AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
achter hen vertoonde zich reinout het oog in vlam en het gelaat gloeiende van toorn deze had na het grafelijk gehoor eenigen tijd bij zijn wapensmid doorgebracht en was vervolgens naar de gijzeling gegaan hoorende dat barbanera reeds vertrokken was
en hoe dat vroeg de bisschop met eenige bevreemding uw komst alhier zal niet langer een geheim meer zijn die barbanera en zijn hansworst boezemen mij weinig vertrouwen in en zullen spoedig wat zij weten voor een weinig gouds aan den henegouwer verklappen
met net geschuurde zilveren randen en een kraan van t zelfde metaal drinkschalen van onderscheiden vorm en soort waren daarnevens en die gevuld hebbende bood hij ze treslong en den friezen aan
deodaat had naar de deur gezien en ofschoon eenigszins voorbereid hij stond toch van verbazing getroffen toen hij aan de hand van reinout de roos van dekama zag binnentreden in den rijksten dos gehuld en bloeiender dan immer
zoo groot was de verbazing dat een ieder opzag naar den ridder wien men veronderstelde dat door meer gevolgd werd snel als het weerlicht was reinout aan de zijde van beaumont en terwijl hij met de eene hand den abt van bloemkamp die juist zijn heirbijl boven het hoofd des
ik zorg of zij ook slechts schijnbaar is en de vijand altemet in hinderlagen schuilt licht mogelijk hernam zweder maar dat moet ons niet beletten spoed te maken met de uitvoering van ons plan
volgens de overlevering was deze fontein welke nog ten tijde van winsemius gezien werd haar oorsprong aan een wonderwerk verschuldigd toen men in de negende eeuw het klooster met de kerk op een hooge werf of terp zoude bouwen wist men geen raad om de kloosterlingen aan zoet water te helpen
en wat mij betreft zeide feiko ik heb een aardigen kleinen duivel van een schildknaap ontmoet die mij te voren meer gezien had zeide hij
ja boven hen den voorrang te bekleeden dat één woord van mijnen mond het beleg kan doen opbreken den oorlog eindigen en aan deze stad de rust hergeven
deodaat haalde de schouders op en zweeg en daar zij zich op dat oogenblik in t gezicht van s graven jachtslot bevonden liep hier hun onderhoud ten einde
en gij brengt mij een stuk dat alleen bij heidenen en turken gangbaar is spoedig breng het terug en verzoek om een ander cezar nam met een deemoedige houding het geldstuk aan
men mompelt fluisterde de olderman den graaf in t oor dat floris de vierde vermoord werd om een even onschuldige boert met de gravin van clermont wat meent gij riep de graaf verrast en verstoord god geve dat de toepassing geene plaats vinde zeide aylva
kent gij feiko niet meer hernam de fries gij hebt mij eens het leven gered en ik wil het u op mijn beurt doen welnu zeide deodaat ik dank u en ik zal met uwe boot aan wal gaan
en de oudste er van neemt nu het huishouden waar van den pastoor te jutfaas dien vromen man die haar met de pen opvoedt dat doet hij vrouw riep
was hem te sterk dan dat hij het door redeneering of verstrooiing kon te boven komen op het vaartuig dat zijn vlag droeg was een prachtig paviljoen opgericht van welks top de driedubbele gravenkroon sierlijk schitterde tusschen een bundel van kunstig gewerkte banieren
op dezen schralen en aan gedurige zeewinden blootgestelden hoek in t leven kon houden over den lagen aarden wal welke daaromheen gelegd was en tusschen eenige huizen door op den stadswal gebouwd
terwijl de andere willem van henegouwen schoon een uitlander die stad boven andere tot zijn verblijfplaats koos en aan haar vooral den naam van den goede verdiende
waar men dikwijls gevaar liep geen uittocht aan te treffen en altijd te kampen had met de oneffenheid van den grond de over het pad kruipende doornestruiken en heesters en overal verspreide
dan bindt men u gewis aan den staart zeide arkel wrevelig maar waartoe zal dit alles leiden gij waant mij vrees aan te jagen en intusschen zijt gij zelf de eenige die hier te vrezen hebt
en alle andere namen die hem voor den geest kwamen totdat een nieuwe rookkolom hem zoowel het zien als het geluidgeven belette
de ridders volgden op deze uitnoodiging den olderman doch niet zonder meermalen om te zien naar het raam waaruit het lied zich had doen hooren evenals scholieren die een poppenkast niet dan schoorvoetende verlaten wanneer het uur van schooltijd slaat
maar tot bedaard overleg bestond thans geene mogelijkheid want een plotseling gedruis dat zich aan de huisdeur hooren deed belette hen elkander te verstaan en noodzaakte hen te gaan zien wat aanleiding tot die opschudding gaf
de kist door de kunstenaars medegebracht werd nu ontpakt al de aanwezigen plaatsten zich op last der gravin in een wijden kring en ontvingen stipt bevel de te verrichten toeren niet te storen
hij had echter schier geen tijd tot denken want op hetzelfde oogenblik ontlastten zich de wolken in zulke hagel en regenbuien dat het dek een stortvloed geleek en de gansche krijgsdos der
zoo gezegd zoo gedaan beiden snelden met spoed de trap op want reeds vervolgde hen de vlam zij kwamen nu op een korte smalle en overwelfde gang uit
ridder reinout ha nu ontwikkelt zich het geval riep de monnik was die vreemdeling ridder reinout van verona zoekt overal vrienden er is goud te verdienen voor hem die haar
hij kon zich echter over dit antwoord niet beklagen want hij zag dat het geene loutere uitvlucht was daar zij verscheidene andere edele friezen die de rijke erfdochter der edele dekama's ten huwelijk waren komen vragen ronduit had afgeslagen
zoo mogelijk haar in den val te weerhouden dat hij eerst dien schreeuw gaf die door de vallei weergalmende een koppel wilde eenden van uit het riet opvliegen en den wildzang zwijgen deed en dat hij vervolgens de onvoorzichtige maagd te gemoet ijlde
een andere reis maar niet hier zeide aylva uw leven behoort niet aan u maar aan uw landgenooten die u gezonden hebben en gave de hemel dat zij zich tweemalen bedacht hadden aleer zij hun belangen aan zulk een dolleman hadden toevertrouwd
zoo werken ijdle klap en potsen in t gemeen veel meer op t hart van t volk dan welgezoute reên en stichtendt onderhoudt rotgans de
