AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
spoedig moest hij echter wijken voor jan van avennes die overal als de neef van jan i met gejuich werd begroet ook de vlamingen die op aanstoken van van borselen in zeeland gevallen waren trokken voor zijne macht beducht terug
weldra stond hij bij de belegeraars bekend als een van de stoutmoedigste ridders van het graafschap die bij eene bestorming immer de eerste bij elken terugtocht de laatste was
ik geloof dat hij een eenig kind heeft een jongetje van ongeveer zes of zeven jaar dat kind moesten we in onze handen zien te krijgen dan zou in elk geval heer gijsbrechts leven gespaard zijn dat is een goed plan fulco riep bertha uit zoo moest het kunnen wat zou ik blij wezen
ginds buiten de poort op dat weiland zagen zij een ander tooneel op een vierkant afgezet plein waren werklieden ijverig bezig met het hijschen van een groot aantal vlaggen
edele ridders in hunne schoonste en sierlijkste kleederen gehuld kwamen met hunne vrouwen en dochters schitterende van diamanten en edelgesteenten de kapel binnen en namen plaats en nauwelijks waren zij gezeten of daar verscheen gijsbrecht van ijselstein met zijne schoone bruid aan den arm
blijkbaar had hij hevige kiespijn want zijn gelaat was onnatuurlijk opgezet en hij had een doek om het hoofd gebonden met een enkelen oogopslag bemerkte fulco dat hij aan zijn gordelriem een aantal sleutels had hangen
uwe edelheid heeft gelijk zeide jonker jan t wordt al vrij donker en we moeten minstens nog twee uur rijden t zal laat zijn eer we op den burcht aankomen als we maar niet na middernacht in het bosch zijn fulco glimlachte hij wist wel waarom jonker jan niet graag na middernacht door een bosch of langs een kerkhof ging
dat is dus weer in orde hernam de ridder ik geloof dat de regen eindelijk opgehouden is laten we vertrekken heer otto zal wel ongerust over u zijn
terug terug klonk het van alle zijden en men drong zich tusschen de twee ridders in terug ijselstein ziet ge dan niet dat hier niet gestreden mag worden ziet ge dan niet dat hij dronken is wat dronken
en eindelijk gedwongen door de overmacht een eervollen dood sterven met hen die haar zoo trouw en dapper verdedigd hebben dat schijnt haar het schoonste einde toe van den vreeselijken strijd zij heeft immers hier op aarde geen geluk meer te wachten zonder haar dierbaren gijsbrecht heeft het leven voor haar geen waarde meer
dat zal het zeker antwoordde een tweede fulco behoeft voor den besten minstreel niet onder te doen ik heb hem meer gehoord nu moet je me niet zoo sterk prijzen dat ik niet eens meer zou durven beginnen zeide fulco gestreeld terwijl hij de snaren spande
neen heer vergeef me maar dat doe ik niet we zijn samen gegaan en zullen ook samen thuiskomen of in hetzelfde lot deelen maar u verlaten dat doe ik niet ik beveel het je fulco hier is de weg rijd dien in vaarwel
en ginds verheft zich uit de boomen het slot van ridder deodaat ei zie hij komt wat voert hem tot ons waartoe die haast dat droef gelaat de jonkvrouw spoedt zich naar beneden en groet den makker van haar jeugd want welkom is haar te allen tijde haar deelgenoot in leed en vreugd
t is in orde gij kunt gaan sprak hij en zij gingen onder het slaken van een zucht van verlichting haastig zochten zij nu de plaats op waar eene boot gereed lag om hen naar de overzijde van de stadsgracht te brengen daar stonden paarden gereed met tranen in de oogen besteeg gijsbrecht zijn geliefden schimmel
op crayenstein vroeg fulco ontsteld ja op crayenstein herhaalde heer otto toch zal ik het beproeven hernam fulco al moet het mij ook het leven kosten nu is het nog maar de vraag op welke wijze ik mij daar toegang zal verschaffen
zijne oogen stonden somber en dof en er kwam alleen gloed in als hij heer gijsbrecht aankeek wat hij soms wel minuten aaneen kon doen ja dan kwam er gloed in maar het was de gloed van den haat
wat viel de jongeling wien hij zich reeds als niet groot en sterk had voorgesteld hem tegen hij was niet meer dan een zwakke ziekelijke knaap die in de hoogste mate verlegen zijn groet met een paar onbeduidende uitdrukkingen beantwoordde
vianen kwam niet onder het bereik van zijne stem en toch moest peer hem spreken zijn leven hing er van af hij stond op en verwijderde zich haastig spoedig kwam hij terug met een touw en een witten doek hij bond dien aan het touw vast en wierp hem het kijkgat uit
jonker jan van asperen moedige verdediger van dezen fel bestookten burcht en gij fulco die mij onder de grootste gevaren getrouw zijt gebleven en mij uit de handen mijner vijanden hebt verlost goud is niet in staat om u den dank te bewijzen dien mijne gemalinne en ik voor u in het hart dragen
ik zou mij eerst nog eenigen tijd moeten oefenen voor ik het zou kunnen wagen ook kan ik dat niet alleen doen ik zou eenige muzikanten noodig hebben met veel talent op wie ik tevens geheel vertrouwen kon doch die zullen voor veel geld en goede woorden wel te vinden zijn daaraan twijfel ik niet wat dunkt u van dit plan
heeft hij zijne gevangenen aan mij uitgeleverd en de uitvoering van het vonnis aan u en mij opgedragen ik verzoek den dapperen heer van vianen ons met de bepalingen van de overgave in kennis te stellen
laat den man los gebood gijsbrecht krachtig wie of wat hij ook zij laat hem los aan dat bevel werd voldaan zij het dan ook schoorvoetend
ja ijselstein riep heer gijsbrecht terwijl hij vianen een geweldigen slag op den schouder toebracht daar verrader daar hebt ge uw loon maar vianen gaf zich zoo spoedig niet gewonnen
bij die woorden was fulco de terwijl hij zijn werk verrichtte ongewapend was op jonker jan toegeloopen en trok diens zwaard uit de scheede de edelman weifelde nog een oogenblik en liet toen de zweep zakken t scheen dat hij een weinig ontzag had voor dat blinkende voorwerp vloekend gaf hij zijn paard aan zijn eigen dienaar over en begaf zich in het kasteel
genoeg genoeg kwam heer gijsbrecht thans tusschenbeide geen twist hier in het bijzijn der jonkvrouw steek dat zwaard op jonker je weet het immers zelf zeer goed dat we niet aan je moed twijfelen daarvoor kenden we je reeds te lang en fulco
