AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
die een natuurvorscher of een geoloog gelukkig gemaakt zouden hebben hij verlangde evenzeer om te spreken als ik om te luisteren wij hadden dus in zeer korten tijd onze kastanjes naar binnen gewerkt hij vertelde mij
hoe keurig brak hij zijn brood en dronk hij zijn glas leeg maar dan vooral maakten zijn fijne vormen een onweerstaanbaren indruk
dit was het meest waarschijnlijke en het verstandigste om te gelooven en toch meer dan eens als wij langs dat kanaal liepen dacht ik bij mezelf als ik in de verte een boot zag naderen
ik hield voortdurend mijn blik op hem gevestigd maar ik moet bekennen dat ik ondanks mijn vluggen geest volstrekt niet begreep hoe men van dat hout een boek maken kon
naar de woning van oom gaspard terug te keeren
en omdat hij vroeg of laat voordeel van mij halen zou als hij mij aan mijn ouders teruggaf die tijd was echter niet zoo spoedig aangebroken als hij wel had gewenscht
vrouw barberin zou mattia zeggen hier breng ik u een koe een koe gij zijt verkeerd mijn jongen en zij zou zuchten
als gij het toestemt zal de opbrengst van mijn eerste concert te londen gevoegd worden bij hetgeen capi ontvangen heeft
en ik meen dat zij die zich zoo jegens hem gedragen hebben evenveel recht op zijn vriendschap hebben als zij die willens of onwillens hem aan zijn lot hebben overgelaten
want mijn familie zal ook uw familie zijn hij schudde het hoofd deze beweging die ik reeds meer had opgemerkt als er van mijn familie sprake was ergerde mij en deed mij leed
eerst schenen mijne acteurs niet zeer geneigd om te dansen het was duidelijk dat een stuk brood meer in hun smaak zou zijn gevallen
vroeg ik hem gij hebt dus gezegd ik heb gezegd dat gij mij van dienst waart en dat ik u van het hoogste nut was
mijn kinderspeelgoed met mattia voor den dag zou halen en zie nu moesten wij ons den anderen dag weder op weg begeven
hoe ongelukkig dat je oom gaspard niet mee kon gaan ik wilde voortgaan maar lize was bij me gekomen zij nam mijn hoofd tusschen hare beide handen en door deze liefkoozing belette zij me te spreken
de ingenieur snelde naar de schacht saint julien en gaf bevel dat men hem in de ton zou neerlaten maar toen hij zijn voet daarin zette gaf hij een teeken dat men wachten zou
ik heb twee gulden zeide hij en gij zoudt mij veel genoegen doen een daarvan aan te nemen van ons vijven
tot heden had de heer joli coeur geen anderen knecht dan capi maar hij wilde liever een oppasser daar zijn middelen hem deze kleine weelde veroorloofden
wat kwam het er ook op aan soms echter had mattia grooten trek in iets lekkers ik zou wel willen dat mevrouw milligan
toen nam hij zelf het schaaltje waarop de boter lag en liet het geheele stuk in den pot vallen geen boter dus geen wafels in ieder ander geval zou deze gebeurtenis mij stellig heviger getroffen hebben
en waar is de engelsche dame heengegaan vroeg hij naar het zuiden van frankrijk of naar zwitserland lize zou mij schrijven om u haar adres te geven maar ik heb nog geen brief van haar ontvangen
maar aan den anderen kant was ik blijde dat ik de oorzaak van zijn verdriet kende het sproot voort uit zijn vriendschap
gij sliept dus niet fluisterde zij dat was mijn schuld niet nu ik beknor u ook niet dus hebt gij alles gehoord wat jérôme zeide
het had niets van dien kouden nacht waarin ik uitgeput van vermoeienis voor deze deur nederviel die twee jaren waren slechts een oponthoud geweest en thans was ik weder genoodzaakt mijn weg te hervatten
ik luisterde bovendien ook liever dan dat ik zelf vertelde en ik hoorde met genoegen naar alexis en mattia
zeide alexis dan was het of mijn armen en beenen afvielen want ik geloofde dat gij dood waart ik heb het nooit gedacht sprak mattia ik wist niet
dat in die vraag voor mij opgesloten lag en hoe goed de dame was die ze tot mij richtte ik greep hare hand en kuste die
want niet zonder een zeker gevoel van angst verlaat men het daglicht om den nacht tegemoet te treden de oppervlakte van de aarde te verwisselen met haar peillooze diepten
gelukkig moesten wij geruimen tijd klimmen eindelijk bereikten wij dan ook den top vitalis had mij steeds bij de hand gehouden
het beslag er uit gooien vrouw barberin zeide geen woord integendeel zij haastte zich te doen wat haar man haar gelastte
speelt gij dan ook op den waldhoren vroeg ik in het italiaansch aan mattia ook op de schuiftrompet en de fluit mattia was ongetwijfeld een groote aanwinst voor mij
waar waren de bladen papier waar stonden de zwarte figuren op elk blokje hout zal ik morgen met de punt van mijn mes een letter uit het alphabet snijden
ik kon dus onmogelijk verdwalen het voortdurend afnemen van het geluid der stemmen en het steeds toenemend geraas dat het uithoozen van het water veroorzaakte gaven mij de overtuiging dat ik
die mij liefgehad hebben toen ik alleen op de wereld was zooals moeder barberin vader acquin dien zij zeker uit de gevangenis zullen bevrijden mattia alexis benjamin lize en gij
de tocht een vreeselijke tocht een windvlaag die verscheidene stukken steenkool met zich voerde vloog ons in het gelaat
maar het gesprek nam een andere wending hoe gaat het met uw neef vroeg uw vader beter hij zal er nog wel van opkomen
gij zoudt u kunnen ontdaan hebben van uwe piva uw schapevacht en uw fluweelen buis gij zoudt niet meer het vooruit kinderen geroepen hebben
waren wij gerustgesteld en vr dat wij insliepen bespraken wij nog lang en breed ondanks onze vermoeienis
op mijn beurt nam ik een sneedje brood en zoo ik er al niet bijna in stikte zooals joli coeur at ik het toch even gulzig op als hij
vijf of zeshonderd mijl recht toe recht aan voor ons was hij zelfs wel duizend mijl daar wij genoodzaakt waren verscheidene omwegen te maken
ik was niet meer het verlaten kind ik had een eigen bed ik had een plaats aan de tafel waaraan wij ons altijd vereenigden zoo alexis of benjamin nu en dan eens met mij vochten
gij meester ik heb niemand antwoordde de meester op droevigen toon niemand zal mij betreuren
maar er was geen herberg in dat dorp en niemand wilde een onderkomen geven aan een zwerveling die een kind en drie vuile honden bij zich had wij hebben geen slaapplaats zeide men en men wierp de deur voor onzen neus dicht
