AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en jan gevoelde zich verluchtigd alsof de hemel van zijn huwelijksleven eensklaps van alle dreigende wolken werd gezuiverd hij zette een dubbeltje in den pot en wie geluk genoeg had om over de herberg den put
en oorspronkelijker in haar oordeel gemaakt hebben dan hij die te veel gelezen had om niet veel te hebben overgenomen doch de vrouw verloochende zich ook hierin niet en als george sprak had het orakel de waarheid verkondigd waarvoor haar
angstig had jan zijn vrouw gadegeslagen hij kende die vreeselijke spanning op haar gelaat waarvoor de dokter hem zoo vaak had gewaarschuwd en wist geen middel haar tot kalmte terugtebrengen
zwelgde zij nog altijd in de gevoelsdronkenschap waaruit het kind als mensch ontwaakt en terwijl haar idealen vormeloos bleven volhardde zij in het geloof aan een paradijs waarin zij zoo gaarne een oogenblik
hij hoopte er moed te verzamelen om den blik uit hanna's donker oog te kunnen verdragen marcellus emants een drietal novellen toen george eerst tegen het etensuur terugkeerde vond hij hanna opgeruimder dan ooit zij had zich verweten dat haar gedrag niet lief was geweest jegens den man aan wien zij zooveel te danken had
dan is t mij of ik gods stem verneem de openbaring der hoogste liefde muziek is troost muziek is zaligheid o waarom kan ik niet sterven in muziek als een accoord verdwijnen in de eeuwige harmonie
het speet jan want hij had er iets eigenaardigs in gevonden over de stille groene singels te rijden en het straatrumoer te ontwijken schijnbaar trokken zij weinig aandacht ofschoon het gerucht dat fanny zelve meeging zich reeds als een loopend vuur
geheel niet noodig ik beloof het je tot van avond dan tot van avond beste beste george op weg naar den restaurant roerde niemand de zaak aan george had te veel te vragen en zijn vrienden hadden hem te veel nieuwtjes medetedeelen er was zooveel in de residentie voorgevallen waarvan
ondertusschen ging fanny op altijd heftigeren toon voort fragmenten van frasen brokstukken van gedichten citaten uit dichters ontvielen zonder eenigen samenhang
kwamen hem onzinnig voor dat een jong meisje nog aldus raaskalde maar een getrouwde vrouw een moeder van drie kinderen hij kon de opmerking niet weerhouden maar mevrouw
je moet zoo iets ondervonden hebben om je er een voorstelling van te kunnen maken twee dagen zal je met de grootste moeite je vrouw voor alle aandoeningen weten te beveiligen op den derden valt zij in onmacht van schrik omdat er een vogel tegen het venster aanvliegt en dan de kinderen
en had zij de baker tot verantwoording geroepen over een groote vlek op het gangkleed o het was een ramp met slordige menschen
ik heb zelfs een les verschikt omdat zij geregeld tegen elf uur haar kijkje neemt in de drukke straat duid het mij niet euvel dat ik inlichtingen omtrent u zocht te krijgen
maar ik maak je mijn compliment zij ziet er snoeperig uit jij bent toch een geluksvogel het bloed vloog george naar t hoofd hij zocht naar een antwoord toen reeman tegen hanna vervolgde madame vous avez détourné notre ami
de eerste lade vooruit george knielde naast zijn koffer neder en begon de zorgvuldig ingepakte kleedingstukken op het handelsblad overtebrengen dat hij in het stoffige meubel had uitgevouwen een paar minuten hiermede bezig meende hij een zacht kloppen
kon toonen van zijn standpunt was het een ondankbaarheid van zijn dochter dat zij hem niet vrijwillig de schoonheid vergold waarmede hij haar bedeeld en de zorgen die zij als kind genoten had
die hij in het huwelijk van zijn schoolkameraad geloofde te ontmarcellus emants een drietal novellen waren eenige raadselachtige schaduwvlekjes bemerkt welke dringend opheldering vereischten hoe echter zijn vragen interichten
van mezières roepend ici klonk het eindelijk uit den mond van een jongman met donkerblonden knevel die juist gereed stond zijn eerste klasse
maar elk zijner aandoeningen was een bal gelijk die met te weinig kracht tegen een steile hoogte opgeworpen altijd weer terugvalt in de telkens afgemattere hand ditmaal was de bal onderweg
de engelen bliezen op hun bazuinen maar eensklaps zweeg die goddelijke harmonie het licht verdoofde en de zee verzonk toen viel zij neer in duizelingwekkende vaart vergeefs strekte zij de handen uit om zich aan een steen vast te klemmen nacht was t waarheen zij staarde
een sterke wil geeft dubbele kracht aan de spieren en marcellus emants een drietal novellen bovendien schaamde zij zich hulp te roepen zij draaide ook den grooten sleutel weer in het slot om en trok hem er uit maar nu voelde zij de krachten haar begeven
reeds had hij zijn tweede kopje thee uitgedronken en een vijftiental minuten oplettend doorgelezen terwijl tante bee fluisterend aan cleo en ro bekendmaakte dat zij na het koffiedrinken als het mooi weer bleef uit zouden gaan
waarover zij lang had nagedacht ik verzuimde gisteren avond u danktezeggen voor uw welwillendheid maar ik heb bedacht dat het niet goed voor u is hier te blijven vader is soms zoo driftig u zou licht onaangenaamheden met hem kunnen krijgen en hij is heel sterk
naar huis terugkeerde de nieuwe combinatie glad vergeten was dan schold hij op hanna en schreeuwde dat zij zich gebruiken liet maar het geld achterhield tante had soms de grootste moeite om hem te beletten de beide gelieven te gaan verrassen
die in een hoek van de kamer op een stoel was neergezonken wendde haar blikken niet meer van hem af zij legde zich de vraag voor hoe het gekomen was dat zij dien man
dierbaar was in zijn rustig zorgeloos leven hij had zijn boekenkast zijn platen en alle meubels weer aanschouwd waaraan hij was gehecht hij had het goede huiselijk eten geproefd op de witte zijn partij gespeeld in het bosch den
en bleef stijf op de piano toetsen staren fanny zonk uitgeput in den grooten leuningstoel neer en drukte haar zakdoek voor het gelaat nog altijd geen jan
op zijn oude plaats worden neergelegd tusschen de fijne vingers het kamfer gebroken en in alle plooien rondgestrooid terwijl elke beweging van haar armen haar opnieuw met een wolk van kamfergeur omgaf
