AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ze waren nieuwsgierig en vraagziek, en waren niet eer tevreden, voor de wilde ganzen van de vervolging van Smirre, den vos, hadden verteld
Wil u even gaan zitten, juffrouw? En tot dokter Abels zich wendend, zegt de procureur zachtjes: Ziezoo, dat was het bewijs, dat ik voor mezelf noodig had; nu is de zaak gezond
doch had, evenals de toren zelf, acht zijden, van onderen met een breeden metalen band omsloten en zich van daar tot op den torentrans uitspreidende
De mooiste en ruimste logeerkamer was werkelijk voor haar gereed gemaakt; alle bedenkelijke comforts waren bijeengebracht; een vertrekje voor hare kamenier in de nabijheid
Jannette en Marie kunnen van haar kinderen zoo min scheiden als Amarante van haar lief; en Anna gevoelde zich wat onpasselijk. - Maar laat my u nu geluk wenschen met uwe spruit
Bagnet schudt zijn hoofd tegen zijn oudje, om aan te duiden, dat zij daar een juweel van een man hebben gevonden. Als ik, bij voorbeeld, morgenochtend tegen half elf eens aankwam
en het leven van Gabriel Hep groot gevaar. Hij wist dit wel, maar hij bleef standvastig
die in een hoek van de kamer op een stoel was neergezonken, wendde haar blikken niet meer van hem af. Zij legde zich de vraag voor hoe het gekomen was dat zij dien man
Hier ben ik, antwoordde Noach, wat wilt gij? Vraag mij niets, voordat ik gegeten heb. Dat is hier een groot gebrek
Wel zeker,' antwoordde zij, terwijl zij hem een scherpen, verwijtenden blik toewierp. 'Ik verwachtte dat niet anders van u, en begrijp zeer goed dat gij daarvoor uwe redenen hebt
ik heb ze genezen, dat is waar, maar zoo al niet thans, dan zal zij toch over een jaar of over tien jaren naar het graf worden gedragen
Gij moet mij verontschuldigen van inlichtingen. Niemand kan beter weten dan gij, dat eene Êunilie hare onaangenaamheden en ongelukken niet gaarne publiek maakt
zeide Caddy, maar hij meent toch, dat het zeer ongelukkig voor hen is, dat zij ma's kinderen zijn, en dat het voor hem zeer ongelukkig is, dat hij met ma is getrouwd
En niet twijfelende of gij zult daar goede redenen voor hebben, zoo heb de goedheid mij ook die te doen kennen; schenk mij uw volle vertrouwen
Hij kocht mij ten laatste, en beloofde mij alles te doen wat hij kon om mijne kinderen terug te brengen. Hij ging naar het hotel, waar mijn Henry was
daarom, al schijnt dat niet edelmoedig, zal ik la peine du talion op u toepassen, en u op mijn tijd en wijze weergeven, wat gij tegen mij hebt gepleegd, tenzij
Maar de koopman stak een vinger op, en knikte, en schoof den heelen stapel prachtige waren naar hem toe. Kan hij bedoelen, dat hij dat alles voor één enkele gouden munt wil verkoopen
Ik stem dit volmondig toe. Ook my hinderde onder de korrektie herhaaldelyk iets gewrongens in den zinbouw, dat waarschynlyk tot de kritiek van den heer V heeft aanleiding gegeven. Naar m'n beste weten heb ik die fout in de tegenwoordige uitgaaf verbeterd
die blonken als spiegels en mooie paarden, die gemend werden door dikke, groote koetsiers met gepoederde pruiken
Den volgenden morgen was geheel Maastricht in rep en roer. Er was een Engelschman zonder gids den berg ingegaan en niet teruggekomen. Op last van de stedelijke regeering doorzochten Willem en nog twee oudere gidsen alle gangen, waarin gewoonlijk de bezoekers geleid werden
mijnheer Jarndyce. Ik ben hem zooveel verplicht. Zoudt gij er tegen hebben om hem mij eens te beschrijven
werd onmiddellijk in vrijheid gesteld, bedankte den cipier voor zijne gastvrijheid, zeide dat hij denkelijk niet terug kwam en lag een oogenblik daarna in de armen van zijn vriend, dien hij zoo zonderling en toch zoo regt bij tijds had ontmoet
Het zijn geen duivelskunsten En al waren ze het Men moet allen vrezen en eren, de kwade zowel als de goede geesten' 'Mooi
Willem van Gulik, Jan Borluut en Boudewyn van Papenrode bevonden zich aan de linkerzijde, terwijl de jonge Gwyde met Jan Breydel en de andere voornaamste ridders aan het voeteinde met gebukt hoofd op de gewonde staarden
Nooit te voren was hij met een knuppel geslagen en hij begreep het niet. Met een gegrom, dat half geblaf maar nog meer gegil was, sprong hij weer overeind en op den man toe
Hebt gij uw wapen niet veranderd, Deodaat? vroeg Reinout, na het pronkstuk gedurende eenige oogenblikken aandachtig te hebben beschouwd. Ja! antwoordde deze: ik heb
en niet om zich, ze voor hèm niets anders mocht zijn en blijven dan illuzie, dan eene vrouw, die geen vleesch was, die niets verlangde van de aarde
waarop een paar bonbons, enkele vruchten; de champagneflesschen leêg door het vertrek geslingerd en in scherven; het koelvat omgevallen in een plas van smeltend ijs
De oude man keek het gezelschap rond en gluurde afschuwelijker dan ooit, alsof hij zegevierde in de oplettendheid, die op ieders gelaat was afgeteekend
En boven hen welfde hoog zich de lucht, het eindeloos geheimzinnige blauw, als de dom van een tempel, materieloos en enkel lichttrilling en enkel droom
in het met kunst en smaak vervaardigde tullen kleed op rooskleurigen ondergrond, zoo natuurlijk en vrij op, alsof al die strikken
een, twee, drie, vier, tot tien en begon dan opnieuw. Dit bracht haar tot het besef der dingen, die haar omgaven, terug
op eenigen afstand van hem af, als had hy het weggeschoven, met voornemen om op te staan en zich naar bed te begeven
die glimmende laarzen en gladde woorden heeft, zoo men hem niet uitwendig, maar inwendig beschouwt, dat wil zeggen hetgeen voor de vrouw bestemd is, niets meer dan een gemeene paal kan zijn
had het alleraardigst gevonden het hof te worden gemaakt door dien diplomaat, door een glimlachenden, hoffelijken, gedecoreerden heer van zestig, die er echter uitzag als was hij vijftig
Misschien, dat deze of gene lezeres zich minder bekommert over het geen aan BLOMMESTEYN op zijnen reistogt wedervaart, dan wel over het goede ANTJE WYNSTOK: en 'er is geene reden, om, terwijl
hulden zich in deze denkbeelden en verdwenen er eenigermate in, namen een abstracten naam aan en gingen over tot een soort van theorie
Daar Badoura toch beducht was, dat haar vorige naam, bij toeval ter ooren van den prins mogt komen, en dit tot eene ontdekking zou kunnen leiden
