AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
een stil maar vroolijk huisgezin, verlangt precies zoo'n dame ter inwoning, Maar zij zal er nooit komen, John! Ook schijnt
die Held en boog dieper zoog en dieper en zij poogden de pijl te richten. De pijl snorde weg in het ijle; de zingende stemmen lachten
In den tijd, waarvan ik spreek, waren in Frankrijk verscheidene gemeenten, die geen scholen bezaten en al waren er die ze hadden
Een minnarij! en ik! Hoe! ik zal eerst de ellendigste der menschen zijn geweest en dan de rampzaligste, ik zal zestig jaren levens geknield hebben
Toen kwamen de aanverwanten en daarop begon die gelukkige en woelige drukte, waarvan Lewin voor den dag der bruiloft niet weer bevrijd zou worden
Het zweet liep met stralen over zijn bloedroode gezicht, al zijn leden beefden, en hij hijgde snakkend naar adem
De dames Dobbin hielden juffrouw Osborne op de hoogte van Amelia's stand van zaken; hoe zij met haar vader en moeder leefde
een lichtzinnige, die ook mij dreigde arm te maken. Ik heb zijne schuld betaald, mijn testament is te Brisbane gemaakt
Weet je wel, Maarten, zei hij, toen ze hoog door de lucht vlogen, dat het misschien wel eentonig voor ons wordt, den heelen winter thuis te blijven, nu we zoo'n reis als deze hebben meegemaakt
Wij waren beiden opgesprongen en eenige oogenblikken staarden wij in stille verbazing naar het gewichtige stuk wrakhout, dat deed denken aan een plotselingen en noodlottigen storm op de
genoeg, om niet alleen de bedoeling der anderen te vatten, maar ook uitdrukkingen van Marianne, waarover hij zich verwonderd had, verklaard te zien, en toen het bezoek vertrokken was, ging hij aanstonds naar haar toe en zei fluisterend
Magloire, zeide hij, breng mij een stoel, mijn grootheid reikt niet tot aan deze plank. Een zijner verre verwanten, mevrouw de gravin de
Zwarte prenten hier en daar, 'K heb er heel wat bij mekaêr. En ik weet met goed fatsoen Niet, wat ik er meê kan doen. 'K vind ze droog en naar en hard; Want dat zwart blijft toch maar zwart
Een hevige gil weêrgalmde Eurythia over; de smartegil van Hera zelve. Want om Geryones te beschermen
Zou, wat hierboven, in het toppunt, aan de spits is en op de aarde zoo veel licht werpt, weinig, slecht, niet zien
Zeker! En hij doet een heelen hoop menschenkennis op, als hij ten minste zoo schrander is als je gelooft. Je kent het veer van Den Briel over den breeden mond der Maaze naar Maassluis? Dat is een rijkdom voor die stad
Ik ben gereed om goed en bloed bij de verdediging van de Vrijheid des lands op te zetten. Op deze betuiging hief eene nieuwe toejuiching aan, en het
Gij verwondert u, dat ik nu nog om een hond denk, vervolgde hij met eene soort van lach
Zoo straks.' 'Des te erger,' hernam Van Rijp: 'die Gourville is een schrandere vogel; hy zal zeker de tijding uit het Vlie al vernomen hebben
Vlei u daar niet mede, zeide Reinout met bitterheid: Willem moge gekwetst zijn, maar het is slechts aan den voet; en zijn geest blijft even helder als te voren
Waar is uw papa? Ik acht het tijd dat zijne bagage uitgezet wordt. Ga toch eens kijken, Eva, waar uw papa is
Hoe gaat het, oude jongen? zei Tom. Overdag was hij moediger — zooals de meeste menschen. De stoel verroerde zich niet en sprak geen woord
Maar zij hoorden niet meer, de kleine Van Rijsseltjes, dol van de pret en weêr in wanorde omverwerpende wat de anderen bijeengezameld hadden, en Frédérique deed meê en nam Nico op haar rug, terwijl hij haar als zijn paard sloeg met een zweep
Zij zwegen, heel lang. Zij waren gaan zitten achter in den tuin op eene bank, die in eene halfrondte van bloeiende rhododendrons stond
Ik moet erkennen dat ik zeer opzie tegen den eersten kransavend en de liefdegeschiedenis van dien Saïdjah. De lezer weet reeds, welke gezonde begrippen ik over liefde heb. men denke slechts aan myn beoordeeling van dat uitstapje naar den Ganges. Dat
Hij maakte zich zelven diets, dat hij, als oudere bloedverwant, toch eigenlijk verplicht was te waken over de minderjarige. Eigenlijk kwam het niet te pas, dat zij zonder mijnheer en Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette mevrouw Rimini hierheen was gegaan
ik zie er immers volkomen als een scheepsjongen uit; in mij zal niemand erg hebben: en ik zal ongemerkt wellicht nog meer kunnen vernemen dan uw Edelheid
Gedurende een half uur werkte Holmes uit alle macht, nu eens een stuk gereedschap neerleggend, dan weer een ander oprapend: elk stuk gebruikte hij met de kracht en de behendigheid van den ervaren machinist
We gingen twee aan twee in zoo'n clubstoel hangen en Kit, Connie en Lou slingerden zich op den divan. De rietmand stond op de tafel. Lou wilde hem al openmaken, maar ik ze: 'Eerst vertellen
gaf hem aanleiding tot het schrijven dier voortreffelijke monographie, welke, eerst in De Gids verschenen, later in vermeerderden herdruk afzonderlijk uitgegeven is
Nog altijd was er drukte en vroolijkheid op straat; want overal werd feest gevierd! De zon was reeds ondergegaan en niemand dacht er nog aan, de feestvreugde te staken
En den vorigen dag in het geheel niet. — sGij weet wel, dat hij van het begin af voornemens is geweest om haar mede te nemen
en maakten hem doof voor alles wat men tegen hem zei. Toen Squeers zag dat hij niets yerder kwam
Nu goot hij voor de zieke medicijn in den lepel en liet hem overloopen, dan zag hij de witte handen der baker
een brief overhandigde, die het meisje in den zak stak. Dadelijk vroeg ze een harer eigen huisjongens van wie die bediende was, en op het hooren van het antwoord werd ze zoo bleek als was
Langzamerhand werd de woelende menigte bedaard. Het gegons, gebrom en geschuifel verminderden, en toen alles stil was, klonk het
Wij waren alle drie onthutst. Amelia was echter de eerste, die de verrassing te boven kwam: en zelfs geloof ik, dat mijne tegenwoordigheid haar bemoedigde. Mejuffrouw! zeide zij, zich tot Tante wendende, eer deze nog het vermogen had van haar toe te spreken