ik wil u wel bekennen dat mijn jongens ideaal er al bijzonder dwaas uitzag stel u voor dat ik mij op achttienjarigen leeftijd niets mooiers kon voorstellen dan in vrije liefde met een gevierde kunstenares te leven
begraven te worden met muziek had altijd tot haar vurigste wenschen behoord o waarom was zij t niet die heen werd gedragen waarom ruischten die ypen niet boven haar lijkstoet waarom knikten de pas ontloken bloesems haar geen laatst vaarwel toe
aan dit ontwaken uit zijn jongelingsdroom knoopte zich de eenige belangwekkende herinnering vast die zijn leven rijk was hij hield er niet van
maar het was z duidelijk zwijgend had zij hem aangezien terwijl hij zich zonder meer een woord te spreken uitkleedde toen had zij zich insgelijks te bed begeven
was er iets pijnlijks in den uitroep van het meisje geweest dat een gevoel van medelijden in hem had opgewekt hij begon er aan te twijfelen of het garnizoen wel zoo gelukkig was als hij aanvankelijk had gemeend het hinderde hem wel eenigszins dat zij niets van hem wilde weten maar
al had hij geen qualiteit genoemd frans zou vermoed hebben dat deze man dien hij nog nooit bij zijn vriend ontmoet had een notaris was in de omstreken van den dood legt dit ambt vriendschapsdiensten op terwijl jan onrustig heen en weder liep
kleine regenmanteltje waarop duizende kleine droppels glinsterden daar ging eensklaps aan het andere eind van de laan een deur open van het kleine hôtel in den breeden marcellus emants een drietal novellen stroom licht die naar buiten viel verschenen drie donkere gedaanten eerst een drager met een koffer
over het onaangename van het zitten voor een photograaf de mogelijkheid van slechte gelijkenis eener photographie het wit worden
door het smalle bed met de rood en wit gestreepte gordijntjes in den eenen hoek door een roodbruin geverfde latafel in den anderen en door twee matten stoelen met een waggelende waschtafel daar tusschen gestoffeerd de open haard waarin een verroeste tang
liefde is als jij het fatsoen van een vrouw afweegt naar de wieg waarin zij bij haar geboorte werd neergelegd als jij meent dat al wat beneden je is in stand te koop moet zijn en weggesmeten kan worden wanneer het betaald is dan beklaag ik
in elk woord dat ik uitsprak schonk ik een deel van mijn ziel weg en elke schrede die ik op het tooneel zette was er door mijn hartebloed geteekend ik veroverde toejuichingen
het zou verschrikkelijk wezen want zij zouden het dan natuurlijk allen krijgen ro moest terstond naar de logeerkamer worden overgebracht
keek zij hem in de oogen gaarne had hij iets aardigs geantwoord maar er viel hem niets in zij bediende zelve voor het dessert spraken zij weinig toen vroeg hij er is immers niets meer gebeurd na gisteren avond hanna niets roep mij terstond te hulp wanneer iemand je kwaad doet
poiré ging dus voort zou ik op mijn voorstel uw antwoord mogen weten mijnheer poiré het voorstel is niet van dien aard dat ik het met een ja of neen oogenblikkelijk beantwoorden kan ik moet er over nadenken wees zoo goed overmorgen op hetzelfde uur terugtekomen
bij zijn vertrek sloot hij alle deuren toe toen hij terugkwam was alles nog even stil eerst tegen acht ure hoorde hij eenig gedruisch goddank zij leefde dus nog
terwijl hij bleef doorspelen als gold het een begeleiding con sordini van een tragisch tooneel ging zij voort
het doolhof de gevangenis en den dood marcellus emants een drietal novellen behouden nummer te bereiken zou morgen met pa een taartje gaan eten het was negen uur toen tante bee boven opstond
het was op de terugreis dat zijn koffer voor de eerste maal aan het onverwachte een plaatsje gaf in zijn uur voor uur ja soms minuut voor minuut afgebakend reisplan was dus zijn eerste gevoel verontwaardiging tegen eene directie geweest
en dat gelijk alle halfheden geen van beiden voldeed hij nam zich voor te vertrekken en aftewachten of na een afwezigheid van drie maanden zijn genegenheid voor hanna nog groot genoeg zou zijn
novellen den grond starend zwijgend kuste hij haar op het voorhoofd zij greep zijn hand en drukte die aan haar lippen hanna mijn vrienden gaan morgen heen zij hebben niet goed begrepen hoe wie dat wij elkander liefhebben het is beter dat zij alles weten
in den spiegel zag hij dat zijn haar verwilderd was en zijn oogen rood opgeloopen hij voelde zich ziek als had hij den heelen langen nacht met vrienden verbrast en in de armen van een deern
en waaruit maakt men dit op uit duizenderlei kleinigheden uw uiteenloopende manieren uw geheel verschillende omgang met de bedienden uw ongelijke wijze van spreken indien evenwel het gerucht toch onwaar mocht zijn
in zijn jeugd meer door een zekere ijdelheid dan wel door redeneering en zelfkennis in de keuze van zijn levensloopbaan geleid
te kunnen smaken of verhoogen was t dan te verwonderen dat het verlaten mishandelde kind bezweek voor het eerste woord van vriendschap en medelijden zoodra zij tot het besef kwam van een enkelen verdediger te bezitten die moedig voor haar in de bres sprong onder al de
bij haar vroeg gestorven zuster het leven verwezentlijkt onze droombeelden niet maar vernietigt ze daarom benijd ik ieder die er geen heeft eigenlijk is het ook goed zoo
maar dat zou haar boos maken om meer muziek doen vragen en indien hij dan weerstand bood werd de zaak er slechts erger door hij zon op iets anders
zoowel dien bijstand van zijn cliënt als de eigen raadgevingen had verstrekt stoorde hem de bode die het portier opendeed zij waren aangekomen de oppasser had reeds het zwarte pakje op beide armen genomen
tante bee ijverig voortborduurde en fanny reeds lang niet meer toeluisterde als in een droom aan de werkelijkheid ontrukt en voortgesleurd van beeld naar beeld stond hij op
voordat hij de verkregen kundigheden en het heldere hoofd waarmêe de natuur hem bedeeld had in de eene of andere landsbetrekking aan de maatschappij dienstbaar maakte
en niet meer denken niet meer genieten maar ook niet meer lijden als het bidden gedaan is blijft de kreet van vertwijfeling der liefde nog over ook die moet aan den wanhopende ontvlieden ein laut so klagevoll en wanneer hij langzaam
