AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en zich langs de terzijde vr hem staande dienstmeid heen wendend naar den man die op hem toegestapt kwam stak stork de hand uit naar berkemeier zij tutoyeerden elkander sinds den bevallingsnacht johan de meester de zonde in het deftige dorp van mevrouw toen had de wee en dee moeds demon den grooten schrijver te pakken gekregen
aan deze zaak had jhr mr jan van loodijck zijn persoonlijke directeurszorg besteed met fijn nauwlettende welwillendheid hij had de freules er driemaal voor bezocht en toen er eens bij westrik in de koffiekamer een gat in het biljartlaken was gebrand had hij den herbergier twee keer minzaam ten zijnent ontvangen
kleestra had het onderwerp ingeleid door een kort gesprek tusschen berkie en stork over het uit zijn van mauritsje af te breken met u is ongetrouwd nietwaar op een toon van gezaghebbende goedkeuring
de klaptafel druilde de lamp de schijn weerkaatste in een plas koffie opvarend uit de verwezenheid harer ontsteltenis den rug rechtend met een krimpen der schouders omgreep vrouw van rooien den rechterarm en zag rond en besefte dat zij alleen was
met de obsessie tot de verboden daad was de kwellende lust gebleven om over deze dingen te lezen ook hier te edinburg vooral ook hier althans in den eersten studietijd en aldoor met het bewustzijn dat het ongezond was
er loopen allerlei praatjes in t dorp over de manier waarop dina bij jullie is weggeraakt maak jij dat die de kop ingedrukt kunnen onderzoek de toestand spreek met je moeder houd mij zoo mogelijk er buiten je moeder is weinig op me gesteld en ik vind dat naar om je vader maar heb je me noodig dan hoor ik het wel
begrijp niet hij knikte lachend van wel nu dorst berkie eindelijk vragen je hebt het heldendicht ontvangen met een volkomen gemak dat stork eer bij den aan jacht doenden bewoner van een gooisch landgoed dan bij den man der blaricumsche heihut verwacht zou hebben
moes had de sneeuw al afgeschud zij vroeg van alles en dina gaf antwoord dina huilde niet meer zij lachte toen wim moe's mooien hoed wat scheef trok joop vroeg slim moes hoe laat gaan we en moes zei na de koffie dus wèl
zeus bulderde stork maar zeus deed doof en stork lachte om eigen onmacht hij had zijn volk aan den gang gemaakt en t kon geen kwaad de weg bleef eenzaam
en daar de broeder vooropgesteld had geen pressie zal er geoefend worden was er tegen dit onderhoud geen bezwaar daar ook broeder smout zich volgaarne met het voorstel vereenigde werd besloten dat broeder lovink halster den predikant zou bezoeken en de broeders telefonisch berichten
dag vrouw van rooien zei koeltjes mevrouw groo'sche medam wrokte vrouw van rooien doch even aarzelen deed ze wel het wrong in haar wat dat woensdag zou wezen daar in die glazen kast te staan wachten op geld dat haarlee rechtens toekwam waar die kale medam hier voor most bedanken
en was hij niet weinig verrast geweest bij een der biljarten met van sieten en van laer meneer hovink te vinden en willem kleestra de schoonvader had geïntroduceerd berkie geen lid mocht nu eenmaal niet mee
dat had hem geërgerd als kwetsend praktisch hoewel hij toen meende niets meer te gelooven o wel was hij ver heen geweest een en al ontevredenheid opstand de vrienden uit amsterdam van de vrije hadden zich van hem losgewikkeld
ken je noodlot van couperus daar zijn twee jonge mannen in twee typen tegenstellingen ik heb es en stukje van netscher gelezen die couperus goed gekend heeft waarin duidelijk werd uitgelegd hoe het scheppen van twee zulke
hoor es ik zeg geen nee gulzig och toe je doet me juist zoo'n plezier je zit er voor om het op te maken
je vader is een meegaand man en het leven is hier rustig hij behoefde maar mee te gaan sanctie te geven aan wat zij zeiden als de een den ander wou overtuigen en hij kon dan zeggen dominee zegt het ook dan was hij er en dan had je vader gedaan wat hij doen moest
aan eerzucht heb ik gedacht en aan lust tot veranderen uit oppervlakkigheid uit luiheid dan weer vond ik mezelf hard en onrechtvaardig als ik hem miskende als het de heilige geestdrift der wijdingsure was
laat ze voorzichtig zijn hooge koorts het gaf hem eenige voldoening dina rust te kunnen bezorgen leida gewichtigde dadelijk tegen gelukkig dat ik zelf zoo goed ben je begrijpt neeltje bij de kinderen
en nu dina denk aan het behoud van je ziel johan de meester de zonde in het deftige dorp bezwaar je gemoed niet met nog een zonde als je het niet doet om ons uit medelijden met dominee bedenk dan dat god de leugen zwaar straft wie is de vader van je kind
mit geen woord datter in het dorp geklest is nu kon dina stelliger zijn nee moeder niks toch was moeder vast overtuigd dat het enkeld daarom was zoo iets vergeeft de rijkdom niet
wèl met leo's binnenkomst werd het volmaakt leo was joop's lievelingsbroer joop was vol bewondering voor hem omdat hij knap was en ook sterk onbegrijpelijk sterk was leo uit de breede vensterbank in de eetkamer legde leo het kussen weg boog zich steunde met de handen op den rand van de vensterbank en hief dan zich op beide beenen in de lucht
hoofdstuk toen jan de huisknecht der freules van lakervelde dienst doende als palfrenier dien namiddag aan de pastorie had gebeld verzette hij die toch wist wat deftig geduld is vijf malen het in een glanzig geribde schaftlaars gevatte rechterbeen
ongedwongenheid hrt bij een societeit vandaar juist dat men niet onvoorzichtig mocht zijn bij het aanvaarden van nieuwe leden dat men had te overleggen wie dit sans-gêne zouden aanschouwen en het recht verkrijgen eveneens zich gemeenzaam te gedragen
doch dat kon niet zijn zonde bleef o als god hèt hem kon vergeven weer folterde t schuldbesef in hem op die geschiedenis van amnon waar hij telkens aan gedacht had
zoo het u als psychiater misschien kan schelen wil ik het u in geheim wel vertellen ik had maar half lust om te komen als de telegraaf open was geweest had ik het afgeseind en toen ik hier het station uitkwam ben ik in dat kroegje gevlucht je weet wel berkemeier op de hoek van het straatje achter de spoorlijn
