AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar gij mabelia wilt gij datzelfde geduld oefenen met mij voor mij en niet opnieuw uwe vrijheid verzeggen totdat ik die uitkomst verkregen heb of de vreeselijke zekerheid heb dat zij op aarde niet voor mij is te verwerven hij vatte hare hand en zag haar smeekend aan
de graaf van leycester zou een feest geven aan den dordschen magistraat en de voornaamste ingezetenen als weduwe had moei wel geen recht op eene uitnoodiging maar de vrouwe van beaumont de gastvrouw van lord north had slechts te spreken om die te verkrijgen
hij zweeg en zag in t ronde als om den indruk gade te slaan dien zijn klinkende titel zou teweegbrengen en dat viel hem nu niet moeielijk daar marrigje twee dikke vetkaarsen op zware koperen kandelaars binnenbracht die zij tegenover elkaâr op tafel zette met de zware snuiters er nevens
de verwilderde haren die over het voorhoofd neêrhingen zachtkens ter zijde en kon nu zelfs eerst goed het gelaat onderscheiden van zijn woesten aanvaller die dus hulpbehoevend in zijne hand was gegeven hij bleef er op staren met een scherpen onderzoekenden blik als wilde hij uit de trekken in dezen staat van rust diens ware karakter leeren kennen
de uitzinnige en ongoddelijke bruiloftsfeesten de overmatig verkwistende doopmalen en de met alle tucht en waardigheid strijdende begrafenis slemppartijen gingen hun gang ieder bijkans ging daarin boven zijn staat
maar ik moet u herinneren dat hetgeen naar uwe zienswijze misbruik en onrecht schijnt dit niet juist behoeft te zijn naar de mijne de grieven en klachten tegen de handhavers der justitie ingebracht zijn legio en gij begrijpt wel dat mijn tijd te zeer bezet is om daarvan notitie te nemen
daarbij is maurits slechts zijn halve broeder dien hij nooit heeft gekend en al waren zij kinderen van dezelfde moeder nog spreekt bij vorsten het bloed doorgaans niet z sterk
haar kraag was van het fijnste vlaamsche speldewerk op een zilveren boog gespannen en naar de nieuwste mode wijduitstaande als een pronkende pauwestaart rondom hals en schouders echt vorstelijk van fatsoen zooals de dames rondom haar bewonderend en benijdend getuigden
een fraaie jonker meent gij bij geval dat ik mij door hem straffeloos zal laten plunderen en nog uitlachen toe iemand verklagen om een valsche diamant schaamt gij u niet hernam mabelia kloeker nu zij den strijd zag aanvangen
waarop wapenschilden en slingers van groen met kleurige linten treffelijk uitkwamen hier zijn de zitplaatsen met laken bekleed en door een gehemelte overwelfd hetgeen bewijst dat ze bestemd zijn voor personaadjes van hoogen rang
het bewijs dat die reddende hand waarvan gij spreekt zich werkelijk heeft uitgestrekt naar mij de heer heeft zijn thomas wel de teekenen zijner kruiswonden laten zien zou ik geen geduld nemen met deze zwakheid sprak jacob jansz halfluid en als in
al kon het zijn dat hij zelf heenziende over de vooroordeelen van zijn rang het oog liet vallen op een meisje van mijn stand nog zou daar geene sprake konnen zijn van eene verbintenis tusschen hem en mij
onder de omgeslagen boot geraakt was hij meêgedreven tot dicht bij den oever waar het water zeer laag stond zijne vaardigheid in de zwemkunst zijne spierkracht was hem van geen nut geweest daar hij in onmacht was geraakt
licht en kracht de eerste voorwaarden van alle kennis en wetenschap vind ik immers het beste hier en hij ving aan te lezen zooals luther zelf voorschreef en voorging met oratie met meditatie en met tentatie wij laten hem aan zijne devotie en gaan een blik werpen in de feestzaal van den huize solms
de vrouwe de beaumont heeft mij verwijten gedaan van gelijke kracht als de uwen ik heb haar kunnen bevredigen omdat ik het voorrecht had haar onder vier oogen te spreken
en nu schout gerrit waar de voorwaarde vervuld is die gij gesteld had namelijk dat gij de ghiselles gehoord zoudt hebben en door diens eigen weêrspraak van zijne aanklacht de overtuiging hadt verkregen van juliaans onschuld zult gij mij toch wel de gunst willen schenken die ik ben komen vragen
maurits wisselde een paar woorden met den luitenant die zich daarop verwijderde wendde zich nu om en stond plotseling voor juliaan eer nog schout gerrit diens hand had kunnen vatten tot eene plechtige voorstelling zooals deze van plan was
ik zal er meê handelen naar bevind van zaken ik weet wel wat ik vraag kost ons de nachtrust maar plicht gaat voor gemak gij zult alles hooren
leed hij zelf koude zijne fornuizen moesten van houtskolen voorzien zijn al dronk hij niets dan water of wei de kostbaarste vochten en vloeistoffen mochten niet ontbreken bij zijne scheikundige
want toen het bleek dat de ridder die dus zijne belangstelling boeide de overwinning had behaald en de overwinnaar onder het geschetter der klaroenen en het gejubel der volksmenigte het
ik wendde mij tot uwe genade persoonlijk om een verlof van een paar dagen daar niemand dan mijn heer zelf met mijn waren naam en familie-omstandigheden bekend was het werd mij toegestaan en ik ondernam den tocht onder a
was dit sterven een afscheid voor het leven was dit de uitwerking eener ijlende koortse maar die kalmte maar nu die zachte gloed die de wangen tintte maar nu die oogen die zich zachtkens sloten en geen spoor van de wilde vlagen die gewoonlijk met zulken toestand gepaard gaan
dan moet men tot de erkentenis komen dat hij in dit tijdperk althans zich met waarheid den vriend en voorstander van prins willems nakomelingen heeft betoond en dat zoo hij streefde naar een beslist overwicht op het bestier der zaken hij zeer zeker niet is aangevangen met dien invloed te gebruiken ten nadeele van maurits
zoo gaat het meer gestrenge heer schout en ziedaar hoe het komt dat luiden van ons slag liever niet met de justitie te doen willen hebben al weten we dat het recht aan onze zijde is
wij zijn niet meer in de dagen van lumey hernam bastiaan het voorhoofd fronsende wat er toen meê door kon a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel s nu contrabande en dat's erg genoeg we zijn in de dagen van juliaan en dat zijn voor ons de zeven magere jaren van de egyptenaars
