AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wel mijnheer botwater was nieuwsgierig nu kom gerust binnen u zult zien dat het hier ook geen oostersch boudoir is hoe vindt u die schilderijen bewonder dat paar vazen eens ik moet zeggen dat de smaak te wenschen overlaat
en nu mijnheer van sterren sprak zij toen het concert was afgeloopen en zij weder in het hotel waren wensch ik u verder goede reis morgen keer ik met een der eerste treinen naar griesbach terug ik dank u zeer voor het genoegen dat u mij verschaft hebt
iemand die vier dames en negen koffers medebrengt de onmiskenbare bewijzen bij en aan zich heeft dat hij uit indië komt is een gevierd persoon aan duitsche badplaatsen van den tweeden rang
toen de oude dame niets zeide maakte zich eene zekere vrees van hem meester dat men niet zeer gunstig over hem gesproken had en op goed geluk af begon hij zich te verontschuldigen hij leefde vrij geregeld maar natuurlijk als men jong is houdt men van vroolijkheid maar hij had gisteren zijn kandidaats gedaan en verwaarloosde dus zijn studie niet
dat weet ik niet maar de dokters hebben gezegd dat het volstrekt noodig was dat zij naar griesbach ging en u ziet mevrouw als lina niet mag niet mag niet mag herhaalde mevrouw tonnette lina is geheel vrij om te doen wat zij wil
daaraan dacht trouwens geen van het vijftal men bewonderde de schoone streek men sloeg met belangstelling het leven aan de stations gade besprak de menschen die in en uitstegen fantaseerde op de medereizigers de blijvende en wisselende in de coupé en praatte over tallooze dingen daar men niets anders te doen had dan kijken en praten
ei willen zij mijn goeden neef pieter doodschieten dat zou verduiveld gemeen zijn sprak anasthase dat moeten we voorkomen geen nood ik hoor dat het alleen te doen is om hem een lesje te geven in de beleefdheid maar t zou mij niet verwonderen als men uw neef niet meer vond hij zal wel afgereisd zijn
gevaarlijk spel meisje t is gelukkig dat het goed afgeloopen is ja henriette boog zwijgend het hoofd zij voelde dat zij robert niet bedriegen kon voor jou zal ik zorgen zeide hij moeder heette ook jet ja
die hem alles zou willen ten offer brengen en voor hem eene trouwe zorgvolle gehoorzame gade zou zijn zij zou dan een doel hebben thans miste zij dit en haar leven ging in ijdelheid en onbeduidendheid voorbij
de oude dame nam den kwartijn uit de handen harer nicht en sloeg hem open maar al stonden hare oogen nog helder zij deden toch de dienst niet meer die zij er van gerard keller het testament van mevrouw de tonnette verlangde zij trachtte de letters te herkennen maar het ging niet meer en zoolang de zon aan den hemel was liet zij haar lorgnet rusten
rimini zag er niets van en volgde gedachteloos het eenzame pad er was ook een ander die niets van dit alles zag of genoot maar bij hem stonden de gedachten niet stil zij waren te vervuld met eene enkele zaak om nog iets anders te kunnen opnemen
bij het viertal gekomen had de officieele voorstelling plaats de jongelui waren voor dorothea even charmant als voor henriette maar toen zij haar engagement vernamen eerbiediger gelijk het betaamt tegenover dames die haar kandidaats in het huwelijk hebben gedaan
haar overgrootvader had toen hij bij de terugroeping van het edict van nantes zijn vaderland verliet ook zijn adellijken titel afgelegd die weinig voegde bij de bekrompen levenswijze waartoe hij gedwongen was
dat stond hem op dat oogenblik zoo duidelijk niet voor den geest maar daar elke zin een slot moet hebben en hier het slot niet te vinden was bepaalde hij zich met haar de beide handen te drukken met de woorden gij begrijpt mij beter dan woorden kunnen uitdrukken
tonnette heeft beloofd dezen brief morden ochtend te komen afhalen ik zal hem onder de deur schuiven dat kan immers wel tante hoe kan ik dat nu weten of die brief onder de deur kan doorgeschoven worden vroeg mevrouw de tonnette zich af min of meer wrevelig want zij vond het niet naar haar zin dat haar neef op die wijze behandeld werd
zou hij maar neen dat was onmogelijk en toch dat onmogelijke was waar het bleek toen botwater zeer geheimzinnig volgen liet de een gaat om zich te verzetten de ander om de natuur te bewonderen de derde om aan de stem van zijn hart gehoor te geven
hij vertelde me in het diepst geheim dat die ambtenaar enkel en alleen om de hand van zijn nichtje te vragen naar het schwarzwald was gereisd en hij had er een ontzaggelijk pleizier in toen hij van von behren hoorde dat die nu verloofd was met de oudste juffrouw rimini van wie hij ons alles vertelde
althans zij antwoordde er niet op een ongeluk zal hem niet overkomen zijn zeide henriette er is hier geen water in de buurt hij kent de taal niet merkte lina op wie weet maar dorothea stond verschrikt op
met die gedachten vervuld schoof botwater langs den wand voort langzaam zich een weg banende door den drom van toeschouwers die aan tafeltjes gezeten of staande het bal gadesloegen eindelijk was hij waar hij wezen wilde maar een quadrille had zich georganiseerd en lina stond weder midden in de zaal met een student tot cavalier
onder het soupé had lina nog zooveel te vertellen en te vragen en plannen te maken dat mevrouw de tonnette zelve begon mee te reizen en een oogenblik maar ook slechts een zeer kort oogenblik er aan dacht of zij niet mee zou gaan
stormenderhand zou hij de vesting veroveren wat zou melis stoke opzien als zij elkander weder ontmoetten en hij hem kon mededeelen dat lina ochten de erfgename van tante tonnette verloofd was verloofd met hem anasthase van sterren
hij liet het dus maar aan de riminietjes over om lina buiten spel te houden en op eenparig verlangen dat wel eenigzins door haar zelve werd uitgelokt stemde dorothea er in toe botwater als eva ter zijde te staan
en de gouden dagen die hij zich steeds had voorgespiegeld nooit zouden aanbreken de eenige uitkomst was nog dat tante de tonnette stierf vr dat zij haar testament gemaakt had dat was de eenige kans welke er nog voor hem bestond en het was met eenigzins ontroerde stem dat hij zijn neef de vraag deed
