AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hield ik mij stil mijn vader hielp de mannen hun zakken afleggen en ging toen een oogenblik heen om met mijne moeder terug te komen terwijl hij weg was hadden de mannen hunne zakken geopend
zijne moeder verbeterde zijne fouten met zachtheid maar toch met ernst gij kent uw fabel niet zeide zij het trof mij dat eene moeder tot haar kind u zeide
wederom volgden wij onzen geleider op de hielen hier was de straat zoo smal dat wij ondanks den mist de huizen aan beide zijden konden zien
en dat zong ik dan voor haar maar eindelijk kwam de dag waarop ik haar verlaten moest en weder op weg moest gaan wat mij betreft het heengaan viel mij zoo zwaar niet
dat hem geenerlei waarborg opleverde voor de toekomst ja niet eens voor den dag van morgen in tegenwoordigheid van espinassous kon ik hem niet zeggen
op schandelijke wijze waren wij het dorp binnengekomen zegepralend mochten wij het thans verlaten
maar vr dat zij hiertoe nog konden overgaan was de meester reeds tusschenbeiden getreden wilt gij dan dat hij voor god verschijnen zal met die misdaad op zijn geweten riep hij laat hem eerst tot zich
alles vond ik even mooi het gevoel dat mij beheerschte was aanstekelijk en ook mattia keerde helaas slechts in zijne verbeelding terug naar het land waar hij geboren was
toch was ik dien morgen verstandig genoeg om de talrijke opkomst van het publiek niet met mijn lied in verband te brengen zij die den vorigen avond bij den twist tusschen den agent en mijn meester tegenwoordig waren geweest kwamen thans terug
en ik meende dat eene koe die de plaats innam van roussette u het liefst zou wezen op de beestenmarkt te ussel hebben wij toen de koe gekocht voor het geld
als ik daar ook niet op gerekend had zou ik hem nooit tot mij hebben genomen die woorden van barberin als ik niet op zijn ouders gerekend had zou ik hem nooit tot mij genomen hebben boezemden mij nog grooter afkeer voor hem in
eindelijk besloot mijn meester de voorstelling te doen beginnen hoewel de zaal op verre na niet gevuld was maar wij konden niet langer wachten daar de kaarsen waren aangestoken het eerst moest ik zelf op het tooneel komen
maar het genot dat wij zeven en een halven franc hadden verdiend beteekende niets vergeleken met onze vreugde dat wij er twee honderd veertien hadden uitgegeven wij wisten de keukenmeid over te halen
als men de deur opende joeg een scherpe wind door den schoorsteen die de sintels aanblies welke men den vorigen avond onder de asch had ingerekend
hoe verder wij in parijs doordrongen hoe minder het aan mijn kinderlijke droomen en mijne verwachtingen beantwoordde
ik heb zeer verkeerd gedaan dat ik mij heb laten medesleepen door mijn drift voegde hij er bij een fout die mij duur te staan kan komen maar het is te laat om deze te herstellen
en hadden zelfs hun vrienden medegebracht de agenten van politie waren bij de inwoners van toulouse evenals in de meeste andere steden niet gezien
vier-en-twintig dagen zonder eten gebleven zijn het is vele jaren geleden het gebeurde tijdens de godsdienstoorlogen maar al was het gisteren gebeurd dan zou dit hetzelfde wezen
vraag maar naar dalphen dien naam zult gij wel onthouden nietwaar ja mijnheer ik stond tegen het portier geleund waarvan het glas was
hij liep langs het touw heen en weer en zoo vaak hij dicht bij mij kwam zag hij mij aan met een paar oogen die niet veel goeds voorspelden
hoe menigen nacht had ik in mijn leven reeds doorgebracht waarin ik niet zoo veilig was als hier ik was bewust dat geen gevaar mij dreigde en toch was ik beangst hoe meer ik er mij tegen verzette
het sneeuwde opnieuw geruimen tijd en de sneeuw viel weder hardnekkig in dichte vlokken neder van uur tot uur zag men de laag
wij hadden eene te goede les gehad om weder het touw van onze koe los te laten zij was heel goedig dat is waar maar zij was ook geducht schichtig
wij begrepen elkander de angst die zich van mijn hart had meester gemaakt deed ook het zijne kloppen
wij die niet moesten voorbij laten gaan en toen voegde hij er bij en dit weet ik zeker onthoud dit men moet leven ten koste van de onnoozelen
zoo druk met elkander bezig zijn het zijn bepaalde gesprekken die zij met elkander houden ernstige zaken behandelen zij waarin woorden vol teederheid worden gewisseld
en zonder dat de schrijver zich tot hoofddoel gesteld heeft de jeugdige lezers te onderwijzen zullen deze er toch hunne kennis door vermeerderen
maar dat duurde ook slechts kort spoedig kwam zijn geheugen hem te hulp en herinnerde hij zich waarom zijn troep niet volgde
met die grijze lucht en die donkere wolken erboven dan is zij leelijk heel leelijk
toen heb ik me niet meer met hem bemoeid en is hij ook niet teruggekomen maar dat hij dood was wist ik niet
ik luisterde het geraas bleef voortduren en drong van alle zijden naar binnen wat beteekende dit ik schrikte hevig en mijne eerste gedachte was om naar de ladder te snellen en te ontvluchten
en zonder een woord verder te uiten zonder zich zelfs om te keeren ging hij de trap af mij altijd vasthoudende
als ik dood ga dan is alles uit dan heb ik geen honger meer en krijg ook geen slaag en men beweert ook dat als men dood is men in den hemel komt
capi sprong tegen mij op en ik nam hem in mijn armen en kuste hem nu gauw naar beneden als vrouw barberin thuis is hoe zullen we haar dan met de koe verrassen vroeg mattia
voorts droeg hij lange slobkousen die tot aan zijn knieën reikten met roode banden waren toegebonden en verscheidene malen over zijn beenen gekruist waren
bovendien zat hij al niet meer naast me alsof hij bang was al deze vragen te moeten aanhooren die hij eveneens voorzien had was hij eenige schreden
o ik wil u niet dwingen om mij iets te zeggen waarover gij u schaamt ik ben niet slim ik ben niet verstandig maar zoo ik al niet begrijp wat tot mijn hersens moest kunnen doordringen
het was eene gevangenis met getraliede vensters waarvan het gezicht alleen elk denkbeeld aan ontsnappen verdwijnen deed de meubels bestonden uit een bank om op te zitten en een hangmat om in te slapen
als capi mij een dergelijke beleediging had aangedaan zou hij mij gekrenkt hebben maar van joli coeur verwonderde mij nooit iets
