AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Of het mijnheer Creakle ernst was, of dat hij het alleen maar deed om mij bang te maken, weet ik niet, maar hij vloog van zijn stoel op en kwam met zooveel woede op mij af, dat ik haastig wegging
ging het door, week in, week uit, tot Minah, bewerkt door haar relaties, vertrouwd was geraakt met het denkbeeld, dat Aboe Bakar, dien zij nu innig haatte, haar geluk in den weg stond en verdwijnen moest
je moet niet denken, dat jij alleen recht heit, om die geeltjes bij moeder Kee te gaan verzwendelen: ik heb ze al zoo noodig als jij.
Ik was staande deze redeneering van Andries met hem vooruitgewandeld, maar hield hem niettemin in het oog, gereed hem voor te komen bij de minste verdachte beweging die hij maakte
Hij toonde mij de balen, die reeds op het dek stonden, en vervolgde: Zie hier de waren, waarvan ik spreek;
gij zoudt mij eene dienst bewijzen, indien gij u wildet belasten daarmede, tegen eene behoorlijke belooning, handel te drijven
toen deze, als uit een slaap ontwakende, het hoofd naar haar toewendde.
'Kom! ' vervolgde de bezorgde moeder: 'gy moet daar niet blijven: denk aan uw toestand: - wy zullen Stijntjen om den Dokter sturen en u in bed helpen
Zijn moeder daarentegen gebruikte voor haar kleeding niets meer, dan wat zij met boomwolspinnen verdiende.
Het was of hij dien dag geen rust zou hebben van de vrouwen.
Toen hij uitgestapt was en betaald had voor het weggetje door zijn kampong, en nog altijd over zijn eigen zonden dacht, kwamen een man en een meisje
eindigende met deze woorden: 'Ja mijn lieve MAURITS!
de dood kan u even goed op eene vrolijke partij in eene veilige woning, als in een' storm op zee overvallen.
dat uwe ziel altijd wel bereid is, tot het doen van eenen slap
ik heb niets met den oude te maken.
ik dan niet mijn best me te veranderen en in alle opzichten goed te zijn?
Het verwijt, dat ik in zijn woorden hoorde, maakte mijn verbittering tegen de normale menschen meer dan ooit gaande en wat die verbittering tot boosheid deed opschuimen, was het groeiend besef, dat ik toch niet worden zou gelijk ik wenschte te wezen
momenteel een kosthuis hield, eh dat de majoor, eigenlijk gezegd, niets omhahden had.
Gij komt juist in ons land, mijnheer, zei de majoor, in een tijd, dat de handel bijzonder gedrukt is
Met de voortvarendheid, welke dezen buitengewonen man in al zijn handelingen eigen was, bra'cht hij zijn nieuwen knecht zonder uitstel naar een van die geriefelijke magazijnen, waar nieuwe en gebruikte mahskleeren worden verkocht
zijn best en zong uitstekend, daar hij in een bijzonder goede luim was, want aan de Marches toonde hij zelden de schaduwzijde van zijn karakter.
Toen hij vertrokken was, vroeg Amy, die den geheelen avond peinzend had zitten kijken, plotseling, alsof haar een nieuwe gedachte inviel: Is Laurie een begaafde jongen
De kinderen zijn niet van haar af te slaan, alsof ze een oude bekende was.
En allebei verlangen ze verbazend jelui te zien, want ze hebben in Exeter gehoord, dat jelui de mooiste meisjes van de wereld waart;
en ik heb hun gezegd dat dat de zuivere waarheid is, en nog een heeleboel meer.
hetgeen hem zoo zeer behaagde, dat hij tot zijne officieren zeide: Neemt uit mijn' stal het schoonste en rijkste opgetoomde paard, neemt ook een' mantel van goudlaken om er den persoon mede te bekleeden, van wien deze zes schriftsoorten zijn
Kees liet alles voorbijgaan, alsof hij er niets van bespeurde.
Wel had hij van dat oogenblik een groote minachting voor courantengeschrijf, en gaf hij dat meer dan eens luide te kennen;
maar overigens trok hij zich de 'praatjes' volstrekt niet aan
waarvan de eene was: Iemand voor altijd!
en de andere: Weg met ieder anderl lets wat in geenen deelebewijst, dat de man de zaken niet goed inzag
wanneer hun eerwaardige grootvader van het vooruitzicht op zijn weg zijn spreekt, eenig ongeduld ontdekken om te weten wanneer hij eens weg zal zijn, en eene wrevelige meening, dat het tijd voor hem is om te gaan
Zoo pratende waren zij beneden gekomen, en Trott, die zijne schuilplaats verlaten had, sloot de straatdeur en ging boven aan de keukentrap staan
met een zeer hoorbaren zucht stond deze op en ging, door de oude gevolgd, haar kamer binnen, die ze zorgvuldig achter zich sloot.
Terwijl nu zijn gevolg de kameelen ontlaadde, nam de vizier de moeder van Bedreddin Hassan en zijne dochter alleen, en zeide tot haar: Allah zij geloofd, mijne dochter, dat Hij ons zoo ongedacht
en niets verschrikkelijker, dan wanneer hij mij zaterdagmiddag per diligence een steen zond met een brief er aan, inhoudende dat hij mits het weer goed bleef en er niet, maar dat kwam er nooit, het een of ander in den weg kwam met mij den dag in den Haarlemmerhout zou komen doorbrengen
Het is misschien wat onduidelijk, de Weelde, die boven op de Industrie staat en Marianne en Carolientje verplettert.
O, je moet weten, Adolfine vond het heerlijk, dat Floortje, haar Floortje, de Weelde was en Marianne van Bertha verpletterde
Wij logeeren in het Hotel van Oud-Engeland, vervolgde zij, en zullen vooraf ons diner bestellen.
Ik antwoordde, zoo als van zelf sprak, dat ik mij niet van een zoo aangenaam gezelschap scheiden wilde.
Lady Emily was vele jaren ouder dan haar broer;
zij nam een aanzienlijke plaats in de vrome wereld in, als de schrijfster van de reeds genoemde, verrukkelijke tractaatjes
Ge zult tot mij zeggen: Waarom hebt ge u niet tot Jean Valjean gewend?
Om een zeer eenvoudige reden: ik weet, dat hij het geld heeft afgestaan, en wel te uwen gunste
Maar hoevelen zouden zonder Mettray verloren zijn?
Wij mogen de kennismaking met de belangwekkende inrigting niet verzuimen;
en kunnen wij natuurlijk bij ons bezoek vooral slechts het uitwendige leeren kennen
die zich door iets uitstekends onderscheidden.
Zij was verliefd op alle nieuwe prinsen en prinsessen van het keizerlijk huis, zij was verliefd op
of toen de wolsche boot van msterdam, in verbinding met een wagen over ijverdal en lmelo naar nschede, een tweede reisgelegenheid aanbood.
aar sedert de spoorweg wenthe doorsnijdt, is de togt voor niemand te bezwarend meer
Het was Obenreizer, en hy gaf een schreeuw van schrik, toen Vendale uit die onverwachte richting naar hem toe kwam.
