AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
En Cornélie voelde een walging voortaan te moeten leven naast die vrouw, als naast eene onwaardigheid. In haar geluk van liefde was veel van haar
Nu eens doen zij mijne tranen bij stroomen vloeijen, dan weder ontsteken zij in mijn hart een' vuurgloed, die het doet branden zonder het te verteren
en de eigenaars van het tooneel verhoogden het salaris van den jongen Grimaldi van zes op acht pond wekelijks. Ook jegens den vader
Denk je, dat Meta van hem houdt? vroeg mevrouw March met een bezorgden blik. Genade! ik heb niets geen verstand van liefde en zulk gezeur! riep Jo, met een grappig mengelmoes van belangstelling en verachting
Maar daar ik voor alle dingen behalve voor Dora slechts een vluchtige gedachte overhad, keek ik terstond daarop weer naar haar
Wel,' antwoordde de Franschman, 'omdat zy de schoonste kans van de waereld had op die laatste jachtparty den hals te breken, indien uw man Jacob van Lennep, Elizabeth Musch haar niet in tijds had opgevangen, toen zy van't paard stortte
Jawel!' lachte van Olm, 'God, ik was toen in Holland, en daar heb ik er zelf van gehoord.' 'De heele wereld was er vol van
evenals overal elders waar hij kwam, geplaatst had, en zonder dat sieraad had zij een kaal en armoedig voorkomen
waarbij vele van de vrouwen weggedragen worden, niet weinig afgevallen. Ik behoef niet te doen opmerken dat een Receptie in
een adem zwaar en zinnelijk als van een hijgende liefde, of duizende monden geuradem bliezen, die stikkend bleef hangen in de windstille lichtatmosfeer, tusschen hemel en meer
en schrokte zoo geweldig, dat er van een heel kalf niets dan de beenderen overbleven. Zoodra hij gedaan en den mond nog maar pas afgeveegd had
Hier zag hij Joe wederom aan, en wel zoo vriendelijk, dat Joe hem wenkte. Hij kwam terstond
dien mocht gij haar ook wel geven. Zij heeft wel warme kleeren noodig. Op dit oogenblik kwam Dina zeggen, dat de vrouw wakker was en Mevrouw verlangde te zien
Het was zulk een groot nieuws, dat men het eten erdoor vergat Betsy excuseerde zich en ging dadelijk met haar tante mee naar huis
Hij ontstelde. Er waren er evenveel. Waren de afgezondenen dus onverrichter zake terug moeten komen? Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter Waren Lange Meeuwis en Paddeltje derhalve omgekomen bij de muiterij der
Ik kan u zeggen, zij klemde haar kind in hare armen, en babbelde, en roerde zich ijselijk. Ik word haast nog koud, als ik er aan denk
en dat hij 'er wel een half kwartier met zijn' bril op getuurd had. maar dat,' voegde hij 'er bij, 'zijn de gevolgen van met zulk gemeen volk, als WEYERMAN en zijn consorten zich op te houden
welke kortgeleden, op vele plaatsen in ons vaderland, maar bovenal in en om deze stad gedreven werd, te bespotten. Men gaf toen zulke buitensporige prijzen voor enkele
Het doet mij pleizier dat ik het hooren mag, antwoordde juffrouw Abbey; als iemand er verstand van heeft, zijt gij het. Mijnheer Job Potterson, ging de heer inspecteur voort
en nu bleek het al spoedig, dat Gijsbrecht de reis veilig achterwege had kunnen laten, want Van Borselen wilde geen vrede, of de Bisschop moest afstand doen van de leenheerschappij over Amstel en Woerden
en ofschoon hij niet erg op zijn gemak was, als de dames op de bals van Government's House naar hem keken, en hoewel hij bloosde
De waterlanders kwamen weer voor den dag, en ik weet nog zoo zeker niet, of de oogen van den teerhartigen kapitein ook niet vochtig werden
en wij hebben u deswegens geen verwijt te doen. Vervolgens omhelsden zij elkander, waarna prins Assad zich het eerst bereid stelde, om den doodelijken slag te ontvangen
Het kwam verscheidene malen bij mij op, dat wij ons beter geamuseerd zouden hebben, als wij niet zoo bijzonder keurig en fatsoenlijk waren geweest
Ik dacht dat gij dit reeds gedaan hadt, Seerp Van Adeelen! zeide Madzy, op een fieren toon: althans, na het gedrag, door u te Haarlem gehouden, beschouwde ik mij niet langer aan u verbonden
overlaadde hem met goederen, en bleef hem genegen tot aan zijn' dood. INHOUD. TWEEDE DEEL. Geschiedenis van de Vijf Dames van
Welk een dolle driftkop! riep de secretaris uit. Dat is nog een man, die hart heeft. Dat
nu,' zei hij lachend, maar voelende, dat ze gelijk had, 'je begrijpt toch dat het slechts gekheid is Ik denk er geen ogenblik aan in ernst' Betsy hield haar passieve rol
Doch nader komende zag ik, dat het van de overige gebouwen verschilde door een geheel plat dak, en dat daarop een gevaarte rustte, hetwelk wel eenigzins naar een schip scheen te
over kleinen Hyllos, die u meester zal zijn, zoo noch Deianeira noch Herakles weder keeren; belooft mij
Den ganschen morgen was zij stil, sprak weinig, frommelde met de bedlakens en scheen binnensmonds afstanden te berekenen
aan de deur stond kwam dit laatste mij het waarschijnlijkst voor, totdat ik mij eensklaps verontrust voelde door de vraag of ik Vrijdagavond mijn gebedje wel opgezegd
Hier is kaap la Hogue en daar, dichtbij ons, het engelsche eiland Aurigny; en een groep getande rotsen verheft zich met vreemde vormen, de Casquets, waarop aan het uiterste einde een groote vuurtoren staat
tusschen de zuilen der CELLA schemerde het goudschitterende, elpenbeenen Olympische beeld van Zeus, ontzagwekkend verheven
Als met vonken ontsprong het in zijne werkende hersenen. Zoo dacht hij er aan, dat hij in Thracyna niets te doen had. In Thracyna zoû alles van zelve gaan
Mijn zoon, gij zijt een goed zoon, en ik geloof, dat gij het niet onbillijk zult vinden, dat ik je Morgiane tot vrouw geef, zonder je vooraf gevraagd te hebben
Maar de illuzie van dit ochtendkrieken duurde maar een enkel oogenblik, nauwlijks enkele minuten: de zon, hooger stijgende, ontgloeide uit haar waas van maagdelijkheid
Die stakkerd! Zij had zich geloof ik in haar verbeelding al zien zitten onder het hooge groen met honderd gelukkige gezichtjes om zich heen
Het was Kees, die zoo tegen haar sprak, en hij deed dat voor de eerste maal in zijn leven. Het werd hem niet alleen te machtig, haar zoo tegen haar vader te hooren
Mijn vriend ? stotterde Hugh, met eene mislukte poging om verwondering te veinzen. Welke vriend
l heb ik reeds zes kruisjes achter den rug, ik ben de kunst nog niet geheel verleerd; en lieve meid! als ik nog eens van mijn leven dansen zal, dan mag ik het wel op de bruiloft van mijn doen
