AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wij verlieten de kroeg en gingen na het nuttigen van een goed avondmaal vroegtijdig ter ruste ten einde den volgenden morgen op het afgesproken uur bij de hand te zijn wij waren dan ook op den bestemden tijd aan boord en hadden weldra aan de haven van harlingen
wat wil meneer vroeg zij en zij sloeg onwillekeurig een angstigen blik naar het trapje dat naar het opkamertje leidde juist zeide ik haar blik volgende daar boven moet ik wezen ik meen dat daar stoelen staan
ik voldeed dan aan haar verlangen en gaf haar een vrij omstandig verhaal van mijn wedervaren op guldenhof waarmede zij zich niet weinig vermaakte maar dat is waarachtig een roman ving zij aan nadat ik mijn verhaal had geëindigd en al hadt gij er nog zoo tegen gij zijt nu toch naar de schoone orde der dingen verplicht op haar te verlieven
gij ziet het mijne heeren zeide lodewijk toen ik ten einde gelezen had terwijl hij zijn hoofd in de handen verborg ik ben de oorzaak van mijns vaders dood maar thans vraag ik u om raad u die tot nog toe alleen met het geheim bekend zijt
wel dat verheugt mij wij zijn nog te zamen aan de academie geweest hij was een mijner beste vrienden hij heeft mij ook met hooge achting over ued gesproken zeide reynhove en mij gechargeerd ued zijne complimenten te brengen
te duidelijk heur herkomst hadden geopenbaard van de menigvuldige brasserijen en nachtwaken die toen wat ook een laudator temporis acti moge zeggen meer in zwang waren dan tegenwoordig
ook denk ik mij niet meer dan noodig is op straat te vertoonen in allen gevalle ik heb besloten het te wagen hier is toch eene betere gelegenheid dan elders om mij naar de plaats onzer bestemming in te schepen
plaats maken zeide de dokter wat gerust nog ijlende zij is bedaarder maar doodzwak zeide sander met een zucht zij ligt geheel wezenloos en heeft mij nog geen woord toegesproken en toen mij herkennende mijnheer huyck riep hij verbaasd uit
welnu heynsz vroeg mijn vader zich weder aan de tafel plaatsende waar de ander met betamelijken eerbied voor bleef staan wat brengt gij voor goeds ik hoorde heynsz de bladeren omslaan van een zakboekje waarin hij gewoon was op te teekenen hetgeen aan de orde van den dag was
fiat ued heeft zijn zaak zoowel bepleit dat ik er niets verder tegen kan inbrengen zijn vader was bovendien een braaf man aan wien ik veel verplichting heb gehad wij kunnen het beproeven zien wij verder willem bartelsz en co te enkhuizen schrijven dat zij op ons trekken zullen
en waarom zou ik dat gij zegt immers dat uw zoon en uw nicht elkaar beminnen ik had mijn hoofd reeds terug willen trekken want ik schaamde mij den luistervink te spelen maar deze laatste vraag prikkelde mijn nieuwsgierigheid te zeer dan dat ik den trek kou weerstaan om het antwoord af te wachten
heynsz fluisterde hem iets in het oor en na een kort en driftig gesprek keerde de onstuimige jongeling terug en zeide met een heesche stem en zonder mij aan te zien
mijnheer huyck wel dat is een aangename verrassing ik kon niet hopen zulk een vereerend gezelschap aan boord te vinden en gaat ued ook naar harlingen als ik vragen mag dat zal wel waar zijn antwoordde ik lachende want ik geloof niet dat de schipper ons ergens anders zal aan wal zetten althans dat zou een slecht teeken zijn
overigens werd ik overladen met loftuitingen en afgebeeld als een jongeling de bloem der amstellandsche knapen zoo kloek van lijf en leen van inborst zoo rechtschapen die zedigheid aan moed en geest aan vroomheid paart en in des levens bloei reeds toont een
ik was opgestaan om de juweelen te bezichtigen zij stond naast mij en boog onwillekeurig het hoofd voorover zoodat het op mijn schouder te rusten kwam mijn toestand werd netelig en ik wist niet hoe ik best daar vandaan zoude geraken toen wij opeens menschen de trap hoorden opkomen
wij keerden tegen negen uren huiswaarts waarna de vier genoodigde heeren wier rijtuigen reeds een poos gewacht hadden hun afscheid namen en heizicht verlieten achttiende hoofdstuk
dit middel was hem wel is waar vrij kostbaar doch hij had sinds lang vaarwelgezegd aan die taaie zuinigheid en ontbering die hem tot ladders hadden verstrekt om tot de fortuin te geraken en hij wist thans zijn geld even schoon te verkwisten alsof hij het van zijn vader geërfd had
en mag ik hopen zeide ik dat dit bezoek u gunstiger gedachten van mij heeft doen opvatten amelia is een engel zeide henriëtte en ik vergeef het u nooit dat gij niet smoorlijk op haar verliefd zijt geraakt
en het viel mij niet moeilijk uit de wijze waarop hij mij opnam te gissen dat hij trachtte zijn oordeel op te maken in hoeverre ik vatbaar was om mij te laten blinddoeken of bepraten zijn gelaat klaarde echter weder op toen ik voor helding en mijzelven logies bij hem bestelde
ik geloof naar stal zeide henriëtte om de paarden van den heer van baalen te zien aha zoo hij die boven ons gezelschap verkiest zeide suzanna dan zie ik wel dat ik op hem ook niet zal moeten rekenen om mij hedenavond ter kermis te brengen en ik zal kapitein pulver wel te vriend mogen houden anders ben ik geheel zonder vrijer
wel wie heit van zijn leven riep hij verakskeseer mijn onbeleefdheid ik kom zoo bij je t is warempel elukkig ook dat de man je kent zeide klaas aêrs hadden wij nog werk ehad het hum aan zijn domme verstand te brengen
mijnheer zeide reynhove onthutst wij zullen wel zorgen dat hij u niet incommodeert maar zoo gij hem slaat laten wij hem los mijne heeren zeide bos op een bedaarden toon hij bekomt niet als het honderdste deel van hetgeen hij verdient en het is hoog noodig dat hij eens leere hoe hij hier in t vervolg ontvangen zal worden
ik dacht echter over dit punt slechts vluchtig na want het gezegde had mijn aandacht getrokken van den vasten wal herhaalde ik en wanneer aangekomen eerst sedert drie dagen van harlingen eloof ik helding was doodsbleek en keek beurtelings mij en den kastelein aan
dat is mijn neef zeide tante misschien hebt gij hem hier wel ontmoet voor een jaar of wat dat kan wel ebeuren zeide roggeveld terwijl hij nogmaals den blik op mij sloeg en de uitdrukking van zijn gelaat bewees dat hij niet volkomen met deze verklaring tevreden was
