AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
met welk een spanning zag schipper michiel adriaensen dat bootje nader komen hij wist dat de stuurman nog eenigen tijd aan wal zou doorbrengen om toezicht op de meegebrachte koopwaren te houden
zeker daar is van allerlei natie op dat hoort ook zoo bij ons maar t zijn goeie zeelui op t jachtje van il capitano k denk wel de beste van ons wat duurt t lang voor t in de haven is vond lange meeuwis
kindje zoet zijn en dikwijls aan vadertje denken ondeugend lachte zij hem toe zoet kan ik nooit zijn als groote jongen er bij is hij poogde te glimlachen maar dan toch aan vadertje denken
met al die noe's voor nu joe's voor jou al dat gegoochel met de h en die scherpe ae's voor a ging het zoo ongezouten langs de ooren van veritas dat als die nog nooit geweten had waarvoor een medemensch hem kon uitmaken hij er nu zoo tamelijk van op de hoogte moest komen
en daar stak de havenmeester van wal hij was er vol van niet zoozeer van de kleine gebeurtenissen in zijn vaderstad neen ook zij ontleenden haar gewicht aan die ééne groote waarover men nog niet uitgepraat was
dat voelde het paard wel en probeerde dan den lastigen ruiter van zijn rug te doen duikelen maar een zeeman weet van vasthouden die hangt aan hoog in de lucht en als spinnedraden zoo teer er uitziende touwtjes boven in den mast soms als het schip op de golven allerlei valsche en verjoh
zijn onderstelling was juist geweest hij overzag de hem bekende rustplaats met een duidelijkheid waarover hij zich niet genoeg kon verwonderen wat hem al dadelijk trof was dat die plaats vol was van lieden zoowel slaven als opzichters
en je hebt me zoo dikwijls uitgescholden voor verrader voor ja k ben t maar vergeten o lachte paddeltje bij gelegenheid zal ik wel weer van voren af aan beginnen en nog een paar heel leelijke namen voor je er bij verzinnen
ze waren nu weer verzoend en liepen als de beste joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter maatjes verder de nieuwsgierigen die op een standje gehoopt hadden teleurgesteld achterlatend paddeltje liep nu met een hooge stem als de vermoorde onschuld het verhaal te doen van zijn
ik geloof ik geloof schipper zeker er gaat een licht voor je op nietwaar als jij bij de rooversbende van il tigretto komt bestaat er alle kans dat je paddeltje ontmoet
wij durven aan iedereen vertellen dat nze baas michiel de ruijter heet zei paddeltje en met zijn brutale kijkers zag hij den ander vlak in de donkere oogen deze raakte evenwel niet van zijn stuk
een gemompel van goedkeuring ging door de menigte dus vroeg de cipier haal de paarden gebood de leider paddeltje schoof als de drommel den beweegbaren wand op zijn plaats lei de gehoorbuis op de richel en maakte dat hij uit het kijkkastje kwam
paddeltje en als hij dàn vraagt of je je schrift meegebracht hebt en of je sommen kunt maken want hij is een man van z'n woord wat zul-je dan zeggen arme jongen wat ik dan zeggen zal meeuwis wel niemendal maar ik zal hem m'n schrift laten zien en m'n sommenboek er
ik wou maar dat je me uitschold of door een slaven opzichter liet afranselen dan zou ik je nog een vent vinden maar met die eeuwige zoete koek van je maak je me nog misselijker dan ik al ben
neen zei paddeltje zeer beslist lange meeuwis keek hem ten hoogste verbaasd aan moet d'n ouwe er dan niets van weten die zal t wel gauw genoeg hooren meeuwis want hij zou bij den meester onderzoek naar mij komen doen en dan begrijp je zelf wel dat die een boekje van mij open zal doen
daarvan valt niets bepaalds te zeggen stuurman menigeen van ons volk is jarenlang vermist geweest en werd reeds als dood en begraven door de levenden opgegeven om plotseling terug te keeren
zouden zij al hun smarten en al hun veeljarige ellende wreken op den meedoogeloozen hoofdman wiens tijgerachtige wreedheid men met woeker aan hemzelf en zijn kind en zijn getrouwen zou terugbetalen
doch hij bleef even stevig op zijn stuk staan als hij gewoon was zijn voeten op de planken van een wiegelend zeeschip te zetten en haalde eindelijk zijn meening er met vlag en wimpel door in het vuur van het twistgesprek was hij op z'n zeemans weer joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter van jij en jou gaan spreken en de titel van sinjeur was met alle winden van de zee weggewaaid
maar dan zou paddeltje vermoedelijk niet in het voorjaar terug zijn en in dat voorjaar zeilde immers d'n ouwe uit had paddeltje dan nog altijd hoop
maar paddeltje wist dat hij bij me moest komen om me te helpen rekenen uit eigen vrijen wil zou de jongen niet verzuimen al durfde hij een bepaald bevel van zijn meester overtreden neen stuurman daar zit iets anders achter ik vrees dat er iets niet in den haak is met die twee
vertelde hem eerlijk de waarheid en besloot zijn verhaal met te zeggen die zal wel terecht komen paddeltje antwoordde niet maar probeerde weer te loopen wat hem nu meer naar zijn zin scheen te gaan hij wees op de roode striemen
de italiaan die zich marco noemde betuigde dat hij wel de zakken van den beschonkene had kunnen onderzoeken maar dat hij het niet gedaan had dit liever aan de politie overlatend de agenten waren toen den herbergier gevolgd
zelfs ging toen het kromzwaard van den beul als onwillekeurig even op en neer maar toen de sant op deze wonderlijke handelwijze niet de minste aanmerking maakte en zelfs den koopman vriendelijk toeknikte
ja maar merkte een ander op als bij de vrijbuiters het oproer wat vroeg begint komt veritas zeker niet en den melkmuil zijn we meteen kwijt
ik behoef je niet te zeggen hoe nieuwsgierig ik werd ging mijnheer lampsens voort ga maar eens even op je eigen nieuwsgierigheid af het plannetje lachte mij al dadelijk zoodanig aan dat ik me er maar zelf voorgespannen heb om het te doen gelukken
op die manier geef ik niet veel om het baasschap over je leven paddeltje borg bij deze woorden zijn hoofd in zijn handen terwijl hij de ellebogen steunde op zijn knieën
dat iedereen met hem gevoelde hoe volkomen hij in zijn element was doch als het op schrijven en wrijven aankwam liet de door en door bekwame zeeman er menig zweetdroppeltje bij
