AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ik de schuldenaar van den koning van het Ebbenhout eiland!
riep Camaralzaman in de hoogste verbazing
en meestal in eene opgeruimde stemming, als verheugden zij zich bij voorraad over het welgelukken der Elannen, die zij te zamen hadden beraamd
ofschoon het meer byzonder de oude Heenvliet was, die, uit aanmerking zijner byzondere kennis van paarden, geraadpleegd werd, zoo dikwijls er een nieuwe aankoop voor de Princelijke stallen gedaan moest worden.
Prinsgezind dus, zoo wel als Engelsgezind, door zijn genegenheden en betrekkingen
En mynheer Brass is zeker van dezelfde meening?
Zijne vriendin knikte nogmaals', met een blik, welke scheen aan te duiden, dat deze heer hem nog sterker wantrouwde dan zijne zuster
eene fatsoenlijke vrouw uit het etablissement in Canada, waarheen zij vloden, die gelukkig het meer wilde oversteken om daarheen terug te keeren, had bewilligd om zich als tante van den kleinen Harry voor te doen
had vast verwacht, terstond bij den minister in diens kabinet geïntroduceerd te worden, want hij sprak met een blik van bevreemding die mij gold: 'Ik zal Uwe Excellentie verkeerd hebben begrepen;
om zich te overtuigen dat zijn vriend de kapitein wel eens gelijk kon hebben, toen vlak naast hem want hij zat, met het potkacheltje tusschen zijn knieën, bij den muur, dien verwenschten halfsteenschen!
daar begon plotseling de serafine van buurman Kiliaan
die de boer had ontdekt, liep langs den buitenkant van den berg, zoodat het niet moeilijk of lastig was het erts uit te breken.
Hij en de knechts sleepten brandhout uit het bosch, en legden groote vuren op den berg aan.
Daarop lieten zij de ertsblokken door het eene vuur na het andere gaan
waar de overblyfselen van kloostergraven zoo menigvuldig zp, dat de Kloosterhamsche kinderen bitterkers zaaien in hetstof vanabten en abdissen, en
Menig goed kastelein van Pantin en de omstreken, die ten gevolge van den opstand niets te doen had en die zijn danszaal ledig zag, werd een leeuw en liet zich dooden om de orde, door het danshuis vertegenwoordigd, te herstellen
Al wat wij doen kunnen, is hen aan te moedigen met woorden, zeide Zweder;
en terstond begon hij met luider stemme te schreeuwen: Holland!
en, trots zijn tegenstribbelen, vlak voor den kunstenmaker neergezet.
Dat's valsch!  gilde hij.
Een gelach en een hoera van de straatjongens en de overige omstanders begeleidde zijn
toe, laat ons gaan, zei Wesslowsky, terwijl hij zijdelings op een stoel ging zitten en zijn welgedaan been onder zich trok.
opzoeken om met behulp van dezen op de gemoederen der vermogende wevers te werken
de zachtheid van haar huid, wanneer hij haar hand raakte, het bekoorlijk teeken aan haar hals, al haar gedachten.
Zij hadden beloofd niet te slapen, zonder aan elkaar te denken;
Ik weet wel, dat u dit in het begin een beetje hard moet vallen, Lucy, zeide hij;
maar zulk een knappe en schrandere meid als gij zijt, zal zich dat toch wel niet willen aantrekken
tusschen dien beambte, een biljart en den kolenbak.
De leden van de Jury vernemen, dat het voorwerp van hun onderzoek dood is, en meer vernemen zij niet
hernam de jonge dame, door mij dit bewijs van uwe onderworpenheid te geven.
Ik ben ten hoogste over u tevreden, en wil dat gij dit ook over mij zult zijn.
Dat men, vervolgde zij, hem het reukwerk brenge, en het
paarden en menschen, zoowel leegloopers als werklieden, dit alles zagen zij op een zomerochtend zoo dooreengemengd, dat Tom het onmogelijk kon ontwarren
en dat uw Graaf de grootste dief van allen is, daar hij ons onze onafhankelijkheid ontstelen wil.
zeide Aylva, den vinger dreigend opheffend: gij spreekt weder over zaken, waar een meisje niet over spreken moest
Vergeef mij, zeide hij vervolgens: ik heb, geloof ik, een dommen streek begaan;
maar de duisternis belet mij te zien tot wie ik spreek, en welk een titel ik moet geven aan haar, die mij de eer aandoet van mij te antwoorden
en het nuchter verstand, door geen wilskracht gesteund, brengt het slechts tot den twijfel, die het bestaan van een dooden boom ontkent, omdat hij de kracht mist dien te vellen, en die gelooft dat de boom niet dood is, wanneer hij er toevallig het hoofd tegen stoot
' vervolgde hij, waarna hij zijn schralen mantel den jeugdigen reisgezel over de schouders hing.
Deze poogde zich te verzetten, natuurlijk uit pure discretie, maar de vreemdeling bleef er bepaald op staan, zoodat EDUARD zijn ligchaam aan eenige polypèdes moest wagen
zij droeg propere en net gemaakte baadjes en mooie kains;
zij zag neer op de andere, die achterover lag op de slaapmat, ongebaad nog en ongekamd, met verveling en vermoeidheid in de trekken
'Wel, maatje', zei de vrouw van De Ruijter, 'heeft de schipper geen gelijk?
op hem verliefd te zijn, maar zij had sedert niet opgehouden op iemand verliefd te wezen, somwijlen op meer te gelijk, op vrouwen en mannen en schier op allen
Zij reden het met kiezelzand bestrooide en met bloemperken getooide voorplein op en hielden voor de deur stil
Laurie kwam elken dag en wist meestal Tante March te bepraten, dat Amy met hem uit mocht gaan;
ze gingen dan wandelen of rijden en hadden ontzaglijk veel plezier
' schreeuwde Willem, toen het 'Wien Neerlandsch bloed' en het 'Wilhelmus' uit waren.
Hij pakte den Eli Heimans, Willem Roda lord om het midden en beiden draaiden zwijgend rond.
Herman en Knol schreeuwden zonder ophouden: 'Tchieng!
boem! ' sprongen om de walsers heen, en trokken armen en beenen op als hansworsten aan een touwtje
en zij is zeer statig in het schemerlicht, op het laatst zoo duister geworden, dat de beleefde oude koster, met zijn ingevallen kaken, een klein eindje kaars in de hand houdt
Eens, dat Willem Roda tot de wandelaars behoorde en als vleugelman op de zijde van den troep marcheerde, die naar het huis was gekeerd, zaten twee jongens op het hek van den tuin.
Toen de troep voorbij trok, riep één dezer jongens tot zijn' kameraad, met een spottend gebaar op de blauwgekielde en grijsgemutste jongens wijzende: 'Omnes
zichzelven bespottend, dat hij daartoe gekomen was.
