AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat is wel wat vroeg maar k zal er wezen amelie brengt haar gitaar mee tot van middag er gebeurde dien dag iets in t huishouden van mijn oom dat nog nooit gebeurd was het etensuur werd verzet
is het liefelijkst op het water de malsche noten vallen er op neder als dons en zacht als de boezem eener vrouw heft het water ze op en verzoet
en zijn daden op aarde in onze bedehuizen ophangen maar veel minder voegen er die beelden welke er de aandacht van hem afleiden
en klapte in de handen op het heugelijk gezicht verbaast het u dat teun de jager heden met eenige minachting op maar een haas nederziet en toch had hij het haas maar gehad
dat mijnheer zin in saartje heeft sprak henriette lachende maar daarop nam zij de zaak ernstig ik zou haar inderdaad zéér verplichten goed zei ik en als t mij bevalt blijf ik er in plaats van juffrouw
en dan mag ik in haar huisje slapen maar ach het ligt mij op de leden dat mijn lieve moeder er eens onverwachts uit zal zijn
naar alle berekening was het eene hem zeer wel bekende vlakte die er uitziet als eene mislukte ontginning en hier en daar bezet is met kleine boschjes van
de jeugd is gelukkig maar men moet zorgen dat zij zoo min mogelijk deelt in de rampen der samenleving voor zoo ver zij die in hare jaren kan ondervinden men moet haar soms kwellen en lastig vallen tot haar nut maar passen wij vooral op dit niet te overdrijven
en zeker openlijke blikken op haar gelaat had willen werpen zoo hij het had durven wagen een geregeld gesprek met haar aan te knoopen
toch niet in de wieg gesmoord merkte de heer kegge aan met gemaakte vroolijkheid en zijn oogen afvegende voegde hij er bij een lamentabele historie zoo'n ouwe kerel
waarlijk die echte humaniteit die goede toon die beleefde innemendheid welke de blijken dragen van in overeenstemming te zijn met den geheelen persoon die ze aan den dag legt
en met een afwisselend kwaadaardig en snoeperig lachend gezicht gezongen werden maar waarvan de toon en de inhoud zoomin
was trotsch op den winter van vijfennegentig toen er nog zoo geen kachels waren en ik verhef mij op de koude van drieëntwintig toen er van de veertig jongens maar zeven school kwamen
en pelerines werden opgehaald de cephaliden werden om die kopjes die er lief mee uitzagen vastgestrikt of anders in de hand gereed gehouden
en op menige plaats onverstaanbaar te doen worden de mannen die met den schrijver het jaar van den volksgeest beleefd hebben tot welks eer wij nu in de hoofdstad een gedenkteeken zien pralen
en heeft de vriendelijke ingenomenheid van den geachten letterkundige in verband met vroegere en latere oordeelen en beschouwingen van anderen eene hartelijke
en ik zie de mogelijkheid om een geheel muziekstuk voor mijn gevoel bevredigend in figuren op te schrijven
toen vermande hij zich en tikte met de bruine knokkels twee driemaal tegen het oude luik een geluid van binnen alsof er eene stoel verzet werd beantwoordde dit sein hij glimlachte ze zullen er wezen
dan weder zijn stroohoed op een koddige wijs in de hoogte gooide dan weder een anecdote vertelde en nog al dikwijls met veel vrijmoedigheid en oprechtheid
je kent het wel dwingen maar dwingen en dwingen is twee en as je een ding dwingt dat nou eigenlijk niet gedwongen kan worden wat heb je dan dan plaag je je
ook dat's verraderlijk zeide hij als zij na lang met beide handen in de lage tonen te hebben gewerkt zonder om te zien plotseling de toetsen van den hoogsten
den zuiveren gezonden wind de blanke smettelooze sneeuw maar het ijs o vergun mij het ijs te haten de koude maakt de beweging noodzakelijk de luiheid onmogelijk
van een aantal zich noemende menschenkenners die hoffelijkheid altijd voor willen doen komen als laagheid en welwillendheid als
toch in het hart weg moest hebben en zagen vervolgens de kassen waar hij hier en daar een pelargonium chrysanthemum en primula
die hem op een allerakeligsten afstand hielden voor zoo ver ik bemerken konde kwam er in de weinige woorden die zij hem ten antwoord gaf
gewoon de sneeuwvlok in den baard te voelen en den hagelsteen te hooren kletteren op het harnas met daden in de vuisten uit het geharde noorden zijn opgetreden en daarom ik acht ik eer de koude
ik weet wel dat het dit was dat mij bijzonder aandeed en dat ik met belangstellende aandacht de zwarte schaduw verder en verder over het deksel sluipen zag totdat zij de laatste lichtstreep had
haar spijt verbijtende van wien is dat paarse briefje ik heb het met muziek gekregen nu kind van avond vergulden hoor hildebrand mag je komen halen
en alle meisjes om zoenen plaagde een paar jaren te leiden op naam van jur stud in dien toestand had verkeerd die men aldaar sjouwen noemt
de roodbonte koe tot de knieën in het water een koel bad nemende op gindsche zandplaat het wordt alles getrouw verdubbeld door het klare vocht
we willen een roeischuitje huren en we gaan koosje en nog een andere dame van je kennis liefst van je familie vragen om ons de eer aan te doen eens met ons te gaan varen
altijd scheen het uit zijn hart te komen uit zijn zorgeloos en blijmoedig en luchtig hart en toch behoorde teun de jager tot die gestellen bij wie de vroolijkheid minder eene eigenschap dan een vermogen der ziel schijnt te zijn
daarna bracht men de graven in de kerken waar de asch der martelaren rustte wier bloed het cement der kerk is daar richtte de eerbiedige dankbaarheid der eerste christenen het bedehuis op de beste
over al die tegenwerkende omstandigheden in de vier elementen waaraan een aantal jagers het alleen toeschrijven als zij platzak thuiskomen
naar welke hij zich heelemaal scheef moest overbuigen tot groot genoegen van de dubbele rij van heeren en dames tusschen welke wij bij het verlaten der zaal doortogen een charmante
terwijl de toovermacht van dezen moest berusten in een nauw vest en gene een philtrum meende te bezitten in de gedaante van pommade à l'oeillet daar de talisman van een derde in zijne handschoenen berustte terwijl
en zag hem met gebroken oogen aan en toen hij daar lang op staarde daar kwam eensklaps de zee en het hoofd begon op de golven te bewegen en achteruit te gaan