wij hadden den nacht in een zeer arm dorp doorgebracht dat wij den anderen morgen reeds bij het aanbreken van den dag verlieten
maar de schok was zoo erg dat gij gevallen zijt en in de greppel terecht gekomen toen wij u niet zagen verschijnen is bob langs den spoordijk afgezakt terwijl ik het paard vasthield en hij heeft u naar boven gedragen
dat zij haast geen melk gaf en slechte boter eindigde hij met te zeggen dat hij ze nemen zou maar enkel en alleen uit medelijden en om vrouw barberin genoegen te doen omdat ze een goed mensch was
en wij zullen eens zien of dat besef zoo licht te dragen is als gij nuttig waart voor hen bij wie gij nu zoo hardnekkig wilt blijven zou ik dat volhouden begrijpen
met onze lampehaken in het zachte gedeelte met onze messen in het harde daarin zullen we nooit slagen zeg dat toch niet
gij kunt er over nadenken ging hij voort en wanneer gij in de gevangenis inziet dat ik u een goeden raad gegeven heb kunt ge mij doen roepen want ziet ge men moet zijn schuld niet bekennen aan den eerste den beste
maar gij zoudt niet bij hem willen zijn en ik zou het ook niet wenschen dat ge dan bij me bleeft gij hebt nooit zooveel slaag gehad
zonder de minste ontroering sprak mevrouw milligan thans mag ik zeggen mijne moeder gij kunt mij voor den rechter dagen ik voor mij zal nooit den broeder van mijn echtgenoot ter verantwoording roepen
dan gaan we maar weer aan t werk zeide mattia de herbergen zijn vol menschen en als wij elk onzen weg gaan kunnen wij overal gaan spelen en van avond zullen wij met eene goede som
het best was deze zelf te zoeken en ons naar alle huizen te begeven waar vreemdelingen konden wonen dit was dan ook eigenlijk niet zoo moeilijk wij behoefden maar in alle straten onze bekende melodiën te spelen
rood van haar met bruine ooren en wangen zwarte kringen om de oogen en een witten kring aan den snuit
toch had ik een gevoel van verlichting toen ik londen verliet ik zou de roode leeuw niet meer zien en dat luik dat mij ondanks mij zelven aantrok
en zorg dat ge u voor die narichten goed laat betalen dat geld moet strekken om u een rustigen ouden dag te bezorgen
wat er in het begin gesproken werd wat men hem vroeg en wat hij antwoordde daar hoorde ik allemaal niets van ik was te aangedaan om dat te hooren of liever om het te begrijpen
toch gevoelde ik voor mezelf in het minst geen vrees naarmate ik hooger klom werden de struiken ook grooter en het hout krachtiger de toppen der boomen reikten zelfs dikwijls boven mijn hoofd en ik was vaak genoodzaakt mij te bukken
dat den indruk maakte van scheldwoorden of onheilspellende waarschuwingen plotseling vertoonde zich in het noorden een wit puntje aan den hemel het nam zeer snel in grootte toe
toen ik op mijn onveranderlijk antwoord volgen liet om arthur terug te vinden had mattia niets meer te zeggen hij kon geen partij vatten tegen arthur
t is eene goede vrouw zeide mattia zij heeft aan mij ook gedacht maar al had zij mij vergeten dan zou ik haar toch dankbaar zijn voor haar brief om die uitvoerige beschrijving
en misschien zou ik s avonds daar nog gestaan hebben als mijn hand niet toevallig in mijn zak een rond en hard voorwerp gevoeld had
want toen de meester het ons gaf was het licht te begrijpen te oordeelen naar den blik dien de houwers er op wierpen dat zij een tweede verdeeling niet dulden zouden zonder er ook om te vragen
met even groote behoedzaamheid als ik het raam had geopend sloot ik het nu weer en kroop dadelijk in mijn hangmat het balletje in mijn hand geklemd houdende
die iedereen kent maar die voor mij toen nog vreemd waren ik was toen nog te jong om te kunnen beslissen of hij mooi of leelijk zong met of zonder kunst maar dit mag ik zeggen
doe maar niet of gij een geleerde zijt want gij weet het evenmin als wij de overmacht die hij door zijn moed had verkregen
vooral had ik een napolitaansch lied dat ik met zang begeleidde en dat mij den algemeenen bijval van het publiek deed verwerven
als ik nu aan de dagen denk op de boot doorgebracht met mevrouw milligan en arthur komen zij mij nog voor de gelukkigste van mijne jeugd te zijn geweest
die fijner hoorde dan wij vernam geenerlei verdacht geluid wij reisden in de duisternis in de stilte van den nacht
daar is boter voor noodig en bloem en eieren dat zal dan wel lekker smaken nu dat zou ik denken maar gij zult het zelf proeven het smelt in je mond
en door twee openingen bij de schouders kwamen een paar armen te voorschijn die met een soort van fluweelen stof welke vroeger blauw geweest moest zijn bedekt waren
onmiddellijk verdween het hoofd van bob achter den muur en ik hoorde niets meer ik wierp mij op het balletje het was een dicht ineengefrommeld stuk fijn papier om een hageltje
ik zie ook de schapen en het park zelf het zijn elzeboomen dus zult gij t niet meer vergeten o neen wie waakt er gewoonlijk over de schapen
merkt dat hij die zich uw vader noemt niet alleen kinderen wil hebben die voor hem werken maar ook honden kan dat nu uw oogen nog niet openen morgen schrijven wij aan vrouw barberin
met de grootste belangstelling zat aan te kijken spraken barberin en de herbergier op fluisterenden toon over mij barberin vertelde hem dat hij naar het dorp gegaan was om mij bij den burgemeester te brengen
met dit doel trachtte ik achter te blijven als ik op een verren afstand van hem ben dacht ik zal ik in de sloot gaan liggen en dan zal hij mij niet kunnen vinden
want ge begrijpt wel dat zoo we op een stoomboot plaats namen gij weer in hechtenis zoudt worden genomen nu ziet ge hoe goed het is vrienden te hebben
ik het kreupelhout de bremstruiken en vooral de lage boomen kon onderscheiden zij geleken van verre allen op levende wezens die deel uitmaakten van een
daar de herberg die wij verlaten hadden op den weg naar monpellier gelegen was volgden wij natuurlijk die richting
maakte zeer groote vorderingen van het oogenblik af dat hij de theorie der muziek van kuhn las ongelukkig kon ik hem niet zoo laten werken als ik wel gewild had en als hij zelf zou hebben verlangd
