AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en dat hij mij dus niet noodig had zooals hij eerst gedacht had ik kon dus ook uitgaan als ik wilde zeide hij ik had er volstrekt geen lust in
niet zonder reden had ik parijs aan die zijde verlaten want ik had een onbestemd verlangen om vrouw barberin terug te zien
waar wilt gij heen vroeg de vader vertrekken waarheen wilt gij gaan dat weet ik niet hebt gij vrienden in parijs neen geen menschen die uit dezelfde streek komen als
en als de oude coco wiens oogen met een lederen klap waren geblinddoekt vermoeid van het rondloopen wilde stilstaan dan klapte zij met haar kleine zweep
wat moest ik zeggen als de oude vrouw mij den prijs vroeg van het stuk vleesch dat de hond gestolen had hoe zou ik het betalen als ik eens gepakt werd zou men mij dan niet gevangen houden
het werd hoog tijd want hij had reeds veel water ingeslikt en hij begon bijna te stikken ik trachtte zijn hoofd boven water te houden en hij kwam spoedig weder tot
die loodzware ondoordringbare stilte die doodsche kalmte was vreeselijker en kwellender dan het helsche leven dat wij gehoord hadden bij het binnendringen van het water
dat men had gehoord wat hij zeide arthur leefde hij was weer beter voor het oogenblik gaf die goede tijding mij al genot genoeg xxxix
zie nu maar of ik niet heel goed tot aan gindsche deur kan gaan zonder een oogenblik van de streep af te wijken
rémi wil wel viel arthur haar in de rede niet waar rémi gij wilt liever niet naar toulouse terugkeeren ten tweede vervolgde mevrouw
ik begreep nu welk doel mattia had in de eerste plaats wilde hij weten of deze musicus wel instaat was onze vragen te beantwoorden en dan
nu en dan verkrijgt men den indruk dat een wolk van roet op de stad is neergedaald of dat eene overstrooming van modderig water
omdat men het zijn vrienden niet weigeren wil men drinkt de tweede maal omdat men de eerste maal gedronken heeft en men is dan vast besloten om geen derden keer te drinken maar drinken geeft nadorst
het is het mooiste kind uit den ganschen omtrek dat hij niet mooi is beweer ik ook niet maar ferm zal zijn mooi gezicht hem te eten geven kan men met zulke tengere schoudertjes als hij heeft flink werken
dan kwamen altijd evenals de eerste maal de tranen in lize's oogen om haar dan eenige afleiding te geven liet ik terstond een vroolijk stukje volgen
maar dat zal uwe bevrijding vertragen als gij nog wachten kunt dan zult gij eerder uw vrijheid terugkrijgen
zij wilden hem ook volgen maar zij durfden evenmin zich verzetten als ik vitalis wist gehoorzaamd te worden
en een gedeelte van den dag gebruikte ik om aan martha te schrijven en haar mede te deelen waarom ik haar niet zooals mijn voornemen was kwam bezoeken
maar barberin verliet den ganschen avond zijn woning niet en ik begaf mij te bed zonder dat de gelegenheid waarop ik wachtte zich had voorgedaan
wij verdwenen in de gangen hij vooruit en ik hem op de hielen volgende als gij op de ladder uitglijdt vervolgde hij laat u dan nooit vallen maar houd u tegen
het is of men in een andere wereld komt in die wereld waarin men zoo gaarne zou willen zijn en men blijft voortdrinken daar schuilt het gevaar ik moet eerlijk zeggen dat het niet dikwijls gebeurde
dat is capi zeide ik opstaande maar lize was mij reeds voor zij snelde naar de deur en opende ze
ik daarentegen was allen eerbied aan mijn vader verschuldigd zeker waren er zonderlinge dingen in mijn toestand maar ik was niet vrij om erover na te denken van hetzelfde standpunt als mattia
dus moest zerbino voorbeeldig gestraft worden maar daarvoor moest ik hem binnen mijn bereik hebben en dat was zoo gemakkelijk niet
welnu zeide ik wij zullen alles deelen zooals dat onder makkers behoort gij krijgt twee hemden twee paar kousen en drie zakdoeken
maar morgen zijt gij hun zoon en ik zal altijd dezelfde arme knaap blijven die ik heden ben men zal u naar de akademie zenden
wat zou ik zeggen wat moest ik doen ik vond geen uitkomst en nadat ik honderdmaal van gedachten veranderd was de meest tegenstrijdige denkbeelden elkander waren opgevolgd
als ik dat was zou ik u dadelijk weten uit te leggen wat ik nu niet begrijp maar ge moet het voelen neen gij zijt geen kind van de familie driscoll gij zijt het niet en gij kunt het niet zijn
hoe dwaas riep haar broeder benjamin om eerst te dansen en dan te huilen niet zoo dwaas als gij zij begrijpt het sprak haar zuster terwijl zij zich over haar heenboog om haar te kussen
zij sleepte een klein kind met zich voort zij hield ons staande en vroeg mij weet gij een koelen weg
wat wilde hij van mij ik haastte mij om naar huis terug te keeren hoe groot was mijn verbazing toen ik bij den schoorsteenmantel vitalis en zijn honden zag staan
op een avond kwam lize's vader tehuis treuriger gestemd en meer terneergeslagen dan ooit kinderen sprak hij
als zij maar wilden mij zet men eenvoudig in de gevangenis binnen weinige dagen zal dat waarschijnlijk gebeuren wat zal er in die vijf jaren van u worden dat is het ergste
dat ik hem mijne onwetendheid had moeten bekennen ik moet verklaren dat mij dit hinderde en ergerde ik nam mijn rol van onderwijzer zeer ernstig op en vond het vernederend voor mezelf dat mijn leerling mij vragen deed
en trachtte een zeer dun reepje hout van het plankje af te snijden toen hij hierin geslaagd was wreef hij dit glad en brak het vervolgens in even groote stukjes zoodat hij ongeveer vier en twintig blokjes hout had
wij zouden echter niet laat terugkeeren daar wij vroeg naar bed moesten gaan om den anderen morgen bijtijds den arbeid te kunnen hervatten
van alle kanten daagde de menigte op werklieden nieuwsgierigen vrouwen en kinderen der bedolven arbeiders kwamen toesnellen deze vroegen
in het andere gedeelte stonden de ledekanten in een hoek dat van vrouw barberin in den tegenovergestelden het mijne dat als in een kast was gesloten en waarover een rood katoenen gordijn hing
maar wat moest ik in dit treurige huis beginnen ik kon evengoed gaan wandelen als hier blijven en mij vervelen
wij alleen door-en-door nat konden worden terwijl zij hun broeikasten voor geheele verwoesting moesten behoeden telkens volgden de donderslagen elkander met kortere tusschenpoozen op
