AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toen trok vianen binnen gevolgd door zijne juichende krijgers bertha trad hem met den kleinen karel tegemoet en reikte hem het kind over een oogenblik werd vianen verteederd toen hij zag hoe liefdevol het knaapje de edelvrouw aanblikte hij trok zijn kind bij zich op het paard en kuste het vurig
twijfelt er ook niet aan jonker vervolgde fulco den jonker de hand toestekende ik wilde u alleen maar een weinig plagen de jonker nam de hem toegestoken hand aan
dat is jammer ik had niet gemerkt dat hij de deur uitgeslopen was en zocht hem nog in de hut hij heeft het ook lang niet dom overlegd t is bepaald een slimme kwant jonker wat heeft hij uitgevoerd
ziet u wel jonker dat ik gelijk had toen ik zeide zoo heer zoo knecht toch bevalt de knecht me nog minder dan de heer mij ook maar nu ga ik nog eens naar de kampplaats kijken t zal er zoetjes aan wel al druk worden
waarom trekken de dappere strijders niet als vroeger de poort uit en jagen den vijand als kaf voor zich heen en doen de belegeringswerktuigen door vernielende vlammen verteren zien zij dan niet hoe de vijand met driest geweld en ongestoord de muren aan
fulco zweeg daverende toejuichingen waren zijn deel doch fulco lachte thans niet met den vinger naar peer wijzende die doodsbleek in den versten hoek eene schuilplaats zocht riep hij
laat vrouw noch kind u zorgen baren de kerk is weêuw en wees tot troost zij zorgt voor echtgenoot en kroost en zal uw goedren trouw bewaren op naar het oosten ziet niet om ten heilgen strijd voor t christendom
omdat heer aloud en de edelvrouwe er niet van houden dat men hun prullen aanbiedt hernam de wachter je zoudt de eerste niet zijn die met stokslagen de poort werd uitgejaagd ik waag het er bij wachter zeide fulco mijne mars mag gezien wezen
de strijd begint met eene woeste vaart rijden de beide edelen op elkander in en met een geweldigen schok heeft de botsing plaats de speren vliegen aan splinters de ruiters waggelen op hunne tossen
dicht bij die stad lag het sterke kasteel van den heer wolfert van borselen bij wien graaf jan i zijn intrek genomen had dat heette natuurlijk eene vrijwillige daad maar in werkelijkheid was hij daar niet veel meer dan een gevangene die echter met al de eer aan zulk een machtig vorst verschuldigd behandeld werd
daar verrees eene zwakke uitgeteerde gedaante van den grond hij strekte de handen uit lange haren golfden hem tot midden op den rug en zijn baard hing hem halverwege de borst
de touwen los fulco riep gijsbrecht ik ben al bezig heer voort veerman of we zijn nog verloren steek af de veerman maakte voort waartoe zeker de beloofde geldstukken niet weinig medewerkten maar de ruiters naderden snel daar hielden zij stil halt klonk het donderend uit den mond van vianen
is niet haar ridder spoedig daar t was zoel geweest den ganschen dag nu pakten wolken dreigend samen maar bertha die t gevaar niet zag verbaast zich dat geen ruiters kwamen daar wordt de rijweg hel verlicht een slag volgt op de
legde zijne geheele verzameling voor den edelman op de tafel zijn ze niet mooi vroeg hij met een trotsch gebaar naar zijne koopwaar wijzende je hebt een goeden voorraad kramer dat moet ik zeggen wat kost deze juweelen speld
en waarom ben je dan nu wel bevreesd omdat ik o gijsbrecht t was zoo akelig o ga toch niet naar het hof te veere omdat ik zoo'n vreeselijk naren droom gehad heb
wij zullen de beide reizigers niet verder op den voor den tijd verren tocht vergezellen genoeg zij het te weten dat zij de reis zonder ongelukken aflegden en in blakenden welstand te veere aankwamen
zoodra vianen voor het zwaard van heer gijsbrecht bezweken was had deze zich naar de plaats begeven waar bertha in den grootsten angst het einde van den strijd verbeidde want niet zoodra had gijsbrecht zich de monnikskap van het hoofd geschoven of zij had haar dierbaren gemaal herkend
plotseling werd zij in de rede gevallen door de stem van fulco die lachend zong brederoo het edelste wassenaar het oudste egmond het rijkste en arkel het stoutste
doch zijne tegenpartij houdt stand als eene rots slaat hem het schild in tweeën en had hem ongetwijfeld uit den zadel doen storten indien niet bertha een teeken had gegeven dadelijk traden de krijtwaarders toe en wierpen hunne staven tusschen de strijdenden dat was het teeken dat de strijd geëindigd was vianen had als altoos de zege behaald
kunt ge mij ook zeggen goede vriend vroeg de ridder of hier ergens een veerman woont wel zeker edele heer rijd maar door het eerste huis waar u aankomt is dat van den veerman ik ken hem heel goed ziet u want zijne moeder is de zuster jawel jawel riep de ridder hartelijk dank voor uwe aanwijzing voort schimmel
verschrikkelijk riep de jonker wiens gelaat nu doodsbleek geworden was dat was eene ontzettende gebeurtenis en ik noem het dwaas ja roekeloos om zulk een lied in het holst van den nacht te zingen en dan nog wel midden in een dicht woud t is goed om och kom jonker viel jonkvrouw bertha hem in de rede
onophoudelijk kletterden de slagen op helm of schild onstuimig drongen de vurige rossen met snuivende neusgaten op elkander in stofwolken maakten hen bijna onzichtbaar daar ging plotseling een kreet op uit de menigte die weldra in een eindeloos gejuich en gejubel
hoe een angstige trek op ieders gelaat verschijnt waar hun wordt verteld hoe hij gewond en stervende van zijn ros geslingerd wordt hoe een traan in menig oog opwelt als in roerende klanken de smart der liefhebbende en treurende edelvrouw wordt verhaald
nu stond een der schepenen op t was heer nicolaas van putten de eenige die zich machtig genoeg voelde heer aloud te durven zeggen wat hij dacht toch behoorde daar moed toe want voor alouds willekeur en wreedheid was niemand veilig
wel mogelijk maar in den oorlog is alles oorbaar voor de laatste maal vraag ik u of gij eene hollandsche bezetting in uw kasteel wilt opnemen ja of neen en zoo niet bedenk dan dat ge dit kasteel niet weer verlaat ik zal dan verplicht zijn u gevangen te nemen