en de nederlander zijn vaderland gevonden heeft terwijl de herkenning niet al te pijnlijk was gemaakt door een jong gemoed dat van boosaardigheid vrij zijn vaderland en de menschen liefhad en ook na vijfentwintig jaren is dat gemoed niet veranderd
ik gruw er van ik weet dat het vrijzinnig beginsel in dezen zoo sterk is dat het reeds op onze publieke inrichtingen gewerkt heeft en de zaak der dooden minder omslachtig is gemaakt ik begrijp
gezegde van drommelen reeds lang verlegen was geweest daar niemand het koopen wilde en t welk hij pieter als naar den laatsten smaak opdrong
gij droopt af alsof gij op een zware misdaad betrapt waart waarschijnlijk zoudt gij onder uwe kwelling nestig en kribbig zijn tegen keetje het tulbandje zou geene bekoorlijkheden voor u hebben de aardbeien geen smaak en ge zoudt naar bed gaan en droomen van den
in welks omvang het gij zijt stof gepredikt wordt en welks toren ten hemel wijst verkondigen zij dood en opstanding met meer waarheid meer ernst meer nadruk meer onversierde welsprekendheid
het vleit niemand met de onmogelijkheid van gevaar die het waagt zijn heiligdom in te gaan het is het ijs dat valsch en verraderlijk is het ijs o het is dubbelhartig het is een bastaard het is om het met een woord te noemen dat ik aan een onzer beroemdste hoogleeraren verschuldigd ben
met de grootste koelbloedigheid een mooie voorstelling gedaan wordt van vijf jongens zegge vijf die te zamen zouden knikkeren en waarvan de eene bij den aanvang van t spel bezat zegge knikkers de tweede de derde
en nog oplettender om hun kleine verdrieten te sparen en groote genoegens onbeknibbeld te laten genieten de jeugd is heilig zij moet voorzichtig en eerbiedig behandeld worden
en het verleidelijk gezicht van een tooneelspeelster te komen en nam daarop onder een luid handgeklap en onstuimig voorwaarts dringen van de heeren plaats aan het instrument
nietswaardige mosschen verschrikt opvlogen en klom naar boven toen hij den top des heuvels onder zich had zag hij op het dorpje terug de zon begon de kim te bereiken en wierp reeds hare eerste stralen uit de najaarsmist begon te blinken
met zijn zware knevels als met de op en neder gesten die hij met het tusschen zijn beide handen uitgespannen blad papiers maakte
en roode céphalides hare uiterste verbazing te kennen gaven bartje blom vroeg of het waar was dat de freule enkel zoo rijk was geworden door in haar jeugd al de spelden en naalden die zij bij den weg vond op te rapen en te verzamelen
geen ander rijtuig dan de wagen die den overledene gediend heeft om voor zich en de zijnen het eerlijk onderhoud te winnen voert hem nu ten grave
en zoo verliepen de trage uren en teun de jagers neerslachtigheid kwam terug nog vermeerderd door de vermoeienis en de hitte van den stijgenden dag
haar kleed was van een lichtgrijze kleur en een kleine mantille van zware witte zijde met zwanedonzen rand rustte met veel kieschheid op hare lage en netgevormde schouders
opvolgers van den grooten bekeerde verboden het begraven in het heiligdom doch de christenheid vond het denkbeeld te stichtelijk de rust in gods huis te
aan den vinger juffrouw mietje dekker de dochter van een deftigen kleedermaker en aan hare zijde met een groote doodvlek op haar wang en een koperen gesp als een vierkante zon op haar buik keetje de riet uit den kruidenierswinkel en daarnaast
zou er geen kans op zijn haar tusschen nu en overmorgen nog eens te ontmoeten ik weet niet antwoordde pieter de lampetkom verschenkende
honderd bewijzen dat het rouwkleed niets bewijst honderd voorbeelden van huichelaren die het ontwijdden van lichtzinnigen
of het moest de luiheid van het bed wezen alle inspanning alle vlijt iedere vermoeienis wordt met het zaligste beloond dat men in den winter genieten kan warm te worden en dan de haard die dierbare haard
ik geef dit alleen in bedenking aan alle kinderminnende harten en waag het niet met zoo weinig ondervinding als hildebrand de baardelooze hildebrand zullen de recensenten zeggen
die van zijn introductiekaartje gebruik had gemaakt maar te verstandig was bij deze gelegenheid zijn neefschap te laten gelden en dus geen notitie van de
nu staken de kenners het hoofd op en legden de hand aan de oorschelp en riepen ssss sst als de jonge dames fluisterden die daarop haar zakdoek aan den mond brachten
en dan het paaien met zoetigheid als men zich juist gisteren te groot is begonnen te voelen voor koekjes tot den prijs van iets anders en dan de velerlei beschaamdzettingen
mijn boodschap was aan juffrouw van kegge het is alleraffreust ik ben desperaat ik zag den heer van der hoogen opmerkzaam aan maar ik merkte niets van die verwilderde haren of strakke blikken
vaderangsten en kinderliefde wie hildebrand te logeeren vraagt krijgt durf ik zeggen geen al te lastigen gast in hem maar
niet ruim zoo aardig was als het kleinste hutje ter wereld van de wolvin die romulus en remus zoogde is een gemeen vrouwspersoon gemaakt david
ik geloof niet dat het denkbeeld daarvan ooit onder eenig blond of bruin kinderhaar is opgekomen neen neen de school is zoo goed als zij zijn kan de school wordt naar de nieuwste verordeningen zoo aangenaam en dragelijk mogelijk gemaakt maar hare genoegens zijn ten hoogste negatief
aldus door groot en klein genoemd men heeft ons vak uit den kring der medische wetenschappen weggerukt en op zichzelven geplaatst zoodat het verdort en verdroogt
af te halen en thuis te brengen nu zei juffrouw de groot dat men maar uit zou scheiden want dat het toch altijd gekheid werd als de heeren er bijkwamen en er werd besloten dat men nog gauw een pandspelletje doen zou
als hij den jongen voorthielp of liet hobbelen op zijn knie tot hij van vreugd het eenig geluid maakte dat hij te voorschijn kon brengen en s avonds als teun naar huis ging gebeurde het wel dat zijne lippen haar blank
stelde een toost op de schoone pianiste in en las daarbij een fransch extemporeetje van zijn eigen maaksel voor waarin hij op eene charmante wijze over alle regelen der taal had gezegevierd
totdat ze bont en blauw in t aangezicht worden alleen om een effect teweeg te brengen zoo weinig evenredig aan zou mogelijk iemand zeggen maar gewis zoo weinig gelijksoortig met de middelen
