AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
het was de geestelijkheid van varses die zich naar den ingang van de mijn begeven had om daar voor onze bevrijding te bidden toen wij te voorschijn traden
tante katherina stelde het nooit lang uit om een eenmaal genomen besluit ten uitvoer te brengen zij deelde ons mede dat wij den anderen dag van elkaar zouden scheiden en zond ons daarop naar bed
het scheen mij evenwel toe dat hij die taak minder gewillig op zich nam dan anders en uit den blik dien hij op mij wierp vr hij heenging meende ik te bespeuren
maar ik moet eerlijk bekennen dat ik me zelf prachtig vond en dat moest ook wel zoo zijn want mijn vriend capi na mij geruimen tijd te hebben opgenomen
ik had mijn besluit genomen mijne drie stuivers zou ik uitgeven en daarna zouden wij zien toen ik in het dorp kwam behoefde ik niet te vragen waar de bakker woonde ik rook zijn winkel reeds van verre
getuige de groote planten die van boven tot onderen met bloemen beladen zijn en die zij in de maanden april en mei naar de markt brengen de tuinman die van viooltjes zijn werk maakt moet er slechts
en die hem liefhebben maar ook voorouders die hem een naam hebben nagelaten door het gansche land geëerd
maar om de beste plaats uit te kiezen en dan tegen het midden van den dag daar terug te komen en de kans te wagen met die plannen was ik geheel vervuld toen ik opeens achter mij hoorde roepen
om onze levenswijs te kunnen voortzetten wij moesten heelwat steden en dorpen bezoeken om eene goede som te maken
over deze brug kon ik nu op het schip komen zonder den gevaarlijken sprong te wagen en ik liep er met waardigheid overheen met mijne harp over den schouder en mijn aap in de hand
hetgeen thans geen zucht maar een uitroep van tevredenheid beduidde zij nam toen het bord en reikte het haren vader over om het nogmaals te vullen
vroeg mijne moeder hij is in staat om zijn oom onderstand te zenden zeker mama waarin zou dan zijne boete bestaan vroeg mijne moeder
zonder haar te antwoorden trad ik naar arthur toe en hem in mijn armen nemende kuste ik hem herhaaldelijk en in mijn kus lag al de broederlijke genegenheid die ik voor hem gevoelde
een stadskind had barberin gezegd met te korte beenen en armen had vitalis er bij gevoegd bij mijn meester en in de buitenlucht werden mijn armen en beenen krachtiger
in het eerst maakte ik grooter vorderingen dan de hond maar al was ik verstandiger zijn geheugen was sterker
onmiddellijk bleven wij beiden stilstaan en wij vroegen ons af wat dit te beteekenen had maar die vraag deden wij aan elkander niet en wij vervolgden zwijgend onzen weg
het water lag onbeweeglijk aan onze voeten zonder dat een rimpel het plooide of het minste gekabbel werd gehoord de mijn was vol zooals de meester gezegd had en het water
maar dan moet gij u de verlegenheid herinneren waarin gij thans verkeert en veinzen hetgeen gij dan niet meer gevoelt als gij dan deze uitdrukking en houding kunt aannemen dan voorspel ik u een prachtig succès
gevoelde ik dat het bijna mijn plicht was om in zulke omstandigheden hem de mij betoonde gastvrijheid te betalen
die in het eerste oogenblik vaag en onbestemd was maar mij langzamerhand duidelijker werd ik was wel op school geweest maar niet langer dan een maand en in dien tijd had men mij geen boek in handen gegeven
zij vielen altijd weder in herhaling vandaar dat wij niet lang in eenzelfde stad konden blijven drie dagen na onze aankomst in ussel moesten wij ons weder op weg begeven
die niets van de menschelijke stem had maar veel op een stillen medelijdenden zucht geleek bovendien was die beweging zoo welsprekend dat zij er geen woord behoefde bij te voegen
en wanneer zij te zwaar drukt dan worden de gangen saamgeperst op den grond lagen spoorwegrails en naast de gang stroomde een beekje
o wat zou ik gaarne een middel gevonden hebben om haar dat voordeel te bezorgen en niet barberin maar hoe ik ook peinsde en mij in mijn bed keerde en wendde
dat zou zeker zeer mooi zijn en het geëerde publiek zou wel een hart van steen moeten hebben om ons niet ruimschoots daarvoor te beloonen
hoe verstandig was de aap hoe dom de knecht toen wij in onze herberg terugkwamen maakte vitalis mij zijn compliment en ik was zulk een komediant dat ik trotsch was op zijn lofspraak
de lucht betrok hoe langer hoe meer en het onweder kwam steeds dichterbij door een hevige windvlaag voorafgegaan die de stof van alle kanten opjoeg
die ik aan den rand van het bosch of in de nabijheid der heggen had gezocht terwijl ik onze koe liet weiden en die ik dan des middags in mijn tuin
vang eenige ratten dan kunnen wij ze opeten riep carrory maar om de ratten te vangen moest men vlugger zijn dan ik thans was
het bestond slechts uit een touw dat aan vier boomen werd vastgemaakt zoodat het een langwerpig vierkant vormde in welks midden wij ons plaatsten
dien ik haar dan zal voorlezen goed antwoordde mattia glimlachend wij kwamen daarop overeen dat wij den anderen morgen vertrekken zouden
hel geef mij mijn vader en mijn broeder en marius terug vervloekt zijt gij daarop keerde zij zich weder tot mij
maar hij wilde met alle geweld dat ik een beste jongen was hij deed denken aan de vriendschapsbetuigingen van een dronken man en inderdaad wij waren dan ook dronken dronken van hoop
gij zijt dus niet bang om alleen zulke verre tochten te maken ik heb geen thuis toch zullen de nacht en de angsten die gij doorgestaan hebt u wel tot nadenken gebracht hebben
ik had nog minder smart en gevoelde mij nog minder ongelukkig toen ik alleen was wie zou ooit gedacht hebben toen ik in eenzaamheid weende
dan zal onze kassier met het bakje rondgaan ik wierp capi mijn hoed toe dien hij in zijn bek opving allen bewonderden om strijd de bevallige buiging die hij maakte als men hem iets gegeven had
ik ontwaakte en luisterde daar zijn wolken zeide hij hoe mooi zijn die wolken toch er zijn menschen die er niet van houden ik vind ze wel schoon
en ik had tot hoofddeksel nooit anders dan mijn haren gehad hij was bepaald de beste man der wereld ongetwijfeld de edelste en rijkste
een kring van naakte rotsen waarop boom noch plant groeit is bedekt met eene laag grijsachtige puin waardoor hier en daar de roode bodem zichtbaar is
