AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
neen ik wil niet zeggen hoe ik zelf over dat punt zou denken mijnheer copperfield als ik niet gebonden was maar mijnheer jorkins is in dat opzicht onverzettelijk
steerforth zette zich op den lessenaar nadat hij mijnheer mell die nog steeds zijn hoofd schudde en bevend van ontroering in zijn handen wreef
ja zei ik opgetogen hij weet alles hij is verbazend knap dat is nog eens een vriend mompelde baas peggotty met een ernstig knikje
door chaucer vereeuwigd dat in oude tijden het doel van de pelgrims was uit de verst verwijderde hoeken der kortom zei mijnheer micawber vlak bij de kathedraal
zij zei dat zij het deed en ik twijfel er niet aan of zij deed het ook wat gedachten aan onze ongelijkheid van stand onze jeugd of andere moeilijkheden betrof
het groene laken op de schrijftafel had alle kleur verloren een aantal bundeltjes papieren lagen daarop
dit is nog maar pas het begin trot vervolgde zij en rome is niet op een dag gebouwd en ook niet in een jaar
onze oude buren mijnheer en mevrouw grayper waren naar zuid-amerika vertrokken en de regen had zich een weg door het dak van hun leege huis gebaand en de buitenmuren vlekkerig doen uitslaan
en een nankinsche broek een rood fluweelen vest een driekanten hoed met goud een groot gouden horloge een zilveren pijp en een kist met geld
in zijn hand zag vliegen wat zei de jongen met een verschrikkelijke grijns en greep mij tegelijk bij den kraag van mijn buisje
welnu liet baas peggotty hierop volgen en gij stuurt immers met een roer dat is er zoover niet vandaan hoe maakt hij het jongeheer
zei mijn tante ik wist eerst niet wie ik het pleizier had te willen wegjagen maar ik geef niemand verlof over dat grasveld te rijden daarin maak ik geen uitzonderingen dat wensch ik van niemand
daar zij toch wat zij ook deden er tamelijk zeker van waren dat zij den volgenden dag gestraft zouden worden en het zonder twijfel verstandig vonden dien dag eens flink te genieten
zij heette een juwe'el en toen wij haar huurden werd het ons voorgesteld alsof haar naam nog maar een flauw denkbeeld gaf van haar aard
en als gij mij woudt beloven om een beetje te lezen in in een kookboekje dat ik u zal sturen dan zou dat voor ons allebei heel goed kunnen zijn
ik dankte mijn goede tante in mijn hart voor haar teederheid voor mijn vrouw en ik was overtuigd dat zij wist dat ik dit deed
toen ik terugkwam was mijnheer wickfield thuis gekomen uit een tuin dien hij bezat een eind buiten de stad waar hij nu bijna dagelijks bezig was
lets gedaan wil hebben dan wil ik het gedaan hebben herhaalde de man met het houten been ik ben iemand die op zijn stuk staat zei mijnheer creakle dat ben ik
achter op het rijtuig klimmen jongeheer copperfield zei mevrouw micawber god zegene u ik kan dat alles ge weet wel nooit vergeten en zou dat ook nooit willen al kon ik het
en wat deedt gij toen vroeg ik ik deed eigenlijk niets zei traddles ik bleef bij hem wonen in afwachting of ik zou worden voortgeholpen tot hem ongelukkig de jicht op zijn maag sloeg en toen stierf hij
met een bos cachetten aan zijn horlogeketting in een leunstoel gezeten met kennismaking met mijnheer creakle een flesch en een bierglas naast zich zoo zei
agnes stond weldra op en zachtjes naar de piano gaarid speelde zij eenige van de oude wijsjes waarnaar wij daar zoo dikwijls hadden geluisterd
intusschen was het alsof mijn oor een kool vuur was zoo hard kneep hij er in ik zal u eens zeggen wat ik ben fluisterde mijnheer creakle mijn oor eindelijk loslatend met een kneep tot afscheid
bovendien waren de muren niet dik en als hij bij ons den avond doorbracht werden wij dit altijd gewaar door het hooren van een aanhoudend gebrom in de keuken
tot nu toe was dora volkomen onbekehd met mijn dolzinnige vastberadenheid behalve dat ik die in mijn brieven bedekt had laten doorschemeren
deze stand van zaken duurde echter niet lang want de kleine deugniet die in een aantal kunstjes bedreven was waarvan mijn tante geen begrip had
ik weet wel wat gij bedoelt riep mijnheer wickfield uit gij hoeft u heusch niet bezwaard te voelen door verplichtingen juffrouw trotwood gij moogt voor hem beta'len als gij dat wilt wij zullen over de condities geen ruzie maken
dat hij met zijn vrees voor zijn broer en het verdriet over diens hardheid er bij er koorts van kreeg dat was voordat hij hier kwam
wat er maar mee te doen was ik deed dit tenminste maar ik twijfelde aan peggotty die zich al dien tijd peinzend met haar naald hier en daar in haar gezicht en haar armen zat te prikken
en op zich zelf staand kan herinneren mijn moeder en peggotty wat herinner ik mij nog meer laat eens zien
en met de akeligheden van brand de vervalschte levensmiddelen en de zakkenrollers in londen geen half uur op haar gemak kon zijn
en toen haar hoofd neerbuigen haar handen vouwen en schreien ik kan niet zeggen hoe droevig soms daarna verbeeldde ik mij dat zij mij wilde aanspreken als wij eens even alleen waren
ik sleet mijn avonden bij mijnheer en mevrouw micawber zoolang wij nog onder hetzelfde dak woonden en ik geloof dat wij in dien tijd nog hoe langer hoe meer van elkaar gingen houden
nu was de heele plaats even prettig als ooit tevoren of had dit tenminste moeten zijn
wij hadden dien avond in buckinghamstreet een ernstig gesprek over de huiselijke omstandigheden en gebeurtenissen die ik in het laatste hoofdstuk heb verhaald
ik ging dus naar de herberg at daar en bestelde mijn bed het was tien uur toen ik uitging vele winkels waren al gesloten en de stad was doodsch en stil
we zullen vermo'edelijk wel tamelijk lang geengageerd moeten blijven maar ons devies is wachten en hopen
waarvan hij zich vele ook nog wel herinnerde hij zei dat het op dien vroegeren tijd leek zoo weer eens met agnes en mij alleen te zijn en wenschte dat het maar altijd zoo gebleven was
een heel genoeglijken dag hoewel onze naderende scheiding ons alien weemoedig maakte ik zal nooit jongeheer copperfield zei mevrouw
ondeugende jongen dat is zoo dwaas maar lieveling zei ik ik ga vroeg aan het werk maar doe dat dan niet zei dora waarom zoudt ge
