AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
n wanneer je haar dan door elkaar rammelt en om haar ooren slaat en haar commandeert van tafel op te staan wanneer de pudding binnengebracht wordt en je vertelt dan aan alle kinderen dat dat gebeurt omdat zij een dievegge is zou jij het dan ook niet heel begrijpelijk vinden dat ze stilletjes
an gedichten gesproken hebt ooit dat fijne kleine gedicht van ennyson gelezen de ocksley all k ga in den laatsten tijd heel geregeld naar het
a adertje dat is een inktmop maar ik ben nu al aan mijn derde zijdje en kan dat heusch niet allemaal nog eens overschrijven k ga dit jaar door met ontleedkunde et is verbazend interessant p het oogenblik bestudeeren wij het darmkanaal van de zoogdieren
u zie je eens wat een diepzinnige onderwerpen er bij ean ebster adertje angbeen ons bij het eten behandeld worden en dan zeggen ze nog als de katjes muizen mauwen ze niet eb ik je al over de verkiezingen gesproken et is al drie weken geleden maar we hebben hier zooveel te doen dat het wel een eeuw geleden schijnt
us gingen we het afé binnen en gebruikten daar thee met toast en gelei en roomijs en cake aan een klein aardig tafeltje op het balcon et was er haast heelemaal leeg want het ean ebster adertje angbeen loopt nu tegen het eind van de maand en dan is er nooit veel van ons maandgeld over
eem me niet kwalijk dat ik zoo vol van dien epys ben k schrijf geloof ik een heelen brief alleen over hem at zeg je daar wel van adertje het bestuur heeft de uur regel ingetrokken e mogen nu niet zoo lang licht branden als we zelf willen
noemde me zoo toen hij nog niet goed kon praten k wou dat die uffrouw ippett zich een beetje meer moeite gaf om aardige namen voor ons uit te zoeken e achternamen haalt ze uit het telefoonboek als je het openslaat zul je bbott op de eerste bladzij vinden en de voornamen pikt ze overal uit op
in onderland en ook nog merson s ssays en het eerste deel van ibbon s oman mpire en de helft van envenuto ellini s ife interessant is dat wind je ook niet ij had de gewoonte s morgens rond te zwerven en bij gelegenheid eens een man te dooden alles vobr zijn ontbijt
n ulia noodigde iemand uit ew ork uit géén erg aardige heer maar onberispelijk en van zeer goeden huize ij is verwant aan
ie je adertje dat is heel lastig hier op ollege e verwachten van me dat ik een heele massa dingen weet waarvan ik nog nooit gehoord heb k ben er in het eerst vreeselijk verlegen mee geweest maar nu luister ik goed wanneer de anderen over dingen spreken waarvan ik niets weet en dan zoek ik ze later in de encyclopaedie op
ij hadden vanavond ham met eieren en honing en boterhammen met gelei en pudding en kaas en thee en we hebben een heeleboel samen afgepraat k heb in mijn heele leven nog nooit zooveel gebabbeld
e bleef hier een flink uur plakken en had het natuurlijk over amilie k kon maar niet van haar afkomen e wilde met alle geweld weten welke mijn oeders meisjesnaam was eb je ooit zoo n onmogelijke vraag gehoord aan iemand die uit een vondelingengesticht komt
n het begin waren ze nogal stug en achterdochtig en beweerden ze dat ze niks niemandal om zijn fijne kleeren gaven n die zijn juist nogal typisch ij draagt kuitbroeken en een fluweelen jacket en daaronder een wit flanellen overhemd of een rijcostuum met een
ij zei dat hij aan het adres zag dat ik nog studeerde en als ik een goeden raad wilde aannemen dan zou hij me voorstellen voorloopig al mijn wilskracht voor de studie te gebruiken en met schrijven te wachten totdat ik gepromoveerd was aarbij gaf hij mij de opine van den man weer die het boek had
k zou die graag eens willen beklimmen wee keen in de week karnen we en de room bewaren we in de steenen schuur ommige boeren hier hebben een speciale separator voor het karnen maar wij houden niet van die nieuwe ideeën et is misschien wel wat omslachtiger zooals wij het doen maar de boter is zooveel te beter
n het is beslist waar ook r is zooveel geluk op aarde en je kunt ook gelukkig worden als je je alleen maar met het geluk tevreden stelt dat je op je weg tegenkomt et heele geheim bestaat hierin dat je er een beetje oog voor moet hebben
r is een meisje in onze klas dat net zoo vlug in het ransch als in hat ngelsch babbelt ls klein meisje stak ze met haar ouders naar rankrijk over en ze heeft daar drie jaar in een kloosterschool geleefd e kunt je denken hoeveel knapper ze is dan de rest lle onregelmatige werkwoorden heeft ze onder den duim
r gaat me telkens een koude rilling over het lijf als ik die dingen zie ovember iefste adertje k heb toch zoo n tegenslag op mijn letterkundigen loopbaan gekregen
ieve adertje angbeen k ben in het orfbal twaalftal en ik wou dat je de rozet op mijn linkerschouder eens kon zien e is blauw ean ebster adertje angbeen met bruin en binnen in een klein oranje knoopje
k hou toch nog altijd erg veel van je lieveling en ik voel me erg gelukkig veral zijn hier prachtige landschappen en er is altijd genoeg om te eten en ik heb een heerlijk zacht bed en een riem papier en een liter inkt ijn hartje wat wensch je nog meer ltijd e je liefhebbende udy
lle stoelen waren gebeeldhouwd en overal lagers kostbare kleeden alles was even schitterend en verpletterend rijk e menschen die ik daar ontmoette waren prachtig gekleed en spraken op zachten beschaafden toon
ommy illon die in het koor had meegezongen kwam zingende de trap op en de kamer binnen al luider keel opzettend naarmate hij naderde erusha schrok uit haar droom aan het venster op en keerde tot de dagelijksche lasten van haar leven terug
n dan zou het ook voor mij zoo goed zijn om een tijdlang met allie s moeder samen te wonen e is de interessantste verstandigste en liefste vrouw van de wereld e weet alles enk eens aan hoeveel zomers en winters hoeveel lange jaren ik met juffrouw ippett heb geleefd en hoe scherp dat contrast me nu opvalt
ver twee minuten zal de tien uur bel geluid worden ns heele leven is hier door bellen ingedeeld wij eten slapen en studeeren volgens bellen roolijk hè k voel me den heelen dag als een vurig steigerend paard