wat zult ge lui wezen als ge rijk zijt zeide mattia van corbeil af volgden wij den weg dien wij zes maanden geleden hadden afgelegd toen wij parijs hadden verlaten om naar chavanon te gaan
hij zal zich voor den rechter verantwoorden mattia wierp zich in mijn armen ik dacht dat hij afscheid van mij wilde nemen
dat ik mattia in het land der wonderen bracht maar dat was het dan ook voor mij daar hadden mijne oogen het eerste licht gezien daar had ik het leven leeren kennen daar was ik zoo gelukkig geweest daar had men mij
en allen sliepen zoo gerust of zij reeds maanden op het schip hadden gewoond bij mijne nadering werden de honden wakker en kwamen vroolijk naar mij toe om mij goeden morgen te wenschen
maar van hen hadden wij geen twintig gulden te wachten wij moesten gezeten burgers hebben met eene goed gevulde beurs en geneigd om die te openen
en als ik te veel zeide zou zij het wel eens aan haar man kunnen oververtellen en op die wijze aan barberin het middel in de hand geven
wij haalden weder adem de vrees die wij gekoesterd hadden was dus ongegrond wij moesten dan ook liever het goede dan het kwade ons hebben voorgesteld en waar is die dame thans vroeg mattia
vrouw barberin onze nacht op een veldbed was niet al te slecht wij hadden er wel slechter doorgebracht als wij onder den blooten hemel moesten slapen
waarvan de voerman ons mededeelde dat wij na een uur gaans aan een dorp zouden komen dit deed ons met moed onzen tocht vervolgen
ik vertelde hem wat hij vroeg dus zijt gij nooit bang geweest dat gij van honger zoudt omkomen nooit niet alleen hebben wij in ons onderhoud kunnen voorzien
zonder mijn dorst te lesschen of den bitteren smaak weg te nemen dien ik den geheelen dag in den mond had toen ik den cipier in de gevangenis zag komen had ik een gevoel van genot en een zweem van hoop ontwaakte in mij
en ondervond allerlei gewaarwordingen die vroeger nooit door mij gevoeld werden gedurende onze wandelingen bleef ik dikwijls ver achter om aan arthur aan mevrouw milligan en de zwaan te kunnen denken
met andere woorden was mevrouw milligan naar het zuiden van frankrijk of naar zwitserland gegaan wij vroegen inlichtingen aan de varensgezellen en alle menschen die op kaden hunne bezigheden hadden
maar inplaats van rijk en gelukkig zooals we geloofden dat gij worden zoudt zijt gij nu niet rijk en in ieder geval gij zijt niet wat gij gedacht hadt te zullen wezen
kwamen wij langzamerhand nader en capi kon dan gerust zijn bakje ophouden hij behoefde niet bang te zijn dat hij een schop kreeg maar vooral bij de kinderen maakte mattia opgang
maar dat ik al rijk was en dat alles wat ik wenschte binnen zeer korten tijd kon verwezenlijkt worden
werkelijk rees de spiegel al hooger en hooger van mijn knieën was het tot aan de heupen gekomen en van de heupen tot aan mijn borst wij moeten de wijk nemen naar
groote roode witte of zwarte tonnen die de stroom deed ronddraaien maar ook op de beide oevers kon men duidelijk allerlei dingen zien
drukte wil-je meespelen vroeg deze ja ja gaf joli coeur met zijn gansche lichaam te kennen maar je bent ziek arme
hij kwam niet te voorschijn wat was er van hem geworden vitalis zeide me dat hij het dier bij zijn ontwaken naast hem had gevoeld het moest dus verdwenen zijn terwijl wij buiten waren
daar wij hem sinds lang niet geroken hadden en t was ook eene liefelijke muziek die welke voortgebracht werd door het sissen en pruttelen van de boter
kom niet te laat in parijs is het s avonds niet veilig vr ik hier mijn intrek nam moest ik mattia gaan opzoeken en er moesten nog vele uren voorbijgaan eer de tijd daar was waarop wij elkander zouden vinden
hij weigerde dus om aan den agent te gehoorzamen toen deze ons van het plein wilde wegjagen als mijn meester zich niet door zijn drift wilde laten beheerschen
een groot talent en dat zou vitalis bezitten een straatzanger een man met gedresseerde honden ik was buiten mijzelven van verbazing
maar ik neem het u niet kwalijk omdat ge zoo'n goed hart hebt ge moet over hen die slecht zijn niet zoo goed denken
en toch liet capi een gesmoord blaffen hooren en gaf alle teekenen van blijdschap terwijl hij tegen den muur opsprong
bob zeide de eene of andere aardigheid men lachte en het rijtuig reed door hij had als clown een groot talent gekregen om zijn gezicht een ander voorkomen te geven
ik heb nooit groote eigenliefde gehad als acteur maar in deze omstandigheden deed mij die koelheid van het publiek zeer veel leed immers nu ik niet toegejuicht werd
en moest ook niet mevrouw milligan met de plannen van haar schoonbroeder bekend worden gemaakt als wij op den heer james milligan hadden willen wachten terwijl wij dagelijks van den morgen tot den avond uitgingen
wij waren al vroeg aangekomen en daar wij niet behoefden te helpen aan het uitstallen der koopwaar gingen mattia en ik het terrein van de wedrennen eens opnemen dat op korten afstand van de stad op eene heide was gelegen
het was thans het aanbreken van den dag waarvan mattia gesproken had ik luisterde met ingehouden adem maar ik hoorde niets dan het kloppen van mijn eigen hart
hoe weinig gedruisch ik met mijn opstaan ook gemaakt had waren de honden wakker geworden en zerbino was eveneens opgestaan om met mij naar de deur te gaan
die hij mij had verleend want zonder hem zou ik nooit die som van twee honderd veertien francs bijeen hebben gekregen gaf
maar bleef van tijd tot tijd stilstaan en keerde zich dan geheel om teneinde zich te overtuigen dat ik hem nog altijd volgde waar bracht hij mij naar
de drie uren waarvan hij gesproken had gingen wanhopend langzaam voorbij het scheen dat de nacht nooit zou eindigen
dit beteekende waarschijnlijk dat men geen gedruisch moest maken daar wij anders wakker zouden worden die bezorgdheid voor ons deed mij goed en ik was op het punt hem toe te roepen
ik zal u zeggen wat ik gedacht heb en waartoe ik dan ook besloten ben tot aan het einde van den winter zal ik u bij een padrone in den kost doen die u met andere kinderen op de harp zal leeren spelen
in parijs werd er een keus uit ons gedaan de sterksten kwamen bij schoorsteenvegers of rookverdrijvers in dienst die niet krachtig genoeg voor een ambacht waren gingen op straat zingen en op de lier spelen
