AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
waar een paar kennissen die naar hen toe kwamen gelukkig aanleiding gaven het pijnlijk stilzwijgen te verbreken het is waar ze had hem niet bepaald afgewezen maar als hij het nu eens zoo opvatte
of niet langs het rijtje uit mijn hoofd de steden aan den rijn zou kunnen opnoemen moest worden afgeleid dat ik geen bataljon zou kunnen aanvoeren s o e d a h ik moest er uit en ik mag nog dankbaar wezen dat ik eerst met verlof mag gaan of ik dat beroerd vind ja
laat me los zei ze haar nagels met kracht in zijn hand drukkend knijp me niet of ik krab je oogen uit je kop leelijke
welke zij niet gevoelde het scheen dat ze al doende dien van brakel had leeren beminnen hoe was dat in s hemels naam mogelijk en toch was het waar met haar voorhoofd op beide handen steunend
dat ik een mal figuur maak men voelt zich met die lui nooit op z'n gemak en ik althans vind hen onaangenaam
en ongeschiktheid papa nu ja de mannen ze waren nukkig als fournier onbeschaamd als van leeuwendaal of egoïstisch ala van velton en overigens waren het domme onhandige schepsels slechts goed om geld te verdienen
maar toen zij bemerkte dat haar vader geen antwoord gaf op de vraag die hem was gedaan en toen zij zag hoe hij haar aankeek ging haar een licht op die beide mannen hadden één vermoeden meende ze één voor haar vreeselijk
zijn reis was niet aangenaam eenige hoofdambtenaren en een paar kooplieden hadden hun partijtje waaraan ze zaten s morgens s middags en s avonds zonder zich met iemand te bemoeien
een afgewezen minnaar die je slechts heel oppervlakkig en van aanzien kent het doet er niet toe hield louise opgewonden vol als hij van me had gehouden
niets te laten blijken aan de buitenwereld zweeg zij met stil genot dacht zij er dan aan hoe haar duitjes met elk jaar vermeerderden als ze een ton bezat zou ze uitscheiden en naar elders trekken waar men haar minder goed kende p a daum de van der lindens c s onder ps maurits daar zou ze netjes leven en lientje wat meer laten leeren
hij liet haar los ellendig wijf fraaie meneer wat heb jij voor lien gedaan mooi voorbeeld gaf je n besten aard heeft ze van jou overgeërfd waarachtig van der linden je moest je er zoo druk niet om maken
dat was meende hij net zoo iets voor indië verdrietig staarde hij naar het maanlicht waarvan het schijnsel in zijn cel drong als hij ten minste maar volvoerd had wat hij voornemens was geweest dàt idée vervolgde hem nu reeds al den tijd dien hij in de gevangenis doorbracht
dat noem ik iemand op een raadgeving à f a i r e nemen je begrijpt van velton dat ik niets tegen je heb als louise je wil hebben is het mij wèl doch bedenk dat jullie leeftijd nogal verschilt
met een goed uiterlijk een nette familie en een fatsoenlijke positie in de maatschappij ik begrijp niet waarom je lacht als ik zeg dat ik heel veel van hem houd
goed nieuws worden geholpen veel pleizier niemand zag iets aan van velton's gezicht bedaard vouwde hij den brief dicht en stak dien bij zich daarna tikte hij tegen zijn glas
nu ik mag dat wel zie je zoo'n aanstelling tot held of het in je bloed zit of niet is wel aardig zal ik je wat zeggen van schermbeek daar zijn er niet veel die uit zichzelven dapper zijn
en het hielp niet dat deed het ook niet maar helpt het nu je hebt zelf gezegd van neen het heeft nu maar één gevolg dat is het vernedert ons leger in de oogen van de natie
hoe komt die overplaatsing zoo in eens vroeg de dokter heel gemoedelijk t bevalt me hier te batavia niet langer hm
dank u voor de goede meening die eigenschap wordt overigens meer toegekend aan de schoone helft van het menschdom of dat juist is durf ik niet te zeggen de dames zullen dat beter kunnen beoordeelen
en dan gaf zij den man soms kostelijke inlichtingen waardoor hij menigen kleinen diefstal had ontdekt toen eindelijk eenige uren waren verstreken gaf sarinah te kennen
rillend en haastig schreed de late bezoeker het erf af terwijl dokter van der linden den waker wien hij speciaal had gelast dien man niet binnen te laten als die komen mocht een standje gaf wat was dat pa vroeg
is het dan z erg ik weet het niet maar ik voel het hij haalde de schouders op met een ongeloovig lachje vol
met haar beste vriendin al genoeg gekibbeld om het met een paar verwijten meer of minder zoo nauw niet te nemen wat haar trof en verstomd deed zijn van verbazing was het feit dat zij zich volkomen had vergist
niet geheel hield van schermbeek vol jonge dames en vooral die met den handschoen trouwden zijn het mikpunt van de galanterieën der jongelui en ze kunnen zich daaraan niet altijd onttrekken ik wil mijn aanstaande vrouw daaraan niet
t was of hij een klap kreeg in zijn fortuin toen zijn aanstaande schoonzoon met zulk een aan minachting grenzende gleichgültigkeit het beheer er van afwees
daar zijn er bij die naderhand uitmuntende officieren toonden te zijn en die meer promotie maakten dan een ander weet je wat men in dien tijd deed ze kregen een geweldig standje en soms een disciplinaire straf er werd op hun gemoed
volstrekt niet ik vind het heerlijk en terwijl hij stilstond en haar driftigen tred tegenhield ik wou wel dat k zoo gelukkig was om ook het jawoord te krijgen maar niet van lucie van u
als de franschen die dat woord voor ons gemaakt hebben haar vr dien tijd gezien hadden ze waren een stap verder gegaan en hadden het woord n o i r e t t e geschapen louise had een tenger gebouwd maar lief figuurtje prachtige oogen een waren overvloed van
de jonkman begreep dadelijk dat hier geen quaestie kon zijn van aangifte er was vrouweneer en familie eer mee gemoeid en dat waren zaken waarvoor alles moest zwichten naar zijn idée
hertrouwen zijn kinderen waren in europa en zouden daar blijven voor hun opvoeding dàt was dus geen beletsel hertrouwen met wie
lucie keek voor zich en raakte daarbij in stille beschouwingen over de net gesoigneerde nagels der hand van haar galant welke hand lag op haar hand
ik weet heusch niet mijnheer hoe die dame heet wij noemen haar nooit anders dan njonja kerstien de dokter verbleekte van schrik hij hield zich echter goed en informeerde verder tot hij de volslagen zekerheid had dat de moeder van zijn andere dochter
