AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de jagers gingen en kwamen weêr terug en zij spraken in den hollen boom ligt een wonderlijk dier wij kennen het niet en hebben er nooit zoo een gezien zijn huid heeft duizenderlei pels het ligt te slapen
niemand kan je inhalen want het paard is sneller dan de wind het werd alles volbracht en de koningszoon voerde de schoone jonkvrouw op het gouden paard met zich mede
neen zei hij van daag moet je mijn gast zijn en hij spreidde zijn kleedje uit en t was dadelijk met de heerlijkste gerechten bezet zij aten en dronken samen en hadden schik
toen maakte hij al de andere vogels jonkvrouwen en hij ging met jorinde naar huis en zij leefden nog lang te zamen heel
toen zei de vos als je het niet doen wilt moet ik heengaan maar vr ik je verlaat wil ik je eerst nog een goeden raad geven pas op voor twee dingen koop geen galgenvleesch en ga niet zitten op den rand van een bron toen liep hij het bosch is
de leeuw zeide zij hebben t geweten dat zij beproefd zouden worden en zij hebben zich bedwongen maar de koning wilde den leeuw niet meer gelooven de twaalf jagers volgden steeds den koning ter jacht want zij werden hem hoe langer hoe liever
ja zei de koning het zijn twaalf jagers ge dwaalt zei de leeuw het zijn twaalf meisjes dat is niet waar zei de koning hoe kun je dat bewijzen
de kolenbrander zette groote oogen op hij liet zich niet lang nooden maar tastte toe en gedurig gingen er grootere brokken zijn zwarten snoet binnen toen zij klaar waren monkelde de kolenbrander en zei
dadelijk stonden de zeven krijgshelden voor hem en de korporaal vroeg wat verlangt mijn heer en gebieder marcheer naar den kolenbrander en vraag mijn tooverkleedje terug
toen nu de drie knechten aankwamen was er niet anders te zien dan een kerk waarin een lichtkroon hing toen zeiden zij tegen elkaâr er is hier niets voor ons laat ons maar naar huis gaan
de koning zei wij zullen dien landlooper toch wel klein krijgen en hij beval een nog grootere schare tegen hem op te rukken maar die kon nog minder uitrichten want hij zette er nog veel meer volk tegenover
toen gaat jan heen en gooit een korstje rogge brood voor het mandje het vogeltje komt er uit en kijkt naar het brood héla mijn zoon ben jij daar zegt de vader
zij keken om zich waren verdwaald en wisten niet naar huis te komen half stond de zon nog boven den berg half was zij onder joringel blikte door de struiken en zag den oude slotmuur dicht bij zich hij schrikte en werd doodsbang
toen maakte zij de noot open en haalde het kleed er uit dat gulden was als de zon en toen dat gebeurd was ging zij op naar het feest en allen gingen haar uit den weg want niemand kende haar en zij meenden dat zij een koningsdochter
de drie kleedjes als zon maan en sterren borg zij in een notenschaal trok den bonten mantel aan en maakte haar gezicht en handen zwart met roet en zij heeft god aangeroepen en is toen heêngegaan
nu was er eens een jonkvrouw die heette jorinde zij was schooner dan alle andere meisjes en zij en een schoon jongeling joringel hadden zich verloofd
als zij daar binnen zal gaan spring dan op haar toe en geef haar een kus dan zal zij je volgen en je kunt haar meênemen maar duld niet dat zij eerst van haar ouders afscheid neemt want dat zou je ongeluk zijn
de bruiloft werd gevierd maar de prinses was verdrietig omdat haar gemaal maar een gewoon man was met een schunnig hoedje op en een ouden ransel om zij was graag weêr van hem af geweest en dag en nacht gingen haar gedachten over een middel
je hebt nu alles wat je maar wenschen kunt maar aan mijn ongeluk is geen einde toch is het in uw macht mij te verlossen en weer smeekte hij hem hij zou hem doodschieten en kop en pooten afhouwen
toen zij joringel zag werd zij boos heel boos en ze schold en spuwde gif en gal maar ze kon niet bij hem en moest op twee pas afstand blijven staan
s morgens toen hij wakker werd is hij gaan zoeken en doorzocht berg en dal of hij zulk een bloem kon vinden hij zocht tot aan den negenden dag toen vond hij des morgens een bloedroode bloem in het midden was een heldere dauwdrop zoo groot als de mooiste parel
maar de eend kwam vlug gezwommen pakte haar hoofd met den snavel en trok haar in het water toen moest de oude heks verdrinken de kinderen gingen nu te samen naar huis en waren overgelukkig en als zij niet dood zijn leven zij nog
ja ga dan maar zei de kok maar binnen een half uur moet je terug zijn om de asch op te vegen zij nam haar olielampje en ging naar haar hokje en zij trok den pelsmantel uit en zij wiesch zich het roet van haar gezicht en handen dat haar schoonheid te voorschijn kwam niet anders dan de helle zon uit de zwarte wolken verschijnt
maar de tweede zoon zei ook heel verstandig wat ik jou geef dat heb ik zelf niet maak dat je weg komt en hij liet het mannetje staan en ging verder de straf bleef niet uit toen hij een paar slagen met de bijl gedaan had hakte hij zich in zijn been en moest naar huis gedragen worden
toen zeiden zij albontje je bent goed voor de keuken ga maar meê dan kun je de asch bijvegen en zij zetten haar op de wagen en brachten haar naar het koninklijk slot
toen men den volgenden morgen de koning zijn twaalf jagers liet roepen kwamen zij door het voorvertrek en keken niet naar de spinnewielen weer zei toen de koning tot den leeuw ge hebt gelogen het zijn mannen want zij hebben niet naar de spinnewielen gekeken
moeten is dwang zei de koning tegen zijn dochter wat kan ik anders doen dan hem zijn zin geven wil ik vrede hebben en de kroon op mijn hoofd houden dan zit er niets anders op dan dat hij je krijgt
nu merk ik in welke keuken er voor mij gekookt wordt jij zult mij liever zijn dan een berg zilver of goud want hij zag wel dat het een tafeltje dek je was
hij springt er heen en raakt het korfje met de bloem en ook de oude heks nu kon zij niet meer tooveren en daar stond jorinde zij hield hem om zijn hals en zij was zoo mooi als ooit vroeger
doodsbang jorinde zong mijn vogeltje met ringetje rood zingt droef droef droef het zingt voor t duifje zingt zijn dood zingt droef
