AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wacht mij hier sprak hij ik zal u weldra meer kunnen zeggen terwijl de makelaar van koopman tot koopman ging om onder het zegel van geheimhouding mijn juweel te laten zien
wier schoonheid hem nog meer verbaasde dan hare rijke kleeding hij stond dadelijk op om haar te begroeten de dame verzocht hem met een vriendelijk lachje zijne plaats te hernemen en nam naast hem plaats
allah schijnt besloten ons deze verschrikkelijke beproeving op te leggen wij mogen niet morren en gelijk wij het goede van zijne hand ontvangen hebben moeten wij ook het kwade
zij deed dit met zoo veel gevoel dat de prins buiten zich zelven van verrukking was hij boog zich over de balustrade en wenkte eene der slavinnen welke zich in zijne nabijheid bevonden
of het gerucht van het geplunderde huis had zich reeds door de stad verspreid en trok eene menigte vrienden en buren naar de woning van den juwelier allen betuigden hem hunne deelneming en gaven hunne smart te kennen over het ongeluk dat hem getroffen had
zij heeft om hem niet minder doorgestaan nadat ik u verlaten had keerde ik terug naar de zaal waar ik schemselnihar in nog bewusteloozen toestand aantrof wat moeite men zich ook gegeven had om haar bij te brengen
toen ik den eigenaar van den ezel liet gaan betaalde ik hem ten einde te zekerder te zijn dat hij dien middag op het bepaalde uur terug zou komen om mij af te halen
in gebreke blijven er u mededeeling van te doen ebn thahar liet den prins in deze hoop en ging naar zijn huis
in zijne verbeelding zag hij reeds de geregtsdienaars komen die hem naar de strafplaats zouden slepen het klamme zweet brak hem uit en hij wist niet wat te doen
de regter deed den koopman voor zich komen en deze verhaalde hem zeer naauwkeurig op welke wijze hij den gebogchelde aangetroffen met stokslagen afgemaakt en vervolgens het lijk van den verslagene voor een winkel geplaatst had waar het door den christen koopman was gevonden
laat zeide hij tot den scherpregter dien christen gaan en neem dezen man in zijne plaats daar het uit zijne eigene bekentenis blijkt dat hij de schuldige is
bakbarah die altoos volgde doch haar nu uit het gezigt verloor moest wegens de daar heerschende donkerheid zijnen loop matigen hij tastte in den donker rond doch bemerkte eindelijk in de verte een licht en hervatte nu zijnen loop in die rigting
ik zal mij nimmer beklagen wat mij daardoor ook moge overkomen eeuwig zal ik u liefhebben dat gij mij uwe wederliefde niet onwaardig keurt
ik zal niet spreken van de vreugde die ons bezielde toen wij elkander wederzagen ik zou u daarvan slechts een zeer flaauw denkbeeld kunnen geven
sluimerde hij even in dan werd hij gekweld door akelige droomen die hem schemselnihar voorstelden zooals zij daar in zwijm lag voor de voeten van zijn medeminnaar den kalif die haar door zijne liefkozingen in het leven trachtte terug te roepen
hij kwam behouden ten zijnent aan en na van kleeding verwisseld te hebben ging hij onmiddelijk naar de woning van den prins van perzië
en liet den juwelier een gelaat zien dat hem noopte den prins van perzië in zijne gedachten te verontschuldigen omtrent zijne liefde voor de beminde van den kalif zoodra ik bekend werd met uwen
van het door haar gekochte werd een pak gemaakt en zulks aan den gesnedene gegeven die het onder zijnen arm nam de dame stond nu op nam afscheid van mij en vertrok
maar die door den schoorsteen is gevallen en zijne onderneming met den dood heeft bekocht zoo gezegd zoo gedaan de geneesheer en zijne vrouw bragten den gebogchelde op het plat van hunne woning deden hem een touw onder de armen
gij zijt echter tevens getuige geweest van zijne ondankbaarheid en van de beleedigende wijze waarop hij mij behandeld heeft in plaats van mij zijne erkentelijkheid te betoonen heeft hij integendeel besloten mij te ontwijken en zijn vaderland te verlaten
ik steeg voor de deur af gaf hem een goed drinkgeld en zeide dat hij naauwkeurig acht moest geven op het huis waar hij mij gebragt had en niet nalaten mij den volgenden morgen te komen afhalen om mij naar de khan van masroun terug te brengen
doch zoodra het woord liefde over mijne lippen kwam stond zij op en ging heen zonder mij te groeten even als of zij zich beleedigd achtte door de verklaring welke ik haar gedaan had
niettemin wilden wij hem wel toestaan dat hij in ons gezelschap bleef en deel nam aan het ons toebereide feestmaal wij gingen aan tafel en bragten den tijd in vrolijkheid door tot één uur vr zonsondergang daarna scheidden wij van elkander
ik deed die stoffen door eenige mijner slaven dragen en begaf mij naar den berestein der circassiers ik zag mij weldra omringd door eene menigte makelaars die reeds berigt van mijne aankomst hadden ontvangen
zij begreep nu gemakkelijk waarom ik zoo halstarrig geweigerd had haar met de ware oorzaak van mijn leed bekend te maken en bragt den nacht door met zich te bedroeven over mijn ongeluk niet twijfelende of ik had mij dit uit liefde tot haar op den hals gehaald
met akerska die in groenten handelt met abou mehares die de straten besproeit om het stuiven te voorkomen en met cassem die tot de wacht van den kalif behoort geen dezer lieden is droefgeestig zij zijn noch
men plaatste zich aan tafel doch de gebogchelde at zoo gulzig dat hem eene groote graat in de keel bleef zitten waardoor hij stikte de kleêrmaker en zijne vrouw zagen zich hierdoor in groote verlegenheid gebragt
vader gij bemint een ongevoelig wezen dat er behagen in schept de mannen verliefd te maken op hare bekoorlijkheden zonder hun de minste gunst toe te staan zij hoorde mij met blijkbaar vermaak zoo lang ik slechts van uw lijden sprak maar zoodra had ik niet
de dame droeg een prachtigen rooskleurige gordel bezet met diamanten en paarlen van buitengewone grootte hare schoonheid voor zoo ver geen nijdige sluijer ze bedekte deed vermoeden dat ze die harer slavinnen verre overtreffen moest
en men twijfelt niet aan hetgeen men met eigen oogen ziet moet gij niet erkennen dat er geen bekoorlijker wezen op den geheelen aardbodem leeft zie daar de oorzaak van mijn lijden