daar stoof hendrik binnen zonder zich als gewoonlijk door een bescheiden tik te hebben aangemeld en sprak met eene gejaagde stem alsof iemand hem op de hielen zat daar is een heer gekomen die zegt de baron de ghiselles te zijn hij wil niet wachten en stapt maar stoutweg in ééns door t is gewis een groot sinjeur
zijne knieën knikten en hij dreigde ineen te zinken met strakken blik bleef hij staren op de glasscherven op de ruïne zijner verijdelde proefneming mijn god wat is dat riep hij op eens overluid het is mij wee of mij het harte uit het lijf werd gerukt
is t onze schuld dat men het land niet met bezemen keeren kan om de onreinheid weg te vegen zonder zelf de handen vuil te maken dat zeg je met waarheid hans maar toch
juliaan heeft er part noch deel aan en ik ben geen heler van gestolen goed maar jacob jansz wat is dat voor een uitval ik heb immers aan uwe verzekering genoeg
uwe eigene zaken hier zijn daarbij z klaar niet dat men gansch geen vat op u zou kunnen hebben en dan de antipathie der egmonds helpende
ganschelijk niet ieder bekend en gezeten burger die zijn borg kan aanwijzen mag rustig huiswaarts keeren tegen dezulken zal mijn onderschout zich niet licht vergrijpen
hij komt nu maar om den anderen dag welhaast als ik geen patiënt meer zal zijn komt hij in t gehee niet meer hoe valt u dat in dat hij in t geheel niet meer naar u zou komen omzien vroeg zij met zacht verwijt
deze schrikte op eenmaal op als in een zwaren droom gestoord toen mabelia weêr haar zwijgen verbrak en zich plotseling tot hem richtte met de vraag of hij haar wist te zeggen wie die jonkvrouw was in dat blauw damasten kleed met zilveren banderingen die ter linkerzijde van de bruid was gezeten
z laag ben ik nog niet om mij dus te laten verguizen ik wil niet aannemen wat ik niet weêr kan geven ik versmaad gunsten waar mijne dankbaarheid wordt versmaad ik wil naar dat vunzig kelderhol terugkeeren daar heb ik de ruste gevonden die mij hier wordt benomen
dus opgeofferd riep hij uit met smartelijke bitterheid zij ook opgeofferd aan dien moloch wien men alles voorwerpt wat hij eischt ik werd opgeofferd uit zwakheid om een tiran te verbidden dien men niet durfde
ik die nog gemeend had hem genoegzame afleiding te verschaffen met den barbier te zenden die toch zijn plicht heeft gedaan zooals uit alles blijkt ik kan mij wel verklaren hoe het zal zijn toegegaan mijn uitblijven heeft hem ontrust had hij konnen weten welke geruststellende tijdingen ik voor hem zou meêbrengen
ongelukkiglijk is de persoon in quaestie niet op te roepen om voor de waara l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel dit mijn zeggen te getuigen want hij moet nu al over de grenzen zijn god zij geloofd viel juliaan in want zoo kan ik vrijuit van hem spreken
vinet waarschuwt allen die bij den aanvang van hunne toewijding aan christus met drift het snoeimes ter hand nemen om met forsche en snelle slagen de weelderige ranken van hun vorig leven te besnoeien
maar het toebackshuis bood geen vrij logies en na het vroege avonduur dat door verordening der politie gesteld was tot het sluiten van alle taveernen en taphuizen mocht er geen gast meer worden toegelaten
ik heb dat nooit zoo diep gevoeld als juist in dezen oogenblik waarin ik meer dan ik recht heb zou willen offeren om nù voor u te staan als een man met een zuiver verleden
daarvoor de wapenen hebt gedragen en door die keuze feitelijk afstand hebt gedaan van den rang de rechten en bezittingen die u zouden behooren als den wettigen zoon van den baron a l g bosboom-toussaint de hiselles die aan spaansche zijde is gebleven
maakte als het ware de rimpels van haar voorhoofd effen en verjongde haar uitzicht ondanks de grijze haren onder het zwart fluweelen kapertje slechts ten deele verborgen nu gij treft het goed want mijn dressoir is juist heden bijzonder ruim voorzien
o heer t is er een van t gerecht verzuchtte heilwich zich vergetend van schrik hetgeen zekeren eigenaardigen glimlach bracht op het gelaat van den schout terwijl de kuiperin in groote onrust hare lamp heen en weêr draaide om bij dat weifelend schijnsel zijn persoon op te nemen zonderdat het haar veel baatte
sprak hij wat driftig tot graaf willem zoo ontkomt gij mij niet gij zegt dit alles op een toon die mij a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel niet bevalt er steekt meer achter en gij moet u ronduit verklaren
moest hij worden voorbereid op de mogelijkheid eener scheiding maar die gedachte kon het verwende kind dat nooit in zijn wenschen of eischen was tegengestreefd niet dragen
bewaar ons mabelia van de biecht zijn we vrij sinds we den paus en de inquisitie aan zij hebben gezet van schuldbelijdenis voor de eigen conscientie is geen christen vrij antony en naar deze is het dat ik u verwijze sprak het meisje met hoogen ernst en daarop zachter
te minder daar hij alleen over de waarheid een dubbelzinnigen glimp behoefde te leggen om haar naar welgevallen te vervalschen antony had altijd gevoeld dat mabelia geen liefde voor hem had hij meende nu te weten waarom
op gevaar af van zich den nek te breken of zelf in het water terecht te komen ontliep hij wat hij de verzoeking noemde ik loste mijn pistool op hem af maar het schot miste en hij ontkwam
maak gij mij het hoofd niet warm met al dit tegenstribbelen drommelsche zotskap waar gij mij op de knieën moest danken voor zooveel verschoonlijkheid zit gij te dingen tegen den goedkoop en maakt u zelven allerlei schrikbeelden diets
precies daarom onthoudt gij u wijselijk zei van malsem en wij allen sprak goedelijns ik zie niet wat nut er steekt in dat jagen naar singuliere
is dat zoo jacob oom och toe wil dan onze lieve moeder weêr levend maken en het kind vouwde smeekend de handjes dat kan ik niet elske zet u de dwaze verzinsels niet in t hoofd die ze rondklappeien over den dood heeft geen menschelijke wetenschap macht
en ik geliet mij dit alles goedkeurend en deelnemend aan te hooren om hem ten laatste toen ik alles wist te verschrikken en te leur te stellen met de verklaring dat dit voornemen mijn grootsten afkeer wekte en dat ik zijn snood ontwerp ging aanbrengen waar het behoorde zoo hij het niet op staanden voet opgaf