het was een mooi en zacht voorjaar tenminste ik heb dien lieflijken indruk ervan behouden hetgeen toch eigenlijk op hetzelfde neerkomt
de kleeren waarin hij gewikkeld was gaven duidelijk te kennen dat hij van een aanzienlijke familie moest zijn het was dus een kind dat men gestolen had en thans weder kwijt wilde zijn
voor het oogenblik moest ik dus slechts den prijs der koeien weten of liever van een koe zooals ik er een verlangde gelukkig was dit niet zeer moeielijk voor mij
te onderzoeken maar de mijningenieur hoopte dat de arbeiders in de oude werken een schuilplaats zouden gevonden hebben
om mij zijn weigering te verklaren zeide hij ik houd van dat kind en hij van mij het leven dat hij bij mij leidt is hem van meer nut dan de dienstbaarheid waarin hij
maar zonder eene enkele reden te vinden waarom wij aan de eene rivier de voorkeur zouden geven boven de andere gelukkig behoefden wij te charenton gekomen niet te aarzelen
maar spoedig werd hij gerustgesteld toen hij de reden van ons bezoek vernam zoo is de arme oude dood kendet gij hem ja zeer goed welnu zeg mij dan alles wat gij van hem weet
gij kunt er zeker van zijn dat mevrouw milligan met haar zieken zoon op de seine vaart zeide hij dat zullen wij spoedig vernemen als wij de menschen in de dorpen
samen opgroeien en leven zooals gij dat verlangt en zooals ik het ook wensch dat verzeker ik u ik weet wel dat gij het wenscht maar gij zult dan niet meer uw eigen meester zijn
alle pakjes waren reeds in het rijtuig gezet ik nam mijn harp en riep capi die toen hij mijn instrument en mijn vroegere kleederdracht weder zag
hoe zouden zij dan zulk een kleinen armen knaap als ik ben kunnen ontvangen ben ik dan zelf iets meer op het oogenblik niet
mijn geld is uw geld daar gij het evenals ik verdient meer en beter zelfs dan ik gij kunt zooveel lessen nemen als gij wilt en ik zal het ook doen
dat ik zelfs begon te hopen dat vitalis het voorstel van mevrouw milligan niet aannemen zou ik moest van arthur en zijn moeder scheiden
hij had mij bij zich in huis genomen en mij opgevoed zoo hij mij thans wegzond dan was dit omdat hij mij niet langer bij zich houden kon
dat gebeurde ook met mij eer er vijf minuten verloopen waren had de commissaris mij alles laten vertellen wat ik hem juist verbergen wilde
ik heb wel zin om zelf naar chegford te gaan zeide hij ik zal den landauer laten inspannen dat is een goed idée
nog langen tijd lag ik te woelen en mij op mijn stroo te keeren en te wenden te pijnlijk en te ongelukkig om in slaap te geraken
vitalis was ontegenzeglijk een goed meester voor mij geweest en ik was hem ook oprecht dankbaar voor zijne lessen maar er was geen vergelijking te maken tusschen het leven dat ik bij hem leidde
ik maak geen leven ik loop recht voor mij uit ik moet wel recht voor mij uit loopen daar de dochters anders haar vader beschuldigen
de knaap dien ik vr u had zette een slim gelaat dat duidelijk te kennen gaf gij zult eens zien hoe dom ik wezen kan gij daarentegen zegt niets en uw ongekunsteld gezicht is bewonderenswaardig
niet zoo geregeld als bij een schoolkind en het was slechts in verloren oogenblikken dat mijn meester mij les geven kon
die het wilde opnemen lize zou bij tante katherina blijven in bretagne alexis naar een
wij waren slechts veertig el onder den grond de lucht was niet meer drukkend de wanden van de gang wogen niet loodzwaar meer op ons hoofd het gesuis in onze ooren had opgehouden
als ik daaraan dacht dan zeide ik wel tot mezelf dat het slecht van mij was om die vreemde menschen boven mijn meester te stellen
ik haastte me om mij uit te kleeden en naar bed te gaan maar slapen dat ging zoo spoedig niet men slaapt niet op kommando men slaapt wanneer men slaap heeft en wanneer men rustig gestemd is
ja ik zal u naar haar kamer brengen dat is onnoodig zeg mij het nommer maar dan kunt gij hier met joli coeur en de honden op mij wachten als mijn meester iets zeide
het huisgezin wordt opgebroken als ik alleen zat dacht ik dikwijls bij mezelf gij zijt te gelukkig jongen dat zal niet lang meer duren
bovendien duurde die tijd niet lang en als deze voorbij was dan had vader acquin ook geen reden om van huis te gaan hij was geen man die uit luiheid of om zijn tijd zoek te brengen naar kroegen of herbergen liep
want gij kunt toch niet alles wat er in de boeken staat weten daar gij niet uit boeken geleerd hebt
daarop vatte hij mij bij de hand gij zijt een brave knaap mijn jongen doe zooals gij wilt ik geloof dat gij het onmogelijke wilt beproeven
het was een groote jonge man wiens rood gelaat door een paar stijve hooge boorden die tot aan de ooren reikten was ingesloten hij zag er goedhartig en bedaard uit
ik had zelfs nog geen antwoord daarop gevonden toen ik hem reeds zag terugkomen ga van deze dame afscheid nemen zeide hij
ik behoefde ze daarvoor slechts lief te hebben en ik voor mij wenschte niets liever en om mij door hen te laten beminnen zou niet moeilijk zijn
hij drukte toen martha alexis en benjamin een kus op het voorhoofd ik had mij in een hoekje teruggetrokken om ongestoord mijn tranen te kunnen laten vloeien hij riep mij en gij rémi
zonder mijn antwoord af te wachten moet zijn meester eerst van de rechten die hij op hem heeft afstand doen rémi rémi in de eerste plaats viel arthur haar in de rede
welk ongeluk mij overkomen moest dat kon ik niet voorzien maar ik was bijna zeker dat het van welken kant ook zou komen opdagen
die tegen een boom stond en met mijn rug naar het kanaal gekeerd begon ik na mijn personeel in orde te hebben gebracht een dans en daarna een wals te spelen
daarop slechts komt het in het leven aan terwijl hij zoo tot mij sprak waagde ik het hem te zeggen wat mij het meest onder de repetitie verwonderd had
maar haar nichtje zat haar in den weg toen zij nog met zich zelve overlegde wat haar te doen stond hield op een avond een schip voor de sluis stil waarop zich eene engelsche dame bevond die met haar ziek zoontje de rivier opvoer
maar ik voor mij deelde die heerlijke onbezorgdheid niet wat zou vitalis wel zeggen als ik slecht speelde wat zouden de toeschouwers zeggen
