AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
daar blijft hij een poos stilstaan en huilt lang en droevig vr hij weer vertrekt maar hij is niet altijd alleen als de lange winternachten komen en de wolven hun prooi in de lager gelegen dalen vervolgen
en weken achtereen kampeerden zij nu hier dan daar terwijl de honden rondzwierven en de mannen gaten brandden in bevroren mest en kiezel en ontelbare pannen met vuil wasten bij de warmte van het vuur
de hele lange dag scheen de felle zon de doodse winterstilte was geweken voor het lentegemurmel van het opnieuw ontwakende leven dat gemurmel weerklonk door het hele land vol levensvreugde
doch trots zijn grote liefde voor john thornton welke scheen te wijzen op de verzachtende invloed der beschaving bleef het primitieve instinct dat het noorden in hem had wakker geroepen levend en werkzaam
en zij renden gestadig voort uren achtereen tot de zon opkwam en de dag warmer werd buck was uitgelaten vrolijk hij wist dat hij eindelijk gehoor gaf aan de roepstem rennend naast zijn wilden broeder naar de plek vanwaar de roepstem kwam
als er halt werd gehouden vielen zij als lijken tussen de teugels neer en de vonk werd dof en flauw en scheen voorgoed uit te gaan en als de zweep of de knuppel op hen vielen laaide het vonkje zwakjes op en zij waggelden omhoog en verder
zo plotseling was dit alles en zo onverwacht dat buck verbluft was hij zag spitz zijn rode tong uitsteken alsof hij lachte en hij zag francois met een bijl zwaaiend op de verwarde massa honden toespringen
die had hij nooit gekend bij rechter miller in het zonnige santa clara dal met de zoons van den rechter was het bij jagen en wandelen slechts kameraadschap geweest met de kleinkinderen van den rechter een soort van deftige bescherming en met den rechter zelf statige deftige vriendschap
het hele lichaam was veerkrachtig als van een kat en met de vlugge lenigheid van iemand die in voortdurende vrees leeft voor zichtbare en onzichtbare dingen
zij waren binnengeslopen terwijl buck en spitz aan het vechten waren en toen de twee mannen met knuppels gewapend tussen hen in sprongen lieten zij hun tanden zien en vielen zij hen aan zij waren razend geworden door de reuk van het eten
jacht en allerlei andere flinke beweging in de open lucht hadden belet dat hij vet werd en zijn spieren gehard zijn voorliefde voor koud water had zijn gezondheid en zijn vrolijkheid bewaard
buck had al een verdwaald half volwassen kalf gedood maar hij verlangde naar een grotere meer geduchte buit en die ontmoette hij op een dag bij de bergpas voorbij de kreek
buck hield niet van haar maar hij voelde zich te ellendig om tegenstand te bieden hij verdroeg haar als een onderdeel van zijn verfoeilijke taak een van de toeschouwers die met opeengeklemde tanden zijn drift had trachten te bedwingen sprak nu
dekens voor een hotel riep er een en hielp lachend meer dan de helft te veel doe ze weg gooi die tent weg en al die borden wie zou ze trouwens omwass en goeie god denk jelui dat je met een luxe trein reist
john thornton klemde de lippen op elkaar sol leks was de eerste om op de been te krabbelen teek volgde daarna joe jankend van pijn
zij bleven bij een stroompje staan om te drinken en stilstaande herinnerde buck zich john thornton hij ging zitten de wolf liep verder naar de plaats waar de roepstem stellig klonk kwam toen weer bij hem besnuffelde hem en maakte allerlei bewegingen om hem aan te moedigen
met een gebrul dat in zijn kracht bijna geleek op leeuwengebrul wierp hij zich weer op den man maar deze nam zijn knuppel van de rechter in de linkerhand greep hem kalm bij de onderkaak tegelijk naar boven en naar achteren wringend
de eerste die ten onder ging was dub die arme onhandige dief die altijd werd betrapt en gestraft was niettemin een trouw trekdier geweest
buck lag als gewoonlijk in een hoek van het lokaal met zijn kop op zijn poten idrbwgvazjnmestrdl zone enige waarschuwing sloeg burton zijn vuist uit thornton wankelde en zou gevallen zijn als hij niet de stang voor de toonbank had gegrepen
het viel hem niet moeilijk te leren vechten met bliksemsnelle sprongen en beten zoals de wolven doen op deze wijze hadden lang vergeten voorouders gevochten
hij had van spitz geleerd en van de voornaamste vechtersbazen van zijn soort en wist dat er geen middenweg bestond hij moest meester zijn of overmeesterd warden terwijl genade tonen een zwakheid was
bovendien bedreigde dit schepsel niet het leven van de kudde maar alleen dat van één ouden stier en de jonge stieren waren weldra geneigd de tol te betalen
het is haast spookachtig zei pete nadat het voorbij was en zij weer spreken konden thornton schudde het hoofd neen het is heerlijk en het is ook vreselijk soms kan het mij werkelijk bang maken
zij legden die eerste dag vijftig mijlen af en de tweede dag liepen zij de yukon op in de richting van pelly maar die voorspoedige reis werd niet afgelegd zonder grote moeilijkheden en ergernis aan de zijde van francois
hij riep hans en pete tot zich hun geldzakken waren plat en met zijn geld er bij hadden ze samen ongeveer tweehonderd dollar dat was hun hele kapitaal en toch plaatsten zij het zonder aarzelen tegen matthewson's
maar de waard liet hem met rust en s morgens kwamen vier mannen binnen om het hok weg te dragen nieuwe kwelgeesten dacht buck want zij waren woest uitziende kerels haveloos en vuil
dub's ene achterpoot was lelijk gekneusd dolly's hals was opengescheurd joe had een oog verloren en billee met een in reepjes gescheurd oor huilde en jankte de hele nacht
niettegenstaande de pijn en hulpeloosheid trachtte spitz wanhopig zich staande te houden hij zag de zwijgende kring met gloeiende ogen uit de bek hangende tongen opstijgende zilveren adem om hem heen sluiten
en het grote cementen bassin waar rechter miller's jongens hun ochtendbad namen en zich verfristen als het s middags warm was en over dat grote domein heerste buck hier was hij geboren en hier had hij de vier jaren van zijn leven doorgebracht
eens kwamen zij op een pad uitgehouwen in het bos en de verloren hut scheen heel dichtbij maar het pad begon nergens en eindigde nergens en het bleef een geheim wie de man was geweest die het pad gemaakt had en ook de reden waarom hij het had gedaan
