AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
nu een paar jaar geleden doch in den laatsten tijd heb ik er niets van gehoord zeide cornelis otten die boterkruier van beroep was och man waarvan zoudt gij hooren vroeg jurrie thijsz
en van schout burgemeesters en schepenen den eed van getrouwheid af te leggen men schijnt hiertoe gekomen te zijn omdat men vreesde dat het volk al heel spoedig tot ontevredenheid zou overslaan daar het niet lang zou duren of er zou honger geleden worden
men kon het dien lieden aanzien dat ze den dood niet vreesden en bij voorkeur de grootste gevaren opzochten bij de spanjaarden waren ze niet minder maar nog meer gevreesd
het is de zondag kerkklok op mannen en vrouwen jongen en ouden op naar de kerk nog nooit was de sint pieter z vol geweest de vaste plaatsen werden vergeten men was tevreden met het kleinste plekje als men god maar danken kon
vreemd vreemd welneen don valdez komt daar dikwijls hij is met zijn eerwaarde zeer bevriend maar ik wilde wel in uwe plaats zijn om die boodschap te doen
en als ik nu eens ja zeide wat dan dan sloeg ik je zoo fijn als boonenmeel brulde jurrie en begon reeds de vuisten te ballen
en nog eens doen waar moet het heen
ja uwe edelheid dat is zoo en er zijn hier in de stad nog meer sluikertjes maar ieder die een sluikertje houdt is een glipper of zal een glipper worden en denkt gij dat die soldaten daar nu zijn om brangdemoris te drinken vroeg van der
daar vond hij eenen nieuwen vijand in eenen grooten wachthond die hem blaffend te gemoet sprong de spanjaarden volgden met veel geschreeuw maar toen dacht de hond zeker dat de grootste schreeuwers ook de grootste kwaaddoeners waren en leeuwke latende loopen
alle besluiten dan ook welke genomen werden in steden die de zijde van den prins kozen werden uitgevaardigd in naam van koning filips heer der nederlanden en diens stadhouder willem prins van oranje
achtste hoofdstuk waar moet het heen dinsdag de zesentwintigste mei was haast voorbij want het liep naar het uur van middernacht in langen tijd was er zoo laat in den nacht niet zooveel volk op de been geweest
de soldaten grepen hem aan en niet tevreden met hem naar den boom te sleuren mishandelden zij hem op eene beestachtige wijze
is van der morsch en naast hem staat van schaeck die in kordaatheid en lichaamskrachten voor zijne andere twee makkers niet onderdoet de beide vrienden cornelis en leeuwke staan bij het roer
houdt stand mannen op op voor leiden en oranje voor valdez en den koning klonk het van den anderen kant
de smid bij de haagsche poort liet nu met forsche en snel volgende slagen den hamer zoo zwaar op het gloeiende ijzer vallen dat de vuurvonken sissend door de smidse tot op straat vlogen
hij die hem gewekt had en hem nog altijd bij den schouder hield had geenen neus en maar één oog en wat de rosse baard van het aangezicht onbedekt had gelaten was vreeselijk gekorven
toch brachten ze eene tijding mede die weer nieuwen moed gaf en dat was dat de zeeuwsche geuzenvloot dinsdag en woensdag den derden en vierden september te rotterdam aangekomen was
leeuwke verstond hem zeer goed en vroeg nu met nog onnoozeler gezicht aan den eerste wat zegt uwe edelheids kameraad senor
van keulen keek hem verwonderd aan en vroeg het water luister hernam bakker die met zijne vrienden gezeten was gij weet roos en ik zijn weer met brieven naar den prins geweest
elken dag een schoon tafellaken en twee schoone servetten benevens schoon ondergoed dat ze niet hadden maar eenvoudig aan lappen uit de winkels wegnamen en voor niemendal lieten naaien
wel dan zeg ik dat ik van den honger de stad uitgeloopen ben en als zij je dan ophangen dat zullen ze niet doen dat deden ze alleen spionnen maar wegloopers hebben ze nu al tweemaal naar de stad teruggestuurd dat weet ge wel
neen cornelis nu voorzie ik onuitsprekelijke ellende of leidens val waarop dan hollands ondergang volgt terwijl de vader dit zoo zeide zuchtte de moeder luid en zwak klonk hare stem
de aangesprokene die blijkbaar niet wist dat de pastoor van die kerk zoo heette zeide kortaf ja is dat zoo vreemd
u kan bovendien verzekerd zijn dat beide schippers als het jagertje de schuit trekt en er dus aanboord niets te doen is dan te sturen heel wat met de jongens bepraten dat eigenlijk nog niet voor kinderen geschikt is om besproken te worden
er werd oogenblikkelijk geopend en de man die getikt had vroeg zijt gij gereed martensz jawel antwoordde deze maar hebt ge roode jaap en jaspersz ook al gewekt
het waren een zekere bakker en roos maar als ze terugkeerden brachten ze voor al de gevaren die ze doorstaan hadden oude beloften mede zoodat het volk er niet meer nieuwsgierig naar was
in het begin van augustus heeft ieder aan zijne bonmeesters moeten opgeven waar hij woont hoe het hoofd van het gezin heet en uit hoeveel personen dat gezin bestaat
frisch op jongens riep hij cornelis gij levert vandaag uw proefstuk verstaat gij dan is vader van keulen tevreden dat zal ik antwoordde cornelis terwijl hij met de kolf van zijn musket
het was nog wel veel te vroeg om naar bruine sanne te gaan doch daar valdez toch weg was meende hij niet verkeerd te doen met een uurtje vroeger te komen dan de afspraak was hij zocht dus het kostershuis op en liet den klopper op de deur vallen
neen dat zie ik nog niet in heer admiraal luister dan ik heb bemerkt dat de spanjaard tusschen zoetermeer en bonthuizen eene slappe wacht houdt dien weg zullen we vannacht trachten te bezetten en zoetermeer innemen
uit die vroedschap koos men voor eenen bepaalden tijd de burgemeesters en schepenen doch de leden der vroedschap zelven werden voor onbepaalden tijd gekozen verder werd leiden verdeeld in zeven bonnen of kwartieren en aan het hoofd van elke bon stonden vier mannen
van den prins wilt gij zeggen hé durft gij dat niet ha ha ik wel al waren er duizend spanjolen bij maar daarom moet gij dat nog niet doen ieder mensch is hier zoo vrij als een vischje in het water gij hebt dus valdez niet gezien zegt ge
hoe pier ook tegenspartelde hij moest het opgeven en voor de twee koene jongens zwichten daar tuimelde de laatste spanjaard door van schaecks zwaard doodelijk getroffen in het water
