AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wij namen er genoegen in wat zou men dus niet van ons zeggen indien wij in strijd handelden met de door ons vrijwillig afgelegde belofte en nog belagchelijker zouden wij ons maken indien ons daardoor eenig kwaad overkwam
zij vertrok dadelijk en toen zij bij den vijver gekomen was nam zij eenige droppelen van het betooverde water besprengde daarmede de oppervlakte van de waterkom en sprak een onttooverings formulier over de visschen en den vijver uit
leest men van eenen vorst die den roem van zijn stamhuis tot den hoogsten luister opvoerde deze had twee zonen waarvan de oudste
doch goedhartig als zij waren en in overweging nemende dat zij aan drie calenders de zelfde gunst hadden toegestaan gaven zij ten slotte hunne toestemming om ook deze vreemdelingen in hun gezelschap toe te laten
waarde vader hernam scheherazade vergeef mij en verstoor er u niet over dat ik bij mijn plan blijf volharden
hij vernam niets en deze omstandigheid gevoegd bij die van het zegel bragten hem op het denkbeeld dat deze vaas misschien eene zaak van waarde kon inhouden
dat de beheerscher der geloovigen hoewel gewoon aan pracht en weelde meende zich in een betooverd paleis te bevinden toen het onderhoud over de vermaken van dien tijd liep stonden de calenders op en voerden met verlof van het overige gezelschap
door deze woorden stelde ik den zoon van den juwelier volkomen gerust en won zijn vertrouwen ik nam mij intusschen uit vrees dat hij zich noodeloos zou beangstigen wel in acht niet te zeggen dat ik zelf die gevreesde agib was
de geest lag den eed af en de visscher deed daarop dadelijk het deksel van de vaas onmiddelijk steeg er damp uit op en de geest hernam langzamerhand zijne vorige
op een wenk van zobeïde stond nu de derde calender op boog zich en ving aldus aan
eindelijk begaven dan de sultan en de jonge vorst zich op weg gevolgd door honderd kameelen beladen met onmetelijke rijkdommen uit de schatkamers van den jeugdigen koning en vergezeld van vijftig ruiters
maar dat hij integendeel reden zou hebben zich deswegens zijn leven lang te verblijden zij was er nu slechts op bedacht haar toilet te maken en koos daartoe de kleeding die haar het bevalligst stond
ach mijn goede heer wat heb ik tegen u misdaan dat ik daardoor den dood van uwe hand verdiend heb ik wil u dooden hernam de geest gelijk gij mijn zoon gedood hebt
hij was nog niet geheel hersteld toen hij mij bij zich liet ontbieden prins zeide hij hoor wat ik u te bevelen heb want uw leven is er mede gemoeid zoo gij daaraan niet voldoet ik verzekerde hem dat zijne bevelen voor mij steeds heilige wetten zouden zijn
dit kwam mij zeer vreemd voor en mijns ondanks door een gevoel van mededoogen aangegrepen kon ik niet besluiten haar te dooden ik beval dus aan den pachter mij een ander offerdier te brengen
wij waren ditmaal zoo gelukkig weldra te vinden wat wij zochten ik herkende de graftombe en was daarover te meer verheugd omdat ik vroeger lang te vergeefs gezocht had
ik twijfel dus niet of gij zult uit dank en erkentenis haar wel tot uwe vrouw willen nemen waartoe ik mij reeds verbonden en mijne bewilliging gegeven heb
deel zoo gij wilt de overige stukken aan de armen uit en zoodra gij een vet kalf op stal hebt brengt het mij in hare plaats opdat ik het
den sultan den raad gevende hierin zijn voorbeeld te volgen hoe verstandig ook die raad was zij kwam niet overeen met het opvliegend karakter van den sultan
om aan mijne dwaze nieuwsgierigheid toe te geven trad ik binnen de versche lucht welke gedurende mijne bezwijming was binnen gedrongen had de kracht van de mij bedwelmende dampen getemperd althans zij hinderden mij niet meer
om het door u begeerde huwelijk voltrokken te zien in den laatsten vreeselijken strijd met den geest is mij een stroom van het helsche vuur waarmede wij streden in de keel gevlogen en ik gevoel dat het mijne ingewanden heeft aangetast en mij langzaam verteert
de kapitein nam ook ditmaal de partij voor mij op laat hem begaan zeide hij laat hem schrijven indien hij het papier bekladt of slechts bekrabbelt dan beloof ik u dat ik hem onmiddelijk zal straffen
tilde het hoofd van den geest zonder dat hij daardoor ontwaakte op hare knieën en gaf den prinsen een teeken dat zij thans konden vertrekken
de ezel de os en de koopman een rijk koopman bezat vele landgoederen waarop hij eene groote menigte van allerlei soort van vee hield
de jammerkreten hernam hij het geween en het gekerm van uwen echtgenoot dien gij iederen dag zoo onverdiend en zoo wreed kastijdt houden mij dag en nacht uit den slaap
die onder zeker gesterkte gemaakt zijn om het menschelijk geslacht van vele dreigende rampen te bevrijden schiet deze drie pijlen tegen het standbeeld af de ruiter zal ineenstorten en het paard naar uwen kant vallen
hij herhaalde deze zoodra hij zijn makker op stal zag komen de ezel verbitterd wegens de ondergane mishandeling verwaardigde zich niet den os te antwoorden
wij haasten ons deze plaats des ongeluks te verlaten vooral sloot echter de koning het valluik zorgvuldig en wij bedekten het met zand opdat de aldaar bedreven misdaad en de daarop gevolgde wraak des hemels mogten verborgen blijven in den schoot der aarde
op deze woorden ziende dat zij berouw had over hare misplaatste nieuwsgierigheid hield hij op met haar te slaan hij opende daarop de deur en riep zijne kinderen en bloedverwanten binnen
want zoo ver mijn gezigt reikte zag ik geene menschelijke woning maar wel groote bosschen van wilde vruchtboomen en ander houtgewas
om u te bevredigen ben ik bereid alles te doen wat gij mij gebiedt wilt gij dat ik hem zijne vroegere gedaante teruggeve ja zeide de sultan haast u hem weder in vrijheid te stellen opdat zijn weeklagen mij niet meer hindere
of de geest maimoun zoon van dimdim verliet onder luid en pijnlijk geschreeuw de prinses zonder dat daarvan iets zigtbaar was
dadelijk werd ik zoo als gij mij nu ziet een levende onder de dooden en eene doode onder de levenden nadat de wreede toovenares
deze man bestaat uit brons maar verschilt van hem dien gij van het paard hebt geworpen scheep u bij hem in zonder den naam van allah te noemen en laat u geleiden