toen de meester mij weerhield bewaar het nog hoe slecht het ook is gij zult het spoedig genoeg lekker vinden dat was geen geruststellende waarschuwing
een der arbeiders weende in stilte op hetzelfde oogenblik hoorden wij op de bovenste trede een diepen zucht slaken en op klagenden toon roepen marius marius de vader dacht aan zijn zoon
en moet ik james milligan de eenige erfgenaam zijn wees gerust zeide uw vader dat zal gebeuren daar sta ik u voor in ik reken op u zeide de gentleman
gelukkig echter koesterde ik niet denzelfden angst en in plaats dat ik een afkeer van boeken had trokken zij mij veeleer aan wel is waar had ik er nog niet veel gelezen
wij zagen toen een in het zwart gekleed heer binnentreden die er niet heel beleefd uitzag en ons een verzegeld papier overhandigde
als wij ons midden in zulk een wervelwind bevonden moesten we blijven stilstaan ons omkeeren en onze handen voor de oogen houden want al het zand woei ons in het gelaat als wij niet voorzichtig ademhaalden
daar hij voor onze deur is gevallen en niet voor die van het gasthuis moeten wij hem ook bij ons houden de geneesheer trachtte op allerlei wijzen hem van dit denkbeeld af te brengen maar niets mocht baten
en sneed de beide pijpen van mijn broek af ongeveer op de hoogte van de knieën terwijl ik hem met verbazing gadesloeg zeide hij dit is het eenige middel om u niet op iedereen te doen gelijken
ik begreep zeer goed wat dit te beduiden had houd maar moed houd maar moed beteekende het want hij was een zeer verstandige hond die alles begreep en zich zeer verstaanbaar wist te maken
een kwartier lang liepen wij voort worstelende tegen den wind onze stappen weerklonken op den harden grond in dezen hollen nacht hoewel ik eigenlijk het eene been niet meer voor het andere verzetten kon trok ik thans vitalis voort
de hoop schonk ons weder kracht mijn beenen werden minder zwaar de grond scheen mij minder hard toe
ik stond op om werktuiglijk zonder hem te begrijpen hem te gehoorzamen maar toen ik eenige schreden gedaan had
en toen zij eenmaal tusschen dien heuvelring besloten waren hadden zij zich er niet boven kunnen verheffen zij hadden den ganschen voorraad water in het dal uitgestort
tooneelspelers ik spreek hier van zijn honden en aap maar zij bezaten geen groote verscheidenheid van gaven wanneer zij drie of vier voorstellingen gegeven hadden kende men hun gansche repertoire
namen wij ons muziekinstrument mattia zijn viool en ik mijn harp en we begaven ons op weg naar den heer espinassous capi had zooals gewoonlijk met ons mede willen gaan
daar ik te veel gewend was aan een zwervend leven waarbij ik zingen en loopen kon zooveel ik wilde ik gevoelde mij al dien tijd dat ik het wagentje door die donkere gangen voortrolde treurig en droefgeestig gestemd
zult gij mij thans eindelijk eens vertellen waarom gij niet gedaan hebt wat ik u had bevolen omdat ik het niet heb kunnen doen
en wie heeft u muziek geleerd dat weet ik niet ik speel wat ik heb hooren spelen kent gij de noten neen
en ik meende ik verbeeldde mij dikwijls zelfs heb ik dat gedroomd dat wij altijd bij elkander zouden blijven zooals thans maar niet geheel-en-al zooals nu niet als arme straatmuzikanten
en dat is dat wij den loop eener rivier volgen of van een kanaal want ik heb een idee daar ik aan mattia niet vroeg welk idee hij had ging hij voort
zijt gij rémi vroeg zij ja zoo nu dan zal het u niet onverschillig zijn te weten dat suriot verdronken is verdronken ja verdronken in de sluis
maar van de vier die het afkeurden zijn er drie reeds terruggekomen op hun oordeel zij bezweken voor de lieftalligheid van lize
en ook om voor hem de aandoening te verbergen die bij mij opwelde toen ik deze ontboezeming hoorde dien kreet had hij geslaakt uit vriendschap en niet uit
ik zie daar een man met grijze haren die de hand drukt aan twee vrouwen welke naast hem zijn gezeten haast je toch zegt hij
dan zal ik als een oud versleten paard er bij neervallen waar moet ik heen naar parijs terug
zij was dus provisiekast en kleedingstuk tevens het brood en de worst zullen we tusschen rémi en u verdeelen maar ik heb honger hernam carrory op smeekenden toon ik heb nu reeds honger
was thans aanmerkelijk toegenomen de wind was noord geworden en de nacht zou waarschijnlijk zeer koud wezen vitalis bleef geruimen tijd op den paal zitten
ik weet niet hoe ik zelf er uitzag maar lize met haar stroohoedje haar blauw jurkje en grijs linnen laarzen was het mooiste kind dat men zich denken kon
des avonds vereenigden wij ons dan bij den haard de oude boeken werden te voorschijn gehaald en onder ons verdeeld voor het grootste gedeelte handelden zij over planten en kruiden en de geschiedenis daarvan
die eveneens de badplaatsen ging bezoeken waar men volgens zijn meening veel geld kon verdienen en mattia wilde veel geld verdienen daar hij honderd vijftig francs niet genoeg vond om een koe te koopen
en wanneer hij mijn meester was zou hij misschien geen hardvochtig man blijken geruimen tijd liepen wij over deze vlakte voort omringd door niets anders dan heidevelden zoover ons oog reikte
dit was het eerste verschil van gevoelen dat zich openbaarde een verschil dat ook later bij herhaling bleek en een groote verwijdering
vrouw barberin hervatte weder wat heeft parijs u veranderd vr dien tijd zoudt gij nooit zoo gesproken hebben
en toen zij hem begroeven liet hij een klagend geluid hooren alsof hij zacht huilde arme capi hij die zoo menigmaal als een goed acteur de begrafenis van zerbino gevolgd was
maar wanneer meester en leerling het met elkander eens zijn is dit dikwijls meer waard dan talent welk een vreugde was het toen zij eenige lijnen kon zetten
toen deze mij zag hief hij zijne beide handen wanhopend ten hemel wat moest dit zijn knecht worden hij bekeek mij toen nauwkeuriger en liep eenige malen schouderophalend om mij heen
maar mijne moeder die allen om zich wilde vereenigen welke goed geweest waren voor haar verlaten kind als gij mij den mond niet gesloten hadt zoudt gij gehoord hebben
