AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
om eventjes de tafel te wrijven vervolgens met in t geheel geen gezelschap en eindelijk weer in gezelschap van iemand die een brief gaat zitten schrijven en dan af en aan eene flauwe slaperige
de dames hebben dan ook altijd liever een nommer minder op het programma dan een korte pauze en zulks is niet te verwonderen
hij wendde zijn gezicht af van den plas en strekte zich voorover in het hangen van den heuvel uit met de armen onder het hoofd
hoe zoet het is eenen geliefden doode voor het oog der wereld deze geringe hulde te brengen honderd vertoogen over de nietigheid der
zich daarbij inderdaad te moeten afvragen of niet dit nieuw geslacht ruim zoo zeer behoefte zou hebben aan ophelderende aanteekeningen bij zijn werk gevoegd als aan deze min of meer historische voorrede
maar van hoeken tot kanten viel toen motten de lui die m gezien hebben zekerlijk bij der eigen hebben gedocht die man is dronken maar ziet met dat ie z
in het rosse zonlicht hier en daar breidde een eik daartusschen zijn gelende takken uit nog steeds groen aan den top en het donkergroen van een partij dennen
maar toen hij aan de laatste bladzijde was nam hij voor goed eene hartvervoerende houding aan met de eene hand op de piano leunende en de andere
van aan mijn ooms en tantes te vertellen dat ik altijd blij was als de vacantie uit was kwam mijn gansche gemoed tegen dat edel denkbeeld
waar het liggen zal ik zal er niettemin dood om zijn het kan alleen voor de mijnen van belang wezen dat mij eene eerlijke begrafenis ten deele valt maar wat
in zoo weinig jaren heeft kunnen opdoen mijne meening te staven om het onderwerp eene wending te geven en van een andere ramp uit het tranendal der kinderen te spreken noem ik het wisselen der tanden waarlijk lieve dame die de wereld zoo trouweloos en de mannen zoo wuft vindt la perte des
zonder bepaald iets te willen doen nu het eene dan het andere boek uit de kast te halen in te zien en weer op zijn plaats te stellen maar door een klein werkjen op te zetten
en was charmanter dan ooit de mouwtjes van den bruinen rok dien hij droeg waren nog korter dan van zijn groenen de overgeslagen
onzer schoone luchtpaleizen aan het verwoesten onzer heerlijke dorado's arme tijden in plaats van wonderdieren en wonderkrachten natuurlijke historie en physica in plaats van tooverij goochelboeken
er waren er die het niet laten konden en er waren er die het doen en laten konden allebei en het daarom zoo veel mogelijk deden verslaafden en vrijwillige dienstknechten
dat is wat forsch dat vind ik belachelijk en ongelukkig tegelijk en als men de leer der onsterfelijkheid als men de goddelijke openbaring durft misbruiken
dat je hart er van verdaagt maar nou is alles gedaan der mag nog een enkele kresantemum wezen maar t is over meheer kegge je kent zeg ik nog reis de natuur van een ding niet dwingen
een besef van gezondheid ontstaan de koude geeft een edelen moed zij sterkt de ziel gelijk de spieren men weet ook wel wat mannen en wat beginselen het noorden heeft voortgebracht
allerinteressantst uit kan zien sprak een jonge dame in antwoord op het zeggen van een heer van middelbare jaren dat juffrouw kegge heel mooi was maar van avond dunkt mij heeft zij haar beau jour niet
des geheelen gezelschaps niet toen toosje opper iets heel moeielijks had opgegeven in de stellige overtuiging dat bartje bloms pand voor den dag zou komen en het waarlijk
ieder zijn beurt derk riep de andere hem toe ja schreeuwde derk en of jij van daag ereis geen beurt hadde d derskind toen daalde hij het duin af en ging zijns weegs zich naar het noorden wendende
eer er iemand opdaagde de glazen deur ging open en het mooie saartje verscheen met een hooge kleur als iemand die uit een zeer druk gesprek of uit eene zeer warme kamer komt u alleen mijnheer hildebrand in plaats van uw nichtje kegge
het ijs is voor mij een voorwerp van afschuw het moest winter kunnen zijn zonder ijs ik bemin den winter ik gevoel dat ik den winter noodig heb ik zie veel minder
dat ik dat alles nog zoo voelen en genieten konde gelooft gij dat die tijd verloren was dat zulk een uur niet tot mijne vorming medewerkte dat het mijne verbeeldingskracht niet uitzette sterkte
waarvan de een boos de ander onnoozel en de derde kippig keek uit verlegenheid waarvan de een om te beginnen zijn netten spreidde over al wat mooi was en de ander in het wilde scheen rond te fladderen maar om toch wat meer eklektisch te werk te gaan
ook maar voor te doen maar z ver gaat de koelbloedigheid in sommige plaatsen dat indien gij arm zijt en niet hebt om uwen vader of uwe moeder of uwe dierbare vrouw of uw lief kind eene eerlijke begrafenis te geven
indien hij aan hoogmoedige gedachten toegeeft wanneer het blijken mocht dat het geestigste volk der wereld met zijn werk in deze vertaling opheeft
ik geloof dat gij wèl zult doen den opgezetten krokodil die in uwen winkel misschien nog als van ouds aan den zolder hangt weg te nemen men begint in dezen profanen tijd met al zulke wetenschappelijke zaken te spotten
voor welk licht zich eene duistere massa met zekere golving scheen te bewegen naarmate ik verder ging hoorde ik stemmen die mij toeschenen van jonge knapen te zijn uit deze massa voortkomen geheel genaderd zag ik een op alle manieren
die met oplettendheid lucht en windstreek in beschouwing nam een schoone bruingevlekte patrijshond was reeds zoodra de bovendeur was opengegaan
en gij krijgt tot uitkomsten vijf schepels drie kop acht mate rog met een gerust geweten en met het zalig gevoel van als ijverig lid der maatschappij uw plicht gedaan te hebben zoudt gij uw lei aan den ondermeester overgeven
mensch als er zoete appelen zouen gegeten worden gaf ze der vierentwintig uit en dan moest de meid de pan binnenbrengen als ze ze geschild had en dan telde ze na of der hoeveel is t ook weer
hij heeft sijtjes kussen niet verbeurd het weder geladen geweer valt hem licht zoo stapt hij door hoog heidekruid en bremstruiken verder een kwartier uurs later en een haas springt op en valt bijna op hetzelfde oogenblik
