AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
om hem behulpzaam te wezen in het afbeitelen van een stuk steenkool waarvan hij het benedengedeelte onderhanden had
speenvarkens die schreeuwden of zij gevild werden voorts schapen kippen en ganzen maar om die allen bekommerden wij ons niet wij hadden alleen maar oogen voor de koeien
nooit hadden wij den geringsten twist van zijne zijde gaf hij nooit eenig blijk dat hij zich boven mij verheven achtte en ik was nooit verlegen voor hem ik dacht er zelfs niet aan dat ik verlegen kon zijn
maar zoo spoedig mogelijk zonder te blijven praten gelijk wij s avonds gewoon waren en zonder elkander den indruk mede te deelen dien het gebeurde van den dag op ons gemaakt had
hij zal u zelf wel zeggen wat hij wenscht nu dat ventje weet zijn woorden te wikken en te wegen gij zijt geen italiaan neen ik ben een franschman
mijn vader vond dat wij een goed daggeld maakten met onze viool en onze harp en hij besliste daarom dat wij muzikanten zouden blijven dit deelde hij ons mede den dag vr ons vertrek
dat opengesneden voor den winkel van een slachter hing ik zie het belang niet in van zulk eene vraag aan een man van mijn qualiteit riep de koster uit terwijl zijn gezicht blauw
ik kan u twee maanden lang geen krediet geven zonder te weten of ik op stuk van zaken betaald zal worden gij moet hier dus vandaan hier vandaan maar waar moet ik dan heen mijnheer
door allerlei zonderlinge schaduwen gevuld scheen het mij toe dat men in mij volstrekt geen wonder zag capi was gelukkiger men juichte hem bij herhaling en luide toe
ik had den tijd niet om over die vragen die in mijn onrustig hart oprezen na te denken de agent van politie klopte op de deur van eene soort van houten loods
die zijn loopbaan als staljongen begonnen is en als vorst en koning haar heeft geëindigd hij heette murat men heeft een held van hem gemaakt en zijn naam aan dit dorp gegeven
en slechts werktuigelijk herhaalde hij zoo goed of zoo kwaad als t ging de woorden die men met moeite hem inpompte dit deed zijne moeder innig verdriet en zij werd er bijna wanhopend onder
dien nacht sliep ik door angst en vrees vermeesterd zeer onrustig en toen de morgen aanbrak was bij mijn ontwaken mijn eerste zorg om mijn bed aan alle kanten te betasten
waar een vuurtje werd aangelegd om het vocht en de nachtlucht te verdrijven die voor een zieke zoo nadeelig zijn er werden lampen ontstoken en arthur werd bij de tafel geschoven
maar mattia was al in zijn bed geklommen xxxvii
maar voorzichtig hij is lam ik gaf ook een hand aan mijn twee broers en mijn oudste zusje ik wilde de jongste in mijn armen nemen
voor mattia zal ook wel iets gevonden worden om aan den kost te komen maar niet door op zijn horen te blazen maar ik was niet te varses gekomen om daar te blijven
waar mattia en capi mij reeds wachtten en uw adres vroeg de oude vrouw zij had gelijk het was verstandig haar mijn adres achter te laten ik schreef dit dus in haar boek naar londen riep zij uit
en als gij ze terugvindt laten we dan afspreken dat wanneer die ouders komen wij de winst samen zullen deelen dan geef ik u dertig
daarop had hij den koster gewekt men was met eenige andere mannen naar de kerk gegaan maar toen had de hond aangeslagen en terwijl men de deur opende waren de dieven door het venster gevlucht
nam ik hem in mijn armen om hem door liefkoozingen mijn leedwezen te betuigen eerst bleef hij uit zijn humeur
en weldra verliep er geen dag zonder dat de naam van mevrouw milligan door ons uitgesproken werd gij hieldt veel van die dame vroeg vitalis mij eens
zij zeide slechts een paar woorden tot me die ik niet begreep geef een hand aan uw grootvader zeide mijn vader
toch gevoelde ik nog eenige vrees en schrik dat moet ik eerlijk bekennen maar ik was niet meer alleen op de vlakte vitalis was bij mij
maar had hij met mij daar niet evenveel kans op als wanneer hij alleen bleef ik maakte hem daarop opmerkzaam maar hij wilde er niets van hooren
geef me de eieren zeide ze en terwijl ik die kluts moet gij de appels schillen ik schilde en sneed de appelen in schijfjes zij brak de eieren en stortte ze in het meel en begon toen te klutsen
beiden hadden begrepen dat het eene voorstelling gold dit idée dat ook bij mij opkwam werd spoedig bevestigd door eene pantomime van
met zijn neus in de richting van de plek waar zijne makkers waren overvallen tien minuten nadat wij weder op den grooten weg waren gekomen ontmoetten wij een wagen
waarop hij niet had geantwoord het arme teedere diertje moest bevroren zijn mijn meester riep hem vriendelijk
indien ik gedurfd had zou ik hem zijn genaderd om te zien hoe zijn pooten gemaakt waren en hoewel hij in het geheel niet boosaardig scheen had ik toch daartoe den moed niet en mijn zak opnemende volgde ik mijn meester zonder iets te zeggen
maar kwamen wij in een straat waarvan het einde niet te zien was aan beide zijden verhieven zich huizen maar het waren vuile arme en lang zulke mooie huizen niet als te bordeaux te toulouse en te lyon
tot op dit oogenblik had de zorg voor eigen veiligheid die altijd het krachtigst spreekt hem belet om aan zijn zoon te denken
kindlief zeide zij zonder haar blik van mij af te wenden uw makker heeft mij zeer gewichtige dingen verteld wilt gij me nu ook eens alles mededeelen
houd moed en hoop spring vooral flink vooruit en zorg dat gij op uw beenen te staan komt gered
dan zou hij gestorven zijn van zijn verveling en gebrek aan lucht daar arthur zelf niet loopen kon liet zij een huis voor hem maken dat zich kon verplaatsen
en uw dieren dan neen gij ziet wel dat gij vertrekken moet gij vindt in het een of ander dorp wel voldoende werk waarmede gij den kost kunt verdienen maar mijnheer waar moet mijn meester mij dan zoeken
maar ik kon niet zeggen dat ik met bijzonder groot ongeduld gewacht had want het bakken van de pannekoeken had mijne aandacht zoo geheel-en-al beziggehouden dat
wat was de arme jongen ziek of ik hem al in mijne armen nam en zijn hoofd op mijn schouders liet rusten
in de eerste plaats tegenover de parijzenaars zijn vroeger publiek dat hij had leeren kennen en hier terugvond
