AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en ook ik heb gemanoeuvreerd en drie zijn er door geholpen;
of beter: welke overeenkomst is er tusschen mij en een veldmaarschalk, als .
want door een dergelijke gift in een achtenswaardig huis te sluipen, welks welvaart men zal deelen, terwijl men tegelijkertijd zijn misdaad verbergt, genot van zijn diefstal heeft, zijn naam begraaft en zich een familie schept, dit is inderdaad niet dom
Kunt gij u heffen en hijschen op mijn rug?
Gij schijnt mij krachtig toe als nooit slaaf was.
en dat deed zij dan ook met zeer mooie woorden.
Ik raadde haar als een vriend, om niet te veel te vertrouwen op bijstand uit zulk eene afgelegene plaats
en waar hij door een zijdeurtje, dat door middel eener plank met het weiland gemeenschap had, werd binnengelaten.
Het huis, waarin hij ontvangen werd, beval zich meer door zijn uitgestrektheid en ligging aan, dan wel door eenige fraaiheid van bouworde of sieraden
hoe goed zou het mij geweest zijn, een glimlach van blijdschap en een blos van vreugde te tooveren op dat bleek gelaat van dien lijder, die beroofd en verstooten van de zijnen, misdeeld van alle levensgenot, zijn duister en steil pad dus eenzaam heeft moeten gaan
De bediende nam de nota in de hand, scheen die met veel aandacht na te zien en minder lust te hebben om die naar eene der dames in het buffet te brengen, en waagde toen ter opheldering in het midden te brengen, dat six pence zou beduiden six pence
De stoet intusschen geheel te paard gestegen zijnde, keerde men langs den kortsten weg terug onder een vroolijk gesprek tusschen Madzy en de beide edellieden.
De goedhartigheid van Deodaat, die uit al zijn gezegden doorblonk, het gezond verstand, dat hij betoonde
Ik moet dan wel tot het uitvaagsel van het menschdom behooren.
Zich gelatende als of hij zeer diep bedroefd werd.
Het was dan maar te wenschen geweest, dat alle de gebeden, die gij voor mij hebt uitgestort, niet verhoord waren geworden, en dat ik
De omstanders, die de vraag niet gehoord, doch wel de kleurverandering der Gravin bespeurd hadden, stonden verbaasd en verstomd.
Lewin zelf verachtte deze plaatsen volstrekt niet;
maar zij waren te dicht bij zijn huis en hij kon er alle dagen jagen;
ook waren zij klein, ten minste voor drie personen
Hij had in zijn bidkamer twee bidstoelen met matten zittingen en in zijn slaapkamer een dergelijken armstoel.
Wanneer hij bij toeval zeven of acht personen te gelijk ontving, den prefect, of den generaal
tot de commissie van onderzoek m het district waar het huisje stond, als gij de oorzaak van haar dood wilt weten;
maar verdriet en zorg zullen er wel het hunne toe gedaan hebben
en toch, uit alles wat ik zie en hoor, blijkt het, dat het streven is, de plannen van den Heer De Witt en van diens party tegen te werken.
Hy speelt dus ten opzichte van dien Heer een dubbelzinnige, om niet te zeggen een valsche en bedriegelijke rol
Dat mijn zielrust wierd verstoord, Luistert van wat schoons ze gloort!
Heure zachte, zij den hairen, Blond als blonde korenairen, Zijn gelijk een zonnelicht Om heur lelieblank gezicht
als moest er een verkooping van huisraad gehouden worden.
Daar kwamen, zwoegende en zweetende, de Prior en een ander stokoude grijsaard met de planken van de etenstafel aanslepen: hier zag men er, die geheele deuren, kisten en koffers droegen
welke verbouwereerd en zwijgend tegenover hem zat.
Wat een boerenkinkel als kapitein in het leger, dacht de oude Osborne.
Het verwondert mij, dat George hem geen betere manieren heeft geleerd
Ik bevond mij nog op het pad langs het meer, toen ik over de hoogte heen de masten zijner schepen gewaarwerd: binnen een halfuur kunnen zij hier zijn
Ik heb gisteren een kist vol boeken van Gautier ontvangen.
Neen, ik zal mij niet vervelen.
Zij wil dezen toon aanslaan, des te beter!
dacht hij.  Anders is het altijd hetzelfde lied!
De menigte der rijtuigen van allerlei soort is letter lijk ontelbaar, en alien zijn propvol;
want de vraag is nooit, hoeveel de paarden kunnen trekken, maar hoeveel het rijtuig kan laden
George, mijn jongen;  en wees kalm, zoolang de storm duurt.
Laat je naam maar eerst in de Gazette genoemd worden en ik verzeker je, dat de ouwe vader zich zal laten vermurwen
oo gaarne als ik den verliefden jongeling en het door dien bekoorlijken bartstogt betooverde meisje zie, zoo walgelijk is mij de met grijze haren en bevende handen verliefde usanna- oef: hoe afgrijsselijk de verliefde oude vrouw is, kan ik niet uitdrukken
lamenteeren en bibberen, is het gebouw in afzonderlijke vertrekken verdeeld, waarvan elk zijn aandeel licht en lucht heeft.
Hierin nu woont de betere soort armen
Toen zei Ma: 'Och, maar zoo heelemaal niet charmant,' en Pa keek weer in zijn krant.
Daar rijm ik weer, even kijken, wie aan me denkt, een P.
Piet zeker;  ik ken hoopen jongens, die Piet heeten, en ze zijn allemaal vervelend
die u ongetrouw wordt en eens effentjes een vriendelijk bezoek wil gaan afleggen bij de deerne, die hier t' avond gekomen is.
En denkt gij, leelijke slungel, vroeg de waardin, met de handen in de zijden naar Melis toestappende, dat ik dat van u velen zou?
Voortreffelijk, Grimaldi!  riep hij hem toe;
gij hebt eene weddenschap voor mij gewonnen, wij zullen die eerlijk deelen.
Dit zeggende, drukte hij hem vijf guinjes in zijne hand.
was een zuidelijke humor, zonder kwaadmeenen en alleen maar goedlachs of schaterend van pleizier, omdat de Lipariërs nog nooit zoo een grappige koningin gezien hadden
Loll Jewab op de gangbank vonden onder de jassen, terwijl hij op een vreemde, medelijwekkende wijze kreunde en het geel van zijn oogen en zijn witte tanden liet zien
Zij gingen door de hal en de kleine eikenhouten voorkamer, waar op de tafel de drie tuimelaars en de leege rurnflesch stonden, welke bij Sir Pitt's drinkgelag dienst hadden gedaan
en in mijne onafhankelijkheid, daar andere menschen het buiten zich en in hunne afhankelijkheid zoeken.
