AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
t is de bende van zwarten piet zeide een derde ei wat bromde andries tusschen de tanden en terstond weêr voortzingende margriet maar ziet besjen is te kwaad als men eventjes bij jou staat maar ziet besjen is te kwaad als men maar eens met jou praat
den vreemdeling zoo angstig aan als of zij werkelijk meenden dat cartouche uit de andere waereld onder die gedaante te voorschijn kwam wat den man zelf betrof ik zag dat zijn voorhoofd zich fronste maar hij zeide niets
verstaat gij niet wat ik zeg mijzelven kost het van een ouden dienaar te scheiden al is het maar een borstel maar wij moeten niets overhouden dat ons verraden kan ga mijn kind en doe wat ik u gelast heb blijf verder martha maar wat helpen ik heb gelijk gij weet nog wat met dien heer te spreken
wel zeide heynsz het is nu een goede dertig jaar geleden ik reisde van lyon naar parijs in vrij berooid equipage en met schraal voorziene beurs of liever met in t geheel geen beurs en levende van hetgeen de goede lieden mij schonken om gods wille etende als de papa van uilenspiegel als ik wat had en vastende als ik net niet had
zeide van baalen maar vervolgde hij met een zucht het saldo zou eens zooveel moeten bedragen wanneer wij den tegenwoordigen koers van het geld in aanmerking nemen en nagaan hoe anderen profiteeren en dan die fatale oorlog tusschen rusland en zweden ik dacht in mijn onnoozelheid zeide suzanna dat het best visschen was in troebel
ik voor mij geloof niet aan die heel brave lieden die tevens zoo heel ellendig zijn wanneer men hun geschiedenis wel kende zoû men dikwijls vinden dat de rampen waarmede zij te worstelen hebben haar oorsprong hebben in verkeerde en vooral in domme streken vroeger
iets dat hem voorzeker slechte denkbeelden van mijn wijze van huishouden zou hebben ingeboezemd want hij was geen vriend van onnutte geldverteringen en ofschoon ik geloof dat hij bij deze gelegenheid de kosten van een rijtuig zou verschoond hebben wilde ik echter geen gevaar loopen van een vermaning
o dacht ik bij mijzelven indien eens het goede zaad bij dezen man in vruchtbaren akker gevallen ware en hij zich bekeeren mocht van den slechten weg dien hij is ingeslagen welk een zegepraal zou dit voor den vromen leeraar zijn en hoe zou hij juichen over het afgedoolde schaap dat hij door gods bijstand tot den eenigen herder had teruggebracht
nu ik hoop maar dat pulver wijs genoeg zal zijn om een spoedige gelegenheid te vinden om de goederen verder te zenden vooral de thee want daar is nog een kapitaal op te winnen en wordt dat nu verzuimd dan is binnen een maand de markt overhoopt
het is duidelijk dat hij onbekend wil zijn zou hij ook de verspieder zijn van deze of gene vreemde mogendheid en geheime plannen vormen verderfelijk voor het gemeenebest ik ben lang uitlandig geweest en dus niet op de hoogte om goed met onzen politieken toestand bekend te zijn
en ging ued toen heen nog niet als ued hooren zal het mooiste moet nog komen terwijl ik mij gereed maakte om te vertrekken en nog een kommetje aannam dat mejuffrouw amelia die het geloof ik weer goed wou maken mij toereikte daar komt heynsz binnen en begint een praatje
en drink jelui waarachtig dat goed nou te amsterdam vroeg reynszen nader tredende t is bylo een rare kost ik heb t eens gezien maar ik zou t niet lusten kom kom zeide ik mettertijd zult gijlieden er ook wel smaak in krijgen als t wat algemeener wordt
en meteen haalde zij het betreurde voorwerp van onder haar bouwen voor den dag en stak het over de tafel aan haar vader toe deze beschouwde het met een blik van verrassing het plaatje met het wapen was er afgerukt en de spijkergaatjes die nog van het vroeger bestaan daarvan hadden kunnen getuigen met den rug van een mes zooveel mogelijk
gij zijt onbillijk lieve moeder zeide ik waarlijk gij zijt onbillijk tegen mij ik kan beseffen dat deze zaak u hindert maar dewijl ik u mijn woord heb gegeven dat uw bezorgdheid ijdel is mocht ik toch hopen dat gij nog vertrouwen genoeg in mij zoudt bezeten hebben om met eenige kalmte den loop der gebeurtenissen af te wachten
bromde de vreemdeling en ontwrong met een beweging van verontwaardiging zijn mantel aan de handen van den jood en te gelijk het bord met broodjes dat mientje hem toereikte aannemende wendde hij zich om en ging weder naar de voordeur
mag ik nog eene vraag doen zeide ik ten slotte is mejuffrouw bos reeds van het gemaakte plan onderricht en stemt zij er gaaf in toe zich aan een onbekende te vertrouwen mijn dochter heeft nooit een anderen wil gehad dan die haars vaders antwoordde hij en in dit geval heeft zij met mij de noodzakelijkheid dezer schikking ingezien
wel vervolgde hij om met vader vondel te spreken hy trock al heimlijck af en zonder eenigh teecken van wapen of trompet hij trok weg riep ik goddank met de noorderzon verhuisd hernam hij eenigszins verwonderd over den uitroep van blijdschap en zijn dochter
mijn vader zweeg en nam een snuifje ik wist wat dit beteekende want de snuifdoos kwam slechts bij bepaalde gelegenheden uit den zak namelijk wanneer hij hoofdpijn had in de pleitzaal bij lange pleidooien in de kerk bij vervelende predikatiën wanneer hij iets zwaarwichtigs op te stellen had of wanneer hij misnoegd was
toen kwam het hooge woord er uit hij had het van ued gekregen om het mij te bezorgen hier zette mijn geheele familie groote oogen op en ik sloeg de mijne neder mijn noodlottig gesternte verwenschende ik wist niet dat uwe middelen zoo ruim waren zeide mijn vader met bevreemding
het leven en wanneer ziedaar wat ik u thans kan openbaren en ik was op het punt van een verslag van het gebeurde te geven toen tante gevolgd van de overige gasten naar ons toekwam ongerust over ons lang wegblijven en over het zien der gerechtsdienaars die zich van tijd tot tijd op verschillende punten vertoonden
hoor zeide tante letje terwijl zij amelia bij de hand nam gij zult niet bij vreemden gaan en ook niet bij heynsz terugkeeren ik heb nog plaats in huis blijf bij mij inwonen gy sult bevinden dat mijne tente in vrede is
