AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en zijn sprekende oogen een fiere hooghartigheid wat zijn kleeding betreft die was hoogst eenvoudig en bestond evenals die van de meeste aanwezigen uit een groen buis met mouwen dat op de dijen afhing
in die beide hoedanigheden vraag ik gehoor zeide de onbekende de zoon van sjoerd aylva heeft aanspraak op de eer van een fries genoemd te worden mijn vader schenk mij uw zegen
en mijn diensten met ondank beloond gij hoort het ik ben onder een armhartig voorwendsel om een verwonding bij een onzaligen twist door hem veroordeeld en vogelvrij verklaard ik ben hem niets meer schuldig mijn arm en mijn hart behooren voortaan friesland alleen
is alleen de bron van al uw tranen hy zette razende van minnenijd en smart om t missen van zijn prooi zijn vriend een dolk op t hart van merken louize d'arlac
laat uw lompen vrijer gerust aan zijn lot de schout zal wel weten wat met hem te doen kom geef mij een arm ik zal u brengen waar gij wezen wilt
heer graaf zeide hij gisteren had madzy dekama nog een vijftigtal vrijers die het slechts voor de leus waren heden heeft zij een bruidegom
en de onbekendheid met het land waren zoovele redenen geschikt om hem bijgeloovig en ongerust te maken hij kortte eindelijk den teugel en zich tot daamke wendende die hetzelfde deed hoor daamke zeide hij
weldra kondigde een luidruchtige muziek de komst aan van het grafelijk paar willem had een vroolijk en zelfs eenigszins spotachtig voorkomen
hij had dan ook aylva's taal onverduldig aangehoord en zoo hij eenige oogenblikken aarzelde het woord op te vatten het was omdat hij hoopte dat iemand van meer leeftijd en gewicht zou opstaan en den indruk wegnemen van hetgeen de olderman had gezegd
is die deerne te grootsch om aan den gemeenen haard te zitten waar ik de knapste vrouwlui uit den omtrek ja zelfs deftige poortersvrouwen uit utrecht en grouda heb ontvangen
en den gezichteinder sloten maar recht voor zich uit zagen de ruiters het jachthuis omringd met eeuwenheugende eiken en beuken waarvan de eerste door hun talrijkheid door den rijkdom
niet herhaalde de abt verbaasd spreekt dat orakel niet van de roos van dekama en hebben de minnezangers u niet uit éénen mond met dien naam bestempeld en zijt gij niet over zee gekomen en zwierven er niet vogels van alle veeren om u heen
onze ridder bleef eenige oogenblikken onbeweeglijk zitten in die stomme verbazing welke de plotselinge verschijning van een onverwacht voorwerp veroorzaakte
en zeg dat ik hem wensch te spreken of neen ik zal zelf gaan en een licht van de tafel nemende begaf hij zich uit het vertrek de kamer welke door vader syard bewoond werd was de laatste van een menigte cellen
bloos adeelen riep reinout ziet gij hem aan en schaamt gij u niet lag zonder hem uw lijk niet te rotten op het haarlemmer kerkhof heeft madzy dekama hem haar ontkoming uit het sticht niet te danken
doch het is onmogelijk ware intusschen die pelgrim maar terug ik had hem de boodschap niet moeten opdragen en hem althans dien brief niet moeten vertrouwen die bijna het eenige bewijsstuk is onzer geboorte hij had een fielten gezicht en heeft ons zeker misleid
ik weet zeide adeelen bewogen dat uw hart goed is en dat gij ook om het onheil eens onbekenden zoudt treuren maar bij den hemel
niet in de kast maar daarachter heer ridder en dan bovendien ten derde zullen er geen gewonden zijn en bevat deze kast niet de gansche nalatenschap van barbanera god hebbe zijn ziel want het gerucht loopt dat hij van honger is omgekomen namelijk een uitgelezen schat van
en paix une poule survint et voilà la guerre allumée de la fontaine deodaat had aan den ingang vertoefd tot de geheele stoet was vertrokken en was nu met oogmerk om reinout op te zoeken
de boot van rienk westra was spoedig naast het vaartuig tot groote spijt van al de overige varensgasten vaarwel schipper zeide deodaat gij onthoudt onze afspraak kom wij moeten voort
hij plaatste zich echter daarvoor ten einde te ontdekken wat er gaande was en of er een wezenlijk gevaar voor hem bestond want hoewel nog opgesloten zijn ongerustheid was eenigszins verminderd sedert hij zich in een grootere ruimte bewegen kon
maar zijn beide handen zwaaiden nog met ontzettende kracht een tweesnijdend zwaard waarmede hij al wat hem omringde het naderen belette hoe is het bloodaards riep adeelen deinst gij laat mij met hem begaan mij de eere den laatsten man der bende te
trad een stap terug schoon eenigszins door den drank verhit was hij niet beschonken genoeg of hij besefte dat een aanval op den vreemdeling in dit geval meer dan een gewoon messengevecht zoude wezen en hem strafbaar maken voor het gerecht
en zoo ik hoor heeft de heer van beaumont den graaf nog gebeden den tocht niet aan te vangen zonder tevens eenige benden te land te zenden welnu dat zal immers geschieden zeide deodaat de bisschop heeft bevel gezonden aan zijn vazallen in drenthe
ik geloof zeide zij dat gij mij van ondankbaarheid beschuldigt misschien ja waarschijnlijk hebt gij mij het leven gered
voor dat land in hetwelk hij zich nog vreemdeling vond het zwaard te moeten ontblooten tegen zijn voormalige wapenbroeders ja den moord te aanschouwen van weerlooze vluchtelingen o hoe ongelukkig gevoelde hij zich niet hoe gaarne had hij de partij aan welke hij
de friesche edelman heeft gelijk zeide treslong ik ben onwillekeurig een stap vooruitgegaan ik zou echter de verschooning kunnen bijbrengen dat hij zijn aanmerking had behooren te doen vr of op het oogenblik dat ik mijn pijl afschoot maar daarvan wil ik geen gebruik maken
deze is er het eerst geweest zeide deodaat op een boot wijzende die aan stuurboord lag wij zullen de keus op haar bepalen
de graaf die haar blijkbaar had verwacht trad terstond naar haar toe nam haar eerbiedig bij de hand welke reinout losliet en geleidde haar onder een heusche betuiging van welkom bij de gravin
t mocht wat zeide willem de manier was toen er om te vechten totdat een van beiden alles inhad jawel juust dat zal jou hooren
en overal rondom de stad waar de gelegenheid zich aanbood hunne tenten nedergeslagen of brachten na den geheelen dag in vroolijkheid op de been te zijn geweest den nacht door in de wagens karren of vaartuigen waarmede zij gekomen waren
