AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Onder de toekijkers bevond zich, als natuurlijk was, de Jonker VAN BLEISWYK, dezelfde, van wien LUDWIG in het vorige hoofdstuk had aangemerkt, dat hij overal met den neus bij was.
Hij had zich ook thands eene der beste plaatsen uitgekozen, om Jacob van Lennep, De pleegzoon alles wel te aanschouwen en op te nemen
hem in extase en terwijl hij met half geopenden mond en half gesloten oogen het aantrekkelijk beeld bespiedde, dat voor hem stond, boog zich onwillekeurig zijn lichaam rechts ter zijde naar haar toe, als ware het een stalen voorwerp onder den invloed van den magneet
Sla een doek om of kom in huis.
Het is tijd, zeide Warenka en stond op: Ik moet ook madame Berthe nog bezoeken
en beleefd aan de Engelsche dames, die vroegen of dat Moerdijk was, geantwoord: ja.
Zij schreeuwden het hem in de ooren, den naam van zijn stad.
omdat ik niet tot de drijvers behoore, noch als een heremiet leve, gelijk uw wonderdoener Jacob Jansz.
, die meent daarmeê singuliere heiligheid te betoonen!
Wat!  zal het gezegd zijn, dat ik, Gerrit Fransz.
Meerman, Schout van Delft, door zulk slag van volk als gijlieden zijt, voor heiden worde uitgekreten
Gg kunt er uw halve leven rtifsschien droog liggen, maar er kan een tgd komen, en het is hetbestedat gjj vooruit weet
e spoorbaan doorsnijdt dit woeste gedeelte, en de reiziger, die er gebruik van maakt, ontvangt nog altijd, evenals ogendorp in zijn tijd, den indruk, dat de steden en dorpen te midden van onontgonnen wildernissen liggen
maar er was iets, dat hem levendiger maakte dan gewoonlijk.
Hij praatte onder het eten meer dan anders, vroeg zijn moeder die van het oogenblik dat wij weer thuis waren gekomen haar wachtpost had verlaten
God is mijn getuige, dat ik alleen de waarheid spreek,' zeide de gevangene.
'Wat doet des Heeren naam,' vroeg de Raadsheer, 'in den mond van een' schelm als gij, die gelooft, dat een kind voor zijne geboorte al verdoemd is
dit was echter in den beginne open en groen geweest, zooals een bosch dat in de lente is;
en nu begon het dicht en donker te worden, zooals een bosch in den zomer
hij keek de kamer rond, als iemand, die door iets verrast is, maar zelf niet weet waardoor
oe hij altijd een zoet en gehoorzaam kind geweest was;
hoe hij eens in het hartje van den nacht, dat haar een hevig pleuris overviel, toen hij nog maar een aankomend borstje was, naar den hirurgijn geloopen was, die op de rinsegracht driaan oosjes zn.
vettelde die geschiedenis dikwyls aan de oude Koningin Charlotte;
waarop de oude Koning altyd zeide: Kom, Kom!
Wat, Wat?  Geesten, Geesten?
in den met starren bepoeierden nacht, het heilige meer aan hunne voeten!
Zij herhaalden het hier tevergeefs, in deze kamer, in Florence, in het
en uwe ouders geene droevige dagen doen slijten, om eene teleurgestelde hoop, welker vervulling niet van ons afhangt.
' aar ontdekt had, welk een belang zijn oude speelmakker in hem stelde, bezocht hij denzelven van tijd tot tijd
Schoon het hart zijner moeder zeer bezwaard was, om het naderend afscheid, ontwaakte toch in hetzelve, hoe meerder zij Rotterdam naderden, de nieuwsgierigheid, om de door haren Adriaan Loosjes Pzn.
Alleen vroeg hij haar, of het hem, zoo hij te Enkhuizen kwam, geoorloofd zijn zou een bezoek bij haar af te leggen, en HILLEGONDA, merkende, dat dit hem eene wezenlijke vreugde veroorzaken zou, vond geene reden, om hem dit te weigeren
Een der Onderschouten was kort te voren gepensionneerd geworden en Heynsz werd benoemd om dien post voorloopig te vervullen, met toezegging, dat hem een dadelijke aanstelling geworden zoude, zoodra het hem gelukt zoude zijn den zich nog altijd schuilhoudenden Graaf van Talavera aan de Justitie over te leveren
Als gij behoefte hebt aan tijdkorting, kunt gij, dunkt mij, een oogenblik gehoor schenken aan een voormaligen speelmakker.
' 'Ik zie niet hoe ik dit weigeren kan, sinds hij de vrijheid neemt zich aan mij op te dringen.
Zij was verlegen, en zij vreesde, dat buiten op den weg, en aan het station, de menschen zouden kijken en praten waarom mevrouw Van der Welcke op reis ging.
En toen eindelijk Piet kwam waarschuwen, kon zij eerst niet opstaan, omdat zoo beefden haar oude beenen, en de voeten staken, als sliepen ze
Zij rilde.  Toen zag zij iets ongehoords, iets zoo ongehoords, dat zelfs in de gedrochtelijkste koortsbeelden haar zoo iets niet verschenen was.
Zij zag den politieagent Javert mijnheer den maire bij den kraag vatten;
de bron van zijn geluk, en hij hoopte, dat de geheime kracht der plant aan de magt des vuurs weerstand zou hebben geboden.
Spoedig echter vond hij den gloeijenden pot, maar van de plant zelve geen spoor meer
Terstond verscheen de geest en sprak tot hem: Wat wil je?
Ik ben bereid, je te gehoorzamen als je slaaf en als slaaf van allen, die de lamp in de hand hebben, zoowel ik als alle andere slaven der lamp
Zou dat niet even onrechtvaardig zijn, als dat ik meer krijg dan mijn griffier?
Of dat Maltus een grooter inkomen heeft dan een van zijn stationschefs?
maar hij zelf was op dit oogenblik als de gems, die minuten lang, als uit de rots gehouwen, stil kan staan, totdat zij plotseling, wanneer er een steen naar beneden rolt, opspringt en wegsnelt;
Mijn vriend, zeide mijnheer Skimpole, met zijn rug naar het vuur staande, met zijne half voltooide schets in de hand, ik zou u gaarne iets willen vragen, als gij het niet kwalijk neemt
Trots zijn moed, was eene bijna vrome huivering voor wat hij den zoon van Ares zoû aan doen, in zijn weifelend en bedachtzaam willen en ieder oogenblik meende hij omringd
De bizonderheden, die vorstin Tscherbatzky omtrent madame Stahl en
merkte ik toch op, dat mijn broers en mijne oudste zuster meest met de handen aten, dat ze de vingers in de saus doopten en ze aflikten zonder dat mijn vader en moeder dit schenen op te merken
ô Myn Heer Blankaart, wat ben ik by eene brave vrouw;
zy is zeer krank geweest, maar ik heb haar zo trouw opgepast, om dat ik haar zo lief heb: en zo ik die vrouw verloren had, wat dan?
en te gelijk hoorde zij de onaangename stem van haar echtgenoot, die niet wilde ophouden.