' TESSELSCHADE en HILLEGONDA barstten in lagchen uit, over de vreemde bejegening, en de eerste, nadat zij den voerman bevolen had, voortterijden zeide nog
keuren tegen rondreizende kwakzalvers, en lieden, die 'op de brugge' ongeoorloofde geneesmiddelen uitventten, bestonden sinds lang, al werden ze juist niet streng gehandhaafd;
en ofschoon de chemie zich nog maar langzamerhand uit de mysterieuse windselen der Alchimie begon los te maken
dezen brief eigenlijk al lang moeten afschrijven, maar ik kwam er niet toe.
k vind het heusch heerlijk om aan je te schrijven, het geeft me zoo n heerlijk gevoel, net alsof ik ook familie heb
Constance, zei Bertha.  Je moet het niet onlief van me vinden, dat ik pas éen keer bij je ben geweest - je was niet thuis - maar het is zoo druk.
Ik heb je vandaag de invitaties gezonden voor de partijen van de bruiloft.
Vaarwel!  ik wensch u van harte geduld en onderwerping.
Maar wie op aarde kan my die laffe poets gespeeld hebben?
' Met deze woorden verliet hy Buat, en terstond daarop de gevangenis
waarna de beide vrouwen en de koetsier de trap opklommen en in de gang luisterden naar den twist, die nog niet geëindigd was.
Zij stemmen alle drie daarin overeen, dat er slechts twee stemmen werden gehoord, die van Barclay en van zijn vrouw.
maar hij gaf kort daarna te kennen, dat hij zich met zulke fijne dichtgeesten niet in een wedstrijd had durven wagen en dus eerst nu, na de bekroning, voor den dag zoude komen met zijn beantwoording.
Hij las ons hierop een stukje voor, hetwelk mij althans beter beviel dan al wat ik van de overigen gehoord had
Toen vond hij - meende hij te vinden - het Doel, de Graal.
De Aspiratie van de Ziel, die zich duizende malen gereïncarneerd had, vond
De kogels en de granaten vlogen over de hoofden en ook in de hoofden, in de borsten en de overige ledematen;
De een na den ander zeeg bewusteloos neer met bloedende slapen, met een doodsbleek gezicht
eene kleine vallei door een beek doorsneden, welke haar naam aan de mijn gegeven heeft.
Zoo het uiterlijk der stad weinig bekoorlijk is, de vallei zelve ziet er akelig en somber uit
Rondom hem, uit de donkerende luchtekom boven hem, nachtte het neêr.
En de boomen, geheel het woud, in de nacht, hervatten hun ritselen zang, die ruischelde in de duisternis
Zoo stel ik haar mij nog duidelijk voor, en daarom zal ik haar vriend blijven, en trachten haar weder een tevreden leven te bezorgen.
en dat ik nooit tranen langs haar kaken zag vloeien zonder den wensch te voeden, dat het in mijne macht mocht zijn, die te drogen.
Maar hoeveel smartelijker moest mij dus niet dit schouwspel vallen, nu ik mij geheel buiten de mogelijkheid bevond, niet alleen van de bron des leeds te stoppen, maar zelfs van een enkel gepast troostwoord toe te spreken
De oude vrouw at nog haar soep, voor zij naar bed werd gebracht, door de juffrouw en oude Anna
ik. ', maar ze kon niet uit de woorden komen.
Toen glimlachte de Fee en zei: 'Spreek maar gerust op, gij zoudt
Hij sprak zacht, boog het hoofd, sloeg de oogen neder, glimlachte verlegen, gedroeg zich links, bloosde om niets en was zeer bedeesd.
Feuilly was een ouderlooze
dat al mijn pogingen, om hier vooruit te komen, tegengewerkt en gedwarsboomd worden.
Ik wil niet zeggen door wien, Marie, want dat zou voor ons allebei pijnlijk zijn.
Majoor God in den hemel alleen weet wat er brandt en omwoelt in haar arm hart zei ik.
lk heb haar voor het venster zittende verlaten.
Bovendien zal de kalif, die, gelijk ik u gezegd heb, niet onbekend is met de liefde tusschen den prins van Perzië en Schemselnihar, en zich daarover niet verstoord heeft getoond, aan de dooden niet misgunnen, wat hij aan de levenden niet kon
en hare blijdschap, hoewel oprecht als haar zusterlijke liefde, was er eene, die haar noch opgewekt, noch spraakzaam vermocht te doen zijn
even weinig te maken heeft als zijne knieenf Hoe kunt gij zoo ongerijmd en grof wezen?
Zulke anatomische toespelingen moet men aan dokters en
Eens hoopte ik, zeide Joe op zijne eenvoudige mamer, datik rijk zou terugkomen, en dan met u kunnen trouwen.
weinig tegensporrehng, door Hugh uit het rijtuig getild, en, evenals Emma, een armoedig hmsje binnengedragen, waar Hugh haar zacht op den grond
hem vooraf gingen dieven, twistzoekers, die allen zich voor onschuldig verklaarden, doch allen veroordeeld werden.
Eindelijk kwam Vitalis op de bank zitten, tusschen twee gendarmen in
Wat zal ik er van langs krijgen, als het gedaan is, dacht de jonge Osborne, terwijl hij zijn man ophielp.
Je deed maar beter ongelijk te bekennen, zeide hij tegen Dobbin;
Hoe langer zij met Wronsky leefde, des te dierbaarder werd hij haar;
zijn voortdurende tegenwoordigheid was een altijd nieuwe bekoring.
Iedere trek van zijn karakter scheen haar schoon toe
ons ook naar een betrekkelijk nieuw gedeelte der plaats, en wij ko- acobus raandijk, andelingen door ederland met pen en potlood.
eel men op den breeden nschedeschen straatweg, die hier spoedig in de ruime dorpstraat overgaat en onmiddellijk naar het marktplein doorloopt
Gij, vriend!  zijt niet wijzer geweest dan wij, en hebt dezelfde straf moeten ondergaan.
Wij zouden u wel in ons gezelschap kunnen opnemen, waardoor gij onderworpen zoudt zijn aan de zelfde boetedoeningen, die gij ons hebt zien verrigten
De kamer werd door het vuur in den schoorsteen en de schemering van het venster verlicht.
Sedert verscheidene dagen had hij noch gegeten noch geslapen.
Alles zeer waar: en ik ben niet geneigd tweespalt te verwekken tusschen den Graaf en zijn gehoorzame Friesche onderzaten;
maar ik denk de beleefdheid zoover niet uit te strekken om mij straffeloos onbeleefdheden te laten zeggen
als de kippen om de levering te eischen van het aan hen 'verkochte' huis.
Dit alles was bekend, maar toch vond men het mooi van 'zoo'n man,' dat hij zooveel over had voor de opvoeding van een zijner zonen
dewijl zij een slechte en ontrouwe vrouw was.
De tijd, de alles terechtbrengende tijd zal verloopen en onze verhouding zal weer eenigszins als te voren worden
er bijvoegende: 'dat hij de ongelukkige schepelingen, die op het schip dachten te gaan, vooraf zou waarschuwen.
' BLOMMESTEYN bespeurde nu zijne onvoorzigtigheid, en voorzag, dat misschien de laatste trek genoeg zou zijn, om het volk langer aan wal te doen vertoeven
hoe het mogelijk was dat hij dan nu zoo hard en zoo wreed kon doen tegen zijn ongelukkig, berouwhebbend kind?