Sommige verdenken hem van een stilleverklikker te zijn; ik geloof het niet; maar indien hij het is, dan is hij het zeker alleen maar om aan de kindskinderen te verklikken op wat wijze hunne grootvaders in Den Hout hun geld verteerden
Dan werden de honden gevoed en nadat de vis op was, zwierven zij met de andere honden, meer dan honderd, een uur of wat rond. Er waren woeste vechtersbazen bij
Niemand wist waardoor zij na een treurige bui weer opgevroolijkt werd, maar ieder gevoelde hoe lief en hulpvaardig Bets was, en onwillekeurig gingen allen tot haar om troost of raad in hun kleine aangelegenheden
Maar mij aangaande, mijne voeten waren bijna uitgeweken, mijne treden waren bijkans uitgeschoten
Je maakt me nieuwsgierig, Fulco. Wat heb je dan gezien? Ten eerste, dat hij een schurkengezicht heeft, waardoor ik hem, zoolang ik van het tegendeel niet ten volle overtuigd ben, tot alles in staat acht
heb ik hem goed begrepen: te spreken van den kansel; ten einde zich te verdeemoedigen, omdat dit gebeurd is met zijn zoon en onder zijn dak. Dat, nu, zou ik beslist betreuren
al het mogelijke in het werk, om zijne onderdanen van de afgoderij en vuurdienst af te brengen en het Muzelmansche geloof in zijne staten in te voeren, en hierin slaagde hij
daar zij toch ook zeer eenvoudig en ligt waren. et was echter wel te zien, dat niet zelden in de gelegenheid geweest was, om die kunst te beoesenen
Hoe is het mogelijk?' 'Maar zij konden niet rekenen, mijn man niet en zij niet.' 'Dus was het niet waar
Niets zijn in het verborgen, om dan rond te sluipen bij nacht en ontij als eene kat, die naar eene prooi zoekt. Zoo redeneerde Schipper Van Schaeck
er dreven lichte nevels, die er de afscheiding tusschen zee en lucht uitdoezelden met smoezelige tint. Sterk woei de wind aan
was: steenmassa's en brokkelende muren, geheel overbloeid met bloemen, met eene wulpschheid van paarsche anemonen, een zwerm van goudgeel onkruid
Hij weigerde Napoleon te zien, toen deze van het eiland Elba terugkeerde, en beval in zijn bisdom evenmin de openbare gebeden voor den keizer aan gedurende de honderd dagen
een ellendeling; en zij had gedacht al heel flink te zijn: te gaan reizen, om kunst, naar Italië. Maar zij begreep geen kunst, zij voelde niet Italië
ook dat hij hem raadde, om binnen de eerste week of twee geen' voet buiten de deur te zetten, want dat de jongens hem op straat met de vingers zouden nawijzen. Moeder BLOMMESTEYN had andere bedenkingen
en ondankbaar heeft betoond tegen haar besten vriend. Zy heeft my verlaten zonder een woord van
Opperste vorst der buffels, wat begeert gij van mij? Wee u! herhaalde de geest, gij hebt de vermetelheid gehad met mijne minnares te trouwen
maar, in landen, waar het onmogelijk is, dat de menschen hunne waarde gevoelen, ja waar alles aangewend wordt, om die uit te
Zij lag op den divan, haar beenen stijf, haar armen stijf, en zij schreeuwde met een verwrongen mond als van lichamelijke pijn
die nieuwsgierig medeloopen, weggebracht. Nog een kwartier later is de kamer ontruimd en gaat ieder der buren zijns weegs, alsof er niets gebeurd was
Onderweg en ook reeds te Moskou had hem een verwarring van denkbeelden, een ontevredenheid met zich zelf, een zeker gevoel van schaamte bevangen
Onwillekeurig bracht hij zijn pink onder het licht van het hooge venstergat, om eens even te kijken of z'n haaienvel, gelijk hij altijd beweerde te hebben, er ook voor ditmaal goed afgekomen was. 'Sakkerdrie!' zei hij, 'wat is het hier een vuile boel
aan te stooten en terwijl zijn korte staart hoog opfladderde, verdween hij voor Wronky's oogen. Bravo! hoorde men ergens een stem roepen
en ongerust, stapte de slotenmaker eene poos op en neer, nu en dan een blik werpende op zijn gewezen leerknaap
Daar stonden fijne hyacinten onder glazen klokken, en groote, stevige pioenen. Daar groeiden waterplanten, waarvan enkele er frisch, andere kwijnend uitzagen, waterslangen lagen daarop neer, en zwarte kreeften klemden zich aan den stengel vast
ik meende aan het einde van die straat boomen te bespeuren. Misschien was daar wel de vrije natuur. Wij volgden die richting
Gewis waren er velen die deze plaats zouden verlaten hebben, indien zij zich hadden durven roeren; maar dit was hun verboden, en bij de minste beweging welke onder hen omging, kwamen er soldeniers met bloot zwaard om hen tot stilstaan te dwingen
Gij zijt toch rechtaf een slimmerd, Mandenmaker, sprak Jaspersz. Dat zullen we doen! En dan zal men zien hoe de gemeente op onze hand is
Signore! Gij behoeft u niet te bekommeren, dat hij uwer schoonheid geen regt zal laten wedervaren. Het is een der beroemdste Vlaamsche kunstschilders
Terwijl zijn vader nu sliep, boog hij zich over hem heen. Hij sliep, hij lag kalm in Addy's schoot, het gezicht driekwart gekeerd. En Addy, als voor het eerst ziende, dat papa jong was, bestudeerde zijn gelaat
O, ik speel, antwoordde het kind. Deze vreemdeling, deze onbekende, die als een bezoek der Voorzienigheid aan Cosette geleek, was op dit oogenblik voor vrouw
en als je dan aan de krankzinnige vrouw denkt, die als een hyena lacht en de bedgordijnen in brand steekt, tranen stort over een bruidssluier en bijt. nu ja, dan is het een melodrama van het reinste water
Thans, heer waarheidspreker, zeide de schalksche plaagster, ben ik overtuigd, dat gij niet meent zooals gij spreekt. Wat zal ik zeggen, hernam ik, de schouders ophalende
De vroege morgen sleepte den heel teeren nevel van dauw de bosschige heuvelen op, en kronkelde dien, nauwlijks wolkje
nu een paar jaar geleden, doch in den laatsten tijd heb ik er niets van gehoord, zeide Cornelis Otten, die boterkruier van beroep was. Och, man, waarvan zoudt gij hooren? vroeg Jurrie Thijsz
Op een avond na het eten joeg Dub aan de mond van de Tahkeena een sneeuwhaas op, maar hij miste hem. In een seconde was het hele span op de been
Garem glap: smokkelzout. Het maken en verkoopen van zout is in Indie regie. Er werd inderdaad aan de zuidkust van Lebak veel zout gemaakt
en legde haar zacht neder. Zie naar het arme meisje, sprak de eerste heelmeester toen. iZij is bewusteloos. Zij ziet niets en hoort niets
En de aanstellerij bracht effect teweeg; zij ontroerde de vrouw des huizes tot tranen toe, maakte Lidia zenuwachtig en stemde haar momenteel tot medelijden en
Rebecca zag, dat zijn zware wenkbrauwen zich begonnen te fronsen. Zij stond op van de sofa en nam met een kleine buiging zijn koffiekop uit zijn hand.
