AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
die studenten vol van goedheid vol van eedle grootgemoedheid die ons eertyds mieken schuw maer die wy beminnen nu
hope in tusschen tyd beminde en dierbare leerlingen dat gy lieden ook wel uw deel zult doen en uwen kant keeren want t is er onder u zoo god hun het leven geeft en zyn heilige gratie die gouden schakels misschien aen de keten zullen toevoegen
donder die al dondren komt die in d'holde wolken bromt die en mensche en dier verstomt dondert in myn zangen bloeme beke nachtegael windenstemme dondertael blanke bleeke manestrael looft god in myn zangen
t is bruilofte voor gods altaer stort eene jonge maegdenschaer gebeden en gezangen rondom een vrouw op wier gelaet de blyde hoop te lezen staet en t bevende verlangen
neemt en nut zucht hy dit is myn vleesch en dat elk zich verzade in den liefdoverstroomenden kelk aen myn bloed dat voor velen zal vloeijen
al wie daer ver van vrouw en kind gevaren met wind en water strydt en t dierbaer leven waegt op t krakend hout dat hupt en zwankelt door de baren en broos den broozen schat van s zeemans leven draegt
doch niet meer varen zult ten zy naer gindsche landen waer gods bermhertigheid voor bake staet aen zee o geeft hem t roer in d'hand zoo zult gy nimmer stranden eer dat uw anker grypt in s hemels
alleen gebleven hy en had my nooit begeven hadde ik zelf eilaes guido gezelle vlaemsche dichtoefeningen eén traen en zyn gramschap is voldaen
wenschen zanggebroeders uit het woud met uw talen duizendvoud gy die kwinkt en gy die kwedelt gy die schuifelt en die vedelt gy die neuriet en die
gy verlangdet jesus ziel om t heilig vleesch verlangdet gy vol liefde en zuchttet naer het hert dat rustte in uw doorboorde zy
en het nachtduister viel en de dagraed brak aen van dien dag vol van schande en met godsbloed belaên die de zon deed haer straelkroone derven
als gy t vroegjaer weder ziet god blinkt in t robyngepinkel als de groote zonne ontwaekt en een gouden perelwinkel in een iedre plante blaekt de ooge van den noen die t al ziet die geen ooge aenschouwen mag spreekt en leert o mensch dit al niet van een
t is dat wy nog niet en wisten dat de looze jagers listen en het sterven zelf ons leidt tot de schoone onsterflykheid
lachend en al tribblen over t mos om t schudden van den rinkelenden beltrom ringe ringe ringe ringe ring
hy moge menig jaer dien grooten vyver zegenen die voor uw deure zwalpt vol rykdom en gewin opdat de temme bare u nimmer durv betegenen met rampe of ongeval en rouwe in t huisgezin
gy die gewonnen en gevoed beneên de kruine des zandhils waer meê god het magtig water bindt het zeerot en t gedruisch weêrhelmende op de duine het wistlen van het zand en t joelen van den wind
en jesus name zingend zegt hem in zyn lied vereent aenbidt en t zinkend hoofd daer legt en door zyn vingers weent aen jesus name glorieryk godvruchtige eere biedt en in den geeste u katholyk ook nederbuigen ziet
des was t altyd stelen rooven op den akker in de schooven al waer dat er iet bestond dat de mage was gezond honger zelf kon ons bedwingen menig dier om hals te bringen wee voor al t onnoozel bloed dat de honger storten doet
moog de dood met ziekten en gespuis van springvloed en orkaen naer andre streken vlieden hier kome t waer geluk u met den priester
immers rondom ons wordt het van langst om wyder en grooter gedachten menschen en zaken vliegen met de snelheid van den bliksem over end weder t roert alles en t waegt dat er is
al dikwyls in dees droevig dal ontsteekt men vreugdevier al dikwyls maekt men groot geschal van roepen en getier maer dikwyls blyft het herte koud by t hoogste van de vreugd want t geen daer beter wezen zoud ontbreekt er t is de deugd
maer als de zonne door den trans heur gouden stralen schiet dan smelt de bleeke sterreglans en t manelicht tot niet maria draegt om t maegdenhoofd een strale die de zonne dooft en al wat heilig is en schoon dat blinkt in heur twaelfsterrenkroon
fluiters zangers ende slagers kermers kriepers ofte klagers vogels die op gods geleê hier te lande of over zee jaegt dat uwe vleren zoeven achter t gone u kan behoeven achter t gone uw voedsel is kooren vliegen vleesch of visch
wie is t die lyk een dageraed klaerblinkende opgestaen zoo schoon daer aen den hemel staet en schettert als de maen de zonne die heur brandend goud rondom haer als een mantel houdt weêrbliksemt vol van schriklykheid t is als een heir ten stryd bereid
jesus lieveling weende in den schoot van den heer al de apostelenherten versmolten van zeer buiten één die hem kwaed was genegen
roept en dwingt ze uit haeg en heg toogt hun vriendelyk den weg zegt het hun op alle wyzen vaert ter vogelparadyzen waer gy eeuwig leven zult heel onsterflyk opgevuld
die werken voor uw kind die voor uw vrouw kunt zwoegen zoo lang er hope blyft en die begeeft u nooit wilt uw kloekmoedigheid naer s priesters lessen voegen dan is t niet te vergeefs al wat gy werkt en rooit
zoo ver hoorde of meende ik t'hooren als een vriend het spel kwam stooren of ik meer nog hoorde of niet verder weet ik geen bedied
de priester zal zyn hand zal balsemkruid doen groeijen en sluipende onder t groen verdwynen zal het graf en koestrende zal hy de bloeijend hoop doen bloeijen beneên het kerkhofkruis en rondom zynen staf
engel geest der poëzy gy die een engel zyt en geen verbeelding schenk het my hem zy myn tael gewyd hem dien k onweerdig namen dorst in t smachten van myn ziel hem die in myn
gy die piept en tiereliert gy die wistelt en die teutert gy die knotert en die kneutert gy die wispert en die fluit gy die tjiept en tureluit gy die tatert en die kwettert gy die en klapt en lacht en schettert
zy liet heur eigen veld heure eigen lieve weide heur mandelbeke en al de mandelbloemen ook en t geurig kruid dat om heur voeten henen spreidde en t hoogere gewas waerin z'heur schoonheid
zoo gelieven zy om uitleg en verantwoording de woordenlyst te rade te gaen rousselaere in t kleen seminarie op o h hemelvaert
noch bie noch kwade dieren en dorsten deze bloem genaken of ontsieren heur ongeschonden roem een maged teêr van zinnen die wierd de bloem gewaer en moeste ze beminnen en zy beminde haer
