AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
eindelijk kwam ook aan dommertje de beurt hij zocht in het mos maar het was zoo moeilijk de paarlen te vinden en het ging zoo langzaam toen zette hij zich op een steen en
te zamen trokken zij toen verder en kwamen aan een mierenhoop de twee oudsten wilden die door elkaar woelen om te zien hoe de mieren in hun angst zouden rondscharrelen en hunne eieren wegdragen maar dommertje zei
de eerste was deze in het woud onder het mos lagen de paarlen van de koningin duizend in getal die moesten opgezocht worden maar als er met zonsondergang ook maar een enkele ontbrak werd hij die gezocht had tot steen
den volgenden morgen kwam hij bij den oudste wenkte hem en bracht hem naar een steenen zerk daarop stonden de drie opgaven geschreven waardoor het slot verlost kon worden
de oudste een stukje suiker de tweede een beetje stroop en de jongste een lepel honing daar kwam de bijenkoningin die de jongste van de broeders gered had van het vuur en zette zich op den mond van
eindelijk vonden zij een bijennest er was zooveel honing in dat het langs den stam naar beneden liep de twee oudsten wilden vuur onder den boom aanleggen en de bijen doen stikken zoodat zij de honing konden wegnemen maar dommertje hield
toen riepen zij voor de derde maal hij stond op en kwam er uit hij sprak geen woord maar hij vatte hen aan en leidde hen naar een rijkbezette tafel toen zij gegeten en gedronken hadden bracht hij hen ieder in een afzonderlijk
aan het eind kwamen zij voor een deur waaraan drie sloten hingen midden in de deur was een luikje daardoor kon men in de kamer zien zij zagen een oud mannetje aan de tafel zitten en riepen hem aan éénmaal tweemaal maar hij hoorde hen niet
diertjes met rust en stoor ze niet ik verdraag het niet als je ze kwaad doet toen gingen ze verder en ze kwamen aan een meer daarop zwommen vele eenden
de twee broeders wilden er een paar vangen en braden maar dommertje zei weêr laat de dieren met rust ik verdraag het niet als je ze doodt
de jongste die dommertje genoemd werd trok uit om zijn broêrs te zoeken maar toen hij hen vond bespotten zij hem dat hij zoo onnoozel als hij was zijn weg door de wereld wilde vinden zij waren zveel slimmer en zij konden het niet eens
den volgenden dag ondernam de tweede broeder het avontuur het ging hem niet veel beter dan den oudste hij vond maar tweehonderd paarlen en werd eveneens tot steen
de bijenkoningin twee prinsen gingen op avontuur uit maar zij geraakten in een woest en losbandig leven zoodat zij in t geheel niet meer thuis kwamen
laat die dieren met rust ik verdraag het niet als je ze verbrandt toen kwamen de drie broêrs aan een slot daar stonden in de stallen enkel steenen paarden maar er was geen mensch te zien en zij gingen door alle zalen
maar zij bleef zitten op degene die de honing gegeten had en zoo herkende de prins de rechte nu was alle betoovering verbroken en allen uit de slaap verlost en wie steen was kreeg weder zijn menschelijke gedaante
de tweede opgaaf was de sleutel van de slaapkamer der prinses uit het meer te halen toen dommertje bij het meer was kwamen de eenden aangezwommen die hij eens gered had zij doken onder en haalden den sleutel uit
oudste ging en zocht den geheelen dag maar toen de dag ten einde was had hij er pas honderd gevonden en er gebeurde wat op de zerk stond hij werd in steen veranderd
de derde opgaaf was de moeilijkste uit drie slapende prinsesjes moest de jongste en liefste gekozen worden zij geleken elkander sprekend en waren alleen te onderscheiden omdat zij vr het inslapen verschillende zoetigheden gegeten hadden
terwijl hij nu zoo zat kwam de mierenkoning dien hij eens het leven gered had met vijfduizend mieren en heel gauw hadden de diertjes de paarlen gevonden en op een
dorus is niet dood maar teruggekomen die gedachte schiet hem bliksemsnel door t hoofd een siddering gaat door zijn geheele lichaam en hoewel hij zit knikken zijn knieën en zwikken zijn enkels terwijl zijn handen zich zenuwachtig openen en sluiten
ze in en antwoordt ja meneer dit is mijn geboortebewijs en de trouwakte van mijn ouders dien brief ken ik niet ten minste ik herinner mij den inhoud niet
ergerde over de sopranen of alten die geen maat wisten te houden hoezeer hij ook met zijn schepter zwaaide of met den rechtervoet stampte
t geërfde kapitaaltje dat dokter abels voor hem beheerde stelde hem in staat zich onafhankelijk en vrij te kunnen bewegen en t was in t bijzonder voor zijn verdere ontwikkeling als kunstenaar van groot belang dat hij zich niet bepaald aan ééne plaats bond of in ééne richting bewoog
let eens op de scheeve kozijnen der vensters waarvan twee breedere aan elke boven twee smallere aan iedere onderverdieping door de kleine groenachtige ruitjes een karig licht laten vallen in de vertrekken die van achteren geen ramen hebben
de hansworst knikt tegen de menigte en geeft een tikje tegen zijn achterhoofd waardoor zijn kuif in beweging komt paljas vertel jij nu nog eens aan het gezelschap wat hier in dit gerenommeerd theater wordt vertoond
vestigde in stilte haar laatste hoop op den gewichtigen avond jujubes en pâte pectorale werden door den apotheker bij doozen vol verkocht
de knaap vouwt werktuigelijk de handen als vrouw keetje fluistert onze vader die in de hemelen zijt die in de hemelen zijt herhaalt onwillekeurig dorus zij kent het onze vader niet meer
tevergeefs zij antwoordt niet of verward een vlammend rood kleurt haar gelaat de met bloed beloopen oogen rollen woest heen en weer zij vliegt van haar legerstede op hevig
moeder hij loert er op maar hij krijgt ze toch niet kom eens hier kobus langzaam nadert de idioot en als hij bij de tafel staat zegt zijn moeder op den pandjesbaas wijzend hij wil je vader worden hoe vind je hem
de wind is bedaard de nevel trekt op en de nacht verschuilt zich in de kelders om plaats te maken voor een helderen frisschen kerstmorgen het licht tintelt in duizend heerlijke kleuren op de berijpte boomen
hij merkt dat hij eerst bleek wordt en dan weer rood en ziet met eenigen angst naar tournels gelaat of daarop ook te lezen staat dat deze zijn ontroering bemerkt maar neen de oude man is veel te veel met zijn eigen gedachten bezig om op dorus te letten
