AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
iemand die hen in hun woonplaats had gekend had zijn zuster te parijs gezien waar zij in een armoedige straat bij de kerk st sulpce in de straat
mijn hemel hoe verkeerd is het zijn kinderen in jaren niet te zien men moest bedenken dat het leven niet eeuwig duurt o t is goed
mij al deze vragen deed nu is t voorbij ik ben verheugd ach hoezeer wensch ik haar te zien hebt ge haar mooi gevonden mijnheer de maire
met den stok in de hand gekleed in een kiel den ransel met gestolen goederen op den rug met somber vermetel gezicht den geest vol schandelijke ontwerpen den afschuwelijken galeiboef jean
ik gehoorzaam aan mijn plicht mijn plicht wil dat deze vrouw zes maanden gevangen zitte de heer madeleine antwoordde op zachten toon versta wel wat ik zeg zij zal geen dag zitten
elders had hij geschreven vraag niet naar den naam van dengene die u een nachtverblijf verzoekt voor hem die een schuilplaats noodig heeft is de naam een lastig ding
het schijnt dat hij als bisschop uit een bergstreek en nauw aan de natuur verwant bovendien in landelijken eenvoud en armoede levende
houd u toch stil wilt ge dat ik u uw naam noem ge heet jean valjean wilt ge nu dat ik u zeg wie ge zijt toen ik u zag binnenkomen vermoedde ik iets en zond naar t stadhuis ziehier wat men geantwoord heeft kunt ge
deze kandelaars droegen twee waskaarsen en prijkten gewoonlijk op den schoorsteen van den bisschop wanneer hij iemand ten eten had stak magloire de beide waskaarsen aan en zette de twee kandelaars op de tafel
twee of drie dezer zuilen waren in die bivouacvuren verbrand en hadden de groote handen der keizerlijken verwarmd in dit jaar waren twee zaken populair de voltaire touquet en de snuifdoozen à la charte
bij epidemie dit jaar hadden wij den typhus en voor twee jaren de zweetkoorts hebben wij soms honderd zieken waarmede wij niet weten wat wij zullen aanvangen
hij voelde de van onweer zwangere wolken zich boven zijn hoofd samenpakken terwijl hij javert aanhoorde kwam aanvankelijk de gedachte bij hem op heen te ijlen zich bekend te maken
kom fantine laat mij u kussen maar hij vergiste zich en kuste favourite achtste hoofdstuk de dood van een paard
ik vermoed dat hij ze aan het evangelie had ontleend op zekeren dag hoorde hij in een gezelschap het verhaal van een crimineel proces dat in behandeling was
men vraagt monseigneur wanneer gij de roode muts zult opzetten o antwoordde de bisschop dit is een ergerlijke kleur gelukkig dat zij die ze aan een muts verachten ze aan een hoed vereeren
ik koop uw kar en paard de kar was gebroken en het paard dood fauchelevent genas maar behield een stijf been
t is het seizoen dat het ploegen begint er zijn veel paarden noodig en men neemt paarden waar men ze krijgen kan zoowel aan de paardenposterij als elders mijnheer zal minstens drie of vier uren aan elk station moeten wachten
de portier van het raadhuis was door den keizer aangesteld t was een oud onderofficier der oude garde met het legioen van eer van austerlitz
te zeven uren naar de stille mis zag gaan vermoedde hij in hem een mogelijken candidaat voor afgevaardigde en besloot hem te overtreffen hij nam tot biechtvader een jezuïet
zei de president gij hebt een onteerende straf ondergaan en moogt dus geen eed doen brevet sloeg de oogen neder evenwel hernam de president kan zelfs in den mensch dien de wet onteerd heeft
en hij zag nu met afgrijzen zeker iets natuurlijks in deze ontzettende beleediging maar toen hij dezen maire dezen overheidspersoon zich bedaard het gezicht zag afvegen en hem hoorde zeggen stel deze vrouw in vrijheid
het hart vloeit over van helderheid blijdschap en verrukking t is als een schittering in den nacht en die duizend kleine zorgen en oplettendheden kleinigheden die in deze ledigheid van onmetelijke grootte zijn
toen de installatie had plaats gehad verwachtte de stad dat haar bisschop de handen aan het werk zou slaan tweede hoofdstuk
er ontstond een oogenblik zwijgens het berouwde den bisschop schier dat hij gekomen was en evenwel gevoelde hij zich op zonderlinge wijze aangedaan het lid der conventie
een dikke blauwe nevel steeg in de avondschemering op ha zeide hij en schreed snel voorwaarts in de richting waar de knaap verdwenen was na een dertig schreden te hebben gedaan stond hij stil tuurde naar alle zijden maar zag niets
en de fameuil op een klagenden toon een dier liedjes te zingen uit de werkplaatsen en die rijmend of
de eerste trap der deugd is aan anderen te denken laat ons zien en onderzoeken wanneer ik weg verdwenen vergeten ben
dit antwoord was hard maar het trof het doel met de kracht van een werpspies de bisschop ontroerde en wist niet wat te antwoorden hij gevoelde zich gekrenkt dat bossuets naam op deze wijze werd aangehaald
hoewel zij aan tholomyès niets had geweigerd zooals men maar al te spoedig zien zal had haar gezicht als zij in rust was een bij uitnemendheid maagdelijke uitdrukking
hoorde hij die geheimzinnige tonen welke in sommige oogenblikken des levens den geest waarschuwen of kwellen fluisterde een stem hem in t oor dat hij het plechtigste oogenblik van zijn lot had beleefd
na zich deze vragen gesteld en ze beantwoord te hebben sprak hij het vonnis uit over de maatschappij en veroordeelde haar hij veroordeelde haar tot zijn haat
en zulk een man enz enz landlooper bedelaar zonder middel van bestaan enz enz door zijn vorig leven aan misdaden gewoon
de dood is dood geloof mij ik lach om het denkbeeld dat dààr iemand zou zijn die mij iets te zeggen had bakersprookjes een boeman voor de kinderen jehovah voor de menschen
nieuw gebabbel in de kleine stad ziet ge wel hij wilde het kruis hebben vader madeleine weigerde ook het kruis de man was bepaald een raadsel voor de goede lieden dezen wilden evenwel toch het laatste woord hebben en zeiden
er vormde zich een groote kring die lachte hitste en juichte om die twee worstelende menschen waarin men met moeite een man en een vrouw kon herkennen
een gemengd geluk zei de bisschop ge kondt zeggen een verstoord geluk en thans na de noodlottige terugkomst van het verleden dat men noemt een vervlogen geluk