aldaar gekomen nam hij plaats en verzocht mij te gaan zitten met een plechtigheid die mij tot een slecht voorteeken strekte van hetgeen volgen zoude zijn gelaat stond strak als gewoonlijk
ben ik nu den ouden man vergoeding schuldig of niet de gelaatstrekken van sander hadden gedurende dit verhaal hetwelk hij onder gedurig snikken en met een bevende stem gedaan had dezelfde bleekheid en ontroering vertoond welke mij in de kerk des morgens getroffen hadden
ik dank u mijnheer huyck zeide zij met nadruk mijn naam doende hooren ik denk zelve eerstdaags daar te komen en hoop misschien van de week nog mevrouw uw moeder en santje te komen bezoeken
ik knikte toestemmend welnu zou ik u mogen belasten met hem dit geld ter hand te stellen de man is behoeftig en ik weet dat zulks hem niet te onpas komen zal dit zeggende haalde hij een geldzakje voor den dag en stak het mij toe wat nu riep ik verbaasd behoort helding ook al tot de bende
du vous conduire maar het ergst van alles is dat gij de onbeschaamdheid hebt gehad dat schepsel met een vroom onschuldig mensch als tante letje in kennis te brengen zoo die eens hoort welk een lief persoontje zij aangehaald heeft dan geef ik geen duit voor uw aandeel in de erfenis
intusschen had ik henriëtte als een dochter liefgekregen en hoe meer ik haar leerde kennen en waardeeren hoe feller verwijtingen ik mij deed van haar een vermogen te hebben onthouden dat haar rechtmatig toebehoorde toen kwam het denkbeeld bij mij op dat een huwelijk tusschen u beiden alles in t gelijk zoude brengen
gij hebt gelijk intusschen maar het is niet genoeg te weten hoe mal het er voor mij uitziet wij dienen ook op een middel te peinzen om de kwade gedachten weg te nemen die men van mij heeft met vader en moeder zal dit wel schikken gij hebt kunnen zien dat zij mij over tafel weder vriendelijk behandelden als vanouds maar hoe of ik henriëtte van mijn onschuld overtuig weet ik waarachtig niet
ik voldeed met weinige woorden aan haar verzoek maar in weerwil van tantes vermaning en hoe kort mijn verhaal ook ware het haalde mij ettelijke zetten en spotternijen van suzanna op den hals die nu eens beweerde dat ik een mannetje van zout ware en voor een klein regenbuitje vreesde
nauwelijks had ik eenige minuten aldaar doorgebracht of een rijtuig hield voor de deur stil waarvan ik de kleur en livrei spoedig genoeg herkende ik zag nadat er gebeld en opengedaan was den heer jacobus blaek uit het portier stijgen en een oogenblik later het vertrek
eerst toen ik opzag ontdekte ik aan het bovenste einde van een vrij steile van de voordeur door een kort portaal afgescheiden trap iets dat zich in de duisternis bewoog en naar een vrouwelijke gedaante zweemde
die vreemde heer zeide zij zich tot mij wendende heeft mij gezeid hij wilde u nog gaarne eens spreken aleer hij naar boord keerde welke heer wien bedoelt gij vroeg ik eenigszins verwonderd hij zeit dat hij ja wie kan al die vreemde namen onthouen blaek hiet hij eloof ik
te meer zeide henriëtte daar lodewijk al genoeg gestraft is want hij zal zijn jacht ook niet even gemakkelijk aan de overzijde van den dijk krijgen als het aan deze zijde gekomen is neen zeide reynhove tenzij er een aardbeving kome die het weder
gij hebt waarschijnlijk vernomen hoe zijn uiteinde is geweest vervolgde lodewijk maar wat gij noch iemand weet hetgeen ik zelf eerst op dit oogenblik vernomen heb is het zielelijden waarmede hij zoovele jaren geworsteld heeft en dat hem thans het leven gekost heeft
kom koopman zeide toen de derde roover met veel bedaardheid een pistool voor den dag halende hetwelk hij mij voorhield laat u raden alle tegenstand ware onnut overhandig ons goedschiks hetgeen gij aan goud en zilver bij u mocht hebben gij zult daarna eens zoo luchtig
ik gaf hem een kort verslag van de oorzaak onzer komst en betuigde hoezeer het mijzelf speet zonder opzet opnieuw in een geschil als dit gewikkeld te zijn geweest t is wel zeide hij ik geloof u en ik ben overtuigd dat ik niets van den heer huyck te wachten had als wat betamelijk en voegzaam is
hoe weet gij of ik goed ben zeide zij lachende vraag maar aan lodewijk hij zal u wel zeggen dat ik er hem ook van langs kan geven ja kom zeide suzanna maar daar heb je geen pleizier van want lodewijk wordt boos als men hem kwelt en dat moet ik tot eere van mijn broeder zeggen hij neemt het altijd nogal wel op hier klopte zij mij op den schouder
het leed echter nog een goed half uur gedurende hetwelk ik vrij verdrietig het kamertje op en neer ging al brommende over al de tegenspoeden die mij beletteden mijn weg voort te zetten en zelfs de aangename kennismaking van henriëtte blaek op den achtergrond stelden
ongetwijfeld antwoordde van lintz sedert het door karel hertog van aarschot aan h h m m is verkocht en overgedragen maar die koop kan hun geen recht geven de priveleges te vernietigen welke dit eiland bevorens van zijn wettige heeren verkregen bad en sedert onheuglijke jaren bezat
waarin eenige oude kennissen weder op het tooneel verschijnen en een paar nieuwe worden ingevoerd den volgenden morgen zaterdag begaf ik mij volgens de met tante gemaakte afspraak weder naar heizicht waar ik met een kloppend hart mijn dulcinea terugvond en door tante ter verantwoording werd geroepen over mijn ontmoeting met zwarten piet
ik toefde hierop nog eenige oogenblikken ten einde hun gelegenheid te gunnen om zich ver genoeg te verwijderen betaalde vervolgens de vertering en vertrok mijn weg links af naar laren nemende
ik vertrok op straat gekomen zag ik de slede vertrekken met den bediende van lodewijk er naast terwijl reynhove mij nog stond af te wachten ik heb blaek aangeraden om van die équipage gebruik te maken zeide hij maar verhaal mij bid ik u wie is toch die sinjeur daarboven die een paar vuisten heeft als een smidsgezel en een houding als een burgemeester gij schijnt hem te kennen
in waarheid hernam ik het is een commissie die ik met mijn geweten niet kan overeenbrengen gij maakt mij tot heler van gestolen goed uw dienaar mijnheer god zegene u en zich buigende opende bij de deur om te vertrekken toen hem iemand die juist binnenkwam met een vaart tegen t lijf kwam aanloopen