En dan maakte zij een luchtsprong en klauterde nog hooger op een hek of boom, blijkbaar grootsch op hare onderscheiding.
Ophelia maakte er des Zondags ernstig werk van om Topsy den catechismus te
zijne frischheid en het te bezoedelen als met vuile melkdruppels.
En in de stad, hard wit en oneigenlijk - een woestijn-vizioen van krijt
wat der kunst toescheen te kunnen strekken, om hare kwaal te verzachten, of te verdrijven.
Zij verzocht hare moeder, dat zij haar zou toestaan, dat zij nacht en dag bij haar in hetzelfde vertrek zou mogen doorbrengen
maar er is iets in zijne oogen, dat van geestkracht en schranderheid getuigt;
die diepliggende schitterende oogen werden nu, terwijl hij mijne hand nog in de zijne hield, op mij gericht met een onderzoekenden blik, die mij scheen te willen doorzien en die mij onder eene gewaarwording van beschaming en onrust de mijne deed neerslaan
maar hare heftigheid gaf mij ten laatste het recht misnoegd heen te gaan, den graaf in eene stemming latende tegen zijne schoonzuster, die, zoo ik hoop, de harmonie in de familie niet zal bevorderen.
Gij ziet, dat, zoo ik u heb laten wachten, het althans niet voor mijn pleizier is geweest
hernam Florisz: 'dat went wel: en bovendien, do maliën zijn zoo fijn gewerkt, dat de kolder niet meer hindert dan een gebreide borstrok.
ind je het ook op straat en in de winkels zoo leuk?
k heb nog nooit zulke mooie dingen gezien als daar in de winkelkasten zijn uitgestald.
k ga nu heusch begrijpen, dat sommige menschen zulke schatten voor hun kleeding over hebben
Zonder te weten waarom, had hij ze gedrukt als wilde hij haar verpletteren in zijn krachtigen greep, en toen die druk werd beantwoord had het in zijn oor gesuisd;
Nog eens en nog eens had hij de fijne vingers samengeklemd en altijd had zij geantwoord: ik heb je lief, ik heb je lief
Mijn broeder deed dit, in de meening eene aalmoes te zullen ontvangen, doch de ander greep alleen zijne hand, om hem den trap op te helpen naar zijne kamer.
Bakbac geloofde, dat zulks was, om hem ten eten te houden, zooals hem wel eens meer gebeurde
Nadat de prins den juwelier nog met vele woorden voor zijnen ijver bedankt had, keerde de laatste naar zijne woning terug, waar reeds den volgenden dag de vertrouwde van Schemselnihar hem kwam bezoeken
hij keek naar de flinke pennestreek, waarmede zij met voor eene vrouw ferme hand haar naam teekende, en toen keken zij elkander aan.
Zeer verplicht, juffrouw Wilfer.
dat voor huishoudsteirtje speelt.
En hiea-is de koudeham, ende bofcer.
en een versch gebakken brood, dat is alles!
En hier is een baliemand voor de kledne pakjes, John
AMBROSIO is een van die kleingeestige dwazen, welke, hoezeer zij hetzelfde doel wenschen te bereiken, dat wij ons voorstellen, tegen de middelen schrikken, wanneer zij niet volkomen stroken met hunne naauwgezette denkbeelden van rechtvaardigheid en eerlijkheid
De verlossing door het kruis en door boetedoeningen?
.  De dogma's der kerken, dacht hij, leggen aan millioenen menschelijke wezens, die de aarde bevolken, jongen en ouden
Een groote verzameling daarvan te bezitten werd beschouwd als rykdom.
Wy plachten ze te gebruiken tot liefdadige doeleinden, en ze als een kostbare zaak aan onze beste vrienden te geven
r is een meisje in onze klas, dat net zoo vlug in het ransch als in hat ngelsch babbelt.
ls klein meisje stak ze met haar ouders naar rankrijk over en ze heeft daar drie jaar in een kloosterschool geleefd.
Op vrijdag den negenden Juni van dit jaar waren de heer en mevrouw Boffin — in hun manuscript-toilet om den heer en mevrouw Lammie op een déjeuner te ontvangen — met mij op den Zuidoostelij ken Spoorweg
om aan Noureddin zulk een eenvoudig verzoek te kunnen weigeren.
Hij nam daarbij in aanmerking, dat de kalif niemand had gezonden, om hem, zoo als hij gewoon was, van zijne komst te verwittigen, en hij dus dezen avond niet te verwachten was
vanwaar zij met een andere stoomboot naar Keulen voeren.
Hier ging de familie en het rijtuig aan wal en het deed Jos niet weinig genoegen, dat zijn komst in de Keulsche dagbladen aangekondigd werd
Mej.  JENNY WREN, POPPENKLBERMAAICSTER Kleedt oök poppen aan huis.
Gut!  riep juffrouw Potterson, met groote oogen en liet het kaartje vallen
Gelukkig bestond mijn opvoeding niet alleen in hetgeen ik toevallig op mijn wandelingen of mijn tochten door Parijs zag.
Voordat de vader zich zelf als tuinman gevestigd had, was hij werkzaam geweest in de boomkweekerij van den Plantentuin
die in het diepst van het dal, aan beide zijden van de rivier ligt, ziet er uit, alsof ze afgepast is naar den grond, waarop ze gebouwd is.
Aan de groene zij van het dal liggen al de gebouwen, die er sierlijk of aanzienlijk uitzien.
en onvoorziens trok hij zijne vriend opzijde en snauwde hem toe: En waarom hebt gij me dat daar straks alles niet verteld?
Goed dat ik het weet, dat gij geheimen voor me hebt, bromde Cornelis en ging heen
Weet gij niet wie uw maker is?
Niemand, zooveel ik weet, antwoordde het meisje met een lach.
Zij scheen dien inval tamelijk grappig te vinden, want hare oogen flikkerden, en zij vervolgde
of u gedragen als een edel en groot man, dien God voor altyd en eeuwig zal zegenen.
Kom, mynheer Frank, het gezicht van een slapend kind zal u zeker rust geven
k kreeg een brief van ijnheer ervie endleton uit arijs, nogal een korte, stugge brief.
ij heeft me nog niet heelemaal vergeven, dat ik zijn raad niet wilde opvolgen.
aar toch komt hij nog een paar dagen naar ock illow, voordat ollege weer opent en we zullen elkaar daar zien
Het duurde niet lang, of de vrouw, vergezeld van zeven kinderen, waarvan zij het jongste op den arm droeg, snelde op de aanwijzing van haar' zoon naar de herberg, waar zij het geluk had van Lijnslager nog aan te treffen
De groote barrière stond recht voor de tribune van het hof.
De keizer, het geheele hof en een menigte volks, allen hadden het oog op hem gevestigd en op Machatin
en ging den verderen avond met eenige vroolijke kameraden in de offlcierskamer doorbrengen.
