AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wel twee minuten en haar alleen hadden gelaten was genoeg om haar in hare waardigheid te kwetsen en haar vier charles dickens en twintig uren achtereen to laten jammeiren
er maar een paar oogen voor haar in het dbosje john ja kon dat maar riep de vrachtrijder dank je zei de kleine man je beiit altijd even hartelijk te moeten denken
een oogenblik zei taokleton zou je door dat raam durven zien waarom niet vroeg john nog een oogenblik bega geen handtastelijkheden
zoo ging dan tackleton tilly slowboy helpen en klopte en bonsde maar hij kreeg evenmin antwoord eindelijk draaide hij de kruk van de deur om
soms in het scliemeruur john als ik zoo alleein was en mij wel eens neersliachfdg voelde voor de baby er was om mij gezelsohap te houden en vroolijkhedd in onze woning te brengen
hij is niet heelemaal een vreemdeling voor je caleb want je hebt hem al eens gezien zei de
alsof hij telkens bij zich zelven herhaalde heb ik haar dan van hare wieg af bedrogen om haar het hart te breken
muziek druk gepraat en gelach een troepje vroolijke jongelieden kwamen binnen met may en nog eenige jonge meisjes aan het hoofd
een stoel aan den haard en de toestemming ran daar maar stalletjes te zitten en rond te kijken is allies wat hij vesrlangt hij is heel gemakkelijk tevtredien te stellen
en nog altijd zat de vrachtrijder te peinzen in een hoekje bij den schoorsteen den ganschen langen nacht had hij daar gezeten het hoofd steunende op beide handen
en stwnde volkomen met haar in het scheen ecliter dat hij zooals gewoonlijk niet uit zijne woorden kon komen want hij bewaarde het stilzwijgen en hield deze aardige toespeling binnen
om alle eer te bewijzen aan hare beeltenis om hem bij de mouw te trekken en hem telkens weer op hare beeltenis te wijzen
en stond nu vlak bij haar stoel hij zeide echter geen woord dot riep de vrachtrijder mary lieveling wat is er
waarvoor groote hoeveelheden stoelen tafels sofa's bedden en allerlei scmisterijen gereed waren de adel de voorname stand kortom het geheele pubkek
toen kwam er op de meest gebeimizinnige manier een baby te vooxscbijn en eindelijk stond er een man in de kamer die recht scheen te hebben op een
hebben enop lateren leeftijd een beminnelijk mensch geweest zijn terwijl hij thans zelfs ki zijne hoedanigheid van vreedzamen speelgoedverkooper
die hem tot nu toe liever geweest is dan alles op de geiheeli wereld hare tegenwoordigheid alleen reeds was hem eene bittere
ja ja ik hoor het mompelde caleb met den st-rakken blik van een nachtwandelaar maar ik geloof het nog niet het is stellig een van mijn eigen leugens voegde hij er zacht bij
ja dat weet ik antwoordde het blinde meisje ik begrijp het zoo mompelde tackleton dat is meer dan ik verwachtte
en ook aarddg was het te zien hoe tilly slowboy het dienstmeisje dat op de baby moest passem hoewel zij pas zestien jaar was met de grootete opmerkzaamiheid het troepje
waarvoor deze woningen bestemd waren lag hier en daar in mandjes onafgebroken naar de zoldering te staren
de ketel vmiegt voorudt langs den weg als een drijftol sjierp sjierp sjierp t de krekel vliegt voorudt langs den weg hum m de ketel hem achterna langs den zelfden weg
hij keerde het geweeir om tetieinde met de kolf tegen de deur te beuken reeds had hij liet wapen opgelicht
opdat ik de zekerheid hebben zou goed te doen en soms ik was toen nog een kind heb ik des avonds in mijne gebeden geschreid
ik meeade dat je geen vriend vaa gezelligheid waart zei joha op zijne openhartrige manier hahaha ik zie wel dat men met jou ronduit spreken moet merkte tackleton aan
een spelletje kaart dat is best kom dot geef de kaarten eens en een glas bder als er nog een over is
neen het was wel zijn eerst e indriik en o hfj had er die zoo gaarne op geiezen neen geen veirbazdng
als een schadelijk dier dood te schieten kwam in hem op en nam hoe langer hoe grooter afrnetingen aan totdat het zioh als een duivelachtig monster geheel van hem meester maakta
och och beste john zei juffrouw peerybingle wat zul je t akelig gehad liebben dm dit weerl heel goed had bij t blijkbaar niet gebad
het blinde meisje wist niet dat alles wat ijzer was roestte wat hout was vermolmde behangsel verteerde en in lappen langs de wanden hing
wees verzekerd dat de vrachtrijder zioh zielsgelukkig gevoelde en dot niet minder ja alien waren opgewonden van blijdschap
ik had eigenlijk moeten zeggan dat caleb daar woonde en zijne arme blinde dochter exgens anders in een heeirlijk huisje
nogmaals stormden al de kabouters groot en klein op hem aan en schenen te vragen is dat die vrouw die je ontrouw geworden is
zou doen verdwijnen en als ik wel eens vreesde ja john ik hen er wel eens bang voor geweest
toch was dit zoo niet heel regelmatig deed hij twee slagen in de seconde maar wat hij leed wanneer de klok op het punt was om te slaan was vreeselijk om aan te zien
is dit nu de vrouw die misbruik gemaakt heeft van uw vextrouwen tot twee driemalen toe in dien langen nacht van droef gepeins toonden zij hem dot zittende op haar geliefkoosd plekje
geen geluid geem roemischelijke stem zalfs de hare niet had hem zoo kunnen ontroeren zoo kuiinen verfceederen be eenvoudige woordeu
al heen eh weei'loopende de foespelingen van den handelaar in kinderspeelgoed wiferp hij ver van zich af en toch hadden ze hem in eene verdrietige ontevreden stemming gebracht
ik ga trouwen met may trouwen riep het bliride meisje een stap ach ruit doende zij is door en door idioot mompelde
maar in werkelijkbeid zoo vatbaar voor teedere aandoeningen o moeder natuur geef uw kinderen die ware poezie des hartea
hij zal zoo wel weggaan denk ik john volstrekt niet hij wil wat zeggen mem had mij daar maar moeten laten tot men mij afhaalt zei de vreemde heer vrdendeldjk
wij lueibben een gelnkkig leven jo hn en ik lieb den krekel lief wijl kerstvert ellingen hij mij zooveel goeds voorspeld hpeft
bij den haard met de kin op de hand en geheel verdiept in het lustig opvlammende houtvuur de vrachtrijder keek eerst haar en toen hem aan
liefhebben verbeterde de stein iiefgehad hebben herhaalde de vrachtrijder maar niet op vasten toon
