AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Terwijl zij las in Hollandsche couranten en tijdschriften de beschouwingen over hare brochure - bestrijdingen dikwijls, maar nooit kleinachtingen, en steeds erkennende hare autoriteit het woord in deze zaak te voeren
Zoodra wij de deur uit waren, vroeg Egbert mij, op den toon van een kleinen struikroover, om een schelling, op grond dat zijn zakgeld hem werd afgetroggeld.
Toen ik hem de onvoegzaamheid van dat woord onder het oog bracht
Toen zij hem zoo zag, stortte hare nieuwe hoop weêr in en zij snikte weêr.
Toen Bella thuis kwam, werd haar gezegd dat de heer en mevrouw Boffin in die kamer zaten.
Binnenkomende, vond zij er ook den secretaris, naar het scheen in functie;
Weet gij wel, jonkman, dat uwe zaak gansch en al in mijne hand is gegeven, en dat het aan mij staat u op staanden voet in den sombersten diefput te laten opsluiten en daar maanden lang te houden, tot ge bekend zult hebben, of u in dit goede logies te laten, tot men u in algeheele vrijheid kan stellen
Hij zeide mij niet wie zij was, en de wellevendheid verbood mij er hem naar te vragen.
Wij zetten ons andermaal aan tafel, en nu met de dame.
Den volgenden dag, toen de kinderen weer aan het spelen waren en de ooievaars zagen, zongen zij hun lied
die elkander jarenlang als verloren betreurd hebben en aandoenlijk boven alle beschrijving is het ernstige verlangen, waarmede elk nieuw aankomende onder hen ontvangen wordt
Slechts twee bezoekers, de boekhandelaar en Marius, werden er toegelaten in zijn hut te Austerlitz, welke oorlogzuchtige naam hem vrij onaangenaam was
Eindelijk haalde hij het briefje van ULRICA, dat hij bij BOUKES komst verborgen had, weder voor den dag, las en herlas het, scheurde bij mangel aan schrijfgereedschappen een blaadje uit zijn zakboek en wilde met potlood een antwoord aan ULRICA gaan schrijven
Maar mijn kinderen hangen zoo aan elkaâr, bijna meer dan aan hun ouders.
Otto en Louise zijn altijd samen, zoodat Francis jaloersch is.
De studenten zijn altijd samen en ook was Henri altijd met zijn zusters, en Louis Couperus, De boeken der kleine zielen Marianne ook mist Emilie
en van onze hode sland eds kippen heeft van vijftien eieren er maar drie uitgebroed.
En die mode van de groote wereld was afgedaald in alle kringen: door geheel Liparië dweepte men met den Vrede.
De opening van het Congres zoû dus geheel en al een wereldsch karakter dragen
En hij zal berouw hebben, hij zal mij betreuren en beminnen en lijden om mijnentwil.
Met een bestendig lachje van medelijden met zich zelf zat zij daar in haar stoel
Het is toch, zooals ik zeg, dat u me weg wilt sturen, voor ik het zelf verlang, zei Duimelot.
Na zoo'n goeden tijd, als wij samen hadden, vind ik, dat het niet te veel was, als ik u vroeg om met u naar het buitenland te mogen gaan
Ik mot schippersknecht worden, riep hij, en zijne oogen rolden vreeselijk in zijn hoofd: Schippersknecht, omdat ik menheer tweeëntwintig jaar trouw gediend heb!
JOAN! ' zeide VAN REEDE: 'uw vriend is geknipt, en niemand heeft eenig letsel bekomen.
Zult ge mij nu ook gelieven te zeggen, waarom gij de partij van dien bloedhond getrokken hebt en ons in de pekel hebt laten zitten
een Laplander liep vooraan in den stoet, en dan kwam de kudde met de groote stieren in de eerste rijen, dan een rij lastrendieren, die de tent en de overige bagage droegen, en eindelijk een zeven, acht menschen
kruidde, zou niet geaarzeld hebben, Javert een symbool te noemen.
Men zag zijn voorhoofd niet, dat onder zijn hoed verdween;
men zag zijn oogen niet, die onder zijn wenkbrauwen verscholen waren;
men zag zijn kin niet, die in zijn das was gedoken
Evenals de eerste maal toen ik die woning binnentrad, was een oud mannetje, hetzelfde als toen, bezig met behulp van een stok met een haak oude lorren tegen een groenachtigen muur te hangen
Indien mijne bede, mevrouw, iets op u vermag, zoo voeg ik die bij de zijnen, en ik smeek u het aanbod van zijn hart en van zijne hand, dat hij u door mij laat doen, niet af te wijzen
k heb je nog niet verteld, dat masai en arry dit jaar ei getrouwd zijn, is het wel?
e blijven hier beiden werken, maar voor zoover ik erover kan oordeelen, geloof ik, dat het huwelijk hen beiden heeft bedorven
Greybury scheen dezen morgen wat minder afgetrokken te zijn dan gewoonlijk, want hij vertelde Willem, zonder echter veel woorden te gebruiken, dat hij zoo snel mogelijk, zonder ergens langer te vertoeven dan noodig was, zijne reis zou voortzetten, en tevens welken weg hij dacht te nemen
Niettegenstaande zij van eene Iersche begrafenis kwam, weerhield zij zich niet, om al dansende en zingende voort te loopen.
Zij wendde zich tot mij en sprak mij luid en hard aan, tot groot vermaak van de haar omringende menigte
Meermalen vestigde hij ook zijne aandacht op het nog nieuwe marmeren standbeeld FERDINAND den eersten voorstellende, en door zijnen zoon COSMUS den tweeden, die thans Groothertog van Toscanen was, gesticht, gebeeldhouwd door
ik berust daaromtrent in de overleveringen der kerke.
Ik heb, als schilder, geen' tijd, om te onderzoeken, wat waar of valsch is, en, opgevoed in het Katholijk Geloof mijner vaderen, houde ik mij aan hetzelve vast;
Dat komt er van als men eene levendige venrbaelding heetft Hallo!
Clemency, die de gevolgen van den schrik en van hare bezorgdheid niet zoo spoedig verbergen.
Gij zelve, gij hebt u kunnen overtuigen, dat ik als Ridder de wapens weet te voeren: om u alleen heb ik gestreden tegen dien trotschen Graaf, die u vervolgde
Het zilveren theeservies in het midden van den heer De Woude: daar omheen al het zilver, al het kristal, al het fijn porselein, door verwanten en vrienden geofferd, terwijl het prachtig cadeau der beide neven Van Raat, Henk en Paul, een elegant ameublementje van dof blauw satijn voor den kleinen salon der jonggehuwden
Ik.  Juffrouw Hartog zal my, vrees ik, verstaan.
Hij was reeds weder in het salon, toen hij plotseling een klagend zuchten uit de slaapkamer hoorde
en hij hoorde haar lezen: Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn;
en door de rivieren, zij zullen u niet overstroomen;
Om allen te voldoen, moest hij de grootste stiptheid in acht nemen.
Zijn leus was: Zonder haast, zonder rust.