en mijnheer micawber dien ik nooit zal verlaten altijd een geest van wederzijdsch vertrouwen is bewaard gebleven mijnheer micawber mag soms eens een wissel hebben afgegeven zonder mij te raadplegen
nogmaals legde hij zijn hand op mijn schouder en daarna zijn fluit en eenige boeken uit zijn lessenaar nemend
dichtbij en oogenblik niet nalaten te denken wat een edel voorkomen hij toch had en hoe gewoon en alledaagsch mijnheer mell er naast hem uitzag
het verheugde mij uit deze geringe aanwijzingen te kunnen opmaken dat het mijnheer micawber goed ging en het verwonderde mij dus ten zeerste
die toen zij dit zei even scherp was als ooit kon ik zoo rechtuit gevraagd niet volkomen eerlijk neen antwoorden
met iederen dag schijnt zij meer en meer van haar oom te gaan houden en minder geneigd om van ons allemaal te scheiden
niet in eenzaamheid maar als deelgenoot aan een gezelligen maaltijd in gezelschap van een dame in weduwenrouw
misschien wel zei traddles maar wij hadderi toch ook een boel pret weet ge nog wel van s avonds in de slaapzaal toen wij die soupertjes hadden en toen gij geschiedenissen placht te vertellen
eerst met een gezichtje vol ontzetting dat echter langzamerhand kalmer werd tot het alleen nog maar vol liefde was en haar zachte wang tegen de mijne rustte
en er een scheiding tusschen ons ophanden was het was op mijn wandeling naar huis dien avond en in de slapelooze uren
het was niet zoozeer dat hij zijn fatsoenlijke en beschaafde voorkomen had verloren want dat had hij niet maar wat mij het meeste trof
en zegende en bedankte mij telkens en telkens weer omdat ik zooals zij zei in haar verdriet zoo'n troost voor haar was
maar de oogen van mijnheer mell waren op steerforth gevestigd hij bleef mij vriendelijk op mijn schouder kloppen
heila zei mijn tante na verloop van geruimen tijd ik keek op en ontmoette met eerbied haar scherpen helderen blik
dat is jammer zei steerforth als gij er een hadt denk ik dat het een lief aardig bedeesd klein meisje met heldere oogjes zou zijn ik had haar wel graag willen kennen goedennacht kleine copperfield goedennacht mijnheer antwoordde ik
wat mij daarbij te wachten stond ai het gevoel dat zoo pijnlijk gekwetst was al de schaamte die mij had gemarteld ontwaakten weer toen ik hieraan dacht en ik werd het met mij zelf eens dat dit leven ondraaglijk was
en weer zag ik toen zij haar hoofd boog denzelfden treurigen glimlach gij zult toch zeker blijven wachten om papa te zien zei agnes vroolijk en den dag bij ons doorbrengen
ik heb u vaak genoeg getoond antwoordde ik dat ik u veracht nu heb ik u nog duidelijker getoond dat ik dat doe
om even met hem te praten en gaf hem bij het afscheid een hand maar o wat een klamme hand had hij even spookachtig om aan te raken als om te zien
met een leuning die zoo breed was dat wij daarover bijna even gemakkelijk naar boven hadden kunnen gaan en naar een ouderwetschen schemerachtigen salon verlicht
tegen den druk van financieele moeilijkheden heb moeten vechten ik wist wel dat hij beslist iets van dien aard zou gaan zeggen
met nimmer falend instinct van haar edele hart raakte zij de snaren van mijn geheugen zoo zacht aan dat geen daarvan een wanklank gaf
en zou ik maar al te b'lij zijn als juffrouw agnes ook compagnon was ge zijt zelf compagnon is t niet zei mijn tante hierop en dat is toch zeker wel genoeg zou ik denken hoe maakt gij het nu mijnheer
en het van alle andere huizen in de straat onderscheidde hoewel zij allemaal naar hetzelfde eenvormige model waren gebouwd
en zeggen zal wat ik bedoel heb ik niets anders te zeggen dan dat zijn moeder op een hofje van aalmoezen leeft
agnes en haar vader waren al een week vertrokken voordat wij onzen gewonen arbeid weer opvatten op den dag voordat wij dit deden gaf de doctor mij eigenhandig
mijn tante vertelde mij hoe hij zich voortdurend bezighield met alles te kopieeren wat hij maar in handen kreeg
bloesempje is wat van streek geweest en ik heb haar gezelschap gehouden anders niets ik het mijn hoofd op mijn hand zinken en terwijl ik zoo in het vuur zat te kijken voelde ik mij treuriger en neerslachtiger
wel ik hield van haar en bleef van haar houden met heel mijn hart volkomen in die liefde verzonken maar ik bleef toch ook hard aan het werk
waar uw mama is jongeheer david ja waarom is zij niet buiten aan het hek gekomen en waarom zijn wij naar de keuken gegaan
en een kans te geven haar leven dien dag te eindigen het is wel gebeurd dat ik mij heb afgevraagd of ik als het leven dat voor haar lag mij in
maar hielden daar zoo trouw aan vast alsof ik naar huis was gekomen om aan de zijde van een levende moeder mijn luchtkasteelen te bouwen
ik wees naar die poort stak mijn arm door den zijnen en wij stapten er heen twee of drie gelagkamers kwamen op het stalplein uit
en zelfs tijd genoeg voor peggoty beneden kwam om toegeeflijker over de zwakheid van dien angst te denken terwijl ik daar naar het tikken van de klok zat te luisteren
neen mijnheer antwoordde mijnheer mell nu zijn gezicht vertoonend en zijn hoofd schuddend terwijl hij bevend van david copperfield ontroering in zijn handen wreef
heep zei mijnheer wickfield met een eentonige gedwongen stem is volkomen van de zaak op de hoogte trotwood met wat hij zegt ga ik geheel en al accoord gij weet wel dat ik altijd veel van u gehouden heb
toen de klopping die ik vroeger gezien had er nu weer in kwam lichtte zij zelfs haar hand op en gaf het een slag dit is wel een kerel zei zij om partij voor te trekken
ik weet niet waar zij zullen neerkomen dat hangt van de omstandigheden af van den wind en zoo maar dat waag ik er op
ik vroeg geen verdere inlichtingen betreffende mijnheer wickfield daar zij die niet vrijwillig aanbood en wij praatten over andere dingen tot wij in canterbury kwamen
dat is nog eens een vriend als gij van vrienden spreekt ik mag een boon zijn als het niet een lust is om naar hem te kijken
ik herkende hem volstrekt niet meer men zou veel beter iemand kunnen zijn als die arme peggptty of zijn lummel van een neef zei hij
hoe de emigranten nooit anders dan op een vroolijken toon naar huis schreven en vol hoop en moed bleven
