AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
drukte mij de hand en trad eindelijk naar amelia die nog altijd met haar werk in de hand en de oogen op den grond gevestigd midden in de kamer stond als gereed om te vertrekken neen zeide tante haar de handen drukkende en op het voorhoofd kussende
nu t was zomernacht en het vuur maakte ons heet genoeg hij zal niet gevat hebben kou hoewel hij beefde als een juffershondje bij hem stond zijn vrouw of liever lag zijn vrouw want zij kreeg gedurig toevallen t eene was pas over of t andere kwam op de man deed niets als te wringen zijn handen en te roepen
ongeduld verwachting hoop en vrees waren op de aangezichten te lezen en men staroogde alsof men den blik door het stof heen had willen laten dringen om te ontdekken wie de overhand had het duurde echter niet lang of beide rijtuigen waren naast elkander zichtbaar zonder dat men nog door den afstand kon onderscheiden welk het eerste was
zoodanig althans was het oordeel hetwelk mij de omgang met mijn tante letje over de personen van haar slag heeft doen vellen bij haar voorzeker bestond de godsvrucht niet enkeld in uiterlijke vertooning maar woonde die in naar rein menschlievend hart
want nadat ik amelia bij tante letje waar ik verre was van haar te verwachten had ontmoet had ik een voorgevoel dat ik wel niet zou kunnen vermijden om haar ten huize van heynsz tegen te komen waar ik ten minste zeker was dat zij zich bevinden zou
and ready to receive their guest wil ik dan zeggen dat het rijtuig van tante van bempden maar weg moet rijden vroeg ik als t u belieft antwoordde tante en laat joris om tien uren terugkomen en de koets van tante
ik dacht de man wil het toch eens hooren maar daar kwam niet van hij haalde een cassette voor den dag opende het pak dat hij medegebracht had nam eenige pampieren daaruit die hij weder bij zich stak en verborg de rest in de cassette zonder bij dat alles de minste acht te geven op hetgeen ik voorlas
was het monsieur helding niet die daar uitging vroeg zij terwijl zij met de eene hand waarin zij een open brief hield op den rug van mijn stoel leunde en met de andere zich een traan uit het oog wischte dezelfde moederlief zeide ik rood wordende wat had die nu weer te vertellen vroeg zij met een ontevreden blik
dat zijn handelwijze edel menschlievend en onberispelijk was en dat alleen vuige laster een valsche uitlegging aan zijn gedrag kan geven er lag zulk een toon van waarheid in de woorden die zij gesproken had
en wij moesten met of tegen dank het verhaal zijner ontmoeting in de zee van de antilles hooren en tevens hoe hij op terschelling zijn ouden kennis sander teruggevonden had ik nam hieruit aanleiding om den heer van lintz na hem een geheimen wenk te hebben gegeven de vraag te doen of hij niet een bediende noodig had en hem sander als zoodanig aan te bevelen
uw vader is wel ik ben bij hem geweest hij poogt zich goed te houden en voor uw moeder te verbergen wat hier is gepasseerd maar het goede mensch is toch in doodelijke inquiétude want zij merkt wel dat er iets gaande is enfin het is een mal geval en ik wilde wel om duizend kronen dat gij hier nooit heengetrokken waart
in allen gevalle behoefde zij geene groote mate van verbeeldingskracht te bezitten om de aanleidende oorzaak mijner verschijning te bevatten en hier ondervond ik hoeverre de jonge lieden van ons geslacht bij zoodanige ontmoetingen achterlijk zijn bij die eener zwakkere kunne
de antwoorden werden door den opgever beoordeeld en daarna door de vergadering onderzocht geanatomiseerd gelikt beschaafd en ten slotte onkenbaar gemaakt de prijsstof waarover thans geschreven was luidde als volgt
het was een klein en vochtig vertrek met naakte wanden en dat tot eenig ameublement een tafel had waar slechts drie pooten meer van in wezen waren een stoel met gebroken zitting en een houten brits die alle blijken droeg van veeljarigen dienst
de heer bos was vervolgens naar beneden gegaan naar mijn gedachten om aan de oude martha eenige onderrichtingen te geven het duurde wel een uur eer hij terugkwam en zich in de bedstede tegenover die waarin zijn dochter sliep begaf
hij heeft mij te kennen gegeven dat hij in last ontvangen had mij in verzekering te nemen maar tevens dat dit eiland vanouds een vrijplaats was voor zoodanigen die hier stil verkozen te leven en borg stellen voor hun goed gedrag
ik ga dus hedenavond heen en gij kunt gerust uw spionnen uitzetten en mijn gangen laten nagaan maar thans verzoek ik van uw verder bijzijn ontslagen te worden gij zult dan wel met mijn dochter afrekenen
men begrijpt echter dat ik mijn verlangen om te blijven niet aan den dag dorst brengen vreezende zoo ik daarvan sprak mijn zielsgeheim te verraden hetwelk ik gelijk verliefden gewoonlijk doen mij verbeeldde dat ieder reeds in mijn oogen lezen kon
een jonge juffer als zij zal toch niet onder de verdachte personen gerangschikt worden zeide ik gij bedriegt u ik ben zeker dat men mijn aankomst wachtende was en mij te soest en te eemnes reeds bespiedde door onderweg af te stappen heb ik die krabben wel voor een poos het spoor bijster kunnen maken maar zij zullen het spoedig hervinden
en hetzij dit gelukte hetzij van lintz betrapt werd ik voorzag dat in beide gevallen het oogenblik niet verre meer af was waarop het mij vergund zou zijn te spreken hierbij nog kwam dat even gelijk een minnaar in de kleinste zwarigheid reden vindt tot bittere ongerustheid en angst
maar getuigde bovendien de snede van keurs en mouwen dat een modemaakster daaraan had gewerkt die voor haar vak bij uitnemendheid berekend was en haar taak vervuld had op een wijze het voorwerp waardig waaraan zij haar arbeid had besteed
nu ja zeide martha de zwijgende ondervraging van tantes blik beantwoordende hij is hier eweest en zijn dochter ook en nou binnen zij goddank weg en vrij ook naar ik hoop en al moest mevrouw men er op men ouwen dag voor op straat zetten ik kon niet aêrs doen als ik edaan heb
wellicht echter voegde zij er bij moet ik zijn vrijpostigheid alleen toeschrijven aan den verlatenen toestand waarin ik mij bevind het was gisteren voor het eerst dat ik dien heer ontmoette was mijn antwoord maar het zou mij grieven indien ued onze amsterdamsche jongelingschap naar hem wilde beoordeelen