nauwelijks had hij de zaal verlaten of hij kwam weer binnen gevolgd door de burchtvrouwe die haastig op fulco toetrad en hem met vragen als het ware overstelpte toen hare eerste nieuwsgierigheid een weinig bevredigd was zeide heer otto
en hoorbaar waren de zuchten die hij slaakte bij elke begrafenis welke onder de groote lindeboomen plaats had eene siddering greep hem aan als hij aan den naderenden val van ijselstein dacht zijne keel werd hem toegenepen van angst als hij dacht aan het oogenblik waarop hij in de handen van vianen zou vallen
arme ridders zoover van uw vaderland te moeten sterven zou het waar gebeurd zijn ongetwijfeld edele jonkvrouw antwoordde fulco en zijn ze werkelijk nooit teruggekeerd vroeg de
zijne vervolgers waren hem nu genaderd en hij hoorde hoe de zwaarden uit de scheeden vlogen maar hij zag met een snellen blik ook dat peer voor de poort gekomen was en dat de brug neêrgelaten werd
onophoudelijk vlogen de pijlen van en naar den burcht zware steenen snorden en gierden door de lucht en beukten tegen de muren en brandende takkenbossen vielen als een vurige regen op het kasteel neder
moet eene zoo groote schande over onze stad komen waarvan de geschiedrollen over honderden jaren nog zullen spreken mogen uwe kinderen later van u getuigen dat gij hunne vaders hier eenmaal gedoogd hebt dat acht onschuldige menschen hun leven geboet hebben aan de galg
de dienaars toonen trouw en moed men weet er is geen hulp te wachten verbitterd door t vergoten bloed dien weerstand achter wal en grachten zweert woeste godfried brand en moord en dreigt vergramd met galg en koord
laat de vrouwen en kinderen zich dan gereed maken om te vertrekken en haalt den bediende van vianen uit den kerker ik zal mij op den muur begeven om vianen ons besluit mede te deelen
in eene zoo dichte wolk dat het hem bijna onmogelijk was geregeld adem te halen eene omstandigheid die zijn lot verre van aangenaam maakte toch deed hij geen moeite om die stofwolk te ontvluchten en zich bij de andere ruiters te voegen een vluchtige blik op de kleeding van het drietal zou reeds voldoende zijn om daarvan de reden te doen kennen
begreep hij niet de trotsche aloud die van de hoogte zijner adellijke geboorte met minachting neerzag op de vrije poorters dat hij als op een vulkaan zat die inwendig beefde van een gloeiend vuur dat weldra zou uitbarsten en hem vernietigen
haar trouwe speelnoot komt haar troosten wanneer een vijand u genaakt houd dapper stand in t vast gelooven dat deodaat u goed bewaakt hoe kunt ge uw vriendin beschermen wanneer ge strijdt aan t zuiderstrand indien de nood dringt zal k verschijnen daarop mijn ridderwoord tot pand
zoo scheen het alsof dus jan van avennes het pleit om de oppermacht zou winnen toen hem plotseling de tijding ter oore kwam dat graaf jan geland was en dat hij ontvangen was door en zijn intrek genomen had bij heer wolfert van borselen
haastig trad hij door zijne begeleiders gevolgd het hol binnen eene walgelijke vunzige lucht deed hen het hoofd met af keer omwenden maar spoedig overwonnen zij dien afkeer en traden binnen wolfgang hield de lamp omhoog opdat het flauwe licht zooveel mogelijk overal zou doordringen
op het midden van het plein was reeds alles in gereedheid gebracht om het vonnis te voltrekken acht galgen verhieven zich dreigend boven de hoofden van de toegestroomde menigte
en nu nu was dat kind in de handen zijner vijanden nu zuchtte het onnoozele schepseltje wellicht reeds in een onderaardsch gewelf waarin geen zonnestraaltje kon doordringen en waarin allerlei kruipend gedierte het zou doen sterven van angst
de dienaar die mij het kind onstolen had zou mij uitgeleverd worden en eindelijk de helft van de bezetting zou den geboden weerstand met het leven boeten het lot zal beslissen wie sterven zal
u heeft gelijk jonker t is een edel fier beest hij is zijn meester waardig dat mag je zeggen ben je al op de kampplaats geweest t is er in orde hoor het mag gezien worden o fulco dat ik slechts de riddersporen hadde hoe gaarne zou ik meêkampen om den eerepalm
na een korten tijd trad vianen binnen heer aloud ging hem tegemoet en begroette hem met eerbewijzingen daarna liet hij hem ter zijde van de tafel plaats nemen spoedig traden ook de gevangenen binnen begeleid door een aantal gewapende
en ten derde ten derde is die kap aan het achterhoofd met garen hersteld en ziet zij er tamelijk morsig en gevlekt uit daarvoor wordt zij gedragen door een lijfeigene viel jonker jan in toegegeven jonker maar en dat is ten vierde de man ziet er lijdend en bleek uit
het zij zoo hoe het mij ook spijt doch t is nu voorbij mijn leger is verslagen en ik heb vredesvoorwaarden aangeboden die voorloopig aangenomen zijn graaf jan i is uit engeland teruggekomen en jan van avennes die holland voor zijn neef den graaf uit de handen van de vijanden gered heeft met schande het land uitgejaagd
dat zijn meester een beroemde oosterling was die tot heil van de lijdende menschheid uit zuivere liefde voor zijne medeschepselen uit het heilige land was overgekomen met onfeilbare geneesmiddedelen voor alle mogelijke kwalen
aloud antwoordde met een licht schouderophalen terwijl vianen een valschen glimlach om den mond kreeg welnu schepenen van dordrecht hernam aloud gij hebt de bepalingen gehoord en zult die als rechtdoende in's graven naam ongetwijfeld met de grootste gestrengheid uitvoeren
hij voelde de sleutels niet ja toch daar lag iets kouds dat moesten ze zijn ha daar doch plotseling slaakte hij een kreet van schrik want onverwachts richtte coenraad zich op en greep hem met beide handen om zijn hals
bindt hem en belet hem het schreeuwen riep nu de minstreel hij mocht nog eens bij kennis komen wij kunnen niet te voorzichtig zijn ik zal ondertusschen eens snuffelen of ik de sleutels kan vinden vroeger droeg hij die aan zijn gordelriem maar dat schijnt hij nu niet meer te doen
waar is de kok riep hij hier heb ik peper gember kruidnagelen komijn en muskaatnoten niet noodig en hier heb ik hozen van de fijnste soort in allerlei kleur je kunt maar kiezen alles gaat van avond voor een koopje want ik heb een goeden dag gehad
