AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat wanneer men elkander uit het oog verloor men elkander verloren had en het denkbeeld dat marius uit den hemel tot haar zou komen scheen haar niet meer bekoorlijk maar
want door een dergelijke gift in een achtenswaardig huis te sluipen welks welvaart men zal deelen terwijl men tegelijkertijd zijn misdaad verbergt genot van zijn diefstal heeft zijn naam begraaft en zich een familie schept dit is inderdaad niet dom
mijnheer tranchelevent ik heb de eer u voor mijn kleinzoon mijnheer den baron marius pontmercy de hand van mejuffrouw te vragen
des morgens wanneer hij in mijn kamer kwam zag ik somber maar hij was voor mij als de zon men is weerloos tegenover zulke dreumesen zij vatten u houden u vast en laten u niet meer los
hoe meer de toestand zich verduisterde te helderder omstraalde de heldenmoed de barricade enjolras voerde het bevel over haar in de ernstige houding van een jongen spartaan zijn bloot zwaard aan den somberen genius epidotas wijdende
de eene versperde den ingang der voorstad saint antoine de andere verdedigde den toegang der voorstad van den temple
bij den goeden luim van dien winter van had parijs zich in venetië herschapen thans ziet men zulke vastenavondsfeesten niet meer
zoodra cujas vertrokken was kwam gamacho te drommel t is wijl de maag een prettig dier is dat vraagt wat het toekomt en ook bruiloft wil houden
hij verweet zich thans schier deze vreeselijke vragen niet gedaan te hebben voor welke hij was teruggedeinsd en waaruit een onveranderlijke en bepaalde zekerheid had kunnen ontstaan
soms is zulk een drasgrond drie of vier voet diep soms acht of tien voet soms is hij onpeilbaar hier is het slijk schier hard ginds bijna vloeiend in den drasgrond lunière zou iemand een dag noodig hebben gehad om te verdwijnen
hebt ge slecht geslapen neen zijt ge treurig neen kus mij zoo ge wel zijt zoo ge goed geslapen hebt zoo ge tevreden zijt zal ik u niet beknorren
die in uit den plantentuin verdwenen was welke verdwijning waarschijnlijk in verband stond met de beruchte en zekere verschijning des duivels in het laatste jaar der achttiende eeuw in de bernardijnsstraat
de sombere ziekelijke gissingen welke in marius geest ontstaan waren verdwenen kende hij de meeningen van den heer fauchelevent misschien was fauchelevent republikein in dat geval was zijn tegenwoordigheid bij dit gevecht zeer natuurlijk
jean valjean richtte liefderijk het hoofd tot haar op o ja verbied mij te sterven wie weet ik zal misschien gehoorzamen ik was bezig te sterven toen ge kwaamt dat heeft mij belet t kwam mij voor dat ik herleefde
men maakte alle toebereidselen voor het huwelijk de geneesheer die hieromtrent geraadpleegd werd verklaarde dat het in februari kon plaats hebben men was in december eenige heerlijke weken verliepen in volkomen geluk
ik ben gevangengenomen en zal gefusilleerd worden enjolras die marius niet onder de gevluchten in de herberg zag had dezelfde gedachte maar allen waren thans in dit oogenblik wanneer ieder slechts den tijd heeft aan zijn eigen dood te denken
middelerwijl en tegelijk met de zwanen waren de twee kleine zwervers den koek genaderd die op het water dreef de kleinste begluurde den koek de grootste oogde den vertrekkenden burger na
had het gerucht opgehouden de mannen der ronde luisterden maar hoorden niets tuurden maar zagen niets zij raadpleegden
toen hij hem in het helder daglicht zag terwijl hij over de barricade klom om te gaan sterven herkende hij hem plotseling kwam een herinnering bij hem op
marius verstomd en verbijsterd beefde aan al zijn leden de heer gillenormand hernam ja ge zult haar hebben uw schoon lief klein meisje
men wachtte hierop met den aanval der barricaden maubuée chanvrerie en saint merry ten einde slechts met deze alleen te doen te hebben en alles in één slag te kunnen eindigen
een twintigtal dooden lag over de geheele lengte der straat verspreid t waren een twintigtal patroontasschen voor gavroche een voorraad patronen voor de barricade
dat dewijl deze mannen gingen sterven hun dood een meesterstuk moest zijn hij zeide tot marius wij zijn de beide bevelhebbers ik zal van binnen de laatste bevelen geven blijf gij buiten en let op
in afwachting hiervan vergenoegde hij zich het in de zakken der voorbijgangers te zoeken voor het oogenblik was hij echter voorzichtig hij was ternauwernood ontsnapt men weet dat hij met de overige bandieten in de woning van jondrette gevat was
marius deed zich al deze vragen niet onze wanhoop heeft overigens dit bijzondere dat zij anderen evenzeer als ons zelven omhult het scheen hem logisch dat iedereen kwam om te sterven maar hij dacht met een beklemd hart aan
onlangs toen men te la villette het hoofdriool onder het kanaal van saint martin moest brengen ontstond een scheur in het bekken van het kanaal
al wat men van de straten en kaden zien kon was eenzaam nôtre dame en de torens van het paleis van justitie geleken nachtelijke gedaanten een straatlantaarn wierp een rood schijnsel op den rand der kade
zij moest veel geleden hebben en nog veel lijden want zij zeide bij zich zelve dat haar vader ondeugend was geweest zij rekende echter op marius de verduistering van zulk een licht was bepaald onmogelijk
letellier hébert en maillard zijn er en krabben de steenen trachtende het spoor hunner daden te doen verdwijnen men hoort onder deze gewelven den bezem dier schimmen men ademt er den stank der maatschappelijke beroerten
hij herinnerde zich dat hij in de dronkenschap zijner liefde in de straat plumet gedurende deze zes of zeven verrukkelijke weken zelfs cosette van het drama in het oude huis gorbeau niet gesproken had
kan men zich zulk een dood voorstellen is de verzinking afgrijselijk aan het zeestrand wat moet zij in een riool zijn in plaats van de open lucht het volle licht den dag den helderen horizon
de gedachten die uit den hemel daalden waren zacht als een kinderhandje dat men kust de witte naakte beelden onder de boomen droegen schaduwkleederen vol
overigens deed hij zonder schijnbaar doel vragen aan cosette die even onschuldig was als een duif en niets vermoedde hij sprak haar van haar kindsheid en jeugd