ik weet van geen privilege riep de fries zijn mes half uittrekkende hier is mijn privilege in den stok met hem te water met den muiter
u zelf en uw landgenooten niet in een onherstelbaar verderf door u te verzetten tegen hem wiens macht u allen kan verpletteren
de jongste broeder van ige was de stamvader van mijn grootmoeder zeide met een piepend stemmetje een der aan de tafel gezetene personen
madzy bereed het paard waarop arkel bij zijn vertrek van nyenstein gezeten was geweest en weinig dacht zij dat de vos die een zoo zachte
ik heb zelf last gegeven de achter en zijpoort te sluiten zeide adeelen doch de groote poort staat nog open en dan al zag men u wie zou vrijpostig genoeg zijn om mij te vragen welk laat bezoek ik gehad heb
peter geleidde hen met alle deftigheid naar het zij vertrekje waar arkel gezeten was zijt gij de slotbewaarder of welke betrekking vervult gij hier vroeg ijselstein op een hoogen toon aan den bisschop
maar wat wilt gij dan hernam de prior dat wij ons verdedigen dat wij vechten wij zwakke en afgeleefde lieden neen maar ik begeer dat gij niet den schrik binnen stavoren verspreiden gaat
zij komen echter hedenavond terug en zullen ten noorden der stad ankeren waar voert men u heen naar sint odulf dan weet ik genoeg zeide zweder
en waar binnen zich een deel hoornblazers bevonden die gedurende den maaltijd het gezelschap op hun muziek moesten onthalen zoo stonden er onder de hooge linden rijke dressoiren of
madzy verzekerde hem dat men haar met alle mogelijke voorkomendheid bediend had doch dat zij niet in staat was geweest iets te nuttigen gij hebt kunnen hooren hernam arkel dat de stichtsche bende voor de poort staat
hoe dunner hoe beter zeide feiko lachende des te meer plaats is er naast u voor de pijlen goed gezegd feiko maar waar had ik mijn hoofd wie zal nu mijn bloedvrienden te wapen roepen zeg aan den pachter
wij zullen intusschen onzen waarden lezer die waarschijnlijk omtrent het lot van het lieve meisje eenigszins bekommerd wezen zal de opheldering geven van haar plotsling verdwijnen
dat die friezin niemand anders is dan de door mij altijd aangebeden madzy dekama ik zal die vervloekte koppelaarster laten geeselen zeide arkel met de vuist op de tafel slaande
de monnik nog weinig overtuigd schudde het hoofd en wierp een twijfelachtigen blik op den bisschop want het wordt eindelijk tijd aan den tot nog toe onbekenden jongeling den titel te geven die hem toekomt
dat twee gelukzoekers die geen bewijs van adeldom zelfs niet van een vrije geboorte konden aantoonen een voorrecht genoten alleen voor den adel weggelegd en in vele opzichten aan afstammelingen der oude duitsche geslachten werden voorgetrokken
t mocht wat freule heden nog gaan wij op reis de edele heer van dit huis heeft mij zelf gezegd het hing alleen van u af te vertrekken wanneer gij wildet hoezee wij zeggen vaarwel aan utrecht en zien ons vrije friesland weer
een onwillekeurige trilling beving haar zij vermande zich echter en rees op de deur ging open maar wie schildert haar verbazing haar opgetogenheid toen zij in de plaats van haar gevreesden vervolger aylva's dienaar den getrouwen feiko voor zich zag
zij beantwoordde zijn handdruk zag hem met een blik vol teederheid aan en haalde toen haar kaper over t gezicht zij traden de tent uit en zagen zweder met zijn ruiters in den zadel gezeten
men moet ze echter eerst hooren om ze te kunnen beoordeelen zeide de heer van teylingen welke zijn uw voorwaarden de eerste is dat het de uitdrukkelijke begeerte van mevrouw de gravin is dat mijn meester zijn verborgene kennis
ik terg mogelijk uw gramschap maar uw hart is te groot te edel om langer de rol vol te houden die gij ter kwader ure gekozen hebt die de omstandigheden voor een poos konden wettigen
het waren krijgslieden in t harnas en met vlammen op het hoofd en in de hand want de weerkaatsing van den brand verwekte dit optisch bedrog die als in de lucht handgemeen waren
en dat hij nabij de eerste rustplaats beproeven zou de kast op den ezel te zetten en zelf op de kast te gaan zitten nevens hem reed een cistenser monnik welken laatsten arkel zoo t heette uit overmaat van voorzorg hun tot gids en gezelschap had
en zijn geleider volgde die hem buiten het kasteel voerde het was in een weinig tevreden stemming dat de monnik de terugreis deed het gesprek met den bisschop had hem geene dier uitkomsten opgeleverd waarmede hij zich gevleid had
en togen in vollen ren naar de kampplaats hier kwamen zij juist intijds adeelen was door middel van een haak omvergerukt en een uit het volk stond reeds gereed om hem met zijn eigen dolk te doorboren toen deodaat het gevaar ziende waarin de fries verkeerde
aan den linkervleugel van het gebouw paalde een vrij hooge muur dicht met klimop bewassen die zich langs den heirweg tot op eenige roeden afstand verlengde
en is bitter begonnen te kermen en het uur te vervloeken dat hij zijn marktschrijverschap te haarlem vaarwelgezegd had maar het wordt mijn tijd vaarwel ik moet van hier
dit was echter geen gemakkelijk werk bij de eerste bedreiging had de jongeling zich schrap gesteld zijn mes met de rechterhand op de hoogte van het aangezicht brengende ten einde allen aanval af te wenden en met de linkerhand het meisje van zich afwerende
waartoe onze smid dadelijk met zijne hulp gereed was spoedig echter riep de trompet hen weder tot aanval en verdediging op en hetzelfde schouwspel vertoonde zich eenige reizen achter elkander
door martena afgezonden die nu op de hollanders aanvielen in hetzelfde oogenblik dat deze door de afgeschoten pijlen in verwarring waren gebracht beaumont had zoodra niet bespeurd
de monnik naar wien hij zocht kwam juist met een zwaren ketel aansjouwen neen broeder zeide vader syard breng dien ketel maar weer weg wij kunnen dien beter gebruiken leg maar een goed vuur op de binnenplaats aan en laat al de olie koken die in t huis te vinden zij
ravenzwart haar krulde hem met bevalligheid om de slapen zijn gelaatstrekken waren fijn en regelmatig en schoon van nature bleek en door de zuiderzon en de vermoeienissen des oorlogs met een gele tint overdekt hoogst bevallig en innemend
