AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
die hij en niet ten onrechte verdacht van den lust om de bataafsche republiek weer omver te werpen een ramp die hij hoopte te voorkomen onder anderen door zich met zijn vrienden krachtdadig te oefenen in den
en ik beloofde hem dat als ik weer wakker werd ik een gehoorzamer kind zou zijn en dan dekte moeder ons nog eens goed toe en kuste ons beiden en broertjes lippen bewogen zich in den slaap
men kon tot op den bodem neerzien zoo helder was het water en gouden en zilveren visschen naderden onbeschroomd de oppervlakte
en een handdoek en zoo al meer bij elkaar zocht en ik geloof dat hij er zijn chambercloak ook al bij uittrok en toen kwam hij op mij af met iets van flikkerend staal duidelijk zichtbaar in zijn hand
daar zat hij op een verhevenheid en hij keek rechts en links en zwaaide met zijn stokje en de violen en de fluiten en dan die geweldige bas het ging alles op commando
zij hoorde niet eens wat voor tekst er vervolgens werd opgegeven z zat zij in gedachten en die gedachten waren maar al bij mijnheer blik en bij die ongelukkige dochter van hem en hoe meer zij daarover peinsde
daar staat een engel op die buigt zich over een arme berouwvolle zondares de zondares schreit maar de engel glimlacht en dat is de glimlach van tante bet
er is een stil vermoeden bij mij heeft men het mij verzekerd dat hij veel van kinderen hield dat hij een lieve vader was voor de zes knaapjes die hem allen in zijn edel zijn verguisd vak zijn opgevolgd
en om te zorgen dat hij eens eerlijk op eigen kosten begraven werd waar zijn overige verdiensten bleven was een geheim maar misschien wist zijn zuster er wel iets van
was ik blij dat het niet nog bij hun leven gebeurd was zij zouden zich niet hebben getroost met de aanzienlijke schadevergoeding en al ware de woning die zij voor de oude in de plaats gekregen hadden
en zoo blijmoedig mogelijk en oom had eens geschreven van dag in dag uit de knietjes te buigen gelijk hij het genoemd had om te bidden voor iemands bekeering
dien had hij zelf gemaakt en in het midden had hij met gouden letters mijn broertjes naam geplakt en daaromheen twaalf lanciers in galop want jagers had hij niet kunnen krijgen die hadden ze niet in den winkel maar z kon het toch ook wel en de vlieger
bleek het dat het toch niet waar was wat iedereen zei want het was naast den burgemeester daar woonde een rijke korenkooper en het heette dat die de granen opkocht om den prijs in de hoogte te jagen en het brood was toch al zoo duur zoodat het volk niet beter doen kon
en dan moet daar dikke room gegeten worden en pannekoeken bij die boerenmenschen in de uitspanning die je daar hebt en dan kunnen wij en de meiden en de meiden van nicht
en ik zeg schepsel ik word er koud van en toen zeit ze ben je heelemaal alleen in huis en ik zeg ja zeg ik want de juffrouw boven die is ook uit die is naar de kerk nou zeit ze heb je dan geen brandewijn in huis het zullen de zenuwen zijn
kennissen hoeveel partijen hij met dien ouden heer had gedamd als hitte en hoest alle uitgaan onmogelijk maakten dat zou nog niet eens zoo'n gemakkelijk rekenkundig voorstel zijn geweest voor een der achterblijvers van de hoogere burgerschool die mijnheer swart omstreeks dien tijd
sedert frits duidelijk toonde dat dit geen indruk meer op hem maakte naar het verbeterhuis te zenden stuur mij maar naar het oorlogschip dwong de ondankbare knaap
als men er s avonds op de wacht nog eens den brand in stak kapitein bol dat was de eenige dien hij zich herinneren kon uit dien tijd jongens wat zag die er toen ook heel anders uit dan tegenwoordig een prachtige krullebol en wat zong de kerel goed
kreeg suze een brief die haar deed weten dat hij buitenslands was bij een reizenden kermistroep hij schreef het haar met een enkel woord opdat zij niet al te ongerust over hem zijn zou
en zij wilden wel eens weten wat dat voor een stumperd van een toezienden voogd was van wien laatst iemand gezegd had dat hij daar in die plaats waar de kinderen vandaan waren
mijn broertje was dood alles wat ik nu nog maar weten moest was hebben zij gelijk die beweren dat heeft god gedaan de dominee kon mij dat natuurlijk best zeggen
want ik geloof niet dat men het in japan en in lapland wist doch het zou niet goed zijn te spotten met mijnheer van daveren's bekendheid
die helaas door aanvallen van zwaarmoedigheid verhinderd was geweest den tiendaagschen veldtocht mee te maken aan om een tweede vlugschrift te laten drukken
als laatste middel om er orde onder te krijgen de globe boven van een kast liet komen want als het langer z moest
het was blijkbaar dat frits door de beste voornemens bezield werd en dat het ongeregeld leven in de laatste jaren door hem geleid ook lang niet al zijn goede eigenschappen had doen verloren gaan
uit haar donkerblauwe oogen arme suze god alleen wist hoe zij leed buitenshuis was zij gezellig en zij ging er zelfs voor vroolijk door ook oom gijs en de juffrouw hadden geen reden om het aan haar te wijten
en dien hij dus mocht aantrekken maar hij deed het niet vrees ik want het werd nu met mei al vijf jaar dat hij onder de juffrouw was komen wonen
behalve misschien soms nog in haar vaders mond en brieven want het werd nu al drie jaar dat de dochter het huis verlaten had om als gouvernante in haar eigen onderhoud te voorzien eerst was dat vertrek minder levendig gevoeld de familie bij wie zij werkzaam was woonde in dezelfde stad
waren reddeloos verloren gegaan maar ter anderer zijde had oom volgehouden hem beurtelings met zalvende vermaningen en met grove bedreigingen
in den vreeselijksten doodstrijd verstijfd het wordt mij maar al te dikwijls herinnerd doch er is niet minder françois haverschmidt familie en kennissen in het leven dat mij de liefde van mijn moeder voor den geest roept
ben je mal zeit ze in het politiebureau neen zeg ik maar hij zal eerst gaan aangeven waar of ze hem vinden kunnen nu toen zei kee
dat juffrouw berebijt hun wel eens scherp verbood om er iets van aan oom te laten merken dat zij een glaasje madera uit de karaf had genomen tegen het hartwater of dat oom zelf hen africhtte om zonder blikken françois haverschmidt familie en kennissen of blozen