wel ik kan je zeggen dat ik het nog met pleizier doen zou ik wed dat grootmama er nog schik in zou hebben ik hou niet veel van verguld sprak de oude dame
as ik an dien boer denk hij wou de knop grijpen ging hij bedaarder voort maar het ging niet drie dagen daarna was ie n lijk maar
dat ik mij heel veel van haar voorstelde en alleen maar vreesde dat zij zich te veel voorstelde van de pret
en had een snoer volkomen gelijke kleine paarlen door haar lokken gevlochten verder droeg zij geene versierselen hoegenaamd
of verheugde zich dat nu haar kinderen waren zoo als zij geweest was of verklaarde dat de pauze nu eenmaal lang genoeg geduurd had
niets is zeker leelijker dan een gansche menigte manspersonen met dassen rokken en somtijds épauletten manspersonen met zwart haar blond haar grijs haar rood haar en in t geheel geen haar
op en over elkander liggenden stapel jongens die door een kelderraam waaruit het licht kwam het oog hadden op de bewegingen van een meester koekebakker en zijne gezellen die in hunne witte linnen pakjes alzulke schoone wonderen kneedden duimden
in den meergemelden winkel van van drommelen een paar prachtige puimsteenkleurige glacé handschoenen had gekocht met welk paar
is het alsof zij eenen grooten maaltijd van al deze gedierten hebben aangericht het zou een schoon onderwerp voor een belangrijken roman kunnen zijn nera of de laatste der zeemeerminnen
met den linker dat de schuit ronddraaide ho wat pietje riep de gehate stuurman nu weder terwijl koosje lachte christien proestte
het roeien is zulk een heksewerk niet het kwaad was spoedig hersteld en met hem een weinig te gemoet te komen kon ik maken dat pieter binnenkort al vrij wel slag met mij hield
heeft dezen vorm der ouderlijke liefde uitstekend geschetst op den terugkeer gebood de heer kegge stil te houden voor de deur van een bloemist de zwarte
men begrijpt lichtelijk dat dolf evenzeer overtuigd was pieter in allen gevalle tegen te zullen komen
aan de onderlinge vergelijking der elkander opgevolgde uitgaven gewijd aan welke nog de zin storende of zin veranderende drukfouten welke van tijd tot tijd in den tekst waren ingeslopen noch de niet onbelangrijke uitlatingen
aller aller prettigst de vreugd was op ieders aangezicht te lezen en ik vermaakte mij duizendmaal meer onder deze goede blijhartige menschen
wel bij teeuwis viel dolf in met al de snelheid van iemand die alle dergelijke inrichtingen van buiten kende en zoo lang moeten wij
en de droppels die aan de punten der dichte bladeren beefden namen hunne dichterlijke gelijkenis op schitterende juweelen aan
hun lommer over u uitbreiden de geurigste kruiden van wederszijden u toewalmen geen olmekruin toch spiegelt zich in uw o helderheid en geene lelie buigt zich met liefde naar uwe frissche rimpeling
daar zijn kinderrampen klein en nietig van onze verwaande hoogte beschouwd maar gewichtig en groot in de kleine evenredigheden van de kinderwereld rampen die benauwen kwellen en schokken
houden dat zij u in de verzoeking brengen hen te benijden dat verhoogt dan onmiddellijk hun koud geluk tot een hooger temperatuur gij slaat een warme hand aan hun thermometer ziedaar
het schoonste van s mans spel scheen daarin te bestaan dat het geluid van zijn hoorn op alle geluiden geleek die gewoonlijk uit andere instrumenten komen nu eens knorde hij als een jichtige fagot
ieder behoorlijk te voorzien de tafel met kopjes met water bezaaid was en elk der genoodigden met een penseel en een konijnepluimpje was uitgerust men voorzag ook mij hiervan en bij ieder materiaal of instrument dat ik in handen nam
henriette liep heen en weer door de kamer en sprak nu en dan met den kakatoe om hare gerustheid te toonen welke gerustheid niettemin eenigszins werd tegengesproken door een herhaald
op één ding is hij zeer gesteld hij moet niet alleen een afgeschoten hoekje hebben waar hij slaapt maar ook een afgeschoten hoekje
maar ook het schot had het lieve kind vlak onder het hart getroffen van geheel schoorl beweend ging zij ter ruste onder de groene boompjes van het kerkhof de oude grootmoeder en het doofstomme kind waren alles kwijt
ook al ten gevalle van neef hildebrand die ondanks zijn kamerjapon nogal een witten voet bij oom kreeg en toen wij verzadigd waren ging pieter
dat hij ook voor haar zijne beste zorgen heeft overgehad en de herinnering dat aan de reeds bij het schrijven der voorrede voor de de gevoelde en sedert steeds dringender gebleken behoefte
achtmaal op en zevenmaal tusschen de lijn voorzichtigheid is de moeder der wijsheid bij welke gelegenheid gij in twee regels het lidwoord der hebt overgeslagen wat tengevolge van de laatste lettergreep van het woord moeder zeer licht gebeuren kon
waarom zij dan ook gewoonlijk bij gemaakte blessure niet beter weten aan te raden dan koud water of een watje och mijne goede van den aanzett toen wij te zamen bij uw waardigen oom in de amstelstraat het vak in onze jeugd beoefenden
t is niet aardig van de groote menschen dat ze t den kleinen aandoen evenmin als dat altoosdurende uitgillen van wat ben je groot geworden op den duur bevallen kan maar daar is toch ook wel een moreele taxatie die zoo zij de kinderen niet dadelijk grieft hun althans menig genoegen onthoudt
brak dezen niet zeer duidelijken woordenstroom van den ouden barend af met te zeggen nu nu barendje als je al de kassen reis doorloopt hoor reis zei barend je mot maar denken dat ik je net zoo graag
het gedruisch in de zaal hield op ieder schikte zich op zijn gemak de heeren en daaronder ik deinsden meestal op een enkel jong mensch na die zich op t poseeren en fixeeren toelei
nu is het niet pleizierig ieder keer als men een boodschap van papa of mama komt doen of bij lodewijk of doortje spelen komt altijd door mijnheer of mevrouw of de juffrouw of de meid somtijds tegen lodewijks of doortjes rug gezet te worden om met de ververschte overtuiging dat men een hoofd of een half hoofd kleiner
hij deed evenwel geen openlijk kwaad dronk een redelijken borrel woonde alle publieke vermakelijkheden bij tot het optrekken van de wacht en het boomrooien op de stadssingels toe
