AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zoo waren ook de ellendige wawelpraatjes aangaande ettemie ofschoon in den aanvang alleen rondgevent onder de ardesteinsche leêgloopers en babbelkousen van minder allooi langzamerhand ook overgebracht bij de hooge aristokratie van de plaats en van den omtrek en hadden ook daar de hoofden in verwarring gebracht
of die t in elk geval vreemd ja onverklaarbaar vinden dat renkelaer een meisje t welk hij zich in t hoofd gesteld had tot zijn vrouw te verheffen zocht verdacht te acob van ennep laasje evenster delen maken van een kwaal meer dan eenige andere geschikt om haar in de oogen der wereld te verlagen en tot een voorwerp te maken dat men beklagen mocht maar liefst
elnu is hij t dan nu niet meer acob van ennep laasje evenster delen at zal ik zeggen k heb hem leeren kennen van een zijde die in t kort men moet voorzichtig met hem zijn
terwijl zij daar-en-tegen op het ostersche weefsel talrijke oneffenheden ja blijkbare fouten zal ontmoeten en toch vergelijk ze te zamen en ik wed dat al de dames hier tegenwoordig de voorkeur geven aan het laatste
de predikant had tevens de hoop gekoesterd daarbij uit te vorschen in hoeverre renkelaer bij zijn vriend een goede of een verkeerde rol gespeeld had l wat de jongeling tot nog toe gezegd had was van dien aard geweest
merkje niet dat die jongelui van je gebabbel niet gediend blieven en wel over pleizieriger dingen te zamen te praten hebben dan over jou lange slungel van een dochter el zeî de lange man hem zoekende te ontworstelen ik hoop niet dat de onker geäffronteerd kan zijn over iets wat ik zeî en in allen gevalle affronteer jij mij
tenzij op de anderhalf of twee millioen recht wist hij t niet die ettemie bezat at deze betrof haar stemming verschilde in zooverre van die van icolette dat zij namelijk zich niet aan den arm van haar geleider hoogst gelukkig vond gelijk gene maar in tegendeel slecht op haar gemak
mijn eer zeî nel die grooten eerbied begon te krijgen voor den jongeling die zoo verstandig en daarbij zoo bescheiden was en toch op zijn tijd ook een aardige woordspeling maken kon
oor dien tijd zien wij elkander nog wel je komt toch afscheid nemen van mijn vrouw vaarwel ga nu je brief schrijven k ga mijn weg l sprekende was ylar de deur van het vertrek genaderd en de hand van ol geschud hebbende nam hij zijn afscheid
k heb meermalen de menagerie van oornwijck hooren roemen zeî renkelaer maar zelfs al had ik nooit een voet in rtis gezet dan nog hoop ik niet verdacht te worden mij bij de paauwen en fazanten meer dan bij de dames te vermaken
aar het ging met hem als het den man gaat die op den drank belust stellig voorneemt de herberg te schuwen doch niet-te-min na lange aarzeling er zich toch weêr heen begeeft
de ander is degeen die de verplichting ontvangt de beschermeling le complaisant officieux el al ware dit zoo zeî ettemie wat dan nog
maar lieve meid hebt ge niet den besten raadsman bij u in dien goeden predikant die u zoo liefheeft en die zoo braaf en verstandig is en een beteren nog in uw eigen hart
k heb er niets van gehoord mijn eer uist mijn eer voor de school en met een loterij van de onverkochte stukken k heb ook een lot genomen mijn eer anders had ik natuurlijk geen recht van spreken mijn eer k heb mijn vijftig cents voor mijn lot betaald
onkvrouwe lizabeth aria van oertoghe aan onkvrouwe rnestine van arsden oornwijck uli ieve rnestine k dacht niet dat ik u zoo spoedig weêr schrijven zou maar ik heb behoefte mijn hart uit te storten
ominee heeft mij dat uitgelegd e vader en de voorouders van w v behoorden tot de egeeringsleden en die hadden onder de voormalige epubliek veel meer te zeggen dan nu de oning
haar wel te bedanken voor haar belangstelling en haar te verzekeren dat de schrik niet te beduiden had gehad en zij zich volkomen wel gevoelde u zat er voor onzen heelmeester wel niets anders op dan zijn afscheid te nemen en met een
eer waar e vraag is alleen of ik vooreerst wel trouwen zal ij scheent dat zoo vast te stellen bij mijn afscheidsbezoek t eugt mij best gij zeidet ardestein en oornwijck liggen nabij elkander en t loopt op een huwelijk met v uit
ooral rust en bedaardheid ging e at voort ik zal u een calmans geven n meteen zijn zakboekje en pennehouder voor den dag halende schreef hij een recept op
en meteen glimlachte zij als wilde zij te kennen geven dat zij zelve van die onderstelling niet zooverre verwijderd was k noem het een vrijstermarkt anders niet hernam de ajoor en ik begrijp niet erdrongetje hoe jij je dochter permitteert er deel aan te nemen
et opzet bezigde hij den toon van vroegere hartelijkheid in de hoop dat zulks een goeden indruk op hem te weeg brengen en hem te vatbaarder maken zou om al het goede te gelooven dat hij omtrent icolettes karakter en bekwaamheden mededeelde
a voegde de arts er bij of als de eeren die geen biljart speelden zoo wijs waren met zulk mooi weêr buiten te gaan zitten el nu nog mooier riep de ajoor meer en meer korselig wouje ons maar de deur uitzetten weêrgasche il
en haar tegenwoordigheid aan de pastorie was hem een zonnestraal die er de eentoonige stilte op een tot dien tijd voor hem nooit gekende wijze verhelderde en vervrolijkte t ij dat zij op t ontbijt of het koffieüurtje de boterhammen sneed want beheer over t schenkgereedschap zou uffrouw eentje voor geen goud aan wie ook hebben afgestaan
n zeer te recht herinnerje mij zeî ol terwijl hij zich haastte het kopje leêg te drinken dat ik hier niet genoodigd ben om dissertaties te houden over t verval van de kunst maar om vergast te worden op de ons beloofde muziek
et uw verlof hernam ettemie terwijl zij al meer en meer worstelde tegen het gevoel dat op dit oogenblik ten voordeele van renkelaer sprak en haar t bloed in t aangezicht deed stijgen er is een groot onderscheid tusschen iemand hatelijk te vinden en hem hand en hart te schenken of zoo iets zelfs in overweging te nemen
eloof mij kindlief zeî ylar terwijl hij opstond en haar met hartelijkheid bij de hand nam wij zullen evenveel leedwezen als jezelf gevoelen wanneer wij u moeten missen maar het had er toch eenmaal wat vroeger of later toe moeten komen
