AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
welke juist niet in den besten reuk stond en gewoonlijk door varensgezellen bezocht werd bij het ontvangen dier mededeeling had helding zonder lang beraad het besluit genomen dadelijk op reis te gaan om het verdoolde schaap op te zoeken en zoo mogelijk weer terug te brengen
laat ik u eens in de pogen zien ja uw oogen staan goed maar anders zie je er geweldig ontdaan uit t is goed voor eens anders deugen u die slemppartijen en dat nachtbraken niets
dat is niet onwaarschijnlijk ik wenschte daarom wel vervolgde tante dat baas roggeveld of iemand van zijnentwege kon gaan zeggen dat wij ons allen wel bevinden ik ben bereid er heen te rijden zeide ik neen dat wil ik volstrekt niet gij behoeft u niet op nieuw aan nattigheid en koude bloot te stellen
hij schijnt wijselijk de poëzie voor meer winstgevende werkzaamheden te hebben laten varen althans gedichten van hem zijn mij nooit voorgekomen de mengelingen van helding kan men nog in sommige boekerijen van deftige lieden en ook nu en dan hoor ik op stalletjes aantreffen ik twijfel echter of zij ooit veel lezers vinden
hij mij hier al met vrede liet hij zou mij op den weg kunnen volgen en hoewel ik hem alleen wel zou durven staan er steekt geene eer in om zich zonder noodzakelijkheid bloot te stellen aan de aanrandingen van iemand die zijn beroep van t vechten schijnt te maken wie een dollen hond ontmoet en niet uit den weg gaat handelt dwaas en die dronkaard beneden is niet veel beter dan een dolle hond
gij zult wel gehoord hebben dat mijn broeder en ik in vroegere jaren veel moeite hadden om behoorlijk rond te komen en dienvolgens onze fortuin buitenslands gingen beproeven men heeft er u bij verteld dat ik gelukkig slaagde terwijl het hem tegenliep hoor thans voor t eerst de zuivere waarheid
ook de overigen waren weinig tot vroolijkheid gestemd en de avond zou vrij treurig zijn afgeloopen had niet een onvoorzien bezoek ons eenige afleiding geschonken het was namelijk reynhove die zich liet aandienen wij konden niet nalaten hem te ontvangen daar men hem reeds gezegd had dat wij te huis waren
het is mij onbewust of zacharias heynsz een afstammeling was van zijn naamgenoot den dichter wiens voortbrengselen onze vaderen een tijdlang bewonderden maar die sedert vondel en hooft hunne onsterfelijke werken uitgaven al spoedig vergeten werd schoon hij nog lang bij den duitschen nabuur als een voorbeeld ter navolging werd aangemerkt
uw vrijheid certainement zeide heynsz die haar verkeerd begreep niemand kan u verbieden te ontvangen visites maar dit huis heeft altijd gejouisseerd van een honnetten naam en ik logeer geene dames die die meen ik heeren bij zich ontvangen ued verstaat mij
bij mijn terugkomst in den familiekring verhaalde mijn vader mij dat hij aan den heer blaek had geschreven en dat deze geantwoord had hem den volgenden avond te zullen afwachten nu hoop ik papa zeide suzanna dat ued toch niet vergeten zult
ik kon niet nalaten van zoo dikwijls ik den blik naar deze laatste zijde sloeg een vergelijking in te stellen tusschen de woestenij welke ik doortrok en die slechts een uur of anderhalf van mij gelegen oase waar de amsterdamsche rijkdom al zijn weelde en schatten
en terstond herkende ik in dien persoon denzelfden andries die zulk een opschudding te soest had verwekt reeds wenschte ik mijzelven geluk dat ik niet op den weg door dien lastigen kwant was ingehaald geworden toen ik tot mijn spijt gewaarwerd dat onze matroos die ongetwijfeld niet gewend was een kapelletje voorbij te gaan zonder eens aan te leggen
mijn vader is met verlof gezegd een oude suffer zeide lodewijk maar hij had wel anders gehandeld indien hij geweten had dat gindsche heer die zulk een hoogen toon voert een deserteur is en een zeeroover
ik geloof dat ik zijn voorbeeld volgen zal voor de weinige dagen die ik nog denk te blijven want ik ben niet op de herhaling dier visites gesteld en zou wellicht meer hooren dan mij aangenaam was denkt gij spoedig weer naar den haag te gaan
t is misschien wat vrijpostig dat ik zoo op kom loopen zeide ik maar de meid zeide mij ik moest maar bovengaan ik kon niet nalaten mijn dank te betuigen voor de beleefdheid te veel eer te veel goedheid zeide helding terwijl hij mij zijn stoel aanbood en den anderen ontdeed van de daarop geplaatste kleedingstukken die hij gezamenlijk op den bultzak in de slaapstede wierp
het was voorwaar voor iemand die als ik deze beide personen te voren gekend had een opmerkelijk schouwspel om den geheelen omkeer gade te slaan die er in hun onderlinge betrekking had
het zij zoo zeide van lintz wij zijn in t gezicht van terschelling en daar zal zich wel een eenzaam plekje bevinden waar wij onze zaak kunnen afdoen gij zult er zeker niet tegen hebben dat de heer huyck en kapitein pulver ons tot getuigen strekken
akeligen tocht met blaek heb ik een dubbel medelijden met die arme zielen maar met dat al moeten wij onzen tijd niet verwaarloozen gij kunt als gij eerst koffie met mij gedronken hebt mij een groot genoegen doen zoo het namelijk niet te veel van u gevergd is
hij is verschoonbaar ik kan nog al vergeven dat men bij een storm anderen vergeet en alleen om zich zelven denkt aan wal zou hij waarschijnlijk beleefder geweest zijn ik twijfel er aan zeide suzanna het hoofd schuddende
klaartje hernam sander zich over het bed heenbuigende herkent gij mij niet klaartje lichtte bij deze toespraak even het hoofd op en keek om zoodat ik haar vlak in het aangezicht zag
maar ik moet u ronduit verklaren naar het weinigje dat ik van u gezien heb oordeelende dat het van u afhangt een voortreffelijk mensch en wat meer zegt een godvreezend christen te worden
maar deze sinjeur blaek die eigenlijk was het meest coupabel heeft niets van zich doen hooren en dacht dat niemand hem had verklapt nu heb ik hem gegeven te kennen dat ik die affaire wist haarklein
hik khan er waarachtig niet van bestaan en hik eb ommers gheen woord er van ghesproken dat je met die jiffrouw in de naarder schijt eb gheseten denkt gij zeide ik wrevelig dat ik mij bekommer over hetgeen gij van mij vertelt
