AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Zulke geheime samenspraken van den geneesheer met zich zelven zijn een slecht teeken voor den lijder
Ga uw Heer oprapen, zeide Bos, terugkeerende, tegen Pieter: of ik zal u denzelfden weg wijzen.
Pieter, hoewel anders een onbeschofte, ruwe kerel, en voor geen kleintje vervaard, scheen echter ongenegen een nieuw bewijs uit te lokken van de kracht des forschgespierden mans, die voor hem stond, en begaf zich, zonder een tweede bevel af te wachten, naar beneden
Er werden toebereidselen gemaakt om het aanstaande bal in Minervahuize zoo luisterrtjkte doen zijn als het nog nimmer was geweest.
De grootste kamer van het huis werd fraai versierd, met blauwe
Om zich heen had Othomar niet gezien het leven der zinnen.
Aan de universiteit te Altara, waar hij gestudeerd had, had hij zich niet dan officieel gemengd in de genoegens der studenten
Mijne vrouw, door jaloezij gedreven, vatte een' grooten haat op tegen moeder en kind, doch wist dezen onedelen hartstogt zoo goed te verbergen, dat ik daarvan niets ontdekte, dan toen het reeds te laat was
Toen zij dat verricht had, nam zij hare vorige houding weder aan.
Ik keurde dat denkbeeld goed, zei Bradley, terwijl zijn onrustig oog naar de pop zwierf en daar onwillekeurig langer bleef rusten dan het op Lize gedaan had
Voor beide vrouwen was dit samenzijn een weldaad.
Marie, die nooit klaagde over haar man, beschuldigde de 'omstandigheden' van al haar teleurstellingen in het leven;
haar vriendin, had maar één schuldige aan te klagen: van Olm
Kom, mijn beste man, zei juffrouw Gamp, op een tegelijk kalmeerenden en aanmoedigenden toon.
Ga nu mee naar uw kamer, mijnheertje, en ga een beetje in bed liggen
Hij zond zijn arbeiders om klaver te maaien met bevel de weinige geschikte van onkruid niet vrije desjatinen uit te zoeken en deze voor den hooibouw te
En in het wereldsche gedrang der groote steden, voelde hij zich eenzaam, als in de matelooze leêgte van woestijnen, opgesloten in zijn eigen smart, die iederen dag meer schrijnde
Zoo deze moeder na verloop van drie jaren te Montfermeil ware teruggekeerd, zou zij haar kind niet herkend hebben.
Cosette, bij haar komst in dat huis zoo lief en frisch, was nu mager en bleek
Het was alsof ze feestvierde op den bodem van een diepen put, waaruit nooit iemand verlost werd.
Soms dacht zij, dat dit op de hel leek, waar de verdoemden het laatste oordeel afwachten en zich verdooven door feestgedruisch in kunstlicht, daar Gods zon hun niet meer gegund is
Ik ben, zegt mylady van haar venster, zacht maar op een beslissenden toon, niet voornemens om haar weg te doen.
— Dat was ook mijne meening niet, antwoordt Sir Leicester, en het verheugt mij u dit te hooren zeggen.
prijsgeven, om alle krachten aan de goede aan te wenden.
Het werk werd met meer ijver nog dan te voren hervat, en de maatschappijen uit den omtrek zonden om strijd hun beste werklieden naar de Truyère.
ZIJ spreken Hollandsch en Maleisch er tusschen, en dan herkent hij ook baboe's stem.
En hij wil een gil stooten van angst, maar van angst kan hij niet.
Nu gij er zijt, zullen we niet wachten tot den middag, sprak Geszler zijn' zoogenaamden vriend toe.
Hebt gij op uw' tocht van den Sarnenstein geen gewapend volk gezien
een geruite mantel haar geheele gestalte bedekte en zij bovendien op dit tijdstip in diepe rust verzonken was.
evens haar zat een man met een lakensche pet op en met een geweldig dom gezicht onder die pet, dat bestendig strak voor zich keek
schrikte voor den wilden opslag van deszelfs oogen, en zoodra het dag geworden was, deed hij Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager op nieuw den Geneesheer ontbieden.
Deze verscheen al spoedig en kon niet verbergen, dat de omstandigheden van den lijder nog aanmerkelijk verslimmerd waren
'Waarom. ?  dat hangt samen met mijne gansche familiegeschiedenis.
En hij dacht over een paar dagen ergens anders heen te gaan;
maar waarheen.  Waar zoû het heelemaal anders zijn.
?  Hij at alleen in de restauratie, aan een tafeltje.
Om hem heen was dan de oppervlakkige schreeuwerige luxe van een groot hôtel
het zou alleen waar kunnen zijn, wanneer de derde laag slechts overstroomd was, maar de tweede en de eerste is het ook;
gij weet wel dat het water niet stijgt, maar altijd zakt
ik heb u nog niet eens gezegd hoe mijn broertje heette!
Maar misschien ligt het hieraan dat wij later, als wij van hem spraken, bijna nooit zijn naam noemden.
Vader en moeder deden dat onwillekeurig mee: het was net of dat teerder
naa dezen stondt, De vriendschap van uw oogen, de wellust van uw' mondt, De vriendschap van uw oogen, van uwe oogen?
, Het leven van Hillegonda Buisman De vriendschap van uw' oogen, de wellust van uw' mondt, De gunste van uw hartjen, dat voor mij open stondt, De gunste van uw hartjen, van uw hartjen
Clare had haar geroepen om haar een beeldje te laten zien, dat hij voor haar gekocht had;
maar haar voorkomen, toen zij naderde, maakte een plotselingen en pijnlijken indruk op hem
Dat is toch wat erg, dacht deze, dat ik u moet zeggen, terwijl hij jij en jou zegt;
Zij kwamen op een badplaats, waar vele vreemdelingen waren, en onder deze een wonderschoone koningsdochter, die de ziekte had, dat zij al te scherp zag, hetgeen iets zeer verontrustends was
maar hij hield nog evenveel van hem als vroeger en nu, op dit oogenblik, nu hij zijn netelige positie volkomen begreep, gaf hij zich bizonder veel moeite om vriendelijk jegens hem te zijn
Wij zijn in goede familie geweest, zou ik denken.
Ja, antwoordde Adolf, ik had een meester, die u allen had kunnen koopen voor oude
Wel, mijn jongen, zeide Legree met een verachtelijken schop, hoe gaat het nu?
Heb ik niet gezegd dat ik je een paar dingen zou leeren?
ik ben de zoon eens konings genaamd Cassib.
Na mijns vaders dood, kwam ik in het bezit van al zijne staten.
Ik hield mijne residentie in dezelfde stad als hij, ofschoon er zich in mijn rijk andere steden bevonden
En waarom, vraag ik op mijne beurt, zeide de Ridder, waarom zoudt gij, uit wier lieve oogen slechts zachtheid en welwillendheid spreken, zoo wreed zijn, om mij de laatste troosteres des menschdoms, de hoop, te ontzeggen
dan had hij dikwijls nagedacht, hoe vreemd dat van hem was, en dàn had hij geweend, gesnikt, omdat hij was zoo vreemd, en vreesde voor een vaag gesluierd spook, dat nader aansloop en krankzinnigheid zoû heeten
Den vrede te moeten behouden, dit vermeerderde de verwikkelingen.