hal werd achteruitgeworpen alsof hij door een vallende boom werd getroffen mercedes gilde charles keek treurig toe veegde zijn waterige ogen af maar stond niet op doordat hij zo stijf was
nu en dan kwamen mannen vreemden die opgewonden of smekend of vleiend spraken tot den man in de rode trui en bij dergelijke gelegenheden als er geld werd betaald namen de vreemden één of meer van de honden mee
en zulk een hond was buck in de herfst van toen de vondst van goud in klondike mannen van alle gedeelten der wereld naar het noorden lokte
maar hij aarzelde geen ogenblik dit te doen van eiken anderen man in elk ander kamp terwijl de sluwheid waarmee hij stal hem in staat stelde ontdekking te voorkomen
maar buck huilde niet hij rende op spitz toe schouder aan schouder zo hard dat hij de keel miste zij rolden om en om op de losse sneeuw spitz vloog overeind alsof hij niet gevallen was
maar hij wist niet waarom hij al die dingen deed hij was gedwongen ze te doen en beredeneerde ze niet onweerstaanbare opwellingen grepen hem aan
toen deed buck alsof hij hem naar de keel wilde vliegen maar boog plotseling zijn kop op zij en drong zijn schouder tegen de schouder van spitz als een stormram waarmee hij hem ondersteboven wilde gooien
soms als hij daar zo ineengedoken in de vlammen lag te staren scheen het hem toe dat die vlammen van een ander vuur waren en bij dat andere vuur zag hij een heel anderen man dan den halfbloed kok van de troep
de wolf draaide zich om zoals joe en al de in het nauw gedreven wolfshonden hadden gedaan grommend met overeind staande haren zijn tanden met metalen klank op elkaar slaande buck viel niet aan maar liep om hem heen met
bij dit geluid de kreet van het leven neervallend van zijn toppunt in de greep des doods begon de troep achter buck aanrennend een hels gehuil van verrukking aan te heffen
op een avond was er een hevige sneeuwbui en s morgens verscheen pike de huichelaar niet hij was veilig verborgen in zijn nest een voet onder de sneeuw
hèt er slag van honden te temmen dat zeg ik riep een van de mannen op de muur vol geestdrift druther temt elke dag honden en op zondag tweemaal was het antwoord van den koetsier terwijl hij op de bok klom en de paarden aanzette
eindelijk op een ochtend stond de schroef stil en heerste op de narwhal grote opwinding buck en de andere honden voelden het en begrepen dat er een verandering op til was
en niet alleen door ervaring leerde hij maar lang gestorven natuurdriften werden weer levend de getemde geslachten vielen van hem af
elkeen erkende dat buck een prachtig dier was maar twintig vijftigponds zakken meel schenen hun te machtig om ze hun goudbeurzen te doen losmaken
maar in het noorden onder de wet van knuppel en tanden was hij die op al deze dingen lette een dwaas die nooit vooruitkwam als hij ze betrachtte
en dat kreeg hij omdat mensen een geel metaal in het noorden hadden gevonden en omdat manuel een tuinmansknecht was wiens loon niet meer bedroeg dan nodig was om zijn vrouw en kinderen te onderhouden
het was heel eenvoudig de honden minder voedsel te geven maar het was totaal onmogelijk hen sneller te doen lopen niet alleen dat zij niet wisten hoe ze de honden moesten voortkrijgen maar ze wisten z elf niet hoe ze moesten werken
toen kwam de dag dat billee de goedhartige viel en niet meer kon opstaan hal had zijn revolver verruild hij nam dus zijn bijl en sloeg er billee mee op de kop in het gareel sneed het lijk uit de leidsels en sleepte het op zij van de weg
het visioen van den kortbenigen behaarden man kwam meermalen terug nu er minder werk te doen was en vaak trok buck dromend bij het vuur met hem naar die andere wereld welke hij zich herinnerde
maar telkens was het het opgeblazen gezicht van den kroegbaas die bij het flauwe licht van een vetkaars naar hem loerde en telkens veranderde het vrolijke geblaf dat in buck's keel trilde in een woest gegrom
ontdooide echter onder het vuur en zij aten hun avondmaal in het duister buck had zijn nest gemaakt onder de beschermende rotsmuur zo lekker warm was het dat het hem speet het te verlaten toen fran c ois de vis ronddeelde die hij eerst boven het vuur had
andere keren weer hurkte die behaarde man bij het vuur met zijn hoofd tussen zijn knieën en sliep dan steunden zijn ellebogen op zijn knieën waren zijn handen boven zijn hofdinegslt ahjdrenmtzibhad armen wilde terughouden
hij had den mens gedood het edelste wild van alle en hij had gedood niettegenstaande de wet van knuppel en tanden nieuwsgierig berook hij de lijken zij waren zo gemakkelijk gestorven het was moeilijker een wolfshond te doden dan hen
en hij besloot op onderzoek uit te gaan als hij het lopende zaakje had opgeknapt eindelijk op de vierde dag kreeg hij het grote rendier in zijn macht een dag en een nacht bleef hij bij zijn prooi etend en slapend beurt om beurt
hij kon hen niet volgen want voor zijn neusproghtvlijkdemschrptan d hem niet wilde laten vertrekken hij woog driehonderd pond meer dan een halve ton hij had een lang krachtig leven geleid vol gevechten en worstelingen
hij werd dus weer ingespannen en trok trots zoals vroeger ofschoon hij meer dan eens het uitschreeuwde van inwendige pijn verscheidene malen viel hij neer en werd tussen de leidsels meegesleept
en toen hij de bocht maakte met het bleke spookdier voor zich uit rennend zag hij een ander groter spookdier van de tegenovergestelde oever op de sneeuwhaas toespringen de haas kon niet omkeren en toen de witte tanden zijn nek braken gilde hij als een mens die een dodelijke wonde heeft ontvangen
daarna verdroeg hij hen op passieve wijze nam gunsten van hen aan alsof hij hun een gunst deed door ze aan te nemen zij waren van dezelfde soort als thornton eenvoudig denkend en
door een wonder bereikte perrault die terwijl francois om dit wonder bad en één voor één werden de honden met riemen en touwen naar boven gehesen
de mannen noemden elkaar hal en charles charles was een man van middelbare leeftijd met zwakke waterige ogen en een snor die woest omhooggedraaid in lijnrechte tegenspraak was met de slap neerhangende lippen