de slaap komt gemakkelijker dan hij terugkeert zoo ging t ook met jean valjean hij kon niet weder inslapen en begon te denken hij was in een dier oogenblikken dat alle denkbeelden in den geest verward zijn
de gemeenschappelijke grond der dorps en klooster onwetendheid is een geschikte voorbereiding en zet dadelijk den buitenman op dezelfde trap als den monnik de kiel een weinig uitgelegd en hij wordt een pij zuster
onder geheimzinnige portalen heerscht een heilige huivering wel bevinden zich hier en daar reten in de duisternis maar zij fluisteren iederen sterveling toe dat men er niet ongestraft kan binnendringen
oud dier ik verdiende slechts dertig sous daags men betaalde mij zoo weinig mogelijk de bazen bevoordeelden zich met mijn ouderdom welnu ik had mijn dochter die waschvrouw was aan de rivier
zijn dochter marie louise huwde met adrien charles de gramont zoon van den hertog louis de gramont pair van frankrijk kolonel der fransche garden en luitenant-generaal men schrijft faux fauq en
die de bergengten van ollioules onveilig had gemaakt nam een zijner onderbevelhebbers cravatte de wijk in het gebergte hij hield zich eenigen tijd met de rest der bende van gaspard bès
hij onderdrukte deze eerste edelmoedige opwelling en deinsde terug voor deze heldendaad voorwaar het zou schoon zijn geweest zoo deze man na de vrome woorden van den bisschop
in een andere verhandeling onderzocht hij de godgeleerde werken van hugo bisschop van ptolomaïs achter oudoom van den schrijver van dit boek
ga leg u ter ruste gij hebt den vorigen nacht gewaakt ge zijt vermoeid de knaap ging in de hut de grijsaard oogde hem na en voegde er bij als tot zich zelven sprekende
ontmoette de moeder toen zij vertrok en kwam terugloopen om te zeggen ik heb op de straat een vrouw ontmoet die schreide dat er t hart door verscheurd
benevens den inspecteur van politie javert te doen verschijnen en hen ten laatste male wegens de identiteit van den beschuldigde met den tuchteling jean valjean te
met het roode ordelint met zijn langen neus en met dat majestueus gelaat dat alleen den man eigen is die een schitterende daad heeft verricht
zij maakten hem welwillend en eenvoudig zij gaven hem beide denzelfden raad soms waren zij echter in strijd met elkander in dat geval aarzelde gelijk wij gezien hebben de man dien geheel de
hij zou mij ongetwijfeld hetzelfde gezegd hebben het is dus beslist wij willen de zaken haar loop laten en ons niet in de wegen der voorzienigheid verzetten
evenwel misleidde hij zich zelven in den eersten oogenblik hij gevoelde zich veilig in zijn eenzaamheid nu de deur gegrendeld was waande hij zich onaantastbaar nu het licht was uitgedaan achtte hij zich onzichtbaar
in hun hemelsche roeping om het kwaad uit te roeien hij had achter zich en om zich heen in een eindelooze diepte het gezag de rede de veroordeeling het gevoel van wettigheid de openbare straf al de
alles van de twee andere kinderen dulden zoodra zij zich een weinig begon te ontwikkelen dat wil zeggen vr zij nog vijf jaar oud was werd zij de dienstmaagd van het huis
den volgenden morgen vond de grijsaard op zijn nachttafeltje een bankbriefje van duizend francs met deze woorden door vader madeleine geschreven
ik zeg u monseigneur dat wij grendels moeten hebben al ware het alleen voor dezen nacht want niets is verschrikkelijker dan een deur die met een klink van buiten geopend kan worden door den eerste den beste
de knecht bukte zich opnieuw zag een poos zwijgend naar het wiel en zich toen oprichtende zeide hij t is mogelijk dat dit wiel vijf uren heeft geloopen maar stellig zal het dit geen kwartier meer doen
de oude man vervolgde toen het lodewijk xvi gold heb ik neen gezegd ik geloof niet dat ik het recht heb een mensch te dooden maar ik voel mij verplicht het kwaad uit te roeien
de bisschop zag hem aan en zeide gij hebt veel geleden o het roode buis de kogel aan den voet een plank om op te slapen
wanneer het de liefdadigheid betrof liet hij zich door geen weigering afschrikken maar hij vond dan woorden die tot nadenken brachten eenmaal collecteerde hij in een gezelschap voor de armen er bevond zich de markies de champtercier een oude rijke vrek
zij bewoog zich zonder gerucht en nu was de opening zoo wijd dat hij er door kon gaan maar bij de deur stond een tafeltje dat met de deur een lastigen hoek vormde en den toegang versperde
hij mengde zich zelden in de godgeleerde twisten van dien tijd en zweeg over de kwestiën waar staat en kerk in betrokken waren doch zoo men sterk bij hem had aangedrongen zou men hem waarschijnlijk meer ultramontaansch dan gallikaansch hebben bevonden
zagen er bekoorlijk uit zij geleken twee roosjes in oud ijzer haar oogjes schitterden haar frissche wangen glimlachten het een had kastanjebruin het ander donkerbruin haar
men zal al de kleine schulden betalen ik heb de eer u met achting te groeten fantine middelerwijl had er iets gewichtigs plaats hoe wij ook pogen het geheimzinnig marmerblok waaruit ons leven is gemaakt naar onzen wensch te
dat de eerste de godsdienstige wijding de andere de zelfzucht was dat de eene den medemensch gold de andere zijn eigen ik dat de eene uit het licht de andere uit de duisternis
de man richtte zich ten halve op hoe vreest ge dat ik u niet zal betalen wilt ge vooraf geld ik heb u immers gezegd dat ik geld heb
ik heb tachtig francs ik zal genoeg overhouden om mijn geboorteplaats te bereiken als ik te voet ga ginds zal ik geld verdienen en zoodra ik wat heb kom ik mijn engel halen de mannenstem riep heeft de kleine linnen ter verschooning
en s nachts zal ik dewijl ik toch niet slaap haar hooren slapen t zal mij goed doen haar zachte ademhaling te hooren
een arm man had na alle pogingen om wat te verdienen beproefd te hebben uit liefde voor een vrouw en het kind dat zij hem geschonken had valsche munt gemaakt de valsche munters werden destijds nog met den dood gestraft
na eenig zwijgen voegde hij er bij onthoudt dit wel vrienden er zijn evenmin slechte kruiden als er slechte menschen zijn er zijn alleen slechte kweekers en verzorgers
madeleine werd wakker hij was ijskoud de koude ochtendwind deed de opengebleven ramen op hun hengels draaien het vuur was uitgegaan de kaars brandde in de pijp het was nog donkere nacht
