AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
want dat hij schoon hij nu naar de ost moest dat niet zoo na geweten had et was driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager zijne zaak om waar de eeren taten hem zonden en hij vijanden ontmoette als een leeuw te vechten
ad hem voor eenige oogenblikken eene taliaansche schoonheid van de eerste soort betooverd eene nog voortreffelijker driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager met het hart van een vergeeflijken ngel schonk hem voor de zwakheid van die weinige oogenblikken genade
doch hij wist te gelijk hoe redelijk zijne ouders dachten en dat zij gaarne genegen zouden zijn om hem deze struikeling te vergeven a alles dus overwogen te hebben besloot hij opregt en gulhartig zijne ouders de geheele historie in haren zamenhang voor te dragen
ls het bewezen is dan hangt men zulk een knaap op e chout oorje ij zult opgehangen worden maar mijn eer tegen want gij schijnt mij toe geen ngelschman te zijn wat doet men in uw land met
e vreugde bij voorbeeld van het wederzien heeft zooveel zoets ebt gij die ooit ondervonden haar eenigzins stout in de oogen ziende
ter eere van een entzenaar die het eerst de drukkunst had uitgevonden en dat hij zich daardoor bij de geheele wereld verdienstelijk gemaakt had
en ingelaten zijnde maakte hij tegen alle zijne pligtplegingen die met vrij veel koelheid ook door beantwoord werden it laatste baarde bij hem de meeste opmerking
e oude an een mijn eer maar zijne vorstelijke genade de andgraaf wiens zoon thans andgraaf is op dit kasteel heb ik hem zien planten
ij had een brief ontvangen dat hij morgen aan boord moest zijn ehalve den ouden eer namen zij het allen aan en de dag liep verder op de genoegelijkste wijze ten einde
k weet wel dat het bid zonder driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager ophouden in een redelijken zin verstaan moet worden en dat wel te doen en vlijtig de zaken van zijn huis waar te nemen een gedurig gebed is dat od aangenaam is
u begon de karel om genade te smeeken en beloofde in allerijl voort te zullen rijden e twee gekwetste roovers lagen vloekende en kermende op den grond
et was hem ook niet weinig aangenaam dat de eer een naauwkeurig onderzoek zou doen driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager naar zijn in talië en op zijne verdere reize gehouden gedrag daar hij zich verzekerd hield dat hetzelve tot zijn voordeel zou uitvallen
met drift toeschietende preek bid ik u spreek eeft niet eene toevallige zamenloop van omstandigheden ons in dien stand doen aantreffen
wat het andere betreft ik houd dit voor een blijk van vereerend vertrouwen en een afdoend bewijs van de opregtheid van uw leedwezen over de bedoelingen die gij ten mijnen aanzien gehad hebt
et begon zachtkens naar den avond te loopen en de voerman zeide dat men nog ruim twee uren van ardingen af was e weg was tot nog toe met kleine afwisselingen bergachtig geweest maar nu reden zij een uitgestrekt donker bosch in
en zoo mijne dochter zich bewegen laat om uwe vrouw te worden dan heb ik er niets tegen om uw schoonvader te zijn w vader heeft mij over vele zaken geschreven die nu niet te pas komen
en op een stoel nederzat met haar hoofd half leunende op den boezem van en haar man met hare hand vasthield oodra zij regt in het oog kreeg dien zij eerst door zijn vreemd gewaad niet gelend had riep zij uit
en zoo dat ooit mogt hebben plaats gehad verzoek ik u op de ernstigste en plegtigste wijze vergiffenis k hoop althans dat ik geene oorzaak zijn zal dat er in eene familie welke mij zoo dierbaar is
unt gij daarover twijfelen k zal dan gaan oprijzende ij ziet mij in eene ontroering zoo groot
pgetogen van blijdschap ij hebt zijn aanzoek afgeslagen ok dat niet
of er misschien eenige oudheidkundige overblijfsels in deze stad gevonden werden verstond alleen dat er een zeer aanzienlijk huis het mmanshuis geheeten waarvan ook eene der voornaamste straten haren naam draagt gevonden werd
dat gij en mijn lieve u ongerust maakt it snoer paarlen dat ik op mijn vijftienden verjaardag van mijne nu zalige moeder gekregen heb heeft mij in de ontroering gebragt die mij zoo bitter heeft doen
en dus op uw genoegen hebben zou iecht mij zuiver op wij zijn hier alleen en vrij gelooft gij dat u bemint u hartelijk bemint zoo dat zij
aurits ijnslager mondje met smaak vooruit en noodigt door het licht waarin het geplaatst is met eene onweêrstaanbare neiging tot kussen oo sprekende gaf hij reeds een kus vlak voor het lieve mondje dat daar zij aandachtig naar luisterde
en zoo dat wel uitkwam dan zou zij zien maar voor dien tijd moost hij er niet aan denken us in dat opzigt moost
hij verscheidene redenen vond die hem een weinig afschrikten haalde zijn vurig verlangen om toch iets te vernemen hem over om de pen op te vatten
oe mijn vader gij denkt dat dit mijn geval zou kunnen zijn ader iet driftig te worden k wil u wel toegeven dat mij de dochter van mijn ouden vriend met mijne meer dan vijftigjarige oogen bekeken
k heb den knecht van den boer al gesproken ik zal straks deze natte plunje uitgooijen en dan zijne kleêren aantrekken oe het toch ik bid u doe het spoedig was het antwoord van die zich nu bij hare zuster vervoegde
die hem bevestigden in het berigt dat hem wegens deszelfs kantoor gegeven had waarom somtijds de overvloed en pracht welke in het huis van plaats hadden hem eenigzins tegen de borst stootten
in zijn oog strijdig met de rivilegien en andvesten welker handhaving zoowel door den rins als de egeringen bezworen was bedroefde hem dagelijks
en meermalen den vijand onder het oog gezien hebben terwijl nog dikwijls olonellen aan hun hoofd geplaatst zijn die zelf hunne steden met de wapens in de vuist verdedigd of binnenlandsche oproeren gedempt hebben
et verrukking beschouwde hij de schoone driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager gebouwen van entz en deszelfs fraaije ligging zoo als het zich langs den boord der rivier uitstrekt e eerwaardige omkerk verheft zich uit een aantal van lagere torens en gebouwen
en echter keerde hij tot denzelven gedurig als zijn eenig plegtanker weder terwijl zijn vriend hem meermalen in neerslagtige oogenblikken bemoedigde en boertende staande hield dat hij binnen kort meester van het scheepje zijn zou