gij zult niet langer last van mij hebben mejuffer zeide zij met waardigheid terwijl zij oprees en haar boeltje bijeenpakte ik dank u voor uw goeden wil aan mij verlatene betoond
welk bedoelt ued vroeg helding zijn oogen beurtelings van den eenen naar den anderen kant wendende ik kan niet nagaan wel dat verliefde stukje zeide van ranst ik heb het den vijfden van mijn weerpartijders nog in de ooren geschreeuwd toen ik hem den kop gekloofd had maar nu ben ik het waarachtig vergeten
gij meent het wel met mij mijnheer huyck zeide sander met aandoening en ik zal uw woorden overdenken maar verg mij niet thans reeds eenig besluit te nemen ik moet eerst aan klaartje de oogen sluiten dan misschien god zegene u
ik had intusschen den eenigen stoel die zich daarin bevond voor mijn slaapplaats geschoven en mij van mijn bovenkleederen ontdaan hebbende kroop ik met de rest te bedde want in de onzekerheid hoe de gesteldheid daarbinnen zou wezen was ik eenigszins huiverig om mij geheel te ontkleeden
of les trois fermiers te zingen of liedjes te neuriën welke zij van haar grootmoeder gehoord had en die dus behalve de overige verdiensten ook die der nieuwheid bezaten voor zooverre immers in de muziek hooge oudheid het nieuwste is dat men hooren kan
ik beken dat ik eenigszins over deze aanbieding verzet stond en aarzelde hoe die te beantwoorden juist de schijnbare gulheid en openhartigheid waarmede zijn voorslag gedaan werd boezemden mij wantrouwen in want ik wist die niet te rijmen met de geheimzinnigheid welke zijn overige daden en gezegden tot nog toe omsluierd had
ik had echter geene zoo groote inbeelding van mijzelven om te gelooven dat ik nu juist de persoon zoude zijn op wien amelia verlieven zoude een oogenblik daarna kwam het rijtuig van den heer blaek terug
ik heb van u twee diensten te vragen en de betuigingen van erkentenis die u straks ontvallen zijn geven mij den moed daarmede onbeschroomd voor den dag te komen ik zal de vrijheid nemen zeide ik ued te doen opmerken dat die betuigingen mij niet ontvallen zijn maar welgemeend waren wat verder
bezorgd dat zij van de bank rolden toen kwam er een ander die wou mij een papier laten teekenen maar ik smeet het wat deftig over de tafel heen waarop er een was die mij te lijf wou maar ik gaf hem een muilpeer dat hij naar de tweede niet vroeg toen vielen zij allemaal op mij aan en bonden mij en smeten mij in een hok waar ik tijd had om uit te slapen
heidaar boer boer wij ontvingen echter op dit eerste geroep geen ander antwoord dan een nog gevaarlijker gehuil en gejank van de honden
de hemel geleide u zeide ik maar hebt gij mij nu nog verder iets te zeggen het gezelschap wacht mij en en dat van een boef gelijk ik begint u lastig te worden dit begrijp ik ik zal het kort maken deze kleinigheid verzoek ik u aan te nemen als herinnering aan onze ontmoeting en als een bewijs mijner erkentelijkheid
hier hielden wij voor een schuur stil welke tot stalling diende stapten af en wandelden naar het woonhuis en niet weinig keek ik op toen de vrouw welke ons aan de deur verwelkomde niemand anders bleek te zijn dan de oude martha en haar woning dezelfde waarin mij de heer bos ontvangen had
ja zeide andries mij aanziende ik zal geen grooteluis kinderen betichten zoomin als met een kotter een admiraalsschip aanzeilen maar wanneer men een bebloed mes in de hand houdt
gepaard met de aangename gewaarwording van uit te rusten na eene vrij verhittende wandeling ons alle drie in een stille en weldadige stemming gebracht had hoorden wij opeens in de nabijheid roepen en praten en herkenden weldra de stem van tante van
och zeide hij ik weet het wel mijnheer huyck zij heeft gezondigd maar zij is toch mijn dochter mijn eenig kind en was eenmaal het sprekende beeld van haar nu zalige moeder en goddank dat deze niet geleefd heeft om haar schande te zien ofschoon indien de brave vrouw was blijven leven zij wellicht ons kind weerhouden had van den slechten weg op te gaan
dit zeggende opende hij de deur der herberg waar wij binnentraden en den dokter reeds vertrokken vonden ik verzocht reynszen zorg te dragen voor een goede waakster om de zieke op te passen waarop hij mij verzekerde dat zijn vrouw en dochter zich reeds bereid hadden verklaard die taak op zich te nemen en dat overigens niets ontbreken zou om haar toestand zooveel mogelijk te verzachten
indien het een ander ware geweest als ued die met haar had gemaakt de reis ik zou toch nemen de moeite van mij te informeeren hoe gij beiden u zoo à l'improviste bevondt te naarden zonder dat iemand weet hoe en vanwaar gij daar zijt gearriveerd
ik nam voor zijn komst te verbeiden en werkelijk hij kwam weldra opdagen maar zijn uiterlijk verried geen rijkdom nauwelijks was hij een paar dagen met ons geweest of hij werd door een hevige ziekte overvallen die hem na een korte ongesteldheid aan den rand des grafs bracht
ued hebt haar door uw gedrag beleedigd en ik door op het gerucht toe te snellen en haar partij te nemen heb niets anders gedaan dan hetgeen elk ander en ued zelf in mijne plaats verricht zoudt hebben wel niets was natuurlijker zeide lodewijk gij wildet gaarne uw lief voor u alleen houden
ho zeide hij begint mijnheer eindelijk te begrijpen dat er een fatsoenlijker wijze is om tusschen cavaliers een twist te beslechten dan met de vuist gelijk gemeene kruiers wat zal ik u antwoorden
deze tijding sloeg gelijk men denken kan den armen helding geheel ter neder want behalve de teleurstelling in zijn verwachting was het voor hem bij den bekrompen staat zijner geldmiddelen geheel geen aangenaam vooruitzicht om
ed achtb simon had last andries mede in het oog te houden en het is hem gegaan gelijk den man waarvan spreekt vader cats die vangen wilde twee hazen te gelijk hij had zich aan den vliesridder moeten houden
onwetend wat te doen den gewonde niet willende verlaten en toch buiten staat hem zonder hulp te vervoeren sloeg ik de oogen rond om te ontdekken of zich ook een levend wezen in de nabijheid opdeed toen ik plotseling op een kleinen afstand vlak voor mij iemand gewaarwerd die mij met aandacht scheen gade te slaan
ik weet alles antwoordde bos en ik geloof dat ik niet de onvoorzichtigste ben van ons drieën slechts toen was ik het toen ik op het eerlijke gelaat van mijnheer vertrouwde
