AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
na aldus voor den inwendigen mensch gezorgd te hebben wierp willem zijn aanmerkelijk lichter geworden knapzak weer over den schouder en zette zijne reis voort in de verte achter hem kwam eene boerenkar aanhotsen dichterbij gekomen bleek ze slechts door éen boer bezet te zijn
deze snoof een paar malen de lucht op als een speurhond welke gewoonte hem misschien zijn liefelijken bijnaam had bezorgd daarop kroop hij op handen en voeten rondom de plaats waar men elkander had verlaten en onderzocht daarbij opmerkzaam elk blaadje elk grassprietje dat hem iets scheen aan te duiden
zei hij na eene poos op eenig teeken van leven gewacht te hebben mijnheer verman u laat de droefheid u niet overmeesteren er moet gehandeld worden is u in staat mij aan te hooren
groepen de massa's kregen omtrek het werden letters drie groote vurige letters van saamgepakte sterren gaven antwoord op zijn zielskreet god met die gedachte welke den doodsangst verdreef drong tevens een straal van hoop in zijne geprangde borst hij sloeg de oogen weer
ontzettende verrassing dien armen vader tegelijkertijd bereid werd wist hij niet en kon hij derhalve niet droomen noch hij noch zijne zuster noch zijne moeder
toen van dal begreep dat er geen kans bestond zijne lading ongemerkt te lossen en hij even dik als hij gekomen was weer huiswaarts zou moeten keeren werd hij kregelig hij moest zijne verontwaardiging lucht geven en pruttelde iets van een schandaal zie je tralies eli heimans willem roda goed voor een beestenhok
het trillen van hare stem verried hare ontroering hoewel ze uiterlijk kalm scheen laten we nu dadelijk naar huis gaan emilia drong willem en wilde met zijne zuster terugkeeren
daarna weersprak en weerlegde hij dat een misdaad in drift gepleegd en uitgelokt door den verslagene gelijk zou staan met eene in dronkenschap begaan en was het wel drift waarin de beklaagde op den zoon van den heer walling aanviel
ten minste ik weet het niet ik moet het wel gedaan hebben maar als ik hem niet zoo akelig had zien liggen zou ik het zelf niet gelooven herinner je je nog dat je je omkeerde alvorens op albertus walling aan te vliegen
op het dak op de palen en op de schuttingen zaten een ontelbare menigte raven en wouwen in dichte rijen onbeweeglijk naast elkander laten we nog even wachten zei dilly tot willem en mr stake daar komt jacky met een os
willem riepen moeder en dochter te gelijk en rukten de deur open maar het was willem niet t was frederik walling de voormalige schooier die er nu echter in zijn deftigen zwarten rok alles behalve schooierachtig uitzag hij streek met zijne mouw zijn zijden hoed glad
roda vroeg omens belangstellend je spreekt of je door dezen eenen slag je geheele vermogen hebt verloren zoo erg zal het toch niet zijn jij bent er de man niet naar alles op eene kaart te zetten
telkens als een jongen den slag ontving uitte hij een doordringenden gil en bliezen de grijsaards op het riet daar heb je het al ze slaan elkaar de tanden uit fluisterde knol tatamboe keek om en zijn strenge blik gebood opnieuw stilte
spoedig evenwel kwam de vijand die op eene lange zeereis en voornamelijk op eene stoomboot zelden wegblijft de verveling namelijk aan boord de meeste passagiers liepen van boven naar beneden van de rookzaal naar het salon en van daar weer naar de kooien zonder ergens iets te vinden dat hunne aandacht boeien en den lastigen eli heimans willem roda vijand verdrijven kon
het geblaf en geschreeuw kwam nader van tijd tot tijd bewees een jammerlijk gehuil dat een onervaren hond in zijn overmoed den ever te na was gekomen en voor zijne vermetelheid met een stoot van de geduchte slagtanden was gestraft
de tweede fakkel werd snel opgestoken en willem hielp den engelschman zijn boeltje weer bij elkaar rapen de parasol en de plaid de tasch en de kijker lagen voor de hand éen handschoen ontbrak de tweede legde een stom getuigenis af van wat de man had moeten lijden de vingers waren er afgeknaagd
hoeden en sardineblikjes scharen messen en dolken zweepen en kogelzakken rijbroeken en meerschuimen pijpen in bonte wanorde dooreen lagen tusschen de toonbanken zat de winkelier aan een slagersblok dat als tafel dienst deed en met schalen en boeken bedekt was
nu en wat verder wel de baas had er ooren naar de squatter had hem zelf geschreven of hij niet iemand wist die toch naar australië ging die kon dan meteen een oogje op de kostbare lading houden je kunt begrijpen willem hoe blij ik was toen de boot het anker lichtte ik had al den tijd in angst gezeten dat ze me weer inpikken zouden ik kon geen politieagent zien zonder te beven
in de laatste moest nu het bevroren beekje den eersten zijne drijfkracht weigerde dag en nacht doorgewerkt worden om alle bestellingen uit te voeren willem vroeg en kreeg werk hij werkte de ééne week s daags de andere s nachts en verdiende zestig centen in de twaalf uren
hij vond het dan geraden aan eene andere zijde over de schutting te klimmen om snel den kamp over te steken maar pas was hij binnen of een troep stieren kwam met gebogen koppen en opgestoken staarten aangaloppeeren zoodat hij ijlings terug moest keeren en over de heining springen alles tot groot vermaak van de werklieden en de ronddwalende scheerders
ik heb hem reeds op drie verschillende plaatsen ontmoet de fortuin schijnt hem niet te willen begunstigen zeide de ambtenaar t is goed dat gij hem met u neemt heeren we hebhen hem verzocht met ons terug te keeren daar men het geluk toch niet dwingen kan maar hij is tamelijk stijfhoofdig we moesten hem tegen onzen zin aan zijn lot overlaten
dat heb je mij in maastricht reeds verteld ik dacht er zooeven nog aan laat mij het adres eens zien hm ipswich dat ligt nu juist niet op onzen weg maar we hebben nog wel een dag te missen hoe oud is dat adres t was een half jaar oud toen ik den brief kreeg en is dus nu bijna twee jaar
ja nu je het zegt merk ik het ook er is iets niet in den haak de oude schijnt wel gehuild te hebben er zit een onweer in de lucht morgen zullen we misschien van de losbarsting hooren