maar op zulk een vreeselijke wijze wordt de toekomst gekocht een revolutie is een tolgeld o het menschelijke geslacht zal bevrijd verheven en getroost worden dit verzekeren wij het op deze barricade
ik ben de ongelukkige ik ben er buiten heb ik een vader een moeder gehad ik twijfel er schier aan den dag dat ik dit kind uithuwelijkte was alles uit
het wetboek was nog slechts een gebroken stuk in zijn hand hij had met gewetensbezwaren van een onbekende soort te doen er ontstond in hem een gevoelsopenbaring geheel verschillend van de wettelijke verzekering die tot hiertoe zijn eenige leiddraad was
dit ging eenigen tijd zoo voort t was een vreeselijk en echter bekoorlijk schouwspel gavroche op wien geschoten werd spotte met het geweervuur hij scheen zich ontzaggelijk te vermaken hij geleek een musch die de jagers pikte
in dien tevens burgerlijken en heldhaftigen tijd hadden de belangen hun paladijns evenals de ideeën hun ridders hadden het proza van het bewegelijke ontnam niets aan de dapperheid der beweging
las haar gebeden prevelde in een hoek van het huis haar ave terwijl men in een anderen hoek i love you lispte en zag onduidelijk marius en cosette als twee schaduwen terwijl zij zelve een schaduw was
derde hoofdstuk zij herinneren zich den tuin in de straat plumet het was de laatste maal na deze laatste flikkering was de verdooving volkomen geen gemeenzaamheid
ook ik heb gedroomd gemijmerd gezucht ook ik heb deze maanziekte gehad de liefde is een kind van zesduizend jaar
der voorstad om den hoek der straat samengehoopt elkander eensklaps iets wezen dat zich in den kruitdamp bewoog juist toen
iets dergelijks is bereids gezien de amphyctionen hadden jaarlijks twee vergaderingen de eene te delphi
en t was hem alsof hij de gedachtenis zijns vaders uit de gijzeling ging bevrijden behalve dezen plicht rustte een andere op hem namelijk zoo mogelijk de bron des fortuins van cosette op te sporen daartoe scheen zich de gelegenheid aan te bieden misschien wist
en ten gevolge hiervan waren hem ongezocht geheime inlichtingen bekend geworden welke hij echter niet nader had kunnen onderzoeken zonder de geheimhouding welke hij beloofd had te schenden en jean valjeans toestand in gevaar te brengen
eensklaps sprong hij als verschrikt overeind cosette stond achter hem hij had haar niet zien binnenkomen hij keerde zich om en beschouwde haar
en op onuitsprekelijken toon voegde hij er bij mijnheer pontmercy dit alles is dwaasheid ik ben een eerlijk man door mij voor uw oogen te vernederen verhef ik mij in de mijne
bravo kanonniers riep bossuet en de geheele barricade klapte in de handen een oogenblik later stond het kanon in het midden der straat schrijlings op de goot en richtte zijn vreeselijken mond tegen de barricade
zevende hoofdstuk de uitwerksels van den droom op het geluk de verliefden zagen elkander dagelijks cosette kwam met den heer fauchelevent t is de verkeerde wereld zei
t is nutteloos uitvluchten te zoeken welke zijde vertoont men wanneer men uitvluchten zoekt de zijde der schande de wijsbegeerte vervolgt met haar eerlijk oog het kwaad en belet dat het in t niet ontwijke
in dien tijd woonde te parijs in een oud krot in de straat beautreillis bij het arsenaal een schrandere jood die het beroep uitoefende een schurk in een eerlijk man te herscheppen niet voor langen tijd want dit had voor den schurk gevaarlijk kunnen worden
plaatsen waar de dood tegenwoordig is hebben dergelijke uitwerking uit zijn oogen die door een inwendigen blik bezield werden schoot een dof vuur
in het oog van den man scheen een nieuwe vlam hij riep ik moet vandaag toch eten t is een buitengewoon geheim zeg ik u ik zal spreken mijnheer de baron ik spreek geef mij twintig francs
wat den anderen den onbekenden man betreft die marius had gered de navorschingen naar hem hadden aanvankelijk eenige uitkomst doch bleven eensklaps staken
wie daar was ademde geluk het leven had een aangenamen geur de gansche natuur wasemde onschuld hulp bijstand vaderschap liefkoozing morgenrood
zoodra enjolras zijn karabijn met dubbelen loop had genomen en zich bij een soort van schietgat geplaatst had t welk hij zich had voorbehouden zwegen allen
ge weet nog wel wij hebben vast besloten heel gelukkig te zijn en gij zult in ons geluk deelen hoort ge vader nu heden ontbijt ge met ons niet waar
zij had een stekelige kruin van geweren sabels knuppels bijlen pieken en bajonnetten een groot rood vaandel fladderde er in den wind men hoorde er de commandokreten krijgsliederen tromgeroffel vrouwengeween
terecht oordeelende dat iedere nauwere gang op een slop moest uitloopen en hem van het doel dat heet van den vooruitgang moest verwijderen
hervat die luidens de bij hem gevonden nota hem beval een waakzaam oog op den waterkant van den rechteroever bij de champs-elysées te houden die sedert eenigen tijd de aandacht der politie had gewekt
de koek viel dicht aan den kant van t water de zwanen waren ver in het midden van den vijver en met een of anderen buit bezig zij hadden evenmin den burger als den koek gezien
vr hem was een andere muur een donkere muur het licht van de opening verdween op tien of twaalf schreden van het punt waar jean valjean zich bevond en wierp slechts eenige ellen ver een flauwen glans op de vochtige wanden van het riool
die mij onder zijn voet had en zich kon wreken die het doen moest evenzeer uit haat als voor zijn veiligheid wat heeft hij gedaan door mij het leven door mij genade te geven zijn plicht
het zand reikt tot zijn enkels hij rukt er zich uit en wendt zich links het zand reikt tot de kuit hij wendt zich rechts het zand reikt tot de knie
maar gij zijt een dief gij zijt een moordenaar ik heb u gezien thénardier jondrette in het vervallen huis op den boulevard de
thans kwam het slijk tot aan zijn knieën en het water tot aan zijn middel hij kon reeds niet meer achteruit gaan en zonk dieper en dieper dit slijk vast genoeg voor t gewicht van één mensch kon er blijkbaar geen twee dragen
ik voor mij laak deze laatste gerechtigheid het zwaard maar de ouden lieten haar gelden cesar die den rubicon overtrok die de waardigheden welke van het volk kwamen uitdeelde alsof ze van hem kwamen
