AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Zij ging naar de piano, en zong met haar heldere, frissche stem, langzamer dan geschreven stond, maar zeer duidelijk en opwekkend
De meesten onder hen waren mannen van rondom de dertig jaar;
een enige grijsaard naderde met langzamer schreden en met gebukt hoofd.
Een stille verduldigheid blonk op zijn gelaat, zonder dat de minste vrees op hetzelve merkbaar was.
Hij bleef voor De Chatillon staan en bezag hem met ondervragende blikken, alsof hij zeggen wilde: wat eist gij
Hij past wel op het niet te zeggen en houdt zich, alsof hij niet weet, dat diezelfde man een oogenblik geleden zelf een groote lafaard was, en hij zegt: De regenstroomen kunnen het vuur uitgedoofd hebben, Heer
Heer Otto schudde peinzend het hoofd, maar de Vrouwe van Heukelom stond op en drukte Fulco geroerd de hand.
Als het Zijn wil is, zullen de kerkerdeuten voor mijn ongelukkigen schoonzoon geopend worden
George maakt de aanmerking, dat zij zoo frisch is als eene roos en zoo rond als een appel.
Mijn oudje, zegt Bagnet tot antwoord, is door en door eene mooie vrouw.
Toen wij, de gevangenis weder uitgaande, het portaal doorkwamen, merkte ik op, dat de macht van mijn voogd evenzeer door de cipiers en sluiters werd erkend als door hen, die zj in hunne hoede hadden
zij dacht alleen, hoe, met ylar, alles voor haar verdween wat haar nog ardestein en haar bekenden aldaar vertegenwoordigde, en zij vond zich zelve lomp en onhartelijk, dat zij haar hand, belemmerd door het werkmandje, dat zij vasthield, en door haar shawl, niet tijdig genoeg had kunnen loskrijgen om de zijne te vatten
De jonkman, die vroeger voor de zaak der menschelijkheid en van God gesproken had, stond dit tooneel met over elkander geslagen armen aan te zien.
Hij keerde zich om, en Haley stond naast hem
en aan te toonen, dat gij u werkelijk in de vergadering bevondt?
' - 'Om den oproerkraaier te logenstraffen en de aanwezigen omtrent mijne bedoelingen uit den waan te brengen,' antwoordde de Graaf.
Dezelfde kennis van des ruiters gewoonten, welke het paard die soort van galop deed aannemen, bewoog het ook om een zijweg in te slaan, die niet naar Londen, maar achter de Meiboom omliep
nimmer van de moeder werd gesproken en dat hij derhalve ook hem verzocht met geen woord aan haar te herinneren.
Na het laatste wederzien zijner moeder is hij zeer ziek geworden
Maar zij verzamelde al haar krachten, toen zij Becky zag, die schelmsch glimlachte onder een rosen hoed;
en nadat zij haar een minachtenden blik had toegeworpen, welke de meeste vrouwen vernietigd zou hebben
zoodat de deur dicht was, toen de dieren er aankwamen.
en in de erfelijke waardigheid van banierdragers van het ticht slechts een armelijke vergoeding vonden voor hun verloren heerschappij, toen zij voor den bisschop het trotsche hoofd hadden moeten buigen
Het is de moeite niet waard om er over te spreken, antwoordde Martin.
Er scheelt weinig meer aan dan gisteren, en veel meer, hoop ik, dan er morgen aan zal
Wat geef je wel aan mij en Kobus, als alles goed afloopt?
Ik hou van spijkers met koppen, zeide de weduwe ten slotte, terwijl zij met de ellebogen op de tafel steunde en, met de handen onder de kin, haar overbuur strak aanzag
Mijn bed lijkt op den baldakijn in de St, Pieter en de schilderijen jagen mij schrik aan, Ik heb een klein koperen ledikant in een kleedkamer en een paardeharen matras als een kluizenaar
Dit had heel gemakkelijk op een hevig geschil tusschen de vriendinnen uit kunnen loopen;
maar juffrouw Prig's verlangen naar de gereedstaande versnaperingen was grooter dan haar ongenoegen over deze tegenspraak
de oude verfdoos, die zij gebruikt had, toen zij een leerlinge van den heer Smee was en nog bijna jeugdig en in den bloei van haar leven was, dan nam George bezit van het voorwerp zijner wenschen
maar de vlieg kan meevliegen, als de stroohalm loslaat, doch Rudy kon slechts zijn nek breken.
De wind suisde om hem heen, en beneden in den afgrond bruisten de wateren van den ontdooienden gletscher, het paleis der
en nu daarentegen, vermits sedert dien tijd ook de Koning van Frankrijk met Engeland gebroken heeft, Haar Hoog-Mogenden niet zullen handelen dan met onderlinge samenstemming, en niet sluiten, dan volgends het verdrag, met gezegden Koning aangegaan
De zon schittert op de duinen van het eiland aan den overkant en tusschen de beide oevers golft de zee, die prachtig groen en blauw kan zien.
De bruinvisschen komen dikwijls boven water, en aan den kant
Zijn half toegeknepen, zwarte oogen wierpen me snelle, nijdige blikken toe, zijn rustelooze vingers schoven al de kleine voorwerpen op zijn schrijftafel van rechts naar links en vice versa.
Ik moest mijn opzet bekennen, wilde ik vergen, dat hij mij begrijpen zou en.
Herakles overwon eerlijk in het mannelijk spel, o vrienden, maar vriendschappelijk was het hem niet gegeven te overwinnen, want Iole had hem het donkere geheim van uw land onthuld
Beproef het eens, zeide Arkel met een boozen glimlach, bel slechts aan de poort van het eerste klooster het beste.
O!  de geestelijke zusters zullen u met opene armen ontvangen, wanneer zij vernemen, dat gij zes weken hebt doorgebracht in de woning van een wakker jong Ridder
om gedurende hare nog overige vreedzame dagen het grootste genoegen te smaken, hetwelk ouderdom en rechtschapenheid geven kunnen
De wereld scheen niets te weten, want alles was het zelfde.
De dingen in de kamer, de geluiden op straat: alle silhouet en alle muziek.
Het was als een schouwspel, dat doorgaat, terwijl in de zaal een gestorven is
over haar praktischheid, waarmee ze het juiste tijdstip gekozen had om de débâcle van communisme haars vaders te verlaten en zich te herscheppen in het bekoorlijke wezen, dat zij nu was
Het was verboden te rooken en dikwijls waren de ingenieurs, wanneer zij de ronde deden, verplicht den adem der mijnwerkers te ruiken, om te ontdekken of zij ook het verbod overtreden hadden
Hetgeen aan het Roode Klif had plaats gehad, was slechts een toonbeeld der verschillende ontmoetingen, welke den Hollanders bij hun landing aan de Friesche kust ten deel viel, zoo ten noorden van Stavoren, waar Adeelen hen opwachtte, als in Gaasterland, waar
VIJFDE HOOFDSTUK.  WELKEN HORIZONT MEN VAN DE KRUIN DER BARRICADE ZIET.