ik zal ze er uit laten die stomme dieren krijgen niet eens eten vandaag koest dan boppie voorzichtig laat de knaap zich van den rand der bedstede glijden en gaat voelend en tastend naar de deur
ik heb idee om een winkelnering op te zetten zoo'n winkeltje van alles en nog wat in de rozenstraat is een huisje te koop met een stand wat het huis kost weet ik niet maar voor den stand en den winkel met wat er in is vragen ze zestien honderd gulden
niets nicht barbara maar ik word boos als ik zoo iets hoor en dan kan ik niet zwijgen artistenbloed zegt dorus op haar toe gaande en haar de hand toestekend
och och had ik hem toch maar getrouwd zuchtte vrouw juttner toen zij weer op haar kamer was ik zou hem wel kleingekregen hebben kom hier kobus kom hier stumper doe je nog maar eens te goed voordat alles op is
een week of wat later debuteerde dorus als hansworst bij signor carlo's troep overal waar het honden en apentheater speelde oogstte de hansworst den meesten bijval zoo'n grappigen bochel had men ook nog nimmer gezien
een waas van bloemenlucht en warmte drijft tusschen de bladeren der kastanjeboomen of zweeft er doorheen tot in de openstaande ramen van het zacht rose getinte heerenhuis in
hij neemt de lamp draait de pit ietwat op en plaatst haar op het tafeltje naast zijn lessenaar met de woorden laat k nu eens kijken
komt jongens fluistert de bultenaar terwijl hij in het duister de honden losmaakt die even hun hals en kop schuddend een kort blaffen doen hooren
hoewel hij intusschen meerderjarig geworden was had hij aan dokter abels verzocht zijn geld te willen blijven beheeren en deze had zich gaarne daartoe bereid verklaard
en een twijfelachtigen geur verspreidde links zag men aan den wand eenige planken waarop in bonte wanorde een koffiekan en kopjes aarden schotels en een schaaltje met boter stonden een paar ineengerolde tricots een roodfluweelen manteltje
er ligt in den blik waarmede hij zijn beschermeling aanziet een zacht verwijt als hij vraagt wat heb ik gedaan dorus dat ik je vertrouwen niet meer bezit u dokter
en t warrelde in strijkmans brein wanneer hij al die mogelijkheden overdacht langzaam aan maakte hij zichzelven wijs dat het niet anders mogelijk kon zijn en eindelijk stond het bij hem vast dorus was dood
is t heusch t meisje bloost sterker maar ziet hem flink in de oogen als zij antwoordt zeker dat jongejuffrouw is zoo stijf wil je mij dan ook weer als vanouds dorus noemen of zeg je soms liever
een jacht op nijlpaarden in den stillen oceaan en simeon in den tempel den keizer van solo en de huwelijksplechtigheid van napoleon iii met keizerin
toen ik van avond op mijn kamer kwam zeiden de buren dat er iemand geweest was zooveel als een rechercheur van de politie zoo'n stille weet je hij kwam om naar mij te informeeren en had vaa alles gevraagd en
die jongen kan een groot man worden t is een talent zooals ik zelden heb gehoord stond dokter abels besluit vast om den knaap uit de hem onwaardige omgeving te verlossen en voor de kunst te behouden
en toen een half jaar verloopen was zei de oude muziekmeester hem goedkeurend de hand op het hoofd leggend je gaat goed vooruit dorus je stand is goed de stokvoering wordt beter en je toon is veel krachtiger
wel neen antwoordde dorus verwonderd ik speelde maar zoo wat uit het hoofd wat me zoo in de gedachten kwam donneroenddoria waar das fantasie alles aus de
dat met de meest uiteenloopende zaken was gevuld rechts vlak bij den ingang bevond zich een klein ijzeren kookfornuis waarop in een pan het middagmaal van den directeur en zijn gezin bestaande uit uien en aardappelen met een stuk rookspek stond te braden
als de anderen me schelden of plagen och juffrouw ze is zoo ziek en alles wat ze haar gegeven hebben helpt niet als de dokter maar eens kwam zou ze wel weer beter worden hij is zoo geleerd zeggen ze allemaal daarom ben ik van morgen van groenendaal hierheen geloopen
wat zullen de vrienden en bekenden er van zeggen dat is mij onverschillig daar ben ik al overheen misschien zal t mij eerst onaangenaam zijn hun spotachtige lachjes te moeten zien maar ik weet wat ik doe
maar ik ben ook niet van gisteren k hou hem in de gaten en afschuiven moet hij in ieder geval al komt er niets van de zaak k houd hem toch aan t lijntje en terwijl zij de kaars opnam ging zij naar de bedstede waar haar zoon sliep
kreunde hij van pijn en viel over eene zijde vlak voor den hoepel neer kom hier carlo ging op den grond zitten nam den hond op zijn schoot en onderzocht hem nogmaals terwijl hij zijn zoon toeriep
bijgewoond en dorus nogmaals hooren spelen de oude muziekmeester was geheel en al oor geweest en toen hij eindelijk verrukt zei
éénmaal toen heb ik geloof ik wezenlijk gebeden verwonderd keek augusta hem aan terwijl zij vroeg wanneer dorus
zij raakte met vinger en duim zijn mond aan om dien te sluiten de slapende jongen keerde zich om sloeg half de oogleden open zei in zijn slaap moeder
men luistert alleen naar die tonen zoo volmaakt en schoon zoo roerend meesleepend en weldadig tevens de nocturne is uit tournel slaat de slotakkoorden aan
löbell was vroeger huzaar geweest en na met een stijve knie afscheid van den dienst te hebben genomen rondreizend muzikant geworden en eindelijk bij hermans gezelschap zooveel als
ik geloof dat ik nu genezen ben schreef hij eenige maanden geleden aan dokter abels en nu neen hij is niet genezen de wond wordt onbarmhartig weder opengereten door die stem
wat zei je daar o ja t is waar hij is immers doof och heere ja meneer kom eens bij mij de procureur wenkt hem tot zich
dorus zegt op eens augusta die een oogenblik heeft staan nadenken wat is er augusta je bent toch niet boos op me wel zeker niet maar dacht je dat ik je spel niet mooi vond
de weduwe wier zoontje strijkmans gedachten zoozéér vervulde was een vrouw van min of meer verdachte reputatie vroeger te rotterdam gehuwd met een sjouwerman
eindelijk sliep strijkman met het hoofd vol plannen in en toen hij den volgenden morgen ontwaakte meende hij nog dat hij droomde als hij aan het gebeurde van den vorigen avond dacht