onder het wandelen leerde mattia mij eenige engelsche woorden want ik was geheel vervuld met eene zelfde gedachte
dat mattia en ik verdiend hebben och die goeie jongen die lieve jongen riep vrouw barberin uit
men had den ingenieur wel om den hals willen vallen maar hij behield onder die uitgelaten vreugde evenzeer zijne bedaardheid als hij kalm gebleven was onder den spot en twijfel hij dacht slechts aan de redding en om zoowel
kom laten we naar hem toegaan onze zaken waren spoedig geborgen en wij keerden naar de herberg terug ik ging het eerst de trap op en trad de kamer snel binnen het vuur was niet uitgedoofd maar toch zag men geen enkele vlam meer
abbeville en montreuil sur mer hielden wij ons eenigen tijd op om voorstellingen te geven teneinde ons kapitaal aan te vullen
ik had genoeg ondervinding om te begrijpen dat dit mijn toestand wezen kon wat mij ik moet het bekennen wel eenigen angst aanjoeg hoewel nog zeer jong was ik reeds vaak door het ongeluk getroffen
even natuurlijk is het dat gij een heer zijt en dat zult gij ook worden zoodra gij mevrouw milligan hebt teruggevonden
ben ik naar haar toe gekomen maar niet zoo dadelijk dat is waar men kan niet altijd doen wat men wil en ik had een plan dat niet zoo gemakkelijk ten uitvoer was te brengen
het kwam me voor dat er letters op waren geschreven maar het was nog niet helder genoeg om ze te kunnen lezen ik moest dus wachten tot de dag zou zijn doorgebroken
t gaat goed met je man hij heeft druk werk ach god riep vrouw barberin uit hare handen wringende dan is er een ongeluk gebeurd met
eenige toeschouwers waren nog blijven staan om het gebeurde met elkaar te bepraten de oude had gelijk hij had ongelijk waarom heeft de agent het kind geslagen dat hem niets gezegd noch gedaan had
inplaats van dan des morgens de roode leeuw te verlaten gingen wij elken avond tegen acht of negen uur op pad en begaven ons naar de buurten
in onze verlegenheid besloten wij tot het laatste wat ons in alle opzichten nog het verstandigst voorkwam en wij zetten vroolijk en tevreden onze reis voort
gin zeide mijn grootvader en hij zag mij grinnikend aan terwijl hij eenige woorden sprake die ik niet verstond eerst bleef ik onbeweeglijk als versteend staan toen wierp ik een blik op mattia
maar mevrouw milligan liet zich door die tranen niet van haar stuk brengen ofschoon zij aangedaan was en bedroefd zooals zij zelve had gezegd
waar was nu het buitenverblijf dat mevrouw milligan met arthur en lize bewoonde eindelijk waren wij waar wij wezen moesten
wij keerden weer naar de loods terug om te zien of hij zich niet onder een takkenbos had verscholen langen tijd bleven wij zoeken wel tienmaal kwamen wij op dezelfde plek en in denzelfden hoek
en dan die reis in eene boot was voor mij zoo rijk aan allerlei vreemde dingen geen oogenblik verveelde ik mij of voelde ik mij vermoeid van den morgen tot den avond konden wij onzen tijd besteden
net zoo mooi was als eene blauwe zee onder een blauwen hemel dat zegt ge maar omdat ge een engelschman zijt antwoordde mattia en ge houdt van die leelijke zee
ik kon niet denken aan mijn tegenwoordigen toestand ik was met allerlei zonderlinge dingen bezig die in mijn hersens zich verwarden als de beelden in een
als geneesmiddel had men de zwavelbaden voorgeschreven en mevrouw milligan was met hem naar de pyreneën gereisd
maar welke redelijke grond bestond er voor de hoop dat wij hem terug zouden vinden wie wist of met het doorbreken van den dag ook niet de sneeuwbuien zouden terugkeeren hoe zouden wij hem dan zoeken
dat wist ik vroeger ook al zeide hij mattia die tot dusverre zich heel weinig met boeken had
natuurlijk waren wij veel spoediger daarmede gereed dan zij toen wij haar een poos lang bewonderd hadden gingen wij
wijlen barberin ik hield mij aan mijn harp vast is hij dan dood riep ik hard genoeg om verstaan te worden en met een stem heesch van aandoening
de klerk van greth and galley nog had uitgesproken wat vertelde hij ik hoorde het ternauwernood en ik begreep het volstrekt niet alleen de naam van driscoll mijn naam trof mijn oor
waarom zoudt gij dan ook niet zulk haar hebben van de andere zijde is er nog een zeer zonderlinge zaak
een oud alledaagsch man als ik heeft geen talent zeide vitalis geloof niet dat onbescheiden nieuwsgierigheid mij beweegt sprak de dame ik zou anders zeer bereid zijn die nieuwsgierigheid te bevredigen
om dwaasheden te begaan ik dacht bij mezelf och had ik toch maar iemand die mij kon raden en leiden tusschen die kinderen en mij was er dus een treurig onderscheid
antwoordde jérôme het is hier erg warm ging de heer voort laat ons liever buiten gaan om daar te praten
deze speelde eerst een deuntje op de viool en daarna op den horen dit verwierf vooral den bijval der kinderen die in een kring om ons heen geschaard naar ons stonden te luisteren
dien een politieagent aan een touw hield ik was zoo verbaasd dat ik mij niet verroeren kon en vroeg mij af wat dit kon beteekenen
die in den mist brandden als in eene dichte rookwolk ternauwernood onderscheidde men de lichten der rijtuigen die ons voorbij reden en van tijd tot tijd moest het onze plotseling stilstaan
de eenige levende wezens die men hoorde maar niet zag waren de vogels die zich tusschen de takken verscholen alleen de eksters sprongen over den weg
ik voor mij voelde geen tocht ongemerkt stak ik mijn arm naar buiten en draaide met mijn rechterhand den knop om maar hield het portier tegen de tijd ging voorbij
want deze groote gedaante teekende zich zwart af gelijk een silhouette tegen den hemel waar tallooze sterren een zacht schijnsel verspreidden
om met leege handen naar de gevangenis te gaan en vader acquin te bezoeken voor wien ik thans even weinig doen kon als bij mijn vertrek
het licht drong door den mist heen tot aan de straatgoot het was een tapperij of zooals de engelschen het noemen een
mijn vader bemoeide zich niet met me behalve des avonds om het geld te ontvangen dat wij hadden verdiend mijn moeder was in den regel buiten westen
maar voor mij zelven was dit een vrij onverschillige zaak ik had een familie en het was een dwaze kinderdroom van mij geweest te meenen
