AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toen ik eenige slagen achterwaarts gedaan had dook ik opnieuw en reikte met mijn voet een rail op dit punt liepen de gangen dus te
maar op den grond had ik een veel beter leidsman in de rails als ik die volgde dan was ik zeker dat ik de trappen bereiken zou van tijd tot tijd raakte ik even met mijn voeten op den grond
toch liep ik naast vitalis voort telkens bij mezelf de woorden herhalende die hij gesproken had ongetwijfeld was dat alles de zuivere waarheid
wij wisten allen dat eenmaal de dag zou aanbreken waarop hij gevangen zou genomen worden maar wij hadden gedacht dat katherina er dan geweest zou zijn en katherina
hij gaat lize zeggen dat wij in aantocht zijn zij zal ons tegemoet komen maar het was lize niet die wij uit het huisje te voorschijn zagen komen maar capi die er uitholde of hij weggejaagd was
dat van tijd tot tijd door het rinkelen van glazen afgewisseld werd hoe jammer van onze pannen zeide martha hetzelfde had ik gedacht misschien zijn ze nog bijtijds gekomen
niet van driscoll zelf die nog altijd aan de overzijde van den oceaan is maar van de familie driscoll vrouw driscoll is verbrand eens dat zij op den haard was gaan liggen inplaats van op tafel
ik klom weder naar onze trede meester ik weet iets daar de ratten in de gang loopen bewijst dit dat men erdoor kan gaan
bovendien was hij veel beter geschikt dan ik om het geëerde gezelschap zooals vitalis altijd zeide de hand in den zak te doen steken zijn glimlach alleen zijn vriendelijke blik
deze laatste tocht had hem bewezen dat hij te zwak en te oud was om dergelijke vermoeienissen te doorstaan had hij eenig bewustzijn van zijn toestand dat heb ik nooit te weten kunnen komen
welnu hernam haar vader op zijn voorstel terugkomende hebt gij lust om in ons gezin te worden opgenomen
en uit aller borst ontsnapte een angstkreet gelukkig was ik op het punt om neer te dalen en ik liet mij langs mijn rug afglijden
op al die vragen waarom en hoe had ik maar één antwoord dat zelf eene vraag was waarom zou de familie driscoll mij gezocht hebben als ik haar kind niet was
begrijp van nu af aan mijn jongen dat het leven dikwijls een strijd is waarin men niet doen kan wat men wil dit was zeker zeer verstandig gesproken of liever het getuigde van veel ondervinding
wanneer ik een fout maakte dan zeide onze meester altijd capi zal eerder kunnen lezen dan rémi en de hond die dit ongetwijfeld begreep kwispelde zegepralend met zijn staart
toen onderdrukte hij twee of driemaal een zacht gekreun en het scheen dat hij weende met mij toen ik wakker werd was het helder dag en capi zat tegenover me en keek mij aan
hij stond bijna geheel alleen honderd-vijftig arbeiders waren in de mijn neergedaald want honderd-vijftig lampen waren dien morgen uitgereikt slechts dertig lampen waren teruggebracht
van varses naar chavanon zou het ons stellig wel gelukken om de dertig francs die ons nog ontbraken te verdienen varses waar wij het eerst aankwamen was honderd jaar geleden een arm dorp
als wij naar lucca zouden gegaan zijn was ik dan niet de broeder geworden van uw zuster christina o ja zeer zeker waarom zoudt gij dan niet de broeder worden van mijn broeders en zusters
toen we op al die vragen die men ons deed geantwoord hadden waren wij zoo goed als zeker dat de zwaan nooit te la bouille was geweest
die mij alles verhaalden wat er gebeurd was terwijl wij ons onder den grond bevonden als ik dacht dat gij door mijn toedoen gestorven waart
laat mij uw hond zien dan zal ik zeggen wie ge zijt de hond van een roover is een nijdig dier die van een dief steelt de domme boer heeft een hond zonder begrip
de meester legde ons toen ook uit dat het zeer wel mogelijk kon zijn dat men bevreesd was voor de
zag ik mij plotseling in dien tuin verplaatst de zon stond hoog aan den hemel de goudsbloemen openden haar knoppen
zij gaf mij te kennen dat hiervan geen sprake was over veertien dagen kom ik te dreuzy zij schudde het hoofd wilt gij niet dat ik naar dreuzy ga
zouden acquin en zijn zoons hun woning nog bijtijds bereiken voor hen was dit van nog meer gewicht dan voor ons daar wij alleen
schrijven later vernamen wij dat het ontstond door de kettingen van een ventilator dien men opheesch om versche lucht aan de werklieden te verschaffen en nu maakte zich een dolle vrees van ons meester
en hier en daar eenige heuvels met kale toppen ik had mij een gansch andere voorstelling van reizen gemaakt en als ik somtijds in mijn kinderlijke droomen mijn dorp verlaten had
leerling wat ook mogelijk was in het lezen maakte hij weinig vorderingen zooals ik reeds gezegd heb hoe hij ook in zijn boek staarde en op de letters tuurde hij las altijd iets anders dan er werkelijk stond
bij hem duurde het echter veel langer eer hij den uitslag vernam de gansche winter verliep er zelfs mede daar wij niet in staat geweest waren om onze serres te herstellen begonnen we in den tuin groenten en bloemen te planten
antwoord mijnheer zeide mijn vader ben je gezond vroeg de voorname heer ja mijnheer ben je nooit ziek geweest ik heb eens eene bloedspuwing gehad zoo zoo hoe kwam dat
waarschijnlijk zouden die wolken op een gegeven oogenblik plotseling losbarsten zonderling temidden van die donderslagen hoorden wij een oorverdoovend geraas naderkomen
zeide barberin toornig als gij wilt dat ik u hier met stokslagen vandaan jaag hebt gij het maar te zeggen
het was een oud versleten boek maar dat deed er niets toe daarop nam hij een pen en schreef op de eerste bladzijde
ik begreep dat zij krankzinnig was en haar echtgenoot had verloren door een mijnontploffing en dit gevaar en de ontmoeting met deze ongelukkige vrouw die van smart krankzinnig was geworden
denk eens na over hetgeen ik u gezegd heb mijn jongen herhaalde vitalis van tijd tot tijd gij zult er met mij niet ongelukkiger om wezen
jérôme dat zult gij toch niet doen zou ik dat niet doen en wie zal mij dat beletten meent ge dan dat wij hem altijd bij ons kunnen houden
maar wanneer onze blokjes op het gras uitgespreid lagen dan moest hij met zijn poot de letters aanwijzen die vitalis opgaf