De vrees voor Wronsky kwelde haar, maar nog meer die fijne stem
Mijn vader hielp de mannen hun zakken afleggen en ging toen een oogenblik heen om met mijne moeder terug te komen.
Terwijl hij weg was, hadden de mannen hunne zakken geopend
Dikwijls had zij in boeken gelezen, hoe een lief vrouwtje behoort te doen, als het tot de 'ontdekking' komt.
Zij was een slim vogeltje, en wist zoo spoedig als slechts eenigszins kon, wat zij weten wilde.
Een scherpe droge wind en een beetje vorst had de wegen zoo hard gemaakt toen wij te Worcester aankwamen, dat hun gegroefde sporen wel iets weghadden van
Zij naaide leugenweefsels en haakte onbezonnen woorden, die op den grond gevallen waren, alles tot schade en verderf.
Hij zag haar nu vooral serieus, heel kalm: verloren had zij hare illuzie, als een aureool, die van haar af was gevallen: een stille resignatie, kalme melancholie, staarde uit haar groote oogen recht op hem toe, terwijl zij aandreef, nader
en toen ik hem op het à-propos bracht, wendde hij zich tot den heer van Berchem, zeggende: dat zijne tegenwoordigheid niet werd vereischt, daar de Hollandsche zaakgelastigde genoegzaam ervaren bleek in de Engelsche taal, om een tolk overbodig te maken
Wie zn'n dat?  Jerry, de boodschaplooper, die zpe eigene opmerkingen op zjjne eigene manier gemaakt had, en die in zgn gepeins
wie weetf 'Masa' viel Betsy verontwaardigd in 'Maar honderd guldenf 'Hij had geluk in zijn gezicht,' meende de oude, 'en dat heeft deze niet
en het blijde vooruitzicht op het door Joe verwenschte partijtje.
Het is onmogelijk te zeggen, hoe Joe den onbekende haatte, die haar op dat partijtje had genoodigd
Uit die Vroedschap koos men voor eenen bepaalden tijd de Burgemeesters en Schepenen, doch de leden der Vroedschap zelven werden voor onbepaalden tijd gekozen.
Verder werd Leiden verdeeld in zeven Bonnen of Kwartieren, en aan het hoofd van elke Bon stonden vier mannen
daarbij, hij heeft nog te veel te verliezen om alles tegelijk op het spel te zetten, en bij de volmacht die Muller in handen had.
maar bovenal had onze vriend twee belangrijke punten op hem vooruit bij dit spel
Mary, gehuwd in Indië, en haar beide Engelsche jongens in Londen: o, wat verlàngde zij soms naar Hugh!
En Lot trouwde, en hij vroeg haar, zijn moeder, die hem zoo missen zoû, waarom hij trouwde, waarom
Ik geloof niet, dat ik dat durf, zei de jongen.
Maar toen had hij toch zoo'n medelijden met de dieren, dat hij het ten minste wilde probeeren.
Holmes keerde voorzichtig het lijk om en onderzocht het met groote nauwkeurigheid.
Hij bleef vervolgens langen tijd in gedachten verzonken en ik kon zien aan zijn saamgetrokken wenkbrauwen, dat volgens zijn meening de ijselijke ontdekking ons niet veel verder gebracht had bij ons onderzoek
in zyne nieuwe loopbaan zou schitteren, barstte Betsy in tranen uit en antwoordde: Gy spreekt alsof zyn leven hier niets, en zijn roem in Londen alles is
met al de onwaarschijnlijkheid, welke in de natuur is;
noch in het toppunt, noch in het voetpunt, tusschen den mensch en den seraf, boven het slijk, onder den ether, in de wolken;
nauwelijks vleesch en been, ziel en verrukking van het hoofd tot de voeten
want een jong meisje, schoon als de dag, maar nauwelijks gedekt en bleek als een doode, lag daar uitgestrekt in het vochtige gras: en ofschoon het flauw en pijnlijk zwoegen van haar boezem aanduidde dat zij nog leefde
De eetkamer was bovendien nog met een oud rose geverfd buffet versierd.
Een dergelijk buffet, bekleed met witte doeken en onechte kant, had de bisschop tot altaar in zijn bidkamer ingericht
stak hij een oogenblik zjn rechterarm uit, alsof hij een of ander zwaar wapen zwaaide, en antwoordde, toen hij hem weer liet vallen
of Dolly, of de slotenmaker, of zijne vrouw, vijf jaren ouder scheen te wezen;
want tevredenheid en opgeruimdheid kunneii iemand zeer lang een jeugdig voorkomen doen behouden
en wilde, toen hij haar eens gezien had, met geene andere dame meer dausen.
Hij bragt haar zelf van allerlei gebak, wijn en vruchten, die Asschepoester met hare zusters deelde
doch verzekerde hun meteen, dat ze daar van alles zouden voorzien worden.
Deze ontvangst beviel den mannen zeer slecht, waarom ze terstond tot den vijand overliepen, die hun eerst alle mogelijke eer bewees;
rein, op zijn arm, straalt het witte kruis.
Beiden houden zij nu lange kaarsen in de hand.
En de Primaat met zijn juweelen mijter en zijn, met juweelen arabesken bezette
Paul voerde haar bij den arm in het kleine zijkamertje, waar het portret hing van hun vader.
eer vermaakte zich weder met de fraaije eegezigten, en nam, tot dat de driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman avondstond de voorwerpen duisterder en duisterder maakte, met haar gezigt, als afscheid van alle de plaatsen die zij bezocht had, zoo
In mijn binnenste had ik, van mijne vroegste kindsheid af, een gedurigen strijd tegen onrechtvaardigheid doorgestaan.
Ik had, zoodra ik maar spreken kon, geweten, dat mijne zuster, met hare grillige heftigheid
De voortreffelijke gids wist steeds eene ontmoeting met de wilden te vermijden.
Om ongemerkt voorbij te komen, stegen de ruiters af en omwonden de hoeven der paarden met gras
Wel, juffrouw, omdat ik meende dat die heer geen vreemde voor u was, maar familie of kennis of zoo iets, en dat het u pleizier zou doen te hooren dat hij hier bleef.
' 'Omdat hij vanmorgen, toen hij hier kwam, zoo ineens naar juffrouw vroeg
zoodat ze weldra allen trots op zij zetten en elkander vriendelijkheden bewezen, zonder er over na te denken, welke wel de grootste was.
Allerlei prettige dingen gebeurden in dien tijd, want de nieuwe vriendschap groeide als gras in de lente
van den troon als van de stulp, van Hecuba tot moeder de Gans.
Misschien zijn in dat huis, meer dan elders, van die liefelijke, kinderlijke woorden gesproken, welke een peinzenden glimlach uitlokken
ijzer, hout en stof, een enkel gedenkteeken van vergankelijkheid.