tot wien zullen de ouders zich dan wenden wanneer zij komen opdagen tot u niet waar en niet tot mij dien zij niet kennen
het uitzicht van den heer james milligan werd dus beperkt door de geboorte van zijn neef maar geheel weggenomen werd het niet hij behoefde slechts te wachten en hij wachtte
zoo stelde ik het mij althans voor en ik had alles reeds geschikt mevrouw milligan verlangde mij tot zich te nemen
die op den grond in een dikke laag lag gespreid toen wij het huis genaderd waren voegde oom gaspard zich bij ons jongens gij blijft bij ons eten nooit heeft een uitnoodiging mij meer genoegen gedaan
u verlaten nooit ik wist vooruit dat ik dit antwoord van je krijgen zou en ik ben gelukkig dit verzeker ik je dat gij mij nooit wilt verlaten
dat zeg ik niet wij zullen niet verdrinken dat beloof ik u wij zijn gered doordat de zijgang gesloten was en de lucht niet ontsnappen kon
dit beduidde dat ook wij eruit moesten komen daar stonden wij in eene slijkerige straat
dat aan beide zijden door vruchtbare oevers begrensd werd zoodra wij in een stad kwamen in arles
die mij toen met bewondering had vervuld en in de toonkast zag ik dezelfde oude geweren en dezelfde oude lompen
gelukkig was capi hartelijker en dikwijls voelde ik onder het loopen zijn natte warme tong op mijn hand
ik riep ze evenals joli coeur zij kwamen bij ons en bogen en ook de aap maakte allerlei dwaze bewegingen
mijn meester was wel is waar een krachtig gebouwd man maar hij was een grijsaard de agent een jeugdig man in den bloei des levens en de strijd tusschen hen kon dus niet van langen duur zijn
maar wat zij beteekenden was volstrekt zoo gemakkelijk niet te raden en wederom stelde ik mij een tal van vragen voor waarop ik onmogelijk een bevredigend antwoord kon vinden
gij dreigt mij met de politie ik ja ik hernam vitalis zonder zich door den boozen padrone van zijn stuk te laten brengen
het gedruisch in de mijn ging steeds met dezelfde hevigheid voort geen woorden kunnen de kracht ervan uitdrukken
en ook thans zou men bijna meenen als men hem hoorde spreken dat hij het woord tot een der aanzienlijkste overheidspersonen richtte
neem ook een brandenden tak zeide hij en laten we hen helpen in mijn dorp had ik allerlei akelige verhalen omtrent wolven gehoord
aangename warmte wij konden wachten tot het ophield met sneeuwen in die hut te blijven vond ik volstrekt niet naar vooral niet omdat ik er niet zoolang dacht te blijven als vitalis mij had voorgespiegeld om zijne zuinigheid te rechtvaardigen
ik gevoel toch wat mij hier treft hij legde bij die woorden zijn hand op het hart t is niet omdat uw ouders arm zijn dat gij mij wilt doen vertrekken t is niet omdat zij mij niet kunnen voeden
ik lag op een bos stroo zonderling mijn gezicht was nat en op mijne wangen en mijn voorhoofd voelde ik een zachte streeling en een warmen adem
dat is een goed idee laten wij nu naar onze herberg teruggaan en voor ons concert gaan zorgen voor de menschen die betalen doet het er zooveel niet toe
ik was bang dat hij juist datgene zou zeggen wat ik niet wilde hooren ik ben bang ging mattia voort laat ons dus heengaan
want men moet niet gelooven dat de koe een dom dier is integendeel ze is een verstandig beest en zij heeft goede eigenschappen die nog beter worden wanneer men ze heeft weten te leiden en te ontwikkelen
verroer u niet zeide ik op denzelfden toon voortsprekende morgenochtend te negen uren zullen wij op deze zelfde plek komen
inplaats van op den bok vlak achter zijn paard hoog boven en achter de kap zat later vernam ik dat zulke rijtuigen cabs heeten
op de steenen en het hinniken van paarden het loeien van koeien en het blaten van schapen vermengd met het praten en schreeuwen van de boeren die ter markt gingen
die zijn voorkomen van een heer hier aannam trad de keuken binnen met den hoed op en het hoofd in den nek hij verlangde eene goede kamer met vuur
de eerste maal toen ik aan vrouw barberin werd ontrukt de tweede maal toen ik gescheiden werd van vitalis tot tweemaal toe had ik alleen gestaan op de wereld
wàt mij bij uw troep opnemen toen werd ik weder oprecht hier hebt gij mijn heelen troep zeide ik op capi wijzende welnu wat doet er dat toe dan zijn we met ons drieën
kortom hij zal deel uitmaken van het gezelschap van signor vitalis en waar is uw gezelschap ik ben signor vitalis zooals ge ongetwijfeld reeds geraden zult hebben
en welke bedden waren het geen lakens maar versleten wollen dekens lagen erop die zeker uit een stal afkomstig waren
een penningmeester voor de boeten en een ander rechterlijk ambtenaar dien men in nederland het openbaar ministerie noemt voor mijn afgesloten bankje zat iemand met een toga en een pruik dat was mijn advocaat
daar ik een poos lang ook uw vader was geweest verbeeldde die barberin zich dat ik mij daarvoor wilde laten betalen
na haar martha en alexis en eindelijk benjamin wat mattia betreft men zou voor hem hetzelfde doen als voor mij en hij was gelukkig als ik gelukkig was welk eene teleurstelling dus voor me
of later dezen ontdekte dat was de meening zoowel van de mijnwerkers als van het publiek de bloedverwanten de vrouwen ja zelfs de moeders hadden den rouw reeds aangenomen niemand zou
maar ons ook tegen ons zelven te verdedigen en wanneer een van ons zijn zelfvertrouwen verloor hem moed in te spreken
van pau heb ik een zeer aangenamen indruk ontvangen in deze stad waait het bijna nooit en daar wij haar in den winter bezochten
als ik in den hemel ben dan zie ik mijn moeder weer en dan zal ik misschien aan onzen lieven heer kunnen vragen
waarop het dier met een trap had geantwoord dit gaf den doorslag welnu voor twee honderd tien francs neem ik de koe zeide ik en meende dat nu alles in orde was
wilt gij mij de groote beleefdheid bewijzen om op die vraag te antwoorden alsof zij werkelijk van belang was
was dit uit gewoonte en omdat de kinderen bij ons luiers dragen gij hadt die niet integendeel zie hier hoe gij waart aangekleed en welke dingen ik bij u heb gevonden
wij durfden ons niet ver verwijderen uit vrees dat wij den weg niet meer zouden vinden bij daglicht