maar zoodra ik terugkwam voegde ik mij weder bij mijne meesteres en was getuige van hetgeen er dien avond verder voorviel ik vond haar in het vertrek waarvan ik u zoo even sprak daar zij niet twijfelde
maar het is de wacht niet die uw huis heeft overweldigd het zijn dieven die den vorigen dag in deze buurt nog een ander huis hebben
en terwijl de eene heen ging om hare meesteres van mijne komst te verwittigen bleef de andere bij mij en deed mij al het schoone van de zaal opmerken ik behoefde echter niet lang te wachten of de dame welke ik beminde verscheen
gij weet dat ik u altoos hartstogtelijk bemind heb de gegeven blijken mijner liefde moeten u daarvan overtuigd hebben
zeer beminde meisje wij hadden echter naauwelijks eenige woorden gewisseld toen zich in de straat gerucht liet hooren de jonge dame ging naar het venster en zag dat haar vader van het gebed terugkwam ook ik keek uit de kadi zat op dezelfde plaats waar ik gezeten
allah behaagd hebben dat uw oog op eene andere dame ware gevallen ik zou dan met zoo vele hinderpalen niet te kampen hebben intusschen wil ik al mijne bekwaamheid in het werk stellen maar gij moet geduld hebben want dit zal hier niet het werk van éénen dag zijn
dit echter hebt gij gedaan door aan den prins van perzië te zeggen dat ik aan ebn thahar uit bezorgdheid voor zijne zekerheid den raad heb gegeven bagdad te verlaten
dat is in zoo verre goed en wel hernam de gesnedene maar gij weet dat het aan geen man geoorloofd is in de vrouwenvertrekken van het paleis te vertoeven de favorite heeft hare maatregelen genomen om er u in het geheim binnen te brengen
bemoedigd door deze woorden wierp ik mij aan zijne voeten en zeide heer gij hebt wel gezegd ik zweer u dat ik aan den diefstal geheel onschuldig ben
en na ons in verscheidene steden te hebben opgehouden zijn wij sire eindelijk in uwe hoofdstad aangekomen eenigen tijd geleden gaf de jonge koopman mij te kennen dat hij plan had naar perzië terug te keeren en zich aldaar te vestigen
mijne meesteres zeide zij is zeer tevreden over het door u gemaakte kleed het zit haar allerliefst doch daar het zeer mooi is wil zij het niet dragen dan met een nieuwen onderrok
zoo hadden deze gelieven elkander door oogenspraak en door liederen hunne wederkeerige genegenheid te kennen gegeven
de man bemerkende dat de juwelier en de prins te zamen beraadslaagden meende dat zij zwarigheid maakten zijn voorstel aan te nemen hij vroeg dus hoe zij wilden
de sultan die veel van zijn nar hield ontstak in hevigen toorn ga zeide hij en doe uw pligt voor een christen die een muzelman gedood heeft heb ik geene genade
uwen wensch om haar te zien en te spreken of zij wierp mij een vertoornden blik toe en zeide gij zijt wel onbeschaamd mij zulk een voorstel te doen indien gij mij immer weder met iets dergelijks aankomt zal mijne woning voor altoos voor u gesloten zijn
heer gaf hij ten antwoord ik kan u in de eerste plaats verzekeren dat wij rustige burgers dezer stad zijn de lieden die zich in de boot bevinden waarmede zij ons hier hebben gebragt zijn dieven
men bragt hem in eene prachtige zaal waar die dame zich met vele harer vrouwen bevond mevrouw sprak de juwelier op een toon en in eene houding welke de treurige boodschap die hij overbragt reeds aankondigden
gestreeld door deze voor hem gunstige opvatting belastte hij de slavin aan hare meesteres te zeggen dat hij om harentwil al zijn ander werk ter zijde leggen en het kleed reeds den volgenden morgen gereed zijn zou
ik bad hen mij nogmaals een uitstel van ééne week te verleenen waarin zij eindelijk bewilligden doch reeds den volgenden dag zag ik de dame op haren muilezel gezeten aankomen op het zelfde vroege uur als den voorgaanden keer
de twee slavinnen draalden niet mij te volgen wij klommen van het eene plat op het andere over totdat wij aan een huis kwamen waarvan de bewoners ons met liefde ontvingen en waar wij den nacht
zoodat hij goede zaken maakte maar de fortuin keerde hem den rug toe en spoedig zag hij zich genoodzaakt zijn brood te gaan bedelen
als ebn thahar zag dat hij den prins niet tot andere gedachten kon brengen nam hij afscheid van hem en wilde heengaan maar aboul hassan hield hem terug beste ebn thahar zeide hij tot hem
tijd haalde hij uit zijn bedelzak brood kaas en eenige vruchten te voorschijn en spreidde dat alles op de tafel uit waarna zij begonnen te eten
het kostte hem moeite om weder op de been te komen en al grommende en zich beklagende over den bewoner van dat huis die hem hartelijk uitlachte ging hij heen
zij heeft den dag geheel vrij want de kalif bezoekt haar alleen s avonds hierdoor gerustgesteld sliep ik dien nacht vrij goed en werd mijn slaap nu en dan gestoord
waarin zij met woorden van eigen vinding den prins hare innige genegenheid te kennen gaf toen zich buiten een groot geraas liet hooren
maar ik vreesde den dood niet omdat ik met hem zou sterven in plaats echter van ons den dolk in het hart te stooten zooals ik verwachtte vergenoegden zij zich ons door twee hunner te doen bewaken terwijl de overigen zich bezig hielden alles in te pakken
helaas riep ik uit hoe groot is mijn ongeluk en mijne schande zal ik naar moussoul durven terugkeeren zal wel iets in staat zijn mijn vader te overtuigen dat ik als een dief gestraft toch onschuldig ben
maar deze kwamen te laat ik was nu eenmaal in het schuitje en moest mij laten roeijen de boot legde bij de waterpoort van het paleis des kalifs aan
en mij behoeden om van droefheid te sterven sedert onze scheiding heb ik geen rustig oogenblik gehad mijne ziel is bekommerd over u hoe kan zij dan rust vinden
helaas neen riep zij is die goede prins dood hij heeft dan zijne lieve schemselnihar niet lang overleefd reine zielen vervolgde zij
wat mijne andere ooms ook mochten zeggen van de voorkeur die zij aan bagdad en aan den tigris gaven noemende bagdad de stad der steden waar het mohamedisme zijn hoofdzetel had zulks maakte op mij niet den indruk van egypte
naauwelijks waren zij beide daar of zij omhelsden elkander met zulk een innig vreugdegevoel dat zij geheel buiten kennis geraakten zij zouden gewis gevallen zijn indien niet de slavinnen welke schemselnihar gevolgd waren hen ondersteund hadden