jij treft het ook niet voor je uitgaansdag zei hij glimlachend met iets opzettelijk gewoons en kalms in zijn stem zij trachtte te glimlachen verbleekte en bukte zich over mevrouw haar handschoen dien deze op den grond liet vallen had zij zijn bedoeling begrepen ze zou hem toch niet van wreedheid verdenken
ik houd niet van leopardi's verzen wel van zijn proza zei kleestra zich rekkend in zijn pak van bruin katoenfluweel met laag den hals bloot latend sporthemd
ze was naar boven gegaan nog met hoed en mantel nu stond ze achter het wijdopen deurtje in onderkleeding met scheef uitgezakte haarwrong een losgevlokte lok hing gedeeltelijk krullend in dichte zijigheid over den nek
wat wilde die onaangename man daar nu weer mee zeggen men kon met hem nooit in harmonie blijven moest de misstap soms goedgepraat worden ik vrees dat zonde zonde blijft dokter
want wezenlijk aan zijn onschuld gelooven doe ik niet meer nochtans màg mijn brief niet doen blijken dat ik door den wreedsten twijfel verteerd word uit het donkere hoekje naast den lessenaar had stork een tabouret getrokken
ik meen het soort adel in amersfoort heb ik er een duitsche roman over gelezen dat geestelijk moe is van deftigheid energieloos van ou'e beschaving het tegendeel van jong frisch bloed
en hiermee bleek te doelen op een johan de meester de zonde in het deftige dorp huiswet van kleestra's zwager die geen alcohol in zijn woning duldde doch de vroolijke hartelijkheid die uit haar toon klonk bleek ook kleestra beter te stemmen en lachend vertelde hij bijzonderheden uit welke stork haar zeggen begreep
maar dat hem somtijds kleinmoedig maakte als drukte de last zijner jaren te zeer in alles was er verschil met vroeger nu dit dorp deze pastorie en zijne lieve fijne aleid beide domineesvrouw en moeder
nu ging zij telkens buitenslands en bleef hun goede neef alleen hij had een niet gemakkelijk leven en helaas waren de troostgronden van het evangelie nog altijd niet tot hem doorgedrongen
verstikkend kropte dat ongelijk eén ding wàs d'er ja dat ach dat nooit zou ze toegeven dat de jongen van de zomer haar had belogen met wat ie zei
naar de bedeeling van beuk en beek wonder dat er niet bijgezegd was et soepblikje eige's meebrengen vrouwtje is u de moeder van dat gevallen meisje jawel frulle zwaar gezondigd voor god en de menschen jawel frulle mit meheer wedelaar nou hier heb je twee gulden vijftig kom de volgende week maar eens weer
herman hield van dit staan op een hoogte hoe lang hij nu al in schotland toefde klimmen en vr verschieten komen het gaf hem nog altijd voldoening verruiming doch vandaag was het troosteloos heel de prachtstad lag in één vies grauwen damp
ie deed is al ellendig genoeg och dokter griende de moeder stork zat van zijn stuk gebracht wat dachten wat wilden deze menschen speelden ze misschien komedie bang dat een woord te veel tegen hem dina nog maar tot nadeel zou kunnen zijn in de pastorie
met de warm gele kap der zacht lichtende petroleumlamp voor stork's gewaarwording iets zonderlings alkoofachtigs gaven dat hem voor een werkkamer ongeschikt leek mies was daarnet wèl gewoon geweest mààr leelijk
tastte ds wedelaar op de stoep van zijn huis door den herbeginnenden regen meedoogenloos gestriemd in beide broekzakken naar den sleutel voordat hij zvele jaren aan een ouderwetschen grooten gewoon
had vr de bezorging z gezworven dat mistress knight om het couvert verzocht had voor haar neefje die een verzameling aanlei en onmiddellijk had hij begrepen van haar van wie anders kon dat zijn
het komt natuurlijk dikwijls voor dat je uitputting in een geslacht kunt waarnemen maar daar is geen ou'e famielje voor noodig een krachtsmensch uit het volk die er komt die een gezin van parvenu's vormt heeft vaak de volledige verslapping al in zijn kleinkinderen soms ook in zijn kinderen een kleinzoon haalt het dan wel weer eens op
daar is de heer van lommerlust met zijn beroemde gast riep van linschooten met jou dacht hovink pas ik op die brutale vlerk had de pik op hem hij deed wel anti clericaal maar als hij den heer van lommerlust er bij kon lappen zou hij het niet laten
en het is wel een kras bewijs van de eigenaardige invloed die de godsdienstige formule anders weet ik het niet te noemen op de menschen oefent dat diezelfde onpraktische man altijd met diezelfde formule zveel menschen zveel jaren in de moeilijkste oogenblikken van praktisch leven beslist tot steun is kunnen zijn
berkemeier zoo'n aterling die daar nog invloog hij werken twee jaar lang had ie komedie gespeeld het sensitiefjen uitgehangen dat te zacht was voor deze aarde onmogelijk op een kantoor kon blijven en blijkbaar mies hovink niet aangekeken onder t beweren dat ie haar liefhad
moesje beknorde gelukkig niet erg goudhaartje's prachtige zijden haren leken wel een beetje bedorven waar blijft dina toch zei moes het was ook al laat er moest koffiegedronken juist vandaag wat vroeg om den kerstboom
lammeling die hijzelf geweest was want enkel door verlegenheid tegenover de mooie dina had hij zich tot amikaliteit jegens berkie laten verleiden pratende tegen haar had hij gedacht kàn ik meeloopen met de meid staat dat of zal ik hier het boerenerf even op draven om de staart van zijn vijand te scheiden
moeilijk in een dorp als dit mies met den neus in de rol van muze en bij wijze van geestelijk fonds niets dan een staâg met jezelf vervuld zijn hè de vlerk zou hem weer een vlaag van influenza bezorgen
jhr mr jan van loodijck was mede directeur der in de stad gevestigde brandwaarborg maatschappij die hier de gansche streek had verzekerd van amsterdamsch patriciaat maar verarmd had de vader van jonker jan na bij een kroondomein gerentmeesterd te hebben zich verbonden met den candidaat notaris ingel een geboren zakenman
ja t is een misverstand geweest ik ben opgehouden bij een patiënt waarschijnlijk is mijn introducee nog niet voorgesteld aan de heeren kleestra hij liep tot den drempel riep nog eens kleestra
ik heb me die aristocratische heeren anders voorgesteld glimlachend vragend keek stork hem aan ik hàd iets als geestverwantschap vermoed geestverwantschap hoe met wie