Intusschen keek Amelia in Russell Square naar de maan, die deze vreedzame plek
en zoo wond zij zich meer en meer op.
Ik houd je niet vast, had hij kunnen zeggen.
Je hebt u van uw man niet laten scheiden, waarschijnlijk om tot hem terug te keeren
Eindelijk waagde Hugh het te vragen, waarom hij de kokarde van zijn hoed wilde nemen.
sOmdat het louter gekheid is, antwoordde Gashford schamper
aan zyn neus.  Goedenavond, hernam hy;
als ik er het leven afbreng, is het mi wel;
indien niet, denk dan nog nu en dan eens aan my;
maar ik beeld my eigenlijk geen oogenblik in, dat gij het doen zult
de meid, die hem de deur opende, hem wilde tegenhouden, daar zij hem geheel niet kende, als na zijn vertrek in dienst bij zijne moeder gekomen, stapte hij met vrij wat gedruisch binnen, en de eerste, en eenige, die hij zag, was zijne moeder
want de artistieke zin van dezen man werkte in spijt van zijn verwarring en verzamelde zonder ophouden bouwstoffen.
Zijn fijne en juiste opmerkingen grondde hij op bijna onmerkbare sporen
Ik ben een priester, die hier woont, zei de bisschop.
De dans begon weder en Dorothea verzocht hem verlof om te dansen met den heer, die haar vroeg.
Hij aarzelde niet, om zijne toestemming te geven en eerst toen hij ze gegeven had, viel het hem in, dat dit toch vreemd was: Jufvrouw Rimini kon toch dansen met wien zij wilde: hij had niets over haar te bevelen
Na vruchteloos gewacht te hebben op eenig antwoord van u, Mijnheer!
ben ik zoo vrij geweest persoonlijk te komen, om u de som te verzoeken, daar mijn principaal bepaald moet weigeren langer uitstel te verleenen.
maar deze troostelooze toestand, waarin ik mij nu bevind, kon ik mij niet voorstellen.
Kun je gelooven, dat ik, in weerwil dat ik weet, dat hij een goed, uitstekend man is
bij zijn goedhartige zuster, lady Jane, te zitten en over de deugden, het knappe uiterlijk en de tallooze goede hoedanigheden van het kind te spreken.
Zooals wij reeds gezegd hebben, hield de tante van Rawdon Jr.
Denk er maar eens om, als je er weer voorbijkomt, dat je eens door het raam kijkt, dan zul je ze wel zien.
er lag een lange gele lelie dood op haar gemak op de canapé uitgestrekt;
een zeer oud en sierlijk ottisch gebouw, viel bijzonder de aandacht op eenen zeer grooten aterbak, de ontein geheeten, van boven vier en dertig voeten wijd, en vier en twintig voeten diep, met een looden plat gedekt en op acht vierkante pilaren rustende
Wel, Jozef Gargery?  Ge kijkt of ge verstomd waart?
Dat ben ik, zeide Jo op zeer beslissenden toon.
Het was afgesproken, dat je niets voor je zelven verlangde, weet je wel
een schat van een kind van acht jaar, alleen te laten.
Het kleine paartje was zoo aardig om te zien, zeide zij maar niet tegen de menschen van de Square, daarvan kunt u verzekerd wezen
e klagte van den kastelein is zeer regtmatig, en het schijnt hier in het urtembergsche al zoo te zijn, als in mijn vaderland.
'.  k geloof, dat het veel toe te schrijven is aan de slechte opvoeding, die vele fatsoenlijke jonge eeren aan hun huis ontvangen
Toen hij haar ditmaal weder met een geheimen blik gadesloeg, zag hij zekere ambitieuse zegepraal op haar gelaat door geene aangenomene koelheid te verbergen
John's ongeloof ging langzaam over in twljfel.
Hij stond op, ging naar het venster, gaf Arthur een wenk om bij hem te kornen en bleef hem daar peinzend
Gij hebt mij gekend, lang voordat ik hier kwam en bekeerd werd, mijnheer Copperfield, zei Uriah, mij aankijkend, en gemeener en kwaadaardiger uitdrukking zag ik nooit, zelfs niet op zijn gezicht
Zij knielde bij hem op het gras en boog zich over hem heen, tot hare oogen tusschen de zijne en de lucht waren, want hij kon ze zelfs niet verdraaien om naar haar te zien
Men moet erkennen, dat deze laatste het hare had gedaan om hare gezusters het involgen van dat gebruik licht te maken.
De gravin van Hohenlo zelve had er zich naar geschikt, maar op eene wijze, die het voor allen duidelijk maakte, dat zij het alleen deed om zich naar den dwang der étiquette te voegen, en geenszins uit onmacht om allen te
Om niet te zeggen, dat hij hoopte die papieren bij hem te vinden en in zijne macht te krijgen, die hem zelf zoo gevaarlijk konden zijn,' voegde Schout Gerrit er bij.
gij zult uw zin hebben, al moet de vogel nog wat in de kooi blijven om den wildzang te verleeren
Van Hellingen en de Jong voelden, dat zij slechts dienst deden en de dames meer uit beleefdheid met hen spraken, maar met andere gedachten waren vervuld;
de ware reden, dat hij niet durfde, kon zij niet onderstellen
Die overtuiging, ofschoon niet volkomen bevredigend, schonk haar toch genoegen, en zij ging iets opgewekter voort met haar brief.
zij vouwde, verzegelde en adresseerde het in groote haast
juist wanneer ik meende, dat zij haar groote witte vleugels zou uitspreiden.
telkens stortte ik weder in, zoodat bloedverwanten misschien den moed zouden hebben opgegeven
Het doet er eigenlijk heel weinig toe, hervatte Fips.
De zaak wordt heelemaal geregeld tusschen u en mij, mijnheer Pinch.
toen zij den zoom der moerasbosschen naderden, die de plantage omringden, aangeroepen om stil te staan.
Het was echter Sambo niet, maar Legree, die met toornig vloeken achter haar aankwam
Ga hier een beetje op zij, mijnheer Snagsby, zegt Bucket, bij het naderen eener armoedige soort van palankijn, door een luidruchtigen troep menschen omringd.
alleen spijt het mij, dat gij die Ridders, die u ontzet hebben, niet op ons maal genoodigd hebt.
riep Adeelen uit, met kracht zijn drinkhoorn opvattende: komen zij als vrienden
Ik ben heel blij, dat je hier gekomen bent om me te helpen.
De witte ganzerik heeft me gezegd, dat niemand zoo goed en zoo verstandig is als jij.
Ze zei dat met zooveel waardigheid, dat de jongen heel verlegen werd.
En ziet men niet duidelijk in de onthulling van elke theorie eenigszins de beteekenis van het menschelijk leven aangewezen zooals de boer Fedor ze opvat
opgang dien hij overal maakte.
De sommen overtroffen dan ookzoo verre zijne verwachting, dat hij zelf nauwelijks gelooven kon, dat de volgende berekening in orde was.
als een bijoogmerk het zien van dat zoo hooggeprezen meisje zelfs met eenig genoegen te gemoet.
