AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
tot aan de poort waren geleid lieten hen onverhinderd doortrekken t zij uit eerbied voor den hun gegeven last t zij uit aanmerking van den wapenstilstand t zij eindelijk omdat zij te lui en te vermoeid waren om nadere bevelen te gaan vragen
aan de poort van het sint jans klooster namen zij afscheid en deodaat bemerkende dat het reeds laat was geworden haastte zich in vollen ren naar haarlem te keeren waar hij zich in aller ijl kleedde en zich vervolgens naar de sint jans straat begaf
en van dezen op aylva had doen dwalen antwoordde niets maar veegde zich de zweetdroppelen van t gelaat aylva nam het woord op edele graaf zeide hij het is nooit de wensch noch de bedoeling onzer lastgevers geweest uwe genade in hare rechten en waardigheid te verkorten
of al te zamen terugkeeren of terstond met het volk aan wal springen en naar het kasteel trekken eer die friesche lomperds den tijd hebben om te bespeuren wat wij in ons schild voeren
en waren zij eenige dagen vaneengescheiden dan scheen het elk hunner toe of hij een zijner zintuigen miste men moet hier echter geenszins uit opmaken dat er altijd een volkomen overeenstemming tusschen hun neigingen
t is of ik eise makkinga nog buiten hoor met zijn krijgsvolk is dat schip nog niet in brand gestoken adeelen vloog naar het raam dat op de straat uitzag bij alle duivels riep hij gij hebt gelijk
kom ridderlijke man door waan ten top gedreven ik eysch u voor de kling te paarde of wel te voet luyken duitsche
dien vergeten kwam onze oude stokwaarder niet opdagen het vasten gewoon verduurde ik de ontbering van voedsel met gelatenheid
ottilia daarentegen altijd genegen het beste van iemand te denken bleef achter trad naar de arme verlatene toe nam haar bij de hand en deed haar de weinig romaneske doch in deze omstandigheden zeer natuurlijke vraag
om een handel te drijven die schoon zich zelden verder uitstrekkende dan de gewesten welke om die binnenzeeën gelegen waren haar niettemin gelegenheid gaf om de voortbrengselen van hare door geheel europa beroemde lakenweverijen te slijten
met uw verlof vrome heeren riep hij hun toe breekt gij nu reeds de poorten af om aan de hollanders wanneer zij komen zullen een vrijen en onbelemmerden intocht te verschaffen wij hadden verwacht die open te vinden zeide wouter brommende en het was onze afspraak
de man was een dienaar mijns vaders maar van mijn geboorte af was hij bij mij mijn vader had hem gezegd gij peter zult jonker jan bedienen en hij heeft den hem opgedragen last volbracht toen ik naar frankrijk vertrok zeide ik tot hem
een gelofte herhaalde madzy verbaasd een gelofte wat zijt gij dan een ridder van sint jan meer dan dat antwoordde hij met een gesmoorde stem ik ben een priester
de bedienden van het slot en de dorpelingen die u hier zagen komen er is hier geen vaste bediende dan de oude peter die u inliet en van dien heb ik geen verraad te vreezen
daartusschen zag men hier en daar bevallige boerenwoningen verspreid elk met haar tuin en boomgaard achter zich alle de welvaart der streek getuigende
van barta bartels die vrouw is van den overman van het weversgilde te leiden en nooit heeft iemand ergens over geklaagd als over de muggen misschien maar die ontzien rijk noch arm
welaan ik zal duidelijker spreken madzy dekama ik ben hier deed zich op eens een stem hooren welke op luiden toon om den
en de arme verachte vader syard had in naam van het geestelijk gezag het geheele volk op de been kunnen brengen eer willem nog een leger bijeen had op dit oogenblik kwam sytsken de kamer binnengeloopen met den angst op t gelaat geschilderd
ik herken die stem zeide madzy ja waarlijk het is vader syard die binnengelaten wil worden wat jaagt hem hier zeide aylva feiko gij zult mij mijn helm
op het wèlslagen zeide adeelen maar vervolgde hij van toon veranderende mag ik nu eindelijk weten met wien ik het verbond aanga
hij deed meer hij maakte mij tot het werktuig in zijne hand om een gevallen ziel te behouden en deed mijn lijden strekken tot de ontdekking van een geheim dat anders wellicht verborgen ware gebleven
van het onbescheid des monniks en de armen over elkander slaande bleef hij zwijgend staroogen op de aansnellende krijgsdrommen opeens werd zijn gelaat bleek als een doek en hij gaf een kreet van ontroering mijn god riep hij zich voor t hoofd slaande het is de banier van
en nu met spoed het touw losgewonden hebbende dat hem om het lijf zat sloeg hij het dubbel om een plank die hij uit den vloer losbrak liet de beide einden de opening uithangen en plaatste de plank dwars daarvoor waarna hij zich naar buiten liet afglijden
alsof de gelegenheid overal eveneens ware ja bij sint gangolf men ziet wel dat wij een vreemden vorst hebben en dat het bestuur van haarlem slechts uit oogendienaars is samengesteld om zulke zaken te dulden
waren naar achteren gebracht in twee vlechten die langs den rug afdalende onder den vergulden gordel doorliepen en zich daar verdeelden elk in een tiental tressen met gouden lussen omwonden en in kwastjes uitloopende
ontkomen kan hij niet zoomin als een der zijnen zij zullen allen vallen en na hun dood op het strand blijven rotten totdat de vloed hen wegslaat of de vogels des hemels hen komen opvreten zie eens daar vergaderen zich de arenden reeds om hun aandeel van den
hier en ginds lagen er nog die bij den laatsten uitval het leven hadden ingeschoten en wier lichamen in slooten en greppels of achter struiken nederliggende nog door hun krijgsmakkers niet ontdekt waren
waarmede zij gevuld was en aan de binnenzijde nog bovendien verdedigd door een dubbel rasterwerk hetgeen wel gedeeltelijk verrot of vervallen maar echter voor spoedige herstelling vatbaar was
onder het gebruiken der ververschingen hun door de kramers verschaft hier zag men de geestelijke heeren in gesprek hun onderlinge ijverzucht onder den uiterlijken vorm van beleefdheid verbergende wat verder een paar oude wapenbroeders die elkander in langen tijd niet ontmoet hadden
maar zelfs menig inwoner van westergoo dat anders door zijn betrekkingen met de overzijde voor hollandschgezind gehouden werd had zich aan haar aangesloten vooral sedert de onbuigzame seerp van adeelen
