AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Terwijl al de aanwezigen met het behandelen van dit vraagpunt bezig waren, naderde mij de vrouw des huizes, en fluisterde mij in het oor, dat de oude Heer, die met mij op Terschelling gekomen was, mijn terugkomst vernomen hebbende, mij liet verzoeken even bij hem te komen
Is het uwer waardig, dat alles op te vangen met het gretig luisterend oor van den argwaan, om het tegen mij aan te voeren als bewijzen van mijne onkieschheid en
een dwarsweg op en weer terug, en hielden ons zoo lang op om boodschappen te doen, dat ik heel moe en heel blij was, toen wij Yarmouth zagen
kan mij met hoogheid bejegenen; van haar, beter dan van iemand kan ik het dragen, want ik voel zoo diep hoe haar ingeboren trots lijden moet onder haar gemis aan ressources
als hij zelf by haar had plaats genomen, alsof er zekere grenzen tusschen hen bepaald waren. Evenmin had hy haar nog aangesproken
En aardig, zeide zij, dat het de Van Lowe's waren, de eenige kleine Van Lowe's, toch drie kleine stamhoudertjes nog, want Karel had geen kinderen - en Ernst en Paul, die zouden wel nooit trouwen, dacht zij
tusschen mijn gezicht en de hand des kramers te brengen, waardoor ik de pijpedopjes weder van mij verwijderde. Nha! al duwje me therug, dhaarom zelje toch ghesond blijven, hernam de Jood, met de vasthoudendheid aan lieden van zijn beroep eigen
Een brief uit Washington vermeerderde nog de algemeene ongerustheid, want mijnheer March was weer ingestort en kon nog in geen weken vervoerd worden. Hoe somber schenen nu de dagen, hoe stil en treurig het huis
hun nog in de ooren; en toen de arbeiders des middags naar huis gingen, waren er wederom evenveel lezers als in den ochtend
Ik zie, dat gij mij raad wilt geven. Gij bedoelt het goed; maar ik wil geen raad. Wij moesten nu maar weer naar ons rijtuig gaan. Ik verveel mij hier
en hem te dragen, waarheen hij wezen wilde. Stelt u mijn' toestand voor, mijne heeren! dag en nacht zulk een' last te moeten dragen, zonder er mij van te kunnen ontslaan
Zoo ben ik verraden! bespied! dupe gemaakt!' riep de graaf in woede. 'Excellentie, wij hebben eenvoudig onze maatregelen genomen om u te verhinderen een snood wanbedrijf te plegen
Toen dit beding gemaakt was, lieten zij haar eindelijk met weerzin vertrekken, daar zij in het huis niets wilde eten of drinken
Dat geloof ik niet, mijnheer Wraybum, idat zou mij spijten. f Valsche hoogmoed! herhaalde Eugène. Waarom anders? De zaak heeft op zich zelf niets te beduiden
Tijd is geld! Dat vergeet u, zeide de overste. Welke tijd? Er zijn tijden, waarvan men een geheele maand voor een halven roebel zou geven
en wiens hooghartig karakter veel overeenkomst met het zijne had. Dekama bemerkte weldra, dat de opvoeding van den jongeling in vele opzichten verwaarloosd was, daar deze
Doch misschien zou het onwaar schynen, wanneer de zaak werd behandeld op een wyze als zou kunnen strekken tot openbaarmaking van myne beschuldiging en van myn vermoeden, voor de Regent van hier verwyderd is
Mevrouw Verneering: van mijn leven zulk fluweel niet gezien, twee duizend pond zooals zij daar staat, bepaald eene juweliers-uitstalling
Een oude vrouw, in tranen badende, ondersteunde het hoofd der stervende, die haar dochter was. Doch de stervende hield haar gelaat niet naar haar moeder gewend
ij bewonderde de uitnemende fijnheid en schoonheid harer voeten, en was bij het aanhalen der banden bekommerd, dat hij dezelve, te groote knelling zou veroorzaken
trok zijn eeuwigdurende handschoenen aan, en zwoer bij zich zelf, dat hij, wat er ook van komen mocht, onmiddellijk zou gaan eten
zien! Terwijl zij zoo overlegde, hoe zij Dolly alles zou bekennen en daarbij haar hart nog meer wondde, ging zij de trap op
Dat beloofde ik hem en mij zelve als met een plechtigen eed, in dienzelfden oogenblik waarin hij met een verhelderd gelaat en een opgeruimden glimlach mij de hand drukte, als tot bezegeling van een belofte, die zwijgend werd gegeven en aangenomen
Ik zal maar terstond met de deur in huis vallen. Gy zjjt nieuwsgierig wie ik ben. Gjj zijt de schoonzuster van myn oom, Jonas Crump
Wel, Trotwood? Ik schudde mijn hoofd; mijnheer Dick deed hetzelfde en zuchtte. Vertel hem eens van de Memorie, zei mijnheer Dick
Zy is niet ryk; en grootschheid beeft voor niets zo zeer dan voor Armoede. Meer zeg ik niet. Hoef ik meer te zeggen? Uwe Pupil is ook zeer verkwistent in hare uitgaven; indien zy geene presenten aanneemt; dat ik niet weet
noch door eenig woord, noch door eenige handeling, eene poging aanwenden om daarin verandering te brengen. Dat zij dan zoo, antwoordde Rosa
Ze zongen, huilden, schreeuwden of lachten, terwijl ze als bezetenen rondsprongen, met zwaarden en boemerangs zwaaiden, elkander aangrepen, omverwierpen of over elkaar heensprongen
benevens Sam Weller naast den voerman op den bok gezeten, stilhield voor een hek, waar zij door een langen boschwachter en een jongen met leeren
onherroepelijk noodlottig; omdat wat er verder gebeuren zoû, zoû gebeuren, onherroepelijk
nadat de oude Peter, door hem vooruitgezonden, die met versch linnen had voorzien. Het was eerst daar, dat Madzy, die tot dien tijd buiten kennis gebleven was
waarna wij er onzen intrek namen. Wij hielden een groot aantal slaven en slavinnen, en leefden op eenen rijken voet. Maar deze gelukkige tijd was slechts van korten duur
Johan vond zelfmoord grooter kwaad dan dronkenschap en Hedwig juist andersom. Want de een was meer vertrouwd met het ééne kwaad, de andere met het andere, en elk verdedigde het best begrepene
In de Zwaen, mijn Heer!' gaf de Bode hem ten antwoord. 'Zoo! in de gelagkamer?' 'Neen, mijn Heer! by den
en de meisjes met dienaressen elkander voorbijgaande, eveneens als of zij in het park te Brussel of in de tuin der Tuillerien elkander wandelende ontmoetten
Beiden waren natuurlijk te verstandig om de vijftien honderd pond per jaar op te geven, welke de tweede zetel opleverde
en zij wendde met bedoeling den blik naar hare kaptafel en de kostbaarheden daar uitgestald. Wat die zwakke vrouw een lichte prooi zou geweest zijn voor een bedrieger! Hoe vaak was zij het mogelijk al geweest
