AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en de donkere weg dien hij gebaand heeft wordt een pad van licht dat naar den hemel voert het was laat
totdat er twaalf of veertien jongens op de banken zaten die tusschen de vier en veertien jaren oud schenen te zijn
op zijn schouder leunende om bij zijn oor te komen zeide hij zoo hard dat alle aanwezigen hem duidelijk konden verstaan het parool voor den ouden man is dok op is wat vroeg quilp
en kroop zoo voort hoe langzaam scheen zij zich te bewegen nu men de beweging wel kon hooren maar niet zien
het is of gij dat schimpen nooit laten kunt zeide codlin ja toen ik in eens over de vijf shillings ophaalde
geen vreemde roover of moordenaar had haar de helft der ontzetting kunnen aanjagen waarmede het oogenblik waarin zij haar geheimzinnigen bezoeker herkende haar had vervuld
en werd het licht dat door het sleutelgat scheen van buiten onderschept door een menschelijk oog de dwerg die uit zijn humeur was en naar iemand verlangde om zijne kwaadaardigheid te ontladen
er dan eene halen als het u belieft maar hoor mij toch eens aan zeide kit smeekend zijne oogen opslaande
en hetslaan van tien uur hem herinnerde aan de noodzakelljkheid om weder naar boven te gaan voordat brass en sally terugkwamen
dat wat zwak op de zenuwen was aan het schreien en voor dit misdrijf werden beide oogenblikkelijk uit de kamer gebracht met een spoed
de tabakslucht kwam uit den winkel beneden en de zeeperige arm behoorde aan de meid die juist bezig was de trap te doen
als hij eens stierf plotseling een toeval kreeg en nooit weder levend thuis kwam of als hij eens thuis kwam en nadat hij haar naar gewoonte goeden nacht had gezegd
dat hij en barbara toch eigenlijk wel veel van elkander hielden nu scheen barbara om de waarheid te zeggen het minst van het geheele kleine huishouden in haar schik te wezen met de drukte
wenschte dat hij een walvisch of een eend of iets anders ware alles behalve een jongen die op zulk een smoorheeten dag op school moest zitten
waarom slaat gij geen kerel zooals gij zelf zijt zeide de jongen langzaam naderbij komende
als wij nu maar buiten waren zeide nelly met geveinsde opgeruimdheid zouden wij wel een goeden ouden boom vinden die zijne groene armen uitstrekte
afstand van het gedrang om de diligence vielen elkander toen om den hals en snikten van blijdschap beider eenvoudige weeding de afstand dien het kind alleen was gekomen
ik heb uw bode halverwege ontmoet ik dacht wel dat gij mij zoudt vergunnen u mijn compliment te maken ik hoop dat gij bestendig welvaart
eindehjk overmeesterde haar de vermoeienis langzamerhand liet hare hand hem los en nu lagen zij naast elkander in diepen slaap verzonken
terwijl kit denkt hoe ongelukkig het is dat zulk een braaf man een zoo ongunstig voorkomen heeft een man vervolgt sampson die op een morgen
die onnoozele domkop zal mij niet voorniet een pak slaag hebben gegeven en die trent zijn vriend en medehelper zal er voor boeten dat hij eens mijne vrouw oogjes heeft toegegooid
als bloedverwanten op elkander kwaad worden en ruzie maken de vleugelen der vriendschap moeten nooit ruien
langzaam verliet hij de plek en ging het gebouw langs totdat hij aan eene deur kwam hij klopte aan maar kreeg geen antwoord en toch hoorde hij van binnen een vreemd geluid
zij zouden zeggen dat gij zin in haar gekregen hadt dat zouden zij zeker hierop gaf kit geen antwoord dan door zijne moeder met groote verlegenheid te verzoeken
ik geloof niet moeder dat nelly de opgeruimdheid en vroolijkheid zondig zijn evenmin als ik dat van hemdsboordjes kan denken en de hemdsboordjes te verbieden
zeide de jonkman terwijl hij zijn makker verder naar binnen trok ga zitten dick maar vindt de oude man het wel goed vroeg swiveller zacht ga zitten herhaalde zijn makker
om het treurige van het effect te vergrooten stak zijne handen in zijne zakken en stapte met langzame schreden het kantoor op en neder
zij zond eene heidin weg die haar hare toekomst wilde voorspellen zeggende dat die haar reeds lang bekend was maar zij riep nelly tot zich nam vriendelijk hare bloemen aan stak haar
de heining tusschen deze werf en de naaste is gemakkelijk over te klimmen zeide hij toen hij deze voorzorg had genomen en die heeft ook een achtersteegje dat steegje zal ik uitgaan
daar hij zich duidelijk herinnerde dat hij den sleutel op de tafel had gelegd moest hij echter toegeven dat de zaak mogelijk was
op wien aller oogen gevestigd waren wel wist dat hij er armoedig uitzag en dat de notaris witherden een driftig heer was die zeer hard en snel sprak
met de tranen in de oogen en bevende van ontroering spoedde nelly zich naar de deur en verdween even snel
en zoo had zij voortgeleefd totdat het bezoeken van het kerkhof geene smart meer voor haar was maar een ernstig genot een plicht die haar door gewoonte dierbaar was geworden
ging uit en nam toen hij den waterkant had bereikt eene boot om zich naar zijne werf te laten brengen
hij is een uitmuntend commensaal mijnheer ik hoop dat wij hem niet zullen verliezen ba riep de dwerg uit nooit denkt gij om iemand anders dan u zelven
en nog zat de arme jufvrouw quilp huiverend van koude en halfdood van vermoeienis in haar
nu is de eenige vraag daar zij mij niet kennen en het meisje god zegene haar denken zou dat een vreemdeling die hen wilde medenemen de vrijheid van haar grootvader belaagde
duidelijke blijken van herkenning maar toen hij de platte kist ontdekte begon hij ook zoo razend te blaffen tegen den grooten neus dien hij wist dat er in was dat zijn meester genoodzaakt was hem weder in zijn zak te steken
het wel voor het welgelukte portret van een voornamen meerman of ander zeemonster kunnen houden daar het beeld veel te groot was voor het vertrek waaraan het thans tot sieraad strekte
maar voorzichtig want gij z'y't er niet aan gewoon wei hoe smaakt dat lekker antwoordde de kleine meid
hoe kunt gij dan zeggen dat wij veilig zijn hernam de grijsaard vreesachtig rondziende terwijl zij overal naar mij zoeken en ons misschien op het oogenblik zullen overvallen
en in het midden van al die opschudding zat de arme schoolmeester en poogde vruchteloos zijn kleinen afwezigen vriend te vergeten en zijne aandacht op zijn dagwerk te vestigen
