AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
mijn broeder trad op goed geluk af eene van deze kamers binnen en werd getroffen door de hier heerschende pracht vooral trok het behangsel van hemelsblaauwe zijde met gouden bladeren doorweven zijne bewondering
indien dat zooals ik bijna niet twijfel gebeurt zoo zal ik uit de handen van een mijner slaven twee beurzen elk van duizend goudstukken nemen en ze den vizier aanbieden
ik ben niet veranderd ten dezen opzigte en bemin u meer dan ooit gij hebt vijanden en deze hebben mij uw gedrag als berispelijk voorgesteld
ik zal dan handel drijven in diamanten paarlen en allerlei edelgesteenten na korten tijd in het bezit van een aanzienlijken schat zal ik een fraai huis en landgoed koopen
wij hebben geen tijd te verliezen gaf zij ten antwoord opende een der koffers en beval mij daarin te gaan liggen dit voegde zij er bij is noodig tot ons beider veiligheid vrees niet en laat verder alles aan mij over
deze tabletten zijn uitnemend om de spijsvertering te bevorderen schacabac maakte de beweging er van te nemen en te eten heer zeide hij de muskaat ontbreekt er niet in
intusschen had de meid hare boodschap aan den geneesheer overgebragt waarbij zij hem het ontvangen geld overgaf op het gezigt dezer vooruitbetaling werd de doctor zeer verblijd zulk een begin dacht hij voorspelt wat goeds
bij geluk had hij zoo veel kleêren aan dat hij ieder hunner een stuk kon medegeven dit deed hij en nam hen toen mede naar zijne woning
zij heeft dit hoofdzakelijk gedaan om u met haren man in kennis te brengen waarin zij het beste middel ziet om uwen en haren wensch naderbij te komen
alnaschar was van vreugde buiten zich zelven hij gaf de dame duizend zegenwenschen en na zijn winkel waar zijne tegenwoordigheid thans gemist kon worden gesloten te hebben ging hij naar zijn huis
dat is niets dan logen en laster riep mijn broeder het is onwaar dat wij niet blind zouden zijn wij nemen allah daarbij tot getuige
nadat er was afgenomen bragt men eene gouden watervaas en een zilveren bekken waarin zij te zamen de handen wieschen vervolgens kwamen drie zwarte
elk met duizend stukken goud hem die uit mijnen naam te overhandigen en te vragen hoe het den prins van perzië gaat toen mijne goede meesteres met spreken ophield vervolgde de vertrouwde
mijn broeder vervolgde de barbier had aan die twintig broeken voor den molenaar vier à vijf dagen werk en toen kreeg hij er nog een stuk stof bij om even zoo vele hemden te maken
ik zou andere maatregelen nemen doch daartoe is het thans te laat dat het mij maar niet berouwe u hier te hebben gebragt vergeet niet vervolgde hij dat de liefde verraderlijk is
de prins wenkte nu de vertrouwde van schemselnihar dat zij bij zijn bed zou komen ziehier zeide hij het antwoord op het schrijven van uwe beminnelijke meesteres stel haar dit ter hand en breng haar mijne groete over
onze buurman is koopman in olie boter en smeer en klaagt er vreeselijk over dat de ratten en de muizen zoo bij hem huishouden als hij nu den doode ziet zal hij denken dat het eene rat op twee beenen is die hem heeft willen bestelen
indien uwe majesteit mij daartoe verlof geeft zal ik de eer hebben haar die te verhalen de daarin voorkomende gebeurtenissen zijn van dien aard dat niemand ze kan aanhooren zonder er door getroffen te worden
haar van hare kostbaarheden te berooven en gij kunt gerust gelooven dat zij ongedeerd met hare slavinnen naar haar paleis zal zijn teruggekeerd ook de prins van perzië zal wel reeds te huis zijn
ik werd door deze woorden zeer ter neêr geslagen en smeekte den juwelier met tranen in de oogen mij dan toch te vergunnen nog drie dagen in zijn huis te blijven hetgeen hij mij toestond
maar zij is de beminde van den kalif en niemand zal zich ongestraft kunnen verstouten het oog op de uitverkorene van den sultan te werpen bij eene ontdekking zal zijn toorn in de eerste plaats schemselnihar treffen en vervolgens aan den prins van perzië het leven kosten
dat zal ik u in weinige woorden zeggen zeide de oude indien gij tijd en lust hebt mij te volgen zoo zal ik u in een prachtig paleis brengen en gij zult daar eene jonge dame zien
hij werd in een oogwenk gehoorzaamd en mijn broeder kon zich thans verzadigen aan dezelfde spijzen die hij eerst slechts denkbeeldig genoten had nadat er was afgenomen bragt men wijn op
de klank van zijne stem was zeer welluidend en de woorden die hij sprak droegen steeds het kenmerk van een juist oordeel zooals men dit weinig bij jongelieden van zijne jaren aantreft
maar van tafel opstaande droogde ik tot mijn groot ongeluk alleen mijne handen af in plaats van die te wasschen een verzuim waaraan ik mij nooit te voren had schuldig gemaakt
ik zal inmiddels zijn geld uitzetten of er handel mede drijven dat kan mij een aardig voordeel opleveren ik had mij niet vergist het jaar ging voorbij zonder dat de jonge koopman iets van zich liet hooren
met duizende lampions verlicht was hij gaf echter zijne verwondering te kennen dat de vensters der groote koepelzaal allen gesloten waren
allen die deze daad van geweld zagen waren er over verontwaardigd sommigen grepen zijn paard bij den teugel en vraagden hem waarom hij mij had geslagen en of het geoorloofd was een muzelman dus te mishandelen
overigens hebt gij nog drie uur tijd daar men u eerst tegen den middag verwacht ik behoef mij daaraan niet te binden zeide ik tot hem mannen van eer en woord zorgen vr den bepaalden tijd ter plaatse te zijn ten einde niet welligt op zich te laten wachten
drie dagen na de ondergane straf zag ik tot mijne verwondering eene menigte lieden waaronder de eigenaar van mijn huis en de koopman die mij valsch beschuldigd had met den commissaris van policie mijne woning binnendringen
hoe vele passen zij ook vooruit moge nemen gij zult haar weldra ingehaald en gevangen hebben werp dan uwe boven kleederen zonder den minsten schroom af
de zaal had het uitzigt in den bekoorlijksten tuin welken men zich kan voorstellen de lanen waren ingelegd met steentjes van verschillende kleuren