niet volkomen antwoordde reinout lachende in weerwil van zich zelven indien wij haar slechts kunnen zien en hooren dan ben ik voldaan ik beken u van harte
waarvan alleen de wanstaltige ruige kop uit de dekens te voorschijn kwam was dit nu de booze zulks was hem nog niet terstond duidelijk maar hij achtte het betamelijk zich daarvan te verzekeren
hoe onbeweeglijk zij zich ook hielden verraden werd door het licht der vlam dat op het ijzer der wapenen terugkaatste ik had het wel vermoed zeide hij met een zucht
ik had vast een kluchtige figuur gemaakt wanneer ik van dien steilen kant was komen rollen maar ik ben toch maar blijde dat ik op vasten grond sta kom maar hier mijn heer van aylva ik ben al beneden maar neem niet denzelfden weg
ik ben alles kwijt mijn meester die zelfs de beste kokelers van gaskonje in bekwaamheid overtrof en mijn cezar die hooger sprong dan een springer van poitou och ik heb alles verloren
even of zij met de punt van een mes of dolk in den muur ware gesneden hulp van buiten heeft hij niet gehad want men ziet geen andere voetstappen in het zand dan de zijne die wat verder op het gras weer verloren raken
maar ik geloof dat er reeds een vijand achter loert is dat niet een menschelijke gedaante die daar in het gras ligt deze of gene arme landlooper zonder huisvesting of een dronkaard die de kroeg wat spade verlaten heeft
zot zij zullen uw verhaal evengoed slikken als de zoete koek die zij bij de kaas gebruiken het staat aan u uw verhaal met zulke versieringen te omkleeden dat zij u wel zullen moeten gelooven
reeds sedert een geruimen tijd waren in friesland de twee partijen ontstaan van welke ik hierboven heb gewag gemaakt en welke zich omtrent het jaar nadat zij lang zonder bepaalde leuzen gewoed hadden door onderscheidene teekenen levenswijs
ijselstein zag beurtelings den bisschop en zijn makker aan men had hem binnen utrecht verzekerd dat er zich niemand op het slot bevond dan een oude dienaar en hij stond verbaasd een man te vinden die als meester sprak
de beide reizigers reden op een gelijken doch niet snellen draf voort uit vrees van iemand uit s graven gevolg dat slechts kort voor hen naar s hage vertrokken was achterop te rijden en zonder een woord te wisselen
niemand denkt er aan om uw jonkvrouw tegen haar zin hier te houden hoe zeide feiko verbaasd blijvende staan en zich omtrent in den toestand bevindende van iemand die een stok heeft opgenomen om een hond te verjagen door wien hij denkt te zullen worden aangevallen
en was de staatkunde nog niet als later eene eerverschaffende wetenschap hij was tot den geestelijken stand gedrongen geweest terwijl zijn neigingen als kind reeds naar den wapenhandel
doch al zijn handelingen strekten slechts om hem te doen zien dat zijn moeite vergeefsch en dat de vogel alreeds gevlogen was intusschen hadden de beide vluchtelingen de aanzienlijke
gansch westergoo zal de wapens opvatten zoodra ik het zwaard ontbloot dat valt nog te betwijfelen hernam vader syard
madzy had intusschen haar paard bij het lijk doen stilhouden in gods naam zeide zij vrienden ziet toch eens misschien leeft hij nog t is een bisschoppelijke ruiter zeide daamke het lijk met zijn zotskolf aanstootende zie eens hij is reeds stijf
dit ware een goede aanwinst zeide arkel maar wat heeft dit met dien reinout te maken in welk verband welnu zoo die reinout eens de zoon ware van den heer van aylva
waarop geen andere dan geknotte wapenen gebezigd werden maar zij wist tevens dat somtijds ongelukkige toevallen somtijds bijzondere haat en wrok oorzaak waren dat dergelijke feesten een treurigen
wij hebben nooit iets prachtigers gezien dan uw geschenk heer neef riep hem willem toe terwijl de stuurlieden de schepen eenigszins nader bij elkander brachten om het gesprek tusschen de twee aanzienlijke passagiers gemakkelijker te maken
blijf feiko riep madzy beangstigd maar de trouwe dienaar was reeds vol ijver naar beneden gesneld vrees niet langer een oogenblik met mij alleen te zijn zeide arkel terwijl hij in een deemoedige houding voor madzy bleef staan het is de laatste reize
wat den abt betrof diens oogen vestigden zich ook menigmalen op de deur doch meer nog op het tinnen bord dat voor hem geplaatst was want het was noen en de gewone tijd om het middagmaal te gebruiken reeds aangebroken
ten einde zijn nieuwen kennis niet in t duister te laten en wilde zich verwijderen toen de vreemdeling hem bij den arm terughield een oogenblik zeide deze wie waarborgt mij dat gij mij niet bedriegt en uw dienaars niet gaat roepen om mij te vangen
deze opmerking in stede van den monnik van zijn stuk te brengen gaf aan het schrander oordeel van vader syard integendeel een wapen in de hand waarvan hij zich met wakkerheid bediende uw naam is walger zeide hij
eens dat zij samen spijsden door twee ridders uit holland reinout en deodaat van verona belast te zijn met het opsporen hunner familie en toonde hem een brief die daartoe strekken moest niemand was beter dan barbanera in staat aan den
hier op aarde is alles woeling en onrust daarboven alleen woont vrede terwijl madzy aldus peinsde en feiko hoe ook brandende van nieuwsgierigheid om eens haar wedervaren recht te verstaan niet dan met moeite de vragen bedwong welke op zijn lippen zweefden
zonder den blik rechts of links te wenden en sloeg weldra een gul voetpad in dat tusschen welige berken en dennen liep en naar de gissing van reinout op den zijweg niet verre van de woning des boschwachters uit moest komen
de eenige die de heerschappij des machtigen graven van zijn hooge stins in baarderadeel was blijven trotseeren gaarne had hij meer gedaan en zijne landgenooten in t veld aangevoerd om het juk der slavernij hoe zacht het ook ware van hun schouderen te werpen
indien men laken koopt het krimpt gemeenlijk wat maar t geen ons wordt beloofd zal doorgaans alles krimpen de regt het was niet zonder meermalen het gelaat naar de herberg om te wenden
maar broeder ik weet niet of u bewust is dat onze weerbare mannen tegen mijn wil naar het leger zijn zij zijn niet in het leger
