AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
niets hebbende om den brief te verzegelen vouwde hij hem slechts in vieren en schreef er dit adres op aan mejuffrouw cosette fauchelevent ten huize van den heer fauchelevent rue de lhomme armé
nu men zou gaan wat deed het er toe of hij in frankrijk of in engeland was mits hij slechts cosette bij zich had cosette was zijn natie cosette was voldoende voor zijn geluk
dat zij niet toornig was zij verdedigde bedwong zich bracht de dingen weder op hun plaats het gouvernement in de wet de bourbons in ballingschap en liet het daarbij
de grijsaard was eenige oogenblikken bewegingloos en als verpletterd zonder te kunnen spreken noch ademen alsof een gesloten vuist hem de keel
de man die zulke dwaasheden zulke beuzelarijen nooit gehoord of gesproken heeft is een ongevoelige en een slecht mensch cosette zeide tot marius weet ge
open open onmogelijk mijnheeren le cabuc nam zijn geweer en legde op den portier aan maar wijl hij beneden en t zeer donker was zag de portier hem niet wilt ge openen ja of neen
zij geleken barbaren en waren redders zij eischten licht in het masker van den nacht tegenover deze wreede en schrikkelijke mannen wij bekennen het maar wreed en schrikkelijk tot het goede zijn andere mannen glimlachende
montparnasse die uit zijn aard niet licht verwonderd was riep echter onwillekeurig in den olifant ja ja in den olifant hernam gavroche wat zou dat
dit geschrift was als een vonk uit die andere ziel in de hare gevallen zij voelde den brand weder uitbarsten ieder woord van het manuscript drong in haar hart
aan een stuk van de traliën des schoorsteens welke zij verbroken hadden bonden zij het eind van het touw dat brujon in zijn cachot gevlochten had
maar op haar gezicht lag meer dan vroeger dat onbeschrijfelijk schuwe en jammerlijke t welk de doorgang tot de gevangenis aan de ellende geeft zij had stroo en hooi sprieten in t haar
vroeg zij hij nam haar hand cosette nooit heb ik mijn woord van eer aan iemand gegeven wijl mijn woord van eer mij heilig is ik gevoel dat mijn vader aan mijn zijde is nu ik geef u mijn heiligst woord van eer
t was te midden van dit geloof van deze bedwelming van dit maagdelijk ongehoord volstrekt bezit van deze souvereiniteit dat deze woorden wij gaan misschien vertrekken eensklaps nedervielen en de ruwe stem der werkelijkheid hem toeriep
een advocaat is buitendien altijd licht te vinden maar was hij wel advocaat het onderzoek was begonnen de rechter van instructie had het raadzaam geoordeeld een der mannen van de bende patron minette niet buiten toegang te stellen
en ze was zoodanig geplaatst dat al haar licht op de vlag viel terwijl de straat en de barricade in de duisternis bleven zoodat men niets zag dan de roode vlag
daarom ben ik gekomen hebt gij gelezen wat ik daar op die bank gelegd had hebt ge geen flauwe herinnering aan mij heb geen vrees t is reeds lang geleden herinnert gij u den dag toen ge mij gezien hebt
dan zal het te laat zijn vermoedelijk zal de barricade belegerd en zullen alle straten bewaakt worden zoodat gij niet meer weg zoudt kunnen komen ga dadelijk
met dit kleine zaagje dat in een sousstuk is verborgen zult gij den schoot van het slot den grendel het hengsel van het hangslot de tralies van uw venster den boei aan uw been moeten doorsnijden na dit meesterstuk dit wonder te hebben volbracht
kwam vaak s avonds zeer laat te huis vrouw toussaint hernam cosette gij zorgt er immers wel voor des avonds de vensters aan de tuinzijde zorgvuldig te sluiten en er behoorlijk de grendels en knippen voor te schuiven
aangezien de revolutiën uit het recht van den opstand ontstaan zoo meenen de oude partijen die zich aan de erfelijkheid door de gratie gods houden dat men tegen haar het recht van den opstand heeft
nu zou hij haar wederzien voor deze gedachte verdwenen alle andere en hij voelde niets dan een onbeschrijfelijke innige vreugd die minuten waarin men eeuwen doorleeft bezitten steeds dit verhevene en merkwaardige
en waarvan de wetenschap gebruik maakte om op groote schaal de inblazingen met aluin te beproeven welke thans zoo doelmatig door uitwendige inwrijving van jodium vervangen worden in deze epidemie verloor magnon haar beide nog zeer jonge knaapjes
de eerste de beste bemachtigt zich van een stroom der menigte en voert haar waar hij wil een schrikbarend begin waaronder zich een soort van vreeselijke vroolijkheid mengt
ieder zijn zin enjolras antwoordde bahorel dit bisschoppelijke proza stuit mij ik wil eieren eten zonder dat men t mij vergunt ge maakt u zoo licht kwaad ik vermaak er mij mee bovendien verlies ik er niets bij
de la marguerite van jean de la haye opgedragen aan de koningin van navarra het boek getiteld de la charge et dignité de l'ambassadeur door
een ontzaggelijke vesting van vooroordeelden voorrechten bijgeloovigheden logens knevelarijen misbruiken gewelddadigheden
van daar terugkeerde vroeg brujon nu de straat p beschuit antwoordde babet alzoo ging deze kiem der misdaad te niet welke door brujon in la force was ontworpen
maar hij scheen niet ouder dan vijftig bovendien had hij volstrekt geen lust zich aan zijn sergeant-majoor te onttrekken en met zijn kommandant den graaf de
antwoordde ge spreekt zeer lief waarachtig men zou t van uw ouderdom niet verwachten gij moest ieder haartje van uw hoofd voor honderd francs verkoopen dat zou u vijfhonderd francs opbrengen waar gaat ge heen
de voorstad saint antoine is een vergaarbak van volk de revolutionnaire schudding veroorzaakt er scheuren in door welke de volkssouvereiniteit heen
even stil en ledig als een graf was hij zag de steenen bank waarop hij zooveel zalige oogenblikken naast cosette had doorgebracht toen zette hij zich op de treden van het bordes het hart vol teederheid en
de wanhoop der eerlijke liberalen het vreemde absolutisme verheugd over deze door de revolutie zich zelve toegebrachte wonden de verwonnelingen van
haar weder te zien was zijn voortdurende wensch maar hij vleide er zich niet meer mee tot overmaat van ramp keerde de armoede terug dicht bij zich achter zich voelde hij haar killen adem bij al deze folteringen had
