AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dus zaei het spook draag ik een verdriet en een dwaling met mij romd ik ben dus het slachtoffer van mij zelf het geheugen is dus een vloek
onze leeftijd en onze positie zijn zoo verschillend mijnheer en ik ben zoo gewoon u op een afstand te zien dat ik mij verbaas over mijn eigen verwatenheid dit onderwerp zelfs maar te durven aanroeren
na aan het verzoek om water voldaan te hebben wendde tetterby zich plot seling tot den ohgelufckigeo johnny
beurde met dezelfde bedoeling zijne kin op en streek zijne zwarte haren naar achteren ofschoon hij
en gij hebt daar in uwe bezorgdheid let wel ik zeg bezorgdheid veel meer van gemaakt dan noodig was en nu is die ongesteldheid voorbij en kunnen we niet zoo doorgaan
de jongen sloeg hem gade toen hij de deur op slot deed en verdween achter de tafel toen redlaw begon rond te kijken je wilt me toch niet slaan
juffrouw swidger staat er natuurlijk elk oogenblik aan bloot mijnheer haar evenwicht te verliezen door de elementen daar is zij niet boven verheven mijnheer
juffrouw swidger heeft zoo'n stork karakter dat alleen de elementen haar de baas kunnen zijn toen hij ophield en een antwoord afwachtte klonk hem op denzelfden toon een bemoedigend ja in de ooren
heit was dien dag koud maar de zon scheen helder wij deden eene wandeling en iemand ik geloof zeker dat het mijne raoeder was ofschoon ik mij haar gezicht niet meer herinneren kan
of heimelijk de shillings glimmend wreef op zijne vodden van kleeren drie malen gedurende hunne wandeling waren zij naast elkander
terwijl william's jas aan hals en borst meestal zoo ver openstond dat het scheen alsof hij er uit wilde wegvliegen zat haar keursje altijd zoo hoog zoo zedig dicht
evenals de vogels die zich verdienstelijfc aohten wanneer het hun goed gaat en medelijden eischen wanneer het hun tegenloopt in de wereld het spook
en binmen tien mijlen in het irond was er geen beter footballer te vinden waar is mijn zoon william
en mij aantoonen hoe diep ongelukkig ik ben in de stoffelijke wereld kan niets gemist worden zooals ik zelf al zooveel jaren onderwezen heb
de lucht kan juffrouw swidger het evenwicht doen verliezen b v toen een harer vrienden haar op de kermis te peckham overhaalde te schommelen
wat is er nu te lezen in de krant antwoordde tetterby op hbogst ontevreden toon wat hernam juffrouw tetterby politiek
laat mij naar haar toe gaan riep hij nu niet antwoordde de chemist blijf hier niemamd mag op dit oogenblik de kamer uit of in
en zij miaakte er een palede van zij kwam tot mij in den duistersten tijd mijns levens en bracht mcht zij staat voor mij
om waarom hebt u nil lle studenten weg zijn jui-s't mij onkundig gelaten van uw verbliji hier in dit jaargetijde en van uwe'ziekte
want zij wilde haar achat een zoen geven nadat johnny aan dat verzoek voldaan en in een ineengedrongein houding op zijn kleine stoeltje plaats genomen had begon het vaderlijk gevoel te spreken bij
om op verschooning te durven rekenen ik herinner mij mijne loopbaan te duidelijk om er iets uit aan het licht te breagen
om maar zoo atdlletjes te blijven hangen zonder ergens naar te kijken hing juffrouw swidger's gebloemde rok rood en wit evenals haar lief gelaat zoo netjes en ordelijk
en juffrouw tetteirby schudd het hoofd dat langzamerhand op de borst gezonken was ik begrqp het al zei haar echtvriend kalm als je in t geheel niet of met een ander getrouwd waart
in deze stemming gebruikten zij samen het ontbijt de kleine tetterby's waren niet gewoon dit maal te heschouwen als eene zittende bezigheid xoaar dansten of draafden om de tafel heen
eertrjds voor ojrae tien oude heeren tegen eene vaste jaarwedde uitgekocht waren de eetzaal een stemmig heer met een spttwen baaed
wanneer deze schaduwen voor ouderen van dagen andere gedachten wakker riepen en heel andere beeldeq vertoonden
neen dolphus neen antwoordde zijnje vrouw ik ben nu weer heel gewoon zij bracht na deze geruststellende woorden haar kapsel in orde
de aardige kleine jongen dacht dat ben ik begrijpt u dat de oogen van de vogels zoo blomken omdat ze van die glinsterende besjes aten ik herinner mij dat nog goed
juffrouw swidger heeft t ook al zoo dikwijls gezegd er zijn swidgeira genoeg zeggen we ook zonder onze vrijwillige bijdragen boter
laag aan den horizon eene lichte streep zichtbaar maar het was nog twijfelaehtig of deze de overwinning behalen zou
een bewijs hoe goed je moeder is bu j ij krijgt ook gauw je avondeten johnny je moeder houdt veel van je mannetje
suspension noemen als zij willen de laatste woorden dezer prachtdge avatie brachten hem en het bord naar de tafel waarop hij het half neerzette en half vallen liet
want hij wasi zooals de wereld wel wist een geleerde een chemist en een leeraar aan wiens lippen en handen dagelijiks een menigte leergiiarige ooren en oogen hingen
dat nooit op deze aarde leefde is als een engel voor mfl william en je bent zelve als een engel voor vader en mi sprak william zacht dat weet ik het best
in het gezelschap van den kleinen man bevanden zich zooveel kleine kinderen als ge maar gelieft te denken ten minste dat scheen zoo
achter het jurkje of de slap neerhangende muts van den kleine om en er mede voort te waggelen als eem heel kleine pakjesdrager met een heel groot pak
de saus en de mostaard al was het geen varkensvleeseh ze hadden er toch naast gelegen het geheel rerspreidde den geur van een middelmatig biggetje
en het schudiden de zaak volstrekt niet ophelderde legde zij het kind in de wieg an bleef die met een boos gezicht been en weer sohommelen
riep hij uit de handen ineenslaande en den blik naar boven gericht hoe verheugd was ik gisteren nog dat ik mij mijn i zoon kon
of wat ik was maar ik kon mij niets te binnen brengen dat ons aan lkander scheen te binden of mij met mijn lot kon verzoenen
onhoorbaar naar hun verbanningsoord terugkropen ik verzeker je dolphus zei juffrouw
och och och herhaalde zij zoo gaat t nu in de wereld zeg lieveling viel haar echtgenoot in dat heb je zoo meteen ook al geaegd hoe gat t dan in de wereld
ik ga hier zitten blijf waar e zijt hij had plaats genomen op een stoel dichtbij de deur
