AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en nu meende ik ware het best ued vooraf te waarschuwen van het voorgevallene ten einde ued in staat te stellen van naar bevind van zaken te handelen het is waar zeide ik na eenig stilzwijgen
ik zou die snaar maar niet aanroeren zeide mijn moeder het hoofd schuddende ik vrees dat de heer blaek al wel uit zichzelven de opmerking zal maken dat die liefde al vrij spoedig is opgekomen
dat is zeker ongelukkig zeide ik maar wij kunnen toch niet hier blijven en ik geloof zelfs dat eenige beweging goed zal doen aan de dames en de slechte gevolgen voorkomen die koude en
nu vervoegde zich heynsz bij mij en ik vroeg hem in stilte hoe hij te weten was gekomen dat de heer van lintz zich op het deensche vaartuig bevond het geval had zich gelijk hij verhaalde op de navolgende wijze toegedragen
eindelijk maakte ik het zoo bont dat zij den arm van suzanna nam en vooruitholde bewerende niet meer naar mij te willen luisteren ik was zelf bang wellicht te ver te zijn gegaan en bleef dus een wijl met tante achter aan wie ik zoowel bijwijze van gesprek als uit nieuwsgierigheid de vraag deed of de oude martha niet vroeger tuinvrouw op heizicht geweest was
ik ben u dankbaar voor de genomene moeite maar toch ongaarne zoude ik zien dat hij mij voor een lafbek hield hoor mijnheer huyck doe wat gij wilt op een andere plaats dat kan ik niet verhinderen maar te mijnen huize zal zoo ik helpen kan uws vaders zoon niet betrokken worden in eenige querelles voelt ued wat behoeft dat tumult
waar de man van heeft moeten houden een maand lang het bed die zaak is geäpaiseerd omdat het waren jongelieden van den fatsoenlijksten stand en dat een van hen is geweest royaal genoeg om te geven een goede som gelds
een jong gezel die deftig gekleed gaat en geen handwerk uitoefent zeide tante het hoofd schuddende ik hoop maar dat daar niets achter schuilt ja in dat geval wil ik ereis zeggen zeide roggeveld eenigszins onthutst as er ietwes after school had ie gauw bij mij afedaan
gij spreekt raadsels hernam ik en wekt mijn nieuwsgierigheid op wat is er dan gebeurd en welk onrecht is er hersteld in allen gevalle is het buiten mijn toedoen geschied
maar hij zonder mij te antwoorden zette de kaars op de tafel en een stoel nemende plaatste hij zich aan het hoofdeneind van mijn bed toen bemerkte ik eerst dat hij een slaapwandelaar was
monsieur snijders zijt gij bij den notaris bouvelt geweest en hoe luidde de boodschap ja mijnheer antwoordde de kantoorbediende en het briefje was meer geruststellend de patiënt heeft een redelijken nacht gehad en bevindt zich iets beter
mijnheer ik weet niet maar het schijnt of ik een verhoor moet ondergaan zeide zij kennelijk ontevreden ik begon te begrijpen dat zij toch niet voor de reden van de verandering in haar gedrag te mijwaart zou uitkomen
dat ik geen woord meer kon uitbrengen en werktuiglijk mij op weg begaf in den trein die nu met den gekwetste en den doode langzaam naar het dorp trok acht en dertigste hoofdstuk
zich beurtelings uitzette om hop hop te roepen en dan weder een min schellen toon aansloeg en een onderhoud scheen voort te zetten met iemand die haar vergezelde wij stonden op ofschoon slechts langzaam want ik geloof dat geen van ons tevreden was van in zijn mijmeringen gestoord te worden
n zeide hij terwijl zijn stijl en tongval den hollander verrieden die reeds jong zijn land verlaten hebbende de taal zijner ouderen wel niet geheel verleerd heeft maar toch somtijds moeite heeft het rechte woord te vinden en den volzin behoorlijk te rangschikken
hoe riep ik gij die hier den drossaard vertegenwoordigt zoudt u kanten tegen een edict der staten waarbij een middeleeuwsche vexatio paal en perk gesteld is
janke sikkes was met het vaarwater bekend sedert zijn geboorte af en aangevuurd door de hoop op een goede belooning deed hij zijn uiterste best om ons op de spoedigst mogelijke wijze naar ons bestemmingsoord te voeren
gij vraagt mij meer dan ik u zeggen kan antwoordde mijn vader ik ben ambtshalve genoeg gedwongen om in de geheimen van anderen te dringen zoodat ik mij daar uit nieuwsgierigheid zelden over bekommer
de drie dames zeiden niets henriëtte en suzanna hielden tante omvat en alle drie schenen in stille eerbiedige overpeinzing verzonken wat reynhove betrof zijn blijdschap was de luidruchtigste
aan de vereischte bijzonderheden ontbreken moge welke hem in staat kunnen stellen alles als naar t leven af te beelden wil ik hier de beschrijving bijvoegen van de drie personen door welke ons tête a tête zoo onverwachts gestoord werd
hij had namelijk van heynsz wiens op last mijns vaders in t werk gestelde nasporingen eindelijk van uitwerking geweest waren het bericht bekomen dat zijn dochter klaartje na lang her en derwaarts te hebben rondgezworven eindelijk was te land gekomen te harlingen en aldaar als meid diende in een kroeg
trok ik tegen zes uren naar den beurtman het was nog vroeg toen ik aankwam en er bevonden zich nog maar weinige passagiers aan boord doch wier getal van lieverlede aangroeide eindelijk ging de bel welke de leuteraars en achterblijvers waarschuwen moest dat het vertrek ophanden was
ik was niet te huis en dacht toen ik vernam wat er had plaats gehad het ware best dergelijke gevalletjes waar jongelieden van de eerste familiën in betrokken zijn maar niet te fijn uit te pluizen
ik had een pressentiment dat wij er wel zouden afkomen en dacht daardoor zeer weinig aan die zaken waarover ik had moeten denken gelijk mejuffrouw mij zeer juist doet inzien ik schaam mij wel een weinig dat te avoueeren maar ik begeer geene louanges die mij niet toekomen
het is toch zonde en jammer zeide hij te moeten aftrekken zoolang er nog zulke goede wijn in de flesch is ik zag hem aan de oogen puilden hem uit het hoofd en een misstap dien hij op dat oogenblik deed en waardoor hij bijkans tegen mij aantuimelde deed mij overtuigend zien dat hij dronken was althans door den plotselingen overgang uit den warmen koepel in de lucht bevangen geraakt