nekveeren opgezet en klauwen gescherpt. Als de herten van den Häckeberg nog een oogenblik waren voortgegaan, zou er een woest gevecht op den Kullaberg zijn ontstaan
Hooger welfde de boog van den hemel en telkens wijder, als met telkens wijder sferen, met hemelkringen, die zichtbaar werden
Mijnheer Guppy erkende de ontvangst er van door het uit zijn borstzak te halen, aan zijne lippen te brengen en met eene buiging weder in zijn zak te steken
in een ondergeschikten positie hem benijdde. De beide portretten van Anna hadden hem de oogen openen en hem overtuigen moeten
zag vloekend om, doch zweeg op het gezicht van den Jonker VAN SONHEUVEL, die, met zijn' hond aan zijne zijde, bedaard naar hem toekwam
Zij kwamen den derden dag om drie uur in Londen aan, blijde niet langer in een rijtuig te zijn opgesloten na zulk een lange reis, en zich bij voorbaat verheugend op de behagelijkheid van een helder brandend haardvuur
Dit beweren kwam Arkel een weinig gewaagd voor; want hij herinnerde zich niet, ooit ergens dan op het steekspel van Reinout te hebben gezien of gehoord
Zoodra hij in zijn kamer gekomen was, haalde hij zijn vierhoek met het zand weer te voorschijn, die hij op al zijn reizen met zich mee voerde
En dat kreeg hij, omdat mensen een geel metaal in het noorden hadden gevonden, en omdat Manuel een tuinmansknecht was, wiens loon niet meer bedroeg dan nodig was om zijn vrouw en kinderen te onderhouden
Ik dacht, dat je gelukkig bij Van Raat was. Je schreef me verleden voorjaar een opgetogen brief over je engagement, en nu een paar maanden geleden hoor ik door Betsy, dat je Van Erlevoort zijn woord terug hebt gegeven
ik was een blok hout, ik ben een klomp vuur geworden. Later hebben zachtmoedigheid en goedheid mij gered, evenals strengheid mij verdorven had
maar bekent zelf dat hij Eogle is; of die Canlon is de broer van Walker, die wegens gebrek aan bewijs weer op vrije voeten is gesteld
maar de hem en zijnen medegezellen opgelegde voorwaarde weerhield den vorst daaromtrent vragen te doen. Ook getuigden de meubelen en alles wat hij hier zag van zulk eenen rijkdom
Papa, waarom speelt u toch nooit meer op de viool? U speelt zoo goed! Och, kind! En u heeft zoo'n prachtig instrument
dat was vroeger van grootvader en grootmoeder en toen hebben oom Janus en oom Dolf er in geslapen, maar die zijn er niet meer
en waarbij het aan toneelspelers, zooals wij, verboden is, hun weinig winstgevende zaak op publieke plaatsen te drijven
Ik was evenwel niet gerustgesteld en zijn pogingen mij mede te trekken, vermeerderden mijn wantrouwen. Welken weg heeft de vrouw genomen? riep ik. Ik weet het niet, mijnheer
en hoe zij toen ter goeder trouw tegelijk vroom en ondeugend was geweest. Dat maakte haar zacht in haar oordeel over het tegenstrijdige in ooms
Ik voor anderen denken? neen! Dank u ! De spion, die gekomen was om alle brokken op te rapen die hij vinden of samenbrengen kon
Als gij er niet geweest waart, zou het nooit gebeurd zijn. God zegene ons, Mijnheer! antwoordde Sam op een toon van diepe spijt
daar gij zoo dringende zijt. dringende misschien tot uw eigen nadeel. ik zal u de verlangde wissels afgeven, en wij zullen zoo onze rekening vereffenen
by deze direkte toespeling op zijn eigen toestand weder in vlam geraakte: 'met welk recht moeit gy u in mijne zaken?' Jacob van Lennep, Elizabeth Musch 'Met het recht dat elk verstandig en menschlievend arts heeft
zoo dacht de voorzanger er over, en een oudachtig heer van het metalen kruis die met geen hoorn te beroepen was en daarom vlak onder den preekstoel zat, naast den voorzanger
Het schot dreunde; de hond sloeg aan; en Sijtje lag bloedende aan zijn voeten. In de plotselinge beweging om de weitasch op zijn andere zijde te schuiven
waar hij nimmer naliet Jacob van Lennep, De pleegzoon het zoopje te aanvaarden, dat de maagd, die voor de deurpost wachtte, hem reeds van verre had staan toe te reiken
Ik verbied hem wel dat te doen, maar hij luistert niet zoo naar mij, als hij moest. Dus denk je dat Meta niet van John houdt? Van wien? riep Jo verbaasd. Van Brooke; ik noem hem nu John; we kwamen daar zoo toe in het hospitaal, en hij heeft het graag
Ik ben niet zeer vast meer in mijn bijbelkennis, doch gij kunt het verhaal vinden in het eerste of tweede hoofdstuk van
Wat een boel dan toch hier in Holland! riep Francis. Mijn kind gaat dood van den honger! - Ik wil wel even naar mama gaan. - Ja, toe, wil u
Het was me altijd wel vreemd, dat ik u zag in het leven. En als ik dan naar u keek, dan voelde ik iets, alsof ik tot iets mooiers werd opgenomen
Nog altijd moet ik het hok, met wilde dieren bevolkt, binnen gaan, zoodra ik me onder menschen wil bewegen en nooit vermag een redeneering het wantrouwen te onderdrukken, waarmee ik mijn zoogenaamde broeders nader
en om haar heen in het gras en in het mos gaven honderden glimwormpjes, als een groen vuur, gloed van zich; toen zij een der takken zachtjes met haar hand aanraakte, vielen de lichtgevende insecten als verschietende sterren naast haar neer
Ik ben de dood, die allen gelijk maakt. Toen sprak de man: U wil ik hebben, ge zijt de rechte: ge haalt rijken en armen zonder onderscheid, ge zult peet bij mij zijn
aan den boezem Uw dienares; Dat 'k aan Uw Hppen Kussend
Na het lijk te hebben doen kisten, nam ik, met dat overschot, en onze Hollandsche vrienden, de terugreis aan naar Amsterdam. Het was te Harlingen, dat ik afscheid nam van den Heer Van Lintz en zijn dochter, die nu voornemens waren hun reis te land voort te zetten
Ook ditmaal behoefde Noureddin niet lang te kloppen; men scheen zoo iets verwacht te hebben; eene der slavinnen van zijne moeder was opgebleven, en liet hem in
De jonge man gaf mij ook vele vriendschapsblijken, en hij verzocht mij, dat ik hem naar het bad zou vergezellen. Toen wij daar kwamen, en zijne bedienden hem ontkleed hadden, zag ik dat de regterhand hem ontbrak
pa en Bella aan boord van de eerste boot die naar Greenwich vaart. Werden zij te Greenwich gewacht? Waarschijnlijk wel