het was t geruchte van een waeijende engelschacht regt voor my zoo kwam t getreden lyzig en voorzigtig heen en van boven tot beneden liep het me yskoud in de leên guido gezelle vlaemsche dichtoefeningen k voelde een asem k hoorde een spreken k zag niets ik ben t zuchtte t zacht
andren die wy nooit en zagen die zoo schoone pluimen dragen dat geen een van ons alhier reeken kan aen zulken zwier zaten daer ook vol gezondheid in hun kunstgemeten rondheid groot en schooner dan weleer edeldragtig en vol
sterven is onsterflykheid hoort eens op een vroegen morgen dat ik vry van werk en zorgen stond en zag de vogels aen die in ons museum staen
vergaert in eene bloem tot dat heur teêre bladen begeven zoo wordt zy van rykdom overladen en valt toch neen voorwaer t is jesus zelf die kwam en plukkende éér zy viel de bloem ten hemel nam
nu moet ik nog ulieden verklaren wie en wat t verdichtsel mag bedieden wat leeringe het bevat waer dat het veld mag wezen waerop de bloeme stond en wie de maegd geprezen die deze bloeme vond
en naer overlandsche streken t varen van de wolken stiert guido gezelle vlaemsche dichtoefeningen die lyk schepen vliegen onder witsatynen zeilgespan dat stilzwygend ende zonder menschenhulpe zeilen kan die de witgewulde schapen herderinne waken moet in den hemel die
vloog door menig groene weide die ze kuste en lekte en vleide menig dertle vissel schoot zilverblinkend in heur schoot menig ande kwam er spelen menig vogel kwam er
goon gy plagt te duchten wilt het sterven niet meer vlugten vliegt den jager in t gemoet als hy u de gunste doet met zyn tooverroer te zenden eenig zaed in uwe lenden zaed des levens dat de dood zal verjagen uit uw schoot
t is nu draeijen kraken krampen kloppen botsen op de klampen door de kragt van t wegend nat dat het zware wiel omvat
zy slacht der blanke leliebloem die onbekend en zonder roem staet in de doorenstruiken en bloeit tot dat heur zuivre kelk eens op de dorre hei verwelk om prachtiger te ontluiken
goud dat onder t groene kronkelt groen waer edel goud op vonkelt bruin gebronzeld lyk metael rood lyk een robinenstrael
noch hoopt zy teedre mondjes ooit te hooren staemlen moeder nooit zy heeft het opgegeven te voelen wat een moeder voelt wanneer zy op heur herte woelt heur kind heur bloed heur leven
wy weten t wel anderen verstaen het zoo niet en terwyl zy de moedertale voorenstaen zoeken zy de religie der vaderen leed te doen zoo dit niet eerder hun eigen zelven leed en schande bereiden is
mogt gy lange bloeijen verplant in mynen hof o mogt gy bloeme groeijen in schoonheid en in lof en mogt ik het verhopen dat de opperheer van al met nieuwe jonge knopen uw stam verryken zal
het brak het zaedje brak het kleed waerin t gewonden door gods voorzienigheid van t koel gewaei lag vry het reekte naer den glans dien t nauwlyks had gevonden zyn groenende armkes en zyn blanken hals zoo bly
daermeê was het vrekkig mensch niet voldaen in zynen wensch maer hy maekte ronde raedren ongekend aen zyne vaedren groef ten kante van zyn bouw eenen doorgang diep en
wy schryven zoo sprak het al krinklen af het gene onze meester weleer ons makend en leerend te schryven gaf één lesse noch min nochte meer
t is waer maer toch goed van meeninge en opregt van inzigt om het aenschouwen van natuerlyke zedelyke en christelyke schoonheid dat uwe en myne ziele voorenzweeft zoo getrouw als t zyn kan in onze tale en mondsprake af te schetsen en te verbeelden
lieve bloemkes zoet die uw hertjes open doet by den eersten morgengroet schittert in myn zangen beekske klappend beekske klaer dat uw blanke waterbaer over t zand laet varen dàér vaert ook in myn
voor u naest god zyn ze gemaekt en uitgegeven aen u ook naest hem ben ik ze by dezen opdragende oefeningen zyn het en pogingen onvoldoende genoeg
het sterven zelve en is schoon alles schrikt te sterven voor die getrouw bleef maer de laetste roeijerslag die zynen lyfboot rukt aen t land waer hy gaet erven den ongekenden schat die daer verborgen lag
zoo blyde tranen ween ik dat myn herte en ziel bezwyken moet ik spreek niet meer gy weet het al gy overwinnaer jesu zoet naer t engelsch van
die daer rond de beke spreiden zyne kudde leiden kwam liet en schaep en geit en lam wierp zyn mak weg en zyn fluiten en kwam my den weg afsluiten
geelwe groene blanke blauwe bonte bruine gryze grauwe digt gewolkte in t helder groen van geen mensche na te doen
om dat groot waerom te wezen gods waerom is god alleen guido gezelle vlaemsche dichtoefeningen hy alleen is t einde en alles stroomt naer hem den oceaen en de bronne waeruit àl is waer het àl moet weêr ingaen doch eer t water in de zee loopt t is er
omving het lieve kruid met uitgekozen stralen en drong tot in zyn kelk om daer een beeld te malen heur eigen blanke beeld dat t bloemke bly ontving wanneer het langzaem los gestreeld eens openging
voorwaer en zy was schoon zoo schoone en toch verdoken aen t listig menschenzigt voor d'heilige ooge alleen van god den opperheer was zulke bloeme ontloken en vlaendren om weleens uw schedel te
keer dan na den heere met uw hert om keer al op het roeren van den beltrom ringe ringe ringe ringe ring
en zy nog beroofd van gloed schemert in den mandelvloed tot wanneer zy in het westen over s werelds voorste vesten bloerood door de boomen blinkt en dan in de baren zinkt
een bloeme stond te groeijen die van gods eigen hand om prachtiglyk te bloeijen op de aerde wierd geplant zy stond daer by de beke die met heur klaren vloed door heel de groene streke de bloemkes groeijen doet
menig lammeken bedorst laefde er zyn gedroogde borst maer dit alles is verdwenen droever dagen zyn verschenen t mandelwater schiet nu vuil door den
aenschouwt de kloostermaegd aenschouwt en ziet ze treden uit eigen keuze langs de ruwe doorenbaen en plukken onder wege al de eedle kostbaerheden des lydens even als de heldre
looft den heere luide en lange en zingt hem uwe lofgezangen luide en lange meer en meer zingt en lofpryst god den heer
en nievers in géén ander land hoe vruchtbaer t moge wezen kan jesus in zyn blinkend hand meer hemelbloemkes lezen o landeke ja zyt maer kleen niet grooter zou k u geren en k zien u en t en is maer één en k zien u toch zoo
