AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij wordt door de ziel geliefkoosd hij ziet niets maar gevoelt zich bemind t is een paradijs in de duisternis t was uit dit paradijs dat monseigneur bienvenu tot het andere was overgegaan
wat is uw overkomen uw haar is geheel en al wit wit zeide hij zuster simplicia had geen spiegel zij schommelde in een instrumentlade
zij verhaalde hem wat had plaats gehad dat fantine den vorigen avond zeer erg was geweest doch nu veel beter was wijl zij geloofde dat mijnheer de maire naar montfermeil was gegaan om haar kind te halen
en terwijl gij hier in vreugde en glans zult leven zal een ander uw roode buis uw eerloozen naam dragen en in het bagno uw keten sleepen ja zoo is het wijs overlegd o
van haar oogen was niets te zeggen dan dat zij zeer groot moesten zijn en prachtige wimpers hadden zij sliep t was die geruste vertrouwende slaap welke aan haar leeftijd eigen is de armen der moeders bestaan alleen uit liefde
in een ander boek getiteld philosophie de la science médicale had hij deze kantteekening geschreven ben ik geen geneesheer evenals zij
op zekeren morgen dat hij meende alleen in zijn tuin te zijn en hij zijn zuster niet zag die achter hem ging stond hij plotseling stil en aanschouwde iets op den grond t was een groote zwarte harige afschuwelijke spin
de jongelingen waren kameraden de meisjes waren dus vriendinnen zulke minnarijen gaan steeds vergezeld van zulke vriendschappen
nabij digne op het land woonde iemand in volstrekte eenzaamheid deze man om maar dadelijk het vreeselijke woord te zeggen was een voormalig lid der conventie hij heette g
zij stamelde eenige smeekende woorden maar de opzichtster gaf haar te kennen dat zij onmiddellijk de werkplaats moest verlaten fantine was overigens slechts eene middelmatige arbeidster
de plaats naast den postillon was nog vrij hij bestelde die en betaalde ze mijnheer zei de klerk zorg prompt om één uur van nacht hier te zijn daarna verliet madeleine
mijn broeder zeide den man al deze bijzonderheden met zijn u bekende gulle vroolijkheid en mengde nu en dan onder zijn woorden iets vleiends voor mij
listolier en fameuil vormden een groep waarvan tholomyès het hoofd was hij bezat de
en den diefstal bij pierron verdenk ik hem nog van een diefstal bij wijlen monseigneur den bisschop van d ik heb hem dikwerf gezien tijdens ik adjunct opziener in het bagno te toulon was ik herhaal dat ik hem volkomen herken
hij nam twee vijffrancstukken uit zijn buidel en gaf ze den priester mijnheer de pastoor dit is voor uw armen mijnheer de pastoor t is een knaapje van ongeveer tien jaar met een marmot en een lier geloof ik
dit was duidelijk aan de volstrekte afwezigheid van jonge priesters in zijn omgeving men heeft gezien dat hij te parijs geen opgang had gemaakt
tholomyès die nu eenmaal aan t doordraven was zou moeielijk in zijn vaart tegengehouden zijn geworden zoo niet juist op dit oogenblik een paard op de kade gevallen was
dit had haar toen zij nog jong was en zelfs iets later een zekere peinzende houding gegeven bij haar man vergeleken een schurk van eenige diepzinnigheid een geleerde deugniet behalve in de letterkunde tevens ruw en sluw
t had drie uren in den morgen geslagen en gedurende vijf uren had hij aldus schier onafgebroken heen en weder gegaan toen hij eindelijk op een stoel nederzeeg
mijnheer clausel de montals verschilde in sommige punten met mijnheer clausel de coussergues mijnheer de salaberry was niet tevreden de komediant picard die lid der academie was
t was een zonderlinge en fraaie heester hoog van stam welks tallooze bladerlooze takjes als draden zoo fijn met millioenen kleine witte roosjes waren bedekt zoodat de plant
daarna wendde hij zich tot fantine zeggende gij hebt zes maanden de rampzalige beefde van ontroering zes maanden
javert was op dit oogenblik in den hemel zonder er zich volkomen rekenschap van te geven doch evenwel met een donker gevoel van zijn onmisbaarheid en zijn succes vertegenwoordigde hij javert de gerechtigheid het licht en de waarheid
een kwart of een half uur het was alsof deze slag hem zeide kom aan hij stond op aarzelde nog een oogenblik en luisterde
t was alsof zijn ziel gewoonlijk beschenen werd door het licht dat door een keldergat dringt om ten slotte al wat wij aangegeven hebben zooveel mogelijk in bepaalde resultaten samen te vatten zeggen wij alleen dat jean
bij zekere gelegenheid deed hij als een windas dienst zijn kameraden hadden hem dan ook den bijnaam van windas gegeven
iets dat rookte en plaste op de seine met het geluid van een zwemmenden hond ging van den pont royal tot aan de brug van lodewijk xv heen en weder voorbij de vensters der tuilerieën
deze soort van vrouwen zijn door onze wetten geheel aan de willekeur der politie overgeleverd zij handelt er mede zooals zij wil straft ze naar goedvinden en berooft haar van die twee treurige zaken welke zij haar handwerk en haar vrijheid noemen
in de lappen wikkelde hij de twee zilveren kandelaars voor t overige was hij haastig noch gejaagd terwijl hij de kandelaars inpakte beet hij in een stuk zwart brood
naardien hij zijn das verkeerd had omgegespt moest een hevige beroering in hem hebben plaats gehad zulk eene welke men een inwendige aardbeving zou kunnen noemen
javert duwde de omstanders ter zijde drong door den kring en ging met snelle schreden naar het politiebureau aan t andere einde van het marktplein en sleepte de rampzalige mede
zoo mij de menschen zagen zouden zij inderdaad gelooven dat mij een ramp heeft getroffen hoe het zij indien er iets kwaads voor iemand uit voortvloeit ik heb er volstrekt geen schuld aan
en hij hernam met een lach welke dien van een waanzinnige geleek wat ben ik dwaas hier kan niemand zijn er was evenwel iemand maar iemand dien t menschelijk oog niet zien kan hij zette de kandelaars weder op den schoorsteen
al de meisjes zongen destijds l'ermite de saint avelle woorden van edmond géraud het blad de nain jaune herschiep zich
er verliep eenige tijd eensklaps maakte favourite een beweging als van iemand die ontwaakt maar zeide zij waar blijft de verrassing t is waar hernam dahlia de beloofde verrassing zij blijven lang weg zei