dat kan ik niet helpen zei paddeltje eenvoudig domkop hoe wou je ontvluchten dat weet ik niet en àls ik t wist zou ik t je niet vertellen maar maar hoe kan ik je dan vrij laten omgaan met mijn kind
de stoutmoedigste en brutaalste van de saamgezworenen werd tot hoofdman of kapitein gekozen en er was een zeeroover meer in de wereld zelfs hebben er nederlanders tot de meest beruchte en geduchte zeeroovers behoord
uit rakker het gat van de deur uit of t gekste van t geval was geweest dat paddeltje er nu juist niet uit gewild had als de meester niet zoo driftig was geweest zou hij een ander middel toegepast hebben door te bevelen dat de jongen in school blijven moest
ga jij dan maar alleen even weg moedigde veritas aan dan houd ik meeuwis zoolang gezelschap afgesproken zei paddeltje haastig opstaande ik moet er toch haring of kuit van hebben
paddeltje keek hem even aan maar wendde spoedig weer den blik in de wijde leegte voor zich als zus er niet was wie is zus dat zal ik je allemaal straks wel vertellen zie-je als ik me bij de opstandelingen voeg en heel m'n hart snakt daar naar moet ik ook met de opstandelingen meedoen
hoe zou d'n ouwe het er nu weer doorhalen want dàt zou hij niet een van de jongens die daar aan twijfelde en toch daar scheen nu in t geheel geen aardigheid te zullen gebeuren
denk eens aan in salé waar de meeste christenmenschen niet op hun gemak waren liep hij frank en vrij rond net zoo gerust als in het zeeuwsche dorp waar zijn vader en moeder woonden en met de buren wat dikwijls over hun jongen spraken
wat ben-je toch een echte jonge hond een van het grootste soort dan als je er kwaad om wordt neen maat hoor nu eens ik ken je nu al in zoover dat ik weet hoe je niet in staat bent iets te doen dat eigenlijk onedelmoedig is
en hij deelde zonder iets achter te houden alles mede wat er geschied was en dat alles zoo eerlijk en zoo eenvoudig dat paddeltje er onwillekeurig hoe hij er zich ook tegen trachtte te verzetten door overtuigd werd
ruijter nou ben ik blij erg blij o maat ze hebben me zoo leelijk getracteerd onder die tobbers daar op den akker je hoeft me daar niets van te vertellen paddeltje ik heb het ook bij ondervinding
t is een heel geringe moeite even de uitgaande schepen te onderzoeken en wacht te houden op de wegen die buiten de stad leiden een moeite die als die luitjes ingepikt kunnen worden inderdaad op een meer dan schitterende wijze beloond kan worden de zeeuwsche schipper moest hierin den havenmeester gelijk geven
kindje zei il capitano nu wat strenger als je nu niet met babette meegaat zal ik nog boos op je moeten worden ze keek hem aan of hij t meende bent u heusch boos op me vadertje ja want kindje is nu stout
hij was alweer aan t babbelen geslagen wees met zijn handen breedte en grootte aan en toen met de hand en t hoofd bewegingen makende alsof hij zeggen wilde sjonge sjonge wat ben jij een kerel zoo verstond paddeltje het dan ook maar en vooral trof hem een woord dat veel van t hollandsche kameraad weg had
eenvoudig wachten en je gemoedereerd aan stukjes laten hakken maak je je weer fel meeuwis wil-je met geweld er weer op losslaan houd je kalm asjeblieft kalm nu kalm
dacht nu niet anders of zijn beschermeling zou op z'n gewone manier danig opstuiven en heel wat te vertellen hebben doch hij vergiste zich voor ditmaal geheel en al en toen ja toen geloofde hij den jongen hij werd nu zelf heel boos
zwijgend liepen ze een poosje voort toen begon meeuwis weer drommels zei hij misschien zal d'n ouwe niet zoo erg kwaad op je wezen weet-je wel dat hij ook van school is gejaagd
die voerden immers weer als altijd allerlei ruiter kunstjes uit van de zwervende volksstammen afgezien kunstjes waarvoor zus zich vroeger zoo angstig kon maken wanneer de paarden wild en met vlokkend schuim op den bek heen en weer vlogen
door den schipper en den stuurman werd hij hartelijk toegejuicht en tot koning uitgeroepen geschenken werden aangebracht die hij in ontvangst moest nemen of hij wilde of niet wijl men er zich telkens op beriep dat zoo iets de gewoonte was
hemels naam jongen wees voorzichtig waarom ik ben een slaaf dien kunnen ze ranselen en trappen zooveel ze willen erger kan het niet met een mensch hè maar ik wou je dit zeggen dat als je meester jou heeft uitgezonden om daardoor baas over m'n leven te worden hij den verkeerde heeft uitgezocht
niet gij zijt het meer die mijn hulp inroept maar ik ben de smeekeling gij de machtige die toestaan of weigeren kunt broeder wat is hierop uw antwoord
u wel majesteit en als ik mij niet zeer bedrieg is er reeds een in de macht van uw politie en hij deelde mede wat hij vernomen had aangaande den gevangen genomen nederlandschen matroos tegelijkertijd het verlof vragend dien te bezoeken
neen ik geloof en van ganscher harte hoop ik ook dat je daar een ander spoor vindt en wel van paddeltje van paddeltje de schipper knikte glimlachend toen hij de groote verbazing niet zonder vreugde vermengd van den stuurman
ik heb altijd met aandacht je rapporten over hem aangehoord bootsman ze waren gunstig zelfs meer dan dat blijf je bij je meening bootsman ja zeker schipper
het was toenmaals de gewoonte dat men kapers uitrustte tegen den vijand die mochten den vijand zooveel schade doen als zij wilden hoe meer schepen zij van hem afnamen of plunderden in des te beter blaadje kwamen zij te staan
hij vermoedde toch wel dat hij niet in een paar tellen voor het verheven aangezicht van den vorst zou worden toegelaten de schildwachten wisten niet wat hun ooren moesten hooren toen daar een christenhond in een wonderlijk soort taaltje doodeenvoudig het verlangen te kennen gaf het aanschijn van den sant over zich te doen lichten
hij zette den korf op den grond sloot de deur zorgvuldig met een reusachtigen sleutel dien hij vervolgens wegborg en zich toen omwendende keek hij met een glimlach op het gelaat den scheepsjongen aan wiens oogen geen oogenblik van hem afgewend waren geweest
ik ben boos op hem omdat hij zoo zeeuwsch praat met oogen wijd open gesperd van verbazing zag zij hem aan ja knikte haar vader glimlachend hij is altijd met de letter h in de war als hij deftig wil praten