Niet in bed P zeide hy, hem by de schouders grypende, met eene instinctmatige neiging tot vechten
Toen kuste zij Kitty nog eens, en zonder haar gezegd te hebben wat het gewichtigste is, verdween zij met haar muziek onder den arm in de schemering van den zomeravond
voor deze gedachte verdwenen alle andere, en hij voelde niets dan een onbeschrijfelijke, innige vreugd.
Die minuten, waarin men eeuwen doorleeft, bezitten steeds dit verhevene en merkwaardige
Legree stond versteld en zag Tom aan;
het was zoo stil, dat men duidelijk het tikken der klok kon hooren, die met haren slinger de laatste oogenblikken van genade en beproeving voor dat verstokte hart aftelde
Die uitstekende dame is gewoon, onder de visitie om de drie minuten in de kamer te komen;
zy, of mevrouw Tisher, en een offer te brengen op het altaar der welvoegelykheid, onder het voorwendsel van iets te zoeken
Ze waren zoo blij, dat ze dat hadden gehoord.
En nu was het hun plicht dit aan Vader te vertellen, want hij zou daar zeker nog altijd over loopen tobben.
De kinderen gingen eerst naar hun huisje in Sunnerbo
wiens oogen onbestemd en verward ronddwaalden, zag in dien toestand van wakend droomen een voertuig met twee wielen, dat stapvoets en besluiteloos over het plein reed.
Ik vraag u verschooning, mijnheer, zeide hij, maar als de heer Fawcett in deze zaak geroepen wordt, dan is het niet meer dan billijk dat hij vooraf al de bijomstandigheden kenne
en zoowel den innerlijken als den uiterlijken mensch te verwarmen.
Met deze aangename gewaarwordingen doordrongen, stapten beide lustig verder en vonden zich weldra aan het hek van des huismans nederige, doch niet geheel onaanzienlijke hoeve
Maar van nacht zal het huis Glimmingen in handen van de grijze ratten vallen, zei de ooievaar zuchtend.
vroeg Akka.  Ja, omdat bijna alle zwarte ratten van nacht naar de Kulla zijn
onder de Fransche kust en konden duidelijk de baai van het door zijn' ouderdom zoo beroemd Marseille en de schoone koopstad Toulon onderkennen;
en met een' gunstigen noordwesten wind voorbij de Hierische Eilanden gekomen zijnde, zeilden zij aan op het eiland Corsica
doch goedhartig als zij waren, en in overweging nemende dat zij aan drie calenders de zelfde gunst hadden toegestaan, gaven zij ten slotte hunne toestemming, om ook deze vreemdelingen in hun gezelschap toe te laten
En wat het gekst was, er was nu zoo weinig volk aan boord.
Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter En als om dat beetje mannen en kanonnen in een heel bespottelijk daglicht te stellen, zag het schip er uit, of het in de familie van een oorlogsbodem was
doch ik bezweer u, bij uw geluk, overdenk den stap, dien men u wil laten doen, nog eenmaal ernstig en bedaard: en vooral.
tracht berichten in te winnen omtrent den Ambtman, naauwkeuriger dan gij tot nu toe hebt kunnen bekomen
de twee kleine jongens hingen aan zijn lichaam;
en het zieke meisje, in de armen van haar moeder, stak naar van koortshitte gloeiende handjes naar hem uit r en
en terwijl zijne oogen fonkelden en iedere trek van zijn gelaat de hebzucht verried, welke deze vraag in hem had opgewekt.
Goed, zeide Sikes, die de hand van den jood
was ingeslapen zoodra hij de veeren geroken had, en met een luide basstem lag te snorken.
Ik troostte mij echter met de gedachte, dat die drukke gasten niet den geheelen nacht in mijn nabijheid blijven maar ook weldra hun kwartier zouden zoeken, en besloot inmiddels geduld te nemen
Het gesprek tijdens den ganschen maaltijd liep steeds over hetzelfde onderwerp, totdat eindelijk de toovenaar zei, dat de nacht al ver verstreken was.
Hij nam afscheid van moeder en zoon en ging naar huis
De jongeluî begonnen, zonder zich om de woede van den vergramden en fel gebeten commissaris te bekreunen, het stilzwijgend eens te worden.
hij zag, dat zijne tusschenkomst geheel overbodig was;
evenwel, wat den ouden heer aangaat, met dezen was hij meer
Om den schijn te bewaren alsof alles geheel onvoorbereid geschiedde, zeide Wemmick bij zich zelven, terwijl hij iets uit zijn vestzakjenam: Hallo!
Ik vervulde nu de rol vanbruidegoms
vroeg Dolly, terwijl zij de agurken en den honig onder de kinderen verdeelde.
Of ge potlood en papier ter hand hadt, ik schetste u hoe hij uit vrijën ging, in het schoone saizoen in een' boeijer, maar met een paar stukjes geschut aan boord;
in den barren winter op schaatsen, maar met de geladen buks op zij;
een flinke borst, die gaarne allerlei gevaar trotseerde, om een uurtje met zijn liefje te kouten
Als gij mij nog een woordje wilt laten spreken, Mylord, hernam John Grueby, zal ik dezen onnoozelen bloed eene waarschuwing geven, om hier niet zoo alleen te blijven staan
Ik denk, dat ik het niet zal kunnen uithouden, maar ik zal het probeeren, dacht Amy, toen zij alleen bij tante March achtergelaten werd.
krijschte Polly, en bij dat onvriendelijk gezegde kon Amy een zacht gesnuf niet onderdrukken
legde zij hem in haar verbeelding in den mond en, alsof hij ze werkelijk had gesproken, vergaf zij ze hem niet.
En onmiddellijk daarop zeide zij weer tot
uit vrees dat deze, indien hij te veel aan zich zelven werd overgelaten, in de verzoeking mocht komen van den een of anderen streek uit te voeren met het kostbare document dat hij in zijn bezit had
in Herakles' hart terug mocht roepen de liefde voor wie hij verlaten had.
En dwaalde zij, kreunend van smart en wringend de handen, langs de landen, waar over de nacht viel
maar inzonderheid den grooten, met bloemen bezaaiden rozestruik gezien;
deze bedekte den muur en hing over het water heen, waarin men alles als op een schilderij zag, met dit onderscheid nochtans, dat alles ondersteboven stond
de woorden van vrouw Toussaint veroorzaakten haar een soort van schok.
Zij verliet den tuin, ging naar haar kamer, ijlde voor den spiegel, zij had zich sedert drie maanden niet beschouwd, en slaakte een kreet.
Ik bedacht mij niet lang, om de gevaarlijke reis te ondernemen, en na een' hoogst vermoeijenden togt van eenige uren nu eens tot aan de knieën, dan tot aan de borst door het water gaande, dan weder zwemmende, had ik het geluk den wal te bereiken
Eindelijk, op een middag, trof Urania hen beiden thuis, op de kamer van Cornélie, het vuur aan, zij glimlachend starende in het vuur, hij zittende aan hare voeten, en zij met den arm om zijn hals
De wijziging in Egberts' groet bewees, dat voor het dorpsbewustzijn met dat huwelijk der fortuinlooze freule, de van elders gekomen Klincker's tot bij het hoogste aanzien gestegen waren.
