AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
k kreeg op het laatst wel erg hartkloppingen, maar het was toch eenig, toen de heele klas daar met zijn ballons stond te wuiven en te schreeuwen en zong: at is er aan de hand met udy bbott? e heeft gewonnen! ie heeft er gewonnen
Telkens wanneer ik denk: Uit is het lied! dan ga ik weer tot iets hoogers en beters over. Nu moet ik zeker op reis gaan en de heele wereld rondgezonden worden, opdat alle menschen mij kunnen lezen. Dat kan niet anders zijn
Ik zou geen beter huwelijk kunnen doen, al wachtte ik levenslang. John is goed en flink en knap; hij is begaafd en verstandig, hij wil werken en zal stellig
wispelturig en kinderachtig als zij doorgaans waren, hadden zij toch een zacht hart en warm gevoel: en terwijl Ophelia over het geheel het opzicht hield
Langs een' zeer fraaijen en vruchtbaren weg, overal van de overvloed en welvaart van het Milanesche getuigende, vertrok nu LIJNSLAGER naar het aloude Pavia
Ziezoo!' sprak zij glimlachend, terwijl zij hem met blijde voldoening de eierstruif voorzette, 'dat zal u opknappen! Aan dokter Graswinckel, mijn waardigen vriend, kan ik zoo iets nooit kwijt raken, al komt hij hier juist op het noenmaal aan
De vorst deed den zoon van zijnen koninklijken vriend alle eer aan, en onthaalde hem gedurende drie dagen met buitengewone pracht en luister
Hij was mij stil genaderd en kroop behoedzaam voort tusschen de varen; hij snoof zachtkens; zijn adem streek mij langs het gelaat en over mijn haren
Mr. Stake gaf Willem een' wenk; deze gehoorzaamde; schoorvoetend haalde hij een zijner pistolen uit den holster. Zijn schot spaarde het dier eenige minuten lijden. De tocht werd zwijgend voortgezet
De Barmeyer vond in mijnen broeder zoo veel verstand en zoo veel schranderheid in alle zaken, dat hij, reeds na weinige dagen, hem het beheer over zijn huis en al zijne bezittingen opdroeg
Welnu, ik werd in weelde opgebracht. Het eerste dat ik mij herinner is, dat ik, toen ik een kind was, in een prachtig salon speelde
wierp zijn opperkleed af, en zag daarop zijn volgeling aan met een blik, welke dezen tot in de ziel moest dringen
den eerwaarden Stiggins naar een veilig nachtverblijf zag wegvoeren, en vervolgens zich vermaakte met de leden der
onze vrienden, hebben bijeengelapt om onze zonden te verschoonen. Wij weten het allen wel beter
hjj tot den uitersten maatregel zou overgaan en hem neervellen. Dit was een groote gelegenheid
Is het er zoo mede gelegen?' hernam de Baron: 'dan spijt het mij, dat ik den armen Jacob van Lennep, De pleegzoon zoo heb afgejakkerd; doch ik zal hem zeggen hoe de vork in den steel zit
dien hij ditmaal zonder veel tegenstribbelen uit hare hand ontving. Bij den derden beker maakte hij volstrekt geene zwarigheden meer. Hij dronk zijnen vierden
hierop volgden vierduizend handboogschutters te voet, zij dreven statig in dikke gelederen voort, hun aanzichten voor de stralen der zon met hoge vierkante schilden beschermende
maakte hij zijne pligtpleging zoo potsig en veelbeteekenend tegen, dat zij zeer wel begreep, dat hij een vriendelijk lagchend en liefelijk sprekend meisje op het oog had
en Meta en Jo voerden hun moeder, als plichtmatige jonge ooievaars, terwijl ze luisterden naar haar gefluisterd verhaal over Vaders toestand, de belofte van Brooke om bij hem te blijven en hem op te passen
Zij was veranderd. Zij was een beetje afgevallen, en zij was niet zoo mooi meer, alsof haar schoonheid was geweest een schijn van korten tijd, meer frischheid dan lijn
Mijn beste kerel, neen. Zijt gij voornemens haar nog verder na te loopen ? Mijn beste kerel, ik heb in het geheel geen voornemen, in geen enkel opzicht
Wat is dat oudje toch eene denkende stoommachine. En zij weet niet hoe zij het doet. De machine evenmin I Jufirottw Boffin trok hem aan het
in den onbegrijplijken dageraad aan den hemel van mijn rijk, luisterend naar den zang der sferen, ziende in glansen stralen mijne roeping
en ik verklaar ronduit, niet te beseffen, hoe gy my met zulk een voorstel aan boord hebt durven komen.' Jacob van Lennep, Elizabeth Musch 'Wel, ik kom er u mede aan boord,' hernam Van
Ik wend niets voor. O! Nu dan. Gij h o u d t machtig veel van deze jonge dame — als het u dan zoo nauw steekt
Snel als de gedachte raapte ik dien op, en zonder er op te letten of anderen mij gadesloegen; zonder er mij om te bekommeren wat Haubertin er van mocht denken
ja een enkel woord van liefde zou haar voldoende zijn. Al wat zij nog verlangde was troost te mogen schenken en steun te ontvangen. Dat zou hij haar immers niet weigeren
Baba Moestapha zat met een priem in de hand op zijn stoel, en wilde juist aan zijn werk beginnen. De roover trad op hem toe, wenschte hem goeden morgen, en daar hij zijn hoogen leeftijd bemerkte, zeide hij tot hem
Den dag na haar aankomst regende het sterk en in den nacht begon het op den corridor en in de kinderkamer erg te lekken, zoodat zij de bedden in het salon moest brengen
Toen deze thuis kwamen, vonden zij tot hunne groote verbazing de tuindeur openstaan. Mijn hemel! riep mevrouw Grimaldi uit
dat men vooreerst naar de straat des Filles du Calvaire was gereden; dat men er den dooden man gelaten had; dat de doode man mijnheer Marius was en dat hij, koetsier, hem goed herkende
Javert boog het hoofd en zag naar beneden. Alles was zwart. Men onderscheidde niets. Men hoorde het schuim bruisen, maar zag de rivier niet
die het er voor hielden dat een deur tegelijk dicht en open kon zijn, enzv. Aanvankelijk werd een soort van compromis gesloten
het ergerde hem ook, dat deze Wassenka Wesslowsky, een geheel vreemd en overtollig persoon, medegekomen was
Ze smijten de Spanjaarden in het vuur en laten hen verbranden, of steken ze in koelen bloede dood, als ze het Misericorde! nog op de lippen hebben
een vierde ging verder, en beweerde, dat Van Espenblad, verre van eenige voorliefde voor Frankrijk te voeden, elke Mogendheid diende, die zijn diensten maar ruim genoeg beloonde
Maar in het werkelijke leven sterft iemand nog niet, wanneer alles wat het leven dierbaar maakte voor hem gestorven is
