AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat was de trots die spitz staande hield en die hem de trekhonden deed bestraffen welke in het gareel fouten maakten of luierden of zich s morgens verborgen wanneer het tijd van aanspannen was
luistert naar de naam van buck zei de man lezend in de brief die de waard hem had geschreven en met opgewekte stem vervolgde hij
en zij die vluchtten lieten er twee achter die nooit meer zouden vechten de zucht naar bloed werd sterker dan te voren hij was een roofdier een dier dat van prooi leefde alleen door eigen kracht en moed triomfantelijk leven blijvend
hij kende dat soort en hij gaf zijn raad ten volle overtuigd dat hij niet zou worden opgevolgd ze hebben ons hogerop verteld dat de ijsweg verzakken zou en dat het beste voor ons was niet verder te gaan zei hal als antwoord op thornton's waarschuwing zich niet meer op het broze ijs te wagen
het was een zware reis en het harde werk putte hun krachten uit zij verloren aan gewicht en waren in een ellendige toestand toen zij dawson bereikten en hadden minstens een dag of tien rust moeten hebben
hij was uiterst sluw en kon zijn tijd afwachten met een geduld dat niet kleiner was dan dat der dieren in de wildernis het was onvermijdelijk dat de strijd om de eerste plaats moest komen buck wilde ze hebben
om kwaadaardig te zijn pike mank en kreupel met niet genoeg bewustzijn om nog te huichelen sol leks de éénogige nog steeds trouw zwoegend en alleen vol spijt dat hem zo weinig kracht om te trekken was overgebleven
waar zijn mestrach nejg hiwrdzchte bewegen zoveel had hij al geleden en zo ver was hij al heen dat de slagen niet veel pijn meer deden en terwijl zij bleven neervallen begon de levensvonk steeds doffer te gloeien en was bijna uitgedoofd
de pijn van de slagen was dof en verwijderd evenals zij met hun ogen de dingen zagen en met hun oren hoorden zij leefden eigenlijk maar voor een deel zij waren eenvoudig huiden met beenderen waarin flauwe levensvonkjes flikkerden
zij dacht niet langer aan de honden en omdat zij vermoeid was en pijnlijke voeten had bleef zij op de slee meerijden zij was mooi en teer maar zij woog pond een mooie laatste droppel die de beker deed overlopen voor de zwakke uitgeputte honden
kortom hij deed deze dingen omdat het gemakkelijker was ze te doen dan te laten zijn ontwikkeling of achteruitgang was snel zijn spieren werden hard als staal en hij werd ongevoelig voor alle gewone pijn
maar binnen twee dagen vertrokken zij weer beladen met brieven voor de buitenwereld de honden waren vermoeid de mannen mopperden en om de kroon op alles te zetten sneeuwde het iedere dag
dan waren er de fox terriers zeker wel twintig die vreselijk blaften wanneer toots en ysabel uit het raam keken maar buck woonde noch in het huis noch in het
dat beslist de zaak sprak hij wij zullen hier ons kamp opslaan en zij bleven er kamperen tot buck's ribben geheeld waren en hij weer in staat was te reizen
de nacht brak aan de volle maan rees hoog aan de hemel het land verlichtend tot het baadde in een spookachtig schijnsel en met het komen van de nacht gevoelde buck ook weer het geruis van nieuw leven in het bos anders dan dat wat de yeehats hadden gemaakt
hij kon in het kamp liggen lui slapend in de hitte van de dag en dan plotseling de kop opheffen met opgestoken oren gespannen luisterend opspringen wegsnellen en urenlang aanhoudend door het bos rennen tussen de bomen en over de vlakten waar de bloemen dicht opeen groeien
in hun eigen grote ellende waren zij totaal ongevoelig voor het lijden hunner dieren hal's theorie die hij op anderen toepaste was dat men zich moest harden
buck las geen kranten anders zou hij geweten hebben dat er onraad broeide niet alleen voor hem zelf maar voor iedere hond sterk van spieren en met warm lang haar van puget sound tot san
geleid door zijn jachtinstinct trachtte buck den stier van de troep af te scheiden dat was geen gemakkelijke taak hij blafte en sprong vr den stier juist buiten het bereik van het grote gewei en de vreselijke gespleten hoeven die met een enkele slag hem hadden kunnen doden
kalm en onpartijdig rechtvaardig en te veel op de hoogte van hondenmanieren om zich door honden te laten beetnemen in het tussendek van de narwhal vonden buck en curly nog twee andere honden
buck stond stil wanneer het rendier stilstond en viel het woest aan zodra het trachtte te eten of te drinken de grote kop zonk meer en meer onder het gewicht van het zware gewei en de stap werd zwakker en zwakker
buck john thornton en skeet en nig wachtend op het vlot dat zou komen om hen naar dawson te brengen skeet was een kleine ierse setter die dadelijk met buck vriendschap had
en achttienhonderd mijlen putten zelfs den taaiste uit buck kon het verdragen hield zijn kameraden aan het werk en zorgde voor de tucht ofschoon ook hij zeer vermoeid was billee schreeuwde en jankte iedere nacht in zijn slaap
hij stond op luisterend snuffelend heel van verre hoorde hij een zwak scherp gejank gevolgd door een koor van dezelfde scherpe geluiden
ls de natuur roep oude verlangens komen soms boven rukkend aan de keten der sleur dikwijls ontwaakt uit haar winterslaap de stem van het ongetemde dier
maar er waren in klondike zoveel mannen wier liefjes vrouwen en familie niet waren meegekomen dat de mail als een berg was opgestapeld
terwijl buck zich gereedmaakte hen na te rennen zag hij van ter zijde spitz toesnellen om hem omver te gooien eenmaal gevallen onder die massa wilde dieren was er geen hoop voor hem maar hij ving de schok van spitz aanval op en vluchtte over het meer
en toen hij als iets dat vanzelf sprak daar binnentrad wierpen perrault en francois hem vloeken en keukengereedschap naar het hoofd tot hij van zijn verbazing bekwam en schandelijk de vlucht nam naar de kou
in de bevroren toestand leek het meer op gegalvaniseerd ijzer en als het een hond gelukt was het in zijn maag te wringen ontdooide het tot dunne niet voedzame harige vezels die onverteerbaar en pijnlijk waren
