AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Tom, zing nog eens van de zalige geestenschaar. En Tom zong nu uit een welbekend Methodistenlied: Ik hoor een zaalge
klonk het van onderscheiden kanten Buat, by zijn binnenkomen, te gemoet. 'Met uw verlof,' zeide deze: 'ik kan slechts aan een mensch te gelijk antwoord geven
Aldo Ardo was blij; hij voelde zich krachtig, klimmende zoo krachtig, dat het op zweven geleek. Hij was blij, hij was vrij, eindelijk vrij
woedend vocht om ververschingen; toen deze twee genoeg hadden, drongen zij verder door, totdat zij het rose fluweelen salon van de hertogin bereikten
maar daarom was zij nog niet gerust voor t vervolg: wie wist toch, of de jonge lieden t niet met elkander al eens waren, of zij niet te zamen briefwisseling zouden houden en of op die wijze het muisje geen staartje hebben kon.
Vloek maar niet, zeide Suzanna: daar is het nu geen tijd toe. Meent gij dat oprecht, hetgeen gij zegt, Mijnheer Huyck! fluisterde Henriëtte, terwijl zij mij ernstig aanzag: meent gij stellig, dat er geen gevaar is
Als gij zonden hadt, dan zouden ze u alle vergeven worden voor uw bezoek en voor deze woorden
Dit gebouw of liever deze groep van gebouwen lag op een rotsigen heuvel, en men had blijkbaar van daar een zeer ruim uitzicht
Lusteloos zat zij; de kinderen waren bij haar, Christie hing en zag bleek. O ja, ze verweekte ze, maar wat kon ze aan zich veranderen
dan ging hij naar bed. Overdag las hij, zooals vroeger, vele boeken tegelijk. Veel had hij in te halen om op de hoogte te zijn van de literatuur van den dag
die daar niets anders kon beoogen, dan haar van een klant te berooven, of te helpen raden r waar de thee en suiker bleven, die zoo wonderbaarlijk vlug opraakten
het waren allen babbelaars, de een zoowel als de ander. Zelfs wat het uiterlijke aangaat, bestond er tusschen hen en mij een groot verschil
Dit bloed dat aan zijn vingeren kleefde, deed hen bovenal sidderen; een schriklijke gissing liet hen raden waar hij het gehaald had. Gewis had hij de wonde zijner moeder geraakt, misschien had hij dit hart dat hem zozeer beminde gevoeld
Zij had dit bij zich omdat het Zondag was, en verbeeldde zich dat zij er in gelezen had, hoewel zij slechts met het boekje in de hand eene reeks van dutjes had gedaan
Wat, pa? Wel, daar is mijnheer Rokesmith! Neen, neen, pa neen, riep Bella, zeer verlegen. Dat kan niet waar zijn. a wel daar is hij. Kijk maar
langs dezen weg moet hij gaan. Wanneer gij hier een weinig ter zijde treedt, kunt gij de deur zien, door welke hij de gevangenis verlaat
die weer een weinig opgeruimder begon rond te kijken. Een gewond hart, zegt men, vindt rust op het land. Al had de ongelukkige
lieflijk werden de dampen, die over de vochtige velden gleden, door de breede zonnestralen verlicht: in vollen bloei stonden de ontelbare ericaas en bedekten het graauwe
van het ras der wilde, kolossale vrouwmenschen, die op de kermissen het hoofd krommen onder het gewicht der aan heur haarvlechten gehangen
Zij stond op en naderde hem, en nu keerde hij zich om en zag haar vragend aan. Ik was bang, dat gij niet wel waart,zeide zij
maar een diepere wonde bleef hem in het hart, en deze baarde hem onuitsprekelijke pijnen. De innige liefde, welke hij voor Machteld gevoelde, vervulde steeds meer en meer zijn boezem, en de rust werd hem gans benomen
De lezer zal hierbij een paar onwaarschijnlijke omstandigheden ontmoeten, welke wij echter, uit eerbied voor de waarheid, niet mogen veranderen
Lange Meeuwis had het nog te benauwd om te antwoorden, maar de goeie woorden van den schipper schenen toch tot zijn bewustzijn door te dringen. Met zijn handen omklemde hij die van den schipper en drukte ze dankbaar
dit gaf zij insgelijks; en toen begon hij met de gulzigheid van een uitgehongerden wolf te eten en te drinken
Terwijl ik alzoo met verhaasting voorttrad, kwam ik aan een plaats, waar kort te voren, gelijk aan het wielspoor te zien was, een wagen had omgedraaid: waarschijnlijk de meer vermelde huifkar. Dit zou echter mijn opmerkzaamheid niet bijzonder hebben getrokken
en bevoordeel juffrouw Rincer: of rijd naar de Pastorie en vraag Buty, of je bij hem mag eten
at is nu wel voorlang alles veranderd en voorbij; maar toch kunnen vele afstammelingen van de zoogenaamde atriciërs zich niet aan de nieuwe orde van zaken gewennen en blijven hun familietrots behouden
Je doet alles, wat je wilt. Maar waarom moet je mij dat zeggen? Waartoe? vroeg zij, meer en meer in vuur gerakend
Op ieder ander oogenblik zou haar dit gegriefd hebben. Maar in het wonderbare tegenwoordige uur, was het slechts een weinig schaduw, een kleine verdonkering, en zij was zoo vol vreugd
Zekere vrouw, die reeds eenige jaren weder in de wereld en getrouwd was, kon zich niet afwennen om telkens wanneer aan haar deur werd geklopt haastig te roepen: in alle eeuwigheid
die u zonder reden haat, en uwen ondergang zoekt; ik wil echter niet langer het werktuig zijner boosheid zijn, die ik verfoei
Gij antwoordde, zeide HILLEGONDA tegen mejuffrouw TESSELSCHADE, gij antwoordde zeer weinig op het geen, DREBBEL over het onweder zeide.' 'Ik had, hervatte deze, weinig lust om met hem te
Toen hij op die manier een poos was doorgegaan, kreeg hij zoo'n honger, dat hij moest gaan eten. Maar aan tafel ontmoette hij alweer den overblijver
Allen schenen in het meisje iets te zien, dat haar eene meerderheid boven hen gaf. Des zondags bleek het nog duldelijker
zoodanig ineensmelten, dat het naderhand bijna onmogelijk is, ze van elkander te scheiden
Hij werd met donderend geweld begroet zoodra hij op het tooneel kwam; twee vroolijke liedjes, die hij zong, moest hij driemaal herhalen
Zij zaten in een der voorste loges; de cavalerist achter haar, en naast en om haar heen oude en jonge aanbidders van de mooie, coquette, toeschietelijke vrouw
door dien overgang van den eersten op den derden persoon en van ik op F. I. en van I. T. op u.
