AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Wat deze ook mogt inbrengen, hij moest niet alleen beloven, dat hij, als hij zijn paard en rijtuig bezorgd had, weder zou komen, maar, dat hij, dien middag, ook de gast aan de tafel van de Wed.
dan dat het bericht haar vermocht neêr te slaan.
Zij ontving den brief in bed, bleef nog wat liggen, dacht na, kleedde zich toen aan, at als gewoonlijk en ging toen
Hetdoeter dus weinig toe hoe ik er over denk.
Ik vind het nuttig, heerlyk, gelukkig!
Een oude van dertig jaar gaf een jongere van achttien jaar raad, en beduidde hem, met welk een tegenstander hij te doen had.
want in de verte flikkerden al lichten, en de boeren waren al op de been.
Inderdaad kwam, voordat de passagiers nog van hun schrik bekomen waren, een man te paard op hen afrennen
dat zich al begon te teekenen op haar lief gezichtje in fijne, scherpe trekjes, die er nu door het huwelijk voor vele jaren van weggevaagd waren;
vergeten was de deftige en daarom dubbel pijnlijke beperktheid van middelen
van onverzoenlijke philanthropie.  Alle zaken stonden voor hem gelijk, maar vooral was hij altijd gereed voor inteekeningen om den een of ander een eereblijk te geven
nietswaardige mosschen verschrikt opvlogen, en klom naar boven.
Toen hij den top des heuvels onder zich had, zag hij op het dorpje terug.
De zon begon de kim te bereiken en wierp reeds hare eerste stralen uit.
zonderling;  de weg naar vrouw Barberin scheen mij veel langer dan toen ik haar verlaten had en toch viel er dien dag een slagregen, welken ik mij thans nog herinnerde
Ik maak mij niet zoo ligt boos, en heb er geen zwak op, dat men mij juist juffrouw BUISMAN noemt.
Wij Noordhol hollandsche meisjes zijn op niet zooveel komplimenten gesteld, als die verder om den Zuid wonen, en in onze steden heerscht veel van de eenvoudigheid van het
Mama kennende in hare eigenaardigheden, had hij thuis maar niet veel gezegd, en beweerd, dat het wel aardige jongens waren.
Toen zijn vader hem echter gevraagd had of hij begreep, waarom mama die ongelikte beren zoo aanhaalde, had Addy, wijsgeerig gemeend: omdat zij neven waren: zoo een idee van mama, een
Mevrouw Rimini werd behandeld als eene koningin en de zusters als prinsessen;
wat jufvrouw Ochten betrof, die heel eenvoudig was en niet poogde te schitteren en ook geen Rimini heette, men begreep dat die in eenigzins ondergeschikte betrekking het viertal vergezelde en van haar maakte men dus minder werk
of men die zou herstellen, of wel zoo laten als zij was.
Dan dacht hij weer aan al de schrikbeelden van galg en schavot, waarin hij gestuit werd
Met welk een verlicht hart volgde ik hem!
Ik ontsnapte dus aan Garofoli;
als ik gedurfd had, zou ik Vitalis wel hebben willen omhelzen
want nauwelijks had hij zijn moeder genoemd, of hij zag haar opmerkzamen, argwanenden blik op zich gevestigd.
Haar gelaat ontgloeide en zij naderde hem
met kolossale pofmouwen en zaten bij elkaar dwaasheden te debiteeren over kunst.
We hielden dan eene zonnebloem of een pauweveêr heel gracieus in onze blanke vingertjes en waren
Toen had zij zich voelen geboren worden voor de tweede maal, en zij had geglimlacht om al het zoete mysterie, dat komen zoû, of zij had heel ernstig getuurd in de toekomst, of de lieve openbaring naderde aan
onder Luther is Descartes, onder Descartes is Voltaire, onder Voltaire is Condorcet, onder Condorcet is Robespierre, onder Robespierre is
en daarop zei neef, dat dan het heele plan maar moest worden opgegeven, doch dat wou moeder toen weer niet hebben, en de slotsom was dat zij bij de kleinsten thuis zou blijven, en Jan en Jet en ik zouden met neef naar de komedie
Ik zeg hernam de Gouden Vuilnisman, ik ben niet boos, en ik meen het goed met u en ik wil alles gaarne door de vingers zien.
Gij moet dus blijven waar gij zijt en wij zullen er geen woord meer over spreken
Maar den volgenden dag was het Zondag, en de patroon wilde dien dag niet naar het bosch gaan, om erts te zoeken.
Het was winter, en zij liepen over het ijs naar de kerk, over het meer Varpan
En zal niet, als men hoort dat ik gestorven ben in een vreemd land, ieder te Badoer zeggen: het is goed dat Saïdjah stierf, want hy heeft een grooten mond gehad tegen Adinda?
Zoo namen zyn gedachten een loop die veel verschilde van de vorige overspanning, en onwillekeurig uitten ze zich, eerst in halve woorden binnen'smonds, weldra in een
Vader, hoor mij!  Vader, keer mij den rug niet toe!
' stamelde de rampzalige, bijna uitgeput.
'Toen mijn man dood was kon ik het daar niet langer uithouden.
Ik wou weten of gij nog in leven waart
Het gewone hofleven ging voort;
de eerste Handkus der keizerin had plaats.
In de salons bij de groote
Maar om op uw broeder terug te komen.
Hij trok zich de zaak zoo sterk aan, dat hij, in mijne tegenwoordigheid, den heer Wraybum — als dat de naam is — zijne afkeuring te kennen heeft gegeven
en eene jeugdige Genuesche schoonheid, MARIA SALUZZO geheeten, eene nicht van Signore DURAZZO.
Onder den maaltijd had 'er eene algemeene vrolijkheid plaats, waarin MAURITS zooveel zijne innerlijke droefheid toeliet, deel nam, terwijl hij
Wel heeft zij haar spaarduitjes meegebracht, maar daar zal zij niet mee toekomen, vrees ik.
Er is hier een slaapstee voor zeelieden in Vlissingen, waar zij als uitmuntend kookster goede diensten kan bewijzen en voor zichzelve voorloopig den kost verdienen
Nooit was Henriette zoo vriendelijk en lief geweest voor hare vriendin Lina dan dien morgen, en zij was de bereidwilligheid zelve, om haar bij het pakken van haar koffer behulpzaam te zijn;
want al was de tijd van vertrek nog niet bepaald, nu Lina toch zoo vast besloten was, om spoedig heen te gaan, was het maar zaak alles in orde te hebben.
Nog waren de drie vrouwen niet van haar aandoening terug gekomen, nog veegden zy herhaaldelijk de opwellende tranen weg, die telkens door nieuwe vervangen werden, toen onverwachts een zware mansstap door de gang klonk.
Ik ben altijd geweest een man van de praktijk en daarop was ik trotsch en ik was trotsch op het gewone leven: mijn eigen leven, dat ik leidde volgens principes, die ik goed dacht, naar een hoog punt onder de menschen
Indien u misschien een vrouw bent, die, uit welke oorzaak ook, er een boosaardig genoegen in schept een uwer zusters even ongelukkig te maken als u zelf bent
het bleef zoo leeg als iedere andere tafel, die geen menschentaal verstaat.
