AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
iwaarom brengt gij mij dien vroeg hij terwijl hij zijne hand uitstak maar zonder den degen aan te nemen en den man onthutst en verwilderd aanziende
dat ik blijde ben u in zulk goed gezelschap te vinden gij zijt met u beiden het zinnebeeld van uwe fraaie vereeniging
toen verzamelden zij zich weder en trokken onder het gejuich van het volk naar hunne loopplaats terug
vriendendienst van den scherprechter het was laat in den nacht en zeer donker
bij welke zijn goddeloos leven openlijk werd geschandvlekt kent gij dien man mylord neen waarlijk riep sir john uit gij valtonzen vriend tochalte hard
dan gaven zij ook joe zeer vriendelijk te verstaan dat het alles tot zijn bestwil was en hij er eens nog dankbaar voor zou wezen
en intusschen haar besluit en hunne voorstellingen nog eens zou overwegen hoewel het naar zij zeide onmogelijk was dat zij van voornemen zou veranderen
een paar morsige lubben hingen over zijne handen terwijl zijn hals bijna bloot was hij had zijn hoed
ik niet zeide joe iniet riep gabriel uit neen antwoordde joe de lafaard heeft mij een slag met zijne zweep gegeven terwijl hij te paard zat en ik te voet was
luister hoe het staat sedert zij haar lieven jongen heeft verloren is zij op den rand van het graf geweest lang bewusteloos en wat weet ik al meer
ik zou waarlijk liever bij den ouden john in het hoekje van den haard zitten wie is daar vroeg eene vrouwenstem van binnen
geknepen zijn gelaat vertoonde eene manhaftige barsche uitdrukkmg en geen zucht of ander blijk van smart ontsnapte hem
en waarlijk als gij in uwe jeugdige onnoozelheid altijd zoo openhartig zijt vrees ik dat uwe rol spoedig zal zijn uitgespeeld wat is dat zeide hugh wat meent gij
ik zocht haar in een gasthuis op en ging met uw verlof bij haar bed zitten wij hadden geen lang gesprek want zij was zwak en daar r menschen dichtbij waren was ik met geheel op mijn gemak
mijnheer haredale komt van onder het bereik der strafwet en ik kan niet verwachten dat hij gunstig over mij denken zou
trek als gij een man zijt met deze woorden gaf hij sir john een slag met het plat van zijn degen en bleef toen in eene verdedigende houding staan
in den spiegel aanziende maar zonder eenig blijk van verwondering of blijdschap half en half antwoordde hugh j en wie was die iemand wien gij dien brief hebt afgenomen
als ware het om te vragen of het gezegde aangaande gashford waar was waarop sir john telkens met een blik ofschouderophalen duidehjk swel neen had geantwoord
zij sloeg hare armen om mij heen en hield mij met al hare kracht vast tot hij weg was en daarop verhaalde hij omstandig wat er op den bedoelden avond was gebeurd
meeallen verklaarden zich bereid en zwoeren met ijselijke vloeken dat zij den volgenden nacht hunne vrienden uit newgate zouden verlossen en de gevangenis afbranden of er bij omkomen
menschen stonden te kijken sommigen van deze hapten in de handen r anderen flotenj maar zonder hierop acht te geven
john wachtte wederom tot de vraag behoorlijk in zijne hersenen was gedrongen en antw rdde l neen to nog toe niet vervolgens stak hij zijne pijp aan
chester zulk een hond een van hetzelfde ras was het eenige levende schepsel dat dien dag huilde behalve ik zeide hugh sniemand had eenig medelijden met haar behalve ik en de hond
zoodra haredale zijn doodvijand een slag had toegebracht scheen ook zijne woede bedaard te zijn
oude vrienden zooals gij en ik mogen wel eenige vrijheid met elkander nemen gashford die al dien tijd op heete kolen had gestaan fluisterde nu zijn metgezel in
mij dunkt ik zal het hun eens voorstellen ha mijn centaurus zijt gij daar sdaar ben ik zeide hugh binnentredende gevolgd door een bond even grof en morsig als hij zelf
in de op het voorplein en de daken der bijgebouwen zaten meer du ven dan men gemakkelijk tellen kon
slechts eens sprak hij bij zich zelven mompelende het is mijn huis hij verzuimde evenwel niet zijn reismakker vast te houden als zij op eene gevaarlijke plek kwamen
en nu komen er wel honderd duizend bijeen ja laat lord george maar begaan hij weet wel hoeveel macht hij heeft daar achter die drie vensters
en was overal ontvangen met die gretige zucht voor het wonderbare en ijselijke die sedert de schepping der wereld onder de natuurlijke eigenschappen van den mensch behoort
de man wapend op eenzame plaatsen te wagen wij dachten dat gij hier vreemd waart mijnheer
was het niet gemakkelijk om tegen den wind in te werken die hem somtijds eenige schreden terugdreef of hem noodzaakte eene poos te blijven stilstaan
ik heet gabriel varden zeide de slotenmaker kortaf een braaf achtenswaardig man zeide chester van wien ik mijn zoon edward meermalen heb hooren spreken
swaar komt gij vandaan antwoordde hij sdat gij niets van lord george gordon's groote vereeniging weet
hoe gaat het barnaby en nog twee heeren uw onderdanige dienaar mijne heeren ik hoop dat ik u ook niet ongelegen kom he broeders
om met hem naar het huis van de weduwe te gaan en te beproeven wat zijn invloed op haar vermocht en dit verzoek had tot het boven aangehaalde gesprek aanleiding gegeven
want het is gedaan met ons spreek toch zoo niet john zeide zijn vnend met minder aangedaan door dit treurige staaltje van willet's
is een tamelijk gewoon gezicht maar zoowel de fraai gekleede man als de andere had iets dat bij haredale geene aangename gewaarwording opwekte
zij ging zelfs eenige trapper naar beneden om hem met hare oogen te kunnen volgen en zag toen dat hij zijn hoofd binnen de deur van de benedenkamer stak
aldus sleet hij den nacht zoodra hij het huis was binnengetreden stak hij licht aan ging de kamers door
een kerel die de leus van het gemeen droeg vloekte op hen omdat zij geene kokardes op hunne hoeden hadden
gij weet niet vervolgde zij haastig swaartoe dat geld kan gebruikt worden of in welke handen het komen kan maar ik weet het en daarom weiger ikhet aan tenement
een zoen antwoordde hugh na eenige aarzeling en wat nog meer iniets ik dacht hernam chester
en de bekoorlijkheden van dolly varden de deur uit om den gast te helpen opstijgen maar nauwelijks had hij dit gedaan en juist wilde hij eene sierlijke buiging maken toen john naar buiten kwam schieten