De toestand van allen, in dit noodlottig uur en op deze plaats zonder erbarmen, had de diepe droefgeestigheid van Enjolras opgewekt en ten top gevoerd
sinds hij zich in de engte voelde gebracht, en geen andere uitvlucht zag dan zich met barschheid over de schaamte heen te zetten.
'Ieder wie begeerd heeft een gezin te hebben, en zich veroorloofde gade en kroost aan zijn lot te verbinden, behoort er voor te zorgen en hun het leven te verzoeten naar zijn vermogen
In den salon, naast de kamer, waarin zij zich bevond, gonsde het van lachende stemmen, hoog op.
Zij zag Rome voor zich, Duco, in een korten weêrlichtflits
maar langzamerhand kwam er meer leven bij hen;
de muziek had hare gewone uitwerking;
wij vergaten het stuk brood, dat wij niet hadden en ik dacht aan niets anders meer dan aan de muziek en zij aan het dansen
de beide Friezen moeten naar de gijzeling, tenware zij borg stellen van op den eerstkomenden rechtsdag te zullen verschijnen.
Ik lach met uw rechtsdag en rechtsgebied, zeide Adeelen: mijn persoon is heilig en
hoe onverschillig voor iemands gevoel, stroomt die koude, gewone loop der dagelijksche zaken voort!
Nog moeten wij eten, drinken, slapen en weder
En hij klapte in zijn handen van genoegen.
Blijkbaar had ik hem uit de ongerustheid geholpen, want toen zijn moeder van werken en boeken sprak, had zijn gelaat een angstiger uitdrukking aangenomen
e zaak is gewichtig en hoogst netelig tevens: en ik hoop van harte, dat er een middel zal te vinden zijn, om er een zoodanig einde aan te maken als minst smartelijk wezen zal voor de partijen, die er in betrokken zijn
er zijn anderen, die u aanraden schulden te maken, daar la fée aux écux toch niet verzuimen zal ze te betalen;
er zijn er zelfs die verzekeren, dat ik gecompromitteerd zou zijn, zoo er nu tusschen ons niet spoedig eene openlijke verloving
En in dat dringen, naast haar, zag zij eensklaps de vuurroode peluche sortie van eene groote, zware vrouw vlammen;
een gelaat, rood, wit en zwart van verf, popachtig lachende onder een kinderachtigen
En omdat ze iets in haars vaders gelaatsuitdrukking meende te zien, dat haar vreemd was en haar daarom Joh.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter beangstigde, weerde zij Babette af, die reeds haar hand gevat had, en klauterde weer vleiend tegen haar vader op
viel in den smaak van Tante March, die verlamd was en behoefte had aan een bedrijvig persoontje om haar te bedienen.
Toen de slag viel had de kinderlooze oude dame aangeboden een van de meisjes als haar kind tot zich te nemen, en zich zeer beleedigd getoond, omdat haar aanbod werd afgeslagen
Mattia had wel gelijk gehad toen hij erop aandrong, dat wij op onzen tocht van Dreuze naar Parijs geld zouden verdienen.
Wat zouden wij beginnen, als wij nu geen acht gulden op zak hadden
echter zoo sterk er op aan, en beloofde dat, hij aan uffrouw het driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman duistere zou ophelderen, zoodat zij althans over de zoetvloeijendheid zou kunnen oordeelen, dat hij haar het volgende
Thans is er een gezelschap Zoeloe Kaffers ten toon gesteld in de St.
George Galery, Hyde Park Corner Londen.
Deze edele wilden werden op zeer aangename wyze voorgesteld
De nachten zijn niet koud en ik zal in mijn kleederen te bed gaan.
Vader Syard zette het raampje open, en zag naar buiten.
Gij zijt, geloof ik, zeide hij, hier tegen allen onverhoedschen overval beveiligd
Barnacle, zoon van Titus Barnacle en bij zijn vader aan het Departement.
dat de rivier geen gevaar za loopen door zijn komst;
Ik zeide, als de heeren uit de zitting kwamen, dan.
In het voorvertrek gegaan, zooeven was hij nog hier.
misschien uit medelijden met den toestand van Barnaby.
Toen hij zijne oogen weder opsloeg, zag hij de rnoeder van den ongelukkige, die onbemerkt was binnengekomen en stilzwijgend bleef toezien
Nu, ik verheug mij zeer!
Zijt ge zelf ook goed gezond?
zeide hij en, zich met den zakdoek den vochtigen baard afvegend
Goed zoû het zeker zijn als hij zijn bloed, zijn geest verfrischte in Europa, en er een paar winters doormaakte.
Maar oogenblikkelijk knakte die gedachte willoos in een.
En hij gaf zich over aan lange peinzingen, liggende in een Louis Couperus, De stille kracht langen stoel, genietende van zijn koffie
Hij besefte, dat deze minachting niet was ontstaan, omdat hij slecht was, maar omdat hem een onteerend, afschuwelijk ongeluk had getroffen
Ik heb intusschen, zoo vaak ik over het onderwerp nadacht, te recht of te onrecht gemeend, dat de reden, waarom UEd.
geweigerd hebt mijn liefhebberij ten deze in te willigen, daarin gelegen was, dat UEd.
UEd.  heeft mij laten studeeren en zult misschien verlangen, dat ik advocaat
welke die beschutting gaven, welke in dat klimaat een onmisbaar vereischte voor elke slaapplaats is.
Op de sierlijke sofa's van bamboes lagen kussens van rooskleurig
en ging naar Froe-Froe's standplaats.
Dat was het paard van Mach.
Mack.  Ik zal nooit deze namen leeren spreken, zeide de Engelschman en wees met zijn vuilen duim terug naar de standplaats van Gladiator
Ze hadden zeer goed opgemerkt, hoe hij een' angstigen blik had geslagen op de hooge gebouwen, die het drietal juist van ter zijde passeerde, en een blik vol verlangen op de donkere dennenbosschen in de verte.
En werkelijk zou Willem de kogels uit de buksen getrotseerd hebben, indien de twee veldwachters niet, als op een afgesproken teeken, zijne beide polsen hadden gegrepen
In de linkerhand droeg hij een klein, in een zakdoek geknoopt pakje;
in de rechterhand hield hij een van ruw hout gesneden stok!
Deze stok was met eenige zorg bewerkt en zag er aardig uit;
Maar de knuppel van den man in de rode trui had hem een oorspronkelijker, meer betrouwbare wet geleerd.
En hij stal niet uit lust tot stelen, maar omdat zijn maag om eten riep.
Hij stal niet openlijk, maar sluw en in het geheim, uit respect voor knuppel en tanden
werd er besloten dat hij, inplaats van aan Fanny te schrijven, naar Londen zou gaan, en persoonlijk haar tusschenkomst te zijnen behoeve zou verzoeken.