en viel madeleine hem in de rede javert antwoordde met zijn onveranderlijk en treurig gelaat wat waar is is waar mijnheer de maire ik heb mij vergist de man ginds is jean
der destilleerderij en verzocht hem zijn dagloon de meester sprak geen woord en betaalde hem vijftien sous valjean maakte zijn beklag men antwoordde hem dit is genoeg voor u
het feit waarvan ge spreekt is een zaak van de stedelijke politie krachtens de artikelen en van het wetboek van crimineele rechtsvordering ben ik de rechter daarover
aan het politiebureau gekomen een laag vertrek verwarmd door een kachel en door een wacht bewaakt met een glazen getraliede voordeur opende javert de deur
greep met beide handen in t haar en verborg het gezicht tusschen zijn knieën uitroepende ik ben een
ach god ik kan t niet bij mij hebben t is zoo leelijk wat ik doe ach cosette mijn engeltje wat zal van haar worden arm schaap ik zal u zeggen deze
vader madeleine deed hem naar het gasthuis voeren t welk hij in het fabriek gebouw zelf voor zijn werklieden had opgericht en waarin twee liefdezusters als verpleegsters dienst deden
inmiddels zag de kastelein terwijl hij heen en weder liep telkens den reiziger aan wordt er gauw gegeten vroeg de man aanstonds
er ontbraken mij vijftig francs weet ge dat de deurwaarder mij op den hals zou zijn gekomen met een protest ge hebt een goede vangst met uw meisjes gedaan zonder het te vermoeden zei de vrouw
baptistine die nu volkomen gerust en in haar gewone gemoedsstemming was zette zich aan zijn linkerzijde de bisschop sprak het gebed toen bediende hij als naar gewoonte ieder van soep
ik sterf liever zeide hij dan op mijn hart de drie padden te dragen hij spotte gaarne openlijk over lodewijk xviii zeggende die oude jichtpoot met zijn engelsche slobkousen laat hem naar pruisen gaan met zijn
door allen behalve fantine die zich peinzend en hardvochtig in haar onbepaalden tegenstand verhard had ofschoon zij beminde gij zei favourite tot haar gij ziet er altijd uit alsof ge heel wat zijt
met bleeken inkt op een stukje papier dat van ouderdom geel geworden en met vier ouwels achter het portret van den abt van grand champs geplakt was
toen wendde de ongelukkige man zich tot het publiek en tot de rechters met een glimlach welke allen die er bij tegenwoordig waren nog door het hart snijdt als zij er aan denken t was de glimlach der zegepraal vermengd met dien
tijd verkwisten en moeite doen dan voor tien goede daden zou noodig zijn en zulks uit vrijen wil uit vermaak zonder voor hun nieuwsgierigheid iets anders dan nieuwsgierigheid te verkrijgen
de aarde was dus meer verlicht dan de hemel wat steeds eene bijzonder onaangename uitwerking doet en de omtrek van den lagen nietigen heuvel
men zou hem wel niet onthoofd hebben er moet immers barmhartigheid zijn maar men had hem levenslang kunnen verbannen men zou een voorbeeld hebben kunnen stellen enz enz bovendien was hij een godloochenaar zooals al die lieden
wat zegt gij vroeg de heer madeleine aan den dokter heeft zij niet een kind dat zij wenscht te zien vroeg de dokter ja
vijfde hoofdstuk bij bombarda toen men zich met de russische bergen genoeg vermaakt had dacht men aan den maaltijd en het gelukkig achttal eindelijk een weinig vermoeid had in de herberg bombarda zijn anker laten vallen
t was alsof hij veel aan anderen en weinig aan zich zelven dacht in wist men dat hij op zijn naam een som van zeshonderddertig duizend francs
in liefde zaken zijn er geen vrienden overal waar een schoone vrouw is is t openbare strijd geen genade een strijd op leven en dood
het geritsel van kleederen te vernemen als het klapwieken van vleugelen haar heen en weder in en uit te hooren gaan haar te hooren spreken en zingen en te denken dat men het middelpunt dier stappen dier woorden van dien zang is
ge ons nu binnen acht dagen geen veertig francs zendt is het meisje dood zij begon luide te lachen en zeide tot haar oude buurvrouw die menschen zijn wel heel vriendelijk veertig francs niet meer
welke bij koud weer de kleeding naar de mode was er genoegen in een schepsel te kwellen dat in wijd uitgesneden balkleeding met bloemen op het hoofd voor het officierskoffiehuis zwierf
gezinnen die ouders of kinderen verloren hadden behoefden hem niet te roepen hij ging er uit eigen beweging heen hij kon lang zwijgend bij den man zitten die zijn geliefde vrouw had verloren bij de moeder die
dat alles was z geweldig en z wonderbaar dat hij plotseling door die onbeschrijfelijke aandoening bevangen werd welke een mensch slechts twee of drie keer in zijn leven ondervindt
goed wees gij een eerlijk man blijf mijnheer de maire blijf achtbaar en geëerd verrijk de stad voed de armen verpleeg de weezen leef gelukkig deugdzaam en bewonderd
oproerige gesprekken zes maanden gevangenis verraders vertoonden zich zonder mom mannen die den dag vr den veldslag tot den vijand waren overgeloopen
t zal de naaisters en modisten niet beletten van schatrijke echtgenooten te droomen mijnentwege het zij zoo maar onthoudt ten laatste dit gij eet te veel suiker gij vrouwen hebt het eenig gebrek te veel suiker te knabbelen
hij was dit geheel zonder voorbehoud of uitzondering het geestelijk gezag wij moeten dit zeggen was voor hem het voornaamste hij was godsdienstig en op dit punt gelijk op alle stipt en
aan den schandpaal aan de keten met de groene muts in onophoudelijken arbeid in schande zonder medelijden zich een hemelsche gedachte te midden van dit alles zou mengen
flavius josephus die zegt een wind van boven viel op de aarde en eindelijk de chaldeeuwsche overzetting van onkelos die zegt een wind die van god kwam blies over de wateren
nu zoo mijnheer postpaarden neemt komt hij niet voor morgenochtend te arras wij hebben hier een binnenweg de wisselpaarden zijn moeielijk te krijgen wijl zij op het veld zijn
als in waanzin voegde hij er bij laat mij gevangennemen mijnheer de pastoor ik ben een dief de pastoor gaf zijn paard de sporen en reed verschrikt weg jean valjean ijlde nu voort in de eerst door hem ingeslagen richting