licht mogelijk zeide zij men gebruikt tegenwoordig hoor ik enkel slakken en schildpadden tot postboden nu in allen gevalle zijt gijzelf ons nog welkomer dan een brief en spaart het mij de moeite uw hanepooten te ontcijferen
het was op een voorjaars achtermiddag ik had gelijk ik meermalen deed wanneer beroepsbezigheden mij in de stad hielden het middagmaal bij haar genomen en zat in afwachting der koffie tegen-over haar voor het open raam een pijp te rooken
er kwam echter hulp van een anderen kant simon de jood had zich bij de eerste woorden van andries met een angstig gelaat naar een der hoeken van het voorhuis teruggetrokken en was toen de twist hooger begon te loopen langs den muur naar de toonbank geschoven waar hij aan mientje die ofschoon aan dergelijke tooneelen waarschijnlijk gewoon eenigszins onthutst keek
vocant adventum gratulantur gelijk terentius zegt of zijt gij nog te slaperig om naar mij te luisteren ik betuigde dat ik volkomen bereid was hem aan te hooren waarop hij aldus begon
het verwondert mij dat hij niets schrijft over die vier balen beathilies ternatanes die hem in de vorige week gezonden zijn het heeft wel is waar nogal gestormd op zee en de beurtman kan te laat zijn aangekomen
hoofdstuk waarin overtuigend bewezen wordt dat de behendigste vogelaar ook wel eens vogels laat ontsnappen
hier schoot ik onwillekeurig uit in schaterend gelach want mijn ontmoeting met simon kwam mij voor den geest mejuffrouw blaek keek mij eenigszins verbaasd aan niet wetende wat die ongemeene vroolijkheid beduidde
het afbeeldsel van den heer bos heb ik reeds gegeven althans zooverre als ik er bij onze eerste ontmoeting van had kunnen oordeelen ik zal er thans slechts bijvoegen dat zijn dochter veel op hem geleek doch zijn gelaat hoewel mede bruin van verf scheen eer door den invloed van het weer die kleur te hebben aangenomen dan die aan de natuur dank te weten
dat zou het net zeide lodewijk terwijl reynhove een blik van verontwaardiging op den officier wierp nu de knaap zag er zoo ontdaan uit van de kleine wandeling die hij gemaakt had dat de ouwe hem verzocht te gaan zitten en hem vroeg hoe hij het al zoo maakte niet te best was het antwoord ik ben verleden week naar leiden geweest om professor boerhave te raadplegen en die heeft mij het paardrijden aanbevolen
jij die van alle markten te huis bent en op zooveel zeeën gezwalkt hebt zeide de waard andries aanstootende jij hebt zeker zwarten piet wel ekend ook wat bruit mijn jou zwarte piet zeide andries een scheel gezicht zettende och t is allemaal lanterluien wat dat volk vertelt
daartegenover bevond zich de kleine met gewast taf bedekte tafel aangeschoven tegen het venster dat in lood was gezet en met drie ijzeren bouten voorzien welke alle gedachte op ontkoming van die zijde verijdelden
ik maar zeggen ofschoon ik mijn naaste niet veroordeelen mag dat daar toch iets achter schuilt t is een wonder zooals uw moeder laatst aanmerkte dat heynsz zulke lieden bij zich heeft ontvangen
zoo ik haar vertrouweling ware zeide mijn nieuwe kennis met een fijnen glimlach zoude ik mij wel wachten u iets te zeggen van hetgeen ik weet en in allen gevalle wil ik haar van het genoegen niet versteken om zelve u dienaangaande de noodige mededeelingen te doen
ik wendde mij om en zag een joodschen kramer achter mij staan dien ik nog niet had opgemerkt waarschijnlijk had hij in een hoekje of bij den haard gezeten en was hij bij mijn komst opgerezen om te zien of hij iets aan mij slijten kon
de onbekende gaf geen antwoord maar het ledige bord aannemende dat de persoon die in de kar gezeten was hem aanreikte stak hij het den kastelein toe en vroeg wat hij schuldig was ik had mij intusschen willen verwijderen maar ik beken dat de nieuwsgierigheid hoe dit alles zou afloopen mij ook
maar terstond naar henriëtte toegaande omhelsde hij haar hartelijk en vroeg haar of zij reeds van den schrik bekomen was en of zij zich niet ongesteld gevoelde o zeide zij ik ben zoo wel of er niets gebeurd was
wel hoor mij dat jongmensch eens aan zeide suzanna die praat over kantoren en maakt vergelijkingen en denkt dat hij het recht heeft om aardigheden te zeggen omdat hij een blauwen maandag in den handel is denk je dan ferdinand dat men in den haag niets uitvoert omdat men er juist niet den geheelen dag lettertjes zit te kladden en sommetjes zit te maken trots den besten
toen zag hij dat hij zijn geld kwijt was en daar bleef het bij denk je dat hij zoo gek is zich te beroemen dat men hem beet heeft gehad of dat hij zou durven klagen over mij en gevaar loopen mijns vaders gunst en de mijne te verbeuren
en toch vervolgde zij na eene korte stilte het hoofd weder opheffende en mij met waardigheid aanziende waarom zou ik het verzwijgen daar gij het wel zult geraden hebben ik heb met kalme onverschrokkenheid de rampen en wederwaardigheden doorgestaan die mijn nog zoo korten levensloop gekenmerkt hebben
ik riep nu al mijn opmerkzaamheid en hetgeen mij van de theoretische kennis van het italiaansch boekhouden uit mijne schooljaren was bijgebleven te hulp om mij met den staat der zaken bekend te maken
ik was eenigszins verwonderd over dezen smaak van amelia maar bij verder nadenken begreep ik dat zij in de afwezigheid haars vaders na het voorgevallene liever niet alleen was en dat het gezelschap van helding al was het niet onder de belangrijkste te stellen haar toch altijd eenige gerustheid moest inboezemen
het smart mij dat ik gedwongen ben uw vader aan wiens groote verdiensten ik in vele opzichten hulde doe te moeten vervolgen maar de plicht dien ik jegens hem te vervullen heb zal mij niet beletten jegens u die menschlievendheid in acht te nemen waarop uw ongeluk aanspraak heeft
zij is het pad opgegaan en ik kan het zonder blozen zeggen want ik heb haar altijd het goede voorgehouden en liefgehad en haar schande komt alleen op den schelm neer die haar bedorven heeft ziet mijne heeren ik ben maar een oude afgeleefde vent maar indien ik den verleider wist die mijn geluk verstoord heeft ik zou hem opzoeken en in t aangezicht slaan
