AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat trof marie en het stemde haar aanmerkelijk zachter inderdaad was het haar besluit geweest en nu handhaafde zij dat zonder aarzelen in plaats van een appeltje op te werpen in andere richting
en met hoeveel spijt ze zag dat de blinkende mahoniehouten klep over de blanke toetsen sloot het is waar erkende mevrouw bronkhorst men kan van de weg zien wie er speelt
nu scheen hij een willoos werktuig maar het was geen tijd om lang over zulke dingen te denken wat kwam het er ook op aan of hij werkelijk liefde voor haar gevoelde en zou blijven voelen nonsens als zij hem maar z ver kon brengen dat hij scheidde van zijn vrouw
marie was t hoofd geheel kwijt altijd rustig schoon ijverig en voortvarend in haar gewone doen maakte dit ziektegeval haar zenuwachtig en opgewonden zij hield ook zoveel van
ketjil nuttigde ook iets en vertelde daarna dat hij wilde slapen aangezien het lichte maan was en hij het onaangenaam vond daarbij wakker te zijn
daar dat is alles wat ze bezit je hebt haar nu helemaal uitgeplunderd ze heeft geen cent meer in huis doch ketjil lachte en keek zijn moeder aan
als je het bij de hand hebtf zeker ik zal even naar achteren gaanf bronkhorst leunde achterover in een rotanstoel en keek naar de lommerrijke kruinen der bomen
nietsb waar moet ik dan heen naar je oom en tante als de nood aan de man komt is dat altijd nog te doen wie weet of ik voor die tijd niet hertrouw
wachtenj ja ik had anders maar graag dat het wat gauw ging niet haasten langzaam is goed wat haast deugt nietf
er werd voorgesteld en een doelloos praatje gehouden tot de kapitein erg in zijn schik vroeg hoe de heren erover dachten'l de heren dachten er goed over en juist wilde het drietal naar de speeltafel gaan toen nog een rijtuig het erf opreed
hadji ismaïl antwoordde ketjil en voort ging het tussen de huisjes van het vissersdorp de man in de tandoe moest weer hoesten in zijn soort was hij toch ook verwend
toen hij thuiskwam was zijn moeder de eerste die hij aantrof maar zij verwelkomde hem niet integendeel zij was eer boos en vroeg hem dadelijk de obat ze wachtte erop zei ze en t was schande dat hij haar in de steek liet
je moest ook eens niet blij wezenf ik bedoel dat ik je zie in werkelijkheid in gedachten zie ik je altijd nu ja t zal wat wezen
maar ze zei niets en zelfs toen hij begon te brommen en te vitten op het eten en op de thee bleef zij gemoedelijk en liet zij verwijten hoe ongegrond ook geheel onbeantwoord het is op die manier geen leven zei hij eindelijk
en dwong om op de schoot van bettie te zitten nauwelijks vijf minuten had hij zijn zin of hij maakte aanstalten om te gaan slapen de pogingen om hem weer in zijn bedje te leggen mislukten geheel hij klemde zich schreiend aan betsy vast
uitmuntend man daar doe je me wezenlijk n plezier mee de controleur is een prettig partner en die vreemde eend in de bijt zullen we wel te pakken krijgen
wat hij toeschreef aan de agitatie door de jongste gebeurtenissen hij had marie een kus willen geven toen hij wegging en tegelijk had het hem getroffen dat zij toch een fraaie hals had
hoe is het mogelijk mens hoe kan je daar zo koelbloedig over spreken je bent anders tamelijk lichtgeraakt en volstrekt niet van ijzer of steen
nu in t geheel niet meer wetend wat dat alles beduidde keken ze elkaar een ogenblik verbluft aan ik wil er meer van weten riep betsy daar zit iets achter ik moet er het mijne van hebben
ditmaal had hij te doen met een oudere en slimmere vrouw die geen cent wilde geven vrdat zij de middelen had toegepast en de werking had gezien
komaan is het al klaar vroeg hij opgeruimd ja ik heb er twee paar sloffen in gedaan een paar gewone voor het baden denk er nu om anders zijn de andere dadelijk stuk en van je overhemden
kop hete koffie dronk waartegen hij zat te blazen ging heel bedaard hun gesprek voort welzeker de oude zou hem helpen maar de koelies zouden zich laten betalen daar sobat zei hij met een lachje erg zwaar was want de reis zou verder per tandoe gaan
ketjil was erg vermoeid zijn benen waren stijf van t rijden en met moeite en langzaam steeg hij af hij zou niet verder te paard gaan nu hij slechts hier was ging de rest gemakkelijker
heb je dan in het geheel geen eergevoel had marie ten einde raad uitgeroepen t schijnt wel van neen antwoordde betsy bleek maar met een onverstoorbare glimlach om haar lippen
als ze met hun vermoeide voeten door de snel wegschietende bergstroompjes waadden die het terrein telkens doorsneden de zon daalde ketjil berekende bekend als hij was met de afstanden dat het donker zou zijn eer hij aankwam
op dat ogenblik geloofde bronkhorst zelf dat hij meende wat hij zei en daardoor was er zekere kracht van overtuiging gekomen in de toon zijner stem
leunend op de ellebogen met het gelaat op de handen rustend in ernstige gedachten betsy liep heen en weer nu eens het deksel van de koffiefilter oplichtend om er wat water bij te doen
ik heb gezegd dat ze hier n avondje moeten komen als haar tante denkt dat het welstaanshalve kan ze moet dan maar haar hart aan de piano ophalen dat is een kwade verbintenis vond hij daar kunnen mijn arme oren van genieten
niets antwoordde sarinah met haar schorre lach ik doe niets en intussen haalde zij uit haar trommel een grotere pot en stortte een deel daarvan in die van haar nonna over dat hoort erbij hè
met de voorarmen op de tafel leunend keek ze hem enigszins spottend maar toch erg lief in t gezicht dan heb ik u nog slechts te feliciteren
wat kon het haar schelen of kleine jean stierf zij had getrouwd zijnde graag kinderen gehad omdat er dit volgens de gangbare ideeën bij behoorde maarzij hield niet van kinderen volstrekt niet
in de achtergalerij der bornes vond hij wat men daar elke dag kon vinden op deze tijd betsy aan een handwerkje in een wipstoel en de naaister met sarinah aan de andere kant op een matje
liep vlug naar de kleine eenvoudige achtergalerij om dadelijk n kop thee te zetten zij wist dat hij daarvan hield als hij uit was geweest en dorst had is er warm water vroeg zij mevrouw duhr
wagen stapte hij reeds enig geluid gaf en toen hij de treden der voorgalerij opkwam was hij reeds druk en hard aan het praten
