AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
nu zei ik ik kan alleen maar zeggen als t waar is dat hij een jonge dame die ik ken allerschandelijkst heeft behandeld en ik hoop van harte dat hij met die vrouw géén leven zal hebben dat zal ik altijd zeggen lieve kind daar kun je op aan
ik wil van nu af aan slechts leven voor mijn familiekring jij moeder en margaret moeten voortaan voor mij de geheele wereld zijn al mijn liefde zal tusschen jelui worden verdeeld
maar dat is nu eenmaal niet anders je vader dacht alleen aan hen en dàt moet ik zeggen je behoeft hem niet zoo bijzonder dankbaar te zijn of zijn wenschen zoo stipt na te komen want we weten best dat hij als hij maar kn bijna alles aan hen zou hebben nagelaten
hij kwam en onderzocht de patiënte en hoewel hij elinor poogde te bemoedigen door de verzekering dat haar zuster binnen eenige dagen hersteld zou kunnen zijn liet hij zich toch het woord besmetting ontvallen waardoor mevrouw palmer dadelijk zeer bezorgd over haar kindje werd
zij waren nog geen twee minuten alleen gebleven of hij begon al over edward te spreken want hij had ook van de predikantsplaats gehoord en was zeer benieuwd er meer van te vernemen
die drie of vier weken waren het ergst van alles en ten laatste ik behoef het u niet te zeggen moest ik u ontmoeten en hoe fraai was mijn houding
en zij had welhaast genoeg opgemerkt om dankbaar te zijn op zichzelf dat één gewichtiger beletsel haar vrijwaarde voor de kwelling der vele andere welke mevrouw ferrars had kunnen uitdenken voor eenige afhankelijkheid van hare luimen of eenige bezorgheid omtrent hare goede meening
nooit een keus kon doen en in verrukte weifelmoedigheid haar tijd verbeuzelde de morgen was al bijna verstreken toen zij thuis kwamen zoodra de deur openging vloog marianne haastig naar boven
en eindelijk vroeg zij om maar iets te zeggen of hij in londen was gebleven sedert zij elkaar het laatst hadden gezien ja antwoordde hij ietwat verlegen bijna altijd ik ben nog een paar malen te delaford geweest een dag of wat maar ik kon onmogelijk te barton terugkomen
ik ken dorsetshire zoo goed als niet maar ik zou het bijzonder gaarne nader leeren kennen elinor en ik durf wel zeggen dat fanny en ik daar je eerste en recht verheugde logeergasten zullen zijn
mama ik weet niet wat u van plan bent maar wat mij betreft als edward met dit meisje trouwt dan ziet hij mij nooit weerom dat zei ik zoodra ik t hoorde ik kon mijn ooren niet gelooven t was bepaald kwetsend voor mijn gevoel
twee of drie maanden riep mevrouw jennings wel lieve deugd kind wat praat je daar kalm over en kan de kolonel zoo lang wachten goeie hemel daar zou ik geen geduld voor hebben dat weet ik wèl en al wil men dien armen mijnheer ferrars nu nog zoo graag een dienst bewijzen twee of drie maanden op hèm te wachten dàt dunkt mij toch niet de moeite waard
woont geloof ik in st james's street zei hij een oogenblik later terwijl hij opstond elinor noemde het nummer van zijn huis dan moet ik nu gauw weg om hem den dank te betuigen dien jij niet van mij wilt aannemen om hem te verzekeren dat hij mij waarlijk zéér gelukkig heeft gemaakt
was hij een tijdlang half verbijsterd geweest dacht hij door verbazing ontzetting en vreugde over zulk een ongedachte verlossing hij liet elinor den brief lezen
en het verschil met haar houding tegenover de dames steele een verschil dat blijkbaar moest dienen om hààr te meer te vernederen vermaakte haar zelfs een weinig
wat zij zich zou voornemen te doen in verband met eene bijdrage tot hun inkomen moest daarna worden overwogen en thans bleek het duidelijk dat edward hoewel vooralsnog haar eenige zoon toch volstrekt niet als haar oudste werd beschouwd
een beschaafden en beminnelijken jongen man dien zij hadden leeren kennen kort na zijn zuster's komst te norland en die sedert dien tijd veel bij hen aan huis kwam
hij was kieskeurig op zijn maaltijden niet precies op zijn tijd hij hield veel van zijn kind hoewel hij deed als of het hem niet schelen kon en hij sleet des morgens met biljartspelen den tijd dien hij aan zijn zaken had behooren te wijden
maar de nauwlettendheid van zijn scherpen blik en de keurigheid van zijn smaak schenen het van zijn beleefdheid te winnen hij bestelde een tandenstoker étui voor eigen gebruik en eer hij tot een beslissing was gekomen omtrent de grootte het model en de versiering van het voorwerp
een goede kennis van mevrouw jennings voegde zich bij hen zoodra zij het hek waren binnengegaan en het speet elinor niet dat zij hun gezelschap bleef houden en druk doorpraatte met mevrouw jennings zoodat zij zelve rustig kon nadenken
en er kan geen reden bestaan waarom je t niet zou beproeven hem te winnen t is niet te denken dat een vroegere genegenheid van jouw kant je weet nu eenmaal wat dàt betreft daarvan kan geen sprake zijn de bezwaren zijn onoverkomelijk en je bent te verstandig om dat niet in te zien
doch door een beroep op haar genegenheid voor hare moeder door haar voor te stellen hoe die toegevende moeder zichzelve in ongelegenheid zou moeten brengen als zij zooals te verwachten viel zou toestemmen in die uitbreiding van hun personeel werd marianne tenslotte gekalmeerd
de gevoelens van voorheen konden niet worden teruggeroepen niets kon hem aan marianne hergeven met onverbroken trouw met onbezoedeld karakter niets kon het besef vernietigen van t geen de laatste had geleden door zijn toedoen noch de schuld uitwisschen van zijn gedrag jegens
nam afscheid met bemoedigende verzekeringen die elinor aanhoorde zonder dat zij doordrongen tot haar hart zij was kalm behalve wanneer zij aan hare moeder dacht doch zij had bijna geen hoop meer
marianne weer te zien zou ontzettend zijn en ik twijfelde zelfs of ik als ik haar zag bij mijn besluit kon volharden op dat punt echter onderschatte ik mijn krachten zooals uit het gebeurde is gebleken want ik ging ik zag haar zag hoe zij leed en verliet haar in haar lijden
dat heb je nu al bijna iederen dag gezegd antwoordde elinor sedert ze elkaar voor t eerst op high church down ontmoetten en toen ze elkaar nog geen week kenden was je al zeker dat marianne zijn portret in haar medaillon droeg tot het uitkwam dat het een miniatuur portretje van onzen oudoom was
