AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zonder dus eenig antwoord op die hatelijke woorden te geven zette hij zijn paard aan om landenberg te gaan begroeten en tell schreed langzaam voort tusschen geszlers gewapend gevolg
van bruneck deze schuit is afgehuurd door de afgevaardigden der woudsteden indien gij met de uwen ook naar de overzijde wilt dan moet gij doen wat wij ook gedaan hebben
daar binnen is iemand bij bertram gekomen het is gerold de slotvoogd die hier inplaats van heer geszler bevel voert als deze afwezig is gerold was eenmaal schildknaap bij heer geszlers vader en later leerde hij diens zoon
gij spreekt stout vrijboer zeide de edelman dat moge waar zijn heer ridder sprak tell kalm maar onwaarheid spreken is slecht spreken en onwaarheid is het dat de twee schoten door de vorsten gedaan koningsschoten zijn
leven de schutter koningen van frankrijk en het duitsche rijk riep de hertog van beieren allen stemden met dat gejubel in doch tell bleef er koud onder en glimlachte
opgewekt spoedt hij zich voort doch langs allerlei sluippaden want men mag hem niet zien hij is in het bosch en
is het wonder dat de zwitsers met een bezwaard gemoed den winter tegemoet gingen en dan kwam er nog wat bij om den zwitser den moed te doen verliezen
onmogelijk geen zwitser komt op de markt sedert tell daar kwam en hoe zouden ze weten wat er gebeuren moet ze denken immers dat tell ergens in den afgrond gestort is en niemand der zwitsers weet dat hij als gevangene op den zwing uri leeft
ook heer rudolf was weldra op den zwing uri en zich neerzettend mompelde hij gelukkig begin van een gewaagd spel
en was er geene kans op om eene vergadering van het vrijboeren gericht te beleggen zonder dat de oostenrijkers er bij waren de onderdrukten misten dus elke gelegenheid om een verbond met elkander aan te gaan tegen hunne verdrukkers
en verraders zijn duivels kuni ronduit gezegd ik vrees dat uwe daad groote en droevige gevolgen na zich sleepen zal
van de plaats waar hij stond kon hij den veerman bezig zien om met behulp van een herder zijne veerboot op den wal te halen opdat deze door de hooge golven niet stuk geslagen zou worden
werner stauffacher nam het zwaard van zijn zwaarddrager over en hierop steunende sprak hij heer keizer het vrijboeren gericht van de aan het duitsche rijk getrouwe woudsteden welks landamman ik ben
dat hij een pad dat langs een afgrond loopt gevaarlijk noemt maar dat bedoelde ik niet met gevaarlijk ik wist niet dat geszler van bruneck vrees had voor afgronden ik bedoelde met gevaarlijk wat anders heer
en al hadden de rijksvoogden nu ook al niet de noodige manschappen om de koppige zwitsers te dwingen zich aan oostenrijk te onderwerpen toch hadden ze manschappen genoeg om het volk nog meer te verdrukken dan ze ooit gedaan hadden
bij het binnenrijden van straatsburgs zware poorten was er niemand die bijzonder acht op hen sloeg de stad was ook vol vreemdelingen en slechts met heel veel moeite en voor grof geld gelukte het hun
paden z smal dat de halve voet slechts steun heeft neen daarvoor ben ik niet bang goed dan nemen wij den naasten weg volg mij
wat dan tell is daar deed walter fürst zich hooren zullen we hem aan zijn lot overlaten zullen we den beul gelegenheid geven hem te dooden
oostenrijkers die de wapenen niet meer willen voeren alleen fabian met de zijnen binnen den zwing uri zoo mooi kan alles niet afloopen en toch was dat wel het geval
doch geregeld luidde dan het antwoord stil walter stil voor een oud man is het de tijd nog niet zonder het te zeggen had walter hem al lang verdacht van bloohartigheid en niet weinig vreemd keek hij op
zijn nimmerfalenden boog met den koker vol pijlen stak zijne groote jachtbijl in den gordel trad weer buiten en zeide tot eppo blijf gij hier en zorg voor alles als gij mij weer ziet leeft geszler de oostenrijksche beul niet meer
wat deze laatsten moeielijk konden verkroppen velen van die vrije boeren leefden zelfs bijna geheel als edelman en hadden het recht om bij plechtige gelegenheden zich een zwaard te laten nadragen door een ondergeschikte
ja ja dat had ze maar ze weten wie tell is en ze weten dat heel zwitserland als één man zou opstaan als hem één haar gekrenkt werd
dat hij door koning lodewijk ix tot ridder geslagen was bevestigde hij door stauffacher en attinghausen de oorkonde hiervan terhand te stellen
er komt stilte de zes mannen waibel of dienaars geheeten plaatsen ze zich drie aan drie naast de zitplaats van den landamman
zullen wij ons dan onthalen op mager vleesch riep geszler ik dank er kostelijk voor bovendien wij zijn geen veekoopers maar edellieden
en wat had ze door hem in gesprek met dien verkleeden schelm te doen blijven gelegenheid gegeven om eens breedvoerig uiteen te zetten waarom hij geszler en landenberg haatte hoe zouden die woorden hem thans veel kwaad doen
gerold weigerde doch toen allen riepen heil heil gerold van den rigi onze landamman hij leve nam hij de eervolle betrekking aan en jubelend keerden allen nu naar hunne haardsteden terug
en zijn het mannen die in de bergen weten te strijden die klimmen kunnen als gemzen en moedig zijn als leeuwen dat ze moedig zijn weet ik heer maar of ze gewoon zijn in de bergen te strijden dat is iets dat ik u niet verzekeren durf
unterwalden had nog een onder rijksvoogd gegeven in jonker van wolfenschiez deze woonde ook in unterwalden en wel in den sterken burcht roszberg niet ver van alpnach
gelogen riep landenberg uit een zwitsersche boer trekt zelf den ploeg spant af mannen de knechts deden het terstond en met de gestolen ossen reed de schelm
wat het onderwerp van dat gesprek was behoeft wel niet gezegd te worden tell's meesterschot de kleine walter de dood van friedel
keizer albrecht is dood hij is op de jacht vermoord door zijn neef hertog johan den zoon van s keizers broeder rudolf heel het kanton is in opstand hertog frederik de schoone zal zijn vader in de erflanden opvolgen
een oostenrijker brak nog nooit zijn woord vrijjager sprak geszler op hooghartigen toon als gij oostenrijker waart zou ik u gelooven gij weet wel dat gij het niet zijt en dat gij eens een zwitser geweest zijt
