AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zoodat ik ernstig ongerust begon te worden over den staat mijner zaken ik moest liever schrijven dat ik ongerust zou geweest zijn als ik nog geestkracht genoeg had
ik stamelde eenige wartaal om te zeggen dat ik de vrijheid nam van daaraan te twijfelen dat ik wel beter wist en dat zulk eene schoonheid zonder hart niet bestaan kon
die een menscb kan verpletteren en op eene eierschaal tikken met zijne vereeniging van kracht en zachtheid pip is zoo hartelijk welkom zeide jo om met zijne diensten vrij heen te gaan naar eer en fortuin
en nu zeide jo ben je nog zoo sterk niet oudejongen dat j e vandaag nog meer dan een schepj e toe kunt verdragen oude odick is in een huis gaan inbreken
en ontdekte in het geheele uitzicht in de lucht en in het water zoovele sporen van jufvrouw havisham en estelia dat ik eindelijk besloot eene gedachte ten opzichte van deze twee te uiten die mij reeds dikwijls in het hoofd was gekomen
deze reizen deden wij nogmaals en nogmaals en somtijds duurden zij drie uren achtereen onwillekeurig spreek ik van deze reizen als zoo tairijk
neen neen daar kunt ge zeker van zijn antwoordde estella ge moogt er zeker van zijn dat ik lach omdat het hun mislukt
had tot een schandelijk schouwspel maar dit was het ergste nog niet hetbleek dat het achterste van den wagen geheel ingenomen was door eene familie die van londen verhuisde
het was deze bedenking die mij eigenlijk bewoog zulk een wenk te geven voor hem overlaten voor wien zeide de man onder het kauwen van een stuk pasteikorst voor dien kameraad van wien je gesproken hebt die bij je verscholen was
ik had eene manteljas aan en nog eene dikke jas over mijn arm dat ik mijne jas uittrok haar aangreep op den grond wierp en haar met die jassen bedekte
met hetzelfde onbewogene gelaat en terwijl hare vingers nog voortgingen schudde estella haar hoofd
waarop hij zijn groot knip mes uithaalde het op zijne beenen afveegde groote verwachtwgen en er zijn eten mede sneed waarop hij lichte glazen en kopjes oplichtte en aan zijn mond bracht alsof het lompe kommen of kroezen waren
toen ik eene poos zoo had wakker gelegen begonnen de vreemde stemmen welke de stilte voortbrengt zich te doen hooren de kleerkast fluisterde de haard zuchtte het waschtafeltje klopte
hij woonde bij een sluiswachter in de polders en op werkdagen kwam hij van zijne kluizenarij aansloffen met de handen in de zakken en zijn eten los in een doek geknoopt om zijn hals en op zijn rug bengelend
hare uitdrukkingen waren toen als volgt mijnheer gargery je bebt briefwisseling met mijnheer pip daar ik een brief van je gehad had was ik in staat om te zeggen ja
ik verwonderde mij of hij een dokter kon zijn maar neen dacht ik hij kon geen dokter zijn of zijn toon zou bedaarder en zachter zyn geweest
op het ruime portaal tusschen jufvrouw havisham's kamer en de andere kamer waar de lange tafel gedekt stond zag ik een tuinstoel een lichten leumngstoel op wielen dien men van achteren kon
molly laat je pols eens zien hare gevangen hand lag op den schotel maar zij had hare andere reeds achter haar rug geborgen meester zeide zij zacht met hare oogen smeekend op hem gevestigd doe dat niet
mag ik je vragen of je ooit in uw gedeelte van het land gelegenheid hebt gehad om op te merken dat de kinderen van juist niet volkomen welgepaste huwelijken altijd bijzonder verlangend zijn om te trouwen
toen ik neen zeide hervatte hij dat zij dan stroomaf moest zijn gevaren hoewel zij toen zij daar had aangelegd naar boven ging zij moeten zich dan omeene of anderereden
ja maar dat niet alleen zeide wemmick zij kwam dadelijk na hare vrijspraak bij hem in dienst en toen was zij ook al getemd zooals zij nu is
in een daarvan trok een opgevouwen stuk papier mijne aandacht ik opende het en vond het tooneelbiljet dat ik van jo gekregen had
dan zal ik in den loop van den dag eens bij de andere rondgaan en de briefjes vernietigen zeide wemmick het is een goede regel nooit schriftelijke bewijzen te laten als men anders kan omdat men niet weet waartoe ze gebruikt kunnen worden
de knecht scheen te denken dat ik het niet kon loochenen en dat dit de zaak een zeer leelijk voorkomen gaf jonkman zeide pumblechook op z'yne oude manier met zijn hoofd naar mij stootende ge gaat nil naar jozef toe
jufvrouw sarah pocket welke ik nu zag dat een uitgedroogd bruin gerimpeld oud vrouwtje was met een klein gezichtje dat wel van een notedop gemaakt kon zijn en een grooten mond gelijk dien van eene kat zonder knevels
en was by haar vertrek en hare terugkomst londen slechts doorgereden ik vroeg haar of mijn voogd eenig opzicht over haar had terwijl zij daar bleef
ik meen geen present doch jo had nu eens het denkbeeld van een present in zijn hoofd gekregen en bleefdaarover voortredeneeren of zelfs zeide hij al werdt je geholpen om een nieuwen ketting voor de voordeur te smeden
had ik jo's onschuldig hart geene reden gegeven om instinctmatig te gevoelen dat als ik sterker werd zijn invloed op mijn gemoed zwakker zou word en en hij mij liefst bijtjjds moest loslaten eer ik mij van hem losrukte
wat ben je gegroeid zeide jo en wat ben je gezwollen en geheerschapt hij bedacht zich een weinig eer hij dit woord ontdekte waarlijk je bent een eer voor jekoning en je land oboote verwachtingen en jij
maar toen ik eene plaats voor op den wagen had besteld en riaar mijnheer pocket en terug was geweest was ik op dit laatste punt lang niet zoo overtuigd meer
en dat het mijne het surreysche richmond is de afstand is tien mijlen ik moet een rijtuig nemen en je moet me brengen hier is mijne beurs en daaruit moet je de onkosten betalen
deze onverwachte vraag bracht mij in zulk eene verlegenheid dat ik op de allerongerijmdste manier begon te zeggen dat ik als er zoo iemand geweest was
knikte dadelijk en zeide de armen van zijn stoel wrijvende het is meer nicht wei je wilt toch niet zeggen begon mijne zuster
en mijnheer wopsle aansporende om niet op zijn romeinschen neus te tuimelen en bij ons te blijven de soldaten waren voor ons uit en besloegen eene tamelijk uitgestrekte linie met eene tusschenruimte tusschen den een en den ander