geduldig laat het fulco zijn gang gaan t schijnt of het dier begrijpt dat er heden een wedstrijd gehouden zal worden in schoonheid moed en kracht ziezoo schimmel zegt fulco het dier liefkoozend op den blanken hals kloppende
en wat is nu eigenlijk het doel van uw tocht fulco ik kan mij niet voorstellen dat gij den burcht verlaten hebt alleen om ons dit alles te komen mededeelen ongetwijfeld voert gij wat anders in uw schild
meer en meer naderden zijne vijanden zijn paard sleepte zich met moeite voort daar hoorde hij ze vlak achter zich snel trok hij zijn zwaard en maakte zich gereed zijn leven zoo duur mogelijk te verkoopen halt roover halt kinderdief
weldra werden zij ingehaald en naar den wal teruggebracht onder gejuich voerde men den graaf naar s gravenhage terug doch van borselen werd in het steenen huis te delft gevangen gezet
op dit oogenblik drongen de schutters die gewaarschuwd waren onder bevel van den schout de zaal binnen doch zoodra zij zagen dat het getergde volk eindelijk begonnen was zich te wreken kozen zij de zijde van hunne
ik bedrieg u niet edele heer zeide peer deemoedig mijn berouw over hetgeen ik u gedaan heb is oprecht en met vreugde zal ik de poort voor u openen maar heer wat zal mijn mijn loon zijn
en toch is het niet om zichzelve dat zij schreit neen t is niet in de eerste plaats uit eigenbelang dat zij god om hulp en redding smeekt t is deernis met het lot der dapperen die haar met zooveel voorbeeldige trouw hebben verdedigd om wie zij den hemelschen vader aanroept en om wie zij wanhopig de handen
met tranen op de bleeke wangen trad zij op aloud toe genade heer genade voor mijne trouwe dienaren smeekte zij o wees toch niet zoo wreed zooveel onschuldigen te dooden alleen omdat zij getrouw waren aan mij hunne meesteres
hij sleept haar ijlings met zich meê en spot met tranen en met klachten de jonkvrouw overstelpt van wee beproeft vergeefs haar zwakke krachten zij dekt zich jamm'rend het gelaat en roept verward help
en de spreker heeft eer van zijn werk want verscheidene omstanders richten hunne schreden naar den beroemden man om voor goed geld slechte medicijnen te koopen doch den potsenmaker gaat het nog niet vlug genoeg er moeten meer koopers komen daarom laat hij zijne oogen onder de menigte ronddwalen tot hij iemand opmerkt die er zeer bleek en lijdend uitziet
maar daar dreigde een nieuw gevaar de schipper durfde een bevel van den graaf en van den gevreesden van borselen niet weerstreven en weifelde wat hij doen moest doch die weifeling duurde maar een oogenblik want heer gijsbrecht trad op hem toe en zeide
snel neemt ieder van zijn schildknaap eene nieuwe speer en weer rijden zij op elkander in doch juist op het oogenblik dat zij elkander genaderd zijn struikelt het paard van witte van haemstede valt en werpt zijn ruiter over zich heen onder de hoeven van het andere dier
andere voorwaarden edele heer zijn niet gesteld ik heb de bezetting gevankelijk naar deze stad gevoerd en het staat aan u te beslissen hoe de loting zal plaats hebben heer aloud richtte nu het woord tot bertha en vroeg erkent gij vrouwe van ijselstein de waarheid van die bepalingen
het hoofd moeten buigen voor dien zeeuwschen moordenaar die op den koop toe den onmondigen zoon van zijn slachtoffer wellicht als een gevangene op zijn kasteel bewaart alleen om zelf den scepter te kunnen zwaaien
ik moet gaan bertha de bisschop heeft het mij opgedragen ik moet maar kom kom je weet toch wel dat droomen bedrog zijn deze niet neen gijsbrecht deze niet och ik smeek u blijf toch hier die droom vervolgt mij reeds den geheelen morgen
in sierlijke plooien golft hem de blauw fluweelen mantel om de schouders zijne korte broek reikt hem tot niet verder dan halverwege de dijen en zijne beenen zijn met bruine hozen bekleed
en al wist men niet wie die fiere ridder was toch gunde ieder hem gaarne de overwinning hij reed gevolgd door zijn schildknaap die ook het vizier gesloten hield naar den wapenkoning en sprak
al te vriendelijk mompelde fulco vooruit zwart nog een kwartier vooruit doch zwart kon niet meer het arme dier had gedaan wat het kon het paard van peer was vlugger en sterker naar het scheen het ging fulco vooruit
een oogenblik na beter dood dan levend zeide hij eindelijk levend zeg ik riep fulco met nauwelijks ingehouden toorn ik zie er wel kans toe fulco maar ik heb er toch eigenlijk niet heel veel lust in
ha mannetje dat dacht je niet hè riep hij uit terwijl hij zich van zijn bed liet glijden met kracht rukte fulco zich los hij had zich geheel van den schrik hersteld en begreep dat kalmte alleen hem nog kon redden
daar moet ik eens goed over nadenken het beste zal misschien zijn dat ik eerst naar heukelom ga heer otto zal ook wel in groote ongerustheid verkeeren en misschien kan hij mij goeden raad geven twee weten in elk geval méér dan één
wij kunnen dus nu overgaan tot de loting de bezetting bestaat uit zestien personen ik heb daarom zestien balletjes van was alle even groot en van denzelfden vorm laten gereedmaken en heb hier even zooveel penningen acht hollandsche en acht leuvensche
en toen hij zag dat deze edelman bij den graaf in hooge gunst begon te geraken heeft hij hem toen niet in een valstrik gelokt en hem met schande het land doen verlaten nu is heer aloud van borselen's getrouwe handlanger tot baljuw benoemd
halt mannen niet in het wild schieten we moeten zuinig zijn op onzen voorraad want het beleg kan lang duren laten we alleen schieten als iemand zich bloot geeft zooals die slimmerd daar riep rolf de smid terwijl hij aanlegde en aftrok ha die heeft genoeg eigen schuld vriend dan moet je maar beter uitkijken
vooruit vooruit riep ijselstein er kwam beweging in de logge aak fulco hielp den veerman uit alle macht duwen maar de vijanden sprongen van de paarden en kwamen op hen af halt veerman halt in naam van den graaf en den heer van den borselen beveel ik u aan te leggen
de woeste noorman trekt door t land en plundert kloosters en kasteelen geen slot is voor zijn macht bestand t moet al in d'eigen rampspoed deelen wie slechts den minsten weerstand waagt wordt spottend in den dood gejaagd
maar schoon de jaren snel verdwijnen het ridderpaar keert nimmer weer hier zweeg fulco een oogenblik dat was een treurig einde zeide bertha zacht terwijl ze gijsbrechts hand vaster in de hare drukte