vriend blaek zeide reynhove gij doet verkeerd aldus over uw cousine te spreken zij is een charmant meisje en zou ook zonder geld in staat zijn iemand gelukkig te maken die haar wist te appreciëeren en daar zijt gij de man niet naar
o geloof mij antwoordde ik haar omhelzende altijd is mij de gedachte voor den geest gebleven ik mag een zoo goede moeder als de mijne in niets bedroeven
maar oostelijker afhoudende met het voornemen over eemnes te gaan als welke weg wel wat om was maar daar-en-tegen meer belommerd en minder eenzaam niets merkwaardigs gebeurde mij gedurende het begin mijner hernieuwde wandeling
hij op mij ik moet bekennen hij heeft zijn affecties wèl geplaatst hoe riep amelia uit terwijl de uitdrukking van haar wezen opeens veranderde en zij mij met een blik van verwondering aanzag
maar weldra was mij dit niet langer mogelijk want de gansche weg werd week als pap en toen eenmaal mijn schoenen doornat waren draafde en klotste ik door dik en dun door plassen en modder heen
zoo gij wist hoe uw brave vader zijn leed verkropt en wanneer ik vraag wat hem deert het hoofd schudt en alleen met een zucht antwoordt hoe zijt gij veranderd ferdinand gij wien wij eens oprecht en vroom gekend hebben
maar bitter zijn wij voor onzen eigenwaan gestraft helaas gij waart nog te jong en onervaren en gij zijt tegen de verleiding niet bestand geweest het gebed dat ik dagelijks tot god voor u opzond is niet verhoord geworden
van baalen had naar het mij dien dag voorkwam overal het oog en gelijk mij later bleek ook liet hoofd in en zonder zijn plaats of werk te verlaten wist hij dat zijner ondergeschikten zorgvuldig na te gaan hun zijn bevelen te geven
ik meneer antwoordde zij bevende ach god ik ben een arme weduwvrouw en leef hier eenzaam en alleenig sinds men zeun mij verlaten heit zou ik hier iemand in huis ehad hebben
mijn vader nam echter volkomen genoegen met deze opheldering t is juist zooals ik dacht zeide hij ja wij hebben hier ook wel wat regen gehad maar toch niet zoo erg dan naar ik hoor moet de bui in gooiland veel schade hebben gedaan nu gij zult ons van dezen middag alles wel wat meer omstandig verhalen
waartoe het zich gereedelijk voegde dreunde ik het op snedig antwoord zeg piet hebt gij dat nieuwe werk gelezen van bonifaas men zegt het wordt geprezen dus vroeg eens hein toen sprak de spotter piet neen beste hein gelezen heb ik t niet
ik had niet verwacht u hier aan te treffen mijnheer huyck zeide van lintz die inmiddels met zijn dochter had plaats genomen het is waarschijnlijk de ramp aan uw schip overkomen die u herwaarts gevoerd heeft wanneer is ued van huis gegaan
hoor reis ventje zeide andries jij mot zooveel praats niet hebben al benje nog zoon lange spriet ik heb er wel grooter als jou voor derlui frontwerk getrommeld heb je lust dan zal ik je een rood lintje over je bakkes halen
het is het jacht van lodewijk blaek riep ik uit door den kijker ziende en den groenen voorsteven met verguld beeldwerk herkennende waar het zilveren schuim tegen opspatte en vervolgens van lintz ter zijde trekkende
toen nu tante bemerkte dat zij omtrent deze punten weinig troost erlangen kon begon zij over politiek te redeneeren een onderwerp waaromtrent mijn vader geen ignorantie kon pretendeeren en welke behandeling hij zich dus getroostte hoezeer dat duidelijk op te merken was dat zulks alleen uit inschikkelijkheid geschiedde
tusschen mijn gezicht en de hand des kramers te brengen waardoor ik de pijpedopjes weder van mij verwijderde nha al duwje me therug dhaarom zelje toch ghesond blijven hernam de jood met de vasthoudendheid aan lieden van zijn beroep eigen
toen ook was mijn slaap zoo vast dat de zon reeds hoog aan den hemel stond eer ik ontwaakte ik bemerkte dat pulver reeds was opgestaan en waarschijnlijk uit bescheidenheid het vertrek verlaten had zonder mij te wekken
ook heb ik te danken aan hem dat ik heb bekomen permissie om u te bezoeken want de drost wilde u houden buiten accès hij is wat in de drukte die meester doedes een belangrijk casus als deze doodslag en verwonding en tot patiënt om te verzorgen een rijken amsterdammer dat is te veel plaisier op éénen tijd voor een man als hij
ik kwam derhalve naar de nederlanden doch werd reeds aan de grenzen gewaarschuwd dat men mij in holland als deserteur beschouwde omdat ik indertijd zonder verlof was weggereisd en dat bovendien de spaansche gezant mij opeischte men raadde mij dus zoo ik het wagen wilde onder een bedekten naam over te komen
ik weet van haar niets kwaads antwoordde ik verheugd van te ontwaren dat mijn vader zijn vermoeden omtrent mij ten minste niet aan tante had medegedeeld en wat haar vader betreft vervolgde ik helding heeft mij verhaald dat hij vertrokken is
zij moeten niet denken dat zij t gewonnen hebben zeide lodewijk zonder acht te slaan op de afkeuring welke zijn gedrag bij ons allen gevonden had zie eens zij minderen al zeil klaas hou je goed wij zullen hen wel weer
ik moet nog gelooven zeide ik dat zijn beschuldiging het gevolg is of van een verzinning of van een onwillekeurige gemoedsopwelliug en dat hij zoo hij in t leven blijft die wel weder zal intrekken
reynhove was intusschen insgelijks aangekomen mede vrij verhit en ontdaan doch zijn paard toonde slechts weinige blijken van vermoeidheid en wettigde daardoor de lofspraak daaraan door krijn jaspersz gegeven
hij las het zijn gelaat teekende verwondering hij zag amelia oplettend aan en zeide toen op halfluiden toon hoe is het mogelijk dat ik niet vroeger op dat denkbeeld gekomen ben zij is haars vaders evenbeeld lees dit briefje ferdinand misschien zult gij na de inzage daarvan u onbezwaard vinden van te spreken
niet wetende in hoeverre hun ware naam en betrekking aan den kapitein bekend waren vergenoegde ik mij hen beleefdelijk te groeten terwijl alleen een glimlach dien ik niet weerhouden kon aan een derde zoude hebben kunnen doen gelooven dat ik hen vroeger gekend had
zoudt gij dan wel in uw schik zijn vervolgde ik van dat voorgewende recht van vrijplaats te hebben volgehouden en daardoor aanleiding te hebben gegeven tot den moord van die ongelukkigen die zich ginder veilig wanen en het vast vertrouwen koesteren dat een goede justitie voor hen waakt