Het beste werk en het slechtste, het eenvoudigste en het kostbaarste
of een roze satijnen overjapon;
en toen juffrouw Turner de hare purper had laten verven en er een spencer van gemaakt had
Het is voor mij iets ongewoons, mijn naam in de kranten vermeld en politie bij mij aan huis te zien.
zij had ongelijk, dàt wist ze nu, en het was voor haar één doen, ongelijk gevoelen en het bekennen.
Ze ging naar binnen en luisterde aan de deur der logeerkamer.
En toen ze te Ede zaten Aan goed verwarmden haard, Zeî de een: 'Wat is een mensch toch, Alleen, nog weinig waard!
' 'Jawel,' sprak toen de tweede, 'Dat mag nog eens gezegd, Als wij elkaêr niet hielpen, Dan kwam er niets terecht
Het is hier ook wel wat koud om te mijmeren!
' Na deze ontboezeming liep LOUISE eene poos zwijgend voort.
Onwillekeurig dacht zij aan eene gelijksoortige wandeling, en alweder kwam haar vrolijke logé haar voor den geest.
Men wane niet, dat zij den armen EDUARD vergat, al mogt zij daarvan uiterlijk blijken geven
Indien gij mij bijgestaan hadden, wie weet hoe dan de uitslag zou geweest zijn, zei de Bisschop op verwijtenden toon.
Ik mag de wapenen niet voeren tegen mijn leenheer, Hoogeerwaarde.
Nu en dan viel er iets omlaag, als het puin door een sluipenden voetstap werd afgestooten.
Nu en dan was er ook een gedaante zichtbaar, die langzaam de trap beklom
En Lina zocht overal waar toch die parasol kon gebleven zijn en nicht hielp zoeken en de meiden kwamen binnen om haar bijstand te verleenen, en de Riminietjes wenkten, dat zij komen zou.
Ik weet het niet Ik geloof het wel Er is verschil tussen alle mensen en alle dingen Deze minjak is de goede;
zij is klaargemaakt naar een Padangs voorschrift Er is geen andere goede, dan die
Dat was ook zoo: het feit was, en gebeurde, zooals Van Oudijck het had vooruit bedacht en gedwongen.
Zij verwachtte deelnemende gelegenheidsphrasen te hooren, maar Anna hield zich daar niet mee op.
Dolly, melieve!  sprak zij, ik wil hem niet voorspreken, want dat is onmogelijk
Ik schaamde er mij over om het te vertellen, terwijl de kleintjes er nog waren, maar ik wou, dat u al de schandelijke dingen wist, die ik bij de Moffats gedaan heb
Courfeyrac en Bossuet, wier moedige vroolijkheid met het gevaar vermeerderde, vervingen, gelijk madame Scarron, het voedsel door scherts, en wijl er geen wijn was, schonken zij ieder vroolijkheid in
Toen hij haar de sleutel en het ei gegeven had en was weggegaan, nam zij eerst het ei en sloot het weg, en toen ging zij in de verboden kamer.
Haar beide lieve zusters zag zij, gruwelijk vermoord in het bekken
maar, behalve dat renkelaer werkelijk aanleg had om een achievelli te worden of een alleyrand, zoo meende hij hier te doen te hebben met een wel schrander, maar nog argeloos en onbedreven meisje, dat zijn doel niet gissen, veelmin doorgronden zou
hij zag vreemd op, toen hij zich in zulk een luisterrijk gezelschap bevond;
doch nog vreemder, toen hem de Gravin om den hals viel, en onder den uitroep van: 'mijn zoon!
Zij zag in hem een parasiet, die de beste sappen van den ouden boom tot zich trok;
maar parasieten hebben geen levenskracht in zich zelven, en zij was vast besloten dezen hier eenmaal los te maken van den kloeken eik, waarom hij zich had geslingerd
n den geest van rees eene groote somberheid, en onze, mede voor eenig kwaad beducht, spoorde nu met zijne overige reisgenooten den ostiljon aan, om de paarden, die reeds vrij vermoeid waren, wat aan te zetten
had hij wel weinig overeenkomst met den levenslustigen, opgewekten edelman, in prinselijk feestgewaad gedost, die eens hare verbeelding had getroffen, maar de trekken waren niet gansch veranderd;
het hooge voorhoofd kwam nog even sprekend uit, al was het met scherpe voren
en daardoor natuurlijk steeds een kwellend gevoel van hare tekortkomingen met zich omdroeg.
Dit gaf hare godsdienstige stemming eene strenge en eenigszins sombere kleur
Zelfs bij Rurop durft ze nog niets, en dan kijkt ze zoo onschuldig, en zegt met zoo'n braaf gezicht: 'Ja juffrouw' en 'Nee juffrouw' en weet al haar beurten precies, maar als Rurop weg is, dan heeft ze een massa te vertellen van dat idiote mensch en dan lacht ze met zoo'n malle grijns
behalve wat den roover zelven betreft.
Spreek zacht, als het u belieft.
Barnaby is niet kwaadaardig;
maar ik ken hem beter dan gij
Hij zeide dit boven aan de trap, terwijl hij zachtjes zijne rechterhand bewoog, alsof zij een zilveren troffel was, waarmede hij het cement zijner woorden over het gebouw van het stelsel wilde strijken
er meer en meer tegenop te zien, hoe zij AKSWIJK, hetgeen haar op het hart lag, zou te kennen geven.
Met hem toch alleen te praten, zoodat andere meisjes het merkten, wilde zij niet, omdat zij wel wist, wat dan het gevolg zou zijn, en daarvoor wilde zij zich volstrekt wachten
Lang, ontzenuwend lang praatte zij door, weidde uit over de liefde van ouders en de ondankbaarheid van kinderen, verviel in herhalingen, slaakte zuchten, stortte tranen, werd insgelijks wrevelig over mijn aanhoudend stilzwijgen en eindigde met uit te roepen
maar nu, nu hij wist, dat zij daar was, kon hij er volstrekt niet meer heenrijden.
De afwijzing, die hij had ondergaan, had een onoverkomelijke kloof tusschen hen gegraven
maar nu ik bovendien zyn patroon ben, is het nog veel erger.
De heer Grewgious schudde ernstig met zyn hoofd, alsof hij de beleediging wat al te grof vond, hoewel hij zelf de beleediger was
mogelijk te maken.  Op mijn uitstapjes door Amerika zag ik trouwens nergens en bij geen enkele gelegenheid een vrouw blootgesteld aan de geringste daad van
Achter de zuilen vielen hunne lange violette schaduwen neêr.
In die zacht paarsche doezeling was even de groep, zat de keizerin, den kroonprins nog in hare armen, tegen hare knieën aan
Ik vertel u eenvoudig, dat ik Julie van Aardenburg.
' 'Wat blief? ' 'Lodewijk ik zeg je: het is onmogelijk
terwijl Boots en Brouwer op hunne beurt den neus optrekken voor het werk van Podsnap.
Om acht uur, nu al de harde werkers bijeenkomen om bij Veneering te eten, spreekt het van zelf dat de vigilantes van Boots en Brouwer
hoe meer zij vreesden dat het met zijne zwerftochten gedaan zou zijn.