welnu ik zal u mijn laatsten eisch stellen en bedenk goed dat ik daarvan niets zal laten vallen in de eerste plaats eisch ik de teruggave van mijn kind
arme arme gijsbrecht dus was toch mijn droom eene voorspelling misschien wel eene waarschuwing hadden we er maar naar geluisterd spoedig kwam de jonker met dodo terug en deze goede grijsaard bracht zijne geheele medicijnkast mede
neen zeide peer verwonderd dat wist ik niet hij is opgehangen zei fulco met het leukste gezicht van de wereld en dat had hij verdiend ook dus je neemt het mij niet kwalijk peer ik meende werkelijk dat jij de schuldige waart
t ging er vroolijk langs en de ridders toonden dat zij nog wel wat anders konden dan vechten t was een kruisvuur van aardige gezegden en vroolijke jokkernijen de bekers werden lustig geheven en vlug geledigd en nu en dan werd door den vroolijken brederode een liedje aangeheven dat door bijna alle aanwezigen meegezongen werd
ja edele vrouw ik heb u een voorstel te doen antwoordde fulco zacht terwijl hij naderbij kwam dan zal het wel wat goeds wezen hernam bertha laat hooren fulco wat ge te zeggen hebt het zal ongetwijfeld iets zijn in mijn belang zooals ik dat van u gewoon ben
ieder heeft zijn instrument onder den arm het moet stellig een minstreel zijn van den eersten rang want hij zoowel als zijne genooten zijn in prachtige zelfs kostbare lijfrokken gehuld en hunne gordelriemen zijn met edelsteenen versierd zij zijn bijna allen nog jong en hunne oogen schitteren van levenslust
de graaf geloofde die beschuldiging en renesse had het alleen aan eene snelle vlucht te danken dat hij geen kennis maakte met den kerker tot baljuw in zijne plaats werd heer aloud benoemd die zich weldra door zijne aanmatigende handelingen door geheel holland gehaat maakte
het waren allen poorters uit de stad die met den baljuw de vierschaar spanden slechts één van hen was een edelman nicolaas van putten genaamd een braaf en vroom man die het recht liefhad en niet dan noode zich bukte voor de willekeurige handelingen van den baljuw
de geheele bezetting vereenigde zich in de burchtzaal waarin iedereen somber en zwijgend voor zich staarde bertha stond op mannen sprak zij gij hebt den eisch van vianen gehoord en gij kent allen den toestand waarin wij verkeeren even goed als ik dien ken
toch had de dikke keldermeester beter uit de benevelde oogen gekeken wellicht zou hij zelf dan schenker gebleven zijn want wel spoorden de lustige zangers hem onophoudelijk tot drinken aan en stond zijn kroes geen oogenblik ledig maar zelf dronken de minstreels niet zooveel als het wel
wat baat het of hij weerstand biedt eén bliksemslag hij stort ter neder al wat ontvluchten kan ontvliedt en keert naar t spookslot nimmer weder een hol gelach klinkt spottend na voor mij de bruid haha
maar laat hij zich wachten voor zijn lijfeigene want als ik hem nog ooit eens met een blooten rug onder den geeselriem krijg zal hij ze dubbel terughebben de ellendeling peer wreef zich weer voorzichtig langs den rug terwijl hij zooals fulco dacht alweer precies keek of iemand hem op zijne eksteroogen trapte
peer lieve peer mompelde hij met de tanden bijna op elkander geklemd bedrieg mij niet want waarlijk je zult er niet veel pleizier van beleven we zien elkander nog wel eens weder wil ik hopen
en je bent bijna onzichtbaar ook jongen zie eens jonker is het niet alsof je fulco door de wolken zag vliegen ha ha lachte jonker jan de wolken hangen gelukkig nog al laag bij den grond fulco t zou er anders slecht voor je uitzien
zij heeft slechts te kiezen strijdend sterven met allen die in den burcht zijn of het hoofd voor den vijand buigen en het eerste mag het tweede kan zij niet doen
hoofdstuk de wraak van vianen veertien dagen later vinden we heer gijsbrecht in de groote zaal van het slot te ijselstein gedost in zijn schoonste gewaad bezig zijne bevelen te geven aan zijne dienaren
wellicht reeds dezen nacht nog als dat gebeurt heeft zij geene keus meer dan kan zij alleen met het zwaard in de tengere hand aan het hoofd der vijftien overgebleven dapperen den vijand voet voor voet den grond betwisten
je hebt toch gehoord dat je heer je geboden heeft zijn paard af te wrijven en te drenken laat hij dat zelf doen mompelde de lijfeigene ik bedank er hartelijk voor er loopen hier dienstlui genoeg
uit deernis met het ongelukkige lof van zijn heer voelde hij niet eens de pijn die zijne wonden hem veroorzaakten bedroefd sloeg hij den weg naar ijselstein in en heer
wat den eerste betrof hij had den knaap lief om der wille van diens edelen vader graaf floris maar van borselen den indringer zooals hij hem noemde haatte hij uit het diepst van zijn hart
omdat eene jonkvrouw van arkel geen vrees mag koesteren heer vader antwoordde bertha lachend in dat geslacht kent men immers dat woord niet je hebt gelijk antwoordde de edelman eveneens lachende maar mijne fiere dochter vergete niet dat er een groote afstand bestaat tusschen moed en
t is wel het eenvoudigste zeide fulco en daarom aan te bevelen meende de edelman het zou ook dit voor hebben dat het spoediger beslist is hernam de
natuurlijk mompelde fulco de vijanden kunnen elk oogenblik komen en zullen zich ook niet lang meer laten wachten jonker jan houdt blijkbaar goede wacht en met verheffing van stem
een oogenblik later kwam deze binnen zijne bestoven kleederen bewezen duidelijk dat hij snel gereden had en ongetwijfeld moesten de tijdingen die hij bracht gewichtig zijn dat hij aldus voor den graaf durfde verschijnen
maag heb-je een bochel of kromme beenen in twee maanden maakt zijne zalf je zoo recht als de stok waarmede mijne lieve grootmoeder me placht af te ranselen in mijne prille jeugd en die was recht hoor niet mijne grootmoeder neen die volstrekt niet maar de stok en taai ook dat verzeker ik je t is of ik het nog voel
dan moeten er dadelijk maatregelen genomen worden om hem in zijn tocht te stuiten en moet er onmiddellijk eene sterke bezetting gelegd worden in de kasteelen te ameide en ijselstein de heer van ameide heeft mij opgedragen u te berichten dat hij gaarne bereid is den graaf van dienst te zijn hernam vianen