varses ligt op de beide oevers van eene der rivieren de divonne die in de stad zelve twee kleine maar krachtige stroompjes in zich opneemt de truyère en de
tegen zeven uur was dit onweder losgebarsten en ging het met een waren zondvloed gepaard de wolken die zeer laag hingen hadden zich in de kronkelende vallei der divonne ontlast
er moest iets gevonden worden dat ons alle vier eenige afleiding schonk als wij maar vergeten konden dat wij honger hadden zouden wij hem in deze uren van eenzame verlatenheid zeker minder voelen
haast u riep oom gaspard wij kunnen het hier niet langer uithouden uw namen hij noemde onze namen
ik was als het ware in het wild opgevoed en kon mij volstrekt geen denkbeeld vormen van de beschaafde wereld zijn woorden waren voor mij eene openbaring
toen gij alleen waart omdat echte meesters duur betaald worden en ik wilde die som niet van uw geld afnemen ik nam het mattia kwalijk dat hij zoo over een wezenlijken meester dacht
is t een schip uit hâvre of een schip uit rouaan waarnaar gij vraagt is het een boot een zeilvaartuig een aak een praam
neen vrouwtje ik ben niet verkeerd want gij zijt immers vrouw barberin uit chavanon welnu bij vrouw barberin heeft de prins evenals in de sprookjes gezegd dat ik deze koe brengen moest
noch martha noch alexis noch benjamin wie zou ze bij elkander houden wanneer ik er niet meer wezen zou
dus hectoliter zullen tegelijk worden uitgepompt gij ziet dus dat het vrij snel in zijn werk kan gaan men begon toen te overleggen welke maatregelen het best waren
en dan altijd zulk een treurige houding wist aan te nemen en daarbij zoo steunde en jammerde dat soms de kleinen aan zijn verdriet geloofden
terwijl zij het signaal tot ophijschen geven het was tijd het water had alles overstroomd dit redmiddel was dus verder onmogelijk men moest een ander zoeken maar welk
ik veranderde de richting van den kijker alsof ik naar een anderen kant wilde uitzien en nu zie ik eene stoomboot eene groote stoomboot die terugkeert van de antilles en hâvre nadert
gij hebt gehoord waarom ik hem niet heb gehoorzaamd o laat mij niet naar het gesticht gaan riep ik terwijl ik mij aan haar vastklemde
aan den ingang der vallei zijn de gebouwen die voor de exploitatie der mijn dienen bergplaatsen van karren stallen magazijnen kantoren en de schoorsteenen der
aan boord is een jongmensch die een botanischen onderzoekingstocht heeft gedaan langs de oevers van de amazone
hij woonde bij een oude vrouw de weduwe van een mijnwerker die bij een ontploffing het leven verloren had
hoe jammer dat ussel nog zoo veraf was ondanks de schoenen en den fluweelen broek die aan het eind der zes mijlen mijn loon zouden zijn scheen het mij toch nog een geduchte wandeling toe gelukkig kwam het weer mij te hulp
gij ziet dat ik gelijk heb sprak de meester het stijgt en thans zullen wij verdrinken welnu hoe eer hoe beter dan maar want ik kan het niet langer uithouden
wij behoefden ons niet op te houden om de menschen te ondervragen de zwaan voer voor ons uit wij behoefden de seine maar te volgen maar
voorts waren er eenige reisverhalen alexis en benjamin hadden echter niet dien lust in lezen en studeeren dien hun vader in zijn jeugd bezat geregeld vielen zij dan ook gerust over hun boek in slaap
zich naar zijn werk begaf en door de straat breteuil ging een breede straat die aan beide zijden met boomen beplant is hoorde hij een kind schreeuwen het scheen van achter een deur te komen
al zijn ze nog vr deze hagelbui thuis geweest dan hebben zij toch geen tijd gehad om het stroo over de kasten te leggen
maar als ik mij niet bedrieg besefte ik het ongeluk in zijn geheelen omvang ik zeide reeds dat vader acquin hoofdzakelijk viooltjes
die ongetwijfeld de ellendigste en onvruchtbaarste streek ter wereld is waar water noch bosch is te zien en handel noch landbouw wordt uitgeoefend
die tot boven de huizen zich verheffen van boven tot onder zijn de huizen zwart zwart door slijk en stof die tot aan de daken oprijst zwart door den rook der ovens en
en met een zwakke stem vroeg hij de agenten verlof zijn kinderen vaarwel te mogen zeggen gij moet er niet zoo wanhopend onder zijn vriendlief wanneer men voor schulden in de gevangenis gaat is het nog zoo erg niet
dan een dier is goed op het tooneel maar in de werkelijkheid is het een schande dit hinderde mij geducht en ik legde mij met hart en ziel op mijn studie toe
maar hoe gaarne hij dit ook wilde zijne krachten begaven hem toen hij eenige schreden gedaan had stond hij weder stil ik moet een oogenblik uitrusten zeide hij ik kan niet meer
op hetzelfde oogenblik had ik een metgezel verloren een makker een vriend mijn goeden besten capi van wien ik zooveel hield en die ook een groote gehechtheid voor mij had opgevat
om evenals de dokters of deskundigen een consult te houden vader acquin behoorde onder de knapste bloemkweekers van parijs wanneer de tijd was aangebroken waarop de viooltjes uitgezocht moesten worden
dat ik onder ons avondeten aan de waardin vroeg of zij niet een goed onderwijzer kende die muziekles gaf zij antwoordde dat onze vraag haar ten hoogste verwonderde kenden wij dan den heer
en een knaap van mijn leeftijd ongeveer en die mij toescheen te liggen terwijl de dame stond zeker was het die knaap geweest die bravo had geroepen
daaronder hoorde men een onzaglijk gedruisch het was de heftige stroom van het water ga er niet in riepen de arbeiders en wilden hem terughouden
wanneer de vorst voorbij was en ze s avonds daarmede weder te bedekken vr dat deze inviel overdag moest ik zorgen dat zij met rietmatten overdekt werden
een nieuw leven opende zich voor mij voorwaarts
in huis was lize almachtig buitenshuis werd zij vergeten weet ge men drinkt zonder er bij te denken
welke ruimte was er tusschen het dak en de gang was ze groot genoeg om mij vrij daarin te kunnen bewegen
ik verbied het u sprak de meester geef mij dan een anderen dan zal ik tenminste wat water om te drinken halen ik heb geen dorst meer antwoordde
vroeger was deze nog strenger zeide mij een advocaat als toen een schuldenaar zijn schuldeischers niet betalen kon
dames en heeren zeide vitalis terwijl hij met de eene hand zijn strijkstok zwaaide en met de andere met zijn viool eenige bewegingen maakte