eene vermetele tegenwerping van een man in mijne positie tot een man in de uwe. En waarin bestaat die
die de glazen der lantaarns luid deed rinkelen en dakpan bij dakpan afsmeet. Betsy had zich voorgenomen Eline in het rijtuig goed de waarheid te zeggen, maar de tragische woede van den wind, die door het portier drong en Betsy deed huiveren, legde haar bijna het stilzwijgen op
Hij deed de deur open. Niemand was te zien! Daar hoorde hij uit eene der bedsteden eenig gekreun en de gordijnen openschuivende, zag hij vrouw Van Keulen te bed liggen
En nu zult gij u die moeite maar sparen, niet waar? hervatte de lange man. Zie eens hoe goed het is de Schrift te kennen
Uwe Opvoeding is mooglyk ook niet zeer gunstig geweest; dat is uw schuld niet: Maar wy hebben reeds gezien, dat gy, hoe zeer gy zelf moogt verwaarloost zyn, alle de vereischten hebt, om het verder te brengen
Wanneer hij er over spreekt, zegt hij, dat een bisschop zoo wezen moet. Verbeeld u, de huisdeur is nooit gesloten. Ieder die wil kan binnentreden, en is terstond bij mijn broeder
oo gij denzelven niet opvolgt en het medelijden veranderde eens in liefde, dan zult het althans mij niet te wijten hebben, dat ik u niet gewaarschuwd heb. - ij zouden nog hebben blijven
en als het iets van dien aard was geweest, zou ik naar hem toe zijn gegaan. De dame keert zich eenigszins om en zegt
Het is iets groots, zich zoo aan het hoofd des volks te plaatsen, Gashford! zeide hij, eensklaps blijvende stilstaan
Hij wist wel, dat hij in het eerst een sober vertoon zou maken, maar dacht zich als een zoo demoedig boeteling te gedragen, dat hij daardoor juist de gemoederen van allen voor zich winnen zou
Betsy haalde Otto aan; het was waar, Eline wilde wel, maar zonder Betsy hadden misschien noch hij, noch zij er aan gedacht. O ja, Betsy, ze was heel goed in gezelschap, maar in huis! Een maîtresse femme
Wat? het postboek geeft slechts vijf en een kwart uur op. O, hernam de straatmaker, gij weet dus niet, dat men bezig is den weg te herstellen
evenals zij voor den slag gedaan had. De leeuwerik zong hoog in de lucht, de zwaluwen scheerden langs den grond
en zoo wij in die ure vergaan waren, zou hij met de zelfvoldoening gestorven wezen, dat hij bij het opontbod werkzaam gevonden was. Zoo gij het op die wijze beschouwt, Neef! zeide Tante
tZoo klaar als een klontje, zei Boffin, nadat hij ieder opschrift met zijne hand gevolgd had als iemand die de maat slaat
Het was die soort van licht, welke door eenen Latijnschen dichter beschreven wordt, als dat der schemeringen bij het ondergaan der zon, of als bij het vertrekken van den nacht, de dag nog niet is aangebroken
En wat heeft zoo een schoojer, zoo een landlooper te vreezen?' hernam de krijgsman: 'ik geloof eerder, dat het tegen de veiligheid van anderen gemunt was; doch we zullen het den kapitein laten onderzoeken
en ik wil u liever alles van mij geven dan dat gij het van mij steelt. Dit waren de eerste vriendelijke woorden, die het negerkind ooit in haar leven had gehoord
En ze werkte niet meer. Ze wilde de hoeve niet meer verzorgen, maar liet alles vervallen. Ze onderhield het huis niet meer, en ze verkocht de ossen en koeien
De geneesheer kwam hem verbinden en deze verklaarde, dat zijn toestand niet gevaarlijk was, dat zijn hand en vinger ongetwijfeld genezen zouden
Hoe dikwijls kwam de gedachte niet bij mij op om aan haar te schrijven en haar te zeggen: Ik denk aan u en ik houd altijd nog veel van u
lk vermoed dat het zoo iets wel geweest zal zijn. Het C. k., hernam mijnheer Barnacle
maar het intusschen uitschaterde van lachen, en hy mocht geen ander eten hebben dan wat de jongens eten en hy moest alle dagen eene halve flesch van hun bier drinken
Yvil u zoo goed zijn in de eetkamer te gaan, die houden wy altjjd schoon en knapjes tegen dat mijnheer Eorley hier komt
er zij met lady Tippins van taiel opstaat, zegt zij op pathetischen en eenigszins lijdenden toon: Gij zult het allen dwaas van mij vinden
Na eenige uren slepens was eerst de sloep aan den rand van het ijsveld gekomen, en men zette dezelve te water. Nooit was BLOMMESTEYN zoo vermoeid geweest
dat deze eerlijke man, in plaats van zooals zijn beroep medebrengt schapen te slachten, menschenvleesch verkoopt. Gij zijt een lasteraar! riep mijn broeder
en eindigde daarmede, dat deeerlpe werkman zijne bemodderde laarzen uitschopte en zich op' den grond nederlegde
De heer Lightwood en ik hebben elkander vroeger eens ontmoet, zeide hij. Vroeger ontmoet, John? herhaalde Bella op verwonderden toon
en nadat men hem gevraagd had, hoeveel vel hij wenschte, koos hij er een, dat hem tusschen duim en vinger van juffrouw Moss zelf gebracht werd
Wat zal ik tot zoolang doen? zei Cosette. Gij zijt buiten; ge komt en gaat waarheen ge wilt. Hoe gelukkig zijn de mannen! Ik zal geheel alleen zijn
Hij deed zich zelven recht, zeide vader Syard: hij moest een verrader worden. Hoe! vroeg de Olderman, verbaasd opziende: en wat beweegt u, zulks te vermoeden
zij gevoelde zich meer gerustgesteld; toen zij iets aan haren boernoes verschikte, had zij omgezien en opgemerkt dat de bekende domino boven aan de trap staande haar had zien heengaan, en zich over de leuning had heengebogen, om het paar na te kijken
Vervolgens betaalde ik nog aan salaris voor Men Secretaris der Schatkist, zeven pond, dertien shillings. Daarna betaalde ik
en wy namen afscheid zij heel dankbaar enmyne handen kussende, en ik hebnooitiets meer van die meid gehoord of gezien
Voor geen geld zou hij het njai Peraq hebben verteld; het huis zou een hel zijn geweest, dag in dag uit. Nu, echter, kon hij niet meer terug
Driewerf schande, riep Baumgarten, de vuist ballend, uit. Moet een Vrijboer der Woudsteden zoo iets dulden? Verzette Melchtal zich niet
Maar was het niet eerst gisteren, dat hij mij liefde zwoer, dat hij zich een eerlijk en teedergevoelig man betoonde
p het grasperk vertoonden zich hier en daar ronde, vierkante, ruitvormige of veelzijdige bloemperkjes, en langs den rand, aan elke zijde, zes steenen beelden, te zamen de waalf aanden voorstellende
