AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en een groot deel van Londen van het oosten naar het westen had doorgetrokken. Het schrale ontbijt, dat hij nam, gebruikte hij in de herberg
We spraken dus af op welke dag, welk uur ik mijn Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis definitief antwoord zou komen brengen en ik nam mij voor juist die dag niet te komen; maar minstens vier en twintig uur vroeger haar onverhoeds op het lijf te vallen
Ik hoop toch niet, dat de laster van dat schandelijke leugenblad uw verblijf hier zal verkorten, zei mevrouw Pott, door de sporen van haar tranen
zeker! Dank u wel. Ik wil het met pleizier eens inzien. Maar ik vrees, dat ik bij mijn opinie zal blijven.' 'Als u mij de gronden wilt zeggen, waarop die rust
en dat was iets kostbaars gered. Toen wij naar boven en naar bed gingen, haalde hij te voorschijn, wat hij voor mijn zeven shillingen had gekocht, stalde alles uit op mijn bed
van welke eenige bij toeval gespaard waren. Daarna wierp hij een blik om zich heen in het geplunderde vertrek
De vizier Khasan kende de verdiensten van de schoone Perziane nog beter dan de makelaar, die slechts herhaalde, wat de koopman hem daarvan gezegd had
onbeweeglyk als een paal. En zoo verlies ik ze van lieverlede uit het oog. De avond is donker
hij zal spoedig de wijding ontvangen, en als u ooit in de gelegenheid komt, hem aan te bevelen aan iemand, die een predikantsplaats heeft te vergeven, zoo zult u ons wel niet vergeten, en weet ik wel zeker dat de lieve mevrouw Jennings een goed woordje voor ons zal doen
vertoont zich de zwart uitgebrande gevel. Graauw is de lucht en graauw is het dak van de woning, daar nu het onmetelijk uitspansel slechts het dak van die woning is
k kwam hier, om bij u verschooning te verzoeken voor eene fout, die ik heden morgen, toen gij in den ruidtuin met deze uffers wandelde, begaan heb
Hij heeft mij lang vervolgd als eene schaduw, in licht en duisternis, bij dag en nacht, en nu is hij ten laatste lichamelijk gekomen
De Gravin boog zich toestemmend: en het gezelschap, dezen wenk verstaande, maakte de noodige toebereidselen om te vertrekken. Wat belieft uwe genade
een wipneus met wijd opengespalkte neusgaten en gele lippen; maar wat mij het meest van alles trof, waren de beide oogen
want zij loopt over eene lijfrente van honderd vijftien pond. Ik geloof dat er nog wat klein geld ook bij is, als gij het precies weten wilt
Achtereenvolgens kreeg Willem de kastenmakerij, de drukkerij met twee snelpersen, de boekbinderij en de koperslagerij te zien. Overal werkten tien à twintig jongens, van veertien tot achttien jaar, onder opzicht van een' bewaker
waar zij op een avond was met Amélie en Suzette. Toen weêr eens, bij toeval, op eene receptie, van Mevrouw Hoze
Al de maagschap en de naaste geburen werden ter maaltijd verzocht, die Vader BUISMAN verlangd had, dat men schoon anders naar den voorvaderlijken trant wel in zekeren overvloed maar toch zuinig leefde
alle hunne Jongens tot Dominees of Advocaten lieten studeren: dan zouden die, voor hun zestigste jaar, nog eens, uit kragte hunner amten, mogen tegenspreken. Maar de arme Meisjes, zult gy zeggen
om op de Bank, de Munt, het arsenaal te Woolwich en de koninklijke paleizen los te gaan. Deze briefjes werden doorgaans
Juist had ik me onwillekeurig de vraag gesteld: zou de Kantere gisteren avond hier zijn geweest, toen ze me vertelde dat hij tegen acht uur was gekomen en tot half elf gebleven. De woorden glipten me van de lippen
en dan keek zij naar het teere vrouwtje en het teere vrouwtje naar haar. Op zekeren dag stond het spinnewiel stil
Ik kom den een of anderen avond nog eens een glas brandewyn en water by u drinken, en nog eens naar de schimmen kyken
en zijne oude vrienden en leermeesters geene schande aandoen. Bedenk ook hoe jong hij nog is
Ik ken je zoo goed, je zult de afspraak misschien glad vergeten en zoo maar in eens naar buiten terug rijden, riep Stipan hem lachend na. Neen, neen, ik kom stellig
dat schijnt aan te duiden dat, indien debeaumonde zich ooit zou kunnen veroorloven, ergens ge-t voel voor te hebben, hij, een lid van dien
Hij bevond zich in den toestand van eenen reiziger, die bij nacht op eene eenzame heide verdwaald, zich van moerassen en kloven omringd vindt en onbewust is, welken weg hij zal kiezen
Kees van den Broek ontving Jorg en hield hem ten eten. Tegen acht uur kwam nog een gast, die voor het diner genoodigd was. Nauwelijks zag Jorg een hoogen hoed uit den wagen steken, of hij riep
Alleen de naaste buren waren genoodigd, en niemand van Jans familie. Jan zelf was heel ernstig, hij voegde zich niet bij de jongelui, maar zat rustig te praten met oudere mannen
O, ik ben volstrekt niet bang. Hoe zou hij er wel uitzien? Hij zal zich precies als een koster voordoen. Foei! zei de boer, dat is leelijk! Je moet weten, dat ik het niet kan uitstaan, een koster te zien
om Van Schaeck en Van der Morsch den inhoud van het briefke mede te deelen, en de tweede naar zijn huis. Kom, Gonda, kleed u aan! Wij gaan naar de kerk, had hij gezegd
Dat is de eigenaar van de speer. Vooruit maar! hij is ongewapend, nu is er geen gevaar bij!' riep Knol, en snelde met het brandende hout naar het hol. Willem en de Engelschman hem na
Mijnheer heeft zich bedacht, en hij komt niet, zeide Isaak met eene beweging, alsof hij wilde opstaan
De jonge Antony Hogenhoeck heeft zelfs geklaagd, dat hij hem heeft afgezet en een sieraad ontfutseld.' 'Heeft Antony hem deswege verklaagd bij u?' vroeg Graswinckel, met een nadruk die van zijne belangstelling getuigde
niet, terwijl hij Betsy in stilte het hof maakte; zij, Marie, niet, toen ze moreel verpletterd was door dat briefje
houdt daarbij een streng dieet, lijdt honger, neemt koude baden en legt op de maag een looden plaat. Ik wil liever een vrouw hebben, zei Listolier
Het was de gedachte aan Ada, die mij zoo stout maakte. Ik begaf mij op een ochtend, door Charley vergezeld, naar Somers Town op wég
alsmede hunne innigste wenschen voor uw bestendig welzijn en voorspoed uitte drukken. Een Joodsch heer schrijft
tegen halfvier waren wij aan boord en wij zochten eene plaats achter eenige kisten, waar wij tegen den wind beschermd waren