Twee heeren wenschen jongeheer Osborne te spreken. De leeraar had juist dien morgen een kleine woordenwisseling met dien jongenheer gehad
en ik voelde weer het oude gevoel, als wanneer ik mij naast mijn broertje neervleide onder de hoede van onzen Hemelschen Vader, en ik kreeg het leven weer lief. Acht jaar was ik oud
Tot morgen!' herhaalde Meekern en geleidde hem tot over den dorpel van het vertrek; zij wisselden nog een paar woorden, die hunne samenkomst betroffen. Zij drukten elkander de hand tot afscheid; ik begreep er niets van
en, tegen den algemeenen wil aan, de verheffing van Zijn Hoogheid tegenhouden. Zie hier, Mevrouw! oranje met zilver! dat zal u heerlijk staan
en hem er mee te doorsteken. Ik wierp het met een schok weer van mij af, zooals een kogel uit een geweer wordt geschoten
had verdriet, het kind, had leed, omdat hij niet wist, en sedert lijdt hij niet meer. De oude man schudde het hoofd, legde neêr zijn pijp
of dat van vrienden, in welker goedkeuring hij belang stelt, zich niet zeldzaam vrijheden veroorlooft, die hij naderhand, of door ziekten of door een treurige naberouw te deerlijk boeten moet
Paddeltje trok het zich hoofdzakelijk daarom aan, omdat hij geen raad wist deze treurige tijding aan Zus mede Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter te deelen, die altijd bleef verwachten haar vader terug te zien, wanneer men eindelijk de zee bereikt zou hebben
Ja, mijn dierbare vijftig, ik herken je: gelaat na gelaat herken ik; gelaat na gelaat weêrspiegelt mij moeders gelaat na moeders gelaat
Ook Heer Rudolf was weldra op den Zwing-Uri en zich neerzettend, mompelde hij: Gelukkig begin van een gewaagd spel
Daarop vroeg Ada mij blozend, hoe ik dat wist; en toen zeide ik haar, hoe ik haar hare hand onder haar kussen had zien wegstoppen, maar weinig gedacht had waarom zij dat deed
Van dat smerige inlandsche volk had een besturend ambtenaar nu ook nooit rust! 'Wat was het?' vroeg ze, toen haar man terugkwam. Hij zag er bleek en ontevreden uit
De waard lachte met den oude mede, en keerde naar zijne gasten terug. De jood daarentegen was nauwelijks alleen
Ik moet hem ook straffen, die my het myne ontneemt; hy doet onrechtvaardig. En, zo het Noodlot alle stervelingen tot moord en geweld aandreef, ik beken, dat het er in deeze waereld zeer slegt zou uitzien. Maar wy zien het tegendeel, en alles gaat taamlyk goed
ij begreep echter gemakkelijk, dat natuurlijk eene zoo fraaije, schoon ruwe, schilderij op het gemoed des gemeenen volks eenen hevigen invloed hebben moest, daar hetzelve het niet bij
Aan Noureddin gaf Haroun-Al-Raschid zijn verlangen te kennen, dat hij naar Balsora zou terugkeeren, om daar als koning te heerschen. Beheerscher der geloovigen, gaf deze ten antwoord
terwyl zy om het gevoel harer nieuwe vriendin te sparen, luchtig heenstapte over het feit dat de onverschilligheid van Edwin
en wil je zoo goed zijn den heer Waxy te schrijven en hem mee te deelen, dat ik hem oogenblikkelijk wensch te spreken
Menigmaal in de schemering van een zomeravond, of bij het flikkerende wintervuur — maar dan niet zoo vaak of zoo treurig
Van den eersten tot den laatsten zak zeide hij tot ieder: Wanneer ik van uit mijn slaapkamer kleine steentjes naar beneden werp, snijdt dan met het mes
Het was Lina's verjaardag; het feest waarvoor hij zulk een verre reis door het land van die Duitschers had gemaakt, die het er nu ook op toelegden, om hem niet of voor altijd verminkt naar zijn dierbaar vaderland te doen terugkeeren
te meer, toen hij na zijne vaderlijke raadgeving, om liever zich niet in die verkeering te begeven, alleen tot antwoord van JOHANNES kreeg: 'Een man een man, een woord een woord, vader
die een van de plagen huns levens was, welke zij met voorbeeldig geduld en onverstoorbaar goede luim verdroegen; ofech oon hare dwaasheden zoo aanstekelijk schenen te zijn
Daar komen de kinderen aan, zeide Augustine, opstaande. Zie eens, Alfred, hebt gij ooit iets schooners gezien? En waarlijk, het was een schoon tafereeltje
en zoo ik vertrouw, ook gij, de voorkeur geven zoudt boven dit, hoe schitterend, toch altijd gesloten en bekrompen schouwspel
en verachtte den verwijfden kerel. Hij, op zijn beurt, aarzelde niet te verklaren, dat haar ziel onherroepelijk verloren was
om nu en dan zich op dat element te bevinden, waaraan hij de grootheid van zijn vaderland, en die zijner geboortestad te danken heeft. - Hij beschouwde met veel genoegen alle de omliggende
Help mee! Ras! De boot te water! Ik zal je overzetten of. er bij omkomen! sprak Tell
bij hààr was die toon zoo ongekunsteld, dat men de zwartgalligste mensch ter wereld had moeten zijn, om daar iets in te vinden. Er zijn menschen, die zich in vele zaken boven de vooroordeelen der wereld weten te verheffen
Maar. daartoe zal het niet behoeven te komen,' viel zij in, eenigszins verwonderd over zijne hartstochtelijke onrust; 'zoo ik eenige gemeenschap met hem had gehouden, zou mijne vergissing immers niet mogelijk zijn
en zoo kwam hij op eens naar zijne buitenplaats terug, met zooveel haast, dat hij dien dag niemand anders medebracht, dan zijne dochter
Een half uur verstreek, een uur, maar niemand kwam; telkens wanneer de klok sloeg, richtte Fantine zich op en zag naar de deur; dan zeeg zij weder neer
en als Bella en de secretaris ooit toevallig alleen gelaten werden, verliet hij oogenblikkelijk de kamer waarin zij zich bevond
wacht aangenamer conversatie dan de mijne, dat zie ik klaar! Maar stel u voor hoe ik door den baron zal ontvangen worden, die mij den stelligen last had gegeven u af te halen. u tot hem te voeren
en kort daarna eenen landbewoner voor zich gaan zag, onder de vracht van eenige hammen gebukt, welke hij aan eenen stok gebonden op den schouder droeg
Ik heb er wel nog een boven, maar het klimmen valt mij tegenwoordig te moeielijk. Ik ben evenwel voornemens om er weder
er zijn wel zulke wetten, maar wilt ge weten wie eigenlijk de schuld van alles draagt? Gij zijt het, gij alleen
het zal mij lichter vallen, onverdiend de beschuldiging van anderen te dragen, dan die, welke ik mij zelve doen zou door te blijven. Het bewustzijn van de zuiverheid mijner bedoelingen zal mijn troost zijn