gelukkig echter troostte mij één ding in mijn zeer groot en voortdurend verdriet mijn meester was voor mij veel minzamer hartelijker zelfs zoo deze uitdrukking van toepassing kon zijn op vitalis
hij wilde joli coeur eenige lepels van dien drank ingeven maar het dier kon zijn bek niet openen met zijn schitterende oogen zag hij ons treurig aan
daar legden wij onze zakken neder en lieten onze koe in de greppel afdalen eerst wilde ik haar aan het touw vasthouden
daarom liet hij zich van tak tot tak naar beneden vallen en stond weldra met één sprong op de schouders van zijn meester en verborg zich onder diens jas
maar vroeg ik verlegen gij zult mij in parijs toch niet aan mijn lot overlaten neen zeker niet ik zal u niet alleen laten
wanneer ik hem er niet langer in houden wil vroeger hebt gij er in toegestemd hem bij u te nemen dat was zoo goed of gij voor altijd de zorg op u genomen hadt
die ons bij het koopen geholpen had dat zal kunnen blijken dat hoop ik want daardoor alleen kan onze onschuld aan het licht komen en met welk doel hebt gij die koe gekocht
zeer dikwijls deden wij dien tocht tevergeefs maar eindelijk werd de brief dien wij met zooveel ongeduld verwachtten mij ter hand gesteld
zoo weinig verlegen was ik in het bijzijn van haar echtgenoot hij was werkelijk de waardige broeder van vader
na dit tweeledig onderzoek was hij overtuigd dat er niets meer te eten was toen zette hij zich weder op zijne oude plaats bij het vuur en na een nieuwen wenk met den kop
op het voorbeeld van vitalis mij gewend om nooit iets van eenig belang te zeggen wanneer wij ons in eene straat van een stad of dorp bevonden
quercy rouergue cevennes en languedoc onze manier van reizen behoorde tot de eenvoudigste
eindelijk ik zong nog lustiger zeg eens riep hij wat doe jij hier kwajongen ik hield eensklaps op onthutst door die vraag en bleef hem met open mond aanstaren terwijl hij nog dichterbij kwam komaan krijg ik haast antwoord
nadat zij een uur bij ons was geweest ging zij heen en kuste mij weder en gaf mattia de hand zij kwam vier dagen achtereen
vertel mij toch spoedig wat gij weet maar ik weet niets meer dan ik u nu verteld heb beste jongen
natuurlijk sprak ik haar over mijne teleurstelling en de verijdeling van mijne vurigste hoop eigenlijk was dit wel het voornaamste waarover ik schreef
zij hadden dezen hond medegenomen om hen te waarschuwen als men naderde zij werden overvallen en zij hebben zich den tijd niet gegeven om den hond mede te nemen
ik bukte mij over hem heen en vatte hem bij een poot om hem wakker te maken zijn poot was koud op dit oogenblik trad vitalis binnen ik wendde mij tot hem
ik meende zelfs bij den ingang van de naburige kerk in een knaap mattia te herkennen hij had hetzelfde groote hoofd dezelfde starende oogen en sprekende trekken kortom zijn gansche voorkomen deed mij aan hem denken
de schipper nam zijn plaats weder in aan het roer de jager zette zich op een der paarden het schip kraakte even en wij vervolgden weder onzen weg hoe heerlijk is dat reizen in eene boot
zij waren onze makkers geweest onze lotgenooten in goede en kwade tijden en voor mij in de dagen van droefheid mijne vrienden ja schier mijne kinderen
dat eene rivier zoo bevolkt kon wezen en zoo de garonne mij verbaasd had de theems maakte een overweldigenden indruk op me
toen de eerste beweging van schrik voorbij was besefte ik dat lize niets van ons plotseling wegkruipen zou begrijpen
ik wist niet welken naam ik geven moest aan dat zonderlinge schepsel dat ik voor de eerste maal zag met de grootste verbazing stond ik het aan te staren
arthur is eenmaal in frankrijk hersteld daarheen zal zijn moeder hem dus wel voor de tweede maal ook gebracht hebben en bovendien zou ik ook gaarne zien
barakken tenten en wagens of zelfs legerplaatsen met vuren in de open lucht waaromheen een groot aantal menschen in allerlei kleederen zich bewogen die de schilderachtigste groepen vormden
maar mijn advocaat die tot op dat oogenblik gezwegen had stond op schudde zijne pruik schoof zijne toga op de schouders glad en nam het woord wie heeft gisteren de deur van de kerk gesloten vroeg hij
in het voorbijgaan wenkte zij me dat ik maar gehoorzamen moest terwijl zij met een beweging van haar hand mij
en ik dacht dat het onder deze omstandigheden het best was om ons vertrek voor hem geheim te houden ongelukkig hoorde hij het bevel van vitalis die niet wist wat er gedurende zijne afwezigheid had plaats gegrepen
dien hij zoo vaak geplaagd had als een bedorven kind wilde hij ons allen bij zich hebben en hij was boos als een van ons de kamer verliet zijne ziekte had den gewonen loop dien alle borstaandoeningen hebben
toch erfde de heer james milligan niet van zijn broeder want weinige maanden na den dood van dezen was er een nieuwe
vitalis de hand naar de linkerzijde uitstrekken als om mijne aandacht in die richting te vestigen ik keek en het scheen mij toe dat ik op de open vlakte den onbestemden vorm van een hutje zag uit boomstammen
de stilte van den nacht had niets meer dat mij vrees aanjoeg de duisternis was niet meer met schimmen bevolkt
ik behoefde slechts te zeggen hoe ik dien nacht mijn tijd had doorgebracht terwijl ik zoo redeneerde was mattia
de goede jongen wilde mij doen weten dat hij aan mij dacht en waakte het geluid kwam van gindsche zijde van den muur die over mijn venster was
en voor niets deugde als om met zijn dieren den menschen een oogenblik van vermaak te bezorgen en nu juist van pas kwam om een ziek kind wat afleiding te geven
barberin is niet meer hier antwoordde hij waar is hij dan vroeg ik bevend dat weet ik niet het was of ik eene duizeling kreeg de potten en pannen dansten mij voor de oogen
zeide ik en zij geloofde me en met hare hand wees zij hoe de zweep zou klappen ook zij zag zeker het rijtuig met vier paarden
maar in verhouding tot de middelen welke men ter beschikking had en den ijver waarmede men arbeidde was dit zeer weinig
maar hij is een stadskind het is dus zoo goed als zeker dat hij nooit in staat zal wezen om op het land te werken zet hem eens aan den ploeg om de ossen aan te jagen dan zult ge zien of dat van geen langen duur kan zijn