Toen begreep de arme gezel dat het tafeltje verruild was, en hij schaamde zich, dat hij daar voor leugenaar stond;
werelden van kwaad, die alleen dienen om het goede te doen uitkomen en zegevieren, en een heel luilekkerland van geluk tot belooning voor zoetsappige helden, die hunne misstapjes juist zoo weten interichten dat zij nog gelegenheid hebben zich bij tijds te bekeeren en dat zij vooral niet onfatsoenlijk worden
Telkens als dat benauwende gevoel, waartegen hij zich niet verzetten kon, Willem overviel, was zijne eerste gedachte: vlucht, desnoods met geweld, als list niet helpt.
Maar wanneer hem daarop de onmogelijkheid van eene vlucht zonder kleeren, hulp van buiten en geld, te gelijk met zijne eigen machteloosheid bij verzet, maar al te duidelijk werd
Hij ontving van denzelven, bij zijn vertrek nog een' brief van aanbeveling aan een' predikant te Lausanne, welke hij wist, dat van zijn vrouws zijde veel familie Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager in Holland had, zoo zij zelve niet eene Hollandsche was
Nu ging de moeder voort: 'Ik bemerk, dat gij mij verstaat, mijn kind!
God heeft gewild, dat de mensch alzoo zijn zou, en heeft dus het beginsel dier aandoeningen in de natuur der vrouwe gelegd
Hij komt dikwijls op den boulevard en gaat aan de zijde der Glacière, straat Croule Barbe, naar het Leeuweriksveld.
dit tienjarig ventje was op den verkeerden weg, en toen hij twaalf werd, was hij er weer een heel eind op gevorderd.
Hij had nog steeds de donkere oogen van voorheen, maar het leek wel of zij veel dieper lagen dan vroeger
oordwesten gelegen vroeg, waaromtrent hij echter een hem niet geheel bevredigend berigt ontving.
indelijk den toren afgeklommen hebbende bragt hen de entmeester in het groot vertrek, waarop deze toren gebouwd was, welks dikke muren de verbaasdheid der reisgenooten opwekten
buiten staat zijnde zich den toestand voor te stellen, waarin zij geraken zou, wanneer ze zich werkelijk van zijn onverschilligheid overtuigd zou hebben
als zich in de stad met elkander te verstaan;
boven het onverstaanbare, beneden het onoplosbare;
Dat men, zeide hij, deze tien roovers het hoofd afsla!
De scherpregter plaatste ons terstond op eene rij binnen het bereik van zijn zwaard;
Een pronker, die, naar hier verdwaald, aan het einde der straat slenterde, gaf een afleiding.
Gavroche riep hem toe: Voeg u bij ons, jongmensch.
Nu!  wilt ge dan niets voor het oude vaderland doen?
Hij zuchtte diep en wierp uit de hoeken zijner ogen een ontevreden blik op zijn vrouw 'Zeg, Marie, wees toch niet zo gruwelijk vervelend!
riep hij luid Ze gaf in het eerste ogenblik geen antwoord;
Deze gebiedende wenk verontrustte George zeer.
Hij leefde nog in de allereerste geestdrift en vreugde van zijn tweede minnekoozerij met Amelia, die hem zoo onuitsprekelijk lief was
Snorrend vloog de pijl van den boog, spleet den appel in tweeën en drong diep in den stam.
Geszler, Landenberg en Friedel knarsten op de tanden van woede
Als ik moed genoeg had gehad om met rngne vrienden omgang te blyven houden, zou er de een of ander onder hen zfln geweest, tot wien ik my ten behoeve myner arme schimmen had kunnen wenden
Ben ik in staat, een eerwaardigen man als den Abt en een schranderen Edelman als den Heer van Aylva om te praten?
Zou niet, indien ik zoo vrijpostig mag zijn mijn gevoelen te zeggen, de Heer van Beaumont meer invloed op zijn ouden krijgsmakker bezitten
Hier, dit is voor de onkosten, hij gaf hem een twintig-roebel-billet, zou het genoeg zijn?
Genoeg of niet genoeg, wij zullen er wel mede rond moeten komen, zeide Matjeff
haar herkend!  Het was hem of eene rotsmassa op zijne borst was gesmeten, in eens, met een reuzenworp en of hij vermorzeld er onder lag, zonder adem
en om dezelfde reden hield men zijn ervaring, en bijgevolg zijn praktijk, voor ontzaglijk uitgebreid.
Zijn vrouwelijke patienten konden hem nooit hoog genoeg prijzen
haar nog minder had doen nadenken over den vorm, dan over het zakelijke van haar antwoorden.
UEd.  schijnt niet begrepen te hebben, en ik heb er u niet van kunnen onderrichten, dat de juffer tot de Roomsche kerk behoort
Dewijl de koepel, wanneer men van den kant van Amersfoort kwam, voorbij het hek was, moest ik, den landweg vervolgende, dien nogmaals langs gaan.
Toen ik zulks deed, lichtte ik beleefdelijk den hoed tot afscheid.
De Heer Blaek beantwoordde mijn groet op een koele, doch gepaste wijze: zijn zoon zag mij aan met een onbeschaamden blik, dien ik hem met woeker teruggaf
Ook haar man zelve werkte haar tegen: een eenvoudige man, wat boersch, die iederen dag draafde naar zijn bureau en terug, nauwgezet op zijn werk als maakte hij, schooljongen, thema's af, zonder eenige bizondere bekwaamheid of politieke handigheid.
Waarmee?  zei mijn tante scherp.
Dokter Chillip ontstelde alweer door haar buitengewone heftigheid.
Hij boog dus maar eens en glimlachte eens, om haar wat zachter te stemmen
Zij kende alle bizonderheden van zijn leven.
Hij wilde haar verhalen, dat hij den geheelen nacht onrustig geweest was
Bewaar ons, Mabelia!  van de biecht zijn we vrij, sinds we den Paus en de inquisitie aan zij hebben gezet.
' 'Van schuldbelijdenis voor de eigen conscientie is geen Christen vrij, Antony, en naar deze is het dat ik u verwijze!
' sprak het meisje met hoogen ernst, en daarop zachter
Deze is van elpenbeen, en eene geheele jacht is er op gebeeldhouwd.
Ik heb ze met parelen, zoowel als met edelgesteente, te kust en te keur
aAlleen I God helpe hem!
Toen de slaaf daarmede terugkwam, riep mijn echtgenoot: Sla toe, scheid haar ligchaam in twee stukken en werp die in de Tigris tot spijs voor de visschen!
