AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Och, dat kwam me zoo maar weer voor den geest, terwijl ik hier naar de Sonrots stond te kijken, zei de raaf.
zal het afgebrokene weder oprichten en de verdorde takken weder bloeien doen.
Dus waakt!  want de ure is nabij, waarin deze dingen geschieden moeten!
lachte Taokleton.  Gek!
Julldie berat net zoo'n paar als wij.
Net zoo!  De verontwaardiging van Dot over deze onbesohaamde bewering
Mijn oom had zijn eenigste dochter bij de geestelijke zusters van Sinte COECILIA laten opbrengen.
Nu gebeurde er in dat klooster een schandaal: namelijk, dat eene non met een Jesuïtschen pater
Naar bed gaan had hem te onfatsoenlijk en gemeenzaam geschenen.
Zulke woorden hebben de geheime, wonderbare eigenschap, dat zij den volgenden dag het bedrag der rekening doen zwellen.
toen bekroop me de lust mijn koffer te pakken en onmiddellijk te vertrekken.
Edoch, waarom weggeloopen, nu de hevigste, de snijdenste emotie's nog moesten komen?
Met een eerlijk geloof in hun illusiën, verhaalden zij elkander al wat de liefde, de jeugd en het overschot van kinderlijkheid, dat zij nog bezaten, hun in de gedachten gaf
' vroeg de dominé met zekere barschheid aan Lijsbeth, toen Juliaan de deur achter zich had laten toevallen.
maar het kwam mij voor, dat uwe Welwaarde zaken met hem hadt,' sprak Lijsbeth op een toon, die juist niet van diepen eerbied getuigde
En ik hoop, doctor, dat u mij zult verontschuldigen, doctor, als ik zeg, hernam Snitchey, hetgeen ik u in den loop van onze gasprekken al wel duizendmaal betoogd heb
Nu gaf zij om een mensch en een man, niet ter wille van een ceremonie, decoratie of visite, maar, eenvoudig weg, om hem te hebben in haar armen.
Zij voelde eene waarheid in zich bloeien en de waarheid was haar zoo vreemd, dat ze haar onrustig maakte en ongelukkig
en somtijds, vooral in het schemeruu van heldere voorjaarsdagen, wanneer het gedruisch van de stad verflauwt en in de verte een klok luidt, dan leeft onder andere verbleekte sensatie's ook de heerlijkheid van deze aanraking nog eenmaal in me op: het voorgevoel van een wellust, zooals ik er nooit een mocht genieten
met hetzelfde verzachtend, honingzoet lachje als te voren tot Anna;
en dit goedhartig lachje werkte zoo overtuigend, dat Karenin al zijn eigen hulpeloosheid begreep
en toen vrouw Higden hunne hoofdjes gestreeld had, vielen zij beiden roet wijd uitgestoken armpjes telkens op den wees aan, eene vertooning makende alsof zij hem kraaiend gevangen wilden wegvoeren.
Het was verpletterend Binnen vierentwintig uren zou hij de risée wezen van het plaatsje Zijn liefdegloed doofde bij die gedachte aanmerkelijk, en diezelfde avond nog vertrok hij Zo'n hatelijk schepsel, dacht hij onder het rammelen der wielen over de
Was het zijne door koorts verhitte verbeelding of werkelijkheid?
Ademloos luisterde hij, en drukte de hand tegen zijne borst, als wilde hij het kloppen er van beletten.
Hoor, daar was het weer, een geluid, als van iemand, die roepen wil en er geene kracht meer toe heeft
u de avenspoort binnen gekomen, zag met groot genoegen het zoo bevallig gelegen, en rijkelijk met water doorsneden arlingen.
n schoon zij aan de kleeding en spraak duidelijk bemerkte, dat zij niet in olland was, was de overeenkomst, tusschen
waarvan zij gevoelde, dat zij meer hinder had, dan zij, zelfs voor zich zelve, wilde weten.
Zoo verliep de geheele nacht, wordende 'er alleen tot afwisseling en verkwikking, tusschen beide allerhande keur van wijnen en ververschingen aangeboden
Het bericht, dat de uitgezondenen medebrachten, was verre van geruststellend.
Toen zij mij stond aan te staren, terwijl ik haar verklaarde hoe onmogelijk het mij was haar in mijn dienst te nemen, zonder dat ik het noodig achtte er bij te voegen, hoe weinig ik mij daartoe geneigd gevoelde
in de bouquetten der Louis Couperus, Extaze.
Een boek van geluk rhododendrons zat zij daar
Berkeley Street, Januari.  Hoe zal het je verrassen, Willoughby, dit briefje te ontvangen!
En ik denk dat je nog iets meer dan verrassing zult gevoelen, wanneer je weet, dat ik in de stad ben.
De gelegenheid om hierheen te reizen, al was het met Mevrouw Jennings, was een verleiding, die we niet konden weerstaan
en toen ik veertien jaar oud was, kwam ik er uit voor de begrafenis van mijnen vader.
Hij stierf zeer onverwacht, en toen de nalatenschap werd geregeld, bevond men dat er nauwelijks genoeg was om de schulden te dekken
zal ik voor u intercedeeren bij Zijne Excellentie, die het weten zal, dat uwe goede intentiën in dezen averechts zijn uitgelegd.
Als ik nog daarteboven de verzekering geven kan, dat gij uw leven wilt beteren, en voornemens zijt u van dollemansstreken en ergerlijke gedragingen te onthouden
ik echter zal voor mijn aangifte mijn loon verkrijgen.
Laat ik u iets van Sijtje vertellen, en gij zult het begrijpen.
Ik zal niet beginnen met te zeggen dat Sijtje het mooiste was van al de Schoorlsche meisjes;
want zulk een uitdrukking zegt soms niets, soms te veel, en is in alle gevallen afgezaagd
Françoise! ' riep de gravin van Solms, met den gloed der gramschap op de wangen, en wilde er iets bijvoegen, maar hare sidderende lippen weigerden het uit te brengen.
'Al maakt gij u nog zoo driftig, Sabina, dat zal mij niet beletten u de waarheid te zeggen.
IJdelheid en spilzucht houden u dus omstrikt, dat zij uw eergevoel hebben verstompt
en des Heeren wil te laten geschieden, en overal te zijn waar de Heere mij brengen wil.
Ik weet dat dit niet van mij kan komen, omdat ik een arm zondig schepsel ben
En als in een Apocalyps zag hij er de groote dingen van: de tronen, die wankelden;
het aandreunen van de tragische toekomst, die opdoemde
Saartje.  My zeer schalkagtig aanziende.
Ik weet, dat het onbeleeft is in gezelschap Brieven te lezen;
maar, zo gy my het permitteert, zou ik hem zo aanstonds lezen: Ik.
Saartje.  Uit pure nieuwsgierigheid: ik lees graag Brieven van goede Vrienden
'Die collega speelt viool en is een ijverig lid van de muziekvereeniging, waarvan Zijn Excellentie beschermheer is.