van velton was een zeer sociabel man ondanks een zekere pedanterie en voornaamheid die velen hem kwalijk namen hij gaf dikwijls feestjes en was niet alleen een
sidin kwam naar buiten en beiden slopen met het gestolene stil en ongezien naar hun kamer handig en zonder veel gedruisch opende de man met een ijzer het trommeltje waarin voor n honderd gulden aan zilver en bankpapier
of daaromtrent blank en blond als de dokter zelf hij kuste het meisje ging zitten praatte een half uurtje met haar verlichtte zijn portefeuille met eenig geld en ging heen menigeen te batavia wist dat hij behalve louise nog een dochter moest hebben
volstrekt niet doch ik zeg maar jong bij jong en oud bij oud ziezoo ging ze voort haar handen aan een doek afvegend en met grooten ijver den dokter een glas wijn schenkend ziezoo dat is alweer gedaan
s wat ik misdreef vervolgens ben ik weer naar buiten gegaan u begrijpt het misschien niet ik ook niet nooit ben ik mijzelven zulk een raadsel geweest als toen zij begon te begrijpen maar wie kan het dan hebben gedaan wat wel
dankbaar gestemd in het eerst en terwijl hij terugwandelde naar huis had hij het gevoel van iemand die een heldendaad verrichtte bestaande in een groote overwinning op zichzelven
hij nam er klein geld uit en gaf zijn vrouw ook wat vervolgens deed hij het met t juweelenkistje en de cassette in één pak bond dat op den rug in een slendang ging heel achter in den tuin naar een rommelkamer naast den stal klom over kisten en
het is te gek dat een tweede luitenant weet dat hij in gezelschap met zijn overste over tal van zaken niet spreken kan omdat die superieur daarvan niets begrijpt dat ondermijnt dunkt me
toen hij door zijn lorgnet de voetsporen bekeek en hield hem scherp in het oog maar van leeuwendaals hand beefde niet toen hij het glaasje van zijn neus nam
het afscheid was aandoenljjk het kostte louise toch iets t huis te verlaten waarin ze zoo lang de heerschappij had gevoerd en waaraan zoo menige dierbare herinnering was verbonden
de heelster was der gestolen juweelen afkomstig van de moeder zijner eene dochter het was een onaangenaam geval
en op hun eergevoel gewerkt ze zagen hun collega's die b r a n i geweest waren decoreeren ze hadden spijt ze schaamden zich en pasten een volgend maal beter op
lucie riep ze toornig en luid wat doe je daar schandalig in een zijpaadje stonden herman en lucie en juist werden ze daar betrapt op een meer dan extra vriendschappelijke omhelzing
nog liep de heer des huizes zijn achtergalerij op en neer zijn toorn in stilte verkroppend toen hij bezoek kreeg van dokter van der linden goddank dat jij het goede idéé hebt gehad me eens op te zoeken
en zag het groote vertrouwen dat uit s mans wezen sprak en hij moest zich natuurlijk goed houden vroolijkheid tegenover vroolijkheid scherts bij
op den eenvoudigsten toon ter wereld voort hij is royaal voor een officier en heeft nogal aardig opgedokt je kent hem wel hij woonde bij sleeks nu is hij verhuisd en woont op z'n eigen
tegen den resident x welke hoe weet ik niet in den doofpot is gedwaald als de regeering gelast heeft die vervolging te staken dan geef ik haar groot gelijk t prestige vorderde het
hij had t wel kunnen voorzien van brakel was niet van het hout waaruit menschen vervaardigd zijn die om een verder liggend doel de naastbijliggende genoegens kunnen versmaden
dacht louise na hoe het mogelijk was was zijzelve niet veranderd hoe onverschillig was haar fournier toen hij haar ijverig het hof maakte en wat kon ze spottend over hem lachen met lucie en nu nu hij haar totaal verwaarloosde
je kan toch niet riep deze laatste steeds aan den anderen kant van den grooten luierstoel blijvend wat ik kan niet jij zal zien
alles herstelde de maleier zorgvuldig hij zette de pannen terecht sloot de opening overtuigde er zich van dat de koetsier en de staljongen sliepen en sliep zelf weldra op zijn mat den slaap des
men kan toch niet voor een fuselier in de bres gaan springen t zijn soms lieve jongens waarachtig het zijn geen lieve jongens meneer zei roos die zich opwond er zijn er onder die heel wat op hun boekje hebben gekregen
en binnen weinige oogenblikken was het een smullen van het warongkostje waarin het tweetal wedijverde intusschen had terwijl men alle drie op een mat zat
europa waarheen hij reeds een paar malen was geweest had hij het leven van genietingen meegeleefd hij hield nu eenmaal dol veel van schoone kunsten
zij zou trouwen zij was verloofd en daarvan werden communicatie briefjes gedrukt zij nam er één van deed dat met zenuwachtig bevende vingers
die een behoorlijke partij kon zijn voor iemand die zijn groot ambtenaarsexamen had gedaan zulk een man m o e s t haar dochter hebben zulk een schoonzoon begeerde zij voor de rest kon er veel door de vingers worden gezien als hij zijn groot ambtenaarsexamen maar had gedaan haar luchtkasteelen trok ze op
luus ik weet wel dat wij niet z op die manier verliefd zijn maar ik hou toch veel van gérard p a daum de van der lindens c s onder ps maurits o ja zei de lakonieke duitsche ik hou ook heel veel van herman
bedaar bedaar t is immers niets slechts n vraag hij trachtte haar tot kalmte te brengen maar dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan zij was een goede vrouw ook was ze voor zichzelve in haar jeugd volstrekt niet streng geweest in sommige opzichten was haar geweten nog ruim
onaangenaam is het hier over t algemeen niet ik heb bijzondere redenen ach zoo ik had u ook niet voor zoo grillig gehouden als die plotselinge ommekeer zou doen denken
een partijtje had gemaakt zij hadden hem veroordeeld dat zag hij duidelijk in niemand groette hem en hij groette niemand dan den dokter die op de galerij stond en hem wel toeknikte maar verre van hartelijk a propos dokter zei van leeuwendaal zeer luid
de sukkelende gast wierp haar een woedenden blik toe en mompelde iets van ongepast en onbeschoft en meer onnen wat van schermbeek woedend maakte
mevrouw van der linden wist gauw genoeg dat haar man in zijn huwelijk weinig had vergeten en christine donker meende ook wel dat die vrouw daardoor aan den drank was geraakt zoodat de dokter soms maanden had van tweehonderd gulden alleen aan portwijn
