AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ja men wordt alle dagen wat ouder maar genoeg nu droog uwe traantjens ulrica en vertel mij wat gij boven deedt
oho nu vat ik de geschiedenis dat zal de knaap wezen wien men mij met alle geweld tot neef wil opdringen nu ik ben nieuwsgierig hem eens te zien ik verzoek uwe h hem te willen melden dat ik hem morgen te tien ure zal afwachten
uit den loevesteinschen kerker waaruit die laatstgenoemde bevelhebber aanleiding nam om hevig uittevaren tegen de ondankbaarheid der staatschen welke hunne braafste en verdienstelijkste mannen op eene zoo onrechtvaardige wijze behandelden
als het dan zoo wezen moet ga dan in s hemels naam met mij doch onder eene voorwaarde vinden wij mijne partij alleen dan ga je terstond weder terug
ik bid u en smeek u doe uw best en maak dat ik den gevangene spreke zet dat uit het hoofd jonker er staan schildwachten voor de deur van het hok met vuurroers op schouder
plaatste de baron zich weder in zijn armstoel en gaf nu zijne meening te kennen dat nu men het over de groote zaak toch eens was het zaak zoude wezen spoedig te beslissen onder welk legerhoofd joan zijne krijgskundige opvoeding zoude erlangen
mijn god kent gij hem vroeg joan terwijl hij met siddering den jesuit naderde en deszelfs handen in de zijne drukte hij was mijn vriend zeide eugenio den jongeling aan zijnen boezem sluitende
bouke vervolgde hij ik wilde wel eens weten wie van u beiden geert of gij uit de school geklapt heeft en aan joan het geheim zijner geboorte ontdekt
hij zelf had de pistoolen des morgens op sonheuvel geladen en te tiel gestoken in zijnen mantelzak welken hij sedert niet uit het oog had verloren dan alleen gedurende den korten tijd toen hij op verzoek jacob van lennep de pleegzoon van teun wezer het kroegje aan het veer was ingegaan
t is nu met pinkster vijf en twintig jaren geweest dat mevrouw zaliger overleden is en toen was ik twee en vijftig jaren dus t is geen wonder dat de gebreken komen
de kamenier van de freule riep mom verwonderd uit en hoe wist zij dat ik hier was zij wist meer dan dat antwoordde botbergen want toen ik haar vroeg wat zij hier deed antwoordde zij de wind loopt zuidwest
echter zoo ued noodig oordeelt mij na deze betuiging nog de eer aan te doen van mij uwe familiegeheimen mede te deelen ben ik bereid naar u te luisteren
of hij moest kunnen vliegen dat moet hij dan kunnen zeide bouke stampvoetende en vloekende binnenkomende want weg is hij wie wat wie is weg zeide de baron
hadie dan mevrouw tot van nacht dat jaloersche vel mijn wijf vervolgde hij bij zich zelven onder t weggaan zou juist van deuze afspraak niet gëergerd worden
door de verkeerde wijze waarop ludwig die hem met open oogen bedriegt hem de zaken beschouwen laat door de verwijdering die tusschen hem en zijnen broeder ontstaan is zijn de oogen van alle misnoegden in holland op hem gevestigd
kop alsof ik hij zal u twee kroonen geven als ik zeg hernam ludwig droogjes nou ik zal t bezorgen zeide
nu is het als in psalm negentien riep de predikant daar uyt reyst hy seer claer en wat er verder volgt schoon de vergelijking niet volkomen juist zij want de heer baron komt niet uit maar in zijne
welnu dat kalkoentje wordt dik en vet en ik zie geen reden om zoo bedroefd daarover te wezen ja maar ik huil omdat het joans kalkoentje is en dat hij zich zulk een pret voorstelde
als in oorlogstijden verworven hadden de hartelijke genegenheid en ongeveinsde achting hem door de hoofden van s lands bestuur niet alleen
mom zeide hij ik ben overtuigd dat het alleen uit genegenheid voor hare persoon is dat gij mijne dochter gevraagd hebt
en daarover een kastje met laden waarin de kegelballen lagen benevens een bord met dobbelsteenen de nommers die aan de spelers uitgedeeld moesten worden de handleien waarop elk zijne poincten of verliezen voor zich konde opteekenen
nu lieten zij hunne paarden weder stappen en sloegen op de onbekenden toen zij hen voorbij kwamen onder het wenschen van een goeden morgen een nieuwsgierig oog
dan ware alles verkorven de vikaris weet niet dat gij aan het hoofd van het eedverbond zijt en indien hij van deze omstandigheid kennis droeg ware dezelve genoegzaam om hem zijne toestemming te doen weigeren
gij wordt redelijk graaf hernam eugenio en verborg het moordtuig weder in zijn gewaad trompetter blaas riep velasco graaf binnen weinige oogenblikken zult gij uwe lievelingen hier zien verschijnen
toen mevrouw zaliger nog leefde en te amsterdam was en toen jij met mijnheer van t leger kwaamt met den kleine joan ja gewis antwoordde bouke die nu op zijne beurt ook donker begon te kijken
ook de huisgenooten van joan zoowel als de dorpsbewoners hadden hem lief want hij was beleefd gul en dienstvaardig jegens allen ja zelfs had hij t geen iets ongehoords scheen de gunst der schrikkelijke predikantsvrouw verworven door haar nu en dan wildbraad te schenken en eene
deed toekomen verlost door mij van sonheuvel zijn moordenaar o het is niet moeilijk de tusschenruimten in te vullen
van de bank op welke zij onder het lommer eener zware linde gezeten waren staroogden zij onophoudelijk op eene veerschuit die tegen wind en stroom van de overzijde langzaam aan kwam stevenen
kom heer ambtman het is uw beurt laat ons eens zien of ued die niets gedronken heeft scherper gooien zult dan een van ons allen zeide de jonker
dan om uwe stilzwijgenheid niet geheel onbeloond te laten en opdat gij u dit voorval altijd zoudt kunnen herinneren schenk ik u deze kleinigheid dit zeggende trok hij eenen kostbaar gewerkten ring van zijnen vinger en reikte dien aan joan over
en had zich naar den gouden ojevaar begeven om zijn paard en mantelzak die hij aldaar bij zijn verhaast vertrek had achtergelaten terug te eisschen verscheidene personen van allerlei stand en rang zaten in het voorhuis te praten te rooken of te drinken
dit hebt gij ondervonden gij weet of ik ooit eenig onderscheid gemaakt heb tusschen u en ulrica gij zwijgt gij schudt het hoofd is het om den oorveeg dien ik u straks gegeven heb
