AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en nog erger was het te denken dat als maar één van hen hem in t oog kreeg het met hem gedaan zou zijn die arme kleintjes zei de jongen toen hij op de plaats kwam en dat mocht hij wel zeggen
dat je niets weet van dat nieuwe hier zei de bronzen man laten we daarom liever naar wat anders gaan kijken want hier heb ik pleizier in rosenbom nu scheen hij opgehouden te hebben naar den jongen te zoeken en niels voelde zich kalm en veilig daar onder den houten hoed
als hij maar thuiskomt voor kerktijd dacht de proost ik zou wel eens willen weten wat mijn delsbo menschen wel zouden zeggen als ik niet op tijd in de kerk kwam
ze hadden hun dagelijksche zorg voor huis en kinderen evenals zij er was zeker niet zoo'n groot verschil tusschen hen en haar als ze tot nu toe had gemeend zoo kwam zij er toe er aan te denken
windsnel en kara behandelden hem altijd goed overdag en als de anderen er bij waren maar in een heel donkeren nacht toen de kameraden al op hun nachtverblijf in de boomen waren
misschien wist hij dat ze op die manier gewoonlijk ziek worden zei bataki ja dat kan wel wezen maar ik moet zeggen dat hij toch in ieder geval een heel verstandig dier was de jongen zweeg
en ontspanningslokalen zou dragen maar misschien is het omdat het meer er gewoonlijk zoo vriendelijk en zacht uitziet dat er zoo'n spektakel ontstaat
maar ze had er niet over gedacht wie ze waren zoodra ze had begrepen dat ze hongerig waren had ze haar goed brood met hen gedeeld
of hij er berouw van zou krijgen dat hij de oude vrouw niet had geholpen of dat de menschen zouden weten dat hij haar had ontmoet en haar niet had bijgestaan t was een vreeselijke verzoeking waar hij in was
boe loeide meiroos het is maar goed dat er rechtvaardigheid in de wereld is boe boe boe hieven ze alle drie aan hij kon niet hooren wat ze zeiden zoo overschreeuwden ze elkaar
uit het raam was gewaaid hij zei hem hoe ongelukkig hij dien heelen dag was geweest omdat hij hem zooveel schade had gedaan toen hij dat alles gezegd had streelde de zieke zijn hand je bent goed heel goed zei
in de laan en dat was maar goed ook want zulken als hij zijn gewoonlijk bang om door menschen gezien te worden op het buiten waar hij gekomen was stond een prachtig oud gebouw
en er kwam zoo'n groote onrust over hem dat hij onder den vleugel uit kwam en op het veld ging zitten naast de ganzen smirre stond op den bergtop ver weg uit t gezicht deze vervolging hier kun je even goed laten
en hij hield zich stil t was duidelijk te zien dat de tamme dieren leden onder wat zij te gemoet gingen ze zagen er ellendig en angstig uit zelfs de koe die de klok droeg liep voort met aarzelende stappen en hangenden kop
hij merkte dadelijk op dat een van de ganzen wit was en toen wist hij met wie hij te doen had smirre begon onmiddellijk op de ganzen te jagen
maar overigens redden wij ons zelf het heele jaar en we wonen niet in huizen met deuren en sloten maar houden ons in grotten als deze op blijft u hier ook s winters vroeg akka verwonderd ja dat doen we antwoordde de hamel
maar toch tierden de vogels niet ze zaten bijna den heelen dag op een en dezelfde plaats hun mooie donkere veeren werden ruig en dof en hun oogen staarden met hopeloos verlangen in de lucht omhoog
pakte een gans bij de vlerk en holde naar land terug maar dien nacht waren de wilde ganzen niet alleen op t ijs ze hadden een mensch bij zich hoe klein die ook was
dat nu het rechte oogenblik gekomen was om naar het takermeer te gaan en met jarro te spreken hij deed een hek open en stapte naar het meer op het smalle pad dat over de lage weiden liep zoolang men hem van huis uit kon zien liep hij langzaam
t voornaamste was dat ze wat dennetakken en een paar huiden op den grond spreidden en de groote pan waarin ze hun rendiervleesch plachten te koken aan een ketting ophingen die boven aan den top van de tentstangen werd vastgemaakt
maar nu heb ik wat anders bedacht de jongen vroeg zich af wat de beer wel bedacht zou hebben maar hij kwam er niet aan toe het te vragen want nu nam de beer hem opnieuw tusschen de tanden
wie ben jij bromde hij hoe ben je hier in de kamer gekomen hoor jij niet thuis op het rietveld nauwelijks kon jarro moed vinden te antwoorden wees niet boos op mij caesar omdat ik in de kamer ben gekomen zei
je dacht toch niet dat ik je hier in gevangenschap achter zou laten ga nu op mijn rug zitten dan zal ik je bij je reisgenooten terugbrengen neen dat is onmogelijk zei de jongen ik heb mijn woord gegeven dat ik hier blijven zou tot ik verlof kreeg om heen te gaan
de rook werd steeds dichter nu golfde ze voort over den heelen bergrug t was toch niet mogelijk dat er zooveel rook uit een kolenhoop kon komen er moest iets van een brand zijn want een massa vogels vlogen op
en als ze in t meer gingen zwemmen ging hij mee totdat hij bijna verdronken was hij voelde er zich erg door vernederd dat hij geen zwemmen kon leeren en ging er zich bij akka over beklagen
in dezelfde richting t was als volgden ze een gebaanden weg t waren eenden en grijze ganzen zwarte waterhoenders en duikerhoenders duikeleenden en pijlstaarten duikelganzen en zilverhoenders strandeksters en
en de wilde ganzen zwommen als door een straat omzoomd met groote glinsterend witte vogels t was mooi te zien hoe ze daar lagen en de vleugels uitspanden als zeilen
dat was het wat den hond in de gedachte gekomen was en dat deed hem op een heel andere manier verdriet dan al het kwaad dat hij ooit bedreven had
bruiste het alsof er een heele storm was dertien ganzen vlogen om hem heen alle fladderden en kakelden alles draaide voor zijn oogen en t suisde in zijn ooren
zonder zich te bedenken nam hij zijn houten hoed af en riep ik neem de hoed af voor hem die de haven groef en de werf stichtte en de vloot vernieuwde voor den koning die dit alles schiep dank je rosenbom dat is mooi gezegd je bent een beste kerel
maar even snel als te voren de ganzerik probeerde ook dien raad te volgen maar als hij omhoog vliegen wou werd hij z kortademig dat het was alsof zijn borst zou springen