omdat ze vreesde dat de kleine willem ook zou geroofd worden tell is walter dan geroofd geworden kuno en ik dachten dat hij ergens in een afgrond gestort was maar hedwig hield vol dat hij geroofd was
het de treurige tijding van het sneuvelen van friedel den veerman was die hen zoo somber maakte misschien wel maar misschien ook niet het is of de onnatuurlijke warmte mij bevangen heeft zeide baumgarten mijne beenen wegen
vraag wat gij wilt en als ik kan zal ik het u geven en hedwig geene vrouw in zwitserland kon trotscher op haar echtgenoot zijn dan zij op haar willem was
was er toch al het volk niet noodig dat er gedurende eenigen tijd vertoefd had om den opstand te dempen wat nu in tyrol kon gemist worden kwam nog in zwitserland
tell meende in de naderende oostenrijkers mannen te zullen vinden die uitgezonden waren door landenberg om de zwitsers te benadeelen en hoewel hij nu niet bang was om een vijftal hunner te staan als hij zijne jachtbijl bij zich had
neen heer niet als hertog van oostenrijk zwitserland wil zijn en blijven een vrij rijksleen dat alleen god en den keizer boven zich heeft
als het vertellen er van dit eeuwen lang geweest is voor ieder die nog dwepen kon met vaderlandsliefde vooral voor ons nederlanders had dit verhaal steeds veel aantrekkelijks omdat we den strijd van de zwitsers in overeenstemming brachten met onzen strijd tegen spanje
zoekt den baas riep hij de trouwe viervoeters toe en nauwelijks gevoelden de dieren zich vrij of ze renden jankend huilend en blaffend het bergpad op gevolgd door walter fürst en de zijnen
neem dan deze munt van mij aan sprak koning filips en reikte hem eene munt over welke de koning aan een stalen kettinkje bij wijze van armband om den
en heb je nu een slapeloozen nacht doorgebracht kom binnen ik zal u een dronk geven die u herstelt lach niet zoo als een zot snauwde geszler hem toe gij weet niet met welk eene jobstijding ik kom
kom laten we voortmaken nu de föhn heeft opgehouden kon het toch wel zijn dat de speurhonden van landenberg ons nog vinden zijt ge bang voor smalle paden langs diepe afgronden
landenberg rijdt weg en als hij op zijn kasteel is wordt daar spoedig verteld wat er gebeurd is en welke heerlijke plannen geszler heeft claus verneemt het en mompelt dat nooit dat nooit nu is het uur gekomen
thans nam de huichelaar de benoeming aan en reeds in augustus van hetzelfde jaar werd hij te aken gekroond omstreeks dezen tijd begint het verhaal waarin willem tell eene hoofdrol spelen zal
eindelijk gevonden eindelijk en het is al negen uren voort nu naar walter fürst stauffacher belast er zich mede om van attinghausen van alles wat gebeurd is in kennis te stellen
wat was het kind gelukkig tell vrij iedereen vernam het hoe hij vrij gekomen was ja dat wist men niet dat stond niet in het briefje hij was vrij en dat was genoeg om allen in eene blijde stemming te brengen
en mocht het niet veel meer dan een toeval heeten dat hun rijksvoogd de graaf van habsburg niet alleen hertog van oostenrijk maar ook duitsch keizer was
nog nimmer was hij zoo machtig geweest als op dit oogenblik als om de klagers te bespotten had keizer albrecht hem en zijn vriend van landenberg die zijn zetel te sarnen in
de oostenrijker zal het nooit vergeten en hij zal wraak nemen maar hartelijk zeggen wij u dank voor uw schoon geschenk de woudsteden nemen het dankbaar aan en wij geven de verzekering dat hier op de rütli door het vrijboeren gericht nimmer een besluit zal genomen worden
zoo riep de reus doch het was te laat als glas brak de boog door toch niet veel meer dan kinderspeeltuig zeide tell en schopte de stukken weg
de andere ridders zijn f vreemdelingen door den hertog op zijne aangekochte burchten als slotvoogden geplaatst f geboren zwitsers doch van ouder tot ouder mannen die nimmer zich met het volk inlieten
ik moet echter vooraf zeggen dat zeer vele geschiedvorschers ontkennen dat er ooit een man geleefd heeft die willem tell heette
dien verkleeden boer tot leger bevelhebber hebben benoemd waar de zwitsers zulke domme streken uithalen daar zwijg kerel zwijg die oude boer is eenmaal kruisridder geweest hij was de dapperste onder de dapperen
naar bed en dat zonder mij goênacht te zeggen dat is mij nog nooit overkomen trek het je niet aan tell liet de weduwe heinrichs zich hooren zoo iets zal je wel meer gebeuren
hij past wel op het niet te zeggen en houdt zich alsof hij niet weet dat diezelfde man een oogenblik geleden zelf een groote lafaard was en hij zegt de regenstroomen kunnen het vuur uitgedoofd hebben heer
uw bevel op te volgen weiger ik heer maar wanneer ik gelukkig ben en na den bok voor stauffacher nog een bok of meer bokken neerleg dan wil ik u die brengen
toch deed hij alsof een plotselinge schrik hem overviel hij liet den borstel vallen wierp het vat om en keek toen met een paar wijdgeopende doovemansoogen den landvoogd vol verbazing aan
ook ik vond geen der baumgartens en ook niets dan een ledig huis en ledige stallen wat hielp het dat ik alles in de asch liet leggen
waarvoor arnold melchtal en zijne nakomelingen zich schamen zullen doch nu mijn voorstel grootvader tell is het met mij eens dat wij afgevaardigden naar straatsburg zenden om den nieuwen keizer hulde te doen
welk land hij met goedvinden van de keurvorsten als hertogdom aan zijn zoon albrecht gaf deze albrecht van habsburg was een heel ander man dan zijn vader
die of als bezetting geregeld dienst deden op hunne kasteelen of als rustbewaarders de verlaten rotsburchten bewoonden en daar niet veel meer waren dan struikroovers zoo hadden de zwitsers van alle kanten hunne vijanden en spionnen
riet stroo en hooi de jongens waren er bijna heele dagen te vinden en deden niets liever dan zich met pijl en boog oefenen iederen morgen deed vader hun een proefschot voor met het bevel
zoo verliep de dag en viel de avond het was een donkere avond en voor den tijd van het jaar eigenlijk veel te warm
gij zegt wèl ieder zijn smaak sprak tell en zacht neuriede hij mijn hart is op de bergen
waar men hem de duitsche koningskroon op het hoofd gezet heeft mijn raad is wij gaan niet naar straatsburg om hem hulde te doen indien hij die hulde begeert hij kome hier en de rütli zal hooren wat wij hem te zeggen hebben
