AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
innige vereering opvatten voor Clowns, en een vurig verlangen om te weten wat zij uitvoerden als er geen pantomime was, en zij dus niet op het tooneel waren
Cornélie thuis kwam, voelde zij zich pleizierig en luchtig en vroolijk.
Zij ging niet meer uit, stookte met veel hout haar vuur op voor den avond, die kil werd, en soupeerde alleen met wat brood en gelei, om niet uit te gaan voor haar diner
Hij voerde hem in het salon, waarin nog alles overhoop lag en die het slagveld der vreugden van den vorigen dag geleek.
Drommels!  mijnheer, merkte Basque op, wij zijn laat opgestaan.
In Betsy's volbloediger leven ontkiemde, bevorderd door Eline's behoefte aan steun, een streven naar overheersching, waardoor zij haar psychisch bestaan bijna geheel in het wezen der, als was zoo ontvankelijke, zuster kon dringen, welke hierbij, na een eersten schok, toch rust en voldoening vond
als ik net een man als uw vader geweest was.
Wacht eens.  U ligt zoo niet gemakkelijk.
ik zal dat onder uw hoofdkussen leggen.
van balken en planken, het vloeken en ischreeuwen van het volk, het vuren van andere troepen soldaten in de verte, de angstige uitroepingen en gebaren van hen, wier huizen gevaar liepen, het heen en weder rennen
Gij wilt misschien wel zoo vriendelijk zijn mij die te geven, dan ga ik weer naar mijn werk.
want hij had in het licht zitten knipoogen en zijne wang zitten betasten
Toen ik bemerkte, dat het hem ernst was, bekeek ik zijn vondst oplettender.
Het was inderdaad een stukje hout, afkomstig van een beuk, dat niet langer was dan mijn arm en niet breeder dan mijn beide handen
En - ik zou toch ook niet weten wat voor kwaad er in stak.
Want oom Janus was volstrekt niet een om niet op zijn plaats te zijn in den hemel, en tante zoo doof als ze was, die was op aarde al een engel
Totnogtoe was haar dat, voor zooveel noodig, bij elke gelegenheid uitstekend gelukt.
'Nu, omgaande,' zei Jorg, 'het doet me pleizier, dat je bent gekomen, hoor!
We kunnen nu ten minste homberen met een uitvaller.
De Afrikaansche toovenaar stond er op, dat Aladdin hem eerst de lamp zou overhandigen, eer hij hem uit het hol hielp, en Aladdin, die de lamp met alle vruchten, die hij bij zich gestoken had, verpakt had, weigerde volstrekt, ze hem te geven
namelyk myn bloementuin tot aanzyn venster uit te strekken.
Zoudt gy zoo goed willen zyn, plaats te nemen, heeren?
Zy deden wat hun verzocht werd, en de
Ik blijf maar eene minuut weg;
ik zal u geen oogenblik langer ophouden.
Nog sprekende snelde hij heen, en kwam na eene korte poos weder beneden
Die zou toch volgens de gewoonte niet eer met den pas bevrijden slaaf vertrekken, voordat het nacht geworden was.
Welnu, men zou zorgen, dat hij dien tocht niet behoefde te maken.
Den pas verlosten slaaf zou men het in de keus geven mee te doen of anders korte metten met hem maken
Vicaris van den Heiligen Stoel in de Nederlanden, verklare bij dezen, dat, indien Jonkheer JACOBUS MOM, Ambtman in Maas en Waal, zich geschikt acht om Jonkvrouwe ULRICA VAN REEDE tot Sonheuvel gelukkig te maken
Dit was iets dat zij dikwijls placht te zingen, zeide St.
Hij sloeg eenige statige accoorden aan, en begon toen het oude verheven kerklied: de Dies
om een standje in ontvangst te nemen, dat hij zoo laat is.
Ik kom al, mevrouw, riep een stem.
Ik haast mij al, zooveel ik kan — moeilijk genoeg — machtig vol hier — geweldig gedrang
ls het bruisen der zee in de verte ruischt het door de wiegelende toppen;
gezondheid en levenskracht wordt u toegevoerd door ieder windje, dat den harstgeur der dennen tot u overbrengt
dan komt gij aan het houten kruis en dan aan het volgende hospice.
Als de T o u r m e n t e komt, moet gy onmiddellyk gaan schuilen
Hij had zeer stout daarover gesproken en niet alleen zich zelven, maar ook zijne hoorders overtuigd.
Doch zijn denkbeeld van een vluchteling was alleen het denkbeeld van de letters, waarmede dat woord gespeld wordt
o God!  waarom ben ik, zooals ik ben.
?  Ik begrijp, zij ziet in mij alleen den kunstenaar, misschien een vriend;
dat hij, wat hij gedaan had, alleen voor ons en in ons belang had gedaan, en ons een groote weldaad had bewezen door dit te doen, zonder zich zelf te ontzien
Vaag dwarrelden die herinneringen nog in hem rond, van de meesters, die hij mocht, en de meesters, aan wie hij het land had;
van de opstellen, die hij gaarne maakte;
In den loop van den avond verhaalde mevrouw Veneering nog eene treffende kleine bijzonderheid.
Mevrouw Veneering is meest altoos in tranen en is vooral tot schreien geneigd na de opgewondenheid van den dag
de zware schudding der rollende kanonnen, het peloton- en kanonvuur, dat elkaar in den Parijschen doolhof kruiste, de rook van het gevecht, die, door de zon verguld, boven de daken opsteeg, onverklaarbare, verschrikkelijke kreten in de verte
Gij hebt u dus slechts naar het paleis te begeven, en ik heb last u daartoe uit te noodigen;
Dat is reeds genomen, sprak ik, ik ben bereid u overal te volgen, waar gij mij wilt heen brengen
dat telkens herhaalde: i Schenk u nog eens in;
— dat zulke valschaards, zeg ik, onder zulk een sterrenhemel kunnen loopen alsof zij de oprechtheid in persoon waren!
Daar was niets te zien, dan wat de Oude Vrouw er zag, en duidelijk zag, oprijzen voor hare oude oogen, er oprijzen zag in een paroxysme van de jaren lang haar overstelpende wroeging.
tot zij op eens weêr ZAG, tot zij zàg al tien, twintig seconden lang, waarin zij versteende en waarin zij verstarde, en het oude bloed in haar niet vloeide meer
echtgenooten, stond als zij reeds jaren gestaan had, onpersoonlijk en ongezellig;
een wachtkamer, waar, na vele dingen, die waren voorbijgegaan, twee menschen zaten te wachten
Dit laatste, in plaats van hare hoogachting voor dien 'braven man' te verflaauwen, vervulde haar met zoo veel gramstorigheid op den bezitter van het jeugdig, verstokt enz.
gemoed, dat hare woorden: 'Ga uit mijne oogen, ondankbaar schepsel!
