AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
De gesprekken van dit laatste paar waren weinig en afgebroken, schoon het MAURITS, toen hij naar Rotterdam vertrok, toegeschenen had, dat hij MARIA honderde zaken te verhalen had
Kent ge uw ouden schim dan niet meer? Ja, ge hebt zeker niet gedacht, dat ik toch zou terugkomen. Het is met mij buitengewoon goed gegaan, sedert ik de laatste maal bij u was; ik ben in alle opzichten zeer vermogend geworden; als ik mij van den dienst wil vrijkoopen, dan kan ik dit
zoo gingen zij naar de eetkamer, waar zij weldra naast elkander zaten. Het was een gezellig vertrek, het eten was goed en het gezelschap was vroolijk
zei juffrouw Nickleby. Dat is alles. Spreek maar niet tegen mij. Ik ben dadelijk wel weer beter. Na eenige malen naar lucht gesnakt te hebben
Nu verdiende Willem geld genoeg om zich in een paar maanden een boerenpak aan te schaffen en ruim reisgeld over te houden. Jan Kranse en zijne vrouw hadden hem niet meer noodig. Jongejan was teruggekomen
ansende en zingende verlieten zij de woning, terwijl de zon reeds tot eene aanmerkelijke hoogte boven den gezigteinder geklommen was, zoo dat de werk- en ambachtslieden zich met drift naar hunne bezigheden spoedden
was niet geschikt om het vaderlijk gemoed met be wondering te vervullen; veeleer wekte het ergernis op
In gedachten verzonken hield hij stil voor het slaapvertrek van zijne dochter. Zonder beleefd aan te tikken opende hij de deur, wierp ze hard digt en kwam op verpletterende wijze op haar aan, de regter hand dreigend opgeheven
Verder las hij den Verjaarkrans, gevlochten uit de naamletteren van Juffrouw MARIA OOSTERWEYCK, zijnde eene aanspraak aan dezelve, wegens haar gadeloos bloemschilderen, op haar' Verjaardag
whoe. het was om gek te worden. Hare vingers krampten zich in elkaâr, hare vuist balde zich tegen de rukvlagen
Ik vergeef haar uiterharte, Mijnheer Vader, want ik bemin haar als een zuster. De droefheid die zij om Philippa's gewaande dood betoond heeft, is mij troostend geweest
Weest welkom, o gasten, gij allen, dezen gouden morgen, in mijn Oichalia. Plots verbleekte de koning Eurytos, en
Toen begon my een zonderling, onbestemd gevoel van onrust te overvallen en het begon my tebevreemden, wat er toch van George geworden kon zyn
Dat vind ik ook,' erkende De Ruijter, en onder nog heel wat verplichtende woordjes over en weer nam de havenmeester zijn afscheid. Zoodra dien dag zich de gelegenheid voordeed, liet Michiel Adriaensen zijn eerste-stuurman bij zich komen
moogt gij er zeker van zyn dat ik hetgedaan zou hebben i voor uwe eigene rust, voor het welzyn van de twee jongelui
Eline den capuchon van haar regenmantel vol kersen had gestopt, en zij haar ondeugd en moedwil tegen de schooljuffrouwen botvierden onder het commando van Betsy? Zij gevoelde zich als verkoeld van de jonge vrouw, welke haar nu zelfs begon af te stuiten
Met vergeeflijken trots gaf zij mijnheer Baptist een verklaring van hetgeen zij gezegd had: Wij hopen been gauw beter
Daar stond Don Ciaccone op, en eene bijl, die bij zijne voeten lag, opnemende, viel hij met het geroep van: Dood aan de rebellen! de vrijbuiters in den rug
en wij vertrouwen niets onredelijks van u te vorderen, daartoe de hand te leenen. Waarlijk, zeide Deodaat, glimlachende: uw Genade heeft te hoogen dunk van mijn bekwaamheid
indien namelijk Pieter zich maar een oogenblik op straat waagde, daar hij gewoon was ettelijke uren van den dag aan eene stadswandeling te wijden
Voor een oogenblik onderging het effene gezicht van Sir John eene verandering, gelijk nog nook iemand daarop had gezien
Hij heeft een eerwaardig voorkomen. Zijne zilverwitte haren hangen hem in golvende lokken over de schouders, zijn lange baard reikt hem tot op de borst. Diepe rimpels bedekken zijn gelaat, en zijne handen trillen eenigszins van ouderdom
Hij was blij, dat ze niet aan den Boom was. Trouwens daar waren maar heel weinig menschen en van autoriteiten geen spoor. Toen het gevaar nog dreigde en de troepen uittrokken om het te bezweren
Ik weet niet hoeveel ik al verloren mag hebben, doordat ik niet vroeger heb geleerd. Ik zou niet gaarne nog meer verliezen door nu verkeerd geleerd te worden
Zij wachtte, hoe hij zich zou verontschuldigen, zeker met haar te doen herdenken, dat hij haar wel eens meer gekust had, zonder het recht er toe te hebben. Maar hij deed het niet; hem was deze zoen dus ook iets anders geweest
Bertie vroeg naar den duur van de wandeling en wat men er zien zoû; dat eeuwige wandelen van Frank kwam hem zeer vermoeiend voor
Toen St. Clare zich omkeerde om heen te gaan, viel hem Tom in het oog, die onrustig nu op den eenen dan op den anderen voet stond te wiegelen
Uw borg zal mij veel baten, als ik bij mijne Overheden rekenschap moet geven van het bloed der dapperen, die ik ter slachtbank voer
Zware muziek was zijn zaak niet, en Betsy hoorde dat dadelijk; doch hij had een goed gehoor, een goede streek en hij wist wat hij deed Dat vond ze prettig
Hoogheid! - O ik verzoek verschooning voor hetgeen ik onwillig.' - 'Geene verschooning is noodig, waar geen wil tot belediging bestaan heeft,' hernam de Prins
stond opgetogen over den Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Hillegonda Buisman Alkmaarder Hout. Nooit had zij een zoo fraai Bosschaadje gezien, en schoon het zeker in vergelijking van de uitgestrekte bosschen en wouden
Op den grond lagen een paar groote steenblokken, en daartusschen groeiden mos en roode boschbessestruiken en kleine lage berkjes. Hier en daar
wij alleen tot een proefje van de Liedjes, die aan de maaltijd gezongen werden, het volgende airtje van WEYERMAN nog geven, dat genoegzaam den smaak van Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn het gezelschap kan aanduiden
Toen hij dit in zijn schrijflessenaar Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette had geborgen, schreef hij duidelijk op een stuk stevig papier wie en wat hij was, waar hij woonde en aan wien men bericht moest zenden bij voorkomend ongeval
en daar Elinor, ondanks de schoonheid en het schrander voorkomen der jongere zuster maar al te goed haar gemis van ware beschaving en eenvoud doorzag, vertrok zij, zonder in het minst te verlangen, hen nader te leeren kennen
