AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en hoe behendig ook uitgevoerd verwekten bij haar dus niets dan verveling evenals dikwijls een wel uitgevoerd treurspel geen aandacht waardig is bij dezulken die alleen om het ballet gekomen zijn
gedurende eenige oogenblikken liet willem zijn oogen in t rond weiden ten einde zijn plan van aanval te maken hij sloeg nogmaals den blik naar den kant van sint odulf dat nu in volle vlam stond dit schouwspel hetwelk hem onder het ontschepen reeds getroffen had deed voor een oogenblik zijn
deels alleen overdekt met krakend mos en geurige duinviooltjes doch overal aan den benedenkant begroeid met welriekend pijpkruid met donkere netelstruiken en andere ontelbare gewassen wier verscheidenheid vooral in het eerste lenteseizoen de omstreken van haarlem
wiens tippen zich om hals en kin vereenigden als de sluier eener tartaarsche vrouw haar gewaad was van een zware wollen stoffage geel van kleur met blauwe strepen en om het midden door een zilveren gordel vastgehecht
daamke zeide hij met een vaste stem stijg te paard neem dit blad en breng het aan den heer van aylva vloek over u indien gij mijn laatsten wil niet voldoet van harte gaarne zeide daamke die niets liever wenschte dan zich van het
en de noodzakelijkheid om van den gesloten wapenstilstand gebruik te maken de toebereidselen tot het vertrek hadden verhaast was het echter reeds laat in den namiddag toen onze heldin met haar gezelschap de witte poort uittrok
minzieke deerne gereed mij te vergooien aan al wie mij een zoet woordje toesprak hoor wat ik eisch en tot welken prijs gij mijne achting kunt herwinnen gij zult dien vreemdeling dien deodaat van
ik zie volstrekt niet waarom wij onze plunje moeten laten bederven durft gij het hem niet voorstellen vroeg een ander edelman ik heb het reeds gedaan
die van het volgende haar te hulp kon komen wat den graaf betrof hij had gelijk wij vroeger vermeld hebben de reede van enkhuizen verlaten om op het brandende norwert aan te zeilen en hierdoor het voordeel gemist om zich met beaumont te kunnen vereenigen gelijk ontwijfelbaar geschied ware
een viertal personen steeg aan den ingang af en de wakkere feiko kwam juichende het plein oploopen daar is zij daar is freule madzy weer riep hij springende en zijn muts in de
intusschen verlang ik naar hun komst want deze moesbedden zijn spoedig rondgewandeld en uw gezelschap is alles behalve opbeurend in de aangename stemming waarin gij u bevindt stil zeide reinout hem haastig in den arm grijpende luister
een goed antwoord zeide treslong maar zoo het mevrouw behaagt zouden wij de geheimen van dat tooverglas ook wel eens willen kennen mijn vermaarde meester zeide de hansworst zou het uit eigen beweging niet gewaagd hebben de kennis
maar ook waren de hollandsche edelen door hun talrijke en hooge betrekkingen met vreemde huizen aan onderscheidene der brabantsche vlaamsche geldersche henegouwsche of hoogduitsche bezoekers door de banden van maag of vriendschap verknocht
alle op een lange smalle gang uitkomende en volkomen gelijk in grootte en vorm hebbende te voren gestrekt tot verblijf der sint jans heeren en thans tot tijdelijke huisvesting der dienaars van het gezantschap
hoe nu hernam de knaap kent de wakkere boudewijn de stem van zijn makker zweder niet meer de satan mocht u of uwe stem herkennen zeide boudewijn terwijl hij de hand aangreep die zweder hem toestak en tegen den dijk opklom
was de schoone madzy vergezeld van den heer van aylva den kloostervoogd vader syard en eenig gevolg een morgenbezoek bij de arme elske gaan doen
wij waren anders met het aanbreken van den dag al binnen de haven geweest gij hebt gelijk zeide de schipper maar tegen de elementen valt niets te doen
waag het hem een haar te deren en al wat in friesland met aylva of dekama vermaagschapt is valt u af
dat men bij het staren op zijn kunstverrichtingen omtrent den weg dien zijn blikken namen altijd misleid en door zijn toeren des te eerder verrast was
de schipper gehoorzaamde en de gewapenden van s bisschops gevolg die het onderhoud niet vernomen hadden waren niet weinig verwonderd toen zij zich s morgens bij hun ontwaken in de haven van de kuinder zagen de bisschop ging dadelijk met zijn geestelijken en verder gevolg aan land
riep beaumont de overmacht kan ons immers niet deren zoolang wij ons hier op den hoogen landweg blijven houden waar geen vijf man zich naast elkander roeren kunnen en wij overtreffen dat gespuis verre in wapenen en beleid komt wakkere knapen neemt die verschansing in dan zijn wij ook tegen de
spoedig zweder zeide hij laat ons zoeken of er geen ander venster is waaruit wij iets van het gevecht kunnen bespeuren een oogenblik zeide de knaap terwijl hij de lantarens
van de overzij aangekomen ofschoon de wind voordeelig was en er hebben ook twee gewapende koggen op den workummer jacht gemaakt maar oomkool was hun te vlug
wat dunkt u er van madzy kunt gij een dier ridders herkennen madzy zweeg en kleurde tot over de ooren want zij had in eenen ridder van s graven gevolg die in t voorbijgaan opzag deodaat van verona herkend
indien er eenig onderhoud tusschen de drie personen wier aanduiding wij thans gegeven hebben had plaats gehad het was naar het scheen sedert een geruimen tijd afgebroken op het gelaat van den edelman zoowel als op dat van den abt was ontevredenheid en bezorgdheid te lezen
zou genieten nu baatte geene dapperheid noch krijgskunde der hollanders meer geen orde werd langer in acht genomen en elk was genoodzaakt voor zijn eigen leven te vechten de een vroeger de ander later vielen onder de bijlen knotsslagen der friezen die met de felheid hun
madzy had zich gelijk wij gezien hebben dadelijk na het vertrek der waardin ter ruste begeven en was niettegenstaande het rumoer in het onderhuis spoedig ingesluimerd
koop het elixir eerwaarde pater en gij zult oud genoeg worden om al de schatten dezer aarde tot u te zien toestroomen wij hebben gelofte van armoede gedaan zeide de pater
die reeds al het buiten het wierdijkje gelegen land overstroomd had en hoewel het een orkaan woei hoewel zijn tengere ledematen doornat waren en hem de regen in t gezicht speelde