ware hier niets aan voorafgegaan geen moedeloos de medicijnen verwenschen geen klachten ik kom niet door het examen want al zou na het star stelselmatig verzet uit den knapetijd tegen elk voorzichtig voorstel elken zachten raad om theologant te worden
geruchtloos bewogen de bloote voeten voorzichtig over den matten vloer geruchtloos verwijdde zij de opening der kamerdeur en achter de op een kier staande zolderdeur luisterde zij en keek
ik vind de zaak van zveel belang johan de meester de zonde in het deftige dorp dat ik al het voor en tegen gaarne met hem zelf zou bespreken broeder lovink halster voelde iets als een prik doch tevens voelde hij voldoening jonkheer van loodijck miskende de waarde van zijn meening niet
haar broeder august was ontredderd blijven staan zij moest hem aansporen maak nu voort moet je geen ander jasje aantrekken doch toen zij de kamerdeur opendeed hoorde zij gerucht in de gang beneden en klepte de bel van de winkeldeur dat waren de broeders johan de meester de zonde in het deftige dorp er rolde een rijtuig meneer van loodijck was met rijtuig gekomen
het leven drukt het zinnelijke beschouwen verwart en zit dan ook de gedachte vast dan heeft de kuntenaar nog zijn verbeelding ik vind u zoo nog al optimistisch
maar het was niet voor t goed dat de moeder kwam johan de meester de zonde in het deftige dorp mevrouw moest haar niet kwalijk nemen ze had niet anders gekend dan zelvers even gaan want ze moest het mevrouw toch es zeggen hoe veraltereerd ze geweest was dat vrouw telders de ruch'baarheid had feroorzaakt
meisjes het spijt mij ik heb zoo'n hoofdpijn die goede lena janssen had hem nog eau-de-cologne opgedrongen hij hield volstrekt niet van den geur en nu thuis daar hij dikwijls den neus snoot rook hij telkens weer eau-de-cologne en hij kwam niet op de gedachte aleida een anderen zakdoek te vragen
dan kreeg men zijn goed alweer pas morgen een enkel zeggen en beamen dat het lekker in de lucht was en de mannen zwegen daar alles zweeg maar vr de pastorie stonden menschen een man en een vrouw dicht tegen elkander
een niet bewustverklaarden dr het leed heen der teleurstelling om het meisje en onder stork's verdere spreken was die angst verhevigd klaarder geworden en wedelaar voelde zich overtuigd dit was het dan deze vreeselijke zonde zij was gevallen over zijn huis
ach het tegen u u alleen heb ik gezondigd o god ontferm u mijner mcht de jongen het kunnen bidden van zijn droeve overpeinzingen geheel vervuld
daar mochten de menschen uit het arbeijershuissie een week of wat d'er aalmoes halen de meid zelf met er zwangere lijf of de moeder van de meid die liet d'er boeltje dan maar slonzen wat kwam t er in t arbeijershuissie op an
die meid het was nu zoo hij had haar toch wel veel te danken zijn obsessie was hij kwijt tot welken prijs o als hij doordacht
je begrijpt dat we je z maar niet gelooven dominee zal natuurlijk schrijven en we willen die briefjes zien je kunt nu gaan je blijft dus vannacht nog hier in huis maar je weet neeltje slaapt bij de kinderen is de verschikking van het beddegoed klaar
het was een ijlings beraadslagen geweest met de bitsheid van snelgezegde tegenwerpingen door haar en den droeven angst van radelooze weifelingen bij hem tegen stork had aleida een antipathie in den loop der jaren bij zijn oplettendheid voor de kinderen niet te boven gekomen
in stad nam zij geregeld zangles voorlas uit het boek van atwater mason dat juffrouw kuyper heeft vertaald de lelie van ons vorstenhuis het boek was heel intéressant over de vrouw van onzen zwijger charlotte van bourbon een van de edelste vorstinnen uit het huis van oranje
valsche schaamte scheen geenszins zijn hart te verharden doch niet tegenover zijn aardschen vader voornamelijk moest zijne schuld hem doen buigen in t stof de zonde is als een inktvlak die het schrift onzer ziel verduistert
wat anderen hebben uit zichzelf de meesten doordat ze kalm van aard zijn en niet zoo erg veel hoeven te strijden maar toch ook veel jongelui doordat ze van huis uit kracht tot zelfbeheersching bezitten
stork aarzelde of hij de kwestie zou rekken door bescheiden aan te voeren dat er nog wel een tusschenweg was maar juist werd er geklopt op de deur en eindelijk bracht de meid de uitnoodiging of de heeren kwamen
enfin daar moest hij nu niet aan denken vader was waarlijk niet streng tegen hem te minste als niet een tweede brief och neen dan had vader er nu iets van geschreven
en in een warme behoefte om goed te maken om bij haar vriendelijkheid niet achter te blijven was hij los geschoten in grappen en verhalen en zij had hem met het schrikbewind van zijn huishoudster en zijn honden manie geplaagd en berkie had meegedaan zonder aan literatuur te denken
wat zou je zeggen als ik wegmoest had erbij gestaan en was uitgebarsten en dina had zich bemoeid met dat kind later was het wéér huilen gewees maar ze had de kinders niet eens meer magge uitkleejen met een strak gezicht had die uitgestreken meid van krook d'er bij gestaan en het goed dat nog van d'er in de kinderkamer hing had ze in tweeën gebracht naar zolder
de hand vr het gelaat snikte dina dat haar schouders ervan schokten je treft het niet vandaag met die sneeuw trachtte stork af te leiden daarna wachtte hij tot zij zou spreken
na het heilige lieve geheim dat zijn dierbare vrouw hem de vorige week had toevertrouwd moest hij haar in alles sparen zij vergde toch al te veel van zichzelve de kinderen eischten zveel zorg
komt u wanneer u wilt freule de kolonie zal u op ieder uur verwelkomen de kolonie zoo betitelt het dorp mijn beestjes o en lachend gaf freule claartje ongedwongen den dokter de hand het gezicht der tante was strak gebleven
tot plotseling wat had zij geslapen ze keek in duisternis ze wist niet luisterend zat zij half overeind ze had iets gehoord en ze meende vlak bij haar was daar iemand
nu martelt me mijn achterdocht een vader die z licht zijn kind verdenkt mijn angst heeft me aan een verband doen gelooven waar logisch geoordeeld geen grond voor zijn kan hoe bedoel je dat
de freule zou haar koetsier verzoeken zijn oudste meisje af te staan die hielp haar sukkelende moeder in de huishouding maar kon voor een paar weken best gemist aleid kreeg dan tijd om een noodhulp te zoeken en dina moest hier vandaag nog weg