maar zij hadden op t gelaat nog een overblijfsel van het opgeruimde des arbeids en in de ziel die bloem der braafheid welke bij de vrouw den eersten val overleeft
ik heb overal aangeklopt en men heeft mij overal weggejaagd de goede vrouw legde haar hand op den arm van den man
met het onheilspellend gezicht voor zich hij was schier op t punt zich te vragen wie deze man was dien hij met afkeer
toen kwam het volgende aan t licht deze champmathieu was vr omstreeks dertig jaren boomsnoeier in verschillende streken onder anderen te faverolles geweest
hertog van otrante wiens creatuur en vriend hij geweest was in t geheim spotte hij met god toen hij nu echter den rijken fabrikant madeleine
gij mijnheer javert hebt gezegd dat men mij moest laten gaan niet waar doe onderzoek naar mij spreek mijn huisheer ik betaal prompt mijn huur men zal u zeggen dat ik niet slecht ben
ieder afzonderlijk misschien op goed geluk af hun weg en zonken allengs in dien kouden nevelweg waarin achter elkander zoovele ongelukkige hoofden op den donkeren weg van het menschelijk geslacht verdwijnen
het had een houtspaan genomen die haar tot spade diende en groef daarmede ijverig een kuil niet grooter dan voor een vlieg
een zekere lord byron david van angers beproefde het marmer te kneden de abbé caurie sprak in een kleinen kring seminaristen
het papier was open zij sloeg er een blik op ge moogt het lezen zeide hij zij las ik verzoek mijnheer den pastoor te waken over hetgeen ik hier achterlaat hij gelieve zoo goed te zijn de kosten van mijn proces
onder zijn zacht en kalm voorkomen t welk zich nooit verloochende verrichtte de bisschop van digne vaak grootsche stoute en heerlijke handelingen zonder dat hij t zelf scheen te vermoeden
arme vrome dochter verdwenen zoete herinnering mejuffrouw baptistine heeft sedert zoo dikwerf het gebeurde van dien avond in de bisschoppelijke woning verhaald
een nauwkeurig opmerker zou door de opgetogenheid en verrukking van jeugd seizoen en liefde heen een onverwinnelijke uitdrukking van ingetogenheid een bescheidenheid ontdekt hebben zij betoonde steeds eenige aarzeling
zeggen wij vooreerst slechts een paar woorden over hen later zullen wij de schets voltooien deze wezens behoorden tot die bastaardklasse welke uit onbeschaafde parvenus en vervallen beschaafde lieden bestaat
het arme paard zuchtte fantine nu gaat fantine waarlijk de paarden beklagen riep dahlia kan iemand iets dommers doen
ja zoo t valjean niet was maar jean valjean is een geveinsde ook daaraan herken ik hem een ander zou denken dat het erg kon afloopen hij zou razen tieren en koken
en geraakte spoedig in een diepen slaap het was middernacht toen de bisschop uit den tuin weder in zijn kamer trad weinige minuten later sliep alles in het kleine huis
de man ging weer zitten en zeide zonder drift ik ben in een herberg ik heb honger en blijf toen bracht de hospes den mond aan zijn oor en fluisterde op een toon die hem deed ontstellen ga heen
ik zeg u dat hier geen mijnheer madeleine en geen mijnheer de maire meer is er is hier een dief een roover een galeiboef die jean valjean heet en dat is degeen dien ik hier vasthoud
mijnheer de portier zeide hij eerbiedig zijn pet afnemende zoudt ge zoo vriendelijk willen zijn mij open te doen en dezen nacht te huisvesten
toen het maanlicht om zoo te spreken zich over dezen inwendigen glans spreidde scheen de slapende bisschop als door een stralenkrans omgeven die zacht en omsluierd als de ochtendschemering was
aan de arme onwetende menigte stelt men mij voor als een verworpeling en ik die niemand haat onderwerp mij aan de eenzaamheid waarin de haat mij plaatst thans ben ik zes en tachtig jaar en op t punt van te sterven
die dezen zonderlingen eerlijken man eene ongewone en vreemde soort van verhevenheid verleende wij zullen zien zei madeleine en hij reikte hem de hand
het zachte zwakke wezen dat noch van god noch van de wereld iets begreep werd gestadig gestraft beknord gestooten geslagen terwijl zij nevens zich twee kleine schepseltjes als zij zag die in een straal van t morgenrood leefden
de apotheek van het hospitaal een in den tuin aan het huis toegevoegd gebouw was in keuken en spijskamer veranderd nog bevond zich in den tuin een stal die vroeger de keuken van het hospitaal was geweest en waarin de bisschop twee koeien hield
t is zeker dat men met zich zelven kan spreken geen menschelijk wezen dat hiervan de ervaring niet heeft men kan zelfs zeggen dat het woord nooit een grootscher verborgenheid is
dat zij welvarend is naar uw zin arbeidt mij steeds bemint is alles wat ik wensch ik gevoel mij gelukkig dat ik door u iets van haar verneem
maar zij zouden hem stellig niet herkennen hoe kon hij zich zoo iets in t hoofd halen javert had allen argwaan tegen hem opgegeven alle gissingen en vermoedens waren op champmathieu gevestigd en niets is stijfzinniger dan
iedereen heeft zulke wezens gezien vier staaltjes zooals er dagelijks voorkomen goed noch slecht knap noch dom genieën noch botteriken maar schoon uithoofde van de bekoorlijke lente die twintig jaren heet
het paleis der thermes baden in de straat la harpe diende tot werkplaats van een kuiper op het plat van den achthoekigen toren van het hotel
wat beteekent dit rijtuig vroeg hij bij zich zelf wie komt hier zoo vroeg juist werd er zacht aan de deur zijner kamer geklopt hij rilde van het hoofd tot de voeten en riep verschrikt wie is daar
maar de advocaat-generaal moest een jean valjean hebben en nu hij champmathieu niet meer had nam hij madeleine onmiddellijk na de invrijheidstelling van champmathieu sloot de advocaat-generaal zich met den president op
een bankje met opgestapelde boeken een stoel met kleedingstukken een bidbankje waren thans echter vertoonde zich dit alles slechts als donkere en lichte plekken
was zijn fortuin en dat van het geheele oord voortgesproten bij zijn komst te m sur m had hij de kleeding de houding en de taal van een handwerksman
nog denzelfden avond vroeg de keizer den kardinaal naar den naam van dezen pastoor en niet lang daarna was myriel zeer verrast te vernemen dat hij tot bisschop van digne benoemd was