bin'vogels zoet of fel van aerde al gy vogels van der aerde hoe gewapend hoe gereed vogels hoe gy ook al heet kinders van het pluimgeslachte komt en hebt myn tale in achte komt en zingt en staet me by met uw hemelmelody
dan eindlyk als na lange en moegewrochte jaren des priesters eigen boot wil breken op de ty dan kome jesus zelf gewandeld op de baren en help hem by der hand en zegge kom met my
ja zy hangen er een vlaemsch tapyt voor waer zy zitten werken in t donker de valsche muntenaers vlaemsch is het aenzigte wel dat gy op uw munte slaet vlaemsch luidt het opschrift maer vlaemsch is het herte niet noch vlaemsch is het binnenste
ja alles buiten hem want met hem wordt het lyden het scherpste lyden zelf verkeerd in overvloed van vreugde en zielgenot het zuchten wordt verblyden en t sterven zelf met hem en t sterven zelf is zoet
zy die den bosch vol goud de wee vol diamanten die alles vol genoegte en groeijend leven giet zy kwam en schouwde op t ryk van mensche en dier en planten met blinkende oogen van in t oostersche verschiet vervroegde dag op dag heur zorgende bezoeken
daer ligt het al te mael gebroken en de baren die spelen ginter diep met vaders heilig lyk o jesu waer zal thans de schaemle moeder varen wie zal de weeze hoên voor leed en ongelyk
maer wanneer ik in myn leden kracht en sterkte voelde treden en myn wortel in den grond dieper ende vaster stond kwamen onbekend voor dezen driften vierig opgerezen in het herte van den mensch niets vervulde zynen
wat vloekt hy u gewyde maegd want al die jesus trouwring draegt moet ook zyn kruis weêrvaren voor teedre liefde schonk m hem gal den zelven drank des lydens zal de wereld u niet sparen
die eertyds hier in westvlaenderen zoowel als in andere streken waer men dietsch hoort een vrye ongeborgde en onverwrongene tael spraken en schreeven
de roep des heeren in t land alwaer t gestroom der roozebeeksche mandel op weg te leijewaerd voorby t gestichte vloeit waerin myne eerste jeugd weleer den levenswandel bewandlen leerde die daer n nog henen
en als hy met den dag ons tranendal ontvaren den sluimerenden nacht op t moede menschdom lei dan sluimerde zy niet noch sloot de bloem heur blaren tot dat de zonne weêr den oosten open
kleur zoo stekende afgeteekend en zoo net vaneen geplekt en zoo lief geschaeljedekt guido gezelle vlaemsche dichtoefeningen dat t geen een van al de menschen beter zoude doen of wenschen
menschen tot ons heil geschapen grypt t onsterflykmakend wapen t zy onz broeders lief of leed stelt u tot de jagt gereed
wanneer de schipman afgewrocht en moe geslingerd van de togt op t wiegewagend brooze hout waeraen hy lyf en leên vertrouwt terugkomt met gekeerden spriet en reeds zyn eigen toren ziet
en menig lastervolle hand werpt onraed op den kloosterwand en zoekt hem te bezwadderen met gruwelen uit eigen ziel doch nooit zal één de zuivre wiel des maegdendoms bekladderen
genegen een zachttreurende liefdelonk vonkelde in de oog van den minzamen jesus op t deernisbetoog van de twaelf die om zyns wille
geen salomons gewaed en kan den prys behalen op t lieve reine kleed dat god de lelie schonk de leliebloem die in de mandelbeeksche dalen
jagen stelen ende stropen al dat ruze of moeite kost daervan zyn wy hier verlost rusten is ons bezig houwen rusten en malkaêr aenschouwen en beschouwd zyn van de liên die ons allen geren zien
alle veedte is hier vervlogen hier wordt nimmer meer bedrogen de arme vogel of gestrikt of by nacht half dood geschrikt vogel ende wezel mede leven hier in rust en vrede zittende naer hun gemak huns getween op éénen tak
behooren wy dan ook sterker hand te slaen en gesloten te houden aen al wat er nog vlaemsch is aen vlaemsche tael aen vlaemsche zeden aen vlaemschen dat is katholieken godsdienst en christene godvruchtigheid
is treffend als men langs de ree de stemme van het rot hoort roepen sprekende aen de zee gelyk de stem van god t is grootsch wanneer de donder botst dr t zwygen van t heelal en rydende op de wolken rotst die dreigen met hun val
doch vrees niet myn schuitje wel mag het nog zyn dat t lieve eigen land haest van verre verschyn als d'huilende storrems eens zwygen gerust toen ankert ons anker en byt in de kust
vaertuig dat de volken voert onschatbaer edelsteen met geen goud noch met geen hoopen van al wat de grond besluit ooit vervangen of te koopen slaep dat edel balsemkruid vierbake in den nacht ontsteken die den donkren hemel
onze onsterfelyke voeten moeten in geen slyk meer wroeten noch geen koude of hitte uitstaen om den nooddruft na te gaen spys die alle spyzen weerd is altyd nieuw en nooit verteerd is spys die ongeëten voedt altyd altyd even goed
schryverkes zegt my dan met twintigen zyt ge ende meer en is er geen een die t my zeggen kan wat schryft en wat schryft gy zoo zeer guido gezelle vlaemsche dichtoefeningen gy schryft en t en staet in het water niet gy schryft en t is uit en t is weg
als zy komen te verstaen hoe katholiek hoe regt hoe zeedbaer en hoe dichterlyk ons vlaenderen nog is en hoe schoon hoe schoon zyn tale ja
j stalpaert van derby in s schoon by t eerste zonne opstaen als t blinkend oosten zwemt in t licht den leeuwerk ga te slaen die zingt en klemt en klemt
en zy die op het gras de waterdiamanten met duizendverwig licht doorpinklende in den vloed der koesterende strael de bloemen ende planten en al dat leven mag met blydschap leven doet
gy die van t brakke veld dat god in de eerste dagen met zegen overgoot en menigvuldigheid van zwemmende gedierte in zynen schoot dei dragen den ryken oest op doet door u niet voorbereid
kom roept men uit het kloostergruis verryze t yzren stoomwerkhuis het kloosterdom te nieten wat dienen ze ons wat nut doen zy aen zich of aen de maetschappy wie mensch is moet genieten
komt en laet uw hert verjongen al dat oud is zy verdrongen wasch het morzig aerdsche slyk van uw voet gezwindelyk en met kloeke vlerikslagen rap den lichtweg ingeslagen die de dood voor ingang heeft maer die leedt alwaer men leeft
dat uw kruine groeijen doet en bewatert uwen voet of is de oorzaek van uw kommer te beschutten met uw lommer voor het branden van de zon t water van de mandelbron opdat t onverdroogd moog vloeijen