zij hadden niet veel lust in werken behalve de twee bastaards waren zij versuft en gebroken door de vreemde omgeving en de mishandelingen die zij hadden ondergaan met de hopeloze nieuwe en de uitgeputte oude honden van het span was het vooruitzicht allesbehalve bemoedigend
het was onvermijdelijk dat zij hondenvoer te kort zouden komen maar zij verhaastten dit door overvoeding waardoor de dag van gebrek aan voedsel steeds nader kwam
drie dagen lang werden perrault en francois door jan en alleman in skaguay uitgenodigd mee te gaan een glaasje drinke twjlhsparbiedg won r het publiek
in nog geen vijf maanden hadden zij vijf en twintighonderd mijlen afgelegd en gedurende de laatste achttienhonderd mijlen hadden zij slechts vijf dagen rust gehad
weer kwam de lente en aan het einde van hun zwerftocht vonden zij niet de verloren hut maar een ondiepe goudgroeve in een breed dal waar het goud als gele boter in de waspannen schitterde
buck was ogenblikkelijk toegesprongen en na driehonderd meter in een woeste draaiende watermassa haalde hij thornton in toen hij voelde dat zijn meester zijn staart greep zwom buck naar de oever zwemmend met al zijn heerlijke kracht
toen zij stilhielden vielen de honden neer alsof ze dood waren mercedes droogde haar ogen en keek naar john thornton charles ging op een blok hout zitten rusten zeer langzaam en moeilijk door zijn grote stijfheid hal voerde het gesprek
hij was begonnen met dit te preken voor zijn zuster en zwager toen het bij hen niet lukte hamerde hij het zijn honden met een knuppel in bij de five fingers was het hondenvoer op en een tandeloze oude squaw bood hun enige ponden bevroren paardenvel aan
zij wekten het oude leven in hem weer op en de oude listen die zij hun nakomelingen als erfelijke gave hadden meegegeven waren ook zijn listen geworden zij kwamen tot hem alsof zij altijd bij hem waren geweest
daarop hadden de wilde honden gewacht grommend en jankend drongen zij op haar aan en zij was in doodsangst gillend weldra begraven onder de woeste massa lichamen
zijn bedoeling was dave rust te geven door hem vrij achter de slee te laten lopen hoe ziek hij ook was verzette dave zich tegen die maatregel en hartverscheurend huilde hij toen hij sol leks zag op de plaats die hij zo lang en zo trouw had ingenomen
waren zij in de tent neen dat kon niet anders zou hij er niet uitgejaagd zijn waar konden zij dan met mogelijkheid zijn met neerhangende staart en rillend lichaam heel heel eenzaam sloop hij doelloos om de tent heen
en zij kwam tot buck de troep leidend de oude wolfskreet uitend jagend op voedsel dat levend was en snel voor hem uit vluchtte in het
luisterend naar het stromende water luisterend naar het gezang der vogels en het gemurmel der natuur herkreeg buck langzamerhand zijn krachten
maar geen levend mens had deze schatkamer geplunderd en de doden waren dood en daarom trokken john thornton en pete en hans
het span van tien honden werd uit de leidsels genomen en buck met zijn eigen gareel voor de slee gespannen ook hij was opgewonden en voelde instinctmatig dat hij iets belangrijks voor john thornton moest doen
buck maakte zijn kuil in de sneeuw en sliep de slaap der uitgeputte rechtvaardigen maar werd reeds veel te vroeg naar zijn zin geroepen in de koude duisternis en met zijn makkers voor de slee gespannen
een wolf lang en mager en grijs kwam voorzichtig vriendschappelijk naar voren en buck herkende den wilden broeder met wien hij een nacht en een dag had gelopen hij jankte zacht en toen buck jankte besnuffelden zij elkaar
de tijd verliep andere honden kwamen in hokken en aan touwen sommige heel mak en sommige brullend en grommend zoals hij zelf was gekomen en alle zag hij ze bedwongen door den man in de rode trui
in zijn hand had hij een knoestige stok met een zware steen aan het einde gebonden hij was bijna geheel naakt een haveloze verschroeide dierenhuid hing over zijn rug maar zijn lichaam was dicht met haar begroeid
struiken en planten trokken een nieuw kleed van jong groen aan krekels zongen s nachts en overdag kropen allerlei dieren naar het heerlijke
buck leidde de troep zestig honden sterk springend dravend in het zilveren maanlicht en springend liep de sneeuwhaas voort als een bleek spook
thornton zelf was gekneusd en geradbraakt maar hij onderzocht zorgvuldig buck's lichaam zodra hij weer was bijgekomen en vond dat het dier drie ribben had gebroken
hij was een machtige hond en wat hem zo gevaarlijk maakte was het feit dat de knuppel van den man met de rode trui alle onberaden moed en vermetelheid uit zijn wens naar de heerschappij had geslagen
hij verloor spoedig de kieskeurigheid die hem in zijn vroeger leven had gekenmerkt als langzaam eter zag hij dat zijn kameraden die eerder klaar waren hem zijn voedsel wegnamen
de halfbloed trachtte hem met de zweep te verjagen maar hij sloeg geen acht op het striemende touw en de man wilde hem niet harder slaan dave weigerde rustig achter de slee te lopen waar het pad gemakkelijker was maar waggelde voort in de zachte sneeuw waar hij bijna niet
perrault had haast en hij was trots op zijn kennis van het ijs welke kennis onmisbaar was want het herfstijs was erg dun en waar snelstromend water was had je soms helemaal geen ijs
matthewson beweerde dat loswerken betekende het lostrekken van de lopers uit de ijskoude greep van de sneeuw een meerderheid van de mannen die bij het sluiten van de weddenschap tegenwoordig geweest waren besliste in zijn ee n tegen buck begon tevordcl wanmeitg wedden
hij viste naar zalm in een brede stroom die ergens in zee uitliep en bij die stroom doodde hij een groten zwarten beer door de muskieten verblind terwijl ook hij in de stroom viste en die hulpeloos en vreselijk door het bos raasde
welnu zei matthewson langzaam en duidelijk zodat allen het konden horen ik heb hier duizend dollar die zeggen dat hij het niet kan en hier zijn zij dit zeggend wierp hij een zak met goudstof zo dik als een worst op de toonbank
twee dagen en nachten at en dronk hij niet en gedurende die twee dagen en nachten van aanhoudende marteling verzamelde zich in hem een onbeschrijfelijke woede die weinig goeds voorspelde voor den eerste die hem kwaad wilde doen
