AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Wat zoû sterker in mij zijn, mijn ziel of mijn beest?
Vergeef me, dat ik mijn angst u bloot leg en minacht mij er niet om
want hij gaf zijn vriend een stootje met zijn rotting, en fluisterde hem zijne overtuiging toe dat hij den ouden geraakt had en een partje van de winst verwachtte
auritz ulert, eer van allum enz.
ij stierf in bij engelo, maar niet op het huis.
De grootmoeder van Agib was ten hoogste verblijd, dat zij hem terug zag, en hem met tranen in de oogen omhelzende, zeide zij: O mijn zoon!
hoe groot zou mijn geluk wezen, indien ik ook uw' vader Bedreddin Hassan zoo aan mijne borst mogt drukken
De ijdelheid, die ten koste van een ander haar eigen schuldige triomfen najoeg, had geleid tot eene oprechte genegenheid, welke door verkwisting, of althans de daaruit voortvloeiende vrees voor armoede had moeten worden opgeofferd.
Elke schuldige neiging had, hem drijvend tot het kwade, hem eveneens gedreven naar zijne straf
die arme Willoughby, zooals zij hem nu wel wilde noemen, was voortdurend in hare gedachten;
voor niets ter wereld had zij zijn poging om zich te rechtvaardigen willen missen, en nu eens verweet zij zich, om zich daarna weer vrij te pleiten, dat zij hem te voren zoo hard had beoordeeld
Maar toen hij nu de oogen opsloeg, wist hij niet waar hij was.
Hij was zoo gewend aan woeste velden, dat hij, wat hij nu zag: een sterk bebouwde streek, eerst bijna voor een schilderij hield
de eigenschap mede insluit om ze te kunnen waardeeren, dan moest zij voorzeker bevoegd geacht worden om over schoonheid te oordeelen, want een mooier schepsel zag ik in mijn leven niet
Hij scheen te denken, dat hij, zoolang Bounderby geene ontdekking kon doen zonder dat hij er van wist, in zooverre veilig was.
Dat bezoek was, zooals wij zeiden, een groot evenement.
Eene andere gebeurtenis, die niet zoo grootsch was, maar in huis nogal merkwaardig gevonden werd, viel in dien zelfden tijd voor
Ik ben er hier zoo zeker van, zei Bradley, met een stomp op de bont van zijn grof overhemd, i alsof het ddr geschreven stond, met een slag of stoot in de lucht
Gij wilt dat ik gelukkig zal zijn, en nooit eenige pijn hebben, en nooit iets lijden, zelfs niets akeligs hooren
Zij naderden reeds de plaats, vanwaar afgereden zou worden.
Eenigen der ruiters bevonden zich voor hen, anderen meer terug, toen Wronsky plotseling achter zich
het opschrift droeg: restaurant, toen een andere glazen deur naast het buffet openging en een oude vrouw voor den dag kwam, die op tamelijk onvriendelijken toon vroeg wat de heeren verlangden.
De drager rekende het zich tot plicht Madame met het ongeval van George bekend te maken
die tusschen de krulletjes van goudgele lokken doorvlochten waren met dunne blaauwe adertjes.
Een minzaam en vriendelijk lachje bij het onverschillig gesprek over de bloempjes, die zij Adriaan Loosjes Pzn.
Ja, Cosette.  Zij nam zijn hoofd in haar beide handen, hief zich op de teenen om hem te bereiken
en een rozerood japonnetje met een zwart schort met puntjes voor, op everlasting schoenen, met kruislinten net als mevrouw, over het schelpenpad aan den overkant rustig voorttrippelt, met aan de eene gehandschoende hand een kind van twee jaar, met een baleinen valhoedje met rozeroode strikjes en, aan de andere, een van drie, in beugeltjes
Dit was de eerste maal dat Grimaldi een politie-bureau bezocht.
Later verscheen hij daar nogmaals onder geheel andere omstandigheden, waarover later meer
GESCHIEDENIS VAN DE VERMOORDE DAME EN VAN DEN JONGEN MAN, HAAR ECHTGENOOT.
uwe majesteit moet weten, dat de vermoorde jonge dame mijne vrouw en de dochter van dezen grijsaard was
Gy weet al te goed, dat, zoo gy my dient, het niet alleen is om den wille van mijn goud, maar ook en vooral omdat ik door het opzenden van dat bewuste stuk aan den Luitenant-Krimineel te Parijs, het bewijs kan leveren, dat Monsieur Pomard
Zeker zal het wel wat zijn veranderd in de vijfentwintig, dertig jaren dat ik het niet gezien heb.
Misschien zou ik er niets meer van herkennen, als ik nog eens voor het groote tuinhek kon stilstaan.
ik zeg u dank voor de verscheidenheid van dranken, die gy my zoo gul hebt toegestaan, ik zie u aan door een van rooden wyn, en ik neem mijn afscheid
torende hij hoog, dramatisch, boven die Europeanen.
Van Oudijck zag hem in stupefactie aan.
Nu werd de Regent handgemeen met den patih, die hem bezwoer.
Op den weg verzamelde zich de bevolking, stil, ontzet: de laatste gasten kwamen uit de societeit, waar de lichten donkerden
Hij zeide zijn kind, dat hij mama lief had gekregen, toen zij de vrouw van een ander nog was, en dat hij mama's liefde gestolen had, gestolen van dien anderen man.
Hij zeide het zoo nederig, en kalm en eenvoudig, als was het niets, dat te biechten aan zijn kind
Het luik, dat de opening gesloten had, bestond uit twee deelen: het bovenste, dat het grootste was, was uitgeweken en aan stukken gesprongen: het onderste, een plankje van twee duim breedte, dat het luik van den vloer
Maar als het niet kiesch is, amuzant is het wel.
Er is een verduiveld leuke humor in onze ontmoeting hier
Ook hadden de voornaamsten onder hen prachtige buitenverblijven in de mooie en vruchtbare binnenlanden.
Daar baadden zij zich in de weelde van een Oostersch leven en ook op hun akkers werkten geketende slaven, die heusch niet allen tot het negerras behoorden
Een vroolijk gelach klonk van het binnenplein door de zijden gordijnen der galerij.
St.  Clare lichtte de gordijn op en begon insgelijks te lachen.
Hoewel ge geen acht op mij slaat, mijnheer Marius, ken ik u toch.
Ik ontmoet u hier op de trap en zie u nu en dan bij den ouden heer Mabeuf ingaan, die in de nabijheid van Austerlitz woont, wanneer ik daar wandel
Om haar heen zonk eene vage droomerij neêr, als met lichte wolkjes, waarin gezichten even opgluurden, waaruit gezegden zacht afklonken, zonder logischen gang, in een doelloos warrelen van herinnering
Nauwlijks waren wij van wal gestoken, of de boot scheen in de zee te willen verzinken, dan rees zij weder op om nog dieper in het water door te dringen
Ddn zou ik denken — en wezenlijk, ik heb er al vroeg en laat aan gedacht — aan dat te leur gestelde meisje dat zoo onbarmhartig van haar man en haar rijkdom is afgekomen
geleidde de beminnelijke Mathilde, en zoo ging de stoet naar de eetzaal.
