AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toch ben ik nu al zeven en tachtig vroolijk en gelukkig mompelde de andere terwijl hij den onder den last der jaren gebukten man met een medelijdenden blik aankeek
want hij snelde weg van de plek waar zijne voeten vastgenageld sciienen en liep de straat op j de jongen zag hem de deur uit i komen en kwam terstond uit zijne schuilplaats
maar waar i mijne meve sohoandochter veel praten i aan mijn leeftijd eigen en ik raoet het halftre gebouw nog afloopenv ajs de koude one niet voor dien tijd doet bevriezen
uiting gaf aan zijne ontevredenheid wanneer met onregelmatige tusschenpoozen de vensters rinkelden het roestige vaantje op de torenspits klagend kraste
want het zit nu bij den schoorsteea in de groote dienstibodenkamer en staart ohs aan met zijne gitizwarte oogen alsof hij ze nooit meea sluitea zal
wie is dat vroeg de chemist rondkijkende mijn zoon george mijnheer redlaw zei de oude man handenwringend mijn oudste zoon george de trots zijruer moeder
een smal kacheltje uitgebrand en hoi als de wangen van een zieke en ingemetseld in een haard dien hij nauwelijks verwarmde bevatte het yuur waarheen zijn gelaat gekeerd was
spookachtige stilte was gevolgd op het kloppen aan de deur en op het geluid van milly's stem
de bespottelijkste afbeeldingen op de muren teekendm van de keukenmeid een veelvraati van het ho-bbelpaard een monster het hnd verbaasd en
op het marmeren standbeeld van den man die den vorigen dag van zijn stoel opsprong toen pr zelfs maar met een enkel woord gewag gemaakt werd van een zieken student dan op dien levenden man zelf
de goede vrouw liet zich geheel meeslepen door hare teederheid en wroeging zij schreide bittere tranen maar eensklaps sprong zij met een luiden gil op
de student opende eene deur in den muur die toegang gaf tot eene vliering en sloot die snel achter zijn bezoeker daarna nam hij zijne plaats weer in op de rustbank en riep
zij fronste de wenkbranwen keek hem aan en lachte maar deze lack ging over in een zucht waarbij haar gansche lichaam trilde
in den omtrek van het jeruzalemsgesticht want er was niets van dien aard overgebieven dan een glazen flesch met slapgeworden ballet jes die in den zomer smolten
of een vloek uitsprak en dat zijne oogen zoo dichtbij de zijne gebracht had dat hij zich bewust was hoe die oogep niet deelden in den glimlach om den mond maar
bessen ja zei hij t is janimer dat men ze niet eten kan ik j herinner me den tijd toen ik nog j een kleine jongen was en ging wandelen met
ledereen mag nu en dan gelijk hebben maar dat is geen regel zooals de geest van gilis scroggins zegt in het sprookje
wierp hij zijne vrouw allerlei veelbeteekenewde blikken toe en gaf mynheer redla-w met hoofd en duim
en op het punt was om zijne kleine handjes in het vuur te steken luister eens jongetje zei hij
wat was eene opoffering vroeg haar man norsch juffrouw tetterby schudde het hoofd en in plaats van te antwoorden moest de baby het
want in een vaas lagen nog eenige kleine wassen poppetjes alien door elkander de voeten van het eeae tegen het hoofd van het andere erwijl de bodem bedekt was met gebroken armen en beenen
ik vrees dat u nu u beter bent bang bent dat ik u overlast zal aandoen maar dat zou ik heusch niet gedaan hebben
waarom heb ik in zijne gedachten zoo'n vreeselijke gelijkenis met de mijne ontdekt dit zei het spook op den jongen wijzend is het meest volkomen beeld van een menschelijk
dolf en dat doe je ook beste en ik hoop dat je er in mijne oogen altijd zoo zult blijven uitzien totdat je ze eigenhandig sluit
je avondeten zal over een mdnuut gereed zijn dolphus zed tetterby je moeder is in den regen naar de gaarkeuken geweest
na zijne ziekte ging ik niet naar hem toe en nu ik weet wie die persoon is ben ik ook niet naar hem toe gegaan maar dat is om eene andere reden
en jij je in weelde kunt rondwentelen met met een baby en alles hebt wat je begeeren kunt moet je van dit huis eene wildernis en van je ouders dolhuisgekken maken
in de krachtt van het levem doch voor wien de zon niet meer zou opgaan de ondeugden van een
over zijn schouder heen sprekende op een toon alsof hij ergens zijne goedkeuring aan hechtte dat is het juist mijnheer geen onizer studenten die juffrouw swidger niet in dat lieht beschouwt
als ik telken jare zooals ik ook thans doe de ledige vertrekken door loop om ze met deze takken en besisen te ve rsiiferen dan heldert ook telkens mijn orad geheugen weer op
dat heeft zij niet antwoordde het spook heeft zij dan wellicht die macht zonder zich daarvan bewust te zijn
en zooals men mij verteld heeft hij sohijnt een weinig van de geneeskunde te wetein mijnheer en aangezien hij met mijn ongelukkigen broeder dien u hier ziet de reis naar londen gemaakt heeft
maar vandaag is de herinnering aan hetgeen eenmaal tusschen ons bestond zoo levendig dat ik op haar raad heb durven komen en uwe weldaden kan aannemen en er u dankbaar voor zijn
neen antwoordde mijnheer redlaw goedig neen mijnheer de aarde kan juffrouw swidger het evenwicht doen verliezen zooals b v laatetleden zondag
oplichtte hij ging een weinig achteruit en bemerkte nu dat haar armen zwart waren haar gelaat gekwetst en haar boezem gekneusd was
mag ik haar zonder yrees naderen o laat zij mij een zweem van hoop geven het spook keek naar de schaduw niet naar hem en gaf geen antwoord
tot op dit uur had het jeruzalemsgesticht daarvan echter nog niets gekocht kortom de firma tetterby en co had gmoeg haar best gedaan
it is de weg niet je kunt een korteren gaan zei eedlaw hem terughoudende terwijl hij zich inspande om zich iets te herinneren dat met dezen jongen in be trekking stond hoe heet je
toem stierf zij viel hrj in stierf vsriendelijk als altijd geliuikig em zibmder eenige bezorgdheid dan voor haar broeder zij ruste in vrede
r is die vrouw vxoeg het kind ik wil die yrouw vinden wie de yrouw die mij hier gebracht en bij een groot vuur gezet heeft
een gtfoed dat zij als zij eetta jbng nfochten charles dickens sterven hun die haar het dierbaarst waren erastig op het hart zouden drukken