sprak zijn moeder gij zijt hem van dienst en ik geloof bovendien dat hij veel van u houdt uit zijn spreken kan men opmaken dat hij een fatsoenlijk man is en dat hij het vroeger stellig beter gehad heeft
waaruit men kon opmaken wat zij voorstellen wilde vader acquin drukte mij toen een kus op het voorhoofd
de slagen waren werkelijk veel harder en de stemmen van hen die tot onze bevrijding werkten waren nog wel zwak maar toch vrij duidelijk
ik rukte mij toen uit zijn omhelzing los en mij naar zijn moeder keerende knielde ik voor haar neder en drukte een kus op haar hand
het scheen wel of een troep ruiters het onweder haastig ontvluchtte maar dat was onmogelijk hoe zouden in deze streek ruiters komen
gedurende onze reis was hij zeer opgewekt geweest en beschouwde hij alles altijd van de goede zijde schepte in alles behagen
als de engelsche politie mij zocht om dien diefstal in de sint george kerk zou ik niet gaarne door haar gevonden worden daarvoor behoefden wij waarlijk engeland niet te ontvluchten
ik bezit geen fraaie garderobe vervolgde hij maar hier hebt gij een droog hemd en een jas waarin gij u wikkelen kunt wanneer ge u van uw natte kleederen hebt ontdaan
geleidelijk werden nu de slagen luider en luider het water daalde en men naderde ons maar zou men ons bijtijds bereiken vorderden onze redders in hun werk met
dat men tot hun opvoeding aanwendde hij maakte zich gedurende deze lange repetitie geen enkele maal boos hij vloekte in het geheel niet
het kind wilde liever bij zijn moeder barberin blijven zeide vitalis gij moet hem daarvoor niet slaan het is een bewijs dat hij een hart heeft
daar hij mij een plaats in zijn bureau aanbood en mij indien ik goed oppaste onderwijs wilde doen geven ik deelde hem dus liever de geheele waarheid mede gij stelt dus meer prijs op een zwervend leven en uw vrijheid
en ook het kind beschreven was en al de kleeren die het droeg welke ongemerkt waren had opgeteekend zeide de commissaris dat hij het naar het vondelingsgesticht zou zenden indien niemand onder de aanwezigen er zich mede belasten wilde
ik durfde niet vragen wat men mij niet aanbood ik bedankte haar en wij begaven ons weder op weg om een bakker te zoeken want wij hadden ergen honger
en of wij wel ooit dat geruisch in de boomen weer zouden hooren maar om die vreeselijke ramp welke de mijnen van truyère getroffen heeft te verhalen zooals zij gebeurd is moet ik thans de oorzaak ervan mededeelen
daar ben ik niet rijk genoeg toe gij moet werken en uw werk bestaat daarin dat gij tooneelvoorstellingen met mijn honden en joli coeur geeft maar ik kan geen komedie spelen
met de mijnen jaren zijn voorbijgegaan vele jaren zelfs
zonder zelfs te weten of er een haven voor hen bestond bleven zij als versteend midden in dien levensoceaan staan
het kwam mij voor dat in den toon van die woorden een zweem van ontevredenheid doorstraalde ik stond op en zette mij naast mijne moeder
en wanneer gij een oppassende jongen zijt wat ik wel geloof dan zult gij door ons als kind behandeld worden lize had zich omgewend en door haar tranen heen zag zij mij lachend aan
zij wenkte haar vader en broeders om naar de plaat te zien en tegelijkertijd strekte zij de hand naar mij uit streek over mijn schapevacht en wees naar mijn haren
maar door het venster dat blinden noch gordijnen had zag ik lize voor de tafel zitten naast hare tante
die ons besluiten deed om zooveel geld mogelijk met onze voorstellingen op te halen ik was de woorden van vrouw barberin niet vergeten toen zij mij verzekerde dat met al mijn rijkdom ik haar niet gelukkiger maken kon
mijn harp lag aan het voeteinde van mijn bed ik hing het koord om mijn hals en begaf mij naar de kamer waar de tuinman en zijn kinderen zaten ik moest wel vertrekken maar waarheen dat wist ik niet
daarvan kon ik mij volstrekt geen denkbeeld maken wij hadden reeds lang en zelfs zeer langzaam geloopen middernacht misschien wel een uur later
ik had slechts den tijd om mijn harp aan mattia te geven want lize hing reeds aan mijn hals men liet ons binnen en toen tante katherina mij goedendag gezegd had zette zij twee borden op tafel
ik legde hem toen zoo goed mogelijk hoewel niet zeer duidelijk uit op welke wijze de afstanden op de kaart worden aangewezen hij luisterde wel naar mij maar scheen niet zeer veel vertrouwen in mijn wetenschap te stellen
wij hebben hem niet gezien hoe hebt gij hem niet gezien neen ik heb eenige vrienden in notre-dame aangetroffen en toen wij daar vandaan kwamen was het te laat morgen zullen wij er
wat hebt ge voor me te eten ik bakte wafels dat zie ik maar je zult toch geen wafels willen geven aan iemand die tien mijlen geloopen heeft
maar de meester veroorloofde dit niet gij zult een wand doen instorten rémi is lichter en vlugger hij zal naar beneden gaan en ons het water aanreiken waarin in mijn schoen
na dit onaangename voorval dat ons een oogenblik uit onzen dommeligen toestand gewekt had vervielen wij weder in den staat van halve bedwelming en maakte de gedachte aan den naderenden dood zich opnieuw van ons meester
reikte mij zeer voldaan een poot de goedkeuring welke capi aan mijn gedaanteverwisseling schonk deed mij vooral genoegen omdat
zij was zeer gemakkelijk tusschen het geboomte te onderscheiden want een lichte rookwolk steeg uit den schoorsteen op en terwijl die zich statig omhoog verhief rees zij tot ons op
ik nam mijn harp en hoewel ik niet den minsten lust tot dansen gevoelde begon ik een wals te spelen die ik het best kende
en vader acquin vergiste zich daarin nooit de maand augustus beloofde veel goeds alle planten stonden zoo voordeelig mogelijk en hij zeide dikwijls tot zijn zoons terwijl hij vergenoegd de handen wreef
gelijktijdig zou men met het uithouwen der gangen een aanvang maken waarom boorde men in die en niet in eene andere richting
dan een witte schijf evenals de maan wanneer ze aan een donkeren hemel zonder sterren schijnt ik schaamde mij over deze werktuiglijke beweging
die op een donkeren achtergrond zich afteekende ik liep zoo snel ik kon de trappen af om aan mattia die goede tijding te brengen wij waren in het gezicht van frankrijk