hij bekreunde zich niet om haar maar bekeek de mandjes met de vogels er waren vele honderd nachtegalen hoe zou hij nu zijne jorinde terug vinden nu zag hij dat de oude stilletjes een mandje met een vogel nam en er mee naar de deur ging
toen sprak leentje ik zal het je zeggen oude sanne sleepte gisteren zooveel emmers water in huis toen vroeg ik haar waarvoor zij zoude het mij zeggen als ik er niemand over sprak ik zei ik zal het zeker aan niemand zeggen
toen sprak de prins tot zijn liefste ik moet nu heêngaan ik moet je verlaten nu geef ik je een ring tot aandenken als ik koning ben kom ik terug en haal je thuis als mijn bruid
hij reed nu weg en toen hij bij zijn vader kwam vond hij hem den dood nabij liefste zoon zei de oude koning ik heb je voor mijn dood nog eens willen zien beloof mij dat je een vrouw zult nemen naar mijn wensch en hij noemde eene prinses die de prins zou trouwen
de prins begon te scheppen en te graven aan één stuk door maar toen hij na zeven dagen merkte dat er nog bijna niets gebeurd was en er van al zijn werk haast niets was te zien verviel hij in diepe droefgeestigheid en gaf de hoop op
den nacht daarop moest de tweede zoon waken maar hem ging het niet beter om twaalf uur te middernacht sliep hij in en s morgens ontbrak er een appel nu kwam de beurt aan den derden zoon en hij was ook bereid
en zij zijn gaan zitten en hebben gegeten en gedronken en daarna zei het mannetje omdat je zoo'n goed hart hebt en graag van het jouwe wat meedeelt zal ik je geluk geven daar staat een oude boom hak dien om dan zul je in de wortels iets vinden
toen ging jan met zijn zoon op de zoek van een man die verstand had van gauwdieven zij liepen een heelen tijd tot zij in zoo'n groot bosch kwamen daar stond een klein huisje met een oude vrouw er
de vader gaat met het paard naar de markt daar komt de gauwdiefmeester en koopt het paard voor honderd rijksdaalders en de vader is t vergeten en doet hem den toom niet af
maar de derde sprak goud en zilver trekt mij niet ik zie niet van het geluk af misschien is er voor mij nog iets beters weggelegd hij trok verder en toen hij drie dagen geloopen had kwam hij bij een bosch nog veel grooter dan de vorigen er kwam geen eind aan
den volgenden dag bij zijn ontwaken zag hij door zijn venster dat de berg verdwenen was verheugd ging de jongeling naar den koning en meldde hem dat de voorwaarde vervuld was en de koning graag of niet moest woord houden en gaf hem zijn dochter
en hij gaf hem het schip dat te land en te water kon varen en toen de koning dat zag kon hij hem zijn dochter niet langer onthouden de bruiloft werd gevierd en domoor leefde nog langen tijd heel vergenoegd met zijn vrouw
hoe moet ik dat krijgen vroeg de jongeling dat zal ik je zeggen antwoordde de vos breng eerst aan den koning die je naar het gouden slot zond de schoone jonkvrouw
toen nu de prins tot koning was uitgeroepen en de rouwtijd voorbij was moest hij de belofte houden die hij zijn vader had gedaan hij liet om de konings dochter vragen en zij werd hem ook toegezegd
toen strekte de vos zijn staart de prins ging er op zitten vooruit over stok en steen dat de haren floten in den wind in het gouden slot gebeurde wat de vos voorspeld had
de bloem heeft hij afgeplukt en is er mee naar het slot gegaan alles wat hij aanraakte met die bloem was verlost van tooverij ook droomde hij dat hij door die bloem zijn jorinde
de raad beviel de koning en hij liet de spinnewielen in het voorvertrek neerzetten maar de dienaar die het goed met de jagers meende ging heen en ontdekte toen den aanslag en de koningsdochter zei tot de elf meisjes toen zij alleen waren bedwing je en zie niet om naar de
de oudste zoon ging op weg vertrouwde op zijn slimheid en meende hij zou den gouden vogel wel vinden toen hij een eind gegaan was zag hij aan den rand van een bosch een vos zitten legde zijn geweer aan en mikte op hem
de prins ging op weg maar hij zuchtte en was droefgeestig want waar zou hij het gouden paard vinden daar zag hij op eens zijn ouden vriend de vos aan den weg zitten
die bloem droeg hij dag en nacht tot naar het slot toen hij op honderd pas van het slot was bleef hij niet vast staan maar kon doorloopen tot aan de poort o hoe vol vreugde was joringel hij raakte de poort aan met de bloem en de poort sprong open
maar zij begreep niet waarom zij weg zou blijven en zij dacht als zij er bij zijn kan ik er ook bij en toen sprong zij er heên maar toen zij haar zuster had aangeraakt zat zij ook vast en zoo moesten zij dien nacht bij de gans blijven
hij vond het vertrek waar de gouden vogel in een houten kooi zat en de gouden kooi stond er naast de drie gouden appels lagen verspreid in de kamer maar hij dacht het was toch te mal om dien mooien vogel in de leelijke kooi te laten en hij deed het deurtje open pakte den vogel en zette hem in de gouden kooi
hij kwam al gauw in een stad daar regeerde een koning die had z'n ernstige dochter dat niemand haar kon laten lachen daarom had hij een wet afgekondigd dat hij die haar aan het lachen kon brengen met haar zou mogen trouwen
maar de koning had niet veel verwachting van hem en meende dat hij nog minder zou uitrichten dan zijn broêrs maar hij gaf hem toch verlof te gaan de jongeling legde zich onder den boom en bleef waken hij liet den slaap niet over zich baas worden
maar als een reine jonkvrouw binnen dien kring kwam veranderde zij die in een vogel en sloot haar dan in een mand en droeg die mand naar een kamer van het slot zij had wel zeven duizend van zulke mandjes met die zeldzame vogels in het slot
de kinderen zagen de drie knechten in de verte komen en de oude huishoudster strompelde achteraan toen sprak leentje vogelbuit verlaat je mij niet dan verlaat ik jou ook niet
toen zei domoor vader laat mij ook eens hout gaan hakken maar de vader antwoordde dat hoef jij niet te beginnen je broêrs hebben het er niet eens goed afgebracht blijf jij nu maar stil thuis
maar domoor hield niet op te bedelen dat hij hem zou laten gaan en eindelijk zei de vader ga dan maar door schade en schande moet je wijs worden de moeder gaf hem een koek meê die met water en in de asch gebakken was en daarbij een flesch zuur bier