men wuifde elkaar nog langen tijd zoowel van het vaartuig als van het vertrekkende roeibootje toe en toen kwam er een heele drukte aan boord de jantjes vlogen in het want en de zeilen ontplooiden zich
veritas had het vertrekje verlaten toen hij met een kalmte die paddeltje tot het uiterste prikkelde er zich van overtuigd had dat zijn slachtoffer geheel weerloos was en nu had de arme drommel niets anders voor de oogen dan de
riep hij veritas en paddeltje in zijn kamer omdat hij hun iets belangrijks had te zeggen hij zat als gewoonlijk in zijn lederen stoel met hoogen rug waartegen zijn hoofd leunde zoodat het eigenaardig helder afstak tegen het donker bekleedsel van den stoel
lange meeuwis kreeg den brief mee en hij behandelde dien zoo eerbiedig en voorzichtig alsof t een kindje was dat hij voor den doop moest houden van z'n levensdagen had hij nog niet dikwijls de eer ondervonden een missive in zijn zeemansknuisten te hebben
bovendien was bij hem het onderzoek heel kort geweest en als t ware voor den vorm dat kwam zeker omdat ten minste de ringen nog fonkelnieuw schenen en gelijk we reeds gezegd hebben blonken alsof zij van staal waren
den volgenden morgen werd de tocht ondernomen reeds vroeg was de havenmeester het eigenhandig door den sant geteekende paspoort komen brengen voor een tweede was de vorst niet te bewegen geweest
lang zou het verblijf aan wal voor ditmaal zeker niet duren en met lossen verschillende andere werkzaamheden en daarop weer het laden zou er voor de matrozen niet veel tijd overblijven
toen hij veritas zag verdwijnen kwam er een groote argwaan in hem op paddeltje had een uitstekend plaatsgeheugen wat heusch geen overtollige weelde voor een goed zeeman is hij herinnerde zich dat men aan het einde van het rechte eind gang twee zijgangen had waarvan die aan den linkerkant naar dat gedeelte van het gebouw leidde waar de slaven hun
het liep tegen het einde van zijn verblijf in deze streken hij mocht gelooven dat hij in den handel voor zijn meesters de heeren lampsens zeer gelukkig was geweest of eigenlijk even gelukkig als altijd
op dit oogenblik overvielen hem krampachtige brakingen des te benauwder omdat het hem met de voeten in het blok gesloten en het middel met een ketting aan den muur verbonden moeilijk ja haast onmogelijk viel het bovenlijf wat voorover te buigen
en ja toen kon hij zich niet meer inhouden als een dolle stelde hij zich aan en t was voor de verrassing wel jammer maar paddeltje kon er heusch niets aan doen vr de plechtige bekendmaking wist heel de bemanning door de luide vreugdekreten van klaas ariensze al lang en breed het groote geluk dat hem ten deel was gevallen
t was evenwel nu geen gelegenheid meer om een uitvoerig onderzoek naar dat scheepje in te stellen niet alleen dat de dag ten einde geloopen was maar men bevond zich hier niet in een stad of dorp van het vaderland waar men bij jan en alleman een praatje kon maken om inlichtingen te vragen
en wel lijkt het ons vreemd dat zelfs dat rustige leven voor hen niet afgesloten was of werd men zou het haast niet gelooven en toch is het waar dat als zoo'n berucht roover er maar uit wilde scheiden er nog altijd pardon voor hem was
de admiraal scheen bespeurd te hebben dat de jongen hem onderzoekend had aangekeken ben-je nog een jongmaatje in t roeien lansje vroeg de admiraal met een stillen glimlach die iets heel innemends gaf aan dat peinzende gelaat paddeltje kleurde tot achter de ooren
tot je me wegjaagt herhaalde paddeltje maar wààr is het dat er maats van me zijn die al haast voor vol matroos varen m'n eigen broer jan die bij een brielschen schipper vaart vaart al voor licht matroos en hij is nog een jaar jonger dan ik
maar ik was zoo'n doorbijter niet als jij en toen ik zoo een poosje getreuzeld had was het te laat ik had mijn wijfje gevonden en was met haar getrouwd daar heb ik nooit berouw van gehad
en met groote behaaglijkheid kleedde hij zich aan langzaam en treuzelig genietend van elk stukje dat hem uiterlijk weer tot den zeeuwschen zeemansjongen maakte t was of met die kleeren de prikkelende geur van de zee weer over hem kwam
wat niet wegnam dat er altijd handel met hen te drijven viel graag voerden zij uit wat zij te veel hadden of wat door karavanen uit de binnenlanden werd aangebracht en kochten even gaarne maar dan zoo goedkoop mogelijk wat zij noodig hadden en hun door de vreemde schippers thuisgebracht werd
en daar was paddeltje gekomen en had hem het bericht gebracht dat de opstand feitelijk al uitgebroken was hij kn het in de eerste oogenblikken niet gelooven
en nu meeuwis vr ik iets anders van je te weten kom moet je me eerlijk zeggen waar paddeltje gebleven is in doffe wanhoop sloeg meeuwis de handen voor zijn gelaat
op al wat lange meeuwis hem vroeg knikte hij van ja en toen de matroos daar ook al weer nijdig om werd en vroeg of hij hem bij kris en bij kras voor den gek stond te houden en toen om even op adem te komen zijn mond hield vatte paddeltje het woord op en zei een beetje
maakte een afwerend gebaar néén kapitein dàt hoeft niet laat veritas maar de baas blijven die weet immers den weg een raar soort leider zou ik zijn die volgen moest
vadertje al die menschen kunnen al italiaansch maar groote jongen nog niet en nu mag ik t ook wat met hèm spreken zegt-ie en dan probeert hij t ook en o dat is toch zoo gek
de ruijter zich als een aal en schoten zijn oogen vuur en vlam maar dit alles werkte niets anders uit dan dat hij zijn volkomen machteloosheid des te dieper gevoelde
we zullen hem aan boord wel scheren met het blikken mes van neptunus plaagde een andere matroos mag je doen sarde paddeltje hij komt toch weer op dan plukken we m uit haartje voor haartje
binnen de stadspoorten spraken tot zelfs de ergste straatjongens de aa in vollen zuiveren klank uit hoewel men geen vijf minuten van die poorten de landbevolking jae hoorde zeggen als men vroeg of de hoan tweëe poaten had