Mijn vader heeft mij wel gezeid, dat 'er op ons Stadhuis, voor eene der kamers, in het Latijn, staat: Hoor van weêrskanten
zij zag hem bijna weemoedig aan, en antwoordde, dat hij nog wel veel slechts ook in haar zou ontdekken, later, als hij haar beter kende. Neen, neen, waarlijk, hij kende haar niet door en door, al meende hij het
is zeker een van de bekwaamde en moedigste veldheeren van zijnen tijd. De zonen van vorsten zelfs leerden, voor het twaalfjarig bestand, onder zijn toezigt, den oorlog
De acht-en-dertig schietgaten, die door de Engelschen op ongelijke hoogten er in zijn gemaakt, zijn er nog. Voor het zestiende liggen twee Engelsche grafzerken van graniet
l'Alleud, verlichtten, scheen het hem, dat het noodlot, door hem op een bepaalden dag op het slagveld van Waterloo gedaagd, stipt aan zijn bevelen gehoorzaamde
Van het dorp IJsselmonde reden zij met groote snelheid, het dorp Ridderkerk ter linkerzijde latende liggen, naar Zwijndrecht, een zeer fraai en bevallig, regt tegen over Dordrecht gelegen dorp
Dan hierbij bleef het niet. De geschiedenis van onzen Heynsz trok de aandacht van den toenmaligen Hoofdschout van Amsterdam, mijns vaders voorganger, die zich te dier tijd toevallig in den Haag bevond
De haard brandde zoo genoegelijk in de eetkamer. Kit zakte dadelijk neer in een grooten stoel, strekte haar beenen en zei: 'Nu krijgt u mij den heelen morgen niet meer weg Mevrouw
Gelukkig evenwel werd het rechte pad gevonden, nog voor er inderdaad gebrek aan de noodigste levensbehoeften bij de kleine karavaan ging ontstaan. En toen eindelijk de stam gevonden was en het opperhoofd in volle gastvrijheid de vluchtelingen opnam
Schahriar gaf zijne toestemming en Dinarzade werd daarvan terstond verwittigd, die niet toefde spoedig te komen. Het praalbed van den sultan en Scheherazade
twijfelend aan zijn recht, vol vreemd, week erbarmen voor zijn volk. Het was geheel de oude ziekte, die zoo, periodiek, in hem
Zeker Morgenochtend dadelijk Er moet een eind aan komen' Toen zijn coupé het erf van zijn huis opreed, was de muziek- en toneeluitvoering reeds lang afgelopen
Zij was dien middag naar bed gegaan, ODi te slapen, om lang te slapen. maar na een uur was zij wakker geworden en zij wist niet wat te doen
dat moes altoos tranen in haar oogen krijgt, als zij van hem spreekt, en dat hij nu in den Hemel is en hen overal zien kan
en ging met haar weg. Haar oogen ontmoetten de mijne maar heel even, maar ik zag toch AFSCHEID VAN AGNES EN URIAH hoeveel zij van het voorgevallene wist
Je bent natuurlijk vrij te doen wat je wilt. Maar ik ben je vriend en ik wil je raden. Het is niet goed wat je doet. De prins is een ploert
in zijn violetkleurigen, gewatteerden en warmen rok, violetkleurige kousen, zware schoenen en met een platten driekanten hoed, met gouden kwasten aan de punten, op het hoofd
Na de schrikkelijke nacht, in dewelke het bloed der Fransen zo overvloedig werd vergoten, kwamen De Chatillon, Jan van Gistel en de weinige anderen, die de dood ontvlucht waren, binnen de muren van Kortrijk
Zonder Genie, en zy is eene gift der Natuur, die men den Kinderen zelf nooit kan bezorgen; speelt men zonder ziel, tekend men zonder smaak, en danst men zonder bevalligheid
r is dan zooveel lawaai, dat je niet met het meisje tegenover je kunt spreken als je beide handen niet voor je mond houdt en hard schreeuwt. eusch waar! e hollen de heuvels op en af en lezen en schrijven en hebben hier een heerlijken rustigen tijd
Wat was zij jong en mooi en beminineiijk! Ik nam haar mede naar de eerste schamele woning, waarin ik meesiter was
Wat was er nu van den held geworden, die met zijn' arm alle geesten der wereld verdelgen zou? Een bloode vlugteling. Ik schaamde mij voor mij
Vergeef mij, mijnheer Bofhn, hernam Wegg, met een boosaardigen blik in de richting van den laatsten spreker. Ik besprak de zaak met u
zwarte wenkbrauwen, die bij zijn grijze haren afstaken, armoedig en op een uitheemsche wijze gekleed
wat was er dan tégen zoo'n huwelijk? Kon een man aan den hevigsten natuurdrang, aan dien sterksten, dien hoogsten lust, beter, eerlijker toegeven dan door het recht te krijgen om zoo'n verrukkelijk schepsel als zijn vrouw te beschouwen
In de eerste weken vol angst, dat je komen zoudt, terwijl de rechercheurs voor het huis zwierven als de honden voor een' slagerswinkel; later met de stille hoop je ongemerkt boven te krijgen en je een poos bij haar te houden
of gelegenheid schenke aan koele of bedorven menschen, om op die zalige verrukkingen een onheiligen en spottenden blik te werpen
achterdeur binnen. ZEVEN-EN-DERTIGSTE HOOFDSTUK. WAARIN TREURIGE EN INDRUKWEKKENDE TOONEELEN VOORKOMEM, GELIJK MEN DIE SOMTIJDS IN HET DAGELIJKSCHE LEVEN, MAAR ZEER DIKWIJLS IN ROMANS EN VERSIERDE GESCHIEDENISSEN AANTREFT
beter kon schieten en rijden, en meer kon eten en drinken, dan iemand anders in het geheele graafschap
Attinghausen en Stauffacher hadden geen wijzer besluit kunnen nemen, Walter! Ik zie aan uw gezicht, dat gij me niet gelooft, en toch is het zoo
Naarmate hij echter in jaren vorderde, werden dergelijke oefeningen, welke men in den beginne door de vingeren gezien had, gestrenger berispt en hem eindelijk door den Prior van zijn klooster volstrekt verboden
Wat moet toch, vroeg hij regt op den man af, de vertrouwde van Schemselnihar van u hebben; ik zie haar bijna dagelijks hier ingaan
En hij moest zich troosten met zich te analyzeeren de bewegelijkheid van het Liparisch karakter, zich opheffende, neêrzinkende, als naar luim, zonder logica
dien een politieagent aan een touw hield. Ik was zoo verbaasd, dat ik mij niet verroeren kon en vroeg mij af wat dit kon beteekenen
Dit is pas het eerste. Nu kom ik aan het tweede. Gij kent Krook, den kanselier wel, daar aan den overkant van de steeg. Kom
Onder al deze mijnen, welke wij hebben aangewezen, onder al deze galerijen, onder dit ontzaggelijk groot, geaderd, onderaardsch werk van den vooruitgang en der utopieën