Zoo straf ik de trouweloosheid van haar, aan wien ik mijne liefde heb geschonken
en ik zal levenslang moeten wegschuilen onder mijn aangenomen naam, wil ik mij niet met schimp en smaad uit het gezellige leven verbannen zien;
mogelijk is het wel dit, wat Meekern heeft teruggehouden mij een dienst te bewijzen, wier belooning hem dwingen zou in zekere mate de publieke opinie te trotseeren
na het diner, borden en schotels op het dek werden schoongemaakt, met een geweld en geraas, alsof een half dozijn jongens wedijverden met de klokken, om het hardste te doen bengelen, dan waren wij er van verlost
die hij had zien sterven, en aan de groene boompjes van het kerkhof;
dan zag hij voor zichzelven geen ander verschiet dan van armoede en gebrek;
totdat de tegenwoordigheid van menschen hem uit die
aan eene glasscherf, die op de straat lag, gekwetst had.
Als dat zoo is, zeide nu mijn man, dan zal de zon niet aan den hemel verrijzen of de groot-vizier Giafar zal van deze onbeschoftheid kennis dragen, en al deze bezemverkoopers doen dooden
De grootvizier sprak den sultan aldus aan: Heer, de haast waarmede men mij heeft laten roepen, doet mij besluiten, dat er iets buitengewoons moet zijn voorgevallen;
want gij weet wel, dat er heden raadszitting is
Bedenkt, wat de vooruitgang reeds heeft uitgewerkt.
De eerste menschelijke geslachten zagen met schrik voor hun oogen de hydra voorbijgaan, die op de wateren blies, den draak, die vuur spuwde
Ik werkte gauw wat boterhammen naar binnen en was na vijf minuten klaar.
'Ik ga met je mee zoover Joost,' zei Kees opspringend.
' 'En verleden jaar lachte je Jan van Duren altijd uit, omdat hij met zijn zuster liep
of bij de deur te werken want hij had de kunst geleerd, waarmede zijne moeder thans den kost won en te luisteren naar de histories,, die zij hem vertelde
maar je hadt moeten begrijpen, dat men geen priester en koopman kan zijn tegelijk;
men doet dan toean Allah te kort of zijn deelgenoot.
Voor mijzelven zou het minder zijn, maar als goed Mohammedaan mag ik het eerste niet toestaan
En later onder uw bevelen?
' Zij stond dicht bij den directeur, sprak alsof ze hem sedert jaren intiem kende, en zag hem aan op een wijze, die voor zijn grijze haren
Nauwlijks hoorde Karr den boschwachter zeggen, dat het bosch buiten gevaar was, of hij ging op jacht om Helpmij te zoeken.
Hij kon niet meer jagen, niet springen, zijn vijand niet meer opsporen
en was zeer genadig en vriendelijk;
en zij vond zijn diamanten borstspeld die zij hem nog nooit had zien dragen het mooiste sieraad, dat zij ooit gezien had
Doch, ik acht voor mij, zelven, dat ik beter geslaagd ben, vooral wat het koloriet betreft, en ook de verdeeling van licht en, schaduw, in deze afbeelding van den Heiligen Ignatius de Loyola, daar hij den duivel uit eenen bezetenen uitdrijft, en eenige kinderen opwekt
Dan had Paddeltje, in zijn rood-baaien hemd er uitziende als een vlam onder de ongenadig stralende zon, menig droppeltje zweet gelaten.
En als hij, met zijn mouw het gelaat afdrogend, steelsgewijze naar den schipper had gekeken, of het nu nog niet mooi genoeg was
maar aan de achterzijde hoogst ouderwetsche huis d e P o l met zijn verwilderd bosch, en dan vertoont zich straks het huisdak tusschen twee gevels van den lagen, zwaren toren, dat ons door zijn' vorm
Soms gebeurt het, dat de groote wanhopige, het kanalje, uit de diepte van zijn angsten, zijn moedeloosheid, zijn nood, zijn koortsigheid, zijn rampspoeden, zijn peststof
dat ik de koorts had, en altijd in hetzelfde cirkeltje bleef ronddraaien, tot ik er ijlhoofdig van werd;
beter en kalmer, na korte dagen van rust, van afleiding, door nieuwe indrukken, die de andere weer verdrongen.
O!  ik zie smachtend uit naar de lente, die ons naar buiten zal voeren;
toch achtte hij zich overgelukkig ten laatste tot de stellaadje te zijn genaderd, waar hij door de zorg van den luitenant zijn juffer reeds geplaatst zag;
maar tot zijne bittere ergernis dien luitenant zelf, dien aanvoerder van den woesten hoop, waardoor hij gekweld en afgezet, is, achter haar staande, als een die een onbetwistbaar recht had op die eer
De twee compagnons waren derhalve beiden tevreden en maakten doorééngenomen vrij goede zaken.
Vergeef mij de vraag, zou dat geen gewin zijn?
Zoekt een vrouwenhart, dat.
dat die zwakheid in zich omdraagt waarvan gij zoo even spraakt, antwoordde Lize, i naar gewin
omdat hij als kroonprins weinig populair geweest was en omdat hij was als een kind, dat geen liefde gekend heeft in zijne kinderjaren en niet gelooven kan aan de eerste vriendschap, die hem nadert.
Het had, zooalsBella vroolijk zeide, veel van het avondmaal dat voor de drie kaboutermannetjes in het bosch werd aangericht, echter zonder de stemmen, die, bij de onrustbarende ontdekking
tot hij zich bijna verbeeldde dat haar helder gezichtje hem uit de spattende droppels der fontein aanzag.
En zoo peinzende viel hij in slaap en droomde dat hij haar naar zich toe zag komen huppelen
uw eigen woord, het woord van een verstandige, ontwikkelde vrouw, die niet als een stomme Hollander er maar op los trekt, omdat hij niet precies hier gevonden heeft wat aan zijn ideaaltje beantwoordde.
Ik weet het: uw natuur heeft hier veel geleden.
en zou met Letje, die my dit nadoet, zo ook wel eens een Menuetje doen willen
Ik wil geen ruzie maken, zei de edelmoedige Pieter.
Op dat belangrijk oogenblik hoorde men een geluid alsof er een flesch werd opengetrokken
die wetenschap, zeg ik, geeft ons de bewustheid, dat wij op het park of landgoed staan van een vorstelijk, althans van een aanzienlijk geslacht, waar de eigenaar, die t eerst den aanleg gelastte, minder voor zich zelven dan voor zijn nakomelingschap planten en snoeien liet
at spelde die beweging harer trekken, die even snel voorbijging als zij zich vertoond had?
as werkelijk renkelaer er in geslaagd, haar min gunstig over aurits te doen denken?
ij wist het niet, en wij, die t wel weten, willen hier nog niet mededeelen wat te zijner tijd zal moeten blijken
Door de oudere vrienden en magen geroemd om zijne degelijkheid en deugdelijkheid van aard, ja, niet zelden aangewezen, zijns gelijken tot exempel, en diesondanks onder die gelijken niet gehaat of geschuwd, maar geliefd en gezien, goeddoende en zich goed wetende
Neen! ' zeide Arlington, lachende: 'hy brengt liever schandalen over de eerste Huizen van Frankrijk: ik weet niet, wie beter doet.