zwart geplekt en wit gespegeld digt gesyperd of getegeld eikes naer den regten zin schoon van buiten goed van bin'vogels
die bloem was gods en neen die bloem zou niet verkwynen of deerlyk afgerukt of neêrgetrappeld neen zy moest verheven zyn om wyder heen te schynen want groot wordt hy by god die by zich zelf is kleen
t is zy niet als de wiege zwingt die wiegt en t kind in slape zingt en in zyn tooverlonken heur moederlyke stem bezielt en als het slaept er neffens knielt en t kust van
om het zaed tot gruis te malen en het zap er uit te halen t zaed dat ginds in struiken groeit en met gulden bloemkes bloeit van zoo haest de zon heur stralen aen de wereld komt betalen
wie wie heeft het vat gesmeden en den krans er om geplooid waer gy al de lieflykheden van uw lekend licht uit strooit guido gezelle vlaemsche dichtoefeningen wie den diamant gesmolten die door t sprietlen van t geboomt tusschen blad en bladerholten dreupelt en omleege stroomt
t menschdom diepe in zonde lag en lang verlangd had naer den dag daer kwam hy met den engel zoet die zei maria wees gegroet
dreigt en plante en dier en mensche te verslinden ja eens verslonden hebt in uw verbolgenheid gy wien geen andre dan gods magt alleen kan binden en dwingen met het woord van zyne
of door een lustig herte om heuren glans verrukt eens worden tot heur smerte van heuren stam geplukt zy dolf ze dus uit de aerde en uit den moedergrond die haer het leven baerde en daer zy geren stond
wondrend hunne bonte vlerken wondrende gods eigen werken en daer al een langen stond zwygende ende kykend stond hoorde ik al med eens o wonder eenen vogel spreken onder andren deze lyze tael tot zyn makkers al
gelyk die jesus kwam zoo komt zyn priester heden aen u die hem noch vriend noch ooit bekend en waert aen u komt hy zyn zweet en arrebeid besteden zoo lang hem levend bloed door t kloppend herte vaert
maer hier vanbin den scholemuer hier buiten al t gedruis al is het uitzigt soms wat stuer hier is de deugd te huis hier troont ze en voert den scepter op eenieder zyn gemoed
en laet den visch gerust zyn nooddruft zoeken en wandlende ongestoord door t ruime water gaen stiert omme boeit den wind in t zwellen van de doeken en doet hem met het roêr u te gebode staen
voort klare bake strael helder en vry van over de wolken op t wereldsche ty waer t zielvoerend bootje ten hemelwaerd stiert dr t razen van t onweêr dat beurelt en tiert
geeft gryzaerds gy die aen uw neven kunt verhalen van als hun vader nog een kindje was lyk zy als alles beter ging als nu hoe menigmalen gy heen gevaren zyt op t zwellen van de ty
knielt neder neder al wat hoogst verheven staet vol vreugde en vrees want liefde o zonde is boven en t is uit met u o dood
slape streelt en lacht en dansen doet wie wie heeft het u gegeven dat zoo minzaem treurig iet dat uw blinkende ooge al beven op het slapend menschdom giet en daer kwam een stemme en zuchtte ruischend in den koelen nacht en
trane al op de bane al op den weg kom droppel op het rinken van den beltrom ringe ringe ringe ringe ring
toch het viel in myn gedachten dat wy van de vogels slachten ende zyn te zeer beschroomd van het geen men sterven noomt zeg toch voor een christen herte dood waer is uw pyn of smerte sterven wat heeft sterven in
hem aloude kinderen van vlaendrens oude boorden gy die noch groene wee noch veije terruwland noch veld noch bosch noch koorn noch vruchten ooit bekoorden tot scheiden van t u lief en eigen noordzeestrand
gebakend sta de weg der droeve levensjaren met steen en doorn en kruis begroeid met alsemblaren van bitterheid daer hangt aen elke
en om die reden is t dat hier geen blydschap en ontbreekt omdat de deugd ons feestevier met hemelvlamme ontsteekt
een man aen hem gelyk die arme visscherlieden voor zyn gevrienden koos en leerde met het kruis de wereld overen en keizeren gebieden en zegepralen op het onderaerdsch
hoort en hebt myn tale in achte kinders van het pluimgeslachte lief gedierte groot en kleen die daer floddert ondereen gy die al de krinkelwegen door het hemelryk gelegen weet te vinden op uw vlugt in de ligt doorvlogen lucht
waerom droeve wilgeboom staet gy op den mandelstroom waerom laet ge uw lange takken tot in t koele water zakken is t de liefde die u dwingt en uw loof omleege bringt om uw moeders schoot te kussen en uw gloed in t nat te
betrouwt op god en volgt den priester in gods wegen en wat u overkomt t zy voor of wederspoed de heer zal met u zyn wie kan er u dan tegen wat sterven toen ten zy waermeê men winste doet
van liefde en leed hoe gloei ik thans is t eerbied dat ik spreke k vrees en valle neêr en bidde en zwyg vr uw verheerlykt heilig vleesch
de moeder die vol tranen groet het meiske dat lyk moeder doet en t knaepke dat eerst vader zegt en in zyn hand zyn handjes vlecht en tegen schippers borst gewoeld zyn vaders herte kloppen voelt
met het geen je zelve zyt vogelkes uit allen lande vogelkes van allen stande vogels kort en vogels lang vogels met of zonder
hy neemt brood en een beker met druifmost gevuld welk hy dankend omhoog heft zyn vader ter huld en hy beurt zyne blikken ten hemel
geweldig element der schrikkelyke baren gy die de smachtende aerde in uwen schoot gedrukt gelyk een reuze omvangt en in een daeglyks varen rondom de zonne er meê door d'hemelruimte
hy die god is in wiens handen al wat niet is worden kan diamant uit niet gesproten zilver zonder klank of stem heeft hy tot een lamp gegoten met een enklen wil van hem en waerom hoe hoog verrezen niets of t is te oneindig kleen
aen de studenten van t kleen seminarie te rousselaere is er naer oud gebruik eene opdragt noodig en een voorreden aen deze myne vlaemsche dichtoefeningen zoo is t by regte naer u dat ik my wenden moet beminde en dierbare leerlingen
blauwe wolken groene weiden geene en kan ik lyên van beiden zwart is alles rondom my zwart is alles guido gezelle vlaemsche dichtoefeningen zwart ja gy gy en al het gene dat gy ziet om dat gy niet en luistert na den
sterfloos voort doet leven wordt de vooglen hier gegeven en hun buik met iet verzaed dat geen krank zyn binnen laet hier is t werken