Hij trad alzoo de zaal binnen, groette allen
maar dat kon hij niet over zich verkrijgen.
Weet je niet, dat de Taters donker zijn?
Hij kon in die kringen meisjes à prendre vinden bij dozijnen;
hij had de reputatie van een millionnairszoon te wezen;
dáárom was hij voor de meesten onweerstaanbaar;
maar er waren er ook, die hem bijzonder graag mochten om zijn persoon
Gij vrouwen kunt vrijer met elkander praten, en ik weet dat gij goed vleienkunt.
Madzy ontstelde eenigszins op het hooren van deze redenen;
vooral toen zij de onbeschaamde blikken bespeurde, welke sommigen uit de bende op haar wierpen, en de grove uitdrukkingen hoorde, waarvan zich deze en gene onder hen bediende
en noemde hem, mijnheer de huisbaas;
en er was niets, wat de huurders deden, oF geen schotel, dien zij voor het diner hadden, oF Raggles zou het kunnen weten, als hij wilde
In haar zielsangst strekte zij de handen uit, alsof zij haar weg moest zoeken op het gevoel, en sloeg ze daarna in doffe moedeloosheid voor het gelaat.
Het huwelijk, dat vandaag gesloten wordt, hernam
de witte omtrekken van de duinen tegen de donkere lucht afsteken'd, alsof Zij op een reusachtige lei waren geteekend.
Zij gaf het kleine meisje aan de min terug en nam een album waarin zich alle photographieën van haar zoon in zijn verschillende levensjaren bevonden.
Sams vroomheid was in de tegenwoordigheid zijner meesteres bijzonder vurig, en hij bracht dan altijd zooveel schriftuurlijke uitdrukkingen en beelden te pas als hij maar kon.
na de belemmeringen van de gebroken deur en ander puin aan den ingang overwonnen te hebben, vonden er geen enkelen strijder.
Van Herwijnen had den controleur de hand gedrukt.
' Hij had een fatsoenlijk uiterlijk, schoon er iets weifelachtigs lag in zijn geheele wezen.
Tafereelem van mijn hudselijik leven in den lateren tijd, met haar, die mij bezieUde bij mijn harden arbeid.
Tafereelen van mijne zuster als de vrouw van mijn besten vriend
Maar nog zie ik ook dat smalle gezichtje, omzoomd van lange blonde lokken en waarop zich nooit iets anders aan ons vertoonde dan vrede en vriendelijkheid.
Zij was altoos met iets bezig, liefst met iets
toen ik mijn kalfsvleesch at en mijn melk erbij dronk, kreeg ik een veel betere meening omtrent gevangenissen;
zij waren blijkbaar veel aangenamer dan ik mij ooit had voorgesteld
Maar ik zal toch blij zijn, als ik weer in Leiden ben, en in mijn eigen bed wat uitrusten kan!
Zoo snel hij nu maar loopen kan, liep hij door de duinen naar Rijnsburg
Zijn somberheid nam zoo toe, dat men voor krankzinnigheid vreesde.
Den geheelen zomer duurde dit aldus voort, totdat, na lang bidden en smeeken, hij er nu in toegestemd heeft met zijn schilderkist eenige dagen hier te komen doorbrengen.
Zijn vrienden meenen dat alleen afleiding en werkzaamheid hem weer kunnen genezen
En ben ik ziek, dan zie ik wel In ieder oog een' traan, En haar, trouw zorgend, vroeg en laat Vlak bij mijn bedje staan.
Wie kent die vrouw, die brave vrouw, Die mij zoo teer bemint
in zijn stoel, het gelaat van ziekte en van pijn verwrongen, viel hij in slaap, de luchtig zwevende van oude menschen, en zag hij zich terug, kind, dertien jaren, in den nacht in de pasangrahan, en hij hoorde de stem van zijn moeder
plechtig is verloofd geworden aan een jongen wijnkooper uit een naburige stad, zoo houd ik het er voor, dat hier de droevige geschiedenis der eerste en teedere liefde van Petrus Stastok Junior
maar mijnheer Swart zat dieper dan ooit in al zijn narigheid, en terwijl de organist opgewekt en vol levenslust de serafine dichtdeed, hing het hoofd van zijn buurman mistroostig op de borst
en kennissen niet verminderde toen ik met de plechtige verzekering van de beide dames naar bed werd gezonden, dat er in de heele wereld geen tweede jongen te vinden was met zoo'n bedorven
Hij is den straatweg op geloopen, om te zien.
Als gewoonlijk, antwoordde hij, bij den eersten blik bespeurend, dat zij goed geluimd was.
Hij was reeds aan zulk een afwisseling harer gemoedsstemming gewoon
zuiniger dan wij nu doen, wil er niet eens een tijd komen, dat we ons op een zeer onaangename wijze zouden moeten bekrimpen.
En mama uit haar huis, waar ze zooveel souvenirs heeft, dat is een gedachte, die er bij mij niet in kan.
Hij zweeg een oogenblik, om eene teug punch te nemen, also f hij water dronk, en vervolgde toen met fonkelende oogen
Zulke oude zeelieden, die aan geregelde manoeuvres gewoon zijn, en geen ander middel en gids kennen dan de tactiek, dit kompas der veldslagen, zijn geheel vervaard en in de war tegenover die ontzettende golving, welke men den volkstroom noemt
Kom, onze vriend heeft ongetwijfeld ook nog vrienden, die hem gehoorzamen;
Tatamboe Eli Heimans, Willem Roda laat ons terugbrengen naar onze woning in de vlakte;
hij zelf kome later eten aan onze tafel, en hij krijgt een paard en een groot geweer en een klein
Een kapelletje, het kerkhof, en de eerste huisjes van het 'paese', het dorp: Benabbio.
De laatste kastanjeboomen om het kapelletje, en om het kerkhof de zwarte cypressen, waartusschen door
opging, dat zich op eene geheel onverwachte manier van de groote trap afwendde, verdwaalde men in gangen waar allerlei dingen stonden, mangels en driehoekige tafels, en een echte Indische stoel, die te gelijk eene sofa, een koffer
Met vreugdegejuich werden er spotliederen ontvangen, waarin Napoleon Nikolaas werd genoemd.
Hertoginnen, de teederste en bekoorlijkste vrouwen zelfs, geraakten er in verrukking over verzen als deze, aan de federalisten gericht
En wel mocht hij deze vraag doen, zelfs al had hij gezien wat het was, zooals hij nu deed, terwijl het daar in een hoek ineengedoken zat
riep Meg, die er verlegen onder werd en opstond om naar te omhelzen.
Maak ik je het leven moeiliiker, Lilian
in kennis waart met mijn nicht, vervolgde hij, zonder op mijn aanbiedingen te letten: Mijnheer is, geloof ik, uitlandig geweest?
Tegen vijf ure had vrouw Toussaint, die, zeer druk met deze kleine verhuizing, heen en weder liep, in de eetkamer een koud hoen opgezet.