Eindelijk zagen zij het flauwe licht door het venster, en het gaf hun hoop, hoewel Lightwood weder van angst bijna bezweek bij de gedachte
Onder dit praten waren Reynhove en Lodewijk, door de omstanders heen, de herberg binnengedrongen: en geen trek hebbende, om mij in dien wilden boel te mengen, noch om langer naar de klaagliederen van Krijn Jaspersz te luisteren, begaf ik mij naar den tuin, zette mij neder en bestelde een roemer wijn, met oogmerk om na het gebruik daarvan huiswaarts te keeren
Juist zoo! ' hernam De Witt: 'dit kwetste uw eergevoel, en ook my hindert het, langs slinksche wegen iets te moeten vernemen, al is het ook nuttig voor den Staat.
Welnu!  voor het vervolg zult gy, zoo ten opzichte van uw
Voorzichtig!  want het is donker, als ge binnenkomt;
de eene helft der vensters wordt in beslag genomen door een dichte groene hor, en de andere wordt verduisterd door het dikke geelkatoenen valgordijn, dat vingerdik stof in zijn plooien heeft en daardoor nog ondoorschijnender is
Elinor ging met een bezwaard gemoed, wetend dat haar mededeeling verdriet zou veroorzaken, en uit Marianne's brief wel bespeurend, hoe weinig zij erin geslaagd was, op dit verdriet eenigermate voor te bereiden, aan haar moeder zitten schrijven, wat er gebeurd was, en haar vragen, wat hun verder te doen stond
en bedwelmd tusschen de scherven bleef liggen.
Daarop, zonder de complimenten der omstanders over zijne overwinning af te wachten, begaf Joe zich naar zijn
Heeft u Spencer doorgelezen?
Neen, nog niet geheel, zeide Lewin.
Overigens heb ik hem nu niet meer noodig.
dacht er over hoe zij deze verschillende raden het best zou vereenigen.
weet ik zelf niet bij ondervinding, wat het zegt, wederwaardigheden te lijden, welke alleen door een vast geloof kunnen worden doorgestaan?
Heeft niet mijn eigen zoon, gelijk NADAB en ABIHU, de zoonen AäRONS, Jacob van Lennep, De pleegzoon vreemd vuur op het altaar gebracht
En welk hartzeer,' zeide zijn vriend, 'kan haar kwellen?
Zij is verbonden aan den man dien zij lief heeft, en die het tot zijn hoogste geluk rekent, al hare wenschen te bevredigen
Capi neemt het op zich om hem een ander te bezorgen.
Maar het zal geen hond zijn, dien hij hem tot opvolger geeft: het zal een knaap wezen, een boer, Rémi genaamd
het kwam mij voor, dat, al betrof het hier mijn meester, ik zelf toch ook in gevaar verkeerde;
ik verschool mij achter een groote kachel en, terwijl ik mij tegen den muur drukte, maakte ik mij hoe langer hoe kleiner
Ik herinner mij, zeide Deodaat peinzende, dat ik eens bij toeval zulk een Friesche voorspelling gehoord heb.
Ik ben die meerendeels vergeten: een paar regels zijn mij lang bijgebleven: laat zien, vervolgde hij, zich het hoofd krabbende, of ik mij die nog kan herinneren
dan alleen voor zoo verre het verstrekte, om de akeligheid van de lange en koude nachten te verminderen.
De krachten der manschappen waren uitgeput, en de laatste scheepsbeschuiten werden rondgedeeld - het bier en de brandewijn
' In de verwarring van het oogenblik gebruikte hier Paddeltje de uitdrukking, welke het dappere bootsvolk Joh.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter dier tijden bezigde, wanneer het beloofde in den strijd stand te zullen houden of het vaderland te verdedigen
wandelen koutend en lachend tusschen het groen of vormen groepjes aan de buffetten, die van kristal en zilver schitteren.
De heeren dragen, zonder uitzondering, den deftigen zwarten rok;
de jonge dames zijn in keurige, witte, roomkleurige of
dus voelde de oude Osborne zich vrij zeker van zijn tegenstander in het p onderhoud, dat wij zoo juist beschreven hebben, en zoodra George's middelen onvoldoende werden, verwachtte hij zeker diens onvoorwaardelijke onderwerping
het Scandinavisch en Caledonisch was thans in de mode, eerst later kreeg het zuiver Engelsch de overhand;
de eerste Arthur, Wellington, had pas onlangs den slag van Waterloo gewonnen
Hij verhuisde dan ook naar Amsterdam en was sedert, tot zijn dood toe, de getrouwe rechterhand der Justitie.
Voor de wereld, die van deze schikking onkundig was, bleef hij de schilder van beroep, en voegde bij de winstjes, welke zijn portretten hem bezorgden, nog deze, dat hij gestoffeerde kamers te zijne huizen verhuurde
- Njonja moeda vraagt of njonja besar even boven komt, herhaalde de baboe.
voegde zij er aan toe, de titels op elkaâr stapelend uit eerbied voor de oude mevrouw, die de njonja besar Bogor was geweest
Toch heeft hij mij trouw ter zijde gestaan, en ik heb veel aan hem gehad;
zijne tegenwoordigheid van geest, zijn kloek beraad, hebben goede diensten gedaan.
Hij laat u groeten, en ik moest u geruststellen over de familie van Berchem, wier huis van schade is bevrijd gebleven
Daar had COSMUS te gelijk den aanzienlijksten handel gedreven, en stond, als het ware met den handelstaf van Mercurius in de hand aan het roer van staat.
Nu was zijn naamgenoot, schoon uit een' anderen tak voortgesproten, aan het hoofd der regering geplaatst
Als hij bijvoorbeeld een groot gezin had, dan zou het een welkome vermeerdering zijn.
Misschien was het dan voor alle betrokken partijen beter als we de som tot op de helft verminderden.
Vijfhonderd pond zou een ontzaglijke vermeerdering van hun fortuin beteekenen
Op hetzelfde oogenblik viel een langwerpig en in blauw papier gewikkeld pakje uit den zak van de overjas.
Juffrouw Gillenormand raapte het op en deed het blauw papier er af.
en eindelijk op zekeren dag opgehangen was geworden.
Fagin maakte er geen geheim van, dat hij veel tot dat droevig einde had bijgedragen
Ieder mensch is hier zoo vrij als een vischje in het water!
Hij heeft al de kenteekenen, al de bewegingen van een recht lastigen wijsneus, en schijnt nog in twijfel te hangen wat hij liever wezen zal, een fat of een lomperd.
Tweehonderd-vijftig kroonen,' zeide Buat, 'dat is mijn laatste woord.
' zeide Nyssen: 'ik had al berouw over mijn bod.
' 'En ik ben met mijn paard niet verlegen,' zeide Buat: 'tot weêrziens
Hij keek: het was een groen hagedisje, zich heffende op de voorvoetjes en het kopje nieuwsgierig naar Aldo's witten schoen gerekt
Een moeder, die haar eigen kind heeft vermoord!
Natuur, wend uw jeugdig, frisch gelaat van de ellendige af, die zulk een daad volvoeren kon!