ik zal je dus maar op den man af vragen weet je waar herman borgers is ja willem zeide emilia terwijl eene donkere blos zelfs bij het zwakke sterrenlicht zichtbaar haar lief gelaat overtoog dat wil zeggen ik weet waar hij een half jaar geleden was
menigen langen en kouden winteravond bracht hij aan den haard van den vriendelijken ingenieur door die toen hij willems weetgierigheid opmerkte hem allerlei werken over den st pietersberg en het mijnwezen verschafte o a eene kaart of platten grond van de gangen van den st pietersberg die zooals hij zeide napoleon i had doen vervaardigen
t zijn de schooier en zijn vader omkeeren en op de vlucht gaan is willems eerste gedachte maar zijne beenen weigeren hem den dienst geen lid van zijn lichaam dat niet beeft als ze hem bemerken is hij binnen een half uur in handen der politie neen onmiddellijk want vlak naast hem staat eli heimans willem roda een politieagent
het eenige wat u doen kunt is op goed geluk het land ingaan en overal waar u ziet graven of wasschen navraag doen t blijft echter een hopeloos werkje heeft u geen portret
weet je nog wel hoe je een paar jaar geleden emilia bijna een oog uitgeslagen hebt toen ze bij ongeluk den inkt over je teekening wierp in het vervolg zul je die drift weten te beheerschen die ongelukkige schop zal wel de laatste misslag zijn dien je drift je deed begaan
ik zou wel eens een kijkje willen nemen in die donkere gapende opening daar ginds doe het niet mijnheer riep knol angstig en hield den engelschman bij den arm tegen
ze wilde je het eerst zien en ze heeft je het eerst gezien ik zag haar van middag bleek worden opstaan en wankelen spreken kon ze niet ze wees met bevenden vinger naar den hoek van de straat en toen zag ik je ook eli heimans willem roda met geweld moest ik er haar van terughouden op straat te gaan spoedig echter begreep ze dat ik gelijk had en schikte zich naar mijn plan
dan is het wel mogelijk dat dat jongmensch in dien tijd naar europa teruggekeerd is mogelijk is het wel waarschijnlijk echter niet in alle brieven die ik van huis ontvangen heb heeft mijne zuster minstens een groet geschreven ze zoude er mij met een enkel woord van in kennis gesteld en mij van de opdracht ontslagen hebben
willem bedankte de heeren uit naam van mylord voor hunne bereidwilligheid en verzocht den jagers hen den volgenden morgen vroegtijdig te willen wekken wat de heeren dienstvaardig beloofden nog lang bleven de jagers drinken en zingen doch het laatste niet meer uit volle borst want ze vreesden zijne hoogheid in diens slaap te storen
zoo van den vroegen morgen tot den laten avond half naakt voor t helsche vuur te staan ik benijd je niks verstaat ge hebt ge van den zomer bij den boer gewerkt ja nu dan voorspel ik je dat je het geen drie dagen uithoudt maar er zal dan toch wel wat anders te vinden zijn
geen wonder boven hem zweefde een arend en daalde in steeds kleiner kringen neder langs den zoom van het woud scheerde het mannetje van den roofvogel klapwiekend langs den grond en sneed het angstige dier telkens den pas af als het de veilige struiken bijna had bereikt
een blik uit zijne kleine staalblauwe oogen was voldoende om een paar vechtende honden te scheiden en in bedwang te houden zijne kleeding was gelijk aan die der jagers doch de buks ontbrak die zou hem in t kreupelhout ook meer tot last dan tot nut geweest zijn
de wapens werden nog eens onderzocht en knols revolver die niet deugdelijk bevonden werd tegen vergoeding met die van een der goudzoekers verwisseld heeren weest op uwe hoede waarschuwde de vriendelijke beambte bij het afscheid nemen
de rechtbank spreekt den beklaagde vrij van het hem ten laste gelegde feit als hebbende gehandeld zonder oordeel des onderscheids maar gelast opzending naar en verblijf in het rijksopvoedingsgesticht voor jongens op den kruisberg voor den tijd van twee jaar
uitkleeden haast je wat willem trachtte ook nu te gehoorzamen doch het was hem niet mogelijk hij beefde te sterk de majoor kreeg medelijden wacht jongen ik zal je helpen zei hij op veel zachter toon dan hij tot nu toe had aangeslagen
dat is een bij als ik het wel heb dat geloof ik ook willem wat zou hij daarmee willen doen jacky's oogen volgden elke beweging van de bij nu was ze dicht bij zijn hoofd dat het water bijna aanraakte
de prins van wales misschien fluisterde een der jagers zijn buurman in het oor het woord ging van mond tot mond het misschien bleef natuurlijk achterwege en weldra stond bij de jagers vast dat ze de hooge eer genoten den prins van wales van aangezicht tot aangezicht te aanschouwen
er bleef niets anders over dan aan zijn wensch te voldoen en hem eene sigaar te geven daarmee zocht de man dadelijk zijn schaduwrijk plekje achter de huiden weer op vlijde zich neer en na in zijne haren ook een lucifer gezocht en gevonden te hebben begon hij met gesloten oogen te dampen
nu is het eiland duidelijk zichtbaar welk genot voor het oog dat zich zoolang met lucht en water of kale kalkrotsen moest vergenoegen de tropische plantenwereld in al hare weelde te aanschouwen breed gekroonde platanen versieren het strand tot waar de zee hun voet met schuim bespat
elken morgen ging moeder zoodra ze gekleed was dikwijls reeds bij het aanbreken van den dag voor het venster zitten en tuurde de straat in tot het donker werd en ze niets meer kon onderscheiden ze wilde niet hebben dat vader of ik haar aflosten
langzaam stoomde de sydney door het suez-kanaal in de roode zee werd de hitte ondragelijk zoodat door de meeste passagiers ook de nacht aan dek werd doorgebracht met blijdschap zagen zoowel de reizigers als de equipage de kale oevers elkander meer en meer naderen en de zee zich vernauwen tot de smalle straat
zeg kees een goeie voor de booien hè zoo'n bruid in huis daar kun je van op an dikke t regent er fooien en geen dubbeltjes hoor die lui laten zich niet lompen als de een je een pop in de hand stopt geeft de ander je een achterwiel
roda begreep zijne bedoeling och omens of het je ook al gelukt hem vrij te doen spreken de schande neem je niet van mijn hoofd en nog minder van het eli heimans willem roda zijne tweemaal binnen ééne maand zijn we de fabel van de stad