waren allen aan meijerbeer ontleend fanny had gehoor en gevoel voor muziek doch te zelden gelegenheid iets te hooren om geen bijzonder genoegen te scheppen
over fluisterde goeden nacht en ging indien hem een spook verschenen ware had george niet strakker op de deur kunnen staren waardoor hanna verdwenen was hij was het zich nauwelijks bewust dat zij er niet meer stond zijn oog zag haar nog voor zich hij droomde
tot u in eeuwige aanbidding eeuwig boete te doen een zonnestofje gelijk te verdwijnen in uw glans wee gij wendt uw aangezicht af gij stoot haar van u omdat gij de zonde nog in haar boezem ontwaart terwijl haar lippen om genade smeeken
zoodra de aangebeden man binnentrad vloog zij op en viel hem om den hals aan george kwam die liefdesbetuiging zeer ongelegen haar strakke terughouding van den vorigen avond zou t hem zooveel gemakkelijker gemaakt hebben haar omtrent de plannen van
die hem dwingen durfde ter wille van een gebroken koffer in een onaanzienlijk oord te overnachten waarvan hij den naam niet eens kende de bijna uitgedoofde hoop op avontuur die aanstonds weer opflikkerde deed hem in het geval berusten en er zelfs een zeker genoegen in scheppen
de voorkamer kan tot na twaalven wachten mijntje moest zich niet verbeelden dat haar huishouden maar een brak was waarin iedereen doen en laten kon wat hij verkoos
en draaide met de oogen gilde en sloeg om zich heen dat jan aan een zenuwtoeval geloofde jammerend stond hij bij haar bed hield haar vast zoolang de aanval duurde
of een vierregelig vers op vergrauwd papier onder een glazen plaat bevat was aan de grens van dit grasveld bevond zich een hoopje goudgele aarde en daarnaast de kleine kuil het kistje werd ontbloot en door den doodgraver in de groeve geplaatst
totdat zijn wang de hare voelde gloeien dronk hij uit het glas dat haar hand omvat hield en de uitkomst gaf hem gelijk in die zonderlinge behandeling van een vrouw die meer dan achtentwintig jaren telde
openhartig schetste zij hem het tafereel van haar tegenwoordig geluk dat haar genegenheid voor poiré zulk een geheel ander karakter droeg dan de liefde die zij eertijds voor george had gekoesterd verzweeg zij
optemaken hij had haar het geld voor de voeten geworpen een groot half uur moesten zij op den trein wachten in dien tijd kon er veel gebeuren waar zou hij het meisje verbergen wat zou hij zeggen als men hem de politie nazond beide vragen
de grootste schatten van haar voorraad nader in oogenschouw te nemen zij wist precies hoeveel zij van elke soort had en het was geen overbodige omzichtigheid nu en dan alles eens natetellen
danken had werkte hij uitvoerig en met sterke kleuren uit laat legde hij zich te bed en kon eerst niet slapen de heldenrol die hij zich had toegedacht speelde hij voort tot diep in den nacht toen eindelijk de afgematte zenuwen de kracht misten aan de waarheid harer eigene beelden
ik zou ze liever een hoer noemen riep george driftig uit het onderscheid is zoo heel groot niet voegde breekoord op langzamen snijdenden toon in wanneer zij zich aan een sergeant verslingerd had zou je haar het aankijken niet waardig geacht hebben is zij dan zooveel beter
en ro vreezende dat bee hem op zou wachten een vrees even instinctmatig als het comediespel waarmede zij hem misleid had vergezelde fanny den dokter naar beneden onderweg de verzekering gevend dat de beide oudsten volkomen gezond waren
en ik heb mijn vrouw niets dan de waarheid verteld je moogt niet weigeren nu daarvan het bewijs te leveren frans was er in het geheel de man niet naar zich lang te laten bidden
en in dit plechtig zwijgen trilde de eerste toon van mijn gezang door de zaal de angst voor het voetlicht was mij onbekend de menschenmassa ontnam mij geen oogenblik mijn zelfvertrouwen
toekneep dan ontsnapte de eerste benauwde gil aan haar mond een marcellus emants een drietal novellen donkerroode gloed vloog over haar gelaat zij poogde overeind te rijzen doch viel weer achterover neder wentelde
kunt gij haar vergeven kunt gij haar vrede schenken in het gemoed uw wraak eischte een offer en hij is gegaan het schuldeloos kind gestorven voor zijn moeder reeds staat hij voor uw troon om gerecht te worden
gilde een vrouwenstem in den gang de deur vloog open en mijntje stortte naar binnen op hetzelfde oogenblik hoorde frans een zware bons achter zich
met een paar stevige ijzeren banden moest voorzien van een donker bord waarop de nummers der kamers nauwelijks meer leesbaar waren greep zij toen een der marcellus emants een drietal novellen minst verroeste sleutels die op o hing en noodigde george uit haar te volgen de trap was steil en stoffig de drager
te lang ontwassen om de muziek die hem voorheen zooveel genot schonk thans niet achtertestellen bij een gezellig onderhoud aan het hoekje van den haard
na een paar malen vergeefs getracht te hebben haar in de rede te vallen was jan in zijn stoel neergezonken ten einde raad een blik vol vertwijfeling naar tante bee geworpen baatte evenmin want die goede vrouw
jan sloot de deur die opensprong het was juist dat oogenblik van geheimzinnig gedruisch in den gang waarnaar niemand hooren wil en iedereen luistert een paar seconden later deed jan
en de bedwelmende geuren meende te kennen gelijk een vurige renner uit de praimarcellus emants een drietal novellen rieen stond hij naast het vermoeide sleperspaard dat zij haar man noemde
voor zoover dat in le jet d'eau mogelijk was zoo was haar leven van arm en ledig rijk en vol geworden de behoefte om te zorgen die vrouwen wellust welke na den dood harer moeder geen doel meer had gevonden
van het beetje geluk hetwelk hij door vergelijking met anderen in zijn leven ontdekt had dan zich nogmaals in droomerijen te verdiepen
dat hij fanny liefkoosde was te veel van haar lijdzaamheid gevergd jan had haar aarzeling bemerkt doch niet begrepen en haar zin voor zorgen en verplegen kennende bekende hij ronduit dat zij hem de zware taak van huisvader met een vrouw als fanny niet weimarcellus emants een drietal novellen nig zou kunnen verlichten
aan nieuwe prikkels ontbrak geen aandrift zijner natuur was machtig genoeg om zich als die onweerstaanbare ernst aan hem optedringen die geen afgronden ziet geen woestijnen vreest