ik wil er mij van ontdoen kan ik beter handelen dan door het aan aalmoezen te besteden en heb ik dan geen recht iemand daarmede te bevoordeelen die arm en braaf is gij zoudt althans rechtvaardiger handelen antwoordde ik door het aan de lieden terug te geven die gij bestolen hebt en die gij kent vergoeding gaat boven
nu zal ik nooit meer lachen over den vreemden jood die zich verbeeldde dat hij met trekschuit en al over de brug heen getrokken zou worden zeide suzanna die haar vroolijkheid terugbekomen had mevrouw zeide lodewijk die toch scheen te gevoelen dat hij eenige apologie noodig had terwijl hij zich bij tante vervoegde
na afscheid genomen te hebben van mijn moeder die ons tot op de stoep vergezelde hielp ik suzanna in het rijtuig van waar mijn tante haar reeds het welkom toeriep ik hoorde mijn zuster een kreet van verbazing uiten stapte na naar het portier binnen en vond mij nez à nez met mejuffrouw henriëtte blaek
en dat al werd mijn gedrag later eenigszins gerechtvaardigd de eens gegeven indruk niet zoo ras zoude worden uitgewischt had iemand mij veertien dagen vroeger gezegd dat ik eene week na mijn terugkomst in het ouderlijke huis met looden schoenen zou derwaarts gaan en zelfs opzien tegen een ontmoeting met mijn vader
o waarom heb ik ook niet evenals uw vader den slang van mijn kamer geworpen in stede van z'n verfoeilijke geschenken aan te nemen maar kom volg mij vervolgde hij lodewijk bij den arm grijpende gij moet gij zult uw slachtoffer zien
ei heet zij amelia vroeg mijn vader gij schijnt reeds vrij familiaar met haar te zijn om haar zoo bij haar doopnaam te noemen ik zag dat suzanna bleek werd en ik merkte dat ikzelf een kleur over mijn onvoorzichtige uitdrukking kreeg mijn zuster waarschijnlijk om mij uit de verlegenheid te redden zei met een gemaakten lach
maar nu is dat alles voorbij ik leef alleen en verlaten en niemand bekommert zich over den armen helding t is waar ik heb den naam van een vroolijke snaak te zijn en dat ben ik ook in gezelschap omdat ik van aard gezellig hen en die droevige gedachte dan uit het
mij verlossen van de onbescheidene aanzoeken van den heer blaek die mij geen oogenblik met rust laat hoe riep ik uit heeft hij opnieuw pogingen gedaan om u te spreken t is vruchteloos zeide zij
de overledene heeft in de laatste uren zijns levens verlangd dat ik de man zou zijn die u dit afschrift van zijn uitersten wil aanbood hij voegde er bij dat het u wellicht aangenaam zou zijn dat stuk uit mijne handen te ontvangen mag ik mij vleien dat hij waarheid gesproken heeft
ik begreep terstond dat de knecht daar gekomen was toen ik mij bij amelia bevond en toen ieder beneden mij vertrokken waande ik heb zeide ik stamelend een der gasten met wien ik een zeer belangrijk gesprek voerde te huis gebracht en ben wat lang met hem blijven staan praten
ik hoop zeide ik dat mijn keus mij voor een dergelijk vonnis vrijwaart rechtuit gesproken dat doet zij niet ik heb altijd veel goeds van de bedoelde juffer gehoord t is zonderling dat vaders in een dergelijk geval nooit den naam uitspreken als waren zij bang dat daarin een mystieke kracht lag opgesloten
en hij sprak met u hij nam mijne hand tusschen de zijne en toen mij met een gelaat vol angst aanziende om gods wil lodewijk zeide hij maak uw ouden vader niet ongelukkig heb medelijden met mij geef mij de rust mijner ziel weer en neem henriëtte tot vrouw ik heb heden weer een aanzoek voor haar afgeslagen
en vroeg mijn vader na zich een wijl bedacht te hebben betreft dit geheim ook zekeren zwarten piet ik vraag u dit als vader niet als
ik heb ten minste geen bril noodig om te zien dat er al heel wat aan uw kousen zal te mazen zijn en dat zoo gij nog een paar dagen langer op reis waart gebleven gij hier blootsvoets hadt kunnen aankomen doch laat ons een speldje bij die gekheid steken en vertel mij eens zonder omwegen wanneer waar en ter welker gelegenheid gij henriëtte gesproken hebt
spreek toch niet van verschooning vragen de schijn was tegen mij en ik ben het die u vergiffenis moet afsmeeken voor de onbescheidenheid waaraan ik mij heb schuldig gemaakt welaan zeide zij met een bekoorlijken glimlach dan zullen wij ons maar over en weer quitte rekenen en over dat lastige geval niet meer denken
twintigste hoofdstuk waarin verhaald wordt wie de heer in t karmozijn was en hoe deerlijk ferdinand er zich in werkte terwijl ik in mijn zak schommelende de meid riep om haar een fooi te geven hoorde ik mij zachtjes bij mijn naam noemen ik keerde mij om en zag amelia op de trap staan die naar haar kamer geleidde
ik eindigde mijn verhaal met een fatsoenlijk present en oordeel nu den man gewonnen te hebben dat hij mij met dat al te slim is is mogelijk doch naar zijn houding te oordeelen geloof ik dat hij niets vermoedt
het is geen gewoon mensch met wien gij te doen hebt hij kent de zaken en zal list tegen list stellen bovendien heeft hij nog vrienden en betrekkingen die hem de behulpzame hand zullen bieden er moet hier dus een dubbele waakzaamheid plaats hebben kunt gij niet nagaan met wien hij hier ter stede korrespondentie voert
witte geweven kousen welke tot boven de dijen reikten en onder de knie met een paar marokijnen kousebanden opgehouden werden omsloten de korte en met fraaie kuiten voorziene beenen waarmede hij angstig op en neder trippelde om een paar groote honden van den heer blaek te ontwijken die er vermaak in schenen te vinden om hem in verlegenheid te brengen
om t even zeide mijn vader er moet huiszoeking gedaan worden bij dat volkje en de beide knapen zoowel als de zielverkoopers morgen voor mij gebracht worden verder n de zoon van de weduwe lette is geprest door de zielverkoopers van de o i compagnie t is wel jammer zulk een oppassende jongen de eenige kostwinner zijner moeder
aan wie wilt gij mij overleveren vroeg ik hem met verachting aanziende vervloekt riep hij stampvoetende en zich met een heftige beweging van den arm van helding losrukkende verliet hij de kamer en herberg