eze naaldekoker wee gulden mijn eer de notaris eker een geschenk voor uw oudste dochtertje iets meer noodig oet de jongste niets hebben en werkmandje dan moet mijn eer ginter bij de reule
oomin voor icolette als voor mij was de weg dien wij volgden nieuw te noemen ik kende dien voorlang en zij had dien in de laatste dagen reeds meer dan eens met ominee bewandeld doch wij bekenden elkander bijna gelijktijdig dat wij hem nimmer terugzagen zonder dat hij ons weder geheel verschillende schoonheden en nieuwe verrassingen aanbood
aar nu de kamer nog behalve een bufet een biljartje bevatte kan men licht opmaken dat voor de leden juist niet veel plaats overbleef om zich te bewegen n toch scheen het dat zij zelfs met het fraaiste zomerweêr liever binnen in t gedrang zaten dan buiten in de vrije lucht
el zeî deze ominee zou mij waarlijk verlegen maken ik heb niets gezeid noch zou iets weten te zeggen dat de algemeene aandacht waardig ware en een theses te defendeeren dat ging goed toen ik student was in de gehoorzaal der akademie of op t
en gaven op zijn best aanleiding tot eenig gemeesmuil och groot was weêr de pret toen de oude eer an loff die nimmer iets dat gedrukt was las buiten de huwelijks geboorte en doodberichten in de aarlemmer ourant een gekleurd alfabetisch prenteboek trok
en nu dubbel kwaad was dat men hem zoo als hij het zich verbeeldde zoo had beet willen nemen met dat mandje t is waarachtig onbegrijpelijk hoe evrouw de ravin het kan toestaan dat zoo n opgeraapte vondeling hier op één voet verkeert met respektabele jonge dames
een van beiden antwoordde renkelaer t is een baziliskus eden die heeft ante toch niet in haar menagerie zeî ietje ancras
een feit van ridderlijke galanterie dat hem niet weinig roem verwierf en zeker aan uffrouw akomina toen en later een stof van voortdurende grootspraak schonk
k zal dan noodzakelijk ejuffrouw eentje zelve moeten ondervragen zeide ik ch ik bid u doe dat niet hernam zij ik ben onvoorzichtig geweest dat ik dus uit de school klapte en uffrouw eentje zou t mij nooit vergeven
at icolette de strekking zijner woorden niet vatte is zeer natuurlijk dewijl zij ze maar half hoorde en weêr bezig was met andere klanten te bedienen maar renkelaer die juist in de nabijheid stond had ze verstaan e drommel dacht hij de ontvanger is ingepakt dien moet ik in t oog houden
awel zeide zij dat heb ik gelezen t is er mede als met de magnetische kracht die de een in hoogere mate bezit dan de andere n daarbij komt nog vervolgde hij de eigenaar acob van ennep laasje evenster delen dige werking die zich bij den hazelaarstak bespeuren laat
en nog verveelender wanneer men met zijn beiden zit een langen slungel achter zich te hebben die alles kan hooren wat men te zamen praat k ken daar-en-tegen niets aangenamer dan door een bevallig oord te wandelen of te rijden met iemand die evenzeer hart en gevoel voor de natuur bezit
evrouw is al te vriendelijk en zou mij waarlijk ijdel maken zeî icolette maar toch voor een groot publiek op te treden daar zou ik wat tegen opzien
k dank u antwoordde renkelaer die met een zijdelingschen blik op het blad zich reeds overtuigd had datzelfde nummer reeds twee dagen te voren te arlheim gelezen te hebben
aan tafel doorgebracht en zij voor zooverre zij elkander niet mochten kennen met gebruikelijke plechtigheid aan elkander waren voorgesteld kwam de hofmeester een deftig man geheel in t zwart gekleed met korten zijden broek en witte kousen de welkome maar verkondigen dat er was opgedaan
volstrekt niet antwoordde zij die uffrouw verdient niet dat wij ons harer aantrekken t s onbeschaamd vervolgde zij tot haar zelve sprekende
ij is aan de sekretarie mijn eer i zoo mijn eer k ben aan de griffie n foerier bij de schutters mijn eer nderdaad mijn eer en renkelaer legde de hand op zijn mond om een geweldig gegaap dat hij niet weêrhouden kon te verbergen
aarwel zeî renkelaer en nogmaals denk aan t behartigen van mijn belangen die ook de uwe zijn et deze aanbeveling zijnerzijds scheidden de twee bondgenooten van elkander
ij moeten te haren opzichte tot ons leedwezen mededeelen dat zij inderdaad pas te bed zijnde een hevigen aanval van koorts kreeg die haar belette een oog toe te doen
een waarlijk niet antwoordde zij ik geloof dat gij geen beter raadsman hebben kunt ij hadden inmiddels al voortrijdende door het bosch een halven cirkel om het dorp beschreven en kwamen we acob van ennep laasje evenster delen der op den grooten straatweg uit
èn of dat nog niet genoeg was hij was de man die bij mij de overtuiging heeft doen ontstaan dat niet aan mij denkt en hij die zijn intiemste vriend is dient het te weten
an stof behoefde het niet te ontbreken die behalve in icolettes afreize en vooruitzichten ook vooral in het feest en in de treurige gevallen die er den afloop van gekenmerkt hadden gevonden werd
die natuurlijk de ijzelstraat te msterdam honderdmaal mooier vindt dan de schoonste dreven in elderland stond af te luisteren wat ik zeî en mij misschien in zich zelven bespotte bij t hooren van uitboezemingen die in zijn ooren als abracadabra zouden klinken
ij dunkt zeide nel die boos werd ik zou er kunnen aanwijzen die hier minder goed passen at zou ik ook zeggen bromde de ajoor zich tusschen hen voegende wat drommel t is hier de vraag niet waar vandaan je komt maar of je een mooie meid bent
apa erdrongen was dronken antwoordde atoo en dat schijnt uffrouw akomina van haar streek gebracht te hebben wat er met die andere meisjes heeft plaats gehad weet ik niet maar t zal zich wel spoedig ophelderen
maar ik weet wel dat als ik het geld had dat de onker heeft ik er hartelijk voor bedanken zou soldaatje te spelen en van eens anders luimen af te hangen ijn broeder schijnt er op gesteld te zijn geweest dat hij geen leêglooper bleef en daar aurits zelf zin had in het vak werd hij naar reda gezonden
en dage dat het diner bij w an oertoghe plaats zou hebben stonden er klokke half vijf aan de pastorie twee rijtuigen voor de deur om den predikant en zijn dames in t voorbijgaan af te halen et eene was een coupé waar madame mère in gezeten was en ol verzocht werd nevens haar plaats te nemen
