AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ued heeft volmaakt gelijk hernam de zoon van lojola doch van wat anders gesproken mag ik ued dit geschrift ter hand stellen
en waarom zoudt gij het niet doen ei toch bouke gij moest meêgaan dan zal ik veel geruster wezen en vader ook dat verzeker ik u
wien meent gij vader vroeg joan meer en meer verwonderd wien wel wien anders dan dominé antwoordde van sonheuvel mij vroeg raesfelt ten toppunt van verbazing spot ued met mij heer baron
amen zeide van reede den hoed afnemende nu ik hoop dat wij van dezen zomer nadere kennis zullen maken maar zeg eens liefste gij hebt ons kind laten doopen niet waar
falckestein deze lieden bemerkte toonde hij die al lagchend aan zijn reisgezel zich meteen beklagende dat hij hen niet in t aangezicht zien konde om zijne gelaatskunde te beproeven
strekt deze liefderijke hand zich niet uit over allen wie zij wezen mogen laat niet god zijne zon opgaan over de goeden en over de goddeloozen
indien niet ulrica vol angst en ontsteltenis haren vader wederhouden had door zich zoo vast aan hem te klemmen dat hij zich bijna niet verroeren kon
meer overreed dan overtuigd door de woorden van den jesuit begreep de ambtman niettemin dat er wel niet anders voor hem opzat dan het voorstel aan te nemen
de cipier of gelijk men toen nog zeide de stokbewaarder bracht zijne gasten in een vrij ruim vertrek hetwelk voor het verhooren was ingericht en welks wanden vercierd waren met de bevallige stoffaadje van allerlei soorten van boeien kettingen straf en
de pijp namelijk geleidde naar den zolder en had te voren gediend om de turf welke eertijds boven bewaard werd naar gelang men dien noodig had naar beneden te werpen
de oorlog maakte hem en mijnen vader tot vijanden en de dood van dezen zoude door een ongelukkig samentreffen kunnen zijn veroorzaakt doch een moord onmogelijk
op dit oogenblik ging de muur open en er trad iemand in het vertrek wiens onverwachte verschijning de ontsteltenis van den beangsten knaap niet weinig vermeerderde
ik moet alleen uit beste vriend zeide joan zich los willende maken kom zeide bouke met goê gemak raakt men ook voort
gij behoeft niet te zeggen van wien jacob van lennep de pleegzoon hij komt maar gij moet hem aan den man zelven overhandigen hij zal u voor t bestellen twee kroonen geven dat staat in den brief
en na hetgeen er tusschen ons is voorgevallen had ik niet gedacht dat gij mij in de tegenwoordigheid van dit aanzienlijk gezelschap van die rottingslagen meent gij vroeg botbergen opstaande ja ik had daarvan misschien niet moeten spreken
die is althands niet van de onze zeide elbert meesmuilende als zij maar de uwe wordt dan zult gij wel te vreden zijn dit zeggende verliet hij het vertrek
en van ons gesprek eene biecht te maken daarover moet ik even nadenken nadat de brave man eenige oogenblikken gepeinsd had zegevierde zijn zucht om nuttig te wezen aan de belanghebbende partijen
zoo t ued gelieft uwe behendigheid tegen de mijne te meten vervolgde hij zoo vindt gij mij tot uwe dienst bereid doch laat ons dan naar het bosch gaan daar kunnen wij ons gevoegelijk eene lating geven
en dat hij zulk een lang leven moge genieten als ik hem toewensch dit zeggende ledigde hij zijn glas en hernam zijne plaats bij de nu weder aanzittende gasten
zoodat het in de meeste gevallen niet alleen gëoorloofd maar zelfs noodzakelijk en plichtmatig is in het hart van een getrouwen vriend van eenen man van ondervinding vooral van eenen evangeliedienaar zijne geheime gedachten en verrichtingen uit te storten ten einde raad
en wat zal uwe aanstaande bruid dan wel zeggen voegde hij er bij hem met eenen doordringenden scherpen blik aanziende er zijn geene bewijzen voorhanden van mijne voornemens zeide mom zich wrevelig nederzettende
uit hetgeen ik van hen vernam begreep ik dat het voor de belangen van de goede zaak zoowel als voor de uwe noodzakelijk ware dat ik zelf mij herwaart begave en daarom ziet gij mij hier gereed alle uwe bedenkingen of zwarigheden op te lossen
maar voor sint felten bouke riep van reede toen hij met hem voor den ledigen kerker stond hebt ge den boel dan niet
hier is hij mijnheer doch hij blaert als een kalf omdat ik hem den helm heb afgenomen t was tijd hij scheurde de veders aan stukken
naast hingen de kleederen des barons en een fraai schoonschrift van omstreeks een voet in t vierkant met houten lijst en snijwerk van anderhalf voet breedte en dikte
ja doch slechts na den dood van prins maurits toen hij tot predikant bij de remonstrantsche societeit in eene onzer voornaamste steden was aangesteld nu weet gij geloof ik alles
in waarheid nu het is mij nimmer voorgekomen toen ik hem vroeg of paulus eene of twee reizen naar rome gedaan had waarover ik het met de oude geert oneens was zeide hij mij daarover nimmer te hebben nagedacht
welken hij reeds meermalen met gemelijkheid had nedergeworpen het overlijden van den aartshertog op een zoo ongunstig tijdstip als het einde des bestands voorgevallen had onder de spaansche legerhoofden eene niet geringe verlegenheid te weeg gebracht
gij schijnt er heden smaak in te vinden om mij zotheden te zeggen antwoordde botbergen de borst opzettende doch ik denk er niet op te antwoorden
en welke is die vroeg velasco hoogst nieuwsgierig zijne majesteit antwoordde spinola de schouders ophalende is toch niet overleden viel grobbendonck in met
niet gij waart anders altijd beroemd wegens uwe vlugge antwoorden met den mond namelijk doch nu herken ik dien éénen passagier het is gerard preys en die andere is leendert leendertz maar wie is die derde die naast den veerman zit
terwijl hij van reede scherp aanzag dat ued mijnen makker die vraag doet of ued moet verleden zondag slecht geluisterd hebben of mijne oogen hebben mij bedrogen toen ik gemeend heb ued mede onder domini uytenbogaerts gehoor te zien zitten
is de jongen dan voor advocaat in de wieg gelegd hervatte de baron hij heeft een edelmans opvoeding genoten rijden rossen jagen
en mag ik thands vragen zeide velasco waarin ik u van dienst kan zijn voor t oogenblik verlang ik niets antwoordde joan dan eene mij beloofde nadere inlichting omtrent mijne geboorte