maar s winters hebben wij niet veel te doen zoolang wij te londen zijn zullen rémi en mattia muziek maken op straat en ik twijfel er niet aan of zij zullen goed geld verdienen
ik ben in parijs bekend waar ik verscheidene malen gewoond heb en van waar ik kwam toen ik uw dorp bezocht ik behoef slechts om een les te vragen dan krijg ik er meer dan ik er geven kan
maar bob zeide dat men dan allereerst weten moest wie die mevrouw milligan was of welke betrekking de heer james milligan bekleedde daar zeer vele menschen in londen en nog meer in engeland den naam van milligan droegen
bovendien was ik zoo ontroerd zoo onthutst dat ik onmogelijk mijne gedachten kon verzamelen eens heeft hij een brief gekregen zeide de oude vrouw na lang te hebben nagedacht
en ik ging naar de deur of liever naar de opening van de hut want zij had geen deuren of vensters om de sneeuw van mijn buis en mijn hoed te schudden opdat ons vertrek niet natter werd dan noodig was dat vertrek was zeer
na daar vruchteloos de baden te hebben gebruikt had men een andere kuur aangeraden de knaap moest het lichaam gestrekt houden en niet op zijne voeten rusten
maar eerst moest ik onze koe op stal brengen ik ging dus eens zien in welken toestand die stal verkeerde
ik vind het prettig als men zoo vriendelijk tegen mij spreekt dan zou ik wel kunnen weenen en als ik daarin lust heb dan ben ik ook gelukkig dat is dom niet waar
ik wist dat green in het engelsch groen beteekende en dit deed me vermoeden dat die wijk met fraaie boomen was beplant wat mij recht aangenaam was
als gij mij noodig hebt hier sta ik ja capi is een goede hond maar hij is slechts een hond
was een mager mannetje met een perkamentachtig gerimpeld gezicht in een zwarten herstelden rok gekleed die blonk van ouderdom
bijna een uur gaans dat geheele uur ging voorbij zonder dat hij een woord tot mij sprak hij liep langzaam vooruit met zijn manken voet wendde nooit zijn hoofd om
het waren manufacturen gebreid goed mutsen omslagdoeken zakdoeken kousen onderbroeken vesten knoopen garen katoen naai en
behalve de bloeddroppels die hier en daar de sneeuw kleurden wij behoefden nu onze nasporingen niet verder voort te zetten
als ik me met mijn houtvoorraad had moeten bezighouden zou ik opgestaan zijn en door in de hut heen-en-weer te loopen wakker zijn gebleven
met een klein stuk brood moesten wij ons s avonds tevreden stellen en dat brood gold ook voor ons middagmaal als we het geluk slechts hadden van in een schaapskooi een onderkomen te vinden
thans kon ik gerust slapen daar legde ik mij zoo geheel op toe dat ik eerst ontwaakte toen de cipier mij riep voor het ontbijt
ik die zoo gezond en sterk was niet de weelde waarin hij leefde benijdde ik hem zijn boeken noch zijn fraai speelgoed noch zijn schip maar de liefde die zijn moeder hem betoonde
en hij is het die zijne kameraads bewogen heeft om hem dit paard te leenen hij is het ook die ons een schip zal bezorgen om naar frankrijk over te steken
ik wilde niets liever dan mij zoo ver mogelijk van toulouse verwijderen al het overige was mij onverschillig naar welk land ik heenging boezemde mij weinig belang in overal waar ik at en sliep zou men geld van mij eischen
men hield van hem de verdienste op onze reis overtrof verre onze verwachtigen nadat wij alle verteringen betaald hadden bezaten wij na korten tijd
ik moest dus naar het terrein van de wedrennen terugkeeren hoe moe ik ook was ik begaf mij dan ook weder op weg en anderhalf uur later lag ik op een bos stroo naast mattia
tafels of stoelen waren er niet althans niet in den gewonen vorm maar aan het hoofdeinde van het bed was tegen den wand een plankje dat men kon neerslaan
en na de kom te hebben uitgedronken kroop ik weder onder het dekbed waaronder ik nu ook tengevolge van den wijn bijna stikte
dan zoudt gij niet gewild hebben dat ik bij u bleef nietwaar en wat ik thans tot u zeg zoudt gij dan tot mij gezegd hebben
natuurlijk was het niet heel groot maar toch groot genoeg voor mij om er lekker in te liggen onder dat bed was eene lade
maar wanneer gij het niet gelooft wij zullen het gelooven men weet dat gij een verstandig man zijt meester en een moedig man en een man van ondervinding
die eenvoudige woorden had ik al dikwijls gehoord maar de wijs waarop zij werden uitgesproken had niets van die waarmede vroeger de mededeeling gepaard ging
binnen weinige uren zijn wij te parijs wat zouden wij daar moeten beginnen met een tooneelgezelschap dat slechts uit capi bestaat
dit was nog leelijker en verschrikkelijker dan alles wat ik tot nogtoe gezien had is garofoli tehuis vroeg vitalis aan een man
is het om de verandering te doen begrijpen die van dat oogenblik af in mijn toestand plaats had den vorigen dag had men mij aangezien voor een knaap die honden kunstjes liet maken
ik weet niet hoe het kwam maar de agent wiens drift hem scheen te verblinden dacht juist dat ik den aap aanhitste en stapte over het touw heen
daarop boog zij zich tot capi en legde een goudstuk in zijn bakje ik dacht dat vitalis deze dame naar haar plaats zou
het droeg een rood rokje met goud galon afgezet maar zijn armen en beenen waren naakt want het waren armen en beenen en geen pooten
in den wagen van bob en in weinige woorden vertelde ik hem wat er gebeurd was daarna viel ik doodvermoeid in slaap
die tot dezelfde luiermand behoorde maar bij den commissaris van politie had men u eene andere aangedaan een gewonen doek ik moet er ten slotte nog bijvoegen
maar geen huis in den omtrek ontdekt dat ons de nabijheid van een dorp kon aankondigen wij stonden integendeel op het punt om een bosch binnen te treden
mattia geef het boek het was inderdaad een groote gunst wanneer garofoli zich verwaardigde te spreken want zijn leerlingen toonden zich zoo bezorgd om aan zijn minste wenschen te voldoen
wij hadden nu eene koe maar geen stuiver meer om haar te voeden of in ons eigen onderhoud te voorzien
waar gaan wij heen vroeg ik aan mattia toen hij naast mij lag naar littlehampton dat is een kleine zeehaven waar bob een broer heeft die schipper is op een bootje dat op frankrijk vaart
die zich onder onze voeten uitstrekte vier lampen waren aangestoken en deze verspreidden voldoende licht om ons bij het werk te leiden laten we een plaats uitzoeken