zij was allerliefst jegens hem en schertste en lachte maar toen de knecht met groot misbaar de koets van mijnheer kegge aankondigde
alleenlijk met het doel om de paarlen ik mag zeggen voor de zwijnen te werpen ons moeielijk kunstvak tot een allemans goed te maken en ons en onze kinderen te bestelen
zag zijne stoutste verwachtingen overtroffen als de buitengewoon hartelijke ontvangst van dit zijn werk binnen t halfjaar een tweeden druk noodzakelijk maakte welke dan ook in t voorjaar van het licht zag toen
als voor bestemt en op liefde en achting vooruitloopt mij bevallen onze oude dorpskerkhoven nog altijd het best en misschien te beter omdat zij zoo weinig van hoven hebben onze oude dorpskerkhoven zonder een verwaande spreuk
ik spreek van al die rampen niet want mijn stuk is reeds veel te lang mocht het maar sommige mijner lezers bewegen om nog kiescher te worden omtrent de jonge harten der kleinen
door het meegaan van de zuster die bij de bevolking van d eene verontschuldiging was voor de tegenwoordigheid van den broer
hoe ondenkbaar moet in zijn oogen een nederland zonder spoorwegen hoe buitensporig een sint nicolaas met verguldsel voorkomen hoe ongepast
je kunt mooi genoeg praten mijnheer zei pieter met de tanden op elkaar en bevende van haat ja antwoordde ik lachende maar ik geloof toch wel dat jij beter kunt
veel gevoeligheid zooveel eer te bewijzen aan een onding dat reden en godsdienst haar leeren geringschatten maar neen
ik kan onmogelijk donderdagavond bij uwe repetitie zijn zoo even ontving ik de uitnoodiging tot een groot souper bij den heer van lemmer
zij zijn natuur geen smaak het hooge gras de zonder opzet opschietende bloem de eenvoudige gedenkteekenen het armelijke van het geheel komt overeen met de gedachten die mij daar vervullen
geen daartoe aangestelden die als op hoog bevel uwen dierbare als ware hij publiek eigendom geworden komen opeischen en weghalen terwijl de gewoonte hun verbiedt eenige deelneming
al de schoonheid van dit wintertooneel bederft het is moet ik het zeggen het is het ijs een heldere frissche noordsche dag doet een mannelijk bewustzijn van kracht
in de koude maanden iets aantrekkelijks iets plechtigs iets kalm verhevens indien deze bevroren ruiten het maar wat beter wilden gedoogen
sommigen hadden al lang naar hun rooktoestel gesmacht andere deden het alleen omdat de rook der overige hun dan minder hinderde
bootste alle publieke personen na wandelde veel biljartte veel werd veel dik verkocht vele grappen en was zeer populair
dan is het geluk op den alleruitersten rand des oevers te staan mij overgevende aan zoet en weemoedig gepeins en telkens als het windje zich verheft en in den stroom een stroomender plekje vormt is het alsof de lokstem inniger
iets waarvan zij zelf tot nog toe zoo heel overtuigd niet waren zij achten zich z z niet ongelukkig en niet razend gelukkig ook
waar ik niet van tusschen kan en s middags moet ik bij mevrouw d'autré dineeren morgen is er zoo als je weet soirée bij den generaal als je van avond niet kunt dan ben ik waarlijk radeloos maar ik vrees
dat er niets gebeurde in zoo verre was het maar weer goed dat de muzikant zichtbaar was ik vermaakte mij gedurende het spel machtig met het gadeslaan van een dik heer
het was reeds laat na het middaguur en nog een vermoeiende klim en verre wandeling ofschoon de afstand hemelsbreedte zoo groot niet was
de heeren die vrouwen hadden waren boos dat hunne rijtuigen zoo laat kwamen en de heeren die paarden hadden maakten zich ongerust dat het hunne misschien lang zou moeten wachten
gedachte en mij dunkt zij zal mijn sterfbed zachter spreiden te mogen hopen dat een vriendelijke een lieve hand mij de oogen zal sluiten
dat geen van de dames de deur uit zoude komen voor hij zelf haar zak had geïnspecteerd toen verhief zich de vroolijkheid tot uitgelatenheid de groot stopte een klein houten pijpje dat hij in de hand had en daalde weder
als het winter is valt dat bij sommige menschen moeielijk want dan kan op de eene kamer niet gestookt worden om de valwinden en op de andere
was t niet om dien boer zei hij andermaal stampvoetende hij zou der makkelijk nog kennen wezen de heer kegge had de tranen in de oogen
die nooit op het bord stond en nooit meedoen wilde in de edele oefening van het puisje vangen had het altijd over de gehoorzaamheid en over de
de drukke finale der symphonie waarin machtig veel gepaukt en machtig veel gebazuind werd besloot de eerste afdeeling van het zooveelste damesconcert van het gezelschap melodia en de pauze begon
en effen voorhoofd dat hij nu in dien donkeren kelder lag voor altijd weg uit mijne oogen het was mij wonderlijk nooit bezoek ik dat kleine dorp of ik bezoek dat graf nooit geleid ik iemand in den omtrek van dien stillen heuvel
die hun actueel geluk zoo onvoorwaardelijk hebben geprezen en toch dezulken waren er de naaste toe toen ik op de hollandsche school ging maakten wij in de hoogste klasse bestaande uit heeren van negen tot tien jaar
het nog niet bereikt zijn van het noodpeil voor ophelderende aanteekeningen zij bleef bij volgende uitgaven nog steeds dezelfde en zijn gevoel van kieschheid tegenover de geleerden der toekomst werd bij den schrijver nog altijd niet overwonnen in den laatsten tijd echter wordt hij mondeling en schriftelijk
toen werd zij op de planken gezet en daarna voorzichtig nedergelaten op die eener zuster almede eene jeugdige doode
om al de panden te doen lossen en werden de bloedkoralen armbanden en de bloedkoralen speld van mietje dekker met en benevens het tissuutje van keetje de riet en een lodereindoosje van haarzelve
in één woord aan den heer rudolf van brammen die na in zijn jeugd bekend te hebben gestaan voor een ondeugenden kwâjongen die het zijn ouders en zijn meesters te kwaad maakte alle avonden puisje vong
dat na uw dood de ring dien gij daar aan uwen vinger draagt zal overgaan aan die welbeminde hand die hem dragen zal tot dat zij verstijft
ik wil niet dat het zich iemand aantrekke als ik sterf maar ik beklaag de menschen die zoo heel wijs zijn en zichzelven zoo menig zoete gedachte onmogelijk maken
