AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
den algemeijnen haet en spot hebt ge in ellendt te wachten of overboos of al te bot zal u een yeder achten
hoe meer zijn wel eerwaarde las hoe warmer hij werd eindelijk geraakte hij zoover buiten zijne gewone bedaardheid en stelde zich zoo volkomen voor in de tegenwoordigheid van zijne hoogheid te staan dat hij met de woorden handelt sachtkens met den
en wie vroeg velasco met eene edele verontwaardiging heeft aan don fernando lopez last gegeven met eer en eed te speelen een geteekend verdrag te breken en het recht der volkeren te schenden
spaar die snorkerijen hernam de deftige grijzaart ik zie gaarne dat een jonkman als zoodanig spreekt doch hij moest het op gepaste tijden doen antwoord mij hoe is uw naam
deze woorden uitende liet hij het kind los falckestein sprong met een vreesselijken gil toe hij had den plof gehoord en meteen den noodkreet van zijn zoontje in het uiterste levensuur
en dit moet u genoeg zijn om mij al die berichten mede te deelen welke gij geraden oordeelt is mijn nieuwe naam reeds herwaarts overgewaaid vroeg joan doch gij kendet dien sedert lang
er is zoo even om magdalena geluid of gebeld zoo als ze dat hier noemen zeide bouke jacob van lennep de pleegzoon alweêr een nieuwe uitvinding om de menschen op te bellen of het schapen waren
aan het gebouw gekomen liep hij het langs om den ingang te zoeken toen hij een der met planken dichtgespijkerde ramen voorbijgaande eene reet vond groot genoeg om naar binnen te doen zien onwillekeurig bleef hij staan
hij beantwoordde mijne zorgen wel want ondanks eene zekere poppigheid en keurigheid op uiterlijke vormen die aan kleingeestigheid grenst is hij echter getrouw naauwgezet en uitmuntend geschikt om te volbrengen wat hem wordt opgedragen
gave de hemel dat ik alles als niet gedaan beschouwen mocht zeide ludwig met een diepen zucht dan zoude het bloed van den jongen graaf van falckestein niet op mijn hoofd wegen laat dat bloed voor rekening van hen die het vergoten hebben bromde
hun blijdschap werd niet weijacob van lennep de pleegzoon nig vermeerderd toen eerlang onze beide reizigers van hunne lange tochten in t vaderland terug kwamen was het afscheid aandoenlijk geweest
waar hij niet dan na het overrompelen van verscheiden sterke en wel bewaakte ingangen konde binnen dringen doch het was niet te min van het hoogste belang hem te beletten eene post te bemachtigen vanwaar hij den belegerden de grootste last en ongerustheid baren konde
t zij door de onhandigheid van den smid t zij omdat het arme dier een stuk glas of steen in den voet had gekregen daar hij zijn paard niet onnut vermoeien wilde en echter niet te laat in s hage wenschte te zijn zag hij rond naar eene woning waar hij zich licht verschaffen konde
die den fiscaal niet herkend had leende dadelijk zulk een aandacht op de predikatie dat hij daardoor al spoedig vergat de noodige voorzorgen te nemen welke hem konden verbergen
eer gij een stap verder deedt buiten de mogelijkheid te stellen van uw oogmerk te volvoeren wees bedaard tracht wat te slapen na eene goede nachtrust zult gij geheel anders denken
waar de knaapjens in sliepen schudde het hoofd wendde zich haastig om en vertrok zonder een woord te spreken als ik nu van dat geheele gesprek
mijn hemel freule zeide deze terwijl zij zich den dijk langs naar het veer begaven wat schort u gij zijt ontsteld gij beeft welke plotslinge schrik heeft u bevangen
de stad werd beklommen en spijt allen wederstand bemachtigd op het hooren dezer tijdingen verzamelde maurits zijn leger te arnhem zond bezetting in zutphen lingen en oldenzaal en bracht zijn hoofdkwartier te zevenaar
wat een aanslag om prins maurits te vermoorden vroeg joan verontwaardigd en waarom niet vroeg holtvast men heeft zijnen vader wel vermoord
hou den mond met uwe spreekwoorden graauwde van reede hem toe terwijl hij afgestegen zijnde zijn paard vastbond en nu zeide falckestein hoor mijn plan
riep de jongeling en gaf met zijnen hartsvanger den predikant een geduchten slag voor de schenen zoodat de waardige man schreeuwende terugstoof de angst verdubbelde nu de krachten van den gegrepenen jongeling en het geluk diende hem
de pijnlijke en benaauwde droomen welke hem overvielen maakten dat de slaap wel verre van eenige verkwikking aan te brengen het brandend hoofd en de tintelende leden nog meer vermoeiden dan het waken zelfs
in dat geval heb ik u verkeerd beöordeeld zeide joan en verzoek u om verschoning nu zeide de baron die vol blijdschap eenen dienaar zag naderen welke de gasten aan den disch kwam roepen
wederom sloot wat wildet gij zeggen vroeg de prins aan van kinschot zoodra zij alleen waren dat zoo iemand iets verklapt het geenszins een der raadsheeren zijn zal maar veeleer de brenger dezer brieven welke aan zijn
er waren jaren verloopen joan en ulrica waren beide gene kinderen meer de betrekking die tusschen beide bestaan had en die nu ook ulrica wist dat op een valschen grond gesteund had was verbroken
zeide de adjudant marquette tot den ginnegappenden franschman ik ben certein dat ge den eerste zijn zult dien ze in awe roiterij zult nemen zoodrao ge ze gezien hebt
groette falckestein met eene deftige hoofdbuiging en begon zijne toebereidselen te maken doch eerst nadat hij zijn rok afgelegd en zijn smidsgewaad weder had aangetrokken
hiertoe wilde hij hem de gelegenheid laten doch toen hij zag dat frederik hendrik als in den grond genageld staan bleef vroeg hij met eene flaauwe en toch ernstige stem welnu wat wilt ge
dan begrijp ik zeide magdalena zonder op te zien doch luid genoeg om van elk gehoord te worden dat het met de ware religie zoo slecht gesteld is als zulk een slach van lieden de oefeningen bijwonen
spoedig echter hielp hem zijne plaatselijke kennis om dat raadsel gedeeltelijk op te lossen aan den stadswal dit wist hij stonden nog onderscheidene gebouwen welke eertijds tot mans en vrouwenkloosters gediend hadden
en waarvan gij u altijd zoo slecht gekweten hebt om haar het dagelijksch brood te schenken wee mij de vloek mijner moeder jacob van lennep de pleegzoon drukt mij zwaar op t hoofd nu ik door mijnen eigenen zoon voor wiens welzijn ik zooveel heb uitgestaan veracht en verstoten worde