neen neen neen antwoordde de oude man denk er maar aan zeg met dat t vreeaelijk is voor mij is t niet vreeselijk mijn zoon het brengt u geheel van stireek rader
dat tegen mij opgewassen schijnt o hoor mij aan nog steeds was het eenige antwoord de worstelende knaap die door hem vastgehouden werd
wanneer vuumborens op rotsen en landtongen waakzaam als altijd met hunne gloeiende sitralen zeevogels lokten die zioh tegen de lantaarns te pletter
van a nderen aard kekstvertellingen hoe die andere kinderen instinctmatig voelden dat hij anders was dan zij
dat aan niemand geadresseerd is en dus ook nergens afgeleverd kan wordfen jje kleine man die in het kleine vertrekje vruchtelooze pogingen deed om te midden van al dat rumoer
hij wist immers niet in welk gedeelte van hem zelf de geheimzinnige macht opgesloten was noch hoe die werd meegedeeld noch hoe de uitwerking zou zijn op verschillende personen
en zij van zijn binnen komen niets bemerkt scheen te hebi ben bleef hij staan en klopte haar op i den schouder
wat is er aan de hand vroeg hij den knaap vasthoudende de zieke man dien u bezocht hebt wordt al erger en geen woord van mij kan hem van zijne verstoktheid genezen
naar elk woord dat ge spreekt zoowel omdat ik toen niet wist dat hij zijn vader was en omdat ik bevreesd was dat een dergelijk bericht als het waar was hem kwaad zou doen
hem nog langer aangekeken hebben indien milly het vorige plaatsje aan zijae zijde niet ingenomen en zijne aamdacht gevraagd had voor haar eigen gelaat
tot het plotseling het hoofd omwendde en naar de schaduw naast zich keek ha kan z ij iets doen vroeg redlaw het spook liet de hand los die hij tot nu toe vastgehouden had
in de portierswoning vonden zij den ouden man in zijn stoel bij den haard de oogen op den vloer gevestigd te'rwijl zijn zoon aan den anderen kant tegen den schoorsteenmantel leunde
mijmt werk zou u nu geen belangetelling meer inboezemen is dat nu vergeven zq weinkte hem tot zich en fluisterde hem in
de wind obb niet wegblaast of de duisternis om geen parten gaaib spelen zrjn stihoondochte had intussohen liscaa lief gezicufcje al tegen zijn wang gedrukt en zijn arm op den haren gelegd
toen zij hem vroeg of zij nu haar d woning zouden gaah waar zich haar echtgenoot en de oude man beyoadea vond hij dit dan ook oamiddiellijk goed
er lag nog iets meer verbazing maar geen spoor van verwijt op haar gelaat toen zij naar de tafel terugging en een handwerkje uit het mandje te voorschijn haalde
moet je dat johnny zeg bij elke vraag deed de beleedigde vader alsof hij den jongen om de ooren wilde slaan maar hij bedacht zich telkens en hield zich in
toen ik nog maar een kind wasi kwam er een vreemdeling in mijn vadens plaats en het duurde niet lang of ik zelf was een vreemde
riep de andere hij greep met beide handen naar zijn hoofd en keek den jongen man een oogenblik met zijne schrandere peinzende oogen aan
och hemel ja ja tengevolge van den wind mijnheer eedlaw van den wind hij had intusschen het blad op de tafel gezet
houd op riep de behekste man in zijne ontsteltenis de opgeheven band tegenhoudende
kom laat me gaanl mompelde ae jongen terwijl hij tandenknarsend worstelde om los te komen ik heb jou niks gedaan laat mi naar die yrouw gaanl
en terwijl hij luisterde keek hij haar in het gelaat alsof hij daar den sleutel vinden kon van hetgeen hrj gehoord had ik heb te zwaar misdaan
onderzoek het zei het spook en de schaduw verdween zoo stonden zij dus weer van aangezicht tot aangezicht tegenover elkonder
in ontelibare millioenen flikkeren aan het uitspansel waarin de aarde een zandkorrel en haar leeftijd die van een kind is
dit was das het lets dat reeds vroeger was verschenen en weer verdwmen dit was drus de afschrikwekkende metgezel van den beheksten man
maar alsof zij van positie geruild hadden en zij alles hij niets wist
en herinner mij dat ik het tout wat opstookte waarbij de jonge dame hare mooie voetjes warmde terwijl zij hardop de spreuk las die onder de groote schilderij geschreven is
ik zou van zelf weggebleven zijn als u uwe krachten weer teruggetoregen hadt en niet meer op deze kamer behoefdet te blijven
het was een lust te zien hoe william de hand schudde van zijn vader hem op den rug klopte en streelde aloof hij maar niet genoeg
de chemist legde eenige shillings een voor een in de uitgestrekte hand ze te tellen had hij niet geleerd maar hij zei telkens een en
al mijn zwoegen verwierf haar voor zach zelf en verbrijzelde aldus mijn broos heelal en mijne ziuster dubbel liefhebbend dubbel tirouw dubbel opgewekt
ik iieb hem niet gewaagd dat te doein het is een zieke jongeheer mijnheer en naar ik vrees erg arm
want dit ongelukkige schepsel is van zijne geboorte af slechter behandeld geworden dan de beesten het kent geen enkel menschelijk gevoel
ja ik sluit den koop ja ik wil mijne smart mijne dwaling mijn verdriet vergeten spreek zei het spook nog eens zijt gij bereid
het jutot hefc was een groot genoegen te vernemen dat een onzer stuchters of juistter uitged'rukt hemam de oude man niet weinig troteeh op hetgeem hij vertele
maar er was geen gebrek aan pikante saus en die vergoedde veel maar wekte ook den horiger op en de
toen mijne zaken niet meer zoo goed begonnen te gaan als vroeger chakles dickens ofschoon ik altrjd eerlijk man geblev'en ben fcwam ik hier als huisfoewaarder ventelde de oude man
geleden waar is mijn zoon william meer dan eene naive eeuw geleden william dat is jujsit wat ik altrjd zeg vader antwoordde de zoon
en handen maor met z ij n trekken en z ij n schititerende oogen zijn girijzend haar en gekleed alsi hij zoo daagde het spook op
ging naar het bed en keek naar de gestalte die op de matras uitgestrekt lag het was een man
maar o wat stonden de oogjes waarmede de kleine over den schouder van zijn argeloos broertje
alle meoschen hebben hum eagen verdriet de meeete ook humme dwalingen ondankbaarheid lage ijvemzuicht en eigenlbelang vindt men op elken trap des levens
mijn kleine vrouwtje zei hij als de wereld dien kant uitgaat gaat zij den verkeerden kant uit en dat schijnt je van streek te brengen geef mij een slok water zei juffrouw
natuurlijk prompt op tijd mally zei haar man het blad van hjaar overnemende hoe kan t ook anders daar is juffrouw swidger mijnheer hij zaet er van avond akeliger uit dan oodt