ik liep achter vitalis moeten wij nog verder zoeken neen de groeve is ommuurd ommuurd men heeft den ingang gesloten en wij kunnen onmogelijk daar
een tijdelijke verhindering om te werken toen hij hoorde dat alexis gedwongen was om verscheidene dagen rust te houden was hij zeer knorrig wie zou nu het wagentje voortrollen hij had niemand die het werk van alexis kon waarnemen
gaan en daar door arme menschen zijn ontvangen die mijn ouders waren en die u niets te verwijten hadden omdat zij veel armer zijn dan gij
verscheidene verbaasde boeren voegden zich bij hen en toen wij de markt hadden bereikt hadden wij een ganschen troep achter ons ons tooneel was spoedig opgeslagen
is vrouw suriot niet hier vroegen wij zij zag ons een oogenblik aan zonder antwoord te geven alsof wij haar de onzinnigste vraag hadden gedaan
een man zoo als ik ben vernedert zich niet om vooruit zijn stukken en zijn tooneelisten te prijzen ik zeg slechts zie goed toe
dus eerst tegen de lente zouden de bloemen uitkomen sommige misschien reeds bij het einde van den winter mijn nieuwsgierigheid werd dus in de hoogste mate opgewekt
dat mijne rijke ouders hun rijkdom met ons zouden deelen moesten wij ons met de weinige stuivers vergenoegen die wij toevallig en met groote moeite hier en daar ophaalden
en dit geraas vooral de gedachte die het bij ons opwekte deed ons uit den toestand van verdooving ontwaken zou men ons hooren zou men ons antwoorden
de winkel was in twee gelijke deelen verdeeld aan de rechterzijde lagen op eenige planken borstels kammen potjes pomade en zeep
in ieder geval hebben wij nooit aan woorden behoefte gevoeld van den eersten dag af hebben we elkander terstond begrepen
inplaats van een wals of een dans te spelen zong ik een napolitaansch lied dat vitalis mij geleerd had en dat mijn lievelingsstukje was
op den mesthoop liep onze kip heen en weer de laatste die ons was overgebleven maar zij had niet dezelfde grootte
en tante katherina had een groot rijtuig besteld waarmede zij eerst naar hun vader zou rijden en daarop elk met hun eigen pakje kleeren naar den trein zou brengen
deze gunstige toestand prikkelde mijne eerzucht toen wij corbeil verlaten hadden begaven we ons naar montargis welke stad in dezelfde richting ligt als het dorp van vrouw
het water dat weet ik niet eerst zou ik moeten weten hoeveel water er in de mijn is kubieke meter of misschien dat kan ik niet beslissen
het oogenblik van scheiding was aangebroken tante katherina zorgde dat het van korten duur zou wezen zij liet martha
die bijeenkomst is eene verrassing die ik hun heb bereid ook voor mijne vrouw die dan haar vader zal weerzien en hare zuster en haar broers en hare tante welke zij niet verwacht
ik heb na het korstje brood dat gij mij vanmorgen gegeven hebt niets meer gegeten arme jongen en waarschijnlijk zult gij vanavond zonder eten naar bed moeten gaan
ik zou haar die mij opgevoed had die mij zoo menigmaal had geliefkoosd die ik beminde niet terugzien mijn moeder en die gedachte kneep mij als het ware de keel toe
bob ziet er uit als een voornaam heer en zijn broer is nog altijd de ruwe zeeman die ons naar isigny bracht wij snellen ijlings de trap af om onze gasten beneden aan het bordes te ontvangen
behoorde aan de glacière en de tuinman die het bewoonde heette acquin toen ik door hem in zijn huiselijken kring opgenomen werd bestond zijn gezin uit vijf personen de vader dien men vader peter noemde
al vertel ik u vervolgde hij dat wij naar aurillac gaan om ons vervolgens naar bordeaux en van bordeaux naar de pyreneën te begeven wat weet gij er dan nog aan maar kent u dan het land
over ons verleden en over de toekomst martha zeide toen dat wij naar bed moesten gaan maar geen van allen deden we dien nacht een oog dicht bij het aanbreken van den morgen nam lize mij mede naar den tuin
stel u maar eens voor dat ik op een oogenblik terwijl ik capi onderwijs gaf mij zelf vergat en driftig werd wat zou capi doen hij zou eveneens driftig en boos worden
maar lize alexis benjamin martha die zullen wij vinden terwijl wij mevrouw milligan zoeken
alexis en benjamin waakten beurtelings bij mij eindelijk vertoonde zich eenige beterschap maar daar ik nu eens erger
hier is geen huis voor ons open kom vooruit weder liepen wij eenige minuten voort toen meende ik een weg te bespeuren
een enkele zal aan dat feest ontbreken want hoeveel men ook met geld kan doen het kan t leven niet teruggeven aan hen die niet meer zijn
en de opvoeding die zij genoten heeft sedert wij haar te lucca zijn gaan halen stelt die haar niet in staat waardig eene plaats te bekleeden in de meest eischende kringen
voor hen te werken en naarmate mijn krachten het vergunden terug te geven hetgeen ze mij gegeven hadden ik had nooit gewerkt want hoe vermoeiend verre tochten ook zijn mochten
aan onze voeten strekte zich het dal uit waarin bosch en weiland elkander afwisselden en geheel in de diepte lag mijn ouderlijk huis de woning waarin ik was opgevoed
ik wist niet wat hierop te antwoorden want ik kon niet zeggen waar wij ons bevonden noch waarheen we ons begaven laten wij nog vijf minuten voortloopen en wanneer wij dan nog geen boomen zien dan keeren wij terug
onze voorstelling zal besloten worden door een fraai tooneelstuk getiteld de knecht van den heer joli coeur of de domste van de twee is niet dien men denkt
ik zeg niet dat wij gered zullen worden maar ik ben ervan verzekerd dat men iets tot onze redding in het werk stelt
ik kon er geen bedenken en altijd kwam die wanhopende gedachte mij weer voor den geest dat barberin mij bij mijn ouders terugbrengen zou en dat hij bedankt en beloond zou worden
het meisje met haar verwonderde oogen dat geen woord sprak en door haar vader lize genoemd werd had haar lepel nedergelegd en staarde mij onafgebroken aan eenklaps stond zij van tafel op
toen ik wakker werd stond de zon recht boven ons uren waren er voorbijgegaan maar de zon behoefde mij niet te zeggen dat de tijd voortgegaan was
de steengroeven van gentilly zoolang wij op straat en onder de menschen waren liep vitalis zonder een woord te spreken voort