- Doch, om tot de zaak terug te keeren - spijt al zijn minnaryen, vindt Koning Karel nog den tijd om zich nu en dan een weinig gebelgd te toonen
Zoo zachtmoedig als oom was, zoo oorlogzuchtig was het in die dagen.
Men schreef het jaar zeventienhonderd en in de negentig, en dat weet ge zeker wel dat het toen een onophoudelijk gevecht was in de
De makelaar bleef niet in gebreke, zich op het bestemde uur aan het paleis van den vizier te laten vinden, en Khasan vond de slavin zoo boven verwachting schoon, dat hij haar van toen af den naam gaf van de schoone
Dus, zoo als Hippolyte Herakles mint, zoû de Held zijne Amazone beminnen?
nu de gouden band ons niet meer scheidt.
klagen dat nun kinderen geen natuurlijk gevoel hebben;
kinderen, die zich nooit behoorlijk hebben gedragen, laten dezelfde klacht hooren over hun ouders;
wetgevers roepen ach en wee over ouders en kinderen
Bijna op hetzelfde oogenblik kwam Swiveller terug;
en toen Kit haastig de kamer uittrad, om den verloren tijd weder in te halen, liep hij bijna tegen Sally aan
alles, alles, wat gij mij mij gezegd hebt.
wier nut en strekking zich bij de beschouwing geenszins raden lieten, maar de verklaring van den verkooper noodig hadden.
Voor hem was een tafeltje geplaatst, waarop al hetgeen te dier tijd het vereischte eener goocheltasch uitmaakte, ten toon was gesteld
die om mijnentwil zoo mild werd uitgeoefend, en terwijl ik verdrietig was over den schijn van baatzucht dien ik moest dragen, dacht ik dat het hem beter gepast zou hebben te werken om vooruit te komen
dat, als hij hier gekomen was, in plaats van ik, gij niet wat meer blind en doof en wat minder brutaal zoudt zijn geweest?
haar als zijns ondanks de voorstelling van eene echt grafelijke huishouding, waarover de gemalin, die hij uitverkoos, eens zou heerschen.
Ik heb het gehoord van eene dame die een hoofd heeft zoo goed als de beste, en zij kent deze jonge dame en wij weten allen dat zij op geld uit is — geld, geld, geld
Ook in Amsterdam is dezelve van een uitstekend nut.
Tegen eene niet noemenswaardige rente wordt daar op de geringste en aanzienlijkste panden geld geschoten, en daardoor de pogingen van uitzuigende woekeraars te
opdat de Spanjool, mocht hij wederkomen, de gebraden visschen voor zijn avondmaal niet gereed zoude vinden?
als zij gestorven was, kan ik mij' niet indenken, wat ik zou hebben gedaan.
Den volgenden morgen verscheen juffrouw Murdstone volgens gewoonte, en vertelde mij, dat ik naar een kostschool zou worden gestuurd
Het beste dat wij doen kunnen is met haastigheid te overleggen hoe wij uit de strik geraken zullen.
Hij kon in zulke gevaarlijke toestand niets vinden dat hem mocht redden;
want te midden op des Konings grondgebied zijnde, scheen de vlucht naar Vlaanderen hem onmogelijk
klopte en belde nogmaals, maar er kwam niemand voor.
Fledgeby stak de nauwe straat over en keek naar boven naar de vensters, maar niemand zag op Fledgeby neder
Hier, Lijs Putwater, daar heb-je een presentje van me, riep de verbitterde vrijbuiter, en wilde Cornelis met de kolf van zijn musket op het hoofd slaan;
maar, eer dit geschied was, viel er een schot, en Eenoog lag zoo goed als dood op den grond uitgestrekt
Gashford —want het was niemand anders— sloeg benauwd en te gelijk kwaadaardig zijne oogen op, en smeekte, dat men hem toch zacht zou behandelen
Of ik ga vrij uit, of ze zullen mij laten klaarmaken voor het scheermes.
om eenige dagen in haar huis in de stad door te brengen, eer zij naar Parijs vertrekt, waar zij eenige weken denkt te vertoeven, waarna het onzeker is waar zij zich verder zal begeven
Zie, hij torscht het opgelegde kruis En vervult zijn plichten zonder dralen.
Eindelijk oud voelt jicht hij in de pooten En de vroeger scherpe tanden bot;
Hoort niet meer, wanneer er wordt gefloten, En vertoeft bij voorkeur in zijn kot
Keesje die nooit op school gegaan had en nooit in de kerk was geweest behalve ééns toen hij hoorde dat er gratis bijbels uitgedeeld werden, en toen hij er een gekregen had ging hij er regelrecht mee naar den boekenjood
niemand won of verloor, zonder dat hij wist en onthield wie het was.
Hij was de eigenaar van de tent.
De ander stond aan het hoofd van de rouge et noirtafel.
in de bij uitstek aristocratische huizinge, en aanschouw al die kruipende, sluipende, fladderende, gonzende wezens, die door het gouden slijk van den Gouden Vuilnisman worden gelokt!
Ik zou vreezen mijne lezeressen te beleedigen, zoo ik meende hare verbeelding te hulp te moeten komen, door eene beschrijving van dat tooneel.
Dat Bartelsje eene duchtige vermaning kreeg, om voortaan de huizinge der Conventualen tegen allen overlast van indringers te beveiligen, spreekt wel vanzelve
werpen van openbaar belang hadden gewijd.
Behalve de reeds gemelden, was er eene zeer morsige dame, wier hoed geweldig scheef stond, en op wier doek nog het prijsbriefje uit den winkel zat gespeld
en ik heb U willen geven wat zoets ik kon, om U die bitterheid te doen vergeten.
O, misschien was ik toen zelfs niet geheel eerlijk;
misschien ben ik het zelfs nu niet!
Het was pikdonkere nacht, toen de Held te Mykenae aan kwam en gesloten bevond der stede dubbele poort.
En hij wachtte geheel die nacht op den weg tot de dag zoû ontwaken en de poorten werden geopend
Nadat d'er nederig verzocht was: houd u asseblief uw bek.
En zoo kwam de klikkerij van dat rotsmoel in de ooren van frulle van Lakerveld, en nou sting Dien zonder centen op straat
Hij was overtuigd, dat Lina zeer gevleid zou wezen met die hulde van den beroemden man, maar zij bleef er zeer kalm onder en antwoordde bijna stug, dat neef van Sterren nog niet lang genoeg in de zaal was om daarover te kunnen oordeelen.
Nu zij wist wat neef Pieter naar Griesbach had doen reizen, begreep zij bij intuitie ook wat neef
kwam haar nu kwellend en pijnlijk voor;
zij verlangde van hier weg te komen, op reis te zijn, snel voorwaarts in de frissche lucht, terug naar Rusland, naar
niet alleen weder voltooide, maar zelfs, schoon zij zich met twee eigen kinderen weldra gezegend zag, de voorkinderen van haren man het nooit geheel boetbaar verlies eener eigene moeder, zooveel mogelijk, door eene hartelijke liefde en zorgvuldige opvoeding vergoedde
en onbedriegelijken maatstaf aan de hand geven, ter beoordeeling, niet van de mate van eenige door het geheugen opgegaarde kennis, maar van de geheele mate van verstandelijke ontwikkeling en praktische geschiktheid van den geexamineerden, eene onbereikbare hersenschim is
In een oogenblik was Cornelis den muur af en op weg naar de Lammenschans.