ik knoopte vriendschap aan met onderscheidene jonge lieden van mijne jaren die zorg droegen dat ik den tijd genoegelijk doorbragt toen de eerste maand verstreken was ging ik mijne kooplieden tweemaal in de week bezoeken vergezeld door een openbaar
dergelijke gedachten maalden hem den geheelen dag door het hoofd den volgenden morgen ging hij naar den prins van perzië met het doel nog eene laatste poging aan te wenden om dezen van zijne gevaarvolle liefde te doen afzien
gij hadt u daarmede moeten vergenoegen en mij niet moeten dwingen wijn te drinken want ik heb u vooraf gewaarschuwd dat ik dan wel eens den eerbied zou kunnen vergeten dien ik u verschuldigd ben ik heb er veel spijt van en vraag u duizendmaal om
en riep zoo dikwijls hij de keel vrij had nog harder dan zijne aanvallers help help dieven dieven
mijne zonden moeten wel groot wezen dat ik na reeds éénmaal zoo onregtvaardig mishandeld te zijn dit nu voor de tweede maal ondervinden moet zonder eenige schuld te hebben
of zoo ik u niet beleedig veroorloof mij dan u deze stof ten geschenke aan te bieden dat is mijne bedoeling niet antwoordde zij maar gij zijt zoo verpligtend jegens mij dat ik u daarvoor gaarne mijne erkentenis betuig
welke reden hebt gij om u boos te maken weet gij wel dat niet alle barbiers aan mij gelijk zijn en dat gij om er zoo eene te vinden hem eerst zoudt moeten maken gij hebt slechts naar een barbier gevraagd en in mij hebt gij gevonden den besten barbier
hij misschien hebt gij de zaak nog niet rijpelijk overwogen die gij te verrigten hebt en wat men met overhaasting doet heeft bijna altoos berouw ten gevolge gij zoudt beter doen mij te vertellen welke zaak u dus dringt dan kan ik er mijn gevoelen over
op zekeren keer te huis komende ontstak hij in hevige woede wierp zich op mijn broeder mishandelde hem op eene verschrikkelijke wijze zette hem toen op een kameel en bragt hem op den top van eenen hoogen en woesten berg waar hij hem
is er dan geene mogelijkheid mij van dezen lastigen man te ontslaan bij allah sprak ik tot hem houd op mij lastig te vallen ga naar uwe vrienden eet drink en vermaak u doch laat mij in vrijheid de mijnen bezoeken
spreek mij daar niet van viel hij mij in de rede laat ons den tijd niet met woorden verbeuzelen dit gezegd hebbende liet hij den kadi en getuigen ontbieden en nog dien zelfden dag werd ik met zijne dochter in den echt verbonden
mejufvrouw gaf ik ten antwoord ik had geen vrees voor mijn geld en het doet mij leed dat gij u daarmede zoo gehaast hebt het zou niet billijk zijn hernam zij indien ik van uwe goedheid misbruik hadde gemaakt
neem haastig een licht en volg mij zeide hij tot het dienstmeisje hij had echter geen geduld genoeg om te wachten spoedde zich in het donker vooruit
indien zij er gevaar in zag neen gij hebt niets te vreezen daarvoor blijf ik u borg de juwelier liet zich door de vertrouwde bepraten en stond op om met haar te gaan
zal er kennis van dragen en men zal kort en goed regt met u maken breng onzen meester voor den dag en geef hem dadelijk aan ons over zoo niet dan zullen wij zelven hem gaan zoeken het is niet noodig zoo vele woorden te gebruiken
de bewoner mogt zijne vraag herhalen hij kreeg geen bescheid en het kloppen hield aan ten laatste kwam hij naar beneden deed open en vroeg aan mijn broeder wat hij verlangde
maar dit belette niet dat ik van smart en bloedverlies in flaauwte viel toen ik van mijne bezwijming bijkwam gaf men mij om mijne levensgeesten op te wekken wijn te drinken
ik heb het zoo gewild en alles aan mij zelven te wijten bij deze laatste woorden smolt hij in tranen weg ik ben zeer blijde antwoordde ebn thahar dat gij mij regt laat wedervaren toen ik u zeide dat schemselnihar de beminde van den kalif was
ik dat gedaan met oogmerk om een noodlottigen hartstogt te voorkomen welken gij in uw hart tracht te voeden en levendig te houden alles wat gij hier ziet moet strekken om er u van los te maken
terwijl ik hierover nadacht kwam er aan de andere zijde van den ruiter een houtdrager voorbij die eene zware vracht op zijn hoofd droeg dit noopte mijn buurman zich met het gelaat naar hem toe te keeren ten einde zijn rijmantel niet aan het hout haken en scheuren zou
hij zou aldus niet spreken dacht hij bij zich zelven indien hij niet eenige vermoedens omtrent mijn geheim had of daar niet mede bekend was niet wetende hoe in dit geval te moeten handelen bewaarde hij een oogenblik het
indien gij het goedvindt liever de moeite met mij naar uwe andere woning te gaan hoe weet gij dat ik buiten deze nog eene andere woning heb vroeg de juwelier met
daarna wilde ik heengaan maar zij hield mij bij mijn kleed terug ik zal niet dulden sprak zij dat gij van hier gaat ofschoon gij er mij niets van gezegd hebt ben ik overtuigd de oorzaak te zijn van het ongeluk dat gij u berokkend hebt
de dame zette zich in mijnen winkel neder en bespeurende dat er buiten mij en den gesnedene geen enkele man op den berestein was ontsluijerde zij haar gelaat om lucht te scheppen
ik wil u wel gehoorzamen indien gij het volstrekt wilt doch onder beding dat ik daarna mijne handen veertig maal kan wasschen in loogzout veertig maal met de as van die zelfde plant
op het binnenhof kwam hem echter een man tegen dat hem hevig deed schrikken hij stond op het punt andermaal de vlugt te nemen toen deze hem in den weg trad en vroeg wie hij was
het waren allen babbelaars de een zoowel als de ander zelfs wat het uiterlijke aangaat bestond er tusschen hen en mij een groot verschil
men noemde mij dus om mij te onderscheiden van zes broeders die ik had deze stilzwijgendheid is de vrucht mijner wijsbegeerte ik stel daar al mijn roem en mijn hoogste geluk in
het is dus beter dat gij mij uwe woning opgeeft en dat ik u daar kom bezoeken de dame stemde dit toe overmorgen zeide zij is het vrijdag kom dan des namiddags bij mij
ofschoon hij ten dien aanzien in zijn goed regt was laat ze dan doorgaan sprak hij in toorn ga men opende nu het verblijf der vrouwen en droeg er al de koffers binnen
zoodra het licht werd zag hij het verwenschte oude wijf voorbijgaan zij begaf zich naar de poort ontgrendelde deze en ging de straat op waarschijnlijk om eene nieuwe prooi te zoeken