Hij hoorde hem joelen en schateren, en zag hem met zijn hoed zwaaien. Daarop ging hij
Het spijt mij, dat mijnheer bang wordt. Die niet waagt, die niet wint; maar mijnheer moet zelf weten, wat hij wil
en hem een slok aanbood. Hoe smaakt dat? vroeg hij. Het water kwam Barnaby in de oogen, terwijl hij kuchend antwoordde
Hier is er integendeel veel over gesproken, zeide hij met een glimlach van zelfvoldoening. Zij bemerkte, dat hij
hjj weder met de kleine bel schelde om zijn lgfknecht naar zjjne slaapkamer te roepen. Nadat de knecht gekomen
Hij zag zich al in gedachten als eigenaar van een groote, rijke hoeve. Op eens herinnerde hij zich toen, hoe Jan en hij hadden gespit om een put te maken
Topsy's gezelschap zal haar goeddoen. Maar zulk een ondeugend kind! Zijt ge niet bang dat zij haar kwaad zal leeren
En dat noemt hy nu nog al goed nieuws,' bromde Wilde Jan: 'te droes! ik mag dan lijden, dat wy den vrede niet sluiten, voor wy eerst aan dat vee dien aanslag betaald hebben gezet
die den eersten veldtocht onder Wolf te Quebec had meegemaakt, en was sedert lang veel te oud en te zwak om het bevel te voeren
Want ik heb uwe mooie orders niet vergeten dat ik nooit weg mocht gaan zonder dat ik een goed maal had gehad van vleesch en bier en pudding
dat zekere Koning of Vorst, Lem genaamd, aan de door hem gestichte stad de benaming van Heer Lems stad, naderhand Haarlem, hebbe achtergelaten
Hrj zei, dat hij wel wist, dat haar keus haar berouwde; dat zij hem uit baatzucht en ijdelheid had getrouwd
Matroos Klaas Ariensze, ik hoop en vertrouw, dat je je plicht vervullen zult, even trouw en eerlijk als dat altijd bij den scheepsjongen het geval was
Nu zulje mij moeten toestemmen, dat men daarbij het bestaan moet aannemen van een bijna ontelbare menigte geleerden, toegerust met genoegzaam oordeel des onderscheids om een geschikte keuze te doen uit de bouwstoffen die voor de hand lagen
hadt alle hindernissen het hoofd moeten bieden. Ik heb je toen al gezegd. Hij geeuwde zonder den mond te openen, alleen met de
en ook trok de mond, zich Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp verbreedend, soms neer, waarbij de rimpels in het tanige, oude gelaat plotseling felle haken geleken. Op de verwijten, haar gedaan, had vrouw Van Rooien enkel met een treurig
dat de jongen zou toegeven. Maar op dit oogenblik hoorde de jongen iets knappen, dicht bij hen, en hij zag een glimmenden geweerloop op een paar stappen afstand. Hij en de beer
en met eenige schoone lappen linnen netjes opgekleed, en op mijn zakdoek, die het arme wichtje nog bedekte, was door dezelfde ruwe
verstikt door h'et vuil, dat hij zelf zoo ruimschoots om zich heen werpt. Verdoofd en verblind door de uitwasemingen van zijn eigen
Het besluit, dat hij ten gevolge dier overdenkingen nam, was dan ook datgene, hetwelk hem de menschelijkheid en de voorzichtigheid voorschreven, hoewel het voor hem zelven het meeste gevaar inhad
Ja, ik weet het niet heel zeker! Ik ben eerst later binnengekomen. Nu, en toen had hij het druk over u. Allergrappigst, Tante's gezicht. Wordt u verlegen
niet bevorderlijk voor haar huwelijksgeluk; zijn huid werd geler en tanig, en hij had zijn baard kort geknipt met een langen sik, wat hem foeileelijk stond
Indien de bewegingen van Neville inderdaad bespied worden, en indien werkelijk het plan bestaat, hem van alle vrienden en kennissen af te houden
daar stonden wij met den neus voor een berg blijdschap, voor een berg verwondering, elk met een berg mededeelingen achter zich, en met heele bergreeksen vragen ter rechter- en ter linkerhand
om samenhangende woorden te uiten, boog Ralph zich voorover, met zijn hand achter zijn aor, en een gezicht zoo kalm
bescheen, zoowel als de kazerne te Chatham, waar luitenant Osborne ingekwartierd was, en dacht hoe haar held nu wel bezig zou zijn
Zoo? vroeg de secretaris 'Ja! Wistluj ook wie die onbekende vriend zijn kon? vroeg Bella. De secretaris kon het volstrekt niet gissen
Ik zag Allan aan om hem raad te vragen, en daar hij ja! knikte, bukte ik mij naar Richard en zeide het hem
Ik. ha. . hum. ik moet bekennen, lieve Amy, zei hij nog zenuwachtiger op en neer loopende
Niemand, antwoordde Mercy. Eerst keek hij haar verstoord aan, als een vreemde, die hem wilde bedriegen
De Heeren R. en Brunier zyn reeds in de zydkamer, om met Lotje en my eens eene schone wandeling te nemen. Ik moet my eens vertreden, dunkt my; ik ben echter zeer wel. Heb ik u al gezegt, dat Edeling uit de stad is
gele tronie, verricht uw mirakel! zeggen onze schoonen gestadig tot mij: Tholomyès, wanneer zal uw verrassing voor den dag komen
om het ons uit te leggen, maar net was hij op de kamer die ze daar hebben, toen vielen de geweerschoten, en nu heet het wel dat het met los kruit geweest is
die geheime last samenwerkt met een anderen geheimen last in de pijp van zijne broek, is het gelijk ik getuigen kan eene z ware straf
als ik voor mijnheer Jarndyce ben geweest, ben ik voor u. Ik acht het in mijn vak een plicht dit te wezen, hoewel men er niemand iets voor kan rekenen
Zij beloofden het allen, in een zelfde behoefte van kinderen hunne moeder te verzwijgen den dood van den man, die zoo lang in hare Louis Couperus, Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan. affectie gebleven was, dien zij, iederen dag bijna, over zich had zien zitten op een stoel bij het raam
Maar dat kon ik aan mijn vader niet zeggen, want deze gedoogde geen tegenspraak. Als hij iets gezegd had, moest men gehoorzamen
Heer, antwoordde de slaaf, ik heb mij hier achter een' pilaar verborgen gehouden, totdat allen vertrokken waren, en ik geen gerucht meer vernam
Je schijnt veel troost in je gebeden te vinden, Esther, want je komt daarna altijd zoo kalm en tevreden beneden. Ik wou, dat het met mij ook zoo was. Wanneer Mademoiselle Katholiek was, zou zij den waren troost ook vinden
Goed, mijnheer, zei de correspondent; daar gij een beroep op mij doet, ben ik bereid. Ik zeg, mijnheer op het
maar sinds heb ik betere dingen te doen dan mij op te houden met de sociale leugens, die men vleierij en galanterie noemt. Ik heb u zelfs de bekentenis gedaan, dat ik een vrouwenhater ben
