg als een pijl uit een sterk gespannen boog.
Akka begreep, dat hij haar voor den gek hield, maar dat trok ze zich heelemaal niet aan.
Gij begrijpt, zooals ik veronderstel, dat, tenzij de zaak opgehelderd mocht worden, mevrouw Barclay, die een oude vriendin van u is, van moord zal aangeklaagd worden.
wij moeten haar nemen zooals zij is.
Wij kennen hare nolle klanken, hare conventies, wij weten dat zij wereldsch en heel onfatsoenlijk is
terwijl, wanneer men geweld wil gebruiken, het geheele bufet van zijn plaats doet draaien: zoodat alleen langdurige ervaring, gevoegd bij taai geduld, iemand in staat stelt, de borden, glazen of messen, of wat het meubelstuk verder bevatten moge, voor den dag te halen
van de fuseliers een aanzienlijke som gelds verloor, bracht Rebecca een geheelen nacht in tranen door, zooals de meid dezen ongelukkigen jongeling
EENE POGING MISLUKT, Des namiddags, toen Gabriel zijne vermoeienis had uitgeslapen r zich geschoren, gewasschen, gekleed en gegeten had
De eenige zweem van kleur welke hij nog behouden had, was eene blauwe streep, die den loop van de snede aanwees, waarmede zyn slachtoffer hem op de wang en in den hals hadgewond
En dan die reis in eene boot was voor mij zoo rijk aan allerlei vreemde dingen.
Geen oogenblik verveelde ik mij of voelde ik mij vermoeid.
Van den morgen tot den avond konden wij onzen tijd besteden
Hy was vlug van begrip, vatte terstond het hoogste, het ingewikkeldste, speelde gaarne met de oplossing van moeielyke vragen, had daarvoor alle moeite, alle studie, alle inspanning veil.
en dikwyls toch begreep hy de eenvoudigste zaak niet, die een kind hem had kunnen uitleggen
zij had van de bloemen en van den student, dien de oude heer berispt had, gedroomd.
Ze vertelde zelf, dat ze het op het tipje van een waschhandschoen goot en dan vlug ermee over haar gezicht wreef.
Nu had Pop in een Engelsch modeblad van Betty een recept gelezen, dat prachtig moest zijn
Hij beloofde het haar: hij zoû niet naar Indië gaan.
En toen zij hem zijn sommetje had uitgerekend, ging hij reizen, naar Zweden en Noorwegen.
Hij verlangde naar veel natuur, naar water en woud, naar wijde wegen
doch gij hebt geloofd, dat het mijn oom was, en ik geloofde dit ook.
Hoe hadden wij ook anders kunnen denken van een man, die mij met liefkoozingen en geschenken overlaadde en mij zulke schitterende beloften deed
Als Moeder haar vuist tegen ons balde, in plaats van ons zoo vriendelijk na te wuiven, zouden we ons verdiende loon hebben, want ondankbaarder spoken dan wij zijn, heb ik nooit gezien!
riep Jo, en trotseerde met een zekere voldoening den modderigen weg en den scherpen wind
Goed!  sprak zij toch met eene stem van klank.
En zij stak hem hare hand toe, hare mooie, witte, lange hand, met aan dien eénen vinger de witte en blauwe vonkjes van juweel
gij kunt u vooraf overtuigd houden van de erkentelijkheid, waarmede elke regel zal gelezen worden door Uw oprechten vriend G.
bij haar zuster Kitty Lewina.
Op haar eigen landgoed was het huis geheel vervallen en Lewin en zijn vrouw hadden haar overgehaald den zomer bij hen door te brengen
Wesslowsky is u zeker wat in den weg geweest?
Twee jagers met één hond, dat heeft geen eigenschap!
zeide Stipan, zijn zege daardoor verkleinend
maar tegen zulk een stroom waren zij niet opgewassen;
hoe dezen te stuiten, hoe weerstand te bieden aan zijn kracht en aan het hout, dat hij met zich
Ik heb het paard van de deerne uit de herberg laten komen en er voorgespannen, zeide de
Geef het mij, wat het ook wezen mag, gebood Ophelia.