Aller oogen volgden hem, tot ze hem achter de borstwering der schans zagen verdwijnen.
Met gespannen aandacht stonden allen te kijken.
doch tot ik daarvan de zekerheid heb, dien ik hier te blijven.
wacht, HENSKEN!  richt het geschut eens tegen dat hoopje, dat daar links af uit het boschje aankomt.
Welkom, zeer welkom was het antwoord van HILLEGONDA bij TESSELSCHADE, waarin zij zonder aarzeling derzelver uitnoodiging aannam, en haar schreef, dat zij op den bepaalden dag op het aangenaam Belvedere dacht te wezen
staarde ook naar mij, en daarom nam ik het bouquet, dat zoo zielig op een tafeltje lag, maar op en deed alsof ik het in een vaas wilde zetten.
Ik wou net zelf om water gaan bij het fonteintje want voor al die zieligheid durfde ik toch Mina niet bellen, toen Julie weer binnenkwam.
en als hij heel ziek werd, of bij toeval overreden werd, of zulk een ongeluk kreeg als men kan onderstellen, dat een Dedlock kan krijgen, zou hij, als hij nog spreken kon.
Reinout zweeg en beet op de lippen, terwijl Arkel achter zijn helmvizier lachte.
Wellicht zal men zich verwonderen, dat de Bisschop, die zooveel belang stelde op het bondgenootschap der Friezen, niet dadelijk aan Reinout de bewijsstukken
Hoe Moeder!  houdt gij mij dan voor een' van die lafhartige en onstandvastige knapen, die den eenen dag op het een en den anderen dag op het ander meisje verliefd raken?
Jan op te pakken, als hy van zijn kantoor komt?
' 'Dat zal onze maat hier doen,' antwoordde Verhoef, op Van Vaalen wijzende
en naar het vuur terugkeerende en mijmerend met zijn aangezicht er voor, strekte hij de pijpen van de rozeroode broek wijd van elkander uit en boog nadenkend zijne knieën, alsof hij er op neer wilde vallen
en vervolgens onderscheidden zij zich in den Birmaanschen oorlog.
De oude, ervaren kolonel, Sir Michael O'Dowd, ridder van de Bathorde, met zijn echtgenoote en zuster
Enjolras hernam: De stelling is goed en de barricade fraai.
Zij antwoordden: Wijl niemand zal willen heengaan
die, ten gevolge van dat natuurlijk instinkt, hetwelk het ons terstond doet ontwaren als wij sympathie of bepaalde antipatie bij iemand verwekken, reeds van den aanvang af had bespeurd, dat de predikant hem wantrouwde, was tegen-over hem voortdurend, en ook deze reis, zeer op zijn hoede geweest
troffen hem niet, nu zij doorreden, die immense zuilenvilla's, getuigende van vroegere planterswelvaart - verlaten, verwaarloosd, in verwilderde erven;
een ervan ingenomen door een hout-aankap-maatschappij, die er den opzichter liet wonen en in den voortuin de balken stapelde
Ten laatste herkende ook de kapitein mij en zich om mijn' hals werpende, riep hij uit: Geloofd zij Allah!
dat hij u uit zulk een groot gevaar gered heeft.
Er is nog veel meer geschreven, dan geschilderd.
Misschien is nog niet alles geschilderd, maar geschreven alles.
Ieder nieuw boek van niet bepaald wetenschappelijk belang is overbodig.
Alle poëzie is gezegd, en iedere roman is geschreven
De heeren schenen er zelfs zooveel aan te hechten dat hun kringetje door geen indringers werd verwijd, dat zij een paar overtollige stoelen naar den achtergrond hadden gewerkt, de twee tafeltjes, die zij wel konden gebruiken, bijeengeschoven, en voorts een cirkel hadden geformeerd, zoodat enkelen hunner den rug wendden naar het wandelpad
Terwijl zij naar Graswinckel luisterde, had de gravin, in zekere verstrooiing, in haar juweelkistje geschommeld, en bracht daaruit nog eenige snuisterijen te voorschijn, waaronder een medaillon met miniatuurportret, dat de aandacht van Graswinckel tot zich trok.
Het spreekt van zelf, dat deze gedachten in veel vluchtiger vorm in den geest van den hoofdcommies oprezen, maar in den grond kwamen zij toch op die beschouwing neder en hij had meer zelfbeheersching noodig dan hij ooit aan den dag had gelegd om bij de komst van zijne tante dezelfde te schijnen, die hij altijd in ieders oog was
Onze vier reizigers gingen nu weder onverhinderd op weg, onder geleide van Zweder, die hen ingevolge het bevel zijns meesters tot Amersfoort vergezelde, van waar zij de Eem afzakten en een visscherspink afhuurden ten einde hen naar Friesland over te voeren
Ik voel het toch om al de ellende, die er is.
onder ons volk, het lagere, het laagste vooral.
Als ze allemaal gelukkig waren en overvloed hadden, had ik het niet te voelen.
Ik vond hem, zeide ik, tegenover zeven Indianen, als een in de engte gejaagd hert.
Ik verzoek u te denken, dat ik simpellijk over eenig onwelzijn des lichaams heb geklaagd, en niet over krankheid der ziele.
' 'Dat herinner ik mij, Uwe Genade, en toch, wil het vrijmoedig woord vergeven, toch zou het mij niet verwonderen, zoo de kwale die niet gevoeld werd, juist het dringendst voorziening eischte
Ik was kroonprins en ik zag mijn vader keizer zijn, en ik dacht, dat een keizer zijn moest als hij was, en ik wist niet, hoe ik, die niet was als hij, ooit zon kunnen zijn: keizer.
Den volgenden morgen ging Aladdin's moeder weer even vroeg met haar geschenk naar het paleis van den sultan, maar haar gang was vergeefs, want zij vond de deur van den divan gesloten en vernam, dat er slechts om den anderen dag zitting was
Op den bovengang reikte Wandelheem hem de hand, terwijl hij op bijzonder vertrouwelijken toon goeden nacht wenschte.
Meenende nog gedruisch te hooren in Fokke's slaapkamer draaide Tonie er behoedzaam de deurkruk van om en ging binnen.
twijfelend eerst naar haar en dan naar het huis, totdat hij, alsof hij zich door nadenken had gerustgesteld, haar weder natrippelde.