die des nachts in De Roode Leeuw waren gebracht en niet geleverd waren door de magazijnen, waar die voorwerpen doorgaans worden verkocht
Als mevrouw later eens zou willen reizen zou mevrouw zien, hoe handig zij het kon. Zenuwachtig sprak zij door, steeds met haar wijnglas, dat zij telkens aan de lippen bracht, in de vingers
Het zou toch nogal toevallig zijn, zeide ik, indien hij juist in den zin gekregen had, ook dezen koers uit te komen. In allen gevalle zullen wij geduld dienen te hebben, en afwachten wat het geeft
Na eenige verontschuldigingen, wijl zij niet gewoon waren zoo laat nog bezoek te ontvangen en daarom vroeg sloten, wees Flintwinch den weg naar zijn eigen kantoortje
Zwik! zeide ik, mijn mond aan het zoopje zettende, dat Mientje mij bracht en het daarna aan Andries toestekende. Zwak! zeide deze, het glas ledigende: en ik wensch je toe dat je nooit meer in mijn vaarwater komen meugt
mocht ik u, den nooit versaagden jager, Hier in mijn armen temmen!' en zij strekte Die uit, zoo slank als donzen zwanenhalzen
En daarom ook heb ik ze hier lief: misschien heel eenvoudig en kinderachtig wel, omdat ze mij toonen lief te hebben
Hotsend en stootend vloog de wagen bijna over den bevroren grond; maar al duidelijker en duidelijker werd het geluid der achteraankomende ruiters
Uit dien toon maakten Anna en Kitty op, dat een verzoening tot stand was gekomen. Ik zag Anna gaarne naar beneden verhuizen
en vaak trad bij de hutten binnen. Men zag hem dan alleen, aan zijn gedachten overgegeven, met neêrgeslagen oogen, steunende op zijn langen wandelstok
George, ik schaam mij voor u! George, ik had nooit kunnen gelooven, dat ge dat zoudt gedaan hebben. Ik wist wel, dat gij een rollende steen waart
maar op dat oogenblik kwam haar een plan voor den geest, zoo eenvoudig en uitvoerbaar in alle bijzonderheden, dat het haar terstond met hoop en moed vervulde
Mevrouw de Tonnette werd ongeduldig, zou zij dan Louis zijn misgeloopen, peinsde zij. Maar neen, daar las zij, een vluchtigen blik op den verderen inhoud slaande het woord 'student' en nu kon zij wedeï rustig
Als het blijken mocht, dat het een stuk van waarde is, laat gij uwe belooning aan hem over. Dat is zoo ten naastenbij de zaak, niet waar
wij moesten ons nachtverblijf opzoeken en in elk geval zorgen voor het ontbijt van den anderen morgen, nadat wij, zooals wel waarschijnlijk was, ons hadden beholpen met den blauwen hemel tot dak
Doet ge ? mompelde Eugène. Dan sterft gij misschien, als gij geen gelegenheid hebt om het hem te vragen. Ik zsd dus een weldoener van de maatschappij worden en heengaan
Zeus en Athena, zij overwaakten hem, maar was het zelfs wijze goden mogelijk het onwijze Noodlot te wijzigen
of ge werkelijk mijn eigen kind waart, zoodat ik, zonder aanleiding, er niet toe komen kon, u te zeggen, dat ik uw moeder niet was
Hy zal toch niet van plan zijn, om thands gratis te verrichten, wat hy gisteren voor geen schatten zoû hebben willen doen. Onbegrijpelijk! zoû hy ook door de Oranjeparty bepraat zijn geworden
Ik weet niet hoe het komt, maar ik schijn altijd over mij zelve te moeten schrijven. Ik wil gedurig over andere menschen schrijven
Tot zijn verwondering nam zij echter het bericht zeer kalm op en vroeg slechts, wanneer hij terug dacht te komen
Reizen is elk oogenblik geboren worden en sterven. Wellicht maakte hij in zijn geest vluchtige vergelijkingen tusschen deze afwisseling van tooneelen en het menschelijk leven
en er waren zeelieden, en er waren, zooals een van hen die daar at tot mij zei, zoo wat van allerlei betrekkingen
blauwzwart haar, en, van haar eenigszins gecadenceerden gang tot in de sierlijke manier om haar waaier te bewegen, iets opgewekts en levendigs
Altemaal praatjes om van den tekst af te dwalen. Vrage nogmaal, of gij genegen zijt, buiten pijn en banden, de confessie af te leggen, van te hebben geperpetreerd het enorme en in een land van goede justitie intolerabele feit
hernam de liefderijke en gelukkige Sophronia gHmlachend,t was het ieder die het zou durven wagen, naar Georgiana's hand te dingen. 'Sophronia, lieve, berispte de heer
hebben door alle tijden heen eene zonderlinge macht uitgeoefend over het gemoed van arme, eenvoudige lieden zooals Tom.
Het heiligste Orakel had hem geboden de Tien Werken ter eere Eurystheus' zonder wrokke en mor te volvoeren
en orders gaven aangaande het vuren en de behandeling der vluchtelingen wanneer zij gevat werden. Cassy trad terug en met gevouwen handen omhoog ziende, zeide zij
altijd gezelschap, en als zij bij fraai weder op weg gingen, blafte geen hond harder dan
achtereenvolgens de drie glazen onder de dampende kan en vulde ze alle, waarna hij meteen zuiver geweten den lof zijner medemenschen afwachtte
Sikes merkte daarentegen aan, dat, indien hij niet meer krijgen kon, hij wel met drie pond moest tevreden zijn
Maar voor zij allemaal er op uit gingen, lieten zij hem het papier, dat hij bij zich had, voorlezen, met de verklaring, die hij daarbij had gevoegd
Ja, zeide hij. Had ik je moeten groeten, vindt je? Zij haalde haar bloote schonders op, en hij zag naar ze. Zij voelde voor het eerst, dat zij half naakt was, dien avond
Wees zoo goed dat voor mij af te maken, mijnheer; ik moet het afslaan.' 'Hoe kunt gij dat zeggen, eer gij weet wie de pretendent is?' 'Wie het ook zijn mag, ik kan zulk een aanzoek niet gunstig beantwoorden
en de grond wemelde van kruipend gedierte, wier instinct hen dreef om zich in den regen te komen verkwikken. Niet langer waren de oogen van den
Baptistine, die nu volkomen gerust en in haar gewone gemoedsstemming was, zette zich aan zijn linkerzijde. De bisschop sprak het gebed, toen bediende hij, als naar gewoonte, ieder van soep
En terwijl zij wandelden, of reden, en keken, konden zij spreken zonder elkaar al te zeer te vervelen
Ik duld zulke streken niet van mijne onderhoorigen, zeide Mr. Shelby, met zooveel barschheid, als hij bij deze gelegenheid veinzen kon.