vindt gij vroeg mom op zijne beurt met eenige verbaasdheid alle onze dominées zullen u het tegendeel zeggen dat is wel mogelijk ofschoon mijn goede jacob van lennep de pleegzoon vriend raesfelt er niet volkomen zeker op is zeide
die reeds lang het laat opblijven zijns meesters verwenscht had half slapende binnentrad zonder een woord te zeggen liet de baron zich ontkleeden trok naar bed bleef nog lang peinzen en malen en geraakte niet dan met de nanacht in slaap
in den winkel bevond zich een bejaard man met een klein knijpbrilletje op de punt van den neus eene grijze kalot op het hoofd een stemmig gewaad en een bijbeltje naast hem
dat verheugt mij dat ued die getuigenis van mij aflegt antwoordde teun met eene grappige buiging voor tien a twaalf jaren zoude ued zoo iets niet gezegd hebben
maar jonker waar waren toch je zinnen om den stinkenden monnik tegen je pleegvader die je van kinds af heeft opgebracht te gaan bijstaan
toen de grootste van de twee in goed hollandsch aan falckestein vroeg of zijne edelheid naar leyden te feest ging falckestein beantwoordde deze vraag kortaf met ja en liet zijn paard harder voortstappen om een verder gesprek te ontgaan
de reiszak werd terstond aangebracht op de tafel gelegd en door den fiscaal stuk voor stuk geledigd het eerste dat zich vertoonde was een prachtige gouden keten
gelukkig riep de heer van sonheuvel uit als uit eenen droom ontwakende terwijl hij zijn hoed diep in de oogen drukte dat erf is een duivels erf
gij stelt het vraagpunt verkeerd zeide eugenio vraag liever kan ik den man als vijand behandelen wiens dochter ik liefheb dan zult gij beter uwe wezenlijke meening uitdrukken doch ik heb u geheel verkeerd bëoordeeld en tot mijn
en alle mogelijke middelen in t werk stellen om een onderhoud met den jesuit te hebben ten einde van dezen de waarheid betreffende joans afkomst te verstaan en dat joan zich hoe eer hoe beter naar s bosch zoude begeven om zijnen oom don
of jichtig weet ik het voor de jicht althands deugt de ham niet met al jichtig geef ik daar wat om haal wat ik zeg en reutel niet meer
weet ik zelf niet bij ondervinding wat het zegt wederwaardigheden te lijden welke alleen door een vast geloof kunnen worden doorgestaan heeft niet mijn eigen zoon gelijk nadab en abihu de zoonen aärons jacob van lennep de pleegzoon vreemd vuur op het altaar gebracht
en waarom hier niet vroeg van reede met een verwonderd gelaat staat u deze zaal niet aan de zaal is prachtig en geriefelijk antwoordde
en met zijn dikken kop tusschen de tralies waar hij doorkeek vast bleef zitten dit antwoord verwekte een luid gelagch bij al de omstanders alleen zij die het dichtst bij den fiscaal stonden en hem niet gaarne tot vijand wilden hebben stopten de punten hunner mantels in den mond
zoo zijt gij vrouwen altijd van t eene uiterste in t andere straks schriktet ge er van toen ik het binnenbracht en nu wilt ge het kind als zoon aannemen
ongetwijfeld antwoordde botbergen en zoo ik hem kwaad kan doen zal ik het niet nalaten voortreffelijk dus zoude het voorvalletje betreffende uw krakkeel behendiglijk en op zijne plaats verhaald
botbergen zeide van reede die al dien tijd had zitten stampvoeten en op zijne mouwen bijten van kwaadheid ik kon voor den goede bouke geene partij kiezen tegen iemand wien ik op mijn eigen slot als gast ontfang
vloog naar de paardenstal zat in een oogenblik in den zadel en beschuldigde zijne getrouwe dienaars van traagheid omdat zij niet dadelijk gereed waren om hem in t veld te volgen
of liever mijn mislukte vijand ik ruilde graag mijn nieuwen hoed tegen de smeerige kalot van ds lamotius dat ik u niet in zulke handen liet de gevangenpoort is voorzeker geen vermakelijk verblijf althands daarin komen al wie er gezeten hebben overeen
of hij kennis met de jesuiten hield of hij raadsman van pekkius ware of de groot dikwijls bij velasco aan huis kwam en dergelijke meer de meeste dezer vragen bëantwoordde joan ontkennend op sommige verklaarde hij niet te kunnen antwoorden
gewis mijnheer antwoordde uytenbogaert in zooverre als zij remonstreerden tegen de verkeerdheden van hunnen tijd ued zeide de groot met verbazing heeft toch den goddelijken cicero wel hooren noemen
en tekst op tekst aanhaalde zonder het voorgestelde bevattelijker te maken dat joan al jacob van lennep de pleegzoon een groot uur zat te slapen eer dominé die nog altijd de oogen op zijn bestoven
en zijne wederhelft op zijne aanstaande terugkomst voorbereid mevrouw van sonheuvel was eene kleine tengere blonde met zachte blaauwe oogen
deze lessen duurden doorgaands drie uren achtereen en verveelden hem veelal doodelijk dan bestond het eenig genoegen van den knaap uit het zoldervenster want het studeerverblijf was onder de dakpannen de kraaien die om den kerktoren fladderden met het oog te volgen of met een
wee het is met mij gedaan laat de vikaris een gebed voor mijne ziel o wee deze woorden met moeite hebbende gëuit liet hij het hoofd op den schouder vallen en sloot de oogen terwijl de doodskleur zich weder over zijn gelaat verspreidde
gij blijft de spreuk getrouw pater die men zegt dat uw genootschap voert en verdeel aar is er van deze nacht nog iets voor mij te verrichten
sla dat maar over zeide maurits haastig ter zake verschoon mij uwe hoogheid vervolgde de secretaris ik wilde alleen zeggen dat hoe slecht ik ook heb kunnen handelen
eindelijk kwam de beurt aan gheryt maessen jacob van lennep de pleegzoon die ofschoon hij van ulrica verscheidene gunstbewijzen ontfangen had den baron slechts bij name bekend was
inmiddels had hij zich met vaderliefde gehecht aan den kleinen vondeling wien hij den naam jacob van lennep de pleegzoon van joan had gegeven vruchteloos waren alle zijne nasporingen geweest
het was alleen tegen bouke dat zij op deze wijze van tijd tot tijd haar hart lucht durfde te geven doch dan legde haar deze altijd de breede hand op den mond zeggende
elk volge zijn eigen weg en vervulle de hem opgelegde plichten zonder de bedrijven eens anderen te veroordeelen omdat zij schijnbaar afwijken van de regelen die men zich zelven heeft voorgesteld