jan wou zijn zoon een handwerk laten leeren toen ging jan naar de kerk en bad onzen lieve heer wat hem wel het beste leek voor zijn zoon de koster stond achter het altaar en zei het gauwdieven het
de dochter schrikte ook en zij hoopte haar vader's hart te doen keeren daarom zeide zij voor ik uw wensch vervul moet ik eerst drie kleedjes hebben één gulden als de zon één zilver als de maan en één glanzend als de sterren
joringel kon niets zeggen niet van de plaats komen de nachtegaal was weg eindelijk kwam de vrouw terug en ze sprak met een doffe stem gegroet zachiël als de deern in de korf steekt bind los zachiël te rechtertijd toen
dat gezicht zal bovenmatige vreugde geven en zij zullen den gouden vogel buiten brengen als je de kooi vast hebt jaag dan oogenblikkelijk naar ons terug en haal de jonkvrouw af
maar de koning schonk hem het leven en ook het gouden paard als hij de schoone koningsdochter van het gouden slot bij hem kon brengen droevig begon de jongeling zijn reis maar gelukkig vond hij gauw zijn getrouwen vos
er was eens een koningszoon hij had eene bruid en had haar zéér lief toen hij nu bij haar zat en heel vergenoegd was kwam het bericht dat zijn vader doodziek lag en hem vr het einde nog wenschte te zien
toen zegt de jongen tegen zijn vader ik zal mij in een mooi paard veranderen dan moet je mij verkoopen maar als je mij verkoopt dan moet je mij eerst den toom af doen anders kan ik geen mensch meer worden
hij reed met de schoone jonkvrouw verder en kwam weer door het dorp waar zijn beide broers gebleven waren daar was groot geschreeuw en rumoer en toen hij vroeg wat er aan de hand was zeide men dat er twee menschen zouden gehangen worden
zij verhaalde alles wat er gebeurd was hoewel de beide broeders haar met den dood bedreigd hadden als zij iets zoude verraden de koning liet alle menschen die in het slot waren bij zich brengen er was ook een bedelaar bij in lompen maar de jonkvrouw herkende hem dadelijk en viel hem om den hals
nu is mijn wensch toch eens vervuld geworden dacht hij en zonder te vragen wie het eten gebracht en wie het gekookt had ging hij naar het tafeltje en at tot hij verzadigd was
toen hij nu begon een boom om te hakken heeft hij al heel gauw mis geslagen en de bijl drong in zijn arm toen moest hij naar huis om zich te laten verbinden maar dat kwam van het grijze mannetje
het was z gekomen dat de moeder met het kindje op den schoot onder den boom was ingeslapen een roofvogel had het kind bespeurd en was toegeschoten en had het in zijn snavel weggedragen en in den hoogen boom gezet
maar de leermeester zei dat heeft je de duivel ingegeven hoe kun je anders je zoon kennen vader laat ons gaan zegt de jongen
hij brandde kolen en had aardappelen op het vuur staan daarmeè zou hij zijn maaltijd houden zoo goeden avond zwarte lijster zei de reiziger hoe stel je het al in je eenzaamheid
nu kon zij zich niet meer verbergen en zij veegde de asch en het roet van haar gezicht toen was zij de schoonste koningsdochter die ooit op de aarde te zien is geweest
toen dacht zij zouden zijn wonderkrachten misschien in zijn ransel steken en zij stelde zich erg vriendelijk aan en liefkoosde hem en zei als je toch dien leelijken ransel maar afleggen wilde hij ontsiert je zoo dat ik mij soms voor je schamen moet
maar de beide anderen zeiden wij verlangen van het geluk nog iets meer dan enkel zilver en zij raakten het niet aan en gingen verder toen zij weêr een paar dagen geloopen hadden kwamen zij aan een berg die heelemaal van goud was
nu maak ik geen vrede zei hij voordat de koning mij zijn dochter tot vrouw geeft en ik in zijn naam het geheele rijk mag regeeren
als ge na mijn dood een vrouw wilt nemen moet het geen andere zijn dan eene die zoo mooi is als ik en ook zulke gouden haren heeft toen de koning het beloofd had sloot zij haar oogen en stierf
en zijn gedachten hadden hem niet bedrogen toen hij weêr een dag geloopen had kwam hij bij een derden kolenbrander die hem als de vorigen op droge aardappelen noodde
ga er maar midden tusschen door en dan het slot in door alle kamers tot je eindelijk in een vertrek komt waar een gouden vogel in een houten kooi hangt daar naast staat een gouden kooi voor pronk maar pas op dat je den vogel niet uit zijn slechte kooi neemt en in de pronkkooi zet of het kon slecht met je afloopen
ook in den grooten nood verliet de trouwe vos hem niet hij sprong naar beneden en beknorde hem dat hij zijn raad had vergeten maar ik kan het toch niet laten zei hij en ik zal je weêr aan het daglicht brengen
en ze schieten alles neêr dat niemand er iets aan verhelpen kan aan het hoedje heb ik niets en ik wil het graag geven voor je kleedje dat geloof ik wel zei hij nam het hoedje en liet zijn kleedje achter
de kok ging weg en albontje kookte soep voor den koning zij kookte een broodsoep zoo goed zij kon en toen zij die klaar had haalde zij uit haar hokje den gouden ring en legde dien in den schotel waarin de soep was aangerecht
den volgenden dag komt het haasje weer en eet van de kool toen zegt de vrouw tegen de dochter ga naar buiten en jaag t haasje weg ksj ksj zegt het meisje tegen t haasje je eet nog al de kool op
een houtvester ging eens in het bosch op de jacht en midden in het bosch hoorde hij het schreien van een klein kind hij ging op het geluid af en kwam voor een hoogen boom en boven in dien boom zat een kindje
tegen zonsondergang kwam hij bij een anderen kolenbrander die bij het vuur zijn avondmaal klaar maakte wil je met mij eten zei de zwarte gezel aardappelen met zout maar zonder vet ga dan maar zitten
voelde hij opeens liefde voor haar en hij sprak tot zijn raad ik wil mijn dochter trouwen want zij is het evenbeeld van mijn gestorven vrouw en anders kan ik toch geen bruid op aarde vinden
er zat een arme man aan den weg met hem ruilde de jongeling van kleeren en kwam zoo aan s koning's hof niemand herkende hem maar de vogel begon te zingen het paard te eten en de schoone jonkvrouw hield op met schreien
weet je een man die verstand heeft van gauwdieven zei jan dat kun je hier wel leeren zei de vrouw mijn zoon is er meester in toen sprak jan met den zoon of hij wel heel knap was in t