' hem de kamer deden verlaten, dol blij er voorloopig zoo af te komen
Ik geloof dat ik had kunnen bewijzen.
als ik het de moeite waard geacht had, mijnheer Chivery, dat de hoeveelheid vast voedsel.
die mijne dochter in dien tijd gebruikte, geen tien cms per week bedroeg
is daar in de lente en in den nazomer een rustplaats voor vele duizenden trekvogels.
Vooral aan de moerassige oostkust, onder de schapenwei, strijken de trekvogels neer om te grazen en te rusten.
Neen, antwoordde Robert.  Omdat ik wel zag, dat het nergens toe dienen zou.
Gij moet het doen, voordat gij vier en twintig uur puder zijt, hernam Benjamin met wanhopige
Die Zondagen waren geen liefelijke dagen meer, die schatten nalieten genoeg om eene week van te leven.
Integendeel, Eve vreesde nu de geheele week voor dien Zondag: ze zag dien met ontzetting naderen
De deurwachter betuigde op zijne eer, dat niemand zich verstout had binnen te treden, sedert het paviljoen gezet was, dan alleen de behangers en een paar lijfbedienden des Bisschops, ten einde zich te verzekeren dat alles in behoorlijke orde ware
Velden, boomen, tuinen, alles was even mooi;
het kwam den jongen edelman voor, alsof hij nog nooit op die dingen had gelet, hoewel hij ze duizendmaal gezien had
en algemeen vond men haar minder bevallig;
maar zoo was niet de meening van Lewin.
Hij beschouwde haar hoog kapsel, haar bloemen, haar witten sluier, het garnituur van haar japon
Men kon hem toch wel binnenlaten, in plaats van hem de brieven onder de deur toe te schuiven.
'Hij is heel aardig en gezellig en het doet me plezier dat hij een neef van u is, want u hebt zooveel familiezwak, dat het u zeker spijten zou, als hij niet goed was
Eindelijk, toen de lezing was afgeloopen, scheen het gehoorde op het gelaat van Van Espenblad een uitdrukking van te-leur-stelling achter te laten, als had hy iets meer verwacht;
maar die uitdrukking duurde ook niet langer dan een oogenblik: de blik verhelderde
De heer Davis had veel kennis van Grieksch, Latijn, algebra en ologies van allerlei soort, waarom hij een bijzonder goed onderwijzer genoemd werd, terwijl manieren, zedenleer, gevoelens en voorbeelden van niet veel belang beschouwd werden.
Het was een zeer gelukkig oogenblik om Amy aan te klagen, en Jenny wist bet.
en belang inboezemen;  maar zij leefde twee jaren met hen, en niet een was verdrietig, dat zij weg ging.
De zachte, teergevoelige Amelia
Hij had haar ook terloops te kennen gegeven, dat hij baron was;
maar dit had op Cosette niet den minsten indruk gemaakt.
in het levenseinde van Hem, door wiens striemen hij genezen was.
Als Missis nu eens zoo goed wilde zijn om dat daar te lezen, dat is nog beter dan water
o onvoorzichtigste en onverschilligste van alle verledene, toekomstige en tegenwoordige gastheeren!
als of het niet een stalen wet ware bij alle koek- en banketbakkers, wat tegen negen uren besteld wordt niet dan tegen elf uren te leveren
Het pompen deed ons niet lang in dienzelfden opgewonden toestand blijven, waarin het ons eerst gebracht had.
Door nadenken geraakten wij in een andere stemming.
Toen onze Heer en Meester nu met zijn hemelsch gevolg weer terugkwam, merkte Hij wel niets van den kleermaker achter de deur, maar toen Hij zich op Zijn troon zette, miste hij het voetebankje.
Hij vroeg aan den heiligen Petrus, waar toch het voetebankje was, maar die wist het niet
In de zomermaanden wandelt hij dagelijks, zeer jeugdig en zwierig gekleed, op het Terras, waardoor hij de bewondering van de vele ongehuwde oudachtige dames, die in zijn buurt wonen, opwekt
zich geheel aan hun werk wijden en daarvoor hun beste krachten inspannen;
ik had ook het land zien bebouwen, maar ik wist niet hoeveel schatten dit kon voortbrengen, indien men het voortdurend bewerkte
Toen hij ten huize der Bornes kwam, zag hij dadelijk dat het ergste te vrezen stond De temperatuur van de zieke was vreselijk hoog;
ook de overige verschijnselen waren hevig, en wat het ergste was, de patiënt lag geheel
De ambachten stonden sedert korte tijd in lange rijen op de Vrijdagmarkt geschaard;
Breydel had zijn belofte volbracht, hij telde twaalfduizend gezellen van allerlei ambachten onder zich.
De bijlen der beenhouwers blonken als spiegels in het zonnelicht, en maakten de aanschouwer blind, want men blikte niet ongestraft in die brede vuurgloed
Dit zeggende, plaatste hij den ladder tegen een afdak, en voortwandelende, sloeg hij met zijne volgers een steegje in, midden in hetwelk hun een manspersoon tegenkwam, die dadelijk op den leidsman aanstapte en hem met eene naauwlijks hoorbare stem toefluisterde: 'moeten die Heeren bij ons zijn
Geen aandrift zijner natuur was machtig genoeg om zich als die onweerstaanbare ernst aan hem optedringen, die geen afgronden ziet, geen woestijnen vreest
Een Buffer, eensklaps de andere drie in verbazing brengende door zich van hen los te maken en zijne individualiteit te handhaven, vraagt: Hoe ontdekt en waarom
Schoone meisjes zal ik nog genoeg in Holland vinden, maar wie zou mij een broeder als Reinout teruggeven?
Goede Deodaat!  zeide zijn vriend: uwe grootmoedigheid beschaamt mij
De vreemdeling volgde zwijgend zijne aanwijzing en trad binnen;
'Mijn gastheer heeft vergeten mij uw naam te noemen,' sprak Regina tot den gemaskerde, die in het midden van het vertrek bleef staan en de rechterhand op de tafel liet rusten
aar nu de zon reeds ten avond begon te neigen, hielden zij zich maar weinige minuten te eek op, en reden, door eenen zeer lustigen oord, door het dorp en de heerlijkheid pbergen, toen nog aan het afhellen van eenen berg met een oud adelijk lot pronkende
og eene vraag,' zeide renkelaer, haar, aan den ingang der zaal, op dezelfde wijze terughoudende, als hij, even te voren, aurits had gedaan: 'je hebt, zoo ik wel begreep, met ietje ancras over mij gesproken.
Zij hebben iemand beet, voor hij er om denkt.
Den eersten keer, dat ik trouwde, is het mij ook zoo gegaan, mijnheer, en zoo is Sampje in de wereld gekomen
doch naar het fatsoen en den vorm van de papieren noodmunt.
Nu begon de Regeering met kracht aan het inwisselen, doch stuitte op tegenstand bij de burgerij, wat geen wonder was.
maar.  de oude heer had haar zoo aangenaam verrast, zou zij het hem niet eens betaald zetten?