het gelukte althands den vluchtelingen te ontkomen aan het moordtooneel zoodra velasco met den graaf op het binnenplein gekeerd was begon hij zich met de duurste jacob van lennep de pleegzoon eeden van alle medeplichtigheid aan het gepleegd verraad te verschoonen
de fiscaal volgde hem ook verscheidene der aanwezigen welke den prins herkend hadden en voor de gevolgen begonnen te vreezen welke hunne tegenwoordigheid in deze vergadering hebben konde
zoo weinig belang toeschrijven als ge wilt wanneer hij kwaad van onzen jonker spreekt dan is hij geen knip voor zijn neus waard wat hamer
ontgespte zijnen degen en liet dien met bandelier en al op den grond vallen waarna hij zich in zijnen stoel wierp en het gelaat in beide handen verborg zijn broeder door dien onverwachten omkeer niet min bewogen dan door de drift waarvan dezelve het gevolg was trad dadelijk toe
ik weet zoo goed als iemand dat magdalena voor eene dienstmaagd wel eens wat veel spreekt maar ik herhaal het zij is niet voor dien staat opgeleid en hare opvoeding maakt het gezelschap van boerenknapen zoo als hier op het slot komen ongeschikt voor haar
en indien gezegde jonkvrouwe ulrica met haren vrijen wil gezegden jonkheer j mom tot man wil aannemen ik mij geenszins tegen hun huwelijk verzet
wij zullen over het vervolg van dit gesprek hetwelk den lezer weinig verscheidenheid zoude aanbieden heenstappen en ons de zaal voorstellen nu even als de portalen en deuren op het fraaist vercierd
deze sloeg hem met eenen kegel het lemmer uit de hand jacob van lennep de pleegzoon gij zult mij voldoening geven voor zoo groot eene belediging brulde
wees zoo goed en blijf heer ambtman zeide ulrica hem eenen zetel aanwijzende mijn broeder en ik zullen nog genoeg gelegenheid hebben elkander te spreken daarenboven hebben wij thands niets te zeggen dat geen derde hooren mag
het zal den vorst believen te vorschen naer t geheim v o n d e l palamedes terwijl dit alles voorviel ten huize van de gravin van nassau zaten joan en hendrik raesfelt die den geheelen dag zonder eenig bezoek in groote verveling hadden doorgebracht
ja tegen zijne hem onbekende naastbestaanden de wapenen voeren zoude mevrouw zeide hij na lang zwijgen ik trachtte altijd aan joan te leeren dat het christenplicht is aan onze vijanden te vergeven uw goedheid jegens
wreek u doch op mij alleen spaar het leven van een ongelukkig onnozel kind geef het terug aan zijne moeder dwaas als of uw dood
en eenigen tijd wachtte met het opendoen der deur om niet weder op nieuw aandacht te verwekken eindelijk sprong nogmaals het slot om en de deur ging open
en ten tweede behalve dat het paapsch is om van eenen vrijen wil te praten zoo geloof ik dat als dat smalle stuk schrifts van joan niet gevonden ware freule ulrica liever op hare jacob van lennep de pleegzoon bloote voeten van hier naar sonheuvel ware geloopen dan hare hand te geven
onrust herhaalde magdalena verbaasd wat kan u ontrusten wanneer gij voor uwe kerk en uwen koning uwen plicht volbrengt of zoudt gij thands om eenig gewin en zekerheid voor uzelven
de boer dien bouke gezonden had had aan deszelfs wensch voldaan hij had den heer van sonheuvel die vast vloekte en raasde over het niet verschijnen van zijnen dienaar ter bepaalde plaats gevonden
het gelaat van den pagie dat op het verwijt van den koetsier rood van toorn geworden was werd op de beschuldiging zijner meesteres bleek van spijt hij wilde antwoorden doch wederhield zich in tijds beet op de lippen wendde zich af en ging naar de paarden als om te helpen
daarvan heeft mijn vader mij nooit verhaald niet dit zal hem zijne zedigheid misschien belet hebben uw vader heeft in velascoos bloed den dood van zijnen vriend willen wreken
ik woû ook dat ik het al zag zeide van reede ik weet niet wat er aan hapert maar ik ben niet op mijn gemak die satansche brief maalt mij door t hooft toen ik hem kreeg vond ik hem zeer duidelijk en nu begrijp ik er geen stom woord van
doch aan wien zoude hij al wat hij gezien had gaan verklaren de ambtman zelf scheen dan toch in het geheim te wezen
laat ik maar zwijgen hij zal gaauw genoeg komen wien bedoelt gij vroeg de baron rondziende al de gasten die wij verwachten zijn gekomen
wie anders deed u de heilige bestemming erlangen om in dit vijandig land de eer te genieten van uwen geloofsgenooten ten dienst te staan wie zal de eerste oorzaak genoemd worden dat gij eenmaal wanneer de dierbare moederkerk hier zegepraalt tot de hoogste waardigheden geroepen
nu hoe staôt oe zoo te lanterfanten maôr kijk daôr heit onze gheryt nog iemand bij hum dien ik niet eens ezien had gen avond vader gen avond
is dat zijn eenigst kwaad heer baron wie een hond wil slaan vindt licht een stok maar ik begin waarachtig te geloven dat ued lust hebt een stok te vinden
ik verzoek nogmaals om verschooning zeide hij indien ik zoo vroeg gekomen ben doch ued jacob van lennep de pleegzoon begrijpt dat als men van zoo ver komt men den tijd wat ruim neemt vooral als het doel der reis zoo aangenaam is
de soldaten zagen elkanderen verwonderd en besluiteloos aan ik zal u den rechten weg leeren riep de geestelijke een zwaard uit de handen van een der manschappen grijpende ik zal u zelf het voorbeeld geven en u aantoonen hoe de zege behaald kan worden
naauw was hij aan de overzijde der sloot of het scheen hem toe dat hij verscheidene personen een vrij levendig gesprek hoorde voeren behoedzaam trad hij door het hooge gras op het huis toe en hoorde bij zijne nadering het
welnu moeder vervolgde hij na het vertrek des bedienden hebt gij nog iets te bevelen gij ziet dat mijne oogenblikken mij niet toebehooren
en toen men eenige uren had voortgereden gebood hij dat men halt zoude maken en steeg hij met de officieren af om te beraadslagen wat hun te doen stond
werden door het landvolk opgehouden en den eigenaars teruggegeven bij zijne verhooren bekende panne dat hij van yperen in vlaanderen geboortig en beurtelings kruier koopman en makelaar geweest was tot armoede vervallen hadden hem de