hij kwam ook bij de twee logementen in het vroolijke waar luid gejuicht werd stond zijn broeder aan het raam en riep hem toe hij kon niet weêrstaan en ging naar binnen toen leefde hij ook het vroolijke leven meê
maar de koning kwam haar te gemoet en reikte haar de hand en hij danste met haar en daarbij dacht hij zulk een schoone vrouw hebben mijn oogen nog niet gezien
kleedje eerst moet ik weten wat het voor wonderbare krachten zijn antwoordde de andere dat zal ik je zeggen als je met de hand er op klopt komt er telkens een korporaal en zes man met sabel en geweer en wat je beveelt dat doen ze
en toen zij zoo roerend smeekte en beloofde zich te beteren liet hij zich overhalen en maakte vrede zij gedroeg zich heel vriendelijk en stelde zich aan of zij hem heel lief had en na een poosje had zij hem z behekst
toen zet ze haar bij de pan met breî en ze loopt weg naar haar moeder haasje komt nog eens en zegt doe open doe open en hij doet open en smijt de pop naar haar hoofd dat haar muts afvalt nu ziet haasje dat zijn bruid weg is en hij gaat ook weg en is treurig
toen zij nu in de keuken kwam en aan haar werk wilde gaan en de asch opvegen zeî de kok wacht daar maar meê tot morgen en kook eerst de soep voor den koning ik wil ook eens boven gaan kijken maar laat geen haar in de soep vallen of ik geef je niet meer te eten
toen sprak zij weêr als vader op de jacht was zou zij het water koken in een ketel en jou er in gooien en koken maar wij zullen gauw opstaan en ons vlug aankleeden en samen wegloopen dus stonden de kinderen op kleedden zich vlug aan en liepen weg
toen hij den volgenden dag buiten kwam zat de vos al te wachten en zei ik zal je verder vertellen wat je te doen hebt ga maar recht uit dan zul je bij een kasteel komen waarvoor een heel regiment soldaten ligt maar daar moet je niet om geven ze liggen allemaal te slapen en te snorken
hij kwam weêr naar beneden maar de honger plaagde hem geweldig en hij dacht als ik mij maar eens flink verzadigen kon en daar zag hij op eens onder den boom tot zijn groote verbazing een tafel die rijkelijk bezet was met spijzen
maar toen hij een eindje ver was klopte hij op het ranseltje en zijn soldaten moesten toen het doekje terughalen het komt alles bij elkaâr dacht hij en t is of mijn geluk nog niet ten einde is
de houtvester had echter een oude huishoudster die nam op een avond twee emmers en ging aan het water dragen en zij ging niet ééns om water maar zij ging vele malen naar de bron
de prins moest zijn staart vatten en goed vasthouden toen kroop hij er uit en sleepte hem zoo naar boven toch ben je nog niet buiten gevaar zei de vos je broeders hebben het bosch met wachten omzet die je moeten dooden als je er uitkomt
zij spotten en zeiden geef jij je uit voor onzen broeder die zilver en goud verwierp en een grooter geluk zocht neen die komt zeker in volle pracht als een machtig koning aangereden en niet als een bedelaar en zij joegen hem de deur uit
maar toen de gouden zadel het paard aanraakte begon het op eens luide te hinneken de stalknechts werden wakker grepen den jongeling en brachten hem in den kerker den volgenden morgen werd hij door het gerecht ter dood veroordeeld
en ze moesten nog eens gaan zoeken de kinderen zagen hen in de verte komen en leentje zei verlaat je mij niet dan verlaat ik jou ook niet en vogelbuit antwoordde nu niet en nooit toen zei leentje word jij dan een kerk dan zal ik de lichtkroon er in zijn
nu ging de tweede zoon het bosch in en de moeder gaf hem even als den oudsten een eierkoek en een flesch wijn hem kwam ook het oude grijze mannetje tegen en vroeg om een stuk koek en een slokje wijn
toen werd de jongen ook een visch en gaat ook in t water en ze vechten weer tot de meester het verspeelt toen werd de meester een kip en de jongen een vos en hij bijt den meester den kop af toen is hij gestorven en hij ligt dood tot op den huidigen dag
domoor ging maar weêr naar het bosch daar zat het oude mannetje dat hij zijn koek had gegeven en het zeide ik heb voor je gedronken en gegeten ik zal je ook het schip geven en dat doe ik allemaal omdat je zoo goed voor mij zijt geweest
maar toen hij op den bodem van het bord kwam zag hij daarop een gouden ring liggen en kon niet begrijpen hoe die in de soep gekomen was hij gaf bevel dat de kok vr hem zou komen de kok schrikte en zei tegen albontje je hebt zeker een haar in de soep laten vallen als dàt waar is krijg je slaag
zegt het meisje tegen t haasje je eet nog al de kool op kom meisje zegt t haasje ga op mijn hazestaartje zitten en kom mee naar mijn hazehutje t meisje wil niet
de schandelijke broeders werden gevangen genomen en terecht gesteld maar hij trouwde de schoone jonkvrouw en zou zijn vader's erfgenaam zijn en hoe ging het den armen vos lang daarna was de koningszoon weer eens in het bosch en hij ontmoette den vos die zeide
o laat maar eens erwten strooien in de voorzaal zei de leeuw dan zult ge het dadelijk zien mannen hebben een vasten tred als ze over erwten loopen beweegt er geen een van maar meisjes die trippelen en trappelen en schuifelen en de erwten rollen dien raad beviel den koning wel en hij liet de erwten strooien
en nu is het tijd dat ik naar huis ga en eens kijk hoe mijn broêrs het maken toen hij aankwam hadden zijn broêrs van hun zilver en goud een mooi huis gebouwd en leefden een leventje van vroolijken frans
in het bosch was weêr het oude mannetje het groette hem en zei geef mij een stuk van je koek en een slok uit je flesch ik heb zoo'n dorst en honger toen antwoordde domoor ik heb maar een aschkoek en zuur bier als je dat hebben wilt kom dan maar bij mij zitten dan gaan wij eten en drinken
omdat het op een boom gevonden was en door een vogel was meègenomen werd het vogelbuit genoemd vogelbuit en leentje hielden zveel zveel van elkaâr dat zij treurden als zij niet te zamen waren
dat hij haar vertelde hoe iemand die hem den ransel afhandig maakte toch nog niets kon uitrichten zoolang hij het oude hoedje nog had toen zij dat geheim kende wachtte zij tot hij was ingeslapen en nam toen zijn hoedje weg en liet het op de straat gooien