hij was noord-oost en bides den geheeim weg over vlak in de kar arm oudje is t zoo erg geweest rdep joiffrouw
john wilde bij deze vraag nogmaals eene poging doen maar zij hiald hem tegen neen blijf daar wat ik je bidden mag
en in hetzelfde oogenblik lieten zij zieh hoe zij den vrachtrijder toelachte omdat hij zich zoo linksch gedroeg
in naam van den haard dim zij zoo menigmaal gezegend en vetrhelderd heeft hernam de krekel
als men de kleine juffrouw peervbingle met haar edit vri end had zieu terugkomen haar best doemde
je begrijpt me dat is genoeg t is alles in den haak dames en heeren em naar aller genoegen
en hij herdacht dien koop steeds met genoegen door het opkoopen van platen van tooverlantaarns waarop de machten der duisternis afgeschilderd waren als bovennatuurlijke
afschuwelijke foltering dat te mocton be den ken zij had intusschen de baby te bed gebraeht terwijl hij bij den haard zat te
en het deksel het oproerige deksel van zoo even men ziet den invloed van een goed voorbeeld begon te dansen en te trillen als een jong doofstom bekken dat voor de eerste maal kennis maakt met zijn tweelingbroeder
toen tilly de baby na het op bakers manier zoo lang over het hoofdje gestreken te hebben als zij heilzaam voor hem achtte hem het mutsje weer opzette en onder de kin
neen want daar kwam jnist een zekere vrachtrijder de deur in en hemeltje lief wat werd die verwelkomd
ja zei john zijne overjas uditarekkende t is waar dot ik weet niet veel van zulke kledne kinderen ik weet alleen dat ik van avond erg met deal wind te kampem gehad heb
en naar het mij voorkomt t zou u zeker ook zoo gegaan zijn had zij lang kunnen kijken eer zij iets had gezien dat maar half zoo aardig was
maai langzaain langzaam terwijl lirj diar aan den thans kouden doodschen haard zat te peinzen kwamen ter andere woeste gedachten in heim op
strijk ze af op zijn hielen en ge hebt den mooisten luciferstandaard die ooit den schoorsteenmantel van een rijken mijnheer versierd heeft precies zooals hij daar staat
zoo had de poppendame uit de voorname kringen wassen ledematem die volkomen symetrisoh waren maar zij en hare standgenooten hadden die ook alleeai
ik ben blij dat jij wel tijd daarvoor hebt ik hoop flat het werk er met onder lijden zal
en wat was ik een ellende ling torn ik haar een idioot noemde vrienden alien te zamen het is van avond heel eenizaam in mijne waning
wat ben je vandaag een onhandige dot zed john ik zou het beter zelf gedaan hebbeii dat geloof ik zeker na deze op goedhartigeii toon uitgesproken woorden
met een sprong was hij bij het venster en zag schaduw op zijn huiselijken haard o trouwe krekel
zij apen elkaar altijd aa en als jou vrouw tegen de mijne zegt ik bea de gelukkigste vrouw vaa de wereld en mijn man is de beste eohtgenoot dien ik wensohen kan
ik zie u zoo duidelijk alsof ik de oogen had die ik niet noodig heb om u te zien bene blauwe jas lichtblauw zei
moge ik er nimmer een vinden die minder aangenaam is blijft aanhonden zoudt ge zoo goed willen zijn mij onder uw dak den nacht te laten doorbrengein ja ja riep dot
wat bedoel je daarmee landlooper die je bent vroeg tackleton ik zeg dat ik alles voelvan uwe teleurstelling antwoordde de andere glimlachend
ik heb dikwijls gedacht dat ik schoon op verre na niet goed genoeg voor haar toch een goed eehtgenoot voor liaar zijn kon
het blinde meisje kwam nooit te weten dat zij een harteloozem in niets belang stellenden meester hadden dat kortom tackleton tackleton was
het bed was spoedig gespreid en chables dickens de bezoeker die alles afsloeg beihalve een kop thee begaf zich te rusten
en in zijne kwaadaardigheid schepte hij er behageai ki de nijdigste uitdrukkiingen te snijden in de gelaatstrekken van zijne bordpapieren boeren
het sprak waarhedd john toen het dit scheen te zeggen want je bent al dien tijd de beste vooirkomeiiclste viriendelijkste man geweest dien eene vrouw zich maar weuschen kiwi
om te kijken maar zij keek geregeld den verkeerden kant uit en beweerde toen iemand haar daarop opmerkzaam maakte dat zij den kant mooht opkijketn dien zij wilde
en toen de sjees naderkwam merkte hij op dat tackleton zijn zondagspak al aan em den kop van zijn paard veirsierd had met bloemen en strikken
den haard die voor zij er was niets was dan een paar steenen en roestige ijzers maar die door haar het altaar geworden is van uw huis
nog een doosje antwoordde de vrachtrijder hier is t voor caleb plummer las de kleine man hardop
en toen weer haar en eindelijk hem weer goeden avond beste vriend i zei tackleton op medelijdenden toon
maar toen ik op je gezicht las dat je me gezien had op en neer wandelende met eduard en toen ik begreep wat er in je ziel omging toen voelde ik
en hun onverbiddelijke vijand was hij had een charles dickens hekel aan al wat speelgoed was hij zou voor geen geld der wereld zelf een stuk gekocht hebben
met zijn goedmoedig gezicht zoo joviaal em zoo verbrand aan het benedeneinde en die vroolijke door de zon gebruinde zeeman met zijn mooie vrouwtje geen van alien zou ik ze hebben willen misisen
die john zoo zwaar van lichaam en zoo licht van geest zoo ruw aan de oppervlakte maar zoo goedhartdg schijnbaar zoo
alsof de klok ndet needs opgehouden had te slaan en de kleine grasniaiair dde ear bovenop stond met een noofsch palies als achtergrond
van het ongewone gedrag zijner vrouw maar toch drongen zich die twee dingen telkens weer aan hem op en kon hij ze onmogelijk van elkander gescheiden houden
zij sprak zoo ernstig en zoo diep weemoedig maar toch begreep hij haar nog niet breng haar eens bij mij hernam zij
geen blaadje geknakt en vol knoppen caleb's doffe oogen schitterden toen hij het aannam en hem bedankte maar t is erg duur in dit jaargetij brave
gedurende al dien tijd stond tackleton met zijn eene oog boosaardig te kijken en telkems wanneer zijn blik op haar gelaat viel men kon moeilijk zeggen dat hunne blikken chakles dickens el'kander ontmoetten
ik heb behoefte aan mijne oogen aan mijme geduldige gewillige oogen hier zijn ze zei
was bezig een deftig heerenhuis van vier verdiepingen te schilderen en te vernissen chaeles dickens de zorg die op caleb's gelaat te lezen stond zijne afgetrokkenheid ein droomerige manieren