En mij heeft u niets te danken. Hem slechts zijt ge dank verschuldigd, bij Hem moet u troost en hulp zoeken
van bare zijde toonde, dat niet alleen de natuur haar een' bevalligen vorm gegeven had, maar ook eene ziel, die door verdere aankweeking en ontwikkeling niet mindere schoonheden zou
Verderop wordt de schilderachtige streek, nog woester. Ontgonnen plekken worden schaarscher en kleiner en komen enkel onmiddellijk aan de spoorbaan voor
en hief, als in uitdagenden trots, haar boven naar boven. Daar is hij! Ik wist het immers wel
Ik heb al zoo dikwijls verlangd uw kennis te maken, mevrouw: ik zoû niet gaarne nu de gelegenheid laten voorbij gaan, antwoordde
Van toen af werd het kasteel van Sonheuvel, waar tot dien tijd altijd geschiktheid en orde hadden plaats gevonden, niet zelden een tooneel van woeste brasserijen, die meermalen tot laat in de nacht werden voortgezet
Hij schetste, levensgroot, een wandelende vrouw, met die mengeling van kind, vrouw en godin, die zijn figuren
Urania en de marchesa de mis bij te wonen, die de kapelaan in de slotkapel bediende. Daarna wist hij met zijn tijd geen raad
achtmaal door koningsmoord aangerand, en die telkens glimlachte; dapper als een grenadier, moedig als een denker; geen andere bekommering hebbende
Ja, ziet ge, zei de waarnemer, zijne schouders ophalende, met de handen in de zakken en zijn hoofd op eene nijdige, onheilspellende wijs schuddende
Deze menschen komen eigenlijk zoo pas uit een naburige stad met een calèche aangereden, waarin zij met hun vijven hebben gepakt gezeten. Mijnheer heeft drukke zaken, waarbij zijn tegenwoordigheid slecht gemist kan worden
Houd je bedaard,' zeide VAN DE WALL, toen hij haar zoo heftig zag weenen, 'er is welligt nog een middel ter redding. Er is iemand, die ons helpen kan.' 'Wie dan, noem hem mij toch.' 'Dat is
daar hij giste, dat het van hem was uitgegaan. In het ringspel ligt ten minste nog eenige zin
daar hij met de rechterhand steeds langs strijkt, ziine oogon zijn onbeschoft en brutaal, zijn schouders lomp en breed
Terwijl hij bleef doorspelen, als gold het een begeleiding con sordini van een tragisch tooneel, ging zij voort
Becky nam haar echter met dankbaren ootmoed aan; en nadat zij een buiging gemaakt had, welke den besten
zij bezwoer hem te denken aan hun roemrijk verleden, aan de glorie der Adiningrats, steeds de trouwe vrienden der Compagnie, in oorlog hare bondgenooten, in vrede hare trouwste vazallen
Hij achtte en beminde haar boven alle levende wezens; maar hij zou hetzelfde tegen de Maagd Maria hebben gezegd, als zij zijn regel in den weg gekomen was
Ik was op het punt hem te bereiken en strekte mijn hand reeds uit om hem te vatten, toen hij plotseling met een enkelen sprong een anderen tak bereikt had
toen zij, om juffrouw Prig terecht te wijzen, heel duidelijk den naam Chuffey uitsprak, en Betsy deze opheldering met een schamperen lach- ontving
Hoe dwaas was ik! Zoo dwaas kan men zijn! maar men rekent niet op den goeden God. De goede God zegt: Gij verbeeldt u, dat men u zal verlaten
Hij vernam niets, en deze omstandigheid, gevoegd bij die van het zegel, bragten hem op het denkbeeld, dat deze vaas misschien eene zaak van waarde kon inhouden
Gij hebt op hoffelijke en gemeenzame wijze met mij omgegaan, graaf, dat is waar, en zoo ik die voorkomendheid niet heb afgewezen, is het omdat. ik nog niet alles van u wist, en nog meende
en alles opruimen, wat hun hindert. Het is misschien morbide in me, maar ik kan het niet helpen, dat overmate van gezondheid en kracht mij antipathiek zijn
koffie te drinken bij den andere, te eten bij een derde en te soupeeren bij een vierde, maakte hij er gewoonlijk een vrij voordeelige week van
Vervloekte feeks, bromde Strijkman tusschen de tanden; als ik niet meedoe, krijg je niemendal. Nou, hoe denk je er over, ouwe heer: de helft of een derde? Gauw antwoord
en daarom is het ook maar beter, dat niemand u in mijn gezelschap ziet. Gij kunt mijn hulp nu ook wel missen, zie ik. Adieu! Denk maar niet meer om mij
Daarbij blijkt het nu dat de huiselijke inrichting van den vreemden gezant nogal iets te wenschen overliet, te oordeelen althans naar hetgeen er ons van is achtergelaten. Er zijn allerlei lacunes aan te vullen
totdat zij een een groot grauw gat daglicht doorlieten. Zij huiverden alle vier, en alles om hen heen scheen te huiveren
De Vlamingen hadden zich nog niet verroerd; even beweegloos en even stilzwijgend stonden zij in een lange rij, en bezagen dit schouwspel met verwondering. Met meer kunde en met meer voorzichtigheid gingen de Vlaamse oversten te werk
dacht hij er aan wat hij doen zoû als hij genezen was, en alle purper had afgeschud, herinnerde hij zich zijn oom Xaverius, die abt was van een klooster
De laatste vooral bezat groote verdiensten. Toen de vizier hun vader overleden was, deed de sultan hen bij zich ontbieden, en na hen met den tabbaard van gewoon vizier bekleed te hebben, zeide hij
nders zou al een heel slecht mensch moeten zijn, en od geve, dat hij dat niet is! driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager. at ben ik niet,, zijt daar gerust op
Nadat zij de schoonheid van het geschenk een poosje beschouwd hadden, nam Aladdin weder het woord en zeide: U heeft thans geen uitvlucht meer lieve moeder, en kunt u niet daarmee
Maar spoedig bedacht hy zich, dat Tony er by was, en zyn compliment eenen nadeeligen indruk kon hebben, weshalve hy er met een zucht bijvoegde
al vinden wij nog lang daarna 'kloosterjuffers van lmelo' onder de dochters van adellijken huize, die uit de kloostergoederen zekere inkomsten trokken
het was onmogelijk haar door Londen te brengen, wanneer zij dan, alle dreigementen verachtende, om hulp riepen
dat ik u lief had, alles heeft veranderd. Ik heb slechts nog dit ééne over: uwe liefde. Ben ik van deze zeker
Dit was de eerste regendag op deze reis. Zoo lang de wilde ganzen
Ik heb geen longen en geen stem om hard te zingen voor de geheele wereld. Ik heb geen ziel voor publiciteit
Madeleine verwijderde zich met gebogen hoofd en ging langzaam de trap af, als aarzelde hij op elke trede
