AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en wat juffrouw Swartz betreft, de rijke mulattin van
met al de standvastigheid en al het vuur van haar tegenwoordigen leeftjjd en aard, gepaard met het vertrouwen en de gehechtheid van die vroegere dagen
zoo leefden zij toch aldoor even matig, als te voren;
alleen legde Aladdin wat op zij, om fatsoenlijk voor den dag te kunnen komen en verschillende benoodigdheden voor hun kleine huishouding aan te schaffen
maar daar zij zich volstrekt niet verroerde, werd hij boos en wierp haar het glas in het gezicht, zoodat de wijn haar over den neus liep en zij achterover in den wagen viel
en kon hij zijn ouden hartstocht bevredigen.
Zelfs deze bron droogde echter spoedig voor hem op;
zijn buitensporigheden waren zoo groot, dat hij weldra het karige inkomen verloor
roept juffrouw Crawley met haar voet stampend.
Zeg, juffrouw Sharp, wacht je op de echtscheiding van den Prins-Regent, dat je onze familie niet goed genoeg voor je vindt
Hij stond aan de deur, waar het straatrumoer hem had heen gelokt.
Bij Allah!  zeide ik, bewijs mij de dienst, dien razende hier niet binnen te laten.
De man beloofde het mij, en hield woord.
en zag hem duidelijk voor zich, hij zag Anna's koortsig rood gelaat, haar schitterende oogen, die met teederheid en liefde niet hem, maar Alexei Alexandrowitsch aanzagen
De vrouw stond met haar hand in haar boezem verborgen en dezelfde doodelijke glimlach speelde weer om haar lippen.
Gij zult geen levens meer verwoesten, zooals gij het mijne hebt gedaan.
Gij zult geen harten meer vaneenrijten, zooals gij het mijne hebt gedaan.
En voor het landhuis klonken de lieren en fluiten en zongen de zuiverstemmige knapen en dansten in landelijke rijen de lieflijke maagden, in afwachting, dat de Meester zoû komen
Mejuffrouw!  kreet het meisje, terwijl zij op hare knieën zonk, lieve, zachte, engelachtige dame, gij z ij t de eerste, die ooit zulke woorden tot mij sprak
dat de zwaarden getrokken werden, ontdekte hij in den hoek naast den schoorsteen een oud rapier met opengewerkt gevest,.
Met een sprong had mijn oom dit gegrepen, trok het uit de scheede
Ik geloof dat uw rol uitgespeeldis, heerschap!
Dit gezegd hebbend maakte hij een aanteekening in zijn zakboekje, keek verv'olgens op zijn horloge, en daar het al half tien was
te eentonig voor.  De kraaien zelf waren heel trotsch op hun dans, maar alle anderen waren blij, toen die voorbij was.
De dieren vonden dien even somber en onzinnig als het spel, dat de winterstorm met de sneeuwvlokken drijft.
het zij, zoo als het geval was, toen haar LIJNSLAGER eerst ontmoette, de zuiverste toonen der Zangkunst, uit haren boezem oprijzende, de harten naar de buigingen harer stem deden trillen, of wegsmelten
Aan de zeekant geheel bedekt met het ijzerwerk van een aantal schepen, dien hij heeft doen vergaan, blijft deze zeilsteenmijn steeds werkzaam en neemt nog dagelijks in kracht toe
Het jeneverdrinken is een groot gebrek, maar de armoede is een nog grooter, en tenzij gij dit laatste gebrek kunt wegnemen, of den half uitgehongerden arme kunt bewegen om niet, voor het geld dat, onder zijn gezin verdeeld
deed zich, dat weet ik wel, nog in mijn' hart voor, maar toch niet genoeg om mijn leven te verbitteren.
Als ik met mooi weer een eenzame wandeling maakte, en aan de zomerdagen dacht
Och, laat mij daarvoor zorgen, zeide zijn vriend, ik zal het niet als afzetterij aanmerken, en wil de weddenschap nog aannemelijker voor u maken
bij het heengaan zulk een alarm te maken.
Mijn vriendelijken dank voor hetgeen gij mij verteld hebt.
te leeren.  Met deze woorden, gericht tot iets, dat buiten de deur omtrent twee voet zes duim van den grond moest wezen, haalde de oude man een aardigen kleinen jongen naar binnen
Met achting wil men de ledige plaats aanvullen, waar liefde zijn moest.
En als je mij niet meer bemint, was het beter en eerlijker, dat je het mij zeidet
Als zij daarentegen niet in de werkelijkheid bestaan doch dit de aangenomen benaming is, dan is het een bewijs, dat die politie oogluikend de bedrevene misdaden toelaat, en dit euvel zal ik insgelijks ten strengste weten te straffen
met treurige oogjes, trots klontjes suiker en blaadjes sla.
Net goed, had tante gedacht, en toch hield ze wel van haar vogeltjes.
Doch de brief bracht weinig troost, toen zij voldoende bedaard was, om dien te kunnen lezen.
Haar moeder, nog steeds in de meening, dat zij verloofd was, en even vast als altijd bouwend op zijn trouw, was door Elinor's vraag slechts bewogen, Marianne te smeeken om grootere openhartigheid jegens hen beiden
Morgen, als u de slaap betere gedachten zal hebben ingeboezemd en gij redelijker spreken wilt, zal ik u de noodige opheldering geven.
Gij verzaakt uw afkomst niet, zeide Reinout op een verachtelijken toon: en Barbanera's verhaal
En nog een ander noemt het een waaier.
Ik bezorg het haar, maar wij houden ons zoo goed voor elkaar, en zetten er zulke gezichten bij
Hij had, in Holland levende om zijne dochter, te lang uit zijn sleur van bekendheid en gewoonte, zich slechts destijds, nu en dan, als in kindsche driften, verzet, dat Eve de vrouw van een moordenaar zoû worden
Wel!  gy hebt die vervuld,' hernam Mevrouw Aarssen: 'toen gy Buat aan den arm der gerechtigheid overgaaft;
- maar nu gy aan die harde noodzaaklijkheid gehoorzaamd hebt, laat nu de stem der menschelijkheid in u spreken
maar in Olivier's zoo ongelukkige jeugd waren zij eene ware zaligheid.
Bij de reinste en warmste menschlievendheid aan de eene, en de oprechtste
en wie hem eens niet een meer dan oppervlakkigen blik had aangezien, achtte hem licht diepere opmerkzaamheid waard, en de klacht: 'Ach welk een edele aanleg is hier verwoest!
en dat hij dit verloren had of het hem ontstolen was;
want hij droeg nog dat ellendig overschot van eene bonten muts alsof het een pakje was, hoewel hij blootshoofds door den regen liep, die nu weder was begonnen te vallen
Laat mij uwe lippen nog eens vochtig maken.