als men er op blies dan vielen vele muren en vestingwerken en eindelijk alle steden en dorpen in puin hij gaf er den kolenbrander wel het kleedje voor maar liet het door zijn manschappen weer opeischen zoodat hij eindelijk den ransel het hoedje en het hoorntje bijeen had nu ben ik het heertje zei hij
en toen die geëindigd was wilde hij haar aan haar handen vasthouden maar zij trok zich los en sprong zoo vlug tusschen de menschen door dat zij uit zijn oogen verdwenen was
toen kwamen al de bruiloftsgasten tegelijk wie waren de bruiloftsgasten dat kan ik je vertellen zooals een ander het mij verteld heeft het waren allemaal hazen
maar de koning sprak gij zijt mijn lieve bruid en wij scheiden nimmermeer er werd bruiloft gevierd en zij leefden vergenoegd tot aan hun dood
zij liep den ganschen nacht tot zij in een groot bosch kwam zij was zoo moê en toen zette zij zich in een hollen boom en sliep in zij sliep nog altijd toen het al ver in den dag was
dat kleedje ben ik te vinden dat was iets voor mij hier in t bosch waar nooit eens iemand iets lekkers voor mij kookt ik zal je een voorslag doen wij ruilen ik heb een soldatenransel hij is oud en leelijk maar hij heeft een wonderbare kracht ik gebruik hem toch niet en ik zal hem je geven voor dat kleedje
maar de koning had een dienaar die goed stond met de jagers en toen die hoorde dat er een proef met hen zou worden gedaan is hij tot haar gegaan en heeft haar alles verteld en hij zeide de leeuw wil den koning wijs maken dat ge meisjes zijt
er werd melding van het geval gemaakt aan den koning hij ergerde zich en liet een kapitein met zijn manschappen uitrukken maar de man met den ransel had dadelijk meer manschappen bijeen en sloeg den kapitein met de zijnen terug dat ze met bloedneuzen moesten aftrekken
toen zij aankwamen vroeg de huishoudster of zij niets gevonden hadden neen zeiden zij wij hebben niets gevonden dan een kerk en daarin hing een
er was eens een man die had drie zonen de jongste heette domoor en hij werd veracht en bespot en altijd achtergezet bij anderen
er waren eens drie broêrs die langzamerhand tot armoede waren vervallen eindelijk was de nood zoo hoog gestegen dat zij niets meer te eten hadden en honger moesten lijden
maar nu was het hoorntje er nog en in zijn woede blies hij er op met al zijn kracht toen viel alles ineen muren vestingwerken steden en dorpen en verpletterden den koning en de prinses
dan kan ik je helpen zei domoor ga maar meê dan kun je je genoegen drinken hij bracht hem toen in s koning's kelder en de man viel op de groote vaten aan en dronk en dronk tot hij geen adem meer had en vr den dag om was had hij de heele kelder
daar leefde albontje een tijd heel ellendig ach schoone koningsdochter wat moet er nog van u worden eens gebeurde het dat er feest gevierd werd in het slot toen zeide zij tot den kok mag ik eens naar boven gaan en kijken ik zal achter de deur gaan staan
domoor ging weêr naar het bosch waar hij den boom had omgehakt op die plaats zat een man die zich met een riem het lijf samen snoerde en een verdrietig gezicht zette
en hij nam de jongste bij de hand en wilde haar wegtrekken maar toen hij haar aanraakte bleef hij ook kleven en moest zelf meêloopen niet lang daarna kwam de koster en zag hoe de dominee drie jonge meisjes vlak achteraan
toen dat waagstuk volbracht was en de koningszoon met zijn schatten zou wegrijden zei de vos nu moet je mij nog de belooning geven voor mijn hulp wat wensch je er voor zei de jongeling
doch hij bedacht zich niet hij betaalde het losgeld en toen zij vrij waren gingen zij gezamenlijk verder zij kwamen in het bosch waar zij het eerst den vos hadden gezien het was daar koel en aangenaam want de zon brandde fel
hoe kan nu zoo'n onnoozel beest een verstandigen raad geven dacht de prins en hij schoot zijn geweer af maar hij miste den vos die met gestrekten staart het bosch in vluchtte toen zette de prins zijn weg voort en kwam s avonds in het dorp waar de twee logementen waren
waar moet dat van daan komen zei de kolenbrander ik zie dat je niets bij je hebt en een paar uur in den omtrek is er niemand die het je bezorgen kan en toch zal het een maaltijd zijn zoo fijn als je er nog nooit een gegeten hebt
na een poosje was er weêr een feest en albontje vroeg den kok of zij wel weêr zou mogen kijken ja zei hij maar kom over een half uur terug en kook dan voor den koning de broodsoep die hij zoo graag eet
hij legde het uit en zeide nu wensch ik dat je weêr met lekker eten gedekt wordt en hij had niet uitgesproken of er stonden vele schotels op met het heerlijkste eten zoodat het heelemaal vol was
verging de tijd en nu wilde de jongste prins uittrekken en zijn geluk beproeven maar de vader weigerde hij hield hem voor minder verstandig dan zijn broeders en vreesde een ongeluk zoodat hij ook niet zou terugkeeren maar hij liet hem geen rust en eindelijk mocht hij gaan
toen die nu bij de prinses kwamen bestelde zij kleeding voor twaalf jagers alles volkomen gelijk en de elf jonkvrouwen moesten die elf jagerspakken aantrekken zij zelve trok het twaalfde aan
ezels waarom heb jelui de kerk niet omvergehaald en de kroon mee thuis gebracht en toen ging de oude huishoudster zelf op het pad met de drie knechten de kinderen achterna
zei de koning en hij liet zijn geheele rijk z lang doorzoeken tot er elf jonkvrouwen gevonden waren zijn dochter volkomen gelijk in gelaat gestalte en gang
de bruid zegt niets en ze huilt haasje gaat weg haasje komt terug en zegt doe open doe open de gasten hebben honger
toen werd hij kwaad en hij klopte z lang op zijn ransel tot er honderdvijftig man in t gelid voor hem stonden hij gebood hun het huis van zijn broeders te omsingelen en twee zouden er hazelroeden meênemen en de overmoedige rakkers de huid van hun rug zoolang warm striemen tot zij wisten wie hij was
nu niet en nooit zei vogelbuit word dan een vijver zei leentje dan ben ik het eendje dat er rondzwemt de huishoudster was nu aangekomen en bij den vijver ging zij voorover liggen en wilde hem
en als hij het hoorntje niet had afgezet maar nog langer had geblazen zou alles ondersteboven zijn gegaan en geen steen was er op den anderen gebleven toen kon niemand hem meer weerstaan en hij stelde zich als koning over het geheele rijk