wier hoofd te voorschijn kwam door eene half geopende deur en bijna onmiddellijk daarna bracht deze een tafeltje met allerlei spijzen ga zitten mijn jongen zeide de dame
alexis heeft ons veel van u verteld hij wachtte u maar wie is hij zij wees op mattia dat is mijn makker het was de tante van alexis ik dacht dat zij ons zou uitnoodigen binnen te treden
in arme gezinnen en dikwijls zelfs bij gezeten families ook wordt zulk een kind verstooten of aan zijn lot overgelaten maar dit was met lize het geval niet geweest
intusschen was het schip tegen den oever komen liggen waar ik stond en ik zag nu den jongen alsof ik zelf op de schuit had gestaan
maar martha verloor haar geduld niet en bleef mij trouw oppassen nachten achtereen moest er bij mij gewaakt worden want ik had dikwijls zulke benauwdheden dat men bevreesd was dat ik er in stikken zou
zij zijn niet te vergelijken met den bestendigen arbeid die veel goeden wil en ijver eischt maar het scheen dat ik goed werkte
de gedachte aan een horloge bracht ons tot de werkelijkheid terug hoe laat was het hoelang bevonden wij ons in de gang wij wisselden daarover van gedachten maar konden het niet eens worden
en als hij dan na zulk een dag tehuis kwam had hij een hooge kleur kon moeilijk uit zijn woorden komen en dikwijls beefden zijn handen
en capi getroffen door de milde giften bracht het bij mij het was de mooiste inzameling die hij ooit gedaan had er lag slechts zilver en goud op tachtig gulden
zonder door iets anders aan het leven herinnerd te worden dan door het tikken der houweelen die een put groeven en het uithoozen der tonnen
bij die woorden gaf zij een wenk aan een man die bij het roer stond en deze kwam terstond naar de plecht met een plank waarvan hij het uiteinde op den kant legde
al onze inkoopen waren betaald en wij hadden nog acht en twintig francs over daar onze voorstellingen zeer veel hadden opgebracht
toen zij allen zwegen luister sprak carrory in wien juist omdat hij zoo weinig beschaafd was de dierlijke eigenschappen meer ontwikkeld waren dan bij ons waarnaar ik hoor iets in het water
gelukkig kwam hij niet zoo spoedig terug als hij wel gezegd had en was ik in dien tusschentijd door den slaap overmand
gelukkig lag er tusschen ons een dwarsstraat die sloeg ik in gevolgd door mijne honden en weldra waren wij weder in het open veld
om mijn zakken niet al te vol te maken gebruikte hij de blokjes hout aan beide kanten en nadat hij aan elke zijde vijf lijnen getrokken had die de notenbalken moesten voorstellen
zij hebben dat zoo uitmuntend gedaan dat ik het slechts behoef te openen om het land te kennen het is zoo goed alsof ik het met eigen oogen aanschouw ik leer hun geschiedenis alsof ze mij verteld werd
maar bleven altijd maar vragen zonder veel hoop evenwel want de zwaan was niet van de eene of andere plaats in het midden van de rivier kunnen vertrekken
in ieder geval als ik muziek maakte en de honden liet dansen met joli coeur zou de tijd spoediger voorbijgaan ik nam mijn harp
vroeg oom gaspard men antwoordde niet vraag waar marius is zeide pagès de vraag werd gedaan
lize kon niet lezen maar toen zij mij zoodra ik een uur vrij had in een boek verdiept zag verlangde zij te weten wat mij zooveel belangstelling inboezemde in het eerst wilde zij mij altijd de boeken afnemen
alles was thans ook in orde en tot belooning van ons werken zouden wij op een zondag bij een vriend van lize's vader gaan eten capi zelfs mocht van de partij zijn
toen ik dezelfde vraag herhaalde aan den schoolmeester kreeg ik de bekende verklaringen dat steenkolen gevormd waren door de versteening van geheele levende bosschen wij hebben thans geen tijd om veel te praten
hoewel men bij minder gegoede huisgezinnen niet spoedig de hulp van een dokter inroept deden zich bij deze ziekte zulke onrustbarende verschijnselen voor dat men voor mij een uitzondering maken moest op dezen regel
hij beet op zijn lippen en stampte met zijn pooten op den grond toen hij voor de derde maal stampte moest ik met capi
als hij mijn voorstel goedkeurt dan behoef ik het nog maar met rémi's ouders eens te worden want ook zij moeten hierin geraadpleegd worden
als zij alleen was zou hij haar de waarheid kunnen zeggen mij komen waarschuwen en ik zou den drempel van het huis weder betreden waar ik als kind gewoond had en mij in de armen werpen van haar
ik had gehoopt dat ik eenige rustige gelukkige dagen bij moeder barberin zou doorbrengen
maar slechts voor die geluiden welke men in het leven op de wereld waarneemt hier hoorde ik niets mijn makkers die gewoon waren aan de geluiden in de mijn
dat het water er zich niet kon instorten had men geene andere maatregelen genomen dan het hout weg te halen hetwelk gereed lag om tot wanden in de mijngangen gebruikt te worden
was ik nog volstrekt zoo zeker niet dat we gered zouden worden ik was bang voor het water bang voor de duisternis bang voor den dood die stilte drukte mij loodzwaar
dat mij vertrouwen en genegenheid inboezemde evenals in dien goeden tijd toen vrouw barberin mij zoo liefderijk aanstaarde
ik zie niets ziet gij geen donkere massa ik zag eerst goed rond vr ik hem antwoord gaf wij moesten ons midden op een vlakte bevinden
hoe was het mogelijk dat die man mijn vader was waarom behandelde hij mij dan zoo hardvochtig met mijn neus bijna tegen den muur gedrukt
capi was bij ons gekomen en liep nu druipstaartend achter ons een man was bezig een der deuren van de sluis te openen
was de soep in een oogwenk verdwenen geen glimlach speelde er meer om de lippen van de kinderen die mij omringden allen lachten luidkeels wel vriendje sprak de tuinman gij zijt een goede eter
deed mij dit toch genoegen en trof het mij het is waar sprak haar vader hij lijkt op den heiligen johannes lize klapte in de handen
wij gingen dus door dreuze en zouden lize kunnen zien zij zelve zou ons kunnen verhalen van mevrouw milligan en arthur
hebt gij een botten geest dat weet ik niet maar als gij mij wilt leeren lezen geloof ik dat ik mijn best zou doen nu wij zullen zien wij hebben nog den tijd daarmede
