AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
luisteren dat's wel denkelijk maar als ik er nu meer van zeggen moet zal ik het er bij moeten maken want ik weet er niet verder af neen maak er maar niet meer bij dat zou aan de vroolijkheid schaden zei guurt groot het heele geval zal mogelijk maar een sprookje zijn en als t al gebeurd is dan is het toch wel zoolang geleden dat wij het ons niet meer behoeven aan te trekken
mabelia werd doodsbleek en moest haar reukdoosje te baat nemen om zich te herstellen wat zegt ge nu wie heeft gelijk wie heeft zijn man gekend riep antony met zelfvoldoening terwijl hij het diep verslagen meisje zegevierend in de oogen zag
die jammerlijke flauwert die u heette te geleiden en u niet eens wist te beschermen vroeg hij smartelijk hij is mijn bruîgom jonker juliaan sprak zij verwijtend
de verplichting om zich zelven als te vergeten voor anderen houding gelaatstrekken kleederpraal het al te moeten berekenen op den indruk dien men a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel heeft te maken op duizenden waar het innigst verbond van twee harten wordt gevierd
de nieuwe schoolmakkers zouden zich wel belasten met dat deel zijner opvoeding dat men thuis had verwaarloosd a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel zijn wil te buigen hem te gewennen aan tegenstand en tegenspraak maar dit zoude harde lessen zijn
dat uitzicht is nu gansch vervlogen wel vonden wij hier in holland een toevluchtsoord en zelfs door de goedheid der heeren staten eenige schadeloosstelling voor het verlorene doch ondanks mijn hijlik met den graaf van solms waarbij ik mijn lot wel verzekerd achtte ben ik in zwarigheden en zorgen geraakt die ik tevoren nooit heb gekend
want nu ik toch bij uwe edelheid werd geroepen nam ik mij voor u te raadplegen over het gebruik dat ik van het mij betrouwde document wilde maken welnu geef het mij dan ter inzage zonder langer marren
mabelia en hij liet hare hand vrij zeg mij niets meer zeg mij nu niet wat ik niet kan dragen sprak hij met zachten weemoed jacob oom ging zij voort zonder zich door hem te laten afschrikken
nu morgen zal t bijzonder fraai zijn naar ik hoor zeggen een gemaskerde ommegank en daarna een luisterrijk combatement waaraan de voornaamste heeren ridders kapiteinen en kolonellen zullen deelnemen in vollen ridderlijken dosch en gemaskerd
en zij zonk als machteloos op den stoel waartegen zij was blijven leunen en barstte uit in hartstochtelijk schreien de smart had den toorn overstemd mabelia graswinckel had zich in t gevaar begeven en hare kracht was er
ik verzeker u dat het buiten mijn wil en wensch is geweest zoo niet altijd buiten mijn weten dat gij het telkens zoo slecht getroffen hebt voorgisteren met al de drukte van de publieke feesten had ik niet over mijn tijd te beschikken
en ik meen er zijn tot delft bekwame herbergen en brouwerijen waar men voor zijn geld al het noodige kan krijgen besliste de man toen zijne dochter op eens uitviel maar vader heb je niet gezegd dat wij graaf willem lodewijk van nassau ook zouden zien dien heb je mij nog niet gewezen jij kent hem toch
indien uwe genade mij tot schuld rekent zekere dwaasheden woeste gedragingen drinken en dobbelen daarin ik maar al te goed wete mij te hebben misdragen en het nog noodig acht die verschoonlijk voorbij te zien dan kan ik die gunst dankelijk aannemen
juliaan heeft een dollen kop is wat driftig uitgevallen en ik met drijven en dwingen hitste hem op nog komt daarbij dat hij zich zonderling zeer had verhit in den drank
zelf was hij z overtuigd van mabelia's gezindheid om tot den prijs dien antony er op stelde hare vrijheid niet te koopen dat hij haar onkundig liet van zijne mislukte poging om haar van het hatelijk juk te ontslaan
wij moeten ons daar nêerzetten tusschen deftige mannen en vrouwen wien het toch is aan te zien dat zij niet eigenlijk tot den voornamen stand behooren de meesten hunner hebben zelfs geen steedsch voorkomen
mabelia de schuldenaar ben ik maar helaas ik heb niets om te betalen en hij zuchtte en hij liet haar arm los als viel eene harde werkelijkheid weêr in volle zwaarte op zijne schouders terug
dat was als een voorsmaak van de hel waaraf god mij de werkelijkheid heeft willen sparen maar die ik verdiend had verdiend ook aan juliaan door mijn dringen en dwingen uit menschelijken hoogmoed waardoor de ongelukkige in vertwijfeling met een moord op het geweten midden in den nacht zijne eenige schuilplaats werd uitgedreven
een neef en krijgsmakker van machtelds vader niet voornemens was deze te delft in de burgerlijke huishouding van hare pleegouders te laten en alleen maar bij toelating omdat hij zelf nog in drukke beslommeringen was van reizen en krijgsbedrijven zijne pupil blijven liet waar ze was
boog opnieuw met demoed het hoofd onder het onrechtmatig verwijt terwijl hendrik met de vrijmoedigheid van een huisgenoot die minder door de achtbaarheid van den gestrengen schout werd geïmposeerd en die tegenover zijn meester eene geruste consciëntie had zich nu verstoutte te vragen zal ik dan maar zeggen dat het bezoek ued niet gelegen komt
meen niet dat ik hem verklage uit haat of uit afgunst ik zal weten te zwijgen waar mijn spreken hem schaden kon en gij ook dat begrijp ik wel maar
maar al te goed viel zij gulgauw in want jacob jansz heeft hem zoo gewaarschuwd zich stil te houden en wat laagjes te blijven en toch juist nu zijn we
toen de eerste willem de groote oranjevorst aan de opkomende republiek ontviel nog voor zij genoegzame vastheid had verkregen werd het stadhouderschap van holland en zeeland in naam opgedragen aan den zeventienjarigen
gekheid kind antony moet in een roes zijn geweest toen hij zoo schreef ik ga staandevoets naar vader hogenhoeck zijn zoon moet u op zijne knieën vergiffenis vragen en dan zal men zien of we de zaak nog konnen schikken en bijleggen
dat voorstel vond algemeen bijval en zou ten uitvoer worden gelegd toen men bemerkte dat machteld zachtelijk op het gras neêrgestrekt buiten kennis was gebleven en dat zij niet mede kon tenzij de jongelieden haar opbeurden en