die vlak bij de trap is welke naar de cellen geleidt hij zal dus geroost zijn als een braadspiering maar welk overgroot belang hoe wanneer zal ik mijn adem terugkrijgen welk belang stelt gij toch in dien deodaat vroeg de abt zijn onbeteekenende oogen wijd
dan weer zette hij nog meer kracht en levendigheid aan zijn voorstelling bij door het aanwenden van een plotselinge toespraak tot dezen of genen der omstanders meer onmiddellijk gericht en daardoor een sterkere dikwijls onwederstaanbare uitwerking hebbende
er behoorden er drie te zijn want de onderste was gelijk wij hierboven verhaald hebben op last van vader syard weggenomen verder had als ons gebleken is de toren ook nog een zijdelingsche gemeenschap met het
en gaf toen te kennen dat hij wel een middel zoude kunnen voorstellen waardoor madzy op een vrij zekere wijze aan des graven gezag ontrukt werd doch dat hij beducht was dat madzy er niet in zoude toestemmen
wat zegt gij edele dusmer vroeg de graaf zullen wij nog eene lans breken ik ben alleen antwoordde de grootmeester en ik geloof mijn eer genoeg te hebben
wij hebben reeds vroeger opgemerkt hoe de nieuwe bisschop weinig aan het oogmerk zijns beschermers had beantwoord in den bloei der jaren tegen zijn zin in den geestelijken stand getreden
of sluiten uw woorden een wezenlijke tegenstrijdigheid in noch het eene noch het andere goede broeder en ik zal geen mijner woorden terugnemen ik begrijp echter uwe verwondering en ik geloof dat de groote hoop
terwijl zijn buurman stil op zijn bed bleef liggen en haar ongeroepen bij hem zag binnenkomen gij loopt naar het sint jans klooster en vindt niemand terwijl ik hier stilzittende uwe schoone zie genaken
kon het zijn den groningers de loef af te steken terwijl zij met een schamperen blik van verachting werden aangezien door dezen of genen schieringer edelman die van geene takken van welvaart hooren wilde dan van jacht en vischvangst vooreerst en daarna een weinig vetweiderij
en verheugde zich innerlijk over een voorval dat hem aanleiding geven kon tot nieuwe en krachtige vertoogen ter aanprijzing van den krijg met holland de vergadering volgde zijn voorbeeld en schikte zich weder tot orde
ik zie u morgen weer zeide de bisschop op een koelen toont en meteen van zijn zetel oprijzende blies hij op een zilveren fluitje dat hem om den hals hing waarop weldra de oude peter dezelfde man die den monnik had bovengebracht zich aan den ingang der zaal
en gij vader syard en oordeelt dan of er reden tot verwondering is wanneer men somtijds bemerkt dat ik treurig en afgetrokken ben
ik ben hem wellicht dank verschuldigd zeide adeelen somber en bedaard terwijl hij beurtelings de gelaatstrekken van deodaat en die van madzy waarop een bijna gelijke bleekheid was verspreid bleef beschouwen
ik heb nog een boodschap in het dorp te verrichten en moet haast maken dit gezegd hebbende zette hij zich op eenigen afstand aan een klein tafeltje
antwoordt mij niet gij zwijgt madzy gij slaat uwe oogen neder o ik bezweer u spreek slechts één woord zeg mij dat gij nog dezelfde
daaraan geen spoedig einde gemaakt had de nieuwaangekomenen waren twee edellieden uit het gevolg van graaf willem met name reinout en deodaat van verona
maar t zij hoe t zij jonkvrouw er moet een vroolijk gelaat getoond worden en een liedje gezongen hoe luidruchtiger wij zijn hoe minder kwaad vermoeden wij zullen wekken
ik was zelfs nieuwsgierig om te weten waar meester barbanera gebleven was en zoo trokken wij samen naar utrecht zonder zelf te weten hoe wij er zouden binnenkomen
dit wist de graaf hij liet onder zeker voorwendsel aan zijn oom zijn halsketen afvragen en zoodra de gasten hier waren zond hij mij naar de schoone friezin om haar uit naam van haren voogd te gaan afhalen
iets hetgeen de vetkoopers die gewoon waren zich te onderscheiden door de turven boven het vuur te leggen niet wilden gedoogen de kortelings nog vroolijke jachtgezellen door den drank verhit trokken hun dolken en zwaarden
naar ertsen en plantsoorten ja zelfs naar dieren en menschen zweemende verschillende van kleur en grootte nadat men gedurende eenige oogenblikken dit schouwspel had aangestaard kondigde de hansworst aan dat al wie zulks verkoos eenige vragen aan zijn meester kon doen
en die bende krijgsvolk in zijn schip verborgen vroeg adeelen met bitsheid waar zijn zij wie heeft die gezien
en onder zijne oogen in orde liet brengen want hij was toch met al zijne hoofdigheid verstandig genoeg om te erkennen dat het lichte kuras hetwelk hij uit friesland had medegebracht niet proefhoudend zou wezen tegen de stevige lansen die hij overal zag
ik vernam sedert dat de oude dienaar des bisschops door een beroerte uit het leven was weggerukt zonder den tijd gehad te hebben het geheim onzer gevangenis te openbaren
hoogwaardigste zeide de schipper verbaasd dan raken wij hoe langer hoe verder van de vloot en drijven misschien tot aan de kuinder af licht mogelijk en indien het niet anders kan zeide arkel die deze gevolgtrekking des schippers wel verwacht en daarop zijn gansche redeneering gegrond had
ja soms een houten loods van waar de groene krans boven den ingang opgehangen den voorbijgangers aankondigde dat daarbinnen versch bier blanke melk zoete meede ja zelfs voor de meest bevoorrechten echte klareyt zedewaarswijn en malvezij te vinden waren
het hagelwit linnen dat schitterend in de zon lag uitgespreid met water uit de daaraan grenzende sloot te besproeien en over dat alles heen deed zich het haarlemmermeer op
op de breede linkerhand uitspreidende scheen hij met den rechterwijsvinger aan te duiden dat zij alle van gelijk gehalte waren en dat hij dus aan het verzoek van den kunstenaar niet kon voldoen
dat ik zeg ik nooit heb ondervonden dat een van die edele graven wier zielen god genadig zij ooit geduld heeft dat een onderzaat al ware hij een baanderheer onaangediend en ongevraagd het woord tot hem voerde
hoe zij willen hunne schoone reisgenoot voor hen zelven bewaren riep de graaf die wanneer hij iets in den zin had er niet gemakkelijk van was af te brengen
