AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik lijd geduldig mijne smarten dewijl dit uw wil is maar ik hoop dat uwe oneindige goedheid mij er voor zal beloonen
vijfde nacht wij zullen in het vervolg de verdeeling in nachten achterwege laten als zijnde het voor den lezer minder aangenaam hierdoor telkens het verhaal te zien afbreken
om uit zulk een groot gevaar verlost te worden slechts zijne geschiedenis behoefde te verhalen voelde hij zijn moed herleven en vatte dadelijk het woord op
ik nam dan zeide hij het mes en was gereed dit in de keel van mijnen zoon te stooten toen hij mij met zijne met tranen gevulde oogen eenen zoo smeekenden blik toewierp dat ik geheel ontroerde en mij de kracht ontbrak voort te gaan
om vet te mesten te worden opgekweekt hiermede nog niet voldaan handelde zij op gelijke wijze met de slavin en herschiep haar in eene koe die zij mede bij den pachter bragt
ik opende de noodlottige poort welke ik beloofd had niet te zullen ontsluiten en nog had ik den voet niet binnen gezet toen een wel niet onaangename
om dit feest en zoo ik bleef hopen de terugkomst van mijnen geliefden zoon op waardige wijze te vieren beval ik den pachter mij daartoe een der vetste beesten van zijn stal te brengen hij bleef niet in gebreke
zag hij den prins zijn zoon en de dame bewegingloos liggen niet slapende maar geheel verkoold alsof men hen in een groot vuur had geworpen en daaruit weder te voorschijn gehaald
onzeker of ik de bemanning als vrienden en redders beschouwen moest of hen als vijanden te vreezen en te ontwijken had wilde ik mij niet terstond aan hen vertoonen
nog slechts ééne vraag blijft mij over ik bid u laat ditmaal de zee even gunstig voor mij zijn als gij ze voor mozes gemaakt hebt na dit gebed wierp de visscher zijne netten voor de vierde maal uit
te huis gekomen zijnde was hij hoogst tevreden over zijne reis want hij hield zich overtuigd dat het voorwerp van zijne afgunst niet meer in het land der levenden was doch hierin bedroog hij zich zeer
de zoon van david gelastte mij om mijne verkeerde levenswijze te veranderen zijne oppermagt te erkennen en mij aan zijne bevelen te onderwerpen
waaruit de goede trouw verbannen is laat ons afstand doen van den troon en van alle grootheid dezer booze wereld die met de eene hand neemt wat zij met de andere heeft gegeven
toen hij moede was zette hij zich neder in eene opene kamer dat het uitzigt in den tuin had en daar verrukt over al het prachtige dat hij gezien had en nog rondom zich zag begon hij over zijne verschillende ontmoetingen na te denken
wij liepen binnen en de meesten van ons gingen aan land daar wij veel van de zeeziekte te lijden hadden gehad hier vertoefde ik acht dagen en na eenige ververschingen ingenomen te hebben gingen wij weder onder zeil
den volgenden morgen kwam de landman om als naar gewoonte den os voor den ploeg te spannen en bragt hem naar het land doch de os den raad van den ezel niet vergeten hebbende gedroeg zich dien dag zoo weêrspannig dat er niets met hem was uit te rigten
hoe toch zoudt gij dat willen aanleggen vader hernam scheherazade dit middel is gemakkelijk gevonden daar het u is opgedragen voor den sultan zijne vrouwen te kiezen
laat u dit nieuws echter niet verschrikken maar hoor mij geduldig aan zoodra ik voor den sultan verschijn zal ik hem verzoeken te veroorloven dat gij den nacht in de bruidskamer moogt doorbrengen
den berg afgedaald zijnde bevond ik mij in een vlak veld waarop zoover het oog reikte geene menschelijke woning te zien was eene geheele maand had ik noodig om deze wildernis door te trekken toen bevond ik mij aan den oever
wij u de gunst waarom gij verzocht toestonden u de voorwaarden gezegd op welke wij u in ons gezelschap konden en wilden toelaten gij hebt beloofd die te zullen nakomen en u niet te bemoeijen met zaken welke u niet aangaan
de sultan evenwel ging voort de stem van den zwarte na te bootsen en antwoordde haar op een norschen toon hetgeen gij gedaan hebt is niet voldoende om mij te herstellen gij hebt slechts een gedeelte der kwaal weggenomen
de trap was steil en de treden waren zoo smal dat ik er naauwelijks den voet op kon zetten de minste windvlaag zou mij onvermijdelijk omver hebben geworpen en in zee doen vallen
den dag na zijne aankomst liet de sultan al zijne hovelingen bij zich komen en gaf hun een uitvoerig verslag der oorzaken welke tegen zijne verwachting zijne afwezendheid zoo lang hadden doen duren
daardoor te kennen gevende dat het thans de plaats en de tijd niet was om zijne nieuwsgierigheid te bevredigen zobeïde bleef nog eenige oogenblikken in het midden der zaal staan
eene andere stem vraagde om welke reden de prinses behoefte had aan de gebeden van den dervis waarop de eerste antwoordde weet gij nog niet dat de prinses bezeten is van den geest maimoun den zoon van dimdim
mede ontsloot hij de kist waaruit eene rijk gekleede dame van eene vorstelijke gestalte en groote schoonheid te voorschijn kwam
doch ook deze wanhopige poging om zich lucht te verschaffen baatte niet zij viel in zwijm terwijl zobeïde en safie zich beijverden om hare zuster de noodige hulp toe te brengen kon een der calenders niet nalaten te zeggen
ik sprak daarin van twee groote legers die na den geheelen dag met gelijke dapperheid gevochten te hebben des avonds vrede maakten en toen den nacht op het slagveld zeer rustig
terwijl de sultan met den jongen vorst over dit onderwerp sprak en hem medegedeeld had wie hij was en waarom hij dit kasteel bezocht had was hem inderdaad een middel in de gedachte gekomen hoe hij wraak kon nemen waarvan hij hem deelgenoot maakte
het gerucht toch dat de sultan een aap tot zijnen vizier had verheven had zich reeds als een loopend vuur door de stad verspreid na aan deze menigte nieuwsgierigen een nooit gezien schouwspel te hebben opgeleverd
want hij bemint haar en is met diep medelijden bewogen door de tranen die zij zonder ophouden stort hij zal dus waarschijnlijk besluiten zich voor haar op te offeren
tot het bereiken van dit doel heb ik een middel uitgedacht waarbij ik mij evenwel alleen buiten het kamp moet begeven ik beveel u dus om mijne afwezigheid geheim te houden