waarin ze gedompeld was wanneer men op dezen tijd in den tuin wandelt heeft men waarlijk wel klompen noodig men wordt er verkouden zij keerde naar de bank terug
dat er zich schier altijd bevond wanneer de fraaie luitenant voorbijging die den lezer niet onbekend is en theodule gillenormand heette
ga nu en denk aan t geen ik u gezegd heb maar wat wildet gij van mij mijn beurs ziedaar en terwijl de oude man montparnasse losliet stelde hij hem zijn beurs ter hand
door den helm gerimpeld voorhoofd in de barak in het kamp op het bivouak in de hospitalen geleefd had en na verloop van twintig jaren uit de groote oorlogen terug was gekeerd met naden in de wang glimlachende oogen
wat bewijst een revolutie dat god ten einde raad is hij doet een staatsgreep wijl de draad van het tegenwoordige en toekomstige afgebroken is en wijl hij god de beide einden niet heeft kunnen
dit voert regelrecht tot de diepste ellende wee hem die een parasiet wil zijn hij wordt ongedierte ha gij hebt geen lust om te werken gij hebt slechts ééne gedachte
ten einde de eenzaamheid en het duistere dezer verdwijning te vermeerderen had valjean het zoo geschikt dat hij niet eerder dan tegen het vallen van den avond het huis der straat plumet verliet
ik verwittig u dat ik niet al te lankmoedig ben een weinig ruwheid is goed voor de angstigen het stelt hen gerust de beide kinderen drongen zich weder dichter bij
en kwamen als vanzelf steeds op de liefde terecht evenals de vlierpopjes steeds op de voeten komen de geheele persoon van
de ontzaggelijke vooruitgang van de menschheid naar het licht is aan hen te danken zij zijn de voorhoede van het menschelijk geslacht dat naar de vier hoofdpunten van den vooruitgang gaat
ge ziet er met uw bruine plunje en uw blauwen bril uit als een dokter ge zijt knap oude jongen stil zei montparnasse niet zoo luid en haastig
de man gevoelde dien schrik welken het onverwachte steeds veroorzaakt hij richtte zich verwilderd op niets is zoo afschuwelijk als het gezicht van een wild dier dat schrikt hij deinsde achteruit en stamelde
intusschen had zich cosette weder hersteld door hem in de oogen te zien zeg mij waaraan gij denkt marius gij denkt ergens aan zeg het mij och zeg het mij opdat ik gerust kunne slapen
zijn geloof in de revolutie een eventueele onderwerping bij de onduidelijke aanneming van een bepaald oppergezag zijn wil om aan zijn geslacht trouw te blijven
zij was verlaten en slechts bewaakt door de kleine lampion die tusschen de straatsteenen flikkerde in de steeg mondétour en in de vertakkingen der kleine truanderie en de zwanestraat was t overigens volkomen stil
en dan zal ik dadelijk weder heengaan dit was de vertaling dezer teedere woorden welke hij in den grond van zijn hart had maar vraag mij toch vergeving werp u toch aan mijn hals
en aan de duisternis welke ieder oogenblik voor hem dikker werd zoodat hij zelfs de zon niet meer zag te midden van deze smartelijke denkbeelden welke hem schier alle geestkracht benamen bereikten hem evenwel de indrukken van buiten
aan al de stormen der lucht even als boomen en steenen waren blootgesteld de stokslagen spaarden zelfs de zieken niet
kan ik mijnheer marius spreken hij is niet te huis komt hij van avond te huis ik weet niet en courfeyrac liet er op volgen wat mij betreft ik kom niet te huis
ziedaar neem mijn hand zwijg en slaap gavroche nam tegelijkertijd de hand van den kleine over diens broertje heen het knaapje drukte die hand tegen zich en voelde zich gerust
het hart deinst terug voor den wellust om beter te beminnen de liefkoozingen van marius vervuld van hersenschimmen waren om zoo te spreken hemelsblauw de vogels wanneer zij omhoog nabij de engelen zweven moeten dergelijke woorden hooren
maar hier wij drukken er op hier ligt juist het leven de aderslag de beweging des menschen de kleine bijzonderheden wij meenen het gezegd te hebben zijn om zoo te spreken
die voor bank diende en waarop de oude huurder van den tuin zat een oude vrouw stond voor hem deze bromde gavroche luisterde nieuwsgierig mijnheer mabeuf zei de oude vrouw
in de vreedzame straat waar hij de wijk nam maakte jean valjean zich van alles los wat hem sedert eenigen tijd bekommerd had juist wijl hij veel duisters had gezien begon hij nu eenig licht te bespeuren
er nog een opraapte dat ook gescheurd en van meer beteekenis was en waarvan wij uit hoofde van het historisch belang het model hier mededeelen
hij zag rondom zich en bespeurde een wezen iets grooter dan een kind kleiner dan een man in een grijzen kiel en stofkleurige manchestersche broek dat zoo hard het kon wegliep en zich in de gracht van het marsveld liet glijden
beider harten stortten zich in elkander uit zoodat binnen een uur de jongeling het hart van het meisje het meisje het hart van den jongeling bezat zij deelden elkander hun gedachten mede bekoorden betooverden
die hoe belangrijk misschien ook voor de fransche taal en zedenkunde voor den hollandschen lezer echter weinig bekoorlijks zullen hebben en die wij dus gerustelijk achterwege meenen te mogen laten
men herinnere zich den toestand van valjeans hart welken wij bereids aangewezen hebben geen huwelijk was tusschen hen mogelijk zelfs niet dat der zielen
en prudhommes zeggen omdat er geen ziel is maar gelukkig is deze spotternij een lastering marius dus bezat cosette zooals geesten bezitten
des avonds steeg een wasem van droomerij uit den tuin op en vervulde hem een lijkwade van nevel een hemelsche kalme droefgeestigheid overdekte hem
men spanne de locomotieven voor de denkbeelden t zij zoo maar men houde het paard niet voor den ruiter hoe het zij en om tot het plein der bastille weder te keeren
t was in voor lodewijk filips het geluk dat hij prins egalité was dat hij in zich de tegenspraak der restauratie
enfants rouges hij luisterde na eenige oogenblikken in den adem schietens wendde hij zich naar den kant waar nog als razend geschoten werd
eenzaam als een graf levendig als een volksdrom in de lente deelde dit groote bosschage vrij achter zijn hek en tusschen zijn vier muren
wezens en zaken zijn met elkander in wonderbare betrekking in het onmetelijk geheel hebben mijt en zon heeft het een het ander noodig