en daarna boog zij het hoofd weer voorover en woelde met de handen door haar haren denk je aan eenig aangedaan onreoht vroeg hij nog eens
was het niet gisteren sprak hij tot zich zelvan dat ik waarnam hoe kerst vert ellingen de herirmeringem van dezen ouden man slechts bestonden uit en weefsel van zorgen en verdriet
al zwoegende klom ik hooger en wanneer ik in dien tdjd des avonds uitrustte van mijne dagtaak deelde mijne zuoter met mij de doovende sintels
hij begaf zioh naar het scherm en ging er met den vinger langs totdat hij eene aanhaling die hij zooht gevonden had
meer niet en gihg met gebogen hoofd de deux uit gedurende de weinige minuten die
tot zij stond haastig op ging een oogenblik de kamer uit en keerde terug vargezeld van den ongelukkige dien redlaw den vorigen avond gezien had
vader snikte johnny ik weet zeker dat ik niets deed dan op sally passen en haar in slaap sussen o vader
dat hij zelf den laatsten draad verbroken had waarmede zij nog vasthield aan de genade des hemels nam hij de p anden van zijne overjas bijeen en snelde de trap op
maar in het volgende oogenblik was de lichtstraal die zijn gelaat verhelderd had verdwenen en had plaats gemaakt voor eene doffe sombere uitdrukking
wie moet u niet liefhebben riep juffrouw tetterby wie moet u niet liefhebbee her haalde een gansch koor van kleirae tetterby's en zij dansten en verdrongen zich om haar heen
wier takken bogea vormden boven de hoof den zwart en somber werden wanneer kx park en boech de hoog opgschoten varens en het welig groeiende mos de bedden van afgevallen bladeren
het was alsof eensklaps mijn geheugen wakker geschud werd of de herinnering aan alles mijn hart deed overloopen de geheele strijd om ons bestaan
te ziek om in deze vacantie naair huis te gaan hij kent niemand hier en wxxmt in eene erg onaanizienlijike buuirt in de jeruzaiemstiehting mynheer dat is nu alles
hij had zijne beurs op tafel gelegd maar toen hij weder in datzelfde doffe gepeins verzonk nam de student haar op en zei op hooghartigen doch geenszins toornigen toon
jou lurnmel jou klejne moordenaar riep juffrouw tetterby hoe durfde je zoo iets doen waarom komen dan de tandjes obk niet door i antwoordde johnny met eeine luide qproerige stem
ik was hier toen nog een vreemde maar later toen wij tegen kersttijd hier binnen kwamen kregen wij dadtelijk sijia portret lief dat hangt in de zaal
de onbelichaamde co die de ongemakken van honger en dorst niet voelde geen belasting behoefde te betalen en geen kleine familie had om voor te
en toen hij den chemist bij het heengaan voorbijliep maakte hij eene eerbiedige bulging voor hem
en stond in zijn zwarten mantel gewikkeld met afgewend gelaat op eenigen afstand van bet ziekbed te luisteren naar hetgeen de zieke vertelide
om juist bijtijds kwam om de roastbeef niet mis te loopen johnny en de baby waren te laat natuurlijk de eerste uitgeput de tweede onder den indruk van de
en duidelijk en voluit alsof eeae stern ze had uitgesproken stonden daar de woorden he r houd mijn geheugen frisch
en zij met een angstigen blik naar hem keek de kussens liggen niet geinakkelijk sprak zij haar werk neerleggende en opstaande ik zal ze wel eens goed leggen
toch zei juffrouw tetterby altijd de tand kerstvertellingen komt door en dan zal het eein heel ander kind zijn maar de tanden kwamen niet door en het kind-ging voort geen ander kind te zijn
kunt u mij ook een licht geven de vreemdeling keek zoo achterdochtig rond dat tetterby zioh angstig begon te maken hij keek hem gedurende eene minuut
was zelfs niet te vergelijken met de ontsteltenis die zich van hem meester maakte tcien hij den tegenstand ondervond van dit kleine monster
eenige oogenblikken later deelde juffrouw tetterby mede dat zij nu beter was en begon zij te lachen
en dat zou mij heel heel erg spijten ware zij even hartstochtelijk geweest als zij nu kalm
en heeft zij je gezicht ook gewasschen ja redlaw deed deze vragen ten einde chakles dickens den knaap te noodzaken hem aan te kijkbn
met eene stem die klionk als zaeht gespeeltle lieflijke muziek hemam milly gi slteren avond sliep hij omrusrtrig en sprak telkens over iemand die dood is
of is het het verlangen geweest van duizenden en duizenden van geslacht na geslacht de herinnering van het gansohe menschdom is aaneengeweven van smart en dwaling en verdriet
mijn jongen i mijn zoon george zei de oude philip j zei zoo even dat ik lang geleden moeders lieveling geweest was t is zoo vreeselijk nu te denken aan lang geleden
en aan zijn zoon zou hum beste vriend geen grooter dienst kunnen bewijzen een dienst waarvan zij geheel onbekend kunnen blijven
ja toen juf frouw tetterby toevallig aan de deur kwam ag zij hem eene chaeles dickens weeke plek ia de wapenrusting zoeken waar een tik gevoeld zou worden en dat heerlijke kind een klap geven
dat is juist wat ik altijd zeg mijnheer u mag hem gerusfc den stam van den boom noemen brood en dan brant u aan zijn onwaardigen opvolger
die lui daar beneden zullen bij gelegenheid betaald worden voor elken kleiruen dienst welken zij mij bewezen hebben
en aan al de wroeging en het leed dat ik zelf was het plotseling rmet hem gedaan of had er eene verandering in hem plaats die hem deed ophoudem
geen sikkepit mijnheer antwoordde wijliam dat is juist wat ik altijd tot mijzelf zeg mijnheer
aangezien het gewicht van moloch vermeerderd was met een geheel arsenaal van verdedigingsmiddelen tegen de koude zoodat hij in een wollen harnas gehuld scheen met beenstukken en helm incluis
en bij de kinderen sohenen tot mij te sprekea en mij te zeggen dat wg een zqn en dat ik nooit iets anders kon of wilde geweest zijn dan de vrouw en moeder die ik ben
wat hebt u gedaan riep de student zich aan zijn mantel vastklemmende hoe hebt u zoo'n verandering in mij gebracht
of wanhopig was want zij had het hoofd in de handen die op hare i knieen lagen verborgen aangezien het niet gemakkelijk was haar voorbfj te gaan zonder haar met den voet aan te raken
hare vrjandelijkheden tegen de tafel voort en haalde uit haar groote maind een flinke schijf warmen