e moesten twintig minuten langer dan anders in de kerk blijven om er een preek over rouwelijke rouwen aan te hooren n toen ik op mijn kamer eindelijk met een zucht van verlichting he ortrait of a ady van het rek haalde
en aan alle werd nog eens extra op het hart gedrukt dat zij zich netjes moesten gedragen en vooral met twee woorden moesten antwoorden wanneer een van de regenten of van de bezoekers zich verwaardigde hen aan te spreken
eem eens voor een oogenblik aan dat er een groote ruimte van spiegelglas is en iemand daar middenin zit ot hoever zal dan het gezicht weerspiegeld worden en waar zal het glas beginnen den rug te weerkaatsen oe meer je er over nadenkt des te minder weet je het
ei ieve adertje angbeen it wordt maar een erg kort briefje want mijn schouders doers al pijn bij het gezicht van een pen k heb den heelen dag gedurende de colleges aanteekeningen moeten maken en den heelen avond aan mijn novelle geschreven en dat is toch werkelijk wat al te veel
k denk dat hij zich nu ook erg ongelukkig voelt net als ik at raad je me nu aan te doen udy ctober iefste adertje angbeen
ae adertje hartelijke groeten van udy bbott eé erusha aterdagmorgen k lees zoo net mijn brief van gisteren over ij is niet erg aardig wel aar begrijp je dan ook niet dat ik van morgen over een te voren opgegeven onderwerp moet spreken en repetitie meetkunde heb
roers en neven zijn heelemaal contrabande ulia moest voor een notaris den eed afleggen dat hij werkelijk haar oom was en toen heeft een klerk daarvan dadelijk een certificaat opgemaakt
erusha keek haar met groote oogen aan ij was er niet aan gewend dat de directrice de particuliere zaken van de regenten met haar besprak eze heer stelt in verschillende van onze jongens belang
aarna liet ze zich op de vensterbank neerzakken en drukte haar bonzend gloeiend voorhoofd tegen de koele ean ebster adertje angbeen ruit an s morgens vijf uur of was ze op de been geweest en had ze iedereen naar de oogen moeten zien en dan nog op den koop toe uitgescholden en opgejaagd door een zenuwachtige directrice
aar het laatste wat ik schreef een kleine schets over ons leven van meisjes studenten beviel hem niet slecht ij liet het typen en stuurde het aan een weekblad e hebben het daar nu al twee weken misschien denken ze er nog eens over of ze het zullen aannemen ja of neen
k ben nog altijd een beetje buiten adem en ik geloof heusch dat ik een echte studente ben oze academische kalmte lijkt me veel gezonder dan de atmosfeer te ew ork
eloof je ook niet dat ik een uitstekende kiezeres zou zijn als ik stemrecht had k ben verleden week geworden et is toch een vreeselijk land waar ze zoo n edele goed onderlegde nauwgezette verstandige burgeres niet eens naar waarde weten te schatten
amme oensdag e eerste oensdag van elke maand was een echt invervelende dag een dag die vol angst tegemoet gezien werd dapper doorstaan moest worden en dan weer zoo gauw mogelijk vergeten werd
aar moeder was een utherford ie familie is dat spreekt van zelf verbazend oud en nog door huwelijk aan endrik verwant an haar aders karat stamt ze van nog vr
a zitten erusha k moet iets met je bespreken erusha liet zich in den eersten stoel den besten neervallen en wachtte ongeduldig af wat komen zou en auto snorde langs het raam uffrouw ippett keek haar na ag je dien heer die zooeven wegging
et is een zalig gevoel een goede opleiding te krijgen maar toch is het niets vergeleken bij het overstelpend genot de eigenares van zes nieuwe japonnen te zijn
acht maar totdat je het vondelingengesticht hebt gezien waarvan ik de directrice word at is nu mijn lievelingsdroom vr ik ga slapen k werk het tot in de kleinste bijzonderheden uit het eten en de kleeren en het werk en de spelen en de straffen
k hoop dat je altijd met het noodige respect zult schrijven en je opvoeding eer zult aandoen enk er altijd aan dat je aan een regent van het ohn rier ome schrijft
ulia zei dat het heel gezellig geweest was maar allie bleef nog hier om me te helpen opruimen et zon heel geschikt zijn als ik nu vannacht nog wat voor mijn atijn ging werken
e je liefhebbende udy eptember ieve lieveling enk je nog altijd aan dat scholarship k heb nog nooit een man gekend die zoo koppig en taaivolhardend en hardnekkig en onredelijk en
e onherroepelijk voor eeuwig vastbesloten erusha bbott ovember ieve adertje angbeen k ging vandaag naar de stad om een potje schoencrème een paar boorden en stof voor een nieuwe blouse een tubetje violetglycerine en een doos geparfumeerde zeep te koopen
och vreemd dat de registerbewaarder zulke tegenstrijdige karakters op een kamer brengt allie vindt alles even leuk en prettig en ulia heeft aan alles even erg het land eet je waarom e vindt dat alleen het feit dat ze een endleton is haar het recht geeft zonder eenige moeite in den emel te komen
aar heb je de uur bel eze brief is wel erg verward ean ebster adertje angbeen aterdag ijnheer iermede heb ik de eer u mede te deelen dat ik nieuwe ontdekkingen op het gebied van de meetkunde heb gedaan
aar kijk eens adertje als je zooals ik je heele leven lang geruite katoenen jurken hebt moeten dragen zou je wel kunnen begrijpen wat ik nu voel n toen ik naar de middelbare school ging brak er voor mij een nog veel erger tijd aan dan die met de geruite jurken
et is erg moeilijk je in dezen brief een paar nieuwtjes te vertellen udy is in den laatsten tijd zoo philosophisch aangelegd dat ze alleen maar over het leven in het algemeen wil spreken en niet tot de onbeduidende alledaagsche kleine gebeurtenissen wil afdalen
iefste adertje angbeen s het niet heerlijk te kunnen werken f heb je het nog nooit gedaan et is vooral eenig wanneer je work het liefste is dat je zou willen doen
ijn dassen zijn nu ook van een erg sombere kleur zwart en bruin terwijl hij vroeger nooit anders dan roode en paarsen droeg k heb besloten nooit te trouwen et schijnt dat dat heusch een ontaardend proces is
uister dan k zie er aardig uit erkelijk waar ik zou wel heel erg dom zijn als ik dat niet zag met twee spiegels in mijn kamer en riendin it is een van die ondeugende anonieme brieven waarover je in novellen leest