zij liepen een eind op samen maar het gesprek vlotte niet ga mee naar mijn kamer vroeg fournier en blijf een uurtje bij me praten
de luitenant lachte bravo braakje ik vind dat je de debuut rol speelt met een gemak dat je als geschapen maakt voor een toekomstig p a t e r f a m i l i a s ook goed daar wil ik zelfs op drinken
der natuur dat zijn dochter binnenshuis van uiterlijk zoo indisch was uitgevallen en de andere in de kampong zoo europeesch maar het was niet anders
toen deze klaar was met zijn werk dronk hij werktuiglijk het vleeschnat dat koud en onsmakelijk was geworden hij lette er niet op en dacht aan zoo geheel andere dingen dan zijn naaste omgeving dat hij
er volgde op gedempten toon een loven en bieden het eene voorwerp al kostbaarder dan het andere kwam uit den slendang
minder ging het louise aan het hart dat ze haar vriendin met haar verloving moest in kennis stellen en lucie nam het ook heel kalmjes op
als van velton met haar getrouwd was zou zij wel zorgen dat hij niet uithuizig werd dat nare wijf het was chantage dat begreep ze wel een aanval op haar beursje
niet t genoegen gehad u te zien et p o u r c a u s e zei ze woedend over zooveel onbeschaamdheid dat zegt u wèl maar t heeft niet aan mij gelegen ik verzeker u op mijn eerewoord dat ik u gaarne van tijd tot tijd een visite had gemaakt
de eene was louise van der linden de dochter des huizes de andere lucie drütlich een logeetje dochter van een duitsch administrateur eener nederlandsch-indische koffieonderneming welke met engelsch geld werd gedreven
wies hij is niet waard dat je een traan om hem stort zoo ineens weg te blijven ik heb het ook vreemd gevonden en weet je wat het ergste is telkens komt het denkbeeld bij me op
hij klom onhoorbaar naar binnen zij reikte hem iets aan wat hij noodig scheen te hebben daarna wachtte ze zorgvuldig spiedend of zich ook iemand vertoonde een zacht gekraak deed zich nu en dan hooren daarna was het weer stil als te voren
ben je in mijn kamer geweest dien nacht een beetje verlegen draaide hij aan zijn sigaar ik moet u mijn excuses maken enfin ja ik ben in uw kamer geweest en helaas zei hij met een kluchtige uitdrukking van wanhoop
en de vrouw des huizes een kop koffie nam kreeg de oude sarinah er ook een het meisje verliet de kamer en ging door het kleine achtergalerijtje op het erfje zich vermaken met een aap
en plaagt hij van morgen kwam ik in plaats van te negen uren kwartier over negenen op t kantoor en daarop durfde hij een aanmerking maken
de wereld zei dat mevrouw sleeks in haar jonge jaren eenvoudig vrouw sleeks werd genoemd en wel in den tijd toen haar kaptein zaliger
buiten in het voorgalerijtje zat aan de eene zijde van de ronde houten tafel lientje op een wipstoel aan den anderen kant zat een arabier de getulbande bezoeker begon met een geweldigen uitbrander te krijgen dien hij kalmpjes aanhoorde het dochtertje werd met klinkende oorvegen
zonder eenige verkoeling aan te brengen onder de tent door die over de kampanje was gespannen en deed de kleine zijzeiltjes en de groote lappen aan den mast klapperen
iedereen sprak met roem over hem en hij stond hoog aangeschreven voor hem was het een zware moeielijke dienst maar het hoorde er bij hij moest zich beijveren den passagiers het verblijf aan boord zoo aangenaam mogelijk te maken
toen hij eindelijk weer eens een uurtje tijd vond s avonds ging hij den bekenden weg naar het kleine huis hij liep in gedachten binnen en stond plotseling tegenover een indo europeaan verbluft keek hij rond t waren zoowat dezelfde meubelen
heeft zich vergist geloof me van brakel het is zoo en doe me nu het pleizier er niet verder van te spreken louise van der linden heeft een rijken man en ik heb een illusie minder daarmee is alles gezegd
en ontaarde ouders niet langer te erkennen en hen als onwaardige leden van den stamboom af te snijden of het de gevangenislucht de weinige lichaamsbeweging dan wel het vooruitzicht op de laatste terechtzitting was viel niet te bepalen maar zeker was het dat hij
wel benijdde lucie haar in stilte doch alleen des morgens wanneer de beide galanten s avonds hun bezoek brachten dan voelde zij dat geen kostbaarheden ter wereld haar den heer van velton de voorkeur konden doen geven boven den jongen ingenieur
ik houd van heel gewone menschen jou aanstaande is ook wel een beetje pedant maar dat betreft alleen kleeding en uiterlijk en dàt is niets
ja ik heb althans geen lust om me al de s o e s a h nog eens op den hals te halen als ik vooraf weet dat het toch tot niets zal leiden
natuurlijk niet nu ik heb sokken geteld en ondergoed voor de manschappen daar ben je nu academie officier voor god bewaar me om den tijd in s lands dienst te verbeuzelen met zulken onzin noem je dat een schandaal of niet
kwam het haar nooit in het hoofd te denken dat achter die gewoonte iets bijzonders stak het was ook eigenlijk niets bijzonders een zijweg inslaande
maurits je aan die nikker bij je thuis geeft het is geen kunst om fatsoenlijk te blijven als men het leven maar heeft voor het nemen woedend greep hij haar bij den arm en schudde haar heen en weer
als ik dàt hoor is mijn dag bedorven werken is over het algemeen n beroerd ding maar hier t is hier immers veel te warm
zou zij het met woede en verontwaardiging van de hand hebben gewezen eens was het gebeurd zij had den maleier onmiddellijk aangegeven bij de politie trouwens aan deze laatste bewees zij menigen goeden dienst vaak kwam de schout die dicht in de buurt woonde een praatje maken
als zij zulk een reisje met hem had gemaakt zij vond dat het was alsof ze twee mannen had getrouwd één in de werkelijkheid en één in gedachten
en bleef wel twee minuten ter zijde achter de kast verscholen vrdat hij weer verder ging en het bed naderde thans stond hij er voor en kon hij door de dunne klamboe flauw p a daum de van der lindens c s onder ps maurits de gestalte zien van louise maar zeer duidelijk het donkere hoofd op de sneeuwwitte kussens