en vroeg zich af of hier een bizondere bedoeling van god in lag dat het takermeer hem zijn zoon had afgenomen op den dag vr dien waarop hij het contract over het droogmaken zou onderteekenen
ik dank je wel want je meent het goed maar je kunt me niet helpen zoo kan ik dat niet zei gorgo dat zul je eens zien en meteen pakte hij niels holgersson beet met zijn groote
als er zoo'n groote nood in t land heerscht moet men elkander helpen je hoeft in ieder geval niet aan akka te vertellen dat je die boodschap van een vos kreeg want ze is wel wat
was dat goed gedacht neen dat was niet goed zei akka men mag zeggen wat men wil van de arenden maar ze zijn fierder en hebben hun vrijheid meer lief dan andere dieren en het gaat niet aan hen gevangen te houden
of andere verhooginkjes maar liep recht door het was vreemd dat hij niet voorzichtiger was want hij scheen het slecht gehad te hebben in den morgen van den vorigen dag
met gebogen hoofd gestaan en den snavel tegen den hals gedrukt gehouden maar nu hoorde men een geluid diep in zijn keel alsof hij lachte bliksemsnel stak hij den snavel naar beneden pakte den jongen en gooide hem een paar meter de lucht in dat kunststuk herhaalde hij
karr stond onder een den met zware slepende takken en grove donkergroene naalden hij bekeek den boom nauwkeurig en vond dat het was alsof de naalden zich bewogen toen hij nog dichter bij kwam ontdekte hij een menigte grauwwitte larven die zich
was zoo oud dat allerlei struiken en planten wortel hadden geschoten en als de ooievaarsmoeder zat te broeden had zij niet alleen een heerlijk uitzicht op en over een groot gedeelte van skaane om van te genieten maar ze had ook wilde rozen en huislook om naar te kijken de jongen en akka
merk je nu niet dat hij een uur in den wind naar een mensch ruikt ik zal hem direct opeten anders speelt hij ons nog eens een leelijke poets hij sperde weer den muil open maar nu had de jongen tijd gehad en hij had vliegens vlug zijn zwavelstokken
akka had hem verborgen dalen tusschen de bergen gewezen en hem in rotskloven laten neerzien waar de wolvinnen hun jongen grootbrengen natuurlijk had hij kennis gemaakt met de tamme rendieren
de zwarte specht met den rooden nek begon met den snavel tegen een stam te hameren de eekhoorn sprong uit zijn nest met een noot ging op een tak zitten en begon de noot te pellen de spreeuw kwam met een wortelvezeltje en de bergvink zong in de boomtoppen
maar de kinderen meenden dat er veel meer waren geweest eindelijk was het stil en treurig in de hut geworden t was of daar elken dag een begrafenismaal gehouden werd moeder had wel zoowat moed gehouden maar vader was heelemaal veranderd
waar steeds menschen rondzwerven op de gladde en steile paden om te genieten van den wilden stroom die bruisend in de kloof valt
dat was zonderling die rook midden in het woeste bosch maar t kon wel wezen dat daar een zomerwei lag en dat de meisjes bezig waren hun morgenkoffie te koken
de oude lust om merkwaardige gebeurtenissen te beleven werd bij hem wakker t zou best mogelijk wezen dat ik t zou missen als ik niet elken dag in levensgevaar was dacht hij t is t beste maar tevreden te zijn met mijn leven zooals t nu is
op dien zondagmiddag ging de onderwijzeres rond bij de buren en vroeg hun of hun kinderen met haar meê mochten
en haastten zich langs den kortsten weg naar den kelder om uit het huis weg te komen toch waren er nog heel wat grijze ratten over zij dachten aan al de moeite die t hun had gekost om in het huis glimmingen te komen en ze wilden t niet verlaten maar de tonen
drong hij door een dicht kreupelhout en vond daarachter een open plaats waar de grond modderig los en moerassig was midden in lag een zwarte waterpoel
ik denk dat het kleine volkje in t bosch ontevreden over me is omdat ik den raad gaf de hulp van de menschen in te roepen al hun schuilplaatsen en woningen zijn verwoest toen het onderhout werd weggekapt ze liepen nog een poos samen voort en karr hoorde
en naar de zee en de klippen keek die zich voor hem uitstrekten vond hij dat alles er zoo wonderlijk en spookachtig uitzag de hemel was niet langer blauw maar welfde zich boven hem als een koepel van groen glas
maar we staan hier te praten alsof we elkaar nooit meer zullen zien zei akka en we zullen toch morgen weer bij elkaar zijn nu moet ik naar de anderen terug
t is noch voor mij noch voor jou een geluk geweest dat ik geprobeerd heb je te redden finn malin tot nu toe had de oude vrouw gezwegen als iemand die aan onheuschheid was gewend
door de larven van de nonvlinders de kleine boomvijanden die mijlen in het rond de boomen kunnen vernielen de groote
was hij opvallend hij had een groot bultig voorhoofd verstandige oogen en een goede houding alsof hij een trotsch moedig dier was ik ben niet verantwoord als ik u hier laat slapen zonder u te zeggen dat het hier onveilig is zei hij
en de haren op zijn rug begonnen op te staan wat heeft grauwvel je voor kwaad gedaan hij heeft haar doodgeslagen die me het liefste was zei de slang en ik wil me op hem wreken eer de slang nog had uitgesproken
nog in de mijndistricten van westmanland tegen den avond ging de wind op eens liggen en de vermoeide reizigers begonnen te hopen dat ze een poos gemakkelijk zouden kunnen doorvliegen vr zonsondergang maar
dat smirre een boodschap naar de wilde ganzen had gezonden daar waren er eenige honderden en ze lagen naar rang en stand de jongen en onervarenen in de buitenste kringen de ouden en verstandigen verder naar binnen
toen eerst waren alle larven weg nauwlijks hoorde karr den boschwachter zeggen dat het bosch buiten gevaar was of hij ging op jacht om helpmij te zoeken maar toen hij in het kreupelhout kwam ontdekte hij iets verschrikkelijks hij kon niet meer jagen niet springen zijn vijand niet meer opsporen
hij had zich tot nu toe in het noorden van die streek opgehouden en daar had hij nog geen parken van buitens of hertenkampen vol herten en lekkere jonge reeën gevonden hij was meer uit zijn humeur dan hij zeggen kon op een middag dat smirre
ze hoorden akka tegen karr spreken t gebeurde verleden jaar toen we onze voorjaarsreis deden zei de gans we waren uitgevlogen yksi kaksi en ik in den morgen
