AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de nonnen hier hebben het voorrecht bij het vallen van den avond naar dat kerkhof gedragen te mogen worden een besluit van den prefect van politie zegt het bepaald
jean valjean begreep wel de boetedoening der eersten de persoonlijke boetedoening de boetedoening voor zich zelven maar niet die der anderen die der vlekkelooze onschuldige wezens en bevend vroeg hij zich waartoe boetedoening welke boetedoening
een der treffendste is de spoedige ontkleeding en berooving der dooden na de overwinning de morgenstond die op een veldslag volgt beschijnt steeds naakte lijken
steeds was zij naakt geweest in den guren wind des ongeluks nu scheen het haar dat zij gekleed was vroeger was haar ziel koud nu was zij warm cosette had zooveel vrees niet meer voor thénardier zij was niet meer alleen er was iemand bij haar
hij heeft een heerlijken wijn van argenteuil fluisterde hij man antwoordde de andere ik moest eigenlijk geen doodgraver zijn
en langer dan een uur de pruisische generaal muffling verklaart dit zou wellington zich niet meer hebben kunnen staande houden de slag ware verloren geweest
t was wel degelijk fantines handteekening thénardier herkende haar er was niets tegen in te brengen hij gevoelde een dubbele hevige spijt vooreerst dat zijn hoop op buit verijdeld was en ten tweede van geslagen te zijn
wellington had den juni op dit terrein en voor dit tweegevecht de goede zijde napoleon de slechte het engelsche leger stond boven het fransche leger beneden
geworden dertig jaren geleden was deze wijk onder den nieuwen bouw nauwelijks meer kenbaar thans is zij geheel verdwenen
welke uit het vreeselijke vermengd met het nietige des levens bestaat en die deze soort vrouwen den naam van helleveeg heeft gegeven
en een getralied luchtgat dat buiten twee voet boven de rivier binnen zes voet boven den grond is langs den muur stroomt de rivier ter hoogte van vier voet
te zijner beschikking de rechtervleugel werd zooals charras zegt achter het centrum geschoven een groote batterij was ter plaatse waar thans het zoogenaamde museum van waterloo is achter aardzakken gemaskeerd
betreffende de ontvoering van een kind welke ontvoering zoo men zeide onder bijzondere omstandigheden in de gemeente montfermeil had plaats gehad een zeven of achtjarig meisje
en zijn om zoo te zeggen geheel frankrijk voor ons men bemint ze en herinnert ze zich zooals ze zijn zooals zij waren
t was een geliefde soms zeer dierbare stem men zag niemand men hoorde nauwelijks ademhalen het was alsof een doode uit zijn graf sprak
geen verwarmde zalen maar cellen waarin nooit werd gestookt zij sliepen niet op twee duim dikke matrassen maar op stroo
al de scholen is doorgegaan is men wijsgeer bij den handenarbeid heb ik den arm arbeid gevoegd in de straat de sèvres staat mijn schrijvers stalletje ge weet op de parapluie markt al de keukenmeiden van
gewis zou ik hem redden zoo hij een moordenaar ware ook dan moet ik hem redden wijl hij zulk een braaf man is zekerlijk maar hem in het klooster te houden dat was een andere vraag
naast deze deur zag men een mestput schoppen en spaden eenige karren een oude put met zijn hardsteenen rand en ijzeren katrol
hij had het gezicht van een bunsing en het voorkomen van een geletterde hij leek veel op de portretten van den abt delille hij stelde er een eer in tegen voerlieden te drinken niemand had hem dronken kunnen maken
men ontdekte er slechts één vensterraam of liever twee met zink beslagen vensterluiken die steeds gesloten waren de inspringende ruimte was schier geheel ingenomen door een onoogelijke groote deur samengesteld uit rechtopstaande
het oogenblik was gekomen dat de onverzettelijke hoogste rechtvaardigheid tusschenbeide kwam t is mogelijk dat de beginselen en oorzaken die op regelmatige wijze het evenwicht
aan die verscheidenheid van stroopende marketenters van welke wij gesproken hebben die door het land zwerven aan dezen verkoopende genen bestelende en met een geheel gezin man vrouw en kinderen
hield zich alsof hij deze vleiende aanmerking niet hoorde hij ontstak twee nieuwe waskaarsen die op den schoorsteen stonden een tamelijk goed vuur brandde in den haard op den schoorsteen lag onder een glazen stolp een vrouwenkapsel van zilverdraad en oranjebloesem
de strooper antwoordde niet hij hief het hoofd op op de vlakte hoorde men het gerucht van voetstappen waarschijnlijk een naderende patrouille de officier stamelde met de stem eens zieltogenden wie heeft den slag gewonnen
de meisjes zouden er alles voor gegeven alles gewaagd alles beproefd hebben om slechts een seconde den jongeling te zien en op te nemen die zoo heerlijk op de fluit speelde en zonder het te weten aller harten bewoog
inderdaad de geheimzinnige indruk dien de hand van jean valjean in het bosch van chelles op cosette teweegbracht toen hij in de duisternis de hare nam was geen begoocheling maar wezenlijkheid
geld neem uw vijffrancstukken terug ik houd onuitsprekelijk van dat kind van welk vroeg de vreemde wel van onze kleine cosette wilt ge dit niet van ons wegnemen nu ik spreek openhartig
dezen booswicht was t gelukt aan de waakzaamheid der politie te ontsnappen hij had zijn naam veranderd en was er in geslaagd zich in een onzer kleine steden in het noorden tot maire te doen benoemen
napoleon galoppeert langs de vluchtenden spreekt hun toe spoort hen aan dreigt smeekt maar al de monden die des morgens leve de keizer riepen gapen hem aan nauwelijks kent men
maar in plaats van ecce zong zij ut si sol en onderging voor deze verstrooidheid een culpa gedurende den geheelen heiligen dienst
en zich in ontelbare kleine feiten splitst die om napoleon's eigen woorden te gebruiken veeleer tot de geschiedenis der regimenten dan tot die van het leger behooren
dat een arend als dien wij kennen uit zulk een ei voortkomt is stellig onverwacht waterloo is zoo men zich op het hoogste gezichtspunt der kwestie plaatst een bedeelde anti revolutionnaire overwinning
het kind wees haar pink dat niet snijdt ja zeker mijnheer zei het kind het snijdt salade en vliegenkoppen zij kwamen aan het dorp
