AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
te worden begraven dat dit door de politie reglementen verboden was maar dat men aan deze doode in t bijzonder niets kon weigeren dat de priorin en de kapittel moeders den wensch der overledene volstrekt wilden vervullen trots de regeering
zonder dat zij er zich zelven rekenschap van geven tot deze wonderbare werktuigen van den oorlog en de zeevaart gelokt alzoo waren dagelijks van s morgens tot s avonds de kaden en de havenhoofden van toulon bedekt met een aantal nieuwsgierigen
als zij wandelden gaf hij haar de hand en vertelde haar allerlei fraais cosette was zeer vroolijk de oude vrouw bestierde de huishouding kookte en zorgde voor de
een groote kar reed met hem over de brug en ging als hij naar den rechteroever dat diende hem hij kon in de schaduw dezer kar de brug overgaan
al deze zusters waren zeer goed voor al de kinderen en slechts streng voor zich zelven alleen in het pensionaat werd vuur gestookt en het voedsel was er bij dat van het klooster vergeleken keurig
en aan haar rechtereinde de kurassiers van milhaud om zoo te spreken als twee ijzeren vleugels had de adjudant bernard bracht hun s keizers bevel
t is zeker dat napoleon in den russischen oorlog alexander in den indischen cesar in den afrikaanschen cyrus in den scytischen fouten begingen en dat javert in dezen veldtocht tegen jean valjean fouten beging
dit klooster was voor jean valjean als een eiland dat door afgronden is omringd deze vier muren omsloten voor hem nu de wereld hij zag er genoeg van den hemel om opgeruimd te zijn en cosette genoeg om gelukkig te wezen
hij was op dat tijdstip in afwachting der bisschoppelijke waardigheid tot groot vicaris van den aartsbisschop van parijs benoemd hij placht dikwijls in de kapel der nonnen van klein picpus het lof en de vespers te komen zingen
en komt met den donder overeen de oceaan tracht het te doen verdwalen in de vreeselijke gelijkheid zijner golven maar het schip heeft zijn ziel zijn kompas die het raad geeft en immer het noorden wijst
de koude de angst de ongerustheid de vele aandoeningen van dien avond hadden hem koortsig gemaakt en zijn gedachten vlogen verward door zijn hoofd hij ging naar cosette zij sliep
nu en dan te bezoeken opdat zij zou weten dat haar goede pleegvader nog altijd over haar waakt er zijn voorwaar maar al te veel onmogelijke zaken ik weet zelfs uw naam niet zoo ge haar medenaamt zou ik moeten vragen waar is de leeuwerik
t is europa tegen frankrijk t is petersburg berlijn en weenen tegen parijs t is het status quo tegen het initiatief
wat zij beschouwen de duisternis zij knielen en vouwen de handen samen wat beteekent dat
bevatte zooals men weet drie kamertjes die schier niets dan de naakte muren vertoonden fauchelevent had met geweld het grootste aan jean valjean afgestaan die vruchteloos geweigerd had
de versch aangekomen pruisische cavalerie stormt toe vliegt sabelt houwt doodt verdelgt de voorspannen steigeren de kanonnen wijken de treinsoldaten spannen de paarden van de kruitwagens om er op te vluchten
toen hij drie dagen uitstel verzocht om het kind van dat schepsel te gaan halen hij herinnerde zich dat jean valjean te parijs aangehouden was juist toen hij in den wagen
vervolgens was hij te paard gestegen tot voor rossomme gereden waar hij een kleine grashoogte ter rechterzijde van den weg van genappe naar brussel tot observatorium koos zijnde dit zijn tweede standpunt gedurende den slag
op een gebaar bij den eersten wenk ad nutum ad primum signum dadelijk met vreugd met volharding met een zekere blinde gehoorzaamheid promptè hilariter perseveranter et coecâ quadam obedientiâ gelijk de vijl in de hand van den werkman quasi liman in manibus fabri niets dan met uitdrukkelijk verlof te mogen lezen of schrijven
de regen nam toe het donderde terwijl de keizer sprak des morgens ten half vier had hij een illusie verloren de officieren ter verkenning uitgezonden hadden hem bericht dat de vijand geen beweging maakte
boek iii vervulling van de belofte aan de stervende gedaan eerste hoofdstuk de watertoestand te
gal komt bij hem op en die gal is het woord tegenover deze ontzaggelijke en toch middelmatige zegepraal tegenover deze overwinning zonder overwinnaars richt zich deze wanhopige op hij lijdt er het verschrikkelijke maar betuigt er het nietige van
men vond het voorwerp onder een driedubbelen doek als het gewijde bedeksel eener miskelk t was een schotel van
hij zag links aan dien kant was de steeg open en liep ongeveer tweehonderd schreden ver in een straat uit naar dien kant bestond er redding
en had een heimelijk gevoel dat zij voorzichtig moest zijn wie heeft nooit de buitengewone kracht gevoeld dezer twee woorden op zekeren toon een kind toegefluisterd zeg niets de vrees is stom
cosette kon zich niet bedwingen een schuinschen blik naar de groote pop te slaan die nog altijd in de prachtige kraam stond uitgestald daarna klopte zij aan de deur werd geopend vrouw thénardier verscheen met een kaars in de hand
vandaar het verbond der brunswijkers nassauers romanoffs hohenzollerns habsburgen met de bourbons waterloo draagt het bij de gratie gods aan t hoofd het is waar
t waren de vier mannen jean valjean rilde als t weder betrapte wild slechts één hoop bleef hem namelijk dat deze mannen misschien nog niet op de brug waren geweest en hem gezien hadden op t oogenblik dat hij met cosette aan de hand over de verlichte plek ging
het punt van parijs waar jean valjean zich bevond tusschen de voorstad st antoine en la râpée is er een van die welke door de nieuwe verbouwingen geheel en al veranderd zijn en welke veranderingen volgens sommigen
een der bekoorlijke liefdegoodjes is bereids getroffen het spartelt klapwiekt en poogt weg te vliegen maar de klisteerder lacht duivelachtig de zedenles is de liefde door buikpijn verwonnen
hij knikte cosette toe en legde de hand der dame in haar handje cosette trok schielijk haar hand terug alsof die der pop haar brandde en zag naar den grond
merkte de steilten op onderzocht met zijn blik de boomengroepen de roggevelden de voetpaden hij scheen ieder kreupelboschje te tellen hij staarde met strakken blik op de engelsche barricaden der beide groote wegen
