AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
schijnt een zeer edelaardig en achtenswaardig mensch ik heb hem altoos als zoodanig hooren roemen en ik weet dat je broer hem zeer hoog stelt hij is ongetwijfeld een verstandig man en hij heeft bijzonder aangename manieren
we denken er nu over zeide de heer dashwood na een korte stilte om robert met juffrouw morton te laten trouwen elinor die niet kon nalaten te glimlachen om de ernstige en beslissende gewichtigheid van haar broeder's toon zei bedaard met de keuze der dame wordt dus geen rekening gehouden
o ja riep lucy daarmee zoudt u mij een grooten dienst bewijzen want ik zie wel dat er nog méér aan te doen valt dan ik had gedacht en t zou toch te erg zijn die lieve annemarie te moeten teleurstellen
hij stak haar de hand toe zij kon niet weigeren hem de hare te reiken die hij hartelijk drukte en dus denkt u nu werkelijk beter over mij zei hij terwijl hij haar hand losliet en tegen den schoorsteen mantel leunde alsof hij vergat dat hij had willen gaan
neen ik moet niet zeggen troost althans geen onmiddellijke troost maar overtuiging een vaste overtuiging en zekerheid voor uw zuster's gemoed
hoe kondt u zoo oneerlijk zijn tegenover uw zuster och kom wat doet dàt er nu toe ik stond alleen maar bij de deur en ik hoorde wat ik kon opvangen
geen wonder dat u verbaasd staat ging lucy voort want natuurlijk hadt u er niet het flauwste vermoeden van hij zal er wel geen woord over hebben losgelaten tegen u of uw familie want het moest altijd een diep geheim blijven en ik weet wel dat ik het tot nu toe ook trouw heb bewaard
gingen de trap op hoorden hunne namen met luider stem aangekondigd van het eene portaal naar het andere galmen en traden een schitterend verlicht vertrek binnen vol gasten en onverdragelijk warm
hun soort van verblijfplaats droeg echter zijn welwillende goedkeuring weg ik voor mij zei hij houd bijzonder van landhuisjes ze zijn meestal gezellig en zien er aardig uit ik verzeker u als ik er het geld voor had dan kocht ik een stukje grond en liet er zelf een bouwen
reeds een paar weken na den dag waarop sir john middleton's eerste brief te norland werd ontvangen was alles zoover gereed in hun toekomstig verblijf dat mevrouw dashwood en hare dochters de reis erheen konden ondernemen
liep zij haastig naar de vestibule en was juist bij tijds aan de voordeur om haar moeder te ontvangen en te steunen toen zij binnentrad mevrouw dashwood wier angst toen zij het huis naderden haar bijna overtuigd deed zijn dat marianne niet meer in leven was kon geen woord uitbrengen om naar haar te vragen
zag zij zich in elk opzicht behandeld als een begunstigde dochter en openlijk als zoodanig erkend zij vestigden zich in de stad kregen van mevrouw ferrars eene ruime toelage gingen zeer vriendschappelijk om met de dashwoods en afgezien van de uitbarstingen van nijd en afgunst die voortdurend plaats hadden tusschen fanny en lucy
en dit alles gepaard met het bewustzijn van t geen zij daareven had gedacht en wat zij hem had te vertellen maakte haar in de eerste paar minuten geheel van streek hij was ook alles behalve op zijn gemak en zij gingen beiden zitten in een toestand van verlegenheid die niet veel goeds beloofde
neen evengoed toen ik wist dat je ongelukkig waart als toen ik je nog tevreden waande weigerde ik elke inspanning die plicht of vriendschap van mij eischte zag bijna niet in dat er andere smart kn bestaan dan de mijne
zij vreesde dat zij in dien waan verkeerend onrechtvaardig onachtzaam ja bijna onvriendelijk was geweest jegens hare elinor dat marianne's leed omdat het meer openlijk werd erkend zich meer onmiddellijk aan haar opdrong
mijnheer willoughby is nu eenmaal de eenige persoon die het recht heeft om dat huis te laten zien en daar er in zijn rijtuig maar plaats was voor twee konden wij onmogelijk anderen meenemen t was de prettigste dag dien ik in mijn leven heb doorgebracht
elinor hoorde alles oplettend en zeer verwonderd aan wie was die oom waar woonde hij hoe hadden zij elkander leeren kennen zij wenschte van harte dat het gesprek over dit onderwerp mocht worden voortgezet al verkoos zij niet zich erin te mengen
zij zichzelve op haar negentiende jaar het lijdzaam voorwerp eener nieuwe genegenheid geplaatst voor nieuwe plichten in een nieuw tehuis als echtgenoote als hoofd van een gezin en beschermvrouw eener gemeente
innig dankbaar was elinor dat lady middleton op dat oogenblik de opmerking maakte dat het geducht hard regende hoewel zij die opzettelijke onderbreking van het gesprek minder toeschreef aan eenig medegevoel voor hààr dan aan den afkeer der gastvrouw van zulke grove scherts waarin haar moeder en haar man nu eenmaal behagen hadden
elinor begreep niet precies wat mevrouw jennings bedoelde met haar eerste woorden maar vond navragen niet de moeite waard en antwoordde dus alleen op haar laatste opmerking kolonel brandon is z fijngevoelig dat hij het liefst aan een ander overlaat den heer ferrars omtrent zijn voornemen op de hoogte te brengen
de rijtuigen kwamen voor dat van willoughby was het eerste en marianne had er nog nooit zoo gelukkig uitgezien als toen zij instapte hij reed snel het park door ze waren spoedig uit het gezicht en niemand kreeg hen meer te zien tot ze weer kwamen opdagen niet eer alle anderen reeds weer
na een paar dagen te denken dat het huwelijk toch allicht eerder in t najaar dan in den voorzomer zou plaats hebben en geloofde aan t eind van de week dat er in t geheel niets van kwam
dat zijn genezend vermogen bij teleurgestelde liefde met evenveel recht mocht beproefd worden door haar als door hare zuster kolonel brandon kwam binnen terwijl zij aan de thee zaten en uit de wijze waarop hij in de kamer rondzag naar marianne leidde elinor aanstonds af dat hij haar noch verwachtte noch wenschte daar te zien
hij ging voort mevrouw ferrars heeft nog nooit edward's naam genoemd t geen ons niet verwondert maar tot onze verbazing heeft zij geen woord van hem vernomen bij deze gelegenheid
hoezeer zij ook het gezelschap harer dochter waardeerde zij wenschte niets zoozeer als het voortdurend genot ervan aan haren hooggeschatten vriend af te staan en marianne als meesteres van het heerenhuis te zien optreden was evenzeer de wensch van edward en