ik hoop dat die geene gevolgen zal hebben antwoordde tante die zeer wel begreep hoe het met die voorgewende ongesteldheid gelegen was maar mijn waarde heer blaek ik hoor daar van mijn koetsier dat ued uw rijtuig teruggezonden hebt
niet zoo mal antwoordde lodewijk zij is geen onaardig bekje en zou wel willen geloof ik maar wij zullen er niet aan doen ik gevoelde een innigen trek om den pochhans op zijn gezicht te trommelen en bedwong slechts met moeite mijn toorn
is dat niet die fraaie plaats aan de andere zijde van eemnes ik heb het even gewaagd toen wij die voorbijgingen mijn hoofd buiten de huifkar te steken en dat prachtige goed te beschouwen hoewel het mij bijkans een stijven nek had gekost
dan waarover verwonder ik mij vervolgde hij als tegen zichzelven sprekende en terwijl hij met zijn mes op de tafel speelde ik heb minder recht dan iemand om over de wisseling der fortuin eenige verbazing te toonen
hoe langer hoe mooier zeide zij in welk van de door u bezochte landen hebt gij die hoofsche taal geleerd uw gesprek gaat het bereik van een onnoozel hollandsch meisje als ik ben ver te boven en ik weet er niet naar behooren op te antwoorden
overal de klanklooze e achter het onbepalend lidwoord en veelal ook achter de possessiva weglaat tenzij wanneer het eerste een telwoord wordt of wanneer de laatsten bijzonderen nadruk vereischen
ik begreep dat zulks ook het wijste zoude zijn en plaatste mij zoo gemakkelijk mogelijk in den grooten armstoel dien ik in den donkersten hoek van het vertrek had geschoven mijn vader ging bij het raam zitten en eenige schrifturen nazien en het leed niet lang of ik lag in een gerusten slaap gedompeld
dit zeggende maakte ik weder een buiging min gedwongen dan de vorige leide hoed stok en pakje bijeen en bleef op denzelfden eerbiedigen afstand achter de tafel staan
wij zullen deze trap op moeten zeide zonder zich aan haar taal te bekreunen mijn vader die mij al dien tijd in t oog gehouden had en bespeurd dat ik bij t binnenkomen een blik naar dien hoek had geslagen wij liepen allen naar boven maar het opkamertje was
ik keek eenigszins vreemd op wel mijnheer bos zeide ik er vaart immers om de twee uren een volksschuit van naarden op amsterdam en er zijn rijtuigen genoeg te krijgen zoodat dat weet ik hernam hij maar ik weet ook dat huurkoetsiers en schippers gehouden zijn bericht te geven aan den hoofdschout van al de passagiers die hun verdacht voorkomen
over eenige nieuw uitgekomen werken te vragen over welke hij haar echter grootendeels antwoordt schuldig moest blijven door zijn beroepsbezigheden slechts zeer weinig tijd tot lezen had en in de weinige ledige oogenblikken die hem overschoten liever zijn oude classici bij de hand nam dan de voortbrengselen van den dag
het geluid van haar stem thans ontdaan van die bitterheid welke er te voren in lag had iets zoo treffends en overtuigends een zoodanige edelaardigheid was over haar wezen verspreid dat mijn vader er van getroffen werd
deze bescheidenheid van hare zijde overwon weldra mijn voornemen om mij te houden alsof wij elkaar niet kenden en ik was op het punt van aan lodewijk te verzoeken de juffer die ik de eer had gezelschap te houden niet langer lastig te vallen toen de waard met een glaasje likeur binnentredende mij de eer der bekentenis kwam ontnemen
t is verre van mij zeide ik dat ik aan uw goeden wil jegens uwe naasten zoude twijfelen maar toch vind ik mij verrast door mejuffer hier te zien en kan ik niet nagaan op welke wijze uwe kennismaking heeft
zeg mij ferdinand zeg mij toch heb ik mijn zoon verloren ach ik was zoo innig verblijd over uwe terugkomst ik had mij zooveel genoegen van u voorgesteld en thans zie ik dat mijn blijdschap droefheid had moeten zijn
het gevoel van eigenwaarde dat anders bij hem sluimerde en hem elken hoon lafhartig deed slikken was opgewekt geworden nu het zijne dochter gold de wijn had hem vrijmoedigheid geschonken om zich te uiten en de beschroomde laffe kruipende tafelschuimer had in mijn oog iets
na het volbrengen dezer behoefte van mijn hart rees ik op haastte mij al wat ik aan het lijf had af te leggen en met een gevoel van walging in een hoek te smijten en schoone kleederen en linnengoed uit mijn koffer te krijgen
op ditzelfde oogenblik deed zich een dof gegons hooren over de oppervlakte van het water de zee nog kort te voren zoo helder werd zwart en vuil van kleur alsof een onderaardsche beweging het water beroerd had
maar mijn ongerustheid moest nog vermeerderd worden den volgenden dag kwam er een mand van tante van bempden met groenten en vruchten welke zij aan mijn moeder stuurde en een brief er bij van suzanna aan mij van den volgenden inhoud
ik vormde toen het plan mij aldaar schuil te houden tot ik bericht ontving of ik mij in amsterdam mocht wagen en inmiddels mijn dochter derwaarts te zenden om de gewichtige papieren te lichten welke onder den notaris bouvelt berustende waren het overige is u bekend
een verdoovend handgeklap begroette zijn vermeende geestigheid of bespaarde hem de moeite die uit te kramen overigens muntte ieder van het gezelschap uit door een mijns bedunkens
uw naam amelia antwoordde zij haar vorige houding van behoedzamen argwaan hernemende uw familienaam voor het oogenblik draag ik geen anderen naam dan amelia en uw vader dan hij heeft zich van beveren doen noemen maar dat is zijn naam niet hoe heet hij
want na eenige vruchtelooze pogingen om de deur open te krijgen ging andries al brommende en vloekende weg en martha haastte zich haar bed weder op te zoeken hetgeen mij ten blijk strekte dat zij geen vrees voor zijn terugkomst koesterde
ik weet het niet mijnheer antwoordde zij op de klok ziende als iemand die vertrekken wil maar het bezoek toch niet korter wil maken dan de betamelijkheid vordert ued komt toch tante
of ze smeten mij in een sloep en na een tijdlang roeiens merkte ik aan den wind die op mijn frontwerk speulde dat wij kort aan zee waren opeens werd ik aan boord van een schip geheeschen zouden zij mij nu naar zeemansmanier aan de ra hangen dacht ik maar ook al niet ik werd tusschendeks gelaten ik hoorde het anker lichten en wij staken van wal het duurde zeker