t gaat niet heer t gaat niet zeide de veerman hoofdschuddend maar toch met een fijn lachje op de lippen ik mag mijn leven niet in gevaar stellen ik heb vrouw en kinderen t is wezenlijk te donker en bovendien waar het te sterk ik kan het niet doen
zeker de eereplaats dat is jammer ik had hem wel eens tegen vianen willen zien dat zal hij wel niet durven t is ook niet alles om voor de oogen van je bruid van t paard te worden geworpen
nog een oogenblik jonker heeft u aan dien lijfeigene niets bijzonders gemerkt vroeg fulco zacht bijzonders neen volstrekt niet alleen vond ik dat hij er slecht uitzag heb jij dan wat aan hem gezien ja jonker ik heb verschillende dingen aan hem opgemerkt die mij op een vermoeden brengen
en toch toch had niemand zijne stem durven laten hooren om zich tegen zooveel willekeur te verzetten neen hij zat rustig op zijn kasteel crayenstein en hij vierde vroolijk feest want de fiere poorters hadden deemoedig het hoofd gebogen voor den machtigen dwingeland hij had het bevel zijns meesters ten uitvoer gebracht
snel trokken zij hunne zwaarden en het gelukte fulco al spoedig door een goed gerichten slag zijn aanvaller ter aarde te doen storten hij hield nu de teugels sterk in en gaf zijn paard de sporen waardoor het woest begon te steigeren daardoor werd het zijnen bespringers onmogelijk het opnieuw aan te grijpen
brengt wijn voor de minstreels riep heer aloud zij hebben een beker verdiend aan dat bevel werd met spoed voldaan en de jonge speelnooten lieten zich het parelende druivensap goed smaken doch de grijsaard roerde zijn beker niet aan peinzend bleef hij voor zich uitstaren alsof hij niets hoorde van hetgeen er om hem voorviel
zijt ge daar aan de trap mooi nu opgepast hoor langzaam naar boven daar kwamen zij weer in de kamer waar zij coenraad hadden achtergelaten in de verre hoorden zij nog het gejuich van de ridders in de burchtzaal t scheen er daar woest naar toe te gaan aan het gedruisch te hooren
kunt ge de sleutels niet vinden vroegen zij eindelijk aan den grijsaard die voortging met gejaagden spoed het geheele vertrek te doorsnuffelen neen ik zie ze niet t is om radeloos te worden de tijd dringt en slagen we van nacht niet dan slagen we nooit helpt eens zoeken ik kan me niet begrijpen waar hij ze gelegd kan hebben ik heb alles al doorzocht geloof ik
hoe bedoel je dat vroeg coenraad die inderdaad begon te gelooven dat hij zich vergist had zulk eene behandeling heb ik niet aan je verdiend coenraad hernam fulco op verwijtenden toon
ware de vraag op wat vriendelijker toon tot hem gericht hij zou geen oogenblik geaarzeld hebben dadelijk een stalknecht te ontbieden hoewel het volstrekt zijn werk niet was evenmin als dat van fulco zij hadden alleen hun heer te dienen maar aan een zoo onbeschoft bevel wilde hij niet voldoen
op een teeken van de kamprechters aan wie de leiding van het spel was toevertrouwd hielden de ridders halt en werden hun de tournooiwetten voorgelezen daarna verdeelden zij zich in twee groepen die aan weerszijden van een touw dat het krijt in twee gelijke helften verdeelde plaats namen en ieder een aanvoerder kozen
het zij zoo sprak bertha dus gij allen wilt het ja ja klonk het overal alleen de schildknaap liet zijn kort neen hooren
de priester verhief zijne stem en riep jonker jan van asperen en fulco bij hunne namen hen opdragende voor het altaar neder te knielen ieder begreep wat er gebeuren zou ongetwijfeld zouden deze beide dappere jongelieden den ridderslag ontvangen
dat deed hij met voordacht omdat hij vreesde dat anders zijne onervarenheid hem op crayenstein verraden zou eerst viel zijne koopmanschap hem ook werkelijk wel wat vreemd maar al spoedig begon hij er den slag van te krijgen en toen in de verre de torens van dordrecht voor hem oprezen kon hij zijn woord doen als de beste koopman
vrouwe bertha heeft mij opgedragen u te zeggen dat eene vrouw uit het arkelsche huis niet met een verrader onderhandelt vlug trok jonker jan zich achter een der kanteelen terug en hij had gelijk want nauwelijks had vianen zijn antwoord vernomen of hij beval knarsetandend van woede zijnen dienaars den kwajongen neer te schieten
daar geeft hij het teeken en zacht en lieflijk klinken de tonen door de zaal aangenaam worden de edelen getroffen door de heerlijke muziek die hoe het komt weten zij niet zonderling hunne
bevend van angst dat hij gijsbrecht zou ontdekken hield fulco de hand aan zijn zwaard met het stellige voornemen den man voor eeuwig het zwijgen op te leggen zoo hij gerucht maakte gelukkig was zulk een krachtige maatregel niet noodig de wachter bemerkte niets van het bedrog het waren immers dezelfde menschen die hij eenige uren geleden had binnengelaten
ik vertrouwde de zaak al niet zoodra ik dien brombeer het binnenplein zag oprijden zeide fulco hij schijnt mij wel diep te haten mompelde heer gijsbrecht toch durf ik verklaren dat ik hem niets in den weg heb gelegd als wij nu vlaanderen maar kunnen bereiken zijn we voorloopig gered
voortaan zal iedereen beamen wat ik eens voor u zong brederoô het edelste wassenaar het oudste egmond het rijkste maar arkel het stoutste
roerloos lag hij op zijne legerstede en door eene rustige en diepe ademhaling trachtte hij coenraad in den waan te brengen dat hij sliep eindelijk werd zijn kamergenoot rustiger en korten tijd daarna scheen het fulco toe dat hij sliep
woest worden bij die woorden de bekers tegen elkander gestooten de wijn druipt den ridders langs handen en kleederen leven van borselen en zijn trouwe aloud op den ondergang der steden
kom draal niet langer t kost maar eene kleinigheid en kun-je niet betalen dan kost het je niets totaal niets kan het nog mooier wat blijf je nog staan durf je niet dan zal ik het nog beter met je maken
daar treft een zacht geluid haar oor t is eene kinderstem die zich laat hooren bertha komt tot bedaren hare dreigende vuist valt langs haar lichaam neder en de toornige uitdrukking op haar gelaat verdwijnt
vianen stond op eene ademlooze stilte heerschte onder de menigte de de zaal vulde wel waren de bepalingen reeds algemeen bekend maar toch was iedereen nieuwsgierig die uit den mond van vianen zelven te vernemen