thans neigt zij luisterend het oor of ook haar bruigom langs mocht komen wis dringt de hoefslag tot haar door het bliksemt telkens in de boomen maar hoort zij niet een voetstap daar wie is t een vriend of nieuw gevaar
ridders speer prijkte een gele handschoen ongetwijfeld het eigendom van eene of andere jonkvrouw te wier eere de ridder streed met onbeschrijfelijke geestdrift werd deze verschijning door het volk begroet want ieder had zich geërgerd aan de trotsche woorden van den stuggen edelman
ijlings schieten de bedienden toe en brengen den gevallene buiten het perk niemand heeft de overwinning behaald doch nu laat brederode zijne uitdaging hooren en nauwelijks is dat geschied of daar rijdt de heer van vianen het perk binnen
indien gij mij bijgestaan hadden wie weet hoe dan de uitslag zou geweest zijn zei de bisschop op verwijtenden toon misschien ware holland dan met het sticht vereenigd ik mag de wapenen niet voeren tegen mijn leenheer hoogeerwaarde ijselstein is een hollandsch leen
och kom viel men hem van verschillende kanten in de rede t is nog vroeg genoeg wij hebben den geheelen avond nog vr ons gijlieden wel hernam fulco maar ik niet ik ben vreemd hier in de stad weet-je en ik moet nog een onderkomen zien te vinden
de heer van putten niet vergeten dat zijne woorden wel eens konden worden opgevat als muiterij die gewoonlijk ook aan de galg eindigt bode doe die penningen in deze balletjes en zorg dat zij onzichtbaar zijn
en dat is nog niet alles het ergste is eindelijk ook gekomen de voorraad levensmiddelen raakt uitgeput de volle schuren zijn leeg geworden bertha heeft bevolen dat elk zich moet matigen niemand kan meer zooveel krijgen als hij noodig heeft de honger doet zich gevoelen en blijkt scherper te zijn dan een tweesnijdend zwaard
de boogschutters blijven waar zij zijn gebood jonker jan toen hij dat bemerkte de overigen blusschen overal het vuur brengt ook de blijden in beweging en werpt alles wat nog brandt terug we nemen van vianen geen geschenken aan
tranen van dankbaarheid stonden in veler oogen en jubelend begroette men het vaandel van ijselstein toen fulco het op den toren plantte den volgenden dag begaf ieder zich naar de burchtkapel om god te danken voor zijne redding uit het dreigende gevaar
dus gij zoudt uw plicht verzaken en onzijdig blijven die vraag was beleedigend voor den heer van ijselstein vertoornd stond hij op en zeker zou hij aan zijn haat tegen van borselen hebben lucht gegeven
nog slechts zestien strijders met jonker jan van asperen aan het hoofd verdedigen den burcht aan een uitval kunnen zij niet meer denken de vijand zou hen verpletteren ongestoord kan deze voortgaan de muren te
den volgenden dag begaf fulco zich weer op weg nu echter zonder mars hij ging naar vlaanderen daar oefende hij zich ijverig in de muziek en verbond zich met eenige jongelieden die bereid waren hem op zijne rondreis als minstreel te vergezellen het waren talentvolle jongelieden die met elkander een voor dien tijd volledig orkest vormden
dat is in orde klonk het antwoord laten we dan gaan gebood de minstreel past allen op dat er geen leven gemaakt wordt het minste geritsel kan ons verraden en het leven kosten neemt het zwaard in de hand en denkt er om geen genade voor wie ons in den weg mocht staan voorwaarts
arm kind mompelt zij heen ik zal geen kwaad met kwaad vergelden wat uw vader ook doen moge ik zal u ongedeerd teruggeven
doch peer durfde niet aan al zijne leden bevend viel hij op de knieën en smeekte om erbarming daaraan dacht evenwel niemand van alle kanten drong men op hem aan
t was tegen den avond toen hij voor crayenstein kwam de wachter stond aan de poort goeden avond zeide fulco vriendelijk den kramer wordt zeker geen toegang geweigerd
coenraad sliep rustig door hij begon zelfs hardop te droomen waarvan fulco niet weinig schrikte onhoorbaar plaatste hij nu zijn ééne been vooruit coenraad snorkte door
maar pas waren zij daarmede gereed of fulco riep stil hoor zijn dat geen ruiters die ik daar hoor aankomen allen luisterden er is geen twijfel aan vlug maak voort gelukkig was het paard van fulco niet zoo onhandelbaar als de schimmel en dat was maar goed ook want de hoefslagen werden elk oogenblik duidelijker
dat is waar fulco je hebt gelijk maar dit neen ik geloof niet dat het uitvoerbaar is het zal je ongetwijfeld het leven kosten mijn leven heb ik er voor over heer zeide fulco ernstig ik hoop dat de goede god mij helpen zal
ijlings schieten de dienaren toe om hem uit het strijdperk te dragen daar rijden vianen en heusden op elkander in t wordt stiller in en om de kampplaats de beide strijdenden trekken ieders aandacht met welk eene woeste kracht heeft de botsing plaats en verwondering baart het dat niemand den zadel ruimt
t zal het beste zijn in donker althans kunnen we niets doen ik geloof dat we hier geheel alleen zijn niemand zal het ons kwaad maken dat is zoo sprak de grijsaard maar licht is gevaarlijk toch moet het
neen zeker niet bromde deze terug terwijl hij zijne beide handen tegen zijne wangen drukte daar hij juist weer een hevigen aanval van kiespijn kreeg t is hier geen herberg
doch heusden hoe ook toegejuicht want men gunde den trotschen vianen de overwinning niet zoo graag als hém voelt langzamerhand zijne krachten minderen eene laatste poging wil hij doen hij drukt zijn paard de gouden sporen in de zijden en rijdt onstuimig op vianen in om hem door zijne verpletterende slagen tot wijken te dwingen
zag hij niet de dreigende blikken der voorbijgangers die vol ergernis en toorn de vuist tegen het machtige slot ophieven hoorde hij niet hoe hunne zwaarden kletterden in hunne handen als zij voorbijgaande het gerest met eene vreeselijke verwensching op de lippen aangrepen
nu vertelde hij nauwkeurig alles wat er op de reis gebeurd was en wat de plannen van de vijanden waren zijn heer had hem dat alles onderweg medegedeeld de jonge edelvrouw had met gespannen aandacht geluisterd geen traan verduisterde meer haar oog geen trilling in hare stem verried meer hare aandoening zij had zich geheel hersteld