en zij zouden dag noch nacht met werken eindigen totdat het oogenblik gekomen was waarop de laatste droppel water in de divonne geloosd zou zijn
in een hoekje gedoken met de dekens tot aan mijn kin hoe dikwijls ook als ik onder den blooten hemel lag
onwillekeurig keerde ik mij om maar wij waren reeds te ver in de gang gevorderd en het daglicht in dien langen donkeren koker was niet meer
die muts van carrory was dus onuitputtelijk carrory spande alle krachten in om zijn muts te behouden maar hij moest voor de overmacht zwichten en de muts werd aan den meester overhandigd
dat in de dagbladen werd opgenomen is zeer belangwekkend de naam van benjamin acquin is reeds beroemd
hij zal de mijne zijn dat is beter voor hem dan dat hij de speelbal van uw ziek kind is en hoe goed en braaf deze knaap mij ook schijnt zal ik hem toch een opvoeding weten te geven
wij konden ons niet bewegen om onzen strammen leden weder lenigheid te geven en onze hoofdpijn werd erger en hinderlijker
zelfs sedert ik mattia bij mijn troep had opgenomen zeide ik tot mezelf dat het zeer gemakkelijk gaan zou
ik heb meermalen hooren zeggen dat het een wetenschappelijk vraagstuk is of apen kunnen lachen ik denk dat zij die zulk een vraag gesteld hebben kamergeleerden waren die nooit een aap hebben bestudeerd
maar weder zeer vroeg op weg te gaan roep me toch bijtijds zeide mattia die veel van slapen hield en als ik hem geroepen had duurde het nooit lang of hij was op en
het is geene fraaie stad niet zeer zindelijk en zeer onregelmatig de wagens met ijzererts of met steenkolen beladen
en dat hij volkomen begreep hoe men er een genot in vinden kon op die kalme rivier te glijden langs die welige landerijen en bouwlanden en sombere bosschen die haar
men deed aan katherina het voorstel om naar egypte te gaan en daar de kinderen groot te brengen van eene dame bij wie ze min was geweest
vrouw barberin stootte mij nooit van zich af wanneer ik haar een kus wilde geven integendeel zij nam mij dan in haar armen en drukte mij aan haar borst
eenige oogenblikken zwegen wij maar daarop bleef hij weder stilstaan en vroeg hij nogmaals of ik geen boschje boomen zag
meenden wij zou ons weten te verdedigen maar katherina was er niet zij verscheen echter ongeveer een uur nadat vader acquin in hechtenis was genomen en vond ons allen zwijgend
als gij mij dan antwoordt dat is omdat het zoo is dan zijn er misschien wel andere redenen die gij niet zegt omdat gij ze zelf niet weet
waarschuwde mij dat zoo ik op deze wijze bleef loopen mijn krachten spoedig zouden zijn uitgeput ik volgde zijn raad om een oogenblik daarna weder denzelfden tred te nemen
zonder dat zij ooit kon deelnemen aan beuzelachtige of onbeduidende gesprekken moest zij een groote vergoeding in het lezen vinden hetgeen zij er dan ook werkelijk in vond een afleiding en voedsel voor haar geest
en op wier kalme machtige golven tal van schepen met witte zeilen en stoombooten wier rook tot ons opsteeg statig voortdreven riep mattia uit dat dit schouwspel hem geheel met het water verzoende
zij had nu den tuin ten einde geloopen en liet haar oog naar alle kanten gaan ik riep nog luider maar evenals de eerste maal was het ook thans tevergeefs
de honger is voor ons allen hetzelfde dus als er brood was dan zouden we twist gekregen hebben gij hebt beloofd mij te zullen gehoorzamen maar ik zie dat gij mij niet gehoorzaamt
men gaf mij een schoen en ik maakte mij gereed om mij naar beneden te laten glijden wacht even sprak de meester laat ik u een hand geven wees maar niet bang als ik val dan is het nog niets want ik kan zwemmen
gij carrory ik riep carrory ik verlang dat mijn kastanjes verkocht zullen worden voordat zij gedroogd zijn op ons papier schrijven we niet zulken onzin het is geen onzin
meer dan eens begon vitalis die zoo geduldig met zijn honden was aan mij te wanhopen wanneer men een dier leert dan houdt men zich in
roept hij opnieuw maar tevergeefs zijne stem wordt niet gehoord door het gedruisch van het water en het instorten der gangen van den grond
naar het gesticht de gedachte daaraan alleen deed mij reeds huiveren en mijn tanden klapperen en ik sliep niet en barberin zou tehuiskomen
die op regenachtige dagen eene dikke slijklaag vormt en den grond in een moeras herschept als daarentegen de zon schijnt en de wind waait stijgen en dwarrelen wolken op
als gij bidt spreekt gij woorden die uw moeder u geleerd heeft en die door uw oor tot uw geest zijn doorgedrongen
en waar zult gij morgen van eten misschien zullen wij morgen den een of ander ontmoeten die zoo goed is als u arthur sprak niet meer tot mij
ik had dit nooit zoo gevoeld als gedurende mijn gevangenschap in de zijgang niet voor niets gewent men zich
op ééne voorwaarde dat ge nu dadelijk slapen gaat wanneer hij tehuis komt moet hij u niet wakker vinden zij gaf mij daarop nog een kus en ik ging weer met mijn neus tegen den muur liggen
een diepe zucht ontglipte me gij schijnt u ongelukkig te gevoelen dat begrijp ik en ik neem het u niet kwalijk
toen de eerste opwelling van vreugde voorbij was voelde ik dat ik half bevroren was en daar er geen warme kleederen waren om mij af te drogen begroef men mij tot aan het hoofd onder de
waar moesten wij dan ook heen nu wij eenmaal in frankrijk waren welken weg moesten wij inslaan welke richting volgen
barberin zag mij aan met een uitdrukking die weinig geschikt was om mij gerust te stellen daar ik dien blik niet langer wilde verdragen ging ik in den tuin
het was geen overstrooming geen waterval het was een wolkbreuk een zondvloed geweest in een oogenblik was de divonne en haar zijtakken boordevol geloopen
en toen alsof hij hem nog niet zag legde hij zijn beide handen op den hinderpaal dien hij een muur noemde en dien ik voor een hoop steenen hield het is een muur zeide hij
ik voegde er toen bij hem moedig mijn onwetendheid bekennende dan kan ik ook leeren wat ik niet weet de meester de ware meester dien wij voor ons wenschten
o zoo en mattia zette zijn mond zoo wijd open of hij eene geheele taart ineens zou doorslikken daar de yonne vele bochten maakt