ik zweer je, dat ik onschuldig ben. Zij greep zijn jas, zijn handen; haar eigen waren geheel met slangen en ringen en sieraden bedekt
Wel geloofde hij dit niet, maar hij had de overtuiging dat men de leugen tot waarheid zou maken, als hij één enkelen stap deed om het kind in zijne macht te krijgen langs wettelijken weg
Sta mij echter toe met uw vriend te spreken en van hem zal het afhangen, of gij lang dan wel kort van mij zult last hebben.' DE BEVAL had op zijn vervolger willen toespringen, als hij niet in bedwang was gehouden door zijne eigene pistolen
wat zou het baten? Dewijl nu onze zielen integendeel iets werkelijks zijn en een eigenaardig doel hebben, heeft God haar het verstand gegeven
naar den verkeerden kant omhaalde. Dat wordt eene q, ziet ge wel? O, zoo wordt het? zeide Oom Tom
Toen hij zich nogmaals tot de waterlelies keerde, zag hij haar komen en ging haar te gemoet. Ik zei de daar juist bij mij zelven, Lize, dat gij stellig komen zoudt, al kwaamt gij laat
die zeer gewaardeerd werden door het vreemde publiek, dat ze met ongeduld verwachtte. Zij dronken met vreugde den wijn met water
En zij vond hem zeer lief, dat hij afscheid nam alleen met een handdruk, terwijl zij gevreesd had, dat hij haar kussen zou, voor de anderen. De beide broêrs vertrokken en Eline vluchtte naar heure kamer, waar zij Mina trof, die het lampje ontstak
Wij bespeurden in de sneeuw slechts de afdrukken der pooten van de twee honden. Wij volgden die; zij liepen om de hut
Hij kleedde zich dus zoo spoedig mogelijk aan en liep in de grootste haast naar den schouwburg
dag noch nacht vergeten kon. Hij vloekte op de vreeselijkste wijze voort, totdat de koetsier weer op den bok zat
Uwe opregtheid zeide HILLEGONDA, op haren gewonen gulhartigen toon, bevalt mij.' 'Nu spreekt er een Engel uit uw' mond,' hervatte hij, en zij zag, dat er eene heldere vreugde uit zijne oogen schitterde
ik weet, dat zij het testament, ten gunste van mijn broer kolonel Crawley gemaakt, vernietigd heeft: door die gewonde ziel te vertroosten
omdat hij geen geloof sloeg aan eene verklaring, welke hij, die ze aflegde, zeer wel wist valsch te zijn. Daar het den Vorst echter uit de hem voorgelegde notaas bleek
en vaste regelmaat had aangenomen, begon Kitty zich te vervelen, en nog meer, toen de oude vorst naar Karlsband vertrokken
Ons discours duurde wel een uur, denk ik; want ik had ook nu en dan een woordje ingebragt, dat met attentie gehoort, en met lof toegejuicht wierdt; zo als dat van
Ja een vriend, Juffrouw ANTJE! Men was al gaauw aan den Pyl, en daar raakte BLOMMESTEYN, schoon hij anders, zoover ik althans weet
men laat de paarden, die men te koop biedt, de straat op en neder draven; verder in een morsigen hoek, woelen de varkens door elkander
en wat Henriette hem met zooveel woorden gezegd had ook door haar aan elkander was behandeld en dat het praatje over de meerderjarigheid van Lina in eenig verband stond met den indruk, dien hij had teweeggebracht
Zij zijn hier nog allen in haar geheel, zeide zij, ik heb er niet eene van geopend; zie hier den sleutel van het koffer, gij zijt er meester over
De Signora. o Ik merk aan uwe taal, Signore! gij zijt zoo wel een vreemdeling, als ik. MAURITS. Ik schaam mij niet te bekennen, dat ik een Hollander ben, en gij
Wij kwamen echter overeen, dat hij den jongen Zwitser als gezelschap bij zich zou houden, terwijl ik naar Meiringen terugkeerde. Mijn vriend wilde eenigen tijd bij den waterval blijven
Zoo doolde hij een ganschen ochtend, zonder gegeten te hebben of honger te gevoelen. In zijn geest verdrongen zich een menigte nieuwe gewaarwordingen
dat herhaal ik nog eens: ik acht mij niet verplicht, dat te weten. Ik wil het ignoreeren. Niet alle vrouwen zijn zoo goed als gij
dikwijls hadden zij er als kinderen naar staan kijken!, en nu gingen hun blikken langs de rij van lichten op den wal. Daar lag de plaats, waar zij geboren werden
mij sloeg de wanhoop om het harte. Het was mij of ik ook plotseling versteende; ik was marmerkoud, hoewel de hitte der gasvlammen en de gloed van den open haard een extotische atmosfeer schiepen in het vertrek
tusschen de ereformeerden en utherschen een redentwist houden over verscheiden geloofsverschillen tusschen die rotestanten ontstaan. ij koos de zijde der eerste
hij scheen volstrekt geen belang te stellen in mijne mededeelingen omtrent X. en zijne bewoners, vroeg niet eens naar u ik ben u een getrouw verslag schuldig
dat merkte de vogel ook, en ofschoon hij van dorst versmachtte en in zijn smart de groene grashalmpjes afrukte, raakte hij het bloempje toch niet aan
niet meer. In elk geval zou ik, als ik boven was, inplaats van hier, wel zoo in mijn schik zijn
en toen zij hem de hand drukte, scheen het haar dat zij hem nooit te voren gezien had. Wat was hij flink gebouwd, en wat zag hij er knap uit met zijne vroolijke, blauwgrijze oogen, zijn dikke snor en zijne mooie, witte tanden
erwijl zich en zijne zuster gereed maakten, om met en het asteel en het ijnvat te gaan bezigtigen, be- driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager zocht met die kerk der
Jonker Morsch of de Leidsche Piero zal u toch wel kennen? Hij heet Pieter Cornelisz. Van der Morsch en is stadsbode
Toen hij het papier had beschreven, stond hij op, schelde en gaf het den bode over om het ter uitvoering naar de beambten zijner kanselarij te brengen
Arm schatje, wacht maar tot ik mijn fortuin heb gemaakt, dan zul je genieten van rijtuigen en van vanilleijs, en van hooggehakte schoentjes en bouquetten en van roodharige jongens om mee te dansen
en duwt die toekomst zelve terug. De keizerin, in haar slepend licht violet fluweel, treedt haar gemaal tegemoet en nijgt voor hem, in ceremonie
dat de lyder volstrekt buiten staat was om zyne laatste wenschen aan iemand mede te deelen. Toen ik zyn huis bereiktelag hy reeds buiten kennis
Daar hij geloofde, dat deze vrouw hem bij zijn voornemen wellicht behulpzaam zou kunnen zijn, nam hij een van het gezelschap ter zijde om iets naders omtrent die heilige vrouw en hare wonderen te vernemen
onderdanig groetend, maar rustig, in groote gemakstappen, ging hij heen, over de grind met het dof geglinster van de verlakte lage schoenen om zijn bloote bruine voeten
Zoo waar als ik haar heb liefgehad en hooggeacht en eene wereld van redenen heb om haar dankbaar te zgn
Ieder oproer sluit de winkels, drukt de fondsen, beangstigt de Beurs, schorst den handel, belemmert de zaken, veroorzaakt
gij hebt mij fraaie angsten op mijn dak gejaagd met uw zot gezwets. Ik was maar bang, dat het een of ander uit zou lekken van. gij verstaat mij
Het is en blijft toch maar wildzang, zeide Juffrouw KROMBALG. Mij valt in, dat ik met mijne vriendin MARIA PILT, die zoo uitmuntend zich op de Zangkunst verstaat, een vriendelijk verschil gehad heb
XIV. SNEEUW EN WOLVEN. Ik moest voortaan weder achter mijn meester loopen
Teedere, trouwe ziel! Uit medelijden was ze, als eene arme weeze in huis opgenomen, en nu de goede Willempje Jansz
was waarlijk de geschikte persoon niet, om hem narichten omtrent dien neef te vragen. Van den anderen kant ware het ook zeer onvoorzichtig, om aan den heer Milligan te zeggen
at zouje ook niet licht raden,' antwoordde atoo: 'met e at. t s goed, dat hij getrouwd is, niet waar? anders zou men er nog van praten, dat ik zoo met hem in den fargon reed
Zoodra Aladdin den geest die bevelen gegeven had, verdween deze en verscheen spoedig weer met het paard, de veertig slaven, waarvan tien ieder een buidel met duizend goudstukken droegen
De slaapkamer, waar de oude schraper zijn leven had moeten laten glippen, was nog in den staat waarin hij haar gelaten had
Het duurde niet lang, of de mist verdween, even gauw als hij gekomen was, en de jongen zag nu, dat Bataki over een breed rivierdal vloog
Maar op het oogenblik, dat de deur weer door den portier geopend werd, hoorde zij een kind geeuwen
De wachter keek ineens met een soort eerbied Paddeltje aan, die hem weldra volgde. Afscheid van Il Capitano had hij niet kunnen nemen, want die had hem den rug toegewend
Dat is de reden, waarom ik haar begon te beminnen. Kinderen zijn zoo zwak, dat de eerste de beste, zelfs een man als ik, hun beschermer kan zijn
Zij was evenals Rachel stemmig in het grijs gekleed, met een neteldoekschen doek over hare zwellende borst geplooid
bad de arme Tom in zijne ellende. Een voetstap trad achter hem binnen en het licht eener lantaren scheen hem in de oogen. Wie is daar
ik ga terstond weder heen en laat u samen. Ik begrijp, dat men, na zulk eene lange afwezigheid, zich veel te vertellen heeft.' Hier hield hij zich, als wilde hij weder vertrekken
indien niet ULRICA, vol angst en ontsteltenis, haren vader wederhouden had, door zich zoo vast aan hem te klemmen, dat hij zich bijna niet verroeren kon.