Eenige minuten brachten beiden aan de woning van
Och Mijnheer!  antwoordde hij, de schouders ophalende: tot zulke nasporingen is geld noodig: en dat heb ik niet.
maar die wil er niets aan doen, en zegt, dat hij wel dagwerk zou kunnen krijgen van al de meisjes op te zoeken, die de Breeveertien op zijn
want ofschoon eene vrouw tot het tweetal behoorde, het uiterlijk van die vrouw deed een tegenstand vermoeden, waarvoor menig niet al te zwaar gebouwd manspersoon het onderspit zou moeten delven.
Daarbij voelde hij zich niet in staat, langer tegen den slaap te kampen;
Als men van den duivel spreekt, trapt men hem op den staart, zegt het spreekwoord, en nu geloof ik, dat het waarheid bevat.
Niemand anders.  Dat kun je aan zijn trotsch en barsch uiterlijk wel zien
Ik gevoelde my zeer gelukkig, hernam de heer Lorry, B my met dat vertrouwen vereerd te zien.
Ik zal my nog gelukkiger gevoelen om den my opgedragen last te mogen uitvoeren
Na zijn ontmoeting met Wronsky was Karenin overeenkomstig zijn plan naar de Italiaansche opera gereden.
Hij bleef gedurende het tweede bedrijf en zag allen
De laatste, hoewel in het gewaad van een deftig burger, staat voor hem, op eerbiedigen afstand, in de ootmoedigste houding, met ontbloot hoofd, terwijl de fiere magistraatspersoon zelf den hoed ophoudt, als ware die achtbare kruin reeds niet genoegzaam gedekt door het zijden kapje daaronder
overal schuren en steenbrokken, over zwarte muren als doodkleeden, of nieuwe witte muren als lijkwaden;
overal evenwijdig staande rijen boomen, rechtlijnig gebouwde vlakke huizen, lange koude liniën en treurige
Slechts twee onaangename dingen bestonden er nog voor hem;
maar deze verdwenen beide in de zee van vroolijke onbezorgdheid, die zijn ziel
t betaal het kwartaal huur, betaal het kwartaal huur, dat zal, alles wel beschouwd, de voordeeligste maatregel zijn;
en kom dan dadelijk hier, om altijd nacht en dag
Laat hem nooit bij mij komen om' vergeving te vragen, hernam de vader, wederom zijne woorden kracht bijzettende door het zwaaien van zijn mes.
Laat hem nooit weer onder mijne oogen komen, binnen het bereik van mijn arm
Ja, nu was zij er wel, en zij beefde hevig, nu de meid haar opendeed, en zij den gang binnen kwam.
En zij kon nog niets zeggen, toen een deur in de gang openging, en Constance verbaasd, haar tegemoet Louis Couperus, De boeken der kleine zielen kwam.
maar Allah had anders over mij beschikt.
Op den derden dag van ons vertrek werden wij door zeerovers aangevallen, en daar ons schip niet tot verdediging in staat was, viel het den zeeroovers niet moeijelijk het te nemen
Ik herhaal dat ik u veel verplicht ben.
Waarom mijn besef van hetgeen ik u verplicht ben te verzwakken, door zulke ontzettende aanspraken op mij te maken
En toen, plotseling, zonder enige waarschuwing, een kreet uitend, die meer op het geluid van een wild dier leek, sprong John Thornton op den man toe, die de knuppel zwaaide
Wanneer gaat gij weer naar hen toe?
vroeg Stipan aan Wassenka.
Ik denk de maand Juli bij hen door te brengen.
En gij?  Wanneer wilt gij er heen?
En uw uitroep my bykans verraden had,' zeide Thomson.
'In de daad,' zeide de Jonkvrouw: 'ik meen my te herinneren, dat, in dat oogenblik van schrik en verrassing, my uw naam ontglipte.
O!  wat heb ik gezocht, sedert zes weken.
Dat zeg ik aan geen sporters, mompelde de Jonker verstoord.
Toen dat echter gebeurd was, had Edward voor liefdesbetuigingen geen tijd meer;
want Marianne vloog in haar blijdschap onmiddellijk naar beneden en den salon binnen.
Als al haar gevoelens, was haar vreugde, hem weer te zien, levendig op zichzelf, en levendig uitgedrukt
en dat zij met haar hand openduwde, een leeg vlierinkje binnen, dat een schuin dak had en niet veel meer was dan een kast.
Maar, dochter, hernam nu de sultan, hoe weet gij dat deze prins door betoovering in een' aap werd herschapen?
Sire, antwoordde Bloem van schoonheid, uwe majesteit zal zich welligt herinneren, dat mijne vroegere opvoeding was toevertrouwd
Uitdrukkelijk echter luidde het bevel: Eén uur na zonsondergang moeten alle booten aan wal gehaald en in veiligheid gebracht worden!
En als de Oostenrijker dan, begunstigd door de duisternis van den nacht, langs het meer den burcht verlaat, Heer
Is dat zoo?  vroeg de heer inspecteur.
Maar het is eene sekse van wie men leeft om te leeren, en er is niets wat eene dame niet doen kan, als zij er eenmaal toe besloten heeft
droomers en eenige grappenmakers.
In dien tijd bestond een fat uit een hoogen boord, een breede das, een horloge met sleutel en cachetten, een dubbel vest, van verschillende kleur, het blauwe en roode onder
Ik denk haast dat ik zoo wel ben, als ik ooit wezen zal.
En zij veegde hare oogen af met een zakdoek, die een zwarten rand had van een duim breed
In mijn tcgcnwoordighcid zal nicmand dicn naam lichtzinnig gcbruikcn.
Onze familic hccft haar al meer dan gcnoeg onrccht aangcdaan, vind ik, en kan ophoudcn haar te bcschimpcn, nu zij naar bcncdcn gchaald is
als ik zag, hoe de kinderen uit het gesticht in ons dorp behandeld werden.
Een vondeling!  Het scheen mij toe, dat er geen ellendiger wezens op deze wereld waren
en van ganscher harte hoop ik ook, dat je daar een ander spoor vindt.
' 'Van Paddeltje? ' De schipper knikte glimlachend, toen hij de groote verbazing, niet zonder vreugde vermengd, van den stuurman
Hij zag hier, hoe een land dat zich in de grootste welvaart had mogen verheugen, dat een bloei had gekend, waarop de grootste natiën naijverig waren, zich in de ingewanden wroette;
die man, hoewel Belg, dacht onpartijdig
Het is niet mogelijk de verbazing van den geneesheer uit te drukken, toen hij aldus zijn doodvonnis hoorde uitspreken.
Sire, zeide hij, welke reden kan uwe Majesteit hebben, om mij te doen sterven?
Ik ga, zei de heer Stryver, vertrouweljjk met de armen op den lessenaar leunende, die, hoewel het een groote, dubbele lessenaar was, niet half groot genoeg voor hem scheen
In de verte zag men hier en daar een stervende de arm, als in een hulpgebed, omhoogheffen, en dezelve smekend uitreiken.
Een vervaarlijk gerucht, honderdmaal akeliger dan de ontzaglijkste stilte, heerste boven de opgehoopte lichamen
Hadden zijn reisverhalen haar zoo opgewonden?