en dat ik nooit tranen langs haar kaken zag vloeien zonder den wensch te voeden dat het in mijne macht mocht zijn die te drogen maar hoeveel smartelijker moest mij dus niet dit schouwspel vallen nu ik mij geheel buiten de mogelijkheid bevond niet alleen van de bron des leeds te stoppen maar zelfs van een enkel gepast troostwoord toe te spreken
ik dacht zoo maar ik ben u in de rede gevallen verschoon mij ga voort bid ik u ik was dit te meer vervolgde ik eenigszins
als gij mij nu kent houdt gij er van mij te hooren keuvelen en somtijds misschien wat doorslaan en later als ik dood ben zult gij vertrouw ik wel eens aan de oude juffrouw denken als aan iemand die nog al wat van den ouden tijd wist te vertellen en mogelijk gebeurt het dat gij nu en dan aan dezen of genen die verkeerd onderricht is toevoegt hoe juffrouw stauffacher
daar heb ik niet tegen zeide hij op voorwaarde dat gij het aan niemand laat lezen althans in de eerste veertig jaren niet want er zijn te veel personen in gemoeid wier kinderen of kleinkinderen nog leven wat later gebeurt kan mij niet schelen al wil men het uitgeven want dan zullen de daarin voorkomende portretten wel niet meer dan antiquiteiten zijn
dit laat zich dunkt mij nogal raden zeide tante de woorden ten huize uws vaders door den liedjesmaker gesproken heb ik bewaard die overleggende in mijn herte en het was alsof er een stem in mijn binnenste sprak
op deze kleine onaangenaamheden na ging het maal vroolijk zijn gang en was het gesprek vrij levendig geworden toen een der bedienden mijn vader naderde en hem zachtjes iets in het oor fluisterde
o zeide amelia terwijl zij mij met een betooverenden glimlach aanzag en tevens eenige tranen afwischte van welke ik mij geen rekenschap wist te geven een vrouw slaat zoo gaarne geloof aan de onschuld van hem dien zij liefheeft
ja een gevoel van verkwikking en wellust vervulde mij toen ik nu van top tot teen in een nieuwen dos gestoken mij met welgevallen in den spiegel beschouwde er ontbrak nog wel is waar een pruik om mijn toilet te volmaken
de wereld zal daaruit kunnen opmaken dat de nadeelige geruchten die omtrent haar geloopen hebben en waaraan ikzelf geloof hechtte logenachtig zijn voor t overige zult gij freule hier geheel vrij leven en niemand zal u kwellen met vragen of bezoeken
maar ik was nu te trotsch of te beschroomd om geld van mijn gastheer ter leen te vragen en evenmin wilde ik een rijtuig op crediet nemen en bij mijn thuiskomst beginnen met mijn vader te verzoeken het rijtuig te betalen
toen een glimlach mijner moeder aan de oudsten althans deed gissen dat de goede vrouw mij in haar laatste brieven eenige wenken gegeven had omtrent hetgene meest welkom zijn zou toen nu het kleine volkje beschonken of om niet dubbelzinnig te spreken begiftigd was kwam
ik recapituleerde bij mij zelven hetgeen zij mij aan den disch had verteld betreffende de misslagen en logens voorkomende in zekere onlangs uitgekomene gedenkschriften welke ik haar geleend had en die mij in de gelegenheid hadden gesteld opnieuw haar zaakkennis en geheugen op te merken
er zijn er onder die zooals hij hoovaardig op hun rijkdom en aanzien zich een toon aanmatigen die hun vrij kwalijk voegt en zich vooral tegen een kunne die zij eerbiedigen moesten alles veroorloven op het voorbeeld der fransche windbuilen die zij
maar mij dunkt de meiden hadden nu gij eens hier zijt de ramen wel kunnen sluiten dit zeggende maakte de zorgvuldige moeder die zelve toe keek vervolgens het beddegoed na de waschtafel en het linnenkabinet om te zien of er ook iets ontbrak
de onbekende beantwoordde al deze beleefdheden met stille buigingen doch sprak zoo weinig of hij stom ware hij vlijde zich in den leunstoel die hem werd aangeschoven sloeg beleefdelijk met een beweging der hand de aangeboden pijp af
wat zou onze aagt wel zeggen als zij mij zoo aan t werk zag vroeg suzanna maar hoe is het liggen wij ten anker en waar ergens zijn wij wij liggen bezuiden durgerdam kort bij den dijk antwoordde ik is tante niet wel tante mag wel zeggen
het is dan toch waarlijk al te erg hervatte ik dat al mijn gezegden zoo verkeerd door u worden opgenomen ik zal nog moeten eindigen met u allerlei onaangename dingen te zeggen na vooraf verzocht te hebben dat gij wel zoo goed wilt zijn al mijn uitdrukkingen letterlijk in den tegenovergestelden zin op te vatten
terwijl heynsz mijn huisheer juist bij mij zat en mij een quitantie schreef voor drie maanden huur die ik hem voldeed uit de twee dukaten die ued laatst bij mij gelaten hadt daar wordt aan mijn deur geklopt ik zeg binnen daar komt een monsieur binnen monsieur lucas helding
heeft ued al gehoord dat zijn jacht weer in t water is gewerkt ik zoude het voor een mirakel gehouden hebben er zijn toch knappe werklieden hier ter stede er is bijna niets aan het vaartuig beschadigd en het zal met een kleine reparatie weer zoo goed wezen als ware er niets gebeurd
en daarachter de ridderhofstad zelve een ruim en deftig gebouw met een vrij hooge torenspits boven den ingang en twee vooruitspringende vleugels wier beide gevels trapsgewijze opliepen en met bloemplanten begroeid waren
ja zeide henriëtte ik geloof dat die heeren er zelden vriendelijk uitzien en dan voegde suzanna er bij als men recht benauwd is voor nommer één dan lijkt alles nog leelijker leelijk was hij juist niet juffertje hervatte pulver t was een groote schoone vent met een houding als een admiraal en oogen als glimmende
hoezeer had ik mij bedrogen en hoe aangenaam vond ik mij verrast nu ik hem in zijn waarde leerde kennen en dat ik het hier bijvoege hoe meer tijd ik in het vervolg met hem sleet hoe meer ik zijn rustelooze werkzaamheid zijn helder inzicht in de zaken
thans heer waarheidspreker zeide de schalksche plaagster ben ik overtuigd dat gij niet meent zooals gij spreekt wat zal ik zeggen hernam ik de schouders ophalende
wel zeide deze toen ze mij zag het is goed dat gij komt neef ik had u anders al een boodschap willen sturen ik wenschte u eens onder vier oogen te spreken wanneer het u gelegen komt