maar zou haar in allen gevalle raden eenige druppels vitriool te gebruiken opgelost in dun bier welk middel ik last zal geven dat men voor haar bereide
madzy freule madzy waar is freule madzy riep feiko die op dit oogenblik de kamer binnenstoof wat is er van uw dienst vroeg arkel en wat beduidt deze woeste manier van binnen te stuiven
wat heb ik gedaan vroeg zij zich zelve af mijn hand toegezegd aan een man voor wien ik geene liefde gevoel wiens onhandelbare aard mij ongelukkig maken zal en toch
met deze woorden scheidden zij en de olderman begaf zich naar de haven hier deed zich een dof gemompel hooren verscheidene menschen liepen met drift heen en weer
maar tot een lustperk diende waar de graaf zich benevens zijn hofgezin met onderscheidene spelen en oefeningen ging vermaken en t welk daarom s gravenmade heette welke naam tot heden nog aan die plek gebleven is
indien gij wijs wilt zijn blijf dan aan boord en wend dadelijk den steven fluisterde hem de fries met drift in het oor ik moet aan wal zijn zeide deodaat maar wie zijt gij die mij zoo ongevraagd raad komt geven
deze aanspraak was ja door graaf willem ten einde toe aangehoord maar niet zonder herhaalde teekenen van wrevel toorn en ongeduld welke adeelen niet had opgemerkt
aan hare zwakheid te hebben toegegeven zachtjes maakte zij zich uit de armen van deodaat los eer deze nog de stoutheid had durven gebruiken om het gunstige oogenblik waar te nemen en op den mond wiens adem hij voelde een vurigen kus te drukken
haar ouderdom verloor zich in den nacht der tijden t zij dat men haar met boxhorn voor de vroegere verblijfplaats der herulen houde en den naam haarlem als een verbastering van herulen heim aanmerke
aan welken laatste het werkelijk gelukte door zijn krachtige vertoogen en de herhaalde gesprekken welke hij met de beide kloostervoogden en met adeelen hield de verzoening tusschen hen te bewerken de monnik had zich bij die gelegenheid het vertrouwen des onrustigen jongelings verworven
wij waren toen kinderen en met weinig tevreden ik hield niet van dien paolo hij sloeg mij altijd ja omdat gij hem altijd tot overlast waart maar of onze heeren nog niet gereed zijn
hij liet dan ook zijn echtgenoote volkomen vrij zoowel in de besturing van haar huiselijke zaken als in haar beschikkingen omtrent madzy en zeker had hij zijn vertrouwen nimmer beter kunnen plaatsen
claes gerritsz die gelijk een aal tusschen de om aylva verzamelde friezen was doorgekropen lei onverhoeds de hand op reinouts schouder ik neem u gevangen zeide hij als moordenaar van ridder deodaat en als voortvluchtig uit s graven gevangenis
dat hij de oogmerken zijns meesters kennende zijn best wilde doen om in de gunst der schoone madzy te dringen en op zulk een wijze zijn eigen neiging en tevens de bedoelingen des graven opvolgde
zes dooren van eieren en sjalotten en pieterselie quantum sufficit of over de wijze waarop het half doorgespouwd beestje dat hij in de hand hield op de reis bewaard was gebleven in een oud charter met boter wel gesmeerd
wat hamer zeide lachende een uit den hoop want inmiddels waren ettelijke krijgslieden naar dit nieuwe voorwerp hunner nieuwsgierigheid komen aan wandelen zijn wij onder t spinrokken vervallen dat wij bevelen ontvangen van een jonge meid
en deodaat zou misschien gewaand hebben dat het slechts ijdele spoken en luchtbeelden waren zoo niet het daverend krijgsalarm en de brandlucht en het geluid van den smak die nu en dan zich hooren deed
en waarom niet ik ken den invloed welken uw abten in friesland bezitten en ik ken evenzeer den invloed dien broeder syard op de abten heeft
wèl gesproken zeide adeelen en wie anders denken moge seerp van adeelen houdt u voor een echten fries dit zeggende schudde hij de hand van reinout en velen der aanwezigen volgden zijn voorbeeld
uit de nauwe venstergaten had men een ruim uitzicht op den omtrek doch de opening liet bijna geen licht meer in dan noodzakelijk bleek te zijn de wanden waren naakt en met spinrag
waarschijnlijk van hun makkers ontdekten die arme halzen zeide zweder zij trokken nog kort geleden zoo wakker met mij de kerkramen door maar wacht zij kunnen ons nog na hun dood van dienst zijn
maar een werkelijke wildbaan te zijn waar deze dieren frank en vrij in t rond liepen totdat het den grave behaagde er een jachtpartij op te houden of aan zijn edelen de vrijheid te geven er een te schieten
of zelfs een jonge edelman die zijn trotschen klepper liet op en neder huppelen in t voorbijgaan een oog naar de bevallige rijdster maar geen van allen giste dat het fijne neusje t welk alleen uit den dicht over de oogen getrokken kaper te voorschijn kwam aan de roos van dekama behoorde
ik begeer niets verder te weten zeide deodaat hem met verachting aanziende ik hecht vooreerst weinig geloof aan t geen gij mij verhalen kunt en ten tweede begeer ik geen rang die niet door reinout gedeeld wordt
nog een woord eer gij vertrekt zeide de monnik god weet of wij elkander levend terugzien hebt gij overtuigende bewijzen dat ridder reinout uw zoon is
de geestelijke heeren waren reeds van verre kenbaar aan het lang en effenkleurig gewaad hunner orde aan den telgang der rijpaarden en aan den sleep der monniken en conversen dien zij met zich voerden
en gij zult onder uw voeten vertreden al wie de stoutheid heeft om u slechts een norsch gelaat te toonen neen snikte madzy zulk een afschuwelijke boosheid heeft nooit bestaan verfoeilijk mensch vervolgde zij hem met ijzing aanziende wie zijt gij
de waarheid van deze bewering werd ook nu bevestigd want elk der aanwezigen gaf dadelijk een geneesmiddel aan de hand de een prees lepelblad aan de ander sprak van mastik en wierook een derde schreef
is wellicht tegen den avond die volkshoop uit elkaar en heeft niemand erg in ons daarom ook wil ik aan wal gaan dan zal de achterdocht van zelf wijken
zij zitten daar als kikkers in hun moerassen of achter hun zomerdijkjes verborgen waar geen duivel hen uit zal drijven zij weten dat de gansche vloot niet ontscheept is en zij wachten ons daar
negende hoofdstuk ziet toe gy terght een volck in veenen en in moeren als vorschen tot den hals gedoken en gewoon
