AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
den volgenden avond ging blommesteyn door loutere nieuwsgierigheid gedreven vergezeld van zijnen vriend den stuurman naar eene ellendige hut niet verre van het strand gelegen
denk maar kind zeî moeder blommesteyn t is om bestenswil geweest ik zou als ik wat vlugger adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn ter gang was zoo aanstonds mijn beste samaar aantrekken en naar onze vriend en vriendin wynstok gaan
omdat zij wat laat in t jaar bleven visschen zich genoodzaakt gezien hadden om de wijk naar de orkadische eilanden te nemen maar dat zij zoo ver buiten den koers geraakt waren door het booze weêr dat zij tot deze eilanden waren afgedreven
waarheen waarheen vroeg blommesteyn waar anders heen dan naar de corps du garde daar kunt gij met den serjant den nacht doorbrengen en dan morgen ochtend als hij rapport gedaan heest naar de boeijen met zulk een
dunkt zeî de oude blommesteyn dat zulke praat weinig te pas komt van iemand die het gisteren zoo van den onguren gemaakt heeft dat hij maar bij louter geluk uit schouts handen gebleven is maar gedane dingen nemen geen keer
schoon zich blommesteyn hiermede vermaakte dewijl hier bij ook de kroezen met engelsch bier en andere geestrijke dranken niet karig rondgingen had hij echter maar zeldzaam het genoegen om tot den eigenlijken zin der woorden geheel door te dringen
en het stort u in den huwelijksslaap want menig jongman die maar eene maitres zoekt vangt eene huisvrouw en staat gedurende zijn geheel leven
regt zoo regt zoo antwoordde hij dat streelt mij meer dan al die staatsie intusschen luisterde hem de prins kourakin in dat het geheele gezelschap aan boord na hem wachtte
maar dat hij in den zwaren rouw gekleed was dit viel blommesteyn als lood op het hart en hij giste hieruit dat zijne moeder zou overleden zijn
als de advokaten in holland dat uit de regten zoo als zij het noemen in burgerlijke gevalletjes kunnen doen maar ik houde het er bij dat de lap van noorwegen meer bij zweden hoort dan bij denemarken
op mijn medelijden zoudt hebben te meer daar er mij geene blijken van liederlijkheid en oneerlijkheid zijn voorgekomen ik heb daarbij ondanks de verbittering van uw vader van hem verstaan
zag de bedeesdheid ten oogen uit schoon hij zich vrolijk wilde houden en zijn hand beefde bij het glaasje wijn dat hij antje omdat het boven wat koud was inschonk dat toen zij het aannam ook in hare schoone hand
wouter blommesteyn noemde men toen reeds eenen onderwijzer in die taal liet dan zijne kweekelingen in de school elkander ontmoeten de knapen diepe zoogenaamde dienaars makende
de kar van jupyns raadslot mennen het diamant hoort hem en zijne raders toe ik ben den last van roem en lof te dragen moê mijn atlas zuft voor u en uw verhevenheden wil hooger nu ik daal op eigen vlerkea treden
menschen paarden en rijtuigen die hem voorbijgingen of tegenkwamen in deze peinzende gestalte alzoo voortadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn kuijerende sloeg hij toevallig zijne oogen op
zoowel om derzelver groote hitte als om de hoogte tot welke zij het water opblies deze had blommesteyn geraden zich van een raauw stuk vleesch te voorzien eer zij derwaarts gingen om eene proef te nemen op de hitte van dat water
evenwel in het midden van die overhaasting nam blommesteyn een buitengewoon hartelijk afscheid van juffrouw antje die met of tegen haren dank hem goeden nacht kuste
hoe het zij hij kwam althans het koffijhuis instuiven en raakte daar in t gelag met den onderschout voet knecht nu geheel amsterdam weet dat die het met zoo een knaap aanlegt dien men den brandewijn uit de wangen tappen zou niet viesch
schoon de stuurman zich verdedigde met aan te voeren dat hij naar zijne beste overtuiging gehandeld had en dat het ontkomen van kommandeur fobberts meer aan geluk dan aan wjisheid toe te schrijven was het mogt weinig bij blommesteyn baten althans in dit oogenblik waarin hij geen ander voorwerp had
het ijslandsch toch heeft zooveel met de talen van het noorden gemeen dat men vooral ook wanneer men met een zoo goed geheugen bedeeld is als het geval van blommesteyn was door de
die rijke stof maar stof was al te slecht van leest het waare wezen van den geest gaf t wezen geest het zuiverste carmyn van vuur en waterkolken de radde strengeling van bovenmaansche volken
vond alles en bovenal het laatste zoo dwaas dat hij niet na kon laten in eenen zigtbaren lach uit te barsten
en dat zij zeer duidelijk begreep in welk een deerlijken nood hij zich bevond dat zij hem daarom het eenige zond waar over zij meester was namelijk haar goud en juweelen welke toch nog al wat waardig waren
dat hij u zeer op zijn kantoor gemist had bij uwe afwezendheid op een reisje naar groenland en dat hij zich gevleid had in u een waardigen opvolger te zullen vinden
waaraan hij bleef vastkleven schoon hij voor weinig bezette stoelen en drie vierde ledige banken predikte toen de jonge blommesteyn plaats genomen had begon de leeraar zich over het een en ander uit te laten om den jongeling over de eenvoudigste waarheden van het christendom te onderhouden
blommesteyn maakte toen johannes zijn reisverhaal geëindigd had de toepassing dat zal morgen wat anders zijn als gij weêr naar het kantoor en de beurs moet
klagen beklagenswaardig was zeker blommesteyn in het oog der onpartijdigen maar gansch anders werd hij door meest allen die hem kender behandeld
met keurig geschilderde chazinetten koophandel fabrijken en zeevaart voorstellende verlicht was geworden
dewijl zij vee en menschen en al wat hun voorkomt uit honger verscheuren schoon zij anders meest van robben en visschen leven meermalen kwamen zij zwemmende der sloepen nabij en sloegen dan hunne pooten op derzelver
nu dan zijt gij vrij bereisd maar in ernst geloof mij ik heb het op u niet willen toepassen daar ik geen oogenblik zou getwijfeld hebben of
in het hartje van den zomer met een schip vol spek kon terug zijn vader blommesteyn had aandeel het zij een zestiende of een twee en dertigste in zoodanig een schip dat de naam voerde van de hopende visscher deszelfs