weiter riep eensklaps löbell maar met een stem zoo week alsof t eene moeder was die tot haar kind sprak en terstond daarop liet hij met zijn gewone ruwe stem volgen jij bint ein
daar zeg je nou waarachtig zelf kobus je bent n uilskuiken zoo zullen we er nooit komen als jij zelf je vergist och maak je niet moeielijk
en denkt herhaaldelijk in zichzelve hoe is t mogelijk dat een paar jaren iemand zoo veranderen kunnen dorus denkt juist hetzelfde van haar
riep hij uit il me faut absolument ce solo geef iets anders zei ik
niet vroeg de pandjesbaas verwonderd waarachtig niet dat doe ik niet wat dacht jij dan juffrouw we zullen eerlijk deelen jij de helft en ik de helft annemekannememeesamen hoor
en wist door geduld en kalmte den sterken man den hercules die vaak der menigte een uitroep van bewondering voor zijne lichaamskracht afdwong zooals men het noemt onder den duim te krijgen maar t was een bijna onmerkbare druk dien zij met oordeel en verstand uitoefende
och neen meneer kijk eens naar dien ongelukkigen jongen en heb medelijden smeekt de weduwe politie vraagt juffrouw ram verwonderd
nog een paar malen was hij bij den procureur verhagen geweest om nadere inlichtingen in te winnen omtrent de erfenis en te vernemen of de oproepingen in de dagbladen ook gevolg hadden gehad
och dat dacht ik wel neem eens een beetje eau de cologne zoo en leg je hoofd nu maar eens goed tegen mij aan arme guustje
ja meneer en ik heb waarachtig alles gedaan wat ik kon om hem weerom te vinden maar u begrijpt zoo'n kind van elf jaar loopt weg vindt zijn huis niet weerom zwerft
toen kon zij niet maar nu misschien misschien toen augusta in haar kamer was teruggekeerd kwam het haar voor alsof er met haar iets wonderlijks was gebeurd alsof een innerlijke stem haar
ik herinner mij van mijne moeder alleen nog maar dat ze me s avonds op haar schoot nam en me zoende vr ik ging slapen k weet niet anders meer van haar dan dat ze lief en goed voor me was en me nooit krates of bochel noemde
zoo vond je dat wel aardig nu huil maar niet meer hij komt terug ja t was wel een driftkop maar toch een erg goedige jongen en t spijt mij ook dat hij gaat ik begon nu juist aan hem te wennen
ja éénmaal plotseling werd dorus gelaat ernstig en bleek zijn oogen vestigden zich een oogenblik als op iets dat in de verte alleen voor hem zichtbaar was en hij herhaalde zachtjes ja
en terwijl hij die krampachtig drukt zegt hij dof omdat ik zoo diep ongelukkig was en nog ben wat zeg je daar diep ongelukkig jij en dat na t succes van dien avond ik begrijp je niet
vrouw keetje nam dorus bij de hand en zei op vriendelijken toon je hebt zeker nog geen eten gehad van morgen hé je ziet er slapjes uit kom maar eens mee in den wagen
een ruwe stem hem had doen ontwaken uit een heerlijken slaap zonder zelf te weten welk gevoel hem bezielde was hij van het oogenblik dat hij weder in dokter abels huis kwam gelukkig geweest in de nabijheid van
zeker kind heb jelui elkaar dan vroeger niet bij den naam genoemd wel neen ik noemde hem dorus maar hij mij niet
en als er wat over is kan ik het met een gerust geweten houden voor al wat hij op mijn kamer bedorven en gebroken heeft zegt hij meesmuilend want hij berekent dat hij nog met eenig profijt van een onaangenamen huurder afkomt
kom eens hier dorus zegt de heer verhagen de jongen blijft staan waar hij staat en zoekt in zijn zakken of hij nog rozijnen heeft kom eens hier ventje
zie je augusta dat doet me genoegen als ik zoo iets lees die jongen is dankbaar en hartelijk ik verlang er zeer naar om hem weer te zien zegt de heer tournel die in zijn huiskamer zit en een brief van dorus hardop voorleest
t is tijd om in te nemen leelijk hé hier drink maar gauw op juffrouw zoo neem dit na toe hap dan op en hij steekt haar een stuk chocolaad in den mond
nou niets vragen of zeggen alleen antwoorden hoor je ook niet zeggen van dorus moeder dorus zoo heet je immers en hoe nog meer vraagt strijkman
wat zoo'n beetje muziek al niet doet hé zeg willen we nog een toddy nemen ik heb mijn bekomst al van t concert goddank nog maar drie nommers en dan en avant la danse
even beweegt zij ontkennend het hoofd bijna onmerkbaar dan komt de adem nog hooger het gorgelt en borrelt in haar keel en een klein heel klein luchtblaasje hecht zich aan een der mondhoeken
dat verheugt mij bijzonder t is schande dat ik hem nog niet heb gezien maar binnenkort hoop ik mijn schade in te halen tegen het begin der volgende maand denk ik u allen weer te zien
t is wat moois hij zeit er nog altijd kobus bij kan ik dat helpen is t dan mijn schuld ben je gek jij moet hem leeren wat hij te zeggen heeft dat's afspraak
ik wist op t oogenblik niets anders te zeggen omdat omdat nu omdat ik geen woorden had om te zeggen hoe mooi ik t vond
een zonderlinge trek speelt om strijkmans ingevallen mond en in zijn oogen gloeit een hebzuchtige vonk als hij op schijnbaar onverschilligen toon de vraag doet en is het nogal van belang wat hij erven moet
wat bedoelt ze toch vraagt de dokter aan carlo die bij het bed geknield eenige doeken in den bak met water legt zij wil muziek hooren dokter dorus zijn viool hij moet dikwijls voor haar spelen
cornelis ik verzoek je die onbetamelijke aardigheden op de cliënten van mijn patroon achterwege te laten bovendien kan iemand aan zijn uiterlijk iets toe of afdoen
de schaduwen worden al langer en zwakker vervloeien al meer en meer en de schemering begint allengs wordt aarde en hemel grauw
je moet hem eens vragen als je schrijft of hij daar gewend is op een bed of op een matras te slapen k zal er om denken barbara
mooie dingen waar haal ik t geld er voor vandaan ja hm dat's lastig niets lastig jij hebt geld genoeg geef me een gulden of twintig op hand dan steek ik hem wat beter in zijn plunje en
die onophoudelijk de hand in zijn broekzak steekt om er een paar rozijnen uit te nemen die hij blijkbaar met smaak verorbert vrouw juttner wisselt af en toe een blik van verstandhouding met den pandjesbaas en trekt zwijgend kobus buisje terecht