waar de oude man stond te kijken near een takje hulst dat hij in de hand hield dat herinnert u
voor ihet mijn eigen heurt ia antwoorddei tetterby brommig en trouwen dat heb ik zelf gedaan en weet daar nu genoeg van
bestierven hem de woorden op de lippen hij gaf eohter een flauw bewijs van toestemming hij is doodarm
maar zij legde het weer neer bij nader iazien en bijna onhoorbaar door de kainer loopende zette zij alles op zijne plaats en redderde de geheele karnec op
hij nam met eene onverschillige beweging een boek op en ging aan de tafel zitten zij sloeg hem eenige oogenblikken gade nam toen haar mandje op en zei wilt u liever alleen zijn mijnheer edmund
voor zicb uit staren en antwoordde met woord noch gebaar ik kan niet zeggen vervolgde de andere ik zou vergeefs beproeven te zeggen hoe t mij getroffen heeft
te grijpen en eene welverdiende bestraffing toe te dienen dit voorbeeld had een machtigen slaapverwekkenden invloed op den jongen
op zijne bloote voeten den chemist nauwelijks kon bijhouden ineenkrimpende voor alles wat hij tegenkwam dicht in zijn mantel gewikkeld dien hij zoo stevig mogelijk om zich heen trok
juist zooals ik altijd tot mij zelf zeg mijnheer viel william in met een sauskommetje in de hand bessen passen bij den tijd van het jaair bruine saus
en ik niets zou hebben kunnen doen dan snikken en s chreien had de zieke mij niet gesmeekt inaast zijn bed te komen zitfeo
even luid geklonken als nu helder en welluidend dan kon haar vertrek geen dieperen indruk gemaakt hebben op den jong-en man dan het nu deed
alles klaar mijnheer voor de kip en de aardappelen tioen ik de keuken verliet zei juffrouw swidger dat ze binnen tien minuten gereed zou zijn
anderen dat hij het las in de vlammen weer anderen dat het spook niets anders was dan de belichaming van zijne sombere gedachtetl en milly die van zijn beter-ik
kleine takjes afsneed om er de kamer mede te versderen terwijl haar bejaarde schoonvader met veel belangstelling den airbeid harer ndjvere vingeren met de oogen volgde
die met neergeslagen ooge'n in het vertrek stond waarmede kunnen wij u van dienst zijn mijnheer vroeg
om op ahjerlei wijzen haar brdbd te veirdieaen aan het jeruzalemsgesticht en scheen zich op zooyeel verschillende vakken toegelegd te hebben dat de co er waarschijnlijk nog het best aan toe was
op open vlakten van heuveltoppen en van het dek van eenzame schepen op zee was op verren afstand
het werd al donkerder en domkerdetr in het veatrek en de schaduwen achtex den stoel van den chemist hoopten zich al meer en meer op
toch was johnny er van overtuigd dat er geen liever baby in het gansche koninkrrjk te vinden was en stelde hij zich tevreden met naar de dingen in het algemeen te kijkein
hij is lang gescheiden geweest van zijne vrouw en zijn zoon is een vreemdeling voor zijn huis geweest bijna van zijne kindsheid af vernam ik van hem
eedlaw kwam terug met zijne lamp deed haastig de deur op het nachtslot en toen hij weer in zijn leuningstoel zat bedekte hij het gelaat met beide handen
waren niet minder veranderd dan hun kroost gewoonlijk waren zij van een onzelfzuchtigen goedhartigen aard tevreden met hun deel dat niet altijd even groot was
met de laarzen want boewel hij ongeveer een minuut geleden nog blaakte van strijdlust scheen hij nu in diepen slaap te zijn
am en over het oude gebouw welks uit en inspringende hoeken allerlei geheimr zinnige schaduwplekken vormden op den besneeuwden door de maan helder yerlichten grond
door twee andere jeugdige ieden van het gezelschap opgebouwdj waarop de twee in bed gestopte onvermoeid hunne aanval'len richtteh
liefste antwoordde haar echtgenoot ik zal het hem vragen als je mij wilt loslatett wat heb je waarom beef je zoo
ik ben aan de nieuwe neteldoeksche gordijnen bezig mijnheer edmund zei milly terwijl zij ijverig doorwerkte het zal erg helder en netjes staan
hemel neen mijniheer riep milly en gaf hem de ibeurs terug dat zou wat moots zijn ik denk er niet aan zij was zoo'n ernstig echt huismoedertje en zoo weinig van haar etuk gebraeht
heeft mij elke aanmoediging zijnerzijds te ontzeggen terwijl een enkel woord mij rijk gemaakt zou hebben hoe ik echter voelde dat het beter was mijn eigen weg te gaan
zij liepen nu eenigen tijd voort nu eens door zulke bevolkte straten dat hij rueermalen achterom keek meenendo zijn metgezel kwijt te zijn
door iete in de mirziek door iets dat hij gemist hod skids hij de gave dieelachtig geworcten was
mijn kleine vrouwtje zei tetterby op een toon van twijfel ben je daar we heel zeker vaa of sta je op net punt om in eene andere richting los te barsten
maar alledaagsche kaxakters zei het spook met diem zelfden duivelschen glimlach op zijn glad gelaat ionveirlichte geestem voelen znlfce dingen zoo niet
onrust angst onzekerheid een ganschen nasleep van stoffelijke en geestelijke ellende is t niet ging de chemist met woeste onnatuurlijke vreugde voort die men liefst maar vergeet nietwaar de student antwoordde niet maar
hij ging weer in zqn grooten stoel zitten en met de beenen over elkander verdiepte hq zich in de courant
om hun een gastronomisch bewijs hunner genegenheid te geven en de broers wier hart op de rechte plaats
de naam mijner moeder mijnheer stotterde de jonge man de naam dien zij aan nam toen zij een meer eervollen had moeten aanneinen ik meen die goschicdenis to
ziek geef mij mijn hoed en mantel arm welt huis welk nummer u moet niet naar hem toe gaan mijnheer zei milly
gevoel niet gedoogde hij moeht geen stap naderkomen op straffe van eeuwige pngenade bij al zijne
toegevend en mededeelzaam maar nu twistten ze niet alleen om de zeep en het water maar zelfis over het ontbijt dat nog in het vooruitzicht was
en die kamer yulden wat weet je nog meer van hem vroeg mijnheer redlaw hij is verloofd en gaat trouwen zoodfa hij genoeg vardient vertelde milly daarvoor studeert hij zoo hard
ik hoorde bij toeval door welk toeval doet er niet toe dat een der leerlingen van mijne klasse ziek is en eenzaam
ia de schemering van een killen wiateravond waaneer de wind soherp en saerpead mies bij het oadergaan van de zoa
