AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zo ik dacht datje zoon daarvoor zo'n verre reis moest doen de tijd gaat voorbij nonna merkt het niet zij speelt maar met de muis en ziet niet hoe de tijd verloopt je zanikt nèh ik zie het heel goed
ze willen me weg hebben ze willen me met geweld dwingen heen te gaan met moeite hield hij een vloek binnen zijn wenkbrauwen trokken samen
en wat is dat dan vroeg hij verbaasd het is zekere overeenkomst in karakter neigingen en levensvormen een overeenkomst die althans z ver dient te gaan
men kon het zo'n arm schepseltje niet kwalijk nemen in haar verlaten toestand moest ze dan toch iemand hebben om tegen te praten en dan die eigenaardige manieren
op zijn kandidaat kon hij vertrouwen waarom kwam het hem dan nu zo te onpas zelfs voelde hij dat een antwoord op die vraag hem moeilijk zou vallen toornig kneep hij de gescheurde enveloppe samen tot een balletje smeet het in de
ik zal voor alles zorgen en dan ga je de volgende week in je eigen huisje
je vindt het toch wel goed marie vroeg hij dat ik me in die zaak van prédier heb gestoken zij keek hem met haar grote ogen verwonderd aan
zij had er ook niet meer over gesproken en nu in haar betrekkelijk nog verse weduwlijke staat kon ze moeilijk voorstellen wat muziek te maken maar ze had het dolgraag gedaan
in haar verbeelding akelige dingen het nare gezicht van den ekster met zijn blonde baard blauwbleek strak en met gesloten ogen zij deed zelfs de ogen dicht maar t hielp evenmin want ze zag het toch dat gezicht op en neer dansend zonder romp
ja met haar man welnu jaag ze weg als ze je vervelen het is gemakkelijk gezegdb het zou me ook niet helpenj ik ben niet tegen haar opgewassen ze zouden me mishandelen die lidia is zo'n
en met een krachtig woord zichzelve afvragend hoe het mogelijk was de dames kwamen binnen bij het zien van de dode kwamen tantes zenuwen weer geweldig in werking
inderdaad zat betsy op en was ook de naaister present toen sidin met zijn mengsel de trap der achtergalerij kwam oplopen en de oude hem steunend en met moeite gaand vergezelde
op en wist toen het mengsel op z'n plaats was gebracht de losse stukken kalk met grote behendigheid heel netjes weer in de voeg te brengen
werktuiglijk schoof hij ze uiteen met de vinger een gedrukt adres boven het zijne dat van de afzender trok zijn aandacht hij schoof de enveloppe tussen de andere uit en opende die brief het eerst
bronkhorst zag het niet welstaanshalve had hij gevraagd of ze beter was maar in stilte vond hij het niet onplezierig dat ze haar kamer hield nu de logés juist die morgen vroeg waren vertrokken ze hadden weer hun spelletje gespeeld hij en betsy
welf vroeg hij zij gaf geen antwoord maar voor de eerste maal sloeg zij haar armen om zijn hals en kuste hem herhaaldelijk met grote onstuimigheid
ik weet wel dat mevrouw jarig is en dat alles besteld is in de grote stad en dat die dronken europeaan komen zal om alles in beweging te zetten
moet ik zeggen wat het beduidt u of een ander ik weet zeker niet wie de hand heeft in zulke dingen
hoe zou het wezen als hij terugkwam zou het een crisis worden met verschrikkelijke doodsstrijd zou hij het zelf bemerken en het zeggen misschien zou hij het stervend haar verwijten in het bijzijn van oom en tante
het is betoel waarom zouden wij niet een mens is maar zwak hij kan evenmin tegen de kwade geesten op als tegen de goede
maar hij wordt ziekf al wordt hij ziek t komt er niet op aan des te gauwer zal hij er een eind aan makenf als hij ziek is kan hij niet meer hier komenf het kan niet anders hij moet het hebben
zij is gelukkig zei de oude met een zucht zij heeft altijd oentoeng gehad van kleins af het ongeluk was voor u
jammer dat hij niet hombert meende de kapitein met glinsterende ogen och waarom er zijn immers heren genoeg ja maar zie je met die gaat het maar om een gewoon tariefje als ik die notaris eens te pakken kon krijgen
doosjes souvenirs en dameskleren zij bedankte ervoor om als een slavin zich in t zweet te werken en met verwarde haren een vuile kabaja en dito voeten van de kamers te lopen naar de bijgebouwen en vice versa
en ze keek onder het aanhoren zo vreemd alsof men haar dingen meedeelde uit een andere wereld en ze dankte god als het uit was want t hinderde en ergerde haar
de kast was die waarin bronkhorst het geld bewaarde dat hij zo voor't verbruiken hield er lag gewoonlijk'n zes zevenhonderd gulden in aan contanten en klein papier
en het waren aangename avonden die bij de bronkhorsten werden doorgebracht en waarop de bezoekers talrijker dan vroeger zich ook beter dan ooit amuseerden
vraag je het ketjil morgenochtend zal ik naar hem toegaan met een karretje als hij thuis is je moet maar vroeg gaan dan zal hij nog wel thuis wezenf misschien ik zal vroeg gaan het is nu tijd om te slapen
maar z dat niemand het zag en de opening in t kussen weer netjes werd dichtgemaakt nu dat was gemakkelijk hij deed immers altijd mijnheers kamer als deze naar t kantoor was en dan had hij tijd in overvloed
de bedak van sarinah op haar wangen en zorgvuldig bestreek ze haar wenkbrauwen met een weinig minjak bermanis ze kon toch niet nalaten te glimlachen
en de andere het niet verder kon brengen dan tot een springen a deux temps daar waren er krukken die als wanhopigen draaiden maar met geen mogelijkheid van hun plaats konden komen anderen al een beetje meer geoefend maar toch nog niet op de hoogte die de omtrek van de cirkel te kort namen
en het erg gek vond dat mensen er zo hun reputatie aan waagden zonder dat althans het gewone genoegen daartegen opwoog want ze had erop durven zweren dat er niets gebeurde wat betsy zelfs als zij een jonge maagd was geweest had kunnen schaden
z had het die avond toen ze koortsig was en voor de eerste maal op de grond ging slapen op de bultzak haar voor de ogen gedanst zonder romp
schrikte wakker zij sprong op van haar slaapplaats wat is hetf stuur om de dokter kermde hij van pijn
en toen ze gereed was scheen het haar toe dat hij al wel een uur weg was naar achteren als hij daar eens dood was gebleven zij liep erheen ofschoon ze zo beefde dat ze waggelde op de hoge hakken harer slofjes