maar voor een mijnwerker die gewend is met de voeten in het water te staan en den ganschen dag water op zijn lijf voelt druppelen
ik ben een vrouw van ervaring en oude menschen hebben niet veel behoefte aan slaap bovendien ik zal uw kinderen liefhebben en ge kunt er zeker van zijn dat ik mij de kleinen niet zal laten ontstelen
hij wendde zich tot zijne moeder en zij spraken langen tijd met elkander in de vreemde taal die ik reeds van hen gehoord had hij scheen iets te vragen wat zij niet geneigd was toe te staan
daar hij uitsluitend tot zijn kinderen sprak en ik meende dat ik onbescheiden handelde als ik daarbij bleef maar hij wenkte mij te blijven
hiervan kreeg ik weldra de ondervinding het was op de kruin van den berg die de beddingen van de loire en de dordogne van elkander scheidt
lang zou ik niet behoeven te zoeken eén ding zou haar overgelukkig maken niet alleen voor het oogenblik maar zelfs op haar ouden dag
dit was een uitdrukking van mijn patroon en ik trachtte die met evenveel waardigheid te uiten bij nader inzien was ik blij dat men de comedie niet verlangd had
ik sloot den optocht die dank zij den afstand welken de meester ons had aangewezen een vrij groote lengte in de straat besloeg
riep ik verschrikt uit juist daarom zal ik het u leeren gij begrijpt toch wel dat capi niet van nature zoo bevallig op zijn beide achterpooten loopt evenmin als dolce voor haar pleizier touwtje springt
als ik moeder barberin ging opzoeken kweet ik mij tevens van mijn schuld toch kon ik haar maar zeer weinig en lang niet voldoende mijn dank bewijzen
maar waarmede ons bezig te houden toen ik daarover nadacht herinnerde ik mij hoe vitalis mij eens verteld had dat in den oorlog als een regiment vermoeid was door een langen marsch men muziek maakte
en toen moest ik wel luisteren naar zijn vragen waarom hadden allen ned annie en kate lichtblond haar terwijl het mijne niet blond was
om de waarheid te zeggen moet ik bekennen dat we niet altijd werkten en ons vermoeiden wij hadden ook onze uren van rust en uitspanning zij waren wel kort maar daarom juist des te prettiger
op een twintig mijlen ten westen van de plek waar ik scheep ging vervolgd door de politie ligt dat kasteel op een helling omringd door een lommerrijk bosch ondanks de nabijheid van de zee
in weinige minuten stijgt het peil van de bedding drie vier vijf el en soms meer
dat men een wildeman is en menschenvleesch opdoet om dat te eten vitalis wilde mij niet opeten en een zeldzame uitzondering bij een handelaar in kinderen hij was volstrekt geen slecht mensch
hiertoe bepaalde zich de edelmoedigheid van mijn meester niet hij kocht mij een blauw fluweelen jas een bombazijnen broek en een kastoren hoed kortom alles wat hij mij beloofd had
die niets te doen hebben dan te leeren en zich toch altijd beklagen dat zij geen tijd hebben om hun plicht te doen er is echter iets belangrijker dan de tijd dien men met werken doorbrengt
marius wacht mij zij keerde mij den rug toe en snelde voort terwijl zij weder begon te fluiten
ik nam mijne toevlucht tot capi haal zerbino zeide ik dadelijk rende hij weg om den last die ik hem opdroeg te volbrengen
de knaap wenkte de dame die zich over hem heen boog wilt ge nog wat spelen vroeg de dame het hoofd opheffende of ik nog wat wilde spelen spelen voor een publiek dat mij zoo juist van pas kwam ik liet me niet bidden
de tweede snaar aan den linkerkant van het instrument moet de la van den normalen toon aangeven de andere snaren moeten z gestemd worden
schoenen schoenen met spijkers een fluweelen broek een jas een hoed o als vrouw barberin mij zag wat zou zij dan in haar schik wezen wat zou zij trotsch op mij zijn
maar daar ik bang was voor barberin zag ik telkens van dit plan af als barberin mij eens door middel van mijn brief terugvond en mij dan weder bij zich nam
waar te zoeken in welke richting zou ik mijn arm uitstrekken hoe zou ik duiken dit overlegde ik bij mezelf
met dat al hernam carrory die zich nooit door zijn gevoel liet medesleepen heb ik mijn schoen verloren ik zal uw schoen gaan halen maar men hield mij tegen
zijn witte tanden en gul gelaat trof zelfs hen die niet mild van aard waren en zonder te vragen deed hij bij het publiek de neiging ontwaken om iets te geven men schepte er behagen in hem genoegen te doen
eerst toen ik half ontwaakte gaf hij een andere houding aan zijn arm die verstijfd was maar toen bleef hij weder onbeweeglijk en fluisterde mij toe
alles staat prachtig en bij zichzelf rekende hij reeds uit hoeveel de bloemen hem zouden opbrengen er was hard gewerkt om het zoover te brengen wij hadden geen uur vrijaf gehad en zelfs zondags was ons geen rust gegund
xlii de zwaan toen bobs broer heengegaan was bleef het scheepje nog eenigen tijd rustig liggen en wij hoorden slechts het loeien van den wind
bij deze woorden riepen wij van alle kanten nu reeds lize zeide niets maar zij gaf door gebaren duidelijk haar tegenzin te kennen als de wind opsteekt ging
schoenen toch was altijd mijn vurigste verlangen geweest de zoon van den burgemeester en van den herbergier droegen schoenen zoodat zij des zondags
de uitdrukking van zijn gelaat was zoo dwaas dat het geheele publiek schaterde van lachen men begreep dat hij mij voor een grooten domkop hield ook het publiek verkeerde in dien waan
maar ik heb niet geslapen uw vader kwam met een heer in den stal en ik hoorde wat zij zeiden zonder bepaald te luisteren zoo stevig als ijzer en staal zeide de heer tien anderen zouden dood zijn gegaan
hij had in zijn zak een stukje papier en een potlood en maakte zich tot schrijven gereed luister
waarom zou zij geld gegeven hebben aan barberin en aan greth and galley mattia verklaarde dat hij het niet beantwoorden kon maar toch gaf hij zich niet gewonnen
hij zeide dit met zulk een nadruk dat het de meest ongeloovigen wel moest overtuigen bergounhoux echter hernam en als men meent dat wij allen dood zijn dan werkt men toch
maar zonder iets te verdienen want gij zijt niet sterk genoeg later misschien wel ik bedankte hem zooals gij wilt het was voor uw bestwil goede reis
nog slechts weinige uren deze duurden geloof ik het langst van onze geheele gevangenschap in elk geval behoorden zij onder de