men moet zijn tijd nemen maar wij gaven ons den tijd niet meer de ontvangsten werden dan ook geringer terwijl tevens het overschot van onze twintig gulden met den dag kleiner werd
op den barbierswinkel wijzend waarom zou een muziekonderwijzer ook niet in dezelfde woning als een barbier gehuisvest zijn wij traden binnen
wanneer gij voren ziet waarschuw mij dan zeide vitalis de goede weg moet links zijn men herkent dien aan het kreupelhout bij den ingang
maar hij rukte zich los en zijn horloge uit den zak nemend gaf hij dit aan een van hen met de woorden dat is voor mijne dochter
gij ziet in christina de zuster van uw vriend mattia dat is zoo en ik beken rondweg dat ik van ganscher harte een huwelijk verlang waardoor mattia in onze familie zou komen
bij elkaar in de keuken zij die ons tot nogtoe altijd tot steun en raad was geweest stond nu op hare beurt sprakeloos
den eersten nacht dat wij op reis waren ik sloeg mijn beide armen om zijn hals en drukte een kus op zijn vochtigen snuit
hadden zij haar toevluchtsoord verlaten om eenig voedsel te zoeken als zij ons hadden kunnen bereiken dan was dit omdat het water de gangen niet meer geheel vulde
het roer kraakte en eensklaps wierp het schip zich op de linkerzijde het schommelen begon wij waren in zee
maar ik heb nog oogen en die houd ik open kom morgen bij mij dan zal ik u een massa dingen laten zien men weet niet welk zaad een woord kan doen ontkiemen dat in een vruchtbaar oor gevallen is
zijn lach was wel niet precies dezelfde als die van een mensch maar wanneer de een of andere gebeurtenis zijn vroolijkheid opwekte trok hij de hoeken van zijn mond naar achteren en zijn oogen samen
is lezen moeielijk vroeg ik aan vitalis nadat ik geruimen tijd in gepeins verzonken naast hem had geloopen moeielijk voor hen die een botten geest hebben en nog moeielijker voor hen die niet willen
zulk een leed te zamen gedragen brengt de harten nader tot elkander men lijdt te zamen men koestert dezelfde hoop men maakt een geheel uit zoowel oom gaspard als de meester waren mij bijzonder genegen geworden
na den geheelen dag geloopen te hebben opeens de seine vr ons zagen die eene breede bocht beschreef waarvan onze heuvel het middelpunt uitmaakte
maar de meester wilde deze verandering en toen het lot beslist had trok ik de jas aan van
verlichtte den weg slecht telkens gleden wij uit op de eene of andere bevroren plaats vitalis had mij bij de hand genomen terwijl capi ons volgde
want als het regent loopt het water langs de steile hellingen als over een geplaveide straat en de beken die gewoonlijk droog zijn
wij bezitten nog dertien lucifers wij zullen die telkens als gij het verlangt aansteken
toch sprak zij zoo minzaam tegen mij hare stem was zoo zacht haar blik zoo vriendelijk zoo bemoedigend dat ik er eindelijk maar toe besloot de waarheid te vertellen
maar hoe ellendig zijn toestand ook was zijn trots behield hij en hij zou van schaamte gestorven zijn zoo het publiek te weten ware gekomen dat de gevierde carlo balzani de arme vitalis geworden was
of in dit naar huis gaan niet de een of andere listige streek lag opgesloten maar de laatste woorden maakten een einde aan den twijfel die nog bij mij bestond
door dit voorstel verrast bleef ik een oogenblik besluiteloos staan zonder mezelf rekenschap te geven van hetgeen ik hoorde
de schoolmeester woonde niet evenals zijn makkers in de kom van de gemeente maar op een kleinen afstand in een zeer onaanzienlijk en armoedig gedeelte
maar daar komt mijne moeder door de zaal der familieportretten de jaren hebben hare schoonheid niet doen verwelken en zij is in mijn oog nog dezelfde als toen ik haar voor de eerste maal
eens dat ik met den kapitein stond te praten zeide hij terwijl hij met de hand wees harfleur in het zuidwesten zag ik toen eene hooge witte kolom
toch bleef ik niet staan voordat ik geheel buiten adem was en toen had ik zeker twee kilometer geloopen eerst durfde ik nog niet omzien
mijn hart verstijfde en ik gevoelde duidelijk dat een bedwelming zich van mij meester maakte
wanneer ik aan hem dacht moest ik mij niet de laatste oogenblikken voor het geheugen halen maar de jaren die ik in zijn huis had doorgebracht
een licht sprak ik mijn hand uitstrekkende waar vitalis staarde voor zich uit en hoewel het licht flikkerde op niet zeer grooten afstand
de krokussen vertoonden reeds eenige gele knoppen en de madeliefjes staken even hun kopje boven den grond nog tusschen de bladeren verscholen
zoo er niet een gebeurtenis plaats had gegrepen die plotseling weder een verandering in mijn leven bracht want het stond geschreven dat ik niet lang gelukkig zou kunnen zijn
dat de meester van het eerste oogenblik af het volle bewustzijn van onzen toestand had en al zag hij nu niet juist in welk een gebrek aan voedsel ons te wachten zou staan
ijlings richtte ik mij op eene groote tong zacht en warm lekte mijne wangen het was capi die mij had hooren weenen en mij kwam troosten zooals hij mij ook te hulp was gekomen
hoort gij hem oom gaspard ja hij droomt welneen hij is wakker hij praat onzin ik verzeker u dat hij wakker is heila meester wilt gij medeeten gaspard
hadt me gezegd welnu ja maar dat was niet waar omdat niet waar niet waar hij kwam eenige stappen nader en hief zijn stok op
zonder nog de verwoesting te rekenen die het onweder in de serres en onder de bloemen had aangebracht ik had gaarne aan martha willen vragen hoe zij er over dacht
zij stond naast den meester met de lucifers erbij en ik stak ze aan zoodra er licht was zwegen allen
de geneesheer kwam hem verbinden en deze verklaarde dat zijn toestand niet gevaarlijk was dat zijn hand en vinger ongetwijfeld genezen zouden
op een van die zondagen toen ik mij gereed maakte om met mattia uit te gaan hield mijn vader mij thuis en zeide dat ik hem dien dag behulpzaam moest wezen
ik zag recht voor mij uit de zon stond hoog aan den hemel het was een heldere lucht en zeer warm
is hij nijdig vroeg zij o neen mevrouw maar hij is niet altijd gehoorzaam en ik ben bang dat hij iets doet wat niet goed is welnu kom zelf dan maar met hem mede
