AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
want, zoo dikwerf zij toevallig de oogen wendde naar de zijde, waar hij zich bevond, zag zij de zijne op haar gevestigd
Javert beging al deze fouten en was niettemin een der schranderste en behendigste spionnen die bestaan hebben.
Hij was in de volste beteekenis des woords, wat men met een jachtterm noemt een volleerde hond
als het zoover komen zal, zijn zij te morsig en te afzichtelijk;
het is te veel zorg en zoo voort.
Augustine, gij weet wel dat ik het niet van dien kant heb beschouwd, zeide Ophelia, blijkbaar zachter wordende
toen was de eerste herfstnevel gekomen: thans vielen geene seringen meer op ons neder van de muren, maar verdorde bladeren, die langzaam zich losmaakten van de droge takken
daar zg ongetwgfeld, welken dienst zg inmiddels ook bekomen mocht, er een deel van zou uitmaken.
Het laatste bgna wat Frank Wilson deed eer hg onder zeil ging
maar als gij daarvoor bang zijt, laat ons hun dan een bewijs geven, dat we nog leven;
laten we zoo hard mogelijk tegen den wand slaan;
gij weet hoe het geluid zich voortplant door de aarde
Toen zij de stad binnenreden, ging de vriend weer bedaard zitten en Grimaldi betaalde hem de guinje.
Zoodra het pistool verdwenen was, gaf de boer zyn paard de sporen
Was niet het schoonste tydperk van haer leven Voor hare ziel een onophoudlyk streven?
Was alles wat zy hier ook tegenkwam Niet bitter voor haer zuiver hart?
en nam Niet elke dag een van haer droomen weg En met den droom een bron van zaligheid?
wat meer geschikt zou wezen om den naam van het geslacht te doen duren, dan om het individueel vermogen der leden te bevorderen;
nder de tafelgesprekken van dien avond, nam bij gelegenheid, dat er over driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman rins gesproken werd, de vrijheid, om haar hartelijk verlangen te betuigen, dat zij toch, daar de rins thans in den aag was, hem benevens zijne emalin zien zou
Er was van allerlei en ook verscheidene kleine geschenken voor Nanni.
Maar onwillekeurig trof één bijzonderheid het meisje.
Een paar dagen te voren was ze in den namiddag in een groote toko geweest, geen vijf minuten rijden van hun woning
De administrateur, gerustgesteld aangaande de dure machine, deed de zaak met een schouderophalen af.
toen begon hij zijn drift verdedigbaar te vinden;
Men mag zeggen wat men wil van de arenden, maar ze zijn fierder, en hebben hun vrijheid meer lief dan andere dieren, en het gaat niet aan hen gevangen te houden
Toen wij thuis kwamen hoorden wij, dat er in den loop van den dag driemaal een jongmensch was geweest om mij te spreken;
en dat hij, toen hij bij zijn derde bezoek vernam
alleen een kleine klip steekt er in het midden daarvan uit;
deze is slechts zoo groot, dat wij, dicht naast elkander liggende, daarop kunnen slapen.
pal staan;  ziedaar het voorbeeld, dat de volken behoeven en het licht dat hen electriseert.
Dezelfde ontzettende bliksem schiet zoowel uit de toorts van Prometheus als uit Cambronnes stompje
De weduwe schudde haar hoofd;
en toch, hoewel zij wist, dat de oude man dit niet uit overtuiging, maar slechts om haar op te beuren zeide
Men leunt op, men steunt tegen, men verschanst zich achter iets.
Men verwijdert zich van een muur, die hindert, men verschuilt zich achter een uitspringenden hoek, die beschermen kan
Best,' zei Veritas, 'dan ga ik en passant even kijken, of de stakker al in de schaduw ligt te genieten van z'n vrijen dag'.
'O ja, dat deed ik ook,' merkte Paddeltje op, altijd druk bezig met zijn werkje.
Papa zegt dat gij de hitjes moogt laten inspannen en mij in een nieuw wagentje laten rijden, zeide zij, hem bij de hand nemende.
niet sterker spreken zou, en in het oogenblik, dat hij eene kleine kniebuiging maakte, hield zij hare hand naar hem toe, zoo om hem met spreken te doen ophouden, als om hem haar' afkeer over die vernederende gestalte aan te duiden
Zijnerzijds sprak de portier met Valjean, zeggende: Mijnheer, wie is toch die zonderlinge jongeling, die naar u vraagt?
Den volgenden dag sloeg Jean Valjean op Marius dien blik, welken Marius eindelijk opmerkte
Dien bedoel ik, zei Wegg, maar zoo noem ik hem niet' De knecht vroeg of zij gewacht werden.
zei Wegg.  Zoo gaat het hier niet.
En terwijl hij haar eenigszins verlegen aanziet, grabbelt hij in den diepen zak van zijn wijde pantalon en haalt een toegevouwen papier te voorschijn, dat hij opent, en waarvan hij haar op de vlakke hand den inhoud toont, bij de woorden: Zou hij komen voor drie gulden
zei Traddles, nu weer hardop sprekend en stelde ze mij een voor een voor.
Zij zagen er uit als rozen, zoo gezond en frisch.
en toch, voor Cornélie met een klank van zich schikkende ontgoocheling, die haar Urania deed beklagen.
Zij had van den begin af voor Urania een vage sympathie gevoeld: nu voelde zij inniger genegenheid
die is, voor zooverre zijn politieke gevoelens aangaat, wel op onze hand;
- maar hy is van geboorte en natuur een hoveling, en behoort tot diegenen, die Jacob van Lennep, Elizabeth Musch gaarne alle partyen te vriend houden, althands niet noodeloos in den baard varen
' Hij stond op en wilde heengaan.
Met een trek van wreedheid om zijn mond herinnerde hij zich hoe zij geweend had aan zijne knieën, hoe zij jaloersch gejammerd had van Cecile, hoe hij ze haar mond had doen houden en haar verboden had dien naam uit te spreken
Javert wilde van al deze redeneeringen niets weten, en zou ze met afkeer verworpen hebben;
maar bij zijn sectie behoorden meer inspecteurs, die hoewel zijn ondergeschikten, misschien beter dan hij in de geheimen der prefectuur van politie waren ingewijd
en van de gastvrijheid des eigenaars, voor zich en zijn muildieren een nachtverblijf te verzoeken.
gelukkig een goede vrouw en een paar aardige kinderen had, viel haar wat heilzamen omgang en opvoeding in zijn woning ten deel, het eenige onderwijs, dat zij genoten, voor juffrouw Sharp kwam
en Edward zelf, die haar karakter thans goed doorzag, gaf onbewimpeld te kennen, dat hij haar, in hare roekelooze boosaardigheid, tot het allerlaagste in staat achtte.
