AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
jurrie was zoo mak als een lam en ging op bevel van den koenen knaap langs eenen heel anderen weg dan dien die voorbij zijn vaders taveerne liep naar leiden
ze doen niets dan kallen over het feest dat plaats zal hebben bij gelegenheid van de monstering en den ommegang der schutters en de daarop volgende vrije jaarmarkt zij beloven gouden bergen van dat feest
of dat hij het door zijne slinksche en bedriegelijke handelingen gekregen had zulk een terugstuitend en weerzinwekkend voorkomen dat men hem den bijnaam gegeven had van pieter
wel hoor me zulk een haan kuiken eens kraaien riep van keulen en mag ik van de helden weten hoeveel spanjolen ze in het stof hebben
toen allen vertrokken waren zette de admiraal zich aan het schrijven de duif werd binnengebracht en een oogenblik later steeg de vogel met het kostelijke bericht beladen in de hoogte
en eindelijk schreeuwde hij zoo hard hem zulks mogelijk was hij is geen glipper want zelf heeft hij den brief ongeopend den magistraat terhand gesteld zeg ons van wien en vanwaar de brief komt riep er een
hunkerend en watertandend staren ze ons aan zullen we die arme luiden nog langer doen wachten omdat ieder onzer zijn leven lief heeft dat mag immers niet en zulk eene gedachte is den vrijbuiter ook onwaardig neen mannen er is maar één aangewezen weg
weer werd er scheepsraad belegd en iedereen trachtte in dit geval eenen goeden raad te geven eindelijk stond cret op en zeide mijne heeren van mijne galei af kan ik de hongerige burgers van leiden op de wallen zien staan
toen hij dicht bij de schans kwam waar cornelis nog altijd stond te schreeuwen en met zijne muts te zwaaien hoorde hij zich door den knaap toeroepen waarom komen de luiden nu niet
al gauw haal ik voor vandaag het kostje op ik kan hier met dat hooge water nu toch niets doen mijnentwege ga maar tegen den middag terug verstaat ge anders vindt gij den hond in den pot
dat zulk een overgang niet met goedvinden van alle ingezetenen geschiedde is natuurlijk en vooral binnen leiden was dit het geval want de vele kloosters die er waren bewezen dat een groot deel van leidens inwoners van de nieuwe leer niets weten wilde en dus roomsch was
bij de koepoort gekomen beval hij hem den zak neer te zetten en nauwelijks had jurrie dat gedaan of hij snelde den weg op eerst toen hij ver genoeg was om niet meer door cornelis achterhaald te kunnen worden begon hij hem uit te schelden voor al wat leelijk was
pieter adriaensz is mennoniet en die mennonieten daar behoef ik u niets meer van te zeggen daar weet gij alles van nu maar mennoniet of paapsch ziet ge daar maal ik niet om ik wil weten of het waar is wat gij mij daar verteld hebt
de zaak aan de spanjaarden verraden zijn zouden ze den arbeider gevangen hebben genomen ja niemand wist hierop wat te zeggen
het was de hand van blonde gonda leeuwke's zuster dag cornelis zeide ze en eenen traan uit hare oogen pinkende bracht ze er nog met moeite uit denk aan gerrit cornelis god behoede u
met zijne snaaksche uitvallen en guiterijen is hij overal gezien en weet hij dingen die een ander niet hoort maar zoo veel te beter als burgemeester adriaensz het weet
vroeg van der does aan van aecken toen deze binnengekomen was en eene kan wijn voor zijnen gast had nedergezet neen uwe edelheid de magistraat is nog altijd verdeeld in twee partijen
arme jongen hoe spoedig zou hij ondervinden dat dan toch vast niet alle spanjaarden zulke goedige menschen waren als die welke hij bij klaas koot ontmoet had
tot uwen dienst heeren hij zal het doen cornelis had alles gehoord als hij dien jurrie dien hij wel kende eens onverwachts van achter aanviel en hem eenen doek in den mond stopte dan
toch niet te vroeg om don martin d'ayala te verzoeken zoo spoedig mogelijk met mij mede te gaan om hem buiten de poort te brengen want enkele luiden staan hier vroeg op was het antwoord van den klopper die door cornelis dadelijk herkend werd als pier
ik moet brieven naar delft bij den prins brengen en nu kom ik hier mijn spaansch soldatenpakje uittrekken om dan verder te gaan antwoordde cornelis doe dat mijn jongen doe dat maar zeg hebt gij het ook al gehoord hoe ongelukkig mijn aardige gerrit aan zijn einde gekomen is
die jammerlijke opruiers toch als die er niet waren zouden de zaken heel anders loopen maar heeft uwe edelheid nog al wat vertrouwen op de fransche hulp
die niet meer wist wat hij zeggen moest ja ga maar was het antwoord die meid doet ook zulke rare vragen bromde hij bij zichzelven en vervolgde intusschen zijnen weg
hij sterft onoverwonnen en dat nu moet onze leuze zijn we zijn het aan het vaderland en aan de onzen verschuldigd wat ik in de vergadering van den magistraat voorgesteld heb dat weet ge maar wat ik daar voorstelde zegt niet veel
nog zweeg leeuwke doch toen diala begon te dreigen hem te zullen laten ophangen als hij niet sprak verbrak de knaap het stilzwijgen en antwoordde op alle vragen die hem gedaan werden
om de plempen en schouwen waarmede men die van ter gouw ter hulp zou komen te zien vertrekken hoe staat ge daar en kijkt alsof ge vader en moeder vermoord hebt meester vroeg een man aan eenen kloeken zestiger die deken van het smidsgilde was
en stond eindelijk voor een vervallen armoedig huisje stil ja het is wel laat maar ik zal toch maar eens aankloppen fluisterde hij en gaf er onmiddellijk gevolg aan het duurde nog al eene geruime poos eer hij eenige beweging hoorde
dat is goed heer baljuw maar hoeveel verdient mijn kameraad touw als ik weten mag daar hebt gij immers niemendal mee te maken schooneman
wel was na het openen der poorten en het neerlaten der bruggen weer veel leven en vertier binnen de stad gekomen vooral vanwege de boeren en boerinnen die hunne eerste eieren en hunne boter en kaas aan den man zochten te brengen
wel hij is een kalf zeg dat maar van slimme kalvers heb ik toch nooit gehoord hervatte sanne het gesprek had thans lang genoeg geduurd
nu wacht uwe beurt maar af we zijn de spanjaarden nog lang niet kwijt nog iederen dag worden er nieuwe schansen aangelegd en uit alles blijkt het dat valdez de stad door uithongeren tot de overgave dwingen wil