uit de grote matten koker nam ze een havanna beet er de punt af met veel vertoon van haar witte tanden die bij t helder lamplicht schitterend contrasteerden met het donkere rolletje tabak intussen stak bronkhorst een lucifer aan
ik weet het niet maar ik zou het nog liever zien wel neen want dan zou dat toch ook weer n bewijs wezen van schuld dat zou het niet
hij sprak nu kort en bevelend zonder er zich in het minst aan te storen dat de oude hem telkens met haar klaagliederen in de rede viel maar zij ging toch binnen en vertelde aan betsy met het ernstigste gezicht ter wereld dat ketjil
door schutsels gemaskeerd naar hem vroeg en hij zag vreemd op toen n ogenblik later kapitein de grijs bornes vervanger als garnizoenscommandant tegenover hem stond zij hadden nooit vriendschap gesloten het was gebleven bij een beleefdheidsbezoek over en weer
dan gingen hem flauwtjes allerlei beelden voorbij de geest en die hadden meest alle iets van betsy tot het eindelijk haar gezicht was en haar figuur dat hij zag en dat zich op allerlei wijzen bewoog en zich liet zien
ze hebben me zo goed als bestolen zei hij bij het teruggaan jammerend tegen de hadji maar die had er schik in kom kom de arme mensen geven het veel te goedkoop
en hij had ertegen hier in t duister te reizen daarom gelastte hij halt bij een voor n bosje van waaierpalmen staande warong en de hoge sterke bamboepagger met scherpe punten ter beveiliging tegen tijgers
maar hoever gaat het nèh je begrijpt toch wel oudje dat ik mijn geld niet kan weggooien er is nog iemand die me trouwen wil en die vrij is als ik deze nu afwijs en ik kan hem toch niet krijgenf
naar het zuidenf dat dacht ik wel betoel ik heb geen tranen van de doejong meeif ik begrijp het wel je moet die gaan kopen aan de zuidkust en daarvoor moet je geld hebben nietwaar
alsof al de bladen uit het omslag moesten springen de eerste indruk der beide dames was mede die van verontwaardiging doch spoedig lachte men hartelijk om het dwaze geval
doch zij zag niet anders dan wat ze van haarzelf en de uitdrukking van haar gezicht gewoon was te zien dit stelde haar teleur wat kon hij eraan zien als zijzelve niets zag het hoort erbij zeide sarinah opnieuw het een met het anderf
zeker wilt u het gebruiken ja o het kookt dat is heerlijk
het erf op van mevrouw duhr die reeds lang ter ruste was hij had op de weg gestaan en voorzichtigheidshalve zo lang op en neer gewandeld tot de notaris die hem kende weg was het was n klein
en gingen niet heen vrdat ze t kind bijna hadden doen ontwaken tante keerde naar haar huis terug marie ging in de kamer bij de andere kinderen waarvan er een was ontwaakt dat luidkeels om maatje riep
in de verte duidde een nevel de nabijheid aan der zuidkust en de koelies als paarden die de stal ruiken verhaastten hun sukkeldrafje nog meer geluiden uitstotend sterker doorzakkend in de knieën dan eerst
de oude ging al pratende en steunende naar de toilettafel nam er de bedakpot af en wierp de inhoud op een stuk papier dat ze eerst op de grond had uitgestreken
zo reed hij door half dromend zonder te letten op het hinderlijk op en neerhossen van de wagen over de hobbelige weg en het voorbijsnellen der rietvelden sawahs desa's en fabrieken
ik zal het maar nemen zei hij de rest krijg ik later wel ga nu maar heen en kom gauw terug voor hoe lang heb je nog voor hoogstens viermaal
te erg toch zo doof en blind die vrouw is meende zij ik zeg haar niet goedendag zeide betsy hoe dan ik zal mijn koffers laten laden op een paar grobaks en als die zijn weggereden gaan wij ook te voet
daarom had ketjil inderdaad des nachts zijn zwaar lichaam op n stevig paard gewerkt dat zijn eigendom was en speciaal voor verre tochten werd gebruikt en met de weinige reisbenodigdheden waaraan een inlander behoefte heeft was hij vertrokken
en van alle daken en uit alle paggers mauwden talloze katten voor wier levensduur en huwelijksgeluk zo'n dorp aan zee waar op n visje meer of minder niet gekeken wordt een waar paradijs is
ik vermeen van neen bronkhorst liep zenuwachtig n paar malen s dokters galerij op en neer zwaaiend met zijn rotting en draaiend aan zijn knevels
en hij snauwde de oude af op de toon van gezag die een inlandse zoon tegenover zijn moeder zijn ondergeschikte past als hij haar niets te verzoeken heeft zij antwoordde hem niet
ik kom even goedendag zeggen slapen de luitjes ja gaat u op reis voor n paar dagen maar voor zaken ga even zittenf ik heb weinig tijd ik kon niet nalaten te komen om u nog eens te zien
vroeg in de morgen ging de tocht verder maar het was nog z ver dat het pad eerst n paar uren later daalde naar het zeestrand naar het vissersdorp waar men wezen moest
want hoe goed de jongeman ook was in de koffie in gezelschap vond hij hem luidruchtig vervelend en vervelend luidruchtig het was waar dat toen prédier
betsy was immers al wel z lang in huis dat zij haar bijouteriën alle moest hebben getoond men kon het van zo'n kokette vrouw haast niet verwachten dat ze zo'n mooie ring achterwege zou laten
maar mevrouw borne vond het niet goed ik zie er zei ze op zichzelf wel niets in maar het is nog pas zo kort geleden als er n drie maanden overheen zijn
verbroken door enkele goed uitkomende strepen gaande van de zee naar het hogergelegen strand schildpadsporen die de inlanders zorgvuldig nagingen om de eieren op te delven en over dat alles joeg de landwind vreemde
het is niet om te lachen zei ze wel neen ik lach ook niet het maakt me betoel bang er was in t geheel geen eer aan te behalen voor de oude vrouw waarom kom je hier vroeg ze
overigens liep ze onrustig van de ene kamer in de andere nu eens het brandend hoofdje voelend van het kind dan weer iets willende halen uit een kast zonder dat ze als ze ervoor stond
zit aardig wat in zei ketjil de hadji wierp een als t ware erkentelijke blik over de grote zee met haar diepe groenblauwe grondtoon vol talloze tere tinten
och dat moetje niet zeggen jean zij had wel gelijk men moet toch de vormen in acht nemenf nu ja zei hij lachend een in holland geschoten en in blik geïmporteerd patrijsje met de wellust van een gastronoom ontledend