Je begrijpt toch wel, dat zulke belangrijke antecedenten in den dienst moeten domineeren
Of hij sliep tusschen de rotsen bij zeestrand of in de onuitwarbaarheid van het woud en leed honger.
Zijne onbeminde pijlen hingen doelloos hem in den koker
er werd geleden en toch bleef alles het zelfde en lachte men, sliep men, at men rondom dat leed.
mmers mijn vader heeft mij meermalen verhaald, dat in vroegere tijden de leden van s lands regering, met een zak op den schouder, waarin hun teerkost was, naar de dagvaart vertrokken, om aldaar over de hoogste belangen des lands te raadplegen
Als zij het Spaansch leder van den vleugel nam en enkele noten aansloeg, klonk dit instrument met een klagende droefheid, welke al de sombere echo's van het huis wakker deed schrikken
liep JOAN voorbij zonder hem te zien en verwijderde zich naar den kant der rivier.
Deze zonderlinge samenspraak had JOAN zoodanig verbijsterd, dat hij zijn boog, de hoenders, ja de jacht zelve vergeten was, en nog luisterde
En nu gaat de maan op, om de boomen weder te scheiden, en hier en daar blinkende strepen achter de stammen te laten flikkeren, en de groote laan tot een pad van licht te maken onder hooge, zonderling doorgebrokene bogen van een
Ik zal de kat eens stil uit den boom kijken.
Tot nog toe heb ik altijd alle menschen tot vertrouwden gemaakt, maar nu zal ik mijne zaken eens alleen gaan doen.
Later had zij hem ingegeven, onbewust, 'Mathilde', den roman van zijn jonge jeugd, zijn populair succes: de tragische melancholie tegen den achtergrond van eenvoudig, lief leven
Zijn oogen schitterden en hij gevoelde de vaste, rustige en blijmoedige gemoedsstemming terugkeeren, die hem zijn positie als zuiver en eenvoudig deed beschouwen
hij z'n beenen eens opnam en heel dat lange, lange eind naar Vlissingen kuierde, en d'n ouwe opzocht?
En als hij bij ongeluk Lange Meeuwis tegenkwam, sloeg die hem de ribben stuk
lag een gespannen aandacht en in haar woorden en gebaren dezelfde vlugheid en aanvalligheid, die hem in den eersten tijd hunner kennismaking zoozeer had aangetrokken
die in het rijtuig zitten als voor de voorbijgangers en de bewoners der huizen van druk bezochte straten.
Ik hoorde slechts het aangenaam klinkend geluid van vier schelletjes, die het paard droeg, en welker toonen te zamen een accoord vormden
Eensklaps stiet juffrouw Murdstone zoo'n gil uit, dat ik het bijna liet vallen.
Goede Hemel, ziet gij dat dan niet?
Ik stond als van den donder getroffen en verwenschte het toeval, dat ik juist uit de kamer was, toen hij zich had laten aandienen: daar ik in het tegenovergestelde geval naar hem had kunnen gaan en hem afzonderlijk spreken: en nu, vreesde ik, zou de bommel losbreken
Deze man sprak met Manuel en er klonk een geluid van geldstukken.
Je mag de goederen wel eerst inpakken voor je ze aflevert, zei de vreemde ruw.
En Manuel bond een dik touw om Buck's hals, onder de halsband
naar zij te kennen gaf, veroorzaakt door de vrijpostigheid, waarmede hij haar had durven behandelen dat Dolly's hartje geheel vermurwd werd
De witte letters van het naambord waren nog zeer wit en oefenden nog een sterken invloed uit op het reukorgaan;
de kleur van tafels en stoelen was evenals die van lady
Den ellendigen boodschapper zond mij Deianeira!
Een verrader zond mij de verraderesse, die ik dacht te zijn de trouwe vrouw!
Spreek, spreek, ellendeling
en de andere kinderen de kamer uit waren, was ik alleen binnen gebleven om mijn boeken, die in een hoek van het vertrek lagen, by elkander te zoeken.
Vader dacht zeker, dat hy met Moeder alleen was;
De nacht lag nog roerloos neêr over Omfale's paleis te Tmolos.
De getemde leeuwen sliepen in een hoek van den hof
Daarna zegt hy met een kalmen glimlach: Gry wilt dus niet gewaarschuwd zijn?
Neen Jan.  Kan ik u dus niet waarschuwen?
Neen, Jan, gij niet Bovendien geloof ik niet dat ik gevaar loop
daar in volle kleur en kracht voor zijne herinnering oprees.
Het was onmogelijk dat Regina wist wat er onder de heeren was voorgevallen, toen zij eens aan het doorslaan waren, zeide hij zich zelf ter geruststelling;
maar kon niet Smilders, buiten de anderen om, hebben gebluft of gepraat, wat Regina ter ooren was gekomen
Als gij zijt komen zien of ik hier nog al in een goed gedoe zit, kijk dan maar rond, dat staat u vrij.
Als gij met iets voor den dag wilt komen, kom er dan mee voor den dag
en zoo verbitterd waren haar gevoelens jegens hem, dat zij niet wilde wagen ze uit te spreken, om Marianne niet nog dieper te kwetsen, door de verbreking van dezen band te beschouwen, niet als een verlies van eenig mogelijk heil;
doch als een ontsnapping aan die vreeselijkste en onherstelbaarste aller rampen
Hier in de stad, waar zooveel krijgsvolk ligt, is, zooals gij wel denken kunt, deze klucht niet meer te vertoonen;
ook was het eene uitkomst voor ons allen, toen ik een mijner oude lansknechten ontmoette die een ambacht kende, uit den dienst was gegaan, en eene kuipersweduwe had getrouwd, hetgeen ons allen vrij logies heeft verschaft, en mij voor doodhongeren beveiligt
Het is geen wonder, dat ik een beetje ben afgevallen, zei hij na een korte poos;
Ik heb, ook heel armoedig geleefd, ja zelfs gebrek moeten lijden
een vriend uit verre landen, na langdurige scheiding, weder te zien.
bovenop den wagen vastgemaakt was, reden wij heel deftig af.
Aan de deur van een ander logement stond nog een passagier
en met de overige niet voortrolde.
Men wordt angstig als men denkt aan de verbazende groeven, waarin men uit sommige kerken toegang krijgt, en die de stad
met Sir Pitt naast haar in het rijtuig.
Het was somtijds onmogelijk de gastvrijheid van dit ongekunstelde schepseltje te weerstaan
heb ik er maar een den kost te geven, en dat is de persoon, dien ik het liefst den kost geef.
Juist, zeide mevrouw Sparsit en hapte in een gebakje
om niet te spreken van moerassen en plassen, die zich over groote stukken land uitstrekten.
En het ergerlijkste was, dat terwijl sommige streken meer dan genoeg water hadden, er op andere plaatsen zoo'n gebrek aan was, dat er groote velden droge hei waren
of dreef majestueus den Ganges en den Nijl af.