O, wat weende zij en hoe bad zij den goeden God, dat zij nu ook spoedig mocht sterven! Gaarne zou zij het lijk met zich meegenomen hebben
Wat moet dit beteekenen? dacht Jean Valjean. Hij zette de stoelen op hun gewone plaats bij den schoorsteen. Het weder aangelegde vuur bemoedigde hem echter
Dewyl Edeling nu meent, zo als ik ook meen, dat myne Saartje zo een karakter heeft, en zulk een verstand bezit, dan weet gy reeds, hoe ik over zyne keuze denk, en ik kan niet afzyn van te wenschen, dat hy u de zyne mogt noemen
In de geheele wijde wereld was er niets dat hem zoozeer aan Eva scheen te herinneren; hij hield hem dus bestendig bij zich
Weet niet, Juffrouw. Och, Juffrouw, die gemeene negers kunnen dat niet zeggen, zij weten van geen tijd, zeide Jane
hij zelf kon meê opgaan, maar wist bij ervaring, dat de mensch, in het lichaam noch bekwaam, noch bestemd is, om gestadig hemelweelde te smaken, al mag de Christen hemelzin in het harte kennen
Botwater was zoo zeer onder den indruk van de gelukkige oplossing, die zijn dûel gekregen had, dat hij aan al het overige veel minder aandacht wijdde. Hij begreep er alleen uit - want volkomen juist had hij Manfred ook niet verstaan
Wat niet, Van Brakel?' 'Nu, dat zal ik je straks wel zeggen.' Maar er kwam van den lastigen hoofdingenieur een briefje
Mijne bedienden waren die van mijnen vader, en wat nog meer is, van mijne moeder, en nu zijn zij de mijne, zij en hun nakroost, dat al vrij aanzienlijk is
Hier werd het gesprek door het aandienen van bezoek gestoord. Marie St. Clare gevoelde het verlies van Eva zoo diep, als zij iets gevoelen kon
de denkbeeldige gelpenis van alles met de jeugdige meesteresse zelve waar te nemen. De eerste kamer was de fraaiste
Aldus luidde George's verslag dien avond. Toen wist Amelia, dat de jongen zijn grootvader had gezien
Ook voor Adriaan, mijn jongen: hij is nu dertien, en wij willen hem toch een Hollandsche opvoeding geven. - Spreek jouw kind Ghollandsch? - Ja, zeker, tante. - Wat moet hij worden
maar wij Vrijboeren der Zwitsersche Alpen zouden twee zulke pijlschoten het proefstuk van een' leerling en niet van een' Meester, allerminst van een' Schutter-koning noemen
Dat het Einddoel goed zoû zijn voor zijn latere volmaaktere ziel was geen troost voor zijn zieke ziel van nu, die geen aardsche doel zag
HET ONTHAAL IN HET
wat aan de uitrusting ontbrak. Hij had een geladen geweer en een volle patroontasch. Hij begaf zich naar den kant des Halles
Ik heb zeer weinig reden om trotschte zijn, en ik ben niet trotsch. Ik hoop, ik denk, dat ik er dit bijvoegde zonder recht te weten wat ik zeide
Des nachts zal hij zingen en over dag zal Cosette praten. Uw kamer ligt op het zuiden. Cosette zal er uw boeken plaatsen, uw reis van kapitein Cook en de andere, die van
haar plannen kwamen krachtiger dan ooit op de voorgrond; zij zou hem hebben en ze moest hem hebben, coüte que coüte ze gevoelde iets van de kracht ener overtuiging, die zich door geen belemmeringen wil laten terughouden
Toen zij op de straat het raam voorbijgingen, zag men, dat zij onder elkaar een dolle pret schenen te hebben
Toen Abdallah zag, dat Chogia Hoesein en Ali Baba ophielden met spreken, begon hij opnieuw op den tamboerijn te slaan en zong er tegelijk een dansliedje bij
Ik dank al de Heeren voor hunne vriendelijke toewenschingen,' zeide JOAN, op zijne beurt een' roemer vullende: 'wat den Heer VAN BOTBERGEN betreft, ik bedank ook hem
om ze te volvoeren in den korten tijd door de natuur verleend is het noodzakelijk, dat jong en oud het werk aangrijpen
Eensklaps sprong hij als verschrikt overeind. Cosette stond achter hem. Hij had haar niet zien binnenkomen. Hij keerde zich om en beschouwde haar
die tot deze zesde uitgave gewacht hebben zich het boekdeel aan te schaffen, zonder vermeerdering van kosten, daarbij nog dit voorbericht winnen. Het is den Schrijver
Zij vroeg het op zoo'n kalmen toon als gold het een een voudige zaak; zoolang reeds was zij gewoon aan het denkbeeld, dat hij sterven zou, en dat zijn dood slechts een quaestie was van korten tijd
of de geest Maimoun, zoon van Dimdim, verliet onder luid en pijnlijk geschreeuw de prinses, zonder dat daarvan iets zigtbaar was
was niet in het minst jaloersch of boos, omdat kapitein Bangles van de cavalerie haar aan tafel geleidde voor het souper
e eer aan den eenen kant ontevreden over de uitweidingen tot lof van de familie van, daar hij ook op zijn kantoor tot driewerf reeds geroepen was
zij begreep niet waarom Wanda en Valérie zoo flauw waren niet meer terug te wuiven. Aan den horizont ging de zon onder
en den eer bestaat, en of hij u reden gegeven heeft tot zoodanig eene handelwijze, maar dit weet ik, dat wij hier te nkhuizen niet gewoon zijn ons op die manier regt te verschaffen
dat zij bij zijn ouden kok het eten bestelde en met Agasija Michaïlowna in eenige uiteenzettingen geraakte
voor het begin van de vacantie. Eindelijk was alles klaar. Al het achterstallige was bij gewerkt voor den heer
zeg hem niet, dat ik het ben. Zeg hem, dat iemand hem eens afzonderlijk wenscht te spreken, maar noem geen naam. Zoo, zei Basque
iets hetgeen de Vetkoopers, die gewoon waren, zich te onderscheiden door de turven boven het vuur te leggen, niet wilden gedoogen. De kortelings nog vroolijke jachtgezellen, door den drank verhit, trokken hun dolken en zwaarden
maar Chester vervolgde even zacht en bedaard: sHet rooven op den publieken weg, mijn jonge vriend
Waar zou zij wezen? Het kan mij niet schelen, ofikzoo mooi ben, als zij het- niet ziet
toen wij naar het logement reden, waar van voren en boven op de breede stoep die naar de deur geleidde
Intusschen was BOUKE, die meer bedaardheid van geest bezat dan zijn Heer, uit den wagen geklommen en naar de ruiters toegestapt, aan welke hij vroeg wie en waar hun hoofdman was
Zoo voelt het Bertha thans. Zij wacht En luistert, als versteend Door angst, naar 'tlaatste veege sein Dat toegang haar verleent
en schoon hij zich verheugde over de aankomst van het rijtuig, dat hem naar ijmegen en op den vaderlandschen bodem zou terugvoeren nam hij met eenig leedwezen van dien waardigen man affcheid
