AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en joan die geen voorwendsel behoefde daar hij zich werkelijk nog ongesteld bevond kort daarna naar zijne kamer gegaan terwijl de baron die mede wat diep in de flesch gekeken had niet lang vertoefde na het vertrek der gasten
gebood aan al wie moed had en toonen wilde dat het hem ernst was roem en prijs te behalen zich te water te begeven en stak van wal de soldaten door zijn voorbeeld aangemoedigd schenen hunnen vorigen tegenspoed vergeten te zijn en zwommen hem moedig na
ik verzoek uwe genade nederig om verschoning vervolgde de vikaris met eene eerbiedige buiging tegen de gravin doch ik moet hier mijn plicht vervullen jonkheer jacob mom gij hebt mijne laatste vraag nog niet bëantwoord
en de blik van dezen teekende eene opgeruimdheid welke aan het scherpziend oog van van bleiswyk niet verborgen bleef en waaruit deze laatste ontwaarde dat het misverstand tusschen de beide broeders was
uit de schuiten de zwemmenden kozen den terugtocht gelijk ook een der vaartuigen dat toen er nogmaals uit den boomgaard vuur gegeven was meer gekwetsten dan gezonden aan boord had
de serjeant die dit laatste zeer wel wist en echter zijne makkers voor straf wilde behoeden niet alleen maar hun den gemaakten buit laten behouden gaf den armen boer een slecht bescheid wat bruit mij zoo'n schoft zeide hij hebt ge bewijzen
ten einde aldaar over de belangen der remonstranten te handelen wij hebben vroeger gezien dat dit briefje door eugenio geschreven was en aanleiding gaf tot het misverstand dat joan te tiel bijna zoo duur was te staan
kom wees een man ludwig en geef u aan geene dwaze wanhoop over hoor ik heb u lief vervolgde hij ludwig tot zich trekkende
verre is het van mij geweest dat ik ooit voedsel zoude gegeven hebben aan de dwaze hoop die gij mijne heeren in mij veronderstelt neen eenmaal ik beken het heeft een ongelukkig toeval mij een geheim doen openbaren dat voor eeuwig in dit hart had verborgen moeten blijven
zoons zollen oe ook wel behandelen als zij groot zijn althands ik hoop het en oe ook freule wensch ik als oe eens trouwen meugt een zoon braôven zoon als mijn
terwijl eindelijk de oude rentmeester beckman te stram en te zwak om mede de hand uit de mouw te steeken niettemin met de deftigheid welke wij in hem van ouds gekend hebben rondwandelde om zijn hoogwijs advies over den wel of misstand van het vervaardigde te geven
eene vluchteling antwoordde deze wier huis door de spanjaarden vernield is en gij zoudt u op nieuw aan hunne woede willen blootstellen zeide falckestein op een bevreemden en ontevreden toon tegen de vreemde
hartsgeheimen niet alleen hebt uitgelokt maar zelfs aan den dag gebracht welke en de freule van sonheuvel en ik in de eeuwige vergetelheid hadden wenschen te begraven
verzocht in dezen brief die in antwoord op eene missive des graven geschreven scheen aan frederik hendrik dat deze ingevolge zijne belofte zorg zoude dragen dat zekere staatsche kapiteins die hij noemde en welke hij deed voorkomen als aan spanje verkocht
en vergeleek mendozaas bescherming bij die van den wolf onder wiens hoede zich als de fabel meldt de onnoozele schapen begaven op deze en dergelijke redenen meest geschikt om een diepen indruk te verwekken volgden nadrukkelijke smeekgebeden met bittere tranen gepaard
reikte hem zonder een woord te spreken zijnen degen is het rijtuig van zijne doorluchtigheid nog beneden vervolgde maurits zich tot van kinschot wendende ik ben hier te voet gekomen met mijnen geheimschrijver zeide de graaf en dien heb ik weggezonden naar het
onder de pretendenten noemde mevrouw van nassau voornamelijk den heer mom ambtman van t land tusschen maas en jacob van lennep de pleegzoon waal een welgezeten bemiddeld ridder van middelbare jaren en in groot aanzien ten hove staande
ulrica betrof pijnlijke en kwellende gedachten hadden den slaap van hare sponde doen wijken die echt waartoe zij vrijwillig en ongedwongen haar woord gegeven had scheen haar nu het tijdstip van deszelfs voltrekking naderde verschrikkelijk ja noodlottig toe
wierp zich meer dan hij zitten ging op de hem aangeboden bank snoot zich met geweld stak jacob van lennep de pleegzoon vervolgens de handen in de zakken en liet zijn donkerkleurigen mantel openvallen waardoor zijne prachtige onderkleedij zichtbaar werd terwijl hij trotsch om zich heen zag als wilde hij zeggen
het geschrevene werd wederom zoo goed mogelijk uitgewreven opdat de bediende des cipiers het jacob van lennep de pleegzoon niet lezen zoude en weldra keerde deze terug
deze echter was er geenszins op gesteld om zich te laten knippen hij had zich steeds in de nabijheid gehouden van de deur door welke hij was binnengekomen
van mijne bruiloft af van dat ik zat verlooft wat stormen waeiden mij niet sedert over t hooft wat toren is zoo hoog van waer mijn oogh de baren der zee kan overzien van al mijn wedervaeren v
omdat gij geen moeds genoeg bezit om u datgene vooruit te verzekeren waarop gij bij deeling wettige aanspraak hadt de welbespraaktheid des paters was dezen keer geheel
zoo noemde hij zich hernam de grijzaart thands heet hij eenvoudig pater ambrosius gelijk voorheen indien u ed gestr vervolgde hij zich tot den fiscaal wendende echter begrijpt
doch kunt gij dit hernam de vikaris zijt gij niet overtuigd dat dit huwelijk voor haar eene bron van elende zijn zal jacob van lennep de pleegzoon voor den duivel riep mom door dit ondervragen van de wijs gebracht wat meent gij daar
ik niet zoo lichtelijk genoegen zoude nemen met een oponthoud dat mij misschien beletten zal heden nog de stad te verlaten want naar allen schijn zullen de poorten reeds gesloten zijn
en met verscheidene naburen meest onbesuisde drinkers en jagers die hij te voren naauwlijks zoude hebben willen aanzien en althands niet op zijn slot verzocht had betrekkingen aanknoopte
en ben ik er wellicht dieper over getroffen dan al die heeren die mij zoo luidkeels tot wraak aanspoorden mag ik hernam van reede met aandrang mag ik op dat getal geene uitzondering maken ik was de boezemvriend van den graaf ik ken zijne moordenaars