die achter buck trok en die nooit meer krachtsinspanning gebruikte dan hoog nodig was werd herhaaldelijk en snel door elkaar geschud omdat hij luierde en voor de eerste dag om was trok hij harder dan ooit
hij voelde een vreemde dofheid als op een grote afstand voelde hij de slagen neervallen de laatste gewaarwordingen van pijn verlieten hem hij voelde niets meer ofschoon hij flauwtjes het geluid van de knuppel op zijn lichaam hoorde
hij werd uit zijn nest naar het vuur gebracht en gedrukt en geduwd tot hij telkens schreeuwde er was iets inwendig niet in orde maar zij konden geen gebroken beenderen vinden en begrepen er niets van
buck beval hij zijn arm boven de afgrond zwaaiend het volgende ogenblik worstelde hij met buck op het uiterste randje terwijl hans en pete beiden in veiligheid brachten
dave was eerlijk en verstandig nooit beet hij buck zonder reden en nooit verzuimde hij hem te bijten wanneer er reden voor was daar de zweep van francois hem hielp vond buck het beter zijn fouten te verbeteren dan terug te bijten
zo ongelofelijk snel waren zijn bewegingen en zo dicht stonden de indianen op elkaar dat zij elkander met hun pijlen doorschoten en een jonge krijger een speer naar buck werpend trof een anderen indiaan met zoveel kracht dat de speerpunt aan de rug weer uitkwam
die hen vol vreugde in het gareel doet sterven en die hun harten breekt als zij werkeloos worden gemaakt dat was de trots van dave als disselhond van sol leks terwijl hij met alle kracht trok
een rechtbank werd op de plaats zelf bijeengeroepen en daar er uitspraak gedaan werd dat de hond voldoende reden voor zijn aanval had gehad werd hij vrijgesproken doch zijn reputatie was gevestigd en van die dag af was zijn naam bekend in ieder kamp van alaska
en iedere haar op zijn lichaam iedere droppel bloed in zijn aderen en hij beantwoordde de vloeken met gegrom en bleef buiten hun bereik hij trachtte niet te ontsnappen
en twee dagen en nachten dronk noch at buck in zijn woede had hij de eerste toenaderingen der treinconducteurs met gegrom afgewezen en zij namen daarvoor wraak door hem te plagen
rijen met wingerd begroeide huisjes voor het personeel oranjerieën groene weilanden boomgaarden en moestuinen dan was er de artesische put
buck's eerste dag aan het dycastrand was als een nachtmerrie elk uur er van was vol schokken en verrassingen hij was plotseling gerukt uit het hart der beschaving en even plotseling geworpen in het hart der primitieve wildernis
niet dat ik een cent om jullie geef maar ter wille van de honden wou ik jelui maar zeggen dat jelui ze een handje kon helpen door die slee los te breken de lopers zijn vastgevroren druk links en rechts tegen de slee en breek ze los
buck leerde gemakkelijk en onder de gecombineerde leiding van zijn twee kameraden en van francois maakte hij snelle vorderingen voor zij naar t kamp terugkeerden wist hij al genoeg om stil te staan bij ho en vooruit te gaan bij mush
met wijd opengesperde ogen en oren alles opmerkend wat om hem heen bewoog of geluid gaf isschien hoopte hij zo liggend de roepstem te verrassen die hij niet kon begrijpen
kreeg hij weer een nieuwe gewaarwording francois bond op hem vast een toestel van riemen en gespen het was een gareel zoals hij thuis de stalknechts vaak op de paarden had zien leggen
was rechter miller's onafscheidelijke metgezel geweest en buck was flink op weg het voetspoor van zijn vader te volgen hij was niet zo groot hij woog maar pond want zijn moeder shep was een schotse herdershond geweest
op buck hé sta op mush thornton bleef zijn stok snijden hij wist dat het vergeefs was zich te plaatsen tussen een dwaas en zijn dwaasheid terwijl twee of drie dwazen meer of minder op de wereld de loop der dingen niet zouden tegenhouden
dertig mijlen rivier was betrekkelijk geheel bedekt met ijs en zij deden bij het terugkomen op één dag wat ze vroeger in tien dagen hadden gedaan in één loop legden zij de zestig mijlen af van de oever van het meer le barge tot de
toen werd het touw losgemaakt en wierpen zij hem in een getralied hok daar lag hij het overige deel van de afschuwelijke nacht met zijn toom en gekwetste trots hij begreep nog niet wat dit alles betekende
die mannen hadden honden nodig en de honden die zij nodig hadden waren zware honden met sterke spieren om te trekken en dichtbehaarde huid om hen tegen de koude te beschermen
na een halfuur beweerde een man dat zijn hond een slee met pond kon bewegen en voorttrekken een tweede snoefde op voor zijn hond een derde op ch zei john thornton buck trekt wel pond
en laat op die avond trokken zij het reusachtige kamp aan het meer bennett binnen waar duizenden goudzoekers boten bouwden tegen de tijd dat het ijs in de lente zou smelten
bij bochten een grote zwaai te nemen en buiten het bereik te blijven van de achterste hond wanneer de hooggeladen slee achter hen naar beneden gleed drie heel goeie honden vertelde francois perrault dat buck hij trek als hel ik leer hem snel als wat
pike was leider sol leks was disselhond en tussen hen in liepen joe en teek zij hinkten en waggelden mercedes zat op de beladen slede hal mende en charles hinkte achteraan
het kwam van dingen die leefden en zich weer bewogen van dingen die als dood geweest waren en zich in die lange maanden van koude niet hadden bewogen het sap steeg in de pijnbomen de wilgen en espen botten uit met jonge knoppen
later werden zijn voeten hard door de weg en werd het versleten schoeisel weggegooid aan de pelly werd dolly bij het aanspannen plotseling dol
hij had echter één eigenaardigheid die buck tot zijn ongeluk ontdekte hij hield er niet van dat men hem van zijn blinde kant naderde aan die belediging maakte buck zich onbewust schuldig en het eerste begrip dat hij had van zijn onvoorzichtigheid was toen sol leks zich plotseling op hem wierp
op de laatste avond van de tweede week trokken zij white pass over en in die veertien dagen hadden zij gemiddeld veertig mijlen per dag afgelegd het was een record reis
toen kroop hij langzaam op zijn buik tot de plek waar zijn kameraden in het gareel werden geplaatst hij wilde zijn voorpoten uitstrekken en zijn lichaam met een ophijsende beweging opslepen