en daar hij slechts aan onze wederkeerige genegenheid dacht wilde hij niet dat men ons van elkander scheidde zoo wij niet verplicht waren geweest te zamen ons dagelijksch brood te verdienen
want zij drong niet langer bij mij aan gelukkig vond dit gesprek s avonds plaats weinige uren vr dat wij ons te rust begaven ik kon mij dus spoedig aan de nieuwsgierige blikken van arthur onttrekken
maar de koude van onze natte kleederen herinnerde er ons spoedig aan men moet een jas aan rémi afstaan zeide de meester
ontsnapten de honden mij zij sprongen op vitalis toe en dezen zag ik eensklaps voor mij in zijn bekend
natuurlijk had ik geen lust een woord te spreken en vrouw barberin scheen evenmin geneigd om het gesprek gaande te houden zij liep af en aan om haar echtgenoot op zijn wenken te bedienen
ik ben van te voren zeker als altijd dat gij voor ons geluk werkzaam zijt geweest maar dat maakt mij niet minder nieuwsgierig
hem weder op eene boot de stroomen rivieren en kanalen laat volgen die de zwaan bevaren kan wanneer wij ons dus aan den loop eener rivier houden dan hebben wij kans dat wij de zwaan ontmoeten
zijn al uwe voorzorgen overbodig voor het oogenblik misschien antwoordde de heer maar ik kan niet aannemen dat arthur in het leven blijft dat zou een wonder zijn
vader acquin wilde zich juist naar een zijner vrienden begeven toen hij zijn huis verlatende plotseling tegenover hen stond
ik wilde geen heel groote en geen heel zware koe want in de eerste plaats hoe zwaarder ze weegt hoe duurder zij is en bovendien
zal t mij aangenaam zijn antwoordde mattia nu al t is al lang geleden begonnen ik wilde bij hem blijven maar hij zond mij naar het dek
de zachtheid en het geduld die mijn meester hierbij aan den dag legde verbaasde mij ten sterkste zoo behandelde men de dieren niet in ons dorp waar vloeken en slaan het eenige middel was
die slechts een oogenblik duurde en volgde terstond zijn schreden de trap zeide hij weldra wij bevonden ons voor een donker gat
de lampen waren achtereenvolgens uitgebrand bij gebrek aan olie en toen wij er niet meer dan twee overhadden had de meester besloten dat zij niet eer aangestoken zouden worden
het was zoel in de lucht en de aprilzon stond aan den blauwen onbewolkten hemel welk een verschil met dien dag toen ik voor de eerste maal parijs
gaspard geeft wat hij bezit aan zijn neef alexis pagès draagt zijn vrouw en kinderen aan god de heilige maagd en de maatschappij op
muilbanden een permissie om te zingen hoe zou ik die bekomen moesten wij dan allen van honger omkomen in een bosch sterven onder de struiken
of dat niet de zwaan was die ons tegemoet stevende het was intusschen herfst geworden de dagen waren minder lang dan in den zomer en wij stelden alles in het werk om tegen den nacht een schuur
maar om hem bij ons te houden moeten wij het eerst omtrent twee voorwaarden eens zijn die van u noch van mij afhankelijk zijn in de eerste plaats wil rémi bij ons blijven
voor u en rémi als ik het niet had willen geven dan zou men het u hebben afgenomen gij hebt immers gezworen te zullen gehoorzamen
het levert een treurig en verlaten tafereel op alles is even onvruchtbaar men ziet er geen boomen dan hier en daar een kastanje een moerbeziënboom of eenige kwijnende olijfboomen
ik geloof dat mijn kleine klant geen ongelijk had gedurende het knippen van zijn haar raakte mattia niet uitgeput in vragen en overal gaf de barbier een antwoord op met dezelfde gemakkelijkheid
en capi slechts tot onze verdediging kon blaffen had men ons bij den arm genomen en ons eens terdege geschud toen zelfs bewogen wij ons nog niet
mijn blik verloor zich in de oneindige ruimte v
hij zou dus antwoorden zes er heerschte een poos een diepe stilte waarschijnlijk hadden zij boven op een grooter aantal gerekend
konden het niet eens worden welk nut het had om de gangen zonder eenige zekerheid in welken toestand de nog levende mijnwerkers verkeerden
toevallig kende ik de wijs wij waren dus gered er werd een karretje uit den stal gehaald en de boomen op den grond gelegd zoodat wij er konden instijgen
mag ik een oogenblik rusten vroeg ik hem met alle genoegen mijn jongen en voor de eerste maal liet hij mijn hand los
ik heb het recht niet u dit te beletten mijn jongen volg uw eigen zin het was waar ik hield van een zwervend leven
drukte hij mij in zijn armen dit deed hij voor de eerste maal en hij prevelde herhaaldelijk buon di povero caro
hij zal wel voor ons werken intusschen moeten wij eerst voor hem werken en dat kan ik niet meer en als zijn ouders hem nu opeischen wat zult ge dan zeggen
toch groeide in onzen tuin een prachtige bengaalsche stamroos die in een verloren hoekje was blijven staan lize begaf zich daarheen en sneed een tak van deze roos af
eet hij gewoonlijk niet meer vroeg hij eensklaps terwijl hij met zijn lepel naar mij wees o ja hij eet goed des te erger als hij nu nog maar weinig at
of van den afstand het water daalde echter voortdurend en weldra kregen wij het bewijs dat het de daken der gangen niet meer bereikte
het was de oom van lize niet wij gingen tot aan het huis eene vrouw die wij niet kenden ging op en neer in de keuken
dat wij te chavanon kwamen zou ik een koe koopen en mattia zou haar dan aan een touw het hek van vrouw barberin binnenleiden tenminste als barberin er niet was
wij zijn immers broeders o dat zijn wij voor elkander daar twijfel ik niet aan ik ben heden uw broeder en zal dat morgen ook zijn
een geschenk aan het kind dat als het eenmaal een kunstenaar geworden is zich den kapper van mende herinneren zal
dat ik vruchteloos mijn leven lang met het hoofd zou bonzen op dien muur die geen uitgang aanbood toch moest ik zingen deuntjes spelen waarop men dansen kon en aardig zijn
zij hief plotseling het hoofd op en uit haar oogen straalde een flikkerend licht ik begon te zingen zij sprong toen van haar stoel en snelde naar de deur
wanneer gij het aanneemt dan zult gij u veel moeite moeten getroosten des morgens vroeg opstaan overdag hard werken en uw geld in het zweet uws aanschijns verdienen
de menigte was al spoedig tot aan het koord doorgedrongen en wanneer ik meer werktuigelijk dan wel met een bepaalde bedoeling om mij heen blikte dan zag ik dat aller oogen op ons waren gevestigd