En als ze werkelijk hun best doen, zei Marianne in haar nieuwe rol van onpartijdige toeschouwster, om een verzoening tot stand te brengen, dan vind ik van nu af zelfs in John en Fanny nog wel iets goeds
Dit wist de Graaf: hij liet onder zeker voorwendsel aan zijn oom zijn halsketen afvragen: en, zoodra de gasten hier waren, zond hij mij naar de schoone Friezin om haar uit naam van haren voogd te gaan afhalen
die eveneens afgestegen was en hen naderde, terwijl hij zijn hoogen, grijzen hoed afnam.
Ge kunt niet denken, hoezeer ons uw komst verheugt, zeide hij met nadruk
Verpletterd was Othomar op de bank ineengezakt.
Hij kon niet meer onderscheiden wat recht was en wat waar;
hij kende zichzelven niet meer op dit oogenblik: als geesels striemden de woorden van zijn vader hem de ziel
kon hij er met pleizier aan denken — zelfs al ware het met zijn hoofd aan zijne kamerdeur vastgebonden — evenals die paarden door bekwame handen gekamd en gewreven, gepoetst en gekleed te worden
Gij behoeft dit wijnhuis intusschen niet binnen te gaan;
gij geeft het geld eenvoudig aan dezen of genen voorbijganger, met verzoek een paar kruiken wijn voor u te laten vullen, en die in de manden te plaatsen, die gij uwen ezel kunt laten dragen
Ik gaf toen het slagtmes aan den pachter, tot hem zeggende: neem en slagt gij de koe, haar droevig bulken en hare tranen maken mijn hart week en mijn' arm
waar u of mij iets goeds uit ten deel kon vallen.
Maar, gelijk ik gezegd heb, de deur stond uitnoodigend open en hield
hij kon niet nalaten met eenigen schroom de verbazende steilte te beschouwen, te meer, dewijl de losse steenen, daar in zulk eene menigte liggende, hem deden vreezen, dat zijn getrouw lastdier achter Adriaan Loosjes Pzn.
de barret van een rechter ligt bij den half verganen rok van een meisje.
Al wat zich blankette, vergaat hier.
De laatste sluier is afgerukt.
Op den duur minnelyke woorden, blikben of lief koozingen te vorderen, en het gemis daarvan aan een gemis van liefde toe te schryven, was de grootste proef vanbaar vorige huwelyk geweest
Rachel zag er nooit zoo echt genoegelijk en vriendelijk uit als aan het hoofd harer tafel.
Er was zulk eene moederlijkheid en gulheid zelfs in de manier waarop zij een bord met koekjes toeschoof of een kop koffie schonk
Den volgenden Zondag was het vinnig koud, en een scherpe Oostenwind joeg grauwe wolken, grillig van vorm, als de flarden van een' gescheurden sluier, door het luchtruim.
Willem en zijn kostbaas, vandaag zijn gids en meester, verlieten Wijk vroeg in den kouden herfstmorgen
En in de aangrenzende kamer vernam Betsy met haar schoonmoeder en haar tante, evenals Henk dien ochtend, zwijgend, en angstig, hoe Eline zich tegen Jeanne verweerde;
zij wilde, zij wilde niemand van hen zien.
door den wpvinger van den waard aangeduid, naar de bouwvallige hermitage van Mopes den kluizenaar.
Want mynheer Mopes had zich, door alles
Dit is John Bull, met den toethoorn, die ophitste de kat, geengageerd om te gillen voor de armen in de duivennesten boven de loges, die verhuurd zijn aan de grooten, die het huis bezoeken dat Jack bouwde
Reeds had Filips bij eenig nadenken kunnen begrijpen, dat Keizer Albrecht hem om zijn schoon uiterlijk haten moest, en dat er achter dat zoeken van zijne vriendschap eene heel andere reden verborgen was
Ware het niet beter, dat hij de dwaler bleef, die niemand behoorde en wien niemand behoorde en niets?
Men vond haar op de straat liggen.
Zij moet een vrij langen weg hebben afgelegd, want hare schoenen waren totaal versleten, maar niemand weet, van waar zij kwam en waar zij heen
Met een angstig voorgevoel buigt hij zich over hem heen, strijkt hem over het misvormd gelaat, plaatst de hand op het hart, dat korten tijd geleden nog voor hem klopte
ulia en allie en ik hadden alle drie nieuwe japonnen.
ie van ulia was van ivoorkleurig satijn met goud geborduurd en ze droeg daarbij purperen orchideën.
et was sprookjesachtig mooi en het kwam regelrecht uit arijs.
Hij droeg een glimmenden cylinderhoed, een lange zwarte jas, een dito vest en zijn eeuwige gouden lorgnet.
hij had goedkoop gronden gehuurd van apanagehouders, die toen nog niet eigenwijs waren
vroeg ze.  Hij zat over haar, roerloos, met eene smart over zijn gelaat.
Is dat alles?  iNeen, mijnheer' hernam de ander, woedend en rood als vuur.
Ik steun hem ten sterkste in zijn afkeuring van uwe bezoeken bij zijne zuster en in zijn verzet tegen uwe gedienstigheid — en erger
Boythorn en zijn knecht, dit was tot mij, zullen van middag hier zijn, melieve.
Ik droeg zorg de noodige toebereidselen voor mijnheer Boythorn's ontvangst te maken
en derhalve was hij met zijn broeder Alexei bij Anna binnengetreden.
In zijn broeders tegenwoordigheid en ook in die van anderen sprak Wronsky Anna steeds met u aan
Het is niet noodig mijn naam op te geven, antwoordde Nancy.
Geen bedelpartij?  vroeg de man
of het wel goed kan zjjn voor dokter Manette, om zoo iets altijd in zijn hart op te sluiten.
Inderdaad, het was juist deze twijfel
Is er iets dat heel pleizierig is, mijnheer Boffin?
vroeg Mortimer met opgetrokken wenkbrauwen.
j Dat placht ik wèl te vinden, antwoordde BofBn, met eene ernstig nadenkende uitdrukking in zijne oogen
die weder bij een ieder onder het graven levendig was geworden, nam toe, naarmate men de gang naderde en het water in de putten daalde.
Toen wij in onze zijgang het kloppen van den ingenieur hoorden, maakte zich dezelfde gewaarwording van
riep de hansworst, wiens dapperheid, gelijk ons vroeger gebleken is, niet van de schitterendste was: en meteen vierde hij de teugels van zijn ezel.
Het dier holde met een snelheid voort, alsof het in Navarre, dat vaderland der beste grauwtjes, geboren ware geweest
Misschien voor één dag, of voor twee dagen, maar ik moest, nadat wij aan wal kwamen, verdwijnen, anders zou ik herkend geworden zijn, ik zou mijn plan niet vroeg genoeg kunnen uitvoeren en het zou mislukken
Lieve mevrouw!  Geen dag gaat voorbij, zonder dat wij van u spreken.
Dit is zoo onze gewoonte, maar er is nog een andere reden.
Verbeeld u, dat bij het schoonmaken en stoffen van zoldering en wanden
Maar nu achtte de jongen zich toch te goed om naar zulke praatjes te luisteren.