dan maar met haar open te doen en me geld te geven voor het huishouden hij deed het telde haar geld toe en bepaalde de tijd die ze daarmede moest rondkomen ze haalde met minachting de schouders op
maar wie daarbij niet zweeg was betsy zij was woedend en den ekster moest haar stille maar venijnige hatelijkheden verduren tot hij het opgaf na die tijd beproefde hij het nooit weer en daar de kloof tussen hem en zijn vrouw voortdurend groter werd
nu notaris die zet is u ik geloof waarachtig datje gelijk hebt men kan het proberen en ik zal het proberen ziedaar maar nu zal ik je niet langer van t werk houden en eerst eens n praatje gaan maken bij mevrouwf
en het zal op zo'n manier ook niet waar worden maar voegde hij erbij met een zucht ik wou wel bets dat jij mijn vrouw waart weer kwam het gevoel van ontevredenheid bij haar op
wel je keek daareven net of je een inlander wou beknorren betsy kleurde want het was waar dat ze bezig was geweest in gedachten sarinah geducht de les te lezen maar zij lachte en vroeg of men daar dan n bijzonder gezicht bij zette
moet de nonna niet eens in de kamer om te kijken hoe het de toean gaat betsy rukte haar ruw de doek uit de hand en de oude haat tegen haar man misvormde weer haar trekken tjies antwoordde zij laat hem voor mijn partb
en buitengewoon vrolijk lachend zou hijh vroeg de controleur aan de dokter ik geloof het niet antwoordde deze met zijn sterk vreemd accent het heeft mij nog nooit
sarinah ging in het ziekenvertrek waar de kapitein en diens vrouw druk bezig waren met den ekster het hoofd rustte op bornes brede sterke arm
gekheid ik weet niets hoe denkt de nonna dan dat het komt dat zij hier blijft hier in huis wel dat is zo overeengekomen heeft nonna erom gevraagd
de toehoorder knikte en keek bewonderend naar de half tussen de anderen verborgen figuur van betsy hij geloofde met genoegen aan haar superieure hoedanigheden t kon hem niets schelen hoe ze was
en toenf wat bedoelt u vroeg lidia die suf en slaperig was wel na dat oog hoe heb je er haar toen
bij die verbijsterende woordenvloed haar afschilderend als de belichaamde verdorvenheid waren lidia's ruwe onomwonden verwijten kinderspel na al de emotie van die dag suisde het haar in de oren als de zeeman het opkomend verwarrend geloei van de
nou maar vanavond is het nogal in het oog lopend ja het is sterkf er zijn meer lui die erover spreken van zo'n solide kerel als bronkhorst begrijp ik het niet
maar het notariskantoor had er voordeel van bronkhorst had het lokaal gelaten zoals het was onder zijn voorganger dat stond goed vond hij hoe ouderwetser vuiler en wormstekiger zo'n kantoor eruitzag des te solider scheen het
bronkhorst was overmoedig vooral bij t binnenkomen uiterst beleefd voor zijn vrouw ging hij met opgeheven hoofd enigszins aanstellerig door het vrij volle zaaltje naar de voorste rijen waar zijn plaats was als
de oude zweeg scharrelde wat rond hier een kledingstuk anders schikkend en daar wat stof wegslaand betsy was toch nieuwsgieriger dan ze voorgaf waarom moest hij het eronder doen
daar komt niets van riep hij opstuivend toen ze op haar manier verteld had wat er was voorgevallen het moet antwoordde ze met een droevig lachje haar hand op zijn arm leggend en hem aanziend met tranen in de ogen
vloog op als buskruit en gaf de oude met hare vlakke hand een klap op de schouder die kort en hard door de kamer klonk alsof zij had geslagen op een plank je bent een brutaal oud beest
naar de vochtige uitslag van vloerstenen en muren naar ranzige klapperolie en naar het strootjesmixtum van tabaksrook en rook van droge
betsy rilde ervan want daaraan geloofde zij vast ik wou dat het veranderen kon zei ze ofschoon zij overtuigd was dat er niets aan te veranderen viel
met een verholen blik zag ze dat hij nog bleker was dan tevoren wat zou het worden haar hart klopte zo snel dat het haar vrees aanjoeg
ik begrijp het best antwoordde betsy ij hebt de hele dag geen rust het zou een grote geruststelling wezen als mijn vrouw iemand in huis had om haar n beetje bij te staanf
de oogleden opsloeg en met haar flonkerende zwarte ogen hem recht in de zijne keek dan was het als spoorde hem dat aan zich in haar ogen behaaglijk te maken maar hij dacht daarbij aan niets hij hield veel van zijn vrouw geen ogenblik ging hij in gedachten verder
sommige pur sang europeanen nog niet lang in indië die echter lange benen maakten en door de zaal vlogen alsof satan zelf hen op de hielen zat
zolang ze getrouwd was had zij een stilzwijgend en overmoedig geloof gehecht aan de onverbreekbaarheid van haar huwelijksgeluk zonder dat zij die grote fout ooit had ingezien evenmin als het haar ooit in het hoofd was gekomen dat haar man tekort zou schieten in
eens naar hij was aan andere koffie gewoon maar hij zou deze maar naar binnen werken omdat het niet goed zou staan als hij deze weigerde er is nog iets zeide hij sidin antwoordde niet
maar daar hij in geen stemming was om haar die te geven bepaalde hij zich ertoe alleen het gelaat naar haar te wenden en zo bleven ze enige dwaze seconden in wederzijdse afwachting toen begon marie te lachen en kuste hem hè zei ze wat ben je flauwf
voor de grote psyché stond betsy in haar onderrok en met over het korset een wit lijfje waarvan de korte mouwtjes en de lage hals door een fijn strookje omzoomd waren langzaam egaliseerde zij met een
zij kon niet blijven zitten wierp de pantoffels weg ging naar binnen en bevochtigde haar slapen en polsen met koud water het was niet uit te houden
een paar gouden tientjes nam het was een klein deel van wat ze op het land had bespaard maar dat in de dagen van tegenspoed reeds aanmerkelijk was geslonken
en laat de nèh je wat opknappen wij kunnen het nu hier wel af als je nodig mocht zijn zal ik je roepen sarinah hielp haar en steunende op de meid ging zij de kamer uit op de bank in de achtergalerij viel zij als het ware neer
doch terwijl hij hiermede bezig was overviel hem weer plotseling een vlaag van teugelloze woede met een driftige duw stiet hij een venster open en schreeuwde zijn koetsier toe dat het rijtuig nogmaals vr moest komen