die daaromtrent jaarlijks een verslag uitbrengen aan de corporatie. De behoeftige blinden van dien Staat worden kosteloos opgenomen
plant zijne voorpooten zoo vast op den grond alsof hij voornemens was die plek nooit te verlaten, en stuift dan op eens voort
Het zou een gek zijn die dat wilde. Zij is half blind, krom van de rheumatiek, en nog simpel ook er bij. Er zijn menschen die dat oude goed koopen
vooral zoo laat op den avond, als de menschen niet meer in beweging waren. Terwijl de zon onderging, hadden de ganzen daar niet kunnen neerstrijken
TIENDE HOOFDSTUK. Twee geluksboden. Binnen de hooge muren van den grooten burcht was van dat oogenblik af, groote bedrijvigheid
Het gezicht van dezen man, die zoo volkomen een man geleek en als een vrouw weende, had den kerkmeester getroffen. Die gestalte was hem bijgebleven
Op deze wu'ze ontstond er spoedig een innige vriendschap tusschen hem en Maria, die van dag tot dag toenam
Den tweeden dag bracht hij den gouverneur-generaal zijn bezoek. Op een hoek van de straat, waar de equipages en droschken waren opgestuwd
maar hij was van de leer, dat men van alles partij trekken en niemand verwaarloozen moet, en dat hij zeer mogelijk die kennismaking op de eene of andere wijze dienstig zou kunnen maken aan zijn belangen
of Becky een massa mooie kleeren bezat in onzichtbare koffers; maar daar haar voorraad buitengewoon schamel was, vulde Emmy dien aan van den hare
Foei! schreeuwde hij en deinsde terug. Ja, nu heb ik hem gezien: hij zag er precies uit als onze koster. Dat was verschrikkelijk! Daarop moest er gedronken worden, en zoo dronken zij dan tot laat in den nacht
Hy keek om, en herkende Buat, die, met een driftigen stap en een verwilderd uitzicht, zonder te bespeuren, dat iemand Jacob van Lennep, Elizabeth Musch hem op een afstand gadesloeg, het kantoor van den Raadpensionaris binnenliep
Dat vrees ik ook, Tante! En ik ben bang, dat men boodschappen naar Amsterdam en naar Guldenhof en de Hemel weet waar verder zal sturen, en overal alles in rep en roer brengen
van achter een deur zag komen kijken, gaf hij den nieuwsgierige een klap om zijn ooren, zoodat zijn hoofd tegen de tuindeur bonsde
Waarom leert gij hun dan niet beter? Leeren! Kom, kom, gekheid. Hoe zou ik hun iets kunnen leeren, denkt gij
maar uit eerbied en uit vrees hield ik gelukkig dit gezegde altijd terug; ik stelde mij tevreden met het tegen mezelf te zeggen
Daar toe heb ik geen reden; en dewyl ik hem niet anders ken dan voor een fatsoenlyk, aangenaam man, die zich een eere maakt in my plaisier te doen, kan ik daar niet toe besluiten
in het zingen van dit bevallig lied van den Gastheer: In het Idalisch dal Heeft Venus zonder gal Een' gaarde: daar in bloeit het al, Wat zoetjens door de
Nooit in zijn leven was hij zo laag behandeld en nooit in zijn leven was hij zo woedend geweest. Maar zijn krachten namen af, zijn ogen werden dof, en de twee mannen wierpen hem in de
maar toch, zij hadden van eene 'zonderling liberale bruiloft' hooren spreken, en nu, te harent was er geen bruiloft, ook de geringste niet, waarop niet druk werd gegeten en gedronken
In de Rue Madame hield de koetsier stil voor een hek van hooge staven, waarachter een schutting van planken, zoo dat inkijken onmogelijk was. - Hier is het klooster, waar mama woont, zei Theo. Zij stegen uit, Theo belde
de held zoû niet ik zijn, zijn kunst niet de mijne: en de roman zoû een roman blijven, niets dan een roman, en zich nooit realizeeren tot autobiografie
Vianen wachtte tevergeefs; de poort bleef gesloten. Woedend beval hij terug te keeren en het rammeien voort te zetten. Nog was de burcht behouden
geven ze geld, roepen ze bevelen. En den ouden burcht van St. Ladislas wijzen ze aan als
En het was een keurig diner geweest in de restauratie van het Grand-Hôtel, en Cornélie had zich uitstekend geamuzeerd
Bedreddin haastte zich hun eene roomtaart voor te zetten, welke niet minder keurig was, dan die van vroeger. Kom, zeide Agib, zet u naast mij, en eet met ons
ofschoon de Hemel weet, dat zij dit nooit door woord of teeken deden. Terwijl dat zoo gebeurde stond ik op en keek de deur uit
Zoo, bedoelt gij de plaats van den ouden Harmon, zoo ! sprak het heerschap, die zijn ezel voor een rolwagen voortdreef, met een grooten wortel bij wijze van zweep
en gij behoort aan geene andere gevoelens plaats te geven, dan alleen aan de dankbaarheid voor de u te beurt gevallen eer. Bereid er u op voor
en toen Teddy er hem mee plaagde, erkende Brooke dat hij erg veel van Meta hield, maar er niet over durfde spreken, omdat zij zoo jong en hij zoo arm was. Vindt u dat niet verschrikkelijk
en zich onmiddellijk naar het verblijf te begeven, dat hij zich uitgekozen had. Maar de hond! Wanneer men
alleiiiaal klerken, even-' als ik. Gij zijt van buiten de stad gekomen, denk ik? Blijf wat hier, als gij er pleizier in hebt
Zij poogde, als in een wanhoop, die dingen klein te vinden, nietigheden, niets, maar het ging niet: de visitekwestie was heel gewichtig: bepaald een blunder van Constance, en het artikel
Als men met ieder getij op de rivier is, en het lijk van een man of van eene vrouw in het water wil vinden, helpt men zich een handje, door vooraf die man of die vrouw den kop in te slaan
Degene, die raden moest, deed dit op eene eigenaardige, maar toch dikwijls gebezigde wijze, door met vragenden blik op nadere explicatie te wachten. 'Wel! je kleine meid, die kort en zakelijk wil, dat je neef niet onder dienst gaat
prins Maurits, zijn jeugdigen broeder Hendrik Frederik bij de hand houdende, niet optrad, voordat alle voorname dames, tot zijne verwantschap of die der bruid behoorende, gezeten waren
Maar beter is het nog, dat men het zoo doet, dat, wie men ook vragen mag, niemand het weet. Kitty zweeg
En zij kwamen uit de kampong, op een open weg, waarlangs rails lagen en de krandjangs suiker vervoerd werden naar de prauwen, die aan een steiger daar, in den Brantas, lagen gereed
was trouwens niet de eenige, die zich erover verblijdde. Sir John was verrukt; want voor een man, die niets zoozeer vreesde als de eenzaamheid, beteekende de vermeerdering van Londen's aantal inwoners met twee toch altijd iets
