AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ik heb aan den vader van uw minnaar geschreven, en hij zal vandaag hier komen.
Dat alles heb ik om uwentwil gedaan.
Het schreiende meisje bedekt hare hand met kussen, en vraagt wat zij toch doen zal
het leven zelf wordt mij uitgepijnigd.
Ik ben een arme, ellendige, moedelooze slover, en ik zal u maar even ellendig maken
En wanneer, zeide mijn voogd opstaande, na eene pauze, waaronder mijnheer Kenge met Zijn geld had gerammeld en mijnheer Vholes aan zijne puisten geknepen, wanneer zal de zaak weder
Opeens trok zij haar hand onder uit het deksel en dreef dezelve met angstige gebaren voor haar bedstede, alsof zij iets, dat haar zeer bedroefde, wilde verjagen.
Onverstaanbare zuchten mengden zich in haar mond met de naam van Adolf, en zij herhaalde deze menigmaal gelijk iemand die om hulp smeekt
hoorde dit gezegde met levendige deelneming aan, zonder dat zij dat oogenblik duidelijk de oorzaak daarvan doorgrondde.
Eindelijk vertoonde ook de Heer VAN WEZEL haar het Geuzennapje, het welk de eerste aanleiding gegeven had, dat hij zijne verzameling van oudheden
De diep bedroefde man, zal naar huis gaan, maar nu ontbreekt hem niet alleen de moed, maar ook de kracht een trooster te wezen voor de zijnen.
Nu is zijn tred niet meer vast, zijne houding niet meer fier.
Het verlies van zijn vermogen had den trotschen man slechts kunnen buigen, de misdaad van zijn' zoon heeft hem gebroken
Slechts een oogenblik duurde het, of de klaroen werd opnieuw gestoken en van beide zijden reden de drietallen op elkander aan, met zulk een gelijke vlugheid, dat zij ter zelfder tijd aan het koord kwamen.
De sultan omhelsde zijn dochter meermalen, terwijl hem de vreugdetranen over de wangen liepen, en de prinses, van haar kant, bewees hem op alle mogelijke wijzen, hoe blij zij was, hem weerom te zien
De dames in sarong, kabaai - de eenige praktische morgendracht, die men vlug verwisselt, twee-, driemaal in den morgen, - maar wat zoo weinigen goed staat, en waarvan de rechte slooplijn van achteren vooral rechthoekig en leelijk is, hoe elegant en kostbaar men het ook draagt
hij voer uit in een' notedop, hij kwam te huis in een linieschip!
En zoo de vrouw door hem leerde wat tranen met tuiten zijn, als zij hoorde, dat men hem geene haven in wou laten, om den storm, die hem beliep, te ontgaan
De grijsaard oogde hem na en voegde er bij, als tot zich zelven sprekende
Achtbare Heer! ' bracht Bartels uit met eene benauwde stem, 'heb deernis met den vader van een huisgezin;
het is zoo'n slechte tijd, mijn vast traktement is op het karigst berekend, dat weet Uw Edel Achtbare zelf wel, en nu, wij moeten leven
'gij hebt het zelve gekozen en ik zou volle recht hebben, om van mijn voordeel gebruik te maken.
ik heb het reeds meer dan eens opgemerkt,' voegde ik hem toe
kwamen er in, gingen er uit, keerden er in terug en brachten een soort van drukking bij hem teweeg;
tegelijkertijd dacht hij, zonder te weten waarom, met de hardnekkigheid van een droom aan zekeren
Ik behoef u niet breedvoerig uiteen te zetten, wat ik daarbij uitgestaan heb, en kan u niet verbergen, dat ik desniettegenstaande jegens de prinses, mijn vrouw, alle gevoelens van liefde, eerbied en dankbaarheid koester, welke zij verdient
Wronsky raakte met een voet den grond en op dezen voet zonk de zwaarte van zijn paard.
Nog nauwelijks had hij zijn voet vrijgemaakt, toen ook Froe-Froe reeds zwaar rochelend op zijde viel
de Opera, het Atheneum, naar het Imperiaal, om den keizer nog eens te zien op het balkon.
Tusschen de Opera en het Imperiaal, tusschen de vele monumentale huizingen, was het kleine hôtel Zanti
Ik belijd u ook nog, dat wij door die veinzerij tien duizend drachmen hebben overgewonnen, die ons gezamentlijk eigendom zijn.
Ik vroeg heden aan mijne makkers, om mijn aandeel ten bedrage van vijf en twintig honderd drachmen;
den komenden! ' riep hij den reizigers reeds van verre tegen.
Zonder naar hun naam of het doel der reis te vragen, geleidde hij hen naar de veranda van het woonhuis.
ijzerhouten platen tusschen vierkant gekapte boomstammen vormden de wanden
er is geen goed en geen kwaad;
Op den bodem, diep in den grond, voor den drommel!
moeten wij de waarheid opsporen en haar grijpen
Zul je mij alleen laten loopen, niet vasthouden of aanraken?
vroeg de jongen, terwijl hij langzaam de hand van het vuur terugtrok en aanstalten maakte om op te staan
kon niet nalaten, om zachtelijk te berispen over zijne achterhoudendheid voor hem zoo hartelijk genegen ouders, en hij had veel moeite, om haar te verbidden, dat zij niet de geheele zaak aan zijnen vader zou openbaren
je bent nog jong genoeg om je te veranderen.
zij was steeds, willoos, van een hellend vlak gedaald, zij was steeds naar omlaag geduwd, en hoewel zij den afgrond had zien gapen, had zij nooit omhoog kunnen stijgen
De wester zon bestraalde het nog met haren helderen glans en de zuidwesten wind blies er ongehinderd door heen.
Staple Inn werd echter nog door den wind, noch door de zon begunstigd
in dat voorstel iets kon zien, dat voordeelig voor gezegde party kon werken.
'Zie zoo! ' zeide eindelijk Mevrouw Musch, toen zy den brief voleindigd en dichtgevouwen en er het opschrift op gesteld had.
Spoedig schreef hij met potlood het adres op een stukje papier, gaf dit aan de kleine meid, beschreef haar het voorkomen van vader en zoon, als zij een van beiden mocht ontmoeten
solo du possu!  Ge ziet het!
zelfs een Hongaar kan ik mijn rug niet laten zien, zonder dat hij nijdig wordt.
Wonderlijke speling der natuur, die mij te veel ruggegraat voor mijn lengte gaf
Hij was blijven staan, nog in dezelfde houding als toen de knaap was
verschil van leeftijd, verschil van smaak, van karakter, en eenheid van wil om in niets voor elkander te wijken;
ter eener zijde de zucht om te schitteren, ter anderer de behoefte om een hoogen rang op te houden, en nog daarteboven, als huisgenoote eene zuster, die zeer weinig geschiktheid had om als vredestichtster op te treden
De hond kwispelde met den staart, doch bewoog zich aiiet van zijne plaats.