want gelijk wij uit zijn handelwijze met vader syard en barbanera gezien hebben aarzelde hij niet tot bereiking van zijn doel die middelen aan te wenden welke de zedekunde verwierp maar die gepredikt worden door de noodzakelijkheid
wat zou ons lot ons kunnen schelen zeide de aartsbisschop van keulen indien wij niet omtrent dat onzer edele gastvrouw gerustgesteld waren
van een onbeschaamden dief zeide reinout die meer van uwe zaken schijnt te weten dan wel dienstig is althans hij verhaalde gisteravond dat gij hem voor den dienst des bisschops geworven hadt
ik zal wachten dat hij zelf mij aanspreekt hernam adeelen o dat ik hem eerder gekend hadde ik had liever deze hand afgekapt dan dat ik ze hem had
zwijg zeide vader syard ik ken u beter dan gij u zelven kent of vervolgde hij den ridder scherp aanziende weet gij wie uw vader was
bij sint maarten zeide de andere ik ken die stem maar wat duivel ik ken dat gelaat ook welke vreemde gebeurtenis voert u hier vader en hult den vromen monnik in het gewaad van een boschwachter
plaats ruimbaan voor daamke den alwillensdwaas en zijn gevangenen en hij deed deze woorden vergezeld gaan door eens dapper met zijn zotskolf in de rondte te zwaaien
aan zijn ontmoeting met adeelen en aan zijn geheimzinnige woorden op het feest uit haar geest te verbannen somtijds wenschte zij dat zij friesland nooit verlaten en hem daardoor niet ontmoet had
en tevens eenige kleine eigendommen des graven te bestieren in dat gewest gelegen welke betrekking tot dien tijd aan een fries vertrouwd was geweest maar welke de graaf nu in zijn ontevredenheid aan een hollander wilde opdragen
en nu tot de zaak zeide adeelen luister en oordeel welke wraak adeelen nemen moet van hen die hem zoo schendig durven beleedigen
waar de spijt die zijn boezem ontvonkte toen hij vernam dat zij adeelens verloofde was de geheime verlegenheid welke hem zelfs weerhouden had een woord van dien twist in s graven bijzijn te reppen hadden hem de oogen moeten openen
en zich in zegepraal de handen wrijvende reed hij aylva die inmiddels op een klein bruin blesje gestegen was op zijde ik had het wel gedacht fluisterde hij hem in
wie zou zulk een lief schepseltje beleedigen zeide mechtelt lieve maagd ik dacht dat alles voor het beste ware dat dacht ik maar dat engeltje wilde zonder afscheid heen wandelen dat wou ze
of hij begon te vreezen dat bij de uitgave het werk zelf in de massa der noten en ophelderingen zou verstikt worden iets dat thans wat algemeen in zwang is geraakt maar hetgeen hem altijd denken deed aan die stukjes chocolade of suikergoed onzer hedendaagsche banketbakkers
ja ja zeide zweder die voorspelling van graaf reinout en van den kokeler is menigeen voor den geest gekomen in deze laatste dagen
ja nog liever dan hem naar de gevangenis te sturen gaf ik hem geheel vrij in de hoop van hem in t veld te kunnen bestrijden maar dit alles doet er niets toe gij verlangt het allen en ik moet toegeven hij geve dan zijn woord en ga naar den duivel
verbitterde deden in een oogenblik den weerloozen graaf den stapel der dooden met zijn vorstelijk lijk vermeerderen maar het is tijd om alles daarlatende wat eigenlijk meer tot het gebied der geschiedenis behoort tot den goeden deodaat terug te keeren dien wij
sprong weder naar beneden en ging den volkshoop die nieuwsgierig het einde van dit tusschenspel stond af te wachten met bedaardheid rond ieder der omstanders en dan zijn meester beurtelings aanziende
deze ontmoeting was weinig geschikt om aan dekama meerdere teederheid voor zijn dochter in te boezemen hij verkropte echter zijn spijt uit aanmerking
de kudden binnengehaald en daar het water was afgeloopen vertoonde zich de gansche ruimte tusschen den hierboven genoemden omtrek geheel droog uitgezonderd eenige kuilen en diepten waar het zeenat altijd in staan bleef en ettelijke plassen door den regen gevormd het was op den bovengenoemden
die wellicht spoedig zouden komen om den brand te blusschen en te redden wat nog redbaar was en ten anderen verkondigde hun de onverdraaglijke hette van het brok steens waarop zij stonden dat het vuur nog onder hun voeten blaakte
hoe voortreffelijk een ziekenoppasster gij zijt nu ik begeer dan ook niet dat gij u terstond van hier begeeft ik beloof u ik zal u gekwetsten zenden indien zij er zijn
het was daar dat willem reeds lang door de verdiensten der beide jongelingen getroffen hen op het slagveld tot ridders sloeg ondanks het morrend misnoegen van sommige edellieden die met leede oogen zagen
ja bekoorlijke madzy zeide arkel zich voor haar nederwerpende ik zeg niet te veel met u verlies ik al mijn geluk op aarde hoe heeft al mijn zorg voor uw welzijn al mijn streven om uw toestand te
noch aan iemand der haren mag het minste leed gedaan worden of ik zal het gestreng straffen en laat boudewijn intusschen het paard van de van dit meisje hier brengen gij hebt mij verstaan
was nog overig toen het met zijn aanvoerder op een boogscheuts afstands van de versperring genaderd was al de overigen waren f bij den eersten aanval gesneuveld f lagen zieltogende langs den weg wat de overgeblevenen betrof dezen waren meest ridders knapen
welke hij aan sybe verschuldigd was maar hij eischte zijn kind niet terug tot groot genoegen der edele vrouw die het ongaarne gemist zou hebben op een tijd dat het in staat begon te worden de haar bewezene diensten te beloonen
wij kunnen hier afdalen om ons de hersens op de zerken tot gruis te slaan viel zweder in ik dank u heer ridder de onderste trap is weggehaald die vervloekte monniken wisten wel wat zij deden bovendien de kerk zelve staat in lichterlaaie
reeds had men haar verscheidene schimpen spotwoorden toegevoegd en haar onder andere boertende gevraagd of zij niet bijgeval eene weggeloopen non was dat men haar hoofdhaar niet bespeurde en onder welken ridder zij als wapenknecht diende
wat hebt gij met uwe vrouw gedaan weet gij niet dat zoowel de wet des heeren als die der menschen het doodslaan verbiedt en in plaats dat gij in zak en asch uw misdaad beschreien en door berouw en boete de genade gods afbidden zoudt vind ik u hier dartelend en wijn drinkende