is het nu nog geen tijd om te toonen dat de vrije zwitsers niet vreezen die schelmen aan te vallen en het land uit te jagen neen jonge vriend die tijd is er nog niet maar hij nadert sprak stauffacher kalm
dat kan wel maar ze is foei leelijk ook ik geloof zelfs dat ze net als oude lieschen de tooverheks een baard heeft en zich scheert toe schiet nu willem schoot doch raakte zelfs de schijf niet eens
wie van de twee partijen ik gelijk geef ik durf het niet zeggen ik beweer dus niet willem tell heeft nooit geleefd en evenmin zeg ik u als waarheid willem tell heeft wel geleefd
arnold hoorde zijn vader tandenknarsend aan en alleen met een stevigen knuppel ging hij naar de rütli om de koeien te halen onderweg kwam hij een knecht van den sarnenstein tegen
en andermaal daalde tell naar beneden om tevens de heele familie van melchtal daar te brengen wat hem ook gelukte zonder dat één oostenrijker er iets van gezien had
menigmaal had hij gereed gestaan openlijk op te treden als beschermer der verdrukten doch een blik op vrouw en kinderen had de vlammen van den inwendigen brand gebluscht had van de gebalde vuist weer eene vriendelijke hand gemaakt
de gekken die ze zijn spotte de herder met zulk weer te paard in de bergen pas op als ze het doen zijn er eer de zon onder is twintig oostenrijkers minder
vriendelijk lachend zag zij de vrouw aan en ze ging heen om uit den kelder eene kan wijn te halen dien tell indertijd uit de rijnlanden had laten komen om een fijnen dronk te hebben als er bij hem aan huis een klein familie feest was
ik zag dat ook maar die ruiters zullen ons geen kwaad doen kuni zie naar boven allen worden gedood ze kenden onze bergen niet als de föhn er hare reuzenkrachten toont arme kerels baumgarten zag omhoog en huiverde
wij huichelen toch merkte dezelfde jonge man aan huichelen doen wij ook niet wanneer hertog albrecht onzen afgevaardigden ten antwoord geeft gaat heen
en geszler is bij den keizer in straatsburg klonk nu de stem van den landamman het is mogelijk dat hij daar geweest is heer stauffacher doch nu is hij op den bruneck en en
wat heeft de keizer dan beloofd twee beulen met martelwerktuigen om tot bekentenis der waarheid te brengen wie zwijgen wil
had de uitslag van den opstand voor de zwitsers afgehangen van de verblijfplaatsen der bevelhebbers dan zouden de oostenrijkers al eene gemakkelijke overwinning behaald hebben
het mag niet het kan niet en het zal niet deed tell zich nu hooren zijne heele gestalte verhief zich als een leeuw die de manen schudt wierp hij de lange blonde haren over de schouders en den rug
zij kent de bergen en zal de föhn wel hebben zien aankomen intusschen zal ze ongerust zijn over mijn wegblijven ik zal dus niet lang vertoeven en u staande mededeelen wat er heden gebeurd is en wat claus mij toevertrouwd heeft
gij zijt een jager en deedt uw heele leven niets anders dan in de bergen zwerven de oostenrijkers weten dat en als zij u daar zien al was het iederen dag dan zullen ze geen argwaan krijgen
zoodra hij nu in de gang was liep hij op den tast verder en ontdekte weldra eene lichte plek toen hij die genaderd was zag hij dat het de koker was waardoor men drinkwater naar boven haalde daar onder die koker was dus de kleine bergbeek die onder de rots doorstroomde
de wolken scheuren en drijven af de sterren komen te voorschijn de maansikkel werpt een mat licht over het meer en de bergen daar is de bruneck zegt geszler
dood ons beul dood ons en hoor dan meteen den vloek van eene stervende zwitsersche moeder opeens sloeg gerold de eene hand voor hedwigs en de andere voor willems mond
ja eene echte jobstijding sprak geszler die afgestegen was en zijn paard bij den toom hield tyrol is in opstand gelukkig ver van huis antwoordde landenberg die terstond weer moed kreeg
ik ken den keizer al te goed in zijn hart is hij even als landenberg en stelt list boven dapperheid ik zal moeten toezien hoe hij boven mij verheven wordt
ik weet vooraf dat hij het doen zal en dat hij er niet aan denkt om zwitserland een rijksleen te laten blijven ik weet dat hij ons bij oostenrijk inlijven wil maar doet hij dat
vinden ze nu op uwe hoeve niets anders dan vrouwen en kinderen dan hebben ze immers alweer gijzelaars rept je maar want we zullen straks een vreeselijk onweder hebben en nu geluk op uw pad voort mannen
ja die knaap is goud waard luister ik zal morgen tell zeggen dat hem alles vergeven is en dat hij in vrijheid kan heengaan als hij een appel van het hoofd zijns zoons schiet o dan is hij morgen vrij
dat raakt mij niet je mag friedel heeten en hondenjongen zijn ik vraag waar je heer is claus is doof heer hij verstaat u niet hij verstaat niemand
en in zulk een oogenblik kunt ge zwak zijn en ons vergeten o ik weet het willem ik ken u immers nu al twaalf jaar en langer dat gij geen onrecht dulden kunt en van onrecht stroomt heel ons vaderland over
kabouters waren volgens het oude bijgeloof heel kleine mannen met lange baarden die tooveren konden naar welgevallen de menschen plaagden of weldeden en in het hart der bergen leefden als groote kunstenaars in het bewerken van metalen of van steenen
jammer genoeg kwam er nog iets bij dat onzen hertog albrecht zeer ten nadeele was hij had een terugstootend uiterlijk hij was afschuwelijk leelijk niet altijd was hij dat geweest
en aan dat gedeelte van het vier woudsteden meer dat alpnacher meer genoemd wordt alle drie waren ze geboren zwitsers doch grooter vijanden dan hen hadden de woudsteden niet
al sedert meer dan eene week schijnt het heele meer verlaten te zijn en het is al meer dan veertien dagen geleden dat hier iemand geweest is de laatste was friedel die hier voor u jagen kwam
zonder meer te zeggen verwijderde hij zich en begon met zijne dienstbaren alles voor het vertrek gereed te maken en lang eer het avond was was het groote huis geheel ledig
wij als landammans zullen een wakend oog op oostenrijk houden en indien één uwer iets verneemt van een aanval uit dat land dat hij zich dan haaste ons dat mede te deelen de landdag is gesloten