en een stoel, waarop haar nachtgewaad lag. Vader Syard, vreezende dat Madzy dit verblijf vrij ongeschikt zoude voorkomen, wilde bedenkingen opperen; maar Madzy verklaarde, dat zij er volkomen genoegen mede
lange blauwe strepen tekenden de ontvangen slagen op zijn huid af, en zware kneuzingen hadden het bloed onder dezelve vergaderd en gestold: zijn leden werden onmiddellijk, na de aderlating gewassen en met krachtgevende balsem bestreken
Het zou heel erg te wenschen zijn, dat sommige moeders haar dochters na haar huwelijk met vrede lieten en niet zoo geweldig liefderijk waren
Al het koperwerk dat de heer Tartaar in zijn bezit had, was zoo glad gepolijst, dat het blonk als een metalen spiegel
Behalve een bibliotheek naast zijn kamer had hij een boudoir, waarop hij zeer gesteld was, met een leliegeel behang versierd, dat op order van den heer de
leed onder alle de berigten van zijne ziekte meer, dan zij blijken liet, en zij herinnerde zich nu levendiger, op welk eene allezins vriendelijke wijze hij haar behandeld had
in den kouden Maartnacht, en de oude vrouw begon er over te denken om weer naar binnen te gaan, toen ze geklepper op de steenen hoorde, en zag, dat de kleine kabouter er weer aan kwam stappen
Scheelt wat, zeide MARIA, in grootte, toen wij van Enkhuizen naar Egmond reden, en het in uwen schoot lag; maar het is haast nog even dom als toen
Andere vreemde torentjes, in tuinen en velden, en hellende lanen en op werven van hoeven, alien
Hij zou er gewis een gewetenszaak van hebben gemaakt, zich in zekere vraagstukken te verdiepen, die slechts aan onversaagde geesten zijn overgelaten
de doodelijke bleekheid was verdwenen en haar adem ging rustig, alsof zij pas in slaap gevallen was. Als Moeder nu maar kwam! zei Jo, toen de winterdageraad begon aan te breken
waarin zij onherkenbaar scheen voor wie haar eerst gezien had, koud, stijf en strak. Prins Herman van Gothland was de tweede zoon harer zuster
Dat geeft hij er aan; hij heeft zelf gisteren gezegd, dat die reis niet zoo noodig was. toe, help me nu gauw, want anders moeten ze op mij wachten, en dan krijg ik weer een uitbrander van Robert. Die ontziet zich nooit, wie er ook bij is
Zij ried als het ware Reijers vaste wilskracht onder zijne elegante vormen en wilde nu ook gaarne aan zijn kennis gelooven. Bij de derde visite, nadat hij Eline verlaten had, sprak zij hem even alleen
en zijn, om zoo te zeggen, geheel Frankrijk voor ons; men bemint ze en herinnert ze zich zooals ze zijn, zooals zij waren
niet twijfelen; de koelheid waarvan de koning Armanos dien dag jegens haar had doen blijken, overtuigde haar, dat hij werkelijk hoogst ontevreden moest zijn
en omsuizelden weidezoom, een schim me van smart gelijk in de sombere nachten, waar in het landhuis sliep en de velden zich troosteloos strekten
Dat ben ik niet met u eens, zeide Magarethe, met gloeiende wangen, en een byna tartenden blik van hun gast afwendende
De jong getrouwde man is een gebogchelde, zoodat gij hem ligtelijk kunt kennen. Plaats u aan zijne regterzijde, en open de beurs met
en Lycilië, wit in de zon met hare rechte vierkantjes van huizen, schitterend neêrgeplekt aan het blauw van het water
maar ik geloof dat zij zich wel tot mijn begrip zullen laten brengen. Bovendien weet ik dat er velen in het Noorden zijn, die juist zoo doen als gij gezegd hebt
Van Velton gevoelde niets. Hij was 'lekker als kip', dat die moeielijkheden met het geld van den dokter voorloopig ten minste uit den weg waren geruimd, en daar eigenlijk zijn genoeglijke oogenblikken slechts waren begonnen
Dat was het begin van het verhuren van de benedenverdieping aan den majoor en van dat uur af tot op dit oogenblik toe
En hoe genoeglijk was het daar binnen! Welk een tapijt had beter kunnen zijn, dan het krakende zand op den vloer
Goddank! zeide Madzy, die intusschen naar haar voogd was toegetreden en zich uitsluitend met dezen had bezig gehouden: hij opent de oogen weder. Wat is hier gebeurd? vroeg Aylva, langzaam tot zich zelven keerende
pleegzoon 'Onbeschaamde!' zeide DE VLAERE: 'en gij zeidet, dat het brieven van de Remonstrantsche ballingen waren. Wat had uw oom daarmede te maken
Maar Juliaan was op eens over alle bekommering heengezet; ongevraagd en met zekere forschheid nam hij haar arm in den zijnen, als nam hij bezit van zijn recht om haar te beschermen. Het misverstand was opgelost; toch gingen zij zwijgend naast elkander voort
En de Held, o Iolàos, gij moedige makker van Herakles, waar toeft hij thans en waarom is hij zelve niet verheugd in ons midden
en terwijl in het eerst alles nog in de onduidelijkheid van den laatsten nacht lag gehuld, op te merken hoe het zich vertoonde toen de dag aanbrak
Maar toen hij nu na zijn terugkomst haar lijden zag, begon hij telkens al meermalen te herhalen: Mijn God, vergeef en help
Dàt had ik nog maar niet gedaan, berispte de dokter. Inderdaad gaf de kamerwarmte een hoestbui. Maar Berkie hàd wat, hij kwam zich verbazen
Ik had omtrent zijne inscheping eene overeenkomst getroffen met een' hoogbejaarden tuinman, die mij zeide, dat hij bij hem werkzaam was
Zij is nu geplaatst bij een ander lid van dezelfde familie, waarin zij reeds eene opvoeding heeft voltooid, en is met het gezin en de beide jonge dames, aan hare zorg toevertrouwd, naar het buitenland vertrokken
Ongelukkige!' hernam de Graaf: 'ik beklaag u, zoo gij er berouw over kunt gevoelen van een oogenblik naar de stem van natuur en menschelijkheid te hebben geluisterd
Maurits wachtte of de graaf hier zou invallen - dan, Willem Lodewijk drukte de lippen op elkander en zweeg. 'Maar toen zoovelen rondom mij, van meester Dietrich af, die een goed, trouw man is, tot den Advocaat van Holland toe
Ongelukkig was 'er ook de Heer VAN WIERINGEN, die daar een dammetje, onder een kannetje bier, zat te, spelen, en voornemens was, om naar huis te gaan, als het spelletje uit was
Vervlogen hoop en een nieuwe verbintenis. De Verlande's, die nog altijd in Den Haag woonden, hadden al dikwijls over Adams gruwelijke ondankbaarheid gesproken