maar het plan van mijn meester scheen zoo snel mogelijk te troyes te zijn omdat troyes een groote stad is waar wij verscheidene voorstellingen zouden kunnen geven
eindelijk achtte ik me ver genoeg van toulouse verwijderd om niet bevreesd te zijn dat ik mijn honden zou moeten muilbanden en ik trad den eersten den besten bakkerswinkel binnen
och och die koe van den prins riep mattia schreiend uit t is een mooie prins plotseling stond hij op en met heftige gebaren riep hij uit
want capi was altijd van het gezelschap evenals de pop die ik voor lize had medegebracht mijne zwerftochten door frankrijk met vitalis gedurende eenige jaren
terwijl wij haastig voortliepen hieven de honden telkens hun kopjes op en zagen mij met een smeekenden blik aan alsof zij zeggen wilden wij hebben honger
met hem behoeft men zooveel omslag niet te maken het trof me hem zoo te hooren spreken over een oud man met grijze haren
er stonden twee ledekanten met hagelwit beddegoed de ramen kwamen uit op eene veranda met het uitzicht op het meer en het prachtige landschap aan zijne oevers
ik weet niet wat een gezwel is maar zooals hij erover sprak moet het wel erg zijn in elk geval heb ik er vreeselijk pijn aan
ik nam mijn lampje en nadat ik een blik in het rond geworpen had bukte ik mij om langs den grond te kijken
om weder kracht tot loopen te vinden het verbaasde mij dus zeer toen ik mattia op deze wijze daarover hoorde spreken als gij eens wist hoe goed men het in het gasthuis heeft vervolgde hij
want dat je terug zoudt komen heb ik altijd en tegen ieder volgehouden en de peerappelen die ik geplant heb waren ze lekker
opgepast zeide hij toen wij eene jonge dame in den rouw door de capucijnerlaan zagen komen wij moeten iets treurigs spelen
is de divonne buiten haar oevers getreden en heeft zij de putten doen volloopen is het een stortregen een bron die den omtrek overstroomd heeft of is het een aardbeving
ik achtte het noodig in de gegeven omstandigheden mattia te waarschuwen hoe hij antwoorden moest en zeide evenals ik mijnheer de vrederechter
na een strengen blik die hem echter niet tot zwijgen bracht zeide ik tot capi verklaar eens aan zerbino wat hij niet schijnt te kunnen begrijpen
was het voldoende want aan mijne ouders behoefde ik waarlijk geen geld te brengen maar mattia liet zich volstrekt niet overtuigen door de redenen die ik voor de verdediging van mijne meening aangaf
maar niet om den pannekoek te keeren de mijne kwam in de asch terecht die van mattia viel op zijne handen
ik wilde doorgaan opnieuw hield hij mij terug en wat wilt gij gedurende die twee maanden uitvoeren ik weet het niet mijnheer wat weet ge dat niet
op de vlakte of langs de kust waar de wedrennen plaats hebben komen somtijds reeds dagen te voren kunstenmakers muzikanten reizende kooplieden enz die daar een soort van kermis aanrichten
eindelijk zeide zij is het oogenblik gekomen dat gij de plaats moogt innemen die u toekomt en toen ik haar aanzag om haar eene verklaring van die woorden te vragen opende zij eene deur
gij wilt niet bij anderen gaan dienen nu misschien hebt gij gelijk en wat ik u daareven zeide was voor uw bestwil
daar moet ge niet meer van spreken beste rémi ik beklaag er mij niet over maar ik zeg het alleen om u te doen begrijpen
de grijsaard streek met zijn magere hand over mijn beenen schudde met het hoofd en trok een bedenkelijk gezicht ik had reeds een dergelijk tooneel bijgewoond toen onze koe verkocht werd
ik ben niet altijd directeur van een troep gedresseerde honden geweest en ik heb wel wat anders geleerd dat mij nu te stade komt
dit had slechts een oogenblik geduurd toen eensklaps mattia de kousen met de eene hand greep en met de andere mij voorttrok laten we gauw voortgaan maar zonder hard te loopen fluisterde hij
want gij kent ons nog niet en gij verstaat niet wat wij zeggen evenmin als mijn vrouw en kinderen u kunnen verstaan maar ik vertrouw dat dit wel spoedig zal komen en gij u hier weldra gewennen zult
de mooie luiers hebben waarheid gesproken nog altijd stond ik sprakeloos maar mattia deed wat ik geheel vergat
uw wagens zijn al vertrokken zeide hij uw vader heeft gezegd dat gij onmiddellijk zonder verwijl naar lewes zoudt gaan en den ganschen nacht zou doorloopen goede reis
en de tijd om ons ter ruste te begeven overviel ons vr dat wij nog aan slapen dachten als de boot stillag en het koud was bleven wij in het salon
en met een witte das toen wij buiten waren gekomen wreef hij zich zoo hartstochtelijk in de handen dat zijne vingers en polsen kraakten
dat is in de eerste plaats voor hem zeer treurig en ook voor ons want hij verdiende den kost voor ons en gedurende zijn afwezigheid zullen we ons in een zeer ellendigen toestand bevinden
maar acht dagen later waren wij reeds met ons twaalven en begaven we ons op weg naar frankrijk o hoe lang viel die weg aan mij en mijn makkers die even treurig waren als ik
als je ouders je te parijs kwamen halen zouden zij mij misschien niet met je willen meenemen maar ben ik eens in engeland dan zullen zij mij niet
tot op dat oogenblik had ik in het minst geen begrip gehad wat de geschiedenis eigenlijk was wie zou ze mij ooit verteld hebben
die tot een diepte van vijftig meter gegraven is om tot de tweede laag te komen die op negentig meter en de derde welke op tweehonderd meter zich bevindt
zou ik dan nooit mijn geheele leven lang aan iemand mij mogen hechten langzamerhand had ik mij aan vitalis gehecht alsof hij mijn vader was ik zou dus nooit een vader hebben
het adres te ontdekken van eene zekere mevrouw milligan die een lam zoontje had of zelfs maar van den heer james
mijn meester had van mij moed en onderwerping gevraagd ik wilde hem gehoorzamen en zijn verdriet niet vermeerderen
toen wilden wij zelf pannekoeken bakken eerst mocht ik het probeeren en daarna mattia boter in de pan te leggen en dan het beslag erop te gieten was vrij gemakkelijk
deze laatste opmerking kwam van mij want ik hield vol dat het niets anders zijn kon de schoolmeester zeide niets en zag ons beurtelings aan
zeg eens wat wat zal ik zeggen alles wat ge wilt zeg maar wat het eerste wat u invalt