en zooals zij zelve zeide zij wist ermede om te springen het was een groote uitkomst voor ons toen wij haar eenige bevelen hoorden geven en wij die moesten opvolgen
dan dat zij één makker niet te hulp zouden snellen dat weet gij immers wel dat is waar als dat waar is waarom meent gij dan dat men ons zou vergeten
spoedig hadden wij de aangewezen plaats bereikt en zetten onze bagage op den grond terwijl wij ons in het gras neervlijden waartusschen de meizoentjes reeds begonnen te ontluiken
wij waren nu weder in de stad gekomen dat is te zeggen wij liepen tusschen muren boven welke van tijd tot tijd een lantaarn uitstak die aan een ijzerdraad scheen te hangen
lize zou natuurlijk mijn rijkdom deelen dat leed geen twijfel maar vrdat ik nog rijk was wilde ik lize een geschenk geven dat ik met eigen verdiend geld voor haar gekocht had een geschenk van mijn armoede
dit was inderdaad het eenvoudigste en gemakkelijkste wat men doen kon toch weigerde de tuinman dezen raad op te volgen
dat vitalis op een blad papier geschreven had dien dag bleef hij zijn kalmte behouden en tikte zelfs een paar maal vriendschappelijk op mijn wang
gelukkig waren de ingenieurs van de naburige mijnen met hun arbeiders toegesneld en met hen de werklieden uit de stad men kon de menigte tegenhouden
ik opende martha's werktaschje en haalde de schaar eruit te voorschijn terwijl ik mijn broek in orde maak zeide ik tot mattia moet gij mij in dien tijd eens laten hooren hoe gij op de viool speelt o dat is goed
wat moet gij in mijn stuk voorstellen een boerenknaap die niets gezien heeft en niets weet deze komt bij een aap en hij is veel onhandiger en veel onwetender dan de aap
de laatste maanden was ik bij vrouw barberin niet verwend toch scheen deze verandering mij zeer wreed hoe heerlijk was het hoekje bij den haard met welk een genot zou ik onder mijn lakens gekropen zijn terwijl ik het dek over mijn neus haalde
mijn meester stapte regelmatig en met groote schreden door terwijl hij joli coeur op zijn schouder of op zijn reiszak droeg en naast hem trippelden rustig de honden
wij bleven allen geheel verbijsterd en terneergeslagen in de keuken staan wij weenden allen en geen van ons kon een woord spreken wat zouden wij ook gezegd hebben
maar gij kunt op een stuk brood staatmaken s nachts zult ge niet meer onder den blooten hemel behoeven te slapen en geen gevaar loopen van in een sloot of greppel om te komen
zoudt gij die ook niet voor uw anderen zoon willen hebben zoudt gij toegeeflijker zijn voor den een dan voor den ander zij streek de hand over het voorhoofd en omhelsde mij
met capi vroolijk voor ons uitspringende ik moet eerlijk bekennen dat zich een aangenaam gevoel van mij meester maakte
de een meende dat het twaalf uur in den morgen was de ander weder dat het zes uur s avonds was hiermede bedoelde deze dat wij reeds tien uren en de anderen dat wij pas vijf uren waren opgesloten
wij leerden dus onze lessen te zamen ik was de schoolmakker van capi geworden of zoo men wil hij de mijne capi behoefde de letters niet op te noemen zooals ik daar hij niet spreken kon
lagen op elke trede drie werklieden waardoor wij dan ook een weinig meerplaats kregen oom gaspard rustte in een hoek de meester in een anderen en ik lag in het midden
de wet heeft gezegd dat wanneer bij eene algemeene ramp verscheidene personen omkomen de oudste beneden de zestig jaren geacht zal worden de anderen te hebben overleefd waarin opgesloten ligt dat rémi en
en uw nieuwsgierigheid zal bevredigd zijn zij keek maar zag niets anders dan den witten weg want er was nog geen rijtuig te zien
wij hooren niets het is waar wij hooren niets maar kunnen wij hier hooren wie weet dat ik niet en zoo wij al konden hooren en daardoor een blijk kregen dat men niet werkte
deze beweging was voldoende om mij het teeken te verklaren capi was mijn bewaker indien ik een poging deed om te ontsnappen dan zou hij zeker tegen mij opspringen
deze stilte maakte mij bang waarvoor was ik bang ik kon me daarvan geen rekenschap geven maar een onbestemde vrees en een onbeschrijflijk treurig gevoel deed mij de tranen in de oogen komen
zou men met dezen arbeid voortgaan aanhoudend zou men pompen en boren tegelijk al duurde het lang voor hen die buiten de mijn tot onze bevrijding werkten
ik was in een goede leer bij vader acquin ook werd ik niet altijd in de broeikasten gebruikt toen ik weder geheel hersteld was
en nadat men over mij heengeloopen had ben ik opgestaan zonder iets daarvan te hebben bemerkt zoo gelukkig was ik
daarop riep hij de waardin weet ge wat mij die kleine muzikant vraagt wat een koe kost geen groote en geen zware maar toch een goede koe moet zij misschien kunstjes leeren
mijn machteloosheid lag op mijn gelaat te lezen zijt gij niet wel mijn jongen vroeg de tuinman mij op deelnemenden toon ik antwoordde dat ik mij ongesteld gevoelde
welke de arbeid van de tuinlieden in den omtrek van parijs vereischt die s morgens nog vr het opkomen der zon reeds moeten opstaan en eerst laat in den avond zich ter rust kunnen begeven
dit kan niet tegen elkander opwegen mevrouw dat verzeker ik u en ik gevoel volkomen welk een waarde uw voorstel voor mij heeft ziet ge nu wel mama riep arthur rémi wil wel
de weg dien wij volgen moesten was bergopwaarts en bij elke kronkeling die hij maakte zag ik het huis van vrouw barberin maar telkens al kleiner en kleiner
en met een lederen omslag goed gij begrijpt dus dat men gebeden in een boek kan zetten ja men kan er ook andere dingen inzetten
dit was mijn vuurtoren gaat het goed riep de meester ja en met behoedzaamheid ging ik voorwaarts de grootste moeilijkheid om van de zijgang naar de ladders te komen
wij hadden dus een fortuin van bijna twintig gulden en voor ons was dit heel veel mattia had dit geld willen geven in mindering van de kosten die mijne vlucht had veroorzaakt
bij elke sluis kregen wij nieuwe inlichtingen want op dit kanaal waar geen druk verkeer bestaat had iedereen het vaartuig opgemerkt dat volstrekt niet op de vaartuigen geleek die men gewoonlijk zag