een zwarte vriend fluisterde hem in de ooren daar is een corroborrie en bora in het noorden dertig dagen van hier en hij vluchtte en werd weder blij en gezond
willem vuurde op gevaar af den hond te treffen de kogel sloeg op een pas afstand in het water de kengoeroe schrikte liet den hond los en keerde zich om met het doel naar de andere zijde te ontvluchten daar zag hij jacky die schreeuwend een stijgbeugel aan den riem boven zijn hoofd zwaaiend kwam aanjagen een paar honden naderden van dezelfde zijde den plas
uit enkele woorden die lord greybury hem toevoegde wanneer hij hem op de boot de eene reisbeschrijving na de andere zag lezen maakte willem toen reeds op dat hij hem tot opzichter of iets dergelijks op zijne uitgestrekte bezittingen wilde aanstellen nu nam hij zich voor den lord er naar te vragen om zekerheid te
neen mijnheer ik weet wel dat ik stil bleef staan ik kon niet verder het was of de grond op en neer ging je zeidet zooeven dat je alles rood voor de oogen werd kon je je tegenpartij dan zien vroeg een der raadsheeren
maar hij was niet te verwrikken en liet alles z geregeld weêr wegnemen dat ik ten laatste zijn wil opvolgde en hem nietwes meer voorzette dan hetgeen hij verlangde het viel mij hard want ik hield van den jonker ondanks zijne zonderlingheid en zag met bitter leedwezen hoe hij als bij den dag verzwakte en verminderde
als ik maar kan zoek ik dien weg te wentelen in de bedwelming van drank en zingenot in het dolzinnig spel en in t gewoel van t krijgsrumoer dat alles geeft me soelaes voor
gij weet nu waarom mijn vader mij heeft gevloekt wat mijne moeder heeft doen lijden en waarom ik niet gerechtigd ben deel te hebben aan den zegen gods en juliaan verborg het gebogen hoofd en de handen met een doffen zucht
doch daar deze omvergehaald was in hare absentie door een hoop dom en boosaardig boerenvolk onder listige ophitsing hadden hare vrienden een steenen huisje in de plaats laten zetten met wat ruimer erf daar om heen voor t koetje van den jonker dat
aan de forme uwer ontvangst wijt dat allereerst aan de wijze waarop gij zijt binnengetreden die mij de gelegenheid benam tot eene gulle verwelkoming en nu even opstaande reikte schout gerrit hem de hand hetgeen de baron verplichtte zijnerzijds weêr op te rijzen om de beleefdheid te beantwoorden
jacob jansz haar landheers zoon hield zooveel van machteld dàt was hem aan te zien en de andere liet haar geen oogenblik rust ze zou beiden pleizier doen met hem nog wat op te houden maar blijven als hij meende dat hij gaan wilde als hij zich verveelde als hij naar machteld verlangde dat was gerrit fransz meerman niet geleerd
mijn oom geeft zich alle moeite om uwe invrijheidstelling te bewerken maar hij slaagde tot heden niet naar wensch wij vermogen vooralsnog niets dan uwe kluisters wat te verzachten sprak ze op een toon die van hare ontroering getuigde
waar zou de goedwilligheid zijn zoo ik me liet betalen kom ik zie t al het heerschap maakt omstandigheden maar daar zijn wij buiten niet van thuis ik zal de eikens tot eene struif kloppen mijn vuur is nog niet uit en ik heb wel een stuksken spek voor de pan
hij had het hoofd tusschen de handen laten vallen en scheen ingedommeld maar op eens vloog hij op en naar bastiaan toe groote tranen vielen hem langs de wangen die hij zich niet schaamde waarvan hij zich nauwelijks bewust was maar door de tranen heen flikkerden zijn oogen van een wilden gloed en terwijl bastiaan die hem dus voor zich zag bij zich zelven sprak
dien heb ik niet maar zijne excellentie gaf mij mondeling de order om dezen gevaarlijken suppliant gevangen te doen nemen waar ik hem ook mocht aantreffen dien mondelingen last heb ik niet gekregen van zijne excellentie mijnheer de baron en het consigne verbiedt mij dien te volvoeren op het gezag van een vreemdeling zonder schrifa
ik zou toch mijne soldeniers moeten voorbereiden en mij met hen verstaan a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel at spreekt vanzelve ook zal er gezorgd worden dat zij tot u komen wapenen kogels vermommingen geld alles ligt gereed ter plaatse waar wij heengaan maar aan een weifelenden bondgenoot heb ik niets
der justitie dat's mogelijk maar ik weet niet wie deze man is en ik laat mij niet ondervragen over zoo kiesche punten door een vreemde die daartoe geene bevoegdheid heeft dr graswinckel is de vriend en voorspraak van den gevangene
juist hij moet mij voor een ondankbaren snoodaard aanzien na zoo door hem beweldadigd te zijn zijn huis te ontvluchten zijne waarschuwing niet te achten en hem daarteboven schade te hebben toegebracht door woeste onoplettendheid schade en teleurstelling juist in datgene wat hem zzeer ter harte gaat
munters dat's periculeus luitenant liever verkoopen wij onze ziel aan satan niet waar bernard viel valentijn uit maar t is veel aardiger en lang zoo erg niet het lust me niet langer te vorschen zeg het in eens uit hernam juliaan met wat ongeduld nu dan wij hebben een verbond gemaakt met een
ik voor mij volgaarne maar het behoort eigenlijk aan mijne zuster françoise daar deze de barones nog gekend heeft zou het konnen zijn dat ze er eenig zwak op had als ik er u genoegen meê kan doen zal ik het haar vragen hoewel ik juist niet in de beste termen met haar ben op dezen oogenblik
maar ziende dat de aanval niet volgde onthield hij zelf zich wijselijk van gewelddadige tusschenkomst dit maakte echter de rekening niet van de ghiselles die op hoogen gebiedenden toon zeide
inderdaad daar was veel te zien wat de oogen hun lust kon geven de stellaadjes buiten de omheining waren nu reeds met toeschouwers van beiderlei sekse bezet en al waren de eereplaatsen voor de hooge genoodigden en het doorluchtig bruidspaar nog ledig alles bewees dat het oogenblik hunner komst niet verre meer af moest zijn
doe t om niet doe t om mij gaf zij ten antwoord op zachten dringenden toon en het kwam hem voor dat de fijne vingeren even zijne hand drukten als ten bewijze van geheime verstandhouding
waarom onderstelt gij dat heer schout hij moest u immers bekend zijn hoe hadt gij hem anders zoo terstond konnen aanwijzen voor t geen hij was