maar, het was onvoorzichtig genoeg, alles zeide, wat hem op het hart lag. Ik heb medelijden met uwe jaren, knaap, en ik zal u niet verklikken
Hij ging zijdelings de kamer in en uit, om minder plaats in te nemen. Hij liep zoo zacht als de geest in Hamlet, en nog langzamer
en het is een groot geluk, zoowel in het leven als in romans, die en vooral de laatste wemelen van schurken van het ergste soort
was hij aarzelend aan den ingang blijven staan eer hij binnentrad, en had hij bijgevolg, tusschen het geschreeuw en gesar der soldaten door, de smartelijke verzuchtingen van Juliaan kunnen opvangen, eer hij er zich in mengde op zijne eigenaardige wijze
toen hij derhalve de buurt van St. Mary Axe insloeg, heerschte daar allerwege rust en kalmte. In een geel huis met overhangenden
en ieder had gewild, gepoogd, gezocht met hem, maar nooit was de wil recht-zeker geweest; de poging had nooit bereikt
En zoo ze gesproken hadden, wat dan? Zijn wij in Leiden niet machtig genoeg, de zaken naar onzen zin te krijgen? Wel, wat zijt ge een vreemdeling in Jeruzalem
Geen voorbijganger, die zich niet uit de voeten had gemaakt. In een oogwenk waren links en rechts winkels, uitstallingen, deuren
Deze naam, Brujon, behoort tot de herinneringen in de gevangenis la Force. Op de leelijke binnenplaats van het zoogenaamde nieuwe gebouw, welke het bestuur de plaats St. Bernard
en terwijl hij haar liefkoosde, sprak zij nog steeds over de geldzaak. 'Ik begrijp niet hoe je er zoo bedaard onder hebt kunnen blijven
ja tot bij de nakomelingschap zou brandmerken, als een bloeddorstigen tiran, als een monster van ondankbaarheid! Gezegend is de schikking der Voorzienigheid, die den mensch geene voorwetendheid gunt van zijne toekomst
Rijke Chinezen kwamen van heinde en ver hem in lastige, belangrijke zaken raadplegen, en ze wisten toch, dat de notaris hen geducht liet betalen
uit wiens muil vlammen springen, of voor den wolf en den jakhals; moeder zat immers naast ons, en dat was voldoende voor onze veiligheid
Mijn naam is Kenge, zeide hij. Dat zult gij u misschien wel herinneren, mijn kind. Kenge en Carboy, van Lincoln's Inn. Ik antwoordde dat ik mij herinnerde hem nog eens gezien te hebben
was, dat hij, waarom wist hij niet, een mysterie in haar vermoedde, een mysterie van vrouweziel, dat ongetwijfeld belangwekkend moest zijn
Nu, dan zijt gij vrij bereisd. maar in ernst, geloof mij, ik heb het op u niet willen toepassen, daar ik geen oogenblik zou getwijfeld hebben, of
met het heerlijk hout van de wildbaan en den rijken bloemenschat van het park er om heen, is het in overeenstemming met het prachtig landgoed
Neem je hem nu weer mee naar huis?' 'Natuurlijk niet.' 'Wat wil je dan?' 'Ja, even verzinnen,' 'Zullen we op een stoep gaan zitten?' vroeg ik. 'Doe niet zoo raar. Denk liever
De juwelier behoefde niets meer, dan aan te hooren, om overtuigd te zijn, hoe hevig de hartstogt van den prins was, waarvan Ebn Thahar hem gesproken had
en zeide bovendien tot haar: Zij denken dat wy kinderen nooit een reden of een meening hebben
Dat behoort tot de orde; evenals ieder lid van het parlement honorable is, zoo is hier ieder barbier een kapper
Eenige droppels water min of meer hebben Napoleon doen vallen. De Voorzienigheid heeft slechts een weinig regen noodig gehad om van Waterloo het einde van Austerlitz te maken
heeren! roept de conducteur; het is al vijf minuten over den tijd. De heeren klimmen op; de jonge jufTer wordt met ontzaglijk veel moeite op hare plaats getild en geheschen
Welke aangename tooneelen, welke streelende herinneringen rijzen er in mijnen geest op, die aan mijne vroegste kindsheid doen denken
was by algemeenen maatregel aan alle met verlof afwezige Officieren toegezonden, en elk hunner gelast, op poene van indignatie, zich naar zijn garnizoen te begeven. Bovenal was het den Raad van State oirbaar toegeschenen
eer van ylar.' stamelde zij, de oogen neêrslaande als of zij een groote misdaad had verricht, en met niet minder moeite bracht zij er toen de vraag uit: 'hoe vaart evrouw? s zij niet te veel vermoeid
en zich niet beter wist te redden, dan met de gewone taktiek, van de rol van beklaagde tegen die van klager te verwisselen en tot Bettemie het verwijt te richten, dat zij gerechtigd zou geweest zijn, hem te doen
die den Fiscaal niet herkend had, leende dadelijk zulk een' aandacht op de predikatie, dat hij daardoor al spoedig vergat, de noodige voorzorgen te nemen, welke hem konden verbergen
Ga heen, ongelukkig martelaar! ga heen naar de jongejuffrouw C. en vertel haar voor de honderdste maal dat zij toch hulplijnen moet zetten; zij heeft het weder vergeten, en nu staat de geheele anjer scheef
Verlangt gij iets tot vergoeding daarvoor? God verhoede, dat ik iets zou verlangen om Pip niet in den weg te staan, zeide Jo met een starenden blik
tot versterking gebruikte hij met zijn broeder een paar flesschen van den wijn, waarvan een enkel glas op een afgematten zieke zoo heilzaam kan werken. 'Je begrijpt, dat je nog eenige dagen ziek moet zijn
uit over de wijde, wijde zee. En hooger dan waar hij spiedde, op een rotspunt, was komen zitten een jeugdig
Elizabeth hakte het hoofd af van den Arthur van haar tijd, die kamerdienaar van Philip en Mary geweest was
Al de omstanders ijlden toe. De zelfopoffering van één mensch had allen moed en kracht gegeven. De kar werd door twintig armen opgeheven. De oude Fauchelevent was gered
Ware de ster Sirius de kamer binnengekomen, zou zijn verbijstering niet grooter hebben kunnen zijn. Terwijl de jonge dame het pak opende, de kleedingstukken en dekens ontvouwde
angsteloos dicht de dreigende wonde! Brave Iolaos, span de rossen thans voor den wagen; zoodra mijn purperen pijlpunten zijn gestold
Dat is verkeerd, Haredale! hernam de ander. sGij zult hier melancholisch worden. Dit huis deugt volstrekt niet voor iemand van uw karakter
en ik lag koortsig gloeiend, gehavend en gewond, met pijn overal, en machteloos razend op den grond
De cavalerist werpt zijdelings een blik op Allan's gebruinde wang en donker oog, neemt snel de maat van zijne lengte en breedte, en schijnt over hem tevreden
misschien omdat zij gaf iets van zijn eigen kinderjaren, zoo ver nu al geleden, als zag hij door de lange laan van zijn leven een heel klein rond verschietje