men zegt dat dit kerkhof zal worden afgeschaft t is een oud kerkhof dat buiten den regel is geen uniform heeft en zijn ontslag zal nemen t is jammer want t is gemakkelijk een vriend van mij de oude mestienne is er
toen zonder overijling en met volkomen juistheid en zekerheid die te opmerkelijker waren in een oogenblik dat de patrouille en javert ieder oogenblik konden komen ontdeed hij zich van zijn das bond dien cosette onder de armen
waarom wanneer hij hieraan dacht verzonk hij in ootmoed voor deze verheven verborgenheid bij deze overdenkingen verdween zijn trots hij keerde in zich zelven gevoelde zijner nietigheid en weende vaak
om den hoek der herberg liep bezijden een waterplas waarin een troep eenden zwommen een slecht geplaveid pad door het kreupelhout de wandelaar sloeg dit pad in na een honderd schreden te hebben gedaan en langs een muur uit de vijftiende eeuw te zijn gekomen
en ramillies de man van marengo wischte azincourt uit de keizer over deze vreeselijke ontknooping peinzend richtte ten laatsten male zijn kijker over alle punten van het slagveld
wellington was teruggetrokken er bleef slechts over dezen aftocht door eene verplettering te voltooien napoleon wendde zich eensklaps om en zond een renbode naar parijs om er te berichten dat de slag gewonnen was
de tuinier boog zich beschroomd en bleef op den drempel der cel staan de priorin die de kralen van den rozenkrans door haar vingers liet glijden hief de oogen op en zeide ha zijt gij t vader
wie heeft wel niet tot een kat gezegd ga toch binnen zoo zijn er ook menschen die voor een half opene omstandigheid tusschen twee besluiten blijven dralen
men zag flauw een zwart borststuk en een onduidelijke gestalte in een zwart kleed dat hoofd sprak maar aanschouwde den aanwezende niet en glimlachte nooit
de oorlog van aanslag op de edelmoedige spaansche natie was dus tevens een aanslag op de fransche revolutie
hij was nader gekomen en had gezien dat t een zeer jong kind was een grooten emmer water torsende toen was hij tot het kind gegaan en had zwijgend het hengsel van den emmer gevat
maar zelfs ondanks deze verzachting hebben de nonnen wanneer zij den september een schoon hemd aantrekken drie of vier dagen de koorts
wij zijn dat klooster binnengedrongen dat vol is van die oude gebruiken welke thans zoo nieuw schijnen t is de gesloten tuin hortus conclusus
er waren oogenblikken dat de kindsheid in dit klooster schitterde de klok voor den speeltijd luidde een deur draaide op haar hengsels de vogels dachten ha ziedaar de kinderen
hij vergiste zich echter in den weg en ging rechts eenige buren bij wie hij onderzoek deed brachten hem op het rechte spoor de leeuwerik en de vreemde waren den weg naar livry gegaan
bij het rollen dezer geweldige machines bij het snuiven dezer reuzenpaarden der beschaving die steenkool eten en vuur spuwen de dreunende aarde zich opent om de oude gewrochten der menschen te verslinden en nieuwe op te werpen
wij zullen zeggen waardoor het aan dien naam kwam de verzamelaars van kleine feiten die herbariums van anecdoten aanleggen
maar zoo ge niet wilt dat vrouw thénardier u komt terughalen moet ge gehoorzamen en niet spreken cosette knikte ernstig met het hoofd toen fauchelevent de deur opende wendde jean valjean zich tot hem en vroeg welnu
alle op de zeer onregelmatige muren van den tuin uitloopende waren van ongelijke lengte en omzoomd met aalbesseboompjes aan het einde van den tuin stond een rij hooge populieren van de bouwvallen van het oude klooster af aan den hoek der straat droit mur
deze nonnen behoorden niet aan clairveaux gelijk de bernardijner monniken maar aan citeaux gelijk de benedictijners met andere woorden de nonnen van dit klooster stonden niet onder den regel van den h bernardus
stof tot declameeren zeggen de behendigen declamatiën herhalen de dommen jean jacques rousseau declameert diderot declameert voltaire declameert over calas labarre en sirven
ongelukkige gij werdt behouden om door fransche kogels te sterven dertiende hoofdstuk de catastrophe
de officier lichtte met moeite den arm op en hield hem tegen gij hebt mij t leven gered wie zijt ge de strooper antwoordde haastig en zacht
ik heb hier eerder aan gedacht dan gij antwoordde fauchelevent welnu thans kunt ge voor mij doen wat ik vroeger voor u deed
er is noch emmer noch keten noch katrol meer maar de gootsteen is er nog die diende om t water uit te gooien hier vergaart zich het regenwater en een vogel uit de naburige bosschen komt nu en dan drinken en vliegt weder weg
hij gevoelde zich als in een net gevangen dat zich langzaam dichttrekt wanhopend zag hij ten hemel
t is een enge nevelachtige grens die twee werelden scheidt en te gelijker tijd door beide verlicht en verduisterd wordt waar de verflauwde straal des levens met de schemerende straal des doods samensmelt t is de flikkering van het graf
waarom put men er geen water wijl hij vol doodsbeenderen en geraamten is de laatste die uit dezen put water heeft gehaald heette willem van kylsom een boer die hougomont bewoonde en er tuinier was
een kunst die den hoek der binnenplaats van de conciergerie te parijs zoo berucht heeft gemaakt door de ontvluchting van den veroordeelde battemolle nu twintig jaren geleden jean valjean mat den muur
en hij daarom vreesde dat men hem zijn galeislaaf zou ontnemen eindelijk wijl javert als kunstenaar het onverwachte beminde
welks top tengevolge der ontginningen is verloren gegaan doch waarvan het omgeworpen voetstuk nog te zien is op het gras van de helling ter linkerzijde van den weg tusschen la haie sainte en de hoeve van mont saint jean
bonaparte plaatst een postiljon op den troon van napels en een sergeant op den troon van zweden hij bezigt de ongelijkheid om de gelijkheid te bewijzen lodewijk xviii onderteekent
met regelmatige bewegingen alsof hij iets over den grond sleepte of uitlegde de man scheen te hinken jean valjean schrikte met eene siddering die ongelukkigen steeds eigen is
de heer hertog d'havré zat als dienstdoende kapitein der gardes dien dag in het rijtuig tegenover den koning hij zeide tot zijne majesteit ziedaar een man met een zeer slecht uitzicht