Uit liefde voor haar vader, hield Cosette hem aan tafel gezelschap
Op de trede zat een pagie, tegen de avondlucht gewapend met een' paarssen mantel, waarin hij zich geheel had ingewikkeld.
Achterop bungelden drie lange slungels van lakeien, cierlijk uitgedoscht en met vuurroers gewapend.
De koetsier, die de strengen der achterpaarden
Jawel,' zei moeder Sleeks, 'laten de heeren maar lachen.
Ik zeg maar het oog van een ziek mensch wil ook wat hebben.
Ik heb er niks slechts mee bedoeld, gut neen.
Maar als een mensch daar zoo ziek in zijn mandje leit en daar komt dan een dokter binnen
WALL, zoowel als de geheele familie, wist wel dat hij geen held was, maar dat hij zoo laag op de ladder der heldhaftigheid stond, had hij vroeger nooit gehoord;
hij kon dit er niet bij laten en vroeg den verwoeden man: 'Wie heeft u dat verteld
In dezen toestand bracht ik het treurige bericht van den knecht over de schepen, zonder dat mijn wil daarop eenigen invloed had, in verband met mijn ongerustheid over Ham
dat had zij al meer dan eens ondervonden, en nu zou de jongste van haar drie er weer het bewijs van ontvangen.
En wat een heerlijk, wat een onbegrijpelijk, wat een ongelooflijk bewijs!
Op den Sinterklaasavond gevraagd bij meneer en mevrouw!
Heeft zij niet alles aan mij te danken en wat doet zij voor haar ouden vader, het nijdige kreng?
Laat zij hier komen, God verdomm'me, of ik ga zelf naar haar toe.
Verdriet en spijt over zijn ongeluk, maar nog meer de beschuldigingen van zijn geweten maakten hem diep ongelukkig, en deden hem zijne dagen in treurigheid en moedeloosheid slijten
Zij hechtte aan rust en gemak en aan regels ook om des avonds tijdig naar bed te gaan en nu was het al later dan gewoonlijk.
Met eenige haast maakte zij daarom aan den avond een einde en eerst toen zij zich ter ruste had gelegd, herinnerde zij zich dat zij beneden den Poot had laten liggen, met het papier dat haar laatsten wil bevatte
Waarachtig niet!  Nu, het is gelukkig achter den rug.
' Zij zuchtten beiden, alsof hun een pak van het hart werd genomen.
De wereld hadden zij in alle opzichten gebraveerd, en de openbare meening sloegen zij zonder bezwaar
Het kwam daarover tot woorden tusschen ons, en ik achtte het aan mijn fatsoen verplicht hem te verlaten.
Ik kon veel van mijnheer' James verdragen
of onze omstandigheden te maken, en dan al zoo voortgaande van denkbeeld tot denkbeeld, worden wij van lijdende bijna handelende personen.
n zou dit tegenwoordig, bij sommige deelen, niet uw geval geweest zijn
De non was de odaliske, de priester de gesnedene.
De vurigste werden in den droom uitverkoren en bezaten Christus.
Des nachts daalde de fraaie, naakte jonge man van het kruis, en werd de verrukking
eenmaal hier geweest zijnde, er op voorbereid is, dat men wachten moet, en dus geduld uitoefent;
terwijl zy in tegendeel vol leêgloopende dienstboden is
hij bedroefde zich;  hij weende over de handelingen van het dom gepeupel, dat meestal, zonder te weten wat het begint, als een hollend paard voortdraaft en dikwerf meer ellende sticht, dan in vele jaren hersteld kan worden
zooveel als mijn naam zeggen zonder dat alles opgeschreven is?
Toegevende aan het begrip van den man aangaande de verbindende kracht van pen en inkt en papier, knikte Lightwood toestemmend
Toen dacht zij: zouden zijn wonderkrachten misschien in zijn ransel steken?
en zij stelde zich erg vriendelijk aan, en liefkoosde hem en zei: Als je toch dien leelijken ransel maar afleggen wilde, hij ontsiert je zoo, dat ik mij soms voor je schamen moet
gouden met robijnen bezette armbanden, en had een myrten stokje in de hand.
Tot groote verwondering van de hofmeesteres, die van verbazing sprakeloos en als aan den grond vastgenageld stond, trad de dame op de braadpan toe
Ook Buat had er menigen avond gesleten, ofschoon hy, gelijk wy uit het gesprek met Van Espenblad kunnen hebben opgemerkt, er sedert zijn huwlijk minder trouw verschenen was.
Doch nu, daar hy het licht zoo vrolijk branden zag, kwam het plotselings by hem op
dat de ontmoeting bijkans onvermijdelijk was, en dat niets den luitenant immers verhinderde hen te komen toespreken, als zij eens ergens eene plaats hadden gekozen.
die hunne handen door 'de tralien boven de deuren hunner cellen staken, hem in de ooren galmde, was het yooral vreemd.
Dennis self scheen het zonderling en komiek te vinden
Amelia scheen terstond mijn oogmerk met dit ontwijkend antwoord te bevroeden, en haastte zich te zeggen: ja Mejuffer, ik heb aan uw Heer Neef verhaald, gelijk aan u, dat ik er ongelukkig aan toe ben, daar de Heer Bouvelt mij niet kon ontvangen, en ik niet terug kan keeren naar Deventer, uithoofde mijn familie van huis is: zoodat ik mij alleen bevind
het licht scheen door de reten en vensters.
Dit was een hachelijk oogenblik voor Olivier.
Wanneer de inktkoker op de plaats gestaan had, waar de oude heer hem meende te vinden, dan zou hij zijn pen er in gedoopt en het contract onderteekend hebben
Eene maand later leed Hertog Leopold eene nieuwe nederlaag bij Brunnen en was hij genoodzaakt om een' wapenstilstand te sluiten.
Weldra trok hij af en de Zwitsers waren voorloopig alweer vrij
Ik?  Wel, ik moet naar Den Haag!
Ge zijt nieuwsgierig, kameraad, erg nieuwsgierig ook!
tin die begeerte naar ernst, mompelde Eugène voor zich heen, als iemand die diep in gepeins is, i bespeur ik den gelukkigen invloed van het meeltonnetje en den koffiemolen.
De koning nam dien aan, en opende hem;
maar naauwelijks had hij den inhoud gezien, of zijne kleur verschoot.
De broekzakken ledig en het binnenste buiten gekeerd.
Of het door het getij of het aanspoelen komt, weet ik niet
de katrollen piepten, de kisten, die men in het ruim neerliet, kraakten, en de matrozen, die van tijd tot tijd eenige woorden met elkander wisselden
itmuntend beviel aan het geheel gezelschap de fraai beplante weg van oosduinen tot s ravenhage loopende.
n de erberg te oosduinen trof den ichter, die hem uitnoodigde, om met deszelfs gezelschap zijne ruime
doch op zekeren dag volgde ik haar, en juist toen ik binnenkwam, ontsnapte Fairbaim over den tuinmuur, lafbek die hij was.
Bedreddin Hassan hield niet op met klagen.