ach neen hij was niet verbannen en hoe kon hij ook hij was zoo sterk geworden en hij had zich zoo vastgenesteld in de jaar of drie vier
in hoever de rekening klopte mocht oom voor zijn geweten verantwoorden en voor den toezienden voogd die echter niet in persoon had kunnen verschijnen want hij zat met het
wierp suze op het ziekbed en slechts langzaam keerden haar krachten terug toch kwam het niet in haar op van haar voornemen af te zien om frits naar amerika te vergezellen
daar zat vader altoos te werken zegt moes en nu zit zij er zelve soms uren lang alleen en kijkt naar buiten en als de kinderen op den dijk haar zien dan juichen zij en zwaaien met hun wapperende zakdoeken
maar waarom had de goede god er dan niet voor gezorgd dat hij geen ongeluk kreeg ik begreep het niet het eenige wat ik mij kon voorstellen was god had het zoo gauw niet gezien evenmin als mijn ouders dat de metselaars den muur voor de sloot weggebroken hadden maar nu dat spreekt
en rust niet voordat hij haar weer bijgeholpen heeft inmiddels françois haverschmidt familie en kennissen heeft de vrijwillige ruiterij van de bataafsche republiek zich reeds voor den winkel verzameld of juister de eene helft van de vrijwilligers want de andere was van schrik thuis gebleven van putten
de burgerwacht trok met slaande trom naar de poorten die gesloten werden nadat men de bruggen had opgehaald zelfs werd er order gegeven om twee oude kanonnen die sedert menschenheugenis op het bolwerk hadden liggen roesten te laden wat dan ook met een er van lukte
om hem in een hoek te trappen keesje die nooit op school gegaan had en nooit in de kerk was geweest behalve ééns toen hij hoorde dat er gratis bijbels uitgedeeld werden en toen hij er een gekregen had ging hij er regelrecht mee naar den boekenjood
ze zou liever zelf tweemaal loopen dan een ander drukte te geven nu toen tante mientje hoorde dat tante bet zeker van die sneeuw die ze misschien niet te best had afgeveegd op de mat uitgegleden was toen had zij het ijslijk op de zenuwen gekregen
als ze maar gewild had maar hoe tante bet door niemand was gevraagd dan liet deze nooit na haar werk in den schoot te laten vallen verondersteld dat de bui woedde terwijl tante bet eens even op haar stoel zat uit te rusten
en behoefden ze alleen maar opgewonden te worden met het sleuteltje dat er in stak want alles was even natuurlijk en ge zoudt zweren dat die herders in hun witte overhemden van witte suiker en met hun saffraangele schaapjes
maar er moeten dan toch scherpe patronen onder geloop en hebben zegt beumer en die kan het weten françois haverschmidt familie en kennissen want hij is bij het muziek van de schutters
want ook nu bleek het dat den huichelaar te spelen eigenlijk niet in den aard van frits lag hij liet zich een poos gedwee uitmaken voor al wat leelijk was
en een voortreffelijke keuken de kastelein is in zijn goedhartige welgedaanheid een levend uithangbord maar de eer van het huis komt misschien nog meer toe aan de weergalooze befrançois haverschmidt familie en kennissen kwaamheid in koken en braden van moeder de vrouw
eerst dàn haar volle beslag krijgen als er nog iets bijkomt iets ik weet niet wat is het iets poëtisch we zullen maar weer zeggen zoo iets
soms was ik op ons hollandsch duin en de zee rolde af en aan over het strand en de branding zong haar geheimzinnig lied en landwaarts in daalde een kronkelend voetpad tusschen welbekend en bevriend struikgewas en langs een beekje
hoe gelukkig zij was dat zij hem teruggevonden had gij moet er maar niet te blij om zijn suze gaf frits ten antwoord ik ben er niet op vooruitgegaan en alles behalve een geschikte broer voor een fatsoenlijke jonge dame gij zijt beter dan gij denkt frits hernam zij
achter het koffieblad en de zilveren presenteertrommeltjes die altoos met op één na de beste blauwporseleinen kopjes des zondagsavonds op tafel kwamen de algemeene spanning bereikt haar hoogste punt als de dominee den harpoen
dus toch geen onvermengde vreugde die hem op het feest gegund werd doch wanneer en waar was die ooit voor eenig sterveling weggelegd de hemel mag het licht zijner heerlijkheid doen dalen op de aarde hij zendt het neder te midden van een nacht
en nooit is er in een kerk vromer gelofte ten hemel opgezonden dan toen de juffrouw met haar bevende lippen instemde in dat wil u ter eer steeds meer en meer t geloof in ons versterken
ging ik weer naar school ik had daar om verzocht en men had mijn leerlust zeer geprezen maar niemand vermoedde dat ik door een geheel anderen drang de deur uitgedreven werd eerst overtuigde ik mij dat mijn moeder ofschoon iets beter mij nog niet bij zich mocht zien
in de deur keerde ik mij nog eens om haar oogen zagen ons na het was mij of ik er een gebed in las en o dan voelde ze zeker dat die bede verhoord werd want om haar lippen speelde nog immer het zachte lachje van den vrede
door andere leden van den kermistroep doch nu verloren zij elkander uit het gezicht en frits voelde zich geruster weer zette hij suze op den zachten grond
of zij er niet naar verlangden en zij knikten eerbiedig van ja maar daarbij speelde er zoo'n blijde glimlach om hun lippen dat ik hun niet behoefde te vragen of het wachten hun ook te lang viel
of te zitten uitrekenen wanneer een bakker zooveel mud tarwe heeft en hij bakt uit ieder mud zooveel broodjes en in ieder broodje zitten gemiddeld zooveel krenten hoeveel krenten hij dan wel met al die mudden tarwe verbakken zal
zoo vrees ik zelfs dat het voorgebed van den dominee geheel voor haar verloren ging en wat haar ook nog nooit was overkomen
maar nog zie ik ook dat smalle gezichtje omzoomd van lange blonde lokken en waarop zich nooit iets anders aan ons vertoonde dan vrede en vriendelijkheid zij was altoos met iets bezig liefst met iets
voor suze was deze scheiding van haar gevaarlijken kameraad een niet ongezegend keerpunt in haar leven naarmate frits ondeugender en woester werd waren haar toch al de moed en de lust ontgaan om altoos met hem mee te doen