waarom had dat mensch zich willens en wetens geplaatst tusschen hem en haar jaren waren voorbijgegaan en tusschen christine en den dokter bestond geen andere band dan het kind
dat hij ten deele uitvoerde tot hem die dwaze overweldigende vrees beving voor de daad zelve die hij op het punt stond uit te voeren hij was naar zijn eigen kamer gegaan had zich ontevreden te bed begeven en was overigens kalmpjes
hij wilde veel meer hij wilde dat ze hem wezenlijk liefhad en zooveel nu had hij begrepen dat hij haar volmaakt onverschillig was hij wist niet precies hoe hij tot die plotselinge ontdekking was gekomen noch waaraan hij het gezien gehoord of gevoeld had
er is niemand die dat doet meneer de wijs zei fournier op kalmeerenden toon het tegendeel is waar mevrouw sleeks keek verwonderd van den een naar den ander wat bedoelt ie och
met het oog op haar lientje als mohamed bin rateh abdoel ali bevreesd was voor de lieftalligheid van bedaagde europeesche vrouwen
ook voor den rechter voor het meisje was het veel niet dat ze het feit op zichzelf zoo verschrikkelijk vond maar ze wist hoe de wereld er over dacht ze geloofde zelve ook vast en zeker dat het waar was doch hierbij bleef het het maakte haar alleen een beetje zenuwachtig nieuwsgierig
behoef je daar geen sokken te tellen vroeg fournier och dàt blijft zoowat hetzelfde voor mij niet riep de ingenieur als ik in holland verfwerk heb na te zien dan laat ik dat een opzichter doen dààr hebben we
door een onleschbaren dorst werd gekweld dien hij zoo dapper met b r a n d y bekampte dat men hem op een ochtend bezweken vond zooals men dat noemt in zijn
herinnerde hij zich vele jaren geleden gestaan te hebben tegenover zijn eigen ouders die ook niet opgewassen waren tegen den zoon die hen in twistgesprekken wist te slaan met hun eigen wapens
wat zijn dat nu voor praatjes riep de dokter je moest niet uit het oog verliezen dat je tegen je vader spreekt wie denk je dat hier het hoofd van het gezin is
en nu was die dood en t collier in haar bezit t was nog maar het beste zoo maar toch ze was inwendig woedend geweest toen de dokter trouwde ze wist dat hij toen officier van gezondheid haar die reeds lang zijn huishoudster was niet trouwen mocht of kon
ik heb dat ook altijd gezegd viel hem een inspecteur van het inlandsch onderwijs in de rede in de begrooting p a daum de van der lindens c s onder ps maurits zit de fout men durft den post voor onderwijs niet aan en toch zou dàt juist de weg wezen om te komen tot een gezonder minder kostbaar bestuur
opende voorzichtig en heel even den knoop van een om haar heupen geslagen en gevouwen doek en bracht een ring te voorschijn njonjah kerstien bezag het voorwerp met een onverschillig gezicht ofschoon het een prachtig sieraad was
ergens in de kampong maar te huis wist men het niet hijzelf sprak er nooit over ging van tijd tot tijd zijn andere kind bezoeken en zorgde voor haar onderhoud hij hield van het meisje al wilde hij het niet laten blijken en hij vond het een onaangename vergissing
in den vooravond wanneer zij met hen en den dokter en de gasten die nogal eens kwamen om de tafel een glas port zaten te drinken was het nààr om te zien hoe ze vriendelijke gezichten tegen elkaar zaten te trekken
ja je ziet er niet opgeruimd uit zei de dokter steek een sigaar op en vertel ons eens wat wel ik heb daar straks onaangenaamheden gehad met den
tegen het vallen van den avond bedaard het erf af met een oud blikken trommeltje aan een touwtje in de hand het was een trommel half vol zaagsel zooals de huisjongens gebruiken om ijs te halen
de feiten kwamen hierop neer des morgens had louise haar kast opengebroken gevonden en gezien dat ze bestolen was verreweg het ergste was de diefstal van het juweelenkistje zij herinnerde zich dat ze vergeten had het venster te sluiten
dat jullie t gemis aan wat meer comfort z verschrikkelijk vinden dat je het altijd en overal bij te pas brengt nou zei van brakel lachend ik wil wel bekennen dat ik geen idealist ben maar mijn heil zoek in t verkrijgen van comfort
volstrekt niet ah zoo dan zal het een vergissing zijn ik zal het informeeren neem me niet kwalijk goeden avond fournier doorleefde een onaangenaam oogenblik toen hij de kennisgeving ontving van louise's verloving
holde het tweetal t commando werd onmiddellijk gehoorzaamd één geluk was het althans dat de jeugdige roosjes militaire kinderen waren wie geen tweemaal hetzelfde gezegd behoefde te worden
neen merci ik moet een brief schrijven aan lucie dat gaat voor het is waar ook hoe maakt het juffrouw drütlich dank je heel goed ze gaat spoedig weer naar batavia tegen den tijd dat je weet het zeker
overtuiging de heele geschiedenis uit en twee dagen later vertrokken moeder en dochter als passagiers tweede klasse met de kustboot van batavia om in de vorstenlanden een zieke te bezoeken vier kale wanden om een kleine langwerpig vierkante ruimte daartusschen een bed
met het woord schandalig waaraan door de anderen een geheel verkeerde beteekenis was gehecht zij vond er niets in hoegenaamd dat herman en lucie elkaar omhelsden in een zijlaantje maar t had haar ijdelheid diep gekwetst
hij zei het z ernstig er sprak uit den klank van zijn stem meer nog dan uit de woorden zulk een groote teleurstelling dat de luitenant en de ingenieur in stilte heen en weer bleven schommelen op hun wipstoelen de een zijn glas port ledigend
als welopgevoed nederlandsch jonkman prefereerde hij geen hollandsche lectuur maar wat er aan vreemde boeken in t bibliotheekje van de boot was had hij al voor jaren gelezen hij bladerde zoo eens in het hollandsche boek evenwel meer lettende op de kapiteins familie die uit haar hut kwam
wel wel zeiden ze dat nou dokter je weet wel beter die hier eenmaal zijn loopen zoo licht niet weg als ze niet worden
hij klemde de lippen opeen en ging zwijgend zijn kamer binnen dat was waarlijk zijn kind wel al zag ze zoo donker en al was zijn huid
wat was die bijgekomen sedert hij aan haar tafel at tegen de hardnekkige bleekheid en tengerheid van mr fournier streed de goede moeder sleeks
dan zullen we elkaar ontmoeten antwoordde van brakel vroolijk maar in zichzelven was hem dat bezoek een teleurstelling want het ontstal hem althans in den vooravond alle kans op een duo achter de bloempotten