Ik heb mij zooveel gehaast als ik kon en niemand meegebracht, uit vrees dat gij sterven zoudt
Viel haar op dat de notaris een erg 'kranig' uiterlijk had;
en hij liep op en neer speciaal met de resident, alsof zij mensen waren van een ander allooi dan de rest
reis te wezen, aan een pleizierigen droom gelijk was, waar men tegen opzag om uit te ontwaken.
Den volgenden dag weerde de vriendelijke bries zich weer terdege, en deed ons
Wel miste hij ook hier zijne vrijheid, maar dit was dan ook bijna het eenige wat hem ontbrak.
En die vrijheid, och, hij verlangde er niet sterk naar;
op straat zou hij zich voor niets ter wereld hebben vertoond;
iedereen zou hem er immers op aanzien, dat hij in de gevangenis had gezeten
er toe gebracht werden om in de groote boot te kruipen, of zich op het dek neer te vleien, en te probeeren of zij iets konden eten, zat Mark in het midden van die groep
een zijvertrek binnen, hetwelk tot spreekkamertje diende, en waar hij mij verzocht mijne beurt af te wachten.
Ik vond aldaar slechts één persoon aanwezig, wien ik aan zijn duffelsch gewaad, aan zijn vierkanten lichaamsbouw, aan de stevige wijze, waarop hij met de knieën wijd van elkander en de handen op de knieën gezeten was
propos, heb ik u reeds medegedeeld, dat juffrouw Albertine mij met haar man op haar huwelijksreisje heeft bezocht?
'k Was blij haar te zien en te vernemen, dat zij gelukkig is.
Rust, gelatenheid en liefde voor hem, die zooveel liefde noodig had, maakte al het genot van haar leven uit;
en zoolang zij dat mocht behouden
Met zijn lichten ransel, waarin zijn Zondagspak zat, op den rug, met geweer en weitasch om den schouder, klom Rudy den berg op, den korten weg, die toch vrij lang was, maar het schuttersfeest was eerst op dezen dag begonnen en zou de geheele week en nog langer duren
zij schrijven, dat Kitty Tscherbatzky ernstig ziek is.
Inderdaad?  antwoordde hij met gefronst voorhoofd.
weder heb gezien, en sedert lang in mijn hart is gegrift.
De kamer, waar zij waren en die in de onze uitkwam, had geen ander licht dan van het vuur
Lydia Iwanowna, van wien ik veel houd, ofschoon het in haar hoofd niet richtig is, heeft zich nu geheel aan Landau vastgeklampt, en zonder hem neemt zij geen besluiten
Deze onverdiende edelmoedigheid beschaamde en trof Behram, en toen hij na eenig tijdsverloop met de geschiedenis der beide broeders bekend werd, bood hij aan, indien zij een schip wilden uitrusten
zuiver op,!  enk niet, dat ik een meisje ben, dat zich volmaakt acht te zijn.
ebt gij eenige trekken van spilzucht in mij ontdekt, zeg ze mij rond uit, maar niet zijdelings, niet onder bedekte bewoordingen
gillende stemmen der venters, het schellen der trams, het geratel der wielen, alles is saamgesmolten tot één' golvenden toon, die nu eens zachter dan weer luider klinkt, naarmate het grootste geraas, dat den grondtoon vormt, dichtbij of ver af is.
Daar buiten is het leven, hier in de cel is de dood
en tegelijk kwam Ophelia er weder aan en zeide: Jane en Rosa, waarom staat gij daar uw tijd te verbeuzelen?
Pardon r oom, zeide Kitterbell, verlegen, liet eensklaps den lessenaar los en bracht de drie in de lucht hangende pooten met een geweld op den grond terug
mijn schaappels weer van schuld te bevrijden.
Sergej Iwanowitsch, die, terwijl hij zich met de gastvrouw onderhield, met een half oor naar zijn broeder luisterde
De aders lagen als koorden op de armen van Breydel, zozeer waren zij gezwollen.
Dampend zweet liep stromend van de wangen der worstelaars, terwijl hun adem kort en brandend werd.
doch niets hoorde men dan enige morrende vloeken tussen de doffe zuchten
en alles vergetend snelde zij hem vol vreugde tegen.
vroeg hij bezorgd, van beneden de op den trap hem te gemoet snellende Anna aanziende
zoo weinig evenredigheid hadden zij onderling: terwijl een vierde poot in trage luiheid achteraan sleepte.
De andere persoon was de hansworst, die een grauwen ezel bereed, welke, behalve met hem, nog belast was met een houten kast
nog één stap verder en de bijl kon zijn magteloozen vriend treffen.
'Sta! .  of ik jaag je een kogel door den kop,' dreigde hij op beslissenden toon, terwijl hij van achter het beschot te voorschijn sprong en met overgehaalde pistool op den ellendige aanlegde
Hoe dan ook, zyn oogen rolden onmiddellijk nadat hy zijn glas omgekeerd had;
en hy nam mfl ter zyde, en stelde voor, met een schorre fluistering, dat wy ze toch zouden bevryden
Mijnheer Skimpole evenwel, die in de beste luim was, wilde er niet van hooren, dat ik alleen onder het geleide van de kleine Goavinses naar huis zou gaan, en bracht mij zelf terug
altijd met een halven glimlach op de roode lipjes, heen en weder huppelende met een luchtigen, zwevenden tred bij zich zelve zingende, als in een genoegelijken droom
Alles was netjes onderhouden, stil en suizeloos, als een huis, waar niet veel geleefd wordt.
Zij dwaalde nog eens alle de kamers door, en, moeizaam, werkte zij de trap zich weêr af, ging door de gang, kwam binnen
en nadat hij haar en het vertrek met een vluchtigen blik had opgenomen, nam hij een courant van de tafel, en bleef daarin lezen, zoolang het bezoek duurde.
Mevrouw Palmer daarentegen, die door de natuur was begiftigd met een aanleg om in alle omstandigheden beleefd en verheugd te zijn
Frédérique stikte bijna in haar ingehouden tranen, toen zij de kinderen, een weinig bedrukt door de somberheid, welke zij om zich rieden, zag eten.
Zoo ging dan het leven onafgebroken en eentonig voort, als met een reusachtig egoïstisch materialisme: er werd geleden en er daalde geen algemeen rouwfloers neêr op de wereld
Wij weten dikwerf in Amsterdam, waarin de verdraagzaamheid door de wijze politie van onze regering grooter is, dan in eenige andere stad, niet van elkander, tot welke, Godsdienstige Gezindheid wij behooren
De tijd was haar door heur, steeds wisselend, leven snel omgevlogen;
zij had nu afwisseling gekend, steeds nieuwe steden en oorden gezien, steeds nieuwe menschen ontmoet en zij was vermoeid van die afwisseling.
Zij wenschte nu rust en kalmte, zij smachtte naar een lange, doffe sluimering, zonder droomen en zonder leed
Twee tranen, welke over zijn wangen rolden, trokken het smartwater uit de ogen van allen die hem omringden.
hij begreep wel dat de liefde voor een vrouw de stervende aldus deed spreken, maar hij kon niet raden wie die betreurde minnares zijn mocht
Even koel en bijna vijandig bekeek hem de schildwacht aan het hoofdgebouw, en toch had Paddeltje beiden op z'n Italiaansch een vertrouwelijk 'goeden avond' toegeroepen.