wat voert u in dit eenzame en woeste oord dat alleen door booze geesten bewoond wordt en dat voor een lang vertoeven zeer onveilig is
ja sire antwoordde de dervis nederig indien ik mij niet bedrieg is het de ziekte van de prinses die mij eene eer verschaft welke ik onwaardig ben
zegt mij onbewimpeld wat de oorzaak van uwe droefheid is misschien weet ik dan een middel om ze te doen ophouden of te lenigen
visscher sprak hij op zachten toon neem u wel in acht aan uwe bedreiging gevolg te geven mijne handelwijze met u is slechts gekschering geweest gij moet haar geenszins in ernst opnemen
bij de zwarte plek zullen zijn welke door den matroos op den uitkijk voor land aangezien en zoo blijde begroet is wat hij echter gezien heeft is de zwarte berg deze berg bestaat geheel uit zeilsteen van het allerkrachtigste gehalte
daar er nu reeds tien dagen zijn verloopen sedert het ruiterbeeld in zee werd geworpen heeft mijn vader zich gehaast mij hier heen te brengen met belofte dat hij over veertig dagen terug zal komen om mij af te halen
en van elken ouderdom die door nieuwsgierigheid gedreven van alle kanten der stad te zamen waren gevloeid om mij voorbij te zien trekken
bevolkt met wolven raven en uilen veranderen wilt gij dat ik al de steenen dezer hecht gebouwde muren naar gindsche zijde van den kaukasus buiten de grenzen der bewoonde wereld vervoer
een helder verstand en een schranderen geest zij had veel gelezen en een zoo sterk geheugen dat niets van het eens gelezene haar ontging
welk een verschrikkelijk iets kan de gemalin van een groot monarch zich aan zulk eene overtreding schuldig maken welk vorst zal er zich dan nog op kunnen beroemen gelukkig te zijn neen laat ons beiden aan eene wereld vaarwel zeggen
de prinses naderde ons en om geen tijd te verliezen gelastte zij den jeugdigen slaaf die van het vuur geen letsel had gekregen eene kom met water te brengen
zoodra de tooveres deze wonderbare verandering had te weeg gebragt spoedde zij zich naar het tranenpaleis terug om de vrucht harer gehoorzaamheid te plukken mijn dierbare heer zeide zij binnentredende ik kom mij met u over het herstel uwer gezondheid verheugen
hij vond het door eene ontelbare menigte flambouwen van wit was verlicht en bespeurde een heerlijken geur die uit een aantal wierookvaten van het fijnste goud opsteeg
zoo zult gij zien dat hetgeen ik u morgen te verhalen heb u nog tot meerder vermaak zal zijn schahriar benieuwd wat er worden zou van den zoon des grijsaards
dit is zeide de grijsaard met de zwarte honden werkelijk een zeer zonderling geval en wel waardig dat ik mij bij u nederzette en er mede getuige van ben
onder voorwaarde echter dat hij dezelve op straffe van het leven te verliezen aan niemand mogt leeren dit weêrhield hem tevens hetgeen hij op die wijze te weten kwam aan anderen mede te deelen ten einde van nieuwsgierige vragen
die hij niet zou mogen beantwoorden verschoond te blijven deze man had op zijnen stal een os en een ezel aan dezelfde kribbe staan
rijk gegarneerd met goud en groene zijde zij ging naar hare zuster opende den koker en nam daaruit eene zeer fraaije luit welke zij haar aanbood
besloot hij zijne mededeeling of ik wel heb gehandeld door de koningin te straffen en of mijne droefheid ongegrond was waarde broeder riep de sultan op een toon die genoeg te kennen gaf hoezeer hij in de gevoeligheid des konings van tartarije deelde
het zou onregtvaardig zijn mijne heeren antwoordde ik u daarvan te beschuldigen niemand dan ik is er de oorzaak van ik alleen heb mij deze ramp op den hals gehaald indien er voor ongelukkigen troost is in de zekerheid hernamen zij
mits dat het zoo als ik van u kan verwachten redelijk en regtvaardig is wat het laatste aangaat hernam scheherazade gij zult daarover het best kunnen oordeelen naar de beweegreden die mij aanspoort u deze gunst te vragen
als men hem den volgenden dag weder wilde inspannen vond men de boonen en het stroo hem tot voedsel gegeven
was nieuwsgierig te vernemen wat er nu tusschen hem en den os zou worden verhandeld te dien einde begaf hij zich na het avondmaal bij helderen maneschijn naar den stal waarheen hij door zijne vrouw werd gevolgd
zij beloofde mij zulks en ik vertrouwde er op doch naauwelijks was ik vertrokken of de ontrouwe peinsde op middelen om haren haat te bevredigen
wij aten te zamen van zijn voorraad deze was zoo groot dat al hadde hij buiten mij nog twee gasten gehad er na verloop der veertig dagen nog zou zijn overgebleven
terstond haren ernst hernemende wierp zij hem zulk een gestrengen en bestraffende blik toe dat deze alleen genoegzaam zou zijn geweest hem het zwijgen op te leggen
om u te overtuigen dat ik mijn woord gestand wil doen neem uwe netten op en volg mij deze woorden gezegd hebbende ging hij heen den visscher vooruit die met zijne netten beladen hem met eenig wantrouwen volgde
deze vijver alhier de zwarte die ons in mijn paleis is verschenen en de visschen die wij hebben hooren spreken wekken mijne nieuwsgierigheid zoo zeer op dat ik mijne begeerte om ze te bevredigen niet langer kan
echter vervolgde hij zich naast den koopman in het gras nederzettende wil ik met uw verlof getuige zijn van uwe ontmoeting met den geest
bedenk dat het des menschen lot is éénmaal te sterven en wel op het tijdstip dat het den heer over leven en dood behagen zal
hij was deswegens evenzeer verblijd als verwonderd broeder zeide hij ik dank den hemel voor de gelukkige verandering welke in mijn afzijn
naauwelijks echter was zij binnengetreden of zij liet haren sluijer vallen en zeide tot den sultan sire het schijnt dat uwe majesteit zich zelve heeft vergeten
rinkelbommen trommen en andere krijgsmuziek trok onze aandacht een digte stofwolk waardoor de lucht als verduisterd werd zeide ons weldra wat dit had te beduiden en verkondigde ons dat een geducht leger in aantocht was
die hij er achtergelaten had hem te gemoet met de verklaring dat zijne lange afwezigheid geene enkele moeijelijkheid in het rijksbestuur veroorzaakt had
steeds in angst zijnde dat de geest door het geritsel der takken mogt ontwaken hij sliep echter door en de dame de prinsen bij de hand nemende geleidde hen op eenigen afstand