gedurende een geruimen tijd verkeerde ik in eene vreemde verwarring en vr ik heen ging vroeg ik aan den koopman of hij die dame kende ja antwoordde hij zij is de dochter van een emir die haar een ontzaggelijk vermogen heeft nagelaten
het volk hier tegenwoordig verlangt dat deze menschen slagter tot een afschrik voor andere booswichten streng gestraft zal worden de regter riep hierop mijn broeder voor zich en hoorde zijne verdediging met geduld aan
en wierp zich aan zijne voeten met haar hoofd de aarde aanrakende maar dit doende zeide zij in zich zelven prins van perzië indien uwe oogen van dit tooneel getuige zijn zoo oordeel over de wreedheid van mijn lot
ebn thahar sliep ook weinig bedenkende dat zijne huisgenooten over zijn lang uitblijven zeer ongerust zouden zijn hij kleedde zich aan zoodra het dag werd nam van zijnen vriend die ook reeds was opgestaan om zijn morgengebed te verrigten afscheid
prins hernam de juwelier ik smeek u spreek niet van de verpligting die gij aan mij hebt ik zou mij gelukkig achten indien de goede diensten die ik getracht heb u te bewijzen een gunstiger uitslag hadden gehad
een trek van tevredenheid die aan den armen kleêrmaker en zijne lotgenooten goede hoop deed koesteren ik kan niet ontkennen sprak de sultan meer getroffen te zijn door de mij verhaalde geschiedenissen dan door het ongelukkig lot van mijn hofnar
ik besloot hun raad te volgen en nam hen mede naar mijn pakhuis liet al mijne waren er uitdragen en naar den berestein vervoeren waar ik ze verdeelde onder verscheidene kooplieden welke zij mij als vertrouwde lieden aanwezen
stond inmiddels op heete kolen hij verlangde naar niets anders dan ten spoedigste het paleis te verlaten en terwijl hij de treurende gelieven zocht te troosten en hen vermaande zich in de noodzakelijkheid te schikken
van hem verlangde zijn eerwaardig voorkomen was zelfs niet in staat mijnen slaven ontzag in te boezemen verwenschte kadi hond van een kadi riepen zij op barschen toon welke reden hebt gij om onzen meester te vermoorden wat heeft hij u gedaan
prins riep zij uit ik doe afstand van alle vermaken zoo lang ik uwe tegenwoordigheid zal moeten missen indien ik uw hart goed doorgrond heb zal ik hierin slechts uw voorbeeld volgen
prins zeide de juwelier zoodra hij aan het woord kon komen niemand kan in uw lijden meer deelnemen dan ik en indien gij het geduld wilt hebben mij aan te hooren zoo ben ik overtuigd u verligting te zullen verschaffen
van ons zeven broeders ben ik het minst praatachtig en daarbij de verstandigste en knapste om u hiervan te overtuigen mijne heeren is er niets anders noodig dan dat ik u onze geschiedenissen vertel vereer mij daarbij met uwe aandacht
ik drong er sterk op aan dat zij mij op mijne vraag zou antwoorden vader zeide zij nu snikkende al wat ik zeggen kan is dat mijne zuster gisteren in haar beste kleed en met haar schoonste parelsnoer uitgegaan en sedert niet teruggekomen is
der geloovigen hernam ik ik smeek uwe majesteit mij toe te staan dat ik niets ontvang alvorens haar ook verhaald te hebben de geschiedenissen van mijne andere broeders
mijne vrouw en ik zochten hem te helpen maar hij stierf in onze armen wij waren zeer ontsteld over zijn dood en de vrees dat wij zouden verdacht worden daaraan schuldig te zijn deed ons het lijk voor de deur van den joodschen geneesheer brengen
en die mij een bewijs van ontvangst gaven door getuigen onderteekend intusschen op voorwaarde dat ik hun de eerste maand niet om geld zou vragen mijne zaken dus geregeld hebbende was ik op niets anders bedacht dan om mijn vermaak te zoeken
gij moet mij alzoo ten hoogste verpligt zijn voor mijne waarschuwing waardoor gij u in acht kunt nemen tegen een ongeluk dat mij groot leed zou doen indien het u overkwam gij kunt oordeelen mijne heeren over mijnen spijt in de handen gevallen te zijn
men proeft er den amber de kruidnagelen de gember de peper en andere geurige kruiden uit welk eene lekkernij doe mijne ragout dan eer aan hernam de man met den grijzen baard
de plaats te brengen waar hij hem wilde dooden alnaschar stond op en volgde den zwarte doch naauwelijks hadden zij de moordkamer bereikt of hij haalde zijne sabel plotseling van onder zijn kleed te voorschijn en bragt zijn vijand een zoo welgerigten slag
de kleêrmaker als ware hij zeker van zijne zaak nam met zelfvertrouwen het woord op en ving aldus aan
en nam koelbloedig plaats aan de zijde van mijn broeder bakbac geene andere gedachten hebbende dan dat hij zich met de beide blinden alleen bevond nam nu het woord op en sprak hen aldus toe
toen ik mijne geliefde voor de eerste maal zag er waren twee zaken die mij vrees aanjoegen de komst van den kadi en de tegenwoordigheid van den schelmschen barbier omtrent het eerste punt stelde de jonge dame mij gerust zeggende dat haar vader
de regter deed de strafoefening staken gaf den ring en beloofde den dief hem genade te zullen schenken in vertrouwen op uwe belofte van straffeloosheid heer hernam deze zal ik u dan bekennen dat mijne kameraden en ik
zij deed dit maar moest zich zoo veel geweld aandoen dat zij weinige oogenblikken daarna den geest gaf de kalif dacht dat zij slechts eene flaauwte had en wij allen meenden zulks maar zij kwam niet weder tot
hij wilde mij berooven gaf de koopman ten antwoord en wierp zich op mij om mij bij de keel te vatten dan hadt gij regt sprak de wacht doch laat de man nu met rust gij hebt u genoeg gewroken
der roovers was ontkomen waarom verlangt gij sprak zij met een diepen zucht dat ik dit treurig voorval mij op nieuw voor den geest zal roepen
nimmer zou ik moede geworden zijn haar aan te staren maar zij liet spoedig haren sluijer weder vallen ten einde niet door anderen te worden opgemerkt
geen wonder dus dat hij zijne vrouw en kinderen bij zijne tehuiskomst in tranen vond zij waren zeer verheugd hem weder te zien maar tevens
heer bredradan zeide ik nu tot den koopman voor hoeveel zegt gij dat gij deze stof welke mij toebehoort wilt verkoopen
de prins van perzië bleef echter gevoelloos voor alles waarin ebn thahar een zoo groot vermaak vond hij had slechts oogen voor schemselnihar en de tegenwoordigheid van den kalif dompelde hem in eene diepe neêrslagtigheid