gij zoudt den man dan wel haten vervolgde deodaat die een geleden beleediging op uw aanstaanden echtgenoot zocht te wreken ridder zeide madzy hem met een vervaarden blik aanziende om gods wil wat beteekent deze vraag
terwijl zij zich dus beklaagden stond de graaf onbeweeglijk tegen den mast geleund deze schonk hem een gedeeltelijke beschutting tegen het onweder echter had hij niet zoozeer daarom deze plaats uitgekozen
vergezel ons op die feesten madzy doch om gods wil wees omzichtig denk steeds dat gij een dochter van friesland zijt en beschouw in elken schoonen ridder die u aanspreekt hoe zoet zijn taal ook klinke niet anders dan een roover
morgen als u de slaap betere gedachten zal hebben ingeboezemd en gij redelijker spreken wilt zal ik u de noodige opheldering geven gij verzaakt uw afkomst niet zeide reinout op een verachtelijken toon en barbanera's verhaal
lacht vrij steenen harten kreet hij lacht vrij er zullen nimmer zoovelen om zijn dood lachen als hij bij zijn leven lachen deed maar uw arme meester zal niet meer lachen nu gij hem ontnomen zijt mijn lief en aardig snaakje
reinout bedekte zich het gelaat met de beide handen en toen een vervaarlijken sprong nemende verdween hij in het kreupelhout bijna in hetzelfde oogenblik kwam adeelen te voorschijn van eenige edelen gevolgd
hij heeft althans tengevolge van dit alles meer gezag in de stad weten te bekomen dan een zijner voorzaten ooit gehad heeft de kapittels hebben niets meer te zeggen de regenten der stad zijn door nieuwe vervangen en de bisschop regeert naar zijn welgevallen
in een huis te utrecht het uitzicht hebbende over een onbezocht en somber kerkhof en tegen de hooge wallen van het daaraan grenzend klooster in dit vertrek was madzy dekama aan een welgewreven eikenhouten tafel gezeten
en hij wist niet hoe lange tijd er verloopen zou eer men de schepen weder bij elkander zou kunnen brengen en de orde van de landing herkrijgen hij pleegde nu raad met den schipper die het meest raadzaam oordeelde een poging te doen om voor enkhuizen te ankeren
maar dat daargelaten gij hebt mij nog den uitslag van het steekspel niet doen weten en ziet gij dien dan niet bij alle duivels riep adeelen op zijn vochtigen wapenrok wijzende
zij slechts de overwinning betwist ziedaar al wat ik verlang maar friesland moet een wending geven aan de wapenen der hollanders mocht ik slechts dien adeelen nog eenmaal spreken
ik zal nimmer gedoogen dat een edel ridder dat de vriend mijner jeugd aan een verfoeilijke wraakzucht worde opgeofferd al stond geheel friesland op om hem aan te vallen
vader syard is een ezel en ik gelast u te handelen als afgesproken is en niet weer te komen voordat het schip tot pulver is verbrand scheer u weg ik wilde wel eens weten pater zeide hij terugkomende
hij zal ongerust over mij wezen zend naar hem ik zal u wel beloonen uw oom herhaalde arkel zooeven noemdet gij vader syard is die uw
gingen een paar smalle zijtrapjes op en bevonden zich weldra in een klein vertrekje onder het dak hetgeen zich wat de zindelijkheid betrof vrij wel voordeed
ga voort zeide adeelen voeg er nog bij van iemand die uw hart gestolen heeft is het niet zoo maar weet schoone jonkvrouw dat ik morgen
hij zal ongerust over mijn uitblijven zijn geworden en mij dezen boodschapper hebben toegezonden mij dunkt ik zie hem reeds beneden aan den muur staan zijt gij het daamke
tenzij gij u onderwerpt staat af van uw rasch besluit legt de wapens af en zendt woorden van onderwerping en vrede zoo alleen kunt gij den storm afweren die anders geweldig op uwe kusten woeden zal
althans zoo beschouw ik die en ook geloof ik de eerwaarde vader volkert voorzeker zeide de abt onze zending is geheel vredelievend
terwijl zij afstijgende den knaap bedankte zag zij hem in t gezicht en het kwam haar voor als had zij hem voordezen nog eens ontmoet de spotachtige glimlach die op zijn lippen zweefde scheen deze meening te bevestigen
ten oosten paalde het aan een moerassigen veengrond die zich langs het meer van stavoren uitstrekte ten noorden aan eenig kreupelhout waarvan de schrale groei en de kale takken aan dewelke niet meer dan eenige verdorde en verschrompelde bladeren hingen
cammingha bestierde de verdediging van coudum af tot aan warns en de linkervleugel was aan martena toevertrouwd de abten van
en geen wonder zij hadden zooeven uit het sticht de tijding bekomen dat men aldaar te wapen vloog en zich tot weerstand bereidde bijaldien de graaf zijn voogdijschap over t bisdom met geweld wilde doen gelden
rechtuit gezegd mijne heeren vervolgde de graaf toen deodaat vertrokken was ik geloof dat gij gelijk hebt en dat wij een tocht naar friesland voor t oogenblik uit het hoofd moeten stellen ik ontvang zooeven tijdingen uit utrecht het schijnt dat het kapittel in zijn wijsheid begrijpt
inderdaad dat had zeer fraai gestaan en menig ridder zou door dien glans zoo verblind zijn geweest dat hij zijn speer wel een voet bezijden zijn tegenpartij zou gestoken hebben neen neen de herauten weten beter hoe het hoort
toen zij voor t eerst het land van haar geboorte verlaten had hoe suisde haar gelijk een kwellende geest die voorspelling in de ooren welke aan de roos van
nu de abt lag overhoop met ige galama en zijn broers waarvan de jongste douwe mijn stamvader was over eenige pondematen lands daar ze allebei recht op vermeenden te hebben en het liep zoover dat de abt hen in den ban deed dat was nu zoo de manier in die tiden
puik de heer van aylva zit niet beter te paard en door die warme belangstelling gedreven die elken liefhebber van paarden hoeveel te meer een frieschen liefhebber bezielt
namen verveling en vervolgens een onbedwingbare vaak de plaats der verbazing in en welhaast verkondigde een luid gesnork aan de beide saamverbondenen dat hun bondgenoot in slaap was gevallen
gij kunt dit terstond doen zeide willem door aan de schoone jonkvrouw de gelegenheid te verschaffen hare danskunst te doen bewonderen komt muziek daarboven een nieuwe dans aangevangen dit gezegd hebbende wendde hij zich af
graaf zeide hij zoo seerp van adeelen u hedenmorgen beleedigd heeft ik ben er verre af partij voor hem te kiezen en hem te verschoonen maar wij konden billijk verwachten dat wij aan het hof des zoons van willem den goeden