ik wil met u meê naar lapland daarom ben ik een heele week zoet geweest ik wil je niet beletten met ons meê te gaan zei akka zoover je maar wilt maar denk er nu nog eens over of je niet liever naar huis wilt
de andere zag om zoodat hij den vuurgloed uit de oogen kon houden en keek rond ja t is hier mooi in östergyllen zei hij maar het beste van het landschap is niet dat het zoo mooi is wat is het dan vroeg de roeier
als er niet vier houweelen bij hen hadden gelegen na dien tijd bleef de koperberg het eigendom van één man tot na den dood van den boer toen namen zijn zonen die over die werkten gezamenlijk in de mijn
en liep haastig de kamer uit om zijn zwart pak te halen dat in een kamertje op den zolder hing zooals het dikwijls gaat als men haast heeft slot en sleutel waren onwillig
de proost zat aan de preek te denken die hij den volgenden dag zou houden en aan nog veel anders bovendien en het duurde vrij lang eer hij op de gedachte kwam er eens op te letten hoe ver hij al op den weg naar huis was
ja ik hoor het knappen riep karr en ging nu niet verder hij begreep dat de eland niet wilde dat hij hem zou volgen maar dat hij zou letten op iets dat in het bosch gebeurde
het bestaat uit vlakke akkers met hier en daar een beukenhaag er tusschen of ook uit ver uitgestrekte bergterrassen met bosch begroeid t ziet er uit alsof t enkel denkt aan haver
en dat zou wel eens het meest beroemde in het noorden kunnen worden daarheen zullen armen en rijken als pelgrims stroomen en allen zullen dit land prijzen
met de bovenlip maar een oogenblik later liet hij jarro los vlieg maar weg jarro zei hij je bent zeker te goed om een lokvogel te zijn daarvoor wou ik je ook niet houden maar alleen omdat ik je zoo zal missen in de kamer
maar die gedroeg zich als naar gewoonte averechts verkeerd hij fladderde maar met uitgespreide vleugels boven den jongen en verhinderde de anderen hem met hun snavel
eindelijk zagen ze in t westen een glanzende streep die steeds breeder werd bij elken vleugelslag t was de zee die melkwit en met overgangen van rozerood tot hemelsblauw daar neerlag
en daarnaast een bosje touw daarmeê vlogen ze terug naar de zwavelkeuken de jongen maakte het touw om den schoorsteen vast liet het in de diepte neer en gleed er langs naar beneden toen hij bataki had begroet die hem met veel mooie woorden bedankte
hij kwam van een eiland ver in zee ze hadden daar alle vossen uitgeroeid maar nu kregen de ratten de overhand en ze wenschten dat ze weer vossen hadden zoodra ik dat hoorde ging ik naar de kooi van smirre en zei tegen hem
als ik hier een week bleef zou ik zeker gestikt zijn van den rook in de tent zei asa zeg dat niet zei de laplandsche jongen je weet niets van ons
even groot als zijzelf wat zijn jelui voor kinders die z laat in den nacht nog buiten rondzwerft vroeg de boer onvriendelijk de kinderen antwoordden niet maar zetten eerst haar zakken neer toen kwamen ze op hem toe en staken de handjes uit om hem te begroeten
dacht de jongen den volgenden morgen waren de ganzen al wakker bij t aanbreken van den dag lang vr zonsopgang nu was de jongen
maar toen dacht hij er zeker aan dat hij maar met een ouden onwetenden speelman sprak en hij hernam zijn vriendelijken toon
waar het veld begon te rooken haalden ze water en doofden het als een boom in rook werd gewikkeld vielen ze hem aan met snelle bijlslagen gooiden hem om en bluschten de vlammen
maar hij veranderde snel van voornemen steeg met sterken wiekslag hoog in de lucht steeg zoo hoog dat geen geroep hem meer kon bereiken en dreef daar boven rond zoolang de wilde ganzen hem konden zien
maar toen karr het kalfje al verder en verder wegdreef liep zij plotseling het moeras op joeg den hond weg nam haar kalfje meê en keerde weer terug
waren de vrouwen op de boerderij bezig met toebereidselen voor een feest en juist dien dag toen de eekhoorn gevangen werd waren ze allen aan t bakken en f ze hadden tegenspoed gehad met het deeg dat niet rijzen wou
maar die was niet leeg en verlaten zooals hij verwacht had midden op de open plaats lag een groot rotsblok en daarom heen waren veel wilde dieren bijeen
niet hier in bleking moerasuil maar in skaane is t gebeurd dat een jongen door een kabouter is betooverd en zoo klein gemaakt als een eekhoorn
de lokvogel een paar dagen later was jarro zooveel beter dat hij door de kamer kon vliegen hij werd toen door de huismoeder vaak gestreeld en de kleine jongen sprong naar buiten en plukte voor hem de eerste grashalmpjes die waren opgekomen
zoodra het maar hard genoeg waaide trok ze uit om te dansen op de närke vlakte närke bestaat eigenlijk alleen uit een vlakte door met bosch begroeide bergen omgeven alleen in den noordoostelijken hoek waar de hjälmar uit het landschap komt is er een gat in de lange
maar toen stond de groote hamel op en kwam op hen toe de ganzen vonden dat ze nog nooit een schaap met zulke lange grove horens hadden gezien ook in andere opzichten
die in t venster bloeiden eindelijk viel zijn oog op een oud kapellennet dat aan het kozijn hing nauwelijks had hij het net in het oog gekregen
was hij heel bedroefd ter wille van de schapen en had ze zoo graag willen helpen ik zal ten minste met akka en maarten den ganzerik praten over die zaak dacht hij misschien kunnen ze mij bijstaan met een goeden raad
vol met allerlei afval ten oosten loopt om het dal een mooie rij heuvels die op hun toppen statige dennenbosschen dragen en sappige berken
t is namelijk een woonplaats voor een groot zwanenvolk en de eigenaar van de oude koningshoeve die daar in de nabijheid ligt heeft alle jacht in de baai verboden opdat de zwanen niet verontrust of gestoord zullen worden zoodra akka de boodschap had gekregen
kon spreken met haar over t meer gestuurd om naar haar vader te vragen ze had gehoopt hem te ontmoeten zoodra ze in t kamp kwam
er zat nog iets van den kinderangst in klement want hij voelde een rilling over zijn rug gaan toen hij in het kistje keek asbjörn merkte dat hij bang was en begon te lachen
holger nielsson heeft een borgstelling voor zijn broer moeten betalen op wien hij zoo vast vertrouwde een paard dat hij heeft gekocht voor geleend geld werd kreupel de eerste keer dat hij er meê reed