ik hoop mijnheer blaek zeide ik dat gij het mij niet ten kwade zult duiden zoo ik hier voor eenige oogenblikken een schuilplaats tegen den regen heb gezocht het staat voor de deur mompelde helding halfluid zoo gij voor regen vreest of gure noordenwinden gij kunt in dit verblijf een zoete
het is zeker dat ons alles te duchten staat zeide bos maar het baat mij niet of ik angstig de toekomst inzie ik heb mij in erger gevaren bevonden en mijn gestarnte heeft mij immer daaruit gered tot nog toe schijnt men geen achterdocht tegen mij te voeden en wellicht heb ik slechts twee dagen meer noodig om mijn zaken hier af te doen en voor altijd dit land te verlaten
wel tante lief zeide suzanna wie had ooit kunnen denken dat ued ons zoudt komen opzoeken er stonden zooveel menschen om u heen dat ik mij overtuigd hield al bleven wij een uur weg u nog bezig te vinden
henriëtte nam bevende het papier aan dat ik haar ter hand stelde haar ontroering belette haar te spreken en zij antwoordde niets op de gelukwenschingen van reynhove mejuffrouw vervolgde ik toen zij weder wat bedaarder was geworden
mij zijn naam toe te eigenen en zijn papieren evenzeer die toch voor niemand meer waarde hebben en mij daarentegen zeer nuttig zijn wanneer deze of gene hapscheer mij komt praaien en verzoeken mijn kleuren te wijzen maar ook op mijn eigen naam heb ik zeer goede certificaten die wellicht beteren indruk op ued zouden maken
tot mijn verdere verschooning moet ik zeggen dat de aanleiding daartoe zich zeer natuurlijk verklaren laat uit den toestand waarin mejuffrouw blaek en ik zoowel als de drie nieuwe personages die ons kwamen verrassen ons aan het slot van het voorgaande hoofdstuk bevonden en welke toestand over en weder een der aardigste
hij is hier zooveel als de admiraalswimpel waar alles naar kijkt die meester doedes en zij moeten wel ontzag voor hem hebben want zetten zij hem den voet dwars en knijpt hij ze niet als drost dan pepert hij het hun in als dokter
o heere men tijd maakt mevrouw zich daar ook al verlegen om wel dat zou ik allienig wel of kennen al kwam jelui met je vijftigen maar daar is rooie els van crailo en er zuster die hebben men al beloofd als dat ze kommen zellen
en aan welks uiteinde zij uiteinde zij een effen gouden kruisje had vastgemaakt en zult gij mij geen aandenken laten vroeg ik terwijl ik haar met hartelijkheid de hand drukte
zoodat ik daar ik toch verlangde de thee te verzenden per slot nog blijde was hem in mijn voorstel te zien treden om het gevorderde gelijk ook de procent recognitie onder protest te betalen terwijl pulver die inmiddels volgens afspraak een schuit was gaan bestellen terugkwam met de tijding dat de hoeker
anders vat ik het niet foei dat gij zoo slecht zijt geworden het spijt mij dat ik mij om uwentwille heb boos gemaakt op henriëtte die toch wel degelijk gelijk had dat zij u schuins aanzag maar wat heeft zij u dan gezegd
om t even zeide ik wij moeten het toch onderzoeken klaas vatte echter moed en met een brandende lantaren gewapend liet hij zich naast mij afzakken wij vernamen nu nog duidelijker het gesteen en een flauwe stem liet deze woorden kort bij ons hooren ach lieber gott zum
maar eens daarin gekomen zoo stil en onbeweeglijk bleven alsof zij een bekwamen schilder stonden af te wachten die hem met zijn kunstpenseel op het doek zoude vereeuwigen maar wat geen penseel zoude hebben kunnen teruggeven was de verrassende uitwerking der zonnestralen die hier en daar zich een weg banende tusschen de breede takken
wat schort er aan vroeg ik eenigszins verbaasd over deze verandering in s mans gemoedsgesteldheid en niet wetende waar ik zulk een plotseling opgekomen droefgeestigheid aan had toe te schrijven
heeft hij mij niet arm en naakt in schande verlaten en gedwongen daar ik niet te huis durfde keeren om o god en waarom durfdet gij niet tot mij terugkeeren vroeg helding wist gij dan niet dat het hart van den ouden man altijd voor u openstond
nu op dien kleinen tocht handelde weinstübe juist zoo als de kluizenaars die ued veroordeelt hij vergat dat er anderen met hem waren zwakker en meer hulpbehoevend dan hij en in de plaats van hun nood te verlichten bemoeide hij zich niet met hen maar strekte hun tot last en maakte hun toestand nog moeilijker en onaangenamer
eilieve wees dus zoo goed en ga zelf naar den notaris het is beter dat ued er heengaat dan ik of een ander want uw titel als meester in de rechten zal nog eenigen invloed bij hem hebben ingeval hij eens koppig ware en geen ongelijk wilde erkennen
en ik beken dat ik recht in mijn schik was toen wij eindelijk voor een boerenhek stonden hetwelk naar een boerderij geleidde en dat ik het ongastvrij hondengeblaf met welgevallen begroette nu hielden wij allen stil voor het geslotene hek en klaas een stentorstem opzettende begon uit al zijn macht te schreeuwen
welke hem de nukken der fortuin trots den besten wijsgeer deden tarten en alleen gelijk uit het vervolg zal blijken nu en dan voor smarten van een meer treffenden aard moesten zwichten
de fortuin liep ons eindelijk tegen ik werd gevangengenomen doch ontsnapte en kwam op een hollandsch schip terug te heivoet echter werd ik herkend door een kapitein wiens vaartuig ik geplunderd had ik ontsnapte den rakkers die mij zochten en leidde sinds een zwervend leven
voor het oogenblik echter viel er aan geen wederstand te denken want ik bleef het koude staal tegen mijn nek en den mond van het pistool op de borst voelen maar toen wij allengskens wat verder in het kreupelbosch geraakten waar ik mij met opzet als een levenloos lichaam doorheen liet sleuren vonden zich de roovers genoodzaakt hunne moordtuigen een oogenblik van mij af te houden
het gewone avondmaal brood kaas en vruchten stond nog op de tafel en mijn zorgvolle moeder had een waterkaraf voor zich met een fleschje spiritus voor het geval dat ik te veel gebruikt mocht hebben
terwijl een menigte loods en visschersschuiten die in de haven lagen of af en aangingen het tooneel verlevendigden ten noordwesten liet zich op eenigen afstand tusschen de ver vooruitstekende zandbanken een half op zijde liggend wrak zien dat reeds van masten en tuigage ontdaan was