alleen reinout en deodaat bleven een poos achter om den kokeler s graven besluit mede te deelen en volgden toen ofschoon op eenigen afstand den trein
terwijl de beide jongelingen elkander met fonkelende oogen bleven aanzien evenals twee wakkere doggen die door hun meesters worden teruggehouden ging de deur open en verscheidene dienaars op het gerucht toegeschoten stormden de kamer in
ik heb vrij wat legers gezien maar men zoude er moeilijk een aantreffen zoo rijk en prachtig als dat van den graaf wat dunkt u vriend feiko zou de tiendepart van dat troepje niet genoegzaam wezen om uw landje in te pakken
de heer van aylva had er wel bij mogen voegen dat hij thans uit zijn eigen naam sprak en niet als afgevaardigde van friesland zeide adeelen halfluid tegen den abt
ik ben hier fluisterde hij de bisschop van utrecht heilige god riep zij met verbazing uit gij nu geen woord meer gij weet mijn geheim het zal u heilig blijven voort voort aan de deur wachten uw
rillende liet hij zich weder van het venster afvallen hij snelde terug naar t einde van de gang en matte zich nogmaals af in vruchtelooze pogingen om de deur te openen hij zocht een plank om die open te loopen
maar heer wapenkoning zeide een der herauten mag ik vragen of er ook een misverstand plaats heeft de andere kampioen is immers gisteren gekwetst en misschien al dood
maar die meent het goed ik zou u gisteren ons huwelijk reeds hebben aangekondigd vervolgde hij de stem verheffende ten einde door deodaat die niet verre van daar stond gehoord te worden maar toen was ik nog niet zeker van mijn zaak en het doet mij leed
hun pluimen hingen verflenst van den helmkam af en hun wapenrokken waren gescheurd en druipende van het zeewater dat gestadig over het dek sloeg en wat het ijselijkste was achter elk helmvizier grijnsde haar een vervaarlijk doodshoofd tegen
terwijl zij op een scherpen en luiden toon zeide wie is die lompe dorper die zich hier een weg maakt alsof hij aan t biezen snijden ware schaam u terug riepen als uit éénen mond de omstanders terwijl zij adeelen wederom
en saamgetrokken bladeren van een vorig seizoen deels met berken wier jeugdig lentegroen het oog verheugde deels met enkele popelstruiken wier aankomend blad in eeuwige onrust op den wind
zoo men den koepel uitzondert die later toen men de oostersche bouworde in friesland begon na te bootsen op den top was nedergezet en waarboven een kruis prijkte dat evenals de platen welke den koepel dekten van koper was deze koepel was gelijk wij vroeger gezegd hebben
echter door hun her en derwaarts rollende oogen duidelijk deden bespeuren dat zij zeer naar den afloop verlangden en naar het oogenblik dat het tornooispel een aanvang zoude nemen
die echter werd opgehelderd wanneer hij nadacht dat hij zich in een schooneren maatschappelijken toestand bevond dan hij immer had kunnen hopen of verwachten en dat hij dien aan zich zelven te danken had
maar het was er verre af dat zij zich nu buiten gevaar konden achten integendeel zij hadden slechts het eene met het andere verwisseld want vooreerst stond hun elk oogenblik een bezoek der conversen te schromen
om weer tot een voorwerp van spot te verstrekken ga zoo gij verkiest en zeg dien trotschen graaf dat ik zijn uitnoodiging verafschuw en dat het tusschen hem en mij een zaak van dood en leven is
daar het als van den weg af gelegen geen punt opleverde dat de moeite waardig was om versterkt te worden en bovendien geen anderen buit verschaffen kon dan de weinige meubelen waarmede het voorzien was op de gewelfde poort prijkte nog altijd de oude liebaard van holland
en gij zijt gij niet de heer het hoofd van beiden zeide de monnik met waardigheid eén woord van uw mond en ik kan vrucht van mijn nasporingen verwachten weigert gij mijn verzoek dan stoot ik overal het hoofd
eens in het jaar echter en wel op den derden maandag in augustus was het aan de poorters van haarlem vergund zoowel op deze herten als op al het wild dat zich in de grafelijke domeinen bevond onverhinderd jacht te maken
sommigen echter merkten op dat hij gedurende madzy's afwezigheid blijken gaf van innerlijke onrust en dat hij meer dan eens met de hand krampachtige bewegingen maakte en onder zijn kleed voelde alsof hij een wapen zocht om zich tegen een onverwachten aanval te verdedigen
doch dat geheel week bij het antwoord van madzy wat zal ik u zeggen mijn waarde voogd indien seerp van adeelen zooveel belang in mij stelt moest hij medegaan om op mij te passen
de gansche toestand der vloot was veranderd nergens was een zeil meer te aanschouwen de zee had op eenmaal die gele vale kleur aangenomen die een geweldige
wij zullen elkander op geschikter tijd en plaats terugvinden zeide deodaat en na een koele buiging maakte hij zich gereed om het vertrek te verlaten toen madzy verbleekt en sidderend weder voor zijne oogen
maar dikwijls terwijl een ieder hem in zijn cel waande verdiept in afgetrokken bespiegelingen of ter bedevaart naar deze of gene heilige stad was hij vermomd of onder een valschen naam bij jachten of ridderspelen tegenwoordig
ik hoor niets zeide deodaat spreek zacht was het geen citer die daar gestemd werd een citer zou het lieve meisje van hedenmorgen ons een serenade geven ten einde ons het wachten wat te verzoeten
geeft u over vervloekte papen riep hij uw klooster staat in brand en het is immers al gewonnen neen nog niet gewonnen klonk een stem die het gansche gebouw scheen te doen daveren
met eenige ijpeboomen beplant onder wier gebladerte ettelijke biggen en schapen hun voedsel zochten of zich in gezelschap van eenige kwakende eenden laafden in een plas of waterkom midden in het perk aanwezig
en hunne rossen des te vuriger aansporende reden zij voort door aylva vergezeld de abt oordeelde het wel voorzichtiger om wat hem betrof huiswaarts te keeren en zich niet bij dien wilden hoop te wagen
u zelven en al de waardige edelen die met u zijn aan een wissen ondergang blootstellen laat af riep de graaf toornig wie bevreesd is moge naar de schepen keeren wie ons liefheeft volge ons en zijn paard de sporen gevende rende hij de opening door