In de ruime gangen keken verschillende oogen, die in gezichten van allerlei kleur stonden, hem evenmin vriendelijk aan
En nu, nu behaagde hem ook zijn heele dicht, heel zijn 'Torquato Tasso,' dat hij nu voor het eerst zoo noemen kon, fier bij den naam, die vol klonk van muziek, mysterie
Maar hij besloot, dat het misschien niets bizonders was of dat zij bleek schéen in de melkblankheid dier zachtwitte stof, als zijdige wol, zooals haar middel nog tengerder was in het getrek
en van de uitrusting en den toestand daarvan, zoowel te land als ter zee, en dat die geen twijfel overlieten, dat hij gewoon geweest was deze berichten
En ik weet dat het beter voor my is dat ik niet onder zulk een, geheimgebuktga.
Maar is het daarom beter voor u?
en had een steen tegen zijn raam geworpen.
Ziet ge!  brulde de barbier, die nu van wit blauw was geworden;
dat is kwaad doen om kwaad te doen.
Uw tranen hebben voor mij geen waarde!
Gij hebt mij nooit bemind, gij hebt geen hart, geen edelmoedigheid!
Gij staat mij tegen, gij zijt voor mij een vreemde, ja geheel een vreemde geworden
a toen haar vader, broeder en zuster, die met, tot elft, het jonge paar, en ouders uitgeleide gedaan hadden, vertrokken waren, en zij schreijende op het rijtuig geklommen was, veegde zij in eens de tranen weg
wij zijn de gebieders in deze woestijn!
Dit zeggende, omringden zij ons en vielen ons aan.
Ik verdedigde mij met leeuwenmoed, doch weldra voelde ik, dat ik gewond was, en toen ik bemerkte, dat de afgezant
ik zal het nog beter uitdenken, zeide hij met een tevreden lachje
met vreemde, onoplosbare accoorden, die onharmonisch in elkaâr bleven voorttjingelen.
En hij verloor zich geheel en al, hij bleef lang zwijgen tot, koppig, halsstarrig, hij het herhaalde
de flesch kan gevaarlijk worden, en daarom opent hij de deur, hem toesnauwend: Allo!
gilt Dorus, terwijl hij zich ijlings uit de voeten maakt, en rinkelend vallen de scherven der flesch op het portaal voor Strijkmans voeten
Gedurende dit geheele gesprek hield de barbier de oogen ter aarde geslagen en bewaarde het stilzwijgen, alsof hem de zaak niet aanging.
Wij inmiddels voegden onze beden bij die van den heer des huizes.
De jonge man, eindelijk voor onzen aandrang zwichtende, zette zich
Kommandant! ' zeide De Witt tot den Lutenant, nadat deze aangemeld en binnen gelaten was 'gy zult aan den Bode vier uwer manschappen medegeven, die hem steeds op een afstand moeten vergezellen, en hem hulp bieden, zoodra hy die
Een immortellenkrans om het kleine lijstje toont aan, dat Henri de laatste was, die hem verliet.
Nog een blik vol weemoed werpt hij op de beide portretten en staart dan doelloos in den tuin, waarin de vlinder in de zonnestralen dartelt
ik maak mij sterk onzen nieuwen vriend aan die dames voor te stellen, waarbij hij geïntroduceerd wil zijn, om hem verder alle diensten te presteeren, die er in dit geval behooren verleend te worden, en als hij dit aanneemt, verwed ik er een fijn dineetje onder, dat hij perfekt slagen zal
In dit streven, veel meer dan in samengestelde, beredeneerde en geregelde denkbeelden, kan men het wezenlijke karakter van ieder mensch wedervinden.
Wat ons het meest gelijkt, zijn onze droomen
Hij zou van blijdschap de steenen van de Texelsche Kaai hebben kunnen kussen, daar hij bij zich de gelofte, die hij reeds honderd malen gedaan had, herhaalde, dat, al hielden hem honderd ANNA'S WYNSTOK voor een' bloodaard, hij niet weder naar Groenland varen zou
van de ene kant kon de Kastelein van Lens met zijn wrede soldeniers alle ogenblikken uit het slot vallen;
van de andere kant was het vooruitzicht nog aakliger, want zij hadden geen betrouwen genoeg in het geringe getal hunner gewapende broeders om te hopen dat de zege door hen behaald werde
doch de lange uitweiding onzer pen wordt mogelijk als vervelend en niet ter zake dienende overgeslagen, en men wil weten waartoe dit alles eigenlijk gezegd wordt.
In dezen allermeest, opdat men de gravin van Solms en haar gemaal niet te hard zal vallen, dat zij meer zeil bijzetten dan hunne kiel eigenlijk konde voeren
Gij moogt niet weigeren.
Nu, als gij het zoozeer wenscht, dan kom ik, zeide Alexei Alexandrowitsch met een zwaren zucht
waar de maan rijzen zal aan den Westelijken einder der zee, die ik eenzaam zal oversteken met alleenlijk den sterken knots, goed als een jonge vriend en gij, o makker, ga naar Thrachis terug
Ik zou hem die flesch wel afhandig gemaakt hebben.
Was het te verdragen, dat hij als een dief in den nacht in de vuilnis kwam graven, die veel meer ODs eigendom was dan de zijne
maar dan werd hij door de schuttingen van verscheidene hoeven doorsneden.
en de weg was reeds zoolang gesloten geweest, dat Andy er nooit van had hooren spreken
opdat uwe dagen verlengd worden in het land dat de Heer uw God u geeft.
Toen ik in het gesticht was, mynheer Bintrey, begreep ik volstrekt niet hoe ik het ooit doen kon
Al dikwijls was Hugo Aylva een dagboek begonnen.
Hij vond niet belangrijk genoeg, wat hij schreef, en een schuchterheid weêrhield hem telkens te schrijven wat belangrijk was
ij laat het in t middlen, of dat 'stoppelhanen' een werkwoord is of een zelfstandig naamwoord, of dat volksvermaak, dan wel die volksmenigte zoo heet.
Ziende, dat Henriëtte op haar beurt een kleur kreeg en dat Suzanna op haar zakdoek beet om niet te lachen, vatte ik eenigszins moed: Mejuffrouw, zeide ik, is de eerste stadgenoot geweest, die ik op den vaderlandschen grond ontmoet heb: en UEd.
Ik wist, hoe elders, in Frankrijk vooral, zelfs de man van geringe afkomst zich altijd in taal en manieren zoekt te vormen naar zijn meerderen, en er dikwijls zoo goed in slaagt, dat men, bij voorbeeld in de Kamers, den parvenu niet van den edelman zal onderkennen
De visscher wierp zijne netten uit, en toen hij deze daarna weder optrok, haalde hij een' groot, welgesloten en zeer zwaar koffer op.