Hemel, verduister uw glans, aarde, open uw afgrond
Aan de andere zijde van het boschje was juist een schoen zichtbaar.
Wij renden er heen en daar lag de ongelukkige wielrijder.
Het was een lange man, met een zwaren baard en een bril op, waarvan een glas gebroken was.
De oorzaak van zijn dood was een zware slag op het hoofd, waardoor een gedeelte van de hersenpan was
dekte de tafel.  Bella, als het erkende sieraad der familie, hield hare beide handen bezig met hare lokken nog eens op te krullen, zittende in den gemakkelijksten stoel
De oude heer placht altijd den aard en de waarde te willen weten van idles wat hij in de vuilnis vond, en menig been, menige veder en wat niet al heeft hij hier bij mij gebracht.
Mijnheer, als hij niet verplicht is uit te gaan of zijne vrouw te begeleiden, zit dan graag een uurtje te praten;
er komen bezoekers, gemeenzame vrienden, die het al gewoon zijn, dat mevrouw maar even of in het geheel niet verschijnt, en die blijven, zelfs al trekt mijnheer weer naar zijn kabinet
wie zijn vader was, en zonder dat eenige kunstgrepen hem zachtmoedigheid en vergevensgezindheid leerden.
Als hij een man was geworden, vertrouwde zij, dat de God van?
Zij droeg alleen een sarong, dien zij onder de armen had opgetrokken en op de borst in een wrong hield samengeknoopt.
Ik herhaal, zeide hij, wij kunnen elkander verstaan.
Laten wij onze zaak in der minne schikken.
Ik had ongelijk mij aanstonds driftig te maken, ik weet niet wat mij in het hoofd kwam
Mijn bloed wordt karnemelk als ik hem aankijk!
Dat kan ik mij indenken, mijnheer, dat kan ik mij indenken, zei juffrouw
at hebben mijn grootvader en vader zaliger gedachtenis, driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman die hier ook met od en met eere kosters geweest zijn, jaar in jaar uit, een voordeel getrokken van het laten zien van deze onschuldige schilderij
Vooral voor hem, simpelen man van praktijk, was deze ommezwaai bijna ondragelijk.
Wat een morbide geest rustig peinzend zoû hebben bespiegeld, gaf hem een wit bliksemende ontzetting.
Nooit had hij gedacht, dat er diep, ergens
De baron intusschen, afgeschrikt door deze fâcheuse troisième, en die er wel uitzag of hij mij iets had mede te deelen, nam zijn afscheid, na mij even de hand te hebben gedrukt, Eckbert, die maar eenige schreden van ons af was, trad hem in den weg, toen hij zich omkeerde
wees Leoni.  Zijn vinger wees een gehucht aan van lange houten gebouwen, klaarblijkelijk frisch gebouwd, naar nieuw hout riekend in den aanwaaienden
maar toen wij hem aanzagen, stond zijn gelaat zoo strak, dat de vraag: wel!
ons op de lippen bestierf en wij elkander zuchtend aankeken.
Ik zie het al, zeide ik: het aanzoek is niet gunstig opgenomen
en nog altijd stond Don Marion in eene eerbiedige houding voor de tafel, terwijl Valdez, met de handen onder het hoofd, zich over het plan der belegering gebogen had.
Het was hem blijkbaar aan te zien, dat er strijd in zijn binnenste heerschte
Maar ik heb Eckbert lief, ondanks al wat hij mij lijden doet;
ondanks al zijne hardheid,' viel ik in, wreed maar eerlijk, want ik verschrikte zelve over hetgeen ik had gedaan.
Het was over achten, toen men opstond en de dames zich naar den salon begaven.
Frans ging met Henk en De Woude een sigaar rooken, daar Jeanne verklaard had nog wel een half uurtje te willen blijven.
over de boosaardige uitdrukking van haar gelaat.
Hij begreep niet, dat zijn medelijden haar zoo prikkelde.
Zij bemerkte, dat hij slechts medelijden en geen liefde voor haar gevoelde
Ik stond voor een raam en keek over de straat naar de huizen aan den overkant, mij herinnerend hoe ik er op regenachtige middagen naar had getuurd
toen vooral had de optocht niets plechtigs, en ik gierde het uit, hoewel ik nu vind dat het niet te pas kwam.
Neen het kwam niet te pas, en geen week later
Op het dek gekomen, kon ik mij slechts staande houden door mij aan de touwen vast te grijpen.
Zoo ver mijn oog kon doordringen in de duisternis van den nacht, zag ik niets dan een witte schuimende vlakte
en dat al wat men verder spelen of zingen kon, alleen zou strekken om den ontvangen indruk te bederven.
maar hoe ik ook noodde en drong, de waarheid was er niet uit te persen, hij blijft hardnekkiglijk zijne onschuld beweren, zonderdat hij zich nader wil verklaren, wat hij eigenlijk in zijn schild voerde.
gij hebt voorshands niet noodig te pijnigen en te persen op uwe eigene autoriteit
begon hij 'San Onofrio' en schreef den zang in enkele dagen af.
En toen hij 'San Onofrio' met aandacht overlas, was hij tevreden: zijn eigen weemoed, zijn eigen bitterheid, spiegelden weêr in zijne
zeide de eerstgenoemde, terwijl hij mij de hand schudde: nu zal het toch eindelijk wel voor goed zijn, dat ik u vaarwel zeg.
Ik draag u de belangen mijner nicht Blaek op, want ik verwijt mij half en half, dat ik er niet beter voor gezorgd heb
Twee denariën, herhaalde Fulco, en geen penning minder.
Misschien verdien ik dezen avond dan nog genoeg, om u dat heerlijke middel, waardoor al honderden lijders voorgoed hersteld zijn, ten geschenke te geven
Bij uitstekendheid vallen bij onze landgenooten de Dichtwerken van den Ridder CATS in den smaak;
en zoo gij in staat waart die te lezen, zoudt gij geen oogenblik in twijfel staan, of die Nederduitsche Dichter een gevoelig hart voor de schoone sekse
Gij moogt er wel een houtje in steken, zei hij tegen Tom, nadat hij in het pijpje van den sleutel had geblazen.
Als men dat niet doet, raken zij altijd verstopt.
Ook zou het niet kwaad zijn, als het slot wat geolied werd
onderscheiden van kleur en versierselen, doch alle blinkende van goud en bont en gesteenten.
De jonge Ridders en Edelen daarentegen droegen korte, overal geslotene buisjes, om het middel met een gouden koord
De schipper zei, dat om den jongen matroos op z'n zeemans eens te plagen;
doch hij zag wel dat deze scherts bij Paddeltje niet in goeie aarde viel.
'Dus,' begon Paddeltje, 'joe, schipper, zou me dat niet toevertrouwd hebben.
die den geheelen zomer hier zijn gekomen.
Toen Sissy dit zeide, viel haar weder een stuk van eeu verrot hek in het oog, dat op den grond lag.