weet ik het ik hoop maar dat ik het niet ben die hem vind die man heeft eenvoudig zijn vaderland lief en dat hij geen hart heeft voor den landenberger nu wie zal hem dat euvel duiden
geszlers oogen schemert wat het is de hoop ja nu zullen ze het dreigend gevaar ontkomen dikker en dikker wordt de duisternis het is alsof de onweerswolken dalen
opdat deze geene daad plege welke uwe kinderen tot weezen en mij tot weduwe maakt houdt u verre van alle samenspanningen tegen de oostenrijkers die langs de kronkelpaden van list en geslepenheid wandelen
en heb je al gehoord wat die geszler nu alweer gedaan heeft hoorden de knaapjes de vrouw vragen neen alweer een oostenrijksch stukje
alle oostenrijkers zijn uit het kanton gevlucht aargau is vrij en aargau is nu ook een deel van het eedgenootschap
negende hoofdstuk tell's meesterschot en geszler's plannen het kon dien dag zoo ongeveer elf uur in den morgen zijn dat tell in zijne onderaardsche gevangenis het gerucht van nadere schreden vernam
die steeds vol vrees is voor de getergde woede van zijne landgenooten die hij verraden heeft en wat met dat jong te doen vraagt hij aan geszler
landenberg toch diende ook te weten dat er slechts duizend man hulptroepen komen zouden de poorten waren al geopend toen geszler er aankwam en op het ruime binnenhof was slechts één man te zien die man was claus
konden ze vr het uitbreken van de föhn bij vader zijn neen onmogelijk niet eens halverwegen o god dan zijn ze wellicht omgekomen snikte tell
want ik heb het hem meer dan aan eenig ander uitgelegd waarom wij nog niet in verzet en opstand kwamen moedig ja dat is hij maar zijn moed grenst aan overmoed bijna aan drieste lichtzinnigheid
en het zal waarlijk niet aan claus haperen als dat einde er niet veel spoediger is dan gij en uw vriend geszler denkt liever vandaag nog dan morgen
een malle droom in zijn slaap meent hij steeds voort te gaan hij nadert het kasteel de muren zijn bezet met posten die hem nijdig aanblikken en daar te midden van ruwe schildwachten ziet hij vader met de armen op den rug geboeid
delven wij het onderspit dan is ons vonnis geveld en wij worden tot straf voor onzen opstand bij oostenrijk ingelijfd dan is alles uit hoe is het deelt ge nu ook in mijne vrees
halli halli hallo klonk het forsch door de bergen geszler verbleekte en keek omhoog vrouwenbeul kinderroover
hij wist dat een echte bergjager met duizelingen die hij niet kent wat den draak steekt en zoo vast staat als de rotsen naast den afgrond maar hij wist meer hij wist dat het voor tell geen geheim was dat hij
de nacht was zeer donker geweest zoodat men het er zelfs op waagde om niet alleen de beste bezittingen en wapenen maar ook het vee mede te voeren vr middernacht waren vrouw en kinderen in de veilige
en zullen ze hem dan dooden o dat wil ik niet ik zal hem redden ik woest sprong zij op en liep gewapend met tell's bijl naar de deur de mannen hielden haar tegen en walter fürst zeide
er toch even bij en neem eene goede teug bier gertrud wilt gij onzen jongen vriend eene kan bier brengen doe er voor mij ook maar eene bij vrouwke
heinz greep baumgarten bij de handen en riep hebt gij wolfenschiez gedood hebt gij het leven van den moordenaar mijner zoons smadelijk doen eindigen baumgarten knikte toestemmend
met opgeheven hoofd trad de spreker naar zijne zitplaats terug en men kon zien dat velen met zijne woorden instemden nu trad arnold melchtal tot voor den zetel des landammans en zeide
de edelen en ridders die in versterkte kasteelen wonen zijn in het oog van den vrijboer geene zwitsers zwitser alleen is hij die op de begraafplaatsen wijzende kan zeggen daar rusten mijne voorvaderen
hij trachtte in stilte zijn aanhang en macht te versterken door bondgenooten te winnen wat hem maar al te zeer gelukte zwitserland was in dien tijd een land dat rechtstreeks aan den keizer behoorde
maar nog grooter eer zal het mij zijn zoo gij mij de hand van houw en trouw niet weigert hij stak de hand uit en toen tell die greep en drukte trad koning filips op de twee toe en zeide in vrij goed verstaanbaar duitsch
maar juist die bekwaamheid had hem onder zijn eigen volk tal van benijders bezorgd nog meer hadden niet alle jonge vrouwen hadden niet alle meisjes den mond vol over hem
hem vindt ge daar dus niet maar ik verzeker u als gij geszler daar niet vindt dan vindt gij hem toch in de nabijheid zullen we nu naar uw vader gaan ja naar vader kom willem wees niet bang die oude man zal u dragen
kan de trotsche lammergier onzer bergen leven tusschen de muren eener stad hij zal sterven aan heimwee zoo zou ook de zwitser sterven als hij in een ander land en buiten zijne bergen leven moest
eene geringe moeite om omhoog te klauteren en ook langs dezen weg in den burcht te komen dacht claus we zullen het van avond al hebben of hij luisterde
gebruikte hij echter zijne zelfgemaakte pijlen dan was er geene sprake van misschieten elk schot was dan raak op den boog diende echter ook gelet te worden vooral op de veerkrachtigheid van het hout
eene nieuwe golf slaat weer over en werpt de boot half vol water de storm neemt toe in kracht het onweder is vreeselijk ik zal de banden die u gekneveld houden los maken wilt gij dan aan het roer
onverschillig of de keizer uit het oostenrijksche of uit een ander huis is wij huldigen den keizer en niet den hertog en als de keizerlijke waardigheid nu in mijn huis bevestigd blijft
de herder gaf den veerman een knipoogje om de zaak aan hem over te laten en de ruiters naderend vroeg hij wijzend op de boot zoekt gij die mannen daar heer
van den dag af waarop claus verdween kon er geen besluit genomen worden of het kwam immers later uit dat de zwitsers het wisten ben je die hooi geschiedenis dan vergeten neen maar ik geloof dat de zwitsers een verbond met den booze gesloten hebben
de mannelijke nixen heetten valsch wreed en bloeddorstig te zijn de vrouwelijke echter waren buitengewoon schoon hielden veel van zang dans en muziek doch lokten ook menigen jongeling in hare waterwoning om daar dan te sterven
en kuno was door een vallend rotsblok in den afgrond geworpen dat zij behouden in deze vluchtgrot gekomen was kon alleen geschied zijn omdat god zijne engelen uitgezonden had om haar en haar kind te beschermen