Sikes maakte een strik en riep nogmaals
de bij hem zittenden tot drinken aanspoorde, scheen hij nauwkeurig het groote huis achter de barricade te beschouwen, welks vijf verdiepingen de geheele straat tegenover de straat Saint Denis bestreken.
oudje, zei Boffin.  Wij moeten op de namen passen.
Zij zullen in onzen tijd niet uitewischt worden en na onzen tijd ook niet, als wij het kunnen beletten.
Het was de schuld van het weêr: bij zoo een regenachtigen hemel tintelde er geen licht in den wijn van zijn glas, en geleek de zilveren kan tin.
Ik hoop, Mijnheer Blaek, zeide ik, dat gij het mij niet ten kwade zult duiden, zoo ik hier voor eenige oogenblikken een schuilplaats tegen den regen heb gezocht.
Het staat voor de deur, mompelde Helding halfluid: Zoo gij voor regen vreest of gure noordenwinden, Gij kunt in dit verblijf een zoete
maar het was van woede en niet van verdriet.
Zij had nooit gehuicheld, totdat nu de eenzaamheid haar leerde veinzen.
De dames Dashwood waren nu reeds ruim twee maanden in de stad geweest, en met iederen dag groeide Marianne's verlangen aan, om te vertrekken.
Zij snakte naar de buitenlucht, de vrijheid, de rust van het landleven, en verbeeldde zich, als zij ergens tot kalmte kon komen, dat het in Barton moest zijn
en waaronder ik met genoegen opmerkte, dat Pickwick niet slechts zijne vroegere opgeruimdheid, maar ook al de beminnelyke kenmerken van zyn karakter had behouden.
Daar hy van de toestemming myner vrienden had gesproken
en de schitterende snijtanden staken de sneeuwwolken door en de blanke borstels rezen reuziger dan de hoogste besneeuwde boomen des wouds.
Toen ontzette de Held in de steeds vallende, vallende sneeuw
zich onthouden had van het gesprek te storen.
Daar het hem echter verveelde te blijven staan, en hij onder die menschen behoorde, die overal doen alsof zij thuis zijn, zag hij niet zoodra een stoel
wier adellijke bewoners in een schier ongestoorde eensgezindheid met de poorters levende, het hunne toebrachten om den bloei der stad te bevorderen.
En, opdat geen roem aan Haarlem ontbreken zou, de Graven zelven kwamen meermalen zijn vest bezoeken
Hij is sedert zijne te huiskomst, en sedert dat het met ANTJE WYNSTOK glad af is, bijna alle avonden uit, en ik kan 'er maar zelden zoo wat uit krijgen, waar hij geweest is
We wouen er met uwés permissie nou wel ereis haring of kuit van hebben, voegt vrouw Juttner er bij.
Zoo!  Mijnheer Verhagen ziet den knaap strak aan, die zonder zich om iets of iemand te bekommeren zijn rozijntjes eet en onnoozel rondziet
en lang was het markerigterschap er aan verbonden.
nico ipperda, drost van aaksbergen en later drost van wenthe, kocht in het jaar het huis en het het
Ik sprong op van blijdschap en wierp mijne pen weg.
Een weinig gekibbel met Eckbert, die mij plaagde om te lezen, en die, toen ik het volstandig weigerde, mij edelmoedig zijne hulp schonk om het pakket te verzegelen, want gij moet het nu toch hebben.
Het is mijn geheugen, dat vuur;
Nelly bukte, om naar hem te luisteren, en zag toen, dat zijne oogen een zonderlingen glans hadden
waarin hij de kan ledigde, en welks punt hij diep in het gloeiende kolenvuur stak, en liet het zoo eenige oogenblikken staan, terwijl hij verdween en mst drie heldere glaen te voorschijn kwam
Daarop riep zij met eene soort van wanhoop, dat zij de flesch ledig moesten drinken, en nam zelve eene teug;
vervolgens begon zij te lachen, toen te schreien
en billijk verwacht, dat er van hunnen kant ook daden zouden hebben gesproken.
dat onze Ambtenaren te Stavoren mishandeld zijn geworden.
Willempje?  hoe smaken de versche eiertjes uit het kippehok van den
Een paar!  - De wesp blijft boren, boren, boren.
De lelie zucht, verbleekt: ik zei een paar!
en weldra kan men hooren Hoe lelie klaagt: ik voel mij schriklijk naar;
dat een aantal Protestanten, gelijk gij, tegenwoordig hier verbonden zijn, om te beletten, dat ons het ongehoorde voorrecht worde geschonken
In die kamer, waar zij ontsliep, stond ik thans na zoovele jaren, en ik peinsde er over, hoe meer dan een van ons gezin haar nu reeds gevolgd was op de groote reis.
De Wapenkoning zond hierop een zijner Herauten af naar Beaumont, om den vrijen intocht te verzoeken voor de Edele Ridders, die hun werd toegestaan: ten gevolge waarvan zij binnenreden, en zich terstond oost- en westwaarts in twee partijen verdeelden
eindelijk moest hij toch aankomen, en de straat des Filles du Calvaire bereiken;
hij beefde, draaide zijn hoofd met een zweem van sombere beschroomdheid om den hoek van het laatste huis en keek in die straat
welke, uit hoofde van het meerdere boschachtige van den eersten, tot deszelfs voordeel door de vriendinnen uitvielen;
waaraan ook niet weinig toebragt, dat de drokke scheepvaart in het nabijgelegen Spaarne aan de de eene zijde een fraai verschiet en aangename afwisseling opleverde
TWEEDE HOOFDSTUK.  DE VLAG: TWEEDE BEDRIJF.
Sedert men te Corinthe aangekomen en begonnen was de barricade op te richten, had men weinig meer op den ouden Mabeuf gelet.
nu JOAN zoude spelen, zagen al de omstanders scherp toe, omdat zij na BOUKES gezegde een' meesterlijken worp verwachtten.
JOAN zette den voet op den streep, keek even naar de kegels en wierp toen den bal over de baan
O Esther, lieve, dat arme kindje.
Zoo lief en zoo stil lijdend!
Ik heb nog nooit zoo iets aandoenlijks gezien!
Zij verbiedt ons toch niet om die arme schepsels een nacht te laten schuilen?
En om ze wat hardsterkends te eten en wat oude kleeren te geven
konde zijnen getrouwen vriend BOUKE niet straffeloos zien mishandelen.
Als eene pijl van den boog schoot hij op BOTBERGEN toe, greep hem met de eene hand in den kraag en met de andere in den gordel
Eindelijk gaf zij te kennen, dat zij eene stof zocht met een' grond van gouddraad, en zeide, dat zij meende, die wel bij hem te zullen vinden, daar zijn winkel het best voorzien was van allen op den geheelen berestein
Door lange ervaring leerde een schipper soms een beteren kijk op een ziekteverschijnsel verkrijgen, dan men van zoo'n zeerob verwacht zou hebben.
En een verstandig en schrander man als De Ruijter, voor wien bovendien zijn matrozen niet enkel werkkrachten maar ook en vooral menschen waren aan zijn zorg toevertrouwd
Tweemaal riep ik hem bij zijn naam, hard genoeg om een slapende te wekken, voor hij er op lette.