had zich, half ernstig, half boertende, laten ontvallen, dat er in geheel riesland zooveel boomen niet waren, als in den lkmaarder out alleen
was een priem, die in het hart gestoken werd, en zij was geheel buiten staat om te spreken. aar hart jaagde geweldig, hare beenen beefden, en zij voelde, hoe hare kaken
en zagen op de plaats, vlak voor den haard waar gij nu zit, majoor, een klein mannetje, van middelbaren leeftijd, met gefronste wenkbrauwen
Ik wist bij ondervinding hoe wreed zulk een scheiding was en ook ik kon mij de aandoening nog levendig herinneren
Bibberend sprong het meisje van het bed. Sla een ruit in! herhaalde hij. Het kind was als versuft. Hoort ge niet? herhaalde de vader, ik zeg u, dat ge een ruit moet stuk slaan
Neen!' zeide RAESFELT, zuchtende en het hoofd droevig schuddende, terwijl hij de handen voor de borst vouwde en zijne knokkels bekeek: 'denk er eens over na, heer Baron!' vervolgde Jacob van Lennep, De pleegzoon hij, na een oogenblik zwijgens
Zoodra ik onder het gewelf van de grot kwam, was ik door een' donkeren nacht omgeven, en het water voerde mij mede, zonder dat ik van mijne riemen behoefde gebruik te maken
welks zilveren waterspiegel, in den zonneschijn rijzende of dalende, een tafereel aanbiedt, dat nooit een uur lang hetzelfde blijft en met ieder uur schooner schijnt te worden
die niets anders dan de algemeene vrede is, zoolang de harmonie en eensgezindheid niet heerschen, zal de vooruitgang revolutiën tot rustpunten hebben
daarin zal misschien verandering komen, antwoordde de heer Boffin, dreigend zijn hoofd schuddende. Dat hoop ik, hernam de secretaris
wilt gij ze in mij uitweenen, dan zal ik u naar de groote broeikas brengen, waarin de Dood woont en bloemen en boomen verpleegt; elk van deze is een menschenleven
en ik, ten volle overtuigd ben, dat geene grilligheid u bestuurd heeft bij het blijk van ongenegenheid, dat, hoe hard dezelve mij ook vallen moge, uw hart eer aandoet
en gaf met het gespiinterde eind zijn vijand een veeg over zijn gezicht, die zijn heele wang openscheurde. Hij zag de roode streep
Derde hoofdstuk. Waarin de wandelingen van Buat door Den Haag worden verhaald. Werkelijk had Buat de onderscheiden plaatsen bezocht
en hooge belangen wel eens gevaar zoû kunnen loopen te vergeten, dat hy een hart heeft; maar tot Mr. Joan De Witt, zoo als ik hem nog gekend heb
O! dat mijn oude oogen dat lijdelijk moeten aanzien! Ach, spiritisme! Ach, spiritisme
Meneer, hoe is het mogelijk! Ik dacht, dat u verstandiger waart.' 'Maar dokter.' 'Och kom, het is te gek. Zie de man daar nu eens
en alsof haar schatkist boordevol goud was — Rebecca, zeiden wij, decide juffrouw Briggs streng vertrouwelijk mede
Zij bonden het touw waarmee zij de boot getrokken hadden om Buck's hals en schouders en wierpen hem in de rivier. Hij begon moedig te zwemmen, maar niet recht genoeg op de stroom aan
en in de verte het statig rhythmus van het gezang haar schreden begeleidde, schiep zij in de nooit rustende fantasie een leven voor haar kind
zij genoot in het voldoen aan haar moederlijke Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods aandrift, zij voelde ook den lust der zelfkwelling eenigszins, door het zich opleggen van zeer verafschuwde dingen en het trotseeren der onreinheid
Lie've jongen, antwoordde hij mij, ik heb er niet tegen, dat er nu een eind aan mij komt. Ik heb mijn jongen gezien, en hij kan wel zonder mij een heerwezen
die je brieven las en voor je beantwoordde, verzoekschriften voor je opstelde, in den almanak voor je keek, en met de slacht een paar zijden spek en ham of lever, en met Paschen eieren van je kreeg
Wilt gij in mijne kamer gaan, om dit alles ongestoord te lezen?' vroeg de minister voorkomend, want hij begreep terstond, dat hier van eene niet alledaagsche toezending kwestie was. 'Dank u, want er moet op geantwoord worden
En zulk een armzalig wezen hunkerde naar vrouwen, zag ze dag en nacht voor zich, beschoude arbeid en studie slechts als vulsel voor ledige tijd
n daarna een beker wijn vullende — ik bedoel eigenlijk rum en water — zullen wij op eikaars gezondheid drinken. Want wat zegt de dichter
maar ainsi va le monde, het zal elders niet beter zijn, en wat mevrouw Ryhove aangaat, zij is zoo beminlijk, zoo goedhartig, zulk eene onberispelijke gade, zulk eene schrandere, liefhebbende moeder
ik ben den ganschen nacht gestoord geworden door een aardig kind, dat er rampzalig uitzag, en voortdurend uit de kast in myn kamer
bij het schoone geslacht en versmaadde hij de goede sier niet, maar hij jaagde noch het een noch het ander na, en was nooit gelukkiger, dan wanneer hij een ander van dienst kon zijn
Als ge eenig gevoel of kieschheid hadt in dergelnke zaken, Sydney, zou mj een dergelijk gezegde van u misschien gehinderd hebben
wij het genoegen hadden gehad van te zien waar zij woonde, haar hier wilden verlaten, alzoo de tijd ons begon te dringen
en merkte toevallig haar agitatie op. Wat scheelt er aan, juffrouw Osborne? verwaardigde hij zich te zeggen
en helaas, altijd werd zij op den een of anderen dag ontdekt en uit haar kooi gepikt door de echte kauwen
een paviljoentje bewoonde, dat slechts ruimte liet voor één persoon. Ook dacht hij spoedig promotie te maken en overgeplaatst te worden; maar hij vroeg Van Brakel, die gruwelijk mopperde
om eene roomtaart, waarin ik geene peper had gedaan? De vizier begon te lagchen, en om hem uit den droom te helpen, verhaalde hij hem, hoe hij door tusschenkomst van een' geest
Marie, wier zenuwgestel door hare weekelijke levenswijs geheel was ondermijnd, had niets om haar bij dien schok te ondersteunen
Walling laat den deurknop los. Hij strijkt met de hand door het haar en ziet den Engelschman met groote oogen aan. Deze kijkt echter hardnekkig naar de zoldering en klopt met de punt zijner laars op het tapijt
De vorstin begon, toen zij haar zag, snel adem te halen, daarop te weenen en terstond weer te lachen
Hij schranste van het gehakt, het hammebeen, het brood, de kaas en de pastei, alles