Zelfs VAN DUIN bedroog zich in het aanmoedigend lachje van zijne dochter;
hij had den welbespraakten minnaar wel willen toeschreeuwen: 'Ga zoo voort, je zult zeker overwinnen
Dat is het.  En nu is alles uitgekomen;
het spijt mij, voegde de poppenkleermaakster er bij, van top tot teen een en al strenge ernst, terwijl zij haar vuistje voor hare oogen schudde
verheffen zich kreten tegen hem.
Zoo zg hem op eenigerlei wfjze aandoen, lokken ze slechts een kalmen glimlach op zjjne lippen
Maar wat de goedgezinden ook deden, de luiden weigerden geloof te slaan aan de geruchten, die in omloop waren.
Het is waar, niemand kon zeggen, dat hij Cornelis Joppensz.
De oude heer zei niet veel onder het uitdrinken van zijn vier kopjes thee, maar hij sloeg de jongelui gade, die weldra als oude vrienden zaten te keuvelen, en de verandering in zijn kleinzoon ontging hem niet.
Er was nu kleur, licht en leven op het gelaat van den knaap, zijn manieren waren levendig en zijn lach klonk echt vroolijk
Maar de bedoeling van het leven is den menschen meestal niet langer duidelijk dan de enkele seconde, die verrassend helder een klein en gewoon voorval belicht, en daarna uitdooft in het vele, dat er schemert om heen
Toen de beide gelieven, zooals de hartelijke gastvrouw ze al noemde, binnentraden, huppelde mevrouw naar hen toe, reikte LOUISE vriendelijk de hand en wenkte haren zoon toch een stoel te geven.
Zij moest mededeelen, hoe zij alles vond, hoe zij den dag verder wilde doorbrengen, en men ging naar de kamer, waar men gedejeuneerd had
Maar nu moesten zij nog eene lange voorstad doorgaan, tusschen rijen van zoogenoemde buitentjes, sommige met kleine tuintjes voor de deur, beplant met eenige
Wei, dat is voor onze kleine Emily.
Gij begrijpt wel, het pad is na donker niet erg licht of erg vroolijk;
en als ik hier ben op het uur, dat zij naar huis komt, zet ik altijd het licht voor het raam
wij zijn hier als schipbreukelingen op een wrak in den meest hachelijken toestand, want op een wrak heeft men lucht en licht, men ademt en kan naar redding uitzien;
terwijl vele huisgezinnen, die tot nog toe niet hadden kunnen vertrekken, van de herstelde rust gebruik maakten, om zich naar het land te begeven
Toen hij voorbij den binnenhoek van het gebouw was, bespeurde hij boogvensters en een flauw lichtschijnsel.
Hij verhief zich op de teenen en schouwde door een dier vensters.
Het is inderdaad niet te betwijfelen, dat rampen en verdrietelijkheden zeer gezellig van aard zijn, en bij zonder genegen om bij troepen te vliegen en neer te strijken
twee maanden: toen kwam het groen;
drie maanden: de bloemen ontloken en vier maanden, toen stonden de boomen dicht in het loof en al de groene takken drongen te zamen
door hem vermist geworden was, juist toen hij uit het gedrang was geraakt.
Ook had hij een jongen gentleman in het gedrang opgemerkt, die bijzonder zijn best deed, uit het gezicht te komen
en toch lag er alleen liefde in, want al wat haar ziel aan liefde bezat stroomde hem toe in dien laatsten straal uit haar zonnig oog en in den warmen druk waarmee haar kleine hand de zijne omklemde
wordt uitgelokt door eene neiging dier ongelukkige dame, om, als zij eens op de beenen is, om een of ander ding heen in het rond te huppelen en daarbij een snaterend gezang aan te heffen, alsof zij een heksendans uitvoerde
Hé!  als ik me niet vergis, sloop daar ginds, waar die vier dikke eucalyptussen dicht bij elkander staan, eene zwarte gedaante over den grond
Hij weende heete tranen, hij weende snikkend, moedeloozer dan een vrouw, angstiger dan een kind.
Terwijl hij zoo weende, werden zijn hersenen meer en meer verlicht, door een buitengewoon licht
Ik moet erkennen, zeide eindelijk Aylva, dat ik aan u verplichting heb voor de edelmoedige wijze, waarop gij mijn dienaar zijt bijgesprongen.
Gij hebt u als een waren Fries betoond, zoo niet als iemand, die met een gewichtige zending is belast
maar vond dat die quaestie over de toepassing der wet niets ter zake deed.
En Fournier van zijn kant beschouwde al hetgeen de ingenieur had tegen den dienst, als van ondergeschikt belang, maar vond het meten met twee maten, waartoe de Regeering den rechter noodzaakte
zei mevrouw Aylva boos, omdat hij was zoo onverschillig.
Maar ook als iemand schreef over haar Hugo, dat hij zoo knap was, zoo jong nog en al zoo schitterend dichter
maar waarvan het voldoende zal zijn, wanneer ik eenvoudig zeg, dat het in de lucht springen met stoombooten en het omvallen met rytuigen onder de kleinste ongevalletjes dienden gerekend te worden
dien ik voor een half goudstuk, eene munt van dat land, verkocht;
want, hoewel het bosch niet ver van de stad lag, was echter het hout zeer duur, daar slechts weinige en zeer arme lieden zich de moeite wilden geven om het te gaan hakken
zat op den avond, die de gebeurtenissen volgde, in de beide vorige Hoofdstukken vermeld, in zijn slaapvertrek op Awertstate, en luisterde naar een oude kroniek, welke Madzy bezig was hem voor te lezen
want wij mogen de Wallen niet wekken voor dat alles bereid zij.
Luistert wel: zodra gij de vaderlandse kreet Vlaanderen de Leeuw!
zult horen, herhaalt hem dan tegelijk, dit zal het teken zijn, en kan u onderling in de duisternis doen herkennen
Ik meeade dat je geen vriend vaa gezelligheid waart, zei Joha op zijne openhartrige manier.
Hahaha, ik zie wel, dat men met jou ronduit spreken moet, merkte Tackleton aan
maar de bewustheid van hunne waardigheid en de oritvangst van zeven shillings in de week, met het vooruitzicht van spoedig tot acht op te klimmen, komt hun te hulp;
die even natuurlijk als algemeen is.
De geneesheer behoefde mij niet lang te onderzoeken om een volledig verslag van mijn ongesteldheid te geven;
hij verklaarde terstond, dat men mij naar het gasthuis brengen moest
Welnu, de geslepen geldwolven van den Hertog, beproefden het nu langs een' anderen weg.
Zij leenden hem maar voortdurend geld, doch onder den schijn van vriendschap.
Ik wist dat, en ik begreep, wat het einde zijn zou
en door zijn' snellen gang de zee deed opbruisen, als voor den boeg van een snel zeilend schip.
Wat hun zoo veel schrik aanjoeg, was een dier booze geesten, die den menschen vijandig zijn en er behagen in scheppen hen te kwellen en kwaad te doen
Ik meende, dat hij er werkelijk behoefte aan had, dat ik hem deze dienst bewees, en daarom nam ik hem zonder dralen op mijnen rug, en waadde met hem door de beek, die zeer ondiep was.