om zich geheel aan de bedwelmende genietingen van het oogenblik over te geven an dansers had het tot nog toe haar niet ontbroken ja zij was te dien opzichte uit den aard der zaak bevoorrecht boven al de overige jonge meisjes hier aanwezig
k meen van ja antwoordde renkelaer ik heb hooren spreken van een fancy-fair die met een feest zou eindigen acob van ennep laasje evenster delen at is niet wat ik bedoel hernam de andere ik bedoel de verloving van den onker met de reule an
door heerlijke podding gebak vladen en taarten terwijl het nagerecht zich onderscheidde door alle mogelijke soorten van keurig ooft die hof of trekkas konnen opleveren doch waar men geen truffels of eenige raffinementen der ransche keuken vond
u zult gij vragen wie is icolette evenster a lieve meid dat zou ik u moeilijk kunnen zeggen en zij zelve weet het ook niet de arme meid is een vondeling waarover indertijd eenige oude eeren die toen echter nog jonge eeren waren als b v de raaf ouis van ylar en ominee
lleen de bloempotten die de plaats van den haard bekleedden en de bloemvazen op de trumeaux en den schoorsteenmantel herinnerden ook hier dat men buiten althans dat het zomer was
e eer nel herhaalde ol renkelaer met eenige bevreemding aanziende niet over de zaak zelve maar daarover dat ze hem door renkelaer werd medegedeeld had die dan aan u zijn wensch te kennen gegeven om dat voorwerp te bezitten
terwijl onaangenaamheden als die u zouden kunnen treffen toch altijd binnenshuis blijven et komt er in t een als in t ander geval enkel op aan bij zich zelven het bewustzijn te bezitten dat men naar zijn beste vermogens zijn plicht heeft betracht
k antwoordde ligt in garnizoen hij krijgt eerst in t najaar verlof en daarom ga ik juist in den zomer om zoodoende den schijn te vermijden als of ik hem zocht
olkomen waar zeî ylar en ik sprak dan ook meer in t algemeen r zijn uitzonderingen en men kan het somtijds zeer goed treffen ier stond op eens aan icolette de maaltijd voor den geest dien zij bij evrouw an oertoghe had bijgewoond
ofschoon het woord zitten ten opzichte van de meesten maar half kon worden toegepast dewijl de beide jonge heeren meestal achter de stoelen der dames kwamen staan praten en de jonge dames telken reize dat de kopjes thee waren ingeschonken
ewijl w an oertoghe welgemaakt en ondanks haar jaren nog even rijzig en ongebogen van gestalte was als toen zij voor t eerst als jong meisje paraisseerde ja haar donkerblaauwe oogen nog al hun glans en doordringende kracht behouden hadden
ekheid hernam ylar ik heb toch het een en ander te trecht te verrichten en bovendien dacht hij er in zich zelven bij dan is zij onder mijne hoede en ik heb niet te vreezen dat aurits de eene of andere domme streek doe
et ameublement was uiterst kostbaar de ouderwetsche kanapee de stoelen en fauteuils van wit hout zwaar verguld met ruggen en zittingen van wit satijn waarop bloemen van vloszijde geborduurd waren
r zijn klaploopers genoeg in de wereld en ik gevoel geen trek hun getal te vergrooten aar je logeert toch op ardestein en ik zie niet in dat er zooveel verschil in is of je daar zijn wijn drinkt zijn cigaren rookt en u door zijn booien laat bedienen dan of je in een herberg op zijn
r was echter nog een onder de gasten die ofschoon in den grond tamelijk onverschillig omtrent het gevederde geslacht even ijverig als icolette luisterde naar de vertoogen van w an
it laatste verzoek was tot den langen man gericht wiens beenen van onder het speeltafeltje door tot bij het biljart reikten en den doortocht belemmerden t al veeleer het nichtje wezen zeide de plattelands heelmeester een schraal pokdalig mannetje met een verbazend grooten zwarten hoed op dien hij nimmer afnam
u dacht hij dat treft zij t is z beter dan een overbuurman die haar stinkenden tabaksrook in t gezicht blaast are hij in de gelagkamer geweest dan zou hij misschien zich herinnerd hebben dat er walmen zijn erger verpestend dan de afschuwelijkste damp
eden aurits dat hebje mij nooit verteld zeî madame mère hoe heet die prezident aurits had de vraag zijner moeder niet eens gehoord zoo druk was de beweging om hem plaats te maken naar de piano en zoo luid het gemompel van tevredenheid over het nieuwe genot dat men zich voorstelde
ij plaatste zich dan voor de piano en zong de cavatine van gathe uit de reischütz eeds de keuze van dat muziekstuk deed ol goedkeurend tegen ylar knikken
en men verstond er zich vrij wat beter op dan heden ten dage ie begoochelende kunst om metalen glas gebakken aarde ja zelfs hout te emailleeren met de heerlijkste kleuren met karmozijn turkoisblaauw lazuur zwart wit violet
zijn aandacht gevestigd op de drukke bezoeken door aurits afgelegd aan de pastorie en die volgens haar stellige overtuiging minder ominee golden dan de logée
en wij willen het aan de verbeelding onzer lezers overlaten zich het aandoenlijke afscheid voor te stellen dat zij van den predikant en zijn zuster nam de heilwenschen en korte vermaningen die zij van beiden medekreeg en de dankbetuigingen welke zij uitbracht voor het genoten onthaal
en zij moest mij den raad geven niet te veel te eten niet te lang te slapen en vooral niet te veel te lezen of anderszins mijn geest te vermoeien k keek of ik het te eulen hoorde donderen ergeefs was mijn verzekering dat ik niets voelde wat mij hinderde
en hoe meer hij rijk en van hoogen adel is hoe minder ik trek gevoel in plaats van zijn vriend zijn kliënt en paraziet te worden ik de arme en ongeächte ucas
ant wat evrouw ietje mij te zeggen had had zij ook evengoed tot morgen kunnen uitstellen en t was meest het oude gezanik over dingen waarover men haar niet raadpleegde en die toch net zoo uitkwamen als zij voorzegd had al was zij dan maar een dom mensch en zoo meer waar zij t eigentlijk deze reis over had heb ik niet kunnen raden
in t jaar behalve de extraas die wel op vijftig gulden komen een meisje voor wie ik te msterdam een acob van ennep laasje evenster delen rond jaar ben ingeteekend geweest een gulden in t verreljaar op de ondagsche vereenigingen onder directie van iet