stel je eens voor hoeveel grappen je hooren zou als je met de ganzen meê mocht t heele land door heel tot lapland toe zei hij in zichzelf nu ik er toch zoo akelig aan toe ben
ze hadden met de lijster een gesprek aangeknoopt en hij had hun gezegd welken kant die kraaienroof was uitgegaan later hadden ze een doffer een spreeuw en een eend ontmoet alle klagend
voor hij den schuursleutel in t oog kreeg die uit den jaszak stak als nu de boer de kinderen de deur uit zet pak ik den sleutel en loop er meê weg dacht hij maar toen werden de kinderen niet weggejaagd
die op den rug van een gans vloog en toen we zelf in ons huisje kwamen mads zagen we immers een kaboutertje dat precies zoo gekleed was en ook op een gans klom en wegvloog misschien was hij het wel die hier door de lucht reed op zijn gans en de klomp verloor ja
de jongen zag dadelijk dat het een paar kleine meisjes waren en hij liep gauw naar hen toe omdat hij meende dat hij misschien van haar hulp zou kunnen krijgen zie zoo brita maja
zing meer voor hem zing en wees blij want ik geloof dat uw zingen hem tot t leven heeft terug geroepen nu mogen we hem misschien nog een paar jaar behouden
neen t mag gaan zooals het wil zei hij en hield de teugels in maar ik kan haar niet alleen laten met de wolven met de grootste moeite bracht hij zijn paard tot staan maar eindelijk gelukte het hem toch
een paar stappen verder nu zal ik mijn belofte houden duimelot zei bataki heel plechtig en je zeggen dat ik het broederdeel heb gezien maar ik zou je niet raden er naar te gaan zoeken
ze had gevraagd of ze in de kamer mochten blijven wonen waar ze alle drie dien zomer gewoond hadden als de kinderen maar een huis hadden zouden ze niemand tot last zijn ze zouden voor zichzelf zorgen dat
en klauterde in den boom smirre de vos was z in vuur dat hij nog lang om zijn staart bleef ronddraaien schei nu maar uit met dansen zei de jongen maar smirre kon de schande niet verdragen dat hij zoo'n klein ventje niet aankon
want nu was de oudste zuster ziek geworden en van haar had vader altijd t meest gehouden en toen hij zag dat ook zij zou sterven was hij al die ellende ontvlucht
zegt de dokter dat het afloopen zal t gaat op en neer larsson op en neer t is alsof mijnheer ligt te wachten tot hij geroepen wordt als van boven t bevel komt om heen te gaan is hij bereid
dat alles ging hem op t oogenblik door t hoofd toen hij de oude vrouw zag en bovendien dacht hij er ook aan hoe hij het later hebben zou
want smirre was de ganzen weer nageloopen maar toen hij de plaats had gevonden waar ze nu waren had hij begrepen dat het nu onmogelijk was ze ook maar eenigszins nabij te komen en toen had hij niet kunnen laten te huilen van ergernis
hij was van hälsingland en was naar de schans gekomen om volksdansen en andere oude liedjes op zijn viool te spelen
zou er werkelijk iets in de war zijn daar boven in het arendsnest dacht ze ze sloeg met de vleugels uit en steeg zoo hoog dat ze in het arendsnest kon zien daar zag ze geen van de beide oude arenden
zoo ging het van de eene naar de andere en werd steeds weer uitgetrokken en geperst tot het eindelijk als een vele meters lange roode glinsterende draad over den vloer kronkelde maar terwijl het eerste stuk ijzer geperst werd was er al weer een nieuw uit den oven gehaald en
op een heel andere manier dan de hond verwachtte hij prees karr hij zei dat het duidelijk was dat de hond wist dat de elanden in nood verkeerden en hen had willen redden
en die richtte de vreeselijkste verwoestingen aan onder de massa's vogels die in dien tijd van het jaar aan het trekken waren sommige werden uit hun koers gedreven naar een vreemd land waar ze van honger stierven andere werden z moe dat ze in zee zonken
kort daarna ontmoetten zij de vier oude elanden kromrug kroonhoorn ruigmaan en grootsterk zij kwamen langzaam en bedachtzaam aanstappen achter elkaar welkom in t bosch riep grauwvel ze tegen goeden dag antwoordden de elanden we zochten je juist grauwvel
die mijlen lang was en vleugels had zoo breed als meren de vleugels waren blauw en glinsterend zilverkleurig en z mooi dat als die vlinder rondvloog alle dieren hem nakeken hij had natuurlijk
was terugstootend om te zien met zijn grooten gapenden bek zijn lomp donzig lichaam en zijn halfklare vleugels waar de aangroeiende pennen als takken van uitstaken
zie je die prachtige hoeve wel vlak over de herberg vroeg het paard ja zei de jongen die zie ik wel en ik begrijp niet dat ze niet gevraagd hebben jelui daar binnen te mogen brengen
maar liepen aldoor heen en weer langs de lijn de boeren die hooi of dorre bladen bewaarden in schuren op de lage eilandjes haastten zich dat aan land te brengen de visschers namen hun fuiken en netten weg opdat ze niet door de overstrooming zouden worden weggespoeld
het eenige wat ze behield was de oude koe die nu met duimelot stond te praten haar liet ze leven omdat alle kinderen haar gekend hadden zij had wel meisjes en jongens in haar dienst kunnen nemen die haar met het werk hadden geholpen
hoe kan ik arm kind zoo'n pot openkrijgen die is immers even groot als ik zelf doe hem open beval windsnel nog eens anders zal t je niet best gaan de jongen stond op ging wankelend naar den aarden pot voelde aan het deksel en liet de armen weer zinken
en bij iederen troep wilde ganzen die voorbij vloog werden de tamme ganzen onrustiger een paar keer klapwiekten zij alsof ze lust kregen om meê te gaan
de kabouter begon te praten en smeekte zoo innig om vrij te komen hij had hun zooveel jaren lang goed gedaan en was een beter behandeling waard als de jongen hem nu losliet zou hij hem een ouden rijksdaalder geven en een zilveren lepel
maar t was zoo toch was t wezenlijk waar dat ze zich dat alles nog even duidelijk herinnerde alsof ze er nog midden
hij tastte met de handen over den grond voelde dat daar veel ronde muntstukken lagen en haastte zich naar akka terug de zakken zijn vergaan en in stukken gevallen zei hij zoodat het geld in t zand gestrooid ligt
in west vemmenhög verkocht en daar ben ik aldoor geweest t schijnt dat je geen familie hebt waar je je op beroemen kunt zei de