aenschouwde en volgde hem in zaligend betrachten den hertelieveling die alles doet verachten die alles buiten hem leert derven aen de ziel waerop de milde lonk van zyn genade viel
tot geduren onbekwaem zyn gerezen zyn gevallen buiten één maria's naem t is heur beeld verbergt u slangen al die t helsche spog besmet zy is onbevlekt ontvangen zy heeft u den kop geplet t is heur beeld van hier gy wreede
en kyken diep in zee met waterblinkende oogen naer vaders schip dat gaet naer t zinken van zyn mast hier blyft hy thans met u zwygt wil uw traentjes droogen ga houdt uw vaders en uw moeders handen vast
hy zal met smeekend hand voor weduwen en weezen voor u onmondig kind voor u bejaerde man beproeven of het hert van arme liên moet vreezen zoo lang een priester leeft en dat hy schooijen kan
ringe ringe ringe ring rom zyn de bloemen weg ze zullen wederom de lente vullen en welhaest al over t mos kruipt het lekend beekske los
hem dien de dichter menigmael vergeet of erger nog durft lastren volgende in zyn tael den engel van t bedrog dat herte en mond en stemme en al wat myn is jesus zy en of ik eens myn woord ontval myn stemme ontvalle
gy loopt over t spegelend waterklaer en t water niet méér en verroert dan of het een gladdige windje waer dat stille over t waterke voert
want zy minnen ons en maken dat geen leed ons kan genaken ziekte droef of kwalykheid hier in s vogels zaligheid al t geluk dat wy genieten komt van hun en komt voor nieten t komt dat t alle wigt en maet verre weg te boven gaet
t is schoon wanneer lyk ruischend goud het kooren sperkt en zwaeit en reuzlende op en neder douwt en wiegewagend waeit t is schoon wanneer de beèklok klinkt en t smeltend stemgezucht der klokken uit den torre zingt in t walmen van de lucht
ook dat margarethe strikt genomen slechts eene halve nichf van hem was vroeg hij zich met de altgd gereede jaloezie eens minnaars of hij ook misschien een medeminnaar te vreezen
zij volgde haar aantstaanden echtgenoot op zyne reis zonder iemands raad oftoestemming te vragen en zonder iemand om haar te beschermen dan den pakhuisbaas die by den heer vendale in dienst was
na die middelen te hebben aangewend zeide hij dat hy veel beter was gy moet u zoo niet door uwe goede voornemens laten opwinden vermaande
in een hoek van de hooge bank gezeten en alles en iedereen den rug toekeerend niet kon nalaten in een bepaald oogenblik van den dienst haar godsdienstplicht waar te nemen
de klok van het gesticht voor vondelingen is gelyk met die der cathedraal de godsdienstoefening in de kapel is afgeloopen en de vondelingen zitten aan tafel
ware zg kleiner geweest dan zou ik mgne reisgenooten spoediger gevonden hebben weet gg de mooie margarethe bloosde en keek zeer vluchtig naar den kant waar madame
en compagnie dacht hy eer ik het vergeet en hy schreef onmiddellfik in deze woorden waarde heeren wj zp bezig
en de letterlpe zekerheid dat de somevenminop onzen naam by onzen bankier is ontvaugen wy behoeven u in dezen stand van zaken niet met kleinere bijzonderheden lastig te vallen
gy bezwaart u zelven te zeer geloof my gij legt u eene belasting op alsof gij uw gouvernement waart dat u belasting oplegde bovendien ben ik er zelf over begonnen
en altijd rolden zij voort en een van hen hoorde altijd weder het refrein anders nu dan het refrein van den rijn de tgd om hem levend te bestelen is voorbg
over de gewponten van myn compagnon kan ik niet oordeelen maar my zelven kan ik beschryven als iemand die zeer geregeld leeft
eene witte porseleinen kachel voor den winter stond onderdenschoorsteenvanhet vertrek waarin men hem liet
met ons beiden twee mannen van m arse i lie zp en allons marchons arm in arm
doch de akelige weg vertoonde niets dan een wit laken zij kwamen zonder beletsel aan den zuilengang waar obenreizer en vendale eene schuilplaats hadden gezocht
twee uur het zal zoo gauw vier zyn dat het niet de moeite waard is weer naar bed te gaan lk zal nu de moeite niet meer nemen om naar bed te gaan
ik ben blij dat gij het zoo luchtig opneemt mijnheer in den tijd van pebbleson en neef zouden wij het niet zoo luchtig opgenomen hebben eer wij er het einde vangezien hadden
of is het geen feit dat eene dame die een huis bewoont op een aanzienlgken stand een lakei heeft om de deur open te doen
ik die laatste vraag beantwoord zeide hg na een oogenblik met zich zelven beraadslaagd te hebben moet ik een oogenblik op mgn nichtje margarethe zelve terugkomen
besluit hettouw dat zy om hun middel hadden werd met een langer verwisseld zy zaten alien aan elkander vast margarethe de tweede en de pakhuisbaas achteraan
indien zy niet door vrees teruggehouden ware ook merkte vendale op tm hoewel dat van weinig belang was dat obenreizer geen enkelen keer zoo dicht by haar kwam
ik ben een goede drommel geloof mij zoodra gij mtj de deugdelijke bewyzen geeft dat uw inkomen drie duizend pond s jaars bedraagt moogt gij mg om de hand van mjjn nichtje vragen en gij zult haar hebben
of dat gjj ons een wissel zendt voor de waarde van zes kisten in korting op uwe laatste rekening vijfhonderd pond door onze firma aan de uwe voldaan
op die hoogte van het gesprek werd het vlies voor de oogen van obenreizer merkbaar ik behoef u nauwelijks te zeggen
als gij dat wilt bedenken eneruby kunt bepalen zult gy zien hoe de vergissing mogelyk was er gingen van elf tot twaalf jaren voorbij
de sneeuw boven desneeuwliniewas te zacht voor rgtuigwielen en niet hard genoeg voor sleden er was sneeuw in de lucht er was reeds dagen lang sneeuw in de lucht geweest
zjj de wang van den knaap met haar voorhoofd en hare haren aan daarop slaat zy haar sluier weder neer en zet haar weg voort zonder om te zien
gy hebt fnisschien opgemerkt dat myne beobenreizer wordt woedend wondering voor uw nichtje tot een teederder en dieper gevoel is overgegaan
eene minuut zult gy de deur vanzelve zien opengaan over eene minuut ging de zware deur zacht en langzaam en stil
uw inkomen is vijftienhonderd pond s jaars ging obenreizer voort in mijn ellendig landje zou ik voor uw inkomen op de knieen vallen en zeggen welk een vorstelp fortuin