hij bleef volhouden dat hij het zijne had gedaan om mijn ontwerp te doen slagen en begeerde dat ik hem van de middelen zou voorzien om de zaak verder a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel door te zetten die ik natuurlijk weigerde
heer schout sprak nu heilwich die wel toonde dat zij de klare en krasse vrouw was waarvoor zij gehouden werd heer schout ik weet uit het exempel van mijn man tot wat jammers overijver kan voeren ik heb moeten getuigen van gods barmhartigheden over ons om der consciëntie wille
eene officiëele deputatie uit de staten van holland was dan ook verschenen aanbiedende twee gouden coinpetassen een verguld lampet en waschbekken te zamen eene waarde voorstellende van meer dan achtduizend gulden verder voor de bruid een halscarkant en een bagge die ook meer dan vierduizend gulden kostten
lijsbeth keerde naar de delfgauwsche hoeve terug maar de reine van harte had in dien nacht meer dan anderen opgemerkt en t geen zij gehoord en gezien had beter begrepen
mij zouden die anderen niet passen antony laat af van dat ijdele mallen zoo gij niet wilt dat ik een afkeer van je zal krijgen a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel fkeer ach mabel moet ge me zoo'n hard woord naar t hoofd werpen ik zie het wel winnen zal ik je niet zoolang er zijn die tusschen
wat onderscheidde hem dat hij niet in dien eigen nacht op gelijke wijze was ondergegaan och dat hij naar mijne waarschuwing had willen luisteren verzuchtte jacob jansz met tranen in de oogen
maar die glans was niet enkel kunstmatig en van buiten aangebracht eene tinteling van zingenot straalt uit hunne blikken en ontspant de strakke koude
en hoewel jacob jansz uit teêre kieschheid van zijn gewonen leefregel afweek en van de lekkernijen proefde om hem aan te moedigen het baatte niet hij bleef onder den druk van kwellende gedachten die hem allen eetlust benamen
waarheid is dat juliaan voortliep op het schulppad langs de vaart die naar delft voerde met zekere gejaagdheid of hij dus doende bij machte ware den tijd en t geen die brengen zou tot haast aan te zetten
een tik met den rottingstok op zijn schouder die lang niet zacht aankwam waarschuwde den bedreigde dat het beslissend oogenblik voor den tocht was gekomen die zeer kort zou zijn en waar de schuldige toch z tegen opzag
gij hebt passie voor haar gij zijt verlokt door hare schoonheid maar gij weet noch haar hart op de rechte waarde te schatten noch haar geest en gemoed op den prijs te stellen dien ze verdienen
wij hebben wat beters te doen dan op dit punt met elkaâr te twisten juliaan gij ziet mij voor u in eene stemming van contritie die gij zeker niet van mij verwacht zoudt hebben zoo dat meenens is armand is het eene eerste schrede op den goeden weg het is meenens en als bewijs er van moet ik u zeggen dat ik u bewonder dat gij mij beschaamd hebt
spotter mijne vrouw is meê naar de bruiloftspret gaan kijken en ik heb maar staandevoets een stuk broods gebruikt voor mijn noenmaal nu is zij uit om hare boodschappen en intusschen kwam ik hier eens omzien naar den jonker
maar hij dreigde in zijn vaart bijkans den goêlijken meester dietrich tegen t lijf te loopen die binnenkomende zich tot maurits wendde met de vraag of hij dokter graswinckel een oogenblik gehoor wilde verleenen met een patiënt
zoo ligt het geval hier naar het mij voorkomt en is er stof om gode te danken daar ik niets tegen zeg men zal toch wèl en wijs doen met het in de binnenkamer te besluiten en niet al te luid te stoffen alsof hier wat wonders ware geschied
van welk voornemen spreekt gij vroeg machteld verstrooid zij had niet geluisterd maar was in eigen gepeinzen verdiept geweest dat we te avond muziek zouden hebben op het water mits gij uwe luit hebt mede gebracht gaf hij lachend ten antwoord zoo versta ik recreatie alle zinnen te zamen moeten haren lust hebben
god heeft mij t is waar gekastijdet en vaderlijk getuchtigd wel doch hij heeft mij tot nu hevrijdet genadiglijk van den dood
met éen woord het scheen wel of alle principale personaadjes uit den hahe en vele aanzienlijke heeren en vrouwen van elders als bij afspraak hier
zoo is t niet gemeend hernam jacob jansz die nu zijn best deed om van malsem in zijn kalmen gelijkmatigen riemslag na te volgen machteld zie mij niet zoo verstoord aan het was maar scherts leg me penitentie op als we aan wal zijn mits er absolutie na
terwijl men dwepers moest zijn als bastiaan en zijne vrouw om dit geloovig aan te nemen maar al was hij voornemens zich die satisfactie te geven toch fluisterde eene geheime stem hem toe dat hij ten onrechte verdacht en ten onrechte beschuldigde
want een schoelje is hij dàt blijf ik zeggen en al heeft hij het dan zelf niet gedaan zijn volk heeft mij afgezet en bestolen en hij en zijne soldaten zijn één dief met diefjesmaat het contrarie van dien maakt niemand
en zich over haar heenbuigend sprak hij fluisterend haar tegelijk aanziende met oogen die antony vuurvlammen zou hebben genoemd de oogen zijner spaansche moeder tintelend van boozen hartstocht loosheid en vermetelheid
ik die zoo in mijne eenlijkheid tijd en ruste heb daarop veel te peinzen weet dat bij ervaring als ik meen een heel eindje gevorderd te zijn zie dan komt er een rukje in den wind en met beschaming moet ik dan weêr zeggen lijsbeth lijsbeth zijt gij nog altijd de oude
ik had mij gevleid dat het niet enkel droomen waren geweest dat ook in de werkelijkheid mabelia mabelia t is waar ook lijsbeth wordt suf dat ze op dien naam niet meer heeft gehecht dien ge zoo vaak in uw ijlen hebt herhaald zoo is zij het de nicht van onzen vriend
maar mijn arme man bleef zooals hij was zonder spreken of beweging en er was niets uit te krijgen waarom niet terstond de hulp ingeroepen van een bekwaam
behoorden wij te vertellen hoe men tot het houden van middeleeuwsche spelen was gekomen in een land dat met het oude leenstelsel en alle diergelijke gewoonten gebroken had of trachtte te breken in een land waarin de ridderschap meer en meer op den achtergrond geraakte om voor de opkomende regeerings en handels aristocratie plaats te maken