geplonderd naakt uitgeschud en met eenen helsche lagch zeide de aanvoerder der bende na het einde van het gevecht dat hij de gevangene schoonheden als een behagelijken buit aan zijne soldaten prijs gaf reeds poogde mij een dier booswichten van t paard te rukken
dan ras wierp hij mes en lepel weder van zich stond op en ging als te voren de kamer in hare geheele lengte op en neder wandelen
naar het hakhout toe haalde de berkentakken op zijde keek door de opening en zag in t eerst niets want de rijmdroppelen die van den tak vielen hadden hem de oogen doen sluiten
bek wijf graauwde teun haar halfluid toe of ik zal oe een muilpeer geven jacob van lennep de pleegzoon die oe de lust tot snaôteren wel benemen zal ik zeg ze staôn verkeerd om en dan is het zoo
nu ik denk er mijn hoofd ook niet veel mede te breken t spijt mij maar dat hij het weder over de geboorte van die kinderen had toen joan den volgenden morgen vroegtijdig opstond woog hem de belofte die hij s avonds te voren aan zijnen vader had gedaan
snikkende viel joan het lieve kind om den hals jacob van lennep de pleegzoon en verborg toen zijn hoofd in haren schoot in deze gestalte bleven zij eenige oogenblikken zitten
laat ons voorzichtig zijn zeide hem zachtjens zijn ambtgenoot deze brief is aan geen gemeen persoon gericht noch tot iemand die op losse gronden beticht mag worden
deed hij eens kattekwaad en was hij te trotsch om verschooning te vragen dan sprak zij hem voor werd jacob van lennep de pleegzoon hij gestraft zij leed er meer onder dan hij verrichtte hij iets goeds hemelhoog werd het door haar geprezen en zij vertelde het aan al wie er naar luisteren wilde
wien de stoute en ridderlijke voordracht van laatstgemelden geleerden behaagde gehoorzaamde zijnen vader met nadruk en toonde jacob van lennep de pleegzoon zich zoo in zijne brieven aan zijnen vader als aan de hoogeschool een ieverig voorstander der
deze omstandigheid was genoegzaam om falckestein tot zich zelven te doen keeren hij voorzag eene schikking een vergelijk hoe was hem nog bijna hetzelfde doch het was duidelijk dat de strafoefening waarvoor hij vreesde geschorst was die hoop herrees in zijn gemoed
dat zal genoeg zijn om aan onze remonstrantsche medeverbondenen de vaste overtuiging te geven dat hij gelijk ik hun verhaald heb aan het hoofd van den aanslag staat
van dien tijd af is hun invloed al hooger en hooger gestegen vooral nadat hun vice patroon huig de groot sint jans handlanger zich aan het hoofd der rotterdamsche inquisitie gesteld heeft maar voor sint felten dominé barstte van reede uit nadat hij een geruimen tijd
ik heb reeds lang genoeg rechten uitgeoefend die mij niet toekomen en mijn gevoel zoude er tegen aandruisschen om langer de jonker van sonheuvel genaamd te worden
ja zuchtte geertrui ik vrees dat ik te veel met hem gepraat heb te veel riep bouke schaterend van lagchen en te veel met hem gepraat de droes heeft hij in ernst je hartje gestolen
de vervolging tegen ulieden in t werk gesteld is meer gericht tegen eene gevreesde partij dan tegen uwe persoonen voor wier geleerdheid en verdiensten elk nederlander hoe ook in staatkundige of godsdienstige gevoelens van u verschillend den hoogsten eerbied voeden blijft
en op wie vallen uwe vermoedens vroeg pekkius haastig ik heb geene vermoedens hernam de vicaris op een droogen toon uw redder schijnt een kloeke jongeling geweest te zijn merkte spinola aan
help riep deze de hond is los welnu wat is daaraan verbeurd vroegen joan en bouke de trap opkomende
op hetgeen de oude man zegt antwoord dien ouden man zeide maurits en wee u zoo gij niet bewijst wat gij verklaard hebt en zoo uwe vertelling slechts een armhartig jacob van lennep de pleegzoon verdichtsel is waarmede gij de voorspraak der gravin zoekt te verwerven
hoe het toch mogelijk was dat men zoovele aanmaningen tot moord roof en muiterij kon halen uit een boek t welk jacob van lennep de pleegzoon liefde prediken moet
ik heb het zelf van den heer duyk gehoord nu die van utrecht hebben ook heftige klachten ingeleverd en waarover denkt gij niet over de last van den beer te leveren
dat heb ik zeide joan doch maak u weg eer het te laat is want bij den hemel ik zie iemand naderen die u niet hier moet vinden ha daar komt versterking riep bouke jonker bij je ziel laat den schelm niet ontsnappen mijnheer mijnheer kom toch hier
te aangenamer was de baron aangedaan omdat hij nu joan zelf gesproken had van dienst te nemen ontslagen was van hem daartoe het voorstel te doen mijn zegen en mijne beste wenschen zeide hij zullen u altijd vergezellen mijn zoon waar gij u moogt begeven
onophoudelijk word gedwarsboomd dan valt het zwaar die plichten jegens mijne kudde te vervullen welke de hooge bediening van mij eischt waartoe ik mij geroepen zie uwe eigene geloofsgenooten riep velasco verbaasd uit over wie hebt gij te klagen
toen eerst was het dat elbert de gelegenheid vond zich door zijnen patroon aan den baron te laten voorstellen en dezen te verzoeken hem zijne vrijpostigheid te willen ten goede houden dat hij zonder den heer van sonheuvel te kennen niet gëaarzeld had zijnen vriend
ik zal u dezelve verhalen zoodra wij een geschikt oogenblik vinden om ons zonder getuigen te onderhouden zeide van reede op den deftigen toon dien hij slechts in zeer bijzondere gevallen aannam ik hoor hoefgetrappel op de slotbrug en ik ga onze nieuwe gasten welkom heeten
de vrees had hem teruggehouden schoon moeds genoeg bezittende achtte hij het geen gelijk spel om zich te wagen tegen teun wezer een forschen ruwen knaap die niets te verliezen had
naamloos en als onbewust waarheen over rotsen en klippen door velden en akkers dwaalt en den wandelaar die zijne boorden volgen wil in de onzekerheid laat waarheen zijne reis zal geleiden tot dat het eindelijk door den toevloed van andere beeken
wat ik vooreerst van u te vragen heb is dat gij ons gesprek geheim houdt alleen preys en leendertz met welke ik herwaarts gekomen ben benevens
kan ik het ebeteren dat je zonder betaôlen aftrekt en oe verzuipt zoodat elk oe veur dood houdt en dat oe paôrd geprest wordt en dat je noû weêr levend veur mij staôt zie dat jij oe paôrd van den ritmeester weêr krijgt die het met enomen heeft