het eldorado liep leeg al de bezoekers gingen de straat op om de proefneming te zien de tafels waren verlaten en de toeschouwers begonnen te wedden verscheidene honderden mannen gingen op enige afstand om de slee staan
en eenmaal reed de slee over hem heen zodat hij daarna met een van zijn achterpoten hinkte maar hij hield het uit tot het kamp was bereikt waar zijn sledrijvnpatohemkbijtvur s morgens was hij te zwak om te lopen
hij was getroffen tot in het diepst van zijn natuur en in delen van zijn natuur die dieper waren dan hij zelf en teruggingen tot in de schoot van de tijd hij werd overweldigd door de branding des levens de eb en vloed van het zijn
er woei een kille wind die hem scherp beet voornamelijk heel pijnlijk in zijn gewonde schouder hij ging in de sneeuw liggen en trachtte te slapen maar de vorst joeg hem weer rillend overeind
de volmaakte vreugde van iedere afzonderlijke spier gewricht en zenuw dat zij leefden gloeiend en sterk zich uitend in beweging opgewonden voortrennend onder de sterren en over dode stof heen die niet bewoog
toen kwam een oude wolf mager en vol littekens voorwaarts buck trok de lip op gereed om te grommen maar ook zij besnuffelden elkaar
intussen kwamen de verbaasde trekhonden uit hun nesten gekropen doch werden dadelijk door de indringers aangevallen buck had nog nooit zulke honden gezien zij waren niets dan geraamten losjes gehuld in hun slap neerhangende huid met gloeiende ogen en schuimende tanden
als koerier voor de canadese regering met belangrijke berichten bij zich deed hij altijd zijn best puike honden te krijgen en was hij erg in zijn schik met het bezit van buck
in de herfst van het jaar trokken zij door een geheimzinnige merenstreek treurig en zwijgend waar waterwild was geweest maar waar toen geen teken van leven meer werd gezien
en toonde curly duidelijk dat hij alleen maar verlangde aan zichzelf te worden overgelaten en tevens dat er ruzie zou komen als men hem niet met rust liet hij heette dave
maar buck was veel te slim om zich ooit op heterdaad te laten betrappen hij werkte trouw in het gareel want het werken was hem een lust geworden maar nog groter genot was het hem stilletjes een gevecht te veroorzaken tussen zijn kameraden en de leidsels in verwarring te brengen
waar was dit iets buitengewoons maar hij had geleerd de mensen die hij kende te vertrouwen en ze als wijzer te beschouwen dan hij zelf was doch toen de uiteinden van het touw in de handen van den vreemde werden gegeven begon hij dreigend te grommen
zij waren door het gareel als herschapen alle onverschilligheid en sufheid was verdwenen zij waren vlug en levendig vol lust in hun werk en woedénd wanneer dat werk door wat dan ook werd afgebroken
maar drie gevechten gaven buck de oppermacht zodat zij hem uit de weg gingen wanneer hij zijn haren overeind zette of zijn tanden liet zien het liefst van alles lag hij bij het vuur zijn achterpoten onder zijn lichaam getrokken zijn voorpoten recht vooruitgestoken met opgeheven kop
waarvan de legende even oud was als de geschiedenis van het land zelf vele mannen hadden haar gezocht weinigen hadden haar gevonden en er waren velen die nooit van hun reis waren teruggekeerd
dat betekende een zachtere weg grotere wrijving op de lopers en zwaarder trekken voor de honden maar toch deden de mannen hun best voor de dieren
hij greep de glibberige top met beide handen buck loslatend en boven het geloei van het schuimende water uit schreeuwde hij ga buck ga
spitz stak zijn tong uit en lachte weer en van dat ogenblik af haatte buck hem met bittere onoverwinnelijke haat voor hij bekomen was van de schok veroorzaakt door de tragische dood van curly
buck had een manier van zijn liefde uit te drukken die heel veel leek op pijn doen hij greep vaak thornton's hand in zijn bek en drukte ze zo woest dat de indruk van zijn tanden nog lange tijd in het vlees
de volgende morgen leidde buck het span de straat op er was geen ziertje energie meer in hen ze gingen uitgeput op weg vier keer had buck nu al de afstand afgelegd tussen salt water en
koning over alle kruipende lopende vliegende wezens op rechter miller's landgoed de mensen inbegrepen zijn vader elino een reusachtige st bernard
eindelijk kreeg hij een idee hij zou terugkeren en zien hoe zijn eigen kameraden het vraagstuk hadden opgelost tot zijn verbazing waren zij verdwenen nogmaals dwaalde hij door het grote kamp zoekend naar hen en keerde weer terug
twee duim de rukjes werden gaandeweg zwakker tot de slee gang had en voortgleed de mannen hijgden en begonnen weer adem te halen onbewust dat zij dit een ogenblik vergeten hadden
zijn heerlijke vacht glom als zijde de haren van nek en schouders zijn manen waren in rust en stonden toch half overeind alsof overmaat van levenskracht ieder afzonderlijk haartje bezielde
het meest in het oog vallende ding uit die andere wereld scheen vrees te zijn als hij dien behaarden man bespiedde slapend bij het vuur met zijn hoofd tussen zijn knieën en zijn handen er boven
gedurende de vier jaar van zijn leven was hij een aristocraat geworden hijwastro zelfng ïstich maar toch was hij geen verwende huishond geworden
iedere herfst als de yeehats op rendieren jagen is er een zeker dal dat zij nooit betreden en er zijn vrouwen die treurig worden wanneer er bij het vuur gesproken wordt van de dag waarop de boze geest dit dal als woonplaats
buck in de schouder en sprong achteruit tweemaal sloegen zijn tanden op elkaar als de stalen helften van een knip terwijl hij met opgetrokken grommende lippen een houvast op de besneeuwde grond zocht
veel machtiger waren zijn hereditaire herinneringen die hem dingen vertelden welke hij nooit te voren had gezien en die hem toch niet vreemd waren het gestorven instinct in hem werd dan weer levend
matthewson's slede met duizend pond meel beladen had daar al enige uren gestaan en in de intense kou het was zestig graden onder nul waren de lopers vastgevroren aan de harde sneeuw
perrault zag er een met zijn kop in de etenskist zijn knuppel viel zwaar neer op de uitgeteerde ribben en de etenskist rolde om op de grond ogenblikkelijk vochten wel twintig uitgehongerde dieren om het brood en het spek