geen verheffingen van den grond geen afwisseling van bouworde niets opwekkends t was een koud regelmatig afschuwelijk geheel
hougomont heeft twee poorten de zuidpoort die van het kasteel de noordpoort die der hoeve napoleon zond tegen hougomont zijn broeder jérôme de divisiën
zij deed alles in het huis bedden opmaken kamers schoonmaken de wasch de keuken zij maakte regen en zonneschijn en speelde bij gelegenheid voor den duivel
waarbij zij wij moeten t zeggen de tong uitstak terwijl zij de trap veegde hield zij stil vergat haar bezem en de geheele wereld en staarde bewegingloos naar de schitterende ster in haar zak t was in zulk een beschouwing dat
en reusachtige poppen aan kleine morspotten op klompen schonk was zekerlijk een rijk en machtig man er verliepen verscheidene uren de middernachtmis was geëindigd het kleine nachtfeest was afgeloopen de drinkers waren
o t zou een zegen van den goeden god zijn zoo ik u dit eenigszins vergelden kon ik uw leven redden mijnheer de maire beschik over mij ouden man
is klaar en duidelijk zonder eenige duisternis maar het recht om afgezonderd te leven zelfs met zijn bezwaren en misbruiken wil bevestigd en vergund zijn
iemand in de buurt speelde op de fluit en wel altijd dezelfde melodie die thans reeds zeer verouderd is mijn zetulbé kom beheersch mijn hart en men hoorde het twee of
en tot den hemel opsteeg er verliepen eenige minuten de man hernam heeft vrouw thénardier geen dienstmeid neen mijnheer
dat zij er zelfs een hoogen rang in bekleed had wijl zij van zulk een groot heer zoo gemeenzaam sprak en dat zij in eenige betrekking tot hem stond misschien met hem verwant en wel zeer nauw verwant was daar zij zijn voornaam noemde
menschen vereenigen zich en wonen gemeenschappelijk volgens welk recht volgens het recht van vereeniging zij sluiten zich op volgens welk recht volgens het recht dat ieder mensch heeft om zijn deur te sluiten of te openen
deze strijd duurde twee uren het engelsche leger was er geweldig door geschokt er is geen twijfel of de kurassiers zoo zij niet bij den eersten aanval door de ramp in den hollen weg verzwakt waren geworden zouden het centrum over hoop geworpen
de geheele persoon van het kind haar gang haar houding de klank harer stem haar afgebroken woorden haar blik haar stilte haar minste beweging drukten een enkele gedachte uit vrees
naar gelang het getal vermindert wordt de arbeid zwaarder en de dienst van iedere non moeielijker toen reeds zag men het oogenblik naderen dat de zware regel van den h benedictus door slechts een twaalftal smartelijk gebogen schouders zou moeten gedragen worden
en zelfs het spreekvertrek was een fraai bevloerd salon met sierlijke neteldoeksche gordijnen voor de ramen en allerlei schilderijen aan de wanden het portret eener benedictijner non met ongesluierd gezicht geschilderde bloemen ja zelfs het hoofd van een turk
vierde hoofdstuk jean valjean heeft het voorkomen alsof hij austin castillejo had gelezen
droit mur en in t bijzonder van den hoek ter linkerzijde als men uit de straat polonceau deze steeg inging ter rechterzijde tot aan de kleine straat picpus stonden grootendeels armoedige huizen
zij hadden geen naam meer maar werden alleen aangeduid door nommers en werden daardoor eenigermate tot cijfers gemaakt zij sloegen de oogen neder spraken zacht hun haar was afgesneden en zij leefden onder den stok en in schande
of vier-en-twintigste jaar worden afgelegd de bernardijner benedictijner nonnen nemen geen weduwen in haar orde aan zij geven zich in haar cellen aan vele onbekende kastijdingen over waarvan zij nooit mogen spreken
in naam des konings werd aan meester corbeau vergund een staart bij zijn voorletter te voegen en zich gorbeau te noemen meester renard was minder gelukkig en kon niets anders verwerven dan een p voor zijn
eenige treden opgaande komt men uit den tuin in den eigenlijken boomgaard hier binnen de ruimte van weinige ellen oppervlakte vielen vijftienhonderd man in minder dan een uur tijds de muur schijnt opnieuw voor het gevecht gereed te zijn
zoo men de overlevering mag gelooven en inzonderheid de beide raadselachtige versregels in barbaarsch latijn omtrent deze zaak nagelaten door een normandischen monnik die min of meer toovenaar was tryphon geheeten
ontkapen de voltairianen voegden er bij zal boulatruelle den duivel beet hebben of de duivel boulatruelle de oude vrouwen kruisten zich ijverig
toen zijn kwade luim verdwenen was spoedig begrepen dat het nooit goed is mijnheer den procureur des konings in beweging te brengen en dat zijn klachten ter zake van cosettes ontvoering vooreerst het gevolg zouden hebben op hem
de hardnekkige weerstand van la haie sainte de dood van bauduin foy buiten gevecht gesteld de onverwachte muur waartegen zich de brigade soye gebroken had de noodlottige onbezonnenheid van guilleminot
hij kon dus aan de schaduwzijde langs de huizen en muren sluipen en de lichtzijde in t oog houden hij dacht er misschien niet genoeg aan dat de donkere zijde aldus aan zijn opmerkzaamheid ontging
is wel degelijk dood zeide hij en ik ben een uilskuiken hij begon deze geheele geschiedenis te vergeten toen hij in maart van een zonderling persoon hoorde spreken die in de parochie st médard woonde
ieder huis van dezen aard heeft zijn eigenaardigheden in het begin dezer eeuw was ecouen een dier liefelijke en strenge plaatsen waar in een schier verheven schaduw jonge meisjes opgroeiden
dat wij deze huizen welke wij nooit binnen gingen toch dagelijks binnen konden gaan en wij op deze straatsteenen iets van onze ingewanden van ons bloed en van ons hart hebben achtergelaten
in elken veldslag is steeds iets wolkerigs gemengd quid obscurum quid divinum ieder geschiedschrijver geeft aan dergelijk krijgsgewoel min of meer de gestalte welke hem behaagt
oude huizen verdwijnen en nieuwe verheffen zich sedert het spoorweg-station van orleans de gronden der salpêtrière heeft ingenomen beven de oude nauwe straten in de nabijheid der grachten van st victor en den plantentuin door het geweldig