men heeft uit de beide voorafgaande hoofdstukken kunnen zien dat de dieventaal zoowel die van voor vierhonderd jaar als die van heden
tweede hoofdstuk hoe de kleine gavroche zich napoleon den groote ten nutte maakt te parijs heerschen in de lente meestal gure scherpe noordenwinden die wel niemand doen bevriezen maar toch vinnig koud zijn
behalve een patrouille was niemand sinds hij hier was over de straat gegaan schier al de groenteboeren van montreuil charonne
het touw uit te hangen zich te verbergen en te vermommen de oude zal er niet toe in staat zijn geweest hij kan niet werken babet voegde er bij in de classieke dieventaal welke
zoo zonder verwikkeling of ongeval de straat plumet te hebben verlaten dit was reeds een heelen stap verder t zou misschien verstandig zijn het land te verlaten al ware het maar voor eenige maanden en naar londen te gaan
magnon was eenigerwijs een elegante misdadigster zij kleedde zich naar de mode en deelde haar woning die met een kale bluf gemeubeld was met een sluwe engelsche dievegge die française was geworden
overal zooveel ellende dan veronderstel ik dat god niet rijk is t is waar hij maakt vertoon maar ik zie er armoede in
deze geologen der staatkunde bestudeerd worden deze mannen die zich onder verschillende benamingen groepeerden maar allen door den algemeenen naam van socialisten kunnen worden aangeduid
ga aan uw werk doe wat ik u gezegd heb ik ga riep gavroche en op het punt van heen te gaan zeide hij apropos geef mij zijn geweer ik laat u den muzikant maar geef mij de klarinet
de straatjongen sloeg als militair aan en ijlde vroolijk door de snijding der groote barricade achtste hoofdstuk verscheidene vraagteekens betreffende een zekeren
en nu zag de goede oude man deze verschijning met bloote voeten en in een versleten rok tusschen de bloembedden loopen en leven om zich heen verspreiden
of slapen t geen hetzelfde is als de oogen te sluiten ontsteekt de haat der ongelukkige klassen zijn toorts aan een of anderen verdrietigen of boozen geest die in een hoek droomt en begint de maatschappij te onderzoeken
vierde hoofdstuk een hart onder een steen de liefde is de samentrekking der wereld in een eenig wezen de uitzetting van een eenig wezen tot god
hij wachtte eenige oogenblikken of zijn vader misschien bij hem zou komen daarop trok hij zijn schoenen weder aan en zeide t is gedaan hebt gij mij niet meer noodig mannen nu zijt ge geholpen ik ga mijn kinderen moeten gewekt worden en hij ging heen
dit pistool is in uw belang het dient om u beter dingen in uw korf te bezorgen eensklaps hoorde hij gerucht achter zich t was de portierster patagon die hem gevolgd was
een uitroep de angstige houding der twee kinderen maakte een opwekking noodzakelijk wat zegt ge riep hij zijt ge nog niet tevreden zoudt ge liever in de tuilerieën willen wezen zoudt ge domooren zijn spreekt
welke magnon aan de minnares van babet in de salpetrière bezorgde een beschuit beteekent in de duistere beeldspraak der gevangenissen niets te doen
door links in plaats van rechts te gaan gavroche bewonderde deze behendigheid montparnasse voegde er eenige bijzonderheden aangaande de vlucht van babet bij en zeide o dat is nog niet alles
zij hernam ik behoef slechts te schreeuwen en men ijlt toe gij zijt met uw zessen ik ben alleen thénardier wilde haar naderen nader niet riep zij
hebt ge ten minste het geldstuk opgeraapt ge zijt niet rijk ik dacht er niet aan u te zeggen het weer op te rapen de zon scheen en t was niet koud
in de barricade den kleinen jongen wederzag die hem dien morgen naar marius had gevraagd deze jongen met dit stoutmoedig onbezorgd voorkomen had zich bij het vallen van den avond weder bij de opstandelingen gevoegd
naar die indische vijgeboomen van welke iedere tak zich naar de aarde buigt er wortelt en een vijgeboom wordt iedere tak kan een dynastie worden alleen op voorwaarde dat hij zich tot het volk buigt dit is de theorie der behendigen
die jammerend op de knieën gezonken was bij de haren en drukte hem den loop van zijn pistool tegen het oor velen dezer onverschrokken mannen die zoo gerust tot de vreeselijkste onderneming waren toegetreden wendden het hoofd om
gavroche moedigde hem aan evenals een schermmeester zijn leerlingen of een muilezeldrijver zijn dieren zou aansporen wees niet bang goed zoo ga voort zet dààr den voet hier met de hand moedig
had bij het volk bankroet gemaakt de verontwaardigde democratie verweet het haar de instelling van juli worstelde tusschen den aanval van het verledene en den aanval der toekomst zij vertegenwoordigde het oogenblik
eerste probleem voortbrenging van rijkdom tweede probleem dien te verdeelen het eerste probleem bevat de quaestie van den arbeid het tweede bevat de quaestie van het werkloon
medelijden had gehad met dien anderen bedelaar dien armen dwerg die barrevoets ging geen dak boven zijn hoofd had van koude in zijn handen blies gekleed was in lompen en zich voedde met hetgeen werd weggeworpen daartoe diende de olifant
er waren schier geen zwarte kleeren noch ronde hoeden bij t waren kielen buizen petten bloote hoofden met verwilderd haar
metternich die de hand naar bologna uitsteekt frankrijk dat oostenrijk te ancona trotseert in het noorden een akelig gerucht van hamerslagen
bij een herbergier tegenover de straat de charonne benoemde men revolutionnaire agenten de stembriefjes werden in petten verzameld werklieden kwamen bij een schermmeester te zamen die in de straat de
tweede hoofdstuk voorloopige vroolijkheid men weet dat laigle de meaux veeleer bij joly dan elders te huis was
toen de polytechnische school trots het verbod verscheen werd zij met den kreet van leve de polytechnische school leve de republiek ontvangen
zoo de natuur voorzienigheid wordt geheeten moet de maatschappij voorzorg heeten de verstandelijke en zedelijke wasdom is niet minder onmisbaar dan de stoffelijke verbetering weten is een
of liever wat jonas moet gevoeld hebben in den buik van den walvisch een reusachtig geraamte omgaf hen boven vormde een lange bruine balk waaruit op zekere afstanden zware gebogen gebinten kwamen de ruggegraat met de ribben