peter leid die hoplieden uit en laat den huisman binnen die aan de poort staat victorie riep hij barbanera toe die hem na het vertrek der hoplieden naderde
madzy antwoordde toestemmend op beide vragen en meldde hem dat daamke in reinouts dienst was dan kan het mogelijk zijn dat die nar iets weet en dat reinout zijn stilzwijgendheid koopt
waarschuwing en het paviljoen uittredende vroeg hij aan den deurwachter op een toon dien hij zoo kalm mogelijk deed schijnen wie er vr hem binnen geweest ware
want zoolang hij met haar gesold had als met een klein kind dat hem nimmer tegensprak had zij nooit iets van hem te lijden gehad maar naderhand ging het tusschen hen als met alexis en zijn zusje
bij gemis van goeden raad en leiding zich geheel aan de inspraak van zijn heerschzuchtigen aard zou overgeven haar vurigst verlangen hetwelk zij meer dan eens bedektelijk
en van welke ofschoon meest verzand nog de sporen te vinden zijn op de plaats die wij beschrijven deze vaart werd niet verre van daar gevoed door een smalle beek welke het overtollige duinwater aanvoerde
de woorden waren friesch en ongeveer van de navolgende beteekenis zegt mij vriendinnen gij die het weet baart ons het minnen blijdschap of leed
ik weet dat gij er u niet over bekommert of uw beklag een vredebreuk doet ontstaan dat gij zelfs niets wenschelijker zoudt achten dan een oorlog tegen den graaf
denk eens na reinout indien het eens uitkwame dat een van ons de afstammeling van een aanzienlijk geslacht en de ander de zoon van een boerenkinkel ware
helaas fluisterde hij hem in wat ik gevreesd heb is bewaarheid geworden de breuk is onherstelbaar en zoo wij elkaar terugzien zal het niet dan op het slagveld zijn
op hetwelk duizenden voorjaarsbloemen hare lachende kleuren ten toon spreidden op de helft der laan was een plankenbrug gelegd over een smalle vaart of wetering die van nabij haarlem af tot aan noordwijk liep
dankbaarheid aan zijn beschermheilige die hem het leven gered had in één woord een mengeling der meest tegenstrijdige gevoelens de storm echter die nog zonder ophouden woedde
deze merkwaardige duivelskunstenaar gelijk hem de boeren noemden bewaarde gewoonlijk een volstrekt stilzwijgen t zij dat hij de hollandsche of als men toen zeide de duitsche taal niet genoegzaam machtig was om zich te doen verstaan
al had ik u verkeerd verstaan zeide adeelen dat was geene zaak om daarover alarm te maken althans daar wij allen meer of min door den wijn verhit waren
neen antwoord niet hij moge dan zijn wie hij mag die afkomst doet hier niets ter zake gij hebt hem gehoond en mij ter zelfder tijd gij hebt mij in zijne oogen en in die van anderen voorgesteld als ware
maar deze heeren verstaan het anders zij zijn van meening dat men zich tweemalen moet bedenken aleer men geld en manschappen verspilt om in friesland oorlog te gaan voeren
of althans een hunner bloedverwanten of leenmannen op den bisschoppelijken zetel te zien ten einde hun invloed op het sticht te behouden en de anders zoo gestadige twisten tusschen holland en utrecht te voorkomen
en zich vergenoegd met een straffen blik te vestigen op hem die zich verstout had het gesprek te beluisteren die beschouwing viel niet geheel ten nadeele des vreemdelings uit deze scheen een jongeling van omstreeks dertig jaren
door ons drieën bij den graaf ingeleverd mij recht zal verschaffen van de schelmen die mij zoo onbeschaamd hebben aangerand t is zeker merkte vader volkert aan
water klonk een stem van den haard laat dat aan de kikkers huisman eilieve kom mede in t gelag en wij zullen u van onzen drank schenken
des te beter zeide deodaat want wij zouden ook geen tijd voor een kamp hebben vermits de friezen hun middagslaapje schijnen gedaan te hebben althans daar komt er een naar ons toe
de lippen van mechtelt vertrokken zich bij dit gezegde tot iets dat een glimlach beteekenen moest och mijn hartje zeide zij gij kunt er niets van meenen daar was klaartje van den abeele
als in het friesche leger bespeurd verspieders hier en daar achter de heggen verspreid hadden reeds de friesche legerhoofden met de geringe sterkte der hollandsche landingstroepen bekend gemaakt een aantal boogschutters en slingeraars voorzichtig achter de aarden wallen en struiken
de stoutheid van dien kerel verbaast mij zeide adeelen onzeker wat te doen nog eens wie zijt gij die tot seerp van adeelen als tot uw gelijke spreken durft
op t naaste aan t harte ligt vergeef ons zoo wij ons niet dadelijk aan u bekend hebben gemaakt maar wij moesten den dag van morgen aan onze waardigheid geven en daarom wilden wij dien van heden buiten den band der plichtplegingen doorbrengen
om gods wil jonker seerp bega hier geene onvoorzichtigheid zeide de monnik hem terughoudende men heeft er reeds te vele begaan voegde hij er bij een ontevreden blik op den onbekende slaande
ik moet erkennen zeide eindelijk aylva dat ik aan u verplichting heb voor de edelmoedige wijze waarop gij mijn dienaar zijt bijgesprongen gij hebt u als een waren fries betoond zoo niet als iemand die met een gewichtige zending is belast
madzy heeft verkozen dezen middag haar kamer te houden antwoordde aylva zij klaagt over hoofdpijn ik hoop dat die spoedig zal geweken zijn zeide de
volgens het bevallige gedichtje dat wij tot motto van dit hoofdstuk hebben gebezigd daar echter madzy zachtzinnig en inschikkelijk van aard was en bij alle oneenigheid dadelijk toegaf was de vrede doorgaans spoedig hersteld en de smart ras vergeten
spoedig werd nu het besluit opgemaakt men nam voor norwert in brand te steken hetgeen het dubbel voordeel zou verschaffen tot een baak voor des graven vloot te verstrekken en de aandacht der friezen derwaarts te bepalen en vervolgens weder zee te kiezen
het eene waaruit de seinlantarens staken naar den zeekant uitziende het andere dat thans gesloten was over het kloostergebouw heen naar de oost of landzijde van binnen was de toren volkomen vierkant
alles ingevalle gij uit adellijk bloed gesproten zijt maar ik beken ik sta versteld hier iemand aan te treffen die uit de hoogte tot ons spreken durft en de macht der kapittels in twijfel trekken