ze spraken daarover voort blij dat het nu voor allen minder aangename onderwerp van het tapijt was en daar elk
natuurlijk je moet zien van haar te scheiden me dunkt dat kan zo moeilijk niet zijn ik vrees dat het heel moeilijk wezen zal dat hangt toch veel van jou af als zij niet wil
de vissers gunden zich geen tijd om naar de vis uit te zien een sprong toe met een knuppel hij sloeg de doejong geweldig op de kop en uit de ogen van het stervende dier lekte toen traan bij traan
en daar tante het eigenlijk ook erg hard vond beknibbelde zij haarzelve op de vastgestelde termijn de brieven naar holland geschreven om de familie van den ekster diens overlijden mee te delen waren reeds beantwoord
ze had haar stem laten trillen zodat men er als het ware de tranen in horen kon wel twee minuten zwegen beiden marie zat op een stoel aan de grote mahoniehouten tafel in de
betsy bekeek het glimlachend en met grote nieuwsgierigheidl er was niets bijzonders aan te zien misschien was de nieuwe bedak iets minder wit dan haar eigene
het is zuchtte marie zulk een verschrikkelijk geval betsy barstte uit in een gemaakte schaterlach die mevrouw bronkhorst deed schrikken voor wie als ik vragen mag voor u zeker het is belachelijk het is naar
zullen ze er niet doen nu dan in godsnaam maar whisten we gaan anders niet om te spelen maar enkel en alleen voor bets
ketjil zou er lekker in zitten en aan een paar stevige bamboes met een kap van kadjang tegen t zonnetje zou het t ideaal van een tandoe zijn waarin sobat zitten zou als een koningszoon
zal mij niet bedriegen het helpt niet zegt hij als er niet een beetje lust is bij de man en veel verlangen bij de vrouw maar als die er zijn dan helpt het ik heb ze allebei gezien en gehoord
eerst had zij geen antwoord gegeven als betsy iets zei dan nu en dan een enkele maal ja of neen maar de jonge weduwe scheen zich niets daarvan aan te trekken en maakte er zich koud noch warm om
om de af te vissen bocht te beschrijven vrdat een andere roller het schuitje kwam treffen vr de boeg want dan zou de broze notedop onvermijdelijk zijn omgeslagen t gelukte hun ditmaal als bijna
of van de nog heviger aanvallen die sterke kinderen in een ommezien naar het graf hadden geholpen van de koortsen die ze zelf had gehad en haar man en haar kinderen neefjes nichtjes vrienden en bekenden
zeker heel gewoonf kunnen ze niet eens zoeken en wat zou dat moeten kosten het gaat niet en t helpt ook niet natuurlijk zouden ze het wel kunnen doen voor veel heel veel geld ketjil zuchtte ervan
en n paar uren later stond t hele toestel gereed met vier koelies om te dragen een kepala en twee man om af te lossen het in orde maken der reisgelegenheid had veel minder tijd gekost dan het tawarren over de prijs
o neen ik ben ziek ik ben erg ziek wat scheelt eraan ik weet het niet ik ben oud oude mensen moeten sterven kunnen verbeterde hij als om haar te troosten maar ze hield hardnekkig vol
bronkhorst had meer brieven geschreven een daarvan aan zijn vertrouwde klerk die voor een woning zou zorgen een eigen huisje zoals hij zich had uitgelaten was hem ten slotte minder wenselijk voorgekomen
en nu het een feit was al ontkenden ook hij en zij nu het naar haar idee waar moest wezen nu liet zij de bewerkster van haar ongeluk nog acht dagen wonen in haar huis en ze
wist ik maar wat eraan te doen was ja er is natuurlijk maar één weg scheidenf ze was blij dat hijzelf het t eerst zei
t was voor betsy weer een teleurstelling en ze moest zich wel erin schikken al kon ze niet beletten dat haar gezicht verried hoe ongaarne zij de gelegenheid ongebruikt liet voorbijgaan
van weerskanten was het plichtmatig en enigszins stijf in de vorm toegegaan zonder enige kans op voortzetting der correspondentie iets wat door geen der partijen die elkaar persoonlijk volkomen onbekend waren ook werd gewenst
rechts en links ontzaglijke ongenaakbare rotsgevaarten waartegen de zuideroceaan zijn lange golven stuwde die brekend haarwater omhoog deden spatten
als ze die van haar tante of van marie liefkoosde deed zij dat ten genoegen van de ouders daarom ook ging ze bij het bedje zitten van kleine jean nam zijn hoofdje op haar arm en lei t kompres met koud water aan dat mevrouw borne inderhaast had gemaakt
en het scheen hem alsof hij een gevangenis ontsnapte toen hij zijn leden in de reiswagen uitstrekte en een verse sigaar opstak hij gevoelde zich niet geheel wel
minjak bermanis antwoordde de oude tegelijk met haar wijsvingers over de wenkbrauwen strijkend als gebruiksaanwijzing zo ik zal het dadelijk eens doen
den ekster wilde nooit dat ik hem droeg ik heb hem nu maar weer eens aangedaan het bleef erbij er werd niet verder over gesproken maar toch vond marie het vreemd
ik heb hem al jaren antwoordde betsy met tederheid naar de ring ziende aan haar vinger terwijl zij de steen liet flonkeren in het licht ik kreeg hem van iemand met wie ik voor mijn trouwen in stilte geëngageerd was
en niemand dacht er meer aan de man die zich belachelijk had gemaakt als huwelijkskandidaat in bescherming te nemen maar tante borne was
zij schudde het hoofd neen dat wist zij waarlijk ook wel maar welk een ontzaglijke bron van soesah welk een veld vol hindernissen een ogenblik dacht ze aan terugkeren maar zij wierp dat idee spoedig vér weg
neen herhaalde betsy met ogen glinsterend van triomf laat ons iets anders aannemen ik blijf niet en al smeekte men mij op de knieën
de oude had nog een erg versleten luierstoel die zich van geen atoom politoer meer bewust was en bedenkelijke ouvertures speelde in de mat doch op zulke kleinigheden kijkt slechts een verwend europeaan
nog een kwartier ging het heen en weer praten voort tot betsy alles gaf wat ze op t moment aan contanten bezat het was maar honderdenzestig gulden sarinah bracht het naar achteren
dat is iets anders je kunt ook mijnentwege in indië blijven aan geld zal het je niet ontbreken ik heb er veel voor overf ik vraag geen geld
zo bleven ze zitten pratend en schertsend tot het vrij laat was zij bracht hem het erf af en verborgen achter de pagger die langs de weg liep nam ze een bijzonder teder afscheid van hem je doet het ja vleide ze