Helaas!  vervolgde hij, hoe is het mogelijk, dat men in mijne woning alles vernielt en stuk slaat, mij als gevangene in een' koffer opsluit, en mij nu aan de galg wil hangen, alleen, omdat ik geene peper in eene roomtaart gedaan heb
overgevaren en in de diepte getrokken te zijn, er alle even leelijk uitzagen als die feiten zelven.
Nadat dit een half uur geduurd had, maakte Riderhood zijne riemen los, klemde zich vast aan eene schuit
Zy greep hem vaster bij den arm, en vervolgde bijna onverstaanbaar fluisterend: Ik hoop, dat God my al het kwaad zal vergeven dat ik gedaan heb, en het leven dat ik geleid heb
Mijn zwager had ze van de trein gehaald en dus al ingelicht.
Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis Och, wat moet het lijden van een mensch intens zijn, als hij zich niet meer ontziet zulke belachelijke grimassen te maken!
Nog nooit had ik zoo iets afzichtelijks en bespottelijks gezien
naar de smeekingen harer moeder en behalve dat zij naar a Jem vroeg, het weinigje geld dat haar ongelukkige moeder haar had medegebracht, gretig opving, stelde zij even weinig belang in hetgeen haar moeder zeide
En indien, gesteld al dat hij haarzelve had willen huwen, de moeilijkheden, hem door zijn moeder in den weg gelegd, reeds groot hadden geschenen, hoeveel grooter zouden zij thans niet zijn, nu het voorwerp zijner keuze ongetwijfeld van minder goede familie en waarschijnlijk minder gefortuneerd was dan zijzelve
Hunne rechtmatige klachten beantwoordde hij met een spottend lachen of met de verklaring, dat het hoog tijd werd, de privilegiën der te machtige poorters wat in te korten.
Geen wonder, dat dezen zich in hunne rechten verkort achtten en niet dan noode zijn gehaat bestuur duldden
die ons beiden lief is, en noeanen elkandeir zusters'.
Maar er zijn ook austere, Gracei, die in de wijde, wijde wepeld, onder den vrijen hemel, te midden van haar gewoel en
veel meer indruk dan het denkbeeldig leed, dat hij met groote woorden voor haar uitstalde, maakte op haar de wezenlijke vermoeidheid, na zoo luttele inspanning van de longen, welke hij zooveel mogelijk wilde verborgen houden
Om hem ijsde de koude waarheid, als de verkillende lucht van den vallenden avond, die voor eeuwig viel.
De Steden, daarginds, gingen vlammen van roode en gele lichten aan groote vierkante ramen van glas
maar dat geld is eer in een groot aantal middelmatige fortuinen verdeeld, dan wel opgehoopt in enkele handen.
Een oogenblik keek zij me uitvorschend en nadenkend aan.
Toen trilden haar dunne lippen spotachtig en zeide ze leukweg: Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis 'Kent u geen millionair, die me zou willen trouwen
Hij meende in betrekking tot juffrouw Dorrit.
Onmiddellijk legde juffrouw Chivery haar naaiwerk neer, stond op en schudde treurig het hoofd.
U moogt hem wel eens zien, sprak zij
Signor Veritas. ' En de muts afnemend, maakte hij tal van buigingen.
Veritas lachte.  'Il Capitano is mild voor zijn helpers.
' 'Il Tigretto,' fluisterde de waard, en een lichte siddering voer hem toch door de leden
Het doet mij goed u eens in de lucht en het licht te zien.
Ik was bevreesd, dat gij alweder in de kerk waart, waar gij zoo dikwijls
zich schielijk verwijderde, en deze jonge gentleman was de gevangene, die zich hier bevond.
Hebt gij deze getuige iets te vragen, knaap?
en vertelde nu van haar een anecdote, waar allen om moesten lachen.
Vooral Wronsky lachte zoo hartelijk, dat zich Lewin geheel met hem verzoend gevoelde.
Ik dacht, dat we geen goede vrienden waren, jij en ik, zei hij.
Hij dacht er alleen aan, dat de jongen hem zoo pas het leven had gered.
Ik moest eigenlijk naar huis, naar Vader en Moeder, zei de jongen.
Komaan dan maar, hoe eer hoe beter, zeide Lodewijk, terwijl hij den arm aan Tante Van Bempden bood;
en eer ik nog gereed was, het voorbeeld te volgen, had zich die hatelijke Mof van Henriëtte, en Reynhove van Suzanna meester gemaakt, terwijl ik volgde, het jacht en zijn geheele equipage voor
Myne Ouders lazen veel, en zagen deeze zucht in my met goedkeuring.
Liever mijn huishouden opgebroken en heengegaan naar een land, waar niemand me zelfs van aanzien kent en waar niets meer aan het verleden herinnert!
Dit wordt toch onvermijdelijk, als de oude lui me eens te logeeren vragen en ik geen voorwendsel vind om te bedanken
maar zeg niet ook: armen kunst!
Nog leven er kunstenaars, als de Raphaël's, Correggio's, Rubensen en Rembrandts en van vroegere eeuwen, die de natuur niet nabootsen maar
dierlpe beslanddeelen slecht zyn voor een versche wond, of voor een sterk gestel, of voor iets of iemand, is een vertoonmaker van menschlievendheid en een opsnijder
dus zijn best om te deelen in het luidruchtig gesprek der vrolijke gasten, die hem omringden.
Weldra werd er een spelletjen voorgeslagen, de kaarten voor den dag gehaald, en, eer hy er om dacht, zat onze held met de overigen aan het
Paddeltje schoof als de drommel den beweegbaren wand op zijn plaats, lei de gehoorbuis op de richel en maakte dat hij uit het kijkkastje kwam
En met talent geveinsde klachten smoorden, Gaan van een brief, die hun ontviel, vertellen.
- Ja, ginds ligt iets te blinken: De recensent komt spoedig aangeloopen: Hij bukt zich maar.
wanneer al niet een soort gezwel ter hoogte van zijn vestzak te kennen had gegeven, dat daar een kunstuurwerk huisde waarop, naar de dikte te oordeelen allerlei dingen stonden, die men bijna nooit noodig heeft, als: de phases der maan, de datum die altijd in de war was en meer wetenswaardige zaken, welke een familiestuk opluisteren
wreedheid en onmenschelijkheid, terwijl de dag tot het groote feest der vuuraanbidders met rassche schreden naderde.
Het schip, dat gewoonlijk de reis naar de blaauwe zee en den berg des vuurs deed, werd reeds uitgerust en de
Boven dreven de binnenwelvingen van het dak, zoo hoog en zoo vol schemerwaas, dat zij geene materie meer schenen, maar ondoorzichtige atmosfeer: materie, verdampende in atmosfeer
Gij ziet het mij aan, dat ik wat gepreoccupeerd ben, mijnheer Witgensteyn,' viel mevrouw in.
Gij hebt mij daareven iets omtrent u zelven gezegd, dat mij pijnlijk heeft getroffen, en dat meer mijne belangstelling wekt dan alle mogelijke industrieele ondernemingen, hoe omvangrijk zij ook mogen zijn
Wie heeft u verlof gegeven, de gedenkwaardige memoriën, die ik u toezond, onder het oog van anderen te brengen?