in juffrouw juttner's kamertje zit strijkman in zijn gewone zondagsche pak met zijn onafscheidelijke parapluie tusschen de knieën en de weduwe alias juffrouw blommers geeft haar zoon kobus nog zooals zij het noemt een pil in door te zeggen
op welker knop zijn hoed hangt te wachten tegenover hem zit vrouw juttner en naast haar de ongelukkige gebochelde kobus de onnoozele knaap ziet er nu vrij fatsoenlijk gekleed uit
waf waf klonk het buiten dat is boppie mijnheer verwonderd keek de muziekmeester op terwijl hij vroeg wat bedoel je hij is me
hij schreit van woede en spijt en slaat de magere knokkelige handen herhaaldelijk tegen zijn voorhoofd wat te doen wat te doen
die bij zijn aankomst zei k kan maar niet begriepen wat de dokter veur oarigheid an zoo'n jong hêt
terwijl hij zegt gaat zitten keesje schuift een paar stoelen bij de tafel wijst ze zwijgend den binnengetredenen aan en wipt daarna vlug op zijn hooge kruk
artistenbloed barbara och loop heen artistenbloed is evenals alle overig bloed geen zier anders tournel
de jonge vrouw volgt evenals het kind met de oogen het spel dier vlinders t is het beeld van haar gedachten die nu eens hier dan weer daar ronddwalen maar toch telkens weer terugkeeren op één punt den kleinen blonden wereldburger op haar schoot
met de eene hand onder het hoofd gesteund zit hij bij de tafel en eet langzaam zijn traktatie hè dat doet een oud mensch goed
springt op van zijn kruk en fluistert nog even tegen van blaak daar zullen ze zijn de procureur die het schellen eveneens heeft gehoord staakt de lectuur van het stuk
kobus ligt in de bedstee en slaapt hm en als hij eens wakker werd dan hoort de stumperd nog niets
en een type in zijn soort als leeraar der muziek uitstekend als executant niet boven het middelmatige zich verheffend in het kleine stadje evenwel beschouwde men hem als een soort van phenomeen
toen hij den volgenden morgen vroeg ontwaakte scheen de zon warm en vriendelijk in zijn kamertje blonk glinsterend op de daken en speelde met het loof
t is een wonderlijke jongen zei s avonds onder het naar huis gaan juffrouw barbara tot tournel je kunt niet kwaad op hem blijven als hij je zoo aankijkt is hij in t geheel niet leelijk je vergeet dat hij een bochel heeft en ik zou hem heusch een zoen hebben kunnen geven
nog nooit heeft hij z geschreid maar hij heeft ook nog nooit iemand verloren die hem die hij liefhad zij was de eenigste en nu hij wou dat hij ook dood was
makko goed heel goed maar waarom heet ik nou makko o kristenzielen wat een os wat een stommerd als hij dat dààr zegt loopt alles mis
die men gewoonlijk met den naam van kermiswagen bestempelt heldergroen geschilderd met schel rood afgezet aan elke zijde voorzien van drie kleine raampjes waarvoor
au je doet me pijn dorus o pardon och neem me niet kwalijk t kwam door je eigen schuld waarom zing je ook z ja juffrouw barbara lach me maar gerust uit geneer je niet ik zie toch wel dat je t doet
trouwhartig zei dorus k doe het omdat u het hebben wilt jongejuffrouw en ik zal haar zeggen dat t mij spijt maar dat ze toch een serp
die haar menigmaal zoo verstandig en innig hadden aangekeken zij herinnerde zich op eens dien balavond ze had met echt vrouwelijk instinct destijds dadelijk begrepen waarom hij zoo overhaast haar woning had verlaten
wat verbeeld jij je wel oud leelijk mirakel de vrouw lacht tranen zeg ereis t kan wel minder
t zal een model huisvader en echtgenoot zijn guustje zei tournel herhaaldelijk tot zijn kleinkind dat dikwijls een licht geeuwen niet kon onderdrukken als brouwer s avonds afscheid had genomen guustje zweeg dan en zuchtte
nu goed dan t is een adonis ben je nu klaar met lezen tournel de tafel is gedekt op t oogenblik waar waren we ook weer o ja
strijkmans winkel is gesloten vrouw juttner is prompt om tien uren gekomen en zuchtend heeft de oude man aan zijn kwelgeest twaalf gulden uitbetaald
wat zal juffrouw barbara vraagt eensklaps de huisgeest van den muziekmeester met een stapel borden in de handen en een paar opgerolde servetten onder den arm binnenkomend
wat netjes antwoordt snel de juffrouw die innerlijk een zeker medelijken gevoelt met den stumperd die anders naar het gesticht moet zooals zij het noemt en evenals de meeste vrouwen van haar stand het gesticht als het toppunt van ellende beschouwt
we zullen eenige van de artisten laten buiten komen ten einde zich aan het gedistingeerde publiek te presenteeren terwijl de muzikanten de laatste waarschuwing spelen
wat was er van dorus geworden sedert den treurigen morgen waarop hij bij juffrouw keetje's sterfbed knielde de arme knaap die op dien ochtend alles verloren had wat hem lief en dierbaar was op de wijde wereld
nog een paar malen trilt zijn geheele lichaam de oogen dringen bloedig uit hun kassen de tong blauwachtig opgezwollen hangt een eind over de onderlip
en keesje de gedenkwaardige woorden deed fluisteren als hij van achteren braadt is hij van voren nog koud de groote ouderwetsche hangklok met beweegbare scheepjes die in de gang stond liet tienmaal zijn klassieken slag hooren
dat strijkman eerst alleen en dan met de weduwe en den knaap den procureur verhagen zou gaan opzoeken en hem zou trachten wijs te maken dat dorus makko na den dood zijns vaders geruimen tijd door de stad had gezworven en eindelijk door vrouw
komaan baas strijkman ik zou in uw plaats maar de waarheid bekennen je ziet het helpt je niet om te willen volhouden dat
is het mij alsof er een inwendige drang in mij is om nog eens en nog eens weer naar haar te vragen die altijd in mijn gedachten leeft is zij reeds getrouwd gelukkig getrouwd vergeef mij dat ik u telkens weer over haar schrijf
ze is dood van morgen gestorven was alles wat hij uitbrengen kon terwijl hij met de handen voor het gelaat op de tuinbank
ik zal t met korte woorden uitleggen zooals u weet was ik nadat mijn contract met den kur director van homburg afgeloopen was een tijdlang bij het orkest van den impressario dubillard als concertmeester geëngageerd
die door fijn gebogen wenkbrauwen overschaduwd eenigszins vreemd afsteken bij den overvloed van aschblond haar dat zich noode in de sierlijk gewonden wrong laat bedwingen de wijde mouwen van den peignoir gunnen een onbescheiden blik op den poezelen ronden arm