als wij in het bosch komen moet je mij doodschieten en kop en pooten af houwen dat zou een mooie dankbaarheid zijn dat kan ik onmogelijk doen antwoordde de prins
toen nu de koningsdochter begreep dat haar vader's gedachten niet te keeren waren is zij in den nacht opgestaan terwijl alles sliep en van hare kostbaarheden nam zij drieërlei een gouden ring een gouden spinnewieltje en een gouden
toen nu de drie knechten bij het bosch kwamen was er niets dan een rozenstruik met een roosje maar de kinderen waren er niet toen zeiden zij hier is niets en zij gingen naar huis terug en zeiden tegen de huishoudster dat zij niets gezien hadden dan een rozenstruik met een roosje er
nu verlangde domoor zijn bruid weêr maar de koning ergerde zich dat zoo'n gewone jongen die door iedereen domoor genoemd werd zijn dochter zou krijgen hij maakte weêr nieuwe voorwaarden eerst zou hij een man zoeken die een heelen berg brood eten kon
zegt het meisje tegen t haasje je eet nog al de kool op kom meisje zegt t haasje zit op mijn hazestaartje en ga mee naar mijn
er kwam een hevig opstootje de menschen liepen te hoop om de twee mannen in hun nood te hulp te komen maar zij konden tegen de soldaten niets uitrichten
de uil vloog in een struik en dadelijk daarna kwam een oude kromme vrouw uit die struik te voorschijn geel en mager groote roode oogen en een kromme neus die met de punt de kin aanraakte zij mompelde en ving den nachtegaal en droeg dien op de hand weg
toen werd zijn hart zoo geroerd dat hij haar kuste en toen zij de oogen opsloeg sprak hij gij zijt mijn en ik ben dijn en niemand ter wereld kan dat veranderen
maar s avonds van den zevenden dag verscheen de vos en zeide je verdient niet dat ik nog iets voor je doe doch ga maar slapen ik zal je werk doen
maar op dat oogenblik gaf de vogel een doordringenden kreet de soldaten ontwaakten stormden naar binnen en brachten hem in de gevangenis den volgenden morgen werd er gerecht over hem gehouden en toen hij alles bekende werd hij ter dood veroordeeld
en de kraai was er bij als priester om het bruidspaar te trouwen en de vos was er bij als koster en het altaar was onder den regenboog maar het meisje was treurig toen ze nu alleen was het haasje komt en zegt doe open doe open de bruiloftsgasten zijn lastig
je moet maar rechtuit gaan dan kom je eindelijk aan een slot daar staat het paard in een stal voor den stal liggen de stalknechts maar die slapen en snorken je kunt rustig het gouden paard naar buiten brengen
toen zeiden zij zoo kan het niet blijven wij zullen de wereld in moeten en ons geluk zoeken en zij trokken weg op verre wegen waren zij al gegaan en veel grassprietjes hadden zij al plat getreden maar het geluk hadden zij nog niet ontmoet
toen de tijd verliep en de oudste zoon maar niet naar huis kwam ging de tweede op weg en zou den gouden vogel zoeken even als de oudste zag hij ook den vos die hem den goeden raad gaf dien hij niet opvolgde
wat een raar dier dacht de jongeling wat heeft hij zeldzame grillen wie zal nu galgenvleesch koopen en ik heb nog nooit bijzondere lust gehad om op den rand van een bron te gaan zitten
eerst weerstond hij haar bidden maar toen zij steeds droeviger schreide en hem te voet viel gaf hij eindelijk toe maar toen de jonkvrouw voor haar vader's bed getreden was ontwaakte ieder in het slot en de jongeling werd vastgebonden en gevangen
pas op zeide joringel dat je niet te dicht bij het slot komt het was een mooie avond de zon scheen licht tusschen de stammen op het donkere groen van het loof en de tortelduif koerde klagelijk op de oude meibeuken
hij bracht hem bij den koning die had al het meel uit het heele rijk laten aanvoeren en er een kolossalen berg van laten bakken de man uit het bosch ging er vr staan en begon te eten in één dag was de heele berg verdwenen
nu had de waard drie dochters zij waren nieuwsgierig toen zij de gans zagen zij wilden weten wat het voor een wonderlijke vogel was en zij wilden ook graag een van zijn veêren hebben en de oudste dacht ik zal en moet een gouden veer hebben
zij was echter naar haar hokje gegaan en had gauw haar kleed uitgetrokken gezicht en handen zwart gemaakt en den pelsmantel omgedaan en nu was zij weêr albontje
t meisje ging toen zitten op t hazestaartje en het haasje bracht haar heel ver weg naar zijn hutje kook nu kool en gerstebrij zegt t haasje dan zal ik de bruiloftsgasten nooden
toen nam het mannetje afscheid domoor hakte den boom om en toen hij gevallen was zat er tusschen de wortels een gans en die gans had veêren van het zuiverste goud hij pakte de gans op en ging een herberg binnen waar hij overnachten wilde
nu t is goed als t zoo zijn moet dan zullen wij ruilen en hij gaf den kolenbrander het kleedje voor den ransel en nam afscheid toen hij een eindje geloopen had wou hij de wonderkracht van den ransel wel eens probeeren en klopte
de houtvester klom in den boom en haalde het kind er uit en hij dacht ik zal het meênemen en met leentje samen zullen wij het opvoeden en hij bracht het kind naar huis en het groeide met zijn dochtertje op
den volgenden ochtend sprak de koning uw leven hebt ge verbeurd en er is slechts genade als ge den berg die voor mijn venster mij het uitzicht verspert kunt weggraven het moet binnen acht dagen gebeurd zijn gelukt het dan moogt ge mijn dochter huwen
toen strekte de vos weêr zijn staart uit en de prins ging er op zitten en het ging over stok en steen dat de haren floten in den wind toen hij aan het kasteel kwam ging het alles zooals de vos gezegd had
terwijl de kok boven was haalde zij het gouden spinnewieltje en legde het in de schaal en de soep goot zij er over heen de koning kreeg de soep en at ze en zij smaakte hem zoo goed als de vorige keer en hij liet den kok komen en die moest weer bekennen dat albontje ze gekookt had
en daarna draaide hij nog driemaal zijn hoedje op zijn hoofd rond toen begon het zware geschut te spelen en al s konings soldaten werden verslagen en op de vlucht gejaagd