en zijn geheele ziel was opgelost in verrukking toen hij door de beschouwing der droge wadden en der kleur van het zeewater boven de banken zich een duidelijk begrip van de voormalige gedaante der zeekust vormen kon
die ja in vele opzichten blijken van volharding had gegeven maar zich evenzeer gekenmerkt had door daden welke in s monniks oogen een buitensporige loszinnigheid ademden
peter gij zult het slot nyenstein gaan bewonen en er niemand op laten en zorgen dat ik het bij mijn terugkomst vinde zooals ik het gelaten heb en peter vertrok naar het slot en toen ik voor een paar dagen terugkwam vond ik op de trap een handschoen
de eene die grootendeels uit hollandsche henegouwsche en stichtsche edelen bestond had tot aanvoerder geen minder persoon dan graaf willem zelven
schurk zeide de monnik de jonkvrouw is geene nachtwandelaarster of de dame die gij met u hadt eene jonkvrouw was weet ik niet hernam daamke maar dat zij in den nacht wandelt is zeker
de edele aylva acht het beter dat ik te huis blijve om zijnentwil zal ik niet te feest gaan gij verstaat mij seerp om zijnentwil is er niets aan dat besluit te veranderen heer olderman vroeg deodaat hem met een smeekend oog aanziende
de listige barbanera beducht voor het ongenoegen van diegene der beide jongelingen welken hij niet als den zoon van uw voogd zoude aanwijzen had aan reinout wijsgemaakt dat hij zelf hij barbanera de vader was van een hunner
gij zijt toch niet verstoord op ons mijne goede heeren zeide de graaf op datzelfde oogenblik minzaam tot hen tredende wij hebben gehoord dat er hedenmorgen een uwer in den hout
norwert bestaat niet meer maar de brandstichters zijn reeds weer gevlucht adeelen is van oordeel en ik met hem dat deze schijnbare aanval slechts een krijgslist is om onze aandacht af te trekken terwijl men ons van de andere zijden aanvalt
ga eens zien zeide arkel na eenige oogenblikken zwijgens of de oude draagstoel nog bruikbaar is het kan zijn dat wij dien noodig hebben
afgescheiden door een scherm elzenhakhout en door twee zware wilde kastanjeboomen die thans in vollen bloei stonden en tusschen welke het pad lag dat dwars door het hakhout naar den ingang der woning geleidde
ook denk ik hier niet te blijven ik ga naar utrecht en zal daar onbekend den loop der zaken afwachten of wellicht zeide de monnik de wenkbrauwen samentrekkende zal de ridder van den rooden arend voor den bisschop van utrecht zijn leven wagen
ik ga mij kleeden ten einde vaardig te zijn om aan des graven noodiging te voldoen vaarwel met deze woorden rees de olderman op en begaf zich uit de kamer
gij hebt gehoord mijn jonge vriend zeide aylva hoe men zich heeft uitgelaten ik voor mij geloof dat het wijzer is bij het eens opgevatte voornemen te blijven volharden
en ik ben dwaas genoeg geweest om geloof aan uwe betuigingen te hechten laat mij van hier gaan gij hebt geen recht om mij mijns ondanks terug te houden
zie slechts daar komen de knapen aan om hem te spannen het was zooals aylva zeide dwars over het kampperk werd een koord met gouddraad omwoeld van een paal voor den zetel van beaumont af tot aan het hokje des marktschrijvers vastgemaakt
wat meent gij eerwaarde vroeg madzy hem eenigszins verwonderd aanziende wel zeide de abt ik behoef u toch het oude orakel niet te herinneren
immers zoo ik alles bevind gelijk wij wenschen kom ik niet terug dan is het een teeken dat mijn leven of mijn vrijheid bedreigd wordt gij wendt in dat geval den steven en boodschapt den graaf mijn wedervaren
zocht toe te brengen wist af te weren ontwaarde men dat hij door bedrevenheid vergoedde wat hem wellicht aan kracht ontbrak en men begon den strijd als meer gelijk te beschouwen met onverflauwde vaart en snelheid deed adeelen zijn
tijd waarin onze geschiedenis voorviel was nog het roode klif een heuvel volkomen gelijk aan die welke zich in den omtrek bevinden alleen met dit onderscheid dat hij boven al de overige uitstak en derhalve van zijn top een prachtig panorama opleverde over de omliggende
van den booze bezeten zijt er is hier geen wijs mensch dan ik en die goede man die op de bank ligt te slapen slapen zeide walger ja zoo gij t maar gelooven wilt wij hadden hem ook wel eens kunnen aanstooten om te zien of hij ons beter bescheid
broeders zeide de abt met een bevende stem wie kan er raad schaffen ware het niet best naar stavoren te trekken vroeg de pater prior daar zijn wij veilig voor t oogenblik
hij zit met dat al goed in den zadel zeide feiko even omziende en ik zou mij bedriegen indien hij niet meer in zijn leven gedaan had dan vigiliën te zingen en missen te lezen in waarheid herhaalde hij nogmaals omziende hij rijdt puik
en begon met haar een onverschillig gesprek ridder zeide aylva na een poos zachtjes met adeelen te hebben geraadpleegd mijn ambtgenoot adeelen en ik zullen volgaarne van s graven beleefdheid gebruik maken
hij leeft antwoordde aylva en god geve hem een spoedig herstel maar mijn lieve vervolgde hij toen hij haar de blauwe oogen erkentelijk ten hemel zag opslaan gij moet hem vergeten want hij leeft niet voor u
terstond een ontzeggingsbrief aan de stad utrecht terug doen zenden en het was de wrevel over dit voorval ontstaan welke thans nog op zijn gelaat te lezen was
bij onzen heiligen patroon zeide meester claas gerritsz die zich ingevolge zijn betrekking van marktschrijver recht tegenover den zetel der gravin een aardig afgesloten hokje had laten timmeren ik geloof dat de graaf tevreden zal wezen over de wijze waarop wij alles geschikt hebben
die deftig tusschen de herauten en haar in kwam aangetreden dit ongure dier had zich waarschijnlijk op zijn post aan het dressoir verveeld en verkozen een wandeling op zijn eigen houtje te doen niet wel op haar gemak
wanneer frieslands afgevaardigden rebellie plegen balkte claes gerritsz dient artikel van het privil t is geen schrale
utrecht moet bukken en daarna friesland ik zoek mij nu nog te bedwingen maar ik hoop aan dien trotschen adeelen zijn beleediging met renten te doen betalen laat hij zich intusschen in toom houden want ik zoude mij met moeite blijven bedwingen zooals ik tot nog toe gedaan heb
