AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Eindelijk kwam de zaak in orde. Het ivoor, het goud en de parelen kregen elk de hun aangewezen bestemming, en nadat de jonge man den laatsten dag had genoemd, dien hij dacht te kunnen doorleven zonder zijn
maar hij wist ook, dat de berenklauwen, die hem vasthielden, hem dan met één greep zouden doodknijpen. Daarom zei hij: Ik mag me zeker nog wel even bedenken. Nu ja, dat mag je wel, zei de beer, maar ik moet je zeggen
De beschotten zeemde en zeepte ze af. Hen sjouwde met het groote springveeren matras, dat precies moest passen
Nikolaas nam, met gepaste galanterie,. juffrouw La Creevy onmiddellijk bij haar woord; deze slaakte een flauwen gil en gaf hem een klap
Dat was hem eene streep door de rekening, doch zoo dadelijk gaf hij zich niet gewonnen. Onverwijld zond hij Graaf Jan zijn groet, en noodigde hem uit, te Dordrecht te komen, waar hij hem de regeering zou overgeven en rekening afleggen over het gehouden bestuur
Ik wensch, dat gij dat goed begrijpt. Indien ge slechts wilt werken en leeren om beloond te worden, dan zal het werk je zwaar vallen
De geschiedenis die ik u vertellen ga is gebeurd op een Donderdagavond. Want dan was het kerk, om half zes, en om vijf uur
babbelzieke, onhandige arbeiders, die hun leven lang geen lust, en ook geene reden hadden gehad om iets anders te leeren dan dagdieven
Zoudt ge niet liever uwe pistolen krijgen? zeide Cassy met een smalenden lach, die Legree deed ijzen. Het is tijd dat hier naar gezien wordt, weet ge
En onder hun vasten staarblik deinsde het leven zachtjes terug, loste de wolk op, verijlden, verdwenen de handen, en eene verlichting zuchtte op uit hunne borsten
slank en sterk gebouwd, met iets ernstigs door het groote voorhoofd, de zware wenkbrauwen en de dikke lange wimpers; njai Peraq was erg oud geworden de laatste jaren
De juistheid dezer berichten viel mij genoeg in het oog, om mij te doen vertrouwen dat Jo zijne kennis uit eene goedelxron had geput
aan de wanden arazzi van goudkleur: de geboorte van Venus uit het gulden schuim van een gouden oceaan, Venus met Mars, Venus met Adonis
Terwijl hij het ontwerp wandelend nog overwoog, werd het behangsel der tent ter zijde getrokken en Machteld stapte langzaam over het tapijt dat voor de ingang lag. Zij was bleek en kwijnend, haar onmachtige benen ondersteunden haar met moeite
Bella overdacht bij zich zelve wat toch de reden van zijn onbegrijpelijk gedrag kon zijn, terwijl zij, op zijne knie zittende, hem verwonderd
ten tweede; hoe volmaakt de slaven in hun schik zijn en hoe uiterst zelden ze wegloopen; ten derde
Nog twee jongens, mijnheer! behalve Kit. Hebben zij al een peet? Neen, mijnheerl Dan zal ik het wezen
er waren kale zwarte plekken op den grond, en de weinige wilde bloemen, die het oog kon zien, zagen er armzalig uit
Een weelderig priester is een tegenstrijdigheid. De priester moet zich bij de armen houden. Of kan men nacht en dag onafgebroken met alle nooden, alle rampen
Niet, om bij u aan te dringen, uw besluit te veranderen, vervolgde de jonkman, maar om de bevestiging
Majols!' berichtte hij, 'prairie achter het bosch in brand; wallabies jagen!' 'Wel, Jacky, zet je daarom zoo'n benauwd gezicht. We hebben immers onze geweren; de wilden zullen ons wel met rust laten, als ze zien, dat we goed gewapend zijn
Zeg dat niet,' riep Kievit uit: 'leg hem maar iets in den weg, en gy zult zien, dat hy het even goed zal doen, of het althands beproeven
Dutri zag vreemd op: hij hoorde daar zijn aanstaanden keizer spreken. Toen maakte hij een moue als een boudeerend kind en sprak
En daar allen zijn kloekheid bewonderden en beschouwden als een gunstig voorteeken, ving dadelijk het feest weer aan der vele genoodigden, neergehurkt in de pendoppo
Maar nu viel Lavinia die vol aandacht naar Bella's hoed had gekeken, eensklaps in met: i Hé, Bella! tja wel, Lavinia, ik weet wat ik opheb
Quilp, die zoo sterk was als een leeuw, hield met gemak den stok vast, totdat de jongen uit alle macht trok
en haar tegenover mij zag zitten, leunde ik soms achterover in mijn stoel en dacht hoe wonderlijk het was, dat wij daar zaten, met elkaar alleen
Zij deed dit met zoo veel gevoel, dat de prins buiten zich zelven van verrukking was. Hij boog zich over de balustrade, en wenkte eene der slavinnen, welke zich in zijne nabijheid bevonden
Want zoo zij een anderen buurman, een minder hersenschimmig en meer oplettend buurman, een gewoon en liefderijk mensch hadden gehad, zouden stellig hun ellende
ogenblikkelijk stond op, en ging naar, die bewogen vooral door hetgeen vader gezegd had, op eene zeer minzame wijze den kus der verzoening van aannam
Botwater voelde zich al zoo t'huis of hij zijn gansche leven in Duitschland was geweest. Met volkomen gerechtvaardigd zelfvertrouwen zat hij door het portierraam naar het landschap te kijken, dat hij doorsneed, en hij was nu ook veel geruster
hen het groot verschil dat er is tusschen eene onbetaamlyke gemeenzaamheid, die alle rangen verward, en eene zondige laatdunkenheid, die niemand meer vernederd, dan hem die haar koestert
Zie dezen arm, vervolgde hij, zijn linkermouw opstroopende en het verband toonende, dat om den arm geslagen was: heden werd hij in den strijd gekwetst: en ik zegende den pijl, die mij wondde
Roda echter is niet naar de zijde van Duitschland ontvlucht. Ook is er van hier tot den IJsel nergens een jongen gezien, die op het signalement maar eenigszins gelijkt; want in dat geval zou ik onmiddellijk telegraphisch bericht hebben ontvangen