mag ik begon stork in een plaaglustig overdreven met aarzelen bescheiden doen u noemt vrijheid bekoring en verbeelding verbeelding begrijp ik bekoring nog beter alleen ik dacht juist dikwijls te lezen dat kunst niet meer behoeft te bekoren
aleid één dag niet moe van dikte aleid één keer op haar qui vive doch voor de geheime moederschapswanhoop der vrouw die dag en nacht moest klaarstaan om aan te vullen wat haar zwakte aan moederzorgen te kort schoot stekeblind als een mol in het zonlicht
was het meer dan een vriendelijkheid dan heb je dit oordeel alleen kunnen krijgen doordat je tong deze sigaar vergeleek met je eigen sigaren als je nù uit dit geredeneer afleidt dat ik een egoïst ben
gijs de jongste der breeders van loodijck longontsteking dreigde te krijgen was stork elkenochtend op eikenhorst geweest en telkens had jan hem een pas de conduite gegeven tot bij de vestibule glasdeur welke de huisknecht
nu hij om niet aldoor te staan zijn zware lichaam er op liet zakken vonkte even de spot over deze houding door zijn meegevoel met den argelooze niet kinderachtig zooals zijn vrouw maar kinderlijk die
beneden paatje ds wedelaar boog zich over de trapleuning en daar zag hij stork met haar zij fluisterden en dina weende dina we komen antwoordde stork
hij herinnerde zich hoe afgrijselijk cynisch hij het had gevonden toen van der waarden te utrecht na een trip naar amsterdam op verwijten omdat hij een geloovig student den nacht in een gemeen huis had geslapen had geantwoord die vrouwen willen het zoo nooit zal ik een eerbaar meisje iets vragen
ook van god had juist dat hem vervreemd o hij had er cor de bruyn om gehaat doch wanneer hij bij george in de leerkamer met hem en cor op de katechisatie zich voorbereidde en cor zei
terwijl jhr jan van loodijck sprak in den leunstoel vr de kachel evenwijdig met den schoorsteen de lange beenen zonder plooi in de knieën vooruit den eenen voet licht op den anderen beide armen plat over de leuningen recht en deftig hoog van gestalte
ja mijn ook stemde broeder smout toe evenwel met een opzettelijke onverschilligheid omdat hij volstrekt nog niet kon gissen waar het met de beraadslaging heen moest maar déélen de broeders zijn overtuiging
geet ns toch nie an en d'er was nie meer over gepraat maar ja hoe gaat het met zukke dingen het eene woord lokt het andere uit en toen ze d'er zveel over most hooren van alderlei menschen aan de weg en telders s morgens op de winkel en telke's d'er bij de zuster van piet die verkeering met jullie mijn he't
de uitval tegen zijn metgezel omdat deze een paar lui niet gezien had was een uit ongeduld bruskeeren asal vroeg of hij liever naar huis wou voor den dweper beteekende de wandeling beteekende heel de omgang niet veel anders dan een gelegenheid om over egypte te spreken over het verzet de vrijheid
dit dorp toch had daar heelemaal niets van het was erger dan een stad s avonds wist hij zich weer in den winter doch daar alle diphteritis gevaar geweken en er zelfs geen voorwendsel meer te bedenken was voor de verlenging van zijn verblijf kondigde hij zijn voornemen aan naar amersfoort terug te keeren
lovink halster zat neder in drukking des geestes zu hij antwoorden dominee heeft u het gebeurde medegedeeld èn zijn voomemen heeft hij u medegedeeld geraadpleegd daarover heeft hij u niet zoù hij dit zeggen aan broeder van loodijck
zonder multatuli niet dat mee'lij met alle misdeelden en niet die roes van dweperijtjes waarin hij de mooie dien een slachtoffer en een vrouw voor zich had gevonden o dat ellendige impulsieve waarmee hij zich zveel al wijs had gemaakt het was geen trek van de wedelaar's hij moest het van zijn moeder hebben
en daar hij proevende ietwat vreemd keek maakte de gastheer hem opmerkzaam klontjes liggen er op het schoteltje o dank u pardon zeide jan van loodijck en met zijn lange blanke hand één klontje twee klontjes in t kopje werpend dat ter zij vr hem op den guéridon stond ging hij voort
aan ouderlingen van de gemeente was hij de zonde zijns zoons gaan belijden want zijn oudste hàd deze zonde bedreven ik ben niet waardig uw zoon genaamd te worden had hij zijnen vader geschreven
zeker zeker zei stork kort-af het schraapte in zijn eigen keel leida zag hem kijken naar het groote mensche bed dat tegenover de kinder ledikantjes stond neeltje slaapt nu hier haastte zij zich in te lichten we durfden gisteravond niet anders
maar zelfs als ik heelemaal niet van d'er hield zou voor mij eenvoudig de vraag zijn wat is beter te leven met een betrekking waar je niets johan de meester de zonde in het deftige dorp voor voelt of met een vrouw waar je niets voor voelt mariage de raison fi
nonchalance neen hoe meent u ik meen dit er is toch natrlijk ik kan het niet anders aannemen in uw huis een kamerinrichting een leefregel zoo dat niets kon doen vermoeden wat uw zoon in het geniep gedaan heeft
ds wedelaar voelde zich gegriefd in zijn eerbiedigste ambtstoewijding zijn heerlijk ambt zijn heilig ambt dat hem inderdaad zoo mgelijk ng dierbaarder was omdat het in ditzelfde dorp twee-en-veertig jaar lang was bekleed door zijn diep vereerden grootvader
wedelaar trok zich terug in zijn kamer vr den johan de meester de zonde in het deftige dorp nacht moest hij misschien nog naar egberts een katechisatie van drie jongelieden die bij hem aan huis plachten te komen liet hij aan de deur afzeggen dominee was op eenmaal verhinderd hij moest thans aan herman schrijven
ik geloof waarde broeder dat u mij niet begrijpt de rechten van onzen predikant zijn ons allen even heilig maar zoo hij deze zaak beschouwde als alleen door hemzelf uit te maken zou hij er ons immers niet van te voren over gesproken hebben
meheer van loodijck o zei hovink luid een natuurlijk o van voldaanheid als voor iets dat men wel zoo verwacht heeft moedertje mocht het ook wel weten hij zei t weer luid dat hij even weg moest want dat jonkheer van loodijck voor hem aan de telefoon was en met glunder gezicht ging hij kris voorbij die de deur openhield