weldra was hij ter plaatse gekomen waar hij het voorwerp van zijn aandacht had bespeurd en hij ontdekte terstond dat hij welgedaan had met zich zonder verwijl derwaarts te begeven
plichtplegingen riep deodaat ach kunt gij dit ernstig zeggen maar gij hebt gelijk ik herinner mij ter goeder ure dat gij de verloofde bruid van seerp van adeelen
de twee meisjes hadden reeds een paar mantels omgeslagen om zich tegen den regen te beschutten en alle drie begaven zich op het plat van den toren van waar men bij dag de stad stavoren en ook de zee kon onderscheiden
vergeefs niets deed zich aldaar bespeuren en zij moesten voor het oogenblik de hoop opgeven om van haar wier gezang hen verrukt had ook het gelaat te leeren kennen
ik zal uw boodschap laten doen zeide arkel stel u gerust maar wees van uw kant een weinig vertrouwelijk zeg mij wie zijt gij
niet slechts onbezet maar verlaten de mans zijn god weet waarheen de vrouwen en kinderen naar stavoren gevlucht t is mij onbegrijpelijk zeide boudewijn na eenige oogenblikken nagedacht te hebben
die op haar schouder had postgevat en bezig was met zijn voorpooten haar kapsel op een deerlijke wijze te havenen aan de deur vertoonde zich de wakkere hansworst pogende binnen te dringen in spijt van arkels dienaars die hem met geweld
eindelijk sprong adeelen met woestheid op ging vlak voor den monnik staan en zag hem met fonkelende oogen aan ik achtte u een echten fries monnik zeide hij
zie eens zeide deodaat naar de stad wijzende ziet gij daar eenig blijk van een vriendelijk onthaal de afstand waarop zij zich nu bevonden liet hun toe dadelijk te bespeuren dat niet slechts de volksmenigte op de kaai
hij die deze woorden sprak was een man van middelbare gestalte en naar het scheen tusschen de dertig en veertig jaren oud zijn houding was edel en vrij zijn toon was kortaf als van iemand die gewoon is in t veld bevelen te geven
dat alles behoort aan een vrouw misschien wel aan een jonge en schoone vrouw hoe komt die hier blootgesteld aan nachtlucht en regen zijn nieuwsgierigheid was opgewekt
ridder zeide madzy weemoedig het hoofd schuddende waartoe dient het een ongelukkig meisje dat al genoeg geleden heeft met ijdele plichtplegingen te overladen de oogenblikken zijn te kostbaar en het zal toch de laatste reis zijn dat wij elkander zien
doch van adel gesproken de pelgrim die zich belast had met te verona onderzoek te doen naar onze geboorte blijft lang uit
bij alle duivels daar is uw trouwe hans zoo rood als een kalkoensche haan die ons zeker de komst der stichtsche benden komt melden en ginds zie ik een paar wapenknechten de laan afkomen zeker om bezit van het kasteel te nemen
mijn god de brief dien wij aan den pelgrim medegaven hoe komt gij aan deze stukken om t even gij weet dat barbanera in mijnen dienst was wat hij u voor goud wilde afstaan geef ik u om niet
vroolijk zongen de vogels hun morgenlied en loeide het vee in de weide hij sloeg thans echter minder acht op het bevallige schouwspel der ontwakende natuur
de schipper trok het gezicht tot een scheeven lach en wendde het hoofd om boudewijn houd toch stilte wat ik u bidden mag wij zijn zoo stil als wij kunnen heer ridder riep een stem van beneden
de bekoorlijke omtrek die zich niet alleen door een in holland zoo zeldzame heuvelachtigheid onderscheidde maar ook aan den adel de heerlijkste gelegenheid aanbood
geen mensch deed zich op want behalve dat niemand bij zulke gelegenheden gaarne het voorbeeld geeft dorst men niet beginnen zonder de toestemming der gravin op welke alle blikken gevestigd waren
want zijn gedachten waren geheel verdiept in de berekening der versterking waarvoor het slot vatbaar was en van den tijd welken de vijand zou moeten besteden om het te bemachtigen
daar de in friesland gewone waarschuwing wacht u voor den hond ook hier voor het hek te lezen stond traden onze beide vrienden ook niet eerder de brug over die de werf van den landweg scheidde
de krijgsmuziek welke zich gedurende dezen strijd had doen hooren zweeg nu op eens en werd door een kort geschal der klaroenen vervangen hetwelk den afloop der eerste ontmoeting aankondigde
en dat gij ook den hoon vergeten wilt u door hem ter wedervergelding aangedaan gij vraagt veel madzy zeide adeelen meer dan met ridderplicht kan strooken zal ik iemand om vergeving bidden wiens vuistslag nog op mijn aangezicht gloeit
en wij zouden u raden jonker u hier niet tegen te verzetten of het kon ook met u slecht afloopen wij zullen zien zeide
voorafgegaan door arkel zelf die in zijn dos van schildknaap des ridders van den rooden arend welke bij het krijgsvolk welbekend was hun een onverhinderden aftocht verschafte
twee masten welke men van boord had medegenomen werden hierop in den grond gestoken zoo dat de toppen elkander kruisten en aan dat in der haast opgeslagen werktuig werd een derde mast in een horizontale richting gehangen om tot stormram te dienen
elke poging aangewend om onze natuurlijke vijanden te winnen en voor ons in te nemen zal slechts strekken om hen nog roofzuchtiger nog opgeblazener te maken om hunne vorderingen te vermeerderen en het juk dat ons drukt te verzwaren
mijn dochter riep aylva haar te gemoet komende en haar met teederheid omarmende zijt gij het waarlijk hoezee voor madzy dekama riepen helbada en worp ropta deze reis eenstemmig
en de gedachte streelde hem dat de bezittingen van de rijke erfgename der dekama's hem eenmaal tot den vermogendsten der friesche edelen zouden maken en hem in staat stellen
de dorpelingen weten niets meer dan mijn eigene knapen die mij voor een vazal van t bisdom aanzien zoo ik aan mijn broeder robbert die in mijn afwezendheid mijn zaakgelastigde was niet had moeten schrijven
zij zullen niet komen zeide hij eindelijk bij zich zelven terwijl hij oprees en het water uit zijn muts wrong de graaf zal hen bij zich gehouden hebben was het nu niet beter dat ik naar sint odulf trok en daar de vloot afwachtte
om het midden gesloten en met bonte randen voorzien was een kleine kalot van rood of geel laken met een klep van achteren en van boven met een topje voorzien