ge het niet ziet toch is het zoo er valt stof altijd door gestadig maar t is nog geen morgen de wind fluit ijskoud verstijvend langs de daken en door de straten
en naast hem een ondergeschikt lid van het gezelschap die in een berenvel gestoken niet zonder verdienste bruin voorstelt zou dat nou en aèchten beer zin
t kan niet mooier de jongen is gevonden kobus heet hij doof is hij dorus kobus kobus dorus t heeft allemachtig veel van mekaar
maar t is met angst en beven want davids is ad rem en weet zeer beleefd aan de voorbarige paren de onregelmatigheid van hun gedrag onder t oog te brengen de dames worden allengs min of meer opgewonden de heeren krijgen t warm
waardoor zijn korte pantalon nog korter scheen en het bewijs leverde dat het lappertje t welk voor hem werkte bij het verstellen met de harmonie der kleuren geen rekening hield
dorus lichaam evenwel leed er onder in zijn vollen groei hij was langer en magerder geworden stond de werkzaamheid van geest en lichaam niet in goede
als hij de deur geopend vindt en de afwezigheid der honden bemerkt vloekt hij binnensmonds en zet de lamp op den houten schoorsteenrand de jongen is weer in de bedstede gekropen en houdt zich stil
omdat hij gisterenavond of liever van nacht dronken thuis is gekomen wat zeg je daar barbara hij dorus dronken
t is niet om te lachen vrouw juttner neen t is om te huilen och strijkman hou as je blieft op
hoe levendig en bezield verhaalt hij van zijn reizen hoe schildert hij zijn kleine wederwaardigheden en lotgevallen soms klinkt een heldere lach van albertines of augusta's lippen als hij vertelt van
t blaffen buiten ging over in een zacht gejank t werd weer stil in den tuin dat's aardig lachte dorus in zichzelf hij is me nageloopen goed beest
terwijl nu en dan een aardige zet of een satirieke zinsnede bewezen dat hij fijn opmerkte en geestig wist weer te geven wat hij ondervond en zag hooggeschatte dokter schreef hij in een van zijn laatste brieven
dorus oogen staren haar vrijmoedig en schitterend aan bij het antwoord eerlijk verdiend juffrouw opgespaard van mijn douceurs de dokter zal komen dat beloof ik je steek je geld maar weer bij je zegt albertine met een zweem van aandoening in haar stem
als ik dood ben o neen spreek zoo niet je zult beter worden wanneer ik er niet meer ben zul je dan ook goede vrienden met
wacht hier onderaan hij leest hoe gaat het met dorus geef hem bijgaand portret dan kan hij zien hoe zijn oom er uitziet ik houd van het ventje
k begrijp je niet och kom heusch niet papa tournel je kleindochterje is coquet geworden vind je dorus zeker
zij merkte ook het eerst op hoe dorus begon te hoesten en te kuchen hoe zijn eetlust verdween en hoe zijn groote oogen mat van uitdrukking werden en diep in de kassen lagen t is net of de jongen langer en magerder wordt zei ze tot
preludeert even en slaat dan met vaste hand eenige akkoorden aan genoeglijk glimlachend knikt tournel zijn ouden leerling toe als het meisje met haar krachtige altstem begint te zingen
met onverstoorbare kalmte vervolgt janus de pandjesbaas woont in het benedenhuis het ziet er daar nog al wonderlijk uit zoo'n
eenigermate van streek gebracht door deze kalme vraag antwoordt strijkman zachtjes we kwamen eens hooren hoe t er nu mee staat vanwegens de erfenis weet u
allo riep hij met zijn min of meer schorre stem carlo junior toe laat eens een paar van de artisten buiten komen wie klonk het terug eerst jack dan minca en tom
hun hansworst vertrekken carlo bromde dat heb je er nu van als je een jongen van de straat opneemt als hij wat kan snijdt hij uit
kom niet te gauw terug waarom niet omdat we t dan te spoedig eens zouden zijn lachend verwijdert zich het meisje en tournel klopt dorus op den schouder terwijl hij zegt je hebt er goed slag van om te plagen
x op mon repos dorus staat voor den spiegel in de logeerkamer van dokter abels villa mon repos hij is ruim zestien jaren oud en pas uit de ziekte die hem vrij hevig heeft aangegrepen hersteld
beurtelings opheft en weer neerzet zoodat de vermolmde vloerplanken steunen hij fluit neuriet en bromt tusschen de tanden zijn lijfdeuntje en verkneukelt zich in de gedachte dat hij eindelijk zijn doel heeft bereikt
jij weet nog niet wat ik kan grinnikte de oude terwijl hij zijn magere knokkels wreef praatjes maken dat kun je
ik heb de burlesque gehoord grootvader en tot dorus zich wendend ik maak je wel zeer mijn compliment er trekt een wolk over t voorhoofd van den jonkman bij die woorden en bijna geraakt antwoordt hij
ich grolle nicht wenn mir das herz auch bricht met een onbeschrijfelijk weemoedige uitdrukking zingt het meisje de slotwoorden en dorus die zwijgend heeft zitten luisteren springt eensklaps op
is u tevreden dokter vraagt dorus bescheiden uitmuntend mijn jongen k heb eer met je ingelegd
artistenbloed heeft ze niet en dat is het eenigste wat me hindert door vrouw keetje's invloed heerschte er dan ook in het gezin van den kunstenmaker meer orde en een fatsoenlijker toon dan men oppervlakkig zou verwacht hebben
achthonderd drieëntachtig daar kan wel eens een traktatie op staan vandaag hé poes de oude man zet eerst zijn pet dan zijn bril af wrijft met den rug der hand over zijn oogen trekt de wenkbrauwen een paar malen op en neer en herhaalt
ik denk er plotseling aan dat ik je eens zag grienen in t prieel grienen wel ja toen de twee meisjes dat duet zongen weet je t niet meer o ja nu herinner ik t mij op mon
stil dorus zoo moog je niet spreken je hebt ongelijk antwoordde augusta terwijl ze haar hand op zijn arm lei ben ik dan nu nog een kermisklant neen dat niet maar je bent somtijds wel wat ruw
bromde de matrone en zei geen woord meer totdat ze thuis waren nog zat dorus in gepeins verzonken in de kamer en keek doelloos voor zich uit de woorden van jacob en de schampere lach van pieter den tuinman klonken hem nog in de ooren
ach god meneer de avekaat ik heb t waarachtig alleen gedaan omdat ik voor dien stakker een onbezorgd bestaan dacht te krijgen die ouwe schelm hield niet op omdat mijn kobus zoo op dien daar leek niet huilen moeder niet huilen roept eensklaps de onnoozele