de vreemde heer deinsde terug en beschouwde de gewezene jufvrouw jarley welke dien morgen tot eeuwige spijt van slum den dichter met den philosophischen george in het huwelijk was getreden
hij vraagt haar altijd om raad en hij zou het hart niet hebben om er van af te gaan ik denk zeide dick dat zij wel dikwijls over andere menschen met elkander zullen spreken
intusschen hotste de wagen zwaaiend voort alsof hij ook sterk bier had gedronken en daarvan dommelig was
als een duidelijk blijk dat het bier zijn eetlust niet bedierf de dame bleef een poosje goedkeurend toekijken en zeide toen hebt gij haast gedaan
en bleef stil zitten hoewel hij zich overtuigd hield dat er niemand anders in huis was hierin bedroog hij zich echter
en stonden geene enkele maal stil om achter zich om te zien juist toen zij de touwen bereikten werd de klok geluid om het perk te ontruimen
en hoe hij daarop van zijne reisgezellen had gesproken en op aanraden van den doodgraver naar den predikant was gegaan
lxiii de gevaarlijke pret een flauw lichtje uit het venster van het kantoortje op de werf van quilp stralende
toen zij haar werk gedaan had bedankte hij haar en vroeg waar zij heen gingen n niet verder van avond geloof ik terwijl zij haar grootvader vragend aanzag
en zoodra zij den rug gekeerd hadden ontdooide de kleine jakob en hervatte zijn huilen juist op het punt waar quilp hem had doen bevriezen
ja maar ja roept de advocaat hem terstond overbluffende gij zijt al een zeer aardige getuige naar mij dunkt de advocaat van brass zet zich neder
zich verwonderende dat zij op zijne kamer zoo thuis was en kwam door nadenken op den inval dat sara brass wie hij meende
deze aardigheden waarvan sally voor het eerst bij toeval getuige was bevielen haar zoo wel dat zij
vele van uw kort leven die gij hier alleen met mij hebt doorgebracht aan uwe eentonige levenswijze zonder speelmakkertjes of kinderlijke vermaken
en altijd hoorde men hem in zijn avondgebed fluisteren heere laat zij toch morgen komen de laatste maal was het op een schoonen lentedag op het gewone uur kwam hij niet terug
om den ouden of den jongen heer garland op te sporen en dezen te verzoeken om terstond bij hem te komen is er niets overgebleven vroeg dick
wist het knaapje hem over te halen om zich naar bed te begeven te gaan wandelen kortom bijna alles te doen wat men van hem hebben wilde
om de veranderingen tebeschrijven die zich op het gezicht van quilp vertoonden terwijl hij dezen brief wel zes malen overlas zou men eene nieuwe taal noodig hebben
wien zij zoo dikwijls bij het aanbreken van den dag thuis had zien komen dit was haar beminde oude vriend haar zachtmoedige reisgezel haar goede vriendelijke grootvader
denkt gij dat iemand iets om den lord kanselier zou geven als hij hem eens in zijn nachtgoed en zonder pruik had gezien ik geloof van neen gij hebt gelijk zeide de oude man
en men had lang werk voordat alles uitgezocht en tot een of ander einde aangewend was de oude vrijer had het zeer druk met dit werk
te beleedigen en dat hij geen man was die zich op de teenen liet trappen gelijk zekere eigenwijze lummels die hij niet nader wilde aanduiden
de roem en de trots der kostschool van jufvrouw monflathers was de dochter van een baronet een wezenlijken echten baronet
daar de vorige bewoner thans getrouwd was en een eigen huisje had toen zij beneden kwam zag zij dat de schoolmeester reeds opgestaan en uitgegaan was en begon daarom
de jufvrouw zeide brass ja de jufvrouw antwoordde de constable en ook dat jonge mensch die het vermiste gevonden heeft
en beloofde te doen wat hij haar beval gij moet haar hare geheimen uit de keel halen iluisterde quilp
iedereen liever dan mij e i g e nwijs moet mij voorgaan natuurlijkl hij heeft wel juist die banknoot niet weggekaapt maar ik twijfel er toch niet aan of hij zou er toe in staat wezen
want hunne stemmen die zeer hard waren geweest zwegen plotseling toen ik binnentrad en de oude man kwam haastig naar mij toe
aardigheidaar zeide hij terwijl hij op zijne teenen op het vensterkozijn staande naar binnen keek is er iemand thuis is er wet en recht te huur of te koop
toen vrouw nubbles gedaan had begon jufvrouw garland weder en zeide dat zij vast geloofde dat de moeder van kit eene eerlijke en fatsoenlijke vrouw moest wezen
waarom is dat mensch nooit bij de hand als men haar noodig heeft met moeite liet hij zich door den notaris weerhouden van terstond de deur uit te vliegen
en ze een voor een te overwinnen er eene te zien aankomen onder het naderen in kracht en woede toenemende voor een oogenblik te buigen terwijl zij loeiend voorbijgierde
kit was dankbaar voor deze gunst en zat zeer aandachtig in den catechismus te lezen hoewel hij dien sedert jaren van buiten kende
wel omdat hij eene nieuwe kuur in den kop kreeg en liep op een draf tot voor het rechte huis waar hij weder bleef stilstaan
en dat beide zeer knappe lieden waren geweest benevens andere buitengewone punten van overeenkomst
en zeiden dat het niet beter was dan bedriegen en stelen als de meester zijne leerlingen de bun toekomende portie onderwijs onthield
als die gedaante daar eens binnenging om den ouden man te vermoorden i zij werd duizelig want de gedaante ging inderdaad naar binnen en er brandde licht in de kamer
nu steekt gij er toch den gek mede mijnheer als ik voor u geen tijd had zou ik al weinig tijd moeten hebben
het is toch al te erg om dat lieve kind daar zoo op te sluiten en het verwondert mij niet dat de oude man het voor u geheim wil houden
terwijl sommigen den ouden man vriendelijk groetten anderen hem de hand drukten en menigeen als hij waggelend voorbijging prevelde god helpe hem
en het aan zijne toehoorders overlaten om het punt van rang te beslissen verder merkte hij aan dat hij in deze vraag eene bedoeling zag om hem persoonlijk
met een knik en een kermenden zucht alsof hij nog de zwaarte der kastop zijne schouders voelde gij zijt zeker naar kermissen markten en harddraverijen geweest hernam de
maar hebt gij niets overgehouden nelly vroeg de oude man is alles weg hebt gij niets volstrekt niets meer