wien de speurhonden der justitie nazitten of hij een huisbreker ware en die nauwelijks een plek kan vinden waar hij het hoofd ter ruste kan leggen maar hij weet het de rijke man dat ik slechts één woord heb te spreken om hem ellendiger te maken dan de arme zwerver ooit worden kan
ik ben uwe zedenmeesteresse niet het is mij natuurlijk onverschillig met wie ued omgaat het hooge woord was er uit en ik zegende mijn besluit om een verklaring uit te lokken
ik vond tante in blakenden welstand en als naar gewoonte het zeer volhandig hebbende nauwelijks gunde zij zich den tijd mij welkom te heeten maar liep het huis op en neder en in en uit en riep nu de keukenmeid om nog eenige veranderingen in de ordonnantie van het maal te maken
dit ondervond ik ook nu en in weerwil van mij zelven moest ik luisteren naar een gesprek hetwelk mij in de beginne onverschillig was doch naderhand des te belangrijker werd
slechts daarom mijn vader omdat mij het denkbeeld onverdraaglijk is dat gij mij van gebrek aan vertrouwen beschuldigen zoudt omdat ik u smeeken wilde uw oordeel over mij slechts zoolang op te schorten tot ik in staat zal wezen u de noodige opheldering van mijn gedrag te geven en te openbaren wat u thans onverklaarbaar moet voorkomen
o mijnheer een engel is zij wel is waar zij vat niet altijd de fijne knepen der poëzie maar anders een hart heeft zij zooals geen meisje uit de stad ja zoo dat eens een huwelijk geeft de heer lodewijk zal dan een juweeltje van een vrouw aan haar hebben dat verzeker ik u
om godswille wat is er gebeurd riep amelia die door een der matrozen ten halve onderricht angstig kwam toesnellen niets lief kind zeide lodewijk als alleen dat het plan veranderd is en dat gij met uw vader en mij in vrede naar amsterdam terugkeert
ik stortte voorover en achtte mijn laatste uur geslagen te zijn toen ik op het onverwachts een krachtigen vuistslag op het hoofd van een mijner bespringers hoorde klinken en andries naast mij op t gras
de rimpels die zijn voorhoofd groefden de ziekelijke uitdrukking van zijne diep in de kassen weggezonken oogen de ver vooruitstekende kin en magere wangen en het gemis van de grootste helft zijner tanden gaven hem het voorkomen eens afgeleefden grijsaards ofschoon hij werkelijk niet ouder was dan drie en vijftig jaren
gelukkig echter kende ik den waren naam des mans die in het handschrift onder zooveel verdichte namen voorkomt en wist ik uit de geschiedenis hoe hij den russischen tsaar belangrijke diensten bewees en tot hooge waardigheden opklom zonder echter ooit de bijzondere vriendschap des alleenheerschers te verwerven
waarin deze mij verzocht mijn belofte ten aanzien van den brief van aanbeveling aan holmfeld gestand te doen zeggende mij den volgenden morgen te zeven uren bij de meest noordelijke lantaarn te zullen wachten ik verscheurde dit briefje terstond na de lezing en bleef eenige oogenblikken in gedachten
hoewel onze amsterdamsche patriciërs ik spreek hier in t algemeen er bestonden enkele en treffelijke uitzonderingen weinig met de beoefenaars der kunst ophadden zij konden bij de steeds klimmende weelde de kunst zelve hoe langer hoe minder missen
en wat mijn ontsteltenis niet weinig vermeerderde was de omstandigheid dat ik in den man die mij zoo vrijpostig op zijde kwam mijn vriend andries herkende en de overtuiging dat hij mij de beurs had zien oprapen
nu zeide ik zoo de onderschout u niet wil voorthelpen waarom zijt gij dan niet tot mijn vader gegaan tot den ed gestr heer hoofdofficier ho dat durfde ik zoo niet dat ware te onbescheiden geweest
wat de dienstboden betrof deze kregen heynsz nooit te zien want aan geen hunner werd de toegang tot mijns vaders studeervertrek vergund dan bij de gelegenheid der maandelijksche schoonmaak en alleen de gerechtsdienaar die in de benedengang beidde vermocht daar schoon nooit dan na getikt te hebben
maar de paarden welke men daartoe bezigt worden er uitdrukkelijk toe bestemd en door een gestadige oefening bekwaam gemaakt om het lang uit te houden en sterke beweging te doen zonder nadeel voor hun gezondheid en bovendien bereden door lieden die de noodige zorg dragen dat zij zich niet boven hunne krachten inspannen
hoever licht dat land wel daar zij is heengegaan o antwoordde ik met moeite een glimlach onderdrukkende over de geographische kennis welke de man ten toon spreidde wij hebben wel geen voordeeligen wind maar toch morgen met den namiddag zullen wij er wel zijn
och ja zoolang zij bij mij was ging het mij nog goed en leefde ik niet in ellende en eenzaamheid zooals thans en schoon wij het niet breed hadden wij waren tevreden alles was altijd netjes en knap om mij heen
zoolang zij nog minderjarig was kon hij als haar voogd zijn toestemming niet geven tot een huwelijk met iemand zonder middelen zij was nog te jong en te onbedreven om zelve te kiezen
zij zal mij volgen hoop ik antwoordde hij zuchtende weet gij waar zij zich tegenwoordig ophoudt ik weet dit en wanneer gij het eenmaal oorbaar vinden zult dank dan uw waardige tante uit mijnen naam voor hetgeen zij aan een ongelukkige verlatene wees heeft gedaan
uw haren waren niet grijs toen ik u verliet wee mij ik heb dat verdriet u veroorzaakt maar vaderlief gij moet ook een vriendelijk woord tot sander spreken hij heeft mij te harlingen teruggevonden en
intusschen ik moet het u zeggen de mededeeling van uw liefde heeft mij in zeker opzicht genoegen gedaan ik was inderdaad bezorgd dat gij andere dingen in uw schild voerdet en dat uw afgetrokkenheid in de voorgaande week een andere min verschoonbare oorzaak had
ik heb het koffiegoed boven klaar gezet ging zij voort ja dat is wel zeide tante maar het is zulk mooi weer wat zeggen de meisjes er van zonden wij de koffie niet liever buiten de deur gebruiken
door de oppervlakte des waters heen op den zandigen bodem afstuitende al de kleuren van den regenboog in ontelbare mengelingen te voorschijn riepen terwijl wij op ons gemak neêrgezeten ons in deze beschouwing verlustigden en het verkwikkende genot van de vrije natuur