Hij hield een cab aan, en weêr lachte hij even, omdat de stem, waarmede hij den koetsier het adres van Sir Archibald noemde, een melodramatischen klank had
Soms zag de Hinde wel om, maar zij verhaastte haar vaart;
zij ijlde nu, zij zweefde als op onzichtbare Hermeswiekjes, die aan hare gouden hoefjes gesmeed zouden zijn
oplettend gadegeslagen, hem als een kat beloerd en hem als een wiskunstenaar bestudeerd.
Uit eigen beweging, voor zijn pleizier en uit instinct had hij hem gadegeslagen, en hem bespied als werd hij er voor betaald.
en ik vind het zijn nagedachtenis waardig, vooral.
Ga voort, zei de ander glimlachend, alsof hij wel wist wat Martin
hadden elk jaar op den berg des vuurs een' Muzelman aan hunne ingebeelde godheid te offeren, kwam op het denkbeeld, dat welligt zijn broeder Assad, in handen van deze lieden kon zijn gevallen, en door hem tot deze plegtigheid bewaard geworden
Ik zal de karrewei maar verder aan je beide overlaten,' zeide de oude vrouw, zeer verheugd er af te zijn.
'Laat ons die aardigheid eens opknappen,' zeide DIEDERIK, die spelenderwijze zijn mes in de tafel stak.
Deze ontving hem als een oud vriend, terwijl ze lachend haar valsche tanden zien liet.
sprak zij, met de oogen op Kitty duidend, men wordt ouder
maar naardien uwe vloot sedert uitgeloopen is, ja dat er zelfs een gevecht is geweest, waarvan wy den uitslag komen te verstaan, die voor ons vrij voordeelig is, zoo heeft men niet goedgevonden, het model van den brief, dat gy my gegeven hadt, te volgen
ik ben het.  De goede God straft mij, maar ik heb berouw, oprecht berouw.
Ik zal u de zuivere waarheid vertellen, als wij gered worden, dan zweer ik, dat ik mijn misdaad zal herstellen
Ik weet alleen, dat hy aanspraak heeft op mijne altoosdurende erkentenis,' zeide Willem, en toen, Montbas ziende: 'Nu,' zeide hy, 'dat zoû met onze avondpartytjens wel eens uit kunnen zijn, Heer Graaf!
niet;  was eene tamelijk groote stad, met een plein in het midden, waarop het stadhuis stond, dat met een klokketoren was versierd.
Er waren huizen van grijzen, rooden en gelen steen
namelijk met zijn compagnie, de barricade in te nemen.
Verward door de achtereenvolgende verschijning van de roode vlag en den ouden rok, dien hij voor een zwart vaandel hield, laakte hij luid de generaals en de chefs der korpsen, die overlegden
Zij leefden volgens vaste wetten van degelijkheid en soliditeit.
Hun groote huis was degelijk en solide ingericht, met zware, comfortabele meubelen, zonder overtollige weelde.
Zij zagen er beiden gezond en solide en Hollandsch degelijk uit
Maar deze vogel was angstig en schuw voor alles, wat hem omgaf;
hij schaamde zich over zich zelf, schaamde zich tegenover alle levende schepselen en trachtte zich ijlings te verbergen in een donker gat in een ouden, verweerden muur;
daar zat hij neer, terwijl hij over zijn geheele lichaam
Wat echter meer dan al die snuisteryen voor het aanzien der bewoners sprak, waren de familiewapens, gedreven op de zilveren trommeltjens die op de tafel stonden, gesneden in den bokaal die den top
Juliaan zelf lachte niet meê, maar nam weêr zijne plaats in bij het vuur, terwijl hij met misnoegden blik rondzag, en Michiel een wenk gaf om bij hem te komen.
De lange soldenier zette zich gemeenzaam naast hem op de kuip, en Juliaan scheen zich aan die vrijpostigheid niet te ergeren;
Ik ben een heer, ofschoon ik uw zoon ben, mijnheer, antwoordde George hooghartig.
Alle mededeelingen, die gij mij hebt te doen, of alle bevelen, die het u mag behagen te geven
Het toilet wordt oplettend nagezien;
er wordt algemeen bevel gegeven, dat iedereen zijn beste gezicht moet voordoen en vlug en vroolijk zijn;
en nu staan allen in een kring voor de laatste inspectie
Er was echter onder al die hooggestemde tochtgenooten een enkele, die niet in de algemeene blijmoedigheid deelde, ofschoon zijn gelaat die trachtte voor te wenden: het was het hoofd der onderneming zelf, Graaf Willem
en hij wendde zich naar een hoek van zijne cel, waar, op een staanden lessenaar, een Bijbel in kwarto formaat en in hoornen band, lag opengeslagen, 'Wij menschen zijn toch als onleerzame schoolkinderen, die elkaâr om raad vragen, in plaats van allereerst naar den meester te luisteren
antwoordde Wegg verwonderd, t O, dan geloof ik dat wij voor het ooenblik niets meer te zeggen hebben.
Daar de ongelukkige man bleef schommelen en nu en dan zelfs kreunde, smeekte Venus hem, den tegenspoed
antwoordde op zijn gezegde alleen met dat zekere geluid, t welk dient om onverschilligheid, verveeling, spot, minachting, wrevel en al wat daarmede verwant is, te kennen te geven, waarvoor in de geschreven taal bij ons geen woord bestaat, doch dat de ranschen uitdrukken met bah
dat hij den bode verzocht had het aan Watkins Tottle te laten weten, en dat zij samen tegen etenstijd zouden terug komen.
Daarna kleedde hij zich schielijk, steeg in zijn
Tigg u wel bekend zijn, want er is nogal ophef van gemaakt bij gelegenheid van zekere gewichtige gebeurtenissen in den oorlog in Spanje
Altijd dezelfde herinneringen aan een verloren geluk, dezelfde ijdelheid van alles wat nu nog overblijft, steeds hetzelfde vernederend bewustzijn.
dat verleiding Simon's ongeluk was geweest.
Dat het niet zijne schuld, maar de hare was, namelijk die van Dolly.
Dat de mannen die gruwelijke streken niet zoo goed kenden
Wat Emma en Dolly zouden gedaan hebben, of hoelang Miggs, nu zij eens hare echte vlag had ontrold, die, tot verbazmg harer gezellinnen, zou hebben laten wapperen
Vrouw Thénardier sloeg opnieuw een blik op hem, beschouwde nauwkeurig zijn jas, die geheel kaal en zijn hoed die eenigszins gedeukt was en raadpleegde, hoofdschuddend, den neus optrekkend
dat de Engelsche troepen, die ze op last van den Prins moesten innemen, met den vijand heulden.
werd zeer bedroefd, niet zoo zeer uit gehechtheid aan het leven, dan wel om zijne drie kinderen, die door zijnen dood in de diepste armoede en ellenden zouden worden gestort.
Dit bewoog hem nogmaals te beproeven of hij den geest niet zou kunnen vermurwen
dreef elke gedachte aan zaken en gewone dingen weg uit zijn hoofd;
het weinigje leven en bedrijf der inlanders in de rivier hinderde hem haast;
Ach, dingen die er gedaan zijn en nog gedurig gedaan worden.