juist kom ik hier,' hervatte EUGENIO: 'ik, die vijfentwintig jaren lang geene moeite, geene opofferingen heb ontzien, om het heerlijk doel te bevorderen, dat ik eenmaal zwoer te zullen bereiken
onder anderen, toen Gij, in Vaza, Zanti bezocht hebt. Wij hebben U dit niet willen verwijten, omdat wij overigens zeer tevreden over U geweest zijn
Ha, ha! zeide Rachel, het gezonde, mollige wicht op den arm nemende, wat ziet hij er goed uit, en wat groeit hij
Nauwlijks schetste een glimlach van ironie zich om zijn mond. De ambtenaren, werkelijk denkende, dat de Regent krankzinnig was, trokken de schouders op, verlieten het vertrek
breed aan dezen kant en naar het andere vertrek zeer smal toeloopend, zichtbaar werd. Naast die spleet ontdekten de kostelijke oogen van den scheepsjongen een soort roeper, verbonden aan een buis van een soort elastiek, gelijk de Oosterlingen aan hun waterpijpen hebben
Laten wij het dan ook maar niet verder probeeren. Zij probeerden het echter toch opnieuw, en hielden niet op er over te spreken, tot zij
De pleegzoon bespeurende, begon ook naar een goed heenkomen te verlangen en zocht JOAN, doch vruchteloos, onder de nog aanwezige personen
Hij was nog zeer jong, toen niet ouder dan negentien, als hij al zoo oud was, maar toch bijna twee jaren ouder dan zij. Zij waren beide weezen
De jongen sloop naderbij, zoodat hij kon hooren, wat ze zeiden, en wist toen al gauw, dat de grijze gans den eenen vleugel had beschadigd, zoodat ze niet vliegen kon
Nog sprak zij alleen. Toen ging zij voort: - Hij weet, dat je eenige bezwaren hebt. Hij weet, dat zijn familie je niet sympathiek is, omdat er Javaansch bloed. in hun aderen is
Aan Hare Keizerlijke en Koninklijke Hoogheid
Op dat oogenblik bemerkte Emmy dit niet, evenmin schonk zij dadelijk aandacht aan de zeer sombere uitdrukking, welke Dobbin's braaf gezicht aannam
om zijn geduld, daar hij als wist, dat het éens komen zoû, fataal. En nu was er zich niet in te vergissen
maar u wil toch de vrijheid van uw glorierijk kunstenaarsleven niet prijsgeven? Ik las in haar oogen, dat ze mijn zinspeling vatte; doch nu kwam de moeder weer
De pègre dief noemt zich steeds den armen pègre, en is altijd de haas, die zich verbergt, de muis die vlucht, de vogel die wegvliegt
Hij zou willen weten, of er ook onder de Taters niet een eerlijke, flinke man kon wezen, en of Jan niet een heel ander mensch was dan al de andere
De bodem is altijd vochtig. De bewoner van het in pace had dezen vochtigen bodem tot bed. In een dezer cachotten bevindt zich nog een brok van een in den muur gemetselden
De Kommandeur liet nu zijne sloep naar de schots roeijen, om den beer verder de rest te geven, daar het dier, met zijn' bek, tusschen zijn voorpooten in, op sterven scheen te liggen
uwe tafel is onovertreffelijk in uitgezochte spijzen. Dat men thans de ragout opdrage, schreeuwde de oude
Jan van Gistel, die door zijn landgenoten als een bastaardvlaming verfoeid en gehaat was, nam deze gelegenheid waar om de Veldheer De Chatillon tot strengheid aan te drijven. Hij schetste de wederspannigheid der Bruggelingen in zwarte kleuren af, en riep om wraak over hun
en deze twee vereenigde prikkels werkten nu zoo sterk, dat zij hem misschien wie weet waartoe zouden hebben verleid, als John Westlock en Mark Tapley
wegens welks beraming zij den anderen had onterfd. Het zal haar wel niet minder grieven, denk ik, dat Robert met Lucy is getrouwd, dan dat jij haar tot vrouw hadt gekregen
De straat was eng en de goot breed; men ging er steeds op vochtige steenen langs kelderachtige winkels, langs groote vuilnishoopen, en gangen met zware, eeuwenoude hekken
Je kan niet weten. Het beste is er niet over te praten. Trouwens, papa laat toch niets los. Maar Ina was te nieuwsgierig; zij schudde het hoofd voornaam, onder de witte paradis van haar hoed
De koetsier antwoordde, dat de nacht heel donker was. Basque en Nicolette hadden in hun ontsteltenis niets anders dan hun bloedenden jongenheer gezien
Dat is alles, rekruut. Ik dank u, landman! riep Gribier verrukt, een volgenden keer zal ik het gelag betalen
Hij, Tiele, kende de geboortejaren van al zijn bloedverwanten, zelfs van overledenen. 'Hoeveel broers en zusters heb je
Toen kroop hij langzaam op zijn buik tot de plek waar zijn kameraden in het gareel werden geplaatst. Hij wilde zijn voorpoten uitstrekken en zijn lichaam met een ophijsende beweging opslepen
Ik zal elken droppel bloeds tellen, dien gij in het lijf hebt, en ze een voor een aftappen, tot gij het opgeeft
en geleek op een oud portret van Garat. Men zou hem in die kleeding op de straat met de vingers hebben nagewezen, maar zijn dochter hulde hem
en te gelijk voel ik de dorre vingers van Mevrouw Muysvaal, mijn achterbuurvrouw, mijn schouder grijpen als met een arendsklauw, en gonst het in mijn ooren: ik heb met veel genoegen vernomen dat uw broeder terug is. Ik feliciteer u
die nog steeds den rand van den beker aan hare lippen hield, zag, dat zijn oogen zich verdraaiden en hij zonder bewustzijn
Deze betiteling sloeg op de vier Van Rijsseltjes, die binnenstormden. Nico met een oorverscheurende trompet in zijn mond. Zij kwamen ieder hun sinas-appel met wijn en suiker binnen eten; mevrouw Van Erlevoort nam Nico naast zich
maar een gerucht, dat in de buurt de ronde deed, beweerde, dat juffrouw Squeers, wier zachtzinnig gemoed een afkeer van het martelen van dieren had
Na hem goeden nacht gekust te hebben, en in haar slaapvertrek gekomen te zijn, begonnen hare zinnen meer en meer op haar aanstaand reisje te spelen. Alle de op Belvedere genoten genoegens
gelijk nog was op te maken uit de zwarte strepen op de plek, waar hij gewoon was zijne pen af te egen, Het voornaamste stuk van het volgende pak was een zwarte rok in miniatuur
ik stond daar en mij zag men hoogstens meelijdend aan. Vervloekte bochel!. Toen ben ik heengegaan, noem het gevlucht, als u wilt; gevlucht, ja, maar voor mijzelven
en parelde, vogele-hel. dadelijk onderdrukt. Hij hief het sombere hoofd. Hij had vernomen. Het waren de zich verschuilende nymfen der bron