voor de rest heeft hij aan heel die historie even weinig gewicht gehecht als ik er aan hecht gerard keller het testament van mevrouw de tonnette nu t is toch een avontuur meende dorothea had dan zelf maar het doosje gedragen dan was het een avontuur van jou geworden
kellner sprak eene bejaarde dame tot hem bringe mir meine caffee hier botwater stond op en zag verontwaardigd de dame aan bitte eilen sie sich ein wenig ich liebe nicht zu warten sprak de dame zonder zich door botwaters houding te laten afschrikken
dan nog niet toe ik bid je er om lina luister eens louis als ik je dat portret gaf zoudt ge wezenlijk denken dat die manfred iets voor me geweest was in dat geval zou ik het zelf vernietigen maar omdat hij niets anders was als een persoon dien ik toevallig ontmoette en die mij een groote dienst heeft gedaan
henriette maakte hem die taak licht zij was zeer spraakzaam en opgeruimd en verzekerde bij herhaling dat zij nog nooit zoo prettig had gereden zij had allerlei geestige invallen en dan had zij een manier om iemand aan te zien veel welsprekender dan de mooiste woorden
anasthase had het galgenmaal van zijn neef goed willen maken door iets lekkers op tafel te brengen hij had voor gestoofde nieren gezorgd en voor een moot zalm en met een onnoozel gezicht zeide hij
misschien zou lina zijn omgekeerd om haar te roepen maar het prachtige panorama dat het terras aanbiedt op de rijnlanden de neckar vallei en het gebergte greep haar zoo overweldigend aan dat zij haar toestand vergat en werktuigelijk met van sterren medeging die naar de steenen balustrade haar geleidde
het dolen moede was botwater een winkel binnengegaan had daar een kleinigheid gekocht en voor een mark zich door een der kinderen naar zijn hotel laten brengen t spijt me zeide hij tot de tonnette dat ik u te vergeefs heb laten wachten ik dacht wel dat gij uw geduld zoudt verloren hebben en ook maar heen zondt zijn gegaan
wel neen zeker niet wij hebben u onder onze hoede genomen wij brengen u dus t'huis niet waar dora zeker wij brengen lientje bij haar nicht
de vrees daarover een woord los te laten weerhield hem om de erfenis van tante de tonnette aan te roeren maar ook anasthase had zijn plan en dat plan leidde voor hem tot hetzelfde gevolg
zij wachtte den heer anasthase van sterren en had vast besloten hem niet los te laten vr zij hem had overwonnen de enkele dagen dat zij met hem in gezelschap was geweest hadden haar de overtuiging geschonken dat die overwinning niet tot het onbereikbare behoorde
en als zij dan bloosde zou hij haar hand vatten en uitroepen alles wat ik heb bied ik u aan mijn hand mijn hart mijn leven hij herhaalde bij zich zelven dat tooneel en stelde zich gerard keller het testament van mevrouw de tonnette voor welk een indruk het engagement zou maken op al die dames
lina had geen gelegenheid meer om te antwoorden de deur werd geopend en louis trad binnen de ontmoeting van de oude dame en haar neef de tongerard keller het testament van mevrouw de tonnette nette was zoo hartelijk of zij sinds jaren met elkander hadden omgegaan en na eene lange scheiding elkander terug zagen aan lina gaf hij een hand en zij voelde dat hij even sterk beefde als zij
en wat wou je daarmee doen boven eene gloeiende kool houden dan trekt het zulke leelijke gezichten maar louis dat meent ge toch niet mag ik eens probeeren zeer zeker niet dat portret houd ik gerard keller het testament van mevrouw de tonnette en als ik je er dringend en ernstig om
is wel beleefd zeide henriette gaarne in het bijzijn van al die dames den arm aannemende van den gevierden musicus de heer van sterren en juffrouw rimini wandelden het terras af en juist toen zij de grenslijn hadden bereikt kwam lina beneden om aan henriette te verteilen dat zij een brief van nicht de tonnette had en wat deze haar schreef
dat zoudt gij niet in ernst durven beweren jufvrouw rimini zeide anasthase zich bij haar neerzettende waarom niet mijn rekening is zeer spoedig gemaakt ik sta alleen op de wereld tot verleden week had ik eene zuster maar als die getrouwd is heb ik niemand meer
het spijt me dat ik eene dame heb gevraagd zeide manfred tot lina terwijl de beide riminietjes met botwater volgden die nu zijn hart in goed hollandsch kon lucht geven ik heb ook al mijn woord gegeven antwoordde lina ofschoon er niets van waar was
ik heb dus zeer weinig gelegenheid gehad om bijzonderheden van mijn voorouders te vernemen want mijn voogd is een broer van mijne moeder de voornamen van uw vader zijn u toch bekend zeker hij heette
neen kind die heb je toch beneden gebracht ik geloof het wel maar ik zie ze niet het rijtuig hield stil voor de deur de hoofden van dorothea en henriette werden door het portier zichtbaar
zou men van hem eene schriftelijke verklaring verlangen die gecolporteerd kon worden misschien wel ingeschreven in het vreemdelingenboek waar elk hollander die na hem deze onzalige oorden bezocht haar lezen kon
de dames hadden begrepen dat door lina ochten in het bestuur te kiezen de steun van mevrouw tonnette haar niet ontbreken zou en die verwachting was dan ook niet beschaamd zij had die onderscheiding voor haar nichtje zeer op prijs gesteld de eenige schaduwzijde was dat zij nu en dan haar gezelschap moest missen
botwater voelde zich niet erg op zijn gemak hij begreep nu eerst wat hij in overijling gedaan had dat hij die zich nooit overijlde altijd de kalmte in persoon was er zoo moest tegen aanloopen nu hij eene enkele maal wat voortvarend was geweest dat was toch wel hard
hij zeide niets meer en hij hoorde ter nauwernood wat dorothea hem zeide die hem eene heele geschiedenis vertelde van eene duitsche familie die te rippoldsau logeerde en die haar ook zoo straks door de elzasserin was meegedeeld
mijne reis is van korter duur geweest dan ik mij had voorgesteld maar te heidelberg ontmoette ik zeer toevallig op gerard keller het testament van mevrouw de tonnette het terras uw nichtje lina ochten en aan haar gezelschap gaf ik de voorkeur boven de mooiste
waar kan ik u morgen bezoeken vroeg de vreemdeling maar mijn god mijnheer u begrijpt toch laten wij ons gesprek tot morgen uitstellen u lologeert te griesbach wees dan zoo goed ten tien ure op uw kamer te zijn