liet hij me doorzien dat hij van geboorte is en een nobel wapenschild omhoog zou kunnen heffen zoo hij er zich zelf niet te schamel toe achtte en zekere familie-omstandigheden het hem niet schenen te verbieden maar daar valt mij in dat gij hem moet gezien hebben en bijgevolg herkennen kunt
eerlijke luiden zijn evenmin beveiligd naar het mij voorkomt tegen zulke beschermers ze hebben maar te meenen of er den schijn van aan te nemen te gelooven dat men suspect is en de eerste de beste onzer wordt gevankelijk weggevoerd
ik ken zelve die donkere uren waarin het ons is alsof alles wat ons verblijdt en vertroost achter sombere wolken wegschuilt en slechts de druk alleen onzer moeite onzer zonde onzer jammerlijke armoede aan hoop en geloof in volle klaarheid voor ons zichtbaar wordt
en den vroolijksten kout in zekere onrust den blik naar machteld heen te wenden alsof hij hoop of vrees uit haar wederblik had te scheppen heel troostrijk was dat zwijgend antwoord zeker niet hoewel gerrit het te druk had met room leppen en aardbeien eten om daarbij de hindernis te wezen
daarbij was er ditmaal gelijkheid in de kleeding juliaan droeg voor t eerst het gewaad van zijn stand terwijl de ghiselles uit gewoonte als een goed hoveling den regel gevolgd had om in volle plechtgewaad ten hove te verschijnen
en zou t mijnerzijds brooddronkenheid zijn zoo ik me aan de zielverkoopers overlever zuchtte heinrich maar wees gerust ik zal t niet doen zonder waarschuwen n als je dan vriendenraad hooren wilt doe je t niet zei michiel ernstig prefereer jij hongerlijden t is je gegund
in den loop van den namiddag kreeg zij daar werkelijk een bezoek van den goeden jacob jansz die geen wonderdokter behoefde te zijn om den aard van haar onwelzijn te raden al ontkende zij in t eerst dat haar iets scheelde
hij zag alle gevaar voor zich zelven voorbij en begaf zich onbedacht naar het prinsenhof waar hij de ghiselles in het oog viel die de gelegenheid aangreep om hem den onderschout in handen te leveren
den starenden blik gericht op de kampenden die daar het slechts een jolyselijk combattement was met de stompe lancie het vizier hunner helmetten hadden
ik had onzen antony nooit zulk eene onweêrstandelijke overredingskracht toegekend hij heeft dan wel de zwakke zijde van uw hart weten te treffen hij heeft alleen gebruik gemaakt van eene zwakheid die ik hem toonde eene herinnering mijner jonkheid die zich op eens voor mijn geest verlevendigde
gij lijsbeth die eene reine van harte zijt hoor mij aan sprak hij met eene fluisterende stem maar die tot haar binnenste
laat hooren wat het is ik heb eene zuivere consciëntie en kan de waarheid wel dragen zoo moet ik u waarschuwen dat er op uw rechtsgebied zekere misbruiken plaats vinden en wederrechtelijke handelingen worden gepleegd door een man die zich beroemt uw volle vertrouwen te bezitten
wel jonker wat zullen wij daartoe zeggen de eersten zullen de laatsten zijn en de arbeider die ter elfder ure geroepen werd ontving hetzelfde loon als wie de hitte des daags al van den morgenstond aan hadden verdragen
dat zal niet van schout gerrit fransz gezegd zijn dat is wijs en waardig gehandeld maar zoo uw voorloopig onderzoek doel getroffen heeft moet gij toch reeds overtuigd zijn van zijne onschuld
wat al banden wat al hechtselen wat al strikken die haar beletten moeten den waren rijkdom te vatten wat al ballast te zwaar om weg te werpen wat al nagelen om de ziele vast te zetten waar die toch zoo kleeft aan het stof
hij had die reeds opgemerkt maar vergiste zich in hare beteekenis plotseling liet hij hare hand vrij en trad weêr terug tot dicht bij den schoorsteen o ik versta dit zwijgen hernam hij met zekere bitterheid
de gloed van eene edele geestdrift die hem onder het spreken bezielde kleurde zijn bleek gelaat met een zacht rood en gaf als nieuw leven en bezieling aan zijn blik
jacob wees wijs hoe zal ik het u anders zeggen gij moet het toch weten gij zijt geen kind meer dat men lichtelijk paaien kan met wat zoete woordekens en voor wien men verbergt wat men hem niet kan sparen
ik zou moeten gelooven dat ik nog een vervloekte ben die alles in zijn val medesleept wat zich zijner aantrekt o gestrenge heer schout mijn vader heeft mij gevloekt maar die man heeft mij gered en gezegend oordeel gij zelf of het billijk is dat hij hij nog daartoe zou moeten lijden om mijne schuld
dat stem ik je toe merregjen dan zie ik liever het ringrijden bij ons of het katknuppelen op kermis daarop volgt ten minste nog een patertje in de herberg en als het morgen niet mooier is dan mogen zij mijnentwege hun tournooi thuishouden ik wil er niet weêr zoo lang om zitten koû en dorst lijden
gaat het u overigen anders dan mij ik kan t niet nagaan dit weet ik dat het harte soms zoo bang en onrustig in mij is of ik die rampzalige professor zelf ware en dan weêr klopt met zoo hoogen moed met zoo blijde hope dat ik springen en dansen moet of stoeien en kussen om die innerlijke uitbundigheid bot te vieren
sinds gij tot het gezantschap behoort zie ik niet waarom gij zooveel haast maakt om over de grenzen te komen ik heb mij reeds te brussel bij het luiksche gezantschap aangesloten om zonder bezwaren hier in t land te komen dat is waar en pater blommers die mijn waren naam niet kent gelooft dat ik er toe behoor
bleek uit de woordenwisseling die er later plaats vond tusschen meester antony en haar toen zij eindelijk het was al lang over het gewone middaguur onder diens geleide huiswaarts keerde
wat zou dàt baten hij komt toch weêr ik wil er eens af zijn prevelde schout gerrit binnensmonds terwijl hij uit ergernis een goed gemeenden schop gaf aan zijne poes die zich verbeeldde hare vroegere plaats veiliglijk te kunnen innemen
verplaatsing dat's juist wat mij mijn krediet bij den advocaat de gunst a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel van maurits kan kosten als ik dus tegen hun verklaarden wil met den gevangene handel een gevangene als deze die men met open deuren binnen kan houden dat neem ik voor mijne verantwoording eisch de borgstelling die gij zelf wilt
zelfs zijn haar was nu gefatsoeneerd op de wijze zooals juliaan het droeg hetzij met opzet of door toeval en hij sloeg de oogen neêr toen hij na de gewone diepe buiging voor maurits te hebben gemaakt zich naar willem lodewijk toekeerde