mijn meening over den kolenhandel op die rivier is dat hij misschien talenten maar zeer zeker ook kapitaal vereischt talenten heeft mijnheer micawber kapitaal heeft hij niet
er is niemand die dat zegt zei peggotty dat hoop ik ook maar hervatte mijn moeder hebt gij haar niet dikwijls hooren zeggen dat zij mij daarom alle moeite wenscht te besparen waarvoor zij denkt dat ik niet geschikt ben
kleur die zooeven verdwenen was kwam terug en verdween opnieuw zij glimlachte met stille treurigheid leek het mij toe en schudde haar hoofd
werkelijk opgekomen was en mijn gelukkige huis overstroomd had ik herinner mij dat ik toen de wind en de golven mij flauwer in de ooren begonnen te klinken nog een regeltje toevoegde
weet gij ook hoe het vanavond met hem is vroeg ik dat is juist de vraag die ik u had willen doen mijnheer antwoordde mijnheer omer als ik het niet uit kieschheid had gelaten
maar daarmee hoewel het heel aardig was had ik nog niets te eten denkt ge niet lieve zei ik dat het beter zou zijn er mary anne eens over te onderhouden
het is niet omdat ik ook maar eenigszins trotsch ben begrijpt ge wel copperfield zei traddles dat ik meestal mijn adres niet hier geef het is alleen maar
de gebeurteriissen van den dag door de tweelingen zoo niet door het warme bier geholpen hadden mevrouw micawber zenuwachtig doen worden en zij stortte tranen terwijl zij antwoordde
ik wist wel dat gij er niets op tegen zoudt hebben zei agnes naar mij toekomend met een zachte stem zoo vol lieve welmeenendheid
naar den salon waar agnes in een genoeglijk hoekje een karaf met portwijn en glazen voor haar vader had gereed gezet
of zooals men t noemen wil die hij bij voorkeur gebruikt en waarom zou hij niet als hij dat zoo vindt zeker tante zei ik
als ik hard over de dwaze huwelijken van anderen heb geoordeeld kan dat wel geweest zijn omdat ik bittere redenen had om hard over het mijne te oordeelen maar laten wij daar liever niet over spreken
het zou een schok zijn dien de meeste zieken misschien niet te boven zouden komen als men hun kwam zeggen de complimenten van omer en joram en hoe het vahmorgen met u gaat of vanavond al naar het uitkomt
ik weet zeker dat het dicht bij het buffet was door den geur van sterken drank en het rinkelen van glazen
jaarlijksch inkomen twintig pond jaarlijksche vertering twintig pond en zes stuivers gevolg ellende de bloesem verwelkt het blad verdort de god van den dag daalt neer over het akelige tooneel
een gedachte waarin ik gesterkt werd door de manier waarop hij de gang inkeek omdat dat rekeningetje nu al zoolang loopt
maar de herinnering er aan drukt hem nog altijd heeft hij iets over koning karel den eersten tegen u gezegd kind ja tante ha zei mijn tante haar neus wrijvend
nog niet he herhaalde mijnheer creakle maar dat zult ge wel gauw he dat zult ge wel gauw he herhaalde de man met het houten been
dat moeten zij zeker zei ik gij zult haar vervolgde mijn tante even goed even mooi even hartelijk even belangeloos vinden als zij altijd geweest is
ik riep haar toe schrik maar niet het is daniel en ging naar binnen ik had nooit kunnen denken dat de oude schuit mij zoo vreemd zou zijn
nog wat lichter driftig wordt het is zelfs te verwonderen dat het niet veel erger is ik ben alleen maar hier gekomen om te zeggen dat als wij moeder of ik of wickfield en heep
op een zondagavond las mijn moeder in die kamer peggotty en mij voor hoe lazarus uit den dood werd opgewekt
na eenig bedenken antwoordde juffrouw mills aldus mijnheer copperfield ik wil oprecht met u sprekem zielelijden en beproevingen vervangen bij sommige menschen de jaren
en in de avonduren in zijn studeerkamer placht te zitten werken en dus waarschijnlijk mijn vrije tijd hem uitstekend zou schikken
met zooveel kracht dat mijn vingers tintelden alsof ik ze gebrand had hij greep mijn hand in de zijne
als gij denkt steerforth zei mijnheer mell dat ik niet weet hoeveel invloed gij hier op iedereen kunt uitoefenen
traddles stond van zijn stoel op en legde met een zegevierenden glimlach zijn i ft ti y iry f w hernieuwde kennismaking hand op het witte kleed dat ik had opgemerkt
wie mijn verwaarloosde boeken weer in de oude orde van mijn schooldagen had geschikt zelfs al had ik agnes mijlen ver weg gewaand in plaats van
verhef haar dan zei baas peggotty zij heeft geen opvoeding gehad en niets geleerd misschien niet misschien wel zei baas
mij aankijkend dat hij als het op geleerdheid uit boeken aankomt wel bijna iedereen achter zich zal laten
want peggotty heeft mij verteld ik weet niet wanneer maar het lijkt mij eeuwen geleden van mijn vaders begrafenis en dat de menschen die meegingen daar hun zwarte mantels omdeden
te kunnen bijvoegen dat ik nu het vooruitzicht heb dat er welvoorbereidingen voor een feestmaal dra iets zal op komen dagen het is mij niet geoorloofd te zeggen van welken aard
om mij ook op die manier vriendschap te bewijzen sommigen hadden dochters die dood waren en god alleen weet hoe goed die moeders voor mij waren
ik geloof dat zij voor hem bijzonder geschikt zijn merkte juffrouw crupp op wij gingen dus naar boven de kamers waren heelemaal boven in het huis een groote aanbeveling voor mijn mijn kamers tante
kom dan mee zei mijn tante terstond haar hoed weer opzettend dien zij pas had afgezet wij zullen er eens naar gaan kijken
daarna zat hij op zijn gewone manier weer mijn moeder peggotty en ik over zijn paard te hangen en roerde het onderwerp niet weer aan
wat kan baas peggotty een stormzwaluw schelen ik zal het laten herdoopen welken naam krijgt het dan vroeg ik de kleine emily
ik bedoel weer onze peggotty en bovendien is het voor u toch niet lastiger d an voor ons ja maar ik voel het erger zei juffrouw
en totdat er iets op david copperfield komt dagen wat ik ik mag wel zeggen ieder uur verwacht heb ik niets te geven dan raad
met gesloten vuist en een gezicht vol opgewonden geestdrift voortgaanj maar het was in het geheel niet noodig dat ik voortging ik had genoeg gezegd ik was weer even ver
geloof ik ook niet dat ik het erg zou voelen goed gezegd jongeheer david riep ham in verrukking uit hoera goed gezegd
