AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
een houten bankje van hoogen eenvoud naar het scheen van een model reeds in den tijd van nimrod in gebruik was met eene houten tafel zijn gemakkelijk ameublement
dit gesprek liep grootendeels zoo als ligt te begrijpen is over hunne nog korte militaire loopbaan en toen eduard haar vroeg hoe haar de uniform beviel en zij verklaarde dat zij zeer gaarne uniformen zag en bovenal die der kavalerie kreeg hij eene onverklaarbare aandoening
welnu sprak hij na nog even geaarzeld te hebben het zij zoo hij schelde en liet zich aankleeden goede voogd ik begrijp uwe opoffering zulk een gevaarlijken togt op uwe jaren te ondernemen maar vroeg of laat zult gij voor uwe edele handelingen ongetwijfeld de belooning ontvangen
den volgenden morgen stond de heer van de wall op hetgeen niets bijzonders was daar hij dit bijna elken dag zijns levens deed maar hij was zelfs van plan tegen zijne vrouw op te staan wanneer zij hem over den afloop van den vorigen dag lastig viel
zij hadden zeker iets in het hoofd dat hen bezig hield want zij spraken geen woord en zagen meermalen ongeduldig op de pendule zij waren aan de ronde tafel gezeten en woelden in eenige papieren
toen hij de oogen opende lag hij in eene armoedige kamer op een bed uitgestrekt terwijl een jong meisje aan zijne sponde waakte dit meisje was op het oogenblik voor hem niet meer dan eene verschijning want naauw had hij zijne zinnen zoo ver verzameld dat hij hare gelaatstrekken kon onderscheiden
dus er in toe te stemmen het vaderland te gaan dienen drie jaren verliepen wij zijn dan nu genaderd tot eene week vr dat de toebereidselen tot zijn in dienst treden zouden gemaakt worden
de sombere en onheilspellende gedachten die zich van zijn brein hadden meester gemaakt moesten wijken voor den straal van hoop die zijne neêrgedrukte stemming kwam verdrijven hoewel zware vermoeidheid zijne ledematen stram maakte en de koude hem verkleumde en ofschoon het bloedverlies hem had uitgeput hij trachtte op te staan
naauw zag de pleyes die nieuwe verschijning of hij begon onraad te vreezen en wilde zich bij zijne vrouw voegen om haar te verdedigen joseph kwam juist de kamer uit om zijn weldoener te ondersteunen toen deze hem boven aan den trap ontwaarde de pleyes vermoedde genoegzaam de bedoelingen van de vagebonden en riep hem op onderdrukten toon toe zorg voor
met dit glas sprak eduard terwijl hij het ophief zeg ik u dan nogmaals hartelijk ja t is goed viel de pleyes hem gulhartig in de rede je gezondheid hij werd gedwongen te beloven zoo spoedig mogelijk terug te komen en moest tegen wil en dank eenig geld aannemen dat zou later wel
eens reeds had men het op zijn leven toegelegd hij was ontkomen nu gevoelde hij dat zonder wonderdadige redding alle hulp voor hem verloren was en van waar zou die hulp komen slechts drie personen kenden zijn verblijf in dit huis
wij nog niet op je vriendschap mogen aanspraak maken kom ik toch tot je stort je hart eens aan mij uit het verligt zoo wanneer men een ander deelgenoot kan maken van zijne smart
hebt gij van het ongeval van dezen nacht gehoord vroeg zij haren broeder joseph deelde haar mede dat het hem juist verhaald was weet gij hoe de jonge dief heet zeide zij zacht tot hem op een ontkennend hoofdschudden fluisterde zij hem toe
ge dan zooveel was de nog al natuurlijke vraag van louise george een ongeluksvogel mijmeren oh sprak cajefax terwijl zijne oogen zich geheel wit vertoonden en hij een zucht loosde die in schroefvormige rigting ten hemel steeg
het plan stond bij hem vast hun vroeg of laat te toonen dat zij hem niet ongestraft konden beleedigen en teregt zag hij in dat het nu de tijd niet was hen naar behooren te tuchtigen maar vergeten had hij hen niet
zij heeft zeker hare opleiding ontvangen van de eerste geniën van dezen tijd durf ik vertrouwen zeide de lofredenaar die zich voorbereidde niet veel bijzonders te zullen hooren
zij der spaarzaamheid van zijn vader had hij geld genoeg om rustig te kunnen voortleven en welligt zou hij tot zijne vrolijke levenswijze terruggekeerd zijn wanneer hij niet in kennis was gekomen met eene jonge maagd op wie hij smoorlijk verliefd werd
ik zal anders gaan handelen ik verbied u verstaat gij eenige briefwisseling met dien ondankbare die de wetten der gastvrijheid met voeten treedt te onderhouden gij moogt hem niet wederzien en zult uwe kamer niet verlaten vrdat beide vertrokken zijn hebt ge mij verstaan
vr het ontbijt nog werden zij voor den vergramden hoofdonderwijzer geroepen met kloppende harten liepen zij den gang door en toen zij de kamer waren binnengekomen deed een blik op den geleerde geworpen hun als met een vinger aan den wand hun noodlot voorspeld zien
geene dwaasheid ontging zijn scherpen blik hetgeen dan zooals meestal het geval is menigeen vermaakte doch hem eene dwarlzee van vijanden en bovenal vijandinnen bezorgde op later leeftijd zou dit niet beter worden
vond antwerpen eene geschikte plaats om er geboren te worden in antwerpen hoe is het mogelijk uw naam uw naam riep de verrukte man terwijl hij hem de beide handen toereikte eduard vond voorloopig den naam
aanmoediging maakte den gelukkigen cajefax innig verheugd en binnen twee uren was hij op weg naar amsterdam maar treurig keerde hij terug want hij had een goed hart en hoewel eduard waarlijk de grootste slagboom was geweest tusschen zijn grootste geluk
dominés zijn over het algemeen personen die der menschheid onder een nieuw dekkleed altijd hetzelfde vertellen zij laten de menschen zingen doen velen gerust slapen en helaas een enkele zich vervelen een dominé die zijn geheel auditorium boeit is eene uitzondering
kelijk waren de gillende toonen die zij telken reize te voorschijn haalde wanneer zij zacht weemoedig het hoofd schuins links op haren schouder liet hangen en op de piano speelde of bonsde alsof zij op s konings verjaardag volksliederen op het klokkenspel van den westertoren
maar non omnia possumus omnes ministers zijn menschen die zelden bevallen altijd worden aangevallen en voor alles verantwoordelijk zijn het grootste genoegen van dit baantje bestaat in een lief pensioen