Haar gezicht was mager en had tamelijk scherpe trekken; de lippen waren dichtgeknepen, gelijk van iemand die gewoon is over alle voorkomende dingen
Alleen nu - van het voorjaar - toen Henri's brief was gekomen, hadden zij gesproken. maar niet veel. Een paar dagen na den brief had de oude man gezegd: - Ik zal hem schrijven
dan is a ooa-TjaDQ-Do het een van die openbare bijeenkomsten, waarvan er dagelijks een menigte op de laatste bladzijde van de Times geannonceerd staan
Voor het laatst wierp hij een blik op het gastvrije huis, dat hij zoo ongaarne verliet; uit een venster werd hem een laatst vaarwel toegewuifd door vrouw, die hun als een reddende engel verschenen was
maar te dier tijd was die afschuweljjk voor iemand, wiens zintuigen aan zoo iets niet gewoon en er niet tegen verhard waren
doch heb hem voor zyne liefde bedankt. ô! ô! Hy zal wel eene brave vrouw krygen; want het is een recht lieve goedaartige Jongen: waarom zou ik hem ophouden, daar ik toch geen zin in hem heb, en niet wil trouwen
De gelaatstrekken der vrouw veranderden, en haar ad em werd nog moeielijker; blijkbaar was haar einde nabij. Wij eerbiedigen het gevoel, dat u zoo doet spreken, zeide een
waarschijnlijk op de donkere zoldertrap het zwart sagrijnlederen doosje laten vallen, waarin het door den kolonel geschreven papier lag. Papier noch medaillon waren later terug te vinden
Hare vingers streken de franje van haar fauteuil glad, ordenend. Cecile legde haar arm zachtjes om Jules' hals
en haar, nu troostelooze, gade sloot zich na de begrafenis ettelijke dagen in zijn studeervertrek op. Reeds hoopte men, dat hij een nieuwen lijkzang zou uitgeven
Je liegt, schurk! zeide Rawdon. Je liegt, lafaard! schurk! En hij gaf den pair tweemaal met zijn vlakke hand een slag in het gelaat
het was een oud versleten boek, maar dat deed er niets toe. Daarop nam hij een pen en schreef op de eerste bladzijde
Zoo het gevoel van hem, die schoonheid dacht te maken, kon falen gelijk aan alle menschelijkheid, die faalde; wie voelde dan en faalde niet
Daarop trad hij tusschen hem en den geestelijke in, beet den laatste fluisterend toe: Als ik u was, meester! zou ik maar niet veel tegen, hem zeggen
aardig beantwoordde ook de oude den brief van zijnen vriend en wel op eene zoo hartelijke en tevens gulle wijze, als strekken moest, om den ouden band van vriendschap naauwer en naauwer aan te binden
k wou dat ik je dicht bij me had, zoodat ik je altijd zou kunnen zien en voelen. an kon ik me telkens overtuigen dat het geen droom maar werkelijkheid is. at hebben we samen een heerlijk halfuurtje gehad
wij hebben nooit zulk een klopper gezien op de deur van een nijdigaard; voor zoo ver onze ondervinding reikt, sprak die klopper altijd van gastvrijheid en nog een flesch
De stilte was zoo aangenaam, en de vermoeienissen van den vorigen nacht hadden den slotenmaker zoozeer uitgeput, dat hij op zijn stoel zat te knikken
Wel!' sprak FALCKESTEIN, hem de hand met warmte drukkende: 'ik ga mijn' trouwen BECKMAN voorbereiden: God zegene u en verhoore uwe beste wenschen
Elinor zag er wat teer uit; maar had geregelde trekken, en een bijzonder lief figuurtje. Marianne was mooier. Misschien iets minder welgebouwd dan haar zuster, viel zij door haar lengte meer op dan deze
Jij kletst maar wat,' zei Betsy met minachting 'Soedah wij zullen zien' Inwendig was de oude zeer boos
De spraakzame dame, hoorde ik bij navraag, want ik bleef in den winkel, tot zij waren vertrokken, was een zekere Mevrouw Ellison, en dat is de naam, zooals ik later vernam, van
geene nadere vergunning af; doch, LUDWIG aan de hand houdende, trok zij, zonder iemand te groeten, dadelijk de achterdeur uit en verwijderde zich met haren zoon
Zij had nooit nog waar gevoeld. Geleden, ja, had zij veel. Maar geleden van melancholie, mistroostigheid: geleden om haar grauwe bestaan
Ik zeg u dat ik zal schreeuwen. Houd u stil, meneer, zeg ik weer een stomp en geworstel. Wat is dat? riep Tibbs ontsteld
met zijn breede sparrenlaan bij de rienerbeek, en het woeste boschplein daarnevens, waar de statige dennengroepen als ranke zuilen opstijgen in de heldere lucht
TWEEDE HOOFDSTUK DE MOEDER Eliza was van hare meisjesjaren af door hare meesteres als eene geliefkoosde en eenigszins verwende gunstelinge behandeld
Nauwelijks was hij afgestegen, of hij nam de lamp en riep den geest als naar gewoonte. Deze liet niet lang op zich wachten maar verscheen dadelijk en bood zijn diensten aan
en vroeg vervolgends aan De Witt: 'Welnu! was mijn raad verkeerd? en was het al of niet van belang kennis te nemen van dit
Als iemand had kunnen zien, hoe het dek op en neer golfde, en hoe het groote roode gezicht van den goeden
Zo, als bewijs wat een marionettenspel het leven eigenlijk is, welde de overoude zang uit hem op en herkreeg hij hetgeen bij hem behoorde
en ad secundum had hij meer nodig voor een hoogst voordelige toepassing, die hem heel wat meer zou opbrengen, dan wat njonja Ekster hem kon betalen
die afwezigheid scheen als in te krimpen; in haar broêrs en zusters herkende zij al meer en meer de eigenaardigheden van vroeger - alsof zij niet ouder waren geworden - en mama was geheel de zelfde gebleven
en niet tusschen de akelige, snorrende machines, waarbij kleine kinderen oud worden voordat zij volwassen zijn
Ware het niet beter geweest in Bagdad te blijven, en daar den dood af te wachten, in welke gedaante hij zich ook mogt vertoonen. Prins, hernam de juwelier
Dat kind was ik, vader. Niet half zoo goed,— maar in mijne liefde was ik dat kind
Noem mij Juliaan!' antwoordde hij na eenige aarzeling, terwijl hij er met een tintje van de vroegere ironie op volgen liet: 'Is die opgepronkte burgerzoon uw aanstaande
Ik weet ten minste niet wat meer compromitteert, met ons naar een bal te gaan of alleen met een jong mensch een avond te passeeren. Bespottelijk. Vincent zweeg; hij achtte het beneden zich zijn vriend te verdedigen
Nu zetten zij zich in het kleine gesloten middengalerijtje op een divan, hij naast haar. De divan was overtrokken met een cretonne van bonte bloemen; aan de witte muren hingen wat goedkoope waaiers en