het past je niet op die manier te spreken riep marie verontwaardigd nu het is goed antwoordde betsy haar fout herstellende ik zal het alles wel als koek opeten het is dan verschrikkelijk voor u te moeten denken wat niet waar is dat kan ik bezweren
wat doe je nèh vroeg betsy zich van de domme houdend ze wist wel wat dat beduidde zveel had ze er vroeger wel van gehoord
bronkhorst had nog gelijk bij het heengaan van de notaris had sarinah haar meesteres even aangezien en haar een stille wenk gegeven toen ze beiden in de kamer waren vroeg betsy wat is het nèh
hij was de hele dag reeds koortsig en toen hij vanavond slapen ging erg warm nu een uur geleden is hij gloeiend heet wakker geworden en het wil maar niet bedaren ik maak me altijd zo ongerust over ziekte als bronkhorst niet thuis is
in die hoogste staat van opgewondenheid liep hij naar zijn kantoor dronk er glas op glas selterswater en stapte van zijn lessenaar naar de deur en terug wel n kwartier lang tot hij vermoeid in zijn kantoorstoel zonk
als door een of ander onverwacht hevig geritsel in de bomen door een aap of n grote vogel misschien de stilte werd verbroken dan schrikte hij bang voor hij wist zelf niet wat en de lucht der op de vochtige grond rottende blaren hinderde hem zodat hij ervan hoestte
ik heb een geschikte gelegenheid voor me gevonden zo dat is goed ik ga bij mevrouw duhr inwonen
alsof je dat niet weten zoudt ik weet heus van nietsf nu dan zal ik het je vertellen je wordt vandaag of morgen ten huwelijk
als hij vroeger toen ze nog bij de bornes woonde en alleen te visite kwam bij de familie bronkhorst door haar koketteren enigszins opgewekt werd tot galanterie dan kwam het van harte dan was er leven en vuur in zijn blik en in de klank zijner stem
hij kan het nog niet wezen nèh volgens zijn brief komt hij pas morgen misschien heeft hij haast betsy lette niet meer op hetgeen de meid zei haar aandacht was alleen gevestigd op de reiswagen die met woeste vaart naderde zij herkende inderdaad het rijtuig van bronkhorst
hij had haast om weg te komen als altijd pakte marie zijn koffer zij had geen ogenblik geaarzeld het mocht wezen gelijk het was worden zoals t zijn zou
waar hij gebibberd had van kou maar nu was hij weer gedaald en nu had de omgeving die andere gedaante aangenomen welke de zuidkust van java op vele punten zo scherp van de noordkust onderscheidt
haalde de schouders op voor zolang het duurt dank u ik kan er niets tegen doenf welnu laat het dan maar blijven zoals het is
en we zullen er nog een aardigheid mee hebben verzekerde betsy die haar schrijfgereedschap had gehaald lachend maar toch zenuwachtig n beetje heftig het boek voor haar leggend schreef ze
heeft niets meer zei ze wij houden dus op voor mijn part denk je dat ik gek ben ja maarb dan komt er ook niets van nonna moet toch verstandig zijnf houd je mond ik geef zoveel geld niet en ik heb het ook nietf
en onder het roeien merkten de grote dobbers van het net drijvend op onderling gelijke afstanden de weg der vissers die hun uiterste krachten inspanden
zijn ogen waren aan de duisternis gewoon en hij ging op de rand der balé balé zitten zomin als zijn moeder zich bedroog in de reden van zijn komst zomin vergiste hij zich in de oorzaak van haar zuchten en steunen niet wel vroeg hij zacht
dof en schier als een aamborstige hij was blij dat hij weer in t licht kwam maar het was een ander licht dan het geelgroene der alang alangvelden uit het bos kwam hij in een woeste bergstreek met steile ontoegankelijke kalkrotsen van grillige vorm
bij marie was de geestestoestand zeer veranderd haar wantrouwen had een geduchte knak gekregen natuurlijk moest betsy weg maar zij had zich voorgenomen inderdaad te doen alsof er niets was gebeurd
er nog iets is er nog iets herhaalde de oude nu bepaald boos als het zo gaat moet er maar niets van komen
en mama zat erbij als de uitlegger van een panorama hoort u meneer nu gaan ze op de jacht nu begint het te onweren nu gaan ze in een kapel schuilen
het was de eerste maal dat mevrouw bronkhorst haar weer bij haar doopnaam noemde ik ben zo openhartig tegen je geweest als ik zijn kon als ik verzekerde datje mijn vertrouwen terughad dan zou ik liegen en dat wil ik niet
het is geen werk voor kinderen die maar willen lachen die bij elk klein gedeelte dat erbij hoort vragen is het dit of is het dat of is er nog iets op die wijze gaat het niet
is dat nu ernst of scherts het is emst een man als prédierh stel je zoiets voor
maar hij was ver genoeg om er niet over te struikelen en toen zij dadelijk een ander effect teweeg willende brengen met een diepe zucht en een traan zeer aandoenlijk zei mijn god waartoe komt n mens al niet had hij een teder medelijden met haar
toen ze het betsy vertelde had deze er pret in nu kan ik er komen als ik wil zei de oude wie weet of dat niet goed kan wezen al dat kwaad zijn helpt niet
zij antwoordde niet dadelijk ze wist nu dat ze hem geen vrees kon aanjagen het zou haar niet helpen of zij al haar vervaarlijke spookhistories afschoot op het dikke bruine lichaam onder welks gewicht de bamboezen van de balé balé kraakten
deze had kapitein de grijs laten roepen en men had geconfereerd'l van n duel mag niets komen meende de resident vooreerst houd ik de man voor fysiek ontoerekenbaar ik ook zei de dokter
men zegt dat zo par manière de dire zonder dadelijk het ergste te bedoelen nu ja hij zal er misschien buitenaf op bluffenf
marie verbleekte niet zij zag al zo bleek na al het verdriet van de laatste tijd dat ze moeilijk witter kon worden dan ze was ze keek hem aan en ondanks zichzelve kwam een gevoel van medelijden bij haar op
ja er is veel dat erbij hoort men moet toch beginnenf het stinkt immers niet laat me eens ruiken ruik het zei sarinah haar t potje overreikend
het was of t notarishuis plotseling door prédier in opschudding werd gebracht ga zitten prédier zei de notaris op een stoel wijzend die de bediende aandroegl welzeker vervolgde de gastvrouw glimlachend het hoofd schuddend je bent weer zo drukf
wie vroeg de oude die op een balé balé haar hazenslaap sliep zodra zij hoorde dat t haar zoon was wist ze ook waarom hij kwam ze begon geweldig te steunen en te klagen en het duurde lang eer zij de deur had gevonden en hem opendeed