in zijn oog waren diefstal moord ja alle misdaden slechts verschillende vormen van wederspannigheid hij omvatte met een soort van blinden en diepen eerbied allen die eenig ambt in den staat bekleedden
de grijsaard zou opstaan de beide vrouwen zouden om hulp roepen de buren zouden toesnellen en in minder dan een kwartier zou de heele stad in beweging en de gendarmerie op de been zijn
de laatste was guy van etienne alexandre mestre de camp en nog iets bij de chevau légers van bretagne
t was sinds een uur dat hij zich daar bevond wit geworden aller hoofden richtten zich op de opschudding was onbeschrijfelijk de toeschouwers verkeerden voor een oogenblik in geweldige spanning
ik heb slechts vier stuivers in mijn beurs schenk ze mij de man nam de vier stuivers mevrouw de r hernam voor dit weinige kunt ge in een herberg niet slapen
des winters hakken zij dat brood met de bijl stuk en laten het vier-en-twintig uren in water weeken om het te kunnen eten broeders hebt mededoogen ziet hoe men rondom u lijdt
slechts van tijd tot tijd overviel hem eensklaps t zij uit zich zelven of van buiten een opwelling van toorn een vermeerdering van lijden
om op alle omstandigheden voorbereid te zijn hij at met tamelijken eetlust in zijn kamer wedergekeerd gaf hij zich aan zijn overpeinzingen over
en cosette tweede hoofdstuk fantine is gelukkig zij maakte geen beweging van verrassing noch van blijdschap zij was de blijdschap zelve
een onschuldig kinderlijk genoegen t welk aan de armoede waardigheid verleende magloire begreep de aanmerking verwijderde zich zonder een woord te zeggen
na eenige oogenblikken boog hij zich tot fantine en sprak haar fluisterend toe wat zeide hij haar wat kon deze man een veroordeelde zeggen tot deze vrouw die dood was wat beteekenden zijn woorden
de japon van mejuffrouw baptistine was gemaakt naar de mode van kort lijf engen rok mouwen met opslagen en knoopen haar grijs haar was onder een gekruld
in provence geboren kende hij al de tongvallen van het zuiden en sprak die met de bewoners dit had hem bij de bevolking bemind gemaakt en er niet weinig toe bijgedragen om hem aller harten te openen
zoodra ge bedaard en kalm zijt zal ik zelf u haar brengen de arme moeder liet het hoofd zinken vergeving mijnheer de dokter
het zichtbare ik machtigt in geenen deele den denker het verborgen ik te loochenen na deze opmerking gaan wij verder
en zeide vaak bedektelijk dat iemand zekere inlichtingen had verkregen in een zeker gewest nopens een zekere verdwenen familie
t welk zij weder op haar plaats gebracht had en wenschte er zich geluk mede de slechte menschen hebben een vreeselijk geluk de overmatige arbeid putte fantine uit en de droge kuch welke zij reeds had nam toe
juffrouw magloire was een klein oud vrouwtje blank dik zwaarlijvig druk altijd hijgende vooreerst wegens haar bedrijvigheid en dan tengevolge van haar asthma
champmathieu mijnheer de maire was nauwelijks aangekomen of brevet riep ha ik ken dezen man t is een oude galeiboef zie mij eens aan mijn goede man ge zijt
t was deze blik die fantine twee maanden vroeger tot in het merg van haar gebeente had voelen doordringen op javert's stem had fantine de oogen weder geopend maar mijnheer de maire was er wat had zij te vreezen
ik zal ze geven zei de moeder en vijftien francs bovendien voor de eerste kosten voegde de mannenstem er bij te zamen zeven en vijftig francs zei vrouw
en op dat papier legde hij het geldstuk en de twee stukken van den stok zoodanig dat deze het eerst in t oog vielen wanneer men in de kamer kwam hij nam uit de kast een zijner oude hemden dat hij stuk scheurde
neen riep dahlia het is een idée van tholomyès dat is zoo duidelijk als iets in dat geval hernam favourite de dood aan blachevelle en leve tholomyès leve tholomyès riepen dahlia en zephine
het behoorde tot die wereld waar koetsen en karren in hetzelfde lot deelen en als knol heeft het geleefd zoo lang een knol leeft den tijd van een morgen
in alle zaken moet men te rechter tijd het woord finis schrijven men moet zich als t noodig is bedwingen den grendel op zijn lust schuiven zijn begeerten opsluiten en zich zelf op wacht stellen
zonder den edelen ijver van den werkman of de verstandige orde van den burger te bezitten t zijn die dwergnaturen welke
overigens waren het paard en de tilbury te zamen nauwelijks honderd kronen waard de vlaming riep zijn vrouw en verhaalde haar de zaak
toen madeleine de deur opende was men op zijde gegaan om hem plaats te maken de president had het hoofd gewend en den binnenkomende in wien hij den maire van
ge lieve broeder wat magloire zegt ik heb er iets van gehoord antwoordde de bisschop hij draaide zijn stoel ten halve om legde zijn beide handen op de knieën en zijn goedhartig vriendelijk gelaat dat door het vuur beschenen werd naar de oude dienstmaagd keerende vroeg hij
t was een laatste inspanning zijn knieën knikten eensklaps onder hem als werd hij door een onzichtbare macht onder het gewicht van zijn kwaad geweten neergedrukt uitgeput zonk hij op een grooten steen neer
een wenk dat zij hem niet tegenhoude hij moge zich wagen zooveel hij wil ik ga in gezelschap van magloire heen begeef mij naar mijn kamer bid voor hem en ga slapen
hij vroeg zich af wat daarvoor in de plaats zou komen menigmaal wenschte hij zelfs dat de gendarmen hem maar naar de gevangenis hadden gevoerd en de zaken zulk een keer niet hadden genomen dit zou hem minder ontroering hebben veroorzaakt
ik noem haar cosette maar zij heet euphrasie zie van ochtend zag ik stof op den schoorsteen en ik dacht dat ik spoedig cosette zou wederzien
en met nedergeslagen oog maar vaste stem de schier ongeloofelijke woorden tot hem zeggen mijnheer de maire dat kan niet waarom niet vroeg mijnheer madeleine de ongelukkige heeft een burger beleedigd
javert trad tot in t midden der kamer en riep nu komt ge de ongelukkige zieke zag rondom zich er was niemand dan de liefdezuster en de maire wie kon deze smadelijke oproeping gelden haar alleen
t waren tweewielige rijtuigen op veeren van binnen met leder bekleed en voor niet meer dan twee personen een passagier en den