Ik ben bedroefd over onze arme slaven;
zij hebben mij lief en zijn goed en vriendelijk voor mij
k wensch u geluk, uffrouw, de les zoo goed onthouden te hebben,' zeî aurits, met eenigen spijt, en alles behalve gerustgesteld;
immers een wantrouwen tegen verlokkende woordjes, in t algemeen ingeboezemd, leverde, naar hij te recht meende
De reis was zeer voorspoedig, en zonder eenige bijzondere ontmoeting kwam ik in de hoofdstad van het eiland Serendib aan.
Ik vervoegde mij aan het hof, en verzocht, dat men mij dadelijk gehoor bij den vorst zou verschaffen
dat de naam van dit dorp in eenige betrekking staan zou tot den urg van eyden, en daarvan als een oorburg moeten worden aangemerkt.
k neem niemand kwalijk, dat hij zich vermaakt met zulke vergezochte
De kale schurftige honden blaften;
de kinderen, naakt, met belletjes aan den onderbuik, liepen weg en gluurden uit de huisjes: de vrouwen bleven rustig, den Verleider herkennend en vaag lachend, knippend de oogen als hij voorbij ging in zijn glorie
En waarom niet?  vroeg ik, een innig medelijden met den man gevoelende: het geeft altijd troost, zijn pijnlijke gedachten te kunnen uitstorten bij iemand, die het wel met ons meent.
Neen, Mijnheer!  zeide hij, met meerdere waardigheid dan ik gedacht had, dat hij kon aannemen
Maar is het geene schande zulke wetten te maken?
Gij moet geen kwaad spreken van uwe overheden, Simeon, antwoordde zijn vader ernstig
Een oogenblik later volgde Marianne haar voorbeeld.
Ik schrijf naar huis, Marianne, zei Elinor, zou jij niet liever nog een paar dagen wachten met een brief?
Ik schrijf niet aan moeder, antwoordde Marianne haastig, alsof zij wenschte verder navragen te vermijden
en genoegens van de kringen, waarin zij plotseling verplaatst werd, en nadat zij een paar zoons ter wereld gebracht had, trok zij zich terug en leefde in vrome afzondering
Gij zoudt, zeide Moeder BUISMAN, 'er dus voor zijn, dat ons HILLETJE naar Alkmaar ging, en dat maar zoo op het los gezegde van dat meisje af.
' 'Zacht wat, zacht wat, hernam Vader BUISMAN;
Seerp Van Adeelen is ongemakkelijk als hij begint, en hadt gij, broeder Syard, met hem indertijd niet gesproken, gelijk of ik zelf het gedaan had, de zaken waren zoo gemakkelijk niet afgeloopen voor onzen Lidlumschen broeder
Zoo werd mijn vrouw met meer perijkelen en gevaren en ongemakken bedreigd, dan ik mi kan herinneren of zou willen opsommen als ik kon
Eindelijk herstelde ik, maar de likteekens, welke uwe majesteit in den vorigen nacht mijns ondanks gezien heeft, heb ik altijd behouden.
Zoodra ik mij sterk genoeg gevoelde om te kunnen uitgaan
Niet weinig was de Graaf verwonderd, toen hij bemerkte, dat niet alleen VELASCO, maar ook EUGENIO, van wien hij na het jegens hem gehouden Jacob van Lennep, De pleegzoon gedrag geene inschikkelijkheid verwachten konde, hem bij het opmaken van het verdrag de billijkste en ruimste voorwaarden toestonden
Dank je wel. ' 'Dwaasheid.
' 'Ik heb geen lust me te laten uitschelden.
' 'Nu, ik wil in het midden laten of je dat verdient of niet.
Als je niet meegaat, ga ik een volgend maal alleen
k geloof,' zeide vader, tegen den ouden met een vrolijken lach, 'dat mijne vrouw met omine over het ordsche ynode spreekt: want die is meer voor die liefhebberijtjes van lassen en ynoden, dan ik
Ze meenen het in den grond van de zaak zoo kwaad niet, als ze zich voordoen.
Maar, hier zijn we op een punt, waar we scheiden moeten, anders ziet een van die lieden ons.
het was eigenlijk het denkbeeld, dat in haar hoofden voortdurend present was geweest;
de vrouwen moesten haar in die richting drijven, en Minah had er ook al aan gedacht
en dat het niets zou zijn dan eene opoffering van haar kant, omdat zij haar bruigom niet lief had;
en toen hij bijna krankzinnig van vreugde was op dit bericht
riep Miggs, hem vooruitloopende.
Ziet gij wel, dat ik gelijk had?
Ik wist wel, dat hij ons geen twee nachten achtereen zou laten opblijven
aan eene heilige zaak, hernam Lord George met eene sterkere stem en hoogere kleur, zullen wij die niet laten varen, en een wraakgeschrei aanheffen tegen die
en met de liefde van een pas beginnend toerist bestudeerd, hadden haar al een illuzie gegeven van een stad uit een ideale oudheid, een ideale Renaissance, en zij had vergeten, dat, vooral in Rome, het leven meêdoogenloos is voortgegaan
Zij was vandaag bij mij en, ach, zij is zoo te beklagen.
Deze scheiding is voor haar verschrikkelijk.
Er is immers nog een ander en oneindig hooger geluk: dat hetwelk voortspruit uit het genot van kennis te vergaderen, die het oorzakelijk verband doet inzien tusschen de verschijnselen, welke de natuur ons aanbiedt
ij trok in deze gemoedsgesteltenis tamelijk voldaan terug naar msterdam.
lleen bekommerde hij zich, wat hij aan zijne ouders berigten zou nopens zijn wedervaren.
an eens neigde hij, om hun alles te openbaren
oude vroojijkheid, tuiltje van gedroogde bloemen te brengen, dat hij verzocht op hare borst te leggen.
Het was hetzelfde knaapje, dat in den nacht voor het venster met den doodgraver had gesproken
dat hij wel mocht, en hij deed het terstond.
Hoe hij het zoo dikwijls deed zonder zich aan mijn mes te kwetsen, weet ik niet
Neen,' hernam zijn vrouw: 'nu stelt gy de vraag verkeerd voor: gy moet ten goede leiden, wat onze vyanden ten kwade bedacht hebben.
Gy moet den slag krachteloos maken, dien men voor heeft, en de bozen met wapenen uit hun eigen tuighuis bestrijden
met een' grimlach inluisterende.
als ik in mijn Tooneelschild gezegd heb: ik moet ronduit bekennen, nog niet te kunnen begrijpen, waarom de kerkuil een schildknaap van de Wijsheid en Pallas vogel is
de connecties tusschen den laatste en de familie Crawley waren voortdurend onderhouden, doordat Raggles den heer Bowls steeds hielp, wanneer jufFrouw Crawley kennissen ontving
Eerst hielp hij Dolly in het rijtuig en sprong toen vroolijk in den zadel.
Daarop wenschte men elkander goeden avond en wel thuis, en het wagentje rolde voort, terwijl Joe er naast bleef
haar gast aan den praat, die zich ook alle moeite gaf om over zeer onbeduidende zaken de conversatie op het vereischte peil te houden, met den daarbij behoorenden glimlach.