door het voorshands nutteloos maken van hunnen arbeid aan de oudheidkenners navorschers en commentatoren van volgende tijden een bewijs van wantrouwen te geven hetwelk zij in geen opzicht hebben verdiend de oudste stukken in dit
pieter zou vr mij gaan zitten en dan op de zijbankjes bij zijn rechter knie het mooie lieve koosje zijn eerste liefde
voor mijne eigenliefde is het op dit oogenblik meer dan genoeg hier aan te stippen dat de duitschers nu laatstelijk begonnen hebben ook hunne reisherinnerinqen uit de camera obscura te putten
door vaderlandsche taal vervangen het zal den schrijver niet dan aangenaam wezen indien de wijzigingen die de vrucht van deze ernstige herziening zijn door hen
het zijn uwe wapenborden uwe grafnaalden uwe eerzuilen in de kerk uwe lofverzen op stof en assche onder het oog van god en in zijn heilig huis op aarde geschreven
zij van de jaren der pubertas af hun baard den vrijen teugel en op die revolutionnaire wijze groeien laten welke men een jonge frankrijk noemt ik zie ze dagelijks in de printewinkels maar om tot den ontslapene terug te keeren ik kan wel zeggen met
nou naar het achterveld veldin zei teun de jager tot zijn hond en een straal van moed blonk weder in zijne oogen een blijde lach kwam op zijn bruin gezicht
sedert ik niet kan nalaten aan die monsters te denken met schorpioen staarten en meer dan griffioen klauwen gewapend die er elkander in bestrijden lieve medemenschen welke is uwe gewaarwording als gij bedenkt dat gij bij iederen tred duizend moorden begaat bij iederen zucht
nooit zoo ter aarde geslagen nooit was zijn stap zoo slenterend en onverschillig hij was bij haar voor den opgeruimdsten borst van het dorp bekend en het zij hij de kinderen en nieuwsgierige knapen wonderlijke jachtleugens diets maakte
dat hij niet vloog maar fladderde hoe dit zij hij verbeurde pand en al de heeren verbeurden pand en saartje verbeurde pand en wij verbeurden allemaal pand toen werd grietje van buren verkoren
en verleidender wordt en het oog volgt uwe oppervlakte tot waar zij met de geheimzinnige schemering ineensmelt en duizende gedachten duizende herinneringen golven af en aan met uwe rimpeling het is een wellust
pralen dat eenig in zijn soort mag worden genoemd herinneren zich b v zonder twijfel de loffelijke poging nog wel destijds van diezelfde hoofdstad uitgegaan om in nederland tot schitterender triomf over belgië eene nationale kleederdracht te improviseeren als zij hunne oogen sluiten
zich waarschijnlijk herinnerende dat hij zoo'n dingsigheidje al had wij gingen eerst den tuin door waar nog een enkele maandroos bloeide die er heel goed uitzag ofschoon barend beweerde dat zij het door de
met een grooten schreeuw gaaft gij uwe vreugde over het laatste artikel te ennen laat ik je mond reis effen zien zei mama wat een dubbele tand en weg was uw vreugd
zoodat men mij zeer aardig begon te vinden maar tusschenbeiden ook aanmerkte dat ik er maar wat van maakte juffrouw noiret was niet zeer spraakzaam en ik bracht haar doorgaande stilheid in verband met een weemoedigen trek om den mond
onder vele vermaningen van toch vooral voorzichtig te zijn koosje en ik christientje afhalen van alle jonge meisjes nu
en onze arme wereld waar men niets omniet beeft dat is eerlijk gedeeld of zoudt gij willen dat kinderen zoo wijs zouden zijn als gij kinderachtig zijt dichters schrijvers schilders onder ons gelooft gij niet dat gij veel oneindig veel aan uwe minne uwe kindermeid
zijn wit voorschoot was in de schuinte opgenomen niettegenstaande zijn hooge jaren droeg hij het hoofd nog vrij rechtop dunne witte haren hingen hem langs de slapen maar zijn gerimpeld gelaat
maar in het volop des kinderlijken geluks vanzelf ingesloten en niet opmerkenswaardig doch om tot de zaak te komen van dat volop des kinderlijken geluks dan schenen wij toentertijde toch niet heel vol of althans niet zo vol te zijn
al heel na aan toe geweest zijn om zich voor te stellen teun de jagers vrouw te worden zooals de zaken nu stonden plaagde zij teun en teun haar uit alle macht
en van al de bewegingen van wangen armen en handen die een vol orkest maakt waarlijk er moest een scherm voor hangen de stroom van geluiden moest als uit eene duistere stilte tot ons komen of wij moesten allen geblinddoekt toeluisteren
je moet over t water scheren als een meeuw man ik weet het heel wel zei pieter en hief den rechtschen riem hoog op om te toonen dat hij t heel wel wist maar vergat den linker
na den eten begon men dadelijk toilet te maken en tegen half zeven kwam de schoone henriette beneden zij droeg een zeer lage japon van gros de naples van een zeer licht bruinachtig geel
er kwam geen antwoord pieter haastte zich schrikkelijk met kleeden en liep de trappen af toen ik beneden kwam zat hij veilig onder de vleugelen van zijne ouders een pijp te rooken
mis maat had krelis gezeid omdat ie een dubbelde kerel is vandaar dat teun de jager ook nimmer
maar ook dit is een kwade kant van den edelen groei dat hij bij de individuen verschilt en zelfs z dat bij sommige tegen het geprezene grootworden het verwijtende kleinblijven o
indien men eene wage had op welker eene schaal men alle deze vergaderde ziekten en zuchten kon stapelen en men lei daartegenover op de andere het muzikaal gevoel ja leg er het muzikaal gehoor
en zij sloot haren mond zoo dicht zoo dicht alsof zij er van afzag den geheelen verderen avond iets meer in het midden te brengen o ik vind dat ze er
lieve juffrouw ik kom haar bij u verontschuldigen maar u zal toch binnenkomen een oogenblikje saartje opende de deur op nieuw om mij in te laten en ik overzag de schare daar zat in al de glorie van een
het magere grietje van buren die de oudste van de gevraagde partij was en een of tweeëndertig jaren tellen mocht zij leefde in otio cum dignitate van een kleine
eilieve indien dat in hun bloed of in hunne zenuwen is zullen zij het toch worden zoo niet voor spoken dan voor beesten voor dieven voor struikroovers eene kinderziel
een soort van dreigement van meisjes van de jaren en de bloedsmenging van de magere amelie en zij overstroomde den goeden pieter die zich inmiddels van jaloezie verbeet met een regen van edele teedere heilige en smelterige gevoelens