daarop komt alles aan als wij niet slagen dan bestaat ons geheele fortuin uit drie stuivers wij moeten dan onze magen maar sluiten
tusschenpoozen om ons te overtuigen dat het niet de echo van ons kloppen is de houwers klopten en oogenblikkelijk hoorden zij denzelfden klop die als antwoord der mijnwerkers gelden moest alle twijfel was thans opgeheven
gevolgd door onzen vriend den veearts die ons zelf in vrijheid had willen stellen wat den vrederechter betreft
want de hoeken waarop gewoonlijk het merk staat waren afgeknipt waaruit genoeg blijkt dat men alle voorzorgen had genomen om nasporingen vruchteloos te maken
wel dat de klok van streek was tegen den muur geleund had ik de oogen onafgebroken op het venster gericht
het eten moeten wij dus bewaren voor ons middagmaal ik voor mij begreep den toestand heel goed nu vitalis mij dien uitlegde maar toen de honden het brood in den zak zagen wegbergen terwijl hun honger nog verre van gestild was staken zij de
na een oogenblik te hebben nagedacht en voegde er bij misschien zoudt gij er nog iets bij winnen ook als ge mij zoo'n middel aan de hand doet dan schenk ik u van ganscher harte een flesch bestel de flesch en uw zaak is in orde
het is eene stad en zelfs geen gewone stad want tot villeneuve toe strekken zich een reeks van dorpen of voorsteden uit die met vevey een geheel vormen
en wat bovendien den indruk dien de reiziger in deze streek ontvangt nog sterker maakt is dat er bijna nergens eenig water te bespeuren is
naast hem lagen drie honden doodstil en zoo dicht mogelijk bij elkander om zich te verwarmen een witte poedel een zwarte kardoes en een grijs schoothondje met een goedig listig snoetje
wij liefkoosden de onze wij praatten tegen haar en zij begreep ons en van hare zijde wist zij met hare groote bolle oogen zoo goedig en zacht
omdat wij alleen s winters in londen wonen des zomers doorkruisen wij engeland en schotland voor onzen handel want wij zijn reizende kooplui en nemen onze wagens en ons gezin mede
waren lompen in een der steegjes zagen wij varkens in het stilstaande water der goot wroeten
toen wij beneden kwamen was het plein achter de herberg vol wagens en karren terwijl uit de rijtuigen die voor de deur stilhielden boeren in hun zondagskleeren stegen
dat zal men zien en overigens niets anders zien wij zullen veroordeeld worden evenzeer als zij
wij zijn werkelijk gekleed als prinsen onze maaltijd duurde niet lang gij kunt bij alexis slapen
uw leven is thans veranderd zeide hij tot mij alsof hij een gesprek voortzette binnen vier uur zijn wij te parijs o is dat parijs dat daar vr ons ligt
dit vroeg ik mezelf dikwijls af en gedurende de verre tochten hield dit meestal mijn geest geheel bezig
wie weet of wij barberin wel zoo spoedig zullen vinden als wij hem om twaalf uren niet mochten vinden zullen wij hem zeker om twee uren ontmoeten
wij hebben heel wat stukjes moeten spelen dag aan dag overal vroolijke en treurige wij moesten maar loopen ons inspannen in t zweet van ons aangezicht en ons allerlei ontbering getroosten
verscheidene uren achtereen bleef hij daar overstelpt van droefheid liggen zonder zich te verroeren en van tijd tot tijd herhalende ik heb
was thans de rust en gehoorzaamheid zelve het scheen dat hij behoefte had dat men hem vriendschap betoonde hij vroeg die zelf van capi
en liefkoozen was tevergeefs de zak bleef gesloten hoe schraal intusschen ook het maal geweest was het had ons weer kracht gegeven wij waren beschut tegen het weer dank zij het vuur doortintelde ons eene aangename
toen wij geruimen tijd een breede straat die minder onaanzienlijk was dan die welke wij reeds waren doorgegaan hadden gevolgd en waarin de winkels hoe langer hoe beter werden naarmate wij verder kwamen
de schipper dien ik den vorigen dag aan het roer had zien staan was reeds op en bezig het dek schoon te maken hij was zoo goed om een plank uit te leggen waarover ik met mijn troepje aan wal ging
toen ik daar als vastgenageld staan bleef en de tranen mij in de oogen welden streek vitalis zachtkens met zijn hand over mijn wang
daarop deden zij zes stappen voorwaarts toen drie achteruit en groetten het gezelschap hem dien ik capi noem vervolgde vitalis of in het italiaansch capitano is de chef der honden
behalve de meester die zijn gevoel wist te verbergen en carrory die niet veel gevoel had spraken wij niet meer over onze bevrijding
maar dit was een stout besluit waarvan wij de verantwoordelijkheid geen van beiden op ons wilden nemen nadat wij het vr en tegen hadden overwogen
eindelijk zag ik hem hij was alleen kwam hij mij halen om mij aan vitalis te geven kom ga mede naar huis sprak hij
alles te hebben versteend slechts van tijd tot tijd zag men na een bijna onhoorbaar kraken den tak van een denneboom zich bewegen onder de vracht die hij torste was hij langzamerhand tot den grond doorgebogen
en ik smeek hem thans uit het diepst mijner ziel vergiffenis hij viel op zijn knieën en sloeg zich verscheidene malen op de borst ik voor mij durf ook niet beweren
die woorden maakten een pijnlijken indruk op me hoewel de man mijn rechter niet was had ik zoo gaarne gewild dat hij aan mijne onschuld geloofde
wat mattia en mij betreft mijn vader wilde zelf ons in een gedeelte der stad brengen waar wij kans hadden goede zaken te doen
waarmede menschen en kolen opgehaald en neergelaten werden en daar bovenuit het dreunen der stoommachine
ja zeide jérôme zoo heet ik zijt gij het die een kind gevonden hebt in de avenue de breteuil en de taak op u nam om het groot te brengen
eerst bepaalde hij zich tot het bevel dat ik vlak achter hem moest blijven maar al spoedig scheen hij mijn voornemen te gissen en nam hij mij bij de hand
ik borg mijn horloge dus weer in mijn zak en zeide tot mezelf dat voor hetgeen ik te doen had dit juist de geschiktste tijd was
eindelijk gaf de klerk geld aan den koetsier die het brommend aannam hij steeg uit de cab en riep ons weder met zijn
dat was de tweede maal dat zij mij kuste maar het kwam mij voor dat zij de eerste maal mij niet zoo hartelijk in hare armen had gedrukt