het weer het klonk of er manslui mompelden toen of iemand hevig verkouden zich snoot god het kwam van beneê de domenee domenee was nog altijd op zij trachtte te gissen hoe laat het zijn kon vlak onder haar in zijn kamer was hij
meteen had zij driftig om dina gebeld wedelaar koortsig van angst en wroeging had op het laatst verwezen gezwegen in half bewustzijn zijne lieve hooren spreken even die uitkomst zien schemeren hoewel zijn diep besef er niet meer aan geloofde
tot niet als dagelijksche kwelling maar wel als bewustzijn zijn schuld er weer johan de meester de zonde in het deftige dorp was ontlast voelde hij zich van een obsessie doch belast met een schuld vooral ook voor god
ik mag zoo tastte hij dus maar door het gold hier de ruchtbaarheid te beseffen natuurlijk van de broeders verwachten dat wat ik meedeel onder ons blijft
nu dien zwaren dikkert ontvangend had hij toch terstond begrepen hij had hem in den zak gestoken dàt met een effen tevreden gezicht onverschillig gepraat tot hij weg
t was hem stellige regel nooit ze te slaan of te schoppen johan de meester de zonde in het deftige dorp dit had hij in drift gedaan maar wat was t ook voor treiteren nu hij ze eens op den weg had gelaten dadelijk met zijn allen achter wat heen te zitten vond de tuinman van mariënhof de resten tien tegen een verdacht hij de honden
als zij zich maar was blijven verzetten net die ééne laatste nacht als die deur d'er maar niet was geweest drie avonden had z'em weggestuurd telkens de tusschendeur's avonds gesloten toen zoo ellendig as t ie daar sting al die triestigheid in z'en oogen waar het nachtlichtje met zilverpikjes in spiegelde
doch een karakter dat in staat is het geestelijke te ontheiligen door het te misbruiken voor aardsche bedoelingen neen dat had zijn herman niet en zoo zou hij moeten zijn om gedreven door een eerzucht als aleida in hem onderstelde het predikambt te wenschen voor de wereldsche invloeden die men er aan ontleenen kan
toch was het te lezen en neen er stond niets in een nog niet durven gelooven bleef herman over den brief heen staren en nogmaals overzag hij den brief zijdje voor zijdje zinsnee voor zinsnee niet alles lezend hij wist wat er stond nu dooroogend voor laatste zekerheid
den knecht gelasten zeg geef eens dat blaadje en van linschooten zag hij lezen t is fraai zei toen van linschooten schamper hovink zat in den haard te turen bij een korten onverschilligen hoofddraai had hij gezien dat linschooten op de vierde pagina las dus wel het vers
doch nu hij zich dwong tot nogmaals lezen den brief met de linkerhand op de knie bleef hij peinsstaren hoofdgekromd en ik die hoopte u te verblijden niet alleen uwe christenziel omdat ik begeerte gevoel te getuigen maar vader ook uw
toch mest het herman alles geschreven zelfs indien de politieke hartstocht in de taal van een standaard hem mocht hebben opgewonden de vreugde van vrije universiteits discipelen over de zege van kuyper's ideeën op hem van invloed geweest moest zijn
em verzuurde wat nou ze geen man kreeg maar mies dat was de zon van zijn leven voor hààr gaf ie lommerlust dadelijk af altijd als t zijn zou het één f het ander
dus hebt u den heelen avond bij meulemans gezeten och doktertje maar een kleine twee uur k ben om half vijf aangekomen wat kon de poëet in vredes naam twee uren lang in dat benauwde vertrek waar een oud biljart bijna de volle ruimte nam hebben uitgevoerd
doch eronder schl het berouw zoo dit nu maar duurzaam mocht zijn gebleken een zelfverwijtende gedachte vlijmde weder het vaderhart als om een pijn sloeg ds wedelaar onder het dek de hand aan de borst
zie je kerel ik haat me land z spotlachte stork op grappig verrast en smuigend in vriendschappelijk plagen t land aan je land da's en ernstig geval
onder de vraag wendde het hoofd en de beweging was traag als het spreken het hoofd ging wendende iets overeind de blik gleed stork langs in de hoogte aleida deed als een zeer jong meisje ook haar stem bootste blankheid der jeugd na
nieuwe hope onder heveel gisting de jongen had vrienden aan de vrije universiteit hij was voor eigen rekening geabonneerd op de standaard aan tafel was hij in de vacantie telkens over politiek begonnen en aleid had zich een gesprek herinnerd op een avond van
hoe die volksbanier zonder hem hier kwam was hovink een raadsel maar hij wilde er nu ook niet meer mee te doen hebben met angst dacht hij aan zijn overjas t was te gek opeens naar de gang te loopen bovendien waar liet hij de dingen doch er moest wel iets gebeuren met een ruk stond hij op en welwillend een beetje uit de hoogte richtte hij zich naar willem
ellendige acteur dacht hij hoe vaak zou'en die zinnetjes waarschijnlijk nèt naar een kunstblad gestuurd zijn overgeschreven en overgelezen voordat je op mij het effect probeert z kort na den bevallingsnacht derwijze kropte de wrevel in hem dat hij om niet uit te barsten niets te zeggen vermocht dan
maar snel ging het door zijn gedachten het weer was slecht de kinderen waren zeker thuis en leida vond het nooit comme il faut wanneer nà de koffie de keukenmeid nog
jan van loodijck erkende iets over het geval van dat meisje te hebben vernomen nu zij in de pastrie diende trok het geval vanzelf veel meer de aandacht maar niets was hem ter oore gekomen over dominee's zoon
de linkerhand kneep den zakdoek onzichtbaar zonder te antwoorden bleef stork hem aanzien de plof eener kolenverschuiving in de kachel doorschokte de stilte wedelaar vouwde de briefblaadjes vr zich dicht en legde ze
wee den herderen die de schapen mijner weide ombrengen en verstrooien spreekt de heere wee den nietigen herder den verlater der kudde ach de woorden des heeren uit
richtte zij zich tot haar nichtje vindt je het heel erg als ik je vraag heb je misschien iets te doen in je kamer mijntje zou je kunnen helpen ik zou gaarne even met tante spreken wat is er vroeg constance verschrikt zoodra claartje de kamer had verlaten
amnon bij wien de haat waarmede hij thamar haatte grooter was dan de liefde waarmede hij haar had liefgehad juist zoo voelde hij sinds maanden maar tevens voelde hij mee want zij was eene maagd zoodat het in amnons oogen zwaar was haar iets te doen