en bovenal baarden hem dit de hemelhooge bergen, die met hunne besneeuwde toppen, als een ringmuur van achter de lagere bergen
Lastige jongen! viel mijne zuster eropin, gramstorig van haar werk naar mij opkijkende. Wat een vraagal. Doe geene vragen, dan zal men je geen leugens vertellen
Gij woont hier toch niet alleen, wel juffrouw ? vroeg Slop. Neen, zei juffrouw Wren, haar kinnetje opwippende, üc woon hier met mijne petemoei, de
Daarop was haar houding veranderd; rumoerig liep zij, om de tafel, naar haar stoel en schel was haar stem, terwijl zij haar teleurstelling over Dina uitte. Zoo'n meid, die zij zoozeer in alles vertrouwd had
Raadt gij het niet? Die tinnen schotel is de zwijgende bode, waarvan mijn TRUITJE en ik ons bedienen, om ons mede te deelen wat van belang voor ons zijn
nog grooter werd die te-leur-stelling, toen hy gelijktijdig twee brieven van Sylvius ontfing, twee dagen achter elkander geschreven, doch met dezelfde gelegenheid verzonden
Niet?' herhaalde Nyssen: 'wel! is de bruin dan niet by handslag mijn geworden?' 'Tegen kontante betaling,' antwoordde Buat
en gaf den raad niet zooveel te verbouwen in dien stijl-loozen restauratie-manier: het kostte hoopen met geld, en het bedierf alles
Luid klonken hunne stemmen. Het hôtel scheen in al zijne steenen te vibreeren van menschenhaat; buiten, de geheele stad te sidderen
voelt dat toch ook als vrouw, niet waar? Er zijn geen staatszaken, waarom mijn huwelijk zoo dringend zoû moeten worden gesloten
Als hij in een goed humeur was, liet Legree deze twee heeren dikwijls in de huiskamer komen, en vermaakte zich
was er ook een, waarin voorkwam, dat men aan gevangenen briefjes kon doen toekomen in het eten, dat zij kregen
Mabelia Graswinckel was welhaast onderricht van de mislukte poging door Jacob Jansz. aangewend, om met den zilveren sleutel den kerker van zijn beschermeling te openen, maar zij kon daarin niet lijdelijk berusten
Zou die vreemde man mij koopen en medenemen? ach, moeder Barberin, moeder Barberin! Ongelukkig genoeg was zij er niet om mij te verdedigen
dan die welke de bibliotheek bevatten, en die desgelijks een groot geheel uitmaakten. Het is het Nationaal Museum was het antwoord op mijne vraag, welke de bestemming dier gebouwen was
iNeen, neen, vader! Neen I Ik kan niet. Vader I ik kan er zoo dicht niet bij zitten! Hij was al op weg naar haar toe
Hoe!' riep FALCKESTEIN verbaasd: 'en wat kan u zoo zeker doen spreken?.' Jacob van Lennep, De pleegzoon Op dit oogenblik ging de deur open, en, onaangemeld trad
Oom Daniël lag glimlachend en wat moê in een stoel en Eline kreeg vaak het vermoeden, dat die zonderlinge kennissen allen hem van eenig nut waren. Eline had ook nooit begrepen, hoe oom, zonder ooit iets uitgevoerd te hebben, aan zijn geld was gekomen
naar haar meening heel juist had gehandeld, niet anders dan onder zulke omstandigheden te verwachten was. Tenslotte zeiden zij-
Wie? - uw gedrag: - hij, die zoo diep ontaart is, dat hij, met den huichelachtigen lagch der onschuld op het wezen, zijnen broeder, zijnen vorst misleiden kan
Is het niet natuurlijk, als ik weet, dat hij om iets is uitgegaan, waarin ik evenveel
Het bleeke, simpele, magere Engelsche dametje, dat eerst dweepte met muzea, ruïnes en zonsondergangen op Aventijn of Monte Mario
Als Tell hoorde, dat vrouw en zoon dood gemarteld zouden worden, als hij zich niet vrijwillig gevangen gaf, dan had ik den vogel den eigen dag nog in de knip
Bemoedigd door deze woorden, wierp ik mij aan zijne voeten en zeide: Heer, gij hebt wel gezegd, ik zweer u dat ik aan den diefstal geheel onschuldig ben
Bereidvaardig om zijn aanstaanden schoonzoon als compagnon aan te nemen in zijn drukke zaak, en zelfs zoo verlangend naar een dergelijken schoonzoon uitziende, dat hij niet naar de fortuin zal vragen, die deze zelf zou kunnen aanbrengen
en greep zij de riemen: enkele korte slagen brachten haar het haventje uit, en in zee. Over de zee
waarschuwt u in alle ernst voor een geval, dat zich in uw huis voordoet en waarvan gij ongetwijfeld schande en verdriet zult beleven Uw man en die weduwe Den
De menschen daar, zei de grijsaard, hadden er niet van oudsher gewoond; zij waren uit het hooge Noorden gekomen, waar hun stamvaders woonden en Zweden heetten. Rudy beroemde er zich nog al wat op, dat hij dit wist
vraagde hij eene schaar, en de voering losgetornd hebbende, vond hij een toegevouwen papier. Dit was het geschrift, dat Noureddin Ali op zijn sterfbed aan zijn' zoon Bedreddin had gegeven
in een der talrijke verlaten steengroeven aan die zijde van Parijs. Terwijl Enjolras zich naar die vereenigingsplaats begaf
Hij geleek minder dan ooit op den baron de Ghiselles, die alleen met luchtige courtoisie het jonge meisje als spelend had bekoord; maar hij geleek volkomen op den held harer phantasie, op dàt beeld dat er van den beschermer was gegroeid in hare jeugdige droomen
Een weduwe, Sampje, hernam de oude Weller, een weinig van kleur verschietend, een weduwe maakt een uitzondering op alle regels
doet me genoegen, dat je bent gekomen. Je begrijpt,. wij dokters, we zien wel eens dingen, die men ons nog niet wilde zeggen. Ik heb er eigenlijk niet mee te maken, zoolang jijzelf mijn hulp niet vraagt
Tonnette toch eigenlijk wel zoo gemakkelijk was, want nu de tijd naderde dat hij zijn besluit ten uitvoer zou brengen, begon hij er zeer tegen op te zien om tegen dat nichtje, dat hij als kind had gekend, de rol van minnaar te aanvaarden
Hebt gij eereambten? Hebt gij schatten? Hebt gij posten met voordeelige emolumenten? Breng ze dan hier. Zij zijn de mijne
en zoo kom ik u opzoeken, meenende u een dienst te doen met een isolement te deelen, dat alleen aan de positie is te wijten niet aan den persoon
Ik weet precies hoe gij het gedaan hebt. Waar gij heen geslopen zijt, kon ik u achternasluipen en het slimmer doen dan gij
Hij dacht er over, onder het naar huis rijden. De tuinier slenterde langs het pad, met zijn bezem van stijve palmbladvezels de dorre bladeren wegprikkend; hij riep hem aan
langen nacht vol benauwde droomen, en toen ik toch zoo bedroefd was omdat ik weer wakker was geworden, want ik wilde niet meer leven