op welken zij door een achterweg gekomen waren en alwaar zij gelijk wij reeds verhaald hebben reinout ontmoetten deodaat zag zijn vriend het eerst hij deed hem aan madzy opmerken
en met welk recht vroeg adeelen durft gij die u sedert een blauwmaandag onzen landgenoot noemt u tegen mijn wil en dien van frieslands overheden verzetten
de bisschop had nu zoo t scheen zijn geheel vertrouwen gewonnen ik begaf mij naar den listigen kerkvoogd hoe gij dorst u opnieuw in zijn tegenwoordigheid wagen
het arme dier lag levenloos in den arm zijns meesters die het met de teekenen der diepste droefheid aan zijn hart drukte en met heete tranen
de beide friezen moeten naar de gijzeling tenware zij borg stellen van op den eerstkomenden rechtsdag te zullen verschijnen ik lach met uw rechtsdag en rechtsgebied zeide adeelen mijn persoon is heilig en
dat wellicht de ouders dier kinderen als slachtoffers der dwingelandij van francesco gevallen waren en hunne kinderen daaraan hadden wenschen te onttrekken zegevierden eindelijk over alle bedenkingen
dit denkbeeld was hem onverdraaglijk de iederen sterveling ingeschapen zucht tot zelfbehoud deed hem terstond besluiten zich uit dezen toestand te verlossen en zijn cel het mocht kosten wat het wilde onmiddellijk te verlaten
met welke zij zich onderweg bezighielden en door den spoed waarmede zij hun weg vervolgden zonder zich langer aan de herbergen op te houden dan noodig was om zonder
om s hemels wil mijn goede voogd zeide madzy zult gij u waarlijk aan zulk een weer blootstellen bedenk toch dat gij nog niet geheel hersteld zijt
dat de tijd waarin hij leefde en de omstandigheden waarin hij zich geplaatst vond veel toebrachten om hem daden te doen bedrijven welke ja terecht als misdadig beschouwd
of hij zag zich den weg afsnijden door een nieuwe bende die door aylva in persoon aangevoerd met een paar schuiten uit de haven van stavoren aangekomen en halverwege de landtong geland was nu was het gelijk vondel zich uitdrukt
bovendien werd de stins van aylva niet zelden bezocht door welkome gasten die zoowel door den gullen en aangenamen omgang des oldermans als door de schoonheid en begaafdheden van het beminnelijke drietal werden derwaarts gelokt
en dat een kleine bende hollanders in wanorde voor de overmacht des vijands terugtrok zonder een woord te spreken reed willem naar den dijk en dien beklommen hebbende zag hij uit zijn oogen het bedroevende schouwspel het waren de baanrotsen van merwede en
zoo gij mijne heeren u zoolang de graaf niet hier is met ons gezelschap wilt vergenoegen en een glas echten gekruiden wijn met ons drinken zal het ons tot eer strekken wij ontvangen u gul en vrij morgen is het de dag
bianca was door den dwang haars vaders de echtgenoote van carlo's bloedverwant francesco della scala en die francesco de dwingeland zijner geboortestad geworden
maar ik ben bezorgd voor de vloot van den graaf die zeker reeds moet uitgezeild zijn de matrozen zeggen dat er weer storm zal komen waar zij het aan zien weet ik niet maar zij dienen er verstand van te hebben
tegen de overmacht die als een waterstroom op hen aandrong en hun geen handbreed ruimte overliet om hun wapenen te zwaaien verscheidenen geraakten van den landweg af waar terstond vijftig handen gereed waren om hen te verpletteren anderen werden versmoord of ellendig vertrapt in het gedrang de
gehad hij was een fiksche boerenknaap en vrijde naar de dochter van den rijken juwe donia maar toen de zaak zoogoed als klaar was liet zij hem zitten en nam agge hettinga die toch lang zulk een schoone kerel niet was toen ik dat hoorde dacht ik terstond
alles zeer waar en ik ben niet geneigd tweespalt te verwekken tusschen den graaf en zijn gehoorzame friesche onderzaten maar ik denk de beleefdheid zoover niet uit te strekken om mij straffeloos onbeleefdheden te laten zeggen
hoe riep de monnik uit met een verwondering welke hij niet verbergen kon zult gij zelf dan niet het opperbestuur van den strijd aanvaarden
om zich heen geslagen ten einde te ontdekken of er geen mogelijkheid ware zijn weg te vervolgen zonder de gevreesde omheining binnen te rijden maar hij zag spoedig dat hiertoe geene mogelijkheid bestond en terwijl hij dus besluiteloos rondzag reed
en hoorde weldra duidelijker nog dat verscheidene menschenstemmen hoezeer met zoo weinig geruchts mogelijk door het water liepen dan weldra
doch zeker is het dat noch de camminga's noch de martena's noch de beyma's noch een der vrienden van aylva de hand zullen verleggen wanneer zij vernemen dat het niet de zaak van friesland maar den bijzonderen wrok van seerp van adeelen geldt
nu en dan schitterde hier en daar onder het somber geboomte de glans van een lanspunt of van een helm die een straal der zon terugkaatste en als een weerlicht in de donderwolk
oho zeide arkel mijn nieuwe meester begint zijn gezag al uit te oefenen maar ik zie geene redenen om niet aan uwe nieuwsgierigheid te voldoen
dus was zijn naam geroepen geweest om de waardigheid van olderman of eersten ambtenaar in de stad leeuwarden te bekleeden maar ook was hij tot lid benoemd van de zending welke nu frieslands belangen bij den graaf kwam behartigen
ja wat zal ik u zeggen huisman zeide de waardin t zijn luie vlegels en zij zijn vroegtijdig naar het land geweest om de paarden op te halen
maar wanneer mijne dienaars s graven vrede opleggen behoort die te worden in acht genomen en het is mijn plicht hier alle twistzoekers in bewaring te nemen neem dan den aap van den kokeler in bewaring zeide feiko want die is de oorzaak van al de
niet zelden den schijn van loszinnigheid aan en bracht hem in ongelegenheden waaronder een ander bezweken en de fabel van het algemeen zou geworden zijn maar waarin hij slechts een gelegenheid meer vond om zijn onuitputtelijk vernuft
een klein poortje slechts even breed en hoog genoeg om een ruiter te paard door te laten leidde tot de ophaalbrug over die gracht geworpen en was evenals de brug gedekt door twee torentjes op den buitenmuur geplaatst
dat hij eenige minuten te laat was gekomen naar welke hij echter weinig luisterde daar zijn oogen de kerk ronddwaalden om zijn vriend reinout te zoeken dien hij eindelijk van verre gewaarwerd