een andere keer zakte spitz er door het hele span achter zich aan slepend tot buck die met al zijn kracht achteruittrok zijn voorpoten op de glibberige rand terwijl het ijs aan alle kanten knapte en trilde
in zomerstormen trokken zij over bergpassen en rilden onder de middernachtzon op kale bergen tussen de grens der bossen en de eeuwige sneeuw
buck zwaaide naar rechts de beweging met een ruk eindigend en bleef plotseling stilstaan de lading trilde en onder de lopers werd een scherp kraken gehoord hu beval thornton
hij wilde ze hebben omdat het in zijn natuur lag omdat hij aangegrepen was door die nameloze onbegrijpelijke trots van de trekhond de trots die honden in het gareel houdt tot hun laatste
mercedes gegil klonk hun in de oren zij zagen charles omkeren en een stap terugdoen en toen zonk een groot deel van het ijs weg zodat honden en mensen verdwenen een gapende ruimte was alles wat er te zien was de weg was verdwenen
hij begreep voorgoed dat hij niets kon uitvoeren tegen een man met een knuppel hij had die les geleerd en vergat ze nooit weer die knuppel was hem een openbaring het was zijn kennismaking met de wet van het recht van den sterkste
en aan dit laatste maakte buck zich nooit schuldig ofschoon hij geslagen honden zag die de hand van den man likten en met hun staart kwispelden hij zag ook een hond die niet wilde toegeven of gehoorzamen en die eindelijk gedood werd in de strijd om de
hij zorgde voor het welzijn van de zij ne alsof zij zijn eigen kinderen waren nooit vergat hij een vriendelijke begroeting of een opwekkend woord en een lang praatje met hen was een even groot genot voor hem zelf als voor hen
hij bewees tevens de achteruitgang van zijn moreel karakter een nutteloos ding en een rem in de meedogenloze strijd om het bestaan het was heel goed in het zuiden onder de wet van liefde en kameraadschap rekening te houden met persoonlijk eigendom en persoonlijke gevoelens
zij vertelde haar toestand door een lang hartverscheurend wolfsgehuil dat de haren van al de honden van angst overeind deed staan en sprong recht op buck toe
voorbij dat vuur in de omringende duisternis kon buck vele gloeiende kolen zien twee aan twee altijd twee aan twee waarvan hij wist dat het ogen van verscheurende dieren waren
hij was toen stervende en niet in staat haar eerste toenadering af te wijzen zij had die zin om voor dokter te spelen welke sommige honden bezitten en zoals een moederpoes haar jongen wast zo waste en reinigde zij buck's wonden
van spitsbergen door de poolstreek en over canada had hij zich verdedigd tegen alle mogelijke soorten van honden en was hun de baas gebleven bittere woede vervulde hem maar nooit blinde woede
die nacht stond buck voor het grote raadsel van het vinden van een slaapplaats de tent verlicht door een kaars scheen warm te midden van de grote witte vlakte
hij liep gaarne over droge rivierbeddingen en bespiedde het vogelleven in het bos hij kon een hele dag liggen in het kreupelhout waar de patrijzen woonden en op en neer liepen
john thornton zat vlak bij de rand met buck bij zich een gedachteloze gril greep thornton aan en hij richtte de aandacht van hans en pete op de proefneming die hij in de zin had
de hele dag liepen zij in lange spannen de hoofdstraat op en neer en s avonds werden hun klinkende belletjes nog gehoord zij sleepten timmerhout en brandhout aan en deden al het werk dat in het santa clara dal de paarden verrichtten
het eerste dat hij weer voelde was dat zijn tong pijn deed en dat hij in een soort van wagen door elkaar werd geschud het hese gegil van een locomotief fluitend bij een overweg vertelde hem waar hij was
de grote borst en zware voorpoten waren geheel in verhouding tot de rest van het lichaam waar de spieren in dikke bundels onder de huid zichtbaar waren de mannen bevoelden de spieren en zelden dat ze zo hard als ijzer waren en de weddenschap daalde tot twee tegen één
zij waren gekampeerd bij het blokhuis waar zij op haar vriendelijke manier poging tot toenadering deed tegen een ruw uitziende hond zo groot als een volwassen wolf ofschoon niet half zo groot als zij zelf
maar het span stond niet op bij dat bevel het was reeds lang in het stadium waarop slagen nodig waren om het op te jagen de zweep schoot neer onbarmhartig raak
hij kon een nieuwe beweging in het land voelen zoals de rendieren in het land kwamen vertoonden zich ook andere soorten van leven bos en stroom en lucht schenen te trillen van hun tegenwoordigheid
die luie beesten ik zal ze wel leren riep hij uit zich gereedmakend zijn zweep uit te halen maar met de kreet o hal dat moet je niet doen greep mercedes de zweep en rukte ze hem uit de hand
doch de nieuwe honden waren niet veel waard drie waren kortharige pointers een was een newfoundlander en de twee andere waren bastaards buck en zijn makkers beschouwden hen vol minachting en hoewel hij hun spoedig hun plicht leerde bracht hij het daarmee niet ver
aan de dood van curly aan het grote gevecht met spitz en aan de lekkere dingen die hij had gegeten of die hij zou willen eten hij had geen heimwee het zuiden was heel heel ver weg en zulke herinneringen hadden geen macht over hem
een duivel dat spitz merkte perrault op op een dag hij doodt dat buck dat buck twee duivels was het antwoord van francois al de tijd ik zie dat buck ik weet zeker
buck zette de leidsels aan en liet ze toen weer enige duimen schieten zo had hij het geleerd vooruit klonk thornton's stem scherp in de drukkende stilte
beschreef een gehele cirkel in de lucht en nog een halve en viel toen op zijn kop en zijn borst tegen de grond voor de laatste maal vloog hij toe de man bracht de vreselijke slag toe die hij met opzet zo lang had uitgesteld en buck zakte volkomen bewusteloos ineen
zij wisten dat de tijd gedurende welke een man een glibberige rots kon vasthouden bij zulk een zuigende stroom een kwestie van minuten was en zij renden zo snel zij konden de oever op tot een punt ver boven de plek waar thornton hing
hij zat bij john thornton's vuur een breedgeschouderde hond met witte tanden en lang haar maar achter hem waren de schaduwen van allerlei honden halfwolven en wilde wolven