maar ik tart iedereen om te weerleggen of het den eenvoudigen werkman lijkt als de magistraat zoo willekeurig omspringt met het geld nu de coman in zijne comeny wat zou kunnen verdienen zoo hij de zetting mocht houden die de magistraat tijdens het beleg verordend heeft
gonda gonda riep vrouw van keulen den volgenden morgen zoo luid zij kon wat belieft u moeder gaf gonda ten antwoord want sedert zij bij van keulen in huis was noemde zij de pleegouders van cornelis evenals hij vader en moeder
dus gij denkt dat nog niet al het papieren geld ingewisseld is nog lang niet uwe edelheid pier quaet gelaet had er nog eenen buidel vol van en zeide dat hij het niet verkoos in te wisselen
ik heb geen brood antwoordde cornelis maar ik zal het gaan halen hierop nam hij een wapen van den wand en wilde de deur uitgaan waar gaat gij heen cornelis vroeg gonda ik ga brood halen was het antwoord
straks zal ik u dat rijmpje eens laten lezen dat hij gemaakt heeft op den pot dien ik in lammen vond het is prachtig vriend van der morsch ik zeg er u nogmaals dank voor
weldra was dit gebeurd doch nu zag men dat de ingelanden de zwarigheden niet te hoog hadden opgevijzeld want de vaarten en plassen liepen niet door
toch liet hij het standbeeld dat alva zich tot eigen eer oprichtte neerhalen dat zegt zoo goed als niets alva heeft in spanje machtige vijanden en requesens kan even goed een vijand van hem zijn en die vijandschap kan oorzaak zijn van het neerhalen van het beeld
senor deze duif is te lammen door eenen schildwacht in den vleugel geschoten en toen ze nederkwam vond men dit briefke in hare pooten geef hier beval de bevelhebber barsch en marion reikte het over
dat nog niet aan de spanjaarden onderworpen was gesloten zijn aan de vaarten en wateringen naar het haarlemmermeer had men zoo goed als niets omdat haarlem en amsterdam in de macht der spanjaarden waren
het begon er dus voor hen die daar binnen waren met den dag al donkerder en donkerder uit te zien en niettegenstaande de prins van oranje en de staten des lands gedurig middelen wisten te bedenken om binnen de belegerde stad bericht te brengen
wie had ooit verwacht dat een eerzame deftige magistraat zulk een loon voor zulke daden uitkeeren zou met oogen die van genoegen straalden was cornelis
ik begrijp er niets van heer burgemeester maar ik zal het doen antwoordde cornelis goed zeide van der werff ik weet dat ik op u rekenen kan vanavond tegen acht uren verwachten wij u bij speelman
en stellig verwacht ik van den spanjaard bij het brood een zwaard en bij het vleesch eene galg laten we den toestand waarin we verkeeren nog eenige dagen rekken door onderhandelingen misschien zendt de goede god inmiddels uitkomst
hij leeft in weelde en wij onze vrouwen en kinderen sterven van honger loopt open de deur brood brood riep elders eene schorre stem langzaam deed iemand van binnen de deur open het werd plotseling stil doodstil
hij werd in den slag bij saint quentin gewond en kwam toen na dertig jaar lang soldaat geweest te zijn in leiden en hoe zien de schansen er van binnen uit vroeg jonkheer van der does nu hebben ze niet veel door weer en wind geleden
f de spanjaarden krijgen het op lammen te benauwd en gaan naar leiderdorp f ze trekken met stille trom af want ik zie nu wel dat het geene lantaarntjes zijn het zijn de brandende lonten
dat het meer dan zaak was om nu ook leiden te gaan versterken daar de spanjaard dit niet rustig zou laten liggen de prins gaf daartoe reeds den dag na haarlems val bevel en voegde er meteen bij
is dat mensch nu nog dronken van hout riep van keulen en stond al gereed om den lasteraar die bovendien geen sterk en kloek gebouwd man was bij den kraag
ik zal met vijfentwintig galeien trachten zoeterwoude waar de hoofdmacht der spanjaarden ligt te bereiken de overige galeien moeten onder bevel van den vice-admiraal zich naar het huis zwieten wenden
hoe denken de heeren over een en ander vroeg van boisot toen cornelis uitgesproken en zich verwijderd had ik meen dat het een gevaarlijk spel is dat we spelen zullen zeide kapitein adriaen willemsz
scheen echter dat zij er zelve op het oogenblik niets meer van wist dan dat wat ze gezegd had en daar cornelis het in het belang der leidenaars rekende zoo hij met den terugtocht tot den anderen dag wachtte zeide hij
de geroofde voorraad brood was in van keulens gezin bijna verbruikt en met angst zag men weer den tijd tegemoet dat men niets hebben zou dan het weinige dat voor de zieke moeder moest overblijven
denkt ge dan bij san jago dat die uit leiden een kalf zullen overzenden als ik u was nam ik den knaap mee en bracht hem bij valdez in de legertent wie weet welk eene belooning er op zat
zijt toch eene goede moeder vleide cornelis en gaf haar eenen kus onder het vertellen van alles wat hem overkomen was vlogen de uren om en was het reeds over middernacht eer men er aan begon te denken dat het bed al lang gewacht had
het werd plotseling doodstil in de zaal en in gespannen verwachting wat er gezegd en daarna besproken zou worden zagen allen in het rond daar stond meester jacobsz op
dat geloof ik ook werd er weer geantwoord wacht maar even ik ga zoo aanstonds mee ik zou zulks gaarne willen doen zeide de ander weer maar ik moet den besten van allen nog wekken meester jakobsz het lid van de vroedschap
met zwak gejuich werd iedere nieuwe vlag geplant en daarna bekeken die van van schaeck klapperde en wapperde vroolijk door de lucht en had vast wel het meeste bekijks
maar mandenmaker is dat wààr zeker bleiswijck zeker komt gij vanmiddag mee eten dan kunt gij zelf oordeelen hoe het smaakt
de leeraar zweeg en de gemeente zong toen eenen psalm maar dat was geen zingen dat die schare daar deed stil stil al was het dan ook niet mooi
cornelis keek gek in het rond hij wreef zich de oogen nog eens uit en zag toen dat hij door een vijftal vreemd toegetakelde mannen omringd was
wat water dat komt nooit zoo hoog dat gij in het legerkamp er last van hebt doch één ding is maar jammer
aan het vermeesteren van dezen buit was niet veel eer te behalen want de schippers die allerlei levensvoorraad aan de spanjaarden moesten brengen waren gedeeltelijk daartoe eenvoudig gedwongen daar zij aan de zijde van den prins van oranje waren