als mjjn geheugen my niet bedriegt hebt gjj eenige minuten geleden van duidelpe bewpen gesproken goed gespeeld mgnheer vendale gyvereenigt fransche vlugheid met engelsche
ik ben zelf in vroeger tyd een van uwe arme verlatene kinderen geweest de thesaurier antwoordde beleefd dat die omstandigheid hem byzonder belang deedstellen in den heer wilding
eindelgk toen de compagnieschap nog slechts vijf maanden oud was werd walter wilding bedlegerig en zijne huishoudster werd zgne verpleegster
eerst had hg onophoudelp hinderpalen in den weg geworpen als hy zijn hof aan margarethe had willenmaken en nu bracht hg allerlei hinderpalen b j tegen zp huwelijk met haar een huwelyk
en was er toch zoo verlegen mede dat jozef na afioop van het concert den moed had haar te zeggen dat hy hoopte
de winter was hard en de reizigers hadden ongunstig weder zoo ongunstig was het dat onze beide reizigers by hunne aankomst te
en wendde ze nu weder van den schoorsteen af naar hem men zag aan hare oogen dat zy gereed was om zich zonder aarzeling te laten ondervragen en oprecht te antwoorden
bfl eene derde gelegenheid geraakfce hij door het openbare optreden van den heer jarvis met eene fluit
toen hij vergezeld van zyn gastheer beneden kwam zag hy dat het kantoor van obenreizer aan het einde van de gang was hy zag er verscheidene armoedige menschen rondslenteren in buitenlandsche dracht
ik ben uw gids antwoordde obenreizer en ik zal u aan net einde van uwe reis brengen daar ligt de brug voor ons
yoeg daarbij de renten van de andere helft van mijn erfdeel dan is het totale bedrag nu reeds een jaarlijksch inkomen van vijftienhonderd pond ik heb alle vooruitzichten dat het spoedig meer zal zijn hebt gij nu
als het klankbord boven een ouden katheder er waren ook een aantal lange smalle vensters die zoodanig
obenreizer deed het met fronsend voorhoofd open en na het met eene uitdrukking van ongeveinsde ergernis gelezen te hebben reikte lift het over aan zp landgenoot en vriend
hy verdiepte zich te zeer in het verzamelen der verstrooide enveloppes om den volzin te voltooien m geef u geen moeite zeide vendale de klerk zal die dingen wel oprapen
waarom juist-myngezicht als het niet my betrof ik weet zeker dat hy die woorden gezegd heeft want zy klinken mij nog in de ooren
toen liefkoosden haar de honden lekten haar de jjskoude handen en warmden hare bevroren borst tegen hunne trouwe kop
en die al uwe maatschappelpe vooroordeelen tegen zich heeft als mgn nichtje met u trouwt mpheer zal zg van het begin af moeite hebben hare positie te handhaven
en dat de raad van ieder verstandig mensch zou zyn mijnheer vendale ik heb hem namelijk gezegd dat hij nauwkeurig het geheim moet bewaren ik heb met juffrouw goudstroo in zijn bijzijn
van den heer bintrey vochtig te houden doch hoe duidelijker de heer bintrey de zaak inzag door den wyn hoe nadrukkelyker hij betuigde dat hy geen uitweg zag in de zaak
ik had op het soho plein al gehoord dat gy terug verwacht werdt zeide vendale hem de hand reikende hebt gy goede zaken gemaakt zyt gij beter
het is onmogelp dat ik ooit weer my zelf worden kan want om kort te gaan ik ben mtj zelf niet
hij duwde obenreizer goedhartig voor zich uit blies de kaars uit met een laatsten liefdevollen blik die argeloos langs den regulator
ik ben er zoo mee veriegen het spijt mij zoo begonhij er is een ongeluk gebeurd met een van mijne landgenooten
en het is toch ook zonderling niet waar dat ik om het zoo uit te drukken weer in het gesticht kom om te sterven hij reikte haar de hand en zg nam die zacht in de hare
ging de heer welding voort en ik ben misschien wat te precies op den tyd dien zij gezet mag zyn eer ik er van drink
keerde zich een oogenblik om in dat oogenblik bracht devlugge hand van obenreizer den regulator van net cyfer i op het
te lang trekt miinheer herhaalde de huishoudster op beleefden toon den afgebroken draad van haar heer weer opvattende
de tyd kwam en ging voorby de gelukkige avonden met margarethe kwamen en gingen het was weder de tiende morgen nadat vendale aan de zwitsersche firma geschreven had
nooit nooit walter wilding de dame legt baar gelaat op de borst van het meisje houd haar innig in beide armen omvat
tot aan haar vertrek toe behalve den tijd toen zij aan tafel zat zoodra zy uit de eetzaal waar zy hartelyk deelgenomen had aan het maal in het salon terugkwam
inmiddels zyn er gelukkig voor haar meer menschen binnengekomen en staan hier en daar in de zaal verspreid zj slaat haar sluier op
een groot kluwen wol volgde de kousen en rolde traag over den grond de zwarte tullen muts knikte viel voorover herstelde zich weder
in de de gesluierde dame trilling van het wegstervende geluid het is de klok van het gesticht voor vondelingen
terwyl zyne oogen vol verrukking het licht op het gelaat van het portret volgden hang ik hier
doorgegaan waren om naar de bovenkamer te komen die voor reizigers was ingerichlveel meer had hy niet opgemerkt
brachten de gemoedsaandoening van den heer wilding tot zulk eene hoogte dat zijn nieuwe compagnon zich niet wel kon houden alsof hij het niet zag
benadeelen maarintegendeel haar bewaren voor een man dien hy ik zeg volstrekt niet i k als den rechtmatigen eigenaar beschouwt
er viel geen sneeuw en er was volstrekt geen sneeuwval op den weg het oprijzen langs het dal van min of meer witten mist die op hun haar
de notaris had van het eerste oogenblik af gezegd dat er onmogelijk een maatregelgenomen kon worden die ook maar den geringsten goeden uitslag beloofde
de geheele verantwoordelijkheid voor het gaande houden van het discours scheen op obenreizer te rusten en h j hield haar manmoedig op
toen margarethe begon te zingen zoo werd het eene gewoonte dat margarethe des avonds wanneer zij hare handen over de toetsen liet gaan eer zij begon te zingen altijd aan vendale vroeg
en van daar af zal ik hem u woordelijk voorlezen hij vouwde de eerste bladzijde van den brief om en las
de hand die vendale in donker leidde deed het slechts op die bepaalde voorwaarde er stond eene groote som op het spel
toen hy vendale uitliet arme landgenooten dankbaar en trouw als honden goedendag tot weerziens zeer in myn schik