Was het zijn levendig oog dat tot die vertrouwelijkheid had verleid?
Zij vond geen antwoord op al die vragen.
maar de Kommandeur, die altijd den hazenslaap sliep, kwam, denkende, dat 'er visch gezien werd, voor den dag springen.
De beer werd hem gewezen, en oogenblikkelijk gaf hij last om eene tweede sloep te strijken.
zonder de vreeselijkste verwenschingen uit te braken tegen den bewerker van zijn ongeluk, terwijl hij allen troost versmaadde, dien ik hem aanbood, en mij vervloekte, zoowel als den grijsaard, die ons dagelijks door een valluik ons voedsel toediende
bovenal de voordeuren.  Magloire drukte op deze laatste woorden;
maar de bisschop kwam uit zijn kamer, waar het tamelijk koud was geweest, nam plaats aan den haard, warmde zich en dacht aan andere zaken
Om uwent wille? ' herhaalde ULRICA, verbleekende: zij zag rond, en nu eerst ontdekte zij JOAN, die, van de menigte afgezonderd, met het hoofd in de hand, tegen eene staldeur leunde, de oogen nedergeslagen houdende, en bleek als een doode
en, zoo hij vloog, hem de wijde vlucht van een witten toovervogel gaven, hield hij, thans loopende, roereloos recht tegen elkander aan gevoegd en waren niet meer dan twee lang getrokken vegen van sneeuw achter zijn rug
Onze vriend de veearts woonde in een huis dat op een zijner hoeken een kleinen bevalligen toren had.
Een der vensters van het torentje werd geopend en hij stak zijn hoofd naar buiten om te zien wie er speelde
en de rekening kwam, week in, week uit, Mijnheer Raggles zelf had de groentenleverantie.
De rekening van het bierhuis The Fortune of War voor bier der bedienden
Den Bergh was al eenigen tijd zoo afgetrokken, zoo niet bij zijn werk;
zij werden onmeedoogend tegen hem, omdat zijn hart was gebroken;
de eenige uitkomst was zijn wond te verbergen en instinctief had hij dezer dagen getracht dat te doen
Hij nam wel het besluit, om hoe eer hoe beter naar het huis van den Heer WYNSTOK te gaan, en zich daar, zoo goed mogelijk te verdedigen;
daar hij, en gansch niet ten onregte, onderstelde, dat hij in het hart van ANTJE, en misschien ook bij hare moeder, eene voorspraak zou vinden
en hij begon zich flauw rekenschap te geven nu van den muur dien hij raakte, dan van het gewelf waaronder hij voortschreed.
De oogappel verwijdt zich in de duisternis en vindt er eindelijk licht
één millioen achthonderd zeventien duizend met slechts twee: de deur en het venster;
en eindelijk driehonderd zes-en-veertig duizend hutten met slechts één opening: de deur
Zij deed mijn moeder hevig ontstellen, waardoor ik altijd overtuigd ben geweest, dat ik het aan niemand anders dan aan tante Betsey te danken heb gehad, dat ik op een Vrijdag ter wereld ben gekomeri
waar de wagens en huurkoetsen hem den ganschen dag en den halven nacht voorbijbrullen als een enkele groote draak.
Als hij ooit, wanneer die draak rust, komt uitsluipen om nog eens in het Cook's Hofje een luchtje te scheppen
Machteld wil niet langer gelijfstaffierd worden door een geleijonker die haar tot den elleboog komt, en zij heeft de occasie waargenomen om het je te doen blijken.
al ben jij nog zoo'n lange slungel, je maakt mij geen sprookjes wijs
Neen voorwaar niet! ' zeide Mevrouw Aarssen: 'hy verrichtte eenvoudig het hem opgedragen werk, en zocht geen eigenverheffing, de gemoedelijke, nederige man, die hy was.
Maar de Heer De Witt is nu eenmaal door de omstandigheden er toe geleid geworden
hij kon den smeekenden blik uit Bertha's oogen niet verdragen.
Mevrouw Dashwood wierp een verheugden blik naar Marianne, wier mooie oogen Willoughby aanzagen met een uitdrukking, die duidelijk te kennen gaf, hoe goed zij hem begreep.
Hoe menigmaal wenschte ik, ging hij voort, toen ik, nu een jaar geleden, te Allenham logeerde, dat Barton Cottage toch bewoond mocht worden
inkomen en een beroep in de toekomst was zulk een voortreffelijke instelling, dat sommige der rijksten niet versmaadden hier gebruik van te maken, en niet alleen bloedverwanten der grootelui, maar ook de grootelui zelf
mijn broeder, gij behoort niet meer tot het kwade, maar tot het goede.
Ik koop uw ziel, ik verlos haar van de slechte gedachten en den geest des verderfs, en geef ze aan God
en het zal om het even zijn, of ik er heden avond of op den middag kome.
' a nu verzocht te hebben, om van de partij te mogen zijn, en niemand zich daar tegen verklaard hebbende, werd de keten door hem vergroot, en men verzocht hem algemeen, dat hij vooraf rijden zou
Welk een duivel hij ook zij, en al heeft hij nog erger dan een duivel met mij gehandeld, dat zal ik nooit doen
geheel overbodig zijn, en hij wil aan geen van beide deelnemen.
Dat is onze Russische onverschilligheid, zei Wronsky, terwijl hij zich in een fijn glas ijswater schonk
Aandoening belette haar verder te gaan;
maar Amelia begreep, even goed alsof zij het uitgesproken had, dat Becky aan haar eigen geliefd kind dacht.
De aanwezigheid van haar vriendin troostte mevrouw Crawley echter
Bij de laatste woorden had Wandelheem Tonie losgelaten, die nu recht voor hem stond, de armen over de borst gekruist, onder de gefronste wenkbrauwen hem een somberen blik toezendend vol lang opgekropte haat en oogenblikkelijke woede.
Maar hij trok die hand ijlings terug, alsof zijn aanraking Suze bezoedelen zou.
Terwijl dit bij de Markt aldus gebeurde, berende de Landvoogd De Chatillon de oproerige stad met vijfhonderd Franse ruiters.
Hij had wel voorzien dat de Bruggelingen, volgens hun oude gewoonte, de poorten zouden gesloten hebben, en had zich derhalve ook tot het verijdelen van die hinderpaal bereid gemaakt
lieve moedige Bertha!  zegt hij, terwijl hij haar de tranen van de oogen kust.
En Bertha fluistert: O, Gijsbrecht, welk een geluk.
Snikken beletten haar verder te spreken, doch vast houdt zij de armen om haar dierbaren gemaal geklemd
Indien Marius bekend was geweest met de verborgen instellingen van Parijs, zou hij dadelijk op den rug van den bezoeker, dien Basque binnen had geleid, den rok van den staatsman hebben herkend, afkomstig van den kapstok des
Ik ontken niets,' zeide hij, opstaande: 'het geheele voorval berust op een misverstand.
' - 'Zulke misverstanden moesten geene plaats hebben, en wij hadden die althands van u niet verwacht, Pater!