pater zeide hij ga uwe litaniën elders zingen mijn tijd is te kostbaar om die aan te hooren gij hebt gelijk zeide de monnik en elk oogenblik dat ik hier langer blijf is voor mij verloren
gij hier mijn vader zeide de ridder zijn paard intoomende het was reinout van daamke gevolgd waarheen en hoe staat het te norwert waren aylva's vragen
ik heb u wat laten wachten zei de arkel op dien hoffelijken maar koelen toon waartegen alle toorn af komt stuiten evenals een afgeschoten pijl over de oppervlakte van het ijs heenglijdt vergeef mij
en was van hare wederliefde verzekerd het vrijen gaat daar spoedig in zijn werk zeide de abt bij ons is men daar zoo vlug niet mede mijn vader heeft mij meer dan eens verhaald dat hij mijn moeder wel zeven jaren had opgepast
volkomen heer ridder ik zal voor de jonkvrouw zorgen als ware zij mijn liefste zeide zweder met een kluchtige deftigheid hoe nu knaap weet gij
ja die veroorzaken hem geloof ik onrust en kwelling genoeg maar dat had hij kunnen verwachten toen gij met hem van wal
of liever een persoonsverbeelding der dienstbaarheid er is geen hond hoe getrouw ook die zoo volkomen en zonder aarzelen de bevelen zijns meesters volbrengen zal zoo ik hem gelastte
en kunnen zij blijven vechten tot de gansche boel ineenstort en vrienden en vijanden samen verplet inderdaad zeide zweder peinzende het getal onzer manschappen komt mij voor geringer te zijn dan het behoorde te wezen
weldra echter zag hij dat er weinig hoop voor hem bestond om het gewenschte doel te bereiken want het vertrek door madzy betrokken had geen uitzicht dan op den boomgaard
en hoe best ik altijd met hen overweg gekend heb ik viel ongaarne in hunne handen uw raad is welgemeend schipper zeide deodaat maar het komt hier op plichtsvervulling aan en geen denkbeeld van gevaar kan mij daarvan afschrikken
en was zelfs niet zichtbaar voor al wie buiten stond hij bleef desniettemin een wijl den rug tegen een boomstam geleund en de armen over de borst geslagen in zoete mijmering verzonken
welker vermelding wij met opzet hebben verschoven onder de friesche geslachten die steeds met den meesten ijver de voorrechten en vrijheden van hun volk verdedigd hadden was dat der dekama's een der aanzienlijkste
uitgenomen de blaffende honden op een afstand bleven staan kijken totdat ten laatste de eigenaar zelf voor den dag trad en hen wellekom heette
er is thans geen bewijs dat deze vreemdeling een aanslag in den zin had en ik acht dat wij zonder gevaar het onderzoek tot een meer geschikte gelegenheid kunnen uitstellen
de oogenblikken zijn te kostbaar en mijn tijd is te beperkt om dien met beuzelen door te brengen zeide vader syard ik breng u gewichtig nieuws
mijn erkentenis en vriendschap te toonen aan hen die mij blijken van trouw gegeven hadden om u dan tot loon uwer dapperheid de schoone madzy in den arm te voeren en u tevens als den wettigen zoon van den heer van aylva te doen erkennen
niettegenstaande het innerlijk verdeeld was door de in de geschiedenis zoo befaamde partijen van schieringers en vetkoopers op wier bloedige twisten wij in den loop van ons verhaal soms terug zullen moeten komen
wanneer zij vermomd en met slechte inzichten komen bereidt men hun het onthaal aan verraders bestemd zeide adeelen op een strengen toon wat komt gij hier zoeken
van den vriend zijner jeugd van dien deodaat met wien hij altijd zoo innig verknocht was geweest en wiens moordenaar hij geworden was hij herdacht die gelukkige en kommerlooze dagen toen zij eens van zin en ziel geene gedachten voor elkander verborgen
overal heeft rondgeleid en alles verklaard of ik het gedaan had maar nu gij mijnheer van treslong die mij aangespoord hebt om den kokeler te gaan raadplegen gij lacht mij uit en zijt zelf nog niet bij hem geweest
zonder ander gezelschap dan de eerzame mechtelt dirksdochter al het bloed van het onschuldige meisje vloeide naar haar hart terug op het hooren van deze taal want zij voelde er al te wel de juistheid de vreeselijke waarheid van
boudewijn wierp insgelijks den blik derwaarts en hij verbleekte toen hij ontdekte dat waar men het oog wendde de geheele vlakte met gewapenden vervuld was wier aanwezigheid
wie ik ben antwoordde arkel zal misschien de toekomst ontsluieren wie ik ben is nog een raadsel voor den blinden hoop maar dit kan ik u zeggen dat het slechts van mij afhangt met de voornaamsten in s graven leger gelijk te staan
welnu was arkels eerste vraag wat brengt gij ik heb uw bevelen volbracht waarlijk zeide arkel op een onverschilligen toon
was daarom dat madzy wier juist oordeel uitmuntend verstand en zachte inborst haar tot zulk een taak volkomen in staat stelden seerp eenmaal wanneer zijn moeder kwam te vallen tot leidsvrouw en gezellin op s levens pad verstrekken
dit zeggende opende hij het luik van het andere venster en beiden zagen uit welk een geheel onderscheiden tooneel deed zich hier aan hun oogen voor aan de andere zijde de aanblik der stille natuur aan deze die van den oorlog in zijn schrikkelijkste gedaante
wie is daar vroeg de marktschrijver ontevreden de friesche ridder antwoordde de smid dien gij achter de tralies geplakt hebt mij dunkt uwe tijdingen zijn niet van de allerjuiste wie weet of die ridder deodaat dien gij doodmaakt ook niet nog verschijnt
ik dank u zeide zij gij voor t minst weet medelijdend te zijn madzy dekama zal u nooit vergeten o bloos niet en laat het u niet smarten vriendelijk jegens mij te zijn geweest
reinout onverduldig geworden van niemand te zien komen en wanende dat men hem gevangen wilde houden was juist bezig met zijn dolk de kracht van het deurslot te beproeven toen hij zijn gastheer hoorde aankomen en dezen terstond daarna over zich zag staan
misschien dat zal van de voorwaarden afhangen gij verlaat den dienst van graaf willem den meester aller soldaten zeide arkel op een toon die niet vrij was van spotternij om uw arm te leenen aan een hoop luie monniken en dikgebuikte schepenen