voelde ik echter reeds op het eerste gezigt eene gemoedsaandoening die mij zelven onverklaarbaar was van zijn kant deed hij zoodra hij mij zag eene zoo geweldige poging om bij mij te komen dat hij zijn touw stuk brak
hij herhaalde zijn kloppen nogmaals doch zonder gevolg dit verwonderde hem uitermate daar hij niet kon denken dat een zoo goed onderhouden gebouw onbewoond zoude zijn
gij moet weten mejufvrouw vervolgde de calender dat de koning mijn oom reeds sedert eenige dagen op de jagt was de tijd zijner terugkomst was onbepaald ik verveelde mij verontschuldigde mij bij zijne ministers
den volgenden morgen bleef ik niet in gebreke de vierde poort te openen zoo hetgeen ik den vorigen dag had gezien mijne verwondering in hooge mate had opgewekt wat ik thans zag deed mijne verbazing ten toppunt stijgen
en dit weg nam toen mij zulks ter oore kwam ging ik naar den vizier en betuigde hem mijn leedwezen over het ongeluk waartoe ik onwillekeurig aanleiding had gegeven
en daaruit hare bovenmatige smart opmakende was ik verheugd dat ik haar had laten leven in mijn vertrek teruggekomen legde ik mij weder te bed
ongelukkige hernam de sultan zijt gij wel waard dat ik u antwoord en waardoor zeide de koningin heb ik dit verwijt verdiend
die weldra alle door turksche monniken bewoond werden zijne deugd en het vrome leven dat hij met zijne monniken leidde deden hem weldra den roem van heiligheid verwerven
oogenblikkelijk herrees de vroegere stad de visschen werden mannen vrouwen of kinderen mahomedanen christenen perzen of joden vrijen of slaven ieder herkreeg zijne natuurlijke gedaante
de vrouwen en slaven vermaakten zich tot middernacht waarna zij door dezelfde geheime poort in het paleis terugkeerden terwijl dit alles onder de oogen des konings van groot tartarije plaats greep kwamen er verschillende gedachten bij hem op
wat ik u kan mededeelen het belang dat ik in uw behoud stel en de vriendschap welke ik u toedraag maken het mij tot pligt u daarvan te verwittigen en u andermaal eenen goeden raad te geven
eens dat zij na den middag in het bad was gevoelde ik lust tot slapen en ging op eene sofa liggen twee van hare vrouwen die in mijne kamer waren zetten zich bij mij neder
verblijd dat hij niet lang had behoeven te zoeken alvorens iets te vinden dat zijn onderzoek waardig was hield hij stil bij den voorgevel van het kasteel en beschouwde dezen met groote aandacht
naauwelijks hadden zij deze woorden uitgesproken of de zwarte wierp de pan omver midden in het vertrek en veranderde de visschen in steenkolen daarna keerde hij trotsch in de opening terug die zich onmiddelijk achter hem weder sloot zoodat er niets meer van te zien was
kwam ik onder het luid geschreeuw dezer verbaasde lieden ten laatste aan het paleis van den sultan ik trof den vorst aan gezeten op zijn troon en omgeven door de grooten van zijn hof
heer antwoordde hij de minnaar is zoo als ik u reeds gezegd heb in het tranenpaleis in een koepelvormig graf en dat paleis heeft ter zijde van de poort gemeenschap met dit kasteel
toen zij aan den kant van den vijver gekomen waren zeide de geest tot den visscher werp uwe netten uit en vang visch de visscher twijfelde er niet aan eene groote menigte te zullen vangen
zij bragt terstond de hand aan het hoofd sloeg den sluijer op welke haar gelaat bedekte stond op en zag met verbaasdheid rond uitroepende waar ben ik waarheen heeft men mij gebragt
dan ik mijn geheele koningrijk waard schatte in de eerste lagen geheele hoopen paarlen van het helderste water en wat alle geloof te boven gaat grooter dan
land land voor den boeg op deze woorden verbleekte de stuurman rukte met de eene hand zijn tulband af wierp dien op het verdek en sloeg zich als een wanhopige met de andere hand in het aangezigt uitroepende
zij ging vervolgens naar de zaal waarin zich de jonge koning haar gemaal bevond besprenkelde hem met dit water en sprak daarbij de woorden
zij waanden dat ik sliep en spraken zeer zacht doch ik hield slechts mijne oogen gesloten en verloor geen woord van hun gesprek
ik wensch te weten hernam de visscher of gij werkelijk in deze vaas waart opgesloten durft gij dit bezweren bij den grooten naam die op het zegel is gegrift
aan het zijne gelijk zal zijn velen hebben hun schrift reeds ingezonden doch hoewel onder hen goede schrijvers waren heeft zich in het geheele rijk nog niemand opgedaan die waardig werd geoordeeld de plaats van den vizier te vervangen
ik zal zeide ik tot mij zelven dien vorst door een getrouw verhaal van mijne rampen treffen hij zal ongetwijfeld mededoogen hebben met een prins die zoo diep ongelukkig is en niet te vergeefs zal ik zijne hulp inroepen
den volgenden morgen stond de sultan op zoodra de dag aanbrak dadelijk met de uitvoering van zijn voornemen beginnende verborg hij in een hoek zijn opperkleed dat hem hinderlijk zou kunnen zijn en ging naar het
vervolg van de geschiedenis van den tweeden calender hiermede vervolgde de calender was mijn verhaal ten einde en nu trachtte ik den geest den moordenaar van de prinses van het ebbenhouten eiland op de toepassing opmerkzaam te maken
en niet om ongeroepen met zijne opmerkingen tusschen beide te komen de calender vergenoegde zich den drager met zijn linker oog schuins aan te zien
waarvan ik tot dus verre de eenige bewoner was ik had mij niet vergist het scheepje kwam steeds nader en liep weldra in eene kreek binnen niet zeer ver van de plaats waar ik mij bevond
de koning zich ter rust te begeven doch nauwelijks was de gezant vertrokken of schahzenan nu aan zijne gemalin denkende kwam tot andere gedachten
bij rijk en arm bij jong en oud zag men slechts aangezigten waarop droefheid en deelneming te lezen stonden de asch van den geest werd in den wind verstrooid doch die der prinses in eene gouden vaas
daar dame wat mij ten naasten bij door hen gelast is u te vragen op deze vraag betrok het gelaat van zobeïde en zich met fierheid tot den kalif en de overigen wendende zeide zij
van wiens zonderlinge verdwijning en voortdurende afwezigheid zij zich geen denkbeeld konden maken doch door mijn eed gebonden meende ik geene vrijheid te hebben hun mede te deelen wat mij daarvan bekend was