Maar het is wonderlijk, zeide Giles, toen hij hiermede ten einde was, wat een mensch doen kan wanneer hij boos en driftig is
zich zeer stijf naar mij omwendend en mij strak aankijkend, te moeten opmerken, dat gij stug van aard zijt
De tijd gaat voort. sprak ze, onverzoenlijk hard. In alles is evolutie. Ik heb andere ideeën gekregen, praktischer ideeën
Je weet zeker wel door generaal Ducardi, dat Papa hem Commandeur van den Rijksappel wil maken; wat jammer, dat we hem niet ridder van St. Ladislas kunnen slaan
Ik weet, zei Darnay eerbiedig, enhoezou het anders kunnen, dokter Manette? ik, die u dagelljks by elkaar gezien heb
mannen en vrouwen van Amerika, is dit iets om mede te talmen, om te verontschuldigen, om er stilzwijgend de oogen voor te sluiten
Ik kan niet anders zeggen, of gij zult misschien uwe eigene oogmerken daarmede gehad hebben, zonder u te bekommeren
en naar de hut dicht daarbij met multiflora en bignonia begroeid. Daar scheen hij de bekende gezichten zijner makkers te zien
Gij zoudt hem geheel in elkaar drukken en al het mooi van het rijzen bederven. Hier heb ik een oud dun mes, dat ik er met opzet scherp
naar den lombard gebracht. Hij had zijn ontbijt tot twee eieren ingekrompen, en daarvan gaf hij er een aan zijn oude dienstmaagd, welke hij sedert vijftien maanden geen loon had betaald
Maar ik geloof, dat iedereen met a zou kunnen dansen, juffrouw Osborne, u, die zoo voortreffelijk danst
iemand van haren meester wilde koopen. Gaarne had zij, toen zij heenging, bij de deur blijven staan luisteren
wat heb ik hem, die mij. zoo hartelijk. zoo opregt beminde, gestreng behandeld. o waarom. waarom ben ik niet bij driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager hem gebleven. misschien. misschien had ik het gevaar gezien. o
die op den schoorsteenmantel stond en groette die diep, met zonderlinge majesteit. Toen ging hij tweemaal langzaam en zwijgend van den schoorsteen naar het venster
Zij heeft mij stellig beloofd, dat, zoo ik veroordeeld werd, naar Loevestein te worden overgebracht, zij alles in het werk zoude stellen, om mij voor dien tijd te doen ontsnappen
Mijn vader haalde de schouders op. Na hetgeen gij met de Juffer gesproken hebt, zeide hij, hebt gij mij in een zekeren zin wel in de noodzakelijkheid gebracht om acces voor u te verzoeken. Ik zal den Heer Blaek belet doen vragen
De meubels bestonden uit een enkele kast, maar die geleek wel op een tooverflesch van een goochelaar: er kwam van alles uit
dat dikwerf de tranen in hare oogen oprezen, en zij het aangezigt moest afwenden, om dezelve voor het overige gezelschap te verbergen
Op onzen weg naar het loterijkantoor loopen wij tegen een zwarten man aan; komen wij er nu, dan zeggen wij deftig: het
Inderdaad zat Betsy op en was ook de naaister present toen Sidin met zijn mengsel de trap der achtergalerij kwam oplopen, en de oude hem steunend en met moeite gaand vergezelde
De Hemel mocht hun en alle arme zeelieden genadig zijn, zei hij, als wij nog zoo'n nacht kregen als de vorige
Zij vond het wel mooi, maar huiverde ervan en hield meer van de 'Banieren' de groote aquarel, de optocht der ten levensstrijd tijgende vrouwen
Daarvan schrikkend, maakte hij haastig een einde aan zijn bezigheid, en sloot de kast; maar hij hoefde zich niet bijzonder te haasten
Een vreemde kamerdienaar berichtte dat mijnheer eene vergadering had, maar bijna tegelijk met de familie thuis hoopte te zijn. Zoo geschiedde het ook. De heer des huizes trad binnen, nog eer wij tijd hadden gehad ons van de reismantels te ontdoen
in een' vasten slaap lag, veranderde Danhasch op zijne beurt zich in eene vloo, en beet de prinses in de
men is hier zoo goed jegens mij,' vervolgde zij, terwijl zij weder op haar werk keek. Maurits dacht bij zich zelven, dat niemand anders als goed jegens zulk een lief schepsel zijn kon.
Onthoud dit, mijn jongen! Als ik onder hare zorg was blijven opgroeien, zou zij mij tot ik weet niet welk enthousiasme hebben opgewonden
dat alles is zeer natuurlijk in u; maar, gij zult mij toestemmen, dat ik, ik allereerst recht heb te weten wat ik in u zou vinden
daar hij zich tot aan de keel toe vol gevoelde van allerlei vijandelijke gezindheden. Hij keek de Boffins met onverbiddelijke oogen aan
Voor de tafel stond eene groote opene kist, zoodanig geplaatst, dat men, door de tafel aan de tegenzijde op te lichten, al wat daar op lag in de kist kon werpen en dus aan de oogen Jacob van Lennep, De pleegzoon van eenen onverhoopten bezoeker onttrekken
Ernstig en toch liefderijk sprak zij tegen mij, alsof het God zelf was, die tegen mij sprak; zij deed mij den afstand gevoelen, die er tusschen hem en mij bestond
ik dacht aan de schrijvers van die vele brieven, die ik daar op tafel heb achtergelaten, en toen nam ik mij voor, dit kleine verhaal te boekstaven
en mijn garendoosje is vier; en mijn lintendoosje is vijf; en mijne kragendoos is zes; en dat koffertje is zeven
hield dien een poos in den mond, slikte hem in en bleef weer peinzend staan eer hij een tweeden nam
De prinses was heel verbaasd toen zij dit hoorde, zooals je wel denken kunt, Maggy. Dat was geen wonder' zei Maggy
En eindelijk rees in hem de gedachte op, om deze gelegenheid waar te nemen, om en aan den broeder van den overledenen en aan deszelfs zuster, zoo wel als aan de ouders, te schrijven
Ik wist dat één persoon mij zou afschilderen als tot alles in staat. Het was ontzettend! Spoedig stond mijn besluit vast, en om acht uur van morgen stapte ik in mijn rijtuig. Nu weet u alles. —
en nu ook wel eenigszins trotsch op haar man was, terwijl Miggs zijne sabel op armslengte van zich afhield
Ik geloof, zeide Rosa Maylie, dat mijnheer die moeite niet behoeft te doen. Wanneer ik goed onderricht ben, kent ook hij de zaak, waarover ik u wenschte te spreken
En in de kussens der vergulde sponde Verheft zich de vorstin, heur naakten boezem Opbeurend, moede lenend op den arm
Nu, wat zegt onze jeugdige vriendin? hervatte mijnheer Kenge. Neem den tijd maar, neem den tijd maar. Ik wacht wel naar haar antwoord. Neem den tijd maar
De afspraak werd gemaakt en ter behoorlyker tyd nagekomen. Het testament werd geteekend, verzegeld, voorgelezen, alles in tegenwoordigheid van getuigen