de punch deed zijn gezicht glimmen zoodat het er uitzag alsof het heelemaal gevernist was hij sprak op vroolijk sentimenteelen toon oyer de stad en bracht een toast op haar welzijn uit
ik hechtte onvoorwaardelijk geloof aan deze laatste verklaring toen ik den blik zag waarmee zij vergezeld ging vertrouw mij niet meer maar vertrouw mij ook niet minder
en schetste ook het huisje dat ik in highgate had gezien met mijn tante op haar bovenkamer er bij ben ik nu nog vreeselijk dora zei ik teeder
ik ging weer ziten en zei ik geef u volstrekt niet de schuld dora wij hebben allebei nog veel te leeren
derikt gij niet tante zei ik nadat ik nog een poos in het vuur had gestaard dat gij dora voor ons wederzijdsch bestwil nu en dan wat raad en onderricht zoudt kunnen geven
opende ik de deur hoewel hij er nog voor stond en dus tusschen deur en muur bekneld raakte alsof hij een groote noot was die ik wilde kraken en verliet het huis maar hij sliep ook buitenshuis
door een geheimzinnig oog werd bespied dat waarschijnlijk bij de geheimzinnige stem behoorde toen ik boven aan de trap kwam het huis had maar een verdieping
ik wil daaromtrent alleen oprrierken dat ik niet weet dat die stand van zaken hun eenigszins aangaat en dat ik die uitlatingen met verachting en smaad terugwijs
en gaf mij een aangenamen indruk van het proctors heroep ik liet met toenemend welgevallen mijn oogen over deze en vele dergelijke voorwerpen rondgaan
de noodzakelijkheid om dit gesprek waarbij hij heel langzaam ik heel snel sprak zeer zacht te voeren om het huis niet op zpo'n ontijdig uur te storen was weinig geschikt om mijn stemming te verbeteren
is er iets gebeurd tante vroeg ik ongerust niets trot antwoordde zij ga zitten ga zitten
wij waren veel samen dat behoef ik natuurlijk niet te zeggen maar soms waren wij toch eenige uren achtereen niet bij elkaar
dat zij mijn mama die altijd heel veel van mij gehouden had tegen mij hadden opgestookt en dat ik dit heel goed wist en dat peggotty het ook
met een aridere afspraak en toen ik zag dat mevrouw micawber dadelijk opklaarde liet ik mij door geen overreding daarvan afbrengen
en hoewel de verschrikkelijke tungay twee of driemaal met zijn houten been binnenkwam en de namen van de voornaamste schuldigen opteekende maakte dit geen grooten indruk
toen ik aanklopte om haar met deze ontdekking in kennis te stellen kwam zij aan de deur met een gezicht dat vriendelijker stond dan voor haar doen
eens aan zoudt willen denken dat gij met een armen jongen zijt geengageerd och neen neen riep dora dat is zoo erg vreeselijk
wiens haar zoo kort was geknipt als het kortste stoppelveld die bijna geen wenkbrauwen en in t geheel geen oogharen had
terwijl deze verandering zich bij annie voltrok die eens de zonneschijn in het huis van den doctor was geweest werd de doctor zelf steeds ernstiger
ik kijk van dokter chillip met zijn zondagsche das naar den preekstoel en denk wat een prachtig plekje die zou zijn om in te spelen
uit een borstzak van zijn jas haalde hij heel behoedzaam een bundeltje papieren dat uit twee of drie brieven bestond en legde het op de tafel
en dus verwonderde ik mij niet meer over wat hij ook deed een andere oorzaak die ons soms van elkaar verwijderde was dat ik er natuurlijk belang in stelde om naar blunderstohe te gaan
dat hangt er van af hoe men er over denkt maar hoe denkt gij er over peggotty zei ik
ik moest mij wel op de een of andere manier kenbaar maken antwbordde ik heb ik u uit de sterren naar omlaag geroepen neen antwoordde hij neen
zij klemde zich nog dichter aan hem vast maar hief haar gezichtje niet op en sprak geen woord het wordt laat liefje zei baas peggotty en ham is al gekomen om u naar huis te brengen
en haar tegenover mij zag zitten leunde ik soms achterover in mijn stoel en dacht hoe wonderlijk het was dat wij daar zaten met elkaar alleen
gij kunt dit niet tot iets dappers maken en gij kunt niet beletten dat ik'u vergeef ik ben niet van plan er met moeder of iemand anders over david copperfield te spreken
zij heeft zoo'n teer hartje zei baas peggotty met zijn groote hand over haar welige haren strijkend dat zij de droefheid van dit alles niet dragen kan
de roode vos liet hem dit alles zeggen dat wist ik om zich voor mij in het licht te stellen waarin hij zich mij op dien avond toen hij mijn rust vergiftigde had vertoond
want ik blijf beweren dat hij het een of ander ter hand moet nemen jongeheer copperfield zei mevrouw micawber op een argumenteerenden toon
wij hadden met de krokodillen afgedaan en waren juist aan de kaaimannen begonnen toen er aan de tuinschel werd getrokken
op een donkeren avond toen ik wat later kwam dan gewoonlijk want ik had daar wij nu spoedig zouden vertrekken dien dag mijn afscheidsbezoek aan blunderstone gebracht
hij was de eerste jongen die terugkwam hij stelde zich aan mij voor door mij mee te deelen dat ik zijn naam kon vinden op den rechterhoek van de deur boven den hoogsten grendel daarop zei ik traddles waarop hij antwoordde precies
waarom niet zei baas peggotty dat is onmogelijk hij zou zichzelf onteeren gij moet toch wel weten dat zij ver beneden hem staat
en sprekend alsof zij buiten adem was wat zegt gij er wel van gij hebt weer een vader gekregen
iets om hem te doen omkijken en hield hem aan de praat tot zij verdwenen was hij sprak over een herberg aan den weg naar dover waar hij een goedkoop
uw bedroefde emma micawber ik achtte mij niet gerechtigd een vrouw van me vrouw micawber's ondervinding een anderen raad te geven dan dat zij trachten moest
ja die geeft u veel werk niet waar het werk is zoo prettig antwoordde zij dat het haast ondankbaar van mij is het zoo te noemen
ik denk dat dit als iets natuurlijks een zekeren indruk op mij maakte maar de handigheid waarmee de een wist op te vangen wat de ander zei was iets kunstmatigs waartegen ik nog minder bestand was
bekruipt mij weer en ik luister naar alles wat zij mij zeggen met een onbestemde gewaarwording van plechtig ontzag en angst die mij blij doet zijn dat zij allemaal zoo dicht bij mij zijn
ik beloo fde haar te zullen gehoorzamen en ging naar boven met mijn boodschap onderweg bedenkend dat als mijnheer dick