toch stelde graaf lodewijk zich in beweging om te handelen en misschien was zijn grootste drijfveer wel geldgebrek gedurende geruimen tijd zulk een aanzienlijk leger onderhouden ging boven zijne krachten
weet ge dan niet dat we te midden van dien grooten hoop van oud en jong niet veel sterker dan tien personen waren en het meerendeel riep sla dood hoe is dat dan mogelijk vroeg jurrie
zoo kan gonda nu voor zeven inplaats van voor zes man brood halen maar hebben sommigen de bonmeesters niet bedrogen door het gezin grooter te noemen dan het is
gij wilt dus niet meer met me omgaan cornelis neen ga maar weg ik heb uwe diensten niet van noode ik kan je missen als kiespijn en dit zeggende ging cornelis de zeemtouwerij van den burgemeester voorbij
hij had zeker haast want zonder de voorbijgangers te groeten ging hij maar altijd door en alleen als hij een overste hopman of onderhopman der belegeraars tegenkwam groette hij
het volk denkt niet door jurrie het handelt naar den indruk van het oogenblik maar juist daarom kunnen we er niet op rekenen nu zijn ze onze beste vrienden en een half uur later onze bitterste vijanden
jawel senor zoo en waarom doet gij het dan niet ik heb zulk eene hevige hoofd en kiespijn senor was leeuwkes antwoord en hij zette er
of allertsz schudde den knaap bij de schouders heen en weer en beet hem toe knaap gij spreekt onwaarheid dat kan niet waar zijn dat is onmogelijk zoo slecht is pier quaet gelaet niet
en als ik iets in den magistraat te zeggen had zou ik ook niet dulden dat de pakhuizen zoo met koren beladen werden het is eene uitgave die groot is die op de burgerij drukt en die ten slotte niemand eenig voordeel bezorgt
intusschen was van schaeck op het voorste gedeelte van zijne schuit aan den slag zijn eenig wapen was een ouderwetsch verbazend groot slagzwaard doch dat wist hij zoo goed te hanteeren dat de spanjaarden hem niet aan het lijf konden komen
dat er welvaart heerschte bleek ook uit rondomme becingelt zijnde met ontelbare lust hoven ofte thuynen dewelcke een oneyndelicken schat waerdich zijn
doch cornelis wist hem te beduiden dat de spanjaard nog niet weg was en dat hij hier dicht voorbij moest komen leeuwke beloofde nog vierhonderd tellens te wachten maar dan ging hij heen vast en
maar kom is dat doorslaan geen enkele brouwer in onze goede stad is immers instaat om binnen acht dagen bier te leveren zooals dit is neen man nu zijt gij al zeer
den laatsten october kwamen de spanjaarden om leiden en nu bleek het al heel spoedig dat de magistraat niet te veel gezorgd had
en die weg is de bestorming van lammen ik geef met vreugde mijn leven voor het uitgehongerde leiden heer admiraal hier ben ik wat beveelt ge mij
en als ik het wel gehoord heb dan zijn de spanjaarden daar op de vlucht gegaan nu zal er spoedig een einde aan onze ellende komen met dit bericht dat eene duif gebracht had kwam cornelis des zaterdags
we zijn hiervan overtuigd heer kapitein zeide van boisot en ik wed dat vriend de moor de laatste zijn zal die aan uwen moed en uwe trouw twijfelt maar hij is een weinig driftig uitgevallen
juist wilde mandenmaker naar huis gaan toen cornelis joppensz aankwam jongens dacht de kwaadspreker als ik dien vlegel eens aan mijn snoer kon krijgen dan had ik veel gewonnen met eene bende straatjongens doet men soms meer dan met een vendel musketiers
dezelfde hij zal eene kevie met acht zijner duiven medegeven waarvan ge er vier bij den prins en vier bij admiraal van boisot moet brengen
men zegt zelfs dat het taaleigen van het spaansch in onze tegenwoordige taal nog zeer merkbaar is de aanzienlijken leerden toen de spaansche taal zooals ze nu de fransche leeren
neen keesje ik heb maar tegen meneer hongerman gevochten maar ik heb het verloren en nu speelt hij den baas over mij nu eet hij het vleesch van mijne kaken steelt het licht uit mijne oogen en plundert mijn geheele
met verrejagers gewapend sprongen ze van de eene weide op de andere en kwamen langs vele omwegen ongeveer te één ure te rijnsburg aan waar cornelis even als den vorigen keer leeuwke's oom
de spanjaard kan geen beleg voor onze stad slaan omdat al de vendels aan het muiten zijn sommigen hebben zich reeds eenen electo gekozen wat is dat voor een man vroeg een uit den hoop
kon hij maar wegloopen wanneer komt nu het ontzet schreeuwde er een waar liggen de vrijbuiters vroeg de ander
brood brood brood eindelijk was hij vrij en kon hij weer de oogen in het rond slaan zonder door eene huivering bevangen te worden
thans wachtte hij de komst van zijnen vriend af en toen deze niet kwam en er in de brieven van den prins volstrekt niet van eene boodschap die leeuwke mede gekregen had gesproken werd begreep de knaap dat hij zou gehouden zijn aan dat wat hij leeuwke beloofd had
weer stond hij stil het is toch of er meer wind komt fluisterde hij verder kon ik nu den windwijzer van de poort maar zien dan wist ik het maar wacht de kerk staat oost en west
stil oude jongen daar komt cornelis aan die heeft zeker eene boodschap aan ons het kostte ook nog al eenige moeite om den knaap die toch nog zooveel niet geleden had als de andere stadgenooten te herkennen
zoodra de drie zich verwijderd hadden traden de luisteraars ook te voorschijn een kranige jongen die pleegzoon van u schipper sprak van der werff
ik weet nu dat gij mij verstaan en gehoord hebt wilt gij nu niet vrijwillig uittrekken wacht dan de gevolgen af
een slecht middel pieter brangdemoris is een gemeen goedje het windt een mensch een oogenblik op om hem daarna als een natgeregende zoutzak in elkander te laten zakken drink liever bier het is weer echt delftsch brouwsel
ik geloof dat als ge zegt dat jan claesz boon in de stad terug gekomen is met brieven van den prins en eene goede tijding op den koop toe dat ik oogenblikkelijk binnen mag komen
teneinde lodewijk tegemoet te trekken en d'avila tusschen twee vuren te brengen maar had d'avila getoond een slecht admiraal te zijn nu zou hij bewijzen dat hij een uitnemend generaal was hij wachtte lodewijk niet af maar trok hem met versnelde marschen tegen