Een in twee verschillende richtingen verlangde harmonie is vaak schadelijker dan oorlog.
Uit dezen doffen, steeds gebreidelden, maar steeds grommenden strijd ontstond de gewapende vrede
Al weigerden de beenen na drie dagen onverpoosde inspanning hem bijna hunnen dienst, Willem stoorde er zich niet aan;
hij had een gevoel als kon hij op dit oogenblik eene vroegere misdaad boeten en verzoenen, en dat gevoel schonk hem telkens nieuwe kracht.
Toch moest hij van tijd tot tijd op den grond gaan zitten, om niet van vermoeienis neer te vallen
Doch al poogde hij zich zulks wijs te maken, wij zouden der waarheid te kort doen, indien wij zeiden, dat hij er in slaagde, of dat hij niet zeer wel inzag, hoe zorg voor eigen rust de ware drijfveêr van zijn handeling was: en Bol, hoezeer daarom niet minder dankbaar aan zijn vriend
Hiermede, vervolgde de calender, was mijn verhaal ten einde, en nu trachtte ik den geest, den moordenaar van de prinses van het Ebbenhouten eiland, op de toepassing opmerkzaam te maken
Deze woorden gëuit hebbende, maakte hij eene deftige buiging voor het geheele gezelschap en keerde zich om met oogmerk van te vertrekken;
dan, eer hij nog aan de deur gekomen was, eer nog de aanwezigen van hunne verbaasdheid waren teruggekomen, was de Fiscaal VAN KINSCHOT binnen
terwijl ik levens zal aanmerken, dat hetgeen ik hier heb overgeslagen, alleen is geschied om niet genoodzaakt te worden van tweemalen hetzelfde te zeggen, vermits het in het vervolg dezer geschiedenis, te zijner gelegenheid, nader opgehaald zal worden
en zich verliezende in de vrije ruimte tussen en onder het fijne loof der reusachtige waringins Stil en aandachtig volgde Bronkhorst haar spel;
het maakte herinneringen wakker uit zijn vroeger leven
maar een wanhopigen ernstigen, Wertherschen hartstocht, die, zooals men haar zeide, allerlei domme consequentiën tengevolge kon hebben
integendeel, hij zag er vroolijk en onbezorgd uit, en toen Paddeltje onder een gebrom en gemopper, dat aan de goeie dagen van weleer herinnerde, begon op te krabbelen, wat door de voetboeien lastig ging, hielp hij hem een handje.
Ook weer niet op een wijze, die vernederde, maar zooals de eene kameraad den anderen zou helpen
slechten, ouden man tegenstonden.
Monseigneur is den schok van dien avond nooit te boven gekomen, fluisterde monsieur Fiche tot mevrouw
hoewel in de nabuurschap van het aangetaste gedeelte der stad gelegen.
Hij hoopt van avond weer hier te zijn om u het verdere mede te deelen.
' Maar hij kwam dien avond nog niet, en ik had een blik opgevangen, dien mijnheer Ryhove wisselde met zijne vrouw, waarvan ik het mijne dacht
Op dit oogenblik bemerkte de grootvizier, dat het volk de ruiters overweldigd had, en het slotplein binnengedrongen was, ja zelfs dat eenigen de muren van het paleis met ladders hadden beklommen en reeds een aanvang maakten de muren af te breken, ten einde een opening te maken
sprak luide met zich zelven en klemde de twee horloges, welke hij in zijn zakken had, vergramd in zijn oude vingers.
Die kwâjongens!  dat bescheidt elkander op het plein van het Pantheon
En hoe zal ik haar nu ontvoeren, nu ik geen geld heb?
Verondersteld dat ik het toch zoo kon aanleggen;
maar hoe zou ik haar kunnen ontvoeren, als ik in den dienst wil blijven
Hij had gelijk;  zij vond ook dat men een ouden patricischen naam moest in stand houden;
maar dat men op zulk een wijze moest komen tot verwezenlijking van het denkbeeld vond ze afschuwelijk
Waarom zou ik me verzetten en die menschen en mezelven het moeilijker maken dan noodig is?
' Hij stond op en ging de twee negers, die op hem afkwamen, tegemoet
met de koperen gloeiïngen soms van een licht, dat altijd zwijmde en nooit overwon en maar even koperde tusschen het grauw;
en de eeuwige regens kletsten neêr, de eeuwige wind huilde door de naakte boomen
Hij trok zijne bank bij het aanrecht waarop hij de lamp had gezet, ging in zijne boeken bladeren, en verdiepte zich eene wijle in de studie, met een potlood kantteekeningen makend op den rand der pagina's, briefjes en vouwtjes leggende bij plaatsen, die hem belangrijk voorkwamen, en onder dat alles door van tijd tot tijd zijn patiënt gadeslaande, die echter zijne zorgen niet scheen te behoeven
en met nedergeslagen oog, maar vaste stem, de schier ongeloofelijke woorden tot hem zeggen: Mijnheer de maire, dat kan niet.
De ongelukkige heeft een burger beleedigd
De quaestie is zoo duidelijk, gaat mevrouw Lammie voort, en wijl ik van het begin af aan op uwe eer vertrouwd heb, zoo geheel eene zaak tusschen u en mij, dat ik er geen woord meer over verkwisten wil
waarom zij dan ook gewoonlijk, bij gemaakte blessure, niet beter weten aan te raden dan koud water of een watje.
daarom vind ik het zoo aardig, dat jij, juist jij, een vrouw, die jaren in Rome hebt geleefd juist in die chique, cosmopolitische wereld, waar vaderlandsliefde verdwijnt, jij, die twintig jaren uit je land bent weggeweest.
maar als er andere menschen bij zijn, moet gij, ter liefde van uwe eigene veiligheid, u eveneens houden, alsof gij mij niets verplicht waart, en nooit hier waart geweest.
De plannen van den vreemdeling waren wel niet diefachtig of moordlustig, maar toch was het der eerbare TRUI niet duidelijk, wat hij aan de jonge jufvrouw kon te zeggen hebben.
Heilige maagd!  welk een schrik hebt ge mij veroorzaakt!
En zich weder oprichtende riep hij: Ik dank u, vader Madeleine!
op VAN DIJK, dien zij nog niet bespeurd had.
Met de snelheid van een' pijl vloog zij naar hem toe en vroeg: 'Nu Signore!
o als gij eens eene Santa Cecilia schilderen moet, mag ik dan uw model wezen
Het baatte me geen zier, dat ik dacht: ze heeft toch zelf gezegd: ik wil niets weten, ik zal hem niets verwijten.