maar deze handelwijze in stede van zijn wapenbroeder gelijk hij dacht eenigen dienst te doen strekte nergens anders toe dan om het gevoelige hart van madzy des te meer in te nemen voor hem die zich zulk een getrouw en waardig vriend betoonde
en het is jammer voor u dat gij die koopmanspij hebt aangeschoten want hadt gij een ridderharnas aangehad gij hadt nog met eer kunnen onthoofd worden maar nu is het hangen vriendje
men verweet elkander bijoogmerken de gramschap begon in menig oog te fonkelen en menige blik van uitdaging werd geslagen op hem door wien men zich beleedigd achtte
welnu vroeg deze is zij in staat een reis te doen ja maar zij heeft geen kleeren genoeg wil ik om de hare zenden
de monnik zweeg als wij gemeld hebben uit voorzichtigheid en madzy had genoeg aan de droevige gedachten die zich van haar ziel hadden meestergemaakt pijnigend waren de verwijten die zij zich zelve onder t voortrijden deed
ook goed zeide de schipper nog een paar gangetjes en wij zijn er in weerwil van de haast die hij predikte was deodaat niet ontevreden dat het vaartuig nog die twee gangetjes te doen had vermits hem zulks den tijd gaf om nogmaals bedaard na te denken
hetwelk bianca ter voorkoming van verwarring haren zoon op de borst gegrift had en zou deodaat dat teeken ziedaar wat mij nog onbekend is
ik dacht gij hadt ons verhaald dat de zaak door tusschenkomst van s graven edellieden was bijgelegd en dat gij over en weder vrede beloofd hadt
en onze plechtigheden stoort ga naar uw cel en zeg de zeven boetpsalmen op ten einde later zeide vader syard hem in de rede vallende nu is dit onmogelijk binnen weinige oogenblikken is de vijand hier
die ridder van den rooden arend die gwy van asperen zoo onzacht heeft neergesmeten en daarginds van zijn schildknaap een versche lans ontvangt berijdt het paard dat mij ontstolen is ik had het in de mêlée niet bespeurd doch nu maakt deodaat mij
en onder de leiding zijns vaders weinig gelegenheid had gehad om zich in het meer edele gedeelte der ridderlijke oefeningen bekwaam te maken hij stelde daarom aan den ouden adeelen voor dat seerp hem naar dekamastins zoude vergezellen
een schoone heldhaftigheid voorwaar zeide deodaat bitter om op een gastvrij feest te verschijnen waar gij niets te vreezen hebt ten einde aldaar de beleefdheid des gastheers met norsche onwellevendheid te beantwoorden pas op jonker seerp met zulk een gedrag zult gij weinig eer behalen
althans hij draaide het hem gegeven muntstuk herhaalde keeren tusschen de vingers en zag met eenige verlegenheid nu eens den hansworst dan weder zijn gezellin dan de omstanders aan
nog een bondgenoot dacht arkel die uit den weg geruimd moet worden intusschen wil ik mij niet te ras van alle nutte werktuigen berooven die knaap weet niet wie ik ben althans zoo barbanera het hem niet verteld heeft in allen gevalle kan hij mij nog van dienst zijn
maar in waarheid hernam deodaat waarom moet haar een genoegen ontzegd worden waartoe haar jeugd haar kunne haar bevalligheid haar meer dan iemand bestemmen indien zij de friesche moerassen verlaten heeft
zoodra dit verlangen geüit was verliet de dienaar die nog altijd binnengebleven was het vertrek en keerde spoedig met zijn makkers terug die het middagmaal aanbrachten
hoeveel te meer iemand als onze abt wiens gedachten zelden aan vele afwijkingen voet gaven zonder op het smeekend gelaat van madzy te letten bleef hij zoolang de voorspelling betreffende den huize dekama
de heraut die door paypaert was afgezonden om naar den naam en de reden zijner komst te vernemen kwam bij den wapenkoning terug met het bericht dat de kampioen die voor den grave optrad hem ten opzichte van zijne bevoegdheid om gewapend te verschijnen volkomen voldaan had
t is zeker erg dat twee friezen hier onze landslui komen doodslaan en door twee italianen aan de straf onttrokken worden blieft gij ook gediend
hij vergenoegde zich echter zijn kodde op een dreigende wijze te schudden en den potsenmaker grimmig aan te zien toen de kokeler waarschijnlijk om de toeschouwers den tijd niet te laten van over het gebeurde na te denken opeens als in verrukking oprees
goede god wat is hier geschied vroeg zij eerst deodaat en vervolgens al de overigen met een blik van angstige deelneming aanziende ik hoop niet dat hier om mijnentwil een twist is uitgebroken
reinout beet zich op de lippen maar hij gehoorzaamde gevoelende dat alle aandrang in zulk een oogenblik slechts zou dienen om haar nog feller tegen hem in te nemen zij verwijderde zich dan zonder verder oponthoud met aylva en feiko
het gelukkigste en tevens het rampzaligste mijns levens dan vergeef mij het voegt mij op mijnen leeftijd niet in de tegenwoordigheid van hen
wij zullen hen dan als vorschen vertrappen terwijl zij nog spraken kwamen eenige knapen die door den graaf over den dijk waren uitgezonden om den staat van het binnenland te bespieden in aller ijl terug met de schrikbarende tijding dat het geheele land met gewapend volk overdekt
de hollandsche en henegouwsche baanderheeren en de gemijterde geestelijken gezeten terwijl verder de kerk vervuld was met een uitgelezen schaar van vorsten en heeren uit alle beschaafde landen hier
maar kort en goed viel aylva in wat is het doel uwer komst lieve hemel is het hier geen landdag ik kom een weinig laat t is waar maar daar was geen ezelspoot in stavoren te krijgen en daarom zijt gij maar op de uwe gekomen riep adeelen lachende
wien hij slechts als een werktuig zijner hooge plannen beschouwde het was hem evenals degene die een bergstroom over zijn landgoed heeft afgeleid met de hoop van de wateren tot voordeel van zijn plantsoen en landerijen te zullen gebruiken
ik had een neiging moeten smoren die in mijn geval dwaas en misdadig was want een plechtige gelofte verbond mij tot een tocht naar het heilige land maar ach de jeugd is onbezonnen en het noodlottige woord was er uit eer ik het zelf wist
op den top van het hoofd zaten en langs wier hoogen en kegelvormigen bol een enkele witte veder opliep zoodra de graaf gezeten was namen ook de aanwezigen
de rivier die thans haarlem in twee deelen scheidt vormde te dier tijd zijn zuidelijke grens daar het gedeelte der stad aan den kant van amsterdam gelegen toen nog niet was gebouwd aan dien zuidelijken oever vertoonde zich op het tijdstip waar wij van gewagen een wijduitgestrekte rij van tenten