naar de voor de harddraverij bestemde plaats eene omtrent een half uur van de stad af gelegene heide hoewel hier eene menigte menschen die er niet zeer fatsoenlijk uitzagen
daar hij reeds zooveel gegeten had als hij met mogelijkheid kon binnen krijgen en nu op zijn gemak bij eene kan bier zat die hij smakelijk uitdronk zonder er iemand iets van aan te bieden
in zijn mond had gestoken hield nu even op en balkte niemand is gek genoeg om te zeggeh
de oude vrouw zag hem gramstorig aan maar deinsde terug naarmate hij naderde en liet zich zoo achteruit drijven
swiveller wierp haar een knik toe verwisselde zijn rok met zijn kantoorjachtbuis en toen hij dit had aangetrokken hetgeen daar de mouwen zoo nauw waren een moeielijk werk was zette hij zich voor den lessenaar
wel hoe heet hij ook weer kit de bediende van mijnheer garland juist dien meen ik
en zoo als het ware de gastvrijheid van mijn dak heeft genoten dunkt mij dat gij dit aanbod wel eerst aan mij hadt mogen doen
en toen hij de twee sinaasappelen en wat gelei had gebruikt legde hij zich weder te slapen afgemat door de inspanning om zooveel wonderbaars te bevatten
in plaats van verder te spreken keek daniel haar nog barscher aan dan te voren terwijl zij hare oogen op den grond hield geslagen vrouw herhaalde hij ja quilp
wel ooit by een maaltijd waaronder geen woord goed of kwaad gesproken werd zooveel met op zich zelven zoo weinig beteekenende gebaren werd uitgedrukt
in de verte zag men niets dan hooge schoorsteenen aan rijen geschaard welke die eindelooze herhaling van dezelfde gedaante vertoonde die in benauwde droomen zoo ijselijk is
daarentegen was hij het volkomen eens met hen die beweerden dat de groote zerk bij de deur niet het graf van den gierigaard was die zijn eigen kind had verzaakt
hare sluipende schreden niet hoorende viert haar slachtoffer eene ingebeelde zegepraal maar zij blijft hem op de hielen
dat zijne vrouw hoewel gewoon aan deze kuren van angst bijna weder flauw viel de rum
en toen met een kind gezegend werden dat altijd gehoorzaam is geweest en ons altijd heeft liefgehad dat is voor ons beiden eene bron van groot geluk mijnheer
dit antwoord had iets hetwelk mij het kleine ding met onwillekeurige verbazing deed beschouwen want ik verwonderde mij welke soort van boodschap zij had moeten doen
om zulk een wanschepsel te trouwen met een nog hatelijker grijns dan anders zag de dwerg hen na en ging toen naar bed
swiveller zag sally aan en deze gaf hem een wenk om haar breeder mede te deelen wat er was voorgevallen
een paar roestige ankers eenige groote ijzeren ringen stapels vermolmend hout en hoopen oud en onbruikbaar
dan is de gravin voor de haaien dacht richard bij zich zelven hoe langer hij nadacht des te waarschijnlijker kwam het hem voor dat de kleine meid de schuldige was
tikte haar op de wang en prevelde toen bij zich zelven dat zij dagelijks grooter en sterker werd en spoedig een volwassen meisje zou zijn
waarbij niemand der aanwezigen het minste belang had uw grootvader sprak wel is waar van herhaalde vergiffenis ondankbaarheid
toen veranderde de rook in vuur en schoten er uit elken schoorsteen vlammen omhoog toen werden openingen
hebt gij zelf ook al iets gemist zeg richard betastte onwillekeurig zijn buis om zeker te wezen dat hij dit aan had en toen hij overtuigd was dat het eenige voorwerp
lv doodgkavers bespiegelingen en een goed werk
swiveller antwoordde dat zijn achtenswaardige vriend kortelings eene vaste aanstelling had gekregen in een ambulant speelhuis en nu daarmede op reis was
wel zoo wat bij greenwich aan land spoelen niet waar kameraad de ander bevestigde dit vermoeden en merkte bovendien aan dat hij eenige invaliden van het hospitaal had gewaarschuwd die zouden oppassen
misschien zou hij het nog eens gedaan hebben maar op dat oogenblik begon de hit te springen alsof hij gek werd van bhjdschap en barbara
eene broek die hem veel te kort was hooge schoenen en grijze kousen bij kruipende manieren had hij eene zeer harde onaangename stem
en toch zag hij met dankbare tevredenheid en teedere bezorgdheid terug en schreef menigen brief aan zijne moeder
die niet verminderde toen hij mijne kleine gezellin bespeurde zoodra de deur geopend was sprak het meisje hem aan als haar grootvader en vertelde hem hoe wij met elkander bekend waren geworden
want de vreemde heer haalt een zwaar zilveren horloge dat heel hard tikt uit zijn zak met kit's naam tusschen groote krullen op de kast gegraveerd en geeft hem dat tot eene gedachtenis
en het eind der sigaar werd gloeiend rood maar quilp bleef in dezelfde houding zitten rooken en drinken met denzelfden hondschen glimlach op zijn gezicht
en nelly was zoo vlug van begrip en goed van geheugen dat zij toen zij een paar uren met hare leermeesteres was opgesloten geweest volkomen in staat was om den aanschouwers
heere mijnheer slum riep jufvrouw jarley uit wie zou u hier verwacht hebben op mijn woord van eer antwoordde mijnheer slum dat is wel aangemerkt
dan gehoorzamen toen wij bij de voordeur kwamen zette het meisje de kaars neder wenschte mij goeden nacht
geen engel gaat het hemelsche heirleger vermeerderen of hij blijft nog tot zegen werkzaam op de aarde in hen die hem hier
en luisterde trent was juist aan eene lofrede op zijne vrouw en beide vrienden verwonderden zich hoe deze dwaas genoeg had kunnen zijn
en nadat men bevonden had dat hij er nu zeer goed uitzag werd hij naar den stal gebracht waar hij zijne kennis met den hit vernieuwde die hem met buitengemeene welwillendheid ontving
dat hij eenige dagen geleden een langen brief alleen over deze twee had geschreven waarin hij zooveel van hunne rampen
en zijn vader's karakter en de menschheid in het algemeen ik zie hetzelfde karakter in al zijne stille en geregelde manieren
met haar eenen schoen als op de plek vastgeworteld staan bleef terwijl haar het water in den mond en de tranen in de oogen kwamen
met messen en brandende fakkels gewapend de vrouwen die hen met tranen en gebeden wilden terughouden van zich afstooten en in dolle woede voorthollen om zich zelven in het verderf te storten