ijselstein en de getrouwe peter deden hun uitgeleide tot over de brug gereed om den tocht aan te vangen scheen arkel zich nog iets te herinneren hij wendde zijn paard om en peter op zijde komende fluisterde hij hem zachtjes in t oor
ja was het vaak of ééne ziel hun beider lichamen bewoonde nooit had de een ééne gedachte voor den ander verborgen gehouden geen wensch werd door den eenen gekoesterd geen plan gevormd waarvan de ander geen kennis droeg
welhaast stond de geheele macht van beaumont op het beslotene erf waar nu de opeisching herhaald en evenzeer door een diepe stilte gevolgd werd
riep het volk dat den hollander zag duizelen onder den slag maar deze hoezeer bedwelmd was niet gewond geweest want de strijdkolf was in de handen zijns bespringers gedraaid zoo gij seerp van adeelen zijt zeide hij zich herstellende ofschoon met een
en aldaar een machtige vloot gevormd van over de tweehonderd vaartuigen die nu gezamenlijk naar de friesche kust den steven wendden nooit voorheen was een heerlijker schouwspel in die wateren te zien geweest
vurig had dekama gewenscht een stamhouder achter te laten op wien zijn bezittingen en tevens zijn haat tegen alle vreemde overheersching zouden overgaan reeds lange jaren was hij gehuwd geweest met een dochter uit het geslacht der hattinga's maar zijn echt was steeds onvruchtbaar gebleven
wanneer de moedige stellingwervers en de groningers en die westfriezen die nog de dagen van koning willem niet vergeten zijn zich allen vereenigen dan zal de meester van alle soldaten en regent van alle vorsten zooals de graaf zich door zijn vleiers noemen laat
hij wendde het gelaat om en zag onder een donker afschutsel iemand staan die hem wenkte te naderen wat wilt gij wie zijt gij sprak de monnik mijn oogenblikken zijn kostbaar
welke men zelden bij gewone menschen aantreft maar hem ook in staat gesteld verborgene zaken uit te vorschen ja het toekomende te voorspellen cezar groet de eerbiedwaardige
vader syard liep een kromme gang ten einde en vertoefde een wijl op een klein binnenpleintje terwijl de man die hem ingelaten had na alles weer behoorlijk gesloten te hebben een smal wenteltrapje opklom dat naar de bovenvertrekken geleidde
die hij uit de lemmer wachtte zou verbeiden en zich verzekeren dat er aan die zijde geen landing te vreezen ware eer hij op zuidvenne aantrok na een korte rust aan zijn paard gegund te hebben keerde reinout met zijn dienaar terug doch nu den kortsten weg naar stavoren langs den
ik sta hem den prijs af gij zijt bij god de eenige ronde kerel dien ik hier ontmoet heb zeide adeelen naar hem toegaande en hem de hand toestekende die treslong al lachende schudde
van drinken gesproken ik zou bijna vergeten u het welkom te brengen herman hier vul ons een verschen nap de schenker tot wien dit bevel gericht was had bij zich op een houten stelling een fiksch vaatje staan
en dat syard altijd juist den raad gaf welken hij zelf voornemens was aan te bevelen het gevolg hiervan was dat hij zijn eigen oordeel hoe langer hoe hooger schatte terwijl hij gewoon was van den monnik te zeggen
een overwegenden invloed op zijn landgenooten uit te oefenen en hen tot afschudding van het hollandsche juk te nopen de stille leefwijze welke madzy sinds haar eerste kindsheid op adeelastins geleid had moest eindelijk ophouden
en ik zou wel willen zien of hij mij met zijn degen of heirbijl aan t lijf zou komen en of ik hem niet zoo plat zou beuken als
welke hij bij zich had terhandstelde en hem naar friesland afvaardigde maar behalve dat hij den ridder noodig had om zijn komst te utrecht bedekt te houden was hij nog niet overtuigd of deze zijner wel indachtig zijn zoude wanneer hij in friesland kwam
bij mijn zolen zeide de hansworst dat schijnt wat fraais hier cezar voor den dag er mede maar de aap scheen niet genegen zijn buit aan zijn meester af te staan
madzy had dien kreet van waarschuwing gehoord juist toen zij die steilte op een korten afstand genaderd was door een onwillekeurige beweging van schrik poogde zij haar vaart te stuiten maar de beweging zelve deed haar wankelen
of het een mooi zusje was is nog de vraag zeide de hansworst want zij was zoo dichtgestopt als een metworst toen zij ons
ik heb betreffende u geene bevelen van mijn graaf ontvangen zeide deodaat ook geloof ik dat het bevel om u in een klooster te plaatsen slechts het gevolg eener overijlde drift was
wie duivel zijn dat vroeg hij zich zelven af zeker geen vrienden van friesland die op zulk een ongewone wijze aanlanden zouden zij het zijn o nog een bliksemstraaltje om hen eens recht te kunnen opnemen
dat zal bij t kostuum hooren zeide de goedhartige ottilia bovendien ik vind dat het gewerkte boezeltje zeer aardig afsteekt op dat breed geplooide kleed ik zou benieuwd zijn te weten hoe men die gouden roosjes op de roode strepen en randen zet
en hetgeen hem meest folterde was niet zoozeer berouw over zijn euveldaad als spijt over het nuttelooze van zijn feit het was woede over de kloof die hij zelf tusschen madzy en hem gedolven had
men zal er voor zorgen zeide de vader guardiaan opstaande en met een bos sleutels naar boven gaande hoe heeft men er nog niet voor gezorgd dat kan ik van broeder syard niet begrijpen men ontbiede hem eens hij is zeker met godvruchtige overdenkingen bezig
de rol der hollandsche benden was nu geheel omgekeerd en van aanvallers waren zij verweerders geworden van alle kanten rukten versche benden van friezen het plein op en deodaat herkende weldra onder hen den heer van aylva
en hem een gelijken prijs toekennen als door ons werd behaald ook zijn er nog aan weerszijden menige ridders die na zich wakker gekweten te hebben
hoor eens barbanera die vrome monnik daar komt zijn friesche jonkvrouw zoeken maar ik heb andere voornemens met haar ik zal hem met een kluitje in t riet zenden wacht gij hem af wanneer hij zich verwijdert
de gebiedende dreigende toon van haars vaders brief had haar niet ter neder geslagen maar veeleer haar besluit versterkt zij was minder vervaard door de bedreigingen daarin vervat dan geraakt door de wijze waarop hij haar dwingen wilde
lief meisje vervolgde hij overluid gij behoeft ons niet te vreezen wij hebben het beter met u voor dan vader syard of wie het ook zij want zonder ons zoudt gij nog in het vochtige gras liggen waar wij u gevonden hebben