ie blik was uit den aard der zaak zeer vluchtig doch genoeg om mij te doen zien dat zij zich aldaar nog bevond zeer eenvoudig ja stemmig gekleed was en er bleek en ontdaan uitzag
u is de vraag deze heeft aurits een dwaze neiging voor een meisje dat hij had behooren te eerbiedigen in haar dubbele hoedanigheid van ouderlooze weeze en van mijn gast bestreden of is hij nog bereid dien strijd te wagen
et was goed dat ol voor hij van huis ging het verbod had opgeheven om aan icolette het gebeurde met ettemie te vertellen want waar men kwam leverde dit als men denken kan stof tot onderhoud
et uw verlof ik heb pas bessen gedronken en ik vrees i wat en glas portwijn kan men altijd gebruiken en met een beschuitje te eten is de smaak van de bessen verdreven
lleen icolette hoorde t niet k dacht dat je de paarden zoudt zijn komen zien zeî aurits tot renkelaer half lachende half verwijtende een antwoordde
et is reeds eenigen tijd geleden dat ik w ooggeb had behooren te antwoorden op hetgeen mij door w ooggeb geschreven werd aangaande ons gemeenschappelijk pleegkind
et deze goede bedoeling wendde hij zich minzaam naar renkelaer die thans voor de kraam van akomina stond en met het loffelijk oogmerk om iedereen te vriend te houden bij haar een paar wollen sokken kocht
de vraag geöpperd of de koffer en de doos die beide bij t laatste vervoer geleden hadden niet eenig herstel zouden behoeven enz enz alle welke belangrijke onderwerpen hetzelfde heilzame gevolg hadden als de afgelegde bezoeken
at de spreuk betreft zeî renkelaer het schijnt dat die in de oorspronkelijke taal der abbala dient te worden uitgesproken en waarschijnlijk wel op een bepaalden toon en ongelukkig is die bij de familie in t vergeetboek geraakt
at geluk zeî aurits ik kan mij geen geluk voorstellen dan met u aan mijn zijde eld heb ik genoeg over die vooroordeelen van rang en geboorte zijn er meer heengestapt en ten gevalle van meisjes die minder in allen deele volmaakt waren
allengs het hunne zouden bijdragen om aan icolettes droefgeestigheid een einde te maken en haar afleiding te verschaffen och zoodra merkte hij niet dat werkelijk de aandacht van het jonge meisje een en andermaal was opgewekt geworden door voorwerpen die zich onder t rijden aan haar opdeden
k zou eerst zelve zin in hem moeten hebben zeî ik eer ik mij de moeite gaf hem op de proef te stellen maar t geval is ook denkbaar dat iemand die mij zijn hof maakte volkomen te goeder trouwe ware en mij niet-te-min misleidde alleen omdat hij begonnen was zich zelven te misleiden
mijn leven scheen alleen maar te hangen aan den dunnen draad der gedachte en die gedachte was martelende stervensangst oen boog de boom zijn bloemkelken over mij neder en uit eene daarvan klonk mij een lieflijke stem te gemoet die mij toefluisterde
n dat is vroeg evrouw ietje at is evrouw dat placht althans te zijn in mijn jonge dagen rijden visschen jagen en drinken l de rest moest men overlaten aan zulk volk als er voor betaald wordt
ominee heeft gelijk zeî renkelaer en wat zij beteekenen schijnt te worden uitgelegd in een rijmpje t welk ik in othische karakters geschreven vond op een oud perkament dat altijd bij den flakon bewaard werd en dat aldus luidt n zijn oogen eyt zijn vermogen
ruchteloos trachtte ylar hem nu weder te beduiden dat oning noch inister iets aan de zaak konnen doen de aron bleef stijf en sterk op zijn stuk staan en zeî hij zou t niet opgeven t was een pikanterie tegen hem van het dijkskollegie en hij zou zich des noods laten
hier zweeg zij plotslings en zwijgend sloeg zij het plaatje dicht en gaf het aan renkelaer terug t s zeî zij eenige oogenblikken later en als om een afleiding te geven f aan haar eigen gedachten
at werktuigen te weeg brengen kan nimmer die volkomenheid bezitten als hetgeen door handenarbeid wordt gemaakt n dat waarom niet vroeg
aar spoedig nam haar geest weêr een andere richting of liever kwam haar hart tegen beschouwingen op als de zoo even vermelde en beschuldigde zij zich van ondankbaarheid jegens haar weldoeners jegens hen van wier liefde en zorg zij zulke doorslaande bewijzen had gehad
en zoo stond het hier vol met gasten die bemerkende hoe er een levendiger gesprek werd gevoerd dan wel scheen te behooren zich met een luid gemompel van wat gebeurt er wat is er aan de hand om de twistende partijen begonnen te verzamelen
en wel op den zeer natuurlijken grond dat zoo ik er een alleen meênam zulks niet staan zou en dat ik er geen twee of drie naast mij bergen kon nam ik dapper de teugels weêr op deze reis zorgende dat de poney wat bedaarder bleef
aar nu evrouw hoe is het met de reule a hoe is het met de reule vroeg e at met een bedenkelijk gezicht zij zegt dat zij volkomen wel is en dat haar niets mankeert antwoordde de ouairière met een gezicht zoo zuur als of zij het onaangenaamste bericht mogelijk
ik ben er een fancy-fair uist een ransie eer ik sprak het verkeerd acob van ennep laasje evenster delen uit en ransie eer die op t kasteel plaats zal hebben
k vertrouw zeî w an oertoghe op wie deze herinnering van zijn patricische afkomst door renkelaer in t voorbijgaan met inzicht tusschen beiden geworpen haar uitwerking niet miste
een tijd lang wachtte eer hij weder nu over onverschillige zaken het onderwerp dorst hervatten at spel hunner gelaatstrekken en dat plotslings afbreken van hun onderhoud was aan renkelaer niet ontgaan ofschoon hij thans wederom met ettemie in een gesprek gewikkeld was
maar het lot is grillig en onrechtvaardig en zou het misschien in handen spelen van den een of anderen kinkel als b v van dien ruwen ajoor of dien erdronkelen of zoo als de vent heeten mag
ij dacht echter te weinig na dat het een vreemde houding moest hebben indien hij voor raadsman ging spelen bij een juffrouw die hij nog naauwlijks kende en dat nog wel om haar te waarschuwen tegen iemand dien hij zijn vriend noemde
indje mij dan zoo treurig van natuur vroeg ettemie terwijl zij het vloeipapier over de teekening dichtsloeg en een kartonnen omslag kreeg om die in te bergen at zeg ik juist niet antwoordde e at
arlheim ubstituut griffier verbeterde renkelaer hafluid en logé op ardestein en vriend van den onker fluisterde men en de blikken waren opnieuw maar nu met zekere eerbiedigheid op renkelaer gericht