en van een bezoek bij den heer helding terugkomende vond ik mij genoopt binnen te treden omdat ik mij verbeeldde dat hier iemand onbehoorlijk behandeld werd mijnheer zeide lodewijk zoo ik het ben wien gij een onbehoorlijke handelwijze toeschrijft dan zult gij mij rekenschap van die uitdrukking geven
koekebakker van haarlem enz enz volgen de lieden die met de schuiten gekomen zijn ik gevoelde een vreemde gewaarwording toen ik den heer blaek en de zijnen zoo zonderling verzelschapt zag
ter verdere nasporing zijner dochter nieuwe uitgaven te moeten maken die wellicht even vruchteloos zouden besteed zijn als die waartoe hij reeds was verplicht geweest ik gaf echter den moed niet zoo ras verloren maar ging voort met de lieden in het wijnhuis te ondervragen en gaf hun zelfs te kennen dat ik nog eenigszins de echtheid hunner berichten bleef wantrouwen
opeens scheen hij zich te bezinnen een boosaardige glimlach vertoonde zich op zijn gelaat en mij scherp aanziende gij zeide hij ellendige riep ik wilt gij met een leugen de eeuwigheid ingaan
na het lijk te hebben doen kisten nam ik met dat overschot en onze hollandsche vrienden de terugreis aan naar amsterdam het was te harlingen dat ik afscheid nam van den heer van lintz en zijn dochter die nu voornemens waren hun reis te land voort te zetten
ben je dol vroeg pulver mijnheer huyck voor een moordenaar aan te zien goed recht geven zeide doedes geen aanziens des persoons hei wat vervolgde hij ziende dat andries zich verwijderde die man blijven meegaan getuigenis afleggen
helding neem eens de moeite van die glaasjes wat om te spoelen en in het likeurkeldertje te bergen foei zeide henriëtte ik wist nu haar naam dat is dameswerk dat zal ik wel bezorgen
vooral stel ik er prijs op dat ued mij niet verkeerd beoordeele zoude ued weigeren aan mijn woorden geloof te slaan wanneer ik u als man van eer verklaar dat ik de juffer met wie ik mij toen bevond geheel bij toeval heb ontmoet
t is wel maar maak nu dat gij voortkomt ik hoor de gasten reeds opstaan nog één verzoek misschien kent ued in amsterdam zekeren armen poëet lucas helding bij name
vervolgde hij lachende ik heb er wel honderd gekend die eerst zoo koppig waren als stieren en naderhand zoo mak als lammetjes zoodra ik de geeltjes liet klinken wel mogelijk hernam ik op een koelen toon maar dat zou niet licht het geval worden met de juffer
terwijl hem dikke tranen langs de wangen rolden waar is zij breng mij bij haar bedaar mijn goede helding zeide ik gij hoort dat zij ongesteld is uw onverwachte verschijning zou nadeelige uitwerkselen kunnen teweegbrengen wat zegt er de dokter
ik stond een poos als versteend en nu de list van mijn goede zuster mij de gelegenheid verschafte naar welke ik een oogenblik te voren reikhalzend uitzag was het mij alsof ik nooit in staat zoude zijn daar een goed gebruik van te maken ik was als met botheid en stomheid geslagen en ik voelde dat ik
mijnheer zeide reynhove mij met warmte de hand drukkende ik declareer u op mijn eer dat ued een perfect advocaat zoudt zijn maar waarlijk ik meriteer niet dat ued met zulken lof spreekt van de stemming welke mij toen bezielde
zij beminnen elkaar zij zullen een paar worden zeide de heer blaek gij zijt aan niets verbonden zoo ik u bedrieg ik verzeker het u vernietig toch dat dat noodlottige stuk
ellendeling riep van lintz bleek van woede en zich met moeite bedwingende wat hebt gij voor wat beduidt uw komst en de taal die gij voert ik begrijp er niets van zeide holmfeld uw eigen vader mijnheer blaek heeft mij deze lieden aanbevolen en aan boord doen ontvangen
van den drost zeeroof inbreken jaco niet vinden thuis liggen hm deze laatste woorden sprak hij slechts halfluid en mompelend uit zoodat zij door de meesten die te veel met klaartje bezig waren om op hem te letten niet of slechts half verstaan werden
hij had schreef hij vernomen dat ik zeer vermogend was geworden terwijl men van mijn nicht niets af wist kortom de brief gaf niet onduidelijk te kennen dat hij iets van de zaak vermoedde hij eindigde met mij te melden dat hij het duplicaat van den inventaris naar amsterdam zou overzenden en bij den notaris bouvelt doen deponeeren
ik nam het op en las niet zonder verbazing een geschrift in de spaansche taal geteekend door den graaf van talavera en getuigende dat sander gerritz geboortig van amsterdam hem met onkreukbare trouw en ijver gediend had
ja bromde lodewijk jelui hebt goed spotten hoe ik het hier vandaan krijg weet joost mij dunkt zeide ik wij moesten liever zien hoe wij zelf hier vandaan komen op wat hoogte zijn wij zoowat
dat moet ik u toegeven maar er is nog iets anders hij rijdt te paard en ziedaar iets ongehoords voor een makelaar niet anders als zeer vroeg in den morgen zeide ik en op voorschrift van zijn dokter maar ik geloof niet dat iemand hem ooit in gezelschap met anderen heeft zien rijden
zoo dus denkt uwe wijsheid dat er een andere schaal bestaat waarin de eerste als waarin de mindere klasse behoort gewogen te worden maar ik ben nog niet ten einde
de heer van lintz is al gewaarschuwd riep heynsz mijne heeren zeide ik opstaande wij kunnen wel allen te gelijk zingen maar niet te gelijk spreken mag ik vragen wat er is voorgevallen of welke tijding gij brengt
en ik zal toch al werks genoeg hebben om hem te apaiseeren vaarwel wij namen afscheid reynhove volgde den weg dien de slede gegaan was en ik trok naar huis waarschijnlijk droeg mijn gelaat eenige blijken van de gemoedsaandoeningen door het gebeurde bij mij verwekt althans mijn vader zag mij ernstig en mijn moeder enigszins bezorgd aan
hou u maar bedaard vriend helding zeide ik en laat ons voortstappen zonder de menschen te dwingen van naar ons te kijken wij wandelden verder op en ik deed mijn best den sukkel voort te krijgen die bij elken stap tegen mij aankwakte en met de beenen al de bewegingen maakte van een
ik kom uit amsterdam zeide ik en heb een boodschap voor u van iemand die u van harte liefheeft iemand in amsterdam die mij liefheeft herhaalde zij met een uitdrukking van twijfel en smart
goeden dag mevrouw huyck riep henriëtte is het niet een recht lieve attentie van mevrouw van bempden dat zij mij wel mee wil hebben t is klaar joris zeide de knecht het portier sluitende vaartwel