hij had juist wat ik verlangde een goede koe die veel melk gaf melk zoo dik als room en bijna niets at als ik hem tweehonderd francs gaf dan kreeg ik de koe
want dan weet men dat het een dier is maar met u is mij dat bijna onmogelijk hij hief dan op de meest aandoenlijke wijze de handen ten hemel en liet ze vervolgens met een harden slag op zijn dijen nederkomen
wat zou ik bij u doen mijne plaats is niet in het huis uwer wezenlijke moeder laat mij naar chavanon terugkeeren maar onze scheiding zal niet voor altijd wezen
terwijl men mij in het bed van alexis den oudsten zoon gelegd had en capi vroeg ik toen hij zweeg
indien ik in dat gevaarlijk tijdperk van een aan zich zelf overgelaten kind nooit gestruikeld heb en nooit ben gevallen dan ben ik het aan u verschuldigd
ik zal u dus zeggen waarom rémi en carrory het brood zouden gehad hebben niet ik heb dat zoo bepaald maar de wet
toen liet hij mij ook hoesten toen dit afgeloopen was zag hij mij zeer aandachtig een poos aan en toen vooral kwam de gedachte bij mij op dat hij bijten wilde zoo dreigend was zijn glimlach
men wees ons het huis van oom gaspard hij woonde op een kleinen afstand van de mijn in een nauwe en steile straat die naar den heuvel bij de rivier voerde
toen zag ik voor de eerste maal hoe hij gehoorzaamheid en tucht wist te handhaven terwijl wij van de eene deur naar de andere dwaalden om een nachtverblijf te zoeken
maar bij een instorting waren drie zijner vingers verbrijzeld zoodat hij zijn taak niet langer had kunnen volhouden de maatschappij in wier dienst hij was had hem een klein jaargeld verstrekt want deze ramp had hem getroffen
gelukkig was de luchtdrukking verminderd naarmate het water daalde want ware de waterstand gebleven zooals hij in het eerst was dan zouden wij ongetwijfeld gestikt zijn
maar ik durfde hare vragen niet beantwoorden toen meende zij echter zeker dat de gedachte aan de naderende komst van mijn meester mij zoo aandeed
dan konden wij gaan waarheen wij wilden en wij behoefden slechts te zorgen dat het geëerde gezelschap tevreden over ons was
toen zij het hek bereikt had duwde zij het open en liep met groote schreden de tuin door ik sprong plotseling van het gras op zonder op capi te letten die eveneens opsprong
het was veel korter dan de pramen welke gewoonlijk gebezigd worden voor de vaart op het kanaal en op het dek dat slechts even boven het water uitstak was een soort van glazenhuis gebouwd
wie zegt u dat de zwaan in frankrijk is niemand maar daar de zwaan geen zee kan bouwen is het toch waarschijnlijk dat zij in frankrijk is en wij hebben alle kans haar aan te treffen
toen wij eenige schreden gedaan hadden wendde ik het hoofd om wij daalden nu den heuvelrug af en ik kon noch het dal noch mijn woning meer zien heel in de verte niets dan de blauwe heuvels die tot den hemel schenen te reiken
en ik zou thans niet dat onuitputtelijk geduld bezitten dat mij uw vertrouwen heeft doen winnen hij die anderen onderwijst onderwijst tevens
weldra zullen wij met elkander kunnen spreken snel beklom ik de trede en luisterde met ingehouden adem
hij nam den hond in den arm en sprak tegen hem alsof het een mensch was die hem verstaan en begrijpen kon niet waar oude capi gij zoudt het ook prettiger vinden als de ouders van rémi arm waren
dus veel minder waren zij instaat mild jegens ons te zijn van chatillon af volgden wij de oevers van het kanaal en de boschrijke dreven
deze woorden waren van dat oogenblik af oorzaak geweest dat ik weinig hart voor barberin gevoelde
zij voegde hierbij nog tal van redenen waarom een onmiddellijk vertrek wenschelijk was en ik was eindelijk volkomen overtuigd dat zij groot gelijk had laten wij naar parijs gaan zeide ik
ik zit daar aan eene groote eikenhouten tafel zwart van ouderdom en schrijf maar het zijn niet die archieven of familiepapieren welke ik zoo nauwkeurig naga
toen de wals geëindigd was hield ik op met spelen zij ging toen voor mij staan en maakte een diepe buiging zij klopte vervolgens met haar vinger op mijn harp
en wij besloten alexis bij den uitgang van de mijn op te wachten men haalt de kolen uit de mijn truyère door drie schachten de saint julien saint alphonsine en
nu uw toilet in orde is sprak vitalis terwijl ik mijn hoed opzette zullen wij aan het werk gaan om morgen met den marktdag eene groote voorstelling te geven waarbij gij voor de eerste maal zult optreden
barberin had dus voorgoed afgezien van zijn plan om mij aan den hondenman te verkoopen onderweg had ik mezelf gedurig afgevraagd
dit verschil tusschen ons kwam ongetwijfeld door ons karakter en onze natuur maar ook door de verscheidenheid van afkomst en ras hij was italiaan en bezat eene zorgeloosheid
hadt ge het dan niet naar het vondelingsgesticht kunnen brengen men staat een kind niet zoo gemakkelijk af dat men zelf gevoed heeft en dat men liefheeft het was uw kind niet
die donkere wanden van de gang schenen mij toe met al hun zwaarte op mijn lichaam te rusten zou ik dan nooit lize terugzien
ik kuste hem op zijn snuit zooals voorheen toen hij mij troostte en die herinnering aan de armoede mijner kindsheid deed een denkbeeld bij mij oprijzen dat ik terstond uitte
nochtans zijn de menschen op straat nog zwarter dan hunne omgeving de zwarte paarden de zwarte wagens de bladeren der zwarte boomen
in de schofturen maakte ik kennis met hem en spoedig had hij een groote genegenheid voor mij opgevat ik was een onvermoeid vrager en hij een onvermoeid prater
maar al bestond er slechts één kans zijt gij het dan niet met mij eens dat wij die moeten wagen ik wil mevrouw milligan vinden en ik meen dat wij alles moeten doen om daarin te slagen
mijn en wees toen met eene onstuimige beweging naar de schoorsteenen van de machine waaruit dikke rookkolommen omhoog stegen werken der duisternis zijn duivelswerken riep zij uit
toen wij allen onzen naam gezet hadden vraag ik niets meer dan dat men mij rustig sterven laat zonder iets meer tegen mij te zeggen
eindelijk konden wij naar bed gaan en ik had alle gelegenheid om over zijn woorden na te denken tweehonderd francs zoo'n som zou ik nog in langen tijd niet bij elkander hebben