inderdaad jean valjean was officiëel aangesteld hij had den knieband met de schel aan was nu kloosterbediende en heette ultime fauchelevent
overal schuren en steenbrokken over zwarte muren als doodkleeden of nieuwe witte muren als lijkwaden overal evenwijdig staande rijen boomen rechtlijnig gebouwde vlakke huizen lange koude liniën en treurige
ik weet niet wie onlangs ontdekt heeft dat tacitus een declamateur dat nero een offer was en dat men waarlijk met dien armen holofernus medelijden moest hebben de feiten zijn intusschen moeielijk ter zijde te stellen en staan vast
ha zei jean valjean zijt gij t ja nu herken ik u t is wel gelukkig zei de oude man op verwijtenden toon en wat doet ge hier hernam jean valjean wel ik dek mijn
twee breede dammen van opeengestapelde boomen de eerste op den weg van genappe boven la haie sainte met twee kanonnen gewapend de eenige van het engelsche leger die den bodem van het slagveld konden bestrijken
hij ging met de krijgskunst van den vijandelijken generaal als met een citadel te werk en schoot er bres in hij verplette het zwakke punt met schroot hij knoopte en ontknoopte de veldslagen met het kanon
wenden zich tot mij ik schrijf brieven voor haar aan heur minnaars des ochtends schrijf ik minnebrieven des avonds delf ik grafkuilen zoo leef ik vriend
zou zij dood zijn zeide hij en richtte zich op van t hoofd tot de voeten bevende de vreeselijkste gedachten dwarlden verward door zijn geest er zijn oogenblikken waarin afgrijselijke
hoe heet deze plaats vroeg de wandelaar hougomont zei de boerin de wandelaar richtte zich op hij deed eenige schreden en keek over de heggen
op de noodlottige vlakte van philippes verschijnt het vreeselijke schouwspel voor zijn geest de ontzettende juni herleeft
men waande valstrikken in deze duisternis te voelen al de verwarde schaduwbeelden schenen verdacht en de langwerpige vierkante holen tusschen de boomen geleken grafkuilen
de anderen waren mannen dezen waren vrouwen wat hadden deze mannen gedaan zij hadden gestolen geroofd gemoord gewelddadigheden gepleegd t waren roovers
de bernardijner benedictijner nonnen van martinus verga hebben de eeuwige aanbidding evenals de benedictijner nonnen die de vrouwen van het h sacrament worden genoemd en in t begin dezer eeuw te parijs twee huizen hadden
werkte sloofde droeg zware lasten en hoe klein zij was deed het grove werk geen medelijden een wreede meesteres een kwaadaardig meester de kroeg van
de soldaten ontwijken hem roepende leve de maarschalk ney twee regimenten van durutte ijlen verschrikt heen en weder
gij waarom niet jean valjean vertoonde een dier schaarsche glimlachen welke als de zon op een winterdag zijn gelaat bescheen gij weet fauchelevent dat ge gezegd hebt moeder crucifixion is dood
het verleden heeft een gezicht het bijgeloof en een masker de geveinsdheid toonen wij het gezicht en rukken wij het masker af
thans is hij gelijk met de vlakte maar toen was t een holle weg men heeft de glooiingen ter weerszijden tot materieel voor het monument gebruikt
wij hebben dit buitengewoon onbekend duister huis niet kunnen voorbijgaan zonder er binnen te treden en ook onze lezers te doen binnentreden die ons misschien ten nutte van sommigen de treurige geschiedenis van jean valjean hooren verhalen
een groote verdienste in het godsdienstige de kapittel moeders hadden achting voor fauchelevent hij was een stomme nieuwsgierige hij boezemde vertrouwen in
t waren inderdaad twee lieve kleine meisjes eer juffertjes dan boerinnen het eene had schitterend kastanjebruine krullen het andere lange zwarte vlechten die op den rug hingen beide waren levendig net mollig frisch en gezond
ook haar naam was onder de menschen verdwenen zij bestonden nog slechts onder de namen van heiligen nooit aten zij vleesch noch dronken zij wijn vaak bleven zij den geheelen dag zonder voedsel
in naam des konings goed voor tien livres wegens aan het leger geleverde goederen betaalbaar bij den vrede serie
om te weten hoe ge zijt binnengekomen jean valjean verbleekte en beefde reeds bij de enkele gedachte van in de vreeselijke straat terug te keeren men verbeelde zich uit een bosch vol tijgers te zijn gekomen en van een vriend den raad te ontvangen er in terug te keeren
er was geen middelpunt meer overal concurrentie en vijandigheid de heer madeleine had alles beheerscht en bestierd nu hij was gevallen haalde ieder wat hij kon de geest van strijd verving den geest van samenwerking ruwheid de hartelijkheid
en kleine picpus zag deze gestalte sloeg hem gade wat moest hij doen hij had den tijd niet meer om terug te keeren
de monniken onder onze soldaten gemengd de geest van vrijheid en nieuwheid door de bajonetten tot rede gebracht de beginselen met kanonschoten vastgezet frankrijk door zijn wapenen vernietigende
wij hebben gezegd dat hij terugtrad toen hij de donkere wachtende gestalte aan den hoek der straten droit mur
ieder heeft zekerlijk wel eens opgemerkt dat de katten een bijzonder vermaak schijnen te hebben om tusschen de vleugels eener half geopende deur heen en weer te sluipen of er tusschen te gaan zitten
den geheelen dag ja mijnheer en gij ik werk den geheelen dag het kind hief haar groote oogen op waarin een traan stond
thans een parijs van vroeger tijd men veroorlove hem van dit parijs te spreken als bestond het nog t is mogelijk dat ter plaatse waar de schrijver den lezer zal voeren met de woorden
wij bezitten noch militaire praktijk noch krijgskunde genoeg om gezag aan een stelsel te kunnen geven maar onzes inziens zijn de beide veldheeren te waterloo door een aaneenschakeling van toevalligheden beheerscht geworden
aanvankelijk leenden de nonnen haar heur zwart gewaad maar dat scheen profaan en de priorin verbood het alleen de novicen mochten haar kleeding leenen
dat was het niet want t was een vijffrancstuk maar vrouw thénardier had er winst bij zij stak het geldstuk in haar zak en vergenoegde zich een vasten blik op het kind te slaan en te zeggen pas op dat het niet weer gebeurt
voor den winter was gezorgd zonder dat de lente verdreven was men zag t haar aan dat ze in huis heel wat te zeggen hadden uit haar toilet uit haar vroolijkheid uit haar luidruchtigheid sprak een soort van heerschappij