hij heeft een nobel hart maar het moet nog blijken of hij een vasten geest heeft o blijf gij zijn geleider en laat zijne hand nimmermeer los riep zij smeekend des grijsaards handen vattend
daar staat nu al menigen boom en heester in bloei en ettelijke bloemen hebben al knop de wandeling daarin is niet onvermakelijk kan door eene dame alleen zeer voegzaam worden ondernomen en eischt gansch geen
daarvan heeft hij zich alreeds triomfantelijk gezuiverd t is juist door zijne kloekheid en nobele handelwijze dat er van dien heelen aanslag niets is gekomen zijn aanklager was zelf osboom oussaint een der schuldigen en toch is hij het geweest die er gevangenschap en vernedering voor gedragen heeft gij begrijpt wel dat ik hier iets heb goed te maken
hij wilde geen karthuizer worden al had hij vastelijk voorgenomen den trouwsten hunner ordebroeders te evenaren in zelfverloochening in armoede in reinheid van wandel in dienende liefde tot hiertoe had hij geweifeld welk beroep hij zou kiezen nu was hem op eens een licht opgegaan over zijne roeping
in een klooster bedoelt gij daarmeê dat de jonkvrouw françoise eene papistische zoude zijn vroeg mabelia met dien zekeren onverholen weêrzin die eene ijverige calviniste kenschetste
daarbij het is al geen goud wat er blinkt zegt het spreekwoord en dat kon ook waar zijn van diamanten wat de persoonlijke bevalligheid van sabina van egmond aangaat afgescheiden van haar keurig toilet zij had geleden en het lijden was niet over haar heengegaan zonder sporen na te laten op hare trekken
t is van blijdschap jonker u zoo gezond en sterk te zien dat zal te stade komen want een mensch heeft zoowel kracht noodig om zijn geluk te dragen als om in t ongeluk staande te blijven en ik voorzie dat het heden een gelukkige dag voor u zal
daar is een oranje sjerp bij en een degenhanger daar moet nog veel gebeuren eer ik dien noodig heb lijsbeth en juliaan streek met de vlakke hand over t voorhoofd als om eene pijnlijke gedachte weg te vagen
t is onnoodig mijnheer hernam willem lodewijk met een afwijzend gebaar en met onuitsprekelijke minachting ik geloof u ik geloof dat gij een volleerde intrigant zijt en gij hebt hier geene verdere bekentenissen af te leggen
ik stamelde juliaan toen hij weêr geluid kon geven en dat kon uwe genade gelooven en dat kon zij verzwijgen en verzuimen te straffen met zoo exemplaire straffe als ooit op een schelm en verrader werd toegepast
om u de waarheid te zeggen heer schout daarom niet vooreerst konden wij niet raden dat jonker juliaan de pleger was en dat soldatengeboefte dat heengaande nog tot vaarwel de duigen op t vuur gelegd en de bergplaats waar ze logies gehad hadden bijkans in brand gestoken hebben
ik hoorde wel joelen en tieren maar dat kunt gijlieden wel met leêge magen en er was druk werk in de kuiperij zonder dat was ik al lang eens naar juliaan komen vragen dien ik den geheelen dag nog niet gezien heb
maar gelooven zoudt in zijne ontferming in zijne oneindige liefde die om alleen maar van dezen éénen nacht te spreken en zonder nog in herinnering te brengen hoe menigmaal zijne reddende hand zich sparend over u heeft uitgestrekt gedurende uw woest en verwilderd krjjgsmansleven
en toch ja zij heeft gelijk de vratige begeerlijkheid de behoeften der ijdelheid die altijd roepen meer meer en niet zijn te a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel zoomin als het vat der danaïden is te vullen moet haar wel arm maken te midden van den overvloed
om u te toonen dat ik meer van u weet dan gij meent om u te bepalen bij het besef van uw toestand daar gij schijnt te vergeten dat gij voor uwen rechter staat die gekomen is om u met welwillendheid te bejegenen en met goedheid te
van u weet ik het juliaan dat gij geworsteld hebt en gestreden en de overwinning hebt behaald dat gij verzoekingen hebt weêrstaan waarin menig ander steunende op eigen kracht zou zijn
juliaan inmiddels naar zijn armstoel gewaggeld liet zich daarin neêrvallen en sloot de oogen als afgemat en sluimerziek jacob jansz stoorde die neiging tot ruste niet maar sloop zacht ter deur uit beduidde vrouw bartels wat zij voor den patiënt moest klaar maken en gaf zijn voornemen te kennen om dien nacht zelf bij hem te waken
bewijst ons zijn ijver om den zoon van machteld te sparen te beschermen en op dezen iets over te brengen van de teêre genegenheid die de moeder hem eenmaal had ingeboezemd en nu jacob jansz
schuilt er dàt achter kindlief zie daar heb ik niets van geweten och men moeit u zoo weinig met de wereldsche zaken in de familie weet dan jacob oom dat neef dirk van der dussen die steeds met zijne eenige zuster in onmin leefde en ook bij zijn verscheiden niet verzoenlijk bleek
doch ziedaar iemand die u tot geleider zal zijn en zij wees op den schoutsdienaar die getrouw aan zijn consigne quasi tegen een brug stond te leunen toen de ghiselles bleef staan terwijl deze hare vingerwijzing volgend omzag repte zij zich voort de eerste steeg de beste in schoon dat voor haar een omweg was
nu joffer moet gij gaan sprak nu vrouw bartels die binnentrad ik heb al zoo dikmaals geklopt en gewaarschuwd mijn man kan t elken stond komen en hij mag u niet samen vinden met den gevangene
ei zoo bernard waarom ben jij dan bij hem gebleven als je zoo laag van hem denkt vroeg hans droogjes maar met de flikkering van toorn in het oog waarom wel dat zal ik je zeggen omdat ik al heel weinig geef om die kostelijke zaken waar jij op stoft
en al scheen al dat zwart wat stroef en stemmig het werd genoeg afgewisseld door paarlen gouden knoopjes en edelgesteenten om geen somber aanzien te geven integendeel al die kostbaarheden kwamen er te beter door uit
dat gij u het lot van den lijdenden medebroeder hebt aangetrokken die daar neêrlag in een vunzig hol en niet hebt willen wachten tot een wettelijk tusschentreden van de bevoegde autoriteit aan zulke mishandeling een eind maakte dat is goed en ik zou mijne mabelia niet kennen zoo zij anders had konnen handelen
wil verschoonen jacob oom zoo ik uw gelegen tijd niet kon afwachten datgene wat me op t harte ligt kàn ik niet langer alleen dragen en te avond bij ons aan huis zou ik het niet zoo vrij kunnen uitspreken als oom en moei er bij waren