De kalif liet door zijn' groot-vizier den visscher onmiddelijk honderd sequinen toetellen
Hij gevoelde, dat de slaap hem dreigde te overmannen en om dien te verdrijven, begon hij met schorre stem te roepen, ofschoon hij wel wist, dat het geluid zich in den berg niet ver voortplantte.
zuchtend wilde hij opstaan om terug te keeren en tevens een ander gedeelte te onderzoeken, toen hij een dof, zwak geluid meende te hooren
De heer Lammie had dien dag al zijne gaven van schitteren noodig;
want de onweerstaanbare Fiedgeby en Georgiana maakten niet alleen elkander sprakeloos, maar namen om elkander de verbazendste houdingen aan
was er dan geen middel, om van die gemeene ontvoering een teeken te geven aan schipper De Ruijter.
Die,.  d'n ouwe ook van hèm, zou op z'n goede, trouwe schuit dit rooversbootje najagen en als altijd overwinnen en hem, z'n scheepsjongen, in wien hij zooveel pit had gezien zooals Lange Meeuwis beweerd had
Het water, schipper, het water is die bondgenoot, en wat het water kan, dat hebben de Spanjaarden voor Brielle ondervonden, zeide Bakker
Zij ging naar boven, naar de zoogenaamde bibliotheek en haalde het fraai in marokijn gebonden dikke cahier te voorschijn, waarin haar vader het geheele geslacht der de Tonnettes Bruntour had ingeschreven met al de aanverwante familien en de afstammelingen in rechte lijn en zijlinien
Edward antwoordde niet;  maar toen zij haar hoofd afwendde, wierp hij haar een blik toe, zoo ernstig, zoo veelbeteekenend en zoo droefgeestig, dat zij er duidelijk in had kunnen lezen, hoezeer hij wenschte, dat de afstand tusschen de pastorie en het heerenhuis veel grooter had mogen zijn
en dat hij geen zorg gedragen had haar geen oogenblik uit zijn handen te laten gaan.
Wat hem nog meer in verlegenheid bracht, was, dat hij volstrekt niet kon bedenken wie naijverig op zijn geluk zou geweest zijn
hij verzette zich tegen de gevangenbewaarders, die hem grepen.
Dit was alzoo ontvluchting en weerspannigheid.
aan u beiden de aangename taak op om Haredale te straffen, Gij kunt met hem en het zijne doen, wat u behaagt, als gij maar geene genade bewijst, en geene twee balken
ader heeft het niet op zwier, en de zuinigheid zoo in den mond, dat mij dunkt, dan zouden wij wel naar zijn zin leven.
, et leven van aurits ijnslager.
et deze aanmerking meent gij meer dan gij zegt
legde zijn valies op de steenen bank, trok een paar nieuwe handschoenen aan, die hij den geheelen weg over in zijn zak had gehad, en snelde toen vol hoop en ijver heen
Ik ken een kleêrkooper, die uw jas en broek wel zal willen nemen.
Goed.  Dan houdt ge maar een broek, vest, rok en hoed over.
Nauwelyks had Clatter onzen kwelgeest gezien, of hrj zeide: Ophooping van vet by het hart, Snugglewood, die er met hem was bygeroepen
en schitterde alles als door een gloed van gouden en zilveren vonken omgeven.
Het schijnt wel, dat de voorliefde die in Mexico voor bloemen heerscht, naar Noord-Amerikais overgewaaid
zijn domheden insgelijks.  Zijn gelach is de krater van een vulkaan, die de geheele aarde bespat.
Het legt den volken zoowel zijn caricaturen als zijn ideaal op
riep hij: uw klooster staat in brand en het is immers al gewonnen.
klonk een stem, die het gansche gebouw scheen te doen daveren
Ik heb nooit geweten wat het was, achting en liefde van elkander te scheiden.
Mevrouw Dashwood gaf zich nu moeite, hem nader te leeren kennen.
Zij bezat innemende manieren, en zette hem spoedig op zijn gemak
De juwelier wilde hier meer van weten, vermoedende, dat er achter dat alles een gewigtig geheim schuilde.
Om daar achter te komen, begon hij een onderwerp aan te roeren, dat naar zijn oordeel welligt doel zou treffen
Hij dacht geheel niet om trouwen, schoon zijne omstandigheden ruim genoeg waren;
maar ieder mooi bekje was voor eenige dagen, weken, of op zijn langst eenige maanden het voorwerp van zijne verliefdheid
en het ongewasschen, ongeschoren en slaperig gezicht van Toby Crackit vertoonde.
vroeg de waardige man, terwijl hij den jood toeknikte
En terwijl zij las, dacht Duco: zij zoû zoo niet schrijven, als zij niet alles uit eigen leven naschreef.
?  Waarom dat generalizeeren van persoonlijk verdriet, en waarom dat waarschuwend stemgeluid
In sommige boeken was al zijn troost, vooral in die waarin zuiver geestelijke liefde in overmatig gespannen toon verheerlijkt werd.
Hij leefde als in gestadig verkeer met de vriendinnen uit Wolf en Deken's lange verhalen, met Heloïse, met Virginie, met Bettina Brentano, met Rachel Levin
Zij verwachtte hem en ze zag nu uit het open venster, of hij kwam.
toen wist ze, dat hij dadelijk komen zoû en hij kwam ook;
ze zag hem naderen langs den Scheveningschen weg;
Je hebt er mij nog niets van verteld, zeide zij en deed haar best om de vreugde over de overwinning, die toch aan haar zijde was, te verbergen.
de fabel van de wolf en het lammetje begon op te zeggen.
Hij deed dit opgewonden en vroolijk, zonder een oogenblik te haperen en zonder een enkele fout.
Bij deze opklimming van voorvallen, heffen de overige acht en twintig zulk een geschreeuw aan, dat het huilen van een troep wolven, daarmede vergeleken, muziek zou zijn
Als ik hem maar zoo had kunnen treffen, dat hij voor een minuut een man was geworden, zou ik hem hebben losgelaten.
Als hij maar een woord ten gunste van mijn kleinzoon had gesproken, van wien hij dacht dat ik hem onterfd had
bekommering aan te jagen.
Soms vroeg hij haar: Wat deert u?
En na een poos, alsof zij opmerkte dat hij insgelijks treurig was, hernam zij: Deert u iets, vader
De Zwitsers waren vader en zoon, die eene kleine erfenis uit Lausanne gehaald hadden.
Met eene aandoenlijke eenvoudigheid spraken zij over alles, wat hun dorp betrof;
Mijne geliefde, mijn tweede ziel, mijn beste heer, ik bezweer u, mij de gunst te bewijzen dit glas wijn te ontvangen uit de hand van uwe zeer onderdanige dienstmaagd.
Tot hiertoe had, in de verrukking der zegepraal, tegenover de nedergedrukte, lijdelijke prooi, de wreede mensch het overwicht gehad, maar toen deze prooi weerstand bood en scheen te willen worstelen, kwam de listige mensch weder te voorschijn en kreeg de overhand
Amy sloeg haar oogen op, alsof ze de woorden gehoord had en stak de armen uit met een glimlach, die rechtstreeks doordrong tot Jo's hart.