Topsy aarzelde;  maar op een tweede bevel haalde zij een pakje uit hare borst, in den voet van eene harer oude kousen gewikkeld
Zy was niet voor my bestemd.
Mpe moederhad haar niet voor my bestemd.
Ik bedoel zpe moeder, had haar voor hem bestemd
pygmeeën, bij ongeluk onder deze enakskinderen verdwaald, en wier meer hedendaagsche kleeding zonderling afsteekt bij die der landskinderen, die allen orthodox, allen hardleersch, en allen welvarende zijn
Haar moed houdt dien bij hare krijgers staande, en als zij op de muren verschijnt, klinkt het nog altoos met geestdrift: Voor IJselstein en Bertha!
Neen, nog niemand heeft haar zwak gezien of kleinmoedig.
Hare verschijning schenkt nog altijd nieuwe kracht aan de uitgeputte mannen
Ik heb dus gedacht, Rachel, dat het, daar ik nog maar een paar dagen hier blijf
En, was tot voor weinige jaren het pad, dat zijne staatkunde hem voorschreef, oneffen gemaakt door de hinderpalen die hem de bekwame, doch onbuigzame OLDENBARNEVELT had in den weg gelegd, de val van dezen en deszelfs aanhang
Al wat ik in dien benauwden droom heb gedaan, antwoordde de oude man.
Laten wij liever over iets anders spreken
Die daad, zeide hij, zal niet ongestraft blijven.
Zoodra de dag zal zijn aangebroken, zal ik den officier van politie bevel geven, dat hij al die onbeschofte dragers van de straat doe opvatten en aan de hoogste galg hangen
Eindelijk legde de boot in mijne nabijheid aan, en ik zag den bronzen man, juist zoo als hij mij was afgeschilderd, in elke hand een' roeiriem hebbende.
Ik scheepte mij in, en wachtte mij wel den naam van Allah te noemen
Later, toen het weer eenigszins begon te bedaren, troffen de psalmen, die in de kerk werden aangeheven, zijn oor;
doch zoo nauw, dat hij zich vruchteloos inspande om de wijs te vernemen: vermoeid en afgemat strekte hij zich eindelijk uit op de houten
Die overwint, Ik zal hem geven met Mij te zitten in mijnen troon, gelijk als Ik overwonnen heb en ben gezeten met mijnen Vader in Zijnen troon
Wel, zei ik bij mij zelf, f hij is een man van eer.
Toen hij hem de deur had opengedaan, had hij hem goed opgenomen en nu sloeg hij nogmaals
ten laatste rustiglijk leve, in vreedzamen rijkdom en vriendelijk geluk?
Nauwlijks lijkt mij die droom geloofbaar!
En toch.  en toch, ik zie uit naar het zoete vooruitzicht!
Zijn wij gelukkig omdat wij goed zijn, of zijn wij goed omdat wij gelukkig zijn
maakte het voorkomen der ongelukkigen in de bedden die in twee lange rijen langs demuren stonden, nog akeliger.
In het eene bed lag een kind, dat over het halve lijf gebrand was, geheel in verbanden gewikkeld
riep een beenhouwer, die zijn hand tussen het wambuis, op de borst van de onbekende gestoken had.
Zijn hand uit het wambuis getogen hebbende, hield hij in dezelve een vel perkament dat in drie- of vierdubbel was gevouwen, en waaraan een zegel hing, welke voor het breken met vlas omwonden was
Maurits had iets gejaagds en onrustigs: Bol, die dit bemerkte, doch er de ware reden niet van gissen kon, en bovendien van oordeel was, dat de ontmoetingen tusschen den Jonker en Nicolette wat te druk herhaald werden, was, tegen zijn gewoonte, stil en afgetrokken
en dan weder, hoe hij zich bij zijn moeder over zijn toestand zou beklagen, zonder haar lijden te begrijpen, hoe zij dan juist de kamer binnentreden en wat zij hem zeggen zoude
en dan, aan welke zyde kwam het uit?