en vatte dus ook dien somberen kant veel te dichterlijk op zooals bleek uit zijn vraag ben je niet gelukkig ik zou een ondankbare zijn
had haar zenuwgestel zoo aangegrepen het zou wel slijten hij wilde niet dieper zien cleo en ro waren dikke vrienden geworden met frans een vriendschap
ik had innig medelijden met de moeder en de twee dochters die bijna onverzorgd achterbleven ik kwam bij hen aan huis en de gemoedelijke ernst die in dat gezin heerschte trok mij machtig aan
tot straks dus met tranen in de oogen reikte zij hem de hand zij had gemeend zich ook s morgens mooi te moeten maken wanneer zij met haar george uitging george voelde dat hij wreed was geweest maar hij maakte zich diets dat dit noodzakelijk was in de gegeven omstandigheden
een loodzware last lag op zijn hart hij voelde zich schuldig en voor hem stond zijn rechter het zachte tengere kind het beeld der liefde den edelste vrouwelijke toewijding zij stak hem de hand toe
is geen levenloos kleinood dat de eigenaar in zijn hart veilig bewaren kan om het er nu en dan uit voor den dag te halen wanneer hij lust gevoelt zich in den aanblik er van te
zij zag hoe het beeld grooter en grooter werd totdat hij levend voor haar stond nu trad hij nader en boog zich over haar henen zijn warme adem zonk als stroomend vuur op haar aangezicht neder hij vatte haar aan en zij worstelde vruchteloos tegen zijn omhelzing hij drukte zijn lippen
mij te waarschuwen indien het u verveelt wagners muziek behaagt niet aan iedereen zij beloofde dit en hij speelde het bekende aanvangskoor uit het laatste bedrijf met de inleiding voor orkest intusschen was zij opgestaan en luisterde nu met aandacht toe
wachtte thans in een kamer van den entresol die toevallig ledig stond indien mijnheer hem dus een oogenblik te woord wilde staan verzocht hij hem aldaar binnentegaan george kende niemand in brussel en had zelfs nooit den naam van
onbeduidendheid en kleingeestige zwakte had hij met hanna's liefde een wreedaardig spel gedreven wel boette hij er zwaar voor in die tien dagen
tegen zes ure begon zij een der kleine tafels te dekken hij zat er bij en wendde geen oog van haar af elke harer bewegingen boezemde hem belang in onder anderen bemerkte hij iets sierlijks in haar gang dat hem gisteren niet was opgevallen ook zag hij dat zij
dat aan de oude tante soms te veel naar haar zin te vermoeden overliet dan ging zij in zich zelve brommend naar het buffet terug en weerhield tot groote verbazing der gasten in het café
ik heb geloofd ik heb mij neergebogen en ik heb gebeden maar nooit werd mijn gebed verhoord en mijn geloof is gebroken door de stormen des levens gelijk marcellus emants een drietal novellen een zeepbel door een ademtocht breekt
goed aangegeven had toen de wachtkamers geopend en de reizigers op vertoon hunner biljetten er binnen gelaten waren werd het lediger in het voorhuis en rustiger in zijn gemoed hij verliet echter de vensters niet waardoor hij de linde kon zien die hanna beschutte
en de gevoelens scherper welke dezen in haar binnenste verwekten zij bood geen weerstand meer maar zag den strijd slechts aan zij wist het nu dat zij de prooi was waarom haar goede en haar kwade engel kampten
en een meisje te compromitteeren door haar te verdedigen nogtans wilde hij de zaak niet opgeven er bleef immers een verstandige middelweg over die de omstandigheden afwacht omdat hij de kracht mist ze te gemoet te gaan in den eeuwenouden strijd tusschen verstand en gevoel blijft de
thans maakte hij die opmerking op het levend model en zij trof hem dieper dan ooit te voren hij begreep dat jans brieven hem slechts de zonzijde van marcellus emants een drietal novellen zijn bestaan hadden leeren kennen
de vrouw is krankzinnig dacht frans waar blijft in s hemelsnaam jan hij wist niet wat te doen antmarcellus emants een drietal novellen woordde hij iets dan ging fanny op haar eigen gedachten door zonder eenige aandacht aan zijn woorden te schenken zeide hij niets dan staarde zij hem met haar doffen blik zwijgend aan
en wanneer zijn vingers over de toetsen gleden om haar de innigheid der duitsche meesters te vertolken verstond zij het dat die zusterziel haar toeriep klaag mij uw nood ik zal u troosten
de stations chef verklaarde zich bereid het biljet voor dien trein geldig te maken allesbehalve gesticht door deze tijding liet de jonge man zich menig hard woord ontvallen
het zilveren uitspansel schenen te dragen fanny voelde zich dankbaar gestemd dat de hemel haar een zijner weemoedigste juni dagen gezonden had in een zonnestraal zou zij een wreede spotternij
dat er iets bijzonders tusschen hanna en den jongen reiziger bestond was aan den scherpen blik der tante niet ontsnapt van welken aard echter hunne verhouding was begreep zij niet terstond
is het klaar wij kunnen gaan luidde het antwoord frans jij zult de goedheid hebben met den notaris in het volgrijtuig plaatstenemen wij beiden blijven bij onzen lieveling snel wendde jan zich af verwenschte frasenmakerij uit zijn jongen tijd
zou ik je voor het gerecht kunnen brengen want ik mag met mijn dochter doen wat ik wil maar jij niet jij mag niet met je dochter doen wat je wilt en als er iemand voor het gerecht komen moet dan zal jij t zelf wezen ik mag niet met mijn dochter doen wat ik wil zeg dat
wakend en in dien droom veranderde hanna's gestalte in een beeld dat eenmaal een diepen indruk op zijn gemoed had gemaakt ofschoon hij t slechts door een goede kopie kende voor rafaël's heilige cecilia had hij zich in een oogenblik van exstase afgevraagd of t nog mogelijk
dat george's gemoed van ongekende tevredenheid werd vervuld nu zij hem het zelfverwijt benam dat hij haar ongelukkig zou hebben gemaakt slechts één wolk was over den klaren hemel van hun
en toch lag er alleen liefde in want al wat haar ziel aan liefde bezat stroomde hem toe in dien laatsten straal uit haar zonnig oog en in den warmen druk waarmee haar kleine hand de zijne omklemde
des te meer keerde zij zich van de buitenwereld af en schiep zich een fantastisch leven van bitter lijden en ongekend geluk de wellust van de smart en de weemoed van het geluk de stralenkrans van de