dan toen worp ropta van metslavier zwoer dat hij nimmer het lemmer zou ontblooten in een zaak welke door een helbada werd voorgestaan
dan het verminderd getal van kampers maakte den strijd des te belangrijker daar het er nu niet meer op aankwam om slechts op elkander aan te rijden maar om door allerlei gezwinde wendingen en bedrieglijke aanvallen
wat doet gij daar luiwammes vroeg deze en waarom helpt gij niet een handje spoedig smijt mij die kast over de versperring heen op den kop der hollanders ziet gij niet dat hunne sloepen reeds naderen bij sint julfus antwoordde daamke ik dien ridder reinout en
die zijn ziekte in de hitte van het gevecht scheen vergeten te hebben en aan wiens zijde de wakkere feiko streed zijn meester nergens verlatende en elken slag die op dezen gemunt was van zijn hoofd afkeerende
om u des te beter het dwaze uwer opgetogenheid te doen gevoelen wie weet die zangster is wellicht eene dier logge rondwangige flauwoogige plompe friesche deernen waar gij hedenmorgen niets van wildet hooren
hij sloeg ze echter een oogenblik neder en een vluchtig rood kleurde zijn wangen toen hij madzy gewaarwerd doch hij herkreeg spoedig zijn vrijmoedigheid en bleef een zegepralenden blik op het meisje gevestigd houden
en den vrede zal kunnen bewaren en te gelijk onze onafhankelijkheid dat kostbaar erfdeel onzer vaderen dan verklaar ik ronduit dat men ons evengoed had kunnen verzamelen om de vraag op te lossen hoe wij zonder dijk of dam den springvloed zouden kunnen beteugelen
maar wat de meeste bewondering verwekken moest waren drie nagemaakte olifanten zoo groot als in t leven maar welke de
door hun dichten drom niet heen dringen en die welke aan de landzijde langs den dijk liepen werden in hun vervolging belemmerd door de talrijke slooten heggen en dijkjes die hun in den weg stonden dan de moed der hollanders begon op nieuw te verflauwen toen zij voor zich uit de versperring
maar het gevoel van bescheidenheid haar ingeschapen weerhield die vraag op hare lippen zij begreep dat de monnik goede redenen moest hebben waarom hij haar het geheim niet mededeelde en achtte het daarom ongepast een anderen weg in te slaan om daarachter te geraken
dit duurde zoo tot den dood van den ouden juwe van adeelen die na verloop van een drietal jaren op een jachtpartij overleed aan de gevolgen van een twist
en dat hij den stillen wensch voedde liever die fraaie reis niet te hebben ondernomen eenig half gesmoord gelach en een suizend gemompel begonnen zich reeds aan alle kanten te doen hooren toen aylva wenschende een uitbarsting te voorkomen den nieuwaangekomene toesprak
en kom u thans vragen of gij krachts genoeg zoudt gevoelen om den moordenaar te zien vergeef mij vervolgde hij den plotselingen schrik ontwarende waarmede madzy bevangen werd het zal wellicht heden nog niet noodig zijn doch gij alleen zijt bij het misdrijf tegenwoordig geweest
dat doet zij zweder maar een goed krijgsman mag nimmer den moed opgeven ook geef ik den moed niet op
maar ik zal om uwentwil van deze ontmoeting geen gebruik maken de goede deodaat dacht weinig dat hij op hetzelfde oogenblik waarin hij dit manmoedig besluit gevormd had er weder stond af te wijken maar een onvoorziene omstandigheid noodzaakte hem daartoe
blijf mij ier wakte zeide hij ik zal kaan haal la signora blijft er beiden wachten tot het jongste bazuingeschal er u uitroept zeide arkel die den monnik beneden gevolgd was en hij sloeg de kerkerdeur met geweld
de komst van beaumont die nu onder het uitgalmen van zijn oorlogsschreeuw langs de zijnen heen en weder reed deed voor een oogenblik hun moed herleven voorziende dat alles verloren zou zijn
dat zei je geworden zeide de waardin ik heb een kostelijke zijde spek hiernevens hangen en daar zal ik je een snede van brengen beter dan je ooit gegeten hebt
wel een eenigszins plomp voorkomen gaf zijn gelaatstrekken waren regelmatig en de vorm van voorhoofd neus en kin zoude tot model voor een griekschen beeldhouwer hebben kunnen verstrekken zoo zijn hangende wangen en vette hals
te zijn niet meer achter maar voor zich uit een huivering overviel hem maar hij vermande zich en besloot wijselijk te onderzoeken wat het ware hij gaf zijn ros de sporen en zoodra hij naast zijn dienaar kwam klonk het vreemde geklots hem dicht aan zijn oor in
vol gramschap greep hij het verschrikte dier in den nek en kwam er de kamer weer mede uit aan de benedentrap ontmoette hij de kasteleines haar dienstmaagd de beide inmiddels van t werk gekeerde stalknechts en den
zonder deur noch venster maar met een vierkant gat aan het einde welk gat eenige voeten boven den vloer verheven en in de dikte van den muur uitgehouwen en waartegen een klein trapje geplaatst was
mij dunkt zeide deodaat die monniken vechten als leeuwen gij hadt gezegd zij zouden zich niet lang meer verdedigen maar naar het mij voorkomt staat de kans vrij ongelijk
daar roept hem een meistreel de veêl in de hand ei spoedig gij veerman naar d overkant mijn pontje is klaar zegt de vroolijke gast maar heb je nu al in de beurs getast de meistreel is arm geloof mij vrij
maar o god is dit een vraag om aan een meisje voor te stellen en in een oogenblik als dit ik gevoel dat het onderwerp van mijn gesprek ongepast is
en de roos van dekama want deze naam haar door een reizenden minnezanger gegeven was haar sedert bijgebleven bracht in die gestadige afwisseling van vroolijke en belangrijke gezelschappen de schoone dagen harer jeugd op de aangenaamste wijze door
mijne heeren de zitting is opgeheven met deze woorden rees hij van zijn zetel en verliet het gebouw op dezelfde wijze als hij gekomen was terwijl weldra de gansche vergadering zijn voorbeeld volgde en
ik wil niet hopen freule dat deze vrouw zich onbetamelijk tegen u gedragen heeft bij sint maarten zij had minder gewaagd met de domkerk in brand te steken dan met u de minste beleediging aan te doen
liet hij niet af voordat hij eenige steenen uit de muur gebroken had maar nauwelijks hadden de werklieden hem vervangen om van deze breuk gebruik te maken en de opening te vergrooten