Intusschen, zoo verre ik iets verzekeren kan, neen! Zijne Hoogheid is nooit in die korrespondentie gemoeid geweest.' Bosveldt haalde diep adem, als iemand, die van een zwaar pak ontlast wordt
zijt zeer vlug in het breien, Madame. Ik ben er aan gewoon. Dat is een lief patroontje
ik hoop dat wij het best samen zullen vinden, ondanks alles wat er gebeurd is. Het is uwe schuld niet; ik weet dat gij het niet helpen kunt
En hij was te waar te veinzen wat hem onbekend was, en hij cizeleerde zijn vorm, verliefd op mooie woorden, rijkdom van klank, melodie van vers, om de loutere schoonheid van ze
Vervolgens de Zwarte zee overstekende en den Kaukasus achter ons latende, zagen wij de vlakte van den Euphraat voor ons uitgebreid
Zyne eigene met feiten en kundigheden opgepropte Louisa stond met alle macht door een gaatje in eene plank te gluren
de zon vloeide als met rechte vakken gesmolten goud langs de witte paleizen der stad en blauwde alleen wat schaduw was, in de hoeken
Jane, ik klaag over niets. Het zou mijn hart breken, als gij er nog aan dacht om te vertrekken. Jane Murdstone, zei
Zulk een driestheid: een menschenhuis te naderen, hadden zij niet van hem verwacht. Zelfs verzweeg hij de zaak zorgvuldig en had daar zijn goede redenen voor
te middernacht, in de straat Polonceau, een touw te vinden? Had Jean Valjean een koninkrijk gehad, hij zou het op dat oogenblik voor een touw hebben gegeven
Mijn vrees, dat er bij het voorwerp van mijn hartstochtelijke' genegenheid kwaad van mij gesproken was, werd, toen wij naar den salon gingen
in het leven, dat bitter eentonig dreigde te worden, want al ging men nu en dan uit, en al was er zoo ééns in de maand een danspartij, de rest van den tijd verveelde men zich
Zoo gij wraakzuchtig waart geweest, hadt gij mij in die ure aan mijn lot moeten overlaten; de bitterste wraaklust had niets vreeselij kers voor mij kunnen uitdenken dan dit
Dank je verschrikkelijk,' zei ik, 'maar dan wil ik hem zelf uitzoeken.' Want ik dacht aan de broche van Lotte. 'Dat mag je', zei Kees. En toen waren we thuis
Gij moet voor haar kiezen, mijnheer! Gij moet weten, wat het, beste voor haar is,' en zij zal er u eens dankbaar voor zijn
VI. Het was zwoel en drukkend heet geweest. Het koffiedrinken was gedaan en de kinderen hadden zich verspreid langs den vijver, waarlangs de duiven fladderden, rondom de twee ooievaarsnesten, die op hooge stelten te midden van het gazon zich verhieven
maar de grijsaard vertrok schier geen gezicht, en terwijl het gloeiend ijzer dieper in de rookende wond ging, richtte hij rustig en zonder toorn
en deze wedijver deed zich ook nu in hun gesprek gelden, door er iets persoonlijks aan te geven
Op zekeren avond zat het viertal rustig vergaderd; de heer des huizes schreef; Mevrouw had een borduurwerk in de hand, dat al zes maanden bij alle buitengewone omstandigheden paradeerde; HENRIËTTE las in de boeijende geschiedenis van
Vaarwel, zeide zij, zijn hand vasthoudend en hem met haar aantrekkelijkst lachje in de oogen ziende
en zeer licht minachtend gekruld, zijn voorhoofd hoog. Een hoog voorhoofd aan een gelaat is als veel lucht aan den horizont
Adam voelde niets voor het wezen, dat daar op het bed lag, langzaam ademhalend, de oogen dicht, wezenloos en buiten kennis
Luistert nog, hernam Pierre Flotte, onze Koningin Johanna is ten hoogste op de Vlamingen verbitterd; zij haat dit hoogmoedig volk dat het niet te zeggen is. Ik heb uit haar mond gehoord, dat zij de laatste Vlaming aan de galg zien wilde
Hij had nog zijn oud gezicht, zoo kalm en genoeglijk als ooit; zijne kleur was nog jeugdig en blozend
Stork en Claartje van Lakervelde zaten in zijn studeerkamer. De kennel was aandachtig bekeken. Freule Claartje bleek wel van honden te weten. Toch had ze verklaard, meer van paarden te houden
Wie had ooit verwacht dat een eerzame, deftige Magistraat zulk een loon voor zulke daden uitkeeren zou? Met oogen, die van genoegen straalden, was Cornelis
Het scheen hem alsof deze verre glans, in plaats van de duisternis te verdrijven, haar vreeselijker en donkerder maakte. Alles
de vreemde keek de straat op en af en overal om zich heen en riep eindelijk verschrikt: iLize! waar hebt gij toch gezeten? Wat scheelt er aan
of van smart, of van een onderdrukten lach, kon niemand, buiten hem zelf, bepalen. De uit-' drukking op het gezicht van een mensch is gewoonlijk de sleutel tot zijn gedachten
van Zijn woede voor den geest, en hij gaf haar alzoo met den loop van het pistool op haar opgeheven gelaat
doch hij gaf aan zijn' grootvizier last, hem steeds te vergezellen en nimmer uit het oog te verliezen. Op zekeren dag, dat de jagers een groot
en door een tijdige toenadering, te vriend had kunnen houden; maar hij voegde er bij, dat het thans de tijd niet meer was, om het gebeurde angstig te onderzoeken
Dat is waar, nicht, zeide oom Pumblechook, met een ernstigen knik. Dit is zoo, want zooveel heb ik zelf gezien. En toen keken zij mij beiden aan
en zijne kleederen waren zoo gehavend, blijkbaar tengevolge van eene lange reis, hij zag er zoo vreemd, zoo hulpeloos uit
Zij had haar lompen verruild met die van den eersten den besten jongen snaak, die er vermaak in vond zich als vrouw te kleeden, terwijl Eponine zich als man verkleedde
Zij wees het Frank en voor het eerst, als ontwakende uit zijn droom van rood, zag hij het nu, zag hij het met afgrijzen
dat men, hem hoorende spreken, zich tegen beter weten aan gedwongen gevoelde, zijn betuigingen voor goede munt aan te nemen: en ten anderen waren, zooals vroeger gezegd is
Feuilly besteedde deze twee uren met op den muur tegenover de herberg deze woorden te griffen: Leven de volken