de slavin scheen dit te hebben opgemerkt en liep naar hem toe heer sprak zij de brief dien gij daar hebt opgeraapt is mij ontvallen wees dus zoo goed mij dien terug te geven
ieder woord van uwen brief werd een lichtstraal eene flonkerende ster in de nachtelijke duisternis waarin mijne ziel gehuld was zij onderrigtten mij
dat allah er u voor beloone hij vermeerdere uwe goederen schenke u een lang leven en ontsluite u na uw dood de poort van het paradijs moge de stad gewagen van uwe
en ten dien einde hebben zij alle drie tegen mij zamengespannen de buren wilden zich in dezen moeijelijk te beslissen twist niet mengen en bragten hen alle vier voor den regter
daar is in uwen tegenwoordigen toestand en in dit nachtelijk uur volstrekt geen denken aan wij zouden ook gevaar loopen door de wacht ontmoet en aangehouden te worden
en gaf terstond bevel aan zijne lieden dat zij twee booten zouden doen komen toen deze waren aangebragt hielp de kommandant schemselnihar in de eene en deed hij den prins van perzië en den juwelier in de andere gaan
hij ging daar binnen zij volgde hem en daar er werkelijk op dat oogenblik niemand anders aanwezig was hadden zij goede gelegenheid in volle vrijheid te kunnen spreken
mevrouw zeide ik tot haar ik heb stoffen gehad die geschikt zouden zijn om u te worden voorgelegd maar voor het tegenwoordige kan ik u daaraan tot mijn leedwezen niet helpen ik leef hier thans zonder handel te drijven zij nam nu den sluijer af die haar gelaat bedekte
maar wat ons nog meer verwonderde wij bespeurden thans voor het eerst dat hij slechts vier vingers en geen duim aan zijne hand had waarop niemand onzer tot dus verre gelet had hoewel wij hem van andere spijzen hadden zien nemen
der geheele aarde is die haar hier houdt zoo moet ik u bekennen dat ik mij te midden van al deze schoonheid zeer ongelukkig gevoel
gij moet weten zoo ving hij aan dat ik geboortig ben van bagdad en de eenige zoon van een schatrijken vader die in die gansche stad om zijne deugden en zijn rang geacht werd
daarop groette hij door het tapijt te kussen waarop hare voeten rustten rigtte zich vervolgens weder op en bleef voor haar staan aan het lager einde der sofa
evenwel geen nadeel toebragt zeide hij met eene goedheid zijner waardig schemselnihar ik kan niet dulden dat gij in eene zoo treurige stemming voor mij verschijnt dit bedroeft mij
op dit vriendelijk aanbod wendde de juwelier zich tot aboul hassan en fluisterde hem in het oor deze man schijnt ons niet te kennen
dit zeggende geleidde zij alnaschar naar een afgelegen vertrek waarna zij hem alleen liet belovende binnen ééne minuut terug te zullen komen mijn broeder wachtte met reikhalzend verlangen
en dat zij ons eene boodschap zou zenden wanneer wij haar moesten terughalen met deze mededeeling stelden zij zich tevreden ik begreep nu wel vervolgde de vertrouwde
eindelijk kwam hij aan een vierkant gebouw van de schoonste bouworde en trad een met wit marmer bevloerd voorportaal binnen dat in een zeer fraaijen tuin uitzigt gaf links en regts waren de deuren die tot de benedenvertrekken toegang gaven
de jonge dame liet zich een beker wijn geven en wierp mijn broeder een vriendelijk lachje toe om hem te kennen te geven dat zij op zijne gezondheid dronk
overlaadde den schelm met vuistslagen en riep uit alle magt een dief een dief de andere blinden riepen even hard en sloegen mede dapper op den dief los die van zijnen kant zich kloekmoedig
en indien ik haar daar met mijn bezoek zal willen vereeren zoo zal dit zijn op eene wijze welke haar ontzag voor mij zal inboezemen in één woord er zal geene beter ingerigte huishouding zijn dan de mijne
de officier van de wacht wilde mijn broeder afwijzen maar naauwelijks had de oude vrouw een paar woorden tot hem gesproken of hij gaf last beiden door te laten
deze gevoelens welke mijne hand nederschrijft en die ik met een ongeloofelijk zielsgenot op het papier stel ja die ik honderdmalen zou kunnen herhalen komen voort
eene openstaande deur deed hem denken daar zal zij zijn vol hoop snelt hij ter deure in die terstond achter hem wordt toegeworpen verbeeld u hoe dwaas mijn broeder stond te kijken als hij zich in plaats van bij zijne schoone midden op straat bevond
en tevens naar berigten omtrent hare meesteres nadat zij van hem en van den prins van perzië gescheiden was geworden maar de slavin
de vrije toegang welke ebn thahar bij den kalif had was tevens een vrijpas voor hem om te kunnen gaan waar en wanneer hij wilde en zijne zaken veroorloofden hem bij schemselnihar te komen
mijn vader kleefde het gevoelen aan van dengene zijner broeders welke ten voordeele van egypte gesproken had hetgeen mij eene groote vreugde was wat men ook mag zeggen riep hij uit wie egypte niet gezien heeft heeft het schoonste der wereld niet gezien
en nog minder aan het gevaar van op de pijnbank tot bekentenis te worden gebragt het scheelde niet veel of de prins had van droefheid ontsteltenis en schrik op het oogenblik zelf den geest gegeven
om in uwe afwezigheid te kunnen leven helaas mijn geliefde viel de al te teedere schemselnihar in wat zijt gij gelukkig en wat ben ik zelve ongelukkig indien ik uw lot vergelijk met mijne treurige bestemming
want het was te cachgar op straffe van gevangenschap verboden zich in beschonken toestand op straat te vertoonen toevallig bleef hij echter bij den winkel waartegen het lijk was neergezet een oogenblik staan
zoodat ik nog volstrekt geene toebereidselen tot hunne ontvangst gemaakt heb laat u dit niet verlegen maken zeide ik hoewel ik dezen middag buitenshuis ga eten is mijn provisiekamer echter goed voorzien en al wat zij bevat is geheel tot uwen dienst in mijn kelder
wees ook van de onzen en laat uwe vrienden loopen misschien zijn dat groote praters die u met hunne vervelende gesprekken het hoofd op hol brengen en nog zieker maken dan gij geweest zijt terwijl gij bij mij niets dan vermaak te wachten hebt
zoodra de gemalin van den beheerscher der geloovigen zich op den troon had gezet gaven de slavinnen die het eerst in de zaal waren gekomen mij een teeken dat ik nader moest treden