Er bleef nu nog maar ééne, doch de bezwaarlijkste hindernis over. Kon hij deze te boven komen, dan was hij overwinnaar
Zij dacht er niet meer aan. Cosette, trouwens, was van aard niet vreesachtig. In haar aderen was iets van het bloed der
En al dadelijk bij haar binnenkomen, bespeurde Constance, dat er een zekere emotie heerschte onder de familieleden, die al aanwezig waren. Zelfs mama scheen over iets nerveus te zijn, en zij vroeg dan ook dadelijk aan Constance
Moeder, viel haar zoon er nu op in, die telkens als zij op mijn voogd wilde afkomen, voor haar ging staan en haar met den schouder terugduwde, wilt gij uw mond wel houden
bewerkte hoekkasten, die een rijke verzameling van bekers, drinkhoornen, fluiten, en ander kostbaar glaswerk bevatteden
waaraan kromme, lange nagels, iets minder blond haar dan zij velen kon, overladen met opschik en juweelen, vol geestdrift
en hem voort wilde help en, als hij goed oppaste, zoo maar weggegooid, alsof het niemendal was, zei Lowten. Hij zei, dat hij met den andere mee wilde
Den schoonsten den beminnelijksten jongeling. naar VAN DIJK snellende met zekere woestheid o Signore! zeg het hem niet. zeg het hem met, Signore! dat gij dit van mij gehoord hebt. na eenige oogenblikken
hen nu maar weêr naar de eetkamer, waar Jansje vlug de tafel wilde afnemen en een bord liet vallen, dat brak, waarom uitroep van Jansje en verwijting van Lili en wanhopige blikken van mama Ina naar schoonzoon Frits
Met al de laaghartigheid van uw karakter wilt gij mij vernederen door laag op mijne afkomst neer te zien. Ik veracht er u om
en de rust uws harten kan wedergeven. Ik zal mij geheel aan uw wil en rechtsgevoel onderwerpen
De overige gasten hadden, even als de Baron, weinig genoegen genomen met de wijze waarop de twist gesust was; daar zij, niet zonder grond, oordeelden, dat een van de twee partijen een
Al zijn hoedanigheden hadden een gebrek. Het walgde mijnheer Gillenormand, hem zijn liefdeavonturen te hooren verhalen, welke hij in den omtrek zijner kazerne in de Babelstraat had. En daarbij kwam de luitenant
Een verzoek maar, maar één verzoek. ANTJE WYNSTOK. En dat is, dat is? BLOMMESTEYN Mag ik, voor dat ik vertrek, bij u afscheid komen nemen
zusters. - Als ik hier zoo lig, met mijn zieke hoofd. denk ik altijd aan mijn kinderen, zei Bertha. Ja, het is lief, dat je gekomen bent. Cony. Had Addy met Henri gewandeld.? Is dat niet ziekelijk van Henri zoo treurig te zijn
Maar er is een roep opgegaan, verder, eerst in den donkeren avond onduidelijk vernomen, dan eindelijk duidelijker hoorbaar
als zij hem afgelezen had, neder. Vader BUISMAN, eerst wachtende, dat zijne dochter zeker, na het eindigen der lezing, hierop iets zeggen zou, zweeg mede eene poos stil
Morgen, dacht Van der Welcke, weet heel Den Haag, dat ik Bertha groen heb gevonden. Een tableau werd zichtbaar in de verte: het was een idee van Paul geweest en hij legde het aan Constance uit
die slechts een paar uur te voren een beletsel zou zijn geweest, voldoende om op te wegen tegen elk denkbaar voordeel dat de plaats aanbood, was thans haar voornaamste aanbeveling
het is waarschijnlijk, dat hij Mary een lonkje wilde toewerpen. Gij moet zoo niet prateri, zei Mary. Gij meent er toch niets van
zoodat signor Panco die taak vrijwillig op zicli nam. Cavalletto Het tee dat de deur juist zoo ver geopend werd, dat Panco er door kon
Toen haar vader haar zag, verschrikte hij en zeide, dat het zijn dochter niet was. Geen anderen dan de hond en de zwaluwen konden haar herkennen; maar dat waren arme dieren, die niets te zeggen hadden
Hij was zwaar, nevelig in zijn hersenen, een sleurmensch, die als trek-os zijn gangetje ging, jaren lang, met denzelfden zwaren tred van Hollandsch rund door zware Hollandsche luchten
haar hoofd schuddend. Is zij dan niet beter? Zij sprak maar eens, toen ik haar vroeg, of zij zich wat beter gevoelde
Ik heet Lesgle en ben van Meaux. L'aigle! herhaalde Marius, een fraaie naam. Nu, mijnheer Blondeau komt aan dien fraaien naam en roept
dat ik altijd op een goed huwehjk van hem heb gehoopt, om in den herfst van mijn leven geruste dagen te kunnen hebben
Kon zij hem antwoorden? Was zij hem blijven beschermen in trouw mysterie? Had zij hem gered? Zij moest het toch weten
toen was het al geheel licht. Ik zag, dat hij doodsbleek was, en dat zijne knieen knikten, als hij ging
O, en dat zult ge toch niet weigeren, Willem? Die arme ziel! En hoor de honden eens! Het is, alsof zij de vrouw willen verscheuren
Somtijds hoorden wij, dat Jarndyce en Jarndyce op de rol stond of niet op de rol stond, of dat er het een of ander in verricht werd; en zoo ging het af en' aan
de Geslepene speelde den stomme tegen de heeren Bates en Chitling. Het gelaat van eerstgenoemden gentleman
Overigens, met allen u verschuldigden eerbied, moet ik u zeggen dat gij u te vergeefs daartegen zult verzetten. Indien vaderlijke teederheid u weêrhoudt
Daar hij voor mij vocht, vind ik, dat u uw thee en suiker bij zijn vader moest koopen
Oogenblikkelijk voldeed BUISMAN aan het verlangen zijner veege vrouw, en het leed slechts kort, of zijne vier zonen stonden aan het sterfbed harer moeder, alle diep ontroerd
Het was een mooie Aprildag, en de heerlijke baai vertoonde zich in al hare schitterende schoonheid. Het had dagen achtereen gesneeuwd, alle straten waren er door overdekt
zijne verwondering te betuigen over de groote schatten, die de Milanezen hadden moeten bijeenbrengen, om zulke gedenkteekens van hunnen eerbied voor verstorvenen op te rigten
Niet om met een enkelen trek van de zegen, een tweemaal daags ophalen van een schakel, of met zethengels, die hun dienst doen terwijl gij slaapt, een macht van schubbig watervolk bijeen te brengen, is het den echten Laienaar te doen
bogen scherp naar elkaar toe als twee kreeftenscharen, en de lippen daar tusschenin zaten op elkaar gedrukt alsof er een breekijzer noodig zou zijn om ze open te krijgen
lag de zieke bewusteloos en bijna zonder dat men kon bespeuren, dat het hart nog sloeg. Men verwachtte elk oogenblik haar einde