de beimel moge t haajr vergelden zei de chemist en u ook philip en u william ik meet er eensi over denken wat ik zelf er aan doen kan
en het worstelen van den knaap om bij haar te komen schaduw van mij zelf geest mijner somberste uren riep redlaw half waanzinnig uit
lk kan nu heel goed zien sprat zij danik je dolf schrei nu niet beste vaojer en moeder zullen morgen wat yrieiudelijker en dan zal t in huijs ook betier zijn is er een beer hog hem
draag charles dickens onwillekeurig den zegen van deze bevrgding met u rond gij zult dien verspreiden
twee er van waren zonen van mars soldaten sergeant welnu dolphus ik denk er met bover dien tijd te betreuren want ik weet dat ik een besten man heb
ik ben vriendelijker dan eerst en vooral tegen jou arm kind de jongen bleef nog op een afstand maar langzamerhand bezweek hij voor milly's drang en naderde hem ja ging zelfs aan zijne voeten zitten
op liet portaal gekomen zag hij eene deiir die half open sttnd terwiji er van binnen een man met eene kaars naderde om haar te sluiten
niettegenstaande de eenigszins driftige manier waarmede zij de beurs van de hand gewezen had dat zij kalm een paar blaadjes opraapte die udt haar boezelaar gevallen waren
opdat het zien van haar jongste haar zou tfoosten johnny kwam terstond naderbij gebukt onder zijn zwaren laat maar juffrouw
met een begeerigen blik van het geldstuk naar den gever behalve zijne hand had hij niets om de geldstukken in te bergen dan zijn mond en daarin stopte hij ze dan ook weg
de moeder van het gezin die zooals gezegd hoed en mantel had afgeworpen draaide peinzend haar trouwring heen en weer en stond eindelijk op om haar huisjapon aan te trekken
wat zal ik verliezen als ik uw aanbod aanneem wat zal er nog meer uit mijn geheugen verdwijnen
en lichtte de zijine op met een gebaar als ontsloeg hij haar waarop de schaduw langzaam verdween blijf riep redlaw met een ernst waaraan hij niet genoeg uitdrukking geven kon
ik hoop mijnheer dat u mij mijn rele gepraat niet kwalij'k nemeai zult ik wemsch u goeden avond en nog eens een vroolijke
en gehoorzamende aan eerie beweging van diens hand ging hij op den rand zitten met een gelaat waarop de doodstrijd te lezen stond
wat scheelt het nu weer aangezien zij niet in staat was om de reden van het huilen te ontdekken
wat roepen one al de jaren die wij hexdenkem in het geheugen terug ging eedlaw voort is er wel een mensch in wien ze ge'em smart of diroefheid doen ontwaken
hoe is t m'ogelijk dat een man altijd drinken en spelen kan em zoo al meer en zich zelf duim bij duim naar beneden kan voelen glijden tot iiij niet lager kan
welbekendeen algemeen geachte juffrouw lirriper woont een beetje verlegen ofschoon ik bekennen moet ook gestreeld nam ik myn bril af neeg en zeide mijnheer ik ben juffrouw
maar hy had er altyd nogal luchtig op toe geleefd want hy was reiziger in het vak van kalk een droog vak mijne lieve emma placht myn arme lirriper te zeggen
de courant van den vorigen dag zat te lezen mjjne oogen konden moeilyk gedrukt schrift zien ofschoon ik met dankbaarheid zeggen moet dat ik goed op een afstand zien kad
indien hare heftige verzekering dat er niets was dat haar gemoed bezwaarde niets met de waarheid overeenkomstig was geef hem dan althans zyn zin lieve mevrouw
ik leerde er de geheime eigenjuffrouw ltrrtper en hare commensalen schap van vele kruiden kennen ommetronde woorden te spreken ik leerde er de kunst van vergiftigen en
maar al was dat zoo niet zoodra ik hoor van een vriend die i buiten woont dat een onfeilbaar teekenisknik i ik
nog lang staarde zij hem na toen hy wegreed gevolgd door een bediende die zyn mantelzak droeg herhaalde malen zag duke om naar de gedaante zyner vrouw die hem met haar zakdoek
en hij heeffc geen woord meer gesproken hy was een mooi slag van een man met een vroolyk hart n een zacht humeur
en dat deed mij denken hoe dikwijlsikgewenschthad dat ik moeder was en hoe ik mij voelen zou als ik de moeder van die meid eens was
de andere op wie het gebeurde een machtigen indruk maakte was victorine van eene droge bedryvige krachtige vrouw van middelbaren leeftyd verviel zij na de verloving van therese
geschilderd besteeddeen dannog maar afwachten moest hoe men uitviel en men later nog zoo voorzichtig zyn moest van het niet te laten slingeren
en die al de smeekgebeden van therese en de uitnoodiging van duke om toch op het kasteel te blyven van de hand wees en kamers in het dorp nam
en al wat zij zeide was juffrouw lirriper het spijt mij dat ik uheb aan geraakt want gij zijt een goed moederlijk schepsel
eindelyk stemde therese toe het tegenstreven moede en duke maakte ai de toebereidselen om haar en marietje en de noodige dienstboden naar brighton te voeren
en zeg by my zelve gy zy t een wandelende christen en of zy misschien zooals ik wezenlijk gehoord heb wel eens kleine renteniertjes zyn
en nu is zy zyne vrouw en heeft my hiermet de doode vrouw alleen gelaten therese therese kom terug en bevryd my van die doode vrouw i mevrouw hawtrey stond er vol ontzetting en afschuw by
hoe juffrouw wozenham daar verderop aan den overkant het met haar gevoel als fatsoenlyk mensch dat zy trouwens niet is konovereenbrengen om marianne
had rust noodig en wilde niets liever dan den dood van haar kind vergeten die haar op de hersenen drukte
ik kan aan niets anders denken dan aan myne arme betsy die aan de onbarmhartigheid van zulk eene vrouw werd overgelaten
wat wy verder doen zullen weet ik niet myn zaakwaarnemer zal in al uwe behoeften voorzien therese sprong op en trok haastig aan de bel
was zg ongesteld maar nog den vorigen avond had zg door verrukkelgke schoonheid en schitterend vernuft uitgeblonken
ik vroeg haar ernstigaf o sophie sophie hoe komt net toch in vredes naam waarop de arme ongelukkige gewillige ziel in tranen uitbarstte
daar kwam carolien er uit en ik zei carolien ga met mij mee en ga even tegen dien muur aanzitten waar het stil is en eet een beetje van wat ik voor u raeegebracht heb
er zyn menschen die niet vinden dat zy zich vernederen door zoo met hun naam te koop te loopen en hun huis te laten uitteekenen