en pasteitjes bij den engelschen pasteibakker echter reden eenige postrijtuigen in galop van het hôtel des princes en het hôtel meurice marius ging door de passage delorme naar de straat st
t was een halt dit halt is een woord van een dubbele schier tegenstrijdige beteekenis voor marcheerende troepen behoort het tot de beweging bij stilstand is het rust
de wonde van jean valjean was een afleiding geweest toen cosette zag dat haar vader minder pijn had dat hij genas en gelukkig scheen gevoelde zij zich zoo tevreden dat zij t zelfs niet eens opmerkte
hun met water gevulde schoenen het onrustbarend gerucht in de gevangenis de verloopen uren de te ontmoeten patrouilles de hoop die vervloog de vrees die terugkwam dit alles drong hen tot den aftocht
de een ging in de andere over en een nieuwe menschwording ontstond lodewijk filips is de menschwording van bovendien had hij in zijn voordeel deze groote aanbeveling voor den troon de verbanning
hij omklemde den ruwen poot van den olifant en in een oogenblik had hij zonder zich van de ladder te bedienen de berst bereikt hij ging er
als de vogel uit de fabel die in een visch verandert om de zee over te gaan allengs den vorm des drooms aanneemt om in den slaap over te gaan zeide hij bij zich zelven inderdaad het gelijkt wel naar t geen la
o t is waarachtig dom zei babet haast u zei gueulemer de patrouille kan voorbij komen de buikspreker neuriede
of in de voorstad saint antoine hij voegt er soms onverschillig bij of ergens elders later wanneer men het knetterend en beangstigend geknal der geweerschoten en het pelotonsvuur hoort zegt de winkelier
was niet meer de bestendige bewoner van de latijnsche wijk hij was om staatkundige redenen naar de straat la verrerie verhuisd deze wijk behoorde onder degene waar de opstand zich het meest had gevestigd marius zeide tot
vol is van verkracht recht en volkslijden zoo brengt ieder tijdvak der geschiedenis met zich het protest waartoe het in staat is
hij hoorde achter zich op beide oevers der rivier de waschvrouwen der gobelins haar linnen kloppen en boven zijn hoofd de vogels in de olmen kweelen en zingen
ik heb t u gezegd dat ik de hond ben ik lach u uit gaat weg ge verveelt mij gaat waarheen ge wilt maar komt niet hier ik verbied het u ge hebt messen ik heb mijn klomp
maar zoodra het hol t welk als t ware haar stad was weder in duisternis was gehuld roken zij t geen in de sprookjes van moeder de gans versch vleesch wordt genoemd kwamen in drommen tegen gavroches tent stormen
de regen maakte dat de straat nog steeds geheel zonder menschen was de kleine gavroche trad binnen de schutting en aanschouwde met rustigen blik deze roovergestalten het water droop van zijn haar gueulemer sprak tot hem zijt ge een man jongen
scheen dat hij geen buren meer had men vermeed hem wanneer hij uitging hij merkte dit een moeder is gevoelig voor de armoede van haar kind een meisje voor die van een jongeling maar niemand is gevoelig voor de armoede van een
den ganschen dag bracht zij bij jean valjean door en las hem uit de boeken welke hij verkoos meestal waren
het denkbeeld dat hij voor cosettes geluk niet genoegzaam was welk denkbeeld hem vroeger koortsen en slapelooze nachten had bezorgd kwam zelfs niet in hem op
tegen vijf ure had vrouw toussaint die zeer druk met deze kleine verhuizing heen en weder liep in de eetkamer een koud hoen opgezet uit liefde voor haar vader hield cosette hem aan tafel gezelschap
leen mij tien sous zei laigle en zich tot grantaire wendende leen mij tien sous grantaire dit maakte twintig sous welke laigle aan den knaap gaf ik dank u mijnheer zei het jongetje hoe heet ge vroeg
het zag toe met de hand aan den degen men kon op het plein van lodewijk xv vier escadrons karabiniers zien die met volle
zijn dochter kwam te voorschijn vervolgens ook de dienstboden met erbarmelijk gereutel hernam hij loopt hem na vat hem wat heb ik hem gedaan hij is zinneloos hij gaat heen ach mijn god mijn god
en evenzeer gevoel voor het grootsche als voor het nuttige lodewijk filips was schoon geweest en was oud geworden nog bevallig gebleven hoewel niet altijd aangenaam bij de natie was hij het altijd bij de menigte hij behaagde
immers de schaduw was verdwenen toen cosette was omgekeerd en cosette had gemeend hier wel zeker van te zijn cosette stelde zich volkomen gerust
was sedert den nacht van den februari in een dier hokken buiten toegang nooit heeft men kunnen ontdekken hoe en door welke verstandhouding het hem gelukt was
t is noodzakelijk dat men hen ga spreken en opwekken zij vereenigen zich bij richefeu men kan ze er tusschen twaalf en één ure s middags vinden
een revolutie wordt niet in eens afgesneden zij heeft noodzakelijkerwijs immer eenige golvingen alvorens in den staat van rust te komen evenals een berg die in een vlakte afloopt
nu hernam gavroche waarom hebt ge geen kat ik heb er een gehad antwoordde gavroche ik heb er een meêgebracht maar zij hebben ze opgegeten
daar waren er vier-en-twintig op ieder voertuig twaalf aan iedere zijde met den rug tegen elkander met het gezicht naar den voorbijganger met afhangende beenen aldus togen die menschen voort
gij zult dat ijzer verbreken ge zult vluchten goed op uw buik zult ge door doornheggen kruipen en als de dieren des wouds gras eten maar ge zult weder gevat worden
zoo was de toestand de voorstad saint antoine was inzonderheid het brandpunt van den opstand deze oude voorstad als een mierennest bevolkt
nauwelijks durft hij iets eischen hij zucht slechts telkens wanneer de ellendige den tijd heeft te denken maakt hij zich klein tegenover de wet en erbarmelijk tegenover de maatschappij
die met koorden gekneveld bewegingloos op het zevende voertuig lagen en welke men daar als met ellende gevulde zakken scheen neergeworpen te hebben
en cartouche spraken en die bij de nieuwere dieventaal van brujon is als de taal van racine bij die van andré chenier vergeleken
deze rij voertuigen wat ze ook ware had een treurig aanzien morgen binnen een uur kon het stortregenen en weder en weder stortregenen zoodat de havelooze plunje doornat moest worden