mijn broeder gij behoort niet meer tot het kwade maar tot het goede ik koop uw ziel ik verlos haar van de slechte gedachten en den geest des verderfs en geef ze aan god
was te onwetend dan dat hij zelfs na zoovele rampen niet omtrent vele zaken nog in t duister zou zijn vaak wist hij zelf niet recht wat hij gevoelde
de zekerheid dat hij nu eindelijk jean valjean had deed op zijn gelaat al wat zijn ziel bevatte te voorschijn komen de opgewelde grond
zoolang ik in deze streek ben heb ik op deze plaats gewoond geheel alleen ik zette geen voet er buiten en zag niemand dan dezen knaap die mij helpt
ik wilde onder de eerlijke menschen terugkeeren t schijnt dat dit niet mogelijk is vele dingen kan ik u niet zeggen ik zal u mijn levensloop niet verhalen
hij plotseling ophield vreezende dat in deze woorden welke hem ontglipt waren iets mocht liggen dat den man had kunnen grieven
l'imperatrice duidelijk te lezen waren men koos partij voor of tegen cugnet de
en daarbij als men u geheel onverwacht zoo iets kouds in den rug steekt ik had ongelijk dien heer den hoed van t hoofd te slaan waarom is hij heengegaan ik zou hem verschooning hebben gevraagd
opdat ik voortga met t geen ik begonnen heb opdat ik goed doe opdat ik eenmaal een groot aanmoedigend voorbeeld zij opdat gezegd kunne worden dat zich ten laatste een weinig geluk hecht aan de boete welke ik mij heb opgelegd
en steeds vr den dageraad op de straat of op het veld was maar de arme leeuwerik zong nooit
verschrikte blikken dier lieden afgeleid hebben dat zijn komst spoedig een gewichtig nieuws voor de geheele stad zou zijn maar van dat alles zag hij niets
ik ben een priester die hier woont zei de bisschop een priester herhaalde de man ha zoo een waardig priester dus vordert ge geen geld van mij de pastoor niet waar de pastoor van die groote kerk
op zuster simplicia's gezicht kwam een lichte blos t was een leugen welke het meisje haar voorstelde van de andere zijde erkende zij dat zoo men de zieke de waarheid zeide haar dit een vreeselijken slag zou toebrengen
blachevelle wierp zich in verrukking achterover op zijn stoel en kneep hoogmoedig zijn oogen dicht etende fluisterde dahlia temidden van het rumoer favourite toe ge hebt uw blachevelle dan wel heel lief
t is de menschelijke wet zoo min mogelijk te zondigen volstrekt niet te zondigen is de droom van den engel al het aardsche is aan de zonde onderworpen de zonde is een wet der zwaartekracht
bisschop alles verscheen hem duidelijk en helder maar in een helderheid welke hij tot hiertoe niet gekend had hij aanschouwde eerst zijn leven en het kwam hem afschuwelijk voor toen zijn ziel en zij scheen hem
dat hij er zich uitredde t gaat mij niet aan t is een noodlottige naam die in de duisternis zweeft zoo hij op iemands hoofd nedervalt des te erger voor dezen
één ding trof mij de man was wat ik u gezegd heb maar mijn broeder sprak onder het eten en ook den geheelen avond behalve bij zijn binnenkomen eenige woorden over jezus
naast den grijsaard stond een knaap de kleine herder die den oude een kom melk toereikte terwijl de bisschop dit aanzag sprak de oude man ik dank u ik heb niets meer noodig en zijn blik wendde zich van de zon om zich naar den knaap te richten
t was schier een uitbarsting waarmede hij vervolgde ja mijnheer sinds lang lijdt het volk maar dit is niet alles zeg mij waarom komt ge mij ondervragen en mij van lodewijk xvii spreken ik ken u niet
men zeide was de pastoor een goed achtenswaardig mensch die gaarne goeden raad gaf juist toen mijnheer madeleine de pastorie voorbijging was er in de straat slechts één voorbijganger
ik gevoel mij geheel wel mij deert niets meer ik zal mijn cosette wederzien ik heb zelfs honger in bijna vijf jaren heb ik haar niet gezien
waarvan ik mij aan tafel bedien magloire kwam spoedig terug en wij deden ons gebed in de zaal waar het linnen wordt gedroogd waarna wij elk naar onze kamer gingen zonder een woord te spreken
en françoise in sillette verandert dit is een soort van afleiding die de geheele wetenschap der etymologen in de war brengt
vrienden riep tholomyès op den toon van iemand die de teugels van het gezag herneemt ik herhaal geen drift geen heidensch geraas wel kwinkslagen en woordspelingen
t is billijk hier op te merken dat hij vergeten had de gedwongen rust der zon en feestdagen in rekening te brengen die gedurende negentien jaren een vermindering van ongeveer vier-en-twintig francs veroorzaakte
en het eigenaardige van het instinct is juist dat het zich vergissen en op een dwaalweg gebracht kan worden anders zou het instinct het verstand overtreffen en het dier een beter licht hebben dan de mensch
zooveel schijnt evenwel zeker dat de voerman van den vrachtwagen die destijds tusschen grenoble en d reed dien nacht omstreeks drie uren in den morgen toen hij de straat van het bisdom doorreed
dat verhaalde men aan jean valjean t was voor hem een oogenblik een bliksemstraal iets als een opengerukt venster t welk hem het lot vertoonde der wezens welke hij bemind had en dat zich dadelijk
toen fantine tien jaar oud was verliet zij haar geboorteplaats en ging in dienst bij de boeren in den omtrek op vijftienjarigen leeftijd kwam zij te parijs om fortuin te maken
gedurende een geheele eeuw is er geen moord gepleegd in dorpen die naar winst en een rijken oogst hunkerden zeide hij ziet de lieden van embrun
ik zeg echter maar aan blachevelle dat ik hem bemin wel wat zegt ge kan ik goed liegen favourite hernam na een pauze
de oude liep vooruit onder de zware groene takken sprong over slooten kroop onverschrokken door struiken en heggen en voerde haar vroolijke gezellen aan met al het vuur eener
aan den horizont zag men niets dan de alpen zelfs geen kerktoren van eenig verwijderd dorp jean valjean kon op drie uren afstand van d zijn geweest
en hij was zoo goedhartig dat men hem eindelijk wel beminnen moest in t bijzonder droegen zijn werklieden hem op de handen en hij ontving deze blijken van genegenheid met een soort van droefgeestigen ernst