aylva nam met een bevende hand den ring aan maar nauwelijks had hij er de oogen op geslagen of de aandoeningen welke dat gezicht bij hem verwekte overstelpten hem het was op zich zelf reeds ontroerend genoeg eensklaps een zoon terug te vinden
de monnik wendde bij deze uitnoodiging het oog naar het aldaar vergaderd gezelschap onder een schouwe van uitgebreiden omvang hoedanige er wellicht niet meer dan in sommige afgelegen geldersche of overijselsche dorpen te vinden zijn
welnu waarom kleurt gij weer zoo sinte clara wie is die oostersche prinses ridder deodaat maar waar is hij aha nu begrijp ik
maar verspil uw kostbaren tijd niet edele ridder door een nutteloozen drang mijn besluit is genomen ik ga niet en ten einde een onderhoud niet langer te rekken dat wellicht onaangenaam worden kon vraag ik verlof mij te verwijderen
de aanwezigen tegengrinnikte aha zijt gij het meester cezar zeide de vreemdeling dan zal uw meester waarschijnlijk niet verre af zijn
wat mij betreft ik ben een vreedzaam man antwoordde vader volkert en heb nooit tegen iemand het staal ontbloot waar ik o l vrouwe en sint odulf voor dank ik keer naar mijn klooster en zal daar voor den goeden uitslag bidden dat is alles wat ik doen kan
toen kort na willem de vierdes terugkomst uit duitschland een nieuw oproer te stavoren uitberstte het was ter voorkoming eener wraakneming over het gebeurde
de alzoo verjaagde en verstooten kooplieden vonden geen ander middel om hun voordeel te betrachten dan dat van zich aan de uitgangen der landwegen te plaatsen en aldaar de aankomst der afgevaardigden af te wachten
waar hem de ijzeren kroon moest worden opgezet in die stad werd mij huisvesting aangeboden door een italiaansch edelman dien ik vroeger in duitschland had leeren kennen dankbaar herinner ik mij steeds het gul en gastvrij onthaal dat ik in zijn paleis genoot
terstond werden er boden uitgezonden naar alle kanten de abten van lidlum en bloemkamp die hun monniken meer met den wapenhandel dan met gebeden kwellen en verscheidene edelen kwamen terstond hier
t is waar ook hernam reinout lachende welnu ik zal openhartiger zijn met u en ik zal u verklaren dat ik het weet en wel door denzelfden vader syard aan wien gij uw gevangenneming en tevens uw leven te danken hebt maar hoe wist hij
hij was vasthoudend in al wat hij ondernam en nimmer af te brengen van een eenmaal gevormd besluit maar daar die vaste wil om zijn zin te doen zich dikwijls ook in kleine en onbelangrijke voorwerpen vertoonde nam die door een zonderlinge tegenstrijdigheid
hij houde met zijne vaartuigen op de lemmer aan en rukke vandaar landwaarts in terwijl wij benoorden stavoren landen dan vereenigen wij ons in het hart van friesland ha daar zal evenwel een
prachtige tapijten van afstand tot afstand door wapenbondels of schilden afgezet bedekten de wanden of hingen van de kerkbogen af welriekende wateren of reukwerk uit het oosten wasemden uit sierlijk gebeitelde of kunstig gesnedene vaten op
ik spreek tot hem als tot mijn mindere antwoordde de vreemdeling op een vroolijken toon die als in weerspraak was met zijn woorden
welnu riep adeelen friezen zou een uwer nog aarzelen gij ziet het op onze landdagen zelve durft die onbeschaamde graaf zijn verspieders zenden men moet den zot aan den paal hangen en het alarm op zijn buik trommelen riep helbada
en in haar nedergeslagen oogen wier glans door ziels en lichaamssmarten eenigszins verdoofd schenen meer dan eens bleef hare hand werkeloos op het borduurraam rusten
die met speculatiezucht vereenigd hem de voorzorg had doen nemen van zich met een meubel te belasten dat aan anderen in gelijke omstandigheden tot hindernis zou gestrekt hebben hij maakte dan ook geene verdere aanmerkingen maar zijn paard dat hij gedurende het gesprek had laten stappen
ik heb alleen zijn kast gevonden en die meegenomen om voor den man te bewaren en toen feiko weer terugkwam te plaswijk en hoorde van de kasteleines
om u te gaan blootstellen aan de onzekere kansen van een zwervend leven o wend uw gelaat niet af zie niet toornig laat ik in uw oogen een enkelen blik van deernis lezen voor zooveel liefde
oogenblik ontdekte hij hoe dwaas en buitensporig zijn bijgeloovige angst geweest was hetgeen hij voor een hem vervolgenden ruiter hield was de tooverkast van meester barbanera welke op daamkes rug hing en onder t rijden op en neder wippende
nu riep hij bij sint julfus zoo die cistenser broeder al de deugden die hij betrachten moet zoogoed waarneemt als die der stilzwijgendheid is er in het paradijs geen stoel te goed voor hem
dat zich in deze omstreken de galamaas ophielden van den driesten strooper af die graaf floris den vetten een steek gaf tot den wakkeren vetkooper ige toe
het vooruitzicht opende om zijn hoop verwezenlijkt te zien men schreef deze gunstige wending daaraan toe dat de edele vrouw gedurende jaar en dag het water der heilfontein te dokkum gedronken had
deodaat sloeg de hand aan zijn dolk en wendde zich om met oogmerk om deze onheusche handelwijze te keer te gaan maar hij liet af en beschouwde aandachtig het gelaat van den fries dat hem niet onbekend voorkwam
en ik moest onwillekeurig met haar lachen om de zonderlinge uitdrukking van reinouts gelaat doch waarlijk wie dit alles mij tot schuld aanrekende ware toch een al te strenge beoordeelaar
door welke indertijd de pater guardiaan zich s avonds bij het doen zijner ronde kon verzekeren dat de bewoner der cel aanwezig was bij zijn nadering zag adeelen door die opening een lichtstraal schijnen welke aan de overzijde tegen den witten wand van het portaal werd
lodewijk maar wy moeten van den waard daar wy logeeren nu vertrekken naar een ander jan dan is het noodig dat ik ook mijn kleed verander langendijk het wederzijds
misgunnen ik zal er mij wel voor wachten want dan had ik nooit gedaan het smart mij genoeg dat mijne zuster het rijnsburger pak heeft aangetrokken en ik niet
gekomen deed de abt die aylva rechts en adeelen links van zich had nog een stap voorwaarts en richtte het woord tot den graaf zijn aanspraak aan welker samenstelling vader syard ongetwijfeld deel had gehad was een meesterstuk van diplomatieken stijl
vergeef mij zeide hij zoo ik een aangenaam onderhoud kom storen maar de dans vangt weder aan en ik kom de mij toegezegde hand