zij zagen marianne niet eer het tijd was om te eten en zij zonder een woord te zeggen de kamer binnenkwam en aan tafel ging zitten haar oogen waren rood en gezwollen en het scheen alsof zij slechts met moeite hare tranen
daarover wil ik mij niet beklagen verre van daar hij had het volste recht over zijn eigendom te beschikken zooals hij verkoos maar wij hebben dientengevolge veel linnengoed porselein enz moeten aanschaffen ter vervanging van t geen werd weggenomen
natuurlijk antwoordde marianne men kan je niet overhalen om van meening te veranderen brandon dat weet ik van ouds zei sir john als je eenmaal een voornemen hebt opgevat
o maar terugkomen moet en zàl hij riep sir john als hij aan t eind van de week niet weer hier is ga ik hem halen ja doe dat zei mevrouw jennings dan kom je misschien erachter wat die zaak toch zijn mag neen ik begeer mijn neus niet in andermans zaken te steken t zal wel iets zijn waarvoor hij zich schaamt
hààr blijdschap en verrukking bleken althans duidelijk genoeg en zij verheugde zich mèt mevrouw jennings in de voorstelling dat zij samen gezellig in de pastorie te delaford zouden zitten eer de maand september was verstreken
over een paar maanden marianne zei ze zal elinor waarschijnlijk al haar eigen thuis hebben gevonden wij zullen haar missen maar zij zal gelukkig zijn o mama hoe zullen we t zonder haar stellen
je kunt wel begrijpen dat we na al die onkosten nu volstrekt niet rijk kunnen genoemd worden en dat mevrouw ferrars vriendelijkheid ons bijzonder welkom is zeker zei elinor en ik hoop dat je met haar bijstand nog eenmaal zoover zult komen dat je ruim en royaal leven kunt
door de ongewone aantrekkelijkheid van zijn persoon door zijn openhartige bezielde levendige wijze van zich te uiten die op zichzelf toch niets verdienstelijks insloot en door die nog steeds zoo vurige liefde voor marianne waaraan hij zelfs niet mocht toegeven zonder schuld op zich te laden
als ik niet wist elinor dat je altijd anders bent dan ik dan zou ik mij verbazen over je kalmte bij dit bericht als ik mijn gezin een groot geluk had mogen toewenschen dan zou ik het allerliefst hebben gezien dat kolonel brandon met een van jelui tweeën trouwde en ik geloof dat marianne nog het gelukkigst met hem zal zijn
den volgenden morgen kreeg ik weer een briefje van marianne nog steeds hartelijk open eenvoudig vertrouwend al wat mijn gedrag verfoeilijk kon doen schijnen ik kon er niet op antwoorden ik beproefde het maar kon geen woorden vinden
maar dat maakte het onkiesche van haar gedrag des te meer voelbaar en zou voor een vrouw in mevrouw dashwood's omstandigheden met slechts alledaagsche gevoelens hoogst onaangenaam zijn geweest
de lieve mevrouw jennings zegt ze zie je wel ze is een best meisje met een hart van goud t is bepaald mooi ze kan t maar aardig zeggen ja stellig ga ik haar eens gauw opzoeken wat is ze oplettend ze denkt aan iedereen
misschien zonder veel langer uitstel van cleveland dat een paar mijlen van bristol was gelegen duurde de reis naar barton niet langer dan één dag hoewel dan een langen dag reizens en hun eigen knecht kon hen daar gemakkelijk komen afhalen
al haar ongeduldig verlangen om weer thuis te zijn keerde thans terug haar moeder was haar dierbaarder dan ooit dierbaarder juist door dat overdreven schoon misplaatst vertrouwen in willoughby en zij drong onstuimig aan op hun vertrek
en marianne ontzonk spoedig de moed als zij poogde te spreken over een onderwerp dat haar altijd een ontevreden gevoel gaf met zichzelve door de vergelijking die het wel moest oproepen tusschen elinor's gedrag en het hare
maar hij vroeg ook niet om hoop of bemoediging het was eene onwillekeurige uiting van vertrouwen een niet te weerhouden zielsuitstorting tegenover eene vriendin wier bijzijn hem rust schonk geen vraag gericht tot eene moeder
we gaan toch zei sir john het mag niet afspringen nu we er bijna zijn nog wel er zit niet anders op brandon dan dat je morgen naar de stad gaat ik wenschte wel dat het zoo gemakkelijk geschikt kon worden maar ik kan mijn reis waarlijk geen dag uitstellen
hoewel zij niet precies wist aan wien de schuld te geven ergerde zij zich over alle afwezige vrienden ze waren allen vergeetachtig of lui wanneer schrijft u aan kolonel brandon moeder was de vraag die voortsproot uit haar ongeduldig verlangen dat er toch iets gebeuren mocht
door haar geborduurd als een bewijs dat zij niet zonder resultaat zeven jaren in een deftige londensche kostschool had doorgebracht daar zij eerst twee uren na hun aankomst zouden dineeren besloot elinor in dien tusschentijd aan haar moeder te schrijven en ging zitten om haar brief te beginnen
het jaargeld haar door de wet toegezegd was niet evenredig aan haar fortuin noch voldoende voor haar behoorlijk onderhoud en ik vernam van mijn broeder dat eenige maanden geleden het recht om het in ontvangst te nemen aan een ander was afgestaan
tijd noch gelegenheid zijn noodig om vertrouwelijkheid te doen ontstaan dat doet alleen natuurlijke neiging sommige menschen zouden elkaar in zeven jaar niet leeren kennen
en zich verbeelden dat zij van hun top combe magna zou kunnen zien in zulke oogenblikken van zalig van onwaardeerbaar lijden verheugde zij zich onder heete tranen te cleveland te zijn
mevrouw jennings had zich van den beginne in het hoofd gezet dat marianne er nooit weer bovenop zou komen en kolonel brandon die niet veel anders had te doen dan mevrouw jennings sombere voorspellingen aan te hooren was niet in de stemming om hun invloed te weerstaan
als het eenvoudig en vloeiend proza was geweest dat zou hij stellig meer tot zijn recht hebben doen komen ik dacht het al maar jij moest hem juist cowper geven
noch door zijn aanleg noch door zijne neigingen was hij geschikt de wenschen te vervullen van zijne moeder en zuster die verlangden hem te zien uitblinken als zij wisten zelven eigenlijk niet wat