dat het zijner onbekommerde jeugd, hij weet zelf niet hoe, over het algemeen eenigszins gelukt moet wezen, met waarheid te schetsen, zoodat in zijne kleine tafereelen de Mensch den Mensch
Gij vergist u, viel Agib in, wij zijn wel degelijk in zijn' winkel geweest, en hebben heerlijk van zijne roomtaart gegeten; mij dunkt, zij smaakt mij nog goed
En hij verwijderde zich. Het rijtuig was vertrokken; het huis gesloten. Ik hing mijn harp over den schouder
Hij vertelde hem dit met zulke welsprekende blikken, die van zooveel verstand en smart getuigden, dat wij medelijden met hem kregen
Vriend van mijn ziel, sprak Herakles dof. Gij, gebleven, trots de schaduw des Noodlots, die sleept over àllen, die mij omringden
als gy ofik, als hij nog leefde, is zonder schoenen aan de voeten, bijna zonder lompen aan het lyf, dien ellendigen bergpas ontloopen
Daar was de knechtenkamer en de schuur, en de stal met de etensbel boven den eenen gevel, en den weerhaan boven den anderen
De kust alhier is door de dichters bezongen; hier onder de walnoteboomen, aan het diepe, blauwachtig groene meer zat Byron en schreef zijn welluidende verzen van den gevangene in het donkere rotsachtige kasteel
Is dit niet een vreemde plaats, vervolgde zij, om een vrouw weer te vinden, een vrouw, die zich nog wel in een geheel andere wereld bewogen heeft
Foei Santje! zeide mijn moeder: gij moet dit niet als een compliment doen voorkomen. Het is niet meer dan plichtmatig dat gij Mijnheer bedankt, en wij, als ouders, doen hetzelfde
heb ik mij aangeboden om u het pakje te gaan brengen. Bella nam het aan en bedankte hem. Wij zijn aan het twisten geweest, mijnheer
Door my!' herhaalde Wendela: - maar. ik spreek nooit met De Witt over politieke zaken.' 'En dat behoeft ook niet,' zeide Mevrouw
Verlaat je maar niet! vermaande Jawschin en ging toen, om het gesprek af te leiden, onmiddellijk voort: Hoe maakt het de
in deze teedere, delicate aangelegenheid op je zijde zijn! Lewin leunde achterover in zijn stoel, zijn gelaat was bleek geworden
met de poppenkast en eene menigte toeschouwers in zijn gevolg. De vertooner kroop spoedig onder het
terwijl de vier Edellieden hem verlieten. Boreel en Bromley, die heden van dienst waren, bleven in het voorvertrek: Heenvliet en Buat begaven zich naar buiten
VIERDE HOOFDSTUK. MEJUFFROUW GILLENORMAND VINDT HET EINDELIJK NIET KWAAD MEER, DAT MIJNHEER FAUCHELEVENT IETS ONDER DEN ARM
en bevond dat al haar geld weg was. Zij had niets overgehouden. De oude man was gereed, en spoedig waren zij op weg
En dien heelen dag vloog Akka met haar troepje heen en weer over Skaane. Tegen den avond streek ze neer in een moeras in de gemeente
en traden weer buiten in den regen en de duisternis. Nauwelijks hadden zij zich verwijderd, of Monks, die een onoverwinnelijken afkeer
Een huiverende kilheid woei aan, vulde het huis; een tochtslag woei de lamp uit. En in den donker bleven zij nog een oogenblik, zij, trots de openheid der galerij, bijna in den arm van haar zoon en haar minnaar
De Zaankanter rees op, mompelde een goeden avond tegen ons en volgde den Klerk naar boven. Terzelfder tijd hoorde ik den man, die van boven gekomen was, zeggen: met uw verlof! ik heb mijn parapluie in de zijkamer laten staan. — De
Toen hij zijne oogen afgedroogd en een snik gewijd had aan al zijne verongelijkingen, begon hij zich naar de deur te keeren
Als zij bij u in het huishouden is, zeide dan BUISMAN, zal zij 'er, zoo ik vrees genoeg van verleeren.' Hare ongemeene vatbaarheid
en hy moest nog vtjfuren wachten eer het acht uur zou slaan. De vijf uren bracht hg door
omdat hij zelfniets geleerd heeft; maar geef geen voet aan andere beschuldigingen, en zeg toch altijd — zooals gij weet dat waar is — dat uwe zuster veel van hem houdt
Beter geen, dan een, die om haar geld komt, zooals ze mij vroegen; ik was sterk genoeg om hen af te wijzen, maar of mijn Lientje ook zoo sterk zou wezen, durf ik niet zeggen
hiervan was ik zeker. De man, zooals ik uit zyne houding en de schaduw van een papieren schema
Hoe lang mijn slaap geduurd heeft, kan ik u niet zeggen, maar bij mijn ontwaken bevond ik mij in het vrije veld aan den oever eener rivier, terwijl mijn vlot was vastgemaakt
koop de zalf van meester Barbanera, en uw vrijer zal u nooit een grijs haartje verwijten. Maar gij vreest misschien, dat de kleur van uw lieve koontjes met de jaren zal verbleeken
edereen weet, dat het stadspaleis van lord Steync in Gaunt Square staat, waar Great p Gaunt Street op uitkomt
dikwijls, dag aan dag misschien, zal ik U nog zien in het wemelen van de wereld, in de ceremonie der paleizen
antwoordde juffrouw Mowcher. De prins is lang niet kaal. Dat zoudt ge zelf ook zeggen, als ge zijn knevels maar zaagt
Ik had niet gedacht, dat ge dat zoudt doen, en ik verlangde er toch nog meer dan ooit naar, nu Julia Mills weg is
Je zoudt hem bijna voor een zwaan houden. Goudoogje gaf haar zuster gelijk, en meende, dat het zeker zeer aanzienlijke vreemdelingen waren, die op het eiland waren gekomen
Toe maar, menschen! en: Weg met de hondenbelasting! Maar ik weet heel goed waar hem dat aan ligt, want Heineman kan niet best uitstaan dat bij het overlijden van mijn mans oom zijn broer geen koster geworden is
zag den Baron een oogenblik met tederheid aan, sloeg de oogen weder neder en zweeg, terwijl een gloeiend rood zijne wangen op nieuw bedekte
en goeds verhaald heeft. u,! want, zoo wil ik u nog eens noemen, dat, nooit de herdenking aan de weinige oogenblikken onzer verbijstering verder een oogenblik van uw leven verbittere
Ga maar wat met hem in den tuin,' ried EMMA haren echtgenoot; 'de lucht zal die onaangename gedachten wel verdrijven.' 'Geef mij je arm.' Op zijn gastheer steunende, ging JOSEPH voorzigtig den tuin in
onbeduidendheid en kleingeestige zwakte. Had hij met Hanna's liefde een wreedaardig spel gedreven, wel boette hij er zwaar voor in die tien dagen
Geen van de huishouding, kind of bediende, had deze kamer ooit zonder angst betreden. Hier controleerde hij de rekeningen van de
maar tot rijperen ouderdom gekomen, heb ik altijd met vreugde en dankbaarheid aan die oogenblikken gedacht, en alle de woorden van dien grijsaard zijn diep, onuitwischbaar diep in mijn hart gezonken