had eduard niet gerekend hij had immers den sleutel der kamerdeur in den zak doch men herinnert zich de deur in het behangsel waardoor wij beaulieu eens zagen binnen komen de vlugteling volvoerde zijn opzet intusschen niet zoo gaauw of
het is edel van u alfred niet te leur te stellen voor niets hem in deze gevaarlijke oogenblikken alleen gelaten te hebben zou mij al te grievend zijn geweest het kan zoo ik vurig bid nog goed met hem afloopen zijn laatste oogenblik kan echter ook geslagen zijn
hoe lang hij zoo gezeten was is niet bekend en misschien hadde men nooit dit grootsche voorval gekend ware niet zijn zoogenaamde lakei met een brief binnengekomen zoodat hij in die peinzende poëtische welligt ook suffende houding verrast werd
stoot hij dus als voortzetting van zijne benaauwde droomen voor den doodsteek hield hij sliep dan weder in niet om te rusten neen om nieuwe schrikbeelden te ontwaren
spoedig drongen hem een paar onzamenhangende woorden van een vrouwenorgaan in de ooren meermalen zijn naam hoorende noemen begon hij aandachtig te luisteren toen hij het woord bedelaarskind hoorde werd hij zonderling te moede en hoewel tien jaren oud toonde hij reeds dat hij karakter had
zwijgend werd de terugkomst van joseph afgewacht het behoeft niet gezegd te worden dat deze een klein episteltje voor den gebannen eduard bij zich had en dus het romantisch emplooi van postillon d'amour vervulde
vond dit bescheid zoo alleraardigst dat hij op nieuw langzaam doch aanhoudend op de deur begon te trommelen daarbij telkens woorden voegende van de volgende gehalte papa eventjes maar moeten wij dan zoo scheiden verbeeld u dat gij mij voor de laatste maal ziet
evenwel was cajefax de opoffering waard want wel zou het eene opoffering wezen na den man dien zij beminde verloren te hebben uit medelijden met een ander in het huwelijk te treden en toch aarzelde zij er toe over te gaan
een vol jaar had louise gewacht gehoopt getwijfeld zij had zich het denkbeeld niet kunnen eigen maken dat eduard gesneuveld was hoe zeker de bron ook mogt zijn waaruit zij de tijding geput had
het korte oogenblik dat hij hen uit het oog had verloren was den bezoekers uitnemend te stade gekomen want naauw had de pleyes die woorden uitgesproken of teun en dirk wisten hem te grijpen en wierpen hem tegen den grond terwijl kriel hem een slag met den knuppel op het hoofd
zoo de jeugdige verliefde zag zijn gastheer wat onthutst aan ga toch zitten troostte deze terwijl hij hem een stoel aanbood en inmiddels eenige ziedende blikken op louise wierp
dat de man door den angst bijna sprakeloos zijne lippen in beweging kon stellen trad eduard binnen de sleutel stak achter in de deur men had het overbodig gevonden ze te george een ongeluksvogel sluiten eduard vond integendeel zulk een maatregel zeer gepast draaide den sleutel om en stak hem in den zak
uitdrukking was zeer juist de rest der dagelijksche behoeften wordt meestal fatsoenlijk gestolen hij vond dat die oorlogzuchtige krijgers van den aardbodem moesten weggevaagd worden en de heer van de wall vond dit toevallig ook ten slotte gaf hij hem den raad finaal voor den strijd te bedanken en met de justitie te dreigen
zoo was het hartelijke antwoord van kriel die een stuk spek van den schotel nam en het tegelijk met zijne vingers in zijn mondje deed verdwijnen doe je meê inviteerde teun t kan er naar wezen waar wil je de grap uithalen
zij verbeeldde zich engelachtig schoon te zijn en bezag zich zelve dol graag hetgeen was op te maken uit eene beschouwing van hare handwerkbenoodigdheden die allen van spiegeltjes waren voorzien behalve de koppen der spelden en de oogen der naalden terwijl zij al lang gemijmerd had hoe haren vingerhoed zoo praktisch in te rigten
zoolang zijne schuldeischers hem met rust lieten was hij een vrolijk mensch wel niet geestig maar altijd opgeruimd hieruit volgt dat telkens wanneer hij niet in zijn humeur was dit zooveel te eer in het oog liep dat is zeker wanneer zijne vrouw uit logeren was bestond er geen gezelliger gastheer
had hierin volkomen gelijk revolutie is goed voor de leiders zoo lang alles goed gaat mislukt de poging dan is het minder aangenaam in hunne plaats te zijn
op zekeren avond ging joseph bijna geheel hersteld met zijn verzorger het dorp in dit was de eerste keer dat hij het dorp bezocht na dien noodlottigen nacht de zon wierp hare schitterende stralen in de straat en scheen er behagen in te scheppen
een man staat midden op dien weg de armen gekruist als vastgeworteld aan de plaats ziet hij rond eene vale kleur verwt zijne kaken de koude doet hem huiveren
welnu sprak hij wilt gij niet langer wachten op een koel en ontkennend hoofdschudden van zijn bezoeker bedacht zich de heer van de wall een oogenblik enfin prevelde hij het moet dan maar
ge behoeft niet te lagchen ik heb gevochten met een officier op de pistool hij zeide dit met het volle bewustzijn van iemand die uit de kaken van den dood is ontsnapt zijne echtgenoot scheen hierdoor wat goedaardiger gestemd van de wall durfde vervolgen
het gezigt van den levendigen jongeling nam een tint van zoo innige vertwijfeling aan dat van de wall in zijn volzin bleef steken hem even aanstaarde en sprak maar is er dan niets waarin je behagen zoudt kunnen scheppen
of een ander in de achterkamer was de disch bereid de goede luim van mevrouw was door allen die haar kenden op te merken zij had haar best gedaan en daar zij aan iemand haar karakter moest blootleggen had de keukenmeid geducht er van geprofiteerd
steeds stond hij daar de pistool in de eene de sabel in de andere hand naauwlettend luisterende hoewel de stilte door niets werd afgebroken dan door het ademhalen van zijn ongelukkigen vriend die zeker niet wist dat de bijl reeds bijna boven zijn hoofd was opgeheven geweest
hoewel de brief aan haren gemaal gerigt was aarzelde zij geen oogenblik dien open te breken en las hardop de volgende woordenrijke mededeeling weled heer de maat is vol welke maat stond er niet bij
toen kwam hij op den gelukkigen inval zich aan de schoone kunsten te wijden hij trachtte zich te engageren aan een theater alwaar hij zich voor een beroemden tooneelspeler uit lijfland uitgaf dit verlokte den directeur hij debuteerde in een stuk waarin hij twee menschen op wreedaardige wijze om het leven moest brengen