aaraan was dit zonderling dit onbeleefd gedrag te wijten eker niet aan vergeetachtigheid zelfs niet aan onverschilligheid zijnerzijds want zoo dikwerf zij toevallig de oogen wendde naar de zijde waar hij zich bevond zag zij de zijne op haar gevestigd
k ben hier bij ante met den neus in t vet gevallen als men zegt er is een fancy-fair ophanden die op den huize ardestein gehouden staat te worden en waar ik meê voor heb moeten werken
ing men naar den schouwburg naar bals of koncerten niemand ook zelfs de gedetermineerdste rooker die gedurende den tijd dat hij er doorbracht zich niet van zijn liefhebberij moest en kon spenen
e zult hem toch niet benijden antwoordde het acob van ennep laasje evenster delen kleine brunetje een ondeugenden blik naar den aron van teenvoorde werpende die aan t hoofd der kolonne met w van ardestein stapte en juist de zijkamer insloeg ch hernam renkelaer hem of de anderen t is alles één pot nat
alleen nu en dan icolette halfluid ant acob van ennep laasje evenster delen woordende wanneer deze een vraag tot haar richtte aangaande het een of ander dat zich voordeed op den weg en haar opmerkzaamheid wekte
e wet laat juist die dingen maar blaauw blaauw zeî renkelaer at riep aurits verontwaardigd mag men niet vorderen dat een lasteraar zijn woorden waar make
etenen zijn ketenen zij mogen dan van rozen of van goud zijn daarbij rozen hebben doornen en goud is zwaar acob van ennep laasje evenster delen k verheug mij dan ook zeer in het aangename vooruitzicht dat zich reeds dadelijk voor mij opent te weten van een reis naar witserland en taliën om over arijs terug te komen
e hebt dan niet gemerkt zeî ylar dat aurits a dat heb ik gemerkt viel ol in en ik begrijp dat dit u hindert
indien gij ooit in gevaar komt zoo wend u tot zaak ben anasse den juwelier en hij zal u hulp acob van ennep laasje evenster delen verleenen et deze woorden ontsnapte zij en vluchtte naar de stad en liet ombout alleen en als betooverd staan
en had geluisterd met diepe met eerbiedige stilte en zelfs nadat de zangeres gezwegen had duurde het nog een wijl eer zich de opgewekte aandoening in een uitbarsting van bravoos lucht gaf
iet vreemd was het dat hij nu nadat de teerling toch geworpen was eenigermate in tweestrijd met zich zelven geraakte in hoeverre hij aan het jonge meisje zijn bijzondere meening betreffende het karakter harer aanstaande meesteresse zou mededeelen
ijn bewering hernam renkelaer geldt meer bepaald de voorwerpen van dagelijksch gebruik en vooral die van smaak ik wil u dadelijk toegeven zeî aurits dat een baret met een veêr een fraaier hoofdtooisel was dan een kachelpijp
venmin zal ik hier uitweiden over de schrikkelijke gevolgen die sedert de cigarepijpjes uit de mode zijn geraakt uit het rooken van giftige cigaren zijn ontstaan of over het verzwakken van t gezicht dat sommigen toeschrijven aan den tabakswalm die te dicht langs de oogen opstijgt
en hij zwoer bij zich zelven dat icolette als zij eenmaal evrouw nel geworden was aan het dansen voor altijd vaarwel zou hebben te zeggen oor het oogenblik kon hij wel niet anders doen dan berusten
k geloof dat mijn eer gelijk heeft zeî w an oertoghe die met goedkeurende belangstelling had zitten luisteren naar den jongeling die door tegen het nieuwerwetsche uit te varen zoo geheel naar haar hart sprak
m te weten wat aanleiding gegeven had tot de opschudding die op gemelde plek voorviel zullen wij niet gelijk aurits deed vooruitsnellen en den kortsten
zoo waren deze laatsten bijna onaangeroerd gebleven tot groot verdriet van den eer an loff die van oordeel was dat niet alleen het oor maar ook het verhemelte op zijn tijd gestreeld behoort te worden
an volgden op eenigen afstand w van ardestein met den predikant sther rawley en oris van alteren de overigen weder meer achterwaarts
eide polsen waren met driedubbele armbanden van allerlei vorm en materie voorzien gelijk de dikke vleezige vingers met ringen in t kort men zou oppervlakkig gezegd hebben dat er voor een juwelier of goudsmid vrij wat aan t mensch te sloopen viel
e oogen der liefde zien scherp naar men zegt en het plan was niet zoo geheim overlegd of ea kreeg er de lucht van p den avond zelven van de nacht waarin het volvoerd zou worden trad zij voor haren geliefde en sprak
et afleggen van afscheidsbezoeken is doorgaans en was ook nu een weinig vermakelijke zaak toch had het deze reis de uitwerking die ol er zich van had voorgesteld namelijk dat het icolette als in een soort van rosmolen rondvoerde en zij half versuft en geheel vermoeid weder aan de pastorie kwam
ij eenig nadenken zag hij echter in dat renkelaer om zich bij zijn nieuwe kennis aangenaam te maken met opzet tegen-over hem zoodanige geestigheid debiteerde als hij zich wel gewacht zou hebben onder meer verfijnde lieden te uiten maar juist geschikt achtte om daar ter plaatse welkom te zijn
aurits sprong hierop de oranjerie uit reikte het doosje met een buiging aan ettemie over en keerde even snel als hij gekomen was naar zijn plaats terug
at geloof ik niet dat hij licht doen zou antwoordde atoo met een veelbeteekenenden blik hij begreep dat het uw schuld niet kon zijn als er een leisel knapte aar wat hij herhaaldelijk uitriep was dat hij dien onbekenden wandelaar zoo benijdde die u zoo van pas te hulp kwam
en ik verzoek vriendelijk de gasten hun wandeling te willen voortzetten en den doortocht niet langer te verstoppen ie woorden uitgesproken op dien toon van gezag waartoe aurits als vertegenwoordiger zijner moeder op het door haar gegeven feest gerechtigd was golden als een bevel
iemand wist hierop te antwoorden blijkbaar behoorde de eigenaar niet onder de aanwezigen men moest dus de oplossing afwachten van dit raadsel en men ging inmiddels voort met het lezen der nummers die verder niets belangrijks meer opleverden
et gemeenzaam onderhoud tusschen aurits en icolette werd alzoo noch van de eene noch van de andere zijde gestoord en hoe langer het duurde hoe meer hij zich verwonderde over het meisje dat nooit in de groote wereld verkeerd hebbende toch zooveel geestiger en juister haar oordeel wist te zeggen over hetgeen er in voorviel