wie weet wat hij gevoelt nu hij speelt luister hoe de tonen klagen is t niet alsof hij aan de wereld wil vertellen hoe zij zonder erbarmen is geweest voor den armen knaap
dank je maar k wou liever dat jij t minder deftig hadt gezegd hoe zoo voel je dat niet
van dorus had zij na het overlijden van haar vader een kort maar hartelijk briefje ontvangen uit weenen gedateerd hij schreef
en prikkelbaar in de hoogste mate die prikkelbaarheid aan alle artistieke naturen eigen uitte zich nu eens door een snel gesproken scherp en snijdend woord
bij ons ben je immers tehuis augusta vond geen woorden om uit te drukken wat zij gevoelde maar zij zag de schoone jonge vrouw naast haar aan met een blik die welsprekender was dan alles wat zij zou hebben kunnen zeggen
met uiterst langzame teugjes drinkt hij het glaasje brandewijn ledig smakt een paar malen met de dunne lippen en strijkt liefkoozend met de rechterhand over zijn maag terwijl hij
groote goedheid kind wat zeg je ik kan niet met hem trouwen maar guustje ik sterf van verveling t is me een schrikbeeld dat hij s avonds komt
alles zijn huis uitgebracht o die ongelukkige drank voordat er iemand van de buren kwam heb ik nog gekeken of er ook iets van waarde was in de oude latafel die er nog stond want ik dacht je kunt nooit weten als er onbetrouwbare handen aankomen
de verwarring neemt met elk oogenblik toe een paar van de honden zijn losgebroken en loopen blaffend en huilend verschrikt door t rumoer door de kamer of janken erbarmelijk als zij door de vechtenden nu en dan getrapt en geschopt worden
in de luthersche kerk kerstliederen en paaschgezangen behalve orgel zondags in de groote kerk speelde hij viool en dirigeerde de orkestvereeniging orpheus
zij waren elkander vreemd gebleven en daarom ontknoopte zich zonder smart of lijden een band die slechts schijnbaar twee harten had verbonden omdat de ziel den knoop niet had gelegd je hebt toch gelijk augusta zeide de oude man je hebt gelijk ik heb hem nooit goed gekend
nam hoewel het heerlijk droog winterweer was een van de in pand gegeven parapluies onder den arm en begaf zich naar het kantoor van den procureur verhagen waar we hem hebben zien
ik zal de pampiertjes liever maar weer meenemen zegt philip neem me niet kwalijk meneer maar uwè heeft ons nu al ruim drie verrel jaars op sleeptouw gehouden en onze lieve heer weet hoe lang of t nog duren kan
vraagt t aan de menschen die er uitkomen of ze content zijn of niet ge ziet hier primus nommero één miss betty bijgenaamd het wonderkind in haar
de tuinman keek het paartje uit de verte na en hield de hand boven de oogen om t zonlicht af te weren jacob kwam juist uit het koetshuis en vertrok zijn breeden mond tot een lach terwijl hij den tuinman toewenkte en met den duim over zijn schouder heen op de twee jongelieden wees
ik voor haar zie je zij wist er niets van geen jota t was iemand die haar herhaaldelijk op polyhymnia ontmoet had en je begrijpt
het had er iets van alsof men een uitgehongerd mensch plotseling een rijk maal had voorgezet en deze alles op eens trachtte in te zwelgen
je begrijpt ik ben wat erg op je gesteld en k heb veel liever dat ze jou niet in de doos stoppen want k moet je eerlijk zeggen t leven bevalt me zoo een boel beter dan uit schoonmaken te gaan ja
een broeiende matte loodzware hitte angstig voor het gevoel belemmert den adem de amechtige natuur smacht naar verfrissching
t wordt hem toegestaan en opnieuw walst augusta op de maat der muziek door de zaal ademloos laat zij zich eindelijk op een stoel nedervallen haar cavalier buigt allerliefst en verwijdert zich om zijn plaats weder af te staan aan den eersten danser
steekt keesje het hoofd vooruit en fluistert een ton of vier dag meneer strijkman staat op straat halfluid herhaalt hij in zichzelf vol verbazing vier ton
eensklaps pakt strijkman de kat bij haar nekvel trekt haar op den schoot en laat de paar laatste druppels uit het glaasje op haar neus en in den halfgeopenden bek loopen de kat schreeuwt angstig en wringt zich onmachtig onder de handen van haar
maar t ging veel beter en gemakkelijker dan hij gedacht had want de candidaat notaris antwoordde doodkalm op hetgeen tournel zei k heb het wel zien aankomen wij passen niet zoo recht bij elkaar
de ochtendbeurt is gedaan met blauwe neuzen en strakke koonen keeren de vrome kerkgangers naar hunne huizen terug of zoeken vrienden en bekenden op bij wie zij den kerstdag zullen doorbrengen
en elke dag bracht hem eene schrede verder in de techniek hoe gebrekkig de grondslag er toe ook gelegd was zonder moeite als instinctmatig vond hij grepen en positiën en soms verbaasde hij zichzelf over de tonen die zijn vingers aan de snaren ontlokten
ja natuurlijk denk je dat ik t liefhebberijwerk vind zoo'n jongen te hou je mond je doet t toch ook om de duiten
de dokter buigt zich over de lijderes spreekt haar zacht en vriendelijk toe luistert op haar borst en naar den hartslag en tracht zich door haar te doen begrijpen
men hoorde hem niet hij klopte nogmaals eindelijk verscheen vrouw carels en vroeg van binnen wie is doar ik ben het dorus
t is van deze drie maanden nog al aardig aangeloopen er zullen een heele boel pandjes moeten verkocht worden hè hè hè dat geeft beter dan die miserale percenten
als dorus er maar was de erfenis zoo al niet dadelijk geheel dan toch voor een groot gedeelte onder zijn beheer zou komen en daarom bleef het hem een voortdurende kwelling dat hij indertijd juffrouw ram's raad niet had opgevolgd en krates had opgenomen
zeur nou maar niet jou royaligheid en de duivel z'n barmhartigheid is van één soort kom nou maar in eens voor den dag met wat je wilt wat moet je met kobus hij is onnoozel hé
och moeder zegt de knaap onwillig dat is nou aardig meneer de avekaat die jongen heeft van het eerste oogenblik af aan dat ik hem van straat heb opgenomen
terwijl hij tegen van blaak een vies gezicht trekt en met de oogen knipt naar den kant waar strijkman zit een oogenblik heerscht er algemeene stilte op het kantoor
je kunstreis is dus geëindigd en wat zijn nu je plannen weldra zitten allen onder de veranda bijeen de avond is verrukkelijk schoon en koel en t maanlicht is zoo klaar en helder dat men er niet aan denkt licht op te steken