over al zijn leden. Jos stapte uit den postwagen en daalde in alle statie de krakende, slingerende treden af
Trachtte ik je verdraagzaamheid na te volgen, of je te ontheffen van zelfbedwang, door mijn aandeel te dragen in de verplichtingen, je opgelegd door algemeene welwillendheid of bijzondere reden tot dankbetoon, die je tot nog toe steeds alleen hadt moeten vervullen
terwijl Sam hem eene onuitsprekelijke beteekenis in zijn rollende oogen nakeek, en vervolgens zeer stil de paarden naar de
en een koperkleurige meid in het wit gekleed, met een bonten doek om haar hoofd, om haar in haar kleedkamer haar ontbijt te serveeren
Geene Staatschen dus? Zooveel te beter! En hebt ge waarlijk volstrekt geen vermoeden, dat men in Leiden op eene nieuwe belegering verdacht is
Maar de torenwachter, die bij het krieken des dags, uit tuurde op de hoogste tin, in stede van Herakles binnen te laten toen hij den Held aanschouwde, stak de helle bazuin
Othomar. fluisterde zij. En zij weende tegen hem aan. Zijne oogen bleven strak. En hij staarde voor zich uit en dacht aan zijn zoon
Dat begrijp ik heel wel,' hernam de onverzettelijke BOUKE: 'maar ik begrijp ook heel wel, waarom ik met wil gaan. Je wilt met BOTBERGEN gaan vechten, en daar heb ik niets tegen
Den geheelen avond sprak de familie RAALTE van den ongelukkigen jongeling, dien men zoo had mogen lijden en zeer ter nedergeslagen ging VAN DE WALL naar huis met zijne vrouw, die, tot hare schande, niet bijzonder aangedaan was
Ik ben voor den grooten weg!' zoo nam Knol onmiddellijk het woord. 'Zonder gids loopen we gevaar onder de wilden te geraken, en in dat geval kon de rechte weg wel eens niet de kortste zijn
mij overleeft geef ik mijne poppen en het kleine kasje, mijn waaier, mijn linnen boorden en mijn verlakte pantoffeltjes, die ze misschien wel zal kunnen dragen, omdat ze wel mager zal zijn als ze beter word
Nu zal ik u ook wat zeggen, antwoordt Bucket, in een oogenblik geheel van toon veranderende en dicht naar hem toe komende, terwijl zijn
schuldig gemaakt, hebikreden om te vreezen dat de omstandigheden hem reeds op zijne hoede doen zyn. Het eenige bewys tegen hem is het bewys dat gy in handen hebt
Derhalve waren de tweegevechten dagelijkse bezigheden en men gaf op dezelve weinig acht. Gwyde stond op en sprak Daar hoor ik de brug vallen. Zeker zijn mijn Leenmannen reeds daar. Kom, wij gaan in de grote zaal
die als van louter zedekundigen aard, gemakkelijk onthouden en verstaan konden worden
hij moest Fanny het voorbeeld geven en kon zich zelf niet goed houden! Terwijl de heeren met een tweeden zwijgenden handdruk van tante Bee afscheidnamen, ging hij langzaam den gang door al brommende
en wel veel gedacht. Roode vlekken bedekten zijn gelaat. Met buitengewoon schitterende oogen staarde hij haar aan. Dolly had hartelijk medelijden met hem
Zoodra men weder op weg ging, werd hij op nieuw in zijn' koffer gesloten. Op deze wijze handelde men met hem gedurende de twintig dagen, dat de reis duurde
Die woorden maakten een pijnlijken indruk op me: hoewel de man mijn rechter niet was, had ik zoo gaarne gewild, dat hij aan mijne onschuld geloofde
Gejaagd als een wild dier, dat arme schepsel, alleen omdat zij natuurlijk gevoel heeft en doet wat geene moeder zou kunnen laten
en de ander, die de spreker van daar even scheen te zijn, had iets in zijn hand. En ja, dat was het deksel, en hij was de timmerman, en hij kwam om het kistje dicht te schroeven. Ik weet niet hoe
is mijn vorst; U is mijn vorst reeds meer dan Oscar! Vaarwel, mijn prins, mijn kroonprins, mijn vorst
HOOFDSTUK XIX. Een aangename dag met een onaangenamen afloop
en met een innemenden glimlach te zeggen: Goedendag, Jacques! Defarge bleef staan en keek hem met groote oogen aan
doch de bijl gleed af, en drong diep in zijn arm. Dus moest hij dan bebloed en pijnlijk weêr naar huis trekken
wat zal diegene doen, van wien ik dit pand in de hand heb? Ik spreek niet van de moeielijke en wonderspreukige dingen
te gaan. ver. ver weg te gaan. te dwalen. te zoeken ik weet niet wat. dan zijn ze niet vast te houden. Dan gaan ze
Denk-je dat hij slaapt, dan breng-je zijn kleeren, die hij bij zijn komst aanhad en in het wachtlokaal door de zwarte cipiers bewaard worden, in zijn cel, of je laat dit een van de wachters doen. Is het nacht geworden, dan ga-je hem wekken
of hield haar op een andere wijze bezig; en toen zij weer zoover was, dat zij uit rijden kon gaan, vergezelde Becky haar
HET COMPLOT. Een paar dagen na het theepartijtje van Quilp
dat zij steeds dezelfde was gebleven sedert zij hem de baccers box de oude vrijers-kist, gemerkt met zijn naam, gegeven had
waaruit de angst nog niet geheel verdwenen was; haar ademhaling ging moeilijk en haar hart klopte snel
Danhasch, gereed alles toe te geven, wat Maimoune van hem mogt verlangen, gaf ook nu bereidwillig zijne toestemming
Maar al te dikwijls heb ik de opmerking hooren maken: een mensch, die zijn fouten kent, is ook in staat ze uit te roeien. Ach, ach, wat moeten zij, die zoo spreken, met weinig zelfkennis bedeeld zijn
Hij belde weêr en luider; de deur werd nu na een oogenblik geopend. Zij bood hem ten tweede male de hand, met een glimlach
Nog droeg hij rouw over zijn vader, toen de vermelde verandering in hem ontstond. Sinds dien tijd had hij de zwarte kleederen niet afgelegd. Toch lieten zij van hem af
en over de hem hinderende menigte heen keek, alsof hij met zijne twee houten beenen op de teenen wilde gaan staan, om te zien welken weg R. W. insloeg
Toen ik daar weerloos op den grond lag, werd ik door een voet omgekeerd. Ik werd bi den nek in den hoek gesleept. Ik hoorde mannen met elkander praten. Ik werd door andere voeten omgekeerd
hebt mooi praten,' zei Louis. 'Ik ben toch maar geweigerd door Julie.' Maar dat was olie in het vuur, en kwetste opnieuw de moederlijke
men laat zich niet dwaselijk verbannen als Cato, noch steenigen als Stefanus, noch levend verbranden als de maagd van Orleans
zij is gevallen, die groote Hoer die op de Teems zit, die JESABEL van Engeland! gevallen door het lemmet der gerechtigheid
Hoe groot was dus zijn ontsteltenis, toen hij de grendels hoorde wegschuiven, en de deur langzaam zag opengaan. Hij ging stap voor stap achteruit