Spraken de kronieken der geschiedenis van een koning dermenschen, zie, daar was hij met eene peper- en zoutkleurige pantalon en zijn horlogebandje om den hals
Hij had gelijk in zijne laatste woorden.
Hij was een zwak mensch, zei hij, geslingerd door het leven, zonder wilskracht.
Hij had geen wilskracht, zei hij.
George kwam binnen met de bouilloire.
'Is dat uw dienst vandaag,' vroeg ik, opstaand en den kamerdienaar een misnoegden blik toewerpend, want ik vermoedde, dat hij er op had gerekend ons te overvallen
of zij knikte met haar hoofd en zei met zichtbare tevredenheid: Heel waar.
Wat uw oom daar zegt is heel waar, Kaatje!
Ik herinner mij, toen uw goede vader en ik in de stad kwamen
Maar ik mag en wil u niet noodeloos opofferen, goede Fulco.
Ik weet zooveel van hem, zei Bradley, met een fronsend gelaat onbestemd voor zich uitziende, als ik verlang te weten.
Het zoû een moord zijn niet toe te geven, Otto.
Langzaam aan klonk hare stem melodieus, en kwam de glimlach om haar lippen, maar staalhard blikten nog haar oogen, als dreigde zij met een geheimzinnigen toorn, wanneer Van Oudijck haar niet geloofde
en dat iedereen de vrijheid maar scheen te nemen, zijn naam te gebruiken alsof hij de slinger van eene publieke pomp was.
De overpeinzing van den schoolmeester kwam neder op: Hier heb ik een werktuig;
Dit verraderlijk werk, schoon door den oorlog gewettigd, die krijgslisten toelaat, was zoo goed uitgevoerd, dat Haxo die des ochtends te negen uren door den keizer werd gelast de vijandelijke batterijen te gaan verkennen
waaraan kinderen van een teergevoelig en tevens hartstochtelijk karakter zich gaarne overgeven.
De gedeelten, die haar het meest behaagden, waren de Openbaring en de
en niets was bekoorlijker dan die frissche glimlach bij zulke nedergeslagen oogen.
Aanvankelijk dacht Marius dat het een andere dochter van denzelfden man was, een zuster, waarschijnlijk, der eerste
en als ik dan denk, dat gij bij elkander en te zamen gelukkig zijt, dan zal ik mijn best doen om het te verdragen, en u nooit bedroeven door ondeugend te zijn
En dan vertelden zij hem zoo veel, dat hem het zweet van het voorhoofd gutste.
Vooral ook om harentwille besloot ik mijn reis op deze wijs te nemen;
ik zal haar alles van Alexis vertellen, en aan Martha wil ik verzoeken mij een brief te schrijven
Waarom, dacht Herakles;  hebben wij lief en minder lief, zoo wij ook al niet haten?
Waarom bemin ik zoo zeer mijn knots, als ware hij een broeder, een vriend;
en waarom bemin ik mijn pijlen zoo zeer niet
Nu het zijne beurt kon zijn, mogt hij zijn redder niet helpen, niet over het leven van zijn vriend waken, zooals deze het zijne beschermd had.
onwillekeurig wendde hij het oog af van de spelonk, welke hem een boodschapper van naderend onheil toescheen
De kleine Bob Suckling, die drie maanden geleden haar onderdanige dienaar was en een mijl in den regen liep om haar rijtuig in de file van Gaunt House op te zoeken, sprak op zekeren dag op de pier
Doch welke frissche krachten, ook gesteund door voorspoed en welwaart, naar ruimer terrein van werkzaamheid streefden, - de koopman werd daarom geen waaghals;
Zware postwagens kwamen van de plaats der herberg aan den overkant rijden;
en de reizigers Iseken naar buiten, om nog in de verte naar de gevangenis te zien
in de stilte der zich altijd stilhoudende, schuilhoudende ziel?
Zoû het krankzinnigheid zijn, of was het alleen emotie van artist, veelvuldige sensatie van zijn dichterziel
Ja, ik heb dat verlangen te kennen gegeven.
En toen zijt gij er op afgesprongen, en in een oogenblik naar de hand bijtend, die gij gelikt en bekwijld hadt, zooals alleen zulke lage honden kunnen doen, uw best gedaan
Ach, er waren toch goede jongens bij.
Brave kerels.  Maar het leven was geweest een dwang van dingen, tegen zijn eigen wil in.
Toen ze allen bijeen waren, zei de molenaar hun ruimte te maken;
hij spreidde zijn laken uit en bracht den ezel in de kamer.
maar hij trouwde de schoone jonkvrouw en zou zijn vader's erfgenaam zijn.
Lang daarna was de koningszoon weer eens in het bosch, en hij ontmoette den vos, die zeide
dewijl de monniken meestal plat neerlagen en door de vooruitspringende lijst van het gebouw gedekt waren, konden die hun weinig of geen hinder aanbrengen.
Wij kunnen hier geen goed meer doen, zeide hij: alle man naar beneden en de poort verdedigd
Ik zag in dat de dag, waarop dat passend voor mij geweest zou zijn, of goed, of hoopvol of gelukkig voor mij en voor iemand in betrekking tot mij, voorbij is en nimmer zal terugkeeren
Maar Theo ging voort, zich nu gevende op zijn beurt en den broêr vertellende, dat al was hij erkend en gewettigd, het toch niet vet soppen zoû zijn.
Zoo wonden zij zich beiden op, blij elkander ontmoet te hebben, bevriend in dit enkele uur
En ik vraag allen of er iemand meer redenen heeft om den Spanjool te haten en te verwenschen dan ik.
Ik had een spaarduitje voor den ouden dag en nu moet ik zoetelen voor mijn brood en mijn geld is op.
je, Corrie.  Het heet niet: maatregelen tegen een man nemen, als men hem openlijk voor onbekwaam laat verklaren.
Het heet: een zedelijken moord begaan.
' 'Noem het hoe je wilt, Marie, maar vergeet niet de belangen van je kinderen, en zelfs die van hem
geene landbouwerswoning reden wij langs;
geen watervogel wiekte over het gekrookte riet van den vunzen vliet
alsof hij zijne tegenwoordigheid geheel vergeten had, gaf hem toen de hand en opende de deur.
Hugh, die op den vloer van het voorvertrekje lag te slapen, of veinsde te slapen, sprong op
word tureluursch van dat ongelukkige muziekinstrument.
Nu!  in vredesnaam, troost jij me dan nog maar eens, oude vriend!
' en meteen greep zijn hand naar een donkerbruine meerschuimen pijp
en op hunne kleederen in ijskegels veranderde, was het eenige waarin verandering kwam, tusschen hen en de donkere lucht.
En altijd, dag en nacht, die wielen
en zei dat hij daar ginds onlangs een boerderij gekocht had.
Nog vertelde hi ons, dat hij naar St.
Louis ging om zijn familie te halen die hij achtergelaten had;
Alles wat ik mij herinner is, dat Vitalis niet meer op zijn fluit speelde, maar die met een viool verwisseld had, waarmede hij de oefeningen der honden begeleidde, en waarop hij nu eens dansmuziek, dan weder lieve, vroolijke deuntjes speelde
Die quikjes, De hikjes, De snikjes, Zijn strikjes En prikjes Der zielen, uw gezichje.