en hij zelf zou mij in een bedaard oogenblik hebben dank geweten dat ik hem een dwaze daad bespaard had ridder zeide madzy hem haar hand toereikende
en achter hem op die stoep bleef een kloekgebouwde knaap bedaard afwachten wat de uitslag der tweespalt zou zijn arkel en reinout lachten echter niet de laatste omdat zijn ziel nog te veel vervuld was met het aangename vooruitzicht t welk zich voor hem opende
en gij zoudt onmisbaar gezien worden vernam de olderman of de eerwaarde abt iets van ons gesprek het kon voor ons allen gevaarlijk zijn zoo ik den tuinmuur overklom zeide de stichtenaar
hoe jammer zeide zweder dat de graaf hier niet tijdig genoeg wezen kan hij ook zou zonder slag of stoot kunnen binnentrekken ja ventje dat is waar maar die groote nalatigheid baart mij achterdocht
welke toen reeds aan de omstreken van haarlem een alom erkende vermaardheid gaven rechts laten liggen en een achterweg ingeslagen welke over het grondgebied van den heer van heemstede door een bevallige landstreek heenkronkelde
reinout zeide hij ik belach uw ijdel geklap de laatste uitval is voorspoedig geweest graaf willem is gekwetst in zijn tent teruggevoerd de verslagenheid heerscht onder de hollandsche benden
de arme jongeling hij zocht waar het hem schortte en hij zag nog niet hoe al zijne redeneeringen slechts daartoe strekten dat hij zich nog wilde ontveinzen hoe hartstochtelijk hij zelf de schoone madzy beminde
wel omdat hij zijn bedrevenheid in het hanteeren der wapenen door een beslissend feit wilde toonen hij werd geen aanvaller maar bleef het er op toeleggen om door zijn onverzettelijke bedaardheid den fellen fries af te matten en van zijn stuk te brengen
welnu zeide hij zoo het niet anders wil is het tevergeefs met u geredeneerd doet uw plicht arbeiders en mijn heer van spangen wees zoo goed aan de boogschutters last te geven dat zij die daken schoonhouden
daar het weder hoe ongestadig anders hier te lande sedert een geruimen tijd zoo aanhoudend gunstig was alsof het voor de feestvieringen ware uitgekozen geweest had men zonder eenige moeite de toebereidselen op den vogelesang kunnen maken
god heeft mij gesterkt zeide madzy maar ik heb veel geleden er zijn zonderlinge geruchten van u in omloop zeide de monnik men heeft mij verhaald dat gij te utrecht bij een ridder waart gevangengehouden mag ik vragen
het onvoegzame beseffende dat hij een geestelijke de eerste zijn zou om te klagen over een vertraging welke zijn wereldlijke ambtgenoot alsnog met gelatenheid verduurde
ten hove gekomen haastte zich deodaat het antwoord der friezen aan den graaf over te brengen hij verzweeg echter zijn twist met adeelen om redenen die in t vervolg nader zullen blijken
doch toen op het voorhoofd van aylva zich eenige rimpels vertoonden welke ontevredenheid schenen aan te duiden trok ook de abt de wenkbrauwen samen en loosde toen adeelen zweeg een diepen zucht er was een oogenblik stilte
wij hebben ze hier ook in overvloed zeide deodaat doch wij zenden ze niet als afgevaardigden uit en zoo hem nog een grein gezond verstand overblijft zal hij mij om verschooning bidden voor de uitdrukking door hem gebezigd
maar niemand sloeg acht op zijn smeekingen integendeel waren er sommigen die hem vrij ruw bescheid gaven en hem vroegen of hij evengoed gezind was als zijn zoon en de hollanders verkoos te sparen
waarlijk heer olderman zeide feiko die met de wapenrusting aan kwam dragen ik had niet gedacht dat ued er zoo spoedig weer gebruik van zoudt maken en er waren een paar spijkertjes aan de beenstukken noodig die
uitmuntend zeide arkel welnu heden nog zult gij vertrekken wij zullen dadelijk de middelen beramen om uw terugreis te verzekeren wacht mij slechts een oogenblik hier
maar neen riep hij uit bij nadere beschouwing een klein voetje bemerkende dat over het pad lag en een lange haarvlecht die donker afstak tegen de witte kleeding
door den graaf uitgezonden om op vijandelijke kust te stroopen ik beloof u zeide madzy ik zal op mijn hoede wezen ik heb misschien reeds te veel met dien
ongelukkig zeide zweder in de duisternis rondtastende dat al de wijnvaten hier vandaan zijn gehaald mijn keel is even verschroeid als mijn voetzolen en ik gaf het halve erfdeel mijns vaders voor een frisschen dronk al was het dan ook maar koud water
tranen van spijt zwollen in de oogen der maagd en zonder een woord te spreken viel zij in een armstoel er was een oogenblik van stilte deodaat volgt ge mij riep op eens reinout met een donderende stem
kom ga voort mijn goede feiko zeide madzy verontrust door den staat van zenuwachtige prikkelbaarheid waarin zij bespeurde dat zich aylva bevond verhaal ons alles maar zoo kort mogelijk
dacht ik het niet zeide sytsken en wist gij nergens beter raad te krijgen dan bij die nuffen zwijg sytsken zeide aylva en laat feiko zijn rede voleindigen welnu gij waart dan bij
hoe dat een krijgsheir aan quam rukken en onze grenzen vast bestreed veel min ontzachlijk door getalen van benden dan door zegepralen fluks riep men wapen
maar gij hebt geene noodiging ontvangen hernam aylva zeker een verzuim want moest ik als gemachtigde en ik durf zeggen als vertegenwoordiger van den graaf zoo op den rechtsdag van oostergoo als
cezar liet zich langs een touw van de stelling afglijden en hield den omstanders zijn hoed voor een aalmoes voor den armen pelgrim riep de hansworst naarmate cezar rondging om giften in te zamelen
omdat hij wat dieper in de gunst van zekere madzy dekama gedrongen was dan den anderen aangenaam was dewijl gij alles weet zeide
in plaats van stellige hulp en bondgenootschap had hij zelfs geene onvoorwaardelijke beloften ontvangen en verre van den bisschop naar zijne hand te doen loopen had hij moeten ondervinden dat jan van arkel zich sterk of wijs genoeg waande
waarvan zij den naam van toppermuts had bedekte het hoofd tot over de ooren een vest en hozen van dezelfde kleur en stoffage benevens zwarte tootschoenen maakten de verdere dracht uit der aanwezige
zijt echter zoo goed uw graaf te zeggen dat hij zijn onderzaten in toom houde want een tweede beleediging zoude op een wijze gewroken worden die hem rouwen mocht