dat de ff gravin evenveel recht bezat als zj, om aan het hoofd der huishouding te staan. Maar dienstboden beschou wen altijd haar
Hij is zoo akelig, omdat Emilie getrouwd is, dat hij er ziek van is. Kees Hijdrecht werd boos en zei: ben jij dan verliefd op je zuster. En toen ging Henri bijna huilen, student als die is
Maar zij bad hem, niet na te vragen en haar verleden onbesproken te laten. Zij noemde zich Jeanne Fontayne en beweerde geheel alleen op de wereld te staan, zonder vriend of verwandte, zonder geld of goed
slechts had hem een gevoel van trots vervuld op het oogenblik dat het kind niesde. Maar Kitty beminde hij nu in zulk eene mate
daar zijn Kinderrampen! Klein en nietig, van onze verwaande hoogte beschouwd, maar gewichtig en groot, in de kleine evenredigheden van de kinderwereld. Rampen, die benauwen, kwellen en schokken
Wee, wee roept de wijze uit over u, o Amazonen, zoo gij Herakles en de zijnen vrijwillig duldt in de heilige stede
en voor niets deugde als om met zijn dieren den menschen een oogenblik van vermaak te bezorgen en nu juist van pas kwam, om een ziek kind wat afleiding te geven
Ja, en ik vrees dat ik zelden of nooit zoo lief geweest ben als ik moest, pa. Ik dwong u mij te dragen, altoos van voren af aan
Het was een goed idée, vond Aboe Bakar; wel had hij geld genoeg om van te leven, meer zelfs dan hij noodig had; maar hij durfde eigenlijk met een voorstel om zich terug te trekken niet bij zijn ouden compagnon aankomen
Ik weet, dat zij de zuiverste, de vurigste liefde verdient welke het hart van een jongeling vervullen kan
In orde dan! Schel nu maar voor de muziek, White! De acteurs, die op het tooneel moeten zijn, worden haastig op hunne plaatsen gezet
Zo,' beet hij, zich omwendend, het arme, in doodsangst zittende mens toe 'Zo, zou jij de politie roepen, om mij uitjouw huis te laten gooien
ominee houdt zeker niet van menschen, die op openbare plaatsen slapen,' merkte de aron van teenvoorde aan, grinnikend over zijn zoo gepaste aardigheid, of wat hij er voor hield
Ook ontging het JOAN, die oplettend was op al wat zijne vermoedens op kon wekken, geenszins, dat zich tusschen die vervallen muren een paar menschen bevonden
Dat zal ik, riep de jongen verheugd, en was in een oogenblik op de bank, doch aan het gewoel en geschreeuw der menigte, die allengs aangroeide, scheen maar geen einde te zullen komen
Neen lomperd, van veergeld is de adeldom vrij. — Dan blijf je maar, vriendje, aan de overzij; Want wie aan Jan Carels geen tol betaalt, Die wordt met zijn pontje
Elk der twintig mannen had een paar valkenvederen op de muts. Wij herkennen hen wel, nietwaar? We ontmoeten hier de Afgevaardigden uit de Woudsteden met hun gevolg
Hier is haar doek, dien zij in haar haast op bed heeft laten liggen en haar hoed ook. Dat is gelukkig, zeide Loker. Geef maar hier
Ondertusschen kwam de Chais voor de deur, waarin de jonge Heer BERGVELD zat, die hem af kwam halen, om, zoo spoedig mogelijk, hunne reis over Alkmaar naar
Ofshoon zijn ouders in het dorp zeer gezien waren, had niemand met hem op. Men vond hem loensch, stroef, egoïst en jong en oud vermeed zijn gezelschap, voor zoover dit op een kleine plaats doenlijk is
Gy weet wie de macht heeft vergeving te schenken, de grootste macht die men zich denken kan. Juffrouw Helena
over te schrijven, waarin het gesprek tusschen den galeiboef en den bisschop met naïeve uitvoerigheid verhaald wordt. . De man lette op niemand. Hij at met de gulzigheid van een
Je bent een beetje overspannen,' zei Jog tegen Julie, en wilde naar haar hand grijpen. Maar Julie sprong op eens van tafel op en rende de kamer uit en Ma trok haar wenkbrauwen in de hoogte, keek me aan en zei
Het opbreken van het beleg van Leiden besliste het lot van Holland
en naauwelijks had zij aan het spinrokken de hand geslagen, of moeder BUISMAN zeide, dat zij zeer over haar voldaan was; dat zij door hare gewillige gehoorzaamheid
schuwenofikhen willen ontvluchten. Maar nu kan ik naar hun gezelschap verlangen en mij daarin verlustigen, geheele uren
de zinnen van stijl vol effect gezegd! Genade voor dien vloek! O, waarom was het leven niet eenvoudig, de liefde niet verblindend waar als
Al spoedig kwam zij tot de wetenschap, dat niet enkel rozen op hymens paden groeien; maar al kwetsten haar ook de doornen, toch hield zij moed
Hij vond het zoo vernederend, om als blanke daar ten spot van die platneuzen te liggen, dat hij zijn hoofd zooveel mogelijk afwendde en de oogen sloot. Eensklaps deed hij ze wijd open. Hij had de deining van de zee gevoeld
Zeker, antwoordde Nikolaas. En gij hebt ook getoond, dat gij het meent, toen ik u na dien avond, dien gij u nog wel herinnert, onderweg ontmoette
Eindelijk begon hij op het eilandje rond te loopen. Hij vond, dat hij den regen minder voelde, als hij zich bewoog. Nauwlijks was hij een keer rond geweest, of hij hoorde
Hij zoû misschien een oogenblik niet begrijpen. Maar dan, dadelijk weêr, vatte hij vast in zijn mannehand de ketting van zijn logiek en schakelde de ijzeren feitschalmen samen
En dat doet ze liggend op een divan in een rose ochtendjas. Ik heb haar zoo een keer verrast. Toen vroeg ze me nota bene; 'Vin je niet, dat rose me flatteert Joop?' 'Griezelig' zei ik
en een heer, dien wij onderweg ontmoetten, heeft ons dit logement aanbevolen, zeide Noach, en knikte Charlotte toe
mijne dochters Ellen en Catherine Barford en onze vriend, de heer Sandham, zullen wij ons gelukkig achten te
Hoort, zij die een gezin hebben, moeten goede jongens zijn, ons een handslag geven en heengaan, en ons hier alleen het werk laten verrichten
in Turksche kleederdracht, geblanket en met houten Oostersche sabels, of als Romeinsche krijgslieden met bashoorns en
Othomar zag om: de keizerin Valérie stond aarzelend in den lagen boog van de deur, hare hand aan de portière
Mama, ik geloof dat Topsy anders is dan zij placht te wezen. Zij wil nu haar best doen om een goed meisje te worden
Nu overviel de juffrouw een doodelijke angst. Waar of ze op dit oogenblik was, de rampzalige? Zou men haar weer kunnen vinden