mocht goenacht zeggen en zij zag naar de geslotene poorte om mijn moeder slaapt daar nu moederziel alleen in haar huisje ging zij voort haar naaste buurvrouw is onbeschreeuwbaar doof en als haar eens iets overkwam dat dat is mijn grootste zorg dat pijnigt
boa's op te rapen die nog niet gevallen waren en sjaals over haar stoel te hangen die ze nog niet noodig hadden alsmede langs vele ophoopingen van jonge meisjes
die op het laatste duin van schoorl uit het kreupelhout te voorschijn kwam waarin hij zich een stok gesneden had als hij de ruige pooten door het net van de weitasch steken zag
dien hij zoo mogelijk nog rechtstandiger indoopte met dat gevolg dat de rechterriem bijna geen water raakte maar wel met hevigheid tegen mijn dito aansloeg en hij zoo groot een kracht deed
kom maar hier veldin hernam de jager berouw toonende en hem den kop streelende voegde hij er bij kan jij t helpen dat de baas slecht geslapen het hij nam den weg
gij zult het niet gevoelen zegt gij met een kalmen glimlach zoo gaat u bij uw leven niets aan van hetgeen na uwen dood geschieden zal is het denkbeeld te leven in de gedachtenis der uwen
en aan toovergodinnen o moeder de gans lieve moeder de gans laarzen van zeven mijlen onuitwischbare bloedvlek op dien noodlottigen sleutel
en waar gij de oorden in liefde omhelst daar baren zij welvaart en vruchtbaarheid schoone dochteren op hare beurt moeders van vrede en geluk aan dezen oever lust het mij te toeven en het heerlijk tooneel te genieten met hoe sierlijk een bocht beweegt zich de blauwe rivier
opgenomen in het october nommer van de gids van dat zelfde jaar wat een beestenspel betreft ik hoop dat het nederlandsch woordenboek zich ontfermen zal over den naam
immers hij behoorde aan den persoon met wien ik reeds in het koffiehuis de noordstar de eer had gehad kennis te maken
weet ik het juffrouw henriette zei de vader op een kluchtige wijze het mutsje afnemende dat hij droeg uit aanmerking van het hiaat in zijne lokken ofschoon met zichtbare verlegenheid ik ben een kievit als ik het weet je neef
zij zelve was eene schoone jonge vrouw van omstreeks zesof zevenentwintig jaren nooit zag ik edeler voorkomen
ik heb er geen te pakken kennen krijgen zei teun de jager maar hij gevoelde dat zijn gezicht hem verried toch niet sij voegde hij er bij toen deze hem
dat is armoed kijk ging hij voort daar hij een potje aanwees dat niet bloeide maar met een rijkdom van fijne samengestelde bladeren pronkte motje zoo'n dingsigheidje niet hebben of hebje dat al wat is het barend dat zei
hoe zou sijtje hem den beloofden kus weigeren erger hoe zou zij hem uitlachen zijn naam zou geen teun de jager meer zijn
zoo als zij nu naast haar buikigen broeder voortschreed maakte zij in mij de gedachte aan den eersten droom van koning farao zeer levendig de ontmoeting van de drie dames was uiterst hartelijk en lieftallig
op een zeer vroegen morgen voordat de zon nog op was dat de kleine deur van een der boven beschreven stulpjes aan den duinkant nabij schoorl openging en zich een jonge man op den drempel vertoonde
en dat is een groot geluk en toch ik geloof zeide ik dat wij voor de poort van het hofje staan klopt men hier aan of moet men aan dien langen schel trekken helaas geen van beiden zei suzette op een allerdroevigsten toon
magna funera het is dikwijls akelig zulk een mommespel te zien met aangetrokken rouwkleedij en aangetrokken treurige gezichten
afgeschud hoe dit krioelend heelal ontloopen helaas aantrekkingskracht en middelpunt schuwende kracht de onverbiddelijke wetenschap zegt het beletten het u zalige tijd toen gij het niet wist toen kondt gij
helaas wat is er van u geworden wat anders zijt ge nu dan t misvormde lijk van t uitgebloeide schoon wat is het harde gevoellooze ijs stof
geheel herziene druk zag daarvan in het voorjaar van het licht haarlem de erve e boon juli
maar welke is de consideratie die wij genieten welk is het cas dat men van ons bij de provinciale geneeskundige commissiën maakt en moeten wij niet bekennen ons scheermes in dezen stikdonkeren tijd
haar mond zou iets stroefs gehad hebben indien niet de vrindelijkheid van haar doordringend oog dit had weggenomen
daarom wilde ik u verzoeken heb deernis met het lot uwer telgen ontziet als iets heiligs het levensgenot uwer kinderen
palfrenier steeg af en schelde aan is je heer thuis meisje meheer is na amsterdam maar mogelijk is barend te werk riep kegge uit het rijtuig ja meheer barend is er as meheer er maar uit wil komen wij stegen af
en de eerste christenkeizer was de eerste die binnen den gewijden omtrek der door hem gebouwde kerk een graf begeerde het was een stoute wensch maar hij vond alras navolging en voldoening
jawel krelis broer zei teun de jager vroolijk ik zel t je geven maar je mot er niet van snoepen hoor hij zette zich op den grond en de tasch openende wierp hij er eerst de hoenders uit die hij bovenop geschikt had
waarin geene van een latere dagteekening dan het jaar voorkomen zijn een beestenspel dat reeds in den studenten-almanak voor plaats vond en vooruitgang
hier ten algemeenen nutte op te merken in het koekvergulden is vooral van het uiterste gewicht de juiste hoeveelheid water die men op de plaats
die hij had zien sterven en aan de groene boompjes van het kerkhof dan zag hij voor zichzelven geen ander verschiet dan van armoede en gebrek totdat de tegenwoordigheid van menschen hem uit die
welke gezonde reine zuivere en heldere denkbeelden er van het frissche noorden zijn uitgegaan welke edele krachten het forsche noorden heeft ontwikkeld welke reuzen
hij haastte zich in die richting aan te treden reeds naderde hij tot de plek waar zij wezen moesten de hond hield den neus met de meeste oplettendheid langs den grond
en voor dezen die toch een mauvais sujet was veel meer aandacht overhadden dan voor hem zelven die eerstdaags een candidaatsexamen dacht te doen
en indien er ooit een tijd kon komen dat een volzin als waarmede het hier in de laatste plaats voorkomende stukje aanvangt niet terstond begrepen werd nooit voorzeker zal hij begrepen worden