dot's moeder moest de kmnismaking hernieuwen met may's moedec en may's moeder stand altijd zeer op haar fatsoen terwijl dot's moeder alleen op hare vlugge kleine voetjes stand
even vroolijk gekeken hebben als hij ook de krekel had er sohik in dat lijdt geen twijfel want hij begon op eens weer uit voile macht te sjierpen
je komt tooh op de bruiloft we zijn kekstvertellingen nu in hetzelfde schuitje is t niet hoe bedoel je dat la hetzelfde schuitje vroeg de
bestond tusschen den krekel en den ketel wie van beiden het meest zijn best deed ziehier wat daartoe anleiding gaf en hoe het afliiep
over de vriendelijkihedd waanmede zij behandeld werd en in zulk eene aangename woning een ondarkomen gevonden had want vader en mioedei slowboy waxen onbekende persoonlijkheden
je deedt beter me niet in de reden te vallen zei de vrachtrijder op ernstigen toon voor ge mij goed begrijpt en daair zijn wij nog ver vandaan gisteren zou ik
maar op het oogemblik dat zij de deur voorbijsnelde zag zij een vreemdeling binnenkomen wien zij in hare verbouwereerdheid afweerde met het eerste voorwerp dat zij bij de hand had
en ontzag zelfs hare beenen niet en als men nu zooals juffrouw peerybingle en met
je moet wefcen dat ik de pee rybingles wat meer in aanraking wensch te brengen met may melding hernam
do onvoorzichtige dot waarover je echtgenoot ook moge denken zoo iets komt niet in zijne hersenen op
eene zachte stem zij is muzikaal dat weet ik ik heb altijd graag gehiisterd naar hare stem hare gestalte
en hoorde zij toen dat die andere met hem ging brouwen en moest hij haar van de wieg af bedriegen om haar eindelijk het hart te brekeai
bij de gedachte dat u en hij niet zoo zijn zoudt als ik mij u beiden voorstel maar nooit hebben zulke gedachten mij lang beziggehouden ze zijn weer verdwenea
er klonk een luide kreet uit den mond van john's vrouw een kreet zoo luid en seherp en onverwaoht dat alles in de kamer
heelemaal ik ben blij dat het voorbij is mompelde tackleton met het ziende oog de kamer rondkijkende
hoeveel redenen had ik daar voor riep de blinde met zooveel vuur dat caleb hoe eerlijk zijne hedoelingen ook waren haar niet durfde aankijken
het was eerie gedachjte hem door den dnivel ingegeven hem verleideiicte tot eerie wraakzuchtige daad
er zijn er niet veel van avond john maar ik zag nog eenige goederen achter aan de kar misschien kitijg je daar even goed betaling voor dus behoeven wij niet te klagen is t wel
en laat mij dit vroolijke feest meevieren binnen vijf minuten voelde hij zich thuis wie had ooit zoo'n man meer gezien
het moet van juffrouw slowboy geziegd warden dat zij in weerwil van de levendigheid
en kwamem door eene kleine zijdeur op tackleton's kantoor waar eon raam was dat op den winkel uitzag die al op het nachtslot gedaan was
ik zal haar dadelijk vullen t is in een oogenblik gedaan maar dat was niet zoo heel gauw gedaan ditmaal de pijp zelve was op hare gewone plaats
t is zoo nabij de warkelijkheid als twaalf halve stuivexs bij een halven shilling hoe jammer dat de heele voorgevel in eens opengaat
dat gaat nog al john antwoordde hij zoo verstrooid rondkijkende alsof hij zoekende was naar den steen der wijzen
in het volgende oogenblik lag zij op de knieen voor de mand en sprak op helderen toon terwijl zij de pakjes een voor een te voorschijn haalde
toen het avond werd en de thee afgeloopen was en dot geen kopjes pn schoteltjes meer af te wasschen had
pas getrouwde dots die om de deur kwamein kijken en lachend alle sleutels in bezit namen moederlijke kleine dots bijgestaan door
met een somber gezicht hij scheen zicli eene overjas gemaakt te hebbem van een ouden zak want toen hij zich omkeexde om de deur e sluiten
u veftelde mij al dat t een blauwe was een lichtblauwe jas en zoo gemakkelijk om het lrjf voegde caleb er bij ja gemakkelijk om het lijf riep het blinde meisje hartelijk lachend
en zieh naast zijn stoel neervlijende sprak zrj vader ik ben zoo eenzaam in de duistebqis die mij omrimgt
hij keek rond naar een wapen en ja daar hing een geweer aan den muur hij haalde liet er af en deed een paar schreden in de richtihg van de deur der kamer
hij bleef steken want bertha had de armen nog stijver am zijn hals geslagen en den druk dien hij voielde
en hoe zij zijn halsboord wat pptrok ten einde hem wat op te schikken en vroolijk met kleine pasjes door deze zelfde kamer liep om hem dansen te leeren
en een stoel vormde waarop hij kalm ging zitten zieaoo zei de vrachtrijder zich tot zijne vrouw wendende zoo vond ik hem aan den kant van den weg
eduard plummer te ziem zoo is mijn naam anitwoordde de bruidegom wel wel ik zou u niet meer gekend hebben mijnheer hernam tackleton hem aandachtdg bekijkend en te gelijkertijd even eene buiging makende
airme lieveling mompelde hij is zeker treurig maar ik heb het nooit gevoeld riep het blinde meisje
de vreemdeling was de jongste ja ja natunrlijk een miimaar die haar hart veroverd had dat voor ji e m koud gebleven was
eein paar zullen er zeker wel bij geweest zijn kerstvertellingen dat kan niet anders en toch was onverschilligheid volstrekt geen karakfcertrek van haar
het spijt mij mijnheer bct-nam eduard terwijl hij may's linkerhamd en hoofdzakelijk den derdem vinger in de hoogbe hield
om zijn edgen-ik te vernietdgen zijn eigenik en alle voorwerpen waarmede hij in aanraking kwam
mary riep de vrachtrijder haar in zijne armen nemende ben je ziek wat is er vertel het mij toch liefste zij antwoordde slechts door de handen ineen te slaan en
en toen hij aan het laatste couplet begonnen was gebeurde er iets wat niemand had kunnen verwachten charles dickens er werd aan de deur geklopt
hij wilde zich volstrekt niet voegen tusschen de harde stukken steenkool hij wilde absoluut voorover hellen alsof hij dronken was en stond te dansen op den haard als een idioot
hij was den gahschen dag bij de kar gebleveti eirg uit zijn humeur omdat zijn baas er niet bij was en voortdurend ongahoorzaam tegen diens plaatsvervangex
op het hoofd diroeg de vrachtrijder was zoo verbaasd geweest over zijn kleine vrouwtje en zoo druk bezig om haar gerust te stellen en te verzorgen