hij besloot zelf de belooning te verdienen op de ontdekking gesteld dat viel hem te gemakkelijker doordien de pelgrim kort daarna ziek werd en stierf
en men wist zelfs bij name niet van sentimenteelheid of romantisme maar toch waren in dit oogenblik de zinnen van deodaat zoo liefelijk aangedaan toch ontwaarde hij een stemming zoo zacht en weldadig dat hij
daarom heb ik ook aylva's dienaar die mij de tijding brengen kwam terstond weer weggezonden en in t voorbijgaan een wapenrusting bij den jonker van teylinger bosch geleend die ofschoon hij ze zelf niet meer gebruiken kan altijd een kabinetje van wapenen uit al de werelddeelen bewaart
sy quamen s morgens met getaelen van schepen klein en groot maar toen de nacht begon te daelen riep elck waer is de vloot geusen liedtjen op de armada
op het binnenplein vonden zij den abt van sint odulf in een half geestelijk half wereldsch gewaad en niet zooals de kerkvoogden in andere landen op een muilezel maar op een zwaar wel doorvoed friesch paard gezeten
spaart u de moeite riep hij uit terwijl zijn oog met verachting op den forschgebouwden kloostervoogd rustte mij een zoo onteerenden voorslag te doen ik ben in uwe macht en het staat aan u mij te dooden
god verhoore uw gebeden vader zeide aylva wat mij betreft ik zal hier blijven madzy heeft gelijk ik moet mij niet zonder noodzakelijkheid vermoeien maar waar ik van dienst kan zijn daar zal men mij niet lang behoeven te wachten
ik had gelast antwoordde hij op een flauwen toon dat men hem met spaanschen wijn zou vullen die gelijk mij verzekerd werd met tweebak genuttigd een uitmuntend voorbehoedmiddel is tegen zeeziekte
oogen weer flikkeren van het vuur der hoop hij hief zich rechtop in den zadel en naar het brandende klooster wijzende zeide hij tegen teylingen gij ziet het daar zijn de onzen nog meester god geve antwoordde de bezorgde edelman dat het de lijktoorts onzer vrienden niet zij
met getande roode zoomen en wijde mouwen welke hem bij zijn kunstgrepen te stade kwamen was met goudpapieren sterren bezaaid en reikte tot aan de voeten terwijl zij van voren open zijnde het roode onderkleed liet zien
welnu vervolgde deze hiervan is het alleen dat ik u wilde overtuigen opdat gij zoo ik in t strijdperk treed het mij niet wijt zoo ik mijn plicht als ridder volbreng
des te eerder zeide claes gerritsz dewijl gij het harnas zelf vervaardigd hebt en dus best in staat zijt de plaatsen te kennen waar de minst deugdzame spijkers zitten
na gedurige stroop en plundertochten van west friezen en nooren ondergaan te hebben had men gedurende eenige jaren een vrede mogen smaken die niet verstoord werd dan door de binnenlandsche twisten
peter zeide hij eindelijk tegen zijn getrouwen dienstman gij hebt gehoord wat die deerne gevraagd heeft de oude man vergenoegde zich met een stijven hoofdknik
toon ons uw lastbrief om hier te verschijnen of verwijder u zeide aylva op een gestrengen toon de gemoederen zijn verhit en ik sta niet in voor hetgeen u kan overkomen
welke echter toen nog de trap van woede niet bereikt hadden waartoe zij later geraakten vooral de vetkoopers die het meest gegoed zijnde ook het meeste te verliezen hadden waren en niet zonder grond
ook in het bisdom van utrecht heeft de heerschzucht des graven hem vijanden berokkend die zijn onverdraaglijk juk moede alles in de waagschaal willen stellen om zich daarvan te bevrijden de keuze van den voormaligen bisschop jan van diest
zij zette zich op de zitbank neer en zag bedeesd voor zich madzy aangebeden jonkvrouw stamelde deodaat terwijl hij voor haar nederknielde en hare handen met eerbiedige liefde aan hart en lippen drukte
zie dezen arm vervolgde hij zijn linkermouw opstroopende en het verband toonende dat om den arm geslagen was heden werd hij in den strijd gekwetst en ik zegende den pijl die mij wondde
bij sint gangolf antwoordde de marktschrijver ik wist wel dat mijne berichten goed waren die lompe fries heeft gisteren den italiaan met wien hij vechten moest op het feest overhoop gestoten en is dadelijk tusschen vier muren geplakt
wanneer hij een besluit moet nemen en het voor en tegen in zijn geest overweegt gelijk wij gezegd hebben de beide ridders hadden op een snellen draf den weg naar de vogelesang genomen
dienstig om er voor eenige oogenblikken van zwaardere werkzaamheden bij uit te rusten en de moeilijkheden daaraan verbonden lichte bezwaren welker wegruiming hij slechts als een spel beschouwde
de jagers van minderen rang konden bergen en tot stalling dienden voor paarden en honden geene gracht noch muur verdedigde het hoofdgebouw t welk dan ook niets aanbood dat een vijand in de verzoeking had kunnen brengen om er een aanval op te beproeven
zoo weinig evenredigheid hadden zij onderling terwijl een vierde poot in trage luiheid achteraan sleepte de andere persoon was de hansworst die een grauwen ezel bereed welke behalve met hem nog belast was met een houten kast
de ongelukkige dacht weinig dat zelfs het goud zooeven ontvangen hem van geen dienst meer zijn zoude welnu mijn waarde pater zeide arkel zoodra vader syard in zijn tegenwoordigheid stond hebt gij al eens over mijn voorstellen nagedacht
die door de nakomelingschap somtijds vervloekt maar door den dichter en den wijsgeer beschouwd worden met diezelfde bewondering waarmede zij een onrustbarend gesternte aan de bogen des hemels
ik heb vreemder vermommingen gezien dan deze zeide vader syard op een stekeligen toon en had niet verwacht dat gij mij het vreemde van mijn gewaad zoudt verwijten
waar uw biechtvader nog niets van vernomen heeft en dat uw arme vrouw ondervinding genoeg heeft dat gij goed weet te raken de omstanders keken lachende den jager aan
het was bruisend verlangen om haar terug te zien het was heete liefdekoorts zonder tusschenpoozen zonder nadenken zonder hoop o had hij geweten dat het voorwerp dier brandende drift slechts weinige schreden achter hem
te verona uit een der aanzienlijkste geslachten geboren had carlo della scala zijn jongelingsjaren door al die genoegens en voorrechten zien opgeluisterd welke rijkdom en aanzien kunnen verschaffen