was zeer verrukt door deze buitengewone vriendelijkheid van eene jonge juffrouw welke hij nog maar eens van zijn leven gesproken had en hoe zeer zijn hart geschokt was geworden
dit deed hij vooral omdat er toch sommigen onder het scheepsvolk waren welke de stuurman ontdekt had dat tegen blommesteyn door eenen ijslandschen toovenaar waren opgezet en hij was zoo gelukkig van dien kwaden indruk door dit middel genoegzaam weg te nemen
alle de overige gasten waren aan twee lange tafels ter weder zijde der zaal geplaatst welke zeer weinig voor die welke voor het vorstelijk paar aangerigt was in pracht behoefden onder te doen
speet den grooten reus die liet zich vreeslijck hooren en stack met hals en hooft gelijck een steile toren en spitse boven t volck en alle hoofden uit
men had er onder anderen om de gezondheid van het eiland te bewijzen toen den mond vol van zekeren laurens die er kort geleden in zijn honderd veertigste jaar zijns levens was gestorven
en nu zoo al pooijende gelijk dat onder jongeluî gaats die zulke havens bezoeken want ik kom er zeldzaam kwam men op het denkbeeld om eens eer men naar huis ging in den pyl aan te gieren en te zien wat daar op schotel was
hij deed nu eenige pogingen om ten minste iets van de hem voorgezette spijze tot een avondmaaltijd te gebruiken daar hij toch ook voor den knecht die het eten had opgedragen den schijn wilde aannemen dat hij niet zoo van tasel opstond als hij er aan gekomen was
ga nu met mij in het jagt gij zult aan mijne eene zijde zitten en de czarin aan de andere als wij aan tasel gaan de weduwe pool verzocht liever verschoond te blijven van die eer omdat zij niet gewoon was in het gezelschap van zulke groote heeren
en hierop zich eenige oogenblikken bedacht hebbende beloofde hij dat hij voor drie zulke zilverstukken als hij er een in de hand had hem een smeersel zou bezorgen
nu nog eene wijl in den salon doch besloot langs de verlichte laan naar adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn het groote huis der hofstede terug te keeren hetwelk mede staande den tijd dat het vuurwerk aan den gang was in een geheel anderen smaak
over zijne groote wijsheid dat hij maar op het eerste berigt af het bewuste briefje aan den ouden heer blommesteyn gezonden had moeder wynstok schortte haar oordeel op en had meadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn delijden met haar lieve antje welke zij wist dat veel meer van blommesteyn hield dan van
door elkander vlogen hetgeen oogenblikkelijk van wieringen en zijn medespeler zonder nog regt te zien wie de oorzaak was deed opvliegen maar eer zij bijna nog blijken van gramschap konden geven zeide blommesteyn met eene zware stem
om zich van een ander te bedienen die er hem door hielp want dat hem nu al meer dan twee jaren dat dagelijksch geloop verveeld had daar hij kon rekenen dat hij tot paschen toe voortgaande cirum circa acht à negenhonderd lessen in het geloof gegeven had
kort duurde het maar of men bereikte de stad haarlem en die gezwind zijnde doorgereden waren zij wel ras op den weg naar heemstede in welks nabijheid het buitenverblijf van den heer koolaart gelegen was
dat blommesteyn bij het op en afrijden der heuvelen en bergen ontwaarde te geweldig dan dat hij hem dit kon gewonnen geven gemakkelijker liet hij aan zijn verstand brengen
in zijn vlam een spiegel van t heelal daar nimmer tijt onze eeuw met roest doorknaagen zal terwijl de zielsvalei van boven nat gegooten haar olijtelgen doet door drift van wolken stooten
zij gebruikte de list om door eenen beklagelijken toon medelijden in te boezemen en blommesteyn kon niet nalaten aan deze het oor in zoo verre te leenen dat hij haar vroeg
dit paar heb ik van den heer de la court dien het na veele moeite en kosten eindelijk gelukt is om er zes in zijne stookkas op zijn buiten bij leyden voort te telen
hij vertelde haar echter hoe hij van haar moeder kwam van mijne moeder zeide zij half lagchende half verwonderd van mijne moeder
de brave advokaat bergveld zijnen toestand ziende gevoelde wezenlijk deernis met hem ja beloofde dat hij den volgenden dag hem misschien een middel aan de hand zou weten te geven
zoodra het jagt in hun midden gekomen was liet adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn men den wimpel van den nok der gaffel waaijen dit was het sein tot een algemeen salvo uit alle de kanonnen en het overig schietgeweer die zich op dit vlootje van dertig grootere
maar uit edelmoedigheid eene beurs met louizen schpnk ja ja mijnheer ik heb nog wel aanzienlijker kennissen nog dezer dage heb ik van den czaar van rusland onverwacht een bezoek gehad
aan welke hij zijne gemelijke luim kon bot vieren adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn blommesteyn sloeg nu aan den student olof sollerod voor om hoe eer zoo beter drontheim te verlaten waartoe zich deze wel genegen toonde
mij is het genoeg dat wij op onze koloniën kunnen neadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn gotiëren met de rest bemoei ik mij in het geheel niet nu waren zij aan eene herberg gekomen die het bijna aan alle
en hem zonder omwegen van alles te onderrigten toen op het zelfde oogenblik bijna dat hij gereed stond om de adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn deur uit te gaan de heer van dalen binnenkwam wien hij niets ergs vermoedende zijn voornemen bekend maakte
maar mij dunkt gij ziet zoo treurig mijnheer ik hoop toch niet dat ik u bedroef met het geen ik daar van den czaar zeg neen neen mijnheer weyerman hernam blommesteyn geheel niet maar dat herinnert mij
neen maar het was een der karaktertrekken van dit tijdperk dat men nog onder den schijn van de ware godsdienstigheid der vaderen te behouden meer en meer alles in het uiterlijke begon te doen bestaan
bijzonder werd de aandacht van blommesteyn toen het schip aan een ijsveld vast gemaakt was en de zeilen ingenomen waren getrofsen
somtijds echter werd deze oefening van blommesteyn afgebroken wanneer zich nu en dan een schip liet zien op grooter of kleiner afstand zoo wees hem de kommandeur ook het doggerzand zijnde eene groote