antwoordt mij nooit tot wanneer nog zult gij uw stilzwijgen bewaren ik vraag slechts één enkel woord helaas de gelukkigste oogenblikken mijns levens zijn die welke ik hier bij u
nog na zijn dood zoo mishandelde sire zeide ik hoe groot ook mijne droefheid is over zulk een treffend ongeval kan ik mij echter niet weêrhouden u te vragen aan welke misdaad de prins mijn neef zich heeft schuldig gemaakt
hij was immers gewoon anderen ten dienste te staan wel is waar alleen met zijne gespierde armen nu echter was hij even bereid dit ook met den mond te doen
dit gezegd hebbende sprong hij te paard en was weldra uit het gezigt zijner dierbare betrekkingen verdwenen die hem met betraande oogen nastaarden en de lucht van hunne jammerkreten deden
o fortuin gij die mij slechts korten tijd geluk hebt geschonken en mij toen tot den rampzaligsten aller menschen hebt gemaakt o staak uwe vervolging en maak door een spoedigen dood een einde aan mijne ellende
dan dat waarin zich de beide zwarte honden bevonden zij kwam weldra terug met een koker in de hand en gekleed in geel satijn
ja antwoordde de geest indien gij die geschiedenis wenscht te hooren open dan vooraf deze vaas meent gij dat ik zoo in uwe gevangenis opgesloten lust heb u geschiedenissen te vertellen
even zoo deze berg aan de zeekant geheel bedekt met het ijzerwerk van een aantal schepen dien hij heeft doen vergaan blijft deze zeilsteenmijn steeds werkzaam en neemt nog dagelijks in kracht toe
het was reeds laat in den nacht eer wij er aan dachten dat ook de god des slaaps zijne regten heeft die men hem niet straffeloos kan onthouden
wat dit kasteel is waarom gij er u in bevindt en hoe het komt dat gij alleen zijt in plaats van op deze vragen te antwoorden begon de jongeling bitter te weenen
wij bezweren u dus in uw en in ons belang dat gij u voor deze zwakheid wacht en ons alzoo den troost schenkt u na veertig dagen hier weder te zullen ontmoeten
en om u mijn gansche leven blijken mijner dankbaarheid te kunnen geven wensch ik u te vergezellen en verlaat ik zonder leedwezen mijn koningrijk
wat ik van u verzoeken moet hernam zobeïde is oogen te hebben en geene tong dat wil zeggen om ons geene vragen te doen over hetgeen gij zult zien gebeuren en dat u zeker vreemd zal toeschijnen maar dat u niet aangaat
dat ik zoodra hij met spreken had opgehouden met geestdrift uitriep mijn goede vriend wees volkomen gerust zoo zeker als de zon aan den hemel staat hebt gij niets te vreezen
het is mijn plan om de wreedheden welke de sultan tegen zoo vele gezinnen dezer stad bedrijft in haren zoo verderfelijken loop te stuiten
maar dewijl gij in weêrwil der zoo groote verpligting welke gij jegens mij hadt omdat ik u in vrijheid had gesteld toch in uw voornemen om mij te dooden zijt blijven volharden moet ik op mijne beurt onverbiddelijk zijn
en het viel hem in de koningin vr zijn vertrek nog een bezoek te brengen dadelijk keerde hij naar samarcande terug trad geheel alleen en zoo stil mogelijk den harem en het vertrek van zijne gemalin binnen
hij liet den klopper vrij zacht vallen maar niemand ziende komen dacht hij dat men het niet gehoord had en klopte voor de tweede maal harder niemand verscheen
dat ik niet meer wist welken koers ik moest nemen en slechts op goed geluk voortzwom eindelijk echter waren mijne krachten uitgeput en ik begon reeds aan mijne redding te wanhopen toen de wind zich plotseling verhief
neen uw dood is onvermijdelijk sprak de geest kies alleen op welke wijze gij sterven wilt de visscher ziende dat de geest besloten had hem te dooden
zweer mij bij den grooten naam van den almagtigen god dat gij ter goeder trouw zult nakomen wat gij belooft dan zal ik de vaas weder openen ik vertrouw dat gij niet zoo goddeloos zult zijn eenen zoo vreeselijken eed te schenden
en na eenigen tijd de visschen bewonderd te hebben vraagde hij aan zijne hovelingen hoe het mogelijk was dat zij dezen vijver die toch zoo digt bij de stad was nooit gezien hadden zij antwoordden dat zij er nooit iets van gehoord hadden
doch toen men mij berigtte dat de prins dien nacht niet ten zijnent had doorgebragt keerde mijne ongerustheid terug ik kleedde mij dadelijk en begaf mij naar de algemeene begraafplaats
ik zag haar een boschje binnengaan waarvan de paden door zeer dik hekwerk waren afgesloten ik begaf mij langs eenen anderen weg daarheen en mij achter het latwerk van eene vrij lange laan verbergende zag ik haar met een man wandelen
leverden de schoonste verscheidenheid van kleuren op en vervulden de lucht met welriekende geuren toen ik dezen lusthof verliet en de derde poort ontsloot deed zich een nieuw wonder aan mij voor
den volgenden morgen stelde hij haar weder in handen van den groot-vizier om haar te doen dooden en gaf te gelijk last hem voor dien dag weder eene andere gemalin te bezorgen
ik keerde naar het paleis terug en zonder bijna te weten wat ik deed wierp ik mij over deze zonderlinge gebeurtenis nadenkende geheel gekleed op mijn
was zoo treffend en zij speelde en zong met zulk een diep gevoel dat de kalif en alle aanwezigen er door verrukt werden
deze aan mij te bewijzen dienst zal ik nimmer vergeten en op eene aan mijn rang voegende wijs weten te erkennen
toen rigtte zobeïde welke tusschen de calenders en den kalif gezeten was zich op en ging met afgemeten schreden naar de plaats waar de drager stond het zij zoo sprak zij eenen diepen zucht slakende laat ons onzen pligt vervullen
de koningin keerde uit het bad terug wij gebruikten ons avondeten en vr dat wij gingen slapen bood zij mij zelve mijnen avonddrank aan in plaats van den beker evenwel leêg te drinken wierp ik den inhoud behendig buiten het venster
maar beloof mij dat wij terug zullen keeren indien wij iemand aantreffen die ongelukkiger en meer bedrogen is dan wij zijn
spoedig daarop sloeg de jeugdige vorst zijne blikken ten hemel en riep uit magtige schepper van al wat bestaat ik onderwerp mij aan de besluiten van uwe
dat beloof ik u antwoordde de sultan maar ik betwijfel het dat op de geheele wereld zoo iemand zal te vinden zijn ik ben niet van uw gevoelen hernam de koning van tartarije misschien zelfs zal onze reis van zeer korten duur zijn