ik heb u slechts weinige woorden te zeggen vader zeide ik maar ik wenschte wel dat ons gesprek langdurig zijn kon wat meent gij dat klinkt eenigszins raadselachtig en duister
dat komt overeen uit met hetgeen mij de waardin te eemnes vertelde maar zoo die jonge heer nu niet wil spreek er niet van er schuilt iets achter ik begrijp niet wat slechts eens heb ik eenige dagen op guldenhof doorgebracht en toen heb ik met eigen oogen gezien dat de oude heer voor zijn zoon het hof maakte aan zijn nicht
de jood en de jongeling beiden zullen een plaats in t spinhuis bekomen geen genade voor een zoon die zijn vader bedriegt is er niets meer niets van den
de oude vrouw ontving tante met de gebruikelijke formules van wel mevrouw hoe vaart mevrouw mevrouw is hier in lange niet eweest ik kan niet zeggen dat mevrouw er uitzien er op ebeterd is
hier waren wij aan de herberg terug en ik trad nu met den strandvonder in onderhandeling doch ook hier vond ik het onmogelijk om den man af te brengen van zijn eisch die volgens hem op goed recht en oude herkomsten steunde
opeens vertoonde zich net hoofd van suzanna tusschen de gordijnen door henriëtte vraagt of gij niet een boodschap aan haar oom zoudt kunnen zenden die anders in ongerustheid zou wezen over zijn lieve zoontje ik was bevreesd om onbescheiden te wezen fluisterde het lieve stemmetje van henriëtte maar ued zou mij zeer verplichten mijnheer huyck indien het in uw vermogen ware
mijn zuster suzanna deed in den beginne eenige pogingen om het gesprek gaande te houden doch zij bemerkte alras dat zij zich vruchtelooze moeite gaf en onze afgetrokkenheid althans die van mijn moeder en de mijne waarschijnlijk toeschrijvende aan verdriet over het mislukken mijner vrijage hield zij af en zweeg
het zal zijn gelijk het noodlot over mij beschikt heeft antwoordde hij de schouders ophalende en mij hartelijk de hand schuddende knikte hij mij een vriendelijk vaarwel toe zonder er een woord meer bij te voegen waarschijnlijk begreep of voorzag hij dat wij ook thans niet voor het laatst zouden afscheid nemen
voorzeker zeide blaek in blijkbare verwarring ik heb uitmuntende ik heb de beste gedachten ter wereld van den heer huyck maar vervolgde hij tegen van lintz is het hier een plaats om over uwe zaken te spreken kom met mij naar mijn huis of
dit maakte de uitvoering van het plan dat onze reiziger gemaakt had merkelijk lichter te parijs trof hij den broeder zijner moeder in redelijke omstandigheden aan en werd door hem wèl ontvangen
terwijl men alhier beraadslaagde kwam de bagage van van lintz van het vaartuig terug en kort daarna meldde zich iemand bij heynsz aan dien ik terstond voor een der boden van mijn vader herkende gelukkig dat ik u vinde sinjeur zeide hij zich met heynsz een weinig ter zijde begevende
ja voorzeker antwoordde zij ik heb schoone dingen van u gehoord sinjeur waarlijk mijn vriendschap voor u heeft mij een zotte rol laten spelen namelijk t lijkt zeker wel goed om twee koorden aan zijn boog te hebben maar in sommige gevallen is t noch voorzichtig noch verstandig
het scheen mij toe alsof deze mijne verklaring den heer blaek een pak van het hart nam en als wilde hij zijn onbeleefdheid vergoeden vroeg hij mij of ik niet tot zijnent wilde komen en iets gebruiken ik sloeg zijn aanbod af zeggende dat ik mij spoeden moest daar ik gaarne voor poortsluiten binnen naarden wilde wezen
uit een der huizen voor den dag komen en zoodra hij ons gewaarwerd zijn koers tot ons richten als ued dien man tot vriend kunt maken zal alles goed gaan zeide pulver
men ziet dat zij mij met geweld in het discours wilde sleepen wat mij betreft ik ben maar half tevreden over hem ik had gehoopt dat zijn tochten hem wat zouden verbeterd hebben maar och hij is te huis gekomen zooals hij gegaan is behalve dat hij deze reis geen pruik ophad
maar voor gij u ter ruste begeeft bid god dat hij u vertrouwen inboezeme in een vader die u liefheeft de tranen ontsprongen mijn oogen op het hooren dezer toespraak
ik speel een schaakpartij met tien kansen tegen ééne dat ik mat gezet worde en toch zoolang mijn koning nog één vak open vindt zal ik het spel niet gewonnen geven zoo echter mijn vervolgers niet voor morgen hier zijn loopen zij groote kans van het nest ledig te vinden en dan tart
en hij heeft mij in mijn ziekte niet verlaten maar zoo trouwhartig opgepast als geen baker beter had kunnen doen
zoodat er althans eenige woorden van beleefdheid gewisseld moeten worden de een is dan bang dat er op het verzoek zal teruggekomen en dat hem verklaring of uitlegging zijner handelwijze zal afgevergd worden
eindelijk bleef zij geheel staan met den uitroep o wee daar verlies ik mijn schoen hou op riep ik tot hen die voor mij waren en de trein stond stil tante is haar schoen kwijt zeide ik waarachtig de weg is al te slecht is er hier geen woning in de nabijheid
maar zeg mij toch even wat is dat voor een geschiedenis met dat juffertje dat tante letje bij zich aan huis heeft genomen is dat werkelijk een freule van lintz o tante lief antwoordde ik dat is een geschiedenis veel te lang om u thans te verhalen vraag mij daar eens over als wij geheel op ons gemak zijn
maar wat doet gij nu hier wie valt hier bespieden het is hier geen publieke grond en zoo tante hoort dat gij op haar erf zijt zou zij er u wel eens door den koetsier kunnen doen afjagen na doch je weet wel wien hik ier zoeken khom t his ommers je papha die et ghelast eeft shimon is ommers gheen dhief die wat wegnemen zal
wat het overige van s mans kleeding betrof om met een dichter van zijn slag te spreken zijn kamizool schoon t van damast was was t slechtste stuk dat aan zijn bast was
en hij had zijn doel bereikt langs die middelen welke ofschoon toen meer zeldzaam thans helaas van jaar tot jaar meer algemeen worden vijf jaar lang had hij op een klein kantoor gewerkt gekropen en honger
van schipper blauwketting bij wien ik twee jaren stuurmansleerling geweest ben van kapitein wijdwimpel daar ik onderstuurman bij was van kapitein pulver waar diens handteekening zouden wij terstond kunnen doen erkennen zeide ik want de man bevindt zich in de eetzaal