uit elk der drie werelddeelen waarin de kolonien van groot-brittanie gelegen zijn opgehangen alien op de een of andere wijze gebruik makend van dit geurige kruid
de vrijheid teruggai en deze in vast aaneengesloten drommen kwamen opdagen in alle hoeken
ik meende dat ik van hem gedroomd had vraag hem eens bij mij te komen nog bleeker dan de stervende naderde de chemist het bed
u bent mij niets schuldig maar ik had eene behandeling van u verwaoht alsof ik eene dame was zooals u de dame die u liefhebt behandelen zoudt
was de jeugd aan t spelen johnny moest zich af sloven met den kleinen moloch wilde johnny ergens blijven de kleine moloch werd kribbig
het onverbiddelijk noodlpt gebiedt het mij riep de chemist dat doet het antwoordde het spook
dat zal ik i ein mij vooruit of achter je laten loopen of waar ik maar wil dat zal ik g-eef mij dan eerst wat geld dan ga ik mee
ja zij is t het jooge meisje zij lijkt goed op haar portret mijnheer edmund maar zij is mooier
want zij werd in dienzelfdem kersittijd ziek en stierf inij vertelde dat die besjes tot voedsel aan de vogels dienden
wei honderd malen moest ik tot mij zelve zeggen hoe kon ik mij zoo gedragen hoe konden zulke gedachten in mij opkomen dolphue
of tot slechtheid vervallen dan bedenk ik dat mijn kindje daaraan ook zou blootgestaan hebben en uit barmhartigheid door den goeden god vroegtijdig is weggenomen
de ver verwijderde stineep aan den giezichteimdeir werd hoe langer hoe breeder de duisternis verdween de zon ging rozerood en schitterend op
en hoordet mij niet mijn kleine vrouwtje zegt misschien hoorde u t haar zeggen dat u haar van avond al meer schrik hebt aangejaagd
ik herinner mij dat u eens op een kerstmorgen hier kwam met eene jonge dame neem mij niet kwalijk mijnheer dat ik zoo vrij ben
het gordijn zei hij met een aanmatigend lachje dat is het blijven niet waard
dolf riep zij snikkend ik ben zoo gelukkig dat je zoo dacht ja ik ben er dankbaar voor want ik dacht wat ziet hij er gewoon uit
welk een onuitsprekelijke genegenheid ik hem in mijne eenzaamheid heb toegedragen hoeveel strijd en zelfverloochening t mij gekost
eene afsehrikwekkende versomjning geruischloos en zwijgend als hij met den arm op de leuning van zijn sitoel voce den haard zat te peinzen leunde het spook achter op den stoel vlak boven
kijkend waarfieen hij keek en met dezelfde uitdtrukking op het gelaat ale op het zijne dat ear het spxekend evenbeeld van was
zail ik het als een ooibeteekenend voorgevoal van mij afzetten of haar uit den weg blgven dacht hij onrustig
wanneer hij zooals reeds verteld is eenzaam in het vuur zat te staren wanneer met het opflikkeren en uitdooven van het vuur
want het was door en door heet geworden op hetezelfde oogenblik trad het voorwerp zijner loftuitingen de kamer binsnen
beste vriendelijkste verpleegster liefste van alien riep hij voor haar op die kjueen vallende en hare hand kussende vergeef mij mijne wreede ndankbaarheid
en al peinzende scheen hij naar de muziek te luisteren en ook het spook scheen te luisteren eindelijk opende hij den mond zander het hoofd op te lighten en vroeg ben je daar weer
nu keek hij met koelheid naar het kind maar met eerie krachtige poging om zich iets te herinneren hij wist zelf niet wat vroeg hij het knaapje wat het daar deed en van waar het kwam
hij heeft mij ook lief och hemel ooh hemel dat is er alweer een daar kwam de student binnen met een allerliefst meisje aan de hand dat hem aarzelend volgde
die daar voor hem stond in het bewustzijn van schuld en van zijn diep verval en zou vruchtelooze pogingen aanwendende om hem te herkennen
er is toch iemand hier geweest ja ja er is iemand hier geweest zij zette een mandje op de tafel en ging naar den rug van de rustbank om de altijd uitgestoken hand te drukken maar de hand was er niet
het is niet algemeen bekend johnny hij las nu weer van het kamerschut af maar het is een bewezen feit uit nauwkeurige berekeningen afgeleid
waarom klinkt mij die foijtende spot telkens in de ooren laat los riep het spook met eene geweldige stem eaak mij nog eens aan em gij steirft
keek zijne wederhelft met verbazieg aan en vroeg maar vrouwtjelief hoe ben je zoo van streek
wanneer ge hier weder ziek moeht worden zei hij hem met een venijnigen blik aankijkende sterf dan hier voor mijn part
dat het volgende ontzaglijk percentage van jonge kinderen nimmer den leeftijd yan twee jaar bereiken en wel lees het maar niet voor vader alstublieit riep johnny
en mag wel zoo vrij zijn anderen hetzelfde te wenschen ik ben mi zeven en tachtig
zoo wendde hij zioli tot redlaw op een ongeduldigen geprikkelden toon die geheei nieuw was dan mag ik gehangen warden als ik iets anders in hem zien kan
het gedrochtje lag zoo dicht bij het vuur dat de chemist zijne haren t schroeide toen hij zich bukte om het te wekken
als zocht hij steun en troost alsof hij werkelijk nog het kind was waarover hij sprak wie beefde ooit zoo als redlaw gedurende de volgende stilte
hij had de hand uitgestoken jals verwachtte hij dat zij die zou nemen maar hij voelde zich zoo zwak dat hij zich niet omkeerde en met het gelaat naar het vuur bleef liggen
is dat het licht van die vrouw hij knikte en de jongen sprong op zijne bloote voetjes weg
door boete en berouw zou kunnen goedmaken wat hij misdreef aan de ongelukkige die zijne vrouw is
minste in zoo ver wat onderdanig te maken dat hij opstond en hem aankeek vv t ie heeft je voeten gewasschen on verbonden vroeg de chemist er op wijzende de vrouw
hetgeen het ongeduld van den vader niet weinig prikkelde zoodat hij t noodig achtte een uitval te doen
die hare vriendelijke oogen waarmede zij hem aankeek nog helderder en zachter maakten vond ik later ik ging naar huis terug en met de hulp van den hemel vond ik zijn spoor
wanneer buiiten de laatste sparen van het daglicht aan het einde van lange lanen verdwenen en de boomen
los terwijl hij luistewje near die stem vaja het eerste oogenblik af mompelde hij bimnensmonds ben ik baing gewepst am haax te ontmoeten
mijnheer den vroeg tetterby heir was eene geheel natuurlijke be-weging en ze geschiedde zoo snel dat ze nauwelijks merkbaar was