is t niet zoo mijn eer uring vroeg hij zich plotslings tot dezen wendende die met zijn vrouw aan den arm het tooneel was blijven aankijken oo is het hernam de wijnkooper met een be acob van ennep laasje evenster delen leefde buiging ik kon natuurlijk aan zulke praatjes geen geloof slaan
en advokaat van den vooruitgang dacht renkelaer bij zich zelven ja in den arlheimer ode maar hier dat s een ander geval
oo wandelde dan ook op het gestelde uur een talrijke en vrij bonte mengeling binnen van heeren en dames boeren en boerinnen ambachtslieden en daglooners en vooral kinderen bij de vleet meest allen in t ondagspak uitgedost
n allen gevalle zeî sther rawley zouden wij thans hoogst ondankbaar zijn tegen de berceaux te knorren nu zij ons tegen den regen beveiligen
en eergisteren toen zij mij bij de acob van ennep laasje evenster delen ames rawley hoorde zingen had zij de goedheid te zeggen dat als ik er mij bepaald op wilde toeleggen ik zeer goed carrière zou kunnen maken als
ettemie had zijn gezegde niet alleen zeer goed kunnen hooren maar zij had het gehoord en renkelaer twijfelde er ook niet aan
en ik moet zeggen dat het dan ook maar bij zeer zeldzame gelegenheden is dat hij mij zoo aankijkt en maar waarom zit er op zijn flakon juist een basiliskus ij zult mij toestemmen dat hier al een zeer vreemde samenloop van omstandigheden zich voordoet
aar zijn de linnenmeiden en de stijfsters voor als de ames zulk werk zelve verkiezen te doen e linnenmeid en de stijfster hebben nog genoeg haar handen vol merkte de ouairière aan
e berichten door haar gegeven aan madame mère en de beide eeren die met hun drieën aan den luncheon gezeten waren luidden in alle opzichten gunstig en weinig verschillende van die welke ietje ancras van haar ontvangen had
fschoon hij nu als gezegd is zich bij atoo niet wilde doen kennen als den man van wien de praatjes afkomstig acob van ennep laasje evenster delen waren achtte hij t echter noodig haar in te lichten omtrent de wijze waarop zij zijn ontwerpen van dienst kon zijn en daarom gaf hij haar op haar vraag het volgende bescheid
enkt aurits op reis te gaan vroeg ettemie met een levendigheid die renkelaer maar half aanstond as het u niet bekend vroeg renkelaer zich zeer verwonderd
lles heel mooi zeî renkelaer maar zoo die zoogenaamde liefde van aurits voor dat juffertje eens niet meer blijkt te zijn dan een voorbijgaande gril die door redeneering verwijdering
in zooverre die er namelijk geen geloof aan sloegen beter dan hij zelf nog kon weten was zijn berekening uitgekomen voor zooverre ettemie betrof e toestand van twijfelmoedigheid en verwarring waarin zij thans verkeerde was juist die waarin hij zich gevleid had dat zij geraken zou
aar op hetzelfde oogenblik kwam ylar van een anderen kant zijn vriend op zijde en fluisterde hem op niet min geheimzinnige wijze toe k moet u morgen noodzakelijk spreken over een brief dien ik zoo straks gekregen heb oe laat schikt het u
nederziende op al wie niet tot de oude regeeringsfamiliën behoorde of liever hen niet zelfs bij name niet kennende tenware zij een adellijken titel voerden
pmerkelijk is het hoe de kortzichtige mensch dikwerf acob van ennep laasje evenster delen angsten koestert voor denkbeeldige gevaren en de bestaande over t hoofd ziet oo ging het hier met w van
maar ik zou toch niet gaarne voor t publiek optreden en bovendien indien ik t in mijn keus had zou een rustig huislijk leven zoo als b v bij ominee mij vrij wat beter aanstaan dan zulk een openbaar en zwervend leven als de groote cantatrices leiden
elooft gij niet dat iemand zich zou acob van ennep laasje evenster delen kunnen verbeelden op mij verliefd te zijn die nooit om mij gedacht zou hebben zoo hij niet geweten had dat ik rijk was u schept gij u muizenissen uit loutere zucht om u zelve te plagen zeî icolette
n ieder lot geeft een prijs niet waar vroeg oris van alteren waarna hij denkende een groote geestigheid gezegd te hebben een benaauwd en schor geginnegab deed hooren
wel ik zeg er van dat het een allerliefste vertooning maakt a zeide w uring dat doet het maar vindt ominee toch ook niet hier ging haar stem tot een zacht gefluister over dat er wat veel ostentatie bij deze wijze van weldoen is
roomje heelemaal ylar vroeg renkelaer met een geveinsde bezorgdheid gaje nu omkijken net nu wij een hoek moeten omslaan en wij kans loopen tegen dien steenen paal te rijden
dus ook niets anders had kunnen leeren en later was deze niet in de gelegenheid geweest andere geleerdheid op te doen dan die op diners en partijen verkocht wordt icolette daar-en-tegen had als kind de wereld wel van een onbeschaafde
et was overeenkomstig de gemelde uitnoodiging dat acob van ennep laasje evenster delen op den bestemden oensdag avond of liever achtermiddag want het was een der langste dagen van t jaar de genoodigde gasten zich vereenigden op loraas of gelijk de villa der ames rawley niet zonder eenige pretentie geheeten was
zeî ik neemje t zoo serieus op een beste meid zoo was t niet gemeend ch hernam zij den loop van haar denkbeelden volgende
ij had sedert zij er geko acob van ennep laasje evenster delen men was den meesten tijd in overpeinzing doorgebracht en vruchteloos gepoogd iets bij de hand te nemen ij was toen atoo aanklopte voor het open raam gezeten en wat geheel tegen haar gewoonte was zonder iets uit te voeren
t s zeer vriendelijk van evrouw van ardestein zeide de vrouw des huizes en wie is er ongesteld ten uwent voor wien de hulp van e at moest worden ingeroepen w an oertoghe wist dat madame mère niet alleen een gezondheid had van ijzer en staal maar bovendien zelden kon gelooven
a lieve ouise ik ben op een muziekpartij geweest bij een paar oude dames hier in de buurt en heb daar voor een groot gezelschap mijn gaven moeten luchten
toch was het jonge meisje om haar zedig voorkomen en beschaafde manieren haar bij uitstek bevallen en behoeft dus niet te vragen of onder zoodanige omstandigheden icolette behagen schepte in den nieuwen kring waar zij zich in verplaatst vond
e elf uren heb ik katechisatie antwoordde ol op denzelfden toon kunje vroeger of later komen dan zal het mij aangenaam zijn u te ontvangen