Zij stond op om er naar te kijken
Eindelijk kwamen zij uit het bosch, en nu hoorden zij achter zich het stampen van een sneldravend paard, dat hen
u het zich niet aan, mama: u is altijd jong, een jonge grootmama.
Daar wezen zij haar een hokje onder de trap, waar geen daglicht binnen kwam, en zij zeiden: pelsdiertje, daar kun je wonen en slapen!
Toen zonden zij haar naar de keuken en zij moest hout en water dragen, het vuur oppoken, de hoenders plukken, de groenten schoonmaken, de asch vegen, en al het mindere werk doen
Intusschen had de Koning van Spanje aan zijne dochter ISABELLA CLARA EUGENIA de Nederlanden en Borgonje overgedragen onder de voorwaarde, dat zij haren vollen neef, den Prins Kardinaal ALBERTUS van Oostenrijk zoude huwen
trok hij Jack Redburn in een anderen hoek, om hem hetzelfde te zeggen, en nam daarop den dooven heer en de lei weder naar eenen anderen hoek mede, om die verzekering te herhalen
Tom scheen te denken dat er nog vrij wat aan mij te verbeteren viel, en het ernstig met mijne bekeering te meenen.
Ik hoop dat gij het ter harte zult nemen, zeide Ophelia
'Dag KRIEL,' was de groet van DIRK, terwijl hij met den voet een manken stoel naar zijn gast schoof.
'Wat zet je allemaal hannekemaaijersgezigten,' zeî KRIEL, die de groote beleefdheid voor zichzelven had, om die zure gezigten niet als een gevolg van zijne komst te beschouwen
De tuin was eenzaam, de hekken, waren gesloten, als politiemaatregel, uithoofde van den opstand, de troepen, die er gebivouakkeerd hadden, waren ten strijde getogen
als door een plotselingen schrik bevangen, vluchtten allen met groote sprongen naar het bosch, om eenige minuten later weer te voorschijn te komen en den dans te hervatten.
Drie, viermaal werd dezelfde vertooning met de dorre bladeren herhaald, en telkens snelden de zwarten voor eenige minuten naar de schaduw
Integendeel, het interesseert mij zeer.
Wat schrijft men u daar verder over, als het niet te onbescheiden is?
De jongen had nooit gedacht, dat hij er toe zou komen Bataki zoo hartelijk welkom te heeten, als hij nu deed.
Lieve Bataki, zei hij, dat is heerlijk, dat je hier komt.
Je weet misschien, wat er van Maarten den ganzerik en de wilde ganzen geworden is
schijnt inkt in haar rechteroog te zijn gekomen Vannacht is dat ergopgezwollen: nu is het zeer dik en ontstoken!
' 'Heb je de dokter laten roepen' 'Och neen Ik zal dat met wat inlandse medicijn wel beter maken, als we maar eerst bij mij thuis zijn
Wanneer zij tot op een zekere afstand genaderd was kwamen de Edelvrouwen statiglijk tot bij haar gereden, en verwelkomden hun nieuwe Vorsten, met veel hoofse spreuken.
De enige Machteld zweeg en bezag Johanna met een stuurs gelaat;
het was haar niet mogelijk die Vrouw te eren, welke haar vader in een kerker had doen werpen
op het schoon gelaat en de half geopende roode lippen scheen een versteende, roerende klacht te liggen, maar in de wijdgeopende oogen lag een ontzettende uitdrukking
Dan zou zij zeker zijn van zijn hart, zeker dat hij haar persoon bedoelde, en.
hoe zij hem zou verrassen, zij durfde, zij wilde het nog niet indenken, uit vreeze dat die zoete hoop bedrogen kon worden
Terwijl mijn vriend mij met deze barbaarsche gewoonte bekend maakte, en dit nieuws mij eene rilling aanjoeg, kwamen de bloedverwanten, vrienden en buren om de begrafenis bij te wonen
De wind was bijna geheel gaan liggen en een enkelen keer alleen zwol nog een vlag hoog op en flapte dan ademloos in een.
Maar de zon scheen, goudwarm nog trots het einde van Oktober, en, in lichtgulden vakken
met onderwerping aan haar slecht humeur.
Zij had het kapitaal van zijn ware liefde geheel in beslag genomen en toen zij stierf was het op.
Wat hij overhield was nog slechts een aanzienlijke voorraad begeerte, geen liefde
Onder Dilly's leiding leerden Willem, Herman en Knol in korten tijd alles, wat ze als manager of opzichter noodig hadden te kennen.
Nadat het scheren was afgeloopen, werd in gezelschap van den lord de verwaarloosde run bezocht en bevolkt;
de kengoeroes en dingo's werden er uitgeroeid en de zwarten, die er zich genesteld hadden, verdreven
Wij zouden den sleutel van de gouden poort wel kunnen medenemen, maar het zou eene beleediging zijn voor een' prins van uwe deugden, als wij zoo weinig zielskracht en zulk een gebrek aan zelfbeheersching bij u veronderstelden
De oude heer met het schildpadden bril zag zijn collega aan, die veelbeteekenend knikte.
Wij kunnen dit contract niet teekenen, vervolgde de oude heer, terwijl hij het perkament ter zijde schoof
Zijn blond krullend haar, waaraan hij voorheen kenlijk zooveel zorg besteedde, was nu kort afgeknipt en liet zijn krachtig breed voorhoofd geheel vrij;
wilskracht en onverzettelijkheid lagen er op uitgedrukt;
maar ook in menige diepe groeve de zware worsteling met het leven
Nadat mijn geduld evenwel lang op de proef was gesteld, hoorde ik te twee uur in den morgen plotseling zacht een grendel terugschuiven en het geknars van een sleutel in het sleutelgat.
Om twee uur des nachts was Breydel reeds op deze besproken plaats.
Onpeilbaar was de duisternis, de maan had zich achter zware wolken vertrokken, zachtjes en suizend blies de wind als een zucht door het loof, en het eentonig geklater der bladeren kwam de schriklijkheid van die schrikkelijke nacht nog vermeerderen
George toch, al wist hij dat zijn vriend met waarheid not guilty kon pleiten, als de fameuse weddenschap ooit ter sprake kwam, was toch niet op zijn gemak, nu de onvoorzichtigheid van Smilders hem de niet zeer kiesche aardigheden, die er toen waren gezegd, weer voor den geest bracht
Deuren vlogen toe, gasvlammen flikkerden of woeien uit, uithangborden slingerden om hunne hengsels en het water uit de goten, door den wind verspreid, vloog in droppels als regen weder neer
tDat weet ik, was alles wat Rokesmith antwoordde.
tMijn plichtj gin Lightwood aarzelend voort, nogmaals meteen blik op Bella, is zeer m strijd met mijne neiging, maar ik twijfel mijnheer Handford, of mijnheer
Elken avond, zei baas Peggotty, zoo zeker als het avond wordt, moet de kaars op haar oude plaats voor het raam worden gezet, zoodat, als zij ze ooit mocht zieii, het zou zijn alsof dat licht tegen haar zou zeggen
Zij omvatte Mathilde in haar armen en wierp zich snikkende aan haar borst.