ik beefde terug tegen den tijd waarin ik de vermoedelijke opvolger van z hoogheid in t stadhouderlijk bewind het roer zoude moeten aanvaarden van een zoo geschokten en verdeelden staat en ik achtte mijne krachten niet gëevenredigd aan de taak die mij zoude kunnen worden opgelegd
deze woordenwisseling ging met verdubbelde zwaardslagen gepaard toen eenige hanevederen die den graaf gevolgd waren gezamenlijk op den booswicht aandrongen zonder zich te ontzetten weerde deze hunne slagen af en zocht den oever te bereiken
zeker is het dat hij het vertrek waar meinertz hem binnen leidde waggelend inschoof en zijnen morgengroet stotterende
deze verklaring gëuit hebbende stond hij op en maakte zich gereed om te vertrekken doch zich nogmaals omwendende viel zijn blik op het gelaat van den schrijver
is immers geen letzel overkomen als uwe genade er even weinig van gedeerd is als ik zal het niet erg zijn antwoordde joan lagchende
het was het verlangen van don louis antwoordde joan wiens ronde oprechtheid geene strikvragen vermoeden kon het was het verlangen mijns ooms aan wiens tafel ik den heer de groot en deszelfs vrienden ontmoette dat ik mij met de waarneming hunner belangen zoude ophouden
voldeed aan dit verzoek en vertelde omstandig wat hem overkomen was wij zullen van dat verhaal alleen de hoofdpunten aan onze lezers mededeelen
op stoelen en banken van verschillende grootte en vormen jacob van lennep de pleegzoon en welke kenmerken droegen van overal van daan geraapt en geleend te zijn waren onderscheidene lieden van beiderlei kunne gezeten
ik luister zeide maurits wat hebt gij tot uwe verschooning in te brengen ik dien eerst te weten waarvan ik beticht worde antwoordde zijn broeder met de fierheid van een rein geweten
welke de aanstaande bruid gerekend kon worden door of in te zullen gaan met bloem en loverkransen te vercieren de goede smaak van magdalena zat bij deze verrichtingen voor
waar ik weet nu al wat ik weten woû het konvooi dat mijn meester wacht is hier al lang maar hoe hem dat nu te berichten dat is het ongemakkelijke van t geval
mijne vijanden na zal praten en zich vermetel als rechter mijner daden opwerpende in mijne grootste zelfsopoffering niets dan zelfsbelang en vuige staatszucht zien zal ik weet dit nog meer ik wist dit alles toen ik schreiend het doodsbevel onderteekende
het nieuw decreet dat eerlang genomen zal worden zeide ludwig waarbij de plakkaten jacob van lennep de pleegzoon tegen de arminianen versterking ontfangen men zegt dat zelfs op het herbergen ja op het ondersteunen alleen van eenen remonstrant eeuwige ballingschap zal gesteld worden
naast den ladder wachtte hem joan af benevens een lange stevige knaap met een grooten mantel om die den ladder had vastgehouden deze laatste raapte nu een zwarten mantel van den grond welken hij hendrik omsloeg en gaf na een kort fluisteren met dezen zijnen eigen mantel aan
welk waarschijnlijk zal afgeslagen worden zoo ik den raad wél ken is er niets meer er zijn twee uitnoodigingen gekomen voor uwe doorl de eene om de plechtige hulde van den hofbeer te komen bijwoonen
en voorts weder eene lange gang afliepen tot aan eene deur welke zich op het aankloppen van van bleiswyk opende dan welk een schrik beving de vluchtelingen toen zij eene verlichte zaal en eene groote schaar van menschen voor zich zagen
slingerde hem op eene onzachte wijze van zich en wierp hem in den armstoel op hetzelfde oogenblik trad de stokbewaarder binnen op het geroep eu eer joan weder opgestaan was was de kapitein verdwenen
nu nu zeide hij jongelief wat gedaan is is gedaan en gij kunt het ook niet helpen dat wij uwe familie nooit hebben kunnen opschommelen
was nu eugenio maar hier dan kom heb ik geen eigen genie genoeg om thands den weg te zien dien ik volgen moet spoedig de brieven aan de gezanten bezorgd en dan
was magdalena gezeten en hield schijnbaar aandachtig de handen onder den voorschoot te samen gevouwen doch hare vingeren doorliepen ongemerkt de korlen van een bedesnoer en hare lippen prevelden onhoorbare gebeden
laten de schutters hun kruid en lood niet verspillen maar vijf aan vijf vuren en beurtelings weder laden vooral moet er niet geschoten worden dan op de spanjaarden die werkelijk te water gaan
ik begrijp er niets van hernam ulrica of gij moest verlangen het mij te verkoopen maar ik betuig u dat ik geen verstand heb van de slacht neen dat is het niet freule alleen maôr oe weet dat de provintie binnen kort eenen hofbeer naôr den haôg stuurt
zeide hij t is waar er is geen degen meer doch des te laffer ware het van u gehandeld eenen ongewapende te beledigen
ik gaf dadelijk aan beckman last eens na te zien welken voorraad en krijgsbehoeften wij hadden en begaf mij naar de tinne om met eigene oogen te zien wat er gaande was
terwijl de ritmeester de noodige bevelen gaf om de gewonden te bezorgen en de gevangenen te binden kwam bouke op eens naar hem toe loopen heer baron riep hij toornig uit zij vermoorden den weerloozen overste
zelfs onder de verdrukte partij die aan de uitlokselen gehoor verleenden en den naam van landverraders verdienen mochten wij laten na deze korte beschouwing aan den lezer over te beslissen
dwaas antwoordde eugenio halfluid is de vogel niet in den knip en staat het niet aan ons hem naar bevind van zaken de wieken te korten of den hals om te draaien
negentiende hoofdstuk het zwoegende ingewant ontstoken als een oven dreef met benaeuden damp de vlammen op naar boven
reeds sints jaren ondervonden de remonstrantsgezinden zoo om hun geloof als om hunne staatkundige begrippen en gehechtheid aan wijlen den heer advocaat
er is geen ongeluk voorgevallen freule zeide magdalena doch er heeft eene soort van schermutseling plaats gehad bij het lischboschje met eenen verkleedden monnik of zoo iemand dien zij gevangen
nadat de graaf van falckestein bij graaf maurits en de staten het doel zijner zending verkregen had keerde hij in den zomer deszelfden jaars
als uit een mond klonk nu beider bevel geef u over of gij zijt een kind des doods aan wie en waarom zoude ik mij overgeven vroeg
met driftigen spoed was hij eenige straten en steegen doorgekruist en had eindelijk gebeld aan eene kleine woning in het minst bezocht gedeelte der stad gelegen