er waren daar namelijk metselaars aan t werk zij hadden een riool dat verstopt was geraakt moeten opgraven en bij die gelegenheid was gebleken dat een muur die den tuin van achteren afsloot en waar het riool onderdoor liep ook noodig herstelling behoefde
wat was het mijnheer blik kon toch niet neen toen de juffrouw tot bezinning kwam zag zij het zakje van den diaken die haar uit haar mijmering had opgestooten misschien dacht hij wel dat zij had zitten slapen nu dat kon den beste overkomen
eau de cologne jenever eerst zonder en toen met peper en dan met het gezicht boven een gloeiende test maar jawel alles om het even doch daar komt davidson op zijn maandelijksche inspectie van de kinderen
want ik mis er ééntje de plek waar dr kramer mijn geloof in zijn kunst verspeelde de onzalige plek waar hij met jeugdig vuur en jeugdige onhandigheid mij folterde tot ik er onder dacht te bezwijken
en wat moet ik daar dan op antwoorden een neef van juffrouw pippeling van wien ik de heele geschiedenis heb maakte er deze gevolgtrekking uit hoe men hier weer uit zien kon
en bepaald of ik wel voor mijn broertje gebeden had het was namelijk een enkelen keer gebeurd dat de slaap mij onder het bidden verrast had ik had soms zooveel te vragen want ik kon in mijn avondgebed tot de kleinste bijzonderheden afdalen
veel met een open been sukkelde en dan mocht zij dat been niet bewegen en raad nu eens wat de kerel op een morgen aan den meesterknecht vertelde dat suze
waarom simon mij benijdt als ik zijn naam uitspreek zonder te lispelen en hoe te verklaren dat ik abrikozenpitten kraak terwijl hein geen raad weet met een simpel
maar ik had al gehoord dat mijn broertje ook nog niet binnen was en het kon dus nog wel eventjes wachten jan jan waar ben je zoo vloog ik den tuin in want ja dat komt mij nu in den zin
zijn gedachten waren bij het verleden met al zijn bedorven geluk maar ook bij het nieuwe leven dat nu voor hem lag en dat ja hij wilde het en ook hij bad er om voor suze en hemzelven weer alles goed françois haverschmidt familie en kennissen zou maken
of ze kirden een deuntje voor de deurtjes van haar huisje dat aan den zijmuur van de pastorie hing mijn grootvader was een rijzig man
maar zei toch van ja en nu gingen wij naar de voorkamer de deur was open en er brandde een lamp en toen zag ik dat er op twee stoelen een kistje stond eerst dorst ik niet maar eindelijk vermande ik mij en wierp een blik in het kistje
hoewel in den regel niet verlegen durfde zij thans niet naar frans toegaan maar drukte zich tegen fanny aan zonder haar onderzoekenden blik van hem aftewenden en met kinderlijken tact om een stukje taart bedelend ten einde zich een houding te geven
haar de hand op den mond gelegd stil stil riep zij uit wat zijn dat voor woorden ga nu maar zitten en vermoei je niet met staan ik zal de kinderen eens gauw boven aan het spelen helpen
dat het verkeerd zou zijn haar daarin tegentegaan haar prikkelbaar gestel moest zooveel mogelijk worden ontzien en wel vooral door een groote mate van toegeeflijkheid waar het punten van ondergeschikt belang
aten de kleinen hunne peertjes op waarbij ro zich rijkelijk met bessensap besmeerde tante bee had intusschen een blik op de pendule geworpen en begon nu de kaarsen van de hanglamp aantesteken
was alles netjes geschikt en het stof op de ledige plaatsen zorgvuldig afgenomen tante bee had gaarne ook de boeken eens uitgeklopt
uit haar bed zelve de bevelen te hebben gegeven tante bee was in allen gevalle slechts eene uitvoerende macht geweest de model huisvrouw de
u wil t niet zeggen ik weet het heusch niet cleo maar als hij straks komt kan jij t hem zelve vragen eet nu je peertjes op en dan gaan wij naar boven
en wanneer u daarbij bedenkt dat het voor hem die veel gezien heeft ten slotte onmogelijk wordt immer sterke indrukken te krijgen omdat al wat hij
tot groote verwondering van zijn vriend het gesprek eensklaps af door den uitroep waar blijven de kinderen tante bee wij zijn nog zoo ver niet jan er komt nog een bavaroise lachend keerde de huisheer zich tot frans je ziet het er was niets aan te doen
noemde hem zijn beste ventje en vroeg waarom hij zijn naam niet had willen zeggen maar hij waagde t niet naar zijn vriend optekijken want het was hem of hij in diens blik lezen zou
in den struggle for life moeten wij al hard strijden om het hoognoodige voor de kinderen te veroveren aan een beetje overdaad waarop wij goede vrienden zouden kunnen onthalen is voor ons geen denken
frans heeft gelijk ging jan voort er gaat niets boven het huiselijk leven een viertal geliefden te bezitten met wie je licht en schaduw deelt voor wie je hart klopt en wier harten voor jou kloppen
van geurige champignons truffels morilles en al wat meer een verwend verhemelte streelen kan van oostersche fransche italiaansche en andere vreemde spijzen
maar met een buitengewone kracht bleven zij op één punt gevestigd en dat punt was altijd dezelfde beschouwing van eigen voortreffelijkheid dezelfde vergelijking van eigen deugden met die van anderen
lachte verlegen boog en keek frans niet aan maar toen jan dreigend een vinger opheffend voortging tante bee tante bee mijn vriend frans neemt je dit prachtig dessert zeer kwalijk
in den schoot en de lange tengere gestalte ineengezakt totdat zij bijna den indruk maakte van dik te zijn zou eene gelijkenis tusschen de twee zusters hebben ontdekt die in gewone omstandigheden niemand opvallen kon
den gullen blik in de donkerbruine oogen en den oosterschen gloed op het kleine stuk wang dat de volle zwarte baard overliet achter hem volgde jans onbeteekenende gestalte van wiens vale kaken
antwoordde zij kom jan als je voor je besten vriend geen extraatje op tafel duldt voor wien zal je t dan doen tante bee je hebt gelijk ik geef mij gewonnen
ook in het behang waren strepen plekken en scheuren doch hieraan kon tante bee weinig doen zooveel mogelijk had zij er stoelen voor geplaatst en zelfs de piano met hetzelfde doel een paar palm van zijn plaats geschoven op den schoorsteen
hoe zij door een gril van het lot op school naast elkander geplaatst reeds op zeer jeugdigen leeftijd elkanders vertrouwen hadden genoten en bevriend waren gebleven ondanks de geheel uiteen loopende wegen welke de omstandigheden hen genoodzaakt hadden inteslaan