die niets vreeselijks voor hem hadden vroolijk om mij heen sprong daar hij begreep dat wij weder op reis zouden gaan en hij zijn vrijheid daarmede herkreeg wat voor hem wel zoo verkieslijk was
haar verbazing week toen zij dit hoorde en zij begreep dat als we van zver kwamen wij den heer espinassous niet kenden maar zoo wij uit lyon of marseille afkomstig waren
in de straten rolden de harde en ronde hagelsteenen onder onze voeten als de schelpen die uit de zee worden opgeworpen en vormden weldra zulk een dikke laag dat wij er tot over de enkels inzonken
door omstandigheden onafhankelijk van mijn wil tot een leven vol avonturen en zonderlinge lotgevallen zou terugkeeren
ik wil niet dat gij zoo lang op mij moet wachten ik wil niet dat lize ongerust gaat slapen maar die beloften werden gewoonlijk niet nagekomen en dikwijls kwam hij weer even laat thuis
misschien was hij niet dood zooals men meende ik was ook niet dood hij kon evenals ik uit zijn bewusteloosheid ontwaakt zijn
deze voorstelling had mij op de gedachte gebracht om vrouw barberin eene verrassing te bezorgen ik vertelde haar niets van dit geschenk
die toen ik hem vroeg wat steenkolen waren mij op overtuigenden toon antwoordde dat zijn kolen die men onder de steenen vindt met niet minder zekerheid antwoordde ik aan mattia
zou ik mijn vriend mijn makker mijn broeder verliezen zooals ik achtervolgens allen die ik liefhad verloren had mijn hart kromp ineen toch wilde ik aan mijn gevoel niet toegeven
en onderweg of s avonds in de herberg kwamen wij dikwijls in aanraking met koeiendrijvers of verkoopers niets was dus eenvoudiger dan hun naar den prijs te vragen
maar waar is het dat hij gedurende al den tijd dien ik bij hem heb doorgebracht mij noch mijn makkers ooit een enkele les gaf hij had wel iets anders te doen daar hij van zijn ambacht klompenmaker was
wanneer wij dat boschje bereikt hebben zullen wij een oogenblik uitrusten en zal ik u toonen hoe men iemand met een stukje hout kan leeren lezen
rémi het was de stem van oom gaspard zij duidde mij de richting aan ik moest naar de linkerzijde zwemmen
niet wetende waarmede te beginnen klapte mijn meester in de handen en riep lachend uit bravo bravo dat is uitmuntend uw mimiek is uitstekend
avond zult gij nog meer honger hebben hoe jammer dat hij geen horloge ook in zijn pet heeft wij zouden nu weten hoe laat het was het mijne staat stil het mijne ook
wij begonnen allen te weenen ja dat is heel treurig maar er valt tegen de wet niets te doen en het is de wet
terwijl hij er bijvoegde dat als ik zoo voortging ik waarschijnlijk een groot zanger worden zou die vorderingen echter men moet dit wel begrijpen hadden niet op een enkelen dag plaats
en toen hij beter was hij is niet terstond beter geworden na die ziekte kwam er een tweede hij hoestte zoo erg dat mijn hart er van ineenkromp onze kleine nikolaas is daaraan ook gestorven
terwijl ik over die treurige dingen dacht keek ik naar de sterren die boven mij aan den donkeren hemel flonkerden
het proces verloren hernam hij ons geld is verloren ik ben verminkt de ellende wacht ons en alsof dat alles nog niet genoeg was vind ik hier bij mijn thuiskomst een kind
jérôme is geen slecht mensch dat zult ge wel zien hij heeft verdriet en maakt zich over onze toekomst bezorgd
pagès de schoolmeester carrory rémi en gaspard gedurende onze redding was dit het vreeselijkste ongeluk voor hen die boven waren
ik moest nu alles vertellen wat ik van vitalis wist dat viel mij moeilijk want ik wist niets of bijna niets van hem
over ons zelf waken de schokken aan den bodem toegebracht door de houweelen waren oorzaak geweest dat de
wij zijn daar sedert zes maanden gevestigd vele uren heb ik reeds doorgebracht in de bibliotheek waarin de oude archieven de eigendomstitels de familiepapieren bewaard worden
waarin ik verkeerde waren mij zulke onderstellingen niet geoorloofd het gold toch mijn vader voor mattia was deze slechts driscoll en niets anders
en op onze wandeling tusschen varses en clemont zette ik mijn lessen voort hetzij mijne manier van onderwijzen niet deugde wat zeer wel mogelijk was of mattia geen vlugge leerling wat
wat bezielde hen hadden zij allen hun verstand verloren werden zij krankzinnig maar dan zouden zij twist krijgen en gaan vechten en elkaar misschien doodslaan
ik heb naar de mijnen te bessèges een geleerd man brouguiart genaamd gevolgd en van dezen heb ik gedurende zijn onderzoekingen veel gehoord
op het dek gekomen kon ik mij slechts staande houden door mij aan de touwen vast te grijpen zoo ver mijn oog kon doordringen in de duisternis van den nacht zag ik niets dan een witte schuimende vlakte
ik zou mattia vooruitzenden terwijl ik uit voorzichtigheid achter zou blijven hij zou bij vrouw barberin binnengaan en haar onder het een of ander voorwendsel laten praten
die hij in zijn jaszak bewaart wij zullen allen onze handteekening eronder zetten ik zet een kruis sprak pagès nu zeide
ik was zoo verwonderd en verbaasd dat ik geen woorden kon vinden om te antwoorden maar mattia bleef zich zelven beter meester
ik bleef een oogenblik onbeweeglijk liggen om over mijn toestand na te denken de stemmen van mijn makkers drongen slechts zeer flauw als een zacht bijna onhoorbaar gemompel tot mij door
in eene fraaie met fluweel bekleede kist had mattia eene oude viool die misschien wel een gulden zou opbrengen als wij haar verkochten
hun gelaat was even zwart als dat van de schoorsteenvegers en hun kleederen en hoeden waren met een laag stof en moddervlekken bedekt
wachten alweder wachten maar op hetzelfde oogenblik hoorden wij in de gang een vreeselijk geraas en toen ik mij omkeerde zag ik dat een helder licht zich over het water verspreidde
zij was levendig en bevallig haar geheele voorkomen al haar gebaren en bewegingen spraken van het genot dat deze wandeling haar verschafte
wanneer joli coeur met dit gebaar begon en een leelijk gezicht daarbij trok hetgeen mij toch altijd eenige verlichting gaf toen de eerste schreden met min of meer moeite gezet waren had ik ook de voldoening een deuntje te kunnen neuriën