dat zij dan zoo sprak de kalif ik ben thans voldaan laat den koffer wegbrengen zij liet dien nu dadelijk opnemen en op hare kamer plaatsen
zijn neus was buitengewoon lang en de oorlellen hingen hem tot op de schouders de sultan sprak hem aldus aan zwijgend mensch zeide hij ik heb vernomen dat gij zulke verwonderlijke geschiedenissen kunt vertellen zoudt gij er mij wel eene willen verhalen
zijn glas leêg drinkt heer zeide hij toen ik vind dezen wijn uitmuntend maar naar het mij voorkomt is hij niet zeer krachtig indien gij krachtiger wijn begeert antwoordde de
de kalif had aan eene der vrouwen bevolen op de luit te spelen en daarbij te zingen de woorden waarvan zij zich bediende waren zeer hartstogtelijk
hoe groot was echter zijne verbazing toen hij het koffertje opensluitende in plaats van geldstukken niets anders vond dan een hoop rond afgeknipte boombladeren hij sloeg zich met de vuist voor het hoofd en schreeuwde zoo hard dat de buren kwamen
na eenig nadenken vond echter de man een middel om zich van het lijk te ontdoen hij wist dat er in de nabijheid een joodsch geneesheer woonde en daarop grondde hij zijn plan
zich nu tot mij keerende hief zij den sluijer op die haar gezigt bedekte en liet mij een gelaat aanschouwen dat mij in verrukking bragt ik werd er zoo door getroffen dat ik geene woorden kon vinden om haar mijne gedachten te kennen te geven
gij hebt dit slechts voor het zeggen mijn wijnkelder is goed voorzien proef eens of gij met dezen tevreden zijt bij deze woorden maakte hij de beweging uit eene andere flesch in te schenken eerst voor zich zelven en daarna voor mijn broeder
de kooplieden verloren hun geduld zij verklaarden niet langer te willen wachten en ik stond op het punt al het mijne te verkoopen ten einde hunne schuldvorderingen te voldoen toen de dame eindelijk weder op een vroegen morgen aan mijnen winkel kwam
de vriend stelde zich met dit vertelseltje tevreden heette hen welkom en bood den prins alle hulp aan welke hij mogt verlangen ebn thahar verklaarde echter dat voor diens kwaal alleen rust noodig was
welke voor mij geplaatst was deze heeft mij éénmaal eenen zoo kwaden bruiloftsnacht bezorgd dat ik er nog de teekens van draag intusschen leefde ik na mijne herstelling en onze verzoening met mijne vrouw zoo eendragtig
mijn broeder ging voort dit geld steeds in het koffertje te bergen na verloop van die vijf maanden kocht mijn broeder eene kudde schapen en daar hij op dat oogenblik geld te kort kwam besloot hij tot de opgespaarde fraaije muntstukken zijne toevlugt te nemen
en ik heb goeden moed dat deze dag niet zal voorbijgaan of gij zult iets van haar vernomen hebben hij voegde hier nog verscheidene andere troostredenen bij waarna hij vertrok
zij stond op naderde ebn thahar zeide hem fluisterend wat zij te bestellen had en vroeg vervolgens naar den naam van den prins van perzië mevrouw antwoordde ebn thahar deze jongeling heet aboul hassan
zij verandert dikwijls van kleeding en dit is eene gewoonte waarover ook gij reden zult hebben zeer voldaan te zijn mijn broeder twijfelde nu niet meer of de molenaarster was verliefd op hem
deze woeste man had eene schoone vrouw en het was geene zeldzaamheid dat hij op zijne rooftogten uitgaande mijn broeder met haar alleen te huis liet
en te gelijker tijd traden eene menigte slavinnen allen van groote schoonheid en rijk gekleed met muzijkinstrumenten de eetzaal binnen en verlustigden onze twee vrienden met muzijk zang en dans
de kussens op de sofa's en alle andere meubels waren even rijk als smaakvol zij hadden nog niet lang daar vertoefd toen eene zwarte slavin eene tafel dekte
dat ik verwacht indien gij slechts éénmaal met deze lieden kennis gemaakt hebt zult gij zoo over hen tevreden zijn dat gij om hun bijzijn te genieten gaarne van uwe andere vrienden afziet laat ons daar niet verder over praten antwoordde ik ik kan heden op uw feest
zijn buurman de schoenmaker die zijn zot geklap van woord tot woord had afgeluisterd borst toen hij de mand zag vallen in een schaterend lagchen uit
dat door hem zelven werd opgedragen aboul hassan en zijne beminde zetten zich wel aan tafel maar aten en dronken zeer weinig
maar geene de minste kennis van paarlen hebbende overlegde ik mijne zaak zeer slecht zoo als gij nu zult hooren ik ging naar den berestein en vervoegde mij bij een makelaar aan wien ik mijne keten liet zien
en verbaasde zich over dit zonderling zamentreffen hij wendde alles aan om den prins weder bij te brengen maar
en wie weet wat zij mij te zeggen heeft ga dan sprak de prins en indien gij haar ziet zoo smeek ik u haar op het hart te drukken zij aan schemselnihar zeggen moet
zij beval mij op te staan en bewees mij de eer naar mijnen naam naar mijne familie en naar den staat van mijn vermogen te vragen waaraan ik zeer ten haren genoegen voldeed
deze kon de misdaad waarvan men hem betigtte niet ontkennen ofschoon hij die inderdaad niet begaan had daar de gebogchelde herkend werd als een der hofnarren van den sultan achtte de regter het zijn pligt
hoewel half beschonken bemerkte hij echter dat de nacht ten einde spoedde en men de geloovige muzelmannen weldra tot het morgengebed zou oproepen
hier begon ik weder vrijer adem te halen zoodra de gesnedenen die den koffer gedragen hadden waren heên gegaan haastte mijne beminde zich hem te ontsluiten kom sprak zij mij met den vinger naar de deur van eene bovenkamer wijzende
ik verwacht van uwe regtvaardigheid heer dat gij zult zorgen mij die vijf en twintig honderd drachmen geworden wilt gij dat mijne kameraden de waarheid van mijne bekentenis zullen staven doe hen dan driemaal zoovele stokslagen geven als ik heb ontvangen
dat men ook hem zou gehoord hebben voor den regter gebragt sprak de jood hem aldus aan gestrenge heer de muzelman dien gij wilt doen hangen heeft niets gedaan waardoor hij den dood verdiend heeft ik alleen ben schuldig
ik bezit niets dan hetgeen ik van edelmoedige menschen gelijk gij zijt ten geschenke krijg ik sta gelijk met zoutout die de badgasten moet wrijven met sali die met geroosterde graauwe erwten door de straten van bagdad te koop loopt met salouz die boonen