en hebt gij zelf dien zeker iemand niet dikwijls alleen op het kantoor gelaten die zeker iemand zal wel de dief wezen wie meent gij met uw zeker iemand vroeg brass knorrig
maar ik zeg het tegendeel het is een aardig gebruik zeggen zij somtijds dat gij in deze streek hebt om de graven zoo te beplanten
waarvan zij evenzeer hield als van de kaart zoodat hij de oude vrouw op eene zeer schrandere manier
of denkt gij dat het ergens goed voor zou kunnen zijn om zoo te druilen en te teemen en zoo geweldig door zijn neus te spreken als die domine doet
en gij zoudt uwe vrouw niet gaarne ziek hebben door zoo iets of iets anders niet waar zeide jufvrouw jiniwin
wel lieve hemel kind zeide de oude man terwijl hij haar op het hoofd tikte hoe kondt gij zoo verdwalen als ik u eens verloren had nelly
en eene door de geledigde glazen verhoogde kleur naar buiten riep kit wien hij met schertsende vriendelijkheid den naam van kleinen slungel gaf en berichtte hem dat de
en de eerstgenoemde zich zelfs niet snel genoeg uit de voeten kon maken om zijne lfkdorens te redden die nu van den ongeduldigen hit een gevoeligen trap kregen
maar nooit werd de waarheid van zulk een oud verhaal met meer ijver door hem verdedigd dan wanneer het den een of anderen trek bevatte die de menschheid tot eer verstrekte
onthoud maar liefje dat wij morgen moeten beginnen wie kon blijder zijn dan de arme grijsaard toen zij den volgenden morgen hun arbeid begonnen
het uitzicht scheen echter meer beneveld en het gerucht minder te wezen ook kwam de weg haar moeielijker en ongelijker voor
hij ging zijns weegs en stapte nu en dan een deuntje fluitende met een zeer bedaard en genoeglijk gezicht huiswaarts
en begon hem met eene flauwe stem om eene aalmoes te smeeken de vreemdeling keerde zich om nelly sloeg hare handen te zamen gaf een woesten gil
en het meisje kwam terug hare lichtbruine haren zwierden los om haar hals en haar gezichtje gloeide zooveel haast had zij gemaakt om spoedig weder bij ons te komen
en daardoor aangemoedigd voegde de spreekster er bij dat als zulk een man zulk eene vrouw slecht en onredelyk behandelde dan
en de oude man zweeg stil terwijl hij mij wenkte om naderbij te schuiven nauwelijks hadden wij onzen maaltijd begonnen of er werd aan de deur geklopt
alles komt mij voor den geest evenals de droombeelden mijner jeugd en dan zijn linnengoed vervolgde hij met een glimlachje naar den muur starende
en daar ik ik durf het wel bekennen wat achterdochtig van aard ben heb ik haar gevolgd en ben aan de deur blijven luisteren als gij niet heelemaal dol zijt viel sara hem in de rede houd dan nu uw bek
met zijn groot hoofd tegen de leuning en zijne korte b nen op de tafel ik heb lust om eens doorte rooken vrouw zeide hij
dat is de reden dat ik nu bij u kom ik ben zeer verheugd mijnheer zeide de notaris dat gij eene aanleiding hebt gehad om mij met een bezoek te vereeren
op reis mijnheer riep kit uit ja met mlj en mijn vriend kunt gij niet raden met welk oogmerk kit
maar er is niets van gekomen en dus kan het mij niet schelen behalve om de bedoeling
de jongen wees naar het venster en antwoordde slechts met een gesmoord gelach hetwelk zulk eene innige pret te kennen gaf dat quilp hem weder bij de keel greep
volgde op een grooten afstand en terwijl nelly voortreed keek zij uit het venster nieuwsgierig
terstond weer gestopt zoodra de pijp uit is of ik zal den steel in het vuur steken en u gloeiend heet in den bek duwen
als gij verkiest dat ik dit alles opschrijf ben ik er toe gereed gij zult mij met zachtheid behandelen daarvah houd ik mij verzekerd gij zijt mannen van eer en gevoel
zult gij gaan och vergeef mij kom weder naar huis smeekte zijne vrouw neen i snauwde quilp niet voordat ik verkies
gij zult wel zeggen zeide hij dat het bij ons klein en behelperig is dat is waar
maar zij vreest dat kit haar zeer kinderachtig zal hebben gevonden in het geheel niet zegt kit enheteenige antwoord dat barbara hierop geeft is een klein kuchje
daar de hit het lange staan moede was en swiveller de natuurlijke drift van het beestje nog aanvuurde door te fluiten en te schreeuwen reed het wagentje te hard om veel gelegenheid tot gesprek te laten
bovendien de kinderen der armen kennen weinig vermaken zelfs de goedkoope genoegens der kindsheid moeten gekocht worden
zoo genoeglijk van den kleinen leerling des armen schoolmeesters kunnen droomen de morgen brak aan
hetgeen deze voor ditmaal zonder tegensporrelen deed neem het mij nietkwalijk mijnheer zeide kit het spijt mij dat gij daarvoor ophoudt
had geen langen arm en stak dien niet eens rechtuit toen zij elkander de hand gaven was kit zoo dichtbij dat hij een traantje aan haar ooglid kon zien hangen
en dick nu weder in eene treurige mijmering was verzonken en zeer genegen scheen om nog wat over het verlies zijner beminde te weeklagen nam de dwerg spoedig afscheid
eindelijk haar gelach en nu merkte ik op dat zij tranen van hartelijke aandoening in de oogen had
gij weet zelf wel welke strafu boven het hoofd hangt zoodat ik daarover niet behoef uit te weiden maar ik heb u een voorslag te doen
slecht zeer slecht antwoordde het meisje schreiende welk een lief kind niet waar zeide quilp
en dat heeft my bewogen om er bij wijze van voorrede iets van te zeggen op zekeren avond laat kuierde ik op mijne gewone manier door de i
abel aarzelde een oogenblik want hij was vreesachtig van karakter en had wel eens gehoord van menschen die in een vreemd huis waren gelokt waarin zij vermoord en uitgeplunderd waren
en galmend door den gang aankwam en met een blijden lach op zijn gezicht het kantoor binnentrad goeden morgen mijnheer richard zeide brass daar zijn wij weer bij elkander mijnheer
en bemerkte eindelijk een paar schitterende oogen die hem aankeken vervolgens ontdekte hij dat die twee oogen in het midden van een gezicht stonden
abel liet zich niet langer dringen hij verwijderde zich terstond en de kleine meid die hem had uitgelaten kwam terug met het bericht
laat mij toch uitspreken bid ik u witherden zweeg en brass vervolgde als gij zoo goed wilt zijn om hier eens naar te zien zeide hij
hij verzuimt geentijd daar kan men op aan niet zoodra komt kit binnen of de vreemde heer nooit had iemand het zoo druk laat de glazen vol schenken om zijne gezondheid te drinken