het verdwijnen van de tucht werkte ook op de verhouding van de honden onderling zij vochten en twistten meer dan ooit tot somtijds het kamp een dolhuis leek
als ik geen watervrees krijg is het alleen maar omdat je geboren bent om te hangen zei de waard lachend hier allo help mij eens een handje
men zag eensklaps in het kamp een zwerm sluipende harige gestalten uitgehongerde wolfshonden tachtig of honderd die in het een of andere indiaanse dorp het kamp hadden geroken
in zijn zucht om te verscheuren en te vernietigen vergat hij nooit dat zijn vijand dezelfde lust gevoelde om te verscheuren en te vernietigen nooit snelde hij toe zonder er op voorbereid te zijn zelf aangevallen te worden nooit viel hij aan voor hij de aanval van den ander had afgeweerd
terwijl thornton door de snelle stroming werd meegesleurd naar het gevaarlijkste gedeelte der watervallen een woeste watervloed waarin geen enkele zwemmer kon leven
en dat de babbelende tong van charles zuster iets uit te staan had met het aanleggen van een yukonvuur was alleen logisch in mercedes ogen zij uitte heel wat meningen aangaande dit onderwerp en omtrent andere onaangename eigenschappen van de familie van haar man
zelfs al dood dat hal's meningen omtrent kunst of de soort van toneelstukken die zijn moeders broer schreef iets te maken zouden hebben met het hakken van wat brandhout gaat alle begrip te boven niettemin ging de twist altijd in die richting en in die van charles politieke vooroordelen
toen buck toesprong om hem er voor te straffen suisde francois zweep door de lucht en trof den schuldige het eerst en buck had niets anders te doen dan het been weer weg te nemen hij vond dat dit eerlijk was van francois en de mulat steeg in buck's
francois was koppig maar toen hij zich had omgedraaid verjoeg buck sol leks weer die helemaal niet ongeneigd was weg te gaan francois was woedend nu bij god zal ik je leren hij keerde terug met een zware knuppel in de hand
thornton alleen hield hem tegen de rest van het mensdom was niets toevallig voorbijkomende reizigers mochten hem prijzen en strelen hij bleef er koud onder en als ze al te uitbundig werden liep hij weg
eens gedurende een korte rustpoos toen hij in de leidsels verward raakte en achterbleef bij het aanzetten vlogen dave en sol leks beide hem aan en gaven hem van de bovenste plank
alles was verwarring en beweging en elk ogenblik waren het leven en de ledematen in gevaar er was dringende behoefte aan aanhoudende waakzaamheid want deze honden en deze mannen waren geen stadshonden en mannen
wierp de kop omhoog alsof hij een laatste blik op zijn meester wilde werpen en wendde zich toen gehoorzaam naar de oever hij zwom met alle kracht en werd door pete en hans aan land gesleurd juist op het punt waar zwemmen ophield mogelijk te zijn en de dood begon
omdat mannen tastend in de duisternis van het noorden een geel metaal hadden gevonden en omdat stoomboot en transportmaatschappijen de vondst opbliezen stroomden duizenden mannen naar dit noorden
recht op den man wierp hij zijn honderd veertig pond woede tot barstens toe geladen met de kracht van twee dagen en twee nachten wachten midden in de sprong juist toen zijn kaken zich om den man zouden klemmen
kan men hem zien lopen aan het hoofd van de troep in het bleke maanlicht of het schitterende noorderlicht reusachtig ver boven zijn makkers uitstekend zijn machtige keel zingend de zang der jongere wereld die de zang is van de troep
toen de herfst kwam verschenen de rendieren in grotere hoeveelheid langzaam neerdalend om de winter in de lagere minder koude dalen af te wachten
dat maakt honderd vijftig berekende de kroeghouder en hij is het waard of ik laat me hangen de dief maakte de bloedige zakdoek los en keek naar zijn geschurdan als
zijn brede borst was laag bij de grond zijn kop naar voren en omlaag terwijl zijn voeten als razend vlogen en de nagels groeven in de stijfgepakte sneeuw maakten
dat was hun zaak niet hun zaak was te werken te zwoegen in het gareel zolang dat hun niet werd belet kon het hun niet schelen wat er gebeurde billee de goedhartige had wat hun aanging best de leider kunnen zijn zolang hij maar orde in de troep hield
maar hij bleef ronddraaien juist buiten het bereik van de knuppel grommend van bitterheid en woede en hij lette op iedere beweging van francois voor het geval deze de knuppel naar hem toe wilde gooien want hij had verstand gekregen van knuppels
billee jankte zoals gewoonlijk dave en sol leks bloedend uit verscheidene wonden vochten dapper naast elkaar joe beet als een duivel eenmaal sloten zich zijn tanden om de voorpoot van een wilde hond en hij beet door tot op het been
op een dag zaten de mannen en honden zij hadden dawson verlaten en trokken naar de bronnen van de tanana op een klip bij een afgrond die driehonderd voet diep loodrecht
river was open de woeste golven boden de vorst het hoofd en slechts op de kalmste plekken was enig ijs zes dagen van onvermoeid zwoegen waren nodig om die vreselijke dertig mijlen af te leggen
op een avond na het eten joeg dub aan de mond van de tahkeena een sneeuwhaas op maar hij miste hem in een seconde was het hele span op de been
pike die van angst had staan beven kreeg moed bij de openlijke opstand en sprong op zijn omgeworpen leider toe buck voor wien eerlijk spel een vergeten wet was viel eveneens spitz aan
over marsh tagish en bennett zeventig mijlen meren vlogen zij zo snel dat de man wiens beurt het was te lopen aan het eind van een touw achter de slee
en zijn schouder tot op het been openscheurde buck vermeed sedert altijd zijn blinde kant en had tot het laatst van hun kameraadschap geen last meer met hem
bij het aanbreken van de dag hinkten zij voorzichtig naar het kamp terug waar de indringers verdwenen waren en de twee mannen in een nijdig humeur de helft van hun etensvoorraad was verdwenen
die winter volbracht buck te dawson een andere daad niet zo heldhaftig misschien maar een die zijn alaskase roem weer vele graden hoger deed stijgen
maar zoals buck begreep dat de verwensingen liefdesbetuigingen waren zo begreep de man ook dat dit bijna bijten een liefkozing was voor het grootste gedeelte echter werd buck's liefde in aanbidding uitgedrukt