Maar een andere gedachte gaf haar nieuwen strijdlust, nieuwen moed. Zij dacht aan het gesprek, dat zij kort geleden met haar man had gewisseld: zij dacht aan wat hij haar verweten had, dat zij niet dacht aan haar zoon, niets deed voor haar zoon
ieveling, ben je eigenlijk niet blij, dat je geen meisje bent? e zult wel denken, dat we gansjes zijn om zooveel over kleeren te spreken en er zoo dol veel van te houden
De brief zeide hem dat zijne moeder dood was, en dat zij hem stervende had vergeven en gezegend
en die, verheugd dat hij eindelijk de les heeft begrepen, in zijn blijdschap kwispelstaartend op de tafel en op de vensterbank wil springen
en vervoermiddelen genomen waren, naar den weerstal gekuierd, waar hij nu, ofschoon wat laat, kwam opdagen. Zijn onverwachte verschijning maakte op de aanwezige menigte
en wist zoo weinig van de City zelve, dat hij den Tower nog nooit gezien had. Hij liep dus voort om dien op te zoeken, en verwonderde zich over alles wat hij zag
De jonge Jerry, met een stoel onder den arm, wandelende naast zn'n vader langs de drukke
dat wij van de ouwe. heeren niet veel notitie nemen. Het onderwerp verder overdenkende, vond ik dat liet bij overlevering een uitgemaakte zaak
dat het tijd was om de portalen der beide huizen van het Parlement, de toegangen en de trappen van
Zoo is er soms bij hevigen brand, een kamer die niet brandt, en in de woeste zeeën, voorbij een voorgebergte of tusschen de rotsen, een stil plekje
puntte het potlood, kocht een vervaarlijk huishoudboek, lapte met naald en draad heel zorgvuldig al de bladen van het kookboek, die Jip er uit gescheurd had
O, hoe droeve haar stemde de lente, de staâge liederen der mannen en vrouwen, O hoe droeve haar stemden de rossen
De grijsaard had den geheelen dag aan zijn indigobed gewerkt, hij was uitgeput van vermoeidheid, maar stond echter op, legde zijn boeken op de bank en ging gebukt
die toonde dat zij wist wat haar goed stond, en nam hem mee naar Londen terug. Bij de deur van den heer Boffin gekomen, zette zij er hem met zijn rug tegen aan
Toen hij nu opeens deze plaats weer gevuld zag, hield hij het voor een nevel. Eindelijk echter, nadat hij opmerkzamer gekeken had, erkende hij dat het heel zeker Aladdin's paleis was
ontkwam.' 'Voorwaar! dat's een coup de maître van u,' viel de Ghiselles uit met laatdunkende bitterheid; 'die schooier, zooals gij hem noemt, zal niet nalaten zijn voordeel te doen met dat schrikkelijk geheim
bij het zich doortocht banen tusschen de lage kreupelsparren, waarvan het loover in de zon glinsterde als verlakte, groene naalden; bij het inademen dier ijle, bedwelmende lucht
met u of uw zaken te maken wil hebben, en niet omdat ik ook maar eenigszins bang voor u ben, want dat zou laf zijn
Maar voor Anasthase schenen schulden eene behoefte; en zoo hij zelf soms verzuimen mocht ze te maken, Henriette stond hem in dit opzicht trouw ter zijde. Maar ook in andere opzichten was zij waard de vrouw van een kunstenaar te zijn
Het bliksemde, als een plotselinge flikkerende glans, die de vaag-grauwe schemering even doorschoot, en de donder barstte uit en rolde met een dof gerommel weg. Het ruischte in het loover en de regen stroomde neêr als een klaterende val van water
Er was op deze speelplaats een oude deur, waarin de jongens gewoon waren hun namen te krassen. Zij was geheel met zulke opschriften bedekt
verscheiden malen verdubbeld zag, en, daar hij volstrekt niet wilde trouwen, voor dat hij, in zeer groote ruimte, eene vrouw kon onderhouden, had hij zijn huwelijk uitgesteld tot zijn zeven en dertigste jaar
ten tweede, omdat, als het des zondags slecht weder was, hjj gewoon was als vriend des huizes bjj hen te zitten
dat er geen eind kwam aan het gelach. Een oude dame moest telkens betalen, waarom dan telkens gelachen werd
Toch waren er, gelijk wy zien zullen, nog enkelen, die alle hoop tot redding des gevangenen niet hadden opgegeven en enkel op een gelegenheid wachteden om tot zijn bevrijding mede te werken
De blinden uit den naburigen Staat Connecticut, of uit de Staten Maine, Vermont of
Hij heugde zich, dat zij hem nog eens zoo geleid had, toen naar de kamer, waar zijn moeder zat, opdat hij met haar zoû spreken
Wat moet hij doen? De wanhopige geeft zich over; de uitgeputte neemt den dood aan, hij laat zich los, en de vreeselijke diepte verzwelgt hem
Schoon nog maar een jongmensch, heb ik al getuigen opgespoord, zaken in orde gebracht en een boel van de wereld gezien
wat is dat iets liefs in een dochter!, dat ik denk, dat zij om zijnentwil mij misschien nog wel eens genegen zal worden
Als zij zich nu eens diep ongelukkig gevoelde door al die vleierij, die voorkomendheid, die haar overal omringt, ter wille van het hare en niet om haar zelve, wat zoudt gij zeggen
hooren. Eindelijk hield hij toch eens op, om zijn voorhoofd af tejegen, te drinken, en een blik om zich heen te werpen
Een tijdlang hield hij zich aan de ladder vast, maar dit kon hij niet lang uithouden, zoodat hij eindelijk in de diepte stortte, waarbij hij zich belangrijk kwetste
en met de vermaning: 'nu, slaapt dan vannacht maar eens vijf kwartier in een uur,' buitelen wij in de veeren en wij liggen niet of wij gaan
en vervolgens die liederen zelve luidkeels uit te galmen. Doch eensklaps brak hij zijn gezang af
Hoewel de aarde koud en vochtig bleef, was de hemel helder en de zon verrees schitterend, kalm en heerlyk. Achttien jaren
was zij zoo stil als de onbezielde beelden, die om haar heen stonden. Elen dezer vertrekken had een venster
De scheepvaart werd dus niet veel gebaat door dat kanaal. Maar het ergste gebeurde eerst vele jaren later, in het noodlottige jaar
Op dezelfde zijde stonden ook de zwierige Ieperlingen, hun voorste gelid bestond uit vijfhonderd zwaarlijvige mannen wiens kleding zo rood als het fijnste koraal was. Van hun fraaie helmen vielen donzige vederbosjes op hun schouders
Na eene korte pauze waagde hij het weder naar het meisje om te zien, en scheen eenigszins
wenschte, dat zij den oogst getroffen hadden, driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager daar zij zich veel voorstelde van alle de verschillende werkzaamheden, welke bij dien arbeid moesten plaats hebben