Uit een geschiedkundig oogpunt hadden de oproeren gewis hun schoone zijde;
de straatoorlog is niet minder grootsch en pathetisch dan de oorlog in de bosschen;
deze heeft de ziel der wouden, gene het hart der steden, de eene heeft
Gelegenheid tot toorn zal ik dien Friezen niet geven, maar het hangt van hen zelven af, zich met spot te overladen.
Omdat ik vrees, zeide Deodaat, dat spot hen nog erger zal verbitteren dan de grootste beleediging
Achter de groote stonden andere poppen, die haar feeën en geniën schenen.
De koopman, die in zijn kraam heen en weder ging, kwam haar eenigszins als onze lieve Heer voor!
In haar verrukking vergat zij alles, zelfs de boodschap waarmede zij belast was
Ik weet intusschen wel, hoe de goede opperste der dervissen haar genezen en van dezen boozen geest verlossen kan.
De zaak is zeer gemakkelijk en ik zal u zeggen, hoe hij het moet aanleggen
vroeg Sara, terwijl de kleur van haar gezicht eensklaps veranderde.
Zij is gevonden, jufvrouw I antwoordde de notaris
En diep verklaarde Mevrouw zich gegriefd, doordat zij, vrouw Van Rooien, er evenmin over was komen spreken.
In het huisje aan den Schenkelweg was over dit onderhoud weken te voren gedacht en gesproken, telkens weer en telkens meer, veel gesproken en meer gedacht
Neen, merci!  Ik moet een brief schrijven aan Lucie.
Het is waar ook: hoe maakt het juffrouw Drütlich?
Ze gaat spoedig weer naar Batavia, tegen den tijd dat.
Duizend Oostenrijkers staan gemakkelijk tienduizend Zwitsers, die, als het er op aankomt, laten blijken, dat ze geboren lafaards zijn.
Ik geloof er geen woord van, zeide de barsche heer.
Dat is maar eene uitvlucht, om niet te werken.
Een goed pak slaag zou die kwaal wel genezen
Doch de laatste voegde er bij: Opdat gij moogt weten, Mejufvrouw, dat wij niet tot den lagen stand behooren, en opdat gij ons met verschooning zult behandelen, zoo zij het u bekend, dat wij alle drie konings-zonen zijn
Twee malen had Bertha reeds op Betuwzicht gewandeld, doch geen van beide keeren had zij het eilandje bezocht.
Wandelheem, wien het niet ontgaan was dat zij er met groote belangstelling over sprak, had een bezoek aan het kleine heiligdom als zeer ongepast van de hand gewezen.
Het schijnt dat die arme vrouw eene dievegge en aan den drank was, en dus kan men niet hopen dat men iemand zal kunnen bewegen om zich aan haar te laten gelegen liggen
Mylord, ik zal niet aanwezig zijn, zeide lady Gaunt;
Ik wou, dat je het maar deed en er bleef.
met eene statelijke houding, af en aan zwemmen;
en zoodra op was met hare lieve, vergezelde de laatste, om dezelve, onder haar toezigt, aan die schoone vogels eenige stukken brood toe te werpen
Ja, moeder, zeide haar dochtertje, en laten wij dan eens op die bank gaan zitten, die een zoo fraai uitzigt op wel zeven lanen heeft.
overeenkomstig zijn ervaringen met andere echtgenooten, welke hij gekend had in den loop van een lang en welbesteed leven, dat hem met zeer veel menschelijke zwakheden in kennis had gebracht.
men goot hun het reukwater in beide handen, waarmede zij, volgens Oostersch gebruik, den baard en geheel het gelaat inwreven.
Toen namen zij hunne plaats weder in, maar zij waren naauwelijks gezeten, of de slavin verzocht hun op te staan en haar te volgen
Vervolgens moest er een rijtuig gezonden worden aan den bruidsjonker, terwijl de andere, die Sergej Iwanowitsch moest geleiden, aan het hotel zou terugkomen
en met fluweel gevoerde leunstoel gezeten: tusschen haar en den haard was de thands in onbruik geraakte bakermat, omringd van de benoodigde korfjens en rekken, waarin de onmisbaarste kleedingstukken van het kleine poppetje net gevouwen lagen
Soms haalde hij diep adem en sidderde hij over zijn lichaam.
Eenmaal drukte zij innig zijn hand.
Aan de poort van de villa stapten zij uit, wandelden samen op langs de majestueuze lanen
De koning meende, dat zijn lieve jager iets overkomen was, hij liep naar hem toe en wilde hem helpen, en hij trok hem zijn handschoen uit.
Daar zag hij den ring, dien hij zijn eerste bruid gegeven had, en toen hij haar goed aankeek herkende hij haar
rij fuchsia's bezet was, wier sierlijk neerhangende klokken tot Fanny's lievelings bloemen behoorden, zag zij in de verte, aan het einde van weg, dien zij verlieten, eene dichte menschenmenigte bijeen.
Je moet wel slecht over Willoughby denken, wanneer je, na al wat tusschen hen is voorgevallen, nog kunt twijfelen aan den aard van hun onderlinge verhouding.
Dus hij sou al dien tijd tegenover je zuster een rol hebben gespeeld?
Ik vond haar nog zeer jong, den laatsten keer, dat ik haar zag.
Ze haatte Lady Danbury, die lang, mager en spits van trekken was, en iets had van een gracieuzen adder
Waarheen ze de oogen wendden, overal ontmoetten ze de woeste, moordlustige blikken der afschuwelijk beschilderde zwarten.
De achtersten drongen schreeuwend en tierend de voorsten op, zoodat de kring om de vier mannen steeds nauwer werd.
is het voor die arme mevrouw Bronkhorst Vanavond bemoei ik me er in geen geval meer mee' 'Het is maar,' zeide de controleur, 'dat ik moeilijk langer kan blijven' 'Nu ja Enfin, ik kom morgenochtend vroeg;
de avond grenst aan den morgen, mist, schemering, het venster is dof, het geeft geen helder licht.
Het was nu zomer geworden en Constance voelde zich gelukkig.
Bertha ging met de haren naar Zwitserland, waar Van Naghel hen in Augustus zoû volgen, en Adolfine ging een maand aan den Rijn, maar mama bleef in Den Haag en Constance was verrukt haar moeder iederen dag te zien
Hoor mijnheer!  ik weet van al die wissewasjes van regten der volkeren, en regten des oorlogs niet met al.
Ik denk, dat men daaruit voor koningen en volken, juist alles zoo zal kunnen bewijzen, en het kromme regt maken
Mevrouw M.  heeft haar plannen, wed ik, en zal haar spel wel goed spelen, al is het ook nog wat vroeg.
Het meisje heeft er klaarblijkelijk geen idee van, zei mevrouw Moffat.