Zonder dat hij zag, wie hem bediende, werd hij in een prachtige, ruime zaal ontkleed.
Uit de zaal leidde men hem naar het bad, dat een matige warmte had en waar hij gewreven, en met allerlei welriekende wateren gewasschen werd
Dat gebrek was een al te sterk gespannen verbeelding.
Van der jeugd af bezield met een onverwinlijke leerlust en zucht tot wetenschap, en daarin door niemand behoorlijk voortgeleid, had zij steeds, rijp en groen door elkander
Aan het eindige, dat den vooruitgang, den verheven arbeid toelaat, denken zij niet.
Het onbepaalde, dat uit de vermenging van het menschelijke en goddelijke, het oneindige en eindige ontstaat, ontsnapt hun
of hij viel op zijn stoel terug, en staarde van den jood op Charlotte, met een gelaat zoo wit als sneeuw, en waarop de grootste verbazing te lezen stond
een klein gaatje was aan een der ellebogen zichtbaar;
bovendien ontbrak aan den rok een knoop op de borst;
daar een staatsman zijn hand steeds in den rok en aan het hart moet houden, kon hij op die wijze den ontbrekenden knoop verbergen
Hij wilde mij wel zeggen wat zijn plan was;
maar ik gevoelde mijn hoofd niet helder genoeg om hem te begrijpen.
Wij hadden niet ver gereden toen wij in eene smalle straat stilhielden, voor een huis
die hij aan hare opvoeding had ten koste gelegd, mede te rekenen, weinig minder besteed had aan de meesters, die haar onderwezen hadden, en aan hare voeding en kleeding.
Hij had geen geld ontzien, om haar eene volmaakte opvoeding te geven
Hij hoedde zich Cosette van het geschrevene op den muur te spreken, uit vrees van haar te beangstigen.
Terwijl hij zich aan zijn gedachten overgaf, zag hij aan een schaduw, welke de zon wierp, dat iemand op den top der hoogte, waarop hij zat, dicht achter hem stond
maakte middelerwijl vergelijkingen, tuschen de vrolijkheid van het schoone maar zedige ANTJE en de uitgelatene dartelheid der twee Tooneelspeelsters, tusschen welke hij geplaatst was, zoo geschikt, om de ongunstige vooroordeelen tegen het tooneel, uit hoofde van de personen
Ik moet dit zeggen, sprak hij, met een vasten blik in het rond ziende, s dat, als ik tien levens te verliezen had, ik ze alien zou willen afleggen om dezen te redden
kwamen, volgens de aanteekeningen van Jan Van Hout, minstens twaalf vendels binnen Leiden, die daar bleven tot het laatst van December en door de burgers moesten gevoed en geherbergd worden.
Steek af!  De veerman maakte voort, waartoe zeker de beloofde geldstukken niet weinig medewerkten.
Een goedige glimlach kwam over het trouwhartige gelaat van den Zeeuwschen schipper.
'Majesteit,' sprak hij met zooveel eerbied, dat de dienaars van den Vorst zelfs in die Nederlandsche klanken gevoelden hoe diep deze vreemdeling doordrongen was van de hoogheid des gezags
zorgde, dat zij langs den kortsten weg hun logement bereikten, en aldaar gekomen liet hij eerst zijnen reisgenoot in eene vlaag van ongenoegen tegen zichzelven Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager uitvaren, eer dat hij hem met een woord te keer ging.
en hief nu en dan haar hand op om de tranen af te vegen die over hare wangen rolden.
Tom zat bij haar, met zijn Testament open op zijne knie en het hoofd in de hand;
Er was echter iets naargeestigsinhetvoorkomendierlangeeenzame straten, die evenals lichamen zonder ziel, hare gewone uitdrukking geheel verloren hadden
En gij betrekt er niemand in?
Gaffer moet weten wien hij erin betrekt, was het stuursche en bepaalde antwoord, tik bezweer niet meer te veten dan zijne woorden tegen mij
Ik vertrouw, Waarde Tante, dat de inlichtingen, die mijn voogd U omtrent mij gegeven heeft, niet van dien aard zijn, dat mijn gedrag of karakter een hinderpaal in den weg zouden stellen aan de vervulling mijner hoogste verwachting;
maar van het oogenblik af, dat ik uw nichtje ontmoette, voel ik de kracht in mij te hebben om een beter mensch te worden
het bewijs, dat die reddende hand, waarvan gij spreekt, zich werkelijk heeft uitgestrekt naar mij!
' 'De Heer heeft zijn Thomas wel de teekenen zijner kruiswonden laten zien, zou ik geen geduld nemen met deze zwakheid?
De avond viel en hij had nog geen geluid gehoord.
Zonder aan eten te denken bleef hij als een hond voor de deur wachten, dreigend en smeekend, roepend Marcellus Emants, Een drietal novellen en jammerend totdat zijn schorre keel bijna geen geluid meer voortbrengen kon.
Tania hield Grischa bij het haar, maar deze, met het gezicht door woede ontsteld, sloeg met de vuisten op haar los, waar hij ze maar trof.
Toen was het Dolly, of iets in haar hart scheurde
mijn vader is Baadsheer, en houdt zich daarom buiten alle politiek;
maar zoo hy naar zijn hart te werk ging, dan zong hy, even goed als ik, in spijt van al de verklikkers van Mr.
Maar de fietsen werden te voorschijn gehaald en als twee kameraden 'spurtten' zij weg, Van der Welcke eensklaps verjeugdigd, verhelderd, beiden, vader en zoon, niet groot, maar goed gebouwd, stevig en toch fijn, hunne beider gezichten onder de gelijke Louis Couperus, De boeken der kleine zielen petten treffend gelijkende op elkaâr in die wat breeden snit
ik tenminste ben in het geheel niet lustig te moede, altijd verveling, schrikkelijke verveling.
Sappho had intusschen een cigarette aangestoken en ging met haar beide satellieten den tuin in
dan was het om een fraaie landstreek te bezoeken, die in geenen deele geleek op de werkelijkheid, welke zich thans aan mij voordeed.
Het was voor de eerste maal, dat ik zulk een verren tocht maakte zonder stil te houden
toen het gordijn viel, en de gravin lag flauw in de armen van den graaf, en de zoon van dezen had haar dochter bij de hand, want het was een zoon uit een vorig huwelijk, en dan mochten ze wel vrijer en vrijster zijn, verzekerden Jan en Jet mij
en zonder het zelf te weten, bragt hij zijn vriend aan den rand van een afgrond, die nog erger gaapte dan de leelijkste gaper van onzen leelijksten droogist.
De beide officieren, die anders nog al vrolijke menschen waren, hadden natuurlijk de zaak eerst serieus opgenomen
Zy was stuitend en het genot van een kleinen vacantietijd, die my jaarljjks in Juli geen drukke maand in een bontwinkel werd toegestaan, is onbeschryfelijk
en vergaten wat in Engeland op den binnenmuur der openbare waterclosets staat geschreven: Please adjust your dress before leaving.