zij de koel getrainde zenuwen, die noodig zijn om altijd in het mouvement te zijn. Daarbij, ouder geworden, bij de dertig, dweepte ze niet meer
maar, boven de bewegingen van zijn tijd verheven, bleek hij priester van het ideale. Zijn blik was diep, zijne oogleden een weinig rood, de onderlip dik
en met even weinig zekerheid beuzelden, als toen wij onzen horoscoop lieten lezen, en het schelletje klinken, en in den kijker naar onze lieve aanstaanden tuurden
Ach ja, als straks het onderzoek geëindigd was, zou de Vrijbuiter, die zeker in deze zaken het hoofdtoezicht had, Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter hem weer buiten het gebouw brengen en verder aan zijn treurig lot overlaten
Sedert het gebeurde met Capi en na het antwoord van vrouw Barberin, hield Mattia niet op in allerlei vorm mij toe te voegen: Laten wij naar Frankrijk terugkeeren
Cosette had den arm van den grootvader genomen en wandelde met hem in den tuin. Een brief kan, evenals een mensch, een slecht voorkomen hebben
Gewoonlijk werd de lompheid van dat brutale uitvragen zoogenaamd weer goedgemaakt door een compliment, dat, hoewel bedoeld als een soort belooning, door Marianne als de verregaandste onbeschaamdheid werd beschouwd
De hoest verliet haar niet meer en teekenen van toenemende zwakte openbaarden zich. Op zekeren dag ontving zij van Thénardier een brief van den volgenden inhoud
eenzaam, onopgemerkt, zich zelven genoeg in hun kracht en majesteit. traks hebben wij een zonnig gedeelte, door een jonge beukenlaan
den vaderlandlievenden Lezer kan uitlokken, om bij anderen deswegens nader onderrigt te zoeken. Misschien dat verscheiden ingevlochten Verzen
Maar de stadssergeanten waken, en het komt tot een zeer dramatischen toestand, die eens tot een gedenkwaardigen broederlijken kreet aanleiding gaf
Toen wij dien arm en man voor het eerst zagen, dachten wij dat zijne kleeren onmogeiijk slechter konden worden. Wij hielden het zelfs voor
als zijn slaaf in zijn gezicht wilde zeggen dat hij verlangde vrij te zijn, hem ook zou vrijlaten. De bijeenkomst had dadelijk plaats
een geweldige jaloerschheid tegen Wronsky te gevoelen; zijn herinnering voerde hem terug naar dien avond, toen hij hen op de soiree te zamen had gezien
en ik zag niet in hoe de moordenaar kon gestraft worden, zonder mijn ongelukkigen James in het verderf te storten. Wees nu, mijnheer Holmes, op uw beurt openhartig tegen mij
Belie heeft het jawoord gegeven aan neef Antony.' 'Wel, wel! zoo maar in eens! Ik dacht niet dat daar zooveel haast bij was.' 'Mijn man en ik dachten dat ook niet; maar een meisjeshart is een wonder ding
Dagelijks volgde hij de vermaning van zijne moeder en las een gedeelte uit den Bijbel, en wel bijzonder die gedeelten, welke zij hem had aanbevolen
Ik deelde die opvatting aan Mattia mede, en wij moesten lachen om de vrees van den klerk: wat waren die menschen die nooit buiten de stad komen, toch dom
Bij de tafel en naast de haardkachel, ook al een keurig net stuk en waar een lekker vuurtje in brandde, in een grooten gemakkelijken stoel zat een vreemde jonge vrouw, bleek en armoedig
die van uit zijn groentenwinkel stond te kijken, en die de mooie pluimen in het rijtuig zag en de enorme bloementuilen
Zeilschepen worden onweerstaanbaar meegesleept, en stoombooten zelfs zijn verplicht, hunne vaart te berekenen naar, en in overeenstemming te brengen met het gunstige getij
Goed geslapen? goeden morgen, meneer! Ziezoo, nu ben ik klaar, zei Amy, nadat zij de kleerkast gesloten en een papier uit haar zak gehaald had
Ik had mij gevleid, dat zij van hunnen kant den aanval zouden beginnen en onze Stichtenaren met de wapenen ondersteunen. Die Jonker van Adeelen scheen daartoe niet ongenegen
met elkander begonnen te overleggen, wat men met John zou doen, om hem stil te houden, tot zij hun voornemen hadden volbracht
De geleerde VAN BAERLE had eene ongemeene achting sedert lang voor TESSELSCHADE gekoesterd, die zelfs in eene genegenheid veranderd was, welke weinig van teedere liefde verschilde
in die welke hem door Sikes werd toegereikt. Neem de andere hand', Toby, zeide Sikes; Barney, ga eens op den uitkijk
Er lag zooveel wilde vermetelheid in zijne stem, blik en houding dat de omstanders
Als ik door een inspiratie bedreven had kunnen worden in de stuurmanskunst en alles wat daarbij behoort
ja en perfect. Ik had een kolossalen honger.' 'Dat kan ik begrijpen. Geen last van zeeziekte?' 'Ik. ik geloof het niet
en naderhand Beverwijk geheeten, waarschijnlijk uit hoofde van de menigvuldige bedevaarten, die voorheen naar de St. Agathenkerk
verlangen, dat hem zoû worden begin van zijne levenstragedie. Dat was het contrast wat zijne menschelijkheid maakte: de echte jongen, echt jongen in spelen en ruwheid
hem daarna het ten onder brengen van het door binnenlandsche partijen verdeelde Friesland te gemakkelijker vallen zou. Alleen troostte hem nog de hoop, dat de Bisschop, eerlang door de omstandigheden gedrongen het masker af te lichten
van deze omstandigheid geene melding gemaakt te hebben, nu hij uit Aylva's woorden kon afleiden, dat Deodaat hem als zoon meer welkom zou geweest zijn dan hij
Alles, op zijne figuur na, was, toen Riderhood uit de deur keek, een groot donker gordijn, dat in plechtige beweging naar één hoek des hemels zich voortbewoog
Dat zoudt gij gezien hebben, zoo het er op aangekomen ware den degen te trekken voor de zaak van mijn vorst.' 'Wel zeker, met den degen te trekken zijt gij overigens ras genoeg, als maar vooraf de dolk hare goede diensten had gedaan, niet waar
Ja, jongmensch, en apen en rekels ook, antwoordde de oom, terwijl hij een stoel nam. Gij hebt in uw brief niet geschreven aan welke ziekte mijn broer gestorven is, zuster
aan de Fransche kroon bewezen, merkelijk verrijkt hadden. Eindelijk, zwervens moede, had hij besloten het weinige, dat hem overgebleven was, bij zijn ouden vriend te komen verteren
KROMBALG verkiest, zal het mij zeer aangenaam wezen, dat ik die kunst zie, juist in de stad, waar dezelve is uitgevonden. Het is toch ze ker eene der nuttigste, heb ik mijn' vader dikwijls hooren zeggen
Ik heb het hem gisteren aan tafel hooren doen. Ik heb er toen alles van gehoord, omdat ik in de kast was gekropen, waar Mevrouw de groote kruiken bewaart