er ontstond een vreeselijk oogenblik van verwachting en stilte men zag madeleine schier plat op den buik onder den vreeselijken last tweemaal tevergeefs beproeven zijn knieën dichter tot zijn ellebogen te brengen
het zaad van de brandnetels onder het voeder gemengd maakt de huid van het vee zacht en glanzig de wortel met zout vermengd geeft een fraaie gele kleur t is overigens een uitmuntend hooi dat tweemaal gemaaid kan worden
uw rijkdommen en genietingen zijn voordeelen die ik tegen u in de discussie heb maar de wellevendheid vordert dat ik er mij niet van bedien ik beloof u ze niet weder te gebruiken ik dank u zei de bisschop
de gedachte alleen dat dit mogelijk kon zijn deed hem beven gewis zoo iemand hem in die oogenblikken had gezegd dat eenmaal het uur komen zou waarin die naam in zijn ooren zou klinken
hij rouwt over den bisschop van d zeide men in de gezelschappen dit verhief mijnheer madeleine niet weinig en schonk hem eensklaps een zeker aanzien in de aristocratische wereld te m sur m de microscopische voorstad saint-germain
waarin hij sprak en hoorde beide zeggende wat hij had willen verzwijgen hoorende wat hij niet had willen hooren zwichtende voor die geheimzinnige macht welke tot hem zeide
ik gehoorzaamde er bestonden misbruiken ik heb ze bestreden er waren dwingelandijen ik heb ze tegengegaan
ieder oogenblik dieper in en drukte zwaarder en zwaarder op den ouden voerman t was duidelijk dat binnen vijf minuten zijn ribben zouden gebroken zijn t is onmogelijk een kwartier uurs te wachten zei madeleine tot de omstanders
reizen is elk oogenblik geboren worden en sterven wellicht maakte hij in zijn geest vluchtige vergelijkingen tusschen deze afwisseling van tooneelen en het menschelijk leven
dat hij er op dit oogenblik een plaatsvervanger had dat het scheen dat een zekere champmathieu zulk een ongeluk had getroffen dat hij voortaan in het bagno in den persoon van dien
in het huiselijk leven waren myriels gevoelens dezelfde als in zijn openbaar leven de vrijwillige armoede waarin de bisschop van digne leefde zou voor ieder die hem van nabij had kunnen gadeslaan
de teederste zachtste klanken der vrouwelijke stem dienende om den blinde te wiegen en de voor hem verdwenen wereld vervangende
wat mij aangaat ik ben vr cesar alleen enz enz enz magloire was daarentegen zeer verheugd over de zaak en zeide tot mejuffer baptistine
negende hoofdstuk vroolijk einde der vreugd toen de meisjes alleen waren gingen zij twee aan twee op de ellebogen geleund voor de ramen staan en praatten van het eene raam tot het andere met
ik heb voor het einde van den tiran gestemd dat wil zeggen het einde der prostitutie van de vrouw het einde der slavernij van den man het einde der onwetendheid van het kind
danste melle bigottini heerschte potier odry bestond nog niet madame saqui verving forioso er waren nog pruisen in frankrijk
deze kuische aarzeling is de tint die psyché van venus onderscheidt fantine had de witte fijne vingers der vestaalsche maagd die met een gouden naald de asch van het heilige vuur omroert
en lieten niet alleen zijn tanden maar ook het tandvleesch zien en om zijn neus ontstond een woeste dikke plooi als op den muil van een wild dier
t is niet om mij of om mejuffrouw t is ons onverschillig maar t is om monseigneur waarmede zal monseigneur nu voortaan eten de bisschop zag haar verwonderd aan en vroeg
eschylus een dante een michel angelo of een napoleon is schrijft de menigte onnadenkend en als bij acclamatie toe
redivivus op het voetstuk dat het ruiterbeeld van hendrik iv wachtte de heer piet beproefde in de straat te rezen noen te houden ter bevestiging der monarchie de aanvoerders der rechterzijde zeiden bij ernstige verwikkelingen
al wat hij van deze twee personages wist was dat beiden door den koning op denzelfden dag den april de een tot bisschop de ander tot vicaris generaal benoemd waren
het werd hoe langer hoe donkerder de wind woei koud van de alpen in de avondschemering zag de vreemde in een der tuinen aan den weg een soort van hut die van graszoden gebouwd scheen
en zij beefde van schrik zij had javert herkend het heertje had van deze gelegenheid gebruik gemaakt om zich uit de voeten te maken
sinds eenige minuten was een man binnengekomen zonder dat men op hem gelet had hij had de deur weer dicht gedaan was er tegen gaan staan en had fantine's wanhopige beden gehoord
op deze bank die door verscheidene kaarsen werd verlicht zat een man tusschen twee gendarmen deze man was de man hij zocht hem niet hij zag hem zijn oogen wendden zich van zelven in die richting
daarbij was menigeen jaloersch op haar blond haar en haar witte tanden men had opgemerkt dat zij in de werkplaats te midden der andere vrouwen vaak het hoofd omkeerde en een traan uit haar oogen wischte
zou zij het kind in haar armoede doen deelen bovendien was zij thénardier geld schuldig hoe hem te voldoen en de reis hoe die te betalen
derde hoofdstuk de leeuwerik het is niet genoeg slecht te zijn om fortuin te maken de herberg wilde niet vooruit met de zeven en vijftig francs van de vreemde vrouw had
ziehier op den omslag vinden wij dezen regel geschreven de droom welken ik dien nacht had ik bevond mij buiten op een uitgestrekte vlakte waar geen gras groeide
nu sprak hij en vroeg zou het paard morgen niet kunnen terugkeeren o mijnheer t zal ten minste twee dagen rust noodig hebben is t hier de paardenposterij vroeg hij
de lyceën werden collegiën genoemd de studenten die een gouden lelie op den rokskraag droegen vochten met elkander wegens den koning van rome
en de kantoorknecht zag hem aandachtig een reiskaart van frankrijk beschouwen die aan den wand hing hij schreef eenige cijfers met potlood op een papier
zij verzocht werk en werd in de werkplaats der vrouwen toegelaten deze arbeid was haar geheel vreemd zij was er dus niet terstond vlug mede zoodat zij slechts een gering dagloon verdiende
deze schikking werd met volkomen goedvinden door mejuffrouw baptistine aangenomen voor deze vrome maagd was myriel te gelijker tijd haar broeder en haar bisschop haar natuurlijke vriend en haar geestelijk hoofd
de morgen heeft evenzeer zijn spookbeelden als de avond hij zag ze niet maar zonder dat hij t zelf merkte voegden deze donkere schaduwbeelden van boomen en heuvels iets sombers en treurigs toe