Is het schichje Van het wichje Uit Diones bloedt geteelt.
Immer, Doris, stort de kasjes, Van uw
Pien drukte mijn hoed op mijn bol, en Pop trok mijn handschoenen aan.
Connie zette mijn kraag op en ze gingen mee tot de buitendeur.
Ik drukte iedereen de hand, wat erg raar was, want dat doen we nooit.
Mijn mantel was al weer losgegaan, want twee knoopsgaten zijn uitgescheurd
noemde ook haar wezenlijken naam dien niemand wist dan haar volk en die heer, om wiens wil zij hare betrekkingen had verlaten.
Sir John!  maar aan niemand anders
En als wij nu altijd zoo leêg moesten zitten, zou ik mij kunnen begrijpen, dat de jongelui er geen genoegen in hebben;
maar zoo als de zaken nu staan, zal het zoo lang niet duren en wij kunnen de hand eens uit de mouw steken,' - sprak de luitenant, terwijl hij zijne hand uit de mouw stak, om zijn glas aan te vatten
volbracht Rebecca haar aandeel in de omhelzing met de meest volmaakte levendigheid en energie.
Arme, kleine Amelia bloosde, terwijl zij haar vriendin kuste
schrijft een werk over de voeding en.
Ik bid je, haspel de zaken niet dooreen!
Het doet er weinig toe wat ik schrijf, maar het is waarheid, dat ik de mollusken bemin
Lewin had gaarne deze uitnoodiging aangenomen, want hij voelde zich ook reeds vermoeid en het was telkens moeielijk de inzinkende voeten uit het moeras te trekken
dat is een goed begin, dank er den Heer voor, die mij wel een middel zal ingeven om den Prins te waarschuwen, ik heb kennis aan zekere Heeren, die hier.
' Een luid gesnik en gejammer, en eene vruchtelooze poging om de deur van het vertrek open te doen, verhinderden Jacob Jansz.
Ten laatste echter stond mijn besluit vast, en ik had mij voorgenomen, zoodra ik haar alleen kon spreken, de oprechtheid te bewijzen der hulde, die ik haar voortdurend had toegebracht, en haar openlijk de liefde te verklaren, die ik zoo duidelijk en opzettelijk reeds had aan den dag gelegd
Nu antwoordt gij eens verstandig, zei Fledgeby goedkeurend.
Daarom ben ik zoo vrij van te zeggen, juffrouw Jenny, dat gij en Juda te dikke vrienden
Zij was nu met haar vader terug in Londen, er stil levende, ondanks het heden, het verleden toch voelende, zich toch bewust, dat het er geweest was, met zijne ellende en zijne ontzetting
onderdrukte zijne tranen;  eerbiedig greep hij de marmeren hand van de vrouw, die de zijne had moeten zijn.
'Gij heb nu andere pligten te vervullen, Mevrouw denk steeds aan den ongelukkigen EDUARD, als aan een afgestorvene
charters en schenkingen: hij toonde hem zijn munten en medailles.
Het was alles verrommeld, verwaarloosd, eerst uit geldgebrek en toen uit onverschilligheid
Tot meerdere zekerheid, bond men hem nog met een touw, dat van den hals kruiswijze over de borst liep en, na tusschen de beenen te zijn doorgegaan, aan de handen bevestigd
Geen wind woei uit de zwarte wolken, die zwaar en laag aan de nachtlucht hingen;
geen rimpel beroerde de wateren, die roereloos lagen als gesmolten lood en zich uit breidden tot nauw zichtbare einderlijn
zoo spoedig met ernstige onderwerpen bij juffrouw Crawley aan te komen.
Denk aan haar delicaten toestand en hoe weinig, hoe bedroevend weinig, zij tot op heden
of zijn gelaat nam weer de vorige uitdrukking van angst en nadenken aan.
Na kort beraad, nam hij een huurrijtuig en liet zich naar
Buiten deze diertjes was geen levend wezen in het huis te zien of te hooren, en dikwijls wanneer het duister werd en hij vermoeid was van het rondwandelen van het eene vertrek naar het andere
dat ze niet kon blijven weigeren, want in haar hart hield ze veel van de oude, snibbige dame.
Ik geloof eigenlijk, dat de ware aantrekkingskracht zat in een groote bibliotheek, die sinds den dood van Oom March een prooi geworden was van stof en spinnen
wat den pogchenden windbuil betreft, van wien gij gewaagt, zoo heb ik hem, daar hij mij op eene onbeschaamde wijze dorst hoonen, het gewicht mijner rotting doen voelen, zoodat hij, gelijk een haan, wien de kam is afgebeten, zich wegpakte
waartoe ook eenigermate de beweging, door den koophandel veroorzaakt, gelegenheid gaf.
Hij kon dit zelfs voor den Heer OLOF niet verbergen, maar voegde 'er tevens bij: 'gij moet daarom niet denken, dat dit Zweedsche stadje voor het overige halen kan bij de stad van Amsterdam
andermaal hierheen te zenden, met eene veel grooter vereffening tusschen ons tweeen dan gy tot hiertoe ooit gedacht hebt?
zullen wij ons bepalen met te zeggen, dat Drenkelaer zich in hooge mate de gunst wist te verwerven van den Graaf, en, wat moeilijker was, van de Gravin, die naderhand aan haar man verklaarde, zelden een zoo beschaafd, innemend jong mensch gezien te hebben
Ik heb dus dezen man gevonnist en ter dood veroordeeld.
Wat mij aangaat, ik was genoodzaakt te doen wat ik gedaan heb, hoezeer ik het verafschuwde;
ik heb mijzelven dus ook gericht en gij zult aanstonds zien waartoe ik mij heb veroordeeld
maar hij vond, dat de paardenfokkerij gehandhaafd moest worden, en dat men dus ook aan het fokken van vossen de aandacht moest schenken;
en wat hem betreft, als zijn vriend
In de eerste dagen van haar reis vond zij al het uitheemsche beter, aardiger, grootscher en geschikter dan het vaderlandsche.
Maar nu zij terugkwam voelde zij nergens te kunnen aarden zooals hier.
Wat had hij ook te vreezen: de trein was in volle vaart!
De lucht, die door het open raampje binnendrong, was ijskoud en hij verwijderde zich van het portier om middenin de coupé plaats te nemen
Uw komst doet mij zeer veel genoegen, zeide hij, ons hartelijk de hand schuddende.
Percy heeft den geheelen morgen naar u gevraagd.
Ach, die arme jongen, hij klampt zich aan een stroohalm vast.
vroeg Laigle.  Gij hebt er ten minste een aan den elleboog, zei Grantaire.