ik heb hem niet bijgestaan ik heb slechts een gevecht willen voorkomen dat voor mij niet dan noodlottig konde uitvallen noodlottig herhaalde geert hem verbaasd aanziende wat konde u toch die lelijke jesuit
stak den ouden booswicht overhoop doch werd zelf gepakt en even als zijne medestanders in s hage gerecht wij bedanken u wel voor de voorlezing lieve broeder
ontgaat u de wal hou u aan t vlotgras ik heb een olden hekel aan hem en op old ijs vriest het licht ware ik niet in hongarije geweest met den jonker hij had klaartjenicht nooit getrouwd om t even zeide de baron laat hem binnenkomen
is er geene mogelijkheid hem ergens heen te sturen waar hij zich een vast bestaan kan maken vroeg raesfelt zoude hij niet in engeland of in duitschland zijn geluk kunnen beproeven tot hij rijper jaren en oordeel heeft dan kan hij naderhand zelf kiezen
ik ben goddank rijk genoeg en zoo ik eene gade wensch zoek ik slechts eene lieve gezellin die den avond van mijn leven verheuge
als door een donderslag getroffen richtte de predikant zich op en keerde zich naar de plaats vanwaar de stem gekomen was en waar hij niemand dacht te zien dan den booze in persoon die hem van zijne kloeke voornemens zoude pogen af te brengen
wat hebt gij gehoord vroeg van reede opziende dat ik een bastert ben antwoordde joan zijn hoofd in den schoot des barons verbergende eene lange pause volgde
zoodra zij de kar in t oog kregen reed een van hen dezelve op een goeden draf te gemoet sprong af toen hij dezelve genaderd was en bleef met ongedekten hoofde eerbiedig de bevelen afwachten
in het bezit te herstellen van iets dat haren gemaal had toebehoord zoo haastte hij zich haar die nu in s hage haar verblijf had gevestigd een beleefden brief te schrijven
de ezel en de drijver denken niet ééns dan zou hij een jonge deern dan een half vendel muskettiers dan een fraai rijpaard dan een reebok nazitten en eer ik met mijne oude jacob van lennep de pleegzoon beenen een tiende gedeelte van den weg had afgeleid zoude hij er al wezen
is het gekscheeren vroeg geert bleek wordende in alle ernst meent hij het hervatte joan maar ik beloof je een goede welkom t'huis als ik weêrkom
en de zondagsche rok vercierde zijne leden met de grootste ernst sloot hij de deur achter zich toe klemde den hoed met de linkerelboog stijf tegen zijne borst aan
zeker hernam mevrouw voor eenen soldaat houdt hij veel van een ernstig gesprek als men hem vergelijkt bij zoovele oorlogslieden die niets van de schrift weten en nooit om hunne zaligheid denken dan steekt hij gunstig bij hen af
en van hare baker de terugkomst verbeidde van haren beminden echtgenoot deze had nu de legers de winterkwartieren betrokken verlof ontfangen om de wintermaanden in den schoot zijns huisgezins door te brengen
aldus liep deze geschiedenis ten einde waarvan eigenlijk niemand met eer was afgekomen dan joan wiens verhaal door zijnen pleegvader onder een aanhoudend gelagch werd aangehoord en door bouke ten hemel werd verheven
een rijweg die zich met den gemeenen landweg van arnhem naar utrecht in het dorp vereenigde liep langs den slottuin zuid waart af naar het veer waar men den rijn overstak
de ambtman scheen door de meerdere zielskracht van den afgezondene geheel verplet zonder antwoord te geven bleef hij zitten en keek ontevreden voor zich
voor je leven naar loevestein zoo ik iets in te brengen heb daar zal je mores leeren onze haan kraait koning wij zijn t vet wij drijven boven
voorzeker zeide joan bloozende doch verschoon mij ik had het voorbeeld dat mij door u gegeven wordt niet van een roomschgezinde verwacht
daarom heeft men heden den ring en t ijzer van den paal afgeslagen opdat het geene kaak zoude gelijken ten minsten zoo heb ik het zelf van den griffier gehoord
stond aan de rechterzijde bij de kegels gereed om de tusschen de spelers gerezene oneenigheden te beslissen en den uitslag van elken worp met krijt aan te teekenen op een zwart bord
spreek vrijelijk tot mij joan gelijk paulus tot den wijzen ananiam sprak nadat hij hiertoe door een gezichte was vermaand en ik zal u hooren en u onderwijzen met de onderwijzing die ik vermag te geven
het machteloos lichaam gaf niets mede en zat te diep in het slijk wacht zeide joan laat mij die taak over ik zal hem wel op vasten grond brengen
noch de verschillende besluiten op te noemen welke daarvan de gevolgen waren en bijna even spoedig verworpen als gevormd werden hij die het voorgaande met eenige oplettenheid heeft nagegaan zal klaar kunnen beseffen hoe zonderling hij te moede was
heer graaf riep nu peter de torenwachter ziet uwe genade die stofwolk van den kant van duisburg ach hemel zuchtte beckman dat zijn voorzeker de schapen van göbel welke zij hebben ontvoerd om zich proviand te verschaffen
ongetwijfeld heer baron het vaderhart zal bloeden door de opoffering doch het zal naderhand geruster slaan en wat zegt de psalmist
zijn medgezel was kleiner doch netter van postuur en eenvoudig doch cierlijk in t zwart gekleed zijn geestige oogopslag de bevallige en wakkere levendigheid zijner bewegingen
daar is misschien wat aan antwoordde de jesuit altijd met dezelfde koelbloedigheid doch weet gij wat de voornaamste reden is waarom men u thands geen geld zendt men vertrouwt u maar half
gij zelf hebt die reeds bëantwoord toen gij een oogenblik geleden den dood zwoert aan uws vaders moordenaar toen sprak uw hart toen hoorde ik de taal welke den zoon den man van eer betaamde
en dat bovendien met ijzer traliewerk voorzien was en bij het luik dat de pijp sluit die op den zolder uitkomt kan men van hier niet reiken
en al de brieven welke hij aan zijnen vader schreef schilderden hendrik af als een verloren schaap reeds met den wargeest niet alleen van arminianismus maar ook van socianismus besmet
wapens zullen u overvloedig verschaft worden hervatte eugenio daarvoor sta ik u borg maar bekwame medehelpers waar ik op rekenen kan vervolgde mom want alleen
ja voegde de baker er bij om het gezegde te bevestigen zijne edelheid is een goed theologant en kent de schrift op zijn duimpje
en zeide hem met drift ja met gevoel vaarwel mijnheer en zoo ge iets behoeft of verlangt laat het dan maar weten bij willem van bleiswyk in t voorhout die u helpen zal waar hij kan en mag ja al mag hij niet