het hek werd ontsloten en terwijl wij ons ongeval in korte bewoordingen aan roggeveld mededeelden bracht deze ons naar zijn woning ik laat aan mijn lezers over zich de uitroepen voor te stellen van wel kijk ereis heere bewaar ons lieve tijd wel jemenie
de jonge dames ook nog iets te gelasten ik bekwam in het eerst geen antwoord maar er was eenige beweging en een dof gemompel achter de bedgordijnen ik stond zelf eenigszins verlegen niet wetende of ik gaan of blijven zoude
en of er niets aan de rijtuigen haperde en of de zadelmaker de kussens der zittingen nieuw opgevuld en de nieuwe zweepen had gezonden en of het galon om de hoeden der koetsiers en der palfreniers was vernieuwd
daar ligt nu de hyson en souchong in het pakhuis en ik heb niet later dan van morgen een kattebelletje ontvangen van schipper holmfeld die op de ree van t vlie ligt dat hij die met alle gemak bergen kon en ze meenemen naar kopenhagen een gelegenheid zoo schoon als men
op den tijd dat ik hem terugzag kan hij ongeveer zestig jaren oud zijn geweest maar niet tegenstaande zijn jaren en de veelvuldige wederwaardigheden die hij had doorgestaan was hij nog wakker en vlug en men had hem slechts aan te zien om te oordeelen dat hij een dier lieden was welke men om zoo te spreken met stokken moet doodslaan
het is zoo waar ik leve de heer lodewijk blaek zeide helding misschien zocht hij mij en heeft hij zich eene verdieping vergist stil zeide ik met drift terwijl ik aandachtig luisterde ik hoorde een vrouwenstem welke ik verre was van hier te verwachten met kracht de navolgende woorden zeggen
wat mij betreft ik was zoo uit het veld geslagen dat ik niet wist waarheen te kijken en de zotste figuur mogelijk maakte komaan zeide tante jetje lief nu moet ik u mijn neef ferdinand voorstellen ferdinand mejuffrouw blaek
dit gezegde was niet beleefd maar het scheen hem echter tevreden te stellen en hij sprak niet weder tot wij de deur van de herberg genaderd waren toen zeide hij terwijl hij mij de hand op den schouder legde op een plechtigen toon
helding de anders zoo kruipende vreesachtige afhankelijke slaaf van de grillen zijner meerderen dwong thans met het hoofd omhoog den arm gebiedend uitgestrekt zijn voormaligen patroon hem te volgen
ween niet sander het is zoo beter toen ik op uw verzoek harlingen verliet was ik nog loszinnig en dacht alleen om het geluk van weer met u te zijn
kom eens hier goede vriend riep ik gij kunt een goede fooi verdienen zoo gij ons helpen wilt het woord fooi maakte blijkbaar indruk de persoon kwam naar buiten en ofschoon wij hem door de duisternis weder uit het oog verloren hoorden wij aan het geklos zijner klompen dat hij ons naderde
met de schuiten van utrecht hier zweeg mijn vader een oogenblik en scheen met zijn potlood eenige namen aan te schrappen als van personen die hij der bewaking aanbeval met de schuit van weesp twee officieren van t oranje regiment twee deserteurs uit hanover
hebt afgedaan ik wil u niet langer ophouden neen mijn vader riep ik uit oprijzende en hem de hand drukkende die hij niet gaf noch terugtrok maar bewegingloos in de mijne liet zoo kunnen wij niet scheiden ik moet ten minste de hoop medenemen dat ued eenmaal mijn gedrag beter beoordeelen zult
en eindelijk dat hij verscheidene talen sprak en een beroep dreef hetwelk hij oogenschijnlijk kon blijven uitoefenen en t geen hem overal den toegang bezorgde het akkoord was spoedig gemaakt want behalve dat de bezoldiging niet gering was gevoelde heynsz in zich juist die hoedanigheden leven welke hem voor het aangeboden vak geschikt maakten
ik herhaal u zeide ik dat ik niets van ulieder gesprek heb begrepen alleen heeft het mij verwonderd den anders vrij hooghartigen heer blaek zoo beangst te zien nietwaar vroeg van
die bagage zal zeker onderzocht worden vroeg van lintz hem met een doordringenden blik aanziende doch om t even ik verlang er zelfs naar want daardoor zal de wraak volkomen worden die ik van dezen judas nemen moet
terwijl hij aldus zich op een sobere wijs geneerde werd hij voor de derde reize beschuldigd van een misdaad welke hij niet gepleegd had hij had namelijk de vrouw van een juwelier ten haren huize geportretteerd in een kamer waarin zich verscheidene voorwerpen van hooge waarde bevonden
dat is braaf van u gedacht mijnheer reynhove zeide mijn vader en doet u in mijne opinie rijzen ued zal het misschien onbeleefd vinden dat ik u de eerste reis dat ued ons met een bezoek vereert zoo onbewimpeld de waarheid zeg
het was dus met dezen reynszen voornamelijk dat ik over het doel mijner komst zoude moeten spreken terwijl ik mij tevens vleide dat hij beter dan iemand in staat zoude zijn eenig bericht aangaande de dochter van helding te verschaffen
ettelijke honderden van exemplaren in kwarto formaat met fraaie lederen banden en goud op snede onder de vrienden en kennissen van den heer blaek rondgedeeld getuigden hoe treffelijk zich de hofdichter van zijn taak gekweten had
dit gezegd hebbende rees ik op en verliet het vertrek aan de voordeur gekomen zag ik dat amelia mij volgde doe geen moeite zeide ik ik zal er wel uitkomen mijnheer huyck zeide zij met een bevende stem
de bui was nu geheel over en de lucht aangenaam verfrischt door het onweder slechts enkele waterlooze wolkjes dreven nog in het zwerk rond vroolijk zweefden de vogels om mij heen als om de wederverschijning van het zonlicht te begroeten
en hebt gij ook al aan die dwaasheden geloofd vroeg ik welke gronden zou ik kunnen aanvoeren om het tegen te spreken wat deedt gij in dat huis prince quelques raisons que
wat is het toch kinderen vroeg tante die intusschen met martha geredeneerd had op deze wijze krijgen wij geen koffie och t is ferdinand die mij plaagt zeide suzanna men plaagt wie men liefheeft zeide tante
met gelatenheid herhaalde zij oprijzende en de kamer op en neer gaande god is dat een mogelijkheid in mijn toestand o het ergste lot ware minder onlijdelijk dan deze verschrikkelijke onzekerheid en dat is de eenige troost dien gij mij bieden kunt
ik behoef u niet te vertellen zuster zeide mijn vader dat de duivel zich somtijds in een engel des lichts verkleedt om zijn oogmerken te bereiken ik zou u aanraden wat voorzichtig met die lieden te zijn