maar de beweging is zeker gezond van al dat aankloppen en van het loopen het eene huis in het andere huis uit en trap op trap af
victorine is dood meer behoef ik niet te zeggen zy kon haar vreeselyk geheim niet met zich in het graf nemen maar heeft alles
maar toen zy te d o v e r aankwamen zagen zy in zee de witte zeilen die duke en zgn kind wegvoerden
en dan komen de humeuren nog ofschoon ik nooit in myn leven een humeur als dat van die carolien maxley heb bygewoond
zg de gevierde schoone in l on den de machtige toovenares der groote wereld en bovenal de geliefde vrouw en
enkel by byzondere hoogst gewichtige gelegenheden werd ingeroepen doe wat uw echtgenoot verlangt en doe er u zelve misschien goed door door aan zyn wensch gehoor te geven
in de kwynende onverschilligheid des ouderdoms het scheen alsof zy het voortaan noodeloos vond zich ergens voor in te spannen
ik mocht willen dat myn huisbaas evenzoo doordrongen was van dat feit als ik maar neen menschlief hy zou geen vyf gulden voor een verfje overhebben
te gaan om zgne vrouw te zien want hare brieven kwamen hem dof en flauw voor na haar schitterend bgzijn geen wonder dat hare brieven uit een gedrukt hart kwamen
om u goed te doen en zij sloeg hare armen om mijn hals en zei snikkend o waaromhebt gij geen kinderen als er zooveel slechte moeders in de wereld zijn
de eerste met haar echtgenoot reeds eenige mylen van het kasteel verwijderd was toen vertelde hij haar een weinig trotsch op zijn goed bestier
dat hare gehechtheid beloonde met ai de lieftallige vriendschapsbewijzen aan haar leeftijd eigen therese placht het driejarige meisje op haar arm te nemen als zij victorine ging bezoeken
die den lastigsten heer op zyne thee en suiker hij woog ze elken morgen op een schaaltje af met wien ik ooit te doen gehad heb overwon
zadel my een paard riep zy en zeg dat william zich gereed houde om met mij naar dove r te ryden langs de kust
deze was moeielyk over te halen maar hoe meer zy zich verzette hoe dringender therese smeekte en toen zy eens op het kasteel was had hare eigene dochter haar nooit zoo onderdanig en eerbiedig gediend
zy beschouwde het als een bewys dat therese haar te oud achtte voor hare betrekking dat haar pleegkind haar moede werd en hare diensten door die eener jongere kamenier vervangen wilde
en zoo veel te zeggen als wanneer juffrouw lirriper tien gulden in de week vraagt dae ik het voor acht dat moet gij voor uw geweten verantwoorden
therese trad tot vlak bij den stoel waarop victorine gezeten was zij vatte hare hand en hield die stevig in de hare spreek victorine
voorzien zyn iseengeheim dat ik gaarne door een wonder opgelost zou zien als het mogelyk was het is wonderlyk dat zy zoo lang leven en er zoo goed by varen
het gaf aanleiding tot menige onaangename uitbarsting waarin zjj therese op hevigen toon hare ondankbaarheid jegens zulk eene trouwe dienstbode verweet
dienzelfden morgen nog was zij zoo vroolgken zoo teeder geweest maar therese ontkende dat zg ongesteld was en scheen eenklaps zoo ongezind
dientengevolge gaf ik de arme sophie ander werk en verbood haar de deur open te doen of naar binnen te gaan als een van de commensalen belde maar zy was zoo ongelukkig gewillig
en hy zou ook wel over dien tolboom heen gekomen zyn als dat wilde paard dat nooit een oogenblik wilde stilstaan niet op hoi was gegaan
om victorine niet te beleedigen nam therese geene andere kamenierjom een al te veel en al te vertrouwelgk praten met victorine te voorkomen had zij het kind altoos bg zich wanneer er kans
en ook dan wil men ze nog niet eens gaarne missen het is eene hardigheid maar wy moeten het er buiten doen of valsche kiezen nemen
en stryk uw haar niet glad met den bodem van de sauspan en blyf van het snuitsel van de kaarsen af
hy werd zoo zacht als een lam maar later werd ik gewaar dat juffrouw wozenham eens voorbijkomende en marianne melk ziende nemen van een melkboer die wel wat heel los was met de meiden
want hij is een knap mensch die veel van de wereld gezien heeft lieve tijd het is nu al dertien jaar geleden
en het staat mj nog voor als de dag van gisteren dat ik met mtjn bril op den neus een avond in augustus voor het open venster aan straat de benedenkamers
duke las het papier het bevatte weinig meer bijzonderheden dan ik reeds heb vermeld de vreeselyke woorden stondendaarinderonde hand waarin de predikant zyne zachte vervelende predikatien
toen zy my zoo boos zag en antwoordde ik heb een boel zwart goed ingeslikt juffrouw toen ik een klein kind was toen er niemand naar my omzag
wel moogt gij dat antwoordde victorine nog niet geheel bevredigd begrijpt gij niet hoe de onvoltooide daad door het noodlot verhinderd opnieuw en naar wensch volvoerd werd
en laat en altyd opgeruimd maar altyd lachend met een vuil gezicht dan zei ik tegen sophie myne goede sophie
hoe juffrouw lirriper hare zaken dreef hoe iemand er toe komt zich af te sloven met kamers verhuren
en onze broeders zyn maar alleen ingeval dat zwart echt is en niet weggewasschen kan worden
zy zocht de eenzaamheid en zat het liefste in hare kamer die aan de kleedkamer van therese grensde nu eens in droomeryen verzonken dan weder met stuipachtigen yver breiende
waarom draagt gij dan ook zulke malle oude mutsen goede oude ziel als gy zoo'n malle muts niet hadt opgehad geloof ik niet dat ik het toen zelfs gedaan zou hebben
bovendien ken ik de wandelende christenen tegenwoordig op het eerste gezicht zoo goed als zy my wyl die in l o n d e n ronddraaiende wezens gewoonlyk tweemalen s jaars terugkomen
en het gebruik van eene zitkamer als hy die soms noodig had n juffrouw lirriper dat waren zyne eigen woordenikbentotdeerkenning gekomen dat de zwarten evengoed menschen als wy
zijnzetikhet u haar van straatmuzikanten of orgelsaftehouden eh al ziet ge nog zooveel verschil in hare hoofden zy liggen er altyd mee uit het raam
carolien zeg ik bedaar maar meteen grijpt zy my de muts van myn hoofd verscheurt die met hare tanden terwijl zy mij
maar als zy ertoen by gekomen waren zy zouden toch nooit zyne lieve stem hebben kunnen weergeven
zy bleef nochtans op het kasteel op voorwaarde dat mevrouw hawtrey er insgelyks haarintreknemen zou