mevrouw dashwood wilde volstrekt dien nacht bij haar blijven waken en elinor begaf zich op haar moeder's dringenden wensch ter rust maar die rust welke één volkomen slapelooze nacht en vele uren van uitputtenden angst toch zoo noodig deden schijnen bleef uit door den geprikkelden toestand harer zenuwen
beloof mij dat niet alleen uw huis zal blijven zooals het is maar dat ik u en de uwen even onveranderd zal blijven vinden als uwe woning en dat u mij steeds zult beschouwen met die vriendelijke gezindheid die u en uwe geheele omgeving mij zoo dierbaar worden deed
de arme edward prevelde iets dat niemand verstond misschien hij zelf ook niet maar marianne die zag dat hij zenuwachtig was en licht geneigd was de oorzaak hiervoor te zoeken in t geen haar t best behaagde scheen volkomen voldaan en sprak spoedig over iets anders
maar hoe kan dat nu zei ze mijn beste ferrars zeg me toch eens hoe ik dat moet aanleggen in dit huisje is geen enkele kamer groot genoeg voor tien paren en waar moeten we soupeeren
en sophia razend van jaloezie aan den anderen met een gezicht als laat ik daarvan zwijgen het is nu voorbij zulk een avond zoodra ik kon vluchtte ik heen van u allen doch niet eer ik marianne's lief gezicht doodsbleek had zien worden
als zij een poging had gedaan te spreken of als zij al mevrouw jennings goedbedoelde maar weinig tactvolle attenties had opgemerkt dan zou die kalmte niet hebben kunnen bewaard blijven doch geen woord kwam over haar lippen en zij was zoo in gedachten verdiept dat zij niets bespeurde van al wat om haar heen voorviel
kwam hij dan van uw oom toen hij ons een bezoek bracht ja hij had veertien dagen bij ons gelogeerd dacht u dan dat hij rechtstreeks uit londen kwam neen antwoordde elinor pijnlijk gevoelig voor elke nieuwe bijzonderheid die sprak ten gunste van lucy's
ik bèn niet gezind mij te onderwerpen het gebeurde heeft mij noch nederig gestemd noch berouwvol alleen maar zeer gelukkig en dat vindt zij van geen belang ik zie de betamelijkheid van onderwerping niet in in mijn geval
ga je nu al zei marianne maar beste edward dat kan toch niet en hem terzijde nemend fluisterde zij hem toe dat lucy stellig niet lang meer kon blijven doch zelfs deze aansporing baatte niet hij moest weg en lucy die gewacht zou hebben al had zijn bezoek twee uren geduurd nam spoedig daarna ook afscheid
meerder leed te putten uit elke overweging die daartoe kon bijdragen en schenen vastbesloten ook in de toekomst voor troost ontoegankelijk te blijven ook elinor was diep terneergeslagen maar zij kon ertegen strijden zij kon zich inspannen
ja ja veel zelfs u weet uw zuster schreef mij nog eenmaal den volgenden morgen wat zij zeide hebt u gezien ik ontbeet bij de ellison's en haar brief werd mij daar met andere overhandigd
elinor die blijde was thans zeker te zijn van zijn komst in londen waagde het te zeggen reken er maar gerust op dat hij morgen weer hier komt doch marianne scheen haar ternauwernood te hooren en liep toen mevrouw jennings binnenkwam haastig met het kostbare kaartje weg
zonder het zelve te weten plukte marianne de vruchten ervan want noch mevrouw jennings noch sir john noch zelfs mevrouw palmer spraken ooit over hem in haar bijzijn elinor wenschte wel dat zij de zelfde omzichtigheid tegenover haar hadden willen in acht nemen
er werd haar echter weinig tijd gelaten voor het koesteren van die vrees want nog geen half uur na willoughby's vertrek deed het geluid van een ander rijtuig haar opnieuw naar beneden snellen vol verlangen om hare moeder elk onnoodig oogenblik van folterende onzekerheid te besparen
misschien hoopte mevrouw jennings door die levendige voorstelling van hun toekomstige verveling hem uit te lokken tot het aanzoek dat hem aan die verveling zou kunnen doen ontsnappen en als dit zoo was dan kreeg zij iets later goede reden om te denken dat haar doel was bereikt
geen wonder ja t is maar al te waar hij gaat al heel gauw trouwen ellendige kerel bij mij heeft hij t voor goed verbruid mevrouw taylor vertelde t mij een half uur geleden en zij had het van een intieme vriendin van juffrouw grey zelf anders had ik t stellig niet geloofd en ik had een gevoel of ik door den grond ging
was ik genoeg tot achterdocht geneigd om dadelijk achter de waarheid te zijn gekomen als er ook maar de geringste verandering in zijn houding jegens mij was te bespeuren geweest wanneer we elkaar ontmoetten of wanneer hij een neerslachtigheid had getoond die ik niet kon verklaren
als de onstuimigheid van haar hartstocht de zwakheid van haar geestvermogens maar verdedigen wil ik mij niet haar liefde voor mij had beter verdiend en dikwijls herinner ik mij met diep zelfverwijt de teederheid die voor zeer korten tijd vermocht een dergelijk gevoel in mij te wekken
maar ik weet thans toch genoeg van hem om hem persoonlijk alle goeds te wenschen te meer nog omdat hij een vriend van u is ik hoorde dat hij zich voorbereidt voor het predikambt
zooals t nu staat zonder eenige toevoeging van mij zullen zij bij hun moeder's dood ieder meer dan drieduizend pond bezitten een zeer voldoende som voor een jonge vrouw dat is het zeker en wèl beschouwd dunkt mij dat ze in t geheel geen toevoeging noodig hebben
dat ze jelui hier heeft te logeeren gevraagd bewijst wel hoe goed ze je gezind is werkelijk ik zie daarin een zoo sprekend bewijs van haar genegenheid dat jelui naar alle waarschijnlijkheid bij haar overlijden wel niet zult worden vergeten zij zal heel wat nalaten denk ik
bij zijn liefhebberij in het fokken van paarden en honden en andere soorten van sport viel hem nog eene niet geringe mate van huiselijk geluk ten deel voor marianne echter behield hij hoewel hij de onbeleefdheid had begaan haar verlies te overleven
stroomden een beschuldiging die echter het voorwerp ervan z volkomen ontging dat zij na veel betuigingen van medelijden heenging nog steeds verwijzend naar den brief die ongetwijfeld troost zou schenken
en lettend op den pijnlijken ijver waarmede de dames steele zich bevlijtigden om in de gunst te blijven hen alle vier uit den grond van haar hart te verachten