ntwoordde hij het is immers maar een onnuttig ongedier driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager te dat tot niets strekt dan om het brood dat fatsoenlijke lieden toekomt op te eten ij woonde toen in een zeer prachtig paleis aan den ijn
en bij het openen der deur werd zijne vraag of de eer te huis was met neen beantwoord ich verstoutende vroeg driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager hij om dan zijne dochter te spreken
erwijl dit aanmerkte kwam er een oude entmeester te voorschijn die zag dat zij met bewondering dit kasteel beschouwden en acht gegeven hadden op het oude opschrift
om nog een glas beste ijnwijn en daarmede driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager adieu n binnen weinige oogenblikken stapte de eer in een bootje over dat hem te usseldorp aan wal bragt
om zooveel zorge te dragen voor deze twee dierbare kinderen van hunnen broeder begroette met veel beleefdheid en aandoening haren om en ante en was verrukt van blijdschap toen zij een brief van haren vader vond die daar eenige dagen geleden was
vroeg of deze gouden ulle die als een zoo groot heiligdom beschouwd en bewaard wordt altijd zoo volstrekt onschendbaar gebleven was e man haalde met een zeer ernstig gelaat de schouders op
en inbeeldingen in het hoofd haalt en bevreesd is voor zijne eigen schaduw is ongeschikt voor het stoute en kloeke dat in de meeste bedrijven des levens en vooral in den koophandel te pas komt
erst gaf het inkomen dezer twee vreemdelingen natuurlijk eenige stilte onder de gasten maar schoon hij op eenigen afstand van verwijderd zat had zoodanig eenen schok van vreugde ontvangen
it gesprek echter liep ook spoedig ten einde en was stilzwijgender dan anders ok bleven zij langer te aandam dan zij hadden voorgehad omdat terwijl zij daar waren de wind was omgeloopen
et duurde ook maar weinige dagen of vader vatte weder de pen op en schreef aan den eer op eenen zeer ernstigen toon kortelijk zijnen vorigen herhalende uit hoofde der mogelijkheid dat de brief verloren geraakt zou zijn schoon hij daaraan zeer twijfelde
dat dezelve geheel verdwijnen zou derzelver ligging is zoodanig dat zij zoodra die belemmeringen uit den weg geruimd zijn met nieuwe veerkracht zich herstellen en dien rang hernemen tot welke zij niet minder door den volksgeest dan de ligging der landen zelve bestemd zijn
et is wel mogelijk dat ik eene kleur kreeg als gij mij iets onaangenaams zeide t is mogelijk dat ik mij zelfs eenigzins driftig maakte maar het zal mijne liefde jegens u niet verminderen k zal het zelfs als een blijk van opregtheid aanmerken
och als men hunne handelingen nagaat die toch maar de uitvloeisels van hunne gedachten en overleggingen zijn dan is het zonneklaar dat zij de armen en geringen zoo niet alle overige klassen van menschen buiten zich geschapen achten
lles alles is hier met eenen duisteren en droevigen nevel omgeven et zou mij onmogelijk zijn om hier in eene luim te raken waarin ik in staat zou zijn om mijne verbeelding bot te vieren
k kan mij niet begrijpen zeide eenigermate verontwaar driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager digd hoe die man er zijne eer in schijnt te stellen om de denkbeelden van het eidelbergsch ijnvat en den eidelbergschen atechismus met elkander te verbinden
ij is af zeide hij hij is af maar die brief heeft mij wat moeite gekost k heb het den ouden maar alles vlak op geschreven k heb in alle zijne goede
ij kunt het hier op een pilaar lezen hoe een kind hier begraven toen die elfduizend maagden gemarteld werden daardoor in zijn graf zoo ontrust raakte dat het dadelijk daar uit verrees
at eertje is door zijn eigen kruid in de lucht gesprongen u dat gebeurt meer en dan is het niet niet noodig dat men zulk een brander de driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager volle laag geeft k begrijp dat het tusschen u en nu meest op een spiegelgevecht zal
of ik met haar eene kleine wandeling door de stad wilde doen dat verzoek te weigeren ij hadt het zeer druk met haar
k dacht misschien of het eene andere was die gij uit lorence hadt medegebragt
ij zag hiervan eenigermate verwonderd op maar denzelven geopend hebbende vernam hij dat zijn vader een brief uit talië aan deszelfs adres ontvangen had
aar nu verhaalt men verder dat kort na deze geschiedenis eene zoo groote menigte ratten in zijn ververblijf kwam dat hij geene kans zag welke moeite hij aanwendde om dezelve uit zijn vertrek en van zijne tafel of van zijne bedden te houden
ij begaven zich nu naar het aadhuis en bezigtigden daar onder andere zeldzaamheden het zoo beruchte ijmeegsche aadsel waarin een zeldzaam beloop van vermaagschapping door hertrouwen als eene gedenkwaardige bijzonderheid in de geheugenis bewaard is geworden
iet lang sammelde nadat hij zich verkleed had met aan dat verzoek te voldoen ij vond toj zijn groot genoegen in een vrij gunstigen toestand
en na vader die voor zijne deur met veel genoegen de jonge lieden had zien bijeenkomen goeden morgen gewenscht te hebben reden zij de elfshavensche of innenweegsche poort uit
aar nu toch den dans niet te ontspringen is zal ik het hem vergelden dat hij driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager bijna alle dagen als hij het bosch doorkwam ons met zijn fluiten bedroog en nu er een prooitje te halen zou geweest zijn gedroeg hij zich zoo laf als een oud wijf
t s te hopen dat uwe landgenooten dit eiligdom der udheid aan het late nageslacht zullen overleveren want zoo geene onheilige handen den alvernielenden tijd in de slooping van hetzelve voorkomen dan zal euwen na dezen dag dit gesticht in wezen blijven
terwijl het tevens tegen de opregtheid van zijn karakter streed om een zoo belangrijken schoon genoegzaam uit den weg geruimden hinderpaal te bewimpelen eker wist hij dat zijne ouders hem berispen en bestraffen zouden over zijn onbehoedzaam gedrag
in dezelfde mate als men zich scheen te bevlijtigen om haar tot zijne vrouw te doen worden a zij voegde aan het slot van den brief er bij ik zeg u dank dat gij mij door uwen brief opmerkzaam gemaakt hebt op de oogmerken van zekere personen