en zoo ze gesproken hadden wat dan zijn wij in leiden niet machtig genoeg de zaken naar onzen zin te krijgen wel wat zijt ge een vreemdeling in jeruzalem
dat weet ik zeide van keulen en gij zijt z lang weggebleven dat we al vermoedden dat gij beiden in het lot van leeuwken gedeeld hadt gelukkig niet goede vriend toen de prins onze brieven gelezen had vroegen wij wanneer wij antwoord konden krijgen
ik heb het zijne doorluchtigheid gevraagd en deze heeft gezegd goed hans en laat hem dan maar alles vertellen van leiden wat hij weet gij kunt het mij dan later wel verhalen mijn hoofd is nog te zwak om er veel van te vragen
hij werd aanstonds binnen gelaten en nadat hij zijne brieven bezorgd en een en ander verteld had ging hij naar huis waar hij met blijdschap ontvangen werd en raad nu eens wie we in huis hebben genomen keesje vroeg zijne
en toen ze dat zag bleef haar het vleesch taai als zoolleder als eene prop in de keel steken en had ze ook genoeg ja dat had ze gezien en ze had gedacht aan haren vader en hare moeder die heen waren gegaan
zoo redeneerde de kastelein doch bedroog zich niet weinig om eenen jongen vrijbuiter onder zijn net te krijgen was hij toch niet slim genoeg geweest
uit frankrijk heeft graaf lodewijk toch nog al geld medegebracht uwe edelheid zeker maar hoe groot die som ook wezen moge ze is niet meer dan eene boon in
wel cornelis is er nieuws vroeg van schaeck toen de jonge man ook op den wal was och ja zooveel als anders in een geheel jaar vanmorgen hebben ze krelis louwensz met zijne vrouw en twee kinderen dood in het bed gevonden
best neef gerrit die naar boskoop moet om mijne zuster te zeggen dat uwe moeder ziek is begrepen de heere vergeve me deze leugens maar het is zooals ik zeg ik heb medelijden met u ik wil u niet ongelukkig maken
dat weten de spanjaarden en daarom zullen ze juist op dien dag geenen uitval verwachten ze zullen minder waakzaam zijn en onze kans van slagen wordt er grooter door het is te hopen dat alles gelukt want dan kan onze stad het een heel poosje tegen den spanjaard vol
het zweefde over leiden en droeg een zwart vaandel en daarop stond in witte letters pestilentie honger en dood het was het
ik ben toen naar van der morsch gegaan maar veel hebben we niet gehoord antwoordde cornelis kom burgemeester zeide van der morsch wij zullen u thuis brengen de glippers zijn tot alles instaat
en zijnen haak in piers wambuis slaande zeide hij al zachtjes aan dan breekt het lijntje niet kom een beetje dezen kant op beste jongen
wij kennen hem en niemand onzer zal zeggen dat de brief niet van een voornaam personage komt men doet ons eenvoudigen poorters waarlijk al te veel eer aan en wat schrijft hij vroeg van der werff
er was immers geen gevaar voor een beleg wat zou een verslagen vijand kunnen doen waarom nu al dat werken aan versterkingen dat zich oefenen in den wapenhandel en dat opbergen van levens en
nu maar je moogt het wel weten ook ik kom van mijnen broeder die te warmond woont en erg ziek is zoo en wie heeft de poort dan opengedaan of zijt gij altemet door de vest gezwommen
ze zal niet gelukken riep nu de smid wij zijn dieven ja eerlooze dieven van den rustdag wij zijn sabbat schenders en doen te kort aan het gebod gedenckt den sabbatdag dat gij denselven heylight
van zijne zijde is het gevaar dus voorloopig bezworen en wat heeft half leyden gezegd burgemeester ofschoon burgemeester van der werff zeer goed wist wie bedoeld werd
maar daarom moet ge niet alles zoo zeggen en bovendien ik zeg dat onze pieter van wezel wel een geweten heeft hoort gij dat riep pieter triomfantelijk en liet zich het roemerken nog eens vullen
maar ze werden genoodzaakt met verlies van vijf man en vier hunner plempen terug te trekken dat was de eerste donkere dag der belegering en er zouden er nog meer komen
nu begrijp ik het daar kan eene pint oud bier op staan drinkt gij mee manneke ja ik wil uw bier wel drinken maar om dat te doen op de gezondheid van
want men gevoelde het dat het in aller belang was dat deze tocht met eenen goeden uitslag mocht bekroond worden nauwelijks waren de kerken uit en hadden de belegerden god gedankt voor de overwinning der zeeuwen bij antwerpen
daar heb je barend cornelissen riep er een uit den hoop die zal ons zeggen wat hij raadzaam en oorbaar acht zullen we de schansen slechten en levensvoorraad innemen f wel de schansen in wezen en de pakhuizen meer dan half ledig laten
neen geen onraad mannen geen onraad de wind is noord-west och kom gij raast wij gelooven het niet komt maar mee en voelt zelven het maar
ga maar hoor ga maar zeide de goudsmid het is u best toevertrouwd maar meester als ik nu tch eens niet terug kwam die zes gulden
pas was dit gezegd of de handschoen held spartelde als een paling in de ijzeren vuisten van den goudsmid en eer de dappere man er aan dacht lag hij al op straat waar hij gevolgd werd door al de anderen
hij kwam des avonds te ter gouw aan en zeide dat hij twee mannen besteld had die hen nu verder zouden voorthelpen de een zou vooruitgaan en de koppieren kade doorsteken terwijl de andere achter zou blijven om hun den volgenden morgen den weg te wijzen
eer kan men met de handen aan den hemel reiken eer leiden ontzet wordt heeft de spanjaard geroepen het is erg genoeg de kinderen verhongeren de vrouwen vermageren de mannen verzwakken
het waren twee schippers die vertrekken moesten ze zouden er echter niets bij verzuimen want juist op het uur van afvaart hadden ze zulke vreemde geruchten opgevangen dat ze besloten dien dag niet af te varen
nog niet genoeg verdiend gedurende het beleg om uwen gasten halfvolle roemerkens te geven voor het geld van volle meester van aecken die eigenlijk eenen ekel aan pieter had en liever zag
geen voedsel jawel zeker zeker dat alles zullen de leidenaars eten en gegeten hebben eer ze zich overgeven o dat de prins het wist het zou hem in zijne ziekte zeker goed doen
en de zoeterwoudsche vaart die beide daar ter plaatse in eenen sterken bocht van den vliet vielen was deze schans eenmaal voltooid en bezet dan zou de voornaamste waterweg van leiden naar het zuidelijk deel van holland