wil je niet meerijden dat eind vroeg wedelaar och nee dank je dan zitten jelui te nauw dank je wel vriendelijkte hij er nog op herman was toch altijd goedig toen hij in de gang eenigszins voorzichtig om er geen vuilen boel te maken zijn nog druipenden jekker omsloeg vleugde er achter hem een gerucht aan en een fluisterstem angstigde
hier kan dat niet heb je s woensdags niet je vrijen avond kom dan van avond even bij mij dat hààr toon hem had verrast had zij onmogelijk kunnen bemerken ook straks zou hij zich wel beheerschen t was al erg genoeg dat hij nu zijn gedachten niet meester bleef
nu eens één morgen niet aldoor aan weerszijden van den straatweg dat doodsche welonderhoudene te hebben van steeds dezelfde nette lage onschuldige ijzeren punthekken geen symmetrische smalle optrekjesen buitens paden met treuzelig bijeengeharkte hoopjes
je hebt influenza dina je weet dat hebben er zooveel t is niets àls je maar oppast je moet dus voorzichtig zijn stork zei de laatste woorden met nadruk en keek haar strak aan de groote glanzende oogen verdoften
hoewel loesje nog met een stuk boterham zat zeiden zij en jopie hun dankgebedjes en men stond van tafel op alleen dina bleef tusschen loes en wim zitten zorg jij voor jezelf klee je joop en loes maar vast aan en dan breng je wim naar bed hè spreek je goed met neeltje af toen keek ze op de klok t bleek twaalf minuten over eenen
hè ja ben je nog niet klààr beaamde de moeder zenuwachtig stork een broodje bood zij den bak de aanbieding volgde zoo grillig op het verwijt aan het kind dat stork lachend met een knik bedankte
lichamelijk waren beiden volwassen die zorg van innige huiselijkheid noodig hier voor zijn eigen nestje behoefden zij maar zelden meer maar nu vroeg herman den ernstigsten bijstand
al het zwart dienst boden zedigheid van het deftige dorp gaf haar het voorkomen van iemand in rouw maar in weerwil daarvan en bij het schreiend
toen hij uit dit hoekje zijn glad geschoren kop voorover naar den dokter boog en welwillend gemeenzaam hem toesprak begreep stork onmiddellijk dat zorg voor de societeit den commissaris spreken deed vriendelijk zei hij heel graag van loodijck
dina nu zachter snikkend toen met de blootgemaakte hand langs het linkeroog wrijvend keek zij den dokter éven aan sloeg bedeesd de oogen neer en schuchterde bijna
omdat zijn pijpje niet gepakt had klopte hij de tabak er uit maakte het nogmaals schoon schrapend met lust o dat ellendige dualisme in elk gevoelen voor een vrouw hij drong zich gemeene bedoelingen op omdat het hem niet lukte objektief over dina's toestand te denken
wat krijgt ie hier hoe moet ie zich voelen hoe wordt ie er aangekeken behandeld zeg zèlf wat is een schrijver bij ons van den lagen met bonte lappen bedekten eigen gemaakten divan waarop berkemeier zich had laten neervallen
menschen bestudeeren is niets dan een jezelf voortdurend als tegenwicht gebruiken op de weegschaal van je ethische en verdere opvattingen
van rooien was opgestaan pet in de hand op een wenk der moeder verdween de jongen in de duisternis van het achterhuis op de tafel onder de lamp kromrugde poes en blies naar de staart stork greep den hond in zijn halsband
toch had dina met die zwarte japon die haar veel te nauw werd allerminst een gewoon figuur goed vertrouwen doet zoo veel t heele dorp had al lang kunnen zien mààr de meid uit de pastorie wie zou die van iets raars verdenken
smartte haar tegelijk als een schamper botte onrechtvaardigheid en als de laatste verellendiging van haar levensomstandigheden omdat ze voortaan hier moest wonen niet meer in de prettige kinderkamer en s avonds niet meer in de ruime keuken
het is een vreeselijke beschuldiging tegen herman jij neemt die maar zoo klakkeloos ààn niet z onmiddellijk als je man hij heeft geen moment getwijfeld nu ben ik natuurlijk ook overtuigd
z sterk als voor kunstmaken noodig is door met die gretigheid alle aan doeningen op de gevoelige plaat van hun innerlijkwezen op te vangen gaan ze zich een middelpunt voelen onopzettelijk onbewust
door de praehistorische bakkersvrouw achter suikerboon en koekjes flesschen en door berkemeier van zijn divan waar hij zich boos maakte op den gulden winckel die zijn novelle in nederland
de haast verontrustte de koffietafel stork had er al van gemerkt op de trap toen leo met haakbeenen langs hem heen schoof om zijn vader te vragen toch gauw te komen waar blijft wedelaar nu klaagde aleida
en misselijk van vrees en schaamte had dina zich het donkere korte kraaktrapje smal en steilstaand als een ladder opgeheschen treê voor treê snel kwam ze nu toch angstig terug
uw smart als vader ja die begrijp ik ik neem aan dat uw jongen verwend is of op andere wijze zijn opvoeding u eenig zelfverwijt laat
maar was dit toch ook niet het gewone eerste jaars plezier geweest om nu en dan over de vervelende dingen van het studiebegin heen te springen de belangstelling in het sexueele vraagstuk als een zoo gewichtig element van het leven was maar een déél van zijn sturm und drang naar kennis begrip die wilde drang was de crisis geweest
dezen middag luisterde hij met moeite asal lette op geen omgevends zoodra hij sprekende hardop kon droomen en herman werd daar kregel onder
en z slecht had hij komedie gespeeld tegen dina dat hij bij al zijn inspanning om kalm te blijven de meid niets onttroggeld had van haar geheim niet johan de meester de zonde in het deftige dorp de minste aanduiding van wàt haar zoo onvoorzichtig gemaakt had
voor de andere schrijvers schiet over dat wanneer ze héél beroemd zijn autogrammen verzamelende juffrouwen hun d'er album toesturen en vergeten postzegels in te sluiten
ze had em wel begrepen en als t ie dan alles van indië zei die vastheid waarmee d ie dat voorstelde van ieder ander van z'en eigen broer leo had ze nog kunnen denken praatjes maar her die z ernstig was nèt z'en vader nooit dach je bij hem wat is t ie nog jong
lachend had hij hem in den zak gestoken en nog zoo iets gezegd van droevig kinderpraat van een volwassen meisje later had hij zich verwonderd over zijn handig komediespel maar de dàg en de nàcht met dat eerste briefje