die gedachte kon henriette niet verdragen zij bleef er den ganschen nacht mede bezig en verzon allerlei onmogelijke toestanden en voorvallen die haar in de gelegenheid konden stellen om mevrouw van sterren te worden
op een oogenblik dat de twee jufvrouwen rimini en de jongste der elzasserinnen elkander te gelijk iets vertelden en onwillekeurig elkaar vastgrepen zeide manfred de kunstenaar dat zij de drie gratien waren
maar hoe kwam haar neef op het ideé om er dien anasthase bij de haren bij te slepen trouwens ze waren er lang genoeg voor in de hoop morgen avond bij u te zijn en u nogmaals gerard keller het testament van mevrouw de tonnette mondeling mijn innigen dank te betuigen noem ik mij met de meeste hoogachting uw dienstwilligen en erkentelijken neef louis jules de
gelukkig voor den kleinen jules dat zijne oudtante niet lang meer leefde hij zou voor zijn gansche leven bedorven zijn geworden maar zoo hij al spoedig haar liefkozingen en geschenken miste
en als zij bedachten dat om door rimini was geduelleerd vonden vele jonge dames het onverantwoordelijk dat hare ouders zomers nooit naar een badplaats gingen daar had je nu door rimini die toch een heel goede partij deed aan botwater
zij vond de wereld naar en de menschen naar hoofdzakelijk omdat zij zoo weinig notitie van haar namen maar dit was ook geen wonder het was eene ware kunst om met mevrouw rimini een gesprek te voeren
was dat dezelfde pieter botwater die hier voor adam speelde en die eva als er eens een adjunct commies of een klerk hem zien kon hij was nog geheel en al onder den indruk van zijn toestand als eerste mensch toen er reeds een ander tableau werd ontworpen
vier weken waren er op die wijze voorbijgaan en nog altijd was het koffie en brood met kaas dat den hoofdcommies wachtte zij bepraatten samen het nieuws van den dag en de tallooze onverschillige dingen waarover men woorden kan wisselen gedachten is niet noodig wanneer men eigenlijk niets te zeggen heeft of niets zeggen wil
ik heb u lief en het zou mijn hoogste streven zijn u gelukkig te maken lina ochten had den binocle voor de oogen gehouden gerard keller het testament van mevrouw de tonnette maar zij zag niets zij hoorde slechts hetgeen zij reeds eenige dagen gevreesd had te moeten hooren en dat zn zoo gaarne voorkomen had omdat haar antwoord geen ander kon wezen dan eene weigering
pieter botwater kwam te griesbach en hij leerde daar dorothea rimini kennen en zij zijn nu geëngageerd had u ooit gedacht dat neef botwater trouwen zou er komt gerard keller het testament van mevrouw de tonnette dan ook een geschiedenisje bij dat ik u onder vier oogen vertellen zal
uitstekend zei de student ik zal abel zijn dat is een rustige rol die me convenieert manfred is kain mijnheer zal wel zoo vriendelijk wezen voor adam te fungeren wie van de dames wil eva zijn
dat doet hij om lina bij zich te hebben och kom wedden hij spreekt altijd met haar en nooit met iemand anders als lina eens neen robert trouwt zeker nooit meer als emilie dood is waar zijn ze nu
toch brandde het op hare lippen maar zij nam zich voor nooit aan hare nicht te vertellen dat er toch nog tonnettes in het land waren waarom zij dit niet vertellen zou wist zij zelve niet het was toch heel natuurlijk dat zij zulk eene ontdekking mededeelde aan haar die er zooveel belang in stelde
dat had k kunnen zijn sprak de hoofdcommies in indie sterven zeer vele menschen ook jonge hij zweeg op eens om niet aan de verzoeking toe te geven en er bij te voegen in ons land blijven soms ook de oude zeer lang leven
dat een eerste vereischte was dat ook zij hem zou liefhebben en dat was het geval niet het speet haar erg dat hij zich met dingen gevleid had die niet te verwezenlijken waren maar een huwelijk moet geen offer zijn voor een van de partijen
beiden gisten elkanders bedoeling maar als zij die gissing uitspraken verrieden zij zich zelven en bijna gelijktijdig wendden zij zich van elkander af anasthase om zich naar zijne kamer te begeven pieter om naar de zaal terug te keeren en zoo spoedig mogelijk lina te waarschuwen voor het nieuwe gevaar dat haar dreigde
cijferen voorzichtigheidshalve maakte hij dan ook alvorens zich ter ruste te begeven eenige beschikkingen en benoemde hij zijn neef anasthase van sterren tot zijn universeel
emilie rustte met den eenen arm op dien van haar echtgenoot en steunde met den anderen op lina terwijl dorothea en henriette achteraan gingen emilie zeide rimini toen zij een eind gewandeld hadden ik ga morgen naar
hij was overtuigd dat lina zeer gevleid zou wezen met die hulde van den beroemden man maar zij bleef er zeer kalm onder en antwoordde bijna stug dat neef van sterren nog niet lang genoeg in de zaal was om daarover te kunnen oordeelen nu zij wist wat neef pieter naar griesbach had doen reizen begreep zij bij intuitie ook wat neef
je kunt je houden of je geheel en al voor je eigen plezier naar griesbach waart gegaan en als je mijn nichtje hebt ontmoet kunt gij de gelegenheid afwachten om haar de papieren te geven je zult ze immers nog wel herkennen uit duizend tante
ik hoop dat het waar mag zijn zeide henriette met een zuchtje zonder nu zoo bepaald er voor uit te komen hadden de dames rimini toch onwillekeurig gedacht dat de badkuur van hare schoonzuster ook voor haar iets anders kon opleveren dan gezondheid door bronwater verkregen
heel galant zeide lina bij gaslicht en het ruischen van een fontein en een goed glas wijn spot niet lina ik meen het ernstig eerst moet ik uw legitimatie papieren zien mijnheer de tonnette sprak zij schijnbaar schertsend en als die in orde zijn
ja zeide botwater het doet mij zeer leed ik maak mijne verontschuldiging dan is alles in orde sprak behren hem de hand toestekende had ik dat maar vroeger geweten mijnheer von botwater ik zou er geen acht op geslagen hebben
ik geloof dat hij een heel respectabel mensch is antwoordde lina en een braaf mensch ok nu daar houd ik hem ook voor sprak dorothea maar zie-je hij is erg onvoorzichtig geweest