De heer Tibbs werd nu aan het gezelschap voorgesteld en hij maaktedrie achtereenvolgendebuigingen voor de drie dames, ongeveer op de manier van een poppetje in een Friesche klok
Wel zeker!  die Gillis Jonkert met zijne stijve kuiten zou den Spanjool wegpoetsen!
Maar wacht, daar gaat er een met een lichtje uit Lammen!
Het is toch nu geen weer om zonder lantaarn den weg niet te kunnen vinden
De muts had hij in de hand en daar veegde hij in de gauwigheid zich de zweetdroppels mee van het voorhoofd, waarover een lok van zijn haar viel.
Op de vraag van zijn meester schudde hij overmoedig het hoofd, de bovenlip als in verachting over die onderstelling een weinig naar hoven gekruld
Othomar sprak niet meer met de keizerin over zijn besluit, om haar dit leed zoo min mogelijk aan te doen;
de keizerin sprak er ook niet over en hoopte
een lange poos wreef hij met de altijd klamme hand over zijn weggetrokken kin en een dof, maar verrukt 'ja' welde eindelijk als een heete zucht uit zijn gemoed op.
hij zag alles rood: purper en scharlaken en vermillioen, dat in bloedige wentelingen voor zijne oogen draaide als met raderen en in een vreemd aureool van
bij hun stam geëerde en naar aartsvaderlijke en dikwijs milde begrippen regeerende koningen waren.
Het zal u zonderling voorkomen, maar toch was het zoo, dat Il Tigretto zichzelf volstrekt geen slecht mensch vond.
Eigenlijk moogt gij zelf wel oppassen, dat het u in uw leven niet tot zekere hoogte net eender gaat
daar valt mijn oog op John O vers, mijnheer, John Little, mijnheer Richard
alsof hij dacht dat er aan alle kanten gevaar was, en dat er iemand komen zou om hem de pastei af te nemen, Hij was er al te angstig voor, dacht ik, om er het rechte pleizier van te hebben
Ten laatste liet hij zich naar een eiland overvaren, en het trof, dat er daar nog nooit een kat gezien was, en de muizen waren zoo de baas geworden dat ze dansten op tafels en stoelen, of de huisheer thuis was of niet.
want zij vreesde, door haar wel wat scherpe uitdrukking, renkelaer gekwetst te hebben, wat hij dan toch, meende zij, niet verdiend had.
ij van zijn kant, zeer goed bespeurende wat er bij haar omging, begreep, zich nu ook te moeten houden, als trok hij zich haar gezegde werkelijk aan
maar de aanblik van haar kind doofde de laatste flikkering van woede bij haar uit, zoodat VAN DE WALL ten koste van eene nieuwe tafel zijne huiselijke rust terug had.
'Wat is dat gelukkig afgeloopen,' zeide de heer RAALTE, terwijl hij het lieve kind zoo vriendschappelijk in de wang kneep, dat het een gil gaf
Met dat al gevoelde ik eene zekere nieuwsgierigheid, om dien Notaris te zien, wiens naam ik in de laatste dagen zoo dikwerf had hooren noemen, en aan wien ik niet denken kon, zonder mij een machtigen toovenaar voor te stellen, die den sleutel bezat der ingewikkelde geheimenissen, welke mij zooveel kwelling veroorzaakten
Er is een gebrek aan mijn musket, kompeer, antwoordde hij.
Pak het ding bij den loop en sla er met den kolf op in!
wanneer de zon soms al te fel scheen.
Dat was moeilijk noch zwaar, maar het duurde toch lang, daar ik wel een paar honderd pannen tweemaal daags verleggen en aanhoudend moest zorgen
Een rauwe gil, die het bloed in de aderen doet stollen, snijdt door de lucht en de schooier zakt stervend in een.
Willem stond verpletterd: hij zag hoe het gezicht van den ongelukkige met een lijkkleur overtogen werd
hem steeds nog met een glimlach aankjjkende, terwjjl hare vlugge vingers in beweging bleven.
Wellicht zal ik het eens kunnen gebruiken.
Een klein hoopje hard schreeuwende Amsterdammers wilde een kanaal recht door naar zee hebben.
Zij hadden er reeds een, dat gemakkelijk kon verbeterd worden, maar daarmede waren zij niet tevreden.
Nu, na lang tobben kregen zij hun kanaal
Ik herinner mij toen bijna gehoopt te hebben, dat er een verandering ten goede in mijn binnenste nog mogelijk was.
Ik kwam het dal in toen de avondzon de verwijderde sneeuwtoppen
als wilde hij den knaap te kennen geven, dat hij zeer goed wist, dat hij gaarne weggezonden wilde worden.
Ik vooronderstel, vervolgde de jood, terwijl hij zijne blikken
Luister, dit geld behoort u met alle recht.
Ziehier de zaak: Het witte git komt uit Noorwegen, het zwarte git komt uit Engeland;
dat hij niet op den beloofden tijd teruggekeerd was.
Zijn brief, die hij haar daarom gisteren gezonden had, zou zij nog wel niet ontvangen hebben
Of zy mij geloofde of niet kan ik niet zeggen en het zou er ook niets toe doen al kon ik, maar ik bleef uren lang by haar zij riep gedurig Gods zegen over myn hoofd
et ijs breekt weg onder de voeten van den vervolgenden geregtsdienaar, en deze valt in den stroom.
nze ondertusschen bemerkt dit, en indachtig aan de les van onzen grooten eester, hebt uwe vijanden lief, keert hij oogenblikkelijk terug, en redt, met eigen driaan oosjes zn.
Ik ben het, antwoordde een vaste, aangename vrouwenstem, en het harde, door pokken geschonden gelaat van de kinderjuffrouw, Matrona Filimonowna
Ontmoetten zij elkaâr, zoû er dan iets gebeuren?
Het een schakelt zich onherroepelijk aan het ander, dacht hij: aan niets is iets te doen
de Princes Douairière over te polsen, gelijk ik toen gedaan heb.
' 'Dat weet ik,' zeide De Witt: 'en volgends uw bericht niet alleen, maar ook in een onderhoud, dat ik nog onlangs met haar had, scheen zy het plan zeer toe te juichen
Ik hoop het niet, antwoordde hij, met een poging om vroolijk te kijken, en na een oogenblik liet hij er met een gedwongen glimlach op volgen: Het zou zoo vreemd niet zijn, wanneer ikzelf mij onwel gevoelde;
want ik ga op het oogenblik gebukt onder een grievende teleurstelling!
welke zetelt in het aan de oppervlakte onzer aarde vallende water en in de stroomen des dampkrings, zoo onmetelijk groot, dat, in vergelijking daarvan, de beweegkracht van alle bestaande stoomwerktuigen bijna niets is
en over levenden en dooden welfden zich de gewijde bogen, waaronder de leer verkondigd werd van hem die de dooden levend maakt en roept de dingen die niet zijn alsof zij waren
doch met een koene, vastberaden uitdrukking, die den angst moest verbergen, dien zij ondervond.