de rechter was naar een vergadering en de jongens waren bezig een gymnastiekclub op te richten op de gedenkwaardige avond van manuel's verraad niemand zag hem met buck wegwandelen door de boomgaard en met uitzondering van een eenzamen man zag niemand hem aankomen bij de treinhalte van college park
terwijl buck voortgleed met de geruisloosheid van een glijdende schaduw werd zijn neus plotseling op zij getrokken alsof een positieve kracht hem had
de slee zwaaide en beefde ging half vooruit een van buck's voeten slipte en een man kreunde luid toen gleed de slee met kleine heel kleine rukjes vooruit een halve duim een duim
zo vreselijk was zijn voorkomen dat spitz gedwongen was zijn afstraffing uit te stellen maar om zijn eigen nederlaag te verbergen wierp hij zich weer op den jankenden weerlozen billee en joeg hem tot aan de grenzen van het kamp
neen het verhaal wordt erger soms keren de jagers niet naar hun kamp terug en andere jagers zijn door lieden van hun stam gevonden met opengescheurde keel en wolfssporen naast zich die groter zijn dan van enigen levenden wolf
buck begreep die stille begerigheid niet ook niet de gretige wijze waarop zij hun lippen aflikten curly rende op haar vijand toe die weer beet en
hij waggelde op zijn poten en viel om het zwakke geluid van thornton's stem bereikte hen en ofschoon zij geen woord konden verstaan wisten zij dat het weldra met hem gedaan was
dat was het laatste dat hij zag van den man in de rode trui en toen curly en hij van het dek van de narwhal keken naar het verdwijnende seattle was dit ook het laatste dat hij van het warme zuiden zag
dat was een grote verlichting en buck deed zelfs het verschrompelde gezicht van perrault glimlachen toen francois de mocassins vergat en buck op zijn rug lag met zijn vier poten smekend in de lucht uitgestrekt en weigerde zich zonder deze te bewegen
terwijl buck naar hen keek knielde thornton naast hem en zocht met ruwe maar vriendelijke handen naar gebroken beenderen doch hij vond alleen vele kneuzingen en een toestand van vreselijke verhongering
met niets ziende ogen knippend tegen het vuur deden die klanken en visioenen uit een andere wereld buck's haren overeind staan tot hij zacht en onderdrukt huilde of zacht gromde en de halfbloed hem toeriep
wat wilden die vreemde mannen van hem waarom hielden zij hem opgesloten in dit nauwe hok hij wist niet waarom maar hij voelde dat hem een groot ongeluk boven het hoofd hing
de man redde zijn leven door instinctmatig zijn arm uit te steken maar werd achterovergegooid op de grond met buck op zich buck maakte zijn tanden los van het vlees van de arm en hapte naar de keel deze keer kon de man zich niet helemaal beschermen en werd de keel opengescheurd
terwijl zij hun draai namen viel de slee ondersteboven en de helft van de lading viel er uit door de slechte pakking de honden bleven niet stilstaan de lichter geworden slee huppelde op haar kant achter hen
en de wetenschap dat hij afgejakkerd en afgebeuld diezelfde weg nog eens moest afleggen maakte hem verbitterd zijn hart was niet bij zijn werk evenmin was dit het geval bij de andere honden
en vaak gebeurde het zo groot was de gemeenschap waarin zij leefden dat de kracht van buck's blik john thornton het hoofd deed omdraaien en hij de blik beantwoordde zonder te spreken terwijl zijn hart uit zijn ogen scheen zoals buck's hart uit diens blik sprak
want hij bezat de trots van de weg en hoe ziek ook kon hij niet verdragen dat een andere hond zijn werk deed toen de slee voortging waggelde hij in de zachte sneeuw naast het vaste pad
tot hij uitgeput neerviel hij bleef liggen waar hij lag en huilde somber terwijl de lange reeks van sleden langs hem ging met de laatste overblijfselen van zijn krachten gelukte het hem voort te waggelen tot de sleden weer
en wanneer hij in de stille koude nachten zijn neus naar een ster ophief en lang en als een wolf huilde waren het zijn voorouders reeds lang tot stof vergaan die door de eeuwen en door hem huilden
gedurende die nacht sprong hij verscheidene malen overeind als de deur openging hij verwachtte den rechter of ten minste de jongens te zien
hier bleef de slede stilstaan langzaam liep de schotse halfbloed naar het pas verlaten kamp terug de mannen zwegen een revolverschot weerklonk
zijn ogen waren met bloed doorlopen en hij was veranderd in een razenden duivel z veranderd was hij dat zelfs de rechter hem niet herkend zou hebben en de treinconducteurs haalden verlicht adem toen zij hem te seattle uit de trein zetten
hal trok zijn lange jachtmes mercedes gilde schreeuwde lachte en maakte aanstalten een zenuwtoeval te krijgen thornton sloeg hal met de bijisteel op de vingers zodat het mes op de grond viel hij tikte hem nogmaals op de vingers toen hal pogingen deed om het mes op te rapen
buck woonde in een groot huis in het zonnige santa clara dal het werd rechter miller's landgoed genoemd het stond een eind van de weg af half verborgen tussen de bomen waardoor men een blik kon werpen op de brede koele veranda die aan de vier zijden er omheen liep
genade bestond niet in de wildernis het werd ten onrechte voor vrees aangezien en dergelijke verkeerde begrippen brachten de dood
dave had sol leks beide leidsels doorgebeten en stond nu onmiddellijk voor de slee op zijn oude plaats hij smeekte met zijn ogen daar te mogen blijven
terwijl perrault de kampuitrusting en de bagage oplaadde bracht de sleedrijver de honden in het gareel buck liep naar de plaats die spitz als leider zou hebben ingenomen maar francois niet op hem lettend bracht sol leks op de begeerde plek
wond het touw om een boom en buck en thornton werden onder water meegesleept stikkend worstelend nu weer de een en dan weer de ander boven over de puntige bodem voortgesleurd geslagen tegen rotsen en spitsen bereikten zij eindelijk de oever
op een andere keer vonden zij de vervallen overblijfselen van een blokhuis en tussen de lompen van verrotte dekens zag john thornton een geweer met een vuursteenslot
de andere hond deed geen pogingen tot toenadering en ontving ze ook niet evenmin trachtte hij van de nieuw aangekomenen te stelen hij was een somber neerslachtig dier