na het gewone avondeten wilden van schaeck en gerrit reeds naar de kooi gaan toen schipper van keulen nog eens kwam om te vragen of cornelis hier ook was
daar kwam de geluksbode aanboord heer admiraal ik verzeker u dat het waar is op lammen is geene levende ziel overgebleven kom gerust verder want we wachten u met nijpend ongeduld
nog altijd denkende aan hetgeen hij in den vroegen morgen gehoord en gezien had liep hij droomerig straat in straat uit en kwam ten laatste op de maredorps achtergracht bij het huis en de zeemtouwerij van burgemeester pieter
éénen dronk wil ik echter nog instellen daar straks heeft onze kloeke en vernuftige rederijker van der morsch ons laten drinken op de gezondheid en het welzijn van de bruid de blonde gonda en we hebben geklonken dat de roemers
het briefken werd opgerold in den ijzeren naaldenkoker die schroefvormig sloot geborgen en daarna in de opening onder aan den polsstok geschoven waarna alles met pek gesloten werd
hij is nog maar achtentwintig maar wat beteekent het of hij jong of oud is jonker jacob van der does wilde het op zijnen vergevorderden leeftijd niet meer zijn hij zag er tegen op
best jongen maar ge gaat ditmaal niet alleen uit gij zult gezelschap hebben ng houdt de spanjaard niet zulk eene scherpe wacht of met beleid en voorzichtigheid is er altijd nog wel kans dat men des nachts buiten de schansen komt
toen hij hem dicht genoeg op de hielen was viel hij als een tijger den bangen knaap van achter aan en deze hierop niet bedacht sloeg met zak en al achterover in een oogenblik had cornelis hem eenen doek in den mond gestopt
onze taak is het schipper zooveel mogelijk te zorgen dat wij ook meer doen dan wij zeggen dan kunnen onze tegenstanders die gelukkig onder het volk nog in de minderheid zijn niet zooveel kwaad doen en hierin zult gij een loffelijk voorbeeld geven dat weet ik
leeuwke riep nu hierop iemand van de wacht die onzen bode de koepoort zou openen nauwelijks was boon in de stad of hij liep wat hij loopen kon naar de hooglandsche achtergracht en liet den klopper op de deur van pieter adriaensz huis vallen
thans wist cornelis genoeg en ziende dat pier naar zijn huis ging besloot hij door een paar straatjes om te loopen hem onverwachts tegen te komen dit gebeurde dan ook
ijlings op de vlucht gingen eenoog kijk ze eens loopen kijk ze eens beenen maken riep de man zonder ooren
hij rekende ook op den donkeren nacht en al had hij over eene krijgsmacht van zooveel duizenden manschappen als er nu tientallen waren kunnen beschikken hij kon niet met meer moed de stad verlaten hebben dan nu
ja vader pal noord-west zoo pal als een muur hoor maar hoe hij door de boomen fluit komt er nu brood cornelis klonk het op zwakken toon uit eene bedstede
kind blijft ge vandaag heel den dag slapen kom het is meer dan tijd om op te staan het is bijkans negen uren ik kom antwoordde gonda en stond weldra in de woonkamer waar ze zonder iets van haar nachtelijk avontuur te laten blijken
en bovendien aan de leeraren die zijne vaderlandsliefde en godsdienstzin miskenden en hem bij de burgers verdacht maakten dan kunnen we dien man alleen bewonderen doch hem begrijpen onmogelijk
om van schaeck en van der morsch den inhoud van het briefke mede te deelen en de tweede naar zijn huis kom gonda kleed u aan wij gaan naar de kerk had hij gezegd
de tranen sprongen cornelis in de oogen en hij verwijderde zich schaamrood zoo spoedig hij kon hij sloop naar de wallen waar hij niet komen mocht omdat de magistraat bevolen had dat geen enkel burger die geene schuttersdiensten deed op de wallen mocht verschijnen
des morgens vroeg reeds kwamen enkelen op de wallen om te zien of er niets bijzonders gebeurd was en aan ieder vertelde cornelis het geval met de lichtjes die hij voor lonten hield
en noemt gij dat nu in dienst van den lande werkzaam zijn vroeg van schaeck ja zeker hernam cornelis op vrijmoedigen toon de een was don d'ayala uit utrecht en de andere swift een van de engelsche bezetting uit de schans
maar nu verteld hoe ik het groote nieuws vernomen heb toen requesens hoorde dat graaf lodewijk eenen inval in het zuiden des lands zou doen liet hij dat weten we valdez het beleg van ons goede leiden opbreken
wij hebben niet gevochten vader zeide cornelis maar wij hebben een gesprek dat we niet verstaan konden afgeluisterd komaan dat vordert zei bestje van katwijk en ze spande eene padde voor eene
toen de kerken uitgingen keken alle vrome bedevaartgangers naar het windvaantje was de wind onder kerktijd gekeerd hoe wijst het pal
en kort daarop tot burgemeester gekozen werd in het begin van of het einde van wanneer we nagaan hoe deze man krachtig gesteund door den wakkeren secretaris jan van hout
twaalfde hoofdstuk godt behoede leyden het begon er in leiden bitter treurig uit te zien reeds in het begin van juli had de pest haren intocht binnen de belegerde stad gedaan en welke maatregelen de regeering ook nam
een paar uren later ging leeuwke heen en nog nimmer had hij meer welgemeend dan op dit oogenblik gezegd god vergelde het u
kijk eens cornelis wat ziet mijn kleine jan er gezond uit hi hi kijk eens wat zijn die wangetjes bol en zijne armpjes dik vindt gij het ook niet cornelis zeg
zoo besloot cornelis eene wandeling door delft te maken dat toen binnen de wallen niet veel kleiner was dan tegenwoordig welk een verschil met gisteren
ja lees op opdat we hooren welke schoone beloften ze ons komen brengen en welke gouden bergen ze beloven klonk het van elders
ik ga naar hasaertswoude senor daar woont eene vrouw die helpt alle menschen van de kiespijn af door wrijven en ik wil naar die vrouw maar dan maakt gij eenen grooten omweg jongen
hij zette zich derhalve op den dijk onder eenen knotwilg neer om wat van de vermoeienis te bekomen doch zoodra hij daar gezeten was bemerkte hij eerst recht welk een genot het was na zulk eene wandeling eens even op zijn gemak te kunnen uitblazen
hij heeft door de vrijbuiters van tergouw den hildam op zeven plaatsen laten doorsteken en en den anderen dag zijn die zeven gaten door de spanjaarden met hooi en takkenbossen weer gestopt