Vergeet niet!  zeide hij en wees naar het geopend venster achter den koetsier
Hij hield niet van zijn vader of moeder, niet van den meester, niet van zijn kameraden, niet van de jongens in de buurt.
Alles wat die wilden, dat hij doen zou, spelen of werken, had hij altijd vervelend gevonden
Wij volgen daarin de strenge zeden van onze voorvaderen,' zeide BANDIERE, 'en deze oordeelden, en, zoo ik acht, met grond, dat die vermakelijkheden strekken, om de goede zeden van een onschuldig volk te bederven
Ik zou naar de kerk kunnen gaan en wakker blijven in de groote familiebank, of achter de gordijntjes in slaap vallen met mijn voile voor het gelaat, als ik er slechts oefening in had
Met dat uilskuiken kunnen wij den wilden vaderuil temmen!
Sla nog eenige bladen om, hernam het hoofd.
De koning ging daarop voort met het omslaan der bladen, steeds den vinger aan den mond brengende tot dat het vergift, waarmede ieder blad was doortrokken, zijne werking begon te doen
en aan welken sommige oudheidkenners van vroegere dagen beweren dat het dorp zelf zijn naam verschuldigd was.
Anderen echter leidden dien naamsoorsprong af van de veenen, die in den omtrek gevonden worden
eene doodsche stilte heerschte door geheel het gesticht: en nog hadden de beide vrienden geen gerucht gehoord, dat hun een' schijn van redding aankondigde.
Verscheidene minuten verliepen er: nog liet zich niets hooren: een kwartier: alles was stil als in het graf
Schemseddin Mohammed kon geene woorden genoeg vinden om den sultan voor zijne goedheid, naar waarde, dank te zeggen.
Hij wierp zich andermaal voor de voeten van zijn' vorst neder, en de tranen, die in zijne oogen stonden, waren de getrouwe getuigen van zijne opregte dankbaarheid
vulde aan een dressoir, plechtstatig, de borden met soep.
hij had een trek van voornamen zielevrede en zag er in zijn rok uit als een oude diplomaat
Corrie zag hoe die vrouw haar lachend begluurde, door een gouden lorgnon, dien ze voor het oog hield;
het meisje keek haar aan zonder blikken of blozen, en met een zoo volmaakt kalm en onschuldig gezichtje, dat de vrouw van de wereld zich stupéfait tot haar aanbidder wendde
verliepen herfst en winter aangenaam en rustig.
In den aanvang van het volgende jaar werd deze vreugde niet weinig vermeerderd door de hoop, dat hij spoedig vader zou worden
een beetje tobberige stem van oude vrouw, die veel geleden heeft: waarom hij uren zat alleen, en altijd las, en altijd schreef en of hij niet dacht, dat het voor zijn gezondheid slecht was en slecht voor zijn geest
Een wapen kon men u wel verschaffen, zeide de visscher, en haalde tevens een breed mes uit, hetwelk hij den Ridder voor den neus hield.
Pas op, zeide Deodaat: gij zoudt u kunnen bezeeren.
Hij zeide, dat hij mij verkoopen zou aan den hardsten meester, dien hij vinden kon;
en hij had mij toch mijne vrijheid beloofd als hij stierf.
denk ik.  ben ook wat te veel van mijn streek, om het stil te doen.
Neen, morgennacht.  Morgen dan, zeide Jowl.
stond dan soms uren lang onbewegelijk naar het gezang van een vogel in een boom en het neuriën van een kind in huis te luisteren, of staarde naar een grasspriet, waarop het zonnelicht een dauwdroppel deed schitteren als een diamant
Duister de toekomst te gemoet ziende, hadden de beide gelieven, dank zij der groote beleefdheid van den heer VAN DUIN, die, door zijne buitensporige gramschap vervoerd, er niet aan had gedacht dat hij ze geheel alléén liet, elkander de plegtigste beloften gedaan
Hoe aardig wierp zij hem van uit het rijtuig kushandjes toe en wuifde zij met haar zakdoek, toen hij zijn plaats in de diligence ingenomen had!
Eenmaal bracht zij haar zakdoek aan haar oogen
Ik dank den Hemel, die je voor je braafheid en goedheid beloond heeft.
Hij kuste haar en zij verborg haar hoofdje tegen zijn schouder en sloeg de armen
Een borrel, mijnheer!  antwoordde John: hij zou den Theems wel oplusten, als er brandewijn in was.
geen den jager zoo zeer begunstigd had, naderde thans echter spoedig zijn einde.
Op zekeren dag vertoonde de hemel zich met donkere wolken bezet.
Zou daar niets aan te doen zijn?
als ge bij mij zijt, maar als je ergens anders uw voor mij onbegrijpelijk leven leidt.
Zij keerde zich van hem af, bevrijdde eindelijk de haakpen uit het werk
Ik herinner me haar van vroeger: kalm, sereen, impozant, sneeuwblank, trots haar mutilatie, tegen een eclatant donkerrood fond van fluweel.
armoedig verminkt, en het fluweelen fond was niet meer eclatant.
Alles is dof en oud geworden, en ik ben geschrikt en heb me heel treurig gevoeld
Terwijl dit voorviel, merkten zij, die aan de zwaan kleefden, dat zij minder en minder vast zaten, en spartelden eindelijk geheel los.
dat gij er zoo over spreekt, en ik vergeef het u gaarne, daar er, helaas!
te veel waarheid aan is, schoon het toch noodzakelijkis, dat, in den staat der menschelijke zaken, zoo als zij zijn, er lieden gevonden worden
Zij voelde ook beklemd als zij zag hoe zij ontvangen werden als man en vrouw, en hoe, naar Engelsche wijze, één groot breed bed op hun slaapkamer stond.
Het verwonderde haar dat deze zoo hoog staande wezens niet kiescher waren in deze dingen, en zich niet meer schamen voor kameniers en
Deze beantwoordde eene vraag der Engelsche, door te kennen te geven, dat zij zich weer wel gevoelde en dat zij morgen naar het landgoed zouden vertrekken
'Wel!  het was juist toen wy den tocht aanvingen, waar ik zoo even van sprak.
Gy weet dat, na het innemen van Kortrijk, ons leger zich op weg stelde naar het kanaal van Brugge
De beide vrouwen hadden de eerste verdieping in gebruik.
Het eerste vertrek, dat op de straat uitzag, diende hem tot eetzaal, het tweede tot slaapkamer en het derde tot bidkamer
lees Euphrasie.  De kleine heette Euphrasie.
Maar van Euphrasie had de moeder Cosette gemaakt, ingevolge het verfraaiings- en verzachtings-instinct der moeders en van het volk, dat Josefa in
En ik weet stellig, dat zij dat niet gedaan zou hebben, als die ander er niet geweest was.
En die heeft haar nu schandelijk bedrogen.