En Mathilde had Freddy liever dan ze ooit gehad had, Freddy, die zich nu verlaagde om den man, die haar dierbaar was, nabij te komen.
Wij kwamen te Seyssel, eene stad die in tweeën gedeeld wordt door de rivier, waarover eene hangende brug is geslagen, en wij volgden den oever der rivier
Je moet het er dan maar mee zien te doen,' gromde Paddeltje.
'En ik wou nu maar, dat je ophoepelde, want je begint me nog zieker te maken dan ik al ben.
- Kerel, ik mag toch ronduit met je spreken, niet waar, als met een oud vriend.
Bevend van angst, dat hij Gijsbrecht zou ontdekken, hield Fulco de hand aan zijn zwaard, met het stellige voornemen, den man voor eeuwig het zwijgen op te leggen, zoo hij gerucht maakte.
Het waren immers dezelfde menschen, die hij eenige uren geleden had binnengelaten
, et leven van illegonda uisman haren broeder, daar zij bij dezelve vele zeer levendige herinneringen zou hebben, en vergelijkingen maken, die haar in het afwezen van, van wien zij nu in maanden niets gehoord had, het genoegen aanmerkelijk zouden verbitteren
Zoudt gg denken dat zoo hy die misdaad al op zjjn geweten had, of een geweten bezat om er die misdaad op te hebben, dat hjj dan ooit een dergelyke daad zou hebben bedreven
Hij zoû nooit zinken meer en nooit meer verdolen en hij zoû volbrengen zijn heiligen plicht.
Gaan moest hij voor altijd van dit sombere slot, verlaten zijn vereenzaamd domein, dat het zijne geheel nu wel was
De beide vorsten keerden nu naar het kamp terug, waar zij met groote vreugde ontvangen werden.
De sultan toonde zich zeer goed gestemd, beschonk zijne hovelingen rijkelijk, en keerde, de jagtpartij uitstellende, naar de stad terug
Wronsky, ofschoon hij voor den schilder partij trok, gaf in den grond zijn vriend gelijk, want naar zijn eigenlijke overtuiging, vond hij het zeer natuurlijk, dat een persoon
En nadenkende over de ondankbaarheid der menschen en hoe spoedig eene ontvangen weldaad dikwijls wordt vergeten, reed hij, weemoedig over deze ondankbaarheid van zijnen liefsten bloedverwant, alleen
toen hij mij zag: het kost niet weinig moeite de eer van Mijnheers gezelschap te bekomen.
Gisteravond verzoek ik u, en gij refuseert: vandaag verandert gij van idee, en dan laat gij u nog bij de ooren trekken, om ons uw sociëteit te schenken
als ik maar daarheen ga en er die lieden toe dwing, schoon het een slechte staat van zaken is, die zoo iets in zijn toestand noodig maakt.
Maar het wordt laat, het is heel slecht weer, en de jongen is toch al geheel afgemat
En toen vertelde zij, hoe dikwijls zij over lady Southdown gehoord had van dien voortreffelijken man, den eerwaarden Lawrence Grills, predikant van de kapel in May Fair
Na door deze ontdekking zijn gemoed verlicht te hebben en zijn tweeledigdoel, namelijk om aan het meisje mede te deelen wat hij dezen avond gehoord had
Het is grappig;  zij laten de deur open, opdat de hond, die hier zijn hok heeft, vrij in de gang heen en weer zou kunnen loopen, wanneer hij niet slaapt
en bragt voor hare weigering de zelfde redenen van vroeger bij.
in plaats echter van toe te geven, verloor de prinses allen eerbied uit het oog, welke zij aan haren koning en vader verschuldigd was
Wat, riepen zij, toen de juwelier had geëindigd, die heer zou de beroemde Aboul-Hassan, prins van Perzië, en die jonge dame de schoone en vermaarde Schemselnihar zijn?
De juwelier zwoer, dat hetgeen hij hun gezegd had de zuivere waarheid was
en onder den in zijn oog nadeeligen invloed harer moeder achterbleef;
ten derden, en voornamelijk, omdat de hoop hem streelde, dat de verstandige raadgevingen en het goede voorbeeld van Tante Aarssen Elizabeth zouden genezen
En waar, vervolgde hij, zal mijnheer de procureur des konings worden gevonnist?
Er had te Digne een treurige gebeurtenis plaats.
Hij zou deze ontmoeting wel hebben willen ontwijken, maar bevond zich reeds zoo digt in hare nabijheid, dat hij niet ontvlugten kon, en hem niets anders overbleef dan met haar te strijden, of de minste te zijn en voor hare magt onder te doen
GESCHIEDENIS VAN DEN TWEEDEN GRIJSAARD EN VAN DE TWEE ZWARTE HONDEN.
Gebieder der geesten, zoo, sire, ving de tweede grijsaard aan.
Vooraf moet gij weten, dat wij, deze zwarte honden en ik, drie broeders zijn
Genade, genade!  kreunde Peer in doodsangst.
Een oogenblik later verscheen een hooge, donkere gestalte, welke een voorbijganger in de verte voor een geestverschijning had kunnen houden, op de borstwering, boog zich over de Seine, richtte zich weder op en stortte recht in de duisternis neer
De eetzaal was een stookplaats van vroolijkheid.
In het midden, boven de schitterend witte tafel hing een Venetiaansche kristallen lichtkroon, met allerlei gekleurde, blauwe, violette, roode en groene vogels, die tusschen de waskaarsen zaten
en dat zou haar zeer spijten, dit konden zij haar zeggen.
Na het toedienen dezer vermaningen vielen de dames met nog meer kracht dan te voren op de thee en boterhammen aan
Zeker, tolkje.  Er zit zelfs nu een jeugdige zondaar in de knip.
' In het half-duistere hol toonde hij hem een jongen kerel, een stevigen, pootigen vent, met een prachtigen blonden ringbaard.
Het resultaat van zijn overpeinzingen scheen ongunstig te zijri, want hij vouwde de jas weer op, legde hem neer, en klom op een stoel, om van een hooge plank een andere te krijgen, intusschen piepend
om te weten, dat men tot op den bodem van een hart zag, zoo goed en trouw als ooit in eene vrouwelijke borst had geklopt.
Men heeft zooveel van de schoonheid van jonge meisjes gezegd en gezongen
want men had de hoop nog niet opgegeven, dat zij eenmaal haar spraak zou terugkrijgen;
de dokters hadden echter gezegd, dat zij voor het oogenblik er niets aan doen konden en zij de krisis moesten afwachten
Juffrouw Hartog.  Ik oordeel uit de verschynzels.
Ik.  En uw oordeel is mooglyk niet vry genoeg, om wel waar te nemen.
Juffrouw Hartog.  En het uwe mooglyk niet eenparig genoeg, om zo veel te observeren, Betje Wolff en Aagje Deken, Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart als iemand, die zonder belang toekykt: of gy moest u inbeelden, dat ik u eene eer benyde, die ik niet eens
en zij zeide met een stem, wier zachtheid reeds uit een andere wereld scheen te komen: En hoor, mijnheer Marius, ik geloof, dat ik een weinig op u verliefd was.