t is onmogelijk zich te verbeelden dat god ons voor iets anders heeft geschapen dan voor dit te aanbidden te kirren duif haan te zijn
van zaken waarmede de justitie tot hiertoe nog niet bekend is ik ga verder deze man heeft zich in uw vertrouwen schier in uw familie gedrongen onder een valschen naam
dit punt der seine wordt door schippers gevreesd niets is gevaarlijker dan deze strooming welke te dien tijde door een watermolen die thans is weggeruimd nog meer vernauwd en gedrongen werd de twee zoo dicht bij elkander zijnde bruggen vermeerderen het gevaar
alles wat hij had geloofd verdween waarheden welke hij niet wilde plaagden hem onverbiddelijk voortaan moest hij een ander mensch zijn
ik zal buiten hem de quaestie der erfenis oplossen zij was werkelijk rijk haar vader was het niet zij had zich hieromtrent dus haar besluit voorbehouden
de kunstenaarsvolken zijn ook de consequente volken de schoonheid te beminnen is het licht te zien en daarom is de flambouw van europa namelijk de beschaving eerst door griekenland gedragen
vat malvesijn te sterven gelijk clarence t zij zoo maar in een modderpoel als d'escoubleau dit is afgrijselijk daarin spartelend te zieltogen is afschuwelijk
cosette behoorde ontwijfelbaar aan een ander maar zou hij jean valjean van cosette behouden al wat hij ervan behouden kon zou hij de soort van vader blijven zooals hij tot hiertoe schemerachtig betoond en dien men geëerbiedigd had zou
zou wat hierboven in het toppunt aan de spits is en op de aarde zoo veel licht werpt weinig slecht niet zien
in de gedachte is steeds een zekere mate inwendig oproer en het hinderde hem iets dergelijks in zich te hebben aan een onschuldig onderwerp te denken dat buiten den engen kring zijner
hij was de verzorger der armen hij stichtte hospitalen opende scholen bezocht de kranken gaf huwelijksgiften aan arme meisjes ondersteunde de weduwen nam weezen aan
t waren flesschen met sterk water wij verhalen deze treurige bijzonderheden van het bloedbad zooals zij waren de belegerde helaas gebruikt alles tot wapen het grieksche vuur heeft archimedes niet onteerd evenmin als het kokende pek bayard
bepaal zelf de som zij zal u toegeteld worden vrees niet ze te hoog te stellen ik dank u mijnheer antwoordde jean valjean met zachtheid hij bleef een oogenblik in gepeins wreef werktuiglijk zijn voorvinger over den nagel van zijn duim
deze kousjes die nog den bevalligen vorm aanduidden van het fraaie been waren niet veel langer dan de hand van jean valjean dat alles was zwart hij had deze kleedingstukken voor haar te montfermeil gebracht
en hierin ligt het groot gevaar voor hen die loopen wanneer het slechts gaan wil of die gaan wanneer het wil blijven staan frankrijk vervalt soms tot het materialisme en
in de zestiende eeuw merkte bossuet op had men gegleufde kanonnen ja antwoordde combeferre dit vermeerdert wel de werpkracht maar vermindert de juistheid van het schot
en dat den naam van het huis van frans i draagt in de nabijheid is een wachtpost tot groote verwondering van dengene die hem gadesloeg ging de vervolgde niet naar den afloop van het paardenwed maar zette zijn weg op den oever langs de kade voort
wijl in het woord verbond het denkbeeld van band besloten is verstaan wij elkander aangaande de gelijkheid want zoo de vrijheid het toppunt is is de gelijkheid de basis
t zijn donkere helderheden zij vermoeden niet dat zij te beklagen zijn zij zijn het gewis die niet weent ziet niet
boven hun hoofden zagen zij een glans der opgaande zon eensklaps sloeg de klok marius zag cosettes bekoorlijken blooten arm en het rozige dat men onduidelijk door de kanten van haar keursje heen zag
het hoofd of den arm met een roodgevlekten doek verbonden met gaten in de kleederen waaruit het bloed stroomde slechts gebrekkig met slechte geweren of oude sabels gewapend werden titans
cosette was verbijsterd verrukt verschrikt in den hemel zij was door het geluk zoozeer in verwarring gebracht als men slechts zijn kan zij stamelde werd nu bleek dan rood zij wilde zich in de armen van marius werpen maar durfde niet
hij meende dat de toestand dringend was en hij nu op alle gevaar af de seine moest bereiken met andere woorden naar beneden gaan
toen hij in de barricade van de chanvreriestraat gevangen was genomen hij aan de edelmoedigheid van een opstandeling het leven te danken had gehad daar deze toen hij hem onder zijn pistool had het in de lucht afschoot in plaats van er hem mede door het hoofd te schieten
phoebus en phebé en een menigte dingen die uit een nis kwamen de twaalf apostelen en keizer karel v en eponine en sabinus en verscheiden vergulde mannetjes die op den koop toe op de trompet bliezen
hier bleef hij verbaasd staan de man dien hij vervolgde was er niet meer de man in den kiel was geheel verdwenen de oeverkant was van den hoop puin af
cosette herkende hem niet hij die zijnerzijds gewoon was door de vrouwen voor schoon te worden gehouden herinnerde zich evenmin cosette als ieder andere
toen het portier gesloten was reed het rijtuig snel langs de kaden naar den kant van het bastilleplein zij verlieten de kade en kwamen in de straten
het duurde niet lang de beweging begon opnieuw duidelijk in de richting van saint leu maar geleek niet die van den eersten aanval
cosette dat de glimlach van uw echtgenoot het fraaie weder voor u zij marius dat de tranen uwer vrouw regen voor u zijn
na verloop van een maand wordt de man in de netten te saint cloud opgevischt nu wat maakt dat uit t is een kreng wie heeft dien man gedood parijs en de justitie doet zelfs geen onderzoek ge hebt wèl gedaan
men slaagde er in den huurkoetsier te vinden die marius in den avond van den juni naar de straat des filles du calvaire had gevoerd
toen zich geheel tot marius wendende verbeeld u nu dit mijnheer ik heb niets gezegd ik ben mijnheer fauchelevent gebleven
cosette had den arm van den grootvader genomen en wandelde met hem in den tuin een brief kan evenals een mensch een slecht voorkomen hebben
men was destijds nog niet ver in de zuiveringsmethode nauwelijks was bruneseau voorbij de eerste vertakkingen van het onderaardsche netwerk toen acht van de twintig arbeiders weigerden verder te gaan