en zoo gelooven wij beiden dat binnen betrekkelijk korten tijd leiden ten tweeden male zal belegerd worden uwe edelheid het is zoo ik weet het bijna zeker dat we eenen bangen tijd tegemoet gaan
doch men zag het nu door de vingers dat elk oogenblik nieuwsgierigen kwamen om het wassen van het water te zien want hiervan hing het ontzet geheel af
een donkere bewolkte nacht was het toen hij zich op straat begaf geheel leiden lag nog in zoete rust en nergens was eenig leven te ontdekken dan hier en daar honden of katten die men vergeten had in te laten
neen zei van schaeck de jongen is voor den middag reeds hier geweest en toen uitgegaan om gerrit te zoeken maar gerrit is al lang thuis en heeft cornelis niet gezien
had gisteren nog bij het verlaten der kerk pier quaet gelaet niet met nadruk gewezen op de muiterij der spaansche soldaten die om hunne soldij schreeuwden
hield hij zich terwille van den eerbied verschuldigd aan de overheid alsof hij het niet wist en vroeg eenigszins ontevreden wien bedoelt gij schipper burgemeester jan jansz baersdorp bedoel ik u zal toch wel weten dat dit zijn bijnaam is
terwijl hij daar lag te slapen waren hem zonder dat hij het gehoord had vijf watergeuzen genaderd en een hunner maakte den knaap door hem heen en weer te schudden wakker
ze wisten toen reeds dat het in troebel water goed visschen is onder hen die daartoe het ijverigst in de weer waren bevond zich
met wat te loopen lanterfanten werd de dag weer doorgebracht en met genoegen hoorde barend de klok van tien slaan en pas was de laatste slag gevallen of van der werff klopte aan hij was evenwel niet alleen
het briefje zal ik klein genoeg maken om het in eenen niet al te grooten naaldenkoker te steken op den bepaalden tijd het kon zoo omstreeks drie uur in den middag zijn was gerrit bij jonker van der does terug
hij sloeg derhalve den weg in naar de schans waarin eenige engelschen lagen om den spanjaarden te beletten uit utrecht hunnen weg langs den rijn te nemen en zoo holland binnen te dringen eene dergelijke sterkte had men ook aan de
allerellendigst kees allerellendigst antwoordde de oude man en vertelde hierop hoe alles toegegaan was is dat wààr oom jan vroeg cornelis en zijne stem beefde van aandoening en van kwaadheid
den achttienden van herfstmaand was de wind gelukkig uit den noordoosten hoek gekropen en woei er voor een oogenblik eene stevige koelte uit het noordwesten thans hopen wij dat de ellende spoedig zal geleden zijn de moor zeide van
nauwelijks echter was april in het land of hij en de zijnen gingen te noordwijk wonen om daar van het buitenleven te genieten op het oogenblik van ons verhaal was hij nog geen negenentwintig jaar oud
dan zoekt hij me zeker nog schipper er zit nu niets anders op dan dat ik op mijne beurt hem ga opzoeken hij kon wel eens een ongeluk gekregen hebben
van der morsch sprak het voornemen uit eens naar petrus cornelius den predikant zijner gebuurte te gaan hij wist dat deze een man was die de onverschilligheid van den laatsten tijd met leedwezen had
niet gangbaar niet gangbaar wat moet ik er dan mede doen bewaar ze als rariteiten van wezel riep hendricksz vroolijk lachend uit
ja nog altijd staat het voor de landscheiding en waar zijn de schepen der zeeuwsche vrijbuiters en de platboomde vaartuigen der andere plaatsen die ons brood zouden brengen en den vijand uit zijne schansen jagen ze wachten op het wassen van het water
de tweede zou er nog al wel uitgezien hebben zoo hij zijne ooren maar gehad had doch deze was hij kwijt de derde had aan de linkerhand maar drie vingers en op beide wangen groote
het hongerspook waarvan van keulen zoo akelig geprofeteerd had vertoonde zich naast zijne zuster de pest toch was ook nog het hongerspook het ergste niet
en zonder af te wachten of de ruwe man den jongen zou loslaten nam hij eenen zwaren keisteen op en smeet dien den turfdrager naar het hoofd oogenblikkelijk tuimelde de groote man achterover en viel zoo goed als dood neer
meester van aecken zeide niets doch de deur naar zijne werkplaats openende riep hij toe jongens komt me eens even een handje helpen om windbuilen op straat te gooien
de omstanders stoorden zich echter niet aan die tegenspraak en riepen ga verder jurrie stoor u niet aan iemand die door van hout betaald wordt om ons nog armer te maken dan wij al zijn
op de vraag hoe het met de vloot ging vertelde hij dat men bitter weinig vorderde uit gebrek aan water de meeste vaartuigen hadden drie en eenen halven voet diepgang en op de weilanden stond nog maar één voet water
en in de tweede plaats aan den in uit en doorvoer van de voortbrengselen der vruchtbare omstreken waer mede niet alleen de borgeren en de inwoonderen deser stede alhoewel deselve een groote menichte zijn
en ik vraag allen of er iemand meer redenen heeft om den spanjool te haten en te verwenschen dan ik ik had een spaarduitje voor den ouden dag en nu moet ik zoetelen voor mijn brood en mijn geld is op dat is de schuld van den spanjool
en ze zullen het weten ook vooruit mannen vooruit bestormt de spaansche wachten het is nu geen tijd om over koetjes en kalfjes te babbelen riep de hopman
maar om door daden te bewijzen hoe dankbaar zij hare weldoeners was vergat ze èn ziekte èn honger gij zijt eene beste gonda zeide cornelis
ik heet hannes hannesz zooals mijn vader heet en ik kom uit voorschoten mijn vader is daar ketelboeter en mijne moeder wascht voor het volk van capitano carion
de muitelingen beschuldigden hem dat hij door de leidenaars met geld was omgekocht en daar de nieuwe landvoogd requesens door geldgebrek genoodzaakt was hunne soldij onbetaald te laten zoo meenden ze bij valdez te vinden en te rooven wat ze van den koning met recht konden eischen
ja alsof het verlies van dat gevecht nog niet genoeg was werd er ook bij verhaald dat de drie broeders van prins willem van oranje de graven jan lodewijk en hendrik van nassau op eene ellendige wijze waren omgekomen
zoo ver mogelijk liep men ze tegemoet en zoodra er berekend werd dat de vrijbuiters verstaan konden wat er geroepen werd begonnen ze te vragen