bonsoir bets hoe gaat het hè ik ben blij dat ik hier ben het is een corvée heb je je dan niet geamuseerd onder al die fatsoenlijke mensen
en bronkhorst was van huis en het was nacht en en ze wist zelf niet hoe het kwam maar ze was geheel overstuur zoveel besefte zij alleen dat het heel gelukkig was zulke voortreffelijke buren als de bornes te hebben
ik begrijp het nietf zei de oude waarom het is mij niet mogelijk soedah ik zal haar een briefje schrijvenf zij deed het en sarinah bracht het briefje mevrouw bronkhorst die zich weer minder wel gevoelde lag op een bank is mevrouw ziek
als er iemand was die me het geld wilde lenenb waartoe men kan het evengoed in t water gooien ik geef het binnen één maand terug er valt wezenlijk niet te zoeken naar de doejong het beest is er of is er niet
wees niet bang nèh ik vind het erg aardig en ook wel n beetje gek zie je maar ik zal doen wat jij zegt al is het nog honderdmaal gekker ontevreden schudde sarinah het hoofd er is niets geks aanf
waar denk je heen te gaan ontviel haar haast onwillekeurig dat weet ik nog niet maar dat ik ga is zekerf
neem me niet kwalijk zei mevrouw bronkhorst dat ik u uit de slaap haal maar kleine jean is zo naarf wat heeft hij vroeg mevrouw borne
zeggen doe ik niets ik kan t me zo levendig voorstellen weet je en hij lachte weer toe oompje vleide ze met haar arm om zijn hals toe zeg het mij ja ik moet het immers weten
hij wierp de schuld op de temperatuur als hij maar in t gebergte was dan zou het heel anders gaan meende hij hier op zo'n verwenste kustplaats met een voortdurende thermometerstand van omstreeks graden
mijl waarom mij feliciteerde arme akelige prédier die ik naar zijn land in eenzaamheid terugstuur ik kan hem daarvan ben ik overtuigd niet wezenlijk gelukkiger maken het tegendeel verbeeldt hij zich maar
en de kerels waren vast ze hielden op een wanhopige manier voet bij stuk en of ketjil hoog of laag sprong hij kreeg zijn schat niet onder de vijfendertig gulden
en van al die damesbezoeksters vreesde bronkhorst er geen zozeer als de vrouw van de resident eenmaal in zijn kamer achteroverliggend in zijn luierstoel ontging hem de lust tot actie hij sliep in
ja zei na de eerste begroeting bronkhorst in antwoord op het vragend gezicht van de kapitein ik wou je de avond niet bederven en heb de controleur gevraagd en een vriend van hem die doortrekkende is ze homberen beiden niet al te slechtf
terwijl ze om de marmeren tafel zaten aan een pousse café kwam de controleur een donker jongmens onbezorgd en vrolijk in indië gewonnen en geboren
dadelijk waren de dames klaar en een paar minuten later zaten ze in de slaapkamer bij kleine jean die in een erge koorts lag hier was de hulpvaardige mevrouw borne op haar terrein
zij zag dat het hem hinderde en dat deed haar een innig genoegen zij had zijn trekken zien veranderen en een sombere uitdrukking over zijn gezicht zien komen
om eens te zien of het je goed gaatf dan had je wel vroeger kunnen komen in plaats van mij wakker te maken uit mijn slaap ik heb het zo druk zeker met je witte njai
met de haar eigen drukte en beweging nam zij enige onbeduidende maatregelen tot verlaging der temperatuur van het kind maar was toch verstandig genoeg onverwijld om de jonge vreemde geneesheer te zenden die den ekster op zulk een onuitsprekelijke manier aan zijn eind had zien komen
en met welgevallen zag hij naar de stille desa vr hem uit het huisje waarvoor ketjil halt had gehouden kwam hem n grijze inlander tegemoet zijn sobat keras n oude mantri die hoopte dat zijn gast n paar dagen zou blijven maar ketjil kon niet
alles rustig en stil toen bronkhorst de trap opkwam keek de grote hond even op maar dommelde de goede bekende ziende dadelijk weer in
nu oudje wees niet boos ja z meende ik het niet ik bedoelde enkel of je nu nog wat voor me hebtf mopperend en als met tegenzin dook sarinah weer in haar grote vierkante trommel groengeverfd met brede rode randen
voor marie stond het ook muurvast dat haar man slechts sprak uit overtuiging ofschoon ze het erg onaangenaam vond en prédier die evenmin de bedoeling wantrouwde vond het z dat hij toch maar liever zou zijn heengegaan om te rijsttafelen in het hotel
wie kan dat zijn zei mevrouw bronkhorst verbaasd de notaris keek scherp toe t is prédier antwoordde hij zonder emfase
terlaloef zei ze en na enige ogenblikken voegde zij er lachend aan toe nonna zal toch wel zo gek niet wezen dat kan je begrijpen
niet iedereen kan hetzelfde hebben antwoordde marie weer een beetje boos o neen de ene mens is rijk de andere arm dat is zo beschiktf zij ging heen waggelend als van zwakte en ouderdom onder de reusachtige waringins op het voorerf
ik zal het proberen zei hij zijn hand op de hare leggend ze zal toch begrijpen dat het z niet kan blijven t is veel beter dat het tot een scheiding komt en zij naar holland gaat met de kinderen
zij zou haar gewone plicht doen zolang zij onder één dak met hem woonde als zijn wettige vrouw en zij zou ook alles doen dat nam zij zich ernstig voor om zijn goede naam te sauveren het was immers ook de naam harer kinderen
nogmaals dankend strompelde sarinah het huis door onwillekeurig stond marie op en vergezelde haar naar voren de oude keek in de fraaie voorgalerij rond alles bewonderend
van een mondeling aanzoek had hij afgezien daar hij vreesde bij die gelegenheid een figuur te maken dat niet in zijn voordeel was schriftelijk zou hij het behandelen hij vond dat het veel gemakkelijker was op het papier te zeggen wat men meende of dacht
vroeg de meid nieuwsgierig over haar grote hoornen bril kijkend die ze op had onder t goed verstellen betsy moest eerst uitlachen zij wil me geld geven nu lachte de oude mee
bovendien kon hij er veelal op rekenen dat op dit uur van de namiddag de kapitein en diens vrouw rustig hun siësta namen terwijl deuren en vensters aan de voorzijde van het huis gesloten waren
en wat zou het verder worden tussen hen het was natuurlijk uit alles alles uit zij hield een ogenblik op met het inpakken van dat haar zo bekende goed door haarzelve gekocht door haar zorgen in orde gehouden