en plotseling bemerkende, dat zij op het punt is om zich te verspreken, voegt zij er bij: Hij is alleen maar wat sufferig, nou en dan; is het niet zoo, m'n kind
met een mooien koningszoon, wiens blijde oogen en fluitgekweel de herinnering betooveren en wiegen in slaap?? De Held was in een gestort tegen het schild der godin
Hij lag er over te denken, hoe lang hij al van huis was geweest, en hij rekende uit, dat het drie weken geleden was, sinds hij de reis was begonnen. En tegelijk kwam het hem in de gedachten
Zij had schulden. Zij had ze eerst bestreden met groote energie, gevende aan de wereld allen schijn van eene mondaine vrouw, en binnen
De dienaar, die mij het kind onstolen had, zou mij uitgeleverd worden. En eindelijk: de helft van de bezetting zou den geboden weerstand met het leven boeten. Het lot zal beslissen, wie sterven zal
terstond haren ernst hernemende, wierp zij hem zulk een' gestrengen en bestraffende blik toe, dat deze alleen genoegzaam zou zijn geweest, hem het zwijgen op te leggen
toen hij hem zag, neerviel met zijn hoofd op den rand van den haard en daardoor zich wondde. Ten slotte staan we hier nog voor het merkwaardige feit, dat de binnengekomene
Nu zal de bommel barsten. Hij heeft echter nog tegenwoordigheid van geest genoeg om den vreemdeling in zijn kantoortje te brengen en de deur te sluiten. Zijt gij getrouwd, mijnheer
ooit, zelfs toen mijne brave ouders, welke ik hartelijk lief had, nog leefden; nooit heb ik er iets van geweten, als ik het ruime sop in moest; maar nu, mijne lieve! nu
zooras hij ULRICA door zijne schuld in dien toestand gebracht zag, wierp hij zich bij haar neder, klemde haar in de armen en bedekte haar bleek gelaat met kussen
Hij is geen gentleman, gansch niet; iedereen die zoo is grootgebracht als ik, moet dat wel zien. Wel, Sam, zeide Mevrouw Shelby
Wat nu Paddeltje betreft, die ging weer naar Vlissingen terug. En toen het schip van 'd'n ouwe' weer zeilree lag, met Lange Meeuwis als matroos er op, dat spreekt! - werd ook Paddeltje weer onder zijn naam van Klaas op de rol ingeschreven
Zoodra hij zich ten zijnent bevond, werd de koffer afgeladen en op eene door den vizier aangewezen plaats gebragt, met streng verbod hem zonder zijn bevel te openen
Maar nu, voor den tweeden druk, kan dat niet meer. Wat ik, zooals het meeste in dit boekje, louter verdicht had, bleek achterna voorspelling geweest te zijn
op de kar naar het galgenveld. Een der wachters, die een haak aan zijn stok had, maakte nu en dan een beweging, alsof hij in dien menschelijken
mensch. Mijn oudste dochter zal u zeggen, dat wij sedert twee dagen, met ons vieren zonder brood, en mijn vrouw ziek is
Dat was toch alleraangenaamst. Daargafnu een heer van aanzienlyk, om niet te zeggen verheven
Ze gevoelde zich niet thuis bij die lieden, welke allen als een stempel van emancipatie droegen en toch boezemden zij haar belang in door hunne exotische tint. Het was zeker een zonderling samenraapsel, die vrienden van oom Daniël
Ik was nog niet ernstig geweest, daar ik tot nu toe niet gedacht had, dat zij ernstig was. Maar haar liefhebbend gemoed was zoo verheugd
Ditmaal duurde het zelfs lang, voordat jufvrouw Quilp het waagde, zich op zulk eene nederige wijze te verdedigen
het was waar, wat Sarinah zei, dat de op haar toegepaste middeltjes weinig effect hadden en haar sterk gestel de werking ervan scheen te neutraliseren
en de gezetheid opordewas in hem even sterk als de liefde tot het leven zelf. Hij had geene betrekkingen in of nabij Londen, behalve zijn neef Octavius Budden
maar allengs werd ik eene kleine, zich gedurig bewegende schaduw gewaar, welke zich met die van de ondergordijntjes vermengde
Doch zulk een oogenblikkelijke impulsie wegens onderdrukking der Slaven is niet aanwezig en kan er ook niet zijn
Ik denk, hernam Helena op weifelenden toon,? dat hy zoo straks alles zal moeten weten wat gy my yerteld hebt; maar ik ben er niet zeker van
uit ver geleden Renaissance; zij, een vage herderin. Hij, Aylva, hij was twintig jaar, en dat zijne verzen niet schenen wat zij waren voor hem
Omdat ik u ken, Stedehouder van Gelderland!' antwoordde MAGDALENA, het hoofd met fierheid oprichtende: 'omdat uwe bedoelingen en aanslagen mij bekend zijn
dat de veranderingen niet aan de twee intelligente, hierboven vermeldde jonge vrouwen ontgingen
In een naschrift zeide hij nog, dat ik niet lang van Ada verwijderd zou blijven. Er was weinig, dat ik toen minder verwachtte dan zoo terstond op reis te moeten gaan
en daarop een schrijflessenaartje met pennen en papier, en aan den wand is een plank met welgekozen boeken. Die hoek was
Daarna wendde h zich tot Grimaldi en geleidde hem naar het ontbijt, waarmede Maria reeds een half uur had zitten wachten
en zit er voor u niets anders op, dan om in al uw zakken naar nog zes stuivers te zoeken. Nadat gij hem die ter hand hebt gesteld, krijgt hij nog ongunstiger gedachte van u
De opening van het Parlement had daarop plaats in grooten eenvoud
Deianeira, van den grond, waar over zij lag, hief de oogen hoog. En zij zag, boven zich, Herakles rijzen
Dit waren de slingers, verschriklijk wapen, waarmee zij hun vijanden zo juist wisten te treffen dat de zware stenen, die zij heen slingerden, zelden de bedoelde plaats misten
De boerin deed de deur open; maar toen zij hoorde, wat hij wilde, zeide zij, dat hij maar zijns weegs moest gaan; haar man was niet thuis, en zij wilde aan iemand, die haar wildvreemd was, geen onderkomen verschaffen
Ik begrijp u niet, Joe. Is John dan niet hier geweest; John, die geld genoeg medegebracht heeft om ons alien rijk te maken
was er ook, en nu vertelde Landenberg hem, onder het vroolijk gelach der aanzittenden, dat hij Melchtal zulk eene prachtige poets gespeeld had
Nu, dan geloof ik, dat ge ditmaal droomt! De wacht uitroepen, als er onraad is, hoor! Ik vertrouw de stilte daar ginds niet! Van der Does ging heen
en haar gebroken, gekromd, gerimpeld, tandeloos, afzichtelijk, met wit haar verlaten. Ach, mijn arme jongen, ge volgt een verkeerden weg