het was nu ongeveer één uur na den middag en de zon was brandend heet wij komen nog tijdig genoeg zeide deodaat zouden wij niet wat zachter rijden
ziezoo zeide hij daar zijn er ten minste twee die mij vooreerst niet zullen hinderen vervuld van deze geruststellende gedachte stapte hij de donkere gang weder uit en zag den
waar ben ik zeide zij de blauwe oogen opslaande en vervaard om zich heen ziende vrees niets lieve kleine zeide arkel maar drink liever nog eens gij hebt het koud gekregen daar in t natte gras dek u maar goed toe en het zal wel beter worden
over voor altijd och wat hebben wij al samen doorgebracht en lief en leed zoet en zuur altijd gedeeld en dat ik u nu zoo moet verliezen och och
als hoogst weldoende was aangeprezen de wond voegde hij er bij is diep maar men vleit zich nog dat er geene edele deelen geraakt zijn madzy gevoelde zich opgebeurd door deze tijding zij had naar den toestand des gewonden niet durven vernemen
indachtig aan willems gezegde dat er de noodige bevelen waren gegeven om madzy den terugtocht naar friesland te beletten den getrouwen feiko vooruitgezonden met last om alles tot een spoedig vertrek in gereedheid te brengen
het geweld van den wind die ieder oogenblik veranderde had de vaartuigen in een oogenblik over de oppervlakte der zee verstrooid sommige schepen waren op zandgronden vastgeraakt en hun half omgeslagen kielen leverden een onheilspellend schouwspel op
van welks troonhemel het fluweel in purperen plooien met gouden franje geboord rondom afhing terwijl rozeroode gordijnen van zijde de stralen van het zonnelicht keerden
gij hebt gelijk duizendmaal gelijk zeide reinout ofschoon ik niet geloof dat iets ooit in staat zou wezen onze vriendschap te doen
twee vergulde balletjes voor zich op de tafel nederwierp en die terstond met twee tinnen bekers overdekte let op nu burgers en boeren let op riep de hansworst met luider stemme zoodra hij de beweging van zijn meester gewaarwerd nu eerst zult gij de kunst del maestro incomparabile
doch waarlijk ridder gij doet adeelen onrecht hij heeft zich aan u alleen van een ongunstige zijde voorgedaan maar zijn hart is goed zijn moed onloochenbaar zijn aard opgeruimd en gedienstig
was het net zoo een stel als daar een dier ridders op reed die u uit de handen van de haarlemmers verloste maar goede hemel jonker seerp wat ziet gij er uit hebt gij in de stadsgracht gelegen of hebben zij u bespoten het water druipt u van den wapenrok af
dunkt hetgeen gij reeds gebruiktet moet u de verloren krachten eenigszins terug hebben gegeven en u in staat gesteld onze nieuwsgierigheid te voldoen door ons een verslag te schenken van uw wedervaren
waar hem vader syard gevonden had teruggekeerd hij opende het raam de frissche morgenlucht verkwikte hem er was een weinig regen gevallen en van grasplanten en struiken steeg een balsemende geur naar boven
sierlijke blonde haarlokken krulden om het hooge voorhoofd dat met een gemeene boerenmuts bedekt was de regelmatige gelaatstrekken de arendsneus en dunne lippen gaven moed en onversaagdheid te kennen
gestadig deed rondzien naar een geschikte plaats om even uit te rusten weldra bood zich hiertoe de gelegenheid aan het gezelschap was langs een smal voetpad dat door dichte struiken en struweelen naar boven slingerde op een bewassen heuvel gekomen
kort en goed viel reinout in gij zult uw gijzeling gerust kunnen gesloten houden want ik joeg u liever allen in t sparen eer ik het minste leed aan deze wakkere kerels gebeuren zag
een geruimen tijd had hij daar gezeten eer hem de lust bekroop eens aan t venster te gaan zien dat openstond want de friezen waren zelven zoo gewoon aan hun gegeven woord getrouw te blijven dat zij ook tegen den gevangene geen argwaan voedden
ik ben gek genoeg geweest aan haar verzoek te voldoen zeide de olderman en ik verzeker u dat mijn beenen het voelen ik ben niet gewend door dat gulle zand te kruien en verlang hartelijk weer in den zadel te zitten mij dunkt onze paarden moesten hier reeds zijn
het voorhoofd van den heer van treslong fronselde zich en hij zag de gravin vragende aan deze bede is hoogst billijk zeide de gravin en ik verwacht dat niemand der aanwezigen zich tegen hare vervulling verzetten zal
god zij geloofd zeide madzy waarlijk de goede feiko was misschien wat haastig maar hij wilde mij verdedigen tegen hoe riep deodaat men heeft u aan de voorposten durven beleedigen
wie is de bedrijver van een zoo schendig stuk vroeg hij met fonkelende oogen zijn hier de wetten omgekeerd dat men s graven dienaren ophangt
en gij mijn schoone zoek u vrij een dansgezel uit seerp van adeelen verkiest niet langer de speelpop van dit gezelschap te zijn
die was door den jonker van gaesbeek van de tielermarkt afgetroond en mede naar zijn slot gevoerd die sprak al zoo bout als gij dat sprak zij
wandelde met langzame zware stappen de zaal op en neder ter prooie aan al de onaangename gewaarwordingen van iemand die zich misplaatst en daardoor kwalijk op zijn gemak gevoelt in het gezelschap waar zijn ongelukkig gesternte hem gevoerd heeft
en scheen bestendig den schipper te ondervragen die echter te voorzichtig was om dien zwijgenden blik te willen begrijpen eindelijk kon de jongeling zich niet langer bedwingen
en volkomen gelijk aan die welke de moskeeën der mahomedanen versieren nog kan men in friesland op sommige plaatsen dergelijke koepels zien
zat op den avond die de gebeurtenissen volgde in de beide vorige hoofdstukken vermeld in zijn slaapvertrek op awertstate en luisterde naar een oude kroniek welke madzy bezig was hem voor te lezen
wat zweder betrof deze liep achter zijn meester in de meest achtelooze houding mogelijk slechts nu en dan vloekende tegen de omstanders die hem tegen t lijf drongen voorzichtig wat lomperds zeide hij gij zult mijn pot breken
deze omstandigheid deed hem het besluit opmaken dat de monnik nog wakker was daar hij in een tegenovergesteld geval het licht wel zou hebben uitgedaan
niets kan een zoodanige handelwijze verschoonen bedaar in s hemels naam bedaar mijn goede ridder zeide de abt van sint odulf
