AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
aan mijn geluk en mijn ongeluk zij vroeg hem naar den wedren en daar hij haar opgewonden vond vertelde hij haar om haar te verstrooien van de voorbereidselen voor den ophanden zijnden strijd
en te verstrooien of zocht voor dezen of genen koekjes bij de koffie uit kitty drong haar mama haar met mademoiselle warenka te laten
klaar en bepaald te kennen geven dat hij mij niet vrij kan laten en zal tevens zooveel van hem afhangt alle mogelijke maatregelen aangrijpen om een openlijk schandaal te verhinderen
doe mij dus het genoegen eens een bezoek bij de bohls te brengen
terwijl hij naar de zon keek het middaguur is reeds lang voorbij neemt de bijlen vooruit
en elk gesprek werd gestaakt het rijden interesseerde karenin niet en hij zag derhalve met zijn matte oogen verstrooid naar het publiek
hij zag haar aan doch zag haar niet in de oogen maar hooger naar haar voorhoofd en frisuur hij reikte haar de hand en noodigde haar te gaan zitten anna zag dat hij zeer bleek was en dat zijn handen
kippen werden gekocht de koeien begonnen melk te geven de tuin werd ingesloten de kasten werden van haakjes voorzien en gingen niet meer van zelf open
de aarde getooid met al haar pracht hoe zouden al deze dingen bestaan zonder den schepper en hij vestigde een ondervragenden blik op lewin
en dat hij haar nog hoopte te overreden zich van haar man te laten scheiden zooals deze haar had aangeboden dan zou hij haar kunnen trouwen
maar deze gevoelde zich minder bekommerd dan beklemd hij vond het onaangenaam zich met dat wat hem op het hart lag in een hotel te bevinden
zij komen er altijd minder of meer toe maar dikwijls door een dubbelzinnige redeneering laat ons eens overgelaten zijn aan onze rede
neem het niet kwalijk dan weer sprak hij van de noten en de dorpsmeisjes en van den boer die hem gevraagd had of hij al getrouwd was
en hij zeide terwijl hij weder zijn pince-nez afnam zeker kan ik met hem daarover spreken maar waarom wil je die betrekking gaarne hebben
mitin de grondvester eener bank had zelfs vijftig duizend het is duidelijk ik ben ingeslapen of men heeft mij vergeten dacht oblonsky en begon nu rond te zien
maar het schijnt mij alsof ge een koortsachtige kleur hebt zeide hij op het woord koortsachtig den nadruk leggend wij hebben te druk gepraat zeide betsy
misschien dat god u helpt zij lijdt al te veel het doet iemand pijn dat aan te moeten zien en alles gaat in huis ten
nam zijn hoed en begaf zich naar het atelier geheel vervuld van het bezoek dezer aanzienlijke russische personages die met équipage gekomen waren om zijn schilderij te zien
en gedurende de ziekte der moeder zeer verwaarloosd zou zijn geworden als hij het zich niet aangetrokken had en nu bemerkte hij dat hij het had
alles waaraan hij dacht was afschuwelijk maar het afschuwelijkst en voor hem beschamendst was de herinnering aan den avond by gravin iwanowna
och wat zijt gij een gelukkig mensch riep stipan arkadiewitsch uit terwijl hij lewin in de oogen zag waarom
en waarlijk stipan arkadiewitsch kon zonder pijn in de voeten te krijgen zelfs niet de kortste godsdienstoefening bijwonen
kitty lag voor haar geknield zij smeekte niet om vergiffenis zij fluisterde haar slechts toe dolinka ik ben zoo ongelukkig en zij verborg het lieve betraande gelaat in de plooien van dolly's kleed
dat ik mijn naaste moet liefhebben in plaats van hem te verworgen toen men het mij evenwel onderwees in mijn jeugd geloofde ik het gemakkelijk en dit is de reden dat ik het steeds wist
nadat lewin en wesslowsky meer dan de helft van het moeras waren omgegaan kwamen zij aan een weide die in lange stukken aan de boeren verpacht was
dat is nu zijn trots en weet ge hoe dat komt de boeren hadden hem verzocht hem een weide goedkooper af te staan
en liefde laat zich niet dwingen en niet bevelen dit meisje heb ik nu eenmaal lief en ik weet zelf niet waarom
in zijn lila soutane met geborduurden gordel aan een der zijdeuren eindelijk zeide een dame na op haar horloge te hebben gezien
ik matig mij geen oordeel aan over dat wat jelui daar op het gerechtshof uitvoert is het noodig dan kom ik tot jelui en vraag om raad
en bijna na ieder schot hoorde men stipan arkadiewitsch stem kraak apporte dat wond lewin nog meer op
het gaat goed een mooie plaats wesslowsky is u zeker wat in den weg geweest twee jagers met één hond dat heeft geen eigenschap zeide stipan zijn zege daardoor verkleinend
er blijven nog drie uren over nu goddank dat alles met hem is afgedaan
de kerk hernam hij zich omkeerende en ziende naar een troep vee die naar de rivier ging kan ik waarlijk alles gelooven wat de kerk leert vroeg hij
of het niet beter was dat zij dadelijk vertrok zonder hem nog eenmaal te zien zij verwachtte hem den geheelen dag
en had haar oogen strak op een hoek van het tapijt gevestigd maar sloeg die nu met koelen somberen blik tot haar zuster op
alsof zij zeggen wilde niet vergeten tusschen ons blijft het onveranderd was u werkelijk eenmaal verliefd vroeg zij jawschin
hoewel hij in den grond van zijn hart zeer goed wist dat deze nu voor hem waren gesloten wilde hij toch eens zien of zij intusschen niet veranderd waren en hen ontvangen wilden
die met twee bekenden sprak wronsky hoorde nog hoe zij den naam karenina uitspraken en bemerkte dat de commandant zich haastte met beteekenisvollen blik op de sprekenden
en zag hem wanhopig in zijn koud gelaat gij vergist u niet ik was in vertwijfeling en kon niet anders zijn ik hoor u spreken en denk aan hem
hij ontwaakte bevend van schrik hij sprong op en ontstak een licht wat was dat wat heb ik zooeven voor vreeselijks gedroomd ja juist deze beer
dat heb ik gedaan wat doen die dan vijf zijn er bij de mestvaalt vier zetten de haver om anders zou die bederven
maar deze trots dien u zoo afkeurt maakt dat elke gedachte aan catharina alexandrowna voor mij onmogelijk is laat ik u nog dit ééne zeggen
naast het salon klonken wronsky's schreden hij liep haastig de trap af anna zag weer uit het venster hij ging juist de buitentrap af
de eerste die haar thuis te gemoet kwam was haar zoon