Toen hij weg was, zat Louise nog eenige oogenblikken stil op het blad van de tafel te turen
Vazal!  sprak deze, U betaamt die ootmoedige houding, na al het verdriet dat gij ons veroorzaakt hebt.
echter belieft het ons in onze koninklijke genade u te horen.
Ik kan nog niet eens met haar praten,' zei Adam met een spijtigen glimlach.
' 'Wel, des te gauwer leer je de taal van het land
tdaar heeft hij het geld te lief voor.
Die woorden bleven hem als een deuntje bij onder het voortstrompelen over de steenen.
Den geheelen weg over stampte hij het uit de klinkende straatsteenen
Prinses Wanda zat op den grond en stoeide nog al wild met hare twee jongste neefjes, Erik en Karel.
Op een langen rieten stoel lag prins Herman, met beide beenen uitgestrekt
het hart bloedde mij, maar ik had den moed niet te weigeren.
Overal is de stoffeering even rijk en smaakvol, en een stal met paarden heeft hij, zooals er, geloof ik, maar weinige in Amsterdam zijn
Nu nam Ophelia de papiertjes met specerijen op.
Ik wou dat de juffrouw daar niet aan wilde komen, zeide Dina tamelijk stout.
Ik houd mijne dingen gaarne waar ik weet waar ik ze vinden kan
op botanische kennis;  hij wist niets van geslachten en klassen, voelde volstrekt geen lust om tusschen Tournefort en de natuurlijke methode uitspraak te doen, en koos evenmin partij voor de
twee vrouwelijke advokaten had, keurde vader WYNSTOK best daar niet verder bij stil te staan, maar wendde het gesprek op de aangenaamheid van het weder, en daar zij Sloterdijk naderden, over de zoo bekoorlijke ligging van dat dorp Adriaan Loosjes Pzn.
gij vergeeft die nu, omdat gij begrijpt dat ik geen vleier ben, die u welgevallig tracht te zijn door u naar den mond te praten, en zoo is het ook: ik spreek, omdat de nood mij is opgelegd
Onder het zoeken schreide hij en smeekte, en beloofde alle mogelijke dingen.
Hij zou nooit weer zijn woord breken tegenover iemand, nooit zou hij weer ondeugend zijn, nooit weer slapen onder de preek
Hemel!  zo eens een ander uw Brief las, wat zou hy denken van deeze Vrouw, en van de
Geen vriendschap sloot hij, en hij sprak niet van liefde, maar hij noemde dat: sympathie.
Bij mij voelt hij alleen zijn eigenlijke mensch en niet dat andere.
Het vertrouwen der Stichtenaren zal slechts een armhartige pleister op de wond zijn, zeide vader Syard, ingeval Graaf Willem overwint, en u erger voorwaarden oplegt dan die, waarop hij u tot Bisschop deed aanstellen
De blik van De Witt had zijn gelijke niet in scherpte;
Zoo lang de Heeren by haar waren, had Elizabeth begrepen, dat het belang van haar echtgenoot haar verbood, aan haar droefheid toe te geven
' klonk het nog steeds in zijn ooren, en er drong ook wel iets van door in zijn hart, maar onderwijl zwierven zijn gedachten van het eene voorval naar het andere dat hij beleefd had, in al dien tijd dien zijn trouwe
De arbeiders maakten de kanten van het kanaal gelijk, en teerden de groote sluispoorten.
Ja, er werd overal gewerkt om de lente goed te ontvangen, ook in de steden.
Daar stonden de schilders en de metselaars op de steigers voor de huizen, en maakten ze mooi
Elinor lette op zijn gezicht, en zag dat zijn uitdrukking kalmer werd.
Na een oogenblik van stilte zei hij rustig: Den vorigen Dinsdag heb ik een bezoek gebracht in Berkeley Street
in zijn bloed wentelende, ter neder, en bleef zonder beweging liggen, hoewel hij nog bij kennis was.
De slaaf meende nu hem gedood te hebben, doch zich daarvan willende verzekeren, riep hij om zout.
De Grieksche slavin kwam met een' grooten bak vol aandragen
en op den derden dag berigtte de Geneesheer aan LIJNSLAGER, dat de hoop geheel verdwenen, en de dood van zijnen vriend en reisgenoot nabij was, daar hij, nadat de razende koorts alle zijne krachten had uitgeput, nu van allen besef beroofd daar neder
De eerste keer, dat ik deze taktiek in praktijk bracht, keek ze me een poos strak met stille verwondering in de oogen.
Daarna gleed er een minachtend lachje over haar lippen, trilden even haar neusvleugels, schokten haar schouders nauw merkbaar omhoog en.
tegenover mij heeft zij het onderwerp nooit meer aangeroerd
ofschoon ik zelf geen geleerde ben, heb ik toch veel achting voor de geleerdheid van anderen, dat heb ik!
Nu ik toch hier ben en gij mij zoo vriendelijk ontvangt, meester, zou ik nu niet eene vraag mogen doen
in de veronderstelling, dat wij die zouden krijgen, zoo ben ik overtuigd, dat hij gestorven is met de gedachte aan dat huwelijk.
Daarom zou ik ook gaarne mijne belofte willen nakomen, en ik bezweer uwe majesteit mij zulks te veroorloven
Het was hoog tijd, dat je mij liet komen, lieve Amelia, zeide hij.
Nu ga je nooit weer heen, William?
Neen, nooit weer, antwoordde hij en drukte het lieve schepseltje nogmaals aan zijn hart
en nu en dan was Dorus met zijn hondje Bop en een paar andere honden, die hij in eenige maanden tijds gedresseerd had, bij wijze van proef, met goed gevolg opgetreden, zoodat Signor Carlo er schik in kreeg en op zekeren dag, na overleg met de overige familieleden zei
Zou hij, zonder een woord te zeggen, zijn verleden aan deze toekomst brengen?
Zou hij zich daar vertoonen als rechthebbende, en zich, gesluierd, aan dien lichten haard zetten?
Waarlijk!  Er komt een bloesem aan!
Toen hij den volgenden dag buiten kwam zat de vos al te wachten en zei: ik zal je verder vertellen wat je te doen hebt.
maar daar moet je niet om geven, ze liggen allemaal te slapen en te snorken
Pickwick voelde zich door de warmte van Sam's gehechtheid te zeer aangedaan, dan dat hij over de haast, waarmee zijn trouwe bediende zich voor onbepaalden tijd in een gevangenis had laten opsluiten
Terwijl wij dus spraken, werden wij koud door den tocht van dat open venster.
Hij was geheel naakt en aschkleurig, en zat op een paard, dat aardkleurig was
als ze met hun vermoeide voeten door de snel wegschietende bergstroompjes waadden die het terrein telkens doorsneden De zon daalde Ketjil berekende, bekend als hij was met de afstanden, dat het donker zou zijn eer hij aankwam
Dan blyft my niets anders over, zeide de notaris, even de schouders ophalende, dan er den technischen, wettelyken vorm aan te geven en het dan te onderteekenen
Toen Otto voor het koffiedrinken thuiskwam, hadden mevrouw, Mathilde en Frédérique zich bereid hem met kalmte te ontvangen, om hem zijne smart zooveel mogelijk te helpen dragen.