nu denkt er aan fytje martens in de stoofsteeg het eenige toebackhuis en de bonkesjes hangen voor de vensterruiten en gele fij ging haar weegs daar niemand der omstanders lust had haar terug te houden de soldaten keken haar lachend na dat wijf heeft eene tong in den mond zei
dit zeg ik meê zei guurt groot anders is het spel niet volmaakt ik wil wel spelen mits de jonkers braaf roeien zeî machteld maar staat niet naar het volmaakte genot want dat is nimmermeer te bereiken
t was of ons geen dood en geene eeuwigheid wachtten waarin ons rekenschap zou worden gevraagd van onzen tijd doorgebracht in zorg voor onzen opschik in drentelen van t eene huis naar het andere om er de nieuwsmaren te bespreken in verstrooiingen en vermaken van allerlei aard op zulke wijze dat wij het altijd overdruk hadden zonder iets degelijks te doen
dat zeg ik ook niet ik zeg alleen maar dat er hier simpellijk voor der oogen lust wordt gezorgd en dat t geen men te onzent eene liberale bruiloft heet heel wat anders te beteekenen heeft
en toch roerde hij nauwelijks aan hetgeen graswinckel hem voorzette en deze moest als arts nog meer dan als gastheer dringen om hem te bewegen een en ander te gebruiken zijne oogen werden vochtig toen hij dezen zelf zijn sober maal zag nuttigen
zeg mij alles wat gij weet van den ellendeling aan wien gij uw geheim zoo onvoorzichtelijk hebt overgeleverd acht gij hem in staat misbruik te maken van zijne ontdekking in zijn geval zou het alleen een zeer geoorloofd gebruik zijn
antony antony gij neemt het in uwe gedachten om zulk averechts recht te laten doen gij die u daareven beroemdet op uwe eerlijkheid
ik zelve kan er nog niet aan gedenken zonder mij over mijne bloohartigheid te schamen had ik toen konnen weten wie gij waart gewisselijk had ik mij over alles heengezet en u gedwongen den nacht over te brengen in mijne kluis
ei zoo sprak valentijn met een ontevreden blik en die gesp met de mooie steenen is daar niets van gekomen of moet jelui die ook onder je vijven houden ja praat me van die gesp riep bernard met heftigheid die mocht geen braspenning gelden die burger snoeshaan heeft ons schandelijk bedrogen
ja morgen ik zou er nu het hoofd niet meer bij hebben daartoe heb ik u te spreken eer er stoornis komt t is nu bijna drie uur vervolgde hij op zijn horloge ziende ik wacht zoo aanstonds den jonker van egmond hier
inds was er sprake geweest van eene verbintenis tusschen willem lodewijk en sabina van egmond die echter zooals wij weten niet tot stand is gekomen eene teleurstelling die hij zeker nogal goed heeft kunnen verzetten want zijn voorkomen heeft niets van iemand die door harteleed wordt verteerd
hij geleek minder dan ooit op den baron de ghiselles die alleen met luchtige courtoisie het jonge meisje als spelend had bekoord maar hij geleek volkomen op den held harer phantasie op dàt beeld dat er van den beschermer was gegroeid in hare jeugdige droomen
ik wenschte dat ik uw kwaad vermoeden op goeden grond kon tegenspreken doch eilieve geef u geene moeite om advocaat te zijn in t verloren proces mijn kwaad vermoeden rust op goede gronden t is zijne eerste missie niet in deze provinciën en ik wantrouwde hem sinds lang
mij dacht dat moest u genoeg zijn en gij zelf moest nu ook dat verleden laten rusten door u voortaan te gedragen zooals een goed getrouw en vroom edelman behoort door aan zijne excellentie en aan al de wereld te toonen dat gij in waarheid een veranderd mensch zijt geworden zooals van u wordt getuigd
en onaangevochten van buiten zonder beroering van binnen zijn weg der zelfverloochenende liefde kon volgen dit kan ieder zich voorstellen die iets weet van geestelijken strijd tegen vleesch en bloed niet slechts maar tegen die onbestemde
dat ik zal trachten hem tot lijdzaamheid te stemmen in zijne verdrukking gij zoudt hem een arts voor het lichaam niet weigeren zoo hij krank ware ik weet van u dat gij niet onmenschelijk zijt wees niet harder waar het een geneesmeester des gemoeds geldt
och ik weet zoo de manieren van joffers en heeren niet maar ik dacht ik hoopte neen neen wek nu maar geen verlangen op dat toch niet zal bevredigd worden de man dien ik wachte heeft mij iets te verzoeken en hij doet het op zulken toon dat ik geene vrijheid heb hem te weigeren
en breng dan gauw licht voegde moei baerte er bij dan konnen wij zien wien we voorhebben de bezoeker die al dien tijd in het ruime maar kille voorhuis antichambre had moeten houden trad nu binnen maar langzaam en rustig als iemand die het beneden zich acht ongeduld of ergernis te toonen
het is nauwelijks uwe aandacht waard maar toch gij zult het hooren gij herinnert u zeker niet meer dat ik mijne vroege jeugd te dordrecht hebt doorgebracht ja belie nu gij er van spreekt herinner ik mij dat heel goed
en hij wendde het oog naar boven en kruiste de armen in ootmoed en als verslagen over de borst welnu dan indien ook tot de tachtig hervatte hij met een glimlach van berusting uitstel is immers geen afstel
de kloeke kalme grijsaard die zich maar zelden over iets ontzette en nooit meer uitermate werd aangedaan door de wereldsche zaken was een oogenblik buiten zich zelven van schrik en leedwezen hij slaakte eene smartelijke verzuchting
konnen opwekken voor een tijd maar zij zouden niet eigenlijk heilzaam zijn en zij zouden bovenal onmachtig blijken de oorzaak weg te nemen daar is het dat ik op peize wat zijn de gewone bezigheden van uwe
maar toch wij moeten luisteren al is t ook van verre en al is het slechts naar datgene wat ons belangrijk voorkomt in betrekking tot juliaan hunne ruwe uitingen van pret hunne vloeken hunne verwenschingen van zich zelven en anderen bij de minste aanleiding verlangen wij op te vangen noch weêr te geven al is zulk realisme ook nog zoo in de mode
maar zijt gij wel zeker dat ge met een jezuïet te doen hebt gehad heel zeker hij heeft ons ieder drie blanke guldens in de hand gestopt opdat wij hem met vrede zouden laten
dat heeft de onderschout mij ook reeds gezegd hernam jacob jansz koeltjes die babbelaar dat had hij wel konnen zwijgen waartoe ik duchtte wel dat hij in iets dergelijks zou betrokken worden maar toch als er niets anders is