heftig ontkennend schudde lange meeuwis het hoofd als hij wist wat ik nu doe vergaf hij t me nooit joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter schipper en ik verzoek je wel of je t alsjeblief nooit van je leven aan hem vertellen zult t gelaat van den schipper klaarde op en lange meeuwis die het dadelijk zag was dol in zijn schik dat de papieren van zijn kweekeling weer een heel eind naar boven gingen
de beide ruiters bereikten eindelijk het gebouw waaraan voor paddeltje zoo vele onaangename herinneringen verbonden waren zij sprongen van het paard wierpen den teugel toe aan de toeijlende zwarte dienaars en begaven zich naar binnen
hij had dit al dadelijk moeten zeggen maar door al de gewichtige mededeelingen welke hij had te doen was het hem door het hoofd gegaan toen wilde lange meeuwis beginnen te verjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter tellen al wat d'n ouwe hem had medegedeeld en welke plannen deze gevormd had voor hun ontsnapping
betere wijn dan in zijn gelegenheid was er in heel salé niet te verkrijgen een wijntje signor vurig en en met gif er in beet de ruijter hem toe den kleinen italiaan geen oogenblik met zijn doordringende oogen loslatend
het was uit den aard der zaak een veelomvattend onderzoek dat de kapitein instelde hoe stond het met de bewerking der uitgestrekte landerijen waarna aan de orde kwam hoe het met de gedwongen werklieden en hun opzichters geschapen stond
in je zeemanshart wel een beetje respect mocht joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter voelen toch bleef hij er zeer benieuwd naar hoe het met het leeren zou gaan wel dat ging boven verwachting goed
als ik t me maar niet te veel aantrek dat hoop ik niet en toch geloof ik het wel paddeltje en met deze raadselachtige woorden verliet veritas het vertrek
dat vindt ge misschien wel kinderachtig want als een vader een lief dochtertje heeft zou het toch wel wat al te dwaas zijn als hij niet velen kon dat z'n kindje van een speelmakker ging houden of van een goeien oom die de kleine knuistjes vol snoepgoed mooie prentenboeken of zoo iets stopt
paddeltje grijnsde even maar het tegenspreken kon hij niet en vroeg zijn baas wat ga-je nou s avonds in den briel uitspoken een beetje straatslijpen kattekwaad uitvoeren of met de puien vechten
heb-je gezondigd door den jongen letterlijk van je zijde te laten wegvoeren je moet daarvoor in de eerste plaats boeten door hem zelf te verlossen dat zou ik wel dolgraag willen schipper maar als joe dat niet doet komt paddeltje nooit meer in veiligheid
zonder van zijn verzorging af te laten riep de schipper den gevangenbewaarder die mede in het hol getreden was maar zich wat op den achtergrond hield en beduidde hem den officier van de wacht te roepen de bewaarder verstond hem niet of wilde hem niet verstaan want met een flauw glimlachje op het gelaat bleef hij op zijn plaats
en geen wonder het was niet voor de eerste maal dat dit vernederend onderzoek zou plaats hebben elken avond als de slaven naar hun verblijf waren gebracht kwam er een opzichter die daartoe aangesteld was en naar zijn kleeding zijn gespierde armen en handen en vooral naar de werktuigen welke hij bij zich had te oordeelen het handwerk van smid uitoefende
bleef dien nacht in vlissingen over de ouders van lange meeuwis hadden niet gewild dat de jongen nog zoo'n langen tocht terugmaken zou de dagen begonnen al korter te worden en de toestand van de landwegen was in dien tijd ellendig
deze woorden van den door hem zoo hooggeachten man schenen thans echter weinig indruk op den matroos te maken hij toonde noch schaamte noch berouw heel zijn gedachte was door één groot verlangen ingenomen
ik kan wel merken dat jelui goeie kameraads zijn glimlachte hij en weet-je wat ik ook gemerkt heb neen dat wisten de vrienden nog niet dat je zeeuwen bent onzen jongen maat heb ik tenminste de h over boord hooren gooien en hij duikt hem weer op als hij hem niet meer noodig heeft
ik denk er niet aan kindje t is meer dan tijd dat je in je bedje komt en als babette je uitgekleed en er lekkertjes ondergestopt heeft kom ik je een nachtzoen geven dat was kindje niet naar den zin
al had het daar allen schijn van maar wel degelijk tot een vermeerdering van zijn kennis welke hem in deze streken en trouwens iederen zeeman die de middellandsche zee bevoer zeer te pas kon komen toen op een avond het bevel tot hem kwam om het gebied te betreden dat tot nu toe streng verboden grond voor hem was geweest
er moeten twee matrozen met veritas en lange meeuwis mee al dadelijk wijs ik daartoe in de eerste plaats jaap aan die z'n eigen vandaag zoo kranig gedragen heeft algemeene bijval en in de tweede plaats sijmen weet-je waaraan je die onderscheiding te danken hebt sijmen
wat er gebeurd zou zijn nadat paddeltje als vanzelf in dat tijgerachtig wreede gezicht dat hem als t ware midden in zijn opstuivende woede bedwongen had en in toom bleef houden het gelaat van het opperhoofd der zeeschuimers herkend had valt moeilijk uit te maken
en hoe zal je dat aanleggen vroeg lange meeuwis na een poosje stilzwijgen even glansden de ondeugende oogen van paddeltje dat wou ik juist aan jou vragen
die met nog vier schepen bij zich langs de zuidkust van engeland heen en weer voer terwijl maerten harpertsz tromp een eind het joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter kanaal in de spaansche vloot lag af te wachten die uit den atlantischen oceaan zou komen opdagen en de commandeur joost bancker hield met twaalf schepen de duinkerker kapers binnen hun haven
de italiaan zag dat en deed toen net als een goochelaar onder een reeks van woorden en klanken stroopte hij zijn mouwen op tikte op zijn zak en haalde er met een gezicht alsof hij er zelf het meest over verwonderd was een klein doosje uit
dat kind was hem zoo lief hoewel zij op jeugdigen leeftijd reeds moederloos geworden was had hij toch het geluk gehad haar te kunnen stellen onder de teedere zorg van een nederlandsche vrouw die hij bij een schipbreuk had kunnen redden
toen en eerst toen was het voornemen van lange meeuwis als een heel vertrouwelijke zaak aan paddeltje medegedeeld paddeltje had daar eerst de handen over in elkaar geslagen tegelijk in t geniep zijn maat lachend aankijkend ach en wee geroepen maar had ten slotte gezegd dat ieder zijn eigen tuintje maar schoon moest zien te houden
