AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat zij in dit gezegende oord werden behandeld als honden en geplukt als kippen zij beklaagden zich bij aboe bakar zijn aum boe akar eel persoonlijkheid zijn kalme en deftige manieren zijn vele bidden en zijn welgesteldheid hadden hem reeds aan boord een soort van superioriteit gegeven
tegen de mede engsluitend aangehaalde in bruin gewerkte sarong de fijne ronde vormen onberispelijk teekende evenals de met die tengerheid van bouw contrasteerende sterke buste ontwikkeling in conische vormen
dat alles nam hij zich voor te doen maar onrechtvaardig wezen tegenover de moeder van zijn zoon neen dat niet op die lange conferentie werd niet veel gesproken
uit te hooren achter de geheele waarheid kwam niet uit jachtlust maar uit jaloerschheid had hij met een geladen geweer op de loer gelegen en niet om kalongs te schieten maar arabieren
het was een vroegen ochtend toen adam in de voorgalerij zat en met den ouden kijker uitzag in zee de mailboot stoomde op aan den gezichteinder het was alles haast onveranderd zooals het tien twintig jaar vroeger was geweest
er was iets aardigs in vond hij iets aardigs dat die haagsche tokohouders hem voor zoo'n groot heer hielden en hem zoo hoog betitelden het streelde zijn ijdelheid dat pleizier had hij er dus bovendien nog van
wat verbeeldde zich zoo'n europeesch vrouwtje dat een man een mohammedaan als hij zou spreken over haar ik heb het nooit gedaan zei hij beloof me dat het nooit zal gebeuren
de zorg voor onzen zoon amat eischte meer van mij dat is ook waar ik heb den jongen daar straks op het voorerf gezien hij liep haast naakt en speelde in de goot het is een schande
nu die zou er pleizier van hebben plotseling trok zijn gezicht uit de plooien van vroolijke zelfgenoegzaamheid glad met een uitdrukking van groote verbazing de wenkbrauwen op
mij ook ik kan me heelemaal niet in jouw toestand verplaatsen want als ik er niet van door ging in zoo'n geval wat dan
zijn lust in bloemkweeken had hem tot leeren aangespoord en zijn dagelijksche zorg had hem het egoïstisch individu aum boe akar eel eel verstand ervan doen krijgen niet vatbaar voor overdracht
tot bram opschrikte toen een baboe kwam zeggen dat er bezoek was de meneer had een kaartje afgegeven er stond op dat hij agent was van de weeskamer
zij schrikte ervan in lang had ze weer niets van den jongen gehoord en ze dacht voortdurend aan hem hoe langer hoe meer maar ze durfde niet vragen
zij had er pleizier van en lachte hem uit in den loop van den dag had ze bezoek gehad van een neef die tien palen het binnenland in woonde hij had den afstand te paard gedaan de jongens waren bij hem aan huis bij zijn vader haar oom
voor de burgerlijke wet met deze inlandsche vrouw om de bij haar verwekte kinderen als de zijne ingeschreven te krijgen in de registers van den burgerlijken stand moest hij ze erkennen
en nam zich voor nora tiele serieus het hof te maken nu de oude zich z royaal toonde en zelfs niet mopperde was het toch waar wat hij al zoo dikwijls van anderen had gehoord dat de silvers wezenlijk gefortuneerd waren
dat een mensch gek werd door te veel te denken over den godsdienst en hij vreesde dat aboe bakar al een aardig eind op weg was dat kwam dacht pa djalil van dat veranderen van godsdienst
het hooge woord het woord waaraan gedacht werd door de vreemden en door de moeder maar dat zij niet durfden en wilden uitspreken was eruit de twee ambtenaren keken elkaar aan bram begon te
een droevige trek kwam over het mooie gezichtje der jonge vrouw terwijl zij hem daar hoorde met z'n zachte goedigvolle stem fraaie theorieën uit den koran opdisschend met hoogen ernst net n kind dacht ze medelijdend
nu praatten ze verder over den passar en wat verder onbeduidend was met groot maleisch gerabbel keelgeluid en heel veel mimiek en gestes de monden onder het praten wijd open rood van binnen door de sirih die als omdroop tusschen de afgevijlde zwart gemaakte tanden
door opdringende koelies zich meester makend van gereedstaande kisten en koffers om ze naar buiten te sjouwen het was onder den hellen gloed der zon een verwarring waaruit men zou gedacht hebben
waarom zou ik het gedaan hebben ik had een goed en pleizierig leven in holland en wat heb je er uitgevoerd pret gemaakt en n beetje geleerd maar niet veel
waar de passagiers voorzoover die present waren hem met verwonderingsgezichten aankeken hij groette met een hoofdknik in het rond zichzelf geheel meester met zijn gewone rustige kalmte
zich beteren als hij het goed inzag viel er in t geheel niets te beteren nu ja schulden maken is niet goed voor wie geen vader heeft die t betalen kan en wil
adam voelde niets voor het wezen dat daar op het bed lag langzaam ademhalend de oogen dicht wezenloos en buiten kennis
zeg ging bram voort wil je de koffers niet ontpakken hij had een stille hoop dat er toch wel iets voor hem en de anderen in zou zitten een cadeautje uit holland de een of andere aardige kleinigheid en zij gingen samen naar de kamer voor adam ingericht
en had niet hier en daar een groepje palmen de kronen van groote bladerrissen hoog opgestoken boven de dunne gladde basten men had zich kunnen verbeelden een stukje holland te zien
het stelde haar gerust zij had er hem te liever om zij had het akelig gevonden als hij nu zoo gemoedelijk was geweest als altijd anders je neemt me niet kwalijk vroeg hij om wat te zeggen
om die straf te beloopen hij had gehoord en gezien hoezeer het overheerschte ras tot door den geringsten europeaan of daarmee gelijkgestelde uit de hoogte werd behandeld hoe er haast nimmer tegen den inlander werd gesproken dan snauwend en bevelend
het leek zoo uit de hoogte en dat had imponeerend gewerkt en adam die wel n beetje bang was geweest al dien tijd leefde heelemaal op
vrij rijst olie en brandhout dat zou hij krijgen hij adam silver die er zoo goed en zoo netjes als millionnairs zoon van geleefd had in den haag
met frissche blozende kleur relief gevend aan het blauw en blond van oogen en haar dat ze had kunnen doorgaan voor tien jaren en meer jonger
en dan hij was niet zoo wijs hij vond het gewone jonge dames conversatie peil niet beneden zich en dat was het ook niet
maar of hij zich dit al opdrong en of hij al trachtte zich tegen zichzelven op te hitsen en zich een nietswaardige te schelden het baatte niet het wilde hem niet verlaten het zat hem in de keel als een brok dien hij niet kon doorslikken
en na zijn ervaring met adam silver er meer dan ooit voor vreesde behaalden de sandwiches toch de overwinning ten slotte was het een kansje om van de meisjes af te komen
hij verveelde zich hij had in den laatsten tijd n hekel gekregen aan dit eentonig bestaan de stilte de gelijkvormigheid van het leven elken dag de ongestoorde rust en het eeuwige nietsdoen het had hem alles eenigszins geoefend
en dan die weledelgeboren heer dat was adam adam toen zijn eerste verbazing over was schoot hij in een lach wel gévédé dat was toch sterk adam dat
zijn vertrek en de reis luisterde hij maar met n half oor toen schudde de penghoeloe het hoofd met n paar rukjes als om zich van zijn eigen gedachten te bevrijden en levendig begon hij mee te praten over zaken
waarvoor zij daar waren kwam het zijn eer als hoofdambtenaar te na zich te vertoonen voor hetzelfde doel adam silver dankte god dat de trein afreed aum boe akar eel nog nooit had hij z het land gehad aan zichzelven hij had kunnen huilen
het was sterk meende tiele daar had zoo'n kerel voor gekeken als werkte hij uit het hoofd een rekenkunstig vraagstuk uit neen als hij niet erg gefortuneerd was zou adam nooit voor schoonzoon in aanmerking zijn gekomen
ze kwamen eerst terug toen de deeleman wegreed verstrooid gaf de toean saïd zijn orders hij dacht niet meer aan zijn nieuwe positie van huiseigenaar hij was verstrooid en uit zijn humeur hij had zich laten meesleepen door dien ouden europeaan
dat men alleen dan geen tweede vrouw moest nemen als men vreesde onrechtvaardig te zullen zijn nu dat zou hij niet wezen tegenover minah zij was wel een erg onsmakelijk mensch geworden
dat was een lang bezoek van het oudje zei bram als met de deur in de kamer vallende adam knikte zwijgend en stond op van z'n stoel de ander ging voort zij heeft een heele speech gehouden
daar je toch in holland niets om handen aum boe akar eel hebt en dus best komen kunt heeft moeder mij opgedragen je te schrijven met de eerste boot passage naar hier te nemen
al had ze hem ook als kind op den schoot gehad hij zag het en lachte erom tevreden over het effect van zijn persoon in al zulke zaken was hij in t geheel niet dom niet traag van begrip
aarzelend zei minah n beetje lang n beetje kort ik behandel haar goed maar ze is boos op hem hij schijnt haar te vergeten tegenwoordig en u o mij het is om te lachen ik geloof dat hij mijn broer is
hij overwoog wat en hoe hij doen zou met nora tiele dat ze van hem hield wist hij trouwens dat wist hij van zooveel meisjes uit de kringen die de verlande's
minah schamper iedereen zei dat hij er maar twee had de menschen zijn kwaadsprekers en jij praat hen na zei njai peraq
een onaangename verrassing het kwam er weer toe dien avond nauw n half uur later zat men om de tafel waar hij alleen was gaan zitten met z'n vieren
in die stemming kwam hij aan boord van den mailstoomer en vroeg enkele inlichtingen hij had een hut achteruit zoo goed als boven de schroef een hut met couchetten
hij liep in slaapbroek en kabaai rond s morgens of hij t zijn leven lang had gedaan en daar de in indië geborenen bij de nadering van poeloe pisang
hij hoorde het stil aan hij had de sensatie dat het geen redeneering was die sloot het was als gleed een spiegelbeeld der westersche beschaving langs hem
een oogenblik meende bram dat hij het opvatte met onverschilligheid dat het hem niet kon schelen toen zag hij het erg bleeke gezicht in den jongen zwarten baard die het omlijstte en het leed dat sprak uit de groote goedige oogen
wat zag hij daar bukkend doorgaand onder het atappen overdek der gangetjes langs de bijgebouwen kwam rechtop in het licht vlak vr hem de groote figuur van een arabier
zij keek hem aan verwonderd dat hij in dat alles zoo weinig belang stelde bram heeft me je geld gegeven net zooveel als de anderen het is braaf van hem dat hij z gedaan heeft je kunt het krijgen als je wilt
huwbaar herhaalde zij met een gemaakte verontwaardiging over zoo'n uitdrukking maar ze kon zich niet goed houden en ze lachten nu beiden om het idée n dan ging verlande voort zou hij n goede partij zijn voor nora
indië weer trachtte hij zich iets te herinneren maar het ging niet hij kwam niet verder dan de kostschool te batavia en dat zei hem eigenlijk niets
die vloekte en lachte en als uitbarstend in een bui van gloeiende kroegjool fransche café-chantant liedjes zong van vive le vin le
omdat hij geen ruzie over de onkosten wou hebben maar toch ook n beetje wijl hij vreesde dat zij adam vr zijn vertrek naar europa dat hem die de reis nooit gedaan had een kolossale onderneming
en dat niets meer geheim bleef hij had in doodsangst gezeten toen hij gehoord had dat het door hem op touw gezette complot zoo wat ontdekt was hij had bespeurd dat men er hem op aankeek op het kantoor dat alles deden die spoorweg en die telegraaf
men kon even goed probeeren een klapperdop te scheren zoo dacht hij langzaam voortschrijdend over die zegeningen der beschaving en nog toen aboe bakar hem begroette en ook terwijl deze hem vertelde van zijn laatste dagen te batavia
en wat dat ontmoeten betreft er bestaat even weinig kans op als hier in den haag iemand te ontmoeten die in denemarken woont waar jij komt daar komt hij niet
dan loopt hij maar door het huis praat tegen niemand maar schudt telkens het hoofd en zegt adam adam deze omstandigheid en de toenemende zwakte van pa brachten den dokter op het idee dat het misschien goed kon zijn als jij hier waart
is het hier altijd zoo vroeg nora wel neen gewoonlijk is het erg kalm op de kade er gaat zeker weer een lading mekkagangers wat zijn dat
met den grootsten ernst wie zijn eene vrouw liefheeft boven de andere zal op den dag der opstanding met ongelijke billen verschijnen
hij voelde dat hij hevig ontstelde en dit te zien moest wezen aan z'n gezicht hij stamelde een paar losse woorden die hij zich een minuut later niet meer herinnerde hij trachtte minachting te veinzen voor haar gepraat en ging heen den tuin in als een dronken man
a oe oud is je vader et was voor adam een slim geval vooreerst bracht hem die onverwachte vraag van z'n stuk dat toch al niet erg stevig was maar bovendien hij wist het niet
daar had hij zijn goede redenen voor hij toch schreef het toe aan dien spoorweg en die telegraaf dat de onderdanigheid bij den inlander eruit ging
er kwam n beetje toenadering tusschen haar en minah die had dailah ook zeer verbaasd die was integendeel heelemaal opgeknapt in het binnenland en scheen nu niet meer zulk een hekel te hebben aan haar opvolgster
aan een departement had hij het in een heel menschenleven niet verder gebracht dan adjunct commies en misschien zelfs dàt niet
kijk zei hij ik heb persoonlijk niets tegen je je bent nog wat jong maar dat betert vanzelf als je nu in indië bent en je hebt met je vader gesproken
minah liep over de smalle wegjes naar het hoofdgebouw aan dien kant waren de vrouwenvertrekken het houten huis oud bruinrood geverfd aangedonkerd door den tijd met zwarte lijsten om deur
en gaf in haar geheel de beschrijvingen welke hij dozijnen maal bij stukken en brokken daar had gehoord beter dan hij dacht was de indruk dien hij daarbij maakte het was vond tiele verduiveld mooi en hij had nooit gedacht dat die adam
ik vraag enkel maar of hij gezond is en je wilt me niet antwoorden je zegt maar zoowat zoowat je spreekt altijd maar kwaad van hem
het is hier niet vuiler dan elders bij mij aan huis was het zoo niet bij den mantri uw vader ook niet en toen minah inwendig kokend van woede zweeg ging de oude voort
ik moest meer rust nemen en iemand in huis hebben jonger en sterker om mij te helpen astage riep njai peraq uit wat ben je voor een schepsel dat alles heeft hij je gezegd
hij had dien al met tegenzin geopend en met diepe minachting voor het slordige adres de aanhef waarde vader bracht hem geheel uit den koers hij dacht een beroerte te krijgen van kwaadheid
bram liet hem gaan hij had hem willen troosten of moed inspreken maar hij wist niet wat hij zeggen zou zoo'n verschrikkelijk geval was het hij hoorde dat adam zoo onvriendelijk als hij t nog nooit had gedaan minah de kamer uitzond
hij moest erom lachen wat konden die vrouwen toch prachtig liegen maar hij trok een boos gezicht en riep luid stampend met den voet op den vloer
ja ze ziet er goed uit vervolgde bram zij is de dochter van een mantri van de gevangenis ze zal moeilijk te krijgen zijn adam oogde nog de slanke figuur na in het gebloemd katoenen baadje dat strak gespannen van onder haast vastgedrukt
wat liep het toch raar in de wereld vond silver voor jaren had hij dien verlande zoo'n stommeling gevonden omdat hij die pur sang europeesche vrouw had getrouwd zonder er zich rekenschap van te geven was zijn opinie veranderd
nu dat is mooi hoor is het uw huis en ze keek weer naar hem net als zij gedaan had aan boord toen ze tegen mevrouw slaters zeide dat hij een man was om alles voor te vergeten
neen ik vraag maar wat wij dan zouden doen handel drijven waarin ik heb er geen verstand van ik heb het nooit gedaan
die was binnengekomen de boot is aan zei deze adam knikte dat kon hij nagaan langzaam richtte hij zich op stijf in de lenden van den gebogen houding zoolang achtereen en wat nieuws hij kreeg geen antwoord
de waarheid was dat hij ondanks zijn tweede huwelijk dubbele huishouding en arme aanverwanten met den veehandel gelukkiger was dan ooit
en als je verstandig wilt zijn ga dan zoodra alles is afgeloopen stil als opziener dienen ik weet er is iets open tachtig pop in de maand vrije woning rijst olie en brandhout
het is wèl waar hij komt er in t geheel niet in voor toen uw vader het testament maakte heb ik zijn aandacht er ook op gevestigd ik wist ik meende te weten dat hij nog een zoon in europa had
dat in de diepte der woning de slaapplaats en het verblijf der vrouwen afsloot kwam het gestommel van uitgeslapen menschen die haast willen opstaan
en brutale aankijkers van oogen alsof-ie ik weet niet wat was de latente haat giste op in john silver's hoofd beliep zijn oogenwit met gloeiig rood
hij hoorde haar stem zacht en gedempt als van iemand die veraf staat maar duidelijk aum boe akar eel staanbaar woord voor woord kind van mijn hart wees niet bedroefd
daar zweeg hij op knikkend enkel met het hoofd dat gaat zoo niet waarom niet vroeg adam glimlachend wat moet er op zoo'n manier van je worden a je leert haast niets meer en en eigenlijk weet je nog niks
ja natuurlijk het was mijn plicht hem erop te wijzen ja en wat zei hij hij zeide dat hij geen andere kinderen had erkend dan die hij in het testament had genoemd
ze brachten hem zacht in de ziekenkamer john silver was al twee dagen niet meer bij kennis en stervende z mager lag hij daar dat het haast ongelooflijk was
zij streek met een rillinkje in haar hoofd strak de fijne handen langs de oogen zoodat die er rood van zagen het is me alles zoo vreemd hier ik kan er niet genoeg naar kijken
zoo'n voorkeur aan adam had geschonken dat hij hem met uitsluiting van de anderen een kostbare europeesche opvoeding had laten geven en de ambtenaren gaven toe dat het onbegrijpelijk was zij zouden waarlijk nu tot de meening zijn overgeheld dat iemand die zulke dingen doet
het oogenblik om hem terdege te bewerken naderde aum k zal zien ik zal zien zei hij tegen zijn vrouwen ga nu heen ik moet er toch nog
nora was woedend hij zag haar bleek worden als het steenen tafelblad zoodat hij ervan schrok de uitdrukking van minachting trof hem zoo dat hij de hand op z'n borst lei en een stap terugging ik wist niet dat je zoo'n gemeene kerel waart geworden
en hij loog dat het een aard had zonder zelf te snappen dat hij zoo loog hij vertelde niet wat hij minah en de anderen werkelijk hadden gezien en ondervonden maar wat zij van hun reis gemaakt hadden
en uit hun groote huizen trekken weet je misschien waaruit dat millioen bestaat pa heeft aandeelen in perken en landgoederen
is hij uw oudere broeder vroeg de penghoeloe toen aboe bakar toestemmend antwoordde streek de oude zich met een bedenkelijk gezicht over het voorhoofd en zei toen met een sinister lachje men mag geen kwaad spreken maar in den koran staat dat er vroolijke
het blinkend koper der machine de glimmende verfstrepen der wagens grommend en brommend als een vertoornd dier joeg in groote bochten de trein over de kronkelende berglijn
njai peraq had het z niet bedoeld zij had aum boe akar eel nooit slaag gehad van john silver op die manier nu en dan had hij in een stadium van erge opgewondenheid zich verstout haar met zijn magere knokkels op het dikke vleesch der bovenarmen te stompen
hij had aboe bakar al aardig bewerkt die was nu vroom tot vervelens toe ook voor hem die had zelfs erover gesproken niet meer naar de missigit te gaan maar altijd liever hetzij in afzondering dan wel met den penghoeloe samen te bidden
dat weet ik niet dat hangt van hemzelf af als hij goed leert dan misschien maar kort en anders lang mag ik het portret houden
sloeg zij van haar kaïn de korrels rijst die dadelijk door een grooten haan met harde tikken van den houten vloer werden opgepikt zette haar bril op en zei langzaam het is een vuile boel in het huis van mijn zoon
hij keek toen hij klaar was nog eens om als voor een generale inspectie van de houten trap zijner ruime paalwoning over de groote variëteit van kleurvlekjes in het à jour groen langs de paggers en in de perken
er was gedekt binnen met grof groezelig tafelgoed een gebarsten bord van aardewerk en tinnen tafelgerei een pisangblad dichtgespeld met een lidi lag in het midden
boe akar dan geen uropeaan blijven en oogenblik dacht de oude na dan zei ze onverstoorbaar kalm toewan allah heeft het zoo gewild hij heeft silver doen vergeten dat kind te laten opschrijven in het boek der blanda's het is een wonder
een declaratie in optima forma de bleeke straal van een ondergaande na herfstzon gleed bescheiden tusschen de bruine staatsiegordijnen door op de twee jonge menschen het was een knap paartje zooals het daar zat op de chaise
gij zult het hebben kind van mijn hart en gij zult beter en tevredener zijn verstomd keek hij haar na van wat hij ook had kunnen droomen
toch had ze wel naar binnen willen vliegen en hem bidden die kerels weg te jagen en zijn goddelijke geld weer weg te sluiten in de kist met drie sloten ze had het hem toe willen schreeuwen en dan hard wegloopen naar haar kamer
verlande lachte luid welnu wat zou het kan je niet zien dat de zon in het water schijnt ze is jong tamelijk maar hij niet wel hij is n goed geconserveerde veertiger dat is niet precies jong maar nog erg huwbaar
omdat hij zich voor een goed mohammedaan hield maar overigens trof het hem dat mekka de heilige stad een ellendig nest was een groote warong met het aanzien van een gevangenis een roovershol metterdaad
men moet erover nadenken antwoordde de penghoeloe die zich vooral niet wilde overhaasten na een oogenblik zwijgend te hebben doorgestapt onder het gefladder hunner lange gewaden in den wind
maar waarmee hij geen omgang had hoegenaamd erin was geloopen en grifweg verliefd raakte op den persoon dien de penghoeloe op haar had afgezonden niet dat hij eraan had getwijfeld maar het was toch altijd goed zekerheid te hebben
boog hij den blik latende gaan over het glinsterend marmer en het glimmend gecireerd der nette meubels meteen het huis dat hij gekocht had eens opnemend
de mail had drie brieven meegebracht voor john silver het waren er twee meer dan hij ooit uit holland had ontvangen wel ontving hij kabar van de verlande's zoo nu en dan en hij wist dus ook welke maatregelen zij hadden genomen nu dàt was hem
het zal niet gebeuren hij mag me dood slaan laat hij mij maar dood slaan dat kan me niet schelen hij heeft me geslagen hij zal me nu altijd slaan zoo brulde zij voort den arm opgestoken tegen de bamboezen heining het hoofd heen en weer rollend over den arm
toen hij nijdig wegliep verdwijnend in het avondduister waarin het erf wegzonk keerde aboe bakar zich zuchtend om en stapte het galerijtje op
hoe konden toch dacht hij goede menschen op het eerste gezicht z tegen elkaar zijn ingenomen want bram was goed en hij hield van hem en de
op geheel zijn kleine gedachten geconcentreerd op die beroerde jongens die weg waren het trof hem niet dat zijn huishoudster geen woord meer zei en in haar kamer bleef gemoedelijk als ging haar t geval niet aan
daar lagen de pakjes bankpapier de zakken sovereigns gouden tientjes rijksdaalders en guldens en dat moest hij afgeven aan een ander om het nimmermeer z in zijn schoon geheel terug te zien
het ging zoo mooi en juist nu hij zooveel noodig had terwijl de priesterkas zoo leeg was als een uitgeholde klapperdop s nachts kon aboe bakar zijn gedachten niet wegwerken
wat leuterde aboe bakar hem ouden man nu aan de ooren maar wij mogen de een niet meer liefhebben dan de andere aum boe akar eel aarom niet de koran verbiedt het
zeker men moet zijn ouders helpen en zijn broers en zijn zusters maar het zal veel geld kosten wat gebeuren moet dat moet gebeuren zei de oude djalil
en dat alles bijeen deed een behoefte ontstaan die hem altijd onbekend was geweest hij wilde iets doen in zijn omgeving had hij rondgezien naar dat iets maar hij had het niet gevonden een drukkend gevoel was over hem gekomen een van groote ontevredenheid
genoot ze van haar doen nu lachte ze john silver uit in stilte en verkneuterde zich achter de stores toen ze hem in zijn tentwagentje zag wegrijden om de hulp in te roepen van den controleur
kom eens hier riep hij hoog en scherp tegen zijn huishoudster die hij hoorde op de galerij en toen zij binnenkwam dat is me een gladakker die meneer adam dat is me een toean besar hoor wel gévédé
dailah hoorde een oogenblik later karwielen krakend rijden over het weinige grint op den weg daarna hoorde zij enkel nu en dan het allah en allahoe akbaroe overluid uitspreken in de voorgalerij het was aboe bakar
in adam rees een gevoel van wantrouwen op het kon niet waar zijn het was zeker de inleiding tot een plan om hem te misleiden en te bedriegen daarom gaf hij geen antwoord en de andere die daar eenig besef van had ging voort
toen men in de tropische luchtstreek kwam veranderde er veel wat de meesten niet opviel voor sommigen toch zeer opmerkelijk was adam onderging die verandering ook zonder er veel van te merken
er kwam geen woord al leefde het heele gezicht plotseling op met gloed adam ontsteld ging op den stoel zitten naast het bed nam de hand die op de sprei lag in de zijne en zei
hij dacht nu dat het waar was wat njai peraq had gezegd en het scheen hem dat hij bij dien gedachtengang weinig moeite zou hebben om over het denkbeeld heen te komen
uit zijn droomerig soesen in de richting die hij uitkeek pluimde een driftig wolkje op boven het gebladerte snel vervliegend een witte wegwaaiende veer door de openingen in het groen flikkerde
in wat hem vroeger te midden van het drukke vermakenleven in een groote westersche stad vreemd was gebleven geoefend in het denken het had zijn geest verruimd zijn hoofd helderder gemaakt zijn oordeel gescherpt
en een heel stil vrijagetje met haar beginnen dat zou best gaan dan bleef hij vrij en er waren honderd redenen voor één die hij kon aanvoeren hij drukte op den belknop in de deurpost en hij werd hartelijk ontvangen
en adam die geïnviteerd werd om te blijven eten wijl daarop vooraf was gerekend voelde zich geheel tehuis en volmaakt gelukkig hij en nora gedroegen zich nu en dan alsof ze al betoel geëngageerd waren
kort en daardoor uit de hoogte waren zijn brief aum boe akar eel jes aan adam's crediteuren maar de wissels staken erin en hij schreef erover aan de verlande's want op den brief van adam wilde hij niet antwoorden
en heeft hij dat niet gedaan voor de anderen wel voor u niet us dus ben ik ja zei de ambtenaar
en de heilige nachten brachten zii met modins en anderen heelemaal biddende door het hypnotiseerde aboe bakar meer en meer hij veranderde van gewoonten
op de dikke schouders en armen tot ze ook woedend adoe had geroepen minder als een klagelijken uitroep van pijn dan alsof ze ermeê terugschold
een mensch kan te veel uit de heilige boeken leeren had dan pa djalil met een leuk lachje opgemerkt nooit pleitte aboe bakar
de dokter zegt dat pa een idée fixe heeft en er iets is waarover hij altijd tobt doch dat hij uit gewoonte verzwijgt het eenige wat hij uitspreekt soms in dagen achtereen is uw naam
daarmee kwam vanzelf de belangstelling juistere schatting en in menig opzicht waardeering volgden ze wordt n boel genietbaarder meende verlande
willen we eens kennis maken vroeg adam den anderen jonkman maar die hem met een paar bleeke landerige oogen aankijkend joeg zijn hoofd met een plotse hevige beweging buiten de couchette en
pa djalil zuchtte diep bij de enkele gedachte aan zoo iets en daar het koel werd in de avondlucht trok hij z'n baadje dichter om zich heen en nam wat obat
daar had je t al dacht minah en zich tot verweer gereed makende wij zijn tevreden een man let daar niet op hij ziet het niet hij gewent eraan een vuile vrouw maakt een vuilen man
luid op lachend vertelde hij in het maleisch hoe adam het inlandsche meisje had aan en nagekeken dat hij al zoo goed als verliefd was op het eerste gezicht dat het dus alles maar onzin was met dat
bram kwam spreken over paarden hij had een prachtig span bijeen gekregen heel toevallig en erg goedkoop je kunt het krijgen voor wat ze mij kosten zei hij tegen aboe bakar het is te geef n hij beschreef de paarden en hun teekens
en dat was nog het minste van wat hij hun wilde doen o meier pardon ik had je niet gezien p a
na de akelige evolutie achterover vallend zuchtte hij enkel o god ik ben zoo beroerd adam haastte zich zoo gauw mogelijk weg te komen uit de benauwde ruimte naar het salon
toen hij na een lange vervelende kustreis in het huis kwam dat hij eens met n rood kieltje aan had verlaten had hij zoodoende al meer indische
in zijn inlandsche kleeding die vond hij toch erg leuk en gemakkelijk was en het erfje aum van den mantri was zeer klein het deed echter zijn robuste gezondheid geen nadeel hij volgde de lessen van den
en verder zou hij een grooter huis betrekken met betere mooier gekleurde kelamboes voor deurgordijnen en nieuwe van kant voor de bedden
kasian hij heeft in den laatsten tijd veel over je gepikird ik heb t uit je brief gezien het spijt me dat ik niet eer gekomen ben
adam dacht er niet aan hij dacht in het geheel niet hij had het niet kunnen doen hij was p van het feestvieren de laatste dagen en nachten op den rand zijner couchette zat hij zijn bottines uit te trekken en onder de hand vielen z'n oogen dicht van overweldigenden slaap
er kwam verkoeling in zijn liefde voor dailah zij den ganschen dag luierend binnenshuis in haar eigen vertrekken zag met verbazing hoe zich bij aboe bakar een metamorphose ontwikkelde
hij bad machinaal en hanteerde de tasbih als een oude europeesche vrouw de breikous zonder eraan te denken dan pikirde hij over heel andere wereldsche dingen daarbij naar het uiterlijk verzonken
viel adam op dat men onvriendelijk tegen hem was en dit hem belette zich bij de lui aan te sluiten toen men de engelsche kust naderde stond hij bij een paar jonge ingenieurs en zei n enkel woord tusschen hun gesprek zij keken elkaar eens aan
aan de vrouwen van den penghoeloe die het weer ter hand zouden stellen aan haar vromen echtgenoot die het terug zou deponeeren in de kist van boe akar eel bleef alles intact behalve minah die heel goed begreep
de mooi gevormde witgele armen omhoog gekruist over het blauwzwarte haar hoe is het mogelijk wat elken dag uitgaan en zich opwinden welk een
het kan me niet schelen hield bram vol wat pa gedaan heeft en wààrom hij zoo heeft gedaan dat gaat me niet aan en ik wil er niet aan denken maar jij bent mijn eigen broer en al waren we niet van een en denzelfden vader
de vlam van den lucifer ging hoog op zijn donker gezicht verlichtend en tegelijk hielden twee jongelui op het trottoir aan den overkant op met loopen daar zit waarachtig adam silver zei de een
mooi in de groote tegenstelling van haar blond blank en figuur fijnheid tegenover zijn donker robust heb je geen herinnering aan je pa niet de minste god geef dat je hem nog levend vindt
en deze zijn lust was koren op des penghoeloe's molen hij nam hem mee naar zijn huis of hij bezocht hem en dan baden zij samen en zaten tot laat in den nacht zacht en met overtuiging te spreken over den koran de soerah's de
wat is er vroeg aum boe akar eel at er is hier hier riep hij haar de rekeningen met de eene hand voor het gezicht houdend en met de andere erop slaande dat het velijn papier trilde en knetterde
toen hij hem opzocht waren juist de weggeloopen jongens terug de moeder nam een rotan en sloeg maar raak daarop hadden de jongens vooraf gerekend na de eerste klappen zwegen ze
tot het te erg werd en zij hun adoes uitbrulden dan hield zij even op en scheen het uit te zijn maar ineens begon het opnieuw met de rotan z ging het voort alsof ze telkens uitrusten moest
ik ben koud zei de mandoer ja het is frisch als ik zoo koud ben vrees ik altijd ziek te worden de nachtlucht is zoo ongezond
hij tiele kende de geboortejaren van al zijn bloedverwanten zelfs van overledenen hoeveel broers en zusters heb je
njai peraq zei niets haar bruine door de jaren al slapvleezig wordende handen lagen stil in haar schoot op de blauwe en roodachtige
riep de ander in een oogenblik zaten ze naast hem den seidel hoog het was typisch vonden ze hem hier te vinden het was kranig dat iemand die den volgenden dag naar indië ging nog zijn afscheidspotje ging halen in de kroeg
anaknja sendiri en zij had zekerheid nu was het haar volkomen helder nu wist ze dat hij vermoeden had van de waarheid
de twee vrouwen zaten naast het bed de armen lam van inspanning het zweet met groote kralen op de voorhoofden die ze nu en dan zuchtend afveegden met de
den kleurigen tulband n beetje scheef op den mooien van gitzwart krulhaar ombaarden kop helder wit fladderde zijn lang onderkleed tusschen de opening van zijn ruischend gewaad van hemelsblauwe zijde
door een paar maanden tot de beschikking kwam op zijn request gehoord gezien en overwogen het verzoek van den zich noemenden adam silver was gewezen van de hand
hij was in het europeesche leven heelemaal ingegroeid en hij had daar veel mee op indische menschen beschouwde hij een echten totoh gelijk eigenlijk als een graadje minder zij trokken hem niet aan en als hij er nu en dan een ontmoette bij de
de mandoer haalde in den schemerdonker een flesch uit een kastje waarvan hij den sleutel in zijn buikband droeg hij schonk twee glazen vol loerend erdoor heen tegen het nachtlichtje om niet te morsen toen nam hij er een en goot het in z'n mond
zijn blik was gegaan over den weelderigen schat van in een groote wrong gedraaid hoofdhaar waarin n wit bloempje stak als hield dat die massa bijeen
ik heb toch niets gedaan ging zij voort meer uit nieuwsgierigheid soedah ga nu maar en praat niet verder aum boe akar eel ijzelf liep den tuin in werktuiglijk de snoeischaar meenemend
toen ze hem de hand reikte nam hij die en wou net als hij van ouds gewoon was toen zij hem als kind met de andere kinderen te bed lei haar ook een zoen geven
nu dan zal het wel schikken ik wou dat al m'n passagiers bij het begin van de reis zoo'n rustige vier en twintig uren doormaakten als u hebt gedaan t zou de meesten te pas komen
dat mindere priesters en jonge santri's een praatje kwamen maken in de vrouwenvertrekken mits zij van de familie waren en dat waren ze allicht als het goed werd uitgerekend minah had er haar eerste bezoek gebracht en de vrouwen waren ook eens bij haar geweest
goedig en vriendelijk keek bram hem aan hij was bang geweest voor de komst van dien jongsten broer hij wist wel dat het geen hoogvlieger was maar toch
het was voor het eerst dat hem dit opviel en voor geen geld hoe lief dat ook was had hij deze gelegenheid verzuimd en hoe het hem ook tegen de borst aum boe akar eel stuitte een goed woord te spreken
aboe bakar uitgeput in slaap was gevallen het droogheete der koorts afnam en de geregeld wordende ademhaling aantoonde dat de bloedsomloop zich voor het oogenblik had hersteld
toen ging hij met de groep in de hand naar de kamer van njai peraq in de bijgebouwen hij moest erom lachen het jong was al lang aan boord en zij wist nog nergens van
ik zal uw kinderen laten zoeken was het ten slotte maar ik zal ook op u het oog laten houden en bij t minste dat er gebeurt zal ik genoodzaakt zijn strenge maatregelen te nemen
het gillend al illah allah op met heftig bewegen der bovenlichamen voor en achterwaarts op de daaronder gekruiste beenen naarmate de
en toen zij geen antwoord gaf je hebt daareven iets heel leelijks gezegd maar erbij gevoegd dat een oom van je ook zijn geld had gestort in de priesterkas wat is daarvan vader sprak er dikwijls over
maar t hielp niet of hij al redeneerde hij kon de manier niet vergeten waarop ze hem dàt had gezegd het was terlaloe en elk oogenblik van den nacht en den dag zag hij haar weer in die groote kalmte die geloof opdringt
je hebt trouwens zijn tronie maar aan te zien ik zeg je en ditmaal was aboe bakar werkelijk zeer boos dat hij een goed mensch is
je bent niet oud en je bent niet leelijk ouah riep minah hoog uit met een blijkbaar pleizier betoel niet de lucht hier is zeker goed voor je ik vind je met elken dag jonger en knapper
langzaam keerde aboe bakar zich om en wandelde op naar de noordzijde zij zag hem verdwijnen in een opening tusschen twee loodsen en keek nog strak naar die plek toen hij al weg was hoe is het vroeg haar man lachend droom je
en perzisch bont in kleinere kleurstukken daartusschen in een langzaam gewriemel van overgangen bij het rustig voortschrijden zonder gedruisch als dat eens allen europeanen waren zei kapitein slaters dan zou je een ander leven hooren
z dejeuneerde hij lekker met een glas schoon water erbij een strootje als after breakfast sigaar dan slofte hij langzaam door een gangetje tusschen de zijkamer naar voren
dààrvoor zou mevrouw zorgen adam had niets te doen dan bij den leverancier zich de maat te laten nemen zei ze maar toen verlande hem meenam naar het kantoor bleek het dat er nog dozijnen dingen waren die hij noodig had en zich moest aanschaffen
zullen we dan adam nooit terugzien dat zeg ik niet misschien wel als wij niet gauw dood gaan en als hij met leeren klaar is hoe lang
ik heb ook moeten schrijven aan mijnheer verlande die voor het geld en zoo zorgen zal voor de rest gaat hier alles tamelijk wel alleen zijn de perken erg achteruit gegaan en heeft pa dit jaar met andere dingen veel geld verloren
wat ben je ik heb je opgeraapt van den weg je vader stond te krakal als een kettingganger wanneer ik hem niet geholpen had goed ik zou je danken met mijn hart als ik zag dat je een goeje vrouw voor mijn zoon was je bent vuil en lui en je hebt maar één kind
een half uur later wandelden zij met hun drieën den weg op adam ook als inlander een hoofddoek een sarong en een baadje dragende met een gek gevoel over zich daar zoo te loopen
welk een ongelooflijk aantal varkens zou deze spoeling dun maken wij zijn met ons vieren thans daar zijn er dood met je hoeveel vier
het zal wel niet zoo blijven meende een der vrouwen met een wijs gezicht et is al niet meer zoo
en nu kwam hij zich eenvoudig als de nieuwe eigenaar aanmelden bij den huurder het trof hem zeer ook dat ze zoo knap was geworden in haar huwelijk maar hij had zich heel gauw vermand en groette haar als een vreemde en sprak haar aan in het maleisch
zoo onovertroffen listig en bedriegelijk zijn als zij had moeten wezen om hem met zulk een gezicht en op zulk een toon dat eigen kind naar t hoofd te gooien en toch neen het was geen zoon van hem het kon er geen zijn
dan hielden zij lange gesprekken over den koran en aboe bakar schokte dat meer en meer in zijn oude stellingen langzamerhand begon hij in te zien dat er geen andere uitverkorenen konden zijn dan de ware geloovigen dat alle anderen kafirs waren
dat kwam aboe bakar wel aantrekkelijk voor en hij ging er meer op in het was half vijf reeds toen ze besloten hadden dat hij zich zou vestigen als veehandelaar voor gezamenlijke rekening
opzag naar het plafond als berekende hij in gedachten het aantal keek de oude heer hem in bange verwachting aan welk een oostersch reproductievermogen zou hij hier ontdekken
een maand of vijf later aan boord na een in alle opzichten welgeslaagd huwelijksreisje te land dacht nora slaters aan den heelen adam silver niet meer geen oogenblik de herinnering aan hem was nu niets meer dan een flauwe kinderachtigheid
t was bij de tiele's n heele consternatie een donderslag bij heldere lucht het speet mama nu geweldig dat zij politiek had willen zijn en niet maar liever de eerste gelegenheid de beste had aangegrepen
plannen om hem veel geld te vermaken of landgoederen te geven p a
met minah ging het erg gemakkelijk toen ze s middags na het eerste partijtje vrij laat thuis kwam had ze gewonnen zij liet het geld zien aan dailah die ze nog altijd vruchteloos getracht had over te halen met haar mee te gaan
met niets aan dan bloedkoralen armbandjes zat verlaten op een baleh-baleh allerjammerlijkst te schreeuwen tot de adem stokte het een oogenblik stil was
zacht sprekend den tasbih door de hand latende glijden zaten ze weer bijeen in de ruime houten voorgalerij van aboe bakar's nieuwe huis op een lage bank in een hoek
en bedroefde aangezichten zullen zijn den dag der opstanding ofschoon aboe bakar wel begreep wat de priester wilde zeggen gaf hij er geen weerwerk op
en silver stond er maar bij vloekend en scheldend op de delinquenten met de vreeselijkste straffen en kwellingen dreigend aum boe akar eel ij zou hun een arm uit het lijf draaien hij zou hun de beenen kapot slaan
of het kwam door het klimaat of door zijn oostersche afkomst dat waren quaesties die niet eens in zijn gedachten oprezen werktuiglijk vroeg hij
zij dacht eraan haar uit te hooren overtuigd dat het jong en overmoedig schepseltje al heel gauw zou laten doorschemeren wat ervan was maar het boezemde aum boe akar eel te veel afkeer in
het hoofd en de breede schouders uitstekend boven zijn omgeving en blank te midden van al dat bruine veel blanker dan adam silver geschenen had in holland
dat ook en ik geloof aum boe akar eel waarachtig dat er foelie achter zit prullen anders niet met groot vertoon van geringschatting wierp hij de steenen terug in de doos
dat zou het niet geweest zijn het ging van begin af niet best in het begin gaf ik me moeite naderhand niet meer waartoe ook als ambtenaar zou ik maar de plaats innemen van een ander die er meer behoefte aan had
dan ze luisterden naar de praters doch als het niet gevaarlijk was en zijn onwetendheid niet dreigde hem koopjes te geven als er werd gesproken over de kennissen over uitgaan en pret maken of de geschiedenisjes van den dag dan sprak hij heel gezellig mee
en daarvoor kreeg hij eens in de maand een rekening op n gewoon velletje blauw gelijnd papier met twee roode dwarslijnen voor de guldens en de centen welk een geurmakerij zoo'n
riep zij dan teleurgesteld ik ruil sajoer ik krijg lodeh maar ze zei er niets van aan dailah toen ze thuis kwam enkel dat ze zoowat gelijk gespeeld had daarbij hoog opgevend van het vermaak dat ze dien ochtend had genoten
dat komt terecht hopende je spoedig hier te zien je toegenegen broer bram silver zoo suf kon john silver niet wezen als adam nadat hij dien brief gelezen had op den rand van zijn bed zat te kijken
en hij gaf maar dadelijk last aan een ouden inlander die dag en nacht het leege huis bewaakte met als eenig meubilair een baleh-baleh in een der vertrekken en de man diep gebogen voor den rijken deftigen toean saïd den eigenaar sloop dadelijk weg om een toekang batoe te halen
maar in dien tusschentijd was aan boord de reputatie van adam gevestigd als de totaal mislukte zoon van rijke indische ouders die nog vr z'n terugkeer uit holland zoo had gesjouwd dat hij aum boe akar eel als het ware slapende in z'n kooi was
inlandsch getuigd klein goed balanceerde gemoedelijk op het water binnenvallend na slechte vischvangst door de wolkenlucht geen rookzuiltje van een stoomer nergens het zeilentuig van een ranken klipper
toch was het niet zoozeer de hooge huwelijksgift waarover zij het dien avond eens werden die diep in aboe bakar's geldkist greep het was t nieuwe voornamere leven dat hij tegemoet ging
daar moesten ze weer om lachen het was ook wat ze durfden wel heel andere dingen de penghoeloe was eerst heel nijdig toen ze hem erover spraken in zijn kamer waar alles even oud en vuil was als bij de vrouwen werd toch nog min of meer de hand gehouden
dat hij zoowel een dapper troepenaanvoerder als een kundig man gebleken was die te velde zijn willemsorde dubbel en dwars had verdiend sedert de tiele's veel bij de verlande's kwamen hadden zij indische kennissen gemaakt en ofschoon de oude tiele daar altijd erg bang voor was geweest
laaghartige wraakzucht wij vertrekken morgen met de conrad schreef mevrouw verlande later en wij zullen goed voor a zorgen hij zal ons geen last aandoen want hij is een beste jongen
hij zweeg erop en ten slotte bij wijze van advies eindigde pa djalil met te zeggen koop dan huizen voor je geld
zichzelven en elkaar verheffend door laag neer te zien op zijn gebrek aan kennis en geleerdheid de ouderen onder hen den vader beklagend die zoo'n presentje weer op z'n dak kreeg
maar vond het heel pleizierig veel te aangenaam om er iets van te zeggen zij was al heel gauw een vriendin geworden zij had er een jongen man ontmoet heel fijn van uiterlijk met een klein zwart kneveltje en een scherp belijnd adellijk javaansch profiel van de familie van den
de mantri stond bij haar in de schuld hij was achterstallig en zij kon hem in moeilijkheden brengen want hij knoeide met leveranciers dàt kon ze bewijzen het meisje was wel een beetje
ernstig ongerust over den geestestoestand van zijn compagnon daar pikirde hij nog lang over hij had het in zijn leven meer bijgewoond
een driftige hand lichtte de neergelaten kerê op o heb je gezelschap zei bram zich vlug tusschen de opening naar binnen werkend het is anders maar een oogenblik aboe bakar liet niet blijken dat hem dit bezoek onaangenaam verraste
en hij overlegde bij zichzelven naar welk bierhuis hij gaan zou zijn vrienden wou hij niet ontmoeten want dan werd het weer zoo laat en al om zes uren den volgenden ochtend zou verlande hem komen halen met een rijtuig
hij knikte maar om van den vent af te komen de arabier groette even rustig en beleefd als toen hij gekomen was silver diens huishoudster ook met een kalmen blik vlak in haar oogen zij deed hetzelfde en ze hadden daarmee een hartelijk afscheid van elkaar genomen
dag pa hoe is het met u om de blauwige lippen van den breeden mond gleed een grijns als n spotlach de gloed in het gezicht nam af het licht der oogen werd dof en mat een halve minuut duurde het misschien
langzamerhand kwam er weer orde en frissche lucht in de kamer en grooter genietbaarheid over den persoon van adam wel zagen zijn oogen rood en was zijn gezicht wit toen hij geeuwend huiverend
het is wat moois dààrvoor heb je dan zooveel geld gekost en een opvoeding in holland genoten ik kan t niet helpen mevrouw ik geloof niet dat ik zooveel dommer ben als de rest maar ik kan niet leeren niet onthouden dàt is het
het was wel verstandig geredeneerd maar sterker geesten dan adam zouden duizelig zijn geworden aum boe akar eel door zulk een val daar zonk alles onder hem weg een handvol geld en verder niets van den goeden raad begreep hij de helft niet
bij wijze van tegenstelling tot wat de oude vrouw sprak de gecompliceerde samenleving de groote resultaten van wetenschap en kunst voet voor voet veroverd in een eeuwenlangen ontwikkelingsgang van scherpzinnigheid en vlijt het was niet heel duidelijk
zou er niks aan te doen zijn vroeg hij de ambtenaren waaraan wel dat het geredresseerd wordt dat hij nog als mijn broer en als europeaan wordt erkend
juist kwam meneer aan zeer berooid maar met nog vrij veel besef van z'n toestand genoeg althans om er verlegen over te zijn en zijn excuses te stamelen
nora schudde zacht het blonde hoofd neen zei ze je zult wel begrepen hebben dat ik niet heen kon gaan zonder eerst met je te hebben gesproken
door een geweldige lamheid in de leden zij keek naar de groote glinsterende zwarte oogen als trokken die haar aan met onweerstaanbaar magnetische kracht zij had geen woord kunnen zeggen geen voet kunnen verzetten
het haar kosten zou als ze het geld in leen kreeg en die niets liever deed dan op die manier de onkosten betalen toen ze aan het huis van den penghoeloe kwam zei ze verlegen ik durf niet ik ben niet brani
terwijl hij zich eerst had gevleid met de hoop dat het request zou baten scheen hem dit nu hij wist niet waarom onwaarschijnlijk als een voorgevoel kwam het over hem het zal wel weer worden afgewezen
zooals hij het met pa djalil had vastgesteld voerde hij het ook uit hij betaalde de onkosten van het huwelijk zijner zuster gaf haar en ram elk een maandelijksche toelage en een extra aan zijn moeder die weer bij bram haar
het was vonden ze een gek idée een tweede vrouw beteekende in een mohammedaansch gezin voor de eerste gezelschap aanspraak en hulp desnoods bovendien nog ontheffing van veel verplichtingen tegenover een meestal reeds vervelend geworden man
aboe bakar stapte haastig den eindeloozen molenvliet langs de zon brandde op zijn lang rood overkleed het stof opgeworpen door de voertuigen voortgezweept door den heeten wind dwarrelde om zijn grooten sneeuwwitten tulband voerders van leege karretjes riepen hem aan
een oogenblik stond hij stil en wischte zich het gelaat af maakte zijn handen nat aan een artesischen put bevochtigde zijn vermoeide oogen en steeg zuchtend in een dos à dos die met hem wegsnelde naar zijn kampong
onwillekeurig was hij blijven staan en had haar aangekeken strak maar kalm verwonderd niet ontroerd haar was het als werd zij plotseling aangegrepen
greep een kijker die aan een touwtje hing boven de balustrade en loerde in de verte of hij ook een schip zag gelijk hij wel twintigmaal op n dag deed na het tuinonderhoud zijn belangrijkste bezigheid er was niets te zien dien echtend
en bij aboe bakar stond het vast dat dit door hoogere macht zoo in zijn voordeel was geordend aboe bakar kreeg zoo'n surplus van geld dat hij er geen raad mee wist
de verlande's en zoo waren ze in elk geval nog vrij versch wat mevrouw verlande het koketteeren van nora had genoemd bleek in elk geval succes te hebben dat zag zij aan t gezicht van het meisje toen nora s middags bij haar kwam
nu wilde zij zich niet meer geneeren zij voelde zich heel anders dan vroeger veel meer baas in huis en tegenover john dien had ze thans aum boe akar eel eronder dat wist en wilde zij het mes was het middel