nog een zware taak wachtte mij eer ik devonshire kon verlaten ik had beloofd dien dag bij u te zullen dineeren er was dus eenige verontschuldiging noodig voor het verbreken dier belofte of ik deze schriftelijk zou afleggen of persoonlijk zou komen brengen was een punt waarover ik het langen tijd niet met mijzelf kon eens worden
en daar elinor ondanks de schoonheid en het schrander voorkomen der jongere zuster maar al te goed haar gemis van ware beschaving en eenvoud doorzag vertrok zij zonder in het minst te verlangen hen nader te leeren kennen
vele tranen werden door hen gestort bij hun laatst vaarwel aan de plek die zij zoozeer hadden liefgehad lief lief norland zei marianne toen zij alleen rondom het huis zwierf den laatsten avond
aan het ontbijt at zij niets en deed ook geen poging iets te eten zoodat elinor's aandacht slechts gericht kon zijn op één doel niet bij haar aandringen niet haar beklagen niet op haar letten doch alleen maar trachten te zorgen dat mevrouw jennings enkel notitie nam van haarzelf
marianne stond den volgenden morgen op haar gewonen tijd op antwoordde op elke vraag dat zij zich beter gevoelde en trachtte te bewijzen dat dit het geval was door ook haar gewone bezigheden ter hand te nemen
och dat arme kind ik zal haar maar niet langer lastig vallen beter dat ze maar eens flink uitschreit eens voor al van avond komen de parry's en de sanderson's gelukkig dat zal haar een beetje afleiden
ik zie niet in dat ik iets verkeerds heb gedaan door in den tuin van mevrouw smith te wandelen of haar huis te bezien beiden zullen eenmaal toebehooren aan mijnheer willoughby en al zouden ze eenmaal aan jezelf toebehooren marianne dan hadt je nog geen recht te doen wat je deedt
voor iets goeds moet men ook wat overhebben en het heeft mij geld gekost dat is zeker meer dan je denkt dat het bezit werkelijk en op zich zelf waard was
en als elinor's geheugen bestand was geweest tegen de zware eischen die dit leerzaam verhaal eraan stelde dan had zij reeds aan het begin hunner kennismaking op de hoogte kunnen zijn van de geringste bijzonderheden omtrent de laatste ziekte van den heer jennings en wat hij gezegd had tegen zijn vrouw een paar minuten voor hij stierf
en elinor kon ondanks haar telkens terugkeerenden twijfel aan willoughby's standvastigheid de verwachtingsvolle verrukking die marianne's ziel vervulde en straalde uit haar blik niet aanschouwen zonder te gevoelen hoe kleurloos daarbij vergeleken haar eigen vooruitzichten schenen
wel zéér pijnlijk en vernederend moest de oorzaak zijn eener droefgeestigheid waaraan zij niet kon wenschen haar te zien toegeven in tegenspraak met haar persoonlijken wensch achtte mevrouw dashwood het beter voor marianne thans overal elders liever te zijn dan juist te barton
nu eens beschouwde zij willoughby als even ongelukkig en even schuldeloos als zichzelve en dan weer ontviel haar elke troost door de onmogelijkheid hem van schuld vrij te pleiten
ik wilde alleen maar antwoordde haar zuster dat ik iets kn uitrichten om je te troosten en goed te doen dit was zooals trouwens àlles zou zijn geweest te veel voor marianne die nog slechts uit het diepst van haar gefolterd hart kon uitroepen
die heeft mijn oudste zuster geschilderd zei hij ik denk dat u als man van smaak ze wel mooi zult vinden ik weet niet of u al meer van haar tekeningen hebt gezien maar over t algemeen beschouwt men haar als zeer talentvol
en die twijfel was voldoende om haar te weerhouden van een rechtstreeksche vraag tot marianne gericht niets kon duidelijker blijk geven van oprechte genegenheid voor hen allen dan willoughby's gedrag
maar inplaats van dat te doen verzekerde zij haar volkomen oprecht dat zij haar inderdaad beklaagde tot groote verbazing van lucy die hoewel zelve alles behalve op haar gemak toch hoopte door elinor te worden beschouwd met niet te onderdrukken afgunst
moogt niet denken dat eenige zwakheid eenig natuurlijk gebrek aan begrip van haar kant eene verontschuldiging zou kunnen zijn voor de lichtzinnige wreedheid door u zoo duidelijk aan den dag gelegd
zij gevoelde wel dat ze edward bijzonder hoog schatte ze geloofde dat die waardeering wederkeerig was maar zij had méér zekerheid noodig indien marianne's overtuiging omtrent hun wederzijdsche genegenheid haar aangenaam zou zijn ze wist als marianne en haar moeder één oogenblik iets gisten dan waren ze in t volgende er zeker van
want morgen zouden zij de thuisreis hebben aanvaard vergezeld door een knecht van mevrouw jennings zoodat zij in den loop van den daaropvolgenden dag hun moeder zouden zijn komen verrassen de weinige woorden die zij sprak uitten enkel haar beklag over dit onvermijdelijk uitstel
als je mij zegt dat ik van hem mag houden als een broer dan zal ik evenmin iets onvolmaakts zien in zijn gezicht als nu in zijn hart elinor schrikte bij die woorden en t speet haar dat ze zich onwillekeurig had laten verleiden met zooveel warmte van hem te spreken
zij kreeg voor t eerst aanleiding om op hem te letten en nog gunstiger over hem te gaan denken door eene opmerking die elinor op zekeren dag toevallig maakte over het verschil tusschen hem en zijn zuster die tegenstelling was voor haar moeder de allerwelsprekendste aanbeveling
u moet niet vergeten mama dat ik de zaak nooit als zeker beschouwde ik beken dat ik wel eens twijfel heb gekoesterd die twijfel is echter reeds verminderd en zal misschien spoedig geheel verdwijnen als het blijkt dat zij in briefwisseling zijn dan ben ik niet bang meer
zoodra ze weer in het rijtuig zaten wilde mevrouw jennings alles hooren maar daar elinor zoo min mogelijk dingen wilde verder vertellen die om te beginnen door ongeoorloofde middelen te harer kennis waren gekomen
lucy maakte bereidwillig plaats voor haar en de twee bevallige mededingsters zaten dus naast elkaar aan de zelfde tafel in de grootste eendracht bezig aan de voltooiing van een gemeenschappelijk werk
maar hij zei dàt nooit hij gaf niet om zijn moeder's boosheid zoolang hij mijn liefde bezat onze vooruitzichten zijn niet schitterend maar wij moeten wachten en het beste hopen
en haastte zich daarna beide brieven aan hare dochters te laten zien om zeker te zijn van hare goedkeuring eer haar antwoord werd verzonden elinor had altijd gedacht dat het verstandiger zou zijn als zij zich vestigden op eenigen afstand van norland dan vlak in de buurt van hunne tegenwoordige kennissen