toen verschrikte zij van zich zelf is het dan niet mogelijk kan ik het werkelijk niet over mij verkrijgen en zij begon weer van voren af aan
hij hield het slechts uit omdat hem niets anders overbleef maar hij dacht elk oogenblik de uiterste grenzen van geduld bereikt te hebben en dat zijn hart zou barsten van medegevoel en medeleden
hoewel anna uitsluitend naar den rijdenden wronsky zag voelde zij toch den zijwaarts op haar gerichten blik van haar echtgenoot
maar ik wilde dezen dag niet verliezen zonder je gezien te hebben ging hij in het fransch voort wat zoude ik vergeven
met zijn gejaagden gang zijn kastanjebruinen hoed zijn olijfkleurige paletot en zijn nauwe ouderwetsche pantalon een indruk te
op dit oogenblik ging een hoog militair persoon voorbij zijn gesprek afbrekend stond karenin eerbiedig op en boog zich diep
en klaarblijkelijk zonder dat dit hem de minste inspanning kostte golinitschef kende anna niet wier schoonheid en eenvoudigheid hem troffen zij bloosde toen zij de beide mannen zag binnentreden
en de tranen kwamen haar in de oogen neen als het zoo voortgaat zal het nog veel vroeger komen wat melieve wat ik wacht en kwel mij hier een uur twee uren
verstandigen noemen wij dezulken die vooraf reeds van allen kost genuttigd hebben het is als met het
en verlangde dat anna deze trouwe vriendschap op prijs zou stellen zij bleef nauwelijks tien minuten vertelde nieuwtjes en zeide bij het afscheid hoe staat het nu met uw scheiding
hij beval zijn duitschen bediende zijn bagage te bezorgen en weg te rijden hij zelf echter naderde anna
slaapt gij nog niet neen hoe kan ik slapen ik meende dat de heeren slapen wilden en daar hoor ik u spreken ik wilde mij hier nog een haak halen
als het maar een dwaling was met je verlof ik begrijp je viel stipan hem in de rede voorzeker maar één ding men mag zich niet
maar beloofde des middags weer te komen toen anna alleen was besteedde zij den overigen tijd van den voormiddag
dus eindelijk riep zij hem van vreugde stralend toe en anna hoe verheugt het mij waar logeert ge
dacht zij en terwijl zij hem met een toornigen blik aanzag voegde zij er luid bij je houdt volstrekt niet van je moeder dat is niets dan een phrase en nog eens een
ik bewonder de ouders men zegt dat het een huwelijk uit ware liefde is uit ware liefde wat hebt
een huzaar of jurist die van de zaak volstrekt geen toereikende kennis heeft aanstelt als directeur en een kolossaal tractement toelegt
en hij weet dat alles hij weet dat ik geen berouw kan hebben dat ik adem dat ik bemin hij weet dat er niets van kan komen dan leugen en
sedert hadden zij elkander slechts eenmaal ontmoet bij die enkele ontmoeting had wronsky gemeend dat zijn vroegere kameraad van de hoogte zijner uiterst liberale beginselen de militaire loopbaan verachtte
al deze menschen vroeger waren zij onze brandewijnpachters verwerven zich een groot fortuin
en nu zie ik als een bizonder geluk de komst mijner moeder uit petersburg te gemoet had hij gezegd kitty had dit verteld zonder eenige beteekenis aan die woorden te hechten
en zijn horlogeketting zichtbaar werden en haalde een oude dikke brieventasch te voorschijn hier is het geld het bosch is mijn sprak hij terwijl hij snel een kruis maakte en de hand uitstak
katawassow maakte telkens de dames door zijn origineele grappen aan het lachen ook
haar gezicht zag er rood en toornig uit en zeer opgewonden zeide zij iets katawassow een zwaarlijvige kaalkop trachtte zijn vrouw te kalmeeren
ik geloof dat de minne niet deugt zeide de engelsche beslist waarom denkt u dat vroeg hij en bleef staan zij is ook bij gravin pohl geweest
niet ongelukkig ik neen het is mijn geluk hier hoorde zij plotseling de stem van haar zoontje
hij had de eigenschappen van een jonkman en deze regelden zijn doen en laten bij zijn terugkomst te moskou had hij zijn vrouw met trots verzekerd dat alles voor haar ontvangst gereed was
de dokter nu kitty bleef steken zij wilde nog meer zeggen zij wilde zeggen dat sedert er voor haar zooveel veranderd was zij stipan
ik moet kalmte vertrouwen hebben ik moet mij zoover overwinnen ja als hij nu komt wil ik hem zeggen dat ik ongelijk heb al heb ik ook gelijk en dan willen we afreizen
wat zijn er dan nog voor bezwaren vroeg lewin och dat is een lange en vervelende geschiedenis
was volkomen neergedrukt door deze geheel nieuwe en nimmer gehoorde redeneeringen in het algemeen werkte het bonte petersburger leven zeer opwekkend op hem
waren er steeds twee of drie gasten genoodigd verschenen een oude nicht van alexei
hiertoe behoort ook michailof als de zoon van een opperhofmeester van een hotel te moskou heeft hij niet de geringste opvoeding ontvangen
verander dan slechts niets laat alles blijven zooals het nu is smeekte hij met bevende stem
was in weerwil van zijn uitspattingen en onmatig drinken een volkomen hoveling
wronsky die wist dat er iets gebeurd was maar niet wat voelde een kwellende onrust en in de hoop iets meer te vernemen begaf hij zich naar de loge zijns broeders
maar het is toch in zoover arbeid als het een handeling is waaruit iets ontstaat zooals hier de spoorweg of vindt ge misschien dat spoorwegen iets onnoodigs zijn
omdat hij datgene wat hij anders zoo gemakkelijk had kunnen beslissen niet wist te beoordeelen in tegenwoordigheid der
en een oogenblik daarna kwam hij de kamer binnen zijt gij daar eindelijk vroeg zij en stak hem de hand toe hij kuste die en zette zich naast haar
van driehonderd dagen zwaren arbeid van den morgen tot den avond deze eerste banknoot van honderd roebel slikte hij als een langen paal
ook ik heb u lief gij zijt een zeer net innemend meisje en ik zou u nog meer liefhebben als ik maar tijd had
het laatste voer was geladen en zij reden er mede den weg op de vrouwen gingen met de harken op den schouder achter den wagen
wronsky ging naar het midden van het parterre en zag om zich heen heden lette hij minder dan ooit op de hem bekende en gewone inrichting van den schouwburg op het tooneel
sprak ze in zich zelf en zonder den hoed af te zetten ging ze op den stoel zitten die bij den haard stond
als had hij haar reeds van zijn kindsheid af gekend iwan iwanowitsch en ik hebben ons hier in alexei's kabinet begeven antwoordde zij op stiwa's vraag of men hier rooken mocht