Neen, hoor eens, jelui kraaien, zei hij, ik vind, dat jelui je schamen moest, om over al jelui leelijke streken te praten
vreemd, zoo vreemd vooral om het onvermijdelijke ervan.
En de onvermijdelijkheid van het leven werd hem een obcessie en om ze van zich af te duwen, zette hij heel vlug een novelle op
Eline leunde aan het venster en zij vouwde haar armen over haar blooten hals.
We zijn alleen: eris niemand hier in het woud.
of onzindelijkheid zag, zoodat, hare uitgestrektheid en de menigte der gevleugelde bewoners in aanmerking genomen, er naar mijn oordeel wel honderd oppassers noodig waren om ze in dezen staat te houden
De buitendeur werd haastig geopend, en Tom, die waakte, was terstond op.
Verlies geen oogenblik, zeide Ophelia, en toen de kamer weder doorgaande, klopte zij aan de deur van
het ganzenhoedstertje, hem had geplaagd.
Maar wie hem plagerige antwoorden kon geven, dat was Mads, haar broertje.
Heb je gehoord, Niels, hoe het toeging toen Smaland en Skaane geschapen werden, vroeg hij
Ik ken, vervolgde hij, deze slavin en ook hare meesteres, welke somtijds in mijn' winkel komt, om edelgesteenten te koopen.
Ik weet ook, dat Schemselnihar geene geheimen heeft voor deze slavin
Het toezien op het maken van een elegant rijtuigje, dat hij en de majoor in de buurt van Long Acre besteld hadden, was iets wat Jos veel vreugde en bezigheid verschafte
De schildslag werd gegeven en met een luid gejubeld: Halli!
ging de vergadering uiteen.
Daarom hadden hare stiefzusters haar dan ook den spotnaam van A s s c h e p o e s t e r gegeven.
En toch was Asschepoester duizendmaal mooijer, liever
Rijk aan hout blijkt het landgoed, want aan beide zijden van den weg strekken zich bosschen uit, waarin zeker wel schoone, woeste partijen gevonden zullen worden en waarin wij gaarne zouden doordringen
zal niet noodig zijn, wanneer gij mijn brief slechts niet uit de handen legt, eer gij hem ten einde toe hebt gelezen: een brief met geen ander oogmerk geschreven dan om uwen laten levensavond niet weinig op te leukeren door eene mededeeling, welke u alleszins stof tot zelfvoldoening en een billijk gevoel van waarde opleveren zal
En het heeft zooveel vriendelijke, met boomen bekleede eilanden, schiereilanden en landtongen.
Nergens vertoont het naakte, eenzame en verwaaide oevers.
Troost u, uw lijden zal spoedig een einde nemen, en ik wil mijn misdrijf, waarvan ik thans al het afschuwelijke inzie, door eene betere behandeling zoo veel mogelijk trachten goed te maken
Waar is uw meester, gevloekte Henegouwer?
Het eenige antwoord van den Ridder was een geweldige sabelslag;
maar Adeelen, dien afwerende, verbrijzelde hem met zijn strijdkolf den rechterarm.
Zelfs mij, den vriend zijner jeugd, wiens vriendschap wortelen had geschoten in de aarde, die het overschot van een aan ons beiden dierbaar voorwerp bedekte
ô an moet hij maar een atijnsch hekeldicht op mij maken;
indelijk legde nu nog het beloofd bezoek af bij den eer;
en, niet tegenstaande de partij van den vorigen dag vrij laat afgeloopen was, zat reeds met haren vader aan het ontbijt, toen
en viel de avond, dan werden er wel eens fluisterend van die praatjes gehouden over schepen die des nachts op zoo'n klomp ijs gestooten en naar den kelder gegaan waren
Dat komt zoo over me in den laatsten tijd, heel dikwijls: het bruist aan, heel langzaam en zachtjes, en dan bruist het daverend boven mijn hoofd en dan weg, ver weg sterft het weg
Hij verzweeg dus de ware reden, schoon die op zijne lippen zweefde, toen vader BLOMMESTEYN hem met vrij wat drist toevoerde: 'Gij moet Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn niet denken, JOHANNES!
dat 'er altijd zoo wordt opgedischt, als van daag, toen de Boekhouder en de
Hij hoeft er zich de eer niet van te geven!
of Het zal lang duren eer hij een cent van zijn eigen geld afgeeft I Al deze uitroepen moesten dienen om Clennam's aandeel in de ontdekking te verkleinen
Marius sloeg zijn boek dicht, opende het weder en poogde te lezen.
Hij beefde.  De straalkrans kwam rechtstreeks op hem toe.
Mijn hemel!  dacht hij, ik weet niet welke houding ik aannemen moet
Zo ik geen Alexander waar, ik zoude wenschen Diogenes te zyn
ik heb het zoo gewild, en alles aan mij zelven te wijten?
Bij deze laatste woorden smolt hij in tranen weg.
Ik ben zeer blijde, antwoordde Ebn Thahar, dat gij mij regt laat wedervaren.
Toen ik u zeide, dat Schemselnihar de beminde van den kalif was
Maar, Eva gij hebt waarlijk zooveel zin in Dodo, dat ik jaloersch zal worden.
Gij hebt hem geslagen, en dat verdiende hij niet.
Welnu, dan kan dat doorgaan voor een keer dat hij slaag verdient en niet krijgt
zijt gisteren ook met hem in gesprek geweest, by gelegenheid der jachtparty, mijn Heer de Gourville, niet waar?
'Ja,' antwoordde Gourville: 'maar ik wil gehangen worden, indien ik weet wie de man is
Wat zijt gij toch eene meidl De vader van het kind werkt voor denzelfden winkel als ik, daardoor weet ik het, Karel
Zijn vrouw, zijn eer, zijn fortuin, alles, waaraan hij het meeste waarde hechtte, was hem ontnomen.
Alleen Amelia was er om hem ter zijde te staan
Telkens terwijl zij den regelmatigen, rustigen adem van het kind naast zich hoorde suizen, herhaalde zij in zichzelve die, niet te beantwoorden vraag: waarom dacht ze aan
dit laatste was een speldeprikje, dat mevrouw, hoop ik, door al hare meters moirée heen niet zal hebben gevoeld;
tot een repliek leidde het ten minste niet, want de knecht, die waarschuwde dat het rijtuig voor was, bracht tegelijk een pakket aan Witgensteyn, dat hij dezen overhandigde
even zoo als men thans in elk een' Bijbel aantreft.
' 'Dat draaft te hoog, veel te hoog, lief meisje!
zeide CATS, en zoo ik de opregtheid niet uit uwe oogen las, zou ik u voor eene kleine vleister houden
dat inwendig iets haar adem beklemde en dat alle voorwerpen en klanken in het halfdonker verbazend helder en duidelijk tot haar bewustzijn kwamen.
Elk oogenblik beving haar de twijfel
Ik durf er niet veel van zeggen,' zei Van Brakel langzaam en met eenigen nadruk.
in zichzelven gekeerd, spreekt weinig en zit meestal alleen in zijn kamer;
geliefkoosde uitdrukkingen onzer treurige wereld, waarin de zelfzucht het wachtwoord van de waanwijsheid ontvangt.