en dan werd hij door zijne moeder met trotsche blijdschap door den kleinen jakob met luidruchtige vreugdebetuigingen en door het geheele hofje met hartelijke gelukwenschen ontvangen
kit boog zich over zijn bord en barbara over hare erwtenschillen de een even verlegen als de and er dat zij elkander zoo betrapt hadden
nelly zekere onrust in het gezicht zag neen en zij heeft geen ander noodig maar
hij begon derhalve te gelooven dat quilp zijn eigen doel hebbende dat door de uitvoering van hun plan bevorderd zou worden ook wel oprecht voornemens zou zijn
als gij hem voor drie dagen hadt gezien zoudt gij hem niet meer kennen abel gaf geen antwoord om de waarheid te zeggen hij was ver van het bed en dicht bij de deur blijven staan
omdat hij daar zonder ons was en niemand had om mee te praten of zich te vermaken ja dat was het zeide dezelfde zachte en bedeesde stem die nog eens gesproken had
wij zullen vandaag niet ver komen zeide zij terwijl zij door de straten gingen mijne voeten doen mij zeer en ik heb pijn in al mijne leden van de vochtigheid van gisteren
en zij door bij de boeren eenig werk te verrichten een stuk brood konden verdienen vatte het meisje
aan den anderen kant zou zij door de innemende eigenschappen van haar schoonzoon te overdrijven de zaak van den opstand verzwakken waaraan zij al hare krachten had gewijd
of doe zelfs een tochtje van eenige dagen of weken maar in de stad ga ik zelden uit voordat het donker is hoewel ik den hemel zij dank zijn licht even liefheb
en liet toen een smal sneedje taart kijken dat er zeer onverteerbaar uitzag met eene korst suiker van een duim dikte
toen zij nog een paar malen had aangeklopt hoorde ik van binnen iemand aankomen en zag daarop door het glas een flauw licht dat langzaam naderde
nu j uist aantrippelen en wat is zij weder netjes zij heeft zeker in den spiegel gezien sedert zij weder beter is geworden maar hoe komt barbara den stal op te zoeken
waar het was hoe men haar ontdekt had en of zij welvarend en gelukkig was gelukkig is zij zeker
ik blijf niet hier stamelde nelly ik moet maar iets uit mijn kamertje krijgen en dan dan kom ik hier niet weer
weet gij het zeker en kunt gij u niet vergissen ik weet het zeer zeker en kan mij onmogelijk vergissen antwoordde sally met nadruk
dit zeggende blies hij de kaars uit deed zijne schoenen uit en ging op den tast naar boven
maar nu moesten zij nog eene lange voorstad doorgaan tusschen rijen van zoogenoemde buitentjes sommige met kleine tuintjes voor de deur beplant met eenige
zocht hij voor zijn eigen gebruik den fraaisten en gemakkelijksten stoel uit dien hij onder het oude huisraad vinden kon
verzonken zij alle drie in een nadenkend stilzwijgen hetwelk duurde totdat sally eensklaps een slag met hare vuist op den lessenaar gaf
ik zal de zachtheid waarmede ik weet dat gij mij behandelen zult rechtvaardigen want zonder die zachtheid zou ik er thans het ergste van ons drieen aan toe zijn
terwijl hij tusschenbeide swiveller scherp aanzag maar dewijl hij in het gezicht van zijn makker niets ontdekte hetwelk hem kon doen vermoeden dat deze gelogen had
en dat is het ook het is natuurlijk misschien leeren zij die eerst zoo treurden overdag naar den blauwen hemel en des nachts tot de sterren op te zien
om hem heen en zeggen dat de zaak reeds algemeen bekend is geworden en dat het geheele land medelijden heeft met zijn ongeluk
als legde hij het er op toe om kit onmisbaar te maken en dat hij zelfs onder het bestuur van zijn gunsteling somtijds eenige dolle kuren kreeg
hoewel de voornaamste inhoud uit drie hemden en een evenredig getal kousen en zakdoeken bestond eindelijk werd de kist afgehaald door den bode aan wiens huis te finchley kit
het is nog maar weinig mijnheer antwoordde nelly met neergeslagene oogen bij hetgeen wij voornemens zijn te doen
ik vertrouw hem niet in een van zijne dolle razende buien zou hij het mij nog eens op de straat naschreeuwen al was het ook een moord geweest zonder om zich zelven te denken
gij hadt niet verwacht mij hier tevinden zeide de vreemde heer ik heb er in het geheel niet over gedacht
zoeken geefmij nog eens de hand mevrouw de gravin ga zitten mijnheer abel scheen zich zeer te verwonderen over den titel van zijne geleidster en zette zich naast het bed neder
dat de kleine nelly eene schuilplaats verleende den volgenden morgen werd de oude man door eene ijlende koorts aangetast en hij bleef verscheidene weken lang in levensgevaar
ik geloof dat gij gelijk hebt zeide dick ja nu bedenk ik mij ik had het vergeten dien zelfden dag had ik frederik bij hem gebracht frederik had er om gevraagd
kit zag vol bewondering een geruimen tijd om zich heen voordat hij tot het besluit kon komen
dat hij niets meer kon zeggen of doen voordat de verlangde hartsterking kwam en nadat hij daarvan een frisschen teug had genomen ging hij zitten schrijven
er was niets in de geheele verzameling dat er ouder of meer versleten uitzag dan hij zelf toen hij den sleutel in het slot omdraaide zag hij mij aan met eene verwondering
gij zult wel nader van mij hooren maar zeg niemand een woord hiervan behalve uw meester en uwe meesteres moeder mijnheer zeide kit aarzelend zou zoo gaarne iets hooren
breng trent bij mij zeg hem dat ik zijn vriend ben hoewel ik geloof dat hij mij niet al te veel vertrouwt ik weet niet waarom want ik heb het niet aan hem verdiend
en wat zou dat vroeg sara terwijl de kleur van haar gezicht eensklaps veranderde zij is gevonden jufvrouw i antwoordde de notaris
dat hare overblijfselen in den nacht van de vier stadspoorten waren afgenomen en heimelijk daarheen gebracht en ter aarde besteld
het eerste geluid dat hem des morgens in de ooren drong toen hij zjjne oogen opendeed
bleef de oude vrijer tegen iedereen beweren dat de kerk wel waarlijk door de asch dier arme oude dame was
de banden dierijken en aanzienlijken aan hun huis boeien mogen op de aarde zijn gesmeed
is het te laat om het werk te voltooien dat gij gisterenavond zoo wel begonnen hebt antwoordde de oude heer
en om de lucht te zuiveren wist hij geen beter middel dan zelf zonder ophouden tabak te rooken