wat een warmte en wat een stof zuchtte fulco en met een knipoogje tegen den jonker en een blik op de tasch die hij aan den zadel had hangen liet hij er op volgen k wed dat ik wel twee bekers wijn noodig zou hebben om al het opgezamelde stofweg te spoelen mijne keel is er droog van
de regen valt bij stroomen neer en duisternis bedekt de aarde de kleine hut heeft in dit uur voor bertha een onschatbare waarde de jonkvrouw bindt haar paard aan t hek en treedt in t onbewoond vertrek
je zijt mijne moedige bertha zeide de ridder jammer dat de schurk ongestraft ontkomen is niet ongestraft edele heer zeide fulco ik heb hem met mijn zwaard eene gedachtenis op zijn krullebol gegeven waarvan hij lang pleizier zal hebben de lomperd bedankte mij er niet eens voor en ging zonder groeten heen
toch was het nog vroeg op den dag toen hij zich naar het kasteel begaf niet zoodra was hij op de ruime binnenplaats aangekomen of van alle zijden kwam men naar hem toe om nieuws van het belegerde slot te hooren
schurk durf jij wel weerlooze jonkvrouwen aanranden dat dacht je niet hè dat het zoo gauw aan het licht zou komen bereid je maar voor op hetgeen je te wachten staat en zich omdraaiende verliet hij de groep om op eene andere plaats naar iets anders te gaan kijken
dan maak ik als overwinnaar aanspraak op den uitgeloofden prijs het met goud versierde schild maar nauwelijks had hij uitgesproken of met gesloten vizier rende een ridder het strijdperk binnen gezeten op een fieren schimmel die dartel als hij was zich niet dan met groote moeite door zijn meester liet bedwingen
dank je klonk het kortaf ik heb geen lust om je tot mikpunt te dienen ik blijf hier spreek op wie zijt ge en wat hebt ge te zeggen ik ben peer uw dienaar edele heer zeide de schurk bevend ik ben bereid den burcht aan u over te leveren
niet veel goeds vriendje lachte coenraad ha ha dacht je nu waarlijk dat je coenraad te slim waart maar beste man riep fulco die zich nog altoos dom hield wat denk je dan toch van me geloof je soms dat ik een dief ben
het zonnetje had den ganschen dag als een gloeiende bol aan den wolkenloozen hemel geschitterd en hare verzengende stralen naar het aardrijk geschoten nu daalde het langzaam ter kimme en stond op het punt van onder te gaan
ik wist dat ge dit zeggen zoudt en had geen ander antwoord verwacht heb dank voor die woorden doch daar hoor ik haar aankomen laat ons nu eene wijle alleen
de strijd werd nog heviger dan den vorigen dag en de verdedigers hadden druk werk op alle plaatsen den brand te blusschen door de takkenbossen veroorzaakt met een zucht van verlichting werd s avonds het einde van den strijd begroet ieder verlangde naar rust een dikke mist maakte eindelijk de voortzetting van den strijd onmogelijk
en nauwelijks heeft hij uitgesproken of luide klinkt het gekletter der bazuinen en klaroenen zijne uitdaging wordt aangenomen want een andere ridder rijdt het perk binnen en plaatst zich tegenover den heer van haemstede uit zijn wapen een geharnasseerden keelen liebaard op goud blijkt dat hij tot het edele geslacht der brederodes behoort
daar verscheen hij niet onverwacht zooals de lezer reeds weet alles was tot tegenweer gereed bertha had besloten zich tot het uiterste te verdedigen de dienaars ongeveer honderd in getal hadden zich van het hoofd tot de voeten gewapend met het beste wat in de groote wapenzaal te vinden was
hem moet ik hebben dacht fulco terwijl hij de tafel naderde hij maakte evenwel geen aanstalten om te gaan zitten of zich van zijne mars te ontdoen het spijt mij wel goede vrienden zeide hij maar het is nu waarlijk te laat om mijne mars nog uit te pakken
overal waar hij kwam liet hij om eene mogelijke vervolging te verijdelen de bruggen achter zich af breken maar dat middel baatte hem niet nauwelijks was de vlucht van van borselen en de ontvoering van den graaf ruchtbaar geworden of ijlings zette men de vluchtelingen na
dat kan ik me begrijpen jonker zou heer hendrik van vianen ook komen in dat geval hebben de andere ridders niet veel kans op den prijs hij is nog nooit overwonnen naar ik hoor volkomen waar jammer dat hij er zoo trotsch en prat op is ik wou dat hij eindelijk zijn meester toch eens vond en dat die meester onze heer gijsbrecht ware zeide
die in's graven naam het bewind voerde en die zijne handlangers steeds aanmoedigde den adel te verheffen ten koste van de burgerij wie zou het zwaard durven trekken om hem te treffen
plotseling flikkerde een felle bliksemstraal door de lucht die het bosch als in een laaien gloed zette een knetterend geluid en een zware slag volgden er onmiddellijk op de vurige schimmel schrikte er van en begon zoo woest te steigeren dat de ridder hem slechts met moeite bedwingen kon
maak er een einde aan jonker zeide bertha open de poort de jonker gehoorzaamde zijne vingers trilden toen hij den sleutel in het slot stak en zijne oogen vulden zich met tranen
dan zij onze strijdleus ijselstein riep bertha met verheffing van stem dat god ons behoede op uw post mannen de vijand is voor de poort voor ijselstein
steek dat zwaard op jonker gebood zij ik heb immers gestreden evenals gijlieden waarom zou ik dan in hetzelfde lot niet deelen steek het zwaard op jonker vianen is in zijn recht al kon hij anders handelen
o zoo zoo nu begrijp ik het maar het is toch een stout stuk van je fulco dat zou iedereen je niet nadoen dat moet ook niet want dan bleef er niemand over om den burcht te verdedigen zeide fulco lachend terwijl hij naar binnen ging
ik geef niet meer dan tien ons sprak heer aloud kortaf nu heer geluk er mede eigenlijk kan het niet maar het eene moet het andere dan maar weer goed maken
doch bezien wij hen liever wat nader hoe treft ons de koene blik en de fiere houding van den oudste der edellieden een schoonen jonkman van hoogstens vijfentwintigjarigen leeftijd wiens blonde haren krullend te voorschijn komen van onder de roode met gouddraad gerande muts
de kap die anders zijn hoofd bedekte had hij vervangen door eene muts die zijne lange zwarte haren vrijheid gaf hem langs de schouders te zwieren en daar hij zich gedurende de laatste dagen niet geschoren had begonnen baard en knevel zijn gelaat met een zwart dons te bedekken