Mevrouw begreep niet, dat hij betrekkelijk kalm bleef, terwijl Mathilde hem zitten deed en, met zijne handen in de hare, den slag hem scheen voor te bereiden
Toen wy opstonden, nam Pickwick my ter zflde, om my te zeggen, dat hy een zeer plet zierigen avond had doorgebracht.
Nadat hy my dit als in het diepste vertrouwen had
hoewel zij haar best deed om opgewekt te schijnen en zich vriendelijk te toonen, door de beide heeren met eene gracelijke buiging te begroeten.
Jonkvrouw Françoise daarentegen, die niet noodig had gehad zich in te spannen, dan voor zoover zij het goed vond, en die er kloek en ferm genoeg uitzag om niet door wat feestvierens afgetobd te zijn
iets anders voor mij was dan die drom van jongemannen, die mij met hun aanzoeken lastig vielen.
Welk recht had ik om hem driemaal af te wijzen
desgelijks mocht niemand, onder welk voorwendsel ook, den kampvechter overlast aandoen, en bovenal tegen dit laatste punt had hij zwaar en opzettelijk gezondigd.
Bijgevolg werd hij gesommeerd de boete te betalen op staanden voet, zoo niet, zij zou onder lijfsdwang worden afgevorderd
een zeer gezien man en door zijn zaken op intiemen voet met de West-End hooge oomes;
de oude kolonel Livermore van het Bombaysche leger en mevrouw Livermore
hield haar middel omvat en lachte luidkeels aan het venster.
riep hij, Matelotte is het leelijkste wat men droomen kan.
slotte luidde het verslag, dat de gouvernante iedereen ingepalmd had, Sir Pitt's brieven schreef, zijn zaken deed, zijn geldzaken beheerde
en ik hoop, dat ik weet wat ik te doen heb, en hoe ik dat doen moet;
en als ik dat niet wist, zou het wel vreemd zijn, dat iemand als mijnheer Mould mij recommandeerde
Hij zei hier goeden dag, groette daar met het hoofd, maakte een cirkel om spelende kinders, en kreeg opeens als een por in zijn denken, toen hij, een daglooner ziende die een kruiwagen plaggen langs zijn Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp woning naar het schuurtje duwde, bedacht, dat daar Gijs van Rooien gewoond had, in het voorjaar naar den Schenkelweg achter het kasteel verhuisd
Uit deze gevangenis was het wel niet mogelijk te ontsnappen, zelfs al werd men geholpen door een paar trouwe vrienden.
Wat vermag de meest opofferende vriendschap tegen de kracht der dingen
voor een oogenblik de gevangenis hadden verlaten om het kind van de Marshalsea te zien trouwen.
Kleine Dorrit's oude vriend, de koster, hield den inktkoker vast toen zij hare handteekening in het boek zetfce
en het huis van onzen grooten man passeerden, dan was het altoos vast: 'En hier woont nu van Daveren.
' want allen kenden zijn naam en het zou gebrek aan opvoeding verraden hebben
Hoekig en beenig van gestalte, met een grof tanig gelaat, kleine, scherpe, donkere oogjes en een weinig vaalbruin haar, droeg zij haar muts
Moeielijk zou men zich een troep kerels van ongunstiger uitzicht kunnen voorstellen.
Legree deelde brandewijn in overvloed onder hen uit, alsmede onder de negers, die van verschillende plantages waren afgezonden om hem te helpen
Eline wenkte Gerard en zij nam een sorbet, legde een taartje op een schoteltje, en bood het mevrouw Van Raat.
Daarna zette zij zich naast de oude vrouw neêr en vatte haar hand.
meester terugkeerde.  Heer, zeide hij, meer dan tienduizend gewapende mannen staan gereed, om met geweld uwe woning binnen te dringen, reeds zijn zij bezig de deur open te breken.
De kadi begaf zich nu zelf naar voren, opende eigenhandig de deur, en vroeg
paedagoog, zedemeester, raadsman, vriend, in één woord, met volmacht om hem door de waereld te krijgen, zoodat hij naar lichaam en ziel even braaf terugkeere als hij heen zal gaan
Aan het dessert zei de senator, die eenigszins vroolijk, doch altijd deftig was: Laat ons eens praten, Monseigneur de bisschop.
Een senator en een bisschop kunnen elkander moeielijk aanzien zonder te meesmuilen.
Zie, zei de dood, dat zijn voor de menschen de levensvlammen.
De groote behooren aan kinderen, de mindergroote aan gehuwden in hun besten tijd, de kleine behooren aan grijsaards.
Maar, soms hebben ook kinderen en jonge lieden een klein lichtje
niet een vrij beslissenden kijk op mijn neef Nurks' karakter hebt, dan zal het heele verhaal, dat ik schrijven ga, nutteloos aan u verkwist zijn, lezer, en dan zal ik ook zoo vrij zijn u tot uw straf te houden voor een sprekend evenbeeld en wedergade van dienzelfden Robertus Nurks
Drie vierden van die krotten en brakken bleken kroegen en speelholen te zijn, waar versufte en verdierlijkte wezens op den grond lagen of op de vaten zaten;
en tegen handen vol stofgoud een afschuwelijk vocht te drinken kregen, dat alleen den naam van whisky of gin had
allen handelende over Vliegen en Muggen, in dichte rijen voor mij zag staan, vreesde ik mijne onkunde te zeer te zullen verraden, door eene keus te doen en een titel te noemen, waaruit waarschijnlijk blijken zoude
De bode en de snijder kwamen reeds spoedig terug, en bragten den barbier mede, dien zij aan den sultan voorstelden.
De barbier was reeds een grijsaard van negentig jaar, zijn baard en zijne wenkbraauwen waren zoo wit als sneeuw
el was in den kring, waar ettemie meer bijzonder bekend was, niet iedereen zwak genoeg om geloof te slaan aan al de dwaasheden die in omloop gebracht waren;
maar toch konnen zelfs daar de meesten de gedachte niet van zich afweren, dat er toch wel eenige grond moest bestaan voor de verspreide geruchten
Nu hoeven ze niet langer weg te blijven.
Het was om dien brief te schrijven, dat ze naar huis was gegaan.
De jongen hoorde niet meer, wat de oude koe vertelde.
Gij wilt toch niet gestolen worden, wel?
Als gij niet meer loopen kunt, en ik ben groot en sterk als Vader, dan zal ik u ook dragen, liet de kleine hooren
Ik antwoordde, dat hij dit gerust wagen kon, en dat de frissche lucht hem zelfs goed zou zijn.
Indien dit zoo is, hernam hij, en wanneer gij lust hebt mij op mijne wandeling te vergezellen, dan zal ik u bij die gelegenheid mijne geschiedenis verhalen
plateel, goud, zilver, blonk en schitterde en stemde tot vroolijkheid.