morgen middag twaalf uur goed ik kom dat wil ik zien en waar waar midden op de markt van altorf in het gezicht van den hertogshoed dien hij bespot heeft
dag vader dag vader riep walter en niet denkend aan den appel en nog veel minder aan het doel waarom hij daar stond kwam hij met uitgespreide armen op zijn vader toesnellen den appel van het hoofd latende vallen
grootvader mag ik den keizer helpen vroeg de jonge willem hij zal dan ervaren dat de zwitsersche vrijboeren niet zoo min zijn als hij denkt
zij sprong op plaatste zich met eene zware bijl in de hand voor het weenende knaapje en riep doe wat gij durft oostenrijker tell's vrouw vreest u niet
dit was het smalle pad waarop hij geszler eens ontmoet had maar zie ook dit was door bergen van sneeuw geheel overdekt er was geen doorkomen aan
veel vertrouwend op zijne rechtvaardige zaak wachtte niet tot de beloofde hulpbenden verschenen waren maar viel den tweeden juli met veel te geringe strijdkrachten bij gellheim niet verre van den
ik ook maar als ze die luî hooren vertellen dat ze slechts de voorhoede van een groot bezettings leger uitmaken dan zullen ze zich wel kalm houden maar laat die kerel de wereld vergaan
o zoo z was vader nooit neen nooit geweest vader vader kreet walter die bang van hem werd daar kwam leven in dat standbeeld
maar als de vijand uwe woning binnendringt zal hij den toegang tot de holen vinden geen nood mijn vriend slechts drie personen kunnen dien ingang vinden
tot die vrijjagers behoorde onze willem tell vrijboeren vrijburgers en vrijjagers vormden derhalve den eigenlijken zwitserschen adel
was de wolf landenberg was de vos en de vos overwon dit alles had tell van claus vernomen en nu aan
wanneer dan als gij zwijnenhoeder zijt ridder woedend liep heer beringer heen en zeker zou hij tell dat hooghartige woord betaald gezet hebben
best verafschuw mij dan ook ik neem je voorstel aan gottlieb ga en zoek twintig gewapende mannen uit en zadel de beide paarden gij zult mij vergezellen dan gaan we samen op de vrouwen en
vol woede reisde geszler zelf naar constanz doch toen hij juda trachtte over te halen om hem al die schuldbewijzen af te staan zeide juda dat hij dit niet doen kon omdat hij alle bewijzen reeds afgestaan had aan stauffacher
de kronkelpaden zijn voor uw eerlijk oog een doolhof willem wacht geduldig tot mannen als de landamman u zeggen handel de tijd is er
spandiensten te verrichten en als ze dan met dat werk bezig waren zagen ze al te goed dat het noodeloos werk was alleen bedacht om hen te plagen te sarren en te martelen
en heersch over hen en bij mijne trouwe ik zal heerschen dat zal ik koning filips iv de schoone was een echte dwingeland die werkelijk zich zelven boven alles plaatste
en de lucht die zij inademden wat was ze tusschen al die huizen drukkend zwaar hoe anders tusschen en op de bergen straatsburg heette te zijn eene vrije duitsche
claus die daar in de diepte geheel onzichtbaar was waagde het om eens even naar boven te kijken en zag beide mannen op den gemetselden rand van den put zitten
het is dan toch waar wat mijne goede vrouw mij zoo vaak verzekerd heeft dat ik oogenblikken heb waarin ik hardop denk wat ik gedacht heb weet ik wat ik sprak weet ik niet vergeet het
wij nemen allen gevangen halen de brug op en sluiten de poort zij die buiten zijn moeten daar blijven of worden door u aangevallen wat natuurlijk nog beter is
tell nam afscheid en in diepe gedachten verzonken kwam hij thuis waar hij met angst verwacht werd hij deelde zijne vrouw het gebeurde mede en toen zij alles aangehoord had zeide ze met een diepen zucht willem de worsteling is begonnen
er zullen wel redenen te vinden zijn om bijvoorbeeld die rijke zwitsers zooals stauffacher heinrich van melchtal attinghausen tell en zooveel anderen te straffen met verbeurdverklaring van hunne bezittingen
gisteren ontving ik dat treurige bericht en nu beschouw ik u als mijn zoon en zal u vanavond de plaats wijzen waar dat geld eene manslengte onder den grond ligt ik zal u evenwel niets zeggen want de oostenrijker heeft soms scherpe ooren
die eerste steen was het sein voor allen die op de bergen stonden van alle kanten daalden rotsblokken neer en er ontstond eene verschrikkelijke verwarring valt aan klonk nu het bevel van heer rudolf
bovendien is die woning heel anders dan ze van buiten lijkt zij staat tegen een berg doch die berg heeft ruime holen die men binnen gaan kan zonder de woning te verlaten die holen dienen alleen verlicht te worden doch vuur heeft men er niet noodig want ze zijn warm
eene maand later leed hertog leopold eene nieuwe nederlaag bij brunnen en was hij genoodzaakt om een wapenstilstand te sluiten weldra trok hij af en de zwitsers waren voorloopig alweer vrij
en toen zij zich hierover beklaagden zeide een hooggeplaatst hoveling het is uwe eigene schuld gij hebt om rijksvoogden gevraagd en ze zijn u gegeven onderwerpt u aan oostenrijk en de rijksvoogden zullen vertrekken
hij kon toch begrijpen dat het niet groeten van dien hertogshoed gevolgen hebben moest maar gedane zaken nemen geen keer er moet nu een ander plan gemaakt er moet gehandeld worden
zijt gij niet nieuwsgierig waarom wij u hebben laten roepen begon geszler naar de daden van mannen die hun volk verraden hebben ben ik nooit nieuwsgierig
ja heer er zijn drie groote booten ze liggen bij de waterpoort laat ulrich en heinrich dan twee der booten nemen en ieder met twintig welgewapende mannen het meer oversteken om zooveel vrouwen en kinderen gevangen te nemen als ze maar kunnen
stellig zouden de koeien woest worden en niet te regeeren zijn sluit de honden op hedwig sprak tell en waar zijn de jongens toch met het vallen van den donker naar bed gegaan
eindelijk is hij boven en beukt met zijne krijgsbijl op de poort woedend roepend open doe open wie is daar die geweldmaker buiten klinkt de stem van den poortwachter daar binnen
fridel is met zijn uilskuiken in veiligheid voor de opgehaalde brug staan bruno en wolf met de tong uit den wijdgeopenden bek te hijgen plons daar springt bruno in de