het voorwerp was het scheepje waarnaar volgens de berichten der matrozen de twee maats gisteren met zulk een belangstelling hadden staan kijken het spoor van den italiaan was spoediger te volgen dan dat van het scheepje hetwelk gelijk de ruijter bij navraag vernomen had reeds gisteren vertrokken was
ja daar zag hij duidelijk zijn maat op de matras liggen slapende dat het een heele toer zou wezen hem wakker te krijgen trouwens alles in die cel was van hieruit zoo duidelijk zichtbaar alsof men er in stond
ach ja al heb ik er een dan geven ze me de paarden misschien toch niet ze zullen me nu wel niet bot af weigeren het lijkt me of de gevangenbewaarders dubbel spel spelen en denken je weet nooit wie de baas zal blijven en il tigretto is nog allesbehalve dood
t parool vittoria antwoordde de scheepsjongen bedaard zonder dat een trilling in zijn stem de spanning waarin hij verkeerde verried de hand van den vrijbuiter liet den teugel los
ik had besloten dat je mijn lieveling niet meer zou zien een kind vergeet zoo gauw en toch een kind onthoudt alweer zoo lang mijn lieveling zal morgen naar je vragen en ik heb haar mijn belofte gegeven
sakkerloot die staat z'n eigen zeker in zijn kijk kastje van ongeduld te verbijten nu dien zal ik ook eens heerlijk beet nemen met den neger hielp hij lange meeuwis op die na een paar passen weer kracht genoeg in z'n voeten herkregen scheen te hebben om den verderen tocht zonder hulp te doen
paddeltje daartegen in en met een drukte alsof hij meeuwis levend verscheuren kon maar toen paddeltje zag dat het bij den stevigen matroos meenens ging worden sloeg hij een toontje lager aan en deed nu eerst waarmee hij had moeten beginnen namelijk aan lange meeuwis vragen waarom er eens geen gekheidje mocht gemaakt worden over de schuit
weer haalde veritas de schouders op we zullen elkaar nader spreken en ik hoop van alles het beste jongen maar één ding moet me toch even van het hart niet om je wat te verwijten hoor ik heb daarvoor te veel met je op ja ik hoop zelfs dat alles door den tijd nog wel schikken zal
paddeltje meeuwis meeuwis jij hier jij terug goeie genade ik word stapel zot hij trok zich aan de haren en aan de ooren dartelde als een jong veulen rond en maakte juist aanstalten om van louter blijdschap een paar keer over het hoofd te buitelen toen er iets akeligs gebeurde
mijn vrinden ik zal kort zijn de tijd dwingt mijn kind kan hier niet blijven alle kansen zijn mogelijk ik kan de nederlaag lijden en wat zou dan het lot van mijn lieveling zijn
een oogenblik bleef het stil toen vroeg paddeltje al wrijvende wat heb-je met m'n maat gedaan met dien langen matroos ja
te paard riep paddeltje hem den teugel toewerpend toen stegen ze vlug in den zadel tot straks riep de jonge zeeman den cipier toe tot straks antwoordde deze met moeite een glimlach kunnende onderdrukken
wat wil-je dan water de scheepsjongen kreeg zijn zin en zat weldra te smullen dat veritas er zelf trek door kreeg en daarom niet kon nalaten ook voor zichzelf wat hartigs te laten komen
toch begon hij nu in dit opzicht de deur aan een nauwlettend onderzoek te onderwerpen hij redeneerde voor zichzelf dat alle kans nog niet verkeken was de maker van de geheime sluiting zou voor de aanbrenging daarvan vrij waarschijnlijk den omtrek van het slot vermeden hebben omdat het voor de hand lag dat ieder die een poging wilde wagen om de deur geopend te krijgen
en of paddeltje mopperde of niet en hij kn tot groot genoegen van den schipper nog zoo echt mopperen en stil in zich zitten brommen hij moest er aan en sommen kon hij ook maken over stuurmanskunst en al
tusschen dat boomgewas en op de hellingen der heuvels ontwaarde hij heel in de verte verschillende woningen die op buitenverblijven geleken en er bij de warmte welke nu reeds in de vlakte heerschte bijzonder uitlokkend uitzagen
je moet verstaan dat kwam er kort en bondig uit bij den jongen zeeman en lange meeuwis gewoon bevolen te worden en die bevelen tot in de geringste onderdeelen stipt op te volgen gehoorzaamde ook nu
eigenlijk was het of hij op die manier den wachtende wat verlegen wilde maken een weinig angstig voor wat er volgen zou gelijk men zich in de wachtkamer van den tandarts banger maakt naarmate men langer moet wachten
daar werd lange meeuwis teruggevonden de matrozen die den stuurman hadden vergezeld wisten nu al lang en breed dat hij maar voor den vorm was weggejaagd vandaar dat het wederzien even hartelijk kon zijn als dat bij paddeltje het geval was geweest doch nu moest de stuurman bij het opperhoofd geleid worden
woest en bandeloos was dikwijls het leven aan boord de kapitein sliep in zijn hut niet anders dan tot de tanden gewapend soms heerschte er het nijpendste gebrek
wat hij wel nooit doen zal riep men van verschillende kanten daar kun-je zeker van zijn riep er een die de leiding scheen te hebben en zich wendende tot den eersten spreker vroeg hij en heb-je dat wachtwoord goed verstaan
dat hebben ze immers ook van onzen admiraal maerten harpertse tromp gedacht die twee en een half jaar lang scheepsjongen bij den zeeroover is geweest die zijn vader vermoord had en als ik mij in één adem met dien wijdluftigen vlootvoogd noemen mag
de nederlandsche zeelieden voelden als t ware dat niet zoo heel ver van hen verwijderd vele landgenooten dat harde lot ondergingen en dat het maar van een toeval afhing of ook zij moesten daar krimpen onder de slavenzweep
dat ritje de scheepsjongen van michiel de ruijter zou het al zijn levensdagen niet meer vergeten heisa dat ging er van door wie er wilder was paddeltje of zijn paard zou moeilijk te zeggen zijn geweest
er aan boord hard gesjouwd moest worden gesmeerd gepoetst geklauterd gevochten tusschen de klapperende zeilen in tegen den storm of als er aan wal zwaar en vermoeiend werk verricht moest worden met balen kisten en zakken haast om er onder te bezwijken
vadertje moet die aardige jongen nu weg hij is stout geweest voor je vader kindje hij heusch wil ik hem dan weer eens goed op u maken