en toen marianne naar de hare werd gevraagd maakte zij hen allen met elkaar boos door te zeggen dat zij er geene meening op nahield in dezen omdat zij nooit veel op de kinderen had gelet
elinor's blijdschap bij het zien van wat beiden bij die ontmoeting gevoelden werd alleen verminderd door de vrees dat marianne nu niet meer zou kunnen slapen doch mevrouw dashwood kon kalm kon zelfs voorzichtig zijn waar het behoud van haar kind op het spel stond
zoodra de begrafenis van zijn vader was afgeloopen kwam mevrouw john dashwood met haar kind en hun bedienden zonder aan haar schoonmoeder eenig bericht te hebben gezonden van haar voornemen niemand kon haar recht om te komen betwisten het huis behoorde aan haar echtgenoot van het oogenblik af dat zijn vader overleed
eene zonderlinge lotsbestemming viel marianne dashwood ten deel zij was bestemd de onjuistheid van haar eigen meeningen te ontdekken en te handelen in tegenspraak met haar meest geliefkoosde stelregels
mijn ziekte heeft mij aan het denken gebracht heeft mij den tijd en de kalmte geschonken die noodig zijn voor ernstigen inkeer tot zichzelf lang eer ik weer sterk genoeg was om te spreken was ik tot nadenken uitmuntend in staat
ving met blijdschap haar woorden op en bewaarde ze in haar hart terwijl zij antwoordde als je dat zeker wist dan zou je dat rust geven geloof je ja mijn gemoedsvrede is er in dubbelen zin bij betrokken want het is niet alleen afschuwelijk iemand die voor ons geweest is wat hij was voor mij te verdenken van zulke plannen
dat deed hij wèl elinor weken achtereen heeft hij dat gevoeld ik weet het stellig wàt hem nu ook heeft doen veranderen en dat kan niet anders zijn dan de vuigste verdachtmaking tegen mij aangewend eens was ik hem zoo dierbaar als mijn eigen hart slechts kon verlangen
de relatie was zeer zeker waardevol en verschafte haar waarschijnlijk eenig aanzien onder hare vrienden en als zich niets voordeeligers opdeed was het beter voor haar met jou te trouwen dan ongehuwd te blijven
mevrouw ferrars begon lucy even noodig te hebben als robert en fanny en terwijl het edward nooit van harte werd vergeven dat hij eenmaal voornemens was geweest met haar te trouwen en elinor hoewel door fortuin en geboorte haar meerdere nog altijd als eene indringster werd beschouwd
marianne had oprecht medelijden met haar maar zij maakte de zaak eer erger dan beter door met een hooge kleur en op driftigen toon tegen margaret te zeggen vergeet niet dat je dingen waarvan je niet zeker bent niet moogt
het feit dat hij een jong meisje had verleid en verlaten de ellende van dat arme kind en de twijfel welke plannen hij wellicht omtrent haarzelve had gekoesterd dit alles had zulk een neerdrukkenden invloed op haar geest dat zij niet van zich kon verkrijgen zelfs tegen elinor te spreken over t geen zij gevoelde
we hebben al de oude meidoorns opgeruimd die daar verspreid op den heuvel groeiden elinor hield haar spijt en haar afkeuring voor zich en was maar blijde dat marianne er niet bij was om zich mèt haar te ergeren
deed haar zijn bezoek toch welkom zijn en het speet haar bijzonder dat deze man die zooveel van hare zuster hield moest bemerken dat zij bij zijn weêrzien niets dan verdriet en teleurstelling gevoelde
wat hij een jaar later omtrent dit onderwerp zou hebben te vertellen laat ik over aan de verbeelding van echtelieden dat lucy stellig bedoeld had hem te bedriegen en hem met eene uiting van boosaardigen triomf in hare opdracht aan thomas zijn afscheid te geven was elinor volkomen duidelijk
want hoewel in een paar uren van volijverig en onverpoosd gesprek meer onderwerpen kunnen worden behandeld dan feitelijk aan twee redelijke wezens gemeenschappelijk belang kunnen inboezemen bij gelieven is het toch anders gesteld
wààr dan ook de grenzen mochten zijn van dat gevoel het was voldoende om zijn zuster toen zij het bespeurde ongerust te maken en meteen zooals bij haar iets van zelf sprekends was uiterst onbeleefd
maar haar afkeuring van zijn gedrag verblindde haar niet voor het ongepaste in het feit van marianne's schrijven zelf en in stilte betreurde zij de onvoorzichtigheid die gewaagd had zich dergelijke ongevraagde uitingen van teederheid te laten ontvallen
ik voelde mijzelve voegde zij erbij even plechtig aan hem verbonden alsof de wet onze verbintenis bezegeld had dat geloof ik graag zei elinor maar hij dacht er ongelukkig zoo niet over
mevrouw dashwood en hare dochters hadden zich weinig voorgesteld toen zij pas in devonshire waren komen wonen dat de verplichtingen van den gezelligen omgang al spoedig zooveel van hun tijd zouden in beslag nemen of dat zij zoo herhaaldelijk uitnoodigingen en zoo geregeld bezoeken zouden ontvangen
haar huishouding was op ruimen en aangenamen voet ingericht en behalve een paar oude vrienden uit de city die zij tot lady middleton's ergernis niet had willen laten varen ging zij met niemand om aan wie zij hare jeugdige vriendinnen niet had kunnen voorstellen zonder hare gevoelens te kwetsen
toen marianne's briefje mij de zekerheid schonk dat ik haar nog even dierbaar was als vroeger dat zij ondanks de vele vele weken sedert onze scheiding verloopen nog even trouw was aan haar eigen gevoelens en nog even vertrouwend op de standvastigheid van de mijne ontwaakte in mij het
ik hoop dat mijn schrijven je vroeg genoeg bereikt om je van avond hier te kunnen zien maar ik zal er niet op rekenen morgen verwacht ik je in elk geval dus tot ziens m d in haar tweeden brief den morgen na de danspartij bij de middletons schreef zij
want zij verdacht hen ervan nog steeds zooveel van elkander te houden dat zij bij alle gelegenheden niet ijverig genoeg konden worden gescheiden gehouden door woord en door daad de inlichting echter die zij niet verkoos te verstrekken gewerd elinor al spoedig uit een andere bron
marianne's lippen beefden en zij herhaalde het woord zelfzuchtig op een toon alsof zij wilde zeggen dus je denkt werkelijk dat hij zelfzuchtig is