hoe ik dat deed en hoelang weet ik niet en liep toen zoo hard ik kon naar huis den volgenden morgen stond ik na een onrustigen nacht vroeg op
of misschien omdat men in geval van nood eene barricade daarvan kon opwerpen had een aantal der muiterszich niet slechts dien nacht maar ook een paar nachten vroeger naar deze plaats begeven
luister nog eens sir john en voor het laatst riep haredale uit a wat gij zegt en doet moet dienen om te ontkennen dat dit uw bedrijf was
wel dorst hebben denkik hugh mompelde van ja ga dan eens naar die kast en breng mij eene flesch en een glas die gij daar vinden zult hij gehoorzaamde chester volgde hem met zijne oogen
en zoo dacht hij nog toen hij een groot uur later weder in hetzelfde warme hoekje zat en met een genoeglijk gezicht
ilk wist wel dat het er eindelijk toe komen zou de meiboom en ik moeten afscheid nemen ik ben een zwervende bedelaar zij zal mij haten en verachten
wij zijn dezen morgen eerst van buiten ekomen mijnheer antwoordde de weduwe en weten niets van die zaken af
dat alles bracht de woestheid van hugh geheel ten onder hij schoof al nader en nader achter den stoel van chester
sterft toen ik mijne taak had verricht de zijne van zich afechoof en het huwelijk liet doorgaan
de ou de john die wat de vrijheid van joe betrof reeds lang verscheidene vingers had vastgehouden en nu met het opgelegde parool de geheele hand had genomen
ik dacht dat gij er niet veel om geven moest om zoo iets te zien merkte de sergeant koeltjes aan
en zulk eene ontkenning rechtstreeks of bewinpeld is toch eene logen gij zegt dat gij het niet ontkent bekent gij dan
hij kon zijn gezicht niet verdragen en toch was hij door zijne wanhopige omstandigheden genoodzaakt om hem bij zich te houden en zich van zijne hulp te bedienen
alle menschen zijn evenals wij maar zij zijn niet rondborstig genoeg om het te bekennen na zijne lofspraak op zijn geliefkoosden schrijver nam chester het boek weder op
ik ben blijde dat dit niet vanmijkan gezegd worden en dit was ook zoo want hare schoonheid
ik vraag u verschooning mijnheer hernam de slotenmaker slk heb niet gezegd dat ik haar doorgrondde ik zou zoo
met wie verkeert gij dan tot welk misdrijf hebt gij u dan laten verleiden ik ben schuldig en toch onschuldig
en eindelijk door de reten van de vensterluiken bleef schijnen was ooit iemand verwonderd
als mijnheer haredale het wint kunt gij verzekerd wezen dat de vlek sroot zal wezen en als hij het verliest misschien nog grooter
laat hem maar voortgaan zeide gashford op wiens bleekgelaat het zweet parelde ik stoor er mij niet aan het is mij even onverschillig als mylord
en wie zijt gij dan wel joe hervatte cobb smalend dat iemand niet tegen u zou mogen spreken he
en een verachtelijk gezicht staan terwijl lord george langzaam naderde deze kwam uit het huis der gemeenten om volgens zijne gewoonte
ik ben blij dat ik u zie goede vriend zeide de ander zijn hoofd even oplichtende en hem vluchtig aanziende
aat hem van het gebruik zijner leden scheen te berooven hij bleef als vastgeworteld staan
ik ben er waarlijk nieuwsgierig naar hernam chester zeer vriendehjk eene landelijke schoone misschien maar wees voorzichtig goede vriend zij zijn dikwijls niet te vertrouwen
hetwelk de koster uit beleefdheid of vrees hem bereidvaardig aanwees een struikroover fluisterde tom cobb den boschwachter in het oor
door hunne vleiers en afhangelingen zoo werd ook john in de uitoefening van zijn gezag gestijfd door de toejuiching en bewondering zijner vrienden
haredale zag hem glimlachend aan maar lang niet vriendelijk en gaf geen antwoord dat raadsel is in een oogenblik opgelost hervatte chester wilt gij even met mij ter zijde gaan
om niet aan zulke groote voorbeelden te gedenken willen wij slechts van den ouden john willet spreken
maak er u niet boos om john ik meende er geen kwaad mee bracht salomon hier tegen in zwijg maar mijnheer hervatte john
zij heeft mrj nooit bang gemaakt waarom spreekt gij zoo tegen mi uc moet een antwoord hebben zeide rudge de hand wegduwende welke zijn zoon
door gillend naar boven te vhegen en zich op een zolder op te sluiten john by wien het toppunt van domme verbijstering de plaats van moed bekleedde
maar deze onrust bleef hem bij en was door niets te verdrijven als hij zijne oogen sloot voelde hij dien droom weder aankomen
maar deze voorslag werd door haar verworpen met denzelfden afschrik dien zij had laten blijken toen zij het meisje ontmoette
als mijn arme zoon ooit dezen weg mocht heenkomen verlok hem dan niet om te zeggen waar ik mij ophoud of laat hem niet nagaan om te zien waar hij blijft
dat hij geheel buiten westen is geloof ik ha ha ha geef hem wat te drinken kom geef eens wat aan men reikte hem een glas barnaby rudge ii
zij renden echter door zonder dat het paard struikelde totdat zij de deur van de meiboom bereikten
en ging met langzame voorzichtige schreden om het huis heen voor elke deur en opening in den muur bleef hij staan om naar binnen te zien
wat spreekt gij van verlokken en gevaar denkt gij dat zijne lordschap een brieschende leeuw is die omgaat zoekende wien hij zou mogen verslinden
maar deze sloeg daarop geen acht en zooschoot den vriend mets anders over dan toen haredale zich tot hem keerde met het vriendelijkste gezicht
ik zie im wie gij zijt laat u raden rijd niet door ik heb den troep gnenet wat voor kerels het zijn
u op verlatem dat ik gelijk heb nu begon de heete wijn eerst recht te smaken een duel in de groote kamer boven en het beste bed reeds gereed voor den gekwetste
jkom maar hier barnaby hij moet tusschen mij en dennis marcheeren en hij zal vervolgde hij terwijl hij een barnaby rudge ander die vermoeid was een vaandel uit de hand nam
de angst en schrik van dien nacht hadden toch zijn verstand niet gekrenkt zou hij zich van den top van den wankelenden muur naar beneden willen storten
hij is toch niet weer aan het rondzwerven hoop ik de hemel zij gedankt hij ligt nu in zijn bed hij was gelijk gij weet den geheelen nacht en den geheelen dag op de been geweest
er nu op in shoeaardig deze ontmoeting is hoe zonderling en toevallig komeii wij hier bij elkander