dat gelooft de baron ook niet meer zeide bouke en z ed zal er met zijne hoogheid een jacob van lennep de pleegzoon ernstig woordeke over spreken wie weet of de jonker niet nog in volle gleurie op het trouwfeest komt
de reiziger bracht tegen de vriendelijke en zoo wel gemeende verplegingen van zijnen gastheer geene bedenkingen in alleen zeide hij zoo wat binnensmonds dat het hem speet dat men om zijnentwil zooveel omslag maakte
aan de overzijde der rivier vertoonde zich de lagchende oever met boomgaarden en boomen en bosschaadjen dicht beplant welke in de verte zich verbindende en tegen den rijzenden grond oploopende
dan zal ik u met de helft der hanevederen komen versterken ik vermoed dat de aanval die hier op den voormuur gedaan wordt slechts dienen moet om ons te misleiden
doch wat mij verwondert vervolgde ludwig wiens vermoedens op dit oogenblik tot zekerheid oversloegen is dat hij den pleegzoon van den baron van sonheuvel tot zijnen zendeling uitkipt
nu wij willen hopen van ja niet waar vroeg joan op een toon die het tegendeel zeide hij ontving geen antwoord en beide bewaarden gedurende eenige oogenblikken een diep stilzwijgen ulrica brak zulks het eerst
ten tweeden is eene profetie uitmuntend in t algemeen doch hier in specie deugt zij niet want mislukt de aanslag dan is onze profetie valsch gelukt zij dan is het de
de hanevederen van den dapperen ulrich von daun sommige plaatsen bezet het was in den beginne der maand september dat mendoza en van den berg met een ontzettend heir de maas bij roermonde overstaken en hunne jacob van lennep de pleegzoon wapenen tegen
zoude niet de ongelukkige in nederland om zijne afkomst over den nek aangezien door de spanjaarden als een gelukzoeker verstoten worden wellicht elendig en zonder troost de waereld moeten rondzwerven en zijnen pleegvader verwenschen
aan den graaf van der lippe werd bevel gegeven zoo veel volks tot bescherming van den lande te werven als hem mogelijk was en te dortmond de vijf nederkreitsen saam te roepen om over de algemeene belangen te raadplegen
zij trokken de brug over die naar den weert geleidde de lange brug die er over heen voerde en de derde welke den weert met de overzijde vereenigde
amen zeide de jesuit zich kruissende o magdalena als het eens door onze vereende krachten gebeuren mocht dat het ketterengeslacht weder van de aarde verdelgd werde gelijk de afgodendienaars die den lande canaäns bewoonden toen josua tegen hen optrok
zijn gewaad was versleten en armoedig en men kon zien dat het niet voor zijn lijf gemaakt was zijne lompe grove handen en voeten schenen eer geschikt om de zware klei te bewerken of turf te trappen
alleen verzoekende dat de lezer tot beter verstand van het vervolg met ons een oog gelieve te slaan op den staat der nederlanden tegen het einde van het twaalfjarig bestand
dit zeggende ging hij in een hoek van het vertrek zitten zonder zich in het gesprek tusschen vader en zoon te mengen zoover zeide raesfelt tegen hendrik heeft uw kettersche afval u dan gebracht
waarlijk zeide joan indien de middelen ter ontkoming even schrander zijn uitgedacht als uwe wijze van briefwisseling te houden dan durf ik u eenen goeden uitslag voorspellen
neen zeide hij indien panne hier wees hij op den man met het bedesnoer op morgen het stuk niet volvoert dan is onze geheele reis onnut en de kosten in t water gesmeten zoo ik wel onderricht ben dan vertrekt de ketterkoning morgen naar het leger
nu eindelijk genoot hij eene rustige en verkwikkende sluimering en bij zijn ontwaken gevoelde hij zich weder een geheel ander mensch in staat om nieuwe vermoeienissen door te staan
vergezeld naderde de valbrug en verzocht om tot een mondgesprek te worden toegelaten het verzoek werd ingewilligd en de graaf reed den zendeling te gemoet welke opgaf te zijn diego de velasco hopman in spaansche dienst afgezonden door
en wanneer wist hij niet doch het kwam hem voor alsof die man ook toen in eene zaak van hoogverraad betrokken ware geweest en jacob van lennep de pleegzoon zijne hulp had ingeroepen
daar zegt ge wel an landsman en om u te toonen dat ik ook liedekens weet zoo wel als gij jacob van lennep de pleegzoon is t weder te guur bij
bloosde op nieuw zeer sterk en mn keek weder voor zich jacob van lennep de pleegzoon heden joan zeide ulrica waarom zijt gij gister avond niet hier gekomen ik was ik had ik zal u dat wel eens nader vertellen
ja zelfs deed zij eene tegenovergestelde uitwerking aan die welke eugenio er van verwachtte ludwig die van nature eene vreesachtige en lafhartige geäartheid bezat en die thands minder door een oprecht berouw gedreven werd
waar zijn mijne handschoenen och ik heb ze al aangetrokken wat talmt bouke nu weêr op het einde dezer alleenspraak welke de luitenant zich wel gewacht had te storen
dat wij ons dan de oogenblikken ten nutte maken misschien is het de laatste reize dat ik u om uwen zegen smeken mag mijnen zegen hebt gij mijn zoon zeide
dan wel door de angst voor de straffen der hel welke hij in weerwil van s paters geruststellende woorden voor zijne voeten geöpend zag jacob van lennep de pleegzoon ludwig voelde zich gedurig meer benaauwd door de voorstellingen die hem eugenio deed
dat men hem vooreerst niet te lang op het slot vertoeven jacob van lennep de pleegzoon liet om de jaloezij van den heer ambtman niet op te wekken want deze is jaloersch gelijk iedereen die waarlijk verliefd is
denzelven haastig om en ontcijferde na een wijl zoekens de letters welke met de punt van een mes op denzelven gegriffeld waren
en de gelijk feurich had aangemerkt ver vooruitspringende steiger en vischkaar konden hem den overtocht nog gemakkelijker maken wel is waar het veroveren van den tuin maakte den vijand nog geenszins meester van het slot
doch deze had ook reeds genoeg gehoord om tot zijne ontzetting overtuigd te wezen dat drie dezer schelmen jesuiten waren uit douai en dat de elendige panne door hen was opgezet om graaf maurits moorddadig van t leven te berooven
en den achternoen bij hem deurbreng en u allen hier laat fluten en pijpen en zingen zooveel ge wilt ga in vrede zeide magdalena niemand zal uw isegrimmengezicht hier missen