tengere gestalte op den drempel staan het fijne bleeke gelaat door een gehaakt katoenen doekje als een rozeroode lijst omgeven beschreef een halven cirkel opdat niets aan haar verbaasden blik zou ontgaan zij had moeite haar boelige huiskamer te herkennen
ik kan u verzekeren en toch moet je niet denken viel jan eenklaps in dat wij geen onkosten voor je hebben gemaakt aanmarcellus
hanteeren werd den gastheer bespaard tante verzekerde wel dat er op uitdrukkelijk verlangen van jan niet veel meer volgde doch
terwijl tante bee vleesch sneed nu en dan een blik naar de groote tafel werpend die zij geheel alleen in orde had gebracht omdat mijntje mevrouw helpen moest werd zij met vragen bestormd wanneer zij dan niet terstond toeluisterde riep cleo
op het kastje aan den overkant dat binnen-in het ontbijtservies in twee laadjes de lepels vorken en messen boven op eenige boeken benevens de laatst aangekomen
de zorgzame had den wijn achter de kachel gezet en bracht het groenlak te voorschijn zorgvuldig ontdeed jan den hals van lak trok toen de stoffige kurk er uit en schonk frans in de dames bedankten
ver van allen die u dierbaar zijn overgeleverd aan de ververmomde dieven die den naam van hotelhouders en gidsen dragen het lijden van honderden ontberingen
die z ongelijk door de natuur en door de fortuin waren bedeeld dat zij beiden evenver doch naar verschillende kanten van de gulden middenmaat schenen aftewijken ooit dikke vrienden waren geworden toch had jan haar dikwijls genoeg verteld
frans vertelde gaarne en goed hij had veel gezien en er de indrukken frisch van bewaard zoodra hij in vuur geraakte traden de kleinste bijzonderheden van elk tooneel dat hij had aanschouwd hem met onverflauwde helderheid weer voor den geest
ook moest het tafeltje worden afgenomen waaraan cleo en ro hadden gegeten en eenige kruimels op den grond weggeveegd terwijl gedurende die laatste werkzaamheden de kinderen niet uit het oog mochten verloren worden wier kleine vingers niets met rust konden laten
och tante u weet het wel u moet het weten tante toe zeg het ik denk op reis cleo netjes eten ro die mijnheer houdt alleen van kinderen die netjes eten
dat is al vroeg mijn dierbaarste wensch geweest ik heb er zelfs verzen opgemaakt zoo dikwijls ik mij alleen voelde verlaten op de wijde wereld verlangde ik altijd naar een trouwe borst waartegen ik mijn hoofd kon aanleunen
ondertusschen had fanny haar doffen blik herhaaldelijk van jan naar zijn vriend en weder terug laten dwalen zij kon het niet begrijpen hoe twee mannen
en zelfs wat ongewoon was twee schalen met vruchten en een menigte kleine snoeperijen ro was in het algemeen weinig
haar onhandigheid haar slechte vervulling van de plichmarcellus emants een drietal novellen ten welke op een gastvrouw rusten en al wat zij meer verzinnen kon om zich te vernederen
naar italië van italië naar indië terug van het carnaval naar het tijgergevecht en van het tijgergevecht naar de eeuwenheugende ruïnen van egypte over de blauwe zeeën voerde hij haar naar de stilte van het zengend zuiden en over de grauwe golven
maar zij kende de grenzen van haar gebied en zette nooit een voet daarbuiten de eenige vrijheid die zij zich van daag veroorloofd had bestond in het opzetten van het dessert
wanneer het moe was van den arbeid of waaraan ik mijn tranen verbergen kon wanneer ik gegriefd werd in het maatschappelijk leven een klein plekje op aarde
paarde zich het gehuil van den kloosterhond die een lijk had opgedolven was de tropische nacht zijn onderwerp dan zag zij een vurige zon ondergaan aan den roodgloeienden hemel
wanneer mama papa en die memarcellus emants een drietal novellen neer gegeten hebben mogen jelui op het dessert komen en dan zal je chocolaadjes krijgen maar half tevreden over dat uitstel
fanny wees frans de eereplaats naast haar aan en duldde niet dat bee diende daar zij van heden af hare rechten hernam de geduldige zuster liet haar met ijver beginnen dat zij halverwege zou moeten inspringen wist zij bij ondervinding zoodra dit eerste gerecht was verdwenen
die als weelde artikelen betaald moeten worden uitloopt in een vurig verlangen naar een goed rustig gezellig leven fanny begreep het volkomen o zij kon zich zoo goed in elken toestand verplaatsen maar was het daarom niet dubbel waar dat iemand
op elk gebied van kennis en kunst zwerftochten ondernam dat hij de lichamelijke overeenkomst welke de dunne bleeke lippen de dof grijze oogen met de neerhangende oogleden en de fijne beenige lijnen van den neus aanboden in den regel over het hoofd zag
heette jan met een glas wijn zijn ouden vriend dien hij heden voor het eerst aan zijn tafel mocht zien hartelijk welkom fanny volgde zijn voorbeeld met een glas rood getint water
jan van zijn vader had geërfd duidelijk hooren kon deze kalme maatslag van den rusteloozen tijd bracht haar in dien eigenaardigen mijmerenden toestand waarin zij zoo gaarne verviel dan sluimerden haar gedachten niet in of zwierven teugelloos rond gelijk bij anderen
krijgen wij geen chocolaadje tante ik moet een chocolaadje hebben grijnde ro plotseling je zult alles krijgen als je zoet bent maar als je huilt krijg je niets
en nog meer van mij houdt verzeker ik u dat zij binnen weinige dagen eene uitnoodiging van mij ontvangt om voor de jaren die wij samen nog te leven hebben mij elken dag zulk een eenvoudigen huispot te koken
wel beleefd van een uitnoodiging te willen spreken terwijl u ons de eer aandoet ons eenvoudig middagmaal te deelen wij behooren niet tot de bevoorrechten die uitnoodigingen kunnen doen
voor hem die weet hoe een daagsche zitkamer er gewoonlijk uitziet in een huishouden waar kinderen zijn was het duidelijk dat er op dezen dag bijzonder veel zorg aan het eenvoudig gemeubeld vertrek was besteed niet alleen dat er geen speelgoed slingerde
in een land waar apen en tijgers zijn zoo als er in ro's nieuw platenboek staan daar woonde die meneer en omdat hij veel van paatje hield net zooveel als cleo van den kleinen anton die naast hen woonde was hij hier gekomen