De Italiaan zag dat en deed toen net als een goochelaar. Onder een reeks van woorden en klanken stroopte hij zijn mouwen op, tikte op zijn zak en haalde er met een gezicht, alsof hij er zelf het meest over verwonderd was, een klein doosje uit
tusschen het troepje van Adeline genoot zij weêr anders, genoot zij van al dat jonge, dat blonde, dat vroolijke, dat natuurlijke - waar aan de voornaamheid heelemaal geene eischen werden gesteld
Geen plezier,' antwoordde Kees, de speciaal indische spreekwijze nabootsend en zich slaperig uitstrekkend in den luierdstoel. Zij lachte zachtjes
en naar den wind te luisteren, en te denken aan de arme matrozen op zee en — Misschien zou Richard een zeeman worden. Wij hadden nu dikwijls daarover gepraat
Zij zagen ver in de rondte, ver de wijde wereld in. De arme herderin had het zich nooit zoo voorgesteld; zij leunde met haar hoofd tegen haar schoorsteenveger aan, en toen weende zij zoo geducht, dat het goud van haar gordel afsprong
en recht door zee was gegaan, haar dit even dicht bij geluk gebracht zou hebben als het pad, waarlangs zij het trachtte te bereiken
Spreek daarvan niet, doe wat ik u zeg, en ik beloof u, dat uw goed gered en de roovers gevat zullen worden
Wezenloos rondstarend, als werd hij uit een' benauwden droom wakker geschrikt, richtte de diep geschokte man zich op. Eli Heimans, Willem Roda De tegenwoordigheid van zijn' vriend, die hem medelijdend aanzag, bracht hem tot bezinning en tot het besef van zijn' toestand terug
en zeker had de heldere zon, sedert zij den vorigen avond onderging, nog niet op een paar helderder gezichten geschenen, dan op die van Tom en zijn zuster
had zich van deze wandeling zeer veel voorgesteld. Honderde gedachten zweefden hem door het hoofd: honderde aardigheden had hij voor HILLEGONDA te zeggen
Ook zond hij hem nog eene zeer prachtige tafel, die, volgens overlevering, van den grooten Salomo afkomstig was. De brief van den kalif was van dezen inhoud
Ik ben van een' ongeduldigen aard geweest. Gij hebt daarvan minder dan ik, maar men kan, door niet op zijne hoede te zijn, zoo als ik niet geweest ben, aanmerkelijk zich in het ongeduld toegeven
Verbaasd, wist vrouw Toussaint niets te antwoorden, dan: Wat belieft u? Jean Valjean hernam: Hebt ge mij aanstonds niet gezegd, dat men vocht
Juist,' zeide Van der Horst: 'met een paar kloeke raadgevers aan zijne zijde. mannen, die tot de welgezinden behooren.' 'Die vlieger zal nooit opgaan,' zeide
Niets, antwoordde Gashford, zijne schotlders ophalende; s niets. Toen Mylord werd gescholden en gedreigd
Eva zag aan de langzame, geleidelijke ruïne Louis Couperus, De stille kracht van haar huis, hare meubels, hare kleêren. Dag aan dag, onverbiddelijk, bedierf er iets, rotte wat weg, beschimmelde, verroeste er iets
In de zestiende eeuw, merkte Bossuet op, had men gegleufde kanonnen. Ja, antwoordde Combeferre, dit vermeerdert wel de werpkracht, maar vermindert de juistheid van het schot
Rosa, ik heb myn zelfbedwang terug. Ik loop kalm aan uwe zyde naar huis. Ik zal op eenige aanmoediging en op hoop wachten
Gedurende de vrij lange afwezigheid van Giondar, werden de prinsen door een' brandenden dorst gekweld. Amgiad deed nu aan zijn' broeder het voorstel, dat zij zich zouden losbinden
Dan naderde Deianeira terug naar het huis, waar alles sluimerde, waar allen sliepen; dan zocht zij de eenzame sponde op, waar zij nauwlijks meer sluimerde of sliep
dat is zeker om naar de betrekking van huishoudster te dingen. Ik heb zelve een gevoel alsof ik er schuld aan heb
van verbazing zag mevrouw van Olm haar aan, en Nanni doorstond kalm en met het eenvoudigste gezicht ter wereld dien blik. Na eenige oogenblikken begon mevrouw van Olm weer zoo zonderling te lachen
evenals de algemeene onnatuurlijkheid dezer volwassenen, die hier zonder kinderen een kinderspel speelden, bevielen haar niet
Wat zou Schemselnihar, en wat zoudt gij, mijn waarde prins, gelukkig wezen, indien aan mijne wenschen, die zoo zeer met de uwe instemmen
Een luid gejuich ging op, toen een der spoorzoekers snel kwam aanloopen en reeds uit de verte riep, dat Satan ontdekt en omsingeld was. Satan was een oude ever, in den geheelen omtrek onder dien naam bekend
De ontvangst was even hartelijk als omslachtig. Logé's waren blijkbaar zeldzame vogels in dit stille kooitje. Twee meiden en een oppasser rukten aan ten einde de koetsier behulpzaam te zijn bij het afladen van mijn eenig stuk bagage
raaar overigens de beste. innemendste! jongeinan, dien ik ooit ontmoette. j Nog eer het ontbijt was afgeloopen
en zijne melancholieke kalmte teruggewonnen, tegelijk met iets straks van hoogheid. Hij mengde zich eerst niet in de discussie, liet den keizer vloeken
te steenen, luid op te snikken met scherpe gillen van zenuwtoeval. Andro was binnen gekomen; zijn voet stiet tegen den prins aan. Hij stak het gas aan
LIJNSLAGER beantwoordde dit voorstel met eenen zucht en knipte een' traan weg, omdat zij vreesde, dat haar man dat ziende, over vrouwelijke zwakheid en moederlijke teederheid, op
ditmaal zal hij niet wederkeeren. Hij ging naar het raam, dat op de straat uitkwam, opende het met zijn bevende handen, boog zich ten
Zij legde hare lachende wang op zijne borst om hem te danken en zeide, terwijl zij de anderen met hare heldere oogen schuin aankeek
De Held, verweekt in zijn zinloos gemoed om den aanblik der armelijke paarden, sloeg de armen teeder thans om hunne halzen
Ook nu was hij niet gelukkig, want naauw had hij zijne spitsbroeders bereikt, of hij werd door een kogel in den schouder getroffen; wel trachtte hij zich staande te houden, maar hij verloor zijne bezinning
toen zij de deur uit was, voelde zij de plek op haar hand, die zijn lippen hadden aangeraakt en zij kromp schier van een gevoel van afkeer ineen
Nadat de voorzitter eenen tijd lang het voorstel van EUGENIO scheen overwogen te hebben, wendde hij zich tot den reiziger en vroeg hem, of hij in zoodanige voorwaarden, als de gëachte spreker had opgenoemd, genoegen zoude nemen