stond stil en wierp eenen smadelijken blik op den jesuit ziedaar wat mij het meeste hindert dat ik op mijne jaren nog heb kunnen toestemmen de houten pop te blijven die geene andere bewegingen deed dan die of gij of magdalena mij toelieten
die hare herkomst van zelve verraden vrij poëtisch zeide frederik hendrik op mijne eer bij af doch de vergelijking verontschuldigd u niet gij hebt geklapt vriend gij hebt gebabbeld
hoewel nu de afstand dien hij af te leggen had in de daad langer was dan de gids hem had opgegeven en de duisternis der nacht zoowel als het ongeduld van onzen verspieder dien nog langer deden schijnen bemerkte deze al spoedig
dezelfde serjeant die bouke gevangen had stond in het midden van den weg en gaf zijne bevelen toen er op eens een boer door de menigte kwam dringen en zich met luider stem bij hem beklaagde dat de soldaten die bij hem gehuisvest hadden zijne ossen hadden medegevoerd en hem
doch dit is niet de eenige reden mijner komst hernam de prins er is iemand die belangrijke mededeelingen betreffende de gevormde samenzweering medegedeeld heeft
op de trede zat een pagie tegen de avondlucht gewapend met een paarssen mantel waarin hij zich geheel had ingewikkeld achterop bungelden drie lange slungels van lakeien cierlijk uitgedoscht en met vuurroers gewapend de koetsier die de strengen der achterpaarden
slapferment kon ik het gebeteren dat die weerlichtsche knaap juist van daag weêrom zou komen ik had hem liever onderweg afgewacht en aan hondert piesjes gehakt dan dat ik zoo gelogenstraft ware geworden
ondergeschiktheid en rust konde bewaren in een ligchaam uit zulke vreemdsoortige deelen samengesteld maar zich daarvan met eenig voordeel konde bedienen
niets tegen mij bewijst dat de vijand zoo iets uitjacob van lennep de pleegzoon denkt om mijne trouw verdacht te maken laat zich lichtelijk beseffen dat is meer gebeurd doch dat mijn broeder aan zulk bedrog geloof hecht bevreemt mij let eens op dat in dit geschrift juist uwe
dat hij door een misverstand in het huis van klaas meinertz geraakt was scheen hem duidelijk genoeg toe doch dat de woning van eenen eerwaardigen schrijnwerker vervuld zoude wezen met lieden van dat slach als hij er in gevonden had dit kwam hem zonderling voor
en ued komt mij bezoeken dat is recht hupsch van u niet waar ja ik kom meer doen doch jacob van lennep de pleegzoon kom wat naderbij en zet u ik kom meer doen ik kom u de middelen bieden om u uit dezen kerker te redden
en mijn bloed zoude het eerste zijn dat uwen degen bevlekte wilt gij zeggen niet waar vroeg mom lagchende en ik zoude u de punt van mijn staal doen voelen vervolgde botbergen gelijk ik dien jongen snoeshaan deed die in t leger
het was toch wat ewaôgd van oe gheryt zeide de moeder toen het gandsche huisgezin aan den disch was nedergezeten het was toch wat ewaôgd dien vreemden man zoo maôr bij ons te noodigen
en daôr breng ik oe een vangen man met de eieren staôn nog op den weg die zol de kat opvretten huiverend wendde ulrica bij deze toespraak een zijdelingschen blik op
onlangs had ik ter bemachtiging van eene verschansing schuiten uitgedacht met opstaande ladders doch zijne excellentie bewees mij zeer goed dat mijne schuiten niets deugden en bij het beklimmen der ladders door de zwaarte zouden kantelen en omslaan
is het waar wat ik gehoord heb freule vroeg toen zij verder opwandelden de kamenier die het gesprek scheen te willen terugbrengen op het punt waar zij gebleven waren is het waar dat de koning van boheme hals over kop herwaart komt men zegt zoo
dominé zeide hij met eene gesmoorde stem maak dat onderste plankje los ik bedank u zeide groenhof hier vervolgde hij zijne stem verheffende tot die welke boven waren hier moet gij wezen
giften die te samen gerekend eene vrij aanmerkelijke som beliepen hoewel in t algemeen weinig dingen onaangenamer zijn dan na iets plechtig verzekerd te hebben van het tegendeel overtuigd te worden
na zijn vertrek viel er niets vermeldenswaardig meer in de gevangenis voor joan en hendrik bleven laat zitten praten en gingen eindelijk welgemoed ter ruste wij zullen hen voor een wijl in hunnen kerker laten om onzen ouden vriend den baron van sonheuvel te bezoeken
bevond dat zijn zoon hendrik een onverbeterlijke verstokte arminiaan geworden was nam hem van de hoogeschool af en bezorgde hem bij eenen koopman in edelgesteenten te amsterdam ten einde aldaar de negotie te leeren
is het mogelijk joan herhaalde de baron joan ik verheugde mij zoo u terug te zien maar nu ja nu had ik liever dat gij op het slagveld of ten minsten zeide hij zich hervattende dat gij hier ver vandaan gebleven waar
zijne godsdienst verloochenen zijn vaderland verraden en met snoode dienaars en schelmen heulen is even goed tot een broedermoord in staat maurits zeide met nadruk de graaf in wiens gemoed de verontwaardiging over zulk eene opeenstapeling van onverdiende betichtingen
dat zijn leven op t spel stond kwam hem niet eenmaal in de gedachte of liever hij bekommerde er zich weinig over en hij peinsde alleen op een geschikt middel om zijn ambt van verspieder te kunnen vervullen en aan zijnen heer kondschap te bezorgen van hetgeen hij ontdekt had
op eene zoo onverschillige wijze en met zooveel onoplettendheid dat geen der aanwezenden dacht dat hij een kegel raken zoude de bal rolde langzaam voort doch toen zij bij het spel kwam was het
wat lang zeide dominé mij dunkt er staat niets in dan hetgeen er in moet staan laat ons zien vervolgde hij bij zich zelven het stuk nogmaals met luider stemme overlezende wat zoude daaruit kunnen genomen worden
en de nog bevalliger noord-hollandsche chaisen van lateren tijd niet heen en weder rollen men zag er geene tallooze diligences over een gladden gemakkelijken straatweg de reizigers als met vleugelsnelheid door dien tuin van europa voeren
gij misduidt mij zeide maurits zoo gij denkt dat mijne ontroering aanduidde dat mij uwe veinzerij had verblind zoo ik op mij zelven toornig ben het is omdat ik mij zoo verre liet vervoeren dat ik een ambt ging verrichten hetwelk alleen den scherprechter toekomt
gevoelde dit verwijt stond op en wandelde de zaal op en neder ulrica zeide hij na jacob van lennep de pleegzoon eenige oogenblikken zwijgens die ambtman is u niet waardig