Het was zaterdagavond, en op dien tijd waren de dorpshonden, die altoos veel meer belang stellen in het doen en laten der menschheid
hij is dan waarschijnlijk uit het Karthuizer convent te Arnhem, waar de monniken, zooals men weet, nooit uitgaan dan met een mooi Mariëndaalsch zusje
Wees niet bang, moeder, dit is de laatste kool, die zij mij gestoofd hebben,' sprak hij, terwijl hij wees naar de plaats, waar de stok van EDUARD was neêrgedaald. 'Binnen weinige dagen zal ik mij gewroken hebben
Langs gepaste middelen, ja, Moeder!' zeide Elizabeth: 'maar mag Buat het vertrouwen schenden, dat zelfs een vyand in hem stelt
Niets dan water?' brulde Schout Gerrit, opgevlogen van drift; 'daar zie ik Bartels weêr in volle naaktheid; de schurk heeft ons week aan week de rekening gemaakt voor bier en wijn, die hij u zou hebben voorgezet
Ik geloof: al hadden we het nu over echtbreuk en scheiding, over oude-mannen trouwen en over liaisons - ze zoû altijd zoo rustig blijven en lief lachend met die kuiltjes aan haar lippen, alsof op haar niets toepasselijk was
et is waarschijnlijk, dat in het voorjar het huwelijk van uw broeder zal doorgaan. ls dat alles eens afgeloopen is en blijft
Terwijl ik haar aanmoedigde om voort te gaan, zag ik, dat Bucket haar aanzag met een blik alsof hare laatste woorden hem ongerust hadden doen worden
Hier slenterden zij eenige uren in de omstreken der stad rond, totdat zij weer in de stad kwamen
Tante Ottilie, is die nu al zestig? vroeg Ina eensklaps, gehypnotizeerd door het getal van zestig, dat haar fatidiek groot voor de oogen schemerde. En de d'Herbourgs hadden het nu niet meer over geld, maar zij hadden het over familie
Maar ik zeg je, dat ik het niet wil! schreeuwde zij wanhopig, opstaande en hem woest omknellend. Ik zeg je, dat ik je niet voor de tweede maal wil verliezen
Nam de spin de invitatie van den ouden heer aan? vroeg Laurie geeuwend. Ja, hij kwam er uit, en Pol ging doodelijk verschrikt aan den haal en klauterde op Tante's stoel; al schreeuwend: Pak hem, Pak hem, terwijl ik de spin ving
Daar hij niet in de richting zag, waar ik mij bevond, stond ik op om zijne aandacht te trekken en wees hem toen op zijn boek. Hij begon weder, half beschaamd, te lezen
MAARTJE, hoe kunt gij, die ons HILLETJE zoo lief hebt, als ik, zoo praten, en mij met zulke armhartige beletsels willen van de hand sturen
welke laatste mijn oom van vaders zijde is. Zij was naauwelijks twaalf jaar, toen hij haar aan mij ten huwelijk gaf, en sedert dien tijd zijn er nu bijna elf jaren verloopen
Want waar de hooge tafelen rezen tot den lagen, wolkigen hemel toe of schuin helden, en de spleten gebarsten waren
Ik weet niet wat mij van avond zooveel aan mijne moeder doet denken, zeide hij. Ik heb een zonderling gevoel, alsof zij dicht bij mij was
In de stille lucht hoorde men uit de verte gezang klinken — de stemmen van herders — maar toen een enkele heldere
ik ben geen man, die voor festijnen geschikt is; en ik wensch gaarne een goed oog te behouden, om den kegel niet mis te raken,' voegde hij er grimlagchend bij
Zonder u zou ik nooit aan dat middel gedacht hebben, hetgeen mij in de mogelijkheid stelt, u wijn te bezorgen, zonder mijn' op dat punt naauwgezet geweten te verontrusten
Maar ofschoon zij en gezicht en gehoor voor altijd kwijt was, was het lijden van t arme kind daarom nog niet gedaan
Men zegt, dat er niemandin Londen is, die beter kreeftensla kan maken dan gij. Ziet ge, dafc heb ik van u gehoord
ge dwaas! zijt ge zinneloos! Welk een hoop botteriken, tijd verspillen, niet waar? er om trekken, met strootjes, of de namen op papiertjes schrijven en ze in een pet schudden
Zij stond hem nu nog slechts voor oogen in haar opgewonden toorn en haar zegevierend besluit om zich te wreken
Was of ze al den moed van haar nichtje met zich mee genomen had, want zoodra Meta alleen was, stond ze een oogenblik in tweestrijd of ze zou lachen of schreien. Eer ze een besluit kon nemen, had Brooke zich van haar meester gemaakt, die in één adem uitriep
Jean Valjean overwoog, dat de rooster, door hem onder de straatsteenen ontdekt, ook door de soldaten kon worden ontdekt, en dat alles van dit toeval afhing
waarbg hg van den kluizenaar sprak als onze vriend hier, en, otn zyne eigen onpartijdigheid ongekrenkt te bewaren
De Spanjaard kan geen beleg voor onze stad slaan, omdat al de vendels aan het muiten zijn. Sommigen hebben zich reeds eenen Electo gekozen. Wat is dat voor een man? vroeg een uit den hoop
ik werd dadelijk een Mecenas, een Messala gedoopt: en al die verstandelijke gaven, welke iemand geschikt maken om als kunstrechter op te treden, werden mij ruimschoots toegekend. Heynsz verwierf nog hoogeren lof
Kon zij dan niet altijd geheim houden de verborgenheden van haar mysterie, de verborgenheden der werkelijkheid? Een oogenblik hinderde het haar, de werkelijkheid, die zich, trots hare correctheid, toch openbaarde
een vijfde. Alle de negen koppen nu rezen razende uit het moeras en de oogenstralen flitsten, de gespletene tongenaalden schitterden
en zijn trouwen makker genegen was en zij braadden het wild en de vogelen aan een ijzeren staaf als spit, terwijl
en het noodzakelijk was, dat de kleine zich groot maakte, dat de politiebediende zich in een overheidspersoon herschiep, dat hij zich tot rechter opwierp
Om de liefde Gods, Mijnheer d'Artois, laat mij met mijn mannen eerst ten strijde gaan; stel de bloem der Franse ridders niet bloot om door de handen dier bijeengeraapte Vlamingen te sterven, het zijn razende mannen die door de wanhoop uitzinnig geworden zijn
En alle de anderen, de leden der maatschappij van Egoïsme, ze oefenden niet uit hun ambt uit zielegemeenschap, in het eeuwige weêrspel der
Of ik haar dan niet met oom onder den hemelingen gezien heb? Om de waarheid te zeggen, neen. Maar gij moet bedenken dat ik er zoovelen tegenkwam. Het was onmogelijk
Stemmen al de Heeren met dit voorstel in?' vroeg Wimmenum, rondziende: 'niemand er tegen? welaan! dan zullen wy iemand naar zijn woning sturen.' - En met-een bracht hy de hand aan den bel.