en van alles wat er noodig kon zijn tot zijne geestelijke opvoeding om het zoo eens uit te drukken werd door zijn trouwen leidsman die hem iederen dag kwam bezoeken niets verzuimd en die zorg miste geenszins haar doel
tut tut bartelsje draaf niet zoo door tegen de executie van misdadige voornemens van wie ook zullen wij op oussaint e elftsche hoede zijn als altoos niet meer want men kan niet beter dan waken en alom waken zooals wij gewoon zijn te doen
hij sloeg zich voor het hoofd als iemand wien iets onaangenaams invalt keerde zich zwijgend af en ging schielijk weg begeleid door het woest en spottend gelach der soldatenbende ziedaar wel de onweêrstandelijke roeping gierde bernard op sarrenden toon dat zou ik denken als vrouwlief zich hooren laat stemde een ander meê in
maar graswinckel sprak wees nu verzoenlijk mevrouw en geef mij die met diep leedwezen getuige ben geweest van uw geschil de vreugde uwe verzoening te aanschouwen
ja daarop had ik moeten denken kortswijl te verstaan hebt gij in uw convent niet geleerd noch in de wereld om met ernstige zaken te
ik weet niet hoe gij mij liefhebt jacob maar ik weet wel dat ik had gehoopt in u een vriend te vinden die voor mij zou zijn als een broeder geneigd lief en leed met mij te deelen en te helpen dragen
zoo weinig heer baron dat de zoon van den schepen al beging hij dien mispas omdat hij door u opgehitst en bedrogen is zwaarlijk in de beurs zal gestraft worden maar wat u belangt mijnheer de ghiselles ik rade u niet tegen iemand wien ook de justitie in te roepen
de geit smaakte dit genot niet eens in volle vrijheid zij was bezwaard met een touw om den hals welks eind aan eene ijzeren pin was bevestigd die men diep in den grond gestoken had
of indien al de ijzige vlokken die hem op het hoofd vielen en als stralen langs de haren neêrdroppelden deden hem goed als een verkoelend bad het begon zelfs te werken en allengs de nevelen weg te vagen die zijn brein verwarden
bij het eerste aanzien gaf dat blanke blozende gelaat met die volle wangen dien gullen mond die frissche roode lippen en dien korten breeden neus met beweeglijke neusvleugels u gansch niet den indruk dat gij u bevond tegenover een dier gevreesde en gestrenge heeren die de schrik waren van elk misdadiger
geboeid als een stuk slachtvee naar hare woning gedreven had hij met een somber zwijgen waarbij alleen zijn sprekende blik getuigde tegen het gruwzame onrecht dat er jegens hem werd gepleegd de beraadslaging aangehoord tusschen man en vrouw over de wijze hoe men hem zou herbergen
zoo is het mijn kind dat alles wat gij mij zegt van dezen juliaan treft mij diep och dat hij nietwes ondernomen had buiten mij och dat hij naar mijn raad had gehoord of dat ik dààr bij het hof omtrent hem geweest ware ik had mij borg konnen stellen voor hem
dien ik met mijn eigen bloed heb gekocht en veroverd laat af daarvan zeg ik u ik zal daaruit lezen wanneer en voor wien ik wil ten tijde en ten ontijde zooals de apostel beveelt
eerst het drinkgeld eischten de soldeniers terwijl zij hem al wat vooruit stuwden een hunner had reeds de behendigheid gehad den hoed op te rapen en den handschoen voort te schoppen ongeveer in de nabuurschap van het mes
zijwaarts af stond eene tafel met eene bont geruite dwale gedekt waarop verschillende vleeschspijzen geplaatst waren een tinnen kroes een schenkkan met wijn en een mandje met keurig wit brood in één woord een overvloedig koud maal dat echter nog niet was aangeroerd
dus waart gij er ook tijdens het feest dat de graaf gaf aan den dordschen magistraat en andere aanzienlijken toen was ik er ja maar ik ben slechts zeer kort te dordrecht gebleven toch lang genoeg om de kennis te maken van vrouwe de beaumont en hare nicht
maar de oogen de oogen mijnheer de baron veranderen toch niet van kleur al zou het kunnen zijn van uitdrukking en mijn geheugen is met den hoogen leeftijd van bij de veertig nog niet z verzwakt of ik weet mij zeer goed te herinneren dat juliaan donkerblauwe kijkers had die hij levendig en vrijmoedig placht op te slaan
en daarmede ik achtte niet gebroken te hebben al meende ik niet langer gebonden te zijn aan de menschelijke ordeningen en voorschriften die de kloosterwet daaraan toevoegt waarom ik dan ook niet heb kunnen besluiten om gezamenlijk met de overige zusterkens in een geheim conventikel te gaan leven
ondanks al het vermaak dat hij zich zelven op die wijze verschaft blijkt het toch dat hij zich eigenlijk verveelt herhaalde malen heeft hij reeds te kennen gegeven dat het hem te lang duurt eer de vertooning begint
ter wille van uw heiland a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel die liefde eischt van wie zich naar zijn naam noemen omdat hij zelf de hoogste liefde is en liefde als den eersten plicht als het begin en het einde van alle geboden heeft voorgeschreven wilt gij dat wilt gij dàt met inroeping van zijn zegen
en als men dan verder had willen vragen of dàt wel het rechte genot ware dat men niet meer genieten kon als men er ernstig over nadacht dan zouden zij die nog geluisterd hadden geëindigd zijn met zich af te wenden en ongeduldig uit te roepen laat ons met rust wij willen nu naar het schouwspel kijken
wij zien dat wel komen maar wij hielden ons van den malle en beloofden prompt op t appèl te zijn a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel ngelukkigen gij weet niet wàt gij beloofd hebt viel juliaan uit morgen bij gele fij zullen wij er meer van hooren en zoo de zaak ons niet aanstaat houden wij de handen thuis dat spreekt vanzelf
onverbeterlijke deugniet en machteld terwijl zij met den vinger dreigde zag schuchter om naar jacob jansz zij vreesde dat deze de uittarting kon gehoord hebben en dat er nieuwe twist zou ontstaan
bedierf hem ieder levensgenot en dwarsboomde al zijne eerzuchtige ontwerpen ondermijnde langzaam zijn lichaam zonder het te sloopen maar zijn geest werd er door verzwakt en uitgedoofd
bedrog meent gij dat ik het schrift en het zegel van den baron zou namaken om u eene blijde verrassing te bezorgen ees zelf gij zult uwe eigene oogen beter vertrouwen dan mijne woorden