Dezen laatsten stelregel scheen mijn vader bij de meeste omstandigheden, waarin over wreedheid werd geklaagd, voor alles afdoende te houden
Hij verminderde de snelheid zijner schreden niet, maar liep nog altijd op dezelfde woeste en driftige wijze voort
De andere Vlaamse ridders hadden geen vaste plaats, zij gingen waar het hun goed dacht of waar hun hulp kon nodig zijn; de elfhonderd Naamse ruiters werden achter de slagorde geplaatst, want men wilde ze niet gebruiken, opdat er door hen geen wanorde onder het voetvolk kwame
Haar klein fortuin, gered uit de vergane millioenen van haren vader, was op den duur niet voldoende geweest, om haar te doen bestaan in de kringen waarin zij bestaan wilde
Hij bood ons pijpen aan en begon een praatje over weer en wind, terwijl zijn dochter stoelen bijschoof en op onzen last eenige boterhammen ging smeren; want de zeelucht en de reis hadden ons
Na eene poos van bewusteloosheid, bevond ik dat ik op dezelfde plaats, losgebonden, op den grond lag, met mijn hoofd op iemands knie
en hebben mij het geld en de papieren van mama gebracht, zeide hij. Gisteren kon ik ze nog niet bekomen
Ik heb mijn oogen, en mijn verstand ook. Ik vind het heel aardig voor je; ongestoord kunt ge nu zamen zijn, want Dorothea leeft voor niets anders meer dan voor Botwater
Drink eens, jufvrouw Summerson, dat zal u goeddoen. Gij begint nu meer bij u zelve te komen, niet waar? Ik dankte hem en zeide, dat ik dit hoopte
Dan aan dezulken bleek weldra, dat de Overheid ook van hare zijde de noodige maatregelen genomen had om elken misdadigen aanslag te voorkomen
maar zijn leven scheen door eene tooverkracht beschermd te worden, want hij bekwam niet het minste letsel, hij voelde geene vermoeienis
Nadat hij met de afgevaardigden uit den Kerkeraad vertrokken was, en vader BUISMAN met zijne dochter alleen, zag deze, dat zij weder tranen stortte
tot het hof en de gezelschapswereld te staan. Na het ongeluk, dat Karenin had getroffen, nam zij hem onder haar bizondere bescherming
Zij, die de stilte stoorde, moest een kruis met de tong maken. Waar? Op den grond, dien zij
ge, moeder, dat is de oorzaak van den toestand, waarin gij mij gisteren gezien hebt, toen ik thuis kwam, en daarom heb ik tot heden den mond niet
En hoe dikwijls heb ik niet gevreesd en getwijfeld om een beuzeling! — Zoo bracht Anna dezen geheelen dag
maar altijd nog klaar om van elke omstandigheid tot zijn voordeel partij te trekken, en zijn eigen ik meer dan ooit boven alles stellende. Hij gevoelt intusschen de hand des tijds, gelijk wij
Dikwyls ook, als hy ontevreden was over eigen arbeid of pas ontvangen verdrietig bericht, sprong hy op en zeide iets onvriendelyks tot haar. die toch geen schuld had aan zyn ontevredenheid
van te willen zien en tasten, alvorens aan te nemen, blijft. Gij leert uwe kinderen vroeg van een Lieven Heer spreken, die alles ziet en hoort: ijver dan ook niet te zeer
Ten vier ure keerde Alexei Alexandrowitsch van het ministerie van binnenlandsche zaken naar huis terug
bedienden en afhangelingen vervullen het dorp en het Wapen van Dedlock. Bij den avond gezien, door de openingen tusschen het geboomte, gelijkt de rij vensters van de groote zaal
maar voor zijn zoo uiterst fatsoenlijken dienaar werden wij in een oogenblik de bedeesdheid zelf. Mijnheer Micawber liet zich, een deuntje neuriend
Zij was nog niet genoeg van haar ontroering bekomen om terstond het bezoek te kunnen afleggen, waartoe wij waren uitgegaan
Zoodra de prins Camaralzaman den volgenden morgen ontwaakte, keek hij of de dame, welke hij dien nacht bij zich had gevonden, nog aan zijne zijde was
Zij was gewoon met zich zelve te rekenen, en had zij geen zachten plooibaren aard, was zij geneigd om licht mistrouwen te vatten, zij luisterde met ernst, waar haar geweten sprak, en haastte zich niet
Als de laatste rijtuigen, waarmede de menschen uit de schouwburgen terugkeerden, voorbij waren, werd het rustiger
Het toeval bleek haar gunstig gezind; want kort na dat zij gekomen was, werd Mevrouw Jennings door een boodschap van Mevrouw Palmer weggeroepen. Mijn beste vriendin, riep Lucy, zoodra zij alleen waren
Mijn jonge vrouw keerde naar huis terug en ik bracht mijn trouwdag door met mijn schoonvader te verwenschen en over de heide van Hampstead te dwalen
en het beste bij haar is, dat het niet van langen duur is. Ha! ha! dezen jongen voor een buidel geld
Onlangs. Tien of twaalf maanden geleden. Dezelfde Buffer scherp: Waaraan ?' Maar hier kwijnt het treurige voorbeeld weg
Maar die gedachte wekte bij hem haat noch bitterheid, maar alleen diep medelijden. Nu begreep hij, dat de Tater niet had kunnen denken en handelen, zooals hij had behooren te doen
Boon is met brieven van den Prins en nog eene goede tijding in de stad aangekomen! Half aangekleed stond het volk zich voor het stadhuis te verdringen
Ik denk wel vjjf jaar ouder, zeide David. Vijf? riep de doodgraver uit: het moet wel tien wezen
verongelukt tusschen onzegbare praktijken, trouw waren gebleven, en zonder liefde waren voor hem. Hij meende, dat zij wèl liefde hem gaven, en hij. als hij over ze dacht, werd een sluimerende teederheid in hem wakker
Hm' bromde hij eindelijk 'De vraag is hoe Je begrijpt wel, beste notaris, dat hoe gaarne ik u en mevrouw ook mag, en hoe
en begaf zich weder naar huis, zeer te vrede over De Witt, doch al meer en meer gramstorig op Van Espenblad, aan wien hy de scheeve voorstelling weet van het gebeurde op de avondparty
Nu, het zij zoo, heden. Ge hebt mij driemaal vader genoemd; dit is het wel waard. Ik zal er voor zorgen. Men zal haar bij u brengen. Ik heb het voorzien, zeg ik u.