Toen ik hem eindelijk vroeg, waaraan hij zoo ernstig dacht, antwoordde hij
tot het donker genoeg was om te wagen verder te gaan.
Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter En hij wees naar het mooie plezierjachtje, dat nog altijd z'n sierlijk spel scheen te spelen op de zee.
De beide vrienden volgden met de oogen eerst zijn aanwijzing, en keken toen hun zonderlingen makker aan
of hij naar Flora stond te luisteren, die over een waren chaos van dingen, als makreel, mijnheer F's tante op een schommel, watertorren en den wijnhandel, zat uit te weiden
maar vooral vergeleek zij nu, na het huwelijk van Emilie met Van Raven, dier huwelijkstoebereidselen met wat Z I J deed voor Floortje en Dijkerhof.
En zij had mooi ophemelen en pochen - zij, die uitzondering bij de Van Lowe's, zij, de zuinige, ieder dubbeltje berekenende
iets wat er alles behalve toe bijdraagt om zulke schoonheden goed uit te doen komen.
Mijn eerste bezoek aan dit huis was op den morgen na mijn aankomst
Toen zy opgeofferd werd, was hy innig overtuigd van uw schuld.
Daar hy haar verloren had, was er voor hem nog slechts een enkel levensdoel, en dat was haar te wreken en u te verdelgen
ij uffrouw evenster?  at kan mij uffrouw evenster schelen,' piepte erdrongen, die, in plaats van tevreden te zijn met de eer, die aan zijn dochter was te beurt gevallen, het nu nog kwalijk nam, dat hij, als vader van eene der winkeldames, niet op t kasteel was gevraagd
Maar die Lucy is zulk een loos klein ding, dat niemand er achter kan komen van wien zij wel houdt.
O, riep de oudste Juffrouw Steele, terwijl ze met een veelbeteekenenden blik naar hen omzag, ik wed dat Lucy's vriend precies even bescheiden en beminnelijk is als die van Juffrouw
zeide zij bij zich zelf en ging naar boven.
Daar verklaarde zij aan de gouvernante en aan de dienstboden, dat zij nog heden naar Moskou zou vertrekken en begon haar goed te pakken
Twee groote armstoelen stonden aan de rechter- en de linkerzijde van de bruid, de een voor den heer Gillenormand, de andere voor Jean Valjean.
Allereerst met het recht dat ieder fatsoenlijk man heeft om valsche munt aan te houden, die in omloop wordt gebracht;
vervolgens, omdat ik in de beste gelegenheid was de waarheid van het gebeurde te kennen door den heer Maurits van Berchem zelf, die mijn vriend is
'Zeg mij opregt, HENRIËTTE, denkt ge, dat mijne terugkomst mijnen pleegouders niet aangenaam zal zijn;
zeg het mij vrij, ik ga liever nog heden weg, dan misbruik van hunne goedheid te maken;
Ook den zwarte bood zij van haar gebak aan;
maar beide waren nog zoo verzadigd, dat zij niets meer gebruiken konden.
Agib brak een klein stukje af van hetgeen hem voorgezet was, en schoof toen het overige weg
u moest altijd versche eieren voor uw omeletten hebben en room voor uw spaniel.
Het kon haar niet schelen, wat haar eigen vleesch en bloed kreeg, kwam de keukenmeid
De netheid, waarmede hij zijne armoedige kleederen had geschikt, en zijne statige houding, toonden, welke hooge gedachten hij had van zijn post
wat zijn zij in hun tijd geweest?
dieven, zij zouden anders zoo rijk niet zijn.
die uw gids verlegen maakt, waar hij u uitnoodigt, hem op eenige zwerftogten te vergezellen, door heiden en bosschen, naar afgelegen boerenhoeven en vorstelijke landgoederen
JOSEPH had hulp en verzorging noodig, doch waar die te krijgen, waar de menschen te vertrouwen;
hij had hier meer vijandschap dan ondersteuning en deelneming te wachten.
die vierkante schouders, zijn mooie beenen met vierkante knietjes en fijne kuiten, in zijn korten broek.
Hij was het geluk, de genade van haar leven: om hem had haar leven waarde
waar hij niet dan na het overrompelen van verscheiden sterke en wel bewaakte ingangen konde binnen dringen;
doch het was niet te min van het hoogste belang hem te beletten eene post te bemachtigen, vanwaar hij den belegerden de grootste last en ongerustheid baren konde
Melena, een socialist.  Enkele maanden had zij gemeend het geluk, de waarheid gevonden te hebben.
Bij het wisselen der hooge woorden, der stralende utopiëen waren die maanden voorbijgegaan, als perioden van extaze
en kwam, met haar zak in haar hand, lachend naar mij toe waggelen.
Een gezichtje als een perzik, zei zij, en ging op haar teenen staan, om mij, terwijl ik zoo voor haar zat, in mijn wang te knijpen
en hare dochter een ijdel bespeurde, dat alleen tijd en gewoonte weder zouden moeten aanvullen.
- iet onaangenaam echter was haar in hare eenzaamheid de herinnering van, en zij ontveinsde niet voor
in de verte zoo echt spookachtig uitzag, of ons zoo dicht voorbijvoer, dat we met behulp onzer kijkers het volk bovenop konden zien
die mijne oogen verduisterde, zag ik eene jonge dame op den voorsten rang met geestdrift toejuichen.
Ik had haar vroeger al opgemerkt, want ze was geen boerin, zooals de andere vrouwen onder het publiek
wier naam op het titelblad stond;
en toen juffrouw Swartz het liedje geeindigd had, onder George's applaus want hij herinnerde zich, dat het Amelia's lievelingslied was, en misschien hoopte, dat zij gebisseerd zou worden
Regina, die hoe langer hoe meer op haar gemak geraakte, maar die toch bewijzen wilde, dat zij zich niet door een complimentje liet vangen.
De graaf liet zich de boete met te meer gewilligheid opleggen, daar hij juist in hooge mate de gave bezat van dien luchtigen en opgewekten
' 'Ja, maar doe de uwe nu eens wijd open, en ik zal je de grap vertellen, die we gehad hebben met den Jezuïet;
maar laat ons eerst drinken en klinken op de gezondheid van Juliaan, dat's een beproefd middel om een afwezende op te roepen
Dit gesprek tusschen Miss Ophelia en Tom had tusschen tien en elf uur in den avond plaats, toen zij, nadat zij al hare beschikkingen voor den nacht gemaakt had, de buitendeur ging sluiten en Tom onder de veranda vond liggen
Er was eene vreemde soort van welsprekendheid in den arm, die van zelf om haar midden was geraakt;
Is er sedert gisteren nog geen nieuw telegram aangekomen?
Ja, zij zijn voor de derdemaal geslagen, maar morgen verwacht men een beslissenden veldslag
wilde hij juist met een glimlach op het gelaat zijn avontuur vertellen, toen hij de zaâmgetrokken lippen te zien kreeg van haar, die hij nu en dan eens moeder noemde.