maar hij had ze nog geen seconde aangezien voor hij ze tegemoet vloog en riep kijk eens hier dag asa dag mads want toen de jongen die kinderen zag vergat hij heelemaal waar hij was de kraaien de brandende hut de sprekende dieren verdwenen uit zijn herinnering
t was sterk volhardend en bijna zoo verstandig als een mensch onder anderen verstond het de kunst naar huis te komen van alle mogelijke plaatsen in de gemeente
maar dat de nonnen een helper kregen kwam door dat de eland uit de boschwachterswoning was gevlucht grauwvel had namelijk den heelen dag na zijn vlucht in t bosch rondgeloopen om te maken dat hij er zich thuis zou gaan voelen in den middag
in een bruisenden stroom veranderd en in westers bereidde men er zich op voor in een boot door de straten te moeten varen van een paar elanden
meenden ze dat het hun eigen verlangen was dat door het ganzengekakel heen klonk in menschentaal neem ons meê neem ons meê riepen ze van t jaar niet van t jaar niet riep de jongen de wilde ganzen vlogen langs de tabergbeek naar het munkmeer
hij is toch al lang dood toen begon de boschwachter te vertellen van de elanden en karr maakte zich zoo klein als hij maar kon en kroop achter de beenen van den boschwachter weg om zich te verstoppen maar de boschwachter sprak over het gebeurde
na een paar weken begon akka te voelen dat de tijd naderde dat ze zou ruiën en niet in staat zijn te vliegen een heele maand lang zou ze geen voedsel voor den jongen arend kunnen halen
eindelijk kwam ze op de gedachte dat het misschien kwam doordat ze in een stad was en niets dan straten en huismuren om zich heen had dat ze niet aan t schrijven kon komen
als ik geen goed beschutte plaats vind hebben we smirre den vos op onze hielen eer de morgen komt hij keek uit naar alle kanten maar hij zag geen herberg waar hij kon binnengaan
om met je over het bosch te spreken we hebben gehoord zei kromrug dat er hier een misdaad in t bosch is gebeurd en dat het heele bosch wordt verwoest omdat die daad niet gestraft is wat is dat voor een misdaad er is iemand die een onschadelijk dier heeft gedood
en eindelijk werden ze benieuwd hoe de kinderen zich wel redden zouden t was natuurlijk maar een grapje dat zulke kleintjes een bosch zouden planten maar t zou toch wel aardig wezen te zien hoe t ging
voor den jongen was het erger hij kon niets eetbaars vinden toen hij hongerig en huiverig door de morgenlucht naar alle kanten stond rond te kijken vielen zijn oogen op een paar
en er werkten om het van den ondergang te redden zij velden de boomen die t meest beschadigd waren kapten het onderhout weg en sneden de laagste takken af opdat de larven
dat ze in gevaar waren op eens kwam het hun voor alsof het ijs opgeheven werd juist op de plaats waar ze liepen opgelicht werd en weer neerzonk alsof iemand er van onderen tegen had gestooten daarop hoorden ze
u weet wel dat ik graag wat voor u doen wil zei de jongen als je wat goeds bij ons hebt geleerd duimelot vind je misschien niet dat de menschen alleen recht hebben om op de wereld te zijn zei de leidstergans heel ernstig
maar hij had niet voor de oogen van de boerin durven neerstrijken hij was heen en weer gevlogen en wist niet hoe te doen een paar maal was hij zoo laag gekomen
grauwvel antwoordde niet maar met één grooten sprong was hij op t moeras hij was blij toen hij voelde hoe de grasboschjes onder hem op en neer gingen hij draafde voort dwars over het moeras en kwam bij karr terug zonder ergens in een modderpoel te zijn gezonken
t was vreemd zooals die rook toenam en zich verspreidde dit kon toch niet van een zomerwei komen maar misschien waren er kolenbranders in het bosch op de schans had hij een kolenbrandershut en een kolenmijt gezien
als je dat kunt haspel heb ik er niets tegen zei windsnel maar laat hem niet vallen hiermeê was al veel gewonnen en de jongen voelde zich weer recht in zijn schik
op eens begon zijn gezicht te trillen en te beven en hij kreeg tranen in de oogen die hij haastig wegveegde er kwamen nieuwe tranen die hij even snel wegveegde
achter de wolven slopen de lossen rond met stijve beenen en lomp als groote misvormde katten ze schenen schuw te zijn en zich niet graag aan de andere dieren te vertoonen en bliezen als iemand hen naderde
de jongen vond zelf dat het vreemd was dat hij zich niet stilhouden kon en tot den volgenden morgen wachten voor hij de schepen ging zien hij had zeker nog geen vijf minuten geslapen voor hij onder den vleugel uitgleed en langs den bliksemafleider
je bent toch niet bang als ik je alleen laat o neen zei de jongen je kunt heengaan waar je wilt als je maar tegen zonsondergang terug ben zei de arend en vloog weg
maar jarro tierde niet meer in de kamer hij was diep ongelukkig hij leed onder de gedachte dat de menschen hem nooit hadden liefgehad als de vrouw of haar kleine jongen bij hem kwam om hem te streelen stak hij den snavel onder de vleugels
och neen maar ik dacht dat je omdat je het paard vroeger gehad hebt het misschien een rustigen ouden dag zoudt willen bezorgen want dien heeft het wel noodig had de paardenkooper geantwoord
zeker zou het een volwassen mensch niet gelukt zijn op die manier een boot vlot te krijgen op het takermeer maar als t water hoog is en t ongeluk het wil
had iets gevaarlijks gemerkt de ganzerik was zeker alleen maar in den mist verdwaald maar het was voor den jongen al even ongelukkig op welke manier de ganzerik ook weggeraakt was en hij ging dadelijk op weg om hem te zoeken
kijk eens naar niels den ganzenjongen kijk eens naar klein duimpje kijk eens naar niels holgersson klein duimpje dadelijk keken de ganzen en de kippen naar den jongen en daar begon een geweldig gekakel kukeleku kraaide de haan dat is zijn verdiende loon
de groote hamel bleef niet bij de dooden staan hij liep ze kalm voorbij maar de jongen kon niet laten naar al die griezeligheid te kijken nu liep de groote hamel weer naar den top van den berg en toen hij daar gekomen was bleef hij staan
omdat je mij naar het water geholpen hebt zei hij t was voor t eerst dien heelen dag dat de jongen een vriendelijk woord hoorde hij was zoo blij dat hij zijn armen wel om den hals van den ganzerik had willen slaan maar daar kwam hij niet toe