Ze vertelde dat leugentje omtrent haar mama anders, alsof zij er wel iets van wist, en kreeg een kleur, toen de bloemen kwamen
ok maakte, uit hoofde van het onderwerp, bijzonder oplettend op het glas door de taten van het uiderkwartier in het jaar vijf en negentig aan deze kerk geschonken, vertoonende de vrijheid van geweten, op eenen zegewagen door vijf maagden getrokken
el foei!  dat is nu wel slecht uitgeleid.
k kan u dan verzekeren, want is hier gisteren geweest, dat hij mij het eerst, ook die tijding
Maar niet glimlachte, blijde luisterend, de Held om de beurtzangen der herders, die de huppelende lammeren en buitelende geitjes, ter zijde der tevredene moederen, geleidden de hellingen der grazige heuvelen langs
in haar armen, die mij altijd zijn Ootemoe noemt?
En ik ben ook werkelijk- een grootmoeder voor hem geweest, mijnheer Westlock, sedert ik hem vond met zijn roode sajetten schoentje half in zijn keel
Tegen deze veranda was aan de linkerzijde een conservatory gebouwd, binnen welke een altijd springende fontein de heete lucht bekoelde, en die, door twee der glazen deuren, gemeenschap had met het boudoir van Mevrouw
De Koning hoorde dit voorstel met even veel verbazing als blijdschap aan.
Indien gij, zeide hij zoo bekwaam zijt als gij voorgeeft, en in staat uwe belofte te verwezentlijken, zoo zweer ik, dat ik u
Hij bracht dien aan den mond.
Ik hoorde iets suizen en op hetzelfde oogenblik schoot een wit balletje door de lucht en viel voor mijne voeten neer
daar de jongens op zware straf verplicht waren den heelen schep in een keer tot zich te nemen.
In een anderen hoek zat het vijftal, dat den vorigen avond was aangekomen, op een hoop gedrongen
met de hiel op haar eigen knie plaatste, om te beletten, dat het in slappe indolentie weer terugviel Doch in haar hoofd was het zo kalm niet;
zij was bleek en staarde op een onverschillig punt, in gedachten verdiept 'Soedahf zei de meid met een zucht, na de tweede
Dat zou ik u moeilijk kunnen zeggen, antwoordde ik: want mijn uurwerk heeft mij de poets gespeeld van stil te gaan staan.
Naar mijn gissing moet het echter niet verre van halféén zijn.
Nu had zij de voorkeur gegeven boven hem en boven haar moeder aan een die dat volstrekt onwaard was geweest
blonken zacht op in den schijn.
Ze waren oud, het goud ervan was oud en weemoedig dof;
in de steenen was soms een waas, door sommige smaragden liep een lichte barst als een streepje water
Met ledige magen en natte kuiten, Cornelis, spotte Van der Morsch, die zijne oude vroolijkheid scheen teruggekregen te hebben.
Daar stapten ze de schans binnen en de een ging hier en de ander daar
Maar Constance was terug gekomen, en, in haar eigen huis, haar eigen kamer, nu, voelde zij zich verlegen, en geheel anders, dan toen zij, beleedigd, te kort gedaan, gestaan had tegenover Henri's ouders, te Driebergen
Ik zal u hedenavond nog een briefje schrijven en u een plaats aanwijzen, waar wij de zaak kunnen vereffenen.
alleen vergund hier aan te merken, dat hij sedert kort op het dorp Sonheuvel beroepen zijnde van Ransdorp, waar hij tot dien tijd gestaan had, op zijne Jacob van Lennep, De pleegzoon reize door Amsterdam, zijner nieuwe Vrouwe een beleefdheidsbezoek was komen geven
zoo vele volmaaktheden zijn niet bestemd om aan den verachtelijksten van alle mannen te worden opgeofferd.
Zie in mij den gelukkigen sterveling, mevrouw!
mag men dienen zoo hard men wil, als men eerst zijn huisgezin
ook de paarden in de stallen sliepen, de honden in den hof, de duiven op het dak, de vliegen aan den wand;
ja, ook het vuur, dat flikkerde in den haard werd stil en sliep, het gebraad hield op te prutsen
Deconinck, sprak hij, wees trouwe ridder, breek nooit de eer, en neem uw zwaard nooit dan voor het Vaderland en uw Vorst.
Bij die woorden sloeg hij de Deken der wevers lichtelijk met het slagzwaard in de nek, volgens de
Men legde planken, met dwarslatten bespijkerd, hellend van de booten op den kant, en de passagiers liepen daarover heen, als kippen naar een hok.
Toen werden de planken weggenomen en voeren de booten af
Ik ken mij zelven veel minder dan ik de meeste menschen ken, en ik weet het niet.
Hebt gij niet een of ander plan in uw hoofd
De admiraal merkte dit even spoedig op, als admiraal Vechtgraag dat had gedaan.
Ze waren allebei te veel zeeman, om zoo iets niet dadelijk op te merken.
Twee oogen van een helder blauwe kleur - zoo verschillend van de bruine, doordringende oogen van d'n ouwe - werden op hem gevestigd
Gemelde Klaas Ariensze,' vervolgde De Ruijter, 'die lang, eigenlijk veel te lang, als scheepsjongen gevaren heeft en op zijn laatste reizen als halfwassen brasem het werk van licht-matroos deed, kan niet langer meer in die ondergeschikte positie bij mij aan boord blijven
wij weten hetwel.  Komtmaar voort, goede menschen.
Hoe heeft zulk een buitengemeen gebouw ooit op zulk eene plaats kunnen worden
Bij St.  Joris, ik kies een eervollen dood in den strijd boven de galg.
Men hoorde niets dan de snelle ademhaling der ongelukkige krijgslieden.
Elken Zondag werden nu netjes de twee centen in een doosje gelegd Henriette van Noorden, Weet je nog wel van toen?
en telkens ging Jan ze natellen, al kon hij zoo ver nog niet zijn.
Nu en dan kwam er wel eens een extra cent bij en na eenige maanden was hij zoo ver dat hij bijna het noodige geld bij elkaar had
En op dit oogenblik hun gevende geheel zijne ziel en belovende meer dan hij op dit oogenblik bezat, en in zijne edelmoedigheid niet kunnende twijfelen, dat hij misschien nooit bezitten zoû
als om zich te vergewissen dat de President die alles behalve populair was niet een of ander meubelstuk verdonkeremaand of iets wat spijkervast was ten eigen profijte verkochthad.
alsof zij een gedeelte van haar zelve waren, denzelfden akeligen indruk.
Hoe donker en koud de winterdag wezen mag, is het toch in deze verlatene kamers donkerder en kouder dan in menige hut, die maar even bescherming voor het weder verleent
en wij zagen in zijn oude, zwaar gebouwde kerk de grafsteden nog niet, waar de wickels en de aesfelds rusten, en een goed bewaarde steen de beeldtenis van rederik van wickelo bewaart
Wij hebben eir niet zoo bij nagedacht, toen wij hoorden dat hij onder het dak van den doctor verpleegd weird, maar het ziet er nu leelijk genoeg uit, mijnheeir
dat het zweet hem langs het voorhoofd en de wangen in straaltjes neerliep, en dat zijn hart bonsde van de geweldige inspanning, nu hij, eigenlijk meer gehinderd dan geholpen door den ouden man, het werktuig voortsleepte.