In een verschrikt medelijden dat niet begrijpt, keek ze Piet aan. En in diens blik was deernis met haar. Hij was Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp wel boos geweest op Dien, maar och heere, zooals ze daar sting, bleek en ontdaan, met dat rondende buikje, wat was zoo'n meid toch gauw na' de
Och hemel, och hemel! zuchtte de kleine Klaas in den zak en draaide en keerde zich al; maar het was hem niet mogelijk, het touw los te krijgen. Nu kwam er een stokoude veehoeder aan met sneeuwwit haar en een grooten stok in de hand
die wijde lucht, iederen dag als een andere weelde van tinten, een overdaad van zonsondergang, een glorieus sterven van den blakenden dag, of de zon zelve stuk brak in vloeizeeën van goud tusschen lila dreigingen van regen
Hier of daar vlood nog een trage nachtuil met afschrik naar zijn hol, en krijste nijdig tegen de glans die hem kwam verjagen. Op dit ogenblik zat een mens op een der gruishopen, te midden der puinen
Maar dien geheelen nacht, hetzij ik waakte of sliep, bleven dezelfde gedachten en beelden mij voor den geest zweven
Midden op den vloer zat een vrouw, die den ganzerik vasthield om zijn vleugels te knippen. Haar kind had hem gevonden, en zij wilde hem geen kwaad doen. Ze wilde hem bij haar eigen ganzen laten
Dan spreek je mij straks van mijn zonden vrij. De pater zijn tol met een aflaat betaalt, Of hij wordt door Jan Carels niet
een bljjk tevens dat de ziel krachtiger is dan de zon. Anders was hy zeer bedaard, boog voor den rechter en bleef stilstaan
toen Hugh de flesch neerzette en hem niet zeer vriendelijk aanzag. Neem het mij niet kwalijk, broederl En Barnaby ook hier
met een heldere en vroolijke stem: Meester Legree, daar gij mij gekocht heb, zal ik een trouw en gehoorzaam dienaar voor u zijn
waarom het plaatsje beroemd is. Te Farnham hield hij stil om het kasteel van den bisschop te bezichtigen en een licht diner te verorberen
In de pauzen die men hem gunde, had Eckbert herhaaldelijk naar Regina omgezien, wat verwonderd, dat zij zich zoo op den achtergrond hield, en bovenal dat zij de gelegenheid niet waarnam om zich ongemerkt te verwijderen en zijn briefje te lezen
hy begreep echter, dat er voor hem niets beter op zat, dan geduld te oefenen, en, zich tot meester Florisz wendende, vroeg hy hem, of hy sedert lang zijn beroep uitoefende
Gij zult tot mij komen, geluk! niet waar? Wandelingen onder vier oogen in de eenzaamheid! zalige, schitterende dagen
Die is met recht an zee geboren, an zee gestorven, praatte Dirk, angstig de kooi bekijkend: op z'n tiènde jaar op zee gekommen — nou is die
Nu volgde een dag met hevig en lijnrecht verlieven van weerszijen. Volstrekt niet als zoodanig beseft, eerst later begrepen toen het te laat was
hij zoû niet meer aan ze denken, hij zoû zich laten voortslepen door de keten der aaneenschakelingen; het was krankzinnigheid
Maar haar berekening kon onjuist zijn, en zij begon weer de minuten te tellen en na te denken wanneer hij vertrokken was
die ellendeling, dat monster! Hij was nooit goed voor u, hij was een tiran, een vloek voor zijn dochter, zijn eenige dochter.' De spreker hield op. Hij kon niet meer, dat was duidelijk
Toen de kerken uitgingen, keken alle vrome bedevaartgangers naar het windvaantje. Was de wind onder kerktijd gekeerd? Hoe wijst het? Pal
Mijn vader had in de troebelen, die de komst van den hertog van Alba voorafgingen, en, zoo men zeide, noodig maakten, partij gekozen met het meerendeel der edelen, in wier kring hij verkeerde, om de privilegiën te handhaven en religiedwang tegen te staan
toen hy zich peinzende van de eene kamer naar de andere begaf, maar iets vlugger geweest, de geschiedenis van ons Vaderland had wellicht een bloedige bladzijde minder geteld
Omdat. jij niet de zoon van je vader bent. - Hoû toch je bek! raasden Piet en Chris tegen Jaap. Maar het woord was er uit, en Addy was als dol
aan het Departement van Justitie Louis Couperus, De boeken der kleine zielen rustigjes weg, blijven voortsjokken, zonder een enkelen keer een bizondere promotie te maken zonder ooit een bizondere kans te hebben, zonder ooit door papa Van Lowe heel veel vooruit te worden gebracht
vreugd en leven zal zijn, hij zal komen, en om hem te doen komen, willen wij sterven. Enjolras zweeg, zijn teedere lippen sloten zich
waaraan zij het meest van alles gehecht was — haar dierbaartste souvenir en schat. Zij had er tegen over George gesproken
de glans harer oogen, de bevalligheid en snelheid harer bewegingen, de volle toon harer stem
Hij kon haar kleed in de bladeren hooren ruischen, en elk windje bracht hem haar laatsten flauwen gil over
en net gevolg was, dat de ongelukkige bewonderaar van de schoonheid in een minimum van tijd buiten de deur was gezet
Duitschland is de waterzucht, Italië de gal. Zullen wij dan in verrukking komen voor Rusland? Voltaire bewonderde het. Maar hij bewonderde China ook
Tusschen zijn voeten door, snelden kleine planten voort: wilde aardbeien, witte anemonen, klaver en
Van samensmelten van ziel en lichaam, ziel samen, lichaam samen gesmolten, om toch te vergeten, toch te vergeten. Zij las, in een razernij van woorden
Die trein rijdt rechtdoor naar Liverpool. Maar zie hem eens aan, zuchtte mijnheer Gradgrind. Hoe
Waar zijn mijn gasten? riep Breydel met ongeduld. Wel meester, antwoordde de jongen, zij zijn naar het Pand, want de beenhouwers zijn in allerhaast bijeen geroepen. Wat is er dan weder gaande
Zes dagen verliepen er, zonder dat er iets voorviel, hetgeen in deze geschiedenis verdient te worden opgeteekend. VELASCO bleef zijnen gevangenen met de meeste onderscheiding en beleefdheid behandelen
Hij had dit heel ernstig gezegd, zonder een lach, ook zonder de dweping van een artist of een dichter: bijna laconiek had hij over zijn vazen gesproken als ware een andere beschouwing geheel onmogelijk geweest
St. Clare. Neen, ik heb in langen tijd geen tijding van hem; ach, je vergeet je vrienden als ze zoover zijn. Ik neem het hem niets kwalijk. Hij leunde achterover in zijn rotting leunigstoel, met iets van een slachtoffer
met verontwaardiging. Zij zegt, dat, als ik een partij kan geven, ik ook haar rekening wel kan betalen. Hoelang loopt die al? vroeg Allen