trok het uit trof er hem mede worstelde weer trof hem nog eens stiet hem van zich af en stond tegen hem over
ik heb om moeite en tijd te sparen den naam en het adres van hare executeuren opgeschreven
dat zal ik ik zweer het zoo waar als ik haar liefgehad heb en hooggeacht zeide wilding eerbiedig eene kushand toewerpende aan het portret waarna hij zgne hand voor de oogen hield
ziet gy myn waarde heer vendale zoo ging hy met krachtige stem voort de vader van nicht margarethe myn oudste stief broeder die meer dan tweemaal zoo oud zou zyn
wat is er gebeurd wilding vroeg hy haastig en kort naar een zichtbare oorzaak van dien gemoedstoestand zoekende
die den goeden man niet weinig in verlegenheid scheen te brengen boog hij stp doch beleefd voor den
neen wg zullen niet gevolgd worden antwoordde obenreizer naar de lucht omhoog en naar het dal omziende
zy heeft bovennatuurlijke kracht zeide de een tot den ander door de genade van den almachtige
ja en alien te zamen suizingen in het hoofd weet gy wel dat ik my niet zoo door myne goede voornemens zou laten opwinden
vendale keek hem woest aan en stotterde het vertrouwen van den doode zal niet door mij geschonden gewaande ouders onreehtmatig verkregen erfenis weet wel
gy weet hoe ik haar heb liefgehad gy haar notaris weet hoe zy my bemind heeft wy hebben elkaar
die verhandeling over gelaatkunde was iets nieuws voor wilding hjj kon er slechtslangzaaminkomen totdat hij zich afvroeg of juffrouw goudstroo goed zweeg
en legde de grootste minachting voor gamma's en andere beginselen van muziek aan den dag waardoor trouwens zelden eenvoudige toehoorders verrukt worden
het was obenreizer en hy gaf een schreeuw van schrik toen vendale uit die onverwachte richting naar hem toe kwam niet in bed p zeide hy hem by de schouders grypende met eene instinctmatige neiging tot vechten
gij zult een van de weinige begunstigden zijn die deze kamer met my mogen ingaan zie hier hangt ze aan den rechtermuur naast de deur
eindejijk bleven zy beiden aan den rand van den afgrond staan hieven de koppen op en begonnen vreeselijk te huilen er ligt iemand in de diepte zeide margarethe
of uit den grond was opgekomen in de oude houding met haar gezicht naar de kaphel een hinderpaal dien vendale niet voorzien had in den persoonvan madame dor zij stond half op keek even
u boven het lage vlakke land kom en zonder u af van de menigte volg mij terwyl ik al hooger en hooger styg
keerde in de kamer terug en zette zich in dengemakkelijken stoel van den notaris neder hg was in het huis opgesloten
t e n dat hij haar beminde zou zy w e t e n dat hy haar aanbad zou zij vermoeden dat zy hem hart en ziel gewonnen had en kon het haar schelen
zoo begon er eene byzondere bekendschap tusschen margarethe obenreizer en jozef ladle zij lachte zoo hartelijk om zyn compliment
en het eten mynheer vroeg juffrouw goudstroo heb ik voor weinig of voor veel personen te zorgen als ik een zeker ouderwetsch plan kan uitvoeren dat ik bedacht heb
nadat zy acht en twintig uren gereden hadden om een afstand van ongeveer zes en twintig uren gaans af te leggen
waarvan in den brief dien ik daar voorgelezen heb melding gemaakt wbrdt en de volgende woorden
doch ik heb my niet willen verzetten tegen alles wat men dienaangaande heeft aangevoerd en ons onderhoud moet zooals ik u reeds gezegd heb eindigen met eene overeenkomst
de vrouw schudt haar hoofd tegen de regels weet gy wie van hen walter wilding is
gaat dan hulp en een sterker touw halen gij ziet dat ik het stevig om zynlichaamkanslaanals gij het my naar beneden zendt
voor die van verbazing en teleurstelling doch na een oogenblik nadenkens schreef hy de papieren af
wat wilt ge dan van my hier zyn twee guinjes in dit papier neem die kleinigheid aan en ik zal het u zeggen
ik moet u verzoeken my de kwitantie naar neuchatelte zenden en dat verzoek moet ik met een woord van noodzakelyke waarschuwing doen vergezeld gaan
als ik sterf en kinderen nalaat wordt dat geld onder hen verdeeld zoodra zij meerderjarig zijn over de andere helft van mijn fortuin heb ik vrije beschikking en die heb ik in mijne zaak gestoken
uwe venioekte activiteit heeft zich gesteld tusschen my en den tyd waarop ik het geld had willen teruggeven gedaan gij zyt my in den weg
gry zult het geluk wel weer doen omslaan juffrouw zeide jozef nogeens buigende zoo moeten ze zyn om het geluk in de zaak weerom te halen
en een schootvol handschoenen vasthield terwyl zij er een dien zij aan hare linkerhand had getrokken schoonmaakte was eene echte zwitsersche persooniykheid van een anderen aard
en de alpen gelyken op ryen ver verwyderde wolken aan eene donkerblauwe lucht de eenvoudige bewoners van het stadje
ver en hoog boven hen hingen de ijsbergen en de nog vastzittende sneeuwmassa's over den weg heen dien zij langs moeten
gevolgen de vele vormen welke de wanhoop kan aannemen is er een misschien dedeerniswaardigste van alle die welke zich in het kleed der hoop vermomt
eene weduwe ik zal den naam van de schrifster van dien brief verzwijgen totdat ik uitgesproken heb
en voltooide den afgebroken volzin ik weet niet hoe gg er over denkt maar zoo komt het mg voor
als gjj de wet trotseert haal ik haar met geweld met die woorden rees hy op
alles scheen macht op hem te hebben behalve de slaap de verdwenen neiging tot slapen bleef ver weg zoo zat hjj sedert lang in gedachten verdiept by den haard
en bevonden dat zy rooden wyn bevatten in plaats van champagne en overeenkomst van de merken heeft naar wy vermoeden
toen by zyne verdooving van zich afschudde was obenreizer niet naast hem het rytuig hield weder voor eene andere pleisterplaats aan den weg stil
toen zy op de vraag welken naam mag ik het genoegen hebben op te schrijven antwoordde jk heet sara goudstroo myn man is al jaren dood en ik heb geen kinderen
dat kind waart gij mijnheer het hoofd van den wijnkooper viel oj zyne borst dat kind was ik zeide hy bij zich zelven met eene wanhopige poging om dat denkbeeld vast te houden
maar ik zal niet zeggen dat hy slecht is uitgevallen by o n s vendale ging voort met lezen
of uit p arys naar het hart van l w its er land op reis waren gegaan keerden weder terug verscheiden spoorwegen