en hing het geweer weg daarna ging hij weer bij den haard zitten met beide handen voor het gelaat en vond verlichting in zijne tranen
nooit ik trok partij von haar opgeruimd gemoed en haar lief vertrouwend karakter en trouwde met haar had ik t maar nooit gedaan ter wille van haar niet ter wille van mij
maar eer hij nog twee regels gevorderd kon zijn lichtte hij weer het hoofd op en vroeg uw baby john antwoordde met een vervaarlijkem
ik geloof het ndet dat is nxqn troawdag herhaalde hij met zijn geld rammelende he dat was ook omze trouwdag riep de vraohtrijder uit
maar zoo in eens geplaatst in den kring waartoe zij behoorden zonder er ooit weer uit te kuinnen komen maar behalve de poppen waren er in het vertrek nog een aantal andere voorbeelden
wat begon het heine vrouwtje hevig te snikken john peerybingle zou haar gaarne in zijne amien genomen hebben maar neen zij wild t hem niet toelaten
of van wier vriendelijken raad men zoo zeker is als van die waarin de geesten van den huiselijken haard zich openbaren aan het menschdom
em roerloos in het midden van het vertrek gestaan dat ik u haast gevraagd had waar de andere zes geblevem zijn maar dat is eene grap en ik weet wel dat ik alle grappen bederf
of hem te yoet vallen naar mate deze verdiende dan zou t hem moeite gekost hebben te beslissen toch wist
klotste hij de karner uit en weldra hoorde men hem in gezelschap van bozer het oude paard en de kar met veel leven vertrekken
want zij herinneirlie hem aan de eeinzaamheid die hem wachtte aan de verstoring van al de vreugde zijns levens hoe meer hij tit voelde
veirplicht mij echter deze dame met rust te laten zij heeft een afspraak voor heden morgen maar ik denk er niet over haar met rust te laten antwoiordde eduard
en oude zieke vrachtrijders door liefderijke handen verzorgd en groene graven van overleden vrachtrijders op het kerkhof
ik ben er wel toe moeten overgaan het te gelooven zei dot na lang geaarzeld te hebben vermoed ik ja heel lang taekleton de koopman in kinderspeelgoed gewoonlijk genoemd
en zijne dochter waren in hunne gewone werkkamer die hun tevens als woonkamer diende aan het werk het was een vreemdsoortig vetrtrek
zoo'n beetje ongelijk zie je antwoord de tackleton hem nogmaals aansteotende alleen voor pleader voor de gezelligheid begrijp je en zoo meer
eenige aandacht verschuldigd was en zijn plicht hem gebood die gelijkelijk over alle leden te veirdeelen sprong met onovertroffen
goote hoeveelheden kleane violen trommen en dergelijke marteltuigen en ontelbare kanonnen schildea zwaarden speren en geweren
niemand zou er hem van verdacht hebben hij had in elk geval geen geaichit om te zingen ik heb geen tijd om te zingen ging tackleton voort
ik kan doen wat ik wil het is een gril van mij maar ik voldoe er aaji maar kijk nu eens hier hij wees naar de plaats waar dot zat te
vrijwel er is tegenwoordig veel vraag naar arken noach's en ik zou wel eenige verbeteringen willen aanbrengen in de onderscheidene leden van de familie
dot was de schoonste van alien en de jongste van alien zij kwamen haar uitnoodigen een dansje mede te komen doen
maar hoe zou jij ook weten welke kledne kwaaltjes zulke kinderen te verduren hebben john je weet nauwelijks hoe hij heet domoor die je bent en na het kledntje op haar linker arm
met deze woordem nam hij afschedd van zijne trouwplanmem en tevens van het gezelschap ontdeed buiten gekomen zijn paard van de bloemen em linten en gaf het een
met het hoofdje geleund op den schouder van den man die in werkelijkheid bij den haard zat zong en wiegde zij haar baby in slaap
als ooit kleine voetjes gemaakt waren om te dansen dan zeker die van dot maar zij lachte en schudde het hoofd en wees op den pot boven het vuur
want mood was zij en jong ook al zag zij er een wednig onnoozel uit wat ik zoo kwaad niet vind stak eene kaars aan keek naar den grasmaaier bovenop de klak
en dat was zij inderdaad het was een zonderling gevoel voor caleb zoo oncxmwonden de waarheid te kurnnen zeggen zij heeft donkar haar zei bertha donkerder dan ik
in zijne kaarten te kijketi en hern raad te geven maar zijne tegenpartij eisehte al zijne aandacht vooral wijl zij de gewoonte had te veel voor zich zelve aan te teekenen
precies als alle dag antwoordde caleb eenvoudig maar heel gezellig de vroolijke kleuren van het behangsel
en de huishoudkast binnem van elk stukje huisraad van elk voorwerp en elke plek waaatnede zij
ofschoon de schaduw van den vreemdeling bij tusschenpoozen nog op den spiegel viel wel altijd duidelijk en scherp geteekend was ze niet meer zoo zwart als zoo even
eene soort schok iets dat plotseling voor mij opdoemde ik weet niet wat liet was t is nu heelemaal voorbij
gaf toen den kleine zijn middagmaal deed daama nog een paar steekjes had vervolgens een apartje met may terwijl de oude dame een uiltje knapte
dan is dat alleen omdat ik nog zoo'n onnoozel gansje ben john omdat ik er van houd izoo nu en dan nog eens kind te zijn
dat zelfs tackleton er door geroerd was en op iets minder brommigen toon dan gewoonlijk zei wat sclneelt er aan charles dickens ik hefo het dicht bij mijn kussen gezet toen ik gisteren avond ging siapen
van de haardplaat van den schoorsteen van de klok van de pijp van den ketel de muren de zoldering en de trappen van de kar buiten
want al wat krekel is behoort tot een machtig geslacht al weten de menschen die er dagelijks mee omgaan het niet
en de hollandsche klok eentondg tikte en het tout een roodea weerschijn door het vertnek wierp en de krekel sjdrpte kwam die genius van zijn huiselijken haard want dat was de krekel
maar john mijn henael john ja ja wie had dat kunnen denken je wilt toch niet zeggen hernam
dat alles maakt het tot eene aardige woning u hebt uw werkpak aan en ziet er niet zoo net jes uit als in de blauwe jas is t wel vader vroeg
neen wij weten aiets beter viel joha in waarover praat je toch nu dan weten wij niet beter hernam tackleton wij willea toegevea dat wij niet beter weten zooals je wilt wat doet het er toe
tegen het sleutelgat aan zij klopte uit alle macht en scheen angstig te zijn als je blieft maar ik hoor niets daar binnen zei tilly rondkijkehde