onder deze omstandigheden was ik toen fiopson en millers de kinderen als een troepje schapen in huis hadden gejaagd en mijnheer pocket buiten kwam om kennis met mij te maken niet zeer verwonderd
ik ken dien man niet zeide mynheer jaggers op denzelfden barschen toon wat moet de kerel hebben me lieve mijnheer jaggers eigen broeder van abraham lazarus wie is dat zeide mijnheer jaggers laat me jas los de
ooit op een fraaien dag er naar verlangden om nit die gevangenis uit te breken en te bloeien het was vroeg in den ochtend na mijne komst dat ik mlj in deze bespiegeling verdiepte
te gebruiken om den goeden jo wat te verbeteren maar nu vraag ik je niets het spijt mij zeer dit in jete ontdekken biddy herhaalde ik het is het is een slechte kant van het menschelijk gemoed
en stoof met eene vaart naar buiten zoo was het zeide jo langzaam het vuur oppokende tusschen de onderste tralies van den haard zij stoof met eene vaart naar buiten pip is zij al iang weg
hare aandacht weder op mij gevestigd had zeide zij sprekende alsof er geene tusschenpoos in ons gesprek had plaats gehad wat verder
ik vernam toen ik de dienstboden ondervroeg dat estella naar parijs was en deed mij door den chirurgijn beloven dat hij met de eerste post aan haar zou schrijven
en ten aanzien van biddy was mijn geweten in t geheel niet tevreden als ik gelijk camilla des nachts wakker werd placht ik mismoedig te denken
ik meende hem een afschuwelijk glurenden blik naar mij te zien werpen terwijl de flesschen rondgingen maar daar wij nooit goede vrienden waren was dit niets bijzonders
hij volhardde op zijne botte manier en estella lokte hem voort hem nu aanmoedigende dan afstootende hem nu bijna vleiende dan openlijk verachtende hem nu als een gemeenzaam bekende behandelende
en dat het gekabbel voor de boot een soort van zondagswijsje zingt misschien word ik ook al een beet e oud hij stak met een effen gezicht zyne pijp weder in zijn mond
alsof het aan een schelkoord was je man komt in den achtermiddag voor en nu wel mynheer jaggers antwoordde mike met eene stem als iemand die aan eene altijddurende verkoudheid lijdt
ik hoop dat de goede man het werkelijk dacht het was genoeglijk en stil daar buiten naar de zeiien op de rivier over den dijk te zien
moet wel mijne heeren zeide hij zekeren dommen balkenden ezel hebben opgemerkt met eene stem als eene zaag en een gezicht vol gemeene kwaadaardigheid die de rol van claudius koning van denemarken
tamelijk ernstig had bezeerd wat ik leerde poogde ik aan jo mede te deelen dit gezegde klinkt zoo fraai dat mijir geweten mij niet vergunt het zonder opheldering te laten
dat is zoo tamelijk mijn leven geweest tot aan den tijd toen ik over zee werd gebracht nadat pip mij als een vriend had geholpen ik ben zoo tamelijk al het mogelijke gedaan behalve gehangen
onwillekeurig zag ik rond gelijk ik gewoon was rond te zien als ik naar huis ging want deze raadselachtige woorden deden mij huiveren hij kan niet in het gezicht wezen zeide wopsle hij is heengegaan eer ik van het tooneel ging
en er stond eene bagatelle tafel in de kamer ingeval wij na de plechtigheid onzen geest wenschten te ontspannen het was aardig op te merken dat mevrouw wemmick nu wemmick's
door tijden te hebben waarin het mij duiaelijk was dat biddy oneindig beter was dan estella en dat het eenvoudige eerhjk werkzame leven waartoe ik geboren was niets had om zich voor te schamen
en dat zij zich nu weder op eene nieuwe manier op mijn weg tot fortuin en bevordering moest merkbaar maken zoo peinzende dacht ik ook aan de schoone estella zoo trotsch en fijn beschaafd die nu naar mij toe
hiervan wilde ik niet hooren en hij plaatste zich dus bovenaan en ik tegenover hem het was een lekker d i n e r t j e het kwam mij toen als een lord mayor's maaltijd voor
geef mij de schuld niet bromde de gevangene dien ik herkend had ik heb zoo'n verlangen niet om te gaan ik ben heel bereidwillig om achter te blijven wat mij betreft
die op zijne beurt zijne armen over elkander sloeg en naar den kruidenier staarde die wederom in zijne deur stond en den apotheker aangaapte
mijn voogd sliep in het wilde zwijn in de kamer naast de mijne nog laat in den nachtklonken mij jufvrouw havisham's woorden u bemin haar bemin haar
wel zeide mijnheer trabb met zekere guile gemeenzaamheid hoe vaar je en wat kan ik voor je doen mijnheer trabb had een warm broodjedoorgesneden en was bezig het
had ik wanneer ik het dichtst bij haar was voor mijn eigen gevoel niet verder van mijne hoop verwijderd kunnen zijn het voorrecht van haar bij haar naam te mogen noemen
ik mag met waarheid zeggen dat ik nooit dezen boezelaar heb afgehad sedert jij geboren zijt het is al erg genoeg de vrouw van een smid te zijn en dat wel een gargery zonder nog jou moeder te wezen
dat echter reeds op zich scheen genomen te hebben op de andere te passen stond van hare plaats dicht bij mij op en danste voorwaarts en achterwaarts voor het kind tot het ophield met schreien en begon te lachen
altijd voor haar als eene waarschuwing om mijne lessen aan te dringen stal ik haar hart weg en bracht ijs in de plaats het zou beter z'yn geweest kon ik niet nalaten haar te zeggen
pip viel jo in de rede alsof hij geraakt was zooals ik meende te zeggen als dat dit geene vraag was waarop tusschen jou en mij een antwoord noodig was
toen herbert kwam gingen wij eene beefsteak eten in een vermaard huis waarvoor ik toen veel eerbied had maar dat ik nu geloof dat het domste bijgeloofin europa moet zijn geweest
biddy zeide ik ik heb zoo even iets gezegd van mijn voornemen om dikwijls hier te komen om jo te bezoeken en dat heb je met een opmerkelijk stilzwijgen aangehoord heb de goedheid biddy om mij te zeggen waarom
die kreupel liep en bibberde terwijl hij brommend met vervaarlijke oogen op mij aankwam en wien de tanden in het hoofd klapperden terwijl hij mij bij de kin vatte
dat zij in plaats van zich door drift te laten verrassen met haar eigen willen en weten buitengemeen veel moeite deed om zich tot drift op te winden en met geregelde trappen tot blinde razernij klom