hij vervulde zijn plichten als maire maar leefde overigens stil hij verkeerde met weinig menschen onttrok zich aan plichtplegingen groette beleefd verwijderde zich haastig glimlachte om zich van t spreken te verschoonen
en in dezen boom was echter iets zoo sombers dat hij na een oogenblik stilgestaan en gemijmerd te hebben eensklaps omkeerde er zijn oogenblikken waarin de natuur ons vijandig schijnt
niemand zou er van hebben durven spreken niemand zou er aan durven herinneren myriel was te digne gekomen vergezeld van een oude vrijster juffrouw baptistine zijn zuster die tien jaar jonger was dan hij
zoodat degenen die dien nacht laat op straat waren gevaar konden loopen dat de politie buitendien in zeer slechten staat was aangezien mijnheer de prefect en mijnheer de maire geen vrienden waren en elkander in ongelegenheid trachtten te brengen
ik zeg dit niet ten uwen opzichte mijnheer de senator t is mij evenwel onmogelijk u geen geluk te wenschen gij groote heeren hebt zooals ge zegt een philosophie op uw eigen hand
den hoop uitgetrokken en reeds verdroogde planten aanschouwende zeide hij t is dood t zou echter waarde hebben zoo men t nuttig wist aan te wenden de bladeren van de jonge brandnetel zijn een heerlijke groente ouder geworden
zijn lenigheid overtrof nog zijn lichaamskracht sommige tuchtelingen die eeuwig aan ontvluchting denken maken ten laatste van de lichaamskracht met behendigheid vereenigd een soort wetenschap
onze liefjes weet dat we ouders hebben ouders ge weet daar zoo niet af in het kinderlijke en fatsoenlijke code civil heet dat vaders en moeders maar die ouders zuchten naar ons die ouden van dagen eischen ons op
haar voorhoofd haar neus en kin bezaten die evenredigheid van lijnen welke geheel verschillend van de evenredigheid der verhoudingen is
de bisschop bewaarde een oogenblik het stilzwijgen toen wendde hij zich schielijk tot den hospitaal directeur en sprak hoeveel bedden denkt ge mijnheer dat alleen in deze zaal kunnen staan in de eetzaal van monseigneur riep de directeur verbaasd
hij stapte over een sloot klom over een heg verwijderde eenige struiken kwam in een verwaarloosden tuin ging stoutmoedig eenige schreden voorwaarts en zag eensklaps aan het einde van den braak liggenden grond achter hoog kreupelhout het hol
lees euphrasie de kleine heette euphrasie maar van euphrasie had de moeder cosette gemaakt ingevolge het verfraaiings en verzachtings instinct der moeders en van het volk dat josefa in
t zijn de bisschoppen die bij het hof gezien rijk sluw en in de groote wereld gezocht zijn die ongetwijfeld kunnen bidden maar ook verzoeken
ja nu de reiziger antwoordde verlegen hij wilde mij niet opnemen zijt ge bij hoe heet hij in de straat chaffaut geweest
t is moeielijk hier niet een oogenblik over na te denken verandert de menschelijke natuur zoo geheel en al kan de mensch door god goed geschapen door den mensch slecht worden gemaakt kan de ziel door het lot geheel anders en slecht worden
de noodlottige hand had hem weder gegrepen inderdaad de oude vrouw had werkelijk in een schuur een soort van mandewagen de wagenmaker en de stalknecht wien t speet den reiziger uit hun handen te zien ontsnappen kwamen
bevend en ontsteld stond hij stil en liet zich van de teenen op de hielen neder hij voelde zijn slapen als twee mokers kloppen en zijn adem kwam hem even sterk voor als de tochtwind die uit een spelonk
dat is veertig francs ja zei fantine veertig francs zij begon na te denken en zette zich aan haar werk na een kwartieruurs stond zij op en ging naar de trap om thénardier's brief nog eens over te lezen
madeleine zag nogmaals om zich en zeide is er dan niemand die twintig louis d'or wil verdienen en het leven van dien armen ouden man redden
t is waar mijnheer de president hernam de advocaat-generaal bij afwezigheid van den heer javert meen ik aan mijne heeren de gezworenen te moeten herinneren wat hij eenige uren geleden hier zelf gezegd heeft
voordat men haar kon tegenhouden staarde hem strak aan en riep als waanzinnig ha zijt gij mijnheer de maire toen lachte zij luide en spoog hem in t gezicht mijnheer madeleine veegde t gezicht af en zeide
elk oogenblik zag men een groot geel en zwart geschilderd rijtuig met rammelend voorspan zwaar beladen wanstaltig door de vele koffers balen en valiezen
in zijn oog was een priester een wezen dat zich nooit bedriegt eene geestelijke dochter een wezen dat niet zondigt zijns inziens waren zij in deze wereld gemetselde zielen met een enkele deur die zich alleen opende om de waarheid uit te laten
is er geen plaats meer geen enkele de deur is gesloten niemand kan meer binnen na eenig zwijgen hernam de deurwaarder er zijn nog wel een paar plaatsen achter mijnheer den president
hij wilde ons niet medenemen en is veertien dagen afwezig geweest toen hij terugkwam was hem niets kwaad ontmoet men waande hem dood maar hij was in blakenden welstand en zeide
die zich aanvankelijk onder den naam van jean mathieu verscholen heeft welke naam die zijner moeder was dat ge naar auvergne zijt gegaan dat
zag haar strak aan en zeide wilt gij mijn kind bij u houden vrouw thénardier maakte een gebaar van verwondering dat noch toestemming noch weigering uitdrukte
de man verdwijnt komt weder te voorschijn zinkt en komt weder boven hij roept strekt de armen uit men hoort hem niet het schip dat onder den storm beeft
het fransche leger was evenals t oostenrijksche in witte uniformen de regimenten werden legioenen genoemd in plaats van cijfers droegen zij de namen der
deze oscars heetten de eene felix tholomyès van toulouse de andere listolier van cahors de derde fameuil van limoges de laatste blachevelle van
de dommen gaven geld aan een agent opdat clermont tonnerre op st jansdag tot paus zou worden verheven maar wijl clermont geen priester was kon hij geen paus worden gemaakt en de agent bracht woedend hun het geld terug
verkoop mij dan een paar wielen alle wielen passen niet op alle assen beproef het eens t is onnoodig mijnheer ik heb niets dan karwielen te koop in dit plaatsje kent men geen andere
en van de begrafenis der heden overleden vrouw er van te betalen het overige is voor de armen de zuster wilde spreken maar kon nauwelijks eenige onverstaanbare klanken stamelen