door den grooteren bloei van den koophandel meer begonnen te rieken naar de losheid der buitenlanders, de deugd der kuischheid, over het algemeen een dierbare schat was der Hollandsche vrouwen
iedaar nu, hoe jong en oud bezig zijn, met zoodra er eene vore door den ploeg of door de spade ge- driaan oosjes zn., et leven van illegonda uisman maakt is, met groote snelheid neder te vallen, en plotseling de vischjes te grijpen
en verlangden hard naar iets, wat hen een beetje blij kon maken. Ze hoefden ook niet tevergeefs te wachten, want zoodra de kraaien klaar waren, kwamen de hazen aanspringen
De Engelschman ging naast hem zitten en geen vijf minuten later waren beiden, de een door inspanning en vermoeidheid, de ander door uitputting in slaap gevallen. Ze schenen tegelijk wakker geworden te zijn; beiden gevoelden zich gesterkt en verkwikt
Daarop legde de heer Raggles zijn baantje neer en nam zelF de leiding van den winkel en de groenten op zich
en zich genoeg beloond geacht zou hebben, als men er hem alleen maar om had gevraagd, bleef zij toch den heelen dag zwoegen
Zie eens naar dat hoofd; die hooge voorhoofden teekenen altijd schrandere negers, van wien men alles gedaan kan krijgen. Dat heb ik opgemerkt
maar dan dient toch by dezen een andere brief gevoegd, die de scheeve voorstellingen van den eersten te recht brengt en aan Sylvius berichte, waar hy zich aan te houden hebbe
waar dan, vraagt men misschien, van waar de onverschilligheid van Jan, van waar dat hij zoo lang den kamp duldde, schoon hij de ellende voorzag, die er uit zou worden geboren
Waarin kan ik u van dienst zijn? Gij weet ik bezit niets dan mijn degen.' 'Gansch geen verachtelijk instrument, en een kapitaal, dat in uwe hand goede rente moet opleveren
dàt zult gij niet doen, zeg me, dat gij dàt niet doen zult!' riep Jacob Jansz., met eene beweging van schrik den arm van den Schout vattend, als meende hij dezen dus te weêrhouden
Hoewel ik niet zeer schuldig was, kon ik echter niet besluiten voor de waarheid uit te komen; het gebeurde aan een' echtgenoot te belijden, dat scheen mij met de welvoegelijkheid te strijden
en hij was een Pan in het maken van fluitjes van allerlei soort en grootte. Hij had zijne zakken nog vol aardige kleinigheden
een veertigtal weggeloopen jongens, van zes tot twaalf jaren oud, met groote kosten naar Chi g well had gebracht
roover maakte, alvorens hij hem den doek afnam, snel met een stuk krijt een teeken aan de deur, en toen hij hem van den doek ontdaan had, vroeg hij, of hij ook wist, aan wien dit huis toebehoorde
duwde Nikolaas voor zich uit, en klom toen eveneens daarin
Het arme schepsel is dus dood. Dat spijt mij. Zij zou zoo kwaad niet geweest zijn, als die herders haar maar met rust hadden gelaten. Het spijt mij
want dat heb ik van mijn eigen vader; die is wel in het paleis geweest, en tegen de wanden hingen allemaal portretten van doode prinsen en prinsessen, dat is te zeggen dat ze nù dood waren
Nu is en blijft de vraag: wil jelui het wurm op redelijke voorwaarden behouden en verzorgen, ja of neen? Zoo niet, dan breng ik het eenvoudig bij den kommissaris en dan kan die er een min voor zoeken
In Skaane hadden ze zich nergens kunnen staande houden dan op het huis Glimmingen. Het oude steenen huis had zulke vaste muren, en er waren zoo weinig rattengangen
Dit ware zekerlijk het verkieslijkste, om alle botsing te vermijden. zeide Adeelen: en wellicht, voegde hij er met fierheid bij: ware het beter dat zulks thans
eenige duimen hoog met sneeuw bedekt was en zich eene plechtige stilte in het rond verspreidde. Nu maakte het rollen der wielen geen gerucht meer
Tehuis aangekomen had hij Hanna nog op gevonden. Dit had zijn ontstemming verergerd. In een wit peignoir dat haar allerbekoorlijkst stond, het donkere haar
te vallen, te rollen, te verpletteren, verpletterd te worden, koornaren, bloemen, bladeren, takken te zien, zonder zich aan iets te kunnen vasthouden
Men had hem gevraagd of hij voor zaken kwam, en hij had Neen geantwoord; hij kwam alleen om het genoegen van mij te zien
Eylar, de handen voor de borst gevouwen, liet de oogen beurtelings op Bol en Galjart gaan en stootte met den elleboog Donia aan, die zich op de lippen beet en achter de ooren wreef
maar het was een drukke tijd; ieder oogenblik was met plichten en bezigheid gevuld en zij hadden geen tijd om met elkaâr te spreken en elkaâr te leeren kennen
toen ik den calender, die hier naast mij zit, en die ook op reis was, ontmoette. Hij groette mij, en nadat ik zijnen groet beantwoord had, zeide ik
had ingelaten, om'er met eere af te komen, zou hij heel blij zijn, als hij haar kon laten loopen en juffrouw Squeers kon krijgen
In den modewinkel staat eene zwierig gekleede jonge juffer, en de kleermaker is lakenkooper tevens. Onder al de veranderingen en nieuwigheden is slechts en
Verachtelijk is je eigen jaloezie, Louise, want al wil je het niet weten, je bent t o c h jaloersch. Het spijt me dat ik me dien avond zoo heb uitgelaten over mijn gevoelens voor Herman
Zij klampte zich aan de meid. - Zij hebben mij bespogen. met sirih.! Zij hebben. mij. bespogen. met sirih.!! Zij. hebben. mij bespogen
Van Vader wil ik dichten Mijn allermooiste lied! Want, hebt ge, als ik, een Vader, Een beter hebt ge niet
Zooals ik u verhaalde, antwoordde Daamke: Uwe Edelheid weet, dat potsenmakers overal tolvrij zijn, mits de aap een paar kunsten doe
overtuigd, dat zoo de leer, welke bij gewone gelegenheden wordt gepredikt, meer duurzaam werken moest, die, welke hij thans verkondigde, meer dadelijk uitwerkselen moest
zijne oogen met zijne mouw afwrijvende en eene buitengewone verscheidenheid van scheeve gezichten trekkende, dien uitroep tusschenbeide met hetzelfde vuur
Mijnheer Gowan' zei Arthur, mag zich wel gelukkig prijzen. De Hemel zegene zijne vrouw en hem! Zij schreide bij haar poging om hem te bedanken
En ik wenschte, dat Heer Geszler van Bruneck een Zwitser ware, dan zouden wij nu geen vijanden zijn. Vanmiddag zal ik u den bok zenden of zelf brengen, Heer
Mijn meester had van mij moed en onderwerping gevraagd; ik wilde hem gehoorzamen en zijn verdriet niet vermeerderen