dag en dauw ontwaakte lina en lang voor het uur waarop het rijtuig der rimini's haar zou komen halen zat zij kant en klaar voor het raam en luisterde naar elk geluid dat maar eenigzins kon doen denken aan het ratelen van wielen
pieter botwater voelde zich zonderling te moede toen dorothea op voorschrift van den jeugdigen schilder hare beide handen op zijn linker schouder legde en haar hoofd gerard keller het testament van mevrouw de tonnette schijnbaar tegen hem aandrukte
de rijtoer met de wandeling waarop anasthase zijn hoop gebouwd had was dus vrij overtollig geworden hij hield echter de eer aan zich en de heer rimini en mevrouw en hunne zuster henriette zouden gaarne van de uitnoodiging gebruik maken zij begaven zich naar binnen om zich te kleeden bij de deur
hij ook voor haar zou moeten zorgen haar zou moeten onderhouden kon hij dat zou hij zijne lessen behouden en als hij ze verloor hoe zou hij dan in de behoeften van een gezin voorzien
dan in s hemels naam maar zonder parasol gaan zij omshelde haar nicht langer en inniger dan zij ze ooit omhelsd had en snelde den gang in en de voordeur uit en op stoep
maar als die omstandigheden nu eens niet die wending namen twee brieven mevrouw zeide de oude meid die zoo al niet van het geheim toch van den angst harer meesteres deelgenoote was en daarom hare terugkomst in de huiskamer niet afwachtte om haar dan de brieven op tafel te doen vinden
de riminietjes zagen op dat oogenblik den anderen kant uit en heeren letten zoo naauw niet op een groet wij zullen maar eerst het vat gaan zien als de dames het goedvinden zeide anasthase o ja eerst het vat riep henriette het vat heer lina wat heb je een kleur
deze was wel geen officier maar millionnair en een millionnair is niet iedereen in duitschland vooral niet het woord van een man die zulk eene verheven positie in de maatschappij inneemt moest gezag hebben zelfs tegenover die ruwe menschen van de sabel
griesbach had nog nooit zulk een vroolijken avond beleefd en daar het de dag was waarop pieter botwater was aangekomen bracht men het genot zeer ten onrechte met zijne komst in verband
dorothea rimini verzekerde op hare beurt dat de heeren ook te griesbach welkom waren en zij zou juist vertellen dat de heer pieter botwater dit nog gisteren had ondervonden toen de commissaris van het bal het teeken aan de muzikanten gaf en een polka werd aangekondigd
den volgenden dag waren zij op hetzelfde uur weder zamen geen gebraden kippen en petit bourgogne wachtten den hoofdcommies maar eijeren en sardijnen en gewone bordeaux met
zij konden het zijn sprak de brusselsche dame maar dan moeten zij eene andere houding aannemen hoe dan vroeg henriette o een tableau vivant een tableau vivant riep manfreds vriend een heidelberger student die zijn kandidaats gedaan had kom manfred dat is uw vak
en als wij niet gaan wil zij ook niet en t is toch zoo noodig voor die arme emilie o mevrouw u doet er heusch een weldaad mede is uw zuster zoo erg ziek wat heeft ze
zoodat hij prompt op hetzelfde tijdstip aan het departement was waar hij onveranderlijk zijn hoed afnam voor de boden die het nooit zouden wagen hem over iets anders te spreken dan hunne qualiteit tegenover de zijne paste
terwijl zij toegaf aan hare mijmeringen en naar de hooge dichtbegroeide bergen staarde waarover reeds langzaam de schaduwen van den avond zich begonnen te verspreiden en die den meer somberen toon aannam welke ook in haar gemoed heerschte werd zij door het naderen van voetstappen gewekt
van elk oogenblik dat botwater en dorothea hen niet hooren konden of niet op hen letten maakten zij gebruik om het gebeurde van dien morgen te bespreken dat in beider oog een interessant avontuur was en over den inhoud te praten van het briefje en het vers dat de schrijvers bleken minder goed te kennen dan de lezers
dan mogen we wel een nienwe piano nemen rob sprak emilie hij zal wel altijd muziek maken ja kindlief dat denk ik ook maar ik moet eens gaan hooren wat hij nu uitgevoerd heeft ja met een lachend gelaat huppelde henriette haar broer
het was hem veeleer of hij er slechts vijanden had want toen hij zoo te midden van al die duitschers zich bevond en zelfs het kleinste kind en de meest havelooze kerel duitsch spraken gevoelde hij zich niets op zijn gemak
maar misschien was er zedelijk iets op haar aan te merken mogelijk was dat zoogenaamde nichtje wel eene dochter voor wie zij een man zocht of liever kocht maar dat ware de onbeschaamdheid toch wat al te ver gedreven in zulk een strik zou hij zich niet laten vangen maar t was toch een aardig mooi meisje en zij kon het niet helpen
altijd op zijne kamer hij verbeeldde zich dan dat hij doodmoede was van zijne inspanning die intusschen hoofdzakelijk daarin bestond dat hij naast een piano zat en toeluisterde het vermoeiende ervan bestond uitsluitend hierin dat hij zich moest bedwingen om lijdzaam zoo veel geknoei op de toetsen aan te hooren
neen zeker herhaalde hij met nadruk en toen zeide hij nog eens neen zeker hij meende dat hij hierdoor al vrij duidelijk had te kennen gegeven wat hij bedoelde maar lina begreep die bedoeling evenmin als ieder ander die den gedachtengang van pieter botwater niet had gevolgd
hare doorschijnend teint en hare tengere bevallige gestalte waarvan het eenige gebrek was dat zij niet langer was wat zou er over vijftig jaar van over zijn gebleven zeker zou zij de statige dame niet gelijk zijn die thans over haar zat
nuk ik dank je wel t is een bewijs dat je aan mij gedacht hebt en aan nog wat zeide louis heel zacht waaraan dan
nu nam het gesprek een andere wending en toen men te oos was verliet henriette den trein en volgde van sterren naar den trein voor baden-baden er werd van zijne zijde noch van de hare een woord meer gesproken over het al of niet geoorloofde van dit uitstapje dat dan ook in het wezen der zaak niets ongeoorloofds had
pieter verzekerde dat er niets te zien was dan de dom en dat deze was gesloten maar lina wilde volstrekt iets voor tante medebrengen en dorothea kon keulen niet verlaten zonder echte eau de cologne te hebben gekocht
hij sprak slechts fransch met hen die geen hollandsch kenden en daar de badgasten niet zeer sterk in het fransch waren was de heer botwater een gerespecteerd man te griesbach mevrouw