en bericht verder, dat in allen, maanden aan maanden, de menschen bij dozijnen ziek zijn geworden en dood of stervend zijn weggedragen
was hij eindelijk tot de ontdekking gekomen, dat er in de wereld een tooverlamp was, welker bezit hem machtiger dan alle koningen der aarde maken zou, indien hij haar in zijn bezit kon brengen
Maar ik heb er al jaren lang van afgezien om u tot iets te willen bepraten, oude jongen, zeidé jufvrouw Bagnet, terwijl zij een weinigje stof van de ham blies en mij wederom aanzag
Dat is waar!' riepen sommigen uit. 'Hebben is hebben en krijgen is de kunst!' 'Domkoppen!' smaalde de leider. 'Jelui ziet niet verder dan je neus lang is
zijn vermoeden had bewaarheid, en dat hij nu voornemens was om den volgenden morgen op reis te gaan
Zij legden het lijk in het graf, vulden het zwijgend weder met aarde, hoopten die tot een heuveltje op, en bedekten dat met groene zoden
En zoo waren zij kort na de begrafenis gezamenlijk vertrokken. Hoe ik tijd vond om naar Putney te gaan weet ik werkelijk niet
De wanden zijn beplakt met een vuil geel papier, waarop groene en blaauwe bloemen elkander in diagonale richting vervangen: hier en daar echter heeft het behangsel een scheur bekomen
Twee armstoelen stonden aan beide kanten van den schoorsteen. Tusschen deze stoelen lag, als een tapijt, een oud, zeer versleten beddekleedje
Maar het zal voor de nadenkenden bij de ontwikkeling van zijn karakter niet Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Maurits Lijnslager moeijelijk vallen, om op die sporen als terug te keeren en daaruit tot de opvoeding, die hij ontvangen had, te besluiten
Norah knorde op Ailsie, lets dat zij anders nooit zou gedaan hebben, en mijnheer en mevrouw Openshaw blevenermet verbazing naar staan luisteren
Gij zijt zeer te laken, mijnheer, zei mijnheer Spenlow, op het haardkleedje heen en weer stappend en zijn woorden nadruk gevend
Het gebeurde eens op een mooien dag, dat de lieve God zich in den Hemeltuin een beetje wilde vertreden; hij nam alle apostels en heiligen meê
De prins had er zijne appartementen gewoonlijk; nu echter, om de troebelen, woonde hij in het Imperiaal en was het Kroonpaleis verlaten
Daarna schreef ze met ongewone zorgvuldigheid het lange menu, gaf me eenige wenken omtrent de wijn en verscheen eindelijk in een nieuwe japon van zwart fluweel, die haar zeer goed en toch stemmig
Alsof hij, door deze eerste plichtschennis, stouter ware geworden, verlengde hij zijn zoen en liet de hand der Jonkvrouw niet los dan op het ogenblik dat hij de huisdeur hoorde opendoen
Ik zong twee liederen, mij met mijn harp accompagneerende. Openhartig moet ik erkennen, dat de toejuichingen zeer schaarsch waren
al den tijd van hun praten geachteloosd om en soms half op het met zijn groote laarzen gedrukte en bijna uit de pijp geduwde potkacheltje; doch nu stapte hij naar het venster, trok het raam omhoog en hurkte neer in de opening
wier rosse stammen schitteren in t zonlicht en om wier hemelhooge kruinen talrijke koppels kraaien fladderen, elkander toeschreeuwende en zich uitslovende als lieden, die t geweldig druk hebben
tot een ouden kennis van mij maakt. Ik kan niet vrij met u spreken over wat het ook zijn mag, als ik niet eerst mijn hart ontlast van iets, dat het nu drukt
waarop zij in de maatschappij geplaatst was, had vertoond, rolde zy die weder ineen, en beschouwde Nelly met een zegepralendenblik
Aangenomen!' riepen de gasten, juichende. 'Aangenomen!' herhaalde Van Espenblad: 'onder eene voorwaarde.' 'En welke?' vroeg
Onderwijlen kwam Jan Graaf van Namen, broeder van Robrecht van Bethune, naar Vlaanderen en nam het bewind des lands in handen, hij vormde met haast een nieuw en machtiger leger om aan de Fransen te kunnen wederstaan, en bracht de Besturen der steden in orde
tot aan het uur, dat de divan als naar gewoonte, gesloten werd. Dan stond de sultan op, sloot de vergadering, en ging terug naar zijn kamer, waarin de grootvizier hem volgde
Ik hoop dat die geene gevolgen zal hebben, antwoordde Tante, die zeer wel begreep, hoe het met die voorgewende ongesteldheid gelegen was: maar mijn waarde Heer Blaek! ik hoor daar van; mijn koetsier, dat UEd. uw rijtuig teruggezonden hebt
Hij deed er ook niet veel moeite toe, want evenals bij Lange Meeuwis waren zijn hersenen nog te veel onder de nawerking van het verdoovingsmiddel. Ook bij hem was een der eerste kenteekenen dat hij tot het leven terugkeerde, een razende behoefte aan lessching van zijn dorst
Overigens bevrijdden deze lange ziekte en deze lange herstelling hem voor vervolging. Er is in Frankrijk geen toorn, zelfs geen openbare, die niet in zes maanden wordt verdoofd
zijt gij daar, mijnheer ! begon hij, ging op de tree staan en hield zich met zijn elleboog aan het portier vast terwijl de trein voortging
hij: hier heeft een misverstand plaats. UEd. heeft den verkeerde voor. Mijn naam is Joachim Weerglas. Ik heb de eer u te groeten
Nogmaals onderzocht hij het lijk, en nu ontdekkende, dat hij met een' gebogchelde had te doen gehad, borst hij in nieuwe verwenschingen uit, zonder te bedenken, dat alleen zijn verregaande toorn er de schuld van was
ij hem liefhebben? Gij? riep zij uit, haar gebalde vuist opheffend, die trilde als had het haar slechts aan een dolk
Hoewel de prins Camaralzaman door slapeloosheid en onthouding van voedsel zeer verzwakt was, kreeg hij echter spoedig zijne vorige krachten terug
Zij lachte hem droomerig toe, terwijl hij haar zorgvuldig inmoffelde. Zij dacht, of zij ook iets tegen hem gezegd had dat ze niet had moeten zeggen, maar ze herinnerde zich niets
hoe vindt ge mij? Ook zijn stem was veranderd. In een oogenblik was Montparnasse onkenbaar geworden. O! nu kunt ge voor Polichinel spelen
En hij voelde zich geene kracht er tegen op te komen; de beleedigende verwijtingen hielden hem afgeranseld neêr
en zij treurde, en treurde, eerst snikkend en wringend de handen, toen kalmer van wanhoop, toen
Neen, gezien niet, maar ik kon hem goed hooren, was het antwoord. Terwijl Leeuwke dit zeide, stond Cornelis te kijken, alsof hij eenen klap van den molen had gehad
Heeft u niet van haar ongeluk gehoord, dat zij haar eenig kind heeft verloren? Zij was volslagen wanhopig
Als ik verstandig ben, laat Alexei Alexandrowitsch mij misschien Serëscha over en ik trouw met Wronsky
Hij sloeg zichzelven in zichzelven gade, en tevens omwikkelde hij Eve in een windsel, zooals eene spin eene vlieg omwindt in den draad, dien zij uitweeft