daar liet hij den ongelukkigen heer gijsbrecht uit den kerker halen en op een paard binden zoo bracht hij hem naar dordrecht waar heer aloud s graven baljuw het machtige slot crayenstein bewoonde vianen deed afstand van zijn gevangene die nu op bevel van den wreeden aloud in den vunzigsten kerker werd opgesloten dien het slot bezat
de duisternis maakte de verwarring nog grooter vianen was te paard gesprongen en rende als dol heen en weer zijn gevreesd zwaard flikkerde door de lucht en daalde telkens doodend op eene of andere donkere gedaante neder in zijn blinde razernij bemerkte hij niet eens dat hij zijn eigen dienaren velde
en eindelijk belooft gij altijd recht te zullen doen en onrecht te zullen wreken waar gij het ook ontmoet en u in alles te gedragen zooals het een vroom ridder betaamt en nogmaals klonk het
fulco begaf zich langzaam naar de deur doch hij had nog geen drie schreden gedaan of de cipier riep het kramer ho wacht even hoe duur is dat middel twee denariën riep fulco wat twee denariën vroeg de cipier
ik bid u geef mij oorlof om den burcht te verlaten laat mij beproeven door geweld of door list tot hem door te dringen om hem te verlossen hier kan ik wel gemist worden en wie weet hoe mijn plan mij misschien gelukken mocht laat mij gaan edele vrouwe
alsof het er nu mooi voor mij uitzag jonker k geloof dat mijne tong wel voor heirweg te gebruiken is kom naast ons rijden fulco gebood heer gijsbrecht we mochten je anders nog uit het gezicht verliezen die uitnoodiging behoefde niet herhaald te worden
nu is ijselstein verloren geen zwakke vrouw zal het kasteel tegen zulke machtige vijanden durven verdedigen intusschen waren fulco en de jonker de burchtzaal binnengegaan waar zij niet lang behoefden te wachten want weldra trad bertha reeds geheel gekleed binnen men had haar al geboodschapt dat fulco slechts alleen was
wees toch niet zoo kinderachtig en bang ik begin bijna te gelooven dat er nog heel wat veranderen moet eer je den ridderslag waardig zijt t was een mooi lied fulco en ik dank u er wel voor t was werkelijk zeer mooi
welk middel is dat vroeg bertha ongeloovig t is heel eenvoudig edele vrouwe ik maak straks bij den uitval van de verwarring gebruik om door de vijanden heen te breken dat zal mij zooveel moeite niet kosten en ongetwijfeld gelukken
onoverwinnelijke daar werd de tent geopend en een schildknaap trad binnen ook zijn gelaat straalde van vreugde ik wensch u geluk edele heer de burchtvrouwe staat op den muur en vraagt een onderhoud
dat is de heer van vianen die nog nooit overwonnen is kent ge hem vraagt een ander kennen neen doch ik zie het aan het wapen dat op zijn maliënkolder geschilderd is zie maar drie zwarte zuilen op een veld van zilver
hoe zeer was hij verontwaardigd over de lage daad waaraan gerard van velzen herman van woerden jan van kuik en ook zijn eigen oom gijsbrecht van amstel zich hadden schuldig gemaakt
nog ben ik tot onderhandelingen bereid doch later dat verzeker ik u zal ik geen genade kennen ga en verzoek haar op den muur te verschijnen ik kan die moeite sparen edele heer sarde de jonker
het werd rumoeriger onder de toeschouwers blijkbaar hield alleen de vrees voor alouds geduchte macht de zwaarden in de scheeden thans wierp bertha de fiere bertha zich op de knieën
blijkbaar verkeerde iedereen in angst over het lot van de jonge edelvrouwe die zoo kort na haar huwelijk reeds in zulke benarde omstandigheden verkeerde hij vertelde in korte woorden hoe de zaken te ijselstein stonden en ging het kasteel binnen waar hij dadelijk in de burchtzaal werd toegelaten
gijsbrecht mijn gijsbrecht had zij uitgeroepen en daarna was zij half bewusteloos in de armen van haar trouwen schildknaap nedergezonken doch spoedig had zij zich hersteld en met een kloppend hart den strijd
daar is de schurk hij tracht de zware balken ter zijde te schuiven om de poort te openen angstig hoort hij hoe daar de wakkere mannen naderen hij moet zich haasten straks is het te laat maar die balk is zwaarder dan hij dacht o god te laatte laat de balk wil niet wijken daar zijn ze
een daverend gejuich waaraan bijna geen einde scheen te zullen komen steeg uit het volk op de ridders zwaaiden met hunne speren de jonk en edelvrouwen waren van hare zitplaatsen opgestaan en juichten den onbekende toe
den edelman legde hij schoone zwaardriemen voor smaakvol met rood en geel koper versierd blinkende messen en dolken met ivoren heften en met goud of zilver gemonteerd
slaat hem dood schreeuwde vianen wat denkt die knaap wel slaat hem dood stellig zou dat bevel uitgevoerd zijn indien bertha niet tusschenbeide getreden ware
het kasteel daverde en dreunde van de zware steenen die tegen de muren bonsden en de blijden wierpen bijna zonder tusschenpoozen hun gevaarlijken inhoud over de muren het was daar hoogst gevaarlijk en de verdedigers trachtten zich zooveel mogelijk te verschuilen
dat weet ik zeide peer vianen heeft hem naar zijn kasteel te culemborg gebracht waar hem niet veel goeds te wachten staat want vianen heeft een doodelijken haat tegen hem opgevat weet je ook wat zijne plannen met ijselstein zijn
zie mijne tranen heer en erbarm u genade smeek ik u o heb toch genade moet mij dan alles ontnomen worden o laat mij die dapperen behouden
misschien gaat hij weer slapen dacht fulco bedroefd over het mislukken van zijne poging doch dien nacht viel coenraad niet weer in slaap hoewel de woorden van fulco hem eenigszins hadden gerustgesteld vertrouwde hij zijn kamergenoot toch niet weer geheel
het was niets dan belangstelling van me dat ik naar je bed ging ik wilde alleen even luisteren of je pijn over was of niet met het plan om je kies zoo dat noodig was nog eens goed in te wrijven ik meende dat ik je hoorde kreunen zoo zeide coenraad wantrouwend maar wat moest je dan met je hand aan mijn hoofdkussen doen
toch had hij medelijden met het arme kind dat zoo onbarmhartig uit de armen zijner moeder was gescheurd en dat nu werd weggevoerd om aan zijne vijanden te worden overgeleverd arm kind zeide hij teeder wees maar stil hoor mijn ventje wij zullen je geen kwaad doen