en zich met haar minnaar vereenigd heeft. De vrijheid der liefde zou zij niet leeren kennen, maar immer een misdadige vrouw blijven
en zich gelukkig achtten, als zij slechts het paleis van den sultan mochten bereiken, zonder dat Aladdin hun ontrukt werd. Om dit tot stand te brengen
maar naar een daartusschen liggend punt gedreven worden, even als een schip op zee, dat door den waterstroom noord- en door den wind westwaarts wordt
Bemint elkander; dit bevatte, naar zijn meening, alles; hij wenschte niets meer, en dit was zijn geheele geloofsleer. Op zekeren dag zeide de man, die zich wijsgeer waande
Ik weet wel, dat onze rampen en de gevangenis mijner zuster eindigen zouden indien het in zijn macht ware. God geve hem de eeuwige zaligheid om zijn edele gevoelens
HILLEGONDA geene vreemdeling op het water was, stapte zij met eenige bevreemding in de pont, die te gelijk met het rijtuig haar, benevens haar gezelschap
Gerrit Verlaen of Leeuwke liet zich als schutter in een der vendels inschrijven, doch Cornelis Joppensz. bleef bij zijnen Pleegvader, die liever vrijbuiter wilde zijn
en het is gisteren aan den eer uit het gesprek, dat gij met hem gehad hebt, ten volle gebleken, dat het berigt van op zeer goede gronden steunde
Ik begreep zeer wel, dat hij, als hij mij zien kon gelijk ik was, dat arme meisje verontreinigd zou achten
en Dennis vroeg zijn vriend, wat hij nu dacht van hetgeen hij gezien had, en of hij niet opzag tegen een warm werkje als het noodig was
ja waarvan die zelfs overlast hadden, terwijl aan het nageslacht alleen hunne werken en de uitvloeisels van hun geleerdheid, verstand en vernuft overblijven
en dat als afgemeten proza liep, op korten trippelpas. Het geheel voldeed hem niet. Toch gaf hij het uit: maar hij zond het niet aan 'De Gids
en dus moet gij het u maar zoo veel mogelijk getroosten: en 'er sterven 'er maar weinigen aan eene blaauwe scheen. De eerste veertien dagen zijn de ergste, en die tijd duurt maar kort
volstrekt niet, geloof mij. Ik kan u van de gezonde muziek van mijn pols zeggen wat Hamlet zeide van den zijnen: Mijn bloed bruist, maar bruist weldadig als ik er aan denk
Zijn eerste zorg was te kijken naar de cadeaux, die hij in Parrjs gekocht had, en na de etuis weer gesloten te hebben, verborg hij ze in een gesloten kast
Ja, eens was hy haar vreemd geweest, Thans is de breuk geheeld, Den lang verloorne had zy weer: Haar Herman! — onverdeeld
het toch als men naar een' tuin ging te doen was, veel te digt bij en op elkander gelegen waren; evenwel gunde zij gaarne ieder zijn' smaak
Hij was zes voet lang, had marmeren borsten, stalen armspieren, ijzeren ingewanden, de romp van een kolos, het hoofd van een vogel. Men meende den Hercules van
slotte werd het verdrag gesloten, en de partijen gingen zitten, om met eenig ongeduld te wachten, dat Olivier zou ontwaken
eindelyk op Italiaanschen grond! Hoe ik, ofschoon nu by vergelyking veilig, nog altyd myn tocht langs de minst bezochte wegen voortzette
dat hij den geheelen dag op wagens had doorgebragt, nu in behoorlijke orde was. Hij zorgde, dat zijn platgerande hoed ter deeg werd afgevaagd en liet zelfs eenen nieuwen vederbos
en hoeveel moeite hij er ook voor moge doen, haar liefde zal hij nimmer verliezen. U kent de waarheid hiervan, zooals u
En dus ontving hij ook onderwijs in het vioolspelen en dansen. Het vioolspelen leerde hij aan het huis zijner ouders, maar het dansen kon beter en spoediger bij eenen dansmeester aan huis geleerd worden
Neen, dat juist niet; dat niet; een soort van familieband. Compagnieschap? vroeg de secretaris. Hm! hernam Boftin. t Misschien was het dat.
bevonden zich de beide Ridders voor een klein afzonderlijk huisje, dat met slechts één, vrij hoog geplaatst raam voorzien was, uit welk raam de tonen herklonken, die hun ooren hadden getroffen
en in hem aanstonds den knaap herkend had, naar wien hij zocht, schoon ik toen niet gissen- kon, waarom
had hem met waardigheid aangehoord en zonder te spreken zich verwijderd. Zij, die niet door smart of tranen verteederd kon worden, zou niet voor geweld bukken
ij heeft drie dagen na elkander met hun tot zinkens toe geslagen. venwel hij heeft het nog boven water gehouden, en zelfs een lgerijnsch schip in de haven van ivorno opgebragt
Alle jongens klapten in de handen ten teeken van bijval en sympathie. Wie zal zijn blosjes, zijn
en opgeeischt te worden, en toen Tom zyn beker weer inpakte en wegzette, waren wij blyde over iets anders te kunnen spreken
Drie mijlen verder kwam hij bij een vers spoor, dat het haar op zijn nek overeind deed staan. Het leidde rechtstreeks naar het kamp van
Inzonderheid wordt het mes van den jongen Woolwich, dat een soort van oestermes is, hetwelk echter met eene sterke veer toeknipt
Ik doe het dan ook nooit als ik er geen belang by heb. Maar nu kreeg ik een ingeving dat het myn plicht was, dien brief eens intezien omdat de inhoud my misschien zou voorlichten omtrent de menschlievende bedoeling die me tot Sjaalman voerde
Ei denk, als gij daar leest, dat zij 'er door uwe moeder gelegd zijn, die geen' dag zal laten voorbijgaan, zonder voor uw tijdelijk en eeuwig welzijn te bidden.' 'Uwe liefhebbende Moeder
na lang bellen werd eindelijk de voordeur ontsloten; een schepsel met lintjes zag men de zwarte eikenhouten trap
Terwijl ik bij mijn vertrek een laatsten blik op Heks Nommer Een wierp, bespeurde ik, dat de kringen om hare oogen reeds grooter waren geworden
Zij voelde wel geen sympathie voor dat mooie vreemde wezentje, dat er uitzag als een cocotte en een kind tegelijk, maar zij voelde medelijden, waarom, wist zij niet
En zou je niet voor predikant willen leeren, en bij je thuis in de kerk preeken? Vader en Moeder zouden wel erg blij zijn, als ik zoover kwam, had de jongen geantwoord. Op die manier had de raaf
Eindelijk, zoo gaat het met deze wolken, keerde de rust in haar terug, en de hoop, en een soort van onbewusten glimlach, die op God vertrouwde
Waarom ga je dan niet met mij mee? gaf Dobbin ten antwoord; maar Jos had den moed niet. Hij zou Dobbin 'smorgens weer zien