dat is overmorgen ga maar bij den notaris om het geld voor het kind ik zal morgen wel even aanrijden en zeggen hoeveel ze je geven kunnen had ik het geweten dan had ik het geld bij me gestoken overdag kom ik hier niet dat weet je
hun verblijf duurde niet lang t was maar voor den vorm dat men zulk een reisje deed gelijk altijd in indië p a daum de van der lindens c s onder ps maurits het heeft zijn prettigen kant in europa maar op java reist men niet voor z'n pleizier
we gaan de stad uit zoo waarheen naar djokja mijn tante is ziek ze heeft me gevraagd om over te komen is het dan erg ik denk het wel k a s i a n als ik haar eens niet meer zag
met een jong vrouwtje althans indien men een goed en prettig te huis heeft het is europeesche geur van brakel bracht aan fournier
en als indisch meisje in vrijheid gedresseerd stak ze het onder stoelen noch banken maar liet hem bij elke gelegenheid gevoelen dat ze hem niet mocht lijden en hem verachtte
niet aan geld maar de juweelen van mijn dochter waaronder kostbare erfstukken van haar moeder zijn verdwenen snel keerde louise die zich goed had gehouden zich om ging naar het andere eind der kamer en wischte een paar tranen weg
dat mag ik wel een man moet in het gesprek eenvoudig en gemoedelijk zijn om een meisje te behagen ik vind het altijd erg vervelend als er in gezelschap van die lui zijn
hoe die groote geld en goederenhandel eigenlijk in elkaar zat begreep hij volstrekt niet hij had jaren lang hooren spreken over vele soorten van papier maar voor het grootste deel was t hem het eene oor ingegaan en het andere uit
fournier vond het erg toch zei hij is dat het ergste niet er zijn wel hinderlijker dingen dan
ik ben er niet mee tevreden zei van leeuwendaal misschien wilt u sidin ook nog in dienst houden vroeg louise op hatelijken toon
en ook niet over t geen je daar zei van man van eer zijn je bent vr alles soldaat zie je en er m o e t subordinatie zijn als een meerdere misbruik maakt van die noodzaak dan is dat voor een subalterne beroerd maar zijn eer blijft ongerept
men was opgestaan de dokter nam zijn hoed van den standerd en vertrok van brakel keek zijn meisje aan en zij keek hem aan daarna sloegen ze samen een smachtenden blik naar de bloempotten aan den anderen kant van de voorgalerij waarachter zij
haar vader bleef er wel maar t zou h a a r huis niet langer zijn de dokter was ook aangedaan en de goede lucie huilde tranen met tuiten
en er eenigszins slordig was gedronken maar overigens was zij n best mensch p a daum de van der lindens c s onder ps maurits en haar huis was heilig wie daaraan tornde kreeg met haar te doen zou men durven
dan wel vallen op een verschrikkelijke manier op t kantoor had hij bevel achtergelaten dat als er uit europa telegrammen kwamen van belang in die zaak men hem direct bericht moest
het besluit zijns vaders om hem naar een land als indië te sturen een onmenschelijke hardheid hij vond zoo iets laag t was een ontaarding een miskenning van den naam der van leeuwendaals kortom hij gep a daum de van der lindens c s onder ps maurits voelde zich aan zijn eer verplicht zulke diep verdorven
uit verveling had van schermbeek op een ochtend t kastje boven de piano laten openmaken en er een boek uitgehaald van mevrouw bosboom-toussaint echter niet bij voorkeur
hij stapte met iets fiers over zich naar binnen zette zich aan zijn schrijftafel nam een velletje fijn getint papier en schreef p a daum de van der lindens c s onder ps maurits mijn lieve lucie toen dat er stond begon hij met de hand onder t hoofd en den elleboog op tafel te peinzen
hij vroeg het uit egoïsme want hij vreesde dat zoo hij p a daum de van der lindens c s onder ps maurits zich al goed hield zijn gezicht zou verraden wat er in hem omging
zoo vriendschap is toch wel een aardig ding wanneer de liefde in het spel is daalt ze minstens vijftig percent u ja met wie zou men vertrouwelijk wezen als het niet was met z'n aanstaande
louise vertelde haar alles en verstaan deed haar vriendin het wel maar ze begreep er weinig van ze kon er zich niet in denken het was meende ze kinderlijk
zag hij er een die blijkbaar het land had of zich verveelde dan sprak hij hem eens toe op vroolijken opwekkenden toon hij had voor iedereen een gepast praatje zoowel voor den ingetogen geestelijke als voor den meest door de wol geverfden losbol
vond hij de koorts nam toe dat voelde hij wel zijn hoofd brandde en hij sprak hardop maar tegelijkertijd had hij daarvan besef en alsof er drie personen in hem bestonden besefte hij tevens dat dit besef een vreemd verschijnsel was omdat het de handeling zelve het
en sprak nooit anders dan je moêrs taal waarin hij zich tot zijn groote saksefactie zoo krachtig wist uit te drukken dat hij helmers zou beschaamd hebben
zonder gedruisch sloop hij nader daar schopte hij tegen een voetenbankje dat verschoof bliksemsnel bewoog de nachtelijke bezoeker zich zijwaarts zoodat hij naast een kast kwam te staan en onttrokken werd aan dadelijk gevaar van ontdekking
wanneer de eene soort zich aan de andere vergrijpt de wet niet wil zien toepassen om redenen buiten die wet maar zoolang moest hier in indië ook niemand spreken van recht
toen hij weg was dat was nu een geleerd man dat was nu iemand die haar twintig jaren lang kende en die toch moest weten wie ze was
ook tegen dàt scheren over denzelfden kam protesteer ik riep van brakel maar louise was zenuwachtig opgewonden en niet te stuiten in haar vaart voor jou wil ik n uitzondering maken ik weet ook niet waar je t vandaan zoudt halen
aan toorn en woede had verkropt maar ze zweeg het zou waarachtig te gemakkelijk zijn als hij er z afkwam ze zou hem treffen op een gevoeliger plek neen
gelijk ontsnappen aan haar eigen gedachtenloop ze zag een vrouw wachten in de voorgalerij en daar haar vader uit was ging ze de bezoekster te woord staan
verschrikt tastte van leeuwendaal in zijn zijzakken duivels ja dat ben ik kwijt en zich spoedig herstellende herhaalde hij langzaam en met evenveel verbazing als nadruk dat ben ik kwijt