en hoe nauwkeurig zy zyn en op hun horloge zien zeggende zoudt gy de kamers kunnen openhouden tot overmorgen twintig minuten over elven
maar ik zou u van het houden van commensalen vertellen en zeker ik dien wat van die zaken te weten daar ik er zoo lang in geweest ben
therese bracht een gelukkigen dag met haar echtgenoot te brighthelmstone door eer hy naar londen terugkeerde
en zij was de oorzaak dat een fatsoenlyke en beste commensaal my de kamers opzei met ontbyt by de week een beetje driftig
ik kon toch met goed zien dat het araie schepselruw behandeld werd en by de haren werd voortgesleept toen zy haar beethadden en ik zei heeren agenten zeiik och
al haar vrouwelijke eenvoud haar levendig voor den geest niet als vervelend maar als bewonderenswaardig als eigenschappen welke zij in hare verblinding niet op pryshad weten testellen
en met victorine en hare andere dienstboden naar het eenzame kasteel te crowley te mogen terugkeeren
en een horloge op den schoorsteenmantel te hebben en weg is het hoe fatsoenlijk de huurders zich voordoen
zooals wy het thans noemen hy had bij zich zelven besloten dat de kamenier van therese iemand zou zyn die jong genoeg was om haartekunnen oppassen en bedienen
carolien zeg ik denk aan uw humeur aan mijn humeur denken zegt zij met een schamperen lach aan mijn humeur denken
duidelijkheidshalve vooronderstellende dat uw naam wozenham is wat ik heel goed beter weet
victorine hernam therese huiverend die dagen zijn voorbij laat ze ons vergeten
nu had hg geene lieve secretaris meer die nooit moede werd van uren lang bij hem te zitten en als hij in gezelschap kwam werd zgne komst niet meer verlangend te gemoet gezien
het is veertig jaren geleden dat ik en myn arme lirriper getrouwd zyn in de st clemenskerk waar ik nu eene plaats heb in eene heel pleizierige bank met fatsoenlyke lui
en er ook geen reden is om te denken dat er in de reisboeken voor niets vangesproken wordt
na het spyker en nagelvaste in een huis zyn de meiden de ergste plaag
breng de gravin by my laat haar de doode vrouw die daar staat onder de oogen zien ik wil niet men wilde datzijslapenzou en de gravin wilde het ook
onder een of ander nauwelyks voldoend voorwendsel maar hy was wanhopig en hy scheen byna aan niets te denken dan aan betsy zyne eerste zyne jonge onschuldige vrouw
was hy vol bewondering voor het zeldzame geduld dat therese jegens de oude mevrouw hawtrey aan den dag legde
het is juffrouw lirriper zy heeft vast iemand dol gemaakt met hare hooge rekening zij zal nog vermoord worden
toen myn arme lirriper dezer wereld overleden was en tehat field in hertfordshire begraven lag
al dien tijd schreeuwden wy moord en brand de politie kwam toeschieten en de ramen van juffrouw wozenham werden
totdat eenekromming van den weg haar aan zijn oog onttrok hy moest een dorpje voorbijrijden dat ruim twee uren gaans van crowley verwijderd lag
by het einde sprak zy en hij boog zyn hoofd voorover om te luisteren de gravin therese bedoel ik zij die my hier alleen laat sterven zy
waarom vroeg duke kortaf want het zeggen dat hij zich moest voorbereiden zonder dat hij begreep waarop maakte hem knorrig in zijne tegenwoordige stemming
nu toen zij terecht stond kwam het uit dat zij het al meer gedaan had en haar goed werd weggehaald en zij moest zitten
nu en dan staakte zij zelfs bare booze uifcvallen om de kleine die aan haar schoot speelde te liefkoozen en zy vergenoegde zich dan met therese steken onder water toe te brengen
wilt gij dan liever heengaan zou dat uw geluk bevorderen is het nu al zoo ver gekomenr riep victorine uit
en my af te sloven met het raaken van berekeningen en dan geheel moedeloos van de teleurstelling te zijn
ik heb het altoos wel gedacht agenten helpt haar toch myn lieve mensch vier agenten en carolien
want het was in het begin van het tweede jaar van ons trouwen dat ik myn armen lirriper verloor
en het is haar goed gegaan en zy was gelukkig en voor zooveel ik van haar gehoord heb werd er geen acht op geslagen in dienieuwe orageving tot op den dag van haar dood
hij zag hare teedere liefde voor marietje en vond dat hij nooit zulk eene liefderyke moeder voor het kind van een ander gezien had hij verwonderde zich over haar geduld jegens mevrouw
omdat de menschen zoo'nkleur kregen en zoo verlegen werden als zy meestal geraden hadden dat het heel iemand anders
door een brutalen aapvaneenjongen die fluitende met zyne vuile voeten de schoone trap opliep en met een hoepelstok langs de praties van de leuning streek van carolien kwam
naar een of ander ingewikkeld breipatroon maar waar therese ging ging victorine mede
set is een kruis mijn lieve mensch eermen weet welk soort van meiden men hebben moet want als zij wat vlug zyn moeten zij de beenen uit den haak loopen naar de bel
vanwaar die plotselinge neiging voor afzondering en eenzaamheid dien wensch om haar echtgenoot te verlaten juist nu hg eerst recht had leeren zien wat eene vrouw voor haar man kan zgn
met menschenbloed gemengd is geworden maar zelfs ons geheim olschoon metbloed bezegeld kan ons niet bij elkander houden
wat victorine zeide toen zy het zooals zy meende omtrent haar gepleegde bedrog ontdekte is te vreeselyk
en myn eigen kussen ik ga by voorkeur naar de avondkerk dan is het er niet zoo vol
niet wil hi daar geboren was maar omdat hy eene voorliefde voor die streek had waar wy op onzen trouwdag heen gingen en zulk
maar ik ben nooit zoo oneerlyk geweest van er dubbele sleutels op na te houden ik zou iaar niet eens gaarne juffrouw wozenham verlerop
de arme victorine niet alsof zg waanzinnig was en in glhoofdigheid sprak ik heb meer gehoord dat men iemand zulk eeo trek speelde
hoeveel te minder dus al de zorg en al de liefde die ik aan u gewijd heb in de dagen mijner jeugd en mijner kracht
ik zal haar een staaltje laten zien van het humeur dat ik er op nahoud carolien schudt hare haren heen en weer
en ik denk dat het nu naar buiten werkt en zoo bleef het juffrouw lirriper en hare commensalen naar buiten werken by dat arme schepsel
zijn leerling kende het schrift vanouds duke las het papier tweemaal over toen zeide hij zg ijlt het arme schepsel