De wand achter de rechters was gedeeltelijk verborgen door groene voorhangsels, die in stijve plooien tusschen vijf stijlen neerhingen en een halfcirkelvormig scherm achter de rechtbank vormden
en haar gezicht was zoo wonderlijk wit. Het was, alsof een onzichtbare maan er een bleek licht over liet vallen. De jongen herinnerde zich, dat toen zijn grootvader stierf
Wie is deze duivel van een kerel? dacht hij. Hij deed wat de wolf doet: hij schudde zich. De vermetelheid was hem reeds eenmaal gelukt
goede Pers om het doodelijk gif der slechte tegen te werken. Onder de fatsoenlijke burgerij van Amerika
de spijs verandert in gloeijende kolen, de drank verdwijnt in eene blaauwe vlam, de saterlach van den booswicht klinkt hem in de ooren en bedwelmd valt hij weêr neêr
Welnu!' zeide de Graaf, na een oogenblik beraad: 'neem tien boeren en even zoo veel scherpschutters met u: verdeel deze laatsten in Jacob van Lennep, De pleegzoon den tuin en op het vischhuisje en laten de boeren den steiger bezetten
Maar het was in Bertie eene reactie na zijne deêmoedigheid van zoo even. O, de wereld was dom, de menschen waren dom, Frank was dom
Mijne eigene zusters en ik bleven bij onze moeder inwonen tot aan haren dood; zij liet ieder onzer duizend sequinen na. Korten tijd daarna
onverschilligheid op een rietstok geleund is, wat hy voor het beste Hotel in Parijs houdt? Thans, betreed ik den Franschen bodem
en zijn begaafdheden als man van de wereld ten toon spreidde. Wie hem gezien had, zooals hij op de netste en volmaakste wijze een duif opsneed en
Heiwat! zei Pieter, die alweer zoo kwaad was als een spin. Hoor reis! zei Dolf, in het schuitje springende: Ik ben de dikste, en ik heb van middag zoo veel gegeten
Kan dat echter niet en loopt ons land gevaar geheel in de macht van den Oostenrijker te komen, welnu, dan zal ik komen zonder geroepen te worden en nog doen, wat ik kan
zelf niet? Niet, die ik meende dat ik was, antwoordde Wilding. Wie dacht gij dan dat gy waart
Tegenspraak was nuttelpos, wanneer Pickwick een besluit genomen had. Tupman keerde naar het gezelschap terug, en was een uur later
en Elizabeth was te hooghartig, om zelve troost te gaan zoeken by wie dien niet uit eigen beweging kwamen aanbieden. Zy zat dus byna altijd alleen
noodzakelijk maakt. Evenals in het aangrenzend Bergen treft hier den wandelaar het aangenaam schouwspel eener hooge, met dicht kreupelhout en koele bosschages bewassen duinhelling
Want hoewel ik niet da'tgene was, Waarvoor hij mij hield, had hij mij toch lief, en dat alles kon hem op eene droevige wijs
Ik weet niet, hoe wij voor den drommel op dit ongelukkige onderwerp zijn gekomen. Ik vraag u van ganscher harte vergiffenis
het adres was niets anders dan uw naam, en daarom heeft die brief, na lang dwalen, u pas enkele dagen geleden bereikt
of ik zal je vermoorden, zoodra die mijnheer weg is! De schoolmeester had dit nauwelijks op een woedenden, fluisterenden toon
Maar toen Gerard weer weg was, zat zij met dit besluit en met haar ondragelijk bezwaarde leven Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods als een die te veel wichts ging torschen en den last niet meer kan afwerpen
De ridderlijke Twemlow, de Ridder van het Eenvoudige Hart, was niet in een toestand om Fledgeby eenige opheldering te geven. Hij had te veel berouw
want zij zoû het niet begrepen hebben, omdat zijn leven zoo gemakkelijk was, en zijn kunst hem succes gaf. Hij had toch alle voldoening; waarom was hij dan ongelukkig
Woeste. Verklaren wij dit woord. Wat wilden deze opgeruide menschen, die in de eerste scheppingsdagen van den revolutionnairen chaos, in lompen
en hij begon zoo te bidden en te smeeken, dat, als de aandacht van de gasten niet gevestigd was geweest op het bal, dat nu door den Prins KOURAKIN met de Czarin
riep Slop, in bewondering uitbarstende. Wat een boel en wat een kleur! Met haar gewoon nadrukkelijk knikje ging juffrouw
Hij heelt eiken dag zijn bier en zijn geld in den zak, waarmede hij kruis of munt kan spelen, al kan hij het dan niet verleren
en voor het beste werk van den meester. — Zegen ons! zegt Guppy, zijn vriend met zekere verbazing aanstarende
is hetzelfde laddersysteem aangebracht. In die derde laag werkte Alexis en om tot zijn werkplaats door te dringen
en begon te vertellen, hoe een visscher in den ouden tijd, op de plaats, waar nu de stad op eilanden gebouwd lag, eens een meermin had geschoten
begaafd met de kracht der gedachte en der rede, werd ik naar school gezonden en moest ik leeren lezen. Ziet hoeveel ongeluk en ellende my dat berokkend heeft
Hier hebt gy het,' antwoordde deze: 'maar wie kon denken.?' 'Uitmuntend!' zeide Sylvius, het dokument by zich stekende: 'nu behoef ik ten minsten niet als een hoenderdief langs de huizen te sluipen
Het diner bestaat uit biefstuk, die mee is gebracht, sla met eieren, en pannekoeken na. Maar het voornaamste is haast nog, dat wij in de open lucht zitten te eten
Een half uur later wandelden zij met hun drieën den weg op, Adam ook, als inlander, een hoofddoek, een sarong en een baadje dragende, met een gek gevoel over zich, daar zoo te loopen
met, ergens, als ééne gillend witte vlek, éen beeld. Een groot zwijgen suisde uit het park zijne vreemde hoorbaarheid van stilte naar binnen
Zij spoedden zich naar den kerker, ontdeden den ongelukkigen gevangene van zijne kleeding, en geeselden hem, dat het bloed er uitsprong, zoo lang totdat hij in zwijm viel
ik over en over te vreden zou geweest zijn.' liet niet na, nog dien eigen avond, haren vader te onderrigten, welke een welkom te huis zij aan geschonken had
Ook zeide hy dat Havelaar, by de Regeering goed aangeteekend staande, hoogstwaarschynIyk spoedig tot een hooger ambt bevorderd, of althans naar een meer voordeelige afdeeling verplaatst worden zou
dronk het uit en viel dood neer. Het was te oud voor hem. Men moest het eigenlijk heelemaal niet tappen, zoo is het
of hoopte, dat JOHANNES het Fransch aan eenig Hof noodig hebben zou, want, dat zij eens gehoord had, dat 'er, wel bekeken, geen ongelukkiger menschen op aarde zijn, dan eigenlijk