vooruit beestjes riep fulco terwijl ook hem tranen van blijdschap en dankbaarheid langs de wangen vloeiden vooruit naar het slot te heukelom geroerd vouwde gijsbrecht de handen en dankbaar sloeg hij de oogen ten hemel
daar zag hij hoe zijn arme meester geboeid op het paard gezet en door eenige ruiters weggevoerd werd toen lieten zijne aanvallers hem alleen arme trouwe fulco hij stortte tranen van spijt en woede
dat geschiedde brandende takkenbossen begoten met teer pek of andere brandbare waar vlogen als vurige ballen door de lucht en staken het kasteel op verscheidene plaatsen in brand
uw kasteel wordt nog niet belegerd doch lang zal het wel niet meer verschoond blijven want baljuw aloud maakt zich tot het beleg gereed en vianen die gisteren teruggekeerd is heeft het bevel op zich genomen dus als ge nog tijdig op den burcht wilt aankomen zult ge u moeten haasten
het schijnt wel zoo zeide dodo zich over den muur buigende zouden zij misschien den muur zoover verbrijzeld hebben dat zij zich een doortocht kunnen banen onmogelijk meende de jonker indien dat het geval ware zouden wij het instorten gehoord hebben en niet waar de vijanden zouden dat met een uitbundig gejuich hebben
ik blijf bij u heer en ik verzeker u dat die heeren daar achter ons kennis met mijn zwaard zullen maken als zij u te na komen trouwe fulco zeide
u moeten ze ook niet krijgen fulco ginds zie ik een zijweg dien moet ge inslaan zij zullen u dan wel aan uw lot overlaten en mij verder vervolgen dan zal het u niet moeilijk vallen te ontkomen
toen de veerman eenige uren later naar zijne woning terugkeerde had hij alle reden om tevreden te zijn de ridder had zich nog milder betoond dan hij verwacht had en de ridder
toen stond hij op om den gewonen kerkdienst te doen waarna hij het jonge paar in den echt vereenigde schoon was de toespraak waarin hij hun de dure verplichtingen voorhield die zij in dit oogenblik jegens elkander op zich namen
toch klopte hem het hart onstuimig in de borst toen hij de poort doorging maar het was niet van angst neen alleen de gedachte dat hij zich met zijn ongelukkigen heer in dezelfde plaats bevond en de hoop dat het hem zou mogen gelukken diens kerker te ontsluiten joeg hem het bloed onstuimig door de aderen
met eene verwonderlijke vlugheid sloop de oude man door het vertrek rond en keek in alle boeken en gaten geen kast zelfs niet de slaapplaats van coenraad bleef ondoorzocht intusschen waren de jongelieden bezig den dronken coenraad aan handen en voeten te binden ook bonden zij hem een doek voor den mond om hem het schreeuwen te beletten
dan zal ik u moeten dwingen riep de ridder driftig terwijl hij het gevest van zijn zwaard greep hoe is het wilt ge op eene eerlijke manier eene handvol goudstukken verdienen en daarbij mij van den dood redden of moet ik u met de scherpte van mijn zwaard dwingen spoedig wat is uw besluit
nieuw gejubel nieuw gejuich de ridders voegden zich achter hem en reden met hem het strijdperk rond daarna hielden zij stil voor jonkvrouw bertha van arkel gijsbrecht knielde voor haar neder en ontving uit de handen zijner bruid den prijs die voor den overwinnaar was uitgeloofd
de stedehouder gods op aarde scheldt hem de zwaarste zonden kwijt die optrekt in den heil'gen strijd geen aardsche schat heeft hooger waarde op dan ten strijd naar t oosten heen den dood aan turk en saraceen
een gewichtige post is het niet maar de voorzichtige schildknaap durft hem voor iets beters niet gebruiken hij vertrouwt hem niet toch moet peer op zijn tijd even goed als de anderen de wacht houden en daarom wordt hem gewoonlijk iets opgedragen waarbij hij niet veel kwaad kan doen
peer balde bij die woorden de vuisten ik geloof waarlijk dat je het meent peer riep hij lachend ik dacht niet dat jij ook nog kwaad kon worden zoo'n goede kerel peer keek hem opnieuw wantrouwend aan zou fulco dan in het geheel niet meer aan die nachtelijke aanranding denken
de jonker heeft gelijk edele heer zeide hij spottend dan zal het niet pluis zijn in dat donkere woud wat nu jonker vroeg heer gijsbrecht terwijl hij de wenkbrauwen fronste je bent toch niet bang
dat is niet noodig mijn gijsbrecht antwoordde bertha lachend nu jij bij me zijt ben ik den schurk al geheel vergeten toe fulco zing eens voor ons je bent immers op weg naar eene bruiloft en daar moet men vroolijk zijn
de derde ruiter die zich soms met een grappig gezicht het stof van de lippen blaast is zooals we reeds opmerkten een dienstman zijn naam is eenvoudig fulco en zijne kameraden noemen hem nog al eens fulco den
en het moet al raar loopen als ik hem vandaag niet eens onder zijne smerige kap kijk ik moet er het mijne van hebben natuurlijk en als maar daar komen weer nieuwe gasten aan ik groet je t wordt mijn tijd en ik zal den schimmel op stal zetten maar neen daar nadert heer gijsbrecht ik zal nog een oogenblik wachten wien heeft hij daar bij zich dat schijnt een geestelijke te zijn
maar toen het zonnetje al hooger en hooger klom begon ook zijn ongeduld toe te nemen en eindelijk tuurde hij onafgebroken in de grootste spanning naar de kasteelpoort doch niets liet zich zien langzamerhand begon hij peer's bedoelingen te wantrouwen
heeft hij je laten geeselen vroeg fulco levendig daar zijn vruchtbaar brein hem plotseling een nieuw plan ingaf ja en erg ook t was in één woord verschrikkelijk o fulco ik kan je niet zeggen hoeveel pijn zoo iets doet
wij komen klonk het terug en tegelijkertijd hoorde hij op eene trompet blazen wat den burchtbewoners het sein gaf dat iemand toegang verzocht hij behoefde niet lang te wachten spoedig hoorde hij stemmen door een der kijkgaten van de hooge voorpoort en een oogenblik daarna werd de brug neêrgelaten en de poort ontsloten
die was raak rolf riep baldric de brouwer hij blijft stil liggen zou hij nu in eens al genoeg hebben terug bij st joris riep de jonker en t was tijd ook dat zij hunne hoofden in veiligheid brachten want wel drie of vier pijlen vlogen dicht bij hen in het houtwerk
een slag weergalmt daar splijt de aard een zwarte ridder springt naar voren hij zwaait een scherp en vlammend zwaard werpt onversaagd zich op de noren en godfried overmand van schrik deinst sidd'rend voor dien vuur'gen blik