dat hij dus aan geene zoo vreemde als onbillijke eischen konde voldoen maar het kasteel zijner vaderen tegen geweld en overlast verdedigen zoude
alle duivels mompelde botbergen en het oogenblik waarnemende dat alle blikken op mom gevestigd waren sprong hij een venster uit dat open stond en nam de vlucht gevangen riep mom die als versteend bleef staan
dit zeggende begaf zich maurits naar zijne tent terwijl de officieren van hunne paarden afgestegen zich aan den ingang in onderscheidene groepen verzamelden
wij zagen ons weder de oude betrekking keerde en jacob van lennep de pleegzoon en binnen weinige dagen verliest de stokbewaarder zijne dochter en zijnen gevangenen
onder de pijnigingen een voorsmaak der eeuwige gelukzaligheid genieten zal het is hem immers gezegd hoe toen de zalige balthasar
anders komen wij te laat op het slot maar pots hondert tausent slapferment riep hij uit magdalena herkennend wie zie ik daar
er als de wind naar toe en vertel al wat hier voorvalt gij zult uwe ossen weêrom hebben en nog twee goudstukken daarenboven de boer zag hem verwonderd aan en wilde nog meer vragen
ik freule de hemel beware mij neen al wat ik in t vak van liedekens weet heb ik in t leger geleerd doch ik zing nooit recht zuiver als ik nog nuchteren ben
de goede maessen die den rook van zijnen schoorsteen voor zich uit zag omhoog stijgen verwaardigde het hier beschreven schouwspel met geenen enkelen blik
zoo zeide ludwig en met dit woord trad hij terug en fluitte een deuntje tusschen de tanden de gravin die door het geraas en gepruttel der dorpelingen van deze woordenwisseling niets verstaan had trad weder naar
hij voedde echter de bijna zekere hoop dat de baron nimmer zijne toestemming zoude geven tot het huwelijk zijner dochter met iemand van eene ongewisse geboorte al ware het ook zijn geliefden
wie wat wat is dat riepen al de aanwezigen als uit éénen mond en zagen naar de deur waarin een grijzaart stond door
de ritmeester naderde velasco deze poogde zich op te richten dan vruchteloos van reede en bouke ondersteunden hem het hoofd hij sloeg het half gebroken oog op het kleine knaapje dat angstig schreiend naar hem toe kroop wendde vervolgens den blik op van reede en poogde te spreken
dat deze op een linksafslaand paadje wijzende hem uit zijne mijmering riep met deze woorden hier langs gaôn wij naôr mijne woning
toen ik u nog een teederen knaap zijnde uit mijn gezicht verwijderde en in vreemde handen overgaf toen smeekte ik den hemel dat hij in u den held zoude kiezen die te midden der ketters zijne geloofsgenooten dienen mocht
antwoordde vere doch laat u dit niet verwonderen gij zijt nog maar kort bij ons vervolgde hij in gebroken fransch hetgeen ik hier liever
en joan liet de armen vallen zuchtte diep en zag voor zich alles is hier zeer veranderd ulrica zeide hij eindelijk sedert ik laatst vertrokken ben
toen hij echter een groot kwartier uurs gezeten had over den predikant die inmiddels weder in eenen diepen slaap gevallen was begon hem het toeven hartelijk te verveelen
ziende dat de geheimschrijver zich niet langer door schoone beloften paaien liet en dat deszelfs ontwaakt geweten door geen hoop op belooning meer tot rust zoude kunnen gebracht worden
t geen ten gevolge had dat een paar van deze laatsten gewond en buiten staat gesteld werden eenige verdere dienst te doen feurich wachtte intusschen met zijne twee medehelpers het vaartuig als te voren af de zware balk viel weder op de plecht
maar op wie anders zoude zijn vermoeden rusten als op u gek op uzelven zoodra gij weg zijt ga ik naar uwe gevangenis terug en breek het slot joan stond op heete kolen
zoodra zij vertrokken was is het in ernst waar zal de ambtman mom uw man worden mijn vader verlangt dat huwelijk antwoordde zij bevende uw vader maar gij
dat heb ik hum nog niet evraogd antwoordde de zoon met een gullen lagch de man is doornat en ik wil hum niet toelaten den rijn overtevaoren eer hum zich eerst wat ewarmt heit
het zoude thands weinig passen hem genegen te zijn nadat ued de overjacob van lennep de pleegzoon tuiging heeft dat hij een spanjaard althands van spaansch ras is
onderwerping beloven weder te herstellen in hunne bedieningen hierover wilde men ook met hendrik raesfelt spreken wiens dwalingen zijne jeugd en de verleiding van anderen verschoonlijk maakten doch daar ued die persoon niet zijt
zonder dat hij het gelaat der jonkvrouw onderscheiden konde herkende hij haar gelijk zulks in droomen meer geschiedt aan eene zekere ingeving voor de freule
ik zal intusschen aan de staten schrijven en van hunne hoog mogende verzoeken aan hare genade eene geschikte woonplaats in s hage aan te wijzen de graaf van falckestein heeft genoeg voor ons gedaan dat zijne weduwe wel eenige aanspraak op onze dankbaarheid mag betouden
ik moet het u wel bekennen omdat gij het zoo dadelijk raadt en omdat ik voel dat mijne kleur mij verraden heeft ach die bandelier herinnert mij eenen soortgelijken dien ik
reeds vroeg in den morgen trad de baron in zijne beste staatsie kleederen uitgedoscht dezelve binnen en bezag met innerlijk genoegen de gemaakte
zulk eenen slag op de slaap van het hoofd dat hij met den kreet van o jesu ter aarde stortte beckman was zoodra hij het kind in het water had hooren ploffen met al den spoed dien zijne jaren toelieten naar den vischslag geloopen
als of ik u gisteren niet op t binnenhof gezien had gij hebt uwe oogen op mij niet willen wenden het scheen dat er een ander voorwerp was hetwelk beter uwe beschouwing verdiende
vooral niet zeide een derde men moet zien of hij geld heeft anaro anaro mompelde een vierde wie zal er bij nacht met geld in de tasch loopen t is zeker een strooper die meer nood dan brood heeft
zijn bijzonder zegel bekrachtigd en aan den kantzelier pekkius gericht ik weet niet wat die teekens beduiden zeide de graaf doch dit weet ik dat mijne handteekening is nagemaakt want ik draag aan het prulschrift geene kennis fijn uitgedacht zeide
een zeker aangeboren gevoel dat op zijn pas zwijgen en spreken doet dat over alle daden en gezegden een fijn waas van bevalligheid van smaak van welvoegelijkheid weet te verspreiden