in godsnaam dan zuchtte hij met wanhopige onderwerping ik zal er wel voor oppassen ging de dokter voort dat ik haar familie niet tegenwerk die mensen komen hier en ontzien moeite kosten noch onaangenaamheden om haar te reddenb
het was de volgende dag iets beter de dokter kwam trouw s morgens s middags en s avonds de medicijnen werden geregeld gebruikt
ik bedoel ging hij voort toen ze hem zo minachtend behandelde de lasterlijke anonieme brieven die je in de laatste dagen moet ontvangen hebben
zij is toch een lieve verschijning dacht hij en hij monsterde het beeld doorzijn herinneringsvermogen weergegeven met welgevallen welk een verschil tussen haar en marie
natuurlijk dat gunt ze me nu niet ga ik s middags in de kroeg n paitje nemen en t wordt wat laat dat kan toch gebeuren dan is sinjeur de duivel los wil ik s avonds nog n partijtje maken vlan dan heb je de poppen aan het dansen
hij lag te zingen niet goed in de wijs en enigszins tegen de toon aan maar hij zong toch en zij kon de woorden verstaan de woorden van een obsceen frans liedje die ze maar half verstond doch voor de andere helft wel raden kon
een van tweeën men moest z'n meisje opnemen in de familiekring en daar had ze veel tegen enigszins uit trots maar vooral omdat zulke meisjes daartoe dikwerf niet genoeg ontwikkeld waren
toen we vroeger te soerabaia in garnizoen waren m'n man was toen nog tweede luitenant was bronkhorst lid van een muziekvereniging och hoe heette die ook weer zo'n vreemde naam en toen speelde hij heel mooi
zij deed ook haar best om zo weinig mogelijk te tonen tegenover het publiek ze dwong haar afgevallen gezicht tot een opgeruimde plooi en groette glimlachend links en rechts haar kennissen toen de uitvoering was begonnen hield bronkhorst het een korte tijd vol
t was daar heel wat netter dan in de bediendenkamer op het erf van de notaris al was het even vuil en al rook het even onsmakelijk sidin was s avonds gekomen en had dadelijk nog veel meer respect gekregen voor de oude en haar zoon want er waren stoelen
en borne zelf dacht altijd met liefde aan zijn knappe kloekgebouwde vrouw men kon als ze ziek was hem onder een hoed vangen hij was dan niet uit het huis te slaan maar als ze beiden gezond en wel waren hadden ze het altijd met elkaar aan de stok
en daarna viel haar oog op haar eigen eenvoudig bruin kleedje met lichter bruin gegarneerd wat waren die mensen gelukkig boven allen zou zoiets ooit voor haar zijn weggelegd gebonden als ze was aan die kale jakhals buiten emplooi die ze bovendien nog haatte ook
niet spoedig iets anders kreeg en ik vrees want ik weet niet of hij er wel zoveel moeite voor doet als nodig is bronkhorst had het niet willen zeggen maar inderdaad dat vond hij ook die jonge vrouw had meer verstand dan haar man of had die den
en zich verliezende in de vrije ruimte tussen en onder het fijne loof der reusachtige waringins stil en aandachtig volgde bronkhorst haar spel het deed hem goed het maakte herinneringen wakker uit zijn vroeger leven
dat ze onverenigbaarheid uitsluit oppervlakkige franse schrijvers zeggen l'amour vit de contrastes en oppervlakkige hollanders zeggen dat na
nu ik zal n ogenblik gaan uitrusten want slapen kan ik toch niet ik ook niet en ik moet bovendien vandaag op t kantoor wezen
als zij eens haar doel bereikte hoe zou zij hem drillen onder haar slofjes ik zal eens gaan zien wat haar scheelt antwoordde betsy en met koel en onbeweeglijk gezicht ging ze de kamer binnen
slechts weinigen waren blijven zitten ook vele spelers waren op het alarmsignaal van de oostenrijkse musicus het geliefkoosde kaartspel der moren van grenada ontrouw geworden
betsy had niets durven vragen wat het was had zij begrepen door geen woord of blik had marie iets te kennen gegeven ze was met een bleek gezicht en in zenuwachtige toestand naar haar kamer gegaan
en hij had geld en goed hoe heerlijk zou zij geleefd hebben in het mooie grote huis met de rijke inboedel die ze zo goed kende
en zou doordat hij verzuimde aan de achterhand te blijven met de fourchette bijna een sans prendre hebben verloren als zijn collega die ook door de muziek werd afgeleid zich niet had vertrokken wat de kapitein een stille vloek ontlokte
ook was zij te verstandig om zonder noodzaak een niet kwade kans moedwillig geheel weg te werpen men kon nooit weten er was wellicht zo dat nodig moest zijn op terug te komen
maar het viel haar zo onverwacht op het lijf als een donderslag bij zonneschijn zij vertrouwde iedereen zoals men zichzelve kon vertrouwen en ze moest voor zulk een beschuldiging eerst plaatsmaken in haar
en lachend en elkaar onderwijzend de een in de geheimen van de hollandse de ander in die van de indische kook en bakkunst betsy vond het wel aardig z zelfs dat zij er van tijd tot tijd al haar plannen en voornemens door
het schijnt dat ik niets goeds meer kan doen klaagde zij ik ben maar een arme oude vrouw nu soedah ik zeg immers niets houd je mond maar
en al zulke poespas meefl geen mens roept hen en als ze niets beters te vertellen hadden dan moesten zij de mond houden maar ik heb hem getroefd
werd het hem te machtig het was alsof zijn geforceerde aandacht hem met geweld ontsnapte de enigszins onnozele uitdrukking van iemand die te midden van een menigte personen met zijn gedachten elders is
hem kon zoiets dagenlang bezighouden en dat deed het ook nu het maakte hem stil aan de rijsttafel het hinderde hem s middags op t kantoor onder het andere werk
o jef de oude zweeg ze moest bij zichzelve lachen nonna was toch ook soms erg dom hoe kon ze nu op het idee komen dat kokki er niets van wist alsof niet alle bedienden er alles van wisten
u kunt wel wat fatsoenlijker spreken zei betsy's zwager kwaadaardig het komt volstrekt niet te pas hier te jijen en te jouwen ik heb niets met u te maken meneer
toen de oude haar stanggi gebrand en haar werk daarbij verricht had strompelde zij steunend naar achter waar sidin bezig was zijn toilet voor de avond te maken zijn beste hoofddoek een mooie kain
prédier had het erg druk gehad hij was in de laatste tijd z in de weer geweest met het bouwen van woningen en het in orde brengen van het terrein dat er geen uur overschoot om aan de liefde te denken nu het er zoals hij t noemde