wanneer de zon soms al te fel scheen dat was moeilijk noch zwaar maar het duurde toch lang daar ik wel een paar honderd pannen tweemaal daags verleggen en aanhoudend moest zorgen
zij echter waren aan het leven in de mijn gewend en daardoor gevoelden zij minder behoefte aan versche lucht licht en zonneschijn
welke uit de schoorsteenen neerslaat tot op de straat alles is zwart de grond de lucht tot zelfs het water in de divonne
de wind gierde steeds over ons heen en bedekte ons met stroo op straat was niemand een doodelijke stilte omringde ons
wij vatten post bij een van deze schachten om alexis op te wachten eenige minuten vr zessen zag ik in de diepte van die duistere gangen lichtjes flikkeren die al spoedig grooter werden
daartoe had ik den moed niet ik was niet in eene stemming om anderen te kwellen ik had al genoeg aan mijn eigen verdriet
kom rémi laten wij nu ook gaan sprak vitalis en hij trok mij bij den arm mede ik ging toen naast hem loopen gelukkig versnelde hij zijn pas niet en ik geloof zelfs dat hij hem naar mijn stap regelde
maar morgen is het zondag kom dan maar eens bij mij dan zal ik u allerlei soort van steenkolen laten zien zij noemen mij den
maar beiden keerden het hoofd om en ik voelde dat vitalis mij bij den pols greep ik moest loopen o mijn dierbaar huis het was mij toen ik den drempel overschreed of ik een gedeelte van mijn leven
gij zult een steen hebben laten vallen neen het is een dof geluid wij luisterden ik had een zeer fijn gehoor
mijn meester had mij nooit mishandeld maar hij was toch ook nooit bijzonder zacht tegen mij geweest en ik was dergelijke ontboezemingen niet van hem gewoon zij troffen mij dus te sterker
zult voor ons op uw harp spelen daarmede bewijst gij ons een dienst en wij kunnen u misschien van nut zijn gij behoeft niet elken dag naar een publiek te zoeken wat misschien op uw leeftijd u zoo gemakkelijk niet zou vallen
haar vader die bij den schoorsteen zat verloor haar geen oogenblik uit het oog hij scheen getroffen en klapte telkens in de handen
hij was in de eerste plaats veel bekwamer in het bespelen van verscheidene muziekinstrumenten in het zingen en dansen en om allerlei rollen te vervullen
hoewel het donker was en verscheidene wegen elkander kruisten liep vitalis toch steeds voort als iemand die goed den weg kent ik volgde hem dan ook zonder een oogenblik bevreesd te zijn dat wij zouden verdwalen
gij ziet wel dat hij elders vertoeft waar is de wind meester is hij noordwest er is geen noordwestenwind in de hel riep pagès
dat is het gevolg van de verschuiving van het terrein sprak gaspard daar de berg overal doorgraven is en zich telkens holten vormen zakt de aarde
ik speel ook op de klarinet en de trompet zeide hij speel dan maar voort riep espinassous en mattia speelde op elk instrument een stukje je bent een wonderkind riep de barbier
dikwijls heb ik hooren beweren dat hem het spreken slechts ontbrak maar dat heb ik nooit gedacht
de dief zich verwijderen zeide vitalis op bevelenden toon en in een hoek gaan liggen hij gaat zonder eten naar bed zerbino verliet terstond zijn plaats en kroop in den hoek
dat geloof ik ook waar loopen de voren recht voor ons de ingang van de steengroef moet rechts zijn
op mijn hemden had ik het werktaschje van martha uitgestald en het doosje van lize daarnaast gelegd hij wilde dit openen maar dat stond ik hem niet toe ik legde het daarom weder in de tasch zonder het zelf te openen
waren gelukkiger dan ik ja antwoordde de meester er gebeurt iets in het water wat meester dat weet ik niet het water valt
tegen twee uur in den morgen had de tuinman deze deur geopend om naar de markt te gaan en had ons toen onder het stroo gevonden
den anderen dag toen wij weder op weg waren zag ik mijn meester zich bukken en een plankje dat bijna onder het zand bedolven lag opnemen
wanneer er geen centen in het bakje vielen dan zette hij dit eerst op den grond buiten het bereik der omstanders en legde vervolgens zijn beide pooten op den weerspannigen toeschouwer
zoo moet gij met hen beginnen daarop bezoekt gij mij te dreuzy en gij kunt mij dan alles van hen vertellen lieve goede lize zij moesten dien dag om acht uur vertrekken
toen ik weder ademgehaald en een goede hoeveelheid lucht in mij opgenomen had dook ik geheel onder maar zonder een gelukkiger uitslag dan de eerste maal
ontroerd wierp ik nog een blik om mij heen mijn oogen vulden zich met tranen toen ik niemand zag aan wien ik hulp kon vragen
vooral ook om harentwille besloot ik mijn reis op deze wijs te nemen ik zal haar alles van alexis vertellen en aan martha wil ik verzoeken mij een brief te schrijven
die hij volgens de maat op en neer bewoog capi kwam weldra bij zijn meester terug terwijl hij het bakje zegevierend in de hoogte hield nu was het de beurt van joli coeur en van mij om op te treden
en capi vroeg ik mijn vraag werd goed verstaan wel capi blijft bij u het was of hij het begreep want hij sprong op den grond en terwijl hij den rechterpoot op zijn hart legde maakte hij een buiging
maar ik moest er den tijd voor hebben ik kwam toen op een andere gedachte als wij inplaats van naar chavanon te gaan eerst varses bezochten daarmede zouden wij dan tevens tijd winnen daar het een omweg was
onze kleine mattia wordt gezoogd door zijne moeder maar hij wordt verzorgd gedragen beziggehouden en geliefkoosd door moeder barberin die verzekert dat dit het mooiste kind is dat zij ooit heeft gezien
waar de ingenieur over zijn plan gebogen zat niets van de eischers hoorde de plaatsen berekenende waar de arbeiders een schuilplaats hadden kunnen zoeken en waar de redding het eerst moest begonnen worden
maar het lag eenmaal in mijn bestemming te moeten scheiden van hen die ik liefhad en die mij vriendschap bewezen voorwaarts met de harp over den schouder en den ransel op den rug betraden wij weder den grooten weg
dat zij voor al hun moeite een goed maal zouden krijgen en zij deden even goed hun best als ik opeens te midden van een der kunstverrichtingen zag ik zerbino uit het kreupelhout te voorschijn komen
en die nacht dien ik mij voorgesteld had dat de heerlijkste uit mijn leven zou zijn was de woeligste en onrustigste dien ik mij herinneren kan