een niet onbelangrijk schouwspel hebben opgeleverd in de eerste oogenblikken en wel voordat men recht wist hoe men het had heerschte er een soort van verbijstering en waren wij gelijk aan lieden die op een vreemde plaats geslapen hebbende
om gods wille meneer maak mij niet ongelukkig zeide zij met een gesmoorde stem en de handen wringende hij is weer hier wat mompelde ik is hij dan dwaas
de voerman was mij onbekend en kende zelfs volgens zijn voorgeven zijn passagiers niet die hem niet aan een huis of plaats maar midden op weg hadden verlaten al overpeinzende wat mij te doen stond opende ik onder het voortwandelen de beurs ten einde te onderzoeken of zich daar ook iets in bevond hetwelk mij eenig licht zou kunnen verschaffen
zouden wij niet inmiddels naar de herberg gaan vroeg ik aan heynsz wij hebben hier zoveel bekijks deze voorslag werd te gereeder door dezen aangenomen daar hij de overheid van terschelling toch verwittigen wilde van het op haar grondgebied gedaan arrest en terwijl een paar dienaars met de sloep naar den hoeker voeren om de bagage te halen begaven wij ons naar den herberg
wat meent gij toch vroeg heynsz acht gij het noodig te roepen bijeen een schepensbank om te beslissen een zaak zoo eenvoudig als deze gij ziet immers mijn orders die zijn duidelijk en peremptoir gij kunt lezen hoop ik
hier viel niets op te antwoorden ik groette verwijderde mij met een beklemd hart en ging naar het kantoor aha zeide de heer van baalen zoodra hij mij gewaarwerd
aldaar wisten zijn breede schouderen zijn kloeke gedaante en blozende wangen aan welke begaafdheden de fraai gegalonneerde rok voorzeker niet weinig luister bijzette het hart te winnen der dienstmaagd uit de herberg waar de gezant zijn intrek had en welke aannam onzen borst fransch te leeren spreken
god weet dat dit de laatste mijner gedachten zoude zijn en ik verwerp alle dergelijke uitleggingen mijner woorden maar ik bedrieg mij niet er is iets voorgevallen men heeft mij bij u in een kwaad daglicht doen voorkomen
en raakt men in dat gindsche vaarwater maar eenmaal grond dan is het zie er van af en wij mogen nog onzen lieven heer wel danken dat er niemand bij omgekomen is als twee geiten die verzopen zijn ondertusschen patroon t is mij lief je wel te zien
mijn toestand was met dat alles kwellend ik begreep dat eenmaal mijn geheim zoude moeten uitkomen dat dan wellicht het crimen reticentiae mij ten laste zou gelegd worden dat bovendien mijn vader zelf beticht zoude kunnen worden der zake niet onkundig te zijn geweest
kent gij den kleêrmaker melisz ter wiens rekwisitie hij vervolgd is vroeg mijn vader of ik hem ken ik heb geschilderd het portret van hem zijn vrouw en zijn dochter t was jammer van de schoone coleuren besteed aan die leelijke bakkes
ongetwijfeld dacht ik was zij mijn gezelschap lang reeds moede en blijde daarvan eindelijk ontslagen te worden ongetwijfeld had ik het onderhoud dat zij wel met mij heeft willen voeren alleen te danken aan het slechte weer dat haar dwong met mij te blijven aan haar beleefdheid en aan haar vriendschap voor mijn zuster en geenszins aan eenig behagen dat zij er in schepte
hoe ik hen ken vroeg zij heb ik den jonker niet an men aigen borst evoed en toen kapitein reefzeil op s gravenland weunde was het toen niet bij mijn an huis dat hij altijd met keetje reefzeil dat zoete hartje spreken kwam maar kom an ik mot het theewater buiten brengen
ik vond echter beter ook dit punt te laten rusten en na een haastig ontbijt gebruikt te hebben spoedde ik mij naar stal zadelde den bruin en draafde de heide over en den weg op naar de mij te welbekende boerderij
het was de oude heer blaek inderdaad en wat kwam die u vertellen daarnaar was ik niet minder nieuwsgierig dan gij mijn god mijnheer blaek wat is er gebeurd vroeg ik
een compliment waar schier alle lieden van die klasse gewoon zijn hunne meesters op te vergasten als ware het de uitgezochtste vleierij mij herkennende geraakte zij min of meer in verlegenheid en zocht mijn blik te vermijden
daar deze niet was komen opdagen en de schipper verklaarde dat de gehuurde roef ledig gebleven was kwam de onderschout alsnu eenvoudig verslag geven van het mislukken der hem opgedragen commissie en de zaak liep voor t oogenblik af met een schrobbeering die simon ontving omdat hij zich had laten verschalken
de spreker trad binnen en tot mijn spijt herkende ik in hem niemand anders dan amelia's vader met zijn scharlaken rok en zijn bril hij herkende mij insgelijks gelijk ik uit een schier onmerkbaar gefronsel zijner wenkbrauwen opmaakte
die op het geroep het blonde hoofdje had omgewend en zoodra zij de aankomenden herkende met neergeslagen oogen en bloedroode wangen als op haar plaats genageld bleef staan gelijk iemand die op een schuldige daad wordt betrapt
onmogelijk riep ik uit geheel ternedergeslagen door deze mededeeling t is stellig waar de jonge lieden beminnen elkander en ik verlang niets zoozeer als hun beider geluk geloof mij mijn waarde heer huyck stel die neiging uit uw hoofd er zijn genoeg schoone meisjes in onze nederlanden en die beter door de fortuin bedeeld zijn dan mijn nicht
wel kaik ze kosten het iene doen en het aêre niet laten zeide roggeveld maer ik wou toch wel ereis weten in dat geval wat er aan zoo'n huisje meer te zien is
zoo hij al eens recht heeft op zooveel zeide ik want er is hier minder quaestie van geredde dan wel van geborgen goederen daar gij met de equipage bijna alles gedaan hebt intusschen indien het daarmede gedaan ware het is ons veel waard ons goed terug te bekomen
wij begonnen dus allen eenparig mede te schreeuwen elk zijn best en de honden des te harder te blaffen alsof wij wedijverden wie hei meeste leven kon maken en het was een geweld dat men op een uur afstands had kunnen hooren
mijne kennis aan hem is niet van een oude dagteekening zeide ik hij kan echter gerust zijn wat mij betreft ik zal hem niet verraden en ook niet ongevraagd van uw bezoek spreken indien ued dit eenige gerustheid kan verschaffen
ik beklaag u zeide ik ook u sander gerritsz maar vervolgde ik laatstgemelde ter zijde trekkende wees voorzichtig want ook uw eigen leven loopt gevaar heynsz en zijn dienaars bevinden zich hiernaast hij zag mij aan met een verwilderden blik die mij nauwelijks deed gelooven dat hij mij verstaan had