schrijven is bij ons heelemaal geen baantje en dat zit em alléén in het geld hadden we maar de berner conventie verveeld vroeg stork zou dat helpen geloof je
en nu ja ze had ook nu weer een fijn grijze japon aan van dat zoo flatteerende t lichaam als omgoten meidenkatoen dat alle vrouwen dragen zouden indien ze wisten wat waarlijk mooi staat
de baron van beeckesteyn op het woord dichter denkend aan beets of ter haar of ten kate en met nadrukkelijke geringschatting verzekerend van een kleestra nooit te hebben gehoord wat te drommel voor verwantschap kon endymion's verbeelding met dezulken
dat kan toch niet ernstig bedoeld zijn vond broeder lovink halster nou ernstig bedoeld was het zeker wel maar men moet weten wie de vraag deed het was die rooje knecht van mijn u kent hem wel schele piet ongelukkig genoeg mijn beste werkman
maar werd dit anders dan ijdelheid o bij deze dingen voelde hij nu ook vrees voor zichzelven want er was een aanvechting in hem om toe te geven aan het dringen van den jongen niet enkel uit zwakheid van vaderliefde en nog minder helaas uit de eenige overtuiging die hem het recht zou hebben geschonken toe te stemmen
toen hij doorloopend een dienstmeid den straatweg schuin oversteken en op zich afkomen zag dina uit de pastorie ze naderde blozend blijkbaar verlegen niet er beau jour de mooie
is het wel zeker vroeg toen de freule en aleida vertelde wedelaar had terstond aan herman geschreven en den vorigen middag was het antwoord gekomen een bekentenis kort en droef johan de meester de zonde in het deftige dorp wel vol berouw maar dina had dus géén onwaarheid gesproken
dan zal ik het neeltje verzoeken zeide wedelaar en stond op dina was met de kinderen boven natuurlijk bleef zij nu nog bij hen aleida was naar hen toe gegaan johan de meester de zonde in het deftige dorp en had verteld dat zij niet beneden mochten komen omdat paatje hoofdpijn had
vr zijn schrijftafel met de courant wachtte hij af hij las en las over werd boos om zijn zwakheid maar wist zijn gedachten niet te beheerschen het eenige dat hem tevreden liet was de manier waarop hij des morgens met dina had gesproken
je moet niet denken dat ik spot ik zie zijn invloed als iets zeer reëels alleen de levenspraktijk lag er buiten daar zorgden de menschen zelf wel voor hij had het enkel te beamen
een andere verklaring voor de brieven van december wist de vader niet te vinden het menschenhart is zoo bedriegelijk van wat al vermag het zichzelf te overreden toen de gruwelijkheid en de vloek der zonde her in wanhoop in doodsangst brachten
de zonde in het deftige dorp dertiende hoofdstuk achterover in den leunstoel het hoofd naar de borst gezakt den wijsvinger aan den neus staarde dominee wedelaar over zijn bril naar benee in den tuin
lijkt deze regeling je niet beter o nâtuurlijk aleid stond al op om neeltje te bellen de freule hield met een wenk haar bij zich hare hand vattende zei ze opziend naar de vr haar staande
wu je biljarten vroeg hij bij de deur als er iemand is natuurlijk kom eerst een glaasje port met me drinken twee witte port haastte hij zich tot den bediende nog voordat hij gezeten was toen groette hij den kring om den haard en wees vol zorg kleestra een stoel aan
en nu stond dina ter zijde vr hem in het midden der kamer naast de tafel lange gestalte achter den stoel waarop haar moeder daarnet had gezeten dina begon dominee het klonk als een aanroep een kreet van leed er volgde niets op den heesch flauwen klank
nadat hij in de pastorie het korte onderhoud met dina had gevoerd was alle gedachte aan berkie van hem af geweest zoo rustig had zij hem geantwoord zonder iets van vertwijfeling en juist dat had hem getroffen het hàd hem ontroerd of hij wist niet wat
zijn omgang met den egyptenaar was eigenlijk van de laatste weken asal woonde sinds het begin van den cursus in hetzelfde pension met hem doch lang gewandeld hadden zij nooit en evenmin thuis zich afgescheiden
metéé n kwam de kreet van den vader alleen verwonderd was hij geweest toen stork in plaats van over herman over dina was begonnen maar onder de mededeeling van haar zwangerschap had het noemen van de maand augustus in wedelaar een angst doen ontstaan een angst
staken de staven der hekken dun hoog op in den witten damp droef ging het klamme takken gewar in de wazige dichtheid verloren stork rilde maar bruno sprong lomp tegen hem op en hij gréép het dier hield het overeind van hem af
mag ik je straks ééne minuut plagen het was gewoonte ter societeit dat de jongere heeren elkaar met je aanspraken de leeftijdsomgrenzing was daarbij vaag en stork en van loodijck scheelden niet veel
zeg ons nu de volle waarheid zacht bijna gefluisterd doch vast achter elkander kwamen de woorden mevrouw en domenee weten alles
stork besefte dat zijn tegenwoordigheid de arme meid verlegener maakte had hij zich rekenschap van haar toestand gegeven vrdat aleida hem noodde te blijven hij zou zich aan zijn aanvankelijke weigering gehouden hebben
maar als predikant heeft u zich dan toch niet te beschuldigen van medeplichtigheid aan diefstal loodijck lachte dominee toe hij meende te bespeuren dat zijn woorden indruk maakten hij stond op en legde de hand op wedelaar's schouder
joop vond het van leo een prachtig idee maar stond er wat beteuterd bij hij had wel heel graag meegedaan was dolgraag ook wat sneeuw gaan halen maar ja hij wist wel dat het niet mocht hij kwam bij geen open ramen s winters omdat hij da'lijk verkouden werd
niet die nooit ook maar eens éven uit den band springende preciesheid vol vriendelijkheid en fatsoen van een heelemaal bijgeharkte natuur nu in de duinen per fiets het strand langs
figuur voor dit deftige dorp mindere adel uitgehuwelijkt aan de geestelijkheid welwillend tot den hoofddisch genoodigd wanneer voorname adel hofhoorigen een feest bereidt
mèt mauritsje was ie juist pas binnen mies kon nooit meer van hem af nu het openen van het raam had stagnatie in het gesprek veroorzaakt waarom hou je niet van de verzen vroeg berkie op ietwat laatdunkenden toon
in het deftige dorp je bij ons eten we hadden kleestra vandaag verwacht en nu heeft mies allerlei lekkers leverantie van lommerlust of je helpt om het op te maken kleestra heeft ons laten zitten ik heb niets van hem gehoord