en een der hem bekende slingerpaadjens ingaande kwam hij weldra niet verre van de plaats waar joans wederpartij in eenen grooten mantel gewikkeld tegen zijn paard stond te leunen
ik betuig u niets onbeproefd te hebben gelaten om naar uwe ouderen te vernemen doch niemand buiten ons heeft zich uwer aan willen trekken
de tegenzijde der zaal was over haar geheele lengte onafgewisseld met allerlei soorten van jacht en wapentuig bekleed hetwelk op eene zeer aartige wijze onder het opzicht der bevallige freule met
zoude deelen wien ik om zijn schandelijk gedrag met rottingslagen genoodzaakt heb het leger te verlaten dat is een leugen
of is die ook eene suspecte persoon de fiscaal wierp hem eenen vreesselijken blik toe het zal noodig zijn zeide hij vervolgens tegen de raadsheeren dat dit verhoor zonder eenigen getuige afloope ued achtbare zult hiervan het belang met mij gevoelen
maar ook dat ik in deze geschiedenis van den ouden tijd het voorbeeld heb willen volgen van de legerhoofden van dien tijd deze trokken niet zoo als thands geschiedt dadelijk op de hoofdstad aan
foei zeide bouke spijt het jou een eed gedaan te hebben geert ben je mennist geworden je weet wat dominé alle weeken zeit de wederdoopers zeit hij zijn belialskinderen vijanden van z doorluchtigheid en van den lande die niet zweeren
hoe riep joan terwijl hij snel den doek uit de kar haalde gij waart dan werkelijk die jood mijn reisgenoot jacob van lennep de pleegzoon ik ben een ongelukkige zwerver antwoordde ambrosius die nergens veilig door allen vervolgd bij allen gehaat
ed had veel goedheid voor mij alles vertelde hij mij eer iemand het wist ik maakte ook veel werks van den ouden man nu ik heb hem ook tot aan zijnen dood toe eer bewezen ik heb zelf geen vier treden van hem afgestaan toen hij onthoofd werd
en het zal mij aangenaam zijn indien hij mij in den loop van dezen dag een oogenblik schenken wil daar ik het met den heer ambtman eens ben dat wij het genoegen der gasten thands niet stooren moeten dit gezegd hebbende ledigde hij zijne kelk en nam aan de tafel plaats
denkt gij dat wij u zouden laten roepen om u kerknieuws te vertellen als ik dat weten wil kom ik het bij u hooren elk moet zijn eigen beesten weiden merkte bouke als in parenthesi aan juist hernam de leeraar navita de ventis de
god zegen mij gilde joan opspringende zijt gij mijn vader niet heb ik dan noch vader noch moeder o ik ongelukkige geene andere dan god in den hemel beste jongen zeide
een nog blijder schouwspel opleverde was de lange tafel welke midden in de zaal stond en waarop een prachtig en voedzaam ontbijt was gereed gemaakt dat niet uit de
dient een kloek besluit genomen of de knaap is onherstelbaar ongelukkig onherstelbaar ongelukkig herhaalde eene stem achter hem denkt ge dat waarlijk dominé
deze taal gëuit hebbende sloeg hij de hand aan den degen doch bleiswyk hem tegenhoudende nam beleefdelijk den hoed af en verzocht hem geen rumoer op straat te maken
gij begrijpt zusje lief dat er in den haag geene bruiloft gevierd werd het zoude kwalijk gepast hebben feesten te houden terwijl de gemanqueerde bruidegom de ambtman te recht gesteld en ter dood gebracht werd gelijk men zulks in de gedrukte sententie lezen kan
de kleine ulrich zag uwe vlag van den toren wapperen blijmoedig stak hij zijne kleine armpjes uit en riep met kinderlijke vreugde bruck bruck wij kwamen in de legerplaats van lopez de legerhoofden hielden een kort gesprek en
aan wederzijden van de knoopenrij die van de kin tot op het middellijf daalde blonken gouden passementen gelijk ook op de naden jacob van lennep de pleegzoon der mouwen die in de buiging der elboogen geöpend het hagelwit linnen onderscheiden lieten
nu ga maar ga maar zeide de baron knorrig lieve deugd in mijn tijd waren de knapen anders thands zijn zij zoo koel als
intusschen ontfing joan want zoo zullen wij hem uit gewoonte blijven noemen de gelukwenschingen der aanwezigen en de omhelzingen van den baron van
het behelsde eene aanstelling van jacobus mom enz tot stedehouder van gelderland in naam zijner katholike majesteit en was door den aartshertog onderteekend en met deszelfs zegel bekrachtigd
dewijl ued echter getuige geweest zijt van de uitvoering der mij gegeven last hoewel ik niet verwacht had dat ued ons beluisteren zoude
daar alle paden hem jacob van lennep de pleegzoon even moeilijk en gevaarlijk voorkomen tot dat hij de oogen slaat op het schemerend lichtje dat hij in de verte ziet glooren en waarheen hij onbewust nog of die flaauwe glans eene waarheid
en den hoed aflichtende maakte hij eene statige buiging voor den baron waarna hij zich buiten den kring begaf en met een haastigen tred het binnenhof verliet
aardsche aangelegenheden weshalve ik gij raakt weder van t pad dominé kort en goed gij moet weten dat ik zoo spoedig mogelijk naar den haag ga om met mijne vrienden te raadplegen waar ik dezen knaap zal laten dienen dienen en zoo ik vragen mag met welke
waarna van reede de zweep over de paarden legde en den weg naar den rijn opreed na hen eene wijl nagestaard en vervolgens zijne taak voor den predikant te hebben afgewerkt begaf zich joan wien de valsche schaamte hoe langer hoe meer begon te kwellen naar de
t was ook eenigzins mijne schuld maar ik zelf had den knaap lief en zoo hij geen spaansche bastert geweest ware doch dat daargelaten over het verledene zullen wij zwijgen ik wilde alleen u waarschuwen dat ge voor de toekomst hem geheel uit uwe gedachten bannen moet
een dwaze zoon is zijns moeders droefenis ik beklaag u van harte dominé zeide van reede doch gij zijt de eenige niet die een zwaren strijd met zich zelven voert
kom kom gekheid wijfjelief is het geen mooi kind kijk eens wat schoonder blonde krullen en die schelmsche zwarte kijkers die hij zeker van zijn vader heeft
arm dier hervatte joan van morgen had hij geen lucht maar liep gestadig aan mijne zijde als had hij een voorgevoel dat ik hem verlaten moest en waarom neemt gij hem niet mede er valt overal in de waereld te jagen
dat al wat van spaansch bloed kwam niet te vertrouwen was dat zegt hij zeide raesfelt en daarom volgt hij den edelen gomarum niet na die van spaansche afkomst is doch hoe velt hij zijn eigen oordeel hiermede dit begrijp ik niet