wat zal uwe komst hier levendigheid op het slot brengen wat zal de bevallige freule verheugd zijn zij die u zoo lief heeft hier zag mom met spijt hoe een hevige blos het gelaat des
mijn geslacht was altijd onbesproken viel de baron in met drift ik spreek niet van uw geslacht heer baron ik spreek van uwen pleegzoon joan zeide ludwig met nadruk
mijne klachten hernam ambrosius hoop ik eerstdaags bij den nuncius in te leveren ware ik alleen de vervolgde het doel waarop zij hunne pijlen spillen dan zoude ik mij om christi wille die smaadheid getroosten
zal een spanjaard een voorvechter der ware kerk die aanslagen misprijzen en dat in mij die tegen alle ketters den eed van vijandschap en verdelging gezworen heeft
onthield hij ten minste zooveel van het geleerde dat hij op zijn zeventiende jaar in het vak der letterkunde althands zoover gevorderd was als eenig jacob van lennep de pleegzoon jonker uit den omtrek en dat hij de godsdienststelsels genoegzaam kende om bij de droevige
en colsonni die hem den asaph toeschrijft zijnde de eerste een saksische en de tweede een schotsche uitlegger en zonneklaar bewijze dat hij door niemand anders kan vervaardigd zijn dan door salomonem een bondig stuk driehonderd bladzijden
ik weet niet dat mij in mijn leven zoo iets jacob van lennep de pleegzoon vleiends gezegd is hernam velasco het verheugt mij intusschen dat ik u mijne heeren het bijzijn kan verschaffen van iemand die meer dan de heer van grobbendonck en ik met de geleerde waereld bekend is namelijk van den
dwaas zeide mom juist daarom zoude uw lot gunstiger staan dan het mijne omdat gij niets te verliezen hebt terwijl ik veel op het spel zette
ik zal ook in dit geval het door u zoo heerlijk aangegeven ontwerp besturen en tot rijpheid brengen nog deze nacht want andere bezigheden vereisschen mij voor het einde van t bestand
hier is de zenuw van den aanslag deel uit en beschik wat gij wilt doch wees spaarzaam en voorzichtig ze zullen de helft er niet van hebben dat beloof ik oe zeide teun het geld op de vlakke hand wegende
op de meest voldoende wijze zoude inrichten het scheen hem dus best toe geen antwoord te geven en zich van de zaak gelijk men het noemt met een jantje van leyden af te maken
somtijds poogde hij een liedje te neuriën doch al spoedig verzwakte zijne stem hij zweeg zakte in een en verviel weder tot nadenken
hij een ganschen tak met zich mede nam aanstonds krabbelde hij op en pakte zich weg terwijl de beide knapen verbaasd bleven staan en den tak opnamen
bood den genoodigden een aangenaam en recht verkwikkelijk schouwspel aan zoowel wegens hare fraaiheid en den opschik dien men er bewonderde als wegens de aantrekkelijkheden van eenen meer zelfstandigen aart waarmede zij den vermoeiden gast uitlokten
dat zoude ued moeten verantwoorden antwoordde de wachtmeester op vrij hoogen toon wat mij betreft hier is mijne verantwoording en hij reikte den baron zijnen lastbrief over
toen zag ik dat hij twee brieven in de hand had gij hebt wel gedaan frans zeide joan die pagie is een verwaande zotskap doch de gravin heeft veel met hem op dus moeten wij hem maar wat toegeven zoo lang hij hier is
elbert vervolgde mom zijnen makker eenen vollen beker in de hand wringende gij moet mede drinken want de terugkomst des jonkers kan u nooit anders dan stof tot blijdschap geven heldert alles zich op en wordt het misverstand weggeruimd des te beter
en zich voor te bereiden zoo op de vragen die hem gedaan zouden kunnen worden als op de wijze waarop hij antwoorden moest gij blijft dus bij uwe hardnekkige ontkentenis van sedert uwe terugkomst hier te lande eenige predikatie gedaan
men wane echter niet dat hij van het onderwijs des predikants niets mededroeg daartoe was hij te vlug van vernuft en bevatting en ofschoon hij niet leerde wat hij bij meerderen ijver en leerlust zich had kunnen eigen maken
het oog gedurig met zoo veel bedaardheid op den ritmeester gevestigd houdende dat deze vreezende zijn fatsoen door een langer gesprek te zullen in de waagschaal stellen aan falckestein voorstelde om die lastige landlieden te ontrijden
het trekken baat niet dominé wij zullen een anderen weg inslaan dit zeggende wierp hij den stoel op zijde en sneed met zijn jachtmes het matwerk dat den baron als met weêrhaken belette zich op te geven rondom aan stukken
de tanden stijf gesloten de onjacob van lennep de pleegzoon derlip opgetrokken en met het hoofd knikkende hij meende gewis daardoor aan ulrica een gedeelte van zijne standvastigheid of liever hardnekkigheid mede te deelen
omdat ik valschelijk beticht was geworden van zijn eieren te hebben met enomen kon ik het gebeteren dat zijn kippen niet leggen wolden en naderhand goed dan kunt gij mij wel verhalen wat u heugt van de geboorte des
welke mede haar zoontje bij de hand geleidde de trein hield op een afstand van het kasteel stil en nadat de trompetter welke den jacob van lennep de pleegzoon hopman vergezelde driemalen geblazen had trad falckestein te voet en met ongedekten hoofde de poort uit
juist toen onze ruiters voorbijreden zagen zij twee lieden in de gewone volksdragt de plank overgaan welke van het erf op het weiland bracht en een pad volgen dat dwars door het veld een paar honderd roeden verder op den rijweg uitkwam
zijn goeden naam eene schandelijke kladde had aangewreven in tegenwoordigheid der jonkvrouw reeds dadelijk zoude joan zich over dien hoon zijn komen beklagen had hij niet gemeend eerst zijne nog vochtige kleederen tegen andere te moeten verwisselen
hij wierp zich snel als de wind op het dier en greep het bij de ooren met zooveel kracht dat het stil stond en weldra door maessen en anderen die toegeschoten waren in bedwang gehouden
het slot zelf stond midden op het grondgebied en was insgelijks door eene tweede gracht omringd een steenen brug die naar het voorplein geleidde vertoonde jacob van lennep de pleegzoon aan zijne vier hoeken de wapenen der heeren van sonheuvel in witten steen uitgehouwen