Ik sloop naar de deur en vond die gesloten.
Ik luisterde met ingehouden adem, maar kon boven noch beneden eenig geluid vernemen
en trachtte over alles, waarover hij in dezen beslissenden nacht had nagedacht, tot klaarheid te komen.
Zijn gedachten hadden zich vooral naar drie richtingen bewogen
en toen deze niet verscheen, verklaarde de Paus de verkiezing onwettig.
Hij verbood zelfs den Duitschen Vorsten hem te gehoorzamen, en aan dat bevel gehoorzaamden zeer bereidwillig een paar Geestelijke Keurvorsten van den Rijn
maar die zeer wel in staat zyn om te oordeelen over het geen ik ten besluite zoude zeggen, over een onderwerp, waar in zy even groot belang hebben als gy.
tot welke ik nu spreek, verdenkt my immers niet van eene belangelooze
' antwoordde zy met een bevalligen glimlach, die een dubbele rij van nog volkomen gave, en als paerlen glinsterende Jacob van Lennep, Elizabeth Musch tandtjens liet zien: 'ik hoop, dat deze avond in elk geval een belangrijke verandering in de toekomst van den Prins zal
vervolgens zoo'n belangstelling in de zaak, dat Tom zich op zijn beurt daarover verwonderde.
John zei, dat hij meende de oude juffrouw te kennen, met wie Tom kennis had gemaakt, en dat zij waarschijnlijk juffrouw Gamp heette
Elinor, wier blijde hoop ten volle werd bevestigd, was een en al vroolijkheid;
zij verheugde zich, in haar brieven aan haar moeder meer haar eigen oordeel te hebben gevolgd dan dat harer vrienden;
want zij had volstrekt geen ophef gemaakt van de lichte ongesteldheid, die hen vooreerst nog te Cleveland deed blijven, en bijna den dag reeds bepaald, waarop Marianne op reis zou kunnen gaan
verwisselde zij van plaats in het rijtuig en bewoog onwillekeurig de lippen om te spreken.
Indien ik voor hem een verstandige vriendin trachtte te zijn en niet zijn hartstochtelijke minnares
ik kan dus gerust aan iedereen vertellen hoe en wie de tantes geweest zijn.
Geen van beiden was getrouwd, tante Bet niet omdat zij nooit gevraagd was, en tante Mientje niet omdat zij nooit had willen huwen.
Het steenen gezicht, dat het dichtstbij was, scheen met verbazing hierop neder te staren en met open mond en neerhangende onderkaak, zag het er als versteend uit
waarbij je slechts weinig steun zoudt hebben gevonden in eene genegenheid, die van zijne zijde veel minder betrouwbaar was.
Zijne neiging tot verkwisting heeft hij zelf toegegeven, en zijn geheele gedrag bewijst, hoe zelfverloochening een woord is, dat ternauwernood door hem wordt begrepen
Het bleek, dat Lord Greybury in jachtzaken, en vooral wat de zwijnenjacht betrof, geen vreemdeling was.
Hij vroeg, of Waidmann ook honden had meegebracht.
In verscheidene steden van den Eifel, en ook te Trier houdt de regeering der stad er een eigen troep honden, die op de zwijnsjacht afgericht zijn, op na
Des morgens maakten wij hem dus zoo mooi mogelijk, en na het ontbijt begaven wij ons op weg naar die buurt, waar wij bij ondervinding wisten, dat het geachte publiek het mildst was
hunne zonen inscherpen, om, zoo zich een nieuwe vijand tegen die dierbare panden mogt verheffen, lijf en leven voor derzelver behoud op te offeren.
Gij zijt een Hollander - en dus een landgenoot van den beroemden ERASMUS van Rotterdam.