t zij dat ik verlangde wat knap voor de oogen van mejuffrouw blaek te verschijnen en een beter figuur te maken dan toen ik in mijn nat en versleten gewaad op guldenhof voor haar opdaagde t zij dat de onaangename gewaarwording die haar koelheid bij mij verwekt had mij belette den noodigen spoed te maken
hoe herhaalde de vader meer en meer verstoord op uw verzoek en waart gij dan o ik onnoozele riep hij zich voor het hoofd slaande
ik zal u zeggen wat het geval is ik beweerde gisteren tegen blaek dat ik met mijn engelschman naar haarlem en terug zoude rijden in zeven kwartier hij pretendeert hetzelfde te kunnen doen met de harddravers die hij van den heer van baalen gekocht heeft en daaruit is een pari ontstaan wie onzer het eerst den weg heen en weder zoude afgelegd hebben
en na elkander een wijl aangekeken en met de oogen geraadpleegd te hebben gaven eerst henriëtte en toen suzanna te kennen dat zij niet ongenegen waren om van het vriendelijk aanbod van den heer blaek gebruik te maken
is niet lodewijk blaek de bewerker van mijn ongeluk heeft hij niet toen de goede sander het zeegat uit was mij met een zoet praatje verleid en mij overreed om mijn braven besten vader te verlaten
wij gingen eenige oogenblikken zwijgend naast elkanderen de heer bos was de eerste die het gesprek aanving ik ben u groote dankbaarheid verschuldigd zeide hij maar ik wensch mijn schuld niet te vermeerderen of liever ik zal u nog erkentelijker zijn indien ued voor het vervolg uwe bezoeken staken wilt
terwijl ik aldus stond te peinzen hielp van lintz zelf mij op den weg gij hebt ongetwijfeld zooeven het een en ander van ons gesprek gehoord dat heb ik antwoordde ik ik beken het tot mijn schande maar ik was zoo verbaasd van u te zien dat
ik schudde het hoofd en beklaagde bij mijzelven den armen man die op zijne jaren om een aalmoes zulke vernederingen dulden moest en mejuffrouw blaek zeide ik toen zij althans schijnt u zeer genegen
en dan al ware het maar alleen de gedachte van mijn vader onvergenoegd te zien dat hij zijn ambtsplicht niet volbrengen kon gelijk hij wenschte het middel te bezitten om hem daartoe in staat te stellen en gedwongen te zijn dit voor mij te houden o dit viel mij hard
amelia trad sidderend ter zijde mijn god riep zij zou men hier komen op dit uur hierheen mijnheer van beveren zeide de stem van heynsz de deur ging open en de gepoeierde heer met den karmozijnen rok trad binnen door heynsz gevolgd
geenszins hervatte hij ik bedoelde maar ziet ued ik kan mij vooralsnog moeielijk over dit onderwerp uitlaten over een paar jaren als zij mondig zijn zal en dan nog vrij is zal ik zeer gaarne uw voorspraak bij haar zijn maar vooralsnog
negotie neghoossie och was ik mhaar zoo gelikkig dat hik een klein beetje neghoossie thoen kon mhaar een vrouw met zeuven kinderen je mot dhenken dat kan wat an gheen
want de depositie van andries matthijssen is bij mij ook geen oortje waard en naar hetgeen onze vriend heynsz vertelt loopt hij meer kans zelf de galg te kussen dan er anderen aan te helpen lodewijk eenigszins bijgekomen zijnde toonde zich bereid de verklaring te hooren lezen en te teekenen een daad welke hij schoon met moeite ten einde bracht
de zaankanter rees op mompelde een goeden avond tegen ons en volgde den klerk naar boven terzelfder tijd hoorde ik den man die van boven gekomen was zeggen met uw verlof ik heb mijn parapluie in de zijkamer laten staan
het was dan ook met dit oogmerk dat ik den volgenden dag na den eten en toen ik wist dat heynsz zich verwijderd had mijn vader kwam opzoeken ik had dit oogenblik verkozen omdat ik wenschte uit te vorschen of heynsz den heer bos ook verklapt had in welk geval mijn verplichting tot geheimhouding ophield en ik door voor de zaak uit te komen dezen laatste misschien dienst kon doen
hoofdstuk hetwelk een vervolg is op het vier-en-twintigste dat zijt gij gelukkig ontkomen zeide de heer van baalen toen hij mij den volgenden morgen op het kantoor begroette gij hadt waarlijk tot spijs voor de visschen kunnen verstrekken
tusschen de niet overal even dichte takken dier elzen kreeg men nu en dan den toren van naarden en de omgelegen bosschen in t oog en het gezicht van het een en ander bracht gelijk zich begrijpen laat herinneringen bij mij teweeg nog te versch en te krachtig om die zoo opeens te kunnen verbannen
bij hun ontwaken in de war zijn en eenig herinneringsvermogen moeten aanwenden alvorens zij zich kunnen bezinnen waar zij eigenlijk zijn daarbij het was avond geworden de wind en regen bleven aanhouden en alles om ons heen was in nevel en duisternis gehuld
ofschoon het gebeurde van den avond wel geschikt was geweest om mijn ziel te ontstemmen en mij in het begin de beeltenis van de verbolgen zee en het geteisterde vaartuig en daartusschen dat van de beminnelijke henriëtte gedurig voor de oogen speelden
niet of de firma willem bartelsz en co staat ter goeder naam en faam en ik zou gaarne een dik pak wissels op haar bezitten door een solide huis getrokken maar alles kan mee en tegenloopen en ik heb er zoovelen in mijn leven zien vallen die zoo vast schenen te staan als het stadhuis
zij ziet er lief uit en ik kan klaar begrijpen dat een jongmensch haar naar zijn zin vindt maar toch een meisje dat gij nog den tijd niet hebt gehad te leeren kennen zoo opeens tot de gezellin uws levens te kiezen dat is wat vlug wat wild geprocedeerd en zooals ik zeide dat had ik niet van u verwacht
het was een dikke gezonde zus met wangen of zij de hel had aangeblazen zij scheen mij op dat oogenblik zoo afschuwelijk toe dat ik niet verkoos verder een woord met haar te wisselen maar slechts verzoekende dat zij wat spoed maken zonde mij voor het venster plaatste en haar den rug toekeerde
aan lodewijk echter heb ik gemeend het te moeten zeggen die er hartelijk om heeft gelachen en gezegd dat hem dergelijke bezoeken zoo dikwijls gebeurden tot hij eindelijk de resolutie had genomen van zijn deur te sluiten wanneer hij naar bed ging