dacht aan wegsturen niet liet zich veuls te graag bedienen dien eersten avond van moeders bezoek in den eersten schrik toen mocht dientje opeens niks meer doen toen sliep dikke neel bij de kinders maar de volgende morgen wier d'er geroepen of dina nou ng niet van zolder kon kommen de kinders mosten toch angekleed
t is maar een prent uit een tijdschrift gescheurd maar wat komt dàt er in gds naam op aan t is prachtig ja je weet ik ben maar een leek berkemeier zweeg en hing de plaat op dat prachtig vond stork was er zèlfs niet schoolmeesterig uit
doch meteen werd de kalmte om hen beiden verstoord door het opengaan van de deur het was tante clara zij was er na het ontbijt al geweest zij wist dat claartje hier zat en voorlas zelve had zij haar bezigheidjes beneden wat bewoog haar nu te komen
er al geene leden een lesje een goed speler maakt in een societeit nooit een mal figuur werkelijk keken enkelen toe kleestra maakte serie op serie ook hovink was erbij blijven staan en plotseling ging diens patois door de zaal
was wel zeus niet maar om de buren moest hun baas wat voorzichtig zijn stork schrikte toen hij voor zijn huis gekomen geen van de vier dieren meer zag de sneeuwval was bijna ondoorzichtbaar de overkant van den straatweg stond in een wirrelenden schemer
praten beklaagde zich over zijn avond toch niet lang genoeg had hij geweigerd ook laatst nog voor het famieljediner hij met de lommerlustelingen maar miesjes hartelijkheid had gewonnen t vrouwtje was z blij met haar kind daarom moest dokter per se getrakteerd nu t had gesmaakt en hij mocht die mies
zij daarboven tobde voort hield den ganschen langen dag om in eenzaamheid te piekeren en met angst vervuld te zijn hij had aan véél droeviger bedden van johan de meester de zonde in het deftige dorp ongehuwde moeders gestaan zijn medelijden met haar was bij zijn bezoek aan hare ouders verminderd
loes die eerst boos was omdat de sneeuw op erica en goudhaartje was gevallen die sliepen vond leo ook een dol aardigen broer en toen hij naar zijn kamer gegaan was raapte ze met joop de plokjes sneeuw bijeen en die twee ravotten daarmee tot moes het ten slotte méénens verbood
net als de slager en de barbier is t er rijk zijn er mooie dingen mooie dingen ja zeker een massa rijk och kijk niet rijk voor hen je ziet dat de boel niet wordt onderhouden maar vergeet u ook niet dat zou schatten kosten
hij hoorde in verwarde zelf ergernis berkie zwaarwichtig betoogen dat rechtsgelijkheid van de vrouw het onechte kind niet veel baten zou omdat de vrouwen veel heftiger tegen buiten echtelijken geslachtsomgang te keer gaan dan de mannen mies zei lachend dat is maar goed ook
door het nauwe kleine gangetje met het turksche lampje van rooden schijn dat stork de avonden van de bevallingsweek had geërgerd als opzettelijk artistiek en als onpraktisch daar het onvoldoend licht gaf en stonk of het drupte kwamen zij in de achterkamer terug waar zij straks gegeten hadden de eenige ruime kamer van het ouderwetsche verdiepinglooze huisje
zelfs over hem bleek ze ontevreden waarom hij niet eer had gewaarschuwd ik had aan de moeder beloofd nog te wachten vondt je je daertoe verplicht
en aardige knappe jongen was t ie en hij hàd sjenie in haar maar moeder had um baloorig gemaakt a's moeder dwars was dee ze stuursch kale bluf zei moeder maar omdat ie nou graag sjiek voor de dag kwam
toen zij alleen bij haar theetafel was gebleven nadat zij hem naar wedelaar had gezonden was deze aanstoot de verhitting van hare gepeinzen geweest en nu had wedelaar zoodra vrouw van rooien de kamer uit was haar gesproken van wat hem geheel vervulde
dina was niet die ze geweest was en het werk moest toch gedaan dus kwam het op aleida neer op dit oogenblik zou zij zoo hoopte hij rusten ach maar daar hoorde hij loesje roepen vlakbij op de bovengang als t kind aleida wakker maakte
je geeft je dochters bij de rijkdom had-ie gezeid en je hoop maar dat et vertrouwd is m'ar ze bin in en pasterie nog nie veilig had vrouw telders dààr nou verkeerd aan gedaan
de doozen post was er géén meer voorradig hij knikte den knecht van lommerlust toe wist benaar zeker dat er daar achter in de kast op de tweede plank geen meer stond zie je wel ja eenvijftig de doos
doch onder het spreken was dit en dat haar inder onverklaarbaar geworden hoe weet je n et had zij ten slotte gevraagd met nog altijd de schrik in haar stem ja hoe wist men zulke dingen de baas had het ook weer van hooren zeggen hier in de winkel was het verteld
indien wereldsche eerzucht herman dreef ja aleida had gelijk hij deed dan beter terug te keeren uit schotland en hier in de rechten te studeeren dan lag een staatkundige loopbaan vrij ach indien het dat wààrlijk was
aleid had het eerst den brief gelezen lief had zij op den besteller gewacht in den niet eens verwarmden salon opdat zij den vader kon voorbereiden indien de jongen schuldig moest blijken her's brief was kort doch vol
in gedachten neergezeten had hij niet gelet op de koude nu hij opstond om postpapier te krijgen rilde hij en overlegde of hij zijn brief beneden zou schrijven juist werd er geklopt het was asal of hij narigheid had met dien brief en die
nooit een woord geen blik nooit niks ze was de meid niks meer voor die menschen tot nou de dokter alles verteld had als domenee wat had vermoed of geweten was de mededeeling van dokter niet zoo als een donderslag
de zonde in het deftige dorp drie en twintigste hoofdstuk nagezien door de bij gebogen houding even schuins opkijkende knechts der smidse
hovink voelde het haardvuur zengen in hem warde de oude hekel aan dien lomperd die te gast bij zijn dochter dus daar levende van zijn geld was door het bewustzijn dat wat kleestra gezegd had gedààn had een ongevraagde onafgesproken doch besliste uitvoering was van wat hij zelf had willen doen
de dagen toen hij in de pastorie logeerde had ze met dat zedig vroolijke van een lach welke het heele gezicht deed glanzen hem bijna van de wijs gebracht in de voorkamer te zijner beschikking gesteld voor het noodzakelijke onmiddellijk dagelijks gehouden spreekuur was het