is vreeselijk het ideaal alzoo in de diepte te zien verzinken klein nauwelijks zichtbaar schitterend maar omgeven door al die samengepakte groote donkere monsterachtige bedreigingen
epinal bewezen in bourgondië en in de zuidelijke steden plantte men den vrijheidsboom namelijk een mast met een roode muts op den top
tusschen de strijders was overigens geen ander verschil dan dat des ouderdoms t is hetzelfde ras t zijn dezelfde stoïcijnsche mannen die op twintigjarigen leeftijd voor hun ideeën op veertigjarigen voor hun gezinnen sterven
t welk zulk een vreeselijke slaapzucht veroorzaakt van deze drie dampen bier brandewijn en bitter is het lood der ziel gemaakt t zijn drie duisternissen waarin de hemelsche kapel verdrinkt
soms bedekten stapels processtukken zijn tafel hij onderzocht ze alle t was hem onmogelijk deze rampzalige veroordeelde hoofden op te geven
arme mijnheer marius herinnert ge u dat ge mij beloofd hebt mij alles te geven wat ik wilde ja maar spreek dan zij zag marius strak in de oogen en zeide
in het oosten kwam het val de grace met zijn donkere massa scherp uit den helderen horizont te voorschijn tintelend steeg venus op achter dien dom en geleek een ziel die uit een donker gebouw ontvlucht
cromwell of napoleon en waarom de tweede volstrekt een familie willen vinden het huis van brunswijk of het huis van orleans de koninklijke huizen gelijken
ik kom bij u slapen courfeyrac haalde een matras uit zijn bed dat er twee had legde ze op den grond en zeide ziedaar den volgenden ochtend tegen zeven uren keerde marius naar het oude huis terug betaalde de huur en wat hij aan vrouw
die in den grond een goed man is en altijd wel een rol louisd'or in een oude latafel heeft men zegt grootvader hier ben ik en de grootvader zegt dat is zeer natuurlijk de jeugd moet uitrazen en de ouderdom afschuiven
de straat rambuteau heeft dit alles weggevaagd kwam men uit de straat st denis in de straat de la chanvrerie dan zag men haar allengs enger worden als ware men in een langen trechter
is nog meer verdacht dan de aanrander en waarschijnlijk zou deze persoon die zulk een kostbare buit voor de bandieten was geweest een niet minder goede vangst voor de justitie geweest zijn voorts was ook
een donkere hoek waar eponine geheel onzichtbaar was zij bleef er langer dan een uur zonder zich te verroeren of gerucht te maken geheel in haar gedachten verdiept
engeland lost het eerste dezer beide problemen op het schept op bewonderenswaardige wijze den rijkdom doch het verdeelt hem slecht deze slechts éénzijdige oplossing voert noodlottiger wijs tot deze twee uitersten
men heeft gezien wat zij er deed zij was gestorven met die treurige blijdschap der jaloersche harten welke het beminde wezen in hun dood medesleepen en die zeggen niemand zal hem hebben
inmiddels zette zich op den linkeroever de stedelijke cavalerie in beweging en versperde de brug op den rechteroever kwamen de dragonders van de celestijnen en posteerden zich langs de kade morland
ik ben het despotisme moede juist stortte het paard van een nationalen gardist gavroche legde terstond zijn pistool op de straat hielp den man en vervolgens ook het paard weer op de been daarna nam hij zijn pistool weder en zette zijn weg voort
eensklaps hoorde hij een stem die van de straat scheen te komen en door het geboomte heen klonk mijnheer marius hij richtte zich op wat is dat zei hij mijnheer marius zijt ge hier ja
want men vond ze niet men vond ook in de cel een half ledige flesch met den bedwelmenden wijn waarmede de soldaat in slaap was gemaakt de bajonnet van den soldaat was verdwenen
klimt nu op en gaat binnen de beide knaapjes zagen elkander ontsteld aan zijt ge bang jongens riep gavroche en hij voegde er bij ziet naar mij
ongerechtigheden en duisternis staat nog in de wereld met haar torens van haat zij moet vernietigd worden dit monsterachtig gewrocht moet ingenomen en gesloopt worden de overwinning van austerlitz is
zijn leven was duisternis zijn einde nacht geheel de troep opstandelingen was nog onder den indruk van dit zoo spoedig gevoerd en zoo haastig geëindigd proces toen
en het weder opgerichte schavot was een dwang den koning gedaan de gerechtsplaats la gréve was met den ouderen tak der bourbons verdwenen er werd een burgerlijke gerechtsplaats ingesteld onder den naam van barrière st jacgues
welke de lijkstaatsie volgde en zich over de geheele lengte van den boulevard aan den stoet mededeelde ontstond een vreeselijk gedrang
de plaats saint bernard was niet volkomen meer afgescheiden van de plaatsen charlemagne en saint louis er waren steigers en ladders boven met andere woorden bruggen en trappen die naar de vrijheid konden voeren
t is gemakkelijk voor hen die gewoon zijn de gunst der grooten te genieten en als een vogel van den eenen tak op den anderen te springen van een bekrompen tot een schitterend fortuin zich hardvochtig tegen hun vorst en zijn tegenspoed te toonen
dat marius na verscheidene dagen in verrukking voor dat hek te hebben doorgebracht aangetrokken door de kracht welke het ijzer naar den zeilsteen trekt en den minnaar naar de steenen van het huis der geliefde
een naar het val de grace vijftien sous en een naar de barrière grenelle vijf-en-twintig sous deze laatste was de duurste op het tarief nu bevonden zich juist bij het pantheon het val de grace en de barrière
toen hij aan een straat kwam welke hem de straat du contrat social scheen te zijn floot een geweerkogel in de duisternis in t wild geschoten dicht langs hem heen en doorboorde boven zijn hoofd een scheerbekken dat aan de deur van een barbierswinkel hing
hij zweeg maar voor dat marius den tijd had te antwoorden voegde hij er heftig bij ha zoo gij hebt dus een bestaan gij hebt fortuin gemaakt hoeveel verdient ge met uw
marius beschouwde het ongelukkig schepsel met innig medelijden o riep zij eensklaps uit nu komt het weder ik stik zij greep haar kiel en beet er in haar beenen verstijfden op de straatsteenen juist klonk de jonge hanenstem van den kleinen
hij had haar niet weder gezien en zij was geheel uit zijn gedachte verdwenen hij had alle reden om dankbaar jegens haar te zijn hij had haar zijn tegenwoordig geluk te danken en evenwel hinderde t hem haar te ontmoeten