die radende wat in haar ziel omging zich innerlijk gelukwenschte met eene omstandigheid die haar eenigszins jegens hem in t ongelijk stelde en zij liet zich zwijgend door hem terugleiden naar de zitplaats welke zij verlaten had
men vond dan ook bij de aankomst alles in rep en roer adeelen verklarende dat hij zich met het besluit ten opzichte van madzy niet verkoos te bemoeien en dat het hem volkomen onverschillig was of zij naar rijnsburg dan naar friesland trok begaf zich terstond naar zijn vertrek
dat is wel goed mannen zeide vader syard maar alles met beleid beter wat minder spoed en dat de verschansing des te steviger zij waar is nu de
het was een onbebouwd stuk gronds van ongeveer honderd vijftig schreden lang en nagenoeg even breed waarop twee hoofdwegen uitliepen en dat bijna aan alle zijden door geboomte was ingesloten het gewone gebruik dat van dit kamp gemaakt werd
vervuld van schrik had hij geene uitkomst geweten als in de vlucht en ten einde spoediger weg te komen had hij de paarden der ridders losgemaakt en een daarvan bestijgende was hij met de twee naar leiden gedraafd
dadelijk nadat het koord gespannen was verliet een ridder in een blauwe rusting met zilveren lieren bezaaid het gelid en reed met een vluggen draf tot voor den zetel van beaumont alwaar hij zijn ros op eens onbeweeglijk deed stilstaan als in afwachting dat hem verlof gegund werd om te spreken
ik kan slechts het leven verliezen dat sedert lang voor mij geene waarde meer heeft maar voor u is alles verloren laat mij daarvoor zorgen zeide arkel met fierheid ondankbare
het was inderdaad beaumont die met eenige schepen reeds in het begin van den storm de vloot vooruit was geraakt en met het vallen van den nacht voor stavoren was gekomen
zal ik met hem gelukkig kunnen zijn gelukkig ja moet men dit niet altijd zijn wanneer men zijn plicht doet hier werd zij uit haar mijmering gewekt door de stem van sytsken
hij begon hierop de aangename bezigheid van te tellen welke hij ten einde bracht met de vaste overtuiging dat hij nu gerust kon gaan want het was omtrent stikdonker geworden dan
hij plaatste zich nu bij het roer en zag rond het was nog altijd een belangrijk en fraai schouwspel die geheele vloot met den tegenwind te zien worstelen
die voor dergelijke vervolgers weinig bevreesd slechts zorg droegen zich buiten het bereik der toegeworpen keien te houden en het overigens beneden zich achtten zich om een ijdel geraas van hun gewone weiplaats te verwijderen
daar is de vader zelf zoo bleek en afgevast vondel gijsbrecht van aemstel aylva nu buiten gevaar schoon zich nog altijd zwak
ik zou u kunnen antwoorden zeide deodaat geraakt dat het hof van holland geen hommels maar bijen bevat die met een angel gewapend zijn en de vreemde wespen niet vreezen
en een van luidinga kerke om aanteekening te houden van het getal der aanwezigen en van het besluit der vergadering zooras de wakers zich verzekerd hadden
zoo er nog een sprank van eer in uw boezem overblijft laat mij dan van hier vertrekken en waar zoudt gij heengaan het leger des graven sluit onze muren in vruchteloos deedt gij een poging om te ontkomen gij zoudt in zijn handen vallen
maar die thans onbetamelijk ja onstaatkundig wordt wees u zelf weer treed als een waardig kerkvoogd voor den dag en handel gelijk het belang van de kerk en van den grond dien gij beschermen moet u gebieden
het viel hem echter zwaar om aan zijn geliefkoosde uitspanningen vaarwel te zeggen en nu vormde hij het besluit om zich oogenschijnlijk naar den wil zijns kloostervoogds te schikken
sommige der opgegevene geneesmiddelen waren niet onderscheiden van die welke ook thans nog in zwang zijn andere waren van een soort die sedert in onbruik geraakt is
pillen zalven tincturen talismans en wat dies meer zij waar ik mijn medemensen mede van dienst kan zijn tegen een kleine belooning als vanzelf spreekt reinout kon niet nalaten te lachen over de kluchtige verdediging van zijn dienaar en over de vrees
ik ellendeling wat heb ik gedaan kreet zweder zich voor het hoofd slaande ik die u redden wilde moet de oorzaak van uw verderf zijn
en er is oude adel in friesland dapper genoeg om den overwinnaar eer aan te doen ik twijfel er niet aan die friezen brengen immers hun stamregisters tot aan alexander den grooten
auke wybinga was een schipper van stavoren die twee mooie dochters bezat welke aan sytsken niet weinig jaloezie inboezemden daar zij vreesde dat de bezoeken
op dien tijd meester van verona en ware ik daar ontdekt geworden mijn dood ware zeker geweest zij verzocht mij daarom mijn gelofte te vervullen en alles van den tijd af te wachten terwijl zij mij een eeuwige getrouwheid beloofde ik gehoorzaamde aan haar verlangen minder uit vrees voor
de bevelen des kloostervoogds werden ten uitvoer gebracht en korten tijd daarna liet de godvruchtige schaar onder het kerkgewelf vereenigd het heilige koorgezang aan
en nu hij door gevaren van allerlei aard bedreigd werd zich nieuwe zorgen op den hals verkoos te laden door een minnenhandel welke zijn toestand nog neteliger maken moest ja sommigen zullen wellicht denken
dat heb ik gezegd zeide arkel die ongemerkt feiko gevolgd was en nu de kamer binnentrad ga nu mijn goede feiko en maak dat alles vaardig zij gelijk onze afspraak was
wat dunkt er den waardigen olderman van ik heb er niets bij te voegen zeide aylva dan alleen dit dat zoo seerp van adeelen zich beleedigd acht niets hem belet zich bij den graaf te beklagen mits hij dit in zijn eigen naam en niet als afgevaardigde van friesland doe
ik weet wat ik beloofd heb zeide adeelen met trotschheid en zal het ook nakomen maar ik heb niet beloofd geene genoegdoening te zullen eischen gij hebt mij hoop ik verstaan mijne heeren en gij
maar gelukkig is er heden een wapenstilstand gesloten en zoo werden wij doorgelaten voor een paar goede woorden die mijn reismakker aan een kleinen springer van een schildknaap gaf en voor een paar kunsten die meester cezar deed
adeelen zou wellicht mijn woorden aan dwaze vreesachtigheid toeschrijven hij zoude overtuigd zijn zoo hij mij beter kende dat ik in groote zaken geen haarbreed van mijn stelsel wijken zal