en die er zoo arm en berooid uitzag dat hij door de mildheid van zijn gastheer van top tot teen in de kleêren moest worden gestoken vermoedelijk was de barbier chirurgijn de homme de confiance bij uitnemendheid van den
dat zij mede den last zoude dragen van mijne weêrbarstigheid toch voerde zij dit dwangmiddel niet aan zij vergat zich zelve geheel en hield mij alleen voor dat ik door mijn vader dus te vertoornen en te weêrstaan mij voor het leven zijne ongunst op den hals haalde en dat zij het ergste voor mij vreesde van zijne verbittering
die in het fait accompli zou berusten als het maar goed verzilverd was maar vooruit allerlei bezwaren zou opperen die vrouw katelijne maar zouden belemmeren het eindigde daarmeê dat juliaan eerst den anderen daags zou verplaatst worden zoodra bartels den rug had gewend
is dat de wagen van gerrit evertsen precies als de dominé maar blieft op te stappen was het antwoord mooi zoo ik kom g'en avond lijsbeth dank voor je herbergzaamheid en je onderhoud ik late u aan uwe
een edelman en een burger konnen die zaken niet op dezelfde wijze bezien jacob ik dat weet gij wel ik ben onder burgers opgevoed maar al ware t slechts om mijns vaders wille hebben ze mij toch geleerd wat eene erfdochter beteekent en het lieve kind zuchtte smartelijk
daartoe heb ik er u op voorbereid als het eens tot scheiden komt moet ik naast het kinderachtig jammeren en weeklagen van gerrit een kloeken vriend aan mijne zijde hebben die zich mannelijk weet te dragen al is hij nog jong van jaren dat zal mij verlichten en steun geven belooft gij mij dat
even vindingrijk als broederlijk hernam de freiherr met zijn ironieken lach ziedaar met welke particuliere zaken ik mij hier heb bezig te houden nevens de publieke en waarom ik mij aan de egmonds moet imposeeren door list of geweld
en als de beklagenswaardige onder dat alles niet stil is als een muis en zoo gedwee als een trekpaard wordt hij ontzet uit zijn ambt en kan gaan hongeren of bedelen ik zie niet dat onze conditie zoo zonderling zeer is verbeterd bij dat zoogenaamde
integendeel er was een tijdperk geweest waarin hij vrouwenschennis pleegde tegen weêrlooze nonnen met teksten uit het oude testament in den mond en aan roof en moordtooneelen deelnam zonder schaamte of zelfverwijt mits het geene geestverwanten gold maar alleen spaansch of
gij kent de menschen dat is juist wat ik ducht ik vind er niets in op de industrie mijner soldaten te teren tot ik hen zelf paye kan geven maar de hand uit te strekken naar de gift van trotsche verwanten
ik voor mij zie dat anders in geen geval wil ik een verhoor ondergaan toch zou ik er niets tegen hebben ulieden allen een en ander van mijn wedervaren meê te deelen maar t is een lang relaas en ik ben wee van vermoeienis en honger
en ik zou waarlijk niet weten aan wien mijne mededeelingen te doen zoo de advocaat mij niet verwittigd had dat ik bij u een verhoor zou te hebben ondergaan de heer advocaat heeft u de zaak ietwat verzwaard voorgesteld
en gij zoudt u niet voor juliaan in de bres stellen tenzij om de ghiselles te grieven al had ik geene andere beweegreden nog zou het eene betere zijn dan de uwe om den indringer te believen
alleen dicht langs de balie waarvoor de berooide soldaten post hadden gevat kon men nog even door maar de jonkman scheen geen moed te hebben het te beproeven want hij bleef plotseling staan haalde de schouders op en sprak tot zijne schoone met een bedenkelijk gezicht ik zie geen kans dat we doorkomen en er zal toch geene plaats
de persoon in quaestie of de verwanten in zijne plaats betaalden daarvoor dan een ruim kostgeld dat de gastheer en zijne vrouw op iedere bedenkelijke wijze wisten te verhoogen wie de middelen had om aan deze eischen te voldoen en de lijdzaamheid om zich iedere afpersing zwijgend te laten welgevallen
was het werkelijk in die hoop of bleek de verzoeking om aan de lang onderdrukte behoefte toe te geven ditmaal te sterk voor zijne wilskracht wie zal het uitmaken zeker is het dat bastiaan met kennelijk welgevallen zijn pijpje stopte en er den brand in stak zooals hans het schertsend noemde die hem daartoe het zijne leende
ik heb u gezegd dat ik den gevangene wil bezoeken in het verblijf waar hij zich nu ophoudt beet de schout hem toe is het te ongeschikt om mij te ontvangen zooveel te erger maar meen niet dat ik je den rooden hemdrok sparen zal als hij verdiend is
verschooning baron zoo gij gewacht hadt totdat ik u een stoel had geboden zoudt oussaint geen last hebben geleden van de slechte gewoonte mijner poes toen ik mij laatst met eene geheime zending van mijn koning te venetië bevond en in het kabinet van den doge ontvangen werd stond er een armstoel voor mij gereed mijnheer de schout
het uitstel dat ik vroeg om mij te beraden eer ik mij voor het leven ging verbinden werd mij door de oudere verwanten volgaarne toegestaan maar antony morde zijne eigenliefde was gevleid door de gedachte dat hij reeds op zijn achttiende jaar verloofd zou zijn om op zijn negentiende een gehijlikt man te wezen
een formeel verhoor is ten onzent geene kleinigheid en met een heer van uwe qualiteit neemt men het z bot niet op hernam schout gerrit meerman wien de glimlach niet van de lippen
maar ik voelde er mij dan eenzaam gedrukt vervreemd en het leven in de woelige hofhouding van egmond wischte spoedig de sombere indrukken weêr uit mijn edele meester was voor mij het model van den volmaakten ridder van den beminnelijken mensch wien ik tot aanbidding toe vereerde en wien ik liefhad
die den neophiet zouden afgeschrikt hebben door hunne gehechtheid aan bijzaken die zijn mildere geest liet voor t geen ze waren wijs genoeg om te bedenken dat een man als deze de goede belijdenis kon doen zonder de heele cathechismus woordelijk van buiten te kennen
integendeel de stempel van verval van lijden van ongeregeld leven en wilde hartstochten die het wezen van onzen held verouderde werd bij hem niet opgemerkt hij zag er welvarend en opgewekt uit besteedde de noodige zorg aan zijn fraai krullend haar en fijne mustatsen
als hij eenmaal vrij heentrekt mag hij zich troosten met de fabel van esopus een vos die den kop in den muil van den leeuw waagt en er heelhuids af komt heeft grootelijks reden tot dankbaarheid