eenmaal dacht lucy erover hem te schrijven maar dat kon ze toen toch weer niet van zichzelf verkrijgen nu maar van morgen is hij dan toch gekomen juist toen wij thuiskwamen uit de kerk
niet dat marianne in eenig opzicht aan de waarheid van het verhaalde scheen te twijfelen want zij hoorde alles aan met stille en onderworpen aandacht uitte geen tegenwerping noch eenige opmerking zelfs trachtte willoughby niet te rechtvaardigen en scheen door haar tranen te toonen hoezeer zij gevoelde dat dit onmogelijk was
is het waar o ja en ze lijkt sprekend op hem ik wed dat de kolonel haar al zijn geld nalaat toen sir john terugkwam stemde hij van harte in met aller uitingen van spijt over het gebeurde maar besloot met te zeggen dat zij nu eenmaal allen bijeen waren en iets moesten doen om de vroolijkheid erin te houden
hij beloofde over een uur of vier te zullen terugkomen en verliet zoowel de zieke als haar bezorgde verpleegster kalmer dan hij beiden had aangetroffen met oprechte meewarigheid en vele verwijten omdat hare hulp niet was ingeroepen vernam mevrouw jennings des morgens wat er gebeurd was
elinor maakte geene tegenwerping die niet gemakkelijk werd overwonnen zij dankte hem in enkele innig gevoelde woorden en terwijl hij zijn knecht haastig heenzond om den heer harris te waarschuwen en onmiddellijk postpaarden te bestellen schreef zij een kort briefje aan hare moeder hoe dankbaar verheugde zij zich op dat oogenblik in het bezit van een vriend als
misschien staat zijn besluit nog niet vast dat je weinig bezit kan een beletsel voor hem zijn mogelijk raden zijn vrienden het hem allen af maar zoo enkele kleine attenties en aanmoedigingen die het dames zoo gemakkelijk valt te bewijzen brengen de zaak in orde eer hij het weet
en al zouden de gevolgen van marianne's onwetendheid in dezen ook nog zoo onaangenaam kunnen zijn zij was verplicht ze te dragen al wat zij kon hopen was dat edward niet dikwijls haar en zichzelf zou blootstellen aan de pijnlijke gewaarwordingen veroorzaakt door marianne's misplaatste geestdrift
de heer willoughby denk ik toen zijn blikken mij mijne onbeleefdheid verweten omdat ik het voorgenomen uitstapje bedierf dat mijne hulp werd ingeroepen door iemand die hij tot armoede en ellende had doen vervallen
juffrouw morton is lord morton's dochter fanny keek ook verontwaardigd en haar man was doodelijk verschrikt door zijn zuster's vrijmoedigheid elinor trok zich marianne's heftigen uitval veel meer aan dan t geen er aanleiding toe had gegeven
mevrouw dashwood niet minder oplettend dan hare dochter waarnemend hetgeen hier voorviel doch onder den invloed van geheel andere gedachten en zich dus ook een geheel ander beeld vormend uit die waarneming
mevrouw jennings lachte weer doch elinor had geen moed om nog meer te zeggen en verlangend om in elk geval nu te weten wat willoughby geschreven had liep zij haastig naar hun kamer waar zij toen ze de deur opende marianne op haar bed zag liggen bijna tot stikkens toe benauwd door hare smart met een brief in haar hand
maar lieve elinor wat scheelt marianne toch ze ziet er bijzonder slecht uit heeft haar frissche kleur verloren en is bepaald mager geworden is
daarna geloof ik wel dat ik verkeerd deed door zoo dikwijls in sussex te vertoeven en de argumenten waarmede ik mijzelf poogde te overtuigen dat hierin geen kwaad stak kwamen op niet veel beters neer dan dit ik ben de eenige die gevaar loopt ik doe niemand kwaad dan mijzelf elinor glimlachte en schudde haar hoofd
doch wie zal zeggen na deze schandelijke behandeling wat hij wellicht met haar heeft voorgehad wat ook zijn bedoelingen mogen geweest zijn zij kan nu en zàl ongetwijfeld later haar eigen toestand met dankbaarheid beschouwen wanneer zij dien vergelijkt met het lijden mijner arme eliza
zijn geheele gedrag antwoordde elinor van t begin tot het einde is alleen op zelfzucht gegrond het was zelfzucht die hem het eerst deed spelen met je gevoelens die later toen zijne eigene erbij waren betrokken hem de bekentenis ervan deed verschuiven en die hem ten slotte barton verlaten deed
zeg mij om s hemelswil wat is er toch gebeurd hij gaf geen antwoord maar werd bleek en scheen opnieuw gedwongen doch alsof hij aangespoord door een blik van de jonge dame met wie hij te voren had gesproken gevoelde dat onmiddellijk zelfbedwang werd vereischt vermande hij zich opnieuw zei snel
laat mij je gelukwenschen met zulk een achtenswaardigen en verstandigen vriend en mèt hem den wensch uitspreken dat het traktement omstreeks tweehonderd pond in het jaar grooter mocht zijn zoodat het je beter in staat zou kunnen stellen om te dat het meer kon worden dan een tijdelijke
de voorspellingen van mevrouw jennings ofschoon ietwat dooreengehaspeld gingen over t geheel toch nog in vervulling want zij kon edward en zijn vrouw in hun pastorie opzoeken eer de maand september was verstreken en zij mocht elinor en haar man naar zij oprecht geloofde als een der gelukkigste echtparen ter wereld beschouwen
nadat een paar uren waren gesleten met wat haar moeder gezellig babbelen noemde anders gezegd met een eindelooze reeks van vragen naar alle mogelijke kennissen van den kant van mevrouw jennings en aanhoudend gelach zonder reden van dien van mevrouw palmer
zijn hart stond nu open voor elinor al zijne zwakheden en dwalingen werden gebiecht en zijne eerste jongensachtige verliefdheid op lucy werd beschouwd met al de philosofische waardigheid van den vier en
noch zijne ware uitingen te hooren kreeg doch de natuurlijke verfraaiing ervan door haar moeder's levendige verbeelding die alles naar believen inrichtte zooals dat haarzelve het aangenaamst was
want hoewel lucy hem spoedig hoop gaf dat zijn welsprekendheid haar ten langen leste wel zou overtuigen er was altijd weer een nieuw bezoek en een nieuw gesprek noodig om die overtuiging te vestigen bij het afscheid bleven er altijd nog eenige twijfelingen in haar gemoed die slechts konden worden opgeheven door een half uurtje vertrouwelijk onderhoud met hemzelf