Tusschen beide deed vader LIJNSLAGER aan vrouw en zoon de uitmuntende landouwen opmerken, die zij doorreden
Er verliep een half uur, voordat de oude man zich bewoOg;
maar eindelijk keerde hij zich in het bed om, en gaf, hoewel hij nog niet ontwaakte, teekenen, dat zijn slaap ten einde liep
en zij voor elk stuk kookgereedschap omtrent zoovele plaatsen had als er dagen in het jaar waren, kwam toch, als men maar geduld had om haar tijd af te wachten, de maaltijd in volmaakte orde op de tafel
Alexei Alexandrowitsch was weggereden zonder iets te zeggen.
Waarom heb ik het Wronsky niet verteld, toen hij hier was
Wat zegt hiervan de donkere ontzaggelijke hoop beenderen onder de voren van Waterloo begraven?
Engeland is tegenover Wellington te nederig geweest.
Wellington zoo groot te maken is Engeland verkleinen
In hun opgetogenheid verlieten zij dikwijls hun werk om elkander te omhelzen, en dan spraken zij met zegepralende woorden alsof niets hun de overwinning kon ontroven.
Tegen de avond op het ogenblik dat zij met hun spaden naar de hutten gingen, rees de schreeuw Vlaanderen de Leeuw!
voor het eerst het pure geluk van de kunst.
Anarchisme!  Lang had hij gezocht, en toen hij in zich hoorde aanklinken dien naam, toen had hij heel lang nog geaarzeld
en men sprak van hen in al de herbergen, aan den weg gelegen.
Daar wij er evenwel niets mede te maken hadden omdat wij weinig
Toen zij den naam der stad hoorde noemen, legde zij het kind in een wiegje, dat in eene holte tusschen de koffers stond, nadat zij eerst zorgvuldig haar omslagdoek over het wicht had gespreid, en ging toen naar het boord
en kapitein Holmes vond het eene zeer aangename taak, zich in de geheime schatten van den gierigaard te dompelen.
Hier herhaalde Wegg i geheime schatten en stiet zijn kameraad aan
en vooral van die ongelukkige vrouw met hare vijf kinderen, mijne geheele beurs in haren schoot heb ledig gestort, en nu.
' 'Ik heb, viel haar TESSELSCHADE in de rede, ik heb het gezien, lieve HILLEGONDA!
Des avonds was er een gemaskerd bal in den schouwburg, even naar en vervelend als een te L o n d e n, en alleen opmerkelijk wegens de bondige wijze, waarmede de zaal ten elf uur ontruimd werd
maar een uitstekende dokter uit Southampton, tijdig geroepen, overwon den kreeft, die bijna noodlottig voor haar was, en herstelde haar weer zoo ver, dat zij in staat was naar Londen terug te keeren
ici!  zeide de vreemdeling en één, twee drie had hij opengeveterd eene kamerdeur: wij traden binnen en al tastende in het donker op het geluid af vonden wij eerst een jongetje: en toen werd het vertrek verlicht door de vlam en zagen wij ook een meisje, dat half gestikt op den grond lag.
en het geheele jaar door krijgen ze dagelijkslesindemilitaire exercitien.
De termijn van studie, dien de Staat van alle cadetten eischt
Maar op een bloemperk wiegt een lelie blij Haar zestal draden, krullend reeds ontloken.
Een wesp, die graag zich spijtig had gewroken Dat hij geen honig puren kan als bij, Vraagt: Staat het lelie aan mijn legboor vrij, In uw satijn een ei of wat te koken
en tusschen dat soort van menschen, zooals er hier velen zijn, die zich braaf noemen, maar dit inderdaad niet zijn.
Ik ben u zeer dankbaar, hernam prins Assad, voor uwen goeden wil mijwaarts, waarvan gij zulke
Na de associatie met Hermans waren er muzikanten gekomen en met hen een verandering in Dorus' wezen.
Hoe slecht en valsch de muziek, die de vijf blazers maakten, ook klonk, toch was Dorus in den eersten tijd, zooals men het noemt, niet van de muzikanten weg te slaan
Donderdags wachten wij altijd bezoeken af.
Heden dus?  Het zal ons veel genoegen doen u te zien
De groote verscheidenheid van gezigten bragt hen bijna in verlegenheid, waarop zij het oop bep aald zouden vestigen.
Boven op den berg, trok de ronde steenen tafel bijzonder hunne aandacht, waarop zestig namen van steden, dorpen, gehuchten en kasteelen gehouwen waren
eeds sedert eenige dagen had ik opgemerkt, dat, als ik door het dorp reed of wandelde, de lieden mij zoo zonderling aanstaarden, en mij nakeken, soms onder hoofdschudden en heimelijk gemompel.
Angstwekkend flikkerde zijn blinkend zwaard door de lucht, en wee den ongelukkige, wien het gold!
Met een luid gejuich begroette hij de vernielende vlammen, die hier en daar het slagveld begonnen te verlichten, en bij haar schijnsel mat hij met zijne oogen den omtrek, of hij niet de forsche gestalte van Heer Hendrik van Vianen
maar mij dacht uw hart moest hier spreken, en de conscientie u zeggen wat uw naaste plicht was.
' 'Mijn vier oudste kinderen zijn al meê op het marktplein om naar de combattementen te kijken, en ik.
Bij onze nadering maakte deze persoon zich schielijk uit de voeten en de jonker nam zijn weg in een tegenovergestelde richting, de houding aannemende, of hij ons niet had opgemerkt.
Maar ik hield het er voor, dat hij mij zeer goed had gezien en herkend.
Hij trok derhalve nu zijn tafeltje naar zijn bed, sloeg zijn muziekboek open, nam zijne fluit op, en begon inderdaad allerakeligst te spelen
als de eenige kans om de galg te ontsnappen.
Bijna den geheelen dag bleef hij hierover peinzende omdwalen, terwijl Hugh nog altijd bewusteloos in de schuur lag
De wolf en zijn partij waren al op de bepaalde plaats, maar toen zij hun tegenpartij zagen aankomen, meenden zij dat hij een sabel droeg, want daarvoor hielden zij de recht opgerichte staart van de kat.
En toen het arme dier zoo op drie pooten sprong, dachten zij, dat het iedere keer met de vierde een steen opnam om hen meê te gooien
Ook heb-je niet alleen mijn kind, maar ook nog een vrouw te beschermen, misschien wel op te beuren en er den moed in te houden.
kindje kan niet zonder vrouwelijke hulp, en hoe gewillig ook, jelui mannen zijn daarvoor te onhandig
alleen mijne moeder en mijn broer zijn in het geheim.
Als er niets tusschen beiden komt, zullen allen dezen avond onder mijn dak doorbrengen en ik zal het genot smaken hen allen aan mijne tafel te zien
Nu wil ik me omkleeden en zal u ook het meisje zenden
daar had gehad, die in staat waren hem een geschenk van twee kinderen te doen?
en is onze tocht niet vruchteloos afgeloopen?