ik heb reeds de eer van mijnheer te kennen zeide henriëtte met een zoo korte hoofdbuiging en op een zoo drogen toon dat ik geheel en al van mijn stuk geraakte en kleurde tot achter de ooren toe hoe kent gij mijn neef al vroeg tante met verbazing en hoe is dat mogelijk hij komt pas uit verre landen terug
t is maar jammer dat hij met dien lodewijk blaek omgaat en dat hij zooveel fransche woorden bezigt zeide mijn moeder dat is haagsche stijl zeide ik en hij doet het niet erger dan anderen
zoo ik mij op uwe bescheidenheid verlaten kon zou ik ued kunnen verhalen wat er bij die gelegenheid voorviel ik antwoordde niets want ofschoon vrij nieuwsgierig wilde ik den man niet aanmoedigen om familietwisten waarvan het toeval hem getuige had gemaakt aan mij te openbaren
daar de vloer grootendeels bedekt was met boeken wier versletene bemorste en gescheurde banden wel getuigden dat de eigenaar meer hun innerlijke waarde dan hun uiterlijken tooi op prijs stelde
t is waar ook zeide zij met een bezorgd gelaat meneer heit men toch niet verklapt hoop ik wees niet bang zeide ik mits het maar niet weder gebeure nummer vijf nazien hoeveel stoelen er op de boerderij zijn en of die nog bruikbaar zijn
dat valt u dan tegen zeide suzanna hoe vaart uw vader mijnheer blaek vroeg tante klagend en hypochonder mevrouw de oude deun
het mejuffer zeide ik deze heer wil geen rede verstaan en heeft vast besloten om uit al wat hij ziet of hoort valsche gevolgtrekkingen te maken waarlijk mijnheer lodewijk zeide helding ued is in dwaling het was wel degelijk aan mij dat de heer huyck een bezoek kwam geven
eensklaps stond suzanna stil wat ben ik toch een loszinnige meid zeide zij daar heb ik mijn zakdoek op het toilet laten liggen wacht ik ben dadelijk terug en zonder meer keerde zij zich om en liep vlug als een hinde weder huiswaarts ons toeroepende dat wij maar langzaam zouden opwandelen dat zij ons wel zoude inhalen
de familie zoude wel weer bijgedraaid zijn maar hij was deserteur en dat was erger hij heeft zich een poos sobertjes moeten generen nu hier dan daar en vervolgens maar dat weet gij zoogoed als ik vervolgens is hij in spaanschen zeedienst gekomen en een groot heer geworden
ziehier in substantie waarop het antwoord is nedergekomen de heer blaek heeft mij zeer beleefd ontvangen en betuigd dat een verbintenis met onze familie hem zeer zou vereeren maar volgens zijne meening rustte er ten opzichte zijner nicht een nog zwaardere verantwoording op hem dan er bestaan zoude ingeval de juffer zijn dochter geweest ware
ik vond ook daar geene geringe drukte overeenkomstig de bevelen van tante was men er bezig met latten te slaan die van boom tot boom liepen en waarover zeildoek gespannen moest worden om een tent te vormen in welke het gezelschap den volgenden dag zou onthaald worden en tegen de ongestadige luimen van het najaarsweer beveiligd zijn
in de rechterhand hield hij een langen bruinen rotting met barnsteenen knop en in de linker een regenscherm rechts achter hem bevond zich zijn eenige zoon de heer lodewijk blaek een rijzig kloek gebouwd jonkman
mijn moeder luisterde naar mij met de belangstelling waarop ik wist te kunnen rekenen maar toch kon ik aan de eenigszins ontevredene uitdrukking van haar gelaat bemerken dat het medegedeelde haar niet volkomen welkom was
maar niet weinig verwonderd was ik toen één voor één een viertal personen op het dek van het jacht verschenen en in de jol afdaalden die nu met alle kracht van riemen naar wal word geroeid ik zag lodewijk aan en ik bemerkte dat ook zijne oplettendheid op deze manoeuvre gevestigd was en dat een echt duivelsche lach zich op zijn lippen vertoonde
nou dat trappie op zeide zij mij zoodra ik bij haar stond en dan de derde deur aan je rechterhand maar pas op het is wat doister hier en inderdaad het was zoo donker dat ik werk had mijn voeten op de rechte plaats neder te zetten voorwaar dacht ik per ardua ad
is dat uw handwerk tegenwoordig vervolgde de roodmantel op een verwijtenden toon moest ik zoo iets verwachten van iemand die onder mij gediend heeft ja kapitein zeide zwarte piet met een deemoedig gezicht en zijn hoed tusschen de handen
die hangt van u af gij alleen kunt mij helpen gij zult dit doen om onzer oude vriendschaps wille om den wille van onzen braven broeder die in den hemel is ik zag dat de heer blaek opnieuw van kleur verschoot zwijg toch bid ik u fluisterde hij ik wil u immers gaarne helpen maar laten wij ergens anders gaan dan hier
waarlijk zeide suzanna nu dan hebt gij niettegenstaande uw korte kennismaking al meer goede hoedanigheden in mijn broeder ontdekt dan ik want ik had er hem nog niet op betrapt maar dat geeft hoop op de toekomst
neen dat is ook beter zeide hij blijkbaar opgeruimd door mijne betuiging ik heb deze démarche om bestwil moeten doen ik blijf ued intusschen zeer verplicht het doet mij recht leed dat ik mij in de noodzakelijkheid gezien heb het vereerend aanzoek van mijnheer af te slaan
kortbij was een gedeelte van den barren grond afgezand en terwijl het bovenste gedeelte van den daardoor ontstanen heuvel op het tijdstip toen wij daar ter plaatse kwamen met eene kudde lammeren bedekt was die aan het landschap eenige levendigheid bijzette stuitten de heete zonnestralen op den benedenkant en deden het witte zand schitteren met een verblindenden glans
de zin der geuite woorden was te duidelijk om kwalijk verstaan te worden ik was nu overtuigd dat andries niet slechts een twistzoeker maar een struikroover was en dat ik mij van hem moest ontslaan eer hij hulp kreeg
och dat het verloren schaap berouwhebbend weder bij mij kwame ik zou haar immers weer aan mijn hart drukken en alles zou vergeten en vergeven zijn zij zou mijn armoedje deelen en misschien beleefden wij nog gelukkige dagen maar zoo ik vragen mag hebt gijzelf geene pogingen gedaan om haar op te sporen en van het doolpad af te brengen
maar in zooverre is uw vraag zoo onjuist niet ingeval gij het doel mijner reis beoogt want die moet zich nog verder uitstrekken dan harlingen maar wat jaagt u naar frieslands kust och mijnheer een treurige reden maar die ik zoo niet vertellen kan