dan gelden ze voor meer dan een leger een der heeren die nog niet gesproken had lachte en zeide zijn de watergeuzen dan vogels geworden
aan de linkerhand ontbraken twee vingers en ooren waren bij hem niet te vinden voor het overige was hij een man als een boom daardoor stak hij boven alle andere mannen uit en viel ieder in het oog op het hoofd droeg hij eene wollen muts met een zilveren halve maantje
om dat zooveel mogelijk te voorkomen wil ik eer ik begin te vertellen u een en ander mededeelen van den toestand van ons land en het eerste beleg van leiden zonder daarom u nog de verzekering te geven
dat zeggen wil vaarwel stad vaartwel kleine schansen die verlaten zijt om het water en niet door de macht der vijanden
doch zijn de vetpotten er weer en is de vijand weg dan zou ieder burger wel eenen bezemsteel willen nemen en ons onder het geschreeuw van pak je weg gespuis de poorten willen uitjagen
ja wij zouden eveneens als gij geduld hebben burgemeester als wij ook gebraden rundvleesch te eten hadden met eene volle maag valt het geduld hebben niet moeielijk geef ons van uwen overvloed ons en de driehonderd mannen en vrouwen uit wier naam wij spreken
en niemand achtte er hem te minder om dat hij zulk een ijveraar was tegen den hertog van alva en al wat spanjaard was hijzelf zou ook niemand minder achten als hij roomsch of spaanschgezind of wel geus en hervormd was
is de eertijds zoo vroolijke en spotzieke rederijker pieter van der morsch en toch is het zoo die zon hindert me van schaeck het is zoo aardedonker in mijn hart dat ik geen licht verdragen kan
of erger nog hem in het verhoor zullen nemen hij heeft echter reeds vooraf een plan gemaakt wat hij in dat geval doen zal en zet bij voorbaat een jammerlijk gezicht terwijl hij eene hand voor het hoofd houdt
nu als ik u dan eens zeide dat joffer anna vandaag jarig is en dat zij al hare kennissen onthaalt op het gebraden vleesch van haar schoothondje dat gisteren geslacht is maar welke boodschap hebt gij
ondertusschen verliep de maandag en onze cornelis van keulen was vroeg ter kooi gekropen om op de gestelde uren in den nacht de burgers te gaan wekken die hem zulks bevolen hadden
en bracht den soldaten het bevel dat ze kort en goed te zorgen hadden dat ze binnen de vierentwintig uren de stad verlaten hadden jawel bromde een soldaat we mogen hier wel zijn om lijf en leven te wagen als de nood aan den man is
bleeke mannen met waggelenden gang gebaarde vrijbuiters met diep liggende oogen en knikkende knieën rijke ingezetenen in het fluweelen kleed dat hun veel te wijd om de leden zat weenende vrouwen met schreiende kinderen op de ontvleeschde armen
en leendert pietersz van zevenhuizen mij ook gegeven we zullen het dan maar beproeven hierop wendde hij zich tot eenen der kapiteins en vroeg dezen dunkt het u ook niet goed
nu al lang genoeg die vreemdelingen binnen de poorten gehad hadden nog altijd heeft de groote menigte wat tegen de soldaten en beschouwt ze eigenlijk als een bijzonder soort van menschen
en het was hunne vaste overtuiging dat ieder die het met den prins hield op den dwaalweg was daardoor kwam het dat de brouwer jurrie haatte en toen deze riep zeg dat nog eens als ge durft hem brutaal toesnauwde o nog twintigmaal wanneer ge dat zoo verkiest
zij hielden ieder twee bedienden en twee honden en die allen moesten onderhouden worden voor de alferessen was het beste eten nog niet goed genoeg
in een oogenblik was cornelis den muur af en op weg naar de lammenschans aller oogen volgden hem tot ze hem achter de borstwering der schans zagen verdwijnen met gespannen aandacht stonden allen te kijken daar is hij daar is hij
kom met uwe tafel die nog van vet druipt voor den dag ja ja geef ons van uwen overvloed wij sterven van honger brood brood gilde de menigte die steeds grooter werd
en heeft iemand nog iets aangaande deze zaak in het midden te brengen werd er andermaal gevraagd allen zwegen geen der leden van den magistraat wilde blijkbaar thans meer spreken
precies of in goed hollandsch en tot spijt van de mis weet gij nu zoo wat onder welk volkje gij aangeland zijt ik geloof onder de zeeuwsche
ieder vogeltje zingt zooals het gebekt is morsch sprak van schaeck toen hij zag dat de rederijker om zijn vreemd vaandel begon te glimlachen
toe een musket of zinkroer eene handspaak of een verrejager het is mij onverschillig maar wat hebben moet ik honderd spanjolen voor één leeuwke
dat ook wel uwe edelheid antwoordde gerrit want er is hier van allerlei noodig en iedereen wil het eerst geholpen zijn maar daarom duurt de reis zoo lang niet er is gauw wat geladen wat is dan de oorzaak
bij het terugkeeren zou hun moed echter op eene zware proef gesteld worden bij de doesbrug gekomen gaven ze het afgesproken teeken aan de leidenaars dat dezen zich gereed zouden houden tot eenen uitval
wat hebt gij dan toch malle brasem riep van der laan hutspot heer hopman eenen ketel hutspot mensch mensch wat is dat heerlijk
kwamen volgens de aanteekeningen van jan van hout minstens twaalf vendels binnen leiden die daar bleven tot het laatst van december en door de burgers moesten gevoed en geherbergd worden niet zoo licht tevreden waren die ruwe mannen
dit zeggende zett'en de beide knapen het op een loopen naar het stadhuis waar eene groote menigte elkander voor de pui stond te verdringen laat hooren wat de glippers schrijven riepen de ongeduldigsten uit den hoop
kom ga maar meê diala zeide de ander die knaap is niet recht wijs wat staat ge met dat bedelpak te snappen hij kan toch wel degelijk een spion of overlooper uit leiden zijn merkte de ander aan
de gulhartig aangeboden hand van den ronden zeeman werd door cret hartelijk gedrukt en de vrede onder de kapiteins was bewaard gebleven
sinds een paar dagen toch had zich het gerucht verspreid dat de staatschen ergens in het limburgsche door de spanjaarden geslagen waren geworden
zij wierp zich te bed en of het nu door overmatige inspanning was dan wel of de natuur eindelijk hare rechten liet gelden nauwelijks had ze zich neergevlijd of ze viel in eenen diepen en gerusten slaap
want spoedig werd het bekend dat de regeering besloten had reeds den volgenden dag den brief te beantwoorden en wel zoo dat de glippers begrijpen zouden dat men binnen de stad niet naar hunnen raad beliefde te luisteren