door geleerden en ongeleerden met zoovele vragen bestormd dat hij in dit opzicht een ander begrip begint te krijgen van zijn plicht en er ernstig aan begint te denken in de meer en meer dringende behoefte eenigszins in den een of anderen vorm te gaan voorzien
waar ik mij recht op mijn gemak genesteld had en mij onledig gehouden niet met mij op eene fatsoenlijke wijze te vervelen door
wij bepaalden onderling dat koosje meer bijzonder onder de zorgen van pieter staan zou en ik mij meer dadelijk tot den ridder van christientje zou opwerpen ik kon niet edelmoediger zijn
beminnelijke liefde men strekt u eerbaar en voorzichtig uit zoo men u aanraakt om te voelen of gij reeds koud en hoe koud gij zijt men doet het met eene zachtheid alsof gij sliept
in het najaar van door zijn na vijftig jaar noodige en overbodige opheldering van de camera obscura naar vermogen voldaan is een tweede
hij droeg een nieuw jachtbuis met zonnige gouden knoopen en sijtje had hem de veer van een fazanten haan op de muts gestoken plotseling vlogen er drie hoenders voor hem uit
inderdaad het was wonderlijk dat menschevingers dat doen konden fluisterde de groot mij in nadat hij een weinigje van den schrik bekomen was die het optreden van
om hun fatsoen te houden criant vervelend dérangeer u niet a ce soir het spijt mij dat het zoo treft zei henriette toen ik weder binnenkwam maar gij ziet
wel zoo wat koek en ei was als men zegt waarop die van de roode zeide dat die van de blauwe wel zwijgen mocht waarop grietje van buren aanmerkte dat ieder zijn beurt kreeg
en de derde een broer van keetje de riet ondermeester op een hollandsche school het doel van hunne verschijning was geen ander dan hunne zusters en al wie zich verder aan hunne bescherming zoude willen toevertrouwen
mijn geheele ambitie voor het vak is ten grave gedaald want wat wil men tegenwoordig met achterstelling van al het gracieuse al het waarlijk schoone der operatie wil men alleen gauw geholpen wezen
west ik vind ook wèl dat men haar dat aan kan zien sprak een derde die dit gesprek had gehoord schoon zij er met den rug naar toe had gestaan
céphalide menheer doet het heusch verklaarde die van de blauwe k ben benieuwd hoe dat af zal komen zei grietje van buren wat menheer breekt mag menheer opeten
ik verzeker u van wel hernam hij of dat rooie papiertje moet jokken kijk ze staat de vierde en we hebben al drie stukken gehad de goede de groot had een der onderdeelen van de symphonie voor een obligaat op den hoorn genomen
dan luidt de oude dorpsklok uit den toren en de kleine optocht komt langzaam nader geene beambten geen noodiger met een gewichtig gezicht alleen de bloedverwanten de vrienden de buren
de man met den hoorn verscheen op zijn beurt geheel in t zwart en met lange haarlokken blinkende van
den jongen meisjes speet het dat het hare zoo vroeg kwam en enkele opgewonden jonge heeren spraken er van dat het aardig zou wezen de concertzaal in een balzaal te veranderen
en zijn dun vernis doet ieder voorwerp schooner glanzen kunt gij den lust weerstaan met mij in dit bootje te stappen reik mij de hand en ik zal u midden in dit bekoorlijk tooneel brengen
wat denkbeeld vormt het zich in dit jaar van dameshoeden met luifels van rapponische krachten van een mathesisexamen in het latijn of van eene vierde klasse van het koninklijk nederlandsch instituut
en men bracht ons naar het zoogenaamde bollenhuis waar barend zich weldra te midden der bolrekken houten
alleen doordat men het als kind te jong en te klein voor gevoel van waarde achtte ik spreek niet van het naloopen met hoeden en petten en van het verschil van gevoelen omtrent het weder dat tusschen ouders en kinderen dikwijls aanmerkelijk kan uiteenloopen
de leden doorvloeit van de kinderen der menschen wee wee het oord dat gij veracht dààr is woestijn verschrikking en hongersnood gezegend de landen door u gezuiverd
van de industriëlles van bertolotto de avondbode de woestijn van het koegras gewaagd wordt zou daar voor zeer velen een kleine aanteekening wel overbodig zijn met dat al heeft de schrijver nog niet kunnen besluiten
maar het moest zoo zijn toen ik het graf verliet had ik een vreemd gevoel het was mij duidelijk dat ik aan eene droevige plechtigheid had deelgenomen
dan zuchtte zij ook weer eens als personen die een verborgen verdriet hebben en dan zag zij bij een of ander zeer boekachtig gezegde over pieters schouder naar mij
dat die eigen hoorn daar hij op speelde hem duizend gulden had gekost nu had er een machtige beweging op het orkest plaats ik weet niet hoeveel lessenaars werden achteruitgeschoven de kastelein van de concertzaal
het volwassen meerderjarig kroost van dat waaronder hij zelf is opgegroeid waarvoor hij schreef en dat hij schetste maar niet minder treft het hem
een enkele begreep dat hij het meest zoude interesseeren door met een knorrig gezicht en een medelijdenden glimlach op al het gedraai en geworm neder te zien
niet zoozeer maar ik had een mooie uitgaaf van moeder de gans half fransch half hollandsch zonder omslag zonder titel en al de bladzijden boven en beneden als een jachthond behangen van de poëtische zedeleer aan het eind van ieder verhaal
pieter zelf kwam bij maar wat hem zeer hinderen moest was dat de beide eersten als aan den mond van dolf hingen die allerlei grappen vertelde
en hoeveel inwoners en drukkerijen van enschedé en kostersbeelden en instituten voor schoolonderwijzers haarlem heeft of niet begrijpen kunnen hoe zij de de som
de zon wierp hare heldere stralen in den geheelen kelder en de witte kist met hare koperen ringen glinsterde in haar licht maar weldra schoof men den zwaren steen op de opening en het licht werd langzamerhand uit dat somber verblijf uitgesloten
en zulks niettegenstaande hij zeer wel weet dat voor hem al de genoegens van den dag zullen bestaan in loopen staan drijven en aanbrengen
ik spreek niet van sommige barbaarsche instellingen als daar is dat de jongere de kleederen van de oudere moeten afdragen waardoor het vierde zoontjen
weldra geraakte hij in slaap en het akelig schouwspel speelde hem op nieuw voor den geest maar de gansche zee werd rood als bloed en vlammetjes en vonken dansten er op rond en zwierden er overheen in kringen