een groot ledekant waarvan de kostbare gordijnen digt toegehaald waren de koning besteeg de estrade en de gordijnen
indien wij nu dat morgen onvermijdelijk moet geschieden den zwarten berg op zekeren afstand genaderd zijn zal de kracht van den zeilsteen zoo hevig werken dat al de spijkers uit de schepen zullen vliegen en zich als klissen aan dien zwarten rotsmuur vasthechten
om kort te gaan elken dag trouwde eene maagd en werd er eene vrouw ter dood gebragt het gerucht van deze voorbeeldelooze onmenschelijkheid verwekte door de geheele stad eene groote
want hij twijfelde er niet aan of hij behoefde zich slechts bekend te maken om zijn leven te redden daarom beval hij fluisterend aan zijnen vizier die zich in zijne nabijheid bevond om het incognito niet langer te bewaren
de oude put zoo vervolgde de calender zijne geschiedenis werd door geesten en tooverheksen bewoond zij waren daar juist van pas tegenwoordig vingen den goeden dervis in hunne armen op
hoe ik te moede was bij dit vreeselijk schouwspel hadde het aan mij gestaan liever zou ik mijn leven lang een aap ja een hond zijn gebleven dan mijne weldoenster dus ellendig te moeten zien omkomen
naauwelijks had ik dit gezegd of mijne vrouw begon op nieuw te roepen wat wilt gij doen lieve man geloof mij offer geen ander kalf dan dit
niet om mij eene eer aan te doen maar om mij te bespotten thans kon de jonge koning der zwarte eilanden zijne tranen niet langer weêrhouden en de sultan was zoo ter neergeslagen dat hij geene woorden kon vinden om hem te troosten
ik verbeeldde mij een benaauwden droom te hebben gehad en dit wel zoo vast dat ik als naar gewoonte iemand naar den prins zond om te vernemen of hij reeds bij de hand was en mij kon afwachten
ook hebben wij dit gemeen dat wij alle drie koningszonen en aan het regter oog blind zijn inmiddels was het reeds laat geworden en wij wisten niet waar wij in deze ons geheel vreemde stad een onderkomen zouden vinden
dat stem ik toe zeide de koopman maar ik kan niet gelooven uw zoon gedood te hebben en al ware dit de waarheid dan moet ik het geheel onwetend gedaan hebben daarom smeek ik u nogmaals mij vergiffenis te schenken en te laten leven
en echter bespeurde ik noch hier noch in de tuinen die ik bezocht had een enkel mensch de gedachte kwam dus bij mij op dat dit het werk van een magtigen geest of van eene toovernimf zijn moest
en zich elk van een hunner meester makende wierpen zij hen tegen den grond sleurden ze naar het midden der zaal en maakten zich gereed hen het hoofd af te slaan
en met de grootste verbazing zagen zij mij door de baren heen worstelen inmiddels bereikte ik het schip en een afhangend touw grijpende klauterde ik dit zal na mijne
zette mij in den zadel en daar het zich niet bewoog gaf ik het dier een klap met het gouden zweepje dat ik in zijn prachtigen stal had gevonden
schahzenan gaven andermaal door teekenen te kennen dat zij uit vrees voor den geest weêrhouden werden aan haar verzoek te voldoen doch de dame nam hier geen genoegen in maar zeide steeds zacht sprekende opdat de geest niet mogt ontwaken
gij zijt bij uw vader riep de sultan buiten zich zelven van vreugde terwijl hij zijne dochter omhelsde en haar op de oogen kuste
en een onnoemelijk aantal andere bloemen die elders op onderscheidene tijden bloeijen tot zelfs de aloë die anders slechts elke honderd jaar zijne prachtige bloem vertoont stonden hier te gelijk in vollen bloei
dus luidden de woorden van den grijsaard bij mijn ontwaken stond ik op zeer getroost door dit gezigt ik liet niet na te doen wat de grijsaard mij had bevolen ik groef den boog en de pijlen op de aangeduide plaats op en schoot de laatsten op den ruiter af
om hen voor hunne getrouwheid te beloonen gaf hij bovendien een ieder naar zijnen rang groote en rijke geschenken wat den visscher betreft daar deze de eerste oorzaak was der bevrijding van den jongen vorst
ook ik had mede gevochten doch wel inziende dat wij voor de overmagt zouden moeten bukken besloot ik toen ik mijn oom zag vallen terug te trekken
intusschen verkeerde de groot-vizier in de vreesselijkste ongerustheid in plaats van te slapen had hij den nacht zuchtende en weenende doorgebragt het ongelukkige lot van zijne dochter wier beul hij zou moeten zijn beklagende
wat zegt de koning tot zich zelven komende naauwelijks heb ik dit paleis verlaten bevind mij nog onder de muren van samarcande en men waagt het reeds mij aldus te honen ha trouwelooze
daar zij echter nooit een aap hadden gezien die kon schrijven en zich niet konden voorstellen dat ik daarin knapper zou zijn dan anderen van mijne soort wilden zij mij de rol weder ontnemen
hoe groot ook haar toorn was kon zobeïde zich niet onthouden in zich zelven te lagchen over deze klagten van den drager maar zonder zich met hem op te houden rigtte zij nogmaals het woord tot de anderen
sloot zich met haar op en sloeg er zonder veel omhaal te maken zoo flink op toe dat zij weldra begon te roepen man och man het is genoeg laat van mij af en ik zal u naar niets meer vragen
de eene bragt warm water aan en waschte mij de voeten eene andere goot welriekend water over mijne handen weder anderen bragten alles aan wat noodig was om mij van kleeding te doen verwisselen
en van de zeven zwarte slaven die gereed waren de bevelen van hunne meesteressen zonder tegenspraak uit te voeren toen de drager vernam dat hij
over de voorzegging der sterrekijkers die voorspeld hadden dat ik dezen jongeling zoude dooden mijne gedachten waren zoo verwijderd van het denkbeeld om deze voorspelling ooit tot eene waarheid te maken
de sultan was ten hoogste verwonderd op het zien dezer vier visschen hij nam ze den een na den ander op en na ze langen tijd beschouwd te hebben zeide hij aan zijnen
deze het te kwaad krijgende nam de gedaante aan van een arend en vloog weg maar de slang veranderde zich in eene gierarend en vervolgde den eersten weldra waren beide buiten ons gezigt
is het mij hoogst bezwaarlijk in de behoeften van mijn gezin te voorzien maar vervolgde hij waarom mij aan u te beklagen gij schept er vermaak in brave lieden te kwellen en groote mannen in vergetelheid te laten