wel t is ook juist mijn mond dien ik gebruiken wil zeide ik haar kussende och jetje help mij toch zeide suzanna gij blijft daar maar zitten en trekt u het lot niet aan van uw mishandelde vriendin
en schoon eenigszins brommende en schoorvoetende trokken zij langs verschillende kanten het bosch in en weldra uit ons gezicht is er nog iets van uw dienst kapitein vroeg de roover zoodra zij vertrokken waren den vreemdeling beleefd naderende deze vergenoegde zich met van neen te schudden
de vermoedens stegen bij verdere nasporing tot zekerheid en nu had lodewijk die zich waarschijnlijk op deze wijze op van lintz en amelia wilde wreken zijn jacht aan heynsz aangeboden ten einde daarmede den vluchteling
de hemel geve zeide amelia dat deze ontmoeting geene onaangename gevolgen voor u hebbe dat ware van weinig aanbelang zeide ik maar zij kan de aandacht der justitie trekken en zoo blaek om zich te wreken een beklag inlevert vrees ik dat ued wellicht niet langer hier veilig zult zijn
doch hier zijn nog meer stukken alle van bekende en nog levende personen als hier is de attestatie van schipper slingertouw met wien ik als halfwassen brasem drie reizen naar de oost heb gedaan
te amsterdam gekomen vond hij zijn ouders overleden en de herberg in andere handen hij zette zich hierop in den haag neder en vatte het schildersberoep weder bij de hand maar de jaren van studie en genie waren intusschen jammerlijk vervlogen
mijn vader zag mij lang en scherp in t gezicht maar omtrent dit punt althans was mijn geweten zuiver en wist ik dat ik naar behooren handelde en de oogen niet behoefde neder te slaan na een langdurig stilzwijgen hervatte hij
ik wenschte dat die heer van lintz of van talavera zooals hij heeten mag op den heeten rooster zat dat juist niet zeide ik ik ware dubbel tevreden zoo hij maar staatsminister in spanje gebleven ware zoodat ik nooit van den man gehoord had als uit de couranten
je moet niet denken dat jij alleen recht heit om die geeltjes bij moeder kee te gaan verzwendelen ik heb ze al zoo noodig als jij ik was staande deze redeneering van andries met hem vooruitgewandeld maar hield hem niettemin in het oog gereed hem voor te komen bij de minste verdachte beweging die hij maakte
karel de speelman die hem assistentie heeft gegeven in het uitsnijden der glasruiten en het goed op straat heeft aangenomen is de man die hem heeft verklapt ik geloof dat zoo abramsz bij het deelen als een bonnette dief had gehandeld de speelman wel zou gehouden hebben den mond
maar dat daargelaten ik moet zwichten hier is mijn degen monsieur heynsz waar is het uw plan mij heen te voeren ik wensche vooraf nog mijn dochter eens te spreken en afscheid van haar te nemen
gelukkig kende de poëet mijn avonturen van woensdag avond niet anders had hij den heer bos als minos amelia als de verlatene ariadne en andries als den minotaurus kunnen laten optreden
ik herinner mij niets van uwe waarschuwingen tante lief niet weet gij ons gesprek niet meer op het strand eer wij lodewijk blaek ontmoetten toen zeide ik immers reeds zet dat uit uwe gedachten maar goeden raad vergeet men gauw
ik spreek niet van het bewaren mijner geheimen ik vraag wat uw bezoek op een zoo ongelegen uur wat de juweelen te beduiden hebben die ik op de tafel zie de heer huyck is onschuldig mijn vader zeide amelia eer ik antwoorden kon hij is hier op mijn verzoek gekomen hij heeft met deze juweelen niets te maken
ik weet niet zeide mijn vader of het juist veel voor het oordeel van de juffer bewijst dat zij haar jawoord zoo spoedig aan dien sinjeur gegeven heeft foei willem zeide mijn moeder hoe kunt gij zoo iets zeggen
eindelijk werd er een deur in de boerenwoning ontsloten en zagen wij licht door de opening schemeren wij zwegen allen als door een gelijktijdig gevoel van hoop en verwachting overvallen
toen ik op heizicht afscheid van u nam streelde ik mij met de gedachte dat ued mijn oprechte liefde niet hadt versmaad deze gedachte maakte mijn hoogste geluk uit en deed mij ook het antwoord van den heer blaek met meer gelatenheid dragen
want op den afstand waarop wij ons bevonden leverden zij die buiten stonden vooral de dames die zooals ik vroeger verhaald heb tafellakens hadden omgeslagen bij het twijfelachtige licht der lantaren een vrij kluchtige vertooning op en de schrik van kees kwam mij vrij natuurlijk en verschoonhaar voor
de henker hale die nauwgezetheid zeide sander op de lippen bijtende de man wien ik dat sommetje afhandig heb gemaakt was een vreemdeling die wellicht te moskou of te weenen te huis behoort en wien ik het niet kan terugzenden
het schijnt een aardig gebouwd vaartuig zeide ik zeker gaat het er goed door o het moet een eerste snelzeiler zijn althans volgens het zeggen van lodewijk hoe zijt gij er zelve nooit op geweest of houdt gij niet van zeilen hij heeft mij nooit verzocht om mede te gaan
hebt gij een oogenblik tijd voor mij vroeg zij met een gesmoorde eenigszins bevende stem kan ik u van dienst zijn stamelde ik insgelijks onthutst en kwalijk tevreden van opnieuw in hare zaken bemoeid te worden
neen dat geloof ik ook zeide suzanna dat kan tante niet tegenspreken hoe heb ik het met u santje zeide tante wat weet gij van koeien af ik weet alleen dat de man letterlijk gelijk heeft zeide suzanna want in uw heele land staan geen koeien zij staan alle in t water
de hemel beware ons zeide tante ik hoop niet dat hij overboord is gevallen weinstübe werd overal gezocht doch vruchteloos nergens noch in de kajuit noch in t vooronder was hij te ontdekken
nu zult gij allen de waarheid hooren riep ik verheugd uit blaek om s hemels wil zeg ons wie was uw moordenaar de gewonde zag mij een poos sprakeloos aan als wilde hij zich bedenken terwijl zich de omstanders in gespannen verwachting om ons heen drongen ten einde de woorden van zijn lippen op te vangen
wie is daar riep ik zonder in de duisternis eenig voorwerp te kunnen onderscheiden klaas licht eens bij hier in de buurt is iemand die angstig kermt god beware ons riep klaas die niet geheel vrij was van bijgeloovige denkbeelden als het de geest maar niet is van dien armen mof