maar kapitein pulver hoe is het gij kijkt dien monsieur nogal na schoon hij reeds lang uit het gezicht is ik heb wel gehoord dat de zeelui door oefening een scherp gezicht krijgen maar toch of gij hem zoo door de bladeren heen kunt ontdekken dat zou mij verwonderen
wat wil jelui wat is er vroeg een stem schipbreukelingen riep de een kunnen wij opkomen vroeg een ander eilieve hoor eens schreeuwde een derde goed volk riepen wij eindelijk allen
ik bedoel daarmede dat er geschieden dingen die men waant niet te zijn bekend en die het resultaat zouden kunnen hebben dat zekere lieden bon gré mal gré op de binnenplaats van het stadhuis onder den blauwen hemel zouden kunnen hooren voorlezen zeer onaangename dingen
o niets ter wereld zeide lodewijk ik kwam aan de juffer een bezoek geven en mijnheer begrijpt dit kwalijk te moeten nemen monsieur heynsz zeide amelia met waardigheid ik heb deze kamer van u gehuurd en dit geeft mij recht om te vorderen dat ik er mijn vrijheid op moge genieten
ofschoon niet misdeeld van eenige schranderheid en zelfs vlug van geest zoo vaak het zijn geldelijk belang betrof was hij in alle andere zaken dom en onkundig gebleven bezat geen manieren ter wereld en was gelijk de meeste gelukzoekers even trotsch en lomp tegen hen die hij als beneden zich beschouwde als laag en kruipend tegen zijn meerderen
ik heb u verzocht hier te komen ik voel dat het spoedig met mij gedaan zal wezen en ik wil zooveel in mij is herstellen wat ik bedorven heb
eindelijk kort aan den wal lag een rijk verguld en nieuw opgeschilderd speeljacht ten anker waarvan de rijzige mast en de nette tuigage zich scherp en luchtig afteekenden tegen het groene water en de heldere lucht daarachter
daarop volgde een gedicht van ruim honderd regelen vrij net geschreven en niet beter noch slechter dan de meeste verzen die men in dien tijd maakte ik werd daarin bij theseus vergeleken die behouden te athene terugkwam
dat is ook waar zeide ik nadenkend en het is gek genoeg want wat baat het of ik haar slechts een gedeeltelijke opheldering geef en of ik haar al vertelle dat die juffer waarover zij zich bekommert haar eigen nicht is en zoo weinig een ergerlijk gedrag leidt dat mijn godvreezende tante zelve haar met voorkennis mijns vaders huisvesting verleent
ued gelieft te schertsen antwoordde hij maar waarlijk het is hier te hoog voor mij is dit niets ik ben dit gewend alleen s winters kan het hier wel wat bar zijn doch ik blijf er gezond bij en vroolijk
welhaast had ik het duin bereikt waarop zich de vuurbaak verhief een eenvoudige van ruwe balken saamgestelde toestel en welken men beklom langs een op verscheidene plaatsen van sporten ontbloote ladder
het doet mij recht leed dat ik u misschien gedwongen heb te veinzen dat gij met dien heer niets uitstaande hadt nu ik begrijp dat hij de oudste brieven heeft en zal u heden niet meer lastig vallen mijnheer huyck gij gaat nog niet heen ik heb u twee woorden te zeggen ik wachtte u zeide ik langzaam voor hem uit de trappen afdalende
nu antwoord dan zeide suzanna ik die een onnoozele amsterdamsche burgerdochter ben heb geen verstand van die nieuwerwetsche fransche beschaafdheid zeg mij toch hoe zoudt gij indien de oude heer blaek uw aanzoek had aangenomen het hebben aangelegd om zonder fortuin twee huishoudens te verzorgen
waar ben ik vroeg zij met een flauwe stem zich met de vlakke hand over het voorhoofd wrijvende hoe kom ik hier ik ben hard ziek geweest geloof ik maar nu is het beter ik wilde wel wat drinken
dat je nou geen amerijtje vroeger ekomen waart dan had je mee kunnen anzitten met twee passeziers die hier egeten hebben en bijkans al de proviand uit mijn huis hebben met epakt zoo zeide ik niet zeer gesticht over deze onwelkome mededeeling en voorziende dat mij de overgeblevene spijzen nu dubbel zouden worden aangerekend
wel weet ik dat zoowel jacobus als hendrik blaek weinig vermogen bezaten zoo zelfs dat zij beiden eens weduwnaars zijnde het vaderland hebben verlaten om hun fortuin elders te beproeven den eenen is dit gelukt de andere is gestorven eer hij tijd had gehad iets te vergaderen
en het plein moest opgeharkt worden en de haag van de groote allee gesnoeid en het water van den achthoekigen vijver schoongemaakt en dan ging zij naar den stal en onderzocht of de leidsels wel wit en de paarden wel gerost en het koper en zilver der tuigen wel glanzend waren
hij zal nog veel te leeren hebben eer hij de tale kanaäns spreekt zeide tante letje en gij santje hoe denkt gij over onzen nieuwen kennis vroeg ik bemerkende dat suzanna tegen haar gewoonte stil was hoe bevalt hij u
ik weet thans dat die bedreiging niet ijdel was maar hierover nader genoeg zij verontrustte mij en dit was de oorzaak dat ik hier bleef ten einde te zien wat het gevolg daarvan zoude kunnen zijn
met een kreet van ontzetting trad ik nader en keerde het lichaam van dezen laatste om zijn hemd en vest waren stijf van bloed en zijn trekken als die eens dooden maar een pijnlijke zucht die hem bij deze beweging ontsnapte kondigde mij aan dat het leven hem nog niet verlaten had en redding misschien mogelijk was
wij waren intusschen de kajuit uitgetreden holmfeld was zijn bevelen gaan geven tot het klaarmaken der sloep van lintz was naar beneden om zijn degen en mantel te gaan halen en lodewijk tegen het gangboord leunende stond een deuntje te fluiten en naar wal te zien nu naderde mij amelia en zeide
en de angst dat deze het zonderling beweren van den terschellingschen overheidspersoon gehoord zou hebben en daarvan partij trekken deed hem het zweet op het aangezicht stijgen terwijl zijn gelaat een zoo kluchtige uitdrukking aannam dat ik in weerwil van mijzelf niet kon nalaten te glimlachen
ik was ongerust ongedurig als gejaagd ik begreep dat ik in de bewuste zaak een weinig voordeelige rol gespeeld had ik had uit blinde wraakzucht tegen den heer van lintz uit haat en liefde want ik weet niet hoe het gevoel te bestempelen dat zijn dochter mij inboezemde mij verlaagd om een handlanger der justitie te worden en