En dan die keten, die onuitstaanbare keten aan zijn voeten
En waarom zou hij naar een betrekking zoeken, die hij niet noodig had, en aldus den een of anderen armen drommel, die zijn brood moest verdienen, door concurrentie zoeken te benadeelen
Schrikkelijk,' zeide Elizabeth, de oogen weemoedig opslaande: 'wanneer zelfs verbanning als een uitkomst moet worden beschouwd.
' 'Ja, dat is nu eenmaal zoo,' merkte de Weduwe aan: 'alleen wie dood is, komt niet terug
Ik ging echter in den aanvang niet dan langzaam voort, zoowel omdat de slechte staat van de wegen na den regen het loopen moeilijk maakte, als ten einde zeker te zijn van mijn twee wandelaars niet op zijde te komen, en keek ondertusschen, zooveel de slingers van den bochtigen weg mij zulks toelieten, voor mij uit, om te zien of ik hen ook ergens ontdekte
Vooronderstel nu neen.  De redenen waarom John Harmon niet in het leven teruggeroepen moet worden.
Omdat hij lijdelijk heeft toegelaten dat die goede trouwe zielen in het bezit van het geld gekomen zijn
noodwendig het Ebbenhout eiland moest aandoen, en zij zich voor hem moest sparen, besloot zij eindelijk het waagstuk te ondernemen;
liever dan zich aan den zekeren toorn, en welligt aan de wraakzucht van koning Armanos bloot te stellen
grootvader!  vertel ons nog eens wat van den Carnaval te Venetiën, of van den Landgraaf van Hessen, of van de Frankforter mis!
eze had alles onmiddellijk van haren broeder vernomen, en kwam nu, daar zij verstaan had, dat driaan oosjes zn.
, et leven van aurits ijnslager voornemens was, om nog een afscheidsbezoek te geven, verhalen, hoe zij den vorigen dag tegen den avond met een jong meisje gearmd voorbij hare deur had zien gaan
aan Deodaat van Verona en aan Floris van Montfoort gelijke prijzen, wegens de door hen betoonde dapperheid, behoorden te worden toegekend.
Deze laatste scheen het bevel over de bende te hebben-, want hij riep Hugh, en te gelijk sprongen zij, die om het rijtuig op den grond hadden gelegen, overeind
Doch hij had alleen Azelme gevat.
Eponine was niet meer op haar post, maar verdwenen, en hij had haar niet kunnen vangen
die ons wachtte en wij gingen met hem naar de markt terug.
Onderweg vertelden wij hem nogmaals, welke eigenschappen wij in onze koe verlangden.
Deze kwamen in hoofdzaak hierop neder, dat zij weinig moest eten en veel melk moest geven
Suzanna keek mij zijdelings aan en trok uit de opgeruimdheid van mijn gelaat de juiste gevolgtrekking, dat ik naar wensch geslaagd was: terwijl zij hiervan nog nader de zekerheid bekwam, toen zij op onze verdere wandeling bespeurde, dat Henriëtte een zeer minzamen toon jegens mij aannam, als wilde zij haar koelheid van dien morgen weder
Ik wil dat gy uwe Kinderen tot menschen vormt;
niet dat gy hen zelf onderwyst, in, by voorbeeld, de Muziek, het Tekenen, het Danssen
Het weder geladen geweer valt hem licht.
Zoo stapt hij door hoog heidekruid en bremstruiken verder.
Een kwartier uurs later, en een haas springt op, en valt bijna op hetzelfde oogenblik
Ik vind het ook vrij raar, zakdoeken te willen sturen naar lieden, die niet weten wat zij er mee doen moeten, merkte Sam op.
Zij hebben altijd zooiets geks bij de hand, Sampje, hernam de vader
e dames staken de hoofden bij elkander om den flakon te bewonderen, die inderdaad zeldzaam in zijn soort was.
e vorm was een langwerpige achthoek, en de stof, waaruit hij vervaardigd was, scheen een mengsel van koper met acob van ennep, laasje evenster delen een edeler metaal, zoodat ol zelfs schertsend vroeg
Cornélie had niet geluisterd en plotseling sprak zij: - Ik ga naar het Palazzo Ruspoli.
Maar haar trof geen spot en bij haar stond ook niet mevrouw Van Erlevoort, die ze te koop bood.
Zij stond alleen, en blikte met een rustigen hoogmoed op hem neêr;
zij zou zich niet in zijn armen geworpen hebben of aan zijn voeten gevallen zijn, zooals die anderen.
het hield haar bezig en voerde haar fantasie tot de grootste buitensporigheden;
onrustig wentelde zij zich van de ene kant op de andere, de oude meid benijdend, die rustig ronkte op haar mat
het is alleen de liefde, welke ons dergelijke levendige gevoelens kan inboezemen.
De prins verzonk na deze kortstondige overspanning in een droefgeestig gepeins
Uit een allengs ontwikkelde electriciteit, uit een plotseling uitslaande vlam, uit een zwevende kracht, uit een voorbijgaanden adem
en stond het te vreezen, dat geene verdere geschenken of tytels hem de verachting beide van veroveraars en onderworpenen zouden vergoeden.
Daarby - want niemand is zoo verdorven, dat er niet eenige goede beginselen by hem zouden overgebleven zijn
Met Bahader onderhield hij eene naauwe vriendschap, terwijl hij ook den braven kleêrmaker niet vergat, bij wien hij als vreemdeling een onderkomen en bescherming had gevonden.
Hij verhief hem, met toestemming des konings, tot hofleverancier
Het is in dit vertrouwen, dat ik onbezorgd van deze wereld ga scheiden;
want ik weet dat gij in haar eene verstandige huisvrouw zult hebben, die u, als gij haren raad volgt, tot eene beschermengel zal zijn
Trouwens, het was iederen avond iets anders.
Het was een kaleidoscoop van toiletten, van blouses, van juweelen.
Door de ruïnes van het Forum wandelde zij in een tailorpak van bijna wit laken, met oranje zij gevoerd
de muilezels echter, die hij nergens toe gebruiken kon, zond hij bij gedeelten naar de markt en liet ze door zijn slaaf verkoopen.
Terwijl Ali Baba nu al deze maatregelen nam, om de wijze, waarop hij in zoo korten tijd rijk geworden was, niet bekend te doen worden
Zij liet zich op het gras neer en bleef er gehurkt zitten.
Zij sloot de oogen en opende ze weder, zonder te weten waarom, doch zij kon niet anders.