Een vlugtige schuinsche blik op zijn oom gaf hem den mageren troost, dat het ideaal van hulp, op het oogenblik van den voogd te wachten, eene strikte neutraliteit zou zijn
naar binnen te gaan, en voegde zich bij de dame.
Het voorhof, waar zij zich nu bevonden, was net bestraat, en kwam in eene ruime vestibule uit, waar zij het gezigt hadden op eene groote
wat niet strijdig is met wet en orde.
' antwoordde Buat: 'ik Jacob van Lennep, Elizabeth Musch hoop alleen, tot aan mijn stervensuur toe behandeld te worden als Edelman, gelijk ik geboren ben en my ten allen tijde getoond heb
en brieven, welke tusschen de koningin van Schotland en haar ooms, de Guises, gewisseld werden, overbracht.
Een jongere zoon van de familie was in dienst van den grooten hertog
Zoo ik wel onderricht ben, zeide ik, heeft de Heer Blaek een aanzienlijk vermogen in de Oost-Indiën gewonnen.
Hij?  zeide de Heer Bos: gij verwart hem met zijn broeder, die werkelijk zeer rijk kon genoemd worden;
want het toeval was hem even gunstig geweest, als het den eigenaar van Guldenhof, in dien tijd althans
' vroeg Buat verwonderd: 'Gy zijt toch niet van gedachte, dat ik verkeerd gehandeld heb?
maar dat is de schuld van mijn hoofd.
Gij zijt geen Driscoll en gij moet niet bij de Driscoll's blijven
Wordt je, wat ik niet hoop, straf opgelegd, dan is daarvan geen hooger beroep;
bij tegenstribbeling of verzet wordt de straf onvermijdelijk verzwaard.
Alle jongens zijn hier voor de wet van het gesticht gelijk en alles gaat hier op militaire wijze en derhalve op kommando
en nog denzelfden avond werd door de acob van ennep, laasje evenster delen huishoudster van den notaris als een alom bekend feit verhaald, dat zij, ettemie, eens van de ooge luis te msterdam, in t water gesprongen, en door een eulschen schipper gered was geworden, welke laatste er nog een medalje van t ut voor gekregen had
Ik apprecieer uw gedrag, dat u eerst hier zijt gekomen voor gij tot iemand anders hebt gesproken, zei hij.
Wij kunnen nu ten minste overleggen in hoeverre wij dit afschuwelijke schandaal kunnen verzwijgen
Inderdaad!  zeide ik: maar zooals ik zeide: ik weet van beiden geen kwaad: ofschoon ik beken, dat het mij aangenaam zijn zal, niets meer van hen te hooren;
want sedert mijn terugkomst alhier kan ik mij niet bewegen of ik ben gedwongen, over hen te hooren spreken;
het is of zij mijn booze geesten zijn, die mij in wezenlijkheid of in verbeelding altijd en overal vervolgen
duistere ziel ziet dat licht aan haar horizont, als een ster in den inwendigen nacht.
hij gevoelde onduidelijk dat zijn oude rok onmogelijk langer te dragen was, en zijn nieuwe
De vriend, die zich blijkbaar niet zeer op zijn gemak bevond, trok Sir John bij zijn arm, ten teeken, dat hij deze ontmoeting gaarne wilde yermijden
Dat gejuich dreunde hem nog in de ooren, en de gedachte, dat zijne nederlaag het volk zooveel vreugde had verschaft, deed hem dorsten naar wraak.
Zijn gemoed was vervuld van den bittersten haat tegen den fieren overwinnaar, zijne oogen gloeiden van
als zij alleen was, zou hij haar de waarheid kunnen zeggen, mij komen waarschuwen en ik zou den drempel van het huis weder betreden, waar ik als kind gewoond had en mij in de armen werpen van haar
om zijn haar te verbergen, dat men hem in do gevangenis kort heeft afgeknipt.
Als hij niets doet, dan steekt hij die in zijne eigene zakken, en als hij iets doet
Deze voorwerpen, voor de belegeraars van onberekenbaar veel nut, werden schietschermen genoemd.
Het kasteel werd er aan alle zijden mede omringd en al spoedig vloog de eerste pijl over den hoogen burchtmuur, waar hij met zooveel kracht in een luik drong, dat het moeite zou kosten, hem daaruit te trekken
toch, toen het paar nu langzaam en zwijgend tot het aanzienlijk huis was genaderd en de schildwachten voorbijging, de grijsaard altijd den wankelenden jonkman steunende, sprak de eerste soldenier weêr: 'zie je wel, dat een van die twee dronken is?
Hy toch wist Jacob van Lennep, Elizabeth Musch maar al te goed - sommigen beweerden door eigen ondervinding - dat De Witt hierin Filippus van Macedoniën en vele andere groote mannen navolgde, dat, zoo hy nu en dan verraders gebruikte, hy hen niet te min in den grond zijns harten verafschuwde
Wij koopen loodjes van haren meester en zij geeft ons brood daarvoor.
En zij tellen mijn geld en mijne loodjes als ik tehuis kom, en als het niet uitkomt slaan ze mij halfdood
en dat alles met een kiesheid en eenvoud, die de bewondering zijner reisgenooten wekte, ja hen allen beschaamde.
Twee dagen later vernamen zij, hoe diezelfde man gevangen was genomen wegens het vergeven van een paar bloedverwanten, waar hij van erven moest
Zij antwoordde voor hem door in tranen uit te barsten.
Ik kon op dat oogenblik niets meer zeggen, maar drukte hem de hand;
en als ik ooit iemand heb liefgehad en achting heb toegedragen
Toen ging de vader tot de bijbelsche geschiedenis over.
Serëscha vertelde vrij goed, maar als hij de oorzaken van sommige omstandigheden zou opgeven, wist hij niets, hoewel hij wegens
En daar was waarlijk een kerkhof ook, buiten onder eene opene galerij, want ik zag de grafsteenen door het trapvenster.
De jonge heer bracht mij door een kantoor naar de kamer van mijnheer Kenge
De gezworenen zijn van dezelfde meening, en doen uitspraak dat Kit schuldig is, waarop deze wordt weggebracht, terwijl hij met tranen in de oogen zijne onschuld betuigt
en welvarende stad, en om rijkdom en netheid van gebouwen beroemd, vooral daar zij, na het beleg en den sellen brand, die derzelver aanzienlijkste gedeelte verwoest had, als een feniks, uit hare asch verrezen was
De aangesprokene zag op en keek in het grijnzende gelaat van schipper Jurrie Thijsz.
, die met zijne snebbe vlak naast hem lag.
Neen, zeide Van Schaeck, ik heb geene kloostervracht
toen zij Lewins haar zoo welbekende gestalte met grijzen hoed en jas haar te gemoet zag komen.