Eindelijk werd het huis weder geopend, en toen verwonderden wij ons, dat wij niet vroeger hadden vermoed hoe de zaak geschapen stond
Hij vond het, om zoo te zeggen, aangenaam in het water te springen, als zijzeide: Vooruit, Dobbin! en achter haar aan te loopen met haar reticule in zijn bek
Vreeselijk was de ernst in haren blik en hare stem, toen zij zoo sprak. Als het niet om u was, kind, zeide zij, Emmeline aanziende, zou ik onder hen uitgaan
Hij moedigde haar daartoe aan, dewijl hij zich herinnerde, dat zijn vriend VAN DIJK hem gezegd had, dat dit gebouw een der merkwaardigste van Milaan was
VIJFDE HOOFDSTUK. EEN BEHOORLIJK GRAF. Javert bracht Jean Valjean naar de stadsgevangenis. De gevangenneming van mijnheer Madeleine baarde te
Hij zweeg, alsof de, woordem van het spook hem verlamd hadden, en staaarde het omtsteld aan
om eene reden te hebben voor dat aan- en uitkleeden als er soms iemand in de nabijheid kwam. Ik heb u het schipperspak in de rivier zien gooien
Behalve zijn stadspaleis had de markies kasteelen en paleizen in de verschillende deelen der drie koninkrijken, waarvan men beschrijvingen in gidsen kan vinden
De jonkman trachtte twee, of drie malen te spreken, doch bracht geen geluid voort. Laat my u met uwe zuster alleen laten
Katawassow, die al lang beloofd had Lewin te bezoeken, vergezelde hem. Toen Sergej
Dat kan ik juist niet zeggen,' antwoordde Bleek, die er alles behalve opgefrischt uitzag: 'ik heb een hoofdpijn, dat ik niet uit mijn oogen zien kan
van buiten is dit kastje geschilderd als een huis met drie verdiepingen, en daar het volk hem uit een der bovenvensters een pistooltje ziet afschieten, verbeeldt het zich, dat dit kastje
want men kan het een stopnaald nooit aanzien, als zij lacht. Daar zat zij nu zoo trotsch, alsof zij in een staatsiekoets reed, en keek naar alle kanten
De maan kwam op en bescheen de vijf mannen bij het verzwakkende vuur. De nachtwind rimpelde zachtkens den plas. Daar liet zich ook weder dat doffe geluid hooren, dat Jacky eens zoo hevig had doen ontstellen. Het kwam diep uit het bosch
Ik heb gedaan, wat ik kon,' zeide Van Espenblad: 'maar ik behoef u niet te leeren, dat de Heer Jacob van Lennep, Elizabeth Musch De Witt geenszins de man is om van een eenmaal opgevatte meening afstand te doen
om het te doen, want Lord Byron bood hem zooveel gerechten aan, waarvan hij er geen durfde weigeren, dat hij ten laatste bijna stikte en ernstig begon te vreezen
maar ik twijfel niet, of gy zult volkomen in staat zijn de Vergadering omtrent het punt, dat ik bedoel, te voldoen. En nu, om terug te keeren tot de zaak van den Ritmeester Buat
Het was hem dan ook zoo vreemd, dat hij dikwijls met dezen tijd geen raad wist en door de verlichte straten wandelde
en die zullen mij mijn oribedachte gezegde niet kwalijk nemeaa. Ik ben er de man niet naar om iemand, met wien ik in familierelatie sta, te willen beleedigen
Daarop gaf men hem iets te eten, en vervolgens een vrij sterken slaapdrank, onder welks invloed hij voor eene poos zijn lijden vergat
Hoe ik industrieel werd? Kon dat juffrouw Berthier interesseeren?' vroeg Eckbert, even de schouders ophalend en mij aanziend. 'Mijnheer is op het interessante moment blijven steken
zij dezelve intraden, werden hun met veel eerbied verscheiden eliquien vertoond, en wel in grooter hoeveelheid, dan die nog ergens hij elkander had aangetroffen
Ten laatste deed men een' timmerman komen, en men gelastte hem, in mijne tegenwoordigheid, eene galg, op te rigten, om er mij aan op te hangen
Hoe dikwijls moet ik zeggen dat ik een leven vol zorg en zelfverloochening heb en dat ik arm ben
Na deze tergende en natuurlijk vruchtelooze aanmaning, wendde hij zich tot den regter. Heer, sprak hij, ik zie wel, dat zij besloten hebben in hunne boosheid tot het uiterste te volharden
en dat kostte me alles wat ik van mijn vijftig pond nog over had. Yawler recommandeerde mij echter bij nog een paar kantoren
lik kan daarom nog niet inzien wat gij met haar te maken hebt, sprak de knaap. t Niet, Karel? De jongen keek stuursch naar de rivier
en zij zou gaarne willen erkennen, dat hij althans geene reden had, om aan de genegenheid van jegens hem, en de voorkeuze boven te twijfelen
na de rijsttafel, Prédier, die toch enige haast scheen te hebben, naar zijn logement was gegaan, en Marie bezig was met hare gewone zorgvuldigheid de reiskoffer te pakken, ging Bronkhorst nog even naar zijn kantoor
Och, sluit alsjeblieft het couvert en zend den brief weg, zeide zij reeds in de deur; ik heb nog een kleinigheid te regelen
Dit kind, zeide Brownlow, terwijl hij Olivier tot zich trok en de hand op zijn hoofd legde, is UW halve broeder
modderig was. De feiten zijn ongetwijfeld buitengewoon belangwekkend. Wat deedt gij daarna? Wij onderzochten
en een j schalkachtig lachje zweefde op zijne lippen. Juffrouw Corney stond op, om een tweede kopje I en schoteltje uit een hoekkastje te halen
Nu was zij dood en was zij misschien gelukkig. Het was beter zoo. Nog een glas! Hoerra! Een vroolijk leven zoolang het duurtl
en zij had haar reis reeds zoover voorbereid, eer hij kwam, dat zij juist op dat oogenblik de Carey's verwachtte, die Margaret zouden komen afhalen, daar hare moeder haar niet aan eene mogelijke besmetting wilde
Het is, het is al vrij laat: ik denk, dat Mijnheer en Mejuffrouw haast zullen gaan eten. en daarom zal het best zijn, dat ik naar de Heeregracht ga
en sloeg met de muts tegen de hand. Het helpt niet, of je al probeert er uit te komen, zei hij. Je kunt je uiterste best doen, je kunt het bloed uit je vingers werken, je wordt toch
Daar kwam wat over los! 'O zoo!' lachte de stuurman, 'is dàt de zaak!' En zich tot Jaap wendende, die bij het groepje was teruggekeerd, vroeg hij: 'Jij hebt immers zulke goeie oogen, Jaap
Deze groote monarch liet het echter hierbij niet blijven. Hij besloot aan de drie calenders, koningszonen, en aan de drie dames een doorslaand bewijs te geven van zijne
Doe dat ding weg,' zei Smidt nog kalm. 'Stel je voor, als dat nu eens mode was,' riep Pien. 'Doe dat instrument uit je oor Kitty. En ga jij op je plaats Jo. Onmiddellijk