meinertz die isegrim die femelaar die den heelen dag bidt en psalmen balkt en mij al meer dan eens noâr de diepste diepte van de hel ewenscht heit zal die mij twee kroonen geven stichtelijke vloeken naar mijn kop
ten einde alles op te helderen wat nog duister was intusschen was er eene boodschap van den ambtman mom aan den heer van sonheuvel gekomen waarin eerstgemelde zich verschoonde van bij deze gelegenheid op het slot te komen vermits de koning van boheme dagelijks verwacht werd
dan eene ijdele luchtverheveling zijn zal de schreden eindelijk heenenwendt nadat hij gedurende een paar uren in gedurige gemoedsbeweging de kamer had op en neder gelopen zag hij zijne deur opengaan
welke waarborgen geeft gij mij voor de echtheid van uw verhaal welke waarborgen herhaalde de jesuit dan gij hebt gelijk het is in den tegenwoordigen tijd voorzichtig niemand op zijn woord te geloven althands geenen vreemdeling
een lief kind waarlijk zeide de barones niet waar lieve jongen gij zult veel van mij houden en mij wel willen moeder noemen moeder zeide de knaap haar scherp in t gezicht ziende moeder weg
hoofdstuk dat's een jonge om zoo te spreken die elk na de kroon zal steeken dat's een knaapje met een bol
aan tafel was hij zoowel als zijn pleegvader peinzend en stil na den afloop van den maaltijd kwam de koetswagen de slotbrug oprijden
zelf onthutst over hetgeen hij geschieden zag wierp zich tusschen de beide strijders die met dezelfde woede en met schier gelijke krachten worstelden
en voegde hij er zacht en langzaam bij graaf hendrik frederik is toch niet op onze zijde vroeg de ambtman hem haastig in de reden vallende
de fiscaal zulks toestemmende deed de griffier de brieven weder in het paket hetwelk behoorlijk gesloten gezegeld werd was het overbrengen van dit paket vroeg toen van kinschot aan den gevangene de eenige reden van uwe
ik bemin ulrica haar vraag ik en haar alleen bedenk u wel zeide de baron ik bezit niets dat ik mijn eigen kan noemen dan mijns moeders erfdeel
zijn naam op de tafel te snijden iets dat raesfelt of niet bemerkte of door de vingeren zag ook gebeurde het wel wanneer de predikant in diepe bespiegelingen omtrent het een of ander moeielijk vraagpunt verdiept was
die langgewenschte en ter goeder uur gekeerde pleegzoon van onzen besten gastheer vroeg hij opstaande en joans beide handen vattende wel het verheugt mij als vriend van den huize recht zeer u te mogen leeren kennen
geef herhaalde joan haar haastig het briefje uit de hand trekkende en het openbrekende met gretige oogen verslond hij het geschrift t welk luidde als volgt
hij zoude onder de schoone mannen kunnen geteld zijn geweest doch zijn terugstootende blik zijne wijd uit staande neusgaten en opgetrokken onderlip ontnamen aan het gelaat alle aanspraak op het behagelijke en lieten bij den beschouwer eenen onaangenamen indruk achter
dat het hem bijzonder aangenaam zoude wezen eene nadere kennis met hen aan te gaan doch dat hij voor t oogenblik zaken van gewicht met de spaansche oversten af moest handelen
het zoude mij leed doen indien haar genades gestel hetwelk door zoovele en zoo zware rampen reeds sterk geleden heeft eenen nieuwen schok ontfing door de treurige herinneringen welke het ontfangen van het geschenk dat ued voornemens was hare genade te doen
tegen twaalf ure wacht ik u boven aan de zoldertrap maak nu zoo veel haast als gij kunt en zorg dat ge uwe kameraden opschommelt doch wee u zoo gij ons verraadt
dat begrijp ik heel wel hernam de onverzettelijke bouke maar ik begrijp ook heel wel waarom ik met wil gaan je wilt met botbergen gaan vechten en daar heb ik niets tegen
ik weet niet zeide de eene of het door de spiegeling der zon in t water komt of door den verren afstand of dat mijne oogen er schuld aan hebben maar ik kan nog niemand van de over varenden kennen
de ambten van kamerdienaar jager visscher valkenier en nog eenige andere cumuleerde van dezen leerde joan al spoedig de bekwaamheden welke den toenmaligen adel kenschetsten
de gasten namen plaats op bankjens of schabellen voor twee personen met zachte kussens overdekt spoedig viel men aan t eten
dat beloof ik u op mijn woord zeide joan hem de hand gevende dan is t genoeg en ik maak er staat op hervatte de vreemdeling mijn naam noem ik u niet in lateren tijd zult gij dien misschien vernemen
de jonge lieden welke te leyden voor den kansel werden opgeleid schaarden zich voor een groot gedeelte aan de zijde der bovendrijvende partij anderen echter kleefden de oude leer aan en stonden gomarus af en polyander voor
dat juist niet antwoordde eugenio met een spotachtigen grimlagch maar hij werkt ons volkomen in de hand door de gunst welke hij tot nog toe aan de verdrukte remonstranten betoond heeft
maar blijf u thands maar beneden ophouden en zorg dat preys en leendertz ons niet komen storen terwijl wij met dit paar ketters bezig zijn klaas meinertz zal u wel wat rijnwijn schenken de man heeft een goede kelder
want daar staat geschreven belijdt malkanderen de misdaden en bidt voor malkanderen opdat gij gezond wordt sprekende de apostel hier van gezondheid der ziel gelijk in de vorige verzen van gezondheid des lichaams
wat heb je mij dan aan t oor leggen reutelen dominé vroeg de baron zoo ras hij met den predikant alleen was ik sprak ued van mijn zoon hendrik antwoordde deze die te leyden studeert
en zich de ontdekkingen en gebeurtenissen der vorige dagen voor den geest bracht en eindelijk het gering genoegen dat hij uit een gesprek met zijnen vreemden reismakker verwachten kon deden hem over den weg een diep en onafgebroken stilzwijgen bewaren
die smet mag mij niet aangewreven worden riep joan uit terwijl een hoog rood zijne wangen overdekte god weet hoe zuiver mijne bedoelingen zijn en toch hernam ambrosius het is van dyk die u naar den bosch zendt slechts ééne jacob van lennep de pleegzoon verontschuldiging kan uw gedrag hebben
het was reeds schemeravond eer de ambtman van zijnen tocht naar sonheuvel te tiel terugkwam naauwlijks had hij den feestelijken dosch dien hij ter eere des barons en der schoone freule had aangehad voor de huispels verwisseld toen pater
en t welk hij doorzult had met aanmerkingen die wij hebben meenen te kunnen daarlaten had geëindigd waarlijk ik beklaag haar van harte