den solliciteur met een allerwonderlijkst vertrokken gezicht staan aankijken nog niet dood sampson zeide quilp
ach het is een akelig leven voor een oud man een akelig akelig leven maar ik heb een groot doel voor mij
ja dat was het toch wel antwoordde de oude man met een zucht want ik weet nu wel hoe ik toen dacht dat zij haast even oud was als wij
terwijl in pijen gehulde gedaanten in net rond knielden en de kralen van rozekransen telden dan bracht hij haar weder naar boven
een stompneus antwoordde jufvrouw jiniwin een haviksneus riep quilp zijn hoofd binnen de deur stekende
bij al zijne afwisselende bezigheden vond de oude vrijer nog eene bestendige bron van werkzaamheid en vermaak in de oude kerk
als gij wist hoezeer ik die noodig heb en van welk een bezwaar gij mij daardoor zoudt ontheffen
het was derhalve niet voor dat men den stal had bereikt en het wagentje met vrij veel moeite bevrijd was uit de beklemming waarin het was geraakt d'oordien de hit
wien zij alleen in de kamer vond sara ging zeer stijf en statig zitten naar het scheen niet weinig verwonderd dat haar commensaal en de geheimzinnige briefschrijver dezelfde persoon was
en plaatste zich achter de deur tusschen dit vertrek en de voorkamer die op eene kier stond en bovendien eene zeer geriefelijke reet had welke quilp dikwijls gebruikte om te spionneeren
quilp was blijkbaar eenigszins uit het veld geslagen en bleef een geruimen tijd zitten
natuurlijk antwoordde quilp van genoegen grijnzende hij de gedachte hoe weinig trent vermoedde wat zijne ware bedoeling was misschien is het om den oude iets betaald te zetten
en vertel mijnheer nu eens omstandig wat gij mij verteld hebt en gij mijnheer spreek geen woord voordat gij haar hebt aangehoord
prevelde quilp zou ik vergenoegd sterven achl zeide brass terwijl hij met een zucht zijne oogen naar den zolder
en door zijne leden laten wij gaan ik ben gereed geheel gereed nelly nelly had meer moeite om te gaan dan haar reisgenoot vermoedde
terwijl de oude man eene kaars opnam en de deur ging openen toen hij terugkwam volgde kit hem op de hielen
de dre kenschap hem doorgaans in dien bijzonderen toestand verplaatste welken men gewoon is sljjmerig te noemen wist hij er niets aan te doen dan zijn hoed op den grond te smijten
de kleine meid antwoordde de jongen ben je doof wacht maar zeide quilp zeer vriendelijk wij zullen straks afrekenen
en nu heb ik dien schelmachtigen d werg ontmoet het moest wel slecht afloopen ik ben een ongelukkige wees een ongelukkige wees
met opzettelijk voor zulke gestichten gedrukte brieven waarin betoogd werd dat wassen beelden den geest beschaafden den smaak verfijnden en het gemoed veredelden
door het advies der beste raadslieden die wij in zulk een korten tijd over de zaak konden spreken gij zult wel evenals wij van gedachte zijn
maar hij ging een zeer gemeen middel beproeven om hun een genoeglijken avond te bezorgen
maar betsy durft nooit en dat is wel jammer en schande ook eer ik mij door een man zoo liet commandeeren als quilp haar commandeert zeide jufvrouw
wel om zijne blijdschap te toonen als het zijn meester zag liet jufvouw garland zich langzamerhand tot dat geloof overhalen
hij was er niet aan gewoon zeide de oude dame en kon het daarom niet verdragen behalve dat was hij niet op zijn gemak
ik zal mij verheugen mijne heeren als gij quilp vervolgt vertrapt vermorselt vernielt aan de galg brengt hij heeft het lang aan mij verdiend
of misschien maar uit de grap maar ik heb invloed genoeg frederik om u te helpen of tegen te werken
het vooruitzicht om onder zulke verrukkelijke omstandigheden te spionneeren en alien teleur te stellen
hij vervalt machtig zeide david hem naziende hij veroudert van dag tot dag zoo scheidden zij ieder met de overtuiging dat de ander het niet zoolang maken zou als hij
mijnheer antwoordde de oude man na eene poos van stilte ik heb het recht niet om mij gekrenkt te voelen door hetgeen gij zegt
als ik u nu eens een verkeerden weg wees neen dat zult gij zeker niet doen zeide het kleine ding gij zijt al zoo oud en gaat zelf zoo langzaam
een goed werk herhaalde de oude vrijer maar werkt gij alleen aan de graven van kinderen met der tijd zullen wij ook aan de anderen komen antwoordde nelly haar hoofdje omkeerende
die bij hem in huis woonde en een bestendigen oorlog met daniel voerde voor wien zij evenwel zeer veel ontzag had
daar gij zooveel beter zijt zeide de notaris kan ik het nu wel wagen u een bericht mede te deelen dat ik in mijne betrekking heb ontvangen
terwijl andere kwijnende door gebrek aan lucht naar den tijdsmachten wanneer zij begoten en opgefrischt zullen worden
geen groen was hier te zien dan aan de oppervlakte der moerassige plassen die hier en daar den zwarten weg bezoomden
en van wie denkt gij wel vroeg swiveller met ontzettende bedaardheid van wie toch niet
en nadat hij nog een paar malen had gescheld zette hij zich op zijne kist neder om geduldig te wachten
trent zag meruit dat de dwerg de betrekking tusschen hem en zijn vriend die niets meer dan een werktuig in zijne handen was volkomen begreep
die hun het onrecht voorhielden dat hun werd aangedaan en hen tot wraak aanhitsten toen zag men razenden
met dezen ruiker in de hand stapte de oude dame zeer statig het huis in en de oude heer die een paardenvoet had volgde haar op de hielen
alleen eerste glas grog gereed de zon ging onder en de sterren kwamen te voorschijn de kamer werd geheel donker
een dief bah terwijl brass met onbeschrijfelijke verachting zijne zuster dezen laatsten uitroep naar het hoofd smeet nam hij zijne pen op
maar dewijl swiveller zich reeds naast hem op het bankje had geplaatst had hij dit op geene andere wijze kunnen doen dan door dezen er weder af te smijten hij achtte het derhalve beter
becky morgan herhaalde david ja antwoordde de doodgraver op een half neteligen half medelijdenden toon maar te zacht dan dat de ander hem kon verstaan
dat zij zich aan geene beloften of dreigementen zou storen maar waarschijnlijk hen alien zou om den tuin leiden
en die liefde voor zijn huiselijken haard verheft zijne armoedige hut tot een prachtig paleis dat zij die het lot van volken regelen