Toen de barbier ze had aangehoord, schudde hij zijne lange ooren, alsof hij te kennen wilde geven, dat er in die geschiedenis iets lag opgesloten, daar hij geene hoogte van kon krijgen
u verzocht moeder een der kantoorbedienden, den jongen eeofficier te willen berigten, dat was te huis gekomen, omdat deze
Hij had geen ander wapen dan zijn haat. Hij nam voor, dien in het bagno te scherpen en mede te nemen, wanneer hij ging
De bisschop stond voorover gebogen en beschouwde zuchtend een plant cochléaria, waarop het mandje was gevallen en die geknakt was. Hij richtte zich op, toen Magloire riep
en juist toen zij het voorbijgingen, hield eene koets zoo plotselmg op, dat zij onwillekeurig omkeken
Het is mij alsof ik niets had doorgestaan, en eerst gisteren dien armen Tom Gobb overhoop had gesmeten
dus, nu zwijgen. Als we in veiligheid zijn, moogt ge uwe schade inhalen en naar hartelust, misschien wel met Walter, praten
Een rond gat, dat met een glas kon worden afgesloten, diende om lucht en licht te geven aan deze kamer. Nooit had ik zoo iets aardigs en nets gezien
Een oogenblik daarna trilden al de vensterruiten binnen Leiden! De hongerige gezonden sprongen van schrik op en de hongerige zieken ontwaakten uit hunnen onrustigen slaap en vroegen wat er gaande was
weldra met modder en bloed bedekt was. De slaven, die Saony vergezelden, sloegen de hand aan hunne sabels, en wilden zich op Noureddin werpen, doch de kooplieden stelden zich
Wees openhartig en. zeg mij alles. EDELMOEDIGHEID VAN DOWLER Het is heel toevallig, zei Winkle, uiterst verbaasd over de zonderlinge en onverwachte wending, welke het gesprek nam
Dat ik mij vergeten zou in eene Courmacherei zonder doel of zonder uitkomst. Mein Fräulein, daarin hebt gij u zonderling vergist; zoo iets ware mogelijk goed voor een onbekend jongmensch, die veel tijd te verliezen heeft pour
Ik weet het nog niet.' Willem zonk achterover in zijn kussens. 'Dan blijf ik dus in zoo'n toestand geheel alleen
Hij snoof de lucht in en scheen te overleggen, wat hem te doen stond. De honden, die in een' kring om hem heen Eli Heimans, Willem Roda stonden te huilen en te blaffen, telde hij weinig. Geen van alle durfde naderen
verzekerde hij mij, dat men er niet meer dan vijftig voor wilde geven. Dit komt, voegde hij er bij, omdat de paarlen niet echt zijn; bedenk u nu, of gij ze voor dien prijs wilt laten
een tafel en eenige stoelen bestond. Een brandende kachel, waarvan men den gloed zag, stond in een hoek. De straatlantaarn op den boulevard verlichtte flauw dit armoedig vertrek
De zes bandieten stonden gekneveld; zij hadden overigens nog hun spookachtig voorkomen; drie met zwartgemaakte gezichten, drie gemaskerd. Houdt uw maskers, zei Javert
Kengoeroes!' zei Dilly in den namiddag en wees op eenige beweeglijke, zwarte punten in de verte. Kengoeroes zien, en er jacht op maken scheen één te zijn bij de bushmen. Haastig werden de paarden ontladen
maar de verpleegster heeft mij verhaald van de heilige zondares, hoe heet zij ook? die was nog slechter geweest
want gij zijt altijd zoo bedaard en zoo bemind bij de vrouwen, dat hij niet dacht dat gij zoudt willen vechten
neen!' zeide Elizabeth: 'het verhaal van dien man heeft my ontsteld, en.' 'Wel ja!' hernam Mevrouw Aarssen: waarlijk gy ziet
bijna niets meer ontzien moet, dan hunne Priesters en Toovenaars; maar ook, dat 'er gelukkig nog een middeltje bij de hand is, om ze den mond te sloppen, als zij gevaarlijk beginnen te worden
Hij is lang, zeide het meisje, en een breed gebouwd man, maar niet sterk, en heeft een schuif elenden gang
die weinig van die spelen verstond, vergenoegde zich met den in zijn oog zoo vreemden en zonderlingen tooi der jonkvrouwen aan te gapen
en ontspanningslokalen zou dragen. Maar misschien is het, omdat het meer er gewoonlijk zoo vriendelijk en zacht uitziet, dat er zoo'n spektakel ontstaat
Ik word rood, val over een half dozijn woorden en blijf steken. Ik denk, dat mijn moeder mij wel even in het boek zou laten zien als zij durfde
het schemerde mij voor de oogen; ik moest mijne toevlucht nemen tot mijn flacon, en mijn zakdoek voor het gezicht brengen, want het kwam mij voor, dat iedereen daarop zou kunnen lezen wat er in mij omging. Intusschen
de groene oevers van den zilveren ijn te kunnen beschouwen, en het oog te laten weiden over de bergen en dalen, en de ontelbare levenlooze en levendige voorwerpen, die zich aan den afwisselenden oever der rivier beurtelings opdoen
er maar niet lang over na, van waar ik kom, jongen. Oij zult spoedig uw weg daarheen vinden, wed ik
dan is de Minister zonder twijfel, en de lezer eveneens, er altijd volkomen zeker van, dat bovengenoemde A. B. en W.
maar gij weet heel goed, dat, zoodra ik er u laatst op een avond over sprak, gij ook dadelijk wist wat ik bedoelde. Gij weet wel, dat gij dadelijk wist wat ik bedoelde
dan geloof ik, dat hij of zij als men aanneemt, dat sommige gevoelens van de Kermis der IJdelheid voortbestaan in de sferen
Nadat Pecksniff de kamerdeur gesloten had, zette hij zijn tuinhoed op, nam een spa in zijn hand, en zachtjes een eenvoudig wijsje zingend
De meid stond als gewoonlijk op omdat het vroeg dag was, en wilde het vee voederen. Haar eerste zorg was naar de schuur; daar pakte zij een arm vol hooi, en juist dat waar Duimpje in lag
Bossuet, Feuilly en Combeferre zoo lang verdedigd hadden. Het kanon had het midden der barricade deerlijk gehavend, zonder echter een voldoende bres te hebben geschoten
als hij eens zijn zinnen op iets gezet had, maakten een of twee hinderpalen hem des te vastberadener
En in deze ongenaakbaarheid duldt Uwe Majesteit alleen Hare Majesteit, de keizerin, en alleen Haar: den kroonprins duldt Zij niet
vertroetelde ze juist om die reden en richtte een hospitaal op voor gebrekkige poppen. Nooit stak ze een speld in hun katoenen ledematen, nooit hoorden ze een onvriendelijk woord of werden ze geslagen
uit het veld gestagen. Maar mevrouw Openshaw wendde zich tot mjjnheer Chadwick en riep met eene drift en heftigheid, die men niet van haar gewoon was
ARME KIT. Zedekundigen en wijsgeeren mogen zeggen wat zij willen
China, van waar ik kom, is een der grootste en magtigste koningrijken van de geheele aarde. De tegenwoordige koning noemt zich Gaïour
in haar verbazing, een lichte krenking om voelde, een jalouzie. Want zijn gedachte was niet bij haar, en toch was haar mond nog geschroeid van zijn zoen
In zijne kostbare statie, nu verhoogd door de blanke aanwezigheid van de jonge hertogin van Xara en haar eigen gevolg