neem als ik u bidden mag in aanmerking dat wij hier onzen goeden naam hebben op te houden het is u bekend op welke voorwaarden deze vrouwen ons in haar gezelschap hebben toegelaten
scheherazade en dinarzade beide waren schoon en deugdzaam doch scheherazade bezat bovendien een meer dan vrouwelijken moed
ik bevond mij in een ruim gebouw welks geplaveide vloer met saffraan was bestrooid eene menigte waskaarsen op kandelabers van massief goud geplaatst verspreidden een helder licht
en het woord tot scheherazade rigtende zeide hij lieve dochter gij handelt als deze ezel en zult u door uwe bemoeizucht in het verderf storten
zoodoende wil ik trachten het geheele volk te bevrijden van de ontsteltenis en schrik waarin het verkeert dinarzade zeide met genoegen te zullen doen wat hare zuster verlangde
welke voor zijn bijzonder gebruik was toebereid hij beval dat men er ook mij van zou bedienen ik dronk en schreef toen andermaal eenige verzen om hem mijnen dank te betuigen
zij haatte mijn zoon te veel om er in te bewilligen dat ik hem sparen en aan hare wraak onttrekken zou zij drong zoo sterk aan dat ik eindelijk de zwakheid had aan hare begeerte toe te geven
ik zal u alleen zeggen dat ik niet minder dan negen en dertig dagen behoefde om de negen en negentig poorten te openen en te bewonderen wat zich daarbij aan mijn oog vertoonde
al mijne lieden verdronken met mij evenwel had de hemel mededoogen en liet toe dat ik gered werd dit geschiedde door dat ik mij aan eene losgeslagen plank vasthield welke door eene golf opgenomen werd die mij aan den voet van den berg op het drooge wierp
de grieksche koning zeide hij den arts in het leven had gelaten zou god hem ook het zijne hebben doen behouden maar hij hoorde niet naar zijne ootmoedigste smeekingen en god heeft hem daarvoor gestraft
ik zeide dit uit volle overtuiging en zulks scheen op de prinsessen een goeden indruk te maken dat onze scheiding niet voor altoos maar slechts van korten duur zou zijn
zij beklommen den berg en bemerkten bij het afdalen tot hunne groote verwondering eene uitgebreide vlakte die tot nog toe aan niemand hunner bekend was geweest
ik had vervolgde de calender niet het minste letsel gekregen en bevond mij in de nabijheid van een in den steilen rotswand uitgehouwen trap
daar er dus vr het vallen van den avond nog tijd genoeg was om den vijver te bezoeken deed de sultan zijn gevolg te paard stijgen terwijl de visscher hen tot gids diende
ik bid u zeg ons de reden van uwe droefheid de koopman verhaalde hun nu zijne ontmoeting met den geest en den eed dien hij gedaan had
na het souper praatten wij nog een uurtje en wij begaven ons toen ter ruste
en met de overigen verslonden had toen ik mij in eene kip had veranderd ik zou dan de overwinning behaald hebben zonder dat ik daarbij eenig gevaar had geloopen
hij gaf mij zijne ongerustheid te kennen omtrent het lot van zijn zoon van wien hij nog niets had vernomen welke moeite hij zich ook had gegeven
op zekeren morgen dat hij reeds bij maneschijn dus voor het aanbreken van den dag van huis ging begaf hij zich naar een inham der zee waar hij zijne netten uitwierp
terwijl gij anders handelende zeker gedood zult worden dit gesprek had het door den ezel verwachte gevolg de hevig ontstelde os stond van schrik op zijne pooten te beven en bedankte den listigen ezel hartelijk voor zijne waarschuwing
wat zijt gij toch gelukkig indien ik mijn lot bij het uwe vergelijk gij hebt een knecht voor u die u roskamt wascht versch stroo tot ligging goed uitgeslagen haver tot voedsel en frisch water te drinken geeft
mijne krachten waren bijna uitgeput ik bedankte allah en den profeet voor mijne wonderbare redding en legde mij onder het koepeldak neder weldra sloten zich mijne oogen en in den slaap verscheen mij een
nadat zij hem dus honderd geeselslagen gegeven had hing zij hem het ruwe haren kleed en daarover den zijden met goudstof doorweven mantel weder om de leden en begaf zich toen volgens hare gewoonte naar het
ik heb hem overwonnen en tot asch verbrand maar ook ik kan den dood die reeds in mijne leden omwoelt niet ontkomen mejufvrouw vervolgde de calender altoos tot zobeïde sprekende
mijn leven mijn alles gij zult uwe gezondheid zeer spoedig geheel terug hebben want ik zal onmiddelijk doen wat gij mij beveelt
dinarzade een uur vr het aanbreken van den dag ontwakende verzuimde niet te doen zoo als hare zuster haar had aanbevolen
en wat de oorzaak is dat de schoone jonge vrouw die zoo even in zwijm viel den boezem zoo vol lidteekens heeft als of zij met het mes van den vilder in aanraking ware gekomen
maar te vergeefs want het opschrift van salomo op het zegel belette hem zulks zich geheel in de magt van den visscher ziende besloot hij zijne gramschap te ontveinzen
de toovenares kwam al spoedig opdagen zij begaf zich eerst naar de kamer waar de koning der zwarte eilanden haar echtgenoot zich bevond ontblootte zijnen rug en gaf hem weder op de schouders met een lederen riem honderd
schahzenan vertrok weldra om zijn rijk in bezit te nemen en vestigde zijnen zetel te samarcande tien jaren waren sedert deze scheiding der beide koningen voorbijgegaan toen schahriar
den volgenden dag was de nevel waarin de berg gehuld was opgetrokken en deze laatste vertoonde zich aan ons in al zijne verschrikkelijkheid tegen den middag kwamen wij in zijne nabijheid en hetgeen de stuurman ons voorspeld had gebeurde
schahriar hem met zijn geheele hof te gemoet rijden groot was de vreugde des wederziens beiden stegen af omhelsden elkander regt broederlijk
omdat gij allen met dit antwoord instemt en ik niet minder dan gij over deze zaak verwonderd ben sprak de sultan zoo heb ik besloten niet naar mijn paleis terug te keeren vr dat ik weet hoe het komt dat deze vijver zich nu hier bevindt
over de vreemde gebeurtenis nadenkende welke hem bejegend was hij ging regelregt naar het paleis van den sultan om dezen zijne visschen aan te bieden
maar was hij verblijd zich uit een zoo dreigend gevaar voor het oogenblik gered te hebben als hij aan den eed dacht die hem verpligtte over een jaar terug te keeren dan werd hij door eene doodelijke droefheid aangegrepen