wanneer eene onweerstaanbare hoestbui den rook die om zijn hoofd kronkelde een weinig yerdreef in dezen dampkring waarin een ander mensch had moeten stikken nelly bleef quilp
ongeveinsde droefheid haar oprecht medelijden hare zorg en liefde voor hem die in de hitte der koorts
en dan zult gij zien of wij den kleinen jakob niet mede naar de komedie nemen ik hoop dat de komedie niet zondig is zeide vrouw nubbles maar ik ben er waarlijk bang voor
om uit zijne hangmat te springen en zijne vrouw zooals hij daar lag over straat naar huis te slepen
dat verzeker ik u antwoordde quilp en dit kon hij met waarheid zeggen nadat zij nog eene poos hadden
nooit weer nooit weer zij is al te aandoenlijk zeide de dwerg maar dat kamertje bevalt mij en het ledikantje zal juist groot genoeg voor mij zijn
die evenwel daar de nieuw gebouwde schoorsteen al den rook naar binnen blies en niets daarvan naar buiten voerde geen zoo aangenaam verblijf te noemen was
in betrekking tot hare kleine meid eene geheel andere beschuldiging had verwacht gij houdt u goed jufvrouw brass zeide de notaris
zijne geleidster die de reden zijner aarzeling scheen te begrijpen snoot de kaars en ging daarmede naar het bed de slaper werd hierdoor wakker enrichtte zich op
en derhalve een even goed man voor nelly zou zijn als iemand anders
en hoe het voorhuis er uitzag waardoor hij aankwam het was een klein oud manmetlangegrijze haren
zoo stond er in de kapel eene eenvoudige tombe zonder beeld of opschrift volgens de overlevering het graf van zekeren baron
of ons alleen herinneren als een benauwden droom die geheel verdwenen is stil zeide de grijsaard haastig met de hand wenkende en over zijn schouder omkijkende
ik ben immers dood och kom toch naar huis snikte zijne vrouw wij zullen het nooit weer doen quilp
telkens als hij iets in zijn mond stak begon de gravin vergenoegd te glimlachen maar als hij haar door een van beide bovengemelde teekenen
hetgeen zijn vermaak nog vergrootte en hem in eene zeer opgeruimde stemming deed voortwandelen toen quilp
den geheelen avond zitten rooken en drinken zich nu en dan vermakende met een gehuil dat voor zingen moest gelden maar niet de flauwste gelijkenis had
het duurde niet lang of de heer witherden een zwaarlijvig en deftig man kwam met de oude dame naar buiten gevolgd door de heeren garland vader en zoon
en daarom moest worden aangezet om te rebelleeren ten tweede omdat men wist dat de moeder van jufvrouw quilp
en misschien de eer zou gehad hebben van u alle drie bij mij aan tafel te zien zitten maar helaas hij was nu zoo aangedaan
nadat hij met een zeer diepzinnig gezicht nog eene poos zoo had nagedacht riep hij een jongen die met verbazing naar hem had staan kijken goot de weinige droppels die nog in de kan waren
elk een stoel naast dien van den vreemden heer en sloten sara op deze wijze in een hoek haar broeder sampson zou in zulk een geval zeker eenigen schrik
de arme schoolmeester gaf geen antwoord maar boog zich stil over haar been want zijn hart was vol zij zaten nog bij elkander toen de grootvader naderde
terwijl hij zijn glas nederzette en toen de mary anne terugkwam met uw persoon aan boord in plaats van een brief om te zeggen hoe boetvaardig gij waart
hij moest nog vele malen aanschellen en toch kwam er niemand maar eindelijk terwijl hij op zijne kist zat te denken aan kasteelen van reuzen en bij de haren vastgebondene prinsessen
daarop scheen men elkander nog eens de hand te geven en toen dit gedaan was zeide de oude heer
antwoordde hij ja hij had berouw dat hij er haar zoo gemakkelijk had laten afkomen en hoopte dat alle christelijke mannen het hem vergeven zouden
geleerde oudheidkenners beweerden dat dit verhaal geen den minsten grond had daar de bedoelde baron met goddelooze vloeken in den mond in een gevecht was gesneuveld
totdat zijne vrouw er niet bij was voor welke vermetelheid quilp haar eerst zoolang strak aankeek totdat zij hare oogen moest
bij het uitgebrande vuur stonden twee heeren waarvan zij den eenen te recht voor den notaris hield terwijl de ander die zijn jas dichtknoopte alsof hij terstond wilde heengaan
ook deze voorstad kregen zij achter den rug en nu kwamen zij op een weg die door een land liep zoo dor en akelig als men zich slechts kan voorstellen
ik gevoel dat gij gelijk hebt hoe kon ik het vergeten terwijl ik u voor mij zag i er is niets goeds of edels in de wereld vervolgde haar vriend met vuur
liep verschrikt weg maar toch niet rechtstreeks naar hare moeder opdat deze niet zou zien hoe rood hare wangen waren en vragen hoe dat kwam die looze barbara
want dikwijls struikelde zij enhadmoeite om niet te vallen het arme kind begreep niet dat hare wankelende voeten hun dienst begonnen te weigeren in den namiddag begon haar grootvader bitter
ik heb er niet van willen spreken omdat ik hoopte dat de schuldige bij toeval aan het licht zou komen
of de hit die zich nooit een halster heeft willen laten aandoen springt hem te gemoet om hem met dolle blijdschap te verwelkomen
als geharnaste spoken grotesk beeldhouwwerk uit oude kloosterzalen weggenomen roestige wapenen van allerlei soort mismaakte beelden van porselein hout metaal en ivoor
en ten vierde omdat de leden van het gezelschap gewoon om paarsgewijze kwaad van elkander te spreken zich van haar meest gemeenzaam onderwerp van gesprek beroofd zagen
iemand die zeer goed voor mij is mijnheer en wat hebt gij gaan doen dat mag ik niet vertellen zeide het kind op een vasten toon
de woning van den dwerg op tower hill nelly bevatte behalve de noodige gemakken voor hem en zijne vrouw ook een slaapkamertje voor zijne schoonmoeder
hoewel wij evenals met donderbuien en zoo al er niet altijd zeer blijde des mede zijn
er werd nu ook nog wel gewaakt maar door gehuurde vreemdelingen die daarvan een beroep maakten en zeer gezellig te zamen aten dronken en vroolijk waren
toen dit wagentje voorbijreed zag kit den ouden heer zoo strak aan dat deze hem insgelijks aanzag
totdat zij de werf af was begon toen hartelijk te lachen zeer wel in zijn schik met deze gelegenheid
dat vak is mij veel te droog ik ben al voornemens geweest om weg te loopen en waar zoudt gij naar toe loopen vroeg de dwerg ik weet het niet antwoordde