met de houding van iemand, die vermijden wil, dat een vreemdeling omtrent hem in dwaling verkeert. Golinitschef, die Alexei Alexandrowitsch kende
Intusschen moesten al die menschen eten en leven. Nu er gebrek ging ontstaan, gevoelden zij hoe uitstekend de leiding van Il Capitano was geweest in de voorziening van het meest noodige
O Elinor, ik ben wèl ongelukkig! eer haar stem geheel door tranen werd verstikt. Elinor kon het niet langer zwijgend aanzien, dit weerloos zich laten medesleepen door onstuimige smart
Gij zijt hier nu reeds een paar dagen, mijnheer Hildebrand, hernam zij; en de aanleiding tot uwe kennismaking met de familie is van dien aard dat. Zeg mij eens, heeft men al eens met u over den lieven William gesproken
Gij trekt mij evenzeer als de noordpool de magneet, zonder dat ik mij rekenschap kan geven van mijne genegenheid, of liever van een mij onbekend teeder gevoel
Blijde, zeer blijde, was GEESJE KROMBALG, toen zij van hare vriendin vernam, dat zij de zwarigheid van de toestemming harer ouderen en vooral die harer Moeder, overwonnen had
Gij begrijpt dat dit leventje haar zekere kwade gewoonten doet aannemen en haar in hare eigene oogen vernedert. Ook is zij sedert lang niet vrij te pleiten van allerlei laaggeboren ondeugden en
in de bonte kleeding naast hem besproken. Bon Dieti! het is een verschrikkelijk ding, die inquisitie der bedienden
De geheimzinnige waarschuwingen en welmeenende bedreiging van Cassy, wel verre van zijne ziel te ontmoedigen, hadden haar als met eene hemelsche roepstem opgewekt
Als het moest, zou ik uit Frankrijk vluchten en met Mattia naar Italië of Amerika gaan, of naar het einde der wereld
Wat zult gij doen? Morgen zullen zij weer met u beginnen. Ik ken hen; ik heb al hun bedrijf gezien
Maar voor den duiker! riep Pulver, die al om hem heen gedraaid had: heb ik het mis of heb ik het wis? Is UEd., als ik mag vragen. Uw dienaar, Sinjeur! zeide Sander, zich haastig door de gang naar de
Zij had eene dankbare uitdrukking in hare oogen die ik nooit nooit nooit uit de myne verliezen zal totdat ik ze dicht doe
Op deze reis bestonden die merken uit de schrale heuvels van Linderodsaas, het buiten Ovesholm, de kerktoren van
drongen den winkel binnen en begonnen alles aan stukken te slaan, wat hun voorkwam: schotels, ketels, bakpannen, konfituurpotten
Dit was het teeken voor al de dames om een nieuw geweeklaag aan te heffen; zelfs het dienstmeisje van juffrouw Rogers, dat dertien jaar oud en drie voet lang was
In dat jaar, toen Niels Holgersson met de wilde ganzen rondreisde, werd er veel gesproken over een paar kinderen, een jongen en een meisje, die door het land zwierven
En ze amuzeerden haar meer die avonden, maar ze amuzeerden haar met zelfverwijt zoodra zij aan Duco dacht, aan hun scheiding, aan Rome
zij dienen, om de belangen van het volk te behartigen, beter ware gezegd om over de belangen des volks elkander in het haar te zitten. Soldaten zijn bezielde, onbezielde wezens
Hy liet daarom de Yoomaamftc dcrVolkpIanting vergaderen, om zig met dezelve te beraden hoe zig in deeze omftandigheid te gedragen. Zy waren alle eenparig van gedagten dat dc Matroos ftraf verdient had
en het zal ook weder vruchten van denzelfden aard voortbrengen. Zes karren rolden door de straten
door een enkel woord kon beslissen. De sergeant gaft echter geen ander antwoord, dan door hem met eenige vloeken em scheldwoorden te verzekeren
zonder baard, met buitengewoon laag uitgesneden vest, een van die, welke de oude vorst Tscherbatzky melkmuilen noemde, maakte een buiging
om deze courant te lezen, toen er een knecht van het hotel verscheen en op een tegelijk geheimzinnigen en bedremmelden toon zeide
Ook zijn lied ging zoo goed als ooit, en toen hij bij den afloop in burgerkleeding te voorschijn trad
zei Meta, rondziende naar de eenvoudige kleeren, die in haar oogen bijna volmaakt waren. Wat heeft Moeder je uit de schatkist gegeven? vroeg Amy, die er niet bij tegenwoordig was geweest
en blijft zij jeugdig, verjeugdigt zij iederen dachte, die zoo veel weten wil en ontleden, wordt zij moe
Moest ge meêloopen, dat spreekt wel van zelf,' gromde Jacob Jansz., terwijl Machteld in verlegenheid Gerrit de hand op den mond legde, met een: 'Zwijg, babbelaar, of ge zult nog kwaad over ons brengen
British Boaxe. Als Brit besloot ik ook nu de Bokspartij bij te wonen. Deze proeve werd zeer lomp door twee Engelschestalknechts uitgevoerd
Zoo, brievenpost, zijt ge ook weer hier? Hebt gij voor mij geen' brief? Wel foei, gij brengt me ook nooit eens wat! 'K heb zelfs geen' briefkaart nog gehad. Dat vind ik heel niet lief
Het was een pronkstuk van een catalogus; want Tom verbeeldde zich dikwijls, dat hij zijn geld eigenlijk al te gemakkelijk verdiende
mede gesteld moest worden op de lijst van die begoochelende droomen, welke alleen voor Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Maurits Lijnslager wezenlijkheden doorgaan, als eene toevallige uitkomst daarmede
Hoe groot echter de tegenstelling zij, al deze arbeiders, van den heldersten tot den donkersten, van den wijsten tot den dwaasten, komen met elkander overeen in
De beminnelijke Sara stapte intusschen met over elkander geslagene armen en manhaftige schreden het vertrek op en neder