het eerste ontleenen wij aan de drapeau blanc het draagt de dagteekening van juli een arrondissement van pas de calais
geen heiligen of martelaressen in herinnering brengen maar oogenblikken uit het leven van jezus christus als zuster geboorte zuster ontvangenis zuster passie
om minder kou te lijden zij hield de pop wier groote oogen in de duisternis glinsterden tegen zich gedrukt nu en dan loosde zij een zwaren zucht als ware zij op t punt te ontwaken en schier stuipachtig klemde zij de pop in haar armen
zacht had hij zijn hand op den mond van cosette gelegd de eenzaamheid waarin hij zich bevond was overigens zoo zonderling rustig dat dit vreeselijke rumoer zoo heftig en zoo nabij er niet de minste stoornis bracht
die volgens den uitdrukkelijker wil van den h benedictus tot de kin moet reiken een sergiekleed met wijde mouwen een groote wollen sluier de tot de kin reikende borstdoek de hoofdband die op de oogen valt ziedaar haar gewaad
eerwaarde vader ik beschuldig mij van gierigheid eerwaarde vader ik beschuldig mij van echtbreuk eerwaarde vader ik beschuldig mij mijn blik naar de heeren te hebben geslagen
voor ieder persoon en voor iedere zaak was een bijzonder getal voor de priorin was t één en één voor de onder priorin één en twee
tot aan het nieuwe klooster aan den hoek der blinde steeg aumarais voor het kleine klooster was de zoogenoemde kleine tuin
zoodanig waren deze twee wezens cosette die tusschen hen stond ondervond hun dubbele werking als een schepsel dat onder een molensteen verpletterd en door een knijptang geknepen wordt de man en de vrouw hadden ieder een
het onwillekeurig zinnebeeld van den verheven heldenmoed der keizerlijke garde de driehoek gevormd door het toppunt der a de twee beenen en de koppelstreep is de vlakte van
eigenaar geweest van het gebouw op den boulevard de l'hôpital genummerd hij was ook de schepper van het fraaie venster
van een hersenschimmigen angst verviel hij in een wezenlijken hij vreesde dat javert en de verspieders zich misschien niet verwijderd hadden dat zij waarschijnlijk lieden in de straat ter bewaking hadden achtergelaten
al naar de omstandigheid was tastte hij in den eenen of in den anderen ten gevolge zijner talrijke pogingen ter ontvluchting uit het bagno te toulon
het gezang zweeg jean valjean had niet kunnen zeggen of het lang geduurd had de uren van verrukking duren immer slechts één minuut
deze bovenverdieping bevatte zooals gezegd is verscheidene vertrekken en eenige zolderkamertjes waarvan er slechts één bewoond was en wel door een oude vrouw die jean valjeans huishouding waarnam al het overige was onbewoond
het hoofd van het kind jezus is door een kogel afgeschoten de franschen die een oogenblik van de kapel meester waren doch er uit verdreven werden staken haar in brand de vlammen hebben dezen bouwval gevuld hij is een oven geweest
vaugirard was overigens een eerwaardig kerkhof als een voormalige fransche tuin beplant men vond er rechte paden buksboomen steekpalmen oude graven onder oude taxisboomen en zeer hoog gras
vijfde hoofdstuk een vijffrancstuk valt op den vloer bij de st medardus kerk zat op den rand van een ouden onbruikbaren put een arme wien jean valjean gaarne een aalmoes gaf
deze hield nog altijd vast wellington versterkte het hij riep er hill die te merbe braine stond en chassé die te braine lalleud was het centrum van het engelsche leger eenigszins hol zeer dicht ineengedrongen had een sterke stelling
in den schemeravond wandelde hij dagelijks een paar uren soms alleen meestal met cosette door de eenzaamste zijlanen van den boulevard en trad de kerken binnen als t donker was hij ging gaarne naar de kerk van st
ik moet tusschen de pen en de spade kiezen de spade bederft mijn hand de lijkkoets hield stil de koorknaap kwam uit de met zwart behangen koets vervolgens de priester
zevende hoofdstuk vervolg van het raadsel de nachtwind verhief zich t geen aanduidde dat het tusschen één en twee uren des nachts was de arme cosette zeide niets
naast zich zag jean valjean het gebouw langs welks dak hij naar beneden was gekomen een hoop takkebossen en achter de takkebossen dicht tegen den muur een steenen beeld
alles is hun vijandig en verdacht zij mistrouwen den dag omdat die hen in t licht stelt en den nacht omdat die behulpzaam is hen te verrassen straks huiverde hij omdat de tuin eenzaam was nu sidderde hij omdat er iemand was
ter zelfder tijde als de holle weg had ook de batterij zich vertoond zestig kanonnen en de dertien carré's verpletterden de kurassiers om zoo te spreken uit de dichtste nabijheid
daar is het onbevlekte woest z zijn de oude kloosters in spanje verblijven van schrikbarende godsvrucht spelonken van maagden ontzettende plaatsen
het tweede gelid drong het eerste er in en het derde het tweede de paarden steigerden wierpen zich achteruit vielen op den rug met de vier pooten in de lucht verpletterden en wierpen hun ruiters af
thans met alle kracht de gelegenheid aangreep dankbaar te zijn en ziende dat er een deugdzame daad was te verrichten er naar haakte als iemand die op het oogenblik van te sterven in zijn bereik een glas lekkeren wijn
karpaarden weiden er tusschen de boomen zijn koorden gespannen waarop linnen te drogen hangt en die den voorbijganger het hoofd doen buigen terwijl de voet in een molshoop zinkt in t midden van t gras ziet men een ontwortelden groenenden boomstam liggen
twee zware gouden epauletten met losse tressen op een burgerrok het gulden vlies het kruis van den h lodewijk het kruis van het legioen van eer
hoe vermaakt ge u zooals ik kan men laat mij begaan ik heb weinig speelgoed ponine en zelma willen niet dat ik met haar poppen speel ik heb niets dan een klein blikken sabeltje niet langer dan zoo
onderdrukt was geweest cosette ging ernstig voorwaarts met groote oogen den hemel aanschouwende zij had den louisd'or in het zakje van haar nieuwen boezelaar gestoken nu en dan boog zij t hoofd en sloeg er een blik op daarna zag zij telkens naar den man zij
aan zijn oplettendheid en scherpzinnigheid was het gelukt deze schimmen met vleesch te omkleeden en nu leefden deze dooden voor hem hij was als een doove wiens gezicht des te scherper als een blinde wiens gehoor des te fijner is