wat hamer bouke rep u dan toch wat maar ik hoop u te toonen zie zoo ga nu maar de paarden halen ik zal zelf mijn degen wel krijgen en mijne pistolen laden
zij weigerde met aandoening het door mij gedane voorstel om haren vader te bewegen hare hand aan joan te schenken het zoude mij verwonderen indien ik door deze handelwijze geene groote vorderingen in hare achting gedaan had
men was nu in de nabijheid van een volkrijk dorp gekomen hetwelk de spanjaarden ongetwijfeld moesten doortrekken en de gids begreep dat het onvoorzichtig ware verder voort te gaan uit vreeze van het konvooi mis te loopen en evenzeer onveilig
het is dat van de wonde mij door u toegebracht in die noodlottige nacht toen de ongelukkige panne door uw toedoen het slachtoffer zijner getrouwheid aan de moederkerk is geworden
niet gedurig voor mijne oogen had de tegenwoordigheid van dien vorstenmoorder zijn verblijf op dit slot kunnen mij niets dan kwaad voorspellen van hem kan niets dat goed is geboren worden
dan is het nog tijd alles tot afweer in gereedheid te brengen hervatte de graaf wat u betreft mijne beste ik mag u niet aan de wisselvalligheden van een
dus opgesloten op het erf zouden zij zich genoodzaakt hebben gezien den dag af te wachten indien niet eenige boeren uit den omtrek het schieten gehoord hebbende den schout waren gaan waarschuwen die na een paar uren toevens met zijn dienaars verscheen
toen zij den gewapenden ontdekten want de vreemdeling hield den hartsvanger nog stijf in de vuist gekneld stoven allen gelijkelijk op sommige grepen hunne schabellen om zich des noods daarmede te verdedigen
ik bemerk zeide de graaf terwijl hij haar en de kinderen met aandoening omhelsde dat ik op een gelegen tijdstip terugkom dan de oogen blikken zijn kostbaar en moeten niet verwaarloosd worden
het was omstreeks negen uren en dus zoo goed als duister toen hij zich nu buiten het gezicht van iedereen aan den voet van eenen wilgenboom in t gras nederzette om zich zoo goed hij kon af te droogen en tevens eens te overleggen wat hem te doen stond
ued denkt toch niet dat ik het opzettelijk verhaalde vroeg botbergen door het gezegde der jonkvrouw een weinig uit het veld geslagen deze ontijdige en ongepaste verontschuldiging jacob van lennep de pleegzoon versterkte ulrica in het vermoeden
in het eene oogenblik bestormen zij zijne excellentie om verlof te krijgen tot een uitval om wraak te gaan nemen over dien gruwelijken moord en in het jacob van lennep de pleegzoon volgende loopen zij als kinderen naar de maliebaan
ook onze held voelde eene kille huivering door al zijne leden gaan en zag den brenger dier slechte tijding met strakke oogen aan morgen uw laatste verhoor man en dan uw vonnis de galg kunt gij niet ontgaan vervolgde holtvast met de meeste bedaardheid
en falckestein had zijne landslieden bij zijne terugkomst sterk tot waakzaamheid aangemaand doch de invloed van eenige spaanschgezinde raadsheeren had tot nog toe alle dadelijke gereedmaking tot verweering tegengehouden alleen hadden op verzoek des vorsten van
waarom niet mevrouw even goed als hij den jachthond van den graaf van falckestein zich toëeigende kon hij zijn kind met den roof van het uwe optooien
en die telken dage wederom kan komen om geledenen hoon te wreken hoe freule riep botbergen de handen als van verbaasdheid ineen slaande ben ik ongelukkig genoeg om voor eenen logenaar te worden aangezien
dat was ook de meening van velasco zeide de jesuit doch de admirant heeft er anders over gedacht lees slechts dit perkament waaruit gij alle noodige opheldering zult ontfangen
de akeligheid dezer voorstelling joeg ludwig eene kille huivering aan die al zijne leden beven deed doch ik zie al zeide eugenio zijne stem verzachtende dat gij wijzer zijn zult en tot betere gedachten zijt
even achteloos als de vorige reis deed joan den bal over de baan rollen en wierp even als de vorige reis den koning om zie mij zulk een geluksvogel eens aan riep de jonker van scherpenzeel uit
en even als men de geheugenis van hetgeen men uit verkeerde beginselen bedreef uit zijnen geest moet wisschen dient men ook het berouw deswegens als ondienstig en overtollig uit zijn hart te verbannen
dan moest zij er zich in schikken hernam geertrui zich ontevreden op haren stoel nederzettende maar als ued per fors gelijk wilt hebben dan zal ik zwijgen gelijk mij betaamt schoon ik geloof dat mevrouw zaliger er anders over zoude gedacht hebben
met uw verlof mevrouw zeide hij en met dat van den jonker zoude ik uwe genade wel willen verzoeken om eenige schadevergoeding voor mijne arme beesten
ik ontken niets zeide hij opstaande het geheele voorval berust op een misverstand zulke misverstanden moesten geene plaats hebben en wij hadden die althands van u niet verwacht pater bromde een der aanwezigen
of alle hoop is voor ons verloren dit zeggende greep jacob van lennep de pleegzoon zij in de duisternis tastende joan bij de hand deze liet zich geen tweemalen tot de vlucht aanmoedigen hij stapte naar buiten voelde een ladder onder zijne voeten klom af en stond weldra op vrijen grond
wat verder stond magdalena en hield haar zoontje aan hare borst geklemd als wilde zij het tegen alle boosheid beveiligen terug gij laffe moordenaars riep van reede met eene vervaarlijke stem
doch zijn paard stortte doodelijk gewond neder en hij ware het slachtoffer van de woede der spanjaarden geworden ware niet velasco die hem gevolgd was ijlings toegeschoten
en wachtte toen niet zonder van angst en droefheid te beven de komst des graven af terwijl hij in zich zelven mompelde zijne doorluchtigheid ja wel doorluchtig ik zie hem door en door
ik dacht ludwig dat ik geene tranen meer had en echter zie ik dat gij die nog kunt doen vlieten ondankbare gij zegt dat gij mij niets verschuldigd zijt
zij hebben mij allen verlaten maar dit beloof ik u morgen zullen wij in het slot zijn vandaag genoeg laat nu maar den
het begon reeds duister te worden en de laatste schemering viel slechts even in de kamer waar hij zich bevond zoodat joan in t eerst den man niet herkende die in een gemakkelijken leunstoel aan jacob van lennep de pleegzoon eene tafel zat met het eene