sedert eenigen tijd verliet boulatruelle vroegtijdig zijn arbeid bij t bepuinen en in orde houden van den weg om met zijn spade naar het bosch te gaan
en bij den viersprong staat waar beide wegen elkander kruisen t is een gebouw uit de zestiende eeuw en zoo sterk dat de kanonskogels er op afstuitten zonder het te beschadigen
naderde steelswijze den ongelukkige drukte hem een geldstuk dikwerf een zilverstuk in de hand en verwijderde zich haastig
zij waren dikwerf van rijtuig veranderd en hadden een eind weegs te voet afgelegd zij klaagde niet maar zij was vermoeid jean valjean bespeurde dit aan haar hand waaraan zij zich schier liet voorttrekken hij nam haar op zijn rug
te parijs gekomen heeft zij den krater van nabij gezien en voelde dat deze asch haar de voeten verbrandde en zij bedacht zich zij vergenoegde zich met het stamelen van een charter
toen het schokken verminderde begreep hij dat men van de straatsteenen op den zandweg namelijk uit de straat op den boulevard was gekomen
er zijn fransche namen met uitroepingsteekens blijken van toorn de muur is in opnieuw gewit de volken beleedigden er elkander op aan de deur dezer kapel werd een lijk gevonden met een bijl in de hand
deze tuin had een langwerpige oppervlakte met een rij hooge populieren aan het einde tamelijk hooge heesters in de hoeken en een schaduwlooze ruimte in het midden
de keizer had met ney geschertst die zeide wellington zal zoo dom niet zijn uwe majesteit te wachten zoo was overigens zijn gewoonte hij schertste gaarne zegt fleury de
in deze lijkkoets was een doodkist met een wit lijkkleed overdekt waarop een groot zwart kruis dat eenigszins een doode met hangende armen geleek
de schrijver van dit boek heeft met zijn eigen oogen acht uren van brussel in de abdij van villers iets uit de middeleeuwen gezien dat in ieders bereik ligt in het midden van t geen toen de kloosterhof was aan den oever
evenzeer als er gelijkenis bestond in de bespiegeling en verheerlijking van al de geheimnissen betreffende de kindsheid het leven en sterven van jezus christus en de h maagd tusschen twee zeer verschillende en soms vijandige orden
t was lichte maan twee of drie uren later had boulatruelle zijn man uit het kreupelhout zien komen die nu geen kistje maar een spade en een houweel droeg
echabeau café de particulier een kwartier voorbij deze herberg kwam hij in een klein dal waarvan het water door een boog onder den
deze reuzin was jaloersch zij meende dat deze kleine magere gele man het voorwerp der algemeene begeerlijkheid moest zijn
nam de karwats ondertusschen had de man met de bruine jas in zijn vestzakje getast zonder dat men deze beweging had opgemerkt bovendien dronken of speelden de overige reizigers kaart en letten op niets
te vijf uren zag wellington op zijn horloge en men hoorde hem deze sombere woorden mompelen blücher of de nacht
terwijl hij zich deze vragen deed raakte hij cosettes handen aan zij waren ijskoud mijn god zuchtte hij hij riep zacht cosette zij opende de oogen niet hij schudde haar zij ontwaakte niet
eensklaps voelde hij dat de doodkist werd aangevat vervolgens hoorde hij ruw over de planken strijken en hij vermoedde dat het een touw was
d'erlon stond tegenover picton reille tegenover hill achter het toppunt der a achter de vlakte van mont saint jean is het bosch van
dit rosé verlichte been dat uit de schaduw kwam trof plotseling den blik van azelma die tot eponine zeide zie eens zusje
gelukkig was de grond week en vochtig door den regen de wielen zonken er in en t ging met moeite verder fauchelevent ging weder tot den
wilde behandelen dien hij voornam den volgenden morgen op koninklijke wijze te plukken de herbergier begaf zich naar zijn kamer zijn vrouw was te bed maar sliep niet toen zij haar man hoorde komen keerde zij zich om en zeide
wat hij een oogenblik te voren op eenigen afstand achter zich had zien bewegen was ontwijfelbaar javert met zijn mannen en dezen bevonden zich waarschijnlijk reeds aan den ingang der straat
valt mij niet in de rede met de woorden dit is een denkbeeldig klooster t is voldoende dat het een mogelijk klooster zij om t in aanmerking te nemen
met het nihilisme is geen discussie mogelijk want de logische nihilist twijfelt dat zijn tegenpartij bestaat en is zelfs niet eens zeker of hij zelf wel bestaat
men leest er deze regels in t schijnt dat in een klooster te parijs een uitmuntend tuinier een heilig man genaamd fauvan is van al dien triomf drong niets tot fauchelevent in zijn huisje door
hij die tot hem sprak was een gebogen en kreupel grijsaard genoegzaam als een boer gekleed dragende aan het linkerbeen een lederen
zelfder tijd viel napoleon het centrum aan door de brigade quiot tegen la haie sainte te werpen terwijl ney met den rechtervleugel der franschen den linkervleugel der engelschen aanviel die op papelotte steunde
zeide hij tot cosette en hij haastte zich uit de straat pontoise te komen hij maakte een omweg door verscheiden straten en kwam in de poststraat in deze straat loopt eene andere uit waardoor een soort van pleintje ontstaat
hij gevoelde hierin een beschikking van hierboven den wil van een hooger wezen dan de mensch en hij verdiepte zich in gedachten
sedert eenigen tijd een zonderling geluid t was als een schel die van plaats verandert het klonk in den tuin men hoorde het duidelijk hoewel flauw het geleek den zachten klank der bellen van koeien die s nachts in de weide zijn
baring was verdreven alten was nedergesabeld verscheidene vaandels waren verloren daarbij een van de divisie alten
de portier opende ingevolge de ontvangen bevelen de kleine deur op de plaats die in den tuin uitkwam en welke men twintig jaren geleden nog van de straat in den achtermuur der plaats tegenover de koetspoort kon zien
en greep haar een oogenblik daarna zat zij weder op haar plaats bewegingloos doch zoodanig gekeerd dat de pop welke zij in haar armen hield in de schaduw was
had napoleon den rechten zin der overwinning verloren kon hij de klip niet meer erkennen den valstrik niet meer gissen den instortenden rand des afgronds niet meer onderscheiden
ieder die in een gevangenis is geweest verstaat de kunst zijn lichaam in te krimpen voor den gevangene is de ontvluchting evenals de crisis voor den zieke een redding of de dood