De ruimten tusschen de armluchters waren met bloemen gevuld, zoo dat langs de wanden licht en bloemen elkander afwisselden
Maar u heeft te lang stil gezeten in deze broeiende atmosfeer.
Met eene rilling dacht hij aan de uren in de herberg gesleten en den gevaarvollen toestand, waarin zijn boezemvriend ongetwijfeld moest verkeeren.
Zou hij zijn eenigsten vriend, den eenigsten band, die hem nog kon hechten aan het meisje dat hij lief had
dien hij zoo mogelijk nog rechtstandiger indoopte, met dat gevolg, dat de rechterriem bijna geen water raakte, maar wel met hevigheid tegen mijn dito aansloeg, en hij zoo groot een kracht deed
VIJFDE HOOFDSTUK.  ZIJN GRENZEN.
De straatjongen bemint de stad, maar ook de eenzaamheid, hij heeft iets van den wijze in zich.
Urbis amator, gelijk Fuscus;
Nu lag het dood, dood als een leven, dat is voleind.
Maar o zoo teeder, lag het dood, zooals een leven, dat niets was geweest dan gouden vlinderbeweging, een korte pooze fladderend in idealen zonneschijn
olgens hetgeen je mij zegt, is evrouw an oertoghe zelve overtuigd, dat haar nicht niet is gelijk zij behoort te zijn, en dat hadje ook straks moeten vertellen.
elooven aurits en zijn moeder dan al aan geen waanzin bij de reule, zij geraken toch in twijfel, of er niet iets zou zijn, dat niet pluis is
en een twijfelachtigen geur verspreidde.
Links zag men aan den wand eenige planken, waarop in bonte wanorde een koffiekan en kopjes, aarden schotels en een schaaltje met boter stonden.
Een paar ineengerolde tricots, een roodfluweelen manteltje
Afrika en Amerika als niet bestaande op zij.
Zijn auditorium was zeer door zijne aanspraak gesticht, en de heer Podsnap werd vriendelijk en spraakzaam in het bewustzijn dat hij dien dag bijzonder in zijne kracht was
De jonge musch, die in het nest achtergebleven was, verbeeldde zich nu heel wat: zij was immers de eigenares van het huis.
Maar deze heerlijkheid duurde niet lang: in den nacht barstte er een hevige brand uit, de vlammen grepen het dak aan, het droge stroo vlamde hoog op, het geheele huis verbrandde en de jonge musch eveneens
Mijnheer Guppy's moeder vond dit zoo vermakelijk, dat zij al glimlachend haar hoofd heen en weder liet wiegelen, en Caddy met haar elleboog eene stille vermaning gaf om op te letten
En zijn wrevel vinnigde op, toen hij, de trap afgaand, vrouwestemmen beneden hoorde, en nog juist den rug zag van vrouw Van Rooien, door Neeltje de huiskamer binnengelaten
De Seneschalk poogde de Standaard uit de handen van Segher Lonke te rukken, maar Broeder Willem, zijn zwaard wegwerpende, sprong tegen het paard van Mijnheer d'Artois op, en sloeg zijn twee armen om de hals van de Veldheer
gelijk ik de eer geniet dit van onzen grootmagtigen heer en meester te zijn.
Deze broeder heeft slechts een' eenigen zoon, dien hij aan het hof van Egypte niet wilde uithuwelijken, maar hier heen gezonden heeft, om de echtgenoot mijner dochter te worden, ten einde
Het partijtje was bedorven, want tante, zenuwachtig, zag niet meer, welke kaarten zij hield in de hand.
Zij voelde, de oude Indische dame, in hare familieleden een vijandelijkheid tegen Constance, en zij vond dat, met de goedigheid eener natuur, gewend aan Indische schandaaltjes, overdreven
dat haar als tot hem trok, onwederstaanbaar, als was ze, in eens, van haar eerste moment van zelfkennis af, zijn ding geworden, dat hem in alles zoû dienstbaar zijn
om u te overtuigen, dat ik mijn woord gestand wil doen, neem uwe netten op en volg mij.
Deze woorden gezegd hebbende, ging hij heen, den visscher vooruit, die, met zijne netten beladen, hem met eenig wantrouwen volgde
Gij zult het mij zeggen, oude tooverkol, of ik vermoord u?
De voedster deed haar uiterste best, om uit de handen der prinses te geraken.
Eindelijk gelukte haar dit, echter niet zonder eene haarlok achter te laten, die
maar als de menschen betaald worden voor vlug werk, wil ik graag dat ze vlug werken ook;
Zeer zeker!  antwoordde de secretaris;
Nu zat ze weer op, maar gelijk een schaduw van hetgeen ze was.
Als ze hier blijft, komt de koorts wellicht terug;
wat zal ik haar nu het land aanjagen.
Al ging ze nu ook op haar knieën voor mij liggen, ik zou haar niet nemen.
Tirom tomtommetomtijne!  tirom tomtommetomtom, neuriet Strijkman, terwijl hij zijn stijve beenen op de maat van het bekende
Wat hebt gij over politiek te spreken oudjes?
zei hij.  Een hagelbui van scheldwoorden was het antwoord.
Een pistool?  Zie eens aan, dien kwâjongen
dat ik op die manier zelf licht voorover kon schieten en dat ik dan reddeloos verloren was.
Ik deed als een waanzinnige en het was louter toeval dat ik hem dadelijk had.
Na geduldig waarnemen kon de jonge man uitmaken dat zij Hollandsche was, van goeden stand en van vriendelijk zacht karakter, schoon zij hem dikwijls uitschold met vloeken en beschimpingen, zoo ruw en gemeen, dat zij zelve later niet gelooven kon die woorden ooit ergens te hebben vernomen en onthouden
met passen afgemeten, en men maakte zooveel gebruik van de vensters, om er uit te kijken, dat een verhooging van belasting daarvoor niet onbillijk zou zijn geweest
De tong die volgde, was naar het getuigenis dat hij tusschen twee beten aflegde, eveneens onovertreffelijk.
Hij vroeg er voor de tweede maal van en moest zich dus haasten.
Niemand sprak.  Men hoorde alleen het geschuifel der bedienden, het geklikklak van borden en het rammelen van mes en vork
Wat was toch die vader voor haar, die zich zoo min mogelijk met haar bemoeid had in hare kindsheid, die steeds een vreugdeloos ongezellig leven leidde, en ook nu niet besluiten kon ter wille van zijn eenig kind zich zelven te overwinnen, om aan het gezellig verkeer met lieden van zijn stand deel te nemen
Dat zijn zoontje daar ook
In een oogwenk, en met de vlugheid der jeugd, was hij voor de opening in den wand.
Het verblijf van Jondrette had een zonderling aanzien, en Marius ontdekte nu de oorzaak van het wonderbaar licht dat hij had opgemerkt
Hier zijn de kritieken van de jongeren: die hebben het over mijn eigendunk.