en die t hoofd jacob van lennep de pleegzoon te beurt valt die scheert de baard wie weet het misschien wordt hij met den tijd colonel of nog meer en draagt een sjerp en een ridderkruis dat zal hem anders staan dan een bef of mantel
daarop kan ued gerust zijn nu wij zullen zien breng het ontbijt maar boven en verzoek dominé hier te komen gij moet jacob van lennep de pleegzoon aan ulrica maar zeggen dat ik niet afkom dat ik wat pijn in t hoofd heb of dat ik wat jichtig ben
ik hoop die spreuk dan ook op mij te mogen toepassen zeide mom tegen zijnen gastheer want er is geen naam waar ik meer prijs op stel dan op dien van uwen vriend
mij dunkt zeide falckestein het blijft onbetwistbaar zijn eigendom en als eerlijk man zijt gij verplicht hem alles wat hem behoort terug te geven
de heer van sonheuvel heeft hem onder den naam van joan van craeihorst laten inschrijven op de krijgsrollen en ik geloof dat zijn oogmerk is hem dat landgoed t welk onder sonheuvel ligt bij zijn afsterven te legateeren
men wane echter niet dat ik mijne inleiding bij den brijberg vergelijkende de gelijkenis verder zoude willen trekken en het verhaal zelf voor luilekkerland laten doorgaan
zeide raesfelt die lont begon te ruiken is het er zoo mede gelegen ja dat heb ik gezegd maar gij hoort het joan viel van reede in
de schrik van den knaap groeide meer en meer aan toen de vreemdeling hem naderde en hem dezelfde gelaatstrekken en houding ja bijna hetzelfde gewaad deed aanschouwen
gewis mijn schat het is maria gedoopt dat was immers de afspraak jacob van lennep de pleegzoon ja dat weet ik wel doch het moet nog een naam hebben ulrica moet het heeten ulrica maria zoo gij wilt
echt gezegend met twee knaapjens waarvan het oudste bij den aanvang dezer geschiedenis zeven en het jongste ongeveer twee jaren bereikt had
en wat zegt het aardsche heil voor hem die een beter vaderland verwacht zeide raesfelt alle vleesch is als gras en alle heerlijkheid des menschen is als eene bloem des velds het gras is verdord en zijn bloem is afgevallen
dat ben ik want gelijk de waardige fonseca zeer juist aanmerkt men moet altijd oprecht zijn wanneer men geen belang bij een logen heeft zoo als ik zeide don ambrosio spinola en don
na eenige oogenblikken in die houding te hebben doorgebracht liet hij de handen weder vallen zakte als t ware in een sloeg de oogen naar den grond en zweeg
dacht niet anders dan dat de geest van zijnen voorzaat hem over zijne stoutigheid straffen kwam en gillende viel hij op de knieën
toen de beide heeren binnenkwamen lichtte hij den bril af zag hen even aan zonder zijn werk noch zijn gezang te staken en wendde terstond weder zijne oogen op de nooteboomhouten plank die hij voor zich had
ik moet onder een vreemden naam een vreemd land opzoeken en dààr mijne bevordering aan mijzelven dank weten de dominé en bouke hebben u recht bëoordeeld mijn zoon zeide de baron ik zal over uwen voorslag nadenken
hoe zeide raesfelt eenen strengen blik op joan werpende weet gij niet wie en wat die gevangene is ik zag hem eergisteren voor t eerst en toen onder eenen anderen schijn dan heden maar wie hij
dat was net wat ik in de tweede plaats wilde aanvoeren zeide botbergen een beetje kwaadsprekenheid en de belasterde wijd van hier daarmede komen wij ver geloof dat vrij
en zag bouke bij desjacob van lennep de pleegzoon zelfs binnenkomen met kinderlijke erkentenis aan de baron liep naar zijnen dienaar toe schudde hem met hartelijkheid de hand en zeide
ze was zoo dicht als een kruidvaatje en zoo geheim als een jonge meid die voor t eerst onder vier oogen met haar vrijer gezeten heeft zij zei mij ze kon er niets van
het werd naauwkeurig omgehaald en men vond eindelijk in het ledekant tusschen de lakens eene wigge en een eind touw verborgen die aan den baron werden voorgesteld
want het zoude geene jesuitenpolitiek geweest zijn van zich hier in het gewaad der orde te vertoonen voorwaar groote gelaatkundigen nu ik wenschte wel eens eenigen van die baälsdienaars te zien verschijnen
de veerman eenen halven cirkel om hem heen beschrijvende stond dadelijk weder vlak jacob van lennep de pleegzoon voor zijn gezicht en sprak hem met de volgende woorden aan goê mergen jonker wie deksel dacht u hier te zien gister aôvond liet ik u immers nog op sonheuvel
den moed zult gij althands nooit verliezen mijn waarde botbergen zeide mom jacob van lennep de pleegzoon neen hervatte deze maar wat helpt deze wanneer
haastig gelijk hij alles deed wierp van reede op zijne beurt den bal doch door de drift draaide zijne hand onder t werpen en de bal na eerst rechtuit te zijn gerold nam kort voor t spel eene zijdelingsche wending en liep de kegels voorbij
verwarring en gewoel vervuld dit liet niet na bij joan die hiervan de reden niet besefte eenige verwondering te baren doch deze hield op
hoe heeft joan geslapen vroeg van reede terwijl hij zijne koussen opbond ja dat durf ik niet beloven dat goed geweest is ued moet hem dan gisteren avond geweldig onder handen gehad hebben
de gulle lagch waarmede kapitein holtvast dezelve vergezelde ontwapende zijn drift vooral toen hij bemerkte dat holtvast zelf eene kleur kreeg gelijk meermalen gebeurd wanneer men die bij een anderen heeft doen opstijgen
ik wilde wel dat gij mij deze vraag niet gedaan hadt daar mijne handelwijs u echter met reden vreemd moet voorkomen zal ik u openhartig zeggen dat er zonderlinge geruchten omtrent uwe geboorte loopen
een bevestigende hoofdknik was haar antwoord jacob van lennep de pleegzoon gij zegt wel zuster klara uw rol is hier uitgespeeld ik ken de gelofte die gij gedaan hebt ik wist ook waarom gij bij mijnen neef geplaatst waart ik ontsla u van derzelver verdere vervulling
en door den baron van sonheuvel in de liefde voor het gemeenebest opgevoed nimmer onder spanjaarden zoude kunnen aarten ook al wilde don louis de velasco hem als neef
wij zijn geen beste vrienjacob van lennep de pleegzoon den gescheiden dat is waar maar wij kunnen altijd tot eene verklaring komen tot uw dienst al wilt gij dadelijk zeide joan de hand aan t geweer slaande
de stricken des doodts hadden mij omvaên ick was beladen met anghsten der hellen ick was in noodt in zuchten en in