die mannen waren kooplui die hunne waar aan mijne ouders kwamen brengen mijn vader nam alles stuk voor stuk in handen en bekeek het bij zijn lantaarn
hij gehoorzaamde maar hij bleef met zijn neus naar de deur gekeerd als een koppige hond die zijn plan niet wil opgeven nog eenige oogenblikken bleef ik naar de sneeuw kijken
maar de zee had niets van een kanaal nauwlijks waren wij van wal gestoken of de boot scheen in de zee te willen verzinken dan rees zij weder op om nog dieper in het water door te dringen
mijn meester bleef niet lang uit weldra kwam hij terug met een heer met een gouden bril dat was de dokter
morgen om zeven uren zullen wij bij u zijn ik begreep wat mattia van plan was je wilt een concert aan den veearts geven
die bestendige afwezigheid sproot volstrekt niet voort uit gemis aan overeenstemming hij woonde te parijs omdat hij daar zijn werk had meer niet
die den loop der helling volgden daar zag men de halfnaakte mijnwerkers op hunne zijde liggende of op hunne knieën de kolen uithouwen
maar capi had mij herkend en een ruk gedaan aan het touw zoo krachtig dat het aan de handen van den agent ontsnapte
men behoefde niet veel doorzicht te hebben om te begrijpen dat mattia niet tot het engelsche publiek die woorden morgen bij het aanbreken van den dag richtte zij waren voor mij bestemd
dat moet ge als zij werkelijk uwe ouders waren maar als het noch uw grootvader noch uw vader noch uw moeder is dan behoeft gij hen niet te eeren en lief te hebben
zij zingt riep mattia ik zal ze accompagneeren voor mattia loste zich alles op in muziek
toen zette hij zich met den rug naar t vuur en begon het vleesch te snijden en gaf ons elk een snee met aardappelen
eenige uren slaap gaven mij mijn krachten terug en den anderen morgen werd ik wakker gereed om naar lewes op weg te gaan als tenminste mattia die nog sliep mij kon volgen
want er waren in den omtrek geen klokken die sloegen op eens hoorde ik een groot gedruisch aan de staldeur die in een andere straat uitkwam als de roode leeuw
blootgesteld gelukkig moet ik wel gelukkig zeggen ging de wind die eerst zoo heftig was langzamerhand liggen
maar slechts de woorden dood en honger kwamen over onze lippen gij hebt mooi praten meester de tonnen kunnen nooit genoeg water ophalen ik heb het u al wel
waar bemoeit gij u mede oude dwaas vroeg garofoli plotseling van toon veranderende waar de politie zich mede bemoeien moest de politie riep garofoli terwijl hij opstond
alleen joli coeur verroerde zich niet hij had wel het eene oog open maar hij begon te snorken als een trombône
de heer james milligan kwam niet meer in de roode leeuw of althans wij zagen hem niet hoe wij ook opletten na kerstmis moesten wij weder overdag uit en onze kans om hem te ontmoeten werd minder
ik voelde dat zoo hij voor zichzelven alles van mijne familie vreesde hij niettemin om mijnentwil oprecht verlangde dat ik ze terug mocht vinden door zijne goede hartelijke woorden trachtte hij mij te troosten
als men in een huis gewoond heeft onder welks daklijst en kozijnen de zwaluwen nestelen krijgt men al zeer spoedig de overtuiging dat de vogeltjes niet enkel fluiten om een wijsje te doen hooren wanneer zij bij het aanbreken van den dag
en waar woont ze hoe heet ze ja zie je dat heeft barberin mij nooit verteld ge begrijpt dat hij dit vr zich hield
dat hij nooit in deze dievenwijk was geweest ook ik verstond nu duidelijk het woord thieves wij waren blijkbaar hier niet in
dit was met de anderen eveneens het geval want ieder had de lucifers in zijn broekzak en wij waren tot aan de borst of de schouders in het water geweest
geen wonder dat ik treurig te moede was toen ik te ussel kwam onwillekeurig verbeeldde ik mij dat ik zoo straks den grijzen hoed van vitalis zou zien
wat de eieren betreft als vrouw barberin ze niet heeft zal ze die wel leenen wij zouden ze maar breken onderweg ik trad den winkel binnen
als ik niet zulk een haast gehad had om parijs te bereiken dan zou ik ongetwijfeld nog zeer lang bij lize gebleven zijn
om dadelijk met hem naar engeland te gaan laten wij dan maar gaan zeide ik wilt ge
immers stierf zijn broeder zonder kinderen dan was hij diens erfgenaam zijne nasporingen leidden tot geenerlei ontdekking
wij begrepen dat dit het zijne was en in weinige minuten waren wij aan boord toen zond hij ons naar een kleine kajuit ik vertrek pas over een paar uur zeide hij blijf daar en maak geen
maar toen het twaalf uur sloeg beval barberin mij om mijn pet op te zetten en hem te volgen verschrikt zag ik vrouw barberin aan en smeekte haar met mijn blik om hulp
eerst had de eigenaar der herberg die er zeer welvarend uitzag ons niet eens met een blik verwaardigd maar de voorname manieren van mijn meester maakten toch indruk op hem
dan maar op weg naar vevey te genève zouden wij eene kaart van zwitserland koopen en die stad of dat dorp zouden wij wel vinden
ik zou dat thans te weten komen terwijl barberin zich met den waard aan tafel zette sloop ik naar een hoek van het vertrek bij den schoorsteen en nam alles om mij heen eens op
eerst toen wij halt hielden om te ontbijten vr wij aan de buitenwerken kwamen vertelde hij mij terwijl hij op een steen zat wat hem
des zomers doorkruisen wij engeland en mijne kinderen gaan onze koopwaar aanbieden aan de menschen die zich de moeite niet willen geven om tot ons te komen
het was zeker dat zoo men ons niet op het spoor was er heel veel kans bestond dat wij ons zouden kunnen inschepen zonder dat wij ontdekt waren
wij komen uw hulp en kennis vragen om te voorkomen dat wij door beestenkoopers worden bedrogen ik zeide dat op een voornamen toon zooals vitalis aannam als hij de menschen wilde overbluffen
niets was veranderd alles stond nog op zijne zelfde plaats ja zelfs het papier waarmede de ruit was beplakt die ik eens gebroken had was nog altijd hetzelfde
binnen weinige minuten hadden wij elk een holte uitgehouwen waarin wij onzen voet konden doen steunen toen wij dit gedaan hadden
ik ging voort met mattia te ondervragen maar hij gaf ontwijkende antwoorden of wel zoo dat ik maar de helft er van begreep toen spraken wij over onverschillige dingen tot op het oogenblik waarop wij ons zooals mevrouw