veel goedheid, zeide Helding, zijn glas op nieuw ledigende: maar hoe kan Mijnheer zoo bekend zijn met mijne gedichten, als ik vragen mag? want ik heb nog nooit iets laten drukken, als eenige
En de donkere wolk, de monsterklomp der raafzwarte, purper vlokkige Rossen scheen, als door den afstand heen, hem te naderen en neêr te stapelen over zijn hersenen
Jufvrouw Quilp keerde haar hoofd om, en gaf geen antwoord. Toen, vervolgde het meisje, gingen wij dikwijls buiten in het veld wandelen
hoewel zij haar best deed om die met hare mollige handjes glad te strijken. Ook eenige verdwaalde lokken en krullend haar waren hier en daar ontsnapt en moesten weggestopt worden
en uit alle trekken en rimpels van zijn gezicht sprak, overeind, en gaf hem met zijn stok een slag, waardoor hij suizebollend ineenzakte
geretireerde karakter der Werf. Gehoorzaam monster, bijt deze massa ijzer op gelijke afstanden door en door
Bella was geheel geboeid door den diepen, belangeloozen hartstocht van dat meisje, of die jonge vrouw, van haar eigen leeftijd; een hartstocht die zich moedig openbaarde
vaak deftige en aanzienlijke heerenhuizen minder pracht, maar veel meer afwisseling te vinden. lmelo kan men het aanzien, dat het een geschiedenis heeft
evenzeer tot God, als eenig vrij en verstandig man in He geheele groote stad; en in zijn half vergeten gebed
in welke verhouding stond dan je geschenk tot dat verzoek, dat je aan hem doen wilt? Denk er eens over en je zult zien dat je iets begeert, dat je onmogelijk verkrijgen kunt
Hij droeg een blauwe broek, een blauwe jas en een hoed met breeden rand, die altijd nieuw schenen, en daarbij een zwarte das en een kwakershemd, dat sneeuwwit, schoon van grof linnen was
Dit was in Little Britain, en hij had daarbij op zijn kaartje geschreven: niet ver van Smithfield en vlak bij het
Als men zich eens in dien waan heeft botgevierd, dan komt men er al spoedig toe, om zijne naasten, wanneer men in de gelegenheid raakt, te mishandelen
Zij begreep zelve niet, waarom het haar zoozeer ergerde en schokte, dat de vreemdeling, die zich haars ondanks aan hare aandacht had opgedrongen, zich aan een laag misdrijf, aan eene jammerlijke lafhartigheid had schuldig gemaakt
Maar wij beiden blijven zooals wij zijn; nu, dan blijft het zooals het is, en daarmee, geef mij een zoen, oudje
waarna onze held terugkeerde naar het voorhuis, en met den Jood Jacob van Lennep, De pleegzoon de stad verliet. Weldra waren zij aan den Waal, en in de veerschuit gestapt
Bij Allah, viel ik hem in de rede, ik bezweer u, het dezen ongelukkigen niet toe te rekenen, zij zijn onschuldig. Hoe, Mevrouw! antwoordde hij
Wel zeker,' ging de oude heer voort. 'Zucht maar eens, dat helpt!' 'Is het mijn schuld?' 'Of de mijne? Ben ik het, die de meisjes aan den man heeft geholpen
Dan trilde haar lichaam. En Doddy latende met Addy, troonde zij Theo meê, en berispte hem, dat hij zoo jaloersch keek van machtelooze woede. Zij maakte zich een beetje boos en vroeg wat of hij wilde
Spreek vriendelijk met haar, zeide de jonge dame tot haar geleider; arm schepsel; zij schijnt daar behoefte aan te hebben
Dan zal Adinda daar voorbygaan, en de rand van haar sarong zal zachtkens voortschuiven langs het gras. Ik zal het hooren. Saïdjah kwam te Batavia aan
BUISMAN, die dit niet verwacht had, althans gedacht, dat hij wel in staat zou zijn, om, zoo zijne vrouw al eenige bedenkingen maakte
en onder den grond liepen waterbuizen door, die soms in den nacht, als verder alles stil was, plotseling een gegorgel lieten hooren, dat op het gerochel van een stervende leek
Ik vertelde haar ook, hoe de zeevaarders op zulke reizen somtijds schipbreuk leden en op rotsen werden gesmeten
ja, schoon zij hare nieuwsgierigheid naar deszelfs inboud nog moest uitstellen, was zij veel opgeruimder en vrolijker, dan haar in lang had aangetroffen
om de straten van Londen te bevrijden van dat ellendige schouwspel dat zich nu nog zoo vaak aan onze oogen
sprak MOM, zoodra zij binnentrad. 'Gij brengt, hoop ik, goede tijding. Is alles wel op het slot? uw Heer?. en de freule
doch daar de rivier maar al te dichtbjj was, en eenigen van het volk reeds van de noodzakelflkheid gewaagden van een koud bad
Nu kon ik Parijs verlaten, wat ik dan ook besloot zoo spoedig mogelijk te doen. Tusschen twee wegen kon ik kiezen
Hij had het spooksel voelen glijden over de bladen van zijn boek, als hij poogde te lezen, door de letters van zijn handschrift, als hij poogde te schrijven
Hij zegt, dat ik geen manieren heb! Hij zegt, dat ik geen manieren heb! De vlegel! De ploert! Ik! Ik moet maar alles slikken. M I J zegt maar iedereen alles
allen in met atlas gevoerde pelzen gehuld, Dolly in een langen, Natalie in een halflange en Kitty in een korten
en daar Mark zag, dat al zijn pogingen, om zijn kameraad op te vroolijken, vergeefsch waren, staakte hij zijn werk en kwam naar hem toe
aar zou er geen middel uit te denken zijn, om dit kwaad weg te nemen?. et eenige zou misschien zijn
Ik heb tien pond meer dan ik gedacht had te zullen hebben, en dus kan ik die nu wel uitgeven zonder er veel om te malen
Allen stemden in, op eigenaardige wijze; van Velzen bedong een karaf met water, en de jeugdige tweede luitenant rukte uit als fouragemeester, zooals hij zelf verklaarde
Ik schreef derhalve aan Suzanna en dankte haar voor den dienst, dien zij mij bewezen had, door mij zoo tijdig van het gebeurde te onderrichten, en vooral, door Tante te doen afzien van haar voornemen om aan mijn vader te schrijven
Terstond daarop zweeg de stem, alsof de zanger voor een oogenblik vergeten had waar hij was, maar
zonder dezen eenig antwoord op zijn rede te geven. Aylva was dan ook gereed met een buiging verlof te nemen, toen Beaumont tusschen beiden trad en hem
Klaarblijkelijk had mijnheer Davis dien morgen te sterke koffie gedronken, er woei een Oostenwind, die altijd zijn zenuwen prikkelde en zijn leerlingen hadden hem niet die eer bewezen, die hij wist verdiend te hebben
om te zien, in welke soort van stad zij gekomen was, en toch bevreesd, dat zij de oogen van Quilp zou ontmoeten
dat alles wat zij bepraat hadden, goed en wel was, maar dat hij haar vergeten had. Haar! Wie? vroeg Trent