helaas dacht bouke men moet huilen met de wolven die met pek omgaat wordt beklad het arme kind schreit zeker uit gezelschap meê goê morgen freule vervolgde hij overluid komt ge het jonge goedje eens bezien
in de gelegenheid te zijn van in kennis te geraken met eenen man in de nederlanden zoo hoog gëacht als de heer vicaris vergun mij
joans inkeer wel aan deze reden had toegeschreven stond hij echter een weinig over de gulle bekentenis verslagen hij was een trouwhartig en teder vader doch geen hoogvlieger in t vak van opvoeding
de regt het was op den volgenden morgen dat omstreeks acht ure de plechtige overdracht van den hof beer door die van utrecht aan den hove van holland geschieden zoude deze zoogenaamde hof beer was niet anders dan een mannetjes varken
en dat mij in dit oogenblik de naam van uwen schoonzoon boven alles dierbaar zoude wezen doch zie daar een geluk waarop ik niet hopen durf
na haren vader omhelsd te hebben vertrok ulrica met geertrui vervolgens gaf de baron aan bouke het bevel om joan te halen en ging in een
ik heb u toen mijne diensten aangeboden en ik wil heden mijn woord gestand doen door u het geheim uwer geboorte te ontwikkelen dit gezegd hebbende gaf hij hem in korte woorden zijn geluk te verstaan
bracht het vuurtuig op deszelfs plaats en stapte bedaard verder het is geenszins ons doel een verhaal te geven der feesten en plechtigheden welke het huwelijk van aldegondes dochter verzelden
over het bewuste onderwerp niet meer te schrijven daar ued zelf de noodzakelijkheid zal inzien van haar alle dergelijke treurige aandoeningen opgewekt door het herdenken aan vervlogen genoegens te sparen
die de twee einden vasthielden van een cierlijk lint dat aan de hals van het beest vast gestrikt was doch dit was slechts pro forma want degene die de gangen van het varken werkelijk bestuurde was een kloek
die te wellevend was om ook zijnen vertrouwdsten vriend wegens eene geheugenfeil te bespotten zweeg eenige oogenblikken stil
in den anderen herkende falckestein met afgrijzen den jesuit eugenio gedoscht in t gewaad zijner orde de hopman voerde het woord jacob van lennep de pleegzoon na de verdediging welke gij heer graaf u verstout hebt op gisteren tegen onze troepen in t werk te stellen zal het u
en heden heeft hij hun eene predikatie voorgedragen om hen tot lijdzaamheid en onderwerping aan te manen gelukkig had hij weinig toehoorders en luisterde niemand naar zijne ontijdige
dan zult ge u zeker moeten haasten ja en het ergste is dat de freule gelijk ik uit alles bespeur een tegenzin in mij heeft opgevat waarvan ik de oorzaak niet weet doch daarin weet te vinden dat een zekere knaap een frissche jongen die met haar is opgevoed
de net geplooide kraag waarop het hoofd als op een tafelbord rustte stak wel een halven voet oude maat naar alle kanten uit de baard hing naar den toenmaligen smaak als een smalle geknotte kegel van de punt
doch waar kijkt ued na aha ik zie het al het vorstelijk gezin is aan de ramen gekomen zie eens die aan dat middelste venster met dien hoed met geele en roode veeren is zijne hoogheid
onverhinderd en onopgemerkt konde hij dus de beide pistoolen uit den mantelzak halen en onderzoeken waarop hij tot zijne verbazing ontdekte dat men de kogels uit de loopen had gehaald
hoewel joan dus niet zag wie zich op den weg bevond konde hij echter duidelijk hooren dat er eene stem welke hem niet vreemd was van die zijde kwam met jeugdige nieuwsgierigheid sloop hij dus van onder den galg
wat verlovingsdag riep de baron zij zal met u haren verlovingsdag vieren of maagd sterven niet waar riekje vader zeide ulrica blozend terugtredende mevrouw de gravin
nu ik ben recht gelukkig u te zien gij vindt mij met lijf en ziel tot uwe dienst beschik over mij zoo dikwijls gij wilt ik heb zooveel goeds van u gehoord dat ik verlang uwe vriendschap te verwerven sta mij toe dat ik u
en heeft die oom niets meer van zich laten hooren vroeg mom slechts eens heb ik hem sedert gezien en toen had zijne onvoorzichtigheid hem bijna doen vatten
en gemeenschap had met den grooten weg niet verre van de plaats waar joan s avonds te voren zijne welberadenheid en moed getoond had reeds was de jonker op de opene plaats gekomen waar een groote houten galg gelukkig in jaren niet gebruikt
het leed niet lang of ik kreeg den toren van bruck weder in t gezicht en bevroedde nu terstond wat het oogmerk van nunez was en hoe men zich van mij bedienen wilde om u tot de overgave te dwingen ware het niet om mijne kinderen geweest ik had mijzelve van kant gemaakt
heb ik den gepraedestineerden dief niet gelezen en heeft dat geen arminiaan als jij geschreven ued achtbare gelieve op te merken hernam de remonstrant dat dit werkje statii met wiens gevoelen ik daarenboven geenszins overeenstemme
ik heb u alleen gezegd hernam de jesuit dat men u hier de noodige inlichtingen geven zoude wat gij verder verkeerd hebt gelieven te verstaan daarvoor behoef ik mij niet te verantwoorden
die men hem geven zoude toen stak tot joans verwondering ambrosius het hoofd buiten en vroeg of alles in orde was t geen de lakei met eene diepe buiging bëantwoordde
en ik geloof in de daad dat eene vergelijking tusschen een frisschen speelmakker en een deftigen heer als de ambtman mom nooit gunstig uit kan vallen voor den laatsten
waaraan hij gezeten was dat zijn voerman op de binnenplaats in gesprek stond met twee kaerels van een alleronaangenaamst voorkomen welke na eenige woordenwisseling de herberg verlieten
alleen wanneer jij gebroddeld hadt geert en zij de verloren steken moest opnemen wel hebtje van je leven riep geertrui toornig uit wat weet jij van verloren steken en van broddelen af
ik bid u smeekte raesfelt laat mijns zoons gedrag tusschen ons blijven mijne vrouw zelve weet nog niets van het geval af en zoo als salomo zegt
recte waar laatst woonachtig ik heb laatst eenige dagen in s bosch doorgebracht het vorige jaar heb ik in t leger van z m van boheme gediend
zoo met woorden als met daden was hij overal de voornaamste onder de verdedigers van het ouderwetsch gevoelen niet zelden had de kracht zijner sterkgespierde vuisten aan zijne tegenstrevers zoo niet de menschelijke althands hunne onmacht duidelijk doen gevoelen