Zag zij hem altijd gaarne komen, van daag bizonder, omdat zij hem nu in haar vollen roem en glorie ontmoette
Deze dingen behoorden bij het huis;
maar dat er vier varkens bij de stoep stonden te kijken, was als iets toevalligs te beschouwen, De kolonel klopte aan dit huis aan, met het air van iemand, die daar woonde
aar aan spoorwegen kon ijsbert arel nog niet denken en ruim dertig jaren hebben de straatwegen uitnemende diensten bewezen.
en daar zij niets te doen of te zeggen hebben, behoeven zij hier slechts zeer weinig plaats in te nemen, Tegenover tot haar schoonzusters poogde Rebecca niet haar vroegere positie als gouvernante
Zijn eerste idee was geweest, dat zijn boek worden zoû;
één grooten jubel van zielen, die samen zouden wegdrijven in den heiligen glans.
Berigt uwe meesteres, hetgeen ik u gezegd heb, en geef haar de verzekering dat, al moest ik ook in deze gevaarlijke zaak omkomen, het mij niet zou berouwen, mij zelven te hebben opgeofferd voor twee minnenden, welke elkander zoo zeer waardig zijn
om hem niet langer te laten lijden.
Dat waren Leonora, haar liefste vriendin, en muziek.
Leo was in Hedwigs oogen volmaakt, volmaakt goed en volmaakt gelukkig, een gezegende onder de menschen, waarnaast zij, Hedwig, een misdeeld en gebrekkig wanschepsel leek.
Leo was sterk en forsch, had zwaar donkerblond haar
die op een donkeren achtergrond zich afteekende.
Ik liep zoo snel ik kon de trappen af om aan Mattia die goede tijding te brengen.
Wij waren in het gezicht van Frankrijk
Toen hij zag, dat het voorhoofd van zijn vriend, in weerwil van dezen zet, diepe rimpels bleef vertoonen, dronk Swiveller net glas ledig, maakte een tweede gereed, en nam het op
Ziet gij, zulke ervaring bederft den eetlust aan den vriendendisch, waar men moet aanzitten;
De verwelkoming was in ieder opzicht de tegenstelling van het uitbundig gejuich, waarmee ik ingehaald werd bij mijne eerste blijde inkomst
Dit voorstel kwam uit hem zelf en deed hij in de volgende pittige bewoordingen: Als uw zoon flauw genoeg is om het niet aan te nemen, juffrouw, dan is er geen enkele reden
evrouw, geeft ghy my geest, dat ik dit hoogh sierradt, aar in ghy t al, jaa zelfs de on te boven gaat, aardeere naa zijn deughd.
ellieve tweejelingen, e mondt die schijnt gemaakt om van t gezicht te zingen.
daarneder lag den spot gedreven met al wat op iets hoogers betrekking had.
Zijn ingenomenheid met en eerbied voor deze schoonzuster, die hem voorkwam
want van weerskanten was er niets gezegd, dat hun wederzijdschen afkeer van elkaar verminderen kon, en Elinor ging aan de speeltafel zitten met de droevige overtuiging, dat Edward niet alleen geen liefde gevoelde voor het wezen dat zijn vrouw zou worden
en als gij zoo voort wilt gaan, zult gij moeten betalen alsof gij eene kamer met twee bedden hadt.
In plaats van hierover nog heviger in drift op te stuiven, begon de vreemdeling telachen
Martin had overal evenveel lust in.
Gij hebt ambitie en kunt netjes teekenen.
Gij moest eens probeeren, wat gij van een dorpsschool kunt maken
e spoortrein kan er ons in weinige minuten brengen, maar ik noodig u liever uit, een omweg te maken en den togt van een paar uur niet te schromen.
ij komen dan langs den binnenweg te midden van het bosch
Misschien moet ik nu sterven, omdat ik dien schat hier gevonden heb.
Ze zag er uit als een kloeke mijnwerkersvrouw, maar hij kon zich niet herinneren, dat hij haar vroeger had gezien
Inderdaad verstonden zij nu het volgende gesprek: 'Goeden morgen, vrouw Langbeen!
' 'Insgelijks, lieve vrouw Klapperbek,' antwoordde de andere
Maar hij stelde geen belang, niet in Urania, niet in wat zij deed, of niet doen zoû, en hij haalde onverschillig zijn schouders op.
Zij echter was stil en afgetrokken en hoorde niet naar wat hij zeide
Gij ziet daaruit, Signore, dat de weg tot eer of fortuin, juist niet altijd in het vaderland voor de braafste en nuttigste burgers openstaat.
' Dit laatste had DURAZZO reeds meermalen, nu bij deze dan bij gene gelegenheid aangemerkt
Bij deze ketterij hief van Herwijnen de handen omhoog, als vreesde hij een instorting van het plafond.
Zoo gebrekkig en zorgeloos als deze cultuur gedreven wordt!
zij wankelde bij de weinige stappen die zij deed, en rustte zwaar op de arm der jonge Adelheid van Renesse die haar vergezelde.
zij had alle sieraad verworpen, en droeg geen ander kleinood dan de gulden borstplaat met de zwarte Leeuw van Vlaanderen
Met de hand wenkte ik hem, dat hij naar binnen zou gaan.
Welk een idée om met die koude een wandeling te gaan maken!
Was het niet veel beter om bij het vuur te blijven dan te gaan zwerven
valstrik.  'Komaan, nu of nooit,' zeide hij tot zijn vriend, die een oogenblik besluiteloos stond.
' George, Een ongeluksvogel Hij ging langzaam en uiterst behoedzaam de deur uit, liep door JOSEPH gevolgd de kelderdeur af, en hoe scherp zij rond zagen zij ontwaarden
namen zij hem, ieder afzonderlijk, in hunne armen, hij sprak zich niet meer uit, nam aan, dat hij te jong was, om te weten D ÀT WAT E R W E L WA S, als de laster niet waar was - maar noch zijn Louis Couperus, De boeken der kleine zielen gezicht, noch zijn ziel verhelderde, en zijne somberheid werd hun tot grooter en grooter
welke Montparnasse even woog, waarna hij ze, met dezelfde werktuiglijke behoedzaamheid, als had hij ze gestolen, zacht in den achterzak van zijn jas liet glijden.
Na dit gezegd en gedaan te hebben, keerde de oude man om en hervatte bedaard zijn wandeling
Hij ging, hij ging, achtervolgd door hun gesmeek en gejammer, door geheel de zee van hunne rampzaligheid;
hij ging, hij ging in de vreeslijke richting der Erymantische bergen
Eindelijk moest hij ze voor een minuut sluiten, doch nauwelijks gebeurde dit, of Chickweed riep wederom: daar is hij!
Voort ging hij wederom de straat op, Spyers hem achterna
kwam zacht naar Therese toe, stak haar door dezonverbruind, met aarde bezoedeld handje in de zachte, blanke hand der jonkvrouw en zag haar met hare goedige bruine oogen liefderyk aan
Op dit gezigt voer ons eene koude rilling door de leden, doch wij waren zoo afgemat van het gaan, dat de beenen ons onder het lijf knikten, en door een' doodelijken schrik getroffen, vielen wij als bedwelmd op den grond.