welnu hervatte hij die dwaze liefde daargelaten geeft mij de naam van broeder dien gij mij vergunt te behouden dan geen recht om in het geluk mijner zuster het tederst belang te stellen
aan de zoo ongerijmde als onverdien de beschuldiging en welke tegen mij worden ingebracht alle geloof blijft wei geren neen mijne ulrica hij die den naam van uw vrien d verdienen
terwijl hij sprak trad een der dienaars der gravin binnen en zeide hem dat de heer fiscaal van kinschot bij mevrouw de douairière was en op z ed wachtte
is dat alles vroeg joan toen hij het gelezen had welk een geluk dat ik u kan overtuigen dat dit briefje in zijn geheel gelezen niets misdadigs bevat dit zeggende opende hij zijn zakboekje en nam er een paar blaadjens uit welke hij den predikant overhandigde
liet mozes niet de vrouwen en kinderen der oproerigen tegen god met den zwaarde dooden doch genoeg ook dat dwaas gevoel van valsche menschlievendheid moet en
wie haalt daar de paapsche overzetting aan vroeg groenhof uit de sluimering opschietende waarin hij geraakt was ik zeide
had hij toen vuur gegeven wij hadden die zotte reis naar leyden niet behoeven te doen waar wij maurits toch niet vonden gelijk ik ook had durven wedden en waar ik al mijne onbeschaamdheid noodig had om jacob van lennep de pleegzoon twee belialskinderen weg te krijgen
zoo ik wel zie is het de degen van mijnen bet overgrootvader werner ik wil geloven dat hij de schede ongaarne verlaat waarmede hij nu ruim eene eeuw in eene zoo naauwe betrekking heeft gestaan doch daar is mevrouw
eenentwintigste hoofdstuk ulrica de eer en t leven van deez boorden juffr k o o l a e r t ulrica was in de benedenzaal met magdalena bezig met borduren toen
graaf zeide hij ik weet dat mijn bijzijn u niet behagen kan doch ik ben verplicht u over hoogst belangrijke zaken te onderhouden wees dus zoo goed mij in den tuin voor te gaan daar wij onverhinderd zullen kunnen spreken
verwijder u beckman zeide de graaf de pater heeft mij iets te zeggen laat den ouden man maar blijven zeide jacob van lennep de pleegzoon eugenio ik ben verheugd zulk een eerwaarden getuige bij ons gesprek te hebben wat zegt
in beide stel ik belang meer dan gij denken of vermoeden kunt van uwe kindschheid af zijt gij het voorwerp mijner trouwhartigste zorg en genegenheid geweest
om de kwetsuur na te zien ten einde die zoo mogelijk verholpen werd het geluk diende hem zoo t scheen in zijne nasporing want bij de eerste kromte die de weg maakte zag hij aan zijne linkerhand een gebouw liggen
de slotkapel in te wijden en de godsdienstoefeningen te volbrengen ofschoon dit voorstel aan velasco die het in vrijheid stellen van den graaf beöogd had maar weinig behaagde begreep hij echter dat eene weigering de nadeeligste gevolgen zoude met zich brengen
onopgemerkt doen konde botbergen ter zijde en fluisterde hem in t oor welnu alles is in gereedheid antwoordde deze zondag over veertien dagen maken wij ons tusschen kerktijd meesters van de stad onze vrienden zijn vol coeragie
de rentmeester zocht vergeefs zijn rapier uit de verroeste schede te halen en viel in t achteruit treden over eene logge gans met de beide beenen in de lucht
hij is de jongste en eenig overgeblevene zoon van den ouden getrouwen die nu lang dood is en die in zijn tijd aan den graaf van falckestein had toebehoord maar hem door de spanjaarden ontnomen was mijn vader heeft hem herwonnen
hij weêrhield de oversten die het kasteel verlaten wilden welk eene schande zeide hij spanjaarden tegen spanjaarden gelovigen tegen gelovigen zult gij op deze wijze de goede zaak bevorderen door als honden om een been te vechten
de beesten gevoederd de netten gemaasd de jacht sprieten glad gewreven thands moest hij een paar dagen vooraf bepalen waar hij trek in zoude hebben anders waren de valken onklaar
bevat tusschen twee sterk vooruitspringende met bolwerken en torens voorziene achtervleugels van het gebouw de rivier die het slot bespoelde en eene steenen borstweering langs dezelve waren de eenige jacob van lennep de pleegzoon hinderpalen welke de vijand te overwinnen had om in dien tuin te geraken
onwillekeurig bleef joan op de helling des heuvels staan niet ver van de plaats waar het pad dat hij volgde zich met den bovenweg vereenigde om zijne oogen aan het treffend en bevallig schouwspel te verlustigen daar stond hij als ware hij alleen in de natuur
ik ben niet gelijk degene die geene hoop hebben antwoordde raesfelt god heeft de drie mannen in den vijerigen oven niet vergeten en hij vergat ook mij niet toen ik uit de diepte tot hem riep hij zond mij eenen engel
en aan zijne doorl graaf frederik hendrik toegezonden om daarmede naar goedvinden te handelen gemelde heeren waren van oordeel dat niets de oprechtjacob van lennep de pleegzoon heid hunner bedoelingen meer zoude aantoonen dan wanneer zij hunne zaak in handen stelden van zulk een voornamen
vicaris van den heiligen stoel in de nederlanden verklare bij dezen dat indien jonkheer jacobus mom ambtman in maas en waal zich geschikt acht om jonkvrouwe ulrica van reede tot sonheuvel gelukkig te maken
het wederzien was hartelijk en roerend echter minder dan men uit hetgeen tot nog toe van de hoofdpersonen dezer geschiedenis verhaald is zoude kunnen opmaken
ja als uwe oude oogen nog zoo iets mochten zien hernam de kamenier met bitterheid hoogst ontsticht over de spreekwijze van geertrui welke allen een vernis van spotternij spreidden over voorwerpen van hare vereering
geloof mij jongeling en gehoorzaam aan mijne ondervinding zend de helft van uw volk op den steiger af en de andere op den boomgaard en ik sta u borg voor een goeden uitslag
zag op het hooren van dezen zonderlingen en ongevergden raad hare kamenier aan met eenen ontevredenen en verwonderden blik haalde de schouders op en vervolgde haren weg zonder een woord te spreken
gedurende dezelfde nacht waarin al de door ons in de laatste hoofdstukken verhaalde omstandigheden hadden plaats gehad waren ten huize van de gravin douairière van nassau de bewoners voor t meerendeel niet minder in onrust en beweging geweest dan diegene waarvan wij gesproken hebben