tante van bempden had niet oneigenaardig dezen met den naam van philemon en genen met dien van baucis gedoopt op deze plek hield tante stil en voegden wij ons bij haar nu zooals gezegd is baas roggeveld zeide zij vijftien gulden meer dan in t voorleden jaar wil ik voor t stuk wel geven maar ook niet meer
dan weder dat ik den regen slechts als een voorwendsel had aangegrepen om te zien welke juffer in den koepel zat dan dat ik al zeer vrijpostige manieren had opgedaan om mij zoo in te dringen op een plaats waar ik niets te maken had
vergoeding riep hij ongeduldig uit en wat heb ik hem niet te vergoeden hoor eens mijnheer en beoordeel mij zes jaren geleden voor ik met kapitein pulver uitzeilde had ik kennis aan de dochter van helding een engel van braafheid de lust van haar vader en van al wie
er volgde een oogenblik van algemeene stilte op deze woorden de oogen van van lintz rolden hem vreeselijk in t hoofd het schuim stond hem op de lippen en hij ware lodewijk ongetwijfeld aangevlogen had niet amelia eene uitbarsting willende voorkomen zich voor haar vader geplaatst en hem omvat
tot nog toe niet ik kan niet zeggen dat ik die ooit zeer geambitionneerd heb des te erger mijnheer iemand van uwe jaren die niet geheel van bekwaamheden ontbloot is behoort werkzaam te zijn en niet te vergeten dat de staat recht heeft op zijn arbeid en talenten
om haar rijtuig te zoeken en te zeggen dat men haar afhalen kwam o zeide ik er valt nog veel bovendien te beredderen maak maar eerst dat gij in bed komt dat is nu het voornaamste
de voerman het pijpje dat hem tusschen de lippen stak hebbende laten uitgaan zat te dommelen en te knikkebollen op het krat terwijl zijn zweep hem ontvallen maar gelukkig was blijven vasthaken aan het wiel en daarmede langzaam
zijn broek waarboven een driedubbele gouden horlogeketting bungelde was van geel leder zijn gerolde bovenkousen van gele zijde en de onderkousen van geweven
al genoeg hernam bos met een beweging van ongeduld en terwijl hij hem de deur wees reynhove haalde de schouders op boog zich voor amelia gaf bos zijn trotschen blik terug en vertrok wat is de aanleiding van dit tooneel vroeg bos zoodra hij weg was ik had niet verwacht dat dergelijke onaangenaamheden herhaald zouden worden
ik help u immers zooveel in mijn vermogen is ik heb zelfs meer gedaan dan ik u beloofd had ik heb naar den haag geschreven al mijn invloed zal ik aanwenden om de vervolgingen te doen staken om onzer oude vriendschaps wille maak mij niet ongelukkig
ik wachtte u reeds met ongeduld gij moet mij en u zelf een dienst bewijzen en even naar den notaris bouvelt wandelen hij is beter en ik weet dat hij reeds menschen gesproken heeft gij moet u niet laten afschrikken door een afwijzende boodschap en u vooral niet tevreden stellen zoo men u zegt dat de eerste klerk u wel helpen zal
wat ik er van weet zeide ik mij met mijn hoed in t aangezicht waaiende opdat hij mij niet herkennen zou is dat gij ze voor fl het stuk gekocht hebt van peer de groot en er dus een aardig sommetje aan verdient
ik kom van de reis hervatte ik eenigszins geraakt en zie mejuffrouw blaek heden voor de eerste maal ik wist niet dat er zich iemand in den koepel bevond waarin ik schuilen kwam anders ware ik zoo onbescheiden niet geweest
er is geen zwarigheid ter wereld antwoordde heynsz wij willen den heer graaf niet jagen op kosten wij willen huren een vaartuig en bedanken den heer blaek voor zijn verder konvooi zoo de heer graaf verlangt wij zullen aan de roeiers die hem gebracht hebben hier last geven van boord te gaan halen zijn bagage
ken je mij niet roggeveld riep ik want ik herkende nu duidelijk de stem die mij al in den beginne niet vreemd was voorgekomen ik ben huyck geloof mij toch mevrouw van bempden staat
deze was niemand anders dan de heer lucas helding de voortbrengselen van wiens vernuft ik in het vorige hoofdstuk heb medegedeeld men had den goeden man slechts aan te zien om gewaar te worden dat hij door de beide heeren in wier gezelschap hij zich bevond slechts geduld was en niet meer
waar woont de drost vroeg heynsz aan reynszen ik wenschte hem dadelijk te spreken waar hij woont kan ik u makkelijk beduien antwoordde de waard maar gij zult hem thans niet aan zijn huis vinden vermits hij hier is
t is gedaan riep een stem uit ons midden suzanna scheurde zich los van tante en viel mij om den hals ik drukte haar en henriëtte tegen mij aan een nieuwe golf nam ons op er was weder een oogenblik dat wij niets als water zagen
wat heynsz betrof hij meesmuilde achter den rug van den heer bos en hief spotachtig dreigend den vinger tegen mij op maar ik was onzeker of de vroolijke uitdrukking van zijn gelaat teweeggebracht was door zijn blijdschap dat hij den man dien hij zocht in de knip had of wel alleen uit zekere schalksche vreugde ontstond dat ik door amelia's vader zoo te onpas verrast werd
notaris naar midland antwoordde doedes boodschap gestuurd komen als hij terug is dit verwijl scheen den lijder te hinderen hij deed eenige moeite om zich in t bed op te richten zijn bedoeling bemerkende trad de oppasster die hem verzorgde toe en met behulp van deze gelukte het hem een zittende houding aan te nemen
wie denkt er aan hem die te vragen maar toch stel eens dat ik zulks deed mag ik dan weten wat hij tegen mijn persoon zou hebben tegen uw persoon niets ter wereld maar hij zal allen vrijers den zak geven enkel in de hoop dat het zijn zoon eens behagen zal op zijn nicht te verlieven
hoe wat zijt gij die heer van beveren met wien hij die affaire gehad heeft doch gij hebt gelijk mijn huis is ongeschikt maar ga toch met mij ik zal een veilige schuilplaats voor u uitdenken wij zullen dat in het rijtuig overleggen
kort na zijn vertrek werd er een prachtige garnituur gemist en bij gedane nasporing bleek het dat een man die naar de beschrijving vrijwel op heynsz geleek gemelde juweelen verpand had
ik verzeker u zeide reynhove dat toen ik kennis maakte met lodewijk ik hem voor een bon compagnon aanzag die wellicht zijn gebreken had maar rond en voor de vuist was maar hij is mij erg tegengevallen en dan de manier waarop hij over zijne cousine spreekt foei apropos is het een indiscretie u te vragen of gij vues op haar hebt