hij doodde om te eten niet uit moordlust maar hij at graag wat hij zelf had gedood een zekere humor was in zijn daden hij besloop soms de eekhoorntjes en als hij ze bijna had liet hij ze lopen en klappertandend van angst in de bomen klimmen
als het bruin op zijn snoet en boven zijn ogen er niet geweest was en het witte haar tot midden op zijn borst dan had men hem kunnen houden voor een reusachtigen wolf groter dan de grootste van zijn soort
buck greep thornton's hand tussen zijn tanden thornton schudde buck heen en weer en als door eenzelfde ingeving bezield trokken de toeschouwers zich terug op eerbiedige aftand en waren niet onbescheiden genoeg man en dier verder te bespieden
nadat zij drie mijlen hadden afgelegd laadden zij de bagage van de slee kwamen terug om haar te halen en sleurden haar met kracht weer op de slede
zijn gezicht en lichaam werden getekend door de tanden van vele honden en hij vocht woester en slimmer dan ooit skeet en nig waren te goedhartig om mee te vechten bovendien behoorden zij bij john
honderd meter verder draaide de weg en helde steil naar de hoofdstraat er zou een man van ervaring nodig geweest zijn om de topzware slee in evenwicht te houden en zo een man was hal niet
niemand durfde er aan niemand geloofde dat buck er toe in staat was thornton die tot de weddenschap gedwongen was keek thans naar de slee het concrete bewijsstuk met een span van tien honden er voor
hm lijdt aan toevallen zei de man zijn gekwetste hand verbergend voor den goederenconducteur die op het geraas was komen aanlopen ik moet hem voor den baas naar rancisco brengen een dokter daar denkt dat hij hem kan genezen
aanval thornton's wanhopige worsteling had sporen nagelaten op de omgewoelde grond en buck volgde die sporen tot de rand van een diepe waterplas bij de rand lag skeet met kop en poten in het water trouw tot in de dood
een rusttijd doet iemand veel goed nadat men drie duizend mijlen heeft afgelegd en het moet erkend worden dat buck lui werd terwijl zijn wonden genazen zijn spieren sterker werden en het vlees weer begon zijn beenderen te bedekken trouwens zij luierden allemaal
nogmaals begon hij door de bossen te dwalen maar de wilde broeder verscheen niet weer en hoewel hij luisterde wakend in de lange nachten hoorde hij het klagende gehuil niet weer
hij waakte en leerde toen hij zag hoe pike een van de nieuwe honden een sluwe huichelaar en dief listig een stuk spek stal zodra perrault's rug er heen was gekeerd herhaalde hij de volgende dag het toneel en liep weg met het hele stuk
toen werden zij vrienden en speelden met elkaar op de zenuwachtige half schuwe wijze van woeste dieren die hun woestheid verloochenen na enige tijd liep de wolf met een gemakkelijk gangetje weg alsof hij een bepaald doel had
riep wakend of slapend altijd dat riep om zijn komst op een nacht sprong hij met een schok uit zijn slaap overeind met schitterende ogen snuffelende trillende neusgaten golvende manen
toch kwam ten slotte ook zijn noodlot in de vorm van een klein verschrompeld mannetje dat gebroken engels sprak en allerlei uitroepen deed horen die buck niet kon verstaan
en zo ging het voort al het overbodige werd achtergelaten mercedes schreide ze schreide trouwens bijna altijd en in het bijzonder bij ieder voorwerp dat achter moest blijven zij klaagde hartverscheurend en beweerde dat zij geen voet zou verzetten nog voor geen dozijn charlessen
de vroegere angst verdween en zij lachten om zijn heerschappij pike ontstal hem op een avond een halve vis en vrat hem op onder bescherming van buck
op vage wijze herinnerde hij zich de jeugd van zijn soort tot de tijd dat de wilde honden in troepen door de maagdelijke wouden zwierven en hun prooi doodden en opaten
ik zou niet graag de man willen zijn die zijn handen naar je uitsteekt waar hij bij is besloot pete knikkend in de richting van buck bij god zei hans ik zelf ook niet
al de glans en vastheid was van zijn mooie wollige huid verdwenen de haren hingen neer slap en vuil of vol geronnen bloed waar hal's knuppel hem had gewond
toen daalde de zweep van francois neer en buck had de voldoening te zien hoe spitz het hevigste pak slaag kreeg dat ooit door één van het span was gevoeld
charles keerde hem de rug toe maakte de riemen vast zo goed hij kon en dat was al heel slecht en de honden kunnen de hele dag trekken met dat gevaarte achter zich bevestigde een tweede man
er was heel wat drukte bij hun pogingen maar geen methode de tent werd in een lompe bundel gerold driemaal zo groot als hij had kunnen zijn de tinnen borden werden ongewassen meegepakt
de man kwam haastig terug de zwepen knalden de schelletjes klonken vrolijk de sleden gleden over de weg maar buck wist en iedere hond wist wat er was gebeurd in het kamp achter de bomen bij de rivier
drie mannen met knuppels hielpen hem ze uiteenjagen dat duurde niet lang twee minuten na curly's val was de laatste aanvaller met de knuppels verjaagd
dansten om de ruïne van het huisje toen zij een vreselijk gebrul hoorden en een dier op zich zagen toeschieten zoals ze nooit te voren hadden gezien het was buck een levende orkaan van woede die zich op hen wierp in krankzinnige lust hen te vernietigen
de toeschouwers hoorden een geluid dat geen geblaf en geen gehuil was maar een gebrul en zij zagen buck's lichaam door de lucht vliegen naar burton's
het was een oud lied zo oud als de soort zelf een van de eerste zangen der jongere wereld in een tijd toen zangen treurig waren het lied was vol van de smarten van ontelbare geslachten een klaagzang die buck diep ontroerde
het werken in de leidsels scheen de heerlijkste uiting van hun wezen het enige waarvoor zij leefden het enige dat hen in verrukking bracht dave was disselhond of achterste hond
een schotse halfbloed nam de zorg voor hem en zijn kameraden op zich en in gezelschap van een dozijn andere hondenspannen namen zij de moeilijke terugweg naar dawson aan
een uur voor zonsopgang waren zij iedere dag al op weg en s avonds werd het kamp opgeslagen dan werd er brandhout gehakt werden frisse takken gesneden om op te slapen en water of ijs voor de koks gehaald