Integendeel maakte ik me diets, dat mijn toestand veel vrijer zou zijn, als ik maar kon aannemen, dat zij al lang alles van buiten af vernomen en dus bewezen had te willen berusten
Gij misduidt mij,' zeide MAURITS, 'zoo gij denkt, dat mijne ontroering aanduidde dat mij uwe veinzerij had verblind.
Zoo ik op mij zelven toornig ben, het is omdat ik mij zoo verre liet vervoeren, dat ik een ambt ging verrichten, hetwelk alleen den scherprechter toekomt
En een jongen, die een prijs van de Duinkerkers gewonnen heeft, komt overal terecht;
Eerste hoofdstuk.  Hetwelk handelt van de ontdekking, door De Witt en Van Espenblad gedaan.
De Raadpensionaris zat alleen in zijn kabinet op het Binnenhof.
Hy was zoo even teruggekeerd van een korte samenkomst met de Brandenburgsche Gezanten
welke duidelijk toonde r dat ook hij zich aan de algemeene losbandigheid had overgegeven r ging hij op den tast naar de hut, waarin Hugh en Barnaby op dert grond zaten, en trad binnen
Omdat het nu gedaan moet, als het ooit gedaan zal worden, antwoordde Ophelia.
Kom, daar is papier, pen en inkt;
zeide Heynsz, die haar verkeerd begreep: niemand kan u verbieden, te ontvangen visites;
maar dit huis heeft altijd gejouisseerd van een honnetten naam: en ik logeer geene dames, die.
aan welke zich de mtjne jaren lang heeft gehecht, en welke voor alien eenigermate belangwekkend zijn.
Het grootste gedeelte dezer beschrijvingen
Nog een begeerigen blik in den winkel en hij gaat verder.
Hè!  'k wou, dat ik zoo'n broodje had, zucht hij in stilte en gaat, als om niet meer het tergende gezicht van voor hem onbereikbare weelde te moeten verduren, een zijstraat in
viel een zeer zware bliksem, die door een' ratelenden klaterslag gevolgd werd, zie eens dien Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman uitmuntend fraaijen slingerenden blikfemstraal, welk een beeld is dit van de Almagt Gods, en hoe wordt de lucht, die door de dampen zoo zeer besinet was, gezuiverd
Waart gij slavin?  zeide Mr.
Vier der gewonden moesten afgemaakt worden, daar volgens den hondenbaas geene genezing meer te wachten was.
Vijf andere, dien de ingewanden uit het lijf hingen, schenen aan dergelijke kleinigheden gewoon te zijn.
Eli Heimans, Willem Roda Ze kwispelstaartten, toen de hondenbaas het verbandlinnen voor den dag haalde, en lieten zich verbinden zonder een' kreet van smart te uiten
Zij beschouwde Kitty en dacht wat zij zou doen, als zij op haar beurt met Senjawin in denzelfden toestand verkeerde
den wind, en hij naar het oosten loopt, neem ik hier mijne toevlucht.
De Bromkamer wordt het meest gebruikt van al de kamers in huis.
Moeizaam ademde hij door de pegels heen van zijn snorbaard en zijn krachten stolden in zijne spieren als wateren in
dit alles droeg er toe bij om deze gevoelens bij hem teweeg te brengen;
maar als hij er aan dacht, dat hij, nu hij hier ondermeester was — welke ongelukkige samenloop van omstandigheden hem ook in dien toestand: gebracht mocht hebben
Nu zette de groote Klaas zijn zak met den kleinen Klaas er in dicht bij de kerkdeur neer en dacht, dat het niet kwaad zou zijn, de kerk in te gaan en een psalm aan te hooren, voordat hij verder ging.
De kleine Klaas kon er immers niet uit komen, en al de menschen waren in de kerk: zoo ging hij er dan in
dat hem geenerlei waarborg opleverde voor de toekomst, ja niet eens voor den dag van morgen.
In tegenwoordigheid van Espinassous kon ik hem niet zeggen
want de graaf pakte den schurk bij zijn keel, en als dat lieve meisje niet tusschen beiden gekomen was, dan reken ik dat hij hem geworgd had, zoo had hij hem beet!
Wat een geluk, dat de graaf daar net op die hoogte verdwaald was
Het is uw edelmoedigheid, die mij mijn geheim ontwrong.
Edelmoedigheid kan naar de maan loopen!
dat de ingelegde augurkjes MARTIN KRIJGT EENOPDRACHT zoo aan de boomen groeiden, en dat alle olifanten met een onoverwinnelijk kasteel op hun rug ter wereld kwamen
En waarvoor ik u dank zeg ofschoon ik eigenlijk niet weet waarom ik mijn man verried, want het meisje is eene armzalige zottin.
Ik ben ook eenmaal eene armzalige zottin geweest — dat is de beste reden die ik er voor vinden kan
Want ze luiden, vertaald, het kwaad dat gy bestrydt, bestaat niet, of niet in zoo hooge maat, omdat de inlander niet is als uw Saïdjah.
er ligt in de mishandeling der Javanen geen zoo groot kwaad als daarin liggen zou wanneer ge uwen Saïdjah juister geteekend hadt
Muziek is iets, dat mij op het land ontbreekt.
Neen, wij zijn gekomen om u te roepen.
En zij beloonde hem met een lach als met een geschenk
Dit beteekende waarschijnlijk, dat men geen gedruisch moest maken, daar wij anders wakker zouden worden.
Die bezorgdheid voor ons deed mij goed en ik was op het punt hem toe te roepen
dacht zij aan haar toekomst, aan wat en hoe zij worden zoû, en hoe en waar zij gaan zoû, langs welke arabesk des levens, wendende door welke wouden, krullende door welke dreven
Deze trappen maken een gedeelte der brug uit en bestaan uit drie afdeelingen.
Juist waar de tweede afdeeling naar beneden eindigt, loopt de steenen muur ter linkerzijde
en verdacht haar, dat zij hem nog niet geheel had vergeten.
Neen, dacht hij wanhopig van zijn stoel opstaande, ik kan in dezen toestand niet blijven;
ik ga naar haar toe, ik zal met haar spreken en tot haar zeggen
Het zou haar machtig verwonderen, of de menschen, die daar het meest kwamen, wel zoo eerlijk waren als zij behoorden te zijn
Nu, dan ga ik alleen, antwoordde Wesslowsky opspringend en trok zijn laarzen aan: Tot weerziens, heeren!
Zoodra het amusant wordt, zal ik je roepen.
met zijn schitterende daken en ruime kerkgebouwen, met zijn dubbele haven, en zijn ver vooruitstekende kaaien, waarmede het de zee te omarmen scheen.
Het gelaat des jongelings werd somberder nog dan het geweest was, en een vloed van gewaarwordingen overstelpte hem
De een is nut en noodig, wat den anderen grootelijks schade zou zijn;
daarom heeft men eeniglijk op Christus te zien en Hij is gekomen, etende en drinkende, en de goede gaven heiligend, matigheid bevelende in alles
Met koude, strakke gelaatstrekken zat hij daar, en in stede van zich te verplaatsen in den toestand van den aêmechtige, wiens behoeften voldoening eischten, begon hij van innerlijke verontwaardiging te gloeien, over de diepte waartoe de edelman gezonken was, dien hij in betrekkelijk schitterenden toestand had gekend
Dit mogt zeker eene zonderlinge wijze van haar kind te redden genoemd George, Een ongeluksvogel worden: men zoeke hierin niet gebrek aan moederlijk gevoel.