op den derden dag was de juwelier in zoo verre hersteld dat hij naar buiten kon gaan om de versche lucht te genieten hij wandelde naar den winkel van een zijner vrienden een rijken koopman bij wien hij zich vrij lang ophield
toen hij den molen verliet ging hij naar mijne woning en smeekte mij hem iets te leenen zeggende dat hij geene dadelijke betaling ontving
hij ging bij zijn bed en de prins zeide langzaam tot hem gij ziet dat mijn einde nadert en ik ben blijde dat gij in mijn stervensuur bij mij zijt
vrees en hoop wat zij hem berigten zou haastte hij zich heen te gaan en verliet den winkel zonder door iets te laten blijken dat hij de slavin kende
avond terwijl ik vrolijk in mijn winkel op mijne werktafel zat te naaijen zette de gebogchelde in half beschonken toestand zich bij de deur neder
doch van uwen kant wordt voorzigtigheid en geheimhouding vereischt daar bij eene ontdekking uw leven op het spel staat ik verzekerde hem dat ik alles zou nakomen wat mij bevolen werd zorg dan zeide hij heden met het vallen van den avond in de moskee te zijn
tien hoofden heb ik afgeslagen en er liggen tien ligchamen ter aarde gij kunt ze doen natellen nadat de kalif zich nu met eigen oogen overtuigd had dat de beul waarheid sprak zag hij met bevreemding op mij
intusschen kwam de kalif werkelijk wat brengt gij toch in die koffers hier binnen vroeg hij aan de favorite beheerscher der geloovigen antwoordde zij het zijn nieuw aangekomen stoffen welke de gemalin van uwe majesteit wenscht te bezigtigen
wat zegt gij nu sprak thans de prins mistroostig tot den juwelier van ons ongelukkig lot en van den jammerlijken toestand waarin wij gebragt zijn
zoodra de meid vertrokken was plaatste ik het lijk op de bovenste trede van den trap en maakte mij met mijne vrouw uit de voeten toen de doctor den trap wilde afgaan deed hij den gebogchelde zoo als ik zeer goed kan begrijpen naar beneden
ik bezag het monster dat de jonge koopman mij toonde en gaf ten antwoord dat het volgens marktprijs en tegen kontant geld honderd zilveren drachmen kon opbrengen
deze zag dadelijk dat het zijne beurs was en verzekerde dat er twintig sequinen in waren een regter opende de beurs en daar hij er werkelijk twintig sequinen in vond gaf hij een en ander aan den eigenaar terug daarop deed hij mij voor zich brengen
de vrouwen lieten zich echter door deze weigering niet afschrikken zij wierpen zich voor hare voeten en kusten hare hand in naam van allah zeiden zij matig uwen toorn en sta ons de gunst toe die wij van u verzoeken
waar zij zich te zamen over den ongelukkigen minnaar vrolijk maakten bacbouc moest inmiddels in zijn lastigen toestand blijven totdat eindelijk de jonge slavin hem bevrijdde
hij gaf alleen een ontwijkend antwoord zeggende dat de zaak zeer buitengewoon was maar er nu geen tijd was die te verhalen en dat zij liever bedacht moesten zijn om hun meester te helpen
daarna nam hij het lijk op zijne schouders en bragt het in de kamer van zijne vrouw die toen zij hem met zulk een zonderlingen last zag binnenkomen van schrik in flaauwte meende te vallen
en plaatste het overeind tegen een der winkels die op dat uur allen nog gesloten waren daarop keerde hij naar zijne woning terug zonder achterom te zien
waarop ik zoo hoogen prijs stel ik moet nu reeds eenen nieuwen dienst van u vergen gij zult mij geen grooter genoegen kunnen doen dan mij indien gij daaromtrent iets verneemt tijdingen te brengen betreffende het lot van mijne geliefde
hierop liet de gouverneur allen vertrekken waarna hij zich tot mij wendde en zeide mijn zoon verhaal mij thans zonder beschroomdheid op welke wijze het halssnoer in uw bezit is gekomen en verheel niets voor mij
wij zullen een begin maken werkelijk ligtte hij mijn hoofd op en ving aan met scheren maar naauwelijks had hij vier streken met het scheermes gedaan toen hij ophield om tot mij te zeggen heer gij zijt opvliegend gij moet die ondeugd die alleen het werk
en hem het gezigt vrij liet tot op de ruime binnenplaats waar eene menigte rijk uitgedoste dienstboden en slaven op en neêr liepen naderde hij een van dezen en vroeg hem aan wien dit prachtige gebouw behoorde
ik verzoek u derhalve aan schemselnihar de redenen voor te dragen die mij beletten aan haar verlangen te voldoen en haar opmerkzaam te maken op de rampzalige gevolgen welke mijn bezoek zou kunnen hebben
zij kwamen even na haar aan het paleis van den kalif en haalden haar in bij het kleine paleis van schemselnihar waarvan de poort reeds open stond de slavin bragt hen nu in eene groote zaal waar zij hen verzocht plaats te nemen
ik vermoedde dat ze los geraakt en op den grond moest zijn gevallen zonder dat ik daarvan iets gemerkt had ik kon de keten niet aanzien zonder tranen te storten over het treurige lot van de beminnelijke vrouw die ze gedragen had en die ik in mijne armen had zien sterven
reeds begon men voor mijn leven te vreezen toen eene bejaarde dame die men van mijne ziekte onderrigt had mij een bezoek bragt zij sloeg mij met aandacht gade en na een naauwkeurig onderzoek scheen zij ik weet niet op welke wijze de oorzaak van mijne ongesteldheid te
en scheepte zich met zijne meesteres in naauwelijks was deze aan boord of de roeijers stelden zich in beweging om mij naar het verblijf van zobeïde te brengen
de smart der stokslagen die als hagel op mij nederstortten en mijne leden radbraakten deed mij eene leugen zeggen ik beleed tegen de waarheid in dat ik het halssnoer gestolen had waarop de commissaris van policie mij terstond de regterhand deed afkappen
ik ging terstond buiten de kamer en vroeg naar de andere dame doch de dienstboden zeiden mij dat zij zich verwijderd had zonder iets te zeggen nu kwam ik dadelijk op het vermoeden dat zij schuld had aan den plotselingen dood van hare vriendin
mijn lijden overstelpt mij en mijn moed is bezweken bij het uiten dezer laatste woorden zag hij in den tuin iets dat in hooge mate zijne aandacht trok en hem deed zwijgen
men brenge het eten op riep vervolgens de grijsaard en late ons niet wachten dit zeggende zette hij zich aan tafel en ofschoon er nog niets was opgedragen deed hij alsof hij iets uit eenen schotel nam