En na zijn glas geledigd te hebben, voegde hij er bij: Nu, arend der lijkredenen, uw rok wordt oud
belegd in drie procent consols;
want zoo voelde Becky de ijdelheden der aardsche dingen en in die veilige haven had zij gaarne haar anker laten vallen
ij ging dan ook doodafgemat naar bed, zij sliep spoediger in, dan zij zich zou hebben durven voorstellen, en, al werd zij nu en dan door angstige droomen gekweld, de nacht ging om, zonder haar die kwellingen te baren, welke zij te voren gevreesd had te zullen doorstaan
en hoewel de ingenieur onze gevangenschap niet gedeeld had, had hij zich aan mij gehecht, zooals men onwillekeurig doet aan een kind, dat men van een wissen dood gered heeft
n, zeide ejuffrouw, even den vinger zacht bestraffende opligtende, zoo als gij er dit oogenblik weder uit ziet.
' m een einde hier aan te maken, bedankte, op eene zeer welmeenende wijze, den eer voor alle moeite, die hij zich wel had willen getroosten
en wie de kermissen ontstaan van de kerkmissen, de vastenavondpret, het gebruik der paascheieren na de Vasten, op eenmaal had willen afschaffen, zou ervaren hebben, dat de kracht der gewoonte en de macht der zinnelijkheid mogendheden zijn, die zich niet met een enkelen schok van hunne zetels laten stooten
en niet door het spreekwoord de hardste meesters genoemd zijn;
zouden de zonen der vrije Staten de uitbreiding der slavernij in ons staatslichaam niet geduld hebben;
zouden de zonen der vrije Staten geen handel drijven, gelijk zij doen
Heeft men ooit iemand zoo zien dwarsboomen!
Is er dan niemand anders, dien zij kenden
Terwijl Buat met een uitdrukking van blijde zaligheid in zijn schoone blaauwe oogen, op het slapend wichtjen Jacob van Lennep, Elizabeth Musch staarde, vroeg Mevrouw Musch met een glimlach: 'Gy zijt er nu toch over getroost, Heer Schoonzoon!
of niet de resultaten ernstige onaangenaamheden na zich zouden slepen Doch wat deed het ertoe De prijs was de inzet waard;
zij was er tenslotte persoonlijk buiten, als Sarinah het deed;
En, om alles te zeggen, ofschoon de president een goed en verstandig man was, was hij terzelfder tijd een zeer vurig koningsgezinde, en hij had er zich over gebelgd gevoeld, dat de maire van
Wie is daar?  riep ik, zonder in de duisternis eenig voorwerp te kunnen onderscheiden: Klaas!
riep Klaas, die niet geheel vrij was van bijgeloovige denkbeelden: als het de geest maar niet is van dien armen mof
afnemen.  Zij kwam des anderen morgens terug, en ik las op haar gelaat, dat zij mij niet veel gunstigs te berigten had.
Mijn zoon, zeide zij, ik heb mij niet bedrogen: ik heb geheel iets anders te bestrijden gevonden, dan de waakzaamheid van
vreemd volk met dien gevreesden naam werd genoemd.
e grachten van den ondenborg kunnen evenwel ook behoord hebben aan de oude havezathe o m b e r g, die in deze streek moet hebben gelegen
Gy hebt nog met gezegd wat gij gebruiken zoudt.
Willen wij het lekkerste van leder maal uitzoeken?
Rosa dankte hem voor zyne lieve bedoeling, doch zeide dat zfl niets zoude gebruiken dan een kopje thee
Neen, ik ben er niet op gesteld.
Een vuilen kerel kan men overal te zien krygen.
vroeg de reiziger, nog eens een oog op het woonhuis slaande
Wacht eens, ik zou haast vergeten mij van de boodschap te kwijten, die mij is opgedragen.
Mijne meesteres heeft mij belast u hare groete te doen, en te vragen, hoe gij den nacht hebt doorgebragt
zeide de Jonkvrouw, die niets van den uitroep van Reinout begreep, terwijl zij eerst dezen, en vervolgens de overigen verlegen aanzag
zij vonden nu hierin hun ideaal, omdat er meer waarheid in was gelegen.
Nog nooit had Lewin bij een door hem geuite geestige opmerking zooveel genoegen gesmaakt, als bij deze
Oom Daan en tante Floor komen uit Indië, zei grootmama.
waar het Tyrische purper zelfs ligt op den vloer van goudsteen en van geel albast, waar op de bedden en tafelen staan van goud en geurig sandelhout en waar, uit de goudene drievoeten, de onbekende aromaten wolken
Het is eene hoogheilige geheimenis, die ik ga uitspreken.
De Heer, de Heer zelf heeft mij gegrepen, en uit den dood tot het leven gebracht;
wat ik met het oog der ziele heb aanschouwd, terwijl het lichaam vlottende lag tusschen behoud en verderf, kan geen menschelijke tong uitspreken
evenals vrouw, kinderen, liefde, eerzucht en ijdelheid.
Maar hij herinnerde zich het etensuur en schreide als zijn wijngrog niet sterk genoeg was
en de straat er even somber uitzag als dit gewoonlp elders om vijf uur in den morgen het geval is, begreep ik dat het maar geraden zou zijn, weer naar bed te gaan, wat ik dan ook deed
dat hij geen ruimte had om de vleugels uit te slaan.
En van alle kanten strekten de zwanen hun sterke snavels uit, om hem de veeren uit te trekken.
De oostelijke gevel, waar zich de offices bevonden, was geheel door sparreboschjes en heestergewassen gemaskeerd;
maar niet alzoo de zuidelijke, die, geheel in hedendaagschen stijl verbouwd en vercierd, aan den gevel eener Italiaansche villa liet denken
Daar was eene gelegenheid;
Er zit geen hart meer in de lui.
Xjeef mij wat eten en drinken.
oei, zouden er zulke ondeugende menschen in de wereld zijn?
.  el!  k zou er hem, dien ik dat het eerst heb hooren vertellen, wel in staat toe achten
Nadat de Schipper nu vertrokken was, las LIJNSLAGER de twee brieven van den vader van zijnen reisgenoot, die voornamelijk dienden ter geleide van twee wissels en behalve de berigten van het welvaren van de geheele familie eenige algemeene vermaningen behelsden tot voorzigtigheid en goed gedrag
Maar gij weet wel, de vrouwen zijn nieuwsgierig.
De herbergier krabde zijn hoofd, en zou misschien gezegd hebben dat de mannen ook wel eens nieuwsgierig waren
Plornish, van oordeel was dat vijftig procent een mooi bod en meer te bieden louter geldverspilling zou zijn.
De lastgever en het werktuig reden weldra samen naar een stal in Holborn
deze niet nog met een tooverflakon, die een van zijn voorouders van een arokkaansche odin gekregen heeft en die allerlei wonderkrachten bezeten heeft, en misschien nog bezit?
ij vertelt daar een allervreemdste historie van, die ik u bij gelegenheid wel mededeelen zal
en zeker koddig zelfvertrouwen met eenige bedeesdheid vermengd, toonde dat hij niet ongewoon was door zijnen meester als een speelpopje behandeld te worden.
Aylva meent, dat hij zich heel goed kent, en hij kent zich heelemaal niet.