fauchelevent begreep dit laatste niet hij hernam laat ons gaan drinken wij moeten hier een opmerking maken hoezeer fauchelevent ook in angst was noodigde hij den ander om te drinken doch hij verklaarde zich niet omtrent het punt van betalen
zijn herbergiers theorieën schoten soms als weerlichten uit hem hij had grondregels van zijn beroep welke hij in den geest zijner vrouw prentte de plicht van den herbergier zeide hij haar eenmaal met nadruk en zachte stem
de kloosters werpen een zeer ingewikkeld vraagstuk op een kwestie van beschaving die ze verwerpt een kwestie van vrijheid die ze beschermt
toen liet zij het gebakerd sabeltje vallen dat haar slechts ten halve voldeed en liet haar oogen langzaam door de zaal gaan vrouw thénardier sprak zacht met haar man en telde geld
hij zou ze volgens de akte van beschuldiging begraven hebben op eene hem alleen bekende plek en men heeft ze niet kunnen ontdekken hoe het zij de genoemde
speelde met de pibroch onder den arm de liederen van zijn bergen terwijl men rondom hem elkander vernielde deze schotten stierven terwijl ze aan ben lothian dachten evenals de grieken met de gedachte aan argos stierven
achtste hoofdstuk het raadsel wordt duisterder het kind had haar hoofdje op een steen gelegd en was in slaap gevallen
bij nauwkeurige beschouwing viel het duidelijk in t oog dat deze deur nimmer iets anders dan de ingang tot een gering gebouw kon zijn geweest terwijl het venster zoo het in hardsteen in plaats van kalk had gezeten het raam van een hôtel had kunnen zijn
jean valjean beproefde haar te leeren lezen vaak dacht hij er aan terwijl hij het kind deed spellen dat hij in het bagno had leeren lezen met het doel om er kwaad mede te doen
deze boulatruelle was een man die door de lieden van het dorp schuins werd aangezien hij was al te onderdanig te deemoedig te gereed om voor ieder de pet af te nemen
en nog een gezichtspunt is er dat zeer in t oog moet worden gevat deze oorlog die den militairen geest neerdrukte verontwaardigde dien der democratie het was een poging tot onderwerping tot
achttiende hoofdstuk uitbreiding van het goddelijk recht einde van het dictatorschap het geheele stelsel van europa stortte in
de h maagd ging over het veld god beweenende en ontmoette den h johannes h johannes van waar komt gij ik kom van de ave salus hebt
achtste hoofdstuk het onaangename van een arme bij zich te ontvangen die misschien rijk is
ik heb u bemind zegt het lijk ik heb u beschaafd zegt het klooster hierop slechts dit antwoord voorheen
duidde door verschillende slagen een soort van klank telegraaf de handelingen van het stoffelijke leven aan die moesten verricht worden en riep des vereischt deze of gene bewoonster van het huis in het
op een slagveld zijn twee vijandelijke legers als twee worstelaars zij omvatten elkander en de een poogt den ander te doen vallen men klampt zich vast aan alles een haag is een steunpunt de hoek van een muur is een
op haar zou schelden en haar zou slaan de bekoring was echter te sterk zij naderde eindelijk en prevelde bedeesd zich tot vrouw
maar met het aanbreken van den nacht op het oogenblik dat het licht verdwijnt vooral des winters wanneer de gure avondwind den olmen hun laatste dorre bladeren
misschien beiden namelijk een dief het gelaat van thénardier vertoonde dien sprekenden plooi welke het menschelijk gezicht aanneemt wanneer het heerschend instinct er in al zijn dierlijke kracht op verschijnt
gericht naar de plek waar hij wist dat de zuster die de verzoening verrichtte in gebed was nedergebogen ook hij bad geknield voor deze zuster
het koningschap zich tegen den vooruitgang met den naam van anarchie bestempeld verzettend de theorieën van plotseling
jean valjean was reeds vergeten welk middel hij aangewend had om cosette stil te doen zijn o zeide hij zij is weg vrees niet meer
toen beproefde hij nog een wanhopige poging t is goed mijnheer zeide hij wijl gij de brenger zijt maar men moet mij alle kleinigheden betalen men is mij nog veel schuldig de man stond op en zeide
fuller hun luitenant kononel sneuvelde ney ijlde met de lanciers en de jagers van lefèbvre desnouettes toe
over de door de maan verlichte plek te zien gaan en hen de straat chemin vert st antoine te zien inslaan hij dacht aan het slop genrot dat zich daar als een
men zag in den achtersten hoek ter rechterzijde op wit satijnen kussens een breed krachtig en blozend gezicht een frisch gepoederd hoofd een fieren strengen fijnen blik den glimlach van een letterkundige
in zoodanig geval heeft de geschiedschrijver onbetwistbaar het recht tot samendringen hij kan slechts de hoofdomtrekken van den strijd geven en geen verhaler hoe nauwgezet ook kan nauwkeurig den vorm van die vreeselijke wolk bepalen welke een veldslag wordt genoemd
er zijn oogenblikken dat een eind touw een staak een boomtak het leven zelf is en t is vreeselijk om te zien dat een levend wezen het loslaat en als een rijpe vrucht neervalt
bij het springen van een bom omkeerde en zich achter napoleon trachtte te verbergen zeide domoor t is schande gij zult u in den rug laten dooden
de holle wegen worden purper en de boomen rillen er is zelfs woede in de wolken en in de duisternis verschijnen op al deze woeste hoogten
de held van den dag is de vampier van den nacht men heeft toch in allen geval wel het recht om het lijk dat ons werk is een weinig te plunderen
van tijd tot tijd wendde de man het hoofd om ten einde te zien of men hem ook volgde eensklaps ontdekte hij thénardier plotseling ging hij met cosette in dicht kreupelhout waar beiden onzichtbaar waren verduiveld dacht
eensklaps slaakte de menigte een luiden kreet de tuchteling was in zee gevallen een gevaarlijke val het fregat de algesiras
en die men noemde den bedelaar die aalmoezen geeft deze persoon was zoo men zeide een rentenier wiens eigenlijken naam niemand kende en die alleen met een achtjarig meisje woonde dat zelf niets wist dan dat zij van montfermeil kwam
maar na acht jaren rust verouderd somber en met de witte kokarde de driekleurige vlag in den vreemde door een heldhaftig hoopje franschen opgestoken zooals dertig jaren vroeger de witte vlag te coblentz werd gedaan