Maar Jo wilde daarvan in het geheel niet hooren, opende wederom zijn mond zeer wijd, en hijgde een zeer nadrukkelijk woord daaruit. Ik kon er evenwel niets van maken
De slager was buitengewoon norsch; de kruidenier onbeschaamd; eens of tweemaal had de kleine George over het middagmaal gemopperd
wis en drie, dat is een reiswagen,' riep Jorg. 'Ik ken het klappen van de zweep.' 'Je bent toch geen staljongen geweest?' grinnikte van Herwijnen, geestig
Ik geloof het nooit, mijnheer! riep de oude dame hevig uit; ik geloof het nooit. Gij oude vrouwen gelooft nooit iets, behalve kwakzalvers
Sla de toetsen zoo licht aan als gij wilt, Tom, maar nooit zal uw hand zoo lieht op het klavier vallen, als op het hoofd van uw' vroegeren tiran
Zij dacht er steeds aan met aandoening; hoe was zij aangedaan geweest, tijdens die wandeling, voorbij de post heen en weêr
aan eene badplaats kon zij hem den ganschen dag zien en spreken en was hare beterschap misschien voor een deel te danken aan de heilzame werking van het bronwater, voor een groot deel was daarvan de oorzaak, dat Rimini steeds bij haar was
Nant, wees nu verstandig. Ik ben daar net te vèr gegaan, dat beken ik. Maar zooals je toch ook tegenover ons handelt. Het is waarlijk te gek
Een Pamela. Ge hebt geen slechten smaak. Men zegt, dat zij zeer lief is. Onder ons gezegd, geloof ik dat deze zotskap van een lansier haar een weinig het hof heeft gemaakt
het rumoer, dat zij maakten, was te luidruchtig om er geen acht op te slaan of er de oourant bij te lezen
mijn geheele ambitie voor het vak is ten grave gedaald. Want wat wil men tegenwoordig? Met achterstelling van al het gracieuse, al het waarlijk schoone der operatie, wil men alleen gauw geholpen wezen
Lewins koetsier in zijn reeds wat oud geworden mantel en hoed, met de tweesoortige paarden en de kales met de uitgestukte vleugels
zijn bij hem verdacht als rustverstoorders, die de Kerk aan Rome zullen overleveren; en wat hij het modernisme noemt, drukt hem als een cauchemar, die hem beangstigt, zonder dat hij er zich tegen kan weren
Beste Constance! zei Adolfine, wel geroerd. Zeker, ik hoû van je. en dat verleden. dat is al zoo lang geleden: daar denken we geen van allen meer aan. Maar Constance snikte, snikte
Wat heb ik gedaan, om een bullebak van mij te maken en mij te mijden en te schuwen alsof ik de pest had
De hooghartige blik, waarmede de majestueuze vrouw dat antwoord opnam, had een minder brutalen tegenstander in verlegenheid kunnen brengen
en bij Aboe Bakar stond het vast, dat dit door hoogere macht zoo in zijn voordeel was geordend. Aboe Bakar kreeg zoo'n surplus van geld, dat hij er geen raad mee wist
Nadat dit vuurwerk bijna een uur, zonder een oogenblik tusschenpoozing was volgehouden, wendde het nagebootst fregat zijnen spiegel naar het bordes, en vertoonde op denzelven
en er naar verlangd had te hooren, hoe het ze ging. Men zou werkelijk verondersteld hebben, dat zij, sedert haar vertrek
keurt het immers goed dat de heer Rimini mijn. secondant is. Dat woord 'secondant' sprak Botwater nog met eenige moeite uit, maar Manfred lette er niet op
Nu laat, gij Heer! uwen dienstknecht gaan in vrede.' De oogen van den grijsaard stonden, toen hij deze woorden sprak, vol tranen, en hij was buitengewoon bewogen
en lustig gleed een sierlijk roeibootje over den Delftschen vliet, welks water ditmaal zoo blauw en zoo effen was, dat het zich slechts in fijne rimpeltjes plooide. Nergens waren driftige golfjes te bespeuren die dartelend over elkaâr heenbuitelden
Het streelde hem nu bijna, dat die lieve, degelijke meid hem zooveel verweten had en hij verlangde haar weder te zien en opnieuw zulk een gesprek met haar te wisselen, als zij dien avond gewisseld hadden, onder de schemerende palmen der serre
Ja, dat zou ook gebeurd zijn; maar Cornelis Joppensz., die albedril, staat daar op wacht, en die nare jongen is mans genoeg om heel de zaak aan den dag te brengen
en deed zij een nevel tusschen zijn oogen en zijn vooruitzichten oprijzen, waarin deze soms een tooverachtigen luister aannamen
Hoe heerlijk was die plotselinge overgang van de duisternis in het heldere licht! hoe bekoorlijk het landschap, dat zij onder hare voeten zag
Haar hand speelde nog altijd met het blad en beefde nog sterker. Om Godswil, smeekte hij, haar hand grijpend
en inmiddels niets onbeproefd te laten om deszelfs gedragingen en gezegden met de meeste oplettendheid na te gaan. Hij gevoelde, dat dit hem eenige moeite zoude kosten en dat hij met voorzichtigheid zoude moeten te werk gaan, daar de
u nog eens met mijnen naam vaarwel zeggen. eiden zijn wij zeer veel verpligt aan uwen vriend. n ik wenschte nog gaarne te weten, welk eene onschuldige begoocheling dien avond ons beider geest bevangen had
en breng mij waar gij mij hebben wilt. Houd maar moed, Barnaby! Wij zullen er wel verder over praten. Wacht hier tot ik terugkom
der dragers meer teekening zat dan in de breede maar onberispelijk gladgeschoren kaken hoe scheert zoo'n pokdalig mensch zich toch zoo onberispelijk? die niet zonder
Den prins, die gewoon was den sultan, zijn' vader, op vastgestelde tijden te bezoeken, zonder dat men hem behoefde te laten roepen, bevreemdde het eenigzins, thans bij zijn' vader te moeten komen
die op haar school lag, zachtjes aan zijn ooren zat te trekken, zette ik een ernstig gezicht en zei: Liefste! Mag ik hog iets zeggen
Ach dat weet ik wel, antwoordde Job, zijn makker zeer bedrukt aankijkend. Dat weet ik wel; en dat is het juist wat mij zoo drukt. Maar wat moet ik doen
zij zou het eens beproeven met het Hollandsch klimaat, en dokter Friedlander, die zeer verlangt met den vermaarden professor Desvannes kennis te maken, blijft ook nog wat; ze worden vandaag uit Brussel hier gewacht
dat in waarheid niet meer is, dan de natuurlijke zorg, die ieder mensch voor zijn eigen lijfsbehoud heeft.' VILLENEUVE viel hem in de reden
dat alle anderen te boven ging. Ze waren dus begonnen de kinderen in handenwerk te oefenen op Nääs, en ze hadden al gauw gevonden
Wat hebben die straatjongens een pleizier! Mogelijk is hun pret wel wat ruw, maar daar zijn het dan ook straatjongens voor, en hier is er een
Naast dezen persoon waren twee lieden gezeten, kermisgasten van beroep, althans voor zooverre men dit kon afleiden uit hun vreemde spraak en kleedij
Wanneer men te Amsterdam, wanneer mijn vader verneemt, dat ik met een onbekende Juffer aldaar ben aangekomen, zal zulks dan niet juist die vermoedens teweegbrengen, die UEd. wenscht te voorkomen