en wel des te meer omdat zij oude vrienden waren et was aan de tusschen driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager komst van moeder en te danken dat die brief in zulke gematigde bewoordingen vervat was
k beloof u ik zal er over denken en zoo ik er toe besluit zal ik u morgen den brief komen brengen
en suikerwerk voorzien en aan en door eene les gegeven hoe zich op morgen te gedragen zelf maakte met het ruikertje dat voor de borst zou hebben
erste hoofdstuk u begonnen en te gewennen aan het afzijn hunner ouderen en het aangenaam gezelschap van
s het u vergeten dat ik u eens levensgrootte te lorence geschilderd heb daarvan heb ik eene schets gehouden en een vriend die zoo diep in het hart geprent staat kan men zich als men waarlijk schilder is alle oogenblikken voor den geest stellen
en schoon de jonge juist geen slecht mensch is is hij wel zoo wat los in den mond en daar heeft zij zeer veel tegen ja ik geloof zelfs dat dit eene van de redenen is waarom zij zoo tegen hem is ingenomen
u ging met een hart vol vreugde dat echter met groote hevigheid sloeg naar zijne moeder en verhaalde haar het gesprek van zijnen vader en hoe hij reeds bezig was met een brief aan den eer te schrijven
en in de zachte omhelzingen van zijne bekoorlijke de uitgestane gevaren vergoed zag in het midden van al de drukte deze teederheid van met verrukking opmerkende zeide
eg zeg mij eer wij binnengaan of dat wederzien ook iets zoets voor uw hart had
zat die eer met zijne vrouw hunne nicht en neef op te wachten welke zij nog nooit gezien hadden leidde en haar broeder binnen en ontving met zijnen reisgenoot de hartelijkste en welmeenendste dankzegging voor alle de moeite die zij zich gegeven hadden staande hunne reis
ch zeide tegen er gaat eene koude gril door mijn ligchaam als ik bij dit zwaard herdenk hoe die twee waarlijk edele mannen bij den aanvang reeds der beroerten als martelaars door de dwingelandij van panje geslagt zijn
k heb hem tot een geschenk gekregen van den eer dien ortugeeschen juwelier van welken ik u wel meer gesproken en ik de overige juweelen gekocht heb
dan dat dezelve zou kunnen strekken om eenen afwezigen vriend te vergeten omtrent welken ik niet twijfelen kan of hij neemt opregtelijk deel in mijn geluk
zeide zij op zekeren dag dat zij met hem alleen was hoe is het mogelijk dat gij u zoo vast inbeeldt dat niet de vrouw van worden zal ij moet mij zelf toestemmen dat hij er wel uitziet
dat sta ik u toe maar ik maak een groot onderscheid tusschen vrolijkheid en vrolijkheid l dat luidruchtige dat gemaakte dat vele ranschen meestal als zij vrolijk zijn hebben althans de stedelingen is de ware vrolijkheid niet ie zit dieper als de oppervlakte
n hunne herberg teruggekomen maakten zij schiking tot hun vertrek voor den volgenden dag oen hoorde dat zij weder eene beschachtige streek moesten doortrekken bad zij dat hij zich toch van een getrouwen ostiljon zou voorzien
et eene bevende stem terwijl haar schoon gelaat door een koog rood bedekt werd en zij hare hand in die van legde
antwoordde alleen hierop k stem u dit gaarne toe maar het is alleen nog maar eene erfenis uit de onverlichte tijden vr de hervorming
geene dan beweegredenen om u beider geluk te bevorderen dringen mij en de uitkomst zal u leeren ja en zijn vader zal het reeds gedeeltelijk gebleken zijn dat het nadeelige het geen ik nu zeggen moest ten aanzien van uws vaders kantoor
et aflegging van alle wederhouding omhelsde zij hem nu en met alle hartelijkheid bezegelde zij hare woorden met den teedersten kus der liefde
schoon het hem echter als koopman leed deed dat hij het genoegen niet had een dier zoo aanzienlijke jaarmarkten van uropa bij te wonen it gemis werd hem echter eenigermate vergoed
et is dwaasheid zich bijzonder te bedroeven over die ongemakken en rampen die wij met alle menschen gemeen hebben of die welke onze natuur medebrengt ngewone rampen zijn meestal kort van duur
grimlachte over de bedenkelijke houding die deze man bij dit alles aannam en luisterde in e voornaamste steden van mijn vaderland hebben ook kostelijke voorregten
et spreekt van zelfs dat nu dezen dag en den overigen tijd van zijn verblijf te otterdam de bestendige tafelgast was aan het huis van den eer
ls gij nog een week of twee gewacht hadt zou ik mogelijk vollediger alle mijne berigten ten uwen aanzien ingewonnen hebben venwel kan ik u dit zeggen dat ik er reeds vele binnen heb en daaronder geene van eenen twijfelachtigen aard
zweeg op deze vraag maar antwoordde dat hij uit olland kwam it olland antwoordde de riester dat is een heerlijk atholijk land niet waar
eensklaps opvloog en onder blij gejuich van elkom jonge man en vrouw en de deur opende rolijkheid en vergenoegen blonken van de aangezigten van en
enz choon de vertellingen langwijlig genoeg waren hoorde zij die toch met een streelend genoegen omdat zij den lof behelsden van den jongeling dien hare ziel met eene bijna afgodische liefde beminde
en beschouwden met een innig medelijden de ruwe kloosterbroeders in het bezit van eene zoo aangenaam gelegen woning een woord dan volstrekt noodzakelijk kwam er zelfs uit den mond van den ortier et verrukking be driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager schouwden zij nu het gezigt op gisteren door den eer hun beschreven
ijzonder vestigde hij hare aandacht op de uitmuntende schoonheden van die glazen welke door de driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager kunstrijke hand der gebroeders geschilderd waren
adat hij den rins onder het oog gebragt had dat het nu eerstdaags vijf en dertig jaren stond te worden dat hij lid van den aad van msterdam geweest was
om u in een ongunstig licht te brengen bij de familie van maar wat ik aanwendde hoeveel onderzoek ik te msterdam deed of ik ook iets vinden kon om uwen naam te bezwalken alles was
en dat haar bij een fraai gelaat de aanminnigheid ten oogen uitblonk eldra waren zij lphen door en kregen odegraven al spoedig in het oog u ontdekte van verre
zeker zoo er iets op u te berispen ware zulks niet zou achterhouden wist den eer welke mij zeer genegen was te bewegen om door mij eens naar uw in talië gehouden gedrag te laten onderzoeken