stauffacher gaf den man bij het schild een teeken en opnieuw klonk het luid trillend geklank alles werd weer stil en stauffacher die nog altijd vr zijne zitplaats stond vervolgde
nu wat doet u aarzelen vroeg hij gerold sprak hedwig in de laatste tijden hebben we ondervonden dat valschheid huichelarij wreedheid list en leugen in dienst van den oostenrijker zijn
hij is evenwel stokdoof dat is waar doch hij kan aan de lippen zien wat iemand zegt gij kunt gelijk hebben
en geszler heeft reeds met het oog op ons ik bedoel werner melchtal en mij gezegd stille wateren hebben diepe gronden die drie zijn de gevaarlijkste tegenstanders en daarom hebben wij u noodig
ja en zoodra ik het gezien had repte ik mij om bij den eik te komen waar ik hem reeds wachtende vond hij had mij heel wat belangrijks mede te deelen
ik geef u alleen het verhaal zooals ik meen het te mogen geven en zooals ge het zeker dikwijls genoeg tendeele hebt hooren vertellen en omdat er gebeurtenissen in voorkomen welke werkelijk hebben
op de besneeuwde rotstoppen dat het vuur hoog opvlamde spoedig was hij nu weer beneden en in het woonvertrek als rudi het vuur niet ziet is hij blind zeide tell lachend blijf gij nu maar hier goede ziel
de schildslag werd gegeven en met een luid gejubeld halli halli hallo ging de vergadering uiteen zeven jaar lang hadden de zwitsers tijd om hun werk te doen en zich voor te bereiden op een aanval van oostenrijksche zijde
en afzenden zal vergeet u zürich niet neen zürich is ons niet vijandig ik durf zelfs iederen züricher burger mijne plannen blootleggen zonder vrees dat men er misbruik van maken zal in het voordeel van den oostenrijker
zoo of in dien geest had de verstandige hedwig dikwijls gesproken en tell had gaarne naar haar geluisterd maar als hij ver van huis was en wat hoorde of zag dat hem al te goed aan onrecht en
dat deze al niet vroeger had plaats gehad was niet zonder reden de dood van keizer albrecht had heel duitschland in beroering gebracht en vooral in de oostenrijksche landen was door de vervolging die tegen den moordenaar ingesteld werd de verwarring groot
er kwam hulp ook en de oostenrijkers sloegen in wanorde op de vlucht walter fürst nam zijn kleinzoon die in onmacht gevallen was van den arm kuste hem op het bleeke gelaat en gaf hem aan een zijner mannen over zeggende
toen een paar uur later uit de verte een dikke rook opsteeg begreep claus dat landenberg zijn doel missende eene laaghartige wraak genomen had door huis stal en bergschuur in brand te steken
die thans door den kleinzoon bewoond werd spoedig zag hij de twee huisjes die tell's eigendom waren en de geiten die voor de woningen liepen te grazen
goed sprak baumgarten doch alsof hij zich schaamde dat zijn eerste woord slechts een antwoord was op hetgeen tell gezegd had
stauffacher gaf echter geen antwoord en dat verdroot tell blijkbaar zullen wij nu nog langer wachten met de wilde dieren te dooden riep hij uit
kuno en eppo die het fluisteren verstaan hadden glimlachten bij dat gezegde en zij zoowel als moeder hedwig hielden het voor een kinderwoord vandaag gezegd morgen vergeten
zesde hoofdstuk achter het net gevischt de maand october die anders zoo heerlijk zijn kan en die zoo dikwijls van heel natuur een bontkleurigen looverruiker maakt had zich slecht ingezet van de hooge alpenweiden waren de herders met het
vijftig gewapende mannen om terstond langs den geheimen weg den burcht in te nemen terwijl de bezetting bezig is den weg onbruikbaar te maken
en als hij er eindelijk is liggen wij mogelijk aan handen en voeten gebonden aan de voeten van den oostenrijker bromde tell ontevreden gij ziet de toekomst te zwart in tell
achtste hoofdstuk walter en claus de eene week na de andere verliep zonder dat er in den toestand van het volk verandering kwam
vertrouw je mij niet dat je zoo opeens zwijgt welnu ik vertrouw jou wel als tell de moordenaar zijns zoons geworden is dan wil ik geszler of landenberg niet langer meer dienen
vijfde hoofdstuk het lieve vaderland ten zegen een viertal dagen waren na het gebeurde verloopen en tell had van claus vernomen hoe geszler en al wat op de hand van den oostenrijker was woedend waren over den moord op wolfenschiez gepleegd
gerold nam hem op den sterken arm en gezwind ging het nu voorwaarts langs de afgelegenste paden maar de hinderpalen die tell ontmoet had deden zich ook voor hen op het werd een dwalen links en rechts de föhn had letterlijk alle paden onbruikbaar gemaakt
het eenige bezwaar was dat er zveel sneeuw vallen kon dat men ingesneeuwd was en dus rustig den tijd moest afwachten dat de sneeuw weer weggedooid zou zijn
een uur mocht hij zoo geloopen zijn toen hij het huilen van een kind hoorde zijn medelijdend hart dreef hem naar de plaats vanwaar het geluid kwam en hij ontdekte weldra in eene vluchtgrot eene jonge vrouw met een knaapje
tal van jaren was geszler niet in zwitserland geweest zijn stamslot de bruneck gelegen op den top van eene rots had hij eenige jaren geleden voor goed verlaten en met alle onderhoorigheden verkocht aan den keizer
is er dan wat gebeurd heeft de vreeselijke föhn mogelijk u rampen of verliezen berokkend ik hoop van neen ik ben na de föhn nog niet thuis geweest mijne woning ligt echter goed beschermd en mijne vrouw is eene
ik geloof dat je met mijne vijanden heult gerold sprak geszler en als ik dat wist dan dan zoudt gij vergeten dat ik eens de man was tot wien ge als jongeling zeidet
de armen strekten zich uit en walter werd opgetild tot vlak voor vaders mond kind kind riep tell hoe komt ge hier
maar kom laten onze edelen ook elkanders vaardigheid met den boog eens meten de wedstrijd was druk aan den gang toen een edelman die bij den keizer zooveel als kamerheer dienst deed de komst der zwitsersche vrijboeren aankondigde
hij trede voor die over dit voorstel wat in het midden te brengen heeft thans zette de landamman zich neder de vrijboeren en vrijburgers keken elkander vragend aan
eer walter hierop antwoord geven kon kreeg tell opeens den valsch lachenden friedel in het oog en thans begreep hij er genoeg van wij rekenen af man beet tell hem toe en zette walter neer
hij toont zijn moed aan weerlooze voorwerpen wacht maar vriendje aan alles komt een einde ook aan oostenrijksche