teun de jager haalde een stuk brood en een paar zure appelen uit zijn weitasch te voorschijn en deelde met zijn vriend
bij de dunne haren kijk zei de oude man met den voet stampende en met even veel smart en verontwaardiging als of zijn vader gisteren gestorven was kijk
bij welke gelegenheid hij in t geniep aan vele knappe dienstmeisjes oogjes gaf en bijzonder acht sloeg op alle mooie honden nu was het gebeurd dat hij pieter net ontmoet had toen deze
en legde zich dan weder voor een oogenblik met de voorpooten uitgestrekt en den kop daartusschen neder om straks weer op te springen
mot je boven wezen teun vroeg een man die ook al op bleek te zijn en plotseling te voorschijn kwam met een grijs buis met jachtknoopen een stok in de hand
ik dank u daer was eens een koning en eene koningin nog iets weet ge wat mij verbaast dit dat terwijl onze tijd er zoo op uit is om alle vorige geschiedschrijvers en overleveraars beschaamd te zetten voor het minste krulletje dat zij
toe overgehaald die komeet van halley had hij wel tienmaal gezegd is niet pluis geweest en toen nu de winters wegbleven en het in italië kouder was dan bij ons toen de meimaanden
legde zich geheel op zijn buik in den plas maar zag er na die verkwikking ook weer zoo levendig en wakker uit als in den vroegen morgen teun
maar ik zag ze met nieuwe neteligheid opleven toen hij den jeugdigen van brammen met zijne zuster en eene meid die in de eene hand een grooten huissleutel en in de andere een gemarmerd bordpapieren gitaardoos droeg
geen haar of veer riep teun de jager openhartig ik al riep derk grijnslachend en hij haalde een haas en drie patrijzen uit de tasch en hield die triomfant in de hoogte
het zijn bijna alle tegenwoordig menschen zonder eenige de minste studie die ja de operatie verstaan dat wil zeggen er het manuaal de dexteriteit van bezitten maar zonder eenige theorie of systema te werk gaan
hebben ze ons duizend diensten bewezen neef heeft dit huis voor ons gehuurd en alles hij is een eerlijk man kan hij t helpen dat hij geen adellijk heer of groote hans is
hij maakte een stroeve buiging en zette een gezicht als of hij ons allen verachtte dit stond hem evenwel leelijk want hij verdiende dien avond een goede handvol geld
in duizend verhalen is het meisjen altijd het mooiste van den omtrek maar zeker was dit een allerliefst kind
ik volgde hem op de hielen laat me gaan riep hij met een gezicht als een oorworm neen zei ik mijn hand uitstekende je moet niet boos zijn piet
alleen zag hij op het rechte pad naar schoorldam den jachtoppasser die zijnen weg met haastige schreden vervolgde alles slaapt nog zei teun de jager tot
in een liefelijke streek te midden der natuur die wij bemind hebben in een zacht graf waar rondom het alles bloeit en groent waarover de zwoele winden waaien
ziedaar eene vraag welke het wel der moeite waard ware der tweede kamer eens te presenteeren en ik ben nieuwsgierig hoe de heeren er zich zouden uitredden maar wat zou het baten van den aanzett wat zou het baten geloof mij indien gij het te monnickendam gelooven kunt maar hier in de hoofdstad
en daarna trad pratende en lachende en zulks te meer naarmate zij met die opkomst eenigszins verlegen waren dat mengsel van virtuozen
als de blonde en bruine hoofden de veders en de bloemen zich ophieven de sterren op de voorhoofden haren loop begonnen
wat zeg jij meheer voegde hij er bij zich tot mij richtende de heer kegge wachtte volstrekt niet af wat ik in dezen zeggen zoude maar voor een goud vijfje
bloedkoralen oorbellen bloedkoralen doekspeld en zelfs van een ring met een zeer grooten ronden
geen eenhoorn meer geen vliegende draak geen basiliscus monsieur le baron de buffon en andere liefhebbers van zijn stempel hebben al deze geslachten uitgeroeid dreiging en moord blazende tegen alle illusiën
teerder en fijner dan de meeste boerinnetjes en dat het zilveren oorijzer van s zondags in de week zeer goed missen kon om er allerbevalligst uit te zien
huiverend zette teun de jager zich op den top des heuvels neder zette het geweer in de rust en staarde op de zonnige golven
en de eerst zoo regelmatige rijen van schoonen en moeders van schoonen van matribus pulcris filiae pulcriores en omgekeerd zich tot bevallige groepen schikten
wij lezen er ook niet meer tot onze schrikbarende verveling de haarlemmer courant van a z zijn wij daarom later minder goede politici wij zitten er ook in een goed ruim lokaal
zie daar stort zich de schuimende waterval met daverend geweld uit de hoogte neder in de diepte het is een prachtig gezicht een majestueus gedruisch de zeven kleuren des lichts worden gescheiden de lucht dreunt en de wind
ik weet dat onze protestantsche leer het kerkgebouw niet als heilig doet beschouwen maar ik weet ook dat onze christelijke ootmoed ons in zijn omtrek vooral de praalzucht behoort te verbieden
schiet heen en heersch vervul de dalen splijt de heuvelen spot met den trots en het zelfvertrouwen der vaste stof richt uwen weg werwaarts gij wilt zwel schuimende verbreed u bruisende word gevreesd
droevig en klagelijk zag het dier hem aan met zijn klein rond oog waarin het licht reeds half was uitgebluscht hij liet het weder vallen met zulk een oog had sijtje hem aangezien in dien akeligen droom
o gij middelpunt aller wintergenoeglijkheden vurig voorwerp der vurige liefde van huismenschen en huisdieren
het zijn de tropeeën van dwazen trots wereldsche ijdelheid nietigen rijkdom verwaande wetenschap bloedigen oorlog
de charmante stond in den gang ons op te wachten en bood zijn arm aan mevrouw kegge aan ik volgde met henriette en het luid gezwatel van stemmen dat den stormwind der muziek voorafgaat liet zich hooren
al den boel weetje niet dat het haast sinter klaas is ik koekplakken papa bij de de grooten ik kan het niet ik bedank er voor neen daar bedank ik nu voor zei
voor zoo veel het niet opzettelijk geschrapt of opgeofferd was aan zijne vroegere plaats hersteld en zijn tal van niet slechts druk fouten weggenomen
en menige vreugd die hij den jeugdigen van harte gunt terughoudt omdat hij in zijne mannelijke wijsheid besluit dat zij er eigenlijk nog te klein voor zijn en er waarlijk nog niet aan zouden hebben