Komaan!  daar hebben wij een formeele accusatie, gelijk mijn vader zou zeggen: alleen is zij nog, zoo ik mij niet bedrieg, wat vaag en
overal de ongelukkigen opzoeken en helpen, waar zij vermocht;
zij wilde goede geschriften uitdeelen, de misdadigen en gevangenen uit den bijbel voorlezen
ijn emel! ' vroeg ik eindelijk tegen de omstanders: 'waar maken de eeren toch zooveel beweging over?
r is niemand dood of gekwetst en de geheele schade bestaat in een geknapten toom, die wel gaauw weêr in orde zal wezen.
Toen Wronsky nogmaals zijn kijker daarheen richtte, bemerkte hij op het gelaat van vorstin Barbara een verschrikkelijke en toornige uitdrukking
Clare niet nalaten in deze vergissingen een ondeugend vermaak te stellen, en somtijds Topsy bij zich te roepen, om haar, in spijt van Ophelia's
en Bloemkamp vormden met hun talrijke en welgeoefende conversen twee hulpbenden, gereed om zich overal te begeven, waar de strijd het heetste was.
Boodschapper, die Herakles niet meer te Tmolos vond, op weg als mijn Held reeds was naar Tartaros, om zijn laatste werk te volvoeren;
laat iemand dezen brief gaanj overleveren aan zijn adres en mij hier het antwoord brengen.
Cavalletto, zei Arthur, wil jo den brief van dien kerel aan zrjn adres bezorgen
het is een leelijk hok, waarin je zit, en ik krijg grooten lust dien mooijen meheer uit zijn mooije huis te gooijen en het een of ander, dat bij de hand staat, na de plegtigheid mede te nemen, dan kunnen wij tevens met onzen logé afrekening houden
maar hij herinnerde zich zijn gelaat, evenals allen, die hij zag en wist nu, dat hij het reeds geplaatst had onder de talrijke catagorie van
Eenige geneesheer?  Eenig bloedverwant?
Ik beklaag ray niet dat Mevrouw Prodgit, geholpen en aangespoord door Mevrouw Bigby, Marie Jane's
brengt ons plotseling in een bedwelmenden, doffen toestand.
Nauwelijks lag ik naast Vitalis of ik gevoelde, dat ik in zwijm viel en dat mijne oogen zich sloten
Uit de rookkamer klonk het: 'ik vraag' of 'passe', dan wel 'of ze het zijn' of 'codille';
door de kap van de kajuit drong nu en dan het krijschend schreeuwen naar boven van de lieve jeugd, die zich in de kinderkamer
ja, zeide Botwater;  het doet mij zeer leed;
- Dan is alles in orde, sprak Behren hem de hand toestekende.
Had ik dat maar vroeger geweten, mijnheer von Botwater, ik zou er geen acht op geslagen hebben
en wilde verder gaan toen een herhaling van het forsche halt!
Thans kon hij zich niet meer houden, alsof hij niet wist vanwaar die stem kwam
Voor ze den hoek om gingen, keken ze altijd nog eens om, want mevrouw March stond altijd aan het raam om ze nog eens toe te knikken en na te wuiven
Hoe kan ik dat doen, als ik heelemaal niet weet waar hij is, antwoordde ze.
zei kleine Mads vlug en vroolijk, zooals gewoonlijk.
Het zijn geen sluizen die gij geteld hebt, hervatte Riderhood, toen het oog van den schoolmeester weder tot hem kwam.
Neen, neen!  Met welke andere berekeningen denkt gij dat ik bezig geweest ben?
om het kind ongelukkig te maken, maar verhaalde hun de geschiedenis der schande van de zuster, met die wijzigingen, welke haar doelmatig voorkwamen, verzocht hun, nauwkeurig op het kind te letten
op het plein tegenover de kamer der gedeputeerden, No.
Marius geloofde nu de inlichtingen te zullen vinden, welke hij zocht, en vermits de brief niet gesloten was, mocht hij waarschijnlijk zonder bezwaar gelezen worden
en waaromtrent ik tot nog toe geen het minst berigt heb kunnen opdelven.
aar zoowel zijn bestaan als zijn belangrijkheid blijkt uit een uitvoerige kaart van de bezitting, in opgemaakt
voerde John den trein naar het beste slaapvertrek, dat bijna even groot was als de zaal, waaruit zij kwamen, en waarm een groot ledikant stond, met verschoten damast behangen
De oude heer, wat hardhoorend, en die aan de uiterste zijde van het priëel plaats genomen had, ving er niets van op, dan een verward gedruisch, dat hem herhaaldelijk deed vragen of het gejoel zijne nicht niet hinderde, waarop hij onveranderlijk ten antwoord kreeg, dat het haar niets hinderde, en dat zij er maar zoo nu en dan wat van verstond
Niemand.  Marius behoorde tot die karakters, welke zich in het verdriet verdiepen en er in blijven;
Cosette behoorde tot degenen, die er zich in dompelen, maar er
een schuinschen blik wierp op mijn ronden hoed dien ik naast mij had nedergelegd, en waaruit zij wellicht een min gunstig oordeel opmaakte omtrent mijn rechtzinnigheid.
Zoodra deed Tante March niet haar dutje of kreeg ze bezoek, of weg vloog Jo naar dat rustige plekje, nestelde zich in den grooten stoel, en verslond dichtwerken, romans, geschiedboeken, reisbeschrijvingen en plaatwerken, als een echte
de Samenleving, alles in alles genomen, is niets meer dan eene dwergen-parade.
Aan het hof van Koning George zelfs deden ze alien mijne oude zaken
Serëscha, zeide zij, toen zij alleen waren, dat is slecht, maar gij zult het niet weer doen.
Zij voelde tranen in haar oogen komen
Terwijl men nu midden in de vrolijkheid was, werd er herhaaldelijk aan de voordeur geklopt, en Safie met zingen ophoudende, ging naar voren om te zien, wie hen in dit late avonduur in hunne vrolijkheid kwam storen
WILLEM had deze voorwaarden aangenomen, maar België had ze verworpen.
Doch voort ging de tijd, nieuwe gebeurtenissen volgden elkander op, VAN SPEYK verwierf zich een onsterfelijken naam
O, Herakles!  riepen de roeiers;
zoek met Abderos de ruste onder gindsche geruischlooze, donkere eiken, en wij, uwe makkers, bewaken het vaartuig om beurte tot dageraad de slapenden wekt
Hij, Javert, had zich veroorloofd, tegen alle politiereglementen, tegen de maatschappelijke en rechterlijke inrichting, tegen het geheele wetboek, iemand de vrijheid te schenken
Hij, die deze daad had gepleegd, kwam zoo woest het bosch uitstuiven, dat de bladeren en takjes, die hij in zijn vaart had afgerukt, in de lucht vlogen
liet zijn gast inmiddels zijne verzameling schilderijen zien, waarvan de leelijkste in hare soort ontzaggelijk veel mooijer was dan de eigenaar in de zijne.