had de romanschrijfster geen recht hem voor te stellen als den
de teerling was geworpen hij had den ongehoorzamen zoon met zijn vloek gedreigd en hij zou die bedreiging op t vreeselijkst vervullen hij schelde zijn kamerdienaar op zijn wenk trad deze naar mij toe ontkleedde mij en wierp mij een schamelen pelgrimsmantel als boetekleed om de leden
hij was al ruim voldaan toen bernard en de anderen in groot betoon van ijver eene bierton met eene plank daarop vr hem neêrzetten om er zijn bijbel op te laten rusten en zich als begeerige hoorders rondom hem schaarden
gij gelooft mogelijk ook niet aan het complot viel de ghiselles in ter contrarie baron ik geloof er aan en ik acht mij competent om er kennis van te nemen maar om u de waarheid te zeggen is er mij reeds alles van bekend wat ik weten wil en zelfs wat ik liever niet wist
maar al sprak zijn geweten hem vrij van zulk een misdrijf het sprak sinds den laatsten nacht van zwaardere schuld en hij had die stem te goed leeren verstaan om niet in t geen hem nu overkwam iets anders te zien dan de hardvochtige menschenhand die onrecht tegen hem pleegde
het was de juffer niet te veel moeite en daar raakte men op het onderwerp dat mabelia niet al te spoedig had durven aanroeren vrouw bartels bekende gulweg hoe het met den gevangene stond en hoe slecht die gehuisd en gehandeld moest worden naar het voorschrift van haar man niet omdat hij zooveel erger is dan anderen die bij ons gezeten hebben verzuchtte katelijne
probeer het dan maar in uw eentje schrandere bol fiere edelman die honderd goudstukken wegwerpt en van soldatenkost teren moet beet valentijn hem toe zich aan de handen van lange mich ontwringend om den jonker tergend te naderen
viel zijn oog op zeker boekske in zwaar chagrin leer gebonden en tot titel voerende psaumes de bèze in zijne tegenwoordige stemming kon die titel hem niet afschrikken van doorbladeren kwam het tot lezen met gezette aandacht hij vond juist wat hij noodig had al had hij het uit zich zelven niet gezocht
hetgeen hij zag lokte hem uit om zich te toonen en binnen te treden de edele jonker die in zijne jeugd als page vorstelijke edelvrouwen de geparfumeerde handschoenen had gereikt en die in de zalen van den hoogen adel aan den geur van wildbraad en edelen wijn was gewend
en die mocht niet worden uitgesproken in een crimineel proces al kon dat ook leiden tot mijne rechtvaardiging neen ik moest zwijgend het hoofd buigen onder den wreeden slag wie kan u dien hebben toegebracht
de baron had zich in mij vergist toen hij meende dat hij over den veertienjarigen knaap kon beschikken naar welgevallen als ware hij eene stroopop zonder hoofd noch hart die men verzet zooals men wil
hun invloed hetzij eene rechtstreeksche of zijdelingsche had den naijver opgewekt van het vorstelijk delft dat reeds vr de reformatie uitmuntte in goed ingerichte gast en ziekenhuizen bovenal in zorge voor krankzinnigen en geraakten
dat is edel gedacht gravin viel jacob jansz in een antwoord dat sabina willens scheen te geven snel voorkomend maar gij jonkvrouw die zooveel hecht aan de eer van uw huis die zoo hoog denkt over de verplichtingen van den adel wil toch niet vergeten dat er nog hoogere verplichtingen zijn
neen bij gratie die mijne moeder mijne innig geliefde moeder in hare onverstoorbare teederheid voor mij afsmeekte van den prins er trilden tranen in zijne stem toen hij die laatste woorden uitsprak
om na te denken wilde hij het matte hoofd ondersteunen met de hand een lauw vocht gleed hem langs voorhoofd en wangen het droppelde neer van zijne hand ha ik begrijp het ik heb mij aan zijn degen verzeerd zonder dat ik het wist
zeker zal ik dat loochenen en met alle recht riep de ghiselles op hoogen toon a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel ilieve zie dan toch uw lastbrief eens in mijn lastbrief houdt niets in dan wat ik aan maurits en de staten als het klare simpele doel van mijne zending heb voorgedragen
ongelukkig die waarop poes zich had terneergevleid na het échec bij haar meester die onzachte stoornis van hare rust werd dan ook niet in het vriendelijke opgenomen maar gestraft met een vinnig blazen het uitslaan van de scherpe nagels der fulpen poot
past het wel een vader van zeven kinderen om zijn geld in een drinkgelag zoek te brengen met de feestelijkheden valt er toch niet te werken bracht geurt uit op een weifelenden toon reeds genoeg ontnuchterd om te beseffen dat zijn voorwendsel niet geldig zou zijn voor deze rechtbank
dat was goed bedacht dat vonden allen aardig er moest een patertje gedanst worden en gerrit moest als pater in t midden staan had de knaap nu maar het verstand gehad zich naar dien inval te schikken en een weinigje met de anderen meê te joelen en te springen
de een slank opgeschoten mager en hoekig van gestalte met sluik zwart haar en donkere oogen noemde zich jonker willem van malsem zijn nevenman daarentegen
juliaan gaf zijn verlangen te kennen met bijvoeging dat hetgeen hij te zeggen had voor den prins zelf van het hoogste belang was te vernemen zoudt gij het mij dan niet kunnen mededeelen vroeg de boekhouder met eenige welwillendheid ik spreek zijne excellentie denkelijk van
de graaf vertrok naar den haag om rond te zien naar de middelen om order op zijne zaken te stellen de gravin bleef achter in een staat van diepe neêrslachtigheid waarvan zij de oorzaak in het omringende zocht in haar lot in de treurige verplichting van een hoogen rang te moeten ophouden zonder de middelen daartoe
twee schapen en eene geit liepen niet te grazen want dat woord zou onjuist zijn bij de schraalheid van het terrein maar stonden te knabbelen op den kalen grond in de nabijheid van de hut waar een ongebruikt bleekveld hen de begoocheling eener weide schonk
avond is het te laat riep juliaan luid en heftig en stampvoetend van onrust en ergernis wat ik heb aan te dienen moet de prins weten vr hij zich naar het steekspel begeeft of er kan groot onheil uit volgen
toch is die mij te machtig en ik geef mij aan u over wat ik van anderen niet heb kunnen dragen wil ik aannemen van u z wondren invloed zoudt gij op mij oefenen en niets zijn dan een gewoon zondig mensch