volgens de meening van verscheidene deskundigen die evenwel door anderen bestreden wordt zou een terugtocht een algemeene vlucht zijn geworden wellington voegde bij dit centrum een brigade van
een stortvloed van jeugd overstroomde als t ware dezen tuin die als een lijkkleed kruisvormig was vroolijke gezichten heldere voorhoofden schitterende oogen allerlei schakeeringen van het morgenrood verspreidden zich in deze
naar bed gaan had hem te onfatsoenlijk en gemeenzaam geschenen ter rust gaan was deftig en eerbiedig zulke woorden hebben de geheime wonderbare eigenschap dat zij den volgenden dag het bedrag der rekening doen zwellen een kamer waar men slaapt kost een franc
want javert doorzocht deze tuinen en velden zoo nauwkeurig alsof hij er een naald zocht bij t aanbreken van den dag liet hij twee sluwe mannen ter bewaking achter
en omwegen die hij in de straten maakte schenen aan te duiden dat hij geen eenvoudig burger was hem terstond te vatten zou wezen de hen met gouden eieren slachten
die eindelijk schier geheel verdwenen was hij had alle pogingen aangewend om hen weder te vinden doch daar hij hierin niet geslaagd was had hij hen vergeten
waarboven hij den lindeboom zag met zijn oogen deze was ongeveer achttien voet hoog de hoek dien hij met den gevel van het groote gebouw vormde was van onder in den vorm van een driehoek
deze in latijn der zesde eeuw geschreven verzen doen de vraag oprijzen of de twee moordenaars op den kalvarieberg zooals men algemeen gelooft dimas en
terwijl napoleon te longwood zieltoogde verteerden de op het veld van waterloo gevallen zestig duizend menschen rustig en iets van hunne rust breidde zich over de wereld uit het weener congres maakte
de man kwam haar niet meer oud en arm voor zij vond jean valjean schoon evenals zij het krot fraai vond dit zijn de uitwerkselen van het morgenrood van de kindsheid van de jeugd van de vreugd
des daags was het leelijk des avonds akelig des nachts vreeselijk schrikbarend des zomers zag men in de avondschemering hier en daar eenige oude vrouwen onder de olmen op verrotte banken zitten
zij sloop meer dan zij ging nooit sprak zij men was niet eens zeker of zij ademde haar neus was eenigszins opgetrokken en bleek als na een laatsten snik wanneer men haar hand raakte voelde men iets als sneeuw
een vergissing wordt door afzetting gevolgd men kan zich den indruk voorstellen dien te parijs dit berichtje door twintig bladen herhaald gemaakt zou hebben
jean valjean spitste het oor en vernam niets dan voetstappen die zich verwijderden nu gaan zij dacht hij ik ben alleen eensklaps hoorde hij boven zijn hoofd een gerucht als het rollen des donders t was een schop aarde die op de doodkist viel
onze vreugd is als een schaduw de volmaakte glimlach behoort slechts aan god ridet cæsar pompeius
napoleon was een dier genieën welke bliksems schieten hij had zijn bliksemstraal thans gevonden aan de kurassiers van milhaud gaf hij bevel het plateau van mont saint jean te bemachtigen
men kent de grievende teleurstelling van napoleon hij verwachtte grouchy en blücher kwam de dood in plaats van het leven het lot heeft zulke wendingen men verwacht de wereldheerschappij en vindt
gevoelde de vijand eerbied voor frankrijk men waande twintig overwinningen met uitgespreide vleugelen het slagveld te zien betreden en zij die verwinnaars waren achtten zich verwonnen en deinsden achteruit
het gevecht werd met woede met grooter woede wellicht dan de keizer wenschte door den linkervleugel der franschen tegen hougomont begonnen
zelfs de staat bespeurde dat ergens iets vernietigd moest zijn eer vier jaren verloopen waren na het vonnis van het hof van assises dat de identiteit van madeleine en van jean valjean uitsprak waren de vervolgingskosten ter inning der belastingen in het arrondissement
men stelle zich de vlakte zelve voor als een uitgestrekt golvend terrein de eene hoogte beheerscht de andere en al deze golvingen loopen opwaarts naar mont saint jean waar zij bij het bosch eindigen
rubigine voor eenige jaren heeft men er een nog geladen zestigpondskogel opgegraven welks laadpijp stijf aan den kogel was afgebroken
met meer hoop naderde hij de andere groote deur deze was zeer oud en haar grootte maakte haar minder stevig de planken waren vergaan de ijzeren banden slechts drie in getal waren verroest
in donkere nachten vervangen zijn lantaarns de sterren het heeft dus touw en doek tegen den wind hout tegen het water ijzer koper en lood tegen de rots licht tegen de duisternis een wijzer tegen de
t was volle maan dit was jean valjean niet onaangenaam daar zij bij haar opkomst nog dicht aan den horizon stond wierp zij op de straten breede vakken van schaduw en licht
al deze straten behoorden overigens tot de oudste van parijs de namen aumaurais en droit mur zijn zeer oud maar de straten die er naar heeten veel ouder
welken rang hebt ge sergeant hoe heet ge thénardier ik zal dien naam niet vergeten zei de officier en onthoud gij den mijnen ik heet
dus hebt ge nog vijf-en-dertig francs tegoed ik heb u nu laatstelijk vijftienhonderd francs gegeven thénardier ondervond nu wat een wolf ondervindt op het oogenblik dat hij zich door den stalen muil van de val gebeten en gegrepen voelt
en zag niets hoe het zij toen hij met den man een gesprek begon voelde hij zich sterk in de overtuiging dat er een geheim onder schuilde dat de man er belang bij had onbekend te blijven doch bij het duidelijk en stellig antwoord van den vreemde en toen hij zag van dit
dit pleintje werd helder door de maan verlicht jean valjean drong zich tegen een deur daar hij begreep dat zoo deze mannen hem nog volgden hij hen duidelijk zou kunnen zien wanneer zij deze heldere plek
een gescheurd geweten maakt een los leven en thénardier behoorde waarschijnlijk in het stormachtig tijdstip van juni
wij gaan er heen hernam het kind de man stapte tamelijk snel voort cosette volgde hem zonder moeite zij voelde geen vermoeidheid meer
sinds den vorigen avond dacht zij bij al haar verbazing in haar slaap in haar kleinen kinderlijken geest aan den man die zulk een oud armoedig en treurig aanzien had en die zoo rijk en goed was sinds zij dien goeden man in het bosch had ontmoet was alles