het zal u pleizier doen te hooren en de lieve mevrouw jennings ook dat ik gisteren twee gelukkige uren met hem doorbracht hij wilde niet hooren van een scheiding tusschen ons hoewel ik zooals ik dacht dat mijn plicht was er ernstig bij hem op aandrong uit voorzichtigheid en zou meteen afscheid van hem hebben genomen voorgoed als hij erin had toegestemd
juffrouw anne werd het minst van streek gebracht door hun bijzijn en het stond in hun macht haar geheel ermee te verzoenen als een van hen beiden haar maar eens volledig en tot in de kleinste bijzonderheden had ingelicht omtrent die geschiedenis tusschen marianne en den
hoe allervreemdst zei ze zachtjes op teleurgestelden toon terwijl zij naar het venster ging ja waarlijk wèl vreemd herhaalde elinor in stilte terwijl ze haar zuster met bezorgdheid
eindelijk kwam de zaak in orde het ivoor het goud en de parelen kregen elk de hun aangewezen bestemming en nadat de jonge man den laatsten dag had genoemd dien hij dacht te kunnen doorleven zonder zijn
en daarom moet elke omstandigheid die deze verschrikkelijke ramp kan verhaasten zoo lang mogelijk voor haar verborgen worden gehouden mevrouw ferrars kan nooit vergeten dat edward haar zoon is
je begrijpt wat ik bedoel doch ofschoon mevrouw ferrars hen dan al kwam bezoeken en hen steeds behandelde met een zeker vertoon van quasi genegenheid zij behoefden zich niet de beleediging te laten welgevallen van haar werkelijke gunst en voorkeur
onder die omstandigheden was het beter voor beiden niet lang achtereen samen te zijn en marianne's rusteloosheid belette haar niet alleen ook maar een oogenblik in de kamer te blijven nadat zij zich gekleed had
de hartverscheurende droefheid die haar in het begin overweldigde werd opzettelijk hernieuwd gezocht telkens en telkens weder opgewekt zij gaven zichzelf geheel over aan haar verdriet
toen kolonel brandon's bezoek na een dag of vier was afgeloopen vertrokken de beide heeren samen uit barton zij zouden eerst naar delaford gaan opdat edward zijn toekomstig tehuis zou kunnen in oogenschouw nemen en met zijn beschermer en vriend zou kunnen overleggen welke verbeteringen nog vielen aan te brengen
doch in hare smart liet zij zich eveneens door haar verbeelding medevoeren even ver van alle vertroosting als in haar vreugde van storende pijn mevrouw
met de overtuiging van zijne teedere gehechtheid aan haarzelve die ten laatste schoon lang nadat zij voor ieder ander duidelijk was gebleken zich ook aan haar opdrong wat kon zij doen
ja zeker doe je dat eigenlijk om je de waarheid te zeggen ben ik inwendig overtuigd dat je vader in t geheel niet bedoeld heeft dat je hun geld zoudt geven ik geloof stellig die hulp die hij op het oog had was niet anders dan wat men natuurlijk van je zou mogen verwachten
geleek welzeker antwoordde elinor ik herinner het mij zéér goed het scheen hem genoegen te doen dit te hooren en hij ging voort als ik mij niet laat misleiden door de onzekerheid de partijdigheid eener teedere herinnering dan bestaat tusschen hen beiden een sterke gelijkenis zoowel innerlijk als uiterlijk
een dergelijke doodverklaring van robert had haar een volle veertien dagen kinderloos gelaten en nu zij edward weer in t leven had teruggeroepen was zij weer een zoon rijk hoewel hem het aanzijn nu weder was vergund gevoelde hij zich voor t vervolg nog niet volkomen zeker van zijn bestaan eer hij kennis had gegeven van zijne nieuwe verloving
besloot met een zeer vriendelijke uitnoodiging aan den heer en mevrouw dashwood om haar te barton te bezoeken en tot edward richtte zij die met nog meer hartelijkheid hoewel het onlangs met haar schoondochter gevoerde gesprek haar had doen besluiten niet langer te norland te blijven dan onvermijdelijk was
geen enkel woord werd tusschen hen gewisseld zij wachtten zwijgend tot de bezoeker verschijnen zou zijn voetstappen klonken op het grintpad daarna in de gang en een oogenblik later stond hij voor hen
en zoodra hij t kind zag zei hij ook net als wij dat het een beetje roos was in het tandvleesch en toen was charlotte gerust en juist toen hij wou heen gaan kwam t mij zoo in de gedachte ik weet niet hoe t zoo was maar t viel mij zoo in om hem te vragen of hij ook iets nieuws had te vertellen
maar mevrouw ferrars heeft een nobele natuur om je nog een voorbeeld te noemen van haar royaliteit toen we nu onlangs in de stad kwamen heeft ze omdat ze wel wist dat we niet ruim bij kas waren fanny een presentje toegestopt van tweehonderd pond
al ben ik er niet in geslaagd eenige redelijke verontschuldiging te vinden voor je houding ik blijf toch bereid te vernemen welke verdediging je kunt aanvoeren voor je gedrag misschien heb je door misverstand of boos opzet iets omtrent mij gehoord waardoor je een minder goede meening omtrent mij hebt opgevat
kwam juist bij tijds terug om zich bij de anderen te voegen die het huis verlieten om de onmiddellijke omgeving eens in oogenschouw te nemen en de morgen werd verder aangenaam gesleten met een wandeling door den moestuin waar zij de bloesems bewonderden der langs de muren geleide vruchtboomen en luisterden naar de klachten van den tuinman over de vorst
margaret de andere zuster was een blijgezind goedaardig meisje maar daar zij reeds vrij wat van marianne's romantische neigingen had overgenomen zonder juist veel van haar verstand te bezitten beloofde zij thans nu ze dertien was niet op lateren leeftijd de gelijke van hare zusters te zullen worden
ik zou nooit gelukkig met hem hebben kunnen zijn nadat ik dit alles had vernomen zooals vroeger of later had moeten gebeuren ik zou geen vertrouwen geen achting hebben kunnen gevoelen niets zou dit voor mijn gevoel hebben kunnen uitwisschen
hij is voornemens zijn bediende dadelijk ervoor naar somersetshire te zenden voegde zij erbij en als het komt gaan we iederen dag rijden jij mag het ook gebruiken stel je toch eens voor elinor hoe zalig het zijn zal in galop over onze heuvels te snellen
voor het gemak van haar kinderen zou zij het liever hebben gehouden als zij met haar eigen wenschen te rade ging maar elinor's voorzichtigheid behield de overhand hare wijsheid was het ook die het getal hunner dienstboden beperkte tot