de kapitein zeide suzanna tegen tante dacht als phocas bij corneille tombai je dans l'erreur ou si j'en vais sortir ja juffertje als ik fransch verstond zeide pulver dan zou ik dat misschien gedacht hebben maar ik heb dien kornoelje nooit gekend
zoo je ze kent kottorie tes te peter dan oef je te kennisch niet te machen stil zeide lodewijk hem aanstootende mevrouw van bempden uw dienaar ik stel u den heer weinstübe voor en den heer reynhove mijne heeren mevrouw van bempden mijn nicht blaek mejuffrouw huyck
wij stonden intusschen allen met pijnlijk ongeduld te verbeiden wat de uitslag zijner mededeeling zoude wezen mijne heeren zeide hij met een flauwe en bevende stem die langzamerhand in kracht en vastheid toenam
ja zeide de heer lodewijk en wanneer zij niets anders vinden pakken zij de mooie meisjes ook al mede ik kan u zeggen mijnheer huyck het denkbeeld deed mij schrikken verbeeld u mijn aanbiddelijke flora een pronkstuk dat het oog van ieder kan betooveren ontschaakt door t gruwzaam feit van goddelooze rooveren
de hemel zij gedankt hernam zij ik herinner mij dien sander wel en den noodlottigen naam van pedro negro dien wij hem gaven en dien hij naderhand hoor ik maar al te berucht heeft gemaakt er zat een goede aard in den man en god geve dat hij zijn vroegere verkeerdheden door een verbeterd levensgedrag uitwissche
dat kort te voren nog zoo forsch en moedig gelaat was geheel ingevallen door het strakke vel schenen de beenderen heen een akelige bleekheid was over het geheele wezen verspreid en de in hun kassen weggezonken oogen van allen glans beroofd
mijn vader haalde de schouders op na hetgeen gij met de juffer gesproken hebt zeide hij hebt gij mij in een zekeren zin wel in de noodzakelijkheid gebracht om acces voor u te verzoeken ik zal den heer blaek belet doen vragen
is het nu mijn plicht niet als vader die zijn zoon moet terughouden wanneer hij hem met rassche schreden den weg ten verderve ziet inslaan en als hoofdschout die voor de goede orde in de stad moet waken een perk te stellen aan dergelijke ongeregeldheden
na het middagmaal nam tante mij ter zijde om mij te onderhouden over de nieuwe betrekking welke ik in het huis van bempden van baalen co ging vervullen daar dit gesprek echter van een geheel mercantiëelen aard was zal ik er hier geen gewag van maken
gaarne had ik hem nadere uitlegging gevraagd van de woorden die mij het toeval had doen hooren maar de zaak was van een te teederen aard dan dat ik die snaar dorst aanroeren zonder daartoe een voegzame aanleiding te hebben ik bemerkte dat hij van zijn kant iets op het hart had maar niet wist hoe het gesprek aan te vangen
heynsz ging vooruit met den goeden pulver die onophoudelijk zijn verbazing te kennen gaf over den zonderlingen loop dien de zaak genomen had van lintz volgde den arm aan zijn dochter gevende terwijl ik aan zijn andere zijde liep en twee dienaars den trein besloten
en wanneer gij haar ziet stel haar dan uit naam van haar nicht dit aandenken ter hand en verzoek haar het uit liefde voor mij te willen dragen dit zeggende reikte zij mij een halsband toe dien zij gedurende haar verblijf op ter schelling van haar eigen schoone haren gevlochten had
nou vervolgde de waardin ik ken t me wel begrijpen het meisje heit van der aigen niet veul zeggen ze en t is maar een schraal poppie hij kan wel wat beters krijgen ik keek de waardin aan die de slanke bevallige henriëtte een schraal popje dorst noemen
zoo en ik hoop dat gij gezegt hebt als t u belieft ik zeide wij waren al heeren genoeg wel foei zoo zal ik nooit een vrijer krijgen als gij die op zulk een manier afscheept
met u heb ik thans niets te schaffen zeide hij maar later zult gij mij voldoening voor die woorden geven ik had u die reeds lang afgevergd zeide ik indien de eerbied voor uw vader en nicht mij niet weerhouden hadden
helpt mij toch deze ongelukkigen naar het dorp te brengen zeide ik de eene leeft nog wij zullen wachten tot de drost komt wij zullen er geen hand aan slaan of wij mal waren om een lijk aan te raken en zoodoende den boedel te aanvaarden mompelden de omstanders
ued vraagt mij naar den bekenden weg zeide hij vervolgens en weet zoogoed als ik dat de man er ook bij is al luidt zijn naam wat deftiger maar dit daargelaten ued kan uit dit alles besluiten dat ik onder mijn eigen vlag niet durf varen en dus wel valsche kleuren dien te wijzen
een kerel as een boom antwoordde zij en dien ik niet graag alleen in een bosch zou ontmoeten ja kijk as de vrijster niet zoo'n hupsche deern was eweest en as ze niet alles pront betaald hadden en nog een fooi an de meid egeven toe dan zou ik bij mijn zondige ziel edacht hebben dat het zwarte piet zelvers was
en meteen sloeg ik het raam open dat een uitgang naar den duinkant opende hij zag mij een wijl als sprakeloos aan en toen zich bezinnende knikte hij dat hij mij begreep wat is er vroeg helding opstaande en hem verbaasd aanziende
dat ik een brief heb van mijn oom van lintz waarin hij mij de aanleiding mededeelt welke mijn ongelukkigen oom blaek tot den stap dien hij deed bewogen heeft en mij tevens een stuk zendt volgens hetwelk ik recht op een aanzienlijk vermogen zou hebben
en deze hierdoor onder het patronaat van den eigenaar der door hem bezongen hofstede gekomen genoot sinds de benijdbare onderscheiding van somtijds bij zijn beschermer eenige dagen te mogen doorbrengen en nu en dan met een kleine douceur in geld of wel met een ouden rok of hoed te worden vereerd
dat is nu het beste dat gij in lang gezegd hebt zeide ik daarvoor moet ik u omhelzen weg weg zeide suzanna mij afwerende jeux de mains jeux de vilains gebruik uw mond en niet uw handen
zijn dat de fontanges die ued uit parijs hebt laten komen tante vroeg mijn onverbeterlijke zuster die evenals een echte visscher nooit kon nalaten de angelroede uit te werpen waar zij er gelegenheid toe zag
gij slacht de poes wat die men naar rome zendt en die miaauw zeit als zij terugkomt nu daar hebben wij ook veel aan aan zoo'n cavalier die ons alleen laat zitten en dat nog wel in een tijd dat het van dieven en struikroovers grimmelt maar zeker aan uwe hulp zouden wij weinig hebben daar gij toch ook maatjes zijt met de bende