met klimmend ongeduld moeten wij hier wachten tot het land tien mijlen ver in de weer komt
anders niet ik heb nooit mijn vader gekend of van hem gehoord ourson getemd en ik was een jongen van zes jaren toen zij mijne moeder op tyburn ophingen zij hadden haar wel kunnen laten leven zij was
het gezicht van willet betrok terwijl hij aan gebroken vensterruiten en geschondene meubelen dacht
geheel mijn leven door van de eerste maal af dat gij mijne hoop in smart deedt verkeeren hebt gij mij als een duivel in den weg gestaan
dan gij zulks deedt op zeker gezicht dat ik zou kunnen noemen onverschilligheid om niet te zeggen afkeer hebben gelezen
in stille afzondering had doorgebracht misschien was hij daardoor zelfs nog aandoenlijker geworden
een officier zeide dat hij den vorigen nacht een huis had helpenplunderen men riep hem toe om zich over te geven maar hij liep slechts des te sneller
en begreep dat hij toch uit zorg voor zijne gezondheid verplicht was om zich een weinig tegen den invloed van het weer te versterken
u de eer aandoet om met u te spreken zeide de ander der twee heeren of zoudt gij lord george gordon niet kennen
arm genoeg hoe treurig riep chester met een meewarigen glimlach uit zij is zeker eene bijzonder schoone vrouw geweest ziet gij dien hond vroeg hugh eensklaps zeker een trouw en schrander beest
wilt gij niet zeide hij voelende dat deze de flesch wegstieu ook goed dan zal mijnheer die tegenwoordig uw slaapkameraad is er wel van lusten
hoewel zij niet durfden nalaten aan dit bevel te gehoorzamen en deze geruchten hen zeer beangstten besloten zij echter daar zij zoover gekomen waren nog verder te gaan
omdat ik weet het zelve niet omdat ik het gaarne zoo wilde antwoordde zij daar nog eens laat mij toch begaan
verbijsterd door deze onverwachte toespraak staarde barnaby den man aan en kon nauwelijks zeggen wat
minste niet voordat ik dien kerel weergezien en met hem afgerekend heb dan zal er meer aardigheid aan zijn om het te vertellen
als zij maar zoo goed waren geweestom mij te vermoorden zou ik hen vriendelijk bedankt hebben
de inspanning welke het hem had gekost om met een schijn vanopgeruimdheid en hoop van haar te scheiden
om aan de betrekking tusschen die jonge lieden een einde te maken en ben begonnen met deze twee handlangers uit den weg te ruimen
zijt gij het zeide barnaby opziende wie zou het anders wezen ik dacht bijna dat het de blindeman was antwoordde
hij ging verder en richtte zijne schreden naar het heerenhuis het was een stille liefelijke avond geen windje ritselde bijnadoor de bladeren
haredale ikg al heen en dit zou hij zonder verdere complimenten gedaan hebben indien er op dat oogenblik aan het andere einde der zaal t niet een gerucht was ontstaan
maar de bijl in zijne hand hield still was het antwoord wat zie ik daar achter de heg glinsteren
john willet uitgezonderd die daar hij op heeterdaad betrapt was en geene bijzondere tegenwoordigheid van geest bezat zijn gast even strak maar tevens vrij bedeesd
sergeant teerhartig herhaalde dennis teerhartig zie eens hier is dat volgens de constitutie daar ligt die man door en door geschoten in plaats van te hangen als pen goed engelschman
een meisje de dochter van zekeren varden zoo zeide chester schertsend en wat hebt gij haar nog meer afgenomen
was van eene soort welke tappertit bij zich zelven niet ongepast ahoutig noemde
ik heb het haar zelf gezegd sziet gij hernam lord george met een verwijtenden blik naar de ongelukkige moeder
aan denhoek van de straat stapten zij af en gingen te voet naar het huis op hun eerste en tweede kloppen aan de deur kwam e en antwoord
zijne moeder woont hier dichtbij het zal best wezen dat ik haar ga vragen of zij weet wie het is kom barnaby help mij eens om hem in de kar te zetten dan zullen wij te zamen naar huis rijden
en zijn huis alleen laten met niemand er m dan een paar jonge meisjes en eenige bedienden
er volgde eene poos van diepe stilte gedurende welke alle oogen naar denzelfden kant waren gericht op het oogenblik van het schot had men hem zien opspringen alsof hij van den slag schrikte
overtrof hij dien dag zich zelven en maakte het joe zoo warm dat indien deze geene plechtige gelofte had gedaan om zijne handen als zij niets anders moesten doen in zijne zakken te houden
ik luisterde nog een geruimen tijd maar hoorde niets meer het moest dacht mij eene spookklok wezen die in het midden van den nacht van zelve luidde ik ging nu mijne klok luiden
waar de wielen van boerenkarren diepe sporen hadden gemaakt tusschen heggen en slooten en hooge boomen die het zoa donker maakten dat men niet voor zich uit kon zien
dikwijls ging hij na het vallen van den avond de straat op waarin het welbekende huis stond
als door de akelige grafstem waarmede deze denmeiboom sprekend had ingevoerd och spreek toch zoo niet
xxx john willet wien een vinger gegeven is neemt de geheele hand
sdaarin vergist gij u nu toch haredale hervatte sir john op een zeer vriendelijken toon hetgeen voor een man van uwe nauwlettendheid iets bijzonders is
barnaby die op het gras had liggen slapen sprong terstond op terwijl grip die zeer wel scheen te begrijpen wat dit getoet betee kende dadelijk in zijne mand wipte
die het mogelijk achtte dat barnaby nog onder bewaring der soldaten in de herberg was wilde heimelijk trachten te naderen en het huis in brand steken
en voegde zich bij zijn secretaris waarop het volk een weinig ruimte maakte zoodat de vier bij elkander stonden
die nooit geweten heeft wat de woorden eer trouwof moed beteekenen die de dochter van zijn weldoener
twee meiden zijn hofmeester en een tuinman zijne andere bedienden zouden den barnaby rudge in een nacht als deze volgenden dag komen
hugh en dennis bleven echter met den rug tegen dezelve staan en hielden de anderen terug
ik weet het niet gij zijt ten minste jong genoeg om nog eenige jaren een zoogenaamden natuurlijken dood te ontloopen
en u nooit meer lastig vallen met deze woorden wilde zij heengaan maar zij hidden haar tegen en smeekten haar te bedenken wat zij deed en vooral hare vrienden meer volkomen te vertrouwen