door verscheidene anderen gevolgd verliet de herberg waar pieter van wezel alleen met zijne vrienden achterbleef onder die achterblijvers behoorden ook enkele soldaten die met hun vendel dienst gedaan hadden in de afgeloopen belegering
wie daar schreeuwde de spanjaard ten derden male vuur kommandeerde de hopman der vrijbuiters en thans kregen de spanjaarden zulk een gevoelig antwoord dat zij na eenen korten tijd weerstand geboden te hebben met achterlating van eenige hunner schuiten
en den weg op naar de hooglandsche kerk dwarskop die hij is mompelde gerrit en liep hem langzaam achterna hij kan me missen als kiespijn best ik kan hem missen als eene dracht slagen wat verbeeldt hij zich
de levensvoorraad begon met den dag te minderen en de strengste bepalingen werden gemaakt omtrent het voedsel dat ieder in zijn eigen huis in voorraad had en van hetgeen nog in enkele pakhuizen bewaard werd
en plaatste zich met zijne kan bier naast van wezel die in zichzelven gekeerd zich in eenen hoek van het vertrek bij zijnen brandewijn of brangdemoris had neergezet
zonder ergens gestoord geworden te zijn kwam hij midden in den nacht in ter gouw gelukkig wist hij waar geert soet vertoefde en onbeschroomd den klopper op de deur latende vallen stond hij op de stoep te wachten tot hem zou worden
pieter keek hen lachend aan en zeide nu ja voor eenen enkelen keer geeft hij het om niet er zijn hier tweeëntwintig herbergen of taveernen in de stad maar de magistraat weet er maar van eenentwintig die eene is er in stilte
het gerucht ging verder met te vertellen dat graaf lodewijk om zijnen onstuimigen moed zijne dapperheid en zijn edelaardig karakter algemeen bemind gewond tusschen de lijken gevallen was
toen later echter de onschuld van valdez bewezen was lieten zij hem vrij maar werd hij vrij gesproken van de beschuldiging met de leidenaars geheuld te hebben zijn naam als krijgskundige had hij bij vriend en vijand verloren
daar moet een antwoord op gegeven worden dat klinkt als eene klok zei van keulen zoodra van hout zich verwijderd had en bijna ieder was het met hem eens maar waarin ze het niet eens waren dat was in den tijd van verzending van het antwoord
wel schoot cornelis eenen spanjaard neer en hoorde men hem juichen dat is er tien leeuwke doch eer hij tijd had zijn musket opnieuw te laden sloeg een spanjaard hem met de kolf van zijn roer op het hoofd
mijne hand jeukt als ik denk hoe de watergeuzen onder die spanjolen hebben huisgehouden ware ik er ook eens bij geweest wat ik dapper zou mee gedaan hebben
dat vaders muts z verkeerd stond het ergste was wel dat zijn vader hem verweet dat hij nog een wicht was dat het stroo van de wieg nog achter de ooren had zitten en dat in tegenwoordigheid van jonker van der does
het geleek kort na het bekend worden van de komst der spanjaarden wel eene dwaze onderneming van die dertig burgers onder bevel van den kapitein allertsz om de bewegingen des vijands meer van naderbij te gaan verkennen
ik kàn het niet gelooven hier gijs breng dien man in de kombuis en geef hem wat te eten maar niet te veel hoor zijne maag is het voedsel ontwend en te veel opeens zou zijn leven kunnen kosten
en toen van hout op de pui verscheen begon er al ras gevaar te bestaan dat velen onder den voet zouden komen zoo trachtte ieder toch van nabij te verstaan welke die goede tijding was
der slaverniën daerinne zij bij den hertoge van alva ende synen aenhang was gehouden van hem werpende oranjes zijde gekozen had dit was dus al heel kort na de inneming van brielle
wij hebben de boot gevraagd van cornelis jansz die op de hogewoert woont en deze zelf is met ons medegegaan ja en onderweg hebben we mees nog opgenomen deze zat te peuëren doch ving niets sprak gerrit
het was immers meer dan dom nu nog te gaan gelooven en te vreezen dat de vijand zou terugkomen en nog dommer was het levensmiddelen op te koopen
voorzichtig werd de deur gesloten en cornelis was weer alleen met gonda die nog altijd snikkend op den stoel zat ik ga naar binnen zeide hij ik moet weten wat hier gebeurd is
de heer van noordwijk nam zijn licht en ging naar zijne kamer doch eer hij insliep schudde hij het hoofd en mompelde het zijn wel degelijk leeuwen die ik zie
eindelijk vertoonde zich eene schouw vervolgens nog eene nog eene en nog eene men telde het aantal en er kwamen evenveel terug als er uitgegaan waren
bij san jago dat zullen we hen laten zien maar kunt ge me ook eenigszins bepalen hoeveel inwoners de stad op het oogenblik telt wanneer men de onnutte monden wegzendt zal het aantal inwoners omstreeks veertienduizend zijn senor
hij die deze vraag gedaan had was stellig een spanjaard en het antwoord dat gegeven werd luidde zoo goed als in uw eigen kasteel senor
vertrok hij naar spanje zijn opvolger was don louis de requesens y çuniga groot kommandeur van
immers als het uitkomt zooals die cornelis joppensz verteld heeft dan zien we morgen ochtend den spanjool weer uit zijne oude schansen kijken als eene kraai uit haar nest
bij mijne ziel gij zijt verstandige koppen het gaat u allen als de schol die zich wel eens gekookt wilde zien en dan weer wilde wegzwemmen begrijpt ge dan niet dat het morgen te laat kon zijn liet van der morsch zich hooren
frisch op leidsche hongerlijder en sta niet te gapen als jut voor het landhek help liever een handje mee die uitroep gold onzen cornelis die reeds dapper aan den slag getrokken was en thans een klein gebrek aan zijn musket trachtte te verhelpen
als spreuk voor het papieren geld koos de regeering haec libertatis ergo dat zeggen wil ter wille van de vrijheid hierover waren de predikanten zeer verbolgen want ze meenden dat de spreuk moest zijn ter wille van den godsdienst
nu evenwel was het beleg opgeheven en kon hij ten opzichte van de stad als verrader zoo goed als niets uitrichten en daarom liet men hem ook gaan en komen waar hij wilde zonder hem langer na te gaan
deze galei droeg den naam van het schietvrije schip omdat het seer dick ende sterck gemaeckt was also dat het genoech voor een musquetscheut vrij was die galei was opzettelijk gemaakt om bij uitvallen gebruikt te worden en beantwoordde ook geheel aan dit doel