en als nu mij koffers reeds naar het spoor verzonden zijn riep hij buiten zich zelf uit toen de oude knecht kosma op lewins bevel al het goed van zijn meester ingepakt en naar de tscherbatzky's gebracht had
wronsky en anna reisden sedert drie maanden te zamen in het buitenland zij hadden venetië rome en napels bezocht en waren nu in een kleine italiaansche stad aangekomen waar zij eenigen tijd dachten te vertoeven
duurde het aangename aan inhoudrijke gesprek voort niet alleen dat men geen oogenblik naar een onderwerp behoefde te zoeken maar men gevoelde dat men niet eens tijd genoeg zou hebben
dat zou nutteloos zijn antwoordde mevrouw lwof in onze familie zijn wij onderworpen aan onze mannen ik heb er met voordacht den voet haastig opgezet en jij dolly
zij waren uitgereden om eenige pas aangekomen maaimachines in werking te zien toen de wagen stilhield kwamen de ruiters stapvoets naderbij
en trachtte over alles waarover hij in dezen beslissenden nacht had nagedacht tot klaarheid te komen zijn gedachten hadden zich vooral naar drie richtingen bewogen
de vorstin ofschoon het haar onaangenaam was den eersten stap tot kennismaking met madame stahl te doen won toch informaties omtrent warenka
en had voor haar zulk een hartelijk medegevoel dat hij zich over zich zelf verwonderde onder de
in het fransch tot haar gesproken had hij sprak russisch en zeide gedurig jij en dit jij vertoornde anna
dolly geneerde zich bepaald voor haar zij schaamde zich over haar uitgestukt nachtgewaad en over al de gestopte plaatsen waarop zij thuis zoo trotsch was daar
stipan arkadiewitsch begreep dat matjeff schertste en zijn opmerkzaamheid tot zich trekken wilde
ik zie in dat het zelfzuchtig van mij was en wil derhalve heengaan zij stond op maar anna nam plotseling blozend driftig haar hand
bij nadere beschouwing kon men haar in weerwil van haar ziekelijke bleekheid eer schoon dan leelijk noemen ook had zij een fraai figuur
en slechts in het uiterste geval zal ik mij tot u wenden gravin lydia ging naar
dat een twist had kunnen ontstaan uit een onschuldig voor beiden onverschillig gesprek en toch was het zoo geweest hij had zich over de gymnasiën voor meisjes vroolijk gemaakt en ze voor overtollig verklaard
maar t mag niet boosaardig zijn zeide de gezantsvrouw die uitmuntte in dien fijnen conversatietoon dien de engelschen small talk noemen
omdat hij een van je rivalen is wie is die wronsky vroeg lewin en zijn nog pas door kinderlijke verrukking verhelderd gelaat hetwelk stipan niet genoeg kon bewonderen nam terstond een stroeve
in turkije had hij den harem bezocht en in indië had hij op een olifant een wandelrit gedaan
ik verheug me daarover om godswil laat mij toch eerst uitspreken voegde hij er bij haar een bezorgden blik toewerpend
zoo zal het gaan zeide zij zich steeds meer opwindend want dat is geen mensch maar een machine
d i zooals zij het gewoon waren te arbeiden het was in zijn belang dat het volk zooveel mogelijk verrichtte
of zij de bekwaamheden bezitten om zulke plichten te vervullen deze bekwaamheden zouden zij bepaald hebben bracht stipan nu in
zij hebben geen uitdrukking en geen ziel deze pendules deze gordijnen en tapijten drukken iemand als de nachtmerrie ik denk aan
zij dacht ook aan andere vrouwen haar vriendinnen die zij zich in dat eenig en plechtig uur van haar leven herinnerde
oblonky's wagen kwam voor en hij steeg er met lewin in wat doet het mij genoegen dat je haar nu leert kennen
ja bevestigde hij en de vorstin mengt zich op ongepaste wijze in deze familiezaken en zij nog wel
en buitengewoon gelijkend zeide workuw lewin zag van het portret naar het origineel
wel zeide lewin met moeite zijn woede bedwingend en men kan dan nog met die ellendige open vesten niets beginnen onmogelijk ging hij voort de geheel verkreukelde plooien van zijn overhemd beschouwende
zij werken met hun hoofd misschien wel maar het komt mij toch vreemd voor even als dit dat wij buitenmenschen ons best doen
dat verheugt mij je kunt je niet voorstellen hoe blij ik ben zeide zij terwijl ze nu eens haar gelaat tegen dat van dolly drukte
door zijn zware gele gordijnen voor de vensters zijn uitgesneden deuren en zijn groote sombere met schilderijen getooide zalen
overtuigd dat zij over niets konden spreken voor zij tot een verklaring waren gekomen begon zij eindelijk
elke toestand is beter dan die waarin ge nu leeft ik zie hoe ge u kwelt om alles om de menschen om uw man om uw zoon
ik en millioenen menschen rijk en arm ontwikkeld en eenvoudig in het verledene en het tegenwoordige wij stemmen overeen
dat er iets was dat haar vreeselijk kwelde en dat zij mij verzocht heeft er niet over te spreken en als zij het mij niet gezegd heeft dan heeft zij het ook aan niemand anders gezegd
niet laten compromitteeren en zoo verder op deze manier bovendien zal hij mij op zijn diplomatische wijze
de ingewikkeldste vraagstukken worden iemand duidelijk als hij er over spreekt o ja antwoordde anna
waar is kord vroeg hij den stalknecht in den stal bij het zadelen in de geopende standplaats stond froe froe reeds gezadeld men wilde ze naar buiten leiden
de schoonheid harer gestalte haar hoofd haar hals en haar armen frappeerden wronsky steeds
men kon veronderstellen dat zij behoorde tot die dieren die slechts niet spreken omdat de mechanische samenstelling van den mond het niet veroorlooft
en of zij haar zou bevallen maar zij beviel anna dat bemerkte zij terstond en kitty gevoelde zich niet alleen spoedig onder den indruk harer persoonlijkheid
reeds verwijderd het waren lieden die in de nabijheid woonden en zij waren naar huis gereden
anna nam met sidderende hand het telegram en las wat oblonsky geseind had aan het slot stond er is weinig hoop
neen als het een onrechtmatig voordeel was dan zoudt ook gij dat niet met genoegen kunnen genieten ik ten minste zou het niet kunnen
kusowlew ik op wronsky een paar handschoenen aangenomen niet waar hoe schilderachtig alexei alexandrowitsch had zoo lang gezwegen als men nabij hem sprak
die in hun dekken en met hun sterk ingetrokken buiken er als zonderlinge groote vogels uitzagen