spoedig was tell de koningsschuit terzijde en hij riep den keizer toe uwe majesteit mag een vrijboer uw vaartuig buiten den stroom brengen z zijt ge in geen twee uur over
stauffacher gaf hieraan gevolg en toen de zwitsers wisten wie en wat heer rudolf van reding was was er niet één die eenig bezwaar maakte
ja dat moet en hij moet hier op den sarnenstein schuilen zeide een ander ik begrijp niet wie het zou kunnen zijn sprak nu weer een derde
maar zie met den voet bewoog hij de bank waarop zijne kleederen lagen en dat geluid hoorde hij ook vol dankbaarheid wierp hij zich voor het kruisbeeld neder om god te danken voor het wonder dat hij aan hem gedaan had zoo iets was immers wat ongehoords
en weet ook wel dat het stormloopen nu de nederlaag der zwitsers ten gevolge zou hebben nu vrees ik en tell moet weg dezen nacht nog over het meer naar den bruneck
het gebruis der golven en het ratelen en klateren der donderslagen te kunnen overtreffen geszler verstond hem niet maar begreep hem daar vallen zijne oogen op tell en terstond herinnert hij zich de vaart over den rijn
we vonden er een van walters pijltjes en afdrukken van paardenhoeven nu wisten wij dat kleine walter niet in een afgrond gestort maar geroofd was had willem niet met de koorts te bed gelegen dan zouden beide kinderen geroofd zijn
sprak kort stug en soms onduidelijk doch landenberg had eene gladde tong en duizenden woorden tot zijn dienst het kostte hem dan ook niet zoo heel veel moeite om allen tot zijn plan over te halen
met andere woorden rudolf van habsburg had alleen gezag over hen krachtens zijne waardigheid als roomsch koning en keizer hetzelfde zou ook het geval met albrecht zijn indien deze eenmaal keizer werd
bruno en wolf gingen in hun hok als dollen te keer hedwig liep naar de deur doch zonder die te openen vroeg ze wie is daar zoo laat ik hedwig ik walter fürst je vader
nu was koning filips een dapper oorlogsman die het ook met eerlijkheid en goede trouw zoo nauw niet nam maar hij was zeer ijdel en wanneer hij gevleid werd geloofde hij alles terwijl het hem steeds aan doorzicht ontbrak om schijn van werkelijkheid te onderscheiden
nu zoo op eenmaal dezelfde rudolf gewapend als een ridder te voorschijn te zien treden wat rudolf gij hier en dat in het kleed eens ridders die tot den strijd gereed is ik heb u nimmer z gezien
ik heb gehoord sprak nu koning filips dat er eens een zekere germaan soranus is geweest die in het bijzijn van den romeinschen keizer hadrianus den eersten pijl dien hij afgeschoten had onder het neerdalen met een tweeden pijl doormidden schoot
als je mij niet overzet ben ik een man des doods wie jagen u na de mannen van den roszberg het volk van den onderlandvoogd wolfenschiez jaagt mij na help mij
en noemde hij dien gerold ooit een vrouwenmoordenaar of kinderroover neen nooit hij noemde hem een eerlijk en dapper man die jammer genoeg den oostenrijker diende
albrecht van oostenrijk met eenige kans van slagen in het krijt te treden de tegenspoed dien adolf van nassau ondervond deed de keurvorsten inzien dat ze eene keuze uitgebracht hadden welke verkeerd heeten moest
wij zwitsers hebben geene stalen bogen we hebben houten zooals die ridder er een heeft geef mij dien hij is sterker uw blik is goed vrijboer sprak de edelman
doch meteen vernam hij dat iemand te paard den burcht naderde hij hoorde dus maar bleef aan een boozen droom gelooven hij bleef wakker liggen tot aan den morgen en stond toen op
heer ik kon u niet volgen ik was bij friedel toen deze door de bijl van walter fürst doodgeslagen werd wat is friedel gevallen
een zwitser doet uit vrijen wil tiendubbel wat hij één enkelen keer gedwongen weigert zal ik u wat brengen als ik gelukkig ben heer ik
tell nam een pijl en rondkijkend naar eenig doel zag hij op vrij grooten afstand een eik staan ziet sprak hij kalm aan den top van dien eik is een twijgje dat in drie takjes uitloopt
landenberg die het niet meer waagde om in het openbaar zoo stout tegenover zijn ambtgenoot op te treden sprak nu heel kalm het kan zijn dat de verrader hier schuilt maar even goed kan hij op den zwing uri gevonden worden
ja kleine vent dat weet ik wel dat ge kunt loopen zeide gerold maar wij moeten groote stappen maken anders halen de dieven ons in die walter gestolen hebben
tell zal de lentezon hare leven wekkende stralen slechts in zijn graf voelen doordringen zwitserland kàn het land der dienstbaarheid en der slavernij niet zijn zwitserland moet zijn vrijheidslied allen volkeren voorzingen halli halli hallo
dat is slim bedacht ja dat moeten we doen riepen allen doch geszler alleen had geantwoord voor dat kostelijke plan is echter geld noodig en dat hebben we niet
ja dàt kostte kracht want de stroom was buitengewoon sterk en nam voortdurend in hevigheid toe een oogenblik scheen het alsof men terugdreef en dat de jonge stuurman nog minder kon doen dan de vorige
deze woorden ontwapenden tell's onvriendelijkheid en verdreven zijne achterdocht wie z over de oostenrijkers sprak kon niets anders dan eene ongelukkige wezen en vriendelijk zeide hij wees welkom arme ziel
toen de jonge willem tell dat hoorde en hij zag hoe de schipper die den keizer overzette moest worstelen en tobben om met het vlot niet af te drijven kwam er een ondeugende lach om zijne lippen spelen
wat begon tell kunt gij het al neen vader maar daar buiten staat eene oude vrouw die vraagt of ze hier niet tot morgen zou kunnen blijven
meesterlijk weet hij voort te gaan met van die groote oogen op te zetten en den mond steeds open te houden zooals alle doove menschen dat doen
ik kan loopen ik ben niet klein riep de knaap die zijne tranen al vergeten was en nu op zijne manier heel wat voor het zeggen had
die trouwe trouwe honden bruno tusschen walter en willem wolf achter de troostelooze hedwig de stomme dieren hadden het wel willen uitschreeuwen waarom mochten wij dien boozen man in vrouwengewaad niet verscheuren
als de wind zoo vlug gevolgd door zijn volk de markt verliet en zonder zich met geszler te bemoeien zich haastte wat hij kon om den sarnenstein te bereiken een held is die man niet