hare loshangende bovenmouwen waren met hermelijn omzoomd haar kapertje was mede van dat vorstelijk bont omgeven en eenige rijen paarlen van ongemeene grootte en helderheid hingen neêr tot laag op de keurs
een deel van de lage landen stond reeds onder water terwijl de gezwollen rivieren waar de ijsschollen reeds tot rotsen waren opeengekruid het overige ernstig bedreigden een enkele maartsche storm was er slechts noodig en die bedreiging was tenuitvoergelegd en
toen zijne ouders om de hitte der geloofsvervolging uitweken naar duisburg vergezelde hij hen zette aan eene duitsche hoogeschool zijne studiën voort en verkreeg er vermoedelijk zijn
mogelijk zal de prins billijker voor mij zijn dan zijn neef willem lodewijk en er in toestemmen mij te hooren eer hij mij veroordeelt ik waardeer de gemoedsbeweging die u drijft om zoo te handelen maar gij zoudt u zelven blootstellen zonder veel kans te hebben om tot maurits door te dringen
hij heeft den vloek der zonde voor ons gedragen voor ons weggedaan ook den vadervloek wees er zeker van mits gij u niet in vertwijfeling van uwen verlosser wegwendt maar geloovig u door zijne reddende hand laat vatten kunt wilt gij dat
zij verkwikken zich in de milde warmte die het vlammend vuur verspreidt in hun kil en ongeschikt verblijf om den rook en walm die hun in dikke wolken boven het hoofd draait geven ze niet
hij had ook voortdurend nog strijd te voeren tegen de inwendige verdeeldheid en den tegenstand die zijn bestuur belemmerden een strijd waarin de overwinning niet was te behalen dan door zulk eene mate van schranderheid politiek overleg zachtmoedigheid en oprechtheid als deze veelbegaafde zoon van johan van nassau in zich wist te vereenigen
daaraf dan toch de slotsom is dat juliaan er zijn deel van neemt nadat bast ons vromelijk de zondenles heeft gelezen ja ja die fijnman ziet ook zoo nauw niet als er maar het noodige is voor den jonker
in elk geval dan uw broeder precies zooals maurits dat is van den prins van oranje begrepen hernam de freiherr maar vergis u niet mijn juliaan gaf mij te kennen dat zijn vader geen vliesridder is en de
ik maak mij sterk u die overtuiging mede te deelen daar zij de mijne is en gegrond op volkomene kennis zoowel van zijn denken als gevoelen in de laatste vierentwintig uren vr
al stond het in mijne macht zulk bewijs te leveren heer schout nog zou niets mij daartoe konnen bewegen die man en ik zijn vijanden maar ik heb belofte gedaan mijn haat te bestrijden en ik ben vastelijk besloten geen kwaad met kwaad te vergelden
het zijden snoer dat de pluim had vastgehouden was losgeraakt omdat de rozet met de diamanten gesp die het eene eind aan het andere bevestigde daaraan ontbrak a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel at s me ontfutseld en dat heeft hij gedaan riep nu antony bijkans overluid
maar daartoe zal het niet behoeven te komen viel zij in eenigszins verwonderd over zijne hartstochtelijke onrust zoo ik eenige gemeenschap met hem had gehouden zou mijne vergissing immers niet mogelijk zijn
en dan zeggen ze nog dat de kinderen des lichts het den satans kinderen moeten gewonnen geven wat de abelheid belangt sprak schout gerrit in zijne handen wrijvende van pleizier bij de gedachte dat barneveld geen oogenblik aarzelen zou hem inzage te geven van t geen hij wilde weten
die tweespalt in hunne familie al de eischen en vooroordeelen van den hoogen stand waartoe ze behoorden bij zeer beperkte middelen om er aan te voldoen de hoogmoeds en ijdelheidsduivel in het harte der jonge vrouw verschil van smaak van karakter van beginsels wellicht kennelijk bij hun eerste optreden tusschen den jongen echtgenoot en
en met schuchteren eerbied zooals een geloovige een reliquie zoude kussen drukte hij de lippen op de hand die zij hem had geboden eens mabelia zie ik wensch nu te leven om die vreugde waardig te worden
naar het antwoord dat er volgde op deze vraag behoeven wij niet te luisteren het spreekt vanzelve dat jacob jansz met ijver deze gelegenheid aangreep om voor dezen cliënt te pleiten zoo hij hoopte niet in een verloren proces
de schuldigen geen nadeel doen indien deze de gissingen bewaardheden die wij alreeds op goede gronden hebben gemaakt ik heb eerbied voor uwe nauwgezetheid van consciëntie maar zij moet niet te ver gaan
maar een rechtgeaard zoon geeft de beeltenis zijns vaders niet weg riep juliaan terwijl hij het met vochtige oogen beschouwde en er de sidderende lippen op drukte
natuurlijk moest dus het denkbeeld om een ridderlijk wapenspel te houden opkomen in een krijgshaftig edelman een duitschen vrijheer als de graaf van solms en eene bruid als gravin sabina van egmond
en iedere stad bijna hare eigendommelijke instellingen usantiën en kostumen zulke ingewortelde zeden en gewoonten verandert men niet met eene omwenteling van zaken alleen het herboren hart dat zich naar god keert heeft de kracht zich op eenmaal te verfrisschen en te vernieuwen
het is zoo dat zijn recht prachtige gansch ongewone vertooningen waarvan ze mede toeschouwsters zijn men heeft haar behoorlijke zitplaatsen aangewezen op den trouwdag hebben zij ook toegang gehad tot de kerk waar het vorstelijk huwelijk werd gesloten dat was zeker veel
al de huizen op het marktplein en langs het oud delft waren versierd met festoenen en draperiën het oude st aagtenklooster tot prinselijke verblijfplaats ingericht was statelijk uitgemonsterd met sparrenloof wimpels en wapenschilden en voerde de oranjevaan hoog in de lucht
maakte eene geste die van heftige ergernis en ongeduld getuigde aak het kort mijnheer viel graaf willem in gij pijnigt iemand dien gij reeds te veel hebt doen lijden
naar hij zich van de duitsche of fransche taal bedient hij had hem even goed broeder kunnen noemen want door zijn kortstondigen echt met anna van nassau dochter van prins willem i en anna van saxen was de graaf van maurits verzwagerd
dan niet zoo haast was de ghiselles eenige schreden ver gegaan of de schout gaf op zachten maar nadrukkelijken toon een bevel aan een der beide dienaren die nog altijd op den stoep zijne orders wachtten en deze volgde onverwijld hoewel op behoorlijken afstand den bezoeker die zoo beleefdelijk was uitgeleid