wat is de fortuin toch veranderlijk riep hij uit zij schept er behagen in om diegenen weder te verlagen welke zij eerst verhoogd heeft
en er zich van wenschte te ontslaan door hen aan eenen wreeden dood prijs te geven gij kunt o geest vervolgde de grijsaard oordeelen over mijn schrik en mijne verbazing bij het hooren dezer woorden
intusschen maakte de koopman reeds den volgenden dag een begin om zijne zaken in orde te brengen hij droeg ten eerste zorg zijne loopende schulden af te betalen
met bevel haar te doen verwurgen dit bevel werd terstond ten uitvoer gebragt zonder dat aan dezen eersten staats minister iets bekend was van den aard der misdaad welke de vorstin begaan had
mijn schrift overtrof overigens in kunst orde en schoonheid niet alleen dat van al de kooplieden die vr mij geschreven hadden ik durf zonder grootspraak zeggen dat men in dat land nog nooit iets zoo schoons gezien had
nog anderen droegen een keurig collation op terwijl eindelijk de overigen zich met een glas en eene karaf in de hand achter mij plaatsten en mij zoo dikwijls ik daartoe lust gevoelde van den geurigsten wijn inschonken
uit uw verhaal blijkt mij alleen dat het ongegunde brood het meest wordt gegeten vlei er u intusschen niet mede dat ik zijn voorbeeld zal volgen ik heb behoefte aan wraak en ook daaraan dat ik u mijne tooverkracht doe ondervinden
geef ze hem dan terug viel de sultan haar haastig in de rede gij kunt mij geen grooter vermaak aandoen want ik wil dat hij mijn groot-vizier zal zijn en dat hij u ten huwelijk zal nemen
wij onderhielden ons over verschillende zaken tot den avondmaaltijd en ik merkte daarbij op dat het den jongeling niet aan geestvermogens ontbrak
het eerste wat hij vervolgens deed was de vaas met den voet in zee te stooten deze handelwijze deed den visscher schrikken
hij wilde niet de eenige getuige van dit natuurwonder zijn hij bezat eene dochter welke men bloem van schoonheid noemde ga zeide hij tot den opperste der gesnedenen die aan de dienst der prinses was verbonden
uwe schepen zullen dan gelijk kaartenhuizen uit elkander vallen en wegzinken gelijk de zeilsteen de kracht bezit het ijzer aan te trekken en zijne aantrekkingskracht toeneemt naarmate hij meer te dragen heeft
ook ben ik begeerig te vernemen door welk toeval eene andere onder u den boezem zoo vol lidteekens heeft zobeïde door deze woorden gerustgesteld haastte zich aan den beheerscher der geloovigen de voldoening te geven
ik ben verzekerd dat wanneer ik aan den sultan vertel wat ik gezien heb hij mij toch niet zal gelooven wat zal hij vreesselijk vertoornd op mij zijn
bekleed en waar de gordijnen van kostbare indische stoffen met goud en zilver doorweven waren hij trad vervolgens een wonderlijk vertrek binnen in het midden waarvan zich eene groote waterkom bevond op iederen hoek versierd met een gouden leeuw
ook dadelijk volgens de aan u gedane belofte onzen zwerftogt staken en terugkeeren zonder dat dit alles mij zal beletten op nieuw te huwen
uwe slavin zeide zij is gestorven en wat uw zoon aangaat het is reeds twee maanden geleden dat ik hem voor het laatst gezien heb zonder dat ik weet waarheen hij zich begeven heeft en wat er van hem geworden is
in naam van den grooten profeet mijne schoone dames voegde ik er nog bij zegt mij of het in mijne magt is u te troosten en of mijne hulp u van dienst kan zijn
o geest antwoordde de visscher gij die een oogenblik geleden de grootste waart doch nu de kleinste van alle geesten zijt maak er staat op
ik heb mij op weg begeven ten einde zoo mogelijk indien hij nog in leven is zijn tegenwoordig verblijf op te sporen gedurende mijne afwezigheid de zorg over mijne vrouw aan geen ander willende toevertrouwen wist ik er niets beters op dan haar overal met mij te nemen
het kwam den sultan voor dat hetgeen hij van mij zag zeer verre alles overtrof wat men nooit van de schranderheid en geestigheid der apen gezien of gehoord had
en slecht gestemd ter jagt zonder verder bij zijnen broeder aan te dringen of hem in zijne vrijheid hinderlijk te willen zijn schahzenan sloot zich in zijn vertrek op ten einde zich ongestoord aan zijne droefgeestige gedachten te kunnen overgeven
de granaat begon daarop uit te zetten werd zoo groot als eene pompoen verhief zich tot op het afdak boven de galerij en rolde als een kegelbal van het eene naar het andere einde eindelijk echter stortte hij van het dak op het plein en brak in honderd stukken
neen sire hernam deze ik heb hem nooit hooren noemen niettegenstaande ik zestig jaren lang in dien omtrek jaag de sultan aan den visscher naar den afstand van den vijver tot aan het paleis vragende vernam van dezen dat het slechts drie uren gaans waren
weder ondervond hij bij het ophalen eenen hevigen tegenstand als of het net vol groote visschen ware maar wat hij dit maal optrok was eene met puin en slijk gevulde mand
en ik durf u de verzekering geven dat de koningen aan wie wij het leven te danken hebben eenigen naam in de wereld hebben gemaakt op deze toespraak bedaarde zobeïde's toorn en zij zeide tot de slaven geeft hun een weinig meer vrijheid
de dood van mijne slavin trof mij doch daar mijn zoon zich slechts verwijderd had vleide ik mij met de hoop dat hij zoodra hij mijne terugkomst vernam spoedig terug zou keeren
welk eene treurige geschiedenis verhaalt gij mij daar met ongeduld heb ik u ten einde aangehoord ik prijs het dat gij de verraders die u dus gehoond hadden gestraft hebt gelijk zij verdienen
en tevens u te verzoeken dat gij u de moeite gelieft te geven ieder eenige regels schrift op deze rol papier te schrijven opdat gij moogt weten tot welk doel zoo moet ik u zeggen
ook nog dien dag het doodvonnis te verschuiven het is ligt te denken hoe verblijd de groot-vizier was toen hij zag dat de sultan hem geen last gaf om scheherazade te doen sterven
ik koester geen anderen wensch heeft de tijd zijne genegenheid niet kunnen verminderen de mijne voor hem is nog onverzwakt mijn rijk is rustig en ik verlang slechts tien dagen ter regeling van mijne zaken ten einde met u de reis te aanvaarden
waarna hij mij met liefkozingen overlaadde en wijl mij de spraak ontbrak gaf ik hem door gebaren zoo goed mogelijk mijne dankbaarheid te kennen