Hij denkt, dat hij alles gedaan heeft, wat hij ooit zoû kunnen doen in zijn leven, en hij sluit zijn leven en zet er een streep onder.
Ik twijfel er aan,' zeide JOAN: 'ik heb in lang niet gespeeld en ben heden nog te verweerd van de reis, om naar behooren te spelen.
' Dit zeggende, plaatste hij zich naast den Baron, die Jacob van Lennep, De pleegzoon zich weder aan het spel begeven had, en wachtte zijne beurt af
Vrij goed bracht ik mijn verontschuldigende frasen voor den dag over de onbescheidenheid van mijn Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis komen logeeren en de drukte daardoor veroorzaakt.
Het goedige geratel van mijn zenuwachtige voogd bracht me verder op dreef.
Kom, Ruth, ga mede aanzitten, zeide Rachel.
Ik heb John bij het kleintje gelaten, en ik heb beschuit in den oven
weg.  Zij had immers een voorbeeld, dat al gaf het geen woordelijken raad, Hedwig overtuigend toonde wat goed en eerbaar was.
Maar zoo eenvoudig ging het niet toe, want de andere, eenzame Hedwig was inderdaad niet doordrongen van Leo's meerderheid.
en verwekte daardoor de verwondering van alle de aanwezigen, bij gelegenheid van een partijtje, aan het huis van den eer, op een der geboden, toen hij hen verzocht op de kamer, die hem de eer, staande zijn verblijf, had ingeruimd tot eene schilderkamer
.  daar had wel gelijk in, nu hij wist het ook bij ondervinding.
en dan was die, naar ik merk, geheel niet van de slechtste soort
Men ziet in de ruimte of in zijn eigen hersenen iets onduidelijks, ontastbaars zweven, als de droom der slapende bloemen.
Men ademt de uitvloeisels van het groote donkere ledige
an dien nieuwen tijd spreken niet alleen de verdeelde en veel verbeterde markegronden, maar ook de ledige vakken, die gij rondom in het houtgewas bespeurt
en toen allen heen waren bleef hij nog zitten.
Papa!  zeide Eva, hare hand op de zijne leggende.
Hij maakte eene beweging van schrik en huiverde, maar gaf geen antwoord.
zwierf van de eene stad naar de andere door Frankrijk;
sur M. , vormde het denkbeeld, waarvan wij gesproken en voerde uit wat wij verhaald hebben;
naar zijn huis.  Toen ik haastig afscheid nam van het lieve meisje, waaraan ik zooveel verschuldigd was, en bedacht waarvoor zij misschien dien ochtend bewaard was
vervolgde ik, en hief nu aan met het opschrift, boven het derde vak geplaatst: De leeuw, dien Simsons vuist ter neder heeft geveld, Had honing in den muil, gelijk de Schrift vermeld: Maar zoo deez' kast almeê een leeuwenkop besluit, Daar vliet nooit anders dan gezuiverd water uit
Voor zijn' oom Schemseddin Mohammed koesterde hij de meeste achting;
maar mogt hij hem de verregaande kwellingen, hem gedurende de reis van Damaskus naar Caïro aangedaan, vergeven, nooit werd hij zoo vertrouwelijk met hem
totdat de stilte nauwelijks meer werd afgebroken, dan door het slaan der klokken, welke den voortgang des tijds afmaten
de oogleden opsloeg en met haar flonkerende zwarte ogen hem recht in de zijne keek, dan was het als spoorde hem dat aan zich in haar ogen behaaglijk te maken Maar hij dacht daarbij aan niets Hij hield veel van zijn vrouw;
ik denk echter niet geheel zooals hij, voegde zij er lachend bij.
Ik meen, wij hebben in den laatsten tijd veel te veel met algemeene, openbare plichten te doen.
Hij is zeer bevriend met een heer van goede familie schoon in geheel andere omstandigheden — die mij — ha — zijn begunstiger mag noemen
k vind het wel wat erg dat ik daarbij altijd maar alleen aan het woord ben, maar dat is je eigen schuld, e mag me altijd antwoorden wanneer je maar wilt.
ean ebster, adertje angbeen k heb nu al drie dagen lang telkens een paar regels aan dezen brief geschreven en ik ben nu heusch bang dat ik je een beetje verveel.
Het is belachelijk, zeide ik, en het doet nooit goed.
Ik voor mij zie geen kwaad in het huilen, zeide ik;
dat is hare natuur, en als de natuur niet op de eene manier er uit kan, dan neemt zij eene andere
bleef het oog vestigen op de blaauwende streken van zijn vaderland.
oe lang men ook op deze hoogte vertoesde, nog langer zou er gebleven zijn, die den entmeester aanhoudend naar alle de vlekken, dorpen en steden
en een der kieine jongens de aanmerkirig maakte, dat George nu al begon te denken, dat hij een groot man was, waarop papa en mama insgelijks lachten, en George die een rotting droeg
dat hun het recht kon geven mij lager te stellen?
Gij houdt Wronsky voor een aristocraat.
Een man, wiens vader zich alleen door intrigues in de hoogte gewerkt heeft
Mag ik mij storen aan de al te groote schroomvalligheid van dien goedhartigen grijsaard, die boven alles het eerst mijn belang in het oog houdt, en die mogelijk allerlei omwegen zoekt uit voorzichtigheid, in plaats van recht op het doel af te gaan.
hoewel het op zijn eigen bevel geschiedde.
Daarop klauterde hij als een kat naar den top van den meiboom, die voor het huis stond, zette de pruik op den weerhaan, en bracht dien door een forschen slag
als ik weg ben, zult gij weten dat ik mijne boodschap bij Lize gedaan heb, wanneer gij haar hier op mijne plaats bij uw bed zult zien, om u niet meer te verlaten
Ik hoorde de schel van den Notaris klingelen, den Klerk de trappen ophollen en kort daarop weder beneden komen, om dengenen, wiens audiëntie was afgeloopen, uitgeleide te doen, en een nieuwen bezoeker op te roepen.
Werkelijk werd de deur van het vertrek geopend en de stem van den Klerk noodigde Kneel Poppes uit, hem te volgen
iet het minst,' zeî ettemie: 'of ja, toch wel:' en zich recht voor hem plaatsende, en hem aanstarende, als of zij hem met haar blikken had willen doorboren, vroeg zij hem met een gesmoorde stem: 'wie heeft u toch in t hoofd gebracht, dat er iets aan t mijne zou haperen
Eerst vonden wij den man niet te huis, doch na eenigen tijd wachtens, kwam hij eindelijk, en kostte het mij veel moeite, mijne schuld binnen te krijgen.
Zoo doende is het veel later geworden, dan wij gedacht hadden
vervuld met het gebeurde van den dag, dan dat hij het van zich zoude hebben kunnen verkrijgen, rustig en bedaard achter een hegge of kade de komst des vijands te verwachten, gelijk de andere Friezen deden, wier anders zoo onstuimige zielen door de zekerheid der overwinning die allen bezielde in staat gesteld waren
Het was, of de vriendelijke bedrijvigheid der gastvrouw de kamer plotseling vulde en veranderde.