hield mijne zuster dit onschuldig bedrijf zoo duidelijk voor eene oppositie van zijn kant dat zij naar hem dook hem den pook uit de hand nam dien tegen hem schudde en wegzette
en het zonder mij en mijne verwachtingen beter met hem gegaan zou zijn jufvrouw havisham zeer ver op den achtergrond latende gaf ik toch een wenk van de mogelijkheid dat ik zijne vooruitzichten in den weg was gekomen
zijne oogen lagen zeer diep in zijn hoofd en waren onaangenaam scherp en wantrouwig hij had een grooten horlogeketting en sterk uitkomende zwarte stippen
bevende van angst dat hij misschien ontdekt was al zat ik des avonds gelijk zoo menigmaal met benauwdheid naar herbert's terugkomende schreden te luisteren of zij niet sneller dan anders en met slecht nieuws bevleugeld zouden zijn
zond ik hem naar de komedie beter bewijs der gestrengheid van mijne slavernij onder dien meester kon nauwelijks geleverd worden dan de vernederende uitvluchten
overluid speei net spel maar uit zonder dien eenen akeligen gliriilach in het begin zou ik my b'yna zeker hebben geaeht dat het gezicht vaa jufvrouw
dat hij in my slechts eene dramatische ledepop wenschte te hebben om tegen uit te varen en te omhelzen
toen ik heenging stond estella nog by den schoorsteen gelijk zij al dien tijd had gedaan en zwierden jufvrouw havisham's grijze haren tusschen de andere overblijfselen van haar bruidstooi over den grond
ik begreep dit zeer wel ik was niet aan den banneling verwant en door geene erkende betrekking aan hem verbonden hij had voor zijne hechtenis geen geschriftten mijnen'voordeele onderteekend en dit nu te doen zou nutteloos zijn
estella zeide ik mij nu naar haar omkeerende en pogende mijne bevende stem te beheerschen ge weet dat ik u liefheb ge weet dat ik u lang en teeder heb
niets heb ik zoo duidelijk voor den geest gehad als dat hij zich opzettelijk zou kunnen blootstellen om gevat te worden dan kunt gij er op aan zeide herbert dat er groot gevaar daarvoor zou zijn
ik begrijp u ik hoorde daar dan gisterochtend bij toeval hervatte wemmick dat zeker persoon niet geheel onbekend met koloniale zaken en niet ontbloot van portatief eigendom
en omkijkende zag dat jo mij een ouden schoen achternawierp en biddy een anderen toen bleef ik staan om met mijn hoed te wuiven en de goede jo wuifde met zijn forschen rechterarm en riep met eene heesche stem hoeral
wij speelden tot negen uur en toen werd er afgesproken dat ik als estella naar londen kwam vooraf gewaarschuwd zou worden en haar van s den postwagen zou afhalen en toen nam ik afscheid van haar raakte hare hand aan en verliet haar
jij zeide zij jij groote goedheid wat moet je hebben ik ga naar londen jufvrouw pocket antwoordde ik en ik wilde jufvrouw
van het kleed eer hij het losliet en antwoordde abraham lazarus op vermoeden van zilver je komt te laat zeide mijnheer jaggers ik ben aan den anderen kant
maar toch een engelschmans huis is zijn kasteel en kasteelen moeten niet ingebroken worden behalve als het in oorlogstijd zoo eens gebeurt en wat er ook op hem aan te merken mocht wezen hij was toch een deftige koren en
het huis zelf zou voor afbraak verkocht worden en dat wel bij gedeelten koopnol stond met groote gebochelde letters op de brouwerij
en liet haar voorhoofd daarop neerzinken en rusten ik ben verre van gelukkig jufvrouw havisham maar ik heb andere redenen van verdriet en onrust dan die waarvan ge weet dat zijn de geheimen waarvan ik gesproken heb
raymond is er getuige van hoeveel gember en geest van hertshoorn ik des nachts moet gebruiken raymond is er getuige van welke
om den schijn te bewaren alsof alles geheel onvoorbereid geschiedde zeide wemmick bij zich zelven terwijl hij iets uit zijn vestzakjenam hallo daar is een ring ik vervulde nu de rol vanbruidegoms
men heeft gemeend dat de man aan wien zij haar misplaatst vertrouwen schonk steeds in overeenstemming met haar halfbroeder had gehandeld dat het eene samenspanning van die twee was en zij de winst samen deelden
hoe heb je me gevonden heb je zoo even gevraagd ja hoe heb ik je gevonden wel ik heb van portsmouth aan iemand in londen geschreven
maar zorgvuldig ondiepten en modderbanken vermijdende daar wij de boot nu en dan een paar minuten met het getij hadden laten drijven waren onze roeiers nog zoo frisch dat zij niet langer dan een kwartier uurs behoefden te rusten
hebben de heeren wel opgemerkt zeide mijnheer waldengarver dat er een man op de galerij was die den dienst ik wil zeggen de voorstelling belachelijk poogde te maken
er was nu geen huis geene brouwerij geen gebouw meer overgebleven behalve de muur van den ouden tuin de ledige plek was met eene ruwe schutting omzet
uit mijne gedachten gij zijt een gedeelte van mijn aanzijn een gedeelte van mij zelven gij stondt voor mij in elken regel dien ik gelezen heb
voortaan geene lage natte gronden geene slooten en sluizen meer niets meer van die grazende koeien hoewel zij nu op hare botte manier mij eerbiediger schenen aan te zien en zich om te keeren
met een bloedigen neus en een aanmerkelijk afgeplat gezicht maar hij was dadelijk weder op en nadat hij zich met eene groote vertooning van handigheid had
het gevaar altijd nabij en dreigend bleef ik deed wopsle eenige vragen wanneer was die man binnengekomen dit kon hij mij niet zeggen hij zag mij en over mijn schouder zag hij dien man
en den grond met hare haren te bestrooien die zeker nooit op haar hoofd waren gegroeid zij kwam niet te voorschijn toen wij naderhand naar de kamer van jufvrouw
buitendien dat is dwaasheid ge zoudt veel beter op het kantoor van clarriker zijn al is het maar klein ik heb uitzicht om daar eens compagnon te worden zooals ge weet
ging dus zachtjes naar hem toe en tikte hem op den schouder dadelijk sprong hij op en het was dezelfde man niet maar een ander
ik zeg niet dat iemand het doen zal houdt ge een hond ja ik houd een hond bedenk dan dat blaf een goede hond is
en dat is al wat ik te zeggen heb wij zagen elkander aan tot ik mijne oogen neersloeg en peinzend naar den grond
wat zijn hemdsboord en zyn rokskraag betrof deze waren onoplosbare raadselen waarover men niet kon nadenken zonder verbijsterd te worden