lust de uitnoodiging aantenemen maar hanna sta mij toe even naar hanna te gaan zien indien zij t zich erg aantrekt ga ik niet meê toen george de slaapkamer binnentrad waarin hanna de wijk genomen had vond hij haar met gevouwen handen in een leuningstoel gezeten recht voor
toen hij haar aanraakte stortte fanny zonder een kreet te uiten bewusteloos naast het kleine graf neer de dag was heet geweest in het openslaand venster dreef de afgekoelde avondlucht de kamerwarmte terug die zich
ik dank u reikte hem niet eens de hand en ging heen met een goeden nacht dat nog zachter klonk dan voorheen in zenuwachtige opwinding bleef george achter hanna's koelheid was hem niet eenmaal opgevallen een menigte plannen kwamen hem in t hoofd nu eens wilde hij de politie
laat mij los vervloekte feeks je zult niet gaan antwoordde de oude die tusschen de deur en haar broeder ingeklemd zich met haar magere armen als een polyp aan den dronkaard vastklampte een oogenblik worstelden zij maar de groote breede
en terwijl het boven haar in het doorzichtig loover tjilpte en floot de sterke geuren van jasmijn en reseda haar langs het gelaat streelden
en dat hij zich thans in het juk van marcellus emants een drietal novellen enkele hardnekkige gewoonten had gekromd omdat zijn bestaan nooit door een groot doel beheerscht was geworden zijn leven was aan een beekje gelijk geweest dat van een kleinen heuvel afstroomt
die begrijpen het zoo goed dat mama rust behoeft ik verzeker je dat ik mijn best doe om alles uit den weg te ruimen wat haar hinderen kan maar gemakkelijk is die taak niet
maar zoodra hij haar steunen wilde en zijn arm bood vond zij haar zelfbeheersching terug wees hem zwijgend af en ging alleen verder juist op het oogenblik dat de doodgraver een nauwer zijpad links insloeg hetwelk aan eenen kant met een dubbele
de zenuwen dat is een lastig ding waarde vriend kalm houden zegt de dokter heel mooi in theorie maar in de practijk eenvoudig eene onmogelijkheid
terwijl jij voor vrouw en kinderen werkt en zorgt elk uur van dag en nacht ons toewijdt je liefhebberijen aan ons opoffert je gezondheid voor ons verwaarloost maak ik je het leven lastig ben ik de domper op het licht van je geest geworden de kogel aan je voet
in een stormwind een ongepast vertoon hebben gezien de grijze morgen deed haar weldadig aan slechts met een enkel oogenblik van zwakte had zij te kampen toen zij de eerste schrede voort zou gaan
hadden zij genoeg van het gewone voedsel dan werden de geneesmiddelen te hulp geroemarcellus emants een drietal novellen pen revalenta quina laroche tintwijn ijzer bravais cleo zag er soms zoo erg zwak uit zij had bepaald versterking noodig
des te beter ik ben ook geen held in het fransch ik wilde dus zeggen dat u onzen vriend van doerhoven marcellus emants een drietal novellen nu viel george hem in de rede zwijg totdat je weet tegen wie je spreekt ik heb je nog niet voorgesteld en wat je denkt is eenigszins bezijden de waarheid
meende hij eindelijk het middel te hebben gevonden dat haar en hem die kalmte schenken zou waarnaar hij tien jaren lang vruchteloos gestreefd had evenals hij voorheen
toen op een der banen die frankrijk en belgië verbinden de trein voor een grauw bestoven perron stilhield waarop een log onvriendelijk stationsgebouw troonde dat zijn oorspronkelijke kleur reeds lang vergeten had onder de laag
de burgerlijke formaliteit grijpt minder aan toch had hij het gevoel dat zijn handteekening een doodvonnis bekrachtigde van het stadhuis reden zij gezamenlijk naar het station de hollandsche trein vertrok het eerst het gesprek in de wachtkamer was van een pijnlijke gedwongenheid bij den wagon
natuurlijk maakten zij een omtoer de kortste weg ware over de singels geweest maar dan zou het er veel van gehad hebben of men het lijk zoo maar weg wilde stoppen was het oordeel van den stalhouder geweest en de knechts hadden hem gelijk gegeven
hij bekende zich overwonnen en wachtte moedeloos de slagen af van het lot ware tante bee er niet geweest het geheele huishouden zou een prooi zijn geworden van verwildering en verval
door het blonde kortgeknipte haar als door een verbleekt heiligen aureool omkranst nadat zij op het kerkhof in onmacht was gevallen had men haar bij den doodgraver ingedragen
van een kat laat mij hij schrok terug en hanna was verdwenen er zijn menschen die elke weerstand prikkelt anderen leggen spoedig het hoofd in den schoot ofschoon niet van moed ontbloot behoorde george eer tot de laatste marcellus emants een drietal novellen dan tot de eerste soort bovendien
een vloed van tranen brak uit haar oogen los doch hoor een klagende melodie trilde door den nacht o zij kende dat lied het sprak van liefhebben van genieten waar was t dat zij t hoorde
elk oogenblik kan het laatste zijn hij zeide dit op een toon alsof hij zijn buurman aanried zoo spoedig mogelijk zijn testament te laten maken ik geloof dat zij t zich beiden erg aantrekken merkte deze op
uit zijn armen opgesprongen vlucht had zij hem toegeroepen neem den een of anderen trein die van nacht doorkomt maar ga van hier in s hemelsnaam ga van hier neen hanna had hij geantwoord ik wil niet vluchten ik kan je niet hulpeloos in de handen
hij niet in de slanke gedaante
verlichten gang verdween en dat voor hem stond hanna wat gebeurt hier niets niets ik heb vergeten u een karaf water te brengen ziehier met deze woorden reikte zij hem een blad toe waar op de karaf en het glas stonden maar george nam het niet aan intusschen was de kaarsvlam tot rust
en toen een gerucht vernam waaruit de gedachte voortsproot die mij sedert niet meer verlaten heeft ik zal genoodzaakt zijn u dat gerucht medetedeelen george maakte een beweging van ongeduld men vermoedt dat u niet gehuwd is
de groote lommerrijke laan van het kerkhof binnen marcellus emants een drietal novellen het was er zoo rustig onder de hooge ypen wier machtige stammen als gothische zuilen
dat zich oploste in een strijd tegen alledaagsche nietigheden den naam van leven had niet de krasse tegenstelling der werkelijkheid met den droom waaruit zij nooit geheel was ontwaakt misschien nimmer ontwaken zou haar zoo onzeglijk rampzalig gemaakt