nig even vriendelijk maar minder uitbundig was een grote zwarte hond half bloedhond half jachthond met ogen die lachten en een grenzenloze goedhartigheid
de mulat hield een opgeheven bijl in zijn hand en toen buck langs hem schoot viel de bijl met een slag neer op dolly's kop buck viel hijgend tegen de slee uitgeput snakkend naar lucht hulpeloos
zij kon geen voorsprong op hem krijgen zo groot was zijn angst en hij kon niet van haar afkomen zo groot was haar razernij hijrendohtbsvaeilnd orkatje gevuld met ijsschotsen naar een ander eiland
dave en sol leks bleven onaangetast maar de rest van het span verviel van kwaad tot erger de dingen gingen niet langer goed er was voortdurend vechten en twisten er was altijd herrie en buck was de aanleidende oorzaak
hij was het record vooruit en won iedere dag de weg was in uitstekende toestand flink vastgestampt en hard en er was geen vers gevallen sneeuw om mee te worstelen
ofschoon zijn waardigheid diep werd gekwetst door aldus tot een trekdier verlaagd te worden was hij te verstandig om in opstand te komen hij deed zijn best ofschoon dat alles nieuw en vreemd voor hem was
zodra hij hun de rug had toegekeerd begon het opnieuw hij steunde spitz met zijn zweep terwijl buck de rest van het span hielp francois wist zeer goed dat buck de oorzaak was van de onenigheid in het span en buck wist dat hij het wist
de man sprong op om hem bij de keel te grijpen maar buck was hem te vlug af zijn kaken sloten zich om de hand die hij niet losliet voor hij weer half geworgd
het was niet te koud de temperatuur daalde tot onder nul en bleef zo de hele reis de mannen reden en liepen om beurten en de honden werden gaande gehouden met enkele tijden van rust
zijn neus gaf hem een beschrijving van het leven dat hij thans op de hielen volgde hij bemerkte de diepe stilte van het bos de vogels waren verdwenen de eekhoorntjes hadden zich verborgen
hij hield francois steeds op zijn hoed wantslrijvcheotdunpsrij op leven en dood die dat wist hij tussen buck en spitz zou plaats hebben en meer dan één nacht maakte het geluid van het vechten der andere honden hem wakker in zijn vrees dat buck en spitz aan de gang waren
en toch namen hun krachten af sedert het begin van de winter hadden zij achttienhonderd mijlen afgelegd de hele lange afstand sleden achter zich aantrekkend
bij god meneer bij god meneer zei de skookum benchman ik geef je duizend voor hem duizend meneer twaalfhonderd meneer thornton stond op zijn ogen waren vochtig de tranen stroomden over zijn gezicht
het hele domein was zijn woonplaats hij baadde in het zwembassin of ging op jacht met de zoons van den rechter hij begeleidde mollie en alice de dochters van den rechter op lange zwerftochten s wintersavonds lag hij aan de voeten van den rechter voor het lekkere vuur in de bibliotheek
er was een reden waarom veertien honden niet één slee moesten voorttrekken en die was dat één slee geen voedsel voor veertien honden kon dragen maar charles en hal wisten dit niet
maar buck en de honden hadden niet zoveel eten nodig zij snakten naar rust de zware last die zij moesten trekken putte hun krachten uit oen kwam de tijd van te weinig voedsel
die dag legden zij veertig mijlen af daar de weg in de sneeuw gebaand was maar de volgende dag en vele dagen daarna moesten zij hun eigen pad maken harder werken en toch kwamen zij langzamer vooruit
een ding deed hem genoegen het touw was van zijn hals genomen dat had hun een oneerlijk voordeel gegeven nu het er af was zou hij hun dit wel eens tonen nooit weer zouden zij een touw om zijn hals krijgen dat had hij zich vast voorgenomen
terwijl hij sprak streelde hij onbevreesd de kop die hij zo ongenadig had mishandeld en ofschoon buck's haar bij die aanraking onwillekeurig overeind ging staan verdroeg hij ze
het ging hun zo ellendig mogelijk perrault en francois waren genoodzaakt hun vuur aan te leggen op het ijs van het meer de tent hadden zij te deya achtergelaten om gemakkelijker te kunnen reizen
sol leks met zijn tanden aan sprong op hem toe en trachtte hem in de losse sneeuw aan de andere kant te duwen al die tijd jankend en huilend en gillend van verdriet en pijn
in een ogenblik vulde de warmte van zijn lichaam de besloten ruimte en was hij in slaap de dag was lang geweest en vermoeiend en hij sliep vast en kalm ofschoon hij in zijn dromen gromde en blafte
op die grote reis naar het oosten was vers vlees dus het menu ammunitie en gereedschappen vormden de bagage op de slee en de tijd voor het einddoel van de reis was onbeperkt
onmiddellijk werd de hele stemming in het span beter het werd weer even solidair als vroeger en het was weer alsof één hond in het gareel liep bij de rink rapids werden twee wolfshonden teek en koona bij het span gevoegd
toen viel de menigte op buck aan en werd hij weggewerkt maar terwijl een dokter het bloeden stelpte liep hij woest grommend heen en weer deed pogingen om weer aan te vallen en werd teruggehouden door vijandige knuppels
toen thornton opstond greep buck diens gehandschoende hand tussen zijn kaken drukte ze tussen zijn tanden en liet ze langzaam half aarzelend weer los
doch in plaats daarvan werd buck's schouder telkens opengehaald en sprong spitz vlug op zij spitz was ongekwetst terwijl buck's bloed stroomde en hij hevig hijgde
dan een hond uit het zonnige zuiden met al de eigenschappen van vele geslachten tamme honden door die zeer grote liefde kon hij van dien man niet stelen
lopen op aanspanningstijd trachtte hij naar zijn sleedrijver te kruipen door krampachtige pogingen gelukte het hem overeind te komen maar hij wankelde en viel
want om volgens een bepaald systeem te spelen moet men geld hebben terwijl het loon van een tuinmansknecht niet meer bedraagt dan nodig is om een vrouw en een troep kinderen te onderhouden
beginnend bij de kwestie wie wat brandhout zou hakken voor het vuur een zaak die alleen charles en hal aanging werd ze weldra overgebracht naar de rest van de familie vaders moeders ooms nevenmensen die duizenden mijlen ver waren sommigen zelfs al dood