Zoo bleven wij een' geruimen tijd bewegingloos liggen.
En hij lachte weêr, uit zijn jongen, blijdenen baardmond en aan zijn nek zwollen om zijn lach de aderen en zijne schouders schokten en zijn borsten schudden en zijn ribben rezen en daalden
En ik zeg u,' hernam VAN WIERINGEN, 'dat jij een gek vol inbeelding bent;
je hebt het zelf over een uur verteld.
doodelgk verschrikt door eene spreuk in het Hoogduitsch, die haar naschommelt uit een hutje op een heuveltje, zich wegspoeden om hunne gezichten te verbergen achter twee boonenstaken
zij zuchtende, geef hem dan hoop, dat hij mij zien en spreken zal;
maar voeg er bij, dat hij op geene verdere gunsten te rekenen heeft, tenzij hij naar mijne hand wil dingen, en mijn vader zijne toestemming tot ons huwelijk geeft.
Gij verkiest zeker op uwe eigene gelegenheid af te reizen, al is het dan zonder mijne logée, die daartoe geen den minsten lust toont.
De Pruisische consul heeft haar voor u gewaarschuwd, en zijn vriend moet uw belangwekkend onderhoud met haar hebben bijgewoond, want hij was al verscholen in die galerij eer gij zelf er met haar kwaamt
omdat zij al haar eerste emoties geleden had, omdat zij daar lang geloopen had, in den wind, dicht bij de villa, waar zij hem in had zien gaan, in de hoop hem nog te zullen ontmoeten
maar nu ben ik hier onherroepelijk voor de laatste maal.
' Ter wijl hij met de hakken tegen het afhangende tafelblad schopte
etrouw aan zijn stelsel, geen gelegenheid te laten voorbijgaan, waardoor zijn plannen konnen bevorderd worden, en den tijd nog aan zich hebbende, volgde renkelaer zijn leidsman, over een bestraat pad, den tuin door, en zoo door de glazen huisdeur, die in den zijgevel was aangebracht, in een eenvoudig doch met smaak gemeubileerde kamer
en wie smaak heeft en geld, weet al spoedig zich de goede kanalen te bezorgen en zich hetgeen hem goed aanstaat, te verschaffen.
Zien wy niet op onze tafels de makaroni en de lacryma Christi, zoo goed als die in Italiën kunnen gevonden worden
Iedere andere slavin dan Morgiane, ofschoon zij inderdaad niet weinig verrast was, inplaats van de gezochte olie, een man in den zak te vinden, had nu waarschijnlijk alarm gemaakt, en wellicht een groot ongeluk veroorzaakt
wanneer de oorlog een bepaalden, stelligen uitslag doet voorzien;
wanneer de Stichtenaars de noodzakelijkheid zullen gevoelen van een opperhoofd: wanneer zij luidkeels om hun Bisschop roepen: dan zal ik onder hen verschijnen als de gezant uit den hoogen
Nelly naaide de scheuren in de oude venstergordijnen en de gaten in de versleten lapjes tapijt dicht;
de schoolmeester effende zooveel mogelijk den grond voor de deur
Maar hij wilde niet, dat iemand hem zou zien schreien, en hij vloog naar de deur.
Maar al in de gang verloor hij zijn zelfbeheersching, en hij schreide luid.
Den volgenden dag was Sigurd heel stil, en sprak niet.
Hij zat op den eiken drempel van het voorhuis, zonder iets te doen
Meenende, dat de oudste eenige bijzondere aanmoediging behoefde om zonder verlegenheid zijn honger te bevredigen, gaf hij hem het grootste stuk, zeggende: Ziedaar, stop dit in de maag.
Hij speelde met de kinderen, als huns gelijke, hij leerde hen gymnastische toeren, liet miss Gull om zijn slecht Engelsch lachen en vertelde Dolly van zijn oeconomische bezigheden
Dan nog komt zijn paardenhaar U te pas, In uw paardenharen matras, En, dineer je by een Kees, Dan eet je zijn
De vrouw had niets afschrikwekkends in haar wezen, maar hare oogen, die zij op mij gevestigd hield, flonkerden als sterren bij helder weder.
Ik ging overeind zitten, en vraagde haar wie zij was en wat zij van mij verlangde
De geheele kamer was een chaos van natte kousen en schoenen, en slingerend ondergoed en neêrgesmeten handdoeken.
Eline lachte tevreden en zij kleedde, trotsch op haar handigheid, Tina vlug aan
Er werd 'voorgesteld' en een doelloos praatje gehouden, tot de kapitein, erg in zijn schik, vroeg 'hoe de heren erover dachten'l De heren dachten er goed over, en juist wilde het drietal naar de speeltafel gaan, toen nog een rijtuig het erf opreed
een vergelder is.  Staat er ook iets van George Forley in die manuscripten?
Geen woord.  Blij dat ik dat hoor.
Wees zoo goed van ze ons voor te lezen
Dominé! ' zeide hij, met eene gesmoorde stem: 'maak dat onderste plankje los.
' vervolgde hij, zijne stem verheffende tot die, welke boven waren: 'hier moet gij wezen
en de huizen verborgen hun leven heel stil achter de rechte, gelijke, regelmatige vitrages van vensterguipure.
En heel bizonder was, dat iedere gevel uitstak een vlaggestok, met ijzeren bouten schuin gezet, den stok rood, wit en blauw
om Herakles stuwde, golfde, klotste, tot hij verloren scheen in sneeuw en smart en niet wist waar heen de handen te reiken, en niet wist waar heen de oogen te richten
Hij was toch niet zoo wuft en ijdel, als zij gedacht had en zij.
ze mocht hem ten minste heel graag.
terwijl CATS zoo met haar praatte, begroette het jagt de Willemstad, welke zij langs voeren, met eereschoten.
vroeg HILLEGONDA, die daar van een weinig ontzette 'Schrik niet, zeide CATS, wij varen voorbij de
er ons op toelegden, om den heelen dag te trachten, die stem of dat geluid niette hooren.
Het was of zij te voorschijn kwam uit ieder kussen
Hij bood den geregtsdienaars eene vrij aanzienlijke geldsom aan, indien zij mijn' broeder in vrijheid wilden stellen, en aan den regter zeggen, dat zij hem niet hadden kunnen vinden: maar ook hij kon niets van hen verkrijgen.
en men hoorde hun stemmen, toen zij de nieuwe romancen, zongen.
Lewin, die nu met zijn vrouw alleen was, beantwoordde geruimen tijd haar herhaalde vraag niet, wat hem toch
eel vonden, zonder orde en regelmaat als neêrgeregend, doorgaans afgezonderd op hun erven staande, en nog altijd ligt daar, onder zijn groote eiken, de oude
hij Noureddin op de markt gezien had, en het hem niet onbekend was, dat deze zijne meubelen verkocht had, kwam de vizier op het denkbeeld dat hij, nu weder eenig geld beschikbaar hebbende, eene slavin wenschte te koopen
Het kan niet missen of de tegenwoordigheid van eenen jongeling, die vertrouwelijk, ja broederlijk met u omgaat en aan wien UEd.
wederkeerig blijken van genegenheid geeft, zal den naijverigen minnaar, die tot nog toe alleen de begunstigde was, grieven
Daar stond hij weer bij het sterfbed van zijn vrouwtje.