maar al ware het ook zoo wat is het dan nog een burgemeester mag toch wel wat meer hebben dan een gewoon mensch met uw verlof mandenmaker als het op stuk van zaken aankomt dan is een burgemeester niets meer dan een gewoon poorter
de koene leeuwke had zich andermaal tot dien gevaarvollen tocht beschikbaar gesteld en gewapend met zijnen verrejager ging hij op maandag den vijfden juli op weg
tweeëntwintigste hoofdstuk overwonnen vader moeder hoort eens zoeterwoude is door de watergeuzen in brand gestoken
toch maakte hij niet zoo bijzonder veel haast want hij begreep zeer goed dat er als hij alles verteld had van meester albertsz op reis gaan naar de bommelerwaard niets komen zou dat men hem mogelijk niet zou willen gelooven hieraan dacht hij geen oogenblik
om hem of haar die de woning niet kon verlaten van den overvloed mede te deelen brood brood leiden ontzet god zij geloofd dat bruiste als een verward koor langs plein en gracht door straat en steeg van poort tot poort
nu sanne ik ben ook een hollander ik zou het ook niet doen en daarom vrees ik dat we komende jaar op dezen tijd nog voor leiden liggen als wat als
ik ben de eerste schreeuwde pauwels vliechuyt en ik de tweede galmde cornelis en de kolf van zijn musket viel dreunend op het hoofd van eenen spanjaard
het was het gewichtige briefje van den zeeuwschen admiraal waarin hij den leidenaars kennis gaf van hetgene hij den volgenden dag doen zou het was mogelijk wel een half uur geleden sinds valdez het kleine stukske perkament gelezen en nedergelegd had
jongens jongens vier weken geleden was die louwensz nog een man als een boom en nu van den honger gestorven het is wat te zeggen waar moet dat toch heen klaagde van der morsch
men kon niet weten om welke redenen hij zich op pier wilde wreken laten wij toezien wat er gebeurt mannen zeide de dikke bierbrouwer
cornelis keek door het duister van den nacht in het rond en toen hij niemand zag of hoorde zeide hij maar niet harder dan dringend noodig was ik ben cornelis joppensz de pleegzoon van schipper van keulen en ik kom uit leiden
dan zal ik u meteen ook eene boodschap aan mijne trouwe leidenaars medegeven cornelis groette beleefd en ging heen doch vroeg aan den knecht of hij hier wel zoo lang mocht blijven tot deze terugkwam want dat hij in delft den weg niet wist
wat er met hem gedaan moet worden ja senor kerel spreek ik dan hondentaal dat gij mij niet verstaat ziet gij daar dien boom op dat weiland ja senor
ieder ging nu zoo zijne krachten hem zulks toelieten naar de wallen om in de verte de vaartuigen hunner verlossers te zien naderkomen
de watergeus ging heen doch niet één uit den hoop die staan bleef of hij dacht ze zullen er komen wat een volk
en ik herhaal het ng eens dat gij liet allen hoort dien eed breek ik nooit hoort gijlieden het nooit neen nooit
en graaf jan die schijnt den dans ontsprongen te zijn en de prins van oranje deze lag reeds in de bommelerwaard toen hij de tijding van de nederlaag ontving
laet ons noch houden de wapenen in handen opdat de naem van vrije landen niet en gedie tot grooter schanden morgen zal hij verkozen worden maar stil daar moeten we bij zijn
d'avila stuurde hem ten minste heen en nu kwam hij eergisteren met al zijne benden voor utrecht waar hij aan den graaf de la roche vergunning vroeg om binnen de stad te trekken om daar met zijne soldaten uit te rusten maar dat was een tegenvallertje voor den baas graaf de
en dien aan mijnen vriend van der does en zoo uwe ouders of wie dan ook vragen wanneer komt nu het ontzet zeg dan als god maar wil de vrijbuiter is iederen dag gereed zeide de admiraal
dat is iedereen die maar wat durft aanmerken op hetgeen mijne heeren van den gerechte of van den magistraat believen te besluiten ziedaar hier op tafel ligt eene ronde som van vierentwintig gulden aan papieren munt
erger was het nog dat zij die groote inkoopen gedaan hadden nu hunne waren met schandelijk veel winst van de hand trachtten te zetten ook dit moest verboden worden en ieder moest verkoopen naar eene zetting die door den magistraat bepaald werd
zeker weer alle drie heel lief en aardig ja dat weet ik niet de magistraat is vergaderd om over die brieven te spreken
doch in de stad zelve was nog lang niet alles zooals het geweest was er heerschte eene zeer ongeregelde drukte en bij velen ook ontevredenheid die door spaanschgezinden niet weinig aangewakkerd werd
ja dat is zeker mijn jongen honderd spanjolen voor één leeuwke klonk het uit den mond van cornelis een musket oom jan een musket
ho ho meester gij drijft de zaak te ver veel te ver zoo gij dezen morgen in de kerk geweest waart dan ik ben er geweest man
ik stel geene wetten riep van keulen gijlieden vraagt mijn gevoelen en dat zeg ik u open rond en onbewimpeld maar onthoud wat ik u zeg eens zal de dag komen de heer gave dat ik onwaarheid mochte spreken dat ge zeggen zult
zie daar zit hij aan het boveneind van de tafel waarop de hutspot staat te dampen en te wachten op den aanval der hongerige gasten
nu die soldaat evenwel blijk gaf van hem te gelooven en tevens liet zien dat in zijn hart ook nog voor heel wat anders plaats was dan voor wreede gedachten besloot hij terstond dien man van dienst te zijn en daarom zeide hij
om in persoon bevel te geven aangaande het ontzetten onzer goede stad hij vraagt ons nog eenen kleinen tijd uitstel en verzoekt den magistraat eenen algemeenen bededag uit te schrijven teneinde god om bijstand te smeeken
maar zoo we volharden in ons boos voornemen dan moeten wij het scherpe mes der justitie passeeren wij danken u heer van hout voor de bereidwilligheid waarmede ge valdez schrijven vertolkt hebt
dat duurde nog al lang en terwijl hij daar zoo stond begon hij na te denken over alles wat hem den verloopen dag gebeurd was en de slotsom was
alleen bij het scheiden hoorden ze elkander bij den naam noemen en duidelijk verstonden beiden de woorden don d'ayala en swift
en heeft hij geene boodschap achtergelaten vroeg gerrit die eigenlijk wel wat in den knoei zat ja hij heeft gezegd dat ge na afloop van de wacht eens bij hem aan huis moest komen was het antwoord
voor den satan daar is de ketelboeters jongen van voorschoten schreeuwde een spaansch hopman vangt hem mannen levend of dood