Twee dagen zijn wij er stil geweest, en toen moesten wij weer vertrekken
Gij lijkt dien reus wel, zei juffrouw Wren, toen hij in het land van Boonenstaak kwam, en Jan voor zijn avondeten wilde hebben.
Ieder keerde naar zijne woning en naar zijn werk terug, want hoe moedig ze ook pal stonden als het op de verdediging van hunne vrijheid aankwam, geboren krijgslieden waren ze niet.
ach, hij dacht zich nu allerminst een geleerde, hij zat neer als een angstig vader, een vader vol onrust en zelfverwijt.
Aan de pas verloofden wijd ik dit glas, moge Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette hun geluk in harmonie zijn met de weldadige stemming die deze oude vurige rijnwijn den menschen schenkt en hun besluit hun evenmin berouwen als goede wijn treurige herinneringen opwekt bij hen, die hem in ruime mate geplengd hebben
Hij stond er, een zegevierende koning, onoverwinbaar en heerlijk van kracht, en hij lachte daverend van spottende vreugd, die galmde de Dorische zuilen langs, als blijde muziek langs snaren
Daarenboven was hij door den Muzijkant MANICHETTI, voor wien hij een' brief van Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager zijnen Muzijkmeester had medegenomen, welken hij dezen uit Livorno had toegezonden, uitgenoodigd, om, ten zijnen huize, bij zijn verblijf te Florence zijn' intrek te nemen
niet moeten miskennen, dat de hartelijke omhelzing van een groote natie, en een groot man aan den rand des afgronds had.
Deze eigenaardigheid uitgezonderd was hij altijd en in alles rechtvaardig
Dat gij hem lief hebt, dat gij hem als uw minnaar, als uw gade bemint.
Madzy werd doodsbleek: en gij zoudt uwen hoon verkroppen, wanneer ik die betuiging deed?
vroeg zij, overmand door honderd tegenstrijdige gewaarwordingen
en daar hij mij op zijn beurt met mijn sommen en thema's of ander werk dat mij te moeilijk was, hielp, kwam ik bij deze uitwisseling van dienstbewijzen niet te kort.
Laat ik echter mij zelf recht doen
of de trein voor of achterwaarts ging of wel geheel stilstond, of Annuschka naast haar zat of een vreemde, of dat daar op de armleuning een pels of een dier was.
de zee, de luchtstreek, de eenzaamheid doen wonderen op zulk slag van jongens: maar voor zijns gelijke hoop ik, dat de Heere mij bewaren zal!
Als hij ooit op Java voet aan wal zette, zou hij er honderd jaren worden, maar ik er geen tien meer baas zijn
een ontwerp van den grooten Bouwkundige LEONARD DA VINCI aangelegd, niet onopgemerkt, en bij die meesterstukken van het meet- en bouwkundig vernuft, herinnerde hij zich zoovele diergelijken in zijn vaderland, strekkende ter beveiliging der landen
ank je, adertje, dat je een zieke, knorrige en landerige eerste jaars zoo gelukkig hebt gemaakt.
e zult wel een groote familie hebben en een massa vrienden die van je houden, en je weet dus niet hoe ellendig het is, wanneer je je zoo vreeselijk verlaten voelt
en wij huilen om maar naar huis te mogen, en hoe of wij dien dag nog doorgekomen zijn!
Er staat mij alleen van voor, dat wij gedroogde appeltjes aten, en daar zat een verraderlijk soort van klokhuizen in
Tot u koom ick om hulp, vermits u swarte flessen Gaen dieper in gespoock als alle toveressen.
Geleid dien man weer buiten, zeide de Bisschop: en laat alles verder wel gesloten blijven.
Dit bevel geuit hebbende, groette hij den monnik met een minzame beweging der hand, en ging wederom zitten, terwijl vader Syard, na een stijve buiging, het vertrek verliet
angstig zag Elize de zon al meer en meer dalen, en nog was de eenzame klip in zee niet te zien.
Het kwam haar voor, alsof de zwanen krachtiger slagen met hun vleugels deden.
Ach!  zij was er de schuld van, dat zij niet vlug genoeg konden voortkomen
zat voor de piano, Richard.
Op den muur zag men hunne vereenigde schaduwen, door vreemde gedaanten omringd, die zekere spookachtige beweging hadden, welke het flikkerende vuur er
voor het eenige overschot mijner hoop op een gelukkig leven, uit wiens ongeluk zelfs misschien de troost voortkomt, dat hij steeds een liefhebbend kind blijft
Hij zei het als vroeg hij verontschuldiging.
Zij glimlachte door hare tranen heen, maar herhaalde, dat zij niet alleen kon blijven, en dat zij met hem meêging naar Belloni, dien avond
kleine ziektetjes, verkoudheden, vlaagjes influenza, die de geneesheeren met grooten zorg koesterden, en de blijmoedigheid van Edzard ging, naar het verloop van die ongesteldheden, op en neêr
roover, die aan het mislukken van het plan schuld was, onderging de straf, aan welke hij zich vrijwillig onderwierp.
Daar nu de hoofdman zijn bende met twee flinke mannen verminderd zag, vreesde hij, dat zij nog meer zou afnemen, als hij voortging
zelfs wanneer het verduisterd werd door de kleine zwakheden, waaraan zijn vriend Slyme nu en dan onderhevig was;
en uit naam van dien vriend dankte hij hen even hartelijk en vurig
Een sluikmoordenaar,' antwoordde EUGENIO, altijd met dezelfde bedaardheid, 'is alleen de zoodanige, die voor zijn verraad geld of loon ontfangt;
doch zij, die zulks ten dienst der goede zaak verrichten, kunnen dien naam geenszins verdienen
en trekt zyn hoofd achteruit, om de spieren van zyn hals een oogenblik verlichting te geven, en dan zie ik, dat de op de gordyn geworpen schaduw die is van eene jeugdige gestalte
daarover werd geenwoord gesproken, en evenmin werd er iets voor gedaan.
Zij zouden, denk ik, wel blij zijn geweest, als zij mij ook den dienst hadden kunnen opzeggen en wegsturen
het ongelukkige denkbeeld om zioh met het gepenpel te verzoenen maar kunnen laten va-ren, clan zou alles nog terechtgekomen en het land voor veel behoed zijn.
met eene nachtjapon aan, die hem veel te klein was, zat, klaar wakker, rechtop in eene kleerenmand, en keek met zijne ronde oogen over den rand
Het doet me pleizier, Adolfine, dat je van morgen gekomen bent.
- Als je in der tijd mij geschreven had, en raad had gevraagd, en niet aan mama alleen, zoû ik je ook kalm mijn opinie hebben gezegd, en je zusterlijk voor je welzijn hebben afgeraden in Den Haag terug te komen, zei Adolfine, met een tint van weemoed
hebt afgedaan: ik wil u niet langer ophouden.
riep ik uit, oprijzende en hem de hand drukkende, die hij niet gaf noch terugtrok, maar bewegingloos in de mijne liet: zoo kunnen wij niet scheiden: ik moet ten minste de hoop medenemen, dat UEd.
maar ook bij vele anderen, die even slecht en verdorven zijn als ik.