k heb maar een zoo vast gevoelen dat niet gunstig over hem denkt oeder aar gij zoudt u daarin toch zeer kunnen bedriegen
daar zich het jonge paar in de zaal voor het ruilostskleed had nedergezet oeder aan de eene en zuster aan de andere zijde verder en terwijl en
emel was haar antwoord t s mijn en zoo gij dit nu als een geschikt pendant hernam hij daar ik het op een regtschen dag geschilderd heb vlak tegen het uwe over wilt hangen dan is het u geschonken
aarwel en denk dat de tijd rozen baren kan ij verzegelde den brief en sloot denzelven in een ledigen omslag aan den uitenant
mag ik u bidden zeg mij met al die opregtheid met welke gij mij altijd behandeld hebt of gij mij veracht of gij mij nog haat of gij niet ge driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager looft dat gij op mijne ziel een diepen en bestendigen indruk gemaakt hebt edenk dat gij een ongelukkig jongeling voor u ziet
aar nu de eenige getrouwde vrouw was moest deze bij die gelegenheid niet weinig voorhouden en men rustte niet voor dat zij met haar zakdoek tegen die bekkens had aangeworpen
de groene oevers van den zilveren ijn te kunnen beschouwen en het oog te laten weiden over de bergen en dalen en de ontelbare levenlooze en levendige voorwerpen die zich aan den afwisselenden oever der rivier beurtelings opdoen
en de loop der zaken zoodanig kan zijn dat gij uwe dierbare na uwen dood zoudt moeten achterlaten in eenen anderen driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager toestand dan gij wenschen zoudt
erwijl wij de paarlen weder opzochten en samenvoegden raakte ik met uwe moeder over haar aan het spreken en over den schat dien ik in haar verloren heb en ik bid u hoe kn ik dit zonder bitter te schreijen
aauwelijks bood hem een stoel aan en vroeg welke zijne boodschap was vernam naar den welstand van deszelfs familie en naar dien van zijne dochter ortaf kreeg hij hierop berigt en wegens dat die zich wel beter mogt bevinden
ulke lieden schijnen eer broeders en zusters die met elkander overeengekomen zijn om onder één dak te wonen en uit éénen pot te èten dan jonge lieden die door de aanprikkelingen der natuur
had zeer veel moeite om eene dragelijke vertooning te blijven maken en zijne bekommering eenigermate te bedekken voor de hem onbekende familie die duidelijk zijne ontroering bespeurde hield daarom nu het gesprek gaande
zeide o egin toch niet weder te schreijen want dan krijg ik het ook te kwaad als wij ouder zijn zullen wij hier wel weêr komen en vader moeder en onze broeders en zusters wederzien oed gezegd zeide
en zoo uitstekend voordeelig voor alle de deelhebbers e eer betuigde dien eer zijnen dank dat hij hem met zoo weinige woorden de oprigting van de ostindische ompagnie verhaald had
er nog bijvoegende dat zoo men zulks in diergelijk eene verscheidenheid van gevoelens had gedaan zulks een werk zonder einde zijn zou ij bad daarom den rins dat het hem gelieven zou deze goede stad en deze eerlijke ergadering naar behooren te verschoonen
a toen haar vader broeder en zuster die met tot elft het jonge paar en ouders uitgeleide gedaan hadden vertrokken waren en zij schreijende op het rijtuig geklommen was veegde zij in eens de tranen weg
en zij bewust was van niet alleen een braven jongeling tot man te krijgen maar den man van hare keuze en van wien zij zich overtuigd hield dat geene andere oorzaak dan die van hartelijke en en opregte liefde hem had doen besluiten om naar hare hand te staan
en zulk een goedaardig meisje zou ongelukkig worden door mij ongelukkig erwijl de tranen uit hare oogen rolden at zal ik dat zal ik nog heden aar ga nu heen k zal het u niet verwijten
n ik verwonder mij antwoordde dat gij u een oogenblik ergeren kunt aan deze kluchtige zamenvoeging ij is immers als een goed eidelbergsch kastelein verpligt de eer van eidelberg bij uitenlanders op te houden
vooral daar zij hem die te kennen had gegeven hoe zelfs de overmaat van stoutheid had gehad om te verzoeken om nog bij hem afscheid te komen nemen voor zijn vertrek naar msterdam op eene zeer vleijende en vriendelijke wijze smeekte hem dat niet af te slaan
maar ik ken zijn voortvarender geest en daaromtrent zoo alles anders schikt zal er geene zwarigheid zijn schoten nu de tranen in de oogen ene mengeling van aandoeningen vervulde geheel hare ziel ij was buiten staat om een enkel woord uit te brengen
enigzins stond deze verbaasd dat er iemand was om haar te spreken maar niet minder toen zij voorgekomen nu zoo onverwacht voor hare oogen zag ij wilde hem bestraffen
ier deden zich uitgebreide velden met granen op en van vele zijden vertoonde zich uitmuntend boomgewas et groot genoegen beschouwde deze bekoorlijke landstreek en kon niet nalaten toe te voegen
ehalve eenige onvriendelijke stekeligheden en scherpe aanmerkingen van tegen welke de laatste meest ongemerkt liet voorbijgaan maakten genoegelijke gesprekken niemand kwetsende boert
dat men te rade werd om de overkomst van de ouders van welke gelijk ook het aanteekenen als ruid en ruidegom de volgende week plaats zou gehad hebben nog eene week verder te verschuiven
had ten slot een liedje dat hij door een wel geestig maar eenigzins weelderig vernuft had laten maken ij sommige deelen schudde het hoofd
die in haar vaderland mede wel ongunstig van de ederlandsche gewesten had hooren spreken gaf ook van tijd tot tijd hare verwondering te kennen over de fraaije gezigten die zich aan haar oog opdeden tot welker bekoorlijkheid zeker de nieuwheid ook het hare
k zal mij niet voor u verdedigen daar ik helaas mij voor mij zelven niet geheel verdedigen kan schoon ik u plegtig bij den emel betuig
lle deze glazen geschenken van groote en voorname personen of van de aanzienlijkste kollegien van het aderland waren toen nog in de volkomenste orde
adat zij eenige dagen te msterdam had doorgebragt en met hare toekomende moeder alles had overlegd wat tot de voorbereidsels van het huwelijk noodig was en welk huisraad tot de te betrekken woning vereischt werd bragt haar terug naar otterdam
en daar is de uthersche odsdienst niet zoo als hier od beter het de praedominerende at het laatste betreft hier in hebt gij gelijk