ik volgde haar naar een opkamertje met twee bedsteden in de eene zag ik tante zitten die het nachtgewaad der boerin aan t lijf had en bezig was een kandeeltje te drinken op de andere bedstede waarvan de gordijnen waren dichtgeschoven durfde ik slechts een zijdelingschen blik te slaan
wat vertel je daar vroeg suzanna ten toppunt van verbazing de loutere waarheid nu dat gaat mijn begrip te boven heb je nu niet alleen tante maar ook papa zelf een rad voor de oogen weten te draaien
geen welig groeiend geboomte geen vruchtbare bouwlanden geen landhoeven meer aan weerszijden een dorre wijduitgestrekte heide over welke het uitzicht ten noorden op enkele bosschen kreupelhout en ten zuiden op het donkere groen der s gravenlandsche lusthoven
men kan licht beseffen dat ik den daaropvolgenden dag weinig rust of duur had en den hemel dankte toen de werkzaamheden aan het kantoor des avonds waren afgeloopen en ik hoewel met een beklemd gemoed mij naar huis kon spoeden
en de dames verlieten het vaartuig waarna wij lodewijk hoezeer tegen zijn zin alleenlatende ons gezamenlijk op weg begaven vooruitgelicht door klaas die in de eene hand de lantaren droeg en in de andere een roeispaan om den grond te polsen en te zorgen dat wij niet van den weg afdwaalden
de weg daarentegen was als te denken is nog glibberig en vol plassen alleen het voetpad was redelijk maar ik had zeker al een geruimen tijd doorgestapt eer ik t zij op het fraaie weer t zij op den slechten weg begon te letten zoo geheel waren mijn gedachten van de zonderlinge ontmoeting op guldenhof vervuld
maar niet weinig was ik teleurgesteld toen ik bemerkte dat ook de kjöbenhavn het anker gelicht had en met uitgespannen zeilen het zeegat uitstevende kapitein holmfeld had zeker niet langer durven vertoeven en nam ook de laatste hoop van sander met zich mede
ik zou wel ereis vragen in dat geval wil ik zeggen of de czaar van rusland weer in het land is wel neen was het antwoord hoe komt gij daar aan nou kaik hoe kunnen zij de menschen dan zoo foppen
den toon latende zakken ued heit toch niet esproken met tante van dat ued hier laatst eslapen heit en van de menschen die ued hier heit ezien volstrekt niet antwoordde ik maar zeg mij hoe kent gij die lieden
ja dat mag zoo zijn zeide henriëtte maar ik voor mij zal van harte gaarne loopen indien echter mevrouw van bempden het afkeurt ik doe alles liever dan langer in dit noodlottige jacht te blijven zeide tante kom terstond maar opgewandeld wij zullen toch wel ergens te land komen
ik geloof dat gij gelijk hebt zeide reynhove mais que voulez vous gij althans vervolgde ik zoudt niet handelen gelijk blaek gedaan heeft ten opzichte van velters gij ziet waar die paardekoopers zedenkunde toe
lodewijk blaek mompelde sander was hij de schurk die u bedierf o dat ik hem hier had om hem zijn laagheid betaald te zetten
wij moeten dus voort en wel zoodra ik in het bezit ben dier noodlottige papieren en zal ik hier blijven vroeg amelia ik zie daarin geene zwarigheid integendeel ik heb heynsz gevraagd of hij mij insgelijks huisvesting verleenen kan
ik geloof van ja ik verlang met die blaeken niet intiem te worden en bovendien uw vader heeft mij een goeden raad gegeven en het zal den mijnen aangenaam zijn indien ik mij in deze of gene carrière begeef voor mijn vertrek echter kom ik stellig nog eens ten uwent aan
neen voorwaar hernam hij ik heb ook in mijn jongen tijd een boeier gehad maar ik ben er vroeg mede uitgescheiden ik trof nooit goed weer de spullen waren altijd onklaar ik kon nooit een geschikten helper krijgen ik was altijd ongelukkig in al dat soort van ondernemingen
dan hebt gij gelijk en dan had zeker die duitsche heer beter gedaan zoo hij niet alleen zelf gebeden had maar ook de overigen in een lofwaardige stemming had pogen te brengen
zelfs wilden kwade tongen wel verhalen dat zij tot sergeant bevorderd zoude geweest zijn indien niet de luitenant verwonderd over de omstandigheid dat haar figuur op een wijze uit begon te puilen welke hem bij het behoorlijk aligneeren zijner compagnie eenigszins hinderlijk voorkwam de zaak nader onderzocht en het geheim ontdekt had
en miste reeds lang de grootste helft der knoopen waarmede het vroeger versierd was geweest en wier plaats tegenwoordig vervuld werd door een menigte spelden zoo hoog opgestoken dat zij het vraagpunt in t midden lieten of er al dan niet eenig linnengoed onder dat vest verborgen was
wat zeide ik u beiden hadden wij gelijktijdig in den tuin gekeken en beiden hadden wij de gluipende oogjes van simon den marskramer op ons gevestigd gezien van achter de heining waar hij tegen leunde wij traden terug en zagen elkanderen aan toen ik nogmaals aan t raam kwam was hij verdwenen
ik heb sedert de boel hier in t pakhuis en t is er een pakhuis naar is opgeslagen er al zooveel over te zeggen als een koksmaatje over de kluifjes die de kat benaderd heeft ik had anders zulk een schoone gelegenheid om de
ook was hij niet ruim genoeg om dichtgeknoopt te kunnen worden over den vooruitpuilenden buik die met moeite geborgen werd in een groen fluweelen broek welk laatste kleedingstuk nog zoogoed als nieuw zijnde merkelijk tegen de rest afstak
ik verlang ook niet zeide ik dat de heer blaek terstond in een huwelijk toestemme zoo hij slechts verlof geeft dat ik zijn nicht oppasse en zoo t heet nadere kennis met haar make ziedaar alles wat ik voor het oogenblik vergen kan
hij deed onderzoek naar den schilder en na een met hem gehouden gesprek oordeelde hij dat deze de geschiktste persoon was om te amsterdam een bediening te vervullen welke kort te voren was
terwijl al de aanwezigen met het behandelen van dit vraagpunt bezig waren naderde mij de vrouw des huizes en fluisterde mij in het oor dat de oude heer die met mij op terschelling gekomen was mijn terugkomst vernomen hebbende mij liet verzoeken even bij hem te komen
ik herhaal het hernam ik vertoon u niet blijf hier tot ik u waarschuwe er is misschien gelegenheid voor u om met kapitein holmfeld te vertrekken ik zal u een brief voor hem medegeven het is hier voor u te gevaarlijk
hiertoe behooren voornamelijk de zoogezegde coups de théatre welke tegenwoordig bij onkundigen ja zelfs ik zeg het met leedwezen bij ettelijken die beter moesten weten meer indruk maken en meer toejuichingen verwerven dan de fraaiste gezegden of de schilderachtigste beschrijvingen onzer beste dichters