en mijne ooms in de groote moskee van moussoul bevond tijdens het middaggebed nadat het gebed geëindigd was verwijderden alle geloovigen zich uitgenomen mijn vader en mijne ooms
de slavin stelde hem voor dat het tot niets diende hem den knevel te hebben weggeschoren indien niet ook de baard volgde daar een gebaard gezigt geheel niet paste bij een
en indien men des doods schuldig is omdat iemand dien men te gast heeft genoodigd aan eene vischgraat stikt zoo ben ik de man die sterven moet
te gaan waar mijne zaken mij roepen scheer mij toch of vertrek dit zeggende stond ik vol spijt op en trapte met den voet op den grond dat de vloer dreunde toen mijn kwelgeest zag dat ik in ernst kwaad was zeide hij maak u niet boos
ik trad den voorhof binnen en zag daar een groot paviljoen waarheen men met zeven trappen opging en dat door een traliewerk gescheiden werd van een heerlijken tuin
hij had echter den tijd niet om zijn schoonheidsgevoel den vrijen loop te laten want zich omkeerende zag hij op eene prachtige sofa een man met een langen sneeuwwitten baard zitten van een indrukwekkend voorkomen
gij hebt het zeker euvel opgenomen zeide hij dat ik mij aan den maaltijd van de linkerhand bediende maar oordeel nu of ik anders heb kunnen handelen
en lieten hem door den schoorsteen in de voorraad kamer van den koopman afzakken zoodat hij op zijne voeten te staan kwam regt tegen den muur daarna trokken zij de touwen weder omhoog en lieten het aan den koopman over zich met den doode te verstaan
dat hij de vertrouwde en de twee slavinnen niet in hun gezelschap zag hij verzocht schemselnihar hem te zeggen wat er van deze geworden was
de prins van perzië meende zich in een der paleizen te bevinden zooals deze aan de muzelmannen in een volgend leven beloofd zijn hij had nog nooit iets gezien dat te vergelijken was met de hier heerschende pracht de tapijten
bakbarah wist niet dat de vrouwen van onze voorname heeren zich somtijds op deze wijze vermaken met jongelieden die dwaas genoeg zijn zich dus bij den neus te laten nemen mij zou zoo iets niet gebeurd zijn
indien zij daar wel over nadenkt zoo zal zij zelve erkennen dat ik mij door dat bezoek zonder eenig nut aan een zeer groot gevaar zou prijsgeven
uit het diepste van mijn hart en uit de ongeneeselijke wond welke uwe liefde daarin veroorzaakt heeft eene wond die ik duizendmalen zegen hoe wreed zij mij ook kwelt ik zou al wat zich verzet tegen onze liefde gering achten
hierop namen wij afscheid en ik bragt den volgenden dag in het grootste ongeduld door des vrijdags stond ik zeer vroeg op deed mijn beste kleed aan en stak eene beurs met vijftig goudstukken bij mij
allah zij geprezen riepen zij dat gij u dus zelven aan ons overlevert gij hebt ons reeds zoo veel zorg verwekt dat wij de laatste drie nachten niet te bed zijn geweest
een ander zou zoo niet handelen maar bevreesd zijn dat ik met zijn geld op den loop mogt gaan die jonge man moet wel schatrijk zijn of hij handelt zeer
het licht werd te weeg gebragt door een honderdtal flambouwen gedragen door even zoo vele jonge zwarte gesnedenen die door meer dan honderd anderen allen met sabels gewapend gevolgd werden daarna zagen zij den kalif
dat men hem stokslagen geve hij zal ons met zijn fraai koopmanskleed spoedig belijden dat hij slechts een onhandige dief is sla er op los tot dat hij de waarheid bekend heeft
bij mijn ontwaken kon ik aan haar gezigt zien dat zij den nacht slapeloos en in de diepste droefheid had doorgebragt evenwel om mij niet te bedroeven sprak zij van niets
daar die vrouw vrij armoedig gekleed was en zij zich zoo nederig aanstelde dacht alnaschar dat het hare bedoeling was hem eene aalmoes te vragen hij bood haar daarom twee goudstukken aan
aan hare vertrouwde slavin beval zij masrour en de andere officieren van den kalif bezig te houden totdat zij in staat zou zijn hen te ontvangen
wat riepen zij toen de juwelier had geëindigd die heer zou de beroemde aboul hassan prins van perzië en die jonge dame de schoone en vermaarde schemselnihar zijn de juwelier zwoer dat hetgeen hij hun gezegd had de zuivere waarheid was
terwijl nu de scherpregter aanstalten maakte om den kleêrmaker de doodstraf te doen ondergaan was het den sultan van cachgar ter oore gekomen dat zich buiten den christen koopman nog drie anderen hadden opgedaan die allen verklaarden den gebogchelde gedood te hebben
den volgenden morgen was hij naauwelijks in zijn winkel of de jonge slavin kwam zeggen dat de molenaar hem verlangde te spreken mijne meesteres voegde zij er bij heeft hem zooveel goeds van u gezegd dat gij ook voor hem zult werken
de beheerscher der geloovigen die mij tot u zendt heeft mij gelast u te betuigen dat hij niet langer kan leven zonder u te zien hij heeft plan u dezen avond een bezoek te brengen
zoodra de opperste der gesnedenen en zijn gevolg vertrokken waren keerde schemselnihar naar de zaal terug zeer mismoedig dat zij genoodzaakt was den prins van perzië vroeger weg te zenden dan zij zulks gaarne wilde
men zegt dat het geduld een geneesmiddel voor alle kwalen is niettemin worden de mijnen er niet door verligt maar integendeel verergerd
in welke hij de vertrouwde van schemselnihar meende te herkennen hij bedroog zich niet zij kwam naar hem toe en zeide mijne meesteres laat u
en begaf zich met zijne vrouw naar de kamer waar zij gewoon waren te slapen midden in den nacht stond de molenaar op en ging naar mijn broeder buurman zeide hij hem aanstootende slaapt gij
heden morgen toch heeft de kalif schemselnihar door twintig gesnedenen laten ophalen en naar zijn paleis voeren ik heb eene gelegenheid gevonden te ontkomen om u van dit alles berigt te kunnen geven
mijn broeder mogt zich echter op zijne armoede beroepen en trachten zijn meester door smeeken en schreijen te vermurwen de arabier bleef onverbiddelijk
toen ik haar op den dag na haren rampspoedigen dood niet aan tafel zag verschijnen vroeg ik aan mijne oudste dochter of zij niets van haar wist doch in plaats van mij te antwoorden begon zij zoo bitter te weenen dat ik voor het ergste beducht werd
daar ik weet dat gij een opregt belang stelt in alles wat mij aangaat wil ik u de zaak liever mededeelen dan dat gij door daar naar te raden er een onjuist denkbeeld van zoudt opvatten