ik zal hunne komst niet afwachten zeide van lintz en hoopt gij waarlijk ongemerkt te ontkomen vroeg ik heynsz heeft ongetwijfeld uw gangen laten nagaan en zoo hij u niet eerder heeft doen vasthouden is het omdat hem nog onbekend was dat de heer van beveren en de graaf van talavera één persoon waren
hier eindigt het verhaal van den heer huyck daarachter stond met de hand van mejuffrouw stauffacher het navolgende geschreven indien het bovenstaande verhaal een roman ware zoû men den schrijver met recht te laste kunnen leggen dat hij den lezer in t onzekere laat omtrent het lot van sommige personen
maar voor den duiker riep pulver die al om hem heen gedraaid had heb ik het mis of heb ik het wis is ued als ik mag vragen uw dienaar sinjeur zeide sander zich haastig door de gang naar de
kom kom geen praatjes meer gij weet waar wij elkander terugvinden en maakt dat gij van hier komt of ik zal u beenen maken hoewel de twee schelmen vrij wat forscher uiterlijk hadden dan hun hoofdman schenen zij echter gewoon van voor den zedelijken invloed des laatsten hetzelfde ontzag te voeden als deze wederkeerig aan den vreemdeling betoonde
de jonge heer bromde en pruttelde wel wat doch beloofde eindelijk zulks te doen hij liet zich bij die gelegenheid ontvallen dat ued het zeker waart die den heer hoofdschout tegen hem had opgezet door de zaak te verdraaien daaruit nam ik aanleiding om ued te houden voor dengenen die mijne voorspraak bij z ed gestr waart
gij zult mij die woorden nader ophelderen zeide lodewijk heynsz bij den arm nemende en ter zijde trekkende als vreezende dat ik iets van het antwoord verstaan zoude direct zeide heynsz en tegelijk de deur openende ging hij het portaal in waar lodewijk hem volgde als een hond die slagen heeft bekomen
raak de doode lichamen niet aan mijnheer huyck riep helding die op dit stuk met het gewone vooroordeel behept was daar komt nooit eenig goeds van maar wie heeft dat toch gedaan vroeg pulver
o mademoiselle zal u wel gelijk geven hernam lodewijk met bitterheid want dat gij die met haar in de stad zijt gekomen niet zoudt weten waar zij zich ophield dat zult gij mij toch niet wijsmaken
het stilzwijgen door de wederzijdsche verrassing veroorzaakt duurde echter niet lang de drie heeren traden binnen voorafgegaan door de beide honden die dadelijk al blaffende en grommende toeliepen naar den ongelukkigen indringer die ondertusschen met de kluw in de hand van onder de tafel voor den dag gekomen was en de jonge juffrouw ging haar oom een schrede
die toch wel noodig waren hernam suzanna want ik ben van de meening van den misanthrope en zeg als hij met betrekking tot slechte verzen
ik plaatste mij aan de tafel en schreef den navolgenden brief waar ik geen woord van veranderde mejuffrouw uwe meening was gegrond en uw oom heeft mijn aanzoek om uwe hand afgeslagen
wie had dat kunnen vermoeden zou ued den heer lodewijk niet kunnen raden alsnog zeil te minderen hij mag groot en sterk zijn maar tegen dien driedekker van een don manoël is hij niet opgewassen
maar och mijnheer wat moest ik hooren zij was weg zij had haar vader verlaten was van kwaad tot erger geraakt en leidde nu hier dan daar een ongebonden leven ik weet het is slechts gedeeltelijk mijne schuld en echter is het mij als had ik al die ellende veroorzaakt
wij hadden elkander lief zij zou mijn vrouw worden zoodra ik stuurman was s avonds voor mijn vertrek daar wij met ons beiden alleen waren hier begon sander te snikken
dat is toch wat grof zeide ik want waar vraagt men het eenderde bergloon voor indien men nog een extra rekening maakt voor onkosten maar kunnen wij de quaestie over het bedrag daarlatende de goederen niet loskrijgen onder borgstelling
ed gestrenge antwoordde ik eenigszins verwonderd die eer heb ik niet gehad uw zoon is vroeger vertrokken ach zeide ik daar begint de straf van mijn logen
ik weet helaas zelve bij ondervinding dat de liefste beminnelijkste aardigste geestigste meisjes zonder geld vruchteloos op den uitkijk zitten en als mevrouw blauwbaard roepen anna zuster anna ziet gij niets komen ei zoo santje zeide ik ik wist niet dat gij er zoo over dacht hebt gij zulk een haast om getrouwd te zijn
santje wat zijn dat voor zotheden die u door t hoofd malen zeide mijn moeder ik bedank er hartelijk voor om den man in huis te halen zeide mijn vader en ik wilde dat hij op zijn pegasus naar china reed
de daarvoor ontvangene belooning in de beurs welke hij van cartouche bekomen had en om haar fraaiheid gewoon was bij zich te dragen de heer zeide niets maar den volgenden dag werd heynsz voor het gerecht geroepen en gevraagd waar hij die beurs vandaan had welke gelijk van achteren bleek te lyon aan gezegden edelman ontstolen was
het was een wakkere tas die vrouw heynsz en zij had voor haar huwelijk al vrij wat rondgezworven ja men beweerde dat zij evenals de moeder van campo weyerman in oorlogsvuur ontstoken het schortekleed voor het musket verwisseld ja den veldslag van senef en de verovering van namen had bijgewoond
ik mag vooralsnog daar het mij niet vrijstaat geheimen van derden te openbaren u de aanleiding niet ontvouwen mijner kennismaking met zekere juffer met welke ued mij eens te muiden gezien hebt
ik dank u mijnheer huyck maar ik heb mijn nek te lief om uw voorslag aan te nemen mijn oogmerk is naar rusland of noorwegen te gaan en te zien of men mij daar gebruiken kan want dat loeren achter de struiken en dat openveteren van nachtsloten is geen werk voor iemand die een korvet gecommandeerd heeft
was van de voorouderlijke deftigheid ontaard als vervullende hij geene hoogere betrekking dan die van lakei bij een onzer aanzienlijkste regenten wien hij bij gelegenheid dat deze als afgezant het fransche hof bezocht naar parijs volgde
hoe hij ons verliet en hoe ikzelf na zijn vertrek het bevel bekwam en den naam van zwarten piet niet minder beroemd maakte dan die van don manoël geweest was ware te lang om hier te vertellen
dat weet ik niet waar ze estoven zijn antwoordde hij ik heb ze aan deuzen kant van naarden of'ezet op een plek daar huis noch pad te zien was waar ze wezen mosten weet joost en ik vertrouw het werk maar half ze lekenen allebei zoo bang om ezien te worden maar wat scheelt het mijn ook ze hebben mijn een goeie fooi egeven en dus ik heb niks op ze te prittendeeren