Wy zullen dan maar weêr naar achteren gaan,' hernam Van Espenblad, na rondgekeken te hebben of hy ook eenige kast in den muur zag.
' vroeg De Witt aan Elizabeth, terwijl zy zich alle vijf weder derwaarts begaven
Als er één is, die ons aan den wal brengen kan, dan is hij het, mompelt hij.
Ja?  En zal hij het dan doen
Neen, indien de laster zich aan een van beiden hechten moet, zij is het, tegen wie hij zijn pijlen scherpen zal.
Hoe!  een vader bewijst genoeg vertrouwen te stellen in uwe braafheid, om zijn eenigen schat op aarde, zijn brave, engelreine dochter onder uw bescherming te stellen, en gij acht, dat zulk een bescherming uw goeden naam in gevaar zoude brengen
' 'Als gij mijn raad hadt willen volgen, ware hij al lang uit den weg geruimd.
' 'Gij zijt veel te voorbarig, voorzigtigheid moet nooit uit het oog worden verloren;
De geheele stad sprak over den merkwaardigen vogel, en als twee elkaar, ontmoetten, dan zei de een niets anders dan Nacht!
Gij hebt er u van kunnen overtuigen, hoe onze tegenwoordige heeren haar verstaan, toen wij zoo straks den trap opklommen en zij de dames op zijde duwende zich dadelijk van de beste plaatsen meester maakten
maakte op eens een sprong waarop ik gauw een stap of twee achteruit trad, en zei: Ik ben voor den zondvloed geboren, m'nheer
Hij verzocht me, u zijn groete te doen.
Ik heb nooit gezien, dat hij er beter uitzag.
Op dit antwoord was de oude dame in de wolken van blijdschap, Nadat zij mij
Na het diner een gezellige reunie in een paar kleine salons;
Al den overigen tijd scholen ze weg in hunne verwarmde vertrekken, en ze schenen hierheen te zijn gekomen, enkel om rustig in schommelstoelen te liggen.
Bijna allen waren, ik zal het niet behoeven te zeggen, Amerikanen uit de Vereenigde Staten
in zijn eigen vaderland en zoo nabij het doel zijner bestemming door het moordend staal van roovers ware gevallen.
want mijn gemoed was vol en mijn ziel in een staat van hooge spanning: een natuurlijk gevolg van mijn toestand
Hoor, hoor, daar ginds nadert de hoefslag der paarden!
Hoor eens, Baumgarten, ik heb.
Ik waag mijn leven niet, en zet u met zulk een' storm niet over
open mijn valies,' want dit was met strikte eerlijkheid door de bevolking met de gevangenen medegevoerd.
'Ziehier iets voor deze brave lieden, ik vergeef hun de vergissing, hoe erg zij ook is
Zij was eerst zeer verbaasd over zichzelve en geërgerd, en voor het eerst in het leven voelde zij, dat het gevaarlijk is met het leven te spelen.
Vooral toen zij - die nog nooit had liefgehad - liefkreeg den man met wien zij het leven gespeeld had, als een salonstuk, dat ernst wordt
ij hadden vanavond aan tafel citroenvla als dessert en kwamen er zoo over te spreken.
el een half uur lang hebben we er hevig over gedebatteerd en nog is het niet beslist.
allie beweert, dat ze heel vast gelooft, dat je er doorheen zou kunnen zwemmen en ik ben er vast van overtuigd dat zelfs de beste zwemster zou zinken als een baksteen
Intusschen was hij blijven staan en tastte en zocht sinds eenige oogenblikken in alle zakken en gaten, die zijn plunje kon hebben.
Eindelijk richtte hij het hoofd weder op, met een gebaar, dat slechts tevredenheid wilde toonen, maar werkelijk triumfeerend was
Zij dacht blijkbaar aan iets anders terwijl zij die woorden uitsprak.
De wijnkooper, die haar nog altijd onderzoekend aankeek, merkte op dat hare oogen weder naar den schoorsteen dwaalden
Een leer sentimenteel MoofdstuK.
ij moeten nu afscheid nemen van Arcadia en die beminnelijke menschen
Wie zich veertig jaren geleden in de onbekende streken der Salpêtrière waagde en den boulevard tot aan de Italiaansche barrière volgde, kwam op een plek, waar men zou kunnen zeggen, dat Parijs ten einde liep
was achttien jaar oud en had dezen winter haar intrede in de wereld gedaan.
Haar succes was grooter dan dat harer beide oudere zusters, zelfs grooter dan de vorstin-moeder verwacht had
en ik heb het bewijs, dat hij over Regina van Berchem waakt, al laat hij het wel eens al te duidelijk blijken, dat hij juffrouw Berthier niet kan uitstaan.
Op zekeren morgen kwam hij met mijnheer ontbijten, en bracht het discours op een boek, dat deze goedwillig uit zijne bibliotheek ging halen
en onlangs, toen hij in den molen geweest was en wel met vele gedachten, die hij niet kon uitspreken, waren zij en haar vader afwezig, ver weg, maar toch niet zoover, dat men niet over den muur zou hebben kunnen klimmen, die den weg lang maakte
en ondervond allerlei gewaarwordingen, die vroeger nooit door mij gevoeld werden.
Gedurende onze wandelingen bleef ik dikwijls ver achter, om aan Arthur, aan mevrouw Milligan en De Zwaan te kunnen denken
Lieve zoon, om je niet langer in onzekerheid te houden, wil ik je terstond zeggen, dat je niet alleen niet aan sterven behoeft te denken, maar integendeel alle reden hebt, goeden moed te hebben
De jongen sloeg in zijn blijdschap de armen om zijn hals, en smeekte hem voorzichtig te zijn en niet van de anderen weg te gaan.
En dat beloofde hij stellig, nooit meer te doen.
Gerrit Meerman had vermoedelijk reeds eene ziekte onder de leden, die hem zoo bijzonder prikkelbaar en boosaardig had gemaakt, en welke door de heftige schokken, die hij ondergaan had, tot eene uitbarsting kwam.
Hoe dat ook zij, hoewel hij minder dan anderen van het ongewenschte bad had geleden, werd hij toch door eene hevige zenuwziekte aangetast, die hem werkelijk in gevaar bracht
en wel, naar het scheen, uit de kamer waar het jongste kind van juffrouw Kenwigs geborgen was.
Nauwelijks waren deze kreten tot haar ooren doorgedrongen, of het vermoeden rees bij haar op
Neen, antwoordde Wegg, die wrevelig werd onder al die vragen.
Neen, hernam Wegg, weder op het punt van desperaat te worden;
Hoelang hij daar al was mocht de hemel weten, maar hij scheen nog hetzelfde linnengoed te dragen, dat hij bij zijn aankomst had meegebracht;
want om zijn hals had hij een gescheurden
de dag scheen in den nacht te veranderen en de galerij, waarop wij ons bevonden, schudde als bij een aardbeving.