Door den duur van zijn opstaan, de diepte van zijn pet-afnemen, wist Egberts in de groeten voor zijn luisterrijkste cliënten nog allerhand maten uit te drukken
en sedert dien had hij altijd een harden dobbel gehad.
Zijn zuster hielp hem zoo nu en dan met een honderd pond, maar al zijn hoop was op haar dood gevestigd
Zonder eenigen twijfel is die naamteekening echt,' riepen de beide anderen, als uit eenen mond.
'Goed' hervatte Gourville, den brief weder by zich stekende: 'en nu vraag ik nogmaals: hoe komt een brief van Lord Arlington in mijne kamer
Dan stond hij opnieuw stuipachtige toebereidselen te maken als tot een grooten sprong, en besloot hij eindelijk weer van wal te steken, juist op het verkeerde oogenblik;
zoover ik het begrijp, een twijfel schijnt te bestaan, of die overledene geen recht op zeker eigendom had, en of die vrouw geene streken met dat eigendom heeft gespeeld.
Even over zijn schouder wijzende, trok Salomon zijn wenkbrauwen op, en keek daarbij Joe aan, om te vragen of dit inderdaad het geval was
Om udan eene goede nachtrust te verzekeren, lieve, antwoordde hij vroolijk, zal ik niet tot morgen wachten om het u te zeggen.
Van hen had men nooit iets anders verwacht dan vijandschap, doch van Geszler en den Hertog had men heel wat anders gehoopt.
Maar wat de eigenlijke reden is dat de Landamman Werner
Dat zal ik gaan onderzoeken,' hernam LUDWIG, en, de kan van de tafel nemende, wilde hij vertrekken.
'Sta! ' riep EUGENIO, hem met eene ijzersterke vuist aangrijpende: 'niet van uwe plaats.
dan houde de Engel Gods bij uwe doodsponde de wacht, en hij drage zorg dat de uitgaande lamp des levens geen ruwe ademtocht toegeblazen worde om zijn afsterven te verhaasten
De knecht stond tot de knechts van Grosvenor Square als het huis tot de huizen van dat plein.
In zijn soort was hij uitstekend, maar de soort was die van Mews Street.
iettegenstaande, gedeeltelijk uit edelmoedige rondborstigheid, gedeeltelijk uit hoofed dat het haar lastig maakte, hem, zoo duidelijk, had doen gevoelen, hoe haar alle zijne pogingen, om te behagen, walgden, bleef hij echter volstandig aanhouden op denzelfden voet
had dadelijk den boulevard verlaten en was de straten ingegaan.
Hij keerde en wendde zich zoo dikwijls mogelijk en ging vaak op zijn schreden terug om zeker te zijn dat hij niet gevolgd werd
zag hij aan het einde mijnheer Leblanc en de jonge dame op hun bank.
Hij knoopte zijn rok tot bovenaan dicht, streek de plooien langs zijn lijf glad, beschouwde met eenig welgevallen den glans van zijn broek en trok naar de bank
zeg op, ajo' 'Als het meneer de notaris niet is, dan is het een ander' 'MasaH Oude heks' zuchtte Betsy, en zij liet zich achterover in haar kussens vallen
Om zeven uur zaten in den kleinen salon nog slechts familie en intiemen.
het zou twee weken in Parijs doorbrengen en Marie had schreiend aan Lili's oor verzekerd, dat zij er goed voor zorgen zou, dat hun huisje in de Atjehstraat, na die twee weken, kant en klaar zou zijn, als een nestje voor twee duifjes
Aan deze tafel zat een veertigjarig man, met vroolijk open gelaat, die een kindje op zijn knieën liet dansen.
Naast hem zat een zeer jonge vrouw met een zuigeling aan de borst.
De vader lachte, het kind lachte, de moeder glimlachte
noch den koning noch de democratie beschuldigt.
De schok der beginselen gelijkt den schok der elementen.
De oceaan verdedigt het water, de orkaan verdedigt de lucht;
de koning verdedigt het koningschap, de democratie verdedigt het volk
waaraan Van Lintz een einde maakte, door mij voor te stellen, zijn verblijf beneden eens te bezichtigen;
ik nam dit gereedelijk aan, te meer, daar ik bemerkte, dat Amelia zeer naar de vrije lucht begon te verlangen: en, inderdaad, de damp, welke de beide schippers uitbliezen, had het vertrek zoodanig vervuld
Het despotisme overweldigt de zedelijke grenzen, gelijk de vijandelijke inval de geographische grenzen overweldigt.
Den dwingeland of den Engelschman wegjagen, is, in beide gevallen, zijn grond hernemen
Zonder twijfel, zij hebben zich der dood schuldig gemaakt, ook zal ik de Kroon van mijn Vorst zoveel mogelijk wreken;
maar dit slechts op die welke met het wapen in de hand zullen bevonden worden.
Ik beroep al deze ridders, of het wel betaamt dat wij onze degens tot een beulenwerk gebruiken, en weerloze Laten vermoorden, terwijl zij op het veld aan het ploegen zijn
Bij het aanbreken van den derden dag, zagen zij eindelijk een zeil, dat door den kommandant voor het bedoelde schip werd gehouden, en met den middag hadden zij dit zoodanig ingesloten, dat het onmogelijk ontkomen kon.
wees de bestoven gasten hun kamers, bestelde voor hen een verversching en ging toen weer naar het balkon.
Dat zijn Sergej Iwanowitsch en Katawassow, de professor, zeide zij
En toch was er die poëzie van haarzelve om haar heen, trots die moede oogen, de slappe lijnen van haar kleed, trots de pensionkamer, met het vlug in elkaâr gezette comfort, dat meer tact was dan werkelijkheid
Ik heb U getroffen op een oogenblik, dat de tranen aan Uwe lieve oogen ontvloeiden uit bitterheid, dat men U haatte en de schennende hand had durven slaan aan Uw vorstelijk lichaam
, nu de hand vattend die zij hem zelve bood, en zoozeer onder den invloed harer stille, vrouwelijke grootheid, dat hij die vertrouwelijk in de zijne hield, zonder er aan te denken die te kussen
stil!  fluisterde.  Stil wat, meisjes!
Wilt gij eens weten, wat wij hebben afgesproken, onder uw welnemen, zeide ik: Roggeveld zal zijn boerewagen inspannen, en daarmede zullen Reynhove, Weinstübe en ik naar Muiden vertrekken
De vraag van Aylva joeg hun een gloeienden blos op de kaken: zij lieten elkander los en zagen beiden als overtuigde schuldigen onbeweeglijk en zwijgend voor zich.