en stilzwijgend ging ieder rechts en links zijns weegs lleen e at poogde nog zijn beklag bij den onker in te brengen doch deze verzocht hem alle verdere diskoersen te willen sparen en zoo spoedig mogelijk links af te marcheeren terwijl ettemie en renkelaer hun wandeling rechts hadden voortgezet
k had weêr een oogenblik berouw over mijn vraag acob van ennep laasje evenster delen want het arme kind bemerkte terstond dat het zich versproken had en geraakte niet weinig in verwarring ch antwoordde zij eindelijk t was geen beschuldiging men zeî niets kwaads van u neen inderdaad niet
en van haar sober inkomen winter en zomer te ardestein op kamers levende doch die dewijl zij van goeden huize en stil en bescheiden in den omgang was vrij goed whist en hombre speelde en de groote kunst verstond om ook naar de onbeduidendste praatjes met de grootste aandacht te luisteren
e enicische flakons die de gedaante van vogels hadden met inschriften van alle kleuren en die in hun vormen de zeldzaamste schakeeringen van de edelgesteenten opleverden of die van gouden weêrschijn schitterden
aar ik heb niet verlangd hem te spreken zeî ettemie wrevelig k heb geen okter noodig k ben heel wel aarlijk vroeg atoo op een toon van deelneming
een vervolgde zij hij deed het op een toon zoo als men niet aanneemt dunkt mij als het iemand geldt die ons onverschillig is k zou waarlijk beginnen te gelooven hervatte ik dat hij u verzocht heeft zijn advokaat bij mij te zijn
ie t had kunnen wezen dat zij geroepen ware geweest om bij wildvreemden te komen en nu wordt haar een konditie aangeboden bij iemand die reeds van haar geboorte af zich harer heeft aangetrokken
at mij betreft nu ik gelukkig mij eindelijk door dien brijberg van de school heb heengegeten en in het uilekkerland van den onbezorgden vrijsterstaat ben aangeland wil ik dien liefst dan ook nog wat genieten en nog wat liberté chérie zingen eer de banden van het huwelijk mij tot het vervullen van strengere plichten dringen
el hernam evrouw ik meende dat het zoo goed als klaar was tusschen den onker en de reule an oertoghe t s mogelijk evrouw maar ik heb er niets van vernomen
k zal na de aanmerking door u zelf gemaakt geen strijd voeren over dat woord zeî ol maar alleen dit zeggen dat men somtijds het toeval de omstandigheden beschuldigt wanneer men het zich zelven doen moest
en dat toen zij door de gezegden of gebaren van hen die zij ontmoette en vooral door de woorden van e at aanleiding gevonden had het woord tot dezen te richten haar toon en wat was natuurlijker alleen getuigd had van een diep gekrenkt
ad de gefaljeerde manufakturier niet meer dan vijf per cent aan zijn schuldeischers uitgedeeld des te milder was hij met het uitdeelen van tijdingen ja doorgaans schonk hij wat deze betrof het ontvangene rijkelijk vermeerderd terug
elke de veldtochten waren die de man gemaakt had welke de wapen of andere feiten waren waardoor hij zich onderscheiden had en ten gevolge waarvan hij tot den hoogen rang geklommen was dien hij bekleedde is noch aan ons noch was het misschien aan iemand der huisgenooten of bezoekers van oornwijck bekend
et waren menschenoogen maar zij zaten in den gekamden kop van een monsterachtigen gevleugelden basiliskus l dichter en dichter stak de vogel zijn goudgeschubden hals naar mij uit en al nader en nader zag ik die oogen op mij gevestigd
et lokaal was zoo ruim als het wezen kon want het besloeg het geheele gebouw op een klein afgeschoten vlieringje na dat tot bergplaats diende en het geheel had veel overeenkomst met een
elaas ik jaag alleen in den schotel el t voorzichtigste u in allen gevalle is de jachttijd nog niet gekomen t erwondert mij dat de onker niet liever gewacht heeft met zijn bezoek tot in ctober gelijk eerst het plan was naar ik hoor
maar een opmerker die meer ondervinding bezat dan icolette zou toch gevonden hebben dat die uitdrukking niet dan zeer voorbijgaand was en dat het gelaat als t in zijnen gewonen plooi was er een andere bezat
at hij bij den eersten aanblik op haar verliefd was acob van ennep laasje evenster delen geworden heb ik reeds gezegd dat zij t op haar redder werd zal een ieder begrijpen t behoort zoo in de schoone orde der dingen en anders zou mijn vertelling geen vertelling zijn
renkelaer giste dit eenigszins beter dan zij hij had zich niet laten afschrikken door de koele ontvangst die hem van hare zijde was te beurt gevallen maar die in tegendeel aangemerkt als een blijk dat zij zich over zijn onverschilligheid gebelgd had gevoeld en zij het zich dus aantrok hoe hij omtrent haar handelde
ijn vermoeden dat de beide onbekenden bij elkander behoorden had zich bevestigd en ik behoefde hen nu slechts van nabij te zien om er niet aan te twijfelen dat ik moeder en zoon voor mij had
k verzoek wel om verschooning zeî renkelaer het was mijn bedoeling niet de dames eenige vrees aan te jagen anneer zij het voorwerp van naderbij willen beschouwen zullen zij zich kunnen overtuigen dat er niets vervaarlijks aan te bespeuren is
ns verlaten oevernante bij an irik herhaalde eentje de handen in elkander slaande en ik acob van ennep laasje evenster delen heb daar niets van gehoord s dat alles zoo in t geheim en buiten mij
die zaal met haar prachtig loof en snij en beeldhouwwerk waar aan den wand de afbeeldingen hingen der leden uit het adellijke geslacht der ylars van roemruchtige krijgsoversten die hun lauweren bij ieuwpoort bij t enis bij grim bij lenheim of alplaquet gewonnen hadden
e menigte die nog kort te voren het terrein tusschen de winkels bezette was langzamerhand weder afgezakt en had zich deels naar huis begeven deels in het park verspreid
en naar wiens vermaningen hij eerder genegen zijn zal te luisteren n toch nu ik eenmaal zoo vrijpostig geweest ben te zeggen wat mij op het hart lag blijf ik bij wat ik beweerd heb
zeî lara van porkelberghe t ding is geen dubbeltje waard t s nog mooi zwaar ook zeî ettemie doch dit zullen wij later t huis wel zien en meteen liet zij het doosje in haar zak glijden
die t niet minder vertrouwelijk weêr doet weten aan de persoon die zeker t best in staat is op de vraag te antwoorden e gissing was volkomen juist gelijk hij dienzelfden avond nog van atoo