Hoewel hem de oogen reeds lang waren opengegaan, zelfs eer hij Elinor leerde kennen, voor hare onwetendheid en het gemis van ruimheid in sommige harer opvattingen
aar hoofd bonsde, zij hoopte, dat, ze nu eindelijk van uffrouw ippett of kon komen om rustig over alles na te denken.
e stond op en deed zachtjes een stap naar de deur, maar met een beslist handgebaar hield de directrice haar terug, haar rede was nog niet ten einde
Dicht bij ons zou het veld immers niet groen kunnen zijn?
En dan loopt de weg mijlen ver aldoor langs zulke fabrieken, als deze
Het tweede voorval, dat haar schrik aanjoeg, was dit.
Zij was al eens weder ongesteld geweest en weder beter geworden, en reisde op een deel van den weg dat onmiddellijk aan de rivier grensde
en roept: 'Burgers, houdt je maar goed;
daar staan wel duizend boeren aan den overkant, met hooivorken en dorschvlegels.
het is voor de vrijheid en de gelijkheid en de broederschap
en nog was hij er niet onverschillig onder geworden;
de herinnering deed hem nog even pijnlijk aan als in de eerste dagen, ofschoon tijd en arbeid het hunne gedaan hadden
Hadden de vogelen, die eenige greinen daarvan in de verte wegdroegen, er ee'n van op hem laten vallen
vroeg hij plotseling geheel wakker.
by de deur of op den zolder, en hoe dik en hoe lang hy is, zoolang voel ik my veilig.
Maar om openlyk te bekennen dat ik als vrouw alleen woon
aar het weder uitmuntend schoon was, en de wind zeer ruim, verlieten en de kajuit, zoodra zij de haven van iddelburg uit waren, en het slot ammekens aan hare regterhand lieten liggen
schudde den hamel aan zijn horens, zoodat hij wakker werd, en sprong meteen op zijn rug.
we zullen probeeren de vossen een beetje bang te maken!
Hij was zoo stil mogelijk geweest, maar de vossen moesten toch iets gehoord hebben
Een oogenblik meende Bram, dat hij het opvatte met onverschilligheid;
Toen zag hij het erg bleeke gezicht in den jongen zwarten baard, die het omlijstte, en het leed, dat sprak uit de groote goedige oogen
Er is ook dit, dat ieder zijn eigen belangen heeft, en, het is treurig, maar er is niet altijd tijd om voor een ander te voelen en aan een ander Louis Couperus, De boeken der kleine zielen te denken.
Zie eens, je bent nu al twee maanden in Holland, en dit is de eerste keer, toevallig, dat wij samen wat spreken
Achter de jovialigheid van den uitroependen dokter school héel een verleden.
Nu traden zij binnen: daar zaten zij: grootmama, grootpapa Takma, en, zoo vreemd, als een kind tusschen hen, zijn moeder
'Ik moet wel,' zeide ELBERT: 'ik gevoel weinig lust om door dat bezopen gespuis van ginter overhoop gestoken of in de gracht gesmeten te worden
Maar het zware, ouderwetsche raam wordt opgeschoven en een hoofd komt langzaam naar binnen kijken, uit den donkeren achtergrond van den avond.
en drukte zij hem, terwijl zij snel voortstapte, met stuipachtige kracht aan hare borst.
De bevroren grond kraakte onder hare voeten, en zij beefde bij dat geluid
die waarschijnlijk iets van de kunst van buikspreken verstond, want geene spier van zijn gelaat bewoog zich.
Het kind heeft een warm hart en eene edele inborst, zeide Rosa blozende
Hij vroeg waar het was, hoe het heette, en of zij eenig verlangen had.
Zij had slechts e'en verlangen, zeide zij, namelijk, dat de knaap mocht opgroeien, zonder te weten
Vrouw Barberin stelde zich met die berichten tevreden;
Ik hoopte daarentegen, dat mijnheer Jellyby geheel wel was.
Niet zoo geheel wel, lieve jufvrouw, zeide mevrouw Jellyby zeer kalm.
Hij is ongelukkig in zijne zaken geweest en is een weinigje van streek
Het hinderde ondertusschien den ouden BLOMMESTEYN geweldig, dat zijn zoon zich van anderen meer of min had af hankelijk gemaakt, schoon deze in tegendeel zeer wel te vreden was, dat hij, na al het gebeurde, niet meer van de strengheid zijns vaders ashing
In de stille eenzaamheid bragt nu BUISMAN zijne huisvrouw onder het oog, wat hij met Ds.
Eerst zag moeder een weinig vreemd op, als of het een wonder was, dat 'er iemand eenige aanmerking op haar lief dochtertje maken kon
en met zijn tanden bijt hij nog een stuk uit de broek van den dagbroer: dat is voor de kameraad van zijn zus!
En breng dan gauw licht,' voegde moei Baerte er bij, 'dan konnen wij zien wien we voorhebben!
' De bezoeker, die al dien tijd in het ruime, maar kille voorhuis antichambre had moeten houden, trad nu binnen, maar langzaam en rustig, als iemand die het beneden zich acht ongeduld of ergernis te toonen
Hier was een man die het leven kende in al zijn volheid en schittering, kunstenaar zoo goed als Johan, Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods heerscher over haar schoonste zielsaandoeningen door zijn muziekaal vermogen, tegelijk voornaam en onderscheiden, en lichamelijk aantrekkelijk zooals zij er nog geenen ontmoet had
Heiregot, hij haatte se soo.
De handen op de dijen, stond Hovink midden in de kleine, weinig gemeubelde kamer.
Het gesprek, zijn antwoord, had niemand gehoord.
Een enkel woord kon de schaal tot mijn voordeel doen omslaan!
Nu was de gelegenheid daar om te toonen, dat ook ik met takt en durf te werk kon gaan!
maar.  mijn voeten stonden als vastgeschroefd en het begon me te duizelen voor de oogen
WQ waren heteerstop de afgesproken plaats.
Dat was trouwens ook noodig, wgl die drie bloeddorstige wederdoopers Cripps, Fouler en
en ik wou al wegrennen, maar Juffrouw Wijers pakte me nog net bij mijn getailleerde mantel vast, want die had ik aan en schoof me drie schuimpjes tegelijk toe.
Toen werd ik wel weer een beetje kalmer, maar haaks was het toch nog niet.
hij noemt haar bij den voornaam, flirt altijd een beetje met haar voor amuzement en aanstellerij, zonder verdere gunsten;
zij kennen elkaâr te goed, te lang, zijn te veel in elkaârs confidentie
een mooi meisje, dat haar rantsoen met kusjes betalen kan, is altijd rijk genoeg.
Ik kan je niet zeggen hoe ik op eens verlangde naar Den Haag, naar de familie, de kennissen, naar jullie allen, allemaal!
Ik schreef mama altijd geregeld, mama hield me van alles op de hoogte, zond me de portretten van de neefjes en nichtjes.
JufFrouw Bowls waarschuwde haar kamerbewoonster zich niet in het leeuwenhol te wagen.
want het zal u berouwen, zoo waar als ik Bowls heet
het oranje satijnen praalbed niet meer opgemaakt, de kanten lakens met een slip er uit slierende op den grond, en daar, in de aangrenzende badkamer het geel marmeren bassin nog vol water
Neen Mejufvrouw, sprak de prins, ik zag uit naar mijn' slaaf;
want als hij niet spoedig komt, weet ik niet, wat ik u zal voorzetten.