waar is ulrich vroeg falckestein met angstvalligheid toen hij rondziende zijn zoontje niet bemerkte die is met beckman naar den tuin gegaan antwoordde
ik dacht niet dat ued immer rusten konde merkte mom aan met een spotachtigen grimlagch doch waar of mijn goede aanstaande schoonvader blijven mag
en gij hernam de graaf zult gij den toorn des admirants de bestraffing uws broeders niet vreezen dat gij verwezene ketters aan de straf onttrokken hebt
zoo lang de appetijt er maôr is zal het zoo spaôk niet loopen merkte de luchthartige gheryt aan ik heb teugen dat oe weêr trek in stevige kost krijgt
en ik wilde mij met eigene ooren van de waarheid dier berichten overtuigen en mij verzekeren of ik in de daad mijne weldaden aan onwaardigen verspild had
maar daar staat hij zelf laat hij het ontkennen zoo hij goed vindt hier vestigden zich al de oogen op eugenio die in zijn mantel gewikkeld alleen met zijne gewone bedaardheid aan de tafel was blijven zitten
en toonen genoegzaam aan dat zucht om scheuring te verwekken en oproer aan te hitsen uwe eenige bedoeling was god kent mijn hart en de reinheid mijner oogmerkene zeide de graaf terwijl hij de oogen ten hemel sloeg en de hand op zijn hart legde
na eenige diepe zuchten en tranen sprak zij aldus helaas sedert uw vertrek naar dortmond nu acht dagen geleden hebben wij geen oogenblik rust gehad gij waart nog geen twee uren weg toen verscheiden boeren onze bescherming kwamen verzoeken
anders kunt ge maken dat ge wegkomt of ik zal het uw huid laten heugen dat ge de soldaten van zijne katholijke majesteit dus belastert hier mannen smijt me dien kinkel uit den kring
en denkt gij dan niet goede magdalena vervolgde hij als bemerkte hij haren wantrouw in zijne betuigingen niet dat ook mijne ziel door gemoedsangst verscheurd dat mijn hart door berouw over mijne misdaad gepijnigd
dat het niet missen konde of er moesten gedurig schutgevechten voorvallen de spanjaarden schoten hierbij doorgaans te kort daar het verwoesten der landerijen in het leger van
dat heb ik antwoordde botbergen bij den koning van boheme en al zeg ik het zelf niet zonder glorie en lof zijnde zijn grootste lof en glorie merkte mom aan
ik heb nog anderen wijn van onze duitsche buren gekregen als die gij van dezen middag gezien hebt en gij zult er mij uwe gedachten eens over zeggen
vervolgde hij zijne voetreis hoewel hij in tiel paard en mantelzak achterliet doch daarvoor zoude naar zijne meening de waard in den gouden ojevaar de noodige zorg dragen zijn besluit dus genomen hebbende wandelde hij langs den meer zwaar van zand overdekten weg noordwaart op
keerde ludwig zich om de postiljon oogde hem verbaasd na en reed toen met de vier losse paarden naar reenen terug terwijl voerde men het rijtuig naar het dorp en bood joan zijn rechter arm aan de gravin om haar slotwaart te leiden
men schijnt uw goed vertrouwen misbruikt te hebben zeide joan met eene eenigzins beschroomde stem wat zegt gij knaap vroeg holtvast met eene bulderende stem
verschoon mij freule hervatte magdalena op eenen koelen toon die van bitsheid niet vrij was verschoon mijne dwaasheid van te denken dat de freule van sonheuvel boven hare gelijken verheven was en dat zij somwijlen het oor
terwijl zijn gelaat duidelijk blijken droeg van een gemoedsstrijd die in zijn binnenste kampte maar die satansche brief zeide hij eindelijk stilstaande aha zeide bouke die brief ja dien heeft hij geschreven dat kan niemand
ik bid ued bedaar hernam de baron ik wil gaarne zelf naar den fiscaal gaan en verlof vragen ulrica zal ued intusschen gezelschap houden waar is
en de wallen waren in volkomen orde de overtuiging van dit alles vervulde hem met eenen moed welken hij zonder moeite ook aan de zijnen wist mede te deelen
en met twee knippen aan weerszijden gesloten werd was blijven zitten door de geweldige pogingen die hij in dit oogenblik van benaauwdheid in t werk stelde gelukte het den gevangenen dit plankje te doen losbersten waardoor de opening ruim genoeg werd en hij in den gang viel
het gevecht was nu begonnen en hoe dapper ook de spanjaarden zich verdedigden waren zij echter te onvoorbereid om den geduchten aanval der staatsche ruiters te weêrstaan
de baron verkreeg door middel van zijne vrienden brieven van aanbeveling voor den beroemden krijgsoverste bethlem gabor den bevrijder van
de koning van spanje herhaalde ludwig heeft de koning van spanje mij gevoed gekleed zijne gunst ja zijn innig vertrouwen geschonken
is uw besluit onherroepelijk onherroepelijk bedenk dat ik uw rang hier bekend kan maken u gevangen doen nemen u ik bedenk alles doch bedenk zelf wie hier de meest gevaarlijke openbaringen zouden kunnen geven
mijn verzoek werd van de hand gewezen mijn brave echtgenoot nog door dien booswicht van verraad en eedbreuk beticht terwijl hij doch genoeg hiervan ik wil uwen vader een vriendelijk gelaat toonen
en anderen zochten onder hun opperkleed naaf gevaarlijker wapenen de voorzitter alleen bleef bedaard met eene majestueuse beweging gebood hij stilte en trad vervolgens den jongeling te gemoet wien hij aldus op eenen vriendelijken toon aanpsrak
ja freule zeide magdalena het in de hand nemende dat werk is zoo net en keurig gedaan of het uw eigen ware
aan de beide einden der zaal waren twee hooge dubbele deuren met breede posten en gothisch snijwerk welke sedert lang ongebruikt schenen te zijn want de zware grendels waren geheel verroest en de sloten met spinrag
wees gerust uwe edelheid zeide bouke terwijl hij zich van zijne krijgstoerusting ontdeed en in eene gemeene boerenpij zich vermomde
tot onderhoud dezer menigte had hij leeftocht voor eene maand de vier veldstukken waren in eenen goeden staat voorraad aan kruid was er genoegzaam van achteren was het slot door de rivier en aan de drie andere zijden door breede grachten verdedigd
doorluchtig broederenpaar gij zult mij al te slim zijn indien ik hier niet voor morgen eene thebäis van tweedracht en vijandschap
de eerste dier bewegingen deed hem in een klein kamertje zien waarin eene fraaie rijzige vrouw reeds geheel gekleed bezig was met eenig goed te pakken zij bleef echter met den rug naar hem toegekeerd zoodat hij haar gelaat niet konde zien