het schot dreunde de hond sloeg aan en sijtje lag bloedende aan zijn voeten in de plotselinge beweging om de weitasch op zijn andere zijde te schuiven
en nadat wij bevonden hadden dat er aan de westpoort niets meer van boven water stak dan eventjes een klein neusje van den steven vonden wij er
de boomen pronkten dus nog met een goed gedeelte van hun bladerkroon heerlijk blonken de goudgele en bloedroode tinten van iepen en beuken
je hadt een kaneelkleur jasje aan allemachtig leelijk kijk hier een haakje ook en het haakje opnemende velde hij het als een speer en maakte de handgrepen van pieter te willen doorsteken
neen maat antwoordde de oppasser ik ga op schoorldam af ik mot te alkmaar wezen en ik rij met jaapie mee een gelukkige jacht dankje hoor zei de ander
zel beuren sij riep de jager en sloeg zijn arm om haar middel t zel beuren na je woorden of mijn naam zal geen teun de jager meer zijn
enkele bewoners van de naburige stad hebben er graven daar bracht ik mijn eerste offer aan den dood daar legde men een mijner vroegste en beste vrienden weg ik was toen achttien jaar oud het was een heldere dag en de zon scheen liefelijk
met geene elf duizend maagden wat en hoeveel waren het dan en dan dat uitlachen als wij medelijden hebben b v met tasso en petrarca door te zeggen
waarop de oude dames boos omkeken vooral de heer kegge was in dit sst roepen zeer overvloedig en men kon het op zijn aangezicht lezen dat hij zich in dezen volmaakt onafhankelijk gevoelde
koosje ging nevens hem hij had haar geen arm durven aanbieden en zij had werk zijn groote stappen bij te houden de knorrigheid van pieter scheen wel wat gezakt te zijn
in een zeer druk en zeer poëtisch gesprek wikkelde over de lieve omstreken van utrecht en het lieve zeist en het lieve
die het zijne had verkocht om dat er geen profijt bij was en die ons naar de westpoort zond waar hij zeker wist dat wij er een konden krijgen
met dat doode lichaam gedaan maar neen wellicht schrijven achting of liefde een kort woord op uwe zerk of planten zij eene vriendelijke bloem op uwe zode en komen van tijd tot tijd weder
door een ondermeester die even zoo ver is in die kunst als gij in t schrijven nu komt het rekenboek ik heb het lang laten wachten lieve lezer maar het was uit
op een welberaden toon ik doe het niet ja maar lieve meid zei de heer kegge ik heb het voor je aangenomen hoor je kunt er niet af t is een heele damespartij en wat voor dames zouden er bij de de grooten komen vroeg de schoone smalend
met beter of slechter gevolg in het fransch het engelsch het hoogduitsch het italiaansch en wellicht ook in t deensch en zweedsch vertolkt te zien en lezers te vinden tot in het verre japan voor het hart van den schrijver der camera obscura heeft het weinig te beteekenen bij de zoete ondervinding
en begon die vervaarlijke snerpende krassende kattemuziek uit te voeren welke aan ieder muzikaal genot noodzakelijk schijnt vooraf te moeten gaan
in werking bracht men vermeed in t bijzijn van zhwg van de de grooten te spreken en eerst toen hij vertrokken was vroeg men hoe ik mij geamuseerd had ik gaf een gunstig antwoord maar trad in geene bijzonderheden
men koos daartoe nadat het geheele verguld atelier als zoodanig was opgeredderd alle vogels vliegen en ik heb nooit zooveel onschuldige vreugde bij malkaar gezien
ter wederzijde altijd in de schaduw van eiken iepen berken en allerlei geboomte langs welks stammen zich hier en daar het klare duinwater in kronkelende beekjes voortdringt en
ja die dametjes je moet ze ontzien vrind en henriet heeft veel karakter wij toerden eerst door de voornaamste straten der stad en lieten de vensters
het was dus niet te verwonderen dat mijn tante op het hooren van den enkelen naam van dezen onmensch een koude rilling over haar rug gevoelde inderdaad ik geloof dat de haren haar onder de kornet te berge rezen
heeft er me verscheiden opgenoemd juffrouw riet juffrouw dekker juffer dit en dat hij zegt dat het heele ordentelijke juffrouwen zijn en waarom heeft saartje mij dan gisteren niet verzocht omdat zij het vergeten heeft zegt ze
omdat ze niet gedurfd heeft verbeterde henriette rood van verontwaardiging henriette hef vleide papa ik had graag dat je wèl waart met de de grooten toen we hier vreemd aankwamen
allen meestal van de eerste grootte terwijl aan het tegenovergestelde einde moeder de groot die ook de thee schonk boekjes bladgoud in breeder en smaller reepen knipte om daarvan
met het groen afhangend cordon onder den arm recht teekenachtig uit hij was groot en forsch een blonde zoon der celten en zijn bruinverbrand gelaat deed het heldere blauw zijner oogen te meer uitkomen maar op dit oogenblik
blauwe zerk begraven en ijdele slaven van het vermaak dartelen over dat graf neen gevoellooze onvermurwbare korst beeld van onverschilligheid en koude wreedheid neen ellendig namaaksel van glas mijn voet zal u niet betreden
was zoo klein niet en goliat niet zoo heel groot men bedoelt het hebreeuwsche als men van erasmus zegt dat hij twaalf jaren oud was eer hij het a b c machtig was de pannekoeken die czaar peter te zaandam at waren zoo'n gemeen gebak niet en zijn scheepstimmeren was juist niet veel
in het huis ter eere gods gesticht toegebracht aan alle soort van verdiensten waarlijk het is een vreemd een laat ik het zeggen belachelijk schouwspel die bonte rij van allerlei deugden en gaven
een buisje draagt van de kraagjas van mijnheer zijn oudsten broeder van welke kraagjas de beide tusschenbroers respectievelijk een jasje met één kraag en een jas zonder kraag gehad hebben
een grooten hans en adellijken heer voorbij te rijden maar de heer kegge wreef zich de handen niet met dat genoegen waarmee ik mij overtuigd hield dat hij het gisteren zou gedaan hebben zijn geest was gedrukt wel poogde hij den last
schikten en bakten als welke henriette versmaad had verder te volmaken ik stond een oogenblik stil en verlustigde mij in de belangstelling dier straatjongens die waarschijnlijk geen beter aandeel in de genoegens van sint nicolaas hebben zouden
en hij weet de zoo ongemeene gunst welke het bij zijne landgenooten steeds gevonden heeft aan niets anders toe te schrijven dan daaraan