de directeur hermans die eerst zijn best had gedaan om den jeugdigen violist tegen te werken liet hem nu stil begaan want een kostelooze versterking van zijn orkest was een vooruitzicht dat hem aanlokte
ja maar wat gaat jou dat aan voorzichtig legt strijkman de papieren weer bijeen omwikkelt ze met een stukje touw en steekt ze in zijn borstzak terwijl hij denkt k zal ze meenemen je kunt nooit weten waar het goed voor is
dat's minder dorus je zult toch kunnen spelen hoe dan mijnheer op mijn viool ze is in orde gebracht en hij lachte erg vriendelijk je moogt haar behouden ook t is een echte cremona
en de jeugdige schoonen die den rijksontvanger tot vader hadden vergaderden met de meisjes van een der wethouders waarom
mij dunkt zoo'n succes moet je onbeschrijfelijk goeddoen hoor me die eerste viool eens krassen groote goedheid dat's een bolleboos wat zijn ze nu al aan de quadrille a propos heb je guusje zien dansen
en had zij hun bij t vertrekken gevraagd waarom is dorus niet meegekomen hij moest spelen zoo maar morgen of overmorgen komt hij toch even
ah ja pardon u doet er zeker niet aan excuseer mij een oogenblik dankelaar verlaat de zaal en dorus ziet de bonte schaar voor zich met sombere blikken aan
zegt hij tot de anderen dan kunnen de heeren gaan koffie drinken van blaak lacht luidkeels en zelfs krasser grijnst
t is wel mogelijk maar t is alweer op ik kan toch van den wind niet leven bovendien wat ik doe doe ik toch allemaal voor jou pleizier voor mijn plezier
natuurlijk stil kindje wees nu maar eens een oogenblik rustig t is toch zoo'n wilde baas dorus ja goed speel dan maar met mama's pantoffel maar stil zijn hoor ik luister zij buigt zich over de leuning van den stoel waarop haar man zit
de jongen de oogen neer en doet geen verdere poging om te ontkomen als jakob antwoordt ik was zoo even in den stal juffrouw en zag hoe die gemeene bochel
juffrouw keetje laat me nu eens iets voor u doen maar heelemaal apart voor u gekke jongen zei vrouw keetje dan terwijl zij hem het haar uit de oogen streek en medelijdend aanzag weet je wat je voor me doen kunt vrede houden met betty
raapt de zweep op en slaat er dorus een paar malen mee over den rug met de woorden satansche bochel ik zal je die kuren wel afleeren
ik ben blij dat ik je ontmoet heb want nu want ik zou anders die ontmoeting gezocht je om een onderhoud gevraagd hebben k heb iets ernstigs zeer ernstigs voor mijzelf met je te bespreken
toen hij s avonds alleen in de binnenkamer zat kwam hem de dood van den hondenkoopman voor den geest hij zocht een kistje waarin hij allerlei papieren en kleinere voorwerpen van waarde had geborgen
terwijl zij zoo zat na te denken en zich de weldadige verlichting brengende tranen van de wangen wischte hoorde zij den lichten tred niet die door de gang klonk en zag niet dat de deur werd geopend
t is vandaag een feestdag want mijn dochter heeft zich geëngageerd met haar neef otto van vliet dorus zweeg en boog even het hoofd
neen meneer de avekaat t was bij hem t spijt me dat ik het zeggen moet een nakende boel hij had in den laatsten tijd zonder dat iemand het wist
de oude man praat nog eenigen tijd voort en bemerkt niet dat dorus hoe langer hoe bleeker wordt en zonder het zelf te weten martelt hij den jonkman
vrouw juttner bemerkt haar en met de woorden k zal die parapluie maar meenemen de mijne is weg neemt zij het regenscherm onder den arm slaap wel strijkkie droom ereis van me
met de lamp in de hand sloft hij naar voren wie is daar ikke wie is ikke
er wat met het speldje ieder ander minder gejaagd en zenuwachtig dan strijkman op dit oogenblik was zou onwillekeurig door dat gezegde op de gedachte gekomen zijn dat vrouw juttner reden had om de wijze waarop zij aan het speldje gekomen was geheim te houden
kolossaal voor een alt wat een taille t is een volwassen vrouw en nog pas achttien keek je niet op toen je haar terugzaagt zeg dorus is t niet een meisje om op te verlieven
alleen de oogen groot bruin en zwaarmoedig zijn niet onaangenaam van uitdrukking en om zijn mond goed gevormd en met schitterend witte tanden voorzien speelt een innemende trek
het doodsbericht van mijn goeden tournel heeft mij doen ontstellen augusta is nu alleen hoe blijft zij achter doch wat vraag ik zij heeft immers u tot vriend en dat zegt alles
maar gij zult geen eer hebben van uw vernielingswerk als gij u achter de wolken verschuilt zal zijn blik niet meer omsluierd zijn en de troostende stem in zijn binnenste zich weer doen hooren zij zal hem toefluisteren
onwillekeurig bloost zij als dorus na de eerste begroeting het woord tot haar richt en op vroolijken toon zegt k zou je pardon u haast niet herkend hebben want
een hand werd op den opgeheven arm van den kunstenmaker gelegd t was zijn vrouw die hem vroeg laat mij eens met den jongen praten met slaan kom je niet verder zie je niet hoe bleek en akelig de stumper
heb jij dan nooit gezien hoe hij haar aankijkt k wil er een daalder onder verwedden dat hij smoorlijk van haar is zij de gek joacob zoo'n kwoajongen
maar gij zijt ook de eenige die mij begrijpt die fijn genoeg voelt om te weten dat ik niet vergeten kan van u hoorde ik dat zij geëngageerd was en dat zij misschien spoedig een gelukkige vrouw zou zijn
de oude pandjesbaas droomde dien nacht van een groote massa goud die uit amerika was gekomen tot aan zijn ellebogen woelde hij in de dollars en krates stond er bij en kreeg niets niemendal
zijn linkerduim te hebben beproefd er toe overging een houder te nemen waar die in paste keesje had een sandrakdoosje eenige malen open en dichtgeschroefd en na door het deksel te hebben geblazen weer voor zich
u weet wel het is die brief waarin galway schrijft over de nalatenschap van een zekeren makko k meen dat hij adriaan heet
wel wis en waarachtig kun je dat over je hart verkrijgen ik heb je toch trouw geholpen loop naar de hel strijkman k heb niets meer met je te maken strijkman ik waarschuw je
den knaap toch gaarne mocht lijden en hem even goed zoo niet beter dan een der andere huisgenooten verpleegde en bewaakte