lodewijk xviii kwam te parijs terug de rondedansen van den juli wischten de geestdrift van den maart uit de korsikaan werd de tegenstelling van den béarner de vlag van den koepel der tuilerieën werd wit
het ideaal het volstrekte het volmaakte het oneindige zijn alle woorden van dezelfde beteekenis
de meisjes zijn tegenwoordig z azelma luisterde met bewondering naar eponine ondertusschen zongen de drinkers een vuil lied en lachten daarbij dat de zoldering dreunde
tengevolge dezer averij was de orion naar toulon teruggekeerd het schip lag bij het arsenaal vertuid het was nog gewapend en men was bezig het te herstellen
toen hij in zijn vaderland was en dat niet alles is verdwenen zoo lang men zich in zijn geboorteland beweegt verbeeldt men zich dat ons de straten onverschillig zijn
uit zijn gezichtspunt is het mogelijk dat hij voor zich zelven niets anders zij dan een begrip van zijn geest intusschen ziet hij niet dat hij al het door hem geloochende in zijn geheel toestaat alleen door het woord geest te noemen
medardus die het dichtst bij was zoo hij cosette niet medenam bleef zij bij de oude vrouw maar t was een vreugd voor t kind met den goeden man uit te gaan zij gaf zelfs hieraan de voorkeur boven het bekoorlijk onderhoud met kaatje
en het haren kleed wier borsten door het teenen vlechtwerk plat zijn gedrukt wier knieën door het gebed ontveld zijn vrouwen die zich echtgenooten wanen spoken die serafijnen meenen te zijn
t is waar dat toen ze ziek was ik meer dan vierhonderd francs aan artsenijen betaald heb maar men moet iets voor den lieven god doen zij heeft noch vader noch moeder ik heb haar grootgebracht ik heb brood voor mij en voor haar kortom
met zijn gebouwen en aanhoorigheden vertoont op de kaart een onregelmatigen rechthoek waarvan één der hoeken is ingedrukt aan dien hoek bevindt zich de zuidelijke poort die door den muur wordt beschermd welke haar geheel bestrijkt
maar de wegen waren onbruikbaar en zijn divisiën bleven in de modder steken de kanonnen zonken er tot aan de assen in bovendien had men de dyle over de smalle brug van wavre moeten passeeren
vijfde hoofdstuk t geen bij gasverlichting onmogelijk zou zijn in dit oogenblik werd een dof
liefdegoodjes voorstellende die door apothekersknechts gewapend met groote klisteerspuiten vervolgd wegvliegen de vervolgers in de koddigste en grappigste houdingen
evenals den eersten keer antwoordde jean valjean onmogelijk fauchelevent meer tot zich zelven dan tot jean valjean sprekende
van het getal en den duur harer gebeden kunnen wij geen beter denkbeeld geven dan door de aanhaling dezer naïeve woorden van een harer
later wanneer wij er niet meer zijn zien wij dat deze straten ons dierbaar zijn dat wij deze daken deze vensters en deze muren missen dat ons deze muren noodzakelijk deze boomen ons dierbaar zijn
had zich bescheidenlijk verwijderd zonder goeden nacht te durven zeggen daar hij iemand niet met oneerbiedige gemeenzaamheid
van den h bernardus citeaux dagteekent van den h robertus in abt van molesme in de diocees van
in slaap te sussen te schommelen zich te verbeelden dat iets iemand is hierin ligt de geheele toekomst der vrouw al droomende en koutende kleertjes en hoedjes makende wordt het kind een meisje
onze eeuw verheft zich op de ontwikkeling van den geest en engeland en duitschland prijken in heerlijken glans op dit veld zij zijn majestueus wijl zij denken
frankrijk dat el rey neto hersteld had in spanje kon daar ook den absoluten koning herstellen zij vervielen in die jammerlijke dwaling dat ze de gehoorzaamheid van den soldaat voor de toestemming der natie hielden
derde hoofdstuk op welke voorwaarden men het verleden kan eerbiedigen het kloosterwezen zooals dat in spanje bestond
jean valjean ontdekte den grond eerst zeer diep onder hem hij was op het schuine dak gekomen en had den rand van den muur nog niet losgelaten toen een luid gerucht de komst der patrouille aankondigde
spraken zacht leefden wel niet in schande maar bespot door de wereld heur rug werd niet door den stok gekwetst maar heur schouders door de geeselkoord gestriemd
dat deze monsterachtige kanonnen een jammerend maar vruchteloos gebrul slaken t welk de orkaan in de lucht en den nacht wegvoert dat al deze macht al deze majesteit in een hoogere macht en majesteit verdwijnen
een filousophe zulke samenvoegingen bestaan men weet dat hij beweerde gediend te hebben hij verhaalde met eenigen bluf
hoe laat komt de lijkkoets morgen om de doodkist te halen tegen drie uren s namiddags voor het donker wordt moet de begrafenis op het kerkhof vaugirard afgeloopen zijn t is tamelijk ver van hier
wat z gezegd was moest gebeuren de vrouw sprak er niet verder over zij bracht de tafels in orde de man ging heen en weder door de kamer na eenige oogenblikken zeide hij
de man vroeg op een gedwongen onverschilligen toon doch die echter op eene zonderlinge wijze beefde wie is dat vrouw
tezelfder tijd bukte hij en scheen een oogenblik op den vloer te zoeken juist hier heb ik t hernam hij zich oprichtende en hij reikte het geldstuk aan vrouw thénardier ja dat is het zeide zij
en hij had willen wachten totdat de bespannen batterijen ongehinderd konden rijden en galoppeeren daarvoor moest de zon te voorschijn komen en den grond drogen
zooals fauchelevent had gezegd uit den hemel was gevallen hij was over den muur geklommen die den hoek der straat polonceau vormt
dit alles zijn schetsen maar geen krijgskundige aanwijzingen iets voor salvator rosa maar niet voor gribeauval
t is danton die zich te arcis sur aube aan den slaap overgeeft hoe t zij toen javert ontdekte dat
uit een zuiver wijsgeerig oogpunt de kloosterlijke samenleving mits zij volkomen vrijwillig gekozen wordt steeds met een gevoel van belangstelling en in sommige opzichten van eerbied
deze beleediging het allerheiligste sacrament des altaars gedaan hoewel slechts voorbijgaand konden haar heilige zielen niet vergeten en zij meenden dat ze niet hersteld kon worden dan door een eeuwigdurende aanbidding in een
