AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik alleen ben hoewel zonder mijne schuld de oorzaak van den dood des gebogchelden en ik wil mijn geweten niet bezwaren met een ander voor mijne onvoorzigtigheid te laten boeten
omdat ik van eene knoflook ragout gegeten en verzuimd heb mijne handen te wasschen de drommel moge de knoflook ragout halen verwenscht zij de kok die ze toebereid en hij die ze mij voorgediend heeft
waar bemoeit gij u mede sprak de ruiter barsch ik heb niet zonder reden dus gehandeld hij is een dief bij deze woorden rigtte ik mij op en mijn gunstig voorkomen gaf aanleiding dat ieder mijne partij koos en dat men hem voor een leugenaar hield
toen zij voor de derde maal bij mij kwam en de kracht van den wijn ons beiden naar het hoofd steeg sprak zij tot mij mijn geliefde wat dunkt u van mij ben ik niet schoon en bekoorlijk
er is hier zoo veel antwoordde zij dat gij voor altoos rijk zult zijn indien gij ze kunt medenemen kom en zie zelf zij bragt hem nu in eene kamer waar zij verscheidene koffers aanwees die allen met goud gevuld waren ga zeide zij vervolgens
de jonge dame intusschen in plaats van grond te verliezen behaalde nog eenig voordeel op mijn broeder zij liet hem drie à vier malen de galerij rond loopen en ijlde toen in eene donkere laan den hof in waarna zij
ik heb antwoordde zij met een schalksch lachje geene behoefte aan zijden of andere stoffen ik kom alleen om u en om den avond met u door te brengen indien u dit welgevallig is met het geringste onthaal ben ik tevreden
waarlijk schreeuwde hij deze gebeurtenis is zeer verwonderlijk maar ik ben blijde den doode van nabij te kunnen onderzoeken hij naderde het lijk ging op den grond zitten nam het hoofd op zijne knieën en beschouwde dit met
en waarom neemt gij den beker met uwe linker en niet met uwe regterhand ach riep ik ik bid u mij te verontschuldigen ik heb aan mijne regterhand een zeer pijnlijk gezwel
ongelukkige prins sprak hij bij zich zelven hoe zeer zal het u bedroeven indien u deze tijding ter ooren komt door wiens tusschenkomst zult gij nu uwe liefdesbetrekkingen met de bekoorlijke schemselnihar voortzetten ik vrees dat gij van wanhoop zult sterven
laat ons viel zij mij in de rede den tijd niet met nuttelooze woorden verkwisten ik ben overtuigd van de opregtheid uwer liefde en gij kunt het van de mijne zijn wilt gij mij de eer aandoen ten mijnent te komen
uwe meesteres zeide hij veroorlove mij haar te doen opmerken dat zij niet genoeg heeft nagedacht over hetgeen zij van mij eischt
hoewel aboul hassan thans weder tot bewustzijn was gekomen gevoelde hij zich nog zoo zwak dat hij zelfs den mond niet kon openen om te spreken vroeg men hem iets dan antwoordde hij slechts door teekens
ik ben een vreemdeling geboortig van caïro in egypte een copt en belijder van de christelijke godsdienst mijn vader was makelaar en liet mij bij zijn overlijden een aanzienlijk vermogen na ik volgde hem op in zijn beroep
mits gij het alleen doet dat behaagde mijn broeder wel niet maar hij moest ditmaal van den nood eene deugd maken toen hij eenige treden was afgegaan glipte zijn voet uit en hij gleed naar beneden niet zonder zijn hoofd en zijnen rug te bezeeren
kan het waar wezen hernam hij dat gij op dit ver gevorderd uur van den dag nog nuchteren zoudt zijn ach gij arme man gij zult nog
broeders daar gij mij tot bewaarder hebt gekozen van onze gemeenschappelijke kas zoo zal ik u het bewijs geven dat ik het vertrouwen hetwelk gij in mij gesteld hebt niet onwaardig ben
zijne aankomst zonder den prins bragt daar alles in beweging hij verzocht dat men hem bij de moeder van aboul hassan zou aandienen daar hij haar wenschte te spreken
neen hernam hij en gaf de redenen op waarom hij juist mij voor den dief hield het hoofd der politiewacht beval nu mij te grijpen en te onderzoeken men deed gelijk hij bevolen had en vond bij mij de beurs die men aan het volk toonde
zij was rijk en met smaak gekleed en ook de slavin die haar vergezelde was kostbaar uitgedost dit uiterlijk gepaard met eene natuurlijke bevalligheid die in elke harer bewegingen doorstraalde nam mij dadelijk voor haar in
ik gaf hem eenige koperen muntstukken alles wat ik in mijne beurs vond dit deed hem weder eenige dagen voortleven hoewel zeer sobertjes
mijne oogen waaruit onophoudelijk tranen vloeijen mijn treurend hart dat niets begeert dan alleen u de zuchten die mijne borst ontsnappen mijne verbeelding die zich met niets dan met mijn geliefden prins bezighoudt
ik had naauwelijks van deze laatste ramp kennis gekregen of ik nam een kleed mede en ging hem opzoeken na den ongelukkigen alnaschar zoo veel in mijn vermogen was getroost te hebben bragt ik hem langs zijwegen in stilte weder in de stad waar ik zoowel voor hem
terwijl ik met hem spreek zal mijn geest elders zijn en de minste inschikkelijkheden welke ik voor zijne liefde mag hebben zullen zoo vele dolksteken zijn die mij het hart
waarop ik mij zoo even vreeselijk gewroken heb ik was antwoordde zij hem de gade van een eerlijken koopman en deze ondeugende oude vrouw wier boosaardigheid mij onbekend was kwam mij dikwijls bezoeken mevrouw zeide zij op zekeren keer tot
alsdan trachtte deze vrouw schacabac zoo veel in haar vermogen was over zijne harde slavernij te troosten dit wekte al spoedig jaloerschheid bij den arabier op
reeds deze prachtige hof gaf mij een hoog denkbeeld van den rang en van het vermogen der dame wier hart ik veroverd had de beide kleine slavinnen deden mij nu in eene prachtig gemeubelde zaal gaan
mijn geest was daardoor zoo in verwarring gebragt dat ik er niet eens op had gelet dat zij heenging zonder mij te betalen en dat ik haar zelfs niet gevraagd had wie zij was of waar zij woonde
ik smeek u in naam van den prins van perzië uwe gezondheid te sparen verhoor mijn smeeken laat u raden tracht uwe droefheid te overwinnen
het geheele gebouw door en vond haar op hare slaapkamer toen zij alnaschar zag verschrikte zij hevig zij bad hem haar leven te sparen en hij had de edelmoedigheid zulks te doen mejufvrouw zeide hij hoe kondet gij zamen wonen met zulke booze menschen
luid genoeg dat daarvan voor zijn buurman een schoenmaker geen enkel woord verloren ging deze mand met glas zeide hij kost mij honderd drachmen
terwijl de meid naar binnen ging om den geneesheer dit goede nieuws over te brengen droegen de snijder en zijne vrouw het lijk van den gebogchelde den trap op lieten hem daar en spoedden zich weg
het is nog drie uur vr den middag ik ben daar zeker van of alle regelen der sterrekunde moeten falen geregte hemel riep ik uit mijn geduld is ten einde ik kan mij niet langer inhouden verwenschte barbier wat let mij u te verwurgen
ik heb met haar over u gesproken en naar hetgeen ik van u gezegd heb sterft zij van verlangen om u te zien zij heeft mij gebeden haar dat vermaak te verschaffen maar ik wilde dit niet doen zonder er u over gesproken te hebben
dit was intusschen de bedoeling van hunne geleiders niet zij gaven hen alleen aan den bevelvoerenden officier van de wacht des kalifs over
bewerk dus dat zijne majesteit nog eenige uren geduld oefent opdat hij bij zijne komst ons niet ongereed
werden de omstreken van bagdad onveilig gemaakt door een tiental roovers die zich sedert lang aan de stoutste diefstallen en aan ongehoorde wreedheden schuldig maakten
zij verbonden ook mijnen arm en deden mijne afgekapte hand in een linnen doek dien zij aan mijnen gordel vastmaakten opdat ik die zou kunnen
ben ik niet gewoon uw winkel te bezoeken en heb ik niet dikwijls bij u gekocht zonder dadelijk te betalen kunt gij mij verwijten dat ik ooit achterlijk ben gebleven mijne belofte na te komen en u het geld den volgenden dag te zenden
als die van mij zelven zouden zijn wij stelden den dag tot ons vertrek vast en toen deze aangebroken was begaven wij ons op weg na syrië en mesopotamië te zijn doorgetrokken doorreisden wij geheel perzië
hij kan ons sprak hij bij zich zelven dezen avond met zijne kluchtige zangstukjes regt vermaken en hij deed hem het voorstel daartoe toen zulks door den gebogchelde aangenomen werd sloot hij zijne werkplaats en nam hem mede naar zijne woning
mijn broeder kwam inmiddels van schrik tot zich zelven en ziende wat hem door zijn hoogmoed was overkomen sloeg hij zich voor het hoofd scheurde zijne kleederen en jammerde over zijn ongeluk
indien alles waarheid was wat wij gehoord hadden hij dan groot ongelijk had mijne heeren antwoordde hij zijn hoofd oprigtende hetgeen tot dusverre steeds naar den grond gekeerd was het stilzwijgen dat ik bewaard heb zoo
hare vrouwen welke haar omgeven zullen dan tot mij zeggen goede heer en meester zie hier uwe echtgenoote uwe zeer nederige dienares voor u staan zij wacht dat het u behagen moge tot haar te spreken
uiterst zeldzaam op hare kamer kwam en dat zij overigens op de mogelijkheid daarvan bedacht hare maatregelen voor mijne veiligheid genomen had mijne grootste vrees bleef dus de aanwezigheid van den hatelijken barbier van wiens onbedachtzaamheid en praatzucht
ik ben overtuigd dat gij mij bemint zeide de kalif maar ik begeer dat gij u uit liefde tot mij zult sparen
hij kon niet ophouden op de woorden te turen die eene hem zoo dierbare hand geschreven had en hij zou daarmede niet hebben geëindigd indien niet ebn thahar hem herinnerd had dat de tijd van de vertrouwde slavin beperkt was
betuig haar vooral hoezeer mij dat smart en smeek haar uit mijnen naam dat zij mijn lijk naar bagdad doe komen opdat zij op mijn graf zal kunnen weenen en mij in hare gebeden gedenken
bakbarah liet zich door de oude heks bepraten en zonder er iets tegen te zeggen volgde hij de slavin naar eene der kleedkamers waar men hem de wenkbraauwen rood schilderde
ik kom u daar kennis van geven opdat gij u op zijne ontvangst kunt voorbereiden hij hoopt mevrouw dat gij hem met het zelfde genoegen zult verwachten als zijn ongeduld is om bij u te zijn
hoe kunt gij mij voorpraten dat de weinig beteekenende avonturen van een jongen losbol wonderlijker zijn dan die van mijnen hofnar om mij over zijnen dood te wreken zal ik u alle vier doen ophangen
over de ongelukkige ontmoeting die hem en schemselnihar was overkomen en waardoor hem alle hoop op eene nieuwe zamenkomst scheen ontnomen hij trok zich dit zoo sterk aan dat hij op de sofa nederzakte en in zwijm viel
onvervulde wenschen en een doodelijk verdriet tegen deze kwalen is geen ander middel dan dat wij elkander blijven beminnen met onderwerping aan den wil des hemels
waar gij morgen vr het aanbreken van den dag kunt aankomen neem zoo vele bedienden mede als gij noodig oordeelt zorg voor goede paarden en veroorloof mij u op uwe vlugt te vergezellen
heer antwoordde hij niet slechts aan mijne regterhand maar ook aan de linker ontbreekt de duim nu liet hij ons om zijne woorden te staven ook zijne linkerhand zien
werpt hem op den grond vervolgde zij zich tot de vrouwen wendende en dat men mij een bollepees brenge de slavinnen grepen mij aanstonds aan wierpen mij ter neder en terwijl sommigen mij bij de armen
weêr anderen hielden hem zelfs staande en zetten hem op een ezel dien zij bij toeval ontmoetten terwijl zij hem door de stad deden rondrijden onder het gelach en gejuich van
dit duurde zoo lang tot dat de kooplieden aan welke ik mijne stoffen ten verkoop had gegeven en van wie ik getrouw twee malen per week mijn geld ontving mij niets meer schuldig waren toen bevond ik mij eindelijk zonder geld en wist niet hoe dat te krijgen
wij allen zijn verloren hoor van mij het treurige nieuws dat ik gisteren toen ik in het paleis terugkwam vernemen moest schemselnihar had eene der
ik zeg u alleen dat wij ons na den eersten welkomstgroet op eene sofa plaatsten en dat de tijd onder een aangenaam gesprek en de teederste liefkozingen voorbij scheen te vliegen
mijn broeder deed dit in de meening eene aalmoes te zullen ontvangen doch de ander greep alleen zijne hand om hem den trap op te helpen naar zijne kamer bakbac geloofde dat zulks was om hem ten eten te houden zooals hem wel eens meer gebeurde
nadat dit met aarde bedekt en de steen weder op zijne plaats gebragt was gaf ik mijnen dienstboden hun loon met eenige geschenken en liet hen vertrekken
het beste dat gij zoudt kunnen verlangen antwoordde ebn thahar zij bemint u even zeer als gij haar bemint de vertrouwde van
geschiedenis verhaald door een kleêrmaker sire een burger dezer stad liet mij gisteren op een feest noodigen dat hij aan eenige zijner vrienden wilde geven ik ging op het bepaalde uur derwaarts en trof er een twintigtal personen aan
terwijl schemselnihar op eenen lageren zetel regt tegenover hem zich nederzette de twintig vrouwen vormden een cirkel om hen heen terwijl de jonge gesnedenen die flambouwen droegen zich door den tuin verspreidden
maar indien ik daarbij bedenk dat dit prachtige gebouw tot verblijf verstrekt aan de al te beminnelijke schemselnihar en dat het de
o riep zij hoeveel verpligting hebben wij aan dien grootmoedigen man waarvan gij mij gesproken hebt zonder ons te kennen of ons iets verschuldigd te zijn trekt hij zich onze belangen aan zulk eene edelmoedigheid is zeldzaam
in één woord die oogen hare liefelijke stem en hare bevallige manieren dit alles maakte mij smoorlijk verliefd
en nog rijker gekleed dan den vorigen dag zij verwaardigde zich niet den koopman aan te zien maar zich terstond tot mij wendende zeide zij gij ziet dat ik mijn woord houd
de oude deed inmiddels haar gebed en toen dit ten einde was ging zij naar mijnen broeder wierp zich ter aarde en wenschte hem alle mogelijke zegeningen toe
en dat hij zich tot dus verre beijverd heeft u waar hij kon van dienst te zijn zooals ik uit zijn eigen mond heb vernomen want wij hebben geene geheimen voor elkander zoo even kwam ik voorbij zijnen winkel en tot mijne verwondering zag ik dat deze gesloten was
afnemen zij kwam des anderen morgens terug en ik las op haar gelaat dat zij mij niet veel gunstigs te berigten had zoo was het ook mijn zoon zeide zij ik heb mij niet bedrogen ik heb geheel iets anders te bestrijden gevonden dan de waakzaamheid van
het duurde lang vervolgde de vertrouwde van schemselnihar alvorens wij er in slaagden haar weder bij te brengen mevrouw zeide ik toen hebt gij dan besloten u zelve te dooden en ons met u te doen sterven
de laatste keer dat ik het genoegen had u bij mij te zien waart gij nog zoo wel er heeft zeker iets plaats gehad dat gij voor mij tracht te verbergen zeg het mij vrij uit
ik behoor bij eene jonge dame die niet alleen met eene uitstekende schoonheid is bedeeld maar tevens zeer rijk is en het mij aan niets laat ontbreken
gij zoudt daarover niet te klagen hebben zeide zij indien gij mij mededeeldet hetgeen gij met zooveel halstarrigheid voor mij verbergt
juist had hij den brief geheel gelezen toen hij de vertrouwde reeds zag aankomen zij keek al voortgaande naar alle kanten even als iemand die iets heeft verloren en daar naar zoekt de juwelier vouwde den brief haastig toe en verborg dien op zijne borst
de sultan opgetogen van vreugde en bewondering gaf bevel dat de geschiedenis van den barbier te gelijk met die van den kleinen bogchel zou worden beschreven opdat de herinnering daaraan mogt bewaard blijven
want om mij schoonzoon te noemen zal zij niet durven uit vrees mij door die gemeenzaamheid te beleedigen ik smeek u mijne dochter niet te versmaden
toen hij opstond om van zijn vriend afscheid te nemen werd hij eene vrouw gewaar die den winkel voorbij ging en hem een teeken gaf hij herkende haar voor de vertrouwde van
bacbouc gaf hierop volstrekt geen antwoord hij was daartoe te afgemat en zijne van de zweepslagen nog gezwollen armen en beenen bij beurten wrijvende hompelde hij al steunende naar zijne woning waar hij het kloekmoedig besluit nam
mijn vader met tranen in de oogen om hem te mogen vergezellen en ook aan mij om zelf handel mede te drijven eenige koopmansgoederen af te staan gij zijt antwoordde hij nog te jong om de lange reis naar egypte mede te maken
en daar het bloedverlies mij zeer verzwakt had namen eenige barmhartige lieden die in de nabijheid woonden mij in huis op en gaven mij een glas wijn te drinken
neen zeide hij ik kan van uwe vriendelijke uitnoodiging dit maal geen gebruik maken ik heb hier in den omtrek nog eene belangrijke zaak te verrigten bij mijne terugkomst zal ik mijn geld halen wees zoo goed het gereed te houden
dat ons allen in het verderf zou kunnen storten wat mij betreft hernam de vertrouwde ik zal niet ontkennen dat ik voor haar het ergste vrees zooals ik haar ook reeds gezegd heb
ontnam hem het goud dat hij bij zich had kleedde hem geheel uit en bragt hem vervolgens verscheidene sabelhouwen toe mijn ongelukkige broeder viel
de jonge man sprak moet u overtuigen dat hij u niets heeft verhaald waarmede ik niet instem maar wat hij ook mogt beweren ik blijf er bij dat ik gehandeld heb zoo als ik moest handelen ik wil u zelven hierover laten oordeelen
ik hoop dat zij u niet minder genoegen zullen geven dan de voorgaanden zoo zult gij tevens in de gelegenheid worden gesteld daarvan eene volledige geschiedenis te laten maken die niet onwaardig zal zijn als iets zeldzaams in uwen boekenschat te worden opgenomen
spijtig zich in zijne verwachting op een welligt aanzienlijk losgeld teleurgesteld te zien nam hij zijn mes en spleet den armen schacabac de lippen vaneen ten einde zich door deze onmenschelijke daad te wreken over het verlies dat hij meende geleden te hebben
zij zullen mij den naasten prijs opgeven en gij kunt hier uwe inkoopen doen zonder dat gij er een voet verder om behoeft te verzetten zij stemde hierin toe en ik had een onderhoud met haar dat zoo lang duurde als ik haar kon doen gelooven
allah spare uw leven en overlade u met zijne weldaden gij weet echter dat hij over ons en over ons leven beschikt naar zijn welbehagen en
mede te deelen de slavin verheugd dat de brief dien zij had verloren in zoo goede handen was geraakt bedankte den juwelier en spoedde zich naar den prins van perzië
en schemselnihar binnen komen en zeiden hun dat zij bereid waren hen en ook den juwelier op eene plaats te brengen van waar zij zich naar hunne woningen zouden kunnen begeven maar dat zij eerst moesten zweren hen niet te zullen verraden
maar met mij is dit het geval niet hoe zal ik mij dan verstouten haar paleis binnen te treden gij moet zelve inzien dat dit eene onmogelijke zaak is
twee andere blinden die op dat oogenblik daar voorbij kwamen en mijnen broeder aan zijne stem herkenden bleven staan en vroegen waarom hij dus klaagde en steunde
hare versierselen in paarlen diamanten en robijnen waren minder in groote menigte maar meer met smaak aangebragt en van eene onschatbare waarde
maar zeg mij welke soort van lieden waren uwe broeders stonden zij met u op eene lijn in geenen deele antwoordde ik
de jonge dame en de slavinnen dansten met hem waarbij zij het van lagchen uitproesten doch hierbij lieten zij het niet na eenigen tijd met bakbarah te hebben rond gesprongen wierpen zij zich allen als uitgelaten bacchanten op den ongelukkige
dat zij de oogen op u heeft laten vallen en hare toestemming gevraagd zobeïde heeft haar geantwoord dat zij er in bewilligde maar dat zij u eerst wilde zien om te kunnen beoordeelen of hare gunstelinge eene goede keuze had gedaan
zij vroeg met ongerustheid naar u beiden ik verzekerde haar dat gij reeds sedert geruimen tijd het paleis hadt verlaten en stelde haar alzoo op dat punt gerust
ik huurde aldaar eene vrije kamer en een pakhuis om daarin mijne waren op te slaan die ik op kameelen had mede gebragt toen ik dit bezorgd had ging ik naar mijne kamer om van de vermoeijenissen der reis uit te rusten terwijl mijne bedienden aan wie ik geld had gegeven
mij verlatende op deze goede eigenschappen waarop gij aanspraak kunt maken vind ik er geene zwarigheid in u mijne geschiedenis te verhalen en die van de twee personen welke gij ten mijnent hebt gevonden ik beloof u niets te zullen verzwijgen
zij nam plaats op den troon en mijne beminde bleef aan hare regterzijde staan terwijl de overige slavinnen zich op een eerbiedigen afstand hielden
welke mij lust inboezemden eene reis derwaarts te doen doch mijn vader was nog in leven en ik had den moed niet hem daartoe het voorstel te doen
de juwelier door deze verzekering gerustgesteld en zeer verblijd dat de prins van perzië en schemselnihar niets te duchten hadden werd er op bedacht de roovers zou veel mogelijk in den goeden wil te versterken
nu ik vernam dat zij ziek was op zekeren dag zeide de slavin tot mij uwe gade is genezen zij gaat heden naar het bad en heeft mij gezegd dat zij u morgen zal komen zien
wat moet toch vroeg hij regt op den man af de vertrouwde van schemselnihar van u hebben ik zie haar bijna dagelijks hier ingaan
de juwelier vermoeid van het gaan en verdrietig dat de vreemdeling hem dus liet loopen zonder te zeggen waar hij hem wilde heenbrengen begon zijn geduld te verliezen
beminde van mijne ziel ontvang met deze hand de belofte van eeuwige trouw terwijl ik met de andere zweer dat het voor u in mijn hart brandend vuur onuitbluschbaar is tot aan zijn laatsten
waar overlegde ik bij mij zelven hij zegt dat ik hem in de volgende week verwachten moet maar uit zijn overig praten zou men opmaken dat er wel een jaar kan voorbijgaan eer ik hem wederzie
en den trap willende afgaan gaf hij door den haast den gebogchelde zulk een harden schop dat deze van den trap afrolde en op de straat te regt kwam het scheelde niet veel of de doctor ware hem even spoedig komen narollen doch hij greep zich nog aan de leuning vast
als zij zal zien dat ik mijn gelaat van haar afwend en volhoud haar te versmaden zoo zal zij met tranen in de oogen tot mij zeggen
meer dat wil zoo veel zeggen hernam de barbier als dat gij eene dringende zaak hebt te verrigten ik wil wedden dat ik mij niet vergist heb reeds twee uur geleden antwoordde ik met drift heb ik u dit gezegd waarom maakt gij dan niet voort matig uwe
daar mijne ooms inmiddels hunne handelswaren verkocht hadden begonnen zij er van te praten om naar moussoul terug te keeren en maakten zij toebereidselen tot vertrek mijne begeerte om meer van egypte te zien was echter zoo groot dat ik besloot een ander verblijf in caïro op te zoeken en mij daar verborgen te houden
zoodra hij zich weder in staat bevond om te kunnen loopen begaf hij zich langs binnenwegen naar eene stad waar niemand hem kende en nam zijn intrek bij arme lieden zonder bijna zijne ellendige woning te verlaten zoo menschenschuw was hij geworden
om de belangen van den prins van perzië en de mijnen te behartigen zeide zij besloot ik u daarvoor in persoon mijne erkentelijkheid te betuigen
en met wien hij eene bijzondere vriendschap onderhield deze jonge man heette aboul hassan ali ebn becar en stamde af van eene oude koninklijke familie in perzië
kies naar uwen smaak doch laat mij eerst u dit eens aanbieden vervolgde hij eene beweging met de hand makende alsof hij iets opnam en het hem aanbood
nadat hij vijf of zes malen den molen had rond gegaan wilde mijn broeder eens rusten maar de molenaar gaf hem een twaalftal zweepslagen die ter dege raak waren zeggende houd moed buurman en sta niet stil
thahar bekend met zijne uitstekende hoedanigheden aan dezen jongeling de voorkeur gaf boven andere jongelieden die voor het meerendeel meer ondeugden dan deugden bezaten
slecht één hart en ééne ziel waren geweest tot aan hunnen dood toe in het zelfde graf mogten rusten aboul hassans moeder bewilligde
hij herlas dien nog verscheidene malen en naarmate hij door de daarin voorkomende woorden getroffen werd zag men hem schreijen of glimlagchen gaf hij teekenen van droefheid of van vreugde
mijn broeder zag de vraagster aan en bemerkte dat zij reeds hoog bejaard was ofschoon hij haar nu volstrekt niet kende bewilligde hij echter in haar verzoek
onze brave vader stierf in hoogen ouderdom aan verval van krachten en liet ons niet meer na dan zevenhonderd zilveren drachmen wij verdeelden deze som onder elkander zoodat ieder onzer honderd drachmen voor zijn erfdeel bekwam
maar zij is dit niet gij zult mij dit zelf moeten toestemmen als ik u zeg dat de kalif aan al de slavinnen van schemselnihar de vrijheid heeft geschonken met een jaargeld waarvan zij ruimschoots kunnen leven
hij liet niet af vr dat hij ook zijne andere door hem opgenoemde vrienden had nageäapt hierop zich tot mij wendende zeide hij heer al deze brave lieden zal ik ten mijnent laten komen en indien gij mij een genoegen wilt doen
en geen schoonere rivier dan de nijl zoodat hetgeen hij daarvan mededeelde mij een zoo hoog denkbeeld van dat land gaf dat ik van stonden af lust gevoelde derwaarts te reizen
de juwelier dacht niets anders of deze onvoorziene stoornis had plaats op bevel van den kalif die ongetwijfeld kennis moest hebben gekregen van de zamenkomst zijner beminde met
geschiedenis verhaald door den muzelmanschen koopman magazijnmeester van den sultan van cachgar sire gisteren werd ik door een aanzienlijk heer alhier uitgenoodigd op de bruiloft van eene zijner dochters
doch tot mijn ongeluk kwamen juist politie beambten voorbij en een hoop volk om den ruiter en mij verzameld ziende naderden zij en vraagden wat er gaande was
wat u aangaat gij zijt een man van verstand en van een onbevangen oordeel uw gevoel voor schoonheid kan dus in al deze pracht voedsel en voldoening vinden wat echter mij betreft ook ik vind dit alles verwonderlijk
en zijne zaken slecht bestuurde liet hij mij bij zijn overlijden in plaats van een groot vermogen meer schulden dan geld na zoodat ik met overleg en zuinigheid te werk moest gaan om zijne eer op te houden
de lederbereiders zeiden tot hunne verschooning wij hebben dezen man uitgedost zooals gij hem ziet uit een poortje zien komen van den harem des groot viziers dat in onze straat uitkomt hij zag er zoo vreemd uit dat wij een loopje met hem genomen hebben
hij sterk en vlug was en het gezigt in zijn voordeel had bragt hij nu aan den eenen dan aan den anderen blinde zeer gevoelige slagen toe
het was u niet genoeg onzen meester te bestelen en tot armoede te brengen gij wildet hem nu ook nog het leven benemen laat ons eens zien of gij het mes niet bij u draagt dat gij in de hand hield toen gij ons gisteren nacht
dat gij niet wel waart ik antwoordde dat ik ziek geweest was ik wensch hernam hij dat allah u voortaan van alle kwalen mag bevrijden en dat zijne gunst u bijblijve al uwe levensdagen en ik hoop antwoordde ik dat uw wensch vervuld mag worden daar
prins zeide hij indien wij langer hier blijven loopt ons leven gevaar herneem dus de heerschappij over u zelven en laat ons zonder verwijl vertrekken
er ging slechts ééne stem op ter beschuldiging van mijn tegenstander omdat hij mij had mishandeld onder voorwendsel van hem bestolen te hebben de politie-dienaren stoorden zich echter aan dit geschreeuw niet zij vraagden den ruiter of hij niemand anders dan mij verdacht
eerst vonden wij den man niet te huis doch na eenigen tijd wachtens kwam hij eindelijk en kostte het mij veel moeite mijne schuld binnen te krijgen zoo doende is het veel later geworden dan wij gedacht hadden
ziedaar wat mij de meeste zorg baart en een besluit heeft doen nemen zooals ik dit aan mij zelven en aan mijn gezin verschuldigd ben
mijne minnares die ons naauwkeurig gadesloeg lachte in het eerst met ons mede en zeide tot mij ik heb het u wel gezegd dat gij mijne vriendin allerliefst zoudt vinden en ik bemerk dat gij den eed van onveranderlijke trouw mij gezworen reeds hebt verbroken
het zoo te zullen aanleggen dat mijne meesteres spoedig in u het zelfde vertrouwen zal stellen als zij in ebn thahar had morgen zult gij meer van mij hooren
dan om aan de haar omringende vrouwen eenige bevelen te geven deze stonden op en terwijl zij heengingen kwamen de zwarte slavinnen uit den tuin en plaatsten zich regt tegenover het venster waar ebn thahar en de prins zich bevonden
en zij verzoekt u van dit stuk satijn er eene te maken zeer goed antwoordde bacbouc die zal nog heden klaar zijn vr dat ik mijn winkel sluit gij kunt ze tegen den avond halen
de vermoeijenissen daaraan verbonden zijn voor u te zwaar en wat uwen handel betreft bij uw gebrek aan ondervinding zoudt gij daarbij slechte zaken maken
en in dergelijke gevallen is het gevaarlijk met magtige heeren pruimen te eten zij gooijen met de pitten zoo vervolgde de barbier eindigde ik het treurige verhaal van mijn armen blinden broeder
zoodra de prins van perzië schemselnihar gewaar werd had hij slechts oogen voor haar men vraagt niet naar bekende zaken zeide hij tot ebn thahar
en deelde hem mede dat ik den vorigen avond van eene vriendin komende door de dieven die van de overzijde kwamen werd aangehouden
ik zal u overtuigen dat zij nog ongeschonden zijn dit zeggende tastte hij met de hand onder een hoop oude kleêren haalde de zakken één voor één te voorschijn en gaf die aan zijne makkers hier zijn ze alle tien vervolgde hij
zonder een woord tot hem te kunnen zeggen en spoedde zich in eene ligt te begrijpen verwarring heen om den kalif te ontvangen inmiddels bragt de vertrouwde slavin den prins en ebn thahar
de oude kwam de slavin te hulp zij bragt nog nieuwe redenen bij en bedreigde mijn broeder met de ongenade van de jonge dame indien hij haar het offer van zijn baard niet brengen wilde
nu eens doen zij mijne tranen bij stroomen vloeijen dan weder ontsteken zij in mijn hart een vuurgloed die het doet branden zonder het te verteren
dat hunne lijken in het zelfde graf mogen rusten dit deden zij en de uitkomst beantwoordde geheel aan hunne verwachting wat de gansche bevolking van bagdad zoo vurig begeerde en van hem verzocht wilde
wat mij betreft mijne gedachten waren daarmede zoo vervuld dat ik dien nacht geen oog kon sluiten niet lang daarna gaven ook mijne ooms het bewijs hoezeer zij door dit gesprek van mijnen vader getroffen waren geworden
zagen werkelijk de vertrouwde van schemselnihar verschijnen gevolgd door een tiental zwarte slavinnen die met groote moeite eenen kunstig bewerkten troonzetel van massief zilver droegen
deze geschiedenis hernam de sultan heeft wel iets buitengewoons maar zij is niet gelijk te stellen met die van den kleinen
kunt gij mij daaromtrent ook iets zeggen verontrust u over hen niet langer antwoordden de dieven zij zijn goed bewaard en bevinden zich zeer wel
doch hoe verwonderd de koopman was greep hij toch daar het hem niet aan moed ontbrak en daar hij dacht een dief voor zich te hebben een dikken stok ging regelregt op den gebogchelde af en zeide
ik was daar nog niet lang geweest toen twintig reeds bejaarde doch rijk gekleede slavinnen uit het vertrek van zobeïde dat aan de zaal grensde
dit doet mij denken dat het voor eene belangrijke zaak is welke hare meesteres aangaat deze gezegden van den juwelier bragten den prins van perzië in groote verlegenheid
doe hem sprak zij hetgeen u bekend is en als gij gereed zijt breng hem dan weder hier toen bakbarah met zijne geleidster
opdat ik in uwe tegenwoordigheid eenig geld neem uit onze gemeenschappelijke kas ten einde daarvoor mijn avondmaal te kunnen doen zijne kameraden bewilligden hierin en hij bragt hen naar zijne kamer
of ik ook met de waarde bekend was van hetgeen ik ter verkoop liet aanbieden naauwelijks had hij dus mijn antwoord van den makelaar vernomen of hij ging met hem naar den commissaris van policie aan wien hij het halssnoer liet zien
die nacht scheen mij toe eene eeuwigheid te zijn en zoodra het dag werd stond ik op in de hoop het voorwerp dat mijne rust verstoorde te zullen wederzien
wij zullen hem die kunsten wel afleeren sprak de regter en liet aan den ongelukkigen bakbarah honderd stokslagen geven waarna hij hem uit de stad deed brengen met verbod daar weder in te komen
dit onderhoud van schemselnihar met den juwelier had echter nog niet lang geduurd toen zij reeds aan den oever van den tigris kwamen de dieven maakten eene schuit los scheepten zich met hen in en bragten hen aan den overkant
indien ooit eene geschiedenis waardig is geweest in gouden letteren beschreven te worden zoo is het deze van den gebogchelde op zulk eenen zoo weinig betamenden uitroep zag ieder den barbier voor een spotvogel aan
nadat de juwelier zijne vorige plaats weder had ingenomen zeide hij met een glimlach op het gelaat naar ik zie prins hebt gij gewigtige zaken aan het paleis van den kalif verwonderd en ontsteld over dezen uitval van den juwelier gaf
wacht eens ik zou haast vergeten mij van de boodschap te kwijten die mij is opgedragen mijne meesteres heeft mij belast u hare groete te doen en te vragen hoe gij den nacht hebt doorgebragt
begon hij te lagchen het zou zeer lofwaardig zijn sprak hij indien wij onzen geest altijd meester bleven en immer wijs en voorzigtig waren ik wil echter aannemen dat uw toorn jegens mij meer de schuld van uwe ziekte dan van uwe inborst is in dezen toestand
daarop het woord tot mij rigtende vervolgde hij mijn zoon nu ik de oorzaak van uw ongeluk ken wil ik u ook een verhaal doen van het mijne
terwijl zij mij deze boodschap overbragt moeten zij den zieke den trap opgedragen hebben en daarna vertrokken zijn want toen ik in haast naar beneden ging zonder te wachten tot de meid het licht had ontstoken schopte ik tegen iets zwaars
de gastheer nam terstond het woord op gij hebt geen duim zeide hij door welk toeval hebt gij dien verloren het komt mij voor dat dit bij eene vrij zonderlinge gelegenheid heeft plaats gehad vreemd genoeg om het gezelschap met het verhaal daarvan te vermaken
om met onze misdaad bekend te worden niets anders te doen dan te bevelen dat men ons stokslagen geve en met mij een begin te maken mijn broeder wilde nu ook spreken doch hem werd het zwijgen opgelegd
verstoken van uw bijzijn tracht ik mij zelve te misleiden door mij schriftelijk met u te onderhouden met hetzelfde vermaak alsof ik het geluk had persoonlijk met u te spreken
de molenaar riep oogenblikkelijk de jonge slavin en beval haar een goudschaaltje te brengen om te zien of de munt het juiste gewigt had de slavin echter gaf mijn broeder te kennen dat hij door geld aan te nemen zijne zaak bederven zou
deelde hij den prins mede alles wat hij nog aan de vertrouwde slavin gezegd had de prins hoorde hem met verschillende aandoeningen van vrees jalousie
dat doet er niet toe hernam de oude t moet u genoeg zijn dat zij verlangd heeft u bij zich te zien en zich met u te vermaken
nu werd ik door den booze verzocht ik nam het koordje in de eene hand en met de andere den zak open houdende trok ik er de beurs uit zonder dat dit door een der omstanders bemerkt werd zij was vrij zwaar en ik twijfelde niet of er was goudgeld in
u de volle waarheid te zeggen maar vooraf neem ik de vrijheid mij op uwe goedertierenheid te beroepen en u te smeeken mij uw woord te geven dat mij geen leed zal wedervaren dat geef ik u zeide de regter nu verhaalde mijn broeder zonder iets achter te houden
antwoord van den prins van perzië aan schemselnihar toen mij uw brief overhandigd werd verkeerde ik in eene doodelijke droefheid het gezigt daarvan vervulde mij echter
zij kan uitgaan en te huis komen wanneer zij wil en nooit brengt de kalif haar een bezoek zonder haar daarvan vooraf verwittigd te hebben door masrour den opperste zijner gesnedenen
zij kwam reeds tijdens het avondgebed met zonsondergang alleen vergezeld door hare vertrouwde en nog twee andere
de wijn deed in den zwakken toestand waarin ik mij bevond weldra zijne werking ik werd er door bedwelmd en viel in eenen vasten slaap die tot aan den morgenstond voortduurde
ik zal mijne zaken vereffenen mijne goederen in zekerheid brengen en naar balsora vertrekken om aldaar te blijven tot het onweder dat ik zie opkomen zal zijn voorbij
mijn derde broeder bakbac genaamd was blind en zijn kwaad gesternte hem tot den bedelstaf voorbeschikt hebbende ging hij van huis tot huis om eene aalmoes te vragen
aangenaam in den omgang geestig en wellevend terwijl zijne eerlijkheid rondborstigheid en vrolijk gestel hem bij een ieder bemind maakten
hij vond de deur van zijn huis geheel vernield en daardoor den toegang open hij luisterde aandachtig maar niet het minste gerucht vernemende verstoutte hij zich het onderzoek voort te zetten
ongelukkige die ik ben jammerde hij de handen wringende waarom moest ik ook zonder licht naar beneden gaan ik heb den zieke gedood dien men ter genezing tot mij bragt ik ben oorzaak van zijn dood en een verloren man
het zal niet gezegd worden hernam de grijsaard dat ik u aan uw lot overlaat en ik zal evenmin gedoogen dat gij mij verlaten zult heer hervatte mijn broeder ik bezweer u dat ik heden nog niets gegeten heb
ik zag in damaskus eene groote welbevolkte en goed versterkte stad waarin vele rijke lieden woonden wij besteedden eenige dagen om de omstreken te bezoeken vermaakten ons met in de schoone lusthoven te wandelen welke men daar heeft
wiens lange afwezigheid hen in eene onuitsprekelijke ongerustheid had gebragt de juwelier was wel zoo voorzigtig zich niets te laten ontvallen dat zij niet noodig hadden te weten
daar dacht ik een jonge koopman die al heel veel vertrouwen in mij stelt daar hij zulk eene aanzienlijke som voortdurend in mijne handen laat zonder mij te kennen
de juwelier behoefde niets meer dan aan te hooren om overtuigd te zijn hoe hevig de hartstogt van den prins was waarvan ebn thahar hem gesproken had
wanneer gij mij straffeloosheid toezegt en zulks bevestigt door mij uwen zegelring dien gij aan den vinger draagt tot pand te geven zoo zal ik u alles ontdekken
waarschijnlijk zal zij zelve hier komen reken daar maar op en doe mij het genoegen niet van huis te gaan gij zult misschien niet lang op haar behoeven te wachten
en van den prins van perzië aboul hassan gevoelde zich nog altijd zeer zwak hoewel ebn thahar hem zoo veel mogelijk troostte en aanspoorde moed te houden
en beknopt in mijne gesprekken ik bid u mijne heeren stelt u voor een oogenblik in mijne plaats wat moest ik doen om ontslagen te worden van een mensch door wien ik mij aldus op de folterbank zag gebragt geef hem drie goudstukken zeide ik tot
en hen met het mes in de hand te vervolgen heer antwoordde de arme alcouz zie in mij den onschuldigsten en tevens den ongelukkigsten mensch van den ganschen aardbodem
ik ging de stoffen halen welke zij mij had opgenoemd en toen zij daaruit naar haar genoegen eene keus had gedaan maakten wij den prijs op welk eene waarde bedroeg van vijf duizend zilveren drachmen
van damiate van alexandrië en anderen in welker haven men de vlaggen ziet wapperen van alle handeldrijvende volken der aarde
en als hij dit ook met andere zaken doet zal hij meermalen bedrogen uitkomen den volgenden keer kwam hij eerst na de derde maand terug hij zat weder op zijn ezel maar was veel prachtiger gekleed dan de vorige malen
de juwelier voldeed aan het verlangen van de vertrouwde en nadat hij haar alles verhaald had tot aan het vertrek van de moeder van den prins van perzië naar ambar
en thans thans wordt mijn arm hart door een doodelijken slag getroffen ik kan er geen weêrstand aan bieden mijn geduld is ten einde
ebn thahar door dit voorval verrast draaide het hoofd naar de zijde waar de prins van perzië zich bevond maar in plaats van dezen tegen de jalousiën te zien leunen om gelijk hij gade te slaan wat er in den tuin voorviel
ging ik hem opzoeken hij verhaalde mij zijn ongeluk en ik bragt hem in stilte weder in de stad ik zou hem bij den regter misschien wel hebben kunnen regtvaardigen en den dief naar verdienste doen straffen
intusschen werden de feestelijkheden voortgezet alles was prachtig verlicht de muzijk liet zich hooren men danste en rigtte spelen aan en het geheele serail weêrgalmde van
wachtte tot den avond om den prins het ontvangen berigt mede te deelen hij vond hem alleen en niet beter dan hij hem dien morgen had verlaten
voortreffelijken wijn waarvan ik u zal doen geven zoo veel als gij verlangen zult alleen haast u nu mij verder te scheren bedenk dat ik u deze geschenken niet geef zooals mijn vader om u te hooren spreken ik geef ze om u te doen zwijgen hij
het is haar ijver welke haar dit ongegrond vermoeden heeft doen opvatten en gij moet haar dit met mij vergeven dit gesprek werd nog eenigen tijd voortgezet
ik dacht dat zij plotseling krankzinnig was geworden lieve zuster zeiden de vrouwen welke kwamen binnenstroomen wat is u toch overkomen in de weinige oogenblikken sedert wij u verlaten hebben
toen de tien dagen verloopen waren deed zobeïde het huwelijks kontrakt opmaken en de toebereidselen voor de bruilofts dagen in orde brengen
en beklaagde zich over de wreedheid van het noodlot dat haar voor den kalif bestemd had dien zij niet kon beminnen en niet voor hem wien zij radeloos liefhad
en maakte eene diepe buiging zij nam de eereplaats in en gaf mijnen broeder een wenk dat ook hij zich weêr zou nederzetten terwijl zij op lagchenden toon tot hem zeide
heette hem welkom en vroeg hem naar de reden van zijne komst prins antwoordde de juwelier ofschoon ik de eer niet heb u persoonlijk bekend te zijn zoo is het toch alleen belangstelling in uw lot dat mij de vrijheid heeft doen nemen hier te komen om u
terwijl ik nu vervolgde hij het huis van ebn thahar verliet hield eene slavin mij staande zij vroeg of ik niet uw dienaar was ik beäamde dit en toen verzocht zij met mij te mogen gaan
inmiddels liet de prins van perzië deze gelegenheid om aan eene dame van rang een bewijs van zijne wellevendheid te geven niet ongebruikt voorbijgaan
drink op mijne gezondheid zeide hij en proef tevens of gij dezen wijn goed vindt mijn broeder hield zich het glas aan te nemen en dat van nabij te bekijken als om te zien of de wijn eene schoone kleur had
ik weet dat antwoordde de vreemdeling volg mij slechts en vrees niets ik heb u iets mede te deelen dat u groot genoegen zal doen
toen zij vertrokken waren zeide hij tot den juwelier het verlies dat gij uit genegenheid voor mij ondergaan hebt bedroeft mij ten hoogste en het is niet meer dan billijk dat ik u zulks zal vergoeden
slaat gij den blik naar het zuiden naar den kant van ethiopië hoe vele wonderen vertoonen zich ook hier aan uwe oogen ik kan de groene beemden de vruchtbare met kanalen doorsneden velden die hun water uit den nijl ontvangen niet beter vergelijken dan bij schitterende smaragden in zilver gezet
of ik had mijn waren stand verzwegen en hen misleid eene danseres ziet er niet uit als gij zeiden de dieven zeg ons dus naar waarheid wie gij zijt
zij bragten hier eene geruimen tijd mede door en eindelijk gereed zijnde laadden zij die pakken op hunne schouders en voerden ons mede
ja mevrouw antwoordde hij de laatste perzische koningen zijn zijne voorouders en na den ondergang van dat rijk hebben hunne vorsten zich aan het hof van den kalif steeds door hunne deugden
zacht wat zacht wat zeide hij met de grootste koelbloedigheid zonder zich aan mijne oploopendheid te storen vergeet niet dat gij ziek zijt geweest maak u niet driftig gij zult binnen een oogenblik geholpen zijn dit zeggende borg hij het
schacabac besloot hieruit dat deze oude man veel van eene grap hield daar ook hij als het op gekscheren aankwam geen kind was en bovendien zeer wel wist dat de arme lieden inschikkelijk moeten zijn
en hare vertrouwde slavin liet aanzeggen dat zij gereed was den opperste der gesnedenen en de beide hem ondergeschikte officieren te ontvangen
ik zou u honderd stokslagen doen geven en u door de stad laten rondvoeren met het lofschrift op de borst zie hier den grootsten
en wel met het ongelukkig gevolg dat hij tegen den doode stiet en deze hem tegen het lijf viel de koopman denkende dat hij door een straatroover werd aangevallen gaf het lijk een zoo geduchten vuistslag dat dit ter aarde viel
nadat hij zijne leerjaren voleindigd had huurde hij een winkel tegenover een molen en dadelijk nog weinig werk hebbende kostte het hem veel moeite van zijn arbeid te leven
gij kunt verwachten dat die bezwijming geene noodlottige gevolgen zal hebben gehad en dat hare vertrouwde slavin niet zal dralen mij te komen vertellen hoe alles zich verder heeft toegedragen zoodra ik daarvan onderrigt ben zal ik niet
zij kwamen op het vastgestelde uur mij bezoeken en ontsluijerden zich beide was ik getroffen door de schoonheid van de mij bekende dame nu ik hare vriendin zag geraakte ik buiten mij zelven van verbazing zij was schoon als de dageraad de liefde scheen haren zetel op hare lippen te hebben gekozen
aan mijn woord alleen echter niet genoeg te hebben allah zal u vergelden riep hij uit al het goede dat gij mij bewijst maar toon mij dadelijk dien voorraad opdat ik zal kunnen zien of er genoeg is om mijne vrienden te onthalen want ik wil dat zij over mij tevreden zullen zijn
binnentredende groette zij hem aboul hassan beantwoordde haren groet terwijl de juwelier was opgestaan en zich eenigzins ter zijde had begeven om haar vrijheid tot spreken te laten
zij stelde mij de vragen voor welke deze waarschijnlijk tot mij rigten zou en gaf mij de daarop passende antwoorden in den mond na dit onderrigt bragt zij mij in eene zeer prachtige zaal
dat nu aan het grabbelen ging op die wijze kwam ik den volkshoop vooruit en door eene zijstraat in te slaan uit het gezigt maar van dien verwenschten barbier kon ik mij niet ontslaan hij liet het volk grabbelen wierp den nu ledigen koffer op straat
intusschen had men ook ten huize van den juwelier reeds op den dag toen hij met den onbekende was medegegaan met ongeduld zijne terugkomst
en dit alles heb ik niet van hooren zeggen ik heb in dat schoone land in mijne jeugd eenige jaren doorgebragt en ik beschouw die nog heden als de aangenaamste mijns levens
maar zette bovendien haren man aan wraak te nemen over de voor haar opgevatte liefde van den ongelukkigen kleêrmaker ziehier hoe zij dit aanlegde
heeft wel iemand uwer ooit iets zonderlinger gehoord de christen koopman zich met het voorhoofd ter aarde buigende nam toen het woord magtige monarch zeide hij mij is eene geschiedenis bekend nog wonderlijker dan die van uw hofnar
deze vraag bragt ebn thahar in verlegenheid en niet voor de waarheid willende uitkomen zeide hij dat zij wel is waar dikwijls daar kwam doch in den regel slechts over nietige zaken te spreken had
drongen als razenden in het huis en liepen mij overal zoeken daar ik alles gehoord had wat de barbier tot den kadi zeide zoo zag ik naar eene plaats om ten einde mij te verbergen ik vond geene andere schuilplaats dan een grooten ledigen koffer
op den tienden dag die tot sluiting van het huwelijksfeest bestemd was bragt men mijne aanstaande en mij ieder in een bad tegen den avond werd ons een
ook de gouden en zilveren vazen ja alles wat slechts waarde bezat hadden zij medegenomen hij was hierover zeer mistroostig o hemel riep hij uit ik ben een ongelukkig man
het onderhoud duurde tot diep in den nacht en de prins van perzië dwong zijn vriend bij hem te overnachten den volgenden morgen naar huis gaande zag ebn thahar eene vrouw loopen
dan de vijf-honderd stukken goud die hem ontroofd waren het huis verlatende vergat hij echter de deur te sluiten dit en de haastige manier van verhuizen waarvan zij getuigen waren kwam aan de buren verdacht voor zij gaven er den regter kennis van mijn broeder
sedert gisteren heb ik slechts aan u gedacht en dat ik dezen morgen zelve kwam om mijne schuld af te doen is wel een sterk bewijs dat uw persoon mij niet
er blijft mij thans niets meer u te verhalen over sire ging de barbier in een adem voort dan de lotgevallen van mijn zesden broeder genaamd schacabac met de gespleten lippen
ik kleedde mij nog prachtiger dan den vorigen dag en toen het eenigzins gevoegelijk kon geschieden ging ik naar den winkel van bredradan ik was daar nog niet lang of ik zag de dame aankomen gevolgd door hare slavin
gij hebt wel gelijk gehad te zeggen dat ik eene dame zou aantreffen zoo schoon als de dageraad zeer beminnelijk en lieftallig als eene duif wat ben ik u veel verpligt dat alles is nog van weinig beteekenis antwoordde de oude fluisterende
aboul hassan wilde nog dien avond van zijn vriend afscheid nemen en zich naar zijne woning laten overbrengen maar ebn thahar zijne zwakheid in aanmerking nemende liet dit niet toe
of om welke andere reden bediende hij zich niet van zijne regterhand zulks bleef mij duister nadat de spijzen afgenomen en de bedienden vertrokken waren gingen wij op de sofa zitten en ik bood hem een glas met fijne likeur aan
ik slaagde er echter in al zijne nagelaten schulden te voldoen en door vlijt en oppassendheid namen mijne zaken allengskens een gunstigen keer
men goot hun het reukwater in beide handen waarmede zij volgens oostersch gebruik den baard en geheel het gelaat inwreven toen namen zij hunne plaats weder in maar zij waren naauwelijks gezeten of de slavin verzocht hun op te staan en haar te volgen
des avonds toen het tijd werd zijn winkel te sluiten kon hij daartoe bijna niet overgaan daar hij nog altoos hoop had dat de molenaarster aan het raam zou komen
de vertrouwde trachtte den juwelier gerust te stellen gelooft gij dan zeide zij dat schemselnihar zoo onverstandig zou zijn hem in wien zij thans hare hoop stelt in haar paleis te laten komen
geene onoverkomelijke hinderpalen in den weg stonden die moeijelijkheden bedroeven mij te meer daar zij ook voor u zoo smartelijk zijn