die iets had hooren mompelen over een geheimzinnigen ouden heer en dit in hare licht ontvlambare verbeelding in verband bracht met zekere vage herinneiringen van godsdienstigen
ik ken u vader ha ha ha ik weet precies hoe u er uitziet hoe zeer verschilde het portiret dat zq zich van hem vormde van de werkelijkheid zij had gesproken over zijn jeugdigen stap
het geheele gezelschap zoii zeker moeilfjk woorden hebben kunnem vinden om aan de algemeene verbazing luoht te geven maar zij hadden zelfs geen tijd om er naar te zoakiein
versohrompelde dots die leunden op stokken terwijl zij voortwaggelden of liever kropen en ook oude vrachtrijders doemden voor zijn geestesoog op
daarenboveii was de ketel in eene koppige halstarrige stemming hij wilde zich maar niet recht op het rooster laten zetten
en nu hield zij het wichtje in de hoogte om den vreemden heer het levende bewijs van haar charles dickens beweren te toonen
nooit kan iemand reiner genot gesmaakt hebben van het zien van een heerlijk vrouwt je in de armen van een derde dan op het oogenblik
daarna liep juffrouw peerybingle naar de deur waar zij het geratel hoorde van een vracbtwagen den boefslag van een paard de stem van een man en bet blijde gekef van een bond
de notenkrakers met de vertrokken gezicliten ja zelfs de beesten die twee aan twee als
en vulde den ketel met water daarna keerde zij terug liet hare klompen buiten staan twaren erg groote klompen
zijn stem zijn oogopslag zijne hand weirden vaster terwijl hij dit zeide daar gij ooggetuige geweest zijt van de ramp
en de afbraak in een wagen kunnen meevoeren indien er iemand aan de woning charles dickens van caleb plummeir de eer bewezen had deze na zulk een vieirnielingsproces fee missen
zij vertoonden haar nooit anders dan mooi en lieftallig want zij waren de huisgeesten die bezwijken zoodra zij onwaar zijn
antwoordde john nicht vrouw riep john waarldjk nu erg jong daarna ging hij weer doodkalm lezen
nam de ronde doos op den sehouder en begon afscheid te nemen hij had zich echiter deze moeite kunnen besparen want hij ontmoette den bezoeker reeds op den drempel
dat door bertha zelve in gereedheid geforacht was goeden dag de tijd zal komen denk ik waarin jij in wind en kou zult uitrijden vriendje
en de oude he'ec ik hedoel dot's vader maar ik ben zijn naam vergeten hetgeen niefcs ter zak doet was vroolijk en hartelijk en gaf iedereen dadeilijk de hand
en toen herhaalde zich de lachbui en begon zij weer te schreeuwen zeide dat zij zoo koud was en verzocht hem haar weder bij het vuur te brengen waar zij ging zittenals te
kan men er iets aan doen je moest hem nu eens zien knipoogen fluisiterde caleb zijne dochitex in lieve hemel altijd vroolijk en welgemoed als hij bij ons is
of als een slak aan eene deur of als een partijtje paddestoelen aan den stam van een boom toch was het de wortel waaruit de volwassen stam van gruff en tackleton was
het blinde meisje hief liaar verduisterd gelaat waar de tranen langs stroomden naar may op en hernam er is in mijn hart geen enkele wensch of gedachte
dat was het doel van mijne komst zei tackleton uitstappende maak je niet ongerust over het paard geef hem een mondvol liooi dan blijft hij rustig staan als iik de teugels om dezen paal sla
de dokber vond bet een heel voorspoeddg en mooi kind men zou hem wel vijf maanden kunmen geven i is zoo
maar wie het heden durft wagon zal ik onder mijn voet vermorzelen al was hij mijn edgen broer de speelgoedkoopman keek hem verbaasd aan
de ketel geeft zich nog niet gewonnen en zoo maar voorti totdat zij ten laatste hals over kop in het vuur van den wedstrijd over elkander tuinuelieai
neen zij zouden er geen woord van gelooven maar dot riep de vrachtrijder vrouwtje zij had zoo ernstig en met zooveel vuur gesproken
die ze zonder adem te scheppen tallooze malenherhaalden alsof zij op deze wijze hunne vreugde aan den dag wildem leggen
hoeveel gelegenhedd zal zij hebben om hem al hare lieifde en toewijding te toonen zou zij dat alles werkelijk doen vader
indien dit uw oordeel is began tackleton laat haar dan heengaan vervo-lgde de vrachtrijder heengaan met mijn dank voor de vele gelukkige uren die zij mij heeft verschaft
weder een nieuwen sprong te doen te luisteren naar de gesprekken om dan weer eensklaps in de wildste buitelingen te vervallen
dit is bet einde van hetgeen gij mij hebt la ten zien nu is t voorbij neen john niet voorbij i zeg niet dat t voorbij is nu nog niet
ale hij eenmaal aan mijne stem gewend is hij vertelde mij veel van zijn eigen leven en ik vertelde hem van het mijne en hij deed mij aller-lei zonderlinge vragen
het vertrouwen waarmede de blinde deze vraag gedaan had hare blijdschap en haar trots bij dit antwoord de wijze waarop zij dot nogmaals om den hals viel
en tackleton was er ook en deed zijn uiterste best om heel aardig te zijn terwijl hij zich daar volkomen thuis voelde zoo volkomeai in zgn element
de jeugdig uitziende vader in de blauwe jas is nu voor goed weg bertha zei de arme caleb er is niets weg antwoordde zij
maar ik verlangde haar te zien en mij van de waarheid te overtuigen ikhoopte dat zij tot dien stap gedwongen zou zijn tegen
dat heb ik toch gedaan bertha antwoordde caleb een persoon dien j heel goed kent
kijk maar hier kijk hoe hij daar gezond en stork voor je staat je eigen besite zoon je eigen liefheibbende bxoeir jbertha staat daar in levenden hjve voor je
en na nog twee of drie even onwederlegbare stellingen verkondigd te hebben ging zij op eendgszins plechtigen toon voort
en daarom zal ik er maar varder over zwijgen john riep dot heb je de mand met het kalfsvleesch en de hampastei en de dingetjes en de flesschen bier
vleide haar arm blind gezichtje tegen caleb's schouder en schreide schreide zoo hartstochtelijk dat t hem speet haar in deze stemming gebracht te hebben
was die voorbij dan was het voor haar maar het best ingepakt en op een fatsoenlijk kerkhof begraven te worden aangezien geen dezer vertoogen eenig antwoord eischte
met verbazing zag hij hoe onrustig en verlegen zij was zoo zelfs dat zij nauwelijks kon ademhalen en een stoel moest grijpen om niet te vallen