in de eerste was men slechts door ketens geboeid in de andere was men door zijn geloof geboeid wat verheft zich uit de eerste een oneindige vervloeking
hij liet hem hier een oogenblik rusten om hem zijn krachten te doen hernemen vervolgens nam hij hem in zijn armen en droeg hem over de ra tot aan het ezelshoofd en van daar in de mars waar hij hem in de handen zijner kameraden gaf
de lijkkoets staat stil de dragers slaan een touw om uw doodkist en laten u zakken de priester doet de gebeden maakt het kruisteeken sproeit wijwater en gaat heen
onder zoovelen wier zedenleer genieten heet en die zich slechts met het kortstondige wanstaltige stoffelijke bezighouden schijnt ons ieder eerwaardig die zich zelven verbant dit klooster is een verloochening
in een kreupel karretje de marcheerende troepen volgende met het instinct zich steeds bij het overwinnend leger te houden na dezen veldtocht had hij zooals hij zeide iets overgespaard en was te montfermeil een herberg begonnen
t is den juli door den sten maart aangevallen t is de wapenkreet
zich toen tot cosette wendende thans behoort uw werk mij speel nu mijn kind de voerman was zoo getroffen door het vijffrancstuk dat hij zijn glas neerzette en nader kwam
wat de wijze van bidden betreft iedere wijze is goed zoo zij slechts oprecht zij men draaie het boek om en is toch in het oneindige
de eene dier gevels wierp zijn schaduw op den anderen die op den tuin terugviel als een groot zwart laken men zag geen andere huizen de achtergrond van den tuin verloor zich in nevel en duisternis
het lot vereenigde en verbond met zijn onweerstaanbare macht deze twee ontwortelde levens die hoe verschillend in ouderdom elkander in droefheid zoo zeer geleken
vrouw thénardier was als verbijsterd door de verrassende spranken van haars mans schitterenden geest zij gevoelde dat de groote acteur thans ten tooneele trad zij antwoordde niet en ging heen
eenige toevalligheden daargelaten gelukte deze aanval papelotte werd genomen la haie sainte werd bemachtigd hier verdient het volgende opmerking bij de engelsche infanterie voornamelijk bij de brigade van kempt waren veel rekruten
één aan het voeteneinde twee aan t hoofdeinde de maagd maria in het midden die tot mij zeide dat ik te bed moest gaan en niets vreezen
ieder bataljon der garde werd bij deze laatste worsteling door een generaal gecommandeerd daar waren friant michel roguet harlet
na een driehonderd schreden te hebben gedaan kwam hij ter plaatse waar de straat zich in twee straten vertakte de eene rechts de andere links
en onnoozelheid aan ik moet u zeggen mijnheer dat ik dit kind onuitsprekelijk liefheb de vreemdeling zag hem strak aan welk kind vroeg hij t is zonderling hoe men zich aan iets hechten kan vervolgde thénardier wat is
en op vele duistere zaken hem betreffende het scherpe oog der justitie te trekken vr alles willen de uilen niet dat men hen in t licht brenge
onder dit cijfer zijn waarschijnlijk al de andere lijken begrepen welke den dag na het gevecht in den poel geworpen werden vr dat napoleon deze charge der kurassiers van milhaud beval had hij het terrein opgenomen
hij had evenwel gemeend dat het waarschijnlijk de schop en het houweel van den ouden six fours den waterdrager waren en hij had er niet verder over gedacht maar des avonds van denzelfden dag zou hij zelf
t was snel maar majestueus deze jichtige koning had smaak in hard rijden daar hij niet kon gaan wilde hij vliegen deze voetelooze liet zich gaarne door den bliksem trekken
aangezien dit verricht wordt voor een paal waarop een waskaars brandt zegt men eveneens aan den paal zijn als om verzoening bidden
de deur de vloer is verbrand maar de houten christus is niet verbrand het vuur heeft zijn voeten verzengd welker verkoolde stompen men nog ziet maar daarbij bleef het
in de andere eeuwigdurendheid in t ver verschiet der toekomst geen andere hoop dan dat schijnsel van vrijheid t welk de menschen den dood noemen
t zijn geen vijanden t zijn tegenstrijdigheden god die tegenstellingen bemint heeft nooit opmerkelijker contrast en buitengewoner samentreffing geschapen
hooge muren behoedden voor iedere verstrooidheid de geheimzinnige sultane die den gekruisigde tot sultan had een blik naar buiten was een ontrouw het in pace verving den lederen zak
men zag hem waggelen de menigte op de kade van het arsenaal verzameld slaakte een kreet het hoofd sleepte het lichaam mede de man draaide om de ra met de handen naar den afgrond gekeerd hij greep in zijn val
en ijzingwekkender gezien had dan deze raadselachtige gestalte in dit sombere oord en in deze nachtelijke duisternis
de lantaarn in de blinde steeg genrot brandde mitsdien evenmin als de andere en men kon er voorbij gaan zonder op te merken dat zij niet als gewoonlijk hing het nachtelijk uur de duisternis de onrust van
vormden van omstreeks anderhalven duim de groene bloempjes op het geel papier omgaven rustig en geregeld deze ijzeren tralies
volgt den dwingeland t is een ramp voor een mensch een duisternis achter te laten die zijn gestalte heeft
dit verraderlijk werk schoon door den oorlog gewettigd die krijgslisten toelaat was zoo goed uitgevoerd dat haxo die des ochtends te negen uren door den keizer werd gelast de vijandelijke batterijen te gaan verkennen
en waarvan de wegwerker waarschijnlijk half en half het geheim had ontdekt de meest belangstellenden waren de schoolmeester en de
in oogenschouw niets ziet nauwkeuriger dan een nedergeslagen oog daarop vroeg zij hem zijt gij de broeder ja eerwaardige moeder antwoordde fauchelevent hoe heet gij fauchelevent antwoordde
hen begroeten wij als wijsgeeren hoewel wij onverbiddelijk hun filosofie veroordeelen verder t is verwonderlijk hoe gemakkelijk men zich met woorden kan tevreden stellen
men onderscheidde echter onduidelijk muren als van andere tuinen en de lage daken der straat polonceau men kon zich niets somberder en eenzamer voorstellen dan dezen tuin
ik ben aan t kind gehecht ge begrijpt men kan zich ergens aan hechten ik ben een eenvoudige goede kerel ik redeneer niet en houd van de kleine mijn vrouw is driftig maar houdt ook van haar t is als ware het ons kind ik moet haar in huis