VAN DE WALL naderde nu ijllings en stapte over zijne wederhelft heen, als ware zij een opgerold karpet geweest
je bent myn gevangen, ik moet je hebben, my kun je niet ontkomen, meê met my, met my
en geëerd!  En leg u dan ter ruste in den schoot des breeden oceaans;
Gij beiden zult leven tot de hemelen met een gedruisch zijn voorbijgegaan
Zij roeide niet ver van het strand af, naar het kasteel toe.
Othomar deed zijn jas, zijne schoenen uit, stroopte zijn broek op, de mouwen van zijn hemd
Als één, die denkt: Het zal hem berouwen, sprak Baumgarten.
dat de lord-kanselier, wel wetende hoelang het Groote Zegel al open is geweest want het is al lang open geweest, mij die papiertjes doet toekomen.
Totdat de uitspraak, die ik verwacht, gegeven wordt
Ik zie wel, Mejufvrouw, dat aan uwen wensch moet voldaan worden, maar mijne eer gedoogt niet, dat mijn slaaf door eene andere hand dan de mijne valt.
Geef mij dus de sabel, en volg mij;
maar zonder gerucht te maken, opdat hij niet ontwake
abdis was.  Ze was alleen, ze zag nooit iemand.
In haar ontwaakte weêr het leven, dat slechts gesluimerd had, en dat zij had
en in zijn angst keek hij om naar zijn reiskameraad: hij had immers niemand anders om zich bij aan te sluiten.
Toen zag hij, dat de ganzerik het nog erger had dan hij.
Het dier lag nog op dezelfde plaats, waar hij was
Weldra stond hij weder op en ging verder, buiten de stad, in de hoop een boom of een hooiberg op het veld te zullen vinden om hem te beschutten.
Zoo ging hij met gebogen hoofd eenigen tijd voort
Nadat we te Whitehall ontbeten hadden, stapten we in de diligence naar Albany, een groote en drukke stad, waar we dien middag tusschen vijven en zessen arriveerden
en nu begin ik te bespeuren dat ik in mijn bed lig.
Ik voel mij heel slap en zeer treurig, en als er iemand bij mij komt en mij wat vraagt heb ik geen lust, of geen kracht, om er op te antwoorden, totdat op zekeren dag
en, hoewel Kievit nog een wijl zijn teleurstelling te kennen gaf, dat er tot geen beslissenden stap werd overgegaan, voegde hy eindelijk Jacob van Lennep, Elizabeth Musch zich mede by de overigen, om Buat te verzoeken, in den voorgestelden geest te handelen: - waarna de beide bezoekers afscheid namen
Den volgenden dag besteedde BLOMMESTEYN gedeeltelijk naar het plan van zijne moeder, om toch zoo in de noppen te raken, dat hij den volgenden een voegzaam vertoon als reisgenoot van den Heer WYNSTOK, vrouw en dochter, zou kunnen maken
Zoo hij haar een poot had gebroken, een hoorn verwrongen.
Hij liet haar los, rees omhoog en de gedachte flitste snel in hem op, dat hij verkoos haar te zien ontvluchten boven haar leed te doen
Zoo waren de dagen drukkend de zelfde en de oogenblikken, dat hij een rust voelde in zijn leed, was zijn verveling niet te dragen.
Dan Louis Couperus, Metamorfoze verveelden hem Parijs, de boulevards
De vrouw des huizes is wat vulgair, maar ik geloof niet zoo erg als lady —en hier noemde zij den naam van de eerste toonaangeefster, en ik zou liever sterven dan dien openbaren
betaalde voor zich zelven en zijne familie over de drie duizend dollars, vermogen twintig duizend dollars, alles eigen verdienste;
ouderling in de Baptistenkerk
welke Liedjes dit waren.
Een oogenblik huiverde HILLEGONDA, en, voor zich nederziende, zeide zij: Maar moeder, gij maakt u al te moeijelijk.
ten voordeele des laatsten te maken, gaf de invloed, welken de aanwassende rijkdom en macht der Vereenigde Gewesten op den politieken toestand van Europa verkreeg, aan MAURITS eene ruime gelegenheid om te toonen hoe hoog een' rang hij ook ten dezen opzichte bekleedde
Toen zij weder tot bewustzijn kwam, was haar man gestorven en haar zoon verdwenen.
Het onderzoek was ingesteld door haar schoonbroeder, James
zagen zij, de door hunn' gids aangewezen plaats nadergekomen, dat waarlijk eene zeer fraaije en levendige vlam, niettegenstaande den regen, op den grond heen en weder speelde, zonder dat 'er in denzelven eenige opening te ontdekken was
kijk naar voren, en gij vindt geen verschil;
kijk achterom, en daar is het ook zoo.
Ik lachte en antwoordde, dat ik in het heele landschap geen geschikt beroep voor mij vond
Een klein vrouwtje, in een dito rijtuigje, zag men voortdurend in het huis;
en een bejaarde ongetrouwde dame, vergezeld van een jongetje, kon men ook daar dagelijks zien komen
Zeer goed voor een begin, denk ik, zeide Bolter met zelfvoldoening.
De pinten nam ik van een stalletje, en de melkkan stond alleen voor eene herberg
aan te herinneren, dat hij mij een vraag kan doen.
Ik heb mijn fatsoen op te houden.
Na een oogenblik van tweestrijd keek ik naar hem om en zei: Gij hebt mijn vraag gehoord
Zoo, gaat gij naar een bisschopsstad?
zei ik.  Mijnheer Micawber, die ons allemaal uit de waschkom had bediend, antwoordde: Naar Canterbury.
Om u de waarheid te zeggen, mijn beste
Het was blijkbaar, dat hij pas iets zeer gewichtigs moest gezegd hebben;
en Fake's plaats innam, welke laatste zich in een vorstelijk park te Sussex terugtrok de Fogle's waren reeds lang uit de firma, en
dat een dominee niet beter kon uitleggen dan hij deed, en dat het waarlijk verbazend was.
Oom Tom werd in den omtrek voor een soort patriarch gehouden.
Hij maakte een soort van afscheid sgebaar, door zijne armen op te houden, en bleef een oogenbl'ik in die houding staan, niet sprekende voordat zij langzaam weder
Ik ben zelf ook heel erg boos op hen;
maar ik heb toch maar liever dat Peggotty het niet hoort.
en wij kusten elkaar nogeens en nogeens, en daarop viel ik al spoedig in slaap
Nu, laat de vrouw dan maar even hier, zei Mevrouw.