wie zou mij licht schenken hoe zou ik ooit de waarheid vernemen voor die vragen stond ik stil onder het drukkend besef van mijne onmacht en ik zei tot mijzelven
dan dat onze tuin gespaard zou zijn gebleven als de bui daar evenzoo nedervalt als hier dan zijn we geruïneerd arme beste vader
maar plotseling kort vr haar vierde jaar had zij haar spraak verloren tengevolge van hevige stuipen gelukkig echter had het op haar verstand geen invloed uitgeoefend
wat mezelf betrof kon ik hem antwoorden dat ik geen ouders had en dat vitalis mij voor een som geld die hij aan den echtgenoot van mijn voedster had gegeven gehuurd had en wat gaat gij nu doen vroeg de commissaris
maar de meester had altijd een goede reden voor hetgeen hij verzocht wij zullen later de lampen veel meer noodig hebben
maar dat rust een eerste vereischte was oom gaspard had de gewoonte om het leven te nemen zooals het viel
en wat uit te rusten want wij waren doodmoe en verlangden erg naar rust maar daar kwam niets van in zij herhaalde slechts dat ik tegen zes uur terugkomende alexis zou vinden die nu in de mijn werkte
espinassous niet wij komen uit een zeer ver verwijderde stad zeide ik heel ver dus uit italië antwoordde mattia
de hoop op redding evenwel had mij weder kracht gegeven en het zien van de ruimte deed mij besluiten een denkbeeld ten uitvoer te brengen dat mij reeds lang gekweld had
en als wij hem naar de stad hadden gebracht zou hij ook gestorven zijn en toen een geruime tijd ging er voorbij toen ik zoolang gewacht had kon ik ook nog wel wat langer wachten hoe oud is hij nu acht jaar
katherina nam het voorstel aan en terwijl lize aan boord ging van het schip der engelsche dame pakte katherina haar boeltje om naar egypte te gaan
het zakte aanmerkelijk en er was een groote ruimte gekomen tusschen het water en het bovenste gedeelte van de gaanderij
dat geloof ik zeer goed dat voel ik zelfs welnu dan welnu meent gij dan dat ik een broeder zijn zou van uw broeders en zusters zoo gij die hebt de zoon van uw vader en moeder
terwijl joli coeur daarentegen telkens gelegenheid moest vinden om zijn verstand en slimheid aan den dag te leggen toen hij mij langen tijd had aangestaard nam de generaal mij uit medelijden in dienst en beval hij mij zijn tafel te dekken
een van haar broeders stortte de emmers uit die gevuld opgehaald werden en de ander hielp zijn vader zoo had iedereen zijn werk en niemand liet tijd verloren gaan
was met een kleinigheid gelukkig en trachtte steeds in het slechte het goede te erkennen wat zou er zonder hem van mij geworden zijn hoe menigmaal maakten vermoeidheid en zwaarmoedigheid mij niet wanhopend
zoodra wij in onze kamer waren kwamen zij allemaal naar mij toe en viel lize mij weenend om den hals ik begreep toen dat ondanks het smartelijke van deze scheiding
xxxvii de oom van arthur james milligan als ik in de plaats van mattia was geweest zou ik misschien even zoo gedacht hebben als hij maar in den toestand
terwijl hij hem een blauw geruiten zakdoek overhandigde waarvan de vier hoeken waren saamgeknoopt vitalis maakte ze los en onderzocht toen alles wat deze doek bevatte
zij hebben den grootsten opgang gemaakt zoowel door de mate als door de oorspronkelijkheid van zijn talent en door zijne gave als componist in één woord mattia is een chopin op de viool
de honden waarschuwden mij dat de trein aangekomen was en zij onzen meester geroken hadden plotseling voelde ik mij voorttrekken en daar ik niet op mijn hoede was
zij is niet meer hier zeide zij eindelijk waar is zij in egypte mattia en ik zagen elkander onthutst aan in egypte wij wisten niet juist wat egypte was en waar dat land lag
carrory was het minst aangedaan de schoolmeester gaf ons brood het is niet genoeg zeide carrory het stukje brood moet langer duren de anderen zouden gaarne deelgenomen hebben aan onzen maaltijd
dat onder den schoorsteen brandde en nu en dan een rood licht over onzen weg wierp toen wij zeer dicht bij het huis waren gekomen zag ik dat de deur en het venster gesloten waren
haalde zwaar en moeilijk adem in mijn armen en vast tegen mijn borst gedrukt lag capi te slapen
die ik op een stoel naast lize zette de blik dien lize mij toewierp zal ik nooit vergeten en dikwijls voel ik hem nog op mij gericht
montlucour wij konden dus zeer goed naar chavanon gaan en als het ons nu wat medeliep dan zouden we op weg geen honger behoeven te lijden
het was mij of ik daar zou sterven en de gedachte aan den dood bracht mij chavanon in herinnering arme vrouw
met genoegen want dat heeft ook lize hare spraak teruggegeven wij namen onze instrumenten
het was hier allerbekoorlijkst en uitnemend geschikt om de terugkomst der honden af te wachten een uur ging er voorbij en geen van beiden keerde terug
o ja fluisterde mattia een serenade dat is een goede inval neen gij niet ik alleen
maar ik wil u niet noodeloos blootstellen wij zullen vandaag niet verder gaan daar ginds ligt een dorp en daar zullen wij den nacht doorbrengen
omdat de honden niet in de huizen van rijke lui mogen komen eigenlijk was ik boos op mattia
als ik zag hoe de kinderen uit het gesticht in ons dorp behandeld werden een vondeling het scheen mij toe dat er geen ellendiger wezens op deze wereld waren
ik begon niet te lachen maar mattia barstte in een schaterlach los dreef hij den spot met mijn verbaasd gelaat of was het slechts blijdschap dat hij vernam
als het slechts een overstrooming is zooals ik onderstel moet men eerst weten in welk een toestand de schachten zich bevinden misschien zijn zij ineengezakt
gij kunt op die wijs gemakkelijk de letters leeren en wanneer gij die kent zonder ooit te haperen en ze terstond weet te noemen dan kunt gij de eene naast de andere leggen en woorden spellen
zij beduidde mij toen waarom zij dit wenschte ik zal het u mededeelen daar ik gaarne eenige tijding van martha alexis en benjamin zou willen hebben
die altijd een zekere warmte behouden en oom gaspard met den meester drukten zich tegen mij aan ik vertelde hun toen mijn onderzoekingstocht en hoe ik een oogenblik verdwaald was geraakt
toen ik binnentrad en op vroolijken toon zeide hij ik heb ook voor een lekker kostje gezorgd want evengoed als de jeugd ooren en oogen heeft heeft zij een maag en die moet ook gevuld worden