neen vader antwoordde ik ik heb den man dien ued waarschijnlijk bedoelt bij toeval hier ontmoet daar ik een boodschap voor tante verrichtte en weet niet waar hij gebleven is ik zeg uw ed gestr dat hij nog moet zijn hier zeide
is er eenige zwarigheid vroeg tante van bempden terwijl mijn moeder angstig mijn vader aanzag die oprees om zich te verwijderen ik ben dadelijk terug antwoordde hij ik bid u laat niemand zich over mij bekommeren en hij ging naar den kant van de schuur
ik zag eenigszins vreemd op bij dezen zonderlingen wensch de toon waarop die werd uitgesproken zoowel als de schuinsche blik waarmede hij vergezeld ging deed bij mij een onwillekeurigen schroom ontstaan waarover ik mij zelven verwonderde
andere belooning dan vrij licht bij dag en een schoteltje linzen nu en dan daar ezau geen halve penning laat staan zijn eerstgeboorterecht voor zou gegeven hebben maar dat was het minste en ik was blij dat ik er met fatsoen van afkwam zooals de edelman zei toen hij tot den strop veroordeeld was en de gratie verkreeg van onthoofd te worden wat mij
maar als medechef van een geaccrediteerd handelshuis deze betrekking gaf mij dan ook tevens eenigen waarborg om met meer vrijmoedigheid aanzoek te kunnen doen naar de hand van een meisje
hij zal als hij onze borgtochten beetheeft er net zooveel consciëntiewerk van maken om ons uit te leveren als ik om dit glas brandewijn te drinken hoor ik weet iets dat ons er uit helpt de pleit is hier toch van het schip en wij moeten zien hoe wij verder komen
ued behoefde waarlijk niet de moeite te doen van daarvoor hier te komen het gedicht waarmede ued ons vereerd hebt is slechts weinig betaald met zulk een bagatelletje een bagatelletje ed gestr heer
zij zijn naar beneden gegaan zeide holmfeld t schijnen hupsche menschen waar wat schuw van vreemde aangezichten wij zullen hun echter laten vragen of zij niet mede een kopje koffie komen drinken toe melis loop eens gauw naar beneden en vraag of mijnheer en de juffer ons met hun gezelschap willen vereeren zeg dat er niemand vreemds is als de kapitein van de fortuin en mijnheer huyck
maar dewijl het weldra etenstijd zou wezen en ook al ware de kapper bij de hand geweest de plechtigheid van het haarsnijden en het passen van een nieuw hoofdtooisel te lang zoude hebben aangehouden begreep ik die gevoeglijk tot den volgenden morgen te kunnen uitstellen
wie zou nou zoo barbaarsch wezen om as iemand dien men met zijn eigen melk het evoed bij je komt en zeit moeder martha ze zitten men overal op het lijf en ik kan nergens een veilige schuilplaats vinden om dan te zeggen scheer je van mijn deur weg
wanneer men te amsterdam wanneer mijn vader verneemt dat ik met een onbekende juffer aldaar ben aangekomen zal zulks dan niet juist die vermoedens teweegbrengen die ued wenscht te voorkomen
ondertusschen had heynsz al snuffelende onder de dekens een geëmailleerden gesp opgeraapt gelijk die bij een stropdas gebruikt worden en deze gesp vroeg hij behoort die ook al aan uw zuster
dat ben ik niet met u eens beroemde mannen behooren tot de nakomelingschap en zij zijn er zelfs over t geheel mede gestreeld wanneer men aan hetgeen zij gezegd of gesproken hebben waarde genoeg hecht om het bekend te maken zelfs dan als het hun niet tot eer verstrekt
ja dat weet ik hernam tante maar naar mijn begrip ware het voegzamer geweest dat de plechtigheid ten huize uwer ouders had plaats gehad er zouden dan wel zooveel gasten niet hebben kunnen zijn maar mij dunkt op een verjaarfeest behoort ook niemand buiten de naaste bloedverwanten en die had moeder wel kunnen bergen
dat verhaal zoodanig ingericht als schreef ik voor dat groote publiek jegens hetwelk men uit eerbied altijd de derde persoon moet bezigen en welks welwillendheid ik die niet weet hoe het t avond of morgen dit geschrijf onder de oogen krijgen kan bij dezen inroep
zal het huisraad nog in elk vertrek dezelfde plaats bekleeden waar het vroeger stond en waar het naar ons begrip behoort te zijn gebleven zullen de kamers zelve dezelfde bestemming bewaard hebben
verbruid ware ik in uwe plaats en de zoon van een rijken amsterdammer ik nam te amersfoort een wagentje bij jan stoffelsz die rijdt flinke paarden en dan voort koetsier den zweep er over gelegd en dubbel drinkgeld zoo gij dubbelen spoed maakt
ik zoû gemakkelijk aan uw verlangen kunnen voldoen wilt gij de goedheid hebben even aan de schel te trekken de meid kwam fremmetje zeide mejuffrouw
en waardoor zij gelijk doorgaans in diergelijke gevallen plaats heeft scherp in stede van geestig werd zij gevoelde echter haar ongelijk tante zeide zij na een oogenblik zwijgens opstaande en haar een kus gevende vergeef mij ik sprak zonder nadenken gelijk mij wel meer gebeurt
ik dacht dat uw dienaars beter wacht zouden gehouden hebben zeide mijn vader tegen zijn ambtgenoot sapperloot zeide deze mijnheer huyck zij hebben het werk gedeeld met uw eigen volk en wie zijn plicht heeft verzuimd is moeilijk uit te maken
ik aarzelde dus niet om mij weer naar mijn legerstede te begeven en de natuur haar rechten hernemende welke zij te lang aan de verbeelding had afgestaan deed mij een weldadigen slaap genieten
ik was evenals de zoodanige die een verre zeereis zullende ondernemen den persoon die hem toevallig aan de haven voorbijgaat slechts met een onverschilligen blik beschouwt maar weldra hem met de grootste opmerkzaamheid gadeslaat nu hij verneemt dat de onbekende zijn reisgenoot zal wezen
het onaangename vermoeden begon mij te bekruipen of ik niet altemet de legerstede van dien booswicht betrokken had en ik kon de benauwende gedachte niet verbannen dat hij wellicht te huis komen en mij de weinig gewenschte eer van zijn bezoek geven zou
voor mij althans die nimmer dan weldaden van haar ontving ik zou schandelijk doen indien ik een andere getuigenis van haar gaf dan dat zij alles wel gewogen eene uitmuntende vrouw was
onder het uiten dezer laatste woorden boog zij haar hoofd op mijn schouder neder en weende bitterlijk haar innige smart verscheurde mij de ziel en ik was zelfs zoo onthutst en ontroerd dat ik in de eerste oogenblikken vruchteloos naar woorden zocht en niet anders doen kon dan haar koude hand in de mijne te klemmen den arm om haren hals te slaan