vervolgens nam hij den ladder onder den arm en wenkte de vluchtelingen dat zij hem volgen zouden waar brengt gij ons vroeg hendrik hem zoodra zij een eindweegs waren opgewandeld
ik bid u heer baron vervolgde hij een lang geschrift uit den zak halende zeg mij komt zijne hoogheid nog op de verloving gelijk beloofd was ende gehoopt werd ten minste ik weet niet beter dan ja antwoordde de baron doch waartoe deze vraag
jaô maôr freule hernam gheryt op een toon die aanwees hoeveel prijs hij er op stelde dat zijn verzoek hem werd toegestaan
en remonstrantsgezindheid te onder was gebracht hoe die integendeel met een gunstig gevolg het hoofd weder zoude kunnen opheffen wanneer eens het fiksche brein mijns broeders wien god nog lang in t leven spare den staat niet meer bestuurde
groette den jonker met eene diepe neiging bood hem haren zetel naast ulrica aan en plaatste zich op eenigen afstand bij een ander venster
met een oog vol deernis staarden de krijgsoversten op die rampzalige weduwe en aan meer dan een die haren vermoorden echtgenoot gekend had en hooggeächt ontrolde eene droevige traan
wij hebben in lang zulk een fraaien dag niet gehad en het is voor het knaapje goed de versche lucht te scheppen jacob van lennep de pleegzoon het is wel zeide de graaf hetgeen ik u moet mededeelen is van t uiterst gewicht ik wilde u gaarne spreken
pleegzoon bij zich zelven god vurig gedankt te hebben dat hij door eene zoo bijzondere bestiering derwaart geleid was om het boos opzet dier aterlingen te verijdelen begon hij over een middel te peinzen om hen in de handen des gerichts over te leveren
vervolgde gheryt ik heb juist hammen ekocht om niet aan mijn fraaien hofbeer te raken en als oe er maôr een woord met den heer ambtman van sprak dan ben ik overtuigd dat
ik zeg daarom eenvoudig goên dag meiske ik had niet gedacht dat wij nog zoo een knap ding zouden zijn tegengekomen na de varkens die ons van morgen aan de poort ontmoet hebben en die niets goeds beduidden nu dit geeft weder goeden moed doch laat ons wat voortjassen ambtman
wel moeder hervatte gheryt oe zoudt mij konfuis maôken en wat zoude de freule met zoo een lompert van een zoon maôken nu ik meen wat de getrouwigheid en dankbaôrheid betreft zeide moeder wat denkt er de freule van
wat jonker zeide ludwig zich tot haar keerende van welken jonker spreekt gij en wat meent ge met uwen bonten aap de bonte aap ben jij hervatte de vrouw de armen in de zijde zettende en dat is onze jonker de jonker van sonheuvel versta je
waarlijk zeide joan den kapitein haastig bij de hand nemende geloof dat mijne dankbaarheid dankbaarheid herhaalde de kapitein ja reken op dankbaarheid dankbaarheid is klokspijs voor gekken ik heb nooit meer betalingen ontfangen dan in betuigingen van dankbaarheid
hoorde met verwondering naar het verhaal hetwelk zijn vriend hem na zijne terugkomst in de gevangenis van het zonderlinge gesprek met den vreemdeling deed de meest waarschijnlijke veronderstelling kwam den proponent voor deze te zijn dat die kapitein een spion was van den fiscaal die hem kwam
kent ge mij niet meer ludwig vroeg de kamenier der freule van sonheuvel hare huif oplichtende en op hem eenen vriendelijker blik werpende dan waarmede zij gewoon was iemand te verwaardigen
het leed niet lang of hij zag den graaf met zijnen jongen broeder hendrik frederik den generaal der artillerie kessel en de beide kwartiermeesters generaal stevyn en lieven cys bij een fraai merriepaard staan aan hetwelk zij onderscheidene gebitten pasten
dan ware dit tooneel vermeden geweest treê nog terug zoo zwijg ik doch volhardt gij bij uw voornemen zoo maak ik alles bekend en hoe denkt gij dat men uw gedrag in spanje en te rome zal opnemen
al mompelend in zich zelven men scheurt geen oud papier en geen oude vrienden van een zonder geluid te geven de tocht der wapenbroeders was voorspoedig de onderscheidene brieven
zotteklap hernam de cipier ga maar weder naar uwe kooi en slaap uwen roes uit dat gij morgen verstandig moogt antwoorden wanneer gij verhoord wordt maar ik verzeker u dat die guit
was inmiddels uit zijn nachtverblijf gekomen nam alles in oogenschouw deelde zijne bevelen uit en gelastte ook dat men den gevangenen voor hem geleiden zoude
stil als de dood dien zij zenden moesten stonden de muskettiers elk achter een boomstam beschut op het sein te wachten terwijl de boeren op den steiger geschaard hunne knuppels en vorken met drift in t rond zwaaiden
het komt mij vreemd voor zeide de voorzitter dat gij alleen omdat gij eenen uitgang zoekt met het bloot rapier als een dolleman hierin komt stuiven
intusschen had de koning van spanje aan zijne dochter isabella clara eugenia de nederlanden en borgonje overgedragen onder de voorwaarde dat zij haren vollen neef den prins kardinaal albertus van oostenrijk zoude huwen
oogde beide heeren zuchtend na nog wist hij niet recht hoe hij over den ambtman moest denken noch aan welke beweegredenen hij deszelfs vreemde handelwijze moest toeschrijven
dan heeft ze deuzen tot heur vriend dan heeft ze weer een aôren gril t valt zwaôr in t stuk der min te weten wat een vrijster dient te kennen heuren zin
met uw verlof zeide joan die van zijn kant den geheimschrijver herkende ik heb wel eens zendelingen zien uitkiezen waarop men minder reden had van te vertrouwen ik geloof dat ik vroeger de eer had u te ontmoeten
eilieve zie eens zeide lieven cys hoe bedrukt de kapitein van reede daar aan komt wandelen t is of hij vandaag niet ontbeten heeft zoo kaauwt hij op zijn hoed
in één woord alles bevestigd mij in t denkbeeld dat de tijd niet verre af is wanneer haat en tweedracht uit dit gemeenebest verbannen zullen worden en regenten en burgerij zich weder als voorheen zullen
er thands weinig meer te vinden zijn aan zijn god zijn vaderland en aan de verdrukte onschuld zijn degen moet wijden en volg ik dus uw voorschrift niet wanneer ik mevrouw wil wreken wier echtgenoten voor god en t vaderland zijn gevallen
en herkende al spoedig in de naderende ruiters den heer van sonheuvel met zijnen rijknecht die op hun terugtocht naar s hage waren van reede niet wanende zijnen vriend ulrich aldaar te voet te zullen aantreffen