ook leefde ik van toen aan niet meer anders dan voor het genot van het oogenblik voor de voldoening mijner lusten en tochten hoe die voldoening dan ook mocht zijn verkregen wat zal ik u meer zeggen mijne verdere lotgevallen hoe afwisselend ook zijn niet geweest dan de voortzetting van het schrikkelijk begin ik zal er u niet verder meê vermoeien
eindelijk sprak zij wat verward en blozende verschoon mij daar speelt mij eene herinnering door den geest die doch neen neen het kan niet zijn
wel wel heeft de zoon van machteld het z bont gemaakt hernam de schout hoofdschuddend maar op goelijken toon toen zich op eens tot de ghiselles wendende wat hoor ik daar baron de ghiselles die verstooteling zou dus
terwijl de uwe eilieve zie maar zelf en zij hield hem het spiegeltje voor dat aan hare châtelaine hing naar het donkerbruine hellen en als wegschuilen tusschen de oogleden t geen niets goeds voorspelt dat listige en geheimzinnige sire de ghiselles heeft de wilde juliaan nooit gehad
en waar eene zachtere uitdrukking geheel het wezen als veredelde had het in hare meening eer gewonnen dan verloren zonder aan de gelijkenis te schaden zeker hij was het hij stond daar voor haar
om hem niet te laten begaan bedacht hij allerlei vonden nu eens door aan bartels een wenk te geven om den geestdrijvenden kwakzalver een dag of wat van juliaan verwijderd te houden dan weêr door dezen op te dragen den jonker wat op te vroolijken door zijn gezelschap
de woestelingen keerden zich terstond van mij af enkelen hunner naderden hem met den degen in de hand maar hij boezemde hun ontzag in door zijne houding en sprak hen toe zonder den zijnen te trekken op zulke wijze dat zij beschaamd en verootmoedigd hunne wapens opstaken en eenige verontschuldigingen stamelden tegen mij
en uit zulke oorzaken zijt gij dus verstoken gebleven van de blijde uitzichten rijke beloften heiligende waarheden en ernstige waarschuwingen die er vervat zijn in de heilige schrift voor elk die haar met toepassing op zich zelven leest
maar daartoe is veel geld noodig heb ik wel hooren zeggen viel zij in en het uwe behoort den armen wil dus vrijelijk over het mijne beschikken ware t slechts om zijn lot draaglijk te maken mijn geld behoort aan wie het noodig heeft wat er door dat middel voor juliaan is te doen zal niet verzuimd worden
iedere losbol die door zijne gedragingen zijne familie onteert en zijne eigene fortuin met voeten treedt is daarom nog niet bekwaam tot vorstenmoord antwoordde schout gerrit graswinckel aanziende als wilde hij hem uitlokken om hier in te stemmen maar jacob jansz bewaarde het stilzwijgen
ik dat is wat anders ik bezit geen wereldsch goed dat de begeerlijkheid dier luiden kan opwekken en wat ik heb dat deele ik volgaarne met wie t behoeft en wat mijn leven belangt dat hebbe ik overgegeven aan den heere god en a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel geen aardsch geweld zal het van mij nemen vrdat hij oordeelt dat mijn tijd dààr is
gij zijt zelf hopman mijnheer en weet dus hoe licht een superieur zijn mindere tot datgene kan uitlokken wat men insubordinatie noemt vooral dàn als hij er zijn toeleg van maakt dien in t verderf te brengen
de vrucht van mijne volharding ziedaar het berouw dat hem aangrijpt werd hij zelf door juliaan van zijne plaats gedrongen die met woeste hand den bijbel toesloeg terwijl hij uitriep laat af van die heiligschennis ik kan niet dragen dat gij het boek door mijns moeders aandacht gewijd tot een spot maakt van dit
toch kon zij toen niet raden welk jammerlijk lot haar eenige te beurt zoude vallen enkele malen slechts werd het mij veroorloofd korte uren op het ouderlijke kasteel door te brengen
vertrouw aan mij wat gij meent te konnen missen ben ik eerst onderricht hoeveel dat te zamen uitmaakt dan is mijn broeder de schepen dirk jansz graswinckel de man die u daarop de verlangde som zal voorschieten zonder interest
juliaan zelf lachte niet meê maar nam weêr zijne plaats in bij het vuur terwijl hij met misnoegden blik rondzag en michiel een wenk gaf om bij hem te komen de lange soldenier zette zich gemeenzaam naast hem op de kuip en juliaan scheen zich aan die vrijpostigheid niet te ergeren want hij sprak terwijl hij hem de hand op den arm legde
hun op eens een luid gelach en geschater in de ooren de stemmen der jongelieden en meisjes allen tegelijk een woest koor zonder harmonie en daarboven uit schelle schrille
de overeenkomst werd aangegaan maar zij kon nog dien eigen dag niet ten uitvoer worden gelegd zij had nog allerlei schikkingen te maken eer de pronkkamer gereed was ter ontvangst van den gast
dat was toch wel eene onschuldige vraag niet waar en nog wel deed hij die uit naam van zijn vader maar zij wilde hem dien kleinen dienst niet verleea l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel tot spijt van mijn gemaal die zich partij stelde voor de ghiselles en hoewel deze de schitterendste aanbiedingen deed in vergoeding van een toeschietelijkheid die haar niets kostte
de barones toen zij mijn vader hijlikte bezat uitgestrekte goederen hier in holland gelegen de tijden waren toen anders men dacht aan geen verdeeldheid de voogden der weeze zagen er geen bezwaar in om haar gemaal het beheer te geven over geheel haar vermogen zij trouwden in gemeenschap van goederen
het gezelschap is overigens niet zeer uitlokkend ze zijn ruw en grof in hunne uitingen en manieren en hunne kleeding is zoo morsig en haveloos hun schoeisel zoo versleten en geheel hun voorkomen zoo armelijk en ongunstig
nu laat ons samen gij jacob jansz houd u schuil achter dat schut het zou tegen de afspraak gaan zoo gij u terstond kwaamt te vertoonen uliaan die met den rug naar de deur toegekeerd zat was zoo diep in eigen gedachten verzonken dat hij noch de schreden der naderenden noch de fluisterende stem van den schout had gehoord
maar toch was zijn geduld met hen nog niet uitgeput zijne lankmoedigheid scheen wel grenzenloos en hij trachtte op zijne beurt zijne vrouw over te halen nog wat lijdzaamheid te oefenen al stemde hij zelf met al hare grieven in