heet gij de almachtige in het boek der makkabeeën schepper in den brief aan de ephezers vrijheid in
in allen gevalle hij zal mij niet misleiden deze persoon van een schier dreigende strengheid behoorde tot dezulken die zelfs slechts vluchtig gezien lang in t geheugen blijven hij heette javert en behoorde tot de politie
en al ware het maar voor een oogenblik hem te doen gelooven dat hij iemand was als ieder ander door jegens hem als jegens ieder ander te zijn is dat niet inderdaad het rechte betoon van liefdadigheid
maar de glimlach was geheel van zijn gelaat verdwenen wensch mij niet te spoedig geluk mijnheer want ik heb voor den dood van den tiran gestemd antwoordde hij ongevoelig op de stem der strengheid
en huishoudster van mijnheer pastoor juffrouw baptistine was een lang mager bleek zacht wezen zij verwezenlijkte het ideaal dat het woord eerbiedwaardig in zich sluit want mij dunkt
eens had magloire schertsenderwijs gezegd monseigneur hoewel ge van alles zoo goed partij weet te trekken is dit toch een nutteloos bed t ware beter dat er salade op groeide dan bloemen
moet ik mij aangeven moet ik zwijgen t gelukte hem niet iets duidelijks te zien de flauwe schaduwbeelden van alle voorstellingen die zijn gepeins hadden opgewekt flikkerden en verdwenen het een na het ander als in rook
en lieten haar geen rust zij ontmoette ze op de straat zij vond ze weder op haar trap de nachten bracht zij weenend en in sombere gedachten door
zoo steeg zijn geest en zonk tegelijkertijd gedurende deze negentienjarige foltering en slavernij aan de eene zijde nam het licht aan de andere zijde de duisternis toe zooals men gezien heeft
een jaar verstreek ook een tweede men zeide in het dorp de thénardier's zijn toch brave menschen schoon ze niet rijk zijn brengen zij toch een arm kind op dat men bij hen heeft achtergelaten
in de salons vooral werden dergelijke gesprekken gevoerd een oude dame die op de drapeau blanc was geabonneerd maakte deze opmerking welker diepe zin moeilijk te verklaren is
hij riep alle denkbeelden die in zijn geest aanwezig waren te zamen voor de groote zaak waarmede hij zich bezighield hoe meer hij de daad van het meisje overwoog te meer voelde hij zich verontwaardigd
is er niet lieve mevrouw iets waarlijk evangelisch in deze kieschheid welke zich van prediking zedenlessen en toespelingen onthoudt
t is bekend dat simplicia van sicilië de heilige was die zich liever beide borsten liet afsnijden dan te zeggen dat zij die te syracusa het levenslicht zag te segesta was geboren welke leugen haar had kunnen redden
inderdaad deze kleine verandering had in groote mate den prijs der grondstof verminderd t geen in de eerste plaats vergunde het arbeidsloon te verhoogen een weldaad voor het oord ten tweede de fabrikage te verbeteren een voordeel voor den kooper
ik wist dat ge hier waart ik sliep maar ik zag u ik zag u sinds lang en volgde u den ganschen nacht met mijn oogen ge waart door een stralenkrans omgeven en om u zweefden allerlei hemelsche gedaanten
dat zij van het romanlezen gekregen had zij was een sentimenteel manwijf alle romans die naar den smaak van keukenmeiden berekend zijn hebben zulk een uitwerking zij was nog tamelijk jong nauwelijks dertig jaar oud
en op de vleugels van gaillard de diligence van toulouse ontvoert ons aan den afgrond en die afgrond zijt gij o lieve schoonen wij keeren terug in de maatschappij tot den plicht en de orde en wel in vollen draf drie mijlen in t uur
zware schako's met vangsnoeren de bijna zwarte brunswijksche infanterie onder de roode engelsche infanterie gemengd de engelsche soldaten met witte
de ijzeren hertog bleef kalm maar zijn lippen waren verbleekt de oostenrijksche commissaris vincent de spaansche commissaris alava die bij den engelschen staf den veldslag bijwoonden hielden den hertog voor verloren
eenigen tijd later werd door de prefectuur van het departement seine en oise aan de prefectuur van politie te parijs een nota gezonden
deze opening liet niet het lichaam door maar wel de oogen dat is den geest men scheen hieraan gedacht te hebben want achter de opening was een blikken plaat met duizend gaatjes bevestigd kleiner dan die van een
en het uitgestrekte gedreun van den aftocht zij hoorde het vlucht redt u dat het leve de keizer vervangen had
zekere vrouw die reeds eenige jaren weder in de wereld en getrouwd was kon zich niet afwennen om telkens wanneer aan haar deur werd geklopt haastig te roepen in alle eeuwigheid
klein wit paternostertje dat god maakte dat god sprak dat god in den hemel bracht toen ik s avonds naar bed ging vond ik drie engelen bij mijn bed liggen
nu en dan keerde hij zich om en zag achter zich hij zorgde steeds aan de donkere zijde der straat te blijven de straat liep achter hem rechtuit hij keerde zich twee of drie keeren om doch zag niets
de aanval tegen hougomont was eenigermate geveinsd hij had ten doel er wellington te lokken en hem links te doen buigen dit plan zou gelukt zijn zoo de vier compagnieën der engelsche garde
en verneemt het vreeselijke gebulder der elkander kruisende donders hij hoort als een gereutel in de diepte van een graf het flauw gerucht van het spookbeeld des veldslags deze schimmen zijn de grenadiers deze flikkeringen zijn de
deed hem aan mons st procopius enz enz alzoo doe ik hem aan u eerwaardige vader en de pensionnairen lachten onder haar sluiers een liefelijk gesmoord gelach dat de voorhoofden der kapittelmoeders deed rimpelen
en wie ge zijn moogt ieder zal beven voor de pij en den sluier voor deze twee lijkdoeken van menschelijke uitvinding
men in leven kon blijven na een kanonskogel in de borst te hebben ontvangen zou men een gezicht vertoonen als dat van fauchelevent op dit oogenblik de doodgraver ja gij ik
en wat beteekent de schel die ge aan de knie hebt de schel antwoordde fauchelevent dient opdat men mij uit den weg ga hoe opdat men u uit den weg ga de oude fauchelevent knipoogde op een onbeschrijfelijke wijze
wilt ge mij nu weder den emmer laten dragen waarom omdat als vrouw thénardier ziet dat een ander hem voor mij heeft gedragen zij mij slaan zal de man gaf haar den emmer een oogenblik later waren zij aan de deur der