En toen ze dan zoo'n beetje teleurgesteld keek, zei ik: 'Ja, daar moet je een lieveling als Mies Brouwer voor zijn, om dat blaadje schoon te hebben. Misschien schrijft de Generaal er voor haar nog wel eens op: 'Is een schat,' of zoowat. Het mispunt
Waar zou hij ze vinden? Hij wist niet waar zij woonden. Zij waren hem een oogenblik voor de oogen verschenen, en toen weder in de ontzaggelijke diepte van Parijs verdwenen
Dieper rimpelen groefden zijn voorhoofd, waar in doffer de blauwe, goede oogen grauwden; matter welfden de lippen in den
et de waarheid, hernam, echter op een gematigder en lager toon, daar hij zich met moeire bedwong. et de waarheid? oor dan
Geef mij je eerewoord, dat je het nooit doen zal. Waarom? vroeg de jongen; het lijkt mij erg leuk
Wel neen Ik weet niet wat ik heb, Bets Maar ik ben zo loom in mijn leden, en daarbij zo lui, dat het schande is' 'Wat koortsig misschien Wil je
Het was vervelend, maar toch, zij kon nu niet beneden komen, en na een korten, koelen groet, ontbijten zonder iets te zeggen. Het speet haar zeer, dat zij haar ingeving van den vorigen dag niet gevolgd had en reeds een toenadering had gepoogd
Jan sloot de deur, die opensprong. Het was juist dat oogenblik van geheimzinnig gedruisch in den gang, waarnaar niemand hooren wil en iedereen luistert. Een paar seconden later deed Jan
Om deze reden, omdat hij veel bemind had, achtten sommige ernstige, verstandige lieden hem kwetsbaar. Ernstige, verstandige lieden
die in staat was den luister van zijne familie op te houden. Noureddin Ali bewees hem de laatste eer, met al die liefde en dankbaarheid, welke hij hem verschuldigd was
Die redenen zult ge mij geven,' zeide, op een half gesmoorden, doch strengen toon, iemand, die, in een' grooten mantel gewikkeld, achter hem oprees en hem op den schouder tikte
Neen, rechtstreeks naar huis! En zoo spoedden zij zich, alweer naar de eerste aandrift des dokters, naar huis
oe daartoe evenwel ratten in staat geweest zijn, betuig ik u gaarne niet zoo volkomen te begrijpen. en haar broeder zaten te ijzen onder dat verhaal; hoorde het zeer onverschillig aan
De meubels uit Brussel waren gekomen en Constance vond het een genot haar huis bij de Boschjes in orde te maken. Zij had nooit gedacht zoo gelukkig te kunnen zijn, louter om hare terugkomst in een vaderland en een familie-kring
Op zij wat, zei de man met de ruige jas, terwijl hij trachtte voorbij te dringen. Wat wilt ge? vroeg Sam, het dringen met een gevoeligen stomp beantwoordend
Sam vervolgde: Dat was volgens mijn geweten, Andy. Toen ik Lizzy meende te vangen, dacht ik werkelijk dat meester daarop gesteld was
Hartelijker bleef zijn briefwisseling met zijn anderen broeder, den voormaligen prefekt, een braaf en achtenswaardig man, die te Parijs stil leefde
en ze was ook nog moâr een kind, dat het zoontje van den Baron begraven werd, en dat deze Jonker, dien we nou hebben, op een' blaauwen maandag te Amsterdam is aangekomen, zonder dat iemand weet hoe of wanneer
en niets verschuldigd waren aan dat afgetrokkene denkbeeld, dat men het volk noemt, vijf nachten in de week, tot laat na middernacht
Zoodra de liefde twee wezens in een engelachtige en heilige eenheid heeft samengesmolten en gemengd, is voor beiden het geheim des levens gevonden
oed, goed, zeide ,' en haastte zich om van hem af te komen, terwijl zij meer en meer berouw begon te krijgen over hare, begane onvoorzigtigheid, om aan een zoo ongeschikt voorwerp eenen groet mede te geven
Onwillekeurig bleef Tell staan, en zacht klonk het: Zwitserland, gij zijt schoon boven alle andere landen
die zich uitmaten naar alle zijden, onder hen en boven hen en om hen rond, niets waren dan hunne liefde, die geworden was tot hemel en geluk
nu ik langzamerhand wat ouder word. Voor het aanhouden van de boeken, de correspondentie en het reizen heb ik iemand noodig
wordt dit er op de uitnemendste wijze vertoond, als ware het pas gestorven. Weinige betoogen van onze zwakke
Ik heb reeds gegeten,' gaf de vrouw ten antwoord. 'Maar houd ons dan een oogenblik gezelschap,' vervolgde hij, terwijl hij zijn togtgenoot een veelbeteekenenden blik toewierp
niettegenstaande mijn hart er onder bloedt, en ik haar reeds lang heb vergeven. Uwe majesteit kan dus zelve oordeelen, of ik niet meer te beklagen ben dan te verachten
Kom hier, kom, geef hem de hand. Wronsky ging naar het bed en bedekte zijn gelaat met de handen
ik zal uw knecht zijn, ik zal u gehoorzamen; ik behoef geen geld, maar slechts voedsel, als ik iets verkeerd doe, dan kunt gij mij slaan
Er is zoo even om MAGDALENA geluid of gebeld, zoo als ze dat hier noemen,' zeide BOUKE: Jacob van Lennep, De pleegzoon 'alweêr een nieuwe uitvinding, om de menschen op te bellen of het schapen waren
ik verzeker u dat wij heel blij zijn u bij ons te zien. Zoo'n aangename begroeting heb ik na de Middellandsche zee
Dat kan ik niet wegredeneeren. Hier, Andy, gij neger, maak wat haast! riep Sam. Breng de paarden naar den stal
Zijt gij hier niet geboren?' was de vrij natuurlijke vraag van EDUARD. 'Ik ben een vrije Belg,' - sprak de man, terwijl hij zijne knods in de hoogte hief, zoodat EDUARD eenige passen links aanhield - en ik haat en veracht dit land
boog hij zich diep en ging naar de deur. Daar wendde hij zich om, en met steeds neergeslagen oogen, zeide hij: Mijnheer de maire, ik zal den dienst waarnemen tot een ander in mijn plaats is
noch aan iemand der haren mag het minste leed gedaan worden, of ik zal het gestreng straffen. En laat Boudewijn intusschen het paard van de. van dit meisje hier brengen. Gij hebt mij verstaan
Vermits het jachthuis te klein was om de genoodigden te bevatten, waren er ter zijde van het gebouw verscheiden tafels aangericht van een aanzienlijke lengte
Eindelijk — om de waarheid te zeggen, het was vr'ij spoedig — had Swiveller zooveel brood en thee gebruikt, als men hem
heel nabij, denk maar op den naam Delfgauw; daar vooruit ziet ge al de landingsplaats, Joffer; zoo we geen omweg gekozen hadden, waren we er al,' antwoordde Jacob Jansz. met een kwelziek lachje
Eensklaps bleef hij op de boterhammen der kinderen gevestigd 'Maar Bee' riep zij uit, 'het is noch niet zoover met ons gekomen dat de kinderen gebrek behoeven te lijden. Zij moeten meer vleesch hebben