ei ei zeide de vlaere een kostbaar stuk werks genoeg om een geheel boevenhuis om te koopen hoe komt mijnheer aan dat pronkstuk het werd mij in mijne jeugd door de gravin van nassau vereerd
enz alles ingevolge de in den jaren uitgeschreven en later hernieuwde plakkaten ik zal hierop slechts eene aanmerking maken zeide de baron nadat hij de lezing van het stuk in stilte had volbracht
zag den stekeligen vreemdeling met een heftigen blik aan doch deze bleef zonder eenig ontzag noch vrees te toonen volstandig doorzingen
en zult gij mejuffrouw raesfelt om verschooning vragen ja vader dus bekent gij dat gij zeer dwaas en verkeerd jegens haar gehandeld hebt
denkt gij dan niet goede geert dat die moeder verlangt haren zoon terug te zien van wien zij zoo lang gescheiden is dat geloof ik zeide geert en zoo een knappen zoon
de bewoner is mij goddank onbekend antwoordde van reede den hoed aflichtende en ook verlang ik hem nimmer te kennen doch het jacob van lennep de pleegzoon erf zelf wordt gemeenlijk de katholijke hofstede genaamd
en dezen brief vervolgde ludwig brengt gij aan den ambtman mom die op dit oogenblik in tiel is mede eigenhandig zoo men u niet bij hem in wil laten zegt gij maar dat gij van de gravin van nassau komt
trachtte hij zich zoolang zulks in zijne macht was van het volle gezag over zijne verstandelijke vermogens te verzekeren door niet dan bij het instellen van gezondheden of derjacob van lennep de pleegzoon gelijke gelegenheden den beker aan den mond te brengen
nu maar naar wie vrijdde hij dan vroeg joan dien vloed van spreekwoorden stuitende naar wie hij heeft twee uren lang in een hoekje van de keuken zitten flikflooien met de oude
op deze volgden de procureur-generaal de raadpensionaris en de leden van den provinciale hove na deze kwamen wederom eenige burgers en vervolgens het voorname doel van het gejuich en de menigte het voorwerp van het luid opstijgend hoezee
dat was zoo als ik het van u verwachtte bouke nu een vollen roemer op uw voorspoedige reis geledigd dit gezegd en gedaan zijnde
nadat hij een uur ongeveer aldus gezeten had kwam bouke hem zeggen dat joan terug was en verzocht met zijne edelheid te mogen spreken hoezeer de baron zelf dit onderhoud verlangd had zag hij er nu tegen op
zij had het kind aan mevrouw gegeven liet de pap door het daartoe bestemde zeefje gaan hield een wakend oog over het kokend kandeeltje en vond nog tijd genoeg tusschenbeide om voor den predikant eene kan ouden rijnwijn en een fraaien roemer neder te zetten
terwijl hij zijdelings naar den galg keek die men over het hakhout heen konde zien ik ben juist niet zwoâr op een bezoek bij den ambtman gesteld
bracht het gezegde van eugenio in verband met hetgeen deze hem het oogenblik te voren had verhaald en begreep dat hetzelve op den moord van velasco sloeg waarschijnlijk had zich de jesuit
zal waarschijnlijk in de buurt wezen merkte dominé aan is dat uwe laars heer baron welke de hond u gebracht heeft dan hadt gij vrouw liefste het arme dier met geene straf voor zijne getrouwheid moeten dreigen
de zoons van den predikant althands toen zij tot die jaren gevorderd waren waarop de onderwijzing van hunnen vader hun van dienst konde zijn hadden als
menschen van allen rang staat en beroep stroomden naar leyden waar de inzegening der verloofden in de fransche kerk zoude plaats hebben
deze volvoerde zijn plan en stierf hoog bejaard in amerika alwaar hij als een tweede las casas de zegeningen van al wie hem gekend had met zich in t graf voerde en
ik ben zelf op de partijen genoodigd men zegt het staat haar maar half aan een man te trouwen die zoo veel ouder is doch zijne jaren zijn de ware reden niet van haren tegenzin
maar de stemme van boven zal antwoorden ik heb u nooit gekend gaat weg van mij gij die ongerechtigheid werkt gij zult wellicht dien dag beleven dat de triomf der ware kerk van wie de heere gezegd heeft dat de poorten der helle haar niet zouden overweldigen
waarin joan die aan zijne eigene bekommernissen daarenboven genoeg had hem niet wenschte te storen nadat zij op deze wijze gedurende eenigen tijd door jacob van lennep de pleegzoon den modder hadden voortgesukkeld kwamen zij op een gullen zandweg die hen in korten tijd tot bij eene wetering bracht
gehoorzame dienaar mevrouw zeide teun ik dank oe hartelijk de pater was al geknipt eer ik er bijkwam waarom is hij zoo gek geweest den wolf in den bek te loopen ik heb hem helpen binden en met voeren
leedwezen daarover voerde mijne lieve vrouw ten grave zij deed ik geloof gedreven door eene soort van zucht om een zoenoffer aan den toorn haars vaders te brengen mij op haar sterfbed beloven dat ik
en stond daar hij een devoot katholiek was in hooge gunst bij den bisschop op aanzoek van dezen en onder belofte van deszelfs protectie liet hij zijnen tweeden zoon frederik voor den geestelijken stand opvoeden en wel bij de dominikanen te tiel
en dus langzamerhand eene vrij groote mate van invloed in het huisbestier bekomen had zat echter thands niet op haren nederigen throon bij den haard
en de rampzalige indianen tegen de verdrukking der spanjaarden te beschermen zeide frederik hendrik op dit oogenblik trad bouke die het vertrek kort te voren verlaten had weder binnen
wat zegt gij riep don louis verschrikt hij gevangen voorwaar alles loopt samen om onzen neteligen toestand te verergeren vlascamp trad onder dezen uitroep binnen en meldde den generaal den kantzelier en den oversten grobbendonck aan
en het spook vervolgde joan met eene zachte stem terwijl hij angstig rondzag het spook welk spook het spook van grootoom ik heb het spook van grootoom gezien met een bijbeltje en een paternoster net als in de
zijn gedrag een voorbeeld van christelijke liefde en zachtmoedigheid liefde tot den naasten was bij hem geene theorie maar eene deugd die hij waar en wanneer hij kon in praktijk bracht
de wapens gevoerd meent gij want gestreden dat kan ik van u niet geloven des jongelings ware naam is mij nog onbekend want zoo ik wel onderricht ben is hij van spaansche afkomst
of de geheele preêk van uytenbogaert daar geschreven stond zocht hij eene wending aan het gesprek te geven door hem opmerkzaam te maken op eene kleine