een dag vroeger dan dien waarop het verjaarfeest te heizicht zou gevierd worden vertrok ik derwaarts ten einde mijn tante van bempden op haar verzoek in het maken van eenige voorloopige schikkingen behulpzaam te zijn
niemand antwoordde ik ik heb dien brief en zal u dien zoo ued verlangt ter hand stellen benevens ik zal dien afwachten zeide zij maar vooraf moet ik u nog zeggen
hoe mijn vader wist dit reeds maar waarover verwonder ik mij mijnheer zeide blaek toen ik beschuldig voor alsnog niemand maar uw zoon heeft zich niet zoo gedragen gelijk ik van een fatsoenlijk man verwachtende was
tot mijn beproeving in zulk een maalstroom van avonturen moet geslingerd worden die zoo romanesk zijn en zoo verward door elkander woelen dat ik er mij op t laatst niet meer weet uit te helpen en somtijds denk dat alles maar een benauwde droom is waaruit ik t avond of morgen ontwaken zal
nu was ik nog even wijs ik keek rond de heer blaek was van zijn ontsteltenis nauwelijks teruggekomen van baalen ging voort met excuses te maken henriëtte zag met haar groote en fraaie oogen iedereen beurtelings aan als om opheldering te vragen
niet onbevallig deed zich weldra het dorp west terschelling met zijn hoogen brandaris aan ons voor en zijn roode door de zon beschenen daken tusschen het groen der lindeboomen staken vroolijk af tegen de witte duinen die ten noorden aan het eiland ten bolwerk verstrekken
ik weet niet welke gedachten gij omtrent mij koestert en wil die ook niet kennen maar dit verklaar ik u dat alle beleedigende uitlegging welke gij aan mijne korte kennis met den heer huyck zoudt willen geven op verkeerde gronden berust dacht ik het niet zeide lodewijk mademoiselle is te beleefd om mijnheer tegen te spreken
mijn vader bespeurde wel aan mijn houding dat ik iets op het hart had en zijn papieren ter zijde schuivende vroeg hij met een ongemeene vriendelijkheid hebt gij iets met mij te spreken dan zal ik die stukken wel even laten rusten echter heb ik niet lang tijd vervolgde hij op zijn uurwerk ziende want waarschijnlijk zal er straks een bezoek komen
daar men de persoon van heynsz niet altijd aan de oogen der huisgenooten onttrekken kon had men eerst aan mijn zuster en mij en voorts aan al de overige kinderen van onze vroegste jeugd af ingescherpt dat wij nooit aan iemand iets moesten laten blijken van s mans verschijning ten onzen huize
welnu vervolgde ik op de groote levensreis zijn wij verplicht ons leven zoodanig in te richten dat het niet slechts tot onze heiligmaking strekke maar ook aan den naaste nut en voordeel aanbrenge
er viel hier niets tegen in te brengen wij staken af en roeiden naar de haven terwijl wij allen en zelfs pulver wien het moeilijk viel het zwijgen bewaarden het jacht van lodewijk dat minder diep ging dan het deensche vaartuig lag tusschen dit en het dorp in ten anker alles was stil aan boord slechts een enkel persoon stond onbeweeglijk aan de
de geheele toedracht der zaak is doodeenvoudig zeide ik op een toon zoo kalm als mij maar eenigszins mogelijk was aan te nemen indien ued aan mejuffer of mij vergunt u te verhalen al wat sedert onze komst te amsterdam heeft
bleven dan als gezegd is in stomme verbazing op de stoep staan en herinnerden helding gelijk deze naderhand beweerde aan soldaten die verdadight met een dack van schilden regenschermen dicht gevoeght een bres beklimmen en halverwegen worden gestuit
t is of men het daarbinnen niet eens is zeide hij op de gesloten deur wijzende inderdaad zeide ik mij dankt er vallen hooge woorden en ik stond insgelijks stil want de stemmen kwamen mij bekend voor
die gedoogt dat zijn vrome en niet ergdenkende tante in kennis komt met een slecht voorwerp die om zijn bezoeken bij haar te bewimpelen mij wijs maakt dat hij nachtwandelingen met velters doet die van een dronkenmanspartij terugkeerende een mede vrijer van de trappen laat smijten
en daar er zoo hij zegt bij deze kamer nog een kabinetje is waar een ledikant gezet kan worden zal zich dit zeer goed schikken voor dezen nacht keer ik naar mijn logement wat die juweelen betreft berg die maar weer ik zal voor de terugzending zorg dragen
de verbazing welke zich op de drie onderscheidene troniën vertoonde leverde een kluchtig en veelbeteekenond contrast op bij den ouden heer blaek scheen zij vermengd met een gevoel van angst en toorn t welk hem den mond wijd deed openen en den knop van zijn rotting krampachtig
hij kende u volstrekt niet en hij moest u dus verzoeken alle verdere pogingen om zijn nicht te zien of te spreken te laten varen tot zij meerderjarig was en zelve gerechtigd een keus te doen
wel waarom dat zeide ik lachende en in de veronderstelling dat daarvan wel nooit iets komen zou ik zou zeer gaarne dien krans eens bijwonen maar het wordt mijn tijd mijnheer helding en ik zal u verlaten nu ik beloof u ik zal uw zaak ter harte nemen
wel zeide velters ued weet dan op welke lage wijze de heer lodewijk blaek mij misleid heeft hij dacht voorzeker dat omdat ik in zekere opzichten van zijn vader afhankelijk ben hij met mij zou kunnen handelen gelijk de leeuw met zijne
ik maakte geen aanmerkingen op dit gezegde der waardin hetwelk zoo volkomen strookte met de slechte gedachte die ik reeds van den knaap had opgevat alleen verzocht ik haar mij te zullen waarschuwen zoodra andries vertrokken was daar ik niet op zijn gezelschap langs den weg gesteld was
want ofschoon men altijd nog naar zwarten piet zoekt het is in den blinde en zonder dat men weet welken koers te houden niettemin ik wil het gevaar niet loopen van t avond of morgen te verzeilen en denk deze haven te verlaten
intusschen de oude heer is danig op die verbintenis gesteld en als de heer lodewijk wat wijzer en bedaarder is geworden zal hij zijns vaders zin toch wel doen t is maar niet pleizierig dat het zooveel gehaspel geeft maar in s hemels naam mondje dicht
kortom hij werd tot de galeien verwezen en bracht aldaar een tiental jaren door zijn gedrag was echter zoo gunstig onderscheiden van dat der overige boeven dat hij er die verzachting in zijn lot genoot welke met de reglementen van den dienst strookende waren en zelfs eenigszins met het opzicht over de anderen werd belast