ja t is waar zei de heer dashwood je hebt groot gelijk vader kan niets meer hebben bedoeld met zijn verzoek aan mij dan wat je zegt ik begrijp dat nu volkomen en ik zal mijn belofte getrouw vervullen door bewijzen van vriendelijkheid en hulp in den geest zooals jij dat aangaf
maar je kijkt ernstig marianne heb je iets aan te merken op je zuster's keuze misschien zei marianne mag ik mij er wel een weinigje over verwonderen edward is heel aardig en ik houd ook veel van hem
nu kind riep zij uit ik heb den jongen man maar naar boven gestuurd was dat niet goed hij maakte zeker geen bezwaar had hij niets tegen op het voorstel neen mevrouw dat was niet waarschijnlijk en wanneer zou hij dan nu klaar kunnen zijn want dààrvan schijnt alles af te hangen
van hun genegenheid heb ik geen bewijs meer noodig zei elinor maar van hun verloofd zijn wèl ik ben omtrent beide punten volkomen gerust en toch is er door geen van hen beiden één woord tegenover u gerept van dat onderwerp
haar eigen liefde voor edward te bestrijden en hem zoo weinig mogelijk te ontmoeten zij kon zich de voldoening niet ontzeggen althans een poging te doen om lucy te overtuigen dat haar hart niet gewond was
plicht genegenheid alles verloor hij uit het oog ik had nooit gedacht dat edward zoo stijfkoppig zoo ongevoelig kon zijn
was zij getuige geweest van zijne droefheid en had zij den invloed ondergaan van zijn gelaat en zijne wijze van zich te uiten dan zou waarschijnlijk haar medelijden grooter zijn geweest doch elinor vermocht noch wenschte door haar nauwkeurige uiteenzetting in anderen die gevoelens te wekken welke in den aanvang bij haarzelve waren wakker geroepen
er is echter veel waars in wat u zegt omtrent de overwegingen te zijnen gunste die wij moeten laten gelden en ik wensch werkelijk eerlijk te zijn in mijn oordeel over iedereen willoughby kàn ongetwijfeld zeer voldoende redenen hebben voor zijn gedrag en ik hoop dat dit het geval is
mevrouw jennings prees edward's gedrag met groote warmte maar alleen elinor en marianne beseften de ware verdienste ervan zij alleen wisten hoe weinig hem verlokte tot ongehoorzaamheid en hoe gering de troost was die hem overbleef bij het verlies van vrienden en fortuin buiten de zekerheid goed te hebben gehandeld
die een doorloopende invitatie had ontvangen bezocht hen bijna iederen dag hij kwam om te kijken naar marianne en te praten met elinor die dikwijls meer genoegen vond in een gesprek met hem dan eenige andere der dagelijksche kleine gebeurtenissen haar kon schenken maar die tevens met bezorgdheid zag dat hij nog steeds haar zuster liefhad
zijn genegenheid gold haar en haar alléén daarin kon zij zich niet vergissen haar moeder haar zusters fanny allen hadden te norland begrepen hoe hij haar waardeerde het was geen begoocheling van haar eigen
t is bepaald iets héél treurigs zei ze ik zag t aan zijn gezicht die arme man ik vrees dat het met zijn geldzaken niet in orde is dat landgoed te delaford heette niet meer dan tweeduizend in het jaar op te brengen en zijn broer liet het in een treurigen toestand achter hij zal bepaald hebben moeten overkomen voor geldzaken want wat kan t anders zijn
de baatzuchtige scherpziendheid van lucy die robert eerst in de val had doen loopen werkte hoofdzakelijk mede om hem daaruit te verlossen want haar eerbiedige onderdanigheid haar ijver in het bewijzen van attenties en haar eindelooze vleierijen verzoenden zoodra zij maar de geringste gelegenheid vond haar kunsten in praktijk te brengen
meer kon sir john niet doen maar hij zag ook niet in dat meer dan dat kon verlangd worden naar zijne meening beteekende samenzijn vertrouwelijkheid en zoolang zijn geregelde plannetjes om hen met elkaar in aanraking te brengen maar slaagden twijfelde hij geen oogenblik of zij waren gezworen vriendinnen
en gisteren praatte ik nog van twee meisjes en twee knechts t lijkt er niet naar neen ze moeten een flinke werkster hebben betty's zuster zou hun nu niet meer passen
nu hij genoeg had gezegd om zijn armoede in een helder licht te stellen en de verplichting te ontgaan bij zijn volgend bezoek aan den juwelier voor ieder van zijn zusters een paar oorbelletjes te koopen begon hij aan vroolijker dingen te denken en elinor geluk te wenschen dat ze een vriendin had als mevrouw jennings
mevrouw dashwood had door haar man de plechtige belofte vernomen hem door zijn zoon te haren behoeve gedaan en welke zijn laatsten gedachten hier op aarde troost had geschonken
ik kwam om u ernaar te vragen maar ik kreeg reeds zekerheid eer ik de vraag kon doen is alles dus beslist is het onmogelijk om maar ik heb geen recht en ik zou geen kans hebben te slagen
willoughby ik raad u aan nu naar combe terug te keeren ik heb geen tijd om langer te blijven wàt u mij ook hebt te zeggen morgen zult u het u beter herinneren en het beter kunnen verklaren
maar mevrouw john dashwood zou het in t geheel niet goedkeuren dat edward predikant werd dàn vermoed ik dat mijn voorspraak weinig zou baten hier zwegen beiden geruimen tijd eindelijk zei lucy met een diepen zucht
marianne was in elk opzicht oneindig beter en hij verklaarde haar thans geheel buiten gevaar mevrouw jennings misschien voldaan nu haar sombere voorgevoelens althans gedeeltelijk waren bewaarheid door den pas uitgestanen angst
elinor die niet aanstonds bespeurde hoe marianne door haar wisselende kleur en gespannen blik verried dat het plan haar niet onverschillig was sloeg dadelijk dankbaar maar beslist de uitnoodiging voor hen beiden af in de meening dat zij het op dit punt volkomen eens waren
elinor zag en beklaagde in haar de verwaarloozing van gaven die onder zorgvuldige leiding achting hadden kunnen verwerven doch zij zag tevens met vrij wat minder hartelijk medegevoel het volslagen gebrek aan kieschheid aan
dat het in één woord de hoop zou kunnen verwezenlijken op een toekomstig geluk daar edward zelf niet kon zeggen wat hij gevoelde mag men niet verwachten dat een ander het voor hem kan doen
daar zij van dit alles niets bespeurde zij kon evengoed zich in haar gedachten verdiepen en onbewust blijven van t geen rondom haar voorviel in den juwelierswinkel als in haar eigen slaapkamer thuis