kon juliaan moest nu in vrijheid zijn meende zij hij sprak wel wat met een vreemd accent de zwerveling die allerlei talen en tongvallen had leeren meêspreken maar geen enkele in den eigenlijken zin de zijne noemde
dat het hem onmogelijk zou geweest zijn om in dezen gekerkerde een misdadiger te zien die met plannen tot vorstenmoord omging zelfs al hadden de inlichtingen van jacob jansz hem op dit punt niet reeds alle achterdocht benomen ook kon hij ditmaal niet aanvangen als de strenge rechter die hij zich gewoonlijk het liefst toonde
zag hem van ter zijde aan als om eene uitdrukking van blijde verrassing te bespieden zij ontwaarde slechts in zijn kleuren en verbleeken de teekenen van innerlijken strijd toen hij eindelijk antwoordde langzaam als had hij ieder woord te overwegen
de luim van het oogenblik dieper zag de oppervlakkige jonkman het niet in wij meenen er later naar te vorschen maar houden het reeds nu voor wat anders dan eene
haar ware t eene enkele maal slechts ten dans op te leiden ik zou haar herkend hebben tot in de grijsheid mijn leven is wel z arm geweest in geluk dat ik z liefelijke verschijning nooit weêr uit de gedachtenis zou hebben verloren daarop durf ik mijn woord geven als edelman zoo gij daarop nog vertrouwen wilt
daar trad als door eene vingerwijzing des heeren tot ons gevoerd jacob jansz binnen hij de eenige aan wien ik mij veiliglijk durfde betrouwen en die ook reeds alles wist wat hier was voorgevallen
zij stamt ook af uit voorouderen die de keizerskroon hebben gedragen haar geslacht is verwant aan verschillende vorsten de koningin weduwe van rankrijk is hare volle nicht en de heeren van egmond hebben nooit een minderen dan een vorstelijken staat gevoerd
bezorgd dat bastiaan te veel zondigen zou tegen het voorschrift waarbij hem rust was aanbevolen zeg dan hoe gij hem hebt gevonden wel heer schout als een lijk wij dachten nietwes anders of hij was het het bloed vloeide uit eene gapende wonde in de rechterzijde
en hem onder het oog bracht hoe weinig recht hij had om deze aan het afgedwongen woord te houden sinds hij zelf ontrouw was geworden aan zijne belofte om juliaan niet te vervolgen noch tot zijn verderf meê te werken
zooveel haast is er niet bij ook is ze nog niet uitgevonden inmiddels ik twijfel er niet aan zoo wij bij machte zijn triomfantelijk uwe onschuld te bewijzen en dan poinct gewinnen
maar dan eerst kunt gij mij op ééne lijn stellen met dien rabauw t zou u ook al heel fraai staan niet eerlijk te wezen in handel en wandel meester antony de zoon van deftige welgestelde lieden die onder de hoede van zorgzame ouderen veiliglijk zijt opgegroeid
de schande juliaan hoe kunt gij z spreken die is voor hen die u lasterden en mishandelden die is voor hen die u inkerkerden zonder schuld
maar het verder doordringen wordt haar niet toegestaan zij wordt op een afstand gehouden door eene omheining die als een wijden cirkel trekt rondom het marktplein en waarvan de toegangen niet slechts door hechte balies zijn afgesloten maar ook bewaakt worden door de stadsschutters met piek en hellebaard gewapend
hij lag daar roerloos stom met de oogen wijd opengespalkt en toch zonder te zien want hij was gansch en al buiten kennis a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel een vrouw buiten kennis was ik niet maar ik was met onmacht geslagen om bewijs te geven dat ik nog leefde
nu de jonkman in quaestie moet werkelijk in zulk een staat van genade verkeerd hebben en ganschelijk tot een nieuw leven bekeerd zijn naar t getuigenis van personen die ik in dezen betrouwbaar acht
en zich weêr tot haar heenbuigende vervolgde hij halfluid dezelfde gunst die mij gewerd bij t ontvangen uwe liefde uw vertrouwen den vrede in t einde het is nog niet te laat wat zoudt gij zeggen
de voortvluchtige beiersman heeft zich over het mislukken van zijn gruwelstuk willen wreken op den armen jonker dat gaat vast zeî schout gerrit maar ik begrijp niet hoe gij zelf zooveel aan zijne verzekering hebt konnen hechten
helaas neen het land was niet verlost van de harpije des oorlogs er was niet eens eene groote overwinning behaald en na een harden drukkenden winter heerschte alom schaarschte van de noodigste levensbehoeften tot gebrek tot hongersnood toe
jongens vergeet niet dat we zwemmen kunnen de armen uitgeslagen en de meiskens gered die vast zinken als ze niet op hare zijden kleêren drijven en zelf gaf hij het voorbeeld door de eerste juffer de beste te vatten en met haar door riet en bieze naar land te waden hij was wel beloond voor zijne kordaatheid het was bertha die hij had gered
maar nu niet al te driftig te werk gaan tenzij gij door uwe speelsche luim ons allen in perikel wilt brengen gij een zwaarhoofd goedelijns die voor perikelen zoudt vreezen op dezen tocht schertste jacob jansz alsof gij de kaap niet had omgezeild alsof we naar de levant voeren
er kwam eene afleiding waardoor t gespannen zwijgen werd afgebroken de dienstmaagd trad binnen met het bericht dat er een vreemd heer was die verzocht om de juffer eventjes te spreken zegt hij zijn naam niet vroeg moei baerte
dat alles te zamen was het wel van goede voorbeduiding voor de toekomst moest het geen stof leveren tot vreeze voor wie geen onnadenkend toeschouwer was en die oorzaken en gevolgen wist te wegen
nu restte hem niets dan machteld die zijne nicht was den arm te bieden want de knaap kon eigenlijk niet voor een cavalier gelden en dat zij die de paarle was onder allen dus onverzeild zou blijven kon zijne courtoise niet gedoogen al was hij maar al te goed overtuigd dat hij zich niet in de conditie bevond om naar de rijke en edele erfdochter op te zien
er rest geen buit te deelen grauwde bernard en liet de tanden zien als een gesarde bulhond het fortuintje van den jezuïet houden we onder ons vijven zooals gij allen voor billijk hebt erkend het heele rantsoen van het uilskuiken is er ingeschoten bij ons festijn van heden
te minder achtte men haast te mogen maken met de ter aarde bestelling terwijl den volgenden dag duizenden naar die kerk waren gestroomd om van t mirakel getuigen te zijn en die allen hoorden opnieuw de stem van den overledene met een vervaarlijk angstgeschrei roepen