en zijn hoed in de lucht werpende riep alles is in orde dot alles is gelukkig afgeloopen herinner je je die stem beste al heb je die stem wel eens meer gehoord riep
en weer ander hadden zooveel er bij te bestelisn en john stelde er zooveel belang in dat het veel leek op een comedie
je levensweg was ongebaand mijn beste ging caleb voort en ik heb mijn best gedaan om diem te effenein
maar deinsde terug toen zekere trek in het gelaat van den jongen man hem herinruerde aan den dooven vreeimdeling in de kar
dag aan dag leefde ik naast hem voort terwijl hij altijd aan mij dacht en ik stelde hem mij zoo geheel anders voor
en de brave vrachtrijder had eene plaats aan het benedeneinde van de tafel juffrouw slowboy zat van het gezelschap afgezonderd op een stoel
maar het was niet gemakkelijk de stilte te bewaren in john peerybingle's kar want iedereen waar zij langs kwamen had wat te vragem
is t niet john veertig antwoordde john hoeveel u may ouder zult maken zou ik wel eens willen weten hernam dot lachend maar op haar eerstvolgeaden verjaardag wordt zij minstens honderd jaar
ik ben blij dat jij er zoo zeker van bent want dat bevestigt mijn vermoeden vreemd dat het in hem opgekomen is te verzoeken bij ons te blijven wonen vind je niet
caleb's aandoening is niet te beschrijven den knapsten man ter wereld zou ik niet zoo kunnen liefhebben als dezen riep het blinde meisje terwijl zij de armen vast om zijn hals sloeg
dat zij t niet gedaan zou hebben tackleton lachte hij proestte het uit john peerybingle lachte ook dp zijne gewone goedmoedige tevredem manier
toch begrijp ik niet waarom je ik heriuner me heel goed dat je t deedt waarom je zei wiens stap is dat en waarom je meer aandacht sohonkt aan dezen stap dan aan een anderen
de klok geslagen had zijn vrouwtje begon alleen zijnde lievig te sm'kken maar droogde
dat het noch bij haar noch bij iets in het heelal scheen te behooren t was een verschrompeld omgekruld ding zonder
t is niet waar zei hij ik weet het riep bertha met hoog opgericht hoofd en ik zei het him ik wilde er geen woord meer van charles dickens hooren
eene klok makest die voor mij de uren slaan zal welke voorbij zijn autwoordde de vrachtrijder met een flauwen glimlach maar zooals ge wilt lieveling de klok zal weldra slaan
dot zeide zij vertel mij hoe mijn eigen tehuis er in waarheid uifcziet het is een armoedig plekje
was zij nam er den sehijn van aan zei tackleton zij nam er den schijn van aan
en heb in wednige uren veel levensmoed ingeboet dan zal zij ontwaren dat ik aan haar gedacht en haar tot bet einde toe liefgehad heb
zooveel te beter voor ons beiden zei de vrachtrijder vaarwel en veel genoegen ik zou je dat ook graag toewenschen hermani
apropos viel de vrachtrijder in die oude heer weder zoo zichtbaar zoo plotseling verlegen
maar toch moest zij even doen opmerken dat hare dochter den heer tackleton eenige malen afgewezen had en dat zij een aantal dingen maar niet zou zeggen die zij dadelijk daarop vertelde eindelijk
wat ben ik blind en hulpeloos en alleein kerstvertellingen haar diep bewogen vader liet het hoofd op die borst zinken en gaf geeii antwoord maar werd door wroeging en berouw verteerd
vader waarom zegt u dat ik hem ken riep zij op verwijtendeii toon wie en wat ken ik eigenlijk ik een blinde
niet naar de kerk ik vertelde haar al dat je er niet bij zoudt zijn fluisteirde caleb ik hoorde he gisteren avond al verdiekens
daarvan ben ik ovartuigd mocht ik sterven ik ben zooveel ouder dan zij
kijk eens naar mijai innig geliefden vader en vertel mij eens wat je ziet ik zie antwoordde dot die haar zeer goed begreep ik zie eea oud man berouwvol in zijn steel zitten
hier is zij zij is niet veranderd van h a a r hebt u mij nooit iets verteld dat niet waar is is t wel
ik was al bang dat u den anderen kant op moest dat treft prachtig en ik beloof u niet zoo vast te zullen slapen in de kar
dat is niet meer dan billijk zeker wil ik die aanhooren weet dan dat ik toen ik als jongen hier vandaan trok verliefd was en dat mijne ljefde beantwoord werd zij was nog jong
om hetgeen ik met uwe toesteanming wel eene kleine versnapering zou willeni noemen onder luid
ik kan haar bevrijden van de dagelijks terugkeerende pijniging van eein ongelijk huwelijk en van den strijd om die pijniging verborgen te houden
heel armoedig zelfs het huis zal het moeilijk een winter meer uithouden het is evenmin bestand tegen ruw weder als de jas van je vader antwooa-dde dot met heldere doch zachte stem
geheel verschillend in alles mijn kind maar waarom hebt u dat gedaan riep het blinde meisje voor wie deze bekentenis eene bijna onuitstaanbare marteling was
dat zij den hemel dankbaar was wijl zij altijd in may eene plichtmatige gehoorzame dochter gehad had
alien zijn hier in u niets is er dood voor mij de ziel van alles wat mij het dierbaarst was op deze wereld is hier hier met het georimpelde gelaat en de grijze haren
eenig fatsoen en had blijkbaar uit zich zelf dien vorm aangenomen zander zich aan iets of iemand te storen
antwoordde de speelgoedkoopman voorzichtigheidshalve in zijrue sjees stappende het was zoo geheel anders dan ik mij had voorgesteld dat ik t zeker niet vergeten zal
ook waren er heel wat pakjes waarover lang en breed geredekaveld moest worden tusschen den bode en de afzenders aan welke disoussies door bozer gewoonlijk werd deelgenomen
zrjn tackleton kon maar niet op dreef komen en hoe vroolijker zqne aanstaande bruid werd in dot's gezelschap hoe meer hem die vroolijkheid hinderde niettegenstaande h ze zelf bij elkander gebracht had
lend hij is een weinig buder dan may maar dat beduidt niets vader jawel zijn geduldige gezellin te wezen in zijne zwakheid ein zijn ouderdoin
het is tijd genoeg antwoordde john wanneer ik werkelijk iets vergeten heb de mand staat veilig en wel in den wagen
en ban mij zelven niet terugviaden mijn kind zei caleb met eene uitdrukking op zijn gelaat die zijnegroote
en zoo waar ik john peerybingle heet zij is onschuldig indien er een is daarboven die oordeelt over rechtvaarddgen en onrechtvaardigen
komt daar niet een rijtuig aan ja en heel hard ook ik ik weet dat je heel fijn hoort zei dot met de hand op het hart en blijkbaar zoo snel pratende als zij kon