Als het noodig werd, zou zij haar doen gevoelen, dat de belofte van freule Van Lakervelde bij ongepast gedrag kon worden ingetrokken
Doch een lichte voetstap stoorde hem in zijne overpeinzingen;
Hare fraaie lokken hingen los om haar heen en zij was zacht naar beneden getrippeld
Ik zal krankzinnig worden als deze onzekerheid nog langer duren moet.
Hemel!  juffrouw Maria, krankzinnig!
gij kunt toch niet zoo onvoorzichtig geweest zijn, zelf op Joe verliefd te worden
en tweede gouden keten liep van het prachtige borststuk van paarlen af naar den gordel, en droeg een antiek horologie van t keurigste werk, met een porceleinen, fijn beschilderd dekseltje, met pareltjes omzet, en door middel van een breeden gouden haak in den gordel bevestigd
Zijne Excellentie was mij gansch niet dankbaar, maar alleen wat vertoornd over de gestoorde ruste, en beval mij over dat gewaand complot den Advocaat te gaan spreken, die zeker wel weten zou, wat er waars van was, daar deze van alles altijd beter geadverteerd was dan hij zelf
En bang, ze durfde niet eens hard te loopen toen we vrij spelen hadden.
tien stammen zijn reeds in het heilige bosch vereenigd en zij hebben slechts twee vrienden.
Wat kunnen twee herders verrichten, wanneer honderden dingo's aan alle zijden de schapen aanvallen
en ook met die hand nu en dan wat water had opgeschept.
Hij was terstond van zijn werk gekomen, zoodra er om hem geschreven was, en had de geheele reis te voet gedaan
XXI.  MANNBN EN MEESTEBS.
Wel, Stephen, zeide Bounderby op zh'ne winderige manier
Volgens art.  VII van het Privilege van Graaf Floris V, hernam Claes Gerritsz, die nu te verre gegaan was om terug te keeren, zullen ter plaatse, waar de Graaf zich niet in persoon bevindt, alle Schouten, Schepenen, of in zijnen naam aangestelde personen
een grooten hans en adellijken heer voorbij te rijden;
maar de heer Kegge wreef zich de handen niet met dat genoegen, waarmee ik mij overtuigd hield dat hij het gisteren zou gedaan hebben.
En daarop dacht zij, hoe het nog mogelijk zijn kon een gelukkig leven in te richten, hoe haar liefde en haar haat jegens hem evenzeer een kwelling waren
en in de diepe inhammen was het bijna glanzend zwart.
De oevers om het meer heen waren niet groen, maar lichtgeel, door al de afgemaaide akkers en de herfstkleurige bosschen, die ze bedekten
die echter wilde, dat zij op haar eigen kon staan, en haar daarom alleen liet reizen, in de Oude Wereld, in 'dear old Italy.
' Zij vond het heerlijk te hooren, dat Cornélie ook alleen reisde
Ik zal je eens wat zeggen, Duimelot, zei Bataki.
Ik heb veel goeds en veel kwaads ontmoet, en verscheiden keeren ben ik door de menschen gevangen
die boven zijn rijk, over zijn hoog troonstandpunt, de geniussen zag zweven met olijftwijgen en palmtakken, zooals in een apotheoze mooi is op een tooneel
doch evenzoo het antwoord van haar broeder, dat hij Mevrouw van Eylar nimmer had hooren verklaren, het jonge meisje niet te willen ontvangen.
Het wezentlijke van de zaak kwam hierop neêr, dat Mw.
van Eylar zich over dat punt, noch tegen Bol, noch tegen haar man
die redding en leven zag naderen, zich over den muur.
De eerste stralen van het daglicht beschenen zijn met zweet bedekt gezicht, zijn bleeke kaken, zijn spitsen neus, zijn grijzen, stekeligen baard, en Gavroche herkende hem
zeide de oude heer, toen hij opmerkte dat eenigen van het gezelschap eene groep vormden voor een groot gedrukt biljet.
Een neger geadverteerd, antwoordde een van de groep kortaf
en dat op zoovele plaatsen te gelijk en met zulk eene vreeselijke woede, dat zij, die het bevel over de troepen hadden, niet wisten wat zij doen
Met deze woorden steeg hij af, hielp met bevallige beleefdheid de Gravin van het paard en stelde haar aan haren gemaal voor.
Welke redenen de Graaf ook hebben mocht tot dankbare vreugde over de verlossing van zijne gade
Zij willen U zien, zij willen misschien wel Uw voeten kussen.
Zij zijn niet platonisch genoeg om hunne liefde altijd te blijven voeden met dat begrip van dien aanbiddelijken glans, daar ver weg
Je hebt ook veel gevonden, en je bent ook heel gelukkig geweest.
Ik ben niet jaloersch van het verleden, Hugo.
iederen keer, dat zij hem gezien had zenuwachtiger thuis komende, troosteloos om zijne doffe zwaarmoedigheid, hoewel hij toch van hoop en toekomst sprak, voor later, later als hij vrij was.
Geen wonder dat Samuel Wilkins met al deze goede eigenschappen genade vond in de oogen der schoone sekse;
vele vrouwen laten zich door veel minder degelijke hoedanigheden innemen
Zonder te antwoorden, trad de Graaf toe, leide den brief op de tafel en vertrok.
Alleen gebleven zijnde, haastte zich de Secretaris, van denzelven eene dubbele kopij te maken, waarvan hij de eene bij de papieren zijns meesters
zonder de gewone plompheid van vormen.
Zij had eene luchtigheid en liefelijkheid zooals men zich een mythisch of allegorisch wezen zou voorstellen
Mijn broeder Maurits komt eerstdaags van de school, en gij zoudt u dan wel verledigen om hem op de hoogte te brengen, zoodat hij welbeslagen naar de Akademie kon trekken.
Ik verneem, dat hij de rechterhand is van den Gouverneur-Generaal: ja, ik heb altijd wel gedacht, dat hij het ver zou brengen
Ja zeker, lieve, dat zou voorthelpen zijn.
Mevrouw Bird was een blozend en zachtzinnig vrouwtje, omtrent vier voet lang, met zachte blauwe oogen
dat op tafel lag, de haakpen los te maken.
Ik heb dat leven al lang opgegeven, zeide hij, verwonderd over de verandering in haar gelaat.
En ik beken, voegde hij er lachend bij
indien zij in het geheel scheep wilden gaan.
Hij fluisterde dus den Stuurman in, of hij geen middel wist, om dien verstoorden toovenaar tot rede te brengen, althans te voorkomen, dat hij de laatste bedreiging niet uitvoerde
eene zeer geregelde herberg, belendende aan het bedoelde huis aan de westzijde, en het eigendom van een zeer fatsoenlijken kastelein, mijnheer James George
de helft dezer stukken was reeds gemaaid.
riep hun een der boeren toe, die op een uitgespannen telega zat: sterkt u eerst met een ontbijt en een slok
Doch, daar ik nimmer den schijn van karigheid zoude willen toonen, en niet gaarne de beschuldiging zoude verdienen, van u omtrent den waren staat mijner zaken misleid te hebben, daar er bovendien nog eene zwarigheid bestaat, Jacob van Lennep, De pleegzoon als ik van ochtend zeide, acht ik het
Men bedenke dat het in alle Zuidelijke staten een rechtsbeginsel is, dat geen persoon van gekleurden stam in een proces tegen een blanke kan getuigen, en men zal licht begrijpen dat er zulke gevallen kunnen voorkomen
zijn herberg bezocht en er veel verteerd hadden, zelfs in die mate, dat er een van hen dronken geworden en in een diepen slaap gevallen was, waaruit het onmogelijk was geweest hem te wekken.