met de hartstocht van een huishoudelijke welopgevoede dochter uit een nette burgerfamilie in holland had de jonge mevrouw bronkhorst zich dadelijk geconstitueerd als slavin van al dat moois behoudens de servituten haar door het moederschap opgelegd
soms als zij s avonds over een der zijgalerijen liep en het was er donker gaf hij haar een kus maar daarbij bleef het
het was alles netjes uitgerekend daarom was notaris bronkhorst er ook in gegaan hij kende prédier als een goed planter en flink administrateur als een echte halfbloed europeaan die in de sociëteit blufte met champagne
toen hij de sleutel vroeg nam zij de ring uit haar mandje en lei die op de tafel hij deed er de sleutel af een ogenblik klemden zich haar lippen stijf opeen en doodsbleek stond ze op het punt in woede los te barsten zij wist zich te bedwingen
en hij gevoelde zich bijzonder wel met een neiging om iets bepaalds te doen en niet aanhoudend sufferig door de kamer te dwalen of gedachteloos in een luierstoel te liggen hij keek de kamer rond als iemand die door iets verrast is maar zelf niet weet waardoor
en zij had zulk een gevoel van bevangenheid dat het gekijf haar niet eens erg duidelijk was eindelijk kwam er een eind aan bij tante borne kwamen tranen aanrukken en toen stond de kapitein rood als vuur van tafel op
prends garde a toi hij lachte erom in zichzelve hij vond het verrukkelijk aardig maar de verre strekking begreep hij niet hoe had hij aan zoiets kunnen denken
dan weer met op zijn manier bittere ironie beantwoordde maar de toon waarop zij keef daalde gradueel er kwamen nu en dan trillers in en naarmate de klank verzachtte werden de woorden weker
ik wil niet ik doe het niet dat behoeft ook niet daarvoor zal ik wel zorgen u kunt zo lekker kwee-kwee maken en daar houdt meneer zo van
lag daar nu het scheen haar zulk een onmogelijkheid dat ze haar hoofd met beide handen vastgreep als vrezende dat haar verstand haar zou ontsnappen
nu en dan staarde hij in de ruimte en als zij hem dan aankeek zag ze hem glimlachen wat was dat zij had hem nooit dromerig of verstrooid gekend hij was altijd een bij uitstek praktisch man met een krachtig gestel
ja zowat komaan dat is gelukkig ik heb hier n overheerlijke kop koffie voor je dat zal je helemaal opknappen
ajakkes zei betsy zich woedend van dit ezauïsch schouwspel afwendend de notaris fronste ernstig de wenkbrauwen en zou misschien iets onaangenaams gezegd hebben
en als bovenbedoeld beentje aan gezegde hond bevalt het niet minder natuurlijk is dat hij
hij elk jaar deed en voor de aardigheid een gouden sieraadje erbij betsy had een prachtige kabaja driekwart borduurwerk gegeven
nu zal ik je zeggen watje te doen hebt hier is een pakje je moet in de kamer van mevrouw bronkhorst een steen oplichtenf llahlahf riep sidin zacht dat kan nietf het moetf
wel honderdmalen een naam horen uitspreken die haar telkens als ze hem hoorde deed rillen nu lag hij te bed die veertigste dag
men kon haar toch niet voorstellen haar de nicht van kapitein borne de weduwe van een administrateur en de gast van het ogenblik om juf te worden bij de familie
dat is toch n beetjeb volstrekt niet als het moet dan maar hoe eer hoe liever hier nog vijf weken te zitten als op een schopstoel daar bedank ik voorf
dat zal dan toch niet gebeuren in mijn eigen huis riep ze terwijl ze de kamer wilde binnengaan maar de residentsvrouw hield haar terug en die moest daartoe bepaald geweld gebruiken zo opgewonden was ze kind houd je nu goed blijf nu kalm laat het aan mij overf
je wordt geroepen zei ketjil soedahlah zij schreeuwt toch altijd ik zou maar eerst even gaanf
toen den ekster niet aan het warme kustklimaat gewoon uitgeblazen en uitgepuft was ging hij in nachtbroek en kabaja de kamer uit vanonder haar halfgesloten ogen gleed een donkere blik hem na n blik vol minachting en haat
ben je dan niet boos op me heus niet ze liet hem begaan toen hij haar hand vatte maar een seconde later trok ze die snel terug ze had de nikkelen kruk op het wit porseleinen plaatje van de kamerdeur zachtjes zien draaien
mevrouw bronkhorst die met tante van achteren kwam waar beiden een nieuw kooktoestel hadden bewonderd dat pas uit europa was gezonden en waarop men alles kon klaarmaken deed nu dezelfde vraag als vroeger haar man
als de goede geesten willen kan het meende sarinah maar als de kwade sterker zijn kan het nietf het was in elk geval een kansje dacht betsy maar zij rekende er niet op dan zijn de kwade het sterkst nèh dat ondervond ik weer in de laatste tijdf
de kinderen kleine geschenken die naderhand op de huishoudelijke tokorekeningen paraisseerden en daarmee was het uit de vreemden bepaalden zich tot hun hartelijke felicitaties
maar geloof me prédier denk nog eens ernstig na het is zulk een gewichtige stap kerel beter ten halve gekeerd
de zieke lag in een doffe sluimering de koorts scheen te wijken de temperatuur was aanmerkelijk gedaald maar niettemin kreunde hij in zijn slaap als gevoelde hij pijn
altijd kwam een ogenblik en het kwam heel spoedig dat hij in verbeelding weer bezig was met haar t verschrikte of verwonderde hem zelfs niet want ook toen hij die nacht deze ontdekking deed glimlachte hij weer bij zichzelve om het
juist kuste hij de hand van betsy hij liet die snel los en richtte zich kennelijk enigszins verschrikt op zij bleef onbeweeglijk en onverschillig in haar wipstoel liggen
ik wou in s hemelsnaam maar fluisterde ze enigszins luider dan in gewone omstandigheden nodig was een harer vriendinnen in het oor dat ze huilen konf
je weet dan bij wie je niet moet wezen foei bets schaam je en als je die gemene streek mocht lukken dan kijk ik je nooit weer aan hoor al kreeg je er zoveel duiten door als n miljonair dat wil ik je maar zeggen je zuster
hij deed soms zo gek dan weer was hij uitgelaten en een ogenblik later zat hij me n kwartier achtereen te fixeren
viel hem bronkhorst in de rede de bedoeling van mijn vrouw is dat betsy geheel als een lid van het huisgezin wordt bejegend wat de geldkwestie betreft daarmede kunnen gij en ik ons niet bemoeien laat de dames dat onderling uitmaken