Onze grootouders vonden dit alles nog troostrijk. Met uitzondering van weinige, was een graf in de kerk hun een dierbare, een onschatbare bezitting
DIRK, dat gezanik gaat me vervelen, het is hier buiten te koud, om zoolang te praten,' riep eene stem van buiten en KRIEL, met een kleinen sparreboom gewapend, schoof de deur binnen
Had Havelaar ongelyk toen hy beweerde dat zy evenmin recht had op neussnuiten als de vrouwen te Arles? Hy schreef en verzond den brief waarvan ik hier een afschrift geef
ESNB VOORBUOAANDE SCHIM. De winden en getijden rezen en vielen een zeker aantal keeren
Men heeft mij gezegd, dat uw man er in toegestemd had. Dolly! Ik zou daar liefst niet over spreken
Het bezoek had dan ook werkelijk plaats. Hij bracht een zoogenaamde verontschuldiging over van hun schoonzuster, dat zij niet meekwam; maar zij werd zoo in beslag genomen door haar moeder, dat ze werkelijk geen tijd had om ergens heen te gaan
en vatte dus ook dien somberen kant veel te dichterlijk op zooals bleek uit zijn vraag: 'Ben je niet gelukkig?' 'Ik zou een ondankbare zijn
Wat moet gij blij zijn, dat zij de zaak zoo fijn hebben overlegd. Gij zijt in de Fleet, juffrouw. Ik wensch u goedennacht
Er is duisternis genoeg voor een hel, en slijk genoeg om slechts een modderpoel te zijn, en de stervende weet niet of hij een geest of een pad zal worden
Maar de schrik was spoedig over, En wij hadden dubbel pret, Tot de klok van negen bromde: 'Hoort eens, kind'ren, nu naar bed!' Nichtje werd naar huis gebracht En ik droomde heel den nacht
zoodat zij er uitzag als eene eerste dame. En zoo ging zij uit met haar vrijer, die met een rotting met vergulden knop
denzelfden weg tweemaal te gaan, nam, op eenen onverschilligen toon, dit zijn aanbod, zonder eenige pligtpleging, aan. a het afscheid van hare vriendin, vertrok zij met hem
Hij kan niet meer doen dan hij reeds doet, Uwe Edelheid! Al zijn pogen stuit af op den onwil van een groot deel van den Magistraat
Toen ze daar zeker van waren, daalden ze tot dicht bij het hondenhok en riepen. Wat is dat hier voor een klein hutje? Wat is dat hier voor een klein hutje? Dadelijk kwam de hond uit het hok
en waarin wij nog een geheim kasboek vonden, benevens eenige andere papieren, die ons later van veel nut waren
en zoo rank als een windhond. Hij zat met den zwier van een ervaren ruiter op een fraai donkerbruin paard; terwijl zijne kleeding
in de passage d'Austerlitz, daar was hij tenminste drie weken geleden. Ik betuigde mijn dank
En - eenige uren geleden had Veritas hem als in triomf meegedeeld, dat, wat den hoofdman en zijn meest trouwen dienaar altijd nog mislukt was, als in één slag was bereikt door enkele woorden van een simpel
de honderdkoppige draak bespiegelt niet maar blaast den vuurgloed uit honderd muilen. Ik draag liever den hemelbol dan zulken roof te moeten volvoeren
Gij zegt dat uwe vaderen dit gedaan hebben; als zij wél hebben gedaan, doe ik ook wél. Deze rede
Nu ben ik eene verloren ziel, vervolgd door duivelen die mij nacht en dag plagen. Zij drijven mij er gedurig toe aan
tegelijk maakte hij de beweging, of hij werkelijk over de lage schutting heen wilde. 'Heidaar! terug!' riep de schutterlijke schildwacht hem toe; wie overklimt verbeurt een carolus gulden, en bij mangel van dien het opperkleed
Op dit ogenblik liep een vreemde uitdrukking over het gelaat van Breydel. Men zou gezegd hebben dat hij eensklaps van gevoel was beroofd; want de bijl hing onachtzaam nevens zijn zijde. Hij bewonderde de grootheid van de man wiens raad hij wilde bestrijden
Zijn hoofd boog een oogenblik voorover als onder een last, daarna keek hij weder op, bevochtigde zijne lippen en
Stelde zij zich Wronsky voor, dan lag in die voorstelling iets verstorends en verwards; maar dat lag aan haar zelf, meende zij
onze krachten, onze verlangens, ons voedsel, zijn in de eerste plaats voor ons bestaan werkelijk noodzakelijk. Maar deze roos is iets overvloedigs
Nog om een andere reden was het verwijt onverdiend; want Klaasje, na Hoogenberg een vriendelijk knikje te hebben gegeven, had haar bruine kijkertjes zoo wijd mogelijk opengespalkt om Eylar en mij aan te staren
Zij verlangden allen wel naar deelneming, maar om met do hoop op herstel bemoedigd te worden, daar gaven zij niet om
Om zich hierover te wreken ging de jongen dadelijk op zijn hoofd staan, keek, om zoo te zeggen, met zijne voeten door het venster
Ik mag de markt niet opvoeren, al komt het geld er bij mij misschien niet op aan. Een schaap is zus en zooveel waard op de markt; dat behoor ik er voor te geven en meer
Ik legde mij op het praalbed neder, doch de doodsche stilte die mij omgaf, verontrustte mij, zoodat ik den slaap niet kon vatten. Het zal omstreeks middernacht geweest zijn, toen ik tot mijne verbazing
Ik versta u, zeide ik, getroffen over de ontroering van den man, bij wien in weerwil zijner wanbedrijven het goede zaad nog niet geheel verstikt scheen te zijn: gij waart ondernemend en zij wellicht te zwak
De kellner ging hun voor, en bracht hen door een lange, donkere gang naar een ruim, maar slecht
Jenny Lind, dominee Fabius in een vroeger tijdperk van zijn leven, zoodat het niet meer leek en uit de huiskamer verwijderd was, Jan Nieuwenhuizen, gelijk de Zeeuwsche
die een vriend van paatje was, doch heel ver weg woonde, vroeg zij of hij gisteren heel ver weg had gegeten. Tante zeide van ja. Heel ver weg
Het vuur werd dubbel hevig; zelfs zware mannen mengden zich in het bombardement en met bekwame hand werd een projectiel door de lucht geslingerd, dat een sierlijken boog beschreef en CAJEFAX tegen den rug
De wanhoop verstijft. Men hoorde de stormklok en onduidelijke woeste geruchten. Te midden van dat somber gelui, vermengd met het oproer, sloeg het op St. Paul elf uren
en je bed.?' bromde de ajoor: 'noem je dat confortable, een trap op je eksteroogen te krijgen. ijk in t vervolg waar je je pooten neêrzet
Zijn kleding en uitrusting ging die der andere ridders ver in pracht te boven; het schild dat op zijn borst gewrocht was, droeg drie gulden leliën op een blauw veld, onder een graaflijke kroon. Dit beduidde dat hij van koningsbloede was