hem volgen allen zijn veranderd er is niemand om mij te helpen ik bid u laat mij binnen
ongeveer reoht in de oogen als iemand die onder zekere betoovering is eindeldjk zei hij ik zal u voorlichten mijnheer wilt u maar zoo goed zijn mij te volgen
n t een swidgetr als er ooit iemand van dien naam bestaan heeft w giroote goedheid zei de oude man het hoofd schfuddende
jongeheer adolphus die geen tweede uitnoodiging behoefde nam zijn portie aan met oogen vochtig van eetlust en viel met gulzigheid er op aan
er slechts flauwe onduidejijke sporen van achter te laten die spoedig geheel verdwijnen hernam het spook welnu wilt ge
zonder veel acht op hem te sla'in ten minste zij toonde dit niet sch oof zij wat dichtter naar den muur ten eindc liem te laten voorbijgaan
zooals ouden van dagen aan den dag leggen wier geestyermjogeas verzwakt zijn hij was zich bewust dat hij door tusschenkomst van milly het kwaad door hem gesticht weer goed maakte
openhartigheid vrij van alle ijdelheid of verlegeinheid dat william er iets van verteld had anders was ik met hier gekiomen
toen zij met haar jongsten neef charley swidger oud twaalf jaar in de haven ging roeien terwijl geen van beiden ooit in een boot gezeten had maar dat zijn de elementen
beantwoordde deze beleefdheid op hoffelijke wijze ja zelfs nedrig en keek den student na
den eersten keer dat dit gebeurde gingen zij over een oud kerkhof en redlaw bleef stilstaan tiisschen de
rneer dan vijftig jaar geleden waar is mijn zoon william meer dan eene naive eeuw geleden william
het is dezelfde opmerking die ik zoo dikwerf aan juffrouw swidger maak mijnheer zoudt u dat wel willen gelooven
eh mocht ik zelf haar moeten behouden ontneem mij dan de macht om haar aan anderen mede te deelen maak hetgeen ik uitrichtte ongedaan
en was nu bezig de lamp aan te steken en een laken over de tafel uit te spreiden dezen arbeid brak hij plobseling a f ten einde het vuur wat op te rakelen en
in t feort juffrouw swidger zij zou net zelive niet vertelleii mijnheer eedlaw al bleef zij hier tot net volgend jaar staan praten zei william op hem toetredemde
en dat zijn ear vele want ik ben al aeven en tachitig vroohj'k en geruikkdg mompelde redlaw btonenismoinda het werd langizeunartend donker in het vertrek
wie ben je vroeg redlaw mot de hand op de gebroken trapleuning wie denk je wel antwoordde zij hem haar gelaat opnieuw toonende
en wanneer in latere jaren dit tijdstip in het jaar aanbreekt en u u de dagen herinnert die u hier ziek gelegen hebt geheel alleen
al zijn ze spotgoedkoop en ze zullen uwe oogen beschermen tegen het licht mijn man zegt dat de kamer in dezen tijd niet te licht mag zijn want het schelle licht zou u duizelig maken
ons doode kindje waarop je al je hoop gebouwd hadt en dat nooit door den levensadem was bezield heeft je tot eea enged gemaakt milly
hoe lang hij zoo had zitten staren op dat verafschuwde en gevreesde schepsel een half uur
en den eerbied eai de liefde van jongere menschen noodig kunnen hebben hare rustige lieve stem was nog rustiger dan gewoonlijk toen zij dein arm van haar echtgenoot nam
ja uwe manier van optreden zoo geheel verschillend van de belangstelling en sympathie waardoor u zoo menig hart veroverd hebt uwe veranderde stem
nooit bitter onverschillig of hard tegen mijne omgeving hier levende heb ik te veei gedacht aan alles wat was en had kunnen zqn
en dat het in de meeste gevauen hoogst moeilijk was uit tie makea in welke mate iedereen zijn gezag er bij heeft ingeiboet
de eenvoudige wijze waarop zij dit zeide zoo zonder eenig vertoon en waarop zij de handen voor de dogen bracht en schreide van-loutr vteugde was even tneffend
dat ik er thuis komende net zooveel idee op had als een ongeboren kind tetterby scheen niet veel te houden van dergelqke figuurlrjke spreekwijzen en merkte aan
de jongen liep eenige oogenblikken onai'gebroken door maar hun terugkeer geleek meer op eene vlucht dan op eene wandeling zoodat de jongen
in mijne ziel is en ik kan het er door deze angstverwekkende verschijning uit laten verdrqven zal ik dat dan niet doen spreekf zei het spook zijt gij bereid
wat je daar zegt william is heel verstandig en bovendien heel kiesch antwoardde mijnheer redlaw met een blfik op het lieve kalme gezichtje ter hoogte van zijn schouideir
bent u nog wel zoo goed als van avond uw hoofd is niet zoo koel dunkt me och kom zei de student driftig ik ben niet ziek meer
en het toen tegen zijn gelaat hield om te voelen of het warm genoeg wasi mijnheer redlaw staakte zdjne wandeling en keek den spreker belrngstellend aan
t is hier klein en vol gemoeg zonder jullie voegde de moeder er bij naar bed in eene droefgeestige stemming spatte het troepje uiteen johnny en de baby het laatst
toen ik de vriendelijke sporen van het verleden terugvond in die zekere macht om dankbaarheid en vertrouwen te winnen
in iedereen die met u in aanraking komt uwe wijsheid heeft u doen inzien dat het geheugen van het gansche menschdom aaneengeweven is van smart dwaling en verdriet
daar zrjn moeder en dolphus vader riep johnny uit je hebt gelijk antwoordde zijn vader luisterend jawel dat is de stap van mijn kleine vrouwtjd
dat de gedachte iin mij opkwam of ik niet beter gedaan had en gelukkiger geweest zou zijtn als ik de trouwring gleed weer rond
geen wetenschap geen resultaten van de studie niets dan den aaneengeschakelden keten van gevoelens en gewaarwordiingen die alle op hunne beurt afhankelijk zijn van
uw ouden dag niet gemakkelijk geinoeg kunnen maken hoe gaat t mi met u awdea voelt u u werkelijk heel wel
en zooals het spook gezegd had spoedig uitgewischt zouden zijn waren nog duidielijk genoeg voelbaar om hem te doen beseffen wie hij was en wat hij van anderen maakte
en ging toen op bloote voeten en blootshoofds mede in de koude winterlucht aangezien de chemist bang was door het ijzeren hek gaande
toen zij opstond uit hare gebukte houding bemerkte zij dat mijnheer redlaw haar nog met eenige verbazing aankeek en herhaalde daaroax kalm al rondkijkende of er nog meer blaadjes gevallen waren
vroolijfc en gelukkig en een goed geheugen t dat zal waar zijn verzekerde de oude man die de laatste woorden had opgevangen