maar tevens om de noten er af te laten vallen terwijl de honden veel kalmer omdat zij vermoeid waren zich naast ons te slapen legden vitalis haalde toen een mes uit zijn zak
achter hem liep capi op wiens rug de heer joli coeur stond in het kostuum van een engelsch generaal met een roode broek en rok
zonder verder iets te zeggen zette hij in het engelsch het gesprek met mijn vader voort daarop gingen zij samen heen
die tuin was niet groot maar voor ons toch van veel waarde want door hem werden wij gevoed en behalve brood kregen wij er bijna alles uit aardappelen boonen kool wortels en knollen
en toch zou ik niet meer van hen hebben kunnen houden dan wanneer ik tot hun gezin behoord had waren zij niet mijn broeders
bleef echter bij hem aandringen en beweerde dat als mattia zijn eerste opvoeding bij hem genoten had men wel een middel zou vinden om hem naar toulouse te zenden en vandaar naar het conservatoire te parijs
in het volgende dorp zou dolce het voorbeeld van zijn makker volgen en capi zelf zou eindelijk bezwijken voor de verzoeking
waar zich in dezen tijd veel zieken ophielden saint nectaire mont dore royat bourboule terwijl ik in de mijn arbeidde had mattia op zijn tochten met een berenleider
als ik hem zijn drie honden niet terugbracht en dan ik hield van dien schelm van een zerbino ik besloot te wachten tot den avond
zonder zich verder meer te verroeren de aandoeningen welke deze brief bij ons teweeggebracht had en de gelatenheid van bergounhoux maakten ons niet moediger
en waar zoudt gij vandaag gegeten hebben als wij u niet ontmoet hadden vroeg arthur ik denk dat wij dan niet zouden gegeten hebben
maar ik dacht op het oogenblik noch aan de appelbollen noch aan de wafels ik was geheel vervuld met de gedachte dat deze man mijn vader was
men zegt dat hij planten en bloemen medebrengt die in europa nog onbekend zijn en het eerste gedeelte van zijne reis
zou zij ons stellig niet langer geantwoord hebben daar wij al een zeer slechte opvoeding moesten hebben genoten om nooit van dezen beroemden man te hebben gehoord
liet zich niet overtuigen als de hoop weder voor wanhoop moet plaats maken dan wil ik liever in het geheel geen hoop meer koesteren
hij verbaasde zich zeker over onzen eetlust want de een was al hongeriger dan de ander zelfs zerbino die toch meer of minder verzadigd moest zijn van het vleesch dat hij gestolen had
de heer joli coeur heeft tot nogtoe een knecht gehad over wien hij zeer tevreden was dat is capi maar capi wordt oud en van den anderen kant wil ook de heer joli coeur wel een nieuwen bediende
ongelukkig heb ik dat niet kunnen doen en ik kan thans niet meer voort toch moeten we verder kom vooruit kinderen als hij dit zeide was hij altijd in zijn schik
en waarover wij allen gaarne spraken want zij vormden den band die ons samen verbond toen het diné afgeloopen was trok mattia mij terzijde bij een der ramen
en het scheen mij toe dat het water eenige centimeters gezakt was het water daalt groote god en een oogenblik keerde in aller harten de hoop terug
voor het oogenblik moet rémi hem gehoorzamen rémi mag niet vertrekken hij moet zijn meester volgen maar ik hoop slechts voor korten tijd
mama heeft gefloten ten teeken dat de paarden weder kunnen voortgaan en de boot verwijderde zich dan ook van den oever en doorkliefde het kalme kanaal door de paarden
zij meer aan mij dachten en mij beklaagden en ik gevoelde dat ik inderdaad een broeder van hen was plotseling schoot mij toen een gedachte te binnen
later beteekende ook een treurig schudden met haar hoofd wanneer ik een van mijn liedjes voor haar gezongen had zij had ook op de harp willen leeren spelen
des zondagsmiddags kwamen wij allen in een met wingerden begroeid prieel bij elkander ik nam dan mijn harp van den muur die de gansche week daaraan hangen bleef en liet de kinderen dansen
in de zijgang had losgelaten en tal van brokstukken in het water vielen zonderling hoe meer het oogenblik van onze bevrijding naderde
die ons bij een oudroest drie francs kostte hij was wel niet nieuw maar toch tamelijk onderhouden en zeker zou hij ons goed te stade komen
met de gieters aan mijn arm en mijn voeten in beslijkte schoenen maar iedereen werkte zoo hard de gieters van den vader waren nog zwaarder dan de mijne
slechts één ding maakt hem bezorgd dat hij niet tijdig genoeg te hâvre zal komen om de boot te halen naar southampton die hem bij zijne familie op milligan park zal brengen
die gewoon zijn kinderen te onderwijzen gelukkig kwam het nooit tot eene uitbarsting tusschen ons en zelfs wanneer ik onrechtvaardig handelde hetgeen meermalen gebeurde werd mattia niet boos
die geregelde aflossing was vooral onvermijdelijk daar zijn schuldeischer de eerste de beste gelegenheid zou aangrijpen om den grond en het huis terug te nemen en natuurlijk ook de tien aflossingen
mijn jongen vat moed en wij sloegen toen weder denzelfden weg in dien wij reeds eenmaal hadden afgelegd hoe laat het was
het was zijn gewoonte niet om mij op zulk een harden toon toe te spreken en zoolang ik bij hem was had hij nog nooit zoo iets tegen mij gezegd
daar heb ik boter hij sloeg de oogen naar het plafond op waar gewoonlijk stukken gerookt spek hingen maar sinds lang waren de haken leeg
die studie werd ons echter bespaard toen wij een dorp bereikten en wij bezig waren een geschikte plaats voor onze voorstelling uit te zoeken
ik weet niet zeide ik toen met zekere waardigheid omdat het zoo is hij werd toen afgetrokken en in zichzelf gekeerd en den geheelen dag kon ik geen woord meer uit hem krijgen
maar wij sloegen er geen acht op later eerst kwamen die woorden mij weder in het geheugen en bewezen mij toen
ik zal u mijn horloge geven wat zegt gij ervan gaspard vroeg de meester niets als hij denkt dat hij de ladders bereiken kan laat hij dan gaan
als men zes of acht meter elken dag boort dan zal men binnen zeven of acht dagen ons bereikt hebben men kan geen acht meter daags boren
maar den anderen morgen was ik niet in staat mij op te richten want dien nacht had ik eene hevige koorts gekregen die met een rilling begon en in een bad van zweet eindigde
waar gaat gij heen vroeg hij weder ik ga weg gij houdt dus zeer veel van muziek ik ken niets anders