ik moet dan beginnen hernam ludwig met een zucht aan den heer van sonheuvel te verhalen hetgeen ik bereids aan den heer fiscaal verklaard heb
in een meisjes hart te willen lezen is even goed als bij nacht op zee uit het venster te willen kijken of het nog stormt men ziet niets en de wind blaast onze muts nog af op den koop toe
och lieve joan doe het toch anders wordt vader zeker nooit weder goed op u och het is hier zoo akelig om s nachts te blijven hier vliegen zeker vleêrmuizen en
met hart en ziel gehecht aan de leerwijze die bogerman gomarus lubbertus en hunne medestanders predikten
en onbewust of deze geen medeplichtige aan een tegen zijn leven of vrijheid gesmeedden aanslag ware hield hij dezen onkundig van de gedane ontdekking laadde de pistoolen op nieuw bracht die op hunne plaats terug en verliet wederom even ongemerkt het wagenhuis
lang leve de dochter van onzen braven gastheer riep botbergen zijn voorbeeld dadelijk volgende gelijk ook het overige gezelschap deed
en dacht meer na wat hij vragen wilde dan hij werkelijk vroeg met den baron had het tegenovergestelde plaats deze scheen beducht voor vragen en trachtte die zoo veel mogelijk te ontwijken
hm mompelde de oude geertrui met al den kwaden luim eener bedorven dienstbode zonder acht te geven op de ontevredenheid van hare meesteres wist men van leeraars in de dagen van den vroomen
dat alles zal uitmuntend op den vader werjacob van lennep de pleegzoon ken zeide botbergen maar of het op de dochter eenigen invloed gehad heeft zal nog te bezien staan mij dunkt
foei lieve engel zeide de baron haar kussende welke treurige gedachten zoo iets moogt gij niet zeggen maar toch wel denken hernam zij het zal niet lang meer met mij duren hendrik ik word alle dagen zwakker
doch eer ik u eenige inlichting geve omtrent het geheim uwer geboorte wilde ik vernemen wat tot den twijfel aan derzelver echtheid aanleiding heeft gegeven
de ontwerpen van mom waren mij bekend en ik moest voorkomen dat mijne nicht zich met dien booswicht in t huwelijk begaf met eene andere boodschap had ik mij voor mevrouw de gravin belast don
nu eens maalden hem de geheimzinnige voorvallen in tiel door het hoofd dan weder dacht hij aan de bekoorlijke ulrica welke hij zoo vurig verlangde en toch vreesde weder te zien
en waarom niet heer ambtman vroeg de baron op eenen gulhartigen toon gij weet dat ik u hartelijk genegen ben en u hooge achting toedraag
ik dacht hopman zeide de graaf dat de wijze waarop ik u gisteren ontfangen heb u de lust tot het hernieuwen van een dergelijk aanbod zoude ontnomen hebben
en thands nu er geene oortjens meer afgepast kunnen worden en de kinderen veel te verstandig zijn dan dat zij zich met luilekkerland jan de wasscher en dergelijke grollen zouden bezig houden wellicht niet meer te bekomen
de jonge geestelijke bracht het ver ja roomsch of onroomsch wij zijn altoos bijbelvast en fiksch in de jacob van lennep de pleegzoon leer geweest nu dat is tot daar aan toe
joan deed eenige stappen om zich te verwijderen doch bleef vervolgens staan den baron aanziende hebt ge mij niet gehoord vroeg deze marsch van hier
de baron zoowel als raesfelt beducht dat het spaansche bloed eenmaal in de aderen des jongelings mocht spreken boezemden hem van kindsbeen af een vreeslijken haat in tegen zijne landgenooten en eene groote liefde en achting voor het huis van oranje
om ued te dienen ja dat zeg ik nog welnu ik bedenk daar wat ik ken maar één man van wiens geschiktheid tot zulk een post de ondervinding mij overtuigd heeft en die man zijt gij
om tegen hem die men tot nog toe als zoon bemind heeft te moeten zeggen knaap ik ben uw vader niet meer het vaderhart zal daarom zijne rechten niet verliezen antwoordde raesfelt want als in den honderdsten psalm staat
en zoo van t ien op t oâr komende dacht ik zoo bij mijn aigen joâ het is toch de bediende van een groote mevrouw en hij is er zoo veel als kind in huis ik zal moâr de minste wezen en zoo stond ik op en liet hem oet
deze verliet hem en mom begaf zich naar bed met eene mengeling van gevoelens die zoo zij hem al niet uit den slaap hielden hem zeker beletteden de rust des rechtvaardigen te smaken
ik groet u mijne heeren en u ook pater gij hebt mij waarschijnlijk geene bevelen te geven vroeg zij dezen laatsten met eenen trotschen eenigzins verachtelijken blik aanziende
de heere moge u segenen met allerley goet gelijk psalm hondert vier en dertig het heeft naar de berijming datheni ik wensch mij geluk en verblijd mij over ueds terugkomste gelijk paulus hem verblijdde over de wederkomste
hij was thands van wege de hertoglijke raden van kleef aan de staten generaal der vereenigde provintiën gezonden om voor het door de spaansche legers bedreigde kleefsland hunne beschermende hulp in te roepen hij was een kloek manhaftig ridder
de vakken tusschen de glasramen waren om en om met familieportretten en wapenrustingen behangen het middelste vak alleen was ledig zijnde daarop in fraai parisch marmer het geslachtwapen der eigenaars
met opzet had hij deszelfs dood ja deszelfs naam in zijn verhaal niet gemeld en wist niet hoe hij het klaren zoude om denzelven maar geheel buiten t spel te laten eindelijk stond hij op drukte joan aan zijn hart
ei en waarom niet ziet ued niet dat de lijn om den dobber is geslagen en in eene waterlelie verward zit
wat zien we duinrijcks merck een knijn in duin een knijn dit komt op waerheit uit hier lieght geen valsche schijn t verhael hangt hecht aen een hier mangelt niet een schakel
maar vertel mij liever eens geert zeide bouke haar in de rede vallende wat heeft die lanterfant van een pagie je toch verteld je hadt het bijster drok met hem
zijne onverschilligheid voor het gevaar hadden hem in waarde doen houden bij zijne oversten vooral wanneer het op de uitvoering aankwam eener gewaagde
dikwijls is de mensch op het oogenblik dat hij zich het sterkst bestand waant tegen alle aanvechting het naast aan het oogenblik van toegevenheid en zwakheid dit althands was het geval bij
ze van hetzelfde damast zijn ja zei ik zoo genadige vrouw gravin toen onze lieve mevrouw zaliger nog leefde was het niet geöorloofd op die kussens te gaan zitten