Geen van beiden sprak een enkel woord, maar ze omhelsden elkander innig, in spijt van al de dekens, en alles werd met een hartelijken kus vergeven en vergeten
Het was hem alsof men hem een tand had uitgetrokken, die hem langen tijd pijn had veroorzaakt.
De smart was hevig, maar toch voorbijgaande geweest
Giles was van zijn stoel opgestaan en stapte twee schreden voorwaarts, met de oogen dicht, om aan zijne beschrijving meer duidelijkheid bij te zetten
ik weet alles, wat gij geleden hebt, sinds ik de eer had u de boot aan te wijzen, die u in veiligheid moest brengen;
maar ik hoop, dat de brief, welken ik voor u medebreng, in staat zal zijn uwe genezing te bewerken
Ik heb geen weêrstand kunnen bieden aan mijn verlangen, om mede een dag te komen vieren, zoo belangrijk voor Uwe Hoogheid,' zeide Tromp.
'Nu ja! ' zeide de Prins: 'of hy zoo vrolijk zal afloopen, dat zal de uitkomst moeten leeren.
gelijk dezulke die hier verhaald zijn, zal op zijnen tijd blijken.
Het is een troost, te hopen dat, gelijk de wereld van eeuw tot eeuw zooveel smart en onrecht heeft overleefd en achter zich gelaten
Kort daarop werd zij uitgenoodigd op een hof bal.
Dat was eene nog grootere emotie.
Dit bal zoû beslissen over haar verder leven.
Dit bal mocht voor haar geen échec zijn
Ik hoop dat het u allebei goed bekomen zal, wenschte juffirouw Boffin.
Het was het zonderlingste vertrek dat men zien kon;
Wegg had nooit iets gezien dat, met zijne ornamenten en meubels
in haar slapen tintelt en klopt het onuitstaanbaar.
Daar is Dorus, zegt de zieke eensklaps op droevigen toon.
Waar?  Carlo wendt het hoofd om, maar ziet niemand
waar zij hem plaats deden nemen naast den gebogchelde, die zich op een' prachtigen troon nederzette, bij de dochter van den vizier.
De bruid was in hare kostbaarste kleederen gedost, maar op haar schoon gelaat lag een waas van neêrslagtigheid
Maar niet weinig heeft mij de gedachte vermaakt, dat gij, die vaak de meest baroque paradoxen tegen knappe en geleerde lieden met triomfant gevolg verdedigdet, u laat overwinnen in een woordenstrijd met Mie Lammertsz, en dat wel, in weêrwil van uwe bewustheid, dat het recht aan uwe zijde is
De uitwerking van deze woorden op Arthur Clennam was, dat hij zijn geheele vraag nog eens herhaalde en de uitwerking daarvan op Barnacle junior was, dat hij een wonderlijk beeld
De zuster ontstelde over het geheimzinnige, dat zij in dit alles vermoedde.
sprak de zuster, die nauwelijks een vraag durfde doen.
Zekerlijk, maar daar zijn ten minste twee of drie dagen voor noodig
Het trok mijne aandacht, dat de inrichting der vertrekken juist zoo is, als wij die vroeger hadden.
de logeerkamers, in één woord, alles is zoo gebleven als het was;
de groote zaal alleen heb ik niet gezien, daar waren ze nog aan het timmeren
terwijl hij vrouw Nubbles, die blijkbaar lust kreeg om weg te loopen, bij haar arm vasthield.
Een recht, waarvan gij niet gedroomd hebt.
als die kerel eene minderjarige heeft getrouwd
hij zag vorschend naar den man, die hem de deur geopend had en zeer onthutst was, een onbekende voor zich te hebben.
Alvorens de portier lang met zich zelven kon redetwisten, had EDUARD hem bij de keel gegrepen, zoodat hij geen geluid kon geven en hem eene pistool
Frank echter genoot volop van de ijle, opstijvende lucht van dien zuiveren zomermiddag en hij dronk den zachten zonneschijn, als waren die gouden wijn, gekoeld door een frisschen bergwind: zijn stap was elastisch, zijne stem vroolijk
Maar hoe stond hij bij het binnentreden verzet, daar hij hier het meesterstuk van den grooten Bouwkundige VIGNOLE aanschouwde.
Hij zag twaalf boven elkander verheven rijen zitplaatsen, rondom de zaal gaande, geheel in den smaak der Romeinsche
Elinor had opnieuw bevonden, toen de avond was verstreken, dat iemands geaardheid, door wisseling van verblijfplaats, geen feitelijke verandering ondergaat;
want hoewel hij nog maar pas in de stad was, had Sir John een twintigtal jongelui bij elkaar weten te krijgen, en maakte hen gelukkig door een
Als zijn haar niet zoo walgelijk rood en zijn gezigt niet zoo gemeen ware geweest, dan zou hij een der leelijkste kerels zijn geweest, dien men zich voor den geest kan halen.
Hij had een blaauwen kiel aan, die, zoodra het waaide, het fladderen van de vlag boven op den toren herinnerde
spreekt van rust, en nog eens rust.
Mijn God, ik zeg u, de prins héeft gerust, maanden lang, maanden lang.
binnen de Nederlanden ten top gestegen.
De nimmer rustende tweedracht, die natuurlijke heerscheres overal waar menschen wonen, had naauwlijks den buitenlandschen krijg door een te langdurig bestand zien staken, of zij stookte de binnenlandsche twisten aan
maar eigenlijk is hij mijn weldoener, dien ik als een vader eere.
' Juliaan keek haar even aan en kon een glimlach nauwelijks bedwingen.
Hij schatte het moedertje minstens een stijve zestig, en, hoe oud moest de vriend dan wel zijn in wien zij een vader kon zien
Met een sjaaltje om haar pijnlijk oog, huilende en voetje voor voetje lopend, als een zware zieke, links door Lidia, rechts door mevrouw Duhr ondersteund, kwam Betsy naar buiten;
maar zoodanig, dat ieder het gelaat naar het midden gekeerd had, waar de Heer van Aylva, aan wien het beleid van de vergadering was opgedragen, aan den voet des eikebooms gezeten was, hebbende nevens zich een monnik van
maar door op een sukkeldrafje in de rondte liep!
De sjees, en de ar waar vader achterop stond met een bonte muts, en wij er in onder een
Ik doceerde denkelijk op een toon, die niet van eigen vaste overtuiging sprak iets wat voor haar wel voelbaar was, want zij viel mij opeens in de rede met een: 'Geef u maar geen moeite om van mij eene Spartaansche te maken;
van prullige industrie, waaraan bloed kleeft - dingen, die je beweert nu noodig te hebben voor je huis.
Zie om je heen, die Louis Couperus, De boeken der kleine zielen groote letters, die liegen, die helle
Toen de buigingen, in langzame ceremonie van terugwijken, achteruit.