jelui kent zeker veel hutjes die hun eigen kerk en pastorie hebben en die macht hebben over landgoederen en boerenhuizen en pachterijen en boerderijen
mevrouw stuurt je wat warms hoe gaat het met mijnheer vroeg de koetsier hij lijdt nu niet meer maar t is of t hart stil staat mijnheer ligt al een uur onbewegelijk we weten nauwelijks of hij dood of levend is
hoe ze dat ijzer het best zouden hanteeren t was misschien omdat ze daar zooveel over hadden moeten denken dat het verstand zoo was gaan groeien bij de menschen tot ze eindelijk zoover waren gekomen dat ze zulke groote fabrieken konden bouwen dit was zeker dat de menschen
denk er niet aan of je klein en onbeduidend ben denk aan allen die achter je staan laat hem voelen eer hij van ons heengaat hoe nog allen hem liefhebben
je oude vrouwtje is dood en haar kunnen we niet meer levend maken waarom zou ik me voor haar een ongeluk op den hals halen toen de slang dit antwoord kreeg hief hij den kop wel een voet hoog van het veld op en siste
de mist beschermde hem zoodat hij ongezien overal rond kon loopen maar die belette hem ook te zien hij liep hard naar het zuiden langs de kust heel tot aan den vuurtoren en het mistkanon aan de uiterste spits van het eiland
naast elkander op den harden vloer gaan liggen ze waren niet stil maar lagen te mompelen wil jelui wel eens stil wezen zei hij hij was zoo prikkelbaar dat hij ze wel had willen slaan
en ze sloeg haar vleugels uit en vloog naar het ijs de eene wilde gans na de andere volgde haar de jongen was er bedroefd om dat er niets van zijn reis naar lapland komen zou en bovendien was hij bang voor het koude nachtkwartier t wordt al erger en erger ganzerik zei
karr had alle moeite om het spoor niet te verliezen karr karr hoorde hij roepen en t was de stem van grauwvel maar met een klank dien de hond er nooit in had gehoord ik kom ik kom waar ben je
t ergste was dat toen de zon was ondergegaan twee van de reizigers z slaperig werden dat ze elk oogenblik op het punt waren op den grond te vallen
als ik ooit weer een mensch word had de jongen gedacht zal ik die mooie vrouw bij de rivier gaan opzoeken en haar bedanken omdat ze zoo goed voor ons was
dat een paard er zich nauwelijks kon omkeeren maar hoe klein en armoedig het plaatsje ook was nu was het nog veel te goed voor hem hij kon geen beter woning begeeren dan een gat onder den vloer in den stal t was wonderlijk mooi weer
t is dan toch de blacksbergvlakte die ik opgereden ben dacht hij dit kan geen andere berg zijn
en ook de moerbeistruiken de groote gele boterbloemen de kastanjes en de patrijzen hij keek rond om er achter te komen waarom er zoo velen achterbleven
maar toen hij daar kwam stond hij stil verder waagde hij zich niet maar hij bleef er over staan denken wat hij nu doen zou het ventje stond nog met den vinger langs den neus te peinzen toen hij achter zich voetstappen hoorde
den volgenden dag begon ze aan t werk met een heel ander gevoel nu haar alles uit welwillendheid werd aangeboden moest ze het beter dan tot nu toe waardeeren
want het was niet moeilijk te sterven had moeder gezegd als je goed gehandeld hadt alle menschen moesten sterven daar kon je niet aan ontkomen
en zich bewegen zou de jongen gedacht hebben dat hij een pop was en dat dwergje zei peer ola dat hij dadelijk een lange dunne stang moest opnemen die op den bodem van de boot lag en probeeren zich daarmee voort te duwen naar een van de
dat hij de verzonken stad niet had kunnen redden neen dat wilde hij niet meer nu hij deze gezien had als die stad uit de zee daar niet weer was neergezonken zou ze misschien over eenigen tijd even vervallen zijn
dat hij aan t bebouwde gedeelte van de gemeente moest zijn gekomen t was in delsbo zooals nu de kerk en de pastorie en alle groote hoeven en dorpen lagen in t noorden van de gemeente om de dellen heen
ik heb het hier best zei klement ik heb nu geen heimwee meer maar ik moet toch naar huis klement was in een vreeselijken tweestrijd geweest
wat niels holgersson betreft hij was niet zoo ingenomen geweest met dat lange dralen in west gothland hij probeerde den moed erin te houden maar hij had moeite zich met zijn lot te verzoenen als ik nu skaane maar achter me had
die hij levend had kunnen vangen en klement had hem vaak ontmoet de visscher hield klement staande om hem te vragen of de directeur van de schans thuis was
en er over gedacht of dat werk daar nooit eens zou ophouden hij had de muren met de voorpooten betast en gewenscht dat hij z sterk was dat hij het heele gebouw naar den grond zou kunnen slaan met één slag hij was niet gemakkelijk te onderscheiden
toen de beren de wilde ganzen zagen wezen ze die aan hun jongen en bromden kijk zij eens ze zijn zoo bang voor een beetje kou dat ze in den winter niet thuis durven blijven
toen de koetsier de paarden inhield aan t begin van de laan zooals ze hem had verzocht ze schrikte wakker als uit een droom
tot hij de groote woeste bosschen daar aan de grens bereikte daar zette hij zich neer bouwde een huis ontgon de streek en werd zoodoende de eerste die zich in deze streken vestigde
de nonnen verscheidene jaren later lag karr op een morgen te slapen op de stoep t was in den voorzomer in den tijd van de korte nachten
wat ze voor meubels en huisraad hadden hoe t er in de keuken en provisiekamer in schuren en stallen in waschhuis en badkamer had uitgezien maar als ze daarover wou schrijven kon ze haar pen niet voortkrijgen ze kon heelemaal niet begrijpen hoe dat kwam
hij ging naar den ingang van de grot kroop achter een grooten steen om voor den storm beschut te zijn en ging op wacht zitten toen de jongen daar een poos gezeten had scheen de storm te bedaren de hemel werd helder en de maneschijn begon op de golven te spelen
ze liep langzaam over een stok gebogen t was duidelijk dat ze verloren was als hij haar niet hielp
maar ze zei tegen zichzelf dat nu ze toch naar buiten moest gaan ze misschien naar dat oude landgoed kon reizen en alles nog eens zien eer ze erover schreef ze was er in jaren niet geweest en ze vond het wel prettig een reden te hebben er nog eens te komen