die bij herhaling met de oogen knipte en uitriep a fine dog wat beteekende een mooie hond
en vooral de kleine christina die veel van mij hield omdat zij de jongste was en ik haar altijd droeg ook speet het mij dat ik mijn broeders mijn makkers en mijn land vaarwel moest zeggen
want terwijl wij voortliepen had ik mezelf reeds afgevraagd of wij wanneer we de deur bereikt hadden van elkander zouden moeten scheiden daar de wijze waarop de tante ons ontvangen had niet veel goeds beloofde
hij zeide dit met bevende stem hij ging vooruit en ik volgde hem op de voet wij moesten capi roepen die op den drempel van de hut was blijven staan
alexis zegt dat deze hond verstandiger is dan een schoolmeester of een tooneelspeler zoo weinig als ik mij in tegenwoordigheid van tante gaspard op mijn gemak gevoeld had
voortaan zal hij die zegt ik kan het niet helpen een zweepslag meer krijgen dan hem toekomt hoeveel ontbreken er bij je
maar juist wat ons nu redt kan ons het leven kosten de lucht kan er niet uit ze is opgesloten
dan begaf ik mij niet met de gelukkigste gedachten ter ruste toen wij dijon verlaten hadden en de heuvels van côte dor overtrokken werden wij plotseling door een hevige koude overvallen
deed mij de gedachte dat ik mijne ouders zou vinden zijne hand drukken het scheen mij toe dat ik hem moest doen gevoelen
en dan te briâre de seine nemen om den loop dezer rivier te volgen tot rouaan waar zij een grooter schip zouden huren om naar engeland terug te keeren
het scheen mij eindelijk toe dat de ster die ik in het oog had haar glans verloor en dat de lucht witter werd
maar inplaats van op het terrein van de wedrennen zich te vestigen had mijn vader eene standplaats ingenomen in de stad zelve waar hij waarschijnlijk betere zaken dacht te maken
ik ben nog niet oud genoeg als ik nog wat gebrekkiger was of misschien blind maar ongelukkig ben ik wat ik ben dat is te zeggen dat ik niet in een toestand ben om medelijden op te wekken
maar ik was zoo ontroerd ik had de koorts van verlangen en elk oogenblik keek ik op mijn horloge is dit geen mooi land vroeg ik aan mattia tenminste de boomen beletten het uitzicht niet
evenmin konden wij het uithouden tegen de benden negers muzikanten de nigger melodist die de straten doorkruisen
ik begon na te denken over al hetgeen er had plaats gehad en legde mij nu eens op de eene dan op de andere zijde terwijl ik lag te peinzen hoorde ik mattia
ik heb al den tijd gehad om het te leeren het is koud vandaag niet waar zeer koud welnu ga voor een deur staan en steek uw hand eens uit naar een heer
het was de baak dus moesten wij nabij de kust zijn bob hield zijn paard in en liet het stappen nadat hij een zijweg was ingeslagen
de overstrooming den anderen morgen begaven wij ons weder naar de mijn wel vroeg oom gaspard aan den schoolmeester zijt gij gisteren tevreden over den knaap geweest zeker
dat deed ons veel plezier en mattia en ik namen ons voor dat wij dien dag zulk eene goede som gelds zouden thuis brengen dat men hem ons voortaan altijd zou meegeven wij moesten capi weder voor ons winnen
ik moet de soep wel gaarmaken maar de meester vertrouwt mij niet ik kon een glimlach niet onderdrukken gij lacht erom vervolgde hij op verdrietigen toon want gij denkt zeker dat ik snoepziek ben
hij zal met zijn volle gewicht gaan hangen aan den staart van alle koeien die hij plan heeft te koopen en hij zal zoo hard trekken dat de staart als hij valsch is wel in zijn handen zal blijven
die in de mijnen oud waren geworden en wier woorden gezag hadden de ingenieur verwijderde allen die hem gevolgd waren uit de gang en van de werklieden die een keten hadden gemaakt om de steenkolen weg
bij het binnenkomen had ik mijn harp tegen den wand gezet ik legde nu ook mijn reiszak neer en zette mij op de aangewezen plaats maar toen ik mijne beslijkte en natte voeten bij het vuur uitstrekte
daar uw huid tegen slagen bestand schijnt te zijn zal ik eens zien of uw maag misschien voor den honger gevoeliger is
ik wilde het een zoomin als het ander ja ja dat kan ik wel begrijpen maar dit heeft niet belet dat ik altijd aan u dacht
hadden mij weder tot mezelf gebracht ik opende mijn oogen en volgde de richting van zijn hand de verschijning die mij zooveel angst had aangejaagd was stil blijven staan zij stond onbeweeglijk op den weg
ik begreep dat hij vertelde dat ik de knaap was dien men door barberin had doen zoeken de naam van barberin maakte indruk men zag ons aan en de persoon
dag meende de opperman die bij een afwisseling van posten de steenkolen moest weghalen een geluid te hooren dat veel op een zacht kloppen geleek inplaats van met zijn houweel te hakken hield hij dit in de hoogte
hij vatte mijn hand en kuste die en dit trof mij zoo dat ik niet langer mijn tranen bedwingen kon ga met mij mede zeide ik maar niet als mijn knecht als mijn makker
van het eten gaf hij mij nooit het slechtste en zich zelven het beste nu en dan trok hij mij wel eens bij mijn ooren en gaf hij mij soms een schop die wat harder aankwam dan die een vader zou gegeven hebben
en waar is mijn familie wie is ze heb ik een vader een moeder dat heb ik evenals gij nu ook aan jérôme gevraagd hij zeide dat hij er niets van wist
dus liet ik het mij geen tweemaal zeggen ik ging heen zooals mij gelast was langs denzelfden weg dien ik was gekomen bedelaar neen
zeventig francs zeventig francs met de honderd veertig die wij in kas hadden maakte tweehonderd tien nu was de tijd gekomen om zoo spoedig mogelijk naar chavanon te reizen over
zij vertelde ons dat lize nog altijd voortging met zich in het spreken te oefenen en dat de dokter verklaard had dat zij thans genezen was
maar capi en ik moesten nu ook al ons talent ten beste geven het was volstrekt noodig dat wij twintig gulden ontvingen twintig gulden dat was een vreeselijke som
terwijl zij meende me voor altijd verloren te hebben dat zij die heftige gemoedsaandoening ondervonden had bij die gedachte werd ik zelf zoo ontroerd dat ik genoodzaakt was mij met de hand aan een boomtak vast te klemmen
eens dat wij weder in den kring stonden die zich om hen had gevormd zag ik een van hen den potsierlijkste van den troep mattia toewenken