Maar dat moeten wij allemaal toch leeren, David;
sommigen van ons als wij jong zijn, sommigen van ons als wij oud zijn, en sommigen van ons het heele leven door
Ik moet zeggen, dat ik den Heer De Witt niet benijde,' zeide Buat, 'als hy in zulk een keurslijf leven moet.
Ik hoop toch, dat hy het uittrekt voor hy naar bed gaat.
' 'Mijn Heer mag er mede spotten,' antwoordde de Kapper: 'maar dat de zaak zoo is, daarvoor wil ik de beste pruik uit mijn winkel verwedden
kreeg hij dadelijk spijt van zijn drift en begon op bedaarde en zelfs kalme wijze, met dat overtuigende in zijn stem, hetwelk schier nooit zonder uitwerking bleef, den Italiaan toe te spreken, hem op vriendelijke wijze mededeelende, dat hij gaarne eenige inlichtingen van hem wilde hebben
en debel voor het diner luidde om vijf uur, zooals gewoonlijk.
Ik geloof niet, dat de arme Amelia iets om Brienne of Montmirail gaf
was deze dame in haar overschoenen en kap met den Eerwaarden Bute Crawley en James Crawley, haar zoon, van de Pastorie door het park gewandeld en was het heerenhuis door de open voordeur binnengekomen
Deze kapel bestaat uit vier, met kalk gewitte muren;
een deur tegenover het altaar, twee kleine boogvensters, boven de deur een groot houten kruisbeeld, boven het kruisbeeld een vierkant
De Baron zag MOM en den jongeling eenige oogenblikken beurtelings aan, terwijl eerst verbazing en vervolgens ongeloovigheid op zijn gelaat geschilderd waren.
Eindelijk kreeg deze laatste de overhand en hij brak het
want noch brasserijen, noch nachtwaken, noch uitspattingen van allerlei aard lieten eenig spoor bij hem achter.
Zijn ijzersterk gestel scheen tegen alles bestand, en het slechte voorbeeld, dat hij gaf, was er niet dan te gevaarlijker door
Zij begreep, dat elke buitensporigheid vermeden moest worden.
Daarom maakte zij geen vertoon, was niet bijzonder vriendelijk voor de oude vrouw, noch bijster aanhalig voor Louitje, ofschoon deze wel neiging betoonde voor zijn stiefmoeder
kunnen, als zij hunne riemen eens in het water hebben, ze er niet weder uitkrijgen, of doen geweldige slagen zonder het water te raken, en slaan daarbij zelf achterover met hunne beenen in de lucht
Toen nu Machatin en Wronsky de barrière waren overgesprongen en een officier, die achter hen volgde, zoo ongelukkig op het hoofd viel, dat hij terstond dood was, ging er een kreet van ontzetting door het publiek, maar
zooals een Engelsche dienstmeid, die van het schrobben eelt aan de knieën krijgt.
Zoo is het minnen niet: het fladdert en doolt vroolijk om.
Men heeft gezegd: Dwalen is menschelijk;
Kom aan!  begint gy nu ook al den draak met my te steken?
Zacht had hij zijn hand op den mond van Cosette gelegd.
De eenzaamheid, waarin hij zich bevond, was overigens zoo zonderling rustig, dat dit vreeselijke rumoer, zoo heftig en zoo nabij, er niet de minste stoornis bracht
maar het opmerkelijkste was een hond, dien zij poedel noemden, een leelijk, raar dier, dat tusschen al de kribben heen liep en met ieder van de kleine zieken goede maatjes was.
et obstetr.  artem excercente.
Ik denk niet dat de laatstgenoemde kunst den Heer Occo van Warns in een klooster van veel nut zal geweest zijn, merkte Gerrit aan
VAN BOZ.  ren, vindt gij dat ookniet, mijnheer Evenson?
Ik vind dat zij meer van omnibusknollen hadden, antwoordde Malcontent.
Ik zou nog ai pleizier in den avond gehad hebben, hijgde de
Zij buigt met hare oogen veeleer dan met haar hoofd, zoo gering en zoo vreemd is de beweging;
Buiten de kamer kijkt hij op zijn horloge, maar is genegen om te twijfelen of het niet eene minuut mis is
Het scheen, dat de heele stad uitgestorven en zij alleen overgebleven was.
Onderwijl ze daar echter zoo door het venster zag, hoorde ze iemand voorzichtig langs de straat sluipen en een oogenblik later tegen het raam van eenen der overburen tikken
Marat was in zijn jeugd verliefd geweest, toen hij in hoedanigheid van paardenarts tot het huis van den graaf van Artois behoorde.
Van zijn, door de geschiedenis bevestigden, liefdehandel met een aanzienlijke dame was hem dit beddelaken gebleven
of een onbeweeglyk zwart rytuig, dat op dien tyd altijd door iemand is gezien, toen het stond te wachten, aan de groote poort by de
over.  Zij zeggen, dat Sofie er een lok van in haar lessenaar heeft, en het in een boek met sloten moet bewaren, om het plat te houden.
vroeg Bella bij die uitbarsting, maar voegde er, op Lize's gelaat lezende, bij: i Neen, zeg mij niet waarom.
Aan een van de kanten dier binnenplaats is een ijzeren hok dat een soort van kooi vormt van tien voet hoog,dicht van boven, van voren door ijzeren staven versterkt, waar de vrouwelijke gevangenen haar betrekkingen kunnen zien
Er zit niets op dan ze goed af te zweepen, dat zeg ik u.
Stil, Rosa;  laat mij geen woord meer zoo hooren, zeide Eva, met flikkerende oogen en een hoogere kleur op de wangen
maar hij ging toch mee, toen hij hoorde, dat de keizer het wenschte.
tot hoogst achtenswaardige betrekkingen in de maatschappij verheffen.
Jennington, onder de geestelijken, Douglas en Ward onder de uitgevers van letterkundige werken, zijn welbekende voorbeelden
dat tevens jaarlijks honderden reizigers een gastvrij onderkomen biedt.
De jonge pater, die ook Engelsch sprak, beantwoordde alle vragen met de grootste bescheidenheid en
Juffrouw Crawley gaf een laatsten gil en viel bewusteloos achterover.
Zij waren genoodzaakt haar terug naar haar kamer te brengen, welke zij juist verlaten had
men, zonder de Fransche vloot, den vyand staan, dan behoeft men zoo laag niet voor Frankrijk te kruipen: en, heeft men die Vloot noodig, dan is het overmoed, de onze alleen aan een ongelijken strijd te wagen
Er waren vier kinderen in het vertrek, twee jongens en twee meisjes, allen blond, van hetzelfde vlasblond als hunne moeder.
De oudste knaap kon ongeveer elf of twaalf jaar zijn
te luisteren.  Om zijne verontwaardiging over deze onbeleefdheid te toonen, richtte Salomon zich nu tot zijne oude makkers, van wier aandacht hij door lange ondervinding verzekerd was
en wij daarmee plotseling een rein onschuldig wezen nader treden.