en ge herinnert u ook nog wel dat wij die twee toen in eene sloot vonden en dat de een den ander erg had afgeklopt zoodat die een leelijk gehavend gezicht had ik zie alles nog voor mij
haar gezicht verhelderde zich werkelijk bij deze vragen en antwoorden zoo levendig was haar genot van sarah pocket's wangunstigen schrik
maar voor provis ik besloot hem bij dien naam te noemen was dit lang zoo duidelijk niet en hij wildeer niet in toestemmen voordat hij herbert zou gezien hebben en wist of zijn voorkomen hem beviel
toen ik mijn hoofd omkeerde om nog eens terug te zien op dat oogenblik kwam eene kinderlijkeherinnering met onweerstaanbare kracht bij mij op en ik verbeeldde mij nog eens dat ik jufvrouw havisham aan een balk zag hangen
eene vinnige bui van sneeuw en hagel kwam ons hier met den oostenwind te gemoet ratelen en jo nam mij op zijn rug
eindelijk kwamen de oude vrouw en hare nicht de laatste met een hoofd dat niet gemakkelijk van haar raagbol te onderscheiden was en toonden zich verwonderd toen zij mij en het vuur zagen
ofschoon hij er niet zeer gezond uitzag daar hij puistjes op zijn gezicht en uitslag om zijn mond had deden deze schrikkelijke toebereidselen mij toch ontstellen ik oordeelde dat hij omtrent van mijne jaren was
als zij u kwetst bemin haar als zij uw hart vaneenscheurt en hoe ouder en sterker het wordt hoe dieper het scheuren zal bemin haar bemin haar bemin haar
terwijl de oude heer zijn bril opzette verklaarde wemmick mij dat dit zoo de gewoonte was en de oude heer er een bijzonder pleizier in had om op zondagavond het nieuws voor te lezen
hij keerde mij nu niet het onderste boven om te krijgen wat ikhad maar liet mij overeind staan terwijl ik mijn pakje losmaakte en mijne zakken ledigde wat is er in die flesch jongen zeide hij brandewijn antwoordde ik
in het oostersche verhaal werd de zware zerksteen die op het staatsiebed van den zegevierenden overwinnaar moest neervallen langzaam uit de steengroef gehouwen
en nooit hadt laten weten dat er zoo iets was als het daglicht waarbij zij nooit uw gezicht gezien heeft als ge dat hadt gedaan
ik hoop en twijfel niet dat het u schikken zal hem te zien al zijt ge nu een heer want ge hebt altijd een goed hart gehad en hij is zulk een braaf man
hetgeen daar vandaan kwam dat ik na gerust geslapen te hebben zoo pas op mijne voeten was gezet en nu in de warmte het licht en by het gerucht van stemmen wakker werd
zy rekende het zich zelve als eene groote verdienste en jo als eene groote schande toe dat zij dien boezelaar zooveel droeg hoewel ik waarlijk geene reden kon vinden waarom zij hem dragen moest
plet was aardig eens weder in dat stille oude stadje te zijn en het was niet onaangenaam hier en daar plotseling herkend en aangekeken te worden
toen ik alles besteld had wat ik noodig had richtte ik mijne schreden naar de woning van pumblechook en toen ik deze naderde zag in dien heer aan zijne deur staan hij verwachtte mij met het grootste ongeduld
ik wilde dit voor het ontbijt doen ik wilde mij terstond aankleeden en naar zijne kamer gaan en hem verrassen want dit was de eerste dag dat ik zoo vroeg op was ik ging naar zijne kamer maar hij was er niet
ook door de vijl werd ik als door een spook vervolgd ik vreesde dat die vijl eens weder te voorschijn zou komen als ik dat allevminst verwachtte
en dan te wachten alsof hij wist dat hij het niet doen kon voordat die client of getuige zich blootgegeven had zulk een schrik zien aanjagen dat de gewenschte bekentenis als iets dat van zelf sprak terstond daarop volgde
ons oplettend gade en wederom vestigde zij mijne aandacht op estella's schoonheid en deed zij mij die nog meer opmerken door hare juweelen op estella's borst
zijne pijp zitten rooken terwijl hij daar was had men mijne zuster aan de keukendeur zien staan en had zij met een boerenarbeider die naar huis ging een goedenavond gewisseld
en dien geheel door het was eene volslagene wildernis en er waren oude meloen en komkommerbakken in die zoozeer vergaan schenen dat er nu stukken van oude hoeden en laarzen als onkruid in groeiden
ik ging voort met ontbijten en pumblechook bleef tegenover mij staan mij met zijne vischoogen aanstarende en met veel gerucht ademhalende gelijk h y altijd deed
schuldig natuurlijk zeide hij voor den dag er mee t kom mijnheer antwoordde wopsle zonder de eer te hebben van u te kennen zeg ik schuldig baarop vatten wij alien moed om ons in een bevestigend gemompel te vereenigen
jozef i jozef zeide pumblechook bij manier van medeliidende aanroeping daarna schudde hij zijn hoofd en tikte er tegen om aan te duiden waar hij begreep dat het jozef haperde
dat staat niet aan u te onderzoeken de voorwaarde is gesteld uwe aanneming en nakoming daarvan is de eenig overbiijvende voorwaarde die mij opgedragen is
en die eene reeks van jaren lang met de grootste stand vastigheid eene liefderijke dankbare en edelmoedige gezindheid voor mij had bewaard ik zag nu slechts in hem een veel beter mensch dan ik voor jo was geweest
herbert pocket had iets vrijmoedigs en ongedwongens over zich dat zeer innemend was ik had toen en heb sedert ook nooit iemand gezien die in elken toon en blik krachtiger voor mij uitdrukte
tamelijk wel niet te veel maar toch tamelijk wel dan is het meer zeide jo die vervaarlijke bedrieger
begreep zijne gelijkheid met elken smid levend of dood aan te duiden laat dat leven zeide mijnheer trabb met de grootste barschheid of ik zal je kop afslaan
eer zij weder sprak keerde zij hare oogen van mij af en zag naar de kleeding die zij aanhad en naar de toilettafel en eindelijk naar zich zelve in den spiegel
nadat ik eene poos over deze bemoedigende uitspraak had gepeinsd vroeg ik mijnheer jaggers of ik om eene koets kon zenden hij zeide dat dit niet de moeite waard was wemmick zou wel met mij medegaan als ik dat verkoos
en dat zij die in dezen staat van aanzijn nooit er uit hadden gehaald wij woonden in het polderland bij de rivier geen vijf uren ver van de zee als men de bochten van den stroom volgde
al wenschte ik dat te doen dat ik iets voor hen v erlang jufvrouw havisham als ge er het geld voor overhadt om mijn vriend herbert voor geheel zijn leven een grooten dienst te doen