Kom maar hier, riep de dame, of moet ik u halen
O!  zeide ik: Mejuffrouw Blaek houdt niet van complimenten: en ik durf hetgeen ik zeg staande houden, zonder wegens onwellevendheid veroordeeld te worden.
Ja, mij ook, zeide Henriëtte: en wij zullen Mijnheer de verklaring zijner woorden maar niet
in welker nabijheid hij zijn' broeder Amgiad had moeten achterlaten, en eindelijk van zijne langdurige en smartelijke gevangenschap, waaruit hij slechts ontslagen werd, om geofferd te worden op den berg des vuurs
Ik ben mevrouw Wandelheem voor haar goede bedoelingen dankbaar' antwoordde Tonie zoo droog dat het zelfs den luitenant trof, die onder het opstaan hem toevoegde: 'Het schijnt u niet te bevallen door een vrouw beschermd te worden.
Welke Mees?  vroeg Van Aecken.
Mees, de klapperman, die op Marendorp woont.
vroeg Jonkheer van der Does met een spotachtig glimlachje
en dat uw witte tandjes, die zoo aardig en net als een parelsnoer blinken, wanneer gij lacht evenals nu, eenmaal zoo hot en haar zullen staan als de steenen van het kerkhof der Joden op Bakenes
Admete, aan hare hand de Held, was verschenen in den zuilenhof voor het paleis.
Op het plein, om vele verslagenen, weeklaagden de
En was ik niet achter de deur van de eetzaal dienzelfden dag;
en zag ik den generaal niet driemaal zijn bord geven, om nog meer van diezelfde taart
Het volk dat Lafayette voorttrok bespeurde hen plotseling aan den hoek der kade en riep: de dragonders!
De dragonders naderden stapvoets, stil, met de pistolen in de holsters, de sabels in de scheeden, de karabijnen in de
wier geel zoo heerlijk afsteekt tegen het wit der bloeijende boekweit en tegen het krachtig groen, waarin de boerenhuizen half verscholen liggen, dan is wenthe het schoonst
dat ik bovendien geene vreemde plant op den stam der Sonheuvels enten mag.
Hierbij komt de vrees, dat JOAN, die zulk eenen onverzoenlijken haat tegen de Spanjaarden heeft, veellicht, na het eindigen der trêfves, de wapenen tegen zijne eigene betrekkingen
De bedrogen vrouw, de mishandelde gade, de moeder, zoo bitterlijk in haar zoon gegriefd, de vrouw die haar echtgenoot is ontvloden, kan niet meer met waardigheid optreden onder verwanten en vrienden, allerminst hier, waar Machteld van Egmond in eere placht te zijn
haar dit volgaarne had toegestemd: ' k twijfel niet ijnheer!
of mijn vader zal er niet alleen zeer blijde meê zijn, maar zal zeker die regels onder de schilderij van nkhuizen laten zetten, waarin voor die stad de slag van op uiderzee wordt geleverd
het moet, Frankrijk is altijd de eerste die begint.
Kortom, welke zaak is rechtvaardiger en bijgevolg welke oorlog grootscher dan de maatschappelijke waarheid te herstellen
Sommigen zeiden, dat het tumult volkomen gedempt was;
anderen, dat het weder was uitgebroken.
Sommigen Tvilden weten, dat Lord George Gordon naar den Tower was gezonden
Geloof mij: nièt dacht Deianeira ànders dan Herakles aan hare liefde te boeien, toen zij met des Kentauren bloed hem bestreek het noodlottige
en scheen hij een schel telkens schreeuwende vogel, die laag over de aarde aan streek.
Op zijn rug droeg hij een kistje gesnoerd, zijn lokken fladderden recht achter hem weg, zijn vuisten hield hij gebald
Maar bovendien is alle overspanning van onze aandoenlijkheid nadeelig voor onze gezondheid, voor onze rust en maakt Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman ons minder geschikt, om met de vereischte kloekmoedigheid, de gewone en buitengewone onaangenaamheden van dit leven te dragen
een pronkstuk van bouwstijl uit de vorige eeuw, met steenen leuningen voorzien, waarop aan elke zijde een leeuw zich vertoonde, de een het wapen vasthoudende van Eylar, zijnde van lazuur, met een luipaard van zilver, gekroond van goud
Ik wil niets van uw land, behalve dat het mij met rust laat, dat het mij vreedzaam laat heengaan, en als ik in Canada kom, waar de wetten mij zullen erkennen en beschermen, zal dat mijn land zijn
Ik geloof naar stal, zeide Henriëtte: om de paarden van den Heer Van Baalen te zien.
Aha!  zoo hij die boven ons gezelschap verkiest, zeide Suzanna, dan zie ik wel, dat ik op hem ook niet zal moeten rekenen, om mij hedenavond ter kermis te brengen, en ik zal Kapitein Pulver wel te vriend mogen houden: anders ben ik geheel zonder vrijer
ik heb slechts eenige woorden met mijn man te spreken.
De Duitscher wilde zich verwijderen;
maar Lewin wendde zich tot hem: Laat u niet storen.
deze tafereelen te volgen, niet willen dat ik de pen nederleg, voor ik nog ten minsten iets vermeld heb omtrent het verdere levenslot der opgevoerde personen.
Ik durf zeggen dat ik niet behoor tot de
Er werden degens getrokken, geschouderd, en het schitterende staal, tusschen de menigte doorslingerende, glinsterde in de zon als eene aivier
dan hoorde men achter de poort nog enig geratel van wapenen en enige klachten van stervende mensen;
Met de grootste omzichtigheid togen al de ambachten in Brugge, ieder Aanleider begaf zich met zijn mannen naar het kwartier dat hem door Deconinck was aangewezen
Dat was namelijk een heer bij ons vandaan, en hij schreef stukken in de krant over het tooneel, voegde Jan er bij;
maar hoe had nu bij mogelijkheid die meneer Hanewinkel zich daar in dat bosch kunnen ophouden
Dank, hartelijk dank, Albert,' antwoordde hij, met een' zucht Eli Heimans, Willem Roda van verlichting diens hand drukkende, 'maar het was mijne schuld, ik had niet zoo driftig.
Ik heb toevallig geen geld bij mij van avond.