ik heb zooeven mijn opdrachten in ontvangst genomen en allenham vaarwel gezegd en bij wijze van vertroosting ben ik nu komen afscheid nemen van u naar londen en ga je vandaag nog
neen mevrouw zelfs niet aan lucy een dag uitstel maakt weinig verschil en mij dunkt dat er niet met anderen over moet worden gesproken eer ik aan den heer ferrars geschreven heb dat zal ik nu aanstonds doen het komt er voor hem op aan geen tijd te verliezen want hij zal natuurlijk nog veel te doen hebben met het oog op zijn aanstelling als predikant
ze is niet heel wel ze heeft al een paar weken last van haar zenuwen dat is jammer op haar leeftijd doet ziekte alle frischheid verloren gaan hààr bloei heeft maar kort geduurd in september nog was ze een van de mooiste meisjes die ik kende met veel aantrekkelijks voor mannen
t zal mijn man zooveel pleizier doen u te zien zei ze wat denkt u wel dat hij zei toen hij hoorde dat u met mama meekwam ik kan t mij op t oogenblik niet goed meer herinneren maar t was iets héél grappigs
hoe zwaar je lijden thans ook is bedenk wat je zoudt geleden hebben als het nog langer had geduurd eer je zijn waren aard ontdekte als je verloving maandenlang slepende was gebleven zooals licht had kunnen gebeuren eer hij er een eind aan maakte elke nieuwe dag van noodlottig vertrouwen van jouw kant zou den slag te zwaarder hebben doen treffen
elinor had den heer palmer zoo zelden ontmoet en bij die enkele gelegenheden zijn houding tegenover haar en hare zuster zoo verschillend bevonden dat zij zich niet recht kon voorstellen hoe hij eigenlijk zou zijn in zijn eigen huiselijken kring
hoofdstuk xxvi elinor kon toen zij eenmaal met mevrouw jennings in het rijtuig was gezeten aan t begin van de reis naar londen onder hare bescherming en als haar gast niet nalaten zich te verbazen over haar eigen toestand
het doet mij oprecht genoegen dat te hooren daar ben ik bepaald blij om maar zoo behoort het ook het zijn menschen van fortuin ze zijn familie van je en men kon met recht verwachten dat ze door beleefdheid en voorkomendheid je leven zouden pogen te veraangenamen en je hebt het dus zeer naar je zin in je huisje en verder niets te wenschen
doch ik behoef mij niet nader te verklaren voegde hij erbij met verhoogde kleur en haar aanziende met een vragenden blik uwe bijzondere vertrouwelijkheid met u zult waarschijnlijk de geheele geschiedenis reeds hebben vernomen
en hij zou waarschijnlijk spoedig hebben geleerd de tallooze voorrechten verbonden aan het bezit van een door geen schuld bezwaard goed en een ruim inkomen van veel meer gewicht te achten zelfs voor zijn huiselijk geluk dan iets zoo onbeteekenends als de geaardheid zijner
ja hij zou ze drie duizend pond geven dat was ruim en royaal het zou voldoende zijn om ze geheel onbezorgd te doen leven drie duizend pond hij kon die aanzienlijke som wel missen zonder veel bezwaar hij dacht er den geheelen dag aan en vele dagen achtereen en hij had er geen berouw van
ik dank u zeer riep lucy hartelijk dat u het ijs hebt gebroken dat verlicht mij bepaald want ik was werkelijk bang dat ik u op de eene of andere manier had beleedigd door wat ik u dien maandag heb verteld
elinor had nauwelijks de laatste bezoekers uit haar hoofd gezet was nauwelijks bekomen van haar verwondering over charlotte's vermogen om tevreden te zijn zonder oorzaak over het komediespel van den heer palmer dat zijn betere eigenschappen verborg en over het vreemde gebrek aan natuurlijke overeenstemming dat dikwijls bestond tusschen man en vrouw
uit het voorkomen der beide zusters zou hebben afgeleid dat elinor in stilte treurde over beletselen die haar voor altijd moesten gescheiden houden van het voorwerp harer liefde
hierbij haalde zij een brief uit haar zak en liet elinor vluchtig het adres zien u kent natuurlijk zijn handschrift t is een mooie hand maar dit is niet zoo goed geschreven als gewoonlijk hij was stellig moe want hij had juist een groot vel aan mij zoo dicht mogelijk volgeschreven
is er geen brief voor mij gekomen nadat wij uitgingen zei ze tot den bediende die de pakjes binnenbracht deze antwoordde ontkennend weet je het zeker vroeg zij heeft geen knecht of geen kruier een briefje gebracht de knecht antwoordde dat dit niet het geval was
door het bericht dat de dames steele eveneens waren uitgenoodigd zoo goed stonden zij bij lady middleton aangeschreven zoozeer hadden zij zich door hun vleierij in haar gunst weten te dringen dat zij hoewel lucy niet gedistingeerd en haar zuster zelfs niet recht vertoonbaar was
uw zuster wensch ik alle geluk dat zich laat denken voor willoughby hoop ik dat hij zal trachten haar waardig te zijn daarop nam hij afscheid en vertrok
zij kon niet nalaten te glimlachen bij het zien van de beminnelijkheid door moeder en dochter ten toon gespreid tegenover iemand want lucy werd met bijzondere onderscheiding behandeld die zij wanneer ze evengoed op de hoogte waren geweest als zijzelve liever zouden hebben willen vernielen
was een z sterksprekend overtuigend bewijs hoe uitsluitend dat doel haar vervulde als elinor zelfs na al wat er was voorgevallen niet had kunnen verwachten
de reden welke zij aanvoerde was hun stellig besluit hun moeder niet om dezen tijd van het jaar te willen alleen laten mevrouw jennings scheen min of meer verwonderd over die weigering en herhaalde hare vraag onmiddellijk
er is in zijn oogen niets van dien geest van dat vuur dat zoowel deugd als intellectueele begaafdheid verraadt en dan bovendien nog mama ik ben bang dat hij eigenlijk geen goeden smaak heeft
spreek haar van mijn ellende en mijn berouw zeg haar dat mijn hart haar nimmer ontrouw was en zeg zoo u dat wilt dat zij op dit oogenblik mij dierbaarder is dan ooit
en edward marianne's verontwaardiging barstte los zoodra hij de kamer uit was en daar haar heftigheid het voor elinor onmogelijk en voor mevrouw jennings onnoodig maakte terughouding te betrachten gaven zij eendrachtig en met groote levendigheid uiting aan hun afkeuring van het drietal
zoo kort hadden zij deze dame nog maar gekend zoo weinig pasten zij bij haar in leeftijd en geaardheid en zoovele bezwaren tegen dezen stap had zij nog slechts een paar dagen te voren gemeend te moeten aanvoeren