Zij keek hem nog eens aan, zij drukte hem nog eens de hand, alsof zij hem bedanken wilde;
en toen ging zij heen, den weg op naar het raadselachtig land, vanwaar niemand wederkeert
Toen de natuur overwon en zij in slaap viel, liet het boosaardige plan haar geen rust;
zij sneed eigenhandig iemand het hoofd af en verborg dat onder haar kabaja
dan wat schouwspel deed zich aan zijne oogen voor, toen hij de zwartgerooste balken en steenen genaderd was: een twaalftal half verbrandde en geroostte lijken, alle naakt uitgeschud en onkenbaar!
De toestand waarin wij ons bevonden, geleek zeer veel op dien, waarin ik met Vitalis verkeerd had, toen mevrouw Milligan mij bij zich wilde houden: ik wilde mij niet dezelfde verwijten doen
overlegde Pickwick nog een poos bij zich zelf, wat hij zou doen.
Ten slotte begreep hij, dat het voor alle dingen raadzaam zou zijn, om de drie heeren, met wie hij zou moeten
Nog was het gezang niet geëindigd, toen men vader Syard op eens zag binnentreden.
en van de opgewondenheid van den dag, elkander als versteend stonden aan te gapen.
Let wel op het antwoord, constable, vervolgde de dokter
kocht het mooiste zwartzijden japonnetje voor Briggs, dat er voor geld te krijgen was en gaf het met een kus en de liefste woordjes aan de eenvoudige, oude ziel
doch, naar antes woorden te oordeelen, zou dat gevoel verkeerd geplaatst en aan een onwaardig voorwerp versmeten zijn geweest.
k dorst alzoo niet verder aandringen, en wij bleven eenige oogenblikken tegen-over elkander staan, ante geheel van haar stuk en in zich zelve mompelende, en ik, niet wetende welke houding aan te nemen
dat zij u met een partijtje gebarsten trekpotten en zulke dingen zullen verkoopen, zeide Sambo, met een tergende grijns.
Adolf, woedend over dien schimp, vloog als razend op zijnen vijand aan
Gij die oogen hebt en niet ziet, en ooren hebt en niet hoort, gij die als de huichelaars uw gezichten mismaakt om voor de menschen den schijn aan te nemen
God zij ons genadig, zeide zij bij zich zelve, en helpe ons in dit bange uur!
Wat zal ik doen, om hem te redden?
ie er nog eens kwamen, werden wat meer getroffen.
ie er tienmaal zijn geweest, kunnen er niet van scheiden.
un ontsluijert het woud telkens meer van zijn wonderbare, aangrijpende heerlijkheid
Bahorel, wegens de barricade in verrukking, riep: Nu ligt de straat bloot, dat staat haar goed!
Terwijl Courfeyrac bezig was met een weinig de herberg af te breken, poogde hij de weduwe herbergierster te troosten
Wy zullen het afwachten,' zeide Nyssen, terwijl hy, de schouders ophalende, zijn opschrijfboekjen weder vastbond en toen de lamp opnam om Buat uit te lichten.
Maar deze was zonder afscheid reeds weder uit den stal en door het wagenhuis naar buiten geloopen
DE GERUITE DOEK.  De jongen werd zoo bedwelmd, dat hij lang niet wist wat er met hem gebeurde.
De lucht huilde en suisde hem te gemoet, de vleugels sloegen op en neer, en door de veeren
Vandaar ook de liefde der denkers voor de lente.
De patriciër en de handwerksman, de hertog en pair en de arme, de lieden van het hof en de lieden der stad, zooals men eertijds zeide, allen zijn onderdanen
Nauwelijks was Natalie in de wereld gebracht, of zij trouwde met een diplomaat, Lwoff genaamd.
Kitty was nog een kind, toen Lewin de universiteit verliet
weet ge, ik zal u iets zeggen en gij zult mij laten gaan!
Dit monster van een maire, deze oude schoft, is van alles de oorzaak.
Verbeeld u, mijnheer Javert, hij heeft mij weggejaagd!
Ik had mevrouw beloofd een oog te houden op het dienstdoend personeel om vergissingen en wanorde te voorkomen, en stelde haar voor mij ter zijde te staan bij dezen huislijken veldtocht, den eersten van het seizoen, en van welks welslagen de eere des huizes afhing
geschokt door de eenvoudige, reine taal der waarheid, ontvloeid aan de lippen van een onschuldig meisje, dat hij kort te voren nog als een lichte prooi beschouwd had: Engel!
en alleen bij zijne vrouw, bij zijne moeder, snikte hij met ze meê, de jonge keizer, dien niemand te Altara in den Dom had zien weenen.
Want keizerin Elizabeth had het nog éens herhaald
trof hij een opgeschikten bediende aan met gouden tressen en een kraag van berenvel, die over een witten met Amerikaansch hondevel gevoerden mantel lag.
lets van het indrukwekkende van den dood zelven is hieraan toe te schrjjven.
Ik kan niet meer de bladen omslaan van het dierbare boek, dat ik zoo gaarne las
en hoe welverdiend, zult ge een mug uitzuigen, maar een heele karavaan van kernels zult ge doorzwelgen, als ze maar beladen zyn met onwaardige twijfelingen en lage vermoedens
the wreck of happiness, Willem van Leeuwen maakte een beweging met de hand om uit te scheiden met lezen.
Hoogst gevoelig, als hij was door zijn ziektetoestand, waren hem de tranen in de oogen gekomen, en met ontroering stak hij Louise zijn magere hand toe
en zoo met mij die verdrietige zaak uit de wereld helpen.
Gij ziet uit een en ander, dat ons kantoor niets bedoelt, dan, op eene edelmoedige wijze, een einde, aan het verschil te maken;
en ik moet van u onderstellen, dat gij nu op geen verder uitstel zult aandringen
Het gelaat van den kolonel, toen hij in dit beschaafd gezelschap kwam, bloosde even hevig als dat van een jongen van zestien, als hij zich in de tegenwoordigheid van zijn zusters schoolvriendinnetjes bevindt
Rome dreef als eene stille, goudgespikkelde zee in haar lichtend waas, of zilverige floersen vielen uit de lucht, het eene op het andere, waardoor de lichtjes van de menschen
Het harde, bittere gevoel was tot een aanmerkelijke hoogte gestegen, toen een der dienstmeisjes een doos met bloemen binnenbracht.
Voor Meta nog iets kon zeggen, had Annie er het deksel reeds afgenomen, en allen bewonderden luide de prachtige rozen en andere bloemen
die inplaats van een kind te zijn, zooals ik en de anderen, integendeel een oud man was met een witten baard.