Stilletjes en zonder betalen waren zijn maats er van door gegaan, en hadden hun beschonken makker achtergelaten
Deze uitdrukking kan aanleiding geven tot een misverstand.
Ik dacht er niet aan terstond een gunstige indruk te willen maken op het mij onbekende meisje.
Al wat ik wilde was: niet onooglijk zijn, daar het geringste foutje van mijn toilet, of het kleinste puistje op mijn gezicht mijn verlegenheid tot in het Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis ondraaglijke doet klimmen
r was een schuldeloos knechtje, tenger van gestalte en met zwakke beenen, vooralsnog onbedreven in de kunst van het Janschap,maaralte blijkbaar van een romantisch temperament en tot over de ooren
en hij wees triomphantelijk op de rubriek: aantal koortslijders.
'Je zult zien,' zei hij met ernstig welbehagen, 'dat het er niet beter op wordt, en dat het moerassige der kustlanden zich op den duur erger en erger zal doen gevoelen
Gij ziet hieruit, dat ik niet onbekend ben met de kracht van dezen hartstogt, die ik bij overtuiging weet dat geene aansporing hoegenaamd behoeft, laatstaan, dat men hem met zulke hevige sporen aanprikkelt, als in het door u gekocht boekske geschiedt
Enigen der ridders wilden hem over het lot der gevangenen ondervragen, maar hij weerde dit af en ging voort: Om Gods wil, vraagt mij nu niets over dit punt, ik heb u gewichtiger zaken te verhalen.
Luistert en beeft niet, want al schertsend breng ik u een droevig nieuws
XXXI Voor hunne blikken, nu zij uit het woud traden, lagen Thrachis' wijde landouwen verteederd in het licht van den avondstond
maar de zaak, die zooveel gerucht gemaakt had, was daarmee nog niet doodgebloed en ter aarde besteld, zooals men misschien denken zou;
och neen!  daartoe had men in het gezellig verkeer van X.
te veel behoefte aan praatjes, te weinig stof voor het dagelijksch gesprek
maar bedenkt gy wel, dat een gesprek over vrijeryen moeilijk kan aangehouden worden, zonder dat men gevaar loopt de verboden woorden te bezigen?
Immers, wat zegt de dichter: Militat omnis amans et habet sua
Ik neem al Zijn bloemen en boomen en verplant ze in den grooten tuin van het Paradijs, in het onbekende land
de martelpijnen, welke dezelve veroorzaakten, hadden hem een gevaarlijke koorts, die hem moest wegrukken, gebaard: maar de tegenwoordigheid van Machteld, de krachten zijner ziel verdubbeld hebbende, joeg de doodkoorts van hem, en zo ontsnapte hij aan het graf, dat reeds op hem gaapte
Toen heb ik er niet op aangedrongen, daar ik begreep, dat hij den naam van uwe ouders geheim hield, om niet minder geld van hen te trekken dan hij gehoopt had te zullen krijgen
n ik zal me gelukkig blijven voelen, al moet ik misschien nog door heel wat ellende heenworstelen.
k beschouw nu alles, zelfs kiespijn, als een belangwekkende gewaarwording en ik ben blij te weten wat het is
Nu en dan rilde hij, nerveus, en keek door het raampje.
Hij herkende de villa's aan weêrszijden van den weg, droefgeestig in de Maartsche tuinen, die wegmistten in vochtige wazen: hij lette-op vele verbouwingen.
uit den vleugel.  Pianissimo eindigt zij, springt plotseling van haar zitplaats op en valt haar vader om den hals, terwijl zij haar hoofd aan zijn borst verbergt en zachtjes zegt: Maar wij hebben elkaar toch nog, niet waar
Gij hebt gelijk;  men moet zich geene vergeefsche moeite geven.
Het is veel gemakkelijker met de handen in den schoot de gevolgen af te wachten van het onrecht dat men heeft gepleegd, dan zich in te spannen om die af te wenden, vooral als er sprake zou zijn van zelfverloochening.
Met deze woorden sprong hij over de heining en liep zoo snel voort, dat het voor de anderen moeilijk was hem bij te houden.
Terwijl had de zwarte ridder nog een andere Fransman in de baan nedergeworpen en er bleven hem niet meer dan drie vijanden over.
Het gevecht scheen nu nog hardnekkiger te worden, want bij het zien van het rokende bloed, wierden deze strijdbare mannen als door razernij vervoerd
Jean Valjean had niet de minste ondervinding van deze rampen, de eenige die bekoorlijk zijn, en de eenige welke hij niet kende;
dit maakte dat hij de ernstige beteekenis van Cosette's stilzwijgendheid niet begreep
Zij waren heel vroolijk en vonden het een allergezelligst idee.
Zij gingen dadelijk uit, kochten een ijzeren bedje, een toilettafel, en hingen zelve het gordijn op
wat haar vader omtrent de verlenging van deszelfs reisje geschreven had;
en nu was ook alle zwarigheid over, daar het TESSELSCHADE niet moeijelijk viel, om HILLEGONDA, die zich wel wilde laten overhalen, tot dit togtje te belezen, waaruit haar TESSELSCHADE nieuwe genoegens
zijn verloren graventitel.  Aylva nu zoû de oude genealogische kaart laten overteekenen, er de aanteekeningen van uitbreiden naar zijn eigen vondsten;
Toen James het plan had opgevat Lord Saltire te ontvoeren, bediende hij zich van dezen man.
Gij herinnert u, dat ik Arthur dien avond geschreven had.
Nu, James opende den brief en deed er een briefje in, waarin hij Arthur verzocht hem te ontmoeten in een boschje
Een klein, schraal, pokdalig mannetje, met glinsterende, altijd in beweging zijnde oogjes en een bruin, zeer net gemaakt, ja bedrieglijk pruikje, voorts gekleed met een donkergrijze jas, een bruin vest met paarlemoeren knoopen
en hare geveinsde tranen, of die de spijt haar deed storten, gaven daar een' schijn van waarheid aan.
Toen de koning Camaralzaman van zijne reis terugkeerde, en de gemaakte droefheid der koninginnen opmerkte
Uw zoon?  riep ik verbaasd.
Ik kan slechts zeggen, dat het louter het verdiende gevolg zal hebben.
Hij keerde zich onder t spreken om en wilde naar de deur gaan, maar ik voorkwam hem
Blijf nu uit mijne handen, wat ik je bidden mag, want nu zul-je nog eens wat anders voelen dan eene geeseling.