Wij werden allen door schrik bevangen, en die schrik nam nog toe, toen eensklaps de geest, de zoon der dochter van
Nadat hij zich nu van alles, wat hij wenschte, op de hoogte gesteld had, ging de rooverhoofdman, zeer tevreden over zijn reis, naar het bosch terug, en toen hij in het rotshol aankwam, waar de heele bende hem wachtte, zeide hij tot hen
Traddles stelt haar aan ons voor met grooten trots, en wrijft tien minuten lang, op de klok af, zijn handen, terwijl ieder haartje van zijn hoofd op de teenen staat als ik hem met zijn keuze feliciteer
Het water steeg met eene ontzettende snelheid;
gelukkig waren wij niet ver van de ladders verwijderd, daar wij deze anders nooit zouden hebben bereikt.
De schoolmeester was de eerste, maar hij wachtte
De zoldering was niet gepleisterd of geverfd, maar bestond eenvoudig uit de planken vloer der bovenkamer.
Daar die vloer oud, ongelijk, vol naden en reten was
dan was er leven en vuur in zijn blik en in de klank zijner stem
Of zij zijn woorden gehoord had of niet, plotseling was het of zij struikelde;
zij stiet tweemaal met haar schaatsen krachtig op het ijs en gleed van hem weg.
Zij schoot op
Eindelijk verscheen hij, even rijk gekleed als de laatste maal, maar ik meende een' droefgeestigen trek op zijn gelaat te bemerken.
Ik vroeg hem weder mij de eer te bewijzen binnen te komen.
Dat wil ik ditmaal wel doen, antwoordde hij, doch onder beding, dat gij om mij volstrekt geene kosten maakt
Er was nauwelijks iemand, die een slechter leven leidde;
maar hij was er tevreden mee, zooals het was, en leidde het ook met groote opgewektheid, eenvoud en bescheidenheid
Integendeel.  Ik betreur het, dat je mij niet wilt begrijpen, viel hij haar in de rede
Valjean geweest.  Zij was geheel in harmonie met vader Gillenormand;
terwijl hij de vreugd in zinspreuken en grondregels aantoonde, verspreidde zij de goedheid en liefde als in geuren.
en algemeen gelach en gejuich begroette deze uitkomst, en niet weinig vermaakte men zich ten koste van den ouden vrijer, die zich reeds, zonder veel eerbied te toonen voor het gezelschap, waarin hij zich bevond, een 'bl.
Er waren honderdduizenden kinderen in Zweden.
Die kon men toch niet allemaal op Nääs bij elkaar halen om ze slöjdles te geven.
Toen was de jonge man met een nieuw voorstel gekomen
Ziedaar uw toekomst!  Welke afgronden zijn niet de luiheid en de rust!
Niets doen, weet ge wel, dat het een treurige keus is?
Werkeloos in de maatschappij leven, nutteloos zijn, is schadelijk zijn
dit zou voor het thans levende geslacht eene zeer onaangename gevolgtrekking kunnen worden: immers thans is het niet vreemd, dat men een burgermeisje dit is naar mijne bedoeling, eene dochter van een' man, die door den koophandel of fabrieken
Spoedig voelde hij zijn moed herleven en zonder gerucht te maken ging hij den duisteren gang door.
EDUARD ontwaakte uit de verdooving, waarin hij reeds geruimen tijd was verzonken;
hij rigtte zich overeind en hoewel flaauw en als uitgemergeld, had hij de kracht eenigen tijd overeind te staan
Bucket, niet onwelkom, heeft zich naast George neergezet en Quebec en Malta op zijne knieën genomen.
Komt, lieve meisjes, zegt hij, geeft ieder nog een zoentje.
en zag Dolly schuchter en vragend aan.
antwoordde deze eveneens glimlachend en toch koeler, dan zij wilde
zij trok het eene roode schoentje aan en danste en sprong er in rond.
Toen ik naar buiten ging, was ik zoo treurig, zei ze, en nu ben ik zoo licht en blij!
Bovendien had hij een gelofte gedaan en moest met andere Duitsche Heeren naar het Heilige Land.
Hij had echter aan Bianca beloofd, haar bij zijn terugkomst te zullen opzoeken en haar alsdan door list of geweld als zijn gade met zich te voeren
nadat hare broeders reeds naar bed vertrokken waren, zitten en gaf hem te kennen, dat zij heden een' brief van Mejuffrouw KROMBALG ontvangen had, en dat zeggende, gaf zij haren vader den brief over, met verzoek, dat hij denzelven lezen zou
adat zij eenige kleine bijzonderheden van het reisje van dien dag verhaald hadden, en van de scheepsdivertissementen, die, zooveel de kortheid van driaan oosjes zn.
, et leven van aurits ijnslager den tijd gehengd had, gegeven waren, kwam er eene lange poos van volkomen stilzwijgen
in de daad, Anna Cats, des Raadpensionarissen oudste dochter en weduwe van Cornelis van Aarssen, Heer van Wernhout en Drossaart van Breda, verdiende op zulk een hartelijke wijze doof haar neef en Jacob van Lennep, Elizabeth Musch nicht ontfangen te worden
Toen speelde de bescheiden automaat, die zijn grond verkend had, een mageren toonloozen dans, en zestien kweekelingen der Podsnapperij dansten de figuren van i.
Wel, hebt ge geen jongen noch meid, dien ge op Tom kondt toegeven?
Om u de waarheid te zeggen, het is alleen de harde noodzakelijkheid, die mij over het geheel wil doen verkoopen
het gekke oude vrouwtje stapt met hare documenten heen;
het ledige Hof wordt gesloten.
Als al het onrecht, dat het gepleegd, en al de ellende, die het veroorzaakt heeft
bedaard, ernstig, met den hoed in de hand en met neergeslagen oogen, welker uitdrukking het midden hield tusschen die van den soldaat tegenover zijn officier en van den misdadiger tegenover zijn rechter
ik, die zoo gezond en sterk was.
Niet de weelde, waarin hij leefde, benijdde ik hem, zijn boeken, noch zijn fraai speelgoed, noch zijn schip, maar de liefde, die zijn moeder hem betoonde
Gisteren avond ben ik eerst uit Parijs aangekomen en van morgen klopte hij al met zijn uitnoodiging aan.
' Nu eerst zeide Fanny op slependen toon: 'Tegenover ons behoeft u de regels der etiquette niet inachttenemen.
Eene fraaie eetzaal, met glazen wanden, op de eerste verdieping bood gelegenheid aan, den inwendigen mensch te versterken, en te verkwikken met al wat het gehemelte streelde en het hart slechts begeerde;
Op het dek onder de zonnetent stonden sierlijke tafels en gemakkelijke
Het was haar een groote troost, te weten dat althans ééne persoon in hun vriendenkring géén belang in hen stelde;
een troost, zeker te zijn, dat die eene haar zou ontmoeten zonder de geringste nieuwsgierigheid te toonen naar bijzonderheden, of eenige bezorgdheid aan den dag te leggen omtrent haar zuster's
en ik kan zelf niet zeggen waarom, of waaruit die vergissing voortsproot.