intusschen werd de ongelukkige matroos vermoeid men kon zijn doodsangst wel niet op zijn gezicht zien doch aan al zijn leden bespeurde men
tiende hoofdstuk waarin verhaald wordt hoe javert niets ontdekt de gebeurtenissen waarvan wij om zoo te spreken de rugzijde hebben gezien hadden zich op de eenvoudigste wijze toegedragen toen jean
hieruit volgt een juister maatstaf voor de waardeering des volks het verwoeste babylon verlaagt alexander het geketende rome verlaagt cesar het vernielde jeruzalem verlaagt titus de
een lindeboom verhief zijn takken over het inspringend vak en aan den kant der straat polonceau was de muur met klimop overdekt
dan dacht hij er over na dat twee huizen gods hem na elkander in de twee gewichtigste omstandigheden zijns levens hadden opgenomen
opnieuw waren alle harten in angst de man was niet weer boven water gekomen hij was in de zee gevallen zonder een rimpel achter te laten als ware hij in een ton olie gevallen
jean valjean bevond zich in een soort van zeer grooten tuin die een zonderling aanzien had een dier sombere tuinen welke bestemd schijnen om alleen des winters en bij den nacht gezien te worden
men wist nopens haar niets anders dan dat zij krankzinnig was en in de wereld voor dood werd gehouden men zeide dat onder deze geschiedenis geldelijke beschikkingen waren verborgen die voor een zeer aanzienlijk huwelijk noodig waren geweest
hier en daar hadden de engelschen in de doornhagen die de vlakte omgeven schietgaten gesneden tusschen de takken den mond van een kanon geplaatst en van het kreupelhout verschansingen gemaakt hun artillerie lag achter het struikgewas in
mont saint jean naar braine lalleud kruist een marketenterskarretje hebben bespeurd met een kap van geteerd twijgwerk en bespannen met een hongerigen knol
deze verhalen schijnen tot een anderen tijd te behooren iets dat hieraan gelijkt komt in de oude heldendichten voor die van manpaarden de oude centauren gewagen
foy valt te hougomont en herrijst op de tribune zoo handelt de vooruitgang er zijn geen slechte werktuigen voor dezen arbeider
men plunderde evenwel in den nacht van den op den juni de dooden wellington was streng hij beval ieder die op heeter daad betrapt werd dood te schieten
de natuur een verschil van vijftig jaren hadden tusschen jean valjean en cosette een diepe verwijdering gevormd het lot vulde deze klove aan
engeland deed hem door hudson lowe bewaken en frankrijk hem door montchenu bespieden het kruisen zijner armen wekte de bekommering der tronen
en in deze zoo overeenkomende en zoo verschillende plaatsen volbrachten deze beide zoo verschillende soorten van wezens hetzelfde werk boetedoening
verklaard en tot de straffe des doods veroordeeld de misdadiger had geweigerd zich in cassatie te voorzien de koning heeft in zijn onuitputtelijke goedertierenheid zich verwaardigd zijn straf te verzachten
och madame laat haar spelen van ieder reiziger die voor zijn avondmaal een schijf lamsbout gegeten twee flesschen wijn gedronken en niet het voorkomen van een armen drommel gehad had zou zulk een wensch een bevel zijn geweest
mijn vader was portier in het prytanée hij bestemde mij voor de letterkunde maar hij had rampen hij verloor op de beurs en ik moest er van afzien om auteur te worden ik ben evenwel nog openbaar schrijver
en was veeleer een benedictijn dan een benedictijnerin de onder priorin moeder cineres was een oude spaansche half blinde non de voornaamste kapittelmoeders waren moeder st honorine
dat deze vensters deze daken en deze deuren ons niet aangaan dat deze muren ons vreemd dat deze boomen niets meer dan andere zijn
die vijftig jaren geleden het klooster van klein picpus betrokken zingen haar getijden naar een ernstige melodie een zuivere kerkmelodie en steeds met volle stem zoolang de dienst duurt
een stem in zijn binnenste antwoordde de verhevenste edelmoedigheid des menschen de boetedoening voor anderen hier blijven alle persoonlijke theorieën ter zijde gesteld wij verhalen slechts wij plaatsen ons op het gezichtspunt van jean
hij wandelde tusschen twee rijen boomen over een breeden straatweg die zich over heuvelen kronkelt welke achtereenvolgens den weg doen rijzen en dalen en als ontzaglijke golven vormen hij was reeds
vierde hoofdstuk het rondtasten der vlucht om het volgende te begrijpen moet men zich een duidelijk denkbeeld vormen van de
en de zinnelooze weder een lijk geworden deze twee woorden brachten intusschen in het klooster al de tongen in beweging welke dingen hoeveel onthullingen lagen er niet
in tegenspraak was geweest een overigens schier onmogelijke veronderstelling zou zij haar man nooit openlijk ongelijk geven waarin t ook wezen mocht
en zich prenard nemer te heeten zoodat de tweede naam niet veel minder stof tot spotternij gaf dan de eerste volgens de plaatselijke overlevering nu was deze meester
buiten de openbare biecht voor welke men alle eenigszins grove misslagen bespaart hebben zij voor haar dagelijksche zonden wat zij het culpa noemen
al het gras werd met bloed bevochtigd een bataljon nassauers van zevenhonderd man werd er vernield aan de buitenzijde is de muur waartegen de twee batterijen van kellermann werden gericht als geheel afgeknaagd
t is een onverbiddelijke last die voor weinigen of velen dezelfde blijft hij drukte hij verplet ook stierven de nonnen tijdens de schrijver van dit boek nog te parijs woonde stierven er twee
zoo het in den nacht van op juni niet geregend had zou europa's toekomst geheel anders zijn geweest
de bedelaar zag op en zeide met jammerlijke stem ik dank u mijn goede heer t was wel de oude bedelaar jean valjean voelde zich volkomen gerustgesteld hij glimlachte
negende hoofdstuk thénardier aan t werk den volgenden morgen ten minste twee uur vr het dag was zat
zeventiende hoofdstuk moet men waterloo goedvinden er bestaat een zeer achtenswaardige vrijzinnige school die waterloo niet haat wij behooren er niet toe voor ons is waterloo slechts de vervalschte dagteekening der vrijheid
maar wellington riep staat garden en mikt juist het roode regiment der engelsche garde dat achter de hagen lag richtte zich op een hageljacht van kogels doorschoot het driekleurig vaandel dat om onze arenden