Alzoo aan den eenen kant menschenkennend, aan den anderen eigendunkend: het portret formeert zich
Een politie-dienaar, het paar in een der meest beruchte buurten ziende gaan, hield haar staande: 'Weet u wel, jonge vrouw, met wie en waarheen u gaat?
' Hedwig hief zich recht op en zag den man minachtend aan: 'Bemoei je met je eigen zaken
En een' brief van uwe vriendin zult gij reeds meer dan eens gelezen hebben, en dus zal bij u dat gladder gaan dan bij mij.
' Nu las HILLEGONDA den brief, en zij maakte geene aanmerking tusschen beide, en legde hem, zonder er één woord bij te voegen
Aan het boveneinde van den grafheuvel stond op een zwart houten kruis met witte letters: Kolonel Baron Pontmercy.
Ziehier de deur, mijnheer, waar de schildwacht staat.
Ge behoeft slechts de groote trap op te gaan.
met een soort van trotsche en hartelijke lielde, ofschoon het zoolang geduurd had myn lieve mensch eer ik zyn naam in eere had kunnen herstellen dat myn trouwring zoo dun
Dat gij gelukkig zijt, dat mijnheer Pontmercy Cosette hebbe, dat de jeugd den ochtend huwe, dat u, mijn kinderen, seringen en nachtegalen omgeven, dat uw leven een schoon grasperk met zonneschijn zij, dat alle verrukkingen des hemels uwe ziel vervullen
den ingang stil, locomotieven floten en dreunden langs het perron.
Angstig monsterde George elken nieuw aangekomene, die zich eenige oogenblikken met zenuwachtige drift haastte om met plotselinge kalmte op een bank neertezinken zoodra hij zijn kaartje gekocht en zijn
De zenuwachtige man was somtijds zijn zenuwen bijzonder goed meester.
Zijn bleek gelaat drukte niets dan de gewone brommige verveling uit, toen hij antwoordde: 'Mijn vrouw zal vergeten hebben mij zijn kaartje te toonen.
Wij zien hoe ellendig de uitgang is dezes vermaarden mans, die, naar een ieders meening, zoo heilig was van leven.
Voorwaar, daar is geen weg tot zaligheid, tenzij dan dat we de wereld verlaten
Nou hebben ze hem mee naar Europa, en komt daar niks meer van.
' 'Hoe? ' vroeg njai Peraq, die maar half geluisterd had.
Je kunt zoo'n jongen niet eventjes naar hier laten komen
De prinses Badoura nam dezen tusschentijd te baat, om hare officieren, die haar steeds voor den prins Camaralzaman hielden, van dit tweede huwelijk te onderrigten, opdat zij zich daarover niet te veel zouden verwonderen
De jongen begreep, ook zonder dat men het hem zei, dat het de modellen waren van de vaartuigen, die voor rekening van de Zweedsche marine gebouwd waren.
Er waren oude linieschepen met kanonnen aan weerskanten
Het rnoge slechts eene kleine onrechtvaardigheid zijn, waaraan een kind is blootgesteld;
het kind zelf is klein, en zijne wereld is klein, en zijn hobbelpaard is, naar zijne schaal, even groot als het hoogpootigste Iersche jachtpaard
op het marktplein waren ook paarden, die hinnikten;
vette varkens, die kuilen in den grond groeven
Niemand weet tegelijk zachte en ernstige zaken te zeggen zooals een vrouw dat kan.
Hoewel nu de kinderen Lewin maar weinig kenden, toonden zij toch tegenover hem niet die eigenaardige verlegenheid, die hen anders zoo dikwijls tegenover volwassenen beving, als deze
en 'er, op verzoek van KOOLAART, op de daar gestelde stoelen plaats genomen had, werden eenmaal door schermen de lichten van den salon verduisterd, en 'er kwam een verlichte Arend naar den Czaar vliegen, met den bliksem van Jupiter in den bek
Het is zeer ongewoon, doodstraffen in de Yasten ten uitvoer te leggen;
maar daar deze misdaad zeer erg was, achtte men het raadzaam, door hem op dien tijd ter dood te brengen
Een der zwarten, die het Arabisch verstond, en mij dus hoorde spreken, naderde mij en zeide: Broeder, wees niet verwonderd ons te zien.
Wij wonen in deze landstreek en zijn hier gekomen, ten einde het water van deze rivier door kleine kanalen af te leiden
rusten, slaapbol, riep Leeuwke vroolijk en zocht zijn wachthuis weder op.
Nauwelijks was hij aangekomen of hij vernam, dat Jonker van der Does er geweest was, en dat die naar hem gevraagd had
Op dit gezegde veegde juffrouw Weller de tranen af, die zij juist in haar oogen had geperst, en haar man schoof onvergenoegd zijn stoel achteruit.
Lipjens, fonklend als robijn, Lipjens, die gepurperd zijn Met het bloed van alle bloemen, Die maar op wat purper roemen: Roos, granaatbloem
en vooral een paar kolossale negers met blikkerende tanden en vaal-grauwe oogen hielden de nieuwsgierigen op een behoorlijken afstand.
Veritas, vroolijk en opgewekt als altijd, stond naast hem
Mynbeer Frank!  wy hebben geen letter van u gehoord;
en de reeders hebben ons gezegd dat uw schip vergaan was, met man en muis.
Wy wisten niet anders of gy waart dood, zoo dood als iemand ooit
en onze moeders zijn de dochteren van Thespios.
Toen wij vernamen, dat gij den Leeuw van Nemea bestrijden gingt, hebben wij geweeklaagd en geweend
en dat, in plaats van u mijnen brief te zenden, het mij geoorloofd werd u in persoon de verzekering te geven, dat ik van liefde voor u sterf!
Mijne tranen beletten mij voort te gaan.
ongeluksvogel Hoofdstuk V.  Waarin de heer Van de Wwall twee heeren, die hij niet kende, zijne kamer zag ingaan en zelf moest uitgaan
ondanks het mooie feestgewaad waarin het gestoken werd, wat ouderwetsch is gaan worden.
En weer anderen vragen niet naar oud of nieuw;
als zij er maar iets schoons en goeds in vinden, dan
Zij zagen niet, hoe de deur geopend werd en eene jonge vrouw, die met een licht in de hand te voorschijn kwam, verschrikt terug trad op het gezigt van de twee menschen, die uitgeput op den grond lagen, te meer dewijl een lichtstraal, op de beide ligchamen vallende, deze geheel bebloed aan hare oogen vertoonde
ik hoop myn kennis door de uwe te vermeerderen, want zy is niet zoo groot als ik wenschte.
En ik heb wel de braafheid lief, maar dikwyls bespeur ik dat er in myn gemoed fouten zyn, die de braafheid overschaduwen en daaraan den groei benemen.
gy allen weet hoe de groote boom den kleinen verdringt en doodt
dat hij zoo gaarne in den loop van dat jaar, en wel in den zomer zou voltrokken zien.
ij had reeds meer van verre die snaar geroerd, maar had altijd pogingen aangewend, om daarop een beslissend antwoord te ontduiken
De Engelschen hadden er zich gebarricadeerd, de Franschen drongen er binnen, maar konden er zich niet staande houden.