dikke ijsbrand had gelijk t werd spoedig anders en de verdedigers kregen de handen vol werk vianen liet aan alle kanten tegelijk aan vallen onophoudelijk snorden de pijlen door de lucht
en langzaam laat hij zijne oogen onder de menigte ronddwalen als om den eigenaar van dien naam te zoeken van den heer van borselen roept aloud verrast en verheugd uit en droeg hij u op mij zijne groeten over te brengen
om in de stille eenzaamheid van den nacht na te denken over hetgeen haar te doen staat ja wat moet zij doen weldra zullen de muren bezwijken voor de krachtige slagen van den stormram en zullen de vijanden binnendringen om allen te dooden die nog overgebleven zijn
daarop plaatsten de beide ridders zich op een grooten afstand van elkander en maakten zich strijdvaardig er heerschte eene doodsche stilte onder de menigte ieder was vol spanning hoe deze kamp zou eindigen en die spanning werd bovendien nog geprikkeld door het geheimzinnige van dien vreemdeling
gijsbrecht ging haar tegemoet en sloeg haar zijn arm om den hals alles is gereed bertha zeide hij we kunnen dadelijk vertrekken maar liefste wat ziet ge bleek en wat is dat tranen in de oogen
dus je blijft bij uw plan en gaat naar veere ik moet bertha dat kan nu eenmaal niet anders doch wees niet bezorgd over veertien dagen ben ik immers weer hier
en de stokbewaarder is van diens jeugdigen zoon weg met aloud den dood aan van borselen en met geestdrift worden die woorden door het volk herhaald
zacht laat bertha het tapijt weer vallen zij droogt hare tranen en begeeft zich naar buiten om hare getrouwen te bezoeken ook peer bevindt zich nog in het land der levenden waartoe zijne vreesachtigheid die hem steeds de veiligste plaatsen deed opzoeken niet weinig heeft bijgedragen
indien het niet anders kan indien de heer van vianen bepaald den dood dier dapperen eischt welnu dat dan de mannen door het lot doen beslissen wie hunner sterven zal maar der moedige edelvrouwe worde de vrijheid geschonken voor haar worde in dordrecht geen galg opgericht
doch al zijn gemopper baatte fulco niet peer bleef waar hij was de zon stond eindelijk reeds in het zuiden fulco werd meer dan onrustig hij werd verdrietig de moed
spoedig bereikten zij de aangewezen woning vlug stegen zij van de paarden en heer gijsbrecht opende de deur een man trad hem met een licht in de hand tegemoet en ziende dat hij een edelman voor zich had nam hij zich schielijk de ruige muts van het hoofd zijt gij de veerman goede vriend
kom binnen dan zul-je het hooren bind de paarden maar hier of daar vast in dit weer gaan we toch niet verder zien we intusschen wat er in de hut gebeurd was zoodra heer gijsbrecht van zijn paard gesprongen en door den jonker gevolgd naar binnen was gesneld riep hij hier is hulp wie waagt het een ander overlast aan te doen
en deze zwaardriem vroeg heer aloud niet overvragen hoor een schoone riem heer zeide fulco toch kan ik hem u voor weinig geld geven slechts achttien denariën valt u dat niet mede
daar verrezen de torens van het machtige kasteel vr hem maar nog dichter hoorde hij zijne vijanden achter zich ho roover kinderdief hoorde hij zich toeroepen hij gaf zijn paard onophoudelijk de sporen en zwaaide met zijn arm in de hoop dat de wachters op den toren hem bemerken zouden
er heerschte eene ongewone drukte op het marktplein vr het stadhuis te dordrecht
doch spreek welk voorstel wilt gij mij doen ik ben nieuwsgierig geworden edele vrouwe zeide fulco bewogen mijn dappere heer mag niet wegkwijnen in een ellendigen kerker ik kan het hier niet langer uithouden de muren van heb kasteel zijn mij te eng zoolang ik weet dat hij gevangen zit
al tweemaal op dien dag was hem aan de linkerzijde een ongeluksvogel voorbij gevlogen eerst eene kraai en daarna eene raaf voor hem reden genoeg om zich ernstig ongerust te maken
hij zag vuurrood zoowel van woede als van het drinken hij beefde van wraakzucht zijne woorden hadden een geweldig tumult ten gevolge van alle kansen drongen de ridders op hem aan
heer gijsbrecht was echter zoo gelukkig niet van alle kanten omsingeld en aangegrepen kon hij zich bijna niet wenden of keeren en weldra was hem het zwaard uit de hand geslagen dat zag fulco en met een onstuimige vaart vloog hij op den drom in
leve heer aloud die de poorters terugbrengt tot wat zij moeten zijn dienaars van ons edelen en ridders leve heer aloud die hun de zweep doet gevoelen
laat dan komen wat er komen moet dat god u bescherme en haar echtgenoot een kus gevende liet zij er op volgen we zullen er het beste maar van hopen niet waar laten we gaan
maar fulco die maar al te gaarne toegaf aan zijne zucht tot spotten antwoordde in zijne plaats wel edele heer dat is licht te bevroeden u weet het toch even goed als wij van elf tot één zijn de spoken op de been
de blijdschap op haar lief gelaat werpt bertha zich in s ridders armen de roover neemt zijn kans te baat hij wacht van gijsbrecht geen erbarmen hij sluipt in haast door t klein vertrek en redt zich over t lage hek
een ridder neen een dienstman kende je hem ik heb zijn gelaat niet kunnen onderscheiden doch uit zijne wijze van spreken bleek mij duidelijk dat hij een dienstman was
en onder dat alles klonken de woeste kreten der belegeraars die de lucht deden daveren door hun geroep van vianen vianen terwijl de verdedigers hun voor ijselstein en bertha deden hooren
door wien klonk het uit verscheidene monden door den heer van vianen zeide fulco doch laten we naar de vrouwe gaan jonker die valschaard riepen de trouwe dienaars terwijl zij elkander verslagen aanstaarden
maar het was niet de gewone drukte die daar anders heerschte als de eene of andere misdadiger zijne wandaden met het leven zou boeten men hoorde geen schertsen of lachen en niemand vermaakte de omstanders met zijne spotternijen over de stuiptrekkingen van hen die straks hun laatsten strijd zouden strijden
doch plotseling flikkerden zijn oogen met een helderen glans hij zal ze bij zich hebben riep hij verheugd over zijne ontdekking uit laten we zijne kleederen
was hij niet een van de eerste edelen die van ruiters en voetknechten vergezeld optrok om den moord op graaf floris v gepleegd te wreken