men bereikte het huis langs grintpaden tussen brede grasvelden en onder ineengestrengelde takken van grote populieren achter het huis waren grote stallen waar een dozijn knechts en jongens verblijf hielden
en zoals hij de paarden had zien werken zo werd ook hij thans aan het werk gezet door francois om een slee door het bos langs de vallei te trekken en terug te keren met een lading
hij komt alleen uit het glimlachende land van bos en stromen en loopt naar de open plek tussen de bomen hier vloeit een gele stroom uit rottende zakken van rendierhuid en zinkt in de grond waarop lange grassen groeien die de gouden stroom voor de zon verbergen
hij liep allerlei gevaren stelde resoluut zijn klein verschrompeld gezicht bloot aan de felle vorst en zwoegde voort van de vale ochtendschemering tot zonsondergang
onmiddellijk namen de vier mannen die hem gebracht hadden de vlucht en op een veilige plaats op de muur gezeten maakten zij zich gereed van de voorstelling te genieten
e wanneer hij losgelaten overeind sprong met lachende mond welsprekende ogen en op deze wijze onbeweeglijk bleef zijn keel trillend van onuitgebrachte geluiden dan riep john thornton uit goede god er mankeert alleen maar aan dat je spreekt
toen werd hij warmer en omgaf spitz met een dwarrelwind van aanvallende sprongen telkens weer trachtte hij de witte keel te bereiken waar het leven vlak aan de oppervlakte zat en telkens beet spitz hem en sprong
hij zag de beweging of hoorde het geluid en antwoordde in minder tijd dan een andere hond nodig had om het zien of horen zelfs maar te localiseren hij bemerkte en besliste en antwoordde in hetzelfde ogenblik
het is waar het was een ervaring uit de tweede hand anders zou hij niet zijn blijven leven om er van te profiteren curly was het slachtoffer
het was heerlijk lenteweer maar dat drong niet door tot de mensen of de dieren elke dag ging de zon vroeger op en later onder om drie uur brak de dag aan en s avonds om negen uur begon het pas te
en iedere avond wreef de man buck's voeten meer dan een halfuur na het avondeten en hij offerde de punten van zijn eigen mocassins op om vier mocassins voor buck te maken
als regel liep perrault voor het span uit de sneeuw met zijn sneeuwschoenen vaststampend om de weg voor de honden gemakkelijker te maken francois mende de slee en wisselde soms met perrault van plaats maar niet dikwijls
half ineengehurkt zijn lichaam ingetrokken zijn staart recht en stijf zijn voeten zorgvuldig neerzettend iedere beweging sprak van een mengsel van bedreiging en vriendelijke toenadering het was de dreigende wapenstilstand die de ontmoeting van roofdieren kenmerkt
na een bijzonder woeste slag kroop hij overeind te versuft om toe te springen halfverlamd waggelde hij rond het bloed stromend uit neus en mond en oren zijn prachtig vel bedekt met bloedig schuim
en eer het vlot op weg naar dawson was begrepen zij buck en zijn manieren en drongen niet aan op intimiteit zoals met skeet en nig
de mannen hielden hun adem in onbewust dat zij dit deden nu mush thornton's bevel klonk als een pistoolschot buck wierp zich met alle kracht vooruit de leidsels spannend met een ruk
buck op de oever vol angstige spanning liep voor de boot uit zijn blik voortdurend op zijn meester gericht op een bijzonder gevaarlijke plaats waar een rand van rotspunten ver in de rivier uitstak
meneer sprak hij tot den man uit skookum bench neen meneer u kunt naar de hel lopen meneer dat is alles wat ik je kan zeggen meneer
maar spitz koud en berekenend zelfs in zijn grootste opgewondenheid verliet de troep en sneed de weg af bij een bocht van de kreek dat wist buck niet
volgende aanval ving hij op met zijn borst op een bijzondere wijze die haar ondersteboven deed vallen zij kwam nooit weer overeind
al de sleedrijvers begonnen belang te stellen in het geval zij spraken er over tijdens het eten en bij hun laatste pijp voor ze naar bed gingen
zijn tijdelijke meesters sedert hij in het noorden was gekomen hadden in hem de vrees doen ontstaan dat geen enkele meester blijvend kon zijn hij was bang dat thornton uit zijn leven zou verdwijnen zoals perrault en francois en de schotse halfbloed verdwenen waren
hij opende zijn ogen pas toen de geluiden van het ontwakende kamp zijn oor troffen in het eerst wist hij niet waar hij was het had gedurende de nacht gesneeuwd en hij was volkomen begraven
de omstandigheden van het leven hadden voor hem een woester voorkomen gekregen en terwijl hij dit voorkomen ongetemd gadesloeg deed hij dit met al de tot nu toe sluimerende sluwheid van zijn natuur
en hier eindigt de geschiedenis van buck het duurde niet heel veel jaren voor de yeehats een verandering bemerkten bij de jongen der wolven want sommige hadden bruine vlekken op kop en snoet en witte haren op de borst
mijn god meneer zei een goudzoeker een vorst van de skookum benches ik bied je achthonderd voor hem meneer vr de proefneming achthonderd zoals hij daar staat thornton schudde het hoofd en ging naast buck staan
en liep recht door het vreemde land met een zekerheid van richting die den mens met zijn kompas beschaamde terwijl hij voortliep werd hij zich meer en meer bewust van een nieuwe beweging van leven in het land er was leven geheel verschillend van dat gedurende de zomer
maar nog merkwaardiger is volgens de yeehats de spookhond die aan het hoofd van de troep loopt zij zijn bang voor die spookhond want die is slimmer dan zij steelt in strenge winters uit hun kampen berooft hun vallen doodt hun honden en weerstaat hun dapperste jagers
toen zij eindelijk de hootalinqua en goed ijs bereikten kon buck niet meer de rest van de honden verkeerde in dezelfde toestand maar perrault die de verloren tijd moest inhalen joeg hen vroeg en laat voort
s nachts in zijn dromen bezielde deze angst hem dan vergat hij zijn slaap kroop door de koude naar de ingang van de tent waar hij bleef staan en luisterde naar het geluid van zijns meesters ademhaling
het is mijn hond antwoordde hal het bloed van zijn mond vegend uit de weg of ik zal je leren ik ga naar dawson thornton stond tussen hem en buck en maakte geen aanstalten uit de weg te gaan