nu dat zal ik straks wel hooren ik moet nu naar de wallen pas maar op dat gij uwe moeder niet doet verschrikken na dit gezegd te hebben ging hij heen
en als al uwe woorden eens niet helpen meester jacobsz wat dan wij hebben toch maar al te zeer ondervonden dat die van der werff een stijfkop is
voor leiden klonk het hier voor valdez klonk het daar dat is er drie bromde cornelis en laadde zoo spoedig mogelijk weder het musket waarmede hij zoo even eenen spanjaard had dood
reeds stond van keulen gereed den zwendelaar zooals hij hem noemde een paar oorvijgen toe te dienen toen leeuwke uitriep sla hem niet schipper sla cornelis niet wij zijn beiden zoo laat aanboord omdat we in den dienst van den lande uit geweest zijn
geef hier uw ringetje bruine sanne zal het aannemen en u ter gedachtenis dragen of gij krijgt het terug ziet ge wel dat ik mij niet bedroog maar hoe heet gij
toen van der werff pas van de vergadering thuis gekomen was kwam barend cornelissen aan wien gonda de geheime bijeenkomst verteld had den burgemeester hiervan kennis geven
jurrie thijsz ja zelfs vele leden van den magistraat die voor een deel spaanschgezind is hun uiterste best om iedereen gerust te stellen en ze kunnen dat goed ook want ze voeren redenen aan die voor de lichtgeloovigen klinken als eene klok
en wilt alleen maar meer zekerheid voor uw geloof hebben gij denkt en ik denk het ook dat leiden dan alweer zal belegerd worden gij hebt weinig hoop op de hulp met fransch geld en ik ook
zie daar ginds komt eene vrouw aanstrompelen zij heeft de huik van haren mantel over het hoofd geslagen want ze wil niet herkend worden
eens cret sprak de moor ik wil gelooven dat de ingelanden gelijk hebben en dat we overal zwarigheden ontmoeten zullen maar men zal mij moeten toegeven dat er toch iets gebeuren moet
maar behalve dat geef ik u nog wat anders en dat is het wachtwoord ik ben er toevallig achter gekomen toen ik een der schildwachten die afgelost werd voorbijging het is tot van avond tien uren honger na dien tijd krijgen ze een ander
brak het verhaal te vaak af nu meende ik die gebreken weg te nemen door mijn verhaal kort na het eerste beleg te beginnen deze bijvoeging van nieuwen tekst maakte op vele plaatsen in den oorspronkelijken tal van wijzigingen noodzakelijk zoodat het boekje vrij wat grooter geworden is
pier quaet gelaet ging heen en floot van nijdigheid een geuzenliedje en een zacht geplas aan de overzijde van den wal bewees dat de spanjaard buiten de stad en in veiligheid was
maar wat de goedgezinden ook deden de luiden weigerden geloof te slaan aan de geruchten die in omloop waren het is waar niemand kon zeggen dat hij cornelis joppensz ooit op eene leugen betrapt had maar een knaap was dan toch maar een knaap
zoo gerrit zijt gij daar dat is goed jongen ik heb iets heel gewichtigs te vragen zijt gij gauw bang
er is toch een portier dunkt me maar weet gij wat ga de luiden wekken anders komt gij overal veel te laat en gij geraakt uwe prachtige broodwinning kwijt
ja de prins wil ook wel maar gij weet toch dat hij nog altijd met de afdeeling krijgsvolk waarmede hij zijne broeders wilde bijstaan in de bommelerwaard vertoeft maar toch wil ik me morgen derwaarts op reis begeven dan zal ik hem beter van een en ander op de hoogte kunnen brengen
och mocht die goede gerrit dat ook nog eens beleefd hebben dan zou hij zijne vlag wel op dien anderen molen hebben gestoken zeide gonda en een paar heete tranen rolden langs hare wangen
vrome en goede burgers van leiden de magistraat en de bevelhebber van der does maken bekend ten eerste dat alle vrouwen jongens en meisjes en alle mannen die onbekwaam zijn om de wapenen te dragen niet op de stadswallen mogen komen
dat de landvoogd dien twist tusschen twee legerhoofden eerst bijleggen moet eer hij aan eene belegering denken kan glipper glipper heeft don d'ayala je al die leugens te alfen verteld klonk opeens eene jongensstem gij zijt een verrader jurrie
waar de hongerige om spijze vecht daar is zijn strijd een verschrikkelijke de spanjaard zelf vreesde dien strijd voor haarlem en daarom zal ik den leidenaars verzoeken dat zij als wij de bestorming aanvangen eenen hevigen uitval moeten doen dan heeft de spanjaard den vijand van alle kanten
het schijnt dat de touwslagers dochter den tongriem losgemaakt heeft kwâjongen zeide de spanjaard met dat touwslagers dochter de galg bedoelende na eenige woorden met een ander officier gesproken te hebben vervolgde hij luid lachend en op spottenden toon
goed dat gij thuiskomt cornelis zeide zijn pleegvader er is werk aan den winkel aanstaanden zondag zullen we met eenige plempen of tentsnebben eenen uitval doen om eene korenvloot uit ter gouw binnen te loodsen
ik moet voor onzen bevelhebber naar den haag en naar den heer pastoor van de sint jacob wat moet ge naar den eerwaarden vincentius hugo
doen godes hand dreef den vijand bij nacht uit lammen schans creegh schaeck deez pot riep aan boizot gij moocht over lammen thans
neen dat weet ik niet wien bedoel je vroeg cornelis klaar als de dag ik bedoel dien ijzegrim
omdat ik niets meer met je te doen wil hebben gij zijt geen goed vriend ik niet wat heb ik dan gedaan wat gij gedaan hebt vraagt ge dat nog hebt ge mij die ontmoeting op het eilandje te alfen niet verzwegen
ja goddank de wind is noord-west goddank de biddag heeft geholpen god heeft ons verhoord nu zal het ontzet spoedig komen noord-west dank vader in den hemel dank o
hier moordenaar kreesch eene vrouw en drong zich door de mannen heen tot ze vlak voor van der werff stond hier moordenaar zie dit kind is heden morgen mij op den arm gestorven en zijn laatste woord was honger brood brood
zoo besluiteloos in het hem onbekende bosch heen en weer loopende telkens vreezende dat hij den eigenaar of iemand van het huis ontmoeten zou die hem misschien wel voor eenen dief
de muren hebben soms ooren martensz ja hij is er ook bij komt gij dan ik zal er zijn was het antwoord het venster werd gesloten de man verwijderde zich en het bovenraam van barend cornelissen werd ook voorzichtig toegedaan