de juwelier wenschte niets liever en deelde nu aan den prins het onderhoud mede dat hij met ebn thahar gehad had hij vergat daarbij niet hem te zeggen dat ebn thahar
blijf dus niet in gebreke anders zou ik zeer boos op u zijn en in uw leven zoudt gij mij niet weder hier zien ebn thahar had te veel doorzigt om niet uit deze woorden tot de gevoelens welke de schoone koesterde te besluiten
elk een met den fijnsten wijn gevulden bokaal dragende en zetten die voor schemselnihar voor den prins en voor ebn thahar neder muzijkinstrumenten werden aangebragt en de twee verliefden betuigden elkander bij muzijk en zang nogmaals herhaalde malen hunne wederkeerige liefde
hij vond zijn jongen vriend te bed omringd door een groot aantal vrienden en geneesheeren die al hunne bekwaamheid in het werk stelden om de oorzaak zijner ziekte op te sporen toen de prins ebn thahar bespeurde zag hij hem glimlagchend
en dat de mand waarin hij zijne koopwaar gepakt had was omgevallen waardoor er geen stuk heel was gebleven de dame wendde zich daarop tot den gesnedene die haar
onderweg vroeg een van onze bewakers mij naar mijn naam en woonplaats ik zeide hem dat ik eene danseres was hij deed daarop de zelfde vraag aan den prins die zich voor een eenvoudig burgerman uitgaf
waardoor hij zich zelven en schemselnihar in het ongeluk zou storten ach mijn beste ebn thahar riep de prins het is voor u gemakkelijk mij dezen raad te geven maar voor mij hoogst moeijelijk dien op te volgen
zij wilde op die wijze zijn geduld uitputten doch dit mislukte haar daar echter haar belang even zeer als het mijne vorderde den koffer niet te openen waarin ik mij bevond maakte zij ook geene haast dezen te laten voorbrengen
was hij doof en blind voor elke verstandige overweging en liep als eene mol in den val hij nam de beurs met vijf-honderd goudstukken hing die aan zijnen gordel en liet zich door de oude geleiden
welke den troon naderden en zich in twee rijen aan weêrszijden schaarden vervolgens zag men tien andere even prachtig uitgedoste slavinnen met muzijkinstrumenten in de hand verschijnen welke bij de poort post vatten
toen de wacht vertrokken was naderde mij de bestolene ik zie wel zeide hij mij de beurs aanbiedende dat het de nood is die u eene daad heeft doen bedrijven zoo schandelijk en zoo onwaardig voor een jongmensch van uw voorkomen
gij zijt zeer onwellevend antwoordde zij in woede gij hebt knoflook gegeten en uwe handen niet gewasschen gelooft gij dat ik zoo iemand tot man wil hebben
de grijsaard scheen verwonderd over het antwoord van mijn broeder en de beide handen op de hoogte van zijne maag brengende als wilde hij tot een teeken van droefheid zijne kleederen verscheuren riep hij uit
gelijk meestal gebeurt kreeg het noodlot de schuld van hunne dwaasheid schemselnihar begeleidde met hare oogen en gebaren de woorden van het lied voor zoo verre deze op haar en op den prins toepasselijk waren
intusschen keek de verliefde snijder onder zijn werk telkens op naar den molen hij pikte zich onderscheidene malen in de vingers en op de netheid van zijn werk viel dien dag niet
de juwelier wenschte hem van deze wanhopige gedachte af te brengen hij wist daartoe geen beter middel dan hem te herinneren aan
hij zocht eene eenzame wijkplaats op waar hij verborgen bleef tot dat zijn rug die bijna geheel ontveld en bont en blaauw was van de ontvangen stokslagen geheeld zou zijn
toen wij in de straat der boetvaardigen kwamen zeide ik tot den ezelverhuurder dat hij naar de woning zou vragen welke ik hem noemde men wees hem die en hij bragt er mij heen
den volgenden morgen nam ik afscheid van mijne beminde na behendig mijne beurs met vijftig goudstukken onder haar sofa kussen gelegd te hebben zonder dat zij daarvan iets bemerkte zij vraagde mij wanneer ik dacht terug te komen
schemselnihar was zeer verblijd ebn thahar weder te zien zij betuigde hem daarover hare vreugde ebn thahar sprak zij ik weet niet hoe ik de verpligting zal kunnen erkennen welke ik u verschuldigd ben
de kalif was bij haar hij gaf blijken van wezentlijke droefheid en vroeg aan al hare vrouwen en in het bijzonder aan mij of wij ook met de oorzaak van hare ongesteldheid bekend waren
de juwelier ging naar zijne woning en bleef te huis in de hoop dat de vertrouwde mogt komen na verloop van eenige uren zag hij haar werkelijk maar schreijende
ik gevoel echter dat hetzij dan ook zonder hoop uwe liefde te verwerven ik nimmer zal ophouden u te beminnen ik wil u liefhebben en mijn noodlot zegenen dat mij tot den slaaf heeft gemaakt van het schoonste wezen op den aardbodem
stel u de vreugde van aboul hassan voor toen de juwelier hem mededeelde dat hij kwam om hem af te halen en naar zijn huis te geleiden dat hij had laten inrigten om er hem en schemselnihar dien avond te ontvangen
wees daaromtrent gerust zeide de juwelier ik zal uw geheim bewaren zelfs met gevaar van mijn leven twee dagen na deze zamenkomst kwam de juwelier voorbij den winkel van ebn thahar
ik de vlugt naar het platte dak boven uwe woning op het zelfde oogenblik dat de dieven de kamer binnendrongen waar de prins van perzië en schemselnihar zich ophielden
toen het avondeten werd opgedischt verzocht zij dat ik mij aan tafel zou zetten doch daar ik alleen de linkerhand tot mijn gebruik had verontschuldigde ik mij voorgevende dat ik volstrekt geenen
terug en zeide bij het binnen treden gij zult blijde zijn mijnheer van mij te vernemen dat wij heden den en vrijdag van de maand safar hebben in het jaar sedert de vlugt van onzen grooten profeet van mekka naar medina en
caïro uitgehuwelijkt na den dood van haren man kwam zij bij mij terug verdorven door allerlei ondeugden welke zij gedurende haar verblijf in egypte had aangeleerd
ik wachtte mij wel haar van de bezwijming van den prins van perzië te spreken uit vrees dat zij daardoor weder mogt instorten maar mijne voorzorg baatte mij niet gelijk gij nu zult hooren
en verzocht hem om eene aalmoes ga naar binnen zeiden zij niemand weêrhoudt u en vervoeg u in persoon bij den meester des huizes hij zal u niet onvoldaan laten heengaan
maar over mijne tranen heb ik geene heerschappij zoo lang ik eene zoo groote vrees koester voor schemselnihar indien dit aanbiddelijk voorwerp mijner liefde niet meer in deze wereld was zoo zou ik haar geen oogenblik overleven