na de huwelijksvoltrekking zouden zij naar combe magna gaan zijn landgoed in somersetshire u kunt u mijn verbazing voorstellen maar t zou onmogelijk zijn te beschrijven wat ik gevoelde
hij verzocht mij alleen in algemeene termen om hen bij te staan en hunne omstandigheden gemakkelijker te maken dan in zijn vermogen was te doen t was misschien beter geweest als hij t maar geheel aan mij had overgelaten hij kon moeilijk veronderstellen dat ik mij niet om hen zou bekommeren
dit voorval dat elinor vroolijker stemde maakte haar zuster weer even onrustig ja nog gejaagder dan zij te voren was geweest van dit oogenblik af kwam zij in het geheel niet meer tot rust het besef dat zij hem elk uur van den dag kn ontmoeten maakte dat zij tot niets meer in staat was
de haarlok las zij uit den brief die gij wel zoo goed hebt willen zijn mij vrijwillig te schenken dat is onvergefelijk willoughby waar was je hart toen je die woorden schreef o de hardvochtigheid van die beleediging elinor is er eenige rechtvaardiging te vinden van zijn gedrag
maar dat hij mij kwam afhalen zooals hij deed met die gereede bereidwillige vriendschap bewijst al genoeg dat hij een van de beste menschen ter wereld is de roep die uitgaat van zijn goedheid antwoordde
edward antwoordde niet maar toen zij haar hoofd afwendde wierp hij haar een blik toe zoo ernstig zoo veelbeteekenend en zoo droefgeestig dat zij er duidelijk in had kunnen lezen hoezeer hij wenschte dat de afstand tusschen de pastorie en het heerenhuis veel grooter had mogen zijn
zoodra hij was begonnen het te beschouwen als het doel van zijn verlangen niet van uit twijfel en onzekerheid doch van uit de diepste ellende ging hij over tot het geluk en die verandering uitte zich onomwonden in zulk een echte natuurlijk opwellende dankbare vroolijkheid als zijn vrienden nog nimmer bij hem hadden waargenomen
ik was alleen maar bang dat de dames dashwood het in barton saai zouden vinden als ze daar niet zooveel galante cavaliers hadden als vroeger maar misschien geven de jonge dames wel niet om heeren en kunnen ze het evengoed stellen zonder hen
ja zei hij ze zijn de vorige week getrouwd en logeeren nu te dawlish elinor kon niet langer blijven zitten zij liep bijna op een draf de kamer uit en zoodra de deur was gesloten barstte zij uit in een stroom van blijde tranen die zij dacht dat vooreerst niet zouden kunnen ophouden te vloeien
marianne had niets meer in te brengen o elinor riep ze je maakt dat ik voor altijd een hekel zal hebben aan mijzelf wat ben ik barbaarsch wreed tegenover je geweest tegenover jou die mijn eenige troost waart die mij trouw bijstondt in al mijn ellende die alleen om mij scheent te lijden
elinor vond het half grappig en half droevig maar marianne hield vol en zag elken avond in de helderheid van het vuur en elken morgen in t voorkomen van de lucht de onmiskenbare symptomen van de naderende vorst
hoewel de laatste onuitputtelijk spraakzaam was en van den beginne af een voorliefde voor elinor had doen blijken die haar het leeuwendeel van de mededeelingen dier dame bezorgde zij had haar eigen levensgeschiedenis reeds drie of vier malen aan elinor verteld
nu dat gun ik haar graag ik heb met geen van beiden een ziertje medelijden daar heb ik geen begrip van hoe de menschen zoo'n drukte kunnen maken over geld en voornaamheid ik zie volstrekt niet in waarom mijnheer edward en lucy niet zouden kunnen trouwen
ik geloof dat het noodig zal zijn in t kort een en ander van mijzelf te vertellen en dàt verslag zàl kort zijn dàt onderwerp voegde hij erbij met een zwaren zucht lokt niet uit tot bijzondere
want daar zij liefst zooveel mogelijk bij charlotte wilde zijn ging zij daar elken morgen heen zoodra zij gekleed was en kwam eerst laat in den avond terug terwijl de dames dashwood op het dringend verzoek van de middletons den geheelen dag doorbrachten in
zij werd ondersteund door haar dochter en haren vriend naar den salon gebracht waar zij onder tranen van blijdschap nog steeds niet bij machte te spreken elinor meermalen omhelsde zich nu en dan van haar afwendend om
zoo zal het waarschijnlijk wel gaan was zijn antwoord en toch is er iets zoo beminnelijks in de vooroordeelen van een jeugdigen geest dat het ons leed doet ze te zien vervangen door ruimere opvattingen
hij trachtte door redeneering de vrees te onderdrukken die het andersluidend oordeel van den heelmeester als dwaasheid scheen te stempelen doch de vele uren van den dag die hij in eenzaamheid doorbracht waren maar al te bevorderlijk voor de toelating van allerlei treurige gedachten en hij kon de overtuiging niet van zich afzetten dat hij marianne niet zou weerzien
en met een bezoek aan het hoenderpark waar zij nieuwe stof tot vroolijkheid vond in de teleurgestelde verwachtingen van het meisje dat er toezicht hield wegens kippen die haar nesten in den steek lieten of door een vos werden gestolen of wegens de groote sterfte onder een veelbelovend broedsel
misschien antwoordde hij aarzelend is het dus waar wat ik van morgen hoorde misschien is er meer waarheid in dan ik eerst mogelijk had geacht
en mevrouw jennings pogingen om haar te troosten berustten dan ook op zeer onvoldoende gronden wanneer zij haar dochter voorhield dat het er niets toe deed of die meisjes wat meer of minder deftig waren daar nichtjes onder elkaar het daarmee zoo nauw niet behoorden te nemen
maar zij heeft in den laatsten tijd veel last van zenuwhoofdpijn die haar ongeschikt maakt om bezoek te ontvangen of met iemand te spreken och dat treft wèl ongelukkig maar zulke oude vriendinnen als lucy en ik ons kon ze toch wel ontvangen dunkt mij en we zullen geen woord zeggen
hier zag lucy op doch elinor droeg zorg haar gelaat vrij te houden van elke uitdrukking die in haar woorden een zweem van achterdocht kon doen vermoeden edward's liefde zei lucy is tamelijk wel op de proef gesteld door onze lange zeer lange scheiding
maar er werd niet verder over gesproken en voor het eerst in haar leven vond zij mevrouw jennings niet nieuwsgierig genoeg naar onbeduidende nieuwtjes noch voldoende bereidvaardig tot het mededeelen ervan