en koppen en schalen omgooide dan wist men wel wie er weer aan t grappen maken was als de hoed den burgemeester in örebro van t hoofd geblazen werd zoodat hij hem over de heele markt moest naloopen als de menschen van vinön met hun groenteschuiten in den hjälmar
en de strandloopers draaiden hun hoekige snavels heen en weer en vroegen elkaar wat dat voor mijnwerkers waren die nu het bosch binnendrongen zoo kwam de optocht dan eindelijk op de groote
ze zetten de horens tegen elkaar en stootten toe en grauwvel werd over t heele veld achteruit gedreven hij scheen zijn kracht niet te kunnen gebruiken
ik denk wel dat je vinden zult dat ik een goede dochter krijg de zweed liep zoo haastig voort dat de laplander hem nauwelijks kon volgen
nu zijn we toch al heel dom zei hij dat allemaal ligt immers in t smaland van onzen lieven heer in dat gedeelte van t land dat al klaar was toen de heilige petrus begon te werken dat is immers juist in orde dat het daar mooi en heerlijk is maar in t smaland
het regenwater hielp natuurlijk meê om de aarde weg te spoelen en toen nu de wind en het water tien jaar lang den berg hadden afgespoeld lag die zoo kaal dat men bijna zou denken dat hij woest zou blijven in der eeuwigheid
hem of hij t niet zoo kan schikken dat ik gauw weer in mijn ouderlijk huis terugkomen kan nauwelijks had ze dat gezegd of de heele duivenvlucht vloog op en weg
die schrapte het haar af en maakte gaten in de huid zoodat hij pijn had telkens als hij de pooten neerzette de jagers en de honden die zoo licht waren dat ze over de ijskorst konden loopen vervolgden hem voortdurend hij vluchtte en vluchtte telkens opnieuw
toen hij eindelijk opkeek en zag dat het bosch nog even dicht om hem heen stond als aan t begin van de reis was hij heel verwonderd hij had nu al zoo lang gereden
de wilde ganzen waren neergedaald aan den westeroever maar toen akka zag waar de zwanen lagen begon ze dadelijk op hen toe te zwemmen zelf was ze er heel verbaasd over dat ze haar hadden laten roepen
terwijl hij sprak kwam asa zoo langzamerhand tot haar volle bewustheid en toen hij zweeg was ze volkomen wakker en toen schrikte ze er z van dat ze daar stond te praten met iemand die in een heel andere wereld thuishoorde dan zij
niet gelegen dat we in uw huis binnendrongen zei akka maar we kunnen het niet helpen de wind was ons te sterk en dreef ons hierheen
en de jongen dacht er aan wat een goeden overtocht de ganzen zouden hebben hij zelf leefde nog als in een soort bedwelming nu eens dacht hij als dwerg dan weer als mensch
dat hij over zacht mos reed waar nog geen vastgetrapt pad was t paard liep toch door en toonde geen onzekerheid
maar de man merkte toch dat de wolven dichter bij kwamen de oevers van t meer waren eenzaam en de dichtstbijzijnde hoeve lag nog een paar mijlen ver
over de mooie gebouwen en statige menschen akka en de ganzerik hadden geprobeerd duimelot te overtuigen dat hij een droom of een visioen had gehad maar de jongen wilde daar niet van hooren
en rijden in de slee met rendieren bespannen toen ze het donkere gedeelte van den winter door waren gekomen en de zon bijna den heelen dag scheen zei de jongen tegen t meisje dat hij haar nu naar het zuiden kon brengen zoodat ze menschen van haar stam kon vinden
wie spreekt daar over akka vroeg hij en toen hij nu duimelot zag en het gekakel van de wilde ganzen hoorde sloeg hij de vleugels uit zeg aan akka dat ik niet verwachtte haar
dat zou ik zeker zei mooivleugel je kunt mij geen grooter dienst bewijzen den volgenden morgen was de witte ganzerik wakker vr de zon opkwam en ging op de hoogste klip staan uitkijken naar alle kanten al gauw zag hij een grooten donkeren vogel van het westen komen
maar eer je vertelt wat je op reis is gebeurd wou ik duimelot verzoeken me te helpen om iets te onderzoeken dat hier op de klip moet verborgen zijn
in t woeste bosch vonden ze z opgewonden van vreugde werden dat ze die later niet meer konden vinden en ik geloof dat die teleurstelling zoo zwaar werd dat ze het leven niet konden uithouden want zoo voel ik het nu
eer hij er aan dacht dat hij de gans los moest laten was hij z hoog gekomen dat hij doodgevallen zou zijn als hij op den grond was neergekomen het eenige wat hij doen kon om het wat beter te hebben
eindelijk begon hij op het eilandje rond te loopen hij vond dat hij den regen minder voelde als hij zich bewoog nauwlijks was hij een keer rond geweest of hij hoorde
en waren in het district tjust in noord smaland neergestreken dat district scheen niet te kunnen besluiten of het land of zee wilde zijn
als hij zou willen slapen in een hoopje dorre bladen moest hij eerst onderzoeken of niet een adder ook daar zijn winterslaap deed zoodra hij op t open veld kwam
de wilde ganzen lieten het vallen zei kleine mads asa het ganzenhoedstertje stond lang over die vondst te peinzen eindelijk zei ze langzaam en peinzend herinner jij je wel mads dat we toen we voorbij t övedklooster liepen er over hebben hooren praten
hij had nog nooit iets z moois en prachtigs gezien en hij kon er maar geen vrede meê hebben dat hij haar niet had kunnen redden hij was anders zoo zachtmoedig niet maar nu treurde hij echt
beten en sloegen elkaar en bromden intusschen kwam de jongen los sprong naar den bergwand en begon naar boven te klauteren toen vlogen de beide jonge beren hem na klommen vlug den berg op haalden hem in
en vlogen over west wermeland en dalsland naar bohuslän t werd een vroolijke reis de gansjes waren nu in zoover aan t vliegen gewend dat ze niet meer over moeheid klaagden
daar liep hij heen en ging midden op het open moeras staan waar niets hem verborg daar stond de eland tot de jagers te voorschijn kwamen aan den zoom van t bosch toen zwenkte hij en vluchtte
dat alle anderen te boven ging ze waren dus begonnen de kinderen in handenwerk te oefenen op nääs en ze hadden al gauw gevonden
en kreeg duimelot in t oog vr hij op kon staan hij zou hem onmiddellijk hebben ingeslikt als de berin zich niet tusschen hen in geworpen had blijf van hem af hij hoort van de jongen