cosette had dien jongen werkman geroepen hem vijf francs en den brief gegeven zeggende breng dien brief dadelijk aan het adres eponine had den brief in haar zak gestoken
daar wacht zij mij zeide hij cosette was er niet hij sloeg de oogen omhoog en zag dat de blinden van het huis gesloten waren toen ging hij den tuin rond niemand was er
t is mij om t even nadert dus als ge durft zij trad vreeselijk tartend op de bandieten toe en hernam lachend voor den drommel ik ben niet bang des zomers kan ik honger des winters kou lijden
aan den hoek der steeg cloche perce ontrukte een windvlaag het hem en wijl t donker werd kon het knaapje het papier niet wedervinden op goed geluk af doolden zij nu door de straten
en cosette iets dat tot marius behoorde marius voelde cosette in zich leven cosette te hebben te bezitten was voor hem hetzelfde als te ademen
had hem niet willen aannemen de ledigheid des harten wordt niet door een plaatsvervanger gevuld theodule van zijn kant hoewel hij op een erfenis aasde kon zich niet dwingen om den ouden man te behagen
montparnasse antwoordde in die pijp omhoog klauteren met dit touw zei babet en het touw vastmaken liet brujon er op volgen boven aan den muur
t kwam haar voor dat het de tred van een man was die zeer zacht ging ijlings ging zij naar boven naar haar kamer opende een kijkgaatje in het vensterluik en zag in den tuin t was volle maan men zag even duidelijk als op den dag
op een eenig punt aan den hoek der straten st avoye en simon le franc verzetten zich de bewoners en vernielden de barricade
scheen het niet te merken des namiddags ontstond in parijs een buitengewoon gerucht het schenen geweerschoten en het rumoer van een menigte menschen
lonkte hem op geheimzinnige wijze toe en zeide hem teederlijk de schouders ophalende domoor neem ze tot uw
tegen zes uren s avonds werd de passage van den zalm het tooneel van den veldslag aan de eene zijde stond de opstand aan de andere stonden de troepen men schoot op elkander van het eene naar het andere hek
toen hij hen verliet had hij hen voor den avond op dezelfde plaats bescheiden en hun tot afscheid deze toespraak gehouden ik poets de plaat of anders gezegd ik verdwijn of zooals men aan t hof zegt ik verwijder mij
wij hebben het recht haar te verlichten wij aanschouwen haar schoonheden en ontdekken haar gebreken waar zij lijdt onderzoeken wij haar en zoodra haar kwaal bekend is voert de studie der oorzaak tot de ontdekking van het
hebt ge mastik bij u om de vensterruiten stuk te breken ja het hek is oud zei een vijfde die de stem van een buikspreker had
de kamer was donker en de zwaar betrokken lucht vermeerderde nog de donkerheid er was niemand in de herberg noch op de straat iedereen was naar de gebeurtenissen gaan kijken
hij kwam boven ging schrijlings op den muur zitten en bond stevig het touw aan het bovenste dwarshout van het venster een oogenblik later was thénardier op de straat
de weduwe hucheloup was kortademig en wanstaltig zij sprak gaarne van haar landelijke herinneringen waaraan haar tongval steeds eenige bekoorlijkheid verleende
matelotte was dik rond ros en had een gillende stem zij was de sultane favorite van wijlen hucheloup geweest en leelijker dan een mythologisch monster
de burgerstand is eenvoudig het bevredigde gedeelte des volks de burger is de man die op t oogenblik den tijd heeft te gaan zitten een stoel is geen kaste maar door te spoedig te gaan zitten kan men zelfs den gang van het menschelijk geslacht tegenhouden
zeide hij haastig den dolk weder inschuivende ge hebt uw gendarm als een burger verkleed medegebracht montparnasse knipoogde drommels
aan den eenen kant het gerucht der vrijheid der gelukkige zorgeloosheid van den gevleugelden lust aan den anderen kant het gerucht van den arbeid deze beide geluiden brachten hem opnieuw aan t mijmeren en bijna aan t nadenken
voor de cour batave vond een detachement nationale garden een rood vaandel met dit opschrift republikeinsche revolutie no was het inderdaad een revolutie
alexander en napoleon gemeen had hij kende de feiten de bijzonderheden de datums de eigennamen maar was onbekend met de neigingen de hartstochten de verschillende uitingen der menigte
toen ik in mijn vroolijk verblijf voor het eerst uw gloeiende lippen kuste en gij met verward haar en blozend heengingt bleef ik verbleekt staan en geloofde aan god
derde hoofdstuk terwijl cosette en vrouw toussaint slapen jean valjean ging weder in huis met den brief van marius tastend klom hij de trap op
zooals vaak gebeurt scheen de natuur samen te werken met hetgeen de menschen wilden doen niets stoorde de heillooze harmonie van het geheel de sterren waren verdwenen zware wolken bedekten den geheelen horizont met haar treurige plooien
des winters hadden regen en sneeuwbuien de s aan het einde van het eerste woord en de g waarmede het derde begon uitgewischt zoodat overbleef carpe
het geraas van het verward gerol der kar deed de maat van lijdzame afwachting overloopen en de sergeant besluiten een verkenning te beproeven t is een geheele bende zeide hij laat ons voorzichtig te werk gaan t was duidelijk dat de hydra
de droefgeestigheid van jean prouvaire de wetenschap van joly de spotternijen van bossuet een soort van electrisch geknetter dat alom een weinig vuur vatte
en vermits hij een even eigenaardige spelling als kookkunst had op den muur van zijn huis dit merkwaardig opschrift geschilderd carpes
kruisten was en bleef de straat plumet een woestenij en de dood der voormalige bezitters een voorbijgegane omwenteling de verwoesting van vroegere rijkdommen
t is de toovermacht welke moeielijk te begrijpen zou zijn zoo men in een boek dezen kout las die bestemd is om door den wind als damp van tusschen de bladeren weggeblazen en verstrooid te worden
hoe vindt ge mij ook zijn stem was veranderd in een oogenblik was montparnasse onkenbaar geworden o nu kunt ge voor polichinel spelen
cosette riep hij cosette herhaalde hij gebiedend men antwoordde niet t was gedaan er was niemand in den tuin niemand in het huis marius vestigde zijn wanhopigen blik op dit treurig huis dat even donker