zij verklaarde veel sympathie met al die soort van inrichtingen te hebben en zelfs niet afkeerig te zijn van het denkbeeld van in een nonnenklooster te gaan of op zijn minst een zuster van barmhartigheid te worden
ook van alle mogelijke groote hanzinnen en adellijke dames de hoornist blies zijn wangen op zijn oogen uit en zijn hoorn vol tot algemeene verrukking der aanwezigen die van een hoorn hielden
waar de natuur de begraafplaats schilderachtig maakt is het wèl waar de kunst het doet verraadt het de menschelijke zucht om alles op te schikken te zeer
vergeefs beproefdet gij achtereenvolgens alle huismiddelen wiggelen met den vinger bijten op een harde korst die gij evenwel om eventueele pijn te vermijden in een gansch anderen hoek van uw mond inbracht
en beuken ter rechterzijde in uwen spiegel weerkaatst en met welgevallen rustte mijn oog op het zonnige plekje dat hoenders en duiven plachten uit te kiezen om zich te verkwikken aan uw vocht
voor het overige was hij een slecht jager en met stroopen en al bracht hij in een jachtseizoen niet half zooveel thuis als de dubbelde teun wat hem in dezen zeer verdroot
koosje een leidsch student en mij maar hij was verliefd en het lustte hem in deze omstandigheid de plaatsen aldus te schikken hoor reis zei tante
het zal geen gemoedelijk kerkganger ergeren welnu dat denkbeeld heeft ook veel schoons veel zoets veel zaligs
dat hij geen glacé handschoentjes draagt als onze vriend van der hoogen ik heb het aangenomen je zult er immers heengaan ik wil dat je er heengaat het is wèl ik zal er heengaan antwoordde henriette bleek van drift
thans zie ik treurig naar u uit gij zijt een ijsklomp gij zijt verstijfd roerloos dood voor weinige dagen zag ik de bleeke winterzon nog schijnen op uwe golving en de groene dennen ter linker de lommerlooze groepen van acacia's
aan mejuffrouw de chirurgijnsche ook uit naam van de mijne amsterdam december uw geexciteerd collega joris
wij hadden de dames verzocht mantels mee te nemen de andere dag was een allerheerlijkste najaarsdag en alles beloofde genoegen
was het een ander vak en een andere tijd wie zou het gewaagd hebben dien doorkundigen geleerde den onteerenden naam van barbier of scheermeester te geven welke in de uitvoerigste woordenboeken van die dagen zelfs niet gevonden werd tegenwoordig worden wij
ik stel mij voor dat zijn gesprek met een je gaat zoo uit varen begonnen en dat daarop heel gauw gevolgd is jongens je hadt mij en me zuster ook wel eens mee kunnen vragen
ging hij telken morgen vr de zon in t veld maar wonderlijke dingen kon hij denken op die lange eenzame wandelingen met het geweer in de hand en niemand m hem
die niettegenstaande de straat breed genoeg was het veiliger achtten hunne wandeling te staken totdat het rijtuig zou zijn voorbijgegaan en kindermeiden
en het haakje opnemende stiet hij van wal en stuurde met veel handigheid naar het midden pieter en ik vielen aan t roeien maar het bleek duidelijk dat de eerstgenoemde het of nooit meer
en haar voedsel gaf en nu waar mijn moeder de gans van die dagen gebleven is weet ik niet mijn jongere broers en zusters hebben er nooit zooveel werk van gemaakt ik heb ze nooit in hunne handen gezien de kinderen onzer dagen lezen allerhande nuttigheid geleerdheid vervelendheid zij lezen van volwassenen die zij niet begrijpen
allen des woensdag voormiddags een opstel soms over een gegeven soms over een door onszelven gekozen en uitgedacht onderwerp
dat is heerlijk riepen de dames ja amelie je moet zingen en spelen ja maar weet je wat zei dolf ik zal ook zingen hoorje ik ken heerlijke liedjes amelie je moet het niet te veel op de maan gooien hoor
als hij eerst naar de lucht en daarna om zich heen keek hadden zij eene neerslachtige uitdrukking koesta veldin riep hij en het was alsof de blijde sprongen van het dier hem verveelden dat niet gehoorzaamde aan dit bevel
inmobilis in mobili en herinnerde zich de dagen dat ook zij mobieler was of verbeeldde zich dat zij ook nu nog mobieler zijn konde indien zij maar wilde
motten zekerlijk der tijd noodig gehad hebben want geen een ging er met me vader mee maar toen waren zen beenen zoo stijf geworden dat ie niet gaan kon
en hij ging weer na huis en hij wist er niks niemendal van en was t niet om en boer hij was er nog wel z merkte ik aan dan zou hij toch nog al aardig oud zijn vrind doet niet zei barend doet niet dan was ie pas honderd en vijf en dat
zoo eens zijdelings te hooren of het niet wel goed zou zijn dat zij meegingen iets t welk zij zonder twijfel reeds aan christientje beloofd had in allen gevalle te zullen doen
omdat het voor mij zoo dikwijls te vroeg is gekomen nu komt het rekenboek merk op dat gij in den loop van den morgen tweemaal op t bord zijt geschreven eens omdat gij met uw rechter buurman een verdacht gefluister hebt aangevangen
en daarna in de eenige herberg van het dorp te hebben verkwikt nog hooger noordwaarts op wil moet eerst zijn rekening met het geboomte sluiten want hem toeft niet anders dan het hondsbosch dat in het geheel geen bosch is
met een breed instrument en een weinigjen in het harde systema zooals onze overledene patroon gewoon was de burgemeesters te behandelen toen men er nog op gesteld was de deelen der onderkin en des halzes een blozend voorkomen hadden
zuster van dolf met vele van s mans grappen bekend was en ook wegens de nadere bloedsbetrekking niet zoo zeer van zed gecharmeerd wezen kon als de beide andere dames zoo gebeurde het dat zij pieter
met horizontaal opgeheven pijpen in den mond over het horretje kijken en alles toonde ontzag voor de twee schimmels het mooie rijtuig den deftigen koetsier
ik verbeeld mij dat de ex student van zijn zuster amelie in last had niet om op een dadelijke wijze haar en zijn eigen persoon aan ons te komen opdringen maar als hij pieter zoo reis tegenkwam
maar zijne knieën nog steeds met dezelfde vroolijkheid bleef lastig vallen daar hij de deur sloot hij gaf veldin een schop het dier droop met den staart tusschen de beenen af en jankte