nog welvarende sedert den laatsten tijd dat we elkander gezien hebben maar man wat zit het haar verward het lijkt wel een braambosch hier leeuwke pak hem bij den kop
is het waar mijn jongen maar dan hadt gij het den magistraat moeten zeggen want zulke dingen mag men niet zwijgen dat is oproer maken ik zei het zoo even ook nog tegen bleiswijck die daar ginder gaat
denkt gij dan dat ik het niet zie ha ik zal ze die pil van zoetermeer betaald zetten ha-ha wat dachten ze wel dat ze mij zoo maar met éénen musketkogel eens voor altijd genoeg konden geven
daar de reis wel lang duren zal zoo wilden gerrit en ik nog wel eens een paar verlaten schansen zien vr we vertrekken later komt er misschien niet van en waarom zou de reis lang duren vriendje zoo veel te laden
voor jelui dus voor mij ook als gij ten minste niet bang zijt ja zeker nu kom dan zoolang maar in de gang dan zal ik vader roepen
ja brood brood moeten we hebben klonk hierop een schorre kreet hebt geduld goede vrienden het ontzet nadert
zeker met alle genoegen kijk zeide de luikenaar terwijl hij uit een beursje een klein ringetje haalde kijk dat ringetje is van mijne lieve moeder toen die stierf zei ze
de hutspot staat koud te worden op tafel zeide van keulen en hierop namen de gasten allen plaats aan alles komt een eind zeide torenvliet na afloop van het maal dat zei de jongen ook
wat bulderde de baljuw jij tweeënzeventig stuivers pak je weg lummel tweeënzeventig stokslagen ja waar zat je toen de schuiten kwamen
brengen die dooden gerrit dan terug cornelis neen maar maar kunt ge nu alleen naar huis gaan gon dan ga ik eens luisteren wat er afgelezen wordt want ik hoor de stadhuisklok kleppen zeide cornelis
de schuitenvoerders belegden nu raad en eindelijk besloot de meerderheid dat men zou terugkeeren touw ontving zijn geld en ging naar huis in de gedachten dat schooneman zeker al lang thuis zou zijn
west thuis best dacht cornelis en sliep weldra in den volgenden morgen aten allen van gonda's brood en spek mede behalve cornelis die er niets van wilde hebben omdat hij den vorigen dag zich verzadigd had
en toch is het waar antwoordde cornelis en trachtte zich uit de ijzeren vuisten van den hopman los te wringen bengel ik zeg nogmaals dat gij mij grove leugens wilt wijsmaken hernam allertsz nogmaals
hij die daar binnentrad en die woorden sprak was jonker johan van der does heer van noordwijk en in leiden zeer goed bekend daar hij er ook eene woning had welke hij met zijn gezin des winters betrok
als het anders niet is dan zal het wel schikken manneke was het antwoord en zich omkeerende ging hij heen wat moet er met den knaap gedaan worden senor vroeg een der soldaten die leeuwke gevangen hadden genomen
toen scheen het alsof ieder treurde en den dood vreesde van eenen vader of moeder de aangezichten stonden bedrukt en zelfs de smid die bij de haagsche poort woonde liet droomerig en lusteloos den zwaren hamer op het aanbeeld vallen
ge staat daar als een franciskaner die de passie preekt komaan toon uwe kunsten en laat ieder hooren welke kostelijke leugens gij uit de mouw weet te schudden
de luiken aan de achterramen waren maar even gesloten zoodat hij alles zien en hooren kon wat daar binnen voorviel een achttal musketiers uit het vendel van carion zat om eene kleine tafel te dobbelen
ik heb u al gezegd heer kapitein dat ik heusch niets dan waarheid zuivere waarheid spreek klonk het half snikkende waarlijk het is stellig zoo ik bid u geloof me toch
ja dat ben ik maar doe nu wat ik zeg leeuwke bukte zich en kwam bij zijnen vriend aan den slootkant maar vroeg natuurlijk waartoe die grappen toch moesten dienen
ja ja een verrader joelde het volk en toen allen reeds zwegen klonk de machtige stem van den dikken bierbrouwer nog boven al het gegons der menigte uit ja ja een verrader
gij komt vroeg zei bruine sanne die open deed en op de stoep bij hem kwam in de witte valk hoorde ik dat don valdez terug gereden was en dus niet meer hier kon zijn sprak cornelis en wat is uwe boodschap aan
wat zegt hij vroeg van boisot aan de zijnen dat lammen verlaten is ja heer admiraal onmogelijk onmogelijk was van boisot's antwoord
nu heeft hij gevraagd of wij hier uit de stad hem wilden doen weten wanneer wij gereed zouden zijn hem te helpen hij zou de spanjaarden bij de schans te zwieten aanvallen terwijl wij met de schepen onzer vrijbuiters den rijn zouden opvaren om hem bij te staan
de magistraat was er met de burgers aanwezig en heeft onzen braven man zoo netjes tusschen de poort en de hamei ingesloten dat hij daar zat als een vink in de
o het is om dol te worden maar de prins zou die niet te bewegen zijn iets in deze te doen vroeg van keulen
maar wat men anders liever niet hooren of voelen wilde dat zocht men nu op zoo vroeg zulks mogelijk was spoedde men zich van de wallen in de stad om er de blijde tijding te brengen
ik wel nu nog mooier zou ik je ook moeten zeggen jonge borst waar ik vannacht geweest ben ik wil het niet weten van wezel het is zoo maar eene onnoozele vraag meer niet
de schout ook wel officier of hoofd-officier genoemd stond aan het hoofd der schepenen en vormde met dezen de stedelijke rechtbank of
d'ayala leeren kennen en dien heb ik vanmiddag toen ik u ging zoeken hier als een gewoon poorter die in linnen handelt zien
hei kameraad waar moet dat met zulk eene vaart heen vroeg hem onverwachts een luikenaar die onder het bevel van jan de nester stond en nu op weg was naar de poelschans om eene boodschap van zijnen meester aan don marion over te brengen
en om die als zij ze vindt rauw op te eten cornelis keerde zich om dàt kon hij niet zien dàt was te veel voor hem zijn gemoed schoot vol
wie daar riep leeuwke goed volk antwoordde een man goed volk goed volk dat zei de dief ook en haalde krelis louwens hammen uit den schoorsteen wie zijt gij en van waar komt gij
maar wie is dan toch die machtige bondgenoot vroeg van keulen opgewonden het water schipper het water is die bondgenoot en wat het water kan dat hebben de spanjaarden voor brielle ondervonden zeide bakker
maar honger lijden dat men er scheel van wordt en vechten bovendien ja dan zijn we goed dan zijn we goeman voor en kompeer achter