en den kleinen jongen, dien zij had medegebracht, staan, stoofdekamer binnen, metzooveel overhaasting
Ook had men, en misschien heeft men nog, twee complete exemplaren in de Rainbow Tavern in Fleet-Street, die altijd achter het beschot
op mijn woord hij stelde hem de wet, als een gouverneur die zijn pupil na eene escapade tot penitentie veroordeelt, verzekerde de slimme Frontin
en mompelde verder iets van een gat in het hoofd slaan, en iemand alleen om zijn jaren te ontzien
Dit jaar was voor hem van belang door de tijdelijke verlegenheid waarin hij zich bevond, gedeeltelijk veroorzaakt, zooals hij zegt, door de groote uitgaven
en ik dacht dat ik, eer ik veel beweging maakte, even moest zien waar zij aan bezig waren, vooral daar ik hen iets over de kwakers hoorde zeggen
verre hoorden zij reeds nu en dan een' donderslag rollen: en ieder flag gaf door de versterking van het rommelend geluid blijk, dat de bui, met snelheid, nader en nader bij kwam
Hierop beginnen de jongelieden weder te lachen, en dan zet de oude heer een zeer ernstig gezicht, en spreekt geen woord meer, totdat wij bij de Bank komen
Hier sloeg Wegg een oog op zijn kameraad en op het vertrek waarin zij zaten, waaraan sedert lang niets gerepareerd was geworden
hoe zijn rechterwang gloeide van de oorvijg, zou hij in de verzoeking gekomen zijn te gelooven, dat alles maar een droom geweest was. Vader en Moeder
Misschien zou ik nog eens mijne pleegmoeder, vrouw Barberin, terugzien, en dan zou ik mij gelukkig achten, maar dan zou ik haar niet meer moeder kunnen noemen
en Claquesous was zulk een schurk, dat hij een zeer goed handlanger der politie kon zijn. Den nacht aldus tot hulpgenoot te hebben is uitmuntend voor de dieven, maar wonderbaar voor de politie
Anna stond voor den spiegel en was met Annuschka's hulp bezig den laatsten strik aan haar costuum te bevestigen
Het Strand kan worden aangenomen als het hoofdpunt, van waaruit zij zich in een kring van een halve mijl beweegt
Ik was een advocaat zonder zaken, toen ik u naar het Prado ten eten voerde. Gij waart zoo schoon, dat het mij scheen, alsof de rozen zich omkeerden om u te zien
nu vraag ik u, een man een man, een woord een woord, heb je ooit zoo iets onzinnigs gehoord als Pet en quarantaine te houden
k heb, daar hij nu speelnoot met mij is, goede gelegenheid, om, schoon wij anders reeds veel omgang met elkander hadden, althans s winters bij het muzijkgezelschap, hem nog van nader bij te leeren kennen
dan, Jacques! viel nommer Ee'nvan dien naam op strengen toon in, weetdateen verzoekschrift aan den koning en de koningin ingediend was
had hem niet gezien, voor hij in den herfst kwam. De huismoeder had hem op een bruiloft ontmoet, in den afgeloopen zomer, en zij had hem dadelijk gehuurd, zonder er met haar zoon over te spreken
zoodat hij goede zaken maakte; maar de fortuin keerde hem den rug toe, en spoedig zag hij zich genoodzaakt, zijn brood te gaan bedelen
Nu eischte Domoor zijn bruid op; maar de koning zocht nog een uitvlucht: hij verlangde een schip, dat te land en te water kon varen. Wist hij dat te krijgen dan zou hij de koningsdochter mogen trouwen
al was het nabij een zomerplaats. Hier was een eenzaam kapelletje, aan San Marcello gewijd en bij die bron zeker woonde een najade
ik weet al vooruit wat die zijn zal; niemand weet dat beter dan ik, onthoud dat wel
ij moet meê naar otterdam en onderweg zullen wij het plan van attaque overleggen.' iende hoofdstuk
dat hij op haar dood had gehoopt, en eindelijk niet het minst door de zaligheid van het vergeven
Olivier bleef aldus den geheelen dag en een groot gedeelte der volgende dagen opgesloten
De oude geoefende Laska, die hem op de hielen gevolgd was, zette zich met gespitste ooren voor hem neder
Het was echter nog niet geheel voorbij met Tom. Zijne verbazende woorden en vrome gebeden hadden het hart getroffen der verdierlijkte zwarten
Mevrouw Dashwood onthief haar dadelijk van die taak, en Elinor werd dus, zonder eenige inspanning van hare zijde, voldoende op de hoogte gebracht. Wie heeft je verteld, Thomas, dat Mijnheer Ferrars was getrouwd?
Maar nu waren die feesten gedaan, nu waren ze voorbij dat kruispunt met wereld en mensch: nu glooide hun gouden richting weêr zacht en effen voor hen uit
De convalescentie van Juliaan wordt omringd van de opmerkzaamste en liefderijkste zorge, dat is uit alles op te merken. Een schapenvacht is onder zijne voeten neêrgelegd, opdat zij niet in aanraking zouden komen met den killen grond
en gerechtigheid heeft gedaan, als wij bedenken welke overeenkomsten hij met Uriah Heep zelf had kunnen treffen, als hij had willen zwijgen
dan de Minister der Heeren Staten, en de uitvoerder hunner bevelen.' 'Ja, mijn Heer!' hernam de Weduwe: 'ik weet, wat dat ambt medebrengt, en wat de macht mijns vaders was
Het zilveren servies blonk zacht op een theetafel, door een tulle kleedje heen. Ook de schoorsteen was aardig versierd met een paar vazen en een beeld, een artistieken narrekop in terracotta, die zich in den spiegel weêrkaatste
want zijn gedachten waren geheel verdiept in de berekening der versterking, waarvoor het slot vatbaar was, en van den tijd, welken de vijand zou moeten besteden om het te bemachtigen
van vooroordeel aanneemt, aangezien het niet voor overtuiging vatbaar is, Ja, de mogelykheid van tegenspraak
Dat mocht zijn als het was, dat mocht blijven vaag, in het waas, dat dreef over alles heen. Het deerde hem niet
Na zeer veel moeite gelukte het ons eindelijk hem af te maken. en wij bragten zijne huid, die van een uitstekende grootte en zachtheid was, in het vaderland mede
Het is mij verboden een woord met u te wisselen. Men beschuldigt u van een' aanslag tegen het leven van uwen weldoener te hebben gesmeed. Wat mij betreft, ik kan, noch wil dit geloven; doch verdedig u
en bescheidener in zijn optreden als deze aanwezig was. Hij was een schrandere knaap en bang voor den
tevergeefs, tevergeefs! Jij bent dood voor je kunst, ik ben dood voor je liefde. O, het kan niet anders! Het is je straf
Thans, nu haar fout niet meer te herstellen was, gevoelde zij berouw over haar dwaze nieuwsgierigheid en haar strafbare
besloot hij, er met een oud en geacht vriend over te spreken, wiens verstand en goede trouw boven alien twijfel verheven waren
Peer werd uit zijn kerker gehaald. Het gejammer van den ongelukkige vervulde iedereen met afschuw, maar ook met deernis. Men wist toch, dat zijne straf vreeselijk zou zijn