t is bepaald actie of reactie revolutie of tegenrevolutie want in onzen tijd gelooft men niet meer aan werkeloosheid noch aan bewegingloosheid voor het volk of tegen het volk dat is de vraag er is geen andere weg
wie is toch die oude heer hij ging te middernacht onder een hevigen stortregen naar huis hij had een elzevier verkocht om het huurrijtuig te betalen dat hem naar het diner bracht
de lediggang geeft u slechten raad de zwaarste arbeid is de diefstal geloof mij wijd u niet aan het moeielijk werk een luiaard te zijn t is niet gemakkelijk een schurk te worden veel lichter is het een eerlijk man te zijn
wij hebben nu geen nieuwe jaar om pa en ma te kussen eponine wendde zich tot de vijf bandieten zie t is mijnheer brujon goeden avond mijnheer babet dag mijnheer claquesous herkent ge mij niet mijnheer gueulemer hoe gaat het
en de letters u og a fe den april onder iedere hoofdletter stonden namen met zeer karakteristieke aanwijzingen als deze
de beide knaapjes die tot hiertoe niet geluisterd hadden wijl zij zelf bezig waren hun vingers in den neus te steken traden op t hooren van dien naam dichter bij en zagen montparnasse met blijdschap en verwondering aan
en hij wees eponine door de toppen der boomen heen een licht dat zich voor het zoldervenster van het huis bewoog t was vrouw toussaint die op was gebleven om linnen te drogen te hangen
weet het slechts te vinden de liefde bezit evenveel zelfgenot als de hemel en bezit boven den hemel den wellust komt zij nog in het luxembourg neen mijnheer zij komt in deze kerk de mis hooren niet waar zij komt er niet meer
eensklaps verschenen in die schemerachtige streep twee donkere gestalten de eene ging vooruit de andere volgde op eenigen afstand daar komen er twee
waar is het dat plotseling drie geweerschoten knalden het eerste doodde den escadrons kommandant cholet het tweede een doove oude vrouw die in de straat contrescarpe haar venster sloot het derde trof de epaulet van een officier
de feiten welke wij zullen verhalen behooren tot die dramatische levendige werkelijkheid welke de geschiedschrijver wegens tijdgebrek en plaatsruimte veronachtzaamt
beklagen wij zoowel de geesten als de magen die zich niet voeden zoo er iets treuriger is dan een lichaam dat verkwijnt uit gebrek aan voedsel is t een ziel die ondergaat uit gebrek aan licht
kwam marius niet dan na dit uur in den tuin wanneer hij op de straat cosette de glazendeur hoorde openen het spreekt vanzelf dat men des daags marius nooit zag jean valjean dacht er zelfs niet meer aan dat marius bestond
men dwong de burgers daarbij behulpzaam te zijn men trad bij de vrouwen binnen deed hen de sabel en het geweer van de afwezige echtgenooten geven en schreef met krijt op de deur de wapens zijn afgegeven
dwalingen zijn uitmuntende kogels zij troffen haar behendig waar zij kwetsbaar was bij gemis van kuras daar haar logica ontbrak
ach hoe treurig zal ik wezen wat wilt gij morgenavond doen zeg het mij ik zal iets beproeven
toen stiet hij het lijk met den voet en zeide werpt dat buiten drie mannen hieven het lichaam van den ellendeling op dat nog de laatste stuiptrekkingen van het scheidend leven vertoonde en wierpen het over de kleine barricade in de straat mondétour
ik kon hem missen om t even ik zal hem zeggen oude suffer gij zijt verrukt van blijdschap mij te zien ik heb lust om te trouwen ik heb lust met mejuffrouw onbekend te trouwen dochter van mijnheer onbekend
aristogiton voltooit de encyclopedie verlicht de geesten den augustus electriseert ze na eschylus thrasybules na diderot danton de massa's nemen gaarne een meester aan haar eigen wicht drukt haar
zij verkondigde luide de waarheid verdreef de smetstof maakte de eeuw gezond kroonde het volk men kan zeggen dat zij den mensch ten tweeden male heeft geschapen door hem een tweede ziel het recht te geven
het feit der zestiende eeuw het schijnt leelijk en het is leelijk tegenover de zedelijke idée der negentiende eeuw deze strijd van het recht en het feit duurt sedert het ontstaan der maatschappijen
nooit had deze aanmatiging van beneden welke men het recht der koningen noemt op zulk een wijze het recht van boven verloochend deze groote dwaling bracht deze familie er toe de hand aan de in geoktrooieerde waarborgen
op tot hun ooren en herhaalde nu slapen toen blies hij het eindje brandend touw uit nauwelijks was het licht uit toen een zonderlinge beving het traliewerk schudde waaronder de drie knapen lagen
stond verschrikt stil naast de hare teekende de maan duidelijk op het gras een andere zonderlinge schrikbarende en vreeselijke schaduw een schaduw met een ronden hoed
en dit alles was louter goddelijk eens zeide marius tot cosette denk eens dat ik eenigen tijd geloofd heb dat ge ursula heette
zij kleedde zich ging naar den tuin liep naar de bank en voelde het klamme zweet de steen lag er maar t was slechts voor een oogenblik
zij waren niet laag maar evenmin verheven zij schoten eenigermate te kort aan de majesteit van hun ongeluk op zijn weg naar cherbourg liet karel x van een ronde tafel een vierkante zagen
laffitte geruïneerd benjamin constant arm gestorven casimir périer in de uitputting der macht overleden de politieke en de maatschappelijke krankheid die zich tegelijkertijd
cosette had hij ervan verwittigd binnen acht dagen wilde hij vertrekken hij zat op eene hoogte van het marsveld terwijl allerlei gedachten bij hem opkwamen
ziet een binnenplein vol bloemen en heesters in bakken en daarachter een kleine rotonde met twee vleugels vervroolijkt door groene blinden de landelijke droom van jean jacques geen tien jaren geleden verhief zich achter en tegen die rotonde een zwarte groote leelijke naakte muur
in t klooster had zuster st mechtilde cosette muziek geleerd cosette had de stem van een nachtegaal die eene ziel bezat en soms zong zij des avonds in het eenvoudig kamertje van den gekwetste treurige liederen
dit voor geheel europa geëigend werk bracht in duitschland meer verwarring teweeg dan ergens elders gedurende een zekeren tijd door schiller
nam hij een rustige en vreeselijke gestalte aan tot het verledene behoorende behoorde hij tot den nacht en deze duisternis paste bij zijn grootheid dit ruwe plompe zware statige schier wanstaltige maar gewis ernstige