Nu en dan roide een huurrijtuig voorbij, en van tijd tot tijd stootte een procureursklerk, op zijn weg naar huis, naar
en ten vierde, omdat de leden van het gezelschap, gewoon om paarsgewijze kwaad van elkander te spreken, zich van haar meest gemeenzaam onderwerp van gesprek beroofd zagen
en de houding daarbij door u tegenover uwen Chef, den Resident van Bantam, aangenomen, hebben in hooge mate mijne ontevredenheid verwekt.
In uwe bedoelde handelingen worden evenzeer gemist bezadigd overleg, beleid en voorzichtigheid, zoo zeer vereischt in eenen ambtenaar met uitvoering van gezag in de binnenlanden bekleed
Toen hij Veritas zag verdwijnen, kwam er een groote argwaan in hem op.
Paddeltje had een uitstekend plaatsgeheugen, wat heusch geen overtollige weelde voor een goed zeeman is.
Hij herinnerde zich, dat men aan het einde van het rechte eind gang twee zijgangen had, waarvan die aan den linkerkant naar dat gedeelte van het gebouw leidde, waar de slaven hun
Prins, zeide zij, het is goed voor u, dat gij, na eene zoo lange onthouding, en zoo vele schrale maaltijden, waartoe de onmeedoogende vuuraanbidders u veroordeeld hebben, aan mijne tafel vergoeding vindt
Het gejoel op de markt nam intusschen op onrustbarende wijze toe.
De monnik met zijne fiere gestalte bewoog zich nu hier, dan daar onder de menigte, en overal, waar hij kwam, ging weldra de kreet op: Weg met den verrader!
Om den hals scheen zich een zeer breede paarse halsband te snoeren.
En het was, nu zij beiden op dat gelaat staarden, of het zwol, steeds opzwol in eene afzichtelijke herschepping van onherkenbaarheid
och ik,' zeî ylar, een weinig geraakt: 'maar, dit nu eens daargelaten: in geval zij geheel afkeerig is van een huwelijk met nel, dan doet zich een ander uitzicht voor haar op, dat, wel is waar, niet aanlokkelijker is op acob van ennep, laasje evenster delen zich zelf, doch waardoor zij voor t minst haar vrijheid behoudt
antwoorden.  Magik u nog eenige vragen doen?
Zeker, mrjnheer.  Daarvoor benikgekomen.
' J Hebt gy al meer den post van huishoudster waargenomen
zij zouden u zeggen dat zij maar eenmaal geschrapt konden worden en dat, indien het schip verging met hen er op, dit de zaak was van den uitkijker in den mast, maar niet de hunne
Zij had zich inwendig bezeerd en al spoedig was er koorts bijgekomen.
Tusschenbeiden was zij geheel weg geweest maar dat was nu over.
Zij wist nu heel goed wat men tegen haar zei, verzekerde nicht Verboon die ik met
of zij hoopte, dat, als haar neef mocht slagen de rijke koopmansdochter te veroveren, hij juffrouw Wirt een gedeelte van den rijkdom af zou staan, welken zij hem in staat stelde te verwerven
Hij zag haar niet eenmaal aan, maar staarde naar den grond, terwijl zijn hand onwillekeurig den brief samenfrommelde, dien hij zoo even gelezen had.
Welke verschrikkelijke tijding heeft die brief gebracht?
zelfs niet in antwoord op de eenvoudigste vraag;
hoewel Pecksniff door oplettend aan de deur te luisteren, zich voldoende kon overtuigen, dat hij vrij spraakzaam was
e hadden ook een muziekcorps in blauwe uniform voor dien dag uit de stad laten overkomen en ook een stuk of twaalf hansworsten, die de menschen tusschen de wedstrijden door bezig moesten houden.
ulia had zich als een dikken buitenman in een wit linnen pak verkleed, met bakkebaarden en een geweldig groote parasol
Ik bid u, wees barmhartig voor een rampzalig meisje, en schrijf op een stukje papier of hij wel is, en wat hij van mij zei, voor gij ophieldt onder elkaar ooit meer mijn naam te noemen
is immers getrouwd! ' 'O, maar, Babette, zoo'n Mohamedaan ziet niet op een paar vrouwen meer of minder!