e apendrecht gekomen vertoonde zich ollands oudste stad ordrecht aan hun oog was niet weinig verrukt toen zij zich in derzelver nabuurschap lieten overzetten over de heerlijke ligging van die rijke en aanzienlijke stad
aangemoedigd en opgewekt door de ongedwongen hartelijkheid van vader driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager en de voorkomende dienstvaardigheid van de blijde en dankbare moeder
ok maakte uit hoofde van het onderwerp bijzonder oplettend op het glas door de taten van het uiderkwartier in het jaar vijf en negentig aan deze kerk geschonken vertoonende de vrijheid van geweten op eenen zegewagen door vijf maagden getrokken
en onder den maaltijd die zeer voortreffelijk en uitgezocht was nog eer het nageregt werd opgebragt vroeg zij hem in stilte wat hem deerde et zoo weinige woorden als mogelijk gaf hij haar dit te verstaan
oosaardigheid heeft mij belasterd en ik verlaat dit huis niet voor dat ik mijnen lasteraar kenne voor dat ik u mijn eer overtuigd heb dat ik geen slechte knaap ben dat ik
een oogenblik twijfelde om dit aan te nemen alleen verzoekende dat bij iemand mogt zenden aan zijn vriend welke hem anders vergeefs wachten zou o zeide ejuffr daar mijn man drie personen onverwacht vraagt zal driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager het er op één niet aankomen
ch mijn vader zeide zij och veinzen kan ik niet waarom waarom zou ik langer uitstellen om openlijk uit te komen voor eene onderscheidende genegenheid die het mij onmogelijk is langer te bedekken
k ben nu oud mijn eer maar het doet mij tot in mijne ziel goed als ik jonge landslui zoo hoor spreken a nog eenigen tijd de stad ijmegen te hebben rondgewandeld besloten zij nu de reis naar ornichem aan te nemen
u antwoordde schoon ik geen geleerde ben begin ik te gelooven dat mijn andgenoot de eer toekomt daar de entzenaars schijnen te verschillen over hunne tadgenooten zelve
om mij blijken te geven van het belang dat men in mijne te huis komst stelt ader k heb wat niet uwe moeder te stellen gehad vooral na den dood van den jongen u ik wil wel bekennen dat die er ook zeer onaangenaam voor u en ons inkwam
ik moet het u zeggen omdat gij de onbeschaamdheid hebt om er op aan te dringen dat ik de zaak zou onderzoeken dat gij te lorence bij de dochter van eenen uzijkant
aan de andere zijde vertoont zich eene deur van een kasteel tusschen twee torens en in de poort van het kasteel leest gij urea oma het gouden ome en het opschrift is
oe bezwaarlijk het zwijgen van de daad van vallen mogt er waren verscheiden redenen die het zelve verkieslijk en nuttig maakten m nog meer de geheele zaak te bedekken had nog eene aanzienlijke gift in hun huishouden gekocht
an een huwelijk zeide en zweeg eensklaps stil et schijnt dat gij daarin eenig belang stelt hernam ejuffr maar het kan ook wel zijn dat ik het mis verstaan heb ij kent die famalie zeker van nabij mijn eer er zijn immers ongehuwde kinderen
waar hij vele aanbevelingsbrieven had en waar hij voor het kantoor van zijnen vader verscheiden handelzaken verrigten kon ij nam zijnen intrek met zijn overige reisgenooten in het beroemde logement de ubbelde rend
s dan vroeg met eene stem die haar in de keel bleef steken zoo als zij van den wagen bevende afgeklommen was is dan niet bij u geweest zeide zeer verwonderd
ik hoop dat gij regt gelukkig in uw vaderland zult zijn te driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager ruggekomen en daar het meisje van uwe eerste liefde gevonden hebben waarvan mij
zich tot den rins wendende met verzoek om verlof van zijne oorluchtigheid er bijvoegende dat hij anders zwijgen zou e rins willigde dit verzoek in
choon zij zich een vrij groot denkbeeld van hetzelve bij geruchte gevormd hadden overtrof het echter hunne verbeelding toen zij het
us hierover geen woord geen enkel woord meer aten wij liever overleggen hoe wij bij tijds zullen te driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager huis zijn daar wij door deze vertraging reeds veel later te otterdam zullen komen en vader benevens alle de andere familiën doodelijk ongerust zullen zijn over ons achterblijven
die waar moet er heel schraal vallen dat gij die of te lorence of te otterdam zoeken moet schrikte toen zich de eer dus hooren liet
in het kort ik heb alles alles aangewend wat mij de minnenijd ingaf en het is den emel alleen bekend welke driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager booze gedachten ik al omtrent u gekoesterd heb van welker uitvoering alleen gebrek aan magt of vreeze mij nog weêrhielden
el zeide de moeder onder het eten smaakt de spijs nog als te voren aan uw ouderlijk huis gij spreekt zoo weinig eerlijk heerlijk antwoordde od weet welke vreugde ik dit oogenblik ondervind
want zijne vrouw had hoe zwaar haar dat geheim ook viel zulks voor hem verborgen gehouden kleine hoop voedde dat deze brief schoon ondersteund door persoonlijke verschijning van veel betere uitwerking dan de vorige zijn zou bewilligde echter in het verzoek van vrouw en zoon
en troffen voorstanders van den rins vrienden der gevangen eeren aan dan ontzag zich noch de een noch de ander om op een zeer vrijmoedigen toon de gedragingen van hun of van rins te berispen
gaf aan den ewindhebber blijken dat hij over dit onderwerp dikwers met zijnen vader gehandeld en een goed inzien gekregen had in het groot belang van dezen taat bij de ostindische ompagnie
k zag er de afbeelding van de tafel der toonbroden den kandelaar die in het eilige van den empel van lampen voorzien was en die steenen gedenkteekens bevestigden mij de geschiedenis van het oodsche volk
k geloof zeide vader tegen den ouden met een vrolijken lach dat mijne vrouw met omine over het ordsche ynode spreekt want die is meer voor die liefhebberijtjes van lassen en ynoden dan ik
ad ik u niet verzocht om nu uw mond een oogenblik in die plooi te houden ij is tamelijk wel naar mijn zin uitgevallen
us de gezondheid van ignora eel beteekenend zag bij dezen dronk aan en fluisterde haar in mogt van mijnen wege wel bij die ignora gebleven zijn
ouden zal ik die antwoordcle k zal zoo fraai mij mogelijk is eene kopij van dit onnavolgbaar schoon origineel vervaardigen