maar niemand kon den schuldige ontdekken hoewel de mannen die rondom den forsch gebouwden monnik stonden wel wisten wie het deed aloud stond op en toornig zag hij de menigte aan ik duld hier geen tegenspraak verstaat gij dat poorters van dordrecht
nog iets zeide fulco fluisterend houd een wakend oog over peer hij is tot alles in staat ge weet wie en wat hij is heb daarover geen zorg fulco hij zal mij niet gemakkelijk bedriegen en bij de minste daad die mij verdacht voorkomt laat ik hem opsluiten
meer niet vroeg de jonker spottend waag het niet den gek met mij te steken baardelooze knaap beet vianen hem woedend toe geef de edelvrouwe kennis van mijn
hij wond zich op en eindelijk toen de wijn hem naar het hoofd begon te stijgen was er maar eene kleinigheid noodig om het blijde feest te doen eindigen in een twist misschien zelfs wel erger en aan die kleinigheid zou het niet ontbreken daar stond de bisschop van utrecht op en den beker heffende riep hij
dààr vereenigde hij zich met de kennemers en west friezen die aangevoerd werden door klaas de grebber en met de heeren van kleef en van zullen en viel met onstuimige kracht op het moordslot aan
neen jonker zij waren in den strijd tegen de mooren gesneuveld evenals zoovele anderen zij waren als dappere ridders met het zwaard in de vuist gestorven ach wat zal die arme adelheide zich ongelukkig en verlaten gevoeld hebben
waaronder behalve van borselen genoemd moeten worden dirk van cleve en jan van avennes graaf van henegouwen tevens trachtte ook willem ii bertold van mechelen zijn voordeel te doen en viel met een leger in noord-holland dat hij veroverde tot medemblik toe
neen aloud zat gerust op zijn kasteel crayenstein en hij vierde feest met zijne vrienden had hij dan geen reden om te juichen had hij den poorters van dordrecht hunne grootste rechten niet ontnomen en hunne wettige privilegiën geschonden zonder dat zij zich een paar woestelingen uitgezonderd hadden durven verzetten
t is toch ongelukkig vervolgde hij tegen peer dat zoo'n onnoozel schaap zoo jong reeds lijden moet voor de misdaden van zijn vader maar zeg waarom bleef je toch zoo verbazend lang weg
daar zijn ze daar zijn ze klonk het uit verscheidene monden toen de verschillende ruiters elkander genaderd waren heer otto reed vooruit en begroette zijn aanstaanden schoonzoon en diens gevolg met groote
eene aangename vroolijke muziek liet zich hooren en de gasten bewezen eer aan de heerlijke gerechten die hun werden voorgediend als om strijd roemden zij de gastvrijheid van den heer en de vrouwe van heukelom
te hulp te hulp waar is t gevaar hier gijsbrecht hier de hulp komt nader de dapp're bruidegom is daar en zoekt in t duister naar den dader thans vreest de roover voor den dood en zucht om redding uit den nood
het zal geschieden antwoordde vianen bertha met den kleinen karel vianens kind aan de hand en haar vijftien krijgslieden verzamelden zich op de binnenplaats onbeschrijflijk aandoenlijk was het tooneel dat nu volgde met tranen in de oogen reikte zij allen de hand en dankte zij hen voor hunne trouw en liefde
al spoedig bleek het hem echter dat deze even heerschzuchtig was als hij zelf en dat de graaf zich meer en meer tot hem voelde aangetrokken daarom beschuldigde hij hem van het plan om zich van den graaf meester te maken ten einde hem aan hollands vijanden over te leveren
doch nu naderde tromgeroffel dat de komst van den schout en zijne schutters aankondigde aan alle zijden werd de markt afgezet het gejoel verminderde de kreten werden gesmoord
juist dit noodweer heeft mij hier eene schuilplaats doen zoeken gijsbrecht zeide de jonkvrouw ik wist immers dat je heden komen zoudt mijn verlangen naar u deed mij u tegemoet rijden in de meening dat ik u weldra zou tegenkomen maar je kwam zoo laat gijsbrecht en
fulco gaf ook niet veel blijken van bereidwilligheid om het bevel op te volgen hij kon zijn lachen bijna niet bedwingen toen hij zag hoe woedend de barsche edelman werd ik ben geen stalboef heer gaf jonker jan koel ten antwoord mijn naam is jonker jan van asperen en ik ben schildknaap van heer gijsbrecht van ijselstein
hij heeft op dit oogenblik de wacht voor een der kijkgaten vanwaar hij de bewegingen van den vijand gade moet slaan mocht deze iets buitengewoons in zijn schild voeren dan is hem opgedragen dat dadelijk aan jonker jan te gaan melden
en toch zoo jonker jan in peers gedachten had kunnen lezen ongetwijfeld zou hij hem zelfs dezen lichten post niet hebben toevertrouwd want peer denkt aan verraad met angst en beving heeft hij het aantal wakkere mannen voortdurend zien verminderen
al meer en meer kwam het volk toestroomen het werd rumoeriger onder de menigte hoor klonk daar zelfs geen kreet weg met aloud den dood aan
toen bewoog hij hem op en neer in de hoop zoo de aandacht van den vijand te trekken ha daar kwam iemand t zou gelukken wie daar hoorde hij zacht roepen
in t drinken wel te verstaan riep sjoerd lachend de jonge minstreels lieten zich geen tweemaal noodigen onder vroolijke kwinkslagen namen zij tusschen de bedienden plaats en hieven al spoedig de bekers even lustig als hunne
onder vroolijk geschetter en daverend gejuich reed men weer door de sluippoort naar binnen waar zij door de angstige vrouwen met tranen van blijdschap werden begroet zij hadden eene groote overwinning behaald en gelukkig geen enkelen doode te betreuren maar fulco keerde niet terug
thans rukte peer zich los en wierp zich kermend voor de hoeven van het paard zijns meesters verschrikkelijk klonken zijne jammerklachten maar nauwelijks had vianen hem gezien of hij trok zijn zwaard en gaf hem met het scherp een slag over het gelaat
wij werden ongerust bertha zeide hij vriendelijk t was ook al te onvoorzichtig om zoo laat nog zonder geleide uit te rijden waarom geen schildknaap medegenomen
dat is een uitstekend plan fulco riep heer gijsbrecht laten we dadelijk gaan de heer van heusden is mijn vriend dat toonde deze edelman dan ook niet zoodra had heer gijsbrecht toegang verzocht of de slotbrug die opgehaald was werd neêrgelaten en de burchtheer zelf trad hem