hij was wegwerker en dief en werd door een droom beheerscht hij geloofde zeker dat er schatten in het bosch van montfermeil waren begraven hij hoopte eenmaal aan den voet van een boom geld in den grond te zullen vinden
de verandering ontstond plotseling voor een paar dagen tegen dertig sous per dag door middel van een costuum dat zooveel mogelijk de eerlijkheid voor iedereen geleek
van niets verklaring geeft en de geliefde vrouw tevreden is de nieuwsgierigheid van minnenden gaat niet veel verder dan hun liefde
beiden sprakeloos van angst niet wetende wat tegen den dood te zeggen wanhopend en bevend stonden cosette en marius voor hem elkander de hand gevende
een mes riep javert gij hebt gelijk dat past u beter jean valjean sneed den strik door dien javert om den hals had vervolgens de touwen der handen
t is misschien beter geloof ik dat ik door de voordeur ga zooals iedereen waarlijk mijnheer ik zou cosette nog wel eens willen zien zoo zelden als t u zal behagen
een kwaal welke zij voeden een draak die hen verslindt een wanhoop die hun nachten inneemt zoodanig mensch gelijkt op ieder ander
toen bespeurde hij dat de man die tot hem sprak er verschrikkelijk uitzag tot op dezen oogenblik had hij in de bedwelming zijner vreugd deze vreeselijke bleekheid niet opgemerkt
hij meubileerde deze kamer met een menigte kostbaarheden van den ouden trant hij deed ze plafonneeren en met een buitengewone stof behangen waarvan hij een stuk bezat en welks gesatineerde gouden grond met fluweelen bloemen bezaaid was
t is eerlijk gewonnen geld ge moogt gerust rijk zijn ge moet rijtuig houden nu en dan een loge in den schouwburg fraaie kleederen hebben mijn cosette en uw vrienden diners geven ge moet zeer gelukkig zijn
t was misschien nog tijd om ten gunste van dien man tusschenbeide te komen maar vooraf moest hij weten of t werkelijk deze javert was
derde hoofdstuk de vervolgde man aan de politie van dien tijd moet men het recht laten wedervaren dat zij zelfs in de moeielijkste omstandigheden onwrikbaar haar plicht van toezicht en waakzaamheid vervulde
het levendig geruisch de vrije wolken waaruit het leven regent de in de verte zichtbare hutten de hoop in alle vormen de vermoedelijke voorbijgangers
inspecteur javert zeide hij gij hebt mij ik beschouw mij trouwens sinds van morgen als uw gevangene ik heb u mijn woonplaats niet opgegeven met het doel om u te willen ontsnappen neem mij maar sta mij één ding toe
dat hij des nachts in een huurrijtuig in de straat des filles du calvaire was teruggevoerd het verledene het tegenwoordige alles was voor hem slechts nevel van een onduidelijk denkbeeld
hij herhaalde leve de republiek ging met vasten tred door de zaal en plaatste zich vr de geweren bij enjolras doodt er twee met één schot zeide hij zich daarop met zachtheid tot enjolras wendend vroeg hij veroorlooft gij t mij
hij was een oogenblik zonder te kunnen spreken toen hernam hij ik had waarlijk behoefte cosette nu en dan even weder te zien een hart wil toch wel iets ter bevrediging evenwel gevoelde ik dat ik er te veel was ik gaf mij deze redenen
langs de begane paden die allerlei kronkelingen vormen was er een groot kwartieruurs voor noodig regelrecht door het kreupelhout dat daar buitengewoon dicht doornig en moeielijk is was er een groot half uur toe noodig
de borst was inwendig niet gedeerd een geweerkogel die op de portefeuille was afgestuit had langs de ribben een groote maar niet diepe wonde veroorzaakt die dus niet gevaarlijk was
en mijn verraad en mijn misdaad zou ik droppel voor droppel gedronken uitgespogen weder gedronken hebben ik zou te middernacht geëindigd des middags weder begonnen zijn en mijn goeden avond zou gelogen mijn goeden morgen zou gelogen hebben
jean valjean scheen van een enkele gedachte vervuld hij hernam hij woont in het marais rue des filles du calvaire bij zijn grootvader ik ben den naam vergeten
hij plunderde zijn ruim voorziene kasten van coromandel en lakwerk die sedert jaren niet geopend waren laat ons deze dames eens onderzoeken zeide hij en zien wat zij bevatten
hij gevoelde zich te goed te zacht laat het ons zeggen te zwak deze zwakheid had hem tot een onvoorzichtige toegevendheid verleid
modder in plaats van den oceaan en het roepen het tandenknersen het wringen en spartelen het zieltogen met deze groote stad die er niets van weet boven het hoofd
frankrijk heeft de deftigheid nog zoo ver niet gedreven van gelijk de engelsche nobility op de postkales der pasgetrouwden een regenbui van ontzoolde pantoffels en oude sloffen te storten ter herinnering aan
en toen het italië in zijn riool had geworpen stortte het er sicilië sardinië en afrika in het riool van rome heeft de wereld verzwolgen dat riool verzwolg de stad en de wereld urbi et
hij speelde vreeselijk schuilhoekje met den dood telkens wanneer het stompe gezicht van het spooksel hem naderde bracht de straatjongen zijn vinger aan den neus
een nachtelijke veldslag tegen pest en verstikking t was tevens een ontdekkingsreis een der overlevenden van dezen ontdekkingstocht een zeer schrander
de heer fauchelevent nam schier een plaats in bij deze verdwenen wezens marius kon nauwelijks gelooven dat de fauchelevent der barricade
een stem uit het donkerst gedeelte der groepen riep enjolras toe welnu laat ons de barricade tot twintig voet verhoogen en allen er blijven
en na mij u geschonken te hebben cosette wat heeft hij voor zich zelven gedaan hij heeft zich opgeofferd ziedaar den man en mij ondankbare onmeedoogende schuldige zegt hij dank
ach mijn god als ik denk dat ik dit alles toevallig heb vernomen wij nemen u mede gij zijt een deel van ons zelven gij zijt haar vader en de mijne geen dag langer zult ge in dit akelig huis blijven verbeeld u niet dat ge morgen nog hier zijt
inmiddels naderde de aanvalscolonne die onder den kogelregen steeds versterkt en vermeerderd werd onverbiddelijk en nu drong het leger langzaam schrede voor schrede maar zeker tegen de barricade gelijk de moer de