dan was het om een fraaie landstreek te bezoeken die in geenen deele geleek op de werkelijkheid welke zich thans aan mij voordeed het was voor de eerste maal dat ik zulk een verren tocht maakte zonder stil te houden
welnu dan zal hij op zijn achtste jaar dààrheen gaan waar hij vroeger naar toe had gezonden moeten worden en dat zal nu niet prettiger voor hem zijn dat heeft hij er dus mede gewonnen
het spijt u dat wij van elkander moeten scheiden gij behoeft mij dat niet te zeggen ik lees het in uw oogen en mijn hart zegt het mij
zoo gij wilt zal ik zondag terugkomen en voor u op de harp spelen als u dat genoegen kan doen al pratende was ik de deur genaderd
het diné vereenigde ons allen aan dezelfde tafel en natuurlijk spraken wij over het verleden onlangs zeide mattia
kom kom spoedig riep de meester ik heb de schacht niet gevonden dat doet er niet toe de opening vordert zij hooren ons roepen en wij hen
wilt gij niemand vaarwelzeggen uw moeder mijn moeder zal van mij erven en gij rémi rémi geeft aan mattia capi en zijn harp
en de soldaten hadden groote moeite om hun te beletten de gang binnen te dringen toen de ingenieur mededeelde dat wij slechts met ons zessen waren
de lamp werd uitgedoofd wij hadden allen naar hartelust gedronken geen van ons begon nu meer te ijlen en vele uren misschien verscheidene dagen lang bleven wij roerloos liggen
nu is het genoeg sprak zij de kleine jongen kan het niet langer volhouden nu moet ieder zijn beurs openen voor de muzikanten als gij het goedvindt zeide ik terwijl ik uit den wagen sprong
maar zonderling genoeg wij hadden ook geen woorden noodig want als wij elkander zagen lazen wij in elkaars blik hetgeen we wilden zeggen zoodat ik zelf meestal ook zweeg
als men ons hoort dan weet men dat men zich haasten moet en onze geluiden zullen hen op het spoor kunnen brengen bij welk punt zij hun onderzoek moeten aanvangen
hij barstte toen zelf in een schaterlach los je bent een paar flinke jongens zeide hij maar hoe dwaas van jelui daarop wilde hij dat mattia die nog wèl zoo dwaas was als ik
dat hij liever de advocaat van zerbino wezen zou dan de gendarme die hem oppakte ik moest thans de terugkomst afwachten van capi en zijn gevangene
wat had hij niet op een voordeeligen oogst gerekend vooral daar hij zooveel geld noodig heeft ik wist niet juist hoeveel deze pannen kostten
vr ons vertrek hadden mattia en ik ons reisplan vastgesteld want ik had hem op de kaart leeren zien en hij verbeeldde zich niet meer
zij die dit kind hebben opgevoed zullen er voordeel van genieten als ik daarop niet gerekend had dan zou ik mij nooit met die zorg belast hebben
hetzelfde wat met de gebeden gebeurt heeft ook met al het overige plaats wanneer wij ergens uitrusten dan zal ik u een boek laten zien
u ziet dat arthur het niet verbergt dat hij naar haar verlangt dat beteekent iets dat beteekent zeer veel
en evenmin hadden de antwoorden die oom gaspard mij gaf mij kunnen voldoen want als ik hem vroeg wat is
ik wilde u gaarne eene herinnering geven neem dit het is een naaitaschje gij zult daarin eenig garen naalden en ook een schaar vinden
als ik gedurfd had zou ik om een bord soep gevraagd hebben maar vitalis had mij geen bedelen geleerd en ook had de natuur mij niet tot een bedelaar geschapen
hij gaf mij geen antwoord maar zich geheel omkeerende tot eenige bruiloftsgasten want zijn fonkelnieuwe jas scheen hem in zijn bewegingen te hinderen stak hij twee vingers in den mond en liet daarop een schel gefluit hooren
mevrouw hij dwong mij tot niets als ik maar met mijn troepje leven kan is dit genoeg en ge hebt tot dusver kunnen leven
terugkrijgen aan hare tante dat zij mij alles zou vertellen wat ik u moest mededeelen als gij haar kwaamt bezoeken en dat heb ik nu gedaan
de bodem is geheel bedekt met rails door wissels met elkander verbonden boven de hoofden zijn hangende bruggen gemaakt ziet men drijfriemen loopen
maar ik had er genoeg van gezien en ik gevoelde niet den minsten lust om naar de zijgang terug te keeren die gedachte alleen joeg mij reeds schrik aan
ja gij zijt mijn moeder niet maar hij is ook mijn vader niet ik zeide dit niet op denzelfden toon
en zijn schoenen niet minder vuil het doet ons goed als wij wanneer ons iets moeite kost zien dat anderen hetzelfde lot met ons deelen
toen hij mij vragen deed over de mollen en de maatverdeeling dat had geheel-en-al betrekking op de muziek in t algemeen op de theorie van de muziek
want zij trad naar haar vader toe legde haar handje op zijn arm en uitte daarbij een zonderlingen klank
op een gegeven oogenblik terwijl ik half was ingedommeld hoorde ik tot mijn verbazing den meester op zachten toon alsof hij hardop droomde eenige woorden stamelen
onder die veranda zag ik twee personen eene nog jeugdige dame met een edel eenigszins droevig voorkomen
en terwijl ik hare beide handen greep die ik kuste zeide ik in het fransch de taal waarvan ik mij altijd bediende als ik met innigheid als haar kind tot haar spreken wilde
ik had gaarne willen inslapen maar ik was te veel van streek te zenuwachtig om terstond mijn kalmte terug te krijgen en in slaap te vallen
daar ik mij niet altijd met hem kon bezighouden en dit vond hij toch nog altijd het prettigste van alles wij hadden allen onze beste kleeren aan de menschen bleven zelfs stilstaan om ons na te kijken
ik kleurde tot achter de ooren maar ik begreep terstond dat ik beter deed hem de waarheid te zeggen dan mij van gulzigheid te laten beschuldigen
als ze kouwelijk is zeide mattia lachend dan beklaag ik haar want de oude heeft niet graag dat men te dicht bij den haard komt
zou ik ondanks mattia met dezelfde snelheid zijn blijven voortloopen maar wij moesten in de groote dorpen voorstellingen geven en in afwachting
men had daarop gemeend dat het wel een zeer ernstig geval kon zijn er was een lantaarn gehaald de uitslag van dit onderzoek was geweest
daarop greep zij haar kind en drukte het in haar armen gij krijgt mijn kleinen pierre niet nooit het water is zoet het water is frisch waar is de weg
o meester ja gij wilt niet sterven gij zijt jong en aan het leven gehecht welnu gij kunt loopen ga uw gang maar gij dan als ik niet meer voort kan