en werkelijk terwijl hij dus sprak en zich zelf al meer en meer opwond vloeiden heldere droppelen neêr uit de groote sprekende oogen die hij op mabelia had gevestigd zij sterk in de bewustheid dat zij haar offer aan geen onwaardige had gebracht wist hare uiterlijke kalmte te bewaren en achtte zich verplicht zijn overspannen medegevoel af te keeren
maar nu daar volgt wat de argwaan rechtvaardigt de eene dienst is de andere waard den zoon wordt aanbevolen het doel van het gezantschap uit alle macht te helpen bevorderen de vraag is nu maar welk doel het openlijke dat een onderhoorige van filips ii kan begunstigen zonderdat men er hem een crime van kan maken
hij daartoe echter gelegenheid vond werd deze op gansch andere wijze uit zijne rust opgeschrikt jacob jansz werd naar den haag ontboden bij den advocaat van holland
de ghiselles nam dezen dienst aan zonder omstandigheden alsof zij hem door zijn kamerdienaar werd verleend hij geraakte blijkbaar geheel op zijn gemak en vestigde vrijpostige blikken op mabelia terwijl hij met zekere voorname losheid sprak
ook was de tijd waarop hij gewoonlijk zijn sober middagmaal hield lang verstreken eer hij gereed was met het bereiden der artsenijen voor zijne zieken en pas had hij zich naar zijne woonkamer begeven met het voornemen om uit te gaan of hij kreeg een bezoek dat hij kon noch wilde afwijzen mabelia graswinckel trad binnen
het waren de eerste strenge woorden die juliaan uit dezen vriendelijken mond troffen en zij drongen hem tot in de ziel maar de eisch was zwaar en er verhief zich in zijn binnenste een heftige strijd
gij schijnt die jonkvrouwen van egmond van nabij te kennen merkt mabelia aan ik meende u reeds gezegd te hebben als knaap heb ik mijne plaats gehad in de hof houding haars vaders totdat deze in gevangenschap geraakte toen werd er anders over mij beschikt
wel met de overwinnaars toe te juichen die den prijs hadden behaald onder dat alles door had de korte weinig bevredigende woordenwisseling plaatsgevonden tusschen hem zelven en mabelia waaruit de laatste opnieuw het recht nam zich naar den vreemdeling te wenden
met hen teruggekeerd toen delft vrijgemaakt was van t spaansche geweld ving hij eerst voorgoed zijn kluizenaarsleven aan daar zij de brouwerij de ruit hunne vroegere huizing niet meer betrokken maar eene grootere de boot genaamd gingen bewonen
hij komt u dat zekere portret afdwingen geef het juliaan geef het toch laat er geen strijd zijn om mij smeekte zij trillend van ontzetting ik zal het doen wees maar gerust en hij liet haar over aan de zorg van lijsbeth de ghiselles liep heen en weêr op eenigen afstand van het huis
ditmaal had hij niet eens noodig een blik te slaan op zijn patiënt om zekerheid te hebben dat deze rustig sliep want het bleek uit zijn duchtig snorken dat niets liefelijks had maar dat toch aan jacob jansz een glimlach van voldoening ontlokte
daareven hebt gij mij verrast en verblijd door de kalme berusting waarmeê gij uw eigen last en lijden droegt en welhaast laat gij u overmeesteren door ijdele bekommernissen over ik weet niet al welke gevaren die mij dreigen zouden van den baron
laat mij eerst uwe zaak onderzoeken over u spreken met schout en schepenen en tot zoolang blijft gij rustig hier zonderdat zoudt gij verkeerd beoordeeld en met de uiterste hardheid bejegend worden
hij had zich intusschen naar juliaan gekeerd die werkelijk in zoo diepen slaap lag dat zijn verpleger hem onbezorgd voor eene poos kon verlaten toch bleef deze nog bij hem staan
of het heimelijke dat de nobele freiherr von grimswald zich had voorgesteld ten uitvoer te leggen daar zit de knoop de vermaningen van den vader zijn zeer gemoedelijk men zou haast zeggen dat er de rust van zijn ouden dag aan hing of die nobele uitkomst àl dan niet werd verkregen
tot mijn spijt moet ik daartoe zeggen dat het zijn eerste misdrijf niet zou geweest zijn ongelukkiglijk zijn er paden waarlangs men al heel snel tot uiterste diepte
de ghiselles was van nu aan der nauwlettende zorge van des schouts politie aanbevolen toen schout gerrit weer in zijn kabinet terugkwam vond hij graswinckel zitten met voorover gebogen hoofd de ellebogen op de tafel geleund en het gelaat met de handen bedekt
of dat men uwe genade zelf op het gruwzaamst heeft bedrogen te mijnen nadeele viel juliaan in met levendigheid zou dat niet konnen zijn genadige heer ging hij voort
met oorlof van uwe achtbaarheid zal ik mij naar huis begeven om op alles de beste order te stellen en reeds wendde hij zich naar de deur halt z bedoelde ik het niet gij kunt buiten staan en wachten tot het mijn gelegen tijd is om te zamen naar uw huis te gaan
heer schout dat ik u bidde doe mij daarin geen geweld aan wat ik tegen hem heb gaat de justitie hier te lande niet aan en wat ik overigens tegen hem zou konnen voortbrengen is door mij toch niet te bewijzen zeg maar waar zij zelve naar zulke bewijzen zou konnen zoeken
om acht te geven op zijne dwaze zelfverheffing en armzalige voldoening bij de ontdekking van eens anders diepe gezonkenheid zij bleef zwijgend voor zich zien in eene warreling van kwellende gedachten rondgevoerd
waarvan de glimlach zelfs niet week toen hij zich ophief om den schout de schuldige eerbiedenis te bewijzen deze was zelf z getroffen over de uitdrukking van bovenaardsche blijdschap die zijn geheele wezen als verheerlijkte
en zoo vrage ik u erkent gij gods barmhartigheid daarin dat hij niet wilde dat gij dus jammerlijk omkomen zoudt dat hij ons samenbracht opdat gij niet meer zoudt vertwijfelen aan u zelven nog aan hem
mijn hart bezweek schier van afgrijzen toen ik dacht waartoe die man al niet in staat zou zijn op den weg van leugen en bedrog dien hij is ingeslagen
ik verzoek u te denken dat ik simpellijk over eenig onwelzijn des lichaams heb geklaagd en niet over krankheid der ziele dat herinner ik mij uwe genade en toch wil het vrijmoedig woord vergeven toch zou het mij niet verwonderen zoo de kwale die niet gevoeld werd juist het dringendst voorziening eischte