zonder eens te spreken van dat sauskommetje met edelgesteenten dat zij op de borst draagt ik vind maar die bloote armen wat
ofschoon het niet uwe hand had moeten zijn die vlucht rinaldino vlucht het is mij zoet zoo te sterven en zijn brekend oog rustte op madzy met innige liefde weldra echter sloot het zich en zijn hoofd viel neder als dat eens dooden
naar de gelegenheid van den grond hier en daar over de vlakte verspreid niet zonder moeite echter vervolgde de kleine stoet zijn weg langs de groote heirbaan op amersfoort die zelfs in gewone tijden niet gemakkelijk te berijden was
als om de woorden van adeelen te ondersteunen langzamerhand begonnen de uitdrukkingen minder bezadigd te worden partijzucht mengde zich in de adviezen
ofschoon zijn aanwijzingen meermalen werden veranderd en zijn bevelen in den wind geslagen zoo dikwerf die in strijd waren met den last der herauten die als bekend met al hetgeen bij zulke plechtigheden noodig en behoorlijk was zich weinig aan zijn beklag
maar is het waarlijk de fries vroeg claes gerritsz nog steeds ongeloovig ken ik dan de wapenrusting met de zilveren sterren niet die ik zelf geleverd heb
zonder een woord te spreken had madzy zich van hare versierselen ontdaan en de nederige kleedij aangetrokken welke voor haar bestemd was en het was eerst toen zij afscheid van haar voogd nam dat zij haar somber stilzwijgen afbrak met de nauwelijks hoorbare vraag weet gij iets van den armen gewonde
uitzicht over het slagveld beloofde toen daamke hem met een bevende stem opmerkzaam maakte op eenige menschengedaanten welke zich aan den voet dier hoogte schenen te bewegen zouden wij niet terugkeeren ridder en bij helbada hulp vragen die lieden daar hebben ongetwijfeld niets
uit een beuzelachtige omstandigheid ontstaan namelijk over het aanleggen van het vuur eenigen der edelen die de schieringer partij waren toegedaan hadden namelijk het vuur boven de brandstoffen gelegd
gij hebt gelijk zeide de monnik wiens anders zoo vaste ziel overmand scheen door een ontroering die hem niet eigen was maar dan heb ik nog eene bede
en blij zouden wezen indien zij een stuk hondevleesch vonden nu alles zoo peperduur is met dat satansche beleg dat men een goudstuk voor een gestopten beuling geeft dat doet men
doch wat onze jonkvrouw betreft wij mogen die voor haar niet aannemen onze friesche bloemen zouden aan het hof des graven van holland misplaatst zijn een zoo schoone bloem zeide deodaat zoude elken hof versieren doch waarlijk zulk een antwoord mag ik niet terugbrengen
toen een bisschop van utrecht zonder andere wapenen dan een misboek en een kruis en zonder ander gevolg dan eenige geestelijken in plechtgewaad een zegevierenden graaf op de bres kon staande houden
althans zooals gij bedoelt denk nog dezen nacht over mijn voorstel na wellicht zijt gij morgen vroeg tot andere gedachten gekomen
zoo gij eenig blijk van lafhartigheid geeft in gods naam dan zeide de ontstelde knaap en de orde van den tocht omkeerende reed nu de dienaar voor den heer maar nauwelijks waren zij weder een eind wegs gevorderd of reinout hoorde hetgeen hij een kreupel paard achtte
ik geloof niet dat hij verstand genoeg heeft om mij kwaad te doen hola ho meester hans wat brengt gij voor goeds zoo ik niets goeds breng breng ik althans goed zeide
hadden de sint jans heeren begrepen ook van dit gebouw partij te kunnen trekken zij durfden dit echter niet doen zonder voorkennis van hun hoogen beschermheer
hij besloot aan het in hem gestelde vertrouwen te beantwoorden en de beide knaapjes als de zijne op te voeden zij toonden zich de zorg aan hen besteed niet onwaardig carlo della scala hechtte zich gedurig meer aan zijn voedsterlingen
indien hij op den zuidkant van stavoren had aangehouden de ontscheping was niet dan uiterst langzaam geschied daar het in de eerste plaats duistere nacht was en ten tweede het aan wal brengen van de paarden die in grooten getale op s graven schip aanwezig waren een lang oponthoud veroorzaakte
onverschillig gij weet het reinout dat zulks bij mij het geval niet is neen ik zou onze lieve vrouwe met vurigheid danken indien ik ten gevolge onzer nasporingen het geluk mocht bereiken van een liefhebbenden vader of een teedere moeder terug te vinden
heeft de duivel hen bezeten riep graaf willem dat is nu al de derde als het zoo voortgaat zullen wij de geknotte lansen tegen scherpgepunte speren moeten inruilen maar zijn verbazing vermeerderde toen hij de derde uitdaging hoorde welke in dezer voege luidde
ter afkeering van het zeewater dat niet zelden bij springvloed een gedeelte van den bodem overstroomde deze kampen leverden dus als het ware zoovele verschansingen op waarachter zich de gewapenden in hinderlagen konden verbergen en tusschen welke men des graven heirmacht lokken wilde
hij begreep te recht dat driftige woorden en een uitgetogen zwaard wel ontzag konden baren doch niet genoegzaam waren om een adellijke geboorte te bewijzen en vermeed derhalve zorgvuldig alle gesprekken
er is veel waars in t geen gij zegt merkte adeelen aan doch doch mijn mond is schor van het praten en zoo gij u met water vergenoegt ik zou wel een meer opwekkenden drank verlangen broeder syard wees zoo goed en haal een kan wijn boven
de gravin knikte goedkeurend met het hoofd en wachtte nu evenals elk ander met ingespannen nieuwsgierigheid wat er volgen zou met behulp van zijn makker ruimde barbanera alles wat hem hinderen kon van de tafel
hem genoegzaam te kennen dat het dwaasheid zou wezen hier zijn vermeend recht te doen gelden weinig gesticht over dat onthaal en bemerkende dat zijn persoon hier omtrent denzelfden indruk maakte als een bunsingstaart zou doen in een duivenhok bleef hij eenige oogenblikken staan
of de landsvergadering der friezen tot het zenden van afgevaardigden besloten werd waarbij men zich op de drie personen bepaalde in deze geschiedenis genoemd de keus der geestelijke heeren viel natuurlijk op den abt