die als zij des avonds bij den haard zaten te drinken en te rooken dikwijls zeiden dat meester willet een vader was van den oud engelschen slag
barnaby kocht derhalve eenige spijs en bracht die naar zijne moeder waarop zij zich te zamen nederzetten om een soberen maaltijd te doen
maar er zijn redenen waarom gij naar het yerzoek van eene arme moeder behoort te luisteren
daartoe hebt opgezet gij spreekt van schandelijk ten toon stellen eens hebt gij mij gezegd dat gij dien armen zinnelooze en zijne moeder geld hadt gegeven om te vertrekken
om na zulk een langen tijd weder te beginnen kan niets baten maar waar zijn zij dan gebleven hernam haredale ongeduldig zij moeten toch ergens op de wereld zijn
de tijd doet zijn werk eerlijk en ik geef niet om hem houd hem in waarde en hij zal u geen slechten streek spelen
alsof hij ernstig nadacht over hetgeen hij gelezen had een meesterlijk geschrift zulke fijne gedachten zulke schrandere zedelessen zulk eene fatsoenlijke denkwijze
de weduwe schudde haar hoofd en toch hoewel zij wist dat de oude man dit niet uit overtuiging maar slechts om haar op te beuren zeide
spreek zacht het huis had iets akeligs dat het moeielijk zou gemaakt hebben om hard te spreken varden fluisterde ja en volgde den ander naar boven
daar kunt gij op aan intusschen had het voorwerp hunner aandacht het huis de behoorlijke eer bewezen door eene kan bier te bestellen die hem spoedig gebracht werd door
waar het voetpad dat door het veld liep begon en in eene herberg dicht bij die plek naar hem te wachten
of men het gelooft of niet hervatte salomon snet is waar en het is ook waar dat wij als wij nog naar londen willen gaan niet langer moeten talmen
in dat gedeelte der stad waar de groote wereld verkoos te wonen want die wereld was toen evenals nu zeer klein toen de oude heer
hij barnabv rudge was doodmoede ach buurman was hij maar meer zoo kon ik die akelige onrust maar uit hem krijgen
eenzaam in het ledige huis zat te waken tot het daglicht de vlam zijner kaars zou verdooven
ik twijfel toch niet of gij zult er goede redenen voor hebben rnijnheer antwoordde de slotenmaker zijt gij pas in de stad gekomen
jhoe zou ik dat weten goede vriend antwoordde joe die alsof hij iets bij den haard te doen had nader bij den vreemdeling was gekomen en dezen nu bij den mouw trok
daar ik mij nog al veel op mijn oordeel laatyoorstaan spijt het mij dat ik mij vergist heb en ik u een lafaard vind
wie die hadden ondersteund wanneer de wet zouworden voorgesteld en wanneer het tijd zou worden om hunne eigene groote protestansche petitie in te dienen
gij zijt eene eer voor elke zaak waarvoor gij partij kiest mijnheer ik wensch die waarbij gij u thans hebt gevoegd veel geluk met de
op zich zelf was er in dit paar niets bijzonders want slaafsche gedienstigheid achter een fraai pak kleeren aankomende
ik heb van een stukje juwelierswerk hooren spreken eene kleinigheid een ding van zoo weinig waarde dat gij het misschien zult vergeten hebben weet gij niet van zoo iets eene bracelet bij voorbeeld
door een roodachtig schijnsel verlichte damp hing toen hij nader kwam verdween dat schemerlicht of liever het loste zich in deszelfs bestanddeelen op
kon hij zijne onrust en verbazing geen meester worden barnaby rudge zelfs fa zijn droom zag hij haredale voor zich die met zijn bleek en vervallen gezicht
hij aarzelde stond stil en wilde juist ter zijde uitwijken toen de anderen snel omkeerden en hem bijna tegen het lijf liepen voordat hij hen kon vermijden
maar toen het hem inviel dat waarschijnlijk wel een van beide partijen zou blijven leven ora de schade te vergoeden helderde het weder op
en wat wilde het toen zeggen mij zoo met uwevuist te dreigen heb ik u met mijne vuist gedreigd u broeder
als dat het geval is antwoordde sir john zonder de rninsteaandoening is het zeer gelukkig dat wij elkander ontmoet hebben
tot het misbruiken hunner macht worden aangezet hoewel het doorgaans niet noodig is hen daartoe aan te zetten
de slotenmaker ijlde hem na hij had bijna de rokspanden van den vluchteling gegrepen toen hij werd vastgehouden en de weduwe zich voor hem op den grond wierp
het gebeurde kwam echter evenals rnet ons het geval zou zijn indien wij ons niet op de geschiedenis konden verlaten
treurig aanzag zie eens hier mijnheer i daar kijkt de meiboom de oude trouwe meiboom het venster in
sledereen begreep nu dat de tuinman de moordemaar moest wezen en hoewel men van dien tijd af nooit van hem heeft gehoord
en toen zij het slot op deze wijze onbruikbaar had gemaakt sloop zij bij zich zelve lachende weder naar boven daar zeide zij in hare handen wrijvende sdaar mannetje
hij is heel en al gek geworden zeide hugh nadat hij den ander bij zijne kraag heen en weder had geschud maar zonder eenig gevolg waar blijft die dennis toch
en voorheen ook van mijnheer gashford goede vriend haredale dit is lord gordon dat had ik wel kunnen begrijpen al had ik hem niet gekend zeide
aan de deur is waaruit bleek dat zij in hare ontsteltenis geen onderscheid wist te maken tusschen een grendel
een fiauw gelmd zweemende naar het toeten van een kinkhoorn nu eens werd het harder dan eens flauwer dan weder stierf net geheel weg
zijne verwondermg zou te kennengeven of beginnen te redeneeren vervolgde hij haastig gij zult misschien denken dat ik mij door eene bijgeloovige hersenschim laat regeeren maar dat is zoo niet
ik doe wel en tochkwalijk mijn doel is zuiver hoewel ik gedwongen ben om goddeloozen te helpen en te beschermen vraag mij niet verder mijnheer
mij kunnen bezeeren herhaalde dennis die de bijl in zijne hand bleef houden en als in verstrooung de snede bevoelde
is het niet genoeg mylprd hervatte haredale dat ik een man evengoed als gij mijn goed zoqals het dan is in eigendom moet houden
als de eenige kans om de galg te ontsnappen bijna den geheelen dag bleef hij hierover peinzende omdwalen terwijl hugh nog altijd bewusteloos in de schuur lag
ontmoeting met den geheimzinnigen vreemdeling zoodra de slotenmaker zijn dagwerk ten einde had gebracht ginghij uit
en g'reep hij zijn degen alsof het uur eindelijk gekomen was terwijl hij met vlammende oogen bleef luisteren tot het weder stil de