iets van zulke menschen weten. Maar het is niet moeilijk te raden wiens vriend mevrouw Gowan is. Van wien dan? vroeg haar vader
en wiens liefde nu stilzwijgend voorondersteld werd van Bella op Lavinia te zijn overgedragen, en dien Lavinia, misschien wegens de herinnering aan zijn slechten smaak
de duistere diepe, arglistige kuiperij die op het gezicht van juffrouw Boffin geschreven staat, jaagt mij eene rilling door de leden
Sam wist zeer wel wat hij meende, maar bleef zeer ernstig en dom onnoozel kijken. Onze honden hebben allemaal een fijnen reuk
van haar tegenwoordigen, ongelukkigen toestand. Den ganschen morgen had zij niet aan hem gedacht. Maar nu
Ik gevoel, dat zij een indruk op mij gemaakt heeft, die nooit bij mij door eene vrouw werd verwekt: en zoo ik haar vaak moest zien, zou ik tot de droeve noodzakelijkheid komen van tusschen haar en mijn vriend te moeten kiezen
Maar die brief, Belie, die brief van Trouwe de Beaumont, wat had ge dien zoo vinnig te verscheuren?' 'Zij is eene dwaze vrouw, zij heeft mij altijd kwaad gedaan; zij ziet alleen op uiterlijken glans, weet niet eens schijn van waarheid te onderkennen
zij en ik hebben ieder onzen eigen weg te gaan.' Daarop zweeg hij, liet de ellebogen op de knieën rusten, en bleef zitten met het gelaat in de handen verborgen. Aan dat somber gepeins kon Lijsbeth hem niet overlaten
lachte Brass weder, maar veel flauwer, terwijl hij de gehate pijp weder opnam. Maar als hy beter wordt
Ik ben op veel plaatsen geweest. Wat zijt gij geweest ? Hier vorderde hij wederom niet veel, want het antwoord was: ik ben student geweest en reiziger
hij zou zijne zitplaats in ons gericht niet ledig gelaten hebben, want hij en ik, wij wisten van een rondreizend koopman, dat onze Koning Adolf gesneuveld was
dan weer zag men een afgejakkerd paard naar de poort komen rennen, en kwam een vrouwelijke gedaante haastig naar buiten als met angstig verlangen naar de tijding van den vermoeiden bode
Ga je morgen weer?' vroeg deze. 'Betoel. Als het kan ga ik elken dag.' 'Elken dag!' zuchtte Dailah, het hoofd op haar bantal neerlatend
Zeg hem, dat het gemakkelijker is gauw te vliegen dan langzaam! riep de leidster, en vloog voort als gewoonlijk. De ganzerik probeerde wel dien raad te volgen
Haastig en onder het niet onwelluidend gerinkink der schalmpjes stond hij op. Ja, hij kon zich bewegen waarheen hij wilde, maar de afstand zijner voetstappen was onbedwingbaar bepaald door die fijne, maar sterke keten
Ook dezen ochtend zat ze op haar vaste plaatsje aan het voeteneind der chaise longue, waar Mijntje de freule uit de slaapkamer had heengeleid. De freule wachtte nu den dokter; Hendrik was om hem gezonden, daar zij ontwaakt was, heesch en met
Stork aan Leo te zeggen. Hij vergeleek diens vader bij een sterrekundige, die, loopend's nachts op een modderweg, niet bemerkt, dat het slijk hoog tegen hem
Hij wierp zich woest achteruit in zijn stoel en steeds wrong hij zachtjes zijne handen, steeds drupten twee tranen van zijn oog. En hij zag zijne lafheid voor zich staan
hetwelk geschiedde door eene rij soldaten, die zich op den achtergrond van het tooneel tegen den muur schaarde
daaruit G. R. A. A. E.; maar er was geen aanteekening of herinnering van eenigen gevangene met deze voorletters
met niets aan dan bloedkoralen armbandjes, zat, verlaten, op een baleh-baleh allerjammerlijkst te schreeuwen, tot de adem stokte, het een oogenblik stil was
die niet lam was, eene beweging, alsof hij iets in zijn zak stak en hij knipte daarbij met de oogen
en ik ben er trots ch op zooveel gezond verstand en waardeeringsvermogen te bezitten — zonder dit was ik Blandois niet — om dit woord te kunnen bezigen
Dagen lang bleef deze toestand de zelfde: eene totale lusteloosheid, totaal gebrek aan eetlust, eene zichtbare afmatting
want zij hebben slecht genoeg met elkander geleefd. Daar is zij, zeide Kitty en wees op een rolwagen, waarin, van alle zijden door kussens ondersteund
Als de deur openging, keek hij er naar, met een bleek gezicht en starende oogen, alsof hij werkelijk geloofde, dat de hand van een spook de kruk
die snel en in dichte massa naar beneden stoven, alsof het dons was uit de borst van millioenen witte vogels
en als ze naar huis ging, zei ze: Zie je Rödlina, als hier groote, vette akkers waren in plaats van dit onvruchtbaar moeras, dan hadden ze niet hoeven weg te gaan
hare eigene rechtspleging en rechtsoefening, en haar schout had een discretionair gezag, om zoo het heette, met beleid en ter approbatie van mijne Heeren en Schepenen, goede politie te oefenen en op de publieke orde te voorzien
Lightwood schoof hem den wijn toe, lachte en zei: tWij zullen van den zomer onder het roeien gelegenheid genoeg hebben
maar zij wenschen blijkbaar dat zij hunne moeite aan een beter voorwerp hadden mogen besteden. Zij lieten het weten in het buffet aan juffrouw
Ik begaf mij derhalve, op slag van half zes, op een even regenachtigen zondagavond als de vorige
Hij sprak over vroeger, nederig, als vroeg hij vergeving nog eens, aan dien strengen vader, hem, zoon, bijna bovenmenschelijk van zuivere deugd, van blaamloozen
Hij zelf was nooit verder dan den Haag geweest en zeide altijd, dat het hem speet; ofschoon ik de reden nog niet begrijp, welke hem, die ongehuwd en onafhankelijk was, heeft kunnen terughouden van datgene te doen, wat hij anderen
in Eva's kamer waren met witte doeken bedekt; men hoorde daar slechts gesmoord ademhalen en met zachte voorzichtige schreden gaan
Deze man krankzinnig! Gij hebt wel gesproken. Ik ben er trotsch op, de aanvoerder te zijn van zulk een man als gij
het felle, schitterende leven, het leven van daad, meenende hij zekerlijk, dat de zee hem mede dreef
Zij sprong van het bed, en bleef een oogenblik staan met hangend haar, uitgezette neusvleugelen, open mond, gebalde vuisten, het hoofd in den nek geworpen
en ccwyl dezelve by het lot gefchied cn niet by verkiezing, had ik het geluk van een Vrouw voor mv tc bekoomen, die my heel wel aanftond cn van zeer goede hoedanigheden was