hq had nooit een blinden meester gehad terwijl noch zijn vader noch zijne moeder voor zoover mij bekend is met blindheid bezocht waren geweest
t was verrukkelijk om bij te wonen en toch zul je nog veel zien veranderen beste zei dot ik bedoel veranderingen ten goede verande ringen die voor eenigen onzer
ooit kunnen rechtvaardigen die man was ik zei eduard hoe kon jij vermomd de woning van een ouden vriend binnensluipiein hernam de
een grooten houten schotel dampende aardappelen meer mocht hij volgens de plechtige afspraak niet bijdragen geleidde tackleton zijne aanstaande schoonmoeder naar de
al deze voorvallen zat dot op haar stoel in de kar met groote aandacht te aanschouwen en terwijl zij daar zoo zat te kijken door de huif van de kar
luisteir naar me mijne lieve blinde dochter en schenk mij vergiffenis de wereld waarin je leeft liefste is niet zoo ale ik je die heb voorgesteld
dat werkelijk zoo dun was als de stijl van een ledikant meende zij op eene zekere voornaamhedd te kunnen bogen ook scheen zij betere dagen gekend te hebben
jij riep de vrachtrijder uit jij ja waarlijk antwoordde eduard en zij op mij ook
en die hoofdzakelijk bestonden uit nooten sinaasappelen koekjes en zoo al meer toein dit alles gereedgezet was geflankeerd door caleb's aandeel
nu dat mocht hij wel mi hij zich in zulk goed gezelschap bevond krjk eens john zei caleb juichend kijk eens wien wij daar hebben
zonder twijfel antwoordde caleb ik heb haar lief vader ik heb haar lief met heel mijn hart riep het blinde meisje uit
vonden wij hen bij elkaar dat was verkeerd van haar maar indien er nog eerlijkheid op deze aarde gevonden wordt overigens is zij onschuldig
en het jgezelschap twaalf maal toehikte alsof hij dronken van vreugde was de vrachtrijder kwam binnen en stond versteld
hoe is t mogelijk haar van iets te beschuldigen zij drukte dot's hand tusschen de hare en legde hare wang tegen die van dot neen zoo blind ben ik niet
iedereen langs den weg kende hem vooral de kippen en de vartens die zoodra zij hem zagen aankomen altijd schuins loopende de ooren gespitst en het korte staartje pedant
maar toen zij nu naar den kleinen maaier voor het moorsche paleis keek zag zij dat de klok op het punt was van te slaan
als ik eens gestorvem was zonder hem die mij zoo innig lief heeft gehad gezien te hebben zooals hij werkelijk i
en naar de rijp cha kles dickens die iai lajojge draden aar de takkem hing om nog te zwijgen van de wonderlijke vormen die de boomem aannamen wanneer ze plotseling uit den mist opdoemden
in eea rampzalig oogenblik z onder in hare verrassing te bedeniken wat zij deed neemt zij deel aan het verraad om hem voor mij verborgen te houden
ludister naar me en veroordeel mij niet ik heb je eene bekentenis te doen lieveling eene bekemitenis vadar ik ben van de waarheid
ik heb mij zelf met verwijten overladen omdat ik haar zooveel verdriet bezorgd heb en ben tot het besluit gekomen dat ik niet beter doen toon dan naar j on toe te gaan
wat moet je toch een hardvochtig monster zijn john om dat niet dadelijk te zeggen en mij een angstig oogenblik te besparen
ik mo-et weg want als deze klok weer slaat moet ik op weg zijn naa r de kerk goeden morgen john peerybingle het spijt mij niet langea van je gezelschap te kunnen genietetn
nu je bent nooit erg oud meeinde tackleton kijk mijn kalmen deftigen man dan maar eens aan antwoordde dot hij maakt mij minstens twintig jaar ouder
ik heb het gezichit terug ik heb het gezioht terug riep zij ik ben blind geweest maar nu zijn mijne oogen weer geopend ik heb hem nooit gekend
altijd strijdende en werkende voor een heilig doel ik heb eerbied voor zijne grijze haren en zal voor hem bidden
als eon gebroken man tusschen de olmen naast zijne woning wandelen niet geneigd om er weer binnen te gaa
ik ben voomernens antwoordde de vrachtrijder haar den grootsten dianst te bewijzen en de beste vergoeding te schenken die in mijne macht is
zij deelde ten slotte het gezelschap mede dat het morgen de dag was waarvoor zij met opzet was blijven leven
haar vader en moeder zullan vandaag hier komen wij hadden een plannetje gemaakt om den dag feestelijk te vieiren en zullen haar medeneraen
ja daar komt werkelijk een rijtuig aan sprak zij met een zucht t komt al nader en nader en nu staat het stil bij de tuindeur en nu hoor je voetstappen buiten denzelfdem stap
riep dot alleem al de herinnering aan hetgeen wij op school bespraken over de mannen die wij zouden kiezen ik weet niet hoe jong hoe knap hoe vroolijk hoe levendig f de mijne wel moest zijn
de flinke jongen van vroeger hoeveel jaar is het geleden caleb dat wij zijn doodsbericht ontvingen
vroeg hare meesteres terwijl zij de oogen afdroogde ais ik hier niet meer wo nen mag en naar mijne ouders taruggekeerd ben
dat het wel nooddg was haar eens tot de orde te roepein haar man had daarmede eohter de meest vriendschappelijke bedoelingen hij wilde den ouden tackleton sparen
gelukkige eigenschap van zulfce in den wild gemaakte opmerkingen nam het gesprek als van zelf eene andere richting
ik heb je natuurlijk verkeerd verstaan de vrachtrijder greep den speelgoedkoopman bij de keel en schudde hem door elkander als een riet
hallo daar is bozer en dan kwam de heele familie naar buiten om john peeiybingle en zijn aardig vrouwtje goeden dag te zeggen talloos waren de pakken en pakjes voor den bode
waarom hebt u mijn hart voor hem doen ontgloeien en doodt u thans met een slag alle liefde die ik er in had opgestapeld
indien het mij veroorloofd was in dit verhaal melding te maken van de beenen eener jonge dame zou ik van die van juffrouw slowboy in het midden brengen
ik had van morgen een langdurig gesprek met hem hij kan mij al beter verstaan zegt hij en dat zal hoe langer hoe beter gaan
terwijl hij een soort pastei van nanking op het hoofd kreeg na verloop van eenigen tijd was het drietal genaderd tot de deur
als t u blieft doe t niet wat heeft iedeieem toch gedaan met iedereen om iediereen zoo ongelukkig te maken
totdat ik haar iets in het oor fluisterde en zij op het punt was om mij te verraden