ijn japon was van zacht roze crêpe de chine met écru kant en roze satijn afgewerkt en ik had er roze anjelieren bij an immie c ride allie had hem gezegd welke kleur ik zou dragen n we droegen alle drie satijnen schoentjes en zijden kousen en shawls in de tint van onze japonnen
eg mantie zou jij toch nog van me houden ook als ik er nu als een kind van elf ging uitzien isteren was de mooiste dag van mijn leven k kan niet gelooven dat er ooit nog z een zal terugkomen
het is een ellendig gevoel en ik heb het mijn heele leven gehad p de middelbare school stonden de meisjes in groepjes bij elkaar en keken naar mij k was altijd alleen en heel anders dan de anderen en iedereen vond me gek k ean ebster adertje angbeen voelde ohn rier ome op mijn voorhoofd branden
e zijn dien avond geen van allen meer naar de kapel gegaan maar als je onze schoenen gezien had had je begrepen dat dat ook niet meer kn k heb je nog niets van de examens verteld k ben door alles gemakkelijk heengerold k weet nu hoe je dat moet aanleggen k geloof ook niet dat ik ooit weer zal zakken
aterdagnacht keerden we terug e aten in den trein aan kleine tafeltjes met schemerlampjes met roode kapjes en werden door negers bediend k had er nog nooit van gehoord dat je in den trein kon eten en ik was zoo dom het er uit te flappen ook
kan dat ons niets meer schelen m uur beginnen we te knikkebollen en om half tiers ontvalt de pen aan onze moede handen et is nu
aardoor alleen ben ik anders dan gewone meisjes maar als ik dit huis den rug toe draai en er nooit meer aan denk dan geloof ik dat ik nog net zoo als de ean ebster adertje angbeen anderen kan worden ant ik geloof toch niet dat or een werkelijk bestaand verschil tusschen ons is ij wel n elk geval houdt allie c ride toch van mij
e oning en de oningin zijn alle twee dood door een ongeluk op zee r is dus geen begrafenis bij noodig u kunnen amlet en ik zonder eenige dwarsboomerij in enemarken regeeren
n mijn vrijen tijd lees ik zoo nu en dan ife and etters of homas uxley et is een aardig boek om er een half uurtje mee zoek te brengen eet je wat een archaeopteryx is et is een vogel n een
ijn kamergenoot uffrouw c ride heeft me haar zwempak geschonken dat was zoo gekrompen dat zij zelve het niet langer kon dragen en nu ga ik zwemles nemen
en zilveren horloge in een leeren riempje om aan mijn pols te dragen u zal ik altijd wel op tijd op college komen e gedichten van atthew rnold en nikkelen kruik en heerlijke warme reisdeken et is vaak ijskoud in mijn toren
allie heeft me uitgenoodigd in de erstvacantie bij haar familie te komen logeeren e komt uit orcester in assachusetts s het niet schattig van haar k ben nog nooit in mijn heele leven in een echte familie geweest behalve in ock illow maar de emples zijn beiden oud en dat noem ik eigenlijk geen familie
eptember iefste oude ieveling ij is weg en we missen hem vreeselijk anneer je aan iemand of iets gewend raakt en dat wordt je dan ean ebster adertje angbeen plotseling weggenomen laat het een akelig leeg knagend gevoel achter k vind uffrouw emple s gesprekken nu tamelijk
aardoor zal je op gelijken voet met de andere meisjes studenten kunnen leven én keer per maand ontvang je het geld door den secretaris van dien regent en dan moet je hem zelf in antwoord ean ebster adertje angbeen daarop elke maand een brief schrijven waarin je hem er voor bedankt
k wist niet dat de afkorting van obert ouis tevenson is en dat eorge liot een vrouw was k had nog nooit een afbeelding van de ona isa gezien en het is waar maar je zult het haast niet kunnen gelooven ik had nog nooit van herlock olmes gehoord
in het ijs was blijven zitten en dat allen daar volgens het zeggen van den stuurman lang tot stok en steen zouden bevroren zijn
nog niemand anders dan juffrouw antje welke het hem niet euvel scheen te duiden dat hij zijn vernemen naar haren welstand van eenen morgenkus vergezeld deed gaan
och mijn lieve vriend dat geloof ik gaarne maar zij zal er de tering niet van zetten dat zij u niet krijgt
behoorlijk moeten ontzien worden en wat verder loopt lijkt wel wat na afgoderij
het was die soort van licht welke door eenen latijnschen dichter beschreven wordt als dat der schemeringen bij het ondergaan der zon of als bij het vertrekken van den nacht de dag nog niet is aangebroken
dat zij anders eene soort van flaauwte zou gekregen hebben waaraan zij als vader blommesteyn wat ongunstig van den heer van dalen sprak wel meer onderhevig was adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn de rest van den avond werd nu gesleten met overleggingen die moeder blommesteyn maakte hoe toch morgen bij tijds zou gezorgd worden
maar johannes moest een koopman worden dus geen latijn of grieksch leeren vader blommesteyn kwam na vrij wat denken en overleggen met zijne huisvrouw overeen om haren johannes fransch te laten leeren
en juffrouw antje die hem zoo klaar verstond als of hij zijne rede vol uit gesproken had vroeg hem niet nader maar trok haar handje dat ongemerkt in blommesteyns hand geraakt was terug om eene mug die niet op haar aangezigt zat te verdrijven
zulks slaagde echter nog te ligter daar zij het geluk hadden dat geene tegenspoeden van eenig aanbelang hen op hunnen overtogt naar drontheim bejegenden
dat er in het door ue gedane voorstel niet zal getreden worden adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn bij monde hierover wel eens nader ik hoop intusschen
tot tweemalen toe herhaalde hij nog diezelfde potsen en verzekerde toen met de deftigheid van een profeet uit zijnen volksstand dat blommesteyn dezen doek met groote zorgvuldigheid moest bewaren
tot van nacht dat zij zuchtende beantwoordde ja tot morgen ochtend stapten zij te zamen de deur uit en begaven zich naar de lauriergracht waar reeds voor een goed gedeelte het gezelschap bij een was
dan aan zaken ontbreekt en dus na twee of driemaal de betuiging zijner hoop herhaald te hebben dat het weêr morgen zoo goed zou zijn als heden hetwelk hem juffrouw wynstok hartelijk hielp wenschen was hij wilde hij niet als een sprakeloos beeld bij juffrouw wynstok blijven zitten genoodzaakt afscheid te nemen
inmiddels had de heer van dalen daartoe door den heer wynstok verzocht vernomen of blommesteyn reeds te huis gekomen was en van zijn leentje den toestand verstaan waarin toen de dag al aan den hemel kwam broeder johannes was te huis gekomen