denk gelijk zij twee duizend jaren geleden tot een anderen veroordeelde zeide wandel alvorens verder te gaan en ten einde volkomen begrepen te worden moeten wij een noodzakelijke opmerking maken
in hun oogen stelde zij het zinnebeeld der vrijheid voor en als om tot tegenhanger van de minerva van den pyreus te dienen stond op het plein van corinthe het kolossale bronzen beeld eener kat
champmathieu uit de gevangenis te bevrijden en er zich in te laten zetten t was een smartelijke pijnlijke gedachte als een snede in het levend vleesch maar zij trok over en hij zeide bij zich zelven laat ons zien laat ons zien
de geneesheer nam zuster simplicia ter zijde en deze verhaalde hem dat mijnheer madeleine voor een paar dagen afwezend was dat men gemeend had de zieke in haar waan te moeten laten als zou mijnheer madeleine
misschien te goeder trouw en zich zelven bedriegende vroom als zij is de ootmoedige arme eenvoudige monseigneur bienvenu behoorde niet onder de invloedrijke kerkvorsten
die in de werkplaats allerlei praatjes hielden is t niet een gruwel een arm meisje weg te zenden dat ijverig haar werk doet toen verdiende ik niet genoeg meer en al mijn ongeluk is er uit ontstaan
op de tafels vetkaarsen in koperen kandelaars duisternis leelijkheid treurigheid en uit dat alles ontwikkelde zich een strenge verheven indruk want men gevoelde er die gewichtige menschelijke zaak welke men wet noemt
intusschen beterde fantine niet zij was altijd in de ziekenzaal de zusters hadden in den beginne dit vrouwspersoon slechts met weerzin ontvangen en verpleegd
in de kleine wereld van digne sprak men over het conventielid g met een soort van afschuw een lid der conventie kan men zich iets schrikkelijkers voorstellen
er komen hoeven waar nu niets is de armoede verdwijnt en met de armoede verdwijnen zedeloosheid de prostitutie de diefstal de moord alle ondeugden alle misdaden
daar wonen mijn vrienden vreedzame brave herders van de dertig geiten welke zij hoeden behoort er hun ééne zij vervaardigen zeer fraaie wollen koorden van verschillende kleur en spelen bergliederen op kleine fluiten met zes gaten
na de beraadslaging met zich zelven welke wij hebben vermeld tot het besluit was gekomen om terug te keeren kwam de knaap terug vergezeld van een oude vrouw mijnheer zei de vrouw mijn jongen zegt mij dat ge een cabriolet wenscht te huren
te peteghem in vlaanderen op dezelfde plaats waar de merovingische koningen hun zomerpaleis hadden redde ik in een klooster van urbanisten de abdij van st clara en
nu begreep de man volkomen de uitdrukking van zijn gelaat tot hiertoe somber en hard gaf verbazing twijfel blijdschap een onbeschrijfelijk gevoel te kennen hij stotterde als een waanzinnige
de beschuldigde had alles aangehoord met dat verbaasd gezicht hetwelk volgens de beschuldiging zijn voornaamste middel van verdediging was bij de eerste verklaring hadden de gendarmen die bij hem stonden hem binnensmonds hooren mompelen ha dat is er me een
hij had in zijn bidkamer twee bidstoelen met matten zittingen en in zijn slaapkamer een dergelijken armstoel wanneer hij bij toeval zeven of acht personen te gelijk ontving den prefect of den generaal
sedert drie uren zagen de aanwezenden een man een onbekende een wezen van de ellendigste soort in den hoogsten graad dom of sluw allengs onder den last eener vreeselijke
haar betrekking met tholomyès had haar er toe geleid haar handwerk te verzuimen zij had haar klanten veronachtzaamd zij had ze verloren nu was zij zonder alle hulpmiddelen
stond toevallig open zij waren het hek doorgegaan hadden het beeld van den kluizenaar in de grot bezocht de geheime werkingen van de vermaarde spiegelkamer beproefd
der brug van jena de opening der mijn weder had dichtgemaakt die door blücher was aangelegd om de brug in de lucht te doen springen
de bisschop van d om hier een bijzonderheid bij te voegen waarvan de dagbladen niet gewaagden was toen hij stierf sedert verscheidene jaren blind en met zijn blindheid tevreden wijl hij zijn zuster bij zich had
zoo de hielen harer kousen versleten waren trok zij ze onder den voet verder in den schoen men zag dit aan de plooien zij lapte haar kleedje met oude stukken katoen die bij de minste beweging scheurden de lieden wien zij geld schuldig was maakten haar standjes
niet licht zou men iemand van ellendiger voorkomen hebben kunnen ontmoeten hij was van middelbare grootte gezet en forsch en in de kracht zijns levens hij kon zes of acht-en-veertig jaar oud zijn
wie in een gedicht het menschelijk gemoed ware het slechts dat van een enkel mensch slechts van den geringsten mensch juist kon voorstellen zou alle heldendichten in het verhevenst
ik was drie en vijftig en t viel mij hard en het werkvolk is zoo ondeugend wanneer iemand niet jong meer is noemen ze u
telkens wanneer hij dit woord met zijn minzame ernstige stem en op hartelijken toon tot den man sprak glinsterde diens gelaat t woord vriend is voor den tuchteling als een glas water voor een schipbreukeling der medusa de schande dorst naar eer
aan den hoek der straat poichevert sloeg hij linksom en ging naar t stadhuis hij trad binnen een kwartier later kwam hij er weder uit
de deur werd geopend een zonderlinge gewelddadige groep verscheen op den drempel drie mannen hielden een vierden bij den kraag de drie mannen waren gendarmen de andere was
waarom wijl ik van mijn daden rekenschap zal moeten doen wanneer na mijn dood welk een droom hij zal slim moeten zijn die mij na mijn dood knijpen wil
t was duidelijk dat de voorzienigheid zich hierin mengde zij was het die het wiel der tilbury had gebroken en ze op den weg tegenhield hij had aan de eerste soort van sommatie niet voldaan
hij hield op aarzelde een oogenblik en zeide toen herinnert ge u den gebreiden draagband met ruiten dien ge in het bagno droegt
spitten en zaaien den insekten was hij niet zoo vijandig als een tuinman wel gewenscht zou hebben voor t overige maakte hij geen aanspraak
de hand van fantine hing uit het bed jean valjean knielde voor die hand lichtte ze zacht op en kuste ze toen richtte hij zich op en zeide tot javert nu ben ik tot uw dienst