In een opgeruimde welwillendheid, die, gelijk reeds gezegd is, zich over menschen
En zich omkeerende, razende, rillende van schaamte, maakte hij zich weg uit aller oogen door de gangdeur.
Dorine, Adolfine, Cateau hadden gehoord de heftige woorden, Bertha's snikken en gillen.
Zij hielpen Bertha, terwijl Paul Constance half flauw den salon drong binnen te gaan.
In het vuur van zijn spreken had Juliaan hare handen gevat en hield die tusschen de zijne, die hij al smeekend ophief.
Mabelia trachtte niet eens zich te onttrekken aan dit bewijs van belangstelling, dat, zijns onwillens, bijkans in eene uitdrukking van teêrheid ontaardde
en drukte in zulke vleiende bewoordingen haar bewondering uit voor den jeugdigen Pitt Binkie, die, zooals zij verzekerde, het mooiste, intelligentste
Een armstoel en zes stoelen met trijpen zittingen, waar overal de pluisharen door talrijke wonden uitkruipen;
allen, eerwaardige invalieden, vol gebreken en bijzonder zwak in de lenden
in gang te houden, maar op zekeren dag was haar tante aangekomen en had de ellende een aanvang genomen.
Tante, die alleen uit berekening zich over haar broeder had ontfermd, vond geen reden om den goeden naam van het hôtel optehouden, en verbood haar zelfs de meest noodzakelijke maatregelen
ik wist, dat de pogingen, om nog het gering overschot van den Vaderlandschen geest te behouden, met leede oogen bovenal door de verfranschte Nederlanders, zoo ijverig als de Franschen zelf in de verdrukking hunner Landgenooten, werd aangezien
Ze is een van die menschen, die niet oud moesten worden.
Maar Lot, als mama zoo door gaat, dan moèten we haar onder curateele stellen.
bekeek de toppen harer vingeren, hoeste een zuchtje weg, dartelde met Lotje, die zy hare Dochter noemt!
knielde aan myn schoot om met my te praten, sprak van haar Voogd, van Letje, van Pieternel, maar niet van u;
en ik heb haar al tweemaal ongemerkt verrascht met uwen Brief in de hand.
en zoo las zij er in, wel niet verborgen voor haar ouden man, maar toch Louis Couperus, De boeken der kleine zielen stilzwijgend, als in een geheime ketterij.
En zij had hem den vreemden titel gezegd, en gezegd, dat zij wilde onderzoeken, maar verder was er ook niet tusschen de oude menschen gesproken
Hij herhaalde dit zoo dikwijls, dat Schacabac, dit spel moede wordende, veinsde te veel gedronken te hebben, en terwijl hij de bewegingen van een dronken mensch nabootste, ligtte hij de hand op, en gaf zijn' gastheer zulk een duchtige
wiens langzamen en eenigszins moeilijken gang men buitendien zien kon, dat hij de eerste jeugd reeds voorbij was.
Echter aan de behendige wijze, waarop hij de eerste slagen, welke Adeelen hem met zijn
Hij was een voortvarend, joviaal militair, als hij in zijn gewoon humeur was, maar bij sommige gelegenheden kon hij zich zeer driftig en wraakzuchtig toonen
Maar niet lang, want hij hoorde ze juichen, met schitterende oogen, en hij voelde zijne liefde tot hen gaan en hij wilde hen voeren naar zijn geschenk;
u dien zal hebben overgegeven, en gij dien zult gelezen hebben, zoo ontdoe u oogenblikkelijk van den koninklijken mantel, hang hem dien om, en doe hem zitten op uwe plaats.
Het spreekt van zelve, dat die brieven niet aan De Witt vertoond, maar onmiddelijk na de lezing ten vure gedoemd werden.
Zelfs aan Elizabeth kwamen die niet onder de oogen.
De ziekte van haar moeder had Amelia in beslag genomen en was misschien haar behoud geweest.
Wat weten de mannen af van de martelingen, welke vrouwen te verduren hebben
meerder leed te putten uit elke overweging, die daartoe kon bijdragen, en schenen vastbesloten ook in de toekomst voor troost ontoegankelijk te blijven.
Ik weet nog niet hoe, maar voor dat volk wil ik leven, wil ik samen leven met Othomar.
O, ik beken het U, hoè ik dat doen zal, weet ik nog niet, maar ik zal het vinden, samen met hem
Maar over de flarden van Abderos' gewaad, steeds met den zelfden stierbrul van smart, smeet de Held hun het geknevelde lichaam toe van hun eigenen meester, van Diomedes
Alle oogen zien naar den Romein op, en stemmen mompelen: Als hij maar vertellen kon wat hij gezien heeft!
Hij wijst naar eene tafel, met eene flesch
Wat zou hij wel gezegd hebben als zij de deur eens opengedaan had?
' - was zijne vraag, terwijl hij haar vorschend aanzag.
Zij lieten de vrouw zich verwijderen, niet wetende hoe zij haar zonderling gedrag moesten uitleggen
tot hij ze niet meer zag, verzekerde, dat, volgens zijne meening, de kennismaking met zulk een man met vijftien sixpences niet te duur betaald was
De moerasvrouw was te huis, de brouwerij kreeg overdag bezoek, zij werd bezichtigd door den duivel en zijn grootmoeder, en de grootmoeder van den duivel is een oude, zeer giftige vrouw, die nooit ledig is;
zij rijdt nooit uit, om ergens een bezoek af te leggen, zonder haar handwerk mee te nemen
vroeg zij, eerst Deodaat en vervolgens al de overigen met een blik van angstige deelneming aanziende: ik hoop niet, dat hier om mijnentwil een twist is uitgebroken
lle lichten in het gebouw zijn al uitgedraaid, maar ik heb sterke koffie gedronken en kan nu niet in slaap komen.
k heb vandaag allie en ulia en eonora te soupeeren gevraagd.
e hadden sardines en toast en sla, kaas en koffie
zullen wij morgen, mijn oudste dochter, ik, mijn vrouw met haar koorts, mijn kind met haar kwetsuur, wij alle vier uit het huis gedreven en op de straat, op den boulevard worden gezet, zonder onderkomen, in den regen, in de sneeuw
Als wij buiten de deur komen, schreeuwt ons zulk een hoop gemeen volk achterna leve Gordon!
dat ik er mij over schaam, en niet weet waar ik mijne oogen zal laten
als het eerst den onvoorzichtigen vaarder gelokt heeft in de woedend stormende wereldzee!
!  Verslagen, boven op de tinnen der stad, stonden de droevige Mykenaeërs, die lief hadden Herakles
en keek dikwijls oplettend naar het oosten, in de hoop om de eerste flauwe sporen van den dageraad te zien;
maar het bleef altijd nacht, en hij mo est nog blijven omzwerven
en hij achtte het zijn plicht hem aan te moedigen en te troosten.