zonder eenige bewustheid hiervan ree d de slotenmaker half slapende voort totdat hij met schrik geekt werd door een schreeuw op eenigen afstand voor hem
en men hoorde nauwelijks eenig geluid behalve het eentonig getinkel der schapenklokjes het loeien van runderen en het blatten van honden in de verte
op denzelfden vriendelijken toon en een paar malen glimlachende om te beproeven of het pleistertje bleef zitten ik dacht dat er nog iets geweest was
waarvoor zij in hun tegenwoordigen toestand van af matting niet berekend waren zelfs dennis die zich
eindelijk kon men voorwerpen onderscheiden hooge kerktorens en eene menigte daken met ontelbare
swat wildet gij verder zeggen gashford haalde bedremmeld zijne schouders op keek voor zich op den grond en zweeg stil maar laat ons inderdaad eens bedenken viel sir john
het geringste gedruis op de straat v een voetstap in de verte deed hem opzien en scheen hemtedoen schrikken
en dit is hugh de dappere hugh die de gevangems opengebroken en ons bevrijd heeft ha ha nu houdt gij toch wel veel van hem waarom blijft hij zoo op den grond liggen
verbeeld u maar eens voor een oogenblik wat mary was voordat zij haar begonnen te kwellen en zeg dan
ik weet wel vanouds dat gij niet thuis kunt blijven als er een vriend te helpen of te troosten is
maar is het zoo niet meer het kan gebruikt worden het wordt genu bruikt tot iets dat de dooden in hunne graven moet ontrusten
aueen om aan te merken antwoordde sir john chester met zijne gewone vriendelijkheid welk een zonderling toeval het is dat wij elkander hier ontmoeten
gij hebt haar gewaarsccd fs gij hebt mij met uwe beiden verraden barnaby bleef hem stilzgend t hebt ct uwe boeder gesproken neen antwoordde barnaby haastig
maar wat voert gij toch uit is het tuig niet in orde ja wel antwoordde joe die niettemin nog eene poos aan de riemen en gespen bleef talmen vaart juffrouw dolly nog wel
het was niet voordat zij met de woestheid van eene krankzinnige de deur had gesloteri en
en hij moet mij wel in zijn vertrouwen nemen of hij wil of niet
daar maar niet naar mijnheer zeide een man die tusschenbeide kwam en hem met vriendschappelijk geweld de trapafdrong maak
en verkeerde blijkbaar in zulk een doodangst van afgrijzen dat de slotenmaker inderdaad medelijden met hem had
zoo ging het weken lang voort hij had kamers gehuurd bij de vauxhall waar hij over dag uitrustte en als hij uttging liet hij zich wanneer het getij gunstig was
nudoet gij u zelven waarlijk onrecht aan gij zijt wel wat ruw in uw sprekefi maar zoover zou ik u toch niet uit den weg gaan
in mij op hoe schilderachtig ziet er dat uit dit zeggende wees hij naar het verwoeste huis en hield zijne lorgnet voor zijn oog
zeer bedaard hoewel hij thans het masker had afgeworpen en zijn bittere haat zich op zijn gezicht vertoonde dat cut de laatste maal zou wezen
die veel aan wind en weer scheen blootgesteld te zijn geweest en wiens terugstuitend gelaat eene nog onaangenamer uitdrukking kreeg
is het niet mogelijk dat zij deze betrekking reeds had aangeknoopt bij het leven van haar man en daardoor aanleiding heeft gegeven tot zijn
de ander knikfe met een drift als zou hij wel een uur zijn blijven knikken indien de slotenmaker hem niet bij den arm gevat en met een vragenden blik op het lijk gewezen had
eenige kalk of asch van het torentje naar omlaag in zulk eene akelige stilte jaagt het minste geluid schrik aan
o waarom zijt gij hier gekomen waarom hebben wij elkander ontmoet morgen zouden wij voor altijd gescheiden zijn geweest
hij komt en gaat met gemak waar wij die ons voor veel verstandiger houden een slecht figuur zouden maken
waarom vroeg hugh de man antwoordde dat het huis dien namiddag was overvallen en nu vol soldaten en gerechtsdienaren was
of aan simon tappertit in het bijzonder kunnen wij niet zeggen maar zij bleef zitten totdat hare aandacht zeer spoedig
en zijn degen tot aan het gevest zijn vijand door het lichaam stiet hunne blikken ontmoetten elkander toen hij het wapen weder
s hemels wil neen riep de weduwe uit sgeef het hem niet vrouw zeide de vreemdeling straf slaat de jonkman zelf spreken hij is oud genoeg hij kan zonder u wel kiezen
zou hare terugkeering in de vorige gestalte hem slechts een oogenblikkelijken schrik hebben ingeboezemd die reeds bij het ontwaken zou zijn verdreven
door een donkeren zakdoek dien hij om het hoofd had gebonden en welke zijn voorhoofd geheel bedekte
overhaasting gevolgd door den jongen willet die eene kaars medenam r om hem uit te lichten
ja hij is gevat hij zit in eene der sterke cellen van newgate hij verdedigde zich zoo goed hij kon maar werd door de overmacht overweldigd dit is de boodschap die hij mij gegeven heeft
sdezen nacht zult gij mij niet ontsnappen
zeggende ahaast u dan naar saint george's fields en be val daarop den koetsier om door te rijden
een riep hardop wie gaat er mee naar newgate en werd met een luid gejuich beantwoord terwijl alien naar de deur holden
hij had gelijk antwoordde zijn meester en gij zijt een domkop zonder eenig doorzicht laat hem binnenkomen maar eerst moet hij zorgvuldig zijne schoenen afvegen
als hij mylord beschimpt gelijk gij hem hebt mijnheer haredale en lord george gordon booren doen hoe kan ik dan hopen vrij te komen
maar zij kwamen weder op de plek waar zij begonnen waren zonder een menschelijk wezen te hebben ontmoet na eene korte poos
joe uit er staat immers geene herberg een kwartier van de meiboom hij zal het heerenhuis meenen een groot ouderwetsch huis mijnheer
was hij in slaap gevallen in eene houding even achteloos als zijne kleedij het woeste en ongeregelde van zijn voorkomen
drink maar frisch zeide hij terwijl hij hugh zijne flesch toereikte de goten stroomen van wijnengoud guinjes en brandewijnt zijn voor niet te krijgen drink uit maar
joe gaf geen antwoord dan door cobb eene poos strak aan te kijken en toen verborg hij zijn gezicht weder in zijne handen
en wilt gij u bij de vereeniging voegen zeide lord george barnaby aansprekende ja ja antwoordde deze met fonkelende oogen
en dezen met een glimlach vol vertrouwen aan te zien deze man hervatte haredale die als knaap een dief was