neen dat juist niet maar ik had het toch wel anders gewenscht als u dat toch mogelijk is op zulk eene groote reis iets overkwam hoe zou ik mij dan beschuldigen dat ik schoon onschuldig de oorzaak de aanleiding daartoe gegeven had
wij moeten het eens met onzen fredericus overleggen was de onnoozele raad der moeder die weet toch vele dingen wel mijn lieve moeder zeide vader blommesteyn laat onzen fredericus als hij aan de studie komt maar voor zich zelven zorgen
naar genoegen van hadden afgenomen liet hij denzelven bij de overige gasten verder voordienen en met veel beleefdheid bood hij de nog overige geheel gebleven ananas den czaar aan welke op den hem zoo eigen naïven trant zeide
hij stelde zich ook wel voor dat juffrouw wynstok zich eenigzins over hem zou bekommeren maar hij vreesde bij wijlen dat hij misschien al lang geheel door haar vergeten zou zijn
dat is een vervloekte leugen zeî blommesteyn wie vertelt u dat maak u zoo moeijelijk niet zeide de andere ik heb het daar gehoord aan die tafel
en stapte op het jagt over de czaar ging hem vrolijk te gemoet en reikte hem de hand hem zijnen vriend kalf noemende er bijvoegende dat nu zijne vreugd volkomen was daar hij bijna aan deszelfs komst had beginnen te wanhopen
maar het streelendste van allen was dat hij er een hollandsch schip naar archangel moetende en om zeeschade daar binnen geloopen in de haven ontdekte dat voor een amsterdamsch kantoor was uitgerust
leunende op zijn stok aan tien of twaalf heeren met eene luide stem en zijne redenen met de noodige vloeken doorspekkende te verhalen dat hij van daag wel wat gewigtigers had uitgevoerd dan zij luî met naar t admiraalzeilen te kijken
ja ik weet het wel juffrouw dat de waarheid te zeggen wegens personen omtrent welke men bevooroordeeld is zelden anders dan kwalijk opgenomen wordt
en kneuzen dan het hooft op stoepen en op steen hy kan met zijnen pols een burgwal overspringen hy proest op grendelen de deugd van staele klingen hout
daar zij het zwarte masker dat zij in het spel gebruiken moest en gepast had weghaalde nu zie ik er wat anders uit mijnheer blommesteyn als toen wij elkander op de lauriergracht ontmoetten
dan zou hij een belagchelijk siguur in de oogen van van dalen maken hij besloot dus om in de nieuwe stads herberg te gaan en daar zoo mogelijk
waaromtrent de kommaudeur blommesteyn onderrigtte hoe het op derzelver hoogte was waar in oorlogstijden s lands oorlogschepen de hollandsche oostindische retourschepen die veiligheidshalve bij schotland achter om naar het vaderland stevenen
blommesteyn begon nu door zijne huisvrouw ondersteund over de gevaren en den langen duur van de reis te praten maar de kommandeur zeide spreek me daar niet van mijnheer blommesteyn god de heer is overal zoowel te water als te land
en vrij blijven en hoe zou dat die van een vorstelijk historieschrijver zijn t is toch maar wiens brood men eet wiens woord men spreekt een bezoldigd vorstelijk fabelschrijver dat zou nog wat kunnen aan
er mij bij een minnares is als een boek indien gij er al te stijf op staroogt dan wordt gij
bestormt en wint bij t grimmen van den dood of rustig met zijn nieuw gebouwde vloot zijns vijands magt in t hart des afgronds stoot tot gruis geschoten of t oproer dreigt door schrander staats
wij zijn over u in den rouw geweest ik was er brandend tegen maar uwe moeder en nu viel hem moeder blommesteyn in de rede ja ik wil er de schuld wel van hebben t is op mijn aandrijven geschied
anders zou ik boos heel boos worden dat moogt gij vrij gelooven mijnheer blommesteyn zoo wel dit als het vorig blijk van antjes vriendelijke toegevendheid zoo veel verschillende van de preutsche ligtgeraaktheid van meisjes die meer naar levendige gekleede poppen
wel wel hernam weyerman hij is er met zijn gedicht op het maassluissche orgel nog al wel afgekomen waarop hij de volgende regels met gouden letters zeker uit christelijke nederigheid heeft laten schilderen
liet hem dit zeggen en antwoordde er alleen op ik laat aan mijne voorouders aan de spanjaarden en aan alle andere volken en vorsten de verantwoording over hoe zij daaraan gekomen zijn
zeg aan mijn vader zeide zij o mijn vader is een heel vriendelijk man die zijn belang uitstekend verstaat hij heeft geloof ik nog al zoo eenige affaires met uw vader nu hoe dat zij
te verdrijven door aanmerkelijken tegenstand te leurstellingen en vernederingen van onderscheidene soort maar staat daarin gelijk met den kanker dat indien er slechts het kleinste worteltje overblijst hij vroeg of laat weder hier of daar uitbarst
dit liep hiermede wel af maar het stak toch blommesteyn geweldig in den krop dat hij door een zoo aardig meisje als antje wynstok waarlik eenigzins voor een lafaard werd aangezien
zijne zuster grietje van twaalf jaren en adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn zijn jongste broêrtje heintje zeven jaar oud wien het dezen avond om de te huiskomst van broêr johannes vergund werd op te mogen blijven gaven hem de gulhartigste bew zen van hun genoegen
ik vind zeide weyerman dat uw grafschrift toch onderdoen moet voor het bijschrift op uw portrait dat ik schoon gij het mij maar eens hebt voorgelezen van buiten ken
zij verhaalden hem ook veel natuurlijke bijzonderheden maar tot welker beschouwing beter de adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn zomer dan de winter geschikt was daar zij dan blommesteyn ook wel de andere brandende bergen het kruis van helga genoemd hoopten te vertoonen met welke hoop zich blommesteyn echter niet vereenigde
wiens lof de faam de werelt overkraait t zij hij in t veld den blanken sabel zwaait daar de ijzren vuist een oogst van lijken maait of steên of sloten
en nog door andere partij gemaakt werd om eer zij naar huis gingen nog eens in den pyl aan te gieren om daar den boel eens op te nemen vergezeld van zulke praatjes als strekken om de nieuwsgierigheid van iemand gaande te maken welke nooit die walgelijke tooneelen gezien heeft
hij verliet zijne ellendige woning aan de kust en nam zijn intrek te skalholt den zetel van het bisdom en der universiteit van ijsland