hij heeft een nieuwen diefstal gepleegd alzoo herhaling van misdaad veroordeelt hem voor de jongste misdaad later zal hij voor de vroegere terechtgesteld worden
nu hadden de arme lieden dier streek door een gevoel van dankbaarheid gedreven uit de namen en voornamen van den bisschop dien gezocht waarin zij een beteekenis vonden en noemden hem in de wandeling monseigneur
dat gods vinger evenwel op t hoofd van ieder mensch heeft geschreven het woord hoop was deze zieletoestand welke wij gepoogd hebben te beschrijven voor jean valjean
deze kist was zwart en de cabriolet geel geschilderd deze rijtuigen van alle tegenwoordig bestaande geheel afwijkende hadden iets onbeschrijfelijk wanstaltigs en plomps
ik meende dat ge mij wel zoudt wegjagen daarom zeide ik dadelijk wie ik ben o de goede vrouw die mij hierheen heeft gewezen ik zal eten een bed met matrassen en lakens zooals iedereen heeft een bed
dit gebeurde in jean valjean werd voor de rechtbank van dien tijd gevoerd wegens diefstal des nachts gepaard met inbraak in een bewoond huis
gallega lied dat wellicht door een schoon meisje ingegeven werd dat op een touw tusschen twee boomen schommelde soy de badajoz amor
en een forel uit het meer van alloz gebakken de kastelein hoorende dat de deur geopend werd en iemand binnenkwam zeide zonder de oogen van zijn fornuizen op te slaan wat wenscht mijnheer te eten en te slapen antwoordde de reiziger
zijn hersenen waren in een dier levendige en toch vreeselijk kalme oogenblikken waarin de gedachte zoo diep is dat zij de werkelijkheid in zich opneemt
deze herinneringen waren hem bijna onverdragelijk omdat ze in zoo langen tijd niet voor hem verschenen waren onuitsprekelijke gedachten drongen zich dus den ganschen dag aan hem op
madeleine verbleekte ondertusschen zonk de kar langzaam dieper en dieper de oude fauchelevent kermde en huilde ik stik mijn ribben breken een windas t een of t ander ach
men verhaalde dat generaal bertrand als voerman vermomd er in de maand januari dikwerf geweest was en toen aan de soldaten eerekruisen en aan de burgers handen vol gouden napoleons had uitgedeeld
was een gewichtig personage de legitimiteit had vastheid gekregen door pleignier corbonneau en tolleron respectievelijk de hand en het hoofd te doen afhouwen
wat maakt mij dat uit t is niet voor mij zelven wat ik doe de algemeene welvaart neemt toe de nijverheid ontwaakt en ontwikkelt zich
en scheurde toen een blaadje uit en schreef daarop bij het licht van den lantaarn m madeleine maire van
de kranken en de bedrukten den tijd dien deze hem lieten besteedde hij aan den arbeid nu eens spitte hij in zijn tuin dan weer las en schreef hij hij had voor deze beide soorten van werk slechts één naam hij noemde het tuinieren
eindelijk trad hij naar den vreemde die in niet zeer aangename overwegingen verdiept scheen en zeide ik kan u niet herbergen
een anderen keer ontving hij een brief het overlijden meldende van een edelman uit het gewest waarin met weidsche praal behalve de waardigheden van den overledene al de leenheerlijke en adellijke titels van zijn geheele familie waren opgenoemd
toen hij geëindigd had barstten de aanwezenden in een schaterend gelach uit hij zag het publiek aan en toen hij zag dat men lachte begreep hij niet waarom en begon zelf mede te lachen t was vreeselijk
op dit oogenblik hoorde hij een nijdig gebrom hij hief de oogen op en zag in de opening der hut den kop van een reusachtigen
zei de bisschop en heeren burgers ik zie wat u ergert ge vindt het zeer hoogmoedig van een armen priester dat hij rijdt op de wijze van onzen heiland ik verzeker u dat ik het uit nood en niet uit ijdelheid doe
haar rooskleurige lippen babbelden bekoorlijk de wellustig opgetrokken mondhoeken als die der antieke afbeeldingen van erigone schenen tot onbeschroomdheid aan te moedigen en uit te dagen
even zacht en behoedzaam als een kat die binnen wil komen de deur week voor de drukking en ging onmerkbaar en zonder gerucht iets verder open hij wachtte een oogenblik en stiet nu stoutmoediger ten tweedenmale de deur verder open
mijn broeder vroeg hem evenmin naar zijn geboorteplaats als naar zijn geschiedenis want in zijn geschiedenis lag zijn misdrijf opgesloten en mijn broeder scheen alles te vermijden wat er hem aan kon herinneren
hier te wijzen op de geruchten en praatjes die er omtrent hem in omloop waren op het tijdstip dat hij tot genoemde waardigheid werd bevorderd
nu strak aan en op ieder zijner woorden drukkende zeide hij ik heb van mijn leven slechts één man gekend mijnheer madeleine die in staat was te doen wat gij meent
dat de menschen slechts zijn masker zagen maar dat de bisschop zijn aangezicht zag dat de menschen slechts zijn leven zagen maar dat de bisschop zijn geweten zag hij moest dus naar arras gaan
had hij veel tijd verloren hij wilde dien inhalen het paardje was vurig en trok als twee maar t was februari het had geregend en de wegen waren slecht
m vervulde hij de moeielijke maar nuttige functie van inspecteur van politie hij had den aanvang van madeleine niet gezien javert had den post dien hij bekleedde te danken aan den heer
en zijn betooveringen deze twee meisjes waren een betoovering voor deze moeder zij aanschouwde ze met de meeste aandoening de tegenwoordigheid van engelen duidt een paradijs aan zij meende boven deze herberg het geheimzinnig
des avonds druipend van t zweet uitgeput van vermoeidheid met de groene muts op de oogen twee aan twee onder de zweep van den bewaarder die trapleer der drijvende gevangenis te moeten opklimmen
niemand heeft ooit geweten hoe het hem gelukt was op de binnenplaats te komen zonder de koetspoort te openen hij droeg gewoonlijk een looper bij zich waarmede hij eene kleine zijdeur opende
op zekeren dag hoorden de liefdezusters haar in de koorts zeggen ik was een zondares maar zoodra ik mijn kind weder heb zal dit te kennen geven dat god mij vergeven heeft op mijn slechten weg had ik cosette niet bij mij willen hebben
zonder een woord te spreken bewegingloos met ware deemoedigheid en rustige onderwerping wachtte hij tot het mijnheer den maire behaagde zich om te keeren