ik vraagde naar de reden van deze mij onverklaarbare handelwijze en de officier van de wacht het woord nemende antwoordde prins het leger heeft den groot-vizier in plaats van uw vader die overleden is tot koning uitgeroepen en op last van zijne majesteit
hij was als slaaf gekleed van reusachtigen ligchaamsbouw en had een grooten groenen stok in zijne hand hij ging naar de pan en met zijnen stok een der visschen aanrakende sprak hij met eene bulderende stem
zuster zeide zij tot de bevallige amine ik kan niet langer de stem ontbreekt mij voldoe gij het gezelschap door in mijne plaats te spelen en te zingen
en met den middag van den negenden dag zag ik voor het eerst eenige eilanden die wij voorbij voeren en waarop ik van het strand ook menschen ontdekte die nieuwsgierig naar ons uitkeken
visch visch bewijst gij wel den verschuldigden eerbied op deze vraag hieven de visschen hunne koppen op en antwoordden
en om hem volkomen gerust te stellen sprak ik hem terstond op minzamen toon aldus aan heer wie gij ook zijn moogt wees gerust gij hebt van mij niets te vreezen
ik zal gehoorzaam zijn aan al uwe bevelen toen de visscher deze woorden van den geest hoorde schiep hij moed en zeide arme geest wat gij daar zegt is voor mij een raadsel
na eenige preludiums om te beproeven of het instrument goed gestemd was speelde en zong amine het zelfde lied dat hare zuster gezongen had doch met zooveel gevoel en aandoening dat zij zigtbaar moeite had zich tot het einde toe goed te houden
en te gelijk herinnerd aan hetgeen mij door de tien jonge mannen voorspeld was het paard hernam zijne vlugt en verdween weldra uit het gezigt
bij het eindigen dezer woorden smeet hij de mand vertoornd weg wiesch zijne netten reinigde ze van het slik en wierp ze voor de derde maal uit ook nu haalde hij niets op dan steenen schelpen en wier
schahriar gaf zijne toestemming en dinarzade werd daarvan terstond verwittigd die niet toefde spoedig te komen het praalbed van den sultan en scheherazade
de droefheid sprak uit al zijne gelaatstrekken de sultan ging tot hem en groette de jongeling zonder van zijnen zetel op te staan boog zich zeer diep voor den sultan en zeide tot hem
naar ik het u kan aanzien zijt gij mede een vreemdeling alhier hij antwoordde toestemmend en terwijl hij dit deed voegde deze derde calender zich bij ons wij groetten elkander en ook deze laatste maakte zich aan ons als een vreemdeling in bagdad bekend
hij trad nader groette de beide anderen en vroeg hun wat zij in deze woeste streek te verrigten hadden dat zal ik u zeggen antwoordde de grijsaard met de hinde en maakte hem bekend met het treurige lot dat den koopman te wachten stond
dat de groot-vizier die bij andere uitstekende bekwaamheden het schrijven in de hoogste volmaaktheid verstond vr eenige dagen is overleden
toen men hem eindelijk weder op stal wilde zetten en vast maken hield hij als vroeger den kop niet toe maar gebruikte zijne horens om naar zijnen meester te stooten in een woord hij handelde in alles naar hetgeen hem door den ezel gezegd was
hij legde den vizier het zwijgen op en verklaarde dat het zijn bepaalde wil was nog op dezen zelfden oogenblik de door hem verlangde inlichtingen te bekomen
dierbare geliefde ik heb gedaan wat gij mij bevolen hebt niets belet u thans van uwe legerstede op te staan en mij daardoor een genoegen te schenken dat ik zoo lang heb moeten ontberen
de onmeêdoogende vorstin hield niet op vr zij hem de honderd slagen gegeven had gij hebt geen medelijden met mijnen minnaar gevoeld zeide zij tot hem verwacht dus ook geen medelijden van mij
oogenschijnlijk zijn deze vrouwen tegenover ons geheel weêrloos doch het komt mij voor dat zij zulke bedreigingen niet zouden gedaan hebben indien haar volstrekt de magt ontbrak daaraan zoo noodig gevolg te kunnen geven
de kalif zijn groot-vizier en de opperste der gesnedenen door de schoone safie binnengeleid groetten de dames en de drie calenders op de meest hoffelijke wijze en werden ook even zoo ontvangen
en zulk een hevigen orkaan dat de kapitein hoewel een stout zeeman niet anders dacht of wij zouden met man en muis vergaan
de tooveres verliet oogenblikkelijk het tranenpaleis zij nam een kop met water boog zich daarover heen en sprak eenige woorden die het water deden koken alsof het op t vuur stond
ik brand ik brand het helsche vuur dat zij had ingekregen verteerde hare ingewanden en tastte haar geheele ligchaam aan de smarten die zij leed waren ondragelijk zij hield niet op met uit te roepen ik brand
ik heb u om de uwen gevraagd ten einde het honderdtal vol te maken zoo dat ik thans juist honderd minnaars gehad heb niet tegenstaande de waakzaamheid en de voorzorgen van dezen ondeugenden geest die nimmer van mij wijkt
was een prikkel voor mijne nieuwsgierigheid welke mij weldra dit aardsche paradijs deed verlaten en de tweede poort openen wat ik daar zag was geen fruit maar een bloemtuin niet minder verwonderlijk in zijne soort dan de vorige
maar zoo gij een mensch waart en door tooverij in een kalf herschapen zijt zoo herneem met goedvinden van den schepper des heelals uwe natuurlijke gedaante
ik zou thans de gelukkigste van alle menschen zijn terwijl ik nu zeer ongelukkig ben den volgenden dag zouden zij terugkomen en het vooruitzigt haar weldra te zullen wederzien had voor mijne nieuwsgierigheid een breidel te meer moeten zijn
sta op dat ik u met dezen sabel doode gelijk gij mijn zoon gedood hebt dit zeggende slaakte hij een kreet van woede
zijn de zaken geheel veranderd dat zal mij evenwel niet beletten u te volgen al ware het tot aan de uiterste einden der aarde gij zijt mijn redder
na drie weken was de koning gereed tot groot leedwezen van het geheele hof en van al zijne onderdanen die uit zijne handen een zijner naaste bloedverwanten tot koning ontvingen
hij streelt haar over den rug en trok zonder dat zij daarvan iets gevoelde zeven haren uit het witte plekje dat zij aan de punt van den staart had en legde deze ter zijde om er zich ter geschikter tijd van te kunnen bedienen