deze bekommernis van joan over zijn matten fleschje was zeker niet naar de regels der strikte beleefdheid doch hij was op t land opgebracht waar hij nooit dan met zijne minderen verkeerd had en nimmer met lieden van zoo hoogen rang
en t welk hij met zijnen getrouwen geheimschrijver voerde wel ludwig zeide de graaf terwijl hij in een eenvoudig huisgewaad het vertrek binnentrad waarin deze aan eene tafel vol papieren gezeten was wat nieuws is er heden morgen
indien ik niet begreep van mijne waardigheid te kort te doen door uw voorstel aan te nemen en ik zeide ludwig met eene buiging zoude uwe doorl sterk aanraden zulks te doen
die niets liever verlangde dan joan tot medgezel in zijne vlucht te hebben wendde al zijne welsprekenheid aan om hem in dit voornemen te versterken
en hare rood bekreten oogen toonden aan dat beide geweend hadden de gravin had de nacht slapeloos doorgebracht en onöphoudelijk nagedacht over de zonderlinge verschijning der kinderkleertjes welke haar de fiscaal had voorgesteld
en aan hetzelve de verkwikking te doen erlangen die het benoodigd had om met nieuwe krachten de wandeling voort te zetten eens keerde hij met wild beladen en vrolijk neuriënde
woû je graag je beestjens weêrom hebben vrindje of ik ze weêrom woû hebben antwoordde de boer maar die rekels stil luister in het boschje ten westen van het dorp zijn diegenen bijeen die u daaraan helpen zullen
van u antwoordde ulrich hem met verontwaardiging aanziende liever stierf ik duizend dooden uist zeventig maal zeven malen doch gij zijt niet alleen of heeft het niets van mij te vreezen dat zorgelooze knaapje daar
goede phenix vervolgde zij veltman nogmaals streelende gij zijt gelukkiger geweest dan uw meester uw kroost is gespaard gebleven en het mijne hier stroomde een tranenvloed langs hare van hartzeer vermagerde wangen
stilzwijgend naast zich neder hij was van uytenbogaert en de predikant bedankte hem daarin voor ettelijke diensten aan de remonstranten bewezen een volgende was van de groot die zijne huisvrouw der bescherming zijner doorl aanbeval en tevens even
op hetzelfde oogenblik hoorde zij op eens een geluid als of het slot der gevangenisdeur opensprong noch joan noch hendrik spraken een woord maar zij drukten zich onwillekeurig de hand een lang stilzwijgen volgde
een gids die u verzellen moet zal u alles nader verklaren god geleide u ik kus de handen uwer excellentie duizendmalen zeide van reede vol blijdschap
die kwaad doet kwaad ontmoet t is alle dagen geen vastelavond enz sma an het achterhalen der vluchtelingen was niet te denken men besloot dus panne wel te bewaren en bouke om den schout te zenden
naast haar stond een monnik en in t verschiet lagen twee kinderen in eene bedstede te slapen waarvoor een groote fraaie hond lag alsof hij dezelve bewaken moest bij de tweede beweging hoorde bouke de twee volwassene personen het volgende gesprek voeren
door hem gebezigd tot bereiking van hetzelve eenig oordeel te vellen wij moeten echter aanmerken en het zal uit het vervolg dezer geschiedenis blijken dat de triomfeerende contra-remonstranten de terging en onderdrukking welke zij te voren ondervonden hadden op eene geduchte
de volkomen vergeving van alle zijne zonden is hem geschonken moedig en onbevreesd kan hij zijn gezegend besluit volbrengen vrolijk en blijhartig pijn en dood trotseren en de eeuwige gelukzaligjacob
en waar hebt gij dan kennis met de dochter van feurich gemaakt vroeg de freule zich weder tot gheryt keerende jaô dat is nu tien twaôlf jaôren eleden of daôromtrent zeide gheryt toen was ik bij duisburg boerewerk gaôn doen
toen mijn neef weet gij leentje die wees die met mij opgevoed is die ik weet al wie ued bedoelt die spaansche voedsterling van mijnheer die naar boheme vertrokken is eenige jaren nu geleden
dat hij slechts als verlofganger verlaten had terugkeerde bleef bouke zijnen ouden heer gezelschap houden wellicht zal de lezer zich te dezer plaatse verwonderen dat ik
en op zijne borst zat de eerzame klaas meinertz te paard die hem met de kniëen de ademhaling belette terwijl teun wezer de veerman aan de waal den armen lijder met eenen schuitriem op het hoofd sloeg hij wist echter tusschen de beenen van den ouden schrijnwerker door te kruipen
gij moet in schijn uwe leer verzaken en daar onder ketters tot vestiging tot opbouwing onzer kerk werkzaam zijn geheel uw leven moet dit alleen ten doel hebben dat weder de ware leer in de afvallige nederlanden heersche
riep de prins terwijl de tranen hem langs de kaken stroomden denkt gij dan in ernst dat het mij niets zoude kosten mijnen eenig overgeblevenen broeder wien ik van zijne kindsheid af bemind en verzorgd heb als eenen staatsverrader aan de geschondene wetten prijs te geven
die met eene beleefde buiging doch zonder den mond te openen een naauw gangetje insloeg aan welks einde eene deur was welke op zijn tikken gëopend werd dan naauwlijks wilden de vluchtelingen binnen gaan toen zij achter zich de vlugge voetstappen hoorden van iemand die hen in het gangetje gevolgd was
trotsch en statig verhief zich de hooge kerkspits en daarachter de daken van het vaderlijk slot links af stak in t verschiet de dom van reenen
had zich de vreemdeling in het klein maar zindelijk opkamertje dat hem tot nachtverblijf was aangewezen geheel ontkleed het was geene gemakkelijke zaak de bedstede te genaken welke hem tot rustplaats verstrekken moest
terwijl de gulle en eerlijke landbewoners hun eenvoudig avondmaal nuttigden en gheryt zijn wedervaren te tiel aan het naar hem luisterend gezin verhaalde
en mij op die wijze tot eene mogelijke herstelling der rust laten gebruiken terwijl de gezanten der konings van spanje met prins maurits aan een vredesverdrag werkzaam zijn zoude ik het mij tot een waar genoegen rekenen hier den binnenlandschen krijg te helpen smooren
neen zeide de snorker neen vriendje het was maar bij manier van spreken dat ik van de punt van t staal sprak mijne kling was veel te edel om die anders dan op het slagveld te gebruiken