maar op elke bladzijde van dezen verlichten schrijver vind ik een of anderen trek van huichelarij die mij nog nooit was ingevallen
en indien de stad rustig was hem zijne overwmnmg volop laten genieten john keek hen lachend na tot zij uit zijn gezicht verdwenen
een verbazend man waarlijk een edelman een koning kan een lord maken maar alleen de duivel en de gratien kunnen een chesterfield maken
op dit gezicht riep miggs hemel en lieve hemel en ging toen hare kaars medenemende evenals simon naar beneden
die mijnheer edward chester heeft uitgeplunderd en gewond en dien zelfden nacht ook mij heeft gedreigd
wat is de liefde toch een raar ding zeide hij terwijl hij zich bij het vuur neerzette daar is hij nu te voet naar londen op weg
deze aanspraak was evenals zijne vorige gezegden in den wind gesproken want hij zat geheel alleen
ik waarschuw u dezen avond niet riep haredale laatunog bijtijds waarschuwen gij hebt gezegd het moet zeker door eene soort van ingeving zijn geweest zeide sir john
deze toestand van zijne icleederen gaf bijna even duidelijk als het zonderlinge zijner mameren de verwarring van zijn geest te kennen
toen tot ontsteltenis zijner hoorders als ik aanmoediging van u noodig heb mijnheer zal ik er u wel om vragen laat mij maar begaan mijnheer ik zal het wel stellen zonder u
telkens bleef stilstaan on naar beneden te zien en dan weder verdween nogmaals kwam de gedaante te voorschijn in het schemerachtige licht
achter welke de soldaten aankwamen hij had zich terstond weggepakt zich een oogenblik ergens verscholen
terwijl hij zijne handen in zijne zakken stak de drie vrienden moesten derhalve zonder handgeven vertrekken
gewaar is hij hep eene stem die john bekend was terwijl een man zich rmmte maakte geeft hem aan mij doet hem geen kwaad hoe gaat het oude john
maar nu is zij slechts wat rhumatisch dat is een natuurlijk gevolg van het onderscheid in rang beste vriend
ik lees eene ontkenning op uw gezicht riep hij eensklaps opstuivende en met den yinger naar het gezicht van zijn vijand wijzende
en hij gelooft dat die nooit verdwijnen zal voordat hij den man vindt die den moord gepleegd heeft toen zij na het einde van dit verhaal dichter bij het vuur schoven hoorde men buiten het stampen van een paard
spoedig hoorde zij de voetstappen weder maar zoo zacht alsof er een veder naar beneden zweefde
was zeker dom van het beest zeide chester hugh gaf geen antwoord maar floot zijn hond en wenschte zijn medelijdenden vriend goeden nacht goeden nacht antwoordde deze onthoud het gij zijt in mijne handen veilig zoolang
ik heb ook mijn best gedaan al heb ik een arm te min wederom wierp hij een nieuwsgierigen blik door het vertrek
zouden zij het met degens of met pistolen doen zeide john de hemel weet het misschien met allebei antwoordde salomon zulke heeren dragen altijd degens en misschien hebben zij pist len in hunne zakken
doorgaans van dewestmin s te r naar de londensche brug roeien om de drukke straten te vermijden op zekeren avond kort voordat het donker zou worden ging hij weder
gij hebt hier een aardig afgelegen plekje zeide dennis terwijl liij een zakdoek uithaalde en met eene eenigszins bevende handzijn voorhoofd
en aan de deuren onzer kerken om een aalmoes heeft gebedeld deze apostel van zijn nieuw geloof wiens teeder geweten de altaren niet kan dulden
gij zijt er zeker wel aan gewoon hernam joe die gaarne een ander onderwerp op het tapijt wilde brengen
met eenige pauwenveeren versierd die echter nu gebroken en kaal achteloos op zijn rug hingen
lang en piekig haar had en een bijzonder langen rotting droeg swaarom zijt gij niet met de anderen
naar mijn raad en wees voorzichtig met deze woorden keerde hij zich weder naar den spiegel en ging voort met zich te kleeden hugh wilde antwoorden dat de vrager zelf hem had aangezet
voorzichtigheid vergevensgezindheid nadenken en bedaardheid al wat een ten uiterste getergden man zijne woede kon helpen betoomen
en toen hij aan een huurkoetsenveer kwam maakte hij met een der voerlieden afspraak om hem naar het punt van den weg te brengen
en gevoeldehij dat hij naar zijn dood werd gevoerd
en indien john genoeg bij zijne zinnen was geweest om dezen raad te verstaan en op te volgen had hij zulks onder hugh's bescherming zeker straffeloos kunnen doen
wat dezen jonkmart betreft mylord hij ziet er zoo verstandig en bedaard uit als ik iemand ken
dat zelfs john willet ongeduldig werd en vroeg waarom hij niet voortging cobb zeide de koster met eene zachte stem
en hem bij den kraag greep zoo gaat het niet schreeuwde john zoo gaat het niet geen parool breken hoe durft gij buiten de deur komen zonder mijn verlof
en hun te zeggen wat haar zoo zwaar op het hart woog dewijl zij voor deze aanzoekon doof bleef
het licht dat op zijne slmmerende gestalte viel deed al de forsche en welgemaakte evenredigheid daarvan uitkomen
boven bij barnaby antwoordde de weduwe met een flauwen glimlach hij is een slimme gast hernam varden zijn hoofd schuddende
hij was omtrent drie en twintig jaren oud en n hoewel mager echter rijzig en welgemaakt
gij zijt zeker dezelfde of gij moest een tweelingbroeder hebben zeide chester hem in den spiegel aanziende ahetgeen niet waarschijnlijk is
zeide dennis terwijl hij de hand die hugh eenigszins dreigend ophief tegenhield met uw stok dan
hoeveel treuriger is de puinhoop eener afgebrande woning hij wekte zich zelven uit eene droevige mijmering op
denk ik dat ik er beter slag van zal hebbenomhei te binden dan gij deze arbeid werd echter nog eene poos verschoven door een nieuw voorval
slechts iets in dat gelaat was vreemd en verwonderlijk men kon het zelfs als het bijzonder vroolijk was niet zien zonder te gevoelen
daar bamaby het nu onmogelijk bevond om hugh zelfs voor een oogenblik tot bewustheid te brengen sleepte hij hem over het gras voort
het is mogelijk zeide de vreemdeling knorrig a maar voor den duivel waartoe dient al die omhaal
barnaby zeide de slotenmaker toen hij zijn onderzoek had ten einde gebracht die man is niet dood maar heeft een steek in zijne zijde en ligt in fiauwte
idit is al te erg wie wil er wegloopen wie riep john uit terwijl hij hem heen en weer schudde wie anders dan gij knaap