Ik heb wel een bankier in Londen, maar ik wil dien liever geen wis
Gilahf bromde zachtjes de koetsier, die bijna gereed was met uitspannen 'Ya,' zong de staljongen klagend In het schemerdonker voor de wagenkamer namen ze met onwillige hand de tuigen weer op, en begonnen mopperend en uiterst langzaam opnieuw in te spannen
dat ik me niet aan een wederlegging waag van je kwalificaties;
ik zal mevrouw Den Ekster moeten verzoeken hier te blijven Ik verzoekje: maak nu asjeblieft geen bezwaren, want als het nodig was, dan' 'Dan
Toen de edelman met zijn nasporingen begonnen was, werd hij van alle zijden bespot, en toen hij tot op een diepte van honderd vijftig meter had gegraven, zonder nog iets gevonden te hebben
eschaafde kringen worden door de jonge lieden geschuwd: zij kunnen daar aan hun rookliefhebberij niet botvieren: zij nemen dus hun toevlucht tot de zoodanige, waar hun cigaar geen reden tot uitsluiting is: en zij missen op die wijze hetgeen alleen in staat is, hun hart en verstand behoorlijk te ontwikkelen
Hoe het zoo langzamerhand was gekomen, wist Van Oudijck niet.
Weemoedig betreurde hij den tijd, toen hij blind was geweest, toen hij vrouw en kinderen alleen gezien had, in het licht, dat hij wilde.
maar dat dit gevoel hem nu geen oogenblik rust liet, dat hij niet leven kon zonder de vraag beantwoord te weten, of zij zijn vrouw wilde worden ja of neen
Dit stukje plank bedekte de plek, waar de pijp zich vertakt om de keuken beneden van gas te voorzien.
Uit deze bergplaats haalde hij het kleine papieren cylindertje voor den dag, legde toen het stukje plank weer neer
en, hetzij dit gelukte, hetzij Van Lintz betrapt werd, ik voorzag, dat in beide gevallen het oogenblik niet verre meer af was, waarop het mij vergund zou zijn te spreken.
Hierbij nog kwam, dat, even gelijk een minnaar in de kleinste zwarigheid reden vindt tot bittere ongerustheid en angst
ook omtrent die punten, welker verstand noodzakelijk is om den draad van het geheel niet ieder oogenblik te verliezen, en die alle opheldering, ook de meest noodige, tot de laatste bladzijde verschuiven
haar den laatsten steun op den weg van het goede ontnemen en haar in het verderf storten.
Gescheiden, zou zij zich, dat wist hij, met Wronsky vereenigen
en fluisterde eindelijk: Hij heet Joseph Willet.
Daarop wenkte hij den bezoeker, met een zeer geheimzinnig gezicht, om de kamer binnen te treden
Zoo is het ook met u, o geest!
indien ik u had kunnen vermurwen en de genade waarom ik u bad van u had kunnen verwerven, zou ik thans medelijden hebben met den toestand waarin gij u bevindt
en uwe komst alhier een dag eerder of later zou van zeer weinig gewicht geweest zijn.
Wien zou dat verbazen, moeder, wanneer het gebeurd ware
en dan ook, liet hij volgen, den wensch der moeder.
Och, als dit het geval is, moeten wij haar zeker laten reizen.
Het was voor Betsy een hoogst onaangenaam leven Op het land hadden zij elk hun eigen kamer en kwamen niet meer dan strikt noodzakelijk was met elkaar in aanraking Hier kon dat niet Tante Borne had slechts één beschikbaar vertrek met één bed
en met de opregtheid in het hart, hare wederliefde stamelende bekent, en met eenen gulhartigen kus bekrachtigt, gij zult mij gaarne verschoonen, dat ik door geene zwakke schilderij aan de voortreffelijkheid van het onderwerp te kort doe
die door Orimwig zeer vriendelijk ontvangen werd.
Al ware de blijdschap in dit oogenblik ook de eenige belooning geweest voor al den angst en de zorgen, die zij om Olivier ondervonden had
zeer getroffen over de hartelijkheid en goedheid hun betoond, voelde zich gedrongen haar de noodige inlichtmgen te geven.
Hij deed haar een omslagtig verhaal van de ontmoeting in de herberg, en met de levendigste deelneming volgde de jonge vrouw dit verhaal
Op handen en voeten kropen de drie mannen door het gras, de gids voorop.
Eli Heimans, Willem Roda Bij het boschje gekomen, zagen ze op een' lagen tak een' plomp gebouwden vogel zitten, zoo groot als eene raaf, zwart met witten, gekuifden kop, een' korten hals en zeer grooten snavel
Nog altoos ontsteld knorde Georgiana nog wat en plukte nog wat aan hare handen, maar kon zich toch niet van lachen weerhouden bij het denkbeeld dat er iemand tegen haar kon opzien
De oude vrek wordt beurtelings geel en rood van ergernis en herhaalt zijn poging om uit de handen van zijn kwelgeest te komen, door te zeggen: Ik heb geen geld, waarachtig niet.
riep zijne vrouw, hetgeen gij daar zegt kan niet waar zijn.
Bijaldien gij mij niet oogenblikkelijk vertelt, waarover gij gelagchen hebt, en mij weigert mede te deelen, wat de ezel en de os te zamen gesproken hebben
Met eene verwonderlijke vlugheid sloop de oude man door het vertrek rond en keek in alle boeken en gaten.
Geen kast, zelfs niet de slaapplaats van Coenraad, bleef ondoorzocht.
Intusschen waren de jongelieden bezig, den dronken Coenraad aan handen en voeten te binden.
Miauw!  miauw!  Zoo, poes!
Daar dan, daar heb je een beetje water en wat brood, poes!
want over hunne betrekkelijke waarde als dichters wil ik, die nog wel eens een manegepaard, maar nimmer den Pegasus bereden heb, liever geen oordeel vellen: het eenige onderscheid, dat er tusschen hen scheen te bestaan, was, dat de eene meer in den verhevenen, de andere in den beschrijvenden, een derde in den boertigen dicht- of
Zij hielden zich verborgen achter breede planken, die op lage wielen stonden en waarin eene breede gleuf was, die dienen moest, om de pijlen door te laten, die zij straks op den burcht zouden afschieten.
Op die wijze waren zij voor de verdedigers onzichtbaar en konden dezen hen niet treffen, dan alleen als de pijl toevallig door de gleuf vloog
Hij ging weder zitten, zoodra mijn vriend en ik gezeten waren.
Ik nam een stoel, zooals ik alles zou hebben genomen, wat men mij op dat oogenblik had gegeven
Moet ik u vertellen, hoe iiy van lieverlede schooner en kinderlyker, aanvalliger en gezelliger werd, en speelgoed en prenten kreeg, en speelmakkers die voor zyne jaren pasten
Schoon ik niet wil beweren, dat het op zich zelve voor een wezen het gelukkigst en benijdenswaardigst lot is, dat een sterveling kan overkomen
Hij zoû immers nooit op ze laten schieten!
Was er in zijne ziel iets anders voor hen allen, voor die millioenen
Zy vond het goed dat hy de weeskinderen uit alle gestichten te Amsterdam op koek en amandelmelk onthaalde, en ze overlaadde met speelgoed.
Zy begreep volkomen dat hy de logementsrekening van de familie arme zangers betaalde, die terug wilden naar hun land, maar niet gaarne de have achterlieten, waartoe de harp behoorde, en de viool
en niet gewoon waren om zich ooit met iets anders bezig te houden.