het is ons niet geoorloofd u het geheim dat daaraan verbonden is te openbaren maar na die veertig dagen hebben wij vrijheid naar dit kasteel terug te keeren
maar zonder er iets van aan den sultan te zeggen verzon hij eene uitvlugt welke den sultan tevreden stelde intusschen liet de vizier den visscher onmiddelijk halen en toen deze gekomen was zeide hij tot hem visscher breng mij vier andere visschen
en wat kan u beletten mij uw geheim mede te deelen hernam zij indien dit ik deed antwoordde hij zoo weet dat mij zulks het leven zou kosten
iederen nacht ten twaalf ure steken die visschen in den vijver de koppen boven water en roepen wraak over mij en over u dat is de eigentlijke oorzaak waardoor ik niet herstellen kan
zeker zeide de andere ik begrijp niet waarom zij elken nacht uitgaat en hem alleen laat hoe komt het dat hij er niets van bemerkt
ik betuig u mijne deelneming in uw lijden en bied u mijne hulp aan gave god dat het van mij afhing om u verligting van smart te geven ik zou er mijn uiterste best toe doen
op de zelfde plek waar zij er uit gekomen was toen de groot-vizier dit een en ander zelf gezien en gehoord had zeide hij dit is te vreemd en te wonderbaar om er voor den sultan een geheim van te maken
ik begaf mij aan boord van een der grootste schepen en liet de koninklijke vlag hijschen waarna wij onmiddelijk de ankers ligtten en onder zeil gingen
heer antwoordde de sultan ik zeg u mijnen dank voor uwe hoogachting en welke uwe verontschuldiging omtrent uwe zittende houding ook moge zijn ik zal dit niet euvel opnemen
ik ben met haar gegaan naar een wijnkooper en naar een fruitwinkel waar men oranjeappelen limoenen en citroenen verkocht van daar gingen wij naar een ander die amandelen noten en dergelijke waar te koop had
dien dag nog leven derde nacht den volgenden nacht verzuimde dinarzade niet hare zuster te wekken
het was een steen van drie à vier voet in het vierkant ik ligtte dien met mijn mes op en het gelukte mij echter niet zonder groote krachtsinspanning hem weg te ruimen
de ezel viel den os niet in de rede hij liet hem alles zeggen wat hij wilde doch toen hij had uitgesproken nam graauwtje het woord en zeide
de visscher gaf hierop een bevestigend antwoord mits men hem drie dagen tijd gaf om zijne belofte te vervullen toen de sultan hem dezen tijd toegestaan had ging hij ten derden male naar den vijver en was weder even gelukkig als vroeger
zijne wanhoop was onbeschrijfelijk hij was als zinneloos daar echter de dag begon aan te breken verzuimde hij als goed muzelman niet zijn gebed te doen waaraan hij deze bede toevoegde
in één woord mejufvrouw vervolgde de calender tegen zobeïde ik gebruikte al mijne welsprekendheid om den geest te bewegen zulk een schoon voorbeeld te volgen en mij te vergeven
waardoor mij plotseling alles werd opgehelderd wat vroeger in het duistere lag ik vertrok op het eigen oogenblik met den pachter om in persoon met zijne dochter te spreken
dit zou niet geschied zijn zoo ik den overgebleven korrel van den granaatappel de laatste toevlugt van den geest opgepikt
hij bragt de vier visschen onmiddelijk bij den sultan die er zeer verheugd over was te meer daar hij niet verwacht had ze reeds zoo spoedig te zullen ontvangen hij gaf den visscher weder
dat zich op het grootste plein der stad gelegerd zag was niet weinig verwonderd zich in één oogenblik te midden eener fraaie groote en digt bevolkte stad te bevinden
toen schahzenan vertrokken was draalde schahriar niet aan zijn besluit gevolg te geven en beval zijnen groot-vizier hem de dochter van een zijner generaals te brengen welke hij tot gemalin begeerde
de sultan is daarover zeer bedroefd en daar hij het schrift van den overledenen vizier nooit heeft kunnen zien zonder het te bewonderen heeft hij gezworen diens plaats slechts te zullen geven aan hem wiens schrift in schoonheid
heb ik bij u eene neêrslagtigheid opgemerkt welke ik te vergeefs heb getracht door allerlei soort van vermakelijkheden te verdrijven ik verbeeldde mij dit verdriet daaraan te moeten toeschrijven dat gij u te lang van uw rijk verwijderd bevondt
en door eene geschiedenis zoo rijk aan ongelukken en vreemde gebeurtenissen zijn mededoogen op te wekken toen ik dezen avond in de stad kwam was de eerste dien ik ontmoette den calender die vr mij de eer genoot u zijne lotgevallen mede te deelen
en nadenkende over de ondankbaarheid der menschen en hoe spoedig eene ontvangen weldaad dikwijls wordt vergeten reed hij weemoedig over deze ondankbaarheid van zijnen liefsten bloedverwant alleen
toen het slagtoffer hare tranen verdubbelende zoo hartverscheurend begon te loeijen dat ik mij daardoor andermaal ontwapend zag
zij baden de dame door teekenen hen te verschoonen en niet te verraden maar zij het hoofd van den geest van haren schoot zacht op den grond latende glijden stond op en verzocht met eene fluisterende stem dat zij zouden afkomen schahriar en
het is reeds meer dan achttienhonderd jaar geleden dat salomo de profeet van god gestorven is wat kunt gij dan met hem te doen gehad hebben verhaal mij uwe geschiedenis en waarom gij in deze vaas waart opgesloten
verleen mij daartoe als ik u verzoeken mag uwe onverdeelde aandacht de hinde welke gij hier ziet is mijne nicht en bovendien mijne vrouw zij had toen ik haar huwde eerst haar twaalfde jaar bereikt zoodat ik met regt kan zeggen
het treurige lot dat haar te wachten staat kon haar niet afschrikken en zij stelt de eer om slechts eenen enkelen nacht de gade van uwe majesteit te zijn hooger dan het leven maar bedrieg u niet door eene ijdele hoop vizier hernam de sultan
de genoegens van het aangename gezelschap de goede sier die wij maakten de concerten en andere vermaken hadden mij gedurende dit jaar zoo zeer bezig gehouden dat het mij aan tijd en lust had ontbroken
toen ging ik voor de tweede maal naar het tranenpaleis op den tijd dat zij er was ik verborg mij weder en hoorde haar tot haren minnaar zeggen
dochter hernam de sultan ik wist waarlijk niet dat gij zoo bekwaam waart sire antwoordde de prinses het is zeer goed en nuttig deze dingen te kennen doch het kwam mij voor dat ik wel deed mijne kennis voor u te verbergen