want de kleine juffrouw peeryibingle kon natuurlijk niet uitgaan zonder de baby en het aankleeden van de baby kostte veel
en dat zij het paar dat nu op het punt was in het huwelijk te treden den grootsten zegen voorspelde niet zoo'n zegen die spoedig vergaat maar een standvastigen duurzamen zegen
alsof ik meen wat ik zeg ja ja alsof je t heel goed meent ik zat den ganschen langen nacht bij dezen haard ging de vrachtfrijder op luiden toon voort
zoodat ik de overtuiging heb dat het dier zich van hare blindheid bewust was hij traohtte nooit hare aandacht te trekken door haar aan te kijken zooals hij bij andere mensohen deed maar raakte haar even aan
waarschijnlqk had hij t zelf ontdekt hoe t zij hg had t op de eene of andere wijze begrepen en pakte
hij neemit te veel schuld op zich bertha zei dot zoo dadelijtk zul je de eenste zijn omdat te erkeinnen hij wteed voor mij riep beirtha met een glimlach die haar ongeloof
van die bewondering niet veei meer aantrok dan dat zij die wel aardig vond het was wel wat mistig echt koud januari-weer maar
ik verklaar nogmaals dat ik zonder het kalfsvleesch en de hampastei en de dingetjes en de flesschen bier niet bij bertha zou willen aankomen voor al het geld der wereld niet geregeld
may fielding was er al en hare moeder ook een klein ontevreden oud damet je met een snibbig gezicht vermoedelijk op grond van haar slank middel
ik wilde de waarchaeles dickens held weten de eenige waarheid ik wilde zelf mijne opmerkingen maken
die tackleton met zijn eene oog zeer goed opmerkte en die hij haar later inpeperde
neen wie dan dot zag dat zij t al begreep en zweeg het blinde meisje sloeg de handen voor het gelaat maar op eene andere wijze dan zoo steaks
de weldoener dien ik eerst begon te vereeinen en lief te hebben omdat hij zooveel medelijden met mij
ein de poppen konden het evenmin van tilly en het gezelschap de eerwaardige pude heeren bij de voordeuren van de deftige huizen schenen bijzonder veel belang in de partij te stellen en
hare oude vriendin was even hartelijk en even blij als zij t was ge moogt het gelooven of niet een heerlijk gezicht die beiden elkander te zien omhelzen
zij wilde zich zelve daarvan de eer niet toekennen ofschoon zij wel reden had om te gelooven dat haar die toekwam
maar wie lette daatrop dot zeker niet en tilly slowboy ook niet want voor haar scheen het zitten in eene kar het toppunt van alle aardsche vreugde te zijn
ik geloof er geen zier van ik zou liever het weinige dat er nog van mij over is aan stukken laten scheurein dan een woord te gelooven van hetgeen zij van je wrteld hebbem
maar het was fluisteren in vergelijking met tackleton's uitbarsting dat heeft je toch niet kunnen helpen wij waren onweerstaanbaar
niet vroolijk maar langzaam en op droeven toon zoodat hare tranen begonmen te vloeien en toen de geest van heit heden die den gansehen nacht bij den vrachtrijder gewaakt had na achter haar
zou dat nimmer gedaan hebbem ik had eens een edelmoedigem vriend meer een vader voor mij dan een vriend antwoordde eduard diie nooit iemand veroordeeld zou hebben voor hij hem gehoord had
nog eer zij omgekeken had zat zij al op hare plaats frisch en rose als altijd zeggende maar john hoe kun je dit nu doen denk toch aan
ik riep mij elken dag van haar leven in mijne herinnering terug haar lieftallige persoonlijkheid stond mij telkens voor den geest zooals zij in alle omstandigheden des levens was
of had zq die kunnen keninen indien er iets gebeurd was dat nooit gebeurde en ook wel nooit gebeuren zou ten minste zg was altijd wel heel vriendelijk maar uit de hoogte
ik bleef haar te midden van vele gevaren en wederwaardigheden trouw en keerde vol hoop terug maar ziet
eene groote vreugde zullen zijn je moet niet al te erg schrikken wanneer er eens iets gebeuren mooht dat je zou aandoen hoor je geen rijtuig aankomen je hoort zoo fijn
terwijl hij zijne groote ooren met zijne handen vooruitbracht en omdraaide dan moet er hier iets niet in orde zijn
dien jij zelf jiebt uitgezondem voor wien jij altijd zoo'n goede vriend geweest bent de vrachtrijder deed eenige schreiden vooruit om zijne hand te grijpen
hoe goed zij geweest is hoeveel zij heeft gedaan hoe moedig en sterk zij geweest is daarvan kan het geluk getuigen dat ik onder dit dak gekend heb
want tackleton kon de zon niet in het water zien schijnen en als zij lachten en hij wist niet waarom was hij onmiddellijk gereed om ze fee verdenken van hem uit te lachen
dickens vergiff enis voor de f olterende pijn die ik ter wille van haar geleden heb laat haar
niet het geval noch met dot noch met may want het gezichtje van de eene deed de schoonheid van dat van de andere zoo goed uitkomen dat john peerybingle toen hij binnenkwam
evenals robinson crusoe op zijn houten ka lender aanteekening hield van charles dickens de dagen maar zooals ik reeds zeidie men zou dat onfatsoenlijk kunnen vinden
integendeel zij bleef op den grootst mogelijken afstand van hem varwijderd en sprak op ha rtstochtelijken toon zoo geheel anders was hij t van haar gewoon geen hand kan ooit
en die van neen o hemel ik weet niet of ik lachen of schreien moet als ik bechakles dickens denk hoe mal wij konden wezen
een ding is zeker aan john heb ik nooit gedaoht en als ik jou voorspeld had dat je nog eens met tackleto-n trouwen zoudt hadt je me zeker een klap gegeven is t niet may
ja ja hg sliep vast dat is waar maar dot waar denk je aan aan denken john ik
en alle eer oak aan den koekoek waarom niet voor de wijze waarop hij eensklaps aan de deur van het moorsche paleis verscheen
van kerstvertellingen tijd tot tijd de aogea am eens te zeggen hoe gaed hoe uibmuntend hij was zij lachte zelfs een paar malen zoo hartelijk
het zal mij toelpen en mij troosten wanneer ik bier alleen ben alleen vroeg tack elton je bent dus voornemens het er niet bij te laten
luister naar me zei hij en zorg mij goed te verstaan luister spreek ik duidelijk genoeg ja heel duidelijk
je zult haar wel d waairheid verbellen wil je bij mij blijven tot na den afloop vroeg hij bevende van het hoofd tot de voeten
ja hernam de vrachtrijder haar eenigszins verbaasd aankijkende omdat er zoo'n ernstige trek op haar gelaat kwarn