hij herhaalde onze namen helaas op honderd en twintig moeders of vrouwen waren er slechts vier wier hoop verwezenlijkt zou worden
de meester zag dit en nam mijn hoofd onder zijn arm hij knelde mij wel niet tegen zich aan maar toch hield hij mij stevig genoeg vast om te voorkomen
en de vierde wacht ook slechts om zich te bekeeren tot wij hem een bezoek zullen gebracht hebben waarin wij hem onze verontschuldiging maken dat wij nog gelukkig zijn
ik kon mij niet bedriegen wilt gij dat ik voor u speel zij knikte toestemmend en klapte in de handen kom ja speel een deuntje
je moet weten dat suriot in het water is gevallen en dat hij onder een der sluisdeuren doorgaande aan een spijker is blijven hangen
die spleet mondde uit in eene opening van de mijn men behoeft niet diep na te denken om te begrijpen wat er plaats gegrepen had het water stortte zich in de mijn door de gangen
toen sloeg zij haar arm om den hals mijner moeder en terwijl zij ze teeder omhelsde sprak zij nu u in t geheim is moederlief ben ik niet ongerust meer
lieve mama zeide mattia terwijl hij de hand kuste mijner moeder mag ik een klein aandeel in dat goede werk dragen
en hij klapte in zijn handen van genoegen blijkbaar had ik hem uit de ongerustheid geholpen want toen zijn moeder van werken en boeken sprak had zijn gelaat een angstiger uitdrukking aangenomen
met moeite slechts ademden wij de lucht in ik gevoelde mij bedrukt en aanhoudend suisde het in mijn ooren
mijn meester wist dat ik een vondeling was maar hij was mijn meester en toch zou ik liever op de plaats zelf dood zijn
toen het zingen van vitalis zoozeer de bewondering en verbazing van die dame had opgewekt evenzoo de bedreigingen welke garofoli hem had toegevoegd
maar gij herinnert mij aan mijn eigen jeugd aan den goeden ouden tijd wees gerust ik zal u zingen leeren en daar gij zeer gevoelig zijt zult gij tranen weten op te wekken en zal men u toejuichen dat zult gij zien
op dit oogenblik bevinden we ons juist onder de divonne toen ik een onwillekeurige beweging maakte begon hij hartelijk te lachen op vijftig meter diepte bestaat er volstrekt geen gevaar
toen mijn lied droever werd ging zij eenige passen achteruit en bij het laatste couplet viel zij snikkend in haar vaders armen genoeg zeide deze
spoedig was ik van mijne verrassing bekomen want er was niets in die verschijning dat mij bang maakte ik nam mijn hoed af om te bedanken voor de toejuiching
met die onbezorgdheid van hen die gewend zijn iederen dag het gevaar te trotseeren maar ik die zijn zorgeloosheid noch zijn moed bezat
hebben mijne oogen vaak de uwe gezocht ik heb u niet vergeten ik zal u nooit vergeten wees daar zeker van
waar de overstrooming hen niet had kunnen bereiken en hij wilde dat men beginnen zou met die plaats te doorboren al zou men niemand redden de opening welke voor deze doorboring noodig was
dan kan hij de pannen van de broeikasten afwerpen dus vooruit hier viel niets tegen te zeggen want wij wisten allen dat de glazenpannen het fortuin van den tuinman uitmaken
andere zochten en daar men hun niets kon antwoorden verkeerde hun smart in toorn men hield de waarheid geheim dat was de schuld van den ingenieur en men maakte zich gereed om de bureau's binnen te dringen
terwijl ik in mijn hart zoo diep bedroefd was de zondagen waren mijne gelukkigste dagen omdat er des zondags te londen geen muziek op straat mag worden gemaakt
dat wist ik niet maar daar de letters waarmede de naam van de stad geschreven was op de kaart vrij groot waren moest ik mijn kaart wel gelooven
de meester had wel gesproken van werklieden die vier en twintig dagen opgesloten waren gebleven maar dat was een verhaal en wij verkeerden in de werkelijkheid
zouden wij nog vele lange en treurige dagen hier moeten doorbrengen allerlei leed en kwellingen moeten doorstaan ons zelf en elkander telkens afvragende of wij wel ooit het daglicht zouden terugzien
haar lieftalligheid en levendige geest haar zacht en goedhartig karakter hadden haar voor zulk een rampzalig lot weten te bewaren
capi legde zich in vreesachtige houding voor mij neder en ik zag nu dat een van zijn ooren bloedde
ik leefde in de mijn en ik wilde alles wat ik iederen dag in mijn omgeving zag kennen ik heb veel van de ingenieurs geleerd
waarop hij rondzwalkte zonder haven waarheen hij zich kon richten heeft niet slechts eene moeder en een broeder die hij liefheeft
eindelijk zagen wij de bosschen waarin ik den vorigen herfst met lize had gespeeld en wij zagen ook de sluis met het huisje van vrouw katherina zonder daaromtrent eenige afspraak te maken
lize de kleine tengere fijngevormde lize zij is niet stom meer maar zij heeft gelukkig die slankheid en tengerheid behouden die aan hare schoonheid iets hemelsch geven
was een ouden soldaten ransel en een paar hemden te koopen voorts twee paar kousen een stuk zeep een kam
was men van meening dat ik gerust de waarheid vernemen mocht en men vertelde mij toen het volgende de deur die in de heining was waartegen wij ons hadden gelegd behoorde aan een tuinman
toen hij boven was klom ik ook de trap op hij was weder geheel tot kennis gekomen kom hier zeide hij tot mij ik moet u aan mijn hart drukken gij hebt mijn leven gered gij hebt ons aller leven gered
en de uitvinder van dit nieuwe gerecht zou ik zijn ik rémi ik zou dus ook nuttig wezen met zulke plannen in mijn hoofd was ik dat valt te begrijpen bijzonder begaan met mijn bollen
wij zullen werken en gij immers ook ja ik zal alles doen wat gij wilt maar zend mij niet naar het gesticht gij zult niet gaan
evenmin als van het voorstel dat zij hem waarschijnlijk daarin gedaan had en die dame wacht mij vroeg hij toen wij het hotel
om ze uit den grond te trekken en ze dan zelf te koken hoe dat wist ik niet maar mijn verbeelding bekommerde zich niet over zulk eene kleinigheid
en vooral omdat hij hier naar welbehagen over steenkolen met afdrukken fossielen enz voor zijn verzameling kon beschikken hij kwam mij halverwege
maar dat het evenmin slechts vuil en slijk was wat men er zag zooals op den avond toen wij voor de eerste maal hare straten doorkruisten ik zag praalgraven en monumenten