wat ik zeggen wil er wordt weer geschoten op bet schip zeide ik ja er zijn eenige vogels nit de kooi gevlogen van dat bet donker werd af heeftmen gevuurd je zult aanstonds weer een schot hooren
en ik verzeker u dat ik in langen tijd niet zoo van streek ben geweest maar wat ik eigenlijk meen is het verlies van zooveel portatief eigendom dat is jammer
niet kon glimlachen het was als het ware weggezonken in eene uitdrukking van wachten en mijmeren waarschynhjk toen alle dingen om haar heen zoo waren blyven stilstaan
als je ooit op zulk eene manier hier dorst te spreken ik een voorbeeld van je zou maken jij schobbejak hoe durf je mij dat zeggen
waarbij nog de uitwerking van zijn later geschandvlekt leven onder de menschen gevoegd moet worden en ook nog om alles te bekronen zijne bewustheid dat hij zich thans vermommen en verschuilen moest
eindelijk tot eene jarenlange ballingschap veroordeeld was en wiens vonnis dewijl hij met de grootste vermetelheid en gewelddadigheid had gepoogd te ontvluchten tot levenslange ballingschap was verzwaard
niet gelijk zij nu is maar gelijk zij was toen zij pas hier kwam zij zat op den grond met hare arm en op de versletene zitting van den stoei en haar hoofd daarop leunende
ik behandelde hem altijd als een grooter soort van kind en als niet meer dan mijns gelijke wei zeide jo met een blik naar de houten klok dat zij de laatste maal zoo heenstoof zal zoowat vijt minuten geleden zijn
mij ne vraag nu voor de eerste maal strak metzijne donkere oogen aanziende moeten wij teruggaan tot den avond toen wij elkander in uw dorp voor de eerste maal gezien hebben wat heb ik je toen gezegd pip
langzamerhand begon hij zooveel vertrouwen in mij te stellen dat hij ray ten aanzien van zijne eigene zaken om raad vroeg hij zeide dat er in zijne lokalen indien zij uitgebreid werden gelegenheid bestond tot een monopolie van
insgelijks de sergeant spoedig beraden beval dat het geroep niet beantwoord zou worden maar dat men van richting zou veranderen en zijne manschappen er met gezwinden pas op af zouden gaan
hij was niet onverschillig want hij zeide mij dat hij hoopte zijn gentleman een van de beste g e n e m e n in een vreemd land te zien
maar het werd begrepen dat de buren daar schande van zouden spreken en denken dat het minachting was leder zijn zakdoek uit riep mijnheer trabb nu met eene
wat is het dat ik gedaan krijg ik weet niet wat gij meent zeide biddy met een glimlach zij nam ons geheele huishouden waar en dat verbazend goed ook maar dit meende ik niet schoon het dat wat ik meende nog verwonderlijker maakte
wie ook nabij mij kwam hij ging altijd in jo over als ik in den nacht mijne oogen opende zag ik in den grooten leuningstoel bij mijn bed jo zitten
het krassen onzer schrijvende pennen verfrischte ons buitengemeen zoozeer dat ik het somtijds moeielijk vond onderscheid te maken tusschen deze nuttige bezigheid en het werkelijk betalen van het geld
hij zeide op dat oogenblik niets want jo en hij hadden juist een stuk gloeiend ijzer tusschen hen in en ik stond aan den blaasbalg maar weldra zeide hij op zijn hamer leunende
waarom moest iemand zich zoodanig martelen eer hij zich voor goed gekleed kon houden waarom moest hij het noodig achten boete voor zijn zondagspak te doen
wien ik de omstandigheden van onze laatste ontmoeting had medegedeeld om mij nooit van haar te spreken waarom ik dit laatste overblijfsel mijner hoop nog als een schat bewaarde kan ik niet zeggen
men had nu in de brievenbus van zijn mond wel eene courant kunnen steken zoo breed maakte hij die nadat hij dit gezegd had
en moge de vraag der oppermacht ten genoege van die dame beslistworden ten genoege van de dame en den heer zal het toch nooit gebeuren kom aan molly molly molly wat ben je langzaam vandaag
hoe hij zich ook inspande en hoe lief hij mij ook had telkens kwam er weder een nevel over zijn gezicht en vestigde hij weder een vreedzaam wezenloozen blik op de witte zoldering
ik was ongeduldig en uit mijn humeur en in deze gemoedsgesteldheid hoopte hij kolen vuurs op mijn hoofd daar wij beiden nu alleen zijn mijnheer begon jo u jo viel ik netelig in hoekanje mij mijnheer noemen
natuurlijk had ik zorg gedragen dat de boot daar lag en alles in orde was na eene geveinsde besluiteloosheid die door niemand kon worden gezien dan door twee of drie amphibische schepselen
eindelijk was jo's karweitje gedaan en hield het brullen en hameren op toen jo zijn rok aantrok vatte hij moed om voor te stellen dat eenigen van ons met de soldaten zouden medegaan
in het klein geleek het niet slecht naar dat soort van verblijf dat een portier in parijs gewoonlijk wordt toegewezen er hingen eenige sleutels aan den muur waarbij hij nu den sleutel van het hek voegde
eindelijk niet langzamerhand maar geheel op eens uit hare verbijstering bekomende zeide jufvrouw havisham laat ik je met je beiden zien kaartspelen waarom ben je nog niet begonnen
daar hij nu vooral tot stichting van den kastelein en den knecht die aan de deur stonden wilde spreken ik zal dien trekpot laten staan je hebt gelijk jonkman
indien wij er eenige uren vroeger over hadden gesproken ik merkte daarom aan dat ik daarvan nog zoo zeker niet was maar biddy zeide dat zij er wel zeker van was en zeide dit zeer beslissend
en aanmanen om te herleven maar niet anders doen wilde dan stuiptrekken en hare handen in jo's haren slaan toen kwam die zonderlinge kalmte en stilte die op alle rumoer volgt
ik wees waar ons dorp lag tusschen de elzeboomen en knotwilgen een kwartieruurs of wat verder van de kerk nadat de man mij een oogenblik had aangekeken keerde hij mij het onderste boven en ledigde zoo mijne zakken
en zonderde het grootste gedeelte van mijn zakgeld voor dergelijke onkosten af hoewel ik er nu niet aan twijfel dat het weinige dat ik wist tot dien prijs buitengemeen duur was
met dien jongen wel hij is een gewone boerenjongen ik meende te hooren dat jufvrouw havisham antwoordde maar het kwam mij toch zoo onwaarschijnhjk voor wel ge kunt zijn hart breken
dan zij vroeger had goedgevonden die voor mij aan den dag te leggen en ik meende den invloed van jufvrouw havisham in die verandering te bespeuren