EENIGE KORRELTJES PEPER. De poppenkleermaakster ging niet meer naar het magazijn van Pnbsey en Co. in
Ze waren zeker verwant aan de gewone eenden, want ze hadden evenals deze een zwaar, gezet lichaam, een breeden snavel en zwempooten, maar ze waren véél
O, gaan wij thans naar Thrachis terug. - O Deianeira, zeide zacht Herakles en zijne diepe stem doortrilde met geluk hare ziel
ik laat u niet van hier gaan, maar zal zenden een boodschap aan uw ouders, zoo gij niet belooft aan mij, de zaak te termineeren in goeden vrede. Gij zijt een onbeschaamde vlegel, zeide Lodewijk, driftig opstaande
Ze waren toch niet van jou, wel? Wel wis en waarachtig waren ze van mij, voor de huur en. Vader heeft verleden week toch de huur betaald
Toen Aylva Den Bergh langer kende, trof hem eene manie in hem. Den Bergh was altijd verliefd met naïve zelfgenoegzaamheid
en zij hadden hun kindertjes thuis achtergelaten. En die kleintjes liepen nu met de vrouw meê door de schuur, zooals hun eigen ouders gedaan hadden. Zij hoedden de koeien, en ze werden beste, flinke menschen
Ik heb ook in de steenkoolmijnen in de Borinage gewerkt; daar krioelde het van slakken en nachtvlinders, en de oude gangen waren er bedekt met schimmelplanten, zwammen en paddestoelen. Daar zou een lijk niet zoo lang bewaard zijn gebleven
Ik ben nieuwsgierig onzen nieuwen huurder te zien,' zeide Bertha. Marcellus Emants, Een drietal novellen 'Weer wat anders,' gromde de luitenant en op iets luider toon ging hij voort: 'Toen ik er van sprak een kamer te verhuren aan een jongen schilder, die mij door een vriend werd aanbevolen
Ha, waait de wind uit dien hoek? Nu, wat te belasten soms? Belasten, belasten! Neen! Ja toch! Wilt ge ook wat voor me doen
verstrooien zich de neven en nichten naar de vier winden des hemels; en de eene winterwind, die om het eenzame huis waait, schudt het loof van het geboomte
Aan tafel snauwde Julie tegen mij: 'Je moet vooral weer broches op den stoel leggen, als jij je aankleedt. Dat is er zoo'n geschikte plaats voor. Ik ben er vanmorgen op gaan zitten
Wees zoo goed en welwillend voor mij als ge vroeger waart, en zeg mij dat wij vrienden zijn. Wij zijn vrienden, antwoordde ikopstaande en mij over haar heen buigende
en met gras bedekte heuvelen groote afstanden kan doorloopen, over alles heenspriugen en tegen alles opklauteren
Verbeeld je. ja, dat ben ik zeker. Ik heb van die heele akelige zaak niets aan Slaters gezegd. Pa zei, het was niet de moeite waard. Er was feitelijk niets gebeurd, zei
en kuste hem op het voorhoofd met eene liefkoozing van kuischheid. Een oogenblik scheen hij alles te vergeten. Hij stond ook op
in het verderf te storten, wijl hij vreesde, wanneer hij nog langer met hem twistte, dat wellicht deze of gene het hooren kon, en zijne belangrijke geheimen openbaren
Anderzijds richtten zich zijn gedachten en voorstellingen op het nieuwe leven, dat hij nu zich voorgenomen had te leiden
Zij hielden zich van allen apart, van alle menschen, van alle touristen: zij aten aan een klein tafeltje en men dacht algemeen, dat zij pas waren getrouwd
Kom tot mij, kom tot mij, wanneer wreede schaamte en angst, die gij zoo lang hebt ontvlucht, u het ergst bestormen
nam haar in zijn armen, bijna woest, en klemde haar in eens tegen zich aan, als wilde hij haar verpletteren aan zijne borst
Eindelijk zullen wij te weten komen, waarom we van ons werk geroepen werden om hier te verschijnen. Zie, daar komt de Landamman, de oude
Het is slechts de gewone lucht. Ik ben wel een weinig vermoeid, bekende haar echtgenoot. Gjj zjjt ook een weinig gedrukt
ijn vermoeden, dat de beide onbekenden bij elkander behoorden, had zich bevestigd, en ik behoefde hen nu slechts van nabij te zien, om er niet aan te twijfelen, dat ik moeder en zoon voor mij had
DERDE HOOFDSTUK. MARIUS' AANVAL. Op zekeren dag, terwijl zijn dochter de fleschjes en kopjes op het marmer der commode terecht zette, zeide de
en spaar niet. Stoot toe, stoot toe ! — Och neen, vader, spreek zoo niet, bad Prince met tranen; dat gaat mij aan het hart
Mijne schalen, in de hand der godes, wiegelen nauwlijks, o Herakles. Zij wegen in evenwicht
De behoefte aan water en rust deed zich bij de dieren zoowel als bij de mannen steeds meer gevoelen. De honden snuffelden niet meer in de struiken, maar sukkelden, met de tong uit den bek, hijgend achteraan
Mijn' broeder was te ver gegaan, om thans terug te treden. Hij volgde den hem gegeven raad, terwijl ook de jonge dame zich van eenige harer kleederen ontdeed, ten einde te vlugger te kunnen loopen
Marianne's verwondering steeg. Tante Constance zei dat zoo heel kalm, zoo heel kalm, alsof het heelemaal van zelve sprak. dat zij kwam op een jour. En Marianne kon niet nalaten te zeggen
Ik smeek u, mij te vergeven, dat ik u zoo lastig ben gevallen door u tot buiten de stad te volgen; ik was mij zelven geen meester, en wist niet, wat ik deed
En zij maakte het doosje toen weer netjes dicht en hield het aan het touwtje om haar hand en liet het uit aardigheid bengelen, wat de Riminietjes wel aardig, maar toch niet erg comme il faut vonden
Maar zij werd afgewezen met in den vrijen tijd, toen was het een tijd om door de vingers te zien, maar nu is het een tijd van justitie. Doch hoe wonderlijk is het beloop van de wereldsche zaken
en om er zoo een te'vinden, gaan wij maar op het geval af een der nauwe, morsige straten in, die tusschen Drury-Lane en Oxford-Street gelegen zijn
En Mevrouw Buigzaam! och ja; die laat Gods watertje over Gods akkertje lopen; zie, dat vind ik verdord gemeen van zo een' Vrouw. Men hadt, kwanswys, geen trek tot het huwlyk; men was nog zo jong: men was nu zo gelukkig
Wat ben jij er voor een? vroegen zij, en het eendje wendde zich naar alle kanten en groette zoo goed het kon. Je bent verschrikkelijk leelijk! zeiden de wilde eenden; maar dat kan ons niet schelen, als je maar niet met iemand van onze familie trouwt! Het
Het maakte mij zeer bedroefd als ik dacht hoe braaf zij was, en hoe weinig ik haar waard was; en ik placht vurig te hopen dat ik een beter hart zou krijgen