Deze arme gesnapte cipier moest zich nu als een zeer trouw dienaar van Il Capitano gedragen, wat hem, als hij niet heel voorzichtig laveerde, misschien bij de opstandelingen het leven kon kosten
Het was geheel en al een tuinkamertje, met zonneblinden voor het venster, en jasmijn en anjelieren
hen naar het Ebbenhout eiland bij Camaralzaman, hunnen vader, terug te brengen. Waarschijnlijk, zeide hij, zal de koning reeds met uwe onschuld bekend zijn
Ook hij gevoelde, dat hem iets in de keel omhoog drong; voor de eerste maal in zijn leven gevoelde hij zich op het punt om te weenen
Komt ge ons wat vertellen, als er iets is, Cornelis? riepen de beide achterblijvenden hem na. Ja! klonk het al van achter het hoekhuis
En zelfs in dat korte onderhoud op de zolderkamer van het logement De Olifant was zij er in geslaagd de gunst van Jos grootendeels terug te winnen
Hij, die tot hem sprak, was een gebogen en kreupel grijsaard, genoegzaam als een boer gekleed, dragende aan het linkerbeen een lederen
Bij het aanbreken van de dag hinkten zij voorzichtig naar het kamp terug, waar de indringers verdwenen waren en de twee mannen in een nijdig humeur. De helft van hun etensvoorraad was verdwenen
Aan den weg wilde hij zitten gaan, maar eenmaal toegevend brak ook zijn geestkracht gansch, zijn oogkuilen werden dieper en donkerder, zijn lippen en nagels blauwig, en hij viel zachtjens om, in flauwte
Wat is er dan gebeurd? Er is niets gebeurd, ik verwacht gasten! zeide Lewin nu heftiger
ging de Predikant RAESFELT mede onder zijne eigen, waarschijnlijk nog zwaarder bekommernissen gebukt. De kerkelijke twisten waren op het tijdstip waarvan wij thands gewagen
ook haar oog vestigde op de schatten van den rijken Hollander, vleide zij zich, dat zij dezen dag wel een middel zou ter hand nemen, dat hem onlosmakelijk aan haar boeijen zou
Juffrouw Buigzaam. Niets anders. Maar my dunkt, dat gy niet zeer geschikt zyt, om thans onaangename waarheden te horen; en ik beken, dat ik geen recht heb om u die te zeggen, ten zy de vriendschap my dat recht geeft. Willen wy de zaak daar laten
Haar geest wàs thans tot rust gekomen; doch het was de rust der diepste verslagenheid. Het verlies, van alle vertrouwen in Willoughby's zedelijk karakter trof haar nog zwaarder dan het verlies van zijn liefde had kunnen doen
nam ook afscheid en toen Marie de zachte treurigheid zijner stem hoorde, had zij in tranen kunnen uitbarsten. Zij vluchtte naar boven, naar de twee kamers, waar zij van hare kinderjaren af met Lili geleefd had en waar zij nu alleen zou moeten leven
en andere diergelijke gezelschappen, met reden werd ingebragt, als hinderlijk voor het oog en oor, waarom hij alleen de M met eene E verwisseld wilde hebben en de letter Y door I vervangen
Marianne Clarke is er met Hertog -— binnengegaan. Zij voert naar de beroemde petits appartements van lord Steyne
Buisman zoo fraai im het verschiet gelegene stad Haarlem te beschouwen, terwijl zij door het aloude Aalbrechtsberg, dat ook den naam van Bloemendaal draagt, heen gereden, weldra het huis ter Kleef in het oog kregen
prevelde de ondervrager nog eventjes hoorbaar door zijne tanden. 'Ik heb geen beroep,' stamelde met eenige bevreemding de jongeling, die niet kon begrijpen, op zeventienjarigen leeftijd al een beroep te moeten hebben
en in hoe hatelijker gedaanten die ondeugden zich nu voor den ouden man vertoonden, een des te ernstiger behagen
Andermaal verzoekt ge uw Jan met eene aandoenlijke verontwaardiging om toch naar die cotelet te zien! Hij gaat de deur uit om er naar te kijken
En nu genoeg hiervan, mijn MAURITS! Ik heb u dit als Vader moeten zeggen, en ik durf u verzekeren, dat gij, daaraan voldoende, u 'er wel bij bevinden zult
Overal kon hij terecht. En wat beter eigenlijk dan bij dien Michiel Adriaensen! Bij dien schoot-je eigenlijk niet op. Daar ging niet een van de equipage er van door, of hij moest over boord slaan in het groote matrozengraf
Je hebt gelijk,' gaf hij toe, zijn gewone notarismanier van spreken hernemend; 'het is ook zo'n vreemdsoortig advies, datje me vraagt, en zulk een buitengewoon onderwerp
Dan zal ik morgenochtend biju aankomen, jonkman. Deze twee dames moeten morgen precies om tien uur in Bond-Street zijn. Als ik haar daar afgezet heb, zal ik bij u aanrijden
Juist daarom kom ik binnen,' antwoordde de vreemdeling, 'opdat hij zich overtuigen zoude, dat ik geen spook ben, maar een schepsel van vleesch en been
De kostjuffrouw had alle redenen die oude, oude vrienden, welke haar verlaten hadden, te betreuren
Ik herkende Zijne Doorluchtigheid bijna niet meer. Zonder hulp had hij het bed verlaten en zat reeds aan de schrijftafel met het oude vuur in de oogen. Dat moet heel Delft weten, wacht maar even
als getuige werd opgeroepen, zou hij dit kunnen verklaren. Smallweed knikt, en schijnt te verlangen om maar beëedigd te worden
terwijl Barney eene kast opende en onderscheidene voorwerpen daaruit te voorschijn haalde en in zijne zakken stak
Op hetzelfde oogenblik werd Mijnheer Ermerik wakker, en kwam naar hem toe. Maar hij hoorde het niet. De ooievaar moest hem met den snavel aanstooten om zich te doen opmerken
Na met verrukking hen te hebhen aangezien. Gij spreekt waarachtig, mijn Heeren beide, of gij geboren Zwitsers zijt