en herhaalde het nog eens om mij daarnaar te richten kom ik tot hetgeen ik gedaan heb na gehoord te hebben wat ik hoorde
wees zoo goed om te gaan zitten mijnheer dit hier vervolgde hij eene rol laken opnemende en met een zwenk over de toonbank uitrollende om er daarna zijne hand onder te kunnen steken en den glans te laten zien is eene heel mooie stof
herbert boog zich om mij dichterbij aan te zien ajsof mijn antwoord haastigerof vurigerwas geweest dan hij zich wel verklaren kon
ik vond hem in zyne kleedkamer omringd door zijn voorraad van laarzen en reeds hard aan het werk om ons van zijne handen af te wasschen
ik nam my voor jo te vragen waarom hij mij geleerd had die kaarten jacks te noemen die boeren behoorden genoemd te worden
jufvrouw havisham was nu eene erfdochter en je kunt wel denken dat zij voor eene groote partij gehouden werd haar halfbroeder had nu weder geld genoeg maar met zijne oude schulden en nieuwe verkwistingen smolt het spoedig weg
mijn lieve vriend zeide pumblechook mij bij beide handen vattende toen hij ik en het collation alleen waren ik wensch u geluk met uw fortuin wel verdiend
haar gezicht was verbijsterd zoodat zii de voorwerpen vermenigvuldigd zag en naar ingebeelde kopjes en glazen tastte
ik bedekte mijn gezicht met mijne handen maar was beter in staat om mij te bedwingen dan ik zou gedacht hebben toen ik mijn hoofd weder ophief had
nemen wij zijn beide goede roeiers handel en zouden hem wel zelven de rivier af kunnen brengen als die tijd komt dan behoefden daartoe geene boot en geene bootslieden gehuurd te worden dat zou weder eene kans minder voor kwaad
zijn glas volschonk en den wijn liet rondgaan om half tien heeren zeide hij moeten wij opbreken maakt goed gebruik van uw tijd verzoek ik u
als ge mijne geheele geschiedenis wist zeide zij eindelijk zoudt ge wel eenig medelijden met mij hebben en mij beter verstaan
wel hij kwam nu op dat gedeelte van zijn leven terug een donker en woest gedeelte zal ik het u vertellen of zou het u nu maar vermoeien yertel het mij vooral ieder woord
dat woord eenige malen te herhalen en den ouden heer op de borst te tikken om te beduiden dat ik hem bedoelde gelukte het mij eindelijk hem mijne meening te doen begrijpen
hoewel zonder van de oude ontheven te zijn
hij kleedde zich als een heer die compeyson en hy was op eene kostschool geweest en had veel geleerd hij was vlot in zijn spreken en kon zich fatsoenlijke manieren geven
zegt pumblechook dat of hij dat zegt zeide de kastelein hij behoeft het niet te zeggen maar zegt hij het toch het zou iemands bloed in wijnazijn veranderen mynheer als men hem er van hoort spreken zeide de kastelein
na den maaltijd verschaften wij ons een bos pennen een overvloedigen vborraad van inkt en eene tamelijke uitstalling van schrijf en vloeipapier want overvloed van schrijf behoeften gaf het werk iets genoeglijks
dat het door meer dan ene stem werd voortgebracht somtijds scheen het geheel op te houden en dan bleven de soldaten stilstaan als het weder uitbrak liepen de soldaten nog harder dan te voren en wij hen achterna
om den kinkhoest beet te krijgen neen dat was het niet ja dat was het wel ja het was gister achtermiddag dit zeide hij met een gezicht vol wijsheid zelfvoldoening en strenge onpartijdigheid
nadat ik eene poos naar hare neergeslagene oogen had gekeken terwijl zij zoo naast mij wandelde gaf ik dat punt maar op
er zijn principalen genoeg in het vak weet je en wat voor den een niet de moeite waard is kan het voor den ander wel zijn dat is het wat ik je raden zou als een ondergeschikte sprekende
met te zeggen dat zij niet van mij afkomstig is als mijn raad gevraagd was zou ik niet hier zijn hij werd niet gevraagd en ge ziet mij dus hier
ik kuste hem dus de hand en bleef stil liggen terwijl hij een briefje aan biddy schreef met mijne vriendelijke groete daarin bhjkbaar had biddy jo schrijven geleerd terwijl ik in bed naar hem lag te kijken
toen hij naar het graf kwam zeide onze geleider liet hy heerlijk zijn mantel zien maar uii de coulissen te oordeelen dacht mij toen hij den geest zag in de kamer van dekoningin dat hij toen meer van zijne kousen had kunnen maken
toen beval hij hem nommer vijf en nommer acht te brengen en laat me geen van je streken zien zeide hij of het zal je berouwen zoolang als je leeft
als eene kuif van vederen overeind deed staan bij het ontbijt gaf mijne zuster haar voornemen te kennen om met ons naar de stad te gaan en
en bewoog zij krampaehtig haar mond en deed mij gelooven dat wij holden omdat hare gedachten zoo holden na verloop van eenigen tijd zeide zij roep estella
waarvan ik de held was estella was natuurlijk de ziel en net hart dier tooverij maar hoewel zij mij zoo volkomen in het bezit had genomen
maar het nam een beetje tijd wegom het recht te bedenken want de verandering kwam zoo ongemeen gauw vindt je niet hoe dan ook het beviel mij niet best dat jo zoo machtig zeker van mij was
jaren naderhand schiep ik eens een akelig portret van deze vrouw door een gezicht dat anders geene natuurlijke gelijkenis op het hare had achter eene kom met brandend geestrijk vocht in eene donkere kamer te laten voorbijgaan
en ze bij gedeelten aftellen ten gerieve van een catalogusmaker die met de pen in de hand een lessenaar had gemaakt van den stoel op wielen dien ik zoo dikwijls op het wijsje van oude clem had
het eerste duidelijke begrip van al deze dingen schijn ik op zekeren gedenkwaardigen guren namiddag tegen het vallen van den avond te hebben gekregen
hetgeen aanleiding gaf tot eene onwillekeurige ergernis van den geestelijke die aldus plaats had toen de vraag gedaan werd
zoowel als ons eigen voortdrijven kon ik in het eerst de lucht niet van het water en den eenen oever niet van den anderen onderscheiden maar de roeiers van de giek hadden deze spoedig weder in orde
eindelijk bedacht ik met wanhoop dat ik mijn voornemen toch eens moest volbrengen en dit doen moest met de geringste onwaarschijnlykheid
op de rivier op de zeilen der schepen in de polders in de wolken in den wind in de bosschen in de zee op de straten