gelukkig bestond mijn opvoeding niet alleen in hetgeen ik toevallig op mijn wandelingen of mijn tochten door parijs zag voordat de vader zich zelf als tuinman gevestigd had was hij werkzaam geweest in de boomkweekerij van den plantentuin
ik kreeg weder eenige hoop rémi zal aan mijn zuster katherina suriot schrijven zij is een zeer verstandige vrouw en zal ons wanneer zij hier is stellig ten beste raden
ik zou niet langer alleen op de wereld zijn mijn toestand was vreeselijk ik had een man zien sterven met wien ik jaren achtereen geleefd had en die voor mij altijd een vader was geweest
en herhaalde nog t is niemendal gij zijt gered het komt er niets op aan ik heb mij nooit voorgesteld dat het prettig zou zijn zeeziek te wezen
terwijl jérôme bij zich zelf overlegde wat hem te doen stond voegden zich andere ambachtslieden bij hem en men was het eens dat hij het kind bij den commissaris brengen moest het huilde maar altijd door
en wonderen zijn er niet meer maar als hij sterft moet ik zeker zijn dat er geen andere opdaagt
katherina zou bij ons komen en zij was een vrouw die verstand van zaken had dat was voor onwetende en eenvoudige kinderen zooals wij waren reeds voldoende
hoe moest men dat alles leggen terwijl ik hierover stond na te denken en de armen slap langs mijn lijf liet hangen een weinig voorovergebogen en met half geopenden mond
capi heeft het geleerd om op zijn achterste pooten te staan en dolce heeft touwtje leeren springen zij hebben zelfs hard en lang moeten werken om deze talenten te verkrijgen
daar hij naar engeland moet vertrekken wegens eene verbintenis die hij niet verbreken kan ik heb u reeds van die concerten gesproken
maar had ik grooten lust gevoeld om in de mijn af te dalen ik had weinig zin om er in te blijven mijn nieuwsgierigheid had mij er toe doen besluiten
ook mijn hoed werd met gekleurd lint en eenige gemaakte bloemen versierd ik weet niet wat anderen over mij gedacht zullen hebben
want als wij het niet deden dan doet de politie het toch hij ging toen voort mij mede te deelen dat hij de politie gewaarschuwd had en deze vitalis had medegenomen
die op mijn borst gelegen had kon ik nog ademhalen men had mij toen in de tuinmanswoning gebracht en in het bed van een der kinderen gelegd
dit verschijnsel verklaarde de ingenieur aldus het gas en de lucht die door het water teruggedrongen werden
want in strijd met de voorstelling van mijn oom james milligan is het wonder gebeurd arthur is in leven gebleven en hij zal blijven leven
zeide de ingenieur dan zal ik daarvoor zorgen oom gaspard vond het zeer natuurlijk dat ik naar de mijn terugkeerde waarin ook hij spoedig weder zou
daarvan kwam niets van in bij ons want wij hadden geen kamer waarin wij ons konden opsluiten en als wij op den grooten weg liepen
een toeval heeft mij dit geheim verraden dit was dus het geheim dat mij altijd zooveel belang had ingeboezemd arme carlo balzani goede beste vitalis
tien jaar geleden had acquin dezen tuin gekocht en er zelf het huis naast gebouwd de persoon die hem den grond had afgestaan had hem ook geld geleend om hem in staat te stellen
dat trachtte ik ook te doen maar mattia was koppig en ik kon er niet in slagen om die koppigheid te overwinnen sla er maar op als ge lust hebt zeide hij word boos maar luister
het scheen mij toe dat hij beefde als hij stilstond om even op mijn schouder te rusten dan voelde ik dat een schok door zijn gansche lichaam ging gewoonlijk durfde ik hem niet lastig vallen met vragen
ik begrijp wel dat gij u weerhouden laat door eerbied voor uwe ouders maar dit moet u toch niet stomp maken maar wat wilt gij dan dat wij doen zullen naar frankrijk terugkeeren
voor het oogenblik moest ik mij slechts met barberin bezighouden of liever ik moest hem zoeken en vinden want hij behoorde niet tot die echtgenooten
maar verblind door zooveel pracht was ik ongevoelig voor de gebreken die zich onder den glans verscholen ik verlangde vurig om die nieuwe kleederen aan te trekken
en bij gelegenheid van dien doop die op het kasteel mijner vaderen allen vereenigen zal die mijne vrienden waren in dagen van tegenspoed wil ik het verhaal geven van mijne lotgevallen
ii een pleegvader ik was dichterbij gekomen om hem de hand te geven maar hij hield mij met de punt van zijn stok terug wat is dat voor een kereltje dat is rémi
was zerbino een huis binnengeloopen waaruit hij terstond weder te voorschijn was gekomen met een korst brood in zijn bek vitalis had toen maar één woord gezegd denk er aan tot vanavond zerbino
zoodat wij onder een afdak moesten schuilen wij zagen toen zulk een geduchte hagelbui als we er ons moeilijk een konden voorstellen
maar zij hadden gezworen te gehoorzamen en zij hielden hun eed al is ons het eten verboden drinken mogen wij zooveel wij
die een lieflijk verschil oplevert met de naakte bergen uit de onvruchtbaarheid ontstonden zware overstroomingen
en mij verbeeldde dat het mijn eigen schuld zou zijn wanneer ik weder door een ramp getroffen werd het was echter niet door mijn toedoen
daaromheen lagen hooge stapels steenkolen en steenen toen wij de gebouwen genaderd waren trad een jonge vrouw met een verwilderd voorkomen en loshangende haren ons tegemoet
van den anderen kant komt tegelijk de open landauer waarin mattia en christina zijn gezeten die ons toewuiven met de hand en achter den landauer volgt eene cabriolet waarvan bob zelf het paard ment
als dat alles was afgeloopen kon er eerst aan de muziekles worden gedacht meestal had ze plaats bij een halt onder een boom of wel op een hoop steenen
ik heb een idée zeide hij wij hebben zoo dikwijls muziek gemaakt voor onverschilligen thans mochten wij wel wat muziek maken voor hen die ons dierbaar zijn
ik had wel een grooter domheid in mijn leven kunnen begaan dan u in huis te nemen zeide hij lize zal er u later wel voor betalen later dat wil zeggen wanneer zij weder spreken kon
want ik gevoelde in het minst geen lust mijn lotgevallen mede te deelen aan hen die mij met een middagmaal of een glas bier wilden betalen
de muziekles leverde volstrekt geen bezwaren op maar met het lezen was dit niet het geval geweest en licht had er een twist tusschen ons kunnen ontstaan daar ik niet het geduld en de toegevendheid bezat van hen