Heer Jezus alleen heeft den dood overwonnen, en wie in Hem gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven. Onthoud dit, kindlief, en geef dit ten antwoord aan hen, die zulke dingen van mij zeggen
de bruinachtige waren oude klavervelden, en de zwarte waren leege weilanden of opgehoogde tuinbedden. De ruiten, die bruin waren
Dus bij haar thuis zitten en zich met haar, haar moeder en de zusters bezig houden? Maar hoe vroolijk en onderhoudend
Daar stond EDUARD nu; zijn toestand was niet benijdenswaard. Bijna ongewapend hij had nog altijd het mes, hem door DE PLEYES gegeven was hij opgesloten, want van beide zijden was hem de uitweg afgesloten
wat ze elkaar toevoegden, kon hij niet verstaan, maar dat behoefde ook niet; de Bornes waren reeds twee jaren zijn buren, en hij wist er alles van Nu en dan had hij zich ermee bemoeid
Maar eer je vertelt, wat je op reis is gebeurd, wou ik Duimelot verzoeken me te helpen om iets te onderzoeken, dat hier op de klip moet verborgen zijn
Ik vind het nu niet hàrtelijk te wachten, tot Van der Welcke er is. Mama heeft ons wèl het voorbeeld gegeven. om hàrtelijk te zijn. Kárel
en in hun pogingen om elkaar te overschreeuwen was dat gauw genoeg algemeen bekend geweest op de plaats Toch waren ze gelukkig samen op hun manier
Na haren vader omhelsd te hebben, vertrok ULRICA met GEERTRUI. Vervolgens gaf de Baron aan BOUKE het bevel om JOAN te halen en ging in een
en nu eerst begreep zij, dat Anna's eigenaardige schoonheid daarin bestond, dat bij haar minder het toilet dan zij zelf in het oog viel
Het leed ook in der daad maar twee of drie dagen, of zij kregen, daar de wind meer gunstig liep, de kust, of liever de ijsvelden, van Groenland, in het oog
Zwaarder dan een paard en niet zoo groot. peinsde Berengar met gloeiende wangen. Het hoofd gebogen op de borst, slepend, keerde Othomar naar zijne kamer terug
neen, mijne meesteres was altijd goed voor mij. Wat kon u dan bewegen om een goed tehuis te verlaten en weg te loopen, en u in zulk een gevaar te storten
werpen; en zijn wij nu weldra daar aangekomen, dan gaan wij het eenvoudige maar vriendelijke huis met zijn zwaar balkon niet voorbij
Het leed niet lang, of zij kregen den Limmertoren in het oog, en van verre wees TESSELSCHADE het oude huis Dampengeest, toen leenroerig aan de Grafelijkheid van Holland
om welke reden hij zijn I zoon Sampson plechtig aanmaande om haar als assistente bij zich te nemen
Swiveller, die, terwijl zijn vriend met grooten ernst sprak, zeer koel over den rand van het glas had zitten kijken
Het was dus niet te verwonderen, dat het aanzienlijk gezelschap, dezen avond aan het Oude Hof vereenigd, en't welk grootendeels bestond uit aanhangers der Oranje-party, een byzonder opgeruimde stemming aan den dag leide
Wij ontmoetten nog de familie VAN DE WALL, die wij wel kennen en toch in sommige opzigten niet zouden herkennen, daar Mevrouw haar gezigt had weten te plooijen als een van de gelukkigste, en handelbaarste vrouwelijke wezens, die ooit voor eene theetafel hebben gezeten
De overtuiging, die van twintig tot vier en dertig jaar het geloof zijner kindsheid had vervangen, wankelde op haar grondslagen
en. zegt, dat hij niet volkomen zeker is, of hij niet twintig jaar lang, tweemaal in de week, een glas
Het kan dus best gebeuren dat ik op eenen keer niet meer terugkom en die keer kan nu zijn. Maar kom, onnoodige zorgen maken vischgraten. Ik ga er van door! Dag, Kees
Nog enige andere sterke plaatsen de Fransen ontnomen hebbende, en ziende dat er geen nieuwe vijanden uit Frankrijk kwamen, zond Jan van Namen het grootste gedeelte zijns legers naar huis en behield slechts enige keurbenden van ervaren
had zich, inmiddels, weten in te dringen, en was, daar hij zijn gezelschap niet geheel onwaardig is, mede genoodigd
Een blik had dat alles bewerkt. Wanneer de mijn geladen, de brand smeulende is, geschiedt dit zeer eenvoudig. Een blik is een vonk
Nadat de praatgrage buurman vertrokken was, werd de zaak nog lang en breed besproken, en Willem ging naar bed met de troostrijke gedachte, dat hij over niet al te langen tijd, misschien de steun zijner ouders zou worden
Ik dacht aan alles wat er gezegd was. Sommige uitdrukkingen, die er gebezigd waren, bleven mij nog voor den geest
Het eene inderdaad vulde het andere aan. Cosettes instinct zocht een vader, evenals Valjeans instinct een kind zocht
Het maakte Wronsky verlegen van dit werk niets te weten, waarvan de schrijver sprak als van een bekend boek
Nauwelijks waren wij op de Pijpenmarkt, of hij ving het gesprek aan door mij met warmte te danken, voor hetgeen ik ten zijnen behoeve gedaan had. Gij meent mijn voorspraak bij den Heer Van Baalen, zeide ik: maar lieve vriend! daarvoor hebt gij mij gisteren immers reeds aan de beurs uw dank
Gij moet denken,' voerde hem dan moeder BLOMMESTEYN toe: 'Gij zijt ook jong geweest.' Het viertal, dat naar Leyden trok, was zeker bijzonder in zijne soort
tegen iemand uit het huis dier geminachte en gehate van den Broeks, was mevrouw van Olm te machtig geweest. Zij had op middelen gezonnen om zonder éclat te maken
en op iedere wandeling ontmoet hij nieuwe bloemen. In den tuin vertoont zich reeds de groene hoop des zomers boven de aarde; de wilde tortels en blauwe duiven vliegen af en aan door het geboomte, met dwarse takjes in de roode bekken
Voor zich ziende en de akertjes die van haar' doek afhingen tusschen hare vingers friemelende. Gij wilt, vader, dat ik u de waarheid zeggen zal
naauwernood kon hij zich het denkbeeld eigen maken, dat hij het dreigend gevaar ten eenenmale ontkomen was. En toch was hij in de open lucht en bewoog hij zich vrij
Tegenover mij zit iemand, die met mij oud is. geworden. Zij is natuurlijk veranderd, zeer veranderd; maar ik herken het meisje nog, zelfs in dat grijze haar
Wij willen hopen, dat des Graven stuurlieden het ook zullen zien, en de vloot niet noodeloos aan gevaar blootstellen. Met dat al, er schijnt een vloek op deze onderneming te liggen
De gravin was schrander, bleek wel onderricht, maar kon nog het harde woord niet dragen, dat haar uit den doodslaap van haar wereldsch leven en streven wakker schudde; daarom sprak hij op den toon van