voorzichtig want het is donker als ge binnenkomt de eene helft der vensters wordt in beslag genomen door een dichte groene hor en de andere wordt verduisterd door het dikke geelkatoenen valgordijn dat vingerdik stof in zijn plooien heeft en daardoor nog ondoorschijnender is
t dondert nog het ontweert en waarom sta jij hier waar is carlo hier ben ik vrouw
de oude vrek wordt beurtelings geel en rood van ergernis en herhaalt zijn poging om uit de handen van zijn kwelgeest te komen door te zeggen ik heb geen geld waarachtig niet ook niets meer in je ijzeren kistje hè
waarachtig niet strijkkie we moeten langer pleizier van je geld hebben dan vandaag of morgen daarom doen we langzaam aan dan breekt het lijntje niet zanik nu maar niet langer wil je of wil je niet
en vroolijk schijnt de zon op de van de koude blozende wangen der menschen die door de straten van het stadje heen en weer loopen trappelende met de voeten en met de tintelende vingers in de zakken in handschoenen of in bonte moffen
o genade o heere zoo erg heeft hij t nooit gehad de voorkamer die door makko den hondenscheerder bewoond wordt is een beeld van de meest onbeschrijfelijke verwarring
verachtelijk over den schouder aankeek terwijl ze onverstaanbaar iets mompelde aan juffrouw keetje had hij zich volkomen gehecht de goedige vriendelijke vrouw die waar het noodig was
strijkman is zoo verdiept in het beschouwen der voorwerpen dat hij niet oogenblikkelijk bemerkt dat er iemand in den winkel is gekomen en eerst door een met gedempte stem geuit goeden avond opmerkzaam wordt wat wil u vraagt hij even
zacht glanzen zijn vleugels kalm en rustig is zijn aangezicht in t schitterend witte kleed omstraald door zacht en liefelijk licht nadert hij en raakt met zijn vingers haar voorhoofd aan
als dorus een poosje in de zaal is ontneemt een stoffige benauwde warmte hem bijna den adem eenige jonge dames die geen danser hebben zien hem medelijdend aan als wilden zij zeggen
om aan zijn geheelen persoon een deftig uiterlijk te geven zijne kleine handen waren bijzonder zorgvuldig verpleegd en zijn voeten staken altijd in keurig net schoeisel hij was van fransche afkomst en zij die dit wisten verklaarden dat hij de voorliefde en zorg voor zijn handen en voeten daaraan dankte
makko is dood en niemand anders dan de krates zal er recht op hebben jongens jongens strijkman daar is in allen gevalle voor jou wat van te halen als je het slim overlegt
daar daar hij komt weer gilt de door den drank waanzinnige man als het gehuil en geblaf der honden die in de kamer in hokjes zitten of aan kettingen liggen heviger dan te voren
wat is zij veranderd hoe groot en zacht zijn die oogen geworden als zij spreekt lachen ze zoo vriendelijk en de hagelwitte tanden kijken zoo vroolijk tusschen de kersroode lippen uit bewonderend volgt hij haar bewegingen er ligt een natuurlijke gratie in alles wat zij doet
reeds twee jaren lang was zij geëngageerd met den candidaat notaris brouwer den blonden krullebol zooals tournel op den avond van polyhymnia's uitvoering hem noemde
och meneer de stumperd hoort het niet hij is doof erg doof dat merk ik dorus roept juffrouw juttner luid ga eens naar meneer gauw en steek je vingers niet in je neus
even buiten de weteringpoort op een stukje grond dat behalve eenige magere en dun gezaaide grasspieten meer steenen en zand vertoonde dan voor den voet des wandelaars aangenaam was stond een wagen van de soort
wat moet je jongens wat ben jij beleefd en ik kom je nogal waarschuwen waarvoor om op je tellen te passen
een oogenblik zwijgt de jongeling maar een aanmoedigend kom jongen spreek wat drukt je doet hem moed vatten en blozend zeggen augusta
t wordt nu eens donkerder dan weer iets lichter meer en meer verdikken zich de wolken flauwer wordt de roode tint aan den horizont grauwer de kleur van het loof der boomen en geler hun kruin en toppen
krates och neem me niet kwalijk meneer dat viel daar zoo klakkeloos uit mijn mond uwé is dorus dorus makko is t niet zoo heere heere wat ben je veranderd maar ik ken je toch direct weer
een hevig gestommel op de trap die onmiddellijk aan zijn kamertje grenst doet hem opschrikken een verward gedruisch van stemmen en eenige luide vloeken geven hem de zekerheid dat er bij de buren iets buitengewoons voorvalt
hoogstwaarschijnlijk was dit te wijten aan haar weinig ontwikkeld begrip van het mijn en dijn een en ander had haar genoopt rotterdam te verlaten en sedert eenige maanden woonde zij in de hoofdstad waarvan zij nu eigenlijk leefde wist niemand
in eens je kistje onder de tafel hebt gestopt meen je dat ik niet begreep dat je daarom zei dat je niet op kondt staan van de
als barbara het hoofd uit de keuken stekend haar toeroept ga toch naar binnen je krijgt het anders beet de burlesque is geëindigd met een schitterende variatie en een finale die een volkomen meesterschap der techniek vordert
xii bij oude vrienden t wordt mij hoe langer hoe duidelijker beste vriend dat ik nog in heel veel zaken bij anderen achtersta hoewel ik mijn best doe om in te halen wat ik in mijn kinderjaren heb verzuimd of niet kon aanleeren
en de burgemeesterszoon wischt zich het voorhoofd af want onvermoeid danser als hij is en chéri des dames zooals hij zich verbeeldt te zijn maakt hij tallooze extra toertjes
wat zouden zij zeggen indien een der vroegere buren van dorus makko toevallig den pseudo dorus zag en zich herinnerde dat krates volstrekt geen idioot was geweest
en de knaap blijft bedaard staan terwijl hij met een blik vol haat op jakob zegt k kwam niet om te stelen juffrouw hij liegt het dat ik hem zand in de oogen heb gegooid is waar
nou kun je er goedkoop aankomen voor den kost en een paar stukjes kleeren ben je klaar t is wel geen mooi gezicht zoo'n bult in je kantoortje maar
of haar de wangen streelt niet waar juffrouw keetje zegt hij zacht nu kan ik niet spelen speel dan toch herhaalt zij
het denkbeeld van verliefd te zijn was nooit bij hem opgekomen hij had alleen met schroomvalligen eerbied opgezien tot zijn weldoenster en aan t woord liefde hij geen oogenblik gedacht hij was ook nog zoo jong
dat kun je begrijpen de helft ik denk er niet aan hè hè hè jij kunt zonder mijn jongen niets krijgen sliep uit