Ter zijde van de kapel verheft zich een vleugel van het kasteel, het eenig overblijfsel van het slot
Meheer Wrayburn.  Ik heb geprobeerd om u aan te stooten, maar gij woudt het niet zien.
Gij wilt weten waar zij woont Nietwaar, meheer Wrayburn?
Met een blik op zijn vriend antwoordde Eugène strak: Ja
Hij hoopte er moed te verzamelen om den blik uit Hanna's donker oog te kunnen verdragen.
Marcellus Emants, Een drietal novellen Toen George eerst tegen het etensuur terugkeerde vond hij Hanna opgeruimder dan ooit.
Zij had zich verweten dat haar gedrag niet lief was geweest jegens den man aan wien zij zooveel te danken had
George, zegt Bagnet, gij kent mij.
De subordinatie moet gehandhaafd worden
en, naar mijn begrip, kan geene betrekking van bloedverwantschap, geen gezag u het recht geven tot zulke onbetamelijke vragen.
Wat kan u nopen, onze blijdschap bij eene zoo algemeen toegejuichte echtverbindtenis op eene zoo onhebbelijke wijze te komen storen
Zouden zijn gasten geen gelijk hebben, als zij hem beklaagden en bespotten, zoodra zij eenmaal vertrokken waren?
Deze stilte, die echter niet langer dan een minuut duurde, scheen hem ondragelijk lang
en den trap willende afgaan, gaf hij door den haast den gebogchelde zulk een' harden schop, dat deze van den trap afrolde, en op de straat te regt kwam.
Het scheelde niet veel of de doctor ware hem even spoedig komen narollen, doch hij greep zich nog aan de leuning vast
mede te deelen.  De slavin, verheugd dat de brief, dien zij had verloren, in zoo goede handen was geraakt, bedankte den juwelier, en spoedde zich naar den prins van Perzië
dan zou je kunnen vragen, waar het land, dat beneden langs de kasteelen ligt, vandaan gekomen is.
Ja dat is het juist, zei de andere, die rustig door bleef eten, dat zou ik wel willen weten.
Je moet niet vergeten, dat Öland al heel wat jaren
Als men haar gezegd had, dat zij coquet was, zoû zij zich niet eens verdedigd hebben, maar eenvoudig, kalm, uit de hoogte hebben geglimlacht, om zoo geheel onwaarschijnlijke veronderstelling
want van de zonde zijn wij verlost.
Pardon!  viel zij zich zelf in de rede en zag een bediende aan, die met een briefje binnen was gekomen en voor haar stond;
zij las het briefje en gaf het mondeling antwoord
is t niet?  Ant woord mij maar niet, ik weet toch wel dat het zoo is en je weet dat zelf ook wel.
Maar ik zal je vertellen waarom ik dat doe.
Geen omarming, geen kus zelfs, maar heél mijn vergeving, want Herakles weet, dat Deianeira niet anders wilde dan Herakles' leven en liefde
Daar hij noch opium, noch haschich bij de hand had, en zijn hersens met schemering wilde vullen, had hij zijn toevlucht genomen tot dat vreeselijk mengsel van brandewijn, stout Engelsch bier en bitter
Terwijl Herakles de, tegen hem dringende, paarden omhelsde.
naar boven XXXXIII Langs den weg, die uit
en zoo veel te zeggen als wanneer juffrouw Lirriper tien gulden in de week vraagt dae ik het voor acht, dat moet gij voor uw geweten verantwoorden
Maar die noodzakelijke afstand tussen de delen van het leger verdroot hem;
hij had liever al de benden voor de terugkomst van Mijnheer Gwyde te samen gebracht: hierom was hij te Damme gekomen en had reeds met Jan Breydel over de zaak gehandeld.
Nu wachtte hij dat het hem veroorloofd werde de dochter van zijn heer te zien en te groeten
Misschien was het maar goed voor Rawdon Crawley, dat Pitt niet thuis was.
Rawdon bedankte zijn zuster honderd keer, en met een onstuimigheid en dankbaarheid
verlangt het niet.  Wij hebben ons werk: ik heb mijn ziekenverpleging.
- Mama wel, zei Theo met een lachje
Het uur, dat de geschiedenis met haar eerwaardige en vrije stem spreekt, heeft voor hem nog niet geslagen, het oogenblik is nog niet gekomen om over dien koning het eindvonnis uit te spreken: zelfs de strenge en beroemde geschiedschrijver Louis
die altijd een stille vrees koesterde, dat het ten slotte al te volage zou kunnen toegaan, was daar blijde om.
Hij ontving den luitenant met groot betoon van voorkomendheid en, dadelijk zijn partij nemend, behandelde hij hem als een vriend
staande of in groepen vereenigd, soms met een mantel van klimop om de forsche leden, vaak met weelderige ranken van kamperfoelie omslingerd, of met de smetteloos witte kelken der winde gesierd
Wanneer een windje van het vrije veld, dat hier verdwaald is, bang wordt en met blinde haast weder naar buiten poogt te vliegen, blaast het de Allegorie zooveel stof in de oogen
door een' snellen greep de rol aan den laatsten schrijver.
Zij, die dit zagen, en vooral de kooplieden, die hunne bekwaamheid in de schrijfkunst getoond hadden, hieven een groot geschreeuw aan, in den waan dat ik de rol verscheuren of in zee werpen zou
met de lange klemtonen, uithoofde van zijn matten blik, uithoofde van zijn karakter en van zijn witte handen met gezwollen aderen.
Zij was niet slechts verheugd als zij hem ontmoette
Ook was er een telegram van den keizer aan den hertog van Xara: 'Ik draag Uwe Keizerlijke Hoogheid op zich morgen naar Altara te begeven.
al wat ik kan voorstellen, zeide ik, is om zelf de plaats van uw Heer vader te nemen en den Heer Blaek, voor zijn lastertaal de straf te geven, die hij verdiend heeft.
Is het op die wijze, dat gij mijn zorg denkt te verminderen?
Maar de tinnen soldaat zweeg en hield zijn geweer nog vaster
zoover gekomen was, stond de oude hond op, en ging twee stappen naar haar toe.
gelukkig en zoo trotsch, dat zij zich noemden met de namen der goden, tot Hera hen had herschapen en hare onverzoenbare wraak hen eeuwig over de donkere, koude wateren joeg
Een paar bedienden in witte buisjes zaten op de trappen.
Een Europeaan in een wit pakje, de kastelein, liep in de voorgalerij.
Maar om de groote bittertafel zat niemand en de wijde rieten stoelen openden hunne armen afwachtende
die van alle kanten toestroomden, en zich bij elkaar aansloten.
Ze is donker blauwgrijs, en geen zonnestraal dringt er door heen.
Ze komt aanrollen, somber en schrikaanjagend als een donderwolk.
Ze is vol van het akeligste spektakel, het gruwelijkst