buck vroeg zich af waar zij heengingen want zij kwamen nooit terug maar zijn vrees voor de toekomst was groot en hij was blij telkens wanneer hij niet gekozen was
op zulke ogenblikken scheen het buck die hijgend met rode uit de bek hangende tong de ogen op den groten stier gericht had dat er een verandering kwam in de dingen om hem heen
hij maakte buck duidelijk dat deze mee moest gaan en naast elkaar renden zij door de sombere schemering over de zwarte bergpas zij kwamen aan een vlak land waar grote wouden waren en vele rivieren
zij zochten niet verder elke dag dat zij werkten bracht hun duizenden dollars in zuiver stofgoud en goudklompen en zij werkten elke dag
hij kon op zijn buik voortkruipen als een slang en als een slang kon hij springen en bijten hij kon een sneeuwhoen uit zijn nest stelen een konijn in zijn slaap doden vissen in open plassen waren hem niet te vlug bevers achter hun dijkjes niet te slim
weer werd hij in een hoek gedreven en weer ontsnapte hij maar eindelijk werd buck's volharding beloond want de wolf ziende dat buck geen kwaad in de zin had besnuffelde hem
dat deed ze en vloog stroomaf met de snelheid van de bliksem toen hans haar met het touw tegenhield en hij haar te snel tegenhield de boot kantelde
dave en sol leks alleen waren onveranderd ofschoon zij prikkelbaar waren door het eindeloze ruziemaken francois vloekte stampte in machteloze woede op de sneeuw en rukte zich de haren uit het hoofd zijn zweep zwaaide altijd tussen de honden maar dit hielp niet
doch als hij dan van de rest van de troep was afgezonderd renden twee of drie der jongere stieren op buck toe en zorgden dat de gewonde stier zich weer bij hen kon voegen
van zijn st bernard vader had hij grootte en gewicht geërfd maar zijn moeder de herdershond had de vorm gegeven aan die grootte en dat gewicht
niemand sprak thornton voelde hoe het warme bloed hein naar de wangen steeg zijn tong had hem parten gespeeld hij wist niet of buck duizend pond kon voorttrekken een halve ton de grootte er van schrikte hem af
en over de grote chilcoot divide die een afscheiding vormt tussen het zoute en het zoete water en het eenzame en sombere noorden bewaakt zij liepen langs de meren welke de kraters der uitgedoofde vulkanen vullen
maar toen buck zijn portie ophad en terugkeerde vond hij zijn nest ingenomen een waarschuwend gegrom vertelde hem dat de indringer spitz was
het goud werd in zakken van rendierhuid gepakt vijftig pond per zak en als brandhout buiten de takkenbossen hut opgestapeld zij werkten als reuzen de dagen vlogen om terwijl zij de schatten ophoopten
toen bukte hij zich raapte het zelf op en sneed buck's leidsels door hal's strijdlust was verdwenen bovendien had hij zijn handen of liever zijn armen vol met zijn zuster en dan was buck al te ver heen om nog te kunnen helpen bij het trekken van de slee
hij had nooit een hond dol zien worden en had evenmin reden om bang te zijn voor een dolle hond maar toch wist hij dat daar iets vreselijks was en hij ontvluchtte het in panische schrik hij rende recht voor zich uit met dolly hijgend en schuimbekkend één sprong achter zich
toen kwamen bevelen van regeringswege francois riep buck tot zich sloeg zijn armen om hem heen en schreide en dat was het laatste dat buck zag van francois en perrault evenals alle andere mannen verdwenen zij voor goed uit buck's leven
er werd twee tegen één gewed dat buck de slee niet kon bewegen een kwestie ontstond omtrent de bedoeling van loswerken o'brien beweerde dat het thornton's voorrecht was de lopers los te maken terwijl buck ze moest loswerken van het stilstaan
gaf het dier geen rust stond het niet toe te grazen van de bladeren der bomen of de scheuten der jonge berken en wilgen evenmin gaf hij den gewonden stier gelegenheid zijn brandende dorst te lessen in de stroompjes die zij
zijn spieren waren knoestige touwen geworden en iedere rib en ieder been was duidelijk zichtbaar in het slappe loshangende vel het was om iemand het hart te breken maar buck's hart was onbreekbaar de man in de rode trui had dit bewezen
doch voornamelijk muntte buck uit in het stellen van wetten en het zorgen dat zijn makkers ze opvolgden dave en sol leks trokken zich niet veel aan van de verandering van leider
dat duurde zo een halve dag buck was overal tegelijk dreigde de hele kudde putte het geduld van zijn slachtoffers uit dat altijd kleiner is dan dat van den jager zelf
het gevecht werd wanhopig en al die tijd wachtte de kring van zwijgende wolfachtige dieren welke van de twee honden vallen zou toen buck buiten adem raakte begon spitz hem te stoten en duwde hem tot hij wankelde
waar waren er nog andere honden er moesten wel andere honden zijn op zo'n uitgestrekt landgoed maar zij telden niet mee zij kwamen en gingen woonden in de hondenverblijven of in het huis zelf zoals toots de japanse puck
vermoord of word vermoord eet of word gegeten was de wet en deze wet door de tijd gevn horzamdij
vooruit arme dieren moedigde de sleedrijver hen aan toen zij de hoofdstraat van skaguay inwaggelden dit is het laatste dan krijgen wij een lange rust hè zeker een lange lange rust
thornton antwoordde niet hij wist niet wat hij moest zeggen hij keek met nietsziende ogen om zich heen tot zijn blik viel op het gezicht van jim o'brien een mastodon vorst en een vroegere kameraad kan je mij duizend lenen fluisterde hij hem toe
er was geen waarschuwing alleen een bliksemsnelle sprong een metalen klank van opeenslaande tanden en een even snelle terugsprong en curly's gezicht was van boven tot beneden opengescheurd het was de wolfsmanier van vechten bijten en
want hij was een beschaafde hond een zeer ontwikkelde hond en uit eigen ervaring kende hij geen val en dus ook niet de vrees voor de val de spieren van zijn hele lichaam krompen krampachtig en instinctmatig samen
een nieuwe les zo deden zij het dus hè vol vertrouwen zocht buck een plek uit en met veel moeite lukte het hem voor zich een gat te graven
maar het meest hield hij er van te lopen in de schemering van de zomernachten luisterend naar het onderdrukte slaperige gemurmel van het woud klanken en geluiden lezend zoals de mensen boeken lezen en zoekend naar het geheimzinnige iets dat riep