Soms laat men zich beïnvloeden door wat ze zeggen omtrent zichzelf, en heel dikwijls door wat anderen van hen vertellen, zonder zich den tijd te gunnen tot wikken en wegen eer men oordeelt
zoo de oude Paypaert de kampwerf niet ontzeide aan al wie geen adellijk bloed in de aderen heeft, ik zou met genoegen eens binnenstappen, en dien hoovaardigen ruiter voor de eer van Holland durven staan, zonder ander wapen dan mijn moker
als om te vragen wie van beiden het eerst zou opstaan, en met een verlegen lach heengingen, door juffrouw Abbey gevolgd, in wier bijzijn het gezelschap oiet gewaagd zou hebben, insgelijks de vrijheid te nemen van te lachen
en, myne hand even aan myne lippen brengende, boog ik eerbiedig, haar bedankende voor de eere my aangedaan.
daar kwam de eige Zuster der drie Gratiën, geheel vrolyk, geheel leven, geheel ziel, keurlyk gekapt, en op eene edele wys eenvoudig gekleet
ja, het venijnig ongedierte wandelt wel eens onder de stralen der zon, maar zij nooit.
De graaf Gwyde maakte reeds de nodige schikkingen, om bij zijn terugkomst in Vlaanderen, de bevelen des Konings uit te voeren en zijn onderdanen, door een lange vrede, de oorlog te doen vergeten
Evenals de man, die uit de diepte opkomt, te spoediger weder wegzinkt door zijn worstelen met het water, zoo ook zonk hij door zijne wanhopige worsteling sneller weder weg in zijne
Ik wil niet sterven alvorens ik je naar verdienste beloond heb.
gaf haar te kennen, dat hij door de droefheid van haar' zoon, over zijn noodzakelijk te huis blijven, bewogen, en omdat hij hem meermalen te Amsterdam gezien had, bij een aangenaam herdenken aan zijn vaderland, hem deze gift geschonken had
Dat de broers en zusters meelijden hadden en niet minder van haar dachten, en dat alle menschen wel eens ziek zijn en vieze dingen moeten doen, omdat wij nu eenmaal maar arme menschen zijn.
Toen lag Hedwig, zorgzaam toegedekt, met moeders hand op haar hoofd, stil te gloeien en te suffen, nog nu en dan met lichte siddering
en eraan toe te voegen, dat Leopardi in Aspasia vrijwel hetzelfde beweert, als wat Kleestra straks betoogd had, namelijk, dat een man, in een vrouw teleurgesteld, ten onrechte haar verwijten Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp doet, dat zij zich niet heeft weten te verheffen tot het ideale beeld, in de zinsverbijstering van zijn verlangen ontstaan
Willem en Mr.  Stake maakten eene beweging om op te springen, maar nu gebood Jacky met een duidelijk gebaar: 'Liggen blijven!
allen, mannen, vrouwen en kinderen, begonnen haastig in de takjes en verrotte bladeren te wroeten;
Nu, vrienden!  riep Fulco, terwijl hij opstond, je hoort het;
ik kan hier den nacht niet doorbrengen, dus is het voor mij hoog tijd, om te vertrekken.
vroeg hij op meewarigen toon aan den cipier.
Verschrikkelijk!  kreunde de dikke
Van Oudijck zelve sprak er over met niemand, niet met zijn vrouw, niet met zijn kinderen, met de ambtenaren niet, en niet met de bedienden.
Maar eens kwam hij doodsbleek uit de badkamer, met dolle, groote oogen.
Hij ging echter rustig naar binnen, beheerschte zich en niemand merkte iets
Maar wat is hier sedert gisteren al niet gebeurd!
Moeder Crucifixion is dood, en vader Madeleine.
Is begraven, zei Jean Valjean treurig glimlachend.
onwillekeurig zegik nog altjjd te huis op het portaal van detrap.
Maar het ils niet alleen om die reden, of omdat zy;
Dat dit kleine leven uitgeleefd had, zoo gauw, en voor altijd.
In zijne berusting was alleen éven de verwondering, dat het zoo moest zijn en niet als hij het zich gedacht had
Ik woon aan de zonzijde en ben met regenachtig weer altijd thuis.
Jaren en dagen verliepen er, en nu kwam de schim terug
Ik ben jaloersch, zeide zij en legde haar handen aan zijn slapen, zag hem aan, kuste zijn mond aanbiddend, zoo als zij een reliquie had gekust.
maar deze had hem hartelijk uitgelachen om die gemoedelijkheid, en gezegd, dat het dwaasheid was, als jongelieden nog aan zulke kinderachtigheden te herdenken.
Waarheid is, dat hij zelf nooit een kinderlijk harte had gehad, zooals Jacob Jansz.
Als hij vol schrik wakker werd, streed hij zich wel op, dat het badreisje geheel voor zijn genoegen zou wezen en dat het leiden moest tot zijn toekomstig geluk en zijn fortuin;
maar nu en dan ontwaakte toch in hem de onbestemde gedachte om de geheele geschiedenis maar niet te ondernemen
nu ben ik aangaande zijn verdere plannen nog even wijs;
doch, wel beschouwd, waarover verontrust ik mij?
mijn doel is geweest, een huwelijk tusschen aurits en de reule onmogelijk te maken, en ik geloof, daarin vrij wel geslaagd te zijn
dat de renkelaers altijd te respektabele lieden zijn geweest om zich met zulke heidensche tooverkunsten bezig te houden.
' - ' et dat al,' zeî reule lara, 'als ik de historie van dien flakon vooruit geweten had, ik zou er niet aan hebben durven ruiken
'Ik weet maar al te goed, dat menigeen mij den zonderling noemt, omdat mijne leefwijze niet die is van iedereen
en begon in het boekenkastje naar een boek te zoeken.
Ik zal u Save and Happy of ook Under the wing voorlezen, zeide zij en zag daarbij Karenin vragend aan
Heete tranen biggelden langs zijn wangen, diepe zuchten welden op uit zijn borst.
Een hemel van geluk brak met verblindenden glans open, de engel der liefde strekte haar armen naar hem uit, hij zonk er in neer, en het weergalmde in zijn ziel
Charles Augustus Milverton was naar schatting vijftig jaar, had een breed, verstandig voorhoofd en een rond, bol, baardeloos gelaat, een eeuwigen glimlach en twee grijze oogen, die schitterden achter een bril, waarvan de glazen in dik goud gemonteerd waren
Ik ben gekomen om afscheid te nemen, zeide zij en stond op.
Maar weder zonder te antwoordden, wendde Anna zich tot Kitty
Sta op!  zei hij, Nadat hij haar had helpen opstaan, of liever bij haar arm overeind had gesleurd, vervolgde hij:, r Luister nu, mevrouwtje, en huil niet zonder reden
of haar een ander onrecht aangedaan heeft, dat van even weinig belang is.