zijn geluk zou voltooid zien ndertusschen zag bij haar verblijf te msterdam zoo in de gebruiken als het huishouden van den ouden schoon er een onbekrompen overvloed plaats had eene eenvoudige burgerlijkheid en
ij wist volstrekt niet dat ik mij in otterdam bevond dus dat ik hier ben is aan mij alleen te wijten k weet niet mijn eer dat ik u of uwe huisvrouw immer beleedigd heb
terwijl dit zeide zoo diep moglijk in haar kraag liet volgen dat hij zeer bekommerd was driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager welk berigt hij nu aan zijne ouders brengen zou
ij kwamen nu met het vallen van den avond terug en de eer ontving een klein gedeelte der gasten bestaande uit zijne kinderen en den eer benevens en s avonds aan zijnen disch
udheden te bezitten gebouwen te bewonen die van een hoogen ouderdom zijn heeft iets streelends et is als door de algemeene stem der volkeren voor het bezit van iets heiligs verklaard
aar met zijn vader meermalen de msterdamsche amer bezocht had en aldaar reeds deel genomen in de toen driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager ter tijd gewone vermaken had hij reeds eene groote vaardigheid in het maken van zoogenaamde kniedichten gekregen
daar hij zich niet ontzien had om riet alleen in hetzelve te dringen maar zich op eene zoo onbetamelijke wijze te gedragen ij zijt antwoordde de eer op dat voorstel gij zijt te driftig mijn eer dan dat gij in staat zoudt zijn
driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager binnenkwam van top tot teen op en zeide tegen den oudsten kantoorbediende dat het haar voorkwam dat dan maar heel wel uit zijn oogen gekeken had dat het een heel mooi bekje van eed meisje was maar het dingetje was nog jong
aar laten wij scheiden ik wacht alle oogenblikken mijn vader met a heen ga heen zoo gij eenig gevoel der vorige achting voor mij behouden hebt
iet eer zorgde voor zichzelven dan nadat hij zich nader verzekerd had van het leven van maar toen hij zich overtuigd hield dat het overig gezelschap hem alles toediende
ndertusschen stond de ostiljon te beven en viel plotseling op zijne knieën neder toen eene partij boerenknapen die met fakkels in het bosch waren geloopen onder een woest geschreeuw en met een verbazend gestommel kwam binnenstuiven roepende ier hebben wij
at mij betreft ik kan niet anders zeggen of ik had u wel den eenen of anderen dag te gemoet gezien daar ik mij wel kan herinneren hoe jonge lieden in uwe omstandigheid gesteld zijn
aaraan twijfel ik geen oogenblik ij zal al houdt hij mij voor eene kleine spilpenning mij toch daarom ook niet haten hoop ik
ja schoon zij hare nieuwsgierigheid naar deszelfs inboud nog moest uitstellen was zij veel opgeruimder en vrolijker dan haar in lang had aangetroffen
u begon hevig te schreijen maar de hand van gegrepen hebbende met al de vertrouwelijkheid der onschuld en der vriendschap zeide zij snikkende o ijn eer wat ben ik u verpligt
us maar kort af ik zeg u hartelijk dank at is mij aangenamer ijn eer dan dat gij het met honderde woorden bekleedde
u schoon hij anders onmiddellijk zou vertrokken hebben achtte hij het bijzonder zijn pligt als vriend om den brief van zeker te doen geworden en oordeelde best om nog zoo het mogelijk was eene wijl te vertoeven
choon dit niet in het minste op het hart van ten aanzien van zijne genegenheid voor werkte oordeelde hij echter den raad hem door gegeven om zich niet met zijnen toekomenden schoonvader diep in negotiezaken in te wikkelen te moeten in acht nemen
llerheerlijkst en uitlokkendst waren de gezigten die van oogenblik tot oogenblik verwisselende zich aan hunne oogen opdeden lle de bergen bedekt met wijngaarden waren op de treffendste wijze verlicht door de koesterende zonnestralen
wie er geschenken gaf of van geschenken sprak bleef er meê achter aar toen bijna alle de gasten vertrokken waren verzocht hij de jonge vrouw eenige oogenblikken alleen te mogen spreken
ij overlegde dit met zijnen vriend maar besloot voor als nog die ontdekking uit te stellen en af te wachten wat zijn vader zelf in deze zaak zou doen
choon betuigde dat het hem leed deed dat lieden die bij zoovele verstandigen voor brave en vrome mannen te boek stonden niet meer nuttig voor het land konden zijn
niet zonder de grootste vermetelheid of de dwaaste onderstellingen immer aanspraak op de hand zijner dochter maken kon verliet met een hart barstende van spijt en vol misnoegdheid op zich zelven het huis van den eer
die met alleen nog buiten zat want van en zijn vrouw waren binnengegaan welke nog op het allengskens voor het oog verkleinende oorlogschip staarde ij zit aangedaan
aat de eer zijn vriend maar mede laten komen egt zoo mijne dochter zeide vader gij denkt om het oude ouandsche spreekwoord oe meer zielen hoe meer vreugd
welke hij door zijne zuster in stilte naar msterdam liet afzenden eldra gaf daar zijns vaders en zijne tegenwoordigheid zoo moeijelijk op hun kantoor gemist konden worden de beloofde partij die hij tot losgeld voor de bruid had aangeboden
errukt van blijdschap o ijn vader ik had niet durven denken dat gij zoo goed zoudt zijn ader u het kantoor uit want ik zou moeijelijk kunnen worden
it plegtig beloofd hebbende werd de ruid weder voor het licht gebragt en nu bleven de ruidegom en driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager ruid onscheidbaar bij elkander tot dat oeder met en haar geleidden naar de ruidskamer waar zij de bekoorlijke hare sieraden hielpen afleggen
et vriendelijke dankzegging verlieten zij deze kamer waarin door de gewigtige keuze zoo dikwerf het lot van millioenen menschen in uropa beslist werd
hartelijk wensch ik dat gij binnen kort uwe zorg moogt zien verdwijnen aar gij moet daar het driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager hoofd zoo niet over laten hangen ls het meisje u niet ongenegen is o dan zal het scheepje wel in zijne regte haven komen
dat dikwerf de tranen in hare oogen oprezen en zij het aangezigt moest afwenden om dezelve voor het overige gezelschap te verbergen
en stond op hare schaatsjes met eene zoo aardige bevalligheid als of zij gereed was om eenen dans op dezelve aan te vangen terwijl zijne schaatsen aanbond deed zij eenige streken