ik aarzelde met mijn antwoord nooit had ik eene dame gezien die mij zooveel ontzag inboezemde als zij die mij
toch hadden wij erom moeten denken dat wij te ver gingen ik verzeker u toch dat de voren niet links afwijken hoe het ook zij laten we maar omkeeren wederom keerden wij terug
nu hebben we de eerste laag bereikt zeide hij wij waren in een gewelfde gang met rechte wanden waarvan de muren waren gemetseld het gewelf was niet hooger dan een
vitalis was een bedachtzaam man die zonder de noodige levensbehoeften nooit op reis zou gaan in den ransel dien hij op zijn rug droeg had hij een groote snede brood die hij in vier stukken brak
s avonds zult gij uw bed gespreid vinden en wanneer gij de soep eet dan zult ge de voldoening genieten dat gij ze zelf verdiend hebt hetgeen ze nog wel dubbel zoo lekker smaken doet dat verzeker ik u
en hoe ik ook mijn best deed mocht het mij niet gelukken mezelf pijn te doen toch keerde ik eenigszins tot mijn bewustzijn terug vitalis die met zijn rug tegen de deur leunde
dat gij een beroemd musicus zijt meenden wij dat gij ons wel met uw raad zoudt willen bijstaan vertel mij maar waarover gij het niet eens worden kondt jongelui
want beiden mattia zoowel als ik hadden eene bepaalde reden om niet meer naar engeland te gaan toen wij in frankrijk aan wal stapten bezaten wij niets anders dan onze kleeren en onze instrumenten
een gezin ik zou dus een gezin hebben o hoe menigmaal bleek deze geliefkoosde droom ijdel geweest te zijn vrouw barberin mevrouw milligan vitalis de een na de ander waren mij ontvallen
niets heeft voor mij zooveel waarde als de koe mijn beste rémi zeide zij en met al uw rijkdom kunt gij mij niet gelukkiger maken dan gij gedaan hebt
dat een viool mijn instrument niet was en ik nooit de moeite genomen had om te weten hoe zij wèl of hoe zij niet gestemd moest worden
ons répertoire hadden we z samengesteld dat we verscheidene dagen achtereen in dezelfde streek konden blijven zonder dat we te veel in herhalingen behoefden te vervallen
maar zij zijn omgevlogen omdat zij slechts goede en gelukkige dagen hebben opgeleverd thans woon ik in engeland in milligan park het kasteel van mijne voorouders
die groote tochten zijn voor mijn leeftijd niet meer geschikt en de koude is te heftig voor mijn bloed ik had een goed bed noodig een avondmaal in eene warme kamer bij een goed vuur
zonder verder iets te zeggen begon bergounhoux die zware schoenen aanhad met alle kracht tegen den wand te schoppen om de mijnwerkers aan ons te herinneren
als men zoo dicht bij ons is als gij meent dan zouden wij hen kunnen hooren schreeuwen en wij hooren hen niet evenmin als men ons hoort
ik zie niets dan sneeuw de toestand was onhoudbaar ongetwijfeld was mijn meester verdwaald en de groeven die hij zocht waren niet in dezen omtrek toen ik geen voren vinden kon
maar op hetzelfde oogenblik zag ik dat hij zijn blik op capi vestigde en hem een teeken gaf dat deze scheen te begrijpen capi deed als een herdershond hij verliet terstond het hoofd van zijn kudde en plaatste zich achter mij
en het stof gadeslaan dat op straat neerviel een buurman zou ons huis sluiten en de sleutels voor den eigenaar bewaren
alzoo moesten er honderd twintig man in de mijn wezen waren zij omgekomen leefden zij nog hadden zij een schuilplaats weten te vinden
bij de gedachte aan een overstrooming steek de lamp aan dat is niet noodig steek aan steek aan hij moest wel gehoorzamen
ik moest niet alleen de gelegenheid vinden om vrouw barberin op te zoeken maar ik moest ook mezelf overtuigen dat wij door steden en dorpen zouden trekken die ons een voldoende opbrengst zouden geven
ik nam dus mijne harp en begon een wals te spelen dadelijk sloeg capi zijne twee pooten om het lijf van dolce en zij begonnen rond te draaien op de maat daarop deed joli coeur een dans alleen
wanneer het voor vast was dan zou hij wel iemand vinden maar voor enkele dagen slechts was het op dit oogenblik zelfs onmogelijk er bestond gebrek aan mannen en vooral aan kinderen
hoewel we nooit samen gespeeld hadden bleef onze quadrille toch goed in de maat het is waar ons publiek was niet zeer fijn noch aan veel gewend
als zij arm waren hoe dom misschien en zonder meer te spreken riep mattia capi het was langzamerhand tijd geworden om iets te eten
ik besefte wel dat barberin volstrekt geen medelijden met mij hebben zou noch mij eenige hulp verleenen wilde ik snelde dus naar vitalis toe ach mijnheer riep ik neem mij als je blieft niet mede
ik ben een domkop een ezel geweest dat hij in fijne luiers gewikkeld lag en kant aan zijn goed had bewees nog niet dat zijn ouders hem zoeken zouden
mattia stond als verstomd en wat hebt gij vroeg ik ik heb mijn viool en die draag ik altijd bij mij
de politie die vitalis had medegenomen had gezegd dat zij mij een verhoor zou doen ondergaan en in den loop van den dag zou terugkomen de tijd viel mij lang ik verlangde naar eenige tijding van vitalis
ik vergezelde hem en in een oogwenk waren we allen om hem heen maar hij wilde niet vluchten ik zag hem verbleeken
die zich van mij meester maakte en mij geheel overstelpte welk een droom eenige oogenblikken nadenken deden mij al het geluk beseffen
want mijn blik verloor zich in de duisternis zonder iets te bespeuren wat naar boomen of huizen geleek
ik zwom dus met groote snelheid voort om de zijgang te bereiken de stemmen leidden mij naarmate ik onze schuilplaats naderde scheen het mij toe dat de stemmen duidelijker werden
hadden wij daarom zooveel mijlen geloopen ik meende dat mattia al een zeer slechte gedachte van mijn vrienden zou krijgen en dat als ik hem weer over lize sprak hij niet met dezelfde aandacht naar mij luisteren zou
ik wierp mattia een blik toe om hem aan het verstand te brengen dat deze muzikant barbier niet de geschiktste persoon was om les te geven en dat het geld in t water gegooid zou zijn
zonder den doortocht te belemmeren er heerschte een diepe stilte onder de menigte want men had ieder gewaarschuwd ons door tranen noch klachten nieuwe aandoeningen te bezorgen