en gehoord, hoe hij den portier smeekte hem toegang te verschaffen, daar hij anders met zijn kinderen ellendig moest omkomen
nog kort geleden had hij te voet den naburigen Staubbach bezocht, die als een zilveren lint voor den met sneeuw bedekten, verblindend witten berg, de Jungfrau, in de lucht fladderde
Nu, nu,' zeî WEYERMAN, 'ik verzeker u de onsterfelijkheid collega, want ik geloof niet, dat 'er ooit iemand na u komen zal, die u in uwe vlugt zal kunnen volgen
byzonderheid. Zyisjaren lang kmderloos geweest; zij en haar echtgenoot mogen geen hoop meer voeden ooit kinderen te krijgen
en dikwijls, als ik onderweg uitgeput was van vermoeienis, behoefde ik slechts aan het hospitaal te denken
het is hier heel mooi, antwoordde hij kalm, zonder te zien, dat zij nerveus was. Zoo groen, zoo wijd, zoo rustig: die lange lanen, die perspectieven van lanen
Ze heeft al wat grijze haren op zij zitten en rimpelige wangen; gek, ze lijkt veel ouder dan Ma, die is nog zoo effen en zacht om te zien, en ze zal toch wel jonger zijn
voor haar weg. En zij hoorde Melena smeeken met hèm te gaan. Een seconde dacht zij er aan maar te doen wat hij wilde
tevreden dat ik u kende en zelf onbekend kon blijven. Mijnheer Bedlaw, voegde de student er op zwakken toon bij
Herinnert u u, mijnheer Meagles, flat u mij den raad hebt gegeven regelvecht naar Londen te gaan
en verwonderde zich, dat hij tot hiertoe de deugd van dezen mensch nog niet opgemerkt had. Vergeef mij
en met vreugde herhaalde de Predikant dikwijls de woorden van den Psalmist uit Psalm negentig: Laet over ons' kinderen schijnen uwe eere
naar comedie's en tentoonstellingen gingen, zooals heeren en dames die samen wonen meestal doen. Yerder verzoeken wij den lezer zich, na het genoemde
Mijnheer Murdstone lette niet op mij toen ik bij hem in de voorkamer kwam, maar bleef in zijn leunstoel bij het vuur stil zitten schreien en
Denk er aan, zeide Anna, dat ik u verboden heb dit woord uit te spreken, dit afschuwelijke woord
Hij en zijne aanhangers hadden immers slechts voorgesteld aan ongehuwde vrouwen van eenen zekeren leeftijd en eigenaressen van een zeker eigendom het stemrecht te verleenen
en Eckbert voerde haar triomfantelijk mee. Het kwam mij voor dat zij terstond druk met elkaar praatten, en dat zij met zekere vertrouwelijkheid aan zijn arm bleef hangen, toen reeds de overige paren zich in de orde hadden gesteld
Een paar jonge meisjes, met ransels op den rug, liepen rond onder het vee. Een jongen met een langen stok in de hand, hield de schapen bij elkaar
Ik heb ook altijd den eenen of anderen klassieken schrijver bij mij; en hoeveel ik die lees of herlees, altijd vind ik daarin nieuwe schoonheden
mede aan De Witt ontvielen? - Frankrijk was tot nog toe zijn steun geweest; maar wy hebben uit het voorafgaande de dubbelzinnige staatkunde dier Mogendheid leeren kennen
Om mij heen kijkende, en ziende dat elk huis twee kamers bevatte; en ziende dat het kleine langwerpige voorplein veel weghad van een kerkhof voor de bewoners
zoo braaf, zoo zoet, zoo gehoorzaam, zoo knap en zoo goedleersch, dat gij hem met pleizier een paar blauwe oogen zoudt slaan, als gij hem op straat ontmoette
en het slachtoffer wordt van. een schurk, die zijn schelmsche streken onder het masker der vriendschap verborg. Ik hoop, dat gij het nooit zult ondervinden
Niettegenstaande dit alles heerschte, toen de drukte van het eerste half uur voorbij was, wederom dezelfde stilte als bij den aanvang der reis
onbeantwoord waren zijne nadere brieven aan VELASCO gebleven. Hij besloot eindelijk het kind als het zijne op te voeden en bij voorraad zelfs voor het zijne te laten doorgaan
En ik, ongelukkige! zei de veehoeder, ik ben al zoo oud en kan er nog maar niet in komen. Doe den zak open! riep de kleine Klaas, kruip er in mijn plaats in, dan kom je oogenblikkelijk in den hemel
Ondertusschen had ieder, door de stille zorgen van tante Bee, zijn deel aan warm rundvleesch met erwten genoten. Weinig ontsnapte haar oplettenden blik
Blijkbaar was zij ontstemd, en de profetie van de gesprongen snaar scheen voor den armen jonkman al uit te komen, die zwijgend naast haar voortging, terwijl al de anderen reeds joelend en dartelend het boerenerf rondwandelden
Weldra kondigde een luidruchtige muziek de komst aan van het Grafelijk paar. Willem had een vroolijk en zelfs eenigszins spotachtig voorkomen
welke de grondneiging van den mensch is, voegde er bij: Des ochtends te huis komende, pak ik mijn korf uit, en sorteer, dan komen hoopen in mijn kamer
Ik trok dus naar Scheveningen, nam mijn intrek in het Badhuis en wandelde er op het terras als een vreemdeling rond, doelloos, vriendenloos, zonder in iets belang te stellen
Zij zou hem nooit vergeten, of anders dan met levendige vriendschap aan hem denken; maar de menschen waren aan het praten geraakt, men begon op hen te letten
In October zou in het gouvernement, waarin de goederen der Wronsky's, der Swijaschsky's
nooit onwelkom zullen zijn. Doch opdat ik by het begin niet te wijdloopig worde, door al te lang bij ons gezelschap stil te staan
men met een oogopslag weten wil, welken graad van leelijkheid het feit kan bereiken, wanneer men het na verloop van eeuwen ziet, aanschouwe men
Ik moet echter een enkelen van dezen hoop uitzonderen: deze was een jongeling van een schrander, doch eenigszins droefgeestig voorkomen, en blijkbaar van een zwak en teringachtig gestel. Hij was eerst sedert kort als medelid in het gezelschap opgenomen, sprak weinig en zelden
tuurde in haar keel en zei toen ernstig: Je bent meer dan een week lang elken dag bij het kind geweest en bij de anderen, die op het punt staan het ook te krijgen; ik ben dus wel bang, dat jij ook besmet zult zijn, Bets. Ik zal Hanna roepen; die weet alles van ziekte af
en ik geloof evenzeer dat daar-en-tegen een vrouw, uitblinkende onder hare kunne gelijk De Witt onder de zijne, het noodlottigste geschenk ware geweest, dat de 'Goden in hun toorn' hem hadden kunnen toezenden
kwam geschut. In de Tuilerieën werd het eenzaam. Lodewijk Filips bevond zich volkomen kalm en gerust
langs hooge dennen en onze vrijwillige omzwerving is ten einde. Wij komen uit tegen den dijk, waarop de ijzeren sporen liggen