en kunt gij de hand drukken van uw vriend rémi die ons niet vergeten heeft maar wij zullen ook een bezoek kunnen brengen aan de mijnen van wales daar zult gij merkwaardige dingen zien
in dat geval zullen ze mij niets weigeren en ik verlang slechts dat zij hen gelukkig maken die goed voor mij geweest zijn
als men ligt dank u dan blijf ik liggen en hij strekte zich in zijne volle lengte op den grond uit
en mij niet zoo boos met zijn opgeheven stok zou hebben aangezien hij wilde mij naar het vondelingsgesticht zenden zou vrouw barberin dat kunnen verhinderen wat was een
of liever want ik moet zoowel het goede als het kwade zeggen een stem des harten drong tot mijn geest door luister zeide ik tot hen
lize kwam toen naar mij toe en mij bij de hand nemende trok zij mij voort naar een gekleurde plaat die tegen den muur hing zij stelde den heiligen johannes voor in een schapevacht
een oogenblik later stond ik naast mijn meester en nu vooruit zeide hij wij verlieten cette en sloegen den weg naar frontignan in
brengt ons plotseling in een bedwelmenden doffen toestand dit was bij ons het geval nauwelijks lag ik naast vitalis of ik gevoelde dat ik in zwijm viel en dat mijne oogen zich sloten
hier staat er juist een die in onze voorstelling gebruikt kan worden ga dus uw gang op die tafel lagen borden een glas een vork een roes en servetten
wij over clermont zouden gaan daar dit een niet al te groote omweg was en wij daarbij de gelegenheid hadden om de badplaatsen te bezoeken
hij was altijd met zijn klompen bezig en van den vroegen morgen tot den laten avond zag men de splinters van beukeen noteboomen om hem heen springen
de generaal barstte toen in een hartelijken lach los en capi viel op den grond en spartelde met zijn pooten in de lucht uit ergernis over mijn
terwijl ik speelde en op mijn troepje lette wierp ik nu en dan een blik naar den knaap die zonderling genoeg hoewel hij veel vermaak schepte in de vertooning zich niet
men betaalt naarmate van het genoegen dat ze gegeven heeft dan moet u heel veel betalen mama zeide de knaap en hij voegde er toen iets bij in eene taal die ik niet verstond
hij sprak nooit met ons dan om eens naar onze ouders te vragen of te klagen over koude of regen maar over lezen of rekenen nooit een woord
arm kind zeide zij daar men verlangd had dat ik op de harp zou spelen meende ik terstond aan dat verlangen te moeten voldoen die haast was in zekere mate een bewijs van goeden wil en van mijn streven om mijne dankbaarheid te toonen
en ik zeide met hem laten wij ons haasten des avonds klaagden wij nooit over moeheid hoe ver de tocht ook was geweest integendeel wij waren het altijd volkomen eens om den anderen morgen
men was begonnen met ons te zeggen dat wij moesten opstaan om den wagen voorbij te laten gaan maar toen wij ons geen van beiden verroerden
en toen zijne kameraden in zijne nabijheid waren nam bij te midden van hen plaats en vervulde zijne rol
en spoedig hadden wij de woning gevonden die aan het einde van het dorp was gelegen omringd van hooge boomen wier takken in den nevel schenen te wiegelen
was geen ketellapper uit het een of ander dorp maar een artist een groot kunstenaar zooals men die in voorname steden vindt op de kaart zag ik dat vr wij clermont bereikten
ik moest nu voor mijne meening uitkomen en tevens allen tevredenstellen wij zullen niet naar martha gaan zeide ik omdat dit een te groote omweg zijn zou
maar naarmate wij dichterbij kwamen werd de lucht somberder tusschen hemel en aarde hing een dichte wolk van rook die langzaam zich voortbewoog en bij de hooge schoorsteenen zich verdeelde
dat hij den daaropvolgenden zaterdag met den trein van twee uur te cette zou komen ik vroeg aan mevrouw milligan verlof om naar het station te gaan en de honden en joli coeur met mij mede te nemen
is er dan voor u geen genot zonder muziek altijd overal en in alle omstandigheden muziek denk eens aan de koe die er zoo bang voor was wilt gij het napolitaansche lied
de twee gevels naar het zuiden en westen gekeerd zijn bedekt met slingerplanten en klimmende rozen die van het noorden en oosten met klimop
zoodat zij den anderen dag zonder eenige vrees tegemoet zagen voor hen was het niet anders dan iets te doen wat zij reeds honderdmaal ja duizendmaal verricht hadden
daar t op het oogenblik met alais en bességes de hoop van het zuiden is wat varses fortuin maakt en maken zal is juist hetgeen zich onder en niet boven den grond bevindt
de toestand waarin wij ons bevonden geleek zeer veel op dien waarin ik met vitalis verkeerd had toen mevrouw milligan mij bij zich wilde houden ik wilde mij niet dezelfde verwijten doen
en daar de beenen van dezen wel zoo lang waren als mijn geheele lichaam was zijn jas droog toen ik daarin gewikkeld was werd ik terstond warm
dertig francs hadden wij in kas en de twintig welke mattia erbij verdiend had maakten een totaal van honderd vijftig francs
als gij dan die woorden weet die ik zeg dan kunt gij lezen ik had mijn zakken spoedig vol met een aantal van die blokjes en weldra kende ik ook de letters maar lezen dat was nog iets anders
die som zal de eerste bijdrage zijn voor een verplegings en toevluchtsoord voor kleine straatmuzikanten mijne moeder en ik zullen het
hoe meer geld wij hadden hoe mooier koe wij koopen konden en hoe blijder vrouw barberin wezen zou
de ton is beneden de ingenieur roept vijf mijnwerkers komen tot hem hij laat hen plaats nemen in de ton terwijl zij opgeheschen worden
wat zeide zij wel toen ze mij niet bij het avondeten zag niets zij heeft aanhoudend naar uw plaats gekeken
crudele en zooals het onder artisten behoort betaalde mattia mijn spel met dezelfde loftuitingen als ik het zijne
die mijn peet mij gegeven heeft op uw reizen zult gij dat alles noodig hebben want ik ben er dan niet om uw kleeren te verstellen of een knoop voor u aan te zetten
ik zou een fluweelen jas krijgen ik die tot nu toe niets dan katoen had gedragen en schoenen en een hoed
maar van dat alles kan niets gebeuren kom vooruit kinderen vooruit wij waren nu buiten de stad
maar het zou niet voor de eerste maal zijn dat gij in het onmogelijke slaagdet neem van ons allen afscheid ik zeide allen vaarwel en nadat ik mijn kleederen had uitgetrokken