nadat dit zwijgend tooneel eenige oogenblikken geduurd had werd hij den predikant gewaar die aan de overzijde der tafel stond te buigen als een knipmes wie is die zwartrok vroeg hij zachtjens aan zijne vrouw
hun tot straf en eeuwige gedachtenis van een zoo stout bestaan zoude opgelegd hebben het leveren van eenen beer of mannetjes varken aan den hove van holland
zijnde de vakken boven de deuren de basementen en plinten mede met snijwerk en beelden vercierd en opgetooid met bloemen en loof
bij het uiten dezer woorden haalde hij een perkament uit zijnen boezem en bood het den ambtman die het met eene koele onverschilligheid opende en doorlas
er waren er geen zeide van sonheuvel die op eenen dag met zijne hoogheid of met broos spinola te noemen waren doch deze of gene zijner haagsche vrienden zoude hem wel een goeden raad geven intusschen vervolgde hij
daartoe zal u de gelegenheid verschaft worden antwoordde van reede hun pad brengt hen op den rijweg en indien zij dien niet verlaten zullen wij hen spoedig inhalen wist ik mij die preêk maar te herinneren doch ik zal er het mijne van hebben wat het ook kosten moge
mijn eenig verzoek is zeide joan dat mijn reiszak die in de herberg het zotje ligt mij hier geleverd werde er zit eenige verschooning in die ik wellicht zal noodig hebben die is hier al gekomen zeide de cipier ik had vergeten zulks aan de heeren te zeggen
pas maar zelf op oude heer zeide bleiswyk de deftige houding des fiscaals op eene koddige wijze nabootzende of t zal u gaan als t uwen jacob van lennep de pleegzoon confrater van der duyn ging toen hij die rotterdamsche samenkomst
heerschoppen vervolgde hij zich tot joan en deszelfs reisgezel wendende blijft daôr zoo lang niet in den wind staôn gaôt in dat kapelleke terwijl ik de paarden verspan
is t u bewust heer marquis dat al wat ik hier verricht ingevolge de bevelen der hoven van rome en madrid wordt ten uitvoer gebracht ook de voldoening van personelen wrok vroeg de
en op alle reên eigent geen antwoord zoo ued liever over dat onderwerp met geertrui zelve geliefde te redekavelen maar ik heb vergeten ued te zeggen dat dominé al sedert een uur in de benedenzaal zit en verlangt ued te spreken
en had onzen held nooit gezien dan drie dagen te voren toen hij zich aldaar in gezelschap van groenhovius vertoond had
en men zal zoo haast gaan als loopen alleen laat ik je niet gaan dat is eens voor al bij mij bepaald want je hebt nu zoo lang op je eigen beenen rondgezwalkt jonker dat ik voor den tijd dat je hier zijt je kameraad wel weder wezen mag
wij zullen niet ver gaan zeide de fiscaal mijnheer hier is uw weg dit zeggende toonde de fiscaal aan joan de jacob van lennep de pleegzoon ingang van den kerker boven de gevangenpoort waar zij zich
om na dezelve bemachtigd te hebben door dezen of genen generaal de mindere steden en vestingen aan hunne wapenen te onderwerpen maar zij belegerden eerst de grenskasteelen vervolgens de schansen en vestingen die zij op hunnen weg ontmoeten
hem wegsturen riep van reede met droefheid hem naar vreemde landen sturen dominé welk een wreeden raad geeft gij mij daar ik zoude hem niet meer onder mijne leiding hebben hij zoude uwe goede lessen missen
intusschen had de omwenteling plaats en de oorlog met de spanjaarden mijn grootvader toen heer van sonheuvel zijn broeder de prior en mijn oom godard hielden als men denken kon ijverig de zijde van den koning
ai mij maôk oe niet driftig heerschop t is dat ik wil mij driftig maken hernam joan wat is er met mijn paard gebeurd
de heer ambtman zal mij wel tot getuige willen dienen vervolgde botbergen zich tot dezen wendende nu volgden de oogen van joan de richting welke die van zijne weêrpartij genomen hadden
in geenen deele zeide bleiswyk terwijl hij joan die den fiscaal verbaasd aanzag bij de hand nam wat is dat voor een malle grap ik zal niet dulden dat een wakker gezel als deze edelman door diefleiders achteraf gebracht worde
hem de hand toe te reiken en met eene flaauwe stem tot hem te zeggen ik behoef u niet te zeggen of ik in uw geluk
vervolgens plaatste joan hem in de kar de grijzaart ging naast hem zitten en hield hem vast om het zwakke lichaam tegen de al te sterke schokken van het rijtuig te bewaren joan nam de teugels in de hand zette zich op het vooropje en liet de paarden hunnen weg vervolgen
sedert dat de schout met eene nieuwe troep gewapende boerenknapen den stoet vergroot had zit af en geeft de wapens ordentlijk over terwijl ik uwen wachtmeester ga onderhouden heer schout wees zoo goed mij te volgen dit geschiedde
uw zoon riep joan haastig uit hij wil uwe gunst weder verwerven hij hoe nu zeide de predikant wat weet ge van hem hebt ge hem gezien ach hoe is het met den jongeling met
liep joan voorbij zonder hem te zien en verwijderde zich naar den kant der rivier deze zonderlinge samenspraak had joan zoodanig verbijsterd dat hij zijn boog de hoenders ja de jacht zelve vergeten was en nog luisterde
en toen hij het op mijn verzoek onderzocht had was zijne uitkomst dat hij het niet wist is het mogelijk zeide raesfelt de handen angstig
en ued het zonder bouke maken wie zal uwe paarden knap houden uwe honden probeeren uwe valken africhten uwe kleêren schuieren uwe kerssen vinken en snippennetten
en verdere dienaars van het kasteel en deszelfs onderhoorige plaatsen hunne bedieningen zouden blijven behouden en dat het aan de landlieden
het gedrag van zijnen zoon belgde hem zoozeer vervolgde de baron dat hij mijnen vader onterfde en zijne bezittingen aan mijn oom godard maakte die een weinig later de eenige erfgenaam werd der machtige nalatenschap van den prior
ued wordt al te scherp zeide botbergen indien hetgeen gij zegt waar is mocht gij wat meer zorg dragen om niet iemand die zoo als ik u om hals kan brengen door dergelijke aanmerkingen te kwetsen
nu gedane zaken hebben geen keer en het best dat ik je raden kan is dat je op een anderen tijd voorzichtiger zijt en altijd denkt verzint eer je begint
geen plichtplegingen was het antwoord van den gastheer het is aan mij op de eer te roemen van zulke vermaarde gasten te mogen ontfangen