En jij, Van Helderen. spreek het niet tegen. Ik heb je extaze gezien, toen de Italiaansche opera uit Soerabaia verleden keer in de Societeit. den Trouvère kwam spelen. Je was verrukt
Eline wreef haar geheele koude, blanke lijfje, tot het reeds huiverende kind gloeide, rozig en warm, terwijl zij als een pop met zich liet dollen. Zij hief haar armpjes op en sloeg ze Eline om den hals, alsof zij ze wurgen wilde, en Eline lachte
zei Aldo Ardo; hij koos met zorg zijn visch uit, bestelde goede Chianti
Ik heb al, omtrent een uur geleden, tegen mijnheer Smallweed gezegd, dat ik, als ik. aan zulk soort van dingen kom, een gevoel krijg alsof ik zal smoren
Het berouw had niet geduurd, doch Her' was ook aan zichzelf overgelaten! Het verlof om met Kerstmis weg te blijven, was een droeve vergissing, was onvoorzichtig, nalatig geweest
Is er dan niet zoo iets als eene zedelijke verplichting die haar bindt, en waaraan gij mij dwingt u te herinneren. al verbeeldt gij u ook los te zijn van mij.' Regina haalde minachtend de schouders op
maar ze was nu niet meer zoo heftig als vroeger: ze nam den tijd Niels Holgersson eens goed aan te kijken, eer
Waarom de arbeid, als de rust niet zoet is? Voor wie te spinnen den draad, te weven de wade, als de man er niet is
deze zullen u, gelijk ik van uwe billijkheid vertrouwe overtuigen, dat ik u niet heb trachten te misleiden, dat ik mij nooit aan valschheid heb schuldig gemaakt. isschien zult gij mij zelfs uw medelijden waardig achten
De Witt verwenschte dan ook innerlijk het toeval, dat hem juist op dit oogenblik had doen t'huis komen, en niet een half uur vroeger of later, wanneer hy zich niet aan een tooneel als dit zou hebben zien blootgesteld
Toen liep hij met wijde beenen heen naar Zeus' eikenstammen, die het monster had omme gewoeld aan den uitersten rand van het woud en bukte zich en rukte de boomen op
dat de jonge moeder haar had gezegd, dat zij op weg was, aan het graf van den vader haars kinds te gaan sterven
ziedaar wat men hier algemeen goedkeurt: en gy moogt nu op dien voet arbeiden: ja ik verzeker u, dat men al de openingen, welke men betreffende dit onderwerp zal doen
Derde grief is, dat het genot van de eerste pantomime, die ik bijwoonde, voor mij geheel en al door zijn toedoen vergald is
die ophitste de kat, geengageerd om te gillen voor de armen in de duivennesten boven de loges, verhuurd aan de grooten, die het huis bezoeken dat Jack bouwde
Naar Maastricht,' antwoordde Willem staan blijvend. 'Zoo? Ik dacht, dat je werk zocht! Ik had in dat geval je nog wel kunnen gebruiken bij het maaien. Je ziet me er nog al pootig uit
het mooie meisje denkt o zoo vergenoegd naar die toekomst, die haar voorzegd is, uit te zien, en te zorgen dat die haar tot een beter mooi meisje maakt
Dat was toch mijn stad; mijn vaderland. Maar hoe ik de oogen ook opende, ik zag niets of bijna niets dan de roode
zeide de Jonker van den Moezel, zich uitrekkende: 'de rouw komt immers eerst te pas nadat men dood is.' Jacob van Lennep, Elizabeth Musch 'Twee dubbeltjens mair de Sententie van den Heir
en zenuwachtige gemoedsstemming. Juffrouw Sedlcy's papa was koopman tc Londcn en ecn vrij gefortuneerd man
Ik kan niet!' sprak Juliaan met vastheid, 'ik kan geen schuld op mij laten rusten, die mij schandvlekt voor mijn leven!' 'Juliaan van Egmond heeft gelijk,' sprak nu Maurits, tusschenbeide tredende
had zij echter, bemoedigd door de minzame wijze, waarop Eylar haar aan zijn vrouw voorstelde, zich zeer goed van haar nijging gekweten, en Mietje, op welke het uiterlijke van het bevallige kind een gunstigen indruk maakte
Tom gehoorzaamde en kwam weldra terug. Trek uwe laarzen uit, zeide Legree. Tom deed dit. Daar, vervolgde
en verbaasde zich over dit zonderling zamentreffen. Hij wendde alles aan, om den prins weder bij te brengen, maar
alleen aan de onschuldige aandrift der natuur meent te voldoen, en in dien waan van onschuld dikwijls tot den rand van haar wezenlijk verderf genaderd is
De zieke lag in een doffe sluimering; de koorts scheen te wijken; de temperatuur was aanmerkelijk gedaald; maar niettemin kreunde hij in zijn slaap, als gevoelde hij pijn
de ongenadige manier, waarop zij juffrouw Varden plaagden met de bloemen, die zij buiten dat zelfde venster had geworpen
In het paleis der Konmgin werden ten zeven ure dubbele wachten, benevens al de bedienden, in de gangen geposteerd
Als de stroom schapen of de straal water wat zwak wordt naar den zin der haastige wasschers, schreeuwen ze zonder ophouden om water en apen
Daar, vervolgde de vertrouwde, mijne meesteres zich in de zaal niet genoeg op haar gemak bevond, ging zij den volgenden morgen, op mijnen arm leunende, naar haar vertrek
antwoordde zijn beroemde collega, terwijl hij weer op zijn horloge zag. Och, neem mij niet kwalijk
ik beschouw jou als mijn zoon, niet waar, dat weet je wel? En daarom moet je naar mij luisteren. Kom, word nu eens bedaard. Je houdt immers van me, je vertrouwt me. En
maar bo vendien was het ook juist Barbara's vierendeeljaarsdag, en zou Barbara, zoowel als Kit, een halven dag vrijaf hebben
Kombinnen, broeder, zei Silas, hem op den schouder kloppende, ten neem uwe plaats in het hoekje van mijn haard in bezit; want wat zegt de ballade
Het 'hooge verzoek' kwam van Valérie! En ze schold op alles en iedereen: op de twee direkteuren, op den prins, op de keizerin, op Liparië
en hoopte, dat ik dit nu ook niet zou wezen. Kindlief, antwoordde hij, als eene jonge jufvrouw even ferm als zachtzinnig is
Ik heb den weg gebaand. Laaglanders uit het Oosten en papkindertjes, laten die me volgen als ze 'r pleizier inhebben. Ik ben
hoe is het mogelijk dat gij thans, nu er alle reden van vermoeden bestaat, juist niets doet? Uwe vrouw is eene zeer verstandige vrouw, dat geef ik toe
Intusschen had men ook ten huize van den juwelier, reeds op den dag, toen hij met den onbekende was medegegaan, met ongeduld zijne terugkomst
ik had my gevleid, dat deze zaak tusschen ons beiden zoû gevonden worden; - doch ik zie nu, dat het noodzakelijk zal wezen, er getuigen in te halen
moest nu van het een, dan van het ander laad, nu deze dan gene ontmoeting verhalen, en het was reeds laat, eer men van