en om in zoo'n huis door te dringen was zoo gevaarlijk dat zelfs de manschappen van de ruijter dat niet gewaagd zouden hebben al had de schipper hun dit niet ten strengste verboden s lands wijs s lands eer zei die altijd
was weldra alle lijden vergeten en het duurde niet lang of men was ten minste ten opzichte van de gastvrije lieden ondankbaar genoeg om te gaan peinzen en plannen maken om van hieruit wederom de beschaafde wereld te bereiken indien zich na geruimen tijd geen taal of teeken van schipper michiel adriaensen mocht opdoen
laat hem maar gerust hier zoo stelde claes compaen den wanhopigen vader gerust ik geloof dat ik gauw m'n pardon zal krijgen en dan zal ik zelf je piet bij je in t vaderland
altijd door keken de oogen van paddeltje hem aan je hebt me wat te zeggen maat sapperloot ik vrees dat t een heele geschiedenis zal zijn en dat ik wat geduld zal moeten oefenen maar ik zal je gelegenheid geven je hart te luchten anders ben ik bang dat je oogen nog uit je hoofd rollen
dat zou kras geweest zijn erkende de ruijter en er kwam een uitdrukking in zijn oogen die het vermoeden kon doen opvatten dat die beruchte vlissingsche guit en schipper michiel adriaensen wel eenige kennis aan elkaar moesten gehad hebben
dan zal hij nadat zijn wantrouwen voor goed overwonnen is wat zéker het geval zal zijn als hij ons schip ziet vertrekken zonder jou en de schepelingen niet anders meenen dan dat jij voor schelm bent weggejaagd op zekeren keer aan je oor komen fluisteren dat er voor één die nergens meer terecht kan nog altijd een uitweg is
die snelden bij duizenden uit het vaderland aan om er bij te wezen nu de spanjool er voor goed onder zou komen en zoo heeft admiraal vechtgraag me voor een paar rijksdaalders gekregen en daar ben ik wat om uitgelachen
de ruijter moest nu ook glimlachen k zal je bij je ooren pakken als t er niet gauw genoeg in gaat kwâjongen en of je t goed begrijpt of niet weggejaagd word je vanavond toch
enkelen hadden hen nog zien kijken naar een mooi vaartuigje dat vr de haven aan t laveeren was maar waren toen dit te lang duurde ergens anders heengegaan ondervraagd welk vaartuigje dat was kon niemand daarop een voldoend antwoord geven het had hun weinig kunnen schelen
nu moet ik hier dadelijk bijvoegen dat het in die dagen lang niet zoo verschrikkelijk en misdadig leek om zeeroover te zijn als dit in lateren tijd en vooral tegenwoordig het geval zou zijn
hij begreep haar niet goed en dacht dat zij er over klaagde haast zonder uitzondering die taal te moeten hooren daarom zei hij vermanend maar die taal moet kindje toch goed leeren het hollandsch is voor ons beidjes lieveling voor babette ook wel maar vooral voor ons
moet jij ook rapport uitbrengen aan il capitano dat gaat je nu eens niet aan maat nu dan gaat het je bok niet aan wat ik denk toe maar daar begint hij alweer met porren te geven je bent een baas hoor maar alle gekheid op een stokje je moet mee
ja dat s waar naar de havenplaats en als ze ons zoeken waarheen denk-je dat ze hun neus heen zouden wenden zeelui zoek je bij de zee als ze er niet op zijn bromde lange meeuwis
wie wéét dat hij verkeerd doet màg niet verkeerd doen en moge mijn scheepsjongen door mijn schuld een verontschuldiging vinden voor zijn afdwalingen op de school hij mag dat niet kunnen doen door zich te beroepen op mijn handelingen als man ik heb hem eenmaal gezegd waarop het stond in gemoede overtuigd dat ik het beste met hem voor had
ze gevoelden een groote minachting voor die mannen uit het noorden die immers christenen waren in die streken voor honden uitgescholden en op allerlei manieren beleedigd werden
als je nu maar vanzèlf schrijven en rekenen kon leeren s nachts de boeken onder je hoofdkussen duwen en als je s morgens opstaat dan ken je je les morgen brengen dat was precies een middeltje als om een musch te vangen door wat zout op z'n staart te leggen
dat weet ik meeuwis weet jij t riep lange meeuwis uit en zijn gezicht klaarde heelemaal op ja klonk kort en bondig het antwoord
flap dan kwam er een vaatdoek of een ander voorwerp om je ooren gesnord door den meester die daarin nooit miste met groote behendigheid naar je toegeworpen zoo goed was je niet of je moest dat voorwerp bij den meester brengen die al klaar zat met de plak of met de roede en dan kon je je lachen gerust voor een poosje vergeten
den vorigen keer waren zij niet teruggekeerd misschien keeren zij wel nooit terug dat gaat zoo met allen die wat ondernemen zullen er moet gewaagd worden wil men winnen
en hij staarde voor zich uit alsof hij heel in de verte ontdekken moest wat hem te doen stond zoo met de oogen als in een wijde verte kijkend begon hij te praten eerst langzaam en zonder veel klank in zijn stem ja t meest zou het mij lijken den kortsten weg te gaan
het kan toch zoo wonderlijk loopen in de wereld de leerling die zich meende te herinneren hoe de meester eens van paddeltje gezegd moest hebben dat hij voor galg en rad opgroeide was door den meester met de uiterste verontwaardiging aangekeken we hebben dat reeds verteld
en zoo gebeurde het wel eens dat er aan boord van een vaartuig een samenzwering werd gesmeed om den schipper en de stuurlui te overmeesteren die als het moest te dooden en dan ging het met zoo'n schip de wereldzeeën op
lachte veritas begin je weer te schelden neen antwoordde paddeltje zijn lichte ontstemming heelemaal vergetend door de vraag die hem als nieuwsgierig aagje op de lippen brandde
nu was hij wel in volle zee en weggevoerd werd hij van de kust waar zijn meester en zijn maats zich bevonden was er dan geen middel om dit uit te schreeuwen geen middel om zich los te maken naar het dek te snellen en overboord te springen
verdrinken daar rekent geen pootige bengel op die zwemmen kan als een waterrat en nog beter te verdrinken dan zoo geheel machteloos geheel tegen zijn wil en zijn flink manlijk karakter in als een rol zeildoek te worden meegevoerd en hij wist niet waarheen
dacht hij leven we in dien tijd hij had genoeg gezien snel als een hinde joeg hij de gang door slechts even de steenen met zijn bloote voetzoolen beroerend en nog sneller maakte hij in dien korten tijd zijn berekeningen