De sultan was met dit antwoord niet tevreden en zeide: Wanneer deze vrouw in de volgende zitting weer verschijnt, vergeet dan niet, haar te laten roepen, opdat ik haar kan hooren
maar hij wilde zich alleen geven aan de teederheid, die hij voelde om zich heen als Louis Couperus, Metamorfoze ééne groote samensmelting van absolute, voor altijd gevondene dingen in het leven
Toen wij laatst op een namiddag van eene straatwandeling terugkwamen
' vroeg het lieve meisje, de wangen haars vaders streelende.
'Wij zullen zien, hoe hij is,' zeide de Baron.
'Wees gij maar heel zoet, dan gaat gij morgen mede naar Tiel met de nieuwe paardjens
Zij had zich ook al zoo een einde voorgesteld over een jaar, twee jaar misschien, zij zich terugtrekkende, en ze had zich voorgesteld, dat ze het doen zoû zonder
Zonder hem langer aan te hooren, maakten zij zich nu van zijn' persoon meester, rukten het linnen van zijn' tulband af, bonden hem daarmede de handen op den rug, sleurden hem uit zijn' winkel, en voerden hem in hun midden
en luchtig huiswaarts stapte, dacht ik aan zijn gezegde: Rijd over alles heen wat u in den weg staat en win den prijs!
en wenschte, voor de eerste maal, dat hij een waardig doel voor oogen had
Iedere pensionnaire behoorde tot een dezer vier natiën, al naar den hoek der eetzaal, waar zij gedurende den maaltijd zat.
Zekeren dag zag de aartsbisschop, die zijn herderlijk bezoek deed, in de school, welke hij doorging, een lief blozend meisje, met heerlijk blond haar
Excellentie, de kok vraagt u dringend zelf te spreken.
?  Ze heft haar mooi gezicht op, droomend, half lachend, als met een profiel van Cleopatra, zoo Egyptisch fijn en recht
nu zullen wij eens zien, of gij ook niet eens op mij letten zult.
Nu zult gij wel oogen krijgen voor iemand anders, behalve juffer Dolly, denk ik
Ik kan de verlichte vensters nu niet meer zien, maar zij zijn er toch.
Ik ben dankbaar voor alles I De duisternis was verdwenen, een gelaat boog zich over haar heen.
Er is tusschen onze beide levens, tusschen onze beide zielen, eene ontmoeting van geluk geweest, die eene bizondere zaligheid, eene bizondere gunst van den hemel was.
en zoo herkreeg ik mijne bezinning en wist ik dat ik nog op de plaats was waar ik die verloren had.
In het eerst te onverschillig, zelfs om rond te zien wie het was die mij ondersteunde, lag ik nog naar de ladder te turen
echtgenoote van Sir Minos Smith, een rechter van lageren rang, herinneren sommigen te Madras zich nog, toen de kolonelsvrouw met haar vingers vlak voor het gelaat der rechtersvrouw knipte
Hij maakte een omweg om niet meer de stad aan te doen, welke hij met Aladdin verlaten had;
want hij moest werkelijk vreezen, dat meerdere personen die hem met dezen jongen hadden zien heengaan, het nu vreemd zouden vinden, hem thans alleen terug te zien komen
en omdat zij in hem vond een ziel, die de hare aanvulde.
Want hij had niets geen trots, niets geene hoogheid: hij miste allen zelfdunk uit een blanke onverschilligheid om iets te zijn in de wereld
dreven op vlotten op de bergmeren en trokken over onbekende rivieren in slanke bootjes, gezaagd van boomstammen uit het woud.
De maanden verliepen en zij trokken door maagdelijke streken waar geen mensen waren geweest, als de legende van de Verloren Hut waar was
daags voordat hij naar de strafgevangenis ging.
Helaas, hoe verweet zij zich achterna hare zwakheid!
Maar bij het zien van dat bleeke, verwilderde gelaat, had zij er geen woord kunnen uitbrengen.
de koetsier heeft mijne orders, en zal aan geene anderen gehoorzamen
en zet het eerst op een loopen, als Pieter hem een paar kiezelsteenen uit het pad achternagooit.
Ik kan oe verzekeren, Joacob, dat ik best die'n hond nekken kos, als juffer Albertine niet zooveul op hem gesteld woar
Hij is al haast weg, meester, zeide Sambo, zijns ondanks getroffen door het geduld van het slachtoffer.
Sla maar toe, tot hij het opgeeft!
Toch bereikte ik eindelijk den Duitschen bodem, na veel kommer en ellende te hebben doorgestaan.
Maar, niet wetende werwaarts mij te wenden om het hoofdkwartier van den Prins van Oranje te bereiken, wien ik mij voorstelde als reeds aan het hoofd van een leger, om het vaderland tegen Alba te hulpe te komen, en verplicht mijne kleinoodiën te verkoopen
De kinderen konden evenmin lezen, hernamen de drie dames Brown.
Dat komt er niet op aan, antwoordde mevrouw Johnson Parker weder;
om ze van de Verrukkelyke kleefstof te zuiveren, die de klontjes afgeven.
Nu, wees nu niet uit uw humeur, Ed, en speel uwe rol goed.
Nu hield de notaris zich niet bezig met kantoorzaken Hij dacht aan de avondjes van de laatste tijd, aan Betsy en aan muziek;
hij voelde iets jeugdigs in zich, dat hem goeddeed, waarin hij geen kwaad zag, en waaraan hij dacht met genoegen
Die tweespalt in hunne familie, al de eischen en vooroordeelen van den hoogen stand waartoe ze behoorden, bij zeer beperkte middelen om er aan te voldoen;
verschil van smaak, van karakter, van beginsels wellicht, kennelijk bij hun eerste optreden, tusschen den jongen echtgenoot en
Ik geloof dat ik mij maar liever weer naar den Archipel laat zenden.
' 'Gij zult u nog wel bedenken, als gij eerst het lieve kind eens goed in de zachte oogen hebt gezien.
De geneesheer nam zuster Simplicia ter zijde, en deze verhaalde hem, dat mijnheer Madeleine voor een paar dagen afwezend was, dat men gemeend had de zieke in haar waan te moeten laten, als zou mijnheer Madeleine
en Vrouwen VAN SONHEUVEL prijkten, en de groote zoogenaamde ridderzaal in één' goeden smaak gebouwd en wel bezienswaardig.
Eene lommerrijke laan, met zware beukenboomen beplant, geleidde van de hoofdpoort naar het slot
Bovendien waren zij gehee van het spoor en wisten niet wat te doen.
Hoe wel zij zich sedert lang zoo stil hadden gehouden, dat de meeste menschen dachten dat zij de zaak als hopeloos hadden laten varen
nkelen, die het deden, spreken er nog van als van een gebeurtenis in hun leven.
een wonder dat wenthe nog tot het eerste vierde deel onzer eeuw zijn overoude eigenaardigheden haast onveranderd had behouden
De toedracht der feiten was aldus: na dien eenen avond, toen zij met den docter in de stad gegeten had, naar den schouwburg was gegaan, schuimwijn had gedronken en vrienden en vriendinnen van hem had ontmoet, gaf zij toe, en hij meende nu het huishouden, naar Parijsche zede, gevestigd te hebben
Andries!  herhaalde ik bij mijzelven, terwijl het koude zweet mij over het lijf liep, en ik verwonderde mij niet langer, dat mij de stem bekend was voorgekomen.