Ik dank u dat gij dit gezegd hebt, mijn goede vriend. Ik zal er aan denken
ij vertoefden nog niet bij den uler watermolen, in wier nabijheid tot in t begin dezer eeuw de havezathe l d e m e u l e zijn hooge daken verhief
Hier ben ik al vrouwke!' zeide GHERYT, na zijne moeder gekust te hebben: 'hier ben ik: hoe staôt het er met, sints van mergen?' En Jacob van Lennep, De pleegzoon meteen trad hij toe en drukte zijne vrouw hartelijk in zijne armen
Om Gods wil, doe het niet, Ferdinand! zeide Tante: zoo de honden u eens aanvielen. Geen nood Tante! zoo wij in Friesland waren, waar de honden altijd losloopen op de werf, dan zou ik weinig zin in de expeditie hebben; maar in dit gewest liggen zij meestal vast
Het is een bekend geheim, dat het huwelijksleven van den hertog niet zeer vreedzaam is geweest en dat de zaak geëindigd is in een scheiding met wederzijdsch goedvinden. De hertogin heeft zich een verblijf gekozen in het Zuiden van Frankrijk
Dit alles leidde my tot zachtheid omtrent hetgeen reeds geschied was, doch geenszins tot toegevendheid voor den vervolge. Ik drong aan op dadelyke staking van elke onwettigheid
en telkens als ze versche geneeskruiden had gelegd op de wonde, streelde zy den buffel en sprak hem eenige vriendelyke woorden toe, dat het goede trouwe dier toch weten zou hoe dankbaar een moeder is
maar deze deftigheid ging met eene vertrouwelijke en nederige eenvoudigheid gepaard. Hij had op dat oogenblik al zijn aandacht gevestigd op eene lei, die voor
en nu vooral, nu hij zulk een stouten stap ging doen, was hij zenuwachtig. Nora merkte het aan zijn handen, anders altijd warm als bij gezonde sanguinische naturen, nu koud en klam
maar nu deze waarschuwing gegeven was, bracht haar jonge aanibidder haar teeder in de armen harer zuster
Hij werd dus weer ingespannen en trok trots, zoals vroeger, ofschoon hij meer dan eens het uitschreeuwde van inwendige pijn. Verscheidene malen viel hij neer en werd tussen de leidsels meegesleept
alsof de golven der stemmen op de golven van het orgel hooger stijgen en hooger, door de kathedraal heen naar den hemel in éene extaze van heilige muziek
en in den geest ziet hij haar engelenkopje, omgolfd van dat weelderig bruin of blond waarvan één enkele lok hem tot den zaligste maken zou van alle stervelingen. Maar foei
die schaamteloos lang en veel schreeuwde en niemand anders was dan de ons bekende GEORGE. Toen de jongen zeven jaren oud was, wilde hij reeds doctor worden, een denkbeeld dat den zwaardenfabriekant zeer geestig voorkwam
Vrede op aarde, in menschen een welbehagen!' ruischte het aan gene zijde van den muur. 'Gij liegt!' riep mijnheer Swart hardop. Hij was van zijn stoel gerezen
Wacht toch! Wat scheelt je? zeide Kitty en ging achter hem aan. Maar onbarmhartig
Dat beloof ik, zeide Gerrit, en eenen lichten schuifboom als polsstok, of zooals men toen zeide, als verrejager, medenemende, was hij weldra buiten de kom van het dorp
Wat zegt hij, vroeg van Boisot aan de zijnen, dat Lammen verlaten is? Ja, Heer Admiraal! Onmogelijk! Onmogelijk! was van Boisot's antwoord
Nu, nu zag hij de eeuwen. Nu, nu zag hij wat marmer was en wat doek en hoe het altijd edel gebleven was, onverstoorbaar mooi
waar David's oudtante toch gebleven is. Heere, Peggotty! zei mijn moeder, uit een mijmerend gepeins ontwakend, wat praat gij toch een onzin
Brunier. Myne tederbeminde Letje! Ik weet niet, wat andere menschen intressant noemen; maar voor my is de geheime Historie van uw hart zeer intressant; om dat er voor my zeer veel stof tot overdenken, en veel leerzaams in ligt opgesloten
ongeveinsde droefheid, haar oprecht medelijden, hare zorg en liefde voor hem, die in de hitte der koorts
Lieve Francis, lachte Constance; de keukenmeid heeft mij nog nooit gezien, en ik haar niet en als ik in haar keuken kwam en over die boeboer sprak, zoû ze mij gedecideerd de deur wijzen
De straat noch het huis of de trap waren geschikt om mij in een vroolijker stemming te brengen. Hoe zou de bewoner wel zijn? Wij klommen tot de vierde verdieping
toen gevoelde ik dat wij allen er een spelletje van maakten. Ik was werkelyk bedroefd om Flanders, doch ik wist dat dit nog geen reden was waarom we ons best moesten doen
het haar van eene andere der jonge juffers hebben zien opmaken, met zulk eene pracht als door niets dan een bal kan gerechtvaardigd worden
welluidend herhalende: tKom boven en wees dood! Kom boven en wees dood
ja, van den emel gesproken! erinner je je s. ellog, den predikant van de kleine, witte kerk in orner, waarover ik je verleden jaar al schreef? u, die arme ziel is gestorven. erleden winter aan longontsteking
Dat is zo; maar de verstandigen maken Betje Wolff en Aagje Deken, Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart zich hier niet aan schuldig, wat zy ook zelf denken. Hy. Nu, dat hoopje is zo klein, en ook de hand van Broederschap te geven, bruit nog zo wat heen; maar de hand op trouw te geven is een andere zaak
en laat zich door hen bedienen op een manier als ze maar al te goed weet, dat ze van anderen niet gedaan zou kunnen k'rijgen
Hij vond, dat hij nog nooit in zoo'n heerlijk mooi land was geweest, en hij had geen andere zorgen gehad, dan om te beletten, dat de muggen hem zouden opeten
Ik was er niets op gesteld de verloving aan te gaan, buiten weten van zijn moeder en zonder haar goedkeuring; dat kunt u wel denken; maar ik was te jong en ik hield te veel van hem, om zoo voorzichtig te zijn als ik eigenlijk moest
Negentiende hoofdstuk. Het zwoegende ingewant, ontstoken als een oven, Dreef met benaeuden damp de vlammen op naar boven
en minstens Euenos' gelijke en wenscht zich het recht te doorwaden zijn breeden stroom en Deianeira over te brengen
O, Nicht, welk een ontzettend, 'kwaaddoen opdat er goed uit voortkome.' Daartoe kan ik niet behulpzaam zijn
Hij geraakte geheel in zijn element. Nu stond zijn gelaat niet onverschillig meer en er was een warmte in zijn woorden, die deed gevoelen, hoe hij er met zijn ziel bij was. Geen antwoord bleef hij schuldig. Had de secretaris een gaatje, hij had er altijd een spijker voor