er zijn voorbeelden dat vertalingen van tijdgenooten in latere dagen tot opheldering van duistere plaatsen in het oorspronkelijke werden te baat genomen hiertegen echter acht de schrijver zich verplicht de
cursief gedrukt begreep ik niets maar ik begreep het verschrikkelijke van het zuster anna zuster anna ziet ge nog niets komen en dan het wrekend zwaard van den opgedaagden broeder
op uw geweld de boeien zullen verbroken worden ik zeg u het zal dooien in den lieven lentewind zal het triomflied der vrijheid weerklinken en de schoone dochter der natuur
amelie een klein gilletje gaf ho wat pietje je moet er den gek niet mee gaan steken man we zouen zoo wel reis naar den grond kunnen tollen pieter wenschte van harte dat dolf onmiddellijk in t water gevallen en naar den grond getold ware
dat wij het moesten uitstorten ik heb wel eens gemeend dat het een onderscheidend kenmerk des echten waarachtigen geluks zijn zou dat het de minste behoefte had zich uit te boezemen
die mij deed onderstellen dat zij niet gelukkig was saartje was allerliefst en schoon het geheele gezelschap in beschaving vooruit ook hier volkomen op haar plaats en enkel eenvoud
dan ik gedaan zou hebben indien ik ware thuisgebleven onder de sublieme piano van juffrouw kegge en de charmante viool van den charmanten van der hoogen de dames die nu allen kleuren hadden als boeien werden onder de heeren verdeeld en ik nam op mij juffrouw
byron mocht onafhankelijke genie die hij was en na al wat hij ondervonden had nog eens zeggen ik wil niet dat mijn stervensmaar een enkel uur van vreugd bederf noch eisch dat vriendschap als ik sterf
zijn er vroeg oud man met deze woorden haalde de heer kegge zijn beurs uit den zak en nam de houding aan van iemand die vertrekken wilde maar barend dacht er anders over
wat heeft de poëzie al niet verloren geen vogel feniks meer zich in zijn ambergraf van geurig hout verbrandende en uit zijn asch herlevende geen salamander meer in het vuur ademende geen palmboom meer te weliger groeiende naarmate hij meer gedrukt wordt in spijt van het engelsche wapen
wier gansche leven door eigen schuld een gedurige worstelstrijd is tusschen hoofd en hart en ik spreek mijn wee uit tegen die groote mannen die de wereld zoo hebben gemaakt
het is onnatuurlijk onverschillig te zijn of ons stoffelijk bekleedsel met eerbied met belangstelling met liefde zal behandeld worden of niet
van te willen zien en tasten alvorens aan te nemen blijft gij leert uwe kinderen vroeg van een lieven heer spreken die alles ziet en hoort ijver dan ook niet te zeer
de dame die hij hierop als de freule constance uitduidde werd binnengeleid door een oudachtig edelman met een bijna kaal hoofd
door het snellere lood in zijn vaardige sprongen gestuit als de dichterlijkste jager van geheel holland gezongen heeft hoe later op de markt hoe schooner volk zegt teun de jager en weltevreden met zijn jacht stapt hij rustig op schoorl aan
de heer kegge zich onvoorzichtig de vraag ontvallen wel barend hoe lang ben jij hier nu al geweest vijf en vijftig jaar meheer met god en met eere was zijn antwoord ik word met vrouwendag achtenzestig
uit de herhaling der voorgaande regelen moeten opzetten o die rekenboeken zij waren de zwakke zijde van velen onzer in mijn oog waren er geen hatelijker boeken vooreerst waren zij veel te vol letters en ten andere veel te vol cijfers
en de zwarte pluimen schuddende het kleine boerenhuis waaruit het blauwe rookwolkje geestig en langzaam opstijgt en in de lucht vervloeit
en zoo als ik zeg aan alle teederhartige moeders in geheel d niet anders voorkwam dan als een kort begrip der eeretitels katäas straatschender verkwister lichtmis lap deugniet en leeglooper
de vierde neen het is niet uit te houden de tranen komen er u bij in de oogen maar daar zit gij voor nog een geheel uur en dan nog wel te cijferen
of in lang niet gedaan had je hoeft den singel niet uit te diepen riep dolf hem al heel gauw toe daar hij de riemen met een hoek van bijna negentig graden in t water plantte
en bij zijn linker de magere ende zeer leelijke van gedaante rank van vleesche en wier gelijke in leelijkheid niet gezien was in den ganschen egyptenlande met de gitaar onder de bank daarnaast
bij de tegenwoordige uitgave reeds in deze dringende behoefte te voorzien het blijve voor gehoopte latere drukken bewaard als de behoefte nog dringender de notennood nog hooger gestegen zal zijn ook mag de schrijver zich afvragen of het niet al te onedelmoedig wezen zoude
want derk joosten was een gemeene knaap en die er niet vies van was het vak van strooper aan dat van jager te verbinden
ik deed mijn best om henriette te genaken die in een kring van heeren stond welke zij ten deele kende ten deele nimmer geluid had hooren geven maar die allen van deze gelegenheid gebruik maakten om haar iets aangenaams te zeggen
je hebt eer van je dochter en daarop huppelde hij weder heen om de familie in de zaal op te wachten en te zorgen dat de plaatsen niet in bezit genomen werden want het zou criant vol zijn
reeds was de hond dien snuffelend voorbij gegaan de verzoeking was groot hij had nog niets opgedaan na eene vermoeiende jacht van zoovele uren nog meer hij had zich beroemd dat hij patrijzen mee zou brengen
aan zijne laarzen blonken een paar moeren van sporen die hij evenwel als bij deze gelegenheid minder te pas komende had
het was mij namelijk volstrekt niet ontgaan dat hij gedurig stille blikken had geworpen in het witte halsje van
met de achterloopers door elkaar gestoken op den stok van den knaap en deze trotsch op zijn vracht en zich groot gevoelende boven al de boereknapen der gecombineerde heerlijkheid schoorl groet en
en een hoed met een groenen band er om op ja jantje antwoordde de jager ze zijn nog te druk bezig op de geest je spreekt een waar woord zei de oppasser van het berger bosch want die was het wil je niet reis opsteken
bij ziedaar het voorbericht der zesde uitgave in deze veertiende wederom waar men getoond heeft prijs op te stellen in zijn geheel afgedrukt
alle landschapschilders beginnen met wintergezichtjes waaruit ik opmaak dat een wintergezichtje gemakkelijk en eenvoudig is er ligt in die soberheid der natuur