Uitmuntend, riep Holmes, weer goed gehumeurd. Dan zullen wij gezamenlijk een onderzoek instellen; ik denk, dat wij moeten beginnen met een bezoek aan Forbes te brengen
dat zij niet woû, dat zij niet zonder hem kon leven, dat zij hem lief had voor eeuwig, voor eeuwig, dat zij sterven zoû, zoo ver van hem
Ik zou gaarne van hem vernemen, wat hij van de zaak denkt, ofschoon de autoriteiten mij verzekeren, dat er niets meer aan te doen is. Doe uw best hem hier te brengen
dat nooit vraagt of het voorhoofd dat het streelt zwart of blank is. Zij zag den zonneschijn op het kabbelende water flikkeren en hoorde vroolijke stemmen in het rond
terwyl hy het oog houdt op ieder die hem voorby gaat, alsof hy een tol in die poort innen moest; de weg is echter vrjj
hij voelde zich gerijpt, in eigen schatting gerezen, door het vertrouwen dat zij hem schonk; zij wist hem als boven zich zelven op te heffen, door hem de hoogte aan te wijzen, die hij bereiken moest om zich te verzekeren van hare achting
De zon vergulde en kleurde de tulpen, die niets anders zijn dan alle verschillende vlammen in bloemen veranderd. Om de tulpbedden gonsden de bijen als de vonken van dezen gloed
Toen Amy het glimlachend Christuskind op den schoot der madonna aanwees, zag mevrouw March iets aan het opgeheven handje, dat haar deed glimlachen. Ze zei niets, maar Amy begreep den blik, en na een oogenblik zwijgen ging zij ernstig voort
Somtijds in den nacht, denk ik dat ik de wielen al hoor ratelen; en al dien tijd zie ik uit. Weest ook maar gereed
Elizabeth Musch der hen gevoelden zich nog ongenegen om hun konscientie geweld aan te doen en ten gevalle van Hun Ed. Groot Mogenden een doodvonnis uit te spreken. Intusschen, groot was de vrees voor De Witt
Zij zou zeker achting en belangstelling voor mij hebben, dacht hij bij zich zelven, zoo zij wist dat ik de schrijver der verhandeling over Marcos Obregon de la Ronda ben, welke de
Zoo was het geen lijkkleed meer, zoo was het een schitterend feestgewaad, blank als sneeuw en lelies, en Marie hoopte! Zij hoopte en zij nam de lentezon op in hare ziel, tot alles er ontlook en bloesemde
John Dashwood was zeer verbaasd; maar hij had een kalme geaardheid, zou niet licht aanstoot nemen, en wenschte niemand te beleedigen, vooral niet iemand met geld. Hij antwoordde dus, zonder eenige ergernis te laten blijken
Maar, voegt hij er berispend bij, gij moet mijn naam niet zoo publiek bekend maken.Ik wil geen vasten naam hebben, hoort gij
op de verzekering van den voerman, dat hij binnen drie minuten zou afrijden, daar. hij volgens de Parlements-acte volstrekt niet langer wachten mocht
Daarom zal ik, schrijver, durven 'Dicht ontvonken op uw Turven, 'Schutters tegen Wintersloot 'Groot gerijf in groten nood
Ik wensch hem goede reis, zeide ik, eenigszins verbaasd over de stoutheid en ondoorzichtigheid van Van Lintz, dat hij aldus vertrokken was, met een gelegenheid, waarbij hij niet kon missen bespied en achtervolgd te worden
en zoeken hare plaats in het leven, in de wereld was gevolgd. Ze bekende het zich met een trotsch gevoel: ze had tact gehad: grooten tact
Zij wist, dat voor hem, die toch de hoofdoorzaak van haar ongeluk was, een ontmoeting met haar zoon van weinig belang was
Friedel, ga, en zet dien kwâjongen den appel op het hoofd, beval Geszler gejaagd, want van de bergen zag hij eene groote bende gewapende Zwitsers naderen. Maar haast je
De soldeniers, die wij om het krijtveld zagen rondwoelen, spelen eene te belangrijke rol in ons drama, zij het ook door de verwarringen die zij aanrichtten, om hen geheel uit het oog te verliezen
Mijn vader zal ongetwijfeld dadelijk hier zijn. Vergun mij u een oogenblik hier alleen te laten. Ik ga eens zien, of ik hem ook van dienst kan zijn. Met deze woorden zweeg zij en vertrok, de deur zorgvuldig achter zich sluitende
Plotseling zulk een geheim te midden van zijn geluk te vinden, gelijkt de ontdekking van een scorpioen in een tortelduivennest. Was voortaan het geluk van Marius en Cosette tot deze nabijheid gedoemd
Aan het einde van het voorportaal voelde hij zich op den schouder tikken, en zich omkeerende, zag hij MAGDALENA voor zich staan, die hem in een zijvertrekje riep, waarvan zij terstond de deur met behoedzaamheid achter zich sloot
Nu hij een mensch het leven ontstal en den prijs er voor had, moesten de hagelsteenen, wilden zij het opzet stuiten, grdoter vallen en dikker liggen dan deze
De juwelier had geen lust, een vreemdeling bij zich te ontvangen; hij stond dus op en ging naar voren, om te vernemen, wat men hem te zeggen had
en Marius had niet geweigerd, want dit was hem een gelegenheid om over zijn vader te spreken. Nu en dan legde hij dus bij graaf Pajol, bij generaal Bellavesne, bij generaal
maar bij het geld, dat hij haar als waarborg heeft gegeven, was een muntstuk, dat valsch scheen te zijn. Zij liet het mij zien; het was een Indische ropy. Zoo ziet gij
Eindelijk kwam hij met een paar groote stappen naar zijne vrouw en zeide: Zeg eens, vrouw, zij moet dezen nacht nog hier vandaan. Die kerel zal haar morgenochtend al op het spoor zijn
Waar is het geld van A. gebleven?' Zij haalde de schouders op. 'Hoe kan ik het weten; hij zei nooit iets tegen mij
Als gij ooit iets met de Compagnie mocht willen doen, zal ik u onvoorwaardelijk goedkeuren, daar kunt gij van op aan
Nog enkele gasten kwamen, meest ambtenaren, die een plichtmatig bezoek brachten en het gesprek werd algemeen. Alleen de groote van Olm onderhield zich in het bijzonder met mevrouw van den Broek
Met deszelfs zuster zat MARIA VAN VLIET uit één Gezangboek te zingen, terwijl de moeder der laatste, met een zigtbaar genoegen, de maat zat te slaan, en hare jeugd als herleven zag in de jeugd harer dochter
hielp IK wel waarlijk Herakles met brandenden fakkel dicht te schroeien de herlevende halzewonden der Hydra? Ik, die reeds ril van angst wanneer ik van verre
Zijn overleggingen doorliepen achtervolgens de drie vormen, waartoe alleen zekere karakters geschikt zijn: denken, willen en volharden
De daar gelegen weiden waren het meest rentegevend gedeelte der bezitting en waren voor een derde van het gewas aan de boeren verpacht
met haar leelijke handen! Cosette snikte luider bij deze woorden. O, zult ge u stil houden! riep