op eene zoo barbaarsche en wreede wijze dat er geen voorbeeld van was te vergeefs vervulde de ongelukkige vorst het paleis met zijne jammerkreten te vergeefs bad hij haar medelijden met hem te hebben
toen de eerste grijsaard zijne geschiedenis geëindigd had sire vervolgde de sultane rigtte de tweede met de twee zwarte honden het woord tot den geest en zeide
intusschen zag hij zich in gevaar zijne onbescheidene nieuwsgierigheid met zijn leven te boeten de overigen zelfs giafar
de pachter minder teêrgevoelig dan ik bragt haar zonder verwijl den doodsteek toe maar de huid afstroopende bleek het dat de koe hoe vet zij ons ook ware voorgekomen dood mager en enkel vel en been was
mijne verbittering over dit gesprek was dan ook zoo groot dat ik mij onverhoeds vertoonde en hetzelfde graf aanroepende uitriep o graf verslind dit monster der natuur of liever neem tot u
dit is niet zeer moeijelijk gij hebt niets te doen dan eene nieuwe jagtpartij te verordenen zoodra wij alsdan niet ons gevolg buiten de stad zullen zijn en het kamp is opgeslagen keeren wij met den avond naar uw paleis terug en houden ons in mijn vertrek verborgen
ons voor veertig dagen naar elders te begeven ten einde een op ons rustenden pligt waarvan niets ons kan verschoonen te vervullen
brak ik van een daar staanden ouden boom een zeer dikken tak af sleepte dien met inspanning van al mijne krachten tot in zee en ging er schrijdelings op zitten terwijl ik in elke hand een stok hield welke mij tot riemen moesten dienen
hij had nog eene andere reden die hij mij niet zeide om deze zaak voor ieder verborgen te houden en wel eene zeer gewigtige gelijk uit het vervolg van mijn verhaal zal blijken
zelfs sprak ik uit voorzigtigheid geen enkel woord en nam zwijgend plaats op eene bank tegenover den bronzen man naauwelijks was ik gezeten
die aap daar ofschoon hij de gestalte van een aap heeft is een jonge prins de zoon van een magtigen koning hij is door betoovering in een aap herschapen
geloof mij houdt uwe rust en zoek niet den dood in den geopenden muil te loopen vader antwoordde scheherazade de parabel welke gij mij hebt voorgedragen is niet in staat mij van besluit te doen veranderen
en brengt hem hier bij mij op dit bevel van den sultan was het de officieren niet mogelijk zich van lagchen te onthouden de vorst vertoornd over deze stoutheid was gereed hun zijne gramschap te doen gevoelen
doch toen zij bemerkten dat ik het papier zeer zindelijk behandelde en door gebaren te kennen gaf ook daarop te willen schrijven ging hun schrik over in eene vrolijke verbazing
die zich hiertoe niet wilden vernederen om zich over onze weêrspannigheid te wreken belastte deze magtige koning zijnen eersten minister assaf zoon van barakhia
toen echter vervolgde de sultan was ik een koopman van moussoul nu ben ik haroun-al-raschid vijfde kalif uit het beroemde huis van abbas de plaatsvervanger van onzen grooten profeet
daarna viel het mij onder begunstiging van deze vermomming gemakkelijk het koningrijk te verlaten waartoe ik de minst bezochte wegen insloeg ik liet de steden en dorpen ter zijde liggen
en waartegen ik mij niet verzetten kan zij brengt haren geliefde den drank waarmede zij hem tot nu toe in het leven gehouden heeft terwijl zij niet ophoudt met over zijn stilzwijgen te klagen
maar door eene zwakheid die mij altoos zal berouwen bezweek ik voor de verzoekingen van den duivel der nieuwsgierigheid die mij geene rust liet vr dat ik mij de straf op den hals haalde welke ik te regt dragen moet
het spreekwoord zegt dat wie aan een onwaardige eene weldaad bewijst slechts ondank heeft te wachten ik heb altoos gemeend dat die spreuk onwaar was als strijdig met de wet der liefde en verderfelijk voor de maatschappij
begeerig naar een van het gewoel der wereld afgezonderd leven nam hij het turksche monnikskleed aan werd een dervis en liet aan zijne woning verscheidene cellen bouwen
zie ik mij gedwongen u te vatten en gevangen te nemen op deze woorden maakte de wacht zich van mij meester ontwapende mij en bragt mij voor den
ik wachtte een oogenblik bij deze deur ten einde haar eerst over eene opene plek te laten gaan en volgde haar intusschen met mijne oogen
zij bragten er eene groote menigte mede wier licht dat van den dag zoo volkomen geleek dat ik niet kon nalaten er haar mijne verwondering over te betuigen
neem deze visschen en breng ze aan de bekwame hofmeesteres mij door den koning van griekenland gezonden ik veronderstel dat zij wel even lekker als schoon zullen zijn
en dan nog eenmaal vaarwel te kunnen zeggen wilt gij toestaan dat ik de voldoening smaak haar dit laatste bewijs mijner toegenegenheid te kunnen geven
wij gingen er in en vonden het valluik van binnen gesloten doch door middel van een breekijzer gelukte het ons dit te openen mijn oom de koning ging het eerst den trap af ik volgde hem wij moesten omtrent vijftig treden naar beneden
uwe majesteit behoeft dus nog slechts een weinig geduld te hebben zoodra het genoegzaam dag is zal ik als vizier naar deze woning terugkeeren en de vrouwen voor uwen troon brengen
de jeugdige koning voor de noodzakelijkheid bukkende verwijderde zich van de tooveres zonder een enkel woord te spreken en begaf zich naar eene afgelegen plaats waar hij met ongeduld op het verder welgelukken der onderneming van den sultan wachtte
deze droom werd wat het eerste gedeelte betreft letterlijk vervuld een jaar na dien nacht waarvan mijn vader aanteekening had gehouden kwam ik ter wereld
maar deze eeuw ging om gelijk de beide voorgaanden zonder dat er eenige verandering in mijn treurig lot kwam eindelijk verbitterd dat zich niemand over mij ontfermde en verwoed wegens mijne langdurige gevangenschap zwoer ik dat
toen ze aan de eene zijde gaar waren keerde hij ze om dan onmiddelijk opende zich de muur doch in plaats van de jonge dame trad een zwarte uit de opening
het is wel zeide zobeïde wij zijn voldaan en gij kunt gaan werwaarts het u zal believen de calender verontschuldigde zich echter en verzocht de dame hem toe te staan te blijven
de tegenwoordigheid der zwarte slaven met hunne zwaarden in de hand kon hem niet weerhouden zacht tot zijn vizier te zeggen vele geschiedenissen heb ik gedurende mijn leven hooren verhalen