' Babette was in ernst boos geworden, en had hoog en duur verzekerd, dat als ze ooit van d'r leven trouwde, het dan met een goed Christenman en niet met een ongeloovige zou zijn
Terwijl hij ditmaal ongelukkiglijk slechts zes kreeg, nam de Breton het juweel met blijde uitroepingen van de tafel en verborg het onder zijn harnas.
Jehan wenste hem met geveinsde woorden geluk over zijn winst en scheen om dit verlies niet aangedaan;
een bedekte gramschap gloeide in zijn borst en hij kon zich zonder veel moeite niet inhouden
Zoo zeker als de dood, ging Trott voort, terwijl hij zh'n vriend aanzag, en als er niet genoeg volk in huis is, om hen weerstand te bieden
zeide hij;  wij behoeven maar den loop van de Theems te volgen en de kaden te houden.
Maar er zijn geen kaden te Londen, of liever zij waren er niet in dien tijd
Javert bleef eenige minuten onbewegelijk deze opening in de duisternis aanstaren, hij aanschouwde het onzichtbare met een strakheid, die oplettendheid geleek.
Eensklaps nam hij zijn hoed af en legde hem op den kant der kade
die vroolijke weelde, welke iedereen had, de muziek die tot de bruiloft behoort, symphonie boven, tambourins beneden, dans, vroolijke gezichten aan tafel, geestige puntdichten, gezang, vuurwerk, hartelijk gelach
Toen de wacht vertrokken was, naderde mij de bestolene.
Ik zie wel, zeide hij, mij de beurs aanbiedende, dat het de nood is, die u eene daad heeft doen bedrijven, zoo schandelijk en zoo onwaardig voor een jongmensch van uw voorkomen
Helaas!  prins, sprak zij op nieuw zuchtende, gij hebt gelijk;
deze gevangenis met al haren rijkdom en hare pracht, is voor mij een vervelend verblijf, want het aangenaamste oord bevalt niet, indien men er tegen zijn' wil moet blijven
Het verwondert mij, dat nog geen natuurkundige heeft beweerd, dat onze aardbol zelve eene holle schil is.
Dat moest toch zoo zijn, indien de natuur al hare werken eveneens maakte
dat er volgens haar meening geen kind ter wereld zoo goed was als het hare.
Verscheidene weken daarna maakte de gedachte aan zijn liefde haar gelukkig.
Zij sliep beter met het portret onder haar kussen
geruststellenden toon.  Ik geloof u, HILLETJE!
en wat nog meer is, ik vergeef u ditmaal het opzettelijk verzwijgen der waarheid, daar dit uit zwakheid, niet uit een slecht beginsel geschied is
was van steenen evenals in een kelder;
en in plaats van een venster zag men naast de deur een groot houten luik, dat over
En hoeveel geld?  Zesmaal honderd duizend francs.
Het geheim hiervan was hem alleen bekend.
Hij had alles kunnen behouden, maar had alles overgegeven.
Bovendien had hij uit zich zelven zijn toestand geopenbaard.
De vroolijke jeugd uit de buurt, zei Eugène, die ik met pleizieren zonder complimenten van deze hoogte naar het kerkhof beneden zou smijten, heeft waarschijnlijk de lantaren uitgedraaid.
Het is mijne beurt van avond, ik zal opendoen
veel beter bezorgd zou wezen bij haar edelmoedigen beschermheer, dan in haar eigen nederige woning.
Mevrouw Pilkington, de huishoudster van Gauntly Hall, werd zeer oud, zwak en rheumatisch;
geheel en al onnoodig is, zeiden wij, dat de brieven bezorgd waren bij de personen welke men ons had opgegeven.
Maar waaraan hebt ge gezien, dat ze mij behoorden?