en onverdroten zwaaide het hongerspook den schepter de pest nam ook weer toe de wakkere bronckhorst die met zulk eene vaste hand in naam van den prins de stadsvoogdij uitgeoefend had stierf
omdat valdez bevel kreeg het beleg op te breken ten einde zich met zijne benden te scharen onder de vaandels van d'avila
als we nu vannacht zulk een lijk vinden dan zullen we dat tegen de deur van dien van der werff zetten gij begrijpt dat zoo iets in de stad heel wat zal te doen geven
wel neen uwe edelheid hernam gerrit mees zei als de spanjaarden terugkomen zullen ze de leidenaars niet voor schansenschenders schelden hij vond maar één ding jammer
maar nu de honger door onze straten waart de pest ons aangrijpt ellende de wangen der burgeren verbleekt en het krachtigste lichaam tot een geraamte dreigt te maken
wat stelt uwe doorluchtigheid dan voor vroeg de advocaat van holland meester paulus buys gij kent mijn voorstel heeren zeide de prins de maas en ijseldijken moeten doorgestoken en het land onder water gezet worden
maar als de onderneming wat we waarlijk niet hopen toch mislukt heer van noordwijk wat zouden dan de gevolgen zijn van aecken ik geloof zoo dat gij mij naar den bekenden weg vraagt gij denkt over alles zooals ik
neen cret gij zult niet alleen gaan wij volgen u en blijven niet als lafaards achter lammen zal bestormd worden zeide de moor wij allen gaan met u niet één blijft achter
en die nog altijd hoe de nood ook aan den man mocht komen geenen penning van een ander vroeg diep zuchtend stak hij den achtentwintiger in den buidel en ging de deur uit om zooals hij zijne vrouw zeide eens naar het water te zien
toch niet zorgeloos in te dommelen maar een waakzaam oog te laten gaan op hetgeen er buiten leiden zoo al voorvalt daarentegen doen mannen als
op de wallen werd eene scherpe wacht gehouden en zoo vinden we in den voornacht tusschen den derden en vierden juni tusschen de hoogewoerds en koepoort een jong musketier heen en weer loopen nu en dan eens stilstaande om naar buiten te kijken
dat don fadrique die na de inneming van haarlem zich naar alkmaar begaf daar na een kort beleg z afgeslagen en teruggedreven werd dat de alkmaarders toen reeds joelden en juichten van alkmaar begint de victorie
zoodra de bierbrouwer onzen cornelis in het oog kreeg riep hij luidkeels uit ho hier hebben we den jobsbode hier knaap klim op dit bankje en vertel ons eens vaardig wat ge vanmorgen gehoord en gezien hebt
maar instede van jonker van der does naar buiten te zien komen kwam van hout door eene der hoofddeuren op de pui te voorschijn geef acht riep de reeds meermalen genoemde willem cornelis speelman daar komt reeds het antwoord van de glippers
en alleen uit vrees den spanjaard gehoorzaamden de overige schippers die het met de spanjaarden hielden hadden op geenen overval gerekend en zoo kwam het dat bijna alles zonder bloedvergieten in handen der vrijbuiters viel
u en allen leidenaars er brood van geven als de stad alweer belegerd wordt antwoordde van hout pieter begon luidkeels te lachen en riep alweer belegerd een gek die dat gelooft
maar is de nood voorbij dan kunnen we een heenkomen zoeken het ergste nog niet liet een ander zich hooren lijf en leven in een eerlijk gevecht wagen bah een lafaard die er tegen opziet
ik geef er net zooveel om hij streek hierbij met de eene vlakke hand over de andere zoodra cornelis weer buiten de deur was mompelde hij als dat geen spanjolen vriend is dan ben ik cornelis joppensz niet
mij en uwe broeders eene hand diep bewogen voldeed cornelis hieraan en snelde daarop de deur uit doch nauwelijks was hij buiten of daar voelde hij eene meisjeshand de zijne drukken
ik wil tot mijne laatste oogenblikken onze stedelijke belangen behartigen maar de stad overgeven neen dàt nooit dàt nooit
neen want dat is ook eene leugen ze zeggen het dan toch maar het is schande en dat van dien braven man
de verschillende geruchten die er geloopen hebben aangaande een nieuw beleg der spanjaarden beangstigen de burgers niet meer niettegenstaande mannen als pieter adriaensz van hout
ja uwe edelheid dat begrijpen wij wel hoor nu als ze er achter komen dat wij hunne streken weten dan worden ze voorzichtiger en wij kunnen hen dan niet meer straffen hier dat is voor uwe moeite
doch naar het fatsoen en den vorm van de papieren noodmunt nu begon de regeering met kracht aan het inwisselen doch stuitte op tegenstand bij de burgerij wat geen wonder was men had de verzekering gekregen
ja uwe edelheid en nu doet de schelm niets anders dan verdeeldheid zaaien zie hij neemt de mannen mede ik gaf wel wat als ik wist waar ze heengaan
natuurlijk stond aan het hoofd der regeering de graaf van holland doch daar deze slechts in enkele gevallen kon tegenwoordig zijn werd hij vertegenwoordigd door eenen die den titel had van schout
ieder die op wacht moest kreeg iederen dag een pond brood en zij die daarvan bevrijd waren moesten zich met een half pond tevreden stellen van hen die voor meer dan veertien dagen leeftocht in huis hadden kocht men de eetwaren op
mij dunkt dat valdez als hij binnen utrecht wilde uitrusten en dat is vast waar wel aan rust maar niet aan belegeren denkt alleen die pier quaet gelaet zou mij ongerust kunnen maken
de tongen werden weer uit den lomberd gehaald en de tegenstand begon opnieuw sterker dan ooit traden de spaanschgezinden op en schreeuwden op straat de anderen toe gaat nu op den toren gij geuskens en ziet het maaswater te gemoet
en aan den glans die op hunne blozende aangezichten ligt is het te zien dat zulk een tocht een kolfje naar hunne hand is langzaam gleden de kleine vaartuigen langs het water
zeker van keulen hij is dronken en niet recht goed bij zinnen breng den goeden man naar huis en leg hem te bed anders verslaapt hij morgenochtend zijnen tijd en een ander zoetelaar doet hem achter het net visschen ik wensch u allen eenen goeden avond
de stilte waarbij leeuwke in de verte getuurd had werd eensklaps afgebroken door zijn gefluister bedriegen mijne oogen mij nu of zie ik daar werkelijk wat tusschen het gras der hooiweiden bewegen