alle aanmatiging zoowel als valsche zedigheid was geweken ieder schertste en spotte zonder zich meer te bedwingen er werden vroolijke liedjes gezongen de rokken gingen uit de bedaardsten werden snapachtig en de druksten werden stil
ik kwam weder beneden mijn platen onder den arm houdende en was niet weinig verbaasd en teleurgesteld toen ik ontdekte dat de bezoeker niemand anders was dan vriend helding die zoodra hij mij zag naar mij toekwam en met de meeste eerbiedigheid mij zijn dank betuigde voor de weldaad die ik hem bewezen had
zoodat ik nu ook kon aanklampen daar zaten wij nu op onze kist als twee kikkers op een kluitje en dreven al verder van ons vaartuig af maar ik zei sandertje hou maar goeien moed onze lieve heer heeft ons tot dusverre bewaard hij zal ons nog wel verder bewaren de droes ouwe zei sander een beetje later je kijkt al uit naar den prins te paard
kom nog een glas borgonje riep mij de oude dikke landedelman toe terwijl zijn bolle wangen gloeiden van het geluk dat hem de wederkomst van zijn zoon verschafte en van de herhaalde offers aan bacchus gebracht
ik ben niet gewoon de dingen anders te vertellen dan zij zich hebben toegedragen zeide ik droogweg doch in dit bijzonder geval wil ik u de belofte doen te verklaren dat zoowel het weer t geen waar is als andere omstandigheden die ik niet noemen kan mijn reize vertraagd hebben
hartelijke verkleefdheid aan zijn dochter hem was bijgebleven kom zeide hij eindelijk wij moeten hopen dat deze bedroevende staat van zaken niet duren zal
maar gij moogt nog van geluk spreken dat uw vaartuig niet gestrand is op een plaats waar heerlijke rechten op de zeedriften en strandvonden worden uitgeoefend want dan hadt gij wel geheel onverrichterzake kunnen terugkeeren
mejuffrouw hernam ik ook ik spreek ernstig en ik betuig u uit den grond mijns harten dat zoo de dienst welken ik u thans poog te bewijzen aan de verwachting van uw vader beantwoordt mij die nimmer ongelukkig zal kunnen maken
maar wat deksel is het zwarte piet dien ik spreken hoor of is hij t niet vroeg andries oprijzende en hem volgende bedenk toch een spiksplinternieuw vaartuig en een rijke vracht je
en menig verdienstelijk staatsman of geleerde thans in hooge betrekking geplaatst getuigt nog heden van het nut dat hij als jongeling uit haar omgang of lessen getrokken heeft en bij die verstandelijke gaven voegde zij in weêrwil van haar vroegere bekendheid met vrijgeesten en filosofen met kwakzalvers en
elk der aanwezigen te beginnen met tante van bempden die rechts van mij zat op zijn beurt mij eene vraag zoude doen dit vond goedkeuring en nu werd ik beurtelings over de meest uiteenloopende onderwerpen ondervraagd
en hoewel een lichte blos haar wangen kleurde haar oogen teekenden koele onverschilligheid en geen trek in haar gelaat veranderde suzanna en ik keken elkander aan wij wisten niet waaraan die stijfheid toe te schrijven
ik bood derhalve aan zelf een liedje te zingen daar al de overigen dit weigerden en dit met gretigheid aangenomen zijnde dreunde ik een barcerolla op die ik te venetië van de gondeliers had gehoord en waarvan ik verzocht dat men het refrein in koor herhalen zou
wel ja zeide hij dan was mijn paspoort geschreven je kent meneer niet dan zal ik het zeggen zeide ik mijnheer blaek ik weet niet of gij al dan niet een weerkenner zijt maar ik vraag u nogmaals of gij die opkomende bui niet bemerkt laat toch strijken wilt gij de dames aan gevaar blootstellen gevaar riepen allen onthutst zich naar achteren dringende
ik werd rood en sloeg de pogen neder terwijl ik op tante wees er is gevaar ging zij voort altijd op denzelfden toon sprekende en gij wilt het maar verbloemen om ons niet ongerust te maken
ik gevoelde terstond wat bij amelia die diepe droefheid ontstaan deed welke kracht die aandoeningen moesten bezitten die in staat waren een ziel zoo sterk als de hare met zulk een hevigheid te schokken ik gevoelde dat ik toch iets moest zeggen al ware het slechts om den schijn van hardvochtigheid te vermijden
zijn oogen ontmoetten de mijne waarschijnlijk had hij mij reeds vroeger opgemerkt hij knikte mij vriendelijk doch bijna onmerkbaar toe lei den vinger op den mond als wilde hij mij stilzwijgendheid aanbevelen en zag toen weder aandachtig den leeraar aan
zakdoek het zweet af te drogen dat hem tappelings langs het voorhoofd liep ik hoop dat ik geen belet doe zooals het mes tegen den oester zei zeide pulver zijn buigingen herhalende maar ued had mij zoo vriendelijk laten noodigen dat in t geheel niet gij zijt mij altijd welkom zeide tante en zich wederom tot van baalen wendende en mij aan hem voorstellende
zij bleef dus de e edities voorstaan en behalve den huisbijbel kon men ook doorgaans op haar tafel een cats in dat formaat aantreffen of wel de fraaiste en duidelijkste uitgaven der fransche
nu wij zullen eens zien wat het geeft zeide mijn moeder ik zal u niet langer ophouden kleed u maar aan en zoo gij iets noodig hebt moet gij maar schellen met deze woorden verliet mij de goede vrouw en bleef ik alleen in het bezit van mijn prachtig vertrek
dicht en stond op om heen te gaan en zoo ik het nu niet aanneem zei ik wat dan dan wordt gij gehangen zei hij op denzelfden toon alsof hij mij de keus had gelaten tusschen een slok brandewijn of een glas rood en hij stapte de deur uit uw toestand moet alles behalve vroolijk zijn geweest merkte ik aan
tot mijn genoegen keurde lodewijk het voorstel goed wij heeschen een fokje op en het gelukte ons na een paar gangen te hebben gedaan een goede ligplaats te bereiken waar wij het anker uitwierpen en nu aan het eind van onzen kabel slingerden dat het een lust was om te zien
blozende en als op de plaats vastgenageld bleef ik standhouden achter eene tusschen ons beiden in staande tafel van ongemeene grootte doch uit slechts ééne plank vervaardigd en waarop een werkmand een tuinhoed en een paar handschoenen lagen
bovendien zat zij met den rug naar de deur gekeerd en had mij dus niet opgemerkt dan voordat ik reeds binnengetreden was en mijn hoed op den grond geworpen had om de fraaie stoelen van rood hout met gevlochten zittingen en zijden kussens niet vuil te maken