ik zal hem maar op m'n schoot houden zei ze als het je niet te moe maakt antwoordde marie ik zal n makkelijke stoel laten halen
willen we niet eens aan het strand gaan kijken vroeg de hadji de mensen zullen nu juist aan de gang zijn we kunnen nog eens met hen praten zij wandelden samen op zo langzaam als inlanders die de tijd hebben voetje voor voetje nu en dan nog stilstaand in hun gesprek
maar voor mij is het immers niets om onder zo'n verdenking te gaan en me dat in m'n gezicht te horen zeggen wel neen ik ben maar een arme weduwe voor z een komt er dat niet op aan was ik een rijke notarisvrouw dan werd het een heel ander geval
mevrouw mevrouw borne hoorde zij roepen ze herkende dadelijk de stem van marie en sprong haar bed uit in de binnengalerij kwam zij door de duisternis in botsing met haar tante wat beiden zenuwachtig deed lachen
inderdaad was het donker want ze had wel een lampje en lucifers bij de hand maar ze ontstak die niet onwillekeurig keek hij rond als wilde hij ook naar het spook zien in de duisternis och kom zei hij heb je het spook zelf gezien
onder het lopen wisselden ze al hijgend flauwe aardigheden waarover ze erg veel plezier hadden of als een niet liep zoals de ander wel wenste dan hoopte zijn mededrager dat hij een dikke buik mocht krijgen wat weer stof gaf tot vrolijkheid van het zevental
met het oog op dit laatste ging hij het achtererf op nu en dan onwillekeurig naar zijn eigen huis glurend om te zien of marie soms uit een der vensters keek maar die keek alleen in de legkast en in de koffer
en de lamp brandde helder zodat hij noodwendig dicht langs het huis voorbijgaand kon gezien worden alles tezamen genomen vond hij t beter hem niet onder de ogen te komen
maar sarinah ging niet zij bukte deemoedig en ontving zonder morren de klinkende klap die betsy haar toediende met de vlakke hand daar oud beest en daar heb je er nog een ik zal je leren
duwen als ze geen kracht genoeg zetten bij het stijgen of verwisselenf als er een meende dat het tijd werd voor de vrije schouders om het aan de bamboezen hangend gewicht te dragen van de bruine ruggen lekte het zweet zodat ze blonken in de felle zon
snel en halfverlegen keerde hij zich om en kuste haar diezelfde avond zat prédier in zijn kamer in t hotel nog nooit had hij het z warm gehad
hij was met zijn geld bij de visserij betrokken het was zijn rente die daar in de vorm van levende vis zoveel vruchteloze pogingen deed om te ontkomen aan de mazen van het net
ik wil geloven dat het mogelijk is een bepaald bewijs heb ik niet vertrouwen kan ik je niet ik weet niet wat het is maar er is iets in me dat het belet en dat sterker is dan mijn wil maar omdat je het nu zo zegt wil ik het geloven
maar de grote koude zwarte ogen van de inlander keken ernaar met onverschilligheid wat raakten hem schakeringen van licht kleuren klanken wat zag hij in zulke details hij zou zich geschaamd hebben als hij er belang in had gesteld
bij die oude vrouw ginds in de laan ja en vervolgens hoe vervolgens wel je zult toch zeker niet hier op de plaats blijven dat weet ik nog niet het hangt ervan af
mevrouw borne zegt dat ze prachtig speeltf poeah t zal wat wezen in mijn jeugd heb ik dat ook eens horen beweren door een oude dame van haar dochter het meisje speelde ik ben vergeten welk stuk t was n gerammel van belang
het zal gelukken hoe weet je dat ik heb het aan zijn gezicht gezien en aan zijn stem gehoord wat zag je en hoorde je wat nodig is
t idee dat jean een andere vrouw zou verkiezen boven haar maar als zij er toen aan gedacht had dan zou zij ongetwijfeld allerlei wraakzuchtige en verschrikkelijke plannen hebben gesmeed zich allerlei heftige scènes hebben voorgesteld de een al geweldiger dan de andere
prédier ziedaar nu heb ik niet gezegd dat ik niets nieuws kwam vertellen nauwelijks rep ik van een huwelijksaanvraag of de kandidaat wordt genoemd ik wist wel dat hij de verwachte was
ja dat zal wel zo wezen en als zij het nu niet geven wil dan krijgt ze hem nietf en als zij t niet heeftf
de brief was van bronkhorst het pakje bevatte een ring met diamanten steen verheugd deed zij hem aan haar vinger wat heb je daar n mooie ring aan zei marie verbaasd en erg denkend toen zij elkaar zagen in de voorgalerij
want wat het linkeroog betrof dit was sedert jaren gesloten en kon dus al de nasporingen tarten van onder den ingedrongen neus en de dikke loodkleurige bovenlip staken twee monsterachtige tanden haar ongelijkvormige punten tusschen de dikke lippen uit
zoo was hij recht in zijn schik geweest toen hij op een der dorpen een echt friesche begrafenis in volle tenue naar het kerkhof had zien
barbanera boog zich eerbiedig lichtte het deksel van het glas stak er het eene einde van zijn tooverstaf in en gaf haar het andere in de hand terwijl hij zelf met een zilveren pijpje in het vocht
welke daarenboven door de overmacht der overige friezen of door een oploop van het gepeupel kon machteloos gemaakt worden deodaat had daarom de noodzakelijkheid ingezien bij verrassing te handelen en zijn krijgsknechten onder den valschen bodem verborgen van een schip
dan wel om haar niet aan de wraak van den veroneeschen dwingeland bloot te stellen ik reisde naar palestina drie jaren bleef ik daar die mij zoovele eeuwen schenen toen ik na afloop van dien tijd onbekend en vermomd in verona kwam en naar bianca di salerno vroeg hoorde
vrouw herhaalde de monnik met een wilden blik en hij zelf holde de trap op die naar het kamertje geleidde aan de deur gekomen van het slaapvertrek hield hij echter een oogenblik stand
en wilde hij den italiaan wat nader doorgronden eer hij hem een zoo belangrijke zending opdroeg met deze bedoeling ging hij aldus voort
binnen weinige oogenblikken was hij met walcourt teylingen en eenige andere vertrouwelingen die op zijn vaartuig voeren in het paviljoen gezeten en zocht hij door het belangrijke onderwerp van hun gesprek de heimelijke zorg die hem kwelde te verzetten
dit juweel zeide hij kan mij van dienst zijn hier meester daamke neem het terug bestijg uw ezel rijd naar harderwijk daar zult gij de friesche afgevaardigden vinden wachtende op de jonkvrouw en op vader syard