dat alles behoort tot de plechtigheid van het sterven de goede dames zijn op dergelijke bezoeken niet gesteld een arts is meestal een ongeloovige hij licht den sluier op soms iets anders zij roepen ditmaal den arts zeer spoedig wat kan er gebeurd zijn
waren vier-en-twintig officieren gekwetst achttien officieren en vierhonderd vijftig soldaten gesneuveld het geheel hanoversche huzarenregiment van cumberland met zijn kolonel hacke
en verborg zich telkens wanneer zij het wilde aanschouwen zoo zij in de gang voetstappen hoorde sloot zij de kast zoo schielijk als zij met haar oude handen kon zij die zoo gaarne praatte zweeg zoodra men haar van dit voorwerp sprak
hij volgde den man tot aan het huis gorbeau en wist de oude vrouw uit te hooren t geen niet moeilijk was zij bevestigde het feit van de met millioenen gevoerden jas en verhaalde hem de episode van het bankbiljet van duizend francs
hij had er reden toe het door hem ontworpen plan zooals wij gezegd hebben was inderdaad bewonderenswaardig de slag was begonnen zijn zeer verschillende afwisselingen de verdediging van
was jean valjean naar alle waarschijnlijkheid gevlucht in waarheid zoo hij iets verder dit slop ware ingegaan zou hij zeker door de tuinen hebben trachten te ontvluchten en zou hij in dat geval verloren zijn geweest
t geen jean valjean leed deed zij beefde nog altijd hebt ge slaap vroeg jean valjean ik ben koud antwoordde zij een oogenblik later hernam zij is zij er nog wie
allen drongen voorwaarts en het laatste bloedbad begon de keizerlijke garde voelde in de schaduw dat het leger t welk haar omgaf week
zou het pruisische leger aan een laagte zijn gekomen die voor de artillerie onbruikbaar was en bulow zou niet zijn aangekomen
welke ledige doodkist vroeg valjean de doodkist welke het bestuur zendt antwoordde fauchelevent welke doodkist en welk bestuur zoodra een non sterft komt de stadsdokter en zegt een non is overleden
en vormde een vierkante ruimte die aan beide hoeken der straat polonceau en der straat droit mur onzichtbaar was de gevel van dat groote gebouw had een somber aanzien
dat de dwingelandij geven kan een somber licht wat meer is een duister licht bij het ware daglicht vergeleken is het nacht deze verdwijning van den nacht had de uitwerking eener eclips
hij voelde de gewaarwording van iemand die eensklaps in de duisternis een tijger voor zich ziet verschrikt en als versteend deinsde hij terug niet wagende te ademen te spreken te blijven te vluchten
soms werd zij ernstig en beschouwde haar zwart jurkje cosette droeg geen lompen meer maar rouw zij kwam uit de ellende in het leven
weet ge dat ik cosette morgen de deur uit gooi thénardier antwoordde koel wat zijt ge driftig zij spraken verder geen woord na eenige oogenblikken was hun kaars uitgebluscht
hun bloei en hun omvang verarmen het land de kloosterregel goed in de kindsheid der beschaving nuttig om door het geestelijke de ruwheid te verminderen is schadelijk voor den mannelijken leeftijd der volken
kalm en statig ging hij voorbij omgeven door blanke sabels zijn zware vergulde berline op wier paneelen groote lelietakken waren geschilderd rolde daverend voorbij en nauwelijks had men den tijd er het oog op te slaan
onbeschrijfelijk waren de aschgrauwe vodden die als draperieën voor het driehoekig lichtgat hingen het venster was breed en hoog had zonneschermen en groote glasruiten maar deze groote glasruiten hadden verschillende wonden
die oude schurk wat heeft hij toch in den zin om ons hier te komen hinderen hij wil dat het kleine monster spelen zal hij geeft haar een pop een pop van veertig francs aan een
deze som heeft verborgen toen hij in het bagno van toulon terugkwam het tweede meer uitvoerig bericht is ontleend aan het journal de paris van dezelfde
weet ge wie vader lenoir is t spijt mij van mestienne hij was een vroolijke snaak gij zijt immers ook vroolijk niet waar kameraad
evenwel meer nog voor de engelschen dan voor de franschen het had den geheelen nacht geregend de regen had den bodem doorweekt in de holten der vlakte was het water als in kuipen vergaard
de paarden waren voorgespannen en de reizigers door den voerman opgeroepen beklommen haastig de hooge ijzeren trede van t rijtuig de man vroeg is er nog plaats nog eene naast mij op den bok zei de koetsier
deze drie gedeelten zijn gezamenlijk omgeven aan de zijde van den ingang door de gebouwen van het kasteel en der hoeve ter linkerzijde door een haag ter rechterzijde door een muur van achter insgelijks door een muur
en verdwenen in het oneindige de voorbijganger moest onwillekeurig aan de talrijke galggeschiedenissen dier plaats denken de eenzaamheid van het oord waar zoovele misdaden waren gepleegd had iets schrikbarends
eenmaal t was wederom bij gelegenheid van een bezoek des aartsbisschops in het klooster deed een der pensionnaires de jongejuffrouw bouchard
een oud leelijk man dien zij in het koor door een traliehek mochten zien de andere was de teekenmeester ansiaux die in den brief waarvan men reeds eenige regels heeft gelezen anciot genoemd en als een afschuwelijken ouden bochel afgeschilderd wordt
t was duidelijk dat deze man met een sleutel en alsof hij te huis was was binnengekomen wie had hem dien sleutel gegeven wat moest dat beteekenen
hebt ge het vijftienstuiversstuk verloren gilde vrouw thénardier of wilt ge mij bestelen tezelfder tijd stak zij den arm uit naar de karwats in den hoek van den haard
oplettend gadegeslagen hem als een kat beloerd en hem als een wiskunstenaar bestudeerd uit eigen beweging voor zijn pleizier en uit instinct had hij hem gadegeslagen en hem bespied als werd hij er voor betaald geen gebaar
hij meende zich in het stille straatje te kunnen vertrouwen en ging er in derde hoofdstuk men zie den platten grond van parijs in
had kunnen bereiken zoo het gevecht twee uren eerder was begonnen was het te vier uren geëindigd geweest en blücher zou in den door napoleon gewonnen slag zijn gevallen
eenerzijds verpestende dampen andererzijds welriekende geuren eenerzijds eene zedelijke pest waarop het kanon gericht is die nauw bewaakt wordt en allengs de zieken