maar hoewel er velen achterbleven was er nog een groote schare die met goeden moed den tocht voortzetten en het zonnehoofd rolde steeds voor den stoet uit lachte en riep vooruit vooruit
met mooie oogen en een zachten fijnen neus had dat is zeker van huis uit een goed paard geweest al is hij er nu op zijn ouden dag akelig aan toe
in de rondte in de kamer stonden schaafbanken en bij allen zag ze menschen staan die met frisschen moed aan t werk begonnen een paar van hen die al wat in de kunst waren ingewijd kwamen bij haar en wilden haar terecht helpen
mij dood te slaan zooals je de oude slang hebt doodgeslagen heb ik een slang doodgeslagen vroeg grauwvel de eerste dag toen je in t bosch kwam sloeg je de vrouw van de slang helpmij dood
wat zou vader hiervan zeggen vader heeft zijn tijd gehad waarin hij bestuurde nu is jouw tijd gekomen zei de moeder zoolang vader leefde moesten we hem gehoorzamen
hij moest toegeven dat akka gelijk had toen ze zei dat de zweedsche kolonisten dit land maar met rust moesten laten en t overlaten aan de beren en wolven
in t volgend oogenblik was de marter op weg de helling op en terwijl smirre er naar zat te kijken hoe hij zijn slangachtig lichaam van tak tot tak voortbewoog dacht hij die mooie boomjager heeft het wreedste hart in t heele bosch ik denk dat de wilde ganzen
alsof hij haar eigen kind was ze probeerde hem een goede opvoeding te geven en hem zijn wildheid en overmoed af te leeren
het liep hem meê zoodat hij vlak bij hen kwam de jongen was de eenige niet die de wilde zwanen had gehoord wilde en grijze ganzen eenden en duikeleenden zwommen naar de banken vormden een kring om de zwanen heen en staarden ze aan
onder t vertellen waren ze snel doorgeloopen en toen t laatste verhaal uit was waren ze bijna bij t oude landgoed ze zagen de groote bijgebouwen al in de schaduw van mooie boomen liggen
en achter die straten midden in de groote steenwoestenij ligt de mijn van falun met hijschmachines en pompen met ouderwetsche gebouwen
van kebnekaise de avond
een slordige grove die een witte veer in den vleugel had naar voren en zei t zou toch voor ons allemaal beter zijn windsnel als duimelot in zijn geheel overkwam dan dat hij stuk ging en daarom wil ik probeeren hem op mijn rug te dragen
als een os grauwvel antwoordde niet maar stond stil en ademde den sterken dennengeur in toen ging karr met hem naar een groot moeras en wees hem de grasboschjes en het weeke moeras over dit moeras vluchten de elanden gewoonlijk als ze in gevaar zijn zei karr
f ze waren langzaam geweest want ze moesten werken lang nadat het donker geworden was natuurlijk waren ze druk aan t werk in de keuken en er was zeker niemand die tijd had om te zien hoe de eekhoorn het had maar
hoewel hij zich met den dag ongelukkiger voelde op een mooien namiddag in mei had klement een paar uur vrij en was op weg naar den steilen heuvel
zei geen van hen er een woord over dat hij moest heengaan ze vinden zeker dat de witte te moe is om vanavond met mij naar huis te gaan
die wenkbrauwen waren t merkwaardigst in jon assarssons gezicht en maakten dat de menschen hem gemakkelijk konden onthouden de kinderen hoorden al gauw dat vader verscheidene jaren bij den malmberg had gewerkt maar dat hij nu op reis was
als nu vader en moeder uit de kerk thuis kwamen zouden ze wel héél verbaasd zijn ja de verbazing zou over het geheele land gaan en de menschen zouden komen van oost vemmenhög en van torp en van skurup
t was op de plaats een natte vuile boel en een gedrang dat het verschrikkelijk was sommige dieren stonden in heele plassen en konden niet gaan liggen er waren wel boeren die hun dieren stroo gaven om op te liggen en ze met dekken
en het heuvelachtige land lag mooi tusschen de glanzende inhammen hier en daar op de eilanden zag de jongen hokjes en hutjes en hoe verder hij t land inkwam hoe grooter en beter
toen kwam sneeuwrust terug en zag er heel verontwaardigd uit kun je niet maken dat ze zwijgen riep de zwanenkoning haar toe daar ginds is een witte wilde gans antwoordde sneeuwrust dat is immers een schande
en we kunnen onze gasten niet meer ontvangen zooals vroeger u behoeft u daarover niet te bekommeren zei akka als u wist wat wij vandaag hadden doorgemaakt zoudt u wel begrijpen
de beide boschachtige strooken lagen in blauwachtig licht en schitterden in het morgenrood alsof ze met gulden sluiers waren bedekt en de vlakte waarop de eene kale winterakker naast den anderen lag was op zichzelf niet mooier om te zien dan grijs baai
maar peer ola gaf daar niet om hij zat op het kleine bankje in den voorsteven riep elken vogel dien hij zag en was er verbaasd over dat jarro niet kwam
en hij herkende gorgo den arend t bleek dat akka en gorgo deze bijeenkomst hadden afgesproken geen van beide was er verbaasd over den ander te zien dat was flink van je gorgo dat je al voor ons hier bent zei
hij vloog er een heelen dag over zonder te weten of t een bergland of een vlakte was waar ze over heen vlogen tegen den avond streken de wilde ganzen neer op een groene plaats die naar alle zijden afhelde
want verder was hij er niet bij geweest hij en de bronzen man vonden allebei de oude mooie houten schepen de beste van de nieuwe pantserschepen schenen ze niet zoo heel veel verstand te hebben ik merk wel
de jongen had nooit gedacht dat hij er toe zou komen bataki zoo hartelijk welkom te heeten als hij nu deed lieve bataki zei hij dat is heerlijk dat je hier komt je weet misschien wat er van maarten den ganzerik en de wilde ganzen geworden is
maar zijn metgezel hief de riemen niet op hij zat rond te kijken t is zoo mooi hier op t meer vanavond zei hij en dat was het ook t was heel stil zoodat de heele waterspiegel in ongestoorde rust lag behalve de streep waardoor de boot was gekomen
als er dien avond een of ander hekserij gaande was zou hij het toch wel gezien hebben t was z helder licht tot hoog aan den hemel dat ook maar t kleinste zwarte puntje zich niet in de lucht zou hebben kunnen bewegen zonder dat hij het merkte
dat hij geen lust had hen te verraden en ze moesten toch ook begrijpen dat als hij zooveel had opgeofferd om met hen meê te mogen het toch ook hun plicht was hem al het merkwaardige te laten zien wat ze maar konden vinden ik zal hun