in plaats van de kans te loopen dat zijne vensterglazen werden ingeworpen en hij door het verbitterde landvolk gedorscht werd nam hij het besluit zich met de functiën van esculaap te vergenoegen en der onverbiddelijke nemesis de schuldigen later eens aan te wijzen
wilde opstaan hij viel op den grond neder zijne oogen sloten zich langzaam zou zij hem vergiftigd hebben dacht eduard terwijl afgrijzen zijn binnenste vervulde wat moet ik doen
eene vreemde gewaarwording bezielde hem het was alsof men met een hamer in zijn hoofd rondsloeg hij drukte de handen tegen het voorhoofd het kloppen dat hem het hoofd schijnt te verbrijzelen houdt op
daar zulk eene treurmare niet anders dan het somberste voorgevoel kon opwekken betreffende het lot van hem die de onafscheidbare medgezel van den overledene was geweest is hij gewond zeg liever de volle waarheid verheel ons niets jammerde van duin terwijl hij radeloos door de kamer liep
als men met zulk listig wild te doen heeft moet men zijn oogenblik waarnemen wil men niet in zijne eigene netten verstrikt worden herhaalde jacques tergend op sarrenden toon vervolgde hij
snelde hij heen om alles voor de reis gereed te maken hij kleedde zich en een oogenblik later was de zorgvuldige moeder reeds bezig zijn valies te pakken eene groote menigte ingredienten waren uitgestald waaronder het eerst in het oog vielen
wèl had zij alles vergeten wat goed is wèl was zij z ontaard dat alle zuivere aandoeningen haar vreemd waren maar zij herinnerde zich dat zij eens moeder was geweest dat die vageorge een ongeluksvogel gebond haar zoon was
zag onmiddellijk naar zijn glas maar bemerkte met welgevallen dat dit gevuld was laat eens zien joseph of gij soliede leeft zeide de heer van duin schertsende de gastheer bood nu beiden eene fijne sigaar aan en liet zich de courant brengen die hij na het dessert plagt te lezen
men besloot nu de platenverzameling van den zoon des huizes te bezien welke de moeite waard was intusschen spraken de twee nestors van het gezelschap op zeer vertrouwelijken voet met elkander van duin deelde zijn gastheer de dwaze liefde van zijne dochter mede maar toch beloofde hij de hand zijner dochter aan den zoon
hij besloot echter van de goede gelegenheid partij te trekken en zijn oom te polsen daar is wel iets dat mij zou aanstaan maar ik durf het u niet zeggen sprak de jongman terwijl hij zijn verpleger strak in het gezigt zag
hij snelde in de grootste wanhoop naar de deur doch juist van daar kwam de verstikkende rook hij plaatste zich aan het venster ten einde frissche lucht te scheppen en niet door den rook verstikt te worden maar als men den brand niet spoedig meester werd zouden de vlammen ook dezen vleugel van het huis aantasten en zijn verderf was dan onvermijdelijk
zelven den niet zeer huiselijken haard die hem was aangeboden te verlaten nog nooit hadden zij eene neiging bij hem opgemerkt voor een of ander vak en zij besloten hem eens te polsen
weet je wel als de zaak onverhoopt eens mogt mislukken en de hollanders voor goed het oproer dempen dat wij een gevaarlijk spel spelen daarom is het zaak antwoordde jacques de gemoederen voortdurend in spanning te houden en het vuurtje onophoudelijk aan te stoken wij zijn te ver gevorderd om terug te treden
hoogst vermoeid kregen zij het torentje van halle in gezigt het behoeft niet gezegd te worden dat eduard niet opgeruimd was het is hier druk met krijgsvolk ik heb nog geene militaren gezien het is welligt juist inspectie meende eduard dat kan maar het zou toch een zonderlinge tijd zijn
hij sprak deze woorden op zoo overtuigenden toon uit dat de edele man er niet dan de grootste en edelste dankbaarheid in kon zien hierdoor voelde hij zijn moed herleven overtuigd dat hij een goed werk deed moest de persoonlijke berzorgdheid verdwijnen
is het zoo gevaarlijk mompelde hij de doctor schudde bezorgd het hoofd blijf even liggen sprak hij tot joseph terwijl hij de kamer verliet en spoedig met de noodige instrumenten terugkwam
vond nu het oogenblik rijp zijne zuster wat te onderzoeken om daarnaar zijn verder gedrag te regelen want mogt zij niet zoo fel op zijn vriend gecharmeerd zijn dan zou het de grootste dwaasheid zijn geweest den huiselijken vrede te gaan verstoren
de meid vertrok de onverbiddelijke vader was zeer boos dreigend stond hij op en stapte naar zijne dochter ge schijnt mijn geduld te beproeven maar pas op er komt eens een eind aan pas op meisje ge kent mijn besluit
kom antwoordde alfred zij geven ons wat afleiding jacques de beval naderde een der ramen opende de blinden en zag naar buiten
het bevreemdde hem reeds dat het uitwerpen van zijne zaâmgeknoopte gordijnen niet de aandacht van de voorbijgangers getrokken had toen was de straat minder bevolkt geweest nu durfde hij zich naauwelijks aan het venster vertoonen
nu eerst konden zij denken de flesch wijn aan te spreken laat ons den inhoud gaauw verduisteren sprak joseph want ik verlang razend naar mijn bed ik vind het lokaal niet gunstig gekozen om elkander nog langer histories te vertellen en daarenboven ik ben dood
hoe zonderbaar was hij niet de eenige getuige geweest van de snoode euveldaad door de beval bedreven wat zou hij in lateren tijd tegen den booswicht vermogen want voor eene regtbank zou hij hem niet eens kunnen dagen wat is de getuigenis van één persoon zonder bewijzen
dikwerf had hij op die plaats gezeten hij stond eerst dam op wanneer de slaap hem veroorloofde de bittere gedachten te verdrijven die hem zoo onafgebroken bezig hielden
zoo ik in mijn leven slechts ééns mijn haat op hen kan afkoelen dan zullen zij er van lusten wat kunnen je die wezens dan toch zoo bijzonder schelen eduard deelde hem nu de ontmoeting bij den heer raalte mede en den duren eed dien hij toen had gezworen
lees nu dat bespottelijk ding eens sprak louise terwijl zij den fraaijen brief die geschreven was op groen papier met twee duifjes in zilver haren vader toereikte