wie de boon vond was koning van het feest en is hier nu ook een boon in gebakken vroeg de havenmeester toen de kok een kort dik matroos die zich een wit schort heelemaal om het lijf had gebonden en als een nederlandsche bakker
een knikje van ja plotseling rekte veritas de armen uit en geeuwde op een geweldige manier k hoor je wel zei hij al geeuwend want ik ben gelukkig niet doof maar wàt je nu eigenlijk gezegd hebt en waarover je t zoo druk had dat weet ik niet want ik heb er niet naar geluisterd
ja dat had ik eigenlijk al lang willen doen komen er tegenwoordig zoo weinig nieuwe vogeltjes in de knip of vind-je geen domme jongens meer die je kunt verleiden zooals je met mij gedaan hebt veritas gleed voor dezen keer over deze lastige vragen heen
je durft niet sarde paddeltje t is niet veel zaaks zeker dat tijgertje het gelaat van veritas betrok hoor eens zei deze op ernstiger toon dan onze vriend tot nu toe van hem vernomen had je weet joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter niet wat je daar zegt en mooi vind ik het ook niet van je ik heb van d'n ouwe van je nog geen woord kwaad gesproken
bracht hij hem de boodschap over om toch gewapend tegen de verleiding te zijn en tot geen prijs van de wereld vrijwillig met de zeeroovers mee te doen hoe gelukkig gevoelde paddeltje zich nu dat hij zijn kameraad in dit opzicht volkomen gerust kon stellen nu dat haalde heel wat zorg voor lange meeuwis uit
tot je orders kapitein antwoordde paddeltje dof nu verwijderde il capitano de vingers van elkaar en de armen op de leuning leggend hief hij zich op in zijn stoel
als joe er geen kans toe ziet schipper riep hij op z'n zeeuwsch hoe zou ik dan een middel weten ik voegde hij er jammerend bij die er eigenlijk de schuld van ben dat ze hem geronseld hebben
ja maar jongen de meester zal toch wel avondschool hebben bij jelui op t dorp en kijk nu eens vrind als jij nu je best doet en tegen t voorjaar me hier in vlissingen je schrift eens laat zien en het rekenboek waarin je al bent
zoo was eens een rijk geladen hollandsch schip in diens handen gevallen waarvan de schipper jacob quik heette die had een zoon pieter geheeten die een flinke jongen was claes compaen had hem nauwelijks gezien of hij dacht dadelijk
zoo moest zus er zelf wel op uit om t weer goed te maken en geen schepsels op de wereld die zoo gauw weer goed en vriendelijk worden als kinderen wanneer ze ook maar goed en vriendelijk worden behandeld
hij had maar gelachen gewerkt en aangepakt méér dan men hem opdroeg of aan hem beval en ten slotte hadden ze allen schik in hem gekregen van den schipper af tot de jongens in den leeuwenkuil toe zooals ze t vooronder noemden en waar ook paddeltje zijn verblijfplaats had
je weet nu hoe je handelen moet ging veritas voort je leidt den man dadelijk naar de cel bevrijdt hem op de vroolijkste wijze van zijn ketenen en maakt hem de intree in de wereld zoo gezellig mogelijk dat jij hierbij de noodige grappen zult maken nu dat hoop ik
een paar dagen na zijn vertrek kregen zijn ouders een bezoek van schipper michiel adriaensen van vlissingen hij zei hun dat het misschien nog wel terecht zou komen met paddeltje en sprak met zulk een hartelijkheid de hoop uit dat hun oudste zoon weer als scheepsjongen bij hem aan boord zou monsteren dat de moeder vooral hem een man uit duizend vond
wat een goeie vriendelijke man was die maerten tromp paddeltje kende hem wel want schipper michiel adriaensen had dikwijls met eerbied over hem gesproken en aan paddeltje verteld hoe de groote beroemde admiraal die van vreemde koningen gouden ketens en ridderorden kreeg als elfjarige jongen de slaaf was geweest van een zeeroover
kreeg hij dadelijk spijt van zijn drift en begon op bedaarde en zelfs kalme wijze met dat overtuigende in zijn stem hetwelk schier nooit zonder uitwerking bleef den italiaan toe te spreken hem op vriendelijke wijze mededeelende dat hij gaarne eenige inlichtingen van hem wilde hebben
en ze zag hem achterna zooals hij daar als een zeeschip den weg naar vlissingen opzeilde hij kwam met hetzelfde opgeruimde gezicht in vlissingen als dat voor een paar weken het geval was geweest
hij bedoelt z'n eigen plaagde lange meeuwis daar vatte paddeltje vuur op denk-je dat ik eeuwig een kind blijf jij veritas weet wel wat ik bedoel misschien wel we willen hopen wat te vinden
we zouden t je kunnen ontnemen dat s jelui zaak en eigenlijk ook niet want dood kan-je me maken dat is ook al geen heel erg kunstje maar als ik dood ben heb je m'n leven toch niet daar zal je altijd met je vingers afblijven
maar glimlachen deed héél het wezen van paddeltje hallo hallo schaterde het uit volle borst en als de wind vlogen beide ruiters over de vlakte
dat het wachtwoord van nu af tot er van onzen meester tegenbevel komt niets anders is dan il mozzo wat beteekent dat vroeg lange meeuwis toen zij verder reden de scheepsjongen lachte paddeltje
maar wie weet wat die gedacht heeft eer hij den hoek van t gebouw om was en mij in t oog kreeg kom laat ik toonen dat ik nog altijd hansworst op de kermissen kan worden als ze me op zee een arm of een been afgeschoten hebben
en nu waren zij de ontevredenen die eigenlijk slechts op een krachtige persoonlijkheid wachtten een nieuwen leider met wien ze wederom door dik en dun zouden gaan zoolang ten minste hij de sterkste bleek
ik zal uw verzoek overbrengen maar vraag ik te veel dat u veel vraagt wil ik gaarne erkennen of het echter ook te veel is nu wij zullen daarover maar joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter veilig onzen genadigen heer den sant laten beschikken die u zijn broeder heeft genoemd
dat gaf in het groote huisgezin een leven en geweld van je welste en paddeltje was ook al op geen tien pas afstands te naderen die was heelemaal door den vang
il capitano zou niet zulke groote dingen tot stand hebben kunnen brengen en evenmin het bestuur kunnen voeren over deze nederzetting indien hij niet zijn persoonlijke neigingen zoowel als zijn persoonlijke zaken had weten achter te stellen bij het algemeen belang