hij vond zich dan ook overal teruggedrongen zoo vaak hij het beproefde de uitsluitende gezelschappen der patriciërs binnen te dringen maar hij gaf daarom den moed niet verloren het spreekwoord zegt dat de arragoneezen om een spijker te slaan geen hamer behoeven maar hun hoofd gebruiken en caspar weinstübe deed voor de arragoneezen niet onder
met deze grap was het onderhoud over reynhove besloten en wij vervielen langzamerhand weder tot de zwaarmoedige stemming en de stilte waaruit zijn bezoek ons voor een poos gered had mijn zuster zelfs anders zoo levendig en opgeruimd deed geen moeite om het gesprek gaande te houden en zat in gepeinzen verdiept
gij begrijpt niet gij behoeft ook niets te begrijpen domme ezels die gij zijt zeide zwarte piet hen elk bij een arm nemende gij ziet den man die daar staat zoo hij mij gelastte u beiden op te hangen ik zou het doen ook voelt gij
gij hadt het beiden mis zeide ik de hoofdschout behoeft niet door zijn zoon onderricht te worden om te weten wat er omgaat en er is geene voorspraak bij hem noodig om hem rechtvaardig te doen handelen
dit gold zooveel als een wenk dat hij in geen onderhoud verlangde te treden en ik hervatte dus mijn vorige houding zonder acht op hem te slaan op deze wijze verliep er een vrij onaangenaam
doch na eenigen tegenstand gaf hij toe en beloofde zich bedaard te zullen houden terwijl ik op zijn verzoek aannam den dokter bij zijn bezoek te vergezellen en hem nauwkeurig kondschap te brengen aangaande den toestand zijner dochter
die juffer is thans met voorkennis mijns vaders bij mijn tante huyck gehuisvest die stellig geene lieden bij zich zoude ontvangen wier gedrag berispelijk was wat verder den laster betreft dien men omtrent mij heeft geuit
dit zeggende opende hij een verborgen gedeelte van zijn brieven tasch en haalde daaruit wederom eenige papieren voor den dag wat dunkt u van dit certificaat vroeg hij mij een der bewijsstukken overhandigende
juist hernam reynszen ik ben zelf schepen en een geboren terschellinger daarenboven en ik dien de oude herkomsten dus al zoo goed en beter te weten dan iemand die hier van den vasten wal gekomen is
hier zag hij mij ernstig aan mijnheer zeide ik geraakt ik heb uwe geheimen bewaard zelfs ten koste van mijne rust maar spreek zacht bid ik u men kon ons beluisteren en en men zou nog niets verstaan viel bos in zoolang de vrienden beneden zoo luidruchtig blijven dat onze woorden door hun gezang gesmoord worden
een nooit te voren gekend gevoel doorstroomde mijn aderen op het hooren dier woorden en vooral van den toon waarop die werden uitgesproken en midden in het ijselijke van onzen toestand gevoelde ik mij gelukkig bij de gedachte dat ik weder bemind werd
maar het is de eer mijner dochter welke hij aanrandt en bij den hemel hij zal niet naar amsterdam terugkeeren om daar haar goeden naam door zijn schandelijke lastertaal te bezwalken welke wapenen verkiest gij mijnheer blaek
ongedetermineerd ja ik kan ook wel stadhuiswoorden samenflansen ik weet zeer goed dat men iemand niet condemneert wegens toegebrachte slagen tenzij men eerst wete op wiens rug de slagen neergekomen zijn vrage aan wie heb ik uw prulschriften
daar ik mij troostte met het denkbeeld dat de tijd en mijn standvastige trouw eenmaal over zijne weigering zouden zegevieren wanneer ued bij dezelfde gevoelens bleeft welke ued omtrent mij koesterdet
de heeren weten dat ik al wat traversen en recontres heb gehad met verlof zeide lodewijk de beenen over elkander kruisende en op zijn horloge ziende kunt gij het niet wat kort maken want ik moet te zes uren bij la place zijn om een paar harddravers te probeeren en het is nu al kwartier
het is gelijk ik dacht zeide ik nu de tijd zal mij wel rechtvaardigen al ben ik daar thans niet toe in staat ja maar intusschen gaat lodewijk met haar strijken en dan helpt u uwe rechtvaardiging wat
ziedaar een zeer goed plan zeide ik en dat gehos heen en weder over de heide zal het best geschikt zijn om aan het gezelschap een goede digestie van het ontbijt en een vernieuwden appetijt voor het middagmaal te geven
het is voor u ik beken het een teleurstelling maar het is nuttig en heilzaam voor ons zwakke stervelingen beproevingen te ondervinden en die standvastig te leeren dragen
ondertusschen was ik weinig tevreden wanneer ik de fortuin die mijn broeder gemaakt had met de mijne vergeleek en zonder te bedenken dat hij geen genot van zijn moeizaam verkregen schatten had gehad terwijl ik de toekomst nog voor mij had dacht ik er slechts aan om mijn nicht te benijden die zoo gemakkelijk aan een erfenis kwam waarop ik zonder haar alleen aanspraak zoude gehad hebben
o god zeide ik henriëtte aan mij vastklemmende indien ik u slechts kon redden wij zijn in gods hand zeide zij met een onbeschrijfelijke uitdrukking en toch voegde zij er fluisterend bij het is mij alsof ik met u zijnde niets te vreezen had
of blijf hier ik zal in de zijkamer gaan hij wien ik verbeid is een man van gewicht en dient als zoodanig ontvangen te worden dit zeggende haastte hij zich naar de zijkamer
uw dochter herhaalde lodewijk een oogenblik verrast nu ja wat doet het er toe vervolgde hij met zijne gewone onbeschaamdheid ik heb haar rijk willen maken en zoo gij een verstandig man zijt zul je er niets tegen hebben er steekt immers geen kwaad in op een mooi meisje te verlieven en zij neemt ook presenten aan al houdt zij zich fijn
voorts moet papa breed uitweiden over de welsprekendheid die gij bezit en waarmede gij zoo in een wip het hart van een onschuldig maagdelijn veroverd hebt zoodat gij zeggen kunt als césar ik kwam zag en overwon
ik heb zeer mijns ondanks vreemde avonturen gehad sedert ik terug ben en hetgeen mij het meest nog hindert is dat ik de reden van dat alles aan u niet ontdekken mag ik kan zeide mijn vader de schouders ophalende
en doe u tot inkeer komen opdat gij van den verkeerden weg terugtreedt dien gij tot nog toe bewandeld hebt en u spiegelt aan het vreeselijk voorbeeld van uw ongelukkigen vader jacobus blaek