als mp nichtje met u trouwt trouwt zy een bastaard door de openbare weldadigheid opgevoed als mp nichtje u trouwt
in dat kleine vlakke district van londen het sohoplein zwitsersche horlogemakers zwitsersche invoerders van zwitsersche speeldoozen
zult dienaangaande volkomen opheldering hebben eer onze bpenkomst zal zp afgeloopen antwoordde bintrey vergun my nu aanstonds tot de zaak in kwestie over te gaan
j hebt ons eindeljjk toch gevonden mp heer vendale maar misschien verliest gjj ons nog wel eens weder dat hoop ik niet
de voerlieden en de gidsen waren het onderling zeer oneens omtrent den staat der twee de tooht wordt langzaam vervolgt bergpassen van den st gothard en den
en er kwam eene ry smalle lange karren met wrjnkisten beladen en getrokken door paarden met ontzaglyke hamen en hoofdstellen vol kwasten en bellen
obenreizer las hem en gaf hem terug met te zeggen dat hy met u zal komen onderhandelen bedoelt die engelsche notaris dat hy denkt te komen om myn gezag
die de kansen aanwees die er voor of tegen een spoedig huwelyk waren nadat vendale de posten had onderzocht die hem door zyn boekhouder werden voorgelegd
de huishoudster hield hardnekkig aan zeg my als t u blieft of gij om twaalf uur iets tusschen beiden gebruikt dan of gy vroeg eet mynheer
eerst toen zij zich half van hem afwendde naar den spiegel de broche die ze droeg afdeed en er het nieuwjaarsgeschenk van vendale voor in de plaats stelde kon vendale zpe aandacht
wy hebben maar een minuut of wat george zeide zy maar madame dor is lief voor mij geweest en wij mogen die weinige minuten alleen hebben
ieder oogenblik heeft mijn leven in zijne macht laat afl riep vendale met vreeselyke stem zich overeind worstelende met eene laatste flikkering van inwendig vuur
en die reeds deeergehad heeft in zp geboorteland zwitserland met den heer vendale kenniste maken wel wel waar had ik mpe gedachten
hy kan langdood zyn wy weten er niets van en als hy nog in leven is kan hij bezwaarlyk gebrek lijden
als iemand die uit den dood herrezen is geen uitweg in het oogenblik van stilte dat nu volgde
die hen den volgenden morgen verder zouden brengen en voor het aanbrekenvan den dag met hen de reis zouden aanvaarden
obenreizer keek eerst om zich heen of z jj alleen waren volgde toen een paar schreden wachtte en mat vendale met de oogen
want wyl die duo gespeeld wasgeworden op het eerste woensdagsconcert en onmiddellyk gevolgd werd door de stem van margarethe obenreizer zat hy met wyd open mond als in een staat van verrukking
en die ge niet zijt was het antwoord dat zoo openhartig en vroolp klonk dat de toon het vertrouwen zou opgewekt hebben zelfs van een minder openhartig man dan de heer wilding was
bij de bevolking bekend als monsieur joseph ladelle en zie madame dor bekleed meteenpaarvlekkelooze handschoenen van
ziet maar hoe ik er my zelve aan vastgebonden heb of hy levend is of dood ik wil hem boven brengen of met hem sterven zoo vurig heb ik hem lief kan ik meer zeggen
jozef vond de geheele liefhebberjj in het eerst niets dan malligheid en de koristen levenmakers als turken
en bevende over al zyne leden daarna kwam de hond die het bloed ontdekt had bfl hem staan en zy liepen treurig huilende heen en weder
heeft hy u dat niet verteld ach viel obenreizer hier vliezenloos in neen ik had het nog niet aan nicht margarethe verteld
moeders en kinderen trof hii aan in de winkels welke hii intrad om naar limetree-huize te vragen
niets kan haar verlengen gij slaapt terwijl gij daar staat gij zijt een schurk wat hebt gij mij gedaan
en dat het niet vreemd is dat de menschen elkander zoo dikwgls weder ontmoeten op verschillende plaatsen en op verschillende tgden
niets herhaalde dan boem boem boem slaat em slaat em slaat em evenals mijne woedende moeder als zijmijne moeder was
hy keek den weg op voor zich en den weg op achter zich en naar de straatsteenen aan zynevoeten
dat kind wasik met zeer lang nadat gij in het gesticht gekomen waart mijnheer ging de huishoudster voort verliet ik myne betrekking daar om te trouwen
is hy het en is hij dood riepen zij over den afgrond heengebogen hy is bewusteloos maar zyn hart klopt nog het klopt tegen het myne riep zy naar boven hoe ligt hy
zy zat haar nieuwen heer aan te staren met een gelaat dat doodsbleek geworden was en met oogen die eene onuitsprekelyke droefheid uitdrukten wat beteekent dat vroeg de
en was bezig handschoenen schoon te maken die jonge dame bezat eene buitengewoon groote hoeveelheid fraai blond haar
toen de gidsen echter bij den volgenden boog waar de storm buitengewoon gewoed had en de sneeuwjacht vreeselp was geweest bleven staan raakten de honden in de war
die haarrecht verdedigde tegen die twee zoo ging vendale voort totdat hy bij het omslaan van een hoek in de gewelven een dergelyk licht ontdekte als dat hetwelk hy zelf in de hand had
zjjne opgeruimdheid en zijne gezondheid slechts zeer langzaam terugkwamen herinnerde zgn compagnon hem
dat is mpe wpe van zien er moeten twee partpn zp voor eene overeenkomst antwoordde obenreizer lk weiger in dit geval een van de twee partjjen uit te maken
wfl moesten wachten totdat detourmente voorbjj was het is hier vreeselp geweest lieve gidsen lieve vrienden van reizigers laat mj met u gaan
hg zelf zeide dat het van de dampen kwam en dat was misschien zoo doch wat ook de oorzaak der uitwerking zfln mocht de uitwerking was er
toen vendale zyne leden uitrekte en den droesem zyner slaapziekte van zich afschudde door eens ferm in de koude lucht te loopen gingen de karren juist weder verder
voigt stietbintrey aan wees naar obenreizer en fluisterde zie eens
nu behoef ik tik tik de moeite niet te vergen de deur open te doen voor morgen acht uur goed nu laat ik den wijzer op acht en zet den regulator op
lachte zachtjes by zichzelven sloot de portefeuille waarin de papieren hem gezonden waren en gaf haar obenreizer in de hand
hjj moest zorgen dat zjj hem voorbj r gingen zonder dat hij er op andere wjjze notitie van nam dan dat hij zich bewust was da t zij hem voorbijgegaan waren en hem hadden
ik spreek in fieren ernst'antwoordde zy bedaard haar werk weder opvattende ik ben geen engelsche maar eene zwitsersche