toen bedacht buck een list hij snelde toe alsof hij de oude schoudertruc wilde herhalen maar op het laatste ogenblik sloten zich zijn tanden om spitz
nooit te voren was hij met een knuppel geslagen en hij begreep het niet met een gegrom dat half geblaf maar nog meer gegil was sprong hij weer overeind en op den man toe
er is een extase die het toppunt van het leven is en waarboven het leven niet gaan kan en het is de paradox van het leven dat die extase komt wanneer dit leven op zijn hoogst is en men tegelijkertijd volkomen vergeet dat men leeft
er is een zeker geduld in de wildernis onvermoeibaar vasthoudend volhardend als het leven zelf dat de spin urenlang in haar web doet blijven de slang in haar opgerolde toestand de panter in zijn hinderlaag
zijn meest opmerkelijke gave was de kunst te ruiken hoe de wind was en dit reeds een nacht te voren te weten hoe stil de lucht ook was wanneer hij zijn nest groef bij oever of boom de wind die later blies vond hem onveranderlijk lijwaarts beschermd en warm
niet dat buck dit zo beredeneerde hij was geschikt dat was alles en onbewust paste hij zich aan bij zijn nieuwe levenswijze nooit in zijn hele leven was hij op de vlucht gegaan wanneer hij vechten moest hoe sterk zijn tegenstander ook was geweest
de aanhoudende muiterij van buck had de solidariteit van het span vernietigd het was niet langer alsof één hond in het gareel liep de aanmoediging die buck den opstandelingen gaf was aanleiding tot allerlei kleine wandaden spitz was niet meer de gevreesde leider
het was in circle city dat pete's voorspelling uitkwam vr het jaar om was black burton een kwaadaardige valse kerel had ruzie gezocht met een nieuweling in de kroeg toen thornton goedhartig tussenbeide kwam
deze man sprak met manuel en er klonk een geluid van geldstukken je mag de goederen wel eerst inpakken voor je ze aflevert zei de vreemde ruw en manuel bond een dik touw om buck's hals onder de halsband
een geschreeuw van francois begroette zijn verschijning wat ik zeg riep de sleedrijver tot perrault dat buck stellig leert vlug als wat perrault knikte ernstig
john thornton was dood de laatste band was verbroken het mensdom en de eisen van het mensdom bonden hem niet langer jagend op levend wild zoals de yeehats gejaagd hadden achter de rendieren aan
hij kon zich daartegen niet verdedigen terwijl hij er twee of drie verjoeg verdween het eten in de magen der anderen om dit nu te voorkomen at hij even snel als zij en zo groot was zijn honger dat hij het niet beneden zich vond ook weg te nemen wat niet van hem was
hij verminderde dus zelfs het gewone rantsoen en trachtte iedere dag meer mijlen af te leggen zijn zuster en zwager hielpen hem daarbij
greep een paniek de yeehats aan en zij vluchtten vol angst naar de bossen uitroepend dat de boze geest was gekomen en werkelijk was buck de vleesgeworden duivel woedend achter hen aanrennend hen neervellend terwijl zij vluchtten
mercedes schreide niet meer van medelijden met de honden ze had het te druk met schreien over haar eigen leed en het kijven met haar man en haar broer kijven was het enige dat hen nooit verveelde hun prikkelbaarheid steeg met hun ellende en overtrof ze
honderd meter verder was een kamp van de noordwest politie met vijftig wolfshonden die ook aan de jacht deelnamen de haas rende de rivier af sloeg een kleine bevroren kreek in rende over de besneeuwde oppervlakte
buck snelde verder vlug en stil iedere zenuw gespannen de verschillende bijzonderheden opmerkend die hem een geschiedenis vertelden alles behalve het einde
doch buck las geen kranten en hij wist niet dat manuel een der tuinmansknechts een lelijke ondeugd had hij speelde graag in de loterij bovendien had hij bij zijn dobbelen een noodlottige zwakheid hij geloofde in een systeem en dat bracht hem ten
diep in het woud klonk de roepstem en zo vaak hij deze roepstem hoorde geheimzinnig trillend en lokkend voelde hij zich gedwongen het vuur en de gebaande wegen de rug toe te keren het woud in te snellen en voort te lopen hij wist niet waarheen en waarom
versuft met ondraaglijke pijn in keel en tong half geworgd trachtte buck zich tegen zijn kwelgeesten te verzetten maar hij werd neergegooid en zijn keel werd weer dichtgeknepen tot zij er in slaagden de zware koperen halsband van zijn nek door te vijlen
hij stapte niet langer hij werd onmiddellijk een dier der wildernis voortsluipend op zachte voeten een schaduw die verscheen en verdween tussen de schaduwen
de sleedrijver was verbluft zijn kameraden spraken er over hoe een hond zijn hart kon breken wanneer hem het werk geweigerd werd dat hem doodde en zij vertelden van gevallen die zij hadden meegemaakt
de reistrots had hem aangegrepen en hij stelde zich voor de recordreis van het jaar te maken erscheidene dingen werkten hiertoe mee
en in de vlammen starende ogen soms dacht hij aan rechter miller's grote huis in het warme santa clara dal en aan het zwembassin aan ysabel en aan toots maar nog vaker aan den man in de rode trui
er is nog nooit zo'n hond geweest zei john thornton toen hij gemaakt was is de vorm gebroken zei peter john thornton zag hem zo het kamp uitstappen maar hij zag niet de ogenblikkelijke en vreselijke verandering die plaats greep zodra het dier in het bos was verdwenen
maar bleef om het kamp lopen duidelijk te kennen gevend dat hij zodra aan zijn verlangen was voldaan terug zou komen en gehoorzaam zijn francois ging zitten en krabde zijn hoofd perrault keek op zijn horloge en vloekte
iedere avond werd het eerst voor de honden gezorgd zij aten vr de sleedrijvers en geen der mannen zocht zijn slaapzak op voor hij de voeten van zijn honden had verzorgd
de koerier schudde weifelend het hoofd met vierhonderd mijlen tussen hem en dawson kon hij moeilijk hebben dat er dolheid onder zijn honden uitbrak twee uren van inspannende arbeid en vloeken
weer stond hij daar onbeweeglijk als te voren de wolf in doodsstrijd achter zich latend drie anderen probeerden het achtereenvolgens en achter elkaar trokken zij zich terug druipend van bloed uit verscheurde kelen en schouders
en op die manier kwam buck spelend door zijn genezing in een heel nieuw leven voor de eerste keer voelde hij liefde echte hartstochtelijke liefde