over alles strekten zich de bedorven smaak en de verlamming uit en ik geloof bijna dat er zulk eene aaneenschakeling van zware rampen als wij ondervonden noodig geweest is om de gevoelloosheid ten aanzien van het vaderland waarin het volk van nederland bedolven lag
deze had echter de beleefdheid van hem daar hij zich door de meid liet aandienen binnen te verzoeken en schoon zij zeer wel begreep dat het eene gemaakte boodschap was van den jongen blommesteyn toen hij haar te kennen gaf dat hij alleen kwam adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn vernemen naar den bepaalden tijd waarop zij morgen rijden zou
in eens inteslapen nu integendeel veel werk had om eindelijk in slaap te komen en reeds weder voor vijf ure wakker was daar toch eerst de tijd van afrijden op acht ure was bepaald
zeide de czaar indien gij lust mogt hebben met uwe toekomende vrouw op antje wijzende u in petersburg neder te zetten zult gij ondervinden dat ik den hollanders die in mijne staten komen wonen bij uitstekendheid gunstig ben
johannes wouter blommesteyn der bijna eenige andere aandoening dan die van weltevredenheid over zijn heengaan afscheid genomen te hebben zich in op het noorweegsch scheepje den naam voerende van
ook had er wel eenige verscheidenheid omtrent derzelver benamingen plaats maar zeer korten tijd was er noodig om daar de loop van het spel natuurlijk dezelfde blijft alle de miszetten die daaruit in het eerst bij blommesteyn ontstonden te leeren vermijden
dat er niets op zat daar hij in de handen van zulk volk gevallen was dan door betaling der somme de verdere onaangename gevolgen te voorkomen voorts daar hij deszelfs klimmende verlegenheid zag bood zich deze regtschapen man aan
evenwel ik begon al zoo langzamerhand een kwaad oog op blommesteyn te krijgen hij was zoo stil veel te stil voor een jong mensch en stille waters hebben dat ziet men nu alweêr diepe gronden
hier maakte juffrouw antje eene vriendelijke dienaresse met dien eenigzins potsigen grimlach dien blommesteyn wel bevallig en bekoorlijk vond ook in de ernstige betrekking waarin hij hoopte met haar te komen doch die hem toch maar half beviel
en hem tot stilte vermaande of dat hij genoodzaakt zou zijn hem als een kwestiezoeker de deur uit te zetten ik ben geen kwestiezoeker karel zeide hij
blommesteyn liet echter buiten weten van vrouw en zoon den katechizeermeester bij zich komen en beduidde hem met zeer weinige woorden dat hij zou hebben te zorgen dat zijn zoon johannes wouter tegen aanstaanden paschen lidmaat der gemeente werd of dat hij genoodzaakt zou zijn
de heer koolaart leidde den czaar met zijne gemalin het vertrek binnen en naar hunne zetels terwijl alle de genoodigden zoowel heeren als mevrouwen opgestaan waren en met eerbiedige buigingen en neigingen het vorstelijk paar verwelkomden
maar men schildert den duivel zelfs wel eens zwarter als hij is ja maar kind zeide moeder blommesteyn men noemt zelden een koe bont of'er is een vlekje aan
ja ja hernam blommensteyn dat is ook zoo ik heb het mij bij uwe moeder zittende te binnen gebragt maar die leek het toch ook zoo net niet te weten
heeft die stad geheel geen ongunstig aanzien en blommesteyn werd bijzonder gestreeld toen zij aan wal gekomen zijnde hij op aanraden van een der vrienden van den heer olof zoodra hij
schoon zeker deze stad veel afsteekt in bouworde en huizen bij andere europesche steden en dezelve toen als bijna geheel in sneeuw bedolven geen gunstig aanzien had
had zich van het best verblijf op het ellendig vaartuig voorzien doch dit verschilde zooveel van het kamertje waarin hij op den groenlandsvaarder zijn verblijf hield in gerijfelijkheid als dat reeds
wieringen zeg leugenaar wat maakte u zoo stout om hier in het koffijhuis openlijk te vertellen dat ik met czaar peter naar rusland zal gaan
maar het deed hem zeer leed dat nu de anderen die er ook op hadden aangedrongen behalve jan goeree die ook een tweeregelig dichtje maakte er zich aan onttrokken
ja het hield ook verscheiden dagen aan eer hij het wagen durfde om op het kantoor van zijnen vader te komen laat staan op s heeren straten te verschijnen en nog minder om een bezoek af te leggen aan het huis van den heer
maar verheugde zich zeer dat de muzijk weder begon en vroeg bij eene tusschenpoozing aan zijn antje of zij die zoo aandachtig naar dat gedicht geluisterd had dat volkomen had begrepen
of de schipper herkende niet alleen de kust van noorwegen maar zag aan de gedaante der menigvuldige eilandjes die zich opdeden dat hij goed op de haven van drontheim gekoersd had
maar ik geloof dat die er heel slecht toe zouden staan om met kommandeur fobberts in groenland de groote walvissen te gaan opzoeken ja ik geloof dat de minste van hun den moed zouden hebben om maar alleen eene groenlandsche reis meê te doen
indien zij in het geheel scheep wilden gaan hij fluisterde dus den stuurman in of hij geen middel wist om dien verstoorden toovenaar tot rede te brengen althans te voorkomen dat hij de laatste bedreiging niet uitvoerde
de stuurman die een goed verstand bezat adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn en dat nog door de ondervinding aanmerkelijk geslepen was geliet zich als of hij ten uiterste ontsteld was over die bedreiging en vroeg den
met deze gedachten begaf hij nadat hij bijzondere zorge voor het doosje met kleinooden gedragen had door hetzelve ander zijn hoofdkussen te verbergen zich naar bed en de slaap veischafte hem die zoovele schokken had uitgedaan eene weldadige rust
maar ik wil wel eens hooren wat uw plan was hierop herinnerde moeder blommesteyn hoe er heden middag over tafel in het breede door den heer wynstok gesproken was om overmorgen met vrouw en dochter een uitstapje naar haarlem te doen
ik geloof toch nog dat juffrouw antje onzen johannes inwendig heel lief heeft dat zal haar weinig baten hernam vader blommesteyn en ik zou u maar raden geen moeite meer te doen maar ik zal het den makelaar wynstok betaald zetten dat zal ik