welke hij van mij mocht beweren te kunnen vorderen en bied aan om mijn goed recht in besloten kamp vol te houden tegen hem of tegen al wie hij in zijne plaatse zenden wil
geen slechthoofd ware voor mijn madzy gevaarlijk tegen de zoodanigen zou ik haar niet waarschuwen de sperwer die den leeuwerik vervolgt is minder te vreezen dan de groene baan waar het zachte fluitje vrede roept
eens boogschutters was een monnikskleed als een omslagdoek heen geslingerd aan de voeten pronkten laarzen wier gouden sporen bij het lamplicht schitterden de hozen waren rood evenals het
een heerlijk weer zeide aylva zie de hemel strijdt met ons in een halfuur ben ik immers te stavoren ik zal mijn mantel dubbel omslaan en dan lach ik met een bui
ik ben met een weinig stroo in de schuur tevreden zeide de monnik mits mijn nicht slechts wel bezorgd zij ja ik zal haar mijn eigen bed dienen te geven maar een goed akkoord bederft geen crediet en mij dunkt dat een kleine schadeloosstelling boven den gewonen prijs
tot wederziens dan goede nachtrust en met deze woorden kloste zij de trap af en vond werkelijk bij het komen in het voorhuis dat haar tegenwoordigheid aldaar noodzakelijk vereischt werd de aanleiding van den ontstanen twist was de volgende
de fijne de listige arkel de man die zijn medemenschen slechts als poppen beschouwde bestemd om door hem met onzichtbare draden bewogen te worden was getroffen
droom ik of waak ik zeide reinout duizelend met de bewijsstukken in de hand het vertrek op en neder gaande mensch riep hij op eenmaal uit terwijl hij arkel aanstaarde
veroorloof mij u te doen opmerken zeide de abt dat noch de edele olderman noch ik noch broeder syard eenigszins de grenzen eener betamelijke welvoeglijkheid zijn te buiten
en aan het deurtje kloppen dat even vervallen als de rest slechts aan één hengsel meer vasthing onze ridder had zich intusschen in het kreupelhout verborgen ten einde te zien wat gebeuren zoude
maar toen de waardin haar over eenige nadere bijzonderheden begon te ondervragen geraakte zij al meer en meer in de war en wist zich eindelijk niet meer te redden dan door grooten vaak en vermoeidheid voor te wenden
reinout stond verzet den moord herhaalde hij wie heeft u sedert ons gesprek met de omstandigheden om t even zeide de bisschop dat alles zal zich wel ophelderen
en wanneer het pas gaf met het vernis der hoffelijkheid wist te bedekken was hij over t algemeen meer ontzien en gevreesd dan bemind
geen god verhoede de heldendaden van s bisschops leger zich zouden bepalen tot het plukken van heidebloempjes op de vlakten van drente om er kransjes van te vlechten maar zie eens heer ridder daar naderen wij den wal
en door de graven oogluikend geduld waren geworden maar hij was tevens van meening dat men niet mocht verzuimen des graven ambtenaar daarop te noodigen
er zijn zeer goede redenen waarvoor ik die kast medeneem vooreerst heeft die mij eens het leven gered toen wij door de hollandsche voorposten vloden waar mijn arme cesar bij omkwam het goede beest zooals uwe edelheid weet dat ik weet alleen dat gij een bloode
een enkele zaak ontbrak aan zijn geluk of liever belette hem een waar geluk te smaken het was het bezit eener gade zijner waardig vurig beminde hij de schoone bianca di
en wat is dan mijn misdaad geweest vroeg arkel is het mij te wijten zoo de omstandigheden hebben te zamen gewerkt om uw verblijf in dit huis te verlengen ik beken
krijn jansz haalde de schouders op en verhaalde hetgeen den lezer bekend is nopens den ongelukkigen uitslag zijner onderneming bij sint japik zeide de graaf hem halverwege in de rede vallende
maar wat betreft het ontdekken van uwe waardigheid aan dezen jongeling dit belet u zijne onvoorzichtigheid zoowel als uwe veiligheid welke groot gevaar zoude loopen indien het bekend werd dat de hoop en de lust onzer kerk onder zulk een ongewoon gewaad bedekt waren
bezorgd dat madzy in de afwezigheid van aylva zonder bescherming zoude achterblijven en wellicht ook de hinderlagen duchtende welke t zij door dezen of genen
hier geeft den ridder een zwaard een bijl wat het eerste bij de hand is en nu haastig naar beneden eer de trap afbrandt ik heb u nog juist bijtijds gehoord
welaan zeide deodaat dan moeten wij nog hooger onze fortuin beproeven en zoeken of er ook een raam in den toren is ten einde eens uit te kijken of wij hulp of verderf te wachten hebben
en sommigen zelfs riepen dat men hem het zwijgen behoorde op te leggen als zijnde hij verder gegaan dan het doel medebracht waartoe de landdag beschreven was niet dan met veel moeite gelukte het aan
kon onze goede feiko niet nalaten in spijt van zijn bezorgdheid voor de jonkvrouw telken reize het hoofd te wenden om de rijkunst van den vromen pater te bewonderen die zonder te bemerken dat men acht op hem sloeg tusschen de ooren van zijn paard voor zich neder
hebt gij invloed genoeg in friesland vroeg de stichtenaar wiens gelaat op eens een meer ernstige plooi aannam om dit te bewerkstelligen
een enkel woord zeide deze een enkel woord edele freule ik gevoel dat plaats noch gelegenheid geschikt zijn maar nood breekt wet en het is de laatste reize dat ik u met mijne toespraak lastig wezen zal
neen meisje zeide de bisschop in welk ongunstig daglicht gij mijne handelingen ook verkiest te zien mijn doel omtrent dit gewest was edel en groot
gij zijt een ezel zeide arkel wat deedt gij hem te plaswijk te brengen en kondet gij hem niet met een kluitje in t riet sturen ja wat zal ik zeggen
gij zijt hier voorwaar niet prachtig gehuisvest zeide adeelen terwijl hij de lamp op de tafel en zijn persoon op de bank nederzette ik heb meer dan het benoodigde zeide de monnik die met gekruiste armen voor hem stond mag ik weten wat u zoo onverwacht hier doet komen
die alhier hunne woning of commanderij gehad hadden doch in waren overgeplaatst naar een nieuw gebouw binnen de stad haarlem hetwelk rijkelijk door graaf willem den goeden begiftigd werd en talrijke voorrechten van hem ontving
met deze woorden gespte hij den helm des ouden krijgsmans los en toen de toeschouwers het achtbaar gelaat zagen waar aan de hitte van het gevecht de kleur der jeugd hergeven had en die lokken in t veld vergrijsd steeg de jubeltoon al hooger en hooger