elinor's voldoening nu het oogenblik van vertrekken aanbrak was minder twijfelachtig voor haar was er geen voorwerp waarbij haar gedachten konden verwijlen in droeve mijmerij geen sterveling liet zij achter van wien ze t een oogenblik zou betreuren als zij hem nooit weer ontmoette
en daarbij zoo aandachtig had geluisterd dat zij thans volkomen op de hoogte was eene vraag bleef hierna slechts onbeslist tusschen hen eene moeilijkheid viel nog slechts te overwinnen
waar komt die oranjerie op het heuveltje achter het huis de oude noteboomen zijn alle omgehakt om ruimte te maken van uit het park gezien zal dat mooie gebouw een goed figuur maken en de bloemtuin komt er vlak vr tegen de helling
herhaaldelijk genoemd trok het eerst mijn aandacht en daarop volgde de stellige verzekering dat zijn huwelijk met mejuffrouw grey dan nu eindelijk vaststond het behoefde niet langer te worden geheimgehouden het zou zelfs binnen een paar weken worden voltrokken
kolonel brandon weet er niets van lieve kind omdat hij zelf tweeduizend pond in t jaar heeft meent hij dat geen mensch kan trouwen op minder geloof maar wat ik je zeg als we tijd van leven hebben dan kom ik logeeren in de pastorie te delaford vr de maand september achter den rug is en als lucy er niet is dan zie je mij er niet dat begrijp je
ik zou je graag gisteren zijn komen opzoeken zei hij maar dat ging nu eenmaal niet omdat harry volstrekt den dierentuin moest zien en verder brachten we den dag door bij mevrouw
ternauwernood kon ik gelooven dat dit droeve door ziekte ondermijnde schepsel eens het beminnelijke bloeiende gezonde meisje was geweest waarmede ik gedweept had hoe ik leed toen ik haar z moest
elinor die hieruit even stellig opmaakte alsof zij het adres had gezien dat de brief van willoughby kwam voelde zich op eens z zenuwachtig worden dat zij haar hoofd bijna niet kon ophouden en beefde zoo erg dat zij vreesde mevrouw jennings aandacht ditmaal niet te kunnen ontgaan
en nog dringender scheen haar de noodzakelijkheid van dezen maatregel toen zij den volgenden morgen na het ontbijt bemerkte dat marianne weer aan het schrijven was aan willoughby want zij kon niet veronderstellen dat haar brief aan een ander was gericht
was spoedig ontkleed en in bed en daar zij liefst alleen scheen te zijn ging haar zuster heen en had al den tijd terwijl zij wachtte op mevrouw jennings terugkomst te denken over hetgeen achter hen lag
door zijn eigen huwelijk dat spoedig daarna plaats had werd zijn rijkdom nog vermeerderd voor hem was dus het toekomstig bezit van norland van niet zoo ingrijpend belang als voor zijn zusters want haar fortuin kon buiten t geen haar ten deel kon vallen wanneer haar vader het goed erfde slechts gering zijn
eene slotsom kan dunkt mij worden getrokken uit al het gebeurde dat al willoughby's moeilijkheden hun oorsprong vonden in zijn eerste vergrijp jegens de deugd in zijn gedrag tegenover eliza williams die misdaad is de oorzaak geweest van al wat volgde en van zijne tegenwoordige
vroolijkheid kon elinor niet aan den dag leggen haar vreugde was van anderen aard en leidde het allerminst tot blijdschaps uiting marianne te zien teruggegeven aan het leven gezondheid haar vrienden en hare liefhebbende moeder was een denkbeeld dat haar hart vervulde met een gewaarwording van innige
en zoo dringend verzocht zij hem te blijven dat hij die zijn eigen liefsten hartewensch vervulde wanneer hij toegaf zich zelfs in schijn niet lang tegen haar verlangen kon verzetten temeer daar mevrouw jennings verzoek ijverig werd ondersteund door den
niets dan een volkomen omkeer in zijn gevoelens kon het verklaren haar verontwaardiging zou nog sterker geweest zijn dan zij reeds was wanneer zij niet getuige was geweest van zijn verlegenheid die scheen aan te duiden dat hij zich bewust was van zijn eigen wangedrag
door haar onvriendelijk te behandelen of met minachting over haar te spreken maakt u tegenover marianne niets goed en evenmin kan het dunkt mij uw eigen geweten verlichten spreek mij niet van mijne vrouw zei hij met een zwaren zucht
het was van lady middleton en bevatte behalve het bericht dat zij den avond te voren in conduit street waren aangekomen een uitnoodiging aan haar moeder en hare nichten om den volgenden avond bij hen door te brengen sir john's drukke bezigheden en een zware verkoudheid van haarzelve verhinderden hen eerst een bezoek te brengen in berkeley street
hoe kan je nu zooiets zeggen anne riep lucy die geregeld haar zuster's opmerkingen te verbeteren placht al hebben we hem nu een paar maal bij onzen oom aan huis ontmoet daarom behoef je nog niet te zeggen dat we hem heel goed kennen
alles zou doen wat in haar macht stond om te beletten dat hij vooruit kwam hier sloeg marianne wier verontwaardiging thans haar hoogtepunt had bereikt de handen ineen en riep goede hemel kan zoo iets mogelijk zijn
dus volgde wederom na lucy's woorden een minutenlange stilte en weer was lucy de eerste die ze verbrak komt u dezen winter ook naar londen juffrouw dashwood vroeg zij met haar gewone kalme zelfverzekerdheid neen in geen geval
zijn gelaat drukte bij het binnenkomen geen al te groote blijdschap uit zelfs niet voor elinor hij zag bleek van zenuwachtigheid en keek alsof hij bevreesd was voor de te verwachten ontvangst en zich bewust dat deze niet vriendelijk kon zijn
hij praatte zooveel over de toenemende duurte van het huishouden en de aanhoudende onvoorziene eischen aan zijn beurs waaraan iemand van eenig aanzien in de wereld was blootgesteld dat het haast scheen alsof hij eerder zelf geld noodig had dan dat hij eenig plan koesterde om het weg te schenken
en hebt u nu medelijden met mij juffrouw dashwood of is al wat ik u zeide te vergeefs gezegd ben ik al is het ook maar een zweem minder schuldig in uwe oogen dan te voren niet altijd waren mijn bedoelingen slecht heb ik door deze verklaring mijn schuld althans gedeeltelijk doen verminderen
daardoor zal haar huis bijna geheel en al ingericht zijn zoodra ze t gaat bewonen dat legt gewicht in de schaal zeer zeker een waardevol bezit een gedeelte van dat zilver zou buitengewoon goed te pas zijn gekomen ter aanvulling van onzen eigen voorraad