voor het bosch zat weêr de vos smeekte om zijn leven en gaf hem den goeden raad de jongeling was goedhartig en zei wees maar niet bang vosje ik zal je niets doen dat zal je niet berouwen zei de vos en om vlugger vooruit te komen moet je op mijn staart gaan zitten
ga zei de koning toen en laat haar hier komen toen albontje kwam zei de koning wie zijt ge ik ben een arm kind van vader en moeder verlaten antwoordde zij en de koning vroeg verder waarom zijt ge in mijn slot
de vader gaat weer naar huis en de zoon leert goed heksen en gauwdieven als het jaar om is loopt de vader te grienen hoe hij het klaar moet spelen om zijn zoon te kennen
dààr zag hij een man zitten die trok een allerdroevigst gezicht domoor vraagde wat hem toch zoo vreeselijk aan zijn hart ging ik heb zoo'n dorst antwoordde hij en ik kan maar niet genoeg te drinken krijgen een vat wijn heb ik leeg maar wat is een druppel op een gloeienden steen
toen nu het water in den ketel kookte kwam de oude vrouw in de slaapkamer om vogelbuit te halen en hem dan in het kokende water te gooien maar toen zij in de bedjes keek waren de kinderen allebei weg
toen zeiden de broeders laat ons hier bij de bron wat uitrusten en ook eten en drinken hij vond het goed en al pratende ging hij zonder er bij te denken op den rand zitten
nu gebeurde het dat de koning wien dit bosch behoorde er in op jacht was en zijn honden kwamen bij den boom en snuffelden liepen er rondom en blaften toen sprak de koning tot de jagers ga toch eens zien wat voor wild zich daar schuil houdt
toen die vijf zoo achter elkaâr aan draafden kwamen twee boeren met hun hakken van het land de dominee riep hen toe of zij hem en den koster los wilden maken maar nauwelijks hadden zij den koster aangeraakt of zij bleven vastzitten en nu waren er zeven die domoor en zijn gans achterna liepen
hij wachtte tot middernacht en toen alles sliep en de schoone jonkvrouw het badvertrek wilde binnengaan trad hij naar voren en gaf haar een kus zij zeide dat zij hem gaarne volgen zou maar met tranen smeekte zij hem haar toch verlof te geven om eerst haar ouders vaarwel te zeggen
maar toen de dans gedaan was verdween zij weer even vlug zoodat de koning niet kon bemerken wat er van haar geworden was zij liep gauw naar haar hokje en maakte zich weer tot een pelsdiertje en toen ging zij naar de keuken om de broodsoep te koken
een koning had een vrouw met haren van louter goud en zoo mooi was zij dat zij haar gelijke op aarde niet had maar zij werd ziek en toen zij voelde dat zij ging sterven riep zij den koning en sprak
als men het neêrzette en dan sprak tafeltje dek je dan was het brave tafeltje op eens met een zuiver wit lakentje gedekt er stond een bord op met mes en vork er naast en zooveel schalen met gezoden en gebraden als er maar op konden
je bent een stumper beer zei de bij ik ben maar een arm zwak ding waar je overheên kijkt maar ik geloof toch dat ik je helpen kan
het bleef zoo leeg als iedere andere tafel die geen menschentaal verstaat toen begreep de arme gezel dat het tafeltje verruild was en hij schaamde zich dat hij daar voor leugenaar stond de gasten lachten hem uit en ongegeten en ongedronken moest men weêr naar huis
laat mij toch binnen ik zal al het nare werk doen ik zal de kinderen dragen de luiers spoelen de banken waar ze op gespeeld hebben weêr schoonmaken en hun gescheurde kleêren verstellen de heilige petrus kreeg meêlijden
toen hij wakker werd besloot hij zijn droom te volgen en liep de stad uit en den eersten dien hij buiten de poort zag vroeg hij peet te staan de vreemde schonk hem een glaasje water en zei dit is een wonderbaar water
de waard riep om genade maar hoe harder hij schreeuwde hoe harder de knuppel de maat op zijn rug sloeg totdat hij eindelijk van uitputting neêrviel toen zei de draaier als je niet dadelijk het tafeltje dek je en de goudezel terug geeft zal de dans weêr van nieuws beginnen
toen de draaier nu uitgeleerd was en zou gaan reizen gaf hem zijn patroon omdat hij zich zoo goed gehouden had een zak en zei er zit een knuppel in de zak kan ik omhangen en daar kon ik vrij wel dienst van hebben maar die knuppel wat moet die die verzwaart hem maar
daarvan werden zijn vader en moeder wakker liepen naar de provisiekamer en keken door een reet toen zij zagen dat er een wolf in was haalde de man de bijl en de vrouw de zeis blijf jij achter zei de man en als ik hem een slag gegeven heb en hij is nog niet dood dan kom jij en geeft hem een sneê in zijn lijf
je bent niet wijs zei de dominé en ging zelf naar den stal om de zaak te onderzoeken maar hij had nog geen voet binnen of duimpje riep breng mij geen nieuw voêr
doe geen moeite ik zal mijn ijzer schimmel wel zelf wegbrengen en vastbinden want ik moet weten wat er met hem gebeurt dat vond de waard vreemd en hij dacht
kom dan maar meê naar huis zei de jongen nam haar aan het touw en bracht haar naar den stal daar bond hij haar vast wel zei de oude kleermaker heeft de geit genoeg voêr gehad o zei de zoon die is zoo zat ze lust geen blad
o zei de zoon die is zoo zat ze lust geen blad de kleermaker vertrouwde de zaak niet hij ging naar de geit en vroeg geitje ben je wel zat
de gezel bedankte hing de zak om en als iemand hem te na kwam of te lijf wilde dan sprak hij knuppel uit de zak en dadelijk sprong de knuppel er uit en klopte den een na den ander zijn jas of buis op den rug uit
dat is een kunstig vak zei de vader en wat heb je van je reis meegebracht een kostbaar stuk lieve vader een knuppel uit de zak wat riep de vader een knuppel dat is wel de moeite waard die kun je van den eersten den besten boom hakken
s avonds toen hij naar huis woû zei hij geitje ben je zat de geit antwoordde ik ben zoo zat ik lust geen blad mè mè kom dan maar meê zei de jongen en hij leidde haar naar huis en bond haar in den
de vader haalde zijn lappen weêr voor den dag en snijderde verder en de zoon moest een patroon zoeken de tweede zoon was bij een molenaar aangeland en ging bij hem in de leer toen zijn jaren om waren zei de baas
toen het tijd was spande de moeder het paard aan en zette duimpje in zijn oor en het kleine ding riep tegen het paard hoe hij gaan moest hot hu