ik begrijp zeer goed waaraan die abuizen moeten worden toegeschreven zeide van baalen gedurende de ziekte van den notaris heeft zijn eerste klerk die stukken gesteld en bouvelt te zwak van hoofd om dat alles over te lezen heeft maar op goed geloof geteekend intusschen moet dit geredresseerd en wel spoedig want pulver wacht er op en kan zonder dat niet vertrekken
zoodat ons middagmaal zonder de kinderen die nu en dan hun stem verhieven veel op een trappisten vergadering zoude geleken hebben zoodra het nagebed was gedaan rees mijn vader op en zeide tot mij dat het hem aangenaam zoude zijn mij een oogenblik te spreken indien namelijk mijn
hadden ongeveer een kwartieruurs voortgesukkeld en ik bemerkte dat tante hoe goed zij zich ook poogde te houden hoe langer hoe minder in staat was om voort te gaan en al zwaarder op mijn arm leunde zij was uitgeput van angst en vermoeidheid en liep slechts werktuiglijk voort
ik rukte hem het hemd open zag dat hij een diepe wond in de borst had en hield er mijn zakdoek voor om de bloedvloeiing zoo mogelijk te stelpen wat sander betrof hij was reeds koud en had blijkbaar den adem uitgeblazen het bebloede mes waarmede hij zijne weerpartij waarschijnlijk verwond had was aan zijn hand ontvallen
zoo jou me niet elooven wilt zeide eindelijk de waard terwijl hij op een der lieden wees die in zijn voorhuis onder hun gelag bijeenzaten daar zit janke sikkes die heeft hen zelf met zijn schuit weg
ga gerust uw gang zeide mijn vader gij kent mijn zoon welk nieuws is er heynsz nam zijn boekje en begon te lezen n de zielverkoopers op den zeedijk hebben opgelicht twee knapen die bezopen kwamen uit een nachthuis het zijn lichtmissen daar niets aan is bedorven en die geteekend zijn met een zwarte kool
inderdaad zeide henriëtte nu gij t zegt herinner ik mij ook hem te hebben opgemerkt hij scheen zeer getroffen door de predikatie gekheid hernam suzanna hij huilde van verdriet bij de gedachte dat hij bij gebrek aan contanten al de kermisvermaken zou moeten missen welke dominee zoo treffend afschilderde
helding was mij intusschen ontsnapt maar nauwelijks was hij met vrouw reynszen de deur uit of ik volgde hen stootte sander naar binnen sloeg de deur dicht en schoof er den grendel op waarna ik mij in de herberg spoedde
naar de hoeve herhaalde ik met een gevoel van onaangename teleurstelling ja neef hervatte zij zonder zulks te bemerken gij kunt het bruine sjeespaard nemen dat is à deux mains ik zou u wel laten brengen maar ik kan niemand missen
waart zeker bang voerde lodewijk blaek mij spottende te gemoet dat het dak lekte en dat gij slechts onder de tafel tegen den regen beveiligd zoudt zijn ik raapte deze kluw op die de juffer had laten vallen zeide ik zoo bedaard mogelijk en reikte meteen het garen aan mijn bekoorlijke gastvrouw toe die het met een beleefde nijging aannam
dien simon gelukkig kent hij u niet en weet alleen dat gij met mij hier gekomen zijt hij heeft u niet met uw vader gezien ach gij zoekt mij gerust te stellen zeide zij het hoofd schuddende maar luister verder
behelzende hoe suzanna en ferdinand harrewarren en hoe de laatste in een welkomstdicht verheerlijkt wordt ferdinand zeide mijn zuster suzanna toen zij zich den volgenden morgen alleen bij mij op mijn kamer bevond waar zij mij hielp mijn kleedingstukken en linnengoed in de kasten te schikken
sander zag waarschijnlijk dat alleen onbeschaamdheid hem uit dezen pas kon redden hij draaide zich aan de voordeur om trad met een vasten stap naar pulver toe en zag hem stijf in t gezicht
gij hebt u willen wreken ik ken dat gevoel ik heb het ook eenmaal en te vreeselijk ingewilligd dit gezegd hebbende trad hij terug en bleef in sombere gepeinzen staan helding drukte den lijder zwijgend de hand maar was buiten staat zijn vol gemoed uit te storten
welaan zeide de heer bos terwijl hij plaats nam ik luister het zou mij al te veel kosten mijn achting en liefde te moeten verliezen voor het eenige voorwerp dat mij nog aan het leven hechtte
gij deedt beter zeide ik uw geheele professie te verlaten welke u toch nooit tot een gelukkig einde brengen zal helaas mijnheer hernam hij met een treurigen blik en een diepe zucht
ik had mij voorzichtigheidshalve niet in den twist gemengd maar deze persoonlijke beleediging begreep ik niet voorbij te kunnen laten gaan mijnheer blaek zeide ik ik heb tot nog toe gezwegen maar ik moet u zeggen dat gij hier een ellendige rol speelt
zeide doedes naderende en zijn patiënt den pols voelende zwak lassitudo niet allen hier blijven heengaan hm wel ja
en met de kroon vercieren welke hij slechts eenen zomer gevoerd had ma foi hernam heynsz indien zijn crediteuren hem laten plakken zij zullen lang wachten eer zij blaauw tellen hunne vingers aan zijn geld en het zal hen wel verveelen hem te geven de kost ik weet de science certaine dat hij kaal is als de oude heer job
een en dertigste hoofdstuk waarin het gedrag van mejuffrouw blaek ten opzichte van ferdinand wordt verklaard en de vader van amelia weder op de proppen komt na het middagmaal riep ik suzanna ter zijde wel vroeg ik zijt gij iets te weten gekomen
hoe zijt gij het riep lodewijk toen hij dichterbij gekomen ons herkende zoo het is dan geen bezoek dat gij ons kwaamt geven vroeg henriëtte wij hadden dames gezien antwoordde lodewijk en kwamen hooren of zij ook lust hadden eens aan boord te komen
dit zeggende pakte hij mede een been van helding aan doch ik bemerkte dadelijk dat zijne hulp ons weinig baten zoude want hij waggelde zelf en had allen schijn van onder den invloed van den wijn te handelen
gij weet dat gij mij nog rekenschap schuldig zijt wegens een gezegde dat gij u gistermorgen hebt laten ontvallen santje zeide ik terwijl ik haar een zijden vest overreikte gij weet dat ik nog de vierschaar over u moet spannen wegens een misdrijf door u begaan
ondanks de kwellingen die mij bezig hielden kon ik niet nalaten een onaangename gewaarwording te gevoelen bij de gedachte dat gewone zielverkoopers streng gestraft werden terwijl de menschenroof voor rekening der compagnie gepleegd onverhinderd zijn gang mocht gaan