t is zeker dat een der zijden van de deugd aan den hoogmoed grenst daar ligt een brug die door den duivel gebouwd is jean valjean was misschien zonder dat hij t zelf wist tamelijk dicht bij deze zijde
aangezien alle drie manieren hare bezwaren hebben wordt de tweede die ten minste eenige voordeelen biedt onder anderen dat van al is het slechts gedurende een maand een schat te bezitten het meest gevolgd
zoodra zij gevoelen dat zij aan deze dingen gehecht worden moeten zij ze afgeven zij herinneren zich de woorden der h
telkens als het uur slaat wordt de klok van het klooster driemaal geklept bij dat sein staken priorin kapittel moeders zusters leekezusters nonnen wat zij zeggen wat zij doen of wat zij denken en roepen
gij hoort de klok zooals ik gezegd heb iedere minuut een slag t is de doodsklok nu begrijp ik u vader fauchelevent er zijn pensionnairen en jean valjean dacht er bij hier zou cosettes opvoeding reeds gevonden zijn
men vond er wel hier en daar eenige lusthuizen der vorige eeuw herkenbaar aan hun grootsch voorkomen hun ijzeren balkons en hooge vensters wier kleine glasruiten op de witte gesloten blinden allerlei soort van groene kleur vertoonen
t was een schijnbare terugkeer tot onze nationale overleveringen gepaard aan de dienstbaarheid en onderwerping der noordsche kabinetten
naar dien van een kind te regelen dit alles had zelfs zonder dat hij er zich van bewust was jean valjeans gang veranderd en aan zijn gewone houding iets zoo oudachtigs gegeven
derde hoofdstuk er moet aan de keten vooraf iets geschied zijn om met één hamerslag te springen
dit alles is zeer logisch hoewel men in het klooster geen spiegel heeft kennen de vrouwen er echter haar gezicht en de meisjes die weten dat zij fraai zijn laten zich niet gemakkelijk tot non maken
nu rustig is zonderling sedert het bloedbad heeft men er geen mis gedaan het altaar van ruw hout is echter gebleven en staat tegen een naakten steenen muur
den hemel zij dank de volken zijn groot buiten de sombere toevallen des degens noch duitschland noch engeland noch frankrijk worden door een scheede besloten
mijnheer geef mij drie francs en zoo ge wilt zal ik u de zaak van waterloo uitleggen
t is opmerkelijk welk een gerustheid de overtuiging schenkt het door jean valjean den vorigen avond beraamde plan ging naar wensch hij rekende gelijk fauchelevent op den ouden mestienne hij twijfelde volstrekt niet aan een goede uitkomst
wat hij in de omstreken van montfermeil had gedaan had men niet kunnen begrijpen nu begreep javert het fantines dochtertje bevond er zich en jean valjean ging het halen nu was dit kind door een onbekende gestolen
wat men in het oosten in zee wierp werd in het westen in de aarde geworpen hier zoowel als daar wrongen vrouwen de handen de golf voor deze het graf voor de andere
of liever deze gansche ontzaglijke massa's grepen en hielden elkander zonder dat de een den ander losliet de carré's stonden immer pal zij werden twaalf keeren bestormd vier paarden werden onder ney gedood de helft der kurassiers bleef op de vlakte
liet haar slechts zooveel ademen als noodig was en was om zoo te spreken haar lichaamsgewoonte geworden die voor geene verandering dan alleen toeneming vatbaar was in haar oogappel was een plekje dat verschrikking uitdrukte
die in een spitse laag van overdwars gelegde steenen uitliep bevond hij zich voor een groote gewelfde poort in den strengen bouwstijl van lodewijk xiv
maar zoo deze man valjean niet ware zoo hij niet een oud eerlijk rentenier ware was hij waarschijnlijk een schurk nauwkeurig vertrouwd met het donker weefsel der parijsche misdaden
op den eerste den beste als een wettige grieve het gezamenlijk bedrag hunner teleurstellingen bankroeten en rampen des levens te werpen wanneer al deze zuurdeesem in hem gistte en in zijn mond en oogen brandde was hij vreeselijk
en de een zingt den zwanenzang de ander spreekt het verheven woord dit woord van reusachtige verachting werpt cambronne niet enkel in naam van het keizerrijk europa toe t zou weinig zijn hij werpt het in naam der
aanzienlijke schenkingen om met dat vrome doel een klooster van den h benedictus te stichten katharina de bar verkreeg daartoe het eerst verlof van monseigneur de metz abt van saint-germain op voorwaarde dat geen jongedochter mocht worden aangenomen
is evenveel waard als de iron duke ijzeren hertog onze geheele vereering is voor den engelschen soldaat het engelsche leger het engelsche volk zoo er een zegeteeken moet zijn komt het engeland toe
eindelijk de derde manier is den zwarten man niet toe te spreken hem niet aan te zien en zoo snel mogelijk weg te loopen men sterft dan binnen een jaar
het was het tweede of het derde dat zij in haar leven gezien had verschrikt liep zij weg een oogenblik later kwam
behoorde hier ook onder betaalden een oordje voor iederen emmer aan een ouden man die hieruit een bestaan maakte en die met dit waterbedrijf ongeveer acht stuivers daags verdiende
lobau vereenigde driehonderd man men barricadeerde den ingang van het dorp maar bij het eerste schot van het pruisisch schroot vluchtte alles weder en lobau
de tuchteling had hem stevig aan het touw vastgebonden waaraan hij zich met de eene hand hield terwijl hij met de andere zich opwerkte eindelijk zag men hem weder op de ra klauteren en den matroos ophijschen
had dadelijk den boulevard verlaten en was de straten ingegaan hij keerde en wendde zich zoo dikwijls mogelijk en ging vaak op zijn schreden terug om zeker te zijn dat hij niet gevolgd werd
doch had er noch spade noch houweel meer gevonden daaruit had hij besloten dat zijn man in het bosch was gegaan om met het houweel een gat te graven het koffertje er in verborgen en het gat met de spade dicht gemaakt had
luceat ei hij hoorde op het deksel der kist iets als het gekletter van eenige regendroppels t was waarschijnlijk
het meisje wordt een jongedochter de jongedochter vrouw het eerste kind is een voortzetting der laatste pop een meisje zonder pop is schier even ongelukkig en even onvolkomen als een vrouw zonder kinderen