ik stel dit blijk van vriendschap op hoogen prijs zeide joan maar verlang er geen gebruik van te maken ik hoop alleen dat mijne zaak onderzocht worde dan kan het niet missen of mijne onschuld moet erkend en ik in vrijheid gesteld worden
heeft een zwervend leven geleid en de vader van onzen josef niet minder jacob heeft vier wijven gehad doch rachel had hij lief en zij baarde hem josef onze jacob had ook vier wijven doch zijne rachel heeft hem onzen beschermer gebaard
zat met gevouwen handen over hare meesteres met het hoofd een weinig op zijde gedraaid om beter te kunnen hooren nu en dan loonde zij bij dezen of genen tekst dien zij op het huisgezin toepasselijk oordeelde haar welgevallen door
is dit zoo noodzakelijk vroeg magdalena met drift en waarom kunt gij hier niet vrouwe wat is er tusschen u en mij quid inter
vervolgens een stoel gezet hebbende vertrok hij wat is er van uwe dienst vrouwtje zeide ludwig haar een teeken gevende van te gaan zitten
heeft een knapuiltje van botbergen waar ued geen geloof aan slaan moest heeft die pogchhans zich gisteren wel eens bij de hof beer durven vertoonen omdat hij bang was dat de koning van boheme hem zien zoude
waartoe waarheen waarop is t gemunt vroeg van reede terwijl hij zijne oogen wijd opspalkte en het hoofd schudde om recht wakker te worden dat zal zijne excellentie ued ongetwijfeld zelve verklaren willen gij weet dat zijne geheimen
wat is er dan gaande ik wil niet hopen dat er onraad op het slot zij nog niet uwe genade doch het zal niet lang meer duren
ik herken die zeide de gravin zij was het loon voor de gewichtige dienst die hij mij nog een knaap zijnde bewezen heeft
terwijl hij hierover lag te peinzen en bedenkelijk het hoofd schudde t geen dan ook het eenige deel van zijn lichaam was dat hij vrij had zag hij eene flaauwe lichtstraal die door eene reet in het hok viel en hoorde te gelijker tijd aan de andere zijde van het vertrek praten
aan het einde van het vertrek men dwong hem plat op de buik neder te gaan leggen zijne voeten werden gebonden en hem de verzekering gegeven dat hij bij de minste poging om los te komen een kind des doods ware waarna de soldaten hem verlieten en de deur achter zich sloten
wat is dat vader riep joan achteruit springende met eene kleur als bloed waaraan heb ik dat verdiend vraag je dat nog onbeschaamde huichelaar jacob van lennep de pleegzoon graauwde hem de verstoorde heer van sonheuvel toe ik heb schoone berichten van u ontfangen
zeg eens knechtske hoort ge in de buurt te huis om u te dienen antwoordde joan ik ben de jonker
geen aimijën meer mijn paard weêrom en terstond jacob van lennep de pleegzoon wel daôr speult sint felten meê riep de waard half boos half bevreesd kijk mij zoo een vent het eens roeren
neen ja ja toch en laat joan maar komen ik zal hem toch moeten spreken zeide de baron half beschaamd over zijne onzekerheden
maar bij mijne zaligheid zoo ued elders dan op het huis te sonheuvel in mijn bijzijn kwaad hadt gejacob van lennep de pleegzoon sproken van mijnen goeden joan ik had u mijnen roemer op t aangezicht aan stukken geslagen
ik vergat dat gij onder hen behoort die zeggen deze rede is hard en echter god zegene u en opene uwe oogen voor het licht want gij zijt waardig het te ontfangen
als verschil van vaderland en karakter met zich bracht de graaf droeg een zwart fluweelen buis dicht aan het lijf gesloten en reikend tot aan de heupen waar het met een breeden van goud gestikten gordel als het ware omzoomd was
en dat raesfelt die opmerkzaam luisterde en voor t eerst de kerkelijke zaken ten gevalle van dit belangrijk punt scheen uit het hoofd te hebben gezet het door den baron gehouden gedrag volkomen had goedgekeurd ontstond het zwaarwichtig vraagpunt wat er nu met den jongeling ware aan te vangen
de god die mij gisteren den zege gaf zal mij ook heden kracht genoeg verleenen om mijne lievelingen aan uwe tijgerwoede te ontscheuren hoe innerlijk verscheurd van ziel hoe overtuigd dat eene poging als die welke hij voorgaf te zullen doen vruchteloos af moest loopen
en wierp zich eindelijk zuchtend op een stoel men begrijpt lichtelijk dat hij in de tegenwoordige oogenblikken weinig eetlust had echter plaatste hij zich aan tafel en poogde eenige mondvollen door te krijgen
deze naam deed eene toverachtige uitwerking op den baron en helderde zijn wezen nog meer op wij zullen zien herhaalde hij zich de handen
en het zoude mij aangenaam zijn indien ued mij behulpzaam wilde wezen om een mondgesprek met hem te verkrijgen jongeling hervatte ambrosius versta ik u wél zijt gij niet in dienst van den verjaagden paltsgraaf die zich koning van boheme noemt
die de reden van dit opvliegen niet bevroedde trad eenigzins verzet achteruit doch herstelde zich spoedig wat drommel gaat het u aan zeide hij maak u om die freule niet dik zij gaat toch met een ander in t schuitje
olijke gaauwdief gij hebt waarachtig gelijk het venster was niet hoog en hij kwam op de beenen te land hij vluchtte de stad uit begaf zich naar tiel verborg zich bij klaas meinertz merkte dat deze den aanslag verraden had en hem nu overleveren wilde
breng den jesuit in den kelder rechts af en laten al de brave lieden welke het hunne hebben gedaan om hem te krijgen bij mij in de benedenzaal komen laat roelof mij daar wat papier
en mompelde doch zeer binnensmonds allerlei dreigementen de overigen die eenen kring om de belanghebbende partijen gemaakt hadden zagen vreemd op over joans plotseling zwijgen en nog meer toen deze
en wat denkje dat zoôn vlegel me antwoordde joâ zoo iets hebje nooit beleefd kom zei hij zoo stoâ op anders goâ ik zelf de poort
de jager die den ouden leeuw in zijne kuil heeft omgebracht hernam de jesuit laat somtijds den leeuwenwelp in t leven en voedt hem op uit zucht naar gewin
er blijft nog iets duisters in uw verhaal zeide de prins tegen ludwig leeft er nog iemand die de waarheid van hetzelve bevestigen kan leeft uwe moeder nog zij leeft nog zeide magdalena met statigheid
ja dat is onze jonker ga jij maôr naôr hem toe je staôt mij hier meer in dan uit den weg antwoordde teun op dezelfden vriendelijken toon