de graaf geloofde die woorden en jan van avennes kreeg al spoedig een antwoord dat alles behalve vriendelijk was hij werd uitgenoodigd om zonder gewapend geleide te blijdorpe in zeeland te komen vrees behoefde hij niet te koesteren want de graaf zou hem een vrijgeleide geven
op die afgezette weide zullen de edele ridders dien dag hunne krachten met elkander meten want daar zal ter eere van het bruidspaar een steekspel worden gehouden heerlijk vooruitzicht voor de ridders en edelvrouwen die zich vol blijde verwachting van de vensters af keeren om zich voor de feestelijkheid te kleeden
edele vrouwe zeide hij ik bid u draag mij die taak op ik ben het mijn ongelukkigen heer verplicht laat mij gaan bid ik u bertha was ontroerd
hij was geheel vervuld van zijn plan en de brave jongeling dacht meer aan het ongelukkige lot van zijn heer dan aan het gevaar waaraan hij zichzelven ging blootstellen tegen den middag bereikte hij de bisschopsstad en voortvarend en onvermoeid als hij was begon hij dadelijk de noodige inkoopen te doen om in zijne nieuwe rol te kunnen optreden
daarom nam hij geen deel aan het feest alleen den beker gunde hij weinig rust hij dronk veel zelfs te veel en hoe meer hij dronk hoe gloeiender de blikken werden die hij
maar die kreet eerst zoo schrikwekkend in de ooren der vijanden was langzamerhand zwakker geworden en klonk nu nog slechts als de echo van dien uit vroeger dagen hoor onophoudelijk rammeien de vijanden de muren hier en ginds zelfs op verscheidene plaatsen tegelijk
bertha richtte het hoofd op en veegde de tranen weg die haar in de oogen stonden t scheen of zij al haar moed en geestkracht terugkreeg nu zij wist dat er niets aan het besluit te veranderen viel
blijft daar toch niet langer staan alsof je wortel geschoten hadt in den grond voor alle kwalen geen enkele uitgezonderd weet deze beroemde oosterling raad heb-je hoofdpijn hij strijkt je driemaal met zijn heiligen steen langs het voorhoofd blaast en pfff
maar dat is meer dan ergerlijk riep heer gijsbrecht uit terwijl hij plotseling bleef staan en den bisschop aanzag dan zal het dus nog zoover komen dat wij hollandsche edelen
en de menschen troffen het bijzonder want het was prachtig weer geen wolkje was er aan den hemel te zien en de zon scheen wel te spelen met de schitterende kleuren der vaandels die het tournooiveld versierden
nooit zal hij het vergeten hoe fulco zich bij de belegering van kroonenburg door een dichten drom van vijanden heensloeg om hèm te redden toen hij zich in de hitte van den strijd vergeten en te ver tusschen de vijanden gewaagd had
waaronder ook ik behoorde hernam de bisschop doch met het recht aan mijne zijde zooals ge weet drechterland behoort rechtens aan het sticht en de hollandsche graven hebben het alleen in hun bezit door het recht van den sterkste
onder spot en hoon werd hij weggevoerd naar het slot te culemborg dat den heer van vianen toebehoorde daar bracht men hem langs eene trap naar beneden een kerker werd geopend en schamper lachende duwde vianen hem naar binnen daarna werd de zware deur zorgvuldig
wat een gezicht hij kijkt als een oorworm en hier mag men met recht zeggen zoo heer zoo knecht zie eens wat een galgentronie die dienaar heeft de ruiters waren genaderd en stegen van hunne paarden af een klein hoofdknikje van den edelman moest als groet gelden
eerst het geld riep peer met brandende blikken hier is het zeide fulco kortaf hem de beurs overreikende toen nam hij het kind dat schreiend om zijne moeder riep van hem over
eindelijk maakt gijsbrecht zich zacht uit die omarming los zie eens bertha daar nadert mijn bevrijder aan hem dank ik het leven bertha ziet op doch zij ontdekt niemand dan een roodharigen man wiens kleeding den schipper verraadt
ik ben het fulco de dienaar van heer gijsbrecht van ijselstein mag ik den nacht verder bij u doorbrengen wijbrand wat ben jij dat fulco hoe later op den dag hoe schooner volk zou ik haast zeggen zei wijbrand die er blijkbaar geen erg had dat het al na middernacht was wacht ik kom dadelijk ik zal mij even kleeden
langzaam en stil slopen zij de poort uit waarbij de zware mist hun zeer dienstig was de vijand merkte niets van hunne nadering dan toen het reeds te laat was valt aan valt aan donderde jonker jan terwijl zijn zwaard een vijand den schedel verpletterde voor ijselstein
en nog altoos bleef peer uit fulco's oogen deden hem bijna pijn van het aanhoudend staren in dezelfde richting eindelijk kon hij het niet meer uithouden hij sprong op en begon driftig heen en weer te loopen meer en meer begon hij te gelooven dat hij bedrogen was
zou er dan ten laatste een einde komen aan den langen strijd zou dan eindelijk de trotsche burchtvrouwe den fieren nek buigen zijne oogen gloeiden van vreugde en wraakzucht eindelijk had hij dan toch de overwinning behaald en met een smadelijken glimlach op de lippen mompelde hij vianen
schijnt te hebben herhaalde de bisschop vragend t is volstrekt geen schijn wat ik u verzeker de heer van borselen heeft den zestienjarigen graaf zoo geheel in zijne macht dat deze zelfs een stuk heeft onderteekend waarin hij verklaart dat hij in alle regeeringsaangelegenheden den raad en het goedvinden van den heer van borselen zal opvolgen
aha is dat je bedoeling riep peer uit dat maakt de zaak veel gemakkelijker ja hij heeft een jongetje van zes jaar jonker karel zijn oogappel ik zeg dat maakt de zaak veel gemakkelijker zoo'n kind biedt niet veel tegenweer en is gauw uit zijn lijden hoeveel is het je waard
fulco trachtte hem tegen te houden doch dat gelukte niet daar hij de paarden niet durfde loslaten de schurk rukte zich los en vloog heen doch niet dan nadat fulco's zwaard met kracht op zijn achterhoofd was nedergedaald een rauwe kreet was het antwoord op die tuchtiging
zoodra hij binnenkwam trad heer otto hem al te gemoet en vroeg wat nu fulco wat is er gebeurd niets om u ongerust over te maken edele heer wel heeft vianen al zijne krachten ingespannen om den burcht zoo spoedig mogelijk te bemachtigen maar op dit oogenblik heeft hij meer verloren dan gewonnen vooreerst loopt ijselstein geen gevaar
haastig treedt zij ter zijde en schuift een tapijt weg daar op een kostbaar rustbed ligt een knaapje t is vianens kind het slaapt onrustig en droomt