Wel, ijsde je er niet van, mij in dit hol op te zoeken? voegde hij er in het Fransch bij
En op dezen heerlijken lentedag veroorzaakte de herinnering aan haar hem in het geheel geen smart
Wel een geluk? vroeg zij met schrik en afschuw; en deze afschuw deelde zich onwillekeurig aan hem mede
De oude pater Prior haalde zuchtende de schouders op: er was niets aan te doen, Eerwaardigste! zeide hij, zij zijn allen uitgeloopen om zich bij het leger te voegen
Bij nader indenken scheen hij ten tweede male in dat smeeken en in die bekentenis van zwakheid een weinig vrees te zien
Wie zouden samen leeren? vroeg de notaris, eenigszins kortaf. Patroon en
dat mij onbegrijpelijk voorkomt. Iemand is dezen avond in doodsgevaar, en nu, terwyl mijne hulp hem misschien zou kunnen redden, kan ik hem niet zien
De oproeren veroorzaakten weder een bewolkten hemel. Zij deden deze aanvankelijk zoo eensgezinde revolutie in twist
Een zwerm muggen danst en gonst er onder, en een kever bromt zijn eentonig lied er tusschendoor. Verder van de stad afgaande
De natuur, een verschil van vijftig jaren, hadden tusschen Jean Valjean en Cosette een diepe verwijdering gevormd; het lot vulde deze klove aan
De wet noemt het een misdaad, het valt, helaas! niet te ontkennen, maar de dader is geen misdadiger; was het niet bijna zelfverdediging? Is spot ook niet een wapen dat wondt, dat dooden kan
de mannen van Frankrijk! Hier is Willem van Gulik weer! Terzelfder tijd hakte hij dapper onder de verbaasde vijanden, en wierp er een groot getal op de grond; de anderen deinsden achteruit, en gaven alzo aan de gelederen de tijd om zich weer aan te sluiten
De Hollandsche vrouwen hebben eene zoo groote verkleefdheid aan den vaderlandschen grond, en schoon zij ja wel eenige zucht hebben, om de kleedingwijze en gebruiken van vreemde volkeren na te volgen, hebben zij
in het Fransch, in het Liparisch, met bloemen, met juweelen en waaiers, met kostbare satijnen bonbonnières: was het de
die door mijnheer Pinch gerecommandeerd kan worden, en die een meester noodig heeft zooals gij, om een voorbeeld aan te nemen
Terwijl zij dezen dank uitboezemde, en de levendigste erkentenis uit hare oogen schitterde, was het als of de lachjes der bevalligheden rondom haren fraaijen mond zweefden
Ik denk niet dat gij hem zult klein krijgen. Niet? zeide Legree driftig opstaande. Dat zou ik wel eens willen zien
het eens groot te zien, en dat hij het nu niet zien zal als het groot is.' - 'O wee!' dacht BOUKE: 'zij weet ook al van Jacob van Lennep, De pleegzoon den moord af. - En waarom niet?' vroeg hij overluid
Stiwa! Stiwa! riep zij haar broeder toe. Maar deze hoorde niet. Nu wilde zij zelf naar beneden ijlen
Gij vraagt mij meer dan ik u zeggen kan, antwoordde mijn vader: Ik ben ambtshalve genoeg gedwongen om in de geheimen van anderen te dringen, zoodat ik mij daar uit nieuwsgierigheid zelden over bekommer
Ik ben zoo'n halve dokteiv Laat mij uw pols eens voelen.' Zij liet toe dat hij haar pols in zijn hand nam
het lijdelijk wezen dat zich tevreden stelt met te aanschouwen, en de onuitputtelijke zelfhandeling
bij Van Zirik op, haalde hem zijn kooi uit, en hoorde van hem, dat ik hem een pak slaag beloofd en met Galjart een weddingschap had aangegaan. Ik beken, dat ik deze eerlijk kwijt ben
Hier en daar hing eene geknakte jasmijn of kamperfoelie haveloos aan een sierlijk hek of paalwerk, dat op zijde was getrokken
wij omhelsden elkander met tranen in de oogen en betreurden ons ongelukkig lot, dat ons aan een zoo onherbergzaam strand had geworpen
Toen zij buiten de deur kwam: plang! smeet de vogel haar den molensteen op het hoofd, dat ze tot moes geplet werd. De vader en Marleentje hoorden het en gingen naar buiten
als echtgenoot en vader overgegeven; - doch er is dikwijls maar weinig noodig om het genot, dat iemand smaakt, te bederven: en zulks was ook hier het geval
wat heerlijk oogenblik, toen ze mijn hoofd tusschen haar handen had genomen, haar lippen langzaam, al vaster en vaster op de mijne neergedrukt en ik haar de oogen had zien sluiten, als in een zwijmeling van genot
Door geen van beide,' zeî Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn BLOMMESTEYN, 'maar ik vermoedde het zoo uit het een en ander.' 'Ja, ja,' gaf WEYERMAN te verstaan, 'ik ben bekend als de bonte hond
een verhaal, dat VAN DUIN met bewondering voor den onversaagden held overstelpte. Intusschen kon LOUISE niet nalaten, den bereidwilligen CAJEFAX voor zijne opofferende moeite te bedanken
Valdez was een te ervaren Veldheer en te zeer op zijne eer, als Veldoverste, gesteld, om nogmaals onverrichter zake te moeten aftrekken
en den akeligen schaterlach van den hongerlijder. Zij was onmetelijk en levend; en, als uit den rug van een electrisch dier, schoot zij een fonkeling van weerlichten
Een gemor, zo somber en zo wraakzuchtig dat de toon alleen bekwaam was om het hart met schrik te benijpen, bleef een ogenblik onder het lover der bomen hangen. Zij zullen de dood sterven! was der Aanleiders antwoord
De doodgraver hernam glimlachend: Er moet in de eerste plaats gegeten worden. Ik heb Mestiennes ambt overgenomen. Wanneer men
Ik weet het niet goed, Hugo. Ik heb zoo mooi gevonden, wat je me vertelde, dat ik niet kan nadenken over wat je nu zegt
Heer Rudolf was vertrokken en kort daarop lagen er acht goed bemande booten achter de rotsen. Ulrich en Heinrich zagen ze niet en ze dachten ook aan geen vijanden
Hij was onuitsprekelijk opgelucht, toen hij bemerkte, dat de enveloppe slechts diende om hem er aan te herinneren
Nauwelijks had Caro den ever gezien, of hij vloog hem naar den kop, maar lag een oogenblik later met opengereten buik in een greppel te spartelen. Turk gaf geen geluid, terwijl hij op den ever toe
terwijl Den Bergh ernstig, langzaam, bevestigend schudde het hoofd: van zeven, van zeven was hij zeker
na zulk een stoompromotie, toch nergens aan te denken. Ze moesten anders gaan leven, dat stond vast. Het zou wel weer veel geld kosten, maar dat deed er minder toe. Ze moesten jongelui ontvangen
en, van achter beschouwd, misschien jou ook, zou het heel ondankbaar van ons zijn om hem geen plaats te geven onder onze vrienden. Ik heb hem beloofd het portret te bewaren, tot dat hij beroemd zou zijn geworden. Geloof je me