de geheele slag gold den strijd om deze vlakte de vleugels van beide legers breidden zich rechts en links uit langs de wegen van genappe en
van de twaalfhonderd paarden waren zeshonderd overgebleven van de drie luitenant kolonels lagen twee ter aarde hamilton gekwetst mater gesneuveld ponsonby was gevallen van zeven lanssteken
de non aan den paal zou zelfs zoo de bliksem achter haar neerviel het hoofd niet wenden bovendien is er immer een non geknield voor het h sacrament zij blijft er een uur en wordt afgelost gelijk een op schildwacht staand soldaat
naar den afgrond en het onbekende strevende met het oog op de strakke duisternis gericht geknield bewogen verstommend bevend en in sommige oogenblikken door de diepe ademtocht der eeuwigheid opgeheven
t was wat gebeurde er vervolgens t was insgelijks hier dat deze opmerking werd gemaakt op den eenigszins vratigen papegaai van een der pensionnairen
op den dag harer gelofte kleedt men de novice in haar fraaisten opschik kroont haar met witte rozen glanst en krult haar t haar dan knielt zij men spreidt over haar een grooten zwarten sluier en zingt de getijden der overledenen
dienzelfden kerstavond zaten verscheidene mannen voerlieden en marskramers in de gelagkamer der herberg van thénardier om een tafel met vier of vijf kaarsen te drinken
de overwinning werd door de vermoording der verwonnenen voltooid laten wij straffen wijl wij de geschiedenis zijn de oude
de voetstappen van hinkenden zijn gelijk aan de lonken van éénoogigen zij bereiken niet spoedig het doel fauchelevent was daarbij in groote verlegenheid het duurde langer dan een kwartier eer hij aan zijn huisje in den tuin was cosette was wakker
men heeft een zeer gemakkelijke maar zonderlinge wijze in de mode gebracht om de openbaringen der geschiedenis van de hand te zetten de verklaringen der wijsgeeren te verminken en alle hinderlijke feiten en sombere kwestiën te ontgaan
zoo en gene een krekel en zij een rups zoo waarlijk en wat zijt gij ik ben een duizendbeen monseigneur
en straatslijpers om naar de orion te kijken sinds lang was de orion een uitgediend schip op zijn vorige tochten hadden zich dikke schelplagen aan zijn kiel gehecht zoodat het de helft van zijn snelheid had verloren
miromesnil zegelbewaarder onder lodewijk xvi en van een presidentsvrouw duplat met wie zij goed bekend was geweest
men hield hem overigens voor dood en dit vermeerderde de duisternis die zich om hem gevormd had te parijs kwam een der dagbladen in zijn handen die van het feit melding maakten
wanneer een ontzaggelijke kracht zich ontwikkelt om in een ontzaggelijke zwakheid onder te gaan trekt dit de aandacht des menschen daardoor worden in de zeehavens de
de gebouwen der hoeve begrenzen de plaats ten zuiden een stuk van de noordpoort die door de franschen werd opengebroken hangt nog aan den muur t zijn vier planken op twee dwarshouten gespijkerd die de verwoestingen van den aanval nog doen zien
en waarmede de kerk eertijds frankrijk bedeelde en nog tegenwoordig spanje en italië zoo mild beschenkt haar bid uren in de kapel zijn eindeloos
met een bos hooi dicht gestopt in een hoek op den grond een oud gebroken vensterraam bij het altaar is een houten beeld van st anna uit de vijftiende eeuw
te ecouen maakte men bij de processie van het h sacrament onderscheid tusschen de maagden en de bloemenmeisjes er waren ook troonhemelen en wierookvaten namelijk zij die de koorden van den troonhemel droegen en zij die het h sacrament
waarschijnlijk om dien hoek voor de onreinheden van sommige voorbijgangers te beveiligen deze voorzorg om de hoeken dicht te metselen is zeer algemeen in parijs
hij had in die stad een vrij aanzienlijk handelshuis gevestigd maar ten laatste is hij ontmaskerd en in hechtenis genomen dank zij den onvermoeiden ijver van het openbaar ministerie
de slag trof inderdaad ge hebt gelijk zeide hij ik ben een ezel geef mijn hoed hij vouwde de drie bankbriefjes samen stak ze in zijn zak en verwijderde zich haastig
sinds eeuwen tot op het gebeente afgeknaagd en eerst nu in den tijd dien wij beleven begint de genezing dier volken dank zij de heilzame en krachtige gezondheidsleer van
deze oude vrouw had de kachel aangelegd en alles gereed gemaakt op den avond hunner komst weken verliepen beide wezens leidden in dit ellendig verblijf een gelukkig leven
t is grootsch als leibnitz bidt t is schoon als voltaire aanbidt deo exerit
na eenige minuten het rijtuig naar lagny voortreed ontmoette t hem niet in de groote straat van chelles de koetsier zeide tot de reizigers in t rijtuig
thénardier verscheen weder onmiddellijk achter hem bleef in de half open deur staan en was alleen zichtbaar voor zijn vrouw de bruine man had zijn stok en zijn pakje in de hand zoo vroeg bij de hand zei vrouw thénardier gaat mijnheer ons reeds verlaten
waterloo heeft niets gedaan en bleef een half uur van t slagveld mont saint jean werd gebombardeerd hougomont werd verbrand papelotte werd verbrand plancenoit werd verbrand la haie sainte werd stormenderhand ingenomen
geen militaire gevaren en toch ontploffingen mogelijk evenals in elke mijn die verrast en genomen wordt weinig bloed vergoten weinig eer verworven schande voor eenigen
en door een gelukkig toeval als wij t zoo mogen noemen hadden de dooden een boog boven hem gevormd die hem voor verplettering behoed had zijn oogen waren dicht hij droeg op zijn kuras het zilveren kruis van het legioen van eer
alleen in den zuidermuur zijn schietgaten de hoofdaanval had van dien kant plaats deze muur is van buiten achter een hooge levende haag verborgen
hij nam dus het besluit om zich voor madeleine op te offeren wij hebben hem een armen picardischen boer genoemd deze benaming is juist maar onvolledig
t schijnt zonderling wanneer men aan den onbepaalden duur van gestorven dingen en van menschelijke heerschappij door inbalseming gelooft wanneer men de bouwvallige leerstukken herstelt de straalkransen opnieuw
zes en vijf verkondigde den aanvang der school vier en vier was voor mevrouw de genlis voor wie men den klank van het bekken dikwijls hoorde