een onder allen echter dezelfde die als overwinnaar het krijtperk had verlaten en tegen wien luitenant juliaan iets op het hart scheen te hebben toonde niet onduidelijk dat de liefhebberij van den prins de zijne niet was al bleef hij het schouwspel meê bijwonen uit
en mabelia trachtte aan dien eisch te voldoen maar zij sloeg slechts even een vluchtigen blik op hem als beschaamd en in verwarring sloeg zij de oogen neêr ja zij was wel overtuigd zonder scherper onderzoek maar te meer gevoelde zij haar ongelijk over de hardheid die zij tegen hem had gepleegd en de houding die zij tegen hem had aangenomen
och heer schout zoo t u geliefde daaraf niets te zeggen mijn man kan t gedenken zwaarlijk dragen zonder leedgevoel daar is hier voorgevallen wat hij zich zelf bitterlijk verwijt
zoo jammerlijk zijt gijlieden in de diepte dat gij niet eens den lande dienst kunt doen zonder u zelven in het uiterste gevaar te brengen t is god bekend wat z'n zwervend belialskind voor kwade intenties heeft
die de jeugdige vurige stadhouder van de vijf provinciën wel eens op t punt stond te begaan als hij geprikkeld werd door den weêrstand en de lauwheid der staten of als zijn ongeduld werd getergd door de belemmeringen die het omslachtig samenstel van t bestuur teweegbrachten in den spoed waarmeê hij zijn ondernemingen tegen den vijand wenschte door te zetten
men heeft het mij wel gezegd hervatte zij terwijl hij in zwijgend gepeins hare hand bleef vasthouden gij zijt een wondre man gij roert me ik weet zelve niet waarom
nu zoo moge hij den patiënt niet verachterd vinden sprak schout gerrit die er gansch geen zwak op had door jacob jansz op zijn verkenningstocht betrapt te worden zoo gijlieden het noodig acht hem van dit bezoek te spreken kunt gij zeggen dat ik het bracht omdat ik wel tevreden ben met ulieder handelwijze in de cause van juliaan
vooreerst moeten wij doen opmerken dat men nog niet zoo terstond gebroken heeft met hetgeen men aanvangt af te snijden dat zij die zich uit volle overtuiging tot die gereformeerde kerk hadden begeven en met een oprecht hart voor hare stichting en bevestiging ijverden eene kleine minderheid uitmaakten te midden van een groot deel besluiteloozen of
de erfdochter die niets zou vermogen voor den luister van zijn geslacht die eenmaal zijn naam en goed zou overbrengen in een ander huis was voor hem niet veel anders dan een bezwaar
ei zie mijn zoon over dezen eersten dag van uw vernieuwd leven heeft de heer zijne liefelijke zon heerlijk doen opgaan werkelijk zag men de heldere lentezon die al de maartsche buien van den vorigen dag scheen weggevaagd te hebben
terwijl hij daar bewusteloos neêrlag werd zijne trouwe oppasster van hem weggerukt de rentmeester van oud beierland kwam machteld afhalen op last van den graaf van egmond en was onverbiddelijk voor haar wensch om de herstelling van haar lieveling te mogen afwachten
op dienzelfden oogenblik stapte mabelia den stoep op van haar ooms huis alleen door den ingang die naar jacob jansz kluize leidde van de vorstelijke woning gescheiden zeker was zij al met ongeduld gewacht want de deur ging onverwijld open toch had de ghiselles haar nog zien binnengaan
en t is te vroeg om te kibbelen niet waar goede baerte hernam hij daarom laat me aan mijne kwade gewoonten en wees mild als altijd voor mijne
nu mijnentwege doe er uw best voor ik weet al vast waaraan ik mij te houden heb en daarenboven zoo haast het mij gelust te weten wat die stukken behelzen die gij zoo zorgelijk meent te bewaren heb ik juliaan maar te
wat ik u bidden mag jacob jansz sprak schout gerrit dezen ras en fluisterend toe houd ons niet op met sermoenen die man hoort tot de roomsche kerk ze zouden toch geen vat op hem hebben en wat mij belangt ik ga alle zondagen ter kerk als een magistraat past die het exempel moet geven
neen t is van een doode die berichten uit de andere wereld kwam overbrengen zei jacob zooveel als uit het vagevuur zoo omtrent dit voorval moet naar t zeggen van een latijnschen auteur dien men wel voor waarwoording kan houden zijn geschied in de groote stad parijs zoo wat op t laatst van de de eeuw
wel hij zal zijn waar hij meent het beter te hebben dan a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter bij ons dat staat vast hij is niet van hen die troef verzaken daarom zal hij zijn nieuwe liefje gevolgd zijn dat mooie juffertje dat hij ingepakt heeft met onze hulp en nu zij hem eens tot gezelschaphouder heeft zal zij hem niet weêr willen missen
het is klagelijk het is klagelijk zijn de menschen dan nergens wijs nergens goed moet zulk een vrouwenhart dood bloeden of verstijven in een ongelijksoortig hijlik en vermag ik
in een dronken bui zou hohenlo er toe te brengen zijn den degen te trekken tegen juliaan maar de koorden zijner beurs te ontknoopen daartoe is hij een te vilein gierigaard merkte bernard aan neen luistert mannen de jonker is ter audiëntie bij den prins om te zien of hij eene compagnie kan krijgen
het was haar het liefst als hij maar van zijne reizen ophaalde zelve had ze hem toch niets te zeggen en dus was zij het best beveiligd tegen de uiting zijner gevoelens waarop zij geen antwoord had te geven
en hij bracht de hand aan het hoofd en week nog verder van haar af als achtte hij het noodig haar reeda te ontvlieden toch naderde hij haar weêr en sprak met zachten nadruk mogelijk komt er een tijd dat ik niet slechts zekerheid heb van de vergiffenis der menschen maar ook een recht heb verkregen om hunne vergetelheid te eischen
wie weet hoe het in de vroegte nog te stade kan komen ik heb niets anders in huis een kostelijke nacht voor de studie ik zal mij maar eens met wat lectuur verkwikken dat voedt a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel k moet toch naar mijn laboratorium om van kleeding te verwisselen maar aleer ik ga wil ik mij overtuigen dat die slaap rustig genoeg is om hem even alleen te laten
nu gaan we met den dag vorderen dat zult gij zien gods hulpe verder meêwerkende waar we wel op hopen durven zoo doe ik goede lijsbeth antwoordde hij de kom van oud delftsch aardewerk aannemende en die in de blanke vermagerde handen houdende nog zonder er van te gebruiken maar de oogen naar haar opslaande met een uitdrukking van innige dankbaarheid