wat dat aangaat ja hernam van dussen maar hij weet zich te beheerschen zooals een mensch ik bedoel een man die een gevestigde positie heeft dit behoort te doen zij daarentegen geeft zich toe nu vind ik dat dit toegeven langzamerhand verergert
daar woont een van onze rijkste ingezetenen ik heb hem nog gisteren bij mij gehad voor een hypotheek die vermeerderd moest worden van dussen ging daarop voort met frans alle huizen aantewijzen waar cliënten van hem woonden de korte zakelijke commentaren
lagen maar onder die lichte kleedingstukken vertoonde zich in plaats van de verwachte dekens het effen kastanjebruin van de wol damasten wintergordijnen uit de zitkamer die breed opgevouwen
door de wereldwijsheid zijner vrienden heengerold en zoo bevlekt naar beneden gekomen dat hij t niet waagde hem weer optevatten tehuis
daar vloog plotseling de deur open en fanny trad haastig binnen het grijze oog stralend van ongewone levendigheid mijn god fanny de woorden waren jan ontsnapt voor hij er aan dacht maar zij berouwden hem onmiddellijk
hij liep in haar gareel maar elke zweepslag prikkelde hem slechts tot verzet en het deed hem goed wanneer hij haar zijn walging
met een plotselinge opwelling van teederheid sloeg zij haar armen om zijn hals drukte hem een langen kus op den mond terwijl de tranen haar van het gelaat stroomden en riep uit weg onzinnige gedachten weg
kom frans wek eens oude herinneringen op en speel ons wat voor de kinderen slapen aan de voorzijde je behoeft dus je vuur niet te matigen
kerel wees niet laf toch kon hij een marcellus emants een drietal novellen dikken traan niet terughouden die op den omslag van zijn ouderwetschen rok viel en de zwart gehandschoende vingers zochten naar een zakdoek want het werd hem te machtig
naast hem zag had zij begrepen welk een duizenderlei kleinigheden zij door een onafgebroken oplettendheid te verbeteren zou hebben om haar afgod geen dagelijksche ergenis te geven voor die moeilijke taak was zij niet
echtgenoote is van mijn vrienden eerbied zal vergen voor het wezen dat ik waardig heb gekeurd mij als levensgezellin terzijdetestaan reeman oordeelde het noodig met een aardigheid tusschenbeiden te komen hij had door dit middel meer dan eens twisten gestild
hem met vragen lastigtevallen of met vertrouwelijke mededeelingen te vereeren men vermoedde vrij algemeen voor zoover men zich met hem bezighield dat hij de leer huldigde uit het oog uit het hart
en er hoort veel wilskracht toe om het hoofd altijd boven water te houden fanny noemt dat den struggle for life wij zouden vroeger gezegd hebben pompen of verzuipen
de borden en glazen wegtenemen zonder meer een woord tot george te richten eerst toen hij haar bepaald ondervroeg vernam hij dat haar vader na den dood zijner vrouw allengs aan het drinken was geraakt eerst had zij getracht de zaak die goed bekend stond
wanneer ik haar de verzen voordroeg die ik nu en dan op haar of op ons toekomstig geluk maakte dan riep zij uit dat ik een groot dichter worden zou
na haar opwinding van den eersten keer verklaarde jan wel ronduit muziek als iets verderfelijks voor haar zenuwen te beschouwen maar zij hield aan en al wat hij verkreeg was de belofte dat zij bedaard blijven en aan geen muziek meer denken zou
evenals in het noorden na den eindeloozen winter in weinige dagen het doodsche sneeuwkleed voor het van leven tintelend lentetapijt plaatsmaakt alsof de natuur zich haast den verslapen tijd intehalen zoo doorgloeide haar borst
van nypel en breekoord keken verwonderd en zwegen maar reeman die zijn toestand onaangenaam vond waagde een poging zich er doorheenteslaan met een aardigheid is het dan nog noodig dat ik kennis maak met eene van ons aller nichten ik zeg je
tot vale schimmen verdoofd en gestorven verwonderd had frans de verandering in haar trekken marcellus emants een drietal novellen gadegeslagen en den exstatischen toon gehoord waarop zij hare hallucinaties beschreef
de uitdrukking de wereld zien is voor zeer verschillende opvattingen vatbaar de geschiedvorscher die van land naar land trekt om met eigen oogen de terreinen te aanschouwen waar de volkeren hunne drama's hebben afgespeeld de kunstenaar die onder een anderen hemel dan dien
er sprak een somber sarcasme uit jans woorden de bitterheid van een lange worsteling tegen overmacht reeds s morgens was frans de verandering van zijn trekken opgevallen
dit laatste scheen echter van zeer korten duur te zullen zijn het uiterlijk van le jet d'eau een naam dien het hôtel waarschijnlijk aan het volslagen gebrek aan water in de nabijheid der stad ontleende was niet geschikt om een jeugdige fantasie belust te maken op de avonturen die haar
kleine karakteristieke feiten inte schuiven die van de waarheid slechts het coloriet bezaten woorden die hij had kunnnen zeggen kwamen hem voor den geest mishandelingen die hij veronderstelde zag hij nu duidelijk voor zich en er was in de geheele geschiedenis toch zooveel dat
die man zou haar begrijpen die man had ongetwijfeld dezelfde behoefte aan aandoening gekend welke niemand van haar begreep in zijn borst woonde een zusterziel waaraan zij haar leed kon klagen
de waard van het huisje waarin haar broeder elken avond het gezelschap ontmoette dat hem trouw in zijn uitspattingen bijstond had geweigerd te schenken voordat hij zijn aanzienlijke rekening althans voor de helft zou hebben aangezuiverd woedend over
niet alleen zal ik je dan bijstaan maar ik zal ook kunnen getuigen wat ik gezien heb het zou niet kwaad zijn als die oude tooverkol eens een lesje kreeg dat haar bleef heugen hanna's antwoord volgde niet onmiddelijk t was alsof zij zich een zinsnede te binnen moest brengen
het gesprek voor geruimen tijd eene tegenovergestelde richting uit het eene verhaal volgde uit het andere men schreeuwde door elkander toaste en vergat hanna van nypel voerde eindelijk de aandacht weer naar het oude onderwerp terug hij stelde er een eer in als redder van
de geheele ruimte als met een dubbelen bodem aanvulden het waren groote lappen zwaar voor haar tengere armen om optetillen en bij elk nieuw stuk