ik meen zelfs dat ik het genoegen had haar nog eerder te kennen dan gij jongeheer copperfield toen ik nog een nederige klerk was en het is zeker niet meer dan natuurlijk dat zij door de tegenwoordige omstandigheden
reur generaal zou kunnen worden als ik dat jongemensch had gekend in den tijd toen mijn moeilijkheden tot een crisis kwamen
sommige behoorden in het consistoriale hof sommige in het arches hof sommige in het hof van prerogatieven
eenige knoopjes afsprongen en ik herinner mij dat er terwijl zij mij zoo omhelsde twee naar den anderen kant van de kamer vlogen
zoo verdween ook haar gedaante nog voor zij dichter bij hen was gekomen dat meisje wordt door een zwarte schaduw achtervolgd zei steerforth terwijl hij bleef stilstaan
ik wist wel hoe teer het was niemand kon dat beter weten dan ik zij had mij innig lief maar zij was toch nooit gelukkig
nu was ik al den tijd van mijn logeeren weer ondankbaar jegens het moederlijke huis geweest en had zelden of nooit daar aan gedacht
ik trachtte haar te danken ik trachtte haar te zeggen zooals ik in brieven dikwijls had gedaan hoeveel invloed zij op mij had maar al mijn pogingen waren tevergeefsch mijn liefde en blijdschap waren stom
maar lager namelijk bijna gelijk met den vloer waren eenige andere heeren van mijnheer spenlow's rang en evenals hij in zwarte toga's met wit bont gekleed
den volgenden morgen reed ik vroeg weg om het tooneel van mijn vroegere schooldagen te bezoeken ik kan niet zeggen dat ik nog volkomen gelukkig was in de hoop dat ik een overwinning op mij zelf zou behalen
de bewoners schenen een neiging te hebben om alle kleinigheden die zij niet meer gebruiken konden op straat te smijten wat haar niet alleen vunzig en plasserig maakte maar haar ook
er stond een langbeenige jongen met een bijzonder klein leeg ezelkarretje bij den obelisk in de blackfriars road wiens blik mij trof
was had het toch iets rustigs en datzelfde lag over haar geheele wezentje als een stille goede kalme geest iets wat ik nooit vergeten heb en nooit vergeten zal
ik draaide mijn hoofd niet om dat gij in een heel valsche positie verkeert wat ik heel goed voelde en waardoor ik nog wreveliger werd
en zindelijk nachtlogies kon krijgen ik ging met hem de westminster brug over en nam aan den overkant afscheid van hem
en een kamer te huur had en bracht mij voorloopig bij hem onder dak met ons wederzijdsch goedvinden zooals hij wel denken moest want ik zei niets hoewel ik nu mijn besluit had genomen
ik legde mijn bevende hand op de hand die hij voor zijn gezicht hield dank u mijnheer zei hij let er maar niet op
die mij tot dusverre genoopt hadden mij tegenover hem te bedwingen volkomen ik geloof bijna dat ik mij noch tot dien slag
de tijd dien hij gezegd had te zullen wegblijven was al lang om en hij woonde in een straatje bij de veeartsenijschool in camden town
dit had ook gemakkelijk het geval kunnen zijn al was hij minder afgetrokken geweest want buiten op het zand maakten mijn voetstappen geen leven maar zelfs mijn binnenkomen was niet in staat hem uit zijn gemijmer te wekken
maar gij en ik hebben elkaar toch wel goed gedaan trot in elk geval hebt gij mij goed gedaan beste jongen en er moet nu na zooveel jaren geen verdeeldheid tusschen ons komen
bijna alles deed wat hij haar vroeg wij waren alien blij dat traddles zoo den mond werd gesnoerd en verhieven steerforth tot in de wolkenj vooral toen hij zich nog verwaardigde ons te zeggen
en de boomen waren zoo gesnoeid en geknot dat zij hun vormen die ik mij nog zoo goed herinnerde volkomen verloren hadden
en alles wat mij aan menschen doet denken die niet zoo ongelukkig zijn geeft mij maar nieuwe narigheid kom oudje riep baas peggotty haar toe pak aan en gooi op neen daniel antwoordde juffrouw
neen zei hij zijn hoofd schuddend en eventjes lachend geen sprake van ja hij is hier gekomen die knecht van mij
ik ik had wel gewild dat gij wat vroeger aan mij gedacht hadt mijnheer dat dat zou vriendelijker geweest zijn mijnheer en billijker mijnheer dat zou mij iets bespaard hebben
en dat niemand ons daarbij kon helpen om veel daarop te letten dora kwam nu ik alleen was op haar pantoffeltjes naar beneden sluipen en schreide op mijn schouder
en toen zei hij dat ik laag was en dat ik verachtelijk was en toen heb ik hem gezegd dat hij een bedelaar was
en dat zeg ik nog eens liefje antwoordde ik wel duizendmaal maar ik had het zachte hartje van dora al te gevoelig gekwetst en zij wilde zich niet laten troosten
dat naar ik gehoord had op den weg naar dover lag weinig meer uit de wereld naar de woonplaats van mijn tante juffrouw betsey meenemend
deze eerste zei hij hem uit de andere zoekend kwam voor ik nog een week weg was een bankbiljet van vijftig pond in een blad papier aan mij geadresseerd
en de plechtige stilte om mij heen hoe langer hoe dieper indruk op mij maakte peggotty sloot mij in haar armen
tenzij gij er gegronde redenen voor hebt zij was nu over den haardrand heen gekomen en ik over mijn wantrouwen
ik wist dat peggotty's logeerkamertje mijn kamertje waarschijnlijk spoedig genoeg bezet zou wordeh als die groote gast voor wien ajlle levenden plaats moeten maken niet al in huis was
en de bruidsmeisjes naar huis waren met dora in ons huisje vond zitten heelemaal buiten dienst gesteld om zoo te zeggen wat mijn oude verrukkelijke verlovings bezigheden betrof
ik kon naar de treurige muziek luisteren zonder voor iets te huiveren dat zij wakker riep hoe had dat ook gekund
ik begin opnieuw mijnheer dick en ik werden spoedig de beste vrienden en heel vaak gingen wij als zijn dagwerk gedaan was samen uit om den grooten vlieger op te laten
die de kortste weg naar school was en vond het over het geheel een verademing dat zij weg waren hoewel ik niettemin nog altijd veel van hen hield
om te begrijpen hoeveel redenen er zijn om hem niet te beleedigen is laag en verachtelijk gij kunt nu gaan zitten of blijven staan zooals het u belieft ga verder
nu eens raakte ik hem kwijt dan zag ik hem weer dan raakte ik hem weer opnieuw kwijt nu eens kreeg ik een slag met een zweep dan weer werd ik nageschreeuwd nu eens lag ik in de modder
en legde ze op de tafel hij nam van zijn zuster een kleine som als voorschoj op zijn legaat aan maar net genoeg zou ik gedacht hebben