ja grootvader vader is met dien verkleeden man mee ik zal vertellen te laat schreeuwde walter fürst uit de honden los de honden los misschien nog redding mogelijk misschien hij zelf liep naar het hok
kom binnen zet u aan het haardvuur eet en drink en vertel mij dan uw wedervaren volg mij tell ging de vrouw snel voor en deze volgde
het is nog geen winter tell en laat ik u zeggen dat de keizer zeer goed weet dat door de verdrukking der zoogenaamde rijksvoogden de gisting onder het volk toeneemt
maar wat zullen wij nu doen het beste is snel handelen en allereerst de heele bende van melchtal en van baumgarten in de kelders van zwing uri een plaatsje geven
het is echter geene bank of geen stoel het is niets anders dan een groot rotsblok hij zet zich neder en terstond wijzen zes mannen die ieder een witten staf van afgeschild hout dragen aan allen die opgekomen zijn hunne zitplaatsen aan
wat deed hij op de markt te altorf wat anders dan toegeven aan zijne begeerte den oostenrijker te toonen dat hij hem verachtte
reed naar de plaats waar tell te midden van gewapende oostenrijkers stond te wachten geef hem uw boog franz sprak hij tot een
kom kom moet die zoetsappigheid nog langer duren riep geszler die met angst steeds meer zwitsers naderen zag en begreep dat er gauw een einde aan moest gemaakt worden of tell's landgenooten zouden het beletten
maar filips bemerkte het niet en was niet weinig ingenomen met de uitnoodiging die hij van keizer albrecht gekregen had om te straatsburg te komen en een verbond van vriendschap te sluiten
de heele maand october toch was bezet met feesten boogschieten balwerpen kleine tornooien en jachtpartijen maar wat hinderde dat immers niets juda had altijd geld
de twee spionnen echter deden alsof ze geen ander doel hadden dan samen wat wandelen en nu toevallig voorbij het huis van stauffacher kwamen doch zoodra waren ze niet bij eene kromming van den weg
hij was een eenig man met het zwaard in de vuist op den muur met de lans in de sterke hand op het slagveld met een hoofd vol wijze gedachten en plannen in den raad en toen de pest in het kruisleger uitbrak koning lodewijk er aan bezweek
walter en willem namen hunne bogen en pijlen weer ter hand en begonnen zich opnieuw te oefenen in het moeielijke schot bruno en wolf lagen nog altijd heel nijdig te kijken en gluurden menigmaal brommend naar de huisdeur
ook voor dit drietal was het dus al lang en breed dag geworden toen ze eindelijk alweer bij dezelfde vluchtgrot terugkwamen die ze vier uren geleden verlaten hadden
de bok stortte een oogenblik later neer tell gij zijt een wonderschutter riep geszler opgewonden uit ik wenschte dat gij oostenrijker waart dan zouden wij vrienden zijn
alleen de edelen die tot ridder geslagen waren hadden het recht om gouden sporen te dragen in het begin droeg men maar één spoor mijn volk zeggen dat de bestorming van den zwing uri uitgesteld is
gij wilt toch niet gestolen worden wel goed draag mij dan als gij niet meer loopen kunt en ik ben groot en sterk als vader dan zal ik u ook dragen liet de kleine hooren
kuno vrouwe hedwig is behouden ik hoor hare stem en willem kleine willem is gered en hier en groote willem is vrij en ook hier kuno antwoordde tell hier knoop uw touw aan deze reep
geloof me als één der duitsche keizers mocht vergeten hebben den trots der zwitsersche boeren te fnuiken dan zal men van keizer albrecht niet kunnen zeggen dat ook hij het vergat hij zal heerschen over allen en alles ook over zwitsersche
sarnenstein belegeren dan kunnen we op ons gemak denken en overleggen wat we doen zullen zou het niet beter zijn om den sarnenstein te verlaten en ons te vereenigen met den anderen rijksvoogd heer geszler de zwing uri is ook sterk
dan is het onze tijd van handelen maar vr dien tijd moet iedere zwitser zich houden alsof hij gelooft dat tell in een afgrond gestort is doen wij dat niet dan brengen wij zijn leven in gevaar
walter is acht en willem is zeven jaar schoone knapen voor dien leeftijd zeide de weduwe ik dacht dat de oudste tegen de twaalf en de jongste tegen de elf liep
voort voort schreeuwt hij den paarden toe en geeft het ros waarop hij zit zoo diep de sporen dat het roode bloed de witte huid verft
voor ons zijn als we geen beteren vinden kunnen en van daar uit kan hij ook als hier alles verkeerd loopt gemakkelijk naar oostenrijk vervoerd worden
eppo die dit ook vreesde liet het evenwel voorkomen alsof hij er anders over dacht en zeide als zij alleen met willem gegaan was zou ik er ook voor vreezen maar kuno was er bij en kuno weet wat de föhn is
wie ben je we kennen je niet als we niet wisten dat claus die op den sarnenstein diende dood was dan hielden wij je voor hem tenminste als je dan ook doof was als hij
landenberg was mogelijk nog wreeder dan geszler maar hij was een lafaard en een lafaard spot wat met riddereer als hij zijn doel maar bereiken kan
als mijne hand mijn kind gedood had laffe moordenaar en verrader dan was die pijl voor jouw hart bestemd geweest sprak tell somber
met nieuwsgierige kinderoogen keek walter haar na en fluisterde zijne moeder in het oor wat neemt ze groote stappen en ze loopt zoo waggelend als een man die altijd te paard zit zeide willem
een pijlkoker hing hem op den rug en in zijn lederen gordel hing eene zware blinkende bijl in de eene hand hield hij den grooten stalen boog en met de andere wischte hij zich het zweet van het verhitte gelaat
hij had overwonnen de schuit had den stroom doorsneden het vlot met paarden ook nu kunt gij zelf het riep tell het roer aan den echten schipper overgevend
en te oud om mij nog als man te laten gelden ik heb altijd mij van alle zaken vreemd gehouden en het volk kent mij niet genoeg laat mij de weinige dagen die de goede god mij nog schenken wil leven als
er lag iets in hare stem dat onheilspellend klonk en hedwig huiveren deed je neemt dan toch je bijl en jachtmes wel mede zeide ze angstig tot haar man ik vertrouw de oostenrijkers niet ze zwerven bij nacht en dag overal
met elke seconde vermindert de storm in kracht nog eens een vreeselijk felle lichtstraal en men ziet tell van de eene rotspunt op de andere springen met eene vastheid en zekerheid