hoewel elinor haar poogde op te beuren en te doen gelooven zooals zij toen werkelijk zelve geloofde dat dit uitstel slechts kort zou zijn de volgende dag bracht weinig of geen verandering in den toestand der zieke beter was zij in elk geval niet maar men kon haar behalve dan in zooverre geen beterschap viel te bespeuren toch ook niet erger noemen
mevrouw dashwood hoorde niet zonder ontroering de verdediging aan van haar voormaligen gunsteling het verheugde haar hem gedeeltelijk van de hem ten laste gelegde schuld gezuiverd te zien zij beklaagde hem en wenschte dat hij gelukkig mocht worden
ik zou eerder denken in t geheel niets zij heeft enkel het vruchtgebruik van het kapitaal dat haar kinderen zullen erven maar het spreekt toch van zelf dat zij niet haar geheele inkomen verteert dàt doet toch haast niemand die zijn verstand gebruikt en met hetgeen ze spaart kan zij doen wat ze wil
hij gaf zijn blijdschap te kennen elinor te zien vertelde dat hij juist naar berkeley street had willen gaan en vroeg haar binnen te komen het zou fanny pleizier doen haar weer eens te spreken
maar toch hij is niet de soort van jonge man er ontbreekt hem iets zijn persoonlijkheid is niet opvallend hij heeft niets van de bekoring die ik dacht dat moest uitgaan van een man die mijn zuster's ernstige genegenheid kon winnen
haar geest wàs thans tot rust gekomen doch het was de rust der diepste verslagenheid het verlies van alle vertrouwen in willoughby's zedelijk karakter trof haar nog zwaarder dan het verlies van zijn liefde had kunnen doen
ja ik weet dat u oprecht voor mij gevoelt en na edward's liefde is dat mijn grootste troost die arme edward maar nu treft het in een opzicht gelukkig we kunnen elkaar nu ontmoeten en vrij dikwijls zelfs want lady middleton is verrukt van mevrouw
dat kolonel brandon mij die gunst bewijst hoe is dat mogelijk de onhartelijkheid van je bloedverwanten doet je verbaasd staan nog ergens vriendschap te ondervinden
mevrouw ferrars is een heel goedhartige vrouw ik geloof stellig dat het haar veel pleizier zou doen ze heeft nog pas zoo iets gezegd elinor verwaardigde zich niet hierop te antwoorden
waren beide kinderen in de kamer geweest dan zou de vraag tè gemakkelijk zijn beslist door ze eenvoudig te meten doch daar harry alleen tegenwoordig was bleef het van beide zijden bij gissingen terwijl ieder het recht had op zijn stuk te blijven staan en zijne meening tot in het oneindige te herhalen
ik dacht dat het maar een grap was maar zulk een ernstige vraag schijnt méér te beteekenen en dus moet ik u verzoeken dat denkbeeld eens voor al te laten varen ik verzeker u dat niets mij zoozeer zou verwonderen als een kennisgeving van hun voorgenomen huwelijk
haar wensch om in mevrouw ferrars gezelschap te zijn haar nieuwsgierigheid om te weten hoe zij nu eigenlijk was bleven even sterk als voorheen de spanning waarmede zij de partij tegemoet zag werd spoedig daarna nog verhoogd op een wijze niet zoozeer aangenaam als
maar waarom zouden zulke voorzorgen moeten worden in acht genomen t is niet te verwachten dat mevrouw ferrars de geringste voldoening kan vinden in de zekerheid dat haar zoon genoeg heeft om van te leven dàt staat in elk geval vast maar waarom zou men na de wijze waarop zij zich heeft gedragen éénig gevoel bij haar veronderstellen
het gevoel dat ik mijn plicht deed mijn belofte aan lucy verplichtte mij tot geheimhouding ik moest dus om harentwil vermijden ook maar een zweem van de waarheid te doen vermoeden en bij mijn familie en goede vrienden mocht ik geen bezorgdheid wekken die ik niet bij machte zou zijn te verdrijven
aan den eenen kant heeft men het uitzicht over het grasveld achter het huis op een prachtig bosch tegen een helling gelegen en aan den anderen op de kerk en het dorp met die mooie streng omlijnde heuvels er achter die we zoo dikwijls hebben bewonderd
u wilt het zeker te delaford komen zoeken zei elinor met een flauwen glimlach ja zeker kind dat ben ik stellig van plan en dat het huis niet goed genoeg zou zijn ik weet niet wat de kolonel dààrmee kan bedoelen want ik zou niet weten wat erop viel aan te merken
edward bezat tweeduizend pond en elinor duizend hetgeen met de predikantsplaats te delaford alles was wat zij hun eigendom konden noemen want het was niet mogelijk dat mevrouw dashwood hun iets zou afstaan en zij waren geen van beiden verliefd genoeg om te denken dat driehonderdvijftig pond in het jaar hun een behagelijk bestaan zou verschaffen
je vergist je elinor zei ze met nadruk als je meent dat ik willoughby maar oppervlakkig ken ik heb nog niet lang met hem omgegaan maar kennen doe ik hem beter dan iemand anders ter wereld behalve jou en mama
en marianne op het voeteneind van het ledikant gezeten met haar hoofd tegen een der stijlen geleund nam weer willoughby's brief op herlas huiverend iederen zin en riep uit het is te veel o
of althans besloot zij zoo ze zich al niet ten volle kon verheugen over het feit dat edward aan lucy gebonden was dat zij zich daarover had moeten verheugen wanneer lucy beminnelijker was geweest
margaret gaf van haar schranderheid niet altijd blijk op de wijze die haar zuster het best kon behagen toen mevrouw jennings haar op een avond te barton park dringend vroeg om toch eens te vertellen welke jonge man bij elinor het hoogst stond aangeschreven
ik weet het wel je zult zeggen dat alles kàn en kan k niet gebeurd zijn maar ik luister naar géén tegenwerping eer je mij een andere manier aan de hand doet om de zaak z gunstig uit te leggen en wat heb je daar nu op te zeggen
maar gaat u voort wat zeide dan nu mevrouw smith zij kwam dadelijk met hare beschuldiging voor den dag en dat ik beschaamd was behoef ik niet te zeggen haar strenge zedelijkheid haar vormelijke begrippen haar gebrek aan wereldkennis alles had ik tegen mij
na een oogenblik nadenken echter kwam zij tot het besluit dat voorzichtigheid haast gebood die door haar bereidwilligheid het beste werd bevorderd zij ging dus zwijgend naar de tafel en nam plaats hij ging op den stoel tegenover haar zitten en een halve minuut bleven beiden zwijgen