want hem kwam de eer toe haar ontdekt te hebben of eigenlijk aan bartels een weinigje diens ondanks dat moet men erkennen op zekeren dag juliaan was toen reeds aan de beterhand was bartels met boozen triomf zijn meester komen aanbrengen dat het nu niet a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter twijfelachtig was of jacob jansz met de jezuïeten en papisten heulde
michiel droeg geen zijdgeweer maar hij had geduchte vuisten en hij scheen gereed de kracht er van op den burger te willen beproeven die ongelukkig niet verder terugwijken kon toen juliaan op eens tusschenbeide kwam met de vermaning handen thuis michiel laat den armen drommel met vrede
juliaan snikte en kon nauwelijks lezen van aandoening hij hief de oogen ten hemel kuste het dierbare geschrift en drukte het aan zijn hart in onuitsprekelijke blijdschap
ik wil niet met je te doen hebben jacob wij zijn vrienden maar de kwâjongen heeft me bijkans de oogen uitgekrabd en hij zal er voor hebben t is z al wel laat af
prinsessen en groote heeren laten zich gemeenlijk lang wachten dat weten wij maar dat de wedstrijders in t nobele ridderspel de laatste seconde laten verloopen van t gezette uur voor ze in t strijdperk rennen dàt gaat mijn verstand te boven
en hoewel hij zeker was gelijk hij zeide geen penning te bezitten tastte hij toch werktuiglijk in zijn zak en voelde tot zijne groote bevreemding daarin een voorwerp dat hij te voorschijn haalde met den uitroep
de ware oorzaak van dat oponthoud werd voor juliaan verbloemd en deze zag daarin niet dan verschooning voor hem zelven en kon de vrees niet verzetten dat men het ergste voor hem
verschoon mij voortaan van het uiten uwer broederlijke gevoelens viel françoise in met onbeschrijfelijke minachting in toon en gebaar terwijl hare oogen vlammen schoten en met zekere heftigheid oprijzende wilde zij hem den rug toekeeren
na afloop van het banket zou er suikerwerk en klein gebak uit de kruisramen worden geworpen zooals dat bij dergelijke gelegenheden plaats vond maar daar hadden de arme schildwachten niet veel aan wier plicht het was orde te houden onder de volksmenigte die als eene horde wilden kwam aanstormen om den buit te rapen
bah dat werd indertijd ook gezegd van den ouden prins willem i en toch zijn ze nu niet sterker en stouter dan ooit
wat vermoeid van den dans waaraan hij naar gastheers plicht druk had deelgenomen was hij een oogenblik neêrgevallen op den uitersten hoek van denzelfden divan die in den vorm van een hoefijzer langs dit boveneind der zaal liep
hij wist hoe ras het eerste pinkstervuur verkoelt en hoe uren van ongemeene zielsverheffing door dagen van matheid en geesteloosheid worden opgevolgd die den onervarene op zulke wisseling niet bedacht in diepe droefheid doen verzinken
mijne handelwijze komt u wellicht wat singulier en wat suspect voor begon de vreemde nadat zij naast elkander op de harde wagenbank hadden plaats genomen niet alledaagsch dat is waar want het is mij zelden gebeurd dat wild vreemden zich bemoeiden mij uit ongelegenheid te helpen uit pure goedwilligheid en zonder
daarin zou ik niet gefailleerd hebben mevrouw zoo ik daartoe de middelen had gehad maar nu het tegenovergestelde het geval is wacht ik zulke edelmoedigheid van u zeg maar hoe gij hebt toch nog inkomsten te wachten van uwe heerlijkheid
ik heb mij zelven reeds beschuldigd dat ik lang veel te lang gewacht heb met dien te bezorgen maar erken dan toch ook dat het hard was voor mij hetgeen mij werd opgedragen was zoo goed als
en in al zijn doen en laten bewaarheidde hij het beeldrijke gezegde van vader cats als morsige luiden kuisch worden schuren zij den pot van buiten het kon wel niet anders de voormalige watergeus rustig burger geworden en tot zich zelven ingekeerd kon niet blijven staan in t geen men het juiste midden noemt
hij zag alleen op zich zelven en zijne behoefte a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel van het oogenblik en daarom ging hij morrend voort ik heb weêr als een dwaas gehandeld ik had maar stil op dien wagen moeten blijven tegenover den vreemden gluiper ja en amen moeten spelen mij door hem laten onthalen en naar de stad
zoo dan hebben wij geene andere getuigenis noodig sprak de onderschout meester antony hogenhoeck is een wel eerlijk wel geboren poorterszoon bij ons allen bekend meester diedrich zegt gij daar nog wat tegen
ik heb dagen aanéén kostelijk gebraden runderharsten en eêl gevogelte met fijne toespijs op zijne tafel gebracht maar het mocht niet baten schoon ik het hem onder tranen heb gebeden mij niet ongelukkig te maken
de jeugdige gemaal van sabina van egmond was als wij reeds zeiden een edelman van den echten oud duitschen stempel billijk maar streng zeer naijverig op zijn mannelijk gezag en vast besloten dat te handhaven ondanks de doorluchtige afkomst zijner gemalin en hare vorstelijke
zooals de zaak nu staat valt er niets aan te doen dan u te wenden tot de burgerlijke macht die ziet niet zoo nauw op de forme als men haar een delinquent aanwijst en maar zie toch die fielt heeft de uitkomst van onze onderhandeling niet afgewacht daar loopt hij heen daar is hij de poort al door
want ik zag het vooruit als hij zich moedwillig liet uithongeren zou de schuld daaraf neêrkomen op ons hoofd en toch god weet het wat vlijts wij hebben gedaan om hem van zijn roekeloos voornemen te doen afzien
in dat geval zult gij mij goed te pas komen sprak juliaan op zijne hand wijzende want mijn waardige vriend is in zulke haast naar een patiënt getrokken dat hij verzuimd heeft mij deze windsels af te nemen die vast niet meer noodig zijn hij heeft mij belast er zeker pleisterken op te leggen van zijn voorschrift
geloof mij armand dàt is het niet hernam juliaan wat bewogen als gij niet zulke haast maakt zoo gij twee of drie dagen wachten wilt zal ik naar geen ander reisgezelschap omzien dan naar het uwe
juliaan merkte dat echter niet op maar vervolgde met zekere bedoeling was ik nu maar niet in zoo'n uiterste verlegenheid om geld zoo ik mij niet voegzaam als een edelman vertoonen kan zal niemand mij nemen niemand mij vertrouwen was er slechts een enkele vriend die mij het noodige daartoe zou willen voorschieten