opzoeken en verzocht haar voor een onbepaalden tyd op het kasteel te komen logeeren zy had het te eenzaam zeide zy en verzocht mevrouw hawtrey als eene hooge gunst haar gezelschap te komen houden
hetgeen voor het eerst en voor het laatst gebeurde met een jong paartje dat gekomen was om l on den te zien opde eerste verdieping
en dat men nooit eens op het denkbeeld komt dat zy zelven de menschen dikwflls bedriegen maar zooals majoor jackmantotmy zeide ik weet wat er in de wereld te koop is juffrouw
hy bleef verscheidene minuten lang onbeweeglijk staan daarna verliet hy dekameren zeide tot de eerste dienstbode welke hy zag de vrouv is dood zorg dat het noodige gedaan worde
bestond dat de franeen vreeseltjk geheim sche vrouw binnen zou komen wantdetegenwoordigheid van het kind was zelfs voor victorine een bedwang dat zij eerbiedigde
en zyn zy lui dan hoort men onophoudelyk klachten en als zy mooie oogen hebben worden de commensalen op haar verliefd
en zelfs als men er eens een gewillige krijgt is het er negen keer van de tien een met een vuil gezicht
dat niets haar weerhouden kon de trap op te vliegen telkens als er hier of daar gebeld werd
aan wat al liefdelooze verdenkingen men blootstaat lieve mensch als men commensalen gaat houden kan ik u met geen woorden zeggen
toen keek hij om en my ziende nam hjj met een zwaai zyn hoed af alsof ik de koningin in persoon was en begon
zy zag therese aan om te zien of hetgeen zij zeide haar niet meer deed vermoeden dan zy in zoovele woorden hoorde uitspreken
er school klaarblykelyk iets achter duke reed snel naar crowley terug de predikant stond naar hem uit te kyken
en toen duke kwam om zyne aangebeden vrouw te bezoeken was hy diep getroffen zoo slecht zag zy er uit zy was redelyk wej zeide zy alleen maar vermoeid
want hy zeide juffrouw het spijt my zeer dat gy zelve de deur moet opendoen voor iemand van zoo weinig beteekenis als jakob jackman na u juffrouw ik ga nooit eene dame voor
by haar riepen maar toen deze by haar bed kwam kneep victorine hare oogen dicht en wilde haar niet aanzien
toen kwam ik weer by en ik schaam my niet u te bekennen lieve mensch dat ik toen een broodje met ham
watertjes voor de huid en het juiste gebruik van vergiftige dranken ik leerde dat gebruik en therese profiteerde er
bij den heme riep h luid met zijn stok stampende ik ga naar juffrouw lirriper wdar woont juffrouw
bovendien was betsy de gezellin harer kinderjaren geweest in dien gelukkigen tyd der onschuld therese verraeed nu veeleer hetgezelschap van duke dan het te zoeken
neem my niet kwalp dat ik u stoor juffrouw maar zoudt gy my ook kunnen zeggen in welk huis van deze straat de welbekendeen
u therese laat ik aan uw geweten over want gy hebt aan myn hart gerust van nu af ben ik een vreemde voor u
zei ze en eene halve minuut daarna begon zy te lachen en zei fl heb ik wezenlyk uwe muts aan flarden getrokken
ik heb ook nooit berouw gehad het geld is goed besteed geweest want zij trouwde op de reis met den scheepskok een
myn lieve mensch gaat aan het gillen en stuift de trap op ik volgde haar zoo vlug als mijne bevende beenen my dragen konden
en toen ik haar antwoordde ja carolien dat hebt gy heusch gedaan lachtte zy weer en zei terwijl zy mijn gezicht
om u te dienen verbazend riep hy duizendmaal vergiffenis juffrouw mag ik u verzoeken de goedheid te willen hebben
zocht hij de beste geneeskundige hulp dieindenomtrek te krygen was de geneesheeren kwamen zy begrepen den toestand van therese niet
spreek ik wil het weten alsof gy het niet wist antwoordde victorine ruw zyt gy myne bezoeken bij den italiaan beanconi vergeten dien chemist uit de
de dame was wel wat trotsch en men k o n merken dat zy niet erg met het mooie gezichtje van carolien ophad daar zy zelve niet veel moois te missen had
en daar stond ook eene heel fatsoenlijke moeder die haar zoon opwachtte die door slecht gezelschap bedorven was en eenkwajongen was hij met zijne halve laarzen
die carolien was eene mooie meid met zwarte oogen en eene pootige meid zooals men ondervond als men haar te na kwam
is victorine dood neen i zy zegt dat zij niet sterven wil eer zij u gezien heeft en gy haar vergiffenis hebt geschonken als mevrouw
om godswil houd uwe hand op en wanneer gy dat in dit uw stervensuur in oprechtheid doen kunt moge god u genadig zijn zoo niet
perkinsop hoewel ik haar fatsoenlijk enzlj my leelyk behandelde was goud waard wyl zy de commensalen in ontzag hield zonder ze het huis uit te
in andere oogenblikken weder was zij jaloersch omdat zij zich verbeeldde dat therese voor haar terughuiverde en haar ontweek
dat gij nu de vruchten oogst van mijne zonden indien het zonde was victorine ik weet niet wat gij bedoelt maar therese scheen doodelijk ontsteld zij beefde en
een zacht gemompeld fl ja trof zyne ooren maak dan een teeken wanneer het geringste van wat ik u zal vooilezen met de waarheid strydt houd uwe hand op
myn arme lirriper was een mooi slag van een mensch met schitterende oogen en eene stem zoo lief als een instrument van honig en staal
en een droppeltje sherry in een mandje deed en naar het kerkhof te he field ging boven op den omnibus en ikkustemyne hand en legde haar op het graf van myn man
dan spreekt het vanzelf dat gy zoo vuil niet zyn kunt maar ja wel
of zg liet het kind bg zich in hare kamer spelen wanneer de oude vrouw in een aanval van jaloezie de haren harer mevrouw met bevende handen zelve kwam kappen
om de l te doen van het origineel zeide hy maar hy had geene lieve stem en ik wou het niet hebben
therese kwam te laat en het brak haar het hart zg ligt op het kerkhof t e dover begraven
er waren twee menschen op wie het nieuws toen het ruchtbaar werd een sterken indruk maakte de een en dat was onder die omstandigheden zeer natuurlijk was
wezenlik victorine sprak zy zoo is het eene ellende voor u en voor my gy zegt dat gy u nooit zoo slecht gevoelt als wanneer ik bij u ben
hi wildt naar geene smeekbeden of tegenwerpingen luisteren eer hy naar l o n d e n terugkeerde waar zpe terugkomst noodzakelyk was in het belang der
in mgn dienst victorine ja de slaapdrank was klaar voor mynheer den graaf toen hg dood thuis gebracht werd dank den hemel dat gg zijn doodnietop uw geweten hebt