en toen wij eene kleine berookte kamer hadden betrokken onder de dakpannen en zoo eng dat de een op het bed moest gaan zitten als de ander overeind wilde staan
die alles overheerschte wat er in mijn hoofd verward en nevelachtig omging maar nu begon ik te gevoelen dat het vrees was vrees voor wat
toen nam zij mij bij den arm en duwde mij naar den man die op den drempel was blijven staan dat is uw vader
en bijna was hij zelf het slachtoffer ervan geworden er had eene ontploffing van mijngas plaats gehad het mijngas ontwikkelt zich vanzelf in de mijnen en ontploft zoodra het met eene vlam in aanraking komt
op den waldhoren blazen kon en dat is capi vroeg oom gaspard morgen is het zondag en als gij dan uitgerust zijt kunt ge ons dus een voorstelling geven
het kwam mij voor dat joli coeur veel meer behoefte aan warmte had dan ik want ik was volstrekt niet koud terwijl ik onbeweeglijk onder het dekbed lag
garofoli is de padrone van wien ik u gesproken heb zeide vitalis terwijl wij de trap bestegen waarvan de treden met een laag slijk en aarde waren bedekt alsof zij uit vochtige klei gehouwen waren hier woont hij
in de passage d'austerlitz daar was hij tenminste drie weken geleden ik betuigde mijn dank
omdat het den juisten tijd betrof waarop ik het terrein van de wedrennen had verlaten toen het getuigenverhoor was afgeloopen vroeg de rechter mij of ik niets te zeggen had
hij snelde naar riccardo toe en rukte hem de zweep uit de handen daarop keerde hij zich tot garofoli en zag hem ernstig aan terwijl hij zijn armen over de borst kruiste
en dan is het je eigen schuld pas op dat gij mij niet van verdriet ziek maakt als gij een weinig van mij hieldt een beetje dankbaarheid gevoeldet zoudt ge je mond houden kom vooruit riccardo
hij sprak er over zooals een reiziger die uit een onbekende streek komt en nieuwsgierige ooren gevonden heeft eerst volgt men een gang
wij hadden gedurende den winter steeds een talrijk kinderpubliek dat ons repertoire nooit moede scheen te zijn en nooit riep is het alweer hetzelfde
de gangen smaller worden of zoo laag dat men er slechts op handen en voeten door kan kruipen op dit hout ontwikkelden zich paddestoelen
dan dacht ik aan de hut die ik in de zwaan had en hoe hard vond ik dan mijn
maar dit was een noodelooze voorzorg want ik had noch de namen noch de adressen vergeten en ik behoefde mijn papier niet in te zien om te weten dat ik bij
wij brachten onze koe in den stal van onze herberg waar wij haar stevig vastmaakten daarop gingen wij beiden de stad in en toen wij s avonds onze rekening opmaakten
was dit een bewijs dat zij nog in leven was maar nog meer genoegen deed het mij uit hetgeen de vrederechter verder sprak te kunnen opmaken
vrouw barberin je man maakt het goed hij heeft me verzocht u te zeggen dat hij veel werk heeft en mij dit geld voor u meegegeven
joli coeur is koud vitalis knielde naast mij neder helaas sprak hij hij is dood dat moest gebeuren ziet gij rémi het was verkeerd van mij dat ik u niet bij mevrouw milligan liet
ik dacht wel zeide vitalis dat bij dit pas gekapte hout ergens eene houthakkershut moest zijn nu kan de sneeuw vallen wat mij betreft ja laat ze maar vallen zeide ik op uitdagenden toon
blijkbaar was hetgeen mattia voorstelde zeer verstandig ik liet hem dus gaan en maakte met hem de afspraak dat wij elkander zouden vinden in een kastanjeboschje op eenigen afstand
daarom zegt de fabel de honden sliepen o ja nu wordt het gemakkelijk niet waar t is heel gemakkelijk
waarvan zij vaak de houten loods die er boven gebouwd is uiteenslaat de hitte is somtijds zoo groot dat de steenkolen in de mijn in cokes worden veranderd
die ze heen-en-weer deed gaan een mensch neen dat groote zwarte lichaam dat mij naderde kon geen mensch zijn een dier eerder een reusachtige nachtvogel of een groote spinnekop op vier pooten waarvan de tengere ledematen zich boven het hout en de struiken verhieven
maar men jouwde mij niet na en dreigde mij niet zooals in frankrijk want zij die er getuigen van waren waren geen boeren maar menschen die altijd min of meer in oorlog leefden met de politie
maar al voelde ik niet de minste vrees of een zweem van angst ik was toch zeer ontroerd t was voor de eerste maal dat ik werkelijk alleen was zonder capi zonder mattia
maar twee honderd tien francs was eene geduchte som voor ons onderwijl was mattia achter de koe gaan staan en had ze een haar uit den staart getrokken
als ik mijn ouders in een paleis gevonden had inplaats van in zulk een stulp zou ik dan niet voor hen die teederheid hebben gevoeld
ik dacht dat men mijn meester in vrijheid zou stellen maar daar gebeurde niets van een andere rechter sprak nog eenige minuten
dat onze toestand zoo erg niet was en spoedig ontvingen we het bewijs dat we ons hierin niet bedrogen want weldra kwam hij terug met eene groote terrine vol melk melk van onze koe
ik kan dit des te gemakkelijker doen omdat ik al die voorwerpen heb bewaard daar zij eenmaal misschien strekken konden om u te doen herkennen
gedurende het onderzoek zeide mijn vader nu en dan op fluisterenden toon een paar woorden tot de mannen die de zakken hadden gebracht
en dan zou hij mij kunnen plaatsen waar hij wilde als men maar voor mij betaalde en dat boezemde mij belang in
die ik terstond aan mattia mededeelde je weet wel dat ik je beloofd heb dat wij wafels bij vrouw barberin zouden eten
hij heeft ooren en ik hoop dat hij spoedig ook oogen zal hebben het voornaamste is dat hij armen heeft antwoordde oom gaspard hij gaf mij een houweel
als wij uit de gevangenis ontslagen worden en onze koe terugkrijgen zullen wij dan vrouw barberin vinden waarom zouden wij haar niet vinden
het uur waarop de leerlingen van garofoli gewend waren tehuis te komen scheen aangebroken te zijn na het eene kind met het stuk hout kwam het tweede en na dit nog wel tien anderen elke jongen hing zoodra hij binnenkwam
zonder tusschenpoozen men zag den hemel niet en het licht viel niet van boven maar steeg van beneden op van de schitterende witte vlakte die den grond bedekte de honden hadden zich geschikt in dit gedwongen oponthoud alle
aan zijn kwispelstaarten en zijn snuiven bemerkte ik dat hij door den reuk wist dat dit papier van zijn meester kwam sedert drie dagen was dit het eerste teeken van leven en vroolijkheid dat hij gaf