Julius Handford, wie men gesmeekt had voor den dag te komen en voor wiens ontdekking eene belooning was uitgeloofd
Waar ga jelui heen? waar ga jelui heen? riep een arbeider. De wilde ganzen begrepen niet, wat hij zei, maar de jongen antwoordde voor hen: Daarheen, waar noch machines, noch stoomketels zijn
zoo dik, dat de eigenaar bijna zijn arm uit het lid moest trekken om ze uit zijn zak te halen, en later evenveel moeite had om ze er weer in te krijgen
dat zij een hoofd en een hart had, wel waard om door een man als Eckbert te worden begrepen, gewaardeerd, en onder die smartelijke zelfmiskennis leed zij bitter en deed ook hem lijden
Als gij u niet ophoudt, zal ik u laten vallen Waarom laat gij uwe voeten uitglippen
en op dit oogenblik bevinden zich al de slaven der Egyptische hovelingen, elk met een' fakkel in de hand, aan de deur van het badhuis. Zij wachten daar
dan eene kindsheid van het lichaam zouden hebben, daar zij wist dat de eerste zelfs iets nog schooners was dan de tweede
het is iets dat over al uwe manieren ligt; ik kan er gerust bijvoegen iets aangenaams
Hij had een gevoel, dat hij in elkaar kromp, toen ze daar voor hem stonden. Maar toen ze daar kwamen, zei de bronzen man tegen den houten: Neem je hoed af, Rosenbom, voor hen, die hier staan
in de stilwitte duinen, die er witter zijn dan bij Scheveningen, blond van helm. Dan de lange wandelingen in België, om Luik en in de Ardennen
Sam pakte bet een en ander in een valies, en ging heen; maar aan het eind van de gang bleef hij staan, keerde terug, en stak zijn hoofd om de deur
Nu ja, antwoordde Dolly, maar. Neen, viel hij haar in de rede en, terwijl hij staan bleef, dwong hij ook haar stil te staan
Voorzeker,' zeide JOAN, bloozende: 'doch, verschoon mij: ik had het voorbeeld, dat mij door u gegeven wordt, niet van een' Roomschgezinde verwacht
Mag ik — juffrouw Amy, ik doe u deze vraag heel nederig — mag ik het zeggen? Het spijt mij zoo j vreeselijk, dat ik a zeer heb gedaan zonder het te willen
met aanmerkingen zooals: Er zijn toch plaatsen genoeg om te sterven, zou ik denken! of: Hij zou toch niet graag gehad hebben, dat ik op z ij n e kamer kwam sterven, durf ik wel zeggen
en in diepe stilte tegen zijn koffie blaast, terwijl de vrouw en de meiden zich bedenken of er ook wat noodig is. Maar de oudste dochter is naar de stad, en mijn buitenman, die gaarne over de jonge deernen praat, acht de gelegenheid geschikt om te vragen
verliest het evenwicht en tuimelt in de modder omver en wordt in een jammerlijken toestand door Cudjoe opgevischt. Doch uit medelijden met de beenderen onzer lezers houden wij op
het praalbed goud, onder een baldakijn van goudbrokaat, waarop de familiewapens zwaar en relief geborduurd: de sprei van goud, maar àl het goud zonder leven
Ik ben uw dienaar, Mijnheer! zeide de oude Heer Blaek zich buigende: wij waren eens komen vernemen naar de gezondheid van de dames: en tevens moet ik u mijn dank betuigen voor de spoedige mededeeling
heft de oogen op, breidt de handen omhoog en strekt ze zegenend uit over de gebogen keizerlijke hoofden. Hoog zwelt de zang weêr; het Te Deum Laudamus
Zij kwam te huis, en vroeg den spiegel, die zeide: 'Vrouw koningin wees maar tevreên
en' ook, zoo mogelijk, om den invloed tegen te gaan, die nu op hem wordt uitgeoefend door die geslepen
nam Fantine's hoofd met beide handen en vlijde het op het kussen evenals een moeder haar kind zou doen, bond het bandje van haar hemd dicht
Dat vrees ik nu ook,' zuchtte Adam. 'En je behoeft er waarachtig niet om te zuchten. Er zijn mooie meisjes genoeg, ook hier, onder de
Heden moet ik den geheelen dag hier in huis beschikkingen maken, die de gevolgen mijner nieuwe, eenzame verlatenheid zijn
deze beschuldigingen den braven Predikant gegriefd en zijne epistelen aan HENDRIK droegen telkens hernieuwde bewijzen, hoezeer hem deszelfs gedrag en meeningen tegen de borst
Ik heb. ik heb een brief van papa. stamelde hij bijna. Papa en mama verlangen, Louis Couperus, De boeken der kleine zielen dat we ze gauw komen opzoeken in Driebergen
Ja! meest, van de emolumenten, dat's ongelukkig maar al te waar,' hernam Schout Gerrit wat verzacht. Ik heb een advies ingediend, om daarop te voorzien, en door een onbekrompen jaargeld toe te staan, schandelijke abuizen te
die met pik omgaat wordt er door besmet en ik wil er mijne herberg niet aan blootstellen. Dat is alles wat ik er van zeggen kan
En Juliaan bleef nu overeind zitten in den leuningstoel, en staarde zijn verpleger aan met een vasten, uittartenden blik. 'En uwe moeder? Heeft die u ook verstooten?' vroeg Graswinckel met zachten nadruk
Nu, na de opening van het Parlement, was de stad, het geheele land, kalm geworden; de troepen echter bleven op het Marsveld, voor de aanstaande manoeuvres
ten dien aanzien te geven, wel eens iemand uit de lagere klassen zou kunnen aanmoedigen om ergens een opstand te beginnen, evenals Wat Tyler
De knecht kwam zeggen, dat de tafel gedekt was en hij schoof de dubbele deur open. De eetkamer somberde weg achter de groote, dichte serre, in het vale licht, dat door den regen. Louis Couperus, De boeken der kleine zielen zeefde, en de mahoniehouten meubels hadden valsche
Het stond op en, verlegen, ging het naar Quaerts en bood, met zijn schuin hoofd, een handje. Quaerts tilde hem op en zette hem op zijn knie
a zijn dood vererfde zijn heerlijkheid engelo op zijn zoon nico, met wien hij de laatste jaren van zijn leven in onmin had geleefd
zoo heet uw vader. Ondanks zijn stug voorkomen had ik hem wel om den hals kunnen vallen, als hij er mij de gelegenheid toe gelaten had
toen volgde er dat zekere, niet uit scherts, maar in ernst gemeende gevecht, waarbij Eckbert degelijke oorvijgen uitdeelde en Regina de collier de misère van een jachthond afrukte, om er den knaap mee in het aangezicht te slaan
Maar men zou zich eer aan de galg zien, dan een goed woord uit uw mond te krijgen. Terwijl de twee ridders, zich dus schertsend toespraken, lachten de anderen lustig om het ongeval en de ganse stoet ontwaakte opeens uit de stille