en dat hij in alles wat hij over zijn karakter geschreven had veel meer gunstigs dan ongunstigs gemeld had betuigde hij zijnen vader opregten dank
te vreden was nu dat hij den brief van driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager niet had aan stukken gescheurd en opende denzelven met groote nieuwsgierigheid eze was in het ransch geschreven en de inhoud de volgende
egen ruste op zijne grijze haren k heb het geheel verhaal gehoord van die het uit den mond had van den afgezetten ud
en kort beraad een goed beraad ij zijn aan boord niet gewoon te talmen ls wij eens goed bestek genomen en koers gezet hebben dan moet het er maar zoo regelregt op af
et wangunstig noodlot heeft de hoop en roem van riesland in dit marmer graf besloten mmers toen hij leefde behaalde uitschland zooveel roem als ooit riekenland of ome te beurt viel
i verdedigde zich zooveel mogelijk en schoon er altijd iets bleef haperen nam eindelijk zijne moeder driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager aan om als nog haren man niets te laten blijken van de tusschen en gewisselde brieven
et alle deze afwisselende tooneelen was het nu laat geworden en had het bij den chout met bidden en smeeken zooverre weten te brengen dat hij haar stellig beloofd had dat de ostiljon met de gevangenis van eenige jaren zou vrijkomen
ij las in de oogen van bij den afscheidsroet eene opregte herhaling der dankbetuiging over den aan haar bezorgden brief n in der daad het ontvangen van denzelven had eene zeer gunstige uitwerking op haar gehad
die dit echter schoon niet wetende van den bewusten brief toeschreef aan het berigt dat zij wegens bij monde van den uitenant ontvangen had
k sta u borg het zijn de beenderen en hoofden van de elfduizend aagden van t rsula k hoop niet mijn eer dat gij zoo ongeloovig zijt als zeker hirurgijn hij was een kundig man maar begrijp eens welk eene goddelooze stoutheid hij durfde zeggen
en de keurigheid van het laken haar in het oog viel en in haar hart wenschte zij zichzelve geluk met aan een zoo schoonen en frisschen jongeling de hand als vrouw te zullen toereiken
an deze zijde van het lpisch driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager gebergte het zij zonder het verwekken van iemands nijd gezegd heeft er nooit iemand het licht gezien volmaakter in alle letterkundige begaafdheden n alle eerlijke wetenschappen kon hij met de voornaamste kunstenaren wedijveren
choon verre van misdeeld te zijn van hartstogten bezat hij reeds zekere gematigdheid gedeeltelijk de vrucht van zijn driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager gestel gedeeltelijk door het breidelen zijner driften verkregen
doch zooras hij het beantwoorden van het fluiten van den ostiljon hoorde had hij zijne pistolen voor den dag gehaald choon hij op het geschreeuw van den voerman eenigzins ontzette kwam zijne moedige geaardheid terstond boven en terwijl de roovers toe kwamen schieten zeide hij tot
die eindelijk de eer afbrak met te zeggen we overkomst heeft gelijk mij gebleken is mijne dochter zelve verrast
e jonge beklaagde zich zeer dat de druiven nog niet rijp waren toen hij hoorde dat het aan den wandelaar vergund was om zooveel druiven te plukken als hij begeerde mits die op den wijnberg zelf opetende
leidde hen ter waterpoort uit waar de inge die de stad in twee deelen scheidt in de erwe stort daar de aal zich met de aas op de hoogte van oevestein vereenigd hebbende dien naam van ornichem tot ordrecht voert
o oo ik dat ware k zou een vrijmoediger blik tot u durven opslaan aar ik bid u eb ik geen aanspraak op uw medelijden behouden
en zijn neus en kaken volkomen aan een ilenus den ootmoedigen dienaar van acchus zouden passen wat moet dan mijn penseel niet liegen om zulke domme trekken verstandig zulke oogen
ij vergeet mij dan niet verzuchtte zij en brak driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager meteen het zegel los aar hoe groot was hare verwondering toen zij las dat vader reeds zoovele dagen een dadelijk en regtstreeksch aanzoek bij haren vader gedaan had waarvan zij tot op dit oogenblik niets vernomen had
tond ik niet op het punt om u voor altijd vaarwel te zeggen aar het heeft veel in mijn eer om van een voorwerp driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager dat men zoo opregt zoo hartelijk bemint ak ik uwe dochter voor altijd afscheid te nemen preek
oo die een rit geboren ware hij zou ons land eer hebben aangedaan eer voldaan keerden zij binnen de stad weder en bezigtigden den uitstekend fraaijen oelen sedert weinige jaren nieuw gesticht en aan de chutterij dier stad geheel in eigendom behoorende
te edel en te heilig achtten om door vreemde blikken bespied en misschien daarna bespot te worden zeker is het dat zij door den hevigen slag op de deur opsprongen uit de teedere omhelzing
eze verzen herhaalde de cho niet achter elkander maar elk een voor een en die cho schijnt niet van den muur maar uit den grond zelven op te komen
en mij dit snoer paarlen om den hals strikken ik nu geene reden had om mij daarover zoo te bedroeven als het voorteeken van dit gebroken paarlsnoer bevestigd werd en er een ongelukkig huwelijk op volgde
og voor het ondergaan der zon bereikten zij met een rijtuig de stad leef en stegen daar aan het voornaamste driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager ogement af ij het naderen van de stad hadden zij reeds derzelver fraaije ligging op eenen berg bewonderd en beloofden zich den volgenden dag veel aangenaams van het nader bezigtigen der plaats
erzeker u van dien schelm onzen ostiljon ik neem de anderen voor mijne rekening eteen waren de roovers bij het rijtuig
iet weinig stond te zien dat vader zooveel van de kunst verstond ja gaf dit na het afloopen van den dans te kennen el zeî hij dacht gij dan dat ik ook niet jong geweest was
gaf verscheiden berigten aangaande den toestand waarin de talrijke familie van den braven zich bevond en verzekerde hun dat zij zooverre hij de karakters van en had leeren kennen geen berouw zouden hebben dat zij deze jonge lieden tot zich namen
en tot zijn leedwezen bespeurd dat zich bij meer en meer het heimwee openbaarde en hoe aangenaam hare bloedverwanten het haar ook zochten te maken zij gedurig bleef haken naar haar