zijn er op den weg diepe voren er zijn er in het geheel geen dan moeten wij omkeeren de wind dien wij eerst van achteren gehad hadden blies ons thans vlak in het gelaat en met zooveel
is hij rechts of links wees zoo vriendelijk het mij te zeggen mijn jongen want ik zoek hem en kan hem niet vinden zij sprak zeer snel
maar de houding en de blikken van allen spraken meer dan de stomme lippen in de eerste rij zag ik witte met gouden versierselen bedekte gewaden die in de zon schitterden
om het te weten wat te weten ik wist niet wat ik zeggen zou en hield het oog gericht op den weg die zich als een begroeid dal voor mij uitstrekte
bij den ingang van de mijn in dit verlaten land onder dien somberen hemel stemde ons zeer treurig
waarop hij eenige woorden schreef op een oningevulden regel het was een deurwaarder van dien dag af bezocht hij ons dagelijks en eindelijk leerde hij zelfs onze namen kennen
hebben zich in de zijgangen die geen uitgangen hebben saamgehoopt en daar waar de aardlaag te zwak is boven de spleten hebben zij de aardkorst doen barsten als de wanden van een ketel
in mijn dorp had ik de boeren menigmaal aan het werk gezien maar ik had in het minst geen denkbeeld van den moed en de inspanning
zijn ligging midden in de bergen was vooral zeer belangrijk wegens de vervolging der camisards maar die ligging was tevens juist oorzaak van de armoede welke er heerschte
wat hij te weten wilde komen in elk geval dit is zeker dat hij schaterend lachte ik bleef met open mond den haarsnijder gadeslaan
dat door zijn dek zijn smaakvolle versierselen met geen ander verward kon worden mevrouw milligan was ongetwijfeld weder naar engeland teruggekeerd en arthur zou zeker genezen zijn
ik zwem even goed als gij loopt en als een paling schiet ik door het water en de slechte lucht als de ratten erdoor komen dan is de lucht niet slechter voor mij dan voor haar ga rémi riep pagès
dien winkel zocht ik het overige torens daken en gevels niets boezemde mij eenig belang in het eenige wat ik mij dan ook van ussel nog herinner is die sombere bedompte winkel in de nabijheid van de markt
de schoenen die vitalis mij beloofd had zouden thans spoedig aan mijn voeten zijn waar was de heerlijke winkel die ze mij leveren zou
geef mij uw hand en laten we recht op de boomen toeloopen is er een muur een steenhoop neen ik verzeker u een muur
trad ons juist een man voorbij aan wien wij de woning van den heer espinassous vroegen daar binnen gaf hij ten antwoord
ik verzeker u dat ik geen boomen zie ook geen breeden weg ik zie niets dan hebben we ons vergist
dat liet hij aan zijn dochter over die hem moest vervangen en orde onder ons houden moest maar daar deze naaister was deed zij zooals haar vader en terwijl hij met zijn mes of zijn beitel werkte naaide zij ijverig voort
ik wist toen niet hoe moeilijk het was de normandiërs aan het praten te krijgen zij antwoorden nooit rechtstreeks en ondervragen integendeel diegenen die trachten iets van hen te weten te komen
later eerst heb ik die vernomen heel veel later eerst en onder de treurigste omstandigheden maar die ik wel vertellen zal als mijn verhaal zoover is den anderen dag schreef mijn meester muziek voor mij
zitten temidden van de treurige overblijfselen welke den grond bedekten terwijl benjamin en alexis onbeweeglijk naast hem stonden o mijn arme kinderen riep hij het hoofd opheffende
maar bewijst mijn voorbeeld niet genoeg dat men gelukkig zeer gelukkig kan zijn zoo gelukkig mogelijk zonder dat de vrouw met wie men trouwt van aanzienlijke afkomst en rijk is
na hem hartelijk bedankt te hebben als gij naar engeland mocht willen terugkeeren zeide hij terwijl hij ons een stevigen handdruk gaf zorg dan maar op een dinsdag hier te zijn
toen de viooltjes uitgebloeid waren gingen we onze zorg aan andere planten wijden want een tuinman mag nooit een plekje in zijn tuin onbebouwd laten zoodra de eene plant verkocht is moet er een andere voor in de plaats komen
die over rails loopt is die wagen zwaar niet erg zwaar daar alexis hem kan voortduwen
het fluweel was wel is waar eenigszins vergaan en het bombazijn wat versleten ook kon men moeielijk de kleur meer onderscheiden van het kastoor zoozeer had het door den regen en het stof geleden
het zuiden van frankrijk van steenkolen en wel in zulk een hoeveelheid dat ze aan de engelschen het kolendebiet in de middellandsche zee betwistten
wij moesten drie trapjes afdalen om in den winkel te komen wij kwamen toen in een groot vertrek waarin het zonlicht stellig nooit was doorgedrongen sedert het dak op het huis gezet was
o een schacht boren het water uitpompen deze opmerkingen brachten den meester niet van zijn meening terug wij bevinden ons veertig meter onder den grond niet waar
hoorde ik vanuit mijn kamer wat zij spraken waarom zijt ge niet naar bed gegaan vroeg de vader omdat ik wilde zien of gij soms nog iets noodig mocht hebben
er zijn mijnen waarin men voor overstroomingen bevreesd is maar dat is bij deze het geval niet hier hebben we genoeg aan ontploffingen van het mijngas en de instortingen toen wij onze werkplaats genaderd waren
geen monumenten geen tuinen geen beelden op de pleinen alles gelijkt elkander en is naar hetzelfde model gebouwd log en vierkant de kerk en het gerechtshof en de school
maar ik vroeg mij af of ik niet beter deed dit voor mijzelf te houden wat mijn meester bij zijn leven zoo zorgvuldig bewaard had mocht toch na zijn dood niet openbaar worden gemaakt
maar nooit had ik aan broeders en zusters gedacht en nu boden zij zich aan zij waren het niet in werkelijkheid dat was waar maar door hun vriendschap konden zij het worden
en zekerheid maar toen hij zijn antwoord gegeven had begon hij zelf te vragen en spoedig wist hij met welk doel wij hem hadden opgezocht
antwoordde moeder barberin uw ouders zoeken u en gij moet zoo spoedig mogelijk hun verlangen naar u trachten te bevredigen
men kwam met elkander aan t praten en de engelsche dame die een kind zocht om met haar zoontje te spelen dat zich verveelde op zijn schip verzocht dat men haar lize zou afstaan en beloofde voor haar te zullen zorgen