maar wat beteekende vermoeienis triomfant zou hij sijtje met zijn jacht voor de oogen treden mag ik het haas dragen teun vroeg een kleine jongen met stroogeel haar en koffiebruine wangen
al de fiducie van ons lancet wegneemt vonden wij nog maar in de tractatie van hetzelve scheermes een overvloedig middel van bestaan zooals eene kunst behoorde te kunnen opbrengen welke in zulk een nauw verband staat met de beschaving
maakte hetzij hij de jonge meisjes koude hagelkorrels onder den halsdoek vallen liet of de oude besten met zijne vroolijke invallen opleukerde bij het spinnewiel
de kleine hanna was gelukkig in t wit maar lag ook al aan een gouden ketting de beide jongens zagen er uit als gewoonlijk maar dat zij ieder een cylinderuurwerk op zak hadden
was geen beter jager dan teun hij behoorde tot die weinige gelukkigen die zoo goed als zeker van hun schot zijn weet je wel waar t an houdt had de oude krelis eens gezegd
de vlakte drrende tot hij aan de andere zijde van een duin verdween waar veldin hem woedend en met een onafgebroken kort keffen nazat maar telkens grond verloor hij floot den hond terug
altijd weer daarmee verontschuldigen dat zij eene oude moeder heeft ook had zij van avond iemand die haar gezelschap hield en wilde zij volstrekt dat ik gaan zou suzette zuchtte is uw moeder zoo heel oud vroeg ik
op een nuchtere maag vr ik den baard afnam met dien effecte de intermittentis hem verlaten hebben en nu ga ik ook u verlaten vaarwel amicissimi collega mijne hartelijke groete
hoeveel hoenders wilje dat ik je morgen thuisbreng vroeg teun ik zal t je maar niet te zwaar opleggen jongen antwoordde sijtje schiet er twee en ik zel leuven dat je t nog kenne
moet afgeloopen wezen maar weet gij mijn waarde van den aanzett wie het zijn die u en mij en het geheel chirurgicale vak bederven niemand anders dan die infame engelsche natie die de bron is van al onze ongelukken
er zijn er meer dan men denkt het grootworden hoe schoon en voortreffelijk een uitvinding ook is de oorzaak veler smarten want vooreerst men steekt lange bloote armen uit de mouwen groote en den kous uit de broek
en vervolgt mij altijd en overal maar als uw moeder ziek wordt dan moogt ge toch wel als zij ernstig ziek wordt dan schrijft de dokter van't hofje een verklaring dat zij niet alleen kan blijven
dat evenwel over niets liep dan over goedkoope ballen in de wijde appelaarsteeg en eens omdat gij aan uw linker dito een albasten knikker gezegd alikas hebt laten zien zonder een eenig rood aartje van welk delict
ik bedank om door jou geplaagd te worden jongen zei ik dat verstaje verkeerd ik plaag je niet ik vraag maar of je niet wilt
zelve een gelaat vertoonende dat alles behalve ongemeen was ik hou niet van dat soort van oogen hoorde ik aan eenen anderen kant uit de mond van een jong meisje van dertig die zeer flets uit haar eigene keek
is freule nagel hier k vroeg hem henriette haar donkere boa een weinigje latende zakken in de laatste dagen had zij veel aan de hooggeborene gedacht
voor menig harer een pak van t hart was een algemeen gefluister dat door de dames twee aan twee werd uitgevoerd volgde waaruit zich eindelijk de solo van grietje van buren ontwikkelde
de ongelukkige teun de jager verviel in zware koortsen waarin hij onophoudelijk ijlde en raasde in den nacht nadat sijtje begraven was ontsloop hij zijn in slaap gevallen waker en klom het venster uit
van verscheidene joden die de stad met kruiwagens doorkruisten en van oude vrouwen die van de vischmarkt kwamen en op dezen of genen hoek niet gauw genoeg uit den weg konden komen ook zag ik deftige heeren met rottingen onder den arm
waar een groene rok onder uitkwam en een hoedje van dezelfde kleur en stoffe als haar spencer waarop zij een witten sluier droeg met een breeden rand van dezelfde kleur als de rok haar kleine voeten staken
en hij dekte zand over een der patrijzen waar hij een kuil voor gegraven had met zijne vingeren den volgenden avond had hij den geest gegeven
zelden maar geleek hij op hetgeen hij waarlijk was een klephoorn en eenmaal was het geluid zoo zacht en zoo verfijnd dat ik zoo ik niet de rijkgeringde vingers van den virtuoos had zien bewegen waarlijk zoo gezworen hebben
als van vuurvonken en diamant de lage wilg met zijn hollen knokigen stam de slanke popel wuivende van het zachte koeltje het hooge en dichte riet de scherpe blaren
en van kinderen die zij niet zouden durven navolgen eerst van engeltjes in jurkjes en broekjes die hun spaargeld aan een arm mensch geven op het oogenblik dat zij er speelgoed voor dachten te koopen later van groote mannen
en met allerlei soort van oogvertrekking en aanmonding zich te gelijk te zien vermoeien en afwerken achter een overeenkomstig getal houten en koperen instrumenten
waarvan ieder zijn prima donna zijne reine du bal zocht de een met een glimlach de ander met een sentimenteel gezicht de derde met een kloppend hart en de vierde met een opgestreken kuif
zij moeten allen schoolgaan dat is een natuurwet zoo zeker als die volgens welke zij allen ingeënt wij allen sterven moeten maar even gelijk wij
hier wordt alleen god en zijn zoon geprezen en in hun naam geroemd wilt gij hier zuilen oprichten doet het zoo vaak de heer u uit groote benauwdheden redt in groote
maar wat werd er dan van de toilettes en van onze mooie oogen ondertusschen zou ik goethe tegen moeten spreken indien hij beweerde dat de zin des gezichts volstrekt niets met de muziek te maken heeft
meeltje is een heel ordentelijk meisje en ze heeft altijd goed opgepast op school en overal daar moet je niets van zeggen ze moeten dan nu maar mee
aanleggen van een draad garen waaraan ge toch niet durfdet trekken de tandmeester moest komen hij kwam niet waar de ijselijke man hij had voor u de verschrikkingen eens
zijn meester behoeft slechts naar het geweer te grijpen en deze beweging roept onmiddellijk de schitterendste vooruitzichten van genot en zaligheid voor de ontvlamde verbeelding van den hond
men zag nauwelijks om naar zijn eigen dooden en daar hadden wij a b c de thermometer daalde van bloedwarmte tot vorst het sneeuwde groote ideeën