Even duchtte Stork van haar, dat zij een onbehendigheid deed, toen zij, den dichter het glas voorzettend, zei, dat alleen zoo'n lekker grogje de reis van Amersfoort wel waard was
want ik zou vrij wat moeite hebben gehad om ze behoorlijk van stapel te doen loopen, vooreerst omdat Zerbino er niet was en ook omdat ik de costumes miste en hetgeen er verder bijhoorde
het zware ijzeren rooster weder boven zijn hoofd te plaatsen, waarop de straatsteenen opnieuw vielen, den voet op een gemetselden bodem, drie voeten beneden den beganen grond te zetten
dag.  Ik deed beter maar thuis te blijven!
De innig bedroefde toon waarop zij sprak, als of de woorden als van zelf uit haar hart opwelden.
zonder dat men hunne zaak behandelde of zelfs hen maar in verhoor nam, wat voor mij hetzelfde was, en ik wist niet, dat in Engeland er nooit meer dan een paar dagen verloopen
den prins en de monsignore's, die Rudyards plaats innamen, maar vooral waarschuwen voor het Huwelijk, al was het met een prins-hertog.
En zich opwindende, sprak zij met mevrouw en de meisjes
was inderdaad getroffen door deze betuiging, en bijna nog meer door zijn ootmoedig verzoek, dat zij hem toch nog het genoegen wilde vergunnen, om haar tot aterloozewerve te vergezellen, opdat hij nog zoo lang mogelijk haar bijzijn zou mogen genieten
Haar oog werd lieflijk gestreeld door de zacht lachende bontheid van die groote kamer, welke een museum geleek.
De moderne luxe van Betsy's salons, vol verguldsel, peluche en satijn, scheen haar banaal en smakeloos toe, bij deze, ietwat slordige, stoffige en toch gezellige weelde
en dat zich allerlei belachelijke lichtzinnigheid ruim baan maakte;
maar hij bemerkte ook een ongetwijfeld oprechte, zich steeds meer verbreidende geestdrift
toen ik tot mijn verbazing haar bruin haar, haar zware wenkbrauwen en haar groote, donkere oogen boven de rand zag opduiken.
Ze naderde, keek me even aan en ging zwijgend naast me liggen.
Ik vond geen woorden om te spreken en geen moed om me te verroeren
De kastelein, ziende den rezident, boog, en de rezident tikte kort aan zijn pet en ging de societeit voorbij, sloeg links om.
Hij wandelde een laan af, langs kleine donkere huisjes in kleine erfjes weggedoken, sloeg weêr om en ging langs de uitmonding der kali, die was als een kanaal
maar toen de medicus er voor uitkwam dat hij medicus was, en in die hoedanigheid daar nooit van gehoord had, veranderde hij van batterij, en begon mijn vriend een verkwikkend tafereel op te hangen van de veelheid der jonge doctoren, die in Amsterdam, zonder brood, op dure kamers woonden en allerlei laagheden doen moesten om een bus te krijgen
De Podsnaps woonden in een donkeren hoek bij Portman Square.
Zij waren een slag van menschen die altijd in de schaduw wonen, waar hunne woonplaats ook zijn mocht
Tot dusverre hadden wij ons slechts gelukkig gevoeld door dit vooruitzicht en hadden wij die koe zoo mooi gemaakt, als onze verbeelding ze maken kon: het zou eene witte koe zijn
wie iets vrooms zegt, zegt ook iets kwezelachtigs;
want er is evenveel ondeugd in de deugd als er gaten in Diogenes' mantel zijn.
Wien bewondert ge, den vermoorde of den moordenaar, Cesar of Brutus
op en neer, in zonneschijn en schaduw, eiken dag met meer moeite.
Eindelijk, op een namiddag stond haar man tegen wien zij na dien nacht door niets meer te bewegen was geweest om een woord te spreken
lachend in zijn zwart buisje en broekje.
Zijn vader gaf heel wijselijk een souverein aan Blackball, zijn meester, en verzekerde de welwillendheid van dien jongeheer jegens zijn fag.
Van der Horst, die insgelijks voor het nemen van geweldige maatregelen terugschrikte, gaf luide zijn goedkeuring te kennen over het door Heenvliet gesprokene, en Kievit begreep alzoo wijsselijk, dat het geene zaak was, hier ter plaatse het onderwerp verder aan te roeren
En zij kwam er toe alles te haten wat zij zag en onderging, alle doode dingen, de leege straat met de kleine baksteentjes waar het stof langs woei, de snuisterijen in haar ontvangkamer die zij elken dag plichtmatig afstofte, tot de deur van haar provisiekamer waar zij elken dag de benoodigde waren afwoog en uitdeelde
terwijl in den laatsten, zooals ik zal aantoonen, de feiten geheel verkeerd zijn voorgesteld.
Op mij rust thans de plicht, voor de eerste maal te vertellen, wat er werkelijk plaats vond tusschen professor Moriarty en
de Leeuw, de vreeslijke Leeuw.
Achter den Held, die aarzelde, strompelde hem na de armzalige vorm, een schim gelijk, van Molorchos, den herder
Wij waren door Temple Bar in de City gekomen.
Nu niet meer sprekend, maar stil naast mij voortloopend, gaf hij zich geheel aan het eene doel van zijn leven over
zij zijn te rijk, en zouden zich weldra boven ons achten: reeds willen zij niet meer bekennen dat wij, die uit edel bloed gesproten zijn, hen als onze onderdanen mogen behandelen, alsof het geld, dat zij met handwerk gewonnen hebben, hun bloed edeler maken kon.
op dien paal hangt een' nagemaakten Hertogshoed, en iedere Zwitser, die daar voorbij komt, moet dien hoed groeten, alsof deze de Hertog of Keizer zelf was!
hij wachtte niet tot deze er van sprak, van haar weder in gunst aan te nemen, maar hij deed dit terstond uit eigen beweging.
Vervolgens verklaarde de kalif, dat hij zijn hart en zijne hand aan Zobeïde schonk
Ik wil mij niet verlagen tot die komedie, mij beweringen te laten afpersen, die volkomen overbodig zijn.
Daarop ging zij de kamer uit, en Elinor durfde haar niet volgen om de zaak uit te leggen, want gebonden als zij was door haar belofte van geheimhouding tegenover Lucy, kon zij Marianne niets mededeelen, dat haar overtuigen kon
Wat nieuws, vader?  vroeg Rachel, terwijl zij hare beschuiten in den oven stak.
Steven Stebbins heeft mij gezegd dat zij van nacht uit moesten met paarden, zeide Simeon met bijzonderen nadruk op het laatste woord
Waarom niet liever alles in eens uit gezegd, en uw volle vertrouwen geschonken?