Laat ik ei - maar over zwijgen, hoe ik gevaar zou geloopen hebben, om bij menige vraag ergerlijke bokken te schieten, zoo ik mij niet wijselijk op den achtergrond gehouden had
en steenen zagen en zoo geregeld in en uit de hokjes die hen tegen regen en wind moeten beschermen, te voorschyn komen en weder verdwynen, alsof zy twee automatische zinnebeelden zyn van Tyd en Dood
Wilt gy ons helpen, lieve zuster, om dat plan te verwezenlijken?
AIs Engelschen wilden wij het liefst een Engelsch kind tot ons nemen
Hij doet een staatsgreep, wijl de draad van het tegenwoordige en toekomstige afgebroken is en wijl hij, God, de beide einden niet heeft kunnen
En daar geven Van Naghel en Bertha nu een paar duizend Louis Couperus, De boeken der kleine zielen gulden voor uit, om ze eten te geven en wat te laten dansen en naar mijn Weelde te kijken: Floortje boven op Marianne.
de vorstin echter bracht, met de aan vrouwen eigen manier om de eigenlijke vraag te ontduiken, daar tegen in, dat Lewin nog door niets getoond had ernstige plannen te hebben
t s ook boos, heel boos weêr,!
' vroeg haar nu, wat haar toch was overgekomen, daar hare oogen er uitzagen of zij gehuild had;
en zij er zoo verwilderd en ontsteld uitzag
De jonge maagd is slechts een heldere droom, en nog geen beeld.
Haar leger is verborgen in het donkere gedeelte van het ideaal.
Een onbetamelijke blik kwetst dit lichtbeeld.
aan haar japon afveegde en opstond.
Ik geloof haast niet, dat die kleine werkmeid ooit iets te eten krijgt
ik ben haar zwagerf Bronkhorst boog even het hoofd 'Als mevrouw Den Ekster thuis is, wenste ik haar gaarne even te spreken' 'Mevrouw Den Ekster is voor u niet te spreken
Zij zag doodsbleek en haar arm beefde in dien van haar trouwen schildknaap.
Tranen vloeiden haar langs de wangen.
Je man duidelijk maken, dat je mij ontvangen moet, dat je tegenover een zuster niet anders handelen kan, dàn haar ontvangen.
en al de plooitjes en rimpeltjes laat zien, waarmede de tijd haar gelaat gestempeld heeft?
Neen, De recepties der koningin moesten voor November
Men vroeg: Hoe gaat het met den opstand?
op denzelfden toon als men zou gevraagd hebben: Hoe gaat het uw vrouw?
Een meubelmaker in de straat Moreau vroeg: Nu, wanneer begint de aanval
en generaal Neill in kennis te stellen van het gevaar, waarin wij ons bevonden.
Het was dan ook met dit oogmerk, dat ik den volgenden dag na den eten, en toen ik wist, dat Heynsz zich verwijderd had, mijn vader kwam opzoeken.
Ik had dit oogenblik verkozen, omdat ik wenschte uit te vorschen, of Heynsz den Heer Bos ook verklapt had, in welk geval mijn verplichting tot geheimhouding ophield en ik, door voor de zaak uit te komen, dezen laatste misschien dienst kon doen
die altijd rekende, dat, hoe meer men voor eene les betaalde, ook de leermeesters en leerlingen zich des te meer bevlijtigden.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn gaf vader BLOMMESTEYN aan zijne huisvrouw wel eens te kennen, dat het hem verwonderde
armoede noodzakelijk was geweest, voelde zij zich gelukkiger, nu zij dichter bij hem was.
Twee maanden lang stond zij met haar kleinen metgezel, volgens gewoonte, voor de poort, als die des morgens geopend werd
Zij ging voort al, wat het huishouden betrof, zoo zorgvuldig te behartigen, dat het mij onmogelijk zou geweest zijn ééne gegronde aanmerking te berde te brengen en in de tijd, die zij overhield, wandelde zij met Sofietje en de Kantere, lei ze eenige bezoeken af, Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis of zat ze in haar kamer te lezen
k stel de gezondheid in van het paar, dat en het eerst in de huwelijksfuik denkt te volgen.
' ' k dank u, vader, zeide apitein, omhelzende en kussende
hij bleef echter op tamelijk verren afstand en zette zich weder op zijn bank, waar hij zich vier uren lang bezighield met naar de musschen te kijken, die in de laan huppelden en het voorkomen hadden hem voor den gek te houden
als niet by de verhooren zijnde geweest;
Hoe jammer nu, dat zy er Van der Graef op zoo'n Godgeklaagde wijze hebben uitgewerkt!
- Dat waren er althands twee geweest, waar wy op hadden kunnen rekenen.
de zoon van Hertog ALBRECHT VAN BEIJEREN en MARIA VAN BRONKHORST wordt opgegeven, voorzien Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman van sterke muraadjen en hooge torens.
TESSELSCHADE vestigde het oog harer jonge vriendinnen op de stoutheid en stevigheid van dit gebouw, daar het nu, reeds twee eeuwen gestaan hebbende
of omdat zijn eigen lijden tengevolge van onzekerheid zoo ondragelijk was, dat hij blij was dit onmiddellijk den kop in te drukken
En gij kunt het dan dronkenschap noemen, dat ik getroffen ben door hare bekoorlijkheden.
VAN DIJK.  Och, dat gij dien roes kondt uitslapen, zoo als dien, welken men door het gebruik van te veel wijn gescheept heeft
ij heeft mij door de edelmoedige redding van mij en mijne zuster bewezen, dat hij ten schandelijkste door mij beleedigd was.
k heb geene woorden, om u het berouw uit te drukken, dat ik gevoeld heb over het gebeurde
Voleind, zeide zij: onderdruk de eerste edelmoedige gedachte niet, die in uwe ziel komt opgerezen.
Helaas!  hernam hij, zoo gij wist, waartoe mij het lot veroordeelt, gij zoudt deernis met mij gevoelen
benauwende nevelatmosfeer van vervluchtigenden tabaksrook;
aan kleine tafeltjes tegen de witte welvende muren, door aankomende schilders met schetsachtige teekeningetjes beklad, de gasten, de dampende sigaren onder de knevels uit
maar niets van dat alles kwam den armen soldaat ten goede, voor wien geene plaats scheen te zijn in den kring, waartoe zich de publieke barmhartigheid destijds bepaalde;
en deze rekende daarop ook zoo weinig, dat hij er geen bezwaar in vond, zich door list of geweld schadeloos te stellen voor die verachteloozing, zoo vaak hij er gelegenheid toe vond
d'oeuvre wordt in hare tegenwoordigheid.
Nu ik toch den tijd heb, moet ik u deze dame eens schetsen: een type zooals de residentie alleen er oplevert en opleveren kan.
In eene provinciestad zou zij hare plaats niet vinden, men zou er haar uitlachen en ter zijde laten
op een wijze, die zijn moeder in verrukking bracht en zijn voogd vermaakte.
De heer Jos nam niet dikwijls deel aan die middagtochtjes van zijn
Toen sloot hij met kracht de deur dicht en de vreemde hoorde hem er twee zware grendels voorschuiven.