och ja zuchtte helding op het kerkhof ligt hij naast mijn arm kind verleden maandag heb ik hen beiden ter aarde besteld zij zijn in den dood vereenigd die levend van elkaar gescheiden waren
wij vonden bij het inkomen de zieke in een vrij zindelijke bedstede gelegen voor welke iemand gezeten was met den rug naar ons toegekeerd die haar hand in de zijne hield terwijl hij voorovergebukt met het hoofd op de andere hand leunde
ik keerde naar de herberg en schreef den brief dien ik sander beloofd had waarna ik mij ter rust begaf met last dat men niet verzuimen zou mij te wekken den volgenden morgen was ik dan ook vroegtijdig op de been en de aanbiedingen afslaande van pulver en van helding die mij vergezellen wilden begaf ik mij naar de bestemde plaats
nauwelijks waren wij op de pijpenmarkt of hij ving het gesprek aan door mij met warmte te danken voor hetgeen ik ten zijnen behoeve gedaan had gij meent mijn voorspraak bij den heer van baalen zeide ik maar lieve vriend daarvoor hebt gij mij gisteren immers reeds aan de beurs uw dank
wanneer men de vermoeide oogen van daar afwendde kon men die binnenwaarts laten uitrusten op het hooge dennenbosch dat aan den voet van het bergje begon en waar onderscheidene paden en watertjes op een schilderachtige wijze doorheen kronkelden
reynhove nam nu helding bij den anderen arm en op die wijze gelukte het ons hem tot in de poort te krijgen op het haarlemmerplein gekomen bestelden wij een slede en pakten onzen maat die zoo gedwee als een schaap was en nergens meer besef van had daarin terwijl wij gearmd naast het voertuig voort bleven wandelen ik vroeg aan reynhove hoe het met zijn paard gesteld was
weet je of aigenlijk men vrouw dan wil ik ereis zeggen dan verkoft ik het gauw in dat geval en gij zoudt gelijk hebben zeide tante maar die menschen te zaandam hebben ook gelijk daar zij meer verdienen met het huisje te laten zien dan er huur van te trekken
dat mij zegt dat het met mij niet lang meer zal duren o wie had mij ooit dien onverdienden zegen durven voorspellen dat ik nog voor mijn dood mijn vader zou terugzien en dat hij zich mijner ontfermen zou helaas vervolgde zij hem beschouwende
ik ben recht verheugd zeide zij op een haastigen toon dat ik u nog aantref ik had al een poos op de trap vertoefd en vreesde zoo dat er een ander kwame en ik moet u zoo noodwendig spreken ik heb hier toch niemand buiten u in de geheele stad waar ik op vertrouwen kan
ik geloof dat ik mijn vaderland daarom even liefheb al ga ik nu en dan eens naar de walekerk waar zulk een onstichtelijk gedrang niet is als in onze kerken neen maar integendeel een zeer stichtelijk gesprek bij het uitgaan over alles behalve de preek
maar papa zeide amelia al misleidt gij heynsz zijt gij niet beducht dat er hier te amsterdam nog vele lieden zijn die u herkennen zullen en wie zou thans in mij den cadet der marine herkennen die voor vijf en twintig jaren hier over straat slenterde of den galant speelde bij de jonge schoonen
dewijl de koepel wanneer men van den kant van amersfoort kwam voorbij het hek was moest ik den landweg vervolgende dien nogmaals langs gaan toen ik zulks deed lichtte ik beleefdelijk den hoed tot afscheid de heer blaek beantwoordde mijn groet op een koele doch gepaste wijze zijn zoon zag mij aan met een onbeschaamden blik dien ik hem met woeker teruggaf
het was aandoenlijk op te merken hoe hij aan de eene zijde huiverde tegen de ontmoeting en zich schaamde over haar die zijn onberispelijken naam onteerd had en aan de andere zijde verlangde haar terug te zien en kon het zijn weder tot zich te nemen
niet te haastig beste schat hernam mijn vader ik verbuig hem niet tot gastvriend te hebben wanneer wij zoo terstond bijten aan het eerste aas dat hij ons toewerpt dan hebben wij kans dat hij ons niet loslaat maar onze geheele familie lid voor lid bezingt
je wilt met ongebroken lading wegzeilen maar dat gaat zoo niet je zult bijdraaien kameraad of we zullen jou enteren en dit gezegd hebbende floot hij ten tweedenmale de
schrijf dit toe aan mijn post van hoofdschout die mij in de noodzakelijkheid brengt van mij met eens andermans zaken te bemoeien ik schrijf zeide reynhove dit liever toe aan ued belangstellende vriendschap en neem in die suppositie uwe raadgevingen met dankbaarheid aan
zoo onze dichter nooit den top van den helicon bestegen heeft het is niet dat hij de gewoonte mist om te klimmen ik vond eindelijk de deur welke ik zocht en klopte aan
ik zal geduld hebben en de ure des vertrouwens afwachten zeide mijn vader bedaard gij zijt geen kind meer en ik wil u niet tot spreken dwingen wanneer gij beter acht te zwijgen dit slechts wensch ik dat de alwijze uw geest verlichte en u leere wat uw plicht
thans echter vind ik u geheel te mijnen opzichte veranderd en wel gelijk ik van mijn zuster verneem ten gevolge van omtrent mij loopende geruchten welke ued voor waarheid aanneemt
bedenk dat gij moeielijk iets tegen s lands hooge regeering kunt volhouden mij dunkt zeide reynszen die geheel niet van oordeel ontbloot was en als zelf lid van schepensbank begreep zich in de zaak te moeten mengen
ued kon nauwelijks pampus uit zijn toen z ed gestrenge ten gevolge van berichten uit den haag ontvangen mij gelastte u te gaan opzoeken hier is de brief heynsz had dien nauwelijks gelezen of hij riep mij terzijde
daar mijn waarde lezers wellicht niet van deze meening zullen zijn zal ik hun dit onderhoud schenken en evenmin gewag maken van ettelijke bezoeken van goede vrienden en kennissen die mij dien morgen met mijn behoudene aankomst geluk kwamen wenschen
en de ouders nu geheel van inzicht veranderd zagen reeds in t vooruitzicht hun zoon gelijk een tweeden rubbens met goud en ridderkruisen behangen tot hen terugkeeren dan helaas hoe ijdel was deze hoop
met uw verlof edel gestrenge kan ik kwaad denken van een juffer die is vereerd geworden door ued gestrengen zoon met zijn bezoeken en bekend is bij mejuffer uwe zuster en bovendien wat heb ik er mede te maken sedert haar eigen vader gekomen is en mede bij mij inwoont