was dat alles werkelijkheid hij gevoelde dat zijn hoofd meer en meer verward werd que
in do zomercafé's doorbracht verhuisde dolly met de kinderen naar hun landgoed om de uitgaven zooveel mogelijk te beperken
en bleef hier voor het voetlicht naast serpuchowsky staan die hier met teruggebogen knie zijn hiel op de leuning gezet had
mijn hemel wat is hij verstandig en dwaas indien hij eens wist welk een indruk zij allen op mij maken juist als peter de kok
leg mij nog een weinig de voeten terecht zoo zoo is het goed hoe smakeloos zijn deze bloemen geweven
die met golinitschef pratende in de schaduw van het portaal stond en naar den naderenden kunstenaar
en telkens de woorden herhalen ontferm u over ons die als een nagalm klonken hij trachtte zich te verzetten
die in zijn voorstelling een heilige moest blijven en daarom verzoek ik u deze afwijzing in den zin der christelijke leer op te nemen ik bid den almachtige om genade voor u gravin lydia
kan men slechts billijken volkomen juist bekrachtigde alexei alexandrowitsch het is slechts de vraag
men zou hem niet beter kunnen wenschen op alle bals maakte hij kitty in het oog loopend het hof
daarop had men zich steeds vaker omgewend vragende wat de oorzaak zijn kon eindelijk namen bloedverwanten en genoodigden het onverschillig voorkomen aan van lieden die geheel verdiept zijn in hun gesprekken
dien zij reeds beschouwde als toekomstig lid van den intiemen kring in de eenzaamheid waarin zij leefden houdt ge u met schilderen bezig vroeg deze zich levendig tot wronsky
en de gravin vertelde wat hij had geschreven daarop ging zij weer haastig heen want zij moest nog een panslavistische vergadering bewonen zoo was het vroeger ook al dacht anna
indien u wist welke smart u mij veroorzaakt het is alsof iemand een kind is afgestorven
haar reis met gravin wronsky haar aankomst te moskou het ongeluk bij het station en dan van haar verrichting in de treurige zaak haars broeders met dolly
het voor graaf wronsky volstrekt niet noodig is eerst bij ons te komen overigens dat heb ik al gezegd waarom dat dus te herhalen
en hier spraken drie heeren ijverig over de laatste politieke berichten hier verliet de oude vorst lewin en deze begaf zich op weg om oblonsky en turowzin op te zoeken
u neemt geen deel aan den wedstrijd schertste de militaire autoriteit mijn rennen is zwaarder antwoordde karenin eerbiedig
en onmiddellijk daarop kwam hij zijn overjas onder het gaan uittrekkend lachend de kamer in het verheugt mij zeer je te zien
toen zij zeide dat zij in practische dingen niet zeer ervaren was bijna al haar verordeningen moesten veranderd worden
in zijn korte afwezigheid was iets voorgevallen dat dolly's vreugde en al haar trots op haar kinderen geheel verstoorde
zij bracht het kopje aan den mond en nadat zij een teug had genomen zag zij wronsky aan en bemerkte duidelijk dat haar houding van onverschilligheid hem verdroot
niets meer was dan een der gewone nietige toevalligheden des levens en zij zich daarover noch voor zichzelf noch voor anderen behoefde te schamen
ging zij voort en drukte zijn beide handen terwijl zij met de schoone dwepende oogen in de zijne staarde
ja maar spreken wij er niet meer van antwoordde anna anna nam afscheid klom in haar rijtuig en reed naar huis
ik moet nu naar hem heenrijden antwoordde zij droog haar vermoeden dat alles bij het oude zou blijven had haar niet bedrogen dinsdag moet ik in petersburg zijn en dan zal alles beslist worden
hun zoo overvloedig had meegegeven dat men had kunnen gelooven dat zij dien in een week niet hadden kunnen verteren niets meer was overgebleven
anders geschrokken zijn zou van een rekening die voor zijn deel alleen veertien roebels beliep maar hij betaalde
neen hij begint weer te bidden ja toch hij buigt tot op de steenen dat is het einde de diaken ontving een billet van drie roebel dat ongemerkt in zijn mouw gleed
overstelpt door deze gedachten
zie dat groote gebouw maar eens dat is het nieuwe ziekenhuis ik geloof dat het meer dan honderdduizend roebel zal kosten
waarom men dolly later een horloge schonk haar een lang kleed naaide en naar het eerste bal geleide dat alles begreep hij niet maar hij wist dat het zoo behoorde
men moet ze niet bederven ze niet verwennen dan zijn en blijven ze lief en goed neen ik zou zulke kinderen niet hebben
dat mij opheldering gaf omtrent de beteekenis van het leven van de aandrift van het verlangen dat ons bezielt
prachtige vrouw en daarom houd het mij ten goede kan ik daaraan niet gelooven hier bestaat een dwaling zeide hij en sloeg met de hand op de tafel dat is zeker ja
gij ziet welk een soort van mensch hij is zeide zij met bevende stem hij vergeef mij viel wronsky haar in de rede
meestal strijdt men opgewonden voor eigen meening zonder te begrijpen wat de tegenpartij bewijzen wil tscherbatzky verwijderde zich van hem
alexei alexandrowitsch meende in haar eenvoudige woorden een toespeling op zijn toestand als echtgenoot te vinden
het is niet noodig antwoordde deze maar wees zoo goed niet zoo luid te spreken het paard windt zich anders op
ach onzin geef mij het meisje geef het mij hij is nog niet gekomen zij zeggen dat maar omdat zij denken dat hij niet zal vergeven
ik kon het niet je n'ai pas le coeur assez large om een geheele inrichting vol leelijke kleine meisjes lief te krijgen
bij god dat is de waarheid en nu verzoek ik u beleefd laat ons schrijven het contract een uur later besteeg de handelaar met tot aan den hals toegeknoopten jas en het contract in den zak
zij beantwoordde deze vraag niet maar begon de opschriften in de straat te lezen kantoor en dépôt dentist ja
oblonsky was reeds achter het traliewerk der klimplanten getreden terwijl lewin geheel verdiept was in de aanschouwing van het beeld en daarbij geheel vergat waar hij was
heeft zij dat gezegd riep hij uit heb ik niet altijd beweerd dat je vrouw een juweel is doch nu genoeg hiervan sprak hij met vochtige oogen en stond op
kom kom je overdrijft zeide stipan ietwat terneer geslagen waarom heeft mij dan niemand meer geboden
maar wie mag een steen op haar werpen zeide karenin met een zwakke tegenkanting ik heb alles vergeven en mag haar dus ook niet berooven van datgene