ik ging oogenblikkelijk naar oom pumblechook en vond tot mijne groote verlichting dat hij niet thuis was ik liet dus aan den winkelknecht de boodschap achter op welken dag ik weder bij jufvrouw
die om den grijzen toren zwierden en zich in de kale boomen van den tuin der priorij wiegden schenen mij toe te roepen dat de plaats veranderd en estella van daar verdwenen was
ik ga naar mijn voogd te londen zeide ik als t ware toevallig eenige guinjes uit mijn zak halende en daarnaar kijkende en ik heb daarvoor een fatsoenlijk pak kleeren noodig ik wil ze contant betalen
ik zal hem niets van dien aard zeggen pip zeide jo achter zijne mouw en biddy ook niet en niemand ook niet en nu schoon ikweet dat ge dit inuwe goede harten reeds gedaan hebt
ik werd in de ijzers gezet nog eens terechtgesteld en voor levenslang gebannen maar ik ben daar toch niet levenslang gebleven lieve jongen want hier ben ik
het was my duidelijk dat ik den volgenden dag naar huis moest en in de eerste opwelling van berouw was het mij even duidelijk dat ik bij jo moest logeeren
daarop ging ik den langen gang in dien ik estella is eene dame geworden ill voor het eerst met mijne lompe laarzen had betreden en hij liet zijne schel klinken aan het eind van den gang terwijl de schel nog trilde vond ik sara pocket
terwijl dit plaats had keken wij alien verlegen naar het tafellaken er volgde eene pauze waaronder het kleintje al kraaiende eene reeks van sprongen deed om naar de kleine jeane te komen
gelukkig naar zijne nieuwe woning in zijne oude woning werd voorgegeven dat hij naar f dover moest en hij werd ook een eind ver den weg naar dover op
waarom moet dat gedaan worden zonder dat hij er van weet vroeg zij hare beide handen op haar stok leggende om mij met nog meer oplettendheid aan te zien
waarop ik de zaak in eens tot het uiterste drijvende ten antwoord gaf dat hij naar ik dacht wel wist waar ik te vinden was
terwijl ik heen en weder wandelde poogde ik het stof der gevangenis van mijne voeten en mijne kleederen te schudden en hare lucht uit mijne long te blazen
en het eerste dat ik opmerkte was dat de gangen alien stikdonker waren en dat zij daar eene kaars had laten branden zij nam die mede en wij gingen nog meer gangen door en eene trap op
zou je niet een vriend kunnen belasten om mij een paar te brengen als jij ze niet meer noodig hebt het zal gebeuren mijnheer
estella wordt en gij zeide zij op een toon van belangstelling die een zwerveling ten diepste moest treffen gij leeft nog buitenslands ja u en het gaat u goed
het genoegen te hebben voegde ik erbij om het gezelschap van dames te ontvangen zeide jo en haalde eens diep adem wel zeide mijne zuster met een verzachten blik naar pumblechook
endanhadden wij des zondags hier op dezelfde piek kunnen zitten ais geheel andere heden ik zou voor j o u goed genoeg zijn geweest niet waar biddy
en hij over alle leden bevende duizelend op zijde week en het gepeupel toeriep hou me vast ik ben zoo geschrikt
welke stille compagnon niets anderstedoen zou hebben dan wanneer het hem beliefde de boeken na te zien of door een zaakgelastigde te laten nazien en tweemaal in het jaar zijne winst in zijn zak te steken die op vijftig percent kon geschat worden
om eene behoefte of eene gril te bevredigen en daarvoor betaald te worden ja pip zoo was het antwoordde jufvrouw havisham met een stijven hoofdknik
alsof de heldere zon van het leven dat nog voor hem bewaard was hem bescheen goedendag beste jo neen veeg het niet af geef me zoo je zwarte hand maar ik zal gaarne weer hier komen en dikwijls
maar compeyson had medelijden met niets en metniemand ik had mij wel door arthur mogen laten waarschuwen maar dat deed ik niet en ik wil niet voorgeven dat ik heel nauwgezet was
dat zes knechts zich op de trap dronken maakten ik weet wel dat deze loffelijke doeleinden altijd zoo volkomen bereikt werden
of des avonds naar huis ging sloop hij sloffend heen gelijk kain of de wandelende jood alsof hij zelf niet wist waar hij naar toe ging en niet voornemens was ooit terug te komen
waarmede ik mijn gezicht beschaduwde met gebaren en wenken de meubelen uitnoodigen om op te merken hoe knap ik was en hoe meer hij mij zijne bewondering toonde
u isnu toch niet grooter dan op een anderen tijd je zult zoo eenzaam zijn ik heb geen tijd om daaraan te denken zeide ik
ook een oud man of een streeler of iets of iemand anders had gehad om zijn voorhoofd een weinig te ontspannen het was eene onaangenaame gedachte
hij had zijn halsdoek weder los omgeknoopt en mij op eene punt daarvan bijtende scherp staan aankijken ja zeide hij mij nog aanziende
of ooit zien zal zij was in kostbare stoffen gekleed satijn kant en zijde alles wit hare schoenen waren insgelijks wit
opgewacht door mijn jongen als ik deze uitdrukking mag gebruiken van iemand die mij nooit opwachtte als hij het met mogelijkheid laten kon
die het op mijn hart en lever gemunt had ik was doodelijk bang voor dien man met het geboeide been ik was doodelijk bang voor mij zelven die zich zulk eene schrikkelijke belofte had laten afdwingen
maar vindt je die niet een beetje verhittend laten wij dan thee nemen zeide herbert en schonk dien drank in hiertuimelde jo's hoed van den schoorsteenmantel af
den voigenden dag reeds moest het bewijs geleverd worden opdat onze eer door het uitstel niet koud zou worden en den voigenden dag verscheen drummle met een beleefd bekentenisje van estella's hand dat zij de eer had gehad verscheidene malen met hem te dansen
ik ging naar garden court om er u op te zoeken en u niet vindende ging ik naar clarriker om mijnheer herbert op te zoeken en hem hebt ge gevonden zeide ik angstig en hem vond ik zonder hem namen te noemen
ik ben gemachtigd te zeggen dat die persoon voornemens is het u eens zeif en mondeiing mede te deeien wanneer dat voornemen zai ten uitvoer gebracht worden kan ik niet zeggen en kan niemand zeggen het kan wel pas over jaren zijn
met een schemerachtigen angst dat zij zoo terstond op de tafel zou gaan liggen sterven tot volkomene verwezenlijking der akelige wassenbeeldengroep op de kermis beefde ik onder den druk harer hand