de groote vilthoed werd al vast afgenomen en wat brusk ter zijde geworpen het scheen schout gerrit wat warm en wat drukkend geworden in zijn ruim hoog vertrek om zich zelven echter over dit alles heen te zetten en bovenal om er niets van te laten doorschemeren voor het scherpe oog van zijne tegenpartij
ja ja daar zegt gij zoo iets en ik hoop dat er het zoo meê zijn zal maar om de waarheid te zeggen ik vrees dat het wel eens anders kon uitvallen
maar toch gij moet vanhier met goedvinden van zijne excellentie eindigde hij maurits aanziende met een smeekende blik maar dat hij afreize onverwijld uit den haag uit de provinciën ik sta geen langer oponthoud toe
aan zijn jonger broeder had afgestaan om daarvan niets voor zich zelven te behouden dan het achterhuis met den tuin en het bijgebouw door hem tot een laboratorium ingericht desverkiezende kon hij uit zijne kluis in zijns broeders woning komen
en is het dan zoo zeker dat uwe moeder in dat toeval gebleven is wanneer is het haar overkomen mijn oudste broêr was al naar zijn werk antwoordde het kind en die gaat altoos te zevenen
toch was het afgesprongen hoewel men geloofde dat de jonkvrouw zelve fier van aard de voorkeur zou gegeven hebben aan een heer uit het huis van nassau boven een kleinen duitschen graaf
en moei graswinckel die gemeend hadden evenals moeder alles ten goede te schikken zouden bitterlijk teleurgesteld zijn zoo het dien weg niet uitging al zijn zij te goedaardig om mij eenigen dwang aan te doen mocht ik van die goedheid misbruik maken om mij te onttrekken aan de opgelegde verplichting
naar diens eenvoudigen mans inzicht kon het toch niet anders of het moest eenige groote uitkomst zijn eenige gewichtige gebeurtenis waarbij stad en land gebaat waren die op een tijdstip als dit het vorstelijk delft zulk een feestelijk aanzien gaf
en die kleinigheid kan hem ten verderve brengen ziedaar wat vreeze ik mijn geval is ik heb de onvoorzichtigheid begaan den brief van uw vader aan messire lonchijn met uwe quitantie in de beurs te steken waarin ik de pistoletten geborgen heb die ik van u heb ontvangen
zulke paden zijn er werkelijk baron de ghiselles die ze gaan mogen wel toezien werwaarts ze heenvoeren viel nu op eens de wonderdokter in
een wonderlijke snaak zijt ge jacob men weet nooit recht wat men aan u heeft sprak goedelijns half ernstig half lachend in t eene oogenblik uitgelaten wild in t andere stemmig als een karthuizer viel guurt groot plaagziek in
en bij winste deelden wij toch meê somma we zijn nu eenmaal in t geval om met den ander de goede en kwade fortuin te deelen en niet om het hem te wijten dat de laatste langer aanhoudt dan de eerste
de gewone toevlucht van een adellijk heer die met eene dochter verlegen was het klooster viel evenmin in zijnen smaak om redenen die hij liefst niet hardop onder woorden zou hebben gebracht
had niet die juliaan over hen gesproken als ware hij ten naasten met alle hunne aangelegenheden bekend als ware hij een van de hunnen geweest terwijl hij bij de uitkomst bleek een ellendige gauwdief te zijn die zich alleen in de nabijheid van welgekleede lieden had gewaagd om gelegenheid te hebben zijn handwerk
onze heer jezus heeft het ons immers zelf gezegd dat in het huis zijns vaders vele woningen zijn zal de veelheid niet ook verscheidenheid wezen en als de gezaligde staat niet een gelijke is voor allen hoe wilt gij dan dat de genadegaven voor allen dezelfde zullen zijn
maar nu machteld er zoo strak toe zwijgt als had mijn plannetje voor t vermaak van den dag ganschelijk niet hare goedkeuring voele ik wel dat er eene misfortuin is daartegen geen schatten konnen opwegen
verscheidene kolonels ritmeesters en kapiteinen zoo van de staatsche als der vreemde hulptroepen hadden het mede van hun plicht geacht hier tegenwoordig te zijn maar al den omslag alle bezwaren en onkosten die het verblijf van zulk een aantal hooggeboren mannen en vrouwen en doorluchtige vreemdelingen met hun aanzienlijk gevolg
zoo ik te roemen had zou het alleen konnen zijn in de goedheid des heeren diens trouw mijne ontrouw vergoedt hernam jacob jansz zachtmoedig doch ik wete niet het verwijt verdiend te hebben dat ik u niet de eere zou hebben gegeven die u toekomt in uw
zoo verlokte jammerlijke hoogmoed tot uitgaven boven de middelen zoo mengden de bedenkingen eener kleingeestige ijdelheid zich onder de ernstige en teedere aandoeningen die bij het sluiten eener verbintenis voor het leven in het hart moeten opkomen zou er geen gevaar zijn dat de laatsten door de eersten verdrongen werden
ook hield meester antony zich ditmaal voor geslagen en zichtbaar gebelgd begon hij opnieuw zijne verkreukte mouwen op te poffen en liet het zijne kanten ponjetten ontgelden zij daarentegen wendde het eigenzinnige hoofdje om naar luitenant juliaan wien zij eene inlichting vroeg omtrent het ringspel dat sinds lang in vollen gang was
ik begeer zulke genadige verschooning niet die sluier waaraf uwe genade spreekt is een net van verwarring of misverstand dat ontknoopt dat verscheurd moet worden op dezen zelfden stond al zou het mij alles kosten wat ik nu heb verkregen
ondanks de bitse aanmerkingen die hij er over hooren moest van alle leden des huisgezins zijne moeder begon te vreezen dat hij naar monniken heiligheid strevende zich welhaast in een klooster zou willen terugtrekken iets wat haar die reeds in t geheim der hervorming was toegedaan zeer bijzonder smartelijk zou zijn geweest
nu zacht wat ik zal er eens over denken ik moet eerst zijn voornaamsten beschuldiger hebben gehoord wie is zijn voornaamste beschuldiger vroeg jacob jansz zichtbaar teleurgesteld
schout gerrit had wel een edelman bij een der vensters zien staan en zelfs opgemerkt dat deze juliaan gadesloeg met gezette aandacht maar hij had niet in den persoon die zich zoo bescheiden ter zijde hield den stadhouder van friesland herkend al wist hij dat deze zich in den haag bevond
allen waren hem op dit oogenblik nog even na en allen hadden hem nog even lief de man die de hoofdrol zoude spelen in het bloedige drama van r an van oldenbarneveld was nog de oprechte al was het niet de onbaatzuchtige vriend en leidsman van den jeugdigen stadhouder