de woorden van walger hadden een dieper uitwerking gedaan dan deze zelf vermoeden kon komt zeide een der boeren laat ons een einde aan al dat gehaspel maken het wordt laat nog één kroes en daarmede afgedaan wel gezegd zeide daamke het is altijd
dienaars hier s graven vrede riepen terstond een verwarde menigte stemmen waaronder die van het zwarte ventje zich onderscheiden liet en de zooeven nog rustige en vroolijke kring leverde een tooneel op van onrust en verwarring
ecclesia abhorret a sanguine vader syard zag den spreker eenige oogenblikken met verbaasdheid aan
over hetgeen ons nu te doen staat is het uw voornemen niet zich tot den stichtenaar wendende morgen naar utrecht te vertrekken ten einde aldaar uwe maatregelen te beramen en ten uitvoer te brengen
broeder syard is een vroom en getrouw man die mijn bedoelingen en inzichten volkomen weet te vatten zoo hij wat meer overwicht bij de broeders bezat zou hij niet ongeschikt zijn om den ouden broeder prior te vervangen
een dikke sluier viel voor haar oogen het bewustzijn ontweek haar en zij zeeg bezwijmd op het vochtige gras neder wij moeten haar voor een korte poos onzes ondanks in dien bedroefden toestand laten om ons naar den bisschop van utrecht te begeven
en niettegenstaande hij dan een oogenblik over zijne dwaasheid lachte was hij toch niet in staat zich aan de zoete begoocheling die hem bevangen had te onttrekken en italiaan genoeg om een wellustig genot in dat dolce far niente te scheppen
en toch zoo zoet zijn mij uwe woorden dat ik de ellende waarin een hulpelooze liefde mij stoot tegen geen geluk ter wereld zou willen verruilen dan genoeg hier scheiden wij ik durf mij zelfs het genoegen met vergunnen
door middel eener voorafgemaakte omwenteling in fijngehakte ajuin peper en zout en het daarna braden van alles te zamen op een rooster zou weinig gedacht hebben dat diezelfde man die geheel was overgegeven aan het genot van een goed
geene kleur geene beweging bezielde meer het aangezicht de haren waren aan het hoofd ontvallen en ontelbare merkteekens van nog versche wonden
en de meeste stonden nog onder het tijdelijk of erfelijk bestuur van dezen of genen veelvermogenden edelman die er zijn state had en die aan de burgers zijn bescherming verleende
die niet vecht zie ik niet waarom ik het doen zoude gij zijt een schelm en uw meester een verrader wien ik zal doen hangen handen af van die kast daamke wilde zich zijn schat echter niet uit de handen laten rukken waarop de abt woedend geworden zijn strijdbijl oplichtte
t is mij wel antwoordde reinout en zijn paard doende stappen liet hij de teugels varen en kruiste de armen voor de borst waaraan denkt gij dat gij zoo stipt voor u kijkt als een slang op een vogeltje
op een half beleefden half bestraffenden toon de les te lezen over zijn gedrag terwijl beaumont en teylingen den abt en den olderman poogden over te halen het feest niet te verlaten om een woord dat den graaf in drift ontvallen was
niet lang echter kon hij zijn nieuwsgierigheid en ongeduld bedwingen hij trad weder naar den ingang van het paviljoen maar hij bemerkte reeds dadelijk dat de schipper de waarheid had gesproken
het is hier gehoorig daarom wilde ik liever ons onderhoud tot morgen hebben uitgesteld gij bedriegt u al de dienaars zitten in de bakkerij de naaste cellen zijn ledig
was voor haar geschokt zenuwgestel te schrikkelijk om verduurd te worden zij zonk in haar stoel bedekte zich het gelaat met beide handen en smolt in tranen weg
welke grootendeels ledig bleven en slechts bezet werden door enkele edellieden van den omtrek die nog onbewust waren van de gebeurtenis waardoor het kampgevecht onmogelijk gemaakt was
weldra zagen de jongelingen niets meer dan den zwarten rook die alles gelijk als met een mantel omhulde en na weinige oogenblikken stortten de beide vleugels en eindelijk ook de kerk in puin en asch naar beneden
wat privilege alle privileges houden op voor de poort van een kampwerf wat hebben zij er met hun rokken van amsterdamsch zwart ook te doen laten zij voor de ramen van hun raadhuis blijven kijken en zich de handen wrijven over al het vreemde geld dat hier in de stad komt
hij bemerkte echter bij t naderen dat hij zich vergist had het opschrift daarboven geplaatst luidde als volgt tarief der galamadammen
wat wil hij wat vraagt hij weg met den onbeschaamde riepen nu verscheidene stemmen terwijl de woorden van den ambtman die de naastbijzittenden alleen vernamen als een loopend vuurtje bij de vergadering rondgingen
bij sint japik zeide de graaf daar zijn er al drie die wegloopen zonder verlof te vragen het schijnt dat aan boord de graaf en zijn leenmannen gelijk zijn
waar hij vruchten was gaan verkoopen een rijke leidenaar wiens stevige merrie een deel snuisterijen droeg te haarlem gekocht en tot geschenken voor zijn huisgezin bestemd
de gedachten van spijt en wraak en minnenijd welke zijn ziel vervulden deden hem echter thans de beleedigingen hem van alle zijden nagezonden ternauwernood opmerken en zijn weg vervolgen zonder acht daarop te slaan
seerp van adeelen is ongemakkelijk als hij begint en hadt gij broeder syard met hem indertijd niet gesproken gelijk of ik zelf het gedaan had de zaken waren zoo gemakkelijk niet afgeloopen voor onzen lidlumschen broeder
kom zeide hij neem plaats heer ridder en zet alle grillen uit uw hoofd peter is de draagstoel gereed ik heb het paard van de deerne uit de herberg laten komen en er voorgespannen zeide de
dartel speelde de wind in de ontelbare wimpels en banderollen of deed hij de blanke pluimen en geborduurde mantels golven op zijn adem en die van verre dat heerlijk schouwspel had kunnen genieten zou gewaand hebben
en meteen stak hij zijn breede hand over tafel toe aan vader syard dien hij kende en hoogachtte en heette hem van harte welkom hetzelfde deden ook de overige aldaar gezeten lieden
of ik zou u berouw kunnen doen gevoelen over uw onbeschaamdheid ik heb hier volks genoeg om u geducht te doen af kloppen en te leeren spreken als het noodig is
is het een schieraal de leus der schieringers draagt zorg dat de hollanders uwe meren niet leegvisschen neen friezen het is het wapen van friesland een gewapend man wapent u dan