ik snelde derwaarts heen en nog na zoovele jaren gaat er een huivering door mijn leden bij de gedachte aan het schouwspel dat zich aan mijn oogen voordeed op het naakte zand lagen twee lichamen uitgestrekt
in t kort een romanheld te worden ik verwonderde mij dus zelf over de onrustige beweging die ik in het hoofd voelde en over de ongewone heftigheid waarmede mij het hart in den boezem klopte
mijn oom van lintz zal zwijgen indien ik het hem verzoek ook van u mijne heeren wacht ik hetzelfde men schrijft den dood mijns ooms aan een beroerte toe de ware toedracht der zaak kan dus voor elk verborgen blijven
ja mejuffrouw antwoordde ik naar eenige papieren tastende die ik in mijn rokzak had en ik ben belast een oogenblik hernam zij aleer wij over iets anders spreken wenschte ik te weten of iemand buiten u en den heer van lintz kennis draagt van zekeren brief door mijn oom aan lodewijk geschreven
zeide hij het hoofd schuddende gaat den strandvonder aan mij niet u voor schepens beklagen goed recht uitspreken ja zeide ik maar ik zou liever de zaak zonder vonnis in den minne zien te vinden en daarom wenschte ik uwe tusschenkomst in deze in te roepen
dat zullen wij dan zien hernam ik wanneer vertrekt die deensche schipper zoo ras er goede gelegenheid is en gelijk ik het weer aanzie schiet de wind al meer en meer uit en zal hij niet lang meer op zijn ligplaats blijven hij heeft mij zelfs bericht dat zoo hij eenigszins kon hij naar maklijk oud zou opzeilen en dan onze thee in t voorbijgaan innemen
ik was echter op zwarigheden voorbereid en wist met de welsprekendheid eens verliefden al de bedenkingen op te lossen welke zij zoowel uit de kortstondigheid mijner kennismaking met henriëtte als uit ons gebrek aan fortuin wist te putten
hij hier heeft een misverstand plaats ued heeft den verkeerde voor mijn naam is joachim weerglas ik heb de eer u te groeten
door welke tooverspreuk hebt gij hem zoo mak gemaakt vroeg ik aan heynsz zoodra deze terugkeerde ziedaar wat ik zou vertellen aan ued maar aan geen ander zeide deze die sinjeur blaek heeft onlangs met eenige compagnons mauvais garnemens comme lui den boel opgeschept in een nachthuis en den waard gegeven
nou ik zeg je heit ook al een weertje op weg ehad t zel de boeren ook rouwen die erlui hooi nog niet binnen ehaald hebben het onze is deur gods zegen al in de schuur op een paar wagens na van een kampje dat ver leit heel onder eembrugge maar er zijn lui die het altoos op het laatste laten ankomen
men kan zich licht voorstellen welk een onaangenaam gevoel ik ondervond op de gedachte dat ik van de bescheidenheid diens mans afhing maar tevens begon ik vrees te voeden of heynsz ook van mijne bekendheid met amelia's vader bewust ware
wat is er van je dienst sinjeur klonk de stem uit de hoogte ik wilde monsieur helding spreken kom maar op antwoordde de stem en wees zoo goed de deur weer achter je te sloiten
gij hebt altijd een bedaard oordeel gehad ferdinand en waart nooit gewoon u te overijlen des te meer bevreemdt het mij dat gij nu het den gewichtigsten stap uws levens geldt u blootstelt wegens onberadenheid veroordeeld te worden
dit stilzwijgen van mijne zijde hoewel het uit een edelmoedige oorzaak voortsproot want ik behoefde noch blaek noch zijn zoon te ontzien was echter in het vervolg de middellijke oorzaak van het verlies van twee menschenlevens
dan in stede van naar amsterdam terug te keeren keurde hij beter zich eerst nog te parijs in de schilderkunst te blijven oefenen en ondertusschen den kost te verdienen met het maken van portretten waarin hij althans wat de gelijkenis betrof zeer wel slaagde
ik dacht santje wij zouden daar niet meer over spreken zeide tante die niet hield van scherts over zulk een onderwerp gij ziet hoe mijn lot is zeide ik tegen henriëtte en hoe ik door mijn zuster behandeld word gij die zoo goed zijt zoo gij een broeder hadt zoudt hem zeker niet zoo kwellen
ik weet ook wel dat ued op een beteren voet staat met die mamsel dan ued wel weten wil wat zeide ik onthutst gij weet dat ued met haar van naarden gearriveerd zijt of ik het weet maar wees niet bang ik weet wat ik moet zeggen of zwijgen ik zal het niet oververtellen aan papa
het heir van spionnen en verklikkers dat zich in die uitgebreide sfeer beweegt en tot welks bezoldiging de hoofdschout jaarlijks aanzienlijke sommen ontvangt kan echter uit den aard der zaak niet met hem noch zelfs met de ondergeschikte ambtenaren in onmiddellijke aanraking komen
wat wilt gij en welke dwaasheid is deze vroeg haar vader op een strengen toon ik wil met u naar wal gaan zeide amelia niet dan door dwang zal ik u verlaten mijn besluit is onverzettelijk en gij weet mijn vader dat ik wat vastheid van wil betreft uw waardige dochter
maar eensklaps vervielen voor zacharias alle uitzichten voor de toekomst daar zijn meester zich met hem in zwitserland bevindende van waar zij voornemens waren naar italië te trekken in een herberg werd vermoord na van al hetgeen hij aan goud en kostbaarheden bij zich had beroofd te zijn geworden
ware hij terstond vertrokken ik zoude geloof ik in weerwil van mijn beloften aan den heer bos of aan den vliesridder gelijk ik hem had hooren betitelen alles aan mijn vader bekend hebben want dan ware ik zeker geweest dat zijn doordringend oog een geheim op mijn gelaat zou gelezen hebben
uitgenomen mijn moeder voor wie het genoeg was dat helding mijn vader en mij lofspraken gaf welke zij ons in haar hart waardig keurde en die beweerde dat het een zeer zoet versje was ofschoon hier en daar wat al te hoogdravend voor haar verstand
terwijl ook de bedstede zonder gordijnen geen zeer behaaglijk aanzien had voor t overige bestond de geheele inboedel uit eene tafel en twee stoelen op den eenen zat de bewoner zelf met een blauwe bakkersmuts op het hoofd een rood baaien buis aan t lijf en kousen van touwwerk aan de beenen
het heeft zoo moeten zijn zeide ik en het ligt er nu eenmaal toe maar ik had wel gewenscht dat die thee op den bodem van de zee lage en dat wij hier nooit aan boord waren gekomen want de hemel weet hoe men dit geval ten onzen nadeele zal uitleggen