salomo riep nu de uit zijne enge gevangenis ontslagen geest met eene stem gelijk aan het rollen van den donder salomo groote profeet van god vergiffenis vergiffenis nimmer meer zal ik mij tegen uwen wil verzetten
de sultan en ik dachten dat ons einde was gekomen toen wij op eenmaal in de lucht hoorden roepen overwinning overwinning
ik betuigde aan de dames mijn leedwezen over onze ophanden zijnde scheiding die mij niet minder zwaar zou vallen dan haar tevens trachtte ik haar te troosten door de verzekering dat ik den raad om die gouden poort niet te openen getrouw zou in acht nemen
weet alleen dat ik zoo moest lagchen om hetgeen onze ezel aan den os vertelde het overige is mij niet geoorloofd voor u op te helderen
het schrift dat uwe bewondering heeft weggedragen is niet van een mensch maar van een aap wat zegt gij riep de sultan dit wonderschoone schrift zou niet door de hand eens menschen zijn voortgebragt
zij nam die aan sprak daarover eenige woorden wierp het water op mij en zeide indien gij een aap zijt door betoovering verander van gestalte en herneem die van een mensch welke gij te voren had
bij het uitspreken dezer woorden besprengde zij het kalf met water en terstond herkreeg mijn zoon zijne vorige gedaante mijn zoon mijn lieve zoon riep ik hem omhelzende uit in eene vervoering waarvan ik geen meester was
ons onze nieuwsgierigheid te vergeven en toe te staan de geschiedenis van deze heeren die nog niet hebben gesproken te mogen aanhooren gelijk ook zij de onze hebben aangehoord
ik verblijdde mij het levend terug te zien en weende bij de herinnering aan het treurige lot van zijne moeder welke in eene koe was veranderd deze twee herscheppingen zijn te weeg gebragt door de betoovering van de vrouw van onzen meester welke de moeder en het kind haatte
ik zou reeds sedert lang genezen zijn en de stem terug ontvangen hebben wanneer gij hem van zijne betoovering verlost hadt ziedaar de oorzaak der stilzwijgendheid waarover gij zoo vreeselijk klaagt welnu antwoordde de tooveres
reeds bereidde hij zich voor zoo als zijn mond die zich in allerlei scheve plooijen trok het uitwees om de noodlottige vraag te doen toen
en ik lieg niet als ik zeg mejufvrouw dat deze goed beladen was en dat ik er eene zware vracht aan had dat begreep mejufvrouw uwe zuster zeker ook althans zij staakte hare inkoopen en beval mij haar naar deze hare woning te volgen
zoo bezweer ik u bij de teedere liefde die gij mij toedraagt mij deze eer te verschaffen zijt gij van uw verstand beroofd mijn kind
naar schahriar om hem aan te zeggen dat hij voor den eerstvolgenden nacht scheherazade zou brengen de sultan was ten hoogste verwonderd over het offer dat zijn groot-vizier bereid was hem te doen
ik herkende deze zaal terstond aan de tien in het rond staande sofa's en de elfde minder verhevene in het midden de tien éénoogige heeren waren op dat tijdstip niet in de zaal
scheldt gij dan het tweede derde deel der schuld aan dezen koopman kwijt ja sprak de geest doch alleen onder voorwaarde dat uwe geschiedenis werkelijk nog wonderbaarlijker is dan die van de hinde
intusschen slaagde zij er toch niet in om den ongelukkige geheel en al te genezen niet alleen dat hij niet loopen of staan kon maar zelfs zijn spreekvermogen had hij verloren
laat er van komen wat wil hernam zij ik wil het weten of sterven ik zie hernam de koopman dat gij geene rede verstaan wilt en daar ik vrees dat gij door uwe
en dat er slechts visschen van vier verschillende kleuren in zijn vervolgens gaf hij bevel onmiddelijk een kamp bij den vijver op te slaan na het ondergaan der zon riep de sultan den groot-vizier afzonderlijk bij zich in zijne tent en zeide tot hem
ook zag ik in zijne nabijheid eene schaal met vruchten en vazen waarin de fraaiste bloemen prijkten de jongeling mij zoo onverwachts voor zich ziende verschrikte en verbleekte doch ik maakte eene beleefde buiging
doch schahzenan verontschuldigde zich met eene ongesteldheid en verzocht verlof zijne kamers te mogen houden ik ken mijn broeder niet meer sprak de sultan bij zich zelven vroeger had hij alle hoffelijkheid voor mij
nu greep hij hem eensklaps om het lijf en wierp hem in den put die niet gesloten was na het bedrijven van deze snoode daad haastte hij zich het klooster te verlaten en het gelukte hem dit onopgemerkt te doen
en hield mij alzoo verborgen tot dat zij weder aan boord waren en het scheepje dat kort daarop uitzeilde zoo ver in zee was dat ik geen gevaar meer
de nijdigaard gaf voor dat hij was gekomen om hem eene zaak mede te deelen van het hoogste gewigt waarover hij hem in t geheim moest onderhouden
of ander voeder dat in zijne soort niet beter is tot overmaat van ellende ontbreekt mij versch stroo om mijne vermoeide leden op uit te strekken zoodat ik wel reden heb uw lot te
dat ik er evenmin als gij een woord van kan vertellen en wij op dit punt elkander niets te verwijten hebben en dus even wijs zijn het is waar
hoewel hij eene gelofte gedaan had om hetzij hij veel of weinig visch ving zijne netten nimmer meer dan viermaal daags uit te werpen ging hij toch elken morgen vr zonsopgang op de vischvangst
hoe gelukkig ben ik dan de eenige en geruste bezitter te zijn van al deze goederen met zoo vele beminnelijke prinsessen
wij verkleedden ons om niet herkend te worden en verlieten het paleis door eene verborgen deur die in het veld dat achter aan den tuin grensde uitkwam
terstond steeg hij af bond zijn paard met den teugel aan een boomtak vast en zette zich nadat hij uit zijn valies een paar beschuiten en dadels gekregen had bij de bron neder
daar anders de val in den zeer diepen put noodwendig voor hem doodelijke gevolgen had moeten hebben maar hoe hij zoo bewaard was gebleven was hem onverklaarbaar want hij had niets gevoeld en ook niets gezien evenwel hoorde hij kort daarop eene stem welke zeide
en niet kon dulden dat de vernedering die hij ondergaan had bekend zou worden haalde de schouders op en zeide alleen ons overkomt slechts hetgeen wij verdiend hebben maar al had hij ook om aan den kalif te gehoorzamen willen spreken