wat u betreft mijnheer huyck ik ben u ook grooten dank verschuldigd want ik weet het mijn verblijf en dat mijner dochter vooral is u de bron geweest van vele onaangenaamheden ik wenschte ook eenmaal iets voor u te kunnen doen
zijn zoon wierp het hoofd in den nek en trok den neus en de wenkbrauwen naar boven en op de lippen van helding rees een glimlach dien hij zich haastte met de hand te bedekken in de onzekerheid hoe een scherts met dit voorval zou kunnen worden opgenomen
toen was hem een gering deel in de winsten toegekend geworden en weldra bekwam hij als loon voor zijn onvermoeiden arbeid de teekening per procuratie van deze had hij zich bediend om zaken voor zichzelven te beginnen
welnu wat zeggen de jonge dames er van vroeg tante ik ben wit papier ik vleide mij dat zij bedanken zouden maar het scheen dat beiden een groot verlangen hadden om het jacht te zien een begeerte die ik toen allerbespottelijkst vond
ziehier de stukken gij die gestudeerd hebt zult mij wel kunnen zeggen of ik gelijk heb dat is nog niet zeker antwoordde ik want tusschen theoretische en practische kennis bestaat een groot verschil een rechtsgeleerde al is hij een bijnckershoeck zal somtijds in dergelijke stukken een flater over t hoofd zien die een kantoorklerk ontdekken zal
foei santje wat zijn dat voor malle gezegden vroeg mijn moeder die de geschiedenis van egeus en theseus niet volkomen helder voor den geest had wel laat frits u die historie eens verhalen zeide mijn vader age
toen z ed gestr dit hoorde gelastte hij dat de heer lodewijk die mede ontboden was en in een ander vertrek toefde zou worden binnengeroepen hij kwam en stond eenigszins beteuterd geloof ik van mij en jaspersz daar te zien
zoo waar god leeft gheen dijt rijk hik eb nog gheen andgift gead van dhaag geen dijt rijk zoowaar zei je ghezond blijven gij hier simon riep ik den man herkennende wat komt gij hier zoeken en waar is de negotie
mijn goede vader dacht weinig dat de persoon die in staat was hem de meest voldoende narichten te geven zich als derde in het vertrek bevond het gehoorde had mij intusschen zoo sterk aangegrepen dat ik geen acht meer kon geven op het laatste gedeelte van het onderhoud tusschen mijn vader en heynsz hetwelk over voor mij onverschillige zaken liep en slechts korten tijd duurde
mij minder vriendelijk behandelt dan toen ik mij op guldenhof bevond ued kan het oogmerk niet hebben om mij te beleedigen zeide zij mij ernstig aanziende
want daartegen kan een vader toch zoo niet waken als een moeder doet och het is misschien grootendeels ook mijne schuld omdat ik het kind niet genoeg heb gadegeslagen of te mal met haar geweest ben ik had haar zoo lief en als ik haar maar eens weer bij mij heb en zij berouw toont dan zal zich alles wel weer schikken en wij zullen nog blijde dagen samen beleven
misschien was zij werkelijk den vreemdeling genegen en had zij de ongelukkige neiging die zij in holland had opgevat overwonnen welke haar handelingen bestuurde meer dan de woorden van het verhaal doen vermoeden
binnen riep een stem die mij toonde dat ik te recht was ik trad in het was een achterkamertje met één raam waarvan de ruiten voor de helft gebroken waren de vloer was met roode tichelsteenen belegd hetgeen in heete zomerdagen zeer frisch maar s winters wat koud moet geweest zijn
doch de huisheer was uit en daar de meid natuurlijk geen kans zag om helding die gevoelloos als een blok in de slede lag naar de derde verdieping te sjouwen zagen wij ons wel genoodzaakt deze taak zelven te aanvaarden
t is jammer jetje dat wij in een rijtuig zitten zeide suzanna anders zoudt gij zeker opstaan en nijgen om voor zulk een fraai compliment te bedanken o ik weet bij ondervinding dat mijnheer zeer mooie complimenten kan maken antwoordde henriëtte den toon van terughouding hernemende die mij zoozeer griefde
hoe zegende ik het geluk een moeder te bezitten want men gevoelt het het was voor haar dat ik in de eerste plaats mijn hart wenschte te ontboezemen zij dit wist ik zou mij met verschoonende deelneming aanhooren zij zou wat in mijn hart omging op rechten prijs stellen
men had fraaie rijtuigen maar de paneelen moesten met de wapens des eigenaars en met keurig schilderwerk prijken men had sierlijk aangelegde lusthoven maar dit moest een ieder weten en daarom moesten die in een deftig dicht gelijk men t noemde bezongen worden
maar ik wil maar zeggen hij ziet niet graag menschen bij zich hij leeft zoo wat eenigjes met zen nicht en zen zeun en een mild heer dat beloof ik je men zeit zoo ze zullen een paartje worden samen volle neef en volle nicht t is niet zoo as t hoort
van mijn jeugd af had een onverzadelijke dorst naar schatten mij de ziel beheerscht ik zag zooveel rijkdom en weelde om mij heen dat ik het denkbeeld niet verdragen kon voor anderen die mij in stand en geboorte gelijk waren te moeten onderdoen
de heer reynhove merkte suzanna aan kan met recht zeggen dat hij hier is komen aanwaaien vermits hij zonder den storm niet hier zou geweest zijn mejuffrouw drijft er den spot mede zeide reynhove een weinig verlegen
na dezen maatregel van voorzorg zette ik mij aan tafel en begon niet zonder graagte op de mij voorgezette spijzen aan te vallen zoodra echter mijn eerste honger gestild was ging ik met meer bedaardheid te werk ten einde mijn maal ten minste zoo lang te rekken totdat andries de herberg zoude verlaten hebben
hij had het in waarheid slechter kunnen treffen want op guldenhof waren geen kinderen die men te vergezellen had wanneer zij in een bokkenwagentje reden een bezigheid die gewoonlijk anders aan zulke logeergasten werd opgedragen
dat behoeft ook niet helding weet niet mag niet weten van wien dit komt nog eens wat ik u bidden mag bezorg dit aan den goeden man hebt gij geen andere gelegenheid vroeg ik eenigszins bedremmeld want ik hoorde het gezelschap dat door de gang kwam en de stoep aftrad
indien het den zieke niet te veel vermoeide zeide reynszen zou hij wel eenige nadere inlichtingen aan de justitie dienen op te geven dan konnen wij daar acte van opmaken lodewijk knikte met het hoofd ten teeken van goedkeuring en reynszen zich aan een tafel zettende maakte zich gereed zijn verklaring op te teekenen