maar schoon hij zich wel van onvoorzigtigheid en onbedachtzaamheid beschuldigde eigenlijk had hij in zijne oogen zich aan geen wezenlijk misdrijf schuldig gemaakt dat zulk een noodlottig gevolg verdiende
geheeten die aldaar kabeljaauw vangen en welke ingezouten zijnde onder den naam van labberdaan of zoutevisch verkocht wordt de kommandeur haalde hierbij het oud hollandsch rijmpje aan
nu volgden de toejuichingen van de rondom hem zittende koffijhuisbroeders die allen een boordevolletje inschonken op de gezondheid en het lang leven van den braven onderschout
waarnaar het geheele publiek met het levendigst verlangen uitzag het was niet minder dan de eerste tooneelvertooning van den staatkundigen tinnegieter door den hoogleeraar holberg vervaardigd
het leven kunen gekost hebben om die van de beeren magtig te worden en daarover denken zij weinig of nooit na die er gebruik van maken zeide de kommandeur even min als de juffers
hij zou van blijdschap de steenen van de texelsche kaai hebben kunnen kussen daar hij bij zich de gelofte die hij reeds honderd malen gedaan had herhaalde dat al hielden hem honderd anna's wynstok voor een bloodaard hij niet weder naar groenland varen zou
intusschen kwam onaangezien die bekommeringen eindelijk de lang gewenschte dag van het vertrek en blommesteyn scheepte na van zijne ijslandsche
hij begreep nu dat het bedrog tusschen weyerman en haar gesmeed was om hem op deze wijze op te ligten maar het was zijne handteekening die hij nooit zou kunnen ontkennen
ja het was haar een streelend vermaak dat haar man in het plan viel om op s jongelings negenden verjaardag een degentje met een fraai zilveren gevest te koopen
en tot de ongehuwde zoo als zij zich bij een soortgelijk aanzoek gedragen of gedragen zullen antje trok haar hand terug als of zij die niet wilde terugtrekken en geliet zich als of zij boos was zonder boos te wezen
en zoo hij van de natuur geen buitengewoon sterk ligchaam ontvangen had zou hij buiten allen twijfel geheel vertroeteld in zijne wieg reeds zijn sterfbed gevonden hebben
het schijnt dat de onnatuurlijke volkrijkheid der zamenwoning van zoo vele duizenden en de dampwolk die zoo dikwerf die stad omringt niets toebrengen om de menschen aldaar geboren van natuurlijke schoonheid of sterkte te berooven
wat verder gekomen viel vader wynstok een schuitje van palm in het oog waarin een roeijer gezeten was dat moet wel wat naar de sloep lijken zeide hij mijnheer blommesteyn waarin gij naar ijsland geroeid zijt
verder zou vader blommesteyn hebben doorgepraat maar juist stapte de kommandeur fobadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn berts de stoep op om uit naam van den boekhouder te zeggen dat het nog vier of vijf dagen zou aanloopen eer het schip van voor de stad vertrekken kon
het duurde naauwelijks vijf minuten of bij het inschenken van een glas wijn schoot de flesch een weinig door zijn voorsten vinger en duim waardoor een zoodanige snelle toevloed van het roode vocht veroorzaakt werd dat het blaauw geruite tafelkleed hetwelk den scheepsdisch dekte voor juffrouw
ook dansten de cijferletters nog zoo voor zijne oogen en de enkele brief dien hij op verzoek van zijn vader over eene zeer eenvoudige zaak schreef kostte hem driemaal zooveel tijd als anders
t is of onze jonge heer den kreupelen waard geslagen heeft nu raakte het huisgezin wat in rust maar johannes behalve dat hij nu meer de pijn in zijne wond gevoelde kon hoe vermoeid niet in slaap raken
dat zij uitgelokt door de te groote smakelijkheid van het te overvloedig gebruik hinder zullen ondervinden blommesteyn zou zeker met zijnen reisgenoot ondernomen hebben om nog eene poging ter beklimming van den berg hekla te wagen
dewijl hij zich daar als het ware in eens in het midden zijner landgenooten verplaatst vond en zich verbeeldde dat hij de hindelooper mannen en vrouwen zag
daaruit zeer verkeerde gevolgen zou afleiden als men besloot dat alle onderwijzers in den godsdienst tot dezelfde soort als deze katechizeermeester behooren en nog verkeerder als of wij de zaak zelve in een belagchelijk licht wilden stellen
ik weet u ook voor eerst geen beter raad te geven dan dat gij u verstrooijing bezorgt in vrolijke gezelschappen blommesteyn maar gij ziet hoe ik gesteld ben ik kan eigenlijk nog nergens verschijnen
eenige zeer kostbare ververschingen waren rond gediend toen sloeg hij den heer koolaart voor om deszelfs hofstede met het geheele gezelschap te gaan bezigtigen biedende hij zijnen arm aan de vrouw des huizes en de prins kourakin volgde met de gemalin van den czaar
t is of gy my niet kent ja sprak jan by mijn leven gy zijt ik ken u wel een van mijn volle neeven op t graf van
die men daar voor mensch en vee redelijker wijze verwachten zou ontbrak maar die toch in dat opzigt en in allen deele gelijk stond met alle de volgende die zoo min als deze iets aantrekkelijks bezaten om den reiziger een oogenblik langer dan noodzakelijk te doen vertoeven
als hij dan zoo een heiligje is mogt hij daar ook wel van daan zijn gebleven ik houde blommesteyn met al zijne gebreken voor veel opregter dan die mijnheer
ik zou haast vragen mijnheer blommesteyn wat hadt gij die te zeggen och antwoordde hij ik ging eens vernemen hoe laat wij morgen zouden afrijden
omdat omdat ik gemerkt heb dat het uw vader en moeder maar geheel niet bevalt blommesteyn nu dat is nu zoo juffrouw schoon ik u toch zeggen moet dat ik uw zeggen in het geheel niet voor boert maar voor vollen ernst heb gehouden
dat hij dien nacht zijn intrek in het nieuwe heeren logement nemen zou werwaarts blommesteyn dan ook nadat hij den heer bergveld vaarwel gezegd had vertrok en waarheen ook door de zorg van dien heer welke moeder blommesteyn van het verblijf van haren zoon kennis gaf eenige kleederen bezorgd werden
nadat dit vuurwerk bijna een uur zonder een oogenblik tusschenpoozing was volgehouden wendde het nagebootst fregat zijnen spiegel naar het bordes en vertoonde op denzelven
van het vlot een ontzettend aantal vuurpijlen naar de hoogte die voor een oogenbijk de duisternis van den nacht met het licht van den dag deden verwisselen
twee vrouwelijke advokaten had keurde vader wynstok best daar niet verder bij stil te staan maar wendde het gesprek op de aangenaamheid van het weder en daar zij sloterdijk naderden over de zoo bekoorlijke ligging van dat dorp adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn aan het water de
en men kan even goed als het zoo moet wezen in de holle sloot of op pampus met een boeijer omslaan als in het ruime sop met een tachtiger
hij herinnerde zich dat hij op de partij die weyerman aan den overtoomschen weg gegeven had de onvoorzigtigheid had begaan om zijnen naam te teekenen onder zoo hij toen meende het regeltje dat juffrouw koning voor hem geschreven had
was ook ongemeen welkom bij deze lieden die bij de taal nog volkomen de zeden der vriezen in alle opzigten bewaard hadden en zelfs in hunne uitspanningen en spelen ook nog geheel op zich zelve stonden
ik wil u liefst het onaangename van eene aswijzing die wiskunstig zeker is besparen zoo groot eene spijt had blommesteyn nog nooit gevoeld en bij sloeg als een
die dieren zijn onvermoeid en sterk en schoon ik er nooit op gezeten heb heb ik wel gehöord dat zij ook zeer goed zijn om onder den man bereden te worden
die de menschen attakeert marsch marsch maar en als je niet als een schaap meêgaat dan hebben wij andere huismiddeltjes dan zullen er in vijf minuten twintig van onze kameraden bijeen zijn
zij kwamen nu bij het gezelschap teru nadat er nog eenige kleine versnaperingen gebruikt waren was reeds het jaagpaard voor het buiten en nu werd er met groote overhaasting afscheid genomen
om de bemiddeling waar toe anders de oude heer bij de groote droesheid zijner vrouw die zelfs op hare knieën gevallen was misschien zou over te halen geweest zijn te beletten
hierop vroeg de serjant den naam van blommesteyn en liet zich door de ratelwachts wegens de omstandigheden van het gevangen nemen onderrigten spoedig was toen de serjant met de korporaals en adelborsten overtuigd dat eigenlijk
luister maar eens wat wynstok schrijft mijnheer zeer geachte vriend ued weet wat er gisteren tusschen ue en mij afgesproken was dat ue over veertien dagen
bedaar wat bedaar wat mij dunkt dat gij magtig dristig van de reis zijt teruggekomen zoo sprekende stond zij op en indien blommesteyn niet zoo verliefd was geweest als in zijn gestel vallen kon
na denzelven begaven zij zich naar eene niet ver van daar gelegen boeren hut waar zij zich met aangenaam smakende melk verkwikten het kort groeijend gras op ijsland is toch zoo voortreffelijk van smaak dat dikwerf de veehoeders de koeijen uit de weiden jagen duchtende
en deszelfs werkingen uitgedrukt maar hij had dit gelijk eenige andere gedeelten meer beschouwd als zeker onmisbaar stuk dat tot den gewonen zamenhang van het geheele stelsel behoorde dan wel dat het een eenigzins diepen invloed op zijn geest of hart behoefde te hebben
want er zal van avond op mijn kollegie wel naar gevraagd worden ja gij begrijpt zeide van dalen gij begrijpt door de betrekking waarin ik tot juffrouw leentje sta waardoor toch waarschijnlijk blommesteyn mijn zwager worden zal is het voor mij nog al delikaat
en daarin beproefd om het nederlandsch karakter van dien tijd in het kleed der verdichting af te schilderen en tevens aan de meest beroemde personen in dat tijdsgewricht gedacht
en wel voornamelijk liet hij zulks aan het huis van den heer wynstok door zijn vriend van dalen doen die blommesteyn niet minder haatte dan van wieringen zelf
meer of minder afhangende van oordeel en berekening eene adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn soort van behoefte is die wel door onmenschkundige zoogenaamde wijsgeeren kan weg geredeneerd maar waarschijnlijk nimmer zelfs in het kleinste dorpje geheel zal uitgedelgd worden
onstichtelijk zeî juffrouw antje waren zij wel niet maar zij waren toch zoo misselijk dat ik schoon ik geen lust tot lagchen had evenwel meesmuilen moest
met het duitsch en het nederduitsch al spoedig zooverre komt dat er een mengsel van spraak geboren wordt waardoor men schoon gebrekkig in het eerst met ter tijd kan redewisselen terwijl eene der beste leermeesteressen hierin de weldadige noodzakelijkheid is
maar dat het haar speet dat moeder zich daarom zoo over stuur hielp toen eindelijk blommesteyn in de armen der familie terugkeerde en nadat zijne moeder uitgeroepen had
te weinig om er iets mede aan te vangen en waar zou hij zich ook nederzetten want amsterdam was hem nu te benaauwd ieder die hem kende zou zoo men hem niet openlijk bespotte hem met den nek aanzien
hier bedacht zich blommesteyn wiens hartstogten ver boven hun gewoon peil gestegen waren niet lang over en het gezigt van den zoo gehaten van wieringen was genoegzaam om adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn hem pas eenigzins bekoeld geheel in vuur en vlam te zetten
ja ja viel hem blommesteyn in de rede dat kleine goed ken ik heel wel ik heb met een schoolmakker dikwijls in een wagentje waar voor een paar hitten was gespannen meê gereden dat het zoo daadriaan
en wat was er ook aan een treurspel schreef hij er bij dat op de spil van een oorvijg draait blommesteyn die nu naar verstrooijing zocht was de herinnering van
er bijvoegende dat hij de ongelukkige schepelingen die op het schip dachten te gaan vooraf zou waarschuwen blommesteyn bespeurde nu zijne onvoorzigtigheid en voorzag dat misschien de laatste trek genoeg zou zijn om het volk langer aan wal te doen vertoeven
onderwijl kwamen er ook andere reeders sommigen met anderen zonder vrouwen men ging aan het monsteren van het volk en hierbij gebeurde niets buitengewoons en het ontleende alleen voor onzen blommesteyn en weinige anderen die het nooit hadden bijgewoond eenige aantrekkelijkheid door het nieuwe
bij hare parelen over de arme parelduikers waarvan ik er toen ik op de kust van borneo voer zoo menig een naar beneden heb zien gaan die het boven komen vergat
te zullen doorbrengen zoo in de wolken dat hij naauwelijks er aandacht op sloeg toen de touwen van het jagt los gemaakt zijnde hij van voor zijne geboortestad wegzeilde die hij toch in eenige maanden niet weêr zou zien
de oude blommesteyn had dit wel geraden want zijn zoon bragt den volgenden nacht zeer tegen zijne gewoonte bijna slapeloos door daar hij met leedwezen overdacht dat zijne ouders minder dan hij zin hadden in de door hem voorgenomen reis naar groenland
van gemaakt welke het mogelijk ontleend heeft van eenige weinige groenten als lepelblad en diergelijken welke hier en daar bij de ontdekking van oud groenland voorheen gezien werden
te leyden gekomen vroeg blommesteyn aan zijn broeder wat toch die bordjes met de woordjes cubicula locanda beteekenden dat beteekent niets anders antwoordde hij dan dat hier bedden verhuurd worden
sedert dat zij uit het koffijhuis waren was voorgevallen van dalen steeds vol spijt over zijn mislukt plan om blommesteyn in het kantoor op te volgen bragt dit op eene wijze over bij den heer wynstok dat deze in ernstige woede zeide
hij zag en met eene zoo groote ontroering dat de geheele schouwburg voor zijne oogen scheen in het ronde te draaijen antje wynstok met hare moeder en achter dezelve den heer
men liet verder de kweekelingen elkander in de fransche taal zooverre de dialogues reikten aanspreken en met elkander zoo geestig als
berg draagt den naam van beerenberg uit hoofde van het groot getal van ijsbeeren adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn welke zich aan zijnen voet plagten te onthouden
zijn johannes wouter was tot zijn opvolger op het kantoor bestemd omtrent christophorus frederikus een tweede zoon drie jaren jonger dan johannes dien hij reeds in de wieg tot den predikstoel bestemd had dacht hij geheel anders
namelijk hem dusverre bekend was dat hij regt ongelukkig zijn zou zoo hij het geluk niet had dat zij eenmaal zijne vrouw adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn werd enz enz en wat deed antje vragen misschien mijne
heden avond moet ik die partij eens opnemen en bevalt zij mij niet wel met eens ben ik niet bedorven om wie zou ik het laten daar mij antje wynstok de bons voor altijd gegeven heeft
en de overige tegenwoordig zijnde personen tot een akkoord te komen waartoe hij als gelukkig eene vrij goed gespekte goudbeurs bij zich hebbende adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn zeer wel in staat was en dus raakte hij zoo omtrent drie ure bij het eerste aanbreken van den dageraad naar huis
maar ik zal toch dat varken wel wasschen geen rusie geen rusie jongeluî is het over een mooije meid kreunje daar niet over want er zijn er wel tienduizend in amsterdam
en nu waarschijnlijk nooit weder door hem met nut zou kunnen gebruikt worden ja ja duwde hem fredericus christophorus toe gij moogt met regt uitroepen eheu me
want dat deze heer reeds over een week of anderhalf van daar en uit de stad vertrokken was sommigen zeiden naar vianen anderen naar den haag weder anderen naar londen
gaf zij ongeveinsd te verstaan dat dit haar ook niet onaangenaam wezen zou omdat zij liever naast iemand van hare kennis zat dan dat zij bij een wild vreemd heer geplaatst
maar al gaan zij meê het komt bij koolaart en vrouw nooit op een gast twee drie aan het zal er een heerlijk festijn wezen
ter gelegenheid dat de czaar van rusland daar met zijne gemalin zich beadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn vond indien namelijk mijnheer en de oude juffrouw wynstok er niet tegen hadden dat onze zoon van de partij was
evenwel hadden zij hier niet veel aandacht op dewijl zij in gesprek raakten over den jongen heer van dalen waarvan juffrouw wynstok aan blommesteyn vertelde
maar eene zeer verstandige menschenvrees deed het woordeke maar dat zijne tong baren wilde als eene ongeborene sterven en hij verkoos alles te besluiten in de eerbiedige woorden vergezeld van eene kromming zijns
der menschelijke gewaarwordingen dat nu eens de dag bepaald was waarop het noorweegsch scheepje de kust van ijsland verlaten zou veertien dagen hem langer vielen dan hem
nadat de heer olof alles ten voordeele van de deenen had aangevoerd en aan blommesteyn vroeg wat hij nu als een onpartijdig vreemdeling van de zaak oordeelde sprak hij tot ontstichting van den ijslandschen student dit onbarmhartig vonnis uit
in een uiterlijk vertoon in eene soort van mode bestaat de vinnigste hekelpen verdient echte hartelijke christelijke godsdienstliefde onmogelijk genoeg kan aangeprezen worden als welke de heilzaamste vruchten door alle wisselvalligheden des levens henen voortbrengt
maar hier kwam voornamelijk bij dat hem door het hoofd zweefde hoe hij om den volgenden dag vooral niet te laat bij den heer wynstok te komen om naar heemstede met hem zijne vrouw en dochter te vertrekken noodzakelijk daar nog eens aan moest gaan
en moeder wynstok schoon niet schranderder dan de meest overige van hare sekse las de liefdesverklaring van blommesteyn op het voorhoofd harer dochter
blommesteyn eindelijk stellig verzekerd was dat hij den winter op dat eiland zou moeten slijten maakte hij van den nood eene deugd en daar zijn ongeduld alleen zou gestrekt hebben om adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn hem het leven nog meer te verbitteren kwam hij tot het verstandig besluit om zich zijn lot zoo dragelijk mogelijk te maken
maar de zedelijke slaapziekte die in allen deele onze natie meer en meer begon te bekruipen was ook tot het heilige doorgedrongen eens vooral wilden wij dit hier aanmerken
het jagt waarop zich de czaar bevond werd zoodanig bestuurd dat het telkens uit de fraaiste oogpunten den spiegelstrijd kon beschouwen en hij stond in eene stille verwondering op het dek zonder dat hij zijne oogen van het groot voorwerp zijner nieuwsgierigheid afwenden kon diep deelende
vlijt door weelde en moed door uitgeputheid vervangen werd opdat het leeren moge een beter gebruik van eenen langdurigen vrede te maken thans de hoop en behoefte van geheel europa en bijzonder ook van ons dierbaar herboren volk en vaderland
het deed hem schoon hij zweeg tot in het binnenste van zijn ziel zeer want zooveel als hij vatbaar was voor liefde had hij toch antje hartelijk lief gehad
met bijvoeging eener kleine maning dat hij het daar mede verstandig zou aanleggen enz adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn blommesteyn schoon hij geheel niet tot de teeder aandoenlijke menschen behoorde en er al vrij wat gebeuren moest eer
blommesteyn zijne betuigingen dat hij nooit eenige schulden had gemaakt die weyerman voor hem voldaan had en wilde dat alle oogenblikken voor alle regters plegtig met eede bevestigen
maar hij behalve den schroom die hem natuurlijk bij de moeder van zijn meisje bekroop behoorde niet geheel tot die gelukkige praters wien het minder aan woorden
de stuurman was verheugd dat hij op die wijze den verstoorden toovenaar had te vreden gesteld en blommesteyn wist niet hoe hij schielijk genoeg de twee overige zilveren stukken den stuurman in de hand zou moffelen
wie het dwaasste is de zoon of de vader en eigenlijk moesten zij zoo de naaste familie wijs was gezet worden in dat gebouw waar de twee regels van vondel voorstaan
de kommandeur verhaalde hem hoe in vroeger tijd kort na de ontdekking door jan mayen wiens naam het nog voert het rondom dat eiland van walvisschen krielde
die nu begon op te maken dat het waarschijnlijk niemand anders was dan de vermaarde campo weyerman waarvan men toen den mond vol had als van een zeer geestigen knaap doch alles behalve van lofwaardige
ik heb nog nooit iemand al was het een complice van jaco hier zien binnen brengen die niet zeide dat hij onschuldig was en er bij ongeluk was toe
mijn naam zal geen jan wynstok zijn als zulk een ploert en ophakker mijne dochter krijgt het laat zich ook beter denken als beschrijven hoe antje te moeadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn de was toen zij die toch zeer veel van
weinig leende echter blommesteyn aan die verhalen het oor maar thans daar al zachtkens het lang gehoopt vertrek begon te naderen vernam hij van den stuurman dat hij niet twijfelde
deze aanspraak van zijnen vader en vooral daar zich geene verleidende gelegenheid aanbood had zoodanig een invloed op onzen blommesteyn dat hij nu van meet af aan zich weder getrouw op het kantoor als voorheen vinden liet
hij had zelfs zoodanig een welgevallen in mijne verhalen dat hij mij voorsloeg om mij bij zich te engageren waarvoor ik hem echter vriendelijk bedankte en toch was hij zoo wel met mij te vreden dat hij mij niet alleen een pas gaf die mij veilig kon doen
neen ik wist niet dat ik zoo een groot sinjeur voor mij had en babbelde op mijne wijze voort dat hem toch zoo wel scheen aan te adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn staan dat hij mij den volgenden dag bij zich liet ontbieden en mij den voorslag deed om hem naar rusland te volgen onder aanbieding dat ik daar
door hevigen toorn nog aangezet wordende door grooter gebruik van wijn dan zijne gewoonte was in zooverre zijne bedaardheid terug dat hij geen wederstand meer aan de wachts bood die hem in het wachthuis onder een der bogen van de beurs bragten terwijl hij op een afstand
maar deze gaf te kennen dat hij de eer niet had van dominé volkomen te begrijpen er niet zonder alle slimheid bijvoegende dat hij aan eene geheel andere leiding gewoon was
maar veilig had hij op het kantoor kunnen blijven want aan het huis van den heer wynstok gekomen vond hij dien van huis doch dat voor hem grievender was ook zijne dochter antje was een goed vriendinnetje gaan bezoeken en niemand was er te huis dan de oude juffrouw
niet als het u die tot het profanum vulgus behoort toeschijnt hernam oom adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn het woord cubile beteekent een bedde en het woord cubiculum eene kamer
ik ben een echte hollandsche jongen die in het geheel niet bang val juffrouw antje hield dit hiermede voor afgedaan en nu ging men daar de maaltijd ook geëindigd was op het dek eens heen en weêr wandelen en dewijl zij een groote liefhebster was om geschommeld te worden had de bootsman
geslaagd of niet geslaagd zeide hij ik heb veertien dagen uitstel gekregen en het scheen mij toe dat de heer wynstok nog een ander plan in het hoofd had
eene kleine duizeling veroorzaakte of wat ook anders de reden zijn mogt dat antje in het hevigst van het schommelen zijnde en in het terugkeeren van den gang dien zij naar boven gedaan had de eene hand los liet en bij het touw met eene groote snelheid naar beneden gleed
het ongeluk had gewild dat zijne moeder den slaap niet had kunnen vatten zij had tot elf ja twaalf uur zich niet over haar johannes bijzonder bekommerd
geleerdheid kunsten en wetenschappen met lust en vlijt beoefend werden toen nog denemarken en zweden in de diepste onkunde en onwetendheid gedompeld lagen
dat heb ik niet eens zoo duidelijk opgemerkt ik was zoo blij dat ik daarop niet lette ik was zoo blij dat ik mijne ouders nog zoo gezond weêr vond en boven alles hier zweeg
welke rol zij bij gebrek van betere voorwerpen een en andermaal vertoond had dreef zij hem van hare kamer van daar stapte hij want te huis en onder zijn vaders oogen durfde hij niet verschijnen naar den advokaat
zweeg naardien zij nu duidelijk begon te bespeuren wat er achter dat maar dan gescholen had voornamelijk daar blommesteyn onder het spreken hare hand greep en die met vurigen nadruk op zijn hart drukte
gij moogt er nog wel een doek voor houden of gij zoudt er de roos in kunnen krijgen en dan was het nog wel tienmaal zoo erg t is nog om van te schrikken
ik ben een fatsoenlijkmans kind zeide blommesteyn zooveel te beter zult gij het in den knip hebben voerde hem de ratelwacht toe en nu keerde door den weerloozen staat waarin zich blommesteyn gesteld vond niettegenstaande zijne
dijk en onze blommesteyn waren juist niet mild in het wisselen van gesprekken een der belangrijkste was over het lijkdicht dat de eerste op den laatsten vervaardigd had t welk hem zooveel arbeids gekost had
het is waar moeder blommesteyn sprak nog wel eens ingevolge hare voorouderlijke leer als of zij wat met de werkingen van den boozen op had maar zijn vader was dan gewoon te zeggen
neen wij vertrouwen dat er ook nog vrij veel in zal gevonden worden dat ons niet alleen zonder beschaming maar zelfs met een aangenaam gevoel van verheffing op vele bijzonderheden en zaken zal kunnen terug doen zien
want schoon hij wel zijn verdriet over het verlies van antje er niet uit danste toen hij met weyerman diep in den nacht arm in arm naar huis slingerde en hem deze vroeg of hij hem den besten raad van de wereld niet gereven had
maar het was juist om krachten te verzamelen dat hij zoo lag althans toen de adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn kommandeur nog ruim twintig voeten van hem af was rees hij niet alleen vervaarlijk brullende op maar waagde een sprong en wierp den kommandeur op de ijsschots
het is niet te ontkennen of blommesteyn trok zijne gemelijke luim hier veel te verre maar zijne eigenliefde was gekwetst en het bestuur zijner hartstogten waaraan hij zelden gedacht had te gering dan dat hij derzelver eerste uitwerksels kon matigen
die ook wel zelf een avond of nachtluchtje scheppen wilde kreeg daartoe van hare moeder vrijheid mits dat het kort zou duren en zij nog een doek om haar hals zou slaan omdat zij aan de koude zeelucht ongewoon was dit geschiedde en nu gingen blommesteyn en antje te zamen op het dek
en het stuk zien spelen waarin zij de rol van antonet de kamenier van clarinde spelen zou een rolletje dat haar zoo proper staan zou als of het naar haar lijfje geknipt was
zag die door blommesteyn wegens de pogingen die het eene eskader deed om de loef van het ander te krijgen onderrigt werd ha ha zeide hij mijne schoone vriendin gij hier
voor dien czaar ben ik dan in het minst niet beducht dat ik bij dien mijn fatzoen niet zou kunnen houden gij moest eens den heer nomen van zaandam en andere zaandammers van hem hooren spreken en ook luî die met hem daar op de werf geweest zijn
waarschijnlijk zou zij op het dek neêrgestort en zich deerlijk bezeerd hebben indien blommesteyn niet was toegeschoten met eene ongelooselijke snelheid en haar nog gelukkig in zijne armen gevangen had
gaf zij hem op nieuw de klok van achten op eveneens als of die op koopfortuin bij de gemaakte asspraak niet genoemd was gaarne zou blommesteyn zijn verblijf bij de oude juffrouw wynstok wat gerekt hebben in de hoop of misschien antje nog te huis zou komen
terwijl hij hierover ernstiger en ernstiger begon te praten met zijne ouders en de overige broêrs en zusters met bevreemding zaten te luisteren zeî vader
het spijt mij magtig van den goeden jongen maar bovenal nog van de familie de heer wynstok ik had niet gedacht dat in dien blommesteyn zulke haren zaten hadt gij dat wel gedacht vrouw
ik weet het niet gaf antje wynstok te kennen ik geloof dat vader en de heer blommesteyn er meer kennis van hebben als ik maar anders vind ik dat toch die beelden veel meer naar menschen gelijken en er veel beter uitzien als die palmen mannen en vrouwen die wij voorbij gereden zijn
hij plaatste zich dus met zijnen rug naar antje in eene houding als of hem deze niet meer aanging terwijl hij van tijd tot tijd met weyerman nu over dit dan over dat gedeelte lagchende sprak
ik gaf ook maar toe schoon er altijd nog een vonkje hoop bij mij overbleef dat mijn johannes mogelijk uit den eenen of anderen hoek zou komen opdagen
eindelijk in olof sollerod die alles met zekere innemendheid wist voor te dragen en als er niet te veel schommeling adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn in het schip was zijne gesprekken afwisselde met het door beide zoo zeer beminde schaakspel schiep blommesteyn zooveel welgevallen
de hollandsche vlag zag waaijen en het behoefde naauwelijks de opheldering van den kommaudeur dat het mede hollandsche groenlandsvaarders waren met het zelfde oogmerk als zij naar deze barre oorden gestevend
maar die daar zij vruchteloos op hem schoten zich van den rand van het ijsveld in het water stortte en zoo door zwemmen een goed heenkomen wist te vinden de kommandeur was niet karig in zijnen reisgenoot verscheidene bijzonderheden nopens deze beeren te verhalen
koolaart dezen lierzang met al het gevoel eener ware dichteresse had uitgeboezemd stond de czaar op greep hare hand en na dezelve gekust te hebben stelde hij eenen dronk in
en nu volgde dat waarvoor de stuurman gevreesd had namelijk de toovenaar barstte in groote en hevige woede uit onder het gedurig aanroepen van den geest drollos zeggende
dat hij niet zou vorderen zijn horologie uit den zak haalde en opstond evenwel met de ernstige vermaning om niet te ligt zonder naauwkeurige kennis iemand den naam van ketter te geven
dat het hoe weinig wezenlijke stof de voorwerpen daartoe schenen op te leveren geheel aan geen gesprek ontbrak hij liet zelfs den voerman stil houden bij de lustplaats onder het grondgebied van
liet zich daartoe bewegen onder voorwaarde dat men dan zijne reis den volgenden dag geene verdere belemmeringen zou veroorzaken
moest onderdoen voor zijne gewone slaapkamer aan het huis zijner ouders maar want zoo bestaat alles bijna in vergelijking als hij weder dit scheepje bij de open sloep vergeleek waarmede hij van de kust van groenland naar ijsland gekomen was dan was hij vorstelijk gehuisvest
ja maar ik heb geen kennis adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn aan de poëzij en heb alleen in mijne vroegste jeugd maar wat teekenen geleerd
hij hoorde ook van dezen vele zaken waarvan hij nimmer iets vernomen had vooral als hij hem verhaalde van de runische letteren voor het invoeren van het romeinsch alphabeth op ijsland in gebruik
geheel niet op de streken der koketterij gevat tot het mededoen van allerlei spelletjes waarvan hij nooit gehoord had en waarvan het een wel wat kiescher viel dan het ander wist
als er nu die wet niet bestond zeide hij dan zou immers mijn vriend wynstok met zijn vrouw en dochter hier nog uit den treuren zitten nu is het gezelschap gebroken
dat het hem niet ontschieten zou of dominé zou het beter met den ketterschen deurhoff dan met zijn katechizeermeester eens zijn de leeraar wist geen beter raad om den waanwijzen knaap in eens de volle laag te geven dan door hem zijne groote genegenheid te doen verstaan
zelfs dikwerf luisterde hij met zeer adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn geringe aandacht welke hij meer bezigde om zijne leden eene zoodanige stelling te doen aannemen als hen meest voor dadelijke kneuzingen kon
maar dat door de veelvuldige jagt welke daar op die dieren gemaakt werd zij schaarscher en schaarscher geworden schenen en zich naar de ijsvelden van groenland begeven hadden dezelve voor eene veiliger wijkplaats
het maakte waarlijk een schitterend gezigt op eenen fraaijen zomerschen dag om een zoo aanzienlijk en prachtig opgekleed gezelschap door de lanen van die hofstede te zien wandelen
als men nu eens den heer blommesteyn hoorde vertellen wie weet welk een heel andere kleur de zaak zou krijgen gij zijt een vrouw uit duizenden een rariteit in uwe soort die een lichtmis als blommesteyn durft voorspreken gaf vader wynstok te verstaan
nadat de kommandeur vertrokken was zette blommesteyn met aandrang zijn verzoek voort en drong het bijna op eene onbescheidene wijze door en nu werden de noodige toebereidselen tot die reis gemaakt welke door dat dezelve
zoo sprekende waren zij voor het huis van weyerman gekomen hier namen zij van elkander op eene wijze afscheid als of zij reeds al hun leven boezemvrienden geweest waren en blommesteyn kwam bij het schemeren van den morgenstond te huis
nu moest het op eenen anderen boeg gewend worden en dominé vroeg hem welke dan de leiding was die zijne onderwijzer volgde dit werd vrij stamelende beantwoordt en het bleek dat alles wat blommesteyn van de zaak wist bestond in het ongemeen wel van
door schijnbare toevalligheden wordt het menschelijk leven geregeerd en ook daaraan was de jonge blommesteyn blootgesteld het was in het vroege voorjaar en voor amsterdam werden van dag tot dag schepen naar groenland uitgerust om de walvisschen zoo vroegtijdig te bestoken dat men wanneer het welslaagde
en gereed is om niet alleen altijd het ergste van iemand te gelooven maar de kwaadaardigheid meestal bij de geringste struikeling vooral van jonge lieden die anders in een goed gerucht staan vermaak schept in al lasterende die struikelingen tot misdrijven te vergrooten
maar de kommandeur die altijd den hazenslaap sliep kwam denkende dat er visch gezien werd voor den dag springen de beer werd hem gewezen en oogenblikkelijk gaf hij last om eene tweede sloep te strijken men stak dan met twee sloepen van boord
maar op den dam gekomen zag hij daar het koffijhuis hetwelk hij voorheen gewoonlijk bezocht nog open en hij besloot om daar het nog wat vroeg was
voorzigtig campootje voorzigtig campootje dat draaft wat hard mogt er tusschen beide eens gezegd worden maar hij bleef onverschrokken voortgaan tot dat allen een voor een heen gegaan waren en hij eindelijk alleen bleef zitten met
maar woei die hem dan nog te slap dan moest adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn hij den tweeden knoop los maken en dan zou hij zeker over geen wind te klagen hebben maar hij bad hem
nog eenige lieden aan met welke hij eenen dragelijken omgang kon hebben vooral toen zij bij wijze van nadering elkander eenigermate althans over het noodzakelijkste begonnen te verstaan
middelerwijl kwam van wieringen hem op zijde en beet hem in het oor als juffrouw adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn antje eens wist dat gij hier met de besaamde fenne in een zoo familiaar gesprek hand in hand waart wat of zij dan zeggen zou
al de vorige weken toen hij door de onverbiddelijke noodzakelijkheid zonder een bepaald uitzigt als op ijsland gevangen zat nu haalde hij zich vele mogelijke zwarigheden en hindernissen in het hoofd die misschien de reis nog zouden kunnen vertragen
maar zooveel heb ik er wel van begrepen en gevoeld blommesteyn dat het heel fraai was en als gij het vlak op weten wilt dat er de gedichten van uw neef van dyk en den heer schelte veel bij afsteken
en zoo de wereld nog eenige eeuwen staat millioenen van minnaars hem na zullen zeggen dat hij namelijk het voorwerp van zijne liefde voor het mooist het aardigst meisje hield dat in de schepping bestond
deze wenschte hem bij eenen handdruk geluk met zijne herstelling en betuigde hem deswegens zijne hartelijke blijdschap maar voegde hij er bij schoon gij ouder en wijzer zijt dan ik zou ik u toch wel durven a aden juist niet van uw plan af te zien
zelve en de haren in den rouw steken voor de overgeblevene weduwen een waarlijk verzachtend troostmiddeltje was de heer wynstok barstte over deze aanmerking van zijnen vriend die hij daarna een steek
hij had dien schelm op den overtoomschen weg in een knip van eene herberg bij de lurven gekregen en den vogel nu zoo gekneveld in de boeijen gebragt dat hij het wegvliegen wel vergeten zou
ik heb toch geen zin in de verkeering van onzen johannes met dien campo weyerman de menschen zeggen toch veel kwaad yan hem dat kan makkelijk plaats hebben zeide vader blommesteyn slaperig zijne muts opzettende
niet alleen door het schieten op elkander maar ook door de pogingen die het eene smaldeel deed om den wind van het andere te krijgen dan weder was het of dit dan of het dat smaldeel te kwaad kreeg en het op een loopen zette
en uit loutere jaloezij maakt hij daar zoodanig eene rusie dat hem de kastelein de deur van den pyl uitzet toen raakte hij hoe weet de hemel in een gevecht met de ratelwachts daar hij met alles wat hem zag kwestie zocht
na eenige oogenblikken zich bedacht te hebben zeide blommesteyn ja ja ik zal het adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn hem toestaan onder voorwaarde
hierover bezwaarde zij zich zoodanig daar zij het voor eene onverschoonlijke lompheid hield die een blijkbaar gebrek aan eene goede opvoeding verraadde dat zij met haar man zeer ernstig overlegde
wat zegt gij er van blommesteyn zie nu spreek ik met u als vriend als raadsman zeg mij nu eens zoudt gij niet gelooven dat ik met dien man oneindig gelukkiger zijn zou als met
ontvang mijnen hartelijken wensch ik hoop u bij uwe te huiskomst met een gedicht te verwelkomen daar uwe reis naar groenland eene zoo treffende gebeurtenis is in onze familie
zoo zoo johannes dat noem ik uithouden zoo twee wijzertjes rond t is goed dat zoo eene partij met den czaar van rusland maar eens voorvalt anders zouden uwe zaken hier in het riet loopen