AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
had daar gedeeltelijk uit eigen beurs vele christenslaven verlost en was bevriend geworden met enkele stammen die hij in een tijd van nood aangetroffen had doordat een ongewoon langdurig aanhoudende regen de bergstroomen had doen zwellen en het land overstroomen
dat schiet op ging de stuurman voort de vrouw is al bezorgd het kind ook en nu moet de jongen onder dak ik bedoel paddeltje een algemeen gelach volgde joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter kijk eens spotte de stuurman de jongen probeert vuurrood te worden maar hij is er te bruin voor
één stuk door sliep paddeltje en men moest hem terdege heen en weer schudden voor hij wakker werd dat gezanik was zijn eerste woord en van de rechterzij waarop hij lag wilde hij zich doodeenvoudig op de linker omwenden om maar alweer te slapen geheel op te gaan in de heerlijke rust naar lichaam en geest
maar wat veritas bovenal prettig stemde was de leuke manier waarop paddeltje de mededeeling van lange meeuwis opnam dat deze besloten had zich bij de zeeroovers te voegen vr de matroos deze mededeeling deed had hij zijn makker strak aangekeken en gevraagd of zij op dat oogenblik werkelijk met hun beidjes en volkomen onbespied waren
de christenen wisten het wel dat zij slechts geduld werden omdat men ze voor den ruil der koopwaren niet geheel missen kon doch dat men hen liefst meegevoerd had naar de vruchtbare akkers waar geketende slaven in het zweet huns aanschijns hard moesten werken voor hun hardvochtige heeren en nog hardvochtiger opzieners
bonsde er met geweld tegen en toen schier dadelijk daarop met een ontsteld gezicht de gevangenbewaarder verscheen beet de ruijter hem kort en bevelend in de landstaal toe water
of uit de hoogte de trommelslager van admiraal vechtgraag wàs heelemaal niet hoog maar je hebt het immers niet graag dat een makker iets flauw van je vindt en je daar op aankijkt en juist een màkker was hij voor zijn leerlingen met hun al breed wordende schouders hun verweerde gezichten en hun
die anders zoo ruwe en barsche matrozen toonden voor het meisje een toegenegenheid welke waarlijk treffend was en ook veritas die als matroos dienst deed en van de ruijter de toezegging had gekregen dat deze onder verzwijging van het verleden zijn best zou doen om hem bij de nederlandsche koopvaardijvloot een eerlijk stuk brood te doen verdienen
het lichtte uit de donkere oogen van michiel adriaensen wat bedoel je joe hebt eens tegen me gezeid toen ik nijdig op paddeltje was en hem wel op slag over boord had kunnen gooien dat een driftig mensch zich eens even om moet keeren dat heeft geholpen schipper want de rakker leeft nog
zeker tolkje er zit zelfs nu een jeugdige zondaar in de knip een schuin marcheerder die zoowaar deserteeren wou kijk daar heb-je m in het half duistere hol toonde hij hem een jongen kerel een stevigen pootigen vent met een prachtigen blonden ringbaard hij zat krom in de boeien
terwijl de ruiters onder t rijden er zich half af lieten slieren en uit en in den zadel sprongen soms boven op den rug van het brieschende dier daarbij telkens vreugdeschoten lossend dàt was immers het geknetter dat heel uit de verte tot hen kwam
zelfs moeite genoeg gekost den wakkeren jongen wien men niet spