AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Achter de eetkamer van den heer Osborne bevond zich het gebruikelijke vertrek, dat in zijn huis onder den naam van de studeerkamer bekend was en dat het heiligdom van den heer des huizes was
Overtuigd dat moed en onversaagdheid hen niet meer helpen kon, gaven de ridders zich over en werden ontwapend;
Jan Borluut kreeg dezelve onder zijn wacht.
De voornaamste dezer edele krijgsgevangenen, wier getal tot bij de zestig beliep, was Thibaud II, namaals Hertog van
die Feiko nu en dan aldaar aflegde, grooten hinder mochten aanbrengen aan den aanval, dien zij voorlang op het hart van den jongeling gemaakt had.
Wel Feiko!  welke kruiden brengt gij uit het veld?
en ik voelde dadelijk een zekere voldoening en belangstelling bij dat bericht, die ik slechts kan toeschrijven aan een soort voorgevoel van het geluk, dat mij ten deel zou vallen door die gebeurtenis.
liet hij er, zachter tot haar sprekend, op volgen.
Mijn wonden begonnen bij dit bericht opnieuw te bloeden.
Ik liet het nauwelijks aangeroerde ontbijt staan, en ging met mijn hoofd op een andere tafel in een hoek van het kamertje liggen
Maar hiermede diende gewacht tot het donker was, en daarom, eer men hem ontdekte, den boom weer in.
Voor mij zelve en Jenny — mag ik maar voor u antwoorden, Jenny- lief?
Het kleine schepseltje had, met hare ellebogen op de armen van haar stoeltje en de kin op hare hand gesteund
Hun eer, hun waardigheid, hun verlichting, hun genie zijn, Goddank, geen nummers, welke de helden en veroveraars, deze hazardspelers, in de loterij der veldslagen kunnen nemen
Daarna vlogen de ganzen over de wijdberoemde lucifersfabriek, die aan den oever van het Wettermeer ligt, groot als een vesting, en haar hooge schoorsteenen naar den hemel opsteekt.
o a!  ik herinner mij, dat ik dien weg ben langs gekomen.
ij hebt gelijk, ik had de jonge juffrouw, een meisje van veertien jaar, die ik met haar broeder uit witserland bij haar oom den ranschen redikant gebragt heb, bij mij
Verliefd?  Was dat dan liefde, wat hij voor Albertine gevoelde?
Een gloeiende blos overtoog zijn gelaat, terwijl hij er over dacht, dat anderen zijn voorkeur voor de dochter van zijn beschermer hadden opgemerkt
dit is een ongeluk, dat gij niet hebt kunnen voorkomen.
Uwe vrienden weten, dat die dieven in zoo groote getale en zoo vermetel waren, dat zij, behalve het huis, waarvan ik u gesproken heb
Je moet je godsdienstplichten vervullen.
Wanneer?  Wij hebben maar vier dagen meer!
Stipan schikte deze zaak gelijk de andere, en Lewin begon zijn godsdienstplichten te vervullen
Pickwick merkte dit best aan het geweld, waarmee hij telkens te gen den wand van het rijtuig of het lichaam van zijn reisgenoot werd geslingerd.
Voorzichtig wat!  zei Wardle, toen Pickwick met- zijn voile zwaarte op hem
zoodat, al hadden wij daartoe lust gevoeld, wij het paleis niet zouden hebben kunnen verlaten zonder over zijn ligchaam te gaan.
Kort daarop hoorden wij hem ronken, en wel zoo hard, dat wij in den aanvang dachten, dat het begon te donderen
De geheele dag ging voorbij, zonder dat een stuk eetbaar wild onder schot kwam.
Tweemaal hadden ze een' herder ontmoet, die zijne kudde naar het station dreef;
maar een van de zestig duizend schapen te slachten, daaraan dacht geen van drieën.
Men was dan ook wel gedwongen op nieuw met het medegenomen vleesch het avondmaal te bereiden
du Calvaire.  Marius ging zegevierend en schitterend aan Cosettes zijde de trap op, langs welke men hem stervend naar boven had gedragen.
De armen, die voor de deur in groepen stonden en hun giften deelden, zegenden hen
Ik onderzocht den muur: hij was meer dan een el dik.
De grond bestond uit een vloer van groote steenen;
de deur was met ijzeren platen beslagen
Alexeïtsch!  stotterde zij en trad vooruit.
Na een blik op den banknoot geworpen te hebben, hield haar de helper van den portier bij de tweede glazen deur staande.
Hoofd leunde tegen hoofd en hij schudde hem heen en weer.
Zij, die langs gingen, hoorden hem vloeken tegen Buck en hij vloekte lang en heftig en zacht en teer
Maar dit was het verschil, Oblonsky lachte zelfbewust en goedig, omdat hij deed wat allen deden, maar Lewin lachte niet zelf bewust en dikwijls
Wanneer ik aan het peinzen raakte, kwam dit onderwerp mij altijd voor den geest, en werd mijn onrust nog eens zoo groot.
Er ging bijna geen nacht voorbij, dat ik er niet van droomde
nu en dan een kennis toelachte, en haar oogen niet weêr naar het tooneel richtte, dan toen Ben-Saïd en zijn slavin onder hun troonhemel gezeten waren en het ballet begon.
vroeg van der Werff, op kalmen toon, alsof Meester Jacobsz.
Als men genoeg heeft van het Zuiden, gaat men zich verfrisschen, in het Noorden, en zoo omgekeerd.
zonder het op bluffenden toon te verkondigen liet hij doorschemeren, dat hij heel Europa had doorgereisd, aan verschillende hoven had verkeerd, met vorsten en vorstinnen had omgegaan
Wat was hij haar dierbaar, om zijn zachtheid, om zijne kalmte, zijn gemis aan drift, of zijne zenuwen zich alleen maar gespannen hadden tot het fijner voelen van kunst
zijn vrouw en Dolly hadden gelijk recht op zijn tijd, en dat alles legde ruimschoots beslag op zijn levensbestaan, waarvan hij, als hij er over peinsde, de beteekenis niet kon verklaren
VAN BOZ.  wereld had gezien dan toen hij nog in de wieg lag;
terwijl de jonge White, de zoon van den kabinetwerker aan den overkant, die drie jaren jonger was dan hij, den grooten heer speelde
Zij sprak over liefde, over godsdienst, over wanhoop.
Meestal was er niet het minste verband te vinden in de woorden, die zij bijna uitschreeuwde, door snikken afgebroken en door een wilde gesticulatie begeleid
Evenwel, de deur ging open en viel, onmiddellijk nadat Clennam binnengetreden was, weer dicht.
Hij stond nu op een binnenplaats met blinde muren
Na nog een oogenblik zwijgend voortgewandeld te hebben, blijft de jonge vrouw eensklaps staan en zegt op hartelijk gemeenden toon: Ik vergeef het Veneering nooit I Ik evenmin, antwoordde de jonge man
Mijnheer Charles knikte eveneens en wisselde een vergenoegden blik met zijn broer Ned;
maar juist op dat oogenblik hield Nikolaas op met schrijven, om een paar bladen om te slaan
Het halve dorp snelt toe en dringt zich om het lijk van Sijtje en om den rampzalige, die zijn geweer terug begeert en in stomme razernij met de omstanders worstelt.
Hij zit weer op de bank der beschuldigden.
Welk een zee van hoofden, en een galg en een schavot ook al!
hoe weinig hy er om gaf, wat de menschen over hem dachten, alleen het oordeel van De Witt was hem niet onverschillig, en zijn koperen voorhoofd zoû gebloosd hebben, indien de Raadpensionaris hem ooit had beschuldigd van verraad jegens hem
en vlammengoud, als het Verleden, dat vocht met de Toekomst, opdoemende in duisternissen en pas veel later zich openbarende en opklarende als nieuwe Dag
in het nauw gebracht door een bekwamer tegenstander, desnoods geslagen of gestoken hebben door de parades heen.
Hij, met zijn breed en zwaar gebouwd lichaam, bood een zoo goed mikpunt aan, dat men al een zeer slecht schutter moest zijn, om hem niet te raken
en van de verschillende zeden en gebruiken der onderscheidene volkeren;
zoodat zij aan het ude oofd te otterdam waren, toen zij meenden, dat zij nog maar pas op de hoogte van chiedam of elfshaven konden zijn
Vergeef mij, jonge vrouw dat ik u aanspreek, maar gij zijt bedroefd.
Ik kan niet doorgaan en u hier laten weenen, alsof er niets stond.
Kan ik u helpen i Kan ik iets doen om u te troosten
Ik zou liever hebben gehad dat het dat van uw man was, mevrouw, omdat.
Ik zou liever met hem te doen hebben gehad.
Ik zal echer wat ik te zeggen heb zoo weinig belee digend zeggen als mogelijk is
En dus bleef hij heel onderdanig met haar rijden en muziek voor haar overschrijven, en verzen in haar albums schrijven en schaak met haar spelen
En zonder aarzelen zette zij zich en preludeerde, om de niet spelende heeren en dames onder de aandacht te brengen dat er om hunnentwil zou gezongen worden;
maar de liefelijke en toch krachtige stem van Eckbert trok die ten volle, toen hij het
Beetje bij beetje en zeer langzaam haalde hij uit zijn borstzak een vuil papier, aan den buitenkant gezengd en aan de hoeken eén weinig gebrand, alsof het lang geleden op een vuur geworpen
En Cornélie vaarde schamper uit, haalde hare schouders op, vroeg terwille van wie en wat zij zich zouden laten weêrhouden in hun vriendschappelijken omgang.
Zij bestelden samen een halve fiasco, en zij aten lang en gezellig
en menschen gevonden werd, had hier oneindig minder plaats.
ier had men minder, zoo het scheen, vergeten, dat alle.
menschen oorspronkelijke broeders en zusters zijn, elkander, behalve door de gaven des verstands en die der geluksgoederen, volkomen gelijk
het mahoniehouten blad van de tafel kaatste, zoo goed als de spiegels boven de schouwe en tusschen de penanten, de voorwerpen terug: aan weêrszijden van den schoorsteen stonden antieke kasten met glazen deuren, waarachter, t zij kostbaar ineesch porcelein, t zij
dat men mij niet voor des avonds tien uren thuis verwachtte, de boodschap had gelaten, dat hij dan tegen dien tijd nog eens zou aankomen.
Hij had ook driemaal zijn kaartje gelaten
Een zegen.  Moge u de zégen Gods ten deel vallen.
Moge de zon der heerlijkheid uwe legerstede bestralen;
en mogen de poorten des overvloeds, eer en geluk immer voor u
Sint Pieter bralde omhoog in hoogmoed om niet te vergaan, en verhief tot spannens en barstens toe zijn dom, als een reuzenmonstrans, bevelende om te aanbidden.
En een weêrschijn van brand vloeide binnen de kamer
hij draagt oen opgeschorte broek en witte kousen, een vest met lange mouwen, een heel groote das, twee of driemaal om zijn hals geslagen, en een witten gedeukten hoed
Kom!  nu nog een roemer op goed succes,' zeide Van Rijp: 'schaf wijn, Verhagen!
- En nu -' vervolgde hy, nadat de Waard aan zijn verlangen had voldaan: 'Oranje boven!
tot niets kwaads.  Ik geloof het niet, zeide Olivier, die haar nauwkeurig had gadegeslagen.
Nu, zooals gij wilt, antwoordde het meisje, terwijl zij moeite deed om te lachen, tot niets goeds
als toen de oude juffrouw De Groot een dromedaris wilde laten vliegen.
Bartje Blom werd met den vogel struis verstrikt, en er ontstond verschil over de vleermuis, van welke de ondermeester De Riet beweerde
ik had er zelfs niet het minste begrip van, maar ik gevoelde dat ik vertrekken moest.
Toen ik in het zachte bed ontwaakte, gevoelde ik mij niet ziek
Alleen had ik opgemerkt dat zij, toen het rijtuig ons voorbijsnorde en ik een kleur kreeg, mij terloops had aangekeken, en vervolgens terstond haar falie dichter over haar gelaat had neergetrokken.
Alexei Alexandrowitsch had destijds lang gewankeld.
Er spraken evenveel gronden tegen als voor zulk een stap, als de tante wenschte
De raaf sprong er dadelijk uit ging op zijn schouder zitten, en riep, misschien als een wenk, dat eenige verversching niet te onpas zou komen
Hoelang is bet geleden, dat hier een postkoets voorbij is gekoinen?
Het is niet zoo lang geleden, en ook niet zoo kort;
Wanneer u geheel en al hersteld zijt, — Ik ben alweer geheel in orde.
Ik begrijp niet, dat die zwakte mij zoo eensklaps kon overvallen.
Ik zou gaarne zien, mijnheer Holmes, dat u met den volgenden trein met mij naar Mackleton terugkeerdet
maar wordt ontvangen met luid geschreeuw van de Wigsby-partjj, en met toejuichingen van de aanhangers van Magg.
Daarenboven staan vyf heeren op, om zich te verklaren
vergeefs maakt Napoleon muren van hetgeen hem van de garde overblijft, te vergeefs verspilt hij de escadrons onder zijn bevel tot een laatste inspanning.
Zoo er niet nu en dan fatsoenlijke en rijke reizigers kwamen als mijnheer!
Onder andere, die kleine kost ons ontzettend.
hooren noemen.  De kamer binnentredend bevond hij zich tegenover een man van ongeveer dertig jaren.
Indien het lange haar niet den muzikant had verraden, zouden de blonde baard en de bril aan een Duitschen professor hebben
by dien hoek staat ook een stuk van een lagen muur, van de hoogte eener borstwering, de eenig overgebleven grens van wat eenmaal een tuin is geweest, doch nu slechts eene doorgang is
en toen hij door het voorvertrek ging, waar de heer Chopper presideerde, werd hij door dezen ambtenaar aan diens lessenaar met een schalksch air gegroet, dat hem nog verder van de wijs bracht
Het wederzijdsch vertrouwen, dat de bewoners dezer stad jegens elkaar hadden, deed hen alle verdere voorzorgsmaatregelen om booswillige benadeelingen te voorkomen, als onnoodig beschouwen
maar veefokkerij, melkerij en boterbereiding treden toch hoe langer hoe meer op den voorgrond.
Door een doelmatig stelsel van bevloeijing prijken de weiden met overvloed van gezond en krachtig gras
a, schoon ik weet, dat ik met een ollander te doen heb, en uwe atie bij ons als lijdzaam en geduldig bekend staat, zou het van mij zeer onredelijk gehandeld zijn, indien ik van die goede eigenschap te veel wilde vergen
Kramer mijn geloof in zijn kunst verspeelde, de onzalige plek waar hij, met jeugdig vuur en jeugdige onhandigheid, mij folterde tot ik er onder dacht te bezwijken
elke noot zoolang aanhield, totdat hij de volgende gevonden had.
Met deze muziek hield Swiveller, nu achteroverliggende met de oogen naar den zolder, dan weder
En heb ik dien strijdbijl, die aan den zadelknop hangt, niet nog gisteravond gescherpt en aan zijn dienaar overhandigd?
Het was inderdaad Seerp Van Adeelen, die geharnast het krijt was binnengereden en nu onbeweeglijk aan den ingang post vatte
Men heeft in dien tijd uw handelingen verschoond,' zeide De Witt op een strengen toon tegen Buat: 'en daarvan hebt gy misbruik gemaakt.
anders zullen wy u verzoeken, buiten te staan, en af te wachten, wat de Heeren omtrent u zullen bepalen
Allen voelden zich wat vreemd in die ongewone omgeving, maar de onderwijzeres vond, zooals gewoonlijk, dat niemand zoo raar en onhandig deed als zij
hetwelk zij zoo zeide, dat mevrouw Lewis meende dat zij nog meer daarover zeggen wilde, zonder zelf juist te weten wat.
of sluiten uw woorden een wezenlijke tegenstrijdigheid in?
Noch het eene noch het andere, goede Broeder!
Zij hadden den toren al lang gezien, maar niets is verleidelijker en verraderlijker dan de toren van een dorp, die, als men er nog ver van af is, aan de landstreek ontegenzeggelijk een zeer pittoresque voorkomen geeft
Gij weet niet wat het zeggen wileen man te verliezen, juffrouw Knag.
Daar juffrouw Knag nog nooit geweten had wat het zeggen wilde er een te krijgen, wist zij natuurlijk ook niet wat het zeggen wilde er een te verliezen
Die afzonderlijke gevechten veranderden weinig aan de stand van zaken in Zeeland, en beletten niet dat men steeds in het beleg van Zierikzee voortging.
Onderwijl naderde het einde van het bestand met Frankrijk en alles voorspelde een nieuwe oorlog, mits men de vrede niet had kunnen treffen, de voorwaarden derzelve niet aannemelijk voor de Vlamingen zijnde
bewoog zich de vroolijke menigte, lachend en stoeiend, noten krakend, koek hakkend en etend, heen en weer.
In de herbergen klonk vedel en bas en zongen de meisjes bij den vroolijken dans
Nu kon haar dappere Deodaar niet meer ter hulp snellen, als gevaren haar bedreigden.
De dood maakte het hem onmogelijk, om aan zijn ridderwoord getrouw te blijven.
Luister slechts;  het lied is nog niet ten einde
zij zou er pleiten met haar tranen en haar gebeden voor het arme verloren kind!
Haar groene zijden hoed was lang uit de mode
Hij moest de vrijheid nemen van er bij te voegen, dat hetgeen waar was van de moeder, niet minder waar was van de jongste dochter en dat hij nooit het aandoenlijke gevoel zou vergeten dat beider gedrag in hem had opgewekt
hoewel aller oogen op hen gevestigd werden.
Goedendag, heeren!  zei Monsieur Defarge.
Dit was wellicht een teeken, dat alle tongen losmaakte
en in eigen persoon smeekte het werktuig te laten stilstaan, en het deel, dat ik was, er af te kappen;
dat ik deze ziekteverschijnselen doorliep, weet ik uit mijne herinneringen
Jan van zijn vader had geërfd, duidelijk hooren kon.
Deze kalme maatslag van den rusteloozen tijd, bracht haar in dien eigenaardigen, mijmerenden toestand, waarin zij zoo gaarne verviel.
Dan sluimerden haar gedachten niet in, of zwierven teugelloos rond gelijk bij anderen
Is mijn onderstelling juist, dat de heer Osborne gisterenavond een gezelschap van uitgelezen zielen aan zijn overvloedigen disch
Het was iets heel innigs stil thuis te blijven in zijn tuinkamer met de kleine serre, terwijl de winterdagen buiten elkander eentonig grijs opvolgden
Ze deden het zaakje in stijl, met veertien honden!
Ze hadden andere sleden over de Pass naar Dawson zien gaan en van Dawson zien terugkomen, maar zij hadden nooit een slee met veertien honden gezien
DE LOKVOGEL.  Een paar dagen later was Jarro zooveel beter, dat hij door de kamer kon vliegen.
Hij werd toen door de huismoeder vaak gestreeld, en de kleine jongen sprong naar buiten, en plukte voor hem de eerste grashalmpjes, die waren opgekomen
een jongeman geen groot wonder is, maar tevens vroolijk, geestig en goedhartig, terwijl hij in zijn gezicht en karakter veel had, dat Nikolaas aan de goede tweelingbroers herinnerde
Welke reden hebt gij hooren aanvoeren, mijnheer Slinkton?
Gy weet wat Geruchten zyn, mynheer Sampson
'Dat alles wat gij daar zegt, jonkvrouw, ben ik geweest;
ik heb het voor God en voor uw waardigen bloedverwant beleden, en mij daarvan berouwd met een berouw, zoo waarachtig en zoo oprecht, dat ik met Gods genade mag zeggen
Wij zullen dat plaatsje den naam geven van Nergenshuizen.
Het waren lekkere warme dagen, en ik had er schik in, om in de open lucht in de tuinen van het Palais Royal
Dat scheen Bradley ook te vinden.
Niet waar?  riep de vrouw van den huize, haar werk hervattende, ofschoon de duisternis al inviel.
Rigaud rinkelde met het geld, woog het op de hand en zei: Dat geluid is voor den onversaagden Blandois a Is de smaak van versch vleesch voor den tijger
Zij slaakte een' zwaren zucht, het was haar laatste.
Dit vreeselijke schouwspel trof mij zoo zeer, dat ik in zwijm viel.
Toen ik weder tot bewustheid kwam, vraagde ik den geest, waarom hij aan mijn leven nog geen einde had gemaakt
is aan een oppasser toevertrouwd, die hem de orde van het dwangbuis heeft geschonken.
Dat zijn het soort van grafschriften, waarin de menschen op de Kermis der IJdelheid hun oordeel
Wij moeten intusschen zeggen, dat iets zoo gewichtigs als thans hem nog niet was voorgekomen.
Nooit hadden de beide gedachten, die den ongelukkigen man beheerschten, wiens lijden wij verhalen, zulk een ernstigen strijd tegen elkander gevoerd
en ik zou nu wel wenschen, dat onze vriend JAN GOEREE, mij wat nader aan de aard bragt, want ik ben 'er duizelig van geworden.
'Och,' antwoordde GOEREE, 'ik durf haast niet op de proppen komen na die zwaan met zijn ijzeren ziel
poogden deze rots te doorboren en er de levende wateren van het menschelijk geluk uit te doen ontspringen.
Van de quaestie van het schavot tot die des oorlogs omvatten hun werkzaamheden alles
een juffrouw van gezelschap, zoo een mensch, dat je betaalt, zou me dadelijk gaan vervelen.
en wat menig verwende weekeling bepaald zou tegenstaan.
Zij hebben zooveel ontberingen geleden in den laatsten tijd, dat zij nu eens in de ruimte goede sier willen maken, sinds zij er de middelen toe hebben.
Zij vragen er niet naar, of ze ook in één nacht zullen verbrassen, hetgeen hen, bij matig gebruik, voor dagen had kunnen strekken
van het tooneel harer beproevingen in jonge jaren naar den schitterenden hemel, vormde zij geen grooter contrast met de zwarte gestalte in de schaduw
ik sta verbaasd en opgetogen, als ik die vrouw aanzie, welke zich zoo kloekmoedig gedragen heeft in het Beleg van hare geboortestad, en die als Kapitein aan het hoofd van de Haarlemsche vrouwen den algemeenen vijand zooveel afbreuk deed;
maar wanneer ik dan je verzoek zal moeten voordragen, dan weet ik van te voren, dat ik daartoe geen kracht hebben en stom blijven zal.
leidde hij haar het gewoel van de stad der nevelen binnen.
Eensklaps riep zij uit: 'O!
welk een heerlijkheid dat alles te kunnen zien en genieten, zorgeloos in die wijde wereld rondtedolen
ze had gaarne zeker willen zijn van die antipathie of: niet zeker
maar wie weet,' voegde zij er lachende bij, 'of je voor het verlies van protectie bij de rechterlijke autoriteiten niet schadeloos zoudt worden gesteld door de voordeelen, die het talent van bronnen op te sporen u verschaffen zou.
n daarbij, de ronsroede ontdekt niet alleen verborgen wellen, maar ook verborgen schatten
eer zij de reis naar Oostgothland begonnen.
Het eilandje in den ganzenplas, waar zij geslapen hadden, was klein en kaal, maar in het water, overal in het rond, waren planten, waaraan zij hun genoegen konden eten
en ofschoon zij zijn adem voelde, zich mengende met haar eigen adem, wilde zij niet achteruit deinzen en bleef zij als vastgeschroefd op hare bloote voeten
Alle bedienden in huis koesterden denzelfden wensch en deden op hunne manier wat zij konden.
Het hart der arme Mammy smachtte dikwijls naar hare lieveling
Mijn vader wordt zelden of nooit mijnheer BUISMAN genoemd, maar dikwijls alleen PIETER JANSE.
Zelfs heeft hij mij wel verhaald, dat men het mijn' overgrootvader kwalijk nam, en hem als eene soort van grootschheid toeschreef, dat hij achter zijn' naam van
Ik zou op de zaak kunnen passen, als gij weg waart, niet waar?
Stiggins slaakte een lang gerekten zucht, en wachtte op antwoord.
Sam knikte, en de oude Weller liet een allerzonderlingst geluid hooren
Nu en dan drong door de roosters der rioolmondingen een frissche luchttocht tot hem door, die hem verkwikte.
Het kan drie uren des namiddags zijn geweest, toen hij aan het ringriool kwam
Daar beklom Petrus Cornelius den kansel!
Hij sprak, hoe God almachtig eene groote en wondervolle verlossing aan de benauwde stad geschonken had, dat hij de vijanden had achterwaarts gekeerd en doen vallen en vergaan voor Zijn aangezicht
Hij ruikt den strijd in de verte gelijk een oorlogsros.
Op straat gooit hij zijn hoed in de lucht, alsof hij een reus was
En toen zij twee passen had gedaan, kwam zij naar freule Clara terug en boog zich om een kus op de voile te drukken, welke de freule in de ontsteltenis vergeten had omhoog te schuiven.
Neeltje, in de gang, bij de op een kier gehouden kamerdeur, moest tweemaal de boodschap hooren, voordat zij begreep, wat ze had te zeggen
Vast verzekerd van de kracht zijner eigene zedelijke beginselen, was de voerman van de roode cab, evenals vele philosofen, gewoon de meeningen en vooroordeelen der maatschappij voor niets te achten
en misschien glimlachen.  Maar voor hij haar zag, werd hij haar echtgenoot gewaar, die door den stationschef beleefd door de menigte geleid werd.
Of het moest TEUN WEZER zijn,' mompelde de vrouw van den metselaar tegen den barbier.
'Die zal zoo mal niet wezen om zich hier te vertoonen,' zeide de barbier: 'sedert BOUKE hem rottingolie heeft toebedeeld omdat hij zijn nichtje KLAARTJE zocht te verleiden
Dit gezegd hebbende begaf hij zich naar beneden, stopte en stak een versche pijp op, liep den tuin in en kuierde dien op en neder, bij zich zelven peinzende over het vraagstuk, of Leentje, na al dat meubilair, dat hij gezien had, betaald te hebben, iets zou hebben kunnen overhouden van de honderd gulden, die hij haar had ter hand gesteld
Hij bedacht zich dan ook werkelijk, maar het eindresultaat was, dat hij zich in het belang van de rust zijner inrigting verpligt rekende, de beide belhamels van de kudde, die aan zijne zorg was toevertrouwd, te verwijderen
Ik zou nu niet willen blijven leven, als wilden zij mij latere leven.
wel zeker, lieve jufvrouw Summerson, zeer gaarne.
Als ik ergens heenga, doe ik het voor mijn pleizier.
Ik ga nergens voor mijn verdriet, want ik ben voor pleizier bestemd
Gij ziet uw kaarteblad hangen, vervolgde Adeelen: welnu!
zoo gij geen lust hebt, om daarnevens te waaien, pak u dan van hier;
want, bij het zwaard van mijn stamvader, Koning Adegild, ik geef u ter prooi aan de roofvogels, zoo gij een oogenblik langer vertoeft
op den koepel der Tuilerieën wapperde de witte vlag, door de ondergaande zon eenigszins rood gekleurd.
Op het plein de la Concorde, nu weder plein Lodewijk XV geworden, wemelde het van vergenoegde wandelaars
En ik houd het er voor, sprak gravin Nordston, dat u een voortreffelijk medium zou zijn, daar u zoo licht in vuur geraakt.
Lewin opende den mond om te antwoorden, doch zweeg en bloosde
Hoe moest ik vertrekken beschrijven, die ik nooit had gezien, gesprekken weergeven, die ik nooit had gehoord, menschen doen handelen, die ik niet kende, gevoelens in woorden brengen, die ik slechts gewaarwerd als een inwendige muziek
Waren zij daarom die wereld omgezwalkt, rusteloos, rusteloos door, om bij de eerste verpoozing dàt te ontmoeten, waar hij het meest voor vreesde
En evenals het Paul getroffen had onder den valen schijn eener petroleumlamp, trof het haar nu onder het, door de pendeloques tintelende, gaslicht: Vincent geleek haar overleden, dierbaren vader, zoo treffend, dat zij zich bij zijn aanblik, als in haar jeugd kon terugdenken
maar dewijl ik in u iemand vinde, die zoowel met de ridderlijke gebruiken als met het hanteeren der pen bekend is, wend ik mij nog liever tot u.
Laat hooren, zeide de vreemdeling: en zoo mijne zwakke talenten u van dienst kunnen zijn, ziet gij mij daartoe
Vermoedelijk heeft hij het buitgemaakt in het vertrek, waar de Jonkvrouw geslapen heeft, die hedenmorgen verdwenen is.
Een snel denkbeeld, hetwelk hij terstond met welgevallen aangreep, kwam den Bisschop als een lichtstraal voor den geest
En dit alles geschiedde, niet, omdat zij Lewin en zijn zaken kwalijk gezind waren, daar zij integendeel hem voor een gemeenen heer hielden
BEN ZONDERLING ONDERHOUD, DAT EEN VERVOLG IS OP HET VORIGE HOOFDSTUK
wees barmhartig voor uwen schuldigen, doch berouwhebbenden zoon, gelijk gij hier namaals van Allah barmhartigheid hoopt te ontvangen, op den dag, dat wij allen voor zijnen regterstoel zullen moeten verschijnen
Zoo bad zij en bad zij vurig, doch dat gebed hield haar geen oogenblik op.
Weg was zij, eer het nog in haar gemoed opwelde, vlug en trouw, maar bedaard bovenal — want zonder bedaardheid kon zij niets doen
en te schrijven, ben ik tot het besluit gekomen, om daar zelf de zaken eens op te nemen, en maar frisch op met mijn voorstel uit de luiken te komen.
Zie HILLETJE!  ik vertrouw u dit nu, als een meisje, die ik vastelijk hoop dat zal kunnen zwijgen, want, als het eens mis
Het schip wilde niet meer naar het roer luisteren, en aan de genade van wind en golven overgegeven, dreef het zoo ver uit de koers, dat kapitein noch stuurman meer wisten, op welke hoogte zij zich bevonden, en men in gedurige vrees verkeerde
om u een rad voor de oogen te draaien, zichzelven te rechtvaardigen en, uit een soort van wraakneming, ook u te verleiden, om u als hen te laten teleurstellen.
waar de knechts de bespatte en vermoeide paarden van het beslijkte rijtuig afspanden;
en verder op dien zijweg zelven, waar een uithangbord hing te bengelen;
aan den anderen kant op een donker dennenbosch
hg zeide het lachend en voor de aardigheid.
Iedere treffende gelaatsuitdrukking bg een hoofdpersoon in een zeer belangwekkend
en dat de heer en mevrouw Boffin er niets van hooren wilden als zij van heengaan sprak.
En nu, pa, ging Bella voort, t zal ik u iets vertellen: Ik ben het geld - zuchtigste, ellendigste schepsel dat er leeft
maar het ledige bord aannemende, dat de persoon die in de kar gezeten was hem aanreikte, stak hij het den kastelein toe en vroeg, wat hij schuldig was.
maar ik beken dat de nieuwsgierigheid, hoe dit alles zou afloopen, mij ook
Maar er overviel mij een soort van verlangen om u nog eenmaal te zien, voordat ge sterft;
ik wilde deze streken weerzien, want men blijft toch altijd aan zijn vaderland gehecht.
dat het schip, waarvan ik u gesproken heb, de reis naar het Ebbenhout eiland moet doen, wil ik bij hen berigten inwinnen, wanneer het onder zeil zal gaan, en tevens zal ik dan zien eene schikking omtrent uwen overtogt te maken
het opzicht over dat groote huis niet volhouden en moest nu naar een opvolgster uitzien, Het was een schitterende positie.
De familie ging niet eenmaal in de twee jaar naar
Zij komen terug, met een verbrand gezicht, een paar knevels, een gehavende plunje, een lastigen hoop vuil linnen, en een ledige beurs;
de herinnering van doorgeloopen voeten, slechte bedden, weegluizen, stof, Engelschen, en afzetters
hem achterna en daar Jurrie vast bang was, in den avond alleen te loopen, begon hij op eene vreeselijke manier een liedje te zingen.
Zooveel te beter, dacht Cornelis, zing maar zoo hard en leelijk gij kunt, oude jongen
Toen Tom den volgenden dag met zijn werk klaar was, snelde hij, zonder zich onderweg op te houden, naar huis;
en kort nadat hij gegeten had, ging hij, door zijn zuster vergezeld, weer uit
Zware wolken dreven statig over de hooge toppen der populieren, die spookachtig heen en weder zwiepten, als zwarte schimmen zich afteekenend tegen het donker grauw zwerk.
welke het gevolg vormen van hen, die het doel reeds bereikt hebben.
Geen macht of zij heeft haar omgeving, geen fortuin of zij heeft haar hof.
Zij, die een toekomst najagen, fladderen om het schitterend tegenwoordige
Indien vrouw Toussaint hier was, hernam Jean Valjean, als iemand, die iets ter bevestiging wil aanvoeren en zich aan alle takken vastklemt, zou zij dadelijk bekennen, dat het waar is en ik mijn bijzondere manieren heb
Helaas!  zeide Madzy, terwijl zij het hoofd weemoedig schudde en haar bleek gelaat treffend afstak bij de karmozijnkleur, die op de wangen des kloostervoogds prijkte: ik vrees, dat het laatste gedeelte der voorspelling alleen onvervuld zal blijven
Ondertusschen, het ergste van de bui was over: en het begon al mooi licht te worden, zoodat het niet lang duurde, of ik kon de manschap van het vreemde schip onderscheiden: en, wat nog grooter geluk was, wij naderden het al meer en meer.
maar daar voel ik, dat er iets op mijn borst drukte: ik tast er naar, en ik merk, dat ik mijn roeper
dat daar de prinses Zanti woonde, zag de groote wereld naar dat coquette hôtel met een glimlach van interest.
De naam was oud en het verleden van Balthazar Zanti gaf een achtergrond van belangwekkendheid aan het kleine hôtel
maar Capi was ook moede en hij deed alsof hij niet hoorde, wat zijn gewoonte was tegenover mij, als hij geen lust gevoelde om mij te gehoorzamen
Doorgaans had hij een boek bij zich, en dikwijls beproefde hij te lezen;
maar nooit kon hij zijne oogen of gedachten vijf minuten achtereen op den inhoud vestigen
Nu, Cecilia, ik vraag naar geen geheim, maar ik geloof, dat ik deze dame toch voor de jongejuffrouw van den jonker mag houden?
hoewel het- door een wolk van droefgeestigheid beschaduwd werd, die bij een zoo jong meisje dubbel in het oog viel.
Nadat zij een adres ontvangen had, betaalde zij de gebruikelijke kosten, en vertrok
Maar daar zij het noodzakelijk achtte haar Ideinen schat voor haar grootvader verborgen te houden, en zij toch het goudstuk wisselen moest, nam zij eene gelegenheid waar
Indien Mijnheer Van Bethune zonder oorlof van de Kastelein, hun Meester, wilde ontvluchten, zouden zij hem ongetwijfeld wederhouden.
Maar ik verzeker u, want ik ken de edelmoedigheid dier krijgers, die onder het harnas grijs geworden zijn, ja ik durf zweren dat zij het bloed, dat hun overblijft, voor hem zouden vergieten, indien men een haar van het hoofd dat zij
en dat geloof ik, want gij zijt de eenige die het mij ooit hebt voorgesteld — moeten wij niet zoo deftig zijn.
Het is al akelig genoeg dat ik juffrouw Podsnap ben, zonder dat ik altoos zoo genoemd word
nauwe, woeste bergengten met uitzichten op een wereld van gletschers en sneeuwvelden.
Op een bepaald punt van de helsche vaart is het landschap zoo buitengewoon, zoo verheven in zijne grootschheid, dat de trein eenige minuten ophoudt, om de reizigers in staat te stellen, het kalm in oogenschouw te nemen
zonder dat je daaraan iets doen kan, zonder dat je ièts kan doen.
Is je pak oud, je koopt een nieuw: ik spreek van een kapitalistiesch standpunt.
Lijf en ziel krijg je éens voor je leven en je moet er meê toe tot je graf
gy zyt een brave jongen, en daarom kom ik tot u in mijn bitteren nood.
Zoo hard en streng als gij my onlangs moet hebben gevonden;
Zij hebben veel akals om te maken van allerlei, dat een mensch niet noodig heeft, maar zij zijn ruw en kasar, zij haten en benijden elkaar
Hij was in het Europeesche leven heelemaal ingegroeid, en hij had daar veel mee op;
Indische menschen beschouwde hij, een echten totoh gelijk, eigenlijk als een graadje minder;
zij trokken hem niet aan, en als hij er nu en dan een ontmoette bij de
en waarlijk zijne zegepraal over het verouderd vooroordeel van dien anders braven man zou van zeer kleine nuttigheid geweest zijn.
Het eenige, dat 'er deze misschien bij gewonnen zou hebben, was eenige weinige oogenblikken van kleine onrust minder in zijn leven
Deze knaap leefde in ontbering van alle liefde, gelijk bleeke grasscheuten in de kelders bij gemis van alle licht.
Hij leed er niet onder en nam het niemand kwalijk.
Hij wist eigenlijk niet hoe een vader en een moeder zijn moesten
doch telkens was het nagejaagde wild westelijk opgevlucht, naar de zijde, waar een breede, diepe sloot het weiland scheidde van den met struiken of kreupelhout bezetten duinkant, als had het de bewustheid, dat het aan gene zijde dier sloot voor vervolging vrij zoû wezen
Als de klerk zich verwijderd heef, ziet Strijkman om naar de deur, staat op, opent die op een kiertje en ziet oplettend in de gang;
niemand ziende gaat hij weer zitten en fluistert: Zeg!
Toen zij alleen achterbleef, ging zij zitten schrijven en schreef Lize een langen brief.
Zij had hem juist af en overgelezen toen haar man thuis kwam.
Gij komt juist van pas, man, zei Bella
en ik lees voor hem in mijnen Bijbel;
en hij verklaart wat het beduidt, weet ge!
Tom is zoo kwaad niet om de Schrift uit te leggen, zeide St.
' antwoordde Knol, en een oogenblik later lag hij in gerusten slaap.
Willem trachtte eveneens den slaap te vatten, om krachten te verzamelen voor den volgenden dag;
De groote gebeurtenis, die op til was, slingerde hem te zeer tusschen hopen en vreezen
Er waren berichten van Ternate en Halmaheira, dat eene ontzettende zeebeving de groep der eilanden daar had geteisterd, dat gansche dorpen waren weggespoeld, dat duizenden waren zonder dak
Dat alles behaagde hem, maar hoeveel malen had het hem niet reeds behaagd.
En de strenge, harde uitdrukking, die zij zoo zeer vreesde
En nu, zeide Pumblechook, en dat alles zeide hij met een gezicht en op een toon als ware het eene pleitrede voor de beste zaak en volkomen overtuigend en beslissend, zal ik zeggen wat je aan Jozef te zeggen hebt
Er waren lieden op het kantoor om den controleur te spreken, zei een oppasser.
Zij wierp een minachtenden blik in de richting van het gebouwtje, dat op eenigen afstand van het woonhuis stond
Wel, Mevrouw, de Heere bewaart die de Zijnen zijn.
Lizzy is over de rivier gekomen naar Ohio, zoo wonderlijk, alsof de Heere haar in een vurigen wagen met twee paarden had overgebracht
en zei, dat ik hardvochtig en zij stout was geweest, en ik zei ongeveer hetzelfde, geloof ik;
en wij legden het weer bij, en beloofden elkaar, dat deze eerste oneenigheid onze laatste zou zijn
Buiten was de lucht zwarter en zwarter geworden.
Hij maakte zich langzaam van haar los, haar steunend, daar hij voelde, dat zij wankelde in hare overspanning van kracht en moed tot
Ik heb een heerlijken werkkring.
Het is om elken dag meer en meer te gevoelen, hoe goed het is de ingenieurs-wetenschappen bestudeerd te hebben, en welk een schitterende positie men heeft bij den Indischen
ij bleef nog een oogenblik staan om de uitwerking af te wachten die zijn rede op de reule maken zou;
doch ettemie, wier drift blijkbaar gewekt was, scheen geen verdere notitie van hem te willen nemen, en, zich uitsluitend tot atoo wendende, verzocht zij deze, heel vele groeten te willen doen aan evrouw van
aar heerscht vrolijkheid, geen luidruchtigheid;
n wat gij ook ziet, geen policiedienaar, tenzij misschien een enkele
Erg geheim.  Veel geloop en gefluister.
Monsieur Weerglas!  herhaalde Pulver: ik heb nooit een weerglas gekend dan hetgeen ik aan boord gebruik en gemaakt is door Michiel Blut op den Zeedijk.
De waarheid is, dat de man als twee druppelen water gelijkt op mijn Onderstuurman Sander Gerritz, daar ik heden van verteld heb
Op Ophelia's beschikking werd eene der sofa's in de voorkamer haastig gereedgemaakt en de gekwetste daarop nedergelegd.
St.  Clare was van pijn en bloedverlies flauw gevallen
Men spreekt niet dan fluisterende in de sterfkamer.
O!  voor wie u teeder beminde, is het eene behoefte het doove lijk nog eens bij uwen naam te noemen
en Jan gevoelde zich verluchtigd, alsof de hemel van zijn huwelijksleven eensklaps van alle dreigende wolken werd gezuiverd.
Hij zette een dubbeltje in den pot, en wie geluk genoeg had om over de herberg, den put
De ezelinne werd geschopt en geslagen, maar zij had gezien en geloofd en zij verdroeg!
' hervatte vrouw Heilwich, geen stap terugwijkend, terwijl zij de armen langs de zijden liet neêrvallen, als om bewijs te geven, dat zij geen lid zou verroeren ter afwering van zijn opzet
ontplooid, luchtig voorbijstoven en onze buurvrouw ver achter ons lieten.
Tegen den avond sloeg het weer om, werd het mistig en begon het te stofregenen.
Hij maakte zich gereed den wagenschulp te beklimmen, toen door het volk waarde een gerucht.
Want een schare van vreemde jongelingen, vijftig volgroeide efeben, naderde het tempelplein en smeekte bij monde éen hunner den Held Herakles te mogen begroeten
Betwist door wien? ' 'Door een vermaard Engelsch advocaat, die mij schrijft uit naam van zijn cliënt, en die ze pertinent reclameert als uitmakende den bruidsschat van diens moeder, die hem door haar overlijden sinds lang ten erfdeel is toegevallen
daar hij achter een dikken boom verscholen stond, een man hebben gezien, die zich van den weg naar het dichtst van het bosch begaf, en welke man volstrekt niet uit de omstreken was, maar dien hij, Boulatruelle, zeer goed kende
Nog een seconde en de barricade was genomen geweest.
Bahorel wierp zich op den eersten municipalen garde, die binnentrad, en doodde hem met een karabijnschot;
een tweede garde doorstak Bahorel met zijn bajonnet
Zij vernietigde de huizen, pleinen en markten, en schiep in plaats daarvan den vijver en de verlatene landstreek, die gij gezien hebt.
Dochter, hernam de sultan, ik wist waarlijk niet, dat gij zoo bekwaam waart.
Sire, antwoordde de prinses, het is zeer goed en nuttig deze dingen te kennen, doch het kwam mij voor, dat ik wel deed, mijne kennis voor u te verbergen
De verwijdering zal my zeker veel kosten,' zeide zy: 'maar ik dacht daar, hoe uw vertrek gelukkige gevolgen kan hebben, door u te onttrekken aan die intrigues en knoeieryen, waar men u hier in mengen wil.
Het schept op bewonderenswaardige wijze den rijkdom, doch het verdeelt hem slecht.
Deze, slechts éénzijdige oplossing, voert noodlottiger wijs tot deze twee uitersten
Met vader BLOMMESTEYN sprak hij veel over zaken, den koophandel in de West betreffende;
terwijl zijn jongste broeder en zuster hem verzochten' dat hij haar uit Suriname een papegaai en een' aap zou toezenden
angstloos en vreugdig, des Helden, beefde het grauwe, dampbedwalmde landschap der rotsen en zagen ruischloos de laatste boomen des eikenwouds angstig stil toe
hij wierp een scherpen blik op Adeelen, over wiens gelaat een glans van zegepraal verspreid was, en dwong hem, de oogen neder te slaan.
Vader Syard scheen zich gereed te maken om nog eene poging te doen en iets mede te deelen
Waarom niet, wanneer hij er plezier in heeft?
Mijn vrouw gaat het er niet slechter om en ik heb er pret mede
In één woord, zeide het meisje, en wendde het gelaat af, want hare standvastigheid verliet haar, er kleeft aan mijn naam eene smet, waarvoor de wereld ook de onschuldige boeten doet
Helaas!  hoelang en hoe dikwijls kunnen die geduldige engelen om ons heen zweven, op het tooverwoord wachtend, dat zoo zelden uitgesproken en zoo spoedig vergeten wordt!
Alkaïos, Zeus' dappere bastaard, legt zijn machteloos kreng aan uw voeten!
Eurystheus keek achter des troons ruggewand uit en dook weêr terug, rillend van doodsangst en riep
Aan de andere zijde van de kachel zit een student, dien wij, hoewel hij naauwlijks drie-en-twintig jaren telt, aan de tijdige kaalte van zijn kruin, aan den ernst, over zijn strak, taankleurig wezen verspreid, aan de peinzende uitdrukking zijner diep liggende donkerbruine oogen, voor ten minste tien jaar ouder zouden aanzien
het krijgstooneel te verwijderen: en terstond zijn ros beklimmende, reed hij landwaarts in, terwijl Reinout insgelijks in den zadel sprong.
Hij zelf, uit zijn verschansing naar beneden gedrongen, stond aan den voet van het Klif op het strand, tot de knieën
ondertusschen, hij bleef het zoo goed mogelijk met de hoop en moed houden, vooral toen 'er een zeer hevige storm ontstond, met geweldig zware sneeuwbuijen, waaruit de Kommandeur en Stuurman beiden voorspelden, dat het ijs waarschijnlijk splijten zou
Den volgenden morgen begon zij mijn moeder te helpen, en den heelen dag liep zij de provisiekamer uit en in, en bracht alles naar haar zin in orde
Maar, liet zij erop volgen, onderstel ook, dat ik mij zooveel geweld kan aandoen, om mij naar je wenschen te schikken, en ik had kracht genoeg, om een zoodanige bede te wagen, welke je van mij verlangt
met ijzeren balken en bouten, brandvrij van onder tot boven, met mechanieke toestellen om de werkmeid met bezems en schuiers naar de vliering te hijschen
Frédérique was stil, wat, toen men van den tak gehoord had, aan hoofdpijn werd toegeschreven.
Toch zouden zij beiden moeilijk hebben kunnen verbergen, dat er iets tusschen hen verbroken was, zoo dien middag de jongens, Willy en Gustaaf, niet van kostschool waren thuis gekomen met groote vacantie
Ik vernam het, toen ik in de stad rondwandelde.
Ze ging naar bed, maar werd na een paar uren met schrik wakker Ze luisterde: neen, de kinderen waren het niet;
het was Jean, die in de achtergalerij op en neer liep Ze luisterde opnieuw: hij opende een kast en nam wat brandy
Den stroom volgende, werd ik nog voorbij vele paartjes gesleept, die werk van elkander maakten;
ook langs schuchtere jongelingen, die zich verstoutten hun geheel onbekende dames noodelooze diensten te bewijzen, als daar zijn
zij nam het kind, kuste het en deed het zitten op een stoel bij het raam, met zijn prentenboek.
mynheer Jarber's hoofd is wel in staat om alles alleen te doen.
Vast besloten om niet te wankelenofophem te letten, zeide ik opnieuw, dat wy alien onze hoofden by elkander moesten steken
VIJFDE HOOFDSTUK.  GERUSTHEID.
Na zijn zuster goeden nacht te hebben gezegd, nam Monseigneur Bienvenu een der zilveren kandelaars van de tafel, gaf den anderen aan zijn gast en zeide: Ik zal u naar uw kamer brengen, mijn vriend
Juist op het oogenblik, dat de kogel tegen de barricade sprong, sprong Gavroche er in.
Hij kwam van den kant der Zwanenstraat en was vlug over de nevenbarricade tegenover de stegen der kleine Truanderie geklauterd
minachtend, werkte weer door en zei: 'Waarom zou ik spelen?
Wilde ze dan met alle geweld onze stille vijandigheid zooveel mogelijk accentueeren
Waartoe deze kerken, dit klokgelui?
Slechts daartoe om er achter te verbergen, hoe wij allen elkander haten, juist als
lk behoef niet te herhalen dat ik nog niets van het hoe en waarom begryp, zeide de heer Tartaar;
maar ik heb ook begrepen waar gij heen wilt, laat my u dus aanstonds mogen zeggen
O Hinde!  riep de Held, hij ook hijgende uit;
O, Artemis' beminde Hinde, heb ik je gevangen en geen pootje gebroken en geen hoorn verwrikt
terwijl hij het eene stuk na het andere afspeelde, gelijk iemand die zich zelven in een goed humeur wil spelen.
Daarna schoof hij de muziek weg, stond op en zeide vroolijk: Welnu, Nicht
Met geweld kunnen ze zoo een wel krijgen, maar die blijft dan een onbetrouwbaar element.
Alleen als je, verlaten door je landgenooten, uitgestooten door de beschaafde wereld, zèlf als smeekeling tot hen komt, hèbben zij wat aan je, en zelfs zeer veel
Ja, ging Anna voort, weet ge, waarom Kitty niet is komen eten?
Zij is ijverzuchtig en wel op mij.
Met bescheidenheid alle verdienste afwijzende, opende hij de kamerdeur en ging met haar naar binnen, zich houdende alsof hij volstrekt niet met haar had staan praten
dat er een oude zeeman achter mij staat, die in de kerk een sterken geur van rum verspreidt;
dat de dienst met een zware stem begint, en wij allemaal vol aandacht zijn
dat gij bij den grooten RUBBENS wel spoedig VAN DIJK vergeten zult.
Hij is een man niet alleen beroemd door zijn penseel, dat een onnavolgbaar schoon koloriet voortbrengt, maar ook door zijne taal- en
De heer hertog d'Havré zat als dienstdoende kapitein der gardes dien dag in het rijtuig tegenover den koning.
Hij zeide tot zijne majesteit: Ziedaar een man met een zeer slecht uitzicht
te doen stukken springen.
ader.  aarlijk, mijn kind, vriend spreekt er wel over.
om, moed gegrepen en u niet gestoord aan een voorteeken, dat driaan oosjes zn.
eener opschudding laten sluiten en was ledig, behalve dat Lord George er nu en dan ging zitten, om des te spoediger naar de trap van die galerij te kunnen komen
Zij waren niet zeer geneigd, dat voorstel aan te nemen, want de vracht scheen te zwaar voor het bootje;
maar op Riderhood's betuiging, idat hij er meer dan eens zes menschen, dooden en levenden, in gehad had
En ken ik het Zand niet beter dan die roodrokken, die van tornooien van Keulen en Bamberg spreken
Als men al de knoopjes losgemaakt en het hart blootgelegd had van dit jongetje, zou men ontdekt hebben, dat hij in de verte verwant was aan de Barnacles
niets schuldigs zouden gevonden hebben, of zij moesten eischen, dat de menschelijke natuur de aandoeningen verzaakte, welke de eeuwige wijsheid dezelve zoo weldadig, en met de beste bedoelingen had ingeplant
zeide Koning HENDRIK bij het instellen van de orde van den kouseband.
' 'Ik geloof,' zeide MARIA op eenen eenigzins fieren, schoon zedigen, toon, 'dat de Heer LIJNSLAGER wel gedaan heeft met op te houden, en ik denk niet, dat men heel erg behoeft te denken
en toch is er ten slotte geen degen getrokken, noch een pistool uit het foudraal te voorschijn gebracht.
Integendeel, Muller heeft op eigen gezag de verblijfkosten van Stanislaus in het logement geregeld, met Fritz afgerekend, en is toen denkelijk om zich te verzekeren van diens vertrek
De winkels waren geopend, men versierde ze met bloemkransen en maakte aanstalten voor een feestelijke verlichting, waarbij de een het van den ander trachtte te winnen in pracht en praal, om zijn ijver aan den dag te leggen
hoewel zij als Miss M.
Melvilleton, de vermaarde sirene, wordt aangekondigd, en dat haar onnoozel kind eiken avond heimelijk naar de Zon wordt gebracht, om in de pauze het moederlijke voedsel te ontvangen
Maar zij, aan de woorden denkende, die haar de overwinning hadden doen behalen: een vreeselijk ongeluk hangt mij boven het hoofd en ik ben bang voor
doch de juweelen zoo van het borststuk, als de kostbaarheid van het kroontje en bovenal van eenen steen in hetzelve, die haar zeer in de oogen schitterde, deden haar besluiten, dat ouders, schoon eenvoudig in kleeding, lieden van aanzienlijk vermogen waren
Zij glimlachen, en alles is bitterheid in hunne ziel, die heel bizonder is, omdat zij altijd bloeide boven de andere zielen.
En jij, je voelt hun bitterheid, maar ook den kreet der anderen: je voelt alles wat bitter is
met een koperen punt, en dat verhoogde het plechtige van de beweging die zij maakte niet.
Doch zoo ouderwetsch als zij was, voor het oog dat zij daarboven zocht, een oog dat het hart aanziet, liep juffrouw Pippeling
terwijl gij, anders handelende, zeker gedood zult worden.
Dit gesprek had het door den ezel verwachte gevolg.
in allerlei opzigten gepleegd, hun de ergste van alle tijdelijke rampen, een ongezond ligchaam bezorgen;
dat, en dit is hun grootste geluk, nog al vroegtijdig in het graf wegzinkt, waardoor zij meestal voor den ondragelijken last van den ouderdom bewaard blijven
Elinor, die niet aanstonds bespeurde, hoe Marianne door haar wisselende kleur en gespannen blik verried, dat het plan haar niet onverschillig was, sloeg dadelijk dankbaar, maar beslist de uitnoodiging voor hen beiden af, in de meening, dat zij het op dit punt volkomen eens waren
Met eenige beving in hare stem Wat zoude ik u beloven.
o beloof mij, dat gij, als wij gescheiden zijn
Ikzelf zal morgen ochtend het sein tot den aanval geven!
Interesseert mijn werk hem zooveel, dat hij er over wenscht te schrijven, laat hij het dan bestudeeren en er een studie van geven.
Vindt hij dat niet de moeite waard, dan mag hij het mooi of leelijk vinden, maar moet er zijn mond over
Uw bemint elkander is een dwaasheid.
Welnu, antwoordde Monseigneur Bienvenu, zonder met hem te redetwisten, zoo het een dwaasheid is, moet het hart er zich insluiten, als de parel in de oester