van wie kon die stem zijn van arthur vroeg mattia neen het was arthur niet ik herkende diens stem althans niet
al behoort hij niet tot jelui neem toch maar een voorbeeld aan dien makker het woord makker deed mij van het hoofd tot de voeten rillen en beven
wat men geven wilde liet vitalis geheel over aan de mildheid van het geachte publiek dat eerst zijn giften zou offeren na gehoord gezien en toegejuicht te hebben
zoo beefde ik daarop volgde ik mattia weder en wij stonden stil voor eene koperen plaat waarop men las
mijn grootvader zat in zijn leunstoel alsof hij er niet uit was geweest sedert den vorigen dag en mijn oudste zuster die annie heette maakte de tafel schoon
of chapinet moest wezen het eerst kwam ik aan het huis van pajot toen ik de rue mouffetard insloeg moedig stapte ik dat huis binnen waarvan pajot het ondergedeelte bewoonde
gij zijt maar een boerenknaap en evenals alle boeren zijt ge bang voor de politie en de gendarmes maar stel u gerust
kan beter dan door uitvoerige bespiegelingen doen begrijpen hoe vast mijne overtuiging was omtrent mijn toekomstigen rijkdom ik zal u komen afhalen met een rijtuig met vier paarden
alsof wij een paar honden waren en dit beteekende dat wij hem op de hielen moesten volgen en hem niet uit het oog moesten verliezen
stel veertig neen voor de weinige diensten die hij mij bewijzen zal kan ik u dat niet geven en welke diensten moet hij u bewijzen
terwijl ik voortliep en nu eens rechts dan links blikte bemerkte ik dat deze nevelachtige schemering een zonderlingen vorm aan alle dingen gaf ik moest er goed over nadenken
ook huizen met levendige kleuren beschilderd groene weilanden boomen die nog nooit waren gesnoeid en hier en daar
kom kom zeide oom gaspard hij heeft wat hem toekomt nu zal alles goedgaan zeide pagès terwijl hij met beide voeten tegen den wand schopte als alles nu niet spoedig goedging
hoe gelukkig dat hij mij een slag met zijn stok gegeven heeft zeg nu eens eerlijk of ik niet erg bleek zie terwijl hij dit zeide ging hij vlak voor mij staan
daar ik zijn vriend was wilde hij mij echter wel den halster overdoen met anderhalven franc was hij tevreden dat was niet duur
en hij heeft bovendien een goed hart hij is evenals wij trouw geweest en hij weet van heel veel dingen meer dan wij
ik ben dwaas maar niet mijn denkbeeld dat is al helaas neen dat is niet al dan moet gij ook in aanmerking nemen dat gij noch op uw vader noch op uw moeder gelijkt
toen was het mijn beurt om hem te troosten en hem aan t verstand te brengen dat onze toestand zoo erg niet was wij hadden geen kwaad gedaan en het zou ons niet moeilijk vallen te bewijzen
verrast zag ik om mij terwijl capi die tegen mijn legerstede lag te slapen oprees en begon te knorren
van den anderen kant zal ik ook trachten het publiek eenig genoegen te verschaffen die agent moet ons een goede ontvangst bezorgen en een dwaze rol spelen in het stuk dat ik gereedmaak
die woorden maakten mij eenigszins ongerust wilde hij capi weder voor de eene of andere slechte streek gebruiken
zonder eene enkele poging om zich te verzetten het was niet koud meer zijn lijf brandde mijn meester was naar de keuken gegaan en kwam weldra met een groote kom warmen wijn met suiker terug
en waarbij het aan toneelspelers zooals wij verboden is hun weinig winstgevende zaak op publieke plaatsen te drijven
aan mijn toon aan mijn gelaat moest hij gezien hebben dat ik geen kwaad had gedaan als ik hem overtuigd had zou het mij dan mogelijk zijn den rechter te overtuigen
zij zou heel mak zijn en elken dag emmers melk geven het was meer dan heerlijk wat wij ons voorstelden maar nu zouden al die droomen verwezenlijkt worden
en ik heb volstrekt geen lust in een zeereis in den regel waren mattia en ik het volkomen eens hij vereenigde zich met mijne meening of ik gaf de zijne toe maar in dit geval hield ik vol
wij zullen hem niet in het water gooien maar op één voorwaarde gij moet hem in gindschen hoek laten liggen en niemand mag een woord tot hem spreken niemand moet zich met hem bemoeien
een klap met de zweep was voldoende om hen te doen voortgaan spoedig waren wij in het schip en eenige oogenblikken later werd het touw waaraan de boot gemeerd lag losgemaakt
liet hij mij alleen zeker ging hij thans mattia in verhoor nemen om te zien of onze twee verhalen overeenstemden geruimen tijd bleef ik aan mijne eigene overdenkingen overgelaten
de sneeuw had alles bedolven over de planten de struiken de boomen zoo ver mijn oog kon ontwaren lag een ongelijke maar overal even witte
die driscoll moet zich nu niet vergissen als hij de kleeren opnoemt die gij aanhadt toen men u stal hij kan ze vergeten hebben zeg dat nu niet zou men de kleeren kunnen vergeten van het kind
het is thans vloed zeide vitalis mij het antwoord gevende zonder dat ik hem de vraag gedaan had er zijn daaronder schepen die uit volle zee komen en een lange reis achter den rug hebben deze zijn verkleurd en bijna verroest
wat beteekent dat vroeg de heer james milligan met een ontsteld gelaat die man die nu in de gevangenis zit wegens diefstal in eene kerk heeft eene volledige bekentenis afgelegd
lagen zij voor het vuur uitgestrekt de een in elkander gevouwen de andere op zijne zijde capi met zijn neus in de asch alle drie sliepen ik kwam op de gedachte om te doen als zij
met zijn strijkstok scheen hij veerkracht aan hunne beenen te geven en wekte hij den lust tot dansen in hen op
zeg mij maar wat ge begrepen hebt het kwam me voor dat hij zeide dat als wij onze kans konden waarnemen in de stad
hij dacht er niet aan dat hij zich brandde hè hoe lekker riep hij met vollen mond toen was het mijn beurt om mij te branden
ja ben ik de bediende van een groot zanger geweest en uit zucht tot nabootsing heb ik als een papegaai de stukken nagezongen die mijn meester instudeerde dat is de heele zaak
vol hoop en vreugd en bezield met die gewaarwordingen was ik zeer welwillend jegens barberin gestemd wel beschouwd was hij dan ook zoo kwaad niet als hij er uitzag
wat een slechte man was hij toch en omdat gij thans niet meer op de ouders rekent hernam de grijsaard zet gij hem op straat