wanneer zal de tijd nog eens komen dat ik u zal wederzien zonder vrees u op nieuw te moeten verliezen hoe ver verwijderd schijnt mij dat begeerde geluk toe
waar hij het overige van dien dag te vergeefs op eenige tijding van schemselnihar wachtende bleef ook den volgenden morgen zag hij haar niet
deze waren niet minder ontsteld over zulk eene vreemde gedaante verwisseling mogt het allah behagen riep mijn broeder in zijne woede dat die verraderlijke grijsaard met zijn huichelachtig gezigt thans eens hier kwam
de smart die ik daarover gevoel zal mij niet toelaten lang meer te leven maar vr mijnen dood moet ik nog ééne zaak volbrengen waartoe ik in uw belang heb besloten
ik antwoordde hem dat het geld steeds ter zijner beschikking zou zijn wij scheiden met een handgroet en ik verliet hem zeer voldaan over het vertrouwen dat hij in mij stelde
het zal u duur te staan komen christenkind dat gij een muzelman gedood hebt men liet den koopman in de gevangenis brengen tot dat het den regter gelegen zou komen hem in verhoor te nemen
is nieuwsgierig te weten hoe gij er in vrouwengewaad zult uitzien en uwe geleidster heeft last uwe wenkbraauwen te verwen uwe knevels af te scheren en u als eene vrouw te kleeden
thahar mijn eenigste troost hij in wien ik al mijne hoop stelde zou mij verlaten hebben na zulk een wreeden slag heeft het leven voor mij geene waarde meer
en naar hun verblijf gebragt doch dat zij vernemende wie ik was mij weder hadden losgelaten en tevens op mijn verzoek aan de twee personen die bij mij waren de vrijheid hadden geschonken toen ik zeide dat het bekenden van mij waren
die in den voorgaanden nacht het huis waarin wij waren overweldigd hebben zij plunderden het en voerden ons met zich naar hun verblijf aan gene zijde van den
daar vervolgde de vertrouwde mijne meesteres zich in de zaal niet genoeg op haar gemak bevond ging zij den volgenden morgen op mijnen arm leunende naar haar vertrek
de juwelier die niets wist van den dood van schemselnihar en er nog geen acht op had geslagen dat de vertrouwde rouwkleederen droeg werd door dit nieuwe sterfgeval tot in de ziel getroffen
ebn thahar had den tijd niet met zijne zedeles voort te gaan daar schemselnihar op dat oogenblik naderde zij plaatste zich op den troon en groette beiden met eene hoofdbuiging maar zij bleef daarbij haren blik vestigen op den prins van perzië
heer antwoordde mijn broeder op klagenden toon ik ben een arm mensch die behoefte heeft aan de hulp van vermogende en edelmoedige menschenvrienden zooals gij
daar de slavin hen bij elkander vond sprak zij beiden aan zeggende mijne heeren de door mij hooggeschatte schemselnihar
de juwelier die ons zoo veel belangstelling bewezen en uit genegenheid voor ons een zoo zwaar verlies geleden heeft verdient daarvoor schadeloos te worden gesteld blijf dus niet in gebreke morgen ochtend twee beurzen te nemen
ik beloof u dat ik u de elf honderd drachmen morgen zal zenden mejufvrouw gaf bredradan ten antwoord ik heb alle vertrouwen in u
maar ik moet u wederkeerig verzoeken u om mij volstrekt geene moeite te geven noch u daardoor van uwe zaken te laten afhouden want dat zou mij een groot verdriet zijn
zij betuigde hem hare verrassing over zijn frisch en mannelijk voorkomen maar vervolgde zij wij zijn hier niet genoeg op ons gemak geef mij den arm dan zal ik u in eene andere kamer brengen
maar wat zeg ik dat oogenblik nadert wij zijn reeds lang hier geweest en gij weet dat het voor ons tijd is heen te gaan ach wat zijt gij wreed hernam schemselnihar gij kent de oorzaak van mijne tranen en zoudt gij dan geen medelijden hebben met den ongelukkigen toestand
na afloop der huwelijksplegtigheid vervolgde alnaschar zijne alleenspraak zal ik uit de hand van een mijner bedienden die bij mij zal staan eene beurs met vijf-honderd goudstukken nemen en die aan de kameniers geven
dat men dan afneme beval de barmeyer en fruit opzette hij wachtte een oogenblik als om aan de bedienden den tijd te geven het dessert op te dragen waarna hij het woord weder opnam
ten einde mij van de volksmenigte te ontslaan ging ik door verscheidene afgelegen straten en stegen en zoo kwam ik na een langen weg afgelegd te hebben eindelijk aan het huis van de dochter des emirs
gelukkig herinnerde hij zich dat daar in de nabijheid een zijner vrienden woonde met veel moeite sleepte hij den prins derwaarts ebn thahar's vriend ontving hen zeer voorkomend deed hen plaats nemen en vroeg van waar zij zoo laat kwamen
ik erken de gegrondheid uwer redeneringen zonder ze ten nutte te kunnen maken en heb u reeds gezegd dat ik de liefde welke ik schemselnihar toedraag met mij in het graf zal nemen
en in de grootste verwarring hierdoor ontsteld vroeg hij in drift wat haar deerde schemselnihar de prins van perzië gij en ik antwoordde de vertrouwde
het verstand zwijgt alleen mijn gevoel spreekt en het is mij onmogelijk hierin verandering te brengen zelfs al kon ik er het paradijs mede verdienen mijn hart is geschokt mijne zinnen zijn verward en gij wreede ebn thahar draagt daar de schuld van
maar naauwelijks had hij de deur achter zich gesloten en de voeten in het voorhof gezet toen een tweetal bedienden kwamen toeschieten en hem bij den kraag pakten
geschiedenis van aboul hassan ali ebn becar en schemselnihar beminde van den kalif haroun-al-raschid
de tien mannen ontvingen den juwelier zonder veel pligtplegingen zij zeiden alleen dat hij zich zou nederzetten hetgeen hij deed de arme man was zoo vermoeid dat hij naauwelijks op zijne beenen meer staan kon
zoowel aan haar fier en majestueus voorkomen als aan eenen hemelsblaauwen met gouden sterren bezaaiden mantel welke zij aan den schouder gehecht had en die in bevallige plooijen over haar niet minder prachtig opperkleed afhing
ik voegde mij bij de menigte en het toeval wilde dat ik in de nabijheid van een ruiter te staan kwam die zeer smaakvol was uitgedost en die aan den knop van zijn zadel een half geopenden zak had waaruit een zijden koordje
bij deze toespraak zweeg aboul hassan en was geheel gehoor ik zie wel ging de juwelier voort dat de eenigste weg om u tevreden te stellen deze is dat ik u in de gelegenheid breng