wat oom borne verstond onder gezellig strookte niet geheel met een damesopvatting hij begreep eronder dat hij samen met den ekster vr het diner nog een bittertje dronk
zware muziek was zijn zaak niet en betsy hoorde dat dadelijk doch hij had een goed gehoor een goede streek en hij wist wat hij deed dat vond ze prettig
kon het waar zijn dat iemand z slecht was z door en door huichelachtig en gemeen t was meende zij een onmogelijkheid
de aanleg tot het gehele onsmakelijke ceremonieel dat men begrafenis noemt de voorgalerij vol zwarte rokken uit elke periode voorwereldlijke en
reeds aan het diner kwam de vrolijke toon van de vorige maal opgewekt door de herinnering doorschemeren betsy en bronkhorst zaten ver van elkaar af daartegen was niets te doen geweest aangezien marie zelf de plaatsen had geregeld waardoor de jonge weduwe tussen de controleur
en ze dankte de hemel toen tante borne die bij de hardnekkigheid der weduwlijke traanklieren verschrikkelijk zat te huilen tegenover de gevoeligsten harer vriendinnen op een lumineus idee kwam
welgevallen den ekster was een eigenaardig man met een karakter dat n grote mate van onverschilligheid tot brede grondslag had hij hield van alles wat goed was maar kon het ook ontberen zonder morren daar hij in nederland op de landbouwschool geweest was
een aanrollende reiswagen met zes paarden bespannen en bovenop voor en achter met koffers bepakt trok zijn aandacht met zijn twee flauw lichtende lantaarns gierde het rammelend monster in snelle vaart over de weg
hij had het aangenomen voor goede munt en als zij hem eens bemoedigend toeknikte of een flauw glimlachje schonk dan meende hij daaruit te mogen opmaken dat hij haar niet geheel onverschillig was
dat het begon te dagen drie of viermaal was zij wakker geweest en voor het overige had zij slecht geslapen toch voelde zij zich minder onlekker dan daags tevoren
maar mooi was het dat erkende iedereen veel mooier zelfs dan bij de resident en zo was het met alles tot in de keuken
ik zou het niet kunnen laten doch die mensen hebben je niets kwaads gedaan ze hebben je integendeel goed en vriendelijk behandeld bets ze zijn lief voor je en zij is hartelijker voor je geweest dan ik voor jou ooit zou wezen
t is netjes in gezelschap knorde bronkhorst hij moest zich schamenf kom kom nu ik ga naar huis tot morgen zij reikte hem over de tafel haar hand die hij maar flauwtjes drukte
en deze afkeer was zo wederkerig dat in het grote tweepersoonsledikant elk hunner gestrekt tegen de klamboe lag met een brede plaats tussen hen open die altijd ongerept bleefl
waar tot stomme verbazing van alle indische mensen een glimmende batterie de cuisine aan de helderwitte muur prijkte en tot in de stal
prédiertoch stuitte het denkbeeld hem geweldig tegen de borst het maakte hem boos het kon niet t zou zonde en schande wezen en toen hij zich weer betrapte op die stille woede
de gang die van de achtergalerij naar de bijgebouwen liep was de dag vr de feestavond haast niet te passeren zo vol stond ze met tafeltjes beladen met eet en drinkwaren men had aan een en ander de laatste hand gelegd en nu was ieder in zijn kamer zich aan het kleden
om niets in het geheel niets te merken en om het af te wenden hield zij aan tafel marie druk aan de praat ofschoon ze maar dromerige antwoorden kreeg
waarom bezat ook zij niet zoveel dat ze uit een rijke voorraad cadeautjes geven kon in plaats van altijd de dankbare te moeten zijn die ontvangt waarom was toch alles zo slecht verdeeld en dan
ze had moeite genoeg gehad om geen spier in haar gelaat tot lachen te vertrekken bij die kinderachtige manoeuvre van het kussen van t kind thans nu ze weg waren schoof ze n beetje terzijde
ik kon het heus niet helpen stamelde de huisvrouw de flessen zijn precies eenderj betsy gilde niet meer het woord inkt scheen meer kalmerend op haar zenuwen te hebben gewerkt dan azijn bij mogelijkheid doen kon
zij nam ze van haar toilet en wierp ze op de tafel asjeblieft t klonk zeer onaangenaam en zo weinig was hij gewoon op die manier behandeld te worden dat het hem
om de oppervlakte van zijn huid zoveel mogelijk ermee in aanraking te brengen de kippen woelden zich onder bomen en planten kuilen in de grond en lagen daarin met opgestoken veren als zetten zij de vensters hunner pluimage van de warmte open gelijk men het die van een huis doet
in de ogen der weduwe echter wilden die niet opwellen al deed ze ook nog zo haar best het gaf ergernis dat zag ze wel maar ze kon het niet veranderen
toen ze aan de rijsttafel gewaarwerd dat den ekster er slecht uitzag zij had hem in de laatste dagen meer in het oog gehouden dan vroeger in maanden zij zag het dadelijk en begreepl toch kon het nog niet erg wezen dacht ze
de schrik door de brief teweeggebracht had haar hersenzenuwen als het ware verlamd ze kon niet geregeld denken en ze wist niet goed wat ze zeide of deed
het best in zijn humeur wel dat is uitstekend als je maar zorgt dat ik een partijtje heb natuurlijk vent lkzal er volgde een opsomming van de uit te nodigen gasten waaronder ook de notaris bronkhorst en diens
die niets geheimzinnigs heeft zolang geen dwazen er iets in zoeken soedahf riep de oude met een schorre lach soedah ik weet het ook niet
doch hij moest haar zo ziek en slapende als hij was nog van dienst zijn want t was voor haar een uitgemaakte zaak dat bronkhorst zou terugkomen wat zou ze doen weer slaap veinzen
dat weet ik niet het is een onbekende hand ziedaar en hij reikte haar over tafel de halfgeopende enveloppe aan
jij niet was het antwoord dat klonk als van iemand die doodmoe en afgemat is stuur me die oude meid maar
en haar zenuwen bedaarden vond zij het een vreemd en dwaas geval toen de derde dag na de ziekteaanval den ekster schoon bleek en erg zwak weer aan de rijsttafel verscheen en niet zonder appetijt de flauwe kostjes nuttigde
nu het is anders n best mens zei mevrouw borne geraakt want ze hield veel van de zendeling die wezenlijk n achtenswaardig man was
nu moest hij haar de brief wel geven maar hij bekeek toch even het adres dit was van een andere hand dan dat van de vorige avond je hebt naar het schijnt drukke correspondentie