is dat uw rijtuig mijnheer vroeg hij om u te dienen mijnheer rimini dan zult u er niet tegen hebben dat mijne vrouw erin gaat zitten zij kan niet verder loopen
en toch de brief was zoo dringend en zoo hartelijk en nicht was zoo alleen zij mocht niet te lang wegblijven het kon ook heel goed zijn dat het geen engagement betrof en dat hoopte zij ook maar want die manfred was wel heengegaan maar die zou zeker
het was den volgenden morgen vroeg aan de bron dat zij tegenover emilie er over begon nicht verlangde naar haar zij deed beter hoe eerder hoe liever naar huis terug te keeren maar uw tijd is nog niet om uw nicht heeft u drie weken gegeven en t is op zijn best veertien dagen sprak emilie
twee paarden ja antwoordde de oudgast de uitwerking van deze gedachte geheel aan van sterren overlatende ik heb het aan den koetsier overgelaten rimini knikte even of hij zeggen wilde excuseer je maar zoo veel je wilt daar krijgen wij geen paard meer door
een oogenblik dacht hij er aan zijn rok te gaan uittrekken en een zwarte das om te doen maar dan zou hij toegeven aan die domheid en bovendien zich straks weder moeten verkleeden om naar kniebis te gaan waar het zeker ook deftig zou wezen
ik voelde dat ik er eens uit moest en daar het voor mij hetzelfde was waar ik heenging dacht ik dat ik jou wel eens kon opzoeken om je te feliciteeren wist u dan dat ik dezer dagen jarig ben hè hoe beleefd neen maar ik ben er wezenlijk mede verlegen dus u blijft tot overmorgen
hij voelde dat die logen hem niet best over de lippen zou komen tegenover de deftige dame met haar aristocratisch gelaat en haar waardige houding hij boog even en antwoordde dat hij tonnette heette dan hebt u zeker mijn briefje niet ontvangen
dorothea zweeg een oogenblik toen zei ze met neergeslagen blik weet-je wat ik eerst dacht lina wèl dat hij eigenlijk voor jou hier was gekomen
er ligt nog een leesteeken bij zeide lina het weder opnemende als begreep zij niet waarom hare nicht de lezing uitstelde en zij opende het boek weder op de plaats waar het leesteeken lag het was een reepje perkament waarop met flinke staande letters de woorden geschreven stonden
het zelfde oogenblik dat zijn tegenstander uit het rijtuig stapte werd er bescheiden op de deur van botwaters kamer getikt een rilling voer hem door de leden t was half tien daar kwam de voorbode van de noodlottige gebeurtenis
natuurlijk natuurlijk en met der tijd kan die jufvrouw rimini eene goede partij worden ik heb me door die overweging niet laten leiden sprak botwater ernstig en daarin had hij volkomen gelijk
haar grootvader had hem evenmin laten gelden haar vader had toen hij fortuin genoeg bezat om hem op te houden pogingen aangewend om zich weder als edelman te doen erkennen maar de onrustige tijden op het laatst der vorige eeuw hadden hem belet die tot een goed einde te brengen
had hij toegegeven zij hadden hem bijna gedwongen om met hen mede te gaan naar het terras en daar hadden zij hem vooruitgedrongen naar henriette om die geavanceerde stelling in te nemen
je kunt me gelooven of niet dat staat je vrij maar zulke dingen zou ik niet zeggen als ik niet zeker van me zaak was pieter bot water ledigde zijn glas tot den bodem en anasthase van sterren volgde zijn voorbeeld
wie is die behren vroeg hij schijnbaar onverschillig een kapitein van de zwarte kurassiers heb ik gehoord gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zwarte kurassiers botwater had hen nooit van zijn leven hooren noemen maar de naam klonk onheilspellend
de heer botwater sprak evenwel zelf nooit in dien geest hij verloor nooit het decorum uit het oog zelfs niet waar het eene erftante gold die erftante was voor hem ook nog iets meer zij adelde zijn
de heeren en dames wilden wel wat uitrusten het was zoo erg warm de commissie die het niet in hare macht had om de temperatuur te doen dalen begreep dat zij om de goede stemming te bewaren wèl deed met het bal tijdelijk te veranderen in een concert
hun zoon willem solliciteerde nu al drie jaar naar eene verplaatsing maar altijd te vergeefs hij had hun indertijd verteld dat alles geheel afhing van den heer botwater en van deze gunstige gelegenheid maakten zij gebruik om den invloedrijken ambtenaar ten zijnen gunste te stemmen
en die toch even goed het slachtoffer van zulk een spoorwegramp kon worden als zij welke in deze verongelukten trein hadden plaats genomen de beide neven spraken verder over onverschillige zaken tot dat het oogenblik van scheiden daar was terwijl pieter zijne handschoenen aantrok vroeg hij
en je weet niet daar hoorde men het ratelen van wielen in de verte lina stond op het kon niet anders dan het rijtuig der rimini's zijn haar regenmantel haar reistasje haar boek alles had zij bij de hand neen haar parasol had ze niet weet u mijn parasol ook tante
hij spreekt met heel veel liefde van u en ik behoef u niet te zeggen dat hij ook van mij geen kwaad van u hoort zeker zal hij u wel eens opzoeken als hij terug is dat denk ik ook wel aardig en gezellig hij is haar dus meegevallen
hij was de groote man buiten s huis binnens huis was hij de echtgenoot van dorothea rimini o o van louis en lina was het onmogelijk te zeggen wie n of n was zij zelven zouden het ook niet kunnen zeggen zij wisten alleen maar dat zij veel van elkander hielden
door vroolijk en dartel te zijn met een jongmensch die ook niet aan te grooten ernst leed gaf zij aan botwater tevens duidelijk te kennen dat de jeugd de jeugd zoekt en mannen van veertig verstandig zijn wanneer zij hunne keus op anderen vestigen
duitsch was toch geen heksentaal in de eetzaal waar hij zich neêrzette na een oogenblik op zijne kamer te hebben doorgebracht kreeg hij dadelijk wat hij vroeg neen eigenlijk niet wat hij vroeg maar toch iets en iets wat nog beter was hij had eene halbe kippe gevraagd en kreeg eene
als wij nu nog schrijven willen aan nicht wordt het tijd zeide lina hardop o ja we moeten nog schrijven sprak dorothea die ook geheel tot bedaren was gekomen dank zij de overredingskracht van pieter botwater laten wij dat elk op onze eigen kamer doen hier zou er niets van komen wij zouden te veel praten