hier is onze bank in de kerk dichtbij is een raam waaruit men ons huis kan zien en ook onder den ochtendgodsdienst dikwijls door peggotty wordt gezien die zich graag zooveel zij kan verzekert
ik beefde en verbleekte lets ik weet niet wat of hoe dat met het graf op het kerkhof en het opwekken der dooden in verband stond kwam in mij op en deed mij sidderen
dat was heel aardig van u mijn liefje antwoordde ik en ik voelde het zoo diep dat ik er volstrekt niet over had willen spreken dat gij een heelen zalm had gekocht veel te veel voor twee menschen
ik ben het in zooverre eens met wat juffrouw trotwood daar heeft opgemerkt zei juffrouw murdstone nu haar hoof d in haar nek werpend dat ik eveneens geloof dat onze betreurde clara ten opzichte
ik betuigde mijn dankbaarheid voor dezen lof en zei dat het mij heel erg speet dat wij elkaar zouden verliezen
mijnheer micawber drukte mij de hand slaakte een kermenden zucht en begon vervolgens te schreien ik was erg aangedaan en teleurgesteld ook want ik had gedacht
heel prettig is om zonder eten uit te moeten gaan is het wel
uit den nevel komt nog ons huis niet nieuw voor mij maar mij zelfs in de vroegste herinnering daaraan zeer vertrouwd
en twee fletse starende oogjes waarmee het altijd verwonderd scheen te vragen waarom het toch geboren was het was met een zonderlinge mengeling van smart en genoegen
ik laat haar dus maar liever zitten op de stoep van een bakker heelemaal buiten adem met een hoed die alle model verloren heeft en met nog maar een schoen daar de andere een heel eind verder op de straat was blijven liggen
en nu zie ik den buitenkant van ons huis met de klapramen der slaapkamers die openstaan en de oude kraaiennesten die nog in de olmen achter in den tuin voor het huis hangen te schommelen
e n kookte het water nog niet eens ik wil u geen verwijten doen liefje maar dat is toch niet prettig
keek zij mij aan zou de tijd dat misschien niet kunnen wat ik ben hebt gij mij gemaakt agnes dat zult gij zelf wel het beste weten
van een gevangenis of voor de balie van een rechtbank stond zoo bleef ik staan zoolang het onderhoud duurde en zoo zag ik nu mijnheer murdstone en zijn zuster de kamer binnenkomen
dat is dus tie jongeheer wien de tanden moeten worden afgevijld draai hem eens om de man met het houten been draaide mij rond
en mij door u zal laten leiden zooals ik door de duisternis die nu voorbij is door u geleid ben wat er ook gebeuren mag
wat ik werkelijk vond dat een verstandig idee was dat ham best ten uitvoer had mogen brengen wij reden echter
en zei toen weer op zijn punt van uitgang terugkomend als wij dus willen weten hoe het met barkis gaat zijn wij genoodzaakt om ons te houden
daarvan ben ik volkomen overtuigd hij is de vader van mijn kinderen hij is de vader van mijn tweelingen hij is de man van mijn hart riep mevrouw micawber met stuipachtige bewegingen uit
het litteeken door den hamer veroorzaakt kwam zooals gewoonlijk wanneer haar trekken eenige drift verrieden bijzonder sterk uit
hoewel mijn drift begon te bedaren hem alleen zeg gend dat ik van hem verwachten zou wat ik altijd verwacht hao en waarin ik nooit was teleurgesteld
dat er geen woord van in zijn memorie zal komen is het een memorie van zijn eigen leven die hij schrijft tante
hij was in zijn werkpak en zag er tamelijk grof uit maar toch ook flink heel geschikt om het teedere meisje dat naast hem hep te beschermen hij had in zijn gezicht een zoo groote openhartigheid en eerlijkheid
laat u ons die kamers van u eens zien als het u belieft juffrouw zei mijn tante voor dezen heer zei juffrouw crupp in haar zak naar haar sleutels zoekend ja voor mijn neef zei mijn tante
dat weet ik nog niet antwoordde mijn tante wij zullen zien ik weet niet wat ik doen moet riep ik uit als ik weer naar mijnheer
zijn leven is heelemaal gebroken hij weet niet waar hij heen gaat hij weet niet wat er voor hem ligt hij begint een reis die af en aan zal duren zoolang hij leeft geloof dat op mijn woord
dit is zwaar cm te dragen het is hartverscheurend als gij mijn zwakke krachten kennend mij raad wilt geven hoe gij denkt dat ik die in deze ongewone
dien ik als ik hem in een voliere had gezien zeker voor een uil zou hebben gehouden maar die naar ik vernam de presideerende rechter was in de ruimte binnen het
ik ben vast besloten u te vergeven maar het verwondert mij dat gij uw hand opheft tegen iemand van wien gij wist dat hij zoo nederig is
was eenigszins verdrietig van aard en huilde dikwijls meer dan in zoo'n kleine behuizing voor anderen aangenaam was
ik wou dat ik gestorven was ik wou dat ik toen gestorven was met dat gevoel in mijn hart dan zou ik meer geschikt voor den hemel zijn geweest dan ik sedertdien ooit geweest ben
achtte ik dit heel waarschijnlijk ik hoorde dat mijnheer mell geen kwade vent was maar nooit een halven shilling op zak had en dat er geen twijfel aan was of zijn moeder was zoo arm als job ik dacht toen
en ik ben u zoo dankbaar daarvoor agnes zoo aan u verbonden dat ik geen naam weet te geven aan de verknochtheid van mijn hart
daar ik pas gedineerd had afsloeg en na te hebben gezegd dat ik daar hij zoo goed was mij daartoe uit te noodigen graag zou wachten tot zijn dochter en schoonzoon terugkwamen vroeg ik hoe kleine emily het maakte
daar de klerken elkaar met hun pennen aanstieten dm naar mij te wijzen wij bereikten lincoln's inn fields zonder eenig nieuw avontuur
maar nu is het huwelijk uitgesteld en emily mijnheer omer vroeg ik is zij nu wat rustiger geworden
mijn tante volkomen onverschillig was voor deze opinie en deze veeleer probeerde aan te wakkeren dan weg te nemen werd juffrouw crupp
ik was zoo aan de micawbers gewend geraakt was in hun rampen zoo vertrouwd met hen geweest en was buiten hen zoo volkomen zonder vrienden
op den bepaalden tijd stonden wij voor de deur de deur van dat huis waar ik enkele dagen geleden nog zoo gelukkig was geweest waar ik mijn jeugdige vertrouwen zoo oprecht en eerlijk had geschonken
toen juffrouw mills met treurigen ernst opmerkte dat het voor sommige harten wel gelukkig zou zijn als dit zoo was verzocht ik te mogen verklaren dat ik mijn opmerking tot stervelingen van het mannelijk geslacht beperkte