' vroeg hij.  'Aan een vreemde, aan eene vrouw, waarvan ik nog niet weet hoe zij het zelve met mij zal opnemen, waar ik mij zoo deerlijk bedrogen zag in de vriendin,' sprak ik in onrust, vreezende dat
het betrekkelijke, namelijk de monarchie, biedt wederstand aan het absolute, namelijk de republiek;
de maatschappij bloedt onder dit conflict, maar wat thans haar lijden is, zal later haar heil zijn
Wlenzci scheen uitgesproken.  Hij stond nog voor den keizer, die daar zat, in den stoel bij zijne schrijftafel.
Toen, in Othomars moede hersenen voelde hij, dat hij hem moest laten gaan
en ik zal voortgaan met mijne preek.
Geef mij een oogenblik tijd, want ik heb lust om van blijdschap te schreien.
Het is zoo heerlijk, John, van blijdschap te schreien
Het was nu in het holst van den nacht, en de maan aan het ondergaan, toen het paar vrienden met hartelijke adio's de Signora verliet.
, Het leven van Maurits Lijnslager hebbende, meenden zij eenig geluid te hooren, en op het oogenblik werden zij beiden aangegrepen
Zoo schakelden de oogenblikken tot dagen, de bloemen zich tot hechter festoen.
Zoo scheen het gewone niet te zijn, en was de eens schijnbare uitzondering de vreugde voor iederen dag
Eline glimlachte en mevrouw mijmerde op dien glimlach voort.
Pauls hartelijkheid voor Eline trof haar, terwijl ze dien cynischen klank, die satirieke tint in zijn stem, dat luchtig minachtende in zijn wijze van spreken miste
en de oude heks, die ze van zijne moeder ontving, ligt in hare doodkist te verrotten.
Zij lachten en spraken over het geluk, dat hen zoo begunstigd had.
Daarbij bleef het en nu is het Zaterdagavond en staat baas Venus voor het hek vane Laan en belt aan.
Weggdoet het hek open en ontdekt een bruin papieren pak onder den arm van baas Venus, waarop hij droogjes aanmerkt
Bosboom-Toussaint, Langs een omweg dat mij afschrikte en mij terughield van bekentenissen, die zoo weinig kans hadden met medegevoel te worden aangehoord.
Opeens kwam hij naar mij toe, bleef bij mijn stoel staan, en mij diep in de oogen ziende, als om mijne innerlijkste gedachte te peilen
zijn gezicht hernam de gewone uitdrukking van pedanten overmoed en langzaam, dood op zijn gemak, ging hij heen.
Onder het publiek waren vele kennissen van hem: personen, aan wie hij was voorgesteld en met wie hij in de
een stuk graauw papier en eenig mutsekarkas - den valschen baard, dien Arlington weggeworpen?
'Kaik mair eens,' vervolgde hy, Arlington de knevels onder den neus houdende: 'Men Heir heit ze ommers niet meir noodig
men besteeg het langs een' trap, die midden in het kamertje uitkwam.
RAESFELT had den Baron dus niet hooren inkomen: en deze, zijn' raadsman zoo diep in gedachten vindende, had hem niet willen storen, maar zich naast den ingang op een boekentrapje nedergezet
een omweg ter zijde wijken baatten toch niet, als de vijand besloten was.
Zij vatte dus moed, en het ontbrak haar niet aan aplomb, dat was duidelijk uit de wijze waarop zij met een fieren, vluchtigen groet Eckbert Witgensteyn voorbijging, zonder hem aan te zien
Onder de hoorders, die aan de lippen van den zanger hingen, bevond zich ook Fulco, wiens hulp op den burcht wel eenigen tijd gemist kon worden.
En een vurig bewonderaar van zang en muziek als hij was, hadden de tonen der vedel hem al spoedig naar de plaats gelokt, waar de minstreel zijne liederen zong
te ledigen, en met zijn onbeduidend gewawel en krassende stem den goeden ol, die zich reeds in geen aangename stemming bevond, ongeveer hetzelfde genot te verschaffen, als het geluid van een ijzeren boor, waarmede gaten in metaal gedraaid worden, zou bezorgen aan iemand, die met de koorts te bed lag
Boven de schaar der wevers staken tweeduizend Goedendags met hun ijzeren punten in de hoogte;
Gwyde stond op het midden der plaats, met een twintigtal edele ridders rondom zich;
hij wachtte totdat de overige gezellen, die men om de in de stad zijnde karren en paarden gezonden had, terugkwamen
Dienaresse en Nicht, De Uitgeefster heeft nodig gevonden, deezen Brief, als ook dien van Pieternel, van de taal- en schryffouten eenigzins te zuiveren, op dat men die zoude kunnen lezen
Sedert een uur hoorden wij een dreunend zuchten, een zwaar geruisch als dat eener onstuimige zee met zware slagen vermengd.
Dit dreunen werd veroorzaakt door de wentelende assen, de slagen door de hamers en zuigers
Kan ik, die u als myne eigen Dochter bemin, dit zien, zonder op u misnoegt, en over uw gedrag zelf bedroeft te zyn?
Gy weet, Liefde, dat ik geen behagen heb in den Heer R.
opwolkende, vullende den hoogen hall met een dikke damp.
En, zieltogende, lag zij te stikken in den dichter en dichter zwellenden walm.
Buiten sloeg een felle brand uit alle voorramen van het hôtel Zanti op
Maar mijn vroegere droomerijen van familieleven zijn onzin.
Dat alles is veel eenvoudiger en beter.
Hij ging van de weide over den landweg naar het dorp
haar vergramd aanziende: 'Heer Graaf!
een oogenblik slechts,' vervolgde hij, zich tot dezen wendende.
'Ik zal u volgen,' zeide FALCKESTEIN, bevreesd van eenig vermoeden bij den Jesuit te verwekken
de nietigheid van geoordeeld te worden door monden van menschen.
gisteren vond Scheffer de 'Leonore' nog zoo mooi;
Hij was iets meer dan middelmatig groot, doch stond klaarblijkelijk zeer zwak op zijne beenen;
deze omstandigheid kon echter de bewondering niet verzwakken
Op hare knieën viel zij voor die goede vrouw, wiegde zich heen en weder tegen hare borst en schreide en snikte eo.
hield haar met al hare macht in hare armen omvat
en wij kunnen niet verwachten, dat zij voor ons alleen anders zal worden;
wij moeten haar nemen zooals wij haar vinden, en probeeren, wat wij er met geduld en goeden moed van maken kunnen
hebt gij ook gezegd, dat zijn familie hem sinds lang in den steek had gelaten, en dat gij geen enkel spoor hadt, om te ontdekken wie hij was.
Ja, helaas!  antwoordde Squeers, die vertrouwelijker werd, toen
Javert had tot dit oogenblik bewegingloos en met nedergeslagen oogen bij dit tooneel gestaan, als een standbeeld, dat van zijn plaats geraakt is en wacht, dat men het weder recht zet.
die de vreugd over de terugkomst van zijn meester nog niet kon inhouden en eerst naar buiten geloopen was om daar eens goed uit te blaffen, kwam nu kwispelstaartend binnen