het is nu de vierde maal in drie jaren klaagde hij p a daum de van der lindens c s onder ps maurits tegen de sleeksche commensalen die hem begroetten en een praatje maakten de vierde maal in drie jaren dat ik word overgeplaatst t is
het was als een verrassende ontdekking zij keken elkaar aan en begonnen te lachen beiden met t zelfde idée nu ja zei louise half verstoord jij kunt ook zoo gek doen
het is alles heel humaan zei van schermbeek heel vaderlijk zelfs maar als men zijn aanstelling als officier aanvaardt dan moet men maar weten
en toen we te batavia kwamen scheen ook reeds dààr iedereen er van te weten een week later heb ik met haar man gevochten p
ga maar je komt toch terug mijn deur blijft open voor je en hij w a s teruggekomen daarvoor was haar vijftienjarig lientje het beste bewijs als hij overgeplaatst werd reisde zij hem na tot ze eindelijk te batavia kwamen en voor goed
maar als er geen menschen meer zijn die van tijd tot tijd het onrecht en de willekeur eens aan de kaak stellen dan ziet het er beroerd uit dan wordt het hoe langer hoe erger en op t laatst zijn wij mannen van eer naar het woord en
dat stond zoo vast bij het bataviasche publiek dat ieder die er aan had durven twijfelen min of meer verdacht was wie den moed had bezeten met van
was te padang n paar dagen vr zijn trouwen om afscheid van haar te nemen hij was toen aangedaan want hij hield van haar zij was doodkalm
hij er aan gegeven hij was nu eenige jaren in indië en zuchtte waarom niet alleen omdat men in ondergeschikten rang bij zijn corps eentonige onbeduidende diensten moest verrichten hij kon het niet zoo alles zeggen
als u zeker weet dat dit pijpje aan dien mijnheer toebehoort p a daum de van der lindens c s onder ps maurits ik weet het zeker ik heb het wel twintigmalen in zijn bezit gezien hij heeft er een klein étui voor
bij het eerste door de binnen en buitengalerij gezamenlijk een reusachtige o vormend waarvan de penanten tusschen de deuropeningen het minder eigenaardig centrum uitmaakten
dokter van der linden stond op en dronk het jonge paar toe in eenvoudige hartelijke woorden zonder vertoon maar daarom niet minder welgemeend
elkaar verliefd in de oogen keken en wat het ergste was elkaar geen oogenblik van het lijf konden blijven dàn streek zij haar hand door zijn haar
en alleraangenaamst soms geestig in de conversatie daarenboven geen schoonmoeder en een schoonvader die zijn vriend was ook trouwde hij geen familie mee want de dokter was een bemiddeld man
dat was onmogelijk indien louise nu nog maar een volgzaam en goedaardig meisje was geweest dan zou hij haar misschien hebben overgehaald lientje voorloopig en in stilte in huis te nemen
zoo vervolgde fournier zijn onaangename gedachten hij zou den dienst verlaten dat stond vast eerst wilde hij zijn benoeming afwachten tot lid van een raad daarna zou hij ontslag vragen
er werd bier gedronken en grog tusschen de klanken van de muziek door dronken de officieren op het welzijn van van schermbeek hij werd opgestookt en
en zag voetsporen op den divan natuurlijk dacht ze aan diefstal door inlanders haastig en zenuwachtig liep ze naar haar vader en deze liet onmiddellijk den schout halen die ambtenaar kwam nam in loco den toestand eens op en vond naast de kast een klein
hoorde fournier de ingewikkelde combinaties van al de ditten en de datten die samen van brakels nadere overwegingen hadden uitgemaakt alsof hij al die drogredenen nog noodig had alsof hijzelf niet begreep en gevoelde
ik meende dat ge vroeger nogal ophadt met onze schoonste parel aan de kroon van insulinde niet bijzonder
maar de sleek sche commensalen waren geen vreemden in het huis van dokter van der linden zij kwamen er dikwijls te dikwijls in den laatsten tijd voor de gemoedsrust van twee
dokter van der linden was gruwelijk boos en had zich voorgenomen alles in het werk te stellen om aan zulk een toestand een einde te maken
is het waar dat de vermoedelijke dader een europeaan is maar al te waar kom zelf maar eens zien fournier kon het niet weigeren
wat de luitenant in de eerste plaats in holland zocht dat wachtte hem reeds dadelijk aan den wal zijn ouders zijn meisje haar ouders zijn broers allen waren hem komen afhalen
dàt is het eenige ideaal er bestaat niets anders de oosterlingen hebben het bij het rechte eind luieren in een weelderige omp a daum de van der lindens c s onder ps maurits geving mooie vrouwen fijne gerechten heerlijke dranken
mevrouw roos kwam naderbij en ook enkele medepassagiers naderden zoodat het gesprek algemeen werd het lijkt me toch een alleraangenaamste betrekking toe
verschrikkelijk zeg dat wel t is nu nog verschrikkelijk voor me er aan te denken ik hoop dat ik den man nimmer in mijn leven mag ontmoeten want ik sta voor niets in
louise had als dochter van den gastheer plichten te vervullen ze deed met haar vriendin de ronde en ging nu eens naar dezen dan naar genen kant van het ruime met menschen gevulde huis
en de onaangename stemming waarin ze verkeerde kwam het niet bij haar op om tegenover zoo'n vrouw eenigszins vriendelijk te zijn het was al wèl dat zij een stoel aanbood wat is er van uw dienst kent u mij niet
wat voor iemand vroeg fournier geraakt iemand die den neus optrekt voor n schuine ui nooit aan een kletstafel zit nooit over anderen spreekt en ook niet kan velen dat er van anderen wordt gesproken
maar ze stonden niet op om hem klappen te geven al hun opgewektheid was in de nauwe schoentjes gezakt die hun uitgeloopen indische kindervoeten voor europeesche likdoorns gereed maakten
maar wat dit laatste betreft schudde louise vol twijfel het hoofd en met dat eigenaardig vertrouwen in den schelmenaard der inlandsche bedienden dat in indië geboren europeanen nog vaker dan anderen tot hun dupes maakt zei ze
wel dat zij de schuld was dat mevrouw van der linden d e l i r i u m gekregen had en gestorven was wel wat kon het haar schelen
laat ons daar niet over spreken amice het kon immers niet dat geven lucie en ik nog volstrekt niet toe ik weet hoe jij er over dacht en mijn meisje
maurits zoo meisjes ben jullie weer aan het ravotten zij lachten ik moet haar een klap geven zei keetje terwijl ze om den stoel van van schermbeek heen haar zuster pietje trachtte te bereiken