hart op vergulden op wat vroeg henriette wier aangezicht betrok op koekplakken zei haar vader sakkerloot ik heb het in mijn jeugd ook gedaan vrijers vrijsters varkens ledikanten adam en eva schepen
sla de eerste courant de beste op die gij in handen krijgt en gij zult er u van overtuigen overal zult gij de emblemata van ons vak in slechte houtsnee op een misselijke wijze zien afgebeeld
en droeg een blauw wambuis van een antiek snit een korte broek grijze kousen en groote vierkante zilveren kuit en
nu ook de tot nog toe hier en daar verspreide stukken van hildebrand aan zijn hoofdwerk werden toegevoegd ook deze was echter in uitgeput
die zich op schoenen met lange linten verheffen ook rekenen vele moeders er naar t schijnt niet op dat niet alleen de beenen maar het geheele lichaam groeit en dat het diensvolgens op goede natuur en wiskundige gronden te bewijzen is dat al kunnen de broekspijpen worden uitgelegd het overige gedeelte van dat kleedingstuk hetzelfde blijvende
eene geestige vrouw zeide mij eens dat zij honger kreeg van de lange streken van een strijkstok maar wat krijgt men niet van het op en nedergezweef van een vijfentwintigtal strijkstokken
en als dat eens bij nacht was o ik bid god alle dagen dat het bij dag moge zijn ik zou het niet overleven wij gingen zwijgend verder hier woon ik mijnheer
n wat echter volgens deze aanteekening voor de achtste uitgave werd bespaard werd ondanks het aangroeien van de stof
de familiehaat tusschen het geslacht der natuuronderzoekers en dat der geheimzinnige zeebewoonsters kon er treffend in geschetst worden en wat zijn wij op een aantal punten beter dan onze vaderen onderricht de padden zijn niet vergiftig en hebben geen diamant in het voorhoofd het was anders eene schoone allegorie
en samenkoppelingen van tonen die zich aan mijn oog voordoen als spattende vonken dikke en dunne strepen
noch de heldere zon noch de frissche najaarslucht vermochten de wolk van het voorhoofd van den heer kegge te verdrijven ik trachtte het gesprek levendig te houden en zijne gedachten over allerlei onderwerpen te verdeelen maar telkens
of zij groeien en bloeien door u de wijnbergen aan uwe zoomen voeden uit u de verkwikkende trossen en de goud gele oogst bootst het gedruisch uwer golven niet na dan als een hulde u toegebracht gij doorwandelt de aarde goeddoende
en z veel dat hij eigenlijk in t geheel niet meer weet wat hij dacht gevoelde besefte en smaakte toen hij een kind was en wat niet van daar dat hij zeer dikwijls den maatstaf waarbij hij de kinderen meet te klein en te bekrompen neemt
had een der kleine mazen van het net den haan van zijn linker loop gevat het geweer in de hoogte geheven en het schot doen afgaan
daalde gezwind met den langoor naar beneden maar teun de jager verborg de beide hoenders in den binnensten zak van zijn weitasch dat er geen veertjen uitstak
en een groote klucht patrijzen vloog haar verschrikt vooruit teun riep den hond terug en volgde de hoenders met de oogen
trok hare handschoenen uit en de lieve handen zweefden over de toetsen de eerste maten hadden den indruk van de onrustige beweging van haar pols maar langzamerhand herstelde zij zich
en voorts iets droevigs de verguldpartij zou uiterlijk te half zes aanvangen en tegen dat uur begaf ik mij op weg naar de woning
omdat zij zich ongelukkig aan gemelden vinger had verwond bij welke kwetsuur de kou gekomen was ter afwisseling suzette noiret dochter
van al die kleurige tinten die het doen schijnen alsof de regenboog op aarde is afgedaald het kruis op de torenspits begon te glimmen
bleek het mij duidelijk dat zij over de verstoordheid van zijne beminde dochter liepen de schimmels waren ongemeen vurig en liepen uitmuntend en de koetsier maakte den heer kegge herhaalde malen
dan tot de philosophische beschouwing der tevredenheid een geluk t welk gewoonlijk door den jongeling voorbij en door den man vruchteloos nagestreefd wordt
niet onder de uitgebreide vleugelen der faam niet onder de brallende uitspraken van tijdgenooten en vereerders maar in stille afwachting van het oordeel desgenen die weet wat er in den mensch is wilt gij de namen uwer grooter mannen
zat aan het eene einde van de tafel het lieve saartje die de verschillende sinterklaaskoeken uitdeelde welke de bewerking moesten ondergaan vrijers vrijsters schepen paradijzen dagbroers ruiters rijtuigen
dat je niet zult kunnen de dochtervreezende vader nam deze gelegenheid waar om alles wat hij dezen morgen verkorven had geheel weder goed te maken want indien henriettes toorn hem bevreesd had gemaakt hare tranen
dat uw zoon in uw huis zal wonen in uwen armstoel zitten dat uwe familie u zal zegenen om de liefderijke de edelmoedige wijze waarmee gij over het uwe hebt beschikt verhard uw gemoed eerst tegen al deze aandoeningen
papa de schimmels waren vr henriette bleef pruilen wij namen afscheid en stegen in de barouchette henriette was boos zei de vader toen wij gezeten waren
met opzicht tot deze vertaling eenigszins te waarschuwen wat hij b v met de leerwijze van prinsen mag bedoeld hebben zal indien het ooit duister kon worden niet veel licht verkrijgen uit eene overzetting met la doctrine des princes
zij schamen zich niet de menschelijkheid zou er tegen opkomen de liefde ziet hem dien zij heeft liefgehad nog in zijn lijk
ook in der zestigste maar da's nog wat anders ik heb dertien kinderen bij er gehad en de jongste scheelde met de oudste krek eenentwintig jaar nou beurt dat zoo niet meer
zachtkens en met eerbied vlijt men u in uw laatste verblijf neder statig voert men u ten grave met ongedekten hoofde
noch van ellendige spreekwoorden als orakelen door de ouders aangevoerd en als verachtelijke paradoxen en sophisterijen door het kroost verwenscht als b v dat de oudste de wijste zijn moeten
veel te rood en veel te koud waren om een mooi middelmaat schrift te schrijven op en tusschen de lijn met zuivere ophalen en zonder aandikken helaas ik heb het in het schrijven nooit heel ver gebracht daarom laat ik nu ook maar drukken ik mag wel een
daar men haar laatst bij het uitgaan van de kerk zoo vriendelijk had zien groeten tegen een zekeren kees maar zij wendde de scherts af door haar op die van de roode céphalide over te brengen