doch zich daarop tot den juwelier wendende zeide hij gij zegt mij daar zaken die mij doen vermoeden dat gij nog meer weet dan gij gezegd hebt
ik bleef den geheelen nacht bij het lijk waschte het en wond het in een laken terwijl ik het met mijne tranen besproeide den volgenden morgen werd het laatste overschot van
ook bevond hij zich geenszins op zijn gemak in het gezelschap van lieden wier voorkomen verre van gunstig was zij schenen met eten op zijn leidsman gewacht te hebben want nu deze terug was werd de maaltijd dadelijk opgedragen
onrustwekkende gedachten niet geheel van mij afzetten en toen er nu eene volle maand verliep zonder dat de dame iets van zich liet hooren of zien begon ik wezentlijk te denken dat zij mij had afgezet
ik kom alleen hier om u het geld te brengen waarvoor gij zonder mij te kennen borg zijt gebleven eene grootmoedigheid die ik nimmer zal vergeten
en zeide op barschen toon wat hebt gij hier te doen alnaschar was zoo verschrikt dat hij niet kon antwoorden de slaaf greep hem aan
uwe trouw kan ik niet genoegzaam erkennen en daar ik hoe groot ook mijne verteringen waren allah zij geloofd nog goederen genoeg bezit verzoek ik u de gelden die gij onder uwe berusting hebt als een geschenk van mij aan te nemen
de oude deed eene trede achterwaarts en hield zich over die gift verbaasd even alsof zij zich daardoor beleedigd achtte wat zal dit beteekenen zeide zij
bacbouc de tweede bakbarah de derde bakbac de vierde alcouz de vijfde alnaschar en de zesde schacabac dat waren allen lastige praters maar ik die hun jongste broeder ben ik ben ernstig
zij liet de deur aan staan en toen mijn broeder oordeelde dat zij ver genoeg zou zijn om hem niet te zien verliet hij het huis en kwam bij mij zijne toevlugt nemen door de krachtige en onfeilbare geneesmiddelen welke ik hem toediende was alnaschar
en dat is mijn geheele rijkdom in de wereld ik zal daarvoor door bij het stuk uit te verkoopen wel twee-honderd drachmen maken en met die twee-honderd drachmen die ik weder aan glaswerk wil besteden zal ik er vier honderd verkrijgen
die als ik hartstogtelijk bemint en meent het doel bereikt te hebben toen ik de dieven met den dolk in de hand zag binnenkomen dacht ik dat mijn laatste oogenblik en ook dat van den prins van perzië slaan zou
de blinden de deur gesloten en het vertrek met hunne stokken rondtastende en voelende onderzocht hadden toen dit onderzoek was afgeloopen en de blinden zich weder ter neder gezet hadden liet ook de dief zich om laag zakken
dit is zooals ik zeide eene gril die ingewilligd moet worden voor een man van uwe gesteldheid en zoo vlug ter been heeft dit echter niets te beteekenen
ik nam mij intusschen wel in acht deswegens iets te laten blijken uit vrees van mijne echtgenoote te mishagen en in toorn wenschte ik haar niet gaarne nogmaals te zien
de kalif die gedurende al dien tijd bij haar gebleven was liet hierover eene groote vreugde blijken en vroeg met belangstelling aan
ten einde geene vermoedens te geven dat hij met schemselnihar in betrekking stond en in waarheid men kende haar algemeen in bagdad als de vertrouwde slavin van de beminde
toen ebn thahar de woning van den prins van perzië binnentrad liet hij de vertrouwde van schemselnihar in de voorkamer gaan en verzocht haar daar een oogenblik te wachten zoodra de prins hem zag vroeg hij met drift wat nieuws hij te brengen had
de juwelier verkreeg echter door lang aanhouden zoo veel op aboul hassan dat deze zich liet leiden zij gingen eenigen tijd voort en kwamen aan eene moskee die open was hier traden zij binnen en bragten er het overige van den nacht door
de gans is ter dege vet bemerkte de grijsaard ofschoon deze hem evenmin gebragt was als vroeger het schapenvleesch eet dus alleen een vleugel of een stukje van de borst
het is onmogelijk de blijdschap te schetsen der twee gelieven bij deze eerste ontmoeting na eene zoo lange en treurige scheiding zij plaatsten zich op eene sofa en zagen elkander eenen geruimen tijd zwijgend aan
daar vervolgde hij haar een geldstuk in de hand drukkende geef dit vooraf aan uwen heer opdat hij weten moge dat wij geene onbetaalde diensten van hem begeeren
en zwegen ook hunne lippen hunne oogen zeiden des te meer hoe meer schemselnihar den prins aanzag des te vaster werd hare overtuiging dat zij beminde en bemind werd zij liet hare oogen niet van hem af
zij verschenen voor haar gevolgd door twintig kostbaar gekleede zwarte slaven zoodra zij schemselnihar zagen maakten zij eene diepe buiging die deze van haren troon met een hoofdknikken beantwoordde
kwelgeest te moeten zeggen neen riep ik eindelijk uit het is niet mogelijk dat er een tweede mensch op aarde gevonden wordt als gij die er vermaak in schept de lieden dol te maken daar echter ook dit niet hielp besloot ik te beproeven of ik misschien met zachtheid bij hem verder
verneem dan dat ik de vader ben der twee dames waarover gij mij gesproken hebt weet ging hij zuchtende voort dat de eerste dame welke de schaamteloosheid had u in uwe woning te komen opzoeken mijne oudste dochter was ik had haar aan een zoon mijns broeders
gij tracht mij te troosten over het verlies van ebn thahar ach hoe gevoelig mij dit treft het maakt slechts het kleinste deel van mijn lijden uit gij kent dat lijden en gij weet dat alleen uw bijzijn mij daarvan kan genezen
tien slavinnen kregen muzijkinstrumenten en vingen aan te spelen en te zingen anderen dansten mijn broeder en zelfs de jonge dame namen werkdadig deel in deze vermaken toen het dansen eenigen tijd geduurd had werd er eene pauze gehouden
schemselnihar beminde van den kalif zij wordt teregt zoo genoemd viel de prins in daar zij inderdaad schooner is en de glans harer behoorlijke oogen meer kracht uitoefent dan de middagzon aan een onbewolkten hemel dat is waar
is dit in nog hoogere mate reken er dus niet op dat ik u met de anderen het leven zal schenken ik zal u integendeel alle vier doen ophangen
een anderen dag kunt gij over mij beschikken maar scheer mij nu af en haast u naar uw huis te gaan waar uwe vrienden misschien reeds op u wachten mijn goede heer hernam hij weiger mij de gunst niet waarom ik u verzoek kom u vermaken met het uitgelezene