Wij danken u, waardige Aylva, zeide de Graaf, hem bewogen de hand toereikende: wees verzekerd, dat ons het welzijn van een gewest, waarin wij zulke getrouwe vrienden bezitten
veel van de gezichtjes hebben iets dat de aandacht trekt. Sommige toeschouwers van het groote publiek komen er dikwyls
en daar kan alleen iemand achter zitten, die mij haat, of die jaloers is en wie ik hier te veel benf Een ogenblik was Marie verbluft over zoveel brutaliteit
zeer duidelijke en zeer peremtoire bedreigingen met een publiek schandaal gevolgd, of andere middelen, geschikt om het beneveld brein te verlichten, het hart van vrees te doen popelen en de beurs te openen
als nevelig en onbestemd. Toen zij om acht uur het salon binnen trad, werd Constantin Dimitrisch Lewin aangediend
dat is nu zijn trots! En weet ge, hoe dat komt? De boeren hadden hem verzocht hem een weide goedkooper af te staan
je begrijpt toch wel, dat het voor jou, die nog nooit gevlogen hebt, onmogelijk is met de wilde ganzen heel meê naar Lapland te vliegen. Zou je niet liever weer naar huis gaan
Doe ook zoo. Of. doe het niet. Het is misschien edeler als je het niet doet. Ik, ik ben erg egoïst geworden, door ons reizen. Wat kan het mij schelen
Hij wilde beleefd zijn, maar een zeker wantrouwen was duidelijk in hem, tegen dien vreemden oom en die tante. Zijn kleine mond was beslist gesloten; zijn oogen staarden strak, donkerblauw, ernstig en koud
om naar het bleeke, onbeweeglpe gelaat te zien, dat men reeds voor het gelaat eener doode zou gehouden hebben, indien er niet telkens
Vooral stel ik er prijs op, dat UEd. mij niet verkeerd beoordeele. Zoude UEd. weigeren, aan mijn woorden geloof te slaan, wanneer ik u als man van eer verklaar, dat ik de Juffer, met wie ik mij toen bevond, geheel bij toeval heb ontmoet
Pop had koffie gezet. Hen las de krant, die hij aan een kiosk gekocht had. Doodmoe leunde ze tegen hem aan
en hij ging daar dadelijk op af. De jongen kwam eerst op een achterplaats, groot als een stadsmarkt, en met lange roode gebouwen omringd
begreep hij, dat hij nu veel gevaar liep om voor de overmacht te moeten onderdoen, en daarom verborg hij zich. Zoodra ze ver genoeg van hem verwijderd waren, haastte hij zich om zoo dicht bij zijn schoonvaders huis te komen
en dat hij van den prins niet leenen wilde. Want zoo hij hiervan wist, zoû hij niet werken kunnen met zijn gewone kracht en lust en ijver
Zij trad terug, toen de jood hare hand wilde grijpen, maar zeide nogmaals met eene vaste stem
Zij moeten allen schoolgaan; dat is een natuurwet, zoo zeker als die volgens welke zij allen ingeënt, wij allen sterven moeten; maar even gelijk wij
Zij heeft mij lief en haar raad zal ik volgen. Ik wil mij niet onderwerpen. Ik zal hem niet toestaan mij te vergeven
of liever wat een echte, blijde verrassing is dat voor hen, wanneer zij mogen opmerken hoe hun eigen vriendelijke liefde weerklank heeft gevonden in het gemoed van hun kroost
nog enkele geslachten na. Het is mooi en hoog, zooveel verleden, dacht Cornélie. Het is groot. Maar toch is het niets meer
Ik ben in het geheel niet zenuwachtig meer. Ik heb nu nergens hinder meer van Ik duif evengoed als altoos overal door huis gaan. Maar nu
Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan. ste deel van Van
Hunne wangen en hunne handjes verbrandden en zij zagen er uit als kleine nikkers, de Van Rijsseltjes, de beide jongens, Willy en Gustaaf, en Edmée en Kitty Howard. Tusschen de duiven, die van hare til over de gazons en de vijver fladderden
Daar! Als er ooit een deugniet keurig was gekapt en bijgewerkt, dan zijt gij het
De sultan was ten hoogste verwonderd op het zien dezer vier visschen, hij nam ze den een na den ander op, en na ze langen tijd beschouwd te hebben, zeide hij aan zijnen
Nu kwam men tot de treurige ontdekking, dat haar reukorgaan bijna geheel en al vernietigd, en bijgevolg haar smaak erg verstompt was
denkt aan de winkels, waar vrouwen met wulpschen opschik en op het slijk heen en wedergaan. Deze vrouwen zijn vroeger ook onschuldig geweest. Zij, die zusters hebben, mogen hieraan denken
Vijf minuten later werd op de eerste verdieping een lamp aangestoken. Het schijnt, dat men in De Vechtende Haan er zonderlinge manieren op nahoudt, zei Holmes. De bar is aan den anderen kant
zij het hem later niet verwijten? Zou zij hem gelooven als hij verzekerde, dat hij nooit zoo bijzonder van Lina Ochten had gehouden, en welken indruk zou het op haar maken, dat hij dat meisje toch had gevraagd
Zij zullen ons wel goed vermaken en niet tot last zijn, daar zij ons alleen voor dezen nacht een toevlugtsoord vragen, en het hunne bedoeling is om zoodra de dag aanbreekt weder te vertrekken
Er was van het schip niets meer te zien, en men kan ligt denken, hoe de prins daarbij te moede was. Hij zou nu weder een geheel jaar in een land moeten blijven
noch eene boot op het water, noch een stronk of struik om de akelige eentonigheid van zeven en twintig waterige mijlen te breken
en doorsneden hemzelven zijn arm, nauw van hoofdpijn genezen, brein; hij kreunde of hij weêr pijn had
Ik zag beiden beurtelings aan, en toen riep Biddy, met eene uitbarsting van vreugde: Het is mijn bruiloftsdag. Ik ben vandaag met Jo getrouwd
Hy had schipbreuk geleden, meer dan eens. Hy had brand, oproer, sluikmoord, oorlog, duëllen, weelde, armoede, honger, cholera, liefde en liefden in zyn dagboek staan
Alles in dit kleine meisje was bekoorlijk, maar het roerde haar hart niet. Op het eerste kind
en was zoo ijverig en druk bezig als men ooit gezien had; want er waren in dat paleis niet veel bedienden, om drie redenen
Beiden gedrukt onder hunne eigene zorgen, schenen Vendale en Margarethe den invloed van den stommen vriend te gevoelen
Geloofden zij dat een man gelijk Brass, in eene streek gelijk Bevis-Marks kon wonen, en geen deugdzaam en edel mensch wezen
Hier en daar lagen nog eenige brokken brood en vleesch verstrooid, en op deze viel hij nu aan
Wed toch niet tegen Buat,' hernam Van Espenblad, een snuifjen nemende en den Ritmeester glimlachend aanziende: 'hy zal u zeggen wat Van Beuningen tegen de Fransche hofjonkers zeide, dat hy den vrede in den zak heeft