ik durf niet verzekeren zeide de kommandeur in hoeverre dit waar is maar het zal mij nooit vergeten in welk een hagchelijken staat ik in het jaar toen ik als matroos voer bij den kommandeur jonge kees dien man door een ijsbeer gezien heb
wat ik doen zou papa en mama wynstok uitlagchen en met haar kostelijk dochtertje laten zitten en maar hoe eer zoo beter een ander lievertje opzoeken daar dan meê arm in arm de deur van mijnheer wynstok voorbijwandelen en heel onderdanig groeten
en hier maakte de adelborst een teeken met zijne handen als of er geld door hem heen en weêr geschoven werd gij verstaat mij blommesteyn begreep dit duidelijk en tevens dat het zijne zaak wezen zou om maar hoe eer hoe beter met den
dat hij zich niet kon begrijpen hoe iemand trek had om naar een land te reizen waar volgens het zeggen van een ouden groenlandschen kommandeur niets gevonden wordt of het staat een mensch naar het leven
wachtende tot het van zelf weder naar boven kwam en nadat dit eenige weinige malen herhaald was bevonden zij dat het vleesch geheel gaar gekookt was en eene blanke kleur had aangenomen
daar alles wat haar johannes medekreeg in de ruimte zijn moest als of hij eene reis naar oost indiën zou doen en van het fijnste en beste linnen keurig genaaid kon de kommandeur niet langer voor de stad naar den jongen blommesteyn wachten maar zou vast opzeilen naar texel
mijnheer de onderschout kom hier kom hier de kwestie loopt hier te hoog met een kwam de onderschout zeer manhaftig aanstappen zeggende ik ben hier geen onderschout want ik heb mijn adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn degen aan den knecht afgegeven zoo als altijd
zoo hij met dat alles wat meer doorzigt in het vrouwelijke hart gehad had zou hij zeer duidelijk bespeurd hebben dat van wieringen voor hem juist geen geducht medeminnaar was
alles was evenwel zoodanig ingerigt dat het een zeer levendig denkbeeld gaf van een wezenlijken zeeslag dien twee vijandelijke vloten aan elkander leveren
de wol der schapen daar vrij hard en zoor is maken zij er grof soort van laken van dat veel op het eiland zelf gebruikt wordt terwijl de wanten en kousen die er ook veel gemaakt worden in noorwegen
wynstok als alles zoo de waarheid is als de heer van dalen daar verhaalt dan valt hij mij zeer uit de hand van dalen ik hoop niet dat gij er aan twijfelt
die nu als een verwezene daar neder zat te meer daar hij door den val zich vrij wat aan het voorhoofd gewond had door een louter toeval in handen van de wacht gevallen was en dus luisterde een
men raakte daarna in de kajuit aan tafel en onze blommesteyn geplaatst naast anna wynstok zij was uit den aard een plaagachtig meisje
om de juiste klok te vernemen schoon hij zeer duidelijk verstaan had dat men voornemens was te acht uren af te rijden blommesteyn ging al vroegtijdiger van het kantoor dan zijn vader verlangd of gewenscht had wel vreezende dat
zijn neef van dyk met dit gezegde beleedigd had het likt wel gekscheren zeide vader blommesteyn juffrouw antje ik heb niets op met neef van dyks gedichten even min als met die van zijn heer vader dat nog wel mijn halve broêr is
ik ben zeide zij gelijk gij weet geheel niet opgevoed om in het gezelschap van zulke groote luî te zijn als nu bij neef koolaart zeker zullen wezen
maar dat hij over deze loszinnige onvoorzigtigheid zoo zeer verbitterd was op blommesteyn dat hij hem volstrekt verbood om ooit weder een voet over den drempel te zetten
nog eens op het tooneel waar allen die tot zijn blijspel dat opgevoerd stond te worden vereischt werden heen en weder liepen zoodra als
hebt gij meer op zee geweest adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn blommesteyn ja tweemaal van amsterdam naar harderwijk en van harderwijk terug naar amsterdam
blommesteyn zich juist wel de gunstigste gedachten van groenland niet gevormd had uit het geen hem de kommandeur fobberts daarvan had verhaald had hij er zich toch een andere verbeelding zelfs uit den naam
daar zij zoo gemakkelijk zijn om op te zitten dat zij den berijder geheel niet vermoeijen ik bezocht ging de kommandeur voort die hitlanders in hunne woningen en vond hen zeer eenvoudige menschen
meest vermaakten zij zich met de wijze waarop de kommandeur fobberts met de ruwe noren die van de jutsche en andere noordsche kusten afkomstig onder hem dienst genomen hadden wist om te springen
om de geldzaken en de aankleve van dien te bezorgen dan heeft zeide moeder blommesteyn onze johannes ook nog eens een verzet ja ja hoestte vader
ik voer toen nog maar als gemeen matroos en had geen bijzonder belang of de reis wat korter of langer duurde als wij maar weêr behouden te huis kwamen
en ik zeg u hernam van wieringen dat jij een gek vol inbeelding bent je hebt het zelf over een uur verteld wat let mij leugenaar zeide blommesteyn en hief zijn eene hand op toen riep de medespeler van
het was toch eindelijk zoover met hem gekomen nadat hij ruim veertien dagen het huis gehouden had dat hij besloten had vooral op raad van zijne moeder om er kwam dan van wat het wilde een bezoek te geven aan den laatsten
blommesteyn vrij laat opgestaan was kwam hij beneden bij zijne ouders die hem ieder in hunnen smaak de oorzaak van zijn late te huiskomst en de reden van den deerlijken gehavenden toestand waarin zij hem nu nog ontmoetten
was het in het geheel niet in de praat te pas gekomen en kommandeur fobberts was lang en breed weêr naar groenland uitgezeild na een poosje vertoevens keerde blommesteyn alles behalve voldaan naar drontheim terug
dewijl hij den wensch bleef voeden dat het noorweegsch scheepje eer nog de wegen in ijsland eenigzins tot reizen geschikt waren den togt reeds naar het vaste land zou hebben aangenomen
deze sprakelooze staat duurde maar eenige oogenblikken en blommesteyn ging voort ik vind het niet mooi van u juffrouw antje dat gij mij niet begrijpen wilt
al met er tijd al met er tijd hernam de heer kalf het schijnt toch dat alle natiën zoo wat hare beurt krijgen maar terwijl de czaar dus met zijnen vriend sprak hadden zich de twee eskaders van de vloot uit een gescheiden en nu ving het spieadriaan
daar het eerst kwartier voor achten op den oudekerks toren speelde toen hij de stoep van wynstok opstapte zou hij zeker geaarzeld hebben om aan te schellen indien hij niet reeds juffrouw antje volkomen opgekleed door de glazen van de zijkamer gezien had welke zeker daar