en toen stond tante op zij zei met een triomfantelijke uitdrukking op het gezicht daar heb je hem al en ging gauw haar aandeel nemen in de echtelijke siësta
bronkhorst had haar getrouwd toen hij wegens ziekte n jaar met verlof naar europa was geweest maar zij was met hart en ziel een totok gebleven
er is anders niet veel met haar te beginnen mijn vrouw heeft haar met geweld moeten beletten naar voren te komen t is jammer dat ik me er persoonlijk niet mee kan bemoeienf
t was er ditmaal juist een die ze vertrouwde en gaarne mocht ze kon het niet langer verkroppen hoe gaarne ze ook alles zo stil mogelijk wilde houden ze voelde dat ze iemand hebben moest aan wie ze haar leed kon klagen en ze vertelde alles
dat zullen we eens zienf riep de jongeman bleek van toorn onbeschaamde vlegel als je niet maakt datje wegkomt bronkhorst hief zijn stok op
t was dus niet de moeite waard een ijdel spel te spelen trouwen kon hij haar niet en zij was vast besloten naar mefisto's wijze les de
gekheid ik kan er best tegen nu dan moetje het ook maar zelf weten zei marie ik voor mij ben er niet rouwig omf en met wellust zette zij haar witte tanden in het smakelijk product van de bakkunst harer huisgenote
als zij het eens zijn over de zaak ik geloof ook dat het z zou kunnen erkende de kapitein maar van harte ging die erkenning niet ik zal de knoop maar dadelijk doorhakken
en tot die slotsom bracht hen niet de kennis der verhouding van de notaris tot betsy en tot zijn eigen vrouw dat behoorde vonden zij tot het gewone verloop
wilt u wel zo goed wezen maar het mens bewoog zich niet en keek verlegen voor zich ij hebt hier niets te doen vervolgde de controleur en het is wel een bewijs van verregaande onbeschaamdheid hier te komen terwijl mijn vrouw en ik hier zijn
maar betsy wist het zij had ook daarvan wel eens gehoord zij wist dat sarinah telkens in die rook de naam uitsprak van bronkhorst om hem aan te roepen spoedig te komen tot haar die hem wilde ontvangen
want hij had nu op dit ogenblik een stil liefelijk droomgezicht en hij had marie niet zien binnenkomen dank je als ik een dokter nodig heb zal ik wel om hem zenden
loosde een zucht de zaak vorderde wel maar niet vlug genoeg naar haar zin zij had dat éne woord nog niet gehoord waarop ze wachtte en dat het sein was voor de verwezenlijking harer plannen het scheen dat hij niet op het denkbeeld kwam uit zichzelve
soms schiep hij er zelfs vermaak in haar als bij toeval aan te raken en als ze dan naar hem opzag keek hij haar niet zonder enige bedoeling diep in de zwarte ogen nu dat was ook alles
dat is allemaal niet mogelijk toch moeten we er iets aan doen dat voelde kapitein borne ook maar hij wist niet wat hij zei het openhartig
lntegendeel en hij verdiende nu aardig geld met die nieuwe ondernerning slaagde die en hielden de prijzen zich sturdy wel dan was prédier binnen n jaar of tien een rijk man
en hij was altijd even goed en lief zij hield zich overtuigd dat ze met hem gelukkig zou zijn gelukkiger dan met enig ander
en dadelijk daarop verscheen het blonde hoofd van marie tussen de deur en de post het eten is klaar zou je hem nu niet in z'n bedje leggen de meid kan dan hier blijven oppassen
als zij zich kleedde dan was dat nooit voor hem s morgens als er damesvisite kwam deed zij haar kapsel trok n mooie kabaja aan en n dure
langzaam knikte betsy met het hoofd op en neer terwijl ze met saamgeknepen lippen om niet te lachen het oude monster bekeek ja
hoe maakt het t kind vroeg de meid doelend op lidia's jongske heel goed en zij is weerh allah riep de oude de handen boven het hoofd heffend zij heeft ook altijd altijd geluk
wij zullen wel zien soedahlah wij zullen zien ja ja houd de mond maar daar komt kokki aan
het is alles vanzelf gekomen ik was nog niet eens begonnen nèh riep betsy opgewonden en halfluid je liegt
betsy had moeite om er ernstig bij te blijven bronkhorst fronste de wenkbrauwen en keek in zijn courant marie was woedend en gaf de delinquent de volle laag zo'n brutale kerel zo'n smerige inlander durfde haar dat te zeggen
alleen als bronkhorst naar achteren kwam en hij deed dat in die dagen zeer dikwijls dan rezen ze weer in haar op soms met grote twijfel een andermaal met een gevoel van vrees en dan overmande haar wel eens het voornaamste idee ze kon het zich niet voorstellen
en zij een mooie appétissante vrouw met een zeer ontwikkelde buste wat niet belette dat ze n fraaie taille had en terwijl haar lichaamsvormen in hoge mate de gewone aantrekkelijkheden tekenden
met gesloten ogen het loshangende zwarte haar links en rechts over de kussens uitgespreid en de blote armen boven het hoofd gekruist lag betsy bewegingloos na te denken
gesteld er had zich iemand aan de gangen van het oudje laten gelegen liggen er iets bijzonders of opmerkelijks in had kunnen vinden langzaam liet zij de magere arm zakken en begonnen haar vingers de grond los te krabben
in de schildpadden kam zat een bos lang zwart haar voorzichtig haalde de meid het eruit en deed het in n stuk van een oude courant wat voer je nou uit ik weet het niet maar het moet
kom fluisterde tante haar toe kom bets ga mee naar achter n kop thee drinken de oude zal hem wel goed verzorgen en je kunt hier toch niets doenf
zei ze u moogt niets zienf met groot genoegen en kloppend hart gehoorzaamde betsy haar baboe hoe minder zij ervan zag hoe liever want de vrees kon zij niet van zich zetten
totdatj het verwenste ogenblik kwam en zij zich liet bepraten door haar ouders die haast hadden om van de meisjes af te komen en niets zozeer vreesden dan met haar te blijven zitten'l
hij was bekend als een haai die altijd met de winst ging strijken maar betsy die hij zo plaagde trok hem machtig aan drommels dacht hij zo'n vrouwtje zo'n kloeke taille en zo'n lief kopje zouden hem lijken
dan zou hij haar kussen dat was zeker en z ver wilde zij het nog niet laten komen dat was ook veel te gevaarlijk daar zij het ongetwijfeld zelf aangenaam zou vinden
door tante met zorg voor hem gereedgemaakt verklaarde oom zeer stellig dat de vijand overwonnen was en den ekster nog niet naar kapitein jas ging onder de groene deken
je kunt het gerust doen mijn zoon heeft gelijk waarom doe je het dan niet zelf ik ben een oude vrouw een oude vrouw kan het ook wel doenf