ik beken zeide mom dat het gezelschap van de schoone kunne het genoegen der gezellige kringen altijd bevorderen moet en vooral dat van onze edele gastvrouw
ziet gij zoo moet men met die heeren van t gerecht omspringen vervolgde bleiswyk zich tot zijnen buurman wendende die sints eenige minuten zonder naar het gesprek met den fiscaal te luisteren de oogen op een der vensterramen van het hof gevestigd had gehouden
even vriendelijk en voorkomend als die was en zij weet van het huishouden al vrij wat af voor zoo een groote mevrouw zij maakte zelfs de aanmerking dat de kussens in de groote ridderzaal veel meer de kleur verloren hebben dan de gordijnen
en woorden van gezonden zin tot elkanderen spreken zoude ued na zoolang voor zijne hoogloffelijke katholische majesteit geijverd te hebben de goede zaak zonder eenige billijke reden op eenmaal verlaten
en dat gij hare vruchten snoept en hare eigene kinderen tegen haar opruit fraaie zaken en wat hebt ge nu daartegen in te brengen
de boereknaap reeds lang uit het gezicht was toen hij omtrent de echtheid zijner geboorte bedenkingen had hooren opperen was hij in den wil geweest zich aan den onbeschaamden lasteraar te vertonen en hem eens heftig door te halen
die even uitkwamen doch bij het zien van het rijtuig dadelijk terugtraden zooras onze held dit bemerkte haalde hij in stilte zijne pistoolen uit den mantelzak en stak zijne handen onder den bank eer zijn reisgenoot of de voerman deze beweging bespeurd hadden
gij zijt dus een geestelijke hernam joan doch tot welke kerk gij behoort is mij nog duister daar ik u in verschillende betrekkingen heb gezien jacob van lennep de pleegzoon ik behoor tot de eenige ware kerk zeide de jesuit
waar de frissche lucht en de balsemgeuren van lindebloesems en voorjaars gebloemte de wandelaars op eene lieflijke wijze tegen kwamen en de dampen door den wijn veroorzaakt vervongen
eene schoone vrouw zeide geertrui tegen bouke die bezig was de valken te voederen en zoo minzaam jegens een iegelijk waarlijk zij heeft veel van mevrouw zaliger
trad hij terug en nam van reede bij de hand mijn vriend zeide hij wat zoude het jammer zijn indien op eenen heuchelijken dag als deze de vreugd door oneenigheid of hooge woorden verstoord werd
in onbeschaamdheid en listigheid voorbijstreeft ja zelfs nog erger is dan het boekske hetwelk hij betijteld heeft de godsdienstigheid der staten van holland en westfriesland en t welk gericht is tegen mijnen vriend en medearbeider in s heeren wijngaart den
zoude de justitie mij beletten mij op eene onschuldige wijze te vermaken hoe en waar het mij belieft ik wil u de boete wel daags te voren te huis sturen maar er heen gaan zal ik of wil ued ook voor t halfje met mij accordeeren
gij schijnt den oorsprong van den twist niet te kennen zeide joan terwijl zijne oogen van drift vonkelden of gij hadt er eenen anderen naam aan gegeven weet gij de schandelijke praatjens welke die lafbek
aan de overzijde aan wal gestapt en den dijk opgewandeld zijnde zag joan in de laagte eene soort van huifkar staan met twee kloeke paarden bespannen welke eene jonge vrouw vasthield
doch ik wil u niet op t lijf vallen ook weten wij nog niet waar joan zelf zin in heeft denk er intusschen eens over na morgen zal ik uw besluit wel vernemen geef mij nu mijn hengel het is te laat om te gaan jagen
de goede vikaris gaat nog verder dan philippus van macedoniën hij bemint noch het verraad noch de verraders hoe riep mom opvliegende wat bedoelt gij zoo het niet uit eerbied voor uwen stand ware pater ik wierp u het venster uit
met afhangende open mouwen waaronder een geelzijden overrok met zwarte bloemen eenen broek van zwarte zijde roode koussen en pantoffels van zwart fluweel dan jacob van lennep de pleegzoon zal hij bouwstoffen genoeg hebben tot het vervaardigen van een aangenaam vignet
hij stond namelijk tegen een der hoeken van het groote gebouw geleend van waar hij en den weg waar het zwijn moest langs komen en den paal en eindelijk de ramen van het hof op zijn gemak konde zien
zoo heet de schurk van dyk nu het zal hem om eenen naam meer of minder niet te doen zijn en hebt gij hem den weg gewezen dan zal uwe getuigenis zeker nog al belangrijk zijn dan ware het misschien beter dat gij hier bleeft tot de schout kwam
dit zeggende beschouwde hij nogmaals de wigge om den naam van den fabriekant te lezen welke daarop gegrift stond doch door roest en ouderdom uitgesleten was
zoodat hij veel geleek op eene dier aangekleedde gedaanten welke in het amsterdamsche doolhof voor den van ouds gestelden prijs van eene stuiver zich heden middag te vier uren laten bezichtigen
ik ben veerman te tiel heer baron ja dat is wel mogelijk maar als gij dien vent den weg gewezen hebt hier naar toe kunt jacob van lennep de pleegzoon gij ook blijven om te zien waar hij verder naar toe zal gaan wacht dus maar in de keuken tot ik u roepen laat
terwijl raesfelt aanmerkte dat men zich alsdan in de verlegenheid zoude bevinden waarin david zich bevond toen hij aan het hof van koning achis leefde en door dezen tegen zijne eigene landgenooten gezonden werd
maar effentjes negen ure als t ued blieft en ik ben reeds twee keeren hier geweest is t mogelijk ja ik ben eerst laat in slaap geraakt
maar waarom hebt gij mij daar nooit iets van gezegd dominé dan had ik hem eens duchtig de ooren gewasschen wat zoude dit gebaat hebben heer baron daar ook mijne
zullen wij thands het paket niet openen vroeg eindelijk de vlaere aan zijnen ambtgenoot vooraf zeide deze wenschte ik den gejacob van lennep de pleegzoon vangene te vragen of hem de inhoud van hetzelve bekend is
men moet het gaan onderzoeken zeide de schout eerst den schelm weêrom gekregen riep van reede zit op mannen en jaagt hem achterna tot ge hem vindt
en ik ben dood af hier zweeg zij en zat eenige oogenblikken te hijgen terwijl zij joan van top tot teen beschouwde waarlijk beste geert zeide joan haar vriendelijk de hand drukkende
terug marsch zeide bouke op een verdrietigen toon ik heb vandaag geen spelenstrek waarom zijt gij boos op mijn hond vroeg joan naderende ik dacht dat gij beste maats waart