madzy begon op deze vraag nog harder te beven maar na een teug water genomen te hebben uit een nevens haar staanden beker herstelde zij zich een weinig en antwoordde
mijne heeren van friesland zeide hij de zaken van dit graafschap vereischen ons vertrek naar s hage vooraf echter achten wij het betamelijk u ons laatste besluit mede te deelen
een en ander geschiedde en terstond zag men een groote beweging aan wal in weinige oogenblikken waren niet ééne maar een twintigtal booten bemand die met alle haast
dat meer kuren heeft in haar pink dan al de meezen van utrecht in haar heele lijf dat heeft zij deze laatste woorden schenen den vreemdeling uit zijn onverschilligheid op te wekken
door hem of door zijn neef grave willem verricht volgden dezen laatste op zijn reis naar palestina en streden in pruisen aan zijne zijde
meer engelreine ziel te hebben leeren kennen ik geloof u zeide reinout verder ik poogde echter haar afkeer tegen u te overwinnen tot dusverre ben ik slechts ten halve geslaagd
wij kunnen althans uit onze hooge standplaats nog eenigen tijd met voordeel het hoofd bieden dat zal ons weinig baten zeide zweder want om hen te bevechten moeten wij ons vertoonen en dan staan wij voor hun pijlen bloot
maar men vond niemand in een paar huizen smeulde er nog vuur aan den haard goed zoo zeide boudewijn steekt licht aan legt dat vuur maar in de bedstede
madzy madzy zeide hij zachtjes terwijl hij weemoedig het hoofd schudde ik had de roos van dekama niet over zee moeten medevoeren
hoe nu vervolgde arkel zijt gij de brave borst die dit kasteel tegen de hollanders verdedigen moet en de bloote stem van een wapenloozen man doet u beteuterd staan ofschoon gij met u beiden en in t harnas zijt
intusschen was zweder met eenige krijgsknechten op last van beaumont het klooster rondgegaan om te ontdekken of er ook een andere gelegenheid was om binnen te komen weldra waren zij aan de kerk gekomen waarvan zij de ramen beklommen en
die goede ziel zij heeft mij voor mijn vertrek nog een geborduurden hanger vereerd voor mijn dolk wat zal zij treuren als zij hoort dat haar neefje dat haar altijd zoo plaagde zoo jammerlijk aan zijn eind is gekomen
gij kunt overtuigd zijn dat zij al sinds lang voor een overval vreezen en er op uit zijn geweest om den overtocht moeilijk te maken
want mij dunkt dat er een groote slachting onder hen zal plaats hebben en tout temps te gardera dieu d'eau de fer de bois et de feu was het antwoord
verlaat deze cel en vergeet wie en wat gij gezien hebt wat ik gezien heb twee verraders die ik terstond zal doen straffen zoo mijn woord hier eenig gewicht heeft
gij weet dat ik in mijn jeugd door een vergeeflijke roemzucht geprikkeld mijn vaderland verliet en keizer hendrik evenals andere friesche edelen op zijn reis naar milaan vergezelde
wie weet het antwoordde de monnik eenigszins onthutst wellicht een dienaar die zijn avondgebed besluit in eene der naaste cellen er is slechts een planken beschot tusschen de
goddank zeide madzy die intusschen naar haar voogd was toegetreden en zich uitsluitend met dezen had bezig gehouden hij opent de oogen weder wat is hier gebeurd vroeg aylva langzaam tot zich zelven keerende
aan den wand bevond zich de man die tegen den monnik gesproken had en wiens kleeding een wapenknecht aanduidde terwijl zijn roode neus en de kan
dat na de bange onspoedsdagen welke zij had doorgestaan het geluk opnieuw voor haar zou dagen een los zuidenwindje verdreef de dunne en waterlooze wolken welke nog in het luchtruim zweefden en dartelde in het loof der hooge eikeboomen welke van verre zichtbaar waren
hoe zeide de ridder gij wist niet en wien zoekt gij dan madzy was juist begonnen hem een kort verslag te geven van haar oogmerk om naar friesland te trekken toen de gedachte dat feiko misschien het offer van zijn trouw geweest was haar op eens als een dolksteek door t hart kwam
was de zucht naar vrijheid en onafhankelijkheid den friezen zoodanig ingeschapen dat zij bij den geringsten aanval van buiten hun onderlinge veeten aan een zijde stelden en zich ter afwering des vijands vereenigden
die nu eens voor schildknaap en dan weer voor heer speelt die opeens uit de lucht komt gevallen zonder dat iemand weet waar vandaan met zijn kameraad van den rooden arend en met zijn friesch
maar de ongewoonte om onder vreemden te zijn had haar nog onbewust gelaten dat men niet alle onderwerpen even vrij met iedereen kan behandelen bovendien gevoelde zij zich zoo op haar gemak met deodaat dat zij hem
de tijd veroorloofde mij niet die te vragen antwoordde beaumont en al had ik tijd gehad ik had nog gezwegen uit vrees dat u zelven de lust mocht bekropen hebben een lans te breken
voorwaar indien mijn beenen twintig jaren jonger waren geweest zouden zij u niet vooruit hebben laten gaan zeide aylva die nu langs een meer gemakkelijk pad uit een boschje te voorschijn kwam maar wat zie ik hebt gij hier op eens gezelschap gevonden
de laan welke hij nu volgde en die recht op den ingang van het slot aanliep was aan de eene zijde beplant met een rij schrale berken wier witte bladeren door den westenwind aangeraakt in gestadige ritselende beweging waren
op de hollanders heb prijsgemaakt en aan den bisschop de aanwinst bezorgde van een knappen kerel als ik ben t is dan zeker ook om afbreuk te doen aan de hollanders vervolgde daamke dat gij uw hollandsche vrouw half doodgeslagen hebt lieve maagd herhaalde de waardin een dief
toen op eenmaal mijn kerkerdeur werd opengeslagen een bende hollanders had nyenstein overrompeld bij het doorzoeken van het slot had men ook de deur des kelders opengebroken en men bracht mij schier levenloos naar buiten
en ettelijke andere kunstverrichtingen deed welke bij ons verlicht hedendaagsch publiek slechts een medelijdend schouderophalen zouden verwekken doch in die eeuw met verbazing en opgetogenheid werden
te meer daar hij ingesloten was tusschen een drom herauten pages en hofbeambten die zich vermaakten met zijn ongeduld en met den gewichtigen toon waarop paypaert de regels der hofetiquette voordroeg maar wij friezen volgen liefst onzen eigenen weg