met de hiel op haar eigen knie plaatste om te beletten dat het in slappe indolentie weer terugviel doch in haar hoofd was het zo kalm niet zij was bleek en staarde op een onverschillig punt in gedachten verdiept soedahf zei de meid met een zucht na de tweede
bronkhorst moest erom lachen t was vond hij een eigenaardige speculatie dat vind ik ook t kost toch beider geld
waarschuwt u in alle ernst voor een geval dat zich in uw huis voordoet en waarvan gij ongetwijfeld schande en verdriet zult beleven uw man en die weduwe den
bij de tinka's van haar nonna bleef de oude precies zoals zij twintig jaren tevoren daarbij gebleven was zij toonde volstrekt geen nieuwsgierigheid ze wist dat het toch wel komen zou
en ontstemd en nurks trad hij zijn eigen huis binnen regelrecht ging hij naar zijn kamer bonjour zei hij zonder meer marie voorbijgaand die hem n klein eindje tegemoetkwam tot de voorgalerij gaan zoals vroeger was haar te sterk geweest
hij knikte toestemmend en naderde zachttoen hij het voorhoofd van kleine jean aanraakte vond hij t kind zeer kalm maar zijn blik rustte meer op betsy dan op het jongetje
langzaam stond betsy op en ging naar haar bed t was tegen wil en dank want ze had nog wel veel meer willen weten het zwijgen en het eindigen van het gesprek lieten haar geheel onvoldaan
of uit drang om te waarschuwen komaan ha ha wil ik u wat zeggen die brieven komen allebei uit dezelfde koker
haar plannen kwamen krachtiger dan ooit op de voorgrond zij zou hem hebben en ze moest hem hebben coüte que coüte ze gevoelde iets van de kracht ener overtuiging die zich door geen belemmeringen wil laten terughouden
sidin telde de door hem bewezen diensten toen hij s avonds met sarinah voor zijn deur zat te praten ik heb het kussen van mijnheers bed opengemaakt er bloemen ingestoken
de goede familie borne zag in de diepe verslagenheid van betsy een bewijs van medelijden en verborgen genegenheid
dat alles was waar en daar kwam nog bij dat hij goedhartig was en gul een man best in staat om een vrouw zowel in figuurlijke als in letterlijke zin op de handen te dragen waarom zou dan betsy niet trouwen met
en wat zou het zijn als zij eens onder zulk een invloed raakte en nu voortaan haar man en betsy bespiedde met wantrouwen gadesloeg en zelfs verdacht waar niets wellicht te verdenken viel
mag ik er het mijne ook bijvoegen vroeg prédier enigszins verlegen het is heerlijk geweest ik heb in lang zo goed niet horen spelenf
zo ging het verder van indiscretie geen spoor maar iedereen wist het niettemin en iedereen was er blijde om want het schandaal zoals men het noemde duurde nu al langer dan een maand
eerst toen tegen de ochtend een kille wind door de naalden der tjemara's op het erf ruiste kwam er n beetje ontspanning en sliep hij in op zijn stoel het was een slaap als lood zo zwaar
ongeveer het enige wat zij kon zij deed het bij uitstek fraai maar ditmaal knoeide zij geweldig nauwelijks was tante weg of den ekster kwam driftig naar buiten en ging naar achtej
oogleden en de donkere wimpers van betsy ze zuchtte en glimlachte droevig het is alles heel treurig voor ons daar zitten wij nu op tantes dak en indien zij ons niet wilde logeren dan zou ik niet weten waar we heen moesten als den
al hielpen zij zich erdoor op het schavot had zij in die brief genoeg verteld om haar slimme zuster geheel op de hoogte te brengen ik dacht niet schreef lidia als altijd openhartig
of hij in sommige opzichten zijn twintig jaren terugvond die al bijna twintig jaren gevloden waren zij vond veel goede eigenschappen in hem hij was gulhartig vriendelijk beleefd in één woord altijd even lief en zo
bronkhorst vond haar ook een lief sympathiek vrouwtje en sprak nogal druk met haar was het vr uw trouwen hier ook zo mooi vroeg ze hem toen hij haar enige inlichtingen had gegeven over n paar schilderstukken die binnen aan de wand hingen neen ik woonde niet eens
nadat ze dus van weerskanten hun gemoed gelucht hadden over het schandaal zouden zij de zaak bedaard bespreken de brief was van niemand anders dan van de resident
wat betekent dat wat het betekent niets ik houd voortaan de sleutel van de kast dat is allesf
ook had ze honger en ze hield van kakap zacht en stil schoof ze kleine jean van haar arm in zijn bedje even deed hij de ogen open keek haar aan en sliep weer in
ij schijnt toch ook aan muziek gedaan te hebben zei ze tegen bronkhorst prédier de rug toekerend ii fut un temps antwoordde hij lachend maar als ik nu mijn viool voor den dag haalde zou ik vrees ik er niet veel uit te voorschijn brengen
ongetwijfeld had zijn vrouw vele goede hoedanigheden hij had haar lief en aan haar persoonlijkheid verbond zich voor hem een reeks van aangename souvenirs
hij komt zeker zijn moeder goedendag zeggen meende betsy en toen werd er verder niet over gesproken ketjil echter was niet naar zijn moeder gegaan maar naar sidin die hem half met vreugde half met vrees zag aankomen
daarachter kwam dat van de oude meid met afzichtelijke grijnzende trekken zij streek de haren van haar klam voorhoofd weg en stond op het was in dat bed niet uit te houden zenuwachtig opende zij de kast nam er een doosje quininepillen uit en slikte haastig
tot deze min of meer verlegen met praten ophield en dan bleek dat de notaris de helft niet had gehoord en de man alles nog eens moest herhalen voor de kandidaat wat hij heel onaangenaam vond
alweer vroeg de dokter lachend ik verzoek u er niet om te lachen het is een ernstig geval ik moet satisfactie hebben
als zijn aanvallen van liefheid voor haar die thans een andere meer prozaïsche grond hadden dan vroeger jaren voorbij waren was zij hem volkomen
terwijl betsy aan dat verzoek voldeed maakte zij bij zichzelve eigenaardige gevolgtrekkingen zij was jaloers op mevrouw bronkhorst zij wist dat in gezelschap zij
alleen was het personeel uitgebreid hij hield er een kandidaat op na en n paar klerken terwijl zijn voorganger het niet verder had kunnen brengen dan tot één versuft kopiist achter n schutsel hoe is het jean kom je eten