Hopman, zeide nu de monnik, op dien toon van gezag, welken hij, waar het pas gaf, zoo meesterlijk wist te gebruiken: gij vertoeft hier met uw bende, tot gij nadere bevelen ontvangt
zoodra het hek geopend is en zij er binnen kunnen gaan. Het klooster is een beperking die, om het menschelijk hart te kunnen betoomen, het geheele leven moet duren
Buck! beval hij, zijn arm boven de afgrond zwaaiend. Het volgende ogenblik worstelde hij met Buck op het uiterste randje, terwijl Hans en Pete beiden in veiligheid brachten
Zij schreef weder een briefje aan den nieuw ontdekten bloedverwant en verzocht hem, hoe eer hoe liever eens bij haar te komen. Reeds den volgenden morgen liet hij zich aandienen, Mevrouw de Tonnette had hem verwacht en Louis werd in de tuinkamer gelaten
terwijl zij een Eckbert Witgensteyn zoo hardnekkig geloof had geweigerd, zoo ruw had afgestooten, toen hij haar smeekte hem vertrouwen te schenken? Het was hare ijdelheid geweest, hare eigenliefde, die haar dus hadden verblind
brulde opeens heel hard. 'Denk om Pa en Ma,' waarschuwde ik. 'Pa denkt morgen natuurlijk, dat ik nachtlawaai heb gemaakt, en dan krijg ik een standje
liet hij mij weder los, en nu kwam een ander aan de beurt; die het zelfde onderzoek moest ondergaan. De kapitein werd het laatst gegrepen, maar tot zijn ongeluk was hij van ons allen de vetste
Moede en ontmoedigd had de stem van den weigerenden Held de matte woorden gemeld; zijn drift scheen uit gezied, als of hij
zei hij. Dat kon je me wel eens vertellen, zei de roeier. We zijn nu juist niet gewoon het aan iedereen te vertellen, maar voor een ouden kameraad wil ik het niet geheim houden. Op
In den kring, waarin u leeft, kan ik niet meer komen, na mijn verandering van adres, zeide zij, half lachend, half ernstig. Hij haalde de schouders op
Wie weet of hij haar niet zelf heeft hier gebragt, en zich hier of daar verborgen houdt, om zich ter zijner tijd te vertoonen, en mij te beschamen wegens mijne
Allen die nu hier in de kamer om mij heen zijn, waren hier eer ik kwam, en zullen nog hier zijn als ik weg ben
De man zag zoo wit als een doek, maar Lodewijk lette er nu niet meer op; hij blies als iemand, die het benauwd krijgt, en kneep zijn sabelkwast, alsof hij die verpletteren wilde
Hij was naderbij gekomen, omstreeks op hetzelfde oogenblik dat mevrouw Milvey over Lize Hexam gesproken had, en was sedert dien tijd in hunne nabijheid gebleven
die nu zoo diep vernederd is; en nooit zal het orgel met zoo'n wan- geluid antwoorden, als hij u altijd
Ja. zeide zij, hij heeft gelijk. Maar om welke reden behouden de Thénardier's Cosette zoo lang! O, zij zal komen. Eindelijk zal ik het geluk heel nabij mij hebben
En nu vervoegde hij zich bij HILLEGONDA, die geene reden vond of zoo zij die al vond, die niet zonder een' verkeerden schijn van preutschheid kon aanvoeren om zijnen voorslag af te wijzen
En Willem, hij zal niet de loopbaan kunnen kiezen, die ik voor hem wenschte, en die hij zich reeds zoo schitterend voorspiegelde. Studeeren kost geld, en dat heb ik thans niet meer
Dan is er ook niets aan te doen. Als je het aan je man niet vragen wilt, wie anders zal het je dan geven, wanneer je het vraagt, dan die. neef van ons
als zij het verspeeld had, moest zij tot redmiddelen haar toevlucht nemen om te kunnen leven; wie weet, hoe zij daar in slaagde
Maar zonderling! Ofschoon zij zich voorgenomen had, niet in het oordeel haars vaders te deelen en hem niet in haar heiligdom te laten indringen
En er is veel bitterheid opgestapeld in Xara, door het heele gouvernement. Ik heb het reeds meermalen aan Uwe Majesteit betuigd
Annemie nog tegen Mijntje zeggen: jij bent zelve ons goede, zachte oliefleschje en ik hoop dat, als je trouwen gaat, jou man
Doch wanneer Frits er bij was, zou hij het wel gelaten hebben om zoo iets te zeggen. Eens dat haar broeder er toevallig op inkwam, terwijl oom
Ik sta verbaasd dat gij er niet aan schijnt te denken dat de heer Headstone u ziet. Zij liet hem los, en nadat hij nog gezegd had: Nu, Lies, wees eene verstandige meid
Ik zou die liefde niet kunnen veikoopen en u in uw helder, vriendelijk aangezicht zien. Het is eene vrijwillige gift. Ik heb niets noodig
Martin en de jongedames waren al beste vrienden, en vergeleken, tot wederzijdsch vermaak, hun herinneringen uit nun jeugd
want dit was de rang der schoone ongetwijfeld ware gekozen geweest, indien men een natuurlijk afbeeldsel der Christelijke hoofddeugd, de liefdadigheid hadwillen
Cosette en Marius waren eensklaps van het graf in den hemel overgegaan. De overgang was niet voorbereid, en zij zouden er door verbijsterd zijn geworden, waren zij er niet verrukt door geweest
Geef mij antwoord op mijn vraag! drong Van der Welcke aan, die, vol ingehouden razernij, zich voelde of hij alles stuk zoû slaan. - Neen dan! zei Van Naghel hoog. - Neen
Haar huishouding bestond uit twee oude meiden en een kat: maar er was geen papegaai, die de menschen met zijn dom gesnater in de rede viel; noch kanarievogel, die alle conversatie met zijn schel gezang onmogelijk maakte
En daar wij de eenigen 'Zijn, die er mee te maken hebben, en wij er volkomen mee tevreden zijn, kunnen wij, geloof ik, dit papier wel in het vuur gooien
Een ontevreden gemor ontstond, want voor eene herhaling van wat men wist, was het toch niet noodig, de menschen uit hun bed te luiden
knevelbaard! Excuseer, mijnheer! en met een kleur als vuur ijlt zij weg, en sleept nu haren wettigen gemaal voor de beeltenis van den lieven jongen, die zooveel van Pietje heeft
Het was een klein groepje menschen; en toen men van het zolderraam melding maakte, gingen zij naar den overkant van de straat, om naar boven te kijken
In dien jeugdigen kring van utopisten, welke zich vooral met Frankrijk bezig hielden, vertegenwoordigde hij het buitenland, en wel voornamelijk Griekenland, Polen, Hongarije en Italië
De gezonde lucht, die men daar inademt, zal hem goed doen, en het schoone gezigt dat hij daar heeft, zal hem den tijd van uwer majesteits afwezen zonder verveling doen doorbrengen
ongeloofelijk. Eerlijk en waarachtig, vriend Arthur, als gij van mij in dit geval eenipe hulp verlangt