zijt gij vergeten wat ik u toen wij op het dek van het jagt zaten den avond voor dat ik naar groenland vertrok gezeid heb
prediking aldaar gemaakt en minder tegenkanting dan bij andere noordsche volkeren ontmoet had dan weder sprak hij met verdienden lof van de
om die van my t'ontslaan ik vroeg hoe dus godin zy zeî dat zulks niet paste en na wat overleg begreep ik dit gezeg zy was geen kat om zonder handschoen aan te tasten
terwijl de gelieven zoo met elkander in stilte zaten te spreken werden er in een sierlijk geslepen glazen vat door de meesten zelfs door den czaar van rusland nooit geziene vruchten op gedragen zijnde maar twee in getal en wel de in dien tijd in europa nog zoo aller zeldzaamdste ananassen
en zijn overige medgezellen hoorde schateren van lagchen in de corps du garde gekomen zijnde vond blommesteyn daar den serjant met zijne korporaals en adelborsten onder hun
niet nalaten den stuurman te verklaren dat bij niet gedacht had dat een zoo gemeene kerel als die ijslandsche toovenaar hem zoo veel spels zou geadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn maakt hebben want dat hij dan nog meer zorg gedragen zou hebben om niet in lagchen uit te barsten
de wind eens wat veel zuidelijk loopende bij een kleinen storm begon het scheepsvolk adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn elkander wel beangst te maken dat zij daardoor misschien te hoog om den noord vervallen zouden en dan in de nabijheid raken van die zoo gevreesde draaikolk waarvan zij elkander
welke ook juist niet minder schitterden uit hoofde van de vrij algemeene duisternis van harte hoop ik en zal dan voor deze mijne poging mij rijkelijk beloond achten
welke laatste de vrucht schijnen te doorboren die buiten de kleur bij den eersten opslag eenigermate het voorkomen heeft van die sommiger denne of sparreboomen
zoo zoo en gij antje wynstok ja als gij dat nu eens wist niet waar blommesteyn hare hand weder vattende o plaag mij plaag mij zoo niet juffrouw
te verdrijven t scheen mij echter toe dat een tafereel van dat tijdperk van omstreeks vijftig jaren genoegzaam aanvangende met het sluiten van den
hij zat dezen voormiddag in de noorderkerk en mij dunkt dat ik aan hem zien kon dat hij voornemens is bij mij als die tijd over is zijn aanzoek nog eens te herhalen
ook deed de student fredericus nog vele vragen aan zijn broêr over ijsland te kennen gevende hoe hij hoopte dat hij door die berigten misschien gelegenheid zou krijgen om eenmaal de veelvuldige gewigtige twisten
schoon hij ook anders juist niet tot de slordige behoorde had hij van zijne kleeding anders geen bijzonder werk gemaakt maar nu nu hij met juffrouw wynstok naar heemstede zou gaan om de partij bij den heer koolaart bij te wonen nu kon hij maar volstrekt niet met zijne das
zag de heer van wieringen en in aanmerking nemende dat hij verpligt was voor hem te zorgen deed hij zijn best om blommesteyn die adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn toch in allen gevalle te fatsoenlijk was om zich met zulke vrouwluî gelijk te stellen uit die conversatie te brengen
overtreft en met eenige kleine wijzigingen naar de omstandigheden der volkeren ten minste twee malen s jaars op alle too neelen van het beschaafde europa zou verdienen gespeeld te worden
dat zijn johannes door zijne veertienmaandsche afwezendheid het zitten wat zou verleerd hebben dit was echter het geval juist niet doch alleen de natuurlijke aantrekkelijkheid die het huis van den heer wynstok voor hem had zegepraalde ditmaal over zijnen lust tot
zoo mannen als vrouwen nadat de schouwburg uit was zich bij het gezelschap vervoegde van welker mededeeling wij ons ontslagen achten
en tevens dat zij zoo als ieder mensch eenen zekeren indruk van dankbaarheid voor haren redder dien zij in blommesteyn zag
dat zij uit het beginsel van gehechtheid aan het vaderland als een land beschouwden dat op den aardbol de aandacht van alle volkeren naar zich behoorde te trekken
ik rekende dat ik aan mijn oudste kind die laatste eer verschuldigd was en ik kan zeggen dat ik waarlijk toen ik het rouwgoed aan mijn lijf had en ik vader en de kinderen zoo deftig in het zwart zag veel getrooste was dan voorheen
schoon zij geen juist denkbeeld van het wezenijk gewigt hadden dat verstandige en waarlijk vrome christenen aan dien stap met zooveel reden hechten wij zullen dus ons voor als nog
maar hem was een ander lot beschoren en zijne ouders hadden het genoegen om ondanks hunne averegtsche pogingen hunnen eersten telg naar het ligchaam dagelijks te zien toenemen
en daar vat blommesteyn ongelukkig maar wat doet een mensch niet als er wat in zit het idé uit op dat van wieringen ook door de aantrekkelijkheden nb van dat dametje getroffen is
behalve de gemelde kwamen er vele tusschen beide die nog van mindere kieschheid waren dat juist niet afnam toen de beroemde schilder troost die nog acteur op den schouwburg was met eenige zijner tooneelgenooten
hoe zouden uwe ouders dan te moede zijn en zij zouden het mij heel ligt wijten dat ik de oorzaak was geweest dat hun zoon op zee iets was overgekomen hetgeen hem zeker als hij te huis en aan wal gebleven was niet getroffen zou hebben
schoon hem hier verscheiden aanmerkingen in vielen oordeelde in de tegenwoordige omstandigheden het raadzaamst den heer wynstok niet veel tegen te spreken te meer daar zich juffrouw antje geheel niet uitliet hoe zij over die zaak dacht
dezelve werden door heeren burgemeesteren bij zeker groot festijn voor den franschen ambassadeur den graaf d'avaux op het nageregt opgezet eén werd er slechts gebruikt en de twee overige zond de ambassadeur naar zijnen koning als een uitgelezen geschenk
dan naar menschelijke wezens gelijken beviel zeer aan blommesteyn en maakte hem meer en meer vrijmoedig om met juffrouw antje te gaan keuvelen maar waarover zou hij al veel anders praten dan over het onderwerp van den dag en die aardige noormannen die zij bij de monstering gezien hadden