Dat is afschuwelijk, en daarom voelt men zich zelf onwaardig door haar bemind te worden
Regina, die bij Welsink haar intrek had genomen voor den korten tijd dien zij nog te X.
moest blijven, hoorde wel niet rechtstreeks al de douceurs, die er over haar gezegd werden, maar zij voelde toch heel goed wat er voor haar in de lucht hing, en zij was wel voornemens in die drukkende atmosfeer niet langer dan noodig te ademen
maar ook door zijne tusschenkomst bestellingen voor het gouvernement, mits wij onze fabriek de uitbreiding gaven, die ik mij reeds had voorgenomen.
Tot de financieele hulp, die er noodig was om alles op een nieuwen en grootschen voet in te richten, werd mij verleend
maar zijn vriend, kapitein Dobbin, nam hem mee, de duivel hale hem!
Rawdon, Rawdon, wees niet zoo ondeugend, merkte jufFrouw Crawley op, die zeer veel schik in het geval had
Hij zag doodelijk vermoeid en sliep vast, als uitgeput.
Een paar handschoenen had hij tusschen de sluiting van zijn jasje gestoken, en een blauw gekleurd zakdoekje stak buiten zijn borstzak uit
en Asschepoester zag haar met een bedroefd hart na, zoo ver ze maar kon.
Vervolgens sloop zij naar de keuken, zette zich daar in haar gewoon aschhoekje neêr, en
gemeene sletten, die ik voor geld, veel geld des noods, zou mogen knijpen, krabben, ranselen, trappen
had hij niet noodig om het venijn van leugen en laster uit te storten, waar de schijn in zijn voordeel en tegen Mabelia was.
Hij had niet eens al zijne behendigheid noodig, om den lichtgeloovigen jonkman, kleingeestig en bekrompen van aard, alles te doen gelooven wat hij wilde
in hun hart zeer verlangden, dat die goede Emilie uit haar lijden verlost werd en Rimini zijn hoogste wensch vervuld zag en altijd zou kunnen zwijgen.
Ook tante de Tonnette, al had zij zelve de badreis niet mede gemaakt, genoot toch door de gevolgen
Echter vatteden zij weldra weder moed: en terwijl Haentje zijn mes opraapte, dat hem bij de worsteling ontvallen was, liep de hoofdman met opgeheven staal mijn redder tegemoet.
vroeg deze, zonder zich te verroeren, en hem strak aanziende
Een kwartier later hadden wij Parijs verlaten.
De voorjaarszon had de wegen gedroogd en de grond was zelfs hard, zoodat wij gemakkelijk konden voortloopen
de gezellen dat zij in orde naar hun werk zouden terugkeren, totdat een bevel hen te wapen roepen zoude.
Alhoewel zij liever een spoedige wraak genomen hadden, dorsten zij zich echter niet tegen dit bevel verzetten, want het was hun kenbaar gemaakt dat de Deken der wolwevers als algemeen Stadhouder, door de jonge Gwyde was aangesteld
hij kon dat op de straks vermelde plaatsen, zelfs in de pauzen of entractes, moeilijk doen.
et gevolg was, dat de rookers, enkelen uitgezonderd, die men met den vinger aanwees, de gave der onthouding verkregen
en onmiddellijk knalde er een lucifer en brandde in eene hand.
Toen zag John Rokesmith dat de hand en de lucifer en de stem aan den heer inspecteur behoorden, die vroeger ab werkend personage in deze kronieken
veel gewicht daaraan gehecht hebben, en te weinig gedacht aan de noodzakelijkheid om ze binnen perken te houden;
en zoo is hij geworden wat hij is.
Niet waar?  zeide mijn voogd, en zag ons aan alsof hij hoopte, dat wij hem gelijk zouden geven
Wanneer iemand in de alkoof sliep, was het altaar achter een groot sergen gordijn, dat van den eenen kant der bidkamer tot den anderen reikte, verborgen.
Voor dit gordijn gekomen knielde de bisschop en deed een kort gebed
Deze uitnoodiging werd aangenomen, en de ouders trokken, met hunnen Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn oudsten zoon, ter bestemder tijd, derwaarts.
- Meer of min zag zich Mejuffrouw BLOMMESTEYN miszet, daar zij van den Heer WYNSTOK, toen?
Steerforth's plaats was aan het andere einde van de lange schoolzaal.
Hij stond met zijn handen in zijn ,zakkeh tegen den muur geleund, en toen mijnheer Mell
De knaap zat in zijn bed met voorovergebogen lichaam en hield juist met geeuwen op.
Zijn lippen sloten zich tot een zalig, droomerig lachje
en op aanmaning van Deodaat kon geraken.
Becky beloofde alles, wat Pitt wenschte;
maar lord Steyne kwam even dikwijls als te voren bij haar, en Sir Pitt's toorn steeg.
Ik vraag mij af, of lady Jane boos of blij was, dat haar
en dikwijls heeft men onder negers bevonden dat een verdwaald zaadje waarheid, door den wind van het toeval in de onkundige harten gevoerd, opgegroeid is en vruchten heeft gedragen
als het te weinig is, zal ik later, als ik rijk ben, het ontbrekende wel voldoen,' en hij schoof twee guldens van de drie, die op dit oogenblik zijn rijkdom uitmaakten, zoo ver mogelijk onder het hok.
Cassy wist zeer wel dat Legree onder haren blik onrustig werd en daarom gaf zij geen antwoord, maar bleef hem met dezelfde spookachtige strakheid aanstaren.
eerst in den winkel en vervolgens in het donkere jgangetje tusschen den winkel en de achterkamer, alsofmen met moeite eene groote kist of een zwaar stuk huisraad naar binnen sleepte
het heen en weer gaande hoofd zonder romp Dat was overigens het enige, en zij dacht wel, dat het nooit weer zou gebeuren Meer dan vroeger bezocht mevrouw Bronkhorst tegenwoordig haar buren, en dikwijls bracht ze voor Betsy een kleinigheid ten geschenke mee
dat hij dien nacht zijn intrek in het Nieuwe Heeren Logement nemen zou, werwaarts BLOMMESTEYN dan ook, nadat hij den Heer BERGVELD vaarwel gezegd had, vertrok, en waarheen, ook door de zorg van dien Heer, welke moeder BLOMMESTEYN van het verblijf van haren zoon kennis gaf, eenige kleederen bezorgd werden
zei de kolenbrander, ik zie, dat je niets bij je hebt en een paar uur in den omtrek is er niemand, die het je bezorgen kan.
En toch zal het een maaltijd zijn, zoo fijn als je er nog nooit een gegeten hebt
Daarop kwamen wij in eene nauwe straat, waar eene reeks van rijtuigen op-, en eene andere afreed.
Hier begonnen het suikergebak en de ruikers vrij aardig rond te vliegen
Luister, juffer Mabelia, ik houd het u ten goede dat gij mij dit zegt, omdat gij de gravinnen van Egmond NIET kent;
maar wat mij belangt, ik at liever mijne duimen op van honger, dan dat ik mij in mijn tegenwoordigen staat aan die dames ging vertoonen!