Gij weet dit zeker niet, en hebt aan het vroege uur te danken, dat gij nog geene onaangename ontmoeting gehad hebt.
De afgodische inwoners dezer plaats zijn anders dadelijk bij de hand
maar zijn tred was zwaar, zijn veerkracht niet luchtig.
Zijn ruime longen en breede borst maakten hem de kunst te ademen gemakkelijk.
en hoe het dan ook is, ik wil je niet opgeven.
En nu zal ik je zeggen, wat ik van je eisch.
Haar adem ging, kokende van woede, als de adem van een slang, tusschen hare saamgeklemde lippen
en hoe best ik altijd met hen overweg gekend heb, ik viel ongaarne in hunne handen.
zeide Deodaat: maar het komt hier op plichtsvervulling aan en geen denkbeeld van gevaar kan mij daarvan afschrikken
eel verstandig gesproken,' dacht bij zich zelven renkelaer, die evenmin plan had naar ost- ndiën te gaan als schrijver dezes, en zeer gek gekeken zou hebben, indien de reule hem aan zijn woord gehouden had.
ij wachtte er zich echter wel voor, iets van dien aard te zeggen, maar hervatte op ernstigen toon
dit paar betrad te zamen de zalen en Becky zag een aantal bekende gezichten, die zij uit gelukkiger tijden herkende, toen zij niet onschuldig was, maar nog niet ontmaskerd.
en te onderzoeken hoe zij over hem dacht, terwijl zij Grimaldi den raad gaf om een brief gereed te houden, dien hij haar kon toezenden, zoodra mevrouw Lewis haar zou gesproken hebben
maar als men zoovele volken bezoekt, al mijn geval is, ziet men, dat in alle opzigten de smaak voor de grilligste buitensporigheden, ja ik zou bijna zeggen, dat de dwaasheid aan de menschelijke natuur onafscheidelijk eigen is
Behalve dat, verneem ik uit statistieke tabellen dat van de vyf kinderen er een sterft in het eerste levensjaar;
en een kind van de drie binnen het vyfde.
Dat, dunkt my, ziet er niet uit alsof
terwijl hij veeleer den dank had verdiend van Uwe Excellentie en van alle oprechte voorstanders der Patria!
Zoo is het aan mij, jonker van Egmond, om u excuses te maken, en u te vragen mij de hand te geven, ten bewijze dat gij deze hardheid en dit onrecht vergeven en vergeten kunt
en onder het verhaal zag Jo, dat haar moeder de lippen op elkaar klemde, alsof het haar zeer onaangenaam aandeed, dat zulke gevoelens opgewekt waren in Meta's onschuldig gemoed.
dat zij nu de oogen opende, zich oprigtte, hare armen ophief, en de ééne hand in eene bestraffende houding opligtte.
wilde zij roepen, maar het scheen dat hare tong aan het gehemelte kleefde
Zij paste op haren tijd met de juistheid van eene klok en de onverbiddelijkheid van een spoortrein, en voor alles wat zich niet aan zulk een regel hield, koesterde zij evenveel minachting als afkeer
Nu!  dan dient alles te blijven zoo als het is,' zeî Donia, 'en het recht moet zijn gang gaan,' en meteen, Van Zirik beetpakkende, leide hij hem, ondanks zijn tegenspartelen, dwars over zijn knieën en gaf hem al lachende een zachte kastijding, hoedanige men aan kinderen toedient
en vestigde zijne aandacht bijzonder op den toren van de Hoofdkerk, zijnde geheel van marmer, en tevens een der hoogste van Italie.
Den wagen afgestapt zijnde, ging de onbekende oog een eind weegs met onzen MAURITS, tot dat hij aan de straat gekomen was, waarin zijn vriend woonde
Dat is geruststellend;  ik hoop dat u haar juist beoordeelt.