de jeugd door hun doorluchtig voorbeeld en de eer die hun weervaart prikkelen naar de openbare plaatsen naar de academiepleinen naar de raadhuizen naar de trappen der paleizen naar de schouwburgen naar de markten met uwe vereering
ik wou dat ik dien droom kwijt was hij wilde den bangen droom van dien nacht waarover wij hem reeds hebben hooren klagen en die de oorzaak zijner neerslachtigheid was van zich afschudden
op een gezicht van verbeelding maar ook is de uitdrukking des gelaats zoo weinig bepaald dat een zelfde tronie dikwijls op wel vijftig onderscheiden menschen gelijkt anonymus in
een leed door menig eerzaam jong mensch onder dergelijke omstandigheden diep gevoeld de dames zullen beter weten dan ik hoe het komt dat zij er reden
want het scheen er meer en meer naar te staan alsof hij niets thuis zou brengen te vergeefs had hij reeds een paar uur door het breede schoorler duin omgedwaald door valleien waar hij tot over de enkels in het dichte bruine mos stapte
van al die geschriften op wier titel prijkt voor kinderen voor de jeugd en wat betreft titels als raadgevingen en onderrigtingen zij waren mij een gruwel als kind begreep ik de nuttigheid van het nuttige
waarvan ik mij overtuigd houd dat de opgenoemde vreugdeteekenen niet dan flauwe bewijzen zijn vergeleken bij het gevoel dat zijn ruige borst doortintelt
of een uitweiding over t ongestoord geluk des kinderleeftijds neen wij schreven wel diepzinnige vertoogen over de deugd of over de vier jaargetijden sander u wiens vader adjudant van een generaal was heeft zesmalen over het paard geschreven en piet q
ik weet wel dat het tot de verstandigheden onzer dagen behoort dit alles bekrompen belachelijk en onnoodig te vinden men heeft zoo veel boeken gelezen ik weet wel
drie der gewone onderdeelen van de symphonie waren afgespeeld toen ik mij zachtkens op den schouder voelde tikken ik zag om en bemerkte den arm en het gelaat van den goeden koekebakker
er een voorbeeld aan en vervolgde de jacht reeds had hij het berger bosch op zijde op eens ziet hij de klucht weer opvliegen en kort daarop
en zoo zacht en ongevoelig alsof men den baard weg waschte wie kan op zulk een wijze het vak eer aandoen wie zich een waarachtig discipel betoonen van onzen onvergetelijken blaaskrop als alles in vijf minuten
gij zijt de sterkste de krachtigste de edelste der vier hoofdstoffen de aarde is stom dood en roerloos maar uwe stem is als de donder
een slotportefeuille openslaande en er een blaadje bathpapier uitkrijgende dat zij oogenblikkelijk met veel ijver ging zitten vullen nu dan gaan wij alleen voor mama is het te koud er volgde een poosje stilte
want ik zweet zoo laat me nou leggen maar ze zeiën jongen as t reis erger wier je most maar mee gaan toen kwam me vader van den hooiberg af maar kijk
met slaan van zevenen vertrekken maar henriette stond er op dat men niet gaan zou voor kwart ver zevenen de charmante kwam nog eens aangedraafd
en ik bewonderde in stilte de goede gratie waarmede zij zich terstond weder tot den nieuwaangekomene wendde en de onbeduidende gezegden die vrij wel met de door al zijne voorgangers gehoudene gesprekken
bracht met een gewichtig gelaat twee waskaarsen op de piano en de heer van der hoogen maakte haar open plaatste de muziek er op en schoof de tabouret er onder
heur haar was van een donker kastanjebruin en op de allereenvoudigste wijze gekruld en gevlochten haar hoog voorhoofd ging over in een eenigszins gebogen neus en maakte daarmee de schoonst mogelijke lijn
voordat ik geboren werd zij had toen negen kinderen sedert twaalf jaar ben ik haar eenigste en nu kan zij niet wel zonder mij en ik niet wel zonder haar en uw vader mijn vader was de zoon van een zwitsersch predikant mijnheer maar zijn vader
moesten beduiden hoe heerlijk hij het vond en vragen of zij het ook niet heerlijk vonden en van een lang jong mensch dicht bij mij met zwarte haren en bleeke wangen
of wou je niet minnekoozen heidaar jongen waarom trek je je pantalon verkeerd aan och zei petrus de knorrigheid van gisteren weer opvattende schei er uit met die gekheid
die op eene innemende wijze werden aangenomen mama van naslaan was er voor hare dochter zeer vereerd mee schoon zij geloof ik wel dacht dat er meer achter zat en dat ook dit muisje een staartje hebben zou en de oude tante hoopte tienmaal
men u niet van de kosten ontheft zonder op het rouwlaken met groote letteren het verwijt te schrijven van de armen dat is toch wat heel hard en neemt de gansche weldaad terug ik sprak met een woord van het
de patrijzen bleven hem telkens vooruit hij verloor echter den moed niet het gezicht der hoenders in t verschiet hoe sarrend ook hield dien gaande
zij zakten aan den anderen kant van den heuvel zachtkens lager en trokken mèt den wind zuidwaarts heen het volgende oogenblik verscheen er een man op den top van dat duin en zag rond waar zij bleven
zonder ooit of immer eenige hoop te mogen voeden op het geringste aandeel in den buit de jonge jager want het was er
geene begrafenisplechtigheid werkt ook z zeer op mijn gemoed als die zooals ze bij ons op het platte land plaats heeft
waarover de heerlijke sterren van den nacht schijnen ik kan evenwel niet zeggen dat de hoog romaneske begraafplaatsen onzer dagen mij altijd evenzeer aanstaan vele
eindelijk een zeer goed in het midden van de stad dat wij voor een gulden voor een geheelen achtermiddag huren konden
zonder hut aan het strand of zeil op hare vlakte dan grijpt de aanblik dier uitgestrekte ledigheid u dubbel aan
die wij tot het terugbekomen onzer kleinoodiën moesten ten uitvoer brengen als met vier pooten tegen den muur oploopen een spiegel stuk trappen den zolder zoenen en dergelijke noch van zoete penitentiën
over hare zachte bedding en besproeit de groene zoomen frisch en vroolijk door hare bevochtiging de zon giet er haar licht over uit maar het is of zij hare stralen slechts even indoopt en dan schuchter terugtrekt met een tinteling
als een afgescheurde tak van den boom geamputeerd weinige zijn zoo gelukkig als wij dat het hun vergund is gebleven het hooger chirurgische nog te blijven uitoefenen
is overal zoo gechérisseerd neen neen als je er iets voor sacrifiëeren moet doe het dan niet ik zal