toen hij den eersten keer in de wijk saint marceau verscheen was al de vrucht die hij er van getrokken had dit woord van een voorstadsbewoner tot zijn kameraad deze dikke is het
de meisjes dartelden onder de oogen der nonnen de blik der zondeloosheid hindert de onschuld niet door deze kinderen ontstond een vroolijk uur te midden van zooveel ernstige uren
als het andere gruwelijk geweest was t was een gezang dat uit de duisternis kwam een verheven harmonisch gebed in de schaduw en de vreeselijke stilte van den nacht
een groote langwerpig vierkante zaal die haar licht slechts door beschoten vensters uit den tuin ontving was donker en vochtig en zooals de kinderen zeiden vol dieren al wat in haar omtrek was
al het overige gelijkt een kinnebakken waaruit de tanden zijn getrokken er staan twee oude boomen de eene is dood de andere aan den voet gekwetst loopt nog in april uit
het kletteren der sabels en iets als een woeste windvlaag een vreeselijke stilte ontstond toen verscheen eensklaps een lange reeks opgeheven armen met zwaaiende sabels op de
morgen moet ik u binnenbrengen de priorin wacht u toen verklaarde hij aan jean valjean dat dit een belooning was voor een dienst welken hij fauchelevent aan het klooster bewees dat het tot zijn betrekking behoorde bij de begrafenissen behulpzaam te zijn
meende thans te moeten spreken ja mijnheer zoo gij t wenscht zal men u dat paar kousen voor vijf francs geven wij mogen den reizigers niets weigeren maar ge moet dadelijk betalen zei
zoo de twee oneindigen intelligent zijn heeft ook ieder hunner een wil en in het oneindige boven is een ik evenals in t oneindige beneden het ik beneden is de ziel het ik boven is god
hougomont frischemont papelotte plancenoit onduidelijk zwermen van schimmen die elkander verdelgen
naar montfermeil steeg eenige aanwijzingen hadden hem zelfs toen reeds doen vermoeden dat valjean ten tweeden male in dat rijtuig plaats genomen en bereids den vorigen dag in de omstreken van dat dorp was geweest want in het dorp zelf had men hem niet gezien
overigens waren al de vensters van dit stil verblijf zelfs die van het dak van dikke ijzeren traliën voorzien ook bescheen de maan den geheelen voorgevel en de man die aan het einde der straat op wacht stond had jean valjean kunnen zien opstijgen
na verloop van eenige minuten wanneer het oog een weinig aan die halve duisternis gewoon was geworden beproefde het door de traliën te zien maar het drong er niet verder door dan
deze kapel bestaat uit vier met kalk gewitte muren een deur tegenover het altaar twee kleine boogvensters boven de deur een groot houten kruisbeeld boven het kruisbeeld een vierkant
omgeworpen legerwagens met de vier wielen in de lucht versperren den weg en geven gelegenheid ter slachting men verplettert vertreedt gaat over dooden en levenden de armen zijn als verlamd
en aan de verhevenheid van het gebed gelooven in de tegenwoordige minuut overigens die gelukkig aan de negentiende eeuw haar gestalte niet zal achterlaten in dit uur nu zoo velen het hoofd laag en de ziel niet hoog hebben
al wat sedert zes maanden in zijn leven gebeurd was deed hem tot de vermaningen van den bisschop terugkeeren cosette deed het door liefde het klooster door ootmoed
zoodra hij in de stad terugkeerde zette hij den hoed op en groette weinig hij zag koel naar het volk dat hem met dezelfde munt betaalde
cosette verroerde zich niet van dààr sloeg hij de bewegingen van den persoon gade die op het meloenbed was zonderling was het dat de klank der schel al de bewegingen van dien man volgde
deze loge was getralied maar niet met vergulde houten staven als in de opera maar met hecht dooreengewerkte ijzeren stangen die stevig in den muur waren gemetseld
hoeveel zijn er thans in was de priorin jong een bewijs dat de kring der kapittelmoeders zich verengde zij was geen veertig jaar oud
in den flank gegrepen een nieuwe veldslag waardoor bij het aanbreken van den nacht onze verzwakte en uitgeputte regimenten overvallen werden
maar de zon kwam niet te voorschijn t was niet meer de ontmoeting van austerlitz toen het eerste kanonschot gelost was zag de engelsche generaal colville op zijn horloge en overtuigde zich dat het vijf minuten over half twaalf was
soms rustte hij op zijn spade en verzonk langzaam in de peillooze diepten der gedachten hij herinnerde zich zijn oude lotgenooten hun diepe ellende zij stonden op met den dageraad en werkten tot den nacht
noch middelscheiding de ijzeren banden liepen zonder afbreking van het eene eind tot het andere door de reten der planken bespeurde hij een ruw gemetselden muur welken men er tien jaren geleden nog kon zien
de divisie marcognet tusschen de infanterie en cavalerie ingesloten door best en pake met het geweer op de borst in t koren gefusilleerd en door ponsonby
deze weg was en is nog bijna langs zijn geheele uitgestrektheid een doorsnijding die soms twaalf voet diep is en welks steile kanten vooral des winters bij stortregens hier en daar instortten
aan de moskowa franschen zevenendertig russen vierenveertig percent te bautzen franschen dertien percent russen en pruisen
het geluk van met een pop te spelen was voor haar zoo zeldzaam dat het de macht van den wellust had niemand had het gezien dan de reiziger die langzaam zijn sober avondeten nuttigde
verscheidene jaren verstreken alzoo cosette groeide aldus op
op zijn spoor was begreep dat cosette en hij verloren waren zoodra zij parijs weder ingingen wijl nu de nieuwe storm die over hem was gegaan hem in het klooster had gevoerd had jean valjean geen andere gedachte dan er te blijven
zeer tevreden hinkte fauchelevent achter de doodkist voort zijn beide komplotten dat met de nonnen en dat met madeleine het een vrhet ander tegen het klooster waren volkomen geslaagd
het gouvernement zooals zij t noemen vergunde echter niet dat er de lijken bijgezet werden als zij dood waren moesten zij bijgevolg het klooster verlaten dit bedroefde en bedrukte haar als een onbillijkheid