hier namen ze afscheid van elkander en cornelis beloofde dat hij terugkomende weer zijnen weg over rijnsburg nemen zou het was een prachtige morgen toen cornelis te s gravenhage dat toen lang zoo groot en voornaam niet was als tegenwoordig binnenkwam
of iets ergers nog zou aanzien begon hij te denken dat hij eenmaal hier zijnde nu maar wachten moest tot het vallen van den avond hier in het bosch tusschen het hout zou men hem niet gemakkelijk vinden meende hij
ja door niemand anders gij weet niet hoe ze daar huis gehouden hebben hij was begonnen met twee alferessen vaandrigs in kwartier te krijgen arme slokkerds wier ouders misschien in spanje loopen bedelen hier stelden zij zich aan als groote heeren
er waait op zee een storm uit het noordwest de zee staat verschrikkelijk hol het water is reeds meer dan eene handpalm gerezen houdt u gereed wij komen
vierde hoofdstuk eendeneieren en nieuws vriendelijk keek de zon op maandag den tienden mei in het jaar onzes heeren op het aardrijk neer
hij deed de deur open niemand was te zien daar hoorde hij uit eene der bedsteden eenig gekreun en de gordijnen openschuivende zag hij vrouw van keulen te bed liggen
eilacie neen eer halve duivels dan halve goden zeide willemsz maar ik ben het volkomen met vriend de moor eens dat er geene sprake mag zijn van dit kan niet en dat kan niet we moeten alles beproeven
toch vorderde zijne wraak hem te langzaam naar den zin en daarom besloot hij op zekeren dag met vliechuyt en dirksz den vijand van naderbij te bestoken de drie waaghalzen werden echter onverwachts aangevallen
maar van secretaris van hout die geholpen door zijnen vriend pieter adriaensz den burgemeester wil doordrijven dat de verlaten spaansche schansen geslecht en tot eigen gebruik nieuwe aangelegd worden kan men zoo iets verwachten
dat moet ik zien antwoordde torenvliet en kwam de schans binnen gij hebt gelijk zeide hij terugkomende nu ga ik naar den admiraal van boisot om het hem te vertellen ga zelf naar de stad terug en vertel ze hoe gij het hier gevonden hebt
wees maar voorzichtig man met zoo over onzen veldheer te praten dat raad ik aan ik zal maar niets vertellen van wat gij zooal gezegd hebt
een der jongenshelden van mijn verhaal is de schippersjongen gebleven doch ik heb hem nu den naam gegeven welken hij werkelijk droeg hij heette cornelis joppensz ik gaf hem tot belooning eene marktschuit
weldra bevonden beiden zich dicht bij de zaal waar de regeering hare vergadering hield ze konden ieder lid zien en alles verstaan
hij gooit met de pitten en is zoo trotsch als die verwaande don martin d'ayala die mij durfde zeggen dat ik een ellendige bedelaar of een armzalige schooier ben
en plan had zich met zijne broeders te vereenigen de noodlottige tijding over te brengen nu was prins willem in den waan gebracht dat zijne broeders hooger op dan hun plan was de maas waren overgetrokken waarom hij getracht had hen op te sporen
en met de ketelboeterij van uwen vader altijd nog goede zaken ja leeuwke barstte nu in tranen los en op de knieën vallende bad hij om genade
en sprong meteen aan den wal hier stonden eenige mannen met heer foy van broeckhoven den baljuw van alfen te praten en blijkbaar waren ze in een zeer ernstig gesprek gewikkeld
wacht jongens ik zal dat katvischje eens even aanboord helpen halen dat is eene mooie vangst zei de jongen en hij haalde eene waterrat uit de fuik kom aan een-twee-drie welkom aanboord pier
die oude mees kan ondeugend wezen sprak van der does maar vertel me nu eens weet gij waar pieter van wezel met de soldaten heengegaan is
wat gij daar zegt van de abdisse staat u wonder mooi jurrie ware ik in uwe plaats dan zoude ik die zoutelooze aardigheden maar laten varen en die aanvallen niet richten op de deugd van zusterkens in wier schaduw gij niet staan kunt
nog eenen enkelen blik sloeg hij op cornelis als wilde hij met de oogen vragen wat de mond niet meer doen kon ik zal bruine sanne uw groeten overbrengen arme vriend sprak cornelis
neen cornelis klonk het weder doch de tranen die in hare oogen kwamen en die ze tersluiks wilde afdrogen werden door cornelis gezien daar werd het den knaap eensklaps duidelijk hebt gij dan zulk een honger gonda
ja maar die kogel heeft je toch overdwars in je maag gezeten zeide weer een ander bah wat zou dat in mijn been ja maar nu die zoetermeersche kattenvilder van eenen dorpsbarbier dat ding er zoo netjes uitgehaald heeft nu ben ik het ventje weer
van meer belang was het dat men iederen leidenaar die de wapenen dragen kon als verdediger der veste bij eene afdeeling schutterij indeelde terwijl men de varensgezellen eene afdeeling vrijbuiters liet uitmaken
wij moesten de zaak nu maar dadelijk in rondvraag brengen wie voor de overgave is en dus in den geest van deze brieven gehandeld wil zien hij sta op en spreke
nu dan geloof ik dat ge ditmaal droomt de wacht uitroepen als er onraad is hoor ik vertrouw de stilte daar ginds niet van der does ging heen
wel zeker kompeer wel zeker maar als ik nu eens dat ringetje aannam het niet aan bruine sanne bracht en voor mijzelven verkocht wat dan gij kent mij toch niet
huisman wat denkt gij toch weinig na hoe zou ik die maar secretaris van leiden ben zoo iets kunnen tegenhouden mijn goede vriend ik heb niets te gebieden of te verbieden
zoodra cornelis aan wal was liep hij zoo vlug zijne vermoeidheid hem dit toeliet naar huis hij smeet de deur open en vloog zijne moeder om den hals
om altijd het voldoende aantal burgemeesters en schepenen te hebben kozen de burgers eene vroedschap van veertig personen die daarom meestal de veertigen genoemd werden
en gij vendrig hijsch de admiraalsvlag nauwelijks waren de mannen met het bootje op weg om de moor te gaan roepen en wapperde de admiraals vlag lustig van den achtersteven toen van alle kanten sloepen werden uitgezet
volgaarne nam cornelis het aanbod van oom jan aan en at met eene graagte die bewees dat hij zulk eenen maaltijd in langen tijd niet gedaan had toen beiden gereed waren gingen ze op weg en bereikten tegen het aanbreken van den dag wassenaar
nog niet lang had hij daar gelegen toen hij meende iets te hooren het kwam hem voor dat het een regelmatig geplas in het water was