smachtend heb ik naar het oogenblik verlangd dat ik het aanlokkelijk nachtegaalstemmetje mogt hooren ruischen door deze gewijde zalen louise begon te glimlagchen het scheen dat de vleijende bewoordingen haar niet onaangenaam waren
de berisping begon aldus schaam je je niet waarop de neef verklaarde dat hij het gaarne wilde doen als dit hare begeerte was hetgeen hij met zulk een kalm gelaat zeide dat de oom inwendig dacht t is toch een beste jongen
maar viel de oude heer de beval hem in de rede gij verlangt toch niet dat ik een man op jaren die geene verdedigings kracht in mij zelven heb mij door het strijdgewoel zal begeven
hij achtte het niet raadzaam zich in deze kleeding bij zijn corps te vervoegen al ware dit in zijne nabijheid want zijne aankomst had de grootste verdenking kunnen baren en het bevreemdde hem zeer dat hem niet eerder het gevaarlijke hiervan onder het oog was gekomen
wat moest hij doen meermalen nam hij de papieren die hem eens gered hadden doch welke hij uit vrees niet te lang durfde beschouwen in de hand zij konden hem redden zij konden hem ook
hij mogt hunne gelaatstrekken niet onderscheiden maar volgde hen op den voet ook zij daalden den trap af en kwamen voor de ijzeren deur die eduard voor weinige uren den doortogt belet had maar de man die vooruitging beter bekend met de gelegenheid drukte op eene veer
welligt dat de vergramde vrouw het onbillijke van hare scherpe bewoordingen inzag zij zweeg en de heer van de wall nam den jongen eduard op de knie zeide hem dat hij een brave jongen was en dat hij hem nimmer meer aan zoo iets george een ongeluksvogel zou blootstellen hij zou hem de volgende week reeds naar eene kostschool doen vertrekken en dit gebeurde ook
dank niet mij dank naast god u zelven sprak zij nadat hij zijn verhaal voltooid had elk ander zou welligt zijne tegenwoordigheid van geest verloren hebben en bezweken zijn
voorzigtig maakte eduard geholpen door de pleyes het hemd van den gekwetste los en de doctor nam het verband af dat zijne vrouw met zoo veel zorg gelegd had naauw had hij de wonde gezien of zijn gezigt betrok dit ontging eduard die hem met gespannen aandacht gadesloeg niet
dat zijne groote opoffering door de reis betoond haar van veel waarde was geweest en dat zij niet ongenegen was zijn verzoek in ovenveging te nemen zij bedong echter een jaar uitstel zij was dit verpligt zoo zeide zij aan
het lieve huilende meisje was onder de moederlijke vleugels waarvan de twee armen met wijde pofmouwen wel iets hadden vertroosting en verdediging gaan zoeken en de blik waarmede de binnenkomende ega begroet werd gaf dezen een duidelijk inzigt dat mevrouw van de wall haar gevoel als moeder niet zou
die zeer ongerust werd zijne bruid kwam opzoeken vond hij haar buiten kennis op de sofa liggen eene ernstige koorts had haar aangegrepen onthutst beschouwde hij de bewustelooze vrouw en lang duurde het vr dat zij tot haar besef terug
en weder braken de gelukwenschingen als een stortvloed los en kruisten elkander de uitgestokene handen om haar heen en op nieuw werd zij omhelsd door de gelukkige ouders zij dreigde george een ongeluksvogel ongesteld te worden
hij was namelijk bezig eene bijdragen voor de amsterdamsche afdeeling van het nut van t algemeen te vervaardigen en elk lid dat hem zoo had bezig gezien zou zich vergenoegd de handen gewreven hebben wanneer het hieruit eene flaauwe voorstelling ging afleiden van het kernachtig genot dat het de volgende week te wachten stond
hij kan onmogelijk militair worden de jongen zou niet lang kunnen stilstaan en hij is te veel behebt met de zucht om met alles wat bespottelijk is den draak te steken en dan heeft hij is hij eens militair niets te doen dan exerceren eten drinken slapen en den draak steken
uw antwoord was altijd toornig ik moet u nu verklaren dat als er geen middel tot redding is te vinden ik op het einde van deze maand mijne betalingen zal moeten staken
beval zoo als wij reeds schetsten zijn kranken broeder een hartroerend tafereel van het schrikwekkend ongeluk dat hun lieven voogd getroffen had
de heer des huizes hield hem tegen en bragt hem het onwelvoegelijke zijner handelwijze onder het oog hij was te wel opgevoed om niet zijne overijling in te zien hij reikte den heer van de wall zijn kaartje toe excuseerde zich en ijlde heen
zag hoe zijn broeder vlak achter den niets kwaads vermoedenden eduard was gekropen hij hief de handen biddend op geene minuut laat ik u met zulk listig wild moet men zijn oogenblik waarnemen wil men niet in zijne eigene netten verstrikt worden
ten spijt van de onvermoeide pogingen van den leeraar had de jeugdige telg meer ondeugd dan kennis opgedaan om te voorzien in zijne opvoeding die naar het oordeel van de ouden heer nog niet voltooid was nam deze een gouverneur
maar een geen stap verder kluisterde hen aan de plaats pas had jacques de beval het gezigt van den onbeschaamden indringer gezien of eene rilling voer hem door de leden hij begreep dat die man niet zonder doel in de woning was gekomen
nu eenzaam en verlaten george een ongeluksvogel en in eene duisternis gehuld was welke dien avond dubbel zwaar scheen te hangen de plegtige stilte werd plotseling afgebroken door een schot dat digt in de nabijheid achter den peinzenden man gelost werd
sluipmoordenaar riep hij den ellendeling toe die glimlagchend op zijn onschadelijk gemaakten vijand nederzag neem maar een nieuwen moord op je geweten maar doe het snel mijn lot is te voorzien en dus koel je wraak
die ongelukkige commissaris wil mijn vriend niet loslaten sprak joseph met blijkbaar ongeduld het geregt moet zijn loop hebben was het kalme antwoord dat iedereen ligt kan geven zoolang hij niet zelf achter de traliën zit
neen uit de huizen werd nog trots de geslotene overeenkomsten verraderlijk op de vermoeide strijders gevuurd er werd niet meer gevochten het was nu
eene verdere beschrijving van die wandversierselen zou behalve langwijligheid ook eenige schokken voor al te zedige zenuwgestellen na zich slepen alleen zij het vergund aan te merken dat er een boeijend tafereel van de bijbelsche geschiedenis voorhanden was hetgeen zeer pleit voor den vromen zin van den jeugdigen