Maar, vroeg zij mij om raad, ik zou zeggen: 'kind! wees zoo dwaas niet om voor ingevingen van boven te houden wat niet meer zijn dan inblazingen der ijdelheid, en waag u aan het proefstuk niet
Waar de gemeenschap is, is de gemeente, waar de gemeente is, is het recht. Het kloosterleven is de uitkomst der woorden: gelijkheid, broederschap
in het voor hen diep weemoedig, maar toch ook weemoedig zoete feestgenot. Daar was in de eerste plaats hun lievelings zoogbroertje, de aardige jongen
terwijl Joe en Dolly gearmd volgden weder een geluk en Varden den trein besloot
of dit was om haarzelf, of wel haar mama jonger te doen schijnen, heeft Pickwick ons niet bericht. Zij zijn allerliefst, merkte Pickwick op
want zoodra hij Assad gewaar werd, liep hij toe, deed hem met een' vuistslag ter aarde tuimelen, en bond hem met onbegrijpelijke snelheid de handen op den rug
Jog,' zei ik en ik kon haàst niet uit mijn woorden komen. 'Jog, toe, zeg het me, ben ik overgegaan?' 'Heb je daarvoor op me gewacht? om me dat te vragen?' 'Ja
totdat de Prins hem last gaf, alsnu te openbaren wat hij nog te zeggen had. Toen eerst boog hij zich, zag langzaam en deemoedig de Vorsten, de Gravin en den Baron aan
Zijn geest werd door deze heldere ingeving verlicht: Deze kar zou zeer goed voor onze barricade gebezigd kunnen worden. De Auvergner snorkte
Dan zal i k my ook door niets laten terughouden. Hola! Koetsier! Haast u wat. Vlug daar! Wy moeten maken dat wy wegkomen
maar het is klaar, dat elke penning van uwe milde giften het gezin, dat wij daar hebben verlaten, in handen is gevallen
Bemin haar! Zij zeide het woord dikwijls genoeg, en er kon geen twijfel aan zijn dat zij het meende; maar al had dat dikwijls herhaalde woord, in plaats van bemind, haat
en gevoelde zich aangegrepen door vrees en twijfel. En indien zij mij niet beminde? Indien zij mij enkel trouwde om te trouwen
een of twee Fransche femmes de chambre, die verschrikkelijk zeeziek waren, tegen dat de boot Greenwich gepasseerd was
welke ook juist niet minder schitterden, uit hoofde van de vrij algemeene duisternis. Van harte hoop ik, en zal dan voor deze mijne poging mij rijkelijk beloond achten
En als zij dit gedaan had dan was de mismoedigheid die volgde des te dieper. Dan vond zij zichzelve valsch en slecht, en wenschte zich dood, en zeide dat zij nooit meer naar partijtjes zou gaan
Dubbel dank ik het toeval, dat ons saamgebracht heeft. Indien ik jou niet had, zou ik een ander moeten zoeken, wien ik minder zou betalen, maar dien ik ook eerst door ondervinding moest leeren kennen
en om haar triomf des te grooter te maken, viel de oude man hierop in. Ja, ja! dat begrijp ik nu wel, hervatte Quilp
heb ik gezegd, toen ik het genoegen had van u laatst te spreken, dat ik mijn zoon ernstig zou aanraden om zich dat idee uit het hoofd te zetten
Veel wijzer was Willem niet geworden; alleen had hij begrepen, dat hij den volgenden dag voor den rechter zou verschijnen. Hoewel hij sinds dien morgen negen uur niets gegeten had, gevoelde hij toch geen behoefte aan voedsel; hij liet dan ook het brood staan en dronk alleen de melk uit
Dit weet ik, dat wij in overhaasting de teugels wendden; doch de kogels uit de Spaansche pistolen vlogen sneller dan onze paarden. Wij werden achterhaald. Uwe Haneveêren vochten als leeuwen
liet zich langs het dak glijden, Cosette steeds vasthoudende; hij bereikte den lindeboom en sprong naar beneden. Cosette was, hetzij uit angst of uit moed
toen had hij dien blik nog niet gehad, dien Xaverius nu reeds drijven liet langs de zeezoomen van hun rijk
De diadeem, waarmeê Zijne Majesteit de Keizer, na zijne kroning door den Primaat, Hare Majesteit, de Keizerin kroont, legde de oude priester uit
Ik wil er wel over praten, Sept. Ik hoop dat ik altyd vatbaar zynzal voor overtuiging. Er kwam eene kleine trilling in de muts der oude dame
De heer Lightwood zou mij ten huwelijk vragen als ik er hem de gelegenheid toe gaf. Dan moet ik begrijpen dat gij hem die niet geven wilt
Met dat roode kapje zag het kind er nog wel eens zoo lief uit als te voren, en alle menschen keken haar
maar dat de afgelegde rekenschap van haar geloof de vrucht was van de vlijtigste nasporing en eene gezette beoefening der zake, die zij van de hoogste aangelegenheid hield
mij voor, mijn beste mijnheer Copperfield, zei mevrouw Micawber, die zich altijd, uit oude gewoonte denk ik, in het vervolg van haar gesprek
Ziedaar wat nader onderzocht zal moeten worden,' zeide De Witt, terwijl Van Espenblad de papieren, in de doos vervat, nogmaals, doch deze reis zonder gevolg, doorsnuffelde
Daar heb je de gouden ketting, zei de goudsmid, zing het nu nog eens. Toen kwam de vogel en nam de gouden ketting in de rechterpoot, en hij ging voor den goudsmid staan en toen zong hij
Nu kwam ook het paard bedaard met de sjees achter zich aandraven. Grimaldi klom, op raad van den nachtwacht, er
de meer bejaarde torsen kostbare zijden japonnen en zijn niet, gelijk hare dochters, met rozen getooid, maar met een schat van fonkelende diamanten. Ziet ge dat groepje daar, om en op de rustbank bij de fontein
Maak er een eind aan, mijnheer; ik ben anders zoo teergevoelig niet, maar ik kan het trouwe dier niet zoo zien lijden, en zelf kan ik hem niet dooden,' zeide de gids en keerde zich om
aauwelijks was met op straat, of hij vierde bot aan den ingekropten angst. n wat ter zijner opbeuring wilde in het midden brengen
Toen hy kalmer geworden was, richtte hy zyn hoofd op en keek haar aan met de toornige, onredelijke achterdocht van een zwakke
de dames hielden haar zakdoeken voor haar mond en de kleine juffrouw Tibbs ging dekameruit, gaf Tibbs zijn schoon linnen en zeide de meid den dienst op
Reeds begon het avond te worden, toen de oude dame zich liet aanmelden. De vreugde stond op haar gelaat te lezen. Zij kuste mij de hand en zeide
Hoewel hij intusschen meerderjarig geworden was, had hij aan dokter Abels verzocht zijn geld te willen blijven beheeren, en deze had zich gaarne daartoe bereid verklaard
in een lange rij van het rotsige strand naar de kloof, waar Donsje wist, dat haar ouders zich gewoonlijk ophielden. Donsje's ouders hoorden tot de besten en aanzienlijksten onder de ganzen