ik had gewenscht een man te krijgen die den titel van mijn grootvader kon overnemen en daarop heb ik gewacht tot dat tot dat het te laat was juist ja die kans is nu verkeken
ei zoo heb je dat gedacht dat is wezenlijk een heel goed idée van je geweest en als ik er nu dit eens inzette en de oude dame zette het portret van louis er in dat hij haar vr zijn vertrek had gegeven en dat zij straks met lina over hem pratende te voorschijn had gehaald
en zette daarop het gesprek met zijn vriend voort al pratend geheel zonder opzet schijnbaar zoodanig zich plaatsend dat botwater niets meer van het sympathieke gelaat of de blauwe oogen zien kon alleen nog iets van den breeden rossen knevel waarvan zich de uiteinden vertoonden
maar zie je mijn kind ik heb van daag al eene heele wandeling gemaakt en ik moet oppassen dat ik me niet vermoei als de beenen vijf en zeventig jaar hebben meêgedaan moet men niet te veel van ze vergen
ja zeide lina gedachteloos dat is soms zeer moeilijk zij had niet bemerkt dat dorothea weder naar botwater was gegaan die bij henriette was gebleven en stond nu alleen met anasthase en voor de anderen verborgen op een der omloopen achter het vat
hun vijf kinderen gaven hen echter zooveel te doen dat zij volkomen vergaten den adelijken titel te vragen en slechts een burgergezin de nagedachtenis bewaarde van tante de
en verzekerde dat zij boven alle dames de kroon spande dit zeide hij half fluisterend terwijl hij zich vertrouwelijk tot haar voorover boog zoodat de riminietjes hem niet hooren konden
om nog beter zijn plan te verbergen sprak hij evengerard keller het testament van mevrouw de tonnette min over de erfenis en elk der neven meende in den ander de kenteekenen te bespeuren dat hij zijne schoone toekomst verloren achtte en zij spraken tot elkander steeds met iets medelijdends in hun toon terwijl elk gevoelde dat hij dit medelijden voor zich zelven niet behoefde
rijtuig stilhouden en toen dorothea opstond begreep hij dat hij zich niet had bedrogen hij steeg gerard keller het testament van mevrouw de tonnette uit en ging naar haar toe in gewone omstandigheden zou zulk eene afwijking van de vormen om eene dame aan te spreken die hij slechts van aanzien kende niet in hem opgekomen zijn
maar nadat zij uitgerekend had dat als een brief naar griesbach twee dagen onderweg was en het antwoord dus ook twee dagen begreep ze dat zij den vijfden dag een antwoord van lina kon hebben en dat antwoord kwam maar niet
maar te gelijk met dit besef rees ook de overtuiging dat hij de vrouw die hij gecompromitteerd had gerard keller het testament van mevrouw de tonnette moest redden en de smet die op haar goeden naam zou drukken moest uitwisschen met die gedachte bezield begaf hij zich ter ruste
wel zeker mijnheer manfred antwoordde lina met een goedigen glimlach de schilder haalde zijne portefeuille uit en gaf haar zijn photografisch portret dank u wel als ik uw naam lees onder de beroemde schilders die exposeeren zal ik uw portret laten kijken en er op roemen dat ik u ontmoet heb
eerst had het hem ontstemd dat zijn logen uit noodzaak door dagbladen publiek was geworden maar bij nader inzien deed het hem toch plezier dat er publiciteit aan gegeven was het moest hem doen stijgen in de schatting van de badgasten en vooral in die van lina
zult wel niet lang te griesbach blijven dat denk ik ook niet ik wilde alleen maar mijn nichtje ochten eens persoonlijk op haar jaardag feliciteeren nu ik toch in de buurt was dat is over een paar dagen geloof ik
zij dweepte met hem en meer dan eens had zij dit aan lina verteld als deze haar gezelschap hield terwijl rimini zijn wandeling maakte of op het terras zijn sigaar rookte zij dacht niet lang te leven en haar hoogste wensch was de weinige jaren of maanden die haar nog gegund waren door te brengen aan zijne zijde
uitstekend een voortreffelijk schoon plekje hebt u uitgekozen heel lief het schwarzwald heel lief was u er meer geweest neen t is voor t eerst
zag toen achter zich en daarop rechts en links en toen hij overtuigd was dat de vreemdeling tot hem het woord had gericht en niet tot een ander zeide hij veel beteekenend ja
deze liet haar een oogenblik uitweenen en toen maakte hij hare armen los met meer zachtheid dan men van hem verwacht zou hebben en zeide ik zal hem over een half uur hier brengen van middag eten de heeren uit rippoldsau aan tafel de heeren botwater en rimini hadden toen nog een kort maar zeer belangrijk gesprek
het is heel wel mogelijk dat hem iets overkomen is hij heeft iets gehad wat wat bedoel je och neen misschien niets maar die mijnheer behren neen wij moeten hem niet aan zijn lot overlaten och mijnheer van sterren doe mij pleizier en ga hem eens zoeken
daar had eva nooit veel last van zij zag den hoofdcommies met een sprekenden blik aan en schudde het hoofd terwijl zij bedeesd sprak dat is ondeugend van u u moest me daaraan niet herinneren
en zij hadden gelijk gehad mevrouw de tonnette was zoo vervuld met hetgeen waarmede zij dien avond zich had beziggehouden dat zij voor andere zaken weinig gedachte had en toen zij zag hoe hare onbepaalde woorden als eene gerard keller het testament van mevrouw de tonnette toestemming opgevat door de drie jong en dames en vooral door lina met gejuich werd beantwoord hield zij zich ook maar of zij het plan alleraardigst vond
louis bloosde onder den indruk van die onwaarheid en die blos deed hem goed zijne bleeke wangen konden wel wat rood verdragen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette dan zal ik hier uwe terugkomst afwachten sprak mevrouw de tonnette deftig ik zal zoo onbeleefd niet zijn om u te laten wachten mevrouw mag ik u voorgaan
hij had er wel geen geld voor maar voor zulk een gewichtigen stap in zijn leven zou zijn oom en voogd wel een voorschot willen doen het kapitaal bleef er toch altijd goed voor maar toen herinnerde hij zich dat hij al zoo menigen aanval op zijn kapitaal gedaan had en dat oom hem telkens had gezegd dat dit de laatste maal was dat hij hem wilde helpen