Een oogenblik later werd het luik voor het venster gedaan en met een ijzeren boom gesloten, waarvan het gerucht buiten gehoord werd
Wij bezaten, zeide zij, vijfhonderd daalders, en omdat er destijds in de straat een huis voor tweehonderd te koop was en het de moeite wel zou loonen, dit af te breken en een nieuw te bouwen, werd het gekocht.
De metselaar en de timmerman maakten een begrooting, en het nieuwe gebouw zou duizend en twintig daalders kosten
Zij was ongeveer een jaar met hem gehuwd, toen zijn argwaan werd opgewekt door de bezoeken, welke zij, zoo dikwijls zij daartoe gelegenheid vond, bij mijn vrouw afleidde om haar zoon te zien en te omhelzen.
Cosette slaapt nog.  Het woord vader, waarmede Marius Fauchelevent noemde, beteekende: Hoogste zaligheid.
Tusschen beiden, gelijk men weet, had steeds stijfheid, koelheid en dwang bestaan;
het ijs moest gebroken worden of smelten
De vrouw van den stationschef nam zij in de armen en toen zij terugkeerde, terwijl Anasthase geduldig bij het rijtuigje wachtte, dat hij besteld had, zag zij er uit, of zij nooit een traan had gestort.
Rimini zag het tweetal aankomen, terwijl hij met zijne vrouw voor het gesloten raam van hun salon zat.
Wij stellen het echter aan deze geschiedenis ten taak, die op te lossen.
Wat al te mooi, dunkt mij, dacht juffrouw Bella verachtelijk, tdat pa's commensaal beslag op mij legt en zijne meerderen op een afstand houdt
Ja, éénmaal.  Plotseling werd Dorus' gelaat ernstig en bleek, zijn oogen vestigden zich een oogenblik als op iets, dat in de verte alleen voor hem zichtbaar was, en hij herhaalde zachtjes: Ja
Het was een boutade, zooals hij zelden zeide.
Meestal ging de burgerlijke toon van Hollandsche litteratuur en kritiek vooral hem weinig aan, en dat hij zoo uitviel was niet uit ergernis om het Louis Couperus, Metamorfoze provinciaalsche blaadje, dat hij genadiglijk recht van bestaan gaf
alleen met het oogmerk, om mij, die u nooit beleedigd heb, met moedwil een schrik op het lijf te jagen.
dat is.  dat is u gelukt - maar ik weet.
ik weet nu in het zekere, dat uw berigt eene opgeraapte leugen is
in een veel verhevener gevoel overging toen ik u wedervond.
Ik had u als een beminnelijk meisje verlaten, ik vond u als een engel weder.
Ik heb altijd gehoopt u dit te kunnen zeggen, zoodra de Fortuin mij maar eenigszins toelachte
een minnend paar naar een altaar had geleid, had misschien den ijver zijner houten beeien gaande gemaakt.
Hoe dat zij, hij liet zijne ankertouwen schietenen volgde den stoet.
De cherubijn ging vooraan, stralende van glimlachjes
Ik vond mijne zusters en den kapitein in groote ongerustheid over mijne voor hen onverklaarbare afwezigheid.
Ik stelde den prins aan mijne zusters voor, en deelde haar mede, wat mij had belet den vorigen avond weder aan boord te komen
Marius, die de straat Plumet langs den boulevard had verlaten, ging over de Esplanade, de brug der Invaliden, de Champs-Elysées, het plein Lodewijk XV, tot hij de straat Rivoli bereikte
doch de Leidenaars weerden zich dapper, zoowel tegen het zwaard, als tegen den honger en hadden zich nog niet overgegeven toen Requesens aan Valdez het bevel zond om het beleg op te breken teneinde zich met zijne benden bij het leger van D'Avila aan te sluiten
Op zes.  Waarom niet op alle?
Het was volgens zijn theorie en ervaring wenschelijk de klaver altijd zoo vroeg mogelijk, zoo mogelijk met het smelten der sneeuw, uit te zaaien
Na den avond vol kwelling bij de Tscherbatzky's was Lewin onmiddellijk
ik wist dat het niet waar was, ik wist het!
herhaalde hij en greep haar hand, die zijn haar liefkoosde, en drukte ze aan zijn mond en begon ze te kussen
aan welken laatste het werkelijk gelukte, door zijn krachtige vertoogen en de herhaalde gesprekken, welke hij met de beide kloostervoogden en met Adeelen hield, de verzoening tusschen hen te bewerken.
De monnik had zich bij die gelegenheid het vertrouwen des onrustigen jongelings verworven
Maar toen de nacht duisterde over den hemel en over de zee en der roeiers armen moeder de riemen bewogen, matter van rijzing de baren uit en matter van daling de baren in, sprak de Held
Sir John Middleton was een knap man van omstreeks veertig jaar.
maar dat was te lang geleden, dan dat zijne nichtjes zich hem nog konden herinneren.
hij zeide in zich zelven, dat hij inderdaad niet genoeg geleden had, om zulk een schitterend geluk te verdienen, en dankte God uit de diepte zijner ziel, wijl Hij vergunde, dat hij, de ellendige, door dit onschuldig wezen zoo bemind werd
Doch hoe in dat vertrekje, door hem als het kijkkastje betiteld, te komen?
De sleutel zou in de wachtkamer der bewaarders berusten, tenzij Veritas hem in den zak had.
Paddeltje begon nu het slot te onderzoeken, om ongeveer te kunnen schatten hoe groot de baard van Joh.
Want hij was vast van plan dien op de een of andere wijze te bemachtigen
Best, mijnheer.  Wjj hebben dikwjjls deeer uwe heeren hier te zien, op reis heen en weer tusschen Londen enParfts, mijnheer.
Er wordt een boel gereisd, mijnheer, voor de firma Tellson en Compagnie
Het tweede ontbijt was op Hardestein afgeloopen: Mevrouw was haar kippen gaan voêren, de beide Heeren ieder naar zijn kamer gegaan om zich voor een wandeling te kleeden, en Juffrouw Katoo alleen in de ontbijtkamer gebleven en bezig met de kopjes om te wasschen, toen Drenkelaer op eens het hoofd achter de deur
Ik heb de eer het gezelschap nederig te groeten, zeide hij, een spottenden blik op Van Lintz werpende;
maar de uitdrukking van zijn gelaat veranderde en zijn kleur verschoot, toen hij mij herkende.
zeide Holmfeld: waarlijk, wij waren er verre af, van ons op uw bezoek te verwachten: dat is hupsch van u.
verwijderde zich nu, en herlas in eenzaamheid den brief van, waarin hij behalve zijne herhalingen van de teederste liefde en de hoop, dat hij haar eerlang wederzien zou in het vaderland, haar de oorzaak van zijn langer verblijf in de haven van ivorno berigtte
' Zoo zeker, mijnheer, als ik hier voor u sta.