en van veel zorg geweest zoowel bij het leven van mijn dierbare overleden vrouw als later hij heeft een onaangenamen weerspannigen aard
had willen doen van plan was nog dienzelfden avond op reis te gaan ik vroeg hem waarheen hij dacht te gaan hij antwoordde niets anders dan ik ga mijn nichtje zoeken mijnheer
alsof zij eenigszins wrevelig werd dat is zijn zinnebeeldige manier om het uit te drukken hij schrijft zijn ziekte aan schrik en verwarring toe wat heel natuurlijk is en dat is het beeld of de gelijkenis
en de overblijfselen van de oude kraaiennesten bij stukken door den wind werden weggevoerd de vrachtrijder zette mijn koffer bij het tuinhek neer en liet mij alleen
dat is geen antwoord op mijn gezegde zei mijnheer creakle ik verwacht een ander antwoord van u
ik liep dus in mijn besluiteloosheid een paar keer de kamer op en neer en kwam toen weer bij haar terug dora mijn lievelingetje
hij stond op en ik eveneens wij drukten elkaar nogmaals de hand voor wij naar buiten gingen ik zou tienduizend mijlen ver loopen zei hij ik zou loopen tot ik doodviel om dat geld voor hem neer te leggen
en dan is hij zoo'n flinke edelmoedige trouwhartige jongen zei ik door mijn geliefde onderwerp meegesleept dat het haast niet mogelijk is hem zoo te prijzen als hij verdient
dat lk begin te gelooven dat het heelemaal weg zal loopen en ik er rtooit wat van zal hooren maar dat zal ik niet afwachten begrijpt ge wel zei de melkboer steeds zijn stem het huis inzendend
dierbare jonge vriend de teerling is geworpen alles is voorbij de knagende zorgen achter een akelig masker van vroolijkheid verbergend
dan zal ik te paard gaan zei ik ik zou dien dag canterbury zeker niet zijn doorgereden zonder stil te houden als ik naar iemand anders was gegaan dan naar haar
ik veronderstel dat gij wel nooit gedacht zult hebben dat mijn omstandigheden erg gunstig waren antwoordde de secondant gij weet wat mijn positie hier is en altijd geweest is
ik zag terstond aan het gezicht van zijn moeder dat zij van hem zelf wist wat hij had gedaan dit gezicht was heel bleek
gij hebt er wel goed aan gedaan dien kerel bier te brengen zooveel woede en smaad als haar gezicht verduisterde
plaatselijk is verlangt zij dat mijnheer micawber zich naar plymouth zal begeven zij achten zijn persoonlijke aanwezigheid daar volstrekt noodzakelijk
daarna was het zijn grootste genoegen dit stukje was dat half gesmolten aan de voering van zijn zak kleefde
ik werd dus den volgenden ochtend uit de les gerospen en vond mijnheer micawber in de spree kkamer om mij te zeggen dat het diner op den afgesproken tijd zou plaats hebben toen ik hem vroeg of de zending gekomen was drukte hij mij de hand en ging weg
dat niets anders was dan een groote houten bak op wielen en ratelde voort zoo hard dat ik moeite had den ezel bij te houden die jongen had iets brutaals
ik ben zonder hoop hier gekomen en ik ga ook zonder hoop weer weg ik heb gedaan wat ik dacht dat ik doeii moest maar ik heb nooit gedacht dat er iets goeds van zou komen
dat haar oogen zich met tranen vulden dan weet de hemel dat haar leven welbesteed zal zijn nuttig en gelukkig zooals zij toen zei
die vaak naar mij keek het onvriendschappelijk zou vinden of misschien moet ik ons verschil in leeftijd en de gevoelens die ik hem toedroeg in aanmerking nemend
wij zijn allemaal weer teruggekomen antwoordde mevrouw micawber sedert dien heb ik de andere takken van mijn familie geraadpleegd over de maatregelen die mijnheer micawber nu het best zou kunnen nemen
doe het liever zelf maar nu riep peggotty die van den een naar den ander was gevlogen om ieder een kus te geven uit het wagentje waarin wij alien reeds zaten emily en ik naast elkaar dat juffrouw
dat ik het eenigszins moeilijk vond mij voor te stellen dat hij erg op zijn gemak zou zijn in de kleeding die zijn dankbare nichtje hem toedacht
of zij het kookboek in bewaring zou willen nemen en als zij het dora onder de oogen kon brengen zonder haar al te veel te doen schrikken mij ook dien gewichtigen dienst zou willen bewijzen
om bij de hand te zijn zei ik vragenderwijs juist antwoordde mevrouw micawber om bij de hand te zijn als er iets op mocht dagen en gaat gij mee mevrouw
tengevolge van de vele koolbladeren iets van een vuilnishoop gaf dit vuilnis was ook niet alleen van een plantaardige soort want ik zag zelfs een schoen een platgetrapt sauspannetje
als zij honderdmaal mijn kind was zou ik niet meer van haar kunnen houden gij weet niet wat het is uw kind te verliezen
en heb zooveel barmhartigheid met mij dat ge mij enkele woorden schrijft over oom dien mijn oogen in deze wereld nooit nooit terug zullen zien
ik ben er niet zeker van of hij mijnheer mell wilde slaan of dat mijnheer mell hem wilde slaan zelfs niet of een van beiden van plan was
juffrouw murdstone bevestigde dit met een hoorbaar gemompel hm zei mijn tante ongelukkig kind mijnheer dick die al dieri tijd met zijn geld had gerammeld
ik kan hem zelfs nu niet verlaten zonder met smart aan zijn nederige standvastigheid en zijn bittere harteleed te denken
als ik haar haar schande ooit ergens kon verwijten zou ik overal heen willen gaan om dat te doen als ik haar vervolgen kon tot aan het graf zou ik het doen
en de hemel verhoede dat ik hem zou willen kleineeren over het geheel genomen zullen wij nooit om kort te gaan waarschijnlijk nooit met iemand kennis maken die op zijn leeftijd nog zulke beenen had om slobkousen te dragen
het voetenbankje was glad en peggotty was rirwymaar dat hinderde niet ik mooi david zei peggotty wel heere neen lieve jongen maar hoe komt gij over trouwen te denken
over de straat met een bovenverdieping vol lage klapramen die nog verder uitstak en balken met gebeeldhouwde koppen
mij al niet meer vreemd was verwonderde dit plotselinge voorstel mij niet en antwoordde ik ja goed zei mijn tante weer janet bestel het wagentje met den grijzen hit voor morgenochtend om tien uur
en daar als dood bleef liggen scheen hij langzamerhand uit een droom te ontwaken en ik herinner mij dat ik hem zijn vlieger heb zien oprapen