Peer stoorde zich niet aan Fulco's machtelooze woede;
In de hevigste onrust wachtte Fulco nog wel een uur, maar er kwam niemand
Visscher, sprak hij op zachten toon, neem u wel in acht aan uwe bedreiging gevolg te geven.
Mijne handelwijze met u is slechts gekschering geweest, gij moet haar geenszins in ernst opnemen
Terwijl Jérôme bij zich zelf overlegde wat hem te doen stond, voegden zich andere ambachtslieden bij hem en men was het eens, dat hij het kind bij den commissaris brengen moest.
en daar stapte zij heen, terwijl de regen in haar gelaat sloeg, en zij keek naar de donkere westerkim en over de woeste baren, die schuimend af en aan rolden
Hij gevoelde zich toen ook in den hoogsten graad ridicule en schaamde zich, maar in den grond van zijn hart bleef hij kalm, en terwijl hij zich afvroeg
en somtijds met ernstige bedachtzaamheid het deksel van een ketel oplicht, waaruit een geurige damp opstijgt, die ontwijfelbaar iets bijzonder lekkers aankondigt
Kort nadat de roover en Baba Moestapha afscheid van elkaar genomen hadden, ging Morgiane voor een boodschap Ali Baba's huis uit, en toen zij terugkwam, bemerkte zij het teeken, dat de roover aan de deur gemaakt had.
een ijselijke luilak, mijnheer!
In den zomer tigt hij altijd in de zon, en in den winter in het stroo te slapen.
Lieve Hemel!  dat ik voor hem een fatsoenlijk man moet laten staan wachten
een liefdenaampje, hetwelk deze teederen voor hare dierbare wederhelften hebben uitgedacht.
Loibak!  heet het van hare bespraakte rozelippen, Loibak!
Ik leerde haar ook teekenen, dat wil zeggen, zooals ik teekenen kon.
Dit duurde echter lang en was veel moeilijker, maar het gelukte mij toch.
' 'En, hervatte hare moeder, dat was nu zoo, schoon gij dat nog niet weet, zoudt gij het dan zoo kwaad vinden, dat eene vrouw zich aan het gevoelen van haar' man, die meer ondervinding in de wereld
Maar Marianne verfoeide al wat naar verbergen zweemde, waar openbaren niets waarlijk oneervols insloot, en opzettelijk gevoelens te bedwingen, die op zich zelf niet afkeurenswaardig waren, scheen haar niet alleen een onnoodige poging, maar een schandelijke onderwerping van de rede aan banale en onjuiste opvattingen
Volgaarne nam Cornelis het aanbod van Oom Jan aan en at met eene graagte, die bewees, dat hij zulk eenen maaltijd in langen tijd niet gedaan had.
Toen beiden gereed waren gingen ze op weg en bereikten tegen het aanbreken van den dag Wassenaar
juist de gedwongen houding, die hij uit een gevoel van erkentelijkheid jegens zijne verzorgers in acht nam, maakte hem voor anderen even onhandelbaar als het paard van een aschkarreman dat men den spaanschen tred wil leeren.
Hij was een jongen, die eene groote mate van vrolijkheid, en in alledaagsche gevallen, van onverschilligheid bezat
Ze slaapt nog, ze heeft gisteren te veel gewerkt.
In Holland hadden de telegrammen grooter emotie gewekt dan in Indië, alsof men er meer gewend was aan het beven der zee, aan de opheffingen der aarde.
Men had veel gesproken over Dreyfus, men begon te spreken over Transvaal, maar over Ternate sprak men
Pas was men daar aangekomen, of de burgemeester verscheen en plaatste zich op een hoogen stoel, terwijl hij met veel eigenwaarde in het rond zag, als een papegaai op zijn stok.
CAJEFAX begon hevig te schelden op de boeren, die hem met zoo weinig eerbied behandelden en gelastte zijn dienaar ook tegen dat ellendig gespuis uit te varen
over de vraag of men vechten zou of rustig blijven.
Er waren kamers achter de winkels, waar men de werklieden deed zweren, dat zij bij den eersten alarmkreet op de straat zouden zijn en vechten zonder den vijand te tellen
Vol belangstelling en eerzucht, dat is zeker, antwoordde Clennam.
En vol bedrog, voegde Gowan er lachend bij, laat ons het bedrog vooral niet vexgeten
oester-saus en porter.  Nadat hij een glas warmen grog van water en brandewijn op den schoorsteenmantel gezet had, schoof hij zijn stoel bij het vuur
Aan een station kocht zij een paar gele rozen en stak ze in haar ceintuur.
Zij deed dat alles onbewust, zonder er bij te denken, voelende, dat het goed was, dat het verstandig was, als zij zoo deed
Zoo!  Nu moet ge u echter aankleeden.
hernam ze weer bedaard en zonder zijn hand los te laten ging zij naast zijn bed op den stoel zitten, waarop zijn kleeren gereed lagen
hij hoorde de slapende even een steunend geluid maken, toen wierp zij zich met een wilden ruk op de andere zijde;
Zijn zusters brief lag daar verwijtend op zijn tafel.
Hij nam hem op, tamelijk beschaamd over zijn achteloosheid en bereidde zich voor op een onaangenaam uurtje met die afwezige
Wacht u vort van selken spele, Ghi Fransoyse syt heir onteert, Ghi syt anderwerven geleert Philippe le Bel had inderdaad niet veel lust om de oorlog weer aan te vangen, maar de roep om wraak, welke uit al de delen van Frankrijk zich deed horen
Neen!  Ik sprak hem in het bosch.
Claus had tot zijne Ouders gezegd: Als ik Tell wat te zeggen heb, dan zal ik des morgens het benedenste vensterluik van den linker toren openzetten
hem te ondervragen en zoo wat te vernemen van waar hij kwam.
Maar de jongeling had minder tijd noodig gehad om naar beneden, dan de negentiger om naar boven te gaan, en toen vader Gillenormand het zolderkamertje binnentrad, was Marius er niet meer
schreeuwde de prediker weder.
Verzoek de vrouw met, maar laat haar luisteren naar de stem des roependen
Laat er niets van merken aan Hare Majesteit de keizerin Valérie, sprak hij fluisterend, gewichtig, plechtig bijna.
Keizer Othomar voerde aan zijn arm zijne moeder ter
Toen nu de voorzichtige jufirouw Wilfer het venster uitkeek en hare dochter met den secretaris zag praten, bond zij oogenblikkelijk den doek om haar hoofd en kwam toevallig eens buiten om een luchtje te scheppen
maar ze werden heen en weer geduwd, en konden hem niet bereiken.
De oude zwanenkoning, die de sterkste van allen was, zette zich toen in beweging, schoof alle anderen op zij, en baande zich een weg naar den witten ganzerik.
Dien middag had er een groot galadiner in het Imperiaal plaats.
Des avonds zoû de keizerlijke familie hun gast begeleiden naar de opera, waar een galavoorstelling zoû worden gegeven en een beroemde tenor
schiet heen en heersch, vervul de dalen, splijt de heuvelen, spot met den trots en het zelfvertrouwen der vaste stof!