Door andere deuren verdwenen zij, ze bevonden zich in eene andere galerij, kwamen in andere salons
Ridder!  zeide zij, terwijl hare oogen een zoo edele uitdrukking aannamen, dat de hardvochtige Arkel een onrustige beweging in de borst gevoelde: ik vertrouw mij aan uwe rechtschapenheid.
Het zou schandelijk van u zijn, indien gij mij misleidet
Zij gehoorzaamden en lieten hen alleen.
Dat is eene fraaie behandeling van mijn vaders oudsten vriend, zeide Monks, terwijl hij zijn mantel en hoed aflegde
met breede ramen en groene luiken, dat op een ruim zomerhuis geleek.
Daar we nu in deze plaats niets uit konden voeren dan maar heen en weer drentelen
aar nu was er eene groote zwarigheid, of hij namelijk zijne ouders kennis zoo doen dragen van de geheime briefwisseling tusschen hem en, en hoe hij daardoor ontdekt had, dat de vader zijner den brief geheel voor zich gehouden had
Zij begon het een en ander in het vertrek in ordete brengen.
Nugeeneblauw zijden gordijnen noch zilveren spiegels meer, zooals in de Rue Louis
dat hij slechts behoefde te verklaren, dat hij onbeleefd geweest was niet om den heer Behren te beleedigen, maar uit sympathie voor jufvrouw Rimini.
Of aan dat woord al wat sterke of minder sterke beteekenis werd gehecht, zou er zoo veel niet toe doen;
als maar eenmaal die zwarte kurassier van de baan was, kwam alles van zelf in orde
niet meer in zijn slaapkamertje slapen, maar lag onder de veranda, om gereed te zijn zoo dikwijls hij geroepen werd.
Oom Tom, hoe komt gij er bij, om zoo overal te gaan liggen slapen, evenals een hond?
Intusschen heeft die vinding om zich van een warmen, verkwikkenden drank te voorzien, reeds hare moeite beloond, en de tinnen kroes, de eenige dien zij rijk zijn, is reeds herhaaldelijk rondgegaan in den kring;
het verhitte bier, door brandewijn aangezet en met honig verzoet, doet reeds zijne werking, zooals uit de verweerde aangezichten is waar te nemen
zijn gezicht ook zoo wonderlijk wit geworden was.
En hij begreep dat het oude mensch, dat daar op den vloer in de kamer lag, dood wezen moest.
De dood was zeker zoo haastig over haar gekomen, dat zij niet eens meer naar bed had kunnen gaan
had Pancks, want die was het, die al van buiten geopend en nu stond hij daar zonder hoed, met verwarde haren en keek over Clennam's en Kleine Dorrit's schouders heen
Hoe vermoedde zij, dat het huwelijk van Urania en hare bekeering haar eenige tienduizend lire's had aangebracht?
Zij had niet alleen een les gehad: zij rilde, zij was bang.
hij vroeg er menschen naar, in wie hij groot vertrouwen stelde, en zij bevestigden het.
Maar Henoch was toch niet gestorven, derhalve stierven toch niet allen
In de daad? ' vroeg d'Estrades: 'en hoe dat?
' 'Er is,' vervolgde Van Espenblad, 'zoo straks uit Brussel bericht gekomen, dat, zoo in Brabant als in Vlaanderen, ten platten lande volk geworven wordt om den Bisschop van Munster hulp te bieden
want de binnenplaats van den heer Moss is als een kooi getralied, opdat de heeren, die daar in pension zijn, het niet in hun hoofd zullen krijgen zijn gastvrijheid te ontsnappen
en altijd, als hij weder daaruit komt, tot aan de deur wordt gebracht door iemand, die met belangstelling iets vraagt, en uit zijn onveranderlijk gezicht troost zoekt te lezen
Er stond te veel in die brief Lidia bekeek daarin van alle kanten de vraag: hoe haar zuster van die ellendige kerel zou verlost raken;
ze schreef over echtscheiding, ja, gaf niet onduidelijk te kennen
las de woorden nog eens over Verschrikkelijk Die Lidia was toch een boosaardig nest Zij, Betsy, had aan zoiets nog nooit gedacht
en zijn Elizabeth nog te innig lief had, om aan een andere te denken, zoo was toch zijn eigenliefde gestreeld geweest door de onderscheiding, waarmede de hooggevierde Jonkvrouw hem aldus voor de oogen van het geheele Hof behandelde
Was het mevrouw Bronkhorst, die daar sprak Enigszins verschrikt keek Betsy op Ook Bronkhorst staakte de lectuur van een lange brief over belangrijke zaken 'Wat scheelt eraan' vroeg hij verstrooid
Welke vermoeienissen het waren, die Marie bedoelde, zou niet gemakkelijk te zeggen zijn geweest.
St.  Clare maakte bij zich zelven die aanmerking en bleef toen gevoelloos liggen rooken
Naauwelijks had hij deze woorden geëindigd, of de schrijnwerker trad binnen en gaf op zijne gewone geheimzinnige wijze te kennen, dat er iemand aan de deur was, die Zijne Edelheid wenschte te spreken.
Van deze omstandigheid moeten wij zoo goed mogelijk is, gebruik maken, en neemt de zaak onverhoopt een slecht einde, dan is het onze schuld niet
En terwijl de champagne rondging, nam Van Oudijck zelve een kelk en bood ze den Regent met een opzettelijke inbreuk op etiquette, en hij zeide met een mengeling van dreigenden ernst en goedmoedige scherts deze woorden, die men overal opving en herhaalde, die men gedurende maanden door de geheele rezidentie herhalen zoû
Heer Buat! ' zeide Van Espenblad: 'vergun my u te stooren: er is iemand, die uwe kennis verlangt te maken.
' vroeg Buat, als een uit een droom ontwakende, en op Van Espenblad een gramstorigen blik werpende
Onmiddellijk liep hij weg en kwam naar Engeland terug.
Hij moet een moedige jongen vol overleg geweest zijn, om hier te kunnen komen van een weekgeld van twaalf en een halve cent, dat nu zelfs ophield;
maar het lukte hem op de eene of andere manier
DERDE HOOFDSTUK.  DE ECHTGENOOT EN VADER.
Mevrouw Shelby was uitgereden om hare visite te gaan brengen
maar hij had reeds des morgens het zoo geschikt, dat hij na een vroegtijdig middagmaal naar zijn vrouw kon rijden en dan naar den wedren, dien het geheele hof zou bijwonen
door de beek gevormd, versterkt den indruk, dat de eigenaar niet veel meer dan het noodigste aan het onderhoud ten koste legt.
Doet dat niet altijd schade aan het schilderachtige van het landschap
Er was een tijd geweest dat hij een ander kleurrijker beeld van zichzelven vormde, maar hij had zich leeren kennen, en toen was de begoocheling verdwenen
Alles wat jij er mij van hadt verteld, had ik goed onthouden en dat heb ik ze eventjes aan het verstand gebracht.