moâr op den weg ontmoette ik een poâr van mijne kennissen hier uit het dorp die mij een kwaad hart toedragen uit hoofde van een kip twee drie die ik ereis onder weg evonden heb en die ze zeggen dat hun toekomen
hoe riep de baron gij de moeder van dien knaap de tijd en het verdriet hebben mij veranderd hernam zij doch mevrouw de gravin zal zich wellicht nog herinneren dat zij mij te bruck gezien heeft
ach het is juist dat laatste zeide de heer van sonheuvel zij had mij nimmer moeten trouwen gij spreekt raadsels beste vriend
hoor maar eens of ik het helpen kan zeide geertrui de pagie begon met mij te vragen of ik hier lang in huis had gewoond en toen sprak hij mij over mijnheer en over mevrouw zaliger
het teeken zijner waardigheid was een weinig verschoten van kleur doch de stalen greep van zijn zijdgeweer blonk des te meer als zijnde door de zorgen van zijn lijfknecht bouke altijd net gepolijst voor het overige droeg van reede handschoenen en buis van
drumel naar de maas gereden staken onze reizigers die rivier over en kwamen weldra te kessel alwaar teun wezer begreep zijne paarden eenige rust en voeder te mogen doen genieten
zeide de jongeling en drukte een vlammende kus op hare lippen doch terstond tejacob van lennep de pleegzoon rugtredende verschoon mij zeide hij ik vergat u geluk te wenschen het is heden immers uw verlovingsdag
toen wij op eens aan verscheidene zijden geweldige vlammen zagen oprijzen die ons het verbranden van ettelijke boerenwoningen en meteen de nabijheid van den vijand verkondigden
doch er leeft nog een getuige die licht in deze zaak kan aanbrengen zeide de baron die schelmsche jesuit die in mijn slot heeft opgesloten gezeten ja zoo wij dien hadden hij zou ons kunnen vertellen
de uil is niet wijs genoeg om een hond zijn biecht te hooren doch wat zei de jonker er wel van van zijne reis meen ik ja ik vroeg hem waarom hij toch van hier moest en toen schreide hij en zeide lieve ulrica dat kan nu niet anders
met den rug naar de binnenkomende gewend stond en wiens antwoorden de griffier die aan een bijzonder tafeltje gezeten was vlijtig opteekende mijne heeren zeide van kinschot bij t inkomen hier is de man in quaestie
ik eer uwe naauwgezetheid antwoordde grobbendonck wij begeeren ook dat ued alleen naar die overtuiging zult handelen het zal ons zelfs aangenaam zijn indien ued
en om koussen te mazen en dan draag ik hem nog maar op den punt van mijn neus zoodat ieder mijne oogen zien kan ja ik wilde wel eens zien dat iemand koussen maasde zonder bril daar was onze lieve mevrouw zaliger die droeg immers ook wel een bril
gij erkent dus een zendeling van den vicaris te zijn wie hebt gij sedert uwe komst hier in s hage opgezocht joan verhaalde zijne vruchtelooze gang naar het paleis van zijne
zeer juist zeer juist zeide de baron den gelderschman op den schouder kloppende alleen met dit onderscheid dat het in het hartje van mijne ulrica geene stormachtige nacht is doch wat er ook van zij heer
van onder zijne zwarte kalot slipten eenige weinige lichtblonde hairen uit terwijl zijne ooren als de vleugels van een cherubijntje zich van het hoofd verwijderden zijne graauwe oogen blikten doorjacob van lennep de pleegzoon gaands strak en afgetrokken voor zich uit
dat het scherpziend oog van bouke het oogmerk van zijnen geheimzinnigen uittocht licht doorgronden zoude en gaarne had hij een onderhoud vermeden t geen hij nu jacob van lennep de pleegzoon voorzag dat noodzakelijk plaats moest hebben
en dan die brieven die gij aan teun wezer gegeven hebt en die ik vrees dat slecht bezorgd zullen worden want hij is een groote schavuit
en eer nog velasco was opgestaan om naar de reden van dit gedruisch te vernemen traden twee heeren in reisgewaad binnen welke hunne mantels aan de dienaars toewerpende zich dadelijk deden herkennen voor den vermaarden veldheer spinola en den kantzelier van brabant
dat ds uytenbogaert heeft aangeroerd hij predikte antwoordde de bleeke vreemdeling uit en en volgende zijnde het verhaal hoe rachel de beelden haars vaders laban verborg
dan op datzelfde oogenblik voelde hij zich bij zijnen mantel trekken en zich omkeerende zag hij bouke voor zich staan deze was reeds vroeger uitgegaan om de kegels te gaan sluiten
ja hervatte geert ware ik maar zoo wijs geweest maar ik dacht dat ons ja moet ja zijn waerachtigh en ons neen moet wesen neen
zij willen mij toch niet ophangen eer zij mij hebben zeide de graaf wien dit schouwspel eindelijk een half wreveligen half vrolijken lagch afdwong of moet dit eene schrikvertooning verbeelden gelijk aan die waarmede zij de bezetting van orsoy hebben bang gemaakt die vlieger zal bij mij niet opgaan
met den sluikmoordenaar spreek ik niet zeide falckestein den jesuit verachtelijk met de oogen metende graaf hervatte velasco ik moet u onder t oog brengen welk leed gij u berokkent door ons aanbod af te slaan
men trok het kasteel in alle richtingen door en ondervroeg alle bedienden niemand had iets van den jesuit gemerkt doch geert verhaalde hoe de jonker s daags te voren bij haar had aangedrongen om den gevangenen te spreken
omdat gij mij niet overgeleverd hebt in de handen van hen die mijn verderf zoeken en nu vaarwel ik begeef mij naar mijn eenzaam verblijf
nu ga dan botbergen zeide mom en laat mij met den eerwaarden pater alleen botbergen gehoorzaamde waar blijft nu dacht hij bij zich zelven onze arme ambtman
zijn twist met botbergen hield hem het minst bezig want hij was overtuigd dat hij van dien snoever zoodra hij zulks verlangde de noodige voldoening verkrijgen zoude
niet alzoo bouke zeide joan wilt gij volstrekt zien hoe het er mede staat verberg u dan hier of daar doch draag zorg dat men u niet zie ik wil geen vermoeden bij mijnen vijand doen ontstaan dat ik eenen helper met mij genomen heb
en tikte het op de zachte wangetjes met de breede handschoen waarmede hij nu en dan de tranen wegwreef die hem langs den knevel dropen met zalig genot zag zijne gade hem aan terwijl de oude
dit zeggende liep hij gevolgd van zijne twee handlangers de trappen op vermoedende dat de vluchteling in een der bovenvertrekken zoude wezen