Gerard vond haar meestal op den grond zitten, met Johan's dasje, of met een brief van Ritsert, haar spraak werd langzamer, gerekt en gemelijk. Hun vriendelijk gekout, dat in haar vorige ziekte was doorgegaan, staakte nu
Er lagen uiltjes, vlinders die niet meer vliegen konden, muggen met verbrande pooten, torren met vernielde sprieten, ontelbare gewonden, gekneusde, stervende kameraden
en een jonge, geestige vrouw had, wier scharlakenrood fluweelen, laag uitgesneden kleederen met gouden snoeren deze sombere wereld verschrikten
of dat ik als man een levendige herinnering van mijn kindsheid bewaard heb, maak ik zonder twijfel aanspraak op deze beide eigenaardige begaafdheden
terwijl het goede kind zoo zenuwachtig geworden was over het geluk, haar te beurt gevallen, dat het in den aanvang niet dan met bevende hand de nummers trekken en overhandigen kon en eerst langzamerhand tot bedaren kwam
Hij trekt het naar zich toe, veegt met de hemdsmouwen het gelaat schoon, en. Jacob van Lennep, De pleegzoon zwijmt neder naast het deerniswaardig overschot van zijnen ontzielden meester
aangenaam uiterlijk heeft, zal deze jonge dame misschien bezwaarlijk in Sir Huddleston Fuddleston's gezin opgenomen kunnen worden
Dan glimlachte hij, vermaakt, wendde zich om en sliep, tegen de knoesten van zijn knots. Ter nauwer nood roerde hij zich den wentelenden dag
en vriendelijk met hen moest gaan spreken. Hugh gehoorzaamde dit bevel, door naderbij te komen, den eersten ruiter zijn stok
Is de jongen dan voor advocaat in de wieg gelegd?' hervatte de Baron: 'hij heeft een edelmans opvoeding genoten: rijden, rossen, jagen
dat hij al éens zich athletisch ontwikkeld had als een kind, een kleine stevige knaap toen in een schemer van verleden
Het verlangen prikkelde hem sterk, om het beroemd Geneve te bezoeken, dat gemeenebest, dat als de zetel der Hervormden mag worden aangemerkt
herkende Javert. De lezer heeft ongetwijfeld geraden, dat Thénardiers vervolger niemand anders dan Javert was
de vereeniging van nieuw en oud. ier vindt gij bij elken voetstap nevens elkander, herinneringen, die eeuwen heugen
Hij wist niet, welke richting hij moest inslaan om zich van den Kruisberg te verwijderen. Zijne kaart kon nog geen dienst doen. Op goed geluk dan maar vooruit, altijd maar met snellen tred vooruit. De uren vlogen om, of het minuten waren
Er blijft mij thans niets meer u te verhalen over, sire, ging de barbier in een' adem voort, dan de lotgevallen van mijn' zesden broeder, genaamd Schacabac met de gespleten lippen
en tot uwe goede vriendelijke vrouw. Voor den dag er mee dan, antwoordde Boffin, len maak het kort, want wij hebben genoeg van u.
die van zijn introductiekaartje gebruik had gemaakt, maar te verstandig was bij deze gelegenheid zijn neefschap te laten gelden, en dus geen notitie van de
ze speelde geen komedie, noch voor zichzelve, noch voor anderen. Tegenstrijdigheden waren in haar, maar zij bekende ze zich allen, voor zoover zij zich zag
zijn lange lijf om Herakles' leden, zweepte hem met de staart, wrong hem tot stikkens toe in zijn kronkelende omhelzing, maar de Held
en gaopeiod, stood er boven op; een gedeelte van den inhoud lag over de tafel
Hoeveel Marks van u houdt, hij houdt toch meer van zijne eigene huid. Hij is al lang voort. Ik geloof dat het met mij gedaan is, zeide Tom.
De reden daarvan is echter niet ver te zoeken. De ijdelheid eener vrouw voelt zich gestreeld, wanneer iemand, die ondersteld wordt, de sekse door en door te kennen en reeds geblazeerd te zijn, haar onderscheidt
als iemand, die er niet zeker van is, hoe hij ontvangen zal worden. Goddank, Goddank, dat ik je terug heb, zei Moeder
De deuren en lambrizeeringen van het vertrek waren eveneens van eikenhout, terwijl het plafond beschilderd was met een groot, half uitgewischt medaillon, waar men nog een vaag tafereel van nimfen en cupidootjes onderscheidde
Hij sprak er over de echtgenooten en broers van al die onbeschaamde vrouwen, die zijn echtgenoote niet met gepaste achting behandelden, uit te dagen
Hun lichaam konden zij niet vergeten, en aan dat lichaam hing al wat zij op dit oogenblik bezaten. Eenvoudiger kon het wel niet. Even eenvoudig en kort scheen het afscheid tusschen vader en kind te zijn toegegaan
daarna alleen door mij onderricht worde, wie zijn ware zoon is. Met deze gedachten zette hij zich onder aan de trap, zich verheugende over de toekomstige belooningen, die hij verwachtte
en zoo'n bekoorlijk vrouwtje! Wat zou u haar lief vinden; wat zult u haar lief vinden, als u haar kent, juffrouw Osborne
de reis naar de staten van zijn' vader had voortgezet. Hij zou welligt iets van de waarheid vernomen hebben, indien de prinses Badoura den naam van
de hoofden van adellijke huizen, en die, aan welke uithoofde hunner jaren de vroolijke dracht der jeugd niet meer voegde, hadden insgelijks lange tabberds aan
Die jagers zijn zeker op de vossenjacht. Er waren veel vossensporen in het bosch, maar die volgden de jagers niet. Geloof me nu
en wat is hij mooi!! Wat heeft hij mooie oogen. en een mond als van een kind en een man
Dolly was uit haar wagen geklommen en begroette vorstin Warwara op koelen toon. Ook Swijaschsky was haar bekend
voelden zij zich alle drie, Doddy alleen, maar stiefmoeder en stiefzoon samen, stervensbang en verpletterd om het vreemde, dat gebeuren ging
door een' onverwinnelijken lust bezield om zijnen broeder te zien, zijnen eersten vizier met een talrijk gevolg naar Samarcande zond, om den koning van Tartarije tot een bezoek uit te noodigen
zooals later het Byronisme voor de mannen, en het haar der schoone sekse begon als een treurwilg over het gezicht te hangen. Zephine en Dahlia waren met krullen gekapt
en kwam op een punt, dat zijn verkregen rust eenigszins verstoorde. En hij herinnerde zich de dogma's, die hem zoo vreemd hadden toegeschenen
doch er zat geen snuif in, maar een klein zwart kaboutermannetje. Tinnen soldaat! zei het kaboutermannetje
En mocht je toch hier binnen komen als ik dood ben. dan zou mijn lijk bloeden indien ik dat kon bewerken
alleen aan mij zelf, niet aan haar denkende. Vandaag zal zij naar haar huis tearugkieeren en ik zal haar niet meer lastig vallen
Het gekraak van het hout vermenigvuldigde zich, het gekras van den nagel werd scherper en ieder oogenblik verwachtte zij de beweging der hand te zullen hooren, die hare muilen wilde grijpen