toen hij niet lager kon en bemerkte dat hij nog ruim twintig voet boven den grond of liever boven het ingestorte puin was slingerde hij zich op een tegen den muur in een nis gemetseld voetstuk
en somtijds hard te geeuwen waaraan niemand zich ergerde wat den goeden abt betrof hij was wel aan de aartsbisschoppen van keulen en van trier
koop de zalf van meester barbanera en uw vrijer zal u nooit een grijs haartje verwijten maar gij vreest misschien dat de kleur van uw lieve koontjes met de jaren zal verbleeken
haar de goede abt welwillend aanraadde zijn middel van vitriool en dun bier tegen s graven hoofdpijn te beproeven maar beaumont die aylva terstond herkende trad naar hem toe en drukte hem hartelijk de hand
met montfoort bij u om te verhoeden dat gij elkander niet doodslaat houdt u goed en zorgt vooral dien ridder met den rooden arend op den helmkam wel te raken hij heeft reeds menigen der onzen in het zand doen bijten
de rivier zelve leverde gelijk ik met een woord heb aangemerkt geen minder verscheiden tooneel op behalve de menigvuldige schuiten en schepen die tot huisvesting der eigenaars verstrekten en aan touwen of kettingen vastlagen zag men tallooze vaartuigen de rivier opvaren en afzakken
zulks had behooren te geschieden door den voogd der jonkvrouw die haar alsdan had moeten toevertrouwen aan een edelvrouw der gravin door welke zij vervolgens aan den grave op eene door zijne genade nader te bepalen wijze zoude zijn voorgesteld waarop gezegde jonkvrouw uwe bruid
deze welmeenende raad diende slechts om olie in het vuur te gieten de duivel hale alle bedaardheid riep de graaf wat ben ik wettig heer van deze landen of een speelbal in de handen mijner
en omgang heeft gehad met alle vrome kluizenaars in syrië arabië indië ethiopië en moorenland kom hier mijn brave jager indien uw pijl wel eens mist ik doe u het onfeilbaar middel aan de hand om alle wild te raken
haar schrik op zijn gezicht en zijne volmondige bekentenis laten geen twijfel omtrent de misdaad over hij is echter ridder en kan als zoodanig adellijke rechters vragen
en naar oud gebruik aan de betrekkingen des overledenen was rondgezonden at hij er uit louteren eerbied voor de antiquiteit drie groote sneden van
de friesche edelman stelde hem hierop zijn verlangen voor daar de uitslag van hun verder onderhoud in het vervolg dezer geschiedenis blijken zal is het ons onnoodig voorgekomen de verschillende tegenwerpingen en bedenkingen door den onbekende en door vader syard gemaakt
die slechts verpoozing en verstrooiing zoekt noch schitterende natuurtooneelen noch uitgezochte vermaken aan gelijk in andere landen en hoofdsteden te vinden zijn het desniettemin voor de zoodanigen die eenmaal geroepen kunnen worden om aan dat vaderland van dienst te zijn belangrijk is
terwijl deodaat wien mijn lezers aan deze uitboezeming herkend zullen hebben aldus stond te peinzen kwam de jongste der matrozen een nauw volwassen knaap hem op zijde onze onderneming begint onder slechte voorteekens heer ridder zeide deze
en op handen en voeten weder naar de kist toekruipende vulde hij zijn tasch en muts met al wat heel gebleven was op eens terwijl hij met deze verrichting bezig was ontdekte hij iets dat zijn droefheid in vreugde deed overgaan namelijk een wel voorziene lederen
maar de deelgenoot mijns kerkers kon minder weerstand aan zijn nooddruft bieden de volgende dag verliep weder geen voedsel gelukkig was onze waterkruik die eenmaal s weeks gevuld werd nog halfvol
ontwrong hij een versch wapentuig aan de handen der verslagenen omdat hij het zijne op des vijands lijf verbrijzeld of in de diepe wonden had laten steken maar noch het aantal der dapperen die hij ter nedergeveld had noch hun beroemde naam was hem genoeg hij zocht den graaf van holland
of van het paard zijner wederpartij te wonden als die welke meer bijzonder op dit gevecht toepasselijk zijn zoo en hoe zal het hier in zijn werk gaan zullen die beide troepen maar in t wild op elkander rijden sint odulf dat zal een verwarring geven
door vertraging bij inscheping en door tegenspoed op reis was er nu een dag verloren gegaan en was het noodzakelijk geworden de onderneming tot den volgenden nacht te verschuiven intusschen gaf de groote menigte menschen op de kaai verzameld geene geringe bezorgdheid aan
want het eene was blond als een zoon van het noorden en het andere had de donkere kleur der italianen zijn medelijden met de onschuldige hulpbehoevende wezens en de gedachte
zal ik het anker laten vallen ridder vroeg de schipper wij hebben hier een goede ligplaats doe het zeide deodaat terwijl hij zweder die hem biddende en smeekende bij het kleed hield van zich afweerde en sein om een boot
hij zal genoodzaakt zijn zijn macht te verdeelen zijn bondgenooten zullen hem afvallen en de erfgrond uwer vaderen zal door geen vreemden voet bezoedeld worden
al hebt gijlieden wat langer in de wereld rondgetuimeld en gij moest niet vergeten dat de stem mijner landgenooten mij gelijke rechten heeft toegekend als aan u en dat wanneer ik spreek ik het in hunnen naam doe
voor u reinout die een onschuldigen medeminnaar in haar bijzijn den doodsteek had gegeven daarom verzweeg ik aan u beiden dat gij met elkander onder één dak woondet
zoo ik hier verschijn het was om pater syard te vinden en met hem de middelen te beramen om den trots des dwingelands te fnuiken dezen morgen sprak ik hem niet verre van hier
en zagen twee ruiters op hen afkomen sta riep aylva die in de duisternis niet wist of hij vriend of vijand ontmoette wie zijt gij
ik vrees er voor zeide de bezorgde schipper het is hier zulk een vervloekt vaarwater dat wij bij nacht varende machtig veel kans hebben om aan den grond te geraken
ja kan het zijn dat die onzalige kampstrijd op morgen geene plaats had doch ik gevoel dat dit onmogelijk is gij zegt wel madzy zeide aylva had adeelen mij geraadpleegd ik zoude getracht hebben hem die dwaze uitdaging uit het hoofd te praten
een mantel met lieren herhaalde aylva was niet ridder deodaat op het steekspel juist zoo gekleed het is het wapen van