dit is slechts een schaduw zei het spook zoodra de morgein aanbreekt zoek dan het origineel op van het beeld dat ik u hier voorstel
dat het menschdom veel gelukkiger zou zijn indien het slechts de goede herinneringen bewaarde ga heen
toen hij de bovenste trede bereikt had bteef hij staan en keek naar beaeden de vrouw stond daar nog op dezelfde plek den huwelijksring om haar vinger draaiende
alle rechtop stonden en uit overmaat van gedienstigheid zijne oogen naar boven sohenen te trekken waren de bruihe haren van juffrouw swidger zorgvuld
uit elken kiem der ondeugd in dezen knaap schiet een geheel veld onkruid op dat geplukt en verzameld en opnieuw uitgezaaid zal worden
het zou geen wonder wezen zei mijnheer redlaw zich tot den zoon wendende op fluisterenden toom
dan een almanak van zooveel en zooveel jaren eten en drinken en het zich zelf gemakkelijk maken
hij antwoordde niets maar er was iets zoo ongeduldigs en wreveligs in kerstvertellingen de wijze waarop hij van houding veranderde dat hare vlugge vingers het werk staakten
met aischuw dat in weerwil van den onnetelijken intellectueelen afstand tusschen hen en ondanks het groote onderscheid in alle physieke opzichten
bevreesd om haar nogmaals in het gelaat te zien bevreesd om haar nogmaals aan te raken bevreesd ook te zulleni denken
en dansten door de zaal vertoonden den kinderen allerlei wonderlijke gedaanteh en aangezichtan op de wanden
ik zag hem zoo even op straat hfl keek mij aan en stond dicht bij mij ik ben bang voor hem bang waarom ik weet niet waarom och blijf man
ik vrees da iemand haar mishandeld had dw mij bij de hand nam en een zegebede over mij uitsprak terwijl ik langs haar heen
je kunt dat niet vurigier wemschen dan ik tetterby ik weet niet wat ik aan haar zag mompelde de krantenman
heer houd mijn geheugen friscb dat is een goed gebed mijnheer eedlaw dat van dien geleerden beer met den puntboard en den geplooiden kxaag
een van de gieleerde heeren die ons in komimgin elizabeth's tijd want wij zijn al vroeger gesticht ons in zijn testament oaider meer legaten
jongen loop deze lange gang geheel door en dan door die groote donkere deur en het binnenplein over dan zult ge wel ergens licht zien branden
deze verzoening deed adolphus junior en johnny zoo hevig ontroeren dat zij als op een afgesproken teeken een jammerlijk geschrei aanhieven
door eenige befofte of overeenkomst aan mijn tot te vetpbinden ik had haar te lief om dit zelfs maar te probeeren
jsenige verltepte hoeden getuigden van de poging om zich in het modemaakstersvak te begeven
ik zou wel eens willen weten of een van ons beter geworden is of gelukkiger beter bedoel je is t niet
met een diep treurigen blik staarde hij naar de plek waar zij gestaan had toen eedlaw uit zijne schuilplaats te voorschijn trad en naar de deur ging
met zich zelven in strijd of hij onmiddellijk de waning zou ontvluchten of blijven
eenigsaints op den voorgrond te plaatsen zette milly de schalen die zij meegeforacht had op tafel mijnheer william daarenitegen maakte veel levein dremtelde al heen en weer praatte
waarlijk mijnheer mijn vader is eene familie op zich zelf mosterd en azijn zooveel zorg heeft hij noodig
waar zijn kort en dik persoontje met het schelle stemmetje hij was niet veel ouder dan tien jaar even goed bekend waren als het schorre hijgetn van de af en aanrijdende locomotieven juffrouw
ja william dat is waar was het van geduld getuigende doch weinig zeggende antwoord ja mijnheer hexnam swidger
ik denk aan mijn leven antwoordde zij en keek hem even aan hij had eene gewaarwording alsof daar eene uit velen voor hem zat
voor de ziekte welke daarvan wellicht het gevolg was naar de bewijzen van zijne vroegere gezondheid en vrijheid
mijn breeder zei de jonge dame mijn echtgenoot zei mijne arme vrouw heer houd zijn geheugen ten opzichte van mij frisch laat hij mij dimmer vergetem
een half uur achtereen kunt voorlezen zeg voorlas als je blieft want je zult t me niet meer hooren doen ik ben wijzer geworden
ik spreek ging de andere voort als een man die uit het graf is opgestaan ongetwrjfeld zou ik mij gisteren avond van kant hebben gemaakt hadde deze duizendmaal gezegende hand mij niet weerhouden
zij stoorde hem echter niet en stood ook niet toe dat hij gestoord werd maar knielde naast zijn stoel neer en spreidde
iets voelen voor mijn eigen kindje en begrijpen waarom ik zoo gesteld ben op hunne lief de mocht ik sinds dien tijd wat stil geweest zijn william ik was toch gelukkig
en ddt alles gebeurde ten aanschouwe van den chemist en den student en dierus aanstaande bruid en philip en al de overigen
maar het is eene zekere waarheid dat zij volgens juffrouw tetterby's verklaringen altijd tandjes kreeg en er dus genoeg moest gekregem hebben om er het uithangbord van een
op haar gelaat viel een schitterende lichtstraal die echter het spook niet bescheen want hoe dioht het ook naast haar stond het bleef donker en kleurloos als altijd
welke onder ons studenten onder de eenvoudigste het sterkst onafscheidelijk verbonden is aan mijnheer redlaw's edelen naam
het verleden is voorbij zei de chemist het sterft als de wilde dieren wie spreekt mij daar van gporen die het verleden in mijn leven zou hebben nagelaten hij raaskalt of is een leugenaar
je hebt me toch niet hier gebracht om mij rnijia geld af te nemen vroeg hij redlaw wierp nog meer geld op deal grond onmidderijk bedekte de knaap
hetgeen ik zeggen wilde heb ik sleoht gezegd want ik mis daartoe op het oogenblik de kr'aoht vergeef het mij en voor het overige vergeet me
de hand der voorziemigheid is schoon verdiend zwaar op mij neeqgekpmen je spreekt tot me over dingen die ik onmogelijk kan volgen mijn geheugen is mij afgenomen
spmlagen ook wel eens kondien tegemkomen op de tiap ate zij de lange koude griezelige reis naar hjun bedje aanvaardden
en hierniede niet tevreden mijnheer vindti juffrouw swidger heden avond toen zij thuiskwam t is nog geen twee uuir geieden een wezen op de s'fcoep
mijnheer redlaw geef mij raad help mij toch t neen neen neen antwoordde hij mijnheer redlaw beste
beslis zei het eer de gelegenheid voorbij is nog een oogenblik ik roep den hemel tot getuige zei de zenuwachtig opgewonden man dat ik nooit een menschenhater geweest ben