twee intieme vrienden van dirk hadden zich nog bij de schaar gevoegd en het vijftal sloot de voordeur waarna aan de grommige margriet een zakdoek in den mond werd gestopt de beide leden van het gezelschap die nog niet opgetreden waren verlangden vurig hun doel te bereiken begonnen eene deur open te maken en kleine voorwerpen van waarde in hunne wijde zakken te bergen
deze heeren waren logés uit antwerpen en broeders genaamd jacques en alfred het waren verschrikkelijke typen van pedanterie die meenden dat hunne groote hoofden opgepropt waren met wereldkennis en geleerdheid
maar kerel heb je dan geen gevoel meer zeide hij op meewarigen toon tot zijn kamaraad die in vrij suffende houding naast hem wandelde ik ben verliefd begrijp je
daar de beide wandelaars terugkeerden wierp hij het luik digt zwijgend staarde hij zijne moeder aan het zou beter zijn geweest als je die zaak niet begonnen waart sprak hij eindelijk eens z ver konden wij niet meer terug er zijn twee menschen te veel
zij zullen ons niet noodig hebben om die schelmen uit elkander te jagen merkte eduard aan uit elkander jagen herhaalde van duin bedenkelijk dat is eerder gezegd dan gedaan
het is zonderling sprak robert om den band die hen vereenigde nog naauwer toe te halen hoe landgenooten kinderen van denzelfden bodem altijd aan elkander verbonden zijn als men in een vreemd land
en eolus liet een geluid hooren alsof hij verschillende dakpannen en vilten hoeden medevoerde t is hondenweêr vervolgde hij terwijl hij zich naar een venster begaf dat niet van blinden was voorzien de nacht was donker en de vensterglazen schenen
een vuurwerk echter waarvan elke flikkering elke slag een onnoemelijk zwaardere slag was voor een gezin dat angstvol op de terugkomst wachtte van den ongelukkige die ten gevolge van dit helsche vuur nimmer weder zijne dierbare betrekkingen zou mogen aanschouwen
dit veranderde de omstandigheid eenigzins de commisaris legde het papier neder en vroeg wilt gij niet even plaats nemen joseph helderde hem het misvertand op dat denkelijk den vorigen avond was ontstaan
vermogten niets meer op dit jeugdig verstokt bedorven en onherstelbaar verloren gemoed hiernevens heb ik de vrijmoedigheid gehad de rekening te voegen
na nog een groot kwartier gewacht te hebben kwam de dienstmaagd terug met den commissaris van policie die een geheelen bos pennen en twee boek papier benevens twee agenten bij zich had deze laatsten plaatsten zich aan weêrszijden van den beschuldigde
ik schoot mijn geweer af om allen in huis te wekken en ijlde den schandelijken inbreker achterna doch deze was mij te vlug ik kon het venster niet zoo snél uit als die schavuit en keerde dus terug om de deur te openen
hij wist haar langs den kleinen trap te voeren en trots het gure weder den tuin door naar den koepel te brengen die wel niet zoo herbergzaam maar toch minder gevaarlijk was dan de bekoorlijke woning waarheen hij terug snelde na haar ernstig vermaand te hebben niet door beweging of roepen de opmerkzaamheid der inbrekers te trekken
uit eerbied voor uwe familie vervolgde eduard meer ernstig wil ik niet verder dit onderwerp ons beiden bekend aanroeren maar ik zeg u dat gij niet lang meer te leven hebt
laten dat dom gepeupel doen wat wij willen t is eene klok wij winden ze op dan loopt zij door tot dat men ze weêr tot stilstaan brengt dat vee schimpte alfred vol
hij een kantoor te zoeken maar hij vreesde dat door dagen achtereen op een duf kantoor geplakt te zitten hij zijne hersenen in ellendig voedsel zou omzetten te duur gekocht
dit bragt hen tot staan zij gaven hem hoewel altijd met veel grootheid van ziel hun kaartje en daar las de sidderende man van banen ridmeester der kavalerie e en ceen de luitenant der
wist de jonker het gesprek op de muziek te brengen ten einde weder eene groote verzameling complimenten te kunnen maken over louise's verheven pianospel george een ongeluksvogel ja sprak hij op menig concert heb ik mij niet zoo geamuseerd als gedurende de weinige minuten dat gij aan het klavier hebt gezeten
en het huilebalkje niet op zand had gebouwd de woorden zoo ben je daar george een ongeluksvogel barbaar overtuigden hem dat hij gezien was naauw was hij de kamer binnen of het kind begon te trillen als moest het gevierendeeld worden
hemel welk een avond riep de huishoudster uit nadat er vlak in de nabijheid een geweer gelost was hier is het nog al rustig merkte de beval aan hoewel in de george een ongeluksvogel verte onophoudelijk het geknetter van het klein geweervuur zich liet hooren
nu hij een oogenblik van zijne schrifturen afstapte moest hem natuurlijk de pas ontvangen brief weder in het geheugen komen ten minste hij nam het velletje papier las nadrukkelijk het drietal regels over en greep pen en papier zeker om den brief onmiddellijk te beantwoorden
terwijl onze arme joseph in zijne legerstede lag te versmachten kunnen wij eens nader in kennis komen met onzen vriend de pleyes george een ongeluksvogel zijn vader eigenaar eener wapenfabriek was regt verheugd geweest toen hij op zekeren achtermiddag van zijne goede vrouw een zoon had ten geschenke gekregen
hoor mij toch aan vader geen woord meer begrepen ik zal uw minnaar voor altijd mijn huis verbieden en opdat ik verzekerd zij dat gij niet weder zulke geheime minnarijen aanknoopt zult gij nog deze maand in den echt treden
bragt nu de haan in rust wierp de pistool weg en kwam naar hem toe uw leven wil ik niet doch laat dit u leeren niet meer zoo over den militairen stand te spreken zeide de
je lijkt wel mal met je liefde voor dien ondeugenden jongen t ontbreekt er nog aan dat je hem in de zaak stopt en onze dochter in een klooster plakt u houdt ook niet van eduard durfde henriëtte aanmerken en zij ook al dat praat me ook al meê gelukkig heeft hij mijn lief kind nog niet verdorven ik heb voor haar opgepast
heer des huizes liet een goedkeurend gebrom hooren verliet zijn plas en bleef voortdurend op den overrompelden inbreker aanleggen hoewel de tromp toevallig op den niets kwaads vermoedenden knecht gerigt was
ik heb berigt ontvangen dat eduard tan bergen gesneuveld is spreken wij verder niet meer van hem ik wil niet nadat zijne gedachtenis hier vernederd zal worden