maar zij miste haar doel de zachte vermaning deed geene bedarende werking hij trok zijn arm terug als met een schok of hem eene wesp had gewond liet zich neêrvallen op een stoel die bij de tafel stond verborg het hoofd in diepe moedeloosheid in de handen en hief het daarna op om te zeggen
arme geboeide niets daartegen niets niets dan het met heete tranen beschreien dat ik dus onmachtig ben onmachtig door mijne eigene schuld
maar ik vraag u waarvoor zijn de godshuizen waarvoor de diakenen en hun armbestuur zoo de particulieren zich nog telkens opnieuw met de arme luiden en hunne nooden moeten bemoeien
wat heb ik tegen u misdaan dat gij er mij weêr meê komt belasten dan ik heb mijne schuld voor de wereld nog niet geboet en zoo buige ik het hoofd onder iederen smaad en smart die men mij wil aandoen en zoo zegge ik
iedereen heeft wat te doen iedereen werkt voor zijn brood of ten dienste van anderen iedereen gaat zijn weg en vindt daarop ten minste verstrooiing ik alleen heb niets te verrichten niets tot mijne afleiding hoe wilt gij dat ik daaronder vroolijk en opgeruimd zal zijn
gichelend om hem rond stormde en pikte dat elkaâr plukte en kribbige kippenkuren maakte die hem menige glimlach afpersten ja ja lijsbeth wist wel wat ze raadde al was zij maar een simpel oud vrouwtje
dat het de stemme der eer en heerschzucht overschreeuwen zou gij weet bij u zelven wat een half broêr te beteekenen heeft tegenover groote belangen waarheid is dat de prins zijne grieven heeft tegen maria zijne eigene zuster en maurits beiden
zooveel is u kwijtgescholden en gij wilt de mindere schuld tot het uiterste toe op uw broeder verhalen juliaan van egmond zoo het uw ernst is met uw voornemen om een ander mensch te worden zie dan af van deze wijze om den prins dienst te doen geef die papieren aan mij
gij maakt u vroolijk over eene onderstelling die een valschen grond heeft gerrit fransz viel graswinckel in met zekeren nadruk schoon ik mij niet inbeelde wereldsche wijsheid genoeg te bezitten om een goed magistraat te konnen zijn
gij schroeft mij het harte op de pijnbank met mij dit te zeggen ik heb er nooit aan gedacht wat ik nu voel hoe lichter het valt iemand van zijne vrijheid te berooven dan hem weêr te ontslaken zelfs bij de gewisheid van zijne onschuld
tot mijne bittere teleurstelling vond ik er mijne moeder niet wel eene vrouw van haar leeftijd die voorgaf mij nog als kind gekend te hebben en die mij vertelde dat zij met de barones uit braband was gevlucht en doodziek geworden zijnde niet in staat was geweest hare meesteres te volgen
hij had uit eene korte woordenwisseling met maurits op dit punt de zekerheid verkregen dat diens preventies tegen den jonkman dieper lagen dan hij had kunnen wachten en barneveld had zijn invloed op den jeugdigen stadhouder al te zeer noodig voor de groote staatsbelangen om die te verspillen door dezen te dwarsboomen in bijzaken waar het diens persoonlijke opvattingen gold
lachje dat's wel jammer de pret van t watertochtje zoo ras voorbij verzuchtte het meisje maar dan komt de rechte pret eerst aan stelde acob ansz gerust eerst gaan we trantelen in t groen schaduw zoeken onder het geboomte van t
wie zegt u dat zij iets van uwe ziekte weet hervatte lijs beth jacob jansz gaat niet met zijne familie om zooals andere luiden en hij is voorwaar zoo gul niet met praatjes over zijne patiënten daarbij zoo het gerucht waarheid spreekt heeft de joffer heel wat anders in t hoofd dan ziekenbezoek te dezer dagen
maar toch er is wat ik mij nooit zal laten ontgeven en daaronder die beminnelijke vrouwengestalte in een dichten sluier gehuld die mij bijgebleven is meer dan al het ander zij moet werkelijkheid zijn geweest want zij heeft mijn voorhoofd gekust en toen zij dat deed voelde ik het door een traan
maar de goede jacob jansz was van hen die niet al te vast op het gebruik van hun eigen tijd kunnen rekenen omdat iedereen hen in aanspraak neemt daarbij was hij heden nog al met zijne tijdrekening in de war
vrouw blommers dat zulje zien dag lijsbeth hoe blijf jij zoo achter maar je doet wijs en wel uw koonen die als perziken blozen konden onze steêjonkers wel verlokken tot eene kleine stoutigheid en eer t gezegd was had jacob jansz al het exempel gegeven van een gullen kus je moet meê aanzitten
maar ik ben niet voornemens omtrent het gepasseerde strenge navraag te doen hervatte schout gerrit goelijk en hem vriendelijk op den schouder kloppende wees gerust jonker juliaan kijk mij niet zoo verwezen aan dàt zal de hindernis niet zijn om u met uwe moeder te
als men alle woestaards en dobbelaars uit het leger wilde verwijderen zouden de gelederen lacy vrij al te zeer dunnen viel willem lodewijk in gij weet wel dat ik op wat anders doele
mabelia mocht zich gelukkig prijzen dat het haar niet eenige dagen vroeger ingevallen was ongeroepen in het heiligdom van haar oom binnen te treden dan had zij kans geloopen samen te treffen met de ghiselles die een vrij langdurig onderhoud had gehad met jacob jansz waarover deze zich later tegen niemand uitliet
er is meer ik was tegen u ingenomen verschillende omstandigheden zwoeren samen om er mij toe te brengen u te verdenken en zelfs den goeden dienst te miskennen die men beweerde dat gij mij hadt bewezen
dan ware het mij beter dat nooit gekend te hebben en hij bedekte zich het gelaat met de handen en zonk neêr op de beide knieën als ware hij niet langer machtig om zich staande te houden onder het wicht van zijn innerlijk lijden
waarom niet eene dochter eva's als alle anderen en geen engel voorwaar uit eigen ervaring weet ik dat beter ken ik de zwakheid die in mij is bij den wil die ten goede neigt
uit haar dommelen opgeschrikt door het openen van de deur dat wat driftig en hardhandsch geschiedde alsof het rustige marrigje zelve wat van hare gewone kalmte miste zijn naam ja maar die luidt niet op zijn delftsch naar zijne spraak lijkt hij wel een brabander ik kan er niet wijs uit worden
moge de heer hem dat geven mits het hem geene schade doe lijden aan zijne onsterfelijke ziele daar zeg ik amen toe maar ik zou toch niet graag zien dat hij na een losbol en vechter te zijn geweest tot een ander uiterste oversloeg daar is nog een middenweg en t is wenschelijk dat hij dien houde