en er ontstond een hevig standje waaraan de dokter met geweld een einde moest maken
dank u mevrouw zet maar neer kom u mos et nou maar warrem uitdrinken dat zal uwes goed doen ja zet u het maar neer asjeblieft
en ik herinner me den tijd niet dat ik eens n maand of drie achtereen in holland ben geweest k begin er langzamerhand hard naar te verlangen de leverlijder die aan boord reeds na enkele dagen veel p a daum de van der lindens c s onder ps maurits beter was geworden keek de zee aan en de lucht alsof hij er verliefd op was
en hoe meer de rest die haar plicht verzaakt reglementair wordt behandeld des te minder zal men zulke onaangename teleurstellingen te vreezen hebben
dat hij wel gauw zijn laatste licht zou uitblazen hun zwerm kinderen liep om hen heen en de groote meisjes die zich geamuseerd hadden met ruiter te paard de koperen leuning van de kajuitstrap af te glijden stormden naar van
inderdaad deed het er niets toe of van die eer een steekje werd losgetornd maar het publiek moest zich daaraan de tanden niet stooten dàt nooit
louise was een uurtje daarna in de voorgalerij aan de marmeren tafel komen zitten doende alsof zij aan een haakwerkje bezig was toen het klokje van gehoorzaamheid
dat geloof ik ook maar dat is geen reden voor je om met hem onaangenaamheden te hebben toch wel hij kan academisch gevormde ingenieurs niet uitstaan althans de jongere niet als ze zoo oud zijn dat al
bij mij bekomen u slecht zeer waar juffrouw louise het doet me erg veel pleizier dat u zoo juist redeneert zoo exact zoo logisch de dokter was niet thuis het was dus een schoone gelegenheid louise moest het hare weten van dat geheimzinnig nachtelijk bezoek
maurits zijn pantalon van zeer dunne stof maar ze was van een snit als de gewone europeesche broeken van t laatst model zijn kabaja licht grijs geleek veel meer een jasje hij droeg roodachtige zijden sokjes en in plaats van sloffen nette pantoffels
dank je wel antwoordde lucie maar ze moest toch meelachen zij werden gehaald voor den eersten dans dames en heeren wandelden gepaard en in een grooten kring het laatste paar als het ware aansluitend
lucie kende dat verhaal en al had zij het met verontwaardiging verworpen iets vond ze scheen toch niet in orde te wezen
ik trek met hen uit en als de kerels toonen flink te zijn en courage te hebben voor den vijand en proper en oppassend te zijn in garnizoen dan mogen ze voor mijn part wezen wat jij lieve jongens noemt
van schermbeek hoorde die theorieën altijd met het grootste pleizier maar fournier hoe goed ook hij wist waaraan zich in de werkelijkheid te houden kwam altijd in oppositie
begreep hij inderdaad niet zij zweeg welsprekend en ofschoon fournier inderdaad zelf te fatsoenlijk was om ook maar een oogenblik onkiesche vermoedens gehad te hebben dacht hij nu direct aan de
het waren dacht ze toch flinke lieden die arabieren en mohamed was een knap man ze zag hem met groote welwillendheid aan en bood hem met vriendelijke woorden een stoel maar uiterst beleefd en glimlachend als altijd
zij praatten nog wat over den gang van zaken de politiek in europa en zaten zoo een paar uren gezellig bijeen tot
dat is ook iets wat men grootendeels moet leeren toen ik luitenant was had ik het al geleerd als soldaat en als onderofficier ik wist wat ik te doen had ik vuurde de kerels aan en gaf zelf het voorbeeld er zijn er die ik t
je hebt menschen fluisterde lucie haar galant in het oor tusschen drie handdrukken en twee kussen die volkomen tegen zichzelven zijn ik weet dat ze van hem houdt
ze deed wel niet veel meer dan zijn opinie bevestigen dat zij nooit wezenlijk liefde voor hem had gevoeld maar z onverschillig dacht hij niet dat hij haar was geweest bovendien was hij gedurende de laatste dagen reeds in een zeer slechte stemming
ook hem waren voor den geest beelden opgerezen beelden uit een vèr verleden hij had toen nog geen schitterende equipage en hij was niet in indië
of op haar erfje komen dan wanneer ze zelve hem liet roepen dat had ze nu in dit geval wel gedaan maar ze bedoelde niet dat hij met lientje op stoelen in de voorgalerij zou gaan zitten
ook nu meneertje da's niet pluis hoor dàt maakt geen mensch aan mevrouw sleeks wijs het zal t beste wezen antwoordde fournier op zeer onaangenamen toon dat u niet voorbarig oordeelt en niemand verdacht maakt
dat is zoo van schermbeek ik wist dat men mij met schooljongenskunstjes zou aankomen en dat er uit het feit dat ik den wortel niet zou kunnen trekken van gebroken getallen
dat hij haar verder met rust had gelaten althans naar ze meende lientje lag rustig te bed en nog lachend over het koopje dat ze den dokter had geleverd ging njonjah kerstien
om de meisjeshoofden in dien zin is het geloof ik minder te doen het is misschien niet altijd een gelukkige die slaagt bij veel hoofd en weinig hart zeker niet hoe minder verstand en scherpzinnigheid een meisje bezit des te beter
mag ik u nog eens aanpompen ongeveer als een leverancier die beleefdelijk een klant vraagt of t hem wellicht conveniëert te betalen
in het groote gouvernementshotel en hij toen te zes uren zijn verblijf van buiten werd gesloten vloekend op en neer liep als een tijger in zijn hok terwijl mr g fournier op zijn p a daum de van der lindens c s onder ps maurits kamer zat bij moeder sleeks en zijn zeer reëele liefdesmart trachtte te verkroppen
dat hij een besluit had genomen waaraan toch weinig zou te veranderen zijn althans voor het oogenblik je begrijpt zeker wel zei de dokter bedaard dat het leelijke gevolgen voor je kan hebben
zonder eenige ontroering en met vasten blik zag van leeuwendaal hem aan hoe bedoelt u dat dat zal je vermoedelijk straks zelf wel vernemen zoo je het niet begrijpt
hij kende hen en sloot er zich bij aan allen spraken over den dienst het leger zeide een majoor is toch ten slotte de kurk waarop de koloniën drijven
wel ik vind dat je groot gelijk hebt de dokter was geen man van zaken hij had een onbegrensden eerbied voor de bekwaamheid in dat opzicht van p a daum de van der lindens c s onder ps maurits chefs van groote handelshuizen en van banken