verbonden de zonderlinge eigenschap bezit in de uiterste omstandigheden schier koel te redeneeren en vaak gebeurt het dat droevige hartstocht en diepe wanhoop zelfs in hun somberste vlagen over vreemde onderwerpen peinzen en bijzondere vraagstukken overwegen
hij had zich zelf dit mandaat niet gegeven het ook niet genomen men had het hem aangeboden en hij had het aanvaard overtuigd
die de bekrompen zijden van den burgerstand vertegenwoordigde op lodewijk filips die er de liberale zijden van vertegenwoordigde
het diende om een klein wezen zonder vader en moeder zonder voedsel zonder kleederen zonder woning tegen de koude de vorst den hagel den regen te beschermen
hooger was geworden door die langzame en gestadige werking welke ongevoelig den grond der groote steden doet rijzen stond hij in een kuil en scheen de aarde onder hem te zinken
toen deze mannen bijeen waren lichtte een de klink der deur van de schutting op en alle vier traden op de plaats waar de loods stond zij bevonden zich juist onder
eponine liet hem echter niet los en verdubbelde haar liefkoozingen hoe hebt ge het toch aangelegd vadertje ge moet wel heel slim zijn geweest om er uit te komen vertel het mij en moeder waar is moeder geef mij toch eenig bericht van moeder
deze adem ontmoet hoofden die spreken hersens die peinzen zielen die lijden hartstochten die branden ellendigen die brullen en hij voert ze mede
boek viii verrukking en droefheid eerste hoofdstuk helderheid de lezer zal begrepen hebben dat
overigens kent de eigenlijke burger het juiste verschil tusschen opstand en oproer bijna niet voor hem is alles wederstand niets dan
de knaapjes stieten elkander met den elleboog aan de groote straatjongen boezemde hun vrees doch tevens gerustheid in daarbij regende het hard de oudste waagde het de jongste die zijn broertje naar boven zag
babet montparnasse hernam zacht t is geen zij maar een hij ha babet ja
ge een gat in de maag vroeg laigle gij hebt er ten minste een aan den elleboog zei grantaire en na zijn glas geledigd te hebben voegde hij er bij nu arend der lijkredenen uw rok wordt oud
menig denker heeft destijds zekerlijk zijn oogen en zijn gedachten tevens nieuwsgierig door de traliën van het gesloten waggelend hek gewrongen dat zich tusschen twee met mos begroeide pilaren bevond met een kroonwerk van zonderlinge onverklaarbare arabesken
dat hek bleef altijd gesloten jean valjean had den tuin woest laten liggen ten einde de aandacht er niet op te vestigen hierin bedroog hij zich misschien
tweede hoofdstuk slecht genaaid maar het werk der wijzen is anders dan het werk der behendigen de revolutie van was spoedig tot staan gekomen zoodra een revolutie gestrand is bemachtigen zich de behendigen het wrak
busiris van tiberius of van hendrik viii in wreedheid en willekeur gelijk stond met die van den heer fauchelevent welke zijn dochter mede naar engeland nam omdat hij er zaken had
en zij zeide met een stem wier zachtheid reeds uit een andere wereld scheen te komen en hoor mijnheer marius ik geloof dat ik een weinig op u verliefd was zij poogde nog te glimlachen en stierf
te bed bij mij waar is t bij u bij mij ge hebt dus een woning ja ik woon en waar woont ge in den olifant zei
inderdaad zei vrouw toussaint t is waar men zou vermoord zijn zonder hulp te hebben kunnen roepen daar komt bij dat mijnheer niet in het huis slaapt
dat werk mag niet tot morgen worden uitgesteld revolutionnairen moeten altijd haast hebben de vooruitgang heeft geen tijd te verliezen hoeden wij ons voor het onverwachte wij mogen ons niet laten overrompelen
ach er is op aarde geen zedelijkheid ik neem de myrth het symbool der liefde den laurier het symbool des oorlogs den olijftak dat malle symbool des vredes den appelboom die met zijn pippeling
de oppasser trad binnen men zette brujon een maand in het cachot maar men kon niet vinden wat hij geschreven had de politie vernam evenmin iets
er zijn oogenblikken dat men een gloeienden oven in het hoofd heeft marius was in een dier oogenblikken hij hoopte niets meer hij vreesde niets meer zoover was hij sinds den vorigen avond gekomen met koortsig ongeduld wachtte hij den avond
onder de toeschouwers was eene oude vrouw die een vijfjarig knaapje met den vinger deze lieden aanwees en zeide deugniet neem daar een les aan toen het gezang en gevloek erger werden klapte degene
hun oogen door de waarheid zeer doen hun het licht met geduchte handen toewerpen zij moeten tot hun eigen belang eenigszins door een bliksemstraal opgewekt worden
t is een dwaling want in revolutiën is de opstandeling niet het volk maar de koning revolutie is juist het tegenovergestelde van opstand
en den vloer doen beleggen met een oud fraai perzisch tapijt dat in de straat figuier saint paul bij vrouw gaucher was gekocht en om het statige van deze ouderwetsche pracht eenigszins te temperen
apropos maken zij geen fontein op de plaats van het monument van den hertog van berry gij wilt dus trouwen met wie mag men zonder onbescheidenheid vragen met wie
die zonderlinge afgebroken lijnen deden uitkomen omtrekken van vreemdsoortige bouwstukken en als in bouwvallen heen en weder gaande lichten daar waren de barricaden
het e linieregiment kwam van courbevoie de batterijen der militaire school hadden bij het carrousel post gevat
en dezen voor hen die komen zouden onzichtbare strijders achter elken hoek der straat verschanst hinderlagen van het graf in de duisternis des nachts verborgen geen ander licht was nu meer te verwachten
onder de sterfelijkheid der maatschappij gevoelt men de onvergankelijkheid van den mensch om deze wonden de kraters deze gezwellen de zwavelbronnen een vulkaan die zijn lava uitwerpt sterft de aarde niet de ziekten van het volk dooden den mensch niet
hij gehoorzaamde zij legde het hoofd op de knieën van marius en zonder hem te aanschouwen zeide zij o hoe goed hoe wèl ben ik nu zie nu lijd ik niet meer
misschien was hij reeds dood hier begon de koorts te berekenen neen hij is nog niet dood de brief is blijkbaar geschreven om door cosette eerst den volgenden morgen gelezen te worden