gij hebt mij gezegd en ik wil u gelooven dat uw vader een rijk man is waart gij in verlegenheid waarom mij niet om geld gevraagd ik zou het u geleend hebben
maar alvorens waag ik het u te vragen of gij niets vernomen hebt van schemselnihar sedert ik gedwongen werd van haar te scheiden de juwelier verhaalde alles wat de vertrouwde hem medegedeeld had de prins hoorde hem schreijende en zuchtende aan zonder een enkel woord te zeggen
in welker midden zich eene wit marmeren kom bevond met eene fontein van welriekend water rondom de kom waren de fraaiste en geurigste bloemen in albasten vazen geplaatst
ongetwijfeld gevoelde zij berouw over hare in woedende jaloezij begane misdaad althans zij weigerde alle voedsel en maakte op die wijze een einde aan haar rampzalig leven
daar is geen haast bij antwoordde hij met een blij en tevreden gelaat ik weet immers dat het in goede handen is ik zal het komen halen als ik alles doorgebragt heb wat ik bezit en mij dus niets anders meer overblijft
middag bezocht ik nogmaals de dochter van den kadi en trof haar in eene zeer goede stemming daarmede meende ik mijn voordeel te moeten doen ik zette een zeer treurig gezigt zuchtte diep terwijl de tranen mij langs de wangen liepen wat scheelt u mijne goede moeder
zij is zeer ter neêrgeslagen dat gij haar zelfs met geen blik verwaardigt en vermoeid van het lange staan zeg haar ten minste dat zij zich kan
de vreemdeling den juwelier door eene lange straat waar hij zich niet kon herinneren ooit geweest te zijn hij geleidde hem nog door verscheidene andere stegen en straten
zij waren zeer ontsteld omdat dit ongeval binnen hunne woning had plaats gehad en er dus indien de zaak ruchtbaar werd bij het geregt ligtelijk het vermoeden kon ontstaan dat zij hem vermoord hadden
naauwelijks hadden zij den tijd gehad tot adem te komen toen zij door eene sterke rooverbende werden aangevallen zij verdedigden zich eenigen tijd met groote dapperheid al de bedienden sneuvelden
gij zult nu even als ook ik gedacht heb meenen dat hij aan zijne jalousie en zijnen toorn den vrijen teugel zou vieren en slechts op eene bloedige wraak bedacht zijn
de bode en de snijder kwamen reeds spoedig terug en bragten den barbier mede dien zij aan den sultan voorstelden de barbier was reeds een grijsaard van negentig jaar zijn baard en zijne wenkbraauwen waren zoo wit als sneeuw
uitgaat om zich naar de moskee te begeven en zoodra deze de straat uit zal zijn zich onder mijn venster vertoonen ik zelve zal dan afkomen om hem de deur te openen wij kunnen dan zamen spreken maar hij moet zich verwijderen vr dat mijn vader
in het naar huis gaan werd mijn jonge vriend plotseling ongesteld en daar wij hier digt bij waren heb ik de vrijheid genomen aan te kloppen ik vlei mij dat gij ons voor dezen nacht wel zult willen herbergen
voorgezet bestaande uit de keurigste geregten waaronder ook eene ragout voorkwam die even als deze met knoflook was toebereid zij smaakte mij zoo lekker dat ik de andere spijzen bijna onaangeroerd liet
de vrees voor de gevolgen van dit ongeval deed mijne vrouw eene list uitvinden om ons van het lijk te ontdoen wij bragten den doode op het plat van ons huis en lieten het lijk in den schoorsteen van onzen buurman den koopman afzakken
zij gaf thans last dat men eenige spijzen zou opdragen hieraan werd terstond voldaan en het ontbrak niet aan het fijnste fruit en het lekkerste gebak
om zijn astrolabium te krijgen dan had hij het eene dan het andere in de handen tot dat hij eindelijk weder met zijn astrolabium in de hand naar buiten ging om den juisten tijd van den dag op te nemen terwijl hij mij half geschoren zitten liet heer zeide hij terug
en dat zijne slavin zich zal beijveren hem te ontvangen met al den eerbied welken zij hem verschuldigd is te gelijk gelastte zij hare vertrouwde door de zwarte slavinnen het paleis in gereedheid te brengen om den kalif waardig te kunnen ontvangen
hij spaarde voor mijne opvoeding zorgen noch kosten en liet mij alles leeren wat een jongmensch van mijnen stand behoeft te weten ik was reeds een volwassen jongeling en op het punt om de wereld in te treden toen ik mij op een vrijdag met mijn vader
mogt het allah behaagd hebben dat de roovers mij het leven hadden benomen in plaats van mij te sparen mijne rampen zouden dan een einde hebben want mijn leven is slechts een zwaar lijden
zij zullen zich liever dood laten slaan dan de oogen te openen en zich daardoor aan den spot en de verachting prijs geven van allen die hen als blinden gekend hebben
en hare oogen flikkerden van zulk een gloed dat ik er den glans bijna niet van kon verdragen ik betuigde haar mijnen dank voor de eer die zij mij aandeed ten mijnent te komen en verontschuldigde mij dat ik haar niet kon onthalen zooals zij dit waardig was
ik bleef niet in gebreke mij op het bepaalde uur ten zijnent te begeven en vond daar een gezelschap van geleerden raadslieden en andere zeer hooggeplaatste personen na de gewone pligtplegingen werden wij aan tafel genoodigd
en wanneer ook gij in mij het zelfde vertrouwen wilt stellen als in ebn thahar dan zal het slechts van u afhangen mijne tusschenkomst in uw voordeel te benuttigen
ik ben verrukt u te zien en wensch u alles goeds toe mejufvrouw gaf bakbarah ten antwoord ik zou geen grooter geluk kunnen wenschen dan de eer die mij te beurt valt voor u te mogen verschijnen
ik zal mij slaven gesnedenen en paarden aanschaffen op eenen grooten voet leven vertooning in de wereld maken muzijkanten dansers en danseressen aan mijne woning laten komen en mijne vrienden prachtig onthalen
de jonge dame ging intusschen voort hem hoe langer hoe harder klappen te geven totdat zij hem eindelijk een zoo duchtigen oorvijg gaf dat zijn wang er van gloeide
zeide hij tot mijn broeder dat is loon naar werken zoo moest gij juist varen zijt gij een kerel gij moest u dood schamen eene jonge en schoone vrouw die u niet de minste reden tot klagen gaf zoo barbaarsch te willen mishandelen
hij nam dit maar wederom met de linkerhand heer zeide ik toen vergeef mij de vrijheid die ik mij veroorloof maar mag ik vragen waarom gij u niet bedient van uwe regterhand waarschijnlijk is die gekwetst