dat u de nikker hale riepen de edellieden uit ongelukskind waar zal men wapenen vinden hoor hem eens balken den onbeschaamden fries
toen in den vroegen morgen een vaartuig dat het wapen van amsterdam aan den mast voerde en oogenschijnlijk een lading bier in had zich in t gezicht der zuiderhaven van stavoren vertoonde de nacht was koel geweest maar nu was de lucht spakerig
of er zullen goede stukken van achten uit uw zak moeten komen t is zeker zeide een klein in t zwart gekleed mannetje t welk zich den schijn van deftigheid wilde geven en evenals een ekster naar hen toe
juist geraden schoone jonkvrouw ik ben zweder van naaldwijk en heb de muts van den page voor den stormhoed verwisseld om de edele wapenkunst te leeren bij den braven ridder voor wiens tent wij ons thans bevinden
in t italiaansch gehouden was niet verstaande genoeg aan zijn gebaren begreep wat hij zeggen wilde en meteen haalde hij zijn zwaard half uit hoe nu weer vechten riep de waardin wij zullen vechterijen genoeg hebben als de oorlog uitberst hou uw gemak of ik
om onze akkers te verwoesten onze weiden te blakeren onze landen braak te leggen den rooden haan in onze huizen te steken en onze landgenooten in slavernij te brengen
dat het hem niet ongevallig zou wezen indien er huwelijksverbintenissen plaats grepen tusschen zijne volgers en de friesche erfdochters denkt de graaf vroeg de abt dat het in friesland aan mans ontbreekt
opgeruimd en jong zijn aan treurige herinneringen plaats te geven zoo gij wat gelieft aan te rijden ben ik daartoe bereid het zoude weinig beleefd zijn te laat op het lustslot te komen
mijn eerste gevoel vervolgde hij was gelijk gij denken kunt een gevoel van spijt en toorn tegen hem die mij zoo listig van mijn vrijheid beroofd had
welke van iemand die boven stond niet gezien kon worden maar welke deodaat van zijne plaats duidelijk bemerkte en niet ten onrechte had hem de vrees bevangen
verschilde zoo hemelsbreed van die hartelijke echt ridderlijke aansporingen waarmede zijn leermeester in de krijgskunst de edele beaumont gewoon was de jeugdige strijders aan te moedigen hij weerhield dan ook met moeite de uitdrukking van gramschap die gereed was hem te ontvallen ter beantwoording
vlucht zeide hij en meteen den teugel van haar paard grijpende zette hij het zijne in galop maar om de pijlen te vermijden volgde hij niet de groote heirbaan zelve
en van uit de deur van het voorportaal vertoonde zich tusschen een dicht ineengedrongen drom van strijdende hollanders en friezen de reusachtige gestalte van den abt van lidlum
de beide ridders verwijderden zich nu en beklommen stilzwijgend hunne rossen maar nauwelijks waren zij buiten het gezicht van het gebouw gereden toen reinout die zich tot nog toe geweld had aangedaan op eenmaal stilhield en het paard van deodaat bij de teugels
om zich met de vloot te vereenigen wij zullen hem met zijn makkers goede reis wenschen en inmiddels eens gaan zien hoe de heer van aylva bij zijn komst te stavoren de zaken gevonden had
anders beloven dan treurige eentonige dagen in verveling doorgebracht op een koude vochtige stins waar uw oog niets ontwaart dan een weide een korenveld en een meertje
gij vergeet zeide hij dat de graaf het wakkerste krijgshoofd is van zijn tijd en dat zoo zijn wapenen utrecht bemachtigen uw ontwerp in duigen ligt
die eeuwige treuzelaars mompelde de grijsaard bij zich zelven met een ontevreden hoofdschudden in mijne jeugd zoude men den tijd niet zoo onnut hebben laten voorbijloopen wanneer er een kampgevecht te zien ware
den hemel gesmeekt heb om het tijdstip nog verre te verlengen waarin gij van scheiden zoudt gewagen ja zoo t zijn kon het voor eeuwig te verschuiven
onderschepte zijns vijands bijl met de zijne zoodat de beide moordtuigen aan elkander haakten en met snelheid zijn linkerhand naar het midden van den steel brengende terwijl de rechter den greep neerwaarts drukte
de vreemdeling wilde antwoorden maar vader syard kwam hem voor deze edelman zeide hij brengt ons de wenschen en verlangens over van de utrechtsche kapittels thans mogen wij u niets meer zeggen laat ons liever eens nadenken
de hooge helmen der belegeraars in t gezicht kregen toen men op eens de arbeiders in hun werk verflauwen zag en er in de verte een gerucht ontstond dat nu de hamerslagen zoo fel niet meer vielen ook van binnen door de kloosterlingen gehoord werd
waar feiko sytsken en ettelijke dienaars bij de bierkannen vergaderd zaten en aandachtig luisterden naar de oude legende betreffende den draak van t roode klif te stavoren welke hun een leekbroeder van sint odulf verhaalde
terwijl gerrit die hoewel slechts uit honger niet achterbleef in het orberen van zijn aandeel met den waard over den prijs der granen sprak zoo juichte willem toen hij den rijken schat van kunstig gesnedene beeldjes en versierselen bezag welke de oude banken der
het bleek weldra hoe noodzakelijk de gemaakte spoed was geweest want nauwelijks waren er eenige minuten verloopen toen het huis door een aanzienlijke ruiterbende omsingeld werd
de graaf sloeg de oogen om zich heen en ontdekte kort bij hem het vaartuig waarin jan van arkel zich bevond in zijn priesterlijk gewaad half zittende en half liggende tusschen een hoop welgevulde kussens op het dek gespreid
indien de jonkvrouw zich aan mijne zwakke bescherming durft toevertrouwen zeide vader syard zal het mij wellicht gelukken haar met behulp onzer lieve vrouwe en van sint odulf mijn patroon in veiligheid te geleiden waar zij wezen moet
en wij moeten hier als bloote toeschouwers zitten zuchtte deodaat o waarom schenkt god mij de gunst niet naast mijn dappere spitsbroeders te strijden
alleen de toren stond nog in zijn geheel die zwart geblakerd van onder en met zijn door de eerste zonnestralen vergulden koepel op een afrikaanschen reus geleek wiens hoofd met een schitterenden helm versierd ware
het was een vreeselijk schouwspel die schier ongekleede friezen met hun bloote hoofden en ruige blonde lokken met de oogen fonkelende van razernij soms zonder ander wapen dan de naakte forsch gespierde armen tegen de paarden te zien opspringen zich aan de ruiters