Gij zijt gansch vergeten, welk een indruk mijn armzalig voorkomen op u zelve heeft gemaakt
En ik.  lacy, te weinig aan diergelijke weigeringen gewend, had niet genoeg zelfbeheersching, om haar met losse onverschilligheid op te nemen, maar bleef aanhouden, wellicht wat al te stout en te hartstochtelijk, op de vervulling van een wensch, die zoozeer den toorn van de freule had gaande gemaakt
plaatste zich daarop er vlak tegenover voor zijn lessenaar, zoodat hij niet missen kon iemand te zien, die de trap af kwam en naar de straatdeur ging
waarover hij tobde.  En het tastte zijn zenuwen aan.
Hij leed nu aan plotselinge vermoeidheden, als hij werkte, aan kloppende hoofdpijn.
Zijne jalouzie gaf hem eene gejaagdheid;
Hij betaalt nooit de rekening voor die flesch is gevuld.
Thans beknibbelt hij ze heel erg.
eene broek, die hem veel te kort was, hooge schoenen en grijze kousen.
Bij kruipende manieren, had hij eene zeer harde, onaangename stem
en wat meer zegt, daar zij beiden op de voorste bank zaten, kon ik hooren hoe zij lachten, omdat zij, zooals zij zeiden, den ouden brilleman zoo hadden beet gehad
Maar toch, toch.  Ik lijd door mezelven.
Ik geef aan de wereld alleen een meneer
en zij die hem op straat of in het koffiehuis zagen, wisten van zijn verlies alleen door den rouwband om zijnen hoed;
want daar was hij pratende en lachende, de couranten lezende, en zich met politiek en handelszaken bemoeiende
om die kinderlijkheid een scepticisme, dat zich wel eens geestig uitte maar niet was overtuigd;
te gelijker tijd een week gemoed en veel egoïsme;
te gelijker tijd een nevroze voor zich en bijna een kracht tegenover zijn moeder: hij, de eenige, die met mama Ottilie kon omgaan
de duiven hadden dikwijls gekord, die boosaardige dieren;
de musschen hadden het in den winter erg te kwaad met de kou gehad en in den zomer vroolijk geleefd: zij waren allemaal verloofd of getrouwd of hoe men het noemen wil
Om dan dadelijk ter zake te komen, zeide Harmer, kent gy zekeren heer Mackintosh?
Ja zeker!  antwoordde Grimaldi, terwijl zijne gedachten van
de meisjes en dan de jongens, de kleinsten voorop en de grootste jongens met hoeden, maar allen in wonderlijke jakjes of rokjes, en met een plechtigen weesvader in de achterhoede, des Zondags twee keeren naar de kerk moesten
Toen hij de zaal ingetreden en MAURITS eenige stappen genaderd was, bleef hij, ontzet door den strengen en doordringenden blik, welken zijn broeder op hem gevestigd hield, plotselings staan, zag voor zich naar den grond als een arme aangeklaagde, die voor de
Er gaat mij een huivering van door de leden!
hij dronk, en zonder zich zelfs door dit glas wijn in zijn rede te laten afbreken, ging hij voort
anders onverzadelijken, lust naar verandering, die hem als een passie overmeesterde;
zoodat ik mij verbeeld misschien meer met haar oogen te zien dat met mijn eigene.
Want het is zoo duidelijk te zien dat zij in een aangename
Den volgenden ochtend tien uur zou baas Venus volkomen goed schikken.
ehouden, hoop ik?  vroeg Silas.
Baas Venus had hem vrij wel onder mspectie gehouden, dag aan dag
Gij wilt in opstand komen tegen de wetten van uw land.
maar wat land heb ik, of iemand die zooals ik van eene slavenmoeder geboren is
Nadat de jonkman, niet zonder teekenen van misnoegen en verveling, de ernstige voorstelling van den grijsaard had aangehoord, sprak hij korzel: 'Alles wat gij mij daar voorhoudt, heer dokter, bewijst me genoeg, dat ik niet de bruîgom uwe keuze ben voor uwe nicht
en antwoord te mogen medebrengen,' zeide hij, 'zou mij zeer aangenaam zijn, en daarom zou ik niet minder welkom bij mijn vriend wezen.
k blijf, zoo gij van gevoelen mogt zijn, om mij een brief mede te geven, tot morgen na den middag gelogeerd in het ogement de idder t.
En nu komen er wel honderd duizend bijeen.
Ja, laat Lord George maar begaan!
Hij weet wel hoeveel macht hij heeft.
Daar achter die drie vensters
Onaangenaam!  riep ze: Ontzettend!
Zoo lang ik leef, zal ik dat niet vergeten!
Zij zeide, dat het schande was naast mij te zitten
tot wie hij opzag als tot eene heilige.
Zonder zich rekenschap te kunnen geven van zijne gewaarwordingen, had hij den invloed gevoeld van haar reine maagdelijke schoonheid, de weldadige uitwerking van haar zachte manieren
Met lange, pijnigende striemen van fellen wind en hagelslag had hij afscheid genomen, en geruimen tijd had het geduurd voor de eerste lentedag met zoelen adem de afgematte, doorweekte aarde koesteren kwam
Maar nog meer bevreesd was hij, om den uitval mede te maken, want dan kwam hij, naar hij meende, al te dicht in de nabijheid van den Heer van Vianen.
En ook Fulco scheen geen haast te hebben om zich gereed te maken, want nadat hij den jonker verzocht had een oogenblik te wachten, begaf hij zich naar de burchtzaal, waar Bertha en de overige vrouwen zich bevonden
Ik ben zijn zoon, en had het voorrecht als knaap bij mijnheer van Berchem, uw broeder, aan huis te komen.
' 'In dat geval twijfel ik niet of zij zal u goed ontvangen, want zij toont zoo weinig lust om nieuwe kennissen te maken, dat zij stellig aan oude bekenden moet hechten
alsof hij die gereed hield om zijne bedreiging te vervullen indien zij hem ongehoorzaam was.
Ik hoop, zeide ik, dat gij er niet tegen zult hebben, dat ik uwe vrouw vraag, hoe die dame eruitzag
En wat de oude vrouw vooral zoo aardig vond in het huis van Bertha, was de gehechtheid onderling, het familie-zwak voor elkaâr, zooals zij dat ook altijd in haar huis had gekweekt, zooals zij het zoo nog kweekte, met die instelling van haar Zondagavonden, om de kinderen toch bij elkaâr te houden
vermeld, en met het Fransch, Duitsch, Latijn en Grieksch kennis gemaakt.
Hij kende de Waterstreken van de geheele wereld wat die dingen dan ook mogen zijn
Hij gaat niet heen, of er moet een lied gezongen zijn!
Bij de duivel, riep Breydel, zo gij ons het vermaak van enige liedjes te horen niet wilt geven, dan hou ik u hier tot morgen.
Indien gij met goede wil begonnen waart, zoudt gij nu reeds gedaan hebben.
stak zijne eieren, in den doek geknoopt, over de vaart en sprong er toen zelf over.