welnu brave fulco ga dan sprak bertha ontroerd en dat de goede god u helpe in uwe poging volg mij in mijn vertrek waar ik u alles zal geven wat u van dienst kan zijn
dat zal ik wel doen kramer zeide eene schildknaap die ook was komen toeloopen heb je ook mooie dolken bij je met goud ingelegd zoowel als met zilver jonker antwoordde fulco gij zult ze nergens schooner vinden
je hebt zeker onrustig geslapen en toen gedroomd zooals dat iedereen wel eens overkomt een flinke rit in de frissche morgenlucht zal die nare gedachten wel uit je hoofdje doen verdwijnen en je weer vroolijk maken kom laten we te paard stijgen
goed zoo fulco riep heer gijsbrecht dat liedje bevat waarheid en je hoort dat de jonkvrouw arkelsch bloed in de aderen heeft en wat verder
nog eenmaal keek fulco om t gevaar naderde vooruit vooruit riep hij zich ook zoover mogelijk voorover buigende daar hoorde hij kreten achter zich men gebood hen halt te houden
deze voorwerpen voor de belegeraars van onberekenbaar veel nut werden schietschermen genoemd het kasteel werd er aan alle zijden mede omringd en al spoedig vloog de eerste pijl over den hoogen burchtmuur waar hij met zooveel kracht in een luik drong dat het moeite zou kosten hem daaruit te trekken
zonder de minste beving in de teedere hand reikte zij het heer aloud toe deze brak het balletje open een vreeselijke spanning heerschte in de zaal en ieder drong zooveel mogelijk naar voren om te zien welke penning te voorschijn zou komen
intusschen was het daarbuiten om het afgezette tournooiveld nog veel drukker en woeliger geworden dan in den burcht honderden menschen misschien wel duizenden waren van de omliggende plaatsen samengestroomd om het steekspel bij te wonen dat ter eere van dit huwelijk zou worden gehouden
toen zond hij een renbode naar s gravenhage om den graaf en heer wolfert van borselen van den val van ijselstein kennis te geven daarna liet hij peer uit zijn kerker sleuren en sprak het vonnis over hem uit t was een verschrikkelijk vonnis hij moest geradbraakt worden het werd op staanden voet uitgevoerd
en ziet eens hier fijne sterke haarbanden gespen naalden messen alles sterk en goedkoop linnen en fluweel dolken van tien penningen en dolken van een pond is het geen pracht om te zien
welnu ook als minstreel zou men mij den toegang tot het kasteel niet weigeren en waarschijnlijk evenmin een nachtverblijf dat is waar hernam de edelvrouwe maar hebt gij het wel ver genoeg in de kunst van spelen en zingen gebracht om als minstreel te kunnen optreden
t is waarlijk schoon kramer zeide de edelvrouwe begeerig wat is de prijs van dit stuk en wat kost deze dolk vroeg de schildkaap terwijl hij op het voorwerp zijner keus wees ik zal het u dadelijk zeggen jonker
nu trokken de vrouwen en kinderen met gebogen hoofd de poort uit de horde over de rijen der vijanden openden zich men liet hen ongedeerd heengaan
heeft u geene mooie slingers noodig edele heer of een prachtigen jachthoren zie eens hier deze is van elpenbeen en eene geheele jacht is er op gebeeldhouwd mooie gespen of naalden om uw mantel vast te steken ik heb ze met parelen zoowel als met edelgesteente te kust en te keur
dan moet je het juist zingen fulco hernam de jonkvrouw eene spookgeschiedenis hoort bij deze nachtelijke ontmoeting nu goed luister dan en fulco zong met eene heldere stem
ho vrienden wacht even riep hij toen hij dat bemerkte ieder op zijne beurt hoor eerst de burchtheer en de burchtvrouwe en dan kom ik bij jelui zoekt je geld maar vast op want als ge ziet wat ik bij mij heb koop je mijne geheele mars leeg wie wil mij even aandienen
toen greep hij fulco's hand en zeide goede trouwe fulco hoe zal ik u ooit genoeg kunnen danken o fulco fulco wat ben ik gelukkig en zich voorover bukkende kuste hij zijn paard den blanken hals
wat een afgrijselijk mensch mompelde fulco toen hij uit het gezicht was ik schaam mij bijna van zulk een schepsel gebruik te moeten maken bah wat een ellendeling ik weet waarlijk niet wie de ergste is de heer of de knecht t is een fraai tweetal waard om naast elkander opgehangen te worden
hijsch het zeil veerman en waag het niet mij aan mijne vijanden over te leveren want die daad zoudt ge niet overleven en de veerman begreep dat deze taal ernst was
de monnik zwijgt een heilig beven doorstroomt de borst van jong en oud en plots'ling galmt het langs het woud god wil den strijd wie zal weerstreven en wie er keert naar burcht of kluis hecht op den schouder t heilig kruis
laat hem niet sterven van ellende en gebrek in een vreeselijken kerker o ik bid u laat mij hem nog éénmaal zien voor mijn en zijn dood nog éénmaal vader in den hemel slechts éénmaal
en wat peer betrof hij zwoer hem den vreeselijksten dood toe die er te bedenken viel indien hij hem ooit in handen mocht krijgen toen hij zijne woede eenigszins op zijn onschuldige dienaren gekoeld had verzamelde hij zijne krijgslieden en reed dadelijk naar culemborg terug
maar kost het krachten hij wint veld de overmacht is niet te keeren elk dienstkecht op t kasteel is held wenscht tot het uiterst zich te weren steeds feller wordt het slot benard de hoop verflauwt in t moedigst hart
want hij haatte den jongen fieren edelman tegen wien hij de trotsche vianen die zich zoo graag de onoverwnnelijke noemde het in het strijdperk had moeten afleggen hij de onoverwinnelijke was overwonnen
vermoord vermoord mompelde zij zacht neen edele vrouwe antwoordde fulco ontroerd heer gijsbrecht leeft hij is niet vermoord
nu dat wisten wij al wij zullen hem laten zien hoe eene edelvrouwe een voorbeeld geven kan aan een laaghartigen roover hij zal ons op de muren vinden niet waar jonker bij st joris dat zal hij riep jonker jan vol bewondering over den moed der edelvrouw we zullen ons verdedigen zoolang we adem hebben
toen hij geheel uit het gezicht was keken jan en fulco elkander aan en barstten in een schaterend lachen uit wat een opgeblazen en norsch heer is dat zeide de jonker die man leeft tweehonderd jaar te laat hij verbeeldt zich geloof ik dat de wereld alleen voor hem gemaakt is en dat iedereen voor zijn wil moet buigen