beste jongen sprak hij in den ouden toon van meester tot leerling vervallende bereidu op iets zeer treurigs voor
met zulk een vernieuwd besef van de deugden en bekoorlykheden zyner lieveling was het denkbeeld van haar te verliezen hem ondraaglyk
toen begaven haar hare laatste levenskrachten en duke bleef alleen in het vertrek met eene doode
en zy plagen iemand nog meer dan wat ik de wandelende christenen noem waarom d i e rondzwerven naar huurbordjes kyken dan binnenkomen de kamers zien
ik moet er den ganschen dag en den halven nacht mane keel by vochtig houden en dat houdtmijstaandeemma daardoor liep hy er nogal eens overheen
als zy er aardig en frisch uitzagen en daar acht ik hem niets minder om maar die zoo styf als een staak bleef tegen haar
zoo hare minste luimen voorkomen als therese thans deed maar met dat al verviel therese dagelijks meer en meer
ja en ik betaalde mijne kennis duur hertm nam victorine met een loozen lach jk heb er meer geleerd dan gy daar opnoemdet mevrouw de gravin
dien tyd de benedenkamers bewoonde en nogal van een grapje hield zeide kom juffrouw
hetgeen een groote triomf was vooral nu er sprekende oogen en een flink postuur bykwam maar het was hare bedaarde manier van omgaan met hen
zoo rood en driftig als een kalkoensche haanenzegttotmy juffrouw lirriper dat mensch op de eerste verdieping daar sart mij meer dan ik verdragen kan
therese kon hare lieveling noode missen en wist niet wat zij van het opontbod denken moest maar over een paar dagen zou de reden haar opgehelderd worden die reden kwam
en hebt my met de doode vrouw alleen gelaten het was toch dezelfde drank dien de dokter gaf maar hij gaf weinig en ik gaf veel
ik vestigde my terstond daarna te islington en later kwam ik hier met twee huizen acht en dertig jaar eenige bankroeten en heel wat ondervinding
als gij u van eene andere meid wilt voorzien juffrouw lirriper tegen de andere maand dan heb ik van vandaag af een anderen dienst dat deed my zeer en ik zeide het haar
al was zyn leven er mee gemoeid hy zou er nog niet zooveel aan lateh repareeren als eene pan op het dak al zou ik er op myne knieen ora smeeken
dat zij tydens de zittingeu van het parlement gehuurd hadden maar het enkele voorstel van de keus scheen victorine onuitsprekelijk te vertoornen
duke betreurde den dood zyner gade diep maar op redelijke wyze zooals het een man van zijn stempel paste
nu toen ik er nog nieuw toe was lieve mensch plachtikmy tebedenken eer ik het beloofde
hy begreep niets van die hartstochtelpe uitbarstingen van therese wfll hij wist zonder te weten hoe dat zy en betsy niet in volmaakte liefde met elkander hadden geieefd
vermaande de dokter die therese van hare vroegste jeugd af gekend had maar wiens hulp thans nu hij op vrij grooten afstand in de hoofdstad van het graafschap woonde
dan zy hy mi genadig hij las haar den inhoud van het papier langzaani voor woord voor woord geen teeken geen opgeheven hand
onder voorwendsel van marietje tegen ondankbaarheid te waarschuwen door dat vreeselijke leven verviel therese als sneeuw voor de zon zy ging mevrouw
therese had gemeend dat de oude vrouw liever op het kasteel gebleven zou zyn in haar kalm buitenleven dan haar en haar echtgenoot naar het huis in g r o svenot square te vergezellen
maar wat hy er van dacht kunt gy opmaken uit hetgeen hy tot het portret zeide spreek emma
zoo zy lets op het hart had weigerde zy hem haar vertrouwen hij sloeg haarnauwkeuriggadeen trachtte hare kleinste wenschen te voorkomen
mijne kamers maar te huur stonden die ik van de heeren present gekregen heb en waarop stond aan juffrouw
op zekeren dag ging victorine nog verder in hare uitdrukkingen dan gewoonlgk en therese die anders alles met toegevendheid van haar verdroeg
maar wat de wozenhams een eind verderop aan den overkant van de straat aanstaat staat my niet altyd aan juffrouw wozenham heeft hare opinie en ik heb de myne
maar toch liep hem eene koude rilling door de aderen en hij bezocht de vrouw niet gaarne maar was veel liever tot aan zijn dood in onzekerheid gebleven
behalve datik altoos gelooven zal dat een heelnetmutsjedatmy op een zaterdagavond vanwege een onbekende werd gebracht in een mandje gevoerd met gewaste taf
zy zyn als de kiezen die met stuipen komen en nooit ophouden iemand te plagen van den tijd dat zy komen af totdat zij ons in den steek laten
en toen kwetste zy mii nog erger met my te kennen te geven dat zy natuurlyk hoogerop wilde daar haar vader spekslager was geweest en bankroet had gemaakt
gy hebt no een en tachtig n orf olk-str aat strand nog nooit te huur zien aanbieden in de dagbladen en als de hemel wil zult gy dat ook nooit zien
en daarmee gaathet overal hetzelfde in menige ongelegenheid heeft de majoor mtj geholpen
haar dan niet vergcven wil maar lees dit eerst het is eene vreeselyke bekentenis welke zij voor my als overheidspersoon heeft afgelegd toen zy meende dat zy op sterven lag
weet gij dat waarlijk niet mevrouw brownlow het simpele dorpsmeisje uit de pastorie van
het scheen onmogelijk victorine van dat denkbeeld af te brengen toen het eenmaal in haar hoofd post gevat had
meidlief neem toch een bepaalden dag voor het uithalen van de kachels en houdt den af stand van een arm lang tusschen u en het zwartsel
den hemel danken spotte victorine gij zelve hebt den wensch van zijn dood op uw geweten het plan om u van hem af te helpen heb ik op het mijne
de omstanders wat tjlt zy zou het ylen zjjn het is geen glen sprak betsy's moeder gave de hemel dat het zoo ware
gij hebt gelijk juffrouw dat zal ik doenikzal het haar eens inpeperen barst carolien los gij hadt mij wel met eene veer naar t hartje van de aarde kunnen jagen toen zy dat zei
om den wil van de liefde die ik hem toedroeg met mijne rechterhand het heeft lang geduurd maar liet werd toch gedaan en de zilveren roomkom
die goedvond dat huwelp als eene groote beleediging aan haar en de nagedachtems harer dochter te beschouwen
om te herhalen zy wond zich op tot ontembare drift en werd daarnazoo wezenlyk en zoo ernstig ziek dat de dienstboden vol schrik en angst mevrouw