eene volledige overzetting van de camera obscura gedeeltelijk onder den titel van scènes de la hollande gedeeltelijk onder dien van chambre obscure
geen bewijzen der schadelijkheid van de dooden voor de levenden konden hen van hun stuk brengen en toch dat moest niet zijn onze eeuw was rijp om het offer te brengen
ik kan nu volstrekt niet gaan je moet een briefje schrijven zei haar papa foei neen zei henriette geen briefjes aan de de grooten dat zijn die menschen niet gewend wil ik het voor u af gaan zeggen vroeg ik half schertsend heb ik u niet gezegd mama
eener weduwe die op een hofje woonde en van de fransche gemeente was deze had een allerliefst beschaafd en net besneden uiterlijk en wedijverde
van en veertig sporten jongens dat kostte hem wat n moeite voor dat ie boven kwam toen maakte hij daar zoo'n kuiltje voor m en haalde het hooi over m heen en bleef stil leggen maar toen ie een uurtje gelegen had kwam daar
andere lachten in haar geborduurden zakdoek om de drukte van mijnheer een paar stieten elkander aan wegens de charmantheid van den charmanten
ik verdien vandaag ongelukkig te zijn een ongelukkige overtuiging voor iemand die ter jacht gaat nu verhaastte teun de jager zijne schreden en bereikte het dorp de hond scheen het akkerland voor zijne bestemming te houden en verwijderde zich rechtsaf hij riep hem terug
als hij pleizier heeft en dan moet hij wat vroeg gaan dan kan hij nog reis mee trekken om t langste brok t zijn waarlijk goeie menschen hildebrand
in een element zoo aandoenlijk zoo teeder ja het edele water het doet de aarde leven het verheugt ieder landschap het is het schoonste sieraad aan het weelderig kleed
ter bakkerije met slaan van negenen kwamen er drie stevige opgeschoten knapen goedige bollebuizen met hun besten rok aan en boorden tot over de ooren de een was een broer
de noodlottige herinnering is voorbij en teun de jager vervolgt vroolijk het overige gedeelte van zijn weg hij heeft wat hij wenschte de tot instandhouding zijns naams vereischte twee patrijzen hangen op zijn heup
want ik moet mijnen lezeren de gewichtige bekentenis doen dat ik de muziek in het afgetrokkene waarlijk zie
eene moreele waarheid de walvisch is geen visch en jona heeft in een haai gezeten de ooievaars dragen hunne zwakke ouders niet als aeneas
een belangstellender en oplettender lezer dan dezen beide in oostersche en vaderlandsche letteren zoo zeer ervaren landgenoot heeft onder hare duizenden de camera obscura niet gevonden hare dertiende uitgave
en aan het meerendeel zijne goedkeuring niet onthouden e november ha zoomin
ja zei ik t is een heel mooi meisje vindje dat vroeg pieter zijn tweede kous aantrekkende en naar de waschtafel gaande
die zij ons hebben weggenomen gooien zij ons eenige ellendige verdroogde mammouthen en ichthyosauri en mastodonten naar het hoofd waarvan wij àlles gelooven moeten
en ik nam de gelegenheid waar om verscheidene anekdoten van befaamde engelsche gierigaards te verhalen die bij al mijne kennissen hadden uitgediend maar die hier nog eens gaaf opgingen
indien namelijk pieter zich maar een oogenblik op straat waagde daar hij gewoon was ettelijke uren van den dag aan eene stadswandeling te wijden
deze laatste zou ongetwijfeld omhoog gaan en gewichtig voorzeker was dat oogenblik waarop deze koopbeurs van beleefdheden en praatjes aanging en het hoffelijk gedrang begon
zegevierend zag henriette om mijnheer kegge die haast maakte volgde met mevrouw van der hoogen moest zich dus met de kleine hanna behelpen
door den schrijver gaandeweg in de redactie aangebracht dit heeft bij dezen de uitwerking gehad dat hij zich voelde
hoe slecht de ruil ook wezen moge ik heb niets tegen vergulden vergulden riep de vader uit geheel verrukking dat de zaak zoo geheel ten genoegen van de dochter geschikt was
het heldere levende water welke aandoeningen het in mij opwekt welke gedachten het mij toespiegelt hoe teeder ik het bemin cooper verhaalt van een zeeman die niet inzag waartoe er éénig land op de wereld noodig was dan effentjes een klein eiland en dan
en dat een verschrikkelijk vonnis van veroordeeling uitspreekt het ijs is hybridisch ik wenschte dit zelfde wintertooneel te zien maar zonder dat ellendige deksel op hetgeen de natuur schoonst
en genegenheid staan er bij en zoo zij niet dan weenende het kunnen gadeslaan niet dan weenende er van kunnen scheiden zij schamen zich bijna
ook werd het gesprek gedurig levendiger mietje dekker met de bloedkoralen keetje de riet en pietje hupstra hadden het heel druk met juffrouw de groot
en de heer van der hoogen was er zelf heengegaan om haar te ontvangen ja hij was zelfs eenigszins martelaar van die gedienstigheid geworden
ieder weet dat een schot hagel à bout portant duizendmaal erger wonden maakt dan een kogel want iedere korrel maakt eene afzonderlijke en de hoeveelheid lood is ongelijk zwaarder
hierheen veldin zei hij vriendelijk je mot klimmen man ze hebben de stoppels nog niet noodig in t duin is nog genoeg te grazen en hij wendde zich links
is het hout te vochtig om te branden dagelijks zijt gij als een twistappel in de huisgezinnen als de een u te warm de ander niet warm genoeg aangestookt acht maar nu
dat mij zeg ik een koude rilling door de leden ging toen er een groote majestueuze dagbroer voor mijne eigene onbijgestane verantwoording werd gelegd eén ding kan ik niet nalaten
een geheel volgend leven kan geen gedrukte jeugd vergoeden want welke zaligheid zouden latere jaren te stellen hebben tegenover het verspeelde geluk eener schuldelooze jonkheid
ik zal me oolijk houen zei hij tot zichzelven en reis kijken wat ze doet zoo wandelde hij het dorp door en den zandweg op in stilte berekenende of het waarschijnlijk was dat sijtje op dit uur van den dag thuis zou wezen of niet
of het in bekenden en den levende dierbaren grond zal rusten dan in verre landen of diepe zeeën zal vernietigd worden
hoe weinig de kastijding ten dage dat zij uitgedeeld werd hem smaakte en met welk eene verontwaardiging hij zijne pen opnam en aanpuntte en een antwoord schreef en overschreef en ter zijde legde