en zoo de gelegenheid om met zooveel vreemde vorsten zooveel leden van zijn huis zooveel invloedrijke mannen uit de generale en bijzondere staten tegelijk samen te zijn
neen neen wees gerust hij schreef mij dat hij met een a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel komt blijf kalm mabelia hij vermag niets tegen u of mij hij komt om zich te wreken op u omdat omdat en zij wilde den arm van juliaan loslaten in haar zenuwachtigen angst en vluchten maar deze stond dat niet toe
fier op den triomf en mogelijk wel schertsende over het lot van den onbeschaamden soldenier die hem in zijn zegevierenden uittocht had willen belemmeren hij knarste de tanden en richtte de gebalde vuist naar de tribune maar die daarboven gezeten waren zagen deze teekenen van machtelooze woede niet
en alles weg te wisschen en af te sterven wat hinderlijk kan zijn in de richting die het wenscht te volgen maar door deze enge poort gingen voorwaar niet allen in die zich bij de publieke kerk hadden gevoegd
als gij dit opzet volvoert als gij dien ongelukkige om zoo kleine oorzaak in last en lijden brengt wees dan van dit ééne zeker dat ik ook zoo waar mijn naam mabelia graswinckel is
maar dat hij zich met één slachtoffer vergenoege dat hij geen engel van goedheid dat hij geene reine edele jonkvrouw als mabelia graswinckel in zijne netten wikkele of ik verzaak de lankmoedigheid en ik zal spreken en gerechtigheid aan hem oefenen en hem doen kennen voor hetgeen hij is
en de persoon van gele fij zeer wel met den onderschout in geheime verstandhouding kon staan als aanbrengster van kwade praktijken zooals destijds het gebruik was zonder dat de handhaver der gerechtigheid zich eenigszins verkleind achtte door zulk een illoyale
en gij zult wel en wijs doen mij inmiddels niet te kwellen met vragen en dringen eindigde zij met te veel koelheid en vastheid dan dat men het voor scherts had kunnen nemen
ik merk het wel hervatte gele fij die intusschen een blik met den vreemde gewisseld had welke den laatsten tot den aftocht scheen te doen besluiten het is met al die kapiteinen en oversten al één pot nat
en nu ondervind ik dat het er eene is te zwaar bijkans voor mijne krachten want ik zie t u aan dat gij u ng niet laat overtuigen hare oogen vulden zich met tranen en haar gelaat pas zoo vroolijk en opgewekt nam nu weêr eene uitdrukking aan van onrust en lijden
hoe heeft schout meerman zoo iets konnen beweren hij heeft dezen brief zelf niet gezien neen maar het feit alleen dat de baron die zoo trotsch en wederstrevig was alleen op uwe bedreiging dat gij er meê voor den dag zoudt komen
ik zou wel eens willen weten wat de pater procurator der karthuizers van onze leuze zoude zeggen sprak machteld wie het woest gejuich wat schril in de ooren had geklonken wel die zou het omkeeren en roepen leve de dood en
toch zoo t gode niet behaagd had mij uit deze vallei des doods wederom te doen uitgaan zou de ongelukkige jonker als mijn moorder zijn aangewezen want door menschenwijsheid ware het niet uit te maken geweest wat er met mij was geschied
jacob jansz monnik jacob jansz karthuizer riepen van malsem en goedelijns als in één adem en de meisjes giegelden in koor over den dwazen inval die een hairen kleed aan hij is zoo gezet op zijn fluweelen wambuis
willem lodewijk wist dan ter eener zijde den hartstocht te stillen zonder de geestdrift te ontnuchteren en ter andere tot vruchtbaar handelen aan te sporen door kalme overredingskracht hij zelf had in zijn gouvernement gelegenheid te over om de deugden van lijdzaamheid voorzichtigheid en zelfbeheersching te oefenen
nog even spartelde hij tegen maar de nadruk dien machteld legde op het woord dat zij met haar neef van malsem had te spreken en het zekere ontzag dat de jonge edelman den knaap
ik begrijp er niets meer van sprak schout gerrit de wenkbrauwen fronzend jacob jansz heeft zoo goed als een eed gedaan op uwe onschuld aan den aanslag tegen maurits dat kon hij ook met eene goede consciëntie maar hij zou tegen mij getuigen zoo ik nu zweeg van t geen de mijne drukt
mooi zoo riep schout gerrit triomfantelijk toen jacob jansz hem den volgenden dag bezocht en van die opvatting der kasteleines hoorde dat komt er van als men den zonderling wil spelen ze gaan u ten leste nog voor een paapschen biechtvader houden die zijne biechtelingen zelfkastijding oplegt
zoo hij het waagt niet licht gehoor of vertrouwen zal vinden en t geen ons nog beter te stade komt hij scheen mij toe zelf zoo weinig ins reine te zijn met de heilige justitie dat hij zich wel tweemaal bedenken zal
ik kan niet sprak juliaan met vastheid ik kan geen schuld op mij laten rusten die mij schandvlekt voor mijn leven juliaan van egmond heeft gelijk sprak nu maurits tusschenbeide tredende
staatsche ruiters renden door de stad en duitsche voetknechten trokken in rotten op naar de schouwplaats palfreniers die kostelijk getuigde paarden voortleidden wagens en draagstoelen zooals ze destijds bij vrouwen en lieden van hoogen rang in gebruik waren kwamen door verschillende poorten de stad binnen
over conscientie bezwaren was hij heen en na hem lang en breed uitgehoord te hebben wist ik voorzeker dat hij meer reden had om de nassauers te vreezen en te haten dan hen voor te staan
en zonder er op verdacht te zijn dat hij daaraf dit gebruik zoude maken gezegd dat ik in zulk geval den advocaat van holland als scheidsman zoude inroepen en bij dezen wel bewaard zou achten wat bij mij niet langer veilig ware
hij voelde dat de blik des wonderdokters den zijnen zocht en hij kon dat niet dragen in dezen oogenblik en uw broeder vroeg graswinckel met nadruk
doch daar kippen voeren maar een kortstondig verzet is slenterde juliaan welhaast doelloos rond a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel door het nog altijd dusgenaamde slingerboschje dat zich nu nog veel verder uitbreidde daar de ruïne sinds jaren was opgeruimd en de hoogte geëffend en met jong geboomte beplant was
en hiermede zijt gegroet houd u gerust bastiaan en doe meê het uwe tot uwe beterschap je hebt een goed wijf en je zoudt een paar naar mijn hart zijn als gijlieden maar niet een zelfde zwak hadt