wat onze reiszakken betrof die waren met al wat zij bevatten in den wagen van de familie driscoll gebleven
waarom stonden wij hem niet meer toe met het bakje in zijn bek zich voor het geëerde publiek te plaatsen dat niet vlug was om met de hand in den zak te tasten
hij heeft zelfs nog dit boven dezen voor dat hij niet blootgesteld is aan de guurheden van het klimaat aan regen koude of bovenmatige hitte
een kwartier later hadden wij parijs verlaten de voorjaarszon had de wegen gedroogd en de grond was zelfs hard zoodat wij gemakkelijk konden voortloopen
wie heeft er brood bij zich niemand gaf antwoord ik zeide ik ik heb een korstje brood in mijn zak in welken zak in mijn broekzak dan zal het wel doorweekt zijn maar laat het ons toch eens zien
maar een kind kan moeilijk voor een commissaris van politie iets verzwijgen want deze heeft een manier om zoo te vragen dat ieder spoedig alles moet bekennen
vitalis stond stil ik begreep dat hij niet langer voort kon wilt gij dat ik aan deze deur zal kloppen vroeg ik neen want men zou ons toch niet openen
waar men eenige bedden gespreid had om ons daarop neer te leggen twee dagen later wandelde ik door de straten van varses gevolgd door mattia alexis en capi
terwijl tranen haar langs de wangen biggelden spoedig bereikten wij ons huis waarvan de deur open was blijven staan onmiddellijk begaven we ons naar den tuin
dan ik gedaan had toen ik arm was en ik wilde dat mijn kleine lize even gelukkig zijn zou als vrouw
maar een onbestemd gevoel zeide ons dat het ver zeer ver af was zoowat aan de overzijde van de zee en lize kent gij lize
het duurde lang eer ik mij goed op de hoogte gesteld had maar eindelijk gelukte het mij toch mijn weg af te bakenen corbeil fontainebleau montargis gien
maar bob had geantwoord dat vriendschapsdiensten niet werden betaald en hij wilde niets aannemen ons eerste werk nadat wij de eclips verlaten hadden
zeide hij zerbino en de beide honden omringden mij capi achter mij zerbino vooruit ik moest vitalis dus wel volgen
ik was dus tot iets geschikt en ik gaf hiervan de bewijzen maar wat mij nog gelukkiger maakte was dat ik zelf gevoelde
de grootste stad die op onzen weg lag mende heette maar was mende inderdaad een aanzienlijke stad
want zonder hem en vooral zonder zijn waldhoren zouden capi en ik nooit honderd zeventig francs bijeengezameld hebben
volstrekt niet beste jongen spot is goed om een slecht karakter te verbeteren maar men moet dien nooit tegenover onwetendheid aanwenden dat zou een bewijs van eigen domheid wezen
en mij in mijn hut met mijn angsten en zorgen opsluiten dat was mijn eerste slapelooze nacht dien ik op de zwaan doorbracht
hierin hadden de kinderen groot pleizier en vooral lize maar toen ik capi een stuk van zijn repertoire wilde laten spelen weigerde hij mij te gehoorzamen en sprong weder op mijn knieën om mij te lekken
men moest eens zien welke rookwolken hij het publiek in het gelaat blies de generaal werd ongeduldig en rolde met zijn oogen als iemand die op het punt is in drift uit te barsten
dat komt van de tocht stel u gerust men zal de lampen spoedig weder aansteken hebt slechts even geduld
dan kon ik mij ongestoord aan mijne droefheid overgeven als ik wandelde met mattia en capi hoe weinig was er in mij nog over van den knaap die ik eenige maanden geleden was
zwellen dan weder in die mate dat de rivieren welke zij voeden buiten hare oevers treden en de dalen overstroomen
maar het was de waarheid ik hield innig veel van mevrouw milligan en arthur voordat rémi hierop antwoordt vervolgde zij moet hij goed bedenken dat het geen leven van louter pleizier is
den avond vr ons vertrek spraken wij nog geruimen tijd over het geschenk dat ik haar geven zou niets zou te mooi en te goed voor haar zijn ik zou immers rijk worden
laat mij toch teruggaan maar hij vatte mij bij de hand en liep den weg op nu zijt gij uitgerust en kunnen we dus verder gaan ik wilde mij losrukken maar hij hield mij stevig vast
sedert een uur hoorden wij een dreunend zuchten een zwaar geruisch als dat eener onstuimige zee met zware slagen vermengd dit dreunen werd veroorzaakt door de wentelende assen de slagen door de hamers en zuigers
pas op zeide hij terwijl hij mij het licht overhandigde volg mijne schreden en als gij de ladder afdaalt laat dan nooit de eene trede los vr dat gij een andere
dan zullen zij dat evengoed voor u als voor mij zijn als ik naar de akademie ga gaat gij met mij mede wij zullen elkander niet meer verlaten wij zullen
hij is erg oud geworden de goede capi hij is doof maar zijn gezicht is nog goed op het kussen liggende waarop hij zijne dagen doorbrengt heeft hij de harp herkend en hij komt hinkend naderbij om de voorstelling
het kwam mij voor of ik nog in het hoekje bij den haard zat op mijn bankje met mijn voeten in de asch terwijl de wind door den schoorsteen gierde en de rook ons in het gelaat sloeg
dan na uw misnoegen te kennen gegeven en na met elkander uitgemaakt te hebben of ik rechtvaardig handelde bergounhoux zou gehoorzamen er zou misschien een twist uit ontstaan en twisten mogen wij niet
het was mij of een stuk vuur op mijn borst brandde en ik gevoelde mij zeker even ziek als
dat mevrouw milligan en arthur te quillebeuf of caudebec waren ingescheept was te begrijpen maar te rouaan nog waarschijnlijker
zoolang hij geel was geverfd was hij voor mij mijn capi niet wij kochten zachte zeep en in het eerste water dat wij tegenkwamen waschten wij hem flink af
een geringe koude belet hen die zich bibberend in bed leggen te slapen een groote koude die men geruimen tijd heeft moeten doorstaan
hij stoorde mij in mijn overpeinzing en bracht mij in de werkelijkheid terug blijft gij hier vroeg hij neen ik vertrek
laten wij op de gezondheid van den meester drinken en ik liet mij voor de tweede maal naar beneden glijden maar minder snel en met meer behoedzaamheid dan den eersten keer
wanneer hij na afloop van het dejeuné een tandenstoker vroeg en daarvan een behendig gebruik maakte dan barstten van alle zijden de toejuichingen los en de voorstelling eindigde met een waren triomf
en nu voorwaarts vooruit capi ik vatte lize bij de hand en snelde met haar vooruit terwijl capi ons blaffende volgde en vroolijk tegen ons opsprong