Hoe eerder hoe beter, mijnheer Osborne, dat is mijn opinie, zeide de spotvogel;
ofschoon, toen Osborne de spreekkamer van de bank verlaten had, de heer Bullock zich Amelia herinnerde, en wat een aardig meisje zij was
Hij bedekte zijn gelaat met zijne handen, en keerde zijn hoofd om.
riep de goedhartige Salomon, zijne handen
Toen Aladdin's moeder onder vele tranen aldus gesproken had, zeide de Afrikaansche toovenaar tot den jongen: Dat is niet goed, mijn neef;
gij moet er aan denken, je zelf voort te helpen en je levensonderhoud te verdienen
en zeide, zich omkeerend: Ziedaar, weder een die ons geen kwaad meer zal doen.
Dénis schoot een vrouw achter een nedergelaten jaloezie op de municipale garde
en toen het meisje medelijden met de kleine Nelly had, haar zoo bits en vernederend bejegende.
Gij gaat vandaag niet mede wand elen, Miss Edwards!
Aan den grens van Kleonae's eikenwoud lagen, in de starlooze nacht, de stammen door elkander neêr
George's vader hem boven alien vertrouwde en dat de goede William een trouw vriend voor hem was geweest.
Toen je vader nog een kleine jongen was, zeide zij, vertelde hij mij dikwijls, dat het William was, die hem beschermde
Maar ik wist immers wel, dat u altijd een goede reden hebt voor wat u doet.
Je denkt goed over mij, zei Akka, maar ik vrees, dat je dat nu wel eens zou kunnen tegenvallen
met den grooten hoed over het gezicht getrokken, zonder zich verder te bewegen.
Slapen je oudste zoon en dochter in die kast?
bond er een draad om en legde het dwars onder de schragen neder waar het op eene vreeselijk geschoten krop salade geleek, die aan kleur en vastheid verloren had wat zij aan grootte had gewonnen
Gij weet wel van welk onvergolden beeld ik u eens als vriend gesproken heb.
Dat beeld, mijn afgod, is verbrijzeld.
Wat die voornemens betreft, die ik met uwe vriendschappelijke hulp
dan nadat de muts en de eene toer heelemaal verknipt waren, wij blijven toch gelukkig bewaard voor elke aanraking met de wondervlugge maar griezelige beestjes.
Tante doet haar verhaal aan moeder in stilte, zeker om geen onrust te stichten
Ge weet wel, dat men in beschaafd gezelschap niet eens over bizonderheden van het toilet spreekt, zelfs er niet over denkt;
eene vroolijke onschuldige dartelheid scheen, als de schaduw van zomergebladerte over het kinderlijke gezichtje en om geheel hare gestalte te flikkeren.
Doch Aleid, met wie hij, na de ontvangst van den tweeden brief, eergisteren over Herman's nieuwe plannen had gesproken, had toen bekend reeds in Augustus over zijn doen zich te hebben verwonderd.
Toen waren, al spoedig na den terugkeer naar Edinburg, de ontmoedigde brieven gekomen: dat de studie toch veel te zwaar was, dat hij niet hoopte er ooit te komen
Dit, zei Gavroche ernstig, is voor de ratten.
Hij meende evenwel ter onderrichting der jonge wezens er nog eenige woorden te moeten bijvoegen en hernam
welke hij bij zich had, terhandstelde en hem naar Friesland afvaardigde;
maar, behalve dat hij den Ridder noodig had om zijn komst te Utrecht bedekt te houden, was hij nog niet overtuigd, of deze zijner wel indachtig zijn zoude, wanneer hij in Friesland kwam
Altijd was er droog hout in en eene tondeldoos met vuursteen en vuurslag om van dat hout een vuurtje te maken.
Verliet men het hol, dan was men verplicht den voorraad hout aan te vullen, opdat een ander hiervan ook gebruik kon maken
Beiden brachten het grootste gedeelte van den dag in de hut door bij den zieke, en zij verzorgden hem met de meeste toewijding.
Maar die zekere vormelijkheid tusschen hen, waardoor zich de eerste dagen kenmerkten, was verdwenen
De stal met al het personeel dat er toe behoorde, is al ter zijde gezet, de graaf begeerde het zoo,' hernam zij met een wenkbrauwfronsen.
'Hij verlangde nog meer, maar ik kon er niet toe besluiten: eensdeels omdat de gedachte mij te verminderen mij ondragelijk is
Als ik gedurfd had, zou ik hebben bekend, dat ik evenveel hoop gehad had als hij, maar niet durfde zeggen, zelfs voor mij zelven niet, welke gedachten en dwaasheden die in mijne verbeelding had doen
Met diepen weedom vertoefde MAURITS aan het sterfbed van een jeugdig meisje, waarschijnlijk van de jaren zijner MARIA, en hij gaf haar eene ruime gift van eenige Napelsche Dukaten, zeggende: 'Arm kind!
Hoe zwaar het me dezen keer ook valt, om naar het vaderland terug te keeren, het moet
men niet wist, dat zij, behalve aan het regeerend huis van Frankrijk, vermaagschapt was aan verschillende Duitsche vorsten en vorstinnen, die het bij deze gelegendheid van hun plicht geacht hadden hunne verwante met kostbare stoffen en kleinoodiën te beschenken, om haar, zooals men dat noemde, de eer van haar rang en afkomst te helpen ophouden
En dan, hij zou immers op het land gaan werken, zooals zijn broers deden;
keerde hij terug naar Indië, dan behoefde hij niet bepaald 'een betrekking' te hebben.
Zijn vader was rijk, dat hadden de Verlandes gezegd
Na haar opwinding van den eersten keer verklaarde Jan wel ronduit muziek als iets verderfelijks voor haar zenuwen te beschouwen, maar zij hield aan, en al wat hij verkreeg was de belofte dat zij bedaard blijven en aan geen muziek meer denken zou
Ik zeide dat ik zyn vertrouwelyke mededeeling zou eerbiedigen, natuurlyk, en zei niets meer over dat kiesche oiiderwerp.
Wy hadden niet ver te loopen, en ik was spoedig in gezelschap zyner moeder
Op het binnenplein ontmoette hij de kleine Eva met een bloemenkransje op het hoofd en oogen die van blijdschap straalden.
O, Tom, zijt gij daar?
al voor dat hij met haar trouwde, en net in die dagen gebeurde er iets met hem, en toen hadden zijn vrienden hem beduid dat het maar beter voor hem was als hij het land uitging, en toen waren ze naar Engeland vertrokken, en later naar Amerika
ge zijt een slimme vogel, antwoordde Sanne.
De Spaansche musketier en de Staatsche soldenier gaan den schippersgezel onverschillig voorbij!
Ge zijt slimmer dan Jean, want die zou nooit op die gedachte gekomen zijn!
Hij is anders een dood-goeie jongen, merkte Cornelis aan
En dus zouden wij juister zeggen: De vrouwen verlangen plichten op zich te nemen, en dat zou volkomen rechtmatig zijn;
want haar wensch om aan den algemeenen menschelijken arbeid deel te nemen
welke huivering eer door de nestjes, die ze bevatten, dan door den wind schijnt te worden veroorzaakt.