op dezelfde wijze als hij de letters voor mij had gemaakt ditmaal echter was zijn werk veel moeielijker want de verschillende teekens die voor de muziek vereischt worden zijn wel zoo samengesteld als die van het alphabet
het zacht kabbelende water en de scheepjes die langzaam door de paarden werden voortgetrokken brachten mij de gelukkige dagen weder in herinnering
het mij is of ik bij vrouw barberin ben dan denk ik aan haar en dan zie ik haar in ons huis en toch begrijp ik de woorden niet die ge spreekt daar het italiaansch is
is dat de knaap waarvan gij me gesproken hebt zeide hij tot mijn vader met den vinger naar mij wijzend hij schijnt een gezonde jongen te zijn
misschien wilde vitalis geen afstand van mij doen en dan zou de waarheid ook nooit bekend worden en zoozeer vreesde ik dat de waarheid aan het licht zou komen
want bij elken kus stak zij haar tong uit wij bevonden ons thans weder op den grooten weg met onzen ransel op den rug en capi naast ons
een schat en daarmede was het nog niet gedaan men noodigde ons in de keuken en zorgde in een schuur voor een slaapplaats
behoort gij ook niet tot mijn gezin vroeg hij hoewel gij nog niet oud genoeg zijt om hetgeen ik u ga mededeelen te begrijpen
daar het regende ging ik naar onzen wagen om mijn schapevacht te halen hoe verwonderd was ik daar mattia te vinden
kan de engelsche politie u dan in frankrijk vervolgen dat weet ik niet maar als dit zoo is moeten wij niet naar parijs gaan
wat ben ik dom geweest om te gelooven dat zijn ouders op een goeden dag te voorschijn zouden komen en ons de moeite die we aan zijn opvoeding besteed hebben zouden betalen
ik kan dat niet omdat ik niet slim ben en omdat ik nergens verstand van heb zeg dat toch niet ge zijt integendeel heel slim
ik zou dan geen zacht bed meer hebben geen melk drinken of taartjes eten en den avond nooit meer in zulk een gezelligen kring doorbrengen
ik heb mattia zich zien ontwikkelen en opgroeien en zoo het al wezen mocht dat in den tijd waarin hij onder leiding van denzelfden onderwijzer als arthur en ik geen groote vorderingen maakte in het latijn en grieksch
ook voelde ik dat men mijn rechterhand vatte en die kuste rémi fluisterde een stem het was mattia ik wierp een blik om mij heen en ik ontdekte toen een talrijke menigte die zich in twee rijen geschaard had
ik wilde niet hebben dat zij u thuis zag komen na een oogenblik stilte martha gij zijt een goede dochter
men kan wel zien dat gij tot nogtoe slechts met boeren geleeft hebt die hun dieren zeer wreed behandelen en die meenen dat men ze slechts met stokslagen regeeren kan
en het deed hem plezier zeeziek te zijn maar de dag ging toch om en ik bracht mijn tijd door met van de kajuit naar het dek en van het dek naar de kajuit te gaan
als ik eens iets voor haar medebracht nu ik rijk was mocht ik haar ook wel een geschenk aanbieden wat zou ik haar geven
opperman het leven van een mijnwerker is niet ongezond en behalve nu en dan een kleine ongesteldheid die het gevolg is van gebrek aan licht en lucht
een klein levendig mannetje die luchtig heen-en-weer zweefde was bezig een boer te scheren en antwoordde met een zware basstem die ben ik
en die misvormdheid gaf hem nog ongunstiger voorkomen vrouw barberin had den pot weder op het vuur gezet woudt ge met dat kleine stukje boter onze soep maken vroeg
wat zou ik doen wilt gij drinken meester neen dank u ik zal wel drinken als ik mijn eierstruif eet geruimen tijd spraken zij met hun drieën zonder elkander te antwoorden
en niemand om mij te beklagen niemand om mij lief te hebben geen moeder barberin terwijl ik hierover lag te
ik wist dat de oom van alexis in de mijnen van varses werkte en wel in die van truyère maar meer ook niet
ik zal ze u leeren gij kent dus alles dat moet wel daar ik directeur van een tooneelgezelschap ben men is geen kunstenaar zonder
hij moest ongeveer vijftig jaar zijn wat mij het meest in hem trof was zijn glimlach dan openden zich zijne lippen en vertoonden zich twee rijen witte puntige tanden als van een jongen hond
toen vertelde ik hem mijne ontmoeting met de zwaan en hoe ik sedert dien tijd bij mevrouw milligan en arthur geleefd had
waarschijnlijk had de kleine het koud maar daar het op het bureau van politie zeer warm was en het bleef weenen meende men dat het honger had en ging men een buurvrouw halen
maar ik was reeds gewend om bevelen te geven wat ik zeer prettig vond dat moet ik bekennen en ik verbood hem dus zich hiertegen langer te verzetten
de oude huizen met hun torentjes die zeer waarschijnlijk oudheidkundigen in verrukking zouden brengen lieten mij geheel
martha had geen jeugd gekend want toen ze nog een kind was droeg ze lize reeds in haar armen paste op benjamin
dat hij er van zijn kant ook veel toe bijgebracht had om zulk een aanzienlijke som bijeen te garen zijn aandeel was dan ook werkelijk groot
arme mattia zeide ik terwijl ik zijne hand greep dat doet er niets toe zeide hij
ik zal een plaats als werkman voor u zoeken zeide oom gaspard en dan blijft gij bij ons als gij op een onzer kantoren werkzaam wilt zijn
want men had de hoop nog niet opgegeven dat zij eenmaal haar spraak zou terugkrijgen de dokters hadden echter gezegd dat zij voor het oogenblik er niets aan doen konden en zij de krisis moesten afwachten
in de geschiedenis vermaard dat door de nieuwsgierigen wordt bezocht en in alle reisboeken vermeld en geroemd
en welke middelen de ingenieurs tot onze redding hadden aangewend toen wij dien maandagmorgen in de mijn waren nedergedaald was de hemel bedekt en gevoelde men het naderen van een
nog die keukenmeid had die zulke lekkere confituurtaarten voor u kon klaarmaken zeide hij dat zou heerlijk zijn vooral abrikozentaarten heb je die nooit gegeten
hij was toen een geniaal man in één dag was de verandering volkomen tegenwoordig telt varses inwoners en gaat het een groote toekomst voor zijn nijverheid
die hen naar de plaats hunner bestemming zou voeren tegen zeven uur nam martha mij mede naar den tuin wij zullen over een uur elkaar verlaten zeide zij
en zoo gaat het ook met de anderen men neemt zijn bloedverwanten op maar geen vreemdelingen het stukje brood kan wel een familie voeden