op kloeke friesche paarden gezeten en door hunne lijfknechten verzeld het vorstlijk s gravenhage verlieten om zich naar leyden te begeven beider kleeding was cierlijk en zoowel
de tegenwoordigheid der hooge personaadjen kon hem niet beletten op te springen zijne muts in de jacob van lennep de pleegzoon hoogte te werpen en uit te roepen het eind goed al goed daar is hij daar is hij
doch wat hielp de moed tegen de overmacht ik zag den braven hensken die zich gedurig voor mij had gesteld om met zijn ligchaam het mijne te bedekken door eenen sabelhouw op het hoofd getroffen met gespleten stormhoed dood aan mijne zijde vallen
ach zoo ik geen vaderlijk hart voor u had zoude ik mij dan uwe gewaande arminianerij zoo sterk hebben aangetrokken spreek daarvan toch niet langer vader zeide
hoe moet die zijn vroeg zeventig maal zeven malen iet zeide falckestein naar het slot wijzende op dat voorplein staan mijn dappere ruiters geschaard zij wachten slechts één woord en volgen mij naar uw leger
verhaalde hem de ontmoeting met teun wezer en den pagie ik heb u nooit op logens betrapt joan zeide de baron verwonderd over dat verhaal anders zoude ik denken
zij was dan op eenen avond van de maand december bij het helder lichtend turvenvuur in eene lage wel met kussens gedekte
doch vooral had de oudste koenraad er zijne zinnen op gezet om daarvan eens recht op zijn gemak te snoepen en hij zat op het oogenblik dat joan den tuin langs ging in den boom waar hij bezig was de rijpste vruchten van wespen te zuiveren zoo als hij het noemde
doch toen joan eindelijk velasco zijnen vader en den baron zijns vaders moordenaar noemde trok de predikant haastig de handen terug vouwde die samen voor t gezicht
deze uitdrukking hoorende hield vol drift zijn paard staande en zoude den teugel op den vreemdeling gewend hebben bijaldien jacob van lennep de pleegzoon falckestein die begreep dat zijn vriend zich te veel had afgegeven hem niet wederhouden had en genoodzaakt mede voortterijden de
dit zeggende schoof hij de goede oude dienstmaagd de deur uit terwijl zij al zuchtend onder t weggaan zich beklaagde dat haar in den tijd van mevrouw zaliger nooit iets dergelijks gebeurd was
het spreekt van zelve dat mijn last ued niet gold en ued ware niet opgehouden geweest indien men mij niet had opgesloten doch ik had stellig naricht dat de man dien wij zochten zich hier bevond en nam daarom de noodige voorzorg dat hij niet ontsnapte
die verhuizing scheen echter weinig of geenen invloed ten goede op de gezondheid zijner beminde gade uit te oefenen terwijl daarentegen de plotselinge dood van haar eenig zoontje die aan hevige stuipen overleed
de baron door eenen stoel gevallen was en hoe de hond met zijne morsige pooten haar huis bevuild had enz welke stichtelijke praatjens den volgenden dag door het gandsche dorp liepen
hij keerde na eenige oogenblikken terug met de kamenier der freule van sonheuvel eene rijzige deftig doch eenvoudig gekleede vrouw wier gelaat hoe vervallen ook bewees dat zij in hare jeugd ongemeen bevallig geweest moest zijn
doch eer ik begin moet ik u de stipste jacob van lennep de pleegzoon geheimhouding verzoeken omtrent al wat ik u zeggen ga een oogenblik zeide raesfelt geheimhouding te belooven dat zoude mij onder de verplichting leggen die een priester heeft aangegaan bij zijne ordening
opdat er niets dan hetgeen door het verdrag veroorloofd was door de bezetting konde worden uitgevoerd jacob van lennep de pleegzoon zoodra zij zich met hem alleen bevond viel de gravin haren echtgenoot schreiende om den
pleegzoon meld stond velasco op zag hem zijdelings aan deed een paar stappen naar hem toe hield toen weder stand oneens met zich zelven over de houding die hij aan moest nemen en zeide eindelijk op een weifelenden toon mag ik weten wien ik de eer heb
er nu een lezer vragen mocht want het is een vragend geslacht dat der lezers en vooral dat der recensenten waarom ik niet liever al hetgene
kom loop heen met je gekheid als of ik een babbelkous ware maar toch dat moet ik aan de vrouw van dominé eens gaan vertellen dat jijlui reizen gaat
toegeschoten zijnde vereenigde zijne krachten met die van joan om koenraad naar omlaag te trekken deze begroette hen met eenige schoppen en trappen en klemde zich zoo vast om den boom dat toen het aan de beide kinderen eindelijk gelukte hem op den grond te krijgen
vertrok en de baron zette zich onrustig neder en zag voor zich nu en dan echter keek hij steelswijze naar joan die eerst wankelende vervolgens met een vasten stap op hem afkwam
het is met veel erkentenis voor de hooge onderscheiding welke mij te beurt valt zeide de groot tot velasco dat wij van ueds beleefde uitnoodiging hebben gebruik gemaakt
hief het hoofd naar boven en sloot de oogen stijf toe als wilde hij of een gebed doen of zich iets dat lang geleden en het geheugen reeds ontgaan was herinneren
hij bëantwoordde dus boukes morgengroet kort af en zag met een verstrooiden blik in t rond wel kijk zeide bouke geen jager zoo vroeg in t veld of de strooper was er nog vroeger moet je al zoo vroeg er op uit jonker
niet zelden vond zij des avonds als zij het bord kwam afhalen om er het avondeten op te plaatsen het ontbijt nog onaangeroerd staan eens zelfs was het niet te vinden en geen wonder
in deze ontmoette joan toen hij na de slechte ontmoeting waarvan wij gesproken hebben van de pastory terugkeerde de kleine ulrica die hem met een vischnetje in de hand vrolijk
heeft de schoft geklapt vroeg deze met een woesten blik jacob van lennep de pleegzoon dat geloof ik niet antwoordde de kantzelier daar hij gisteren buiten staat was te spreken en heden morgen aan zijne wonde overleden is zoo ued dit gerust kan stellen zal t mij aangenaam zijn
krijgsknechten met hoopen in stormen en loopen konnen door haar macht koningen noch helden helpen in de velden sonder s heeren
vrindje en dat tegen mij kon hij niet zeggen poortier of goede vriend of frans zoo hij mijn naam anders kende
ik ben u daarvoor hoogstens dankbaar heer baron maar daar is nog iemand die in dit geval geraadpleegd dient te worden en aan welke ik vrees ten minste onverschillig te zijn