hij was forsch van leden hoog van gestalte en er lag niet slechts ernst er lag hardheid in de strakke trekken van dit jeugdig gelaat dat zelfs op een dag als deze door geen glimlach werd vervroolijkt en in het klare blauwe oog iets koels en scherps dat eer terugstootte dan aantrok
alleen van dezen nacht waarin zijn bestier tweemaal als een mirakel zijner liefde aan u heeft gewerkt tweemaal herhaalde juliaan met eenige bevreemding
hij hem den hals de borst de polsen de armen wreef die allen zachtelijk wierp zich over hem heen om te luisteren of er nog adem in was keerde zich naar mij toe die in angstige spanning stond te wachten en zijne goêlijke trekken waren als verheerlijkt van blijdschap toen hij sprak
ik zou daar dan onderricht worden in den hoofschen toon en manieren naar zijne genade goedvindt te zeggen daar het voornemen schijnt te bestaan dat ik later zoude voorgesteld worden ten hove bij de landvoogdes maria
gij wilt nevens den goeden burgerlijken naam en faam toch ook wel den roem voegen een goed christen te zijn mijn hemel ja ik meene dat te zijn ik ben tot de ware religie gebracht door den eerwaarden arnoldus cornelii gelijk gij uwe belijdenis hebt gedaan bij wernerus helmichius
ja dat was goed stemde belia toe jacob oom had ze te spreken al was t niet over lijfelijk onwelzijn voegde zij er in gedachte bij terwijl zij de trap opsteeg naar hare kamer
juliaan van egmond en ik zijn zonen van denzelfden vader uwe genade heeft ons maar aan te zien om er zich van te overtuigen om zich te verzekeren dat er tusschen ons eene sprekende gelijkenis bestaan heeft die nog niet is verloren gegaan
na dit gezegd te hebben zette maurits zich in zijn armstoel of hij te kennen wilde geven dat hij er zich niet meer meê zou bemoeien hetgeen niet belette dat hij met kennelijke belangstelling toeluisterde en toezag bij t geen er tusschen hen voorviel
nu t zoolang verheeld was kon de verdenking vallen op mijn zwager en mij omdat wij geene hulp hadden ingeroepen en wij wisten niet wien we met schik konden raadplegen in mijn harte riep ik god aan om hulpe
ik weet dat ik een zelfmoordenaar ware geworden zonder u hernam juliaan verbleekend en zie nu in met ontzetting wat ik daarmeê tegen mij zelven zou gepleegd hebben zoo niet uwe reddende hand
de samenkomst in de taveerne van gele fij moets plaats hebben in de vroegte en zoo zijn wij al lang op het marktplein vr hij er ons komt opzoeken wij hebben dan den aap binnen en alles is kostelijk buiten hem omgegaan
zij en ik hebben ieder onzen eigen weg te gaan daarop zweeg hij liet de ellebogen op de knieën rusten en bleef zitten met het gelaat in de handen verborgen aan dat somber gepeins kon lijsbeth hem niet overlaten
ja het verkwikt me hernam hij haar de drinkschaal teruggevend wees gedankt lijsbeth voor al uwe zorge en moeite en toch ging hij voort haar nogmaals aanziende met een blik vol stillen weemoed toch hebt gij mij eens zulk eene teug gereikt die u zwaarder offer kostte
hij zelf heeft gezorgd dat ik zijne trekken niet uit het geheugen kon verliezen zie en zij rukte hare keurs los en bracht een miniatuur-portret en médaillon te voorschijn dat zij hem toewierp
barnsteen en ijzer ja tot goud en zilver toe werden niet door hem gespaard als zij tot eenige proefneming werden gevorderd dat alles zeker met het edelste doel maar toch met eene onbekrompenheid die de vraag niet overbodig maakt of hij ook bovenmatig aan deze dingen was gehecht
wil nu den argwaan ter zijde zetten ik wensch mij met u te verzoenen ziedaar alles wat ik van u wil is het dan volstrekt noodig dat wij in eeuwige vijandschap met elkander blijven leven
zoo hij zelf nog van tijd tot tijd in delfsland noodig had kon hij zijn intrek nemen bij den schepen die deftig genoeg behuisd was om de aanzienlijke bezoeken te kunnen ontvangen vrouw geertruid meerman had kinderen gehad die haar telkens jong nog door den dood waren ontvallen
toen hij zich omkeerde om te zien wie het was ontwaarde hij dienzelfden eenvoudigen burgerman die aan de andere zijde van den cirkel ook nevens hem gestaan had en dien wij reeds hebben aangeduid als met bijzondere aandacht al zijn bewegingen gadeslaande werkelijk was deze hem gevolgd en had hem niet uit het oog verloren
daartegen behoordet gij te waken en te strijden want het zijn zulke bewegingen die de blijdschap des gemoeds verstoren en het licht der ziele benevelen juliaan had naar haar geluisterd met afgewend hoofd als waagde hij het niet de minnelijke boetpreekster in de oogen te zien
maar meer bevreemdend is het dat het u niet is ingevallen wat langer tegen hem te veinzen gij hadt geen twist met hem moeten zoeken dus hadt gij beter gelegenheid gehad hem te verstrikken en over te leveren
zekere verschijnselen geven eenig recht tot dien twijfel hij zelf zou gewillig honger en dorst lijden om zijne armen te voeden en te verkwikken en toch had hij zich de weelde veroorloofd van eene keurige boekerij
wél moogt gij dat zeggen waardige man hernam hij en het bewijs daarvoor levert juliaan maar al te klaar hij bezit een groot gemak om de leugen met één zwaai tot waarheid om te scheppen
gij wilt mijn bijgeloof bestraffen is het zoo niet maar tegelijk bracht zij met moedwillige coquetterie haar vollen blanken arm te voorschijn uit de wijde loshangende mouw waarin die verscholen was gebleven
leider als hij maar niet van schrik over dat ongeval is weggevloden die ongelukkige wie weet welke onbedachtheid hij verder heeft bedreven of in welken jammer hij zich zelf heeft gestort en ik die niet het eerst op hem heb bedacht dus had de zelfzucht zich reeds van mij bemachtigd
inderdaad zoo juliaan niet als een half bewustelooze ware binnengeleid maar een helderen blik rondom zich had kunnen slaan zou hij verbaasd geweest zijn van t geen hij zag of liever van t geen hij niet zag
wil je ons allemaal tot karthuizers maken sprak guurt die verplichting volgt er niet uit naar mijne meening maar wel dat men niet kan volstaan met uiterlijkheden en dat wie den menschen welgevallig is en door hen geprezen wordt diesondanks ja daardoor wellicht mishagen kan aan god die t harte