Wronsky bleef staan, zag hem oplettend aan, kwam toen een stap nader en drukte hem zeer vast de hand.
of zich meer verheugen kon indien hij iets doen kon om haar geluk te bevorderen.
En toen zij met warmte antwoordde dat zij dat wist en nimmer zou vergeten, kwam hij op een tweede, kiescher onderwerp terug
Zij ademde wat snel achter den doorschijnenden wiek van den waaier, pratende met den generaal, mager en kaal, gedistingueerd, niet in uniform, maar bestard met een paar decoraties
Het leven, dat er als afgebroken is, blijft in stand.
Niemand is er sedert vierentwintig uren uitgegaan, maar niemand ontbreekt er
Caesar had hem ook bovendien nog gezegd, dat de menschen op dezen tijd van het jaar niet op de jacht gingen.
Het is verboden in dezen tijd, zei hij, maar dat geldt natuurlijk niet voor mij.
De jongen voer intusschen naar een van de slik-eilandjes met riet omringd
en van de kinderen, die er doorheen speelden, als kleine engelen door een sombere wolk, die verder dreef naar Mathilde toe.
En het waren het meest Den Bergh en Emilie, die sympathizeerden met Mathilde
Juist!  Dat, wat Jawschin gezegd heeft.
De strijd om het bestaan en de haat.
Dat is een deel van datgene, wat de menschen aan elkander bindt
en waren zij eenige dagen vaneengescheiden, dan scheen het elk hunner toe of hij een zijner zintuigen miste.
Gijlieden zijt voor goede Christenluiden bekend, en de bijzonderheid, dat gij den berooiden luitenant Juliaan met zijn volk ten uwent huisvesting hebt verleend.
' Schout Gerrit zweeg even, glimlachende toen hij bemerkte, hoe de kuiperin opschrikte bij het noemen van dien naam
zoo waar God leeft, gheen dijt rijk!
Hik 'eb nog gheen 'andgift gead van dhaag: geen dijt rijk, zoowaar zei je ghezond blijven.
riep ik, den man herkennende: wat komt gij hier zoeken?
Zij waren Phineas wel bekend, daar hij, in vroeger tijd op de jacht zijnde, dikwijls in deze streek was geweest, en het was om deze plek te bereiken, dat hij de paarden zoo had
Pas op dat gij geen spektakel daarover maakt, of ik zal u doen wenschen dat gij nooit geboren waart.
Ik zeg u, zij zien dan wel dat het geen gekheid is als ik begin
maar zijns ondanks had hij toch moeten luisteren naar de eenvoudige voorstelling van dit huiselijk drama, en bij de ontknooping kon hij niet nalaten een blik te wisselen met Graswinckel, die hem veelbeteekenend aanzag.
uit de zonderlinge roode kousen met klinken en uit de schoentjes met zilveren gespen.
De andere dame, die met hare voeten, wrjd van elkander, op den laagsten koperen rand van de kachel zat
ij stelt voor, zeide, eenen jongeling uit het dorp estzaan.
n de paansche beroerten, was het platte land van olland, gelijk bijna in alle oorlogen het platte land het meest te lijden heeft, aan zeer vele strooperijen blootgesteld
Nog bewegen zich Keetjes lippen, maar Dorus hoort geen woorden meer;
Zij ziet hem nog even aan, als hij zich angstig over haar heen buigt en sidderend vraagt: Ben je zoo benauwd
twee namen?  Helaas, ja, zuchtte de prins, weleer heette ik Assad zeer gelukkig, thans noem ik mij Motar het slagtoffer.
Margiane, die den waren zin van dit antwoord niet begreep, meende dat hij
verbroken door enkele goed uitkomende strepen gaande van de zee naar het hogergelegen strand;
schildpadsporen, die de inlanders zorgvuldig nagingen om de eieren op te delven En over dat alles joeg de landwind vreemde
en ik haastte mij naar de aarde en trad mijn rozenweg rotsig Thrakië door om u, o Held, dien Afrodite bemint, en wien zij der vrouwen liefde vaak gunde, te wijzen waar rijst Diomedes' slot
Niet zoo spoedig,' zeide Buat: 'zoolang het goud, Jacob van Lennep, Elizabeth Musch dat d'Estrades onder onze Regenten ronddeelt, het gezach van den Raadpensionaris stijft.
- Maar, van d'Estrades gesproken, gy zijt, als hy, een Franschman
die voor Godsdienst en Vrijheid alles hebben opgezet - bedenk, dat gij een geboren Amsterdammer zijt.
- Bedenk, dat deze stad alleen door de spaarzaamheid, vlijt, goede trouw en standvastigheid de grootste koopstad van de geheele wereld geworden is
Wij hebben dit buitengewoon, onbekend, duister huis niet kunnen voorbijgaan zonder er binnen te treden, en ook onze lezers te doen binnentreden, die ons, misschien ten nutte van sommigen, de treurige geschiedenis van Jean Valjean hooren verhalen
En Rudy liet zich kussen, maar op zijn gezicht stond te lezen, dat hij zich in het onvermijdelijke, in dit kleine huiselijke lijden schikte.
De Desmoiselles zeiden my: 'Dat deeze Heren zeer ryke, zeer fatsoenlyke lieden waren, en dat de Heer R.
Hy hadt une superbe Bibliotheque, en zou ons graag dezelve heel en al ten gebruike geven;
Hij had zich eenige oude schulden herinnerd, die hij toch betalen wilde, voor zij weg zouden gaan.
Het speet hem zoo: hij maakte zoo een misbruik van Franks goedheid.
Bekend is het, dat de Hoofdschout alhier in deze betrekking door vijf Onderschouten en door twee Klerken wordt geassisteerd, die van stadswege aangesteld worden en als stedelijke ambtenaren op de betaalsrollen verschijnen.
Maar minder algemeen bekend en toch onontbeerlijk zijn de geheime agenten, welke het Hoofd der Justitie hunne diensten verleenen
Ik zal geduld hebben en de ure des vertrouwens afwachten, zeide mijn vader, bedaard: Gij zijt geen kind meer en ik wil u niet tot spreken dwingen, wanneer gij beter acht te zwijgen.
Dit slechts wensch ik, dat de Alwijze uw geest verlichte en u leere wat uw plicht
Hij smeekt er u toch om en verdediging hebt gij niet noodig;
ik kan u immers verdedigen, hoewel gij geen het minste gevaar loopt.
' Hij sprak deze woorden op een zonderlingen toon uit, welke de oom, die met zijne eigene gedachten bezig was, niet opmerkte
Deze woorden richt hij tot den vertegenen Tony, die dit stilzwijgend toestemt.
Eene deugd, waarin weinig Engelschen te kort schieten, hervat mijnheer Tulkinghorn.
Hij heeft voor den haard gestaan, met zijn rug
was nauwelijks ten zijnent teruggekeerd, of de vertrouwde van Schemselnihar trad zijn' winkel binnen.