toen namen de zangers hem in hun midden en verlieten met hem het vertrek waar moeten we je brengen coenraad vroegen zij lachend maar toch keken zij elkander met een veelbeteekenenden blik aan coenraad keek met zijne dronkemansoogen een oogenblik suf in het rond en wees toen eene trap aan die naar beneden voerde
mijn god stamelde gijsbrecht met gevouwen handen mijn goede trouwe beste fulco o wat ben ik dankbaar en zeg zeg mij hoe het met bertha is mijne lieve vrouwe
de schoone drukt den drempel van t hooge burchtportaal en weeklaagt om haar minnaar en stort zich in de zaal ach is hier niemand niemand noch heer noch edelman die mij nu dezen doode ter aarde helpen kan
het was de oude minstreel een enkele maal had hij zijne waarschuwende stem laten hooren en tot meer matigheid aangespoord doch niemand stoorde zich aan den eenzelvigen grijsaard die in een hoek dicht bij den haard had plaats genomen en daar bijna voortdurend zwijgend in het vuur staarde
zeg maar wat je scheelt en ik zal zelf de kruiden halen die je noodig hebt en je genezen daar iedereen bijstaat zeg maar wat je deert doch de lijfeigene blijft zwijgen
t was een vroolijk gezelschap dat zich verzamelde om de tafels die met den heerlijksten voorraad beladen waren geen enkele ridder ontbrak en al kwam ook heer witte van haemstede met zijn linkerarm in een doek omdat die een weinig gekneusd was door den val
nog lang bleven de edelman en zijne gemalinne met fulco bezig en verscheidene dure stukken gingen in hunne handen over het was al geheel donker toen hij zijne mars weer op den rug nam en met eene diepe buiging de burchtzaal verliet nu begaf hij zich naar het vertrek waar de kooplustige bedienden al met verlangen naar hem uitkeken
t was een feest zooals de dienaren van heer aloud maar zelden hadden bijgewoond en wat nog bijna het meest hunne bewondering opwekte was dat de nieuwe gasten in het drinken volstrekt niet voor hen behoefden onder te doen zelfs de keldermeester die ongetwijfeld door veelvuldige oefening eene ongelooflijke hoeveelheid verzwelgen kon zonder dronken te worden begon het te kwaad te krijgen
zoo had dan nu van borselen alle macht in handen waarvan hij gebruik maakte om zijnen vrienden allen zeeuwen groote bedieningen te geven den heer van brederode ontsloeg hij als baljuw van zuid-holland en benoemde jan van renesse in diens plaats
honderden menschen waren daar samengestroomd om het vreeselijke schouwspel bij te wonen dat daar zou worden afgespeeld de dappere verdedigers van ijselstein zouden straks voor den hoogen rechter moeten verschijnen ten einde te loten om leven en dood
namen eene ijselijke wraak en rustten niet voordat het lichaam van den trotschen dwingeland hing aan de galg die hij voor een ander had bestemd in de gerechtszaal was intusschen een ander tooneel afgespeeld even treffend als dat daar buiten doch oneindig veel
ijselstein twijfelde er niet aan of van borselen zou doen wat hij zeide en met zorg zag hij de wolken zich boven zijn hoofd samenpakken hij wilde zich door eene list zien te redden
en nu bleek het al spoedig dat gijsbrecht de reis veilig achterwege had kunnen laten want van borselen wilde geen vrede of de bisschop moest afstand doen van de leenheerschappij over amstel en woerden
t is een uitnemend plan fulco maar hoogst gevaarlijk riep heer otto opgetogen uit ik bewonder je scherpzinnigheid je hebt gelijk z zou het kunnen gelukken
bedrieg mij niet bedrieg mij niet smeekte hij o vlei mij niet met iets dat onmogelijk is gij zijt gij fulco weer kwam de grijsaard naderbij
fulco haalde de beurs met goudstukken voor den dag en hield die peer voor de oogen en als je er nu dit eens mede kon verdienen vroeg hij terwijl hij de goudstukken tegen elkander liet klinken
de onbekende sloeg den heer van vianen het schild in tweeën en het zwaard uit de hand door den schok wankelde de onoverwinnelijke in den zadel en met een zwaren slag viel hij op den grond de onoverwinnelijke was voor het eerst overwonnen
hallo wachter hallo wie daar klonk eene stem van den burchtmuur die hij dadelijk als die van den ouden dodo den tuinman herkende goed volk dodo dat gerust binnengelaten kan worden ik ben het fulco alleen ja helaas
zijt gij heer gijsbrecht van ijselstein vroeg de oude minstreel haperend en ongeloovig ja die ben ik maar gij wie zijt gij
weg met aloud weg met den handlanger van van borselen aan de galg aan de galg klonken hunne kreten t werd een onbeschrijflijk tumult de monnik drong met het zwaard in de vuist op vianen toe verdedig u ellendeling donderde hij hem toe of ik steek u overhoop als een hond
gaat nog al niet bijzonder zeide hij wantrouwend daar hij zich fulco's vriendelijkheid in het geheel niet begrijpen kon hoe kom jij zoo hier verdwaald och ik ben in t ongeluk zooals je weet heer gijsbrecht van ijselstein is dezen nacht gevangen genomen en nu weet ik zelf nog niet wat ik wil en hoe kom jij al zoo vroeg op weg
ha dacht ge dan waarlijk dat we u vrij zouden laten heengaan om opnieuw in opstand te komen tegen uw wettigen heer naar den kerker met hen en dat de vonnissen spoedig worden voltrokken
allen gingen nu ijverig maar behoedzaam aan het zoeken doch de uitslag was ongunstig zij vonden de sleutels niet vreeselijk jammer mompelde de oude man terwijl hij zijne oogen door het vertrek liet rondgaan zoo nabij en niets te kunnen doen zou het mij dan wederom mislukken
is die vriendelijke man jouw heer vroeg fulco spottend aan den vreemden dienstman ik behoor hem met lijf en ben je een lijfeigene dat ben ik helaas t is niet alles om zoo'n heer geheel en al toe te behooren gij hebt gezien hoe gauw hij met de zweep in de weer is ik ten minste heb in mijn leven meer slaag gehad
je verdient den ridderslag fulco riep heer otto opgetogen uit wacht even ik zal eerst mijne gemalinne met het nieuws op de hoogte brengen ik kom dadelijk terug
uwe edelheid weet zeker dat het kind van vianen zich in hare macht bevindt dat weet ik dat weet ik t is een meesterlijke zet geweest en het zou mij niet verwonderen als jij daar de hand in hadt gehad nu heb ik het mis neen heer de edelvrouw had die eervolle taak aan mij opgedragen en het geluk is mij dienstig geweest