Ik zag met mijn eigen oogen mijn zoon nitgaan
vervolgde hij, zich tot jufvrouw Garland keerende, dan zou het iets anders wezen;
en als zij mij noodig had, dan zou ik misschien nu en dan wel eens verzoeken, om iets voor haar te mogen doen
haar oogen schoten vonken, en haar zwoegende boezem zoowel als de krampachtige beweging harer vingers kenmerkten een hevige gemoedsaandoening.
aar behalve dat een en ander ontging aan e at de bezorgde trek niet, die op het gelaat van renkelaer te lezen was en die zooveel beduidde, als
n dan, je weet, dat vrouwen veel minder toegeeflijk zijn dan mannen jegens die van haar eigene sekse: en ik houd mij verzekerd, dat niet alleen de mijne, maar alle vrouwen hier in den omtrek geneigd zullen zijn te beweren, dat aurits nimmer op i- acob van ennep, laasje evenster delen colette zou verliefd zijn geworden, indien zij er geen aanleiding van haar kant toe gegeven had
onder de les werd over die dingen gebabbeld, en nog voel ik den doodsangst die mij overviel, toen de kweekeling zijn geduld verloor en zei dat ik zou moeten nazitten.
Niet dat ik zooveel om dat nazitten gaf
toen het zien van een welbekend gebouw op eens eenige wijziging in zijn voornemen bracht.
Hy bevond zich namelijk voor de herberg 'de Oude Zwaen,' dat huis, hetwelk, volgends de overleveringen, het jachthuis der eerste Graven van Holland
maar zij vond nacht of dag bijna geene gelegenheid, daar Marie verklaarde, dat zij in haren gemoedstoestand geen oogenblik rust kon vinden, en het natuurlijke gevolg daarvan was, dat zij niemand een oogenblik rust wilde laten
Zulk eene nachtreis is te vermoeiend voor u.
Lieve hemel!  als die vrouw er maar niet onder bezwijktl Hoeveel kinderen hebt gij, jufvrouw
Zij handelt er mede zooals zij wil, straft ze naar goedvinden, en berooft haar van die twee treurige zaken, welke zij haar handwerk en haar vrijheid noemen
Uwe Hoogheid is wel goed,' antwoordde Grourville: 'de duur van mijn verblijf alhier hangt af van het meer of minder spoedig antwoord, dat my gegeven zal worden op den voorslag, dien ik van wege den Heer Markies van Castel-Rodrigo ben komen doen
tot de paaltjes, die de afschutting van ijzerdraad langs den spoorweg zullen dragen, terwijl de langste en zwaarste stammen wel bestemd zullen zijn, om eenmaal, het onderste boven, te verdwijnen
kunt gij er op aan, dat ik gelijk heb, mijnheer;
want ik heb er werk van gemaakt om mijne aanzienlijke connectie te bestudeeren, en ben nu in staat om ze op te winden als eene klok
Hij verklaarde hun vervolgens zijn besluit tot aanneming van den koning der Zwarte Eilanden als zijn zoon en opvolger, daar deze een magtig koningrijk verlaten had om hem te vergezellen en met hem zamen te leven
Gij zult wel willen bukken om het op te rapen, na alles waartoe gij u hier verlaagd hebt.
' Ik heb mij tot niets verlaagd dan tot dit, antwoordde Rokesmith terwijl hij bukte om het op te rapen
of in de kracht huns levens, in het bezit van al hun vermogens en met een even helder hoofd als het onze;
doch op het punt van te sterven niettemin, zoo zeker
en boete had durven bedreigen, ging alle beschrijving te boven.
Dat zulk een schepsel als jufvrouw Monflathers op zulk eene wijze van haar had durven spreken, deed haar bijna barsten van spijt
Den dag na dat bezoek verscheen Jean Valjean des morgens in het paviljoen even bedaard als gewoonlijk, maar met een groote, zeer ontstoken, boosaardige wonde aan den linkerarm, welke een brandwonde scheen, en die hij zoo goed mogelijk verklaarde
Het overige, hernam Van Lintz, heeft weinig te beteekenen.
Ik trok weder naar Europa en kwam behouden in Frankrijk aan.
maar reeds had zich het gerucht, althans het vermoeden verspreid, dat de Graaf van Talavera en de Zeeroover Don Manoël één persoon waren
Nu hij echter weer op straat kwam, viel het hem in, dat het niet onmogelijk was, dat het Tapley op den duur wel kon gaan vervelen om voor het bureau van het Rowdy Journal te blijven wachten
Maar, Lize, ik ben opzettelijk hier gekomen om bij u te kunnen zijn.
Ik ben gekomen om met u naar huis te loopen, ik had in een koffiehuis in deze buurt gegeten, wetende op welk uur gij naar huis gaat
Zij speelde met de dingen van het leven en ze gleden van haar af en ze lieten haar even onberoerd en kalm glimlachend en rimpelloos melkblank als altijd
Nou.  wanneer ze het lesje zoo goed onthouden hebben als de stuurman van je scheepje,' zei Paddeltje, die er maar altijd oog voor bleef houden, 'dan zouden ze ons spoedig de baas wezen.
Van de koele meren des doods kreunt hij zich niet, want daar komt hij nooit, en daar is toch niet aan te doen, zegt-ie.
Vader heeft mij gezegd, dat JOAN eene reis zal gaan doen: en vader en JOAN zijn er bedroefd om: en ik ben ook zoo bedroefd;
want wie zal nu met hem spelen en hem oppassen als hij ziek wordt, en hem gezelschap houden
en toen wij met eten gedaan hadden, bood de grijsaard ons elk een' beker wijn aan.
Mijne geschiedenis was aan mijne gastheeren zoo buitengewoon voorgekomen, dat ik na afloop van den maaltijd ze nog eens moest herhalen
ik heb met de zaak hoegenaamd geen haast en zal uw konvenientie afwachten.
Wel foei! ' 'Konvenientie of geen konvenientie,' zeide Buat, wien het denkbeeld van te moeten afhangen van de goede gezindheid van Van Espenblad, hoe langer hoe onverdraaglijker werd
en met eenige moeite het luik hadden losgemaakt en opgehcht, kwamen zij buiten, zonder dat iemand hen bemerkte of aanhield.
Maar wat zij beteekenden, was volstrekt zoo gemakkelijk niet te raden, en wederom stelde ik mij een tal van vragen voor, waarop ik onmogelijk een bevredigend antwoord kon vinden
Nu maar gij houdt zeker niet van vertellingen die dreigen te ontaarden in een verhandeling of in een beschouwing 'over'.
Vergeeft mij, ik moet weer terug tot waar ik mee begonnen ben.
met zijne overdenkingen gekomen zijnde, bemerkte hij dat hij nog eene laars aan had, en trok deze met grooten ernst en diep zuchtende uit
Nu liep hij onbevreesd tusschen de werkplaatsen door, en klauterde op een hoop slakken.
Zij lette op alles, op zee en duinen, op zijn handen, oogen, voeten en tanden, op zijn gebaren en stem, op de schoone en nieuwe dingen die hij zeide.