laatst te longstaple was heb ik hem een lok van mijn haar gegeven in een ring gevat en dat troostte hem wel een weinig zei hij maar het stond toch niet gelijk met een portret misschien hebt u wel op dien ring gelet toen hij bij u was
en dan op deze wijze te worden beloond ik wou om een lief ding zegt fanny met haar natuurlijke hartelijkheid dat we je zusters maar hadden gevraagd inplaats van hen
hij zei dus zoo kortaf als hem mogelijk was dat marianne dashwood op sterven lag te cleveland dien morgen hadden zij uit een brief van mevrouw jennings gehoord van het dreigend gevaar waarin zij verkeerde
ineens mààr als mevrouw dashwood nog vijftien jaar blijft leven dan zijn wij t kind van de rekening vijftien jaar maar fanny z oud wordt ze niet half
heb je kolonel brandon voor kort nog gesproken elinor had genoeg gehoord zooal niet om haar ijdelheid te vleien en haar eigendunk te streelen dan toch om haar zenuwen te prikkelen en haar gedachten te vervullen
marianne's beterschap nam met den dag toe en mevrouw dashwood bewees door haar van blijdschap stralenden blik en haar onveranderlijke opgewektheid dat zij zich zooals zij herhaaldelijk verklaarde de gelukkigste vrouw ter wereld achtte
en het overdreven gewicht dat zij hechtte aan de kiesche vooroordeelen van een sterk ontwikkeld gevoelsleven en de bekoring van uiterlijke wellevendheid zooals het meerendeel der menschen indien althans het meerendeel zoowel goed als begaafd is
al dien tijd deed hij zichtbaar moeite om bedaard te blijven elinor lette op zijn gezicht en zag dat zijn uitdrukking kalmer werd na een oogenblik van stilte zei hij rustig den vorigen dinsdag heb ik een bezoek gebracht in berkeley street
doch toen dat tweede oogenblik voorbij was toen zij elken twijfel alle bezorgdheid voelde wijken toen zij haar toestand vergeleek bij wat die nog zoo kort geleden was geweest toen zij hem met behoud van zijne eer zag ontslagen van zijn vroegere verbintenis
ik bid je ik smeek je wees bedaard zeide elinor en laat niet iedereen merken wat in je omgaat misschien heeft hij je nog niet gezien dit was meer dan zij zelve kon gelooven en bedaard blijven op zulk een oogenblik ging niet alleen marianne's krachten te boven maar zij wilde dat niet eens
de palmers zouden in het laatst van maart naar cleveland vertrekken voor de paaschvacantie en mevrouw jennings werd mèt haar beide vriendinnen allerhartelijkst door charlotte uitgenoodigd met hen mede te gaan dit zou op zichzelf niet voldoende zijn geweest om elinor's schroomvalligheid te overwinnen
hij lachte uitbundig het denkbeeld dat edward predikant zou worden en wonen in een kleine pastorie vermaakte hem ongemeen en toen zijn verbeelding hem daarbij edward nog afschilderde in een wit koorhemd de huwelijksaankondiging aflezend van john smith en mary brown kon hij zich onmogelijk iets grappigers voorstellen
zij bespeurde nu dat zij haars ondanks altoos nog zoolang edward ongetrouwd bleef eenige hoop had blijven koesteren dat er iets mocht gebeuren t geen zijn huwelijk met lucy verhinderen zou dat f een door hemzelf genomen besluit f de tusschenkomst van vrienden
mevrouw jennings fluisterde elinor haastig toe zie dat je alles te weten komt kind ze vertelt je wat je wilt als je maar vraagt je ziet wel ik moet bij mevrouw clarke blijven
doch haar belofte om het aan hare zuster mede te deelen bleef steeds pijnlijk zij zag er tegenop die te vervullen vreesde voor de uitwerking ervan op marianne twijfelde of zij na die verklaring ooit met een ander gelukkig zou kunnen zijn en wenschte een oogenblik dat willoughby weduwnaar mocht worden toen zij echter weer
wat is lady middleton toch een allerliefste vrouw zei lucy steele marianne zweeg zij kon onmogelijk zeggen wat ze niet meende al gold het de onbeteekendste kleinigheid en dus werd altoos aan elinor de taak overgelaten onwaarheid te spreken wanneer de beleefdheid dat vereischte
maar het zou toch meer iets voor hem zijn geweest die openlijk te erkennen geheimzinnigheid mag raadzaam zijn maar ik kan niet nalaten mij te verwonderen dat juist hij die betracht
is uw zuster niet wel vroeg hij elinor antwoordde half verlegen half treurig dat dit het geval was en sprak van hoofdpijn gedruktheid over vermoeienis en allerlei meer waaraan zij haar zuster's gedrag redelijkerwijze kon toeschrijven
zij kwam hem te gemoet met uitgestrekte hand en in haar stem den klank van zusterlijke genegenheid beste edward riep ze wat ben ik blij je te zien dit zou bijna alles weer
met zoo bewonderenswaardige omzichtigheid verschoof zij de mededeeling dat zij hun wederzijdsche bloedverwanten onaangenamer had gevonden dan ooit en in t bijzonder aan zijn moeder een hekel had tot later wanneer er gelegenheid zou zijn voor een vertrouwelijk gesprek
geschiedenis dit de eerste brief is geweest dien ik van haar ontving waarvan de inhoud de stijlfouten eenigszins vergoedde hoe het dan ook zoover is gekomen zeide elinor na een poos van stilte
de willoughby's vertrokken dadelijk na hun huwelijk en elinor hoopte nu er geen gevaar meer bestond dat zij een van beiden zou zien haar zuster die na den eersten slag nog steeds was thuis gebleven over te halen om langzamerhand weer meer uit te gaan zooals vroeger
want hij vreesde dat de openbaring van die omstandigheid eene onverwachte verandering in zijn gestel zou bewerken en hem even plotseling als te voren aan het leven zou ontrukken met angstige voorzichtigheid onthulde hij dus het geheim en hij werd aangehoord met meer kalmte dan hij verwacht had
de verhuisboedel werd met de boot verzonden en bestond hoofdzakelijk uit huishoudlinnen zilver porselein en boeken benevens een mooie piano van marianne
en sedert onze komst hier sedert onze gelukkige zekerheid heb ik hem dit nogmaals uitdrukkelijk herhaald en hem naar mijn beste vermogen moed ingesproken de tijd een weinig tijds zelfs zei ik hem zal alles bewerken
voorgoed de herinnering deed behouden aan een persoon en een gezicht uitmuntend door de meest treffende aangeboren en kernachtige onbeduidendheid hoewel het jongemensch naar de allerlaatste mode was uitgedost