en aan wie gelooft gij dat die slavin behoort vroeg de prins aan schemselnihar de beminde van den kalif antwoordde de juwelier
aan het goedgunstige gehoor dat gij mij geeft het zijn uwe goedheden die mij de schrandere denkbeelden ingeven waarmede ik de eer heb u te behagen op zekeren tijd dat uw vader geheel in verrukking was over het bewonderenswaardige gesprek dat ik tot hem gevoerd
de oude hielp hem weder op de been en ten einde hem den tijd niet te geven zich over deze ruwe behandeling te verstoren fluisterde zij hem in het oor
u op een feest genodigd hebben wat zou u dan kunnen beletten mij mede te nemen gij zult hun daar ben ik verzekerd van integendeel veel vermaak doen een man mede te brengen die op zijn pas een geestig woord weet te zeggen dat de lachspieren in beweging
ik wil uwe majesteit toonen dat ik niet gelijk sommigen mij ten onregte nageven een groote prater ben maar een man die met het volste regt den naam draagt van den zwijger
eindelijk kwam hij ik bewees hem de meest mogelijke vriendschap en vroeg met belangstelling naar tijding van zijne meesteres gij zijt antwoordde hij de gelukkigste der minnaars want zij is ziek van liefde zij hijgt van verlangen om u te zien
zijn barbierskoker vatte zijn scheermes op dat hij eenige malen over den scheerriem streek en ving weder aan mij te scheren maar onder de hand kon hij toch het praten niet nalaten indien gij mij wildet zeggen sprak hij welke zaak gij dezen middag te verrigten hebt
eindelijk verscheen hij even rijk gekleed als de laatste maal maar ik meende een droefgeestigen trek op zijn gelaat te bemerken ik vroeg hem weder mij de eer te bewijzen binnen te komen dat wil ik ditmaal wel doen antwoordde hij doch onder beding dat gij om mij volstrekt geene kosten maakt
ja ongehoord hem te zien en te spreken zal mij een waar genot zijn ik wil hem persoonlijk mijnen dank voor zijne edelmoedigheid betuigen blijf niet in gebreke hem morgen bij mij te brengen
den volgenden morgen keerden wij vroegtijdig naar het paleis van schemselnihar terug wij waren zeer onthutst en bedroefd daar wij niet wisten wat lot aan onze ongelukkige meesteres was ten deel gevallen
en door hem de hand toe te reiken en daar hij zag dat de juwelier met het pak zilver was beladen gaf hij een wenk aan een zijner slaven dit voor hem te dragen en naar zijn huis te brengen
de sultan van cachgar vond in deze geschiedenis meer behagen dan in de beide voorgaande verhalen ik moet toestemmen zeide hij tot den jood dat hetgeen gij mij daar verteld hebt verwonderlijk is maar ronduit gezegd de geschiedenis van den gebogchelde
en hoewel het aan zijn eigen paleis grenst zoo moet gij tevens weten dat deze dame hier in volle vrijheid leeft zij wordt niet bewaakt door gesnedenen die op hare handelingen moeten letten maar is geheel vrij in al haar doen en laten
te dikwijls ten huize van den prins dit zou ligt tot vermoedens en tot eene ontdekking kunnen leiden eindelijk stond de juwelier op en na den prins nogmaals verzocht te hebben het volste vertrouwen in hem te stellen vertrok hij
aboul hassan en zijn vriend gingen aan boord de vertrouwde bleef aan den oever achter zoodra de prins gezeten was strekte hij de hand uit naar den kant van het paleis en de andere op zijn hart leggende riep hij met zwakke stem
hij liet haar daarop naar een prachtig vertrek gaan dat aan het zijne grensde met verzoek hem daar te wachten de treurende schemselnihar was zeer gevoelig voor zoo vele blijken van zijne liefde en goedheid
dien zij jegens hem aan den dag legden hij prees en vleide hen en gaf hun duizend zegenwenschen mijne heeren sprak hij tot hen ik heb de eer u niet te kennen maar het is een groot geluk voor mij bij u niet onbekend te zijn
en toen voor zijne moeder tredende smeekte zij deze in naam van de gansche stad dat ook zij mogt toestaan de lijken der twee gelieven die van het eerste oogenblik dat zij elkander leerden kennen
de dienaar des sultans schreeuwde uit al zijne magt en de beul hem herkennende had den moed niet met zijn werk voort te gaan hij liet den snijder weder zakken en maakte het touw los van zijn hals om hem adem te doen scheppen
de kalif of een zijner officieren mogt goedvinden de galerij te bezoeken eensklaps deed een helder licht dat hen door de jalousiën aan den tuinkant in de oogen scheen hen naar het venster gaan om te zien van waar dit mogt komen
ik heb in hem alles verloren ik kon mij nog met eenige hoop vleijen daar hij den vrijen toegang tot schemselnihar had maar nu zal ik haar nimmer wederzien
maar de jonge slavin zag mijn broeder gedurig aan zoodat deze meende ook nu weder het geld te moeten weigeren buurman zeide hij tot den molenaar daar is volstrekt geen haast bij wij zullen later wel afrekenen
bemoei u daar niet mede sprak zij met een gestreng gelaat en doe wat u bevolen is ik zag mij gedwongen te zwijgen en om haar te gehoorzamen ben ik naar uwe woning gegaan
niet een van deze koffers zal doorgaan voor dat ik ze heb doen openen en den inhoud onderzocht te gelijker tijd beval hij den gesnedenen ze stuk voor stuk bij hem te brengen zij maakten een begin met den koffer waarin ik mij bevond namen dien op en bragten ze voor hem
en wat u betreft de tijd zal komen dat ik de dienst die gij mij thans bewijst dankbaar zal weten te vergelden ik ging inmiddels voort het goud te wegen en terwijl ik dit weder in den zak deed wendde de gesnedene zich tot zijne meesteres
ziedaar op welke wijze wij haar verloren de kalif weende bitter en alvorens naar zijn paleis terug te keeren gaf hij bevel al de muzijkinstrumenten stuk te breken dat ook dadelijk
tusschen elke kolom was eene kleine sofa terwijl de oogen als het ware verblind werden door een ontelbaar aantal groote met goud en edelgesteenten versierde vazen van porselein kristal jaspis albast porphyr en
deze man heeft het is waar getoond dat hij zich niet betamelijk weet te gedragen hij heeft de achting vergeten welke hij aan eene dame van uwen rang verschuldigd is maar wij smeeken u daar verder geen acht op te slaan en hem te vergeven