en ze glimlachte vredig en streek zacht over de rijkdom van glanzend zwart haar zoals ze het t kleine kind had gedaan en het opgroeiend meisje waarover ze gewaakt had dag en nacht en dat nu zo ongelukkig was
ik zal op zulke aantijgingen niet antwoorden het leidt tot niets je wilt mevrouw den ekster weg hebben welnu zij zal vertrekken dat is duidelijk ik zal haar niet terughouden
zij gaf eerst geen verder antwoord maar voor een ogenblik bekroop haar het verlangen hem eens te horen vertellen hoe hij er verder over gedacht had en hoe zou dat dan moeten gebeuren
ze denken misschien dat we kwaad zullen worden en ons pensioen zullen nemen maar dat in der eeuwigheid niet er gebeurt wat er gebeurt maar dienen blijven
ditmaal huichelde hij het denkbeeld betsy mee te nemen hetzij door overreding of met zachte dwang lachte hem volstrekt niet toe wel deed hij er de resident
welnu dan zou ze hem erop brengen zodra hij haar de volgende dag een bezoek bracht zij zoub ze brak haar gedachteloop af en hief luisterend het hoofd op
doe dat vraag je haar ook om raad nu dat kon wel wezenf misschien dat haar advies beter klopt met je eigen wensen dan het mijne
nu speet het haar dat ze een voet had verzet zulk een hondse bejegening had zij niet verwacht zij verwachtte dat hij aan tafel zou ontdooien voor zijn lievelingsgerecht maar het gebeurde niet hij sprak met haar over onverschillige zaken op onverschillige toon
riep deze reeds half boos laat mij er asjeblieft maar buitenf maar iedereen had er genoegen in en lachte zo moet mevrouw zoet worden gehouden vroeg de resident
ik ontzeg u mijn huis ga heen of ik roep de politie en laat u de deur uitgooien het woord politie maakte een overweldigende indruk op hem
als een der kleinen zijn onschuldige dromen hardop droomde van t gesprek der twee mannen in de voorgalerij hoorde men in het achterhuis niets de oude meid sliep rustig op haar matje
er volgde geen standje geen groot rumoer of heftig toneel ik weet nu wat ik wenste te weten de rest zult u wel begrijpenf
en betsy namen de honneurs waar tegenover de dames jean zorgde voor de heren de spelers de makke schapen zaten spoedig rustig om hun tafeltjes
een ogenblik keek betsy haar aan alsof ze niets begreep daarop liep zij naar het toilet keek in de spiegel en begon te huilen wees niet kinderachtig zei
dag nèh slamat tinggal zei hij tegen sarinah die bij het bed stond en hem had opgepast tabé toean klonk het doodbedaard terug
ja ik zal je betalenf lachte de oude ik zal je betalen maar je zult er morgenochtend niets meer van weten ik ga geld voor je zoeken beste jongen
neen vent maar dat is toch wat al te gek waarom zouden zij nu juist ongelukkig moeten zijn met elkaar hij is alles bijeengenomen een beetje ruw en onbeholpen maar ik geloof zeker dat hij een goed man is
velen hadden met de logés kennisgemaakt zonder dat ze verder iets van de onderlinge verhouding wisten en betsy werd hartgrondig beklaagd dames zelfs die den ekster nooit anders hadden gezien dan op z'n rug als ze achter hem langs de weg wandelden vergoten tranen met tuiten
als ik dan niet scheiden wilde had lidia in haar verschrikkelijke openhartigheid geschreven als ik dan niet scheiden wilde van zo'n ellendeling dan zou ik wel voor iets anders zorgen
binnen n paar minuten sprak hij niet meer vooronderstellenderwijze maar op een toon alsof de scheiding een vastgesteld plan was toen hij vermoeid van het spreken van de inspanning om niet af te dwalen stilhield zei marie
doet ze elke ochtend soms komt ze vragen of ik meega en gaat u wel waarom niet t is lekker ik zou niet willen als ik t zelf niet kon betalen dan zou ik niet willen gaan toeren in de wagen van een anderf je
die de tovermiddelen kende en verkocht die een europees meisje tot vrouw had en zich in het dagelijks leven uitgaf voor horlogemaker
gezelschap voorstelling marie de ganse boutique en daar kwam hij aanhollen naar haar
door de benige gerimpelde klauw zorgvuldig vastgedrukt bij beetjes tot de grond voor de trap geen spoor vertoonde dat er pas iets in was verborgen eerst toen dit volkomen in orde was ging zij naar boven betsy was er niet ze was naar haar kamer gegaan het
doch hij zat er eenmaal in het moest met spoed geschieden en als hij met iets was begonnen ging hij voortvarend door tot het einde
maar de bezorgdheid zijner vrouw voor die naam deed hem goed o ze was n beste vrouw en van die betsy hield hij waarachtig alsof het z'n dochter was weduwe en nog zo jong dacht hij hij voelde zich
men kende het huis van de notaris algemeen onder de naam van het paleis'l toen bronkhorst met zijn vrouwtje naar indië kwam had hij n keurige europese inrichting meegebracht
ja gaf marie toe alleen ik durf het heus niet voorstellen t staat zo gek laat het maar aan mij over ik zal er de kapitein over spreken vandaag nogf toen s middags t kantoor was gesloten ging bronkhorst zijn buren bezoeken
met beide handen en bijna onhoorbaar vroeg zou je het durven het antwoord bleef n ogenblik uit de baboe zag met haar doffe onverstoorbare ogen in t ontstelde verwrongen gezicht van het mooie vrouwtje
op het notariskantoor was alles stil de vensters door het weelderig geboomte op het erf beschaduwd waren ten overvloede door groene stores tegen de doorvallende zonnestralen beveiligd
hoe kwam zo'n europese vrouw toch aan zulk een krachtig gestel met zoveel weerstandsvermogen maar de volgende ochtend verscheen marie niet zo vroeg ze is niet lekker vertelde bronkhorst aan het ontbijt wat scheelt eraan
je had gelijk nèhf ging ze voort je had gelijk laatst het is waar ik heb altijd ongeluk altijd bevestigde de oude ik zag het al bij uw geboorte
ook minder aanleiding toe dan vroegei toen hij opstond was het reeds laat van betsy was geen spoor te ontdekken die zat reeds lang bij haar tante in de achtergalerij en de kapitein was al vroeg vertrokken voor de dienst we zullen straks eens naar hiernaast gaan
zij hoorde t wel maar het ging haar het ene oor in het andere uit ze begreep alleen dat het pogingen betrof om van koffie geld te maken maar veel verder dan dit primitief begrip kwam zij niet ze was nu reeds acht jaar in indië
ja antwoordde ze er viel niet tegen te redeneren en een ogenblik wist hij niet welke kant uit te gaan toen koos hij zijn partijl