ja ja wij bewijzen ze als gij telt tellen wij ook als gij uwe schulden betaalt betalen wij de onzen als gij vlugt overwinnen wij en zijn wij tevreden
niets kwam hem ook vreemder voor dan de drie calenders die tot zijne verbazing allen éénoogig en aan het zelfde oog blind waren hij zou gaarne de oorzaak van deze zonderlinge omstandigheid vernomen hebben
en ondersteunden hem tot op den bodem van den put waar hij nederviel zonder eenig letsel te ondervinden hij bemerkte wel dat hier iets buitengewoons had
en waarlijk naauwelijks had ik mij aangekleed of de dames kwamen reeds weder tot mij allen anders en nog veel kostbaarder gekleed dan den vorigen dag
en door zijn snellen gang de zee deed opbruisen als voor den boeg van een snel zeilend schip wat hun zoo veel schrik aanjoeg was een dier booze geesten die den menschen vijandig zijn en er behagen in scheppen hen te kwellen en kwaad te doen
daarna zal het mij met toestemming van uw vader en van u aangenaam zijn van deze zoo onverwachte gelegenheid gebruik te mogen maken om naar het vasteland en van daar naar mijn koningrijk terug te keeren
na het uiten van deze woorden ontschoeide hij zich en gaf zijn zoon met zijn schoeisel een harden slag op den wang ik kan u niet zeggen mejufvrouw vervolgde de calender hoe verbaasd ik was toen ik zag dat de koning mijn oom den prins zijn zoon
bij al dezen voorraad die van levende wezens getuigde waren wij dus zeer verwonderd niemand aan te treffen de sofa was ledig doch daartegenover stond op eene estrade waartoe ons eenige trappen
alles gereed zijnde deed men mij aan het boveneinde der tafel plaats nemen de dames zetten zich mede aan en al etende en drinkende ging de tijd voorbij terwijl de krachtige wijn onze harten tot vrolijkheid stemde
sire antwoordde scheherazade ik heb eene zuster die ik eene teedere genegenheid toedraag en die mij zeer lief heeft ik zou wenschen dat zij den nacht in deze kamer doorbragt om haar tot het laatste oogenblik bij mij te zien
dat is het juist hervatte de sultan en gij zoudt mij het levensgeluk wedergeven indien gij zoo als ik durf hopen door uwe gebeden van den hemel de genezing mijner dochter kondet verwerven
het is ons leed zeiden zij u niet met uwe terugkomst te kunnen gelukwenschen zoo als wij gaarne zouden doen maar uw ongeluk is u buiten ons toedoen overkomen
des daags hield ik mij schuil in de bosschen des nachts vervolgde ik mijne reis en ging zoo ver als mijne krachten
dit kwam mij zoo vreemd voor dat ik haar naar de reden vroeg van twee zoo met elkander strijdige aandoeningen vader gaf zij ten antwoord dit kalf is de zoon van onzen meester
en buitengewoon schoon was hij zeide mij niet wie zij was en de wellevendheid verbood mij er hem naar te vragen wij zetten ons andermaal aan tafel en nu met de dame wij dronken elkanders gezondheid
mijn zoon gaf met vreugde zijne toestemming alvorens zij echter in het huwelijk traden veranderde de dochter van den pachter mijne vrouw in eene hinde en zij is het welke gij hier bij mij ziet
middelerwijl keerde de tooveres naar het tranenpaleis terug aldaar gekomen en steeds in den waan verkeerende dat zij tot den zwarte sprak zeide zij
ik ben diep bedroefd over uwen toestand niet minder dan gij gevoel ik uw smartelijk lijden maar geliefde ik spreek altijd tot u
weshalve scheherazade haar verhaal aldus voortzette sire terwijl de koopman en de grijsaard met de hinde nog met elkander in gesprek waren verscheen een andere grijsaard door twee zwarte honden gevolgd
door een kleinen nog zeer jongen slaaf en door mij kort daarna werd op zijn bevel het eten opgedragen toen de sultan zich aan tafel had gezet gaf hij mij een teeken dat ik nader moest komen en met hem eten
met hoe grooten tegenzin dit wreede bevel ook door den groot-vizier werd uitgevoerd hij was naar oostersch gebruik aan den sultan eene blinde gehoorzaamheid verschuldigd waaraan hij zich niet kon onttrekken zonder zijn eigen hoofd te verliezen
neen neen sprak de vizier wat gij ook moogt inbrengen om mij over te halen u in een zoo vreesselijk gevaar te brengen ik zal daarin niet toestemmen indien de sultan mij beval u den dolk in het hart te stooten of den strik om den hals te slaan
na dit gestrenge strafgerigt bij zich zelven overtuigd zijnde dat het vergeefsche moeite zou zijn eene werkelijk deugdzame vrouw te vinden kwam hij tot het wreede besluit elken dag eene andere gemalin te huwen en deze den volgenden morgen ter dood te laten brengen
oordeel heer over mijne verbazing en mijne gewaarwordingen toen ik dit hoorde evenwel bezat ik zelfbeheersching genoeg om mij niet te verraden ik hield mij als of ik juist ontwaakte en niets gehoord had
eindelijk ontdekte ik een trap en dien afklimmende kwam ik in de zaal van hetzelfde koperen paleis waar ik mij bevond toen de rok mij van
laat hen gaan waarheen het hun zal goeddunken maar zij die weigerachtig zijn om ons deze voldoening te geven spaart ze niet hun bloed kome op hun hoofd
deze ringen hernam zij zijn allen van mannen van wie ik ze op dezelfde wijze als van u verkreeg er zijn er goed geteld acht en negentig die ik tot eene gedachtenis aan hen bewaar
nu broeder wat dunkt u van hetgeen ons is bejegend heeft die geest niet eene zeer getrouwe minnares ja broeder antwoordde de koning van tartarije
zoo zweer ik voortaan niet meer met u als met mijnen man te willen leven dit gezegd hebbende ging zij in huis sloot zich in een afgezonderd vertrek op en bragt den nacht schreijende door
ik had mijne sabel getrokken en daar haar minnaar aan mijnen kant was gaf ik hem een slag in den nek zoodat hij ter aarde stortte
hij werd met de gebruiken van het serail bekend zijnde in zijne verwachting niet bedrogen de koningin legde haren sluijer af terwijl de overigen zich van het lange opperkleed dat zij over een kort kleed droegen
waarop een reusachtige geest met een ontbloot en opgeheven zwaard in de regterhand te voorschijn kwam zonder het gezelschap met een groet te verwaardigen trad hij op den koopman toe
en wat hebt gij dan gehoord sprak de os ik bid u verberg mij niets mijn beste vriend onze meester hernam de ezel heeft tegen den landbouwer deze voor u treurige woorden gesproken