en bracht hem wat geconserveerde abrikozen om hem te troosten. Zij voegde haar jammerklachten bij de zijne
en hem alleen lieten met de Prinses Alicia en het engelachtige kindje. Wat scheelt er aaD, papa
het Rome van iemands verbeelding, hetzij man of jongen: ontaard en vervallen
Naar ik merk, zjjt gjj eergisteren, totmjjn geluk, op de audientie, als gewoonlijk, heel koel ontvangen, hervatte de neef
Ik leerde haar nu pas van de beste zijde kennen. En het was zoo vreemd haar daar dag aan dag met haar bleek gezichtje en machtelooze leden te zien liggen
Hij keek met zekere angstigheid in de kamer rond, en zich met zijne kostbaarheden naar den warmsten hoek begevende, schikte hij ze onder een stoel
en Winkle wilde paardrljr den, en hoe hun dit bekwam. Helder was de hemel, verkwikkend de zachte lucht en schoon was alles
en somtijds ook wel, dat men Hebreeuwsch moet kennen om de hebraïsmen in het Nieuwe Testament te kunnen opsporen en beoordeelen. Lang zoude ik deze tegenoverstelling van het Eertijds en Thans nog kunnen volhouden
Wat? bulderde de Baljuw. Jij tweeënzeventig stuivers! Pak je weg, lummel! tweeënzeventig stokslagen, ja! Waar zat-je toen de schuiten kwamen
Na den middag vond de Heer VAN WEZEL goed, om in een open rijtuig het eiland van Dordrecht door te rijden, en te Dubbeldam eene poos te vertoeven
Toen htj derhalve gedaan had met eten, werd hem de richting van het huis van Tope gewezen, en hy begat zich op weg
een zwarten hoed en een parapluie, in verschillende stadia van ontbinding, terwijl ik naar het nummer zocht, waar ik moest zijn
In hetzelfde oogenblik kwam FALCKESTEIN, die de belegeraars aan de voorpoort reeds had afgeslagen, met eenige Hanevederen in den tuin
terwijl de Russische zong. Aylva sprak niet veel, hoewel hij zich toch aangenaam voelde, en zijn atmosfeer sympathisch samensmolt met de hunne
deed de somberheid van zijne luim zelfs zijne eigene bewezene liefdediensten in een donkerder en mingunstig licht voorkomen, dan dezelve wezenlijk verdienden
Er scheen echter een wolk van treurigheid over het gelaat zijner vrienden te zweven. waarvan de groote man
Spoedig zaten zij boven op den wagen, en reden daarmede voort. Voor de Meiboom hield men even op
Wacht u voor de geteekenden; wee het huis, waar de zulken hunne voeten onder de tafel steken! De stad waar zulke lieden wonen, moet vergaan en tot een' puinhoop vervallen
noemde hem lieve vader en speelde met zijne halskraag en vederbos. Intusschen had MAGDALENA de buitendeur geöpend en denzelfden serjeant binnen gelaten, die BOUKE had laten gevangen zetten
Hij was immers gewoon anderen ten dienste te staan, wel is waar alleen met zijne gespierde armen, nu echter was hij even bereid dit ook met den mond te doen
en in weerwil van haar smeeken en schreien, werd zij daarheen gesleept. Eenige dagen later stond Tom peinzend onder eene der galerijen, toen Adolf bij hem kwam
Eindelijk, ten derde, Suzanna ontving een briefje van haar vriendin, waarin deze, in zeer korte bewoordingen, te kennen gaf, dat zij mijn brief ontvangen had, en wel gelooven wilde, dat men mijn gedrag in een ongunstiger licht stelde dan het verdiende
Ik verhaalde hem nu op welke wijze ik aan het mij dreigende doodsgevaar was ontkomen, en mijne ontmoeting met de stalknechten des konings Mihradhan, die mij aan zijn hof hadden gebragt
Gy kent zeker dat Boek? en uwe achting zal door dat Werk voor den verstandigen en werkzamen Martinet zeer vermeerderd zyn. Mogelyk zou het my niet moeilyk vallen, een
en met al deze materialen werd een bolwerk achter de voorpoort opgeworpen, bestemd om den vijand, zoo niet geheel te stuiten, althans zoolang op te houden, tot er hulp kwame
want het was een beetje begonnen te miezelen maar hij was al uit het gezicht. En ik dacht nog bij mij zelf, als hij zijn eigen nu maar niet verdrinkt
Eindelijk afgeloopen, verzinkt hij in een grijnzend stilzwijgen; en te gelijk schrikt Guppy, daar hij in de duisternis tegenover hem
een zekere lord Byron. David van Angers beproefde het marmer te kneden. De abbé Caurie sprak, in een kleinen kring seminaristen
en als dat eens bij nacht was! O, ik bid God alle dagen dat het bij dag moge zijn. Ik zou het niet overleven! Wij gingen zwijgend verder. Hier woon ik, mijnheer
Wie zou mijn peerappelen rooien? Barberin zeker, die nare Barberin! Nog een stap verder en alles zou voor mijn oogen verdwenen zijn
Dit is zoo zeker waar, dat het geen mensch op de gansche wereld buiten jou geoorloofd is, dezen steen aan te raken, of op te tillen, om hier binnen te komen
Meer kan ik er Diet van zeggen. Dat is al heel kras, mijnheer, zei mijnheer Meagles tot den Eranschman
met hart en ziel gehecht aan de leerwijze die BOGERMAN, GOMARUS, LUBBERTUS en hunne medestanders predikten
Zult gy daarvoor niet des noods een zuur gezicht wagen, en, voor eene reize, by uw man durven aanhouden?' Elizabeth had tot nog toe
terwijl hij naar het dressoir ging, en daaruit een tinnen schenkkan met wijn en twee zilveren bekers te voorschijn bracht, die hij voor den Freiherr neêrzette, die zich inschonk en antwoordde
wij durven nog wel om het meest. Komt, wie het laatst onder tafel ligt, niet waar, Coenraad? Zeker! riep de dikke keldermeester, ik durf het nog best aan. Ik moet mijn meester nog vinden
en dat men des morgens alle deuren even vast gesloten vond als ooit. Legree kon niet nalaten dit gefluister te bemerken
Dit meent myne Moeder insgelyks. 'Dit moet de gelukkige man zyn, Naatje. Hy heeft die waardigheid, die uwe Vriendin in eenen man eischt; en dat wel te meer, om dat zy over het Huwlyk zulke ernstige begrippen heeft, als de zaak verdient
uit mijn gemijmer word gewekt. Nog onrustiger wordend, kruipt hij uit zijn huisje, kijkt mij aan, krabbelt naar de deur en jankt om naar boven te komen
Wat een allerliefste leeslust, zei hij. Maar was dat nu echt, of alleen maar om die mooie lange wimpers te vertoonen
dat wil zeggen, de geschiktheid tot opvoeding. De maatschappelijke opvoeding, wanneer zij goed bestuurd is, kan altijd uit elke ziel, hoedanig die ook zij, de nuttigheid trekken, welke zij bevat
Ben je hier om mij te beleedigen? riep Becky woedend; als kolonel Crawley thuis komt, zal ik