terwijl milly den vreemde zwijgend uitgeleide deed naar het groote ijzeren hek viel redlaw in zijn steel achterover
zette zijn kop op tafel en juffrouw tetterby deed desgelijks tetterby wreef zich langs het voor hoofd zijne vrouw langs het hare
onafhankejijk van uwen wil ga heen wees gelukkig door het goede dat gij verkregen hebt en door het goede dat gij zult verspreiden
alsof zij over iets berouw gevoeldei de armen om zijn hols sloeg en schreide dolphus sprak zij hoe kom ik mij zoo gedragen
te laat mompelde de oude man terwiji hij den chemist aandachtig aanstaarde en de tranen langs zijine wangen biggelden
want dan stel ik mrj voor dat mijn eigen kind even lief zou zijn geweest en mij even trotsch en gelukkig zou hebben gemaakt
eene geduchte strafoefening gehouden te hebben waarbij geen der strijders ontkwam trokken zij in hunne vorige stellingen terug je deed beter de krant te lezen dan heelemaal niets te doen begon juffrouw
wee over zulk een mensch wee tdenvoudig wee over de natie die zulke monsters als dit bij honderden en duizenden tellen kan
hem te volgen en daarna de kamer uitging beefde hij en bleef op den drempel staan de gave die ik u geschonken heb zult gij aaja anderen meedeelen waarheen gij u ook moogt begeven
william zou vennoedelijk niet opgehouden hebben deze vrageh te doen en zijn ouden vader de hand te schudden en op den rug te kloppen had deze niet plotseling den chemist zien aamkomen
die volgens zijn zoon zoo talrijk was dat zij elkaar de hand reikende een keten zouden vorinen om engeland zouden uitnoodigen als in zoo'n korten tqd bijeen te krfjgen waren
en met het volste reoht laat men haar swidge widge bridge lieve hemel london bridge blackfriars chelsea putney waterloo
bloote voetjes bekoorlrjk in hunne kinderlijke teerheid leelijk door het bloed em slijk dat er aan kleefde een jonge wilde een jong monster een kind dat nooit een kind geweest was
en is dat niet een heerlijk vooruitzicht zij was te zeer verdiept in haar werk en meende te ernstig wat zij zeide was te kakn en vertrouwend
geen enkel atoom kon verloren gaan uit dat womderbar samenstel bonder een leegte achter te laten in het groote heelal
en toch thuis alitijd dezelfde voor vader altdjd vol ziorg in het geheele huis vindt men geen strootje al sou men er vijftig pond cantant voor wiuen geven
william je znudt me nog iets vertelien dat je uitimuntende vrouwt je zwoveel eer aandoet het zal haar zeker genoegen doen hier haar lof te hooren verkondigen wat was t wat het
hij viel den jongen man om den hals drukte beiden tegen zich aan en smeekte hun zijne kinderen te willein zijn
zoodra het kind zich vrij voelde sprong het als een klein roof dier naar de tafel drukte altes r brood en vleesch en zijne eigen voddeh tegen zijne borst en riep
en juffrouw tetterby had hem in een oogwenk in de huiskamer bij den kraag en betaalde hem de klap met interest terug
laat mij met rust antwoordde de jongen dit is de woning van die vrouw niet de uwe de strakke blik van den chemist scheen hem eenigszins in bedwang te houden
de weldadige bescbikkimgen dear voorzienigheid zijn in beide gevallen overschreden en ge zijt van twee fcegenovergestelde polen tot elkander geoaderd
en verbazing zal het deel zqn van dien geachten tqdgenoot deze uitdrukking las tetterby van het kamerschut af
helder en wakker het was een ware moloch van een baby op wiens onverzadelijk altaar het geheele bestaan van dezen jeugdigen broeder dagelijks werd geofferd
dat hij de ongelukkige vader is van een student die hier woont t zou mij niet verbazen als hij den jongen man bedoelt die zoo ziek geweest is wat kunnen we toch doen
of liij wist waar zrj waren de kleine wilde keek rond en eindelijk wees hij met het hoofd kmikkende de richting aan waarin hij verder wenschte te gaan
wat was zij jong en mooi en beminineiijk ik nam haar mede naar de eerste schamele woning waarin ik meesiter was
maar de oude man was er ook hij had ook een paar annen om haar te omhelzen en daar sloot hrj haar in
waarheen en hoeveel wil je me geven ik zal je meer shillings geven dan je ooit gezien hebt en je spoedig terugbrengen ken je den weg naar de plaats waar je vandaan bent gekomen
aan mij'zelf zout en aan juffrouw swidger geb swidger mes en vork en dan krijgt u al mijne breeders en hunne families alle'maal swidgers
ja laat eens zien met wie neen dat weet ik niet meer ik herinner me niet met wien ik wandelde ook niet of ik aan den een of ander de voorkeur gaf
met voordacht deze plek vermijdende liep hij er omheen en keek door het venster naar binnen aanvankelijk meerude hij
terwijl hij weder naar den hulst keek zijne moeder william is mijn jongste zoon en ik hebben menigen kerstavond te midden van one kroost gezeten
ik ik ben zeven en taehtig zei de oude man als een kind doorwauwelende en ik weet niet of ik ooit door iets uit mijn humeur gebracht ben
en onder een keurig net mutsje verborgen terwijli williiam's broekspijpen bij de enkels opgeslagen waren alsof het ndet in hun ijzergra uwen aard lag
ik weet zelf niet wat er met mg ohables dickens gebeurde ik weet niet of ik ziek was of krankzinnig
ook namen ze indrukwekkende verhoudingen aan wamneer men ze baschouwde ten opzichte van die harer zeyen zonen die bijzonder klein waren in sally echter kon men juffrouw
en daar kerstmis een tijd is waarin de herinnering aan elk hersteilbaar vecdriet en onrecht levendiger moet zijn
welken man bedoelt hij vroeg william stt zei milly gehoorzamende aan een wenk van haar verdwenen william en zijn oude vader omopgemerkt waarna redlaw den jongen wenkte
terwijl hij deze woorden snel uitsprak en het licht overnam raakte hq tetterby's borst even met de hand aan maar trok die haastig terug bijna alsof hq hem bij ongeluk gewond had
toen zij opstond en haar stralend gezichtje naar den gevallen man opsloeg ten einde hem te doen begrijpen dat hare bemiddeling met een goeden uitslag bekroond was deed deze een paar schreden vooruit
alsof zij de type vartegeiiwoordigde van duizend anderen wie zijn je ouders vroeg hij er is een tijd geweest da t ik een goed tehuis had mijn vader was tuinman ver buiten de stad