nu steekt gij den gek met mij riep zijne vrouw hetgeen gij daar zegt kan niet waar zijn bijaldien gij mij niet oogenblikkelijk vertelt waarover gij gelagchen hebt en mij weigert mede te deelen wat de ezel en de os te zamen gesproken hebben
wat de toovenares aangaat kan ik u niet juist zeggen waar zij haar verblijf houdt maar iederen dag bij het opgaan der zon gaat zij haren minnaar bezoeken na vooraf de bloedige strafoefening op mij te hebben gehouden waarvan ik u gesproken heb
wat hij meende dat ik tegen hem misdaan had maar eerder zou ik eene rots hebben kunnen vermurven wat de dervis deed sprak hij gaat mij niet aan
wij weten niet hoe wij van u verwijderd zullen kunnen leven bij het eindigen dezer woorden begonnen zij op nieuw bitter te weenen mijne beminnelijke dames hernam ik ik bid u mij niet langer in onzekerheid te laten
ik gaf toen het slagtmes aan den pachter tot hem zeggende neem en slagt gij de koe haar droevig bulken en hare tranen maken mijn hart week en mijn arm
naauwelijks hadden zij zich daar in veiligheid gesteld toen de kolom allengskens eene menschelijke gestalte aannam en zich aan hen vertoonde als een groote en afschuwelijke reus die het strand naderde
de groot-vizier die zoo als gezegd is tegen zijnen wil en zin tot deze vreeselijke onregtvaardigheid de hand moest leenen had zelf ook twee dochters
van dien dag af kreeg hij zijn gewone vrolijkheid terug en toen hij vernam dat de sultan van de jagt terug gekomen was ging hij hem dadelijk met een opgeruimd gelaat zijn opwachting maken
intusschen scheen de geest hen niet bemerkt te hebben en zich hij de kist nederzettende kreeg hij van zijn gordelriem vier groote sleutels allen van een bijzonder maaksel
gij kent de reden die mij in mijne werkzaamheden hindert maar indien de blijken mijner liefde die ik u tot nu toe gegeven heb niet voldoende zijn om u van mijne opregte genegenheid te overtuigen dan zal ik u nog grootere bewijzen daarvan geven
het was de veertigste dag mejufvrouw sedert het vertrek der bekoorlijke prinsessen indien ik op dien dag slechts de zelfsbeheersching hadde bezeten die ik behoorde te hebben
ik rigtte mij op zeer bedroefd over de ramp die ik mij zelven op den hals had gehaald zonder bijna te weten wat ik deed liep ik op het dak heen en weder met de hand voor het regteroog die mij eene hevige pijn veroorzaakte
het eerst zag ik tien zwarte slaven die spaden en ander gereedschap geschikt om in den grond te graven op de schouders droegen zij gingen tot op het midden van het eiland waar zij met ijver aan het graven gingen en de aarde op hoopen wierpen
met de talrijke vorstenhoven die hem met de levering van paarlen en edelgesteenten begunstigen hij had nog slechts één wensch een zoon en erfgenaam te bezitten want zijn echt was kinderloos gebleven
bij zijne komst hoorde hij den ezel tegen den os zeggen kameraad heb de goedheid en zeg mij wat gij denkt aan te vangen wanneer morgen de landbouwer komt om u voeder te brengen
de kinderen berstten in tranen los in een woord het was een zoo treurig en aandoenlijk schouwspel dat niemand zelfs de hardvochtigste zulks met drooge oogen zou hebben kunnen aanzien
volgt eerste nacht de koopman en de geest sire in vroegeren tijd was er een koopman die groote goederen bezat
eindelijk waarom jaagt gij hen die u komen kwellen geen schrik aan door uw loeijen de natuur heeft u de middelen geschonken om u te doen ontzien en gij bedient er u niet van men geeft u bedorven
menschelijk vermogen schoot hier te kort de zon was inmiddels ondergegaan en de duizenden bewoners dezer volière de nachtegaal uitgezonderd welke nu zijn liefelijk gezang liet hooren zwegen en zochten eene schuilplaats onder het loof der altoos groenende boomen
dochter voegde de groot-vizier hier met een ernstig gelaat bij gij verdiendet op dezelfde wijze behandeld te worden als de vrouw van dezen koopman
slechts één ding ontbreekt er nog aan het is de wraak die over u genomen moet worden en tot welker voldoening ik alles wat in mijn vermogen is in het werk zal stellen
niettegenstaande zij wel van de gezelligheid en van een vrolijk leven schijnen te houden de kalif zijne medgezellen en de drie calenders hadden tot dus verre in den waan verkeerd dat de drager tot de huisgenooten behoorde
doch wij willen hopen dat gij met den raad dien wij u geven uw voordeel zult doen het geldt hier uwe rust en het geluk van uw leven
de grijsaard hoorde hem met belangstellende verwondering aan voorwaar riep hij uit eene zeer vreemde gebeurtenis en daar gij door eenen eed verbonden zijt is er niets aan te veranderen
hij bragt hem dit maal de dochter van een officier van ondergeschikten rang tot echtgenoote die even als hare voorgangster den volgenden morgen ter dood werd gebragt daarna gold het de schoonste dochters der inwoners uit de hoofdstad
ik deed er volstrekt geen onderzoek naar hoe de pachter met de koe handelde maar kort daarop bragt hij mij een zeer vet kalf hoewel ik niet wist dat dit kalf mijn zoon was
alle andere geesten erkennen den grooten salomo voor gods profeet en onderwerpen zich aan hem wij sacar en ik waren de eenigsten
waardoor hij tot het besluit was gekomen dat het eene groote zwakheid voor een man was zijne zielsrust en zijn geluk van de trouw eener vrouw afhankelijk te maken zoodat hij van dit tijdstip af zijne droefheid bestreden en ook overwonnen had
mij gevangen te doen nemen deze last werd volvoerd assaf verzekerde zich van mijn persoon en bragt mij tegen mijnen wil voor den troon van den koning zijn meester
dat ik daarmede des noods in zeer korten tijd eene vloot van honderd vijftig oorlogschepen kon uitrusten niet mede gerekend de zeer schoone koopvaardij vloot en eene menigte pleizier vaartuigen die in de haven lagen of op verschillende reizen uit waren
wacht mij hier sprak hij nu in een oogenblik ben ik weder bij u ik behoefde inderdaad niet lang te wachten want kort daarop kwam hij terug met eene vrouw die zeer prachtig gekleed
spoedig was alles gereed en nog vr dat de dag aanbrak werd de reis begonnen onder het geschal van onderscheidene muzijk instrumenten