Zoo hard hij loopen kon, begaf hij zich naar Alfen om daar Van Schaeck verslag te geven van hetgeen hij gehoord had
waarop haar juffrouw van gezelschap nederig antwoordde, dat zij hoopte, dat er geen kwaad in stak, als een dame van rang notitie van een arme, beschaafde vrouw nam
Madzy werd bleek: doch zich straks herstellende, zeide zij met vuur: ik beken dat ik niet zou juichen, indien op morgen uw lans het bloed deed stroomen van een schuldelooze, van iemand, die u het leven gered heeft
een moeder, broers en zusters, die u liefhadden, zooals gij verdient.
ik omhels u hartelijk in gedachten.
Uw pleegmoeder, Weduwe
De visscher hield hier in zijn verhaal op, en rigtte het woord tot den geest.
Welnu!  geest, zeide hij tot hem, gij ziet, dat hetgeen toen tusschen den Griekschen koning en den geneesheer Douban voorviel
Herman, ja nu herinner ik het mij, ik dacht, dat dat Herman bij den naam hoorde.
Nooit, sedert hij een jongen was, had hij zich zoo ellendig en eenzaam gevoeld.
Hij hunkerde er vol droef verlangen naar, dat de eerste dagen voorbij zouden zijn en hij haar weer kon zien
De lucht, waarin zij streden, was geheel vuur, en uit een' dikken rook schoten vlammen als bliksemstralen.
Wij waren niet zonder reden beducht, dat het paleis in brand zou geraken, want de vonken vielen als
En het kind probeerde als vroeger te zijn, aan tafel vooral, maar het ging hem niet goed af: zijne vroolijkheid klonk gedwongen.
Toen, twee avonden later, zei Van der Welcke: - Addy, kom eens hier.
maar ik zou toch denken, mijnheer, dat iemand, al is hij een heer, het hier niet zoo goed moet vinden als boven in de frissche lucht, vooral daar de dames en heeren in de kajuit evenveel van hem weten, als hij van hen weet
Tusschen de oude menschen werd nooit veel gesproken, maar stilzwijgend, of, uit een enkel woord, hoorden zij, wat er omging in elkanders peinzend gemoed.
Eerst des avonds vroeg de oude dame: Louis Couperus, De boeken der kleine zielen - De kleine jongen alleen
met den bovengemelden duimnagel, in Snagsby te willen inboren.
Het is, zegt hij, de straal der stralen, de zon der zonnen, de maan der manen, de ster der sterren
door zich te beroemen, dat zelfs de regeering tegen de Papisten was, en het hart niet had, om hen, die niets anders misdreven hadden, te ontrusten
de dure plaatsen waren weken van te voren genomen: het kon niet anders.
Estelle herademde pas te kort in haren maalstroom, haar gouden element, om dwaasheden te kunnen doen
Toch spreekt het vanzelf, dat Knol er niets op tegen had weer eens vrij langs Rotterdams straten te slenteren, in plaats van te werken als een paard.
Hij erkende spoedig Willems geestelijke meerderheid, schikte zich lijdelijk naar Willems plannen, beloofde al zijne bevelen op te volgen en niets te ondernemen zonder diens Eli Heimans, Willem Roda voorkennis en goedkeuring
die hem bewoog om te zwijgen en het geheim in zijn hart te bewaren.
Waarom, dacht Nikolaas, waarom zou ik dit liefdadige en edelmoedige plan een hindernis in den weg leggen
Nu is ook de hertogin nader gekomen en begroet zij den kroonprins met hare beroemde nijging.
Lady Danbury benijdt haar heure gratie en vraagt zich af, hoe ze mogelijk is met die sculpturale vormen
NEGENDE HOOFDSTUK.  VROOLIJK EINDE DER VREUGD.
Toen de meisjes alleen waren, gingen zij twee aan twee, op de ellebogen geleund, voor de ramen staan, en praatten van het eene raam tot het andere met
Ik mag, zonder mg aan verwaandheid schuldig te maken, beweren dat ik mgne landgenooten in het algemeen, en mgne vrienden in het bgzonder, beter ken
O neen, antwoordde zij, eveneens opstaande en hem door de zaal naar zijn kamer begeleidend.
vroeg zij.  Duc de Lille: Poésie
Ik geloof, dat een goed oog en een vaste hand meer zullen afdoen dan al uw snuisterijen, zeide de boschwachter, hem op vrij schamperen toon in de rede vallende: niettemin, zoo gij mij de proef eens wilt laten nemen van dat fleschje, ik heb hier juist een nieuwen pijl
Zij was, dezen geheelen dag, die op de gewone wijze met verscheidenheid van landelijke uitspanningen gesleten werd, tegen hem bij uitstekendheid vriendelijk, en gaf geene blijken van afkeer, wanneer HELLEMANS haar, met onderscheidende minzaamheid beiegende
Hare gebaren waren stiller, haar stem was zachter, haar mond scheen kleiner en spleet niet telkens open om witte tanden te toonen;
haar toilet was doodeenvoudig: een blauwe rok en witte blouse
Deze Vorst, sedert kort teruggekeerd van een buitenlandschen tocht, waarop hij niet alleen het Heilige Land bezocht, maar zich ook met roem beladen had, door op zijn heenreize de Mooren in Spanje, en bij zijn terugreize de ongeloovige Lithauwers op de Pruisische grenzen te bestrijden
Jacky's listige oogen glinsterden van boosaardige vreugde.
De heuvel was in korten tijd een' meter lager geworden, en een gejuich ging er op, toen een der jongens een ei, zoo groot als dat van eene gans, uit de dampende mest te voorschijn haalde
met hem op de bank ging zitten, welke zij in pacht schenen te hebben, was zij een dertien- of veertienjarig kind, schier leelijk van magerheid, links en onbeduidend, maar wier oogen eens fraai beloofden te worden
en hier even ophield, als verwachtte hij eene aanmerking of een uitroep van verwondering, bleef de vreemdeling echter stilzwijgen, ja scheen nauwelijks naar het verhaal
Jonker Seerp is wat driftig en ruw in zijn uitdrukkingen: dat weet mijn broeder van Lidlum ook: stoor u niet aan zijn woorden: en denk met Salomo, dat wie eenen dwaas antwoordt, dwazer is dan hij zelf.
Waaragtig, Zanne, de Fynen lopen op uw zak, meid!
Die duivelsche gierigheid heeft u gefopt, en de kweeslary zand in de oogen gestrooit.
even met kauwen op, sloeg de droomerige oogen omhoog, maar antwoordde niets.
Cleo zweeg ook een oogenblik stil, zij begreep niet goed wat 'op reis' beduidde, maar, zich herinnerend hoe tante voor het eten verteld had dat er een meneer zou komen
hy leerde ons niets dan weldoen, en het Opperwezen te eerbiedigen.
Zyn gedrag was geregelt, zyne liefde uitgebreit boven zyn vermogen om wel te kunnen doen.
En als zoodanig, hervatte de heer Lorry, dien de rechtsgeleerde nu weder in den groep had teruggeduwd, juist op dezelfde wpe als hij hem te voren er uitgedrongen had
over het opene veld en onder den helderen sterrenhemel naar onze bestemming rond.