Ik moet naar huis terugkeeren.
Is het Gods toorn voor hetgeen ik misdaan heb
dat dit er het aardige van is, dat het zoo weinig beteekende en dat het mij nu toch, na zoovele jaren nog, pleizier doet het mij te herinneren.
Zeker is het dikwijls genoeg gezegd, om kleinigheidjes niet over het hoofd te zien
maar tegenover haar Eva, met vurige aandoening in al hare trekken en tranen in de oogen.
Waarom maakt gij het zoo slecht, Topsy?
Waarom wilt gij uw best niet doen om goed te zijn
Myne heeren en dames, geeft wel acht!
de kleine man zal nu driemaal de karavaan rondgaan, en dan verdwynen achter het gordyn
zielen Adolfine daar onmogelijk naar luisteren en toonde zij heel duidelijk, dat de zaken van zuster of vriendin haar totaal niet interesseerden, en dat, bij voorbeeld, de degelijkheid, van het bekleedsel van hare - Adolfine's - stoelen, of de frissche lucht van de straat, waarin zij - Adolfine - woonde, of het fluweel van den kraag van de overjas van Van
dat het bitter koud was, of dat het vuur schielijk uitbrandde, eer hij opstond om er brandstof bij te voegen;
maar daar hij zijn metgezel geluid noch beweging kon afpersen, had hij na dien tijd zijn mond gehouden
Wat duivel brengt u hier alleen, en te voet, en in den nacht en bij dat Satans erf?
' 'Spreek zacht!  Geen duivel, veeleer een heilige beschermengel, ja Gods bestier voert mij en u hier om Prins en land te redden
op de bevordering van tafelgenot.
De klok van zessen vindt het waardige heertje echter in een beter staat bezig met het aantrekken van zijne zijden kousen en anderen tooi voor het verwonderings- diner bij de Veneerings
Vergeet niet, dat gij een' vriend hebt, die in uw ongeluk deelneemt, en nog jaren zich in uwe vriendschap hoopt te verblijden.
Ik wensch u een lang leven, hernam hij, doch wat mij betreft, het is met mij op deze wereld gedaan
en ten bewijze hoe geslepen en slim mijn vervolger het er op toelegt, om mij er in te laten loopen, zelfs daar waar men zou meenen dat geen schijn van gevaar kon be staan, diene het volgende
De koning had deze, toen hij den brief voor de eerste maal las, zeer goed opgemerkt, doch daar zij nu ontbrak, meende hij zich, in de verwarring, waarin hij verkeerde, vergist te hebben
Op beschaduwde plekken schitterde de morgendauw op elken grashalm;
en waar de zon scheen, zag men hier en daar nog enkele droppels als diamanten glinsteren
Smirre wist niet, wie het was, die dat riep, hij nam den tijd niet om om te kijken, maar liep nog harder.
Weet ge dan niet, o vreemde, dat deze zee is de Groote Zee?
De Groote Zee, met de schuimende, diepe, vaak hemelhooge baren?
De Groote Zee, over welke de stoutste schippers niet varen
In niets kon hij werkelijk voelen als deze menschen, ook niet als deze vader, al had hij medelijden met hem.
Hij beantwoordde den handdruk en hoewel hij nog onder het spreken besefte, een gevoel aan te roeren dat beter bleef rusten, liet hij zich ontvallen
Voor ik mij uit mijne woning in Co vent G-arden op straat begeef, stel ik mij iets tot taak;
en eenmaal op weg, denk ik er nooit aan om daaraan iots te veranderen of om terug to keeren
zie, nu spreek ik met u als vriend, als raadsman.
Zeg mij nu eens, zoudt gij niet gelooven, dat ik met dien man oneindig gelukkiger zijn zou, als met
en zoo besloten zij daarom, Casim's lijk in vier stukken te verdeelen, en binnen in de grot, niet ver van de deur, aan weerskanten twee, op te hangen, tot afschrikwekkend voorbeeld voor ieder, die de brutaliteit zou hebben, iets dergelijks te wagen
vermoedelijk zou zij niet zoo gehaast zijn geweest het te brengen, zoo zij geweten had, dat Juliaan, wel verre van te vluchten als een schuldige, die een misdrijf heeft gepleegd en vreest op heeterdaad te worden betrapt, alleen zijne plaats aan hare zijde had verlaten om er eene op te zoeken, zoo dicht mogelijk bij den uitgang van het krijtveld
en het dorp binnengetreden, ontvangen wij den indruk, dat het hier een welvarende plaats is.
arel keek, als hij een stad binnenkwam, eerst naar de klok en dan naar de school
ooit een grooter troost voor zijne ouders was geweest dan Abel Garland voor de zijnen was.
Dat zijne moeder en ik zoo laat trouwden, mijnheer
na hun het vermaak te hebben gegeven mijne geschiedenis aan te hooren, er nu van verstoken zou zijn, ook de hunne te vernemen.
Dit gezegd hebbende, zette hij zich, zonder verder te spreken aan het benedeneinde der sofa neder
dan weer met een angstig en bevend geluid, — of ook wel alsof het door zijn laatste plomp geschrikt was, en worstelende en bevende in beraad stond om een poosje uit te rusten
ik zweer u, wee hem, die den grijzen Ridder een haar deert.
Neem hem gevangen: hij kan u een goeden losprijs betalen: en uw altaar zal blinken van gouden en zilveren vaten.
Hij kan ons niet ontkomen, en zal zich wel moeten overgeven.
Nou, anders?  Zal ik het gerecht in den arm nemen, en.
En u, juffrouw Ram, kan u ook in gemoede, desnoods door een eed bevestigen, dat deze hier Dorus Makko is
deze waren, bij hun inbezitneming, verplicht de voorrechten der Steden en Gemeenten, in de tegenwoordigheid des Volks, op een openbare markt met eed te bevestigen, waarin uitdrukkelijk stond dat al wat de Vlaamssprekende Belgen aanging in de Vlaamse taal moest behandeld worden
en zich mede zwanger bevond, en van mij.
Op den tocht werden beiden voorspoedig, elk van een zoon, verlost: de kraamvrouwen keerden hersteld terug en mijn vrouw ging met de jonggeborenen op het land wonen, waar beiden voor mijn kinderen doorgingen
Daar werden zij voor een ploeg gespannen, een ruw er uitziende opzichter plaatse er zich achter, en als een paar beesten joeg hij hen voort.
De zon brandde op hun hoofden, de voet trapte moeizaam in de kluiten en als hij afschoof kon de ring om de enkels zulk een knellende pijn veroorzaken
Drie eenden waren door zijn toedoen geschoten.