naam en voornaam riep de commissaris driftig met den voet stampende eduard luidde het antwoord het jonge meisje maakte eene beweging op een wenk van haren scherp toeluisterenden vader moest zij zich bedwingen
hij sliep daar als had hij dien dag laudanum in plaats van zijn glaasje klare met suiker gebruikt zijn mond was niet hermetisch gesloten maar vertoonde eene opening waardoor men juist een eijerkoekje had kunnen schuiven terwijl die opening toch nog te klein was om te zien of de man zijne tanden gekocht dan wel gekregen had
zoodra zij in het vertrek waren namen zij de hoeden af en wachtten eerbiedig de oudste de beval stond nu op het verheugt mij u allen hier bijeen te zien dappere verdedigers van onze onafhankelijkheid
de blaadjes keerden zich nu plotseling om want van buiten hoorde men de stem van den echtgenoot die dringend verlangde binnen gelaten te worden ware joseph maar zoo bedaard geweest als eduard dan zou zij welligt nog niet den moed gehad hebben de deur te openen en dit roepen voor zinsbegoocheling gehouden hebben
hij had nu twee jaren op de school doorgebragt en behalve dit accident waren de berigten toch nooit van dien aard geweest om hem eene zegevierende tehuiskomst in het verschiet te doen zien
sterven dit is iets dat de krijgsman dagelijks te wachten heeft george een ongeluksvogel hoewel hij weinig daaraan denkt is de dood hem steeds nabij maar z sterven ongewroken sterven eduard zou nu zijn leven gegeven hebben zoo hij het lijk
vergeefs had hij tastend den kelder doorzocht welligt was er een venster boven zijn bereik dat voor het lieve zonlicht ontoegankelijk george een ongeluksvogel was gemaakt de zware deur was massief en welke pogingen hij ook aanwendde het was hem niet mogelijk er de minste beweging aan te geven
terwijl de kunst die men savoir vivre noemt evenzeer gezocht werd in het verbloemen zijner george een ongeluksvogel gevoelens en het bemantelen zijner gedachten met eene wanhopige poging deed de gastheer nu een gesprek ontkiemen ten einde de spanning wat te verminderen
eene angstige gejaagdheid die zijn hart sneller deed kloppen neep hem de keel digt eene ijskoude rilling voer hem door de leden hij was in den toestand van iemand die eenig onheil ducht die zonder te weten wàt gevoelt dat hem eenig ongeluk zal treffen
eindelijk zag hij het rijtuig van de familie van beem verschijnen de brave zoon was even zijne verheugde ouders in de armen gevallen en toen nog altijd levend in het rijtuig gaan zitten dat hem snel naar ons genoegen voerde
ongeluksvogel de heer met de mooije knevels den haan van een der ongeladen pistolen spande op hem aanlegde en hem toevoegde dan schiet ik je op de plaats dood kies dus
een zonderling gevoel maakt zich van hem meester een lichtstraal schijnt op den wand van zijn vochtig verblijf rijen van engelen schijnen daar getooverd te worden een heerlijke purpergloed bestraalt die aanminnige gezigten in wier midden hij louise herkent hij strekt de armen naar haar uit
de oude heer van beem had zich in een blaauwen rok met groote george een ongeluksvogel koperen knoopen gestoken mevrouw was in gele zijde gehuld en trots de koude vrij laag gekleed waardoor een vrij knokerig beenenstelsel zich aan het oog vertoonde zij had stoffen laarsjes aan die haar ondragelijke folteringen veroorzaakten
zijne eerste opwelling was aangifte te doen bij den burgemeester van het dorp daar hij intusschen bedacht dat deze zeer goed sympathie voor de oproerlingen kon gevoelen besloot hij dit voorloopig uit te stellen
dat hij den moordenaar onmiddellijk had afgemaakt doch dat dit zijn voogd niet had kunnen redden er was weldra eene draagbaar gereed de trein stelde zich in beweging en zonder zoeken hadden zij de noodlottige plaats teruggevonden
voorloopig had hij nog niet veel genoegen en ambitie in de krijgsdienst en hij zag er even hard tegen op george een ongeluksvogel als de heer van de wall tegen zijne schulden deze had nog altijd plan gehad hem door studie officier te laten worden
beval den jongeling te grijpen en naar de gevangenis te brengen zij volvoerden dit zoo stipt en met zooveel ijver en ambitie dat eduard genoodzaakt was hen zeer vriendelijk te verzoeken zijn jas niet te scheuren
wie weet wat er van mijn armen joseph is geworden zuchtte van duin als de andere hem niet zulke invallen in het hoofd had gehaald zou hij niet zijn weggegaan maar die eduard heeft de ellende in mijn huis gebragt en mijne dochter willen verleiden
eduard ook al gepoogd had om hem door schudden als anderzins uit zijn diepen slaap te doen ontwaken met de meeste hardnekkigheid had joseph zijn slaap gecontinueerd
hij zag den tweede op eens de hand uitstrekken en voordat hij nog kon vermoeden wat de onbekende in zijn schild voerde knalde een schot de snelle korte flikkering was voor hem voldoende geweest om zijn gehaten vijand te herkennen verontwaardigd rigtte hij zich op toen hij den getroffene zag nedervallen maar werd nog niet opgemerkt door den sluipmoordenaar die zich over zijn
hij is aan de gevolgen overleden tot diepe en innige droefheid van zijne dierbare betrekkingen deze hartroerende wijze van voorstellen kon niet anders dan de deelneming van den armen zieke opwekken
het eenige venster was van zware traliën voorzien en al had hij eene pyramide gemaakt van stoel tafel die behalve het aantal pooten toch iets dierlijks hadden en zijn eigen rank ligchaam dan zou hij precies een goed eind onder het raam zijn gekomen
en hij hield met deze nuttelooze manoeuvre op uit vrees voor eene billijke reprimande van zijne tante wier beeld hem zelfs tot in den kerker vergezelde een cipiersknecht bragt een bakje drinkwater binnen en brak daardoor de eentoonigheid af verder werd hem een stuk roggebrood verschaft dat hij niet lustte omdat het machinaal was
men zal hieruit ligt opmaken dat hij george een ongeluksvogel met den bril op voor zijn boek was in slaap gevallen toen ik een stuk van een glasruit hoorde vallen onraad vreezende stond ik zeer stil op en opende behoedzaam de deur na eerst mijn jagtgeweer gegrepen te hebben dat zoo als gij weet mij nooit verlaat