te schönbrunn was een kleine schim van vier jaren men was een oproerling zoo men hem koning van rome noemde en al deze dingen zijn geschied en deze koningen hebben hun tronen hernomen en de meester van europa is in een kooi gezet
t is overeengekomen vader fauchelevent alles zal goed gaan zoo er niets tusschenbeide komt dacht fauchelevent het zou anders vreeselijk kunnen worden
te spreken te denken te hopen te beminnen een moeder een gade kinderen te hebben het licht te zien en eensklaps in den tijd van een kreet in minder dan een minuut in een afgrond te verzinken
in sterrenlooze duisternis of wanneer de maan en de wind de wolken scheuren werd deze boulevard zelfs vreeselijk de donkere lijnen drongen in de duisternis
hij had het voorkomen van een mislukten dokter die doodgraver was geworden fauchelevent begon luide te lachen wat rare dingen gebeuren er vader mestienne dood de oude mestienne dood leve
wee hem die dan onder zijne woede kwam buiten zijn overige hoedanigheden was thénardier oplettend en scherpzinnig naar gelegenheid stil of praatachtig doch altijd met groote
er waren geen weifelenden noch versaagden de soldaat van dezen troep was evenzeer een held als de generaal geen man onttrok zich aan dezen verheven zelfmoord
wijl t hem behaagt gij wilt dat het meisje werkt hij wil dat ze speelt hij is in zijn recht een reiziger doet wat hij wil zoo hij betaalt
het veld van waterloo heeft thans de kalmte welke aan de aarde als de rustige voedster van den mensch behoort en het gelijkt op alle vlakten
een ontzinde menigte vult de wegen de paden de bruggen de dalen de heuvelen de valleien de bosschen waar deze veertig duizend menschen elkander verdringen en belemmeren
den bedelaar aanstarende die zijn hoofd weder gebogen had en niet meer scheen te weten dat hij er nog was een instinct misschien het geheimzinnige instinct van zelfbehoud weerhield jean valjean in dit oogenblik een woord te spreken
eensklaps hield de lijkkoets stil zij was voor het hek gekomen het verlofbiljet om te mogen begraven moest vertoond worden
in dit tijdperk waarin waterloo slechts een wapengekletter is heeft duitschland goethe boven blücher engeland byron
fauchelevent hernam voor den dui vekater hoe zult ge er uit komen want morgen moet alles afgedaan zijn
de non was de odaliske de priester de gesnedene de vurigste werden in den droom uitverkoren en bezaten christus des nachts daalde de fraaie naakte jonge man van het kruis en werd de verrukking
de maan verlichtte valjeans ontsteld gelaat mijn hemel zijt gij t mijnheer madeleine zei de man bij dezen naam
jean valjean ontving den sou en boog diep ook gebeurde het soms dat hij een arme ontmoette die zijn milddadigheid inriep dan schouwde hij rond of iemand hem ook zag
uit het gezichtspunt der geschiedenis der rede en der waarheid is het kloosterleven verwerpelijk de kloosters zoo zij bij een natie te talrijk zijn zijn als knoopen die den band der samenleving belemmeren
achteraan ging een oud hinkend man in arbeidskleeding de stoet richtte zich naar het kerkhof vaugirard men zag uit den zak van laatstgenoemden man den steel van een hamer een beitel en een nijptang steken
de weldenkende fronst de wenkbrauwen maar glimlacht niet boosaardig wij begrijpen den tegenstand niet de
een lot door europa gewonnen door frankrijk betaald t was nauwelijks der moeite waard hiervoor een leeuw te plaatsen waterloo is overigens de vreemdste ontmoeting die in de geschiedenis voorkomt napoleon en
deze orde was geheel verschillend van die der benedictijner nonnen van citeaux zij stonden onder de abdij van saint germain des prés gelijk de dames van het heilig hart onder den generaal der jezuieten en de zusteren van barmhartigheid onder den generaal
zij vergisten zich in die mate dat ze onnoozel genoeg in hun staatsinstelling als krachtselement opnamen de onberekenbare verzwakking van een misdaad
en waarmede hij zich gestadig het hoofd brak was hoe madeleine met het meisje hier gekomen was zij waren er fauchelevent zag voelde sprak hen en kon het toch niet gelooven
zij is gemaakt ge zijt een buitenman ik ben parijzenaar men kent elkander niet zoolang men niet samen gedronken heeft die zijn glas ledigt stort zijn hart uit kom met mij drinken dat weigert men niet eerst het werk
ik bootste het kanongebulder na en riep bom bom zooals gezegd is voerde een deur links op de plaats naar den boomgaard
t is twee sous zei de invalide op de brug ge draagt een kind dat gaan kan gij moet voor twee betalen hij betaalde ontevreden dat zijn voorbijgaan tot een opmerking aanleiding had gegeven een vlucht moet een gladde doorsluiping zijn
t waren de forsche omtrekken van javert jean valjean zou hem gaarne door zijn venster op den boulevard hebben nagezien maar hij zou dan het raam hebben moeten openen en dit durfde hij niet
ten tweede wijl het vatten van een ouden gevluchten galeislaaf dien men dood waande van een veroordeelde wien de gerechtsstukken vroeger
en een van het bataljon lunenburg dat door een prins van het geslacht van tweebruggen gedragen was de grijze schotten bestonden niet meer
klooster bovenal het vrouwenklooster want in onze maatschappij lijdt de vrouw het meest en in de ballingschap des kloosters ligt een protest onbetwistbaar iets majestueus
in het midden van den tuin stond op een heuveltje een fraaie scherpe kegelvormige denneboom van welken als uit een middelpunt vier breede paden liepen
kwam vernam hij deze geschiedenis de grootvader deed jean valjean verdwijnen evenwel deed javert aan thénardier eenige vragen als om zijn geschiedenis te peilen wie was deze grootvader en hoe heette hij
en met hem de dood zij verwachtten die dubbele duisternis en lieten zich er onverschrokken door omvangen ieder regiment van de andere gescheiden en niet meer aan t leger verbonden dat aan alle zijden gebroken was sneefde voor eigen rekening
een kinderstem zeide de profundis de plechtige stem hernam requiem aeternam dona ei domine de kinderstem antwoordde et
t was een plaats van boetedoening en niet van straf en echter was zij nog strenger somberder en onmeedoogender dan de andere deze maagden werden zwaarder verdrukt dan tuchtelingen een kille gure wind welke zijn jeugd had verstijfd