Zag ze dan niet, dat die gast voor eene oude, Zwitsersche weduwe er van dronk, als een man, die aan zwelgpartijen gewoon is? Zag zij dan niet, dat die wijn geen' invloed op dat mensch had
Niemand was getroffen. Toen richtte de kommandant het stuk, met den ernst en de bedaardheid van een sterrenkundige, die een telescoop richt
ieder kent zulk eene inrigting; in elk geval was hem dit verblijf zeer nuttig. Aldaar ontwikkelde zich zijn karakter, dat toch door vele grootere plagen zoozeer gewijzigd zou worden
Gij zult u, hoop ik, niet vernederd gevoelen door een kus, als ik er u een geef, Bella? Wel? En hoe gaat het u, Bella? En hoe varen uwe
en in de blijdschap Herakles weldra terug te zien, vergaten zij bijna hoe zwaar het Werk hun allen toe was geschenen, het Eindwerk, dat zij hem konden zouden
Wat drommeldenkt hij toch dat het meisje zeggen zal, dat ik hem altijd op luisteren betrap, als zij spreekt, en nooit op een anderen tijd
Op dit oogenblik klonk er een jong gegons van stemmen, als van losgelaten vogels, uit het park, door de open ramen heen
Na het ontbijt bracht zij mij naar haar eigen huis, dat werkelijk allerliefst was. Van al de meubelen daarin, moet ik het meest
CALVYN alle de Leden van den Raad rondom zich vergaderd zag, zeide hij onder anderen: Ik betuig u in waarheid, dat ik het welzijn van uw gemeenebest van heeler harte betracht heb
Het is vreselijk, zo jong Oom is er ook kapot vanf Dat was waar, want de kapitein hemde en kuchte
zij heeft het mij alleen eens voorgelezen en ik heb het manuscript aan Workuw gegeven. weet je, den uitgever
De man mocht er uitzien als een halve wilde, met zijn ongedekt hoofd en woeste haren, met zijne armen ontbloot
Dit was echter niet waar. Wanneer Machteld hem in de eerste dagen zijner ziekte vriendelijk toesprak, met de woorden: Genees, mijn arme Adolf, mijn lieve Adolf, ik zal voor u bidden; want uw dood zou mij nog ongelukkiger op aarde maken
De vrouw verscheen met eene witte muts, waarvan de kleppen haar om de ooren fladderden, alsof haar hoofd een luchtschip voorstelde; haar uiterlijk gaf genoegzaam te kennen, dat zij de moeder moest zijn van het smerige kind, hetwelk zoo even de oogen van EDUARD verlustigd had
Maar nu zou hij, omdat zij zoo bang was en omdat zij het verzocht, voor ditmaal het geweer terugzetten in het rek; doch indien ooit van z'n
Dat was de kinderlijke genius die hem het Land des Geluks binnenleidde. Met een deuntje op zijn gebogen fluit veranderde hij hem, Willem Bake, technisch ingenieur en millionnair in spe
De zon staat reeds hoog,' zei hij, opziende naar de lucht, deels bedekt met kleine witte wolkjes, die zich om den bergkam vereenigden tot een vervaarlijk groote
Ze speelt verdraaid vlug! antwoordde die van den waldhoren. Veel smaak, veel smaak! riep een wijs burgerheer, die een dwarsfluit blies. Smaak
De zeventien jonge prinsjes en prinsesjes waren daaraan gewoon; want zg vielen bjjna altyd tegen het haardgzer of van de trappen
onberekend, wist hij die deugden in den prins te zijn, als een, hem onbekende, schat; zouden zij
Ik weet wel, dat ik vreemd ben, maar ik kàn tegenover u onmogelijk gewoon zijn, onmogelijk, zelfs al werd u er boos om. Is u er boos om
waarin zich bij andere jonge paren de tijdelijke overschuiming van levenslust eveneens lucht geeft. Wij gedroegen ons zoo leuk onverschillig, alsof we al jaren lang elkander kenden en al die jaren samen hadden
De koning wilde zijn lieve dochter voor dat ongeluk bewaren en hij liet in zijn rijk afkondigen, dat alle spinnewielen moesten worden afgeschaft
Maar het komt er wel op aan, hield de heer Lorry vol. Wel neen! volstrekt niet, dat verzeker ik u. Daar ik
Welnu! is het wijn of niet?' vroeg Kievit haastig. Jacob van Lennep, Elizabeth Musch 'Het is wijn, mijne Heeren!' antwoordde Gourville, 'en afkomstig van een stuk land, dat ik niet verre van Bordeaux bezit
Mama had haar morgenplichten, haar dagelijkschen rijtoer, en die heerlijke bezoeken en boodschappen, die het vermaak, of het beroep
uit mijne bovenkamer, die juist op uw kruidtuin uitziet; ik heb Siegmund naar u gevraagd, en weet dus genoeg van u, om recht verblijd te zijn, dat ik u eindelijk eens zal hooren spreken
Miagkaja en Betsy, wierpen nu en dan afkeurende blikken op die beide, van de overigen verwijderd zittenden
kringen, die hij doorging als gevoelsferen, die de hare niet waren, zooals de heuvel haar was een onbekende troon van gevoel en van uitzicht
Ik zal het leven moeten verliezen. En nog een gil gevende, zonk hij stuiptrekkend op den grond
Neen; men komt om tien ure mij bezoeken. Wilt gij bij mij zijn? Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette Die gedachte was eensklaps bij Botwater opgekomen, terwijl hij met den oudgast stond te praten
de Crescent in het rond. Toen hij weer voor het huis kwam, stond de deur open. Hij stoof naar binnen, smeet Dowler de deur voor den neu's dicht
De afstand tusschen haar en heur jager verwijdde, verwijdde elke seconde. Hoe ooit zoû hij, dacht Herakles, deze Hinde vangen
ik weet nu wel beslist zeker, dat ik zal blijven zitten. Juffrouw Wijers vindt het veel erger dan ik, ik ben heelemaal niet in een stemming om iets vreeselijk te vinden, dat hou je over van influenza, geloof ik
roemde zeer het vuur, waar mede zij deze opregte liefde voor hare moeder uitboezemde, en kon niet nalaten eene meer dan gewone hoogachting voor het edelaardig meisje op te vatten
en groote grasvelden, waar de herten onder hoog geboomte zich met een weinig fantasie in vrijheid kunnen gelooven. ij kunt er een sierlijke waterpartij opmerken
Ja, deze stad was zeker eens juist geweest als die andere, waar hij aan zat te denken. Deze was ook omgeven door een stadsmuur met torens en poorten
hij zal gezwegen hebben, of wel heeft Eckbert hem, bij de eerste poging om de overeenkomst tusschen hen te breken, het zwijgen opgelegd, en de zwakke man heeft niets durven wagen
onder de dames werd nergens anders over gesproken, dan over het gedrag van juffrouw Mitts, en den kwaden indruk van dat gedrag op den goeden naam van
Neen, neen, blijf toch nog wat, drong Lewin en drukte hem weder op zijn stoel. Wanneer zien wij elkander weer? Want morgen vertrek ik
Coenraad sliep rustig door. Hij begon zelfs hardop te droomen, waarvan Fulco niet weinig schrikte. Onhoorbaar plaatste hij nu zijn ééne been vooruit. Coenraad snorkte door
Hij liep voort zonder de minste aarzeling, tot ze bij de ingeheinde plaats kwamen, waar hij tot nu toe geweest was. Maar toen bleef hij staan. Hij keek rond over de kleine ruimte