zeggende, niet in het Arabisch, maar in goed Engelsch, dat zij zoo blij was, dat zij niet wist wat zij deed. Mevrouw de gravin! zeide
En toen zij was gegaan, schreef hij heel lang aan haar tafel. Verdiept in zijn ernstig werk, waasde het sprookje om hem
Hij was zeer wijdloopig in zijne uitboezemingen over dat verlies, en hij meende met regt, terwijl het hem eenigen troost verschafte, bij VAN DIJK, die hem zoo dikwerf over dat voorwerp van zijne teederheid
an den uithoek van elk dier gebouwen begon een met zorg geschoren beukenhaag, met nissen voorzien, waarin marmeren borstbeelden op hun voetstukken prijkten, en die boogswijze tot aan het heerehuis liep
een zekere mijnheer Pidger had bestaan, die een groot liefhebber van whist was, en van wien men meende dat hij op haar verliefd was geweest
Op dit oogenblik was zijn smart litterair in hem, als een gedicht, een roman, en hij duldde niet, dat men hem imiteerde. Het was een diep rampzalig oogenblik
en ik verwonder mij thans, dat ik mij dat vroeger zoo zeer kon aantrekken. Zoo zal het ook met dit verdriet gaan
gelijk Varden bij verder nadenken geloofde, te zoeken was in eene bijgeloovige verwachting der vervulling van een droom
en maak van de wetenschap den grondslag der manbaarheid; men ontwikkele het verstand, terwijl men de handen bezighoudt; men zij tevens een machtig volk en een gezin van gelukkige menschen
en wees het ons, in de Openbaring daar stond het, van een stem veler wateren die uit den hemel komt. Ik wist het dus wel van dat water en die palmen dat ik die in den hemel zien zou
dat zij. zoo vertrouwelijk met mij omging, en ik gevoelde. wel, dat het niet verstandig van mij was, maar, wat ik er ook tegen deed
de soldaten gehoorzaamden aan het trommelvel. Dat was een goede trommelslag en hij schonk hun, die reeds aan het wijken waren, de overwinning
Ik zie daar mijnheer Vere, die staat rond te kijken of hij geene dame kan vinden.' 'Onze boekhouder, Regina, zijt gij daar niet te grootsch voor
troostte Nikolaas zich met de hoop, dat zijn arme vriend wel gauw weer beter zou worden. Zijn moeder en Kaatje deelden in die hoop
Weldra viel ik in een diepen slaap; en des morgens bij mijn ontwaken, stond mij het gebeurde van den vorigen avond slechts flaauw voor den geest
De keukenvuren waren nog niet aangelegd, en de hooge schoorsteenen hadden de lucht alleen. Het zou niet lang duren
Het was inderdaad opmerkenswaardig, den indruk gade te slaan, dien deze vraag op het vroom en medelijdend hart mijner goede Tante teweegbracht. Zij zag mij een wijl verrast en verlegen aan
Bemind en ten huwelijk gevraagd te worden door een goed man is het beste en liefelijkste lot, wat voor een vrouw weggelegd is, en ik hoop van harte, dat mijn meisjes die heerlijke ervaring zullen leeren kennen
Zij zocht, zij zocht altijd: in de eene metamorfoze had zij benaderd, met de andere was zij verdoold in haar queste
Toch scheen het een eenzaam, uitgestorven soort van huis, want geen kinderen stoeiden op het grasveld, geen moederlijk gelaat glimlachte ooit achter de vensters en zelden ging er iemand in of uit, behalve de oude heer en zijn kleinzoon
en Iolàos, wien de blanke paarden ter zijde graasden over de bloemige velden. En het was Herakles, toen hij blikte
ZEVENDE HOOFDSTUK. DE TOESTAND WORDT ERGER. Het daglicht nam spoedig toe. Maar geen venster, geen deur opende zich
Als er een vriendelijke, teedere ziel was geweest, die dat zwijgende, edelmoedige hart begrepen had
Hij verzamelde zijne krachten en moed, daar zijne veiligheid bedreigd scheen te worden, sprong op en snelde de schuur uit in de open lucht
ija. En ik zal u nog meer zeggen als gij met mij in de kamer hiernaast wilt komen
Neen, zei Van Schaeck. De jongen is voor den middag reeds hier geweest en toen uitgegaan om Gerrit te zoeken, maar Gerrit is al lang thuis en heeft Cornelis niet gezien
dat ik voor een groote viool aanzag, in een bruine kast. Na een mijl of wat verder te hebben gereden
Hij voelde, dat er in hun verleden I E T S geweest was, iets, dat nooit geheel was verdwenen, iets, dat nog altijd verbitterde hun beider bestaan, iets, dat misschien wel de oorzaak was van hun
Ik was altoos uwe lieveling thuis en gij waart altoos de mijne. Wij zijn wel meer samen weggeloopen, niet waar, pa
Hier is iemand die u spreken wil en u iets te vragen heeft. Fagin, Fagin! Zijt gij een man
alles overtuigt hem, dat hij deelgenoot is van een of ander gevaarlijk geheim, zonder te wéten wat dit is
mijn kinderspeelgoed met Mattia voor den dag zou halen en zie, nu moesten wij ons den anderen dag weder op weg begeven
Bologna had op denzelfden dag als Grimaldi Drury-Lane verlaten en zich aan Covent-Garden verbonden. Grimaldi had op dezen tocht veertien pond per week voor
dat niet te zeggen was, heel stil en vreemd, alsof zij onzichtbaar nog een laatste woord zoû moeten zeggen, dat maar niet klonk
dat U niet al te ontevreden is over Uw jongen. Zooals mijn Vader verlangt, blijf ik hier nog een week
Natuurlijk niet, het zou idiotenwerk zijn! Ik dacht wel, dat er iets kwaads broeide; ik voelde het, en nu is het nog erger dan ik dacht. O, ik wou maar, dat ik zelf met Meta trouwen kon en haar zoo veilig in de familie houden
Voor den ganschen avond, juffrouw van Berchem?' herhaalde hij op een toon, die van zijn ongeloof getuigde. 'Dat tref ik slecht,' en daarop boog hij zich en trad terug
en tusschen de dichte kanten gordijnen heen zie ik mijn klein hertogje van Xara sluimeren. Ik weet niet hoe ik het U schrijven moet
Een ander zou het waarschijnlijk gedaan hebben; maar door mijne drift te bedwingen, kwets Ik hem dieper en gevoeliger dan ik doen kon
dan zoude zij u duur te staan kunnen komen.' Bij het uiten dezer woorden sloeg hij de hand met drift op de plaats, waar hij het gevest van zijnen degen
Jelui beidjes mogen dat. Maar zie-je, Zus, ik ben nu al matroos, en. eigenlijk ben ik geen jongen meer.' Hij zei dit volstrekt niet met nadruk, eer een weinig verlegen
Daar en overal elders liepen ze met belletjes om de menschen te lokken en te foppen. Overal ging het blauwe schoteltje rond om een extraatje