den wrok van jaren in e'e'n oogenblik opeenpakkende sprong joe overeind smeet de tafel omver
en zij ging derhalve met haar zoon de achtertrap af en de tuindeur uit zonder door iemand gezien te worden
dek het dan toe laat het mij met zien met ruiken het woord niet hooren spreek het woord niet uit
gij valt onzen vriend waarlijk wat al te hard zeide sir john met een vriendelijken glimlach laat hem zijn gang maar gaan sir john zeide gashford zonder op te kijken
het verdient goede man gelijk ik hoop dat gij altijd doen zult hebt gij in mij een vriend op wiens stilzwijgendheid gij u kunt verlaten wees nu maar voorzichtig en bedenk in welk gevaar gij
een oogenblik later stond deze op de straat en zag hoe het licht nog eens naar boven daarop weder naar beneden ging
goede hemel wat is dat nog e de drie reizigers keerden zich om en zagen nu in de verte juist in de richting van waar zij gekomen waren eene groote vlam
en zijne verwarring werd niet minder toen die hand smadelijk werd afgewezen mijnheer gashford zeide haredale koel
haar gehoor dat even scherp was als haar humeur onderrichtte haar evenwel spoedig dat de voetstappen hare deur
en zijn eigenlijk gebruik want de grendel was wel aan hare deur maar niet
geen woord werd meer gesproken hoewel het nu bijna geheel donker was kruisten zij hunne degens en vielen elkander woedend aan
opdennegentienden maart van een of ander jaar ik geloof en weet het zeker want
wij weten allemaal wat voor een man mijnheer haredale is gij hebt ons verteld wat barnaby zeide van zijn gezicht toen hij terugkwam gij kunt
doe uw best om mij juist en verstaanbaar antwoord te seven hebt gij emma gezien of iets van haar gehoordf neen antwoordde willet
haast u deze woorden werden op dien zachten maar duidelijken toon uitgesproken die zoo gemakkelijk een slapende in de ooren dringt en hem met schrik doet wakker worden
als vreesde hij dat zij zijne gedachten zouden verraden wilt gij het huis eens doorgaan zeide haredaie met eenblik naar de geslotene
maar chester vervolgde even zacht en bedaard shet rooven op den publieken weg mijn jonge vriend
een draagkoetsje met twee dragers sba zeide chester de lucht die deze centaurus heeft verspreid ruikt naar den stal hier peak sprenkel wat uit deze reukfieschop den vloer en neem dien stoel weg waarop hij gezeten
werk zeide sir john mijn werk inderdaad ik moet u verschooning verzoeken gij ziet die muren wel viel haredale hem in de rede die
of de bewoners gevlucht of in hechtenis genomen waren wist hy met hij had reeds velen gewaarschuwd om niet naderbij te komen
nu spande salomon zijne oogen in de gedaante kwam want hare schaduw was reeds op den muur te zien
de steenen eens donkerrood waren nuvaalgeel seworden gelijk de gerimpelde huid van een
ja nu komt gij er op riep daisy haastig hoe gaat het u john hoe het mij gaat herhaalde deze als ware dit eene
en ging op weg met eene lantaarn in de eene hand en den sleutel der kerk in de andere
alsof er niets gebeurd was het gepeupel scheen eerst genegen om zijne tusschenkomst kwalijk te nemen
in het jaar stond er aan den kant van het bosch van epping op omtrent twaalf mijlen afstands van londen eene herberg de meiboom genaamd
om londen barnaby rudge voor de laatste maal te bezoeken en nog een blik te werpen op de muren van het oude huis voordat hij het voor altijd den rug toekeerde
bleef voor zijne deur staan wachten naar de komst van den troep eens kwam het hem in de gedachten dat er eene deur met slot en grendels aan het huis was
vruchtelooze nasporing a en het verwondert u niet
de secretaris maakte nog eene nederige buiging als wilde hij daardoor zijn vijand ontwapenen terwijl sir john een snuifje nam en zeer bedaard zeide
zette derhalve hare kaars op de tafel schoof het gordijn van haar venster open en keek naar buiten
het gebeurt wel eens dat iemand van het nadenken slaap krijgt vooral wanneer men juist niet volkomen nuchter is
de vreemdeling warmde zich eene poos bij het vuur keerde zich toen tot het gezelschap en zeide met eene stem die wel bij zijn voorkomen paste
jnu gevoel ik mijne roeping en al werd ik nu geroepen om hen ter dood tevoeren ik zou het doen
ik denk zoa gunstig over u mijnheer antwoordde haredale met een scherpen blik naar den derden man in het gesprek
zooals men een wandelstok of paraplu zou neerzetten totdat hij het venster weder had gesloten toen nam hij haar weder op
zwarte oogjes die als kralen glinsterden bovendien had hij aan de knieen van zijne rosachtig zwarte broek en aan zijn rok en vest r eene menigte knoopen
de zaak scheen ernstig genoeg te tvezen want toen hij de plek had bereikt zag hij een man naar a en schijn levenloos dwars over den weg liggen
terwijl hij zich tot den postmeester keerde de hoeveelste is het van daag de negentiende maart hervatte de koster sde negentiende maart dat is zonderling
hugh deinsde een paar stappen terug en staarde hem aan met eene mengeling van schrik verwondering en
de bezoekers hadden moeite om zich te verzetten tegen de verbeelding dat deze uit eene kast of van achter eene deur te voorschijn moesten komen
de man wierp een blik op den dorpskoster want deze was blijkbaar de bedoelde verteller en toen hij zag dat
en van dien tijd af een valsche lafhartige schurk is geweest deze man die door het leven heeft gekropen de handen bijtende die hij eerst had gelekt deze
voegde hij er bij en niet wist hoe het met onze wegen gesteld is maar misschien weet gij het wel en hebt gij pistolen bij u
hij sloeg zijn arm om den stervende been die hem zwak van zich afstiet en op het gras nederzonk
hij zal hier wachten denk ik zeide salomon om op het paard van mijnheer haredale te passen
doorgaans had hij een boek bij zich en dikwijls beproefde hij te lezen maar nooit kon hij zijne oogen of gedachten vijf minuten achtereen op den inhoud vestigen
en hij lag toen reeds eenige dagen op sterven ik hield mij dan zoo goed als ik kon moffelde mij er goed in want het was vinnig koud
om een onwelkomen bezoeker tegen te houden het is al wat laat voor een lastigen schuldeischer zeide hij met eene verwondering zoo
en legde hem op een hoop stroo die eerst zijn eigen bed was geweest vervolgens haalde hij uit een beekje in de nabijheid wat water