de graaf ontving deze tijding zonder schrik maar ook zonder genoegen zijn last was dit had hij wel bespeurd niet aan beaumont kunnen gebracht worden zijn schoone vloot was verstrooid
en nu dit hart mij mijns ondanks dwingt u te beminnen moogt gij slechts daarvan kennis dragen en moet ik hard tegen u zijn omdat het oogenblik dat u aan mijne macht ontrooft mij meteen alle hoop voor de toekomst ontneemt mijn woorden schijnen u raadsels toe
foei oda kunt gij nog spotten met den dood van dien goeden deodaat zeide ottilia met tranen in de oogen ik beklaag den armen ridder van ganscher harte
een uitdaging zou deze daad zijn gevolgd maar met een levendigheid welke bewees dat het vuur der jeugd bij aylva nog niet was uitgedoofd rees deze uit zijn stoel greep adeelen die zijn dolk reeds had ontbloot in de borst en drukte hem vrij onzacht tegen den muur
wat sammelt gij eise schreeuwde hij het venster openende en waarom gaat gij uw last niet ten uitvoer brengen vader syard heeft mij gelast hier post te houden antwoordde de hopman van beneden
vader syard herhaalde hij luider kunt gij uw litanieën niet nog wat uitstellen ik wensch u te spreken kent gij mij niet ik ben seerp van adeelen nog eens stel dat gebabbel uit ik moet u noodzakelijk spreken
uw wil ja het is altijd uw wil geweest hem leed te doen wat praat gij van uwen wil moeten wij die ons van de oppermacht eens graven ontslaan van uwe luimen afhangen
de hardvochtige friezen waren bewogen sommigen traden toe om hulp te verschaffen aan den olderman madzy bleef gelijk het beeld der wanhoop als op haar plaats genageld staan zij sidderde wanneer zij aan de toekomst dacht
zijn gemalin sedert jaren gevangen houdt hij deelde haar mede dat haar zoon nog leefde en verkreeg van hare hand den ring haar door uw voogd geschonken en meteen een brief waarin zij het merk aanduidde waaraan die zoon te herkennen ware
ridder dit moet zoo niet zijn zeide madzy ons laatste onderhoud heeft al reeds genoeg gekost ik verheug mij hartelijk
t is uit riep de lidlummer die zich op dat zelfde oogenblik op een der puinhoopen vertoonde waar hij met zijn met bloed en asch besmeerde armen en half verzengd gewaad en aangezicht den genius der vernieling had kunnen voorstellen t is
bedrukt en sidderend begaf madzy zich weder op weg gij waart dan te plaswijk voer zij voort en dat dier was het met u bij mijn zotskolf jonkvrouw zeide daamke nu ik mij wel bezin moet gij geen goed oog op mijn cezar hebben
maar wanneer dat eerste vuur van geestdrift had uitgebrand wat zou dan het gevolg wezen bij den minsten tegenspoed door onze wapenen ondervonden zoudt gij den jaloerschen naijver der kapittels en de bet weterij van vroedschappen en overlieden de schuld daarvan op mij zien werpen
hij had namelijk steunende op des bisschops vroegere toezegging een verbond tusschen het sticht en friesland als een zekere zaak beschouwd en daarom ook geoordeeld dat het oogenblik voor de friezen gekomen was om het grafelijke juk af te schudden
en drinkt ze niet uit een zilveren kroes wat ze lust dat doet ze en wie anders als ik is oorzaak dat adriaan van montfoort zoo verslingerd werd op het blonde femmeke schoon het maar een arm schepseltje was
en elken raad te volgen niet omdat hij ons verstandig toeschijnt maar omdat ons alles even onverschillig is zoo mijn waarde voogd begrijpt zeide zij dat ik op deze wijze reizen moet heeft hij slechts te bevelen alleen moet ik weten aan wiens geleide ik zal worden toevertrouwd
de abt sloot den trein en toen de deuren van het kerkgewelf achter hem waren toegeslagen kwam de oude man alleen naar het strand en staande op het roode klif herhaalde hij op een sleependen toon de voorspelling betreffende de roos van dekama
en de kraaienmergzalf en gij zult er u zelf bij uw eigen ondervinding van kunnen overtuigen hier haalde de kwakzalver een fleschje en een potje uit zijn voorraad voor den dag en toonde die met uitgestrekte armen aan de schare
van onder den ineengestorten hoop voor den dag te halen en zag nu niet zonder innige droefheid den deerlijken staat waarin zich het voorwerp zijner nasporing bevond hij werd in zijn onderzoek gestoord door een geweldigen oorveeg hem door de met ijzer bekleede hand des bloemkampers toegediend
wat liesken zeide had mij verheugd maar foelkjen schreide weg was mijn vreugd wat moet ik beginnen hoe zullen mijn zinnen den twijfel ontgaan dien heur rede mij liet ik weet het niet
en bezigde die om de deur te rammen maar zij werden in zijn handen tot spaanders gebroken en hij vorderde niet dan op het oogenblik dat hij den vloer onder zijn voeten reeds heet voelde worden
en er niet een aan dacht om van de overgelatene openingen gebruik te maken en zonder eene lans te breken het gespannen koord te bereiken geheel het plein daverde van den schok en toen de
ik zie niet zeide de monnik welke andere redenen er kunnen aanwezig zijn arme man gij zelf welk doel beoogt gij met uwe geheime woelingen waarom hebt gij zelf zoo vurig verlangd naar een oorlog tusschen friesland en den graaf
de gedachten van den goeden man waren op dat oogenblik minder met het lot van friesland of van seerp van adeelen bezig dan met den gullen zandweg die hem als het wandelen weinig gewoon bij uitstek lastig viel en hem hijgende en zweetende
en dikke rookkolommen uit het brandende norwert maar een ander schouwspel dat dichterbij zich in de richting van sint odulf vertoonde boeide de aandacht des ruiters nog sterker het scheen hem toe alsof het klooster in wolken smooks gehuld was waaruit nu en dan vlammende vonken vlogen
wat beenstukken geef mij slechts mijn borstharnas en mijn helm de beenen zullen wij maar ongedekt laten indien wij vechten zullen wij toch van achter de aarden wallen strijden en dan wordt alle onnutte wapenrusting maar tot overlast
en echter zal men zich daarmede moeten vergenoegen zeide adeelen op een norschen toon het is niet om het gegons van hollandsche hofhommels te hooren dat de roos van dekama hier gekomen is
door de verschrikte menigte heendrong en zonder dat iemand zich tegen hem verzette zich door een zijstraat aan aller oogen onttrok zijn schildknaap die de beweging zijns meesters gezien had haastte zich insgelijks te verdwijnen