Twee hebt gij er reeds gehad, dat maakt vgf samen.
Wees eene verstandige vrouw, zeg ja, en ga zitten om thee met mfl te drinken, wy kunnen er dan samen over praten
begonnen ze even voorzichtig de volgende te onderzoeken.
Weer moesten ze een moeielijke en gevaarlijke klauterpartij door de muren ondernemen, terwijl ze in ademloozen angst verwachtten, dat de vijand op hen aan zou vliegen.
En hoewel de heerlijkste geuren uit de korenhoopen verlokkend tot
Het geheele onderzoek van den onderaardschen weg der vuilnis van Parijs duurde zeven jaren, van
en als het groote gesmeed ijzeren hek eenmaal achter haar gesloten is, zullen zij en haar ontzaginboezemende zuster er nooit meer achter vandaan komen in dit kleine wereldje
Door dien schreeuw hoorde hij schateren den spot van zijn vader.
Zijn borst verhief zich, zijne oogen puilden, een angst duizelde over hem heen, als een zee, als een kolk, waarin hij zonk.
Sir Leicester geeft hem haar brief in de hand, en ziet hem strak aan terwijl hij dien leest.
Nieuwe schranderheid straalt Bucket onder het lezen uit de oogen;
Binnen de wallen verhieven zich de daken van het grafelijke huis, met hun zwaaiende windhanen.
Zes ronde torens stonden zo op de hoeken der muren als in het midden van de voorhof, uit dezelve kon men met allerlei werptuig de vijand in het veld treffen en hem de nadering tot het slot beletten
ô, eide nu, 'ik houd mij verzekerd, dat gij er geene andere krijgen zult, want ik ben mij zelven volkomen bewust, dat, buiten het u bekend geval, niemand met eenige waarheid iets ten mijnen nadeele berigten kan
dat ik er zeen voor ben, om, zooveel de omstandigheden toelaten, mede te deelen waar nood is, en dat ik omtrent onze dienstboden eer aan den ruimen, dan aan den schralen kant val;
moet men zich toch wachten, om, als men het gebrek van
Maar Ma, die altijd erg hecht aan diners en recepties en jours, verkondigde al, voordat Pa nog wat zeggen kon: 'Nee Louis, Joop gaat mee hoor!
want hij kon geen huurrijtuig betalen en wilde er niet verschijnen dan met laarzen, die als spiegels blonken.
Vaak zeide hij, doch zonder wrevel: Zoo zijn de menschen!
men mag in gezelschap komen zoo beslijkt men wil, mits de schoenen zuiver zijn
Inmiddels verliepen er acht volle maanden zonder dat hij terugkwam of iets van zich liet hooren;
toch vleide ik mij dat hij, met het ophanden zijnde Baïramsfeest, zich niet te vergeefs zou laten wachten
van den berg gegleden en driemaal gevallen was.
Zij luisterde naar het geluid zijner stem, beschouwde zijn gelaat on volgde zijn
in het jaar, maar als ze voor de hondenkar loopen is het minder zegt Beumer, maar ik vraag wat moeten wij met zoo'n hondenkar beginnen, en het beestje kan toch al haast niet meer uit den weg zoo vet wordt het, maar we doen
Eensklaps weerklonk er een jachthoorn tusschen de bergen;
verschrikt vluchtte zij in de grot, bond de brandnetels, die zij verzameld en gebraakt had, in een bosje samen en zette zich daarop neer
Met groote bereidwilligheid leende de Baron VON SCHNITSENDORF twee degens;
de vrijheer VON KRABBELENDORF en drie andere vrijheeren boden zich welwillend als getuigen aan, en na een krachtig ontbijt, verscheen GEORGE op de
Mevrouw Van Neerbrugge legde haar uit: 'artisten,' dat waren zoo geheel andere menschen.
zij was bang voor dat woord: 'artist,' dat ze nu maar gebruikten ook voor schrijvers
Uit zekere wenken, die Jack zich heeft laten ontvallen, dat hy in zijne jeugd aan zyn lot was overgelaten, zou ik byna gelooven dat sommige voorvallen uit zyn leven zyn afgeschetst in de geschiedenis van
maar ik vroeg mij af, of ik niet beter deed, dit voor mijzelf te houden.
Wat mijn meester bij zijn leven zoo zorgvuldig bewaard had, mocht toch na zijn dood niet openbaar worden gemaakt
En het eerste?  Holmes vouwde de chèque op en legde haar zorgvuldig in zijn portefeuille.
Ik ben een arm man, zei hij, terwijl hij op de portefeuille klopte en ze in het diepst van een zijner zakken liet verdwijnen
Geloof me, ik weet wat verleiding is en ik weet ook, wat het zeggen wil niet te zijn bezweken.
maar nu de rijpere leeftijd voor me aan is Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis gebroken, nu de ouderdom opdaagt in het verschiet
Wat hare verstandsontwikkeling betrof, zoo had zij een helder en krachtig oordeel, was welbelezen in de geschiedenis en de oudere Engelsche klassieke schrijvers, en redeneerde zeer juist binnen zekere beperkte grenzen
zou besmetten.  Zij bestierven op mijn lippen en nooit heb ik iemand er iets van gezegd.
Mevrouw Markleham liet zich met een zucht in haar
' Zijn zware stem klonk meer inquisitoriaal dan ontsteld.
Omkijkend blikte ik in twee doordringende bruine oogen, welke me scherp opnamen.
Ik heb geen lust meer om te gaan rijden.
En daarmede keerde zij zich om en ging weder in huis.
Eenige dagen later kwam eene andere vrouw, in plaats van de oude Prue, de beschuitjes brengen
Hoe!  dacht ik, zal ik dan eeuwig, want ik ga, uit of thuis, aan ontmoetingen worden blootgesteld, die aanleiding geven tot nieuwe verwarring?
Is mijn geboortestad sedert mijn afwezigheid betooverd geworden of ben ik het zelf?
tot den oorlog gereed te wezen, voor zoo verre althands het vak Jacob van Lennep, De pleegzoon betrof, dat aan zijne kunde en ervarenheid was toevertrouwd.
Het laatste bevel, hetwelk hem de Aartshertog had doen toekomen, was van een' zoodanigen aart, dat het veeleer staat- dan krijgskundige overpeinzingen van hem vorderde
ij zult, zeide zij, hem misschien wel bij gezien hebben.
t erwondert mij niets, dat die jongnam, welke door hare ongemeene schoonheid diep getroffen werd, ook wederkeerig eenigen indruk op haar gevoelig hartje gemaakt heeft
Dorus?  Kan u er niet van achteren iets in maken, dat mijn bochel nog eens zoo groot lijkt?
Waarom?  Omdat de menschen dan nog meer zullen lachen, antwoordde de jongen losjes weg, maar met een zwaarmoedige uitdrukking op zijn gelaat
Te zamen vijfmaal honderd vier en tachtig duizend francs.
Dit brengt veel bezwaren in orde, niet waar mejuffrouw