et begon intusschen op nieuw te sneeuwen en met grooter en grooter vlokken zoodat raadde om hoe eer zoo beter den terugtogt aan te nemen
uttel bekreunen zij zich of die een vloek en straf voor de maatschappij en een ellendig zwerveling op aarde worde aar mijn vriend als de dag als het uur aanbreekt dat alle onderscheid van standen voor eeuwig in den afgrond verzinkt als de raaf
ertrouw als gij daar voor den eeraar staat op denzelfden od dien gij met zooveel opregtheid en hartelijkheid hebt aangeroepen o mijn kind welk eene zoete hoop op een gelukkig huwelijk hebt gij in mijn hart opgewekt want zulk een huwelijk zal gezegend zijn
adat zij geheel geëindigd hadden greep hij de hand van met groote hartelijkheid zeggende ij hebt waarachtig eene zoo schoone stem dat als mijn eurvorst die een groot vriend van een fraai kerkgezang is u hoorde
uit de hartelijke liefde die ik voor had opgevat en omtrent welke ik de zuivere hoop voedde dat zij bekroond zou worden met hare wederliefde tot op het oogenblik dat gij aan het huis van den eer verscheent
toen zij even na eene kleine hartsterking genomen te hebben den top van den ouden urgt beklauterden en rondom deszelfs trans wandelende de schoone omstreken van eyden als in eene levendige schilderij voor zich zagen liggen
en dan danig en danig zwierig e had een kraag om net zoo als de rinses die had zij eens in den aag gezien ij stak dan wat af bij de oude uffrouw maar zij hoopte dat od de eer geven zou dat het maar eene goede vrouw zou wezen
en ik zou ondertusschen naar de euwigheid geraakt zijn aar dat daar gelaten adat gij mij gered hadt was ik gisteren zoo verbijsterd en zoo weinig bij mij zelven dat ik buiten staat was om met u te spreken
het geval met ignore laten invloeijen en heeft van mijne openhartigheid misbruik gemaakt een neen dat gebruik hetwelk men maken moet om het slordig levensgedrag van eenen ollandschen losbol in talië te ontdekken
n eindelijk was met het begin van lagtmaand ook de tijd geboren dat rins het magtig msterdam in dat lot deed deelen eest hinderde het hem dat hij als apitein der urgerij was opgeroepen om de wacht op het stadhuis te hebben toen rins van ouda
oen zij omtrent ten einde van den elftschen weg gekomen waren zagen zij zich wel driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager genoodzaakt om op te houden en zich onder de aanschouwende menigte te scharen
verhaalde nu kortelijk hoe hij in het voorjaar met dien zoon van otterdam vertrokken en getuige van deszelfs overlijden was geweest ejuffrouw zeide toen dit verhaald had
et genoegen beschouwde ondanks zijnen onaangenamen toestand dezen zoo hartelijken brief van en na een weinig peinzens besloot hij met die brieven zich bij den eer te vervoegen en zoo men het hem veroorloofde in het bijzijn van de geheele zaak te ontwikkelen
en het rood op de kaken verdeeld als de eilanden in den archipel als ik den ingevallen mond natuurlijk afbeeldende duidelijk liet verraden dat het origineel slechts een half garnituur tanden meer overig had
o k mag dan hopen em niet te nemen en u hoop te geven zijn nog heel onderscheiden zaken
zijne verwachting zag hij zich nog voor zijn vertrek verrast door een brief van de hand van waarin zij hem meldde dat zij vastelijk besloten had om hem niet te schrijven voor dat haar driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager vader het geheel onderzoek naar zijn gedrag in talië
ij zoudt in ngeland komende misschien u mede wel verwonderen als gij daar de airs van het rijk in plaats van op zijfluweelen armstoelen op wolbalen zitten zaagt
egen haar had zij nog maar goeden avond vrijster gezegd maar toch heel vriendelijk en het had haar nog al plaisier gedaan dat zij haar zoo getiteleerd had daar het haar duidelijk gebleken was dat laatst de aanspreker tegen het vlies van zijne oogen gekeken had die goeden avond bestje
waarop de geringste uitglipping eene struikeling en de struikeling eenen val kan veroorzaken dien wel de menschenvriend opregtelijk beklaagt maar welke van jammerlijke gevolgen voor de teederminnenden kan worden of dat zij de verrukkingen en zaligheden der liefde
e eer antwoordde a mijn eer dat mogen de riesters en eiligen zelve verantwoorden r zijn in het geloof zoovele geheimzinnigheden die ik niet kan verklaren ik houd mijn hoofd te goed om er dat mede te breken en mijn tijd te kostbaar om er dien aan te verspillen
adat ik een poosje gezeten had en vader even was uitgeroepen geworden zeide ik mijn vriend was voornemens om mij naar otterdam te vergezellen en mij daar ik voor zoolang vertrek aan boord te brengen maar er schijnt een beletsel opgekomen te zijn
gesproken ik denk nog even eens over hem als toen maar daar ondertusschen man broeder op de zuster van zoo plotseling verliefd geraakt is en met haar nu op het punt van trouwen staat
en regt hristelijke huismoeder naar wier voorbeeld ik u beloof dat ik mij zooveel met mijne jaren overeenkomt zal trachten te vormen
ls het nu gelukt dat er een akkoord getrossen wordt met een van allen moeten alle de onkosten die er gemaakt zijn door den aanstaanden ruidegom worden goedgemaakt en hij het gezelschap op rijstenbrij rijkelijk met suiker en kaneel bestrooid onthalen
en volgenden dag kwam in een rijtuig onder toezigt van den jongeling die bij hem gebleven was tegen den middag te huis aar hij ook de kleederen van had medegebragt welke wel om andere naar huis geschreven had
k geraakte hierdoor in eene groote aandoening en zoo als uwe moeder het parelsnoer had vastgestrikt brak het snoer en alle de paarlen vielen op den grond
oe zouden die dankbare tranen hen aanmoedigen om altijd als de vrome de vader van hunne onderdanen te zijn mmers deze tranen zijn een vrijwillig en onverdacht offer aan ware deugd en
innen kort misschien zou hij weder ontmoeten treelende was aan de eene zij die gedachte maar hoedanig zou hare ontmoeting zijn
ij vroeg namelijk stellig af of zij voor eene zoo onverdoofbare liefde koesterde sloeg hare oogen neder en na eenige oogenblikken stilzwijgens zeide zij
en stoutweg vonnissen over hunne naasten veroorloven dikwerf zich vrijheden ja buitensporigheden die in de gedachten van gulhartige en van welgezinde hartelijk vrolijke lieden nooit opkomen