hoewel de laatste niet kon spreken scheen zij de teederheid van elinor's medegevoel wel volkomen te beseffen en nadat zij een poos zoo samen hadden toegegeven aan hunne droefheid gaf zij elinor al de brieven in handen verborg daarop haar gezicht in haar zakdoek en kermde luide als van ondragelijke pijn
hoewel het niet waarschijnlijk is dat anderen de schoonheden ervan z kunnen waardeeren als wij doen en hadt u daar veel knappe cavaliers hier in deze buurt zullen er wel zooveel niet zijn ik voor mij vind ze altoos een groote aanwinst overal
waarom liet u zich ook overhalen door mijn oom sir robert om tegen uw eigen beter weten in edward privaat onderwijs te laten geven juist in de jaren die er het meest op aankwamen hadt u hem naar westminster laten gaan zooals mij inplaats van hem bij den heer pratt in den kost te doen dan zoudt u dit alles hebben voorkomen
tot die bezoekers behoorden ook mevrouw jennings en elinor doch marianne die wist dat de willoughby's weer in de stad waren en altijd bang was hen te ontmoeten wilde liever thuisblijven dan zich vertoonen op een plaats waar zooveel menschen bijeen kwamen
en wil ik daarom niet doorgaan met verontschuldigen maar verder vermelden dat wij hoewel we beiden veel hebben geleden nu goddank allebei gezond en wel zijn en zoo gelukkig als wij steeds moeten zijn in elkanders liefde
als u ons maar wilde vertellen wat die zaak eigenlijk is zei mevrouw jennings dan konden wij er over oordeelen of het kon uitgesteld worden of niet het zou geen zes uren verschil maken zei willoughby als u de reis uitstelde tot we terug waren ik mag geen uur verliezen
geholpen door mevrouw jennings wist hij mevrouw dashwood te bewegen gebruik te maken van het aanbod van zijn rijtuig op de terugreis dat haar zieke dochter meer gemak zou kunnen bieden en daarvoor beloofde hij toegevend aan het eenparig verzoek van mevrouw dashwood en mevrouw jennings
tegen mijn wil is die twijfel gerezen en ik wil dat gevoel niet aanmoedigen ik beken dat ik schrikte van morgen door die verandering in zijn houding hij sprak niet zooals van hem te verwachten viel en bleef onhartelijk tegenover uw vriendelijkheid
dat maakt ook geen verschil want robert zal nu feitelijk en in elk opzicht als de oudste zoon worden beschouwd en wat het overige aangaat ze zijn beiden heel aardige jongelui ik zie niet in dat de een hooger staat dan de ander
mijnheer willoughby u behoordet te begrijpen wat ik zeer stellig gevoel dat na t geen er gebeurd is uwe komst hier op deze wijze en dit met geweld u aan mij opdringen wel zéér noodig verontschuldiging eischen wat is uwe bedoeling
die zijn gezelschap verleende aan haar tegenwoordige omgeving elinor was niet zoo blij gestemd haar hart was niet zoo rustig haar genoegen in hun vermaken niet zoo
elkaar weerzagen zijn verdriet zal ik het ooit kunnen vergeten een oogenblik kon zij niet voortgaan met spreken doch toen hare ontroering was bedaard voegde zij erbij op vasteren toon elinor ik ben wreed behandeld maar niet
mij gelukwenschen wat bedoel je john hij houdt van je ik heb scherp opgelet en ik ben er zeker van hoeveel inkomen heeft hij ik geloof omstreeks tweeduizend pond in het jaar
u wilt wel zoo goed zijn mij te verontschuldigen ik heb een hekel aan kaartspelen zooals u weet ik ga maar eens aan de piano ik heb er nog niet op gespeeld sedert die t laatst gestemd is
marianne moest op het warmste plaatsje bij den haard zitten haar eetlust moest worden opgewekt door de fijnste lekkernijen die maar konden worden opgedischt en alle nieuwtjes van den dag moesten ter harer afleiding dienen
gelijkwaardig zij was verstandig en vlug van begrip maar in alles heftig haar verdriet haar vreugde kenden geen matiging zij was edelmoedig beminnelijk boeiend ze was alles behalve voorzichtig de gelijkenis tusschen haar en hare moeder was opvallend groot
zijn bedoeling was echter niet onvriendelijk te zijn en als een bewijs van zijn genegenheid voor de drie meisjes liet hij aan ieder van haar duizend pond na
sir john schatte de opbrengst van zijn bezitting op zes of zevenhonderd pond in het jaar maar hij leefde op een voet waarvoor dat inkomen nauwelijks toereikend kon zijn en had zich dikwijls zelf beklaagd over zijn armoede
voegde hij erbij ik geloof dat het alleen daaraan ligt en dat zeg ik zoo dikwijls tegen mijn moeder als zij erover aan het tobben is mama zeg ik dan zet u dat nu uit het hoofd de zaak is nu niet meer te verhelpen en t is heel en al uw eigen schuld
maar over een paar jaren zullen haar meeningen wel gevestigd zijn op den redelijken grondslag van gezond verstand en onbevooroordeelde waarneming en dan zullen zij gemakkelijker zijn te bepalen en te rechtvaardigen dan het thans iemand behalve haarzelve mogelijk is te doen
elinor raadde niet méér doch marianne in hare plaats zou zich daarmede niet vergenoegd hebben de geheele geschiedenis zou weldra door haar levendige verbeelding in elkaar zijn gezet en uitgewerkt tot een allerdroevigst verhaal van jammerlijk ongelukkige liefde
u denkt zeker juffrouw marianne riep lucy de gelegenheid aangrijpend om wraak te nemen dat jongelui zich nooit bekommeren om hun verplichtingen als ze niet van plan zijn die na te komen in t klein zoowel als in t groot
t is bijna reeds mijn tijd dat treft wel ongelukkig maar je moet doen wat mevrouw smith verlangt en haar opdracht zal je toch hoop ik niet lang van ons verwijderd houden hij kreeg een kleur terwijl hij antwoordde
wat doet ze hier toch zoo dikwijls zei marianne toen zij was heengegaan kon ze niet begrijpen dat we haar graag kwijt waren zoo vervelend voor edward och waarom we zijn allen vrienden van hem en lucy heeft hem t langst gekend t is heel natuurlijk dat hij haar even graag ontmoet als ons
hoeveel pijn haar ook dat eerste gesprek met lucy over het onderwerp had veroorzaakt zij verlangde weldra ernstig en om meer dan eene reden het te hervatten zij verlangde vele bijzonderheden omtrent hun verloving nogmaals te hooren
verwacht je dan een brief zei elinor niet bij machte langer te zwijgen ja ten minste ik dacht na een korte stilte liet elinor hierop volgen je stelt geen vertrouwen in mij marianne
hier wachtte hij even om bedankt te worden en toen dat gebeurd was praatte hij door wat dit arme mevrouw ferrars uitstond toen ze t van fanny het eerst kreeg te hooren is met geen woorden te omschrijven