toen wellington terugtrok beefde napoleon van vreugde eensklaps zag hij het plateau van mont saint jean ontruimen en het front van het engelsche leger verdwijnen
iets vreeselijks tegenwoordig hoc erat in fatis die dag veranderde het uitzicht van het menschelijk geslacht waterloo is het keerpunt der negentiende eeuw de verdwijning van den grooten man
een man heeft al zijn kracht noodig om zulk een buitengewone opstijging te volbrengen de geringste last zou hem zijn zwaartepunt doen verliezen en ternederstorten hij had een touw noodig jean valjean had er geen
als van den top eens hoogen bergs aan den eenen kant de diepte ziet waar wij zijn aan den anderen kant de diepte waar wij komen zullen
dien hij nooit geproefd had vond en dien gretig drinkt men kan hier bijvoegen dat de lucht welke hij reeds sedert eenige jaren in het klooster inademde het persoonlijke in hem vernietigd en een of andere goede daad noodzakelijk voor hem had gemaakt
een gevaarlijk gewonden generaal met zijn lichaam bedekt en door het schrootvuur heen gered had vandaar voor zijn deur zijn schitterend uithangbord en de naam van zijn herberg de sergeant van waterloo hij was liberaal classiek en bonapartist
een leger is een vreemd meesterstuk van samenstel waarin de kracht en de macht het gevolg is eener enorm groote som van onmachtige grootheden zoo laat zich de oorlog verklaren door de menschheid tegen de menschheid gevoerd
post corda lapides na de geestelijke gesteldheid van het klooster klein picpus te hebben geschetst zal het niet ongepast zijn in weinige woorden zijn stoffelijke gestalte aan te geven de lezer heeft daarvan reeds een denkbeeld het
die juist uit het bed kwam met een pantoffel schoeiden de koning die lachte lachte nog meer ging vroolijk van de twee prelaten tot de twee procureurs over en ontsloeg genadiglijk beide rechtsgeleerden van hun namen of althans ten naasten bij
oneindig kleine van den oorlog gevoelt dat er een logen in een rampspoed is dubbel grievend en op t oogenblik dat hij er door in woede is biedt men hem deze bespotting het leven waarom zou hij zich inhouden zij zijn dààr
men maakte alles gereed en deed den ouden wegwerker drinken boulatruelle dronk ontzaggelijk veel en sprak weinig
in nevelen gehulde koepeldaken babylonische kolossale altaren zoo hoog als de kerken daar hangen aan kettingen in diepe duisternis groote witte crucifixen
en zich geopend en dewijl destijds nog geen ijzeren bekleedingen bestonden was het schip lek geworden een dier hevige evennachtsstormen had aan bakboordszijde het galjoen en een geschutpoort ingeslagen en de fokkemast beschadigd
eponine en azelma hadden dan ook niet nagelaten ieder haar schoentje onder den schoorsteen te zetten de reiziger bukte de fée dat wil zeggen de moeder was er reeds geweest
wellington ging naar het dorp waterloo om zijn rapport aan lord bathurst op te stellen zoo ooit het sic vos non vobis van toepassing was is t onbetwistbaar op dat dorp waterloo
cosette had haar breiwerk nedergelegd maar haar plaats niet verlaten zij bewoog zich altijd zoo weinig mogelijk uit een doosje achter zich had zij eenige oude lapjes en haar klein blikken sabeltje genomen
hij ging voort met enten harken en met zijn meloenbedden te dekken zonder iets van zijn roem te gissen evenmin als een os van durham of van surrey wiens portret in de illustrated london news met dit opschrift voorkomt
de soms reeds te bed zijnde en slapende portier stond op ging den doodgraver herkennen en opende met den sleutel de deur voor den doodgraver die dan vijftien francs boete moest betalen
zij zag de kurassiers niet de kurassiers konden haar niet zien zij hoorde t gedreun van opstijgende menschen zij hoorde den nog sterker donder van drie duizend paarden den dravenden hoefslag het ritselen der
eenigen liepen toe anderen gingen aan den weg staan want een voorbijgaand koning veroorzaakt altijd opschudding de verschijning en verdwijning van lodewijk xviii maakte overigens een zekeren indruk in de straten van parijs
wellington had in den slag twee steunpunten hougomont en la haie sainte hougomont verdedigde zich nog maar stond in brand
fauchelevent herhaalde werktuiglijk de goede god de goede god hernam de man hoogdravend voor de filosofen de eeuwige vader voor de jakobijnen het opperwezen willen wij geen kennis maken stamelde fauchelevent
en een ladder tegen een oude schuur kon zien een jonge deern was bezig een veld te wieden waar een groot geel biljet waarschijnlijk de aankondiging van de een of andere kermis vertooning in den wind
op de weiden wiegelden zich in den avondwind de boomtakken die de kogels gebroken maar niet afgeschoten hadden een koeltje schier een ademtocht bewoog de struweelen het gras rilde alsof er zielen uit opstegen
bij zijn ondergang vond napoleon een jongen suwarow voor zich om suwarow te hebben was er inderdaad niet meer noodig dan wellington's haar grijs te maken
in het bagno was hij slecht somber kuisch onwetend en schuw het hart van den ouden tuchteling was nog geheel versch van zijn zuster en van haar kinderen had hij slechts een flauwe verwilderde herinnering behouden
men heeft zijn lijk niet kunnen wedervinden men vermoedt dat hij onder de palen aan den kant van t arsenaal is geraakt deze man stond in t gevangenisregister onder nummer en heette
vooral in den tijd dien wij beleven stijgen of dalen niet door het geluk of het ongeluk van een veldheer hun soortelijk gewicht in t menschelijk geslacht ontstaat uit iets meer dan uit een veldslag
waarschijnlijk uit voorzichtigheid was jean valjean met den rug naar de deur gaan staan de oude vrouw zag dat hij in zijn zak tastte er een koker een schaar en garen uitnam
moet zij haar sluier zoo laag hangen gelijk men zich herinnert dat men niets dan haar mond ziet alleen de priorin mag met vreemden spreken
de duisternis der getraliede loge werd veroorzaakt doordien de spreekkamer die slechts één venster aan de buitenzijde had zonder venster aan de kloosterzijde was profane oogen mochten niets van dit gewijde oord zien
het engelengezang dat hij te midden van den nacht had gehoord was de metten geweest welke de nonnen zongen de zaal welke hij in een halve duisternis had gezien was de kapel