Er schitterde een licht op den top van een heuvel voor ons, en de postiljon wees daarnaar met zijne zweep en riep: Dat is Het
want ik zeide hun, dat het mij niet mogelijk was langer in hun gezelschap te blijven, en elken nacht van zulk een vreemd schouwspel getuige te zijn, zonder dat het mij was geoorloofd daarvan de oorzaak te weten
De koning van Griekenland, die noch een vlug begrip, noch een groot verstand bezat, had te weinig doorzigt om de slechte bedoelingen van zijnen vizier te doorgronden, en te weinig vastheid van karakter, om in zijn eerst genomen besluit te blijven volharden
Over den hof was de lucht plotseling gedonkerd: de donder rommelde, het weêrlicht flitste.
Door het eenzaam, duizendzuilig paleis verwijderde zich somber de Held, den vacht om, den knots in den arm
deelen is vergelijken.  Menschen vergelijk je onderling, maar het begin, het uitgangspunt van je kritiek is vergelijking met jezelf, het vaak onbewust tegenoverstellen van wat jij bent, voelt en wilt, met wat die ander toont te zijn
Maar met deze slet zal ik het ten minste kort maken.
Dit zeggende, sluit hij zijne deur open, stapt op den tast door de donkere kamers, steekt zijne kaarsen aan en ziet om zich heen
dat mijnheer nooit uitspreekt zonder een ironiek glimlachje om den mond.
Doch om op Haubertin terug te komen, zij mag van geluk spreken, dat 'son cousin le ministre', zooals zij nooit verzuimt hem te noemen, niet tegenwoordig was bij dat discours dat ik u weergaf
en de premie voor een jaar werd vooruit betaald.
Soms gebeurt het, dat ik hem de beste regels voorlees, die ik ooit vervaardigd heb, en wanneer ik aan het einde ben en een klein compliment verwacht, dan schijnt hij ais uit een droom te ontwaken, en vraagt aan zijn zoon, hoe de wisselkoers op Genua is, of welken prijs de koffie op de laatste veiling gehaald heeft
daaruit zeer verkeerde gevolgen zou afleiden, als men besloot, dat alle onderwijzers in den Godsdienst tot dezelfde soort, als deze Katechizeermeester, behooren, en nog verkeerder, als of wij de zaak zelve in een belagchelijk licht wilden stellen
Ik klom dadelijk op de tafel, bevreesd, dat er op zijn minst een groote hond onder lag.
Maar hoewel ik met angstige oogen naar alle kanten rondkeek, kon ik niets van hem ontdekken
Ik mag mij aan niemand vertrouwen, tenzij ik wete aan wien.
Ik geloof dat uw bedoelingen goed zijn, doch ik mag waarlijk niets zeggen, zoolang mijn oom niet hier is.
om tegen haren man een woord ten gunste van Noureddin te zeggen, waartoe het haar tot dusverre aan den moed had ontbroken.
Heer, zeide zij, ik heb mij tot nu toe onthouden met u over onzen zoon te spreken
Maar.  sinds mijnheer, uw oom, mij verlof heeft gegeven, bij hem aan huis te komen.
' 'Zult gij dezen welkom zijn, daaraan twijfel ik niet.
' 'De vraag is hier eigenlijk van u, juffrouw van Berchem,' hervatte hij, de stugheid voorbijziende in de hoop die te verzachten
Hij sprak over Rome, hij sprak zelfs over De Staffelaer, die nog leefde op zijn buiten bij Haarlem - een man zoo oud als zijn vader -;
hij sprak over de laatste triestige jaren te Brussel, over hun beider verlangen naar Hollandsche lucht en Hollandsche menschen, naar hunne wederzijdsche familie vooral
Toen ik dit zeide, schoten mij plotseling de woorden van vader Acquin te binnen, toen ik begonnen was met Lize les te geven.
Weder had ik een bewijs, dat men beloond wordt voor het goede, dat men doet
Zie daar wat gy, des verkiezende, Lord Arlington kunt berichten.
' 'Ik zal niet in gebreke blijven, zulks te doen,' zeide Buat: 'maar ik vrees dat het doel, dat wy ons voorstellen, een gewenschte vrede, op die wijze niet verkregen wordt
maar de verharde booswicht hoorde haar niet.
Hij ontwaakte met een vloek en eene verwensching.
Wat was voor hem het goud en purper, het dagelijksche wonderwerk van den morgen
dat is een bewijs, dat het haar gepikeerd, althans geïntrigeerd heeft;
- el!  des te meer zal het haar eigenliefde streelen, wanneer zij verneemt, dat ik, voor het vermogen van haar
Zie je, Augusta, dat doet me genoegen, als ik zoo iets lees.
ik verlang er zeer naar om hem weer te zien, zegt de heer Tournel, die in zijn huiskamer zit en een brief van Dorus hardop voorleest
Amy was op het punt te gaan schreien, maar Laurie trok tersluiks den papegaai bij zijn staart, wat dit dier een verschrikten schreeuw ontlokte en hem op zoo'n dwazen toon Genadige hemel!
En u moet niet denken, dat ik vrede heb met een engagement voor de leus, dat ophoudt, als het gevaar voor u geweken is.
gij zult en gij moet haar man worden
zoo zij dat geloof nog ooit aan hem kon geven!
Zoo zij haar schrik kon te boven komen en hem toonen kon: die ster!
Want haar angst was het meest om hem
Eens toen ik met mijnheer Pocket en mijne boeken bezig was, ontving ik over de post een briefje, waarvan het gezicht alleen reeds mijn gemoed in groote beweging bracht
die duurzamer zou zijn voor den persoon die er toe behoort, en veiliger voor den persoon die er buiten staat, omdat de onwetendheid er vanzelve aan verbonden is.
Hij vond de eetzaal fraai, die leelijk was en gemeubeld met een oude ronde tafel, een laag buffet, waar boven een spiegel, een vermolmden armstoel en eenige stoelen
en ik ben heel blij, dat ik dat gezegd heb.
Werkelijk, ik ben er heel blij om.
Mijnheer Charles was nu zoo driftig van verontwaardiging, dat Nikolaas dacht er goed aan te zullen doen, met hem wat te kalmeeren
Hij was de laatste, de jongste, die gebleven was, en nu ook ging hij dikwijls weg.
Zij wist, dat het niet anders kon, maar lijden deed ze om die wet van wreedheid in het leven
en op een stoel nederzat met haar hoofd half leunende op den boezem van, en haar man met hare hand vasthield.
oodra zij.  regt in het oog kreeg, dien zij eerst door zijn vreemd gewaad niet gelend had, riep zij uit
Ik wil mijn eigen goed maar terug hebben, en het is alles voor u, lieveling!
zuchtte Nelly.  Ach, hoe ongelukkig, dat wij hier gekomen zijn
het was de eerste schrik zijns levens, de eerste huivering, die hem over de leden ging.