aboul hassan geen ander middel vindende gaf bevel alles tot hunne vlugt ten spoedigste in gereedheid te brengen voorzag zich van goud en edelgesteenten
heer antwoordde mijn broeder met uw goedvinden zal ik geen wijn gebruiken daar onze wet mij dit verbiedt gij zijt al te gemoedelijk meende de grijsaard doe zoo als ik ik zal dan uit beleefdheid voor u een glas drinken hernam schacabac want ik bemerk
groette mij en verzocht ten mijnent te mogen uitrusten tot dat de kooplieden gekomen zouden zijn ik beantwoordde haren groet met de verschuldigde
hoewel ons gesprek slechts over dagelijksche zaken liep wist zij daaraan echter eene geheel nieuwe wending te geven waaruit mij bleek dat ik bij ons eerste onderhoud juist geoordeeld had en dat zij uitmuntende verstandelijke vermogens bezat
dit zeggende trad zij te gelijker tijd mijne woning binnen ik stond op deed de deur digt en liet haar in de zaal gaan waar ik haar verzocht op eene sofa plaats te nemen
zeg mij vervolgde de verliefde prins wie is zij toch die de mannen dwingt haar te beminnen zonder hun tijd van bedaard overleg te laten heer antwoordde ebn thahar het is de om hare schoonheid alom bekende
uw brief echter geeft mij eenige verligting ik was wanhopend hij heeft mijne hoop eenigzins doen herleven ik lag in diepe droefheid ter neêr gedompeld hij heeft mijn hart van vreugde doen kloppen
onder de regering van den kalif haroun-al-raschid woonde er te bagdad een drogist aboul hassan ebn thahar genaamd deze man was zeer rijk en welgemaakt van persoon
waarop zij heenging om hem bij hare meesteres aan te dienen mijn broeder die nog nooit zoo iets gezien had hield zich bezig met al de schoone en meestal vreemde zaken die zich aan zijne oogen vertoonden met bewondering te beschouwen
doch werkelijk was het den meesten der bezoekers slechts te doen om meer van de zaak te hooren en hunne nieuwsgierigheid te bevredigen de juwelier liet echter niet na hen te bedanken voor de belangstelling die zij hem toonden
boven alles wat is er geworden van schemselnihar en van den prins van perzië deze zaak zal eene zoo groote opspraak maken dat ze noodzakelijk ter oore van den kalif moet komen hij zal kennis krijgen van deze zamenkomst
laat ons liever op uwe gezondheid bedacht zijn de toestand waarin ik u zie doet mij vreezen dat gij daar weinig zorg voor draagt
iets te nemen en te eten maar wat de barmeyer boven alles aanprees was een lam opgevuld met pimpernoten dat hij nu beval op te dragen maar dat evenmin op tafel werd gebragt als de vorige spijzen
is dit de man die het halssnoer te koop heeft laten veilen naauwelijks hadden zij dit met ja beantwoord of hij vervolgde ik ben echter overtuigd dat hij het halssnoer niet heeft gestolen en het bevreemdt mij zeer dat men hem zoo onregtvaardig heeft behandeld
behalve de boomen die alleen dienden om schaduw te geven waren er een oneindig aantal vruchtboomen met rijp fruit beladen ik werd verrukt door het liefelijk gezang van honderden vogels die in kooijen van zilverdraad aan de takken der boomen hingen
men bragt mij en mijne vrouw in eene groote zaal waar men ons op twee troonen deed plaats nemen slavinnen deden mijne echtgenoote onderscheidene malen van kleed verwisselen en blanketten haar gelaat op verschillende wijzen
ik weet niet en is hij er hoe is hij dan binnen gekomen of wie heeft hem hier gebragt gij zult mij niet van de wijs afbrengen met uwen grooten baard deugniet van een kadi hernam de barbier ik weet zeer goed wat ik zeg uwe dochter bemint onzen meester
dan was ik een verloren man want de kooplieden kenden haar niet en zouden zich alleen aan mij houden hoe sterk ook mijne liefde was kon ik toch dergelijke
spreken riep hij eensklaps uit dat allah u zegene nu en eene lengte van dagen gij herinnert mij daar dat ik vier of vijf van mijne vrienden heb uitgenoodigd om dezen middag bij mij te komen eten dit was mij geheel door het hoofd gegaan
de regter leende hiernaar het oor hij gaf den dief een van zijne dienaren mede en weldra kwamen zij terug met de tien zakken
dat is de waarheid hernamen zij de heer en de jonge dame die gisteren avond bij u waren hebben er ons reeds over gesproken maar wij willen het uit uw eigen mond weten
op deze aanspraak van masrour boog schemselnihar zich met het hoofd ter aarde ten einde daardoor de onderworpenheid te doen blijken waarmede zij het bevel van den kalif ontving
aan u zelven te wijten en indien ik van mijnen kant niet bedaard had volgehouden u te volgen en te zien waar gij heen gingt wat zou er dan van u geworden zijn waar wilt gij toch heen heer wacht mij toch zoo schreeuwde die armzalige
ziehier zal ik tot hem zeggen twee duizend goudstukken omdat ik uwe dochter tot vrouw genomen heb na zulk eene daad kan het niet wel anders of een ieder zal den mond vol hebben van mijne edelmoedigheid
het verschaft mij ging zij voort eene groote vreugde dat schemselnihar en de prins van perzië zoo gelukkig zijn in u eenen waardigen plaatsvervanger voor ebn thahar te vinden
en hadden wij niet opgepast gij zoudt ons nog om het leven hebben gebragt gij kunt wel denken sire dat mijn broeder over deze ontvangst zeer verwonderd was goede lieden zeide hij tot hen
dit voorval maakte op den berestein een groot gerucht en naauwelijks had ik mijne woning bereikt of de eigenaar liet zich daar ook vinden
hij vergat ook zijn gastheer niet bedankte hem voor zijne edelmoedige hulp en verzocht hem als laatste gunst zijn lijk in bewaring te houden totdat men dit zou komen halen daarop gaf hij den geest
maar helaas mijne ziel is daar niet toe gestemd die rijkdom en die pracht alles wat gij zoo heerlijk vindt strekt slechts om mijne foltering te verhoogen
het verdient hier opmerking dat de bewoner van het huis bij wien mijn broeder een zoo slecht onthaal had gevonden een boosaardig mensch en een afgeriste dief was hij hoorde uit zijn raam leggende alles aan wat bakbac tot zijne makkers zeide
ebn thahar zeide hem ik vernam dezen avond dat iemand van wien ik eene aanzienlijke som gelds moest hebben plan had om voor geruimen tijd buitenslands te gaan