ik kom van utrecht en daar is een ijlbode bij den bevelhebber der bezetting gekomen durfdet gij het wagen naar utrecht te gaan toen ik u niet te woerden vond dacht ik dat ge naar gouda gevaren zoudt zijn
dat is schandelijk maar klagen de utrechtenaren dan niet zeker ze hebben rechtstreeks eene aanklacht bij den koning ingediend
er was een tijgeraard in den knaap gekomen anders altijd goedlachs sprak er nu uit zijne oogen een zucht naar wraak dien men allerminst bij eenen jongen man zou zoeken die slechts kort geleden de kinderschoenen uitgetrokken had
dat is goed want gij hebt vandaag een zeer moeielijk werk gedaan cornelis zeide gerrit welk moeielijk werk dan gij hebt aan eene doovemans deur geklopt cornelis en dat werk is zwaar
hij had natuurlijk aan zijnen plaatsvervanger gezegd wat hij wel een uur lang gezien had doch daar er op het oogenblik der aflossing niets meer van dat alles te ontdekken was geloofde men hem niet
wel keken de spanjaarden vreemd op toen een jongen van onder tot boven bemodderd en doornat binnentrad maar zij geloofden het sprookje dat hij opdischte en lieten hem zelfs vrij goeden spaanschen wijn uit hunne flesschen drinken om ook van binnen wat warm te worden
maar met leeuwke's verrejager gewapend sloeg hij links en rechts om zich heen al de spanjaarden gingen op de vlucht en hij wilde ze achtervolgen hij voelde dat hij vallen zou hij zag de soldaten met hunne lansen in de hoogte hem nu afwachten
ik zal het doen heer burgemeester wanneer gaan we heen vanavond als het donker is maar er is nog wat ge krijgt nog meer gezelschap op uwen weg
en dat hij zonder iemand ontmoet te hebben ongestoord in het holle van den nacht in het dorp aankwam het was duidelijk te zien dat hij meer in dat dorp geweest was want zonder nauwkeurig rond te kijken of hij wel op den rechten weg was ging hij een klein steegje in
als ik honger heb weet ik niet met al weet gij wat vertel op dan dat geloof ik wel kijk er sterven er tegenwoordig zooveel van den honger en het is geen wonder als men langs de straat gaat dat men er hier of daar een vindt liggen die dood is
ja het spreekt vanzelf dat we de waarheid eerst later te weten zullen komen het zou dwaas van mij zijn die van u te willen weten maar wat vermoedt gij dan dat de oorzaak van dezen mislukten tocht is
die nu als zoetelaar een armzalig stuk broods verdient door die opmakers van het geld als een schelm nagewezen en van allerlei booze dingen beticht
dat was eene vloot eene oorlogsvloot binnen leiden wie had het ooit kunnen denken dat die eenvoudige vrachtschuiten nog eenmaal in kleine oorlogsbodems zouden herschapen worden
niet alleen op dezen tocht zal het ons tegenloopen maar alles wat de leidenaars voortaan ondernemen zal verkeerd uitkomen na dit gezegd te hebben schudde de oude man diep zuchtend nog eens het hoofd beschouwde nog eenmaal het gewoel op het water
en die juist om het geloof zijns vaders door de calvinistische predikanten van leiden verdacht werd gemaakt verdient zijn standbeeld ten volle het is wel meest altijd gekheid om te zeggen als dit of dat niet gebeurd was dan zou dit of dat anders zijn
besloten had de veste zoo lang te belegeren tot de burgers door den honger genoodzaakt zouden worden de stad over te geven men hoopte dus op den tijd die komen zou en tegelijk op de hulp door den prins van oranje beloofd
waar het hart vol van is daarvan loopt in den slaap zelfs de mond vaak over er was handen vol werks want de buiten geslotenen wenschten zooveel binnen de stad te brengen als hun maar mogelijk was
den belegerden vreugd veroorzaakt had werd ook op de vloot waargenomen en terstond was van boisot er op bedacht de noodige maatregelen te nemen
en wilde hij van geen afkoopen weten dan waren de overwinnaars nauwelijks in de stad of ze drongen zonder daartoe verlof te vragen alle huizen binnen namen mede wat van eenige waarde was
en dat de traag stroomde rijn eene kleine vloot met vrijbuiters bemand op zijnen rug zou dragen en wie waren de voorsten van den tocht
stilte dan mannen als ge zoo raaskalt dan kunt ge hier wel staan tot de rijn droog geloopen is zonder dat ge iets hoort riep van hout die zich belast had met den inhoud van den brief bekend te maken
de kleine plek gronds was spoedig doorzocht en het zoeken was niet vergeefsch geweest want in eenen bruinen doek die naast hem lag had hij in betrekkelijk korten tijd vierentwintig goede eieren gepakt
gaat nu mijne heeren en weest gode aanbevolen de een na den ander drukte den moedigen van boisot de hand en ging heen
ik heb ten minste het veer gekregen en ik ben verleden week getrouwd ook zoo ja men moet maar eenen goeden kruiwagen hebben al zeg ik het zelf ik heb ook veel gedaan voor de stad en ik kreeg niemendal
schooneman schooneman geen antwoord nog eens maar veel harder schooneman nog geen antwoord
de bezetting engelschen aan de gouwesluis sloeg onder aanvoering van hare dappere bevelhebbers ghensfort en van der laan de bestormers driemaal af
ja voor vaste waarheid wil ik het u niet vertellen men zegt dat de brief afkomstig is uit haarlem van jan adriaensz de wilde en ewout arent gerritsz die daar nu veilig onder spaansche bescherming zijn
zou uw vader het doen sanne vader vader wel neen hij dat zei hij gisteren nog eer ik mij door den honger aan eenen vijand overgaf zou er meer moeten gebeuren
is er al wat afgelezen vader vroeg cornelis neen jongen nog niet maar stil daar komt van hout het kleppen der klok hield op en van hout kondigde het volgende af
het heette dus niets anders dan een zich verzetten tegen de dwingelandij van alva zooals van hout dan ook duidelijk liet uitkomen
roos en bakker wagen het niet meer sprak de burgemeester de stad is te nauw ingesloten en in den laatsten tijd houdt men veel scherper wacht zoudt gij het dan durven wagen jongen
maar wie zijt ge dan toch voor den satan jongen kent gij dan jan claesz boon niet meer ha zijt gij die hadt me dat maar dadelijk gezegd en vanwaar komt ge
men kon zoo zien dat er iets bijzonders stond te gebeuren overal werd gefluisterd gesnapt en gepraat op de wallen was het echter niet woeliger dan gewoonlijk want de