En hoe beter ik mijn waar ik leerde verbergen onder een personnage de circonstance, hoe onverschilliger ik werd voor de verkeerdheid van mijn aandriften of daden, zoolang ze maar onopgemerkt bleven.
Dit laatste is een woordspeling van oom Jan, die een halfbroer was van de tantes.
Maar oom Jan had een hekel aan tante Mientje, en ik heb tante Bet hooren zeggen dat hij er niets van wist
en veel meer zou kunnen verdienen door bh' haar vroegere vak te blijven.
Maar zij wilde daar niets van hooren, en meende dat zij nergens nuttiger zou kunnen werkzaam zijn noch zich gelukkiger zou gevoelen;
Kou!  krast de raaf, daar hij de boeren verwelkomt.
Hoe is het, door plundering, brand en aardbeving vernield, op zijne puinhoopen
waar men geen zes weken heeft rond te loopen, eer men zijn kennissen terugvindt.
Hoe!  zeide Madzy, die een zoo spoedigen omkeer in haar lot niet had kunnen verwachten en nauwelijks wist of zij waakte of droomde: en wie heeft gezegd dat ik vertrekken kan wanneer ik wil
de vrees hem weder voort, want de slavin ontveinsde het niet voor haren jongen meester, dat de gramschap van zijn' vader zeer hevig was, en dat deze had gedreigd, hem, de eerste maal dat hij onder zijne oogen kwam, te zullen dooden
Wij mogen dus onze wapens met dit edel bloed niet verven;
het is om dit te beletten dat ik heden naar Brugge gaan wil, wat gevaar er ook zij.
Maar, viel een der Dekens in, hoe toch zullen wij morgen in de stad geraken, mits de poorten voor het rijzen der zon gesloten zijn
maar van naderbij beschouwd was dit een zuiver negatieve deugd.
Ofschoon ik nooit iemands vermogen, iemands positie heb benijd, is naderhand mijn haat tegen de zoogenaamde normale menschen toch voortgekomen uit wangunst.
zien zij gewis nog weder voor hun geest oprijzen die nationale tunica's, waarop de eerste nommers van het nationale modeblad de nationale oogen deden verlieven!
Maar wat stelt het tegenwoordige geslacht zich voor, wanneer het den Schrijver van nationale hoeden ziet gewagen
en liet zich dien avond alleen nog maar zien, om glazen en heet water te brengen, welke gelegenheid hij waarnam om tot groote verlegenheid van de jongedames, die niet durfden te lachen
ik geloof ook bovendien, dat wy het lot van zoo velen, die de oorlog in rampen en ellenden stort, niet in de waagschaal mogen stellen.
Ik zoû veeleer van meening zijn, dat onze vriend Buat aan Sylvius den raad gaf, by het Britsche Ministerie te bewerken
en wel zou willen sterven, als het niet om zijn kleinkind was.
Haar hart was nu geopend.
gij moet u niet toegeven in dat kniezen.
De majoor schudde zyn hoofd en zei met een diepen zucht: Jakob Jackman is een ouder sukkel dan ik gedacht had
Maar de jonge Gwyde sprong vooruit en riep: O zalig uur!
Mijn broeder, mijn lieve broeder, uw stem dringt tot in de grond mijns harten!
Met onstuimig geweld rukte hij de helm van het hoofd des zwarten ridders en sloeg hem de armen met liefde om de hals.
en thans begonnen wij min of meer met de zaak verlegen te zijn.
Hoe zouden wij bij de keus van eene koe de zekerheid hebben, dat zij al de eigenschappen bezat, die wij in haar wenschten?
zal ik den kandelaar hier op den trap laten staan.
Met deze woorden bukte zich de jood, plaatste het licht boven op de trap, juist tegenover de deur
Misschien had het hem slechts een enkel woord gekost.
Maar hij sprak dat woord niet, wachtende, en langzamerhand als onder de bekoring van dat wachten komende, als hoopte hij op het mysterie van eene belangwekkende toekomst
Met welk recht raken de menschen aan dit onbekende?
Allengs werden deze indrukken zwakker, en werden waarschijnlijk geheel uitgewischt
of men kon haar de algemeen in gebruik zijnde wiliekeurige taal leeren.
Met andere woorden: men kon haar of een teeken geven voor ieder afzonderlijk voorwerp
Nu, in allen gevalle, hij denkt geheel niet om mij, zeide Marie.
Hij heeft geen woord van troost tegen mij gesproken, en hij moet toch wel weten hoeveel meer eene moeder voelt dan een man ooit doen kan
Montparnasse stond op, maar de oude man hield hem vast.
Montparnasse had de vernederende, maar woedende houding van een wolf, die door een schaap was gebeten.
Gavroche tuurde en luisterde, en deed moeite om zijn gezicht door zijn gehoor te versterken
' vroeg de Baron, na het ten einde gelezen te hebben.
'Had UEd.  mij dat eerder laten lezen,' antwoordde BOUKE, het hoofd schuddende, 'ik zou er nog al reden in gevonden hebben, om dat huwelijk vooreerst niet te laten doorgaan
maar als men er voor staat is de schok geweldig, men moet beslissen, en partij voor of tegen kiezen.
anderen vervloeken, gelijk
die den hoofdinhoud van den brief van mijn voogd uitmaakten.
Eindelijk kwamen wij in de nauwe straten van Deal, en zeer somber waren zij op dien guren mistigen ochtend.
die men gepakt heeft, voor het gerecht zijn gebracht en dat eenige menschen de stoutheid hebben gehad, om tegen hen te komen getuigen
Dank mij niet, ik doe het om.
Maar, mijn vriend, aan dat gevoel, waarvan ge zooeven spraakt, moogt ge u niet overgeven
De groei van een kinderziel in een gezin en een maatschappij, die door conventie verwrongen zijn, en die door de kracht van dien zuiveren, innerlijken groei bestemd is om eenmaal de knellende vormen te verbreken, maar voorloopig moeite heeft zich te schikken in de grootemenschenwereld, die hij niet verstaat: dat is de
Hoe vurig heeft hij mij gesmeekt om die haarlok, die hij thans zoo onverschillig kan teruggeven!
Als je toen zijn blik en houding hadt gezien, zijn stem hadt kunnen hooren!
Toen hij mij zeide, dat het weken zou kunnen duren, eer we elkaar
laat een digt bosch even de muren van een eenzaam landhuis doorschemeren.
Soms opent zich een uitzigt door een breede, indrukwekkende dennenlaan op zwaar en donker geboomte in de verte
Waar een zing van zilvren droppen, Reine dauw uit purpren knoppen, Klaterend of smachtend vliet: Weemoeds lieflijk minnelied!
Neusjen, waar het geestig
om koeken te bakken, zeide: mejuffrouw, maak koekjes van uw handschoenen en ik zal ze opeten.
Alleen kunstenaars kunnen iets zoo aardigs zeggen.