dat zij ze reeds gisten vr hij ze nog te kennen gegeven had nauwelijks had hij het gevraagd of mattia bracht hem een
al wachtende namen wij onze zakken en instrumenten weder op als ik eens een deuntje op mijn horen voor haar speelde zeide mattia die niet werkeloos kon zijn
bleef mij niets dan de kleine kate die pas drie jaar oud was en dus te jong om met haar broers en zusters samen te spannen zij liet zich dan ook door mij liefkoozen
de honden waren uitgelaten van vreugde en deden niets dan tegen mij opspringen terwijl joli coeur mij onophoudelijk aan de haren trok wij liepen nu niet ver meer
behalve dat brood had men mij aardappelen gebracht ook deze kneedde ik fijn maar er was geen stuk van een briefje in te vinden zeker hadden mattia en bob mij niets te zeggen
de beide honden die de oogen niet van hem hadden afgewend stonden eensklaps op en reikten elkander een der voorpooten evenals men in de wereld elkander de
nog een enkel woord als ik mag heb ik een vader slechts met moeite kon ik dit woord uitspreken niet alleen een vader maar een moeder broers en zusters o mijnheer
het doet er niet toe waar dat was zeer onbestemd en hoe zou ik het aanleggen om vitalis op zijn besluit te doen terugkomen terwijl ik hierover stond na te denken ging de deur open en trad een knaap binnen
en mattia en ik gingen naar het terrein van de wedrennen zoodra wij aangekomen waren begonnen wij muziek te maken en dit duurde voort tot des avonds laat mijn vingers deden eindelijk zoo zeer
want ik zag er uit als een nijdige hond dien men aan een touw moet houden toen wij voorbij het koffiehuis kwamen verzocht een man die op den drempel stond ons om binnen te treden
ongelukkig werden de rook en de mist nog dikker men zag slechts nu en dan iets om zich heen en hoe verder men kwam zooveel te donkerder werd het
met het houweel losmaken terwijl zijn neef tot taak had de blokken op het wagentje dat op de rails liep weg te rijden naar de plaats waar het werd opgehaald
maar hoe hebt gij het toch aangelegd om al die woorden uit elkaar te houden die in mijn geheugen zich met elkander verwarren hoe ik dat had aangelegd wist ik zelf niet juist
hij had gezien dat ik mij langs den rug naar beneden had laten glijden en wilde dit ook beproeven maar ik was licht en hij zeer zwaar ik vlug en behendig en hij een log wezen
als ge weet waar barberin is sprak chapinet zich tot den man wendende die tot me gesproken had kunt gij het wel aan dien jongen vertellen
gij weet nog niet alles ik dacht bij me zelven ik ga met hem naar engeland omdat ik het land wel eens zien wil
nu ik heb gezorgd dat vastenavond toch niet al te kaal zou wezen zie eens in de etenskist ik lichtte het deksel op en stond verbaasd bij het zien van melk boter eieren en drie appelen
die vraag drong zich gedurig bij mij op ondanks den geruststellenden wenk van vrouw barberin en om aan een gevaar dat ik voelde naderen te ontkomen peinsde ik over een middel om te ontvluchten
intusschen als ik de kaart raadpleegde moest ik het betwijfelen of wij haar wel zouden ingehaald hebben vr zij in zwitserland was want het was mij onbekend dat de rhône niet verder bevaarbaar is dan tot
en gij durft nog vr me verschijnen riccardo je bent een gelukkige duivel je zult pleizier ervan hebben doe je vest los maar mijn blok hout
vr dat vuur in een matten stoel die den vorm had van een nis waarin ik wel eens heiligbeelden had gezien zat onbeweeglijk een grijsaard met een witten baard en een zwarte muts op het hoofd
hij bepaalde er zich toe zijne nieuwsgierigheid aan den dag te leggen en ik zag hoe zijn kaken beefden door de pogingen die hij deed om zijn geblaf te onderdrukken
ik drong er niet verder op aan want ook ik had mijn plan het was wel heel vaag en nevelachtig veel onnoozeler en veel dommer dan dat van mattia zijn zou dacht ik
en dat ik bij het naar bed gaan niet gezien had omdat er een gordijn voor hing een gedeelte van het raampje kwam uit in de slaapstede van mattia
ik ben vitalis het scheen inderdaad of er zich niemand in de kamer bevond zoo flauw was deze door een kleine hanglamp verlicht maar op de vraag van mijn meester antwoordde een zachte en sleepende kinderstem
onbeweeglijk bleef ik bij hem zitten en verroerde mij alleen om nu en dan een tak op het vuur te werpen van tijd tot tijd stond hij op en ging naar de deur dan keek hij naar den hemel
gauw gauw riep mattia uit laten wij dadelijk den brief van barberin lezen met bevende hand en kloppend hart opende ik den brief hij luidde lieve vrouw
en in de gang dat zal wel gebeuren geduld slechts zeg bergounhoux viel carrory hem in de rede
en gij dan waar wilt gij heengaan waar zullen wij samen heengaan ik ik moet hier blijven te londen bij mijn familie
ik verzoek hun zich alvast gereed te maken ofschoon vitalis mijn onderwijzer in het zingen was geweest had ik hem zelf eigenlijk nog nooit hooren zingen en althans niet zooals dien avond hij koos twee liederen
die hij in het gasthuis had gedronken in onze opgetogen blijdschap gingen wij naar den stal en kusten onze koe op haar zwarten snuit blijkbaar was zij gevoelig voor die
zij hadden jarenlang samen geleefd en het zou haar leed doen als ik niet in hare droefheid deelde zoo goed als het ging en met herhaalde betuigingen van genegenheid was ik ten slotte aan het einde van mijn papier
gisteren mocht gij dat nog zeggen maar vandaag niet meer je hebt toch gezien dat er nog brave menschen in de wereld zijn
maar niets kondigde de nadering van het veld aan was dan gansch engeland slechts één stad van steenen en slijk londen genaamd
dat geen voet meer stijgt doe maar niet of ge een toovenaar zijt dat is mijn plan ook niet wij bevinden ons als onder een stolp
de agent van politie die woorden welke ik reeds meermalen gehoord had beteekenden de plaats van den roode leeuw zooals mattia voor mij vertaalde
ik hield werkelijk veel van schapemelk en wanneer ik ze gedronken had dan gevoelde ik mij den volgenden dag veel krachtiger en beter tot loopen instaat
en wie kan dat zeggen en gij zegt dat het een overstrooming is welnu wat dan nog het is een overstrooming dat is zeker maar waar komt ze vandaan