een zonderling lied ruischte door de hooge kruin van den palm boven haar hoofd een ongekend genot doorstroomde haar ziel o waarom kon zij thans niet sterven
jan had uitdrukkelijk bepaald geen extraatjes voor mijn vriend frans hij weet dat ik een fijne flesch zal opentrekken omdat het de eerste maal na mijn huwelijk is dat hij mij bezoekt maar allen verderen omslag zou hij
toen deze hem op de knie genomen had en over het slanke blonde haar strijkend vroeg vertel mij nu eens hoe je heet sloeg hij de slaperige blauwe oogen even op
en wanneer hij dan in herinnering die tien rijke jaren nog eenmaal doorleefde schilderde hij met zulk een gloed van verven dat hij ook minder prikkelbare naturen dan fanny gemakkelijk
het kiemend verstand al meendet te ontdekken toen het nog in zijn wieg te schommelen lag hij voelde dat frans medelijden met hem hebben moest en dat gevoel deed hem zeer hij vergiste zich echter
later beziet men die dingen uit een geheel ander oogpunt cleo kon t maar niet vatten dat er een vreemde heer zou komen eten het verschijnsel was in jans huishouden ook ongewoon
den naam van het tweede kind en haar ingenomenheid met musset dien van nummer drie had bepaald jan had met leedwezen dezen familietrek in zijn vrouw ontdekt maar reeds in de eerste maanden van zijn huwelijk ingezien
ons bestaan gaat op in een aanhoudenden kamp met de kleingeestigste beslommeringen van het leven wij slapen langzaam in en verstompen
dwaalde haar blik nogmaals de kamer rond van het glanzend marmer van den schoorsteenmantel naar het glimmend mahoniehout van de stoelen van den helderen spiegel in den bonheur
toen had zij toegegeven doch was er op blijven staan dat het eten voor cleo en ro niet naar de kinderkamer zou worden gebracht de kinderen mochten volstrekt niet het gevoel hebben
maar antwoordde niet een paar volgende vragen hadden geen betere uitwerking en nadat hij eindelijk taart geroepen had werd de kleine door jan overgenomen paatje gaf aan zijn oudsten zoon een groot stuk van de begeerde snoeperij
zij de kleine handjes krampachtig samenkneep blijkbaar onder den invloed van een te vroeg ontwikkelde fantasie die haar allerlei zonderlinge beelden voor oogen tooverde
novellen aankeek wel was haar blik zoo dof dat hij haar van domheid verdacht doch een boosaardigen trek ontdekte hij niet op het bleek gelaat
waren alle speldendoosjes sigarenpijpen klosjes garen en uitgeknipte poppen verdwenen welke de verschillende leden van het huisgezin gewoon waren aldaar te bewaren
zijn oogen in de verte gericht als zag hij daar dat droombeeld zijner jeugd dat ideaal zijner verzen dat eenig doel terug
een geleerde zou er wel nimmer uit hem groeien doch wat deed dat er toe minder ingenomen was hij met de bleeke levendige cleopatra
die in het dagelijksch leven evenveel ontbeerde als de reiziger die de gestadige zorgen als zoovele gevaren steeds voelde dreigen die ter wille van een huishouden niet alleen met
toen zij ook hiermede gereed was wierp tante bee een laatsten blik in de kamer rond zij vond dat het er nu behagelijk verlicht en verwarmd in alle opzichten gezellig was
in de peillooze afgronden neer de bevrozen marcellus emants een drietal novellen beken hingen met lange kristallen over de loodrechte rotswanden heen en aan het geloei van den storm
en hetzelfde zoeken naar middelen om altijd hooger te stijgen naar een onbereikbaar standpunt ver boven het menschdom verheven wie haar
van het onbewolkt uitspansel zonk een luwe koelte bedwelmend zacht op het geschroeid aardrijk neer zoete sluimering sloot aller oogen
bood zij het haar gast aan zij had hem gewaarschuwd dat hij t slecht zou hebben maar smeekte hem toch haar op elk verzuim oplettend te maken
duizenden voeten hoog vurige steenen snelden ten hemel en ploften neer de aarde dreunde en spleet dat was de jongste dag zoo reisden zij van indië
de zenuwachtige opgewondenheid waarmede zij deze woorden uitte welke meer op een citaat uit een geliefkoosden schrijver dan op een plotselinge ontboezeming van eigen gevoel geleken
zoodra zij de kamer had verlaten knikte jan tante bee toe deze knikte terug en zeide zij is bijzonder rustig van daag mijnheers reisverhalen
even met kauwen op sloeg de droomerige oogen omhoog maar antwoordde niets cleo zweeg ook een oogenblik stil zij begreep niet goed wat op reis beduidde maar zich herinnerend hoe tante voor het eten verteld had dat er een meneer zou komen
als een vlinder uit elke bloem de zoete geuren zuigend en zich koesterend in den gloed der zon zulk een leven is slechts voor weinigen weggelegd niet bij elke wieg staat de fee van het geluk om den pasgeborene door een kus te wijden tot haar dienst
de kalmte van dezen huiselijken kring de blozende wangen van die twee nette fijne poppetjes dat alles gaf hem te zamen een indruk van stil geluk
die te zeer in overeenstemming was met zijn eigen stemming van zwervenszatheid en zijn behoefte aan een rustig leven om hem niet al de schaduwzijden in het leven van zijn vriend zonder moeite over het hoofd te doen zien
en tante bee mag altijd mede komen niet waar tante bee kleurde met neergeslagen oogen toen frans haar aanzagen door het opheffen van zijn glas zijn instemming met die woorden te kennen gaf
dat vind ik een kostelijk plan hernam jan op denzelfden toon wij houden je aan je woord fanny wij moeten naar een vrouw en naar een huis voor hem uitzien
ook leidde cleo hem af die zich in een fluisterend gesprek niet zonder heftige tegenkantingen door fanny had laten bepraten om haar vrees te overwinnen
moet met aandacht genoten worden vulde frans aan die zich zoo gaarne dankbaar toonde wanneer men het goed met hem meende aan tante bee iets te verwijten lag ook in jans bedoeling niet
zij had dus niets aantemerken gevonden geen gedruisch van kinderen leidde haar af het was zoo stil in huis dat zij het eentonig tiktak van de friesche
van doorning had gestudeerd en was de wereld ingegaan jan was eerst bij de posterijen geweest toen gemeente-ontvanger geworden en had het nooit verder dan brussel gebracht door tante bee gewaarschuwd bracht mijntje spoedig marcellus emants een drietal novellen de soep op tafel