Om iets te zeggen merkte ik op, dat de Kantere niet verkoos zich voor ongelukkig te hooren uitmaken. Een uitwerking van die mededeeling kon ik niet bespeuren en een antwoord kreeg ik er niet op; maar plotseling zei ze
Dat kan ik mij voorstellen, zei juffrouw Abbey, met verzachten blik op het kleine schepseltje. En als het hoogmoed is, een hart te bezitten dat nooit iemand kwelt
Alfred, mijnheer Twemlow vindt uw laatste portret het beste, en is het volkomen met ons eens. Alfred komt naderbij
in een woord, gevoelt zich ellendig, daar zij te velerlei dingen gegeten heeft bjj haar lunch
Brutus geeft hem een dolksteek en God een komeetslag. Ha! ziedaar een noorderlicht, een revolutie, een groot man
dat, daar de vorderingen van hunnen zoon JOHANNES zoo verbazend groot in die drie takken schenen, hij nog niet in een van drieën volleerd was
riep de vizier door zulk een voorstel van schrik verbleekende. Vordert gij van uwen vader, die u lief heeft als de appels zijner oogen, dat hij uw' beul zal worden
de jonkman deed mij hoogstnatuurlijke vragen over zijne familie, daar ik geen antwoord op wist te geven.' - 'Mijn doel is niet naar wensch gelukt,' zeide
was na het lunch dadelijk uitgegaan en had geheel Den Haag doortrippeld en doortramd; zij had veel bereikt zoo niet alles en haar vermoeide gezicht stond heel blij en hare levendige zwarte oogen
Ja, dàt kan je begrijpen. Ik sal Ddaan alleen laten ghaan. Neen kind, wij sijn getrouwd en ik ha meê, wàar oom Ddaan haad. Oude menschen, als wij, beghooren bij elkaâr. Ddaan
dan zou je niet veel om het weer geven. Maar bereisd als hij was, bracht hij desniettegenstaande den nacht verschrikkelijk ziek in zijn rijtuig door
Zij schrikte ervan; in lang had ze weer niets van den jongen gehoord en ze dacht voortdurend aan hem, hoe langer hoe meer, maar ze durfde niet vragen
en in jassen en mantels gewikkeld, er zeer groot en breed uitzag; maar hij keek uit het andere raampje en lette niet op mij. Ik dacht aan mijne doode peet, aan den avond
Toen hernam hij zijn aplomb, en Smilders antwoordende sprak hij: 'daar gij voor het oogenblik nog niet het commando voert hier aan boord, zal ik zoo vrij zijn mijne orders te geven voor ons watertochtje, met uw goedvinden, mijnheer van Berchem
Te eischen? Te vragen, te bidden, meent gij! Neen, Heer Keizer! Niet te vragen, nog veel minder te bidden, maar wel te eischen
ACHTSTE HOOFDSTUK. TWEE ONMOGELIJKE WEDER TE VINDEN MANNEN
Dikwerf had hij op die plaats gezeten; hij stond eerst dam op, wanneer de slaap hem veroorloofde de bittere gedachten te verdrijven die hem zoo onafgebroken bezig hielden
met de betuiging, dat het jammer voor juffrouw Kegge was; zoo reis vergulden, dat was altijd nog reis aardig. Ik hoop, zei juffrouw De Groot, in de aanstaande week, de kleine neefjes en nichtjes
Ik weet niet of ik het mis heb, dus liet nu een grijze snorrebaard zich hooren, maar één is er, dien ik niet vertrouw en dien ik in staat acht, ons allen beet te nemen
Het is niet goed van u, dat gij uw eigen glas niet nog eens volschenkt, hernam Chester, terwijl hij het zijne tegen het licht hield
Mijn moeder zuchtte, en mijn vader zeide bij het scheiden: Ferdinand! teleurgestelde liefde kan somtijds tot dwaze stappen vervoeren. Neem u in acht
Gaat, ik ben voldaan over uw toegenegenheid en moed. Allen verlieten de zaal. Gwyde zond op staande voet een groot getal boden in alle richtingen, met bevelen voor de Edelheren die nog getrouw aan het Vaderland gebleven waren
riep Eugène, het in den haard uitspuwend. iHet smaakt naar Theemswater.' Zijt gij zoo met den smaak van dat water vertrouwd
De wind speelde door de oude huizen, de deuren kraakten en de vensters schudden met een geweld alsof de geheele boel ieder oogenblik zou instorten
Familie en kennissen De pastorie van mijn grootvader Ik denk aan de pastorie van mijn grootvader. Zou het oude, vriendelijke huis er nog staan
als hij het kalfje melk gaf, en bleef meestal buiten het hok naar hem zitten kijken. De boschwachter noemde het dier Grauwvel, omdat hij niet vond, dat
Toen ongeveer een week later Babet en Brujon elkander in de gang der gevangenis la Force ontmoetten, terwijl de een naar het verhoor ging en de andere
en mijnheer Dick wierp mij en Traddles, toen wij de trap afgingen, een van zijn schoenen na, om ons geluk toe te wenschen
voegde zij er bij en bloosde inderdaad tot tranen toe. Maar gij hadt door het sleutelgat mogen zien
om den stroom te kleuren van wanhopige gelukzoekers, die louter uit eigenbelang dien weg opgaat
Op den derden avond sprak zij weer met Lady Clara die nu zelfs teeder met haar deed en haar kuste. Zij sprak over deze zaak, maar werd tot haar verwondering niet begrepen
maar zij besefte, dat het zooeven gevoerd gesprek hen ontzettend nader tot elkander gebracht had. Het maakte haar evenzeer verschrikt als gelukkig
Hier komt het ons voor, alsof boomen en planten aan ons verwant waren; hier loopen de wilde paarden over de steppen heen, zooals wij dit in onze kindsheid gezien hebben; hier zingt de kolenbrander zijn oude liederen, waarop wij als kinderen dansten
tegenover hem, maar aan de andere zijde van de tafel, waren een man en een vrouw gezeten; de man moest zoowat veertig jaar zijn
dat was haar begrip van moederliefde, moedertrouw en moederplicht geworden. De schandelijke verhalen welke wij week op week lezen, mijne heeren en mevrouwen, regenten en
wat ben ik met hem ingenomen! dit alleszouhet Genootschap der Vrienden wel mogen verleiden
Toen ik de lantaren weder opnam, om heen te gaan, viel het mij op eens in, dat het de negentiende Maart was. Die gedachte gaf mij een schok
Tot dusver ging alles, zooals zij verwacht had; maar toen zij het huis binnentrad, aanschouwde zij, wat geen vooruitziende schranderheid haar had kunnen doen voorzien. Juist toen zij de voordeur ingingen, zagen zij Marianne haastig uit de huiskamer komen
Zij voelde zich zoo véel, en zij was gaarne éen geweest. Zij wiegelde in tegenstrijdigheid bij tegenstrijdigheid