spitz was de leider evenzeer vol ondervinding en omdat hij buck niet altijd kon bereiken gromde hij nu en dan een scherpe terechtwijzing of wierp vol sluwheid zijn volle gewicht op de leidsels om buck te trekken in de richting waarin hij moest gaan
de huichelaar sprong op het gewonde dier toe en brak het de nek met een snelle ruk en een beet buck greep een schuimbekkenden vijand bij de keel en werd bespat met bloed toen zijn tanden door de halsader gingen e warme smaak in zijn bek maakte hem nog woester
hij sprong in hun midden scheurend rukkend dodend steeds in vreselijke onophoudelijke beweging die de pijlen welke zij op hem afschoten doelloos maakte
hij had alleen maar zijn misnoegen te kennen gegeven in zijn trots gelovend dat te kennen geven hetzelfde was als bevelen maar tot zijn verbazing werd het touw om zijn hals dichter aangehaald zodat zijn adem beklemd werd
de man had hem het leven gered dat was iets maar voorts was hij het ideaal van een meester andere mannen zorgden voor het welzijn van hun honden uit een gevoel van plicht en egoïsme
evenals dave vroeg hij niets gaf hij niets verwachtte hij niets en als hij langzaam en kalm in hun midden liep liet zelfs spitz hem met rust
thornton kwam aan op zijn buik liggend en werd flink gewreven door hans en pete zijn eerste blik was voor buck bij wiens slap en schijnbaar levenloos lichaam nig stond te huilen terwijl skeet het natte gezicht en de gesloten ogen likte
de sleedrijvers verwachtten thans zelf een poos rust te kunnen nemen zij hadden twaalfhonderd mijlen afgelegd met twee dagen rust en de rechtvaardigheid eiste dat zij een tijd van nietsdoen kregen
in de namiddag keerde perrault die haast had met zijn brieven weer op stap te gaan met nog twee honden terug billee en joe noemde hij hen twee broers en beide echte wilde honden zoons van dezelfde moeder ofschoon zij zo verschillend waren als dag en nacht
maar achter hem was dave eveneens achteruittrekkend en achter de slee was francois trekkend tot zijn pezen kraakten weer brak het ijs voor en achter en er was geen uitweg behalve op de klip
toen kwam het officiële bevel dat nieuwe spannen hudson bay honden die moesten vervangen welke niet meer voort konden en dat de oude moesten worden verkocht daar honden niet veel in tel zijn waar men overvloed van dollars heeft
zoals het met buck ging ging het ook met zijn makkers zij waren wandelende geraamten er waren er met buck mee nog zeven in hun grote ellende waren zij ongevoelig geworden voor de striem van de zweep of de kneuzing van de knuppel
toen spitz scherpe tanden zijn zij openhaalden maar hoe spitz ook ronddraaide joe draaide mee met overeind staande haren achteroverliggende oren opgetrokken lippen op elkaar slaande tanden kwaadaardig gloeiende ogen de incarnatie van nijdige vrees
teek die deze winter nog niet zoveel had gelopen en nu meer dan de anderen werd geslagen omdat hij frisser was en buck nog steeds aan het hoofd van het span maar niet langer de orde handhavend de helft van de tijd blind van zwakte en zich voortslepend op lome voeten
de sleedrijver ging met zijn werk voort en hij riep buck toen hij klaar was om hem te zetten op zijn oude plaatsje vr dave buck ging twee of drie stappen achteruit francois volgde hem waarop hij weer
de twee bastaards bleven nog wat hangen tot ook zij het moesten afleggen tegen die tijd hadden de drie mensen al hun vriendelijkheid en zuidelijke zachtzinnigheid verloren ontbloot van alle romantiek werd het reizen aan de pool voor hen een schrille werkelijkheid die hun te sterk was
zijn gezicht en reuk werden merkwaardig scherp terwijl zijngehorc dgstemaonwikld t hij in zijn slaap het minste geluid hoorde en wist of het vrede of gevaar verkondigde
hij had het volle vertrouwen in buck's kracht en had hem vaak in staat geacht zulk een last te trekken maar nooit had hij zoals nu tegenover de mogelijkheid er van gestaan met de ogen van een dozijn mannen zwijgend vol verwachting op hem gericht
toen de schemering viel stond de oude stier alleen en keek naar zijn makkers de koeien die hij had gekend de kalveren waarvan hij de vader was de stieren wier meester hij was geweest terwijl zij in het verdwijnende daglicht snel voortrenden
francois was streng eiste ogenblikkelijke gehoorzaamheid en werd door de kracht van zijn zweep ook onmiddellijk gehorzamd twijldvenratkhodws telkens in buck's achterpoot beet zo vaak deze zich
de hele dag hinkte hij in vreselijke pijn voort en als het kamp eenmaal gemaakt was viel hij neer als een dode hoe hongerig hij ook was hij bewoog zich niet om zijn portie vis te ontvangen die francois hem nu moest brengen
nu en dan ontmoette buck honden uit het zuiden maar voor het grootste deel waren het echte noordse wolfshonden elke nacht om negen uur om twaalf en om drie begonnen zij hun nachtelijk gezang een spookachtig onheilspellend gehuil waaraan buck vol verrukking deelnam
de leiders lieten de kreten van de troep horen en sprongen het bos in de wolven volgden huilend in koor en buck liep met hen naast den wilden broeder huilend terwijl hij liep
maar zijn kracht verliet hem en het laatste dat zijn kameraden van hem zagen was toen hij hijgend in de sneeuw lag vol verlangen naar hen maar zij konden hem treurig horen huilen tot zij hem achter het kreupelhout uit het oog verloren
hij begon s nachts weg te blijven soms verscheen hij dagenlang niet in het kamp en eens stak hij de bergpas over en ging het land van bossen en stromen in
terwijl hij woest werd van geluk wanneer thornton hem aanraakte of tot hem sprak zocht hij deze dingen niet skeet was gewoon haar neus onder thornton's hand te schuiven en net zolang te duwen tot zij gestreeld werd
de tijd verliep snel en zij hadden al meer dan een uur onderweg moeten zijn francois krabde zijn hoofd nogmaals hij schudde het en grijnsde schaapachtig naar den koerier die zijn schouders ophaalde ten teken dat zij overwonnen waren
de nieuwe dieren waren schuw en angstig de oude zonder enig vertrouwen in hun meesters buck voelde vaag dat er op die twee mannen en die vrouw niet te rekenen viel zij wisten niet hoe zij moesten handelen en de tijd deed zien dat zij ook niet konden leren