Heeft Henry mij kunnen vertellen dat u met hen op reis bent geweest
En het ziedde in hem met pijn en blijheid tegelijk, rillend door zijn bloed en zijne zenuwen, opduizelend naar zijn hoofd.
Zonder zoo te willen, stond hij stil en zonder zoo te willen, zeide hij het
vertelde Jan van Loodijck oprecht, hoe hij uit een paar gezegden, daar gisternamiddag opgevangen, ervaren had, dat in het dorp bekend was, wie met dat dienstmeisje had gezondigd.
Zijn aanvankelijk bezwaar, dat onze vrome predikant, in christelijken verdeemoedigingsijver, zou medewerken om openbaar te maken, wat veel beter verzwegen bleef
nu zag hij haar vooral aankomen naar hem als groote en serieuze vrouw.
Hij had haar eens beschreven aan Hélène als een sterke godin, maar zoo was zij niet nu
Na een kort gesprek, waarin de onderdanigheid van den vroegeren medegevangene plaats maakte voor de voorrechten van een vriend uit de stad, die zich echter zijn nederigen staat van stucadoor zeer goed bewust was
Nu verzocht LIJNSLAGER, schoon deze het verrukkende 'er niet in kon bespeuren, dat hij hem het lied eens voor zou zingen.
en de tranen stonden in zijne oogen onder het zingen, schoon het lied bijna alleen uit klanken bestaat
en ik zou nu volkomen tevreden zijn, als ik maar kon begrijpen hoe zooiets mogelijk wezen kon.
Weet je niet, dat Oostgothland nu al wijd beroemd is
tooneel kon overzien.  Maar daar m het midden, boven alle uitstekende, dicht bijhethuis, dat nu werd aangevallen, zat Hugh te paard, en moedigde met stem en gebaren
dat op den tuin uitzag, totdat de avondschemering begon te vallen, en dan gingen de dames weer met hem wandelen.
Met genoegen hoorde hij naar alles wat zij met elkander spraken
en zijne krakende stem zooveel mogelijk uitzet bij de vloeken, die hem ieder oogenblik uit den mond vliegen!
De kapitein gelijk men hem noemt is een oude gast in Bellamy's keuken
geen uitoefening van beroep of bedrijf.
Over de heuvelen zag men lange rijen vrouwen en kinderen allen op een sukkeldrafje naar den grooten weg trekken, met mandjes steenen uit de rivier
Niemand had Oscar nog ooit zoo gezien;
niemand ook had nog zoo tot hem durven spreken.
donderde hij in het strakke gelaat van den professor.
hij is gisteren teruggekomen' 'Nu, dat is vlug' 'Hij is er toch geweest' 'Ja, ik geloof het wel, maar het is toch heel vlug.
Maar toen ik Richard trouwde, Esther, had ik vast voorgenomen om, als de Hemel mij hielp, hem nooit te laten blijken, dat ik bedroefd was om hetgeen hij deed, en hem zoo nog ongelukkiger maken
verstond hij nu op zijn wijze.
Zijne toestemming tot scheiding beteekende voor hem zelf een ontzegging van het leven en van de kinderen, en voor haar
en hoe duurder hoe liever zelfs, want hij had altijd een vollen buidel.
Toen hij een tijdje in de wereld had rondgekeken, dacht hij: ik moet nu mijn vader gaan opzoeken, boos zal hij wel niet meer zijn en met mijn ezeltje zal hij mij zeker goed ontvangen
Elinor schaamde zich een beetje over haar broeder, en het speet haar niet, dat zij een antwoord kon achterwege laten;
De Heer Dashwood ging met hen mee naar beneden, werd bij het portier van het rijtuig aan Mevrouw Jennings voorgesteld, en nam afscheid, na nogmaals de hoop te hebben uitgedrukt, dat hij hen den volgenden dag zou kunnen bezoeken
in zijn vermaard drama de Roovers voorgesteld, verhieven zich diefstal en roof als protest tegen den eigendom en den arbeid, verbonden zich met zekere, schijnbaar ware maar werkelijk valsche en ongerijmde gronddenkbeelden
Eigenlijk mag ik haar minder graag lijden, en ik ben overtuigd dat dit wederkeerig is, als meest altijd.