of geharnaste speermannen die hun leven te danken hadden aan hun wapenrustingen waarop de pijlen afstuitten bijna allen hadden hun paarden verloren en de meesten waren met wonden en kneuzingen bedekt maar sedert het dag was geworden hadden zij zich weder in staat gezien zich in gelederen te stellen en een
eensklaps toesnelde dat zal in eeuwigheid niet gebeuren riep hij en te gelijk tusschen de wachters inspringende ontrukte hij deodaat aan hunne handen deze wendde zich om
en dus denzelfden kant uitgingen als onze vluchtelingen zoo hadden zij weinig aanstoot te lijden en gingen vrij onopgemerkt verder wel wendde nu en dan een kloeke landbewoner die op zijn vluggen draver met ledige manden beladen van de stad keerde
den doek in de linkerhand en de linkerwang op den doek sloeg de beenen over elkander en bleef met de rechtervingers krampachtig op de tafel
zij was op dit onverwachte voorstel niet verdacht en een samenloop der meest verschillende en tegenstrijdige gewaarwordingen doorstroomde haar hoofd
roept hem een meisje een bloem in de hand ei spoedig gij veerman naar d overkant mijn pontje is klaar zegt de vroolijke gast maar heb je nu al in de beurs getast
dat zal in der eeuwigheid niet gebeuren zeide willem met zijn mantel de kruin des grijzen helds bedekkende maar beken oom dat zoo gij als goede bloedverwant gehandeld hebt gij u tevens als een oproerig onderdaan hebt gedragen door een kamp te wagen zonder onze toestemming
een krans van grijsachtige haren omringde zijn kruin en de kin was glad geschoren zijn buurman aan tafel wiens kleeding
weldra echter vervloog als een zalige droom de zoete vreugde welke ook madzy in deze omarming smaakte en vertoonde zich het wezenlijke van haar toestand voor haar oogen zij schaamde zich
deodaat had sedert den onverhoedschen aanval op hem gedaan een somber stilzwijgen bewaard als gevoelde hij dat welsprekendheid even nutteloos zou zijn als wederstand maar bij de woorden van den lidlummer voelde hij al zijn geestkracht herleven
met dat al geraakten de vluchtelingen niet binnen het rasterwerk waarmede deze legerschans omsloten was zonder door de schildwachten te zijn aangehouden maar dezen zoodra zij feiko en daamke voor dezelfde personen herkenden welke dien morgen door jonker zweder van naaldwijk
ja gelijk de kat de muis hij heeft intusschen geen slechten kampioen gekozen die deodaat van verona heeft zich wakker gedragen wij zullen zien hoe hij zich voor t laatst zal houden
dat een paar bruine kijkers in het hoofd had en verder geen rijkdom maar het schaap liet zich leiden en was zoo handelbaar als een stuk was dat was zij en is zij door mijn toedoen niet de vrouw geworden van den dikken bartel bartelsz den overman van het
al wat wij doen kunnen is hen aan te moedigen met woorden zeide zweder en terstond begon hij met luider stemme te schreeuwen holland holland beaumont à la rescousse spangen ligny naaldwijk
meester barbanera heeft mij ingefluisterd dat ik ongemerkt de kleeren van die weggeloopen deerne moest buitmaken en hier brengen ik heb van de drukte die er aan den roerdomp is gebruik gemaakt en hier is de buidel
of zij niet doodelijk ontsteld was en of zij reeds iets gedronken had ik ben vermoeid zeide madzy die haar knieën onder haar voelde knikken ik wilde zoo mogelijk wel een
hij spreekt bylo of hij een pater ware zeide daamke wiens vroolijkheid verdubbelde barbanera die naast hem zat zag op dit oogenblik den monnik in t gezicht die hem echter niet herkende daar zij elkander slechts eenmaal aan het ziekbed van elske gezien hadden
antwoord wanneer men u vragen zal haarlemmer mug duwde hem seerp van adeelen met bitsheid toe of vervolgde hij hem met een donkeren blik aanziende kunt gij mij zeggen wie hier de stoutheid heeft gehad een dienaar van den olderman te knevelen
hetwelk zich verbinden moest geen hoon meer aan te doen aan frieslands afgevaardigden of hun dienaars doch wie zoude zich hunne beloften bekreunen ik zal hier geen twist beginnen tenzij mijn eer gekrenkt worde
nu ging onze maat er op los want hij had achterdocht op dat vaartuig ofschoon het er net uitzag als een gewone bierhaalder maar wat hem toch bevreemdde was dat er een man onder de manschap was die een mantel omhad als de ridders dragen met witte lieren bezaaid
en als wilde de natuur zijn overdrachtelijke spreekwijze metterdaad bevestigen een donderslag deed zich in de verte hooren de storm zeide adeelen daar komt hij al
uw genade kan aan mijn goeden wil niet twijfelen zeide deodaat welnu gij zijt reeds bij die friezen geweest gij schijnt zelfs een nauwe kennis met hen gemaakt te hebben althans men heeft u dezen morgen met hen zien rijden
evenals het kruit slechts een vonk noodig heeft om te ontbranden naderde hem adeelen madzy aan de hand geleidende en door zijn beide medeafgevaardigden gevolgd
dit doet hem somtijds een meesterachtigen toon aannemen die ik gevoel het aan vreemdelingen belachelijk of aanstootelijk moet voorkomen hier zweeg madzy op eens blozende dat zij zoo vertrouwelijk met iemand gesproken had wien zij eerst zoo kort had leeren kennen
zoo heftig tegen den poorter aanreed dat deze achterovertuimelde terwijl reinout zijn paard midden tusschen het volk drijvende in de stijgbeugels oprees en met kracht uitriep
t is omdat arkel een van die gelukkige egoïsten was wier hart altijd in rust blijft hoe werkzaam ook hun brein moge wezen die alleen voor zich zelven levende hun gevoel verhard hebben tegen alle indrukselen van buiten en zich van lieverlede de kunst hebben eigen gemaakt
gevalle van oorlog te dienen tegen den graaf van holland met een beker wijns werd het onderhoud besloten en eenige oogenblikken later zaten arkel en reinout te paard en reden zij de slotbrug over
wat haar betrof zij had wij moeten het gulweg bekennen in den laatsten tijd weinig aan hem ofschoon dagelijks aan zijn goede moeder gedacht zij zag hem niet terug met dat oog van eerbied en vrees waarmede zij vroeger gewoon was geweest hem te aanschouwen
om te mogen erkennen dat de overwinning hoe goed ook betwist aan uwe zijde is verbleven uw beste kamper heeft u verlaten zeide willem anders stond uw kans nog zoo kwaad niet hoe het zij laten de kamprechters uitspraak doen