denkelijk speelt hij zelf altijd zuiver spel dat hij gewoonlijk verliest morde valentijn en daarom als hij meêdoet loopen wij ook gevaar dat zeg ik niet t zou een weergaas goed figuur maken als wij met ons vijftienen kwamen aangevoerd door onzen luitenant zeî bernard te eer weten we zeker dat de paap woord zou houden
hij uitgesproken had lag juliaan in zijne armen nu zie gij dan hoe ge hem uitredt sprak gerrit fransz meerman knorrig hij heeft zich zelf bij den schout van delft verklaagd van moord en hij heeft wel aan mij verdiend dat ik hem bij het woord houde
en de weldadige afleiding de gezonde beweging waaraan zij gewoon was missende raakte zij ten prooi aan alle kwellingen die een geschokt zenuwgestel op een fijnvoelend gemoed kunnen uitwerken
mijn keel is droog en mijne voeten zijn verkleumd van dat lange staan op een zelfden post ik sta liever drie uren te schilderen op een vestingmuur dan tusschen al dat geduw en gedraai van dat volk laat ons gaan ja dat's goed en wel maar de luitenant
nu zorgvuldig in wollen dekens gehuld werd jacob jansz met het lichte stroobed op de wagen gelegd schepen meerman was zelf meêgekomen om machteld af te halen en lijsbeth reed meê naar de stad zij kon haar patiënt niet verlaten vr zij meer gerustheid had omtrent zijn toestand
nu ik tot het besluit ben gekomen om hun wensch te vervullen wil ik niet dat zij de innerlijke hindernissen zullen kennen die het tot hiertoe hebben vertraagd allerminst de wijze waarop ik er toe gekomen ben over dat alles heen te stappen
hoog opgetrokken blinde muren ter eener zijde met enkele langwerpig uitgeholde luchtgaten als de schietgaten eener vesting en met ijzeren traliën voorzien of men de verlatenheid zelve tegen indringen beschutten wilde
ik verlang dat gij zelf zult inzien wat gij haar nu schuldig zijt en indien mijn inzicht ten deze niet strookt met uwe wenschen heer dokter zult gij zeker uw best doen om ons toch van elkaâr te scheiden door haar den gruwel dien ik gepleegd heb naar uwe meening te verklikken bedenk wel wat gij daarin doet jacob jansz
ten laatste slaakte hij eene verzuchting zooals een kind zoude doen voor eene st nicolaas uitstalling en keerde zich naar zijne juffer met den uitroep wat dat paar zich gelukkig moet voelen
de waarheid de oprechtheid had mabelia halfluid en als in zich zelve herhaald terwijl zij hem met onbeschrijfelijke minachting aanzag en nu gedwongen het biljet aan te nemen dat hij haar met eene galante buiging toereikte opende zij het met bevende vingeren liep het even door en verscheurde het toen voor zijne oogen
eilieve guurt groot laat mij nu eens roeien en ga jij een deuntje vrijen met hilda dan hebben wij allebei wil van de reis eer we land roeien heb je t meer gedaan vroeg guurt groot die niet onwillig scheen zich op de aangeduide wijze te verpoozen
waar zij met volhardende getrouwheid en in alle scherpte van hun ijver predikten tegen het uitzinnig en ongoddelijk bruilofthouden tegen mommedansen maskeraden optochten vertooningen van allerlei aard
iets dergelijks was mogelijk den waardigen jacob jansz overkomen zonderdat hij zelf het nog had begrepen hij had met alle genietingen der zinnelijkheid met alles wat de wereld kon heeten gebroken en hij had die offers gebracht zonder er ooit weêr naar om te zien
want nadat hij haar zijn steun had verleend bij het opstijgen der afgebrokkelde trappen had hij geen woord meer tot haar gericht wel goêlijk dieuwertje maakt gij jacob jansz zoo lustig vroeg guurt groot zijne zuster die hem half lachend half verlegen aankeek zonderdat zij iets wist te antwoorden
die heer dreef handel met ons huis en door hem genoot ik allerlei voorrechten en vrijheden ook kon ik met de taal nog al terecht beter althans dan met het françois dat ik nooit heb konnen leeren op zulke wijze dat ik er wel een rond jaar had willen blijven zoo ik geen trekpleisterken naar huis had
wat mij belangt mabelia als ik inkeer tot mij zelven kan ik niets dan mij voor god verootmoedigen met het aangezicht in het stof maar och al zoudt gij mij van hoogmoed betichten toch kan ik niet de begenadigde zijn van mijne vrouw
michiel wist er niet veel meer tegen te zeggen al scheen hem de zaak nog zoo hachelijk het denkbeeld eene schuilplaats te hebben was in hun toestand te uitlokkend om niet over al het verdere heen te zien en zoo werd het voorstel van bernard
die mogelijk met den keizer herwaarts heen komt vroeg jacob met zekere levendigheid daar weet ik niets van ik geloof dat die reis nog wel in de verte is zoo er ooit wat van komt mijn heer de graaf van egmond is in t luxemburgsche en voert een leger aan tegen den franschen koning
wat er van de maatschappij in al hare vormen en ordeningen zou worden als diens mans leef en denkwijze de algemeene zou moeten worden maar nu ja als exceptie was hij merkwaardig en
och wil vergeven ik ben nog een nieuweling in zelfkennis in zelfbedwang bovenal weet ik zelf wat mij zoo bitterlijk griefde bij uw spreken wat mij de ziele zoo overweldigend beroerde dat ik niet meer bij machte was mij te bedwingen zooals ik moest
neen mabelia wees wel gerust het bloed van antony zal niet voor uwe rekening komen de ghiselles was veel te voorzichtig en te behendig om door een opzienbarend tweegevecht zijne hachelijke stelling in de geüniëerde provinciën nog meer onhoudbaar te maken
zien was het om zich dit voorkomen te geven of deed de gedachte een wonderdokter bij zich te zien haar werkelijk eenigszins aan zeker is het dat sabina van solms zich weêr liet neêrvallen op haar divan rillend of haar eene huivering overviel en met trekken die onrust en spanning teekenden
maar er was geene kans dat de hofpoort zich voor haar zoude openen zij die zich er op gespitst hadden om de huizinge van den prins te zien om de spijszaal te betreden waar de oude prins voor het laatst had aangezeten
het is genoeg baron de ghiselles den dank dien men u schuldig is voor uwe bemoeiingen in dezen zal niet worden overzien hernam nu schout gerrit opstaande en op den toon van een vorst die verklaart dat de audiëntie is afgeloopen