ik zag aan de koele en gestrenge uitdrukking van haar gelaat dat mijn gedrag eenige verontschuldiging vereischte en ik moest bij mijzelven erkennen dat zij reden had ontevreden over mij te zijn ik sprak haar dus eenigen tijd nadat de schuit van wal had gestoken op de volgende wijze aan
is er niets anders dat ik voor u doen kan vroeg ik hem terwijl ik zijn handdruk beantwoordde voor het oogenblik niet ik heb reeds te veel van u gevorderd wellicht meer dan gij zult kunnen volhouden doch het zij zooals het wil
hier lichtte hij even zijn hoed en zich terstond naar amelia wendende met wie hij reeds in onderhoud scheen te zijn getreden en reist de juffrouw zoo alleen vroeg hij in waarheid het zou mij tot bijzondere eer strekken u te mogen brengen waar ued wezen wilde men treft soms onwelkom gezelschap op reis aan
geloof mij mijn vurigste wensch op dit oogenblik zoude wezen om mij aan uw hart te storten en u alles te ontdekken ja ik gevoel dat zoo gij langer bleeft aandringen ik de kracht niet zoude hebben u weerstand te bieden dat ik tot welken prijs dan ook de bron uwer tranen zoude willen drogen
neen mijne heeren t is almede een speculatie op de vaniteit ik verdien het meeste geld met te schilderen wapens op de rijtuigen dat kan ik getuigen zeide helding onze vriend heynsz heeft laatst al de rijtuigen van den heer blaek mijn hooggeachten patroon en van zijn heer zoon met wapenborden van zijn maaksel verrijkt
ik snelde de stoep op en het was mij of mijn voetzolen minder luid op de blauwe zerken klonken dan het hart mij in de borst bonsde ik keek in de zijkamer ja waarlijk daar zat mijn moeder met mijn oudste zuster beiden op de gewone plaats
mij eerst beloven dien man vrij te laten hij heeft vrouw en kinderen zei zij terwijl zij de handen vouwde laat hem gaan vaderlief gij zult het immers aan uwe kleine amelia niet weigeren en zoo ging zij voort terwijl ze hem allerlei lieve woordjes gaf en hij wrevelig voor zich bleef kijken eindelijk scheen hij eenigszins tot andere gedachten te komen hij nam haar bij de
bovendien moet ik te amsterdam eenig geld en eenige oude papieren ontvangen een commissie waarmede niemand zich zou kunnen of willen belasten en die ik alleen aan mijn amelia kan opdragen
tusschen twee haakjes vervolgde tante hebt gij de nieuwe uitgave van racine medegebracht welke ik verzocht had dat gij bestellen zoudt
ik voldeed aan het verzoek toen ik op den bepaalden tijd weder aan zijn huis kwam was hij een lijk hij had naar men vermoedt zich met vergif om t leven gebracht ontzettend en wat kan de reden zijn
gevraagd zijnde hoe ik het gedurende den regen gesteld had verhaalde ik dat ik geschuild had op de hofstede guldenhof toebehoorende aan den heer blaek guldenhof herhaalde amelia
maar genoeg daarvan moeder schudt het hoofd en leentje wordt bleek wanneer wij zoo van dieven spreken ik laat den hoofdschout daar ferdinand en drink de gezondheid uws vaders en dezen dronk vervolgde de baron zijn geledigd glas weder vullende wijde ik uwer brave moeder
zeven kinderen voor me stond en dat mijn kleine maarten die nu ook al het zeegat uit is een rateltje in de hand hield en een vervaarlijk leven maakte zoodat ik hem een labberdoedas om zijn ooren gaf en verzocht of hij op wou houen toen ik een stem boven mijn hoofd hoor omlaag hou schipper omlaag hou wat is er vroeg ik met een schrik opspringende wie roept daar
en echter vervolgde zij mij met een weemoedigen blik aanziende gij hebt onlangs een weinig gedraaid het goede mensch wilde niet zeggen gelogen
en ik vlei mij dat zij bij mijn zuster een meer betamend verblijf heeft gevonden dan bij heynsz en er althans aan geen lastige bezoeken zal blootgesteld worden dit zeggende zag mijn vader lodewijk aan die verbaasd een stap achteruit deed hoe riep hij was die juffer
wat is dat hernam andries tegen den onbekende terwijl hij de beenen wijd uiteenzette de linkerhand in de zijde bracht en met de rechterhand zijn mes op en nederwierp
ik heb de wederwaardigheden der wereld met gelatenheid gedragen maar ik was niet geboren om mij door een ellendige spion te zien beleedigen als ware ik een schandvlek mijner kunne wat is er gebeurd wie heeft u beleedigd vroegen tante en ik bijna gelijktijdig
ik kon niet nalaten hierbij den goeden smaak des bouwmeesters te prijzen die zoo hij aan de buitenzijde misschien wat al te kwistig met versierselen en krullen was te werk gegaan van binnen een edele eenvoudigheid tot leidsvrouw scheen gekozen te hebben
maar ik heb te vaak gezien met deelneming bijgewoond hoe dat lijden van onschuldigen hoe die buit op ongelukkigen verworven hem bittere uren en slapelooze nachten gekost hebben
lief kuiltje hief helding aan juist lief kuiltje stilte mijne heeren ga voort mijn waarde heer helding ja maak dat wij uit dat kuiltje komen zeide lodewijk en helding die alles voor goede munt opnam hief op deze wijze aan
gij komt juist bijtijds broeder zeide zij deze is de juffer waarover ik u gesproken heb ik zie het zeide mijn vader jonge dochter vervolgde hij zich tot amelia wendende
hartelijk geluk enz en zoo ging het voort zoodat mijn ribben bont en blauw zijn van de stompen en duwen die ik gekregen heb van al de lieden die uit loutere deelneming op mij afkwamen
ik was in mijn jeugd zeer bekend en zelfs nauw verwant met een heer wiens waren naam ik verzwijgen zal daar een zijner zonen nog heden een aanzienlijk staatsambt bekleedt en dien ik dus gemakshalve murél zal noemen
straks zeide ik het gesprek willende afleiden wij zitten pas en wij hebben den tijd nog gij hebt het goed getroffen kapitein holmfeld waart gij een paar dagen vroeger van amsterdam gezeild dan hadt gij den storm ook niet misgeloopen
ued schijnt derhalve te gelooven dat zij u in uwe afwezigheid niet benadeeld heeft zeide mejuffrouw blaek en dat gij meer verplichting aan haar hebt dan men uit uwe woorden van zooeven zoude opgemaakt hebben
ik heb geen dulcinea die beneden helding woont zeide ik op een ernstigen toon en gij mijnheer blaek weet dat zoogoed als iemand nu wij blijven ook niet lang meer zeide reynhove en wij gaan samen heen maar wij moeten toch het vervolg van het gedicht hooren