vrouw vervolgde de monnik terwijl hij met vlammende oogen naar de waardin toetrad waar is de jonkvrouw gebleven die ik aan uwe bescherming heb toevertrouwd
zij scheen minder stof tot gewichtige overdenkingen te hebben althans haar tong klapte onophoudelijk voort en hield gelijken gang met de snorrende draden die zich door hare handen bewogen
de vergadering te bewegen om tot rust te keeren en aan te hooren wat ook andere sprekers mochten in t midden brengen er trad er dan ook meer dan een op zoo om de macht des graven op te vijzelen en de ijdelheid van allen wederstand te betoogen
bij deze woorden welke madzy's geleider op een krachtigen doordringenden toon uitsprak vestigden alle oogen zich op hem aylva zag eenigszins verwonderd op hij scheen zich te willen herinneren waar en wanneer hij die stem vernomen had
en wilde geen geleider nemen ja zelfs zoo min mogelijk geluid geven ten einde de friesche tongval hem niet verraden mocht het was vrij vol op den weg doch daar de meeste reizigers van het feest terugkwamen
zijn onrustige geest had hem in het stille klooster niet toegelaten zich te vergenoegen met het betrachten der eentonige en weinig beduidende werkzaamheden aan zijn betrekking verbonden
om zich aan de overzijde weder te vereenigen deze afsluiting strekkende om de toekijkers te verhinderen binnen het krijt te komen had slechts twee uitgangen een aan elk der beide uiteinden welke met banderollen versierd
op zijn verzoek de daagsche kleeren van walger en haar zondagspak voor een ruime belooning afgestaan en zich tevens verbonden dezen verkoop althans een paar dagen geheim te houden
en bij kerkvoogden ook dat ben ik daar was de graaf van gelder wiens ziel bij god is die heeft mij een maand lang op zijn huis te rozendaal gehad bij zijn zoetelief en gaf mij dubbel loon toen ik vertrok en nog twee zilveren ringen tot een vereering dat gaf hij
wanneer er zich geen volksgeest in t spel mengt en altijd heb ik hem als mijn broeder geacht hij bemint mij oprechtelijk met warme liefde hij zou voor mij in een vuur vliegen
deodaat die benoemd was om te dien einde mede te werken moest bij zijn aankomst eene vrij lange en taaie bestraffing van den wapenkoning ondergaan
doch op ééne voorwaarde ik wil even oprecht zijn als gij met mij geweest zijt ja uw gedrag heeft mij verontwaardigd gij hebt in mijne tegenwoordigheid dien italiaanschen ridder beleedigd
ik moet ter eere van adeelen zeggen dat zijn beschikkingen verstandig waren hij gelastte dat men het amsterdammer vaartuig zou laten binnenkomen en voorts prijsmaken dit laatste ware ook gebeurd indien men terstond gewapend volk genoeg gehad had
waarvan een gedeelte stand hield op den kruisweg waar het pad naar sint odulf met den landweg naar stavoren ineenliep een ander gedeelte kwam de landtong langs en recht op het klooster af zoodra vader syard deze
om zijn dochtertje met zich naar adeelastins te mogen nemen onder belofte van voor haar eerste opvoeding te zullen zorg dragen en dekama aan wien het gezicht van het kind meer en meer onverdraaglijk was geworden stond dit verzoek volvaardig toe
dan alleen voor zooverre de kloostervoogden betrof aan wie op de landdagen altijd de eerste plaats werd toegekend terwijl de wereldlijken zonder onderscheid van rang of geboorte door elkander zaten
ieder oogenblik liet hij aan den schipper vragen hoe laat men aan wal zou wezen waarop dan altijd het antwoord was dat zulks aan god alleen bekend was maar dat zoo de wind niet voordeeliger werd men genoodzaakt zou zijn dien nacht een ankerplaats te zoeken
en eenige vrienden geleid verwijderde hij zich reinout dit gewaarwordende trad toe om ook zijnen bijstand aan te bieden wat wilt gij vroeg madzy hem met een blik van verontwaardiging aanziende verlangt gij hem te vermoorden
hier trapte hem reinout op den voet om hem te doen zwijgen ik heb vervolgde aylva den dienst vernomen welken gij aan mijn reisgenoot en aan een mijner dienaars bewezen hebt en ik bid u de betuiging mijner oprechte dankbaarheid aan te nemen
waarvan wij in ons zevende hoofdstuk de twee eerste regels hebben aangehaald nakauwen en in zich zelven opzeggen tot hij zich die eindelijk geheel herinnerd had en op een zegepralenden toon zonder haperen kon opsnijden
dat alles moet zich eenmaal oplossen of misschien weet gij ook of hij de medicijnkist zijns meesters barbanera heeft met zich gebracht
zoowel om de gemeente te tergen als uit verveling liet niet af de kampplaats op en neder te rijden al roepende welnu dappere hollanders laat gij u door een fries uit het veld slaan en is er niemand die moeds genoeg heeft de eer van uw graaf op te houden
niet verre van stavoren doch meer noordwaarts op stond in den tijd waarvan wij gewagen een zeker dorpje norwert geheeten hetwelk men thans vruchteloos op eenige kaart zou zoeken vermits de plaats zelve
terwijl gwy van asperen door den ridder van den rooden arend met kracht uit den zadel werd geworpen de beide winnaars waren echter in hun doel om het koord over te springen verhinderd en moesten hunne paarden omwenden ten einde een nieuwen loop te nemen
wat zoudt gij mij geven indien ik u als den wettigen zoon eens machtigen edelmans erkennen deed en reinout vroeg deodaat wiens eerste gedachte voor zijn vriend was
laat hij nog een oogenblik blijven friezen kan ik u beteren waarborg van mijne gezindheid geven dan de beschuldiging die dit nietig wezen tegen mij inbrengt graaf willem heeft mij
bedwing u zooveel mogelijk ieder is hier niet wat hij verbeeldt te zijn of ik bedrieg mij grootelijks nauwelijks was de eensgezindheid ten minste schijnbaar teruggekeerd
welke zotte vertelsels zijn dat die ridder is een italiaan zooals gij juist van moederszijde maar ik kan hem de bewijzen in handen leveren dat hij de zoon des frieschen oldermans is wat dunkt u dat dit geheim waardig is
slechts een oogenblik duurde het of de klaroen werd opnieuw gestoken en van beide zijden reden de drietallen op elkander aan met zulk een gelijke vlugheid dat zij ter zelfder tijd aan het koord kwamen dusmer
welke la mia arte verschaffen kan a voi zonder erg te denken stak madzy den geneesheer haar blanke hand toe en vroeg hem wie de edele burchtvoogd was onder wiens dak zij zich bevond