een bal met hindernissen de table d'hôte was geëindigd als jongst aangekomene had botwater zijne plaats aan het uiteinde gekregen en daar hij van zijne buren niet meer verstond dan de bedoeling hunner vragen of opmerkingen en
maar dat moest hij maar van zich afzetten mevrouw de tonnette was hare tante niet gerard keller het testament van mevrouw de tonnette toen de commissie handelend optrad bewees zij al dadelijk zeer goed voor hare taak berekend te zijn
zij wist de geschiedenis van alle reizigers te vertellen en toen er een paar bejaarde dames bij vergissing in de coupé hadden plaats genomen in de meening dat het een damescoupé was en over de tegenwoordigheid der beide heeren klaagden
ik heb gezegd nicht dat er niets van kan gebeuren maar door en jet hielden z aan dat ik haar den raad heb gegeven om maar met u zelve er over te spreken sprak lina
anasthase herinnerde zich dat hij licht glacé handschoenen in zijn koffer had en begaf zich naar zijne kamer waar die was wist hij nog niet hij kende alleen het nommer in den gang gekomen zag hij rond naar een kellner juist kwam er een uit den tuin een deftige men zou zweren dat het pieter botwater in eigen persoon was
om jou vroeg lina half spottend om mij neen dat zal ik nu niet zeggen maar nu bloos nu maar zoo niet mijn hemel als mijnheer botwater zin in je heeft behoef je je niet te schamen wat zeg jij
lina beloofde het en geen vijf minuten daarna was zij op weg naar de vergadering mevrouw de tonnette bleef nog een poosje denken en opende toen haar poot zij zocht het versje waarvan de eerste regels haar voor den geest zweefden maar zij vond het niet en ze zocht ook niet zeer aandachtig
na den rusteloozen nacht vr zijn duel was pieter botwater zoodra hij in bed was gestapt in diepen slaap gevallen en zoo volkomen bewusteloos geworden dat hij den anderen morgen verscheidene minuten noodig had eer hij tot het besef kwam dat hij niet in zijn ledikant lag op zijne kamer in de stille buurt in den haag
lina ochten was in beider oog een onnoozel prozaïsch kind en die advokaat tonnette nu zij gunden hem haar gerard keller het testament van mevrouw de tonnette de heer en mevrouw botwater werden in het duodecimo stadje waar zij zich vestigden de defstigste der ingezetenen
en de bejaarde dames dankten den hemel dat zij zoo gelukkig geweest waren juist in deze coupé hare plaats te hebben genomen en trachtten bij herhaling een der beschermers den meest achtenswaardigen van de twee in het gesprek te betrekken
dus schijnt die mijnheer manfred veel aan u verplicht te zijn sprak ze scherp de tonnette had met stijgende verbazing de woordenwisseling tusschen de beide dames gehoord hij was nog niet op dien voet met een van haar althans niet openlijk dat hij tusschenbeiden durfde treden en hij had ook geen zusters die hem aan dergelijke schermutselingen hadden gewend
beiden zwegen en sloegen een verschillend pad in toen zij weder bij elkander kwamen schenen zij het onderwerp vergeten te hebben en praatten over andere dingen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette het rijtuig kwam voor
anasthase begreep niets van dien zonderlingen nabob hij verwachtte dat deze hem spreken zou over het verblijf in baden-baden en daaromtrent eenige opmerkingen zou maken waarvoor wel grond bestond en die hij zich voorbereid had te beantwoorden
de commissie weigerde deze beleefdheid niet en vond dien zwijgenden hollander een zeer netter mann die zijn wereld kende jammer dat hij zoo weinig sprak maar wat hij zeide was toch goed duitsch en de champagne was van het beste merk
om u de waarheid te zeggen neen maar het doet me ontzeggelijk veel genoegen nooit heeft een engagement mij zoo'n pleizier gedaan want je zuster is juist een vrouw voor mijn neef botwater
zij twijfelde echter niet of zij zou wel een cavalier bekomen en werkelijk deed zich die ook terstond voor in den persoon van haar neef anasthase k ben juist als vis-à-vis gevraagd mag ik het genoegen hebben vroeg hij lina knikte vriendelijk en legde haar hand op zijn arm ik heb u al overal gezocht zeide anasthase
hij zou voor lina nagenoeg een vreemde wezen en een vreemde maakt op een dame altijd meer indruk dan een bekende hij zou in de badplaats als gevierd musicus schitteren een musicale soirée geven
ja dat doet het erkende botwater hoewel wanneer men de duitsche taal machtig is de omgang met duitschers niet zwaar valt hij zeide dit op een toon die mijnheer en mevrouw klooks overtuigde dat hij in dien toestand verkeerde
dat meen ik niet ik vind het hier best ik zou niet eens verlangen om te wandelen maar ik bedoel dat de lucht te lekker is en de tuin te frisch en te geurig om heel veel attentie voor een boek te hebben
en aan dat riminietje was het ook zeer goed zichtbaar geweest dat zij iets voelde voor dien hooggeplaatsten ambtenaar vrouwen hebben een helderen blik voor zulke verhoudingen met het oog op deze gewichtige gebeurtenis had de hotelhouder gezorgd dat het diné hoewel het
met den naam zou hij ook haar aanzienlijk fortuin althans voor een groot deel bekomen hier is de poot nicht maar hij was geducht bestoven zeide lina die een goede poos was weggebleven om het werk te zoeken u hebt er het laatste jaar ook niet veel in
althans het duurde lang eer hij antwoordde en dat antwoord bestond slechts toch uit een zeer kalm zoo toen zweeg ook anasthase tegenover zijn neef maar tegenover zich zelf inwendig hield hij eene ernstige straf predikatie dat hij zoo dom was geweest iets te vertellen waarmede botwater niets te maken had
zoeken ze mij wie zoekt mij wat willen ze van mij vroeg de ambtenaar zenuwachtig niets mijnheer botwater wij verlangen alleen maar uw gezelschap zeide dorothea ik kan niet meer binnenkomen ik blijf hier tot morgen ochtend t is mij veel te warm in de zaal maar hier rilt u van koude
daar komt van sterren ook terug zeide hij hè rob dat is vreemd ik dacht dat die naar parijs was ik denk zeide robert dat hij je broer wordt ja
dan is het te veel gevergd zelfs van den kalmsten mensch dat hij in zulk een toestand zich zelven gelijk zal blijven wat hem het meest hinderde was niet zoo zeer nog het verlies van het geld hij had altijd zeer zuinig geleefd en bezat dus eenig vermogen