Ik ging recht overeind zitten en spande mij nu zoozeer in om te luisteren en geen woord te verliezen, als ik vroeger mijn best gedaan had om niet naar het gepraat te hooren
in onverstoorde rust door, maar des morgens willende uitgaan, vond hij zijne deur bezet met een twintigtal geregtsdienaars, die hem staande hielden, en tot hem zeiden: Ga eens met ons;
onze meester moet u spreken.
Als mijne thee te lang trekt, herhaalde de heer Wilding werktuiglijk, terwijl zyngeestal verder en verder afdwaalde van zyn ontbyt en hij zijne oogen hoe langer zoo onderzoekender
Nu voer hij dicht langs het Grieksche strand, doch aan landen viel niet te denken.
de rotsachtige zuidkust stak donker en scherp tegen den blauwen hemel af
En gij zaagt mij echter zoo bestraffend aan.
dat ik er over ontevreden was op dat oogenblik, ontken ik niet.
maar ik nam het mijne Vriendin ELIZABETH kwalijk, dat zij u onderileunde in het zingen van dat Liedje
Gelukkig waren er toevallig, den dag na dit treurig voorval, bij gelegenheid van ik weet niet welke officiëele plechtigheid, feesten te Parijs, een revue op het Marsveld, wedstrijd op de Seine, spelen in de Champs Elysées, vuurwerk aan den
Kapitein! ' riep Veritas uit, 'hoe kunt u zoo spreken!
Eens, toen ik eigenlijk nog een kind was, hebt u mij met Babette van het zinkende schip gered, u hebt me verzorgd, waart als een vader voor mij, die niemand ter wereld meer had, die gestorven zou zijn van honger en ellende zonder u.
DERTIENDE HOOFDSTUK.  Morgarten en Brunnen.
Den vierden Mei zijn niet alleen de mannen van Uri, Schweiz en Unterwalden op de Rütli bijeen, maar ook de Afgevaardigden van al de andere kantons zijn er
God beware mij, dat ik Frankrijk zou willen verkleinen!
Maar men verkleint het niet, door het met Napoleon samen te smelten.
Welaan, laat ons spreken.
Ik ben een nieuweling onder u, maar ik verklaar dat ge mij verbaast
Ik kauwde als een razende achter mijn hand, en ik schudde maar zoo'n beetje diepzinnig mijn hoofd.
Pop, die vooraan zit, draaide zich om en grijnsde zoo'n beetje tegen me.
adat de dampende koffie in t fijnste porcelein was rondgediend sloeg de gastvrouw een wandeling voor, tot niet geringe vreugd der meeste genoodigden, die zeer naar frissche lucht begonnen te verlangen
O ja, praten kan ik: het gaat zelf beter, wanneer ik praat, zeide Noach, terwijl hij zich een monsterachtig stuk brood afsneed.
Dit alles maakte bij de afzonderlijke uitgave een inleidend woord noodzakelijk, eensdeels om de fatsoenlijke dames, bestuurderen van deftige leesgezelschappen enz.
te waarschuwen, anderdeels om hen te winnen voor de algemeene beginselen, die mij bij het neerschrijven dezer novellen hebben geleid
renkelaer volgde met de reule van porkelberghe, een der teenvoordes met ietje ancras, de eer uring met icolette;
de notaris, die, ondanks zijn vijftig jaren, nog een krasse danser was, met evrouw uring, en de andere paren op hun beurt
twee naast elkander staande huizen tegelp ziek zijn geweest;
dat dokter Cordial, nadat ik hem voor het venster tegenover my had gezien, van den eenen patient naar den anderen is gegaan
Stuurman Dercksen ging er het eerst van door, na een zeer hartelijk afscheid van het opperhoofd genomen te hebben.
Een betaling voor de verleende gastvrijheid wilde de goede man in geen geval aannemen;
hij was er verheugd over op deze wijze zijn dankbaarheid te hebben mogen bewijzen aan den schipper, wien hij zooveel dank verschuldigd was
Een extra-trein huren.  Maar het moet nu al te laat zijn.
Deze trein stopt te Canterbury;
en wees zelf innig omhelsd door je liefhebbenden broêr BERENGAR, Markies van Thracyna, Ridder van St.
Helaas!  Mijnheer!  antwoordde zij op een toon, die mij tot in de ziel roerde: wij hebben geen huisvesting, die wij de onze kunnen noemen.
Niet, Mejuffer!  zeide ik: dan moet ik des te meer mijn vrijpostigheid beschuldigen, van u door mijn bijzijn nog grooteren last te veroorzaken
Maar of die mannen juist tot den kring behoorden, waarin Regina zich zou moeten bewegen, dat valt te betwijfelen;
men was er nogal uitsluitend, juist omdat de stad groot genoeg was dat ieder zich er bewegen kon in eigen sfeer
dat hij zoo scherp was, en zei, dat hij de arme Mercy nooit weer zoo hard moest bejegenen, of dat zij Charity anders een hekel aan hem zou krijgen.
Mercy die inderdaad niet kwaad van humeur was
Maar des nachts, zooals wij gezegd hebben, veranderde het gezicht.
De nacht is de geschiktste tijd om schaduwen te zien.
Van Espenblad had intusschen zich naar beneden begeven en den knaap gevonden, wien hy besteld had, een kleinen dikkoppigen krullebol met aschgraauwe hairen, en een ondeugend uitzicht
en een groote snede in zijn onderlip, die rijkelijk bloedde, gaven dezen jongeling een woest en spookachtig voorkomen, hetwelk misschien vele toeschouwers schrik aanjoeg
Wereld met uw schijn En vermomde dingen, Ach!
Waar vindt men in u iet Dat lang kan duren?
En Williams?  Is een vervalscher van geschriften.
En Jesson?  Hij en Barber zijn beiden huisbrekers.
En die man die er zoo joodsch uitziet — ik ben den naam van den schurk vergeten
Daarom liet hij zich van tak tot tak naar beneden vallen en stond weldra met één sprong op de schouders van zijn meester en verborg zich onder diens jas
zag, op het hooren van dezen zonderlingen en ongevergden raad, hare kamenier aan met eenen ontevredenen en verwonderden blik, haalde de schouders op en vervolgde haren weg zonder een woord te spreken
Nu is hij er niet achter, meesmuilde Claus.
Welnu, dan?  Hoe kan hij dan achter de geheimen van de Landvoogden komen?
Een doove kan aan de beweging der lippen zien, wat een ander zegt, klonk het ophelderend
met een richtte zy, met bystand van Elsjen, haar dochter op, die zich stilzwijgend liet uitkleeden en naar bed brengen.
' vroeg Mevrouw Musch, zich naast het ledekant plaatsende
zij waren berekend op een patiënt, die dagelijks van goed voedsel werd voorzien.