AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toen ook wronsky kwam om haar voor de quadrille af te halen onder deze quadrille werd niets van belang gesproken
kitty en warenka echter gingen naar den kleinen tuin bij het huis aan dit lied is zeker een herinnering verbonden vroeg kitty
volgens zijn vroegere levensopvatting zou het voor wronsky beschamend en onmogelijk geweest zijn zijn evenzoo met eer als met gevaar verbonden verplaatsing naar taschkent af te wijzen
ga eens met mascha naar den crocket ground zien daar waar ik het grasplein heb laten aanleggen
gravin lydia iwanowna
maar haar vriendelijk lachje schonk hem moed zij reikte hem de hand en zij gingen naast elkander allengs hun vaart versnellend
die hij zelf hier opgericht had voor bezoekers die bang waren voor de bijen hij zelf ging binnen de afschutting
hij gevoelde zich weer even als gisteren plotseling van het toppunt van zijn geluk van zijn vrede van zijn waardigheid naar beneden gestort in een afgrond vol vertwijfeling boosheid en schande
glinsterden vroolijk en lachend mijmerde hij verder ja het was heerlijk heerlijk mooi
zag hem met een bewonderende uitdrukking aan en tranen van verrukking over zooveel zielegrootheid vulden haar oogen
ook hij was gaan zitten in afwachting van de komende gasten om zich dan onbemerkt te verwijderen na eenige minuten trad een vriendin van kitty binnen
neem het neem het weg dit hatelijk boek zeide zij het voor haar liggend beschreven boek van zich schuivend
was ik dit dan had ik haar man op mij verliefd kunnen maken als ik had gewild het voornemen is wel bij mij opgekomen
dat de ontrouw van den man en die der vrouw verschillend werden beoordeeld zelfs zoowel van de zijde der wetten
kun je er morgen niet heengaan vroeg zij neen de zaak waarvoor ik er heen moet haar volmacht en het geld kan ik morgen nog niet bekomen antwoordde hij
en op den bok naast den koetsier zat de klerk dien lewin haar tot bescherming had
alles was zoo schoon dat lewin bijna van blijdschap lachte en weende zoo had hij een geruimen tijd de straten
mijn waarde gravin ik heb nog nooit iets bovennatuurlijks gezien ofschoon ik het overal zoek sprak wronsky lachend
van den berg gegleden en driemaal gevallen was zij luisterde naar het geluid zijner stem beschouwde zijn gelaat on volgde zijn
bij ieder lichten van den bliksem verdwenen de sterren maar verschenen kort daarna weer op dezelfde plaats alsof een zeker treffende hand ze daarheen geslingerd had
en welk een nieuw gevoel tusschen wronsky en mij zou ik dan kunnen bedenken is nog eenig geluk neen
toen drongen de luidruchtige jongelieden haar voorbij en zagen haar aan dan weder liep men haar bijna omver
toen ging de vader tot de bijbelsche geschiedenis over serëscha vertelde vrij goed maar als hij de oorzaken van sommige omstandigheden zou opgeven wist hij niets hoewel hij wegens
verder de tot in het onmogelijke gedecolleteerde schoone lydia korszunsky's vrouw daar blonk de kale schedel van kriwin
had hij bij zich zelf minachtend daarom gelachen hij was overtuigd dat in zijn toekomstig huwelijksleven niets dergelijks kon plaats grijpen
maar zij antwoordde niets zoo is de zaak gelegen nu is de vraag kunt ge zoo met je man
slechts even als vroeger kon zij beproeven hem met haar liefde en haar bekoorlijkheden vast te houden
maar deze gaf hem door goede vrienden te kennen dat hij anna gecompromitteerd had en dat zijn eer van hem eischte een aanzoek te doen
zij zou gaarne met haar gedachten alleen zijn geweest maar toen anna in haar nachtgewaad bij haar kwam verheugde zij zich toch bij dien aanblik
de hoogste is de andrej perwoswantjii en nog hooger dan andrej dat weet ik niet wat weet u dat niet
wronsky raakte met een voet den grond en op dezen voet zonk de zwaarte van zijn paard nog nauwelijks had hij zijn voet vrijgemaakt toen ook froe froe reeds zwaar rochelend op zijde viel
ge weet wel dat men in beschaafd gezelschap niet eens over bizonderheden van het toilet spreekt zelfs er niet over denkt zoo is het ook hier
maakte een gebaar als iemand die onschuldig beleedigd is geworden laat dat nu maar rusten sprak hij wanneer is dat ooit anders geweest
maar hij zag dat er iets in haar omging in de schitterende oogen wanneer ze een oogenblik op hem rustten
zij bespeurde slechts hoeveel onbevalliger zij was geworden nu echter kleedde zij zich weer met genoegen en met zorg zij deed het nu niet meer om haar zelfswil
ik begrijp wel dat men zich eens kan laten meeslepen ging zij voort maar mij met sluw overleg te bedriegen en dan om wie
och t is mij alles hetzelfde antwoordde kitty niemand als zij zelf begreep haar toestand niemand wist dat zij eerst gisteren een man die zij wellicht beminde had afgewezen
wronsky wist het te waardeeren dat zij het zich tot levenstaak gesteld had hem niet alleen te behagen
dat zedig haar langen teederen hals omsloot en dien van voren een weinig onbedekt liet haar buitengewoon fijne taille en zij scheen hem schooner dan ooit
waarom zou ik er niet heengaan zij scheen de beteekenis zijner woorden niet te begrijpen daar is waarlijk geen reden voor
toen wronsky's moeder de minnarij van haar zoon vernam was zij aanvankelijk daarmede zeer tevreden
en begon te lezen ik zie dat mijn tegenwoordigheid u lastig is hoe smartelijk het mij ook is daarvan overtuigd te zijn
hij volgde haar met de oogen zoolang zij op het trottoir nader kwam maar dicht vr hem was zij in een zijstraat verdwenen heden gevoelde hij sterker dan ooit een aandrang van liefde en teederheid voor haar
deze haar wereld scheen haar nu zoo lief en dierbaar dat zij besloot in geen geval morgen nog hier te blijven maar bepaald terug te rijden
het eenerlei schudden en stampen dezelfde sneeuwjacht de afwisselende overgangen van warmte dezelfde vluchtige verschijning van dezelfde personen in het halfdonker en dezelfde stemmen
die zoo bedaard haar onschuldige vriendin wilde te gronde richten begonnen te trillen alexei alexandrowitsch zeide zij
den volgenden morgen om acht uur steeg anna uit een
men behoeft u maar aan te zien om te weten dat u een vrouw is die wel gelukkig of ongelukkig zijn kan maar die zich nimmer zal vervelen
ik heb niet genoeg om te leven je leeft toch ik leef maar de schulden wat zeg je schulden vele had bartujansky deelnemend gevraagd
en ging naar zijn kabinet om zich te ontkleeden toen hij terugkwam zat kitty nog op denzelfden stoel
aan haar eigen hartverscheurend wee toen ze zijn bleek gezichtje met de gelokte slapen en zijn als van verbazing geopend mondje zag
en het schrikkelijkste is als zij sterven in haar geest verrees de voor haar steeds wreede herinnering aan den dood van haar jongste zoontje
en zij zong het even rustig vast en goed als de andere toen zij dit lied had gezongen dankten allen haar nogmaals en toen werd er thee gedronken
dat er iets gedaan moest worden het was hem echter niet duidelijk wat dat is juist zoo bekoorlijk dacht hij bij het huiswaarts gaan
laat ons in den tuin gaan maar in den tuin kwam hen een boer tegen die de paden schoonmaakte maar zij dacht er niet meer aan dat de boer haar beschreid en opgewonden gezicht zien kon
kitty had hem sinds den bewusten avond dat zij lewin had afgewezen niet meer gezien met haar scherpen blik herkende zij hem dadelijk en bemerkte zelfs dat hij haar aanzag nog een toer
dan zal hij u haarfijn bewijzen dat het onmisbaar is en toch is hij een waarheidlievend mensch maar men kan ook met achtduizend roebel geen andere overtuiging hebben
serëscha's gouverneur vond een half uur later zijn kweekeling nog bij de trap en wist niet of hij weende of ergens over mokte heb je u gestooten of ben je gevallen vroeg hij
ik sta alles af wat ik bemin wat mij het dierbaarst is op de wereld mijn zoon en mijn goeden naam
verrukkelijk de lokken van haar een weinig losgegane frisuur verrukkelijk haar bevallige lichte bewegingen
als men in het huwelijk bevindt dat een samenleven onmogelijk is en dit kan altijd gebeuren
ja van welk ongeluk spraken wij daar even dacht hij ja kitty is ziek maar wat er aan te doen t is treurig erg treurig
zijn houding zou belachelijk geweest zijn als zich daarin niet al zijn kwellend zelfbedwang had uitgesproken
met zijn vrienden had bij anna een aanval van vertwijfeling verwekt hij kon geen betrekkingen aanknoopen met russen en italianen
hij trad op haar toe greep haar hand en sprak zacht anna laat ons dan overmorgen vertrekken als je wilt
hij vroeg er menschen naar in wie hij groot vertrouwen stelde en zij bevestigden het maar henoch was toch niet gestorven derhalve stierven toch niet allen
in warenka had zij het gezien dat men slechts zich zelf vergeten en als anderen denken moet om kalm goed en gelukkig te worden en
maar zij vermocht het niet en moest zich weder afwenden ik wasch mij niet meer met koud water dat wil papa niet hebben heeft u wassili lukitsch gezien
je hebt toch gezegd dat je daar wildet blijven om jawschin weg te brengen en nu heb je hem er toch gelaten
hij keerde zich om ik moet voor grischa en tania paletots koopen geef mij toch wat geld niet noodig zeg maar dat ik het betalen zal
het ergerde hem ook dat deze wassenka wesslowsky een geheel vreemd en overtollig persoon medegekomen was
hij kleedde zich in zijn kamer aan maar vr de paarden waren aangespannen liep hij nog eenmaal naar de slaapkamer ik rijd naar den dokter
maar zijt gij ook niet moede voor den middag vonden zij ook geen tijd meer om haar gedachten uit te spreken
maar aan eenige bezwaren die op het gebied zijner ambtsbezigheid die hem zoo geheel in beslag nam ontstaan waren
en geen oogenblik konden wij hem alleen laten alles hadden wij hem ontnomen alles waarmede hij zich kon dooden
hij zegt zelf dat hij geloovig wenschte te zijn maar waarom is hij het dan niet waarschijnlijk omdat hij te veel denkt als hij alleen is is hij al een
zij had wronsky ook bemerkt en zag dadelijk naar lewin om haar onwillekeurig opflikkerende oogen ontmoetten zijn treurige blikken
er brandde een licht zij zat op het bed en hield een haakwerk in de hand waarmede zij zich in den laatsten tijd had bezig gehouden
herinner je uw moeder nog vroeg hij plotseling neen ik herinner mij niet antwoordde serëscha snel werd purperrood en sloeg de oogen neder verder vermocht de oom niets uit hem te halen
men kon het hem aanzien dat zijn voedingsmethode door middel van half rauw vleesch aardappels en bourgondiër hem goed bekwam waszka boog voor de dames en fixeerde haar maar slechts een oogenblik
ik geloof dat het was voorbeschikt en ik zeide zij reeds toen zij stokte maar hem met haar oprechte oogen vastberaden aanziende ging zij voort ja toen reeds
daarop ging hij eenige malen zijn kamer op en neer beschouwde andermaal het portret en lachte
xxvii hij voelde zijn lippen van ontroering beven en ging op zij om achter zijn gasten te gaan staan
hij trok zijn overjas aan en ging weer naar buiten hij wandelde door de straten terwijl hij elk oogenblik naar de klok zag en blijmoedig naar alle zijden in het rond
en daarom den tijd had verslapen maar toen hij haar opgewonden gelukkig gelaat zag schaamde hij zich daarover
waar in het slaapvertrek zijn chambercloak placht te hangen daar hij dien niet vond herinnerde hij zich waarom hij niet in het slaapvertrek ontwaakt was
hij strafte gestreng het stelen van hout maar zou zich bezwaard gevoeld hebben het vee van een boer te schutten dat gevonden werd op zijn weiden
door het gevoel van medelijden dat haar tranen steeds bij hem verwekten want weenende vrouwen en kinderen kon hij nooit zien
en het doet me zeer leed dat je mij niet acht zeide hij zacht en bedwong den opkomenden toorn
alsof hij zich door deze daad van de schande en vernedering die hem te voren drukten rein gewasschen had hij kon nu weer met kalmte aan alexei alexandrowitsch denken
en begonnen te lachen en met den mond vol koekjes wischten zij zich met de handen de lippen af en besmeerden hun van tranen en ingelegde vruchten blinkende gezichten
daarna stond zij haastig op en ging naar de deur zij bemint mijn kind toch nog dacht hij de verandering harer trekken ziende mijn kind hoe kan zij mij dan haten
maar wat ben je bleek ja ik ben nog steeds zeer zwak zeide zij lachend en weder beefden haar lippen
mijn meening is dat deze zoogenaamde dansende tafels het bewijs leveren dat de zoogenaamde beschaafde wereld niets hooger staat dan de boeren
ach nizza ach op het bal en bij elk woord maakte de vorst een beweging en bootste zijn vrouw na
zij zag hem glimlachend aan maar plotseling trok zij de wenkbrauwen omhoog hief het hoofd op en hem snel naderend greep zij zijn hand en drukte zich vast tegen hem aan
kijk eens hier hij begrijpt waar zijn heer heen wil voegde hij er bij en streelde laska die zich zachtjes jankend tegen zijn heer
hij had gehoord dat zij in het begin van den winter bij haar zuster de vrouw van een diplomaat was gelogeerd maar wist niet of zij daar nog was of al was teruggekeerd
de oude heeft kleinkinders genoeg mij is het slechts een last men kan niet werken en niets doen
welnu dokter beslis u over ons lot zeide de vorstin zeg mij alles is er nog hoop wilde zij er bijvoegen maar haar lippen beefden en zij vermocht de vraag niet te uiten
de teksten kende serëscha tamelijk goed maar terwijl hij ze opzegde viel zijn oog op het voorhoofdsbeen zijns vaders dat van de wenkbrauwen zoo steil opsteeg hierdoor kwam hij in de war
en dat haar uitdrukkelijk was opgedragen het speelgoed voor zijn bed te zetten zij overlegde ook bij zich zelf met welke woorden zij haar zoon zou verklaren waarom men hen gescheiden had
stipan was getooid met een soort schoenen uit één stuk leer met een gescheurde broek en een kort jasje
dien hij zelf niet bekende maar die hem zoo geheel doordrong dat die nu ook kampte met den
er werd voor de mis geluid en lewin bemerkte dat hij koud werd hij sloot de vensters trok zijn pels aan en ging de straat op
anna en misdrijf hoe voegt dat samen dat kan ik niet gelooven darja alexandrowna zeide hij en zag haar nu rechtstreeks in het opgewonden goedhartig gelaat hij voelde zijn tong
die haar over het dik tapijt onhoorbaar genaderd was ik begrijp dat niet kitty's onderlip beefde zij richtte zich dadelijk op
hij stond onbewegelijk stil ving elk geluid op zag beurtelings naar den vochtigen bemosten grond naar de luisterende laska naar de boomtoppen die hem omgaven
zij luisterden met blijdschap in het hart naar het lezen van het hoofdstuk en het rollen der stem van den diaken bij de laatste woorden
anna arkadiewna wendde zij zich ophelderend tot wronsky heeft namelijk een zoon van acht jaar dien zij nog nooit heeft verlaten
naderde den lessenaar en bladerde in het misboek stipan arkadiewitsch kwam hem iets toefluisteren gaf lewin een teeken en trok zich terug de priester stak twee met bloemen versierde kaarsen aan
en de rust uws harten kan wedergeven ik zal mij geheel aan uw wil en rechtsgevoel onderwerpen
en deze verarming is geen gevolg van te groote weelde dan was het niets want het is een plicht van den adel voornaam te leven en adellijken alleen kunnen dat alom koopen de boeren veel goederen op
en boog onder het voorlezen van het bericht zijn hoofd een weinig terwijl zijn oogen lachten de zitting duurde tot twee uur onafgebroken voort
daar is nu onze vriend constantin dimitritsch zeide katawassow op den langzamen spreektoon van den professor
die hij zoo veracht had verkregen nu tegen zijn wil een zeer groot en onloochenbaar gewicht ofschoon hij gemeend had zich de juiste voorstelling van het huwelijksleven gemaakt te hebben
was hij heel blijde vroeg hij verder zou hij niet hij danste bijna toen hij heenging is er al wat voor mij gebracht vroeg hij verder
of hij hem al zijn gevoelens zou openleggen of niet maar ik zag haar en heb haar vergeven en de zaligheid van het vergeven heeft mij geopenbaard wat mijn plicht is
nu besefte hij echter dat hij tegenover iets onlogisch en onbegrijpelijks stond waarmede hij niets wist aan te vangen
vervulden twee bedienden met witte dassen hun plicht onmerkbaar stil en rustig doch niet slechts de materiëele zijde van het diner was gelukt maar ook de minder materiëele
aan dit geluid herkende zij haar zoon en zij zag hem als levend voor zich goed goed ga maar heen zeide zij en opende de deur
maar bij den eersten blik was anna overtuigd dat dit niet juist was zij was in werkelijkheid een onwetende
u zijt toch niet vermoeid vroeg korszunsky buiten adem neen ik dank u waarheen zal ik u dan geleiden
dewijl zij een slechte en ontrouwe vrouw was de tijd de alles terechtbrengende tijd zal verloopen en onze verhouding zal weer eenigszins als te voren worden
toen hij eens op een avond uit den schouwburg kwam zag hij een beschreid treurig gelaat vol droefheid die hij haar had veroorzaakt en niet weer goed kon maken
hij zich onwillekeurig opgewonden had over iets dat slechts haar eigen geweten aanging en dat hij met het hoofd door een muur wilde die slechts in zijn verbeelding bestond
anna en wronsky die zich ergerden aan het geleerd gebabbel van hun vriend wisselden blikken van verveling
hij heeft ze in het geheel niet versmaad ik ben overtuigd dat hij mij heeft bemind maar hij was een gehoorzame zoon
wat is het gewichtige dat ons rust geeft gij weet het zeg het mij maar warenka begreep de vraag in kitty's blik niet zij was zich slechts bewust dat zij nog
nimmer vergeten zou wat hij voor hem gedaan had stipan had niets geantwoord maar zijn schitterende oogen en zijn lachend gelaat toonden dat hij dit gevoel wist te waardeeren
omdat zij hem haar misnoegen daarover zoo onbeleefd te kennen gaf hoe kan men nu reeds slapen zeide stipan arkadiewitsch die nu
wil u zoo goed zijn een oogenblik te wachten zei kapitonitsch en nam haar den pelsmantel af
en het vocht daarvan op haar hand te voelen en plotseling ging anna's wanhopige ijverzucht in de hartstochtelijkste teederheid over
nu hij haar voor immer meende verloren te hebben sterker dan te voren ontwaakte thans nu hij in haar ziekte haar hart geheel had leeren kennen geloofde hij haar vroeger niet recht bemind te hebben
tot wien een gevoel haar dreef dat zij nog minder begreep en die haar bij afwisseling nu aantrekkende dan afstootende haar een volkomen onverschilligheid voor haar verleden
of er geen mogelijkheid zou zijn dolly bleef steken verbeterde haar woorden om uw toestand te veranderen te verbeteren
dat er buiten het instinctive leven waaraan kitty zich tot hiertoe uitsluitend had overgegeven
bestaan zij niet dan zijn zij ook niet ongelukkig en als zij ongelukkig waren dan droeg ik er alleen de schuld van
als dat zoo is dan weet ik wat mij te doen staat zeide zij en terwijl zij een gevoel van toorn
waarom men dit vertrouwen moest hebben dat is de volle overtuiging dat zijn jonge vrouw hem altijd zou
om daarna zijn werkzaam eerlijk en nuttig leven voort te zetten darjalow had deswege een duel
en terwijl hij het opzicht hield over de werkzaamheden of zat te praten met zijn schoonvader en de dames vervolgde hem dezelfde vraag wie ben ik waar ben ik waartoe ben ik
en zich beheerschen moet dat men zich aan de opvoeding der kinderen wijden zijn brood verdienen zijn schulden betalen moet en al zulken onzin meer dit waren de ouderwetsche belachelijke menschen
zij hebben zeker de galerijen der ouden bezocht en na de ateliers der duitsche kwakzalvers en der onnoozele pre raphaëlisten
onderweg en ook reeds te moskou had hem een verwarring van denkbeelden een ontevredenheid met zich zelf een zeker gevoel van schaamte bevangen
over den nischnegorodschen spoorweg naar de naaste stad reizen en daar blijven zoude het middagmaal stond reeds opgedischt zij ging naar de tafel
komt het op dat punt tot klaarheid en geeft er getuigenis van zeide sergej iwanowitsch en vestigde met overtuiging zijn blik op michaël
wronsky logeerde in een tamelijk ruime en zindelijk gehouden boerenhut die twee vertrekken had petritzky woonde ook hier in het kamp met hem samen
opstond en de kamer verliet is het mogelijk is alles ten einde neen hij zal terugkeeren
zoo zeide hij maar de ander ofschoon in zijn uiteenzetting gestoord
en hij zeide altijd wat anders en op een geheel anderen toon als hij zich had voorgenomen hij viel onwillekeurig in zijn ouden toon
anna had niet verwacht dat de zoo geheel onveranderd gebleven inrichting van de voorkamer in dit huis haar z zou aangrijpen
en zij schaamde zich er ook over waarover moet hij zich echter schamen en waarover ik dan toch vroeg zij zich zelf met half beleedigde verwondering
daar hij anna zelden ontmoette had hij met haar over niets anders dan over algemeene zaken te spreken
ja geloof me zij heeft dat weten te waardeeren maar in de eerste oogenblikken was zij zich zoozeer haar schuld tegen u bewust dat zij niet alles rijp heeft overlegd
en het lachen zijner dikke lippen toen stipan binnen kwam scheen te zeggen nu vriendje hier heb je mij
maar nu had zij gaarne deze kleinigheden ja alles opgeofferd om hem slechts gerust te stellen
die den tijd had gehad zich te beheerschen en terstond zijn gewonen vijandelijk schertsenden toon tegen de gravin aansloeg zij maken voorzeker een diepen indruk op u
op hetzelfde oogenblik schemerden voor hem de planken der barrière zonder de beweging te veranderen hief zijn paard zich onder hem op de planken verdwenen en slechts hoorde hij achter zich een lichten klop
daar was echter nog een andere boven allen twijfel verheven hoedanigheid waarom men stipan arkadiewitsch beminnen moest
toen zij tot voor zijn woning waren gereden liet oblonsky zijn zuster uitstappen drukte haar zuchtend de hand en reed zelf door naar het gerechtshof
dat weet ik zelf niet zoo precies ik weet slechts dat zij god voor alles dankt voor ieder ongeluk en ook daarvoor dat haar man is gestorven nu dit kon belachelijk schijnen
riep hij ze en legde er een bankbiljet van vijf roebel in ik kan deze bussen niet onverschillig aanzien zoolang ik nog geld in den zak heb zeide hij
en dan weder hoe hij zich bij zijn moeder over zijn toestand zou beklagen zonder haar lijden te begrijpen hoe zij dan juist de kamer binnentreden en wat zij hem zeggen zoude
dan weer door het lommer der linden ten volle beschaduwd werd en wachtte wat hij verder zeggen zou maar hij ging met den stok op het kiezelzand slaande zwijgend
begreep blijkbaar niets van al wat er gesproken werd en bekommerde zich er ook niet om ja ja dat is zoo antwoordde hij op een vraag van kosnischew en knikte met het hoofd
om zich dan met het geheele gewicht harer verachting op haar te kunnen storten zij hielden de modderkluiten al gereed waarmede zij haar zoodra de tijd gekomen was wilden werpen
maar het verschafte u een genoegen thérèse in eva's kostuum te zien daar is hij toch weer de demon
voor altijd vreemden met bizonderen nadruk herhaalde zij dat haar zoo pijnlijk woord
en toch dacht hij ook nu aan geen slaap het was koel in de kamer en evenwel drukte hem de warmte
op dat oogenblik trad agasija michailowna met ingemaakte vruchten binnen ach agasija michailowna zeide stipan
ik dank u antwoordde karenin wat is dat vandaag een heerlijke dag zeide de staatsman den klemtoon op het woord heerlijk leggend dat allen hem uitlachten wist
je weet hoe het in den droom gaat sprak zij en als op nieuw ontsteld sperde zij haar oogen wijd open
deze golinitschef moest een rus zijn die zich in italië gevestigd had michaïlof wist noch zijn naam noch de plaats waar hij hem ontmoet had
die korte blik was voor wronsky voldoende geweest om op te merken dat een glans van bedwongen levenslust
onlangs was hij daar ook met zijn nieuwen helm gij kent onze nieuwe helmen toch al zij zijn zeer mooi heel licht derhalve hij staat
ik heb haar aangeraden hem in den kelder te brengen ziet u darja alexandrowna zeide kosnischew en wees met zijn zonnescherm naar eenige witte wolken die boven de esscheboom opkwamen
zij schijnt een uitmuntend meisje waren zulke gewone eenvoudige woorden dat zij zijn gevoel volstrekt niet uitdrukten
en wesslowsky een levendig en geheimzinnig gesprek ontspon en dat niet alleen hij zag ook op het gezicht zijner vrouw de uitdrukking van een ernstig gevoel
voegde zij er bij en ging om haar verlegenheid te verbergen het binnentredend meisje eenige schreden
bijbelplaatsen te verklaren en het toepasselijke daarvan aan te wijzen dat was een begrijpelijke met het leven verbonden en van leven doordrongen godsdienst
werd in het huis van vorst tscherbatzky een consult gehouden dat over kitty's gezondheidstoestand uitspraak doen
wij kunnen den beer in zijn hol vinden inderdaad we kunnen den trein van vijf uur nog halen zeide tschirikow glimlachende
hij bemerkte de weifeling van zijn paard aan diens ooren en hief reeds de karwats op maar zag nog tijdig dat zijn twijfel ongegrond was
evenals vroeger zal een muur het allerheiligste mijns harten afsluiten voor anderen zelfs voor mijn vrouw die ik evenals vroeger verantwoordelijk zal maken voor mijne
om haar kinderen het heilig avondmaal te laten geven zij had reeds eenige dagen te voren overwogen hoe zij de kinderen bij die gelegenheid zou kleeden
en hij verdween nadat hij vroolijk een kennis had toegeknikt
mij dunkt het zou nu reeds tijd zijn ik ga en eet van avond niet neen blijf toch
zij hoorde het kortafgebroken schellen van wronsky en snel haar tranen drogend ging zij voor de lamp zitten opende een boek en deed haar best om kalm te schijnen
den indruk van ontspanning van een goed leven en van voornaamheid hij ging naar de tafels die bijna alle reeds bezet waren en monsterde de gasten
goed dan spreken wij er niet van haastte zich dolly te antwoorden toen zij de lijdende uitdrukking in anna's gezicht bemerkte
in het eerste oogenblik dermate in de war geraakt dat zij meende er niets van te kunnen begrijpen en dat men daarover eerst nog veel veel nadenken moest
agasija ging op de teenen de kamer uit stanja liet de rouleaux neder joeg de vliegen weg van achter de mousselinen gordijnen van het bedje
in dezelfde spanning als vroeger naar de tscherbatzky's toen hij haar hand wilde vragen maar plotseling ontving hem een donkere blik
evenwel werd hij eenigszins verontrust door het bericht van kitty's vriendschap met warenka en madame stahl
maar in plaats van zooals anders zijn gedachten bij zijn ambtsbezigheden te bepalen dacht hij nu aan zijn vrouw
ik behoef niet te vragen zeide sergej iwanowitsch wij hebben honderden menschen gezien die van alle zijden van rusland toestroomen
heeft alles wat zij zelf gewenscht heeft ach alexei alexandrowitsch om gods wil
het was mij alsof mij een beroerte trof ik wist dadelijk dat zij het was het eerste wat ik zeide was de graaf mag er niets van vernemen
de vrachtgoederen was voorbijgegaan had hij de heerschappij over zich zelf herwonnen en wendde zich nog eenmaal kalm tot sergej iwanowitsch die hem weder
deze ging met de handen op den rug op en neder en dacht er over na wat stipan wel met anna bespreken mocht
met twee ridderorden zooals zelden aan zulk een jong generaal werden geschonken wel benijd ik hem niet
waartoe is mij dan mijn verstand gegeven dat mij toch zegt dat het een dwaasheid is ongelukkigen in de wereld te brengen
bij zijn verhouding tot anna gevoelde hij somwijlen dat zijn grondstellingen met menige daadzakelijke werkelijkheid niet
ach misschien dat de bui bij ons ook nog optrekt dacht hij matjeff die juist
ik heb het reeds lang willen doen en ga er bepaald heen antwoordde dolly ik heb medelijden met haar ik ken haar zij is een uitstekende vrouw
alsof hij haar altijd het best begreep ofschoon hij het minst sprak toen haar blik nu zijn goedige
in de gesteldheid der dingen zelf is te zoeken zeide hij en wilde tot iets anders overgaan maar plotseling zeide turowzin tot hem heeft u reeds van
hij hield zich voor den eerste die zulk een genoegen had uitgevonden en verheugde zich over die ontdekking
zijn opmerkingen over de door hem gelezen boeken en bovenal de gronddenkbeelden van zijn eigen schriftelijke opstellen
maar dit talent is door te weinig geestelijke vorming niet genoeg ontwikkeld een gebrek dat aan alle russische kunstenaars eigen is
niemands ontmoeting kon mij minder onaangenaam zijn dan die van u antwoordde wronsky houd het mij ten goede het leven geeft niets aangenaams
al niet koud ik weet dat hij mij liefheeft maar een zeker iets scheidt ons
dat zij zich al meer en meer van hem afhankelijk maakte en hoe meer hij dit besefte des te aangenamer werd het hem
hij zag haar aan zooals iemand een door hem geknakte en spoedig verwelkte bloem aanziet de vroegere schoonheid om welke hij haar geplukt had was niet weder te vinden
de opgewonden zenuwachtige froe froe verzuimde het eerste oogenblik meerdere paarden waren haar al
achter de deur hoorde men schreden de kindermeid fluisterde verschrikt hij komt en reikte anna haar hoed aan
als moest hij zich geneeren om zijn krachtigen gang en sterke leden breng mij met uw nieuwe vrienden in kennis zeide hij tot zijn dochter ik heb dit afschuwelijk soden bijna lief gekregen
toen lewin alle zorgen over zijn zaken en zijn gezin achter zich had gevoelde hij zulk een levensvreugde en blijde verwachting dat hij niet in staat was te spreken
maar hij had geleden onder deze tijdpasseering van den liefhebber niemand kon een mensch verbieden voor zich een wassen pop te maken
sloeg het portier toe en trad op het bordes terug inmiddels had darja alexandrowna haar kind getroost
ten tweede zou ik wel eens met je willen jagen en ten derde wil ik het bosch te egorschewo verkoopen
de stoel stond juist tegenover een schoon uitgevoerd portret van anna zijn blik vestigde zich op de beeltenis de ondoorgrondelijke oogen zagen hem vermetel en ironisch aan
och loop naar den duivel antwoordde deze en trok een andere jas aan die zijn oppasser hem aanreikte
en alexei alexandrowitsch weder en dan begint mijn gewoon goed leven weer nog steeds met hetzelfde gevoel van onrust
kostja zal heel blijde zijn hij is in het veld maar hij zal wel terstond terug zijn altijd druk in de zaken
een paar schreden verder te gaan en bij gurin een goed ontbijt te gebruiken hoor eens ga nu met mij mee ontbijten dan kunnen wij nog een poosje praten tot drie uur ben ik vrij
haar tegenzin in en haar onverschilligheid voor alles wat naar natuur zweemde en zich niet tot de stijve vormen der samenleving liet dwingen
nu echter nu hij haar bekommerd gelaat zag en aan den klank harer stem hoorde hoe ongelukkig en wanhopig zij was
het is mogelijk ik herhaal het dat mijn woorden u volkomen nutteloos en slecht te pas gebracht voorkomen
lewin zag kitty aan en meende haar nimmer zoo schoon gezien te hebben het was de schoonheid van haar jubelend innerlijk wezen die haar bestraalde
zeide zij nadat zij hem gefeliciteerd had wat ben ik blijde dat gij het met kitty gevonden hebt men moet oude vriendschap in waarde houden
en tot haar geluk behoefde zij niet veel te spreken want korszunsky had genoeg te loopen en te ordenen wronsky en anna zaten bijna tegenover hen
allerlei onzin waar hij onwillekeurig beteekenis in legde niettegenstaande hij niets tegen haar gesproken had wat hij niet in het bijzijn van anderen had kunnen zeggen gevoelde hij toch
laat mij met rust wendde hij zich niet tot zijn gouverneur maar tot de geheele wereld dat was de laatste herinnering van den zoon aan zijn moeder
de geheele avond verliep aangenaam onder bezigheid en droomerijen of men niet zulke molens zou kunnen maken waarop men kon gaan zitten om dan de roeden met de hand vast te houden
dat dit zoo snel en juist op een tijd dat zij den brief had opgezonden in beterschap was toegenomen
en daar zij wenschte het goed te begrijpen vroeg zij naar alles wat wronsky groot genoegen deed ik geloof
en schelde aan de groote poort van haar vroeger huis ga eens zien wat zij wil het is een dame zei
maar lewin moest eerst zijn gedachten geheel uitspreken ik houd het er voor dat het een nuttelooze poging van de spiritisten is hun wonderen door het bestaan van een nieuwe kracht te willen verklaren
ik zou wel niet dezelfde zijn gebleven maar ik zou toch vergeven en doen alsof er niets was voorgevallen ja
ten andere vooral omdat de leer der kerk een bepaalde verklaring gaf voor alle twijfelachtige en onbestemde dingen
maar toen waart gij geheel onverwachts naar buiten terug gekeerd constantin dimitritsch haat de stad en ook ons stadbewoners viel gravin nordston in
hij hield het terug met het oogmerk de groote barrière eerst na machatin over te springen en hem dan op de eerste vrije ruimte voorbij te komen
en hij wilde niet begrijpen waarom anna zoo levendig wenschte van pargalewo naar zarskoë te verhuizen waar betsy woonde en in welks nabijheid wronsky's regiment gelegerd was
den architect had zij reeds in het ziekenhuis leeren kennen de dikke huishofmeester met zijn rond gladgeschoren gezicht en zijn witten das kondigde aan dat er opgediend was
en of hij haar niet met iets kon dienen zij zag hem uitvorschend in de oogen en antwoordde niet terstond
toen anna hem haar verhouding tot wronsky verhaald had en daarbij in tranen was uitgebarsten ontwaarde hij in weerwil van zijn toorn en
is het al niet zoo zachtjes aan tijd geworden lewin zag het venster uit naar de ondergaande zon die achter de nog kale toppen van het woud begon te verdwijnen
och anna waarom zijt ge toch zoo prikkelbaar weet ge dan niet dat ik zonder u niet leven kan
een kleermaker had hem aangeklaagd en wilde hem achter slot brengen de overste van zijn regiment had verklaard dat hij
als gewoonlijk antwoordde hij bij den eersten blik bespeurend dat zij goed geluimd was hij was reeds aan zulk een afwisseling harer gemoedsstemming gewoon
barones geef hem wat koffie uit de nieuwe kan bonjour kameraad dat is een verrassing ik geloof dat je over het sieraad van je kamer tevreden zult zijn zeide hij
ja zoo schijnt het je toe en als zij nu eens werkelijk op hem verliefd was en hij evenmin aan trouwen denkt als ik
en bij deze herinnering fronste de oude dame het voorhoofd ja en het eindigde met haar zooals het met zulk een vrouw eindigen moest
de oude geoefende laska die hem op de hielen gevolgd was zette zich met gespitste ooren voor hem neder
acht het natuurlijk dat kostja zijn rentmeester is nu staan ook dolly en haar kinderen onder zijn bescherming
wassili lukitsch roept u vermaande de portier die de weer terugkeerende schreden van den onderwijzer hoorde
kan ik oblonsky nog eens spreken het schouderophalen en het glimlachje maakten op lewin geen indruk wat blijft hem anders over dacht hij
lewin kwam beschaamd en verlegen maar gerustgesteld in het hotel terug zijn broeder darja alexandrowna
ik behoef geen bewijs ik wil slechts liefde hij moest toch al het netelige van mijn leven hier in moskou inzien
maar als je het wel overlegt als u iemand op de rechter wang slaat keer hem ook de linker toe
iets komt dikwijls voor u moet uitrijden en u wat verstrooien antwoordde het meisje
dat is ontzettend hij zweeg in zichtbaar groote opgewondenheid ja waarlijk ik begrijp u maar wat kan anna daaraan doen vroeg dolly
en gaf tot alles zijn toestemming eerst toen anna reeds het huis had verlaten en de engelsche gouvernante hem vroeg of zij alleen of met hem zou dineeren
en toch was hij nu verder van alle geluk verwijderd dan destijds toen hij haar naar moskou nareisde destijds hield hij zich voor ongelukkig maar het geluk wenkte hem in de toekomst
de hoofdzaak was dat ik blijven wilde en ik ben gebleven antwoordde hij het voorhoofd fronsend anna waarom waarom dat vroeg hij na een kort zwijgen hij boog zich naar haar toe
wacht eens wacht eens zeide hij oblonsky in de rede vallend gij zegt zijn aristocratische persoonlijkheid met je verlof waarin vindt gij dat aristocratische van wronsky of iemand anders
en haalde voor de groote zoowel als voor de kleinen brood agurken en verschen honig weet je kostja
hij zeide hem zelfs hoe zijn vrouw hem verteld had dat zij hem bij vorstin marie borissowna had aangetroffen o vorstin marie borissowna die is verrukkelijk zeide stipan
van haar goede ontvangst van de weelde en den goeden smaak in wronsky's huis van hun leven en hun genoegens
eenige kleinigheden te weten mag ik u verzoeken en de moeder begaf zich met den dokter naar kitty
de jonge tscherbatzky dien men verzuimd had aan karenin voor te stellen beijverde zich te toonen dat hij zich deswege niet geneerde en karenin zelf was naar petersburgsche zeden
zoo een beetje kleiner maar iets moois een boek neen iets anders ga nu ga nu
de vogels kweelden en fladderden van den eenen boom op den anderen op de niet verafgelegen hofstede van den boschwachter sloeg bij het rollen der wegrijdende
rekte zich een weinig uit stak in de gerechtszaal een sigaar op en begaf zich naar zijn kabinet twee zijner collega's een oud beambte nikitin die al vele dienstjaren telde
wacht een oogenblik erger je toch zoo niet als je gisteren zooals ik vier flesschen den kop had afgeknepen zou je vergeten zijn
niet in staat te bevatten wat men van hem verlangde deed lewin het tegenovergestelde eindelijk op het oogenblik dat men ontmoedigd hem aan zijn eigen ingeving wilde overlaten
de bekentenis van het eerste maakte niet veel indruk op haar zij was godsdienstig had nimmer aan de waarheden van den godsdienst getwijfeld maar zijn ongeloof aan de waarde van de uitwendige instellingen der kerk trof haar niet
luzulukoff dat is een prachtige geschiedenis riep petritzky uit gij kent luzulukoffs hartstocht voor bals zonder hem is geen hofbal volmaakt
vorst alexander tscherbatzky antwoordde mevrouw stahl terwijl zij haar hemelsche oogen tot hem ophief waarin kitty nu een zekere ontevredenheid meende te bespeuren ik verheug mij
het is niet mogelijk mij te troosten na alles wat is voorgevallen is er voor mij geen uitkomst meer
liet lewin de arbeiders uiteengaan en knoopte met fedor een gesprek aan en ondervroeg hem ten opzichte van een rijken boer
hij ging naar het plateforme van den wagen liet zwijgend zijn moeder voorbijgaan en verdween in de wagenafdeeling
en dat niet alleen hij voert een geheel escadron voor zijn rekening mede voegde katawassow er bij
de blijde verwachting van zijn naderend geluk doortrilde hem mademoiselle haastte zich weg te komen en liet hem alleen nauwelijks was zij
en onderzoekende uitdrukking op wronsky's gelaat in t geheel niet te bemerken en vertelde hem vroolijk wat ze al zoo gekocht had
ik woon ook niet hier ik woon bij mijn dochter en ik ben slechts gekomen om geluk te wenschen ach anna
zou het niet papa maar zondag in de kerk dan vroeg dolly die naar het gesprek had geluisterd wat was er zondag in de kerk
neen geen erbarmelijke waarom hem uit te schelden wat gaat mij dat aan maar waarom moet uw en mijn geluk
bleef zij op een vrije plaats van het perron staan en trachtte zich te bezinnen waarom zij hier gekomen was en wat zij eigenlijk wilde
dan kun je ze vandaag weer door mij verliezen zei wronsky schertsend jawschin had namelijk op wronsky's overwinning bij den wedren een hooge weddenschap aangegaan
maar hij zeide altijd iets anders dan noodig was ik wist dat het zoo zou komen ik waagde nooit te hopen maar innerlijk was ik er toch van overtuigd zeide hij
het gesprek kwam nu op tafeldans en klopgeesten gravin nordston die aan spiritisme geloofde verhaalde wonderen die zij gezien zou hebben
op den zoon alexei alexandrowitsch gij zijt een goed mensch stel je een oogenblik in haar plaats de vraag der scheiding is voor haar een vraag van leven en dood
dat het een kwelling is zeide zij er zijn menschen in de buffetkamer antwoordde hij verdrietig maak geen scène
maar de goede konden allen worden zooals henoch nu wie waren de patriarchen henoch enos dat heb je al eens gezegd dat is verkeerd
waaraan een groot inkomen verbonden was deze betrekking had hij te danken aan den echtgenoot zijner zuster anna
ge wordt nog eenmaal een der onzen o ja zoo je vroeg mij daarnaar er is nog niets veranderd maar t is jammer dat ge in zoo lang niet hier waart
welk een vreeselijke harstocht is het spel toch neen ik heb mij niet verveeld ik heb het reeds lang verleerd mij te vervelen stiwa is hier geweest met lewin
hij doet altijd zoo met de armen en tanja bootste walawassow's gesticulaties na is hij oud of jong vroeg lewin lachend
en lette terwijl hij met hem sprak volstrekt niet op wronsky die opgestaan was en rustig wachtte tot de vorst zich tot hem zou wenden
maar op het oogenblik dat lewin mikte hoorde hij een geplas in het water dat nader bij kwam en de stem van wesslowsky die hem luid iets toeriep
nog voorbij stil stond sprong een vlugge conducteur van de loopplank en liet zijn fluitje hooren na hem sprong de eene ongeduldige passagier na den anderen er
illegitime familie met verscheiden kinderen en hij had in deze familie ook zijn oudsten wettigen zoon ingeleid
neen ik weet het niet dat is niet goed zeide zij slechts met een uitdrukking van afschuw op het gelaat neen maar gij moogt niet vergeten wat gij zijt en wat ik ben
is u ook gekomen om hen uitgeleide te doen neen vorstin ik reis op eigen hand om mij bij mijn broeder op het land wat te verfrisschen
geld in de hand nemen om dit den portier en den bediende te geven en hun zeggen dat zij uit naam van een van serëscha's peetooms hem kwam
waarschijnlijk anders als andere menschen ja niet zooals allen antwoordde kitty een weinig verlegen en wendde zich tot kosnischew ik zal hem laten halen
zij had zich zoo op dit weerzien voorbereid zij had hem zooveel te zeggen zij wilde hem omarmen en kussen
en hem de vrouw hebt gegeven tot een onafscheidelijke hulpe zegen uw dienstknecht constantijn en uw dienstmaagd catharina
zonder zich rekenschap te geven waarom hij het deed spande hij in deze twee dagen alle krachten in om zich zoo kalm en gelijkmatig mogelijk voor te doen
t is erg zooals ge met hem omgaat ge hebt hem niet eens de hand gereikt waarom zou men hem de hand niet geven
maar na rijp beraad schreef zij dien brief vol tegenstrijdigheden dien wronsky ontvangen had toen zij den volgenden morgen den zijnen ontving berouwde het haar
waarom wil jij die toch zoo met je openhartigheid praalt de waarheid niet zeggen ik heb geen onwaarheid gesproken
het boek dat hij las was dat van tyndall over de warmte dat over de kometen is onwaar hoewel men t met genoegen leest dacht hij plotseling viel hem een aangenamer gedachte in
betsy en stremow bleven bij de theetafel zitten hoe kunt ge van verveling spreken zeide betsy sappho vertelde hoe goed zij zich allen gisteren bij u geamuseerd hebben
haar lievelingsbezigheid was hem in kitty's bijzijn belachelijk te maken zij had het goed getroffen
ik spreek niet van ondergegane personen maar van de beste en edelste vertegenwoordigers van het volk zeide kosnischew met een opgewondenheid als moest hij zijn laatste have redden
niet alleen verstandig maar ook zoo oprecht maar haar positie moet toch moeielijk zijn ik heb innig medelijden met haar
en daar in de slaapkamer stond iemand in een hoek och welk een onzin hoe kan men nu gelooven
maar zij zelf gelooven aan hem en voerden hem met zich rond en brachten hem met zich hierheen naar rusland
maar ik zal ten minste van zijn ongeluk niet enkel voordeel trekken omdat ik hem doe lijden lijd ik ook
maar als hij nu eens niet komt neen dat kan niet zijn hij mag mijn beschreide oogen niet zien ik zal mij wasschen en mijn coiffure
des te beter des te beter geef mij uw hand en terwijl zij die niet weer los liet begon zij hem met allerlei grapjes er tusschen door haar nieuwste levensplannen mee te deelen
positief en definitief waren lievelingsuitdrukkingen van den handelsman ja hij redeneert heel kluchtig
anna trad slechts als gastvrouw op in de leiding van het gesprek tegen deze voor een huisvrouw aan een kleine tafel
zijn broeder zeide gij moest zorgen wat voorraad van geld te hebben omdat er vele uitgaven zullen komen geschenken wat zijn geschenken noodig
dit alles was nu recht mooi en de vorstin had er ook niets tegen in te brengen te minder daar de vrouw des schilders een zeer fatsoenlijke persoon was
nu tot zoo lang zult gij gelukkig en kalm zijn ik zie het anna aan dat zij nu gelukkig volkomen gelukkig is zij heeft het mij zelf ook reeds bekend sprak dolly glimlachend
en vooral om geen van die opmerkingen te doen hooren die zoo licht ongerijmd zijn wanneer men van kunst spreekt
de reden wilde zeggen en brak daarom kort af ik bid u laten wij alle verklaringen achterwege
bedenkt toch hoe het hem nu hij alleen is te moede moet zijn want nu en plotseling geheel onverwachts begon de stem der vorstin te beven de dochters zwegen en zagen elkander aan
kitty bemerkte dat hij met warenka een weinig den spot wilde drijven maar dat hem dat niet recht gelukken wilde omdat zij hem goed bevallen was
hij stond op en kon van ontroering niet verder spreken ook wronsky stond op en zag hem in gebogen houding eenigszins schuin aan hij begreep karenins gevoelens niet
hij wilde zijn zwager ter zijde voeren maar deze vroeg nieuwsgierig waarom priasnitschnikow
kon hij zich tegenover zijn moeder geen andere betrekking voorstellen als die van eerbied en gehoorzaamheid en hij bewaarde den uitwendigen schijn des te meer
maar ik meen dat zij niets daarvan weten wil ingeval mijn zoon bij mij zou blijven in dezen zin heb ik haar geantwoord en beschouw alzoo de zaak als geëindigd
vr tien uur kan ik niet komen wronsky las zij en de bode is nog niet terug nog niet antwoordde de portier
ja als werktuig mag ik wat zijn als mensch ben ik eene ruïne zeide hij en drukte krachtig de hand die kosnischew hem toereikte
vroeg serëscha die juist van een wandeling terug kwam met blozende wangen en vergenoegd tot den portier
kosnischew en gaf hun tot thema de russificeering van polen waarover zij terstond met peszow in gesprek geraakten
maar hij vreesde nuttelooze herinneringen aan het verledene en wilde zijn gasten naar een derde schilderij geleiden
maar zij was te eenvoudig en te onschuldig om te begrijpen hoe zij aan dit gesprek een einde moest maken
die in zijn opgewondenheid haar vraag niet dadelijk begreep ik was bij u aan huis voegde hij er bij bij de herinnering aan het doel van zijn bezoek werd hij verlegen en bloosde
oblonsky bedacht zich zou het niet beter zijn in plaats van hier in het café een slechte cotelette te verorberen
ik zag slechts hem en het verstoorde huiselijk leven het deed mij leed maar nu ik met u als vrouw gesproken heb zie ik alles anders in
kitty bemerkte dat er iets in haar man omging zij zocht een geschikt oogenblik waar te nemen om hem alleen te spreken
er een beroemden dokter bij te nemen deze beroemde dokter een nog jong en zeer schoon man drong op een nauwkeurig onderzoek van de patiënte aan
nu dat is gauw gegaan hernam deze waarom dan toch dat is een lange geschiedenis die vertel ik je eens op een anderen keer sprak lewin maar begon evenwel terstond te vertellen
ik zal geen kinderen meer krijgen hoe kunt ge zeggen dat ge er geene meer krijgen zult omdat ik het niet wil
maar zonderling ofschoon zij zich voorgenomen had niet in het oordeel haars vaders te deelen en hem niet in haar heiligdom te laten indringen
bij de geboorte bij de geboorte moedertje zult gij sterven en toen eerst ontwaakte ik werkelijk
bij een vischsoep liet gagin terstond champagne komen en des vier glazen werden gevuld lewin sloeg de hem aangeboden wijn niet af en bestelde de tweede flesch
hij was tegen haar wel wat koeler geworden maar niet meer dan of hij slechts een kleine grief tegen haar had wegens gebrek aan vertrouwen harerzijds
een booze onbehagelijke trek die haar geheel ontsierde lag zooeven toen zij van die tooneelspeelster sprak op haar gelaat
ik heb niets waar ik trotsch op zijn kan maar heb mij slechts te schamen hij heeft mij alles ontnomen wat hij konde nu behoeft hij niets meer
ja ja maar waarschijnlijk zullen er geen kuikens te krijgen zijn dan moeten wij van ons eigen zeide kitty
ik hoop dat ge den nacht over blijft dit was het eerste woord dat de geest des leugens haar ingaf nu rijden wij samen naar den
toen lewin zijn vrouw had verlaten hernam hij den loop zijner gedachten
wronsky stond op en drukte lewin een oogenblik de hand ik geloof dat wij dezen winter eens in elkanders gezelschap zouden gedineerd hebben
dat lag in haar ziel dat was een gedachte die alleen alles oploste ja sterven
toen zette zij zich naast het kind neder en begon voor hetzelve de stop op de waterkaraf rond te draaien
ja alle dagbladen zeggen hetzelfde antwoordde de vorst dat is waar zij stemmen met elkander overeen als de kikvorschen voor het onweer
waar zij ook mocht wonen wilde zij even als een nicht van mevrouw stahl van wie warenka haar verhaald had
met hetzelfde verzachtend honingzoet lachje als te voren tot anna en dit goedhartig lachje werkte zoo overtuigend dat karenin al zijn eigen hulpeloosheid begreep
liet hij er zijn arm aanrakende met een vleiend aanmoedigend lachje op volgen neen ik reis dadelijk door waarheen
dat hun het recht kon geven mij lager te stellen gij houdt wronsky voor een aristocraat een man wiens vader zich alleen door intrigues in de hoogte gewerkt heeft
maar hij was er geen nacht overgebleven zooals hij vroeger placht te doen den dag van den wedren was hij door zijn bezigheden bizonder bezet geweest
toen men reeds de stoelen terecht zette en zich eenige paren uit de groote naar de kleine zaal begaven werd kitty een oogenblik door angst en vertwijfeling overvallen