Ik sprak altijd maar plat Doetinchemsch met wat woorden er door, die ik onderweg en in Hamburg geleerd had.
en het woeste ijlen van den lijder heftiger werden, klonken heviger en opgewondener de aanroepingen van de in een cirkel zittenden, zoo dat het was of zij hun verstand verloren, zoo had het slingeren der lichamen en het geschreeuw hen in een staat van geweldige overspanning gebracht
potlood.  eel sche bevolking ontving een aanmerkelijken toevoer van buiten, en onder andere omstandigheden groeide een nieuw geslacht op.
echter was nu door de schikking, die hij met VILLENEUVE gemaakt had, meer of min gebonden, om zijne reis spoediger voort te zetten;
terwijl 'er ook een heimelijke trek bijkwam, om weder den Vaderlandschen grond te betreden
Laten zij in tiendubbelen getale komen, antwoordde Feiko: dan waren wij pas gelijk;
want als zij komen, staat geheel Friesland als één man op;
nu zie ik nog een pap schoenen aan het eind van zijn staart.
En Herakles zag, dat rondomme het schiereiland honderd drakekoppen zich wendend en wringelend bewogen en het drakelichaam zich kronkelde onder het zwevende schiereiland zelve
verlaten verzamelingen en studie's en niet meer eenzaam de wereld doortrekken, in het egoïsme van telkens te voelen subtile sensatie: herinneringen uit voorbestaan
En men deed laagheden om toch maar geïnviteerd te worden op hare dinertjes, die waren beroemd en berucht.
Want zij eischte, dat hare heeren in rok kwamen en niet in hun Singaporesche jasjes, zonder hemd.
Zij stelde rok en witte das in, en zij was onverbiddelijk
ik het engelsch meester was, dat mij eene zeer moeilijke taal toescheen.
Acht dagen hadden wij noodig om van Parijs naar Boulogne te komen, want in de groote steden, die wij
En neêr starende op Hippolyte, zwol hem thans de ziel van blijde, trotsche vreugde, omdat Eros zelve hem toe gefluisterd had, met Anteros, dat Admete hem, Herakles, minde
Onder deze schilderij stond een vierkant houten bord, meer lang dan breed, schuins tegen den muur.
Het geleek een omgekeerde schilderij, die men van den muur afgenomen en daar zoolang neergezet had, om ze later weder op te hangen
Sinds de toevloed van toeristen zoo groot is, leggen ze zich toe op de fabricatie van veel voorwerpen, die enkel voor den verkoop bestemd zijn: bijv.
van groote hoornen lepels, vischhoeken, kleine reproducties van totems en ook van korven en kunstig gevlochten
scheen zij een geheel ander wezen te zijn dan de zachtaardige, vreesachtige vrouw, die zij tot nog toe geweest was.
Zij ging voorzichtig de gang langs, bleef een oogenblik staan voor de deur harer meesteres
Hoever licht dat land wel, daar zij is heengegaan?
O!  antwoordde ik, met moeite een glimlach onderdrukkende over de geographische kennis, welke de man ten toon spreidde: wij hebben wel geen voordeeligen wind;
Eindelijk scheen dit gejammer hem toch te hinderen, en riep hij, met zijn stok tegen een der deuren kloppende: Wilt gij den bek wel wat houden, zeg
Toen Karenin Petersburg naderde, was hij in zoover tot een besluit gekomen, dat hij reeds in zijn hoofd een brief gereed had, dien hij onmiddellijk aan zijn vrouw wilde zenden
Alles was stil, de gordijnen beneden waren neergelaten, de bedienden niet te zien, en nergens iets te bekennen, behalve een donker hoofd voor een der bovenramen.
Hij was groot en forsch, een blonde zoon der Celten, en zijn bruinverbrand gelaat deed het heldere blauw zijner oogen te meer uitkomen;
dit brengt niet de geringste verandering in des koetsiers karakter.
Of ge 'r een ziet of tien, altijd is hij vuil, altijd knorrig, altijd stil
Huxtable, dat ge wijs zoudt gedaan hebben met mij te raadplegen.
Maar nu mijnheer Holmes eenmaal door u in het vertrouwen is genomen, zou het inderdaad al te gek zijn, indien wij niet van zijn diensten zouden gebruik maken
Hij scheen er zich op toe te leggen, om al wat hem in zijne houding, manieren en kleeding van andere menschen onderscheidde, goed in het oog te doen loopen
Het geroep, dat weder allengskens aangroeide, belette de Deken in zijn aanspraak voort te gaan;
hij wenkte de omstaande Dekens en ging met hen naar de kant der Steenstraat.
De scharen openden zich eerbiediglijk voor hem, en overal verwelkomde hem het blijde geschal der vervoerde Burgers
verhoor.  verhoor dan de opregste gebeden, die ooit uit een beklemd gemoed tot U zijn opgeklommen.
Spaar.  spaar dan het dierbaar leven van het deugdzaam meisje
zou doen veroordeelen.  Hij trachtte zich aan alle zelfmisleiding te onttrekken, maakte zich meer en meer van de aarde los en zocht elders troost en kracht.
Hij zeide tot zich zelven, dat hij zijn plicht moest doen
' 'Geloof jij,' zei ik, 'dàt juffrouw Wijers het gezegd heeft?
' 'Nee,' zei Jog dadelijk, 'ik ben er van overtuigd, dat zij nooit iets dergelijks heeft kunnen zeggen.
Hij was de meest belangelooze man, dien men zich denken kon, deed alles voor anderen en behield zoo weinig voor zich zelf, niettegenstaande al zijn moeite en zorgen, als maar eenigszins mogelijk was
Nogmaals ging de schel over en nog eens, bleei doorluiden, maar Affery kwam niet onder haar schort uit;
zij moest eerst weer op adem komen
en als hy langs dien weg inkomt, heeft hy eene andere uitwerking.
Het is een groot onderscheid, heeren, zeide ik tegen Pebbleson en Neef
kreeg ooioao een schitterender aanblik, dan het ooit gedurende het bestuur van den overleden baronet gehad had.
De zwarte bovenlaag was van de steenen verwijderd
ordt ons voorstel aangenomen, dan zal het ons aangenaam zijn, indien zij hoe eerder hoe beter overkomt.
nmiddels heb ik de eer, na eerbiedige groete aan evrouw de ravin, en na vele komplimenten aan onzen gemeenschappelijken vriend ol, mij hoogachtend te noemen
riep hij uit, terwijl hij het briefje tegen zijn hart drukte: 'goede, edele ziel!
dit is de tweede reis, dat ik op last van uwen vader Jacob van Lennep, De pleegzoon gevangen zit, en de tweede reis, dat gij mij in mijne droeve omstandigheden zoekt op te beuren
maar deze eeuw ging om gelijk de beide voorgaanden, zonder dat er eenige verandering in mijn treurig lot kwam.