men wil wel zeggen vervolgde hij dat die jongeheer blaek de rechte man niet is om een jacht te besturen is ued niet van oordeel dat wij die commissie zeer goed kunnen volbrengen mij dunkt dat de risico niet groot is antwoordde ik op de laatste vraag ja mijnheer het is eigenlijk een gewaagde onderneming met hem te gaan zeilen was mijn bescheid op de eerste
hij kan getuigen of ik meer dan driemalen te zijnen huize ben geweest en of niet telken reize helding de oorzaak mijner komst was terwijl slechts toevallige omstandigheden mij met dien vreemdeling of zijn dochter in betrekking gebracht hebben
niets ofschoon hij zich naar alle gedachten nog hier of in de buurt moet ophouden want er is weer geld voor hem uit de bank gelicht gelijk onze spion bij de bank mij verteld heeft het is onbegrijpelijk dat wij hem niet op het spoor komen
ik weet haast niet waarom ik mij de moeite geve van het u over te vertellen want zij heeft mij niets gezegd dan hetgeen gij zeker zoogoed weet als iemand ja ik heb moeite genoeg gehad om haar de woorden uit de keel te halen en toen zij eens sprak had ik haar wel willen doen zwijgen
ik stond verzet ik wist dat deze woorden wier rechte samenhang of beteekenis ik nooit heb kunnen uitvorschen zooveel moesten te kennen geven als wij deelen het gevondene te zamen
het gansche huisgezin bestond er slechts uit drie personen waarvan twee zich weinig of niet met hem bemoeiden en de derde een engel was lucas helding sleet dus zoo dikwijls hij op guldenhof kwam daar werkelijk gulden dagen
zijn gewaad daarenboven dat uit een deftigen zwarten rok en broek bestond zoude aan niemand in hem den struikroover hebben doen vermoeden alle weerstand was vruchteloos ik lag letterlijk zooals andries zich had uitgedrukt voor drie ankers vast
niemand die mihr achtte ik geloof inderdaad zeide reynhove dat uw positie verre van amusant was maar laat u raden weinstübe en vertel dat gedeelte uwer lotgevallen aan niemand over het is waarlijk al te vernederend om wanneer men zulk een schoone kans heeft geloopen in de open zee te verdrinken slechts in een stinksloot te land te komen
maand oho zeide ik ik zie al waar de knoop ligt de laster is aan t werk geweest en heeft waar en valsch zoo fijn dooreengeklutst dat zelfs de engelen aan het twijfelen zouden raken
of zij uitgepraat had weet ik niet althans zij had de tafel opgeruimd en verliet mij met de belofte in een ommezientje met het eten terug te wezen niets beters te doen hebbende vermaakte ik mij gedurende haar afwezigheid met uit het raam te zien hetwelk het uitzicht had op de niet verre van daar aan de overzijde van den weg gelegene kerk
reynhove was dadelijk bereid en gaf zijn licht aan weinstübe waarop wij ieder een einde van den rotting nemende tante verzochten daarop te gaan zitten en haar armen om onze schouders te slaan op deze geïmproviseerde draagbaar die zeker niet van de gemakkelijkste was droegen wij haar verder voort niet zonder vrij wat te struikelen en dikwijls op te houden
en dan zijne brieven vervolgde zij waarin hij mij voorslagen doet die ik mij schamen zou te herhalen o ik ben diep ongelukkig hier zegevierde de droefheid over haar kracht van geest zij bracht den zakdoek voor de oogen en snikte luide
werkelijk aan dat er trouwbeloften bestonden tusschen willem andries reynhove heer van wijdeplas groenewoud en binnengeest jonkman met mejuffrouw susanna aletta huyck jonge dochter maar liet daarop een gelijke aankondiging volgen betreffende meester ferdinand huyck en mejuffrouw henriëtte blaek
de ring behoort mij zeide sander ik heb dien met het zwaard genomen van een kaper die in onze jacht was komen stroopen en wien wij zijn buit deden overgeven doch begeert gij hem niet het is wel zoo blijf ik uw schuldenaar tweemalen hebt gij mij ontmoet ook deze reis vertrouw ik op uwe bescheidenheid te kunnen rekenen
ja voorwaar het moet al een vreemd schouwspel zijn geweest voor een derde den rijken heer van guldenhof den trotschen amsterdamschen koopman wiens woord meer gewicht heeft dan de manifesten van een half dozijn duitsche mogendheden te zien blozen en sidderen voor den blik van een armen zwerver die reeds in zes of zeven staten ter dood veroordeeld is
dat vrees ik ook tante en ik ben bang dat men boodschappen naar amsterdam en naar guldenhof en de hemel weet waar verder zal sturen en overal alles in rep en roer brengen
of op de nog donkerder beuken die verder hun zware en weelderige takken spreidden over een vrij breed water hetwelk aan de eene zijde van het weiland liep heerlijk was de terugspiegeling van het loof in het heldere nat
door deze fraaie redeneering mijzelven overtuigd te hebben dat geen vrees maar hooge wijsheid mijn handelwijze bestuurde bleef ik bij mijn besluit om niet te vertrekken dan voordat andries vooruitgegaan was
nog kan ik het mijzelf niet verklaren hoe het mogelijk was dat wij op den smallen weg waar wij telkens tot de enkels toe inzakten en gedurig uitgleden of afweken niet honderdmalen met onze vracht zijn omgerold
na eenigen tijd vervoegde zich lodewijk weder bij ons of liever bij van baalen met wien hij na lang loven en bieden den koop eens werd over de harddravers onder beding dat hij die nog eens zoude probeeren
reeds vreesde ik daar de woning mij toescheen niet zeer groot te zijn dat de lijderes zich misschien in een nabijgelegen kamer bevond en van daar iets van ons gesprek gehoord of de stem haars vaders herkend zoude hebben
inderdaad ik herken hem zeide henriëtte maar hij heeft nog een paar heeren bij zich zie eens zij richten hun kijker op ons wel dat is niet het gekste dat zij doen kunnen zeide ik wat gaan zij nu uitrichten vroeg tante een groote drukte aan boord gewaarwordende
boe boe denk niet dat gij mij met uw groote woorden zult afschrikken tusschenbeide gezegd daar zal heel wat speksteen noodig zijn om de vlekken uit dit vest te krijgen ter zake wie heeft u verteld dat ik uw brieven heb laten lezen
best gij geeft vier dukaten aan karel den speelman en waarschuwt hem dat hij binnen vierentwintig uren de stad moet verlaten of dat ik hem anders als complice zal laten pakken verder