om mij op mijn terugweg bij te lichten meende ik weer iets angstigs te zien in den blik dien zij op mij vestigde
en dien ik voor een zesstuiverstuk naar het doversche diligencekantoor gebracht wilde hebben daar doe ik het voor zei de langbeenige jongen sprong terstond op zijn karretje
hadden beholpen de oudste inwoonster van kentish row geloof ik die uit werken ging hoewel zij al lang te zwak was om nog te werken vonden wij weer een juweel
het was voor mijn verbeelding alsof het portret verouderd en het origineel een kind gebleven was hoewel haar gezichtje vroolijk en gelukkig
maar mijnheer sharp dineerde en soupeerde bij mijnheer creakle aan tafel hij zag e r dacht ik teer en zwak uit had een tamelijk grooten neus
agnes zuster van mijn jpngensjaren als ik toen geweten had wat ik eerst veel veel later wist
wij moeten uw opvoeding niet vergeten dit was het eenige onderwerp dat mij nog verontrust had en ik was heel blij dat zij er over sprak
het doen moest juffrouw gummidge deed het dus maar met leedwezen moet ik zeggen dat zij de feestelijke vreugde van onzen uittocht
met deze woorden kuste hij zijn groote hand en grijnzend alsof hij een masker droeg ging hij weg wij zaten nog een paar uur over den
en daarop behaagde het hem als zijn meening te kennen te geven dat het een leuk schandaaltje was waardoor ik voor altijd aan hem gehecht raakte
die door een standvastig voornemen werd ondersteund en door niets kon worden neergeslagen hij sloeg de sneeuw van zijn hoed en zijn kleeren en veegde ze van zijn gezicht
en spreidde zij om die kleine feeengestalte een glans van haar eigen zuivere licht die haar mij nog kostbaarder en onschuldiger deed voorkomen
gij zijt op school geweest ja mijnheer antwoordde ik een korten tijd herinnert gij u den datum zei mijnheer dick mij aankijkend en zijn pen opnemend om het antwoord op te teekenen waarop koning karel de eerste onthoofd werd
dit achtte ik voor mijn plan voldoende en ik besloot aan het einde van die week te vertrekken daar ik voor een kleinen jongen heel eerlijk was en den naam dien ik bij
zonder twijfel zei ik zonder twijfel maar heeft zij een aanbidder die haar waardig is agnes zou geen anderen kunnen liefhebben mijn tante zat een poosje met haar kin op haar hand te
geen dag van zijn leven ging voorbij of hij werkte uren achtereen aan zijn memorie die echter hoe hard hij ook werkte nooit opschoot want vroeger of later kwam koning karel de eerste er altijd weer in
door het raam een lonkje toewierp wat een van de zwaarste vergrijpen was die tegen de waardigheid van mijn tante gepleegd konden worden
toen zij was uitgestapt nam zij mij bij de hand braeht mij naar de keuken en sloot de deur irpeggotty zei ik nu werkelijk verschrikt en beangst wat is er toch aan de hand
ik merkte ditzelfde ook op bij peggotty toen zij beneden kwam en daarna is mij dit nog eenige keeren opgevallen
kan ik het voor iets grooters doen laat hij gaaii waarheen hij wil met de middelen die mijn liefde hem verschaft heeft denkt hij mij door lange afwezigheid te overwinnen
mijnheer spenlow bracht mij over een pleintje dat omringd was door deftige huizen die zooals ik uit de doctorale namen op de deuren begreep
wat mijzelf betreft mijn bezigheid op mijn eenzame pelgrimstochten bestond daarin mij onde'r het voortgaan elken voetstap van den ouden weg in de herinnering terug te roepen
om naar een reukfleschje te zoeken en in mijn zielsangst nam ik daarvoor een ivoren naaldenkokertje en stortte al de naalden over dora uit ik schudde mijn vuisten tegen jip die even razend was als ik
hierbij wendde hij zich tot uriah en juffrouw heep niet meer die ontwikkeling noodig heeft die hij zonder zijn kennis van menschen en zaken zou behoeven
juffrouw crupp zou voor tafel en beddegoed zorgen en voor mij koken voor al het overige was reeds gezorgd en juffrouw crupp zei uitdrukkelijk dat zij altijd een hart voor mij zou hebben alsof ik haar zoon was
gij zijt altijd al een bedelaar dat weet ge wel maar als gij dat doet zijt gij een onbeschofte bedelaar
met zijn fraai besneden gezicht naar mij toegekeerd en zijn hoofd ongedwongen op zijn arm rustend hij was in mijn oogeh iemand van macht en aanzien dit was natuurlijk de reden dat ik zoo lang aan hem lag te denken
wie heeft dat gedaan riep zij uit haar vriendin te hulp snellend ik antwoordde ik juffrouw mills ik heb het gedaan of iets van dien aard en verborg mijn gezicht in het
waar david's oudtante toch gebleven is heere peggotty zei mijn moeder uit een mijmerend gepeins ontwakend wat praat gij toch een onzin
juffrouw dartle antwoordde ik gij maakt de beleediging nog erger zij is al groot genoeg ik wil tot afscheid zeggen dat gij hem groot onrecht aandoet
als haar oom uit huis en hof werd verjaagd en aan een dijk moest gaan liggen jongeheer david zei hij met niet minder trots dan tevoren geloof ik vast en zeker
ik weet wel wat gij bedoelt knorrepot zei mijn moeder ik begrijp u volkomen peggotty dat weet gij heel goed en het verwondert mij dat gij geen kleur krijgt als vuur
heel graag zei juffrouw gummidge weer haar hoofd schuddend en haar oogen afvegend ja ja heel graag het spijt mij dat het om mij is dat ge zoo graag gaat
dien dit mij gaf was die verdwenen en speelde zij weer voort mij nog met haar kalmen glimlach aankijkend toen ik in den eenzamen avond terugreed
mijnheer omer's gezicht en toon drukten zooveel uit dat ik met een gerust geweten kon knikken alsof ik zijn bedoeling wel raadde
er was voor dezen jongen die voor zeer knap werd gehouden en er heel goed uitzag en die minstens zes jaar ouder was dan ik werd ik door de anderen
wist ik het niet riep ik uit heb ik het niet gezegd dat geen vreugde of smart geen enkele aandoening van die eenvoudige menschen u onverschillig kon zijn
maar zooals ik al in het verhaal van mijn schooldagen heb aangeteekend zijn vereering voor den doctor was grenzenloos en ware gehechtheid heeft zelfs wanneer zij door
spek kaas versch brood brandhout kaarsen en soja die voortduik ben nog steeds verliefd rend uit den winkel opstegen
dat barkis op antwoord wacht zeg eens hoe is de naam haar naam ja zei barkis knikkend