hem verbond of zijn kwetsuur zag zelfs cosette niet hij had evenwel zijn hand omzwachteld en den arm in een doek t geen hem belet had iets te teekenen de heer gillenormand was als toeziende voogd in zijn plaats getreden
hij is t zei enjolras ja hernam combeferre ook de mijne welnu dooden wij hem niet laat mij begaan wat zijn moet moet zijn
waar het onderwerp niet uit het oog wordt verloren bestaat geen afdwaling het zij ons dus geoorloofd een oogenblik de aandacht van den lezer
mijnheer gillenormand meende een licht fronsen der wenkbrauwen van marius te merken die in waarheid wij moeten t zeggen niet meer naar hem luisterde maar in verrukking baadde en meer aan cosette dan aan
men gevoelde daar de groeve van den onmeedoogenden nagel zijn wangen hingen slap zijn gelaat had de kleur alsof er reeds aarde op ligt de mondhoeken waren neergetrokken als bij die maskers welke de ouden op hun grafsteenen
laat ons zonder bitterheid bekennen dat het individu zijn dadelijk belang heeft en het voor dat belang kan optreden en het verdedigen zonder misdadig te zijn
zoo moest het eindigen maar zij ging zooverre niet van te zeggen ik heb het wel gezegd zooals in dergelijke gevallen gebruikelijk is
hij was bij al de verbanden tegenwoordig terwijl mejuffrouw gillenormand zich bedeesd verwijderde wanneer men het wildvleesch met de schaar wegsneed riep hij
t was het uitgeputte leven dat verteert door zware inspanningen welke men niet weder kan beginnen een der stoelen waarop hij nederzeeg stond voor den spiegel die zoo noodlottig voor hem zoo gezegend voor marius was geweest
deze onbegroeide plek heette vroeger de laagte blaru de hoop steenen men weet niet waarvoor bestemd die men er vr dertig jaren zag is er waarschijnlijk nog niets duurt zoo lang als een hoop steenen tenzij misschien een planken schutting
waarbij het geheel niet is het wezenlijk geheel blijft er buiten waarom zich met deze bijzonderheid den mensch bezig te houden
toorn orkaan donderslagen schuim tot den hemel een vrouw komt op het tooneel een star gaat op op de knieën
deze schietgaten waren door even groote tusschenruimten van elkander gescheiden zoover men zien kon was de straat ledig al de deuren en vensters waren gesloten aan het einde verhief zich deze versperring welke van de straat een slop maakte
horizontaal liggende raderen die uit het puin te voorschijn kwamen gaven aan dien bouw der regeeringloosheid de sombere gedaante der oude strafwerktuigen waarmede het volk gepijnigd werd
en des avonds met de handen op de knieën voor het vuur bleef zitten niet wetende wat te doen en dat ik er kindsch van werd ge wist wel dat ge slechts behoefdet terug te keeren en te zeggen ik ben het en gij de meester des huizes zoudt zijn
slavenhandelaar zoodra thénardier vertrokken was ijlde marius naar den tuin waar cosette nog wandelde cosette cosette riep hij kom kom gauw laat ons gaan basque een rijtuig cosette
maar vader thans nu ik mij wel bevind dunkt mij dat ik haar zou kunnen zien ook voorzien morgen zult ge haar zien vader wat waarom niet heden
altijd hernam thénardier jean valjean heeft madeleine niet bestolen maar is toch een dief hij heeft javert niet gedood maar is toch een moordenaar
van tijd tot tijd lappen de partijen haar oude scheldwoorden op ten jare vormde het woord bousingot het midden tusschen het woord jacobin
de reus speelt dan de rol van den dwerg het onmetelijke frankrijk heeft de gril van klein te willen zijn dit is alles daartegen is niets te zeggen de volken hebben hetzelfde recht om zich te verduisteren als de
gelijk den vorigen avond was aller aandacht gericht naar of liever geboeid op het einde der straat die thans verlicht en zichtbaar was
op den hoek der herberg alleen op een straatpaal met het geweer tusschen de knieën gezeten aan t geen plaats had niet het minste deelgenomen hij scheen de omstanders niet te hooren die tot elkander zeiden ziedaar een geweer dat niets uitricht
graniet te zijn en te twijfelen het beeld der straf in den vorm der wet te zijn en eensklaps te ontdekken dat men onder zijn bronzen borst iets ongerijmds en ongehoorzaams heeft dat schier een hart gelijkt
wilde hun volstrekt zijn kamer de fraaiste van het huis geven dit zal mij verjongen verklaarde hij t is een oud plan ik ben altijd voornemens geweest in mijn kamer bruiloft te houden
t was duidelijk dat marius twijfel voedde nopens de herkomst dezer zesmaal honderdduizend francs dat hij wellicht een onzuivere bron vreesde dat hij misschien zelfs ontdekt had dat dit geld van hem jean valjean afkomstig was
wat willen deze lieden zij zijn nooit tevreden zij brengen de vreedzamen in gevaar heeft men niet reeds genoeg revolutiën gehad wat komen zij hier doen
toen men hem stervend bij zijn grootvader had gebracht verklaarde de geneesheer dat hij behouden was de genezing begon evenwel moest marius nog langer dan twee maanden op een ziekenstoel liggen ten gevolge van het gebroken sleutelbeen
het eind antwoord dat hij aan het onomkoopbaar verhoor van het noodlot gaf welke deur besloot hij te openen welke zijde van zijn leven nam hij voor te sluiten welke keus deed hij tusschen al deze onpeilbare diepten die hem omgaven tot welk uiterste ging
enjolras bevestigde den boom op de deur grendelde ze en sloot ze op het nachtslot terwijl zij van buiten geweldig door de soldaten met geweerkolven en door de sappeurs met bijlen gebeukt werd
stel u in mijne plaats ik heb niets meer dan dat en men moet ook voorzichtig zijn indien ik volstrekt niet meer kwam zou t een vreemden indruk maken men zou het zonderling vinden wat ik bij voorbeeld zou kunnen doen is s avonds komen als het donker wordt
goed hernam cosette ik zou u wat nieuws hebben verhaald ik zou u gezegd hebben dat grootvader nog slaapt dat uw tante naar de mis is dat de schoorsteen in de kamer van vader fauchelevent rookt
deze figuur is slechts oppervlakkig en niet volkomen juist wijl de rechte hoek die bij deze onderaardsche vertakkingen gewoon is zelden in het plantenrijk voorkomt
zij worden er in verzwolgen maar pralen er dit mengsel van alles is een belijdenis dààr is geen valsche schijn geen bepleistering mogelijk de vuilnis trekt haar hemd uit de illusiën en het schijnbedrog vluchten