met twee bedienden logeert in den gouden bal de kastelein is een jong beginner gij zorgt dat hij gewaarschuwd worde niet te veel krediet te verleenen aan dien avonturier ondanks zijn fraaien stoet
ik was op deze vraag voorbereid en antwoordde zonder aarzelen dien heer heb ik laatst op een dichterskrans bij helding ontmoet zijn rechten naam weet ik u niet te zeggen ma foi hij heeft een schoone dochter en ik begrijp licht dat lodewijk er een kansje op wagen wilde
wat knaagt dat geweten wie heeft u verlof gegeven de gedenkwaardige memoriën die ik u toezond onder het oog van anderen te brengen komaan daar hebben wij een formeele accusatie gelijk mijn vader zou zeggen alleen is zij nog zoo ik mij niet bedrieg wat vaag en
de oude heer blaek had mij in den aanvang de zoon bij voortduring onbeleefd behandeld doch hunne bejegening trok ik mij minder aan dan die van henriëtte welke mij ik kon het mijzelven niet ontkennen tot afscheid den rug had toegedraaid
ik was ik zat hier te lezen oom antwoordde het lieve meisje beurtelings rood en bleek wordende het regende zoo en wij waren bang dat gij u verveeld zoudt hebben zeide lodewijk blaek met een schamperen lach terwijl hij tevens een schuinschen blik op mij wierp maar wij wisten niet dat gij gezelschap hadt
ik bekeek deze voorwerpen welke mij eigenlijk bijzonder weinig belang inboezemden zoo lang totdat de wasem welken mijn adem op de glasruiten had teweeggebracht die aan mijn oog onttrok en bleef toen kijken totdat ik bespeurde dat mijn gedachten ergens anders waren
mij dunkt zeide hij dat men het hier niet eens is en dat hier meer leven gemaakt wordt dan betaamt in een fatsoenlijk huis ik wist niet mademoiselle dat ued ontving zulke drukke visites had ik kunnen raden dat dit was uw habitude ik had u niet verhuurd deze appartementen want ik ben niet gewoon
en wie is mijnheer als ik vragen mag want onbekend maakt onbemind hier wees hij op helding ik gaf hem zulks in korte woorden te verstaan terwijl wij vervolgens gezamenlijk de woning binnentraden van den hierbovengenoemden geurt reynszen
droevig was echter de uitwerking welke de afloop van den twist op amelia deed schoon haar oog geen traan ontvloot teekenden al haar gelaatstrekken hevige ontroering en bezorgdheid
deze heer heeft de waarheid gesproken hij wist niet hij kon niet weten dat ik mij hier in huis bevond hoe gij mij hebt weten uit te vorschen is een raadsel dat ik niet verlang te onderzoeken
te dier tijd echter maakte hij daarvan geenszins het behoorlijke gebruik en was zijn ouders tot weinig dienst daar hij zich meer met lanterfanten en slenteren langs de straat geneerde dan met het verrichten der boodschappen of bezigheden welke hem werden opgedragen
suzanna keek mij zijdelings aan en trok uit de opgeruimdheid van mijn gelaat de juiste gevolgtrekking dat ik naar wensch geslaagd was terwijl zij hiervan nog nader de zekerheid bekwam toen zij op onze verdere wandeling bespeurde dat henriëtte een zeer minzamen toon jegens mij aannam als wilde zij haar koelheid van dien morgen weder
soms fluit hij een deuntje terwijl ik aan t voorlezen ben of maakt proppen en broodballetjes en knipt mij die tegen den neus ja er zijn geen poetsen die hij mij niet speelt heeft hij mij laatst niet buiten mijn weten een scharlaken lap op den rug gespeld en quasi om een boodschap aan den pluimgraaf naar de menagerie gestuurd waar de kalkoenen mij aanvlogen als dol
terwijl hij zijn gewone gevatheid en tegenwoordigheid van geest voor een wijl verliezende scheen te overpeinzen hoe hij best den koppigen drost tot toegeeflijkheid zoude brengen en van zijn ongelijk overtuigen wendde hij t zij toevallig t zij uit vrees van hem uit het oog te verliezen den blik naar van lintz
dat geloof ik zeide heynsz met een smalenden lach zoo onheuglijk dat niemand zich kan herinneren door wien of wanneer die ooit gegeven zijn hm bromde doedes er
neen zei mijn lieve flora ik weet wel dat lodewijk liever alleen loopt helding zal mijn cavalier zijn zoo hij wil en zijn regenscherm hem niet hindert wel zei ik al had ik er duizend te dragen en nog als atlas een wereldbol bovendien op mijn schouders ik zou mijn last niet tellen om zulk een eer te mogen genieten
onderweg poogden wij nog eenige berichten bij hem in te winnen omtrent den persoon die klaartje op reis vergezeld had hij wist ons weinig dienaangaande te vertellen alleen zeide hij dat de jonkman een knap slag van een kerel was die de zeemanskunst goed scheen te verstaan en zelf eens mede een hand aan t werk geslagen had
het was mij duidelijk dat hij gaarne naar zijn jacht zou zijn teruggekeerd doch dat de zoo stellige woorden van van lintz indruk op hem hadden gemaakt hij bleef dus schoon op enigen afstand om ons draaien
aldus ons plan gemaakt hebbende zetteden wij onze wandeling nog een eindweegs voort over onverschillige zaken pratende tot wij het dienstig vonden terug te keeren nauwelijks waren wij het dorp weder binnengetreden of ik zag den gewichtigen man die de betrekkingen van substituut drossaard en geneesheer vereenigde
de oude heer heeft haar lief als den appel van zijn oogen en zij verdient het want zij is een engel och als ik haar zoo aanzie hier hield hij ineens op schudde het hoofd zag voor zich en een paar tranen rolden den ouden man langs de wangen
waarvan de kalme oppervlakte niet verbroken werd dan door de kringen welke nu en dan daarin gevormd werden door den koning onzer binnenwateren den vratigen snoek of door eenige schoone lakenveldsche koeien die met een statigen tred het weiland verlieten om koelte en schaduw in den frisschen plas te zoeken
jan pergens lag warm en wel binnen muiden toen het zware weer begon en dat hadden wij ook kunnen doen wat reutel je klaas zeide lodewijk zich omkeerende op een barschen toon bemoei je met je werk en niet met ons discours of je krijgt je paspoort op staanden voet
ik kwam daar op den bepaalden tijd meldde mij aan en werd terstond bij uw heer vader binnengelaten waar ik ook den schelmschen jaspersz vond die nu door de scherpe ondervragingen van den heer hoofdschout gedrongen alles moest opbiechten uw heer vader vroeg mij toen of ik mijn geld terugbegeerde dan of ik vreesde dat zulks mij nadeel in mijne betrekking zoude doen