Suzanna, die wel bemerkte, dat het hem daar niet zat, doch de reden van Henriëttes handelingen volstrekt niet verklaren kon, werd van zelf stil en zag mij zijdelings met eenige ongerustheid aan
Maar, juffrouw Trotwood en David, is het nu niet hartverheffend, zei mevrouw Markleham, haar werktuiglijk met haar oogen volgend
de kinderlijkheid van hare oogen opgelaaid in eene passie, die zich niet uiten kon. En den prins, die maar lief glimlachend nader kwam
om u, even als mijne reizen mij deden, te bevestigen in de liefde voor het vaderland, maar tevens, om uw hart eene uitgebreide liefde in te boezemen voor het geheele
eenige dagen bij de familie aan het meer doorbrengen. Niets kon vreemder en schooner zijn dan het gezicht dezer tweelingbroeders
Tattycoram, nog eenmaal. Het eenige, dat ik van je vraag is tot vijfentwintig te tellen, mijn kind
en later zou juffrouw Sharp nooit zulke domme dingen zeggen of meeningen naar voren brengen, waarvan de onwaarheid zoo spoedig aan het licht komt
maar doorvlochten met zoodanige omstandigheden, bijzondere personen en gebeurtenissen betreffende, als welke onze kroniekschrijvers onbekend zijn gebleven, althans niet door hen vermeld worden
Het slaat mij neer. Aljs ik gelijkmatig overal neergeslagen ben, komt er verdooving. Door vol te houden tot één, twee uur na middernacht
en zijn blik viel op den koperen knop der deur, welke hem van de gerechtszaal scheidde. Hij had deze deur bijna vergeten. Zijn aanvankelijk rustige blik
gelijk men een kop in eene phantasmagorie ziet naderen en teruggaan. Kit bleef staan alsof hij een aanval verwachtte
In het kaartspelen was hij even ervaren; want ofschoon hij in het begin van den avond geregeld
Hier bedacht zij zich, zag hen medelijdend aan en zeide treurig: Ach, gij kunt niet lezen! Arme zielen
en nadat deze voorby was, begon hy beter te worden. En nu volgde eene langzame herstelling
Hij vermeed opzettelijk den omgang met de bewoners der omliggende buitenplaatsen, en had zich welhaast de reputatie verworven van een schuwe menschenhater te zijn, zonder dat hij iets deed om die benaming
want sedert het oogenblik dat ik hier was opgesloten, verkeerde ik in eene koortsachtige spanning over de vraag, die ik maar niet kon oplossen
Nu sloeg het hart van HILLEGONDA veel ruimer, en overtuigd, dat zij alles gedaan had, wat in hare magt was tot herstel van dit ongelukkig huisgezin, keerde zij met de Weduw KROMBALG weldra naar Belvedere terug
Maar juist dit lachen herinnerde hem terstond aan het voorgevallene en stemde hem ernstig. Twee kinderstemmen Stipan herkende de stem van
ijzeren donder, die dreunde in driekwartsmaat. Dan weêr de haltes, de grenzen, een andere taal, een andere munt, een andere atmosfeer
dat gij zeer wel zult doen, met u, eer de zomer geheel voorbij is, eene uitspanning te geven, en ik verheug mij, dat dit onder het oog van eene vrouw als juffrouw TASSELSCHADE geschieden kan
hetzij uit medelijden of wel door zijn vriendelijk, trouwhartig oog en den verstandigen trek, die er op zijn gelaat lag
De reiziger ging toen naast dien ouden man zitten, vlak tegenover de helder ondergaande zon; en al zyn vrienden kwamen zachtjes terug
Toen de jonge vrouw zag, dat haar vader haar de vreugde verweet, waarvan zij blijken gaf, zeide zij: Lieve vader, bespaar mij, bid ik u, zulke onverdiende verwijten
hy bedekte zyn gelaat met zyne hand, als iemand die diep rampzalig onder zyne wroeging gebukt gaat
Nu en dan hield zij even op, om George schertsend een klap of stoot te geven, en hem te commandeeren om weg te loopen, en te zeggen, dat hij zeker nog eens haar dood zou zijn
Of op een plaats, waar zeeroovers wonen, zeide Pulver er bij: want dan ware niet alleen schip en lading, maar ook leven of vrijheid er mede gemoeid geweest. Ik heb, vervolgde Van Lintz, zonder zich aan de aanmerking van Pulver te storen
dreigende kalmte, welke het gevecht voorafgaat. Aan weerszijden legde men op elkander aan; men was zoo dicht bijeen, dat men elkander verstaan kon.
Het gevolg dezer geheime waarneming was, dat hij zijne handen voor zijn gezicht hield, en stil bij zich zelven lachte
Langzamerhand en onbemerkt begon die vreemde, geduldige, stille man, die zoo gereed was om ieders last te dragen
een stofgoud, dat in een blik, in een lach glansde, een ontastbaar stofgoud, dat zich over hun aller vroolijkheid verspreidde, als een bezwijmelend getintel. Mevrouw Verstraeten kwam in de serre bruidje bezorgd aan heur oor vragen, of zij niet moê was
n Klein beetje,' had ze geantwoord, met de conventionele huichelarij, die in het dagelijks leven gebruikelijk is. Hij was er toen niet verder op doorgegaan: zij zou, dacht hij
zie, als ik zoo gelukkig was, eenig kapitaal te bezitten, al was het nog zoo weinig, of ik het gaauw in de Oostenrijkers steken zou
ellendig voor zich zclven en de maatschappij, een schande voor de beschaafde eeuw, waarin wij leven, een beleediging voor het Christendom
Wat? Nog geen water genoeg? riep Eenoog. Toe jongens, laten wij den Admiraal onze kunsten eens toonen! De boot uit! En het water in? vroeg de man met het houten been
en dat de oude lady Southdown weg was, en dat Pitt zijn plaats in het graafschap innam, zooals dat inderdaad een Crawley beta'amde
gevloek tegen de normandische paarden met opgebonden staart, valsch galon, leeren hoed, zwaar gepoederd haar, groote zweep en hooge laarzen
Gij zult haar beschermen tot haar: laatste uur. En ik weet, dat Gij haar hiernamaals zult beloonen
Wat waren de menschen, die gemelijk plachten te zijn, als zij het huis verlieten, hier geestig; en hoe hoffelijk en vriendelijk zij
Je hebt gisteren bij dokter Abels een paar malen boodschappen gedaan en dien jongenheer gezien, die bij hem logeert niet waar? Om u te dienen, meneer
Eden. Het was niet op een zomeravond dat zij in hare lage winkeldeur stond toen een man aan de overzijde der straat vlak over haar huis haar opmerkte
Karr had nauwlijks uitgesproken, of Grauwvel keerde om, en liep over het veld. De oude eland kwam hem tegemoet, en ze raakten dadelijk aan het vechten
en Juffrouw WYNSTOK met loome schreden van boord van den Groenlandsvaarder, dien de Boekhouder met het uitboezemen van heilwenschen aan den Kommandeur en het Volk verliet