Haar uitzigt was neêrslagtig, hetgeen hem een slecht voorteeken toescheen
Verschrikt hierover en beschaamd dat zij zoo weinig om hem gedacht had, drong Hedwig hem tot zitten en rusten.
Wonderbaar genoot hij deze zorg, die in schijn veel meer beteekende dan in waarheid, omdat zij kleine dingen zoo sterk voelde en zoo levendig uitte
en christen beloven dat die oneenigheid van uwe zyde uit is.
Wat er in uw hart omgaat terwyl gy hem de hand reikt, kan alleen de Kenner van alle harten beoordeelen, maar het zal u nooit goed gaan
Echter onderstellende, dat die persoon zoo iemand is als gij zegt, en dat hij u of iemand anders eene of andere historie heeft verteld
Gij wilt, dat ik haar goed zal opbrengen;
en gij behoort te bedenken, dat zij een redelijk wezen is, en tevens toe te zien welken invloed gij op haar uitoefent.
Akelige ernstigheid!  Dat behoorde ik ook.
maar er zich naderhand weer van af liet glijden, zonder zich te bezeeren, en dien we in de verte naar den drankwinkel, waar we hem gevonden hadden, terug zagen waggelen
op andere trof men nog zwakke punten aan, waar het nieuwe werk nog niet te vertrouwen was, hetzij by strenge vorst of plotseling en snel invallenden dooi
Zij liet ook in haren brief invloeijen, dat zij van oordeel was, dat dit reisje eene bijzonder gunstige strekking hebben zou, om de somberheid, waartoe haar geest zoo zeer en met zooveel reden gestemd was, eenigermate te verdrijven
Maar zou de vloot dan wel ooit tot Leiden kunnen komen?
vroeg een uit den hoop, en hij voegde er bij: Ik heb altijd gezegd, dat die doorstekerij niet veel meer dan gekkenwerk is geweest
Steub dacht natuurlijk, dat ik het er om deed, en hij stond te trappelen.
Ik heb het nog met een mes moeten lossnijden, en ik sneed uit vervoering den knoop er ook meteen af, maar daar zei ik niets van, dat snap je.
En toen ik met onze ouwe tafelschel in mijn handen stond, zei
hij verzekert mij, u iets van belang te moeten zeggen en heeft een duister voorgevoel, dat hij den volgenden morgen niet zal beleven
Hij slaapt tegenwoordig nooit, behalve over dag in zijn leuningstoel;
want hij gaat alle nachten uit, en blijft dan den geheelen nacht weg.
doch als het niet gevaarlijk was en zijn onwetendheid niet dreigde hem koopjes te geven;
als er werd gesproken over de kennissen, over uitgaan en pret maken of de geschiedenisjes van den dag, dan sprak hij heel gezellig mee
Natuurlijk begon zij met er van rond te dienen, eerst aan ons, toen aan Mietje, vervolgens aan Ruffel, en eindelijk aan een nieuw personaadje, die, tot nog toe in de bedstede verscholen, waarschijnlijk op de lucht af kwam opdagen in de gedaante van een monsterachtig grooten witten kater
dat niet zoo geheel en al en op dezelfde wijze in andere kloosters voorkomt.
Bijzonder in het klooster in de straat van den Temple, dat trouwens van een andere orde was, waren bruine gordijnen in plaats van zwarte blinden
George acht het zonder bedenking best haar aan zijn arm naar de deur harer kamer te geleiden, en hare kamenier acht het evenzeer zonder bedenking best haar met zeer weinig plichtplegingen in bed te stoppen
Hendrik is trouw, ik ben trouw, we zijn allen trouw, en dat is zaak ook;
ik meen, als mijnheer in zijn post blijft, dan hebben wij goede vooruitzichten om nog eens een baantje te krijgen, daar een mensch op trouwen kan;
Het komt mij voor dat gij overbrengt, freule, en dat is al erg genoeg.
In onzen tijd neemt men maatregelen tegen de besmettelijke ziekten;
behoort men lijdelijk toe te laten, dat de gevaarlijkste smetstof wordt voortgedragen onder glimlachjes van voldoening, bij wijze van vermakelijken
Verder zegt hij nog, dat de Drossaard van Wedden en Gerard van Sighem op hand en tand beloofd hebben, dat er niet meer dan twee vendelen knechten in de stad zullen komen, en dat wij, zoo we geene Spanjaarden begeeren, Duitschers kunnen krijgen
als eene zeer wellevende maar tevens zeer openhartige vrouw, die het haar nichtje wel vlakop schrijven zal, of zij verkiest, dat zij een vriendinnetje medebrengt of niet.
Moeder BUISMAN pruilde hier over, en wist echter tegen het aangevoerde van haren man niet veel in te brengen
Hij was nu eenmaal zoo ontoerekenbaar onbewust somtijds: dat wist zij, had zij geleerd dien fatalen dag, toen zij het hagedisje vertrapt had.
omdat hij rustig kon fluiten, terwijl zij verdriet had, omdat hij niet sprak
Hij heet Smike, moeder, antwoordde Nikolaas.
De uitwerking van deze mededeeling had onmogelijk kunnen worden voorzien;
want nauwelijks was die naam uitgesproken, of juffrouw Nickleby liet zich in een stoel vallen
mmers, zoo haar geleider van zijn voorrecht als geneesheer gebruik had gemaakt, het was in volslagen strijd met de etikette, die op oornwijck heerschte, dat iemand, wie t ook wezen mocht, zich voor de oogen van de ouairière vertoonde, zonder vooraf te zijn aangediend
Maar, lieve Marie, spreek toch zoo niet, zeide St.
Clare.  Gij moet niet zoo terstond het ergste denken.
Gij hebt het gevoel eener moeder niet, St.
Clare.  Gij hebt mij nooit kunnen verstaan
nam werktuiglijk de adreskaart aan, die haar werd aangeboden, en borg die in haar mandje.
ntusschen kwam de kondukteur, die toch begreep, dat hij voor den ontvangen gulden eenigen schijn van beleefdheid jegens de hem toevertrouwde uffrouw in acht moest nemen, aan acob van ennep, laasje evenster delen icolette vragen of zij iets noodig had
het stijve been op een wiegstoeltje uitgestrekt, dat de gedienstige oude had aangeschoven.
Het was koud in het ruime vertrek en door de witte hozen, waaronder stoelen, sofa's, de vergulde kroon, de luchters en de spiegel verborgen waren, als teergevoelige planten onder het beschuttend stroo
bij hare parelen over de arme parelduikers, waarvan ik 'er, toen ik op de kust van Borneo voer, zoo menig een naar beneden heb zien gaan, die het boven komen vergat
Nu, sta mij maar niet zoo aan te kijken;
Nikolaas zei verder niets meer, maar trok haastig de rest van zijn kleeren aan.
Squeers opende intusschen de luiken, en blies de kaars uit
Zij was eerst onlangs gestorven, en, daar BERGVELD kennis had aan eene harer dochters, welke met haat de reis naar de West gedaan hadden, was hij door dezelve in het bezit geraakt van een uitmuntend fraai, onder het opzigt van hare moeder
dauwdroppels beefden en glinsterden aan de grassprietjes.