En onderwijl herdacht zij al de schoonste gevoelens van haar leven, met een onvergelijkelijk scherp herinneren, en dacht tevens: 'dit is
Maar als dezen het blad omkeerden, sprongen zij er dadelijk weer in, opdat de prenten niet in de war zouden raken.
Toen zij wakker werd, stond de zon al hoog aan den hemel;
want de hooge boomen spreidden hun takken dicht boven haar uit
Vloog door menig groene weide, Die ze kuste en lekte en vleide;
Menig dertle vissel schoot, Zilverblinkend in heur schoot;
Menig ande kwam er spelen, Menig vogel kwam er
Misschien wel een novelle en de pergola als achtergrond.
Maar gisteren, dat mes!
Zeg Duco, ga je weêr werken?
De mandoer haalde in den schemerdonker een flesch uit een kastje, waarvan hij den sleutel in zijn buikband droeg;
hij schonk twee glazen vol, loerend erdoor heen tegen het nachtlichtje om niet te morsen;
vanzelve zou zich die ontrollen, een verschiet van glans en goud!
DIJK, om tot het verhaal weder te keeren, was deze gebeurtenis minder belangrijk dan zijn' vriend LIJNSLAGER, daar hij genoeg de gestrengheid van de InquiSitie kende, om, zonder het maken van eenige aanmerking, deze gewelddadigheid aan te zien
hoorde hij ze weer, en behalve die liederen en tonen, ook stemmen, die hem schenen toe te spreken.
Werd hij weer wakker, dan meende hij ook geantwoord te hebben en keek verschrikt rond.
en zelfs onder verschrikkelijke bedreigingen dat hij zich zelf van kant zal maken dit is zijn uitdrukking;
en onverbiddelijk weigert hij eenige opheldering te geven over deze angstaanjagende
er zijn anderen die eerst de haven verlaten, in het midden der rivier liggen, om zich zelf draaien en met behulp van hun ankers steeds den steven bieden aan den opkomenden vloed
en sloot hier eenig geld in, dat hy verzocht ten beste van het jonge paar, in welks lot ik belang stelde, aan te wenden.
HQ verzocht mij ook, hem van tyd tot tyd bericht te zenden, hoe het met d e schim men ging
Het flauw verlichte gewelf, dat zij binnentraden, lag tusschen het buitenste, waaruit zij kwamen, en dat, waarin de kegelaars zich vermaakten, gelijk uit het vergroote rumoer
Over deze brug ging juist een troepje vroolijk babbelende boerenvrouwen met korenschoven op de schouders.
Zij bleven staan en keken nieuwsgierig in de kales
Betsy wenkte hem met een doek.
De officier bracht de tijding, dat Wronsky ongedeerd was gebleven, maar dat zijn paard den rug had gebroken.
Toen Anna dit hoorde, ging zij haastig weer zitten
de angst deed voor een oogenblik zijne ligchaamskracht herleven en verdreef zijne schrikbeelden;
het ijlen hield op en hij ontwaarde de lantaarn, die op den grond lag.
De kaars was aangebleven, hij nam ze op en met nieuwen moed bezield stond hij op, naderde de deur, ja, zij stond open
Ge-eerde heer!  Om aan uwen wensch en mynen pligt nopens de lieve Burgerhart te kunnen voldoen, zal ik alle gelegenheden hebben, die wy zouden kunnen begeeren.
Het belang, dat gy neemt in ons meisje, zal my zeker excuseeren, indien ik u nu of dan eens wat kleinigheden schryf
En hij was als een jonge hond, liep van de een naar den ander, sprong eindelijk gek op zijn wiel en Constance, heimelijk, zag hem na, spurtende Van der Welcke voorbij;
en waarmee zij voortging tot haar adem was uitgeput.
Newman scheen deze opmerkingen niet te hooren, maar ging haar voor naar een paar kamers op de eerste verdieping, waar een flauwe poging was gedaan
Ik zeg u vooruit, dat ik niets voor u doen wil.
Dennis gevoelde zich zoo getrofFen door deze standvastigheid van den ouden man, dat hij met een aantal vloeken
zonder aan de ernstige zaken te denken, wat die dan ook mochten zijn, die hem tot zoo'n verre reis hadden bewogen?
Neen.  Tijd en getij wachten op niemand, zegt het spreekwoord;
Het goud werd in zakken van rendierhuid gepakt, vijftig pond per zak, en als brandhout buiten de takkenbossen hut opgestapeld.
de dagen vlogen om, terwijl zij de schatten ophoopten
naauwelijks verdragen kan. ' ' et is er wel verre af, dat alle zeebonken zich zulke onordenlijkheden veroorloven, als deze zogenaamde zonen van allas, zeide, zijt gij dat niet met mij eens
Maar gij zijt geen vader, ging juffrouw Wren voort;
thet dient dus nergens toe, met u over huiselijke zaken te spreken.
Waaraan moet ik de eer en het voorrecht van uw bezoek toeschrijven
De verschijnselen van een nieuw leven zijn duidelijk.
In deze oude landelijke wijk, met haar woeste hoeken, komen straten te voorschijn;
zelfs waar nog geen voetgangers zijn, kronkelen en strekken zich reeds trottoirs uit
En, schoon vader BLOMMESTEYN tot troost bijbragt, dat JOHANNES zeker met den een of ander aan den sukkel zou geraakt zijn, kwam hem toch dit gedrag tamelijk vreemd voor, maar niet zoo, dat men 'er als een radelooze om door het huis moest loopen
en het minste van wat er gebeurde was een ongelooflijke charme, als een droom, die te mooi was om te gebeuren.
En het ongelooflijkste bleef altijd, dat het haar zoo kalm en natuurlijk scheen te zijn
Wat kan het mij schelen hoe een dokter er uit ziet?
Ik wou maar dat er een was, die me genezen kon.
Al was hij mijnentwege zoo leelijk als de nacht.
' 'Och ja, maar uwes is ook al zoo vèr weg
Gij moet, gij zelve, nu den eersten stap doen, en hem aanbieden, wat gij hem eerst hebt ontzegd.
Ik zou u dien willen sparen, en als de père noble in de vaudeville, uw beider handen ineen willen leggen;
maar ik vrees dat die tusschenkomst niet doeltreffend, niet afdoende zou zijn
maar andersj niets, hoegenaamd niets En om die Betsy had hij Marie willen verstoten, van haar willen separeren, haar bitter gegriefd, beledigd, mishandeld
en treurigen toestand, waarin ik mij zoowel dezen als den vorigen nacht bevonden heb, naar waarheid mededeel.
Na deze inleiding, die den sultan wat gerust stelde en kalmer stemde
Terwijl hij zich aldus uitte, was aan den overkant de Ridder, van wien hij sprak, Adeelen op zijde gekomen: Welnu!
zeide hij;  heb ik mijn woord gestand gedaan, dat ik u eergisteravond gaf, van mij behoorlijk op het steekspel te zullen gedragen