het krassend geluid waarmede een sleutel in de voordeur werd omgedraaid stoorde hare overpeinzingen zij wist dat het jan was met zijn oudsten vriend dien zij zelfs niet van uiterlijk kende
sprak hij er van op dien langzamen mijmerenden toon waarop hij aan cleo en ro zijn geliefkoosd sprookje uit andersen voordroeg dat van het verloren paradijs
in den huiselijken kring hoor je t fanny riep jan met een ouderwetsche opflikkering van geestdrift uit marcellus emants een drietal novellen fanny hoorde t doch geloofde t niet
en dan kom ik terug tante bee ging met cleo en ro heen fanny bleef alleen achter zoodra het gehaakte doekje was afgelegd
die een vriend van paatje was doch heel ver weg woonde vroeg zij of hij gisteren heel ver weg had gegeten tante zeide van ja heel ver weg
ik zeg donderdag ter herinnering aan onze vroegere muziekavonden je weet wel toen ik nog fluit blies de eene week eet jij hier de andere leggen wij bij jou ons anker neer
die je zwakheden niet breed uitmeten maar vergeven die je goede eigenschappen niet minachten doch op prijs stellen die je gelukkige oogenblikken medegenieten en je sombere
welke de maag opwekken en prikkelen komt bij ons nooit iets in wij moeten het met de kruimkens stellen die van de tafel des levens vallen en ik bewonder inderdaad uw goedheid die geen verachting toont voor zulk een
kijk ik heb het al zoo dikwijls gedacht jan had veel gelukkiger kunnen zijn zij kon niet voleinden met een uitdrukking van schrik op haar rustig gelaat had
en een ander optenemen te verzetten of omtedraaien jan die er steeds op bedacht was den loop harer gedachten afteleiden zoodra hij bemerkte dat zij dien zelve niet langer beheerschen kon en het oogenblik naderen zag waarin zij zich in haar eigen woorden verwarren zou brak nu
en komt die meneer nu alle dagen hier eten tante en ontbijten ook wel neen cleo alleen van daag en morgen tante gaat hij dan weer heel ver weg naar dat land waar apen en tijgers zijn dat weet ik niet kind ach u weet het wel tante
zij wist zoo gaarne hoe of t hoorde en had zoo zelden gelegenheid daarin een lesje te nemen jan bracht het gesprek op het reizen in het algemeen en op de omzwervingen van zijn vriend in het bijzonder na eerst een jaar door amerika te hebben gezworven was van doorning
door een dun blond baardje omsloten de zorgen alle uitdrukking hadden weggevaagd op die eener groote goedhartigheid na waardoor nog steeds het zacht blauwe oog iedereen voor zich innam
maar frans sleepte haar voort naar den bromo en zij hoorde den onderaardschen donder in den vulkaan de lava rees omhoog en gloeide haar tegen heete fonteinen sprongen rond haar op
was driester hem spiegelde geen al te vroeg ontwikkelde verbeelding onbekende gevaren voor aan een gedresseerd hondje gelijk stapte hij recht op frans aan en stak zijn hand uit
en wanneer de meid verzuimde een schoone vork te geven of een tweeden keer met de aardappelen rondtegaan stond zij onhoorbaar van haar stoel op en herstelde de fout zonder dat iemand door hare zorgen werd gehinderd of het gesprek zelfs maar een oogenblik werd gestoord
tante bee tante bee totdat de goede vrouw het levendig nichtje aankeek en haar vragen beantwoordde en waar heeft die meneer gisteren gegeten tante marcellus emants een drietal novellen dat weet ik niet lieve
in al dien glans te ontdekken de kamer blonk van vlekkelooze onmarcellus emants een drietal novellen schuld en met innig welbehagen snoof zij de geuren van boenwas schoon linnen en potloodsel op welke door de klimmende warmte haar uit al die zelfbewuste reinheid
acht jaren in oost-indië werkzaam geweest en had hij ten slotte door italië oostenrijk zwitserland en duitschland nog een tiental maanden rondgetrokken alvorens naar het vaderland terugtekeeren
naar het krijtwit tafellinnen en van het blinkend glaswerk achter de borden naar het lichtend verguldsel van de hanglamp een geschenk van frans in hun huishouden zij kon tevreden zijn geen stofje was meer
waarom moesten die lievelingen in hunne gewoonten gestoord worden wie niet genoeg van zijn vriend hield om het bijzijn van diens kinderen te willen verdragen
als zij het aanneemt huren wij de eerste de beste woning in uw buurt en zetten indien t van mij afhangt na onze huwelijksreis geen voet meer over de grenzen
wanneer hij aan den huiselijken disch genoodigd werd deed beter eene dergelijke uitnoodiging niet aantenemen jan had kalm toegehoord en haar op zijn bedaarde manier weten te beduiden dat hij niet ter wille van zijn vriend frans maar voor haar
dat gedurende een achttal jaren in een stille straat van een provinciestadje gewoond had klonken deze namen zekerlijk ongewoon van peetooms of tantes waren zij niet afkomstig maar fanny
die toon trof frans en plotseling wendde hij den blik naar fanny heen een gedachte die nog nooit bij hem was opgekomen stond hem eensklaps voor den geest maar neen het kon niet waar zijn er lag niets onaangenaams in den glimlach waarmede
dat zij werden weggestopt of ook maar bij een vreemde achtergezet marcellus emants een drietal novellen in s hemelsnaam had jan geantwoord begrijpende dat zij onverzettelijk aan dit laatste besluit zou vasthouden
uithalen moesten wij maar jan hernam tante bee op eenigszins verwijtenden toon terwijl zij de bavaroise op tafel plaatste een schotel dien ik zelve gemaakt heb
en meneer een handje te geven frans was dol op kleine meisjes en slaagde er spoedig in met cleo op zeer vertrouwelijken voet te komen
dat deze keer de eerste van velen moge zijn zeide de gastheer plechtig terwijl hij met zijn vriend klonk als mevrouw het vergunt zal het aan mij niet haperen antwoordde frans
eerst sloeg tante bee haar met eenige ongerustheid gade maar weldra bemerkte zij dat haar zorgen niet vruchteloos waren geweest fanny's matte blik werd allengs helderder haar droevig gesloten lippen
bij elk woord dat zij uitsprak was fanny's opwinding verergerd haar blik werd helderder hare wangen rooder haar handen grepen zenuwachtig elk voorwerp aan dat zich in haar bereik bevond om het terstond weder lostelaten en een
daar hij reeds voor haar huwelijk nederland verliet en met grillige koppigheid nooit zijn portret had laten maken zij stond op de deur ging open en de heeren traden binnen eerst de groote breedgeschouderde frans met den lachenden trek om de frisch roode lippen