Hij meende, dat zelfs zijn vriend Caesar hem verachtelijk aanzag, en toen ze thuis kwamen in de kamer, durfde hij niet bij den hond gaan liggen slapen
en deze man, die even te voren het voorkomen had van een goed oud man, was plotseling een soort van worstelaar geworden en legde met dreigend gebaar zijn gespierde hand op den rug van den stoel
waren de gelaatstrekken van den grijzaart, wiens afbeeldsel door Mierevelt geschilderd, naast den schoorsteen aan den wand prijkte.
Het zwarte gewaad, de ketting om den hals, de pelsrok met bont gevoerd, de ernstige houding
Maar toch.  die zuigende diepte, die ziedende kolken, die zwirrelende trechters vol schuim, tusschen welke het schuitje wendde, zonder te zwichten, of Helios zelve bezielde zijn bijna zwevende
Lize had wel iets zwaks en kwijnends in haar voorkomen, maar zij zag er allerliefst uit, met een coquet zwart hoedje met grijze veer, dat de blankheid der teere blonde nog meer deed uitkomen.
eene zwierige bonne kwam die bij mevrouw brengen, nadat zij op het strand hadden gespeeld
en zoo hoopt, en slaat, en verlangt, en vertrouwt het steeds
verder in een hoek, die maar half de bleke stralen der lamp ontving, zat een man met het hoofd in de hand, en scheen te slapen.
doch het is niet voor mijne wraak alleen dat ik strijden moet: het is de zaak mijns meesters, die aan mijn arm, aan mijn eer is toevertrouwd;
en ik ware in de oogen der geheele Ridderschap onteerd, indien ik mij niet in den kamp gedroeg gelijk het eenen braven Ridder betaamt
Een derde poging werd nu gedaan, maar deze keer had Hal de lopers losgemaakt.
De overladen en torenhoge slee gleed vooruit.
Dat zeggen alle geestelijken,' hernam JOAN: 'doch wat u betreft, gij komt in tweeledige opzichten voor den dag.
Dit had uw vader niet gedaan,' zeide EUGENIO, met een' ernstigen blik
die hij uit de Lemmer wachtte, zou verbeiden, en zich verzekeren, dat er aan die zijde geen landing te vreezen ware, eer hij op Zuidvenne aantrok.
wat de mogelijke oorzaak kon zijn, dat Geert Soet zijne beloften niet gehouden had
Allen, die deze daad van geweld zagen, waren er over verontwaardigd.
Sommigen grepen zijn paard bij den teugel en vraagden hem, waarom hij mij had geslagen, en of het geoorloofd was een' Muzelman dus te mishandelen
Doch ik vergeet, dat dit laatste sedert de invoering van de wet op den kinderarbeid niet meer mogelijk is, en tot mijn verontschuldiging dient alleen, dat die wet nog niet in werking was getreden, toen Suze, niet ver van den eik waarover ik gesproken heb
Zij had vergeten of niet gehoord, dat hij gezegd had: voor u en de kinderen
Er was in haar hersens geen herinnering meer en gedachte.
Zij zag hem naderen en om haar heen zijn armen slaan.
Hij nam haar langzaam maar zoo vast aan zijn borst, dat het was als nam hij haar geheel in zijn bezit
maar bij nader inzien op hunne tegenwoordigheid van geest bouwende en zelf nog al doortastend van aard, had hij ze aan hun lot overgelaten.
Zij wandelden dus naar Haarlem, om van daar de diligence te bestijgen en den weg terug te gaan, dien zij voor veertien dagen hadden gevolgd
Nu, mijnheer, om kort te gaan, ik werd tot bewaking van den boel achtergelaten en ik bieef er;
en hoewel ik een eenvoudig man ben, en haar man een geleerde was
gy hem gekend, mynheer Slinkton?
Hem gekend te hebben als een goede bekende, of als een vriend, is een eer die ik zou hebben gezocht indien hy in de maatschappy was gebleven
hetzij op bergtochten geen gelegenheid vond om jonge menschen te leeren kennen, die nog andere dingen zoeken dan het ascetisch beschouwen van mooie natuurtafreelen.
Het ideaal van mijn passiviteit was een vrouw te ontmoeten, die, in tegenwoordigheid van anderen, vormelijk beleefd jegens me zou blijven
Indien Snagsby zich naar huis haast om zijn vrouwtje de moeite te besparen van naar hem te loopen zoeken, had hij zijn gemoed in dit opzicht kunnen geruststellen.
Zijn vrouwtje heeft hem om den hoek van de Zon bestendig in het oog gehad
Het is niet heel groot, maar het is er toch een.
Zij hadden daar een knaap noodig om bij den ingang te staan en Garofoli verhuurde mij aan Gassot
wilde zich daarover niet uitlaten.
Bovendien, al ware ik er ook in geslaagd, hem te ontdekken, was het mij niet duidelijk genoeg, dat de behandeling mij aangedaan, het werk was van eene onbeperkte magt
Wij volgden een smal en net opgeharkt laantje, dat rondliep om een vrij aanzienlijk stuk weiland, waarvan het door een doornenhaag was afgescheiden, terwijl aan de andere zijde een elzenschering en greppel de uiterste grenzen afteekenden, die het buitengoed scheidden van de onbebouwde heide
toen hij zich door een zachte, gesmoorde stem hoorde toeroepen.
maar nogmaals deed zich het flauwe geroep hooren;
en nu ontdekte hij tusschen de bladeren van een zwaar beladen pereboom het gelaat van zijn
Een opstandsgevoel deed Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp hem eenmaal denken: jullie loopt hier met molentjes;
en toen hij beschaamd zijn vader aankeek, bevreesd, dat uit iets in zijn houding zijn oneerbiedigheid kon blijken, sprak Vader van herders, die sluimeren zullen, een woord, dat ergens in Nahum staan moest
Gij zoudt ons daardoor hoogst gelukkig maken, omdat de familie, met welke wij ons zullen verbinden, niet anders dan goede gedachten van ons zal kunnen hebben, zoodra zij zien zal, dat eene dame van uwen rang, het niet beneden hare waardigheid heeft geacht
en zijn ineengedrongen figuur was grof, maar hij zag er zindelijker uit dan andere knapen van zijn slag, en zijn schrift, ofschoon groot en rond, was goed
hoewel hij in de oogen van Marianne en Margaret een echte oude vrijer was, die de vijf en dertig al achter den rug had;
maar al was hij dan niet bepaald mooi, hij had een verstandig gezicht, en bijzonder aangename en beschaafde manieren
Den Hertog van Oostenrijk als zoodanig kunnen we den oorlog aandoen
Hij is de stoutste en zoo gruwzaam wreed geweest!
Is het mogelijk, dat gij voor zulk een man uwe hoop op de toekomst en de zekerheid van onmiddellijke redding kunt offeren
Aan wien behoort die fraaie boeier, vroeg zij, die daar achter ons komt aanzetten?
zeide Lodewijk: aan wien behoort die boeier, Klaas?
Dat is de nieuwe boeier van Jan Pergens, antwoordde de knecht: die ons vooruit wil: hij heit er