dit bracht ons wel in eenige ongelegenheid want wij konden ons zwervend leven niet hervatten zonder hemd en zonder kousen en vooral zonder kaart
of hij in varses zelf woonde of in den omtrek was mij onbekend toen ik in de stad kwam vroeg ik waar ik de mijn van truyère kon vinden en men wees mij een weg in de richting van den linkeroever der
dat ik u zou kunnen dragen wat mij nog staande houdt is de gedachte dat wanneer wij gaan zitten wij niet weder op kunnen staan en van koude zouden sterven kom vooruit ik volgde hem
een halfjaar is lang wanneer men elkaar liefheeft een halfjaar zes maanden zij keerde zich naar de gebouwen
bij wie wij onze planten brachten begon ik langzamerhand parijs te leeren kennen en te begrijpen dat het geen stad van marmer en goud was gelijk ik mij vroeger verbeeldde
maar op enkele plaatsen moest men zich bukken om erdoor te gaan hetzij omdat het gewelf gezakt was of omdat de grond hooger was geworden
van tijd tot tijd klopten wij tegen den muur om onzen redders te laten weten dat wij nog leefden en wij hoorden dan hun houweelen zonder ophouden op de steenen vallen
verzocht zij mij haar te vertellen wat erin stond een nieuwe band vormde zich daardoor tusschen ons daar zij vaak in zichzelf gekeerd was en haar verstand goed ontwikkeld was
in zijn jeugd was hij tuinman geweest daarna moest hij zorgen voor het onderhoud van het hout dat in de gangen aangebracht was
ik kon nu gerust zijn overtuigd dat niemand bij ons zou komen vr ik gewaarschuwd was
gij zijt zoo goed voor me misschien is het jonge hart nog niet geheel en al bij den ouden zwerver uitgedoofd
toen mijn toilet gemaakt was had hij zijn voorpooten in de zijde gezet zijn kop in den hals geworpen en telkens een spottend gelach doen hooren
zij leunt op den arm van arthur want thans is het de moeder niet meer die haar zwakken wankelenden zoon ondersteund maar de zoon die een schoon en krachtig jongeling is geworden
men zelfs maatregelen om hem als krankzinnige in een gesticht op te sluiten daar zijn gansche fortuin met deze opgravingen geheel te gronde zou gaan
zij walste echter niet maakte ook niet de gewone passen maar draaide en wendde zich geheel verrukt in de meest bevallige en sierlijke houdingen
die stad waarnaar ik zoo vurig had verlangd alsof parijs het beloofde land was langs de slooten zag men hier en daar reeds eenige grassprieten en een meizoentje of krokus
te parijs op het kerkhof montmartre is de naam gebeiteld op het gedenkteeken dat mijne moeder op mijn verzoek voor u heeft opgericht
tusschen joigny en auxerre haalden wij door den grooten weg te volgen de zwaan een weinig in maar van auxerre af verloren wij weder want zij had het kanaal van nivernais gevolgd en ging snel vooruit op het kalme water
gij wordt grooter gij zult trouwen en kinderen krijgen dan eerst als gij wilt en ik nog in leven ben zal ik bij u komen om uwe kinderen te verzorgen
ik haalde weer adem ik was niet meer alleen ik had een vriend
op dat oogenblik bracht de bediende een telegram dat juist was aangekomen het is misschien de kortste weg maar zeker niet de aangenaamste maar is er wel één aangename
met haar wandelde ik langs de oevers van de bièvre tegen den middag als de zon hoog aan den hemel stond begaven we ons samen hand aan hand op weg door capi gevolgd
het is het mijne het is evenmin het uwe als het mijne het is geen boerenjongen ik zag hem onder het avondeten nog eens aan het is een fijne magere knaap die geen armen of beenen aan zijn lijf heeft
ik hoorde hem in de keuken eenige ongeregelde schreden doen daarop volgde er een stilte gaat het met lize goed ja zij slaapt wilt gij zorgen dat gij geen leven maakt
ik boog mij voorover en uit alle macht riep ik moeder maar mijn stem kon niet tot haar doordringen noch het kabbelen van de beek overstemmen zij ging in de lucht verloren
hoe zou dat alles in bloei staan daar ging ik iederen dag naar kijken maar er was nog een gedeelte van mijn tuin
uitzuinigde om zich boeken aan te schaffen hij bracht mij soms ook wel nieuwe boeken uit parijs mede zijn keus liet hij aan het toeval over en dikwijls zelfs ging hij alleen op de titels af
waaraan juist onze goede verstandhouding moet toegeschreven worden die zelfs dan niet minder werd wanneer ik hem de noten en letters leerde
dat wist men zelf niet voor een gedeelte moest men t aan het toeval overlaten maar men werkte de ingenieurs
gij kunt gerust eens uitweenen als ge daartoe lust hebt maar wees er van overtuigd dat ik u niet tot uw ongeluk
ik was te ver van het dorp om van die zijde iets te vreezen en daarbij was ik zoo vermoeid dat ik gaarne een poos wilde uitrusten bovendien waarom zou ik mij haasten
tenminste waartegen zij veel bezwaar had opeens wendde hij zijn hoofd weder naar mij toe want zijn lichaam verroerde zich niet wilt gij bij ons blijven
water boomen gras eene kleine beek die tusschen de spleten vloeide van eene dichtbegroeide rots en telkens kleine watervallen vormde
ik heb appelkoeken gegeten maar nooit abrikozentaarten maar ik heb ze wel eens gezien wat zijn dat voor kleine witte dingen die op de confituren zijn geplakt amandelen
wat mij op het denkbeeld bracht zelf te gaan leeren en dat is de oorzaak waarom ik thans wat meer weet dan mijne makkers tot morgen
alleen mijne moeder en mijn broer zijn in het geheim als er niets tusschen beiden komt zullen allen dezen avond onder mijn dak doorbrengen en ik zal het genot smaken hen allen aan mijne tafel te zien
en als ik haar niet zoo goed kende zou ik haar voor een duif gehouden hebben achter het huis zag ik den pereboom met zijn krommen stam dien ik zoovele jaren tot mijn paard gebruikt had
wat is dan uw land zult gij vragen hebt gij dan een land dat zal ik eerst later beantwoorden voor het oogenblik bedoel ik hiermede slechts dat mattia en ik niets op elkander geleken
dat ik marius daar vinden zal hebt gij marius gekend niet welnu hij is de vader van mijn kind toen het mijngas zich ontwikkelde vluchtte hij naar dien koelen weg
uw klompen maken u stellig moe zeide hij te ussel zal ik schoenen voor u koopen die woorden gaven mij nieuwen moed