neen neen hernam zij maar ik ben altijd voor de billijkheid en ja ik kom er voor uit ik houd hij mag wat stug vallen meer van hem als van dien kruipenden
onderstellende dat hij bij den heer wynstok was blijven eten en nog wat napraten maar daar het haar bekend was dat die lieden vrij stipt op hunnen tijd van eten en naar bed gaan gesteld waren
ga uw gang ga uw gang van dalen toen en vroeger weet ik van de historie van blommesteyn niet toen hij hier van daan kwam was hij zoo als men dat noemt reeds niet brand schoon
om eens uit te gaan maar om nog een bezoek bij den heer wynstok af te leggen daar ik in het zekere onderrigt ben dat reeds gisteren
van bartjes cijferboek met eene ontzettende vlugheid door en zijn meester hazewindius verklaarde hem voor een volleerd rekenaar toen hij deszelfs school verliet
dan zal misschien dat antje met een van spijt zwellend kropje op hare sneeuwwitte tandjes knarsen blommesteyn maar gij begrijpt mijnheer weyerman antje is in alles onschuldig
en ik zou nu wel wenschen dat onze vriend jan goeree mij wat nader aan de aard bragt want ik ben er duizelig van geworden och antwoordde goeree ik durf haast niet op de proppen komen na die zwaan met zijn ijzeren ziel
zweef naar t nieuw jeruzalem op eenen vloed van hemelgalmen verhef van wyn met keel en snaar en wil met juychende orgelklanken hem voor het spel en speelloon danken en voeren op t muzijk altaar
zegevanen eerteekenen van azofs wondertogt wanneer hij op de euxynsche golven vocht en zegevierde op
ik twijfel niet of hij zal mij die stookkas laten zien en ik wil beproeven of ik bij petersburg mijn tuiniers ook die vrucht kan leeren
nu echter ging hij mede en zag daar een aantal ongelukkige vrouwelijke wezens zich zoodanig vermoeijen met woeste dansen dat het dik blanketsel van hare verslenste aangezigten afdroop
door geen van beide zeî adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn blommesteyn maar ik vermoedde het zoo uit het een en ander ja ja gaf weyerman te verstaan ik ben bekend als de bonte hond
en dat hij er wel een half kwartier met zijn bril op getuurd had maar dat voegde hij er bij zijn de gevolgen van met zulk gemeen volk als weyerman en zijn consorten zich op te houden
toen zij na twee dagen het schagerrak waren overgestoken bereikten zij zonder eenige andere dan gewone scheepsontmoetingen de stad kopenhagen de hoofdstad van denemarken op het eiland seeland aan de engte van de sont gelegen
het heeft te lang te lang geduurd ik wil en zal het nu niet langer verdragen dit zeide hij op een zoo hevigen toon dat er zich een der oppassers mede moeide
hoor juffrouw antje gij hebt mij bitter bedroefd gemaakt en als die adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn willem van wieringen met u gaat strijken dan was het maar beter geweest dat ik tusschen groenland en ijsland met die sloep was omgeslagen
kan ik daar niet bij te pas brengen of het moest eene zinspeling op urias zijn blommesteyn gaf zediglijk te kennen dat hij ook die historie niet kende maar dat hij er zijn broeder fredericus bij de eerste gelegenheid naar vragen zou
dat hij den slag van zich te kleeden was kwijt geraakt door dat hij zoolang zich volstrekt niet bekreund had hoe zijne kleederen waren en nog minder hoe zij hem aan het ligchaam zaten
echter na nog eene poos vertoefd te hebben verzocht de heer koolaart het gezelschap zich naar buiten te begeven om den aan het spaarne gelegen salon te beschouwen
hij had onder de ijslandsche studenten en burgers niet zelden hooren spreken van toovenaars de werkingen van den duivel en onderhoorige booze geesten welke schoon zij toen nog in holland niet volkomen in het vergeetboek waren
met het eerst varend scheepje dat in de baai ten anker lag dat hij van drontheim nog veel verder moest dat hij dus gaarne van goeden wind zou voorzien zijn en dat hij genegen was eene goede hoeveelheid in te slaan
den volgenden dag werd de promesse welke reeds door verscheiden handen geloopen had adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn weder en wel ter onmiddellijke betaling gepresenteerd nu zag blommesteyn zijne eigene handteekening en het was op het zelfde tijdstip dat als het ware in eens de schellen van zijne oogen afvielen
en nu kreeg de kommandeur de daartoe behoorende boeken waaruit hij zelf de stuurmanskunst enz geleerd had welke hij als een heiligdom bewaarde daar het hem zooveel tijds en geld gekost had om de navigatie te leeren voor den dag
bedankte den heer bergveld gaf hem de hand en beloofde hem dat hij zich voor alle overhaaste stappen wachten zou en den volgenden dag de vrijheid nemen om hem weder te komen bezoeken
of er gevolgen uit afleiden verder strekkende dan en strijdig met de bedoeling in deze tafreelen voor de jeugdige lezers bovenal zij dit aangeadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn merkt omdat zoo zeer als godsdienst welke alleen
met welke hij den nacht zeer genoegelijk met dansen en pandspellen doorbragt en zich daardoor als schadeloos stelde voor zeer vele onaangenaam doorgebragte dagen en nachten sedert dat hij het vaderland verlaten had
en scheen een olyfant die omsnost met zijn snuit zijn spietse was een mast in zijne grove vingeren ick zagh hem man op man gelijck konijnen slingeren wel driemael om zijn hooft gevat bij t eene been
evenwel zoo gij het mij zelf niet verzekerd hadt zon ik niet gedacht hebben dat gij eene zoo groote uitzondering waart maar nu moet en wil ik het ook zeer gaarne gelooven
naauwelijks had de czaar zijn voet op het jagt gezet of de vlaggen en zeilen werden geheschen de touwen losgemaakt en met eene frissche koelte zeilde het
uw glorie streeft der helden roem voorbij geschiedkunde en vergode poëzij vereeuwigen uw eernaam naar waardij in grootsche klanken
somtijds doet het goed en somtijds kwaad nooit heeft het mij meer goed gedaan dan op een reisje naar lyon daar had ik het ongeluk of het geluk mag ik wel zeggen van onder de bende van cartouche te vervallen
tot zonnenondergang toe kon de betaling nog worden uitgesteld maar dan zou het papier wegens non betaling worden geprotesteerd hij stelde echter dezelve nog uit tot een uur voor zonnenondergang of hij ook nog middelen zou weten te beramen