Mevrouw ging reusachtige beschikkingen voor het diner maken en de jongeluî wandelden het terras af
Schurk!  riep John Harmon, wiens zeemansgreep aan eene schroef gelijk was.
Gij stoot mijn hoofd tegen den muur, zei Silas zwak en smeekend.
Dan ontmoetten ze heele troepen van de andere zwervers, en in hun gezelschap leefden ze dan een lustig leventje, dagen lang: Jan dronk veel op zulke marktdagen, en Sigurd wende zich ook aan het drinken
die zich bij hen aansloot, verder.
Dat is onze aristocratie, vorst, zeide de Moskouer overste, die zich sarcastisch wilde uitdrukken, daar hij het madame Stahl zeer kwalijk had genomen
Mevrouw zegt dat zij haar best zal doen om u over een jaar of twee los te koopen;
maar, och!  niemand komt ooit hier terug, die daar naar toegaat!
zonder af te wachten, dat hij hem eerst uittrok, en dat ging zoo vlug, dat men al aan de beurt was als men dacht, dat het rijtje pas begon.
De claqueurs in de opera zijn zeer goed ingericht.
Met de claqueurs van de kleine schouwburgen zou ik niet willen gaan.
Verbeeld u, dat men in de opera voor het klappen twintig sous betaalt;
kunnen immers zoo geweldig hard loopen, dat zelfs een vos moeite heeft ze in te halen.
De jongen zat achterstevoor op den rug van de gans, en riep en schreeuwde tegen de vossen: Jelui hebt je te dik gegeten aan schapenvleesch, jelui vossen
Toch blijf ik de barones de Ghiselles,' fluisterde zij met eene mengeling van smart en bitterheid.
maar hij wist haar later te overreden, en hij mocht de reine blijdschap smaken, der moeder haar zoon in de armen te voeren
en trok derhalve, zonder antwoord te geven, aan de schel naast het hek.
Daar het torentje, waarin het licht brandde, niet ver van het hek was, schoof Haredale terstond een venster open
En Mijn was de eerste, tegenover wie de moeder schaamte over haar kind moest voelen.
Want Mijn mocht aan aanpakken een hekel hebben, als thuisgehouden dochter verwend zijn, fesoenlijk was ze, daar niet van
Heer, hernam Gwyde, het is Uwe Majesteit bekend dat ik, om mijn kind weder te krijgen, alles wat mogelijk was in het werk gesteld heb.
mijn smeken, mijn bidden werd verworpen en alles, ook de tussenkomst van de Paus, was vruchteloos
die altijd een zekere warmte behouden en oom Gaspard met den meester drukten zich tegen mij aan.
Ik vertelde hun toen mijn onderzoekingstocht en hoe ik een oogenblik verdwaald was geraakt
en regelregt over Rome naar Napels begeven, en daar zoo lang vertoeven, als ik in het Toskaansche en het Bologneesche mij ophoude.
Ik ben 'er op gesteld, dat ik den man, die het op mijn leven heeft toegelegd, na dit oogenblik niet wederzie
Op de straat voor de gevangenis kwamen in dit stille nachtelijk uur, langzamerhand eenige werklieden bijeen, die hun gereedschap op den grond wierpen, en fluisterend met elkander spraken
terwijl zij ieders eigenaardigheden zoodanig aanmoedigen, en wat den een ontbreekt zoodanig door hetgeen de ander in overmaat bezit weten te vergoeden, dat daardoor een goed geheel ontstaat
en mijn eenig oogmerk is te zorgen dat hij om mijnentwil in geene ongelegenheid komt.
Hij is een heel ordentelijk man, met vrouw en kinderen, die bij de koninklijke artillerie heeft gestaan
en ik moet bekennen, dat er niets is, dat eeh meisje meer misstaat.
Ik zeg haar dikwijls, dat zij, als zij wat ouder wordt, een heel Ieelijk postuur zal krijgen.
Maar gij zij t een
Deze trok haar zachtjes, zonder ruwheid, terug, verzocht Sytsken een waterkruik naast het hoofden einde te plaatsen en vervolgens het vertrek te ruimen.
Zoodra hij met Reinout alleen was, wenkte hij hem, een stoel te nemen en zich te zetten.
Ik heb het hem vanmorgen laten opschrijven, toen hij zei, dat hij niet gauw hier terug zou zijn, ingeval gij mij niet mocht willen gelooven.
Niets beter dan een schriftelijk bewijs
De gastvrouw zette nu hare beleefdheden voort door RAALTE te vragen: 'Mag ik u nog een kopje thee toedienen?
' Hij wilde het haar met een welwillenden hoofdknik toereiken, maar op eens bespeurde hij met stomme verbazing, dat het eerste en eenige kopje thee, dat hij bepaald en zeker had uitgedronken, half gevuld was
Als ik u wel begrepen heb, neef, zeide ze, is uw vacantie begonnen.
hebt ge daar lust in, dan meen ik, dat het u niet beleedigen kan, als uw tante u daartoe in de gelegenheid stelt
Deodaat had in de drift van zijn hartstocht de hand van Madzy gevat en zij had die niet teruggetrokken;
want het bloed vloeide haar naar het hart terug en zij was buiten de mogelijkheid om eenige beweging te maken.
ontstaan, tengevolge waarvan zij gescheiden waren, en hij trachtte zich aan deze daadzaak te gewennen.
Toen hij zijn oom zag, die op zijn moeder geleek, werd het hem onbehagelijk te moede
omgeworpen legerwagens met de vier wielen in de lucht versperren den weg en geven gelegenheid ter slachting.
Goed gesproken, mijn Heer Buat,' zeide De Witt, na hem lang te hebben aangestaard, als om het binnenste van zijn hart te doorschouwen: 'maar nu vraag ik u, of gy al dan niet op u genomen hebt aan uw Engelsche vrienden te schrijven
Ik zal hem redden, ik!
Woest sprong zij op en liep, gewapend met Tell's bijl, naar de deur.
De mannen hielden haar tegen en Walter Fürst zeide
moeite zouden geven, was zeker de Heer van Heenvliet: ofschoon ieder, die den man eenigzins uit het vroeger verhaalde heeft leeren kennen, begrijpen zal, dat hy juist niet de geschiktste persoon was om Buat van dienst te zijn, en hy in tegendeel, door den hoogen toon, waarop hy zich overal
Schahriar was te grootmoedig om zijn' broeder tegen diens zin bij zich te willen houden, en besloot alzoo de geschenken, welke hij voor hem bestemd had, aan hem te zenden, een bewijs dat hij vrijheid had naar zijne staten terug te keeren, zoodra hem dit zou
en na ons in verscheidene steden te hebben opgehouden, zijn wij, sire, eindelijk in uwe hoofdstad aangekomen.
Eenigen tijd geleden gaf de jonge koopman mij te kennen, dat hij plan had naar Perzië terug te keeren en zich aldaar te vestigen
Maar de arend wilde in geen geval zijn plannen opgeven.
zei hij.  Mijn vleugels kunnen je brengen, waar je ook wezen wilt, en mijn oogen kunnen vinden, wat je ook zoekt
Ga toch in Godsnaam heen,' kreet ze tegen den luitenant, die haar met bezorgdheid gadesloeg.