ik heb geen verdriet sprak kitty nu bedaard maar ik weet niet of gij het begrijpen kunt alles staat mij tegen
dolly kwam met den brief terug anna las dien en reikte hem zwijgend weer over dat alles heb ik geweten zeide zij en het interesseert mij in het minste niet
wien men pas een schuld had vergeven deze nog niet had vergeten
neen scherts ter zijde zeide vorstin betsy naar mij inzien kent hij slechts de liefde die gefeild en zich daarna bekeerd heeft ook na het huwelijk vroeg de gezantsvrouw schertsend
maar toen het hem opviel dat de grieksche en de katholieke kerk die beiden beweerden onfeilbaar te zijn
en bedekte het gelaat met den waaier karenin zag dat zij weende zij kon noch haar tranen noch zelfs een zucht die uit haar borst oprees weerhouden
ik ben in deze dingen niet onverschillig maar verkeer in afwachting zeide oblonsky met zijn zachtste stem ik geloof dat in dit opzicht mijn uur nog niet is gekomen
en ofschoon het verboden was losten zij elkander bij de paardenwacht af en wanka die den geheelen dag had gewerkt sliep natuurlijk in en zeide toen hij zijn schuld bekende zij wilden het zoo
tot weerziens neen wacht nog antwoordde zij en hield met haar magere hand zijn arm vast wacht nog ga zitten
men moest glimlachen het kind kussen en het den vinger toehouden dien het juichend en met het geheele lichaam opspringend greep
schoon is t de natuur te dwingen onder s hemels strijdbanier maar mocht dit mij niet gelukken k heb dan toch een groot plezier
de koetsier deed het vierspan stilhouden en keek naar het roggeveld waar naast een telega verscheiden boeren zaten de schrijver riep en wenkte hen
vorstin betsy's blik viel toevallig op wronsky toen zij bemerkte
t is al genoeg in de war ik stel mij u op een bal geheel in lila voor waarom lila ja zeker dat zal u goed staan nu kindertjes ga nu heen hoort ge
maar hij had niet gerekend op de zee van goedhartigheid die aanstonds in stipans ziel buiten de oevers trad deze opende wijd zijn schitterende heldere oogen
en in dit opzicht was hem nog niets helder geworden een vrouw dat is het eerste en belangrijkste den arbeid en de noodzakelijkheid om te werken
zij zat in de vijfde baignoire nauwelijks twintig schreden van hem verwijderd zij zat op de eerste rij
ik kan niet komen antwoordde alexei alexandrowitsch op koelen toon terwijl hij staan bleef en zijn gast niet uitnoodigde om te gaan zitten
en geruimen tijd kon hij het kleine roodgele gezichtje beschouwen maar hoe meer de tijd verliep
metischensky mineraalwater en pannekoek en nu herinnerde zij zich dat zij lang geleden
in t onklare wil zijn maar terwijl zij deze woorden uitsprak gevoelde zij dat zij niet juist waren want zij twijfelde niet slechts aan zich zelf maar de gedachte alleen aan wronsky wond haar op
nu dan ga ik alleen antwoordde wesslowsky opspringend en trok zijn laarzen aan tot weerziens heeren zoodra het amusant wordt zal ik je roepen niet waar
en eindelijk was het ook nog zijn schuld dat zij zonder haar zoon moest leven en nu hield hij op haar te beminnen nu zij alles had verloren
ik heb schwijaschsky slechts beloofd met hem naar de landbouwvereeniging te gaan wanneer je dus wilt kunnen wij er heenrijden antwoordde lewin
waarom niet ik integendeel heb hoop antwoordde dolly en zag anna uitvorschend aan
zeg dat niet dolly ik heb niets gedaan en heb ook niets kunnen doen ik verwonder mij dikwijls dat de menschen zich eigenlijk voorgenomen hebben mij te verwennen ik heb niets gedaan en kon ook niets doen
hij gevoelde zich beleedigd en begon nu dadelijk te spreken over datgene waarover hij wilde spreken ik moet u zeggen begon hij in het fransch dat ge u heden niet zeer gepast hebt gedragen
het bezoek der vorstin van wie hij volstrekt niet hield was hem onaangenaam en hij begaf zich daarom naar de kamers der kinderen
begreep de beteekenis van dit dat is hetzelfde het is een kind dat in den weg is ik had het zelf willen zoogen
zag omhoog naar de sterren en bespeurde dat de nacht ten einde was ja maar hoe moet ik het aanvangen zeide hij tot
en hief schuchter zijn oogen tot de hare op mijn vriend gij ziet nergens iets kwaads in
deze beide redenen tot vreugde de gelukkige jacht en het briefje zijner vrouw wogen volkomen op tegen twee kleine onaangenaamheden die hem wachtten
kort na zijn vertrek kwam een bediende van vorstin betsy die anna een briefje bracht ik heb naar wronsky gezonden en naar zijn gezondheid gevraagd hij schrijft dat hij gezond en ongedeerd maar wanhopig is
kookpotten waren er niet te vinden in de waschkeuken was geen ketel en in de mangelkamer geen
de toorn tegen haar omdat zij zich zelf en hem in een valsche positie had gebracht maar ook het medegevoel met haar lijden wond hem op
hij haar met een koelen blik die toonde dat hij van zijn recht bewust was zou aanzien en dat zij hem voor zij van liefde kon spreken toch eerst zou moeten bewijzen
hij wist dat voor hem alle meisjes in twee soorten verdeeld waren de eene soort omvatte alle meisjes behalve haar
eerst dit nog ik raad je in elk geval de zaak zoo spoedig mogelijk in het reine te brengen rijd er morgen vroeg heen en doe dan heel deftig je aanzoek gods zegen zij met je
en haar eenige japonnen brengen dus bepaald morgen zeide zij met opgeruimde stem
vooral voor het meisje dat na het roodvonk nog steeds niet geheel was geworden zooals zij zijn moest en dan ook om de eeuwige kleine uitgaven aan schoenmaker
dan zullen wij elkander wel niet meer zien zeide jawschin opstaande en zich tot wronsky wendende waar gaat ge van middag eten
zij liet het hoofd al dieper en dieper zinken en wist niet wat ze zou antwoorden op hetgeen nu zou komen dat het van u zou afhangen herhaalde hij ik meen ik wilde zeggen
die wel uit hun vel wilden springen in hun ijver om hem russische vermaken te doen kennen des prinsen oordeel over russische vrouwen die hij voorgaf te willen bestudeeren
later toen hij zich met melk verzadigd had schaamde hij zich dat hij zijn verdrietige stemming aan zijn gasten had getoond
hij zette ze op zijn schouder en liep met haar voort wees gerust riep hij dolly vroolijk toelachend ik zal haar niet laten vallen
ook ontbrak er een meid om voor het dienstpersoneel te koken van negen koeien in den stal waren er eenige zooals de koemeid zeide drachtig en stonden derhalve droog
maar de deur was al meer dan tienmaal geopend om doorgang te verleenen hetzij aan den een of ander die te laat was gekomen en zich ging voegen bij de groep aan de rechter zijde hetzij aan eenige toeschouwers
drukte deze de hand glimlachte en wendde zich met hetzelfde lachje naar wronsky deze boog diep en schoof haar een stoel toe zij dankte slechts met een hoofdbuiging bloosde
en ik geloof dat hij ook zoo'n beetje schrijft maar je meent misschien dat zij zoo'n soort blauwkous is in het minst niet
je wilt in alles iets slechts zien geen philantropie maar het komt uit het hart zie als ik wel heb had wronsky een pikeur
o neen gravin antwoordde oblonsky ik geloof dat de moskouers den naam van het tegendeel hebben maar gij zelf merkte
het is tijd het is tijd sprak hij met zijn eigenaardig lachje en ging de slaapkamer binnen terwijl anna zich ontkleedde dacht zij aan den blik
slechts het zand maar er waren ook nog oogenblikken voor haar dat zij niets zag dan slechts de genoegens
ja dat is een sophistische uitlegging bevestigde ook wesslowsky o zie daar onze gastheer zeide hij tot den molenaar gewend die door de krakende deur
was hij nu een aanhanger van elken vooruitgang geworden wel van meening veranderd zou zijn en dat het volstrekt nog niet uitgemaakt was of de groote wereld haar op zou nemen of niet
en zocht op dolly's gelaat te lezen of er een verzoening had plaats gehad het is hier beneden vroolijker zeide dolly
maar hij bleef leven en strijden
ik verheug me er over omdat het niet zijn kan omdat het onmogelijk zoo blijven kan als hij het zich denkt
en zijn zwarte kleeding vooral toen hij zag dat die man haar als zijn eigendom aan den arm wegvoerde hij was als een
haar zoon bemerkte dat zij haar leedvermaak niet verbergen kon goeden avond mama ik was op weg naar u toe antwoordde hij koeltjes
kortom al deze soort van beroepen om zich zonder arbeid groote kolossale vermogens te verwerven zijn een kwaad nu is slechts de vorm veranderd le
wat zijn dat voor gebouwen herhaalde zij haar vraag dat zijn de woningen onzer fabriek en landarbeiders antwoordde anna
dat hij vroeger niet kon verdragen hij zal u steunen hij zal u helpen in deze woorden openbaarde zich een ontroering over eigen verheven gevoelens en een mystieke stemming
maar om bemind te worden met zulk een liefde als hij kitty toedroeg moest men in alle opzichten boven velen uitblinken
zij zag dat de jonge meisjes van kitty's leeftijd tot vereenigingen toetraden aan allerlei leercursussen deel
zelfs alexei alexandrowitsch lachte ja maar een man kan toch niet zoogen zeide peszow daarentegen vrouwen
gij begrijpt ik spreek van mijn zuster die ik lief heb alsof zij mijn kind was ik zeg niet dat zij u bemint
ten einde zich over te geven aan de intieme gedachten die zich gedurende zijn lange bezoeken in de kerk van hem meester maakten de mis de vesper en de avondgebeden gingen op die wijze voorbij
door die waarheden des geloofs die hij met de moedermelk had ingezogen hoewel zijn verstand ze miskende
golinitschef werden het nog meer door het voorkomen van den schilder middelmatig en gedrongen van gestalte bracht michaïlof
of omdat hij den prins van al te nabij zag deze week viel hem zijn ambt buitengewoon zwaar hij gevoelde de verplichting
zijn prachtige tijdelijke woning in deze gouvernementstad die hem een oud bekende die er een bloeiende bankierszaak bezat had afgestaan
terwijl ze vergat dat zij zelf voor hem alles wat haar zoon betrof geheim had gehouden zij zond naar hem toe om te vragen of hij terstond bij haar wilde komen
en mij heeft u niets te danken hem slechts zijt ge dank verschuldigd bij hem moet u troost en hulp zoeken
er zijn zooveel vrouwen die zich daardoor une position sociale verschaft hebben
toen wronsky bemerkte dat haar loge in het volgend bedrijf ledig bleef verliet ook hij het parterre en reed naar huis
nu wist zij bepaald dat hij zoo vroeg was gekomen om haar alleen te treffen en zijn aanzoek te doen voor het eerst beschouwde zij deze aangelegenheid in een ander licht
haar gelaat was door een sluier bedekt maar zijn verheugde blik zag en omvatte alles
dat al deze philantropische bemoeiingen altijd zoo weinig gevolg hebben zij zweeg toen lachte zij ja ja zeer juist bevestigde zij
wat weet ik dat ik haar hand gevraagd heb en afgewezen ben geworden zeide lewin en al de teederheid voor kitty
d w z zoo dat ik mij geen moeite geef om het onderscheid tusschen hem en mij nog te vergrooten neen pardon dat is een paradox
onderging anna's gezicht een al te vreemde verandering zij verloor haar zelfbeheersching en sloeg om zich als een gevangen vogel haastig stond zij op alsof zij ergens heen wilde gaan
gedurende dit interessante gesprek bewonderde lewin anna minder zoo hij meende om haar schoonheid dan om haar geest haar beschaving en haar natuurlijke hartelijkheid
en toch is zij een goede musicienne zij doet volstrekt niets en is toch zeer voldaan toen lewin aldus oordeelde begreep hij niet dat zijn vrouw zich voorbereidde voor een tijd van bezigheid
welke bezoekers er bij anna arkadiewna waren en kreeg tot antwoord de heer workuw waar zijn zij in het kabinet zij gingen door de kleine eetkamer met donkere houten wanden
ik kan het mij niet vergeven dat ge nu zoo ongelukkig zijt ik ongelukkig sprak zij terwijl zij naar hem toetrad en hem met een blik vol liefde aanzag
ik weet het niet sprak het kind zij zeide dat wij vandaag niets behoefden te leeren en met miss gull naar grootmama mochten wandelen nu ga dan maar uit tanischka
en toonde lachend zijn gezonde witte tanden wassenka wesslowsky nam zonder af te stijgen groetend zijn klein mutsje af en zwaaide vroolijk met de linten boven zijn hoofd
het schreide in weerwil van het sussen der over haar gebogen minne gaat het nog steeds niet beter
en schertste hij over zijn hongerige boosheid des avonds jaagden zij nog een veld af en keerden des nachts vroolijk naar huis terug de terugrit deed aan vroolijkheid voor den heenrit niet onder
was voor hem een reeds lang overwonnen bedenking geworden ook zijn landhuishoudkundig principe zijn koren nooit onder den prijs te verkoopen was reeds door hem vergeten
die nog toenam doordat de keizer ontevreden was
dat in mij was zich verborgen heeft en het slechte alleen gebleven is hoe is dat te verklaren voegde zij er
lewin keek om komt toch het zal u niet schaden riep een andere vroolijk gestemde boer met een rood gezicht en toonde daarbij zijn witte tanden en een groene in de zon blinkende flesch
dat is de dood dacht zij en zulk een ontroering greep haar aan dat zij een geruime poos niet begrijpen kon waar zij was en lang
ge ziet mij zoo aan en denkt zeker of ik in mijn toestand gelukkig zijn kan nu dan ik schaam mij bijna het te
aan deze rekening van haar hoeden en linten op het blauwe papier kon hij niet denken zonder schaamte en zonder medelijden met zich zelf ik begrijp dat mijn vriend zeide de
jij hebt ongelijk gehad en ik ook ik zal de zaken wel regelen en toen hij met zijn vrouw verzoend was trok hij een olijfkleurige paletot met fluweelen kraag aan
en dat dit volstrekt niet was te billijken hierop antwoordde peszow ik meen integendeel dat deze beide vragen niet van elkander zijn te scheiden
vroeg wesslowsky wij moeten een borrel met hen drinken zij zullen deze weide wel gepacht hebben
maar dit moet ge weten het is geen vriendschap die ik zoek voor mij is er maar een geluk in het leven
maar welk een gouvernante was zij ook daarbij herinnerde hij zich weer levendig de zwarte guitachtige oogen en het betooverend glimlachje van mademoiselle
ik kan u niet geven wat ik zelf niet heb mij zelf geheel mijn liefde ja
zonder haar man te antwoorden hield anna den tooneelkijker omhoog en zag naar de plaats waar wronsky gevallen was
lewin bewonderde dikwijls het leven dezer menschen hij benijdde hen en nu kwam voor de eerste maal de gedachte bij hem tot volle klaarheid
vorstin tscherbatzky zeide dat niet ongesteldheid maar trots mevrouw stahl terughield van den omgang met haar russische landgenooten
de portier hield de deur wijd open wronsky geleidde haar naar het rijtuig en terwijl zij met haar kleine vlugge hand den haak van haar pelsmantel uit de kant van haar kleed losmaakte
nog iets bitters van dezen aard zeide hij bij zich zelf terwijl hij het andere telegram opende
in mijn artikel weet u wat we doen moesten zeide anna nadat zij een blik met wronsky gewisseld had op een besliste wijze golinitschefs redeneering afbrekende
en ging naar zijn gewoonte om geen opzien te verwekken in plaats van voor in het huis eerst den achter hetzelve gelegen tuin in
maar leven voor god voor de waarheid voor zijn ziel dit is immers wat de stichter van het christendom heeft gewild
nedervallen wel opgemerkt ach ik bid u spreek toch niet van dezen nilson van haar is niets nieuws meer te zeggen
deze zat overdreven modern gekleed het lange schrale figuur stijf opgericht naast anna zij boog het hoofd en ontving karenin met een ironisch lachje
tegen het midden van den winter was voor wronsky een zeer vervelende week weggelegd hij was namelijk
want van de zonde zijn wij verlost pardon viel zij zich zelf in de rede en zag een bediende aan die met een briefje binnen was gekomen en voor haar stond zij las het briefje en gaf het mondeling antwoord
aan onze driften zonder de kennis van onzen schepper zonder het zedelijk besef van goed en kwaad
een engelschman die een meester in zijn vak maar helaas een dronkaard was hij was op het laatst zoo verdronken dat hij delirium tremens kreeg
karenin boog zich voor vorstin betsy en keerde naar zijn vrouw terug zij had zich nedergelegd maar toen zij zijn schreden hoorde richtte zij zich weer op
laat mij in s hemelsnaam toch met rust riep michaïlof uit met bijna weenende stem
zijn broeder wist dat dit een kwaad teeken was en lachte vroolijk als te voren ik wilde je moeders brief maar geven antwoordde hij maar wind je vr den wedren niet op
en hij scheen geen haast te hebben om zich tot haar te wenden wij zijn reeds oude bekenden zeide zij
wesslowsky heeft alexei er van verteld en we hebben ontzettend gelachen
hij naderde een tafeltje bij den muur en begon de gebeden te lezen lewin bleef rechtop achter hem staan en hoorde hem op haastigen toon met eentonige stem en afgebroken woorden lezen
die door zijn geestigheid en fijne beschaving zeer bekend was karenin knoopte een gesprek met hem aan
terwijl zij hem bekruiste en met de oogen naar de deur wees ga nu en god moge je helpen hij begreep haar wierp zijn sigaar weg en verliet de kamer
maar nauwelijks had hij dat gezegd of hij brak verlegen zijn rede af en ging zwijgend naast de laneika voort
des namiddags toen zij beiden alleen op het balkon zaten bracht dolly het gesprek op kitty kitty komt hierheen en zal den zomer bij ons doorbrengen
in beide groepen dat zooals altijd in het begin dikwijls werd gestoord door begroetingen en het aanbieden van
waarom willen zij ons vrijhouden daar hebben ze plezier in ga maar naar hen toe het is wel eens een aardige grap
eens stel dat ge getrouwd waart dat ge veel van je vrouw hieldt en je toch door een andere vrouw had laten meesleepen neem mij niet kwalijk dat kan ik niet begrijpen
in elk geval daaruit bevrijd te worden want hij vermoedde niet dat de hoofdoorzaak in het enkele woord zoon dat zij niet vermocht uit te spreken was gelegen
neen ik dank u ik ga liever te voet kinderen wie van jelui gaat mede wij willen met de paarden om het hardst loopen
opende hij het evangelie dat er op lag het ruischen van een zijden kleed trok hem toen echter spoedig weer daarvan af ziezoo nu zullen wij eens rustig gaan zitten sprak zij
ge hebt nog altijd niet de grens tusschen eerlijken en oneerlijken arbeid getrokken is het dan misschien ook oneerlijk dat ik een grooter inkomen geniet dan mijn griffier
on hij het kraken en splinteren vernam van een boom die op andere boomen nedervalt mijn god mijn god laat zij slechts niet getroffen zijn riep hij koud van schrik
alexei alexandrowitsch en lydia iwanowna zagen elkander aan wij kunnen niet weten of het uur is gekomen of niet zeide karenin
en niet slechts als schoonbroeder antwoordde mevrouw lwof wat heeft hij een goede houding het is in zulk een geval zoo moeielijk niet belachelijk te zijn
doch steeds zoodra zijn blik haar trof zag hij haar oogen op hem gericht met zulk een roerende
u mag zich niet schamen voor hetgeen de roem van een christen zijn moet die zich zelf vernedert zal verhoogd worden
dat ge mij een dag meer geschonken hebt onze lieve samowar zal er geheel door verrukt zijn samowar noemde hij de beroemde gravin lydia
maar wanneer gij er zoo van overtuigd zijt dat je er geen recht op hebt daarvan ben ik volstrekt niet overtuigd integendeel ik gevoel dat ik geen recht heb
en starende uitpuilende oogen hij droeg een langen blauw lakenschen jas en hooge laarzen waar hij nog groote overschoenen over heen getrokken had
hij wierp het telegram neder zijn gelaat kleurde zich rood en hij begon de kamer op en neer te gaan quos vult perdere jupiter
die juist een doek voltooid had dat reeds vr dien tijd beroemd en verkocht was hij woonde
in welk opzicht heb ik mij dan ongepast gedragen vroeg zij luid en zag hem recht in de oogen maar niet meer met haar vroegere ironische
en dat het noodig was en hij was betooverd door de geheimzinnige wijze waarop dat alles gebeurde het was hem alsof hij noodzakelijk op een der dochters verlieven moest
zwarten hoed en kaplaarzen hij was als altijd kalm en vol gevoel van eigenwaarde en hield zelf het paard aan beide teugels
en daarvoor moge god haar behoeden dat zal ik haar bepaald zeggen zei lewin blozend
alexei alexandrowitsch had zich tot regel gesteld eiken dag zijn vrouw te bezoeken opdat de dienstboden geen aanleiding tot verdenking hadden
ja hij vertelde veel van zijn leven in indië sir john ja sir john ik heb hem gezien hij spreekt zeer goed wlaszjawa
ik heb er ook wel wat van geleerd bij die menschen ja hoe heeten ze ook bij dien bankier die heeft ook prachtige gravures en heeft ze ons onlangs laten zien
die hem zeer onverschillig lieten als de ontwikkeling van het organisme de mechanische verklaring der ziel
en men moet marietta verzoeken dat zij bij hem slaapt plotseling kromp zij ineen werd stil en
en na een tweede dosis opium viel zij eindelijk in een niet verkwikkenden halven slaap waarin zij niet ophield haar bewustheid te behouden
terwijl op haar gelaat een vreedzame verheerlijking blonk als een overgang van het aardsche tot het hemelsche zooals bij een gestorvene
en mijn teedere zorg te toonen liet hij er op schertsenden toon op volgen gij onderstreept uw teedere bezorgdheid zoozeer antwoordde zij denzelfden toon aanslaande dat ik ze wel waardeeren moet
dit geluid was zoo ontzettend dat lewin niet eens opsprong maar terwijl hem de adem stokte en de klopping van het hart een oogenblik stilstond den dokter aanzag
en boog blozend haar gelaat over een taschje waarin zij haar batisten zakdoeken en nachtmutsjes bewaarde
maar er staat ik sterf hij las de woorden nog eenmaal over en plotseling maakte hun zin een diepen indruk op hem
derhalve gij gaat naar haar toe ik weet niet juist daarom ben ik niet bij u geweest mij dunkt dat ook onze verhouding moet veranderen waarom toch dat zie ik niet in
o dat verheugt mij zeer antwoordde lewin en zooals het dolly toescheen vertoonde zich terwijl hij dat zeide en haar daarop zwijgend aanzag op zijn gelaat iets van roerende hulpeloosheid
oblonsky's oogen glinsterden meer dan gewoonlijk waarom niet de kalatsch geurt somtijds toch zoo bizonder lekker dat men wel eens niet zou kunnen nalaten
slechts zijn liefde bleef haar over en zij wilde hem beminnen gij begrijpt dat zich voor mij van den dag af
maar anna wist hem spoedig afleiding te geven door haar vroolijk en beminnelijk onderhoud zij bracht het gesprek langzamerhand op de schilderkunst
wel verre van hem licht te geven die dingen voor hem ontoegankelijk maakte waaraan hij zulk een dringende behoefte gevoelde
die tot nu toe met een glimlach om den mond dit gesprek zwijgend had aangehoord ik denk antwoordde anna met
en toch had zij een gevoel alsof anna soms tot haar moest nederdalen uit een voor haar onbereikbare hoogere dichterlijke wereld na den middag ging dolly naar haar kamer
met een harer gloeiende handen hield zij zijn hand vast met de andere stiet zij hem van zich karenins ontroering werd hoe langer hoe grooter
en de oude graat had daarvoor het bij de boerderij behoorend gebouw laten vergrooten en tot woonhuis inrichten
nadat het gesprek over verscheiden onderwerpen had geloopen was het ook op het thema van vrouwen emancipatie gekomen
beweging van den geest was voor hem noodig om de gedachten aan zijn vrouw die natuurlijk door haar en wronsky's tegenwoordigheid op nieuw opgewekt werden te verstikken
zij hadden wel reeds zeven werst gereden toen wronsky eerst in zoover tot bezinning kwam
en dan had zich alles van zelf geschikt maar nu is het onmogelijk volstrekt onmogelijk om dezen tijd zond darja alexandrowna hem een briefje
en zich voor iemand moet opofferen dat is waar maar zij is zoo goed en ik heb haar veel te danken
het doet mij veel veel genoegen herhaalde zij maar deze eenvoudige overal gebruikelijke woorden kregen in haar mond voor lewin een bizondere beteekenis
twee oude vrouwen en de hulpgeestelijken een jong diaken kwam hem te gemoet zijn lange magere rug teekende zich door zijn dunnen priesterrok heen in twee scherpe helften af
dat de vrouwen naar nieuwe plichten verlangen waaraan de mannen zooals wij zien zich somwijlen gaarne onttrekken
ach alexei welk een laagheid een dom schepsel meer niet ik wilde reeds naar haar toegaan kom mee
op eene wijze die er slechts de wreede ironie van een kwaadwillig wezen in kan zien maar zonder er in te slagen iets te verklaren had hij zich toch niet gedood
daarom was hij terstond den volgenden dag naar haar woning gereden en daar hij haar alleen thuis vond sprak hij zijn verwachtingen uit
ik ben wel in practische dingen niet zeer ervaren maar ik zal t mij eigen maken ik wil uw huishoudster zijn
dit waren de oasen waarop al zijn aandacht zich vestigde en nog eer hij het parterre weer verlaten had had hij er zich reeds mede in betrekking gesteld
en hinnekend nu met den eenen dan met den anderen poot stampte ziet u hoe opgewonden zij is zeide de engelschman