het kwam mij voor of de heer blaek bij deze vraag eenigszins van kleur veranderde hij hield zich althans of hij dien nooit geboord had maar van baalen haastte zich te antwoorden den graaf van talavera wel zeker wie kent dien niet hij was vlies ridder grande van spanje admiraal van
o zeide zij zoo ras zij verstaan had wat ik van haar verlangde daar kan mevrouw gerust op wezen de stal is kant en klaar en ik heb schelen thijs en peer govertz al besproken om een handje te kommen helpen want nou men zeun weg is en weg blijft zit ik och arm allienig voor het werk heit meneer nog wat te belasten
onder het spreken haalde hij zijn gereedschappen voor den dag en legde een haastig verband waarna hij zich bij sander begaf en diens wond peilde hm zeide hij kogel in t hersenvlies dood als een pier hm
hij werd opnieuw verhoord en gevangengezet deze laatste gevangenis was echter de kortste hij had in den kerker het vertrouwen gewonnen eener aldaar met hem opgesloten dievenbende door hunne afbeeldingen welgelijkend met kool op den wand te schetsen
waar een kapitaal op te winnen is verder te zenden maar t is maar goed dat ued hier is om een oog in t zeil te houden want zij zullen wel wat meer respect voor ued hebben dan voor mijn persoontje
en terwijl hetgene ik deswege met haar te spreken heb best zonder getuigen wordt afgehandeld zal ik de vrijheid nemen u te verzoeken hier wees hij op de deur met een gebiedenden wenk
dit gezegd hebbende stond hij op haalde een bos met sleutels uit zijn zak opende daarmede een deur welke zich in een hoek van het vertrek bevond en liet den zooeven genoemden persoon binnenkomen
negen en twintigste hoofdstuk vermeldende wat er ten huize van den notaris bouvelt voorviel de kantoorbediende van den notaris die mij de deur opendeed liet mij nadat ik mijn naam en betrekking genoemd en hem verklaard had dat ik zijn patroon persoonlijk spreken moest
niet dat ik over de schade zoozeer treuren zoude maar te denken dat wij hier warm en wel zitten en ons vermaken terwijl die arme zeelieden die hun leven wagen om ons schatten te bezorgen met stormen en golven kampen
dan wanneer hij zijne gewone luchthartige vroolijkheid bewaart in het laatste geval toch kan zij wanen dat hij slechts aan zich zelven denkt in het eerste dat haar tegenwoordigheid hem in ontzag houdt en het kan niet missen of deze gedachte moet streelend zijn voor
ik heb mij daar mooi verpraat zeide hij maar hier werd de toon zijner stem die zoodra hij tegen den vreemdeling sprak beleefd en welluidend was weder kort en scherp mijnheer gij zijt gewaarschuwd voorzichtig te zijn
vlei u niet te veel zeide ik het hoofd schuddende ued begaat onvoorzichtigheden of is het geene onvoorzichtigheid aan de zuster van den hoofdschout een bezoek te geven integendeel zeide hij niets is meer geschikt om de vermoedens af te wenden maar ik wil u niet langer ophouden vaarwel en dat de hemel met u zij
ook liet hij zoodra wij den beschonkene de benedentrappen opgesjouwd hadden dezen los en ging op het portaal zitten intusschen sleepten wij helding hooger op maar ik had in t voorbijgaan gemerkt dat de deur van amelia's kamer even was geopend geworden en dat haar vader waarschijnlijk ongerust over het buitengewoon gedruisch om het hoekje gekeken had
de vlucht was mij echter van geen nut want nauwelijks was ik tien passen verder of twee andere kerels sprongen van weerszijden uit de struiken voor den dag en terwijl de een mij den pas afsneed greep mij de ander in den kraag
intusschen onder den schijn van de vrouw te willen helpen in het aandragen der benoodigdheden volgde ik haar naar binnen zoodra wij in de keuken waren tikte ik haar op den schouder is het stellig waar vroeg ik dat uw zoon verdwenen is
dat ophouden van alle pijn gevoegd bij den strakken blik der half gebroken oogen scheen mij een onrustbarend kenteeken te zijn en ik begon te duchten dat helding zijn dochter slechts zou terugvinden om haar terstond weder te verliezen
maar jawel hij heeft het beproefd niet lang nadat gij van hier vertrokken waart zij heeft hem gelijk aan meer anderen geantwoord prince je
er was nog een reden welke mij stil maakte en zelfs in het bijzijn van de bevallige henriëtte stof gaf tot overdenkingen die haar niet betroffen al pratende en wandelende waren wij tot aan het achterste gedeelte der hofstede geraakt
hier welnu wees dan zoo goed hem te roepen hij zal zoo aanstonds terug zijn hernam reynszen hij is hier achter bij een zieke want hij is tevens dokter moet je weten ja dat is ook waar zeide pulver hoe maakt het die arme meid
pas was ued uit het oog of daar begon het lieve leven de heer blaek zette een gezicht zooals hij alleen bij feestelijke gelegenheden doet past het een fatsoenlijk welopgevoed meisje vroeg hij met een jong heer alleen te zitten en drank met hem te gebruiken
dan hierbij bleef het niet de geschiedenis van onzen heynsz trok de aandacht van den toenmaligen hoofdschout van amsterdam mijns vaders voorganger die zich te dier tijd toevallig in den haag bevond
mochten zij dan niet trouwen vroeg ik meer en meer belang stellende in het verhaal zij had geloof ik weinig of niets zeide tante en van lintz ook niet veel meer dan zijn gage als luitenant bij de marine bovendien was hij roomsch maar dat alles hielp niet hij wist haar te bepraten en trok met haar het land uit
acht-en-twintigste hoofdstuk waarin leelijke donderbuien boven het hoofd van ferdinand samenpakken den volgenden dag op de beurs zijnde werd ik aangesproken door den makelaar velters die na met mij eenige woorden gewisseld te hebben over de commissies welke hij voor ons kantoor te verrichten had mij vergunning verzocht mij een eind weegs huiswaarts te vergezellen
op guldenhof herhaalde zij eenigszins vreemd opziende een mooie plaats hè ken je meneer blaek hij houdt er anders niet veul van dat men zoo bij hem oploopt ik ken hem slechts van aanzien antwoordde ik ook heb ik niet in huis maar op den koepel geschuild