en buck waggelde bij dit alles voort aan het hoofd van het span hij was als in een nachtmerrie hij trok wanneer hij kon als hij niet langer kon trekken viel hij neer en bleef liggen tot de slagen van zweep of knuppel hem weer overeind joegen
hans vierde het touw terwijl pete zorgde dat er geen kronkels in kwamen buck zwom tot hij in de rechte lijn boven thornton was toen keerde hij om en kwam met de snelheid van een spoortrein op hem toeschieten
nooit in zijn leven was hij zo laag behandeld en nooit in zijn leven was hij zo woedend geweest maar zijn krachten namen af zijn ogen werden dof en de twee mannen wierpen hem in de
maar liefde die koortsig en gloeiend die aanbidding die krankzinnigheid was die had alleen john thornton kunnen opwekken
hij wierp zich op den anderen hond en voelde tegelijkertijd tanden in zijn eigen keel het was spitz die hem van ter zijde verraderlijk aanviel perrault en francois die hun gedeelte van het kamp hadden schoongeveegd haastten zich hun trekhonden te hulp te komen
op een keer tilden zij haar met kracht van de slee zij deden het echter nooit weer zij ging kalm op de weg zitten als een bedorven kind zij gingen voort maar zij bewoog zich niet
als vleesetend dier levend alleen van pas gedood vlees was hij in volle kracht op het hoogtepunt van zijn leven overstromend van sterkte en levenswil
uit het bos klonk de roepstem of liever één toon dier stem want de roepstem had vele tonen duidelijk en bepaald als nooit te voren een langgerekt gehuil gelijk en toch ongelijk aan het geluid gemaakt door de wilde hond
volgens zijn oordeel was thans sol leks de meest geschikte leider buck sprong woedend op sol leks toe joeg hem achteruit en ging op zijn plaats staan
zijn snoet was de lange wolfssnoet behalve dat hij breder was dan de snoet van welken wolf ook en zijn kop ietwat breder was de wolfskop op grote schaal
de wilde honden hadden de sleeriemen en de linnen dekkleden doorgeknaagd niets dat maar enigszins eetbaar was hadden zij gespaard zij hadden een paar van perrault's schoenen van rendierhuid opgegeten stukken uit de leren riemen en zelfs twee voet van francois zweep
evenals zijn makkers was hij nauwelijks in staat zich te bewegen maar ongelijk aan zijn makkers had hij zich voorgenomen niet op te staan hij had een voorgevoel van een naderend onheil dat had hij al gevoeld toen hij de slee op de rivier voorttrok en dit gevoel had hem niet verlaten
nacht billee's enig gebrek was zijn buitengewone goedhartigheid terwijl joe net het tegenovergestelde was zuur en eenzelvig met een voortdurend gegrom en een kwaadaardige blik
voorts had hij geen duizend dollars hans en pete ook niet ik heb een slee buiten staan met twintig vijftigponds zakken meel er op vervolgde matthewson zodat je dadelijk je bewijs kunt leveren
jij buck word wakker waarop de andere wereld verdween en de werkelijkheid in zijn blik kwam dan stond hij op rekte zich uit en geeuwde alsof hij had geslapen
cassisar bar werd bereikt was hij zo zwak dat hij vaak in het gareel niet verder kon de schotse halfbloed liet halt houden spande hem uit en maakte de volgende hond sol leks vast aan de slee
de wilde golf van uitgehongerde dieren rolde voor hen uit en buck rukte zich los maar slechts voor een ogenblik de twee mannen waren genoodzaakt terug te keren om het eten te redden waarna de wilde honden terugkwamen om het span opnieuw aan te vallen
het rendier stond urenlang stil met de neus op de grond en slap neerhangende oren en buck vond meer tijd om zelf te gaan drinken en te rusten
op hetzelfde ogenblik keek buck naar de plaats waar de takkenbossen hut was geweest en wat hij zag deed zijn haren overeind staan hij kreeg een aanval van onweerstaanbare woede hij wist niet dat hij gromde maar hij gromde luid met vreselijke
drie mijlen verder kwam hij bij een vers spoor dat het haar op zijn nek overeind deed staan het leidde rechtstreeks naar het kamp van
een pauze scheen te ontstaan elk dier was onbeweeglijk alsof het uit steen was gehouwen alleen spitz trilde en gromde terwijl hij afschuwelijke bedreigingen uitstotend de dood op een afstand trachtte te houden
half verdoofd door de slag werd buck achteruitgetrokken en telkens en telkens kwam de zweep op hem neer terwijl spitz den ondeugenden pike duchtig bestrafte
maar de wolf vluchtte toen hij buck zag hij volgde met wilde sprongen in razende begeerte den wolf in te halen hij dreef hem in een blind lopend ravijn in de bedding van een kreek waar een boomstam de weg versperde
en daardoor werden hun woorden scherp en die scherpe woorden zweefden s morgens vroeg op hun lippen en s avonds laat charles en hal twistten zo vaak mercedes hun een kansje gaf
trad de man op hem toe en gaf hem kalm een vreselijke slag op de neus al de pijn die hij had verdragen was niets vergeleken bij deze uitgezochte marteling
thornton zag hem aankomen en toen buck hem als een stormram raakte met de hele kracht van de stroom achter zich stak hij beide armen uit en sloeg ze vast om de ruige hals
de honden hadden niets te doen behalve nu en dan het wild thuis halen dat john thornton had geschoten buck bracht lange uren door dromend bij het vuur
deze tijding werd hem gebracht niet door zien horen of ruiken maar door een ander fijner zintuig hij hoorde niets zag niets en wist toch dat het land anders was geworden dat vreemde dingen gaande waren
trouw en toewijding dingen uit de beschaving geboren kenmerkten hem toch behield hij zijn woestheid en sluwheid hij was meer een kind der wildernis uit die wildernis gekomen om bij john thornton voor te zitten
buck herhaalde de beweging maar nu links het kraken werd breken de slee draaide en de lopers gleden knarsend enige duimen naar op zij de slee was losgebroken
toen de vorige december john thornton's voeten bevroren waren hadden zijn kameraden een tent voor hem opgeslagen en hem achtergelaten om te genezen zij zelf waren per vlot naar dawson gegaan
dat toneel plaagde buck vaak in zijn slaap dat was dus de manier geen eerlijk spel eenmaal van de been en uit was het met je wel hij zou oppassen dat hij nooit van de been raakte