als een schrikgodin, met 'Schaakspel'; en als een vrouw, die Louis Couperus, Metamorfoze ik liefhad, met 'Nirwana'. Toen met 'Anarchisme' scheen ze ouder geworden, heel serieus
antwoordde de armmoeder, zij zijn zoo gelukkig, zoo dartel en zoo vroolijk, dat zij inderdaad mij den tijd helpen
geëlectriseerd, of tot vrijmetselaar gemaakt, of in eenige andere onaangename eenzame positie geplaatst moest worden
in den flank gegrepen, een nieuwe veldslag, waardoor bij het aanbreken van den nacht onze verzwakte en uitgeputte regimenten overvallen werden
Wat ik voor Door doe, wil ik voor Jet ook doen. Ik zal je twintig duizend gulden geven en bovendien je schulden betalen; geef me die op, zoodra je in den Haag zijt. Maar ik wil geen last van mijn schoonbroers hebben. Ik wil hun bankier niet zijn
Je moogt toch stellig om vergeving vragen, zeide Elinor, omdat je haar verdriet hebt gedaan; en ik zou denken, dat je nù wel zoo ver mocht gaan, eenige spijt te toonen, dat je ooit de verloving hebt aangegaan, die je moeder's toorn heeft opgewekt
zij hoopte dat de meisjes haar harten niet in Sussex hadden achtergelaten, en beweerde dat ze hen zag blozen, of ze dat deden of niet. Marianne ergerde zich terwille van haar zuster, en keek naar
Zelfs de steeds zeldzamer wordende oogenblikken van teedere liefde tusschen hen stelden haar niet gerust
Wij moeten nog eens te zamen komen, wij moeten ons op de Voorzienigheid verlaten, en zij zal ons zegenen
in de tulp echter stonden witte menschen; deze waren van marmer, enkele ook van gips; doch met musschenoogen bekeken, komt dat al zoo wat op hetzelfde neer
Rimini bleef hem aanstaren. Hij had blijkbaar zijn denkvermogen weder op gang gemaakt en zeide toen: - Niet in orde. - Niet in orde? wat bedoelt u, mijnheer
dan kunnen ze ons, zooals gij wel kunt begrijpen, nog ontglippen, zelfs op het laatste oogenblik. Indien ik dit alles had kunnen doen, zonder dat professor
Dilly, hoe kennen die menschen onze namen? Ik wilde hun uitlegging geven van het gebeurde, en zij schijnen reeds op de hoogte te zijn!' vroeg de Engelschman verwonderd
Daar hij reeds eenmaal zoo langs de straten was vervoerd, scheen nu het oude ellendige schepsel voor de tweede maal begraven te worden
Dodo heeft gelijk, zeiden verscheidene stemmen. De burcht is toch verloren en nu hebben wij nog één kans van de twee, dat wij het leven behouden. Geef den burcht over, Edele Vrouwe
Hij is toch ook zijn carrière niet begonnen van boven af.' 'Wij hebben als klerken samen op de Secretarie gecopieerd.' 'Dat weet ik al lang. Waarom dan is het onmogelijk, dat u me een handje helpt om
Tottle, wilt gij mee doen? vroeg de heer Gabriel Parsons, in het zweet zijns aanschijns naar hem toekomende. De heer Watkins Tottle bedankte
Gij krijgt een brief met het bericht, dat gij, ora welke reden en waarheen is onverschillig, oogenblikkelijk op reis zult dienen te gaan
Het deed majoor Dobbin heel veel genoegen, toen hij het toezicht hield op de indenting van Jos' nieuwe huis de
Zij wilde niet naar mij luisteren, als ik zeide dat ik geen zog had. Zij zeide dat ik het wel voeden kon met hetzelfde dat andere lieden aten
Hola! antwoordde Sikes, boven aan de trap met een licht verschijnende. Dat heet op zijn tijd passen; kom boven
De oorvijg dien hij Aladdin gaf, en het gezag dat hij zich op hem aangematigd had, moesten dezen er alleen aan gewennen hem te vreezen en hem stipt te gehoorzamen
Ik weet niet wat hij daar doet, of wat reden hij heeft om zich met hare zaken te bemoeien
Neen' 'Wat is het dan Hoe komt het dan, dat het alles naar die kant gaat, vanzelf, zonder iets te verzoeken
Geweest was hij zoo honderd anderen, telkens een ander, sedert de fantazieën van zijn kindertijd, sedert Tasso, sedert Petrarca, sedert Hugh of
het bleke gezicht, diep ingevallen, zodat de sterke, witte tanden als door de huid heen schenen, was omhoog gericht; de grote blauwe ogen dwaalden langzaam
tot een rechtsvraag gemaakt had, sedert had hij zich meer en meer in zijn besluit versterkt en erkende de mogelijkheid het uit te voeren
Toen zij daar vroolijk bij elkander zaten, kwam er iemand binnen en riep: Joe, Joe! daar is oude Lukas terug
Lize zullen zij bij zich nemen, laten genezen en leeren, en u zullen zij met mij naar de akademie zenden, zoo ik daarheen moet gaan
mijn kameraden en mijn leeraars, zei hij in zichzelf. En wat gaat het toch prachtig met mijn studie! Vandaag moet ik voor het laatst naar mijn tentamen
Deze bekendmaking had het gewenschte effect, en er heerschte plotseling een stilte als van het graf, terwijl Squeers vervolgde
In het midden der woelige drukte van de straat stond het huis afgezonderd en eenzaam; en
Nooit Kees; nooit. Ik heb er genoeg van altijd met zulk een zieke op te trekken.' 'Maar wat dan
De vrijheer Behren von Behrenfels verkeerde volstrekt niet in zenuwachtige spanning. Zijn boosheid zelfs was geweken, nu hij van Manfred gehoord had, welk een indruk de enkele woorden van kapitein Lange op den hollandschen badgast gemaakt hadden
Kom! kom! ELBERT!' zeide hij: 'gij zult u in den naam vergissen. Ik kan niet denken, dat een jongeling, die door den Heer Baron VAN SONHEUVEL is opgevoed
Maar de oude Watergeus liet zich niet langer straffeloos tergen; hij pakte Juliaan om zijn middel, als een weêrspannigen knaap, dien men meent te kastijden, en slingerde hem van zich af; midden onder de soldaten kwam Juliaan op den grond neêr
dat is waarlijk gelukkig afgeloopen. Het doet mij recht leed, dat UEd. er zoo ongelukkig bij te pas zijt gekomen. Ja Mijnheer! zeide Suzanna: Tante mocht u wel toevoegen, gelijk Athalia tot Abner
Daar is altijd haast bij de loslating van een onschuldige; en deze hier is onschuldig op het punt waarmeê men hem bezwaart,' sprak Graswinckel. 'Eilieve! mijn goede vriend, dat zal u zwaar staan te bewijzen
ier wierp hij een steelschen blik op icolette, en zag met innig welbehagen, hoe zij bloosde. - ' el!' zeî aurits, deze reis zonder om te zien, doch terwijl de toon zijner stem eenigen wrevel verraadde
Dat is een slag! riep Crackit uit, terwijl hij zich op de lippen beet. Dat kost aan meer dan een het leven