met haar aangeboien melodieus geluid waartegen hij zichzelf scheen te verzetten die hem scheen te hindeiren zonder t zeggen dat die man
ik wil dien menschen goed doen geen kwaad zooals ik je beloofd heb zal ik je een boel geld geven en je hier tarugbretngen sta op kom vlug
zul je mij alleen laten loopen niet vasthouden of aanraken vroeg de jongen terwijl hij langzaam de hand van het vuur terugtrok en aanstalten maakte om op te staan
wat heeft zij gedaan wel mijnheer niet tevreden eene soort van moeder te zijn voor al de jonge heeren die van alle kanten hier in dit oude gebouw uwe lessen komen bijwonen
waarom heb ik nog nooit daarvan gehoord vroeg de chemist driftig opsltaande waarom heeft hij mij niet met zijn toestand bekend gernaakt
laat het een bewijs zijn van mijne macht antwoordde het spook luistor naar hetgeen ik u voorstel
en hoog opgetrokken schouders zijne geheele houding kwam tolkomen overeen met zijn onderworpea karakter wendde hij zich tot zijn beide oudste nakomellngen
ja zoo goed herinner ik het mij dat ik er zems nu rnog na jaren mm ndete ijdeler en hersemsicihimmiger voor mij is dan die lang
en toen het uit zijne schuilplaats naar hem keek haastte hij zich het huisj e binnen te komen verdriet dwaling smart fluisterde de chemist een wanhopige poging doende
nog meer juichkreten van de kinderen nog meer kussen nog meer om haar heen dringen nog meer liefde en blijdschap en vereering van site kanten meer dan zij in eens beantwoorden kon
mijnheer bedlaw is erg veranderd ea heeft mij van morgen verteld dat zijn geheugen zoo verzwakt is wees wat iaschikkelijk voor hem mijnheer edmund hij heeft dat nopdig
hoeveel hij verloren had zijn eigen abnormalen toestand kon betreurea ea vergelijkea met den na fuurlijkea toestand van degeaea met wie hij in aanraking kwam
en dat bracht mij natuoirlijk tot italmte terwijl ik daar zat met mijne hand in die zijne vial hij in slaap en zelfs toen ik mij ne hand wegtrok want ik wilde
eene eigenaardigheid van deze baby was dat hij altijd tanden kreeg of ze nooit doorkwamen of doorkwamen en weer verdwenen is niet aam het licht gekomen
ze liggen best antwoordde hij laat mij met rust alstublieft u vindt alles dadelijk zoo erg hij had het hoofd opgelicht om dit te zeggen
he geruiseh van water of het geloei van den wind des vorigen jaars eiken keer ontwaarde hij
het zit er verbeterde william zich zelvem na eenig nadenken als het ten mimste opgesloten is
johnny daar was zij en al de kinderen kwamen met haar mee binnen en kusten haar kusten elkander kusten de baby kusten hun vader en moeder en renden heen en weer
nu t kersttijd is en alle manschen die kunnen feestvieren en hun geld uitgeven genaalcte ik wat uit mijn humeur toen ik de straat op
het vriendeiijke kopje was eenigszins gebogen zooals gewoonlijk en hare oogen waren neergeslagen en staarden vol medelijden op den slapendeh knaap
en aan den haard plaate te nemen die altijd brandde in de groote eetzaal op kerstmis in den tijd toea de tien arme heeren nog hier wanen ik was ook in de zaal
de sluiting vertrouwd en schoof den grendel terug door de hand tusschen de tralies te steken sloot het hek weer ein mep gebukt naar het venster terwijl de versch gevallen sneeuw onder zijne voeten kraakte
doe gij het voor me maar dadelijk en in t geheim en zeg hem dat ik hem vergiffenis zou schenkeh als ik maar zoo gelukkig was te mogen weten waarvoor
keek hij deze laatste woordein op en zich herinnerende waar en bij wie hij was alsmede de tooverkracht die van hem uitging
de gave ontvangen ledereen zegt het ik denk er niet over te beweren dat hetgeen iedeieen zegt altijd betrouwbaar is
koin eens wat dichterbij dolphus en laat ik mijn gemoed verlichten en je alles vertellenl tetterby schoof zijn stoel naar haar toe en juffrouw
vootrtduxerud alsof ze wisten dat hij de macht bezat ze te ontbinden en op te lossen
een openlijke ongesfcrafte moord in de straten dezer stad zou minder misdadig zijn dan het toelaten van zulke wezens in de maatschappij
philip geheel opgaande in zijn verhaal dat hij nog eens herhaalde had zijne aanwezigheid nog niet opgemerkt
en voor hem wiens goede naam reddeloos verlofen is zou dit misschien de eenige uitkomst zrjn hij nam haar hoofd tusschen zijne handen drukte er een kus op en antwoordde het zal geschieden
terwijl hij dit deed werd zijn gelaat minder strak ein begon zich eersti aenige verhazing daarop te teekenem
dat er niemand in de kamer was en dat de vlammen slechts de oude balken in de zoldering en de donkere muren verlichtte maar toen hij nauwlettender rondkeek zag hij het voorwerp zijner
dolf mannetje ging tetterby voort terwijl hij met zijn vork een onderzoek instelde naar den inhoud van de overdekte schaal
de gedachte dat indien ik tractate goed te zijn ik in den hemel een schuldeloos wezentje ontmoeten zou dat mij moeder zou noemen
in defcen toestand voelde hij zijne beiangstelling voor de hem omriageaden herleven en maakte zich een gevoel van onderworpenhejd van hem meester
maar zijne aandacht was afgeleid kerstvektellingen hij las niet intusschen dekte zijne vrouw de tafel
noodeloos ruw deelde zij vorken en messen rond sloeg met de bordem stompte met het zoutvat en legde het brood met een smak op de onschuldige tafel
em de inijnwn terwijl je best een anderen man hadt kuinmen krijgen die belter en gelukkiger in zaken was dan ik
sohonken hem de overtuiging dat het weinigje goede dat nog in het hart dezr ongelukkige overgebleven was door hem op de vlucht was gejaagd
in wiens bezoak ik evenals in zijn zachtrnoediger blik een zweem van hoop voor mij zie flikkeren ik zal u gehoorzamen zonder vragen
ik heb een allerleelijksten droom gehad hoe maafct u t vader bent u nog al wel sterk en moedig jongen luidde het antwoord van den ouden man
nu zei mijinheer redlaw juist zooals ik zelf ook altijd zeg mijnheer hernam swidger
toch bleef hij door deze herinnering aan ons verbonden vader die zooveel beter zijt dan alle aardsche vaders te zamen
die milly steeds dichtbij zich hield wendde nu het gelaat naar den spreker en op dat gelaat was verdriet te lezen ja zelfs iets als droevige herinnering