mijne verloofde is op dien leeftijd dien iedere vrouw moest afwachten om zich in het huwelijk te begeven sprak botwater kinderen zijn niet geschikt om aan het hoofd van een huishouden te staan anasthase neuriede
hij kreeg er echter vrede mede toen de tonnette hem de gerustellende mededeeling deed dat het een dineetje was hetwelk hij zich veroorloofde aan de dames en den heer botwater aan te bieden ter eere van de aangename kennismaking dat mocht botwater niet afslaan en deze onderwierp zich na een zeer zwakken tegenstand
hebt me veel pleizier gedaan met me vooraf te schrijven dat je van avond zoudt t'huis komen gelukkig dat de brief onder de deur door kon lina kreeg een kleur als bloed nu zou het beginnen louis werd doodsbleek hij moest thans spreken
een onmerkbaar duwtje gaf haar vriendin het antwoord aan maar henriëtte scheen wat onbegrijpelijk en antwoordde robert heeft er mij niets van gezegd maar in elk geval zou mijnheer van sterren van de partij kunnen wezen
ja ik begrijp op onzen leeftijd spreekt men over zulke plannen niet vr zij verwezenlijkt zijn maar ik maak je mijn compliment piet t is een zeer gracieus vrouwtje en zoo piepjong ook niet meer
dat heb ik nooit zoo precies berekend de oud gast stond stil u weet niet wat u verdient u weet niet hoeveel schuld u hebt en u vraagt een vrouw
met gerustheid ledig ik dan ook deze kelk tot den bodem op het heil der jongverloofden deze bombastische improvisatie werd in de stemming van het oogenblik zeer welsprekend gevonden en noch botwater noch dorothea
en toen kwamen aan de oude dame hare plannen weer voor den geest en plotseling herinnerde zij zich die laatste mededeeling waarvan zij eigenlijk te weinig vernomen had en waardoor zij alleen wist dat er een de tonnette te leiden studeerde ten minste dat beweerde
vermaak ik een derde van mijn vermogen na aftrek der onderstaande legaten aan haar het overige eveneens na aftrek van onderstaande legaten voor de helft aan mijn neef pieter botwater zoon van cornelis botwater en frederique de
botwater had niet gedacht dat zijn bracelet dit effect zou teweeg brengen het was wel een duur present en hij moest zelf erkennen dat het heel mooi was maar dat iemand het op zijn zenuwen er van zou krijgen neen dat had hij nooit vermoed zulk een overwinning had hij nog nooit met een cadeau behaald
volstrekt niet ik dacht juist aan u aan mij antwoordde anasthase met eenige bevreemding ja ik zag naar die prachtige natuur daar vr ons en het was of dat vredige tooneel dezelfde melodie ademde die ik gisteren avond te rippoldsau had gehoord
maar voor zich zelven had ook hij zijn plan gemaakt en toen den volgenden morgen een half uur vr het vertrek van den trein naar appenweiler de drie dames met botwater gerard keller het testament van mevrouw de tonnette aan het station van oppenau waren verscheen daar ook neef anasthase
hij zag er nu heel anders uit en zijne stem klonk ook heel anders toen hij haar naderde en met een diepe buiging zeide dat hij het alleraardigst vond haar hier te mogen ontmoeten hij bloosde en lina bloosde ook en antwoordde met bevende stem dat zij dit ook niet had kunnen verwachten
de ontmoeting der twee neven was van de zijde van den musicus allerhartelijkst minder van die van den ambtenaar en daar heb-je me gisteren niets van verteld riep anasthase uit
saartjes vader nu was een paar jaar geleden professor te leiden geworden en dit postscriptum zeide voor lina veel meer dan de geheele brief het was er de sleutel van en toen zij na kennisneming van dat naschrift den brief nog eens overlas werden die geheimzinnige toespelingen van nicht lucie vrij verstaanbaar
zij het blad papier tusschen de bladen van de poot en sloeg den roman open waaruit lina haar had voorgelezen lina trad binnen vooraf gegaan door een paar jonge dames rijzig van gestalte met donkere bijna zwarte oogen blauw zwart haar en donkere gelaatstint
dank u voor t compliment de riminietjes zijn heel aardig voor me en mijnheer weet ook niet wat hij doen zal om het mij aangenaam te maken zoo kan hij vriendelijk wezen ook hij zegt nooit veel maar met mij praat hij nog al eens en zijn vrouw is erg goedhartig jammer dat ze zoo ziekelijk is
ik had u lief van het eerste oogenblik dat ik u zag hoe was t mogelijk dat ik mij een oogenblik liet afleiden door die lina laten we daar voor altijd van zwijgen ik vergeef het u
gisteren kwam ik in de schoolstraat een troepje leidsche studenten tegen en zij noemden een van hen tonnette onmogelijk en hoe zag hij er uit dat weet ik niet antwoordde lina nog sterker blozend en je weet zeker dat hij zoo heette waarom heb-je me dat vroeger niet gezegd ik heb er niet aan gedacht
aan de pas verloofden wijd ik dit glas moge gerard keller het testament van mevrouw de tonnette hun geluk in harmonie zijn met de weldadige stemming die deze oude vurige rijnwijn den menschen schenkt en hun besluit hun evenmin berouwen als goede wijn treurige herinneringen opwekt bij hen die hem in ruime mate geplengd hebben
dus moest het rijtuig den oudgast meer waard wezen dan den hoofdcommies hij bepaalde zich dus tot eene onbeduidende bijna onhoorbare verzekering dat dit niet behoefde en praatte toen verder over zijne reis zonder het voorrecht te hebben van rimini een antwoord te bekomen
maar ik zou wel de helft van mijn leven willen geven als ik u dezen noodlottigen toestand had kunnen besparen wees overtuigd dat welken loop de zaken ook nemen ik in mijn hart bij u ben en u steeds als een edel mensch zal beschouwen
toen de mededeeling geeindigd was bepaalde hij zich tot een eenvoudig zoo waarop hij zijn horloge uithaalde en zeide t is tijd voor de bronnen aan de bronnen waren er nog weinig badgasten maar allengs kwamen zij opdagen botwater had den moed niet om er te blijven
thans was er toch eenige verbazing in zijn toon op te merken maar hij zag den ambtenaar tevens aan met een blik die duidelijk te kennen gaf je wilt me wat wijs maken gelooft u het niet
en ze alle wederwaardigheden aan hare tante had medegedeeld ook van anasthase en van pieter werd er gescheld daar zal hij zijn zeide mevrouw lina begon te beven en zij had op dit oogenblik wel gewenscht dat hij het niet was