ik bood dadelijk aan toen mijn moeder t mij vertelde om zelf eens met hem te praten en hem te bewegen van dat huwelijk af te zien maar toen was het al te laat dat zag ik in want jammer genoeg was ik er in t begin niet bij geweest en wist van niets af eer de breuk met mijn moeder een voldongen feit was waarna het niet op mijn weg lag tusschenbeide te komen dat begrijpt u
zij durfde niet opzien maar hare moeder en marianne zagen hem beiden aan hij kleurde scheen verlegen keek twijfelachtig en zei na eenige aarzeling misschien bedoel je mijn broer je bedoelt zeker mevrouw mevrouw robert
en toen zij van daar terugkeerden naar de stad verwierven zij mevrouw ferrars vergiffenis door het eenvoudige middel er om te vragen dat op lucy's aanraden werd te baat genomen die vergiffenis strekte zich billijkerwijze in den beginne slechts uit tot robert alleen
wees zoo goed te zeggen wat u te zeggen hebt mijnheer zeide elinor ongeduldig ik heb geen tijd te verliezen hij zat in diepe gedachten verzonken en scheen haar niet te hooren
o mijn beste moeder het kan niet anders dan verkeerd zijn een dochter die nog zoo jong is toe te staan zich te verloven met een man van wien wij zoo weinig weten en dat op zulk een twijfelachtige geheimzinnige manier ik verlang navraag te doen maar hoe zal mijn tusschenkomst worden opgenomen
haar opvattingen leiden alle in de noodlottige richting die geen rekening verkiest te houden met maatschappelijk fatsoen en in een vermeerdering van haar wereld en menschenkennis zie ik voor haar het grootste heil
deze gebeurtenis zoo hoogst gewichtig voor mevrouw jennings levensvreugde bracht een tijdelijke wijziging in hare tijdverdeeling en oefende eveneens invloed uit op het doen en laten harer jeugdige vriendinnen
de piano waarbij marianne verdiept in haar eigen muziek en haar eigen gedachten reeds vergeten had dat er iemand in het vertrek was behalve zijzelve stond gelukkig zoo dicht bij hen dat elinor thans onder de bescherming van haar luide klanken
nu echter kon de goedige eerlijke domme man diep verontwaardigd jegens mij en vol medelijden met uwe zuster de verzoeking niet weerstaan mij mede te deelen wat hij wist dat mij diep had moeten treffen al zal hij wel niet gedacht hebben dat het dit waarlijk deed
met honderd pond in t jaar zouden ze t samen heel goed kunnen hebben zijn vrouw aarzelde echter een weinig tot dit plan haar toestemming te verleenen natuurlijk zei ze dat is wel beter dan afstand te doen van vijftienhonderd pond ineens
het kamermeisje den volgenden morgen het vuur in hun haard had aangelegd of de zon eenige kracht had gewonnen aan het begin van den kouden somberen januaridag
met moederlijke ingenomenheid beschouwde zij al de brutale vrijpostigheden en ondeugende streken die haar nichten zich goedschiks lieten welgevallen zij keek toe terwijl de strikken uit hun ceintuur werden getrokken hun haar in wanorde werd gebracht hun werktaschjes werden geplunderd en hun mesjes en scharen geroofd
ik heb veel dingen die mij steun geven ik ben mij niet bewust mij te hebben blootgesteld aan deze teleurstelling door eigen onvoorzichtigheid en ik heb die zooveel mogelijk gedragen zonder anderen erin te laten deelen
dat was een gelukkige inval haar vroegere opgewektheid keerde er geheel door terug voor hen is het weer uitgezocht ging ze voort terwijl ze met een blij gezicht aan de ontbijttafel ging zitten wat zullen ze genieten maar opnieuw ietwat
neen marianne geen enkele en toch deze vrouw wie weet hoe listig zij geweest is hoe lang van te voren zij haar plannen had beraamd en hoe behendig zij ze heeft weten uit te voeren wie is zij wie kan ze zijn wie beschreef hij ooit onder de dames van zijn kennis als jong en aantrekkelijk
doch haar moeilijkheden werden onmiddellijk uit den weg geruimd want met een bereidwilligheid die deed vermoeden dat hij reeds bij voorbaat had gerekend op deze gelegenheid om van dienst te zijn bood hij zich aan als den boodschapper die mevrouw dashwood zou gaan halen
en dat hij er zoo ellendig over geweest was dat hij z als hij uit zijn moeders huis kwam te paard was gesprongen en de stad uit was gereden ik weet niet meer waarheen en dat hij den heelen donderdag en vrijdag daar ergens in een logement was gebleven om zich eroverheen te zetten
elinor herinnerde zich dat niet maar haar moeder ging voort zonder haar antwoord af te wachten en zijn manieren het geheele optreden van den kolonel vind ik niet alleen aangenamer dan dat van willoughby maar ik weet stellig dat ook marianne zich op den duur er meer toe aangetrokken zal gevoelen
iedere trek van haar gelaat verried haar martelend ongeduld eindelijk keerde hij zich nogmaals om en zag hen beiden aan zij sprong op en stak hem de hand toe terwijl zij op hartelijken toon zijn naam noemde
tweemaal in t jaar moest dat geld worden uitbetaald en dan hadt je nog den last om t hun te doen toekomen en toen t heette dat een van hen was gestorven bleek het later dat daar niets van aan was
verliet haar hopende haar nooit weer te zien waarom bracht u dat bezoek mijnheer willoughby zeide elinor verwijtend een brief zou volkomen afdoende zijn geweest waarom was het noodig zelf te gaan
en zij waren slechts zoover voorbij het huis gekomen dat zij het volle gezicht konden hebben op den heuvel den gewichtigen heuvel achter hun huisje gelegen toen marianne die stilstond om in die richting te zien bedaard zeide
die al de verdrietige zelfzuchtigheid van mijn laatste levensdagen hadt gekend voor wie het verzet in mijn hart niet was verborgen gebleven hoe zou ik geleefd hebben in je herinnering
je bent wel goed de toekomst alleen kan bewijzen dat ik waarheid spreek mijn plan is gevormd en als ik bij machte ben mij daaraan te houden dan zullen mijn gevoelens worden beheerscht en mijn grillig humeur verbeterd zij zullen niet langer anderen tot last zijn en mijzelve tot een
ik geef toe antwoordde elinor dat alle omstandigheden op één na spreken ten gunste van hun verloving maar die ééne is het volslagen stilzwijgen door beiden daaromtrent bewaard en voor mij weegt die eene tegen bijna alle andere op