toen ik den naam van christina las had ik arthur aangezien maar hij had den blik afgewend eerst bij het slot van het telegram sloeg hij de oogen weder op
en hoewel ik niet wilde twijfelen twijfelde ik toch was die vader mijn vader was die moeder mijne moeder waren die kinderen mijn broers en zusters het was vreeselijk dit te moeten erkennen
hoeveel uren hebben wij niet samen doorgebracht zij naast mij geen oogenblik haar oogen van mij afwendende terwijl ik verdiept was in een boek
wanneer de man zich goed had gewasschen want in de week begon hij des maandags met grijs te zijn om des zaterdags geheel zwart te wezen de man was ongeveer zestig jaar oud
het waagstuk dat ik wilde ondernemen was alzoo mogelijk zou het einde de bevrijding of de dood zijn ik wendde mij om en zag het schijnsel van de lampen in den donkeren afgrond weerkaatsen
dat is heel eenvoudig hij heette niet vitalis zijn naam was carlo balzani en zoo gij een dertig of veertig jaar geleden in italië geleefd hadt zoudt gij weten wie deze persoon was
ik zag mattia niet die was waarschijnlijk reeds naar het gasthuis gebracht toen garofoli den agent zag en mij herkende verbleekte hij zeker was hij bang
hij heeft een bakje in zijn bek hij wil de ronde doen bij het geëerd publiek op zijn achterpooten loopende maar de krachten ontbreken hem hij zet zich neder en groet het gezelschap deftig met een poot op zijn hart
thans is mijn man in de plaats van suriot aangesteld vr dat zij vertrok beduidde lize die nog niet spreken kon maar naar de dokters zeggen eenmaal wel haar spraak zal
maar dit oponthoud had weldadig op mij gewerkt het had mij krachtiger gemaakt en hetgeen nog dubbel zooveel voor mij was ik gevoelde dat ik vrienden had gekregen
kan men de seine niet volgen tot aan de omstreken van parijs en ze dan verlaten om ze een eind verder weder op te zoeken ik zou ook niet gaarne garofoli terugzien
kom dan maar ik zeg u dat wij wind krijgen hij weet niet wat hij zegt hernam oom gaspard het is de honger en de koorts neen hij is dood zeide bergounhoux zijn ziel spreekt
laten wij nog maar eens beginnen zeide hij op ernstigen toon wanneer hetgeen hij gevraagd had niet gelukt was dat is niet goed joli coeur gij capi gij let niet op ik zal u moeten
daar ik parijs in een zuidelijke richting verlaten had sprak het vanzelf dat benjamin niet in de termen van een bezoek viel maar dat ik tusschen alexis en martha kiezen moest
en een onbestemd vaag besef had ik dat het eene moeder met een harde stem moest zijn maar toen ik den persoon die als uit de lucht kwam vallen goed aanzag
wanneer wij soms een politieagent tegenkomen dan laten we ons naar het bureau van politie brengen ik had dit willen vermijden maar ik wil u niet van koude laten omkomen
dat wil zooveel zeggen als dat gij mij bespied als ik niet meer wakker was tot wien zoudt u dan spreken gij wilt zien of ik nog goed kan loopen
hoe zou ik mijn troepje in het leven houden en hoe mij zelven als ik morgen en de volgende dagen geen gelegenheid had om voorstellingen te geven
met spijkers in de zolen zelfs en ge zult ook een fluweelen broek krijgen en een jas en een hoed dat zal uw tranen wel doen opdrogen hoop ik en uw beenen geven om de overige zes mijlen af te leggen
maar met dat al staan wij nu op straat zonder een cent in den zak of een stuk brood in de maag hebt gij honger
waarom zet men voor alle muziek niet denzelfden sleutel waarom gebruikt men de kruizen als men hooger spelen moet en mollen wanneer het lager is
om een vraag te doen vraag eens hoelang wij hier reeds zijn opgesloten sedert veertien dagen veertien dagen bij onze hoogste berekening waren wij op vijf of zes dagen gekomen
geef mij uw lucifers zeide hij tot vitalis ik zal ze u morgen bij uw vertrek teruggeven wij hadden nu ten minste een dak dat ons beschutten kon en de regen zou niet op ons nedervallen
alsmede zijn broer die nog altijd het bevel voert over de eclipse op dat oogenblik drong het geratel van een rijtuig tot ons door en bijna terstond daarop dat van een tweede
terwijl de wolken steeds zwaarder geworden waren zoodat het bijna nacht was als ze door den wind uiteengedreven werden zag men hare donkere scherpe omtrekken
zonder hierop te antwoorden en om zich aan de spotternijen te onttrekken sloot hij zich in zijn groeve op en verliet deze niet meer hij at en sliep daar en niemand dan zijn werklieden konden zijn beweren in twijfel trekken
om die nu goed te vervullen behoeft ge slechts te wezen zooals ge thans zijt maar daar dit op den duur onmogelijk is moet ge u voor den geest brengen wat gij geweest zijt en met eenige kunst worden
waarheen gingen wij met zulk een vastberaden tred eerlijk gezegd wist ik het zelf niet goed of liever in het geheel niet voorwaarts maar dan
zij heeft een kindje op den arm met een wit cachemieren mantel om de oude boerin is vrouw barberin en dat kind is het mijne het is mijn zoon de kleine mattia
hij stelde wel pogingen in het werk om er een op te sporen maar keerde onverrichterzake huiswaarts hij begon toen weder te klagen en te jammeren t was waarlijk om wanhopend te worden
of kettingen die met een oorverdoovend gedruisch lasten ophijschen of aflaten de uitgestrekte gebouwen die men voorbijgaat dreunen tot op hunne
nam lize haar plaats in en dikwijls zag ik deze in mijn koorts aan het voeteinde van mijn bed terwijl zij haar groote oogen aanhoudend op mij gevestigd hield
maar nauwelijks had ik eenige schreden gedaan of lize die mij gevolgd was greep mij bij de hand en wees lachende op mijn harp
zij kan ook lezen en schrijven wij kunnen haar dus door een brief van alles op de hoogte stellen maar vr wij naar parijs gaan kunnen wij ons naar dreuze begeven om lize te bezoeken
en de aap vroeg arthur weder maar hij behoefde dit niet eens te vragen want terwijl ik de honden bediende had hij zich meester gemaakt van een korst waarin hij onder tafel bijna stikte
en ik ben zeker dat de ingenieurs ze beide gebruiken zullen zij zullen zoolang boren tot zij ons bereikt hebben en dan het water uitpompen
hij heeft niets anders als ik het aan den knaap vroeg zou hij zeggen dat het een leugen was maar ik wil daarover niet met u twisten ik heb geen tijd daartoe ik moet weg