bovendien wist zij in de kleine pauzen die bij te weinig bediening onvermijdelijk zijn uitstapjes naar de kinderkamer te maken en goede tijdingen van daar medetebrengen die zij bewaarde voor het geval dat fanny haar ondervragen zou
zelden ondervond zij een dergelijk genot de kinderen bemorsten en bedierven te veel het speet haar slechts dat tante bee er de hand in had gehad zij kon het niet verdragen dat men haar den veldheersstaf trachtte te ontnemen gelukkig troostte haar de gedachte dien morgen
en frans zag aan haar oogen dat zij hem van een beleefde onoprechtheid verdacht daarom vervolgde hij wanneer ik de verwende reiziger volgens uw oordeel morgen een vrouw vind die veel van een rustig leven
liefst aan beroemde personen ontleend aldus had de bewondering voor cleopatra welke zij van haar jeugd af gekoesterd had den naam harer oudste dochter onherroepelijk vastgesteld terwijl haar dwepen met
de kinderen niet aan tafel wilde hebben sinds haar bevalling at zij heden voor den tweeden keer beneden zij was immers nog te zwak om al die drukte te kunnen verdragen
die geheel het tegendeel was van haar stompen gezonden broeder dit wordt nu nog aardig gevonden placht hij tegen anderen te zeggen wanneer cleo het uitgegild had van plezier zonder dat iemand de aanleiding van die opwinding wist te ontdekken of wanneer
de model echtgenoote bleef zij immer alleen niet licht vatte zij haar taak op en ongaarne gaf zij er het kleinste deeltje van uit de handen maar als belooning eischte zij ook het recht de onwankelbare overtuiging te mogen koesteren van eigen meerderheid
hij wilde echter de keukenmeid volstrekt niet beleedigen en was dus wel genoodzaakt een plaatsje voor de bloemkool opentehouden plotseling merkte fanny met schrik op dat zij het zuur hadden vergeten onder een stroom van verontschuldigingen over
die zelve naar fanny lewald genoemd was terwijl haar oudere zuster berenice als zegenbrengster heette had van haar vader de zonderlinge liefhebberij overgeërfd haar kinderen met vreemde namen te bedeelen
in die overpeinzingen marcellus emants een drietal novellen gezien had den mond half geopend den altijd wazigen blik staroogend in de verte gericht de bewegelijke armen met de magere vingers slap neerhangend
en dat de kinderstoeltjes met het hobbelpaard in een hoek achter den bonheur du jour waren geschoven maar de geel katoenen overgordijnen die nooit werden gesloten hingen in statige plooien voor de ietwat vervelooze blinden neer de kachel die tot laat in het voorjaar werd aangehouden
onvermengde wijn deed haar duizend hamers in polsen en slapen kloppen daarna kwam zij op het thema terug dat jan zoo plotseling had afgebroken in vergelijking met hetgeen u gewend is mijnheer van doorning wacht u een
tante bee die op zijn beslissing gewacht had was daarop het speeltafeltje in de eetkamer gaan dekken na verzekerd te hebben dat zij alles wel naar aller genoegen in orde brengen zou daaraan twijfelde dan ook niemand
toen deze van den schotel dien mijntje iets te vroeg binnen bracht het deksel afnam plaagde frans de goedige tante er mede dat zij het rundvleesch had aangeprezen uit vrees dat hij anders te veel bloemkool eten zou
hij had zijn levensstrijd op geen uitgestrekt terrein gestreden maar in enge benauwde ruimten woekeren de zorgen die schimmelplanten nog weliger dan elders voort die zorgen hadden vroeg zijn haar doen vallen
sedert onze bruiloft hebben wij zooveel lekkers niet bijeengezien frans je wordt van snoeplust verdacht en weet je door wie door de dame die juist binnenkomt
vertrokken zich tot een zenuwachtig lachje en met blinkende tranen in de oogen stak zij haar lange dunne hand uit dank bee dank beste zuster wat zouden wij toch aanvangen zonder jou
halfweg het dessert werden fanny een paar woorden door tante bee in het oor gefluisterd met een kleinen schrik als herinnerde men haar plotseling aan iets onaangenaams stond zij op verzocht frans haar te verontschuldigen en ging heen
hebben haar wat afleiding bezorgd dat is wel eens heel goed frans vroeg niet waarom willen wij nu boven een sigaar gaan rooken vroeg jan nadat de fijne flesch geledigd was en de kinderen marcellus emants een drietal novellen van alle schaaltjes hun aandeel hadden genoten ik ben tot je dienst antwoordde frans
het mijne te mogen noemen om het tot een paradijs te kunnen maken voor een wezen dat ik aanbad dat was de droom van mijn jeugd dat was het ideaal in mijn versjes bezongen dat was het eenig doel waarheen ik streefde half mijmerend had jan gesproken
laat nu de kinderen komen tante bee cleo als de oudste stapte het eerst binnen maar het was haar aan te zien dat zij reeds te veel tijd had gehad om zich zelve bang te maken voor den vreemden heer die zoo onverwachts uit het land der apen en tijgers in haar leven opdoemde
eenvoud maar mevrouw gelooft u niet dat het gezelschap van een vriend met wien men een leven van tien jaren te bespreken heeft een beteren geur aan de eenvoudigste spijzen geeft dan alle morilles truffels en champignons der wereld bovendien kan ik wel zien
verbaasde frans zoodanig dat zich de lust van hem meester maakte tegenover die overdreven bewondering een opsomming van al de ongeriefelijkheden van het reisleven te stellen die niet minder indruk maakte dan zijn warme schildering van het rijke genot hij eindigde met de woorden
veroorloof mij je voortestellen mijnheer frans van doorning mijn schoonzuster algemeen bekend onder den naam van tante bee meer bijzonder door fanny en mij de goede engel van ons huis genoemd
zoodat pa wel eens nadenkend het hoofd schudde wanneer hij in de droomerige blauwe oogen naar een spoor van verstandsontwikkeling zocht de dokter echter was niet zoo ongerust over ro de jongen at als een wolf en kwam op zijn tijd door de noodzakelijke kinderziekten heen
dat u weinig heeft gereisd anders zou ik het u niet behoeven te verzekeren dat het fijnste fransche maal in den besten restaurant nooit de vergelijking kan doorstaan met den vaderlandschen pot