wie mij niet gelooven wil moge er heen gaan en zich met eigen oogen overtuigen dat ik niet gelogen heb mijn broeder had dien morgen werkelijk een schaap geslagt
ik volgde haar met mijne oogen tot dat zij de poort van den berestein bereikt en haren muilezel bestegen had zoodra zij echter uit mijn gezigt verdwenen was bemerkte ik dat de liefde mij eene groote fout had doen begaan
ziedaar mijne heeren vervolgde de barbier de geschiedenissen die ik de eer had aan den kalif mostanser billah te verhalen deze vorst gaf mij zijne tevredenheid door een schaterend lagchen te kennen ik moet toegeven zeide hij tot mij
hij bragt mij in zijn pakhuis dat tot aan de zoldering met turksch koren was opgevuld er waren honderd vijftig groote maten die ik op ezels liet laden en voor vijftien duizend drachmen zilver verkocht
toen ik in de khan van masroun terugkwam maakten mijne lieden het avondmaal gereed maar ik gebruikte er niets van gedurende den nacht kon ik den slaap niet vatten
en in dien toestand bragt zij den ganschen nacht door den volgenden morgen gaven de andere vrouwen haar verlangen te kennen schemselnihar te mogen zien
men ontnam zelfs mijn broeder alles wat hij in zijne twintigjarige dienst had opgespaard zoodat hij weder tot armoede verviel en zich voegde bij eene karavaan van pelgrims die naar mekka ging daarbij rekenende op de milddadigheid zijner meer gegoede togtgenooten
ik zal in alles naar uw verlangen handelen hernam ik bewijs mij alleen de gunst het bij mij voor lief te nemen hij steeg nu af en trad bij mij binnen
maar ik kan er niet toe besluiten mij geheel met u te verzoenen vr dat ik uw vergrijp naar verdienste gestraft zal hebben dit zeggende klapte zij in de handen en beval aan de vrouwen die binnenkwamen mij op den grond te werpen en stevig aan handen en voeten te binden
toen gaf zij het goud aan den gesnedene en zeide tot hem verleen mij uwe bemiddeling om onze zaak af te doen de gesnedene begon te lagchen en mij ter zijde nemende liet hij mij het goud wegen
muzelmannen schreeuwde hij komt mij te hulp hoort het schelmstuk aan dat deze oude booswicht aan mij bedreven heeft hierop deed hij aan de hem omringende volksmenigte een gelijk verhaal als vroeger aan zijne buren
is hij echter vrijdag nog te ziek dan zullen wij een later uur bepalen wij hebben heden dingsdag ging de oude voort gij hebt dus tot vrijdag tijd om uwe krachten te herstellen naarmate zij met spreken voortging voelde ik mijne krachten toenemen en toen
wat haar aangaat de arme vrouw bemint u zoo sterk dat zij er niet van heeft kunnen slapen zeg haar antwoordde mijn dwaze broeder met geestdrift dat mijne liefde voor haar zoo hevig is
mij bezoeken ik behoef naar hetgeen ik hier zie zeide zij niet te vragen hoe het u gaat maar wilt gij alvorens naar de dochter van den kadi te gaan niet een bad nemen dat zou mij te veel tijd rooven gaf ik ten antwoord ik zal alleen een barbier laten komen om mij het haar te
u niet alles te kunnen wedergeven wat uit uw huis werd gedragen een gedeelte daarvan is niet meer ter onzer beschikking wij verzoeken u dus u te vergenoegen met het goud en zilverwerk dat wij u weder ter hand zullen stellen
zobeïde onderhield intusschen den kalif over haar voornemen om hare favorite uit te huwelijken deze liet haar daarin geheel vrij en stond bovendien eene zeer groote som als huwelijks uitzet toe
bovendien daar ik na het gebeurde niet in caïro kan blijven en dit voor altoos wil verlaten heb ik u nog een voorstel te doen of gij namelijk genegen zijt mij op mijne reis te vergezellen en voor gezamentlijke rekening handel te drijven
ik kom u alleen berigten dat schemselnihar hare vertrouwde tot mij heeft gezonden om naar u te vragen en tevens om mij van haren toestand berigt te geven
wel verre van hem aan te hooren wierpen zij hem op den grond en scheurden hem de kleêren van t lijf de lidteekens op zijnen rug vielen hen daarbij in het oog ha hond riepen zij nu hunne slagen verdubbelende
heer zeide hij zie hier eene keten welke men mij heeft ontstolen de dief zich voor een koopman uitgevende heeft de onbeschaamdheid gehad ze op den berestein waar hij zich nog bevindt te koop aan te bieden
een vlugtigen blik op haar werpen en daarna mijne vorige houding hernemen zij zullen nu in het denkbeeld verkeeren dat mijne vrouw in de kleeding waarin zij aan mij werd voorgesteld mij niet
naar de galerij waarvan schemselnihar gesproken had zij bemoedigde hen zeide tegen den avond terug te zullen komen en ging vervolgens heên na de deur achter zich gesloten te hebben
en zeide met zwakke stem dat hij hem wel verpligt was voor de moeite die hij zich gaf om eenen ongelukkige als hij in zijne droefheid te komen bezoeken en troosten
wij verklaarden zelfs niet aan tafel te willen zitten met iemand die ons zoo ongunstig werd afgeschilderd en zich dit zoetsappig liet aanleunen de gastheer verzocht inmiddels den jongen man van hem te mogen weten wat hij tegen den barbier had
opdat de kalif het frissche van de avondlucht zou kunnen genieten zonder van den walm der toortsen hinder te hebben toen de kalif op zijnen troon was gezeten zag hij om zich heen en bespeurde met zigtbaar welgevallen dat de geheele tuin
de schrik had den koopman nuchter gemaakt maar hoe meer hij over de zaak nadacht hoe minder hij kon begrijpen dat eenige vuistslagen een mensch het leven hadden benomen iets wat volstrekt zijne bedoeling niet geweest was
mijn broeder was te ver gegaan om thans terug te treden hij volgde den hem gegeven raad terwijl ook de jonge dame zich van eenige harer kleederen ontdeed ten einde te vlugger te kunnen loopen
haast u sprak zij tot de vertrouwde slavin breng beiden naar de galerij welke aan de eene zijde in den tuin aan de andere op den tigris het uitzigt heeft
dat hij er tot in het hart door getroffen werd van haren kant kon ook de dame zich niet onthouden den prins aan te zien wiens beminnelijk voorkomen op haar een gelijken indruk maakte
ik verkocht mijn huis en al mijne bezittingen sloeg eene menigte koopmansgoederen in en voegde mij bij eene karavaan die naar perzië ging van daar nam ik mijnen weg naar samarcande waarna ik mij in deze stad heb neêrgezet