en ik begreep toen dat zij mij iets te zeggen had hebt gij mij iets te zeggen zij knikte toestemmend
deze zijn zeer gemakkelijk te kweeken en de tuinlieden die in den omtrek van parijs wonen slagen erin wonderen daarvan voort te brengen
alsof ik een schurftige hond was hoe konden menschen die niet rijk waren hun kinderen kleeren met kant geven
maar dien avond gelukte zij niet de heer james milligan verloor waarom vertelt gij dat nu rémi er bij is mijn beste mattia
wat is dat vroeg mattia op de kaart wijzende ik legde hem toen uit wat het was en waartoe het diende met ongeveer dezelfde woorden als vitalis gebruikt had toen hij mij de eerste les in de aardrijkskunde gaf
ik zie wel dat uw bloedverwanten niets van mij willen weten maar gij neemt mij toch tot uw familie aan
wij zullen aan zijn ouders schrijven en ik zal het met hen wel in orde brengen o neen riep ik uit wat niet o neen als het u belieft niet dat is toch het eenige middel mijn jongen
maar bij mij was dit niet het geval ik was uitgeput mijn lichamelijke vermoeidheid gevoegd bij mijn verdriet had al mijn krachten geëischt
onmogelijk omdat uw plicht u noopt bij uwe familie te blijven maar als het uwe familie niet is wat weerhoudt u dan
toen ging hij heen mijne eerste gedachte was naar huis te gaan om aan mijn vader het adres van den heer milligan te vragen
de dieren zijn lang genoeg de slaven der menschen geweest het werd dus hoog tijd dat hij hierin eene verandering bracht terwijl hij op de komst van dien oppasser wachtte liep de generaal in zijn kamer op en neer en rookte een sigaar
heeft arthur u gesproken van zijne genegenheid en van zijne wenschen ja beste moeder zeide ik glimlachend en hij heeft zich tot mij gewend als hoofd van de familie
daar het kind uit alle macht schreeuwde alsof het begreep dat er hulp was komen opdagen en het die gelegenheid niet voorbij moest laten gaan
altijd voortgaande zouden wij haar toch eenmaal moeten inhalen al waren wij maar te voet terwijl het vaartuig met een paar flinke paarden was bespannen
en hoe blijder vrouw barberin was des te gelukkiger zouden wij zijn wij moesten de richting van clermont volgen
komen maar zij wees met haar hand in drie verschillende richtingen waarmede zij bedoelde dat ik eerst haar broeders en zusters moest bezoeken
zij verhuurde hem een soort kelder waarin hij op de droogste plek zijn bed geplaatst had die echter zoo droog niet was of er groeiden nog paddestoelen onder
maar langzamerhand kwam er meer leven bij hen de muziek had hare gewone uitwerking wij vergaten het stuk brood dat wij niet hadden en ik dacht aan niets anders meer dan aan de muziek en zij aan het dansen
en als men het mij toestond ik gaarne een oogenblik bij het vuur ging zitten maar aan warmte gevoelde ik thans geen behoefte meer aan voedsel
zich de noodige gereedschappen aan te schaffen die hij voor zijn arbeid noodig mocht hebben alles zou binnen de vijftien jaar worden betaald door een jaarlijksche aflossing
als ik eens weigerde en deze vrees moet zeer groot bij hem geweest zijn daar hij een afkeer had van boeken
als we maar hard waren gaan loopen zouden we de koude nog hebben kunnen trotseeren maar vitalis kon slechts met moeite voort en moest telkens uitrusten
verloren de rechters hebben uitgemaakt dat het mijne schuld was dat ik mij onder de stelling bevond en dat de aannemer mij daarom niets schuldig is
ik vroeg hem of hij alleen met capi voorstellingen in den omtrek wilde geven waarin hij terstond toestemde ik ben blij dat ik nu alleen geld voor de koe kan verdienen zeide hij lachende
kwamen wij aan de seine bij la bouille toen wij van de boschrijke hoogten waarheen een lommerrijke holle weg leidde
hij sloeg toen met de vuist op tafel en stortte een stortvloed uit van woorden zonder slot of zin meest vloeken
zoo ik die heb omdat dit niet hetzelfde is volstrekt niet hetzelfde waarom niet ik ben niet in zulk fijn linnen gewikkeld geweest antwoordde mattia
dat gij levend uit de mijn komen zoudt en of men wel bijtijds zou komen om u te redden maar ik geloofde geen oogenblik dat gij verdronken zoudt zijn
en uw borstbeeld in brons naar de portretten uit den tijd van uw roem herinnert uwen naam aan hen die u hebben
en dat hetwelk mevrouw milligan mij aanbood ook zou ik moeilijk een vergelijking kunnen maken tusschen de genegenheid welke ik voor vitalis gevoelde en die welke mevrouw milligan en arthur mij
alles was dus nog niet voor mij verloren het leven kon dus weder voor mij beginnen en wat mij nog het meest aantrok meer nog dan het brood dat ik verdienen zou was die kring dat huiselijk leven
en wederom begon hij te lachen maar ik liet mij niet van mijn stuk brengen zij moet veel melk geven en niet velen eten
men voldoet dan aan alle eischen het lekkere kostje bestond uit gebraden kastanjes die in witten wijn gedoopt worden wat men in de cevennes voor een groote lekkernij houdt als we dat op hebben vervolgde de
een deur in de heining stond open en boven deze heining uit verrees een groote mesthoop zooals men ze dikwijls in de tuinen van moezeniers ziet
hebt gij mij iets te zeggen ja ik haalde uit mijn reiszak de kaart te voorschijn en spreidde die op het gras uit
waarom gedroegen al de leden van de familie driscoll behalve kate die nog niet wist wat zij deed zich tegenover mij zoo onaangenaam
zoo geheel zonder zorg of kommer maar ik moest terugkeeren en den weg dien ik op het water had afgelegd moest ik te voet terugmaken dat zou minder prettig wezen
ik was verbaasd over deze kalme vastberadenheid welke mattia aan den dag legde hij gaf mij in het voorbijgaan een knipoogje
buiten daalde het peil maar de mijn werd overstroomd en zou weldra geheel met water gevuld zijn zoodat de arbeiders moesten verdrinken
ik voor mij begreep uit dit gesprek alleen dat alles van de gunstigste zijde gezien wij minstens acht dagen lang levend begraven zouden blijven acht dagen
en daar was hij in aanraking gekomen met wetenschappelijke en gestudeerde menschen door wier omgang het verlangen bij hem levendig was geworden om te lezen en te studeeren
het was eene pleizierboot en had eene veranda mattia was z in zijn schik dat hij begon te dansen op de kade