AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
deze lieden leefden in den tijd toen men alle rangen ophief en elkander eenvoudig burger noemde deze man was schier een monster hij had wel niet voor den dood des konings gestemd maar t scheelde niet veel
dit stukje gronds zoo armoedig beplant en door onooglijke gebouwen ingesloten was hem dierbaar en voldoende wat behoefde deze grijsaard meer die de rusturen zijns levens t welk zoo weinig
vervolgd te worden elk oogenblik angstig om te zien bij ieder gerucht te schrikken voor alles bevreesd te zijn voor den rookenden schoorsteen voor den voorbijganger
dat hij als bisschop handelde dan waren zij niet meer dan twee schaduwen in huis zij bedienden hem lijdelijk en zoo de gehoorzaamheid vorderde dat zij verdwenen verdwenen zij
hij slaat een vreeselijken blik om zich heen zijn adem wordt een storm en uit zijn teere zwakke borst zal wind genoeg komen om de alpen te schudden t is door de hulp van den parijschen voorstadbewoner dat de revolutie met haar legers europa veroverde
de hertogin van duras las aan drie of vier vrienden in haar met hemelsblauw versierd boudoir haar nog onuitgegeven ourika voor
cameriere monsignore van hoogwaardig heer tot eminentie is er slechts één schrede en tusschen eminentie en zijne heiligheid ligt slechts een verkiezing
de voormalige galeislaaf brevet droeg het zwart en grijs gevangenisbuis hij was iemand van zestig jaar en had het voorkomen van een man van zaken en het gezicht van een schelm
geen buitensporigheid noch in vroolijkheid noch in woordspelingen luistert ik ben voorzichtig als amphiaraüs en kaal als cesar zelfs woordspelingen moeten grenzen hebben
dat deze champmathieu zooveel belangstelling niet verdiende dat hij in alle geval gestolen had hij gaf zich zelven ten antwoord zoo deze man werkelijk eenige appels heeft gestolen wordt hij met een maand gevangenis gestraft
maar hebt ge een geheelen dag werk om dit wiel te herstellen een dag en wel een goeden en zoo ge er twee werklieden aanzet
soldaten u ontbreekt alles de vijand heeft wat u ontbreekt tholomyès zweeg schiet eens in den adem tholomyès zei blachevelle te zelfder tijd begon deze geaccompagneerd door listolier
op den hoek van dit plein is een boekdrukkerij daar werden het eerst de proclamatiën des keizers en der keizerlijke garde aan het leger gedrukt die van het eiland elba medegebracht door napoleon zelven gedicteerd waren
senez een oude bisschoppelijke stad op een ezel zijn beurs die op dien tijd zeer schraal voorzien was had hem geen ander middel van vervoer veroorloofd
twee ramen waaruit men tusschen de olmen de kade en de rivier kon zien een prachtige zonneschijn die over de ramen gleed
de schitterende daad door mijnheer lynch verricht was dat hij als maire van bordeaux den maart deze stad een weinig te vroeg aan den hertog van angoulême had overgegeven
was door het denkbeeld van vrijheid verblind hij had aan een nieuw leven geloofd spoedig werd hij gewaar welke vrijheid het is die men met een gelen pas geeft
met die kiel juist zooals hij er uitzag op den dag toen hij d binnentrad vol haat en in zijn ziel dien afschuwelijken rijkdom van schrikkelijke gedachten verbergende welke hij gedurende negentien jaren in het tuchthuis had opgezameld
drong hij met snelle schreden door de menigte trad recht op den deurwaarder toe gaf hem het briefje en zeide gebiedend breng dit aan mijnheer den president
m had doen ontstaan had behalve de zichtbare teekenen welke wij reeds hebben aangewezen een ander verschijnsel ten gevolge dat hoewel niet zichtbaar daarom niet minder belangrijk was
des namiddags na het bezoek van javert ging de heer madeleine als gewoonlijk fantine bezoeken eer hij bij haar binnentrad liet hij zuster simplicia roepen
dezen tot een logen onbekwamen spion dezen vlekkeloozen politieagent bestudeerd had een gelaatkundige die met zijn heimelijken en ouden afkeer van mijnheer madeleine
wees dan zoo goed hem te halen hij woont twee schreden van hier hei baas bourgaillard baas bourgaillard de wagenmaker stond voor zijn deur hij kwam onderzocht het wiel en zette een gezicht als een chirurgijn die een gebroken been ziet
de overige plichten had de bisschop elders aangewezen en voorgeschreven gevonden
men ontdekte in dien grijsaard den boven beproeving verheven man reeds zijn einde zoo nabij had hij al de teekenen der gezondheid behouden
welk een heerlijke vreugde verschaft zij dan men gevoelt zich krachtig opgewekt ik sta vast in mijn schoenen de onsterfelijkheid van den mensch monseigneur is een zeepbel
hij was in de stulp en in het gebergte als te huis hij wist de verhevenste zaken in de eenvoudigste volkstaal te zeggen daar hij alle talen sprak vond hij den weg tot aller harten
jean valjean sperde de oogen wijd open en aanschouwde den bisschop met een uitdrukking die geen menschelijke taal kan wedergeven monseigneur zei de brigadier der gendarmerie was het dan waar wat die man zeide
verzekeren die in de terechtzitting van heden als de gewezen tuchteling jean valjean herkend is geworden wie javert niet had gekend
de vlaming nam het en bestudeerde het vijf zes acht en een half dat moeten zeker poststations aanduiden toen wendde hij zich tot zijn vrouw ik heb t gevonden
het denkend somnambulisme van het dier de herschepping door den dood de wederopstanding van al de wezens die het graf bevat de onbegrijpelijke inenting der elkander vervangende
met den armstoel uit de bidkamer te halen en op die wijze kon men voor de bezoekers elf stoelen bijeenbrengen bij elk bezoek werd dus een der vertrekken van zijn huisraad beroofd
een soort van stuiptrekking van het geweten die al wat het hart twijfelachtigs voedt met geweld omkeert die uit spotzucht vreugde en wanhoop bestaat en die men een inwendigen schaterlach zou kunnen noemen
vreeselijke afgronden welke lucretius manou paulus en dante met dien vlammenschietenden blik aanstaren die door strak in het oneindige te turen er sterren schijnt te ontdekken
wie kan deze champmathieu zijn hij gelijkt dus op mij is t mogelijk als ik denk dat ik gisteren nog zoo gerust was en ver van iets dergelijks te vermoeden
voor t overige zeide baptistine gelijk men gelezen heeft dat haars broeders dood de hare zou zijn magloire zeide het niet maar was er van overtuigd
in de laatste jaren echter vond magloire zooals men verder zal vernemen schilderingen onder het met kalk bestreken papier in de kamer van mejuffrouw baptistine
heeft het portret der liefdezuster heerlijk geschetst in deze bewonderenswaardige woorden waarin hij zooveel vrijheid met zooveel dienstbaarheid paart zij zullen geen ander klooster hebben dan het huis der kranken
de gendarm die een goed man is stoot mij aan den elleboog en fluistert antwoord toch ik weet mij niet goed uit te drukken ik heb niets geleerd ik ben een arm man
ge een geestelijke zijt zal ik u zeggen dat wij in het bagno een aalmoezenier hadden en eenmaal heb ik ook een bisschop gezien een monseigneur zooals men hem noemt
deze deur is nu voor altijd dicht gemetseld deze javert die mij sinds zoo lang kwelt zijn vreeselijk instinct dat mij op t spoor scheen dat mij inderdaad opgespoord had en mij overal volgde
matresachtigen toon gezegd had de slakken kruipen langs den grond een voorteeken van regen kinderen alle vier waren schoon van
zij gevoelde onduidelijk dat zij op het punt was in armoede te verzinken en wellicht tot iets ergers te komen er was moed noodig
de justitie daagde voor haar balie iemand die tot den graaf van artois toen deze notre-dame binnenging luid gezegd had sapperloot ik betreur den tijd toen ik bonaparte en talma arm in arm naar het bal sauvage zag gaan
thénardier's antwoordden onveranderlijk cosette is volmaakt wel toen de eerste zes maanden verstreken waren zond de moeder zeven francs voor de zevende maand
de schaduw op hun gezicht teekent ze zij behoeven slechts een woord te zeggen een beweging te maken of men vermoedt sombere geheimen in hun verleden sombere verborgenheden in hun toekomst zoo men
daar verliest men zijn spoor veel later vindt men hem in auvergne vervolgens te parijs terug waar hij wagenmaker was naar hij zegt en met eene waschvrouw leefde doch dit is niet bewezen
wanneer men ze in de verte langs den weg zag voortbewegen geleken zij op die insekten termiten geloof ik geheeten met een dun voor en zeer dik achterlijf zij reden overigens zeer snel
ge kunt u voorstellen hoe mij dit verwonderde daar ik meende denzelfden jean valjean hier te hebben ik schrijf aan den rechter van instructie hij doet mij komen en brengt mij in champmathieu's tegenwoordigheid
de guillotine is de verlichamelijking der wet zij noemt zich gerechtigheid zij is niet onzijdig en veroorlooft anderen niet onzijdig te blijven die haar ziet voelt een geheimzinnige huivering
deze samentrekking en verwijdering van atomen heeft onophoudelijk plaats en daaruit ontstaan het leven en de dood
een breeden rug heeft toch de dood riep hij welk een verbazenden last van titels geeft men hem te dragen en hoeveel geest moeten de menschen hebben om aldus het graf aan de ijdelheid dienstbaar te maken
door een dier zonderlinge uitwerkselen welke aan deze soort van zinsbegoochelingen eigen zijn werd naar gelang zijn visioen duurde de bisschop steeds grooter en schitterender in zijn oogen terwijl jean valjean kleiner werd en allengskens verdween
het bericht van zijn dood werd door het stedelijk blad van m sur m medegedeeld mijnheer madeleine verscheen den anderen dag geheel in t zwart met een rouwfloers om zijn hoed
om zijn lompen voor dengene die hem ontmoet had schrikbarend te maken hoorde hij vroolijke klanken hij wendde het hoofd om en zag langs het pad een kleinen tienjarigen
er de orde bewaren en naar een glimlachje van monseigneur dingen een bisschop voor zich winnen is de voet in den stijgbeugel tot het diakenschap men moet vooruit
door wie hij zijn huis liet bewaren het huis dat hij bewoonde had slechts zooals reeds gezegd is twee verdiepingen en bestond uit drie benedenvertrekken drie kamers op de tweede verdieping en daarboven een zolder
zijn werklieden en de kinderen gingen voort hem vader madeleine te noemen en dat deed hem het vriendelijkst glimlachen naarmate hij hooger klom regende het uitnoodigingen voor hem de maatschappij eischte hem de kleine stijve gezelschapskringen te
behalve den gewichtigen dienst welken hij aan de hoofdplaats van het arrondissement m sur m had bewezen door de ontwikkeling der industrie was er geen van de honderd een en veertig gemeenten des arrondissements die hem niet eene of andere weldaad te danken had
overigens is alles in haar frisch lief jong en helder als het ochtendrood o fantine ge verdiendet margaretha of parel te heeten gij zijt een diamant van t schoonste water
de kinderen slapen er gerust op de moeder zelve had een armoedig en treurig voorkomen zij was als een handwerkster gekleed die weder naar het land terug begeert te gaan
tijdens deze verlegenheid werd door twee onbekenden te paard die onmiddellijk weder vertrokken een groote kist voor den bisschop aan de pastorie bezorgd de kist werd geopend
thénardier was juist geleerd genoeg om deze soort van boeken te kunnen lezen zij voedde zich er mede zij verdronk er het weinigje hersens in dat zij had
haar moeder die zich zooals men later zal zien te m sur m had gevestigd schreef of liever liet maandelijks schrijven om iets nopens haar kind te vernemen de
dat zilverwerk kwelde hem zij lagen hier op korten afstand juist toen hij de belendende kamer was doorgegaan om naar de zijne te gaan legde de oude dienstmaagd ze in een kastje aan t hoofdeinde van het bed
kan men zich iemand voorstellen die als hij bij een vuur staat geen warmte gevoelt kan men zich een arbeider voorstellen die steeds aan een vuurhaard werkzaam geen enkel geschroeid haar geen zwarten vinger
zoo sprak zij geheel verslagen gebroken geschokt door haar snikken blind door haar tranen met blooten hals handenwringend hoestend en kuchend en als een stervende met doffe stem sprekende
de beschuldigde scheen ten hoogste verwonderd over deze aanklacht en over de eenparigheid der getuigen hij maakte bewegingen en gebaren van heftige ontkenning
allengs vermande zij zich na verloop van een paar maanden schudde zij de schaamte af en ging uit als wist zij van niets t is mij onverschillig zeide zij
ieder die gebrek had kon zich aanbieden en was verzekerd er werk en brood te vinden vader madeleine vorderde van de mannen slechts goeden wil van de vrouwen reine zeden van allen eerlijkheid
bovenal de voordeuren magloire drukte op deze laatste woorden maar de bisschop kwam uit zijn kamer waar het tamelijk koud was geweest nam plaats aan den haard warmde zich en dacht aan andere zaken
ten minste twintig ijzersmelterijen waarvan vier te lods voorts te chatillon te audincourt te beure die alle zeer belangrijk zijn
hij schikte zich naar de bevatting der beide oude vrouwen die haar leven bij hem doorbrachten wanneer hij lachte was t de hartelijke lach van den knaap
veertiende hoofdstuk wat hij dacht een laatste woord dewijl deze soort van bijzonderheden vooral in den tegenwoordigen tijd den bisschop van digne
er was geen identiteit te bewijzen de zaak was eenvoudig de vrouw had haar kind gedood de kindermoord was bewezen de jury heeft de voorbedachtzaamheid niet aangenomen zij is voor levenslang veroordeeld
na deze schildering vervolgde de advocaat-generaal in een oratorische vlucht die geschikt was om den anderen dag de verrukking van het dagblad der prefectuur tot den hoogsten graad op te wekken
want men is thans bezig met het gerechtshof te verbouwen en derhalve worden de terechtzittingen tijdelijk in de prefectuur gehouden worden daar ook de assises gehouden
t was als de uitbarsting van een vulkaan naar de wijze waarop zijn woorden onsamenhangend haastig hortend verward uit zijn mond stroomden scheen het alsof ze elkander verdrongen om er tegelijk uit te komen hij sprak
en om dit te bestrijden deed hij groote wandelingen te voet hij ging met vasten tred en slechts een weinig gebogen uit deze omstandigheid willen wij echter geen gevolgtrekking afleiden
ik moet mijnheer den advocaat-generaal opmerken zei de president dat de inspecteur van politie javert wegens zijn ambtsplichten naar de hoofdplaats van een naburig arrondissement
in minder dan twee uren was al het goede dat hij gedaan had vergeten en hij was niets meer dan een tuchteling wij moeten evenwel zeggen dat men de bijzonderheden van het te arras voorgevallene nog niet kende
zooals later het byronisme voor de mannen en het haar der schoone sekse begon als een treurwilg over het gezicht te hangen zephine en dahlia waren met krullen gekapt
en aan magloire die zacht bromde de opmerking dat men volstrekt geen lepel of vork zelfs geen houten noodig heeft om een stuk brood in een kom melk te doopen
maar zette niettemin stil en met sombere volharding haar wandeling voort die haar om de vijf minuten onder hoon en bespotting bracht gelijk een soldaat die door de spitsroeden heen en weder loopt
de verkregene kracht wordt genoemd dat was t en misschien was t nog iets minder dan dat zeggen wij eenvoudig dat hij t niet was die gestolen had
geen andere cel dan een gehuurde kamer geen andere kapel dan haar parochiale kerk geen anderen tuin dan de straten der stad of de zalen der hospitalen geen andere gelofte dan de gehoorzaamheid geen andere traliën
dan zijn leven helderder en ondoordringbaarder tevens te maken en dat uit de vergelijking van zijn persoon met dit spooksel van
zij die alleen het lezen onderwijzen hebben één pen zij die in het lezen en rekenen les geven hebben twee pennen zij die lezen rekenen en latijn onderwijzen hebben drie pennen
hij was eenvoudig naar den naasten wachtpost gegaan had er een korporaal en vier man gerequireerd welke hij op de binnenplaats achterliet
ik dacht dat het romainville moest zijn waarom romainville de eerste straat welke ik doorging was doodsch en eenzaam ik sloeg een tweede straat in
in de richting van parijs deze man was jean valjean het is door de verklaring van twee of drie voerlieden die hem ontmoet hadden gebleken dat hij een pakje droeg en in een kiel gekleed was van waar had hij die kiel men is het nooit te weten gekomen
ik heb mijn leven in overdenkingen studie en aanschouwing doorgebracht ik was zestig jaar oud toen mijn land mij riep en mij gebood mij met zijn zaken te bemoeien
ten einde te zien wat er gaande was en tholomyès maakte hiervan gebruik om zijn toespraak met dit droefgeestig vers te eindigen
toen trad hij in de kamer van fantine naderde het bed en sloeg de gordijnen half open zij sliep haar adem kwam uit de borst op met het akelig geluid aan die soort van ziekten eigen en t welk het hart der moeder verscheurt
maar wijl ge goed zijt en hebt nagedacht zegt ge dat men mij in vrijheid stelle zeker uit hoofde van mijn kleine want zes maanden gevangenis zou mij beletten mijn kind te onderhouden
mijnheer madeleine had zich weder voor zijn schrijftafel geplaatst zijn papieren ter hand genomen waarin hij bedaard bladerde en las en schreef als iemand die dringende bezigheden heeft hij wendde zich tot javert zeggende
en die de gewoonte verried van de justitie om den tuin te leiden en de diepe verdorvenheid van dien mensch in t helderste licht stelde hij besloot met zich voor te behouden op de zaak van den kleinen gervais terug te komen en drong op een streng vonnis aan
zoo gods goedheid het vergunt een gevoel van eer en rechtvaardigheid overblijven op dit gevoel doe ik in dit gewichtig uur een beroep zoo dit gevoel nog in u leeft gelijk ik hoop bedenk u dan wel
dat zijn ook kanaljes en zou ik ten aanzien van deze allen aan mijn plichten te kort doen ik zou mij gaan aangeven ik zou zulk eene dwaasheid doen
de bisschop bood dit bed den dorpspastoors aan die wegens zaken of aangelegenheden hunne parochie betreffende te digne kwamen
hij beschermde de orde hij deed uit de wet den bliksem schieten hij wreekte de maatschappij hij leende de sterke hand aan de overheid hij stond in een stralenkrans overigens was er in zijn overwinning een goed deel uittarting en strijd
de zon was ondergegaan het werd duister om jean valjean hij had den geheelen dag niet gegeten waarschijnlijk was hij koortsachtig hij was blijven staan nog in dezelfde houding als toen de knaap was
tegen den ochtend viel zij in slaap zuster simplicia die des nachts bij haar gewaakt had maakte van deze gelegenheid gebruik om een nieuwen kinadrank te bereiden
de duisternis was zoo groot dat hij niet aarzelde zich tot den eersten advocaat te wenden dien hij ontmoette hoe ver is men mijnheer vroeg hij
en die soort van neteldoeken spencer die te marseille is uitgevonden en wier naam canezou een verbastering is van het woord
ik zal gezond worden mijnheer antwoordde de grijsaard en na een poos voegde hij er bij binnen drie uren sterf ik ik ben eenigszins een dokter
javert had tot dit oogenblik bewegingloos en met nedergeslagen oogen bij dit tooneel gestaan als een standbeeld dat van zijn plaats geraakt is en wacht dat men het weder recht zet het gerucht der klink wekte hem hij hief het hoofd op
deze man was blijkbaar zwak van geest een langdurig verblijf in het bagno een langdurige armoede daarna hadden hem verdierlijkt enz enz hij verdedigde zich slecht was dit een reden om hem te veroordeelen
zooeven was hij er nog op hij behoorde tot de bemanning ging met de overigen heen en weder op het dek hij had zijn deel van lucht en zon hij was een levende
ieder pastoor strekte haar tot voorwendsel voor een goeden maaltijd en de bisschop liet haar begaan gewoonlijk kwam op zijn tafel niet anders dan gekookte groenten en soep met olie men zeide dan ook in de stad
in een bergstreek te wonen en niet eens des nachts lantaarns op de straat te hebben zoo men uitgaat is t er donker als in een oven ik zeg u monseigneur en mejuffrouw zegt het ook
een stalknecht die zich voor postillon uitgaf zat voor op het lamoen intusschen merkte hij dat hij tijd had verloren het was
gaat met carabijn te saint cloud aan boord van de galjoot gelijk zich aspasia met pericles te samos op de vloot inscheepte nog een laatste woord
en opgemerkt had zou zich zekerlijk hebben verbeeld dat deze brief hem bijzonder belang inboezemde want hij wendde er het oog niet af en las hem twee of driemaal
de bisschop hief ze te ijveriger van de rijken daar hij ze den armen ruimer gaf in korten tijd stroomden de geldoffers toe rijken en armen klopten gelijkelijk aan de deur van den heer myriel
op de binnenplaats speelde een kind het kind der portierster of van een werkster t was eene dier toevalligheden welke men zoo vaak ontmoet en die tot de voorstelling van treurige tooneelen schijnen te behooren
hij stelt zich aan allerlei gevaren bloot en wil zelfs niet dat wij er iets van merken men moet hem weten te begrijpen hij gaat uit in den regen hij waadt door water hij reist in den winter hij vreest evenmin den nacht
hij hernam met een nauwelijks hoorbare stem de identiteit is dus bewezen welke identiteit hernam de advocaat
ik kroop in een hondenhok de hond beet en verjoeg mij als ware hij een mensch geweest hij scheen te weten wie ik was toen ging ik naar het veld om onder den blooten hemel te slapen er was geen ster te zien
en het in t vuur zwart geworden twee francs stuk uit de asch genomen en ze netjes op de tafel gelegd hij nam een vel papier waarop hij schreef
toen hij aan het portaal was gekomen ging hij tegen de leuning staan en sloeg de armen over elkander eensklaps opende hij zijn jas nam zijn portefeuille haalde een potlood voor den dag
nu dan in twee uren vandaag is t niet mogelijk er moeten twee nieuwe spaken en een naaf worden gemaakt mijnheer kan niet vr morgen vertrekken
al zette ik er tien aan zoo men de spaken met touwen bond ja de spaken maar de naaf dan ook de velgen deugen niet is in de stad een rijtuig verhuurder neen is er nog een andere wagenmaker
ik ben ook ziek bovendien t is mijn ambt niet men bracht den bisschop dit antwoord en deze zeide de heer pastoor heeft gelijk t is zijn ambt niet maar het mijne
zij sprak juist wat noodig was en had een stem die even stichtelijk in een biechtstoel als bekoorlijk in een salon zou geweest zijn deze teederheid voegde zich in het wollen kleed
al wat men nog kon zien had een schrikbarend voorkomen wat beeft al niet onder die hevige winden van den nacht de koude beving den reiziger
welk getal van een tot elf afwisselde doch deze grens niet overschreed voeg daarbij halve laarzen met hoefijzers een hoogen hoed met zeer smallen rand het haar in een kuif een dikken wandelstok
opdat geen ander in zijn plaats veroordeeld zou worden de bijzonderheden de weifelingen de mogelijk geringe wederstrevingen verdwenen in deze grootsche schitterende daad
dat met jean valjean was gebeurd sedert zijn ontmoeting met den kleinen gervais men heeft gezien dat hij van dat oogenblik af een ander mensch was wat de bisschop van hem had willen maken was verwezenlijkt geworden
in minder dan drie jaren was de uitvinder rijk geworden wat goed is en hij had alles in zijn omgeving rijk gemaakt wat nog beter is hij was vreemd in het departement men wist niets van zijn afkomst van zijn begin weinig
mocht gelooven was hij soldaat geweest ik sergeant gelijk hij zeide hij had vermoedelijk den veldtocht van medegemaakt en naar het schijnt zich zelfs dapper gedragen
erg genoeg t zijn overal binnenwegen luister mijnheer voegde de straatmaker er bij wil ik u een goeden raad geven uw paard is vermoeid keer terug naar
hij hoort een voor den mensch vreemd geluid dat van gene zijde der aarde schijnt te komen men weet niet uit welk vreeselijk oord er zijn vogels hoog boven de wolken gelijk er engelen hoog boven den menschelijken nood zijn
iedere hoofdkerk heeft haar staf elke bisschop die slechts eenigen invloed heeft heeft zijn wacht van seminaristen die in het bisschoppelijk paleis de ronde doen
de man was verloren en zou eerlang te aix met zijn medeplichtige gevonnist worden men verhaalde dit feit en ieder prees de behendigheid van den rechtspersoon door de jaloezie op te wekken had hij de waarheid uit den toorn
hij zag fantine strak aan en vervolgde terwijl hij de das den hemdsboord en den rokskraag van jean valjean
t is op deze wijze dat menschen engelen worden t is hun schuld niet zij kunnen niet anders want zie de hel die gij nu verlaten hebt is de eerste gedaante des hemels daarmede moest ge beginnen
er was in dit rechtsgeding iets verontrustends en iets vreemds het drama was niet alleen treurig maar ook duister
men legde fantine in t donker te midden van het eerste gebeente het beste in den algemeenen kuil haar graf geleek haar bed
het menschelijk lichaam heeft iets van deze beving wanneer t oogenblik nadert dat de geheimzinnige vingers van den dood de ziel komen plukken
eenigen tijd later werd de heer madeleine tot maire benoemd den eersten keer dat javert den heer madeleine met de sjerp zag die hem het hoogste gezag over de stad gaf
de geestelijken der gevangenis gaven goede getuigenis van zijn godsdienstig gedrag men moet niet uit het oog verliezen dat dit tijdens de restauratie gebeurde
aandoenlijke begoocheling eener moeder zij meende nog altijd dat men haar het kind bracht nog niet hernam de geneesheer niet in dit oogenblik ge zijt nog koortsig
maar de dag was voor hem niet volledig als het koude regenachtige weder hem belette des avonds zoodra de vrouwen zich hadden verwijderd een paar uren in den tuin door te brengen vr hij naar bed ging
zij heette zooals de eerste de beste haar noemde die haar toen zij blootsvoets op straat rondzwierf ontmoet had zij ontving een naam
en toen hij de vier meisjes tegen tien uren s morgens zag voorbijgaan zeide hij er is er één te veel waarbij hij aan de drie gratiën dacht favourite blachevelle's minnares de drieëntwintig jarige
hij had recepten om den zwarten komijn den brand in t koren de wikke den vossestaart en alle ander onkruid dat het koorn benadeelt uit te roeien op zekeren dag zag hij eenige landlieden ijverig bezig met onkruid uit te roeien
hij erkende in de eerste plaats dat hoe buitengewoon en gevaarlijk deze toestand ook zijn mocht hij er volkomen meester van was
de bisschop hoewel anders afkeerig van nieuwsgierigheid welke naar zijn meening aan beleediging grensde aanschouwde onwillekeurig het oud lid der conventie met eenige opmerkzaamheid welke belangstelling echter uit geen genegenheid ontsproot
t was een werktuig dat tot niet veel nut was een soort van speeltuig een uitvindsel van een zwakhoofdige een utopie een stoomboot
ik bemin u allen dames o zephine o josephine lief gedeukt gezicht gij zoudt allerliefst zijn zoo uw gelaat minder breed was gij ziet er uit alsof men er bij ongeluk op was gaan zitten
luisterde de beschuldigde met open mond en met eene soort van verbazing met bewondering vermengd hij was blijkbaar verwonderd dat iemand zoo spreken kon
letterlijk zooals ze terstond na de zitting door een der getuigen van dit tooneel werden opgeschreven en zooals ze thans nog in de ooren weerklinken van hen die ze nu bijna veertig jaren geleden gehoord hebben
wanneer hij met die kinderlijke opgeruimdheid sprak welke een zijner beminnelijkste hoedanigheden was en waarvan wij reeds gewaagd hebben was het of zijn geheele persoon vroolijkheid om zich verspreidde
liet zelden een gelegenheid voorbijgaan zonder in zijn tegenwoordigheid op te sommen wat zij de vooruitzichten van haar drie zonen noemde zij had verscheiden zeer oude bloedverwanten van welke haar zoons natuurlijk de erfgenamen werden
waar in de maand april jeugdige verliefden seringen gaan plukken hij wankelde zoowel in als uitwendig hij ging als een kind zonder leiband
men zag duidelijk haar gedachte maar zij sprak geen naam uit zij klaagde niet zij beschuldigde niet maar zij hoestte akelig
hitte koude arbeid het roeien de stokslagen de dubbele keten voor niets het cachot voor een woord zelfs de ketens als men ziek te bed ligt de honden de honden zijn gelukkiger
en die plaats in verliet een jaar later werd ik ontslagen thans ziet hij er als een onnoozele uit misschien is hij door de jaren suf geworden maar in t bagno was hij slim genoeg ik herken hem volkomen
god toont ze ons om ons tot nadenken te brengen maar aangezien de dieren slechts schimmen zijn heeft god ze niet in den volsten zin des woords geschikt voor de opvoeding gemaakt
in zulk een ramp bediend te worden is geliefkoosd te worden ontbreekt den blinde iets neen wie de liefde bezit heeft het licht niet verloren
het was het voorstuk van een dier wagens welke in boschrijke oorden worden gebruikt om zware balken en boomstammen te vervoeren dit voorstuk bestond uit een dikke ijzeren as waaraan een zware dissel die op twee ontzaglijk groote wielen rustte
ga zitten zei de president beschuldigde blijf staan men leidde chenildieu binnen een tot levenslangen dwangarbeid veroordeelde zooals zijn rood buis en zijn groene muts te kennen gaven hij onderging zijn straf in t bagno te
zijn ontmoeting met het conventielid g welke ontmoeting men schier met het samentreffen van twee planeten kan vergelijken had een soort van verwondering bij hem achtergelaten die hem nog zachtmoediger maakte dit was alles
hij had nog t zelfde peinzend en onverstoorbaar voorkomen van daareven scaufflaire zeide hij op hoeveel schat ge uw paard en tilbury die ge mij wilt verhuren het een met t ander
ik vraag u hartelijk vergiffenis vroeger zou ik aldus niet gesproken hebben maar ik heb zoovele rampen doorstaan dat ik soms niet weet wat ik zeg
en dan men zal god zien och wat gekheid al die paradijzen god is een monsterachtig sprookje
eens toen de keizer zijn oom was komen bezoeken bevond zich de eerwaarde pastoor die in de spreekkamer wachtte toevallig tegenover zijne majesteit
toch had charles myriel niettegenstaande dezen echt veel van zich doen spreken naar men zeide hij was welgebouwd ofschoon nog al klein had zeer goede manieren en was geestig
en kuste het zilveren kruisje dat zij aan den hals droeg en t welk zuster simplicia haar gegeven had mijn kind zei de zuster tracht nu te slapen en spreek niet meer
maar zij had het aan een of andere gelukkige afleiding door een roman van ducray duminil bewerkt te danken dat zij slechts azelma genoemd werd
afgezet zei javert afgezet t zij zoo t is goed maar ik begrijp de reden niet ge zult ze begrijpen mijnheer de maire
op vijf of zes uitzonderingen na die den roem eener eeuw uitmaken is de hedendaagsche bewondering niet veel meer dan kortzichtigheid verguldsel heet goud hoe men er komt maakt niets uit
soms hoorden de vrouwen zoo zij niet sliepen hem nog zeer laat in den nacht langzaam in den tuin wandelen daar was hij alleen in zich zelven gekeerd aandachtig rustig
was hij zich wel bewust van alles wat in hem was omgegaan en zich in hem bewoog wij zouden het niet durven zeggen wij gelooven het zelfs niet
denken wij er niet meer aan mijn besluit is genomen maar hij voelde geen vreugde integendeel men kan evenmin den geest beletten tot een denkbeeld terug te keeren als de zee om terug te keeren tot het strand van de zee
ik ben nu reeds drie maanden in de gevangenis en word op alle wijzen gekweld ik weet niet wat ik meer zeggen moet men spreekt tegen mij men zegt antwoord
dewijl wij een portret maken en niets verbloemen willen zijn wij verplicht hierbij te voegen dat hij koud was voor den zinkenden napoleon sinds stemde hij met alle vijandelijke manifestatiën in en juichte ze toe
en bevond zich nu zonder werk zonder verdienste met niets dan haar bed en nog ongeveer honderd francs schuld zij vond nu werk door t naaien van grove hemden voor de soldaten van het garnizoen
dat verscheiden thans nog in leven zijnde personen zich daarvan de kleinste bijzonderheden herinneren toen de bisschop binnentrad sprak magloire met eenige levendigheid tot mejuffrouw over een zaak
de door den wind gezweepte golven omgeven hem met haar verschrikking de diepte trekt hem aan het schuimend water spat hem om t hoofd en spuwt hem in t aangezicht de eene baar na de andere overstelpt hem telkens zinkt hij
en deze vrouw die zooveel geleden heeft die in weerwil van haar val zooveel goeds heeft wier ongeluk ik onwillekeurig veroorzaakt heb en t kind dat ik wilde gaan halen dat ik der moeder beloofd heb
gekwaak van ganzen over den gier was g dan een gier ja wanneer men naar zijne woeste eenzaamheid oordeelde
de tevredenheid van javert blonk uit zijn oppermachtige houding het hatelijke zijner zegepraal teekende zich af op zijn smal voorhoofd t was het grootst mogelijk vertoon van afkeer dat een tevreden gezicht kan hebben
terwijl de twee vrouwen met den rug naar fantine's bed gekeerd samen fluisterden de zuster vragende het dienstmeisje antwoordende had zich fantine
er zijn geen menschen meer waar is god hij roept roept immer niemand komt niets aan den horizont niets aan den hemel
men voedde haar overigens met allerlei klieken een weinig beter dan den hond en slechter dan de kat cosette at met deze dieren onder de tafel van een houten bord evenals zij hadden
wijl de trap te smal was die kon dus niet dienen wanneer men zitplaatsen te kort kwam mejuffrouw baptistines vurigste wensch zou geweest zijn een salonmeubel te kunnen koopen van mahoniehout bekleed met geelgebloemd trijp
dien hij in een hoek der alkoof had gelegd vervolgens liet hij zijn beenen uit het bed hangen zette zijn voeten op den grond en zonder schier te weten hoe vond hij zich op zijn bed zitten
wat zou het baten dewijl nu onze zielen integendeel iets werkelijks zijn en een eigenaardig doel hebben heeft god haar het verstand gegeven
nu ontmoette valjean een priester te paard hij naderde hem en zeide mijnheer de pastoor hebt ge ook een knaapje ontmoet neen zei de geestelijke den kleinen gervais ik heb niemand gezien
zij vonden dra verstrooiing in de beweging welke zij door de takken van het hoog geboomte heen langs den kant van t water zagen en die haar zeer vermaakte t was het uur dat de postkarren en diligences vertrokken
hun eenige dienstbode was een vrouw even oud als juffrouw baptistine en juffrouw magloire geheeten die na eerst de meid van den eerwaarden pastoor geweest te zijn nu den dubbelen titel droeg van kamenier van juffrouw baptistine
invloedrijk en vermogend een wijs kiezer en een zeer streng gezworene overigens altijd een man van pleizier tegen den middag bevond zich
de hemel is meer dan rechtvaardig zei mijn broeder een oogenblik later liet hij er op volgen vriend valjean ge gaat naar pontarlier niet waar volgens de mij voorgeschreven
dat er geen tijdingen kwamen van het noodlottig fregat la méduse t welk chaumareix met schande en géricault met roem overladen moest kolonel selves ging naar egypte om er soliman pacha te worden
met dien eigenaardigen blik eener moeder die zelve haar kind heeft gezoogd aanschouwde zij het dochtertje dat in haar armen sliep een groote blauwe zakdoek als die waarvan de invaliden zich bedienen was om haar hals geslagen en bedekte haar borst
tot de dood er op volgde enkel en alleen om de misdaad dat hij de broeder van cartouche was niet minder beklagenswaard
g was kalm hij zat bijna recht op zijn stem was krachtig hij was een dier forsche tachtigjarigen welke de physiologen in verwondering brengen de revolutie heeft vele van zulke mannen gezien die met hun tijd in overeenstemming waren
niet vertellen beuzelingen wel is waar maar van die verheven beuzelingen als van een st franciscus van assissi en van marcus aurelius op zekeren dag verwrikte hij den voet wijl hij een mier niet wilde vertreden
en die wij geneigd zijn schier streng te beoordeelen verdraagzaam en verschoonend was wellicht meer dan wij die er hier over spreken
men kent er noch rechters noch deurwaarders de maire doet alles hij regelt de belastingen belast ieder naar zijn beste weten
na dit onderzoek maakte hij de beweging van iemand die een vast besluit genomen heeft ging terug naar de alkoof nam zijn ransel opende hem en haalde er iets uit dat hij op het bed legde
vierde hoofdstuk het gezag herneemt zijn rechten
de hospes ging nu naar den haard legde ruw zijn hand op den schouder van den man en zeide ge moet u dadelijk voortmaken de vreemdeling keerde zich om en antwoordde gelaten
telkens wanneer zuster simplicia haar vroeg hoe zij zich bevond antwoordde zij onveranderlijk goed ik wenschte mijnheer madeleine te zien
er is een nog grootscher schouwspel dan de zee namelijk de hemel er is een nog grootscher schouwspel dan de hemel namelijk het binnenste der ziel
een helder wit halsdoekje dat uit een zwart wollen kleed met wijde korte mouwen te voorschijn kwam een voorschoot van rood en groen geruit katoen met een groenen band om het lijf gebonden
de vrouw is het recht van den man romulus schaakte de sabijnsche maagden willem roofde de saksische vrouwen cesar ontvoerde de romeinsche vrouwen
de lezer zal hierbij een paar onwaarschijnlijke omstandigheden ontmoeten welke wij echter uit eerbied voor de waarheid niet mogen veranderen
welke het gevolg vormen van hen die het doel reeds bereikt hebben geen macht of zij heeft haar omgeving geen fortuin of zij heeft haar hof zij die een toekomst najagen fladderen om het schitterend tegenwoordige
morgenochtend moet ge er mij aan helpen denken lieve zuster dat ik mijn mutsje met kant opzet montfermeil dat is een land ik heb dien weg vroeger te voet afgelegd t was voor mij ver maar de diligences rijden zeer snel
zijn zakken waren steeds vol kleine munt als hij uitging en ledig als hij terugkwam zoo hij een dorp doorging liepen de kleine kinderen hem vroolijk na
bellart was officieel welsprekend men zag in zijn schaduw den toekomstigen advocaat de broë ontluiken die aan de bijtende spotternij van paul louis courier ter prooi viel er was een valsche chateaubriand
o dat priesterras mijnheer de graaf de zaken zullen niet eerder goed gaan dan wanneer de keizer ons van de papen verlost heeft weg met den paus op dit oogenblik raakten de zaken met rome in de war
maar ik had u ook de kandelaars gegeven die evenzeer van zilver zijn als het andere en waarvoor ge wel tweehonderd francs kunt krijgen waarom hebt ge ze niet met uw zilveren lepels en vorken
t is jean valjean zei cochepaille dezelfde dien men jean le cric noemde zoo sterk was hij elk der verklaringen van deze drie mannen
kijk t is waar hoe dom ik had uw kapje nog niet gezien dus sprekende had hij zijn ransel en stok in een hoek gelegd zijn paspoort in den zak gestoken en was gaan zitten mejuffrouw baptistine zag hem met deelneming aan
naar gelang van de bigotheid of geveinsdheid van den lijder barsch met de zieken ruw met de stervenden wien zij god bijna in t gezicht wierp terwijl ze den zieltogende schier met toornige gebeden verpletterde
de voorzienigheid heeft alles gedaan zij wil het blijkbaar zoo heb ik het recht datgene te verstoren wat zij beschikt
met brevet zijn er nog slechts twee tuchtelingen die jean valjean gezien hebben t zijn de levenslang veroordeelden cochepaille en chenildieu men laat hen uit het bagno komen
toen de lippen bewegende als iemand die bidt of bij zich zelven spreekt hief hij ernstig de twee voorste vingers zijner rechterhand op en zegende den man die niet boog en zonder het hoofd te wenden of achterom te zien trad hij zijn kamer binnen
is toch een uitmuntende bewonderenswaardige zaak maar niet ieder bezit het en als men het bezit is men geen dupe meer
en thans was men aan die van den galeiboef den recidivist deze man had appelen gestolen doch dit scheen niet volkomen bewezen
menschelijk gezicht aan dien hond t jong eener wolvin en men zal javert hebben javert was in een gevangenis geboren van eene kaartlegster wier man in de galeien was
uithoofde harer deftige welluidendheid en statigen periodenbouw zoo bijzonder geschikt is de taal waarin een gehuwd man echtgenoot wordt genoemd de gehuwde vrouw gade parijs het middelpunt der kunsten en beschaving
alles doordringende nieuwe tijdgeest is hier evenals in alles zichtbaar in deze schijnbare tegenstrijdigheid ligt iets grootsch en dieps de fransche revolutie
van leed tot leed was hij allengs tot de overtuiging gekomen dat het leven een strijd was en hij in den strijd de overwonnene
en het bevochtigen der reten in de planken met een oplossing van gewoon keukenzout en de kalander te verjagen door aan de muren en daken in de schuren en pakhuizen bloeiende varens te hangen
van den eenen modderpoel in den anderen overging die hoonde na eerst vergood te hebben van deze afvallige afgoderij die den afgod
mij aan deze verwijten onderwerp die alleen op mij nederkomen deze slechte daad verricht die slechts mijne eigene ziel schade kan doen zoo geschiedt dit uit opoffering uit deugd hij stond op en ging weder op en neer
m te betreuren te verklaren dat door dat zonderling geval t welk zich later wel zou ophelderen zijn overtuiging in t minst niet veranderd was
een oude man fauchelevent geheeten lag onder zijn kar waarvan het paard gevallen was deze fauchelevent behoorde tot de weinige vijanden welke de heer madeleine te dien tijde nog had toen madeleine in het oord was gekomen
zoo bleef hij bijna een minuut staan zonder dat men zijn tegenwoordigheid opmerkte eenklaps sloeg fantine de oogen op zag hem en deed mijnheer madeleine omzien juist toen madeleine's blik
toen hij de herberg verliet wierpen eenige kinderen die hem van het kruis van colbas gevolgd waren en hem schenen gewacht te hebben met
wel riep ze t is in alle geval een aardige grap die is heel goed zei zephine blachevelle moet het eerst op dat idée gekomen zijn hernam favourite dat maakt me verliefd op hem
vele gedachten kwamen in hem op maar ééne was er die gestadig terugkwam en al de overige verdrong deze gedachte was hij had de zes zilveren vorken en lepels en den grooten soeplepel opgemerkt die magloire op de tafel had gelegd
tegen drie uren gleden de vier paren die vol geluk en zaligheid waren van de russische bergen een zonderling toestel dat destijds op de hoogte beaujon stond en welks golvende lijn men boven de boomen
als wij op den boulevard wandelen zullen wij mooie dingen koopen goede maagd maria bij mijn kachel heb ik een met lint versierd wiegje gezet
met de officieren van het garnizoen twist zoeken om hun moed te toonen die jagen rooken geeuwen drinken naar den tabaksrook rieken op t biljart spelen de reizigers opnemen
ik herinner mij zijn naam niet nu deze draagt zijn handwerk op zijn gezicht alleen dat gezicht zou mij reden genoeg wezen om hem naar de galeien te zenden is er mogelijkheid in de zaal te komen mijnheer
ik zal dit nu wel niet in den moniteur gaan verkondigen maar fluister het onder vrienden inter pocula bij den beker de aarde voor het paradijs op te offeren is zijn prooi voor een schaduw los te laten ik ben zoo dom niet
een weelderig priester is een tegenstrijdigheid de priester moet zich bij de armen houden of kan men nacht en dag onafgebroken met alle nooden alle rampen
was zuster simplicia zij was bleek haar oogen waren rood geweend en de kaars beefde in haar hand geweldige slagen van t noodlot hebben dit eigenaardige
maar te koop noch te huur voor geen vijfhonderd noch voor duizend francs zoudt ge er een vinden wat te doen op mijn woord het beste is dat ik het wiel herstel en ge uw reis tot morgen uitstelt
was in de koningsgezinde polemiek tot den staat van eerloozen grégoire overgegaan deze spreekwijze van tot den staat van overgaan werd door den heer
slechts drie of vier personen in de stad hielden zijn gedachtenis in eere de oude portierster welke bij hem gediend had behoorde tot dit getal
het even zonderling als onverwacht voorval dat de zitting stoort boezemt ons evenzeer als u een gevoel in dat wij niet behoeven uit te drukken gij kent allen ten minste bij naam den achtenswaardigen heer madeleine maire van
en kon alzoo des winters niet op reis gaan vervolgens waren er nog eenige kleine schulden te betalen waarvan hij de rekeningen wachtte enz enz ik zal iemand zenden om cosette te halen zei vader madeleine zoo t noodig is zal ik zelf gaan
t was in die oogenblikken dat zij aan haar kind dacht wellicht ook aan den man dien zij bemind had t is een smartelijke arbeid zich van een somber verleden los te scheuren
drommels mijnheer de maire t is een splinterige zaak zoo t jean valjean is is t een herhaling van misdaad over een muur te klimmen een tak af te breken appelen te stelen is een
daardoor ontstond buiten een afwisseling van licht en schaduw verduistering en verlichting en in de kamer een soort van schemering die schemering waarbij men genoegzaam zien kon om zich te richten
wij hebben gezegd dat hij geen enkele ondeugd had was hij zeer tevreden met zich zelven dan veroorloofde hij zich een snuifje te nemen hierdoor bezat hij nog eenige gemeenschap met de menschheid
de portierster sloeg de oogen op opende den mond en wilde schreeuwen maar de kreet bleef in haar keel steken zij kende deze hand dezen arm die jasmouw t was mijnheer madeleine
en den ouden fauchelevent het leven gered in weerwil van javert's verontrustende toespelingen het scheen wij hebben het reeds opgemerkt
de schaduw van het glasraam was er niet op afgeteekend t geen bewees dat het raam geheel open was t was zonderling dat dit raam bij de heerschende strenge koude open was de boekhouder sliep weder in een paar uren later werd hij nogmaals wakker
onze prachtige restaurateur geeft u deze driehonderdzeventien vademen voor vier francs vijftig centimes wederom viel fameuil hem in de rede
wat wil ik nu eigenlijk waarmede zou ik mij bemoeien t raakt mij niet hoe ben ik niet tevreden maar wat wil ik dan
wanneer zijn dienstplichten het gebiedend vorderden en hij er niet buiten kon zich tot mijnheer den maire te begeven sprak hij steeds met den diepsten eerbied tot hem de welvaart die vader madeleine te
t was in den tijd van den oorlog der republikeinen van zuid-amerika tegen den koning van spanje van bolivar tegen morillo de hoeden met smallen rand waren koningsgezind en heetten morillo's
waarin het mierennest der studenten en grisetten wemelt zagen het begin van dezen liefdedroom op deze kronkelpaden des heuvels van het pantheon waar zooveel avonturen aangeknoopt en ontbonden worden had fantine tholomyès lang ontvlucht
die er geen gewetensbezwaar in vinden om een geheel bisdom in hun persoon vertegenwoordigd in een antichambre te laten wachten die zeer goed de sacristie met de diplomatie weten te vereenigen
hij moet over de congegratiën het toezicht houden privilegiën verleenen een geheele kerkelijke bibliotheek getijboeken catechismussen
die een verborgenheid is hunner schitterende onschuld tegenover de schemering onzer deugd t is alsof zij gevoelen dat zij engelen en weten dat wij menschen zijn
beschuldigde ik vermaan u voor de laatste maal in uw eigen belang u omtrent deze twee feiten duidelijk te verklaren vooreerst zijt ge over den tuinmuur van pierron geklommen hebt ge den tak afgebroken en de appelen gestolen
een geheime ruimte opende zich een soort van kastje dat tusschen den hoek van den muur en den schoorsteenmantel was aangebracht in dat kastje bevonden zich slechts eenige prullen
in de veronderstelling althans dat monseigneur bienvenu er ooit aan gedacht hebbe eene houding aan te nemen gaan wij dus enkele jaren terug
ik ging t dorp door en zag dat t een stad was al de straten waren eenzaam al de deuren stonden open geen levend schepsel ging over straat in de kamers of in de tuinen
en haar dartelheid zonder eenigen overgang voor ernstig gepeins te zien plaats maken deze plotselinge ernst die vaak krachtig uitkwam geleek de verachting eener godin
toen verwijderde hij zich de heer madeleine bleef peinzend zitten en luisterde naar den vasten zekeren tred die zich door de gang verwijderde
eensklaps bracht zij haastig haar kleeding weder in orde streek de plooien van haar kleedje naar beneden dat door het slepen over den grond bijna tot aan de knie was opgeschort en ging naar de deur
vijf jaar zal men zeggen dit is onwaarschijnlijk helaas t is toch waar het maatschappelijk lijden begint op elken leeftijd
mijnheer de markies ge moet mij iets geven de markies keerde zich om en antwoordde droog monseigneur ik heb mijn armen geef ze mij hernam de bisschop
als uit een hinderlaag een hoekig smal hoofd een heilloozen blik een dreigende kin groote handen en een geduchten rotting te voorschijn komen
t was een lage lafhartige gemeene afzichtelijke verfoeielijke misdaad voor het eerst sedert acht jaren voelde de ongelukkige man de bitterheid eener slechte gedachte en eener slechte daad
de achting welke men hem toedroeg scheen aanstekelijk want in zes of zeven jaren was die allengskens op het geheele oord overgegaan slechts een enkel mensch in de stad en het arrondissement onttrok zich geheel aan die vereering
t zal noodig zijn hier een nauwkeurige voorstelling der woning van den bisschop van digne te geven zesde hoofdstuk
het verder leven het leven dat hem voortaan misschien wachtte een zondeloos rein leven vervulde hem met angst en bekommering hij wist niet meer hoe t met hem was als een uil die plotseling de zon ziet opgaan
wie weet waarschijnlijk wil hij wel de stad verlaten en dat alles is buiten mij om gebeurd ik heb er volstrekt geen deel aan gehad welnu wat is er dan voor ongelukkigs in