Dat wij de goden niet hoonen! sprak hij. De goden zijn misschien nog niet verdwenen. Jupiter komt mij volstrekt niet als een doode voor. Ge zegt, dat de goden droomen zijn
ieders woorden kwalijk op te nemen: en schoon zijn voorstel aan vader Syard op zich zelf verplichtend was, de norsche en onaangename toon, waarop het gedaan werd, nam er alle verdiensten van weg
Scheich Ibrahim liet zich bepraten; hij trad binnen en nam plaats aan het uiterste einde der sofa, waarop zijne gasten gezeten waren. Hij hield zich zoo digt mogelijk bij de deur
maar hij verkocht ze dadelijk, voor veel te weinig geld, om maar niet behoeven te wachten. Maar toen dreigde weêr het gebrek en zij dacht er over naar Holland te schrijven
Zullen wij die wonde plek van ons land ooit kunnen balsemen? Of zal het toch van daar altijd blijven voortkankeren
klemde hij zijn stok zoo vast, alsof hij bijna een aanval verwachtte, en daarom op zijne hoede wilde blijven
Gij kunt denken hoe ik mijn ooren spitste, toen ik dien naam hoorde. Dus als uw neefje beter wordt, ging uw vader voort
Pas was de koopprijs betaald, en dacht hy nu eens recht stilletjens op het land te gaan leven, of daar krijgt hy een aanval van zijn kwaal, veel erger dan vroeger
daarentegen zijne bevelen in dien zin gegeven had, alsof er geen twijfel aan den voortgang van het gevecht bestaan kon. Hij vertoonde zich dan ook binnen het krijt
is de seeondant? Ja. En de andere persoon houdt zich schuil, zegt gij, mejuffrouw? Ja, antwoordde juffrouw Witherfield, met een droog kuchje
ik heb het gezien. Het is in Lycilië rustig geweest, omdat ik geen gruwelen heb toegelaten en Uw naam heb hoog gehouden
Je kunt Moeder niet om een paar nieuwen vragen, zij zijn zoo duur en je bent zoo wanhopig slordig. Moeder zei, toen je de andere bedorven hadt, dat je dezen winter geen nieuwe kreeg. Kun je 'r niets op bedenken? vroeg Meta bezorgd
en hoe voortreffelijk de schrandere Jonas hem ook begrepen had, was toch de houding van dit jongmensch, toen hij voor zijn yaders broer verscheen
zeiden de soldaten van het legioen Fulminatrix. Pompejus mocht ditmaal niet weenen, maar zeker is het dat
toen en fronste de wenkbrauwen. Maar dadelijk en vlug als in al haar bewegingen, wenkte zij de overige bekenden toe
Zij wierp zich met een zucht om, opende hare oogen en streek zich met heure hand de vochtige haren van het voorhoofd. Zij zag vlak in het glas van haar psyché en in den spiegel viel de weêrkaatsing van het verlichte valgordijn, als een bleeke schim
Marius deed zich zelven allerlei vragen ten opzichte van den heer Fauchelevent, die jegens hem eenvoudig beleefd en koel was. Soms twijfelde hij aan zijn eigen herinneringen
warpcops, ten dienste der weverijen en verwerijen, is meer een zaak op zichzelf en dan ook zeer dikwijls aan deze laatsten verbonden
Hoe verward zijn herinneringen waren, Marius zag er eenige schaduw van. Wat was eigenlijk het avontuur in het verblijf van Jondrette? Waarom was deze man
en bedacht, dat zij in geen jaar nog iets noodig zoû hebben, en dat hare oude kleeren voldoende waren voor hun leven van geluk en eenvoud
de herinnering aan een avondmaal vol gezelligheid en sympathie. Maar toch, nu waren zij alleen! Zij sloeg haar armen om zijn hals en drukte hem vast in haar tengere gestalte
Dan kwam hij, verlegen voor zichzelven, het eerst tot Emilie, en zeide haar: hij had geschreven, en welken avond hij weêr voor zoû lezen, aan hen allen
waaraan de tuinen veler huizen uitkomen. De Heer WYNSTOK kraamde nu zijne in ruim eene halve eeuw opgedane kundigheden, ten aanzien van den Haarlemmerweg uit
en zij hebben hunne broeders of neven, zij hebben generalen en rechtsgeleerden en professoren afgevaardigd naar het Congres
twee verschillende soorten van menschen voorstelt, wier gelijkheid voor de strafwet men alleen wil gehuldigd zien in theorie en bij geschreven wet, maar welke men in de praktijk verwerpt; zoolang men
De wijze waarop men mij behandelt verschilt daar veel van, en mijn lot is even onaangenaam, als het uwe gelukkig is
waarin haar toehoorders niet bepaald een overgroot belang konden stellen, daar geen van alien hen ooit had hooren noemen
Hij wierp den tak weg en riep: Moeder, hoe heet ge, ik neem dat ding van u ter leen. En hij liep weg met het pistool
Wij hebben ook met elkander gesproken, ik met. Dolly wist niet, hoe zij hem zou noemen
In de tragedie van het keizerrijk waren zij daar als kinderen, die verstoppertje spelen. In het leêge holle paleis waren de appartementen van den prins als een nestje van weelde
Het muziekkorps van het garnizoen was niet sterk, aangezien het garnizoen zelf zeer zwak was, maar dat der schutterij vulde aan wat er ontbreken mocht. Aan geestdrift althans haperde het niet
en door geregtsdienaren van het paleis naar buiten gebragt, en onder de voor hen bestemde galgen geplaatst. Men deed hun den strop om den hals, waaraan zij moesten worden opgetrokken
heele leven Louis Couperus, De boeken der kleine zielen is verkeerd, alles is in mijn leven verkeerd gegaan. O, Bertha, ik kan je niet zeggen, hoe ik gesmacht heb naar Holland, en naar jullie allen terug, hoe ik gesmacht heb niet meer alleen te zijn, met mijn kind
Oma Van Lowe zat stil maar stom verbaasd voor zich te kijken; Paul luisterde aandachtig en Constance en Addy bleven het voor en het tegen van de twee huizen bespreken
ik heb u heel onvriendelyk behandeld; ik had geen recht om tegen u te spreken zooals ik gedaan heb ;—. wilt gy het my vergeven
Nu hij een moord op zijn geweten had, en deze hem nacht en dag met schrikbeelden vervolgde, zou hij een tweeden moord begaan hebben, als hij daarin veiligheid had gezien
En rondom den hongerigen droomer, die niet telde zijn honger, en die weemoedig maar rustte in de bloemen, verzamelden vreesloos de vogels
Hij liep weer langs den weg voort, waar hij als een kleine jongen met de andere kinderen gestaan en gesneden huisjes verkocht had. Daar boven, achter de dennen, stond het huis van zijn grootvader van moederszijde nog
mogt in het vervolg iemand mij bevrijden, ik hem zonder mededoogen om het leven zou brengen en geen andere gunst toestaan, dan dat hij zou kunnen kiezen welken dood te sterven