dit herhaalt gij iederen morgen tot aan mijne terugkomst de groot-vizier deed zijn best om den sultan van dit voornemen af te brengen hij stelde hem het gevaar voor oogen waaraan hij zich blootstelde maar te vergeefs was al zijne welsprekendheid
in plaats van dus gelijk vroeger door zijne onderdanen geprezen en gezegend te worden werd de koning van indië thans als een wreede tyran door
vervolgens ging hij naar de poort met eene dubbele deur waarvan de eene helft geopend was ofschoon de ingang geheel vrij was zoo meende hij toch eerst te moeten aankloppen
ik maak mij sterk dat zij daarna verstandiger zijn en er niet meer op aandringen zal van hem te weten te komen wat hij haar niet zeggen mag
een zoo slechten geest die den zondigen eed heeft gedaan zijn bevrijder te zullen dooden niet weder op te visschen op deze honende taal spande de vertoornde geest al zijne krachten in om uit de vaas te komen
de andere schatkamers waren opgevuld met ametisten chrysolieten topazen opaalsteenen turkooizen en andere bekende fijne edelgesteenten zonder nog te spreken van den agaat
en dat zij eene ongelukkige reis zouden hebben indien men mij aan boord hield door deze bijgeloovige vrees beheerscht riep de een werp hem in zee
ik heb alles gedaan wat gij daar zegt sprak de koopman dat kan ik niet loochenen dit zoo zijnde hernam de geest zeg ik u nogmaals dat gij mijn zoon gedood hebt en ik zal u zeggen op welke wijze
den volgenden morgen zoodra hij met het aanbreken van den dag de voorwerpen kon onderscheiden ontdekte de dervis daar de put op verscheidene plaatsen was ingestort eene plek waar het hem niet moeijelijk viel naar boven te klauteren
toen de over al deze wonderen verbaasde keukenmeesteres van haren schrik eenigzins bekomen was nam zij de visschen die op de gloeiende kolen gevallen waren weder op maar zij waren zoo zwart als steenkool geworden
daarna liet de sultan zich een schaakbord brengen en vraagde mij door teekenen of ik dit spel verstond en eene partij met hem wilde spelen ik
ik klom in een boom wiens bladrijke kruin mij voor hun oog verborg zonder mij te beletten al hunne verrigtingen gade te slaan
ik heb ze uit eenen vijver die aan gene zijde van gindschen berg tusschen vier heuvelen gelegen is kent gij dien vijver groot-vizier vraagde de sultan
wat hadden zij met den jongeling gedaan waarom hem als t ware levend begraven dit bleef mij een raadsel maar ik vertrouwde deze lieden niet veel
wat ik dan doen zal antwoordde de os ik zal mij aanstellen gelijk gij gezegd hebt mij achter in den stal terugtrekken hem als gisteren mijne horens toonen mij ziek houden en veinzen geheel onmagtig tot werken te zijn
hetgeen tengevolge had dat bomen en vruchten er allen even bloeijend en frisch uitzagen en de laatste zoo buitengewoon groot kleurig en geurig waren
op het gezigt van dit bovennatuurlijke monster wilde de visscher de vlugt nemen maar hij was zoo ontzet en door schrik getroffen dat zijne voeten hem hunne dienst weigerden en hij als aan den grond vastgenageld staan bleef
wacht u daar wel voor hernam de ezel want gij zoudt u in het verderf storten ik heb den koopman onzen meester eene zaak hooren zeggen die mij voor u deed beven
waar leeft de mensch die een voortdurenden voorspoed geniet en wiens levensdagen altijd helder en gelukkig zijn de sultan getroffen over zijnen treurigen toestand vraagde hem dringend naar de oorzaak dier groote
ik omhelsde en kuste hem de spraak ontbrak hem om de teedere namen die ik hem gaf te kunnen beantwoorden maar hij ontving mijne liefkozingen op zulk eene wijze
en duf stroo tot voedsel beruik het alleen vertrap het en laat het als eene voor u te slechte spijs liggen volgt gij dezen raad zoo zult gij weldra eene verandering zien waarvoor gij mij dank zult zeggen
hij zal u binnen tien dagen in eene andere zee brengen waar gij een middel zult vinden om gezond en ongedeerd in uwe staten terug te keeren mits zoo als ik gezegd heb gij u in acht neemt allah's naam niet uit te spreken
aan den voet van den trap gekomen bevonden wij ons in een soort van vrvertrek dat geheel vervuld was met een dikken en onaangenamen walm zoodat het licht van eene aan de zoldering hangende zilveren lamp daardoor verduisterd werd
wat vermeet gij u wel mij dus gemeenzaam met den naam van arme aan te spreken welnu hernam de visscher vindt gij beter dat ik u een geluksvogel noem
als eene zeer vreemde zaak te moeten mededeelen terwijl den zoon van den juwelier mij zijne geschiedenis verhaalde kon ik mij niet onthouden in mij zelven te lagchen
aan zijne vrienden gaf hij geschenken en groote aalmoezen aan de armen het overige van zijn vermogen verdeelde hij onder zijne kinderen na aftrek van hetgeen aan zijne vrouw bij huwelijkscontrakt daarvan toekwam
de eene echter vatte een zoo bitteren haat tegen den anderen op dat deze laatste een braaf en vredelievend mensch besloot van woning te veranderen daar hij meende dat zijn buurman hem een kwaad hart
helaas vervolgde hij snikkende wij bragten te zamen den tijd zoo genoegelijk door deze éénoogige calenders zijn oorzaak van het ongeluk dat ons treft
niettegenstaande de magt van zijne verschrikkelijke tooverkunsten heb ik echter den geest het bewijs geleverd dat ik daarvan meer kennis had dan hij
en voor dat alles hebt gij niets te doen dan onzen meester te dragen indien hij een ridje in den omtrek doet of een reisje maakt voor het overige kunt gij uw leven in eene zoete ledigheid doorbrengen
wij waren nog niet lang in het paleis teruggekeerd waar men van onze afwezigheid niet het minste had bemerkt of een verward geluid van
dien avond voor het eerst na de ontrouw zijner gemalin liet hij zich het avondmaal dat hij thans beval op te dragen zeer goed smaken en bragt eenen zoo rustigen nacht door als dit in langen tijd het geval niet was geweest
maar toch met mijn gestel strijdige reuk mij in flauwte deed vallen ik kwam weder tot mij zelven en in plaats van mij deze waarschuwing ten nutte te maken de poort weder te sluiten en voor altijd den lust te verliezen
ik ben wel ongelukkig riep hij op klagenden toon dat ik juist hier mijne netten moest uitwerpen om eene zoo groote dienst aan een ondankbare te bewijzen