die hij trok en versterkte zij elke tint die hij aangaf tot er een tooverwereld voor haar oogen opdoemde die haar even machtig aantrok als ontzet terug
zijn wang verbleeken den glans van zijn oog verflauwen nooit was zijn ideaal verder van hem verwijderd geweest dan tegenwoordig en nu frans het in zijn geheugen
fanny ondervroeg haar echter niet nu stootte zij jan aan met de woorden zou je nog niet een stukje snijden de noodzakelijkheid van ten tweeden male het groote
sprak hij van zwitserland dan zag zij een eindeloos sneeuwveld waaruit ongenaakbare ijsspitsen zich hoog in den zwarten hemel verhieven met doffen donder rolden de
gisteren avond ben ik eerst uit parijs aangekomen en van morgen klopte hij al met zijn uitnoodiging aan nu eerst zeide fanny op slependen toon tegenover ons behoeft u de regels der etiquette niet inachttenemen u
fanny glimlachte flauw maar jan antwoordde in hare plaats ben ik je niet zelf komen uitnoodigen u hoort het mevrouw hij neemt de schuld op zich evenwel indien mij de tijd niet had ontbroken zou ik behoorlijk mijn opwachting hebben gemaakt
frans zag niet met één oogopslag wat den vader na vele jaren elken dag duidelijker werd de gezelligheid van dit vriendschappelijk maal
met uitgestrekte hand trad frans op fanny toe zoodra jan hem had voorgesteld en hij haar vingers omvatte die hij nauwelijks drukken durfde zoo fijn en breekbaar dunkten zij hem zeide hij mevrouw wil u aan den oudsten vriend van uw man zeg besten viel jan hem in de rede
bij je bruiloft bestijg ik nog eens mijn peganus en zing mijn zwanenlied alle donderdagen komen wij bij elkaar dat is afgesproken
de gezette goedige bee wier zenuwleven zich niet ver boven het peil der stompzinnigheid verhief bracht op den oppervlakkigen toeschouwer zulk een geheel anderen indruk teweeg dan de slanke prikkelbare fanny wier onrustige geest
aan den besten vriend dan van uw man vergeven dat hij zoo maar tegen het etensuur tot u durft te komen zonder zich door een deftig bezoek te hebben aangekondigd
spoedig was zij hem gevolgd de grenzen over europa door naar indië heen en in haar al te werkzame fantasie overdreef zij elke lijn
leidde hij haar het gewoel van de stad der nevelen binnen eensklaps riep zij uit o welk een heerlijkheid dat alles te kunnen zien en genieten zorgeloos in die wijde wereld rondtedolen
op zijn eenzame rondzwervingen zoo dikwijls verlangend had uitgezien geen wonder dat hij de gedachte niet onderdrukken kon niemand zou er bij verliezen indien fanny
de deur achter zich toe en kwam recht op hem aan toen zij sprak klonk haar stem gejaagd en even heesch als s morgens marcellus emants een drietal novellen hoor t is beter dat u alles weet zij heeft het plan beraamd toen zij na den dood van moeder in huis is gekomen met vader doet zij wat haar
novellen moest voorthollen totdat zij afgemat geen nieuwe beelden meer scheppen kon waarin zij telkens dezelfde jammerklachten belichaamde
niet altijd samen reist u voor zaken neen voor genoegen verleden jaar heb ik zes weken met mijne moeder gereisd dat moet heerlijk wezen om zoo te kunnen reizen moet men veel geld hebben george wist niet wat te antwoorden toen zij vervolgde heeft u ook geld genoeg om naderhand uw vrouw mede te kunnen
hanna als naar gewoonte bij een klein petroleumlampje in een vertrouwelijk gesprek verdiept met het hoofd in de hand geleund haar geliefkoosde houding staarde zij hem aan en genoot zij de wegslepende muziek van het vriendelijk mannenwoord en hij
het doel niet begreep vertel mij toch wat er gebeurd is niets wees zoo goed dit aantenemen het behoort in uw kamer weder voldeed george niet aan dit verzoek t is mijn schuld dat men je hard gevallen is men heeft je willen dwingen mij te bedienen niet waar
eens te doen gevoelen zacht doorspelend vroeg hij of zij den lohengrin kende het geluid van zijn stem deed haar opschrikken zij zeide nooit iets van wagner te hebben gehoord dan zal ik er u een paar mijner gelief koosde stukken uit voorspelen maar wees zoo goed
haar met nieuwe kracht voor den geest en zoo kwam t dat zij zonder schijnbare aanleiding op eens zeide zou je moeder ook veel van mij houden natuurlijk mijn liefste antwoordde george terwijl hij eenigszins verlegen met zijn horlogeketting speelde toen hij voelde dat hanna's
george in hanna slechts een vrouw had gezien die eenige bekoorlijkheden bezat had zijn plichtgevoel hem volstrekt niet verboden die nauw ontloken bloesems afteplukken nu zij echter zijn beschermelinge was geworden
in de melodieën die frans op de piano zoo goed en zoo kwaad het ging teruggaf zij luisterde met de grootste aandacht en toen tante bee na zwijgend een wijnflesch op tafel te hebben gezet voorzichtig met omwasschen begon ging zij bij frans staan
dat deze het niet over zich verkrijgen kon zijn lang gekoesterd voornemen ten uitvoer te brengen en de muziekmakerij te laten doodbloeden tante bee was een kwartier geleden met de kinderen naar boven vertrokken
op de weeke wolken zweven engelenkoren daalden tot haar neer en rezen omhoog uit millioenen monden ruischte een hemelsche melodie ja indien er een paradijs was moest het zoo zijn enkel licht en enkel harmonie
zij waren te zeer menschen der gewoonte geworden om niet geheel in de war te raken zoodra de dagelijksche sleur door een buitengewone gebeurtenis verbroken werd fanny was in diepen rouw doch gekleed om uittegaan
op hunne fortuinen leefwijzen en aantallen kinderen welke hij daarbij gaf eindigden met het verhaal van de lotgevallen eener beetwortelsuiker fabriek die door zijn practische raadgevingen en den geldelijken bijstand van een vermogend ingezeten
met zulk een toilet kan je s morgens niet op straat komen er is iets verschrikkelijk burgerlijks in die voordurende zucht naar opschik ik weet niet hoe t komt maar je ziet er altijd uit als een opgedirkte pop iedereen kan zoo zien dat je niet gewend bent zulke kleederen te dragen
op straat zou kunnen zetten en aan haar lot overlaten maar wat wil je dan doen mijn waarde vervolgde van nypel je kunt haar toch niet trouwen stel je eens voor wat je moeder zeggen zou wanneer je haar als schoondochter voorstelde de verleide dochter van een dronken