wat evenzeer waar is van alle driftige vrouwen die ik ooit gezien heb dat de drift haar niet verontschuldigde daar het onloochenbaar is
maar ik genoot in dat vertrek zulk een gerusten slaap als in het beste dat het zwijn mij had kunnen geven en droomde omtrent eveneens als ik daar zou gedaan hebben
hij alleen antwoordde mijnheer jaggers ik ben niet onredelijk genoeg om u verantwoordelijk te stellen voor mijne vergissingen en verkeerde gevolgtrekkingen maar ik heb altijd gedacht dat het jufvrouw havisham was
waarvan het voorkomen mij bijzonder beviel maar hij zeide niets daarbij en gaf mij met een hoofdknik een teeken om bij mijn voogd in de kamer te gaan
en die had vier dagen lang geduurd toen zij op een avond juist tegen theet'yd daaruit bijkwam en heel duidelijk
misvatting je al gezegd heb daar ben ik beroemd voor het was het geld dat mij nagelaten was met de winst van de eerste jaren dat ikaan mijnheer jaggers overzond alles voor jou
ik sprak deze toestemming mettegenzin uit want zij scheen mij iets jongensachtig te geven en zij behandelde mij reeds meer dan genoeg als een jongen met uwe verandering van fortuin en vooruitzichten zijt ge ook van gezelschap veranderd zeide estella
hij maakte mij ook voor het eerst in mijn leven bekend voorzeker na zijn geheim verwonderlijk wel bewaard te hebben dat hij altijd van mij gezegd had die jongen is geen gewone jongen
wat mij nu te doen stond daar de stoel waarop provis gezeten had nog stond waar hij gestaan had want hy had eene manier om altijd met denzelfden stoel heen en weer te schuiven
omdat het omtrent uwe jaren zou gehad hebben herbert zeide ik na eene korte poos van stilte hoe kunt ge mij best zien bij het licht van het venster of bij dat van het vuur
nadat ik dus had beloofd om herbert in die hartsaangelegenheid op alle mogelijke en onmogelijke wijzen te helpen en te troosten en herbert mij gezegd had dat zijne verloofde mij reeds bij geruchte kende
te meer dewijl de eigenaar van den lord opperrechter van zijn hoed tot aan zijne laarzen en weder omhoog tot zijn zakdoekingesloten
in dezen tijd van onzen omgang en het kwam mij voor dat die tijd zeer lang duurde bewaarde zij doorgaans als uit gewoonte den toon die moest aanduiden dat onze gemeenzaamheid haar was opgedrongen
greep z'yn hoed en liep met de banknoten naar de vroolijke schuitenvoerders om ze den eigenaar terug te geven terwijl hij uit was zette ik mij op mijn gewone bankje en keek mijne zuster wezenloos starend aan
hallo zeiden wij stilstaande orlick daar ja antwoordde hi terwijl hij naar buiten kwam slotffen ik stond daar een poosje te wachten of ik ook gezelschap zou krijgen
ik heb dat nu gedaan mijnheer zeide jo van zijn stoel opstaande en pip ik wensch je het welzijn en altijd grooter en grooter voorspoed
als u dit misschien eene vrypostigheid mocht schijnen verontschuldig die dan ter liefde van de goede oude dagen niets meer waarde mijnheer pip van uwe alt yd verplichte en genegene dienares
beoordeel niets naar den schijn alles naar bewijzen er is geen beter regel ik heb niets meer te zeggen zeide ik met een zucht nadat ik eene poos stil was blijven staan
het is zelfs voor u niet gemakkelyk te begrijpen hoeveel genoegen het mij geeft als ik die lieden te leur gesteld zie en welk een streelend gevoel van het belachelijke het mij geeft als zij zich belachelyk maken
dat mijnheer pocket een heer was met eene zeer verbijsterde uitdrukking op zijn gezicht en met zijneharen zeer yerward op zijn hoofd alsof hij niet wel kans zag om iets te recht te brengen
en drukten daarbij zooveel ver wondering uit over het denkbeeld dat ik een heer werd dat dit mij maar half beviei
welk een indruk dit alles op mij maakte dit was het enkele greintje verlichting dat ik had zie eens hier vervolgde hij mijn horloge uit mijn zak halende en een ring aan mijn vinger naar hem toe draaiende
en toch vervolgde hij zich naar den kastelein en den knecht keerende en met uitgestrekten arm naar mij wijzende dat is hij met wien ik in de dagen zijner gelukkige kindsheid zoo dikwijls heb gespeeld
en ik denk dat zijn vader op zulke tijden wel eens op de gedachte kwam dat de gelegenheid waarnaar zijn zoon rondzag zich nog niet had aangeboden
hier was ik in staat eenige geriefelijkheden voor magwitch nu niet langer provis te verkrijgen die eene ernstigekneuzing aan de borst en een diep gat in het hoofd bekomenhad hij zeide mij zelfte gelooven
met de kletterend opslaande trede alsof hij mij vijftig mijlen ver zou gaan brengen op den bok te klimmen dien ik mij herinner dat met een oud versleten groen kleed bedekt was dat door de motgaten bijna in stukken viel
verzocht hij mij eens even op den anderen kant van den schoorsteen te letten en verdween toen weldra hoorde ik weder een kletsenden slag en viel er een ander luikje open met jufvrouw skiffins daarop
en het is niet onmogelijker om ze door uwe handen te verplaatsen dan uwe tegenwoordigheid en uw invloed daar en overal voor mij geweest zijn
in dat tijdperk van berouw verfoeide ik de kamers onuitsprekelijk en kon ik de livrei van mijn jongen niet uitstaan die er dan kostbaarder en haveloozer uitzag dan op eenigen anderen tijd van de vier en twintig uren
die niemand van ons compromitteerde daarna trok zij hare handschoenen weder aan schoven wij ons om het vuur en zeide wemmick kom oude vader laten we nu de courant lezen
onthoud zeide hij terwijl hij in zijn grooten voorvinger beet en mij dreigend aanzag dat je goed oppast met deze woorden liet hij mij los waarom ik blij was want zijne hand rook naar geparfumeerde zeep en ging verder naar beneden
wel oude jongen hervatte jo houd je dan bij je woorden als hij altijd gelijk heeft maar als dat hij toch denkelijk nog meer ongehjk heeft dan heeft hij ook gelijk als hij dit zegt
wat mij het zwaarst op het hart lag was de bedenking dat er nog zes dagen tusschen mij en den dag van vertrek lagen want ik kon mij niet ontdoen van zekeren angst dat er ondertusschen iets met l o n d e n mocht gebeuren
buitendien de keukenmeid is altijd heel fatsoenlijk en beleefd geweest en zeide toen zij haar dienst kwam presenteeren op de natuurlijkste manier dat zij gevoelde dat ik geboren was om eene hertogin te zijn