Hij ging, en ze reikte hem de hand met een gebaar, dat duidelijk te kennen gaf, hoe zijn aanwezigheid haar hinderde
Slinkton haalde zgn zakdoek te voorschp, stilde de smart in zijn pijnlijke oogen, en wischte het bloed aan zijn Voorhoofd af.
Hy was daar geruimentud mede bezig
ik heb het zelve wel gedaan toen ik nog gezond was.
Maar als gij u moet kleeden en naar gezelschappen gaan, zult gij er geen tijd meer voor hebben
met latafels en meer bagatellen van dien aard op hunne hoofd en te balanceeren, en andere kunststukken van spierkracht te vertoonen, die hun het zweet uitpersten
dat murmelde alsof het zeggen wou: weet gij nog wel hoe wij samen speelden toen gij nog een kleine sterveling waart?
En ik zou het niets raar gevonden François Haverschmidt, Familie en kennissen hebben als ik bij het omslaan van den hoek de grijze pannen
Wijl hij zweeg, riep zij: Zeg eens.
Het scheen, dat thans de woorden ontbraken aan dit anders zoo onbeschroomde en stoutmoedige meisje
Uit den dichten schemer des liefdewouds steeg het liefdepad tot de verblindende zon
door Sambo in het rijtuig geschikt waren, brak het uur van vertrek aan;
en de smart van dat oogenblik werd aanmerkelijk verminderd door de bewonderenswaardige redevoering, die juffrouw Pinkerton
ik ontveins het my niet - zal ik hen moeten verliezen om niets dan vreemde aangezichten rondom my te zien.
hoe pijnlijk my dat zal wezen, geen vriend meer by my te hebben, in wiens hart ik het mijne kan uitstorten
en dwong zich tot eene respectueuze beminlijkheid.
Bij het kronkelen van den, zich versmallenden, weg geraakten zij een weinig achter bij het jonge meisje en Frank, en zij bleven zoo voortklimmen, twee aan twee
Het arme beest wist niet, hoe die vogels heetten, ook niet, waar zij naar toe vlogen;
maar toch liep het er hoog mee, zooals het nog nooit ergens mee gedaan had.
Hoe zou het hem ook in de gedachten komen, te wenschen, zelf zoo mooi te zijn
Amnon, bij wien 'de haat, waarmede hij Thamar haatte, grooter was dan de liefde, waarmede hij haar had liefgehad.
Maar tevens voelde hij mee: 'want zij was eene maagd, zoodat het in Amnons oogen zwaar was, haar iets te doen
in huis op een der kamers is het onrustig geworden.
Er is ruzie, hevige ruzie, allerlei verwarde stemmen schreeuwen dooreen, en duidelijk verstaat hij de woorden: Vrouwenbeul!
van haar af en begon opgewekt met de andere dame te spreken.
Ja, er is iets vreemds, duivelsch en verrukkelijks in haar!
A propos van de totems, die ik vertelde, in Wrangell te hebben gezien, verhaalde hij, dat ook waar men die totems niet aantreft, toch ieder geslacht een wapenschild heeft, dat het dier voorstelt, waarnaar het geslacht is genoemd, bijv.
den wolf, den beer, den raaf of den adelaar
De Heer Blaek wiens nicht mede genoodigd was, maar zich wegens onpasselijkheid had laten verschoonen, Lodewijk Blaek, Van Baalen en eenige andere bijzondere vrienden van Tante, zoo uit de stad als uit de nabuurschap, zouden onmiddellijk aan de hoeve komen, zonder alvorens Heizicht aan te doen
terwijl hij nog bovendien in het huwelijk trad met de weduwe van een voornamen voddenzoeker.
Met deze dame die hem in zijn beroep behulpzaam was leefde hij in een geluk
van de Industriëlles van Bertolotto, De Avondbode, de woestijn van het Koegras, gewaagd wordt, zou daar voor zeer velen een kleine aanteekening wel overbodig zijn?
de machtige spieren, en, als de spieren, ontspannen de ziel.
Zij woog niet in den rustenden Held, want zij wikte nog niet de Toekomst;
zij bemijmerde meer wat geweest was
Hercules als een herstelden zieke te behandelen;
voorzorgen tegen al te grooten voortgang te nemen, de revolutie van een lichtscherm te voorzien
om het deelnemen aan een soort van samenzwering, als die hier gesmeed werd, zeer naar haar smaak te vinden;
ofschoon dan ook het bykomstig gevoel van wraakzucht over geleden rampen, dat haar moeder bezielde, niet
en voedden ze op, en bekoorln'ke grootmama's van zestig jaren kleedden zich en soupeerden evenals toen zij slechts twintig jaren telden
Ik weet, dat ze haast geen streek alleen kan doen, zoo bibbert ze, en altijd zitten haar hakleeren los, of zit de riem te stijf
wij moeten onzen lezer bij deze gelegenheid en tot beter verstand van hetgeen later volgen zal, met de localiteiten bekend maken was een eind wegs buiten het dorp van dien naam, niet verre van de grenzen van Gelderland gelegen
en in afwachting van hetgeen aan Allah zal behagen over ons te beschikken.
Mevrouw, antwoordde de prins van Perzië, gij zoudt mij groot ongelijk aandoen, indien gij ook slechts een oogenblik kondet twijfelen aan de standvastigheid mijner liefde
in het groote zachte geluk had zij alles vergeten kunnen, had zij het verleden niet in zich gevoeld.
Maar nu voelde zij, dat het verleden altijd blijft, en onherroepelijk is
an lees ik alleen maar mooie boeken en ik heb een massa te lezen, want lange jaren heb ik het niet kunnen doen.
ean ebster, adertje angbeen e kunt je heusch niet voorstellen, wat een woestenij van onwetendheid er in mijn hersenen heerscht.
Dat beloof ik, sprak juffrouw Abbey
Alles lacht, zingt en biedt zich aan.
Men gevoelt zich verrukt en opgetogen.
Zijn wezen werd van diepe ernst en bezorgdheid bijna somber, maar hij behield volle lust tot leven en kracht tot plichtmatige daad.
Ware Hedwig tevreden geweest hij zou niets meer verlangd hebben dan juist dit leven, effen en eentonig.
Wat was er anders in het leven, dan zich te laten gaan naar den Louis Couperus, De stille kracht drang van zijn weelde-verlangen?
Zij had geen ambitie, onverschillig voor het hooge van hare pozitie;
zij, de eerste vrouw der rezidentie, die al haar verplichting schoof op Eva Eldersma
en nooit met leege handen;
maar veelvuldig en bitter waren de teleurstellingen, die ik ondervond door weigeringen om haar bij haar thuis te gaan bezoeken
doch in hetzelfde oogenblik was zij niet meer in staat zich in te houden, maar brak in tranen uit.