maar ik nam ze dankbaar aan want op die wijze kon ik de liefde winnen van kate dus was er van het geheele gezin waarvoor ik zooveel liefde gevoelde
slechts zij die op het land hebben gewoond weten welk een ramp en jammer liggen opgesloten in die drie woorden de koe verkoopen
en zoo men ons al kon hooren men zou capi niet zien er was dus niet veel kans op een goeden dag
de voorspelling van de geneesheeren werd echter niet verwezenlijkt arthur bleef wel zwak en ziekelijk maar hij stierf niet zooals men voorspeld had
haar tong en haar geest waren nog niet bedreven genoeg om zich van de gewone spraak te bedienen terwijl ik met de oogen hare taal volgde die mattia niet verstond zag ik achter in den tuin
die honger had en zeker dacht dat men haar eten kwam brengen luid te loeien een koe een koe op stal riep vrouw
zeide ik juist een serenade als hij naar bed gaat dat doet men voor menschen van wie men houdt
ga achter haar en jaag haar op zeide de koopman mij zijn zweep opstekende neen dàt niet zeide vrouw
ja wanneer zij op stelten loopen hij vertelde mij toen dat de bewoners van de landes om de moerassige en zandige streken te doorkruisen zonder tot aan de heupen toe door het slijk te baggeren
ik kon zelfs het eten niet aanraken dat men mij bracht maar zoo ik al het eten liet staan
daarop verdween dit eensklaps in de omgewoelde sneeuw en zagen wij het spoor van andere dieren aan den eenen kant die welke aanwezen hoe de wolven in eenige lange sprongen zich op de honden hadden geworpen
om die noodlottige ontploffingen te voorkomen maakte men gebruik van de davy lampen waarvan de vlam met dicht ijzergaas is omgeven zoodat zij niet in aanraking kan komen met het gas
toen kwam hij bij mij legde joli coeur in mijn bed en beval mij hem zoo dicht mogelijk tegen mijn lijf te houden
wij liepen langzaam en alle werklieden die zich naar huis begaven haalden ons in het was een lange rij die bijna de geheele straat besloeg en allen waren even zwart en met dezelfde stof overdekt
pooten naar hun meester uit krabden zijn knieën en vertoonden eene geheele pantomime om hem te beduiden dat hij den zak moest openmaken waarop zij onafgebroken de oogen gevestigd hielden maar hun smeeken
want als ik mijn venster niet had kunnen openen zou ik nooit mattia hebben kunnen beantwoorden maar het raam open te maken was nog niet alles de ijzeren staven bleven
als ik zeg wij bedoel ik mattia en mij want onze geleider scheen het weer prettig te vinden telkens haalde hij diep adem met wijd geopenden mond
want de rhône heeft zulk een sterken golfslag dat men ze niet zoo gemakkelijk opvaart als de seine te culoz was zij ons niet meer dan zes weken vooruit
de veearts maakte ons geschil uit door noch de eene noch de andere te kiezen hij ging naar eene derde eene kleine koe met magere pooten
toen ik een man hoorde uitroepen waar is de dief de dief dit vat ge was capi als er niet zoo'n zware mist hing zouden wij als dieven zijn gepakt
bovendien was ik vrij mager en op mijn gelaat stond meer angst dan zelfvertrouwen te lezen onder het voortgaan wierp ik tersluiks rechts en links een blik om te zien welken indruk wij maakten
men moet zich dan ook bovendien niet schamen om een beroep te doen op de publieke liefdadigheid en daartoe zou ik nooit kunnen besluiten wij moeten dus wat anders bedenken
en dit hield mij te veel bezig om op iets anders te letten er werd met een stok op de deur gebonsd en terstond daarop werd zij met een ruk geopend wie is daar vroeg vrouw barberin zonder zich om te keeren
weldra kwamen wij door een hollen weg op de gewoonlijk dorre naakte vlakte maar waar dien avond houten loodsen waren opgeslagen waarin men nu ververschingen kon bekomen en zelfs
maar als men zich zelven betaalt dan zorgt men dat het goed is drie minuten voor negenen stonden wij voor t huis van den veearts
kunstenmakers tappers vagebonden tramps zooals de engelschen hen noemen de gevangenis waarin men mij opsloot was geen gevangenis om den spot mede te drijven zooals die eerste waarin men mij bewaarde
en dan ontstond er een oogenblik van stilte en men hoorde slechts het klotsen van het water tegen de raderen
zij rende voort en wij haar achterna onder het loopen riep ik tot mattia stommerik en hij antwoordde eveneens voortdravende je moogt me een pak slaag geven ik heb het verdiend
wij moeten onze krachten niet noodeloos verspillen want we zullen ze nog te veel moeten gebruiken wij namen plaats vier op de benedenste en drie op de bovenste
dat is waar hernam mattia maar t is evenzeer waar dat wij vereenigd zijn met menschen die het hunne niet verdienen
welke prachtige koeien waren er bij men had er van allerlei kleur en van allerlei grootte er waren vette en magere sommige met hare kalveren
wanneer het boven het groen zijn zwarten met dauw bedekten snuit uitsteekt voor de stadsjeugd is het de bron van melk room en kaas
ik had gewenscht dat vitalis mij beknorde ik had hem bijna kunnen smeèken dat hij mij sloeg maar hij zeide niets hij zag mij zelfs niet aan hij bleef met het hoofd voorover bij den haard zitten
de weg was recht en wij zagen nu niettegenstaande wij nog op verren afstand waren dat men haar tegenhield en zich van haar meester maakte toen liepen wij minder snel
in deze vlakte die op het tijdstip dat wij haar bezochten geheel verzengd was door de droogte ligt het aanzienlijke dorp bastide murat wij brachten daar den nacht door op de vliering van een herberg
en als dit niet baatte ging hij op zijn kussen zitten en in tweeën gevouwen met zijn hand op zijn buik hoestte hij zoo erg als hij maar kon
en ik kon onmogelijk tot hen die ik mijn hand reikte zeggen als gij mij geen centen geeft dan krijg ik vanavond geen aardappelen menschen die een aalmoes aan kinderen geven
ik was zeker dat het beter was niet te zien en toch wilde ik zien mijn vader en moeder waren alleen terwijl mijne moeder snel twee pakken maakte van de artikelen
waarbij hij het hoofd schudde op eene wijze die alles behalve geruststellend was het was tijd dat ik hem uit de dwaling hielp anders zou hij op mij misschien ook een aderlating hebben toegepast