om terstond in t hoofdkwartier terug te keeren en mijn vendel alhier achter te laten van u noch van de gandsche handeling die hier heeft plaats gehad spreekt de lastbrief jacob van lennep de pleegzoon een woord op mijne brieven heb ik geen antwoord bekomen
dan zal misschien ook uw hoe zal ik hem noemen uw vriend weldra terugkeeren maar wat praat ik als of hij ued niet zoude geschreven hebben wanneer hij weder hier dacht te wezen hier zag zij hare meesteres vragend aan deze antwoordde op een onverschilligen toon
in tranen wegsmolt en duizend kussen aan haren broeder medegaf hoe raesfelt en geertrui een schat van zedelessen aan den jongen knaap schonken hou bouke zich maar op een afstand hield en nu en dan zich met den handschoen een traan uit de oogen wipte
werwaart hij met ludwig en den ouden beckman heenreisde door spanjaarden overvallen en omgebracht een jaar later werd ook de broeder der gravin door een doodelijk lood getroffen
s graven raad vroeg over de aanbiedingen van wege den koning van spanje gedaan na het lezen van dezen zag frederik hendrik den prins met vragende oogen aan lees verder frits lees verder zeide maurits hem eenen derden brief voorleggende
hier bracht men vier veldstukjens in orde daar maakte men vuurroeren en lanssen schoon ginds droeg men meelzakken naar de zolders in den stal hinnikten de paarden
als deze mevrouw scheen te zijn in gezelschap geweest was de vreemde dame nam hem zijne vrijpostigheid ook niet kwalijk af doch de pagie vond goed zich daarover gebelgd te toonen
en een kettersche predikant zal u van het aan spanje gegeven woord even gaarne ontslaan willen doch gij spreekt wel gij zijt te ver gegaan om terug te keeren en de overtuiging daarvan stelt mij meer gerust dan al uwe eeden
als de schrift zegt met deze woorden reed hij met losse teugels weg en verloor zich ras in de duisternis inmiddels was falckestein weder bijgekomen opgestaan zijnde hielp hij den ritmeester die vast vloekte en tierde uit de sloot
door wien graaf frederik hendrik met grobbendonck samenspannen wel mogelijk antwoordde joan met koelheid doch buiten mijn weten wat riep de kapitein opvliegend wel mogelijk houdt gij het voor mogelijk dat graaf
aan zijn bondsvolk en ook in u mijn zoon moge dezelve om mijnent wille bewaarheid worde god loone u mijn vader zeide hendrik zijne handen met kussen bedekkende de god des vredes en der genade bevestige deze uwe woorden
het wederzien derzelve had het verledene bij haar teruggeroepen de treurigste herinneringen opgewekt en haar zelfs bijna geheel ongeschikt gemaakt om aan het feest van den dag die deelneming te schenken welke zij anders zoude betoond hebben
kort na de ontfangst van dezen brief die den goeden baron in allerlei verlegenheden stortte kwam er een onzer oude bekenden op t onverwachtst te sonheuvel aan deze was niemand anders dan de strooper en kippedief
zijn medgezel was een schoon rijzig jonkman met fraaie blonde hairen zwarte sprekende oogen en mannelijke door de zon eenigzins verbrandde gelaatstrekken hij had eenen geel lederen reiskolder aan met koperen knoopjens vastgehecht en een hartsvanger op zijde
wel morgen de notaris zeide bouke meesmuilende doch ik zwijg maar zij zullen staan te kijken geloof ik dit zeggende verliet hij op nieuw het vertrek
hier voor eene rechtbank vroeg op zijne beurt de jongeling ik ben een protestant en erken op dit oogenblik geenen heer noch meester op deze aarde
lennep de pleegzoon was nadat hij zich jegens het gezelschap verontschuldigd had van eenen gast bij hetzelve te hebben ingeleid die zich zoo onwelvoegelijk had gedragen en botbergen had zoeken te verschoonen
uwe dagen onbekommerd zult gaan doorbrengen en u onzer niet langer aantrekken ik ben reeds te ver gegaan om weder terug te keeren hernam de ambtman en wat mijn woord betreft dat heb ik nimmer gebroken
god in den hemel mijn ulrich gilde falckestein opspringende doch eugenio was hem reeds vooruit geweest met de linkerhand het kind omhoog tillende was hij den boomgaard door en de pleegzoon den trap die aan de zijde van het kasteel naar den hoektoren geleidde opgesneld
alwaar volgens velascoos belofte het schuitje werkelijk lag vast gemaakt met kracht van riemen haastte hij zich naar de plaats waar het kind gezonken was
dat is te zeggen elskes vaôder feurich die dient er als koetsier feurich herhaalde ulrica o dien ken ik zeer goed hij heeft mij dikwijls in t bosch rond laten rijden
zeide hij ten laatste gij zijt of de miskende onnozelheid in persoon of de grootste huichelaar die immer bestaan heeft hebt gij u dan niets anders te verwijten dan hetgeen gij daar opnoemt hoegenaamd niets tegen u en den staat hoegenaamd niets
zij was zoo als ik toen hoorde een geldersch meisje en door eenen spanjaard verleid geworden den knaap liet ik opvoeden en nam hem tot pagie na den dood van graaf
volg slechts blindelings wat men u voor zal schrijven en al wat u eerst duister zijn mag zal naderhand te heerlijker voor uwe verhelderde oogen schijnen
eene oude vrouw welke al het uiterlijke eener toverheks had opende hem de deur en geleidde hem na eene soort van wachtwoord met hem gewisseld te hebben
en begaf zich met zoo fieren tred als zijne wankelende beenen het hem vergunden naar het slot waar hij zijn paard liet zadelen om weder naar tiel te rijden opgestegen zijnde en de stal uitrijdende ontmoette hij op het voorplein den ambtman die zoo even ulrica verlaten had
nadat de aanstaanden de gravin de baron en de gasten hadden plaats genomen begon de notaris met de noodige deftigheid het huwlijkskontrakt voor te lezen
de freule is zoo even naar bed gegaan met zware hoofdpijn zeide de kamenier der gravin leentje is bij haar ja men heeft altijd hoofdpijn den dag voor de verloving
deze weerde de slagen van zijn hoofd af vatte hem moedig bij de hand en trok hem met zich naar binnen terwijl hij aan zijne manschappen gelastte de poort te sluiten en geen spanjaard binnen te laten
zoodra de winter geweken was en de eerste lentedagen het reizen vooral naar eene warmer luchtstreek niet meer tot eene lastige of moeilijke maar veeleer tot eene aangename zaak gemaakt hadden vertrokken onze twee krijgsmakkers