het was zijn eigen bijtende manier van spreken als hij boos was zijn eigen idioom als hij over zulke scheeve maatschappelijke verhoudingen sprak
ik dacht dat je een brief moest schrijven aan je meisje ja dat moet ik ook antwoordde van brakel ik heb er nog eens goed over nagedacht fournier en ik zou het toch eigenlijk best kunnen doen
ja om u hoe is uw naam als ik t vragen mag mijn naam ik heet donker ga zitten mevrouw donker
waarom niet je weet wies lief hoe de menschen zijn als er ook maar de geringste gelegenheid is om kwaad te spreken dan groeien ze er
met zoo'n leelijk gezicht wel mensch dat is om je nog veel zieker te maken wat zegt uwes er van meheer de wijs de heer de wijs de hoofdcommies keek verstoord op
op de ranglijst eigenlijk nam ieder militair autoriteit die van dit inschuiven geen last of belemmering in zijn promotie ondervond het van schermbeek kwalijk hij had er quaestie over gehad met zijn p a daum de van der lindens c s onder ps maurits majoor en daar beiden zich warm maakten was hij gestraft hij had zijn straf ondergaan
t prestige het is al een zonderling prestige dat door p a daum de van der lindens c s onder ps maurits onrecht moet gehandhaafd worden ik meende dat het prestige van het ambt uit dat ambt zelf en voor den persoon die het bekleedt uit diens handel en wandel moest voortkomen
wel meisjes zei hij tot de nog steeds in broek en baadje voortlevende roosjes hoe is het trek je nog geen jurkjes aan we zijn niet meer in de n oost
ik vind het onaangenaam voor wien het treft en t gouvernement kon en moest daaraan op finantiëel gebied eenigszins te gemoet komen maar elke tijd heeft zijn eischen
heeft het gedaan dat is een leugen dank u ik houd het vol sidin heeft t gestolen het is niet waar die man heeft hier al jaren eerlijk en trouw bij mijn familie gediend t is gek vond van leeuwendaal die ook een traditioneelen
zij redetwistten voort maar werden het natuurlijk niet eens van brakel bleef bij zijn opinie ten opzichte van den dienst waartoe hij behoorde
ik wilde gaan sparen voor mijn inrichting en liever geen geldelijke verplichtingen aangaan zooals je wilt je doet misschien verstandiger
in een luien stoel s namiddags als de dokter voor de tweede maal uitging sliep van leeuwendaal weder maar s avonds werd van leeuwendaal wakker en s nachts als de dokter sliep hing t jongmensch nog uren over het biljart in de
is bepaald édifiant hij was gaan zitten blijkbaar gevoelde hij zich geheel thuis uit het bekende doosje op de console nam hij een van s dokters sigaren en stak die aan vervolgens vulde hij zijn koker schoon verschrikkelijk geërgerd
die dienende geest haar werk altijd in meneer's kamer moest verrichten in twee rijtuigen gingen ze naar de partij van van der linden een zeer gezocht particulier
en om met dames te dansen als ze zoo genadig wilden wezen zich daartoe aan te melden en niet liever den heelen nacht aan een tafeltje met kaarten zaten te smijten
die ze hartelijk wenschten louises lief gezichtje stond op storm en onweer fournier zag er bleek en ontroerd uit alle vier gingen aan de tafel zitten
och dat zal wel komen je bent ook zoo ongeduldig ongeduldig wat zij hebben plannen of ze hebben die niet me dunkt dat wij al vriendelijk genoeg geweest zijn door te toonen dat we hen wel mogen lijden
indien zij nog één minuut had gezwegen dan zou hij werkelijk zijn aanzoek herhaald hebben want dat zij toch wel van hem hield drong zich aan zijn geest op zonder dat hij er bij nadacht maar het zwijgen was haar een onmogelijkheid
voor den kop moest houden alvorens ze vooruit wilden en die toch eenmaal aan den gang vochten als leeuwen had ik hen moeten laten loopen naderhand aanklagen voor den krijgsraad brengen en ongelukkig maken voor hun geheel verder leven
in dat opzicht gerustgesteld ging njonjah kerstien naar haar eigen kamer waar ze nog in stilte genoot van de wijze waarop ze den dokter had gefopt en zich verheugde over haar grootsche toekomst als gefortuneerde schoonmoeder van iemand die zijn groot ambtenaarsexamen had gedaan
ik vrees er voor tot nog toe heb ik uit dit stelsel voor het leger niet anders zien voorkomen dan schrijverij en een te koop loopen voor jan publiek met wat bij ons beroerd was
zeker gaf een algemeen ontvanger toe zeker majoor het leger moet hebben wat het toekomt maar u weet hoe het gaat zooals de groote napoleon zei
welk werk van waterbouwkunde welzeker dokter met genoegen i k b a g g e r wel zei van der linden lachend dat is nog zoo'n kwaad bedrijf niet
wat had zij zich dikwijls voorgesteld dat ze zoo zou rijden met hem was het leven dan een droom wie weet als ze de oogen opende of ze hem niet naast zich zou zien zitten het was gek maar toch keek ze haar bruidegom in het gelaat en het trof haar toen dat hij zoo in gedachten verzonken zat
het waren in het gezin van dokter van der linden vroeger altijd zoo prettig en opgewekt onaangename avonden die nu volgden
als ik voor ons officieren of liever voor mij officier zou reclameeren dan zou ik het nog veeleer doen voor mijn soldaten of onderofficieren als ik t voor hen niet doe dan laat ik het ook voor mijzelven
dat is militaire dienst zei lucie eenigszins bits dat is heel wat anders p a daum de van der lindens c s onder ps maurits louise gaf het gesprek een andere wending maar t was er geen die het gezelschap
en groette zijn gastheer en louise op zijn gewone meer dan beleefde manier goeden morgen dokter dag juffrouw louise al uitgerust van de vermoeienis
en daar het gemoedelijke blondinetje een hart van geheel andere qualiteit bezat riep ze schoon met een nog onvaste stem neen wies wat is het kom maar binnen
toen van brakel te soerabaia aankwam dacht hij dat fournier hem zou afhalen van de boot er kwam echter alleen een collega ingenieur met wien hij te delft had gestudeerd een oppasser gaf hem een briefje waarin fournier
ik heb daar dan n vervloekten hekel aan dàt kan ik zeggen p a daum de van der lindens c s onder ps maurits kapitein neem me niet kwalijk maar u verwart het een met het ander ik sprak alleen van ons officieren
volstrekt niet maar lucie zegt dat ze van zijn toestemming zeker is misschien had de andere ook op jou een goed oog