Aan het einde van het grasveld ontmoette men soms een meer, omzoomd van zachtglooiende heuvelen of met oevers bedekt door zwaar geboomte waarvan de takken tot in het water
en van het avontuur in hunne camera degli sposi, en hij vroeg zijn nicht, of zij begreep?
Neen, de gravin di Rosavilla begreep ook niet zoo heel goed.
Temperament?  Ach ja, misschien hield zij - questa Cornelia, - meer van blond of bruin
wilt gunnen om eens rond te zien, niet waar, Margaretha?
dan zouden wij zorgvuldig het armhuis, de bewaar school en uwe armenwijk kunnen onderzoeken
opende het venster, keek naar buiten, en daar hij nergens meer licht bespeurde, maar overal in het huis diepe rust en stilte zag heerschen, zoo gaf hij het afgesproken teeken, terwijl hij kleine steentjes naar beneden wierp
een of twee zeer jonge luitenants treurden om haar en ook enkele piepjonge burgers;
maar deze wees zij af, zij voldeden niet aan haar eischen
en vermaakte zich zeer met het strand langs te wandelen: terwijl de pinken gereed gemaakt werden, om in zee te steken, en dus eene nieuwe vangst te gaan opdoen.
lleen was het gejammer der bedelenden
men het insgelijks had gebruikt om er paarden aan vast te binden.
De plek, die eens een tuin was geweest, was nu geheel met onkruid begroeid, waartusschen hier en daar eene enkele uitheemsche bloemplant eenzaam het hoofd ophief
En hij kon het niet inhouden: hij snikte, heel zachtjes, om het Den Bergh niet te laten hooren.
Hij voelde het zoo: hij kon niet buiten haar stem, en haar oog
k had, geloof ik, mijn doel bereikt en den onaangenamen indruk van den porte-monnaie uitgewischt;
althans hij zag mij aan met een paar heldere, vriendelijke oogen, en zeide: acob van ennep, laasje evenster delen - ' k had straks het genoegen reeds, de reule te zien,' waarna hij, met de hoffelijkheid van een romanridder, mijn hand aan zijn lippen bracht
of bij den Lord Opper-Kechter, maar dat kwam zeker door de minder goede opleiding van dien goeden rechter, en het liet mij onverschillig;
ik steunde op de verordening, ik toonde de artikelen, die Waren duidelijk, en dat was mij genoeg
Het zou een aardig karreweitje zijn geweest in zulk weer daarmede te rijden en dan door een vijver heen naar huis te moeten kuieren.
Ik moest dus wel in de stad blijven slapen.
Ik wil een oogenblik naar mijn kamer gaan, zorgt u intusschen voor het avondeten.
het rijke Amerikaansche kind, dat nu den titel droeg van een oud Italiaansch geslacht.
En Cornélie voelde voor haar, omdat zij leed, omdat zij niet meer was een kleine mensch, wier levenslijn haar lijn toevallig kruiste
Hier is niets dan zonde en eindeloos lange wanhoop!
O!  Zij legde hare hand op hare borst en haalde diep adem, alsof een zwaar gewicht daarop drukte
die huiverig uitzag, als zag zij menschen, die ruw doen in een straat.
En de figuur was ook nog kind en vrouw, kind om hare broosheid, vrouw om hare schoonheid in knop
hij had bijna de rokspanden van den vluchteling gegrepen, toen hij werd vastgehouden en de weduwe zich voor hem op den grond wierp
' zei ik, en ik versprong meteen om in den pas te komen.
'Ja, als je er maar geen malle dingen bijzegt.
Niet, dat ik me zoo vreeselijk vroolijk voelde, want eigenlijk vind ik het erg naar, dat Pop nu misschien ook ongenietbaar zal worden
aan, is dat nu geen spijkers met koppen slaan?
Op dit oogenblik werd de deur zachtjes opengeduwd, en kwam eene jonge quadrone, van vijf-en-twintig jaren naar het scheen, de kamer binnen
met vier schepen, door eene aatschappij van kooplieden, waarvan mijn vader er een was, uitgerust, uit het vaderland vertrok, om voorbij de aap de oede oop te varen, en te beproeven, wat er verder in de ndische eeën op te doen was
Zoo kwam het een oogenblik bij haar op, zich maar te gooien in zijn armen, zich te hangen aan zijn nek.
toen nog jong werkman, verhaalde eenige jaren geleden de merkwaardige bijzonderheden, welke Bruneseau meende in zijn rapport aan den prefect van Politie te moeten verzwijgen, als niet gepast voor den
Welk recht had zij om boos te wezen?
En wat beteekende het, of zij boos was of niet?
Wie zou er zich veel aan storen, of zij boos was
Zoo was de aanblik van den Kruisberg, de voormalige strafgevangenis voor jongens, waarheen Willem Roda verwezen was, en die hij op een' kouden wintermorgen naderde, met looden schoenen tusschen twee veldwachters op den straatweg voortschrijdend.
Hun kokers waren met pijlen gevuld, en een korte degen zonder schede blonk aan hun gordel.
Jean de Barlas, een moedig krijger, reed heen en weer bij die twee scharen en gebood over dezelve als
Weet dat een bezem een bezem en dat liegen slecht is.
Herinnert zich niet wie hem dat van den bezem en van het liegen heeft gezegd, maar weet het toch allehei
tusschen hare twee vingers nam, kon hij zich niet langer bedwingen, en terwijl hij in lachen uitschaterde trok hij zulk een allerkoddigst gezicht tegen Howard, dat ook deze zijn lach geen meester bleef
wat maar het eerst ter hand kwam, en daar zij aan die manier van doen gewoon is, zal uw slaag geven tamelijk krachtig moeten zijn, om veel indruk te maken.
Wat is er dan aan te doen
Maar het spreekt van zelfs, dat, daar de Heere voor ons, voor het Hollandsch Israël strijdt, deze regels alleen op de Spanjaarden moeten toegepast Jacob van Lennep, De pleegzoon worden, gelijk zulks ook bewezen is geworden door de vernietiging van hunne onverwinnelijke Armada of vloot
Op de heerschende stilte volgde weldra eene frissche koelte;
de wind was ons gunstig, en na verloop van vijftig dagen lieten wij het anker vallen op de reede van eene zeer schoone en volkrijke koopstad
Het schijnt dat zij naar boven gegaan was om zich te verkleeden en dat het denkbeeld van te vertrekken haar overweldigd heeft.
Misschien waren het de hoera's, maar het kan ook
Het eerste gedeelte van de reis werd afgelegd in een al te treurige stemming, om anders dan vervelend en onaangenaam te zijn.
Doch toen zij het eind ervan naderden, won hun belangstelling in het voorkomen van de streek, waar zij thans zouden wonen, het van hunne neerslachtigheid
Hij ging Islington voorbij, en zoo naar Highgate, en bleef op vele steenen zitten rusten;