dat het duideljjk was dat die weduwe zich voor de bedoelde persoon hield en welk eene feeks zij was moeder weet wel hervatte jufvrouw quilp dat ik de waarheid spreek
en te denken dat de gestorvenen daar zijn en niet in het graf zeide nelly ernstig wel mogelijk zeide de
naar een of ander einde der ziekte van den ouden man die hoe langer hoe heviger werd maakte zich spoedig lucht door ontevreden gemor en ongeduldige uitroepingen
dan hier met al die vreemde menschen waarom zou hij dan niet bij ons komen totdat hij tijd heeft om eene betere woning te zoeken
de volgende dagen werd hij door bezigheden verhinderd om nieuwe kuren te beginnen daar hij met brass eene inventaris der goederen maakte
dat is jammer zeide nelly ja dat zeggen de vreemdelingen ook die hier komen hernam de
want als ik u ook zulk een lang verdrietig gezicht zag krijgen en bij voorbeeld hooren moest dat de kleine jakob een kind van den duivel was terwijl hij toch zulk een braven vader heeft gehad
mij dunkt ik zie ze nog de straat opkomen zoo wijd van een met eene gele nankinsche broek altijd wat opgestroopt wat is de aarde toch een jammerdal zal ik krom zetten
maar er wordt niet opgehouden want de oude heer spreekt hem moed in en weldra rijdt men het hek door
en als gij dan naar mijn gezicht over het geheel ziet zult gij u verwonderen aan wien ik al die schrammen heb te danken
en zeide dat hij nog iets te zeggen had waarover hij zich zeer verwonderen zou kit ontstelde hierop zoodanig
schonk hem den geheelen dag om verder uit te slapen en ging des avonds met hem naar het huis van quilp
hetwelk slechts des te duisterder scheen te worden hoe meer ik het poogde te verklaren vol van zulke gedachten bleef ik twee uren lang de straat op en neer stappen
zulk een leermeester was het die nelly het noodige onderricht gaf om hare nieuwe taak te verrichten
en kunnen als wij willen met weinige woorden zeggen wat wij te zeggen hebben gij hebt laatst eene advertentie in de courant laten plaatsen van eene dienstmeid die weggeloopen was
of moest ik eigenlijk zeggen behoeft hier geen geheim te wezen zeide de vreemdeling toen hij zag dat de notaris en abel wild
schoof toen zijn bord weg sloeg zijne armen over elkander en ging treurig in het vuur zitten kijken
abel zette onwillekeurig den hit aan die hetzij omdat hij een voorgevoel had of ten gevolge van eene nieuwe kuur terstond gehoorzaamde
allen gingen met ijver aan het werk daar de beelden nog met doeken overdekt waren opdat het stof hen niet zou beschadigen hielpen nelly en haar grootvader zooveel zij konden mede
om zeker te zijn dat hij den volgenden morgen het genoegen zou hebben van den procureur weder te kunnen spreken
hij scheen volstrekt niet na te denken over de plaats waar zij zich bevonden zij bonden de heesters en bloemen op roeiden het onkruid uit dat tusschen het gras over de graven groeide
daarop zuchtte hij en verzonk weder in zijn vorig gepeins terwijl het meisje op zijne knie bleef zitten zonder dat hij hierop scheen te letten
ik zag dat hij daar wel aan dacht toen hij zeide hoelang wij onderweg zouden blijven het was een akelige weg daar hij van sprak zeide haar grootvader treurig
en lichtte haar hoofdje op om mij te kussen daarop huppelde zij naar den ouden man die haar in zijne armen sloot slaap gerust nelly zeide hij
en staakte nu en dan doorgaans met een vollen mond zijn werk om met den grootsten ernst die hand te drukken of zelfs te kussen
en nadat zij weer bijgebracht is krijgt zij het op de zenuwen zoo erg dat vrouw nubbles haar zoon gaat roepen om te zien of hij ook helpen kan
stil neen riep slum uit niet jokken dat wil ik niet hooren zeg niet dat het niet helpt dat weet ik beter ik geloof het waarlijk niet zeide jufvrouw
in zijn nieuw verblijf waar hij zoo goed gehuisvest was en zulk eene welvoorziene tafel had den schralen kost en het armoedige huisraad van zijne oude woning
als gij ooit weer naar die wijven luistert zal ik u bijten na dit laeonisch dreigement dat hij met een geluid en gebaar vergezelde
hij kan vrij heengaan de oude heer garland meent dat zij maar terstond moeten vertrekken als hij zich beter gevoelt
dat moet het wel zijn daar twijfel ik niet aan zeide de notaris met zekere aandoening in zijne stem
maar dien geheelen nacht hetzij ik waakte of sliep bleven dezelfde gedachten en beelden mij voor den geest zweven
en eerst een brief schrijven om te zeggen dat hij het gedaan had toen dit gezegde luid geprezen was nam eene andere dame het woord
verdooft welk een stroom van menschengewoel onafgebroken voortruischt door al zijne onrustige droomen als ware hij gedoemd om dood maar met voile
en begon terwijl hij een vervaarlijk geschreeuw aanhief zoo geweldig op de deur te rammelen dat de oude vrouw vol schrik uit haar bed vloog
maar die kerel heeft zulke rare manieren over zich en is zulk een slimme rekel dat hij mij aan het klappen bracht voordat ik recht wist
de dwerg was of scheen zeer blijde dat hij de twee vrienden zag bovendien was hij ontzettend beleefd jegens zijne vrouw en schoonmoeder
die mij in zijn nest heeft gelokt om mij daar voor zijn duivelsch pleizier te laten branden vallen en mij
neen zeker niet daar deze pantomine zoolang voortduurde als de zieke bezig was met te ontbijten zou men het kunnen betwijfelen
zeide de oude dame ik kan u niet zeggen hoe gelukkig het ons maakt dat gij dat zegt ik zeg u wat ik denk liet de notaris hierop volgen
peinzend zag ik naar de straat waaruit wij gekomen waren en na eene poos richtte ik mijne schreden wederom derwaarts ik ging het huis verscheidene malen voorbij
zoudt gij dat hopen zeide quilp maar weet gij dan niet dat zij dat heeft weet gij niet dat zij dat heeft jufvrouw jiniwin
maar hij wilde zich niet laten overtuigen dat verwondert mij mijnheer quilp zeide de jonkman spottend
als gij ons naloopt wil ik u wel een fooitje laten verdienen daarop reed het wagentje verder kit gelijk men wel denken kan liep het achterna
die haar zoo op navraag verdacht deed zijn haar levendig oog scheen mijne gedachte te lezen
hij moest er maar aan denken om een van haar te trouwen hij moest er maar eens mede aankomen