den visscher vier honderd goudstukken uit zijne schatkamer ter hand te stellen wat hij terstond naauwkeurig deed de visscher die nimmer in eens eene zoo belangrijke som bezeten had kon zich van zijn geluk bijna geen begrip vormen
ik heb u gesmeekt en bij den hemel bezworen mij het leven niet te benemen doch gij bleeft doof voor mijne gebeden het is billijk dat ik u thans met gelijke munt betaal
en keerde in de opening van de muur terug welke zich achter haar sloot als of er nimmer eenige opening of scheur geweest ware
toen eensklaps klaag en jammertoonen tot zijne ooren doordrongen hij luisterde aandachtig toe en onderscheidde duidelijk deze droevige woorden
zobeïde zou er hem den tijd niet toe hebben gegeven zij had zich reeds tot de calenders gewend en ziende dat zij alle drie éénoogig waren vraagde zij of zij
aan de zorg van eene hoog bejaarde dame deze was zeer ervaren in de tooverkunst zij heeft mij zeventig grondregels op deze wetenschap toepasselijk geleerd door wier kracht ik in staat ben in een oogwenk uwe hoofdstad naar het midden der zee
hij wierp zich voor mijne voeten den kop ter aarde gebogen als wilde hij daardoor mijn mededoogen opwekken en mij bezweren hem het leven niet te benemen hij trachtte zoo veel hem doenlijk was mij te kennen te geven dat hij mijn zoon was
want sedert hij betooverd was had hij niet kunnen slapen doch nu gesterkt door de flaauwe hoop weldra van zijn lijden verlost te zullen worden
terwijl hij dus sprak naderde een derde grijsaard die dezelfde vraag deed en die als voren beantwoord zijnde almede zijn verlangen te kennen gaf om den afloop van deze vreemde en ongelukkige gebeurtenis bij te wonen
intusschen beval ik mij aan de hoede van allah en toen ik mijn gebed had geëindigd en de oogen opsloeg zag ik een scheepje dat van het vasteland kwam met volle zeilen koers zetten naar het eiland
wij sloten ons nu als broeders aanéén en vonden goed niet weder te scheiden te meer daar ook onze lotgevallen die wij elkander in weinig woorden mededeelden hoe verschillend ook in vele opzigten overeenkomen
o visscher riep de geest daarop uit ik beloof u u volstrekt geen kwaad te zullen doen integendeel wil ik u een middel aan de hand geven om verbazend rijk te worden
op zulk eene wijze dat iedere boomsoort naar mate van hare behoefte iedere vrucht naar gelang van hare ontwikkeling het noodige water ontving
goot een verzachtenden balsem in hare diep gewonde harten het oogenblik des afscheids werd daardoor minder bitter ik omhelsde haar de eene na de andere en eenigszins getroost verlieten zij het kasteel waarin ik alleen
en schoot toen met de snelheid des bliksems naar de aarde terug waar wij op den kruin van eenen hoogen berg nederkwamen hier nam hij eene handvol aarde sprak of liever prevelde daarover heen gebogen zekere woorden waarvan ik niets begreep
vierde hij zijn haat den vollen teugel en wel op eene barbaarsche wijze zoodra hij mij zag liep hij als razend op mij toe stak zijn vinger in mijn rechteroog en rukte dit uit zie daar mejufvrouw de oorzaak mijner
en de toevloed van menschen uit alle standen en zamenleving die den goeden dervis kwamen bezoeken of raadplegen was spoedig zeer groot om kort te gaan hij werd van elk geëerd en geliefd
ik wachtte er hunne terugkomst af en het duurde niet lang of zij traden door den grijsaard vergezeld binnen zij schenen volstrekt niet verwonderd toen zij mij daar zagen en ook niet over het verlies van mijn oog
al de wonderen te bezien waarvan dit betooverde paleis zulk eene onuitputtelijke menigte bezat zelfs de duizend en één wonderen welke ik dagelijks voor oogen had waren niet in staat geweest mijne aandacht te boeijen
o kalf indien gij door den almagtigen beheerscher van hemel en aarde geschapen zijt gelijk gij u op dit oogenblik vertoont zoo behoud deze gestalte
zij legde zich toe op de tooverij en zoodra zij in deze duivelkunst genoegzaam ervaren was om het helsche plan dat zij ontworpen had ten uitvoer te kunnen brengen lokte de verraderes mijn zoon op eene eenzame plaats
van waar wij kwamen wat nieuws wij uit andere landen wisten en welke koopwaren wij aanbragten onder deze bezoekers bevonden zich ook eenige officieren die uit naam van den sultan met de zich aan boord bevindende kooplieden verlangden te spreken
op deze woorden liet de geest den koopman met vrede en verdween toen de koopman zich een weinig van den schrik hersteld had steeg hij te paard en vervolgde zijnen weg
den jongen slaaf en mij naar een afgezonderd gedeelte van het paleis op een plein omgeven door eene galerij zij ging tot op het midden van het plein waar zij met het mes een cirkel trok en daarin verscheidene woorden schreef met oude en nieuwe arabische letters
wat den sultan haar vader aangaat hij was radeloos en deed het paleis van zijn wanhopig klagen weêrgalmen tot dat hij bewusteloos in mijne armen zonk en ik voor zijn leven vreesde
maar hierbij liet de wreede overweldiger het niet berusten hij deed mij in eene ijzeren kooi opsluiten en beval den beul mij ver buiten de stad in de wildernis te voeren mij daar te onthoofden en mijn ligchaam aan de roofvogels ten prooi te geven
na hun het vermaak te hebben gegeven mijne geschiedenis aan te hooren er nu van verstoken zou zijn ook de hunne te vernemen dit gezegd hebbende zette hij zich zonder verder te spreken aan het benedeneinde der sofa neder
kom toch kom nog digter bij mij vervolgde hij zij voldeed aan zijn verzoek eensklaps sprong nu de sultan op vatte haar zoo onverwachts bij den arm dat zij geen tijd had van hare verbazing te bekomen
sire als de grijsaard met de hinde zag dat de geest den koopman had gegrepen en hem zonder mededoogen wilde dooden wierp hij zich aan de voeten van het monster
ik trad toe om het van naderbij te bezien en bemerkte nu dat het een zadel droeg van massief goud en een gebit in den bek had van hetzelfde metaal
indien ik had kunnen vermoeden dergelijke tooneelen te moeten bijwonen zou ik liever den nacht onder den blooten hemel hebben doorgebragt dan hier mijn intrek te nemen
hoe onschuldig ook de oorzaak er van was niet ver te zoeken van mijne kindschheid af had ik eene groote voorliefde voor het boogschieten