dagelijks bezochten wij het dal dat niet ver van onze woning verwijderd lag natuurlijk sprak lize onderweg nooit
arthur is naar het station van chegford gereden de break is naar ferry gezonden wat is er toch voor een geheim vertel mij dat eens wij glimlachten maar gaven haar geen antwoord
het is de lamp die op de tafel van den een of anderen arbeider brandt of misschien wel haar schijnsel over het bed van een stervende werpt wij kunnen aan die deur toch niet aankloppen
wij hebben nu nog slechts de toestemming van zijn meester noodig ging mevrouw milligan voort ik zal hem schrijven en zeggen dat hij ons te cette vinden kan daar wij niet meer naar toulouse kunnen terugkeeren
om onzen meester op te wachten de honden waren onrustig alsof zij eenig vermoeden hadden van hetgeen gebeuren zou joli coeur was onverschillig en ik zelf voelde mij geducht zenuwachtig
is ussel nog ver dat is een woord uit uw hart antwoordde vitalis lachend gij wilt dus gaarne schoenen hebben nu ik beloof je ze
mattia liep zwijgend naast mij voort ongetwijfeld dacht hij over alles na en ik zeide ook niets daar ik hem niet wilde storen en ik zelf ook tot nadenken wilde komen
hoe was het mogelijk dat zulke fraaie dingen als schoenen op zulk een afschuwelijke plaats verkocht werden vitalis wist echter best wat hij deed
bergounhoux sprak de meester terwijl hij zich tot aan de bovenste trede oprichtte vat maar weer moed en hij bracht hem toen aan het verstand dat de ratten onze naderende bevrijding aankondigden
dan weder bevonden we ons op het vlakke land geen voorbijgangers geen politieagent noch gaslantaarnen waren op dezen weg te zien
dat was voor mij niet heel erg maar wel voor mattia want hij had de zwaarste partij daar hij bovendien vermoeid was van de reis en de ontberingen
tenminste dat ik met lust het voorbeeld van hen die mij omringden volgde het was de tijd waarop de viooltjes naar de markt te parijs gebracht werden
het zijn tuinlui en groenteboeren die daar wonen zij staan midden in den nacht niet op laten wij dus maar voortloopen
zou ik die kunnen verdienen het scheen mij onmogelijk toe en toch als het ons nu evenzoo bleef medeloopen als in de eerste dagen het geval was dan zou ik er misschien kunnen komen
hier is het boek waaruit gij zult leeren lezen zeide hij dat plankje een boek ik zag hem aan om mij te overtuigen dat hij den spot niet met mij dreef
terwijl hij drie zijner makkers redde gedurende eenige jaren had hij van dit jaargeld geleefd de maatschappij was toen failliet gegaan
terwijl dan het gras of de weg gebruikt werd om er mijn blokjes op uit te spreiden deze opvoeding geleek in het minst niet op die welke andere kinderen ontvangen
de tuinman den anderen dag zou mijn meester begraven worden en acquin had mij beloofd dat ik daarbij tegenwoordig mocht wezen
wij zouden alles wat wij dragen moesten eerlijk verdeelen en op die wijze veel vlugger kunnen loopen toen we corbeil verlieten waren wij werkelijk goed ingespannen
en al spoedig liet zij even vlug als ik haar vingers over dat instrument glijden maar natuurlijk kon ik haar niet leeren zingen en dat speet haar dikwijls zag ik tranen in haar oogen
daar was een dorp en zeker ook een bakker als men zonder eten is gaan slapen doet de honger zich spoedig gevoelen
toen deze gedachte bij mij had post gevat luisterde ik niet meer naar het gesprek ik weet niet sedert hoe lang deze gedachte mij overstelpte
een dans duurt zoo kort zeide de knaap na den dans kunnen wij verscheidene toeren verrichten zooals die in het paardenspel te parijs vertoond worden indien het geëerde publiek dit verlangt
men had mij verzekerd dat zij veel beter bollen kreeg dan de aardappelen en de smaak aangenamer was dan die der artisjokken en knollen en nog vele andere gewassen
waarom wilde hij niet dat ik tegenwoordig zou zijn bij het onderhoud dat hij met mevrouw milligan hebben zou dit vroeg ik mezelf gedurig af en beschouwde deze vraag van alle zijden
zou ik dan sterven zonder haar te hebben weergezien zonder een blik op ons huis en onzen tuin en ik weet niet door welk een zonderling spel mijner verbeelding
de twee paarden die het voorttrokken liepen op den anderen oever het was een vreemdsoortig schip zooals ik er nog nooit een gezien had
kon mijne moeder toch niet blijven weigeren eenigen onzer bloedverwanten waren er zeer boos en geërgerd over
zoodat als het uithoozen maar snel genoeg gebeurde men u ergens vinden zou en terwijl alexis klaagde en weende herhaalde ik altijd bij mezelf hij is nog niet dood maar misschien zal hij sterven
naar de zwaan arthur sliep in zijn bed mevrouw milligan was ontwaakt en toen zij den wind zoo hoorde loeien
en te midden van hun onsamenhangende woorden hoorden wij altijd eten uitgaan hemel wind op eens kwam ik op de gedachte om een lamp aan te steken
de loods was in zee gevallen en de kinderen waren zonder stuurman zonder baak om hun den weg te wijzen zonder eenig hulpmiddel dat hen veilig de haven kon
maar nu klonken die woorden toch treurig wij liepen dus door de straten van parijs het was stikdonker en het gaslicht dat door den wind
één woord slechts de ingenieurs zijn met elkander in overleg wij zullen zoeken wij zullen het onmogelijke beproeven vooruit de middelen welke tot redding moesten aangewend worden
dat hem gebiedt zijn plicht te doen en daarom staat hij veel lager dan zij begrijpt gij dat ik geloof het wel wees dus oplettend mijn jongen en ijverig doe hetgeen gij doen moet altijd zoo goed mogelijk
en martha bij een tante die gehuwd was te charente aan den oever van de zee te esnandes ik luisterde naar al deze schikkingen terwijl ik wachtte totdat de beurt aan mij kwam
kon ik hem toch voldoende bijstaan wel had ik er nog den slag niet van en was ik ook niet handig en wanneer men deze beide eigenschappen mist dan slaagt men zelden in een vak
deze waren in rouw gedompeld en vroegen zich af waarom dit kind dat alleen op de wereld was gered was geworden terwijl een huisvader of de zoon zich nog in de mijn bevonden
oom gaspard en carrory bogen zich voorover en reikten ons de hand terwijl pagès op onze trede was komen staan en ons met zijn lamp