maar hij had eene geelwitte das om zijn hals en zijne schoenen waren nieuw gesmeerden met roestige stalen gespen versierd
de mooiste vlag dragen in dit geheele dappere leer sin shemels naam y neen gilde de weduwe toeschietende barnaby mylord barnaby kom terug
dat nu weder was begonnen te zingen velen van hen die zich vereenigd hadden ter handhaving van den godsdienst van hun vaderland hadden nooit in hun leven een psalm gehoord
nu had kunnen zien dat zijn vader geen man was die den gek met zich liet steken en dat hij hem raadde om voortaan op te passen
en scheen door het groteske contrast de akelige woestheid van zijn uitzicht nog te vermeerderen
en dit gezegd hebbende ging hij op den koperen ketel zitten turen daar deze dwarsdrijverij van den gastheer
want bij den eersten blik moest het ledereen in het oog vallen dat de geest van dezen ongelukkige deszelfs delste vermogens derfde
of scheen zulks te doen want zijn gezicht was bijna geheel door het verband bedekt en toen zich wederom driftig tot hugh keerende
sir john herstelde zich echter oogenblikkelijk trok zijn degen wierp de scheede en zijn hoed weg en deed een steek naar zijn vijand welke dezen het hart zou hebben
alsof hij er niet kon uitkomen staarde vervolgens salomon aan en keek eindelijk langzaam om zich heen
daar zal gewoel en gedrang wezen kom a niet om met dat volk mede te gaan zeide de weduwe ja ja antwoordde hij haar bij hare mouw trekkende
eerst was de menschenstroom tot de twee voetpaden beperkt maar na verloop van een half uur werd het gedrang zoo groot
om hen laat ien hoeveel uren daags af te staan mijn slaapje na den eten e'en uur dat zouden zij kunnen krijgen en verkoopen zoo duur zij maar wilden
en nadat gabriel had geantwoord werd de deur geopend de vrouw was even in de veertig jaren oud zij had een opgeruimd
zal het mij minder zwaar op het hart wegen om hetgeen ik dezen dag gedaan heb en op dien dag ja op elken dag van mijn leven zal ik voor u bidden en u dankbaar zijn
toen de zon bijna onderging zag hij barnaby den blindeman voort leidende en in ernstig gesprek met dezen aankomen
is hij dan verliefd vroeg de vreemdeling dat zou ik denken antwoordde joe stil jongen riep zijn vader uit wat zijt gij toch voor een snaak riep de lange parker
en die toen er van het huis gesproken werd zich even had bewogen en antwoordde zacht sprekende de eigenaar heet haredale mijnheer geoffrey
kortaf antwoordende dat hij geene ophelderingen kon geven betaalde de jonkman zijne rekening en verwijderde zich met
nu wilde ik zeggen die jongen moest toen een goed heenkomen zoeken en op koeien passen en vogels wegjagen en zoo al meer om iets te verdienen
zoo hernam de oude man terwijl hij zich over het lijk heenboog heeft de roover zich naar dien kant eggepakt nu dat komt er voor het oogenblik niet op aan
omdat zij valsche banknoten in omloop hadden gebracht en het is gezegend als men bedenkt welk eene portie
in alien gevalle trok dit werk waartoe hij spoedig geroepen werd hem voor eene poos van deze smartelijke gedachten af de gevangenen werden niet te zamen weggebracht maar in twee partijen
zoo lichtzinnig en onbedacht prevelde tom cobb altijd haantje de voorste om zijn eigen vader voor den neus te knippen zeide de koster zinnebeeldig
hoewel zijn bloed kookte bedwong hij zich zelven met zooveel geweld dat hij dezen man zonder een woord of blik
eenig blijk van ongeduld teleurstelling of verwondering weder in den toestand waaruit hij zoo onvolkomen was ontwaakt
want ook de korte tom cobb de kruidenier en de lange phil parkes de boschwachter hielden hunne oogen op hem gevestigd
en schudde derhalve zijn hoofd het was juist zulk een nacht als deze vervolgde de koster het stormde en regende vreeselijk
tamelijk wel zeide de ander maar om bij die jonge juffrouw te blijven heeft mijnheer haredale eene dochter och neen antwoordde de jonkman knorrig
voor uw terugkomen behoeft gij niet te zorgen dat zal hij wel doen j a dat zal hij wel antwoordde
de ontmoeting in westminsterhall het duurde verscheidene dagen voordat de slotenmaker zich eenigszins kon
zijn rok was van groen laken hier en daar waarschijnlijk door zijne eigene handen met bont passement bezet
hii was een man met een grooten ronden kop en een breed gezicht dat eene bijzondere traagheid van begnp m et geene geringe inbeelding en hardnekkigheid vereenigd kenteekende
en derhalve gericht waren naar een voorwerp dat met haar in geene betrekking stond deze ontdekking maakte haar nog meer ongerust en zij was op het punt om dieven of moord te roepen
de vreemdeling deed alsof hij deze hem toegefluisterde vermaning niet hoorde en vervolgde als ware het om joe te plagen
maar deze voorbereiding op hetgeen er volgen moest hoewel hij wist dat zijn huis verbrand moest wezen was meer dan hij dragen kon
en aan den kost te komen en zoo kwam hij langzamerhand zoover dat hij paarden kon oppassen en is eindelijk stalknecht in de meiboom geworden voor kost
in de westminster hall stonden nog eenige groepen en heerschte het toen daar gewone gewoel van naar huis gaande
amen zeide gashford statig neem het mij niet kwalijk mylord hervatte de weduwe maar gij verstaat mij verkeerd wij weten niets van deze zaken af
ik zal dat ook zeggen wantzoa waar ik in mijn doodsuur op genade hoop van hen wil ik geen genade
wat riep de scherprechter zijne stem zoo veel mogelijk uitzettende r terwijl hij barnaby en hugh vastgreep shet zijn toch geen soldaten
hij mag zoo stug zijn als hij wil zeide miggs bijkomende zoodra zij alleen was maar ik ben nu achter zijn geheim
riep de stem j wat is er vroeg barnaby draagt gij dit teeken niet zeide de vreemdeling eene blauwe kokarde uit het portier stekende
dat was de klok die ik gehoord had men vond eene bureau opengebroken en een geldkistje dat mijnheer haredale had medegebracht en dat naar men dacht veel geld bevatte was verdwenen
en nogmaals wenkte hij naar denzelfden kant een goed en braaf man is hij hm zonder op dit wenken en
met evenveel genegenheid aan mij te blijven denken als gij tot nog toe gedaan hebt wanneer ik sterf en ik zelfs dan mijn geheim niet kan openbaren want dat zou mogelijk kunnen zijn