jan is wel goed mevrouw mij in de gelegenheid te stellen een gek figuur te maken ik ben altijd een zwak dilettant geweest in de oost maakte ik haast nooit muziek
in t hart haar oog onbewegelijk op het station gericht waar george wanneer hij zich onbespied zag een snellen blik door een der vensters wierp om zich te overtuigen dat de donkere gedaante onopgemerkt hem wachtte voller en voller
dag misschien het heele garnizoen niet ontzegde schaam je george aanstonds gescheld zooals de oude t heeft voorgedaan het een of ander likeurtje besteld met het plechtig marcellus emants een drietal novellen voornemen geen droppel van het vergift te proeven en dan aanstonds die dwaasheid hersteld
en zorgde er voor dat hij een kopje thee vond zoodra hij tusschen cleo en ro was gezeten die niet meer duldden dat hij alleen met paatje sprak sedert het middagmaal op den avond van zijn aankomst voelde frans zich in jans woning thans voor het eerst weer behagelijk
en de moed ontzonk haar zoodra zijn vingers de toetsen verlieten zij had de prikkeling der tonen noodig om te durven spreken nog eens riep zij uit nog eens dat koor met het hoofd bijna ter zijde gewend speelde hij het nog een snakkend
en hij zag de kleuren tanen waarmee zijn zelfzuchtige fantasie van oud vrijgezel zijn eigen huwelijksverschiet geschilderd had het werd hem zoo benauwd in het enge
aan haar lippen haar oogen vingen aan te rollen haar vingers klemden zich zenuwachtig om al wat zij aangrijpen kon geen lid van haar lichaam was meer in rust eindelijk kwamen er tranen te voorschijn en begon zij met groote stappen in de kamer heen en weer te loopen
ten minste laten wij samen overleggen wat er geschieden zal spreek of ik trap de deur in ik wil weten wat je doet in s hemelsnaam doe open geen antwoord toen trachtte hij door het sleutelgat te kijken
sprak zij het vonnis uit en haar stem beefde niet zij had de zelfbeheersching in een zware school geleerd vergeef mij george zoo zeide zij dat ik een oogenblik aan je goede bedoeling heb kunnen twijfelen ik dank je voor al wat je voor mij gedaan hebt ik ben gelukkig geweest
zoo luidde ongetwijfeld de verstandige redeneering die aan een vader van drie kinderen paste maar hoe ver stond de man die vrede had met zijn lot
deed frans omkijken fanny was opgestaan en doodsbleek met flikkerende oogen op den dokter toegetreden nu daalde de witte hand op het kleine voorhoofd neer gleed er over heen en drukte zacht de oogleden toe een rauwe gil trilde door het huis
wij kunnen onze idealen hoog stellen en toch gedoemd zijn in de laagte te blijven als kind reeds droeg ik de overtuiging met mij om dat er slechts twee wegen bestaan om gelukkig te worden
jan had er een terug willen geven doch daartegen had fanny zich verzet en nu hing het in de achterkamer het ander in de slaapkamer boven schijnbaar voldeed fanny aan jan's voorwaarde
was hij met haar medegegaan al pratende over de bewaarschool die ro bezoeken zou ten einde hare aandacht afteleiden zijn voorzorgsmaatregelen hadden echter niets gebaat nauwelijks had fanny een voet in de slaapkamer gezet waaruit alles verwijderd was
dat zij omhoog hief moest zij dieper in de bedwelmende kamferlucht bukken en voelde zij het bloed met grooter kracht naar haar wangen stijgen de koorden en kwasten volgden op de gordijnen en nog vertoonden zich geen dekens
goeden smaak alleszins eer aandeed voor den spiegel bevestigde zij het roode lint om haar ietwat mageren hals en streek zij het sierlijke strikje glad marcellus emants een drietal novellen dat op de zwarte japon zij droeg nog immer met voorliefde donkere kleuren vroolijk uitkwam en haar allerliefst
van sommige kleuren het zwart worden van anderen enzoovoorts fanny liet het kaartje kijken waarop cleo en ro hand in hand waren afgebeeld maar het levendige kind geraakte in zulk een opgewondenheid daarbij
met een gedwongen angstige kalmte ging jan op haar toe nam haar bij de hand en voerde haar al sprekende naar den stoel terug waarin zij weder
hen sloot de portieren werden toegeslagen de locomotief floot een schok deelde zich van wagen aan wagen mee nu gleden de lichten van het station langzaam voorbij de roode en groene seinlantarens volgden spoediger het eerste gevaar
hij begon te overwegen hoe zijn menschelijke plicht hem voorschreef thans te handelen die plicht was echter niet consequent in zijn voorschriften
van de slaapkamer draafde zij naar de kinderkamer waar zij gebroken speelgoed op den grond vond en een barst in een ruit ontdekte van de kinderkamer ging zij naar het kabinetje
een avontuur toen hij uit zijn slaapkamer in zijn nette
ik tooverde tranen in ieders oogen ik werd overladen met bloemen maar wanneer ik buigend heenging vermoedde niemand hoe bitter er geleden moest worden om zoo te kunnen spelen
toen hij gestorven was en zij aarzelde dezelfde gunst voor den andere te vragen had zijn goed hart haar zwijgenden wensch verstaan en daarom werd dezelfde naam
zou hij haar spel met de kinderen opnemen was zij teruggekeerd om het avondeten voor de kleinen gereedtemaken en hen naar bed te brengen dan wilde hij gaarne een uurtje aan de piano gaan zitten
maar niet te vervolgen had hij kunnen inzien dat s mans laatste overblijfsel van vaderliefde zich moest doen gelden wanneer de lage hebzucht zijner zuster zich al te sterk uitte dan zou hij zijn menigvuldige voorzorgen misschien toch genomen hebben omdat zij noodig waren
werd haar ongemanierdheid aangeboren gratie haar onbeschaafdheid naïeveteit haar domheid heerlijke eenvoud zonk het schuim weer ineen dan was t hem niet alleen duidelijk dat hij hoogere eischen stellen kon maar zag hij
fanny had gevonden dat de kinderlijke trekken een akelige uitdrukking hadden gekregen en van jan de plechtige belofte geëischt dat niemand er meer een blik op werpen zou
en mijntje verzuimde niet haar gemoed in de keuken te gaan uitstorten verklarende dat het een moord was als mevrouw zich weer met de huishouding bemoeide t is net een bezetene antwoordde haar kameraad geërgerd intusschen was fanny boven aangekomen
geen enkele rots ontmoet om tegen optebruisen en eindelijk in een moeras verloopt er was een tijd geweest dat hij een ander kleurrijker beeld van zichzelven vormde maar hij had zich leeren kennen en toen was de begoocheling verdwenen