dat de drie paar oogen in de beddein zich wjjd openden en onafgebroken op het lucullusmaal gevestigd bleven
de hemel moge mij mijn kwaad humeur vergeven zei tetterby tot zichzelf wat is hier toch gebeurd hoe kon ik hem zoo slecht behandelen na al hetgeen ik
waar is mijn lief klein muisje al dien tijd gebleven vroeg de oude man zij is lang weg geweest ik kan onmqgelijk leven zonder mijn muisje
behekst was wie hem gezien had in zijne binnenkamer gedeeltelijk boekerij en laboratoiiuni
toen het zoo modderig en glibberig was en zij met hare jongste sehoonzuster op theevisite ging en zoo trotsch was op haar toilet dat ze hoewel te voet geen spatje op hare rokken kon dulden
en ik wil dat ook nu niet door wat hij mijn zoon noemt hij is mijn zoon niet ik heb veel genoegelijke dagen doorleef d ik lierinner me eens neen toch niet neen mijn geheugen is weg
daarna antwoordde zij op eens ziek neen ik ben heel wel en stond met een verwilderden blik naar den grond te staren
ik wil echter geen mogelijkheden in het leven roepen uwe zuster heeft nu een rustig een beter leven dan zij met mij kon gehad hebben
de vrouw is uit i at weet ik waar is de oude man met het witte haar en zijn zoon meen je den man van de vrouw ja waar zijn ze
en gevoed worden door de uitgedreven herinneringen die zult gq verliezen zijn er dat zoo veei vroeg de behekste man peinzend met een door ontsteltenis vertrokken gelaat
de verandering die hij had ondergaan maakte de woelige straten tot eene woestijn voor hem
die erg ontroerd was en vroeg waarom hij zich daar in gukigheid en luiheid rondwentelde in plaats van met de baby naar zijne moeder te gaan
en redeneeren er niet zoo over als meer beschafde en ddeper denkende menschen verleider antwoordde redlaw wienis valsohe stem en blik ik meer vxees dan woorden kunnen uitdrukken
blijf zei mrjnhesr redlaw terwijl hij plaats nam aan tafel meer om den ouden man gemist te stellen dan osn zijn eeijust te bevredigen oum mij nog eeaaige oogenblikketn wn gezeisohap philip
kwajongen zei tetterby heb je dan geen greintje medelijden met je armen vader die den heelen kouden winterdag van vijf uur af moet zwoegen
mijn naam is redlaw zei hij ik woon in het oude collegegebouw hier vlak bij woont hier niet een jonge student bij u in
in een er van vond hij een takje hulst waarschijnlijk was t er den vorigen avond in verdwaald en bekaek dat
eene virgihigche slavin vermoedelijk deed de herinnering aan den mislukten tabaksbandel juffrouw
toen hij hem aanraakte de jongen keek hem strak in de oogen alsof hij dit noodig achtte voor zijne verdediging niet wetende wat er volgen zou
het verbaast mij zelfs dat u t noodig vindt mij vergiffenis te vragen voor zoo n kleinigheid maar toch doet trnij genoegen dat u het doet
maar zij deed dit met zulke forsche bewegingen dat het scheen alsof zij de tafel eene bestraffing toediende in plaats van het avondeten voor hare familie gereed te zettem
zij knielde aan dien kant bij hem neer zoodat zij hem in het gelaat kon zieh en na eenige stilte sprak zij mijnheer redlaw mag ik u iets zeggent
hiji is de vrucht van menschelijke onverschilligheid gij zijt de vrucht van
de gave meegedeeld een klein mannet je zat in een klein kamertje van een klein winkeltje
iemand die u altijd hebt liefgehad laat ons nu niet er aan denken hoe lang het geleden is noch in hoever hij heeft misdaan zoo vernederd te zian
kodl ik het maar uit mijn geheugen wisschen zonder zieh te verroeren en met de sitrakke wreede oogen op zijn gelaat gericht ging het spook voort
ik had er toen ik thuis kwam niet meer idee op dan die baby om knorrig te zijn maar het een of ander dolphus juffrouw
alls dat de bedoeling was maar ik zou hem toch niet gaaime je weet wel milly achter
en redlaw weer geheel de oude zag in den jongen man en diens jeugdige liefde het beeld van datzelfde heerlijke reine tijdperk in zijn eigen leven
hetgeen haar eene gewaarwording bezorgde alsof zij op eene stoomboot zat het vuur kan juffrouw swidger het evenwicht laten verliezen zooals gebleken is toen zij nog bij hare moeder thuis was
met dit gevolg dat de oogjes in de bedden plotseling gesloten werden en de twee tetterbytjes die naar het kabinetje verbannen waren en ook op den reuk afkwamea
alvorens de tien arme heeren het tijdelijke met het eeuwige verwisseid hadden in de groote eeteaal en dat zij daartoe zooveel leden van de familie swidger
a hielden vandaag te beginnen alle geboorten op en al hegonnen de sterfgevallen morgen voor t eerst dan kan ik nog niet inzien welk belamg ik daarki zou mcneten stehtem
zij kjopte weer van all bezoekers die hier konden kranien sprak hij met heesche angstige stem tot den student zou ik juist deze het minst gaarne ontmoeten verberg mij ergens
het spook kirw'kte toestemmend met het hoofd waarom kom je me hier kwellem ik kom omdait ik geiroepen ben antwoordde het spook neen ongeroepen riep de chemiist
maar voor iemand die ik mag wel zeggen meer dan gewoone belangstelling voor mijne moeder koesterde kan het misschien niet onverschillig zijn te vernemen nu alles tot het verleden behoort
tengevolge van den wind ja ja ik heb gehoord hoe hij opstak tengevolge van den wind mijnheer t is een geluk dat zij heelhuids thuisgekomen is
toen die man hem zag ging hij blijkbaar ontrteld terug en als plotseling op geheimzinnige wijze daartoe aangeepoord noemde hij zijn naam
hij zweeg alsof de woordem van het spook hem verlamd hadden en staaarde het omtsteld aan
er is geen enkele reden waarom ik u hier zou houden antwoordde hij behalve zei milly aarzelend en op haar
en keek haar zoo geheel anders aan dan gewoonlijk zoo zonder eenige dankbaarheid in zijn blik dat zij nadat hij weer was gaan liggen
haastig deed hij eenige schreden naar de deur want de vrees bekroop hem dat de vrouw zou terugkomen
de schaduwen heiner en grooter wenden wanneer hij er geen acht op s'loeg maar ze liet komen en gaan en onveranderlijk in het vuur staarde o dan moest gij hem eens gezien hebben
de klok er onder telkens verkc-ndigde dat er weder een kwartier verloopen was of bet vuur ineen zonk en zich zelf begroef onder de asch