maar wat moest zij beginnen zij wist niet meer tot wien zich te wenden zij had een misstap begaan maar in den grond van haar hart was zij gelijk men zich herinnert kuisch en
mijnheer françois de neufchâteau die op lofwaardige wijze de gedachtenis aan parmentier in eere hield wendde duizenderlei pogingen aan om aardappel
op t hooren van dien naam kon de heer madeleine een onaangenaam gevoel niet bedwingen sedert het gebeurde in het politiebureau had javert hem meer dan ooit vermeden en de heer madeleine had hem niet weder gezien laat hem binnenkomen zeide hij
toen had de oude vrouw de etenskast geopend had gegeten en gedronken had haar bed doen brengen en was gebleven deze knorrige vrome moeder sprak nooit tot favourite bleef uren lang zwijgend zitten
na weinige seconden waren de kamer en de tegenoverstaande muur door een sterk flikkerenden weerschijn verlicht alles brandde de doornen stok knetterde en wierp vonken tot in t midden der kamer
de zuster schoof de bedgordijnen dicht in de hoop dat zij zou insluimeren tusschen zeven en acht uren kwam de geneesheer wijl hij niets hoorde meende hij dat fantine sliep
op het steeds voortbestaande ik de geest en het stof het niet en het zijn de ziel de natuur de vrijheid en de noodzakelijkheid
o wanneer zal zij haar eerste communie doen zij telde op haar vingers een twee drie vier zij is zeven jaar oud dus over vijf jaar
de winter verandert het water des hemels en het hart des menschen in steen fantine's schuldeischers kwelden haar zij verdiende te weinig haar schulden waren toegenomen
deze regels hebben vaak volstrekt geen betrekking op het boek dat ze bevat zoo hebben wij vr ons een door hem geschreven kantteekening in een boek in kwarto getiteld correspondance
zingen is zijn lust dat men hem een liedje naar zijn aard geve en men zal zien zoolang hij niets zingt dan de carmagnole werpt hij slechts lodewijk xvi omver maar men late hem de marseillaise zingen en hij zal de
in zijn vrije oogenblikken die zeer zeldzaam waren las hij hoewel hij de boeken haatte hij was alzoo niet geheel ongeletterd men erkende dit aan eenige pedanterie in zijn woorden
deze man zooals men weet was een landlooper die was aangehouden terwijl hij een tak met rijpe appelen in een naburigen boomgaard afgebroken in de hand had
in een geheimzinnige diepte een licht dat hij aanvankelijk voor een fakkel hield toen hij dat licht t welk zijn geweten verhelderde opmerkzamer beschouwde zag hij dat zij een menschelijke gestalte had en deze fakkel de bisschop was
alle mogelijke moeite had hij aangewend om zijn reis voort te zetten eerlijk en nauwgezet had hij alle middelen aangewend hij was noch voor het strenge seizoen
en dien die redding geeft hij scheen gereed dien man de hersens in te slaan of zijn hand te kussen
t is werkelijk een zeer oude normandische familie uit de generaliteit van caen vr vijf eeuwen leefden raoul de faux jean de faux en thomas de faux die tot den adel behoorden en een hunner was heer van rochefort
ben ik ook niets aan deze vrouw verschuldigd ter vergoeding van het leed dat ik haar veroorzaakt heb wat zal gebeuren zoo ik verdwijn de moeder sterft het kind wordt aan zich zelf overgelaten dat gebeurt indien ik mij aangeef
die vroolijk de doos der verrassingen van het paradoxe weten te openen en te sluiten wat ge hier zoo rustig drinkt dames weet dat het maderawijn is
t was een treurige groep welke de ellende allengs omsloot en verstikte er kwam een harde winter jean had geen werk het gezin had geen brood letterlijk geen brood en zeven kinderen
en zijn leven te heiligen den menschen te ontkomen en terug te keeren tot god deze twee gedachten waren in zijn geest zoo innig met elkander verbonden
een verleidelijk kuiltje zag een beeld van vroolijkheid door mijmering getemperd ongemeen bekoorlijk en schilderachtig zoodanig was fantine en t was blijkbaar dat dit beeld leven en een ziel bevatte
en na eenig zwijgen voegde hij er bij mijnheer de maire ge waart voor eenige dagen streng jegens mij toen onrechtvaardig wees dus heden rechtvaardig
wilt vertrekken ja alleen alleen dat zult ge niet doen monseigneur in het gebergte hernam de bisschop ligt een zeer kleine gemeente welke ik sedert drie jaren niet bezocht heb
hij had langer dan vier uren geslapen zijn vermoeidheid was geweken hij was niet gewoon veel uren aan de rust te besteden hij opende de oogen en sloeg een blik in de duisternis rondom zich toen sloot hij ze weder om te slapen
het eerste gedeelte zijns levens was geheel en al aan de wereld en haar vermakelijkheden gewijd daar brak de revolutie uit de eene gewichtige gebeurtenis stapelde zich op de andere
zij was jong was zij schoon misschien maar door haar kleeding zag men er niets van haar blond haar waarvan een vlecht te voorschijn kwam
een droppel azijn in een lepel meeldeeg vervangt volkomen het fiat lux er zij licht veronderstel dat de droppel en de lepel grooter zijn en ge hebt de wereld de mensch is de aal waartoe dus de eeuwige vader
wat zal ik u zeggen ik heb romeinen romeinsche vrouwen hier is een woord onleesbaar en wat dies meer zij magloire heeft dat alles schoon gemaakt en dezen zomer zal zij eenige beschadigde plekken herstellen en alles vernissen
op eenigen afstand van haar kind haar borst zwol van melk en haar hart van angst het hongerige bleeke kind die borst ziende kermde en schreeuwde en de beul zeide tot de vrouw tot de moeder en voedster zweer uw geloof af
onder de beroeringen van dien dag was de geestelijke zuster weder vrouw geworden zij had geweend zij beefde jean valjean had eenige regels op een papier geschreven dat hij de pleegzuster toereikte zeggende geef dit aan mijnheer den pastoor
ik dank er de onsterfelijke goden voor men liegt maar men lacht men bevestigt en men twijfelt het onverwachte ontspringt aan de sluitrede t is schoon er zijn hier beneden nog stervelingen
zonderling geen vraag werd gedaan geen gezag deed zich gelden het eigenaardige van verheven tooneelen is dat zij alle harten bevangen
over hun aanhangers in kleine gunsten en bevorderingen uit hoe grooter het bisdom van den patroon des te vetter pastorie voor den gunsteling en bovendien is er rome