aan den wand hing het portret van hun vader die zeker niet liefdevol op hen kon neder zien de beide broeders tuurden sprakeloos voor zich maar als men hen zoo had zien zitten door het roodachtig schijnsel van het vuur verlicht en het gelaat toch al niet aanminnig spotachtig en onheilspellend
te beginnen met vele ondeugendheden hunner jeugd die reeds weinig goeds voorspelden tot de kuiperijen van latere jaren was de bediende altijd hun vertrouweling geweest die man had een gezigt dat hoe onmogelijk het moge schijnen het listige van den vos met het lompe van de koe vereenigde
wilde haar volgen maar zonder zich zelve rekenschap te kunnen geven waarom zij verzocht hem te blijven zij volgde den bediende en verwijderd klonken haar in de ooren het gerinkel der glazen en de heesche stemmen der gasten zij trad de kamer binnen waar eenige bougies een helder licht verspreidden
maar lees dan toch riep zijne vrouw die van nieuwsgierigheid trilde naauw had hij de eerste regelen gelezen of hij hief hand en brief in de hoogte
daar de troepen zooals bekend is brussel hadden verlaten toen echter prins frederik met zijne troepen op mechelen was teruggetrokken en zijn hoofdkwartier te antwerpen had gevestigd was het mogelijk geweest hun de plaats op te geven waar zij hunne makkers konden opzoeken
bloemenkrans die ons met hemelsche geuren streelt om helaas zoo menigmaal eene giftige plant op ons levenspad te worden wat is liefde
hij besloot dus den kleinen gezelligen kring te verlaten afscheid van joseph te nemen en zijn escadron op te zoeken het was echter geene gemakkelijke taak langs een geheel onveiligen weg en zonder de minste aanwijzing dit doel te bereiken
nadat hij met behendigheid een nieuw verband had gelegd zeide hij tot eduard nu is rust meer dan goud waard toch bestond die rust meer in naam dan inderdaad dewijl joseph natuurlijk niet op den rug kon liggen en dus eene zeer vermoeijende houding moest aannemen
wat is ze daar riep joseph uit terwijl hij met stoel en al naar het raam stoof maar of hij zich al de oogen pijn tuurde hij zag het bevallig voorwerp der pas ontloken liefde niet hij keerde zich nu eenigzins teleurgesteld naar zijn doldriftigen vriend ten einde explicatie te vragen
de ridmeester die den vorigen avond reeds een goeden dunk van eduard had opgevat begon behagen in hem te krijgen verduiveld sam zeide hij tot den luitenant die zoo weinig dronk die kerel moest soldaat worden zoudt ge geen genoegen in de dienst hebben
te regt vreesde hij dat de beval wien hij niet veel moed toeschreef op zijne hoede en op een tweede bezoek bedacht zou wezen niettegenstaande het gewaagde van zijn voornemen vertrouwde hij veel op zijn eigen persoon en op zijn goed geluk
maar naauwelijks had zij weinige schreden in het vertrek gedaan of een gil ontglipte haar zij dreigde neêr te storten evenwel riep zij al hare geestkracht te hulp met de armen uitgestrekt door den schrik verlamd stond zij daar
hoe zou het met zijne wonde gaan vroeg eduard toen zij beneden waren ik kan u daarvan niets zeggen ik zag hem geheel bebloed voor mij de nood drong dit besefte ik maar al te zeer daarom heb ik door margreet mijne dienstmaagd geholpen hier bloosde de jonge vrouw
en dan vroeg eduard achteloos als had hij de vraag niet verstaan dat is nog al duidelijk ik ga naar huis en gij komt bij mij logeren dan kunt gij zelf uwe schoone polsen
en nu nu ben je verliefd en je zit te suffen trapt de deuren stuk die kerels zullen me ook nog dol maken zou ik ook mogen weten welke kerels er zijn zoovele kerels heb je die hondsvotten niet gezien
liever dan je vrouw en je kind je zoudt je voor dien jongen hebben uitgekleed je zoudt je liever op straat hebben laten zetten dan het hem aan iets laten ontbreken opdat mijnheer in overvloed zou kunnen brassen om ons nog in onze ellende te bespotten
na zich goed overtuigd te hebben dat bij den gevallene wel degelijk alle sporen van leven waren uitgebluscht rigtte jacques de beval zich op arme man zijn lijden is geëindigd was de eenige lijkrede die hij uitsprak
na afloop van het diner ging hij met eduard in den tuin wandelen hij was zoo zalig z verrukt de lucht hoewel door den fabriekdamp zeer zwart scheen hem een italiaansche hemel toe hij gevoelde zich gelukkig hij voelde zich als der aarde wedergegeven ach hij voelde
zij hadden den jeugdigen eduard willen uitnoodigen nog wat met hen mede te gaan maar tot hunne bevreemding bespeurden zij dat deze verdwenen was omstreeks elf uur gevoelde zich de voor vrouw en kind gespaarde in staat zich naar die beide voorwerpen heen te transporteren
de goede vrouw kon zich het denkbeeld niet eigen maken op goeden voet met eduard te moeten leven zij beet zich de lippen stuk van kwaadaardigheid zoo dat geeft maar zwelgpartijen voor mijn geld geheele nachten
zal wel wat ontsticht zijn als hij verneemt dat ik twee heeren heb te logeren gehad zeide zij glimlagchende in menig ander zou de vrije toon dien zij aansloeg minder aangename gewaarwordingen hebben opgewekt
zij riep al hare geestkracht te hulp verzette zich tegen de smart die haar beklemde en besloot voorloopig haren vader onkundig van de harde waarheid te laten ten einde niet door een of ander kwetsend betoog waarmede de treurmare kon ontvangen worden nog inniger gegriefd te worden
welke onheilen hebben europa beroerd die niet voor een groot gedeelte in dit land werden afgespeeld welke krijg is gevoerd die niet hier zijne bloedige sporen heeft achtergelaten vergelijk eens de verdediging van uw vaderland want zoo zal ik spoedig holland moeten noemen bij het mijne
op en besloot te gaan zien wat er aan de hand was een vreemd schouwspel trof zijn oog de dienstmaagd trachtte den weg te versperren aan twee mannen van een hoogst verdacht uiterlijk die wij niettegenstaande de duisternis onmiddellijk voor de hoog welgeboren heeren teun en dirk zouden herkend bebben
vr dat hij de deur gesloten had nam hij den hoed reeds af en legde den mantel over een stoel de oude heer herkende nu eerst zijn oudsten neef gij hier riep de oom terwijl hij verwonderd naar den kant der ramen zag als verbaasde hij zich over zulk een gevaarlijken togt