de vreemdeling antwoordde niet maar zijnen degen trekkende stelde hij zich in staat van verdediging hoogwaardigste zeide nu eugenio tegen den voorzitter
venster de jongelieden bleven eenigen tijd sprakeloos naast elkanderen zitten joan hield de eene hand zijner pleegzuster in de zijne geklemd en zag haar aan met een gloeiend gelaat en vonkelende oogen
hem werden zoo hij de straf ontsnapte tweehonderd laamsche ponden vanwege den praefect provintiaal en rector der jesuiten toegezegd alsmede het stadsbodensambt van yperen op deze belofte had hij zich naar s hage begeven waar verschillende omstandigheden zijn oogmerk verijdeld
zijn reisgenoot scheen meer gevoel voor de schoone natuur te bezitten althands hij volgde met trager schreden en hield het oog onafgebroken op de jacob van lennep de pleegzoon overzijde der rivier gevestigd zoo lang tot dat het pad weder nederwaart afliep
ja waarlijk zeide frederik hendrik nadat hij den brief haastig had opengebroken onderjacob van lennep de pleegzoon teekend door het machtige driemanschap hoe komen die lieden zoo dwaas mij openlijk te gaan schrijven om mijne ondersteuning en voorspraak te vragen
dat zal ik ued zeggen straks toen ued aan t kuieren was is dominé hier geweest die heeft joan in zijne gevangenis bezocht en zijn zoon ook die er voor armianerij zit zijn zoon die arme hendrik ik beklaag hem
hum was ien vroom man of is het nog want ik weet niet of hum nog leeft althands naôr het zeggen van de paôpschen ze vertellen al raôre historietjes van hum
zijne bekende gematigde denkwijze de zachtheid en weldadigheid van zijne inborst zijne geboorte vooral uit eene vrouw die tot aan haren dood toe de verdrukte remonstranten had beschermd en
had den stadhouder in zijne bestiering over zeven gewesten een bijna onbepaald gezag gelaten het behoort niet tot onze jacob van lennep de pleegzoon taak over de wettigheid van dat gezag noch over de maatregelen
wij zijn arbeiders in den wijngaard des heeren vervullen wij blijmoedig onze taak werwaart ons zijn wil ook heenleide ik herhaal het u zoo helpe mij de heilige maagd hernam zij ik ben bereid alles te verrichten wat mijne moeder de kerk mij voorschrijft
dezelve was ruim zes voeten boven den grond verheven en kon niet dan door middel van eenen ladder bereikt worden aan onzen reiziger echter die meermalen welverdedigde vestingen bestormd had viel deze beklimming niet zwaar
dankbaarheid is de schil van de citroen welke men u toewerpt nadat men de sap heeft genoten dankbaarheid ja voor den duivel ha ha ha hier begon holtvast op eene gemaakte wijze te lagchen en scheen toen op eens in mijmeringen verdiept
mij dunkt de heer van dyk blijft lang weg zeide groenhof ontwakende en zich de oogen uitwrijvende en de kastelein of de baas van t huis wie hij wezen moog schijnt het zoopje ook te vergeten dat hij mij beloofd had juist ik heb geene haast
hem slim genoeg voorkwam om zich niet licht te ontmaskeren doch het geluk van ulrica hing er van af en de gedachte dat het meisje t welk hij zoo hartstochtelijk beminde
ik begrijp het geval niet recht vervolgde hij zacht tegen ulrica op eenen gullen toon botbergen is een snorker dat is waar doch niet van moed ontbloot want dat ik hem zoo even wat plaagde geschiedde slechts uit eene oude gewoonte
als banneling de aarde moeten rondzwerven tot dat gij eindelijk met den vloek der waereld beladen in het graf eene schuilplaats zoeken zult die u nog voor den troon des eeuwigen niet bevrijden kan
het bewijs uwer nooit volprezen goedheid dat ge mij heden deed toekomen heeft mij ten minste van eene smart verlost door mij de zekerheid te geven dat uw e dele boezem
onder beding en belofte dat hij van al wat hem is overgekomen sedert hij de herberg van den gouden ojevaar verlaten heeft tot zijne terugkomst in jacob van lennep de pleegzoon die plaats aan niemand wie hij ook zijn moge immer met een woord gewag make
de kunstenaar had meesterlijk die uitdrukking van reine kalmte des harten van dankbare tevredenheid en van onwrikbare gelatenheid getroffen welke op het innemend gelaat van vader willem te lezen was en de strenge diepzinnigheid des ondoordringbaren staatmans temperde
gij gaat argumenteeren hernam velasco glimlagchende ik weet dit is de gewoonte der protestanten altijd met den bijbel in de weer te zijn en met de texten te schermen
bijaldien zij hem werden opgelegd de jongeling antwoordde bereid te zijn zich te verbinden dat hij nieis van al hetgeen hij gezien of gehoord had zoude verhalen ten ware zijn plicht of de wettige landsoverheid hem daartoe last gaven
eene doodsche stilte heerschte door geheel het gesticht en nog hadden de beide vrienden geen gerucht gehoord dat hun een schijn van redding aankondigde verscheidene minuten verliepen er nog liet zich niets hooren een kwartier alles was stil als in het graf
onder t gaan over de breede heiden die zich ten noordoosten van het dorp sonheuvel bevinden met zijn trouwen veltman weder huiswaart het was een dier schoone herfstavonden waarin de hemel met zulke heerlijke schakeeringen van goud en purperrood ontgloeid is
een beste jonker voegde gheryt maessen er bij zoo gul en goedhartig ik loof nooit dat hij eenig kwaôd opzet teugen den heer baron in t zin had
ik wist niet zeide ulrica dat ued zulk een liefhebber was van het kegelspel ued begrijpt mij niet of liever ued verkiest mij niet te begrijpen
de oude vrouw meldde nu dat alles op het jacob van lennep de pleegzoon bovenkamertje in orde was waarop gheryt de lamp uit hare hand nemende zijnen gast voorlichtte en naar deszelfs
ziet met oogluiking aan wat zij beletten konde is minder ijverig in het vastzetten en verbannen laat zorgeloos hare gevangenen ontsnappen en draalt in hen te achterhalen
verzonken in aandacht en verrukking gevoelde hij zich zonder zelf de reden te kunnen bevroeden diep bewogen en wischte eene traan uit het oog
dien hij met zijnen meester op den weg naar leyden eens had ontmoet en met wien hij kort daarna slaags geweest was stil vervolgde de vrouw velasco ontwaakt en zoo hij u hier vond