Ook geloof ik niet, dat ze Fournier heeft afgewezen.
Daar heeft ze zich niet naar gedragen, en bovendien
waardoor zij zich niets liet voorstaan op haar gave en volkomen onverschillig scheen voor den toegedeelden lof.
Zij scheen slechts te vragen, of zij nog meer zou zingen, of dat het reeds genoeg was
eer volkomen, ja,' antwoordde renkelaer: 'zoo men daaronder verstaat, dat zij misschien gladder, netter en vooral goedkooper zijn;
maar, dat zij t in smaak, duurzaamheid en innerlijke waarde zouden winnen van degene, die men vroeger maakte, dat geef ik niet toe
Zoo stond zij daar, blond, blondblank en zwart, een beetje somber in het licht van andere toiletten
Maar de morgenstond verhelderde nogmaals mijn gezicht;
ik schonk Biddy vergiffenis, en wij spraken niet meer over de zaak.
daar hij u door zijn misdrijf van de eer heeft beroofd, om aan den koning eene slavin te kunnen aanbieden, zoo schoon en zoo volmaakt als de Perziane, maar de zaak is nu eenmaal zoo en niet te veranderen.
te zien, dat familieleden van elkaar houden, doch het kan te ver worden gedreven, en Nathaniel Pipkin kon niet anders denken, dan dat Maria Lobbs wel bijzonder veel van haar bloedverwanten moest houden
het scheen of de gedachte, dat hij zijn kroon prins verliezen kon, hem dezen meer had doen lief hebben.
Ook Herman drong er bij Othomar op aan
Neen.  Hij mocht ondervinden wat het was.
Ik was blij dat hij zulk lijden zou leeren kennen;
ik hoopte dat hij er al de vinnigheid van zou ondervinden.
Hij was laf, zouteloos in vergelijking met
Quilp was inderdaad aan het zingen;
maar zijn gezang scheen eene soort van recitatief te wezen
toen hij binnentrad, keek zij op en haar gezicht behield voor een oogenblik zijn strakke uitdrukking.
begon zij en wilde opstaan.
en Jane en Maria houden al van haar als van een zuster.
Ik wou, dat zij maar van mij gehouden hadden, zegt Emmy vol droef verlangen.
Tegen mij waren zij altijd heel koel
Het was op de terugreis dat zijn koffer voor de eerste maal aan het onverwachte een plaatsje gaf in zijn uur voor uur, ja, soms minuut voor minuut afgebakend reisplan.
Was dus zijn eerste gevoel verontwaardiging tegen eene directie geweest
al ware het voor zeer weinige oogenblikken, daar hij zich vleide, dat misschien zijne tegenwoordigheid iets bij zou brengen, om haren geest eenigzins te bedaren;
vooral indien hij haar verzekerde, dat hij geenszins op haar te onvreden was
Wronsky logeerde in een tamelijk ruime en zindelijk gehouden boerenhut, die twee vertrekken had.
Petritzky woonde ook hier in het kamp met hem samen
Het scheen alsof hij niets verlangde, dan te Louis Couperus, Metamorfoze zijn met haar, maar dan ook iedere seconde van zijn leven.
Zoodra zij daar was, was het alles lief, glimlachend en sereen.
het magere Grietje van Buren, die de oudste van de gevraagde partij was en een- of tweeëndertig jaren tellen mocht;
Hij betuigde mij alleen zijne blijdschap, dat hij aan een' schipbreukeling eene dienst had kunnen bewijzen, en hij was onbaatzuchtig genoeg, om de juweelen, welke ik hem voor mijne reiskosten aanbood, niet aan te nemen
Niet zoodra had Heer Gijsbrecht toegang verzocht, of de slotbrug, die opgehaald was, werd neêrgelaten en de burchtheer zelf trad hem