wel buurman ziet gij het wel riep men elkander toe hij blijft trouw in zijnen hoek hé ja ja hij staat daar stevig man en hebt gij het schieten gehoord zeg alsjeblief de glazen dreunden ervan den
zeg weet je dat beet jop de snijder den ouden man toe gij hebt te lang met ons onder één hoedje gespeeld man ge kunt om uzelven te redden ons aan de galg brengen mannen wij moeten hem niet laten gaan voor hij
leeuwke gaf onwillekeurig eenen schreeuw en begon allerlei bewegingen in het water te maken eindelijk was hij waar hij zijn wilde maar hoe hij er gekomen was dat wist hij niet hij rilde van de koude
hierdoor was hij evenwel in den strik geloopen welken de spaansche bevelhebber don sanchio d'avila hem gelegd had ook hij was verslagen en had te nauwernood zijn dierbaar leven kunnen redden
en verraders streken uithaal zeg op wat ben ik een glipper en verrader klonk de stem van cornelis doch juist toen pier hem eenen stomp in het aangezicht wilde geven sloeg cornelis die vuist neer
geene staatschen dus zooveel te beter en hebt ge waarlijk volstrekt geen vermoeden dat men in leiden op eene nieuwe belegering verdacht is
trage knapen en droomerige meisjes die allen kwamen den jongen bode met vragen van allerlei aard bestormen cornelis kon niet voor of achteruit de menigte pakte zich steeds dichter opeen
weg met den spanjool leve de vrijheid brulde de menigte hem na nu hoort gijlieden het van den man zelven riep jurrie thijsz van welk geloof hij is en zooals hij is ben ik ook maar gij moet weten waarom ik hier zoo stout spreek
daar ging de voordeur open wat weegt die zak zwaar vader zei jurrie des te meer brengen we er voor in rekening kom pak je maar weg was het antwoord
eenvoudig zegt komt eens nader als gij durft dan loopen ze alle zesentachtig met den bevelhebber aan het hoofd zoo gauw weg als ze maar kunnen het is eene bende koekbakkers en ik
de oude man beefde en nu het hooge woord er bij hem uit moest was hij gansch niet op zijn gemak als lid van de vroedschap der stad leiden begon hij heb ik den eed gedaan voor het heil en welvaren der burgerij werkzaam te zijn
juist was leeuwke afgelost toen het klokgelui begon en zijn musket in eenen hoek van het wachthuis zettende en de lont uitdoovende liep hij eigenlijk tegen het bevel in terstond de hoogewoerd op en kwam buiten adem
de spaanschgezinden die nog in vrij groot aantal in de stad waren doch die aanvankelijk uit vrees zich stilgehouden hadden staken nu het hoofd op en porden de ontevredenen aan
ontroerd stond van keulen op en bakkers hand drukkend zeide hij leiden doet veel maar holland doet niet onder ik zal niet meer morren maar het hoofd omhoog houden dat beloof ik dat zweer ik bij al wat heilig is
dat men eerlijke lieden die met de penningen der arme burgerij die gedurende dezen winter zooveel geleden heeft zuinig wil zijn verdenkt van heulen met den spanjaard zoo wordt de arme pieter van wezel
maar toch klonk tusschen al dat gejuich van den wuften hoop als dierengebrul tusschen mooie muziek de kreet van het stervende kind en de zieltogende moeder honger honger brood brood
ei ei hoe moedig we zullen zien als het zoo ver komt wat gij dan doet kameraad maar ik ben hier vlak voor mijn huis en daar ik vrij man ben ga ik nog wat slapen dag schutter
nu wees maar gerust schooneman uw kameraad touw verdient maar twee stuivers in het uur hoe denkt gij er over gauw hoor niet of wel
gij zijt nog heel wat mans cornelis sprak van der morsch als ik gegeten heb zal ik een mooi gedicht op u maken wel ja zeide cornelis als we zoo laag bij den grond bleven dan zou de spanjool nog wel gaan denken dat we niet meer klimmen konden
wacht jongen zeide oom jan berg dit stuk brood in uwe zakken en steek er die homp spek ook bij gij hebt nu eenen goeden maaltijd gedaan laat zuster met hare kinderen het ook eens doen
het opbreken van het beleg van leiden besliste het lot van holland
en gladde peer uit de witte valk heeft ook bevel gekregen hem op te sporen en die vindt hem zeker want die is me wat mans
en dien eed zal ook ik niet verbreken maar hem houden ik wil met den armsten onzer poorters hongerlijden ja met den hongerdood kampen en dien sterven
ei hoor me daar zulk eenen geleerden bol eens aan een schippersknecht op eene tentsnebbe die aan brandhout geen papieren gulden waard is verbeeldt zich den magistraat en der overheid wetten te mogen stellen liet sarrend een zich hooren
eerst waren er nog negen toen acht later nog zes en nu waren ze slechts met hun vieren de andere zes waren f aan den honger en de pest gestorven
wat hadt gij me nu te zeggen vroeg allertsz eenigszins barsch en ontevreden cornelis vertelde hem wat hij gehoord en gezien had en zoodra had hij niet verteld wat don martin d'ayala bij het heengaan zeide
deze munt was achtentwintig stuivers waard op een kleiner muntstuk dat veertien stuivers waarde had stond een leeuw met een zwaard in den eenen en het wapen der stad in den anderen klauw en in den rand de spreuk
leeuwke was er nog een goed eind van verwijderd toen hij onverwachts uit eenen slootkant hoorde roepen sst buk u ga in het gras liggen zijt gij dat dan cornelis vroeg gerrit op zachten toon en wel wat verschrikt door het onverwachte geluid
loop met die malle praat zeg wat gij van plan zijt of we blijven er allemaal in sprak zonderooren begrijpt gij mij dan geen van allen kerels wij zullen de boot op onze schouders leggen en in de meerbrugschen polder dragen
toen ze de burgerwacht zagen naderen en al bestond die ook nu volgens pieter van wezel uit acht koekbakkers toch besloten ze om maar niet in aanraking met hen te komen en heen te gaan
deze requesens was een even goed legerhoofd als alva doch hij was niet wreed en zocht aanvankelijk meer te winnen door onderhandelingen dan door het zwaard
de eerste krijgt zes de tweede vijf en de derde en vierde vier gulden hallo knaap denk aan leeuwke de aanval was verwoed en de dertig spanjaarden kregen het weldra te kwaad
telkens eischte zij nieuwe slachtoffers scheen het nu eens dat ze wijken zou dan weder trad ze met vernieuwde hevigheid te voorschijn toch was de pest het ergste niet