n hij wenschte uw voorspraak ja t is een onbescheiden vent ch zeî renkelaer men moet iets ten goede houden aan een vader die zijn dochter niet gaarne gepasseerd ziet
el dat heb ik laatst nog bij ominee aan huis immers gedaan a toen je alleen uffrouw eentje tegen je hadt aar zoo even toen hadje immers dien erdrongen of wie anders iets tot haar nadeel zeî bij den arm kunnen nemen of nog beter hem een draai om de ooren kunnen geven en rekenschap vragen van zijn woorden
a w d eb de bijzondere groete te hebben gedaan van de eeren van ylar en ol en na w d eb verzocht te hebben mijn eerbiedsbetuiging aan evrouw te willen overbrengen
aar straks in het gedrang overal t zelfde gefluister ie geäffekteerde w uring dien mizerabelen erdrongen een half dozijn anderen heb ik hooren mompelen dat het haar in t hoofd schort
ja somtijds het van haar schouderen op die van haar heer en meester overbrengen doch dat laatste zult gij wel nooit doen want gij zijt zachtzinnig met de daad en wie haar man beheerschen wil moet het enkel in schijn wezen
lzoo verzekerd èn dat hij niet komen zou èn dat evrouw van de zaak niets afwist herwon zij haar vrijmoedigheid en het gesprek kon van weêrszijden zonder moeite op levendigen en ongedwongen toon worden gevoerd
e oranjerie een gebouw in rococo stijl met negen poortjes in den gevel uit welke de glazen deuren te dezer gelegenheid waren weggenomen was van buiten met wapperende vlaggen sparreloof en gebloemte
et gezelschap was in groepen afgedeeld w an oertoghe ging als wegwijster aan t hoofd met ylar den aron w van porkelberghe en mma rawley
immers de laatstgemelde wist toen niets anders dan wat vrij verward op den avond van het feest was verteld geworden w van ardestein daar-en-tegen had den morgen na het feest renkelaer en aurits in t verhoor genomen en zich vooral van den eerstgenoemde die van den beginne af aan van alles getuige was geweest
veral wemelde en krioelde het van paauwen en paauwiezen van goud en zilverlakensche fazanten van bontkleurige patrijzen van honderden vogels tot het hoendergeslacht behoorende
k ben ook ik ben zeer dankbaar zeî icolette terwijl zij haar aandoening zocht te bedwingen en de haar toegestoken handen beurtelings met kussen bedekte opdat men de tranen niet zien zou die in haar oogen welden
isschien heeft zelf hem aangespoord mij dat op bedekte wijze te doen kennen en in dat geval heeft hij zich op bescheidene wijze en met veel tact van zijn kommissie gekweten
oed viel ylar in reule mma te hulp willende komen maar daar is hier geen spraak van iemand zal betwisten dat de kunst de natuur moet leiden moet veredelen somtijds moet tegengaan
en zijn oogen vestigen zal op een voorwerp dat hem meer waardig is en hem beter waardeert n nu vervolgde zij bespeurende dat hij altijd staan bleef in dezelfde houding
at is infaam vroeg renkelaer el dat vervloekte praatje et schijnt dat het overal verspreid is aar waarvan spreekje toch el van dat gebabbel aangaande ettemie t s nu niet alleen uffrouw eentje meer die er van spreekt t is het halve dorp
of eenig ander dergelijk aangenaam baantje toegewenscht en wat niet strekte om zijn wrevel te verminderen was de bewustheid dat de gevolgtrekking door renkelaer gemaakt volkomen logisch was
en geen tegenwerpingen te beäntwoorden had k wil intusschen beginnen met aan den eer luitenant van de artillerie te zeggen dat ik gaarne gelooven wil dat de kanonnen en andere middelen van vernieling veel verder dragen en veel grooter ravage maken dan die welke onze voorouders gebruikten
ier hield hij op in afwachting dat ettemie iets zeggen zou doch toen zij tot zijn spijt het stilzwijgen bewaarde zag hij zich wel verplicht te antwoorden op de vraag die zij had kunnen doen k wil niet vrijgehouden worden
wij zullen zien wat er te doen valt hernam atoo half overreed maar wat moetje toch met al die héliotropes doen die je plukt e denkt ze toch niet naar je kamer meê te nemen dan staje morgen op met een hoofdpijn dat je niet zien kunt
dat zal ook een verandering zijn voor ons juffertje zij zal daar zoo n vrolijk leventje niet hebben als zij hier leidde en ik kan begrijpen dat haar dat bericht als een emmer koud water op t lijf valt ofschoon zij wist dat het haar voorland was maar zeg eens wat had nel hier van morgen toch met je te verhandelen
e aldus toegesprokene schoot op uit haar waren of vermeenden slaap en volgde haar geleidster zonder een woord te spreken ok icolette trok met de rest van t gezelschap den wagen uit en de herberg binnen
ater kwam bij hem het vermoeden op dat zij wel gewild zou hebben maar dat haar pleegvaders haar aangespoord hadden hem te bedanken omdat zij geen trek voelden haar een uitzet mede te geven evenredig aan zijn verlangen ie laatste wijze van de zaak te verklaren bevredigde zijn eigenliefde en zoo bleef hij er dan natuurlijk aan vasthouden
n dat geval spreekt het van zelf dat de prijs nog niet kan worden opgeëischt acob van ennep laasje evenster delen ist ik zeker dat het lot zich te msterdam bevond zeide renkelaer dan reisde ik er morgen heen en kocht ik het of stal het des noods
ie denkt er nog aan dat waar t meubelen waar t kleedingstukken waar t huisraad geldt de harmonie der vormen evengoed geraadpleegd moet worden als die der kleuren waar t een schilderij betreft
en onze heldin zelve gevoelde ook den invloed der vermoeienis en dien van de onaangename hitte welke de schuinsche namiddag zonnestralen in den wagen deden ontstaan
oei zeide ol mijn eer is nog te jong laat hij ten minste wachten tot hij rezident van een of is geworden eer hij zich het recht aanmatigt om op de publieke audiëntie te slapen
anneer men daarbij in aanmerking neemt dat zij niet veel van haar vader in lengte verscheelde dan kan het geen verwondering baren indien lieden die haar niet kenden haar wel eens aanzagen voor een verkleeden grenadier van de garde
in tegendeel legde hij afkeer aan den dag van de loszinnige begrippen die vele jonge lieden op het stuk van vrijen hebben en waarschuwde mij zelfs tegen den eer renkelaer ofschoon die een vriend van hem is en hij is zoo ik hoor half geëngageerd met de reule