Eindelijk, verbitterd dat zich niemand over mij ontfermde en verwoed wegens mijne langdurige gevangenschap, zwoer ik dat
En tusschen haar vervulde wederom de Angst des Helden ziel als hij angst, meende hij, niet gevoeld had om Leeuw of Hydra of Ever.
En verhief hij, bijna trillende, zijn diepe stem
icolette, die, van dat zij op hare kamer gekomen was, naast haar bed gezeten had met den neus in t kussen, aan haar gedachten en tranen den vrijen loop latende, had uffrouw eentje niet zoodra hooren t huis komen, of zij was opgesprongen en had het vaste voornemen opgevat, haar smart te beheerschen en niets te laten blijken
de lange manen en staarten fladderden, terwijl de ruiter, de ruiteresse, met de knieën de paarden bedwingend, elkander omprangd hielden lijf tegen
hij dineerde in zijn hotel met drie ongehuwde heeren, met wie hij toevallig te zamen was: Kattawassow
slechts een hemd en een rok bedekten haar bibberende naakte lijf.
Een bindtouw was haar ceintuur, evenals een bindtouw haar kapsel samenhield;
als Eva hem gezegd had dat zij in den hemel was geweest, zou hij het zeer waarschijnlijk hebben gevonden.
Zij komen somtijds bij mij in mijnen slaap, die geesten, zeide Eva
die zich voor een bovenraam vertoonde, en wien hij aldus aansprak, niet omdat die heer hem hooren kon want hieraan was niet te denken, maar om zijn begroeting meer nadruk te geven
De jongen vond zelf, dat het vreemd was, dat hij zich niet stilhouden kon en tot den volgenden morgen wachten, voor hij de schepen ging zien.
Hij had zeker nog geen vijf minuten geslapen, voor hij onder den vleugel uitgleed, en langs den bliksemafleider
De deur van een der kamers stond open en toen zij naar binnen keek, zag zij het kameniertje van bet jonge meisje, dat zij zooeven verlaten had, het kameniertje met dien zonderlingen naam
Akelig ledige dagen!  Geen sprankje belangstelling in wat ook!
Ik las mijn novelle over en vond het ding nu zelf onuitstaanbaar;
mat, dwaas en tegelijkertijd aanmatigend.
het bekoorlijke vrouwtje was verrukt en zou hem alles laten zien wat zij in den winkel had.
deze allerliefste oorbelletjes en dit fraaie halssnoer waren zeer geschikt voor een eerste cadeau
Wat haar gelaat betrof, ofschoon het den strengsten vitter moeielijk zoude gevallen zijn, er iets aan te berispen, bezat het echter niet die soort van schoonheid, welke mij het meeste geviel.
Ook hebben wij dit gemeen, dat wij alle drie koningszonen en aan het regter oog blind zijn.
Inmiddels was het reeds laat geworden, en wij wisten niet, waar wij in deze ons geheel vreemde stad een onderkomen zouden vinden
Drie-en-veertig opstandelingen, waarbij Enjolras, Combeferre, Courfeyrac, Bossuet, Joly, Bahorel en Gavroche, lagen geknield in de groote barricade
Zij was blij naar huis te gaan en toch allerellendigst bedroefd de school te verlaten.
De kleine Laura Martin, de wees, had haar de drie laatste dagen
maar indien het letterlijk gemeend was, had hij gewis een bijzonderen smaak, want het kantoor van Brass was zeer dompig en benauwd, om niet te spreken van den reuk, welken de oude kleeren
Bij Pop thuis en bij Connie en bij Kit en bij Pien.
lijk, zeide, gij begint dichterlijk en door beelden te spreken.
' ' s dit nu dichterlijk, hernam, en lachte op eene zeer bevallige wijze: is dit nu dichterlijk?
Zij is in de voorkamer, en ik geloof, dat zij aan u een' brief van eene aanzienlijke persoon te overhandigen heeft.
De prins beval om haar dadelijk bij hem te laten;
hij twijfelde niet of het zou de vertrouwde slavin van Schemselnihar zijn
aan fiere zuiverheid van inborst, dat sprak uit al haar beleefdheden, haar opdringende dienstvaardigheid, haar vleierij te Barton Park, en zij kon geen duurzame voldoening vinden in het samenzijn met iemand, die onoprechtheid paarde aan onkunde
Ik ging gauw kijken, en ik zei: Lieve kind, zei ik;
ik heb in een boek van den ouden heer een vers gelezen, waarin stond, dat zij nooit hun eigen meester zijn geweest.
Toen zei de draaier: als je niet dadelijk het tafeltje dek je en de goudezel terug geeft, zal de dans weêr van nieuws beginnen
in de hem wel bekende buurt der lederbereiders.
Deze lieden waren intusschen niet minder verwonderd, mijn' broeder in zijne onderkleederen in hun midden te zien, met roodgeschilderde wenkbraauwen, van knevel en baard beroofd
Maar hier kwam niets van, want de arme koe, die nog geen avondvoer had gehad, hield zich geen oogenblik stil.
Ze trok aan haar halster, schoof heen en weer in haar stal, en klaagde over den honger.
De jongen kon geen oog dicht doen, maar lag wakker, en liet alles aan zich voorbijgaan
dan had je mee kunnen anzitten met twee passeziers, die hier 'egeten hebben en bijkans al de proviand uit mijn huis hebben met 'epakt.
Zoo!  zeide ik, niet zeer gesticht over deze onwelkome mededeeling, en voorziende, dat mij de overgeblevene spijzen nu dubbel zouden worden aangerekend
Daar hebt gg nog iets bggevoegd, als ik het my wel herinner.
Ik heb gezegd dat gg er
De grijsaard hernam op strengen toon: Komt ge mij vergeving vragen?
Hij meende Marius hiermede op den weg te brengen, en dat het kind zou zwichten
maar er waren er ook, die in de herberg zaten te drinken en te spelen, en heelemaal vergaten, waar ze voor zorgen moesten.
De jongen en de wilde ganzen waren dien avond op een eilandje in den Hjälmar aangekomen.
Dat was maar door een smal, ondiep watertje van het land gescheiden
Zijne verschijning op straat trok natuurlijk direct zeer de aandacht, niet alleen om zijn ongewoon kostuum, maar vooral omdathijeen publiek persoon was;
de ver wondering was dan ook algemeen
Het nieuwe gebouw, overal gescheurd en zeer vervallen, was het zwakste gedeelte der gevangenis.
De muren waren er zoodanig door het salpeter ingevreten, dat men verplicht was geweest de zoldergewelven der slaapzalen met hout te bekleeden
Gehoord had hij het niet, hoe zijne landgenooten verdrukt werden, maar gezien had hij het wel.
Neen, mompelde hij, ik zal niemand hier in huis zeggen, dat ik weer hoor.
en toch gaan die zelfde menschen dag aan dag, uur aan uur, in den maalstroom van het leven, dat sombere verblijf van misdaad en ellende voorbij, zonder aan de menigte rampzalige wezens daar binnen die muren te denken