toen onze heer en meester nu met zijn hemelsch gevolg weer terugkwam merkte hij wel niets van den kleermaker achter de deur maar toen hij zich op zijn troon zette miste hij het voetebankje hij vroeg aan den heiligen petrus waar toch het voetebankje was maar die wist het niet
het gebeurde eens op een mooien dag dat de lieve god zich in den hemeltuin een beetje wilde vertreden hij nam alle apostels en heiligen meê
kwam er voor hem niet op aan en als hij lust had bleef hij ook wel buiten op het veld of in een bosch daar zette hij zijn tafeltje voor zich en zei tafeltje dek je
en dan had hij alles wat zijn hart begeerde ten laatste dacht hij dat hij naar zijn vader terug wilde gaan de boosheid zou wel voorbij zijn en met zijn tafeltje zou hij zeker vriendelijk ontvangen worden
hij liep naar boven en ranselde den jongen met de el het huis uit nu kwam de beurt aan den derden zoon die woû eens erg zijn best doen en zocht struiken op met malsch frisch groen en daar liet hij de geit van eten
en in een vaart liep hij de trap op haalde zijn scheermes zeepte de geit haar kop in en schoor dien zoo glad als zijn vlakke hand en omdat de el nog te veel eer zou geweest zijn haalde hij de zweep en sloeg er zoo geducht op los dat zij zich met groote sprongen wegmaakte
riep de kleermaker de een nog gewetenloozer dan de andere jelui zult mij niet langer voor den gek houden en hij vloog woedend de trap op en striemde den armen jongen zoo geweldig met de el over den rug dat hij het huis uitliep
de kleermaker deed wat hem gezegd werd maar toen de heilige petrus even naar buiten ging stond hij op en ging nieuwsgierig in alle hoeken en gaten van den hemel rondkijken om het terrein op te nemen zoo kwam hij op een plein daar stonden een heeleboel mooie en kostbare stoelen
zij bleven staan luisteren en duimpje riep neem mij mee dan zal ik je helpen waar ben je dan zoek maar hier op den grond en let goed op waar de stem vandaan komt de dieven vonden hem eindelijk en namen hem van den grond op jij klein wicht wat wou jij ons helpen
en een schrille stem antwoordde ik ben een arme eerlijke kleermaker die vraagt om binnen gelaten te worden jawel eerlijk zei petrus zooals de dief aan den galg je hebt lange vingers gemaakt en de menschen hun goed verdonkeremaand
maar de vader wôu zichzelf overtuigen en ging naar den stal hij aaide het lieve dier en vroeg geitje ben je zat de geit antwoordde ik ben niet zat k heb niets gehad ik sprong maar op de graven rond waar ik geen enkel blaadje vond mè mè wat
daarmee kunt ge zieken gezond maken maar ge moet opletten waar de dood staat staat hij bij het hoofd dan moet je de zieke van het water geven en hij zal genezen maar staat hij bij de voeten dan is alles vruchteloos en hij moet sterven
toen de waardin de worst in schijven sneed paste hij goed op dat hij zijn hoofd niet te ver naar voren stak dat zijn hals niet zou worden afgesneden eindelijk kwam er een gunstig oogenblik hij maakte zich lucht en sprong er uit in het huis waar het hem zoo slecht gegaan was wilde hij niet langer blijven
vroeg de wolf daar en daar je moet door het riool naar binnen zien te komen en dan zal je zooveel spek en worst en koek vinden als je maar bergen kunt en hij beschreef hem heel nauwkeurig zijn vader's huis de wolf had daar ooren naar drong in den nacht door het riool en at in de provisiekamer wat hij maar eten kon
toen hij juist zou inslapen hoorde hij twee mannen voorbijgaan hoe leggen wij t nu aan om dien rijken dominé van zijn geld en zijn zilver af te helpen zei de een dat kan ik je wel zeggen riep duimpje wat was dat zei de dief verschrikt ik hoorde iemand spreken
die zullen wij er wel uit krijgen zei de beer hij ging meê naar het hol en keek naar binnen maar toen hij de vurige oogen zag werd het hem ook te warm hij moest van het grimmige dier niets hebben en pakte gauw zijn biezen hij ontmoette de bij en toen die merkte dat hij zich in zijn huid niet erg thuis voelde
en ze waren allemaal lustig en vergenoegd de kleermaker sloot garen en naalden el en strijkijzer in de kast en leefde met zijn drie zonen in weelde en vreugde
de kleermaker bekeek het eerst en zei dat is anders geen meesterstuk het is een oud slecht tafeltje maar het is een tafeltje dek je zei de zoon als ik het neerzet en zeg dat het zich dekken moet dan staan er in eens de heerlijkste gerechten op en wijn er bij dat het je hart verkwikt
misschien valt er met dien wolf wel te praten dacht hij en hij riep hem toe uit zijn eigen buik lieve wolf ik weet een lekker hapje voor je waar is dat te krijgen
toen zette de arme molenaar een lang gezicht en begreep dat hij bedrogen was en hij vroeg excuus aan zijn familieleden die even arm weêr weg gingen als zij gekomen waren en er zat niets anders op dan dat de oude de naald weêr ter hand nam en de jongen zich bij een molenaar verhuurde
hadden wij er maar één en al was het ng zoo klein al was het niet grooter dan een duim dan zou ik al tevreden zijn en wij zouden het hartelijk liefhebben
daar bekeek hij de deur van boven en van onderen of er een spleet in was gelukkig vond hij er een en was juist op het punt er door te kruipen toen de schildwacht hem bemerkte wat kruipt daar voor een akelige spin zei hij tegen zijn kameraad die zal ik
hij wist niet wat hij er van zeggen zou maar hij dacht zoo'n kok zou in mijn zaak goed te pas komen de meubelmaker en zijn gezelschap waren vroolijk tot diep in den nacht maar eindelijk legden zij zich toch te slapen de jonge gezel ging ook naar bed en zijn toovertafeltje zette hij tegen den muur
de wachten liepen er heên maar als ze er bij waren zat hij al weêr in een anderen hoek onder een andere rijksdaalder en riep hé hier ben ik zoo nam hij hen in t ooitje en liet hen zlang in de schatkamer rondloopen tot het hun verveelde en zij moe werden en
en toen zij zagen dat het goed gemeend was lieten zij zich geen tweede maal nooden schoven bij namen hunne messen en spraken alles dapper aan maar het meest verbaasde het hun dat een leeggegeten schotel dadelijk weer met een volle verwisselde de kastelein stond in een hoek toe te kijken
brikklebrit maar wat er viel leek niets op goudstukken en het bleek dat het dier niet in die kunst thuis was zoo ver kon iedere ezel het ook niet brengen