behield zelfs in zijn dronkenschap de overhand met een krachtigen ruk en den niet minder krachtigen uitroep dat de hel je opslokke wierp hij de oude tegen den grond trok de deur open en strompelde den gang binnen in den restaurant zaten
zij geloofde zij aanbad een onbeschrijfelijke vrede ontwaakte in haar ziel een weerklank op de rust die over de velden lag uitgespreid
zij was erg veranderd de fijne trekken waren grover geworden uit het tengere kind was een gezette vrouw gegroeid in wie het overgeërfd burgerlijk
van dat alles vermoedde frans niets eenmaal had hij haar verzocht iets voor hem te zingen maar het overdreven gevoel dat zij in haar zang trachtte te leggen was in zulk een wonderlijke tegenstelling gekomen
naar de keuken daar vond zij terstond de onmiskenbare sporen van haar lange afwezigheid sientje werd niet gespaard het koper was slecht geschuurd het ijzerwerk schandelijk verwaarloosd de kachel vol vlekken het vaatwerk van gisteren nog niet eens geheel afgewasschen
het pad was ten einde hun weg liep thans over de grauwe zerken heen de kindergraven lagen ver aan den anderen kant van het kerkhof de bloemen hielden op
en welk een berg van leed sommige stille noordsche naturen in zich bevatten kunnen zonder dat haar uiterlijk eenige aandoening verraadt zou haar licht en onverdiend van gevoelloosheid hebben beschuldigd george voelde dat zij leed daarom drukte hij zacht
daarop had zij niet langer geweifeld maar was met pak en zak bij hem ingetrokken en binnen korten tijd de goede engel geworden van zijn huis nadat jan zijn schoonzuster den gewonen morgengroet en zijn kinderen ieder een kus geschonken had vouwde hij zwijgend het handelsblad open
zij sprak over liefde over godsdienst over wanhoop meestal was er niet het minste verband te vinden in de woorden die zij bijna uitschreeuwde door snikken afgebroken en door een wilde gesticulatie begeleid
vroeger had zij veel meer eetlust gehad als het kind maar geen ziekte onder de leden had de mazelen regeerden wel niet maar één geval moest altijd het eerste zijn
gedragen door een afmattende exstase die als een dagelijksche dronkenschap haar zenuwgestel ondermijnde op jan's gelaat verdiepte de smart de ouwelijke trekken want hij zag het in hoe zij langzaam zich zelve sloopte
je hebt wel eens je meening uitgesproken frans dat voor een gelukkig huwelijk de eerste voorwaarde was de goede gezondheid der echtgenooten blijf bij dat gevoelen ziekelijkheid is de dood voor de liefde
en dat is je een voldoende reden om te gelooven dat ik een veroordeelde misdadiger en jij de kogel aan zijn voet geworden bent weet je wel dat ik met verlangen naar den zondag uitzie waarop ik met dien kogel niet aan mijn been maar aan mijn arm
een bittere vloed van tranen brak uit zijn oogen los antwerpen was achter den rug rozendaal snelde voorbij de eerste verschrikkelijke aandoening bedaarde zijn blik rustte op vaderlandschen bodem dat was dus het land waarnaar zijn hart verlangd had hoe dor
doffen sluimer toen de eerste vreesachtige reizigers een groot half uur voor den tijd zich kwamen overtuigen dat de schuifraampjes en de wachtkamers nog minstens tien minuten gesloten zouden blijven ook de gendarme daagde op met zijn breeden steek en het
niet geteld de slagen verdragen haar woede verkropt met verstompende hardnekkigheid george vatte niet recht wat er voorgevallen was maar hanna's laat mij klonk hem nog in de ooren en hij gevoelde zich medeplichtig aan een dwingelandij waarvan
het begin was george verrukt over die naïeveteit vooral op het balcon zat zij gaarne het menschengewemel aan haar voeten verveelde haar nooit george was minder met zijn woning ingenomen hij had het bij zijn moeder te goed gehad om op den duur vrede te kunnen
prijkte deze naam boven de bruine bovenlijst van de koffiezaal toen george met zijn geleider binnentrad was er geen enkele bezoeker aanwezig ook de plaats achter het buffet was ledig in der haast merkte hij nog op dat een kleine glazen deur met een gordijntje
ik stel voor dat wij alvorens verder te gaan in ons debat over de vrouwen eerst een offer plengen aan de weduwe cliquot als ingewijde in de geheimen van het huwelijksleven zal zij ons misschien een middel ingeven om dit maal even vriendschappelijk te eindigen
stroomde het gebouw de bel luidde de bureau's werden geopend en in een lange rij aaneengeschaard drongen de reizigers langs het schuifraam heen de koffers werden neergesmakt gewogen beplakt en naar buiten gewenteld rijtuigen en omnibussen hielden
wij kunnen anders ook een paar dames opscharrelen voegde reeman er bij de kleine georgine van het alcazar slaat nooit een welgemeende uitnoodiging af als er wat bij te verdienen valt u kent haar immers zij speelt nu en dan voor cupido zij heeft een allerliefst
zij wist wel waar die ijver om de voorkamer te stoffen op neer kwam niets anders dan een voorwendsel om uit het venster te kunnen liggen en praatjes te maken
want in den nanacht zou wederom een trein in dezelfde richting het plaatsje aandoen wat konden die weinige uren beteekenen voor iemand die op zijn lange reis al zoovele dagen
maar haar verzet was vruchteloos geen wilskracht kon haar meer ontwaken doen zij poogde te gillen doch haar mond was toegeklemd zij wilde slaan maar haar marcellus emants een drietal novellen armen waren verlamd zij trachtte met de voeten te trappen
ongekunstelde maar tevens ongewapende meening zoo gaarne boog met een tact die alleen een vrouw bezitten kan had zij spoedig de klove tusschen george en haar gepeild en naar middelen omgezien die aantevullen was t haar
zou hij ook de muziek der ziel verstaan met haar rijke harmonieën haar pijnlijke dissonanten en haar eeuwigdurend streven naar rust maar hij hield op
integendeel het hindert mij elken dag meer dat je er niet bij bent ik stap niet van mijn rechtmatigen eisch af en verlang na zulk lang wachten zelfs twee exemplaren
herleefde met nieuwe kracht zij begreep het nauwelijks meer dat er zeven jaren sinds dien dag voorbij waren gesneld want in haar ontwikkeling sloot zich het heden onmiddelijk bij dat oogenblik aan