op zijn gemak was eduard niet hij sloot de deur in het behangsel zoo goed mogelijk en was er op bedacht ijllings de plaats te ontvlieden daar de beval zeer goed met versterking terug kon keeren langs den weg waarheen hij vertrokken was en eduard wilde nog zoo gaarne wat blijven leven
vreugde herhaalde louise zoo hartverscheurend dat eduard niet meer wist wat te moeten denken mijn voorgevoel heeft mij dan niet bedrogen jammerde eduard half luid in
dit doet niets ter zake hernam eduard en wat dat hooge woord voeren aangaat elkeen kan zulk een woord voeren wanneer hij zijn regt weet te gronden op zulke bewijsstukken en hij wees op zijne pistolen
hij waggelde eenige huizen voort en begon op nieuw maar veel aandoenlijker wenn die schwalben aan te heffen zoo roerend schoon dat hij zelf van verbazing op
zag meer dan ooit de noodzakelijkheid in alle pogingen aan te wenden om zijn chef eene verklaring van zijn achterblijven te geven ook rekende hij zich verpligt in de ure des gevaars met zijne krijgsmakkers lief en leed te deelen
daar lag hij door de smart overweldigd als uit een beangstigde droom ontwakende stond hij op om te zien dat het geen george een ongeluksvogel droom was die hem kwelde hij trachtte het beweginglooze ligchaam op te rigten wreef het op de slapen en verwarmde het alsof dit de laatste sprank terug kon lokken van het leven
zat voor de tafel hij schreef een brief en bij het schrijven van het adres speelde hem een glimlach om de lippen hierna liep hij de kamer op en neder maar vruchteloos trachtte hij de denkbeelden te verdrijven die in hem
op dit gewigtig oogenblik kwam eduard hem storen elk ander dan zijnen neef zou hij met woedende gebaren de deur hebben gewezen hem zag hij tamelijk welwillend aan
maar wat is een half jaar dienst het was eduard wel te vergeven dat hij in het eerst niets daarin had gezien hij had echter zijn pligt gedaan ten minste hij droeg dit bewustzijn met zich om en besloot voorloopig van verdere pogingen af te zien
zijt gij daar hé toevallig zeî mevrouw raalte wat toevallig juichte de achterhoede raalte zag wel dat de echtelingen zich niet in hun normalen toestand bevonden en vroeg met belangstelling deert u iets zijt gij ongesteld
liep hij met tamelijke snelheid naar de voordeur en juist had hij deze opengedaan toen zijne vrouw zigtbaar werd de geopende deur deed hem echter eene gedaante aanschouwen die zijn plan totaal in duigen deed vallen
zij was dolgek met alle jongeluî kleedde zich zoo opzigtig mogelijk en was een zonderling sujet hare zuster rosalie geheeten was wat men noemt een allerliefst meisje
daarbij troostte hij zich met het denkbeeld dat in den tijd van lodewijk xiv al wat van adel was met pruiken had geloopen en dat genoemde groote koning veel verder met de pruik was gekomen dan hij ooit zonder pruik zou kunnen komen
hij begon ongeduldig het bord op zeer onhoffelijke manier met de punt van het servet af te vegen doch dit verslimmerde de zaak daar de bovenste laag vet een dekmantel voor verdere geheimenissen scheen deze maaltijd deed hem natuurlijk denken aan het sober maal met zijn vriend genoten dit stemde hem minder vrolijk
de waarheid was dat hij haar op een avond toen hij wat ému te huis was gekomen met de beddeplank op het hoofd had getikt en om kleine onaangenaamheden met de maréchaussée te ontgaan een buitenlandsch reisje had ondernomen en mijne kinderen zijn van honger gestorven
zou zij dan niet voor de vaderlijke begeerte zwichten en voor eeuwig voor hem verloren gaan toch was zijn vertrouwen op haar onwrikbaar slechts hij die het slagtoffer is geweest van de ijdele beloften eener vrouw heeft het regt te twijfelen
ik ook zeide de vreemdeling ging naast hem zitten en tuurde op dezelfde plaats als de jongeling deze zag den turenden heer met bijzondere bevreemding aan het uiterlijk voorkomen was niet in diens voordeel hij zag er precies uit als een galeiboef die weggeloopen is
mijn arme broeder en hier begon hij weder aanstalten te maken om in tranen uit te barsten de goeden man had waarlijk met hem te doen alfred is plotseling ernstig ongesteld geworden hij ligt te bed en zelfs vreest hij dat hij spoedig niet meer zijn zal
zoo bevond hij zich geheel alleen op den langen straatweg die naar antwerpen voert aldaar hoopte hij zijne krijgsmakkers te vinden of ten minste de noodige inlichtingen te bekomen
ik jaag u beide weg de eerste indruk was dit is niet te misduiden niet aangenaam voor hen want hoewel zij met een duister voorgevoel waren bingeorge een ongeluksvogel nengetreden toch hadden zij die treurige ontknooping niet verwacht
daar zij intusschen niets hoorde was zij in zeker opzigt gerust gesteld zij meende overtuigd te zijn dat hij eindelijk voor den drang van den slaap bezweken was maar hij sliep volstrekt niet
het geleden verlies had hem hevig aangegrepen en niemand zou meer den kostschooljongen of den jongen volontair herkend hebben in dat nog jeugdig gelaat door ligchaams ontwikkeling meer mannelijk geworden maar door de laatste ontberingen vermagerd en ten gevolge van zijne wederwaardigheden zoo ernstig en strak
moedeloos kwam hij te huis hij liep de huiskamer binnen en vond zijne vrouw nog altijd gramstorig en verdrietig aan de tafel zitten terwijl henriëtte weder binnen was gekomen hij naderde zijne vrouw zij was nu meer tot zachtheid geneigd zijne woorden hadden indruk wat zij behandelden blijkt uit het volgende
sta mij toe u mijn kompliment te maken over uw schoon spel dat mij zeer geboeid heeft van duin die straks de muziek van zijn kind allerleelijkst had gevonden begon ze plotseling voor hemels te verslijten ja zeide hij met gepasten vaderlijken trots zij speelt niet onaardig
nog werd de bruid benijd o nijd domme adder die hoe blind ook zoo levendig steekt daar stond zij die bruid overladen van de liefkozingen der ouders en de complimenten der golvende menigte wat zag zij bleek
in tegenwoordigheid van den commissaris verhaalde eduard nu zijn avontuur hetgeen joseph uitbundig deed lagchen maar den commissaris nog woedender maakte hoe joseph ook aanhield de commissaris was niet te bewegen den gevangene in vrijheid te stellen deze zeide onheilspellend dat hij niet zoo gaauw overtuigd was