die er aan hechtte en marius die er onverschillig voor was maar kolonel pontmercy had geschreven mijn zoon zal mijn titel voeren
en daar komt deze vreeselijke hand de politie uit de schaduw en rukt mij eensklaps mijn masker af wederom zweeg hij marius had zich bevend opgericht jean valjean hernam wat zegt ge ervan de stilte van marius antwoordde
een zonderlinge stem gehoord die hem toeriep goed zoo lever uw redder over laat u vervolgens het waschbekken van pontius pilatus brengen en wasch er uw klauwen in dan sloeg hij den blik weder op zich zelven en naast den verheven jean valjean zag hij
de opstandelingen stormden voorwaarts en hoorden javert achter hun rug zeggen tot straks negentiende hoofdstuk
dat het onvoorziene een onwederstaanbare macht had dat de deugd van een tuchteling de deugd van een ambtenaar kon verstrikken dat het gedrochtelijke hemelsch kon zijn dat het lot zulke hinderlagen had
in hun trouwe ruwe hand te houden dat ieder dezer vaders zich voorstelle dat dit kind het zijne is de arme kleine ik herinner mij hem nog goed en t is alsof ik hem nog naakt op de ontleedtafel zie liggen
voor deze vraag rees een spookbeeld op en beantwoordde ze marius herinnerde zich op dit oogenblik volkomen de sombere verschijning van jean valjean die javert gekneveld uit de barricade sleepte en nog hoorde hij achter den hoek der kleine straat
op de straat lagen hier en ginds eenige lijken en plassen bloed ik herinner mij dat een witte vlinder in de straat heen en weder fladderde de zomer verloochent zich niet
het algemeen recht is niet anders dan de bescherming van allen die op het recht van ieder haar stralen schiet deze bescherming van ieder door allen heet broederschap het raakpunt van al deze vereenigde souvereiniteiten heet maatschappij
en hij had de ramp dat na cosette in éénen dag geheel te hebben verloren hij haar vervolgens nog eens in gedeelten moest verliezen
maar de flauwer wordende lichtschijn welken hij van tijd tot tijd ontmoette duidde hem aan dat de zon onderging en de dag spoedig eindigen zou
wijl de pen en de inkt sinds lang niet gebruikt werden waren de punten der pen opgetrokken en was de inkt verdroogd hij moest opstaan om eenige droppels water bij den inkt te doen bij welke verrichting hij twee of drie keeren moest rusten en gaan zitten
het een mag vijf het andere zeven jaar oud zijn geweest zij waren doornat van den regen en gingen door de lanen aan de zonzijde het oudste geleidde het kleinste zij waren bleek en in lompen gekleed en hadden t voorkomen van schuwe vogels
men hoorde hem niet maar aan het trekken zijner schouders zag men dat hij snikte stille tranen vreeselijke tranen in het schreien ligt verstikking hij werd door een soort van stuiptrekking bevangen hij wierp zich achterover in den stoel als om te ademen
enjolras eensklaps steeds nauwkeurig oplettende mij dunkt dat parijs ontwaakt t is stellig dat in den morgen van den juni de opstand gedurende een paar uren in
men behoefde niet ongerust te zijn niet aan hem te denken toen nicolette bij mijnheer jean was gekomen had zij hem de eigen woorden harer meesteres herhaald dat mevrouw haar zond om te vernemen waarom mijnheer jean den vorigen dag niet gekomen was
allengskens den galeiboef voor zijn oogen uit den heer fauchelevent te voorschijn ziende komen allengskens beheerscht door deze heillooze wezenlijkheid
die niets anders dan de algemeene vrede is zoolang de harmonie en eensgezindheid niet heerschen zal de vooruitgang revolutiën tot rustpunten hebben
tweede hoofdstuk de duisterheden welke een openbaring kan bevatten marius was geheel geschokt thans was hem de soort van afkeer verklaard dien hij steeds voor den man had gevoeld naast wien hij cosette zag
het biljart stond tusschen hem en de aanvallers hij had het naar den hoek der kamer geschoven en daar met fieren blik met opgericht hoofd met het gebroken wapen in de hand
bracht haar van zijn spoor deed zich zelf door een gewichtiger zaak vergeten beloonde javert voor zijn wachten t geen een spion immer streelt verdiende dertig francs en rekende er op dat hij ten gevolge dezer afleiding zou ontsnappen
namelijk boven de parijsche voorsteden dit alles verontrustte de militaire bevelhebbers men haastte zich deze beginselen van brand uit te dooven
t was een omweg maar sedert drie maanden was hij gewoon ten einde de belemmeringen en het slijk der straat vieille du temple te vermijden dezen weg dagelijks te nemen als hij met cosette uit de straat de
zijn eerste gewaarwording was verblinding eensklaps zag hij niets meer ook scheen t hem als ware hij in een minuut doof geworden hij hoorde niets meer de woeste
bemint ge mij altijd wij wonen in de rue lhomme armé er is geen tuin al dien tijd heb ik pluksel gemaakt zie mijnheer t is uw schuld ik heb eelt aan den vinger engel zei marius
wijl het een behoefte voor hem is een engel te zijn heeft hij terloops ook nog anderen gered hij heeft javert gered hij heeft mij uit dien poel getrokken om mij aan u te geven in dat schrikkelijk riool heeft hij mij op zijn rug gedragen
sedert eenigen tijd verliet hij allengs den bekrompen vorm van het dogma en gaf zich over aan de uitbreidingen van den vooruitgang zoodat hij er toe was gekomen aan de eindelijke
zij scheen bang te zijn het toortslicht gelijkt de wijsheid der bloodaards het verlicht slechts wijl het beeft de dageraad wekt de geesten evenals de vogelen allen spraken
en in de gerechtsstukken vermeld is men moge ons te hulp komen of niet t is ons onverschillig wij willen hier sneven tot den laatsten man
t is waarschijnlijk dat deze stilte der barricade de belegeraars begon te verontrusten en hun iets onverwachts deed vreezen dat zij de noodzakelijkheid beseften van helder door dien hoop steenen heen te zien en te weten wat achter dien gevoelloozen muur gebeurde
welnu het geweten is nog een andere vuist om gelukkig te zijn mijnheer moet men den plicht niet begrijpen want zoodra men hem begrepen heeft is hij onverbiddelijk
is dit geen reden om onbillijk jegens god te wezen er ontstond stilte aller borsten waren bekneld jean valjean wendde zich tot cosette hij aanschouwde haar