geest der groote dagen kwam in dien onbekenden man op dit noodlottig oogenblik cambronne vindt het woord voor waterloo gelijk rouget de l'isle de marseillaise vindt door ingeving van boven een straal van den hemelstorm schiet door deze mannen zij
simulacra nihilque t schijnt dat men er in onze dagen ook nu eens een kruithoorn met kogels dan weder een oud smerig en gebrand spel speelkaarten vindt dat duidelijk den duivels heeft gediend
en er in hun plaats voor boet de vrijwillig aangenomen dienstbaarheid en pijniging de straf door onschuldige zielen begeerd om er zondige zielen van te bevrijden
zij hebben geen andere verwanten meer dan alle menschen zij helpen de armen verplegen de kranken zij verkiezen hen wien zij gehoorzamen de een zegt tot den ander mijn broeder
op een trom gezeten in diepe onoplettendheid zijn droefgeestige oogen neergeslagen die vol van de herinnering aan zijn wouden en meren waren
het nihilisme heeft geen gevolg er is geen niet nul bestaat niet alles is iets niets is niets de mensch leeft meer nog van overtuiging dan van brood
moeder innocentia had veel van haar voorouderlijke verwante marguerite de dacier van de orde en was geletterd geleerd bedreven in de geschiedenis zij verstond latijn grieksch en zelfs hebreeuwsch
dit spookbeeld deed de oude wereld beven de koningen zaten niet op hun gemak op hun tronen met de rots van st helena aan den horizon
zij had cosette uitgevraagd die niets wetende haar ook niets wist te zeggen dan dat zij van montfermeil kwam op zekeren ochtend merkte de bespiedster op dat jean valjean met een gezicht dat haar zonderling voorkwam
zij behoorde tot de familie van marguerite de blemeur schrijfster van het leven der heiligen van de orde van den h benedictus zij was herkozen geworden
gordon was dood marsh was dood twee divisiën de vijfde en de zesde waren vernield nu hougomont aangegrepen en la haie sainte genomen was bleef er nog slechts een knoop door te hakken het centrum
wat is het geweten t is het kompas in het onbekende gedachte bespiegeling gebed zijn geheimzinnige stralen
de deur bestond slechts uit vermolmde planken die ruw samengehouden werden door ruwe dwarsplanken zij voerde onmiddellijk tot een steile modderige morsige trap even breed als de deur
boitsfort doorsneden was een leger kon er niet in terugtrekken zonder zich geheel op te lossen de regimenten zouden onvermijdelijk uiteen zijn geraakt de artillerie zou in de moerassen blijven steken
t was geen dorp de huizen waren er te hoog voor wat was het dan t was een bewoond oord zonder menschen een eenzaam oord met menschen
hij ging in de avondschemering met het kind door de barrière van monceaux daar nam hij een cabriolet die hem naar de esplanade van t observatorium voerde hij steeg
vr men een doornenstok aanvat trekt men handschoenen aan door deze vertraging en het raadplegen met zijn lieden op het plein rollin had hij bijna het spoor verloren
zij had het treurige lot noch den grooten oorlog noch de groote politiek in herinnering te brengen eenige wapenfeiten waren van beteekenis de inneming van het trocadero o a
wij zijn vr den godsdienst tegen de godsdiensten wij behooren tot hen die aan de armzaligheid der formuliergebeden
en het bagno was nu niet alleen het bagno maar het was het verlies van cosette voor altijd dat is een leven als in een graf
gedurende zeven uren boden hier de vier garde compagnieën van cooke het hoofd aan de woede van een leger de plattegrond van hougomont
zij zetten zich in den hoek van den haard met een pop welke ze op heur knieën onder vroolijk gekeuvel heen en weer bewogen nu en dan sloeg cosette de oogen van haar breiwerk op en aanschouwde haar spel met treurigen blik
hij ging langzaam met gebogen hoofd in nadenkende en treurige houding de winter had het bosch doorzichtig gemaakt zoodat thénardier hen in t oog kon houden hoewel hij ver achter hen bleef
in de synagoge in de moskee in de pagode in de wigwam is een afschuwelijke zijde welke wij verfoeien maar ook een verhevene zijde welke wij
en op het kerkhof den doodgraver die hem met de eigenaardigheden der begrafenis bekend maakte zoodat hij nopens deze nonnen tweeërlei opheldering had de eene over het leven de andere over den dood
zij zien nooit den dienstdoenden priester die voor haar achter een negen voet hoog gehangen sergiëngordijn is verborgen onder de predikatie in de kapel bedekken zij haar gezicht met den sluier
hij naderde het bedje waarin zij sliep en beefde van vreugd hij voelde de aandoeningen eener moeder en wist zelf niet hoe het hem was want deze groote wonderbare beweging van een hart dat begint te beminnen is iets zoets en geheimzinnigs
nu en dan verwisselde hij van elleboog om op te steunen dit was alles sinds cosette er niet meer was had hij geen woord gesproken
was als een spinneweb waarin cosette gevangen was en beefde het ideaal der verdrukking was in deze treurige dienstbaarheid verwezenlijkt t had iets van een vlieg in dienst van spinnen lijdelijk zweeg het arme kind
ja inderdaad antwoordde hij op onverschilligen toon wie was het een nieuwe inwoner zei de oude vrouw hoe heet hij ik weet niet recht dumont of daumont of zoo iets en wat is die mijnheer daumont de
daarna had hij zich naar montfermeil begeven men zal zich herinneren dat hij reeds bij zijn voorgaande ontwijking naar deze streek een geheimzinnige reis had gedaan waarvan de justitie eenige lucht had gekregen
sedert vele jaren is de schrijver van dit boek die tot zijn leedwezen van zich zelven moet spreken uit parijs afwezig sinds hij die stad verlaten heeft is zij geheel veranderd er is een nieuwe een hem schier onbekende stad opgerezen
de portier liet alle drie door deze deur in en van daar gingen zij naar het bijzondere spreekvertrek waar fauchelevent den vorigen dag de bevelen der priorin had ontvangen
beval een plechtige processie zijner geestelijkheid waarbij de pauselijke nuncius officiëerde maar deze verzoening was niet voldoende voor twee achtbare dames mevrouw courtin markiezin van boucs en de gravin
en te twee uren dat is drie uur vr de pruisische tusschenkomst geëindigd en gewonnen zijn geweest in hoeverre is het verlies van dezen veldslag de schuld van napoleon geweest