van alle kanten drongen dezen op hem aan en ongetwijfeld zou hij het leven verloren hebben indien fulco hem niet met gevaar van zijn eigen leven verlost had en fulco is zich bewust dat hij bij zijn heer een potje breken kan maar nooit komt de gedachte bij hem op daarvan misbruik te maken hij gedraagt zich steeds zooals het een goed dienaar betaamt
en hierbij trekt de grappenmaker weer zoo'n leelijk gezicht dat iedereen het uitschatert komt menschen voor alle kwalen weet hij raad en hij reist de geheele wereld door alleen uit liefde tot zijn lijdenden
ik wensch met u in onderhandeling te treden over de overgave van den burcht de strijd heeft lang genoeg geduurd ik ben daartoe bereid edele vrouwe herneemt vianen dus wenscht gij den burcht aan mij over te geven
daar op den burcht ben je veilig ik verzeker je dat de edelvrouwe je daar zoo rijk beloonen zal dat je voor je leven lang genoeg hebt je kunt een rijk man worden en weer rinkelden de goudstukken in de beurs wat voor peer een zoo verleidelijk geluid was dat hij uitriep
rekenen op jouw voortreffelijke rozenzalf dodo lachte wouter de jonge stalknecht zoo lang we daar nog voorraad van hebben hindert het niet veel dat is waar wouter lachte dodo terug maar het zou toch jammer wezen van je mooien krullebol als er daar een doorheen vloog
waar het gevecht het heerst het gevaar het grootst was daar kon men er zeker van zijn de fiere gestalte van den jeugdigen ridder te vinden van terugdeinzen was bij hem geen sprake
dwaasheid mompelde heer gijsbrecht wees toch niet zoo kinderachtig jonker zulke wezens bestaan immers niet ze bestaan wel heer zeide de jonker beslist en ik beken dat ik hen liever niet ontmoet ik ben er bang van ik ook spotte fulco
jan de zoon van den edelen graaf floris v telde dan ook nog nauwelijks zestien jaren en was daarenboven klein van gestalte en zwak en ziekelijk van lichaam geen wonder was het daarom geweest dat zoovelen getracht hadden zich van de voogdij over den jongen graaf en zoo ook van de regeering meester te maken
maar bertha sloeg fulco de armen om den hals en gaf hem een kus dat is mijn schoonste loon riep fulco met tranen in de oogen
tot wederziens ijselstein maar wacht u dan voor vianen nog altoos met zijn zwaard in het rond schermende zoodat alles wat hij bij ongeluk raakte aan scherven of gedeukt op den grond viel liep hij de deur uit enkele ridders waaronder ook ijselstein volgden hem
weldra was peer hem genaderd hij hield zijn paard in en keek angstig achterom word ik vervolgd vroeg hij gejaagd nog niet zeide fulco geef het kind hier
ja t werd later dan ik gehoopt had bertha er was nog zooveel in orde te brengen op het kasteel ten einde mijne schoone bertha met eere als edelvrouw te kunnen ontvangen dat het mij waarlijk onmogelijk was vroeger te komen
dat weet ik niet zeide coenraad sarrend maar veel goeds had-je niet in den zin wat moest je anders aan mijn bed doen wel nu nog mooier riep fulco lachend begrijp je dat dan niet o coenraad coenraad nu dacht ik toch dat je verstandiger waart
neen heer dat weet ik niet hij is te dordrecht in een der kerkers van crayenstein het slot dat door heer aloud bewoond wordt ziet gij nu nog het onmogelijke van uw plan niet in
angstwekkend flikkerde zijn blinkend zwaard door de lucht en wee den ongelukkige wien het gold met een luid gejuich begroette hij de vernielende vlammen die hier en daar het slagveld begonnen te verlichten en bij haar schijnsel mat hij met zijne oogen den omtrek of hij niet de forsche gestalte van heer hendrik van vianen
ja edele vrouwe t is waar de prijs is hoog maar zie ook eens hoe heerlijk fijn het is doch ik mag het uiterste ook niet vragen voor twee pond en tien ons wordt het uw eigendom en dan verzeker ik u dat er in geheel holland geen edelvrouw gevonden zal worden wier stof deze kan evenaren
uw loon vroeg vianen met een wraakzuchtigen blik dien peer gelukkig niet kon zien daar anders zijn angst ongetwijfeld toegenomen zou zijn uw loon welk loon verlangt gij het leven edele heer smeekte de
hoeveel kost die vroeg coenraad fulco maakte eene afwerende beweging met de hand en zeide de ééne dienst is den anderen waard goede vriend laten we daarover niet meer spreken
machtige baljuw zeide vianen gaarne voldoe ik aan die uitnoodiging de burcht is mij overgegeven op de volgende voorwaarden de vrouwen en kinderen zouden vrijen uittocht hebben het kind dat mij listig ontroofd was zou mij ongedeerd worden teruggeven
dan zou hij ook opgemerkt hebben dat de oude grijze minstreel in het minst niet zat te suffen of te slapen zooals hij meende maar dat deze wel degelijk hoe langer hoe meer belangstelling in hem begon te toonen ja soms zelfs gaf hij zijnen jongen speelnooten een vluggen wenk en telkens deden dezen dan weer met hunne schenkkannen de ronde
maar dan zal zij de trotsche bertha die tot nog toe alle onderhandeling met fierheid heeft afgewezen zich diep voor haar vijand moeten vernederen en daartegen komt haar gemoed geweldig in opstand
neen heer klonk het beslist als maarschalk van utrecht zou ik in geen geval het zwaard tegen utrecht voeren evenmin als tegen den graaf omdat deze mijn leenheer is
toch bleef het nog warm zelfs drukkend in de lucht en er bestond grond voor de veronderstelling dat er wel eens eene donderbui zou kunnen volgen het stof van den uitgedroogden weg vloog dwarrelend van onder de hoeven der twee voorste paarden omhoog en hulde den derden ruiter die een weinig achteraan reed
zich zijwaarts en hield zich alsof hij iets aan het tuig veranderde hij was bang dat peer hem anders te vroeg herkennen zou daar waren zij elkander genaderd fulco keek op hé dat is oude kennis riep hij verheugd uit wel peer het doet me genoegen dat ik je nog eens zie hoe gaat het je tegenwoordig
want hij de onbarmhartige vianen die zijne gevangenen nooit anders dan met de grootste onmenschelijkheid behandelde hij kon zich niet voorstellen dat de edele vrouwe van ijselstein het kind met zachtheid en liefde verzorgde en er over waakte als eene moeder vianen wist niet wat adel der ziel was al was hij prat op zijn geërfden adeldom