ik heb den nacht doorgebracht met er mij toe over te halen gij neemt mij in verhoor en t geen ik zeg komt u zoo buitengewoon voor dat ge er het recht toe hebt nu ja
deze havelooze in lompen gekleede uitgeputte mannen die sedert vier-en-twintig uren niet gegeten niet geslapen hadden en nog slechts weinige schoten konden doen die in hun ledige zakken naar patronen tastten schier alle gewond waren
dit was overigens niet de eenige verbazing welke de verschijningen en verdwijningen van het verleden in zijn geest hadden achtergelaten
in vertoonde in een aantal straten het oude gothieke riool nog onbeschaamd zijn muilen t waren groote steenen openingen soms met monumentale onbeschaamdheid door straatpalen omgeven
twee dagen na de gebeurtenissen welke wij op dit oogenblik verhalen vertrok hij door marius bemoeiing naar amerika onder een valschen naam en voorzien van een wissel van twintigduizend francs op new-york met zijn dochter azelma de zedelijke ellende van
wij hebben reeds elders op dit gevoel gewezen t welk iedereen kent hij keerde zich om evenals vroeger stond ook nu iemand achter hem
cosette verwonderd geheel vervuld van liefde voor marius en verlegen van dankbaarheid voor den heer gillenormand droomde van een grenzenloos geluk in satijn en fluweel
javert gehoorzaamde met dien onbeschrijfelijken glimlach waarin zich het overwicht van het geboeide gezag te kennen gaf jean valjean nam javert bij den halsstrik zooals men een lastdier bij den halsband zou nemen en hem achter zich sleepende verliet hij langzaam de herberg
cosette had nog huur aan het huis in de straat plumet zij gingen naar dien tuin en dat huis zij herinnerden zich alles en vergaten er alles des avonds kwam
oude vrouwen hadden hem voor het graf in dat doek gewikkeld waarop de tragische vriend des volks den wellust had gesmaakt bruneseau ging verder men liet het vod waar het was men vernietigde het niet
de deur ging weder dicht en opnieuw werd het donker t was als een verdwaalde zonnestraal die toevallig plotseling door den nacht was geschoten marius vergewiste zich dat de deur goed gesloten was
wanneer de toestand niet rijp was de opstand niet bepaald was aangenomen wanneer de menigte de beweging afkeurde was het met de strijders gedaan
hij was aan een kromming van het riool gekomen en die met gebogen hoofd genaderd zijnde had hij den muur ontmoet hij sloeg de oogen op en ginds aan het einde van het onderaardsch gewelf ver zeer ver zag hij licht
t is noodeloos u te zeggen wat mij alleen betreft ik behoud dit voor mij het voornaamste weet ge ik heb dus mijn geheim genomen
in deze wonderbare stralenpracht in dien oneindigen rijkdom van vloeibaar goud gevoelde men de mildheid van het onuitsprekelijke en achter deze pracht als achter een vlammend gordijn zag men god den millionnair van sterren
men zag deze twee touwen duidelijk maar fijn als een draad kan iemand mij een karabijn met dubbelen loop leenen zei jean
zij liet zich mevrouw noemen maar zij was minder verheugd zij zou treurig zijn geweest zoo dit bij haar mogelijk ware t is waarschijnlijk dat zij met marius een dier gesprekken had gehad in welke de beminde man alles zegt wat hij wil
de gang dien jean valjean nu doorging was minder nauw dan de eerste met moeite schreed jean valjean voort de regen van den vorigen dag was nog niet geheel en al weggeloopen en vormde een kleinen waterval midden door de bedding
marius zonder voedsel koortsig allengs alle hoop verloren hebbende verzonken in smart de treurigste schipbreuk van
en zich tot marius oor buigende voegde hij er zeer zacht bij te laat jean valjean aanschouwde marius en den geneesheer met blijmoedigen blik zonder echter op te houden cosette aan te zien
moest hij hier omkomen wat moest hij doen wat zou van hem worden terugkeeren den vreeselijken weg dien hij afgelegd had opnieuw beginnen daartoe had hij de kracht niet hoe zou hij overigens andermaal den modderpoel doorkomen
tweede hoofdstuk jean valjean draagt steeds den arm in een lichter zijn droom verwezenlijkt te zien
hem in den nacht van op juni peinzend had gevonden hij bleef er eenige minuten en ging toen weder naar boven dit was de laatste beweging van den slinger den volgenden dag ging hij niet uit den daarop volgenden dag verliet hij zijn bed niet
het inwendige der barricade deze soort van kleine binnenplaats op de straat was in duisternis gehuld en geleek bij de flauwe ochtendschemering het dek van een ontredderd schip
hij deed den korten doorgang der steeg mondétour die tot hiertoe vrij was gebleven barricadeeren men nam tot dit eind nog langs eenige huizen de steenen uit de straat zoodat de barricade die drie straten versperde in het front der
het git is lichter kostbaarder en duurder men kan t in frankrijk evengoed als in duitschland namaken men heeft er een aanbeeldje van twee vierkante duimen toe noodig en een spirituslamp om het verniswerk te maken
dat wil zeggen dat deze groote mannen den zevenden term door in het algemeen belang andré chénier verzochten wel te willen gaan
het laken van den rok schaafde de gapende wonden en het vleesch jean valjean die met de vingers behoedzaam de kleedingstukken verwijderde legde zijn hand op de borst het hart klopte nog
ach ja ik betreur de bekoorlijkheid der oude zeden alles betreur ik ervan die sierlijkheid die ridderlijkheid die innemende hoffelijke manieren
overal in mij was vreugd maar de bodem mijner ziel bleef donker t is niet genoeg gelukkig te zijn men moet tevreden wezen dus zou ik mijnheer fauchelevent zijn gebleven
tiende hoofdstuk terugkeer van den verloren zoon tot het leven bij elken schok van het rijtuig op de straatsteenen viel een druppel bloed uit het haar van marius
immers bij zijn luister wat ik kan niet anders dan gemaskerd uitgaan hier ben ik verborgen men weet niet dat ik er ben morgen zijn er geen gemaskerden meer t is asch woensdag ik waag gepakt te worden ik moet weder in mijn hol kruipen
allerlei hinderpalen belemmerden dat werk eenige hingen van den aard van den bodem af andere lagen in de vooroordeelen der arbeidende bevolking van parijs