ik heet u welkom op het slot van bruck ik mag helaas niet meer zeggen op mijn slot uwe komst alhier belaadt mij met eeuwige schande hoe wij hier ook binnen komen antwoordde velasco met eene buiging het kan u nimmer tot schande verstrekken
op deze vraag hield de oude dienstmaagd eensklaps met lagchen op en zette haar gelaat in een meer ernstigen plooi zeker heeft hij je onderhouden over je blozende kleur vervolgde
en wij verbeidden met pijnlijke angst den uitslag van magdalenaas welsprekendheid zij scheen hem te overreden want eensklaps gaf hij last ons geene verdere ongelegenheid aan te doen liet ons door een sterk geleide omcingelen en den aftocht blazen
lichtzinnig maar goedhartig zeide joan hem näoogende heer fiscaal ik volg u waar het wezen moet breng mij waar gij wilt sedert lang is mijn verblijf mij
de oom of liever de schoonvader in quaestie zal gaarne zijne schriftelijke toestemming geven tot een huwelijk met den heer ambtman gij zijt dunkt mij van alles onderricht en ik zie hoe langer hoe meer in dat ik best zal doen
dat ware het minste antwoordde mom doch mijn huwelijk moet voltrokken zijn eer de vijandelijkheden beginnen anders komt er gelijk van zelfs spreekt niets van
over het aardrijk zal gevierd worden o bekeer u voor dien tijd voor dat die schrikkelijke dag de dies irae komen moge gij hebt kinderen lieve beminnelijke kinderen in wie het goede zaad nog niet verstikt is door het koude ongeloof dezer dagen
de officier beschouwde joan een wijl met heldere vriendelijke oogen draaide zich toen eensklaps om zag de omstanders aan en vroeg op een vrij forschen toon
en zoo zijn verstand hem somtijds verleidde om den andersdenkenden te beschouwen als iemand wien men naar het voorschrift des apostels niet in zijn huis mocht ontfangen noch tot hem zeggen wees gegroet zijn hart bleef ook voor den in zijn oog verdoolden broeder nimmer gesloten
pleegzoon haar eenige vragen gedaan heeft die zij met behoedzaamheid beantwoord heeft zij verzoekt ued haar deswege niet hard te vallen vermits zij over het weinige dat zij gezeid heeft zooveel berouw heeft als hairen op haar hoofd
het bevallig gelegen tiel strekt zich langs den oever van den somberen waal eene vrolijk bosschaadje uit welke onderscheidene alle zeer schilderachtige uitzichten oplevert
hij rees op toen hij eenen deelgenoot zijner gevangenschap zag binnenkomen en trad naar joan toe beide zagen elkander strak in t gezicht doch eer men tien had kunnen tellen vielen zij met den uitroep van joan hendrik in elkanders armen
en ter verdediging van het hem aanvertrouwde pand geen ongemak geen dood zelfs ontziet thands bekleedde hij den rang van ritmeester en diende onder de bevelen van graaf hendrik van nassau ook hij was gehuwd en had zijne vrouw
schoon zijn verstand dus somtijds dwalen mocht zijn edel en oprecht hart dwaalde niet zijn wandel was onergerlijk voor god en voor de menschen
van de pastoorsche om verschooning te gaan vragen oneindig zwaar op het hart zoo als het gemeenlijk gaat wanneer men een lastigen plicht heeft uitgesteld
doch mijn vader die reeds jong aan hun opzigt onttrokken was koos des princen zijde en zwoer even als deze de paapsche godsdienst af
het er vandaag op toe om mij in mijne vermaken te storen zwijg jonker hernam de fiscaal uwe jacob van lennep de pleegzoon aartigheden zijn thands hoogst onbetamelijk mijnheer vervolgde hij zich tot joan wendende gij zijt mijn gevangene uw degen als t u gelieft
deze woorden overtuigde den baron dat de vreemdeling werkelijk de medeplichtige van panne was geweest daar hij gelijk onze lezers zich misschien zullen herinneren werkelijk op dien avond eenen jesuit had nedergeschoten
doch mijnentwege ik zal er intusschen nog eens over schrijven aan den spaanschen grootmeester hoe weinig trek ik er toe gevoele zie eens de knaap schijnt zich met de familie bekend te willen maken hij poogt al kusjens aan zijn kleine zusje te geven
vraag hem dit zelf antwoordde de jesuit hij is in s bosch en zal u geenszins weigeren u zijn gedrag op te helderen het is dan don louis die u tot mij gezonden heeft
gij zijt bijster stil vandaag ambtman zeide van reede hapert er wat aan of smaakt u mijn wijn niet het gastereeren deugt mij niet zeide
deze geene volmacht hebbende om met hen te handelen verwees hen tot den aartshertog en daar zijne hoogheid zich zeer ongesteld gevoelde werd ik gelast uwe zendelingen te onderhouden
met verlof jonker dien wij zoeken is geen gewone bedelaar hij is een man met een deftig uitzicht en in t zwart gekleed met een kale kruin en
zoo op het oogenblik antwoordde de jood indien ued uwe pakkaadje gelieft te halen ik zal ued hier blijven wachten beseffend dat hij toch vergeefsche moeite zoude doen om zijn paard terug te krijgen voldeed joan aan het verzoek
de aldaar verworven bijval alleen deed mij tot de uitgave besluiten jacob van lennep de pleegzoon betreffende het werk zelf zal ik niets zeggen dan alleen dat zoo ik thands eenen roman vervaardigen moest ik dien wellicht niet beter maar zeker anders zoude schrijven
neen neem den knaap op en sluit hem in den toren op water en brood daar kan hij blijven tot dat hij zijne stijfhoofdigheid aflegt maar mijnheer zeide
toen de beurt aan botbergen kwam die reeds luide gesnoefd had over de menigvuldige partijen door hem bij andere gelegenheden gewonnen keken de spelers nieuwsgierig toe maar de gelderschman voldeed slecht aan jacob van lennep de pleegzoon hunne verwachting en deed den bal middel door de kegels heen
ondanks de vermaningen van den schout konden zij het dorp niet verlaten zonder eene menigte scheldwoorden en uitjouwingen van de goede gemeente die hen gevolgd was te moeten verduwen
op het hooren dezer aantijgingen voelde joan dat zijne drift wederkeerde zij liegt het allemaal vader antwoordde hij behalve van het bijten en krabben maar dat was omdat zij
de vent is wis een tovenaar zeide een der dienaars zoude de heer baron niet goedvinden jacob van lennep de pleegzoon dat wij hem wogen de schaal is nog op het gemeentehuis dat mag ik wel lijden zeide de baron maar wij moeten hem eerst hebben
zijne bewegingen gemakkelijk en zwierig in een woord men kon in hem bij het eerste aanschouwen jacob van lennep de pleegzoon den man van geboorte en opvoeding herkennen