Verlaat mij, verlaat mij!
Morgen met den dag moet ik weder vertrekken, zeide de monnik: een der oogmerken mijner komst was vrijgeleide door het Sticht te verzoeken voor mij en voor een reisgenoot, aan mijn opzicht toevertrouwd;
Niettegenstaande dat heb ik mij zeer verheugd, dat zij ons bezocht heeft
' zeide hy, 'dat ik niet zoo geheel ongelijk had, toen ik zeide, dat het met onze avondpartyen uit was:' en toen, zich naar Tromp keerende, vervolgde hy tot dezen: 'zoo gy de vlaggen laat hijschen, Amiraal!
Ik kon mij in het minst geen denkbeeld vormen wat samengeperste lucht was en dit misschien was de oorzaak, dat de woorden van den schoolmeester mij zoo hevig
an al, dat machtig is, besloten in uw grachten?
oe komt gy, gulde een, aen s emels overdaed?
ackhuys van ost en est, heel water en heel straet, weemael- enetien, waer s t einde van uw wallen?
en plaatste daarom zijn bed met het hoofdeinde naar de zuidzijde zijner kamer en met het voeteneinde naar het noorden, opdat de omloop van zijn bloed des nachts door den grooten magnetischen stroom des aardbols niet verhinderd zou worden
en toen hij zich dit herinnerde, stak hij zijn degen op, streek zijne gefronste wenkbrauwen glad, en nam, een vroolijk liedje neuriende, zijn gewoon voorkomen weder aan
er is een negerhandelaar aan boord en hij heeft vier of vijf slaven daar beneden.
Arme schepsels!  zeide de moeder, op een toon tusschen beklag en verontwaardiging.
die machtiger was dan hij, bij de hand hield;
hij geloofde een onzichtbaar wezen te voelen, dat hem leidde.
Overigens had hij volstrekt geen bepaald denkbeeld, geen plan of doel.
Hij was zelfs niet volkomen zeker of het Javert was
Hij wist het niet: hij schreef liever niet: hij dacht Mathilde liever, dan dat hij haar schreef.
Het denken was het geluk, het eerste, het hoogste, het zuiverste
Zij zagen elkaâr in de oogen, beiden van nieuwsgierigheid brandend.
Hoe grooter hij wordt, des te dommer word ik.
De zaak is zoo hopeloos, en ik voel, dat ik in zoo'n poel van wartaal rondspartel, dat ik alle hoop om er uit te komen laat varen
droeg hij het zware gewicht van zijn huis, dat verging;
zijne huiselijkheid, die verongelukte in het vreemde gebeuren, dat hij niet uit kon vinden, trots zijne politie, zijn wachters, zijn persoonlijke wakingen: trots zijn stille spionnen.
ijn jeugd was één lange sleur, die ik met al mijn oproerige gedachten niet kon verbreken en nu voel ik me elken dag zoo gelukkig, dat ik nu, na dat heele jaar op ollege, soms nog niet kan gelooven dat ik niet droom.
Wij traden een kerk binnen, die van beelden op een gouden grond straalde;
het waren engelen, en dezen zagen er heel lief uit, maar het kwam mij toch voor, dat onze kleine Anastasia er even lief uitzag.
Zoovele trotsche gebouwen, de eigendommen van bijzondere personen, in eenen zoo regelmatigen en verheven smaak, afgewisseld door openbare, alle eene zuivere en edele bouwkunst vertoonende, had hij nimmer
dat wonderschoone boek, dat de hoofdregels van onze godsdienst bevat.
En opdat mijne studie grondiger mogt zijn, las ik de werken der beroemdste schrijvers, die door hunne aanteekeningen een groot licht over dat verheven boek verspreid hebben
Ze is mooi, je geschiedenis van het overhemd!
zeide deze, het hoofd met een glimlach opheffend.
Ja, ja, antwoordde Lewin, zonder een woord te begrijpen van hetgeen tot hem gezegd werd.
die tientallen malen te Brussel naast Becky gereden had, het open rijtuig van mevrouw Crawley in Hyde Park tegenkwam, zag mylady heelemaal niets en herkende haar vroegere vriendin in het geheel niet
Bij elke sluis kregen wij nieuwe inlichtingen, want op dit kanaal, waar geen druk verkeer bestaat, had iedereen het vaartuig opgemerkt, dat volstrekt niet op de vaartuigen geleek, die men gewoonlijk zag
Door hetdichtste gedrang, over lijken en puin, nu in de goot, dan over de stoepen, nu eenige trappen oprijdende, om beter door zijne bende te worden gezien
Zij heeft slecht geslapen en is nu heel stout, zeide Dolly.
Wesslowsky had weder hetzelfde onderwerp als gisteren gekozen, hij sprak namelijk over Anna
Aan het vermeesteren van dezen buit was niet veel eer te behalen;
niet ongelijk aan de oude ridderlijke steekspelen, waarvan de herinnering te dezer gelegenheid nog eens zou worden opgefrischt, ten genoegen der Delvenaars of van wie verder ter viering van dit feest naar hunne stad waren opgegaan.
Kort daarop kwam de vizier Khasan te huis, en was niet weinig verwonderd zijne vrouw en hare slavinnen in tranen te vinden, terwijl ook de schoone Perziane hem toescheen, zeer droefgeestig te zijn
tot zij eindelijk onder hen speurde den, nog meer dan allen, het doode ondier bespottenden, Iolàos, Herakles' trouwe menner der wilde witte rossen twee voor den snel wielenden wagen
Dus weet gij mij ook niets te zeggen van Eckbert Witgensteyn, luitenant in Nederlandschen zeedienst?
'Niets;  ik weet zelfs niet dat er zoo een bestaat,' hernam hij rustig en in volmaakte argeloosheid haar blik beantwoordend
de alcohol in de glazen buis terstond naar de hoogte ging en tusschen 'veel regen en wind' en 'storm' postvatte, om vaak, wanneer die ongeluksprofetie alle plannen onbepaald François Haverschmidt, Familie en kennissen had doen uitstellen
leven en vroolijkheid noodig, opdat Alexei niet naar wat nieuws verlangt.
Gij zult ook den rentmeester nog leeren kennen;
De man in het bed riep toen op Magenden toon: Kijk nu eens naar mijne beenen.
Zie eens, ze zijn opengegaan en zoo erg
beefde.  weemalen las zij den brief van over, en zag, hoe bij de tweede lezing allengs zekere kalmte op haar gelaat terugkeerde.
, et leven van aurits ijnslager de, zeide zij: ' et blijkt mij, mijn eer!
Hij, die dag in dag uit in de onmiddellijke nabijheid van Il Capitano verkeerde, die als een grootere broer met diens dochtertje omging, een eigen vertrek had in het heerenhuis en in groote vriendschap met Veritas leefde
dat gij voornemens waart dien avond in zijn gezelschap naar huis terug te keeren, het voor waarschijnlijk houdende, dat hij daarom alleen met u die terugreis maakte, wijl hij wel wist, dat het ministerie van buitenlandsche zaken dan op zijn weg lag