hoe dikwerf had dit onverbiddelijke licht in en boven hem door den bisschop ontstoken hem met geweld verlicht wanneer hij blind wenschte te zijn hoe dikwerf had hij zich in den strijd weder opgericht aan de harde rots zich vasthoudende
en geheel omhoog werden de schoorsteenen wit de hemel had die bekoorlijke onbepaalde tint die misschien wit misschien blauw is de vogels vlogen met vroolijk getjilp het hooge huis achter de barricade dat naar het oosten stond had een rooskleurigen weerschijn
het geluk hoe groot het ook was wischte evenwel geen andere gedachten uit den geest van marius terwijl men de toebereidselen voor het huwelijk maakte en het bepaalde tijdstip afwachtte liet hij omstandig en nauwkeurig het gebeurde onderzoeken
combeferre deelde de patronen uit welke hij in de mand had medegebracht ieder man kreeg hierdoor vijftien schoten jean valjean zat steeds bewegingloos op dezelfde plaats op den
in weerwil van het gemor nam enjolras de vijftien flesschen in beslag en opdat niemand er aan raken zou en zij als heilig zouden zijn liet hij ze onder de tafel plaatsen waarop de oude mabeuf lag
maar op een goeden ochtend ben ik er gij zijt er wij praten lachen gij hoort een stem dezen naam roepen jean
de charybdis der voorstad st antoine en de scylla der voorstad van den tempel de beide merkwaardigste barricaden waarvan de opmerker der maatschappelijke ziekten weet behooren niet tot het tijdvak waarin de behandeling van dit boek valt
de geneesheer in de grootste verlegenheid zweeg gillenormand wrong de handen met een vreeselijken lach hij is dood hij is dood
werd een regiment kurassiers aan welks spits generaal cavaignac de baragne reed door een zeer levendig en geheel onverwacht geweervuur ontvangen
tusschen twee rijen verrukte toeschouwers in het wijd geopende portaal der kerk verschenen gereed om in het rijtuig te stijgen waarmede alles gedaan was kon cosette het nog niet gelooven zij zag marius de menigte den hemel aan
de hoop afbraak vormde op den waterkant een verhevenheid die zich als een voorgebergte tot aan den muur der kade uitstrekte
de verhoudingen tusschen den vervolgden bunsing en den jagenden hond waren nauwkeurig in acht genomen hij die poogde te ontsnappen was tenger van lichaam en zwak van voorkomen
de koetsier deed mijnheer den inspecteur deemoedig opmerken dat het trijp van zijn rijtuig geheel met het bloed van den vermoorden man en het slijk van den moordenaar bezoedeld was
eenige insecten waren te vroeg de voorhoede der roode kapellen van juni verbroederde zich met de achterhoede der witte kapellen van mei
toen hij om den hoek der galerij was verdween het verwijderd licht van de opening de gordijn der duisternis viel op hem en hij werd weder blind hij ging echter voorwaarts en zoo snel hij kon hij had de armen van marius om zijn hals gelegd en zijn beenen hingen achter hem
t is geen nieuws ik heb altijd mijn donkeren hoek bemind maar t is hier koud men kan hier nauwelijks zien t is schandelijk mijnheer jean te willen zijn
de heer gillenormand nam geen genoegen met de verklaring dat grof linnen evengoed als fijn en oud evengoed als nieuw voor pluksel was
ik verzeker u dat t u vervelen zal neen ge zijt er immers ik zal u niet begrijpen maar naar u luisteren wanneer men geliefde stemmen hoort behoeft men de woorden niet te begrijpen welke zij spreken
op dat hoogste punt was jean valjean gekomen hij volgde de richting naar het ringriool en was dus op den goeden weg maar hij wist het niet
men zag het sleutelgat en den sterken schoot die diep in de plaat stak het slot was volkomen goed gesloten en een dier bastillesloten waaraan het oude parijs zoo rijk was
de sergeant aanvoerder der ronde had zijn lantaarn omhoog gehouden en de escouade had door den nevel naar den kant geschouwd van waar het gerucht was gekomen
de roem is een betooverend lokaas zoo het voor eenigen plicht is zich te verwijderen moet deze plicht vervuld worden evenals iedere andere
deze vereeniging vormt een knoop dien men den maatschappelijken band noemt sommigen zeggen maatschappelijk verbond t geen hetzelfde is
een gebrekkige vernauwing in navolging der gevangenispoorten zeer logisch in een gevangenis onlogisch in een riool en dat sedert verbeterd is
en marius onbekend als hij was met de juiste toedracht der zaak op het slagveld van waterloo wist niet dat zijn vader tegenover thénardier in den zonderlingen toestand was van hem het leven verschuldigd te zijn zonder hem dankbaarheid schuldig te wezen
het puin dat op eenige schreden van jean valjean klotsend in het water viel verwittigde hem dat de kogel het gewelf boven zijn hoofd geraakt had
deze meer verwoede dan ernstige aanval vertoornde enjolras de dwazen zeide hij zij laten hun manschappen dooden en ons onze ammunitie voor niets verspillen
was hij nog schrikbarend genoeg om ruimte om zich te maken een kreet ging op hij is de aanvoerder hij heeft den artillerist gedood wijl hij zich daar geplaatst heeft is hij er goed en moet hij er blijven schieten wij hem hier dood
ongehuwd te blijven is schoon maar koud de bijbel zegt vermenigvuldigt om het volk te redden moet er een jeanne d'arc zijn
ging door de snijding in de straat te midden van den kogelregen naar de matras raapte ze op laadde ze op zijn rug en kwam in de barricade terug
een moniteur van juni bewees den zelfmoord van javert met de bijvoeging dat het uit een mondeling rapport van javert aan den prefect van politie bleek dat
de man met de dichtgeknoopte jas ging tot aan het einde van den oeverkant en bleef er een oogenblik in gedachten met krampachtig gebalde vuisten en zoekenden blik staan
waarschijnlijk zal een verandering van ministerie plaats hebben een hoop cassandra's harlekijns en colombines die op hun wagens gehotst boven de voorbijgangers uitstaken
deze koortsige toorn welke de bovenhand verkreeg die vonken welke hier en daar over die opeengehoopte brandstoffen vlogen
ook gij mijnheer pontmercy ik moet u bekennen dat ik u niet altijd bemind heb ik vraag er u vergiffenis voor thans zijt gij en zij slechts één voor mij ik ben u zeer dankbaar
fraai nu begin ik demagogische woorden te spreken maar ik heb geen politieke meening meer mogen alle menschen rijk dat is vroolijk zijn dat is al wat ik wensch