Als ik zeg met een witten baard, moet men daarbij wel in aanmerking nemen, dat die slechts des Zondags wit was
die op het kasteel waren, zoude vrijstaan, onverlet tot hunnent terug te keeren.
De Rentmeester, binnen geroepen zijnde, maakte van dit verdrag twee eensluidende afschriften, welke door de overeenkomende partijen geteekend en aan weêrskanten overgenomen werden
Het antwoord was één enkele juichtoon.
Voor zij afreisde, deed haar gewezen voogd rekenschap van zijn beheer over haar fortuin, ten overstaan van den notaris Welsink, die het toezicht had gevoerd over de voogdij, en aan wien zij van nu aan de administratie harer bezittingen overgaf, op verlangen van
Deed hij zijn chemische proeven, dan heugde hij zich het oxydeeren tot goud, het kristallizeeren tot diamant in de retort van een alchimist.
Dan heugde hij zich
Hij stiet een' uitdagenden kreet uit en wischte zijn' boemerang af.
'Schieten? ' vroeg Knol, aan wiens kant de wilde stond.
'Als hij valt, al is het maar van Eli Heimans, Willem Roda den schrik, krijgen we misschien de geheele bende dadelijk op den hals;
Daar beneden bracht Gorgo den zomer door met de jonge gansjes, en werd een goede kameraad voor hen.
Daar hij zich als een jonge gans beschouwde, probeerde hij op dezelfde manier te leven als zij
zulke dingen van de werkster hoorde dan kon het haar dubbel spijten dat mijnheer Blik er nooit eens toe kwam om naar de kerk te gaan, maar zij had toch het hart niet, hem anders dan in het voorbijgaan, bij wijze van een klein steekje onder water, te laten voelen
liet Marius het pistool schier uit zijn bevende handen vallen.
Toen Jondrette te kennen gaf wie hij was, had hij niet den heer Leblanc doen ontstellen, maar Marius in de grootste ontroering gebracht.
gij moet alles doen, wat in uw vermogen is, om die voorkeuze, welke gij voor AKSWIJK in uw hart gevoelt, uit te wisschen.
Ieder opkomende gedachte aan hem moet gij uit uw hart verbannen, want hij is een slecht mensch
Beiden staakten hun bezigheid en keken mij aan.
Juist op den dag toen ik hem voor het laatst gesproken heb, zei ik, heeft hij mij gezegd, dat hij het gedaan had, en dat zijn zaken al lang geregeld waren.
Hy was verwonderd dat hij my zag en zeide dat hy u die boodschap doen moest als hy u misschien op weg ontmoette.
Een dezer donkere vakken bedekte den muur, waartegen Marius stond, zoodat hij onzichtbaar was.
Vrouw Jondrette zag hem niet, nam de twee stoelen, de eenige die Marius bezat, en verwijderde zich, de deur hard achter zich
Ook leefde ik van toen aan niet meer anders dan voor het genot van het oogenblik, voor de voldoening mijner lusten en tochten, hoe die voldoening dan ook mocht zijn verkregen.
Mijne verdere lotgevallen, hoe afwisselend ook, zijn niet geweest dan de voortzetting van het schrikkelijk begin;
Als een bliksemstraal schoot mij de gedachte in: hij ligt in het water!
en op hetzelfde oogenblik was ik aan den kant en lag op mijn buik en stak mijn arm zoover ik kon in het vuile, met kroos bedekte nat.
Dat mag je tegen mij wel doen, Lientje, wij mogen zamen zoo wel eens luchtkasteelen bouwen.
Ik heb er met opzet nooit vroeger op gezinspeeld en niemand weet het ook, want als de menschen het wisten, zouden er al heel spoedig jongelui op je afkomen, wien het niet om je zelf, maar om je geld te doen was
Hoezeer Fauchelevent ook in angst was, noodigde hij den ander om te drinken;
doch hij verklaarde zich niet omtrent het punt van betalen
maar zij was ook de mooiste en de vroolijkste van ons allen.
En nu is zij al lang verbloeid en vergaan, als de roos in haar François Haverschmidt, Familie en kennissen lokken, de eerste van ons allen, arme Marie!
Op den dag toen de koning zijn intocht zou houden
maakte natuurlijk voor geen geheim van het voorgevallene ten huize van haren zwager.
et hoe veel omzigtigheid, en langs welk eenen omweg zij hem kennis gegeven had, van de zoo ongelukkig gevestigde genegenheid
en ben blijde, dat hij zoo spoedig zal vervoerd worden.
Voor een oogenblik verborg zij haar gelaat in hare handen, en weende
Die woorden zijn goed genoeg, zeide de vrouw.
Ik wenschte dat ik wist, waar ik Hem vinden kon, hervatte de vrouw;
dat zijn jongste uur gekomen was, greep met eene kloeke onversaagdheid de riemen in de hand.
Hij was nog geheel onvermoeid, en achtte het noodig, dat alles moest ingespannen worden, om het dreigende gevaar te ontkomen
De vriendelijke daad maakte een einde aan haar neerslachtigheid, en toen allen gezamenlijk naar beneden gingen, om zich aan mevrouw Moffat te vertoonen, zag ze, toen ze voor den spiegel stond en de bloemen in haar golvend haar stak, een gelukkig gezichtje met schitterende oogen, terwijl de japon, door de rozen versierd, haar nu niet meer zoo eenvoudig
van een gefluisterd woord en een schuw afgebroken blik.
Hij combineerde dat alles, en hij herinnerde zich die zelfde subtiele herinneringen, in verband met anderen, van vroeger, heel plotseling.
Het wekte eensklaps zijn jalouzie, de jalouzie van den man op de vrouw, die hij liefheeft als
lphen legden zij aan eene zoetelaars tent voor eenige oogenblikken aan - en daar nu het gezelschap reeds gemerkt had, dat zich uitstekend op de kunst verstond, werd hij aangespoord, om even een klein proefje van zijne bekwaamheden te geven
Geloof mij! ' viel hij zich zelf in de rede, terwijl hij, zonder te weten dat hij zulks deed, op de bank naast Jacob Jansz.
zitten ging en zijn hoofd op diens schouder liet rusten.
Deze drukte hem de hand, terwijl hij hem met teêrheid en zachten weemoed in de oogen zag, eer hij antwoordde
De man, die zpe zaag in het hout had laten steken, zette die weder in beweging;
de vrouw, die op een stoep den pot vol gloeiende kolen neergezet had
maar de alarmtrom zong, niet uitwendig, maar inwendig: Lot is dood!
En hij dacht aan zijne laatste, en aan zijn jeugd.
Louis Couperus, Metamorfoze Eenzaam, altijd eenzaam, zonder vrouwelach, moederliefkoozing, de stugheid alleen van den bitteren
Heb ik u alleen daarom bijeengebracht en uitverkoren, om u opeens door een zoo ongelukkig noodlot te zien omkomen?
Ik zou u minder beklagen, wanneer gij, met de sabel in de vuist, als dappere mannen gestorven waart