santje heeft volkomen gelijk dat zij het met een jantje van leiden afmaakt zeide mijn moeder een jong meisje moet zich nooit uitlaten over een heer het mocht haar naderhand berouwen juist zoo voegde mijn vader er bij want de oude spreuk zegt terecht dat men met zijn spot naar bed gaat
huyck huyck herhaalde de heer blaek zijn nicht en mij beurtelings aanziende is mijnheer van de familie van den hoofdofficier van dien naam ik ben zijn zoon antwoordde ik met een buiging heeft mijnheer ook eenige boodschappen
het weinige dat ik verrichtte meriteert geen eloges zeide reynhove ik ben te gelukkig van in de occasie te zijn geweest om de dames eenige geringe diensten te kunnen bewijzen en heb niets gedaan als hetgeen ieder die eenig gevoel van compassie en betamelijkheid bezit in mijne plaats zoude verricht hebben
zijn door de kinderziekte sterkgeschonden gelaat had weinig behaaglijks terwijl de omgekrulde onderlip en vooruitgezette borst geen geringe mate van zelftevredenheid en verachting van anderen schenen aan te kondigen
daarenboven gevoelde onze heynsz een onweerstaanbare neiging voor de teekenkunst welke slechts eenige meerdere opleiding en beschaving zou hebben noodig gehad om hem in dat vak tot geene geringe hoogte op te voeren
wat zij zeide hoe zij in t kort ik ben verplicht u verschooning te vragen voor de verkeerde gedachten die ik van u had opgevat zes maanden later kondigde de voorzanger in de oude kerk met zijn neusstem waarvan in het derde hoofdstuk
ik merk ook vervolgde hij met een verheffing van stem en terwijl hij mij scherp aanzag dat het tijd werd dat ik kwame met uw verlof zeide heynsz tusschen beiden tredende deze heer is de heer huyck zoon van onzen achtbaren hoofdofficier en een eerlijk cavalier wien mejuffer zich niet behoeft te schamen van te kennen
nu hebt gij ons nog niet verhaald weinstübe zeide reynhove toen wij een poos gezeten hadden hoe gij daar in die sloot zijt gearriveerd wat sol ich er lang ofer braten zeide weinstübe
onderzoek het niet antwoordde ik hij is hier in gevaar ik zal u de opheldering later geven spreken wij thans over de schikkingen die er in deze treurige omstandigheden te maken zijn hiertoe werd ons echter weinig tijds gegund wij hadden slechts even het punt der begrafenis aangeroerd toen de vrouw van reynszen weder aankwam
bij mij althans is die vreugde zoo levendig geweest dat ik mijn gevoel deswege niet heb kunnen noch willen bedwingen maar hetzelve in hoogdravende klanken lucht heb moeten geven welke ik toevertrouwd heb aan het nevensgaand papier
mijnheer hernam zij na eenige oogenblikken zwijgens er rustte hoegenaamd geen verplichting op u mij rekenschap van uwe daden te geven het is waar men heeft mij verteld
niets is billijker zeide heynsz eenigszins overbluft ik zal u niet storen en meteen verliet hij het vertrek ik stond onzeker of ik hem volgen of blijven zoude
neen mijnheer maar ik heb den man vroeger gekend ik weet dat hij broodsgebrek lijdt en leven moet van de brokken die rijke lieden hem toewerpen gelijk zij aan hun hof hond zouden doen ik heb genoeg om de reis te ondernemen dit geld kan ik missen verschoon mij zeide ik maar zoo de goede man den oorsprong van dit geld kende zou hij het nimmer willen aannemen
zie of het mogelijk is zeide ik terwijl op hetzelfde oogenblik de arts terugkwam gevolgd door pulver die helding geleidde daar deze werk had om zich staande te houden zoo beefde hij
ik ben wat in de war geweest en heb veel geleden maar t is zonderling ik voel nergens pijn meer niettegenstaande de verklaring van den geneesheer kon ik niet deelen in de betere hoop die hij sander had ingeboezemd
ik zag dezen man terwijl hij sprak in t gezicht hij was iemand van een allergunstigst uiterlijk dat merkelijk afstak tegen het hatelijke voorkomen van andries en de bruine fielterige tronie van haentje
en schier onwillekeurig maar toch met behoedzaamheid besteeg ik het trapje en zag door het sleutelgat naar binnen waar ik niet slechts van lintz maar nevens hem den ouden heer blaek herkende ik weet er waarachtig geen ander middel op om u hier ongemerkt vandaan te krijgen zeide de
zoodat hij als zijn meisje hem van avond vraagt jan koop mij een kermis zal moeten antwoorden mooi meisje ik heb er geen geld nu zijt gij er toch niet achter zusje zeide ik want hij kwam mij juist verlof verzoeken om met u ter kermis te gaan
vort pért de huifkar verwijderde zich en ik vervolgde mijn weg slechts weinig gesticht over de tijding mij door den voerman medegedeeld ik poogde mij wel wat gerust te stellen met de gedachte
dat is waarlijk gelukkig afgeloopen het doet mij recht leed dat ued er zoo ongelukkig bij te pas zijt gekomen ja mijnheer zeide suzanna tante mocht u wel toevoegen gelijk athalia tot abner
en volgens de daaronder geplaatste aanwijzing den god neptuin verbeeldde prijkte boven de voordeur en scheen in zijn voorover gebogen houding de voorbijgangers uit te noodigen om binnen te treden en den brandewijn van vriend reynszen te proeven terwijl de woorden goed logies op den deurpost nog verder het bedrijf van dezen nuttigen eilander aankondigden
ik gevoelde de noodzakelijkheid een poging aan te wenden om zijn kwade vermoedens weg te nemen mijnheer zeide ik gij bedriegt u ik verklaar u als man van eer ik was onbewust dat deze juffer hier woonde
en vergezelde hem bij den schout die zich dadelijk tot medewerking geneigd betoonde en ons een dienaar medegaf met last om ons behulpzaam te zijn in onze nasporing en zoo men zwarigheid maakte partijen voor hem te brengen
uw oom zou het mij ten kwade duiden indien ik tegen zijn wil u over mijn liefde onderhield doch hij kan nimmer wraken dat ik de pen opneme ter verdediging van mijn goeden naam
de persoon die in de deur stond en wiens donkeren omtrek alleen wij tegen den verlichten muur achter hem konden onderscheiden deed geene beweging om te naderen en scheen besluiteloos toen verzocht ik mijn tochtgenooten wat stil te wezen en mijn stem verheffende
ik hoop zeide van lintz dat dit geen cartel van den heer blaek is wacht u voor dien man hij ware niet te goed om u zonder waarschuwing overhoop te schieten neen zeide ik dit briefje is niet van hem maar echter vordert het van mij dat ik mij iets vroeger van hier verwijdere ten einde het antwoord gereed te maken