hij bracht lange meeuwis bij de matras en ging er toen zoo voorstaan dat hij den rug naar het kijkgat moest wenden en toen begon hij een reeks van grapjes nee maar dat veritas in zijn verborgen schuilplaats stond te schudden van den lach
ook il tigretto wist dat een aanvoerder van vrijbuiters waaronder meer kwade dan goede elementen schuilden eigenlijk altijd op zijn hoede moest zijn het was toenmaals een harde tijd ook door harde middelen had hij de tucht gehandhaafd men beefde voor hem maar gehoorzaamde
dat kunnen de muisjes niet heel lang en kinderen haast in t geheel niet en als je t dan met je buurman over een paar knikkers of met je buurvrouw over een paar bikkels te kwaad kreeg en al te duidelijk liet merken dat je de kaas niet van je brood liet eten
hoe jammer dat ik dit gedaan heb dacht hij want anders kon ik precies zien waar veritas de deur met zijn vingers heeft aangeraakt als dat net bij het slot is geweest is het spoor voor mij verloren
paddeltje vloog op zijn bloote voeten ook die gang in en daar veritas geen verraad duchtend de deur had opengelaten zag paddeltje even met het hoofd om die deur heen hoe zijn makker zich naar een gedeelte van den achterwand begaf daar een plankje wegschoof waardoor in dien wand een zeer nauwe spleet
dat doe ik vadertje want ik wou vertellen hoe groote jongen hij werd er ongeduldig onder wel trachtte hij dit gevoel voor zijn kind te verbergen maar toen het mondje maar niet stil stond van haar speelmakker voelde hij iets als jaloerschheid in zijn hart opkomen hij onderdrukte dit echter met geweld
mijn broeder kan er altijd een krijgen als hij t noodig heeft was zijn bescheid geweest in zijn hart moest de ruijter erkennen dat de sant juist en verstandig geoordeeld had doch het speet hen wel natuurlijk
gleed zijn blik over paddeltje hoe heb-je dat gezien paddeltje verklaarde t hem met heel eenvoudige en duidelijke woorden een bewijs dat wat de ruijter hem geleerd had uitstekend begrepen was
dat is waar riepen sommigen uit hebben is hebben en krijgen is de kunst domkoppen smaalde de leider jelui ziet niet verder dan je neus lang is
of dat dochtertje en een zeer bekend vriend van den hoofdman benevens de noor hier of elders verborgen of heengevlucht waren geen schip gaat er de haven uit zei de havenmeester of mijn dienaren ik zelf natuurlijk ook doen er onderzoek naar
dagelijks of liever aan den avond van elken dag had hij de noodige aanteekeningen gemaakt nu zouden de krabbels uit het dagboek niet alleen in het net maar ook in hun geheel worden opgeschreven en tevens een memorie worden opgesteld waaruit de heeren lampsens met groote duidelijkheid zouden vernemen hoe de door hen zoo zeer vertrouwde schipper
nu wendde de admiraal zich tot een heer die naast hem zat ook op een kussen met een wapen voorzien want zulke kussens droegen de veerlui in de boot als er een hooge meneer overgezet moest worden en de machtige regenten van den briel hadden ze met het stadswapen er
hij komt er enkel voor den kost maar is hij een handige snuiter waar de joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter lui eens om lachen dan valt er menig fooitje af genoeg ten minste om s avonds bij den wonderdokter te gaan dat puikje van de meesters voor
en nu had zij als gewoonlijk nog even op zijn knie gezeten den arm om zijn hals vroolijk snappend over al het heerlijke van een prettig uitstapje misschien wel een klein
mag ik het dus bij zusje afzoenen met een hoog welluidend lachje wendde het meisje het kopje naar haar vader hoort u het vadertje hij noemt me zusje en wil me afzoenen wat een malle jongen
wel schipper nu krijgt m'n moeder maar één pand aan d'r jak en vader moet het maar met één laars zien te doen waarom malle jongen omdat dat leelijke oorlogsschip met de andere helft schoot gaat schipper
neen ik werd teruggekocht door niemand anders dan door admiraal vechtgraag en dat is den eenigen keer in m'n leven dat ik hem mij opgeruimd heb zien aankijken
beide handen lei hij op de knieën en zich zoo naar paddeltje voorover buigend keek hij hem in de nog altijd verwijtende oogen en sprak op zachten en als t ware overtuigenden toon
hola bootsman riep de stuurman uit je moet een beetje meer geduld met jantje hebben haast met verontwaardiging keek de bootsman hem aan terwijl hij het knoeiwerk van jantje liet zien
een zacht gerinkink werd gehoord maar dat kwam niet van den vreemdeling die zich los en met veerkrachtigen tred voortbewoog maar van de slaven die het lichaam omwendden om den bezoeker met kinderlijke nieuwsgierigheid na te zien welk een afwisseling in hun ellendig eentonig leven
daarom strekte hij zich na gedronken te hebben niet wederom als de eerste maal uit maar al in liggende houding blijvende liet hij zijn oogen rondgaan door het vertrek waarin hij zich bevond
twee ja het zou mogelijk kunnen zijn dat mijn mannen te lang wegbleven of door een andere omstandigheid spoediger dan gedacht werd teruggeroepen moesten worden in zulk een geval dat zich plotseling kan voordoen zou het prettig voor me zijn indien ik den bode onverwijld kon doen vertrekken
nog op denzelfden dag riep de uitkijk dat er twee zeilen in t zicht waren omdat men in zoo'n gevaarlijke streek was gaf dat een heele opschudding aan boord dadelijk was de schipper zelf aan dek een forsch man van middelmatige grootte met een gebruind gelaat en dikke opstaande knevels
als door een veertje bewogen sprong veritas op dàt s de tweede verstandige zet van je maat paddeltje wou weer aan t schelden beginnen en zeggen dat hij om den dood geen goeie maatjes met een schavuit van een zeeschuimer wilde zijn maar zijn gewone nieuwsgierigheid dreef hem er toe te vragen wat dan zijn eerste verstandige zet was geweest
al zou dit misverstand de beweging niet ophouden er zou tijd door gewonnen zijn en in dit geval was tijd gewonnen misschien wel alles gewonnen het leefde en streefde nu weer uit het hoofdkwartier van paddeltje had il capitano vernomen dat de verzamelplaats der wapenen en van het buskruit door de slaven overompeld kon worden
ik weet het niet ik wéét het niet mijn hoofd is zoo zwaar o ze hebben me willen vergiftigen wie