Een moedig vogeltje, dat waarschijnlijk verliefd was, zat in een grooten boom vroolijk te kwinkeleeren
ontsprong tusschen henbeiden een factice geflirt, als een spel van licht vuur, roze vuur, met korte roze knetteringetjes.
Bij beiden verborg dit spel het dorst mogelijke gevoel
eerbiedig, bereidwillig en gedienstig toont,' zoowel voor mijzelf, vervolgde hij, als voor mijn zuster en voor uw moeder
het uitbreken voor van een veepest.
Blijkbaar hadden de koeien die er op graasden de ziekte al onder de leden;
en dat de vermoedelijke oorzaak van de kwaal in slechte voeding school en bedorven drinkwater
Duivels, wat zal dat nog worden?
Het kind was dezelfde knaap wiens naam gij gisteren aan hem genoemd hebt, zeide de juffrouw, terwijl zij
Ja, zeide zij, dat mag goed zijn in dit leven, maar wat zal er in het volgende van haar worden?
Zij werden ook naar New-Orleans gezonden;
maar zij werden naderhand voor een ontzaglijk rantsoen losgekocht en teruggebracht
Klaasje veegde hier haar natbeschreide oogen af, ging naar Leentje toe en zeide half snikkende: - 'Wees niet boos op mij, lieve Juffrouw!
maar ik was zelve onzeker wat ik doen moest, toen de Jonker daar zoo onverwachts voor mij stond
'U moest beginnen, waar papa moest afbreken, toen hij gestoord werd, mijnheer Witgensteyn,' zei ze half vleiend, half gebiedend
ten minste kon verbergen en het overige van den nacht doorbrengen.
Hij drukte tegen de koetspoort en ontdekte terstond, dat zij zoowel van binnen als van buiten vast toegespijkerd was
'Wat, zeven uur, het was reeds zeven uur, toen wij van huis gingen.
' Hij behoefde niet snugger te zijn, om, toen hij zijn horologie naar zijn oor had getransporteerd en het niet hoorde tikken, te begrijpen, dat het welligt was blijven stilstaan
op den zoon.  Alexei Alexandrowitsch, gij zijt een goed mensch.
Stel je een oogenblik in haar plaats.
De vraag der scheiding is voor haar een vraag van leven en dood
en hij had mevrouw van Raat reeds vaak willen overhalen tot een nieuwe inrichting van haar huis.
hij begreep, dat zij, op haren leeftijd, al dat nieuwe kil zou vinden, en dat ieder dier versleten meubels een gloed van herinnering bij haar opwekte, herinneringen, waarmede ze wilde sterven
zeide hij, voor het uiterlijk aanzien, geen zeer luisterrijk vertoon;
vele waren reeds in een slechten en gehavenden staat, toen zij genomen werden, en met andere heeft de tijd zich niet weinig gemoeid;
iemand die tot hen gekomen was niet om de verdienste, maar geheel uit liefde voor het edele doel — slapen in een hoek van de eetkamer en had niets dan een kast, om zich te wasschen en aan te kleeden
Ja!  ik erkenne het: nu ik weêr beter worde, verblijd ik mij in het gevoel van nog te leven, in het vooruitzicht van weêr gezond en sterk te worden.
Mijn hart is vol dankbaarheid, en toch zoo weemoedig gestemd, dat ik zou konnen schreien, zoo ik mij die weekheid niet schaamde;
Constance zag hare zuster mager, geel, opgevreten van zorg en bitterheid, in die bijna armoedige en toch pretentieuze rok, mantel, hoed, boa.
En zij voelde, niettegenstaande haar meer en meer opkomende hoofdpijn, een diep medelijden, omdat
en, zoodra de kans zich maar eenigzins voordeelig vertoont, ziet gy - ten zij Spanje van politiek verandere - my hier terug.
' Jacob van Lennep, Elizabeth Musch 'Dat mag ik hooren,' hernam Buat: 'gy stelt het dus niet onmogelijk, dat de zaken nog eenmaal naar onze wenschen geschikt worden
Waarom heb je me aangesproken, waarom ben je hier gekomen, waar je wist dat je me ontmoeten zoû.
Wanneer we de stad overgeven, zal het leven van ons allen gespaard blijven, zelfs dat van u, van den Heer van der Does, van andere tegenstanders en van mij
Wij behoeven den pasteibakker slechts hier te laten komen.
Is hij dan Bedreddin Hassan, zoo zult gij en mijne dochter hem spoedig herkennen.
Maar het is noodig, dat gij beide u verborgen houdt en hem ziet, zonder door hem ontwaard te worden
Wij leidden hetzelfde leven, waren van den morgen tot den avond samen en dikwijls deelden wij denzelfden stroozak.
Een vader zou niet beter voor zijn kind hebben kunnen zorgen dan hij voor mij
der aanschouwere, het klein en onbeduidend figuurtje van meester Claes Gerritsz, den voormaligen Marktschrijver van Haarlem.
Zijn bedilzucht en neuswijsheid hadden hem ondraaglijk gemaakt aan zijn
Hij ging naar de tafels, die bijna alle reeds bezet waren, en monsterde de gasten
En galant hielp hij Elly instijgen, toen Lot, wilde zelve absoluut op het kleine-bankje zitten;
Luchtigjes, onverschillig, vroeg hij naar de familie in Den Haag, als naar vreemden, die hij wel nu en dan eens gezien had
Men was hen op het spoor, had het openbaar ministerie gezegd;
ik zou dus de smart en de schande hebben om weldra weder op de bank der beschuldigden naast hen te zitten
Nu alleen meester van het schip, vertrokken zij daarmede naar een ander eiland.
Het eiland, waar zij ons achterlieten, was zeer gevaarlijk, ja doodelijk voor allen, die het ongeluk hadden, door schipbreuk op die kust te worden geworpen
dat deze vreemdeling meer van zijne schoone onbekende wist;
want de geschiedenis der prinses van China, welke hij bezong, moest noodwendig de aandacht van den verliefden jongeling trekken.
De rede van den hoofdman werd met grooten bijval beloond, en de roovers waren weldra reisvaardig.
Twee aan twee trokken zij nu van daar, en doordat zij steeds op behoorlijken afstand van elkander gingen, bereikten zij, zonder eenige verdenking op te wekken, de stad
Dat kan ik niet ontkennen, antwoordde hij: maar mag ik vragen, waarom gij mij den titel van Kapitein toekent?
Ik heb u door een dier lieden van zooeven aldus hooren noemen, hernam ik.
Wel mogelijk!  zeide hij, met een spottenden blik naar mij omziende: maar omdat die gekken mij zoo noemen, moet daarom een verstandig jongmensch hun voorbeeld volgen
Er zijn menschen, die armer zijn dan gij, vrouw Vargoulème.
Ja, dat is zeker, antwoordde de voddenraapster ootmoedig;
Er ontstond een pauze, en de voddenraapster, aan de zucht tot uitstallen voldoende
Ik wist dat ik nooit meer tot iets deugen zou als zij dat deden;