nieuwe rebellie riep meester claes gerritsz hei ho wakkere poorters laat den gevangene niet ontsnappen gij zult mij toch niet willen houden riep feiko die niets in de wereld boven een frieschen edelman stelde
welnu voleindig zeide deodaat ik durf niet ik zou van iemand moeten spreken wier naam gij ook niet zonder blozen zoudt hooren
men kan begrijpen dat op dezen dag de drie minnaars van madzy ook evenals meer andere ridders bijna geen oogenblik tijd hadden om zich buiten haarlem te begeven zoo bezig waren zij met het in orde brengen hunner toerusting
moet men het u tienmaal zeggen grauwde hem adeelen toe wij erkennen geen gezag ter wereld wij zijn vrij en willen vrij blijven
wiens geheele verbeelding werktuiglijk was en zich ten deze alleen bepaalde tot de zorg dat alles voor zooverre hem betrof tot de krijtwerf gereed ware zonder zich zooverre uit te strekken om na te denken of er wel een kampvechter komen
terwijl de blanke hozen in roode laarsjes staken wier punt en opslagen met zilveren kwastjes waren voorzien in t kort hij geleek meer op een hoveling die bij een schoone zijn hof komt maken dan op den geheimen inwoner eener belegerde stad
o wat dat betreft zeide feiko daar heeft jonker reinout al voor gezorgd die van wonseradeel zijn reeds bij hem en hij heeft boden naar uw stinsen in ferwerderadeel en westdongeradeel gezonden
en strijdig met alle denkbeelden van maagdelijke ingetogenheid zij wilde u tot een huwelijk met haar bewegen en buiten haars vaders toestemming
de wapenknecht echter meer oploopend en stout trok zijn zijdgeweer half uit en wilde op den monnik aandringen toen het gewaad van dezen zijne opmerkzaamheid wekte
de vermaken al de weelde die de wereld ons aanbiedt zullen u worden toegevoerd geen wensch zult gij kunnen vormen die niet terstond zal verhoord worden de keur van de schatten welke de aarde ons aanbiedt
zie uit dat kruisraam en gij zult hem ontdekken zeide adeelen met een woesten glimlach deodaat zonder de meening dezer woorden te beseffen begaf zich naar het aangeduide raam waarvan de drie edelen die er voor stonden dadelijk bij zijne nadering terugweken
ik weet nog niet aan wien utrecht het beleid van den oorlog zal toevertrouwen zeide de stichtenaar maar ik vlei mij dat de veldheer dien zij bekomen zullen niet aarzelen zal om aan de friesche hulpbenden te vergunnen onder hun eigen banier te strijden
t is waar hernam hij de oude man heeft zich veel moeite gegeven maar hij krijgt toch ook zijn jaren en zoo hij minder vlug wordt hij wordt er des te koppiger om
zweder zeide hij welk een onvoorzichtigheid indien iemand u zag stil zeide de schildknaap tracht het venster uit te klimmen gij kunt u over de heining redden
en de afgestegen ruiters wandelden naar de boogschutters die zonder hun spel voor een oogenblik te staken zich vergenoegden met den friezen een nieuwsgierigen blik toe te werpen
terwijl hij intusschen geene andere woorden vinden kon om zijn blijdschap te schetsen dan is het mogelijk welk een gezegend toeval vergunt mij dit genoegen t is meer dan ik had kunnen hopen of verwachten
en van die moet tusschen ons de rede nimmer meer zijn want bij alle heiligen deodaat ik zou u andermaal kunnen haten indien ik u weer in haar gezelschap zag spreken wij liever van onverschillige zaken van utrecht bij
ik vertrouw gij zult nimmer van mij vergen dat ik het ontzag aan afgevaardigden verschuldigd in mijn persoon zal laten hoonen en dat een ernstig vertoog
om uwe wenschen te bevredigen hebben mijn zuchten de tranen mij soms in uw bijzijn ontvallen nog niet genoeg gesproken en moet mijn mond er nog de betuiging bijvoegen dat ik u onuitsprekelijk bemin
ja welzeker zal zij u ook beweenen zeide zweder de gedachte van deodaat aanvullende maar wat hamer laten wij niet dwaas zijn en als kinderen schreien terwijl er misschien nog redding mogelijk is zoolang er leven is is er nog hoop
even alsof de graaf niet voor een anderen zoude gezorgd hebben breek mijn hoofd niet met zulken zotteklap en ga naar stijl en gebruik aan gindschen ridder vragen wat hij hier verrichten komt de heraut zweeg reed naar adeelen en volbracht zijn boodschap
nam eindelijk zijn aandacht geheel in en vurig zoude hij gewenscht hebben het natuurtooneel te beschouwen dat zich buiten liet zien maar deze wensch was
want hij had in die beide duinbeklimmers de schoone madzy en haar voogd herkend zij van haren kant scheen hem niet te bespeuren althans zij toonde wel den olderman toen deze aan hare zijde gekomen was de omliggende landgezichten aan
mijn roes donderskind denkt gij dat ik bezopen ben duwde hem de schipper toe en zijn arm verhief zich opnieuw in een dreigende houding toen zweder zijn meester in gevaar achtende zijn melkpot aan stukken sloeg op het hoofd van den workummer die bedwelmd ter aarde stortte
aanvallers afweerde komt broeders zij hebben onze fraaie vesting half vernield wij zullen hen helpen en al wat er nog overig is hun op het lijf smijten handen aan t werk een ieder zijner volgers maakte zich vaardig om aan het bevel te gehoorzamen en de
de beide hoplieden zagen elkander een poos besluiteloos aan maar gaven eindelijk hun toestemming t is wel mijn makkers na den middag kunt gij hier vrij den meester komen spelen vaart nu wel
dat men uw vriend reinout nergens verneemt gij waart anders altijd onafscheidbaar daaraan dacht ik juist antwoordde deodaat op een bezorgden toon ik veronderstel dat hij bezig is een bevel des graven ten uitvoer te leggen
henegouwen bezit geen kloeker ridders dan deze drie baanrotsen die jongeling met zijn blonden kroeskop is de heer van brederode en die met hem spreken zijn twee gebroeders uit den huize teylingen die met het deftige uitzicht is een haemstede
wilde hebben als had hij sicco bepraat om den geestelijken stand te omhelzen de knaap is uit zich zelven bij uw eerwaarde gekomen juist broeder syard juist dat is wat ik zeggen ging toen gij mij in de rede vielt ik heb toen ook slechts een paar woorden met hem gesproken omdat
hij was voor haar niet langer de burchtheer van adeelastins zooveel ouder dan zij maar eenvoudig een onhoffelijke ruwe landedelman die nog veel te leeren had eer hij geschikt ware om haar hart te winnen