toen was het of mij een helsche geest influisterde dat ik hem van den moord betichten moest ik voldeed aan die inblazing later deden wraakzucht haat valsche schaamte mij bij mijn verklaring volharden
met deze woorden drukte hij mij nogmaals de hand en vertrok terwijl ik mij zuchtende naar mijn slaapkamer begaf zoo had ik dan voor t eerst mijn ouderen
wees dan verzekerd dat mijne dankbaarheid jegens u zich met meer dan ijdele woorden toonen zal en dat ik u door daden het verdriet zal pogen te vergoeden dat ik u thans onwillig veroorzaakt heb
o zeide reynhove het is zoo gezond als een visch ik laat het uit precautie op stal staan moest hij morgen weer aan den gang hij zou aan de blessen van blaek desnoods een zeshonderd roe vooruit geven want wat die betreft ik geloof niet dat hij er ooit weer mede zal kunnen rijden
zij is de wijde wereld ingegaan en wat is de wijde wereld anders voor een jong meisje als zij was dan de verderfenis doch ik moest daarover niet spreken het is alles wellicht mijn schuld ik had haar beter gade moeten slaan vergeef mij mijnheer het past mij niet u over mijn eigen leed te onderhouden
helaas zeide ik ued heeft te recht opgemerkt dat er iets is hetwelk mij als een pak op het hart ligt ik ben soms afgetrokken verstrooid mijn gangen zoo ued die had doen nasporen zouden wellicht zonderlinge vermoedens bij u hebben doen ontstaan
met deze woorden rees ik op nam mijn afscheid en verliet het huis niet weinig ontevreden over het noodlot dat mij scheen te vervolgen en tegen wil en dank van het eene avontuur in het andere te halen en een rol te doen spelen in allerlei zaken waarmede ik niet verlangde iets te doen te hebben
allen zagen mij aan en mijn vader zelfs met een ernstigen blik ik gevoelde terstond hoe verkeerd ik gedaan had van deze toevallige ontmoeting niet te reppen daar ik nu van achteren den schijn op mij laadde als had ik die opzettelijk verzwegen
hij moet wel schrikkelijk veel geld hebben die oom blaek zeide suzanna althans zijn zoontje maakt nogal vertering zonder dat het hem schijnt te hinderen lodewijk blaek heeft geld van zijn eigen zeide mijn moeder
toen ik binnentrad was mijn moeder bezig mijn vader in t vriendelijke te beknorren dat hij dien vreemden heer bij zijn eerste bezoek zoo de les gelezen had kom kom zeide mijn vader ik zou het niet gedaan hebben indien ik niet de overtuiging bezat dat bij dien knaap een goede grond ligt en dat de kern beter is dan de schil
sander gerritsz riep helding verbaasd uit toen de jongeling hem met een treurigen blik aanzag sander gerritsz herhaalde pulver niet minder verwonderd sandertje wat drommel hier zweeg hij daar ik hem toewenkte dat hij zich niet met de zaak bemoeien zoude
van drie omstandigheden echter moet ik melding maken de eerste was dat de kapitein pulver uitzeilde en mij door zijn vertrek wat meer ruimen tijd liet de tweede dat heynsz wiens betrekking tot de justitie nu door het babbelen van helding spoedig algemeen bekend was geworden en die alzoo niet langer in t geheim van dienst kon zijn
maar ik zal nooit toestemmen in de verplichting om zulke hooge bergloonen te betalen als van ons gevorderd worden noch recognitiegelden die afgeschaft zijn en zoo de strandvonder geen rede verstaat dunkt mij dat gij mijnheer mij recht moet verschaffen en althans niet bij reeds bestaande een nieuwe exactie voegen
misschien zult gij mij ook zoeken wijs te maken dat heynsz u de reis niet betaalt die gij heden doet nou khijk meneer hijk t ishomdat je de zeun van dan oofd hoffiesier bent god zegen hem t is een schraal loon dat hik van eynsz ontvang
en hoe gij haar daaromtrent met mooie praatjes gepaaid had en hoe lodewijk van de trappen gesmeten was en gij zijn knecht belet hadt hem bij te staan en nog heel veel te lang om te vertellen zoodat ik met een mond vol tanden ben blijven zitten en de koets heb verlaten zonder een woord ter uwer verdediging te hebben kunnen uitbrengen
ik moet zeggen neef zeide tante toen ik na den geldzak op mijn kamer gebracht te hebben weder buiten gekomen was die monsieur is lang van stof wat had die met u te verhandelen o heel wat zeide ik meer dan ik thans vertellen kan wie was die heer vroeg suzanna mij dunkt ik heb hem hedenmorgen in de kerk gezien
of ik hem zijne brieven en geschenken terugzend den volgenden dag vind ik die weder op mijne kamer liggen hij moet hier in huis medeplichtigen hebben zie wat hij mij durft zenden dit zeggende rukte zij met drift een lade open en haalde er een fraai garnituur uit hetwelk zij voor mij op tafel
na een stillen wedergroet wendde ik de oogen naar de bedstede des gewonden en ik kon niet nalaten ondanks de redenen van wrevel die ik tegen hem voedde een diep medelijden te gevoelen met den toestand waarin ik hem
hij besloot al bedelende naar parijs te gaan en aldaar te beproeven of hij de familie zijner moeder vinden en door deze in staat gesteld zoude kunnen worden de terugreize naar amsterdam op eene meer behoorlijke wijze voort te zetten
dan ben ik tevreden zeide mijn vader op dit oogenblik werd hard aan de voordeur gebeld en hield er een rijtuig stil is het reeds zoo laat vroeg mijn vader op zijn horloge ziende ja waarlijk nu moet gij voort want ik verwacht een deftig bezoek
en een fourgon nemende reed ik naar s gravenland waar als men denken kan niemand te bed was gegaan ik deelde aan de kamenier de bevelen van tante mede schreef een briefje aan den heer blaek om hem in korte woorden met de toedracht der zaken bekend te maken en begaf mij vervolgens ter ruste
ik weet niet of de heer blaek zich met deze belofte volkomen tevreden stelde doch hij diende er wel genoegen mede te nemen de beide heeren vertrokken en ik zag hen een oogenblik daarna gezamenlijk wegrijden waarheen was mij onbewust
ued heeft te veel goedheid zeide reynhove zijt geassureerd dat ik er met het grootste plaisir van profiteeren zal en mij feliciteer van zoo wèl in eene estimabele familie als deze geaccueilleerd te zijn
mijn moeder zuchtte en mijn vader zeide bij het scheiden ferdinand teleurgestelde liefde kan somtijds tot dwaze stappen vervoeren neem u in acht