AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
newgate-street inslaande waren wij spoedig onder de muren waarvoor ik mij zoozeer schaamde wat is dat voor eengebouw vroeg estella mij ik was dwaas genoeg om te veinzen het niet dadelijk te herkennen en zeide het haar toen
en dan antwoordde hij mij met een geringen druk op mijne hand en weldra leerde ik zijne meening zeer wel begrijpen het aantal verloopene dagen was tot tien geklommen toen ik eene grootere verandering bij hem ontwaarde dan ik nog bespeurd had
terwijl zij met mij wandelde eensklaps bleef stilstaan en met zeker ongenoegen zeide je wordt lang pip ik achtte het best door middel van een peinzenden blik aan te duiden
ik meen dat er niets anders te doen is riep camilla uit dan te gehoorzamen en heen te gaan het is toch een troost het voorwerp van iemands genegenheid en dienstvaardigheid gezien te hebben al is het nog zoo kort
en ik herinner mij niet dat ik hem ooit iets anders zag doen dan rondzien als wij alien even getrouw als herbert deden wat wij aannemen te doen zouden wij in eene republiek der deugden leven
ik had er weinig tegen dat herbert of zijn vader hem zag voor wie beiden ik achting gevoelde maar ik was er zeer angstig voor dat drummle hem zien zou dien ik diep
hij wendde zijne oogen van mij af en streek langzaam zijne rechterhand over zijn hoofd het is verdrietig voor een mensch zeide hij met eene grove haperende stem als hij zoo lang gehoopt heeft en zoo ver gekomen is maar jij kunt het niet helpen
een oogenblikje mijn beste jongen zeide herbert en ik heb gedaan die booze geest van hem compeyson de ergste booswicht onder een aantal
en in het holle van den nacht vielen de voetstappen van een onbehendig bedrieger die in barnard's inn ronddwaalde onder voorwendsel van die plek te bewaren mij zwaar op het hart
ik dacht nooit dat er iets groote verwachtingen laags en gemeens in was dat ik van jo wegbleef omdat ik wist dat zij hem zou verachten het was maar een dag geleden datjomij de tranen in de oogen had doen komen
juist wat hij toen in mijne oogen was geweest was hij nog in mijne oogen even eenvoudig trouw en eenvoudig
eenige van zijne lieden zich tusschen de graven verstrooiden en het kerkportaal onderzochten zij kwamen terug zonder iets gevonden te hebben en toen sloegen wij de opene polders in door het hek in den zijmuur van het kerkhof
des te beter als het op dezen dag valt zij stond de tafel aan te zien alsof zij hare eigen gedaante daarop zag liggen
ik moet waarlijk zeggen daar zou ik ook niet aan denken merkte de ernstige dame aan je ziet wel melieve voegde jufvrouw
gingen hoewel ik alles behalve gerust was over de manier waarop ik mij bij die dame van mijn plicht zou kwijten in minder dan een kwartier uurs
naar een huis aan de zuidzijde van die straat een tamely k deftig huis maar zeerverveloos en met morsige
de onmogelijkheid om hem in mijne kamers verborgen te houden had geen bewijs noodig zoo iets was ondoenlijk en eene poging daartoe zou onvermijdelijk achterdocht opwekken
daar bleven zij eene nachtmerrie voor mij vele dagen en nachten lang toen ik in bed lag had ik een zeer onrustigen slaap door al mijn denken aan den vreemdelmg die met zijn onzichtbaar geweer op mij mikte
die de keus van zijn dochters hart dwarsboomde door het voorwerp daarvan uit een bovenvenster een meelzak op het lijf te smijten riep zij een toovenaar te hulp
en dat de gedaante waarover het nu zoo los heen hing tot vel en been was verschrompeld eens had men mij op de kermis een spookachtig wassenbeeldenspel laten zien dat ik weet niet welk onmogelijk personage voorstelde
maar in die grafachtige kamer en met die lijkachtige gedaante die met de oogen op haar gevestigd in haar stoel gedoken zat scheen estella schooner en schitterender dan ooit en betooverde zij mij nog meer
als dat je het maar niet overdraft pip zeide jo dan zal ik blij zijn als ik zie dat je dat kunt mijnheer dit laatste woord was een wanklank in mijne ooren maar hoe kon ik er aanmerking op maken
en toch kan ik vervolgde hij alweder opstaande toch kan ik iemand niet voor mij zien en iemand toedrinken zonder nog eens mag ik mag ik
en tusschenbeide sprong er eene guitaar snaar in de latafel te gelijker tijd verkregen de oogen op den muur eene nieuwe uitdrukking en in ieder van die stralende kringen zag ik geschreven ga niet naar huis
nadat hij zijne pijp had gestopt stak hij het overschot van de tabak weder in zijn zak daarop nam hij met de tang eene glimmende kool uit den haard stak zijnepijp daarmede aan
met mijn hamer ofzelfsmet mijne pijp in de hand je zult niet half zooveel gebreken in mij vinden ondersteld dat je me ooit zou wenschen terug te zien
dat hij onder de groote veewachtingen kiel van de stoomboot was geraakt en bij het opkomen zijn hoofd daartegen gestooten had de kneuzing van zijne borst die zijne ademhaling zeer pijnlijk maakte meende hij tegen den kant van de giek te hebben gekregen
toen een omweg van een half uurtje achter het huis van pumblechook om door het open veld te maken kwam ik een weinig voorbij dat gevaarltjke punt weder in de ii o o g s t r a a t en achtte mij daar tamelijk veilig
toen ik dit zeide zag zij naar mij op en zeide ga voort wiens kind is estella zij schudde haar hoofd ge weet het niet
ik had mijne zaken zoo dikwijls nagezien dat ik het geringste begrip t welk ik ooit van hare gesteldheid mocht gehad hebben gegeheel had uitgewischt ik bekende dus met weerzin geheel buiteh staat te zijn om deze vraag te beantwoorden
en daar het tot de staatsie behoorde dat de zes dragers onder een akelig zwart fluweelen kleed met een witten rand versmoord en verblind moesten worden
dat is juist wat ik niet wilde jo zij zouden er zooveel beweging van maken zulk eene gemeene beweging dat ik het niet zou kunnen verdragen
want toen trilde de balk in de zoldering der voorkamer van millpondbank niet meer van het gebrom van den ouden bill barley en was herbert vertrokken om clara te trouwen en bleef ik alleen om het hulpkantoor waartenemen tot
ik dacht dit ook en nam hem den volgenden morgen op eene wandeling mede en wij praatten zeer veel en verstonden elkander uitmuntend ik bracht hem naar het kerkhof en zette hem op zekeren grafsteen daar
er is altijd overvloed herbert zeide ik om iets bemoedigends te zeggen ja zoo zegt de vuilnisman ook geloof ik met de grootste voldoening en zoo zegt de komenijsman in net
maar was toch zeker dat zij met onweerstaanbare vaart op ons aankwam op hetzelfde oogenblik zag ik den stuurman der giek zijne hand op den schouder van zijn gevangene leggen
en kon mij slechts eene zeer middelmatige kamer aanwijzen tusschen de duivenhokken en de postkoetsen aan den overkant van het
er is iets zeer vreemds gebeurd dit is een gast van mij het is alles goed lieve jongen zeide provis met zijn zwart boekje voorwaarts komende
veel talrijker vrachtschuiten kolenschepen en kustvaarders waren er misschien evenveel als nu maar van stoombooten groot en klein zag men geen tiende of twintigste van het tegenwoordige getal
mijn ledikant van gordijnen ontdaan was met mij daarin naar de zitkamer overgebracht als het grootste en luchtigste vertrek en het tapijt was opgenomen en de kamer altijd frisch en koel gehouden
als het gebeurde dat hij haar sloeg dan zou hij misschien de overmacht krijgen maar als het op een kampstrijd van verstandsvermogens aankomt dan zeker niet
onnoozele jongen zeide estella zeer bedaard hoe kan je zulke gekheid praten uw vriend mynheer mattheiis is denk ik een veel beter mensch dan de anderen van zijne famine veel beter hij is niemands vijand dan
en wij zullen samen zien wat verder te doen het was een troost hem daarop de hand te geven en nu wij zoo ver gekomen waren weder op en neer te wandelen
dat dit wel door omstandigheden kon veroorzaakt worden waarover ik geen bedwang had zij zeide toen niets meer maar weldra bleef zij weder staan en zag mij aan
jo was een knap man met krullen van vlasachtig haar aan beide zyden van zijn glad gezicht en met oogen van zulk een onbestemd blauw dat het scheen alsof het wit er door geloopen was
ik meendete zien dat zeje nietbehaagden u ik kan niet zeggen dat ze me behagen en ik geloof ook niet dat ze u dat bijzonder doen maar ze kunnen me niet schelen
wij spraken af dat deze twee zouden roeien en ik sturen onze passagier zou maar stilzitten daar wij geene hajast behbefden te maken zouden wij snel genoeg vorderen
en ik ben zeer lang handel dat ik zal moeten vertrekken juist nu ge mij het meest noodig hebt herbert ik zalje altijd noodig hebben omdat ikje altijd zal lief hebben maar mijne behoefte aan u
maar een gentleman mag toch geen bierhuis houden mag hij wel zeide ik volstrekt niet antwoordde herbert maar een bierhuis mag wel een gentleman onderhouden maar nu ter zake
terwijl mijn hart als een hamer klopte stond ik van mijn stoel op en bleef hem met mijne hand op de leuning verbijsterd staan aanzien
verder bepaalden wy dat herbert niet meer naar huis zou komen eer hij dien avond naar millpondbank ging dat hij des anderen daags dinsdags geheel niet daarheen zou gaan
de client keek verschrikt maar ook verbijsterd alsof hij niet wist wat hij gedaan had domkopl zeide de klerk zachtjes hem een stootje met zijn elleboog gevende ezeljbehoef je dat zoo ronduit te zeggen
mijne pleegmoeder ik heb gezegd dat ik u alles te danken heb al wat ik bezit is nog het uwe al wat gij mij gegeven hebt kunt ge nog
waaraan ik geloof dat zeer weinige door haast en angst gejaagde menschen vreemd blijven evenwel de omstandigheid dat provis met name genoemd was overmeesterde alles ik redeneerde
vindt je haar veel veranderd pip vroeg jufvrouw havisham met haar gretigen blik en met haar stok op een stoel slaande die tusschen haar beiden in stond als een teeken voor mij om daarop te gaan zitten
altijd zoo kunstig was gekleed dat zij er veel tengerder uitzag dan zij werkelyk was en vooral weet men nog wel dat hare mouwen zoo doelmatig waren gemaakt dat hare armen inderdaad dun en teer schenen te zijn
ik vond hem eene norsche soort van j ongen sprak hij als iemand van de elite en erkende hij mevrouw pocket als eene vrouw en zuster niemand dan zij zelve en mevrouw coiler toonde eenige belangstelling in dit gedeelte van het gesprek
dat zouje kunnen mijn jongen antwoordde jo en zij zou je kunnen gelooven of zij zou je ook niet kunnen gelooven jo voelde evenals ik dat hij daar iets treffends had gezegd en trok hard aan zijne pijp
nu en dan tuimelde hij over een orthographisch struikelbok maar over het geheel maakte hij zeer goed voort en toen hij zijn naam had geteekend
dat zij ook zoo dachten ik keek overal rond naar den vreeselijken kameraad maar kon geen spoor van hem ontdekken maar nu was ik weder bang geworden en liep zonder eene enkele maal stil te staan naar huis
de gebeurtenis die voorbereid begon te worden eer ik wist dat er eene estella in de wereld was en in dagen toen haar kinderlijk gemoed de eerste heillooze lessen van jufvrouw havisham ontving
toen ik eindelijk moed vatte om naar de kamer terug te keeren vond ik estella aan jufvrouw havisham's knie zitten bezig met eenige steken by te naaien aan die oude voorwerpen
ik heb geen reden om te twijfelen of hetgeen hij zeide dezuivere waarheid was de politiebeambte die de giek stuurde gaf hetzelfde verslag van de manier waarop zij over boord waren geraakt
in den laatsten tijd zeer dikwijls er is een lange zware tijd geweest waarinik de herinnering van hetgeen ik had weggeworpen toen ik er de waarde niet van kende ver van mij verwljderd hield
maar om des nachts niet aan u te denken welk een idee hier volgde een uitbarsting van tranen de bedoelde raymond was naar ik begreep de aanwezige heer en ik begreep nu ook dat hij mijnheer camilla was
zich tot alles uit dat begrijp ik ook zoo en luister eens wat ik gedaan heb is afgeboet en betaald hervatte hij zoo zij het
waarin de goede man er nu veel natuurlijker uitzag en meer naar zich zelven geleek hij was zeer tevreden toen ik hem yroeg of ik in mijn eigen kamertje mocht slapen en ik was ook zeer tevreden
en waarom denk je pip dat zij vooral die ronde vier duizend aan hem maakte wegens pip's getuigenis van den genoemden mattheiis hoor ik van biddy dat er in dat geschrift staat
was gewaaid en geheel op zijde hing zoodat de duiven als er duiven in geweest waren zouden gedacht hebben dat zij op zee door de golven werden geschommeld
het is jammer zeide ik een eind makende aan mijn gestoord ontbijt dat de man niet zeide geoote verwachtingen wat hj eigenlijk gedaan had en nog eens doen wilde
mijne eerste vraag toen ik herbert zag was natuurlijk geweest of alles daar beneden aan de rivier nog wel was daar hij met blijmoedige verzekerdheid bevestigend antwoordde
als er maar ruimte geweest was om te vallen ik was bang geweest om iets van de vertooning te zeggen maar nu zag mijnheer waldengarver ons zeer welgemoed aan en zeide
en het dus voor eene groote goedheid van hem zou houden als hij mij een wenk wildegeven zoodra hij zag dat ik ergens mee verlegen was of iets verkeerds deed
en toen hij begon maakte hij elken neerhaal zoo langzaam dat hij wel zes voet lang had kunnen zijn terwijl ik met elken ophaal zijne pen geweldig kon hooren
in deze kleeren ben ik de verkeerde buiten de smederij de keuken en de polders ben ik niet op mijne plaats je zult niet half zooveel gebreken aan mij vinden als je mij je verbeeldt in mijn werkpak
ik poogde mij zelven te overreden dat het zoo was gelijk ook inderdaad wel wezen kon evenwel stelde ik voor dathij enikte zamen naar eene afgelegene landpunt zouden gaan die wij van daar even konden zien
wees niet bang dat ik een zegen voor hem zal zijn zeide estella dat zal ik niet wezen kom hier is mijne hand scheiden wij nuzoo gij droomende jongen of man
de bleeke jonge heer en ik stonden elkander aan te zien tot wij beiden in lachen uitbarstten
als die persoon te voorschijn komt zeide mijnheer jaggers zich weder oprichtende zult gij en die persoon uwe eigene zaken regelen
dat hij aan eene ruime plaats veirreweg de voorkeur gaf boven ons gezelschap en dat hij wat bekwaamheid betrof meer dan onze meester was en wat kracht aanging ons als kaf kon wegbl
jufvrouw havisham en ik waren ondertusschen niet blijven stilstaan maar de kamer al rondgeloopen nu langs de kleeren
de ander was evenals provis in een mantel gewikkeld en scheen te willen wegkruipen terwijl hij den stuurman iets toefluisterde geen woord werd overluid in een van beide booten gesproken
ken je dan dien man vroeg ik mijnheer wopsle sloot zijne oogen en opende ze weder hij verrichtte beide plechtigheden zeer langzaam
doodarm doodzwak en dikwijls buiten zich zelven van angst en benauwdheid en compeyson's vrouw die van haar man meestal schoppen kreeg toonde hem zooveel medelijden als zij kon
met eene geheele karavaan kameelen geloof ik en hoe wij te zamen den nijl zouden opvaren en daar wonderen zien zonder veel hoop te hebben op mijn eigen aandeel
en toonen u doornen gij zegt het zijn sporen van nagels en voegt daarbij de onderstelling dat zij haar kind zou vermoord hebben
sloegjufvrouw skiffins dicht en viel john weder open en toen vielen jufvrouw skiffins en john te zamen open en sloegen eindelijk te gelijk weder dicht toen wemmick terugkwam betuigde ik hem mijne bewondering voor zijne vernuftige inrichtingen
een hooghartig medelijden met de arme schepselen die bestemd waren om zondagaan zondag daarheen te gaan geheel hun leven lang en eindelijk vergeten tusschen diegroene heuveltjes te liggen
evenwel nu ge mij hebt opgezocht moet er iets goeds wezen in het gevoel dat u hier heeft doen komen en wil ik u niet terugstooten maar ge moet toch wel begrijpen dat ik
en als zij zich somtijds naar startop wendde die weinig tegen haar sprak of naar drummle die nog minder zeide benijdde ik hen eenigszins dat zij aan den anderen kant van de tafel zaten
neen mijn jonge vriend viel hij er weder op in alweder zijn groot hoofd schuddende en te gelijk zijn voorhoofd fronsende en glimlachende
zij komen hier op dien dag maar zij durven er geene melding van maken natuurlijk deed ik ook geene verdere poging om er melding van te maken
ja mynheer jaggers en onthou je wel hervatte mijnheer jaggers dat je zonder my niet hier zoudt zijn en niet hier kondt zijn ja mijnheer riepen beide vrouwen te gelijk god zegen je mijnheer dat weten we wel
toen ik weder op hen lette stonden zij op eenigen afstand van het bed mij aan te zien ik lag daar nog ge ziet mijn toestand wel zeide ik ik zou meegaan als ik kon
en toen met het onbestemde gevoel dat bij mij altijd met zulk eene windstilte verbonden was namelijk dat het zondag en dat er iemand dood was ging ik naar boven om mij te kleeden toen ik weder beneden kwam vond ik jo
hij legde zijne hand op mijn schouder ik huiverde bij de gedachte dat voor zooveel ik wist die hand wel met bloed bevlekt kon zijn
wilde er niet van hooren van dit stuk zijner bezittingen afstand te doen en bleef op de ongemakkelijkste manier daarmede staan praten
uit dit laatste gezegde begreep ik dat jufvrouw havisham hetzij om eene of andere reden of zonder reden hem niet in haar vertrouwen had genomen wat haar oogmerk betrof om mij voor estella te bestemmen
een andere zwarte wachter een tim merman die eens om eene weddenschap twee ganzen had opgegeten opende de deur en liet mij in de pronkkamer
de vlag was gestreken en het kanon op het rechte oogenblik afgevuurd en ik gevoelde mij zoo genoeglijk en veilig van het overige van walworth afgesneden als ware de gracht dertig voet breed en even diep geweest
ik herinnerde haar waar zij uit het huis gekomen was en mij eten en drinken had gegeven en zij zeide dat weet ik niet meer herinnert ge u niet meer dat ge mij hebt doen schreien zeide ik
hij zag mij aan met een blik van genegenheid die bijna mijn afschuw voor hem deed herleven hoewel ik onder zijn spreken het diepste medelijden met hem had gevoeld
voer bedacht sarah zich blijkbaar of zij mij maar niet zou wegzenden maar ongenegen om die verantwoordelijkheid op zich te nemen liet zij mij binnen en bracht mij weldra de bitse boodschap dat ik maar boven moest komen
en als wij elkander veel moeten ontmoeten zoudt ge best doen met rmj terstond te gelooven neen vervolgde zij mij gebiedend stuitende toen ik den mond opende
wij bleven op net herbergpleintje staan terwijl zij mij hare bagage aanwees en toen deze bijeen was herinnerde ik mij voor de eerste maal want ik had alles behalve haar zelve ondertusschen vergeten dat ik niets van hare bestemming wist
pleizier is een pleizier de geheeie wereld over maar deze jongen weet je wij rnoeten hem nu verbonden hebben ik heb beloofd dat ik er voor zorgen zou om je de waarheid te zeggen
ja antwoordde eene stem uit de duisternis beneden op welke verdieping moet je wezen heel boven bij mijnheer pip dat is mijn naam er is toch niets gebeurd niets gebeurd antwoordde de stem en de onbekende kwam hooger
hoe dikwijls terwijl hij in mijne ziekte bij mij zat was mij datopde lippen gekomen hoe onherroepelijk zou zijne kennis daarvan geweest zijn als hij nog een uur langer bij mij gebleven was
bracht zijne beide handen naar zijne overeindstaande haren en scheen eene buitengewone poging te doen om zich zelven daarbij op te lichten toen hij dit gedaan en zich zelven geheel niet opgelicht had ging hij stilletjes voort met hetgeen hij deed
wij hadden nog geenwoord over mijne verandering van fortuin gesproken en ik wist niet hoeveel hem van mijne jongste geschiedenis bekend was ik twijfelde nu zoo zeer aan mij zelven en was zoo vol vertrouwen op hem
wees toch niet dwars jack zeide de kastelein op een aandoenlijk treurigen toon een tolkommies weet wel wat met zijne knoopen te doen zeide jack met verachtetijken nadruk op het woord knoopen
die bij onze trap behoorden stapten wij in de boot en staken af herbert zat vooraan ik stuurde het was toen bijna hoog water half negen uur ons plan was het volgende daar het getij om negen uur zou beginnen af te loopen
zelfs in zijne oogen enookinhare oogen om weder op dien man te komen en met hem gedaan te maken
zij wendde langzaam hare oogen van mij af en richtte ze op het vuur nadat zij dit had aangezien gedurende een tijd die in zulk eene stilte en bij het flauwe licht der kaarsen
en balken of hoevele lijnbanen ik zag die niet de bedoelde was nadat ik verscheidene malen op een verkeerd punt den waterkant had opgroote verwachtwgen gezocht nu niet ver genoeg dan te ver kwam ik een hoek omslaande onverwacht
ik zeide dat ik het met pleizier zou doen dan kan jij aan je werk gaan marianne zeide wemmick tot de kleine meid en zoo blijven wij bij elkander zie je mynheer pip vervolgde jaij knipoogende toen de kleine meid verdween
in duizend andere onbeschrijfbare kleinigheden die zich elke minuut van den dag voordeden vertoonde zich de gevangene de banneling de landlooper zoo duidelijk als maar eenigszins mogelijk was
ingeval hare grilligheid haar mocht bewegen om zich over mijne komst verwonderd te toonen begaf ik mij des anderen daags met den postwagen op reis
vouwde ik al mijne rekeningen even groot op voorzag ieder achterop met een naam en maakte er een net pakje van dan deed ik hetzelfde voor herbert
daar zij slechts met dit enkeledunne draadjein mijn geheugen zijn vastgeknoopt weet ik niet wat zij deden behalve dat zij aflieten van hun voornemen om mij te vervoeren
maar zag er uit alsof zij altijd rank en jeugdig zou zijn of het provinciate werk van mynheer trabb hem sierlijker zou gekleed hebben dan mij is de vraag
terwijl hij dat klokken in de keel kreeg dat ik mij zoo wel herinnerde en hij was mij des te afgrijselijker omdat hij zoo in vollen ernst was je kunt niet beter doen dan je stilhouden lieve jongen
ik was grof en gemeen dat was ik maar verschoon dat voor deze maal lieve jongen het akelig comische van dat geheele tooneel perste mij een gemelijken lach af tewijl ik antwoordde
denzelfden ouderdom hoewel de kamer waar de beschimmelde tafel gedekt stond waren terwijl wij wandelden verlicht en jufvrouw havisham zat in haar rolstoelnaar mij te wachten
dit was in little britain en hij had daarbij op zijn kaartje geschreven niet ver van smithfield en vlak bij het
wel de moeite waard hem te vermoorden als ik wat ergers kon doen en hem terugbrengen de ander hijgde nog uit hij heeft me met een zwaai van
die gedaante toonde dat zij mij gewaar werd toen ik naderde zij had zich eerst naar mij toe bewogen maar bleef nu stilstaan
het was gemakkelyk voor mij te ontdekken dat drummle haar begon na te loopen en dat zij dit toeliet weldra vervolgde hij haaroveral en kwamen wij elkander dagelijks in den weg
hamburg rotterdam antwerpen de plaats beteekende weinig als hij maar buiten engeland was elke vreemde stoomboot die ons in den weg kwam en ons wilde opnemen was evengoed
en hoeveel heb je gekregen vroeg mijne zuster lachende waarlijk lachende wat zou het tegenwoordige gezelschap van tien pond zeggen vroeg jo zj zouden zeggen antwoordde mijne zusik
alleen aan den ouden man aan jufvrouw skiffins en aan mij bekend is en mijnheer wemmick heeft ze gemaakt voegde jufvrouw skiffins er bij met zijne eigene handen en naar zijn eigen idee terwijl jufvrouw skiffins haar hoed afzette
had ik geen ander kenmerk dan eene lijnbaan die de old green copper rope walk heette het doet er niet hoe ik ronddwaalde tusschen gestrande schepen die in droge dokken werden opgelapt tusschen oude wrakken die gesloopt werden
met hare fraaie haren in den wind zwierende en hare oogen vol smaad op mij gevestigd dikwijls keek ik op zulk een tijd naar de zwarte gaten in den muur die de opene luiken vormden
daar zijn compagon mij hierop had voorbereid was ik minder verwonderd dan hij dacht wij zullen eene goede gelegenheid verliezen als ik nog langer uitstel om naar k a
nooit was ik voor mijne ondankbaarheid jegens jo zoo zwaar gesti'aft als door dien onbeschaamden bedrieger pumblechook hoe valscher hij was des te trouwer jo hoe laaghartiger hij des te
met het hoofd in de handen zacht kermende op haar stoel heen en weder te zwaaien maar gaf geen antwoord of zeide estella
mijne pleegmoeder antwoordde estella zonder hare sierlijk ongedwongene houding te veranderen zonder hare stem te verheffen gelijk de andere deed zonder eenige gramschap of teederheid te laten blijken
de twee gevangenen waren met de handen aan elkander gekluisterd en hadden ook boeien aan de beenen boeien van een maaksel dat ik zoo wel kende
maar ik was nog niet ver gekomen toen ik uit haar gezicht opmaakte dat zij veeleer op eene verstrooide manier aan mij zat te denken dan lette op hetgeen ik zeide
maar als gij er iets op tegen hebt is het nu de ujd om zoo te zeggen spreek op nog eens bracht ik met moeite uit dat ik er niets tegen had dat zou ik ook niet denken
en terwijl mijnheer jaggers zijne zaken afdeed den weg naar londen zou opgaan als hij den koetsier wilde doen weten dat ik plaats zou nemen waar men mij inhaalde zoo was ik in staat het wilde zwijn terstond na het ontbijt te ontvluchten
na eene poos van stilte ging de rechter voort met hetgeen hij tot de overigen te zeggen had daarna werd over alien het formulier van het vonnis uitgesproken en werden sommigen bijna weggedragen
wij waren nu aan het huis gekomen waar ik vlak binnen de zijdeur zijne kamer vond met een venstertje dat op het voorplein uitzag
waarom zou zij wraak willen nemen op het mannelijke geslacht welke wraak heere mijnheer pip zeide hij weet je dat niet
vroeg in den ochtend terwijl mijn ontbijtgereedgemaakt werd wandelde ik naar satis huis aan het hek en op brokken tapijt die uit de vensters hingen
werd ik met een schrik wakker en nam die vraag weder in overweging ik moest die echter langer dan ik gedacht had uit het oog hebben verloren daar ik schoon ik in de duisternis en bij het flikkerende schijnsel onzer lantarens niets kon onderscheiden
zag het geheel er uit als een blind monster met twaalf menschelijke beenen dat door twee bewakers den postiljon en zijn kameraad geleid langzaam en onzeker
ruik je geen rum daar is hij altijd aan aan de rum zeide ik ja antwoordde herbert en ge kunt denken hoe dat zijne jichtpijnen verzacht en dan staat hij er op om alle provisie boven op zijne kamer te houden en zelf uit te geven
naar huis te brengen ik achtte hetonder deze omstandigheden zelfs het best het eerst te gaan hetgeen ik dan ook deed na hartelijk afscheid van den ouden man genomen en een zeerpleizierigen avond doorgebracht te hebben
en waarmede ik spoedig even gemeenzaam werd a ls de anderen hij legde voorsnijmes en vork neer daar hij op het oogenblik juist bezig was met snijden
als ge zegt dat ge mij bemint dan weet ik wat den klank der woorden betreft wat ge daarmee meent maar ook niets meer ge treft daardoor niets in mijne borst ge kunt daar niets treffen
zeg niet dan zijn eigen viel estella er op in want zulk soort van menschen haat ik maar hij is werkelijk belangeloos en boven kleingeestige jaloezie en wangunst verheven heb ik gehoord
de oude batterij in den polder was ons studeervertrek en eene gebrokene lei met een eindje griffel waren onze opvoedingsmiddelen waarbij jo altijd eene pijp tabak voegde
het was donker eer wij aan het einde van de reis kwamen en die reis kwam mij die binnenin zittende weinig er van zien kon en met mijn onbruikbaren arm niet buitenop kon klimmen zeer lang en akelig voor
hep ik uit mijn arm om haar hals slaande en haar een kus gevende ik zal je aitijd alles zeggen
en dat derhalve jo gargery en ik in dit opzicht gelyk stonden mijne zuster was lang niet mooi en ik was niet vreemd van het denkbeeld dat zij hare handen ook moest gebruikt hebben om te maken dat jo gargery
en vereenzelvigde zich met elken getuige bij de lykschouwing hij kermde het is met mij gedaan als het siach toiler en brulde ik zai je de rest geven ais de moordenaar
mijn troost was dat het lang geleden gebeurd was en dat hij zonder twijfel naar een vergelegen land getransporteerd en voor mij dood was en ook wel werkelijk dood kon zijn
er kwam eene verandering over mijnheer trabb hij vergat zijn geboterd broodje stond op veegde zijne vingers aan het tafellaken af en riep uit god zegen me
veel van je geleerd en waarin ik nog gebrekkig ben hoop ik mij te verbeteren ik denk dat je geen verbeteren meer noodig hebt biddy
ik kwam van hem af zonder zelf te weten hoe legde het'vuur aan in mijne kamer en bleef daarbij zitten bang om naar bed te gaan
ook inzichten ten aanzien van uw huwelijk zou hebben nooit nu handel bij mijne ziel en op mijne eer ik ben geheel vrij van den smaak van zure druiven
ik keek omlaag naar den voet die geen schoen aanhad en zag dat de zijden kous daaraan eens wit nu geel van het gaan stuk gesleten was zonder dit stilstaan van al die bleeke verouderde voorwerpen
mijnheer wopsle begon ik kan alleen maar zeggen toen de vreemdeling hem stuitte wat wilt ge de vraag niet met ja of neen beantwoorden
hield ik naar ik vrees voor mijne arme en nederige sterren daar zij de boersche voorwerpen beschenen waaronder ik mijn leven had doorgebracht
af rijen van schepen hier lagen de stoombooten van leith aberdeen en glasgo wtelossen en te laden en schenen toen wij voorbijvoeren ontzaglijk hoog boven het water uit te steken
beste jongen zeide herbert laat het spoedige vooruitzicht op onze scheiding want het is waarlijk zeer nabij mijne verontschuldiging wezen om je over je zelven lastig te vallen hebje al over je toekomst gedacht
eene buitengemeene opschudding te vinden met de deur wyd open en ongewone lichten die men haastig opgenomen en neergezet had hier en daar verspreid
weet je wat ik hier aanraak zeide zij hare handen op elkander geplaatst aan de linkerzijde op hare borst leggende
van waar zeide ik je bent verplicht te zeggen waar vandaan en dit was hij ook als vink verplicht van richmond mijne heeren zeide drummle zich zoo van mij afmakende en eene weergalooze schoonheid
ik ondernam toen biddy en door biddy jo de ernstige verplichting te doen verstaan waaronder ik begreep dat mijne vrienden lagen om niets van de oorzaak van mijn fortuin
toen zeide compeyson wel gek weetje dan niet dat ze nog leeft en dus een lichaam heeft en hoe zou ze daar boven komen zonder de deur of het venster in en de trap op te komen
toen zij van eene zware ziekte die zij kreeg hersteld was liet zij de geheele plaats zoo verwoesten als je gezien hebt en sedert heeft zij zelve nooit het daglicht weer gezien
en clara zeide ik dat lieve meisje antwoordde herbert blijft als eene goede dochter by haar vader zoolang hij het nog uithoudt maar hij zal het niet lang meer uithouden jufvrouw whimple zegt mij in vertrouwen dat hij zeker binnen kort
of van haar oogmerk te doen blijken maar wij bleven alleen zonder eenigen schijn dat iemand ons wildemoeien hij had zijn schippersmantel omgedaan en geleek daar volkomen op zijne plaats te zijn
maar lang daarna en lang nadat ik het theegoed had hooren rammelen en geheel klaar was ontbrak het mij nog aan moed om naar beneden te gaan ik bleef dus boven bij herhaling mijn varies losgespende en openmakende
het opkomende getij sloeg met ongeregelde tusschenpoozen tegen den kant en wanneer dit geluid plaats had was het zeker dat een van ons eene beweging van schrik maakte
als ik er maar toe te brengen was om op jou verliefd te worden je stoort er je toch niet aan dat ik zoo openlijk spreek met zulk eene oude kennis och heere neen in t geheel niet antwoordde biddy denk maar niet om mij
en nu merkte ik eene in het oog loopende overeenkomst op tusschen de manier van eten van dien hond en van dezen man
ik wist niet te zeggen hoe hij er eigenlijk uitzag behalve zeer begrafenisachtig met de bijvoeging van eene groote deensche zon of ster die aan een blauw lint om zijn hals hing
ik knikte ja ik heb wel gehoord dat mijn zoon bijzonder knap in zijn vak is ik knikte hard ja zoo zeggen ze me zijn vak is het recht
wien hebben wij hier zeide deze heer en bukte om naar mij te zien een jongen zeide estella het was een zwaarlijvig man met eene bijzonder donkere kleur een buitengemeen groot hoofd en eene daarmede overeenkomstige groote hand
een klein hulpkantoor in het oosten te vestigen dat tot uitbreiding der betrekkingen zeer noodig was eh dat herbert als nieuwe compagon dat kantoor zou gaan waarnemen
dat het mij toen ik op mijn rug in bed lag was alsof ik den geheelen nacht dien stok op mijn voorhoofd moest laten balanceeren
zou jij zeggen herhaalde drummle wel heereje dit alles was zoo tergend vooral dewijl ik maar geen indruk op zijne stugge ongevoeligheid kon maken dat ik zonder op herbert te letten die mij wilde stuiten zeide
arme jongen hij vermoedde weinig met wiens geld maar er is nog iets anders vervolgde herbert wij hebben hier een onkundig en stijfhoofdig man die zich sedert lang een denkbeeld heeft in het hoofd gezet
toen ik in de koffiekamer van het wilde zwijn terugkwam om te ontbijten vond ikdaarmijnheer pumblechook in gesprek met den kastelein pumblechook wiens voorkomen door zijn nachtavontuur niet verfraaid was
uwe gezondheid dat ge duizend jaar moogt leven en nooit slechter oordeel hebben over de rechte soort dan ge op dit oogenblik hebt de sergeant ledigde zijn glas wederom in eens en scheen volkomen bereid om er nog een te nemen
en werden angstig aangestaard somtijds zeide een van ons met eene gesmoorde stem wat was die kabbeling en een ander is dat eene boot daarginds en daarop verzonken wij weder in eene diepe stilte en dikwijls dachtikongeduldig hoe
terwijl ik droevig in het vuur keek dwaalden mijne gedachten van dit onderwerp af want de vluchteling buiten op het veld met de boei aan zijn been de geheimzinnige kameraad de vijl de pro viand en de schrikkelijke belofte waaronder ik lag
en werd die vrouw schuldig verklaard neen zij werd vrijgesproken mijn arme handel ik doe je zeer ge kunt het onmogelijk zachter doen herbert en wat verder
daar het boschje te gelijk een eere gericht was dat indien mijnheer drummle eenig schriftelijk bewijs hoe gering ook van de bedoelde dame bracht
en begon mij te verwonderen in welk gedeelte van het huis het zij mijne zuster was daar de kamer een flauwe zoete reuk van koek had
op een bal te richmond waar estella alle andere schoonen had overstraald was die lompe drummle haar zoo aanhoudend bijgebleven en door haar zoo zichtbaar geduld dat ik besloot haar er over aan te spreken
lette bijna niet op mij en praatte voornamelijk over knollen in ons dorp heerschte op zaterdagavond eene verkwikkende bewustheid van schoongemaakt te hebben en eens uit te rusten
maar dewijl ik gewoon was als ik daar kwam naast jo te zitten zeide ik neen dankje mijnheer en zette mij op de bank aan den overkant waar jo plaats voor mij maakte
alsof hij zelf eene beroerte had gehad zoodat men zells twijfelen moest of die getuige wel genoeg bij zijne zinnen was om voor bevoegd gehouden te worden
die in een hoek zat en een paar uitgeweekte schoenen aanhad welke hij ons terwijl wij spek met eieren aten had vertoond als belangrijke relieken
estella mij toeknikkende met een blik die te gelijk ernstig en schertsend was want zij overloopen jufvrouw havisham met berichten en bedekte aanduidingen tot uw nadeel
dat ik ook wel wat aan den westindischen handel zal doen in suiker tabak en rum ook met ceylon in olifantstanden je zult zoo een goed aantal schepen noodig hebben zeide ik eene geheele vloot zeide hij
ik zag jufvrouw havisham hare hand op haar hart leggen terwijl zij estella en mij beurtelings aanzag het schijnt zeide
hij kon dit niet tegenspreken en was over het geheel zeer redelijk zijn terugkomen was een waagstuk zeide hij en hij had altijd geweten dat het een waagstuk was hij zou niets doen om het tot een roekeloos waagstuk te maken en met zulke goede hulp
evenwel ik beschouwde dit slechts als een uitstel en besloot hem alles te openbaren als zich ooit eene nieuwe kans mocht opdoen dat het tot de ontdekking van den schuldige zou kunnen leiden
het baatte niet dat ik mij zelven nu deze vraag deed daar was ik op jo's rug gezeten en daar was jo onder mij als een jachtpaard over de slooten springende
dreef mij geenszins tot eene vrijwillige bekentenis aan maar ik hoop toch dat op den grond van mijn hart nog een overschotje van iets goeds bewaard bleef
dit is een present voor je op dezen dag als een onderpand van je verwachtingen en op den voet van die mooie som gelds in het jaar en op geen hooger voet zal je moeten leven totdat de gever van dat alles te voorschijn komt
ik zal ook eenige aandeelen in goede maatschappijen van levensverzekering koopen en maken dat ik in de directie kom ik zal ook wat aan mijnontginningen doen
mijne zuster jufvrouw gargery was meer dan twintig jaren ouder dan ik en had zich in hare eigene schatting en bij hare buren een grooten naam gemaakt
en ge moet ze mij laten teruggeven ge kunt er een anderen jongen mee helpen ik haalde mijne beurs uit hij hield zijne oogen op mij gericht
dan zal ik in staat zijn te gelooven dat ge mij voortaan vertrouwen en beter over mij denken kunt lieve oude pip oude jongen zeide jo god weet dat ik je vergeef als ik iets te vergeven heb
is iemand die zijne stem wel mag laten hooren onze voorzanger in de kerk zoo zeide de vreemdeling snel en wierp mij een blik toe in die eenzame kerk daar rechtsaf in het polderland met die graven
ik had moeten antwoorden dat de liefde gewoonlyk voor blind werd gehouden als ik niet altijd bedwongen was ge worden en dit was niet het geringste van mijne ellende
in die kleedkamer in de kamer boven mij in die beneden mij overal eindelijk toen de nacht langzaam tot twee ure was voortgekropen was het my onmogelijk langer te blljven liggen
ge hebt mij van avond niets meer te zeggen niets ik neb uw brief ontvangen en vernietigd niets wij wisselden een hartelijk goedennacht en ik ging naar huis met nieuwe bezwaren om mijne gedachten bezig te houden
slechts den wagenmaker in het oog te houden die zijn voordeel scheen te behartigen door met de handen in de zakken den bakker te beschouwen
ken je niet woorden kunnen het gevoel van hoon en beleediging niet uitdrukken dat mij vervulde toen hij mij voorbij gaande zyn hemdsboprd optrok zijne haren opstreek zijn eenen arm in de zijde zette
en die hij goed en met eere vervult om je de waarheid te zeggen ik denk dat dit met hem het geval is schoon het wel wat stout van mij lijkt om een slechte kant van bet menscheluk gemoed zoo te spreken want jij moet hem veel beter kennen dan ik
tot jo jij bent de man van de zuster van dien jongen ik had mij nooit kunnen verbeelden dat die goede jo zoo weinig op zich zelven en zooveel op een buitengewonen vogel kon gelijken
alsof zij het bekoorujke schepseltje dat zij had opgevoed wilde verslinden van estella wendde zij hare oogen naar mij met een uitvorschenden blik die tot in mijn hart scheen door te dringen om de wonden daarvan te peilen
rijks met een vuilgezicht die eerst laat in z'yn leven uit de rijen des volks scheen te zijn opgeklommen en een deenschen ridder
mij ik dat het verlangen om iets uit hem te halen mijn adem sneller deed gaan en terwijl ik dit gevoelde en tevens dat hij dit ook opmerkte
of zal ik je den winkel uitschoppen en ze zelf krijgen ik koos met behulp van mijnheer trabb's oordeel de stoffen voor een pak uit en ging naar het achterkamertje om de maat te laten nemen
nadat zij dezen aanval met alle biijken van bespotting hadden afgeweerd schaarden de leerlingen zich op eene rij en lieten murmelend een verhavend boek van hand tot hand gaan
die over den rug eener bank tegenover mij leunende stond toe te kijken er lag eene uitdrukking van minachting op zijn gelaat en hij beet m den kant van zijn iangen voorvinger terwijl hij die groep van ge'ziciiten waarnam
dat zij mij gelijk zij zelve het uitdrukte met hare eigene handen had groot gebracht daar ik in dien tijd voor mij zelven moest uitdenken wat deze uitdrukking beteekende
gedurig van net pad der deugd afdwaalde en door jufvrouw skiffins weder daarop teruggebracht werd eindelijk las de oude man zich zelven in een lichten
zoo zoo zoo met die ongeduldige beweging van hare vingers ik behoef het niet te weten ben je nu klaar om te spelen ik was verplicht eenigszins verlegen te antwoorden
te beginnen met jo en mij in den grooten ban gedaan zou hebben nu maar een leek zijnde bleef hij tusschenbeide zoo onverstandig lang op den vochtigen grond zitten dat toen zijn rok uitgetrokken was
er had eene geweldige worsteling misschien een gevecht plaats gehad zij was gekneusd gekrabd en gescheurd en was eindelijk bij de keel gepakt en zoo gesmoord
dat hij zich in het hoofd heeft gezet en op het oogenblik dat het na al zijn arbeid en wachten verwezenhjkt wordt laat ge den grond onder zijne voeten wegzinken verijdelt ge zijn denkbeeld en doet ge zijne gespaarde winsten alle waarde voor hem verliezen
de gedachte was verlokkend dat die kostba're huurling openlijk zijne laarzen voor den stal van het wilde zwijn zou laten luchten
ik ontdekte binnen weinige uren en mag hier wel terstond vermelden dat mevrouw pocket de eenige dochter was van zeker overleden ridder
naarmate van de plaats waar wij waren zouden wij weten wanneer ze teverwachten en de eerstkomende zouden wij aanroepen zoodat wij als wij toevallig niet aan boord genomen werden nog eene andere kans zouden hebben
maar dat dit haar vijand en verderver was en dat zij het altijd moest ontvlieden en bekarnpen want dat het u ongelukkig had gemaakt
juist eene mijl zeide mijne zuster goed zoo dan zullen wij ze tegen schemeravond opjagen kort voor de schemering zijn mijne orders dat zal gaan
jde vaart met eene opene boot was in die dagen tusschen de bruggen veel gemakkelijker en gewoner dan thans en wij schoten tusschen een aantal roeivaartuigen van verschillende soort snel vooruit
dit aangename werd nog verhoogd door iets bivouakachtigs dat den maaltijd onderscheidde want terwijl de tafel gelijk pumblechook mocht gezegd hebben de schoot der weelde was
dit was zeer onaangenaam en ikwerdhalfen half bang evenwel daar het eenige dat ik doen kon was aan de deur te kloppen klopte ik aan en ontving antwoord om binnen te komen ik trad dus binnen
als het zulks werkelijk deed de gedachte daaraan verbijsterde mij en onder haar invloed bleef ik in mijn hart mijn beroep haten en my voor mijn eigen huis schamen
dit schrikkelijke dreigement deed de twee vrouwen terstond afdeinzen niemand bleef nu over dan de ongeduldige jood die reeds verscheidene malen de panden van mynheer jaggers jas aan zijne lippen had gebracht
waarde mijnheer pip ik schrijf dezen op verzoek van mynheer gargery om u te laten weten dat hij in gezelschap van mijnheer wopsle naar london gaat
wemmick stond met zijn horloge in de hand tot het oogenblik kwam om den gloeienden pook uit de hand van den ouden man aan te nemen en naar de batterij te gaan
maar wat ik meen is dit daar wijlen compeyson al vooraf wist dat hij terug zou komen en het er zoo op gezet had om hem beet te krijgen geloofik niet dat hij gered had kunnen worden
in hare trotschheid en schoonheid en den teruggekeerden banneling wien ik schuilplaats gaf de weg zou er toch niet effener door worden het einde zou er toch niet beter om zijn
de tuin van het huis was en dat hij met verward onkruid was begroeid maar dat er toch over de groen en geel uitgeslagene paden een spoor was alsof er somtijds iemand wandelde
daar begint het alweer zie je i riep wemmick uit ik heb het je wel gezegd hij doet den ondergeschikte eene tweede vraag eer de eerste nog droog is wel als nu mijnheer pip eens bij ons gekomen was
wij hadden zooveel aan herbert's altijd vroolijke vlijt en vlugheid te danken dat ik mij dikwijls verwonderde hoe ik ooit dat oude denkbeeld van zijne ongeschiktheid had opgevat
hebt ge ooit den bode teruggezien dien ge mij eens hebt gezonden vroeg ik nooit meer onder mijne oogen gehad dat was ook niet te denken hij is eerlijk gekomen en heeft mij twee banknoten van een pond gebracht
het begon reeds avond te worden toen ik de stille weergalmende pleintjes achter de hoogs t r a a t overging de vervallen muren tusschen welke de monniken
en dat waarin ons gesprek had plaats gehad vroeg ik hem of hij naar bed wild e gaan hij antwoordde ja maar vroeg mij te gelijk om wat van mijn heeren linnengoed om des morgens aan te doen
toen wij aan de rivier kwamen en aan den oever gingen zitten waar het water aan onze voeten kabbelde en het nog stiller maakte dan het zonder dit geluid zon geweest zijn begreep ik dat tijd en plaats gunstig waren om biddy in mijn volste vertrouwen te nemen
om al deze redenen zoo gaf ik aan wemmick te kennen en omdat hij mijn kameraad en vriend was en ik de grootste genegenheid voor hem had wenschte ik dat de zon van mijn fortuin
maar om terstond weder in die stille wezenloosheid te verzinken somtijds was hij bijna of geheel buiten staat om te spreken
eenige dagen bleef ik zelfs angstig in huis en keek met de grootste voorzichtigheid de keukendeur uit eer ik eene boodschap ging doen uit vrees dat de gerechtsdienaren my zouden oppakken
was ik juist eene sloot overgekomen die ik wist dat zeer dicht bij de batterij was en voorbij die sloot tegen eene hoogte opgekrabbeld toen ik den man voor mij zag zitten
het hek openende kwamen wij terstond in een tuintje aan de rivier waar de kinderen van mijnheer pocket aan het spelen waren en indien ik mij niet bedrieg in eene zaak
als gij niet bang zijt om van avond of morgenavond om negen uur naar de oude polders te komen en naar het sluishuisje bij den kalkoven te gaan zal dat best voor u zijn
hij kwam terug naar de plek waar ik stond en stak mij nogmaals beide handen toe niet wetende wat te doen want verbazing had mij alle beradenheid doen verliezen gaf ik hem met weerzin de mijne
en daarna toen zij pas kwam meende ik haar voor eene ellende gelijk de mijne te bewaren en daarna neem het potlood en schrijf onder mijn naam ik vergeef haar
hij was een goedaardig zachtzinnig onbezorgd en onnadenkend mensch een soort van hercules in kracht en ook in zwakheid
de herinnering wie er komen zou gevoelde ik mij zoo verontreinigd dat de postwagen toch nog tespoedig kwam en ik niet vrij was van de besmettelijke gedachtenis van wernmick's broeikas toen ik haar gezichtje voor het portier zag
zij kwamen mij altijd voor den geest als bedrijven van zijne vergramde verwanten gedreven door den toestand van zijn gezicht en hunne verontwaardigde sympathie met de familietrekken
en de stemmen der vogeltjes bij dag en nacht kracht hadden gewonnen onder den invloed van zon en sterr en terwijl ik arme in mijn bed lag te gloeien en te wentelen was die herinnering een bitter inmengsel in mijn genoegen
en xlvi het had acht uur geslagen toen ik eene plek bereikte waar eene bijzondere
en zeide dus een klerk ja een klerk en ik hoop dat hij eens zooals een klerk van uwe kennis gedaan heeft tot compagnon zal opklimmen nu handel kortom wil je bij mij komen
toen het treurspel ten einde en mynheer wopsle teruggeroepen en uitgejouwd was zeide ik tot herbert laten wij dadelijk heengaan of wij zullen hem misschien ontmoeten
de gang was zeer lang en scheen het geheele vierkant van het huis om te loopen wij gingen echter maar eene zijde van dat vierkant langs en aan het eind daarvan bleef zij staan zette hare kaars neer en opende eene deur
blijkbaar werd dit verzoek gedaan in het vertrouwen dat hij niet zoo lang zou leven en het werd geweigerd het proces begon dadelijk en hij werd op een stoel zittende
had hij tijd genoeg over en ik merkte met verwondering op dat hij dien tijd besteedde om mij met dmdelijke blijken van de grootste verbazing aan te staren
het zal geene lange wandeling zijn en zij zal in de vroegte plaats hebben stel dat ze ons
het was alsof ik dien stoel zelf in het verledene terugduwde toen wij onzen langzamen tocht om de asch van het bruiloftsmaal begonnen
toen wij ons met de beschuiten en de melk met rum versterkt hadden en zoo voorbereid zouden uitstappen was ik tamely k verwonderd te zien dat wemmick een hengel opnam en over zijn schouder
ik wou dat ik ze hier had zeide de ander met een bitteren vloek op de koude de twee banknoten of de vrienden de
dit was de eenige repartie behalvemet een stuk glaswerk of porselein te smijten waartoe de botterik in staat was maar ik werd er zoo gramstorig over alsof het de scherpste geestigheid was geweest
eindelijk was ophelia de prooi van zulke eene langzame muzikale krankzinnigheid dat toen zij een la'ngen tijd had besteed om haar witten sluier af te nemen op te vouwen
zij gaf mij hare hand ik stamelde iets over het genoegen van haar weder te zien en dat ik lang zeer lang daarnaar verlangd had
mijnheer wemmick zeide ik ik wilde u gaarne naar uwe meening over iets vragen ik ben zeer verlangend om een vriend een dienst te bewijzen
dat hij er bijna achter school toen die hoop op een aan de bovenste tralies van den haard aangehaakt ijzeren plaatjestond te spatteren
de klank nam door den wind eene zonderlinge trilling aan en ik zat daarnaar te luisteren toen ik een voetstap op de trap hoorde het doet er niet toe welke zenuwachtige gril mij deed schrikken en mij aan den voetstap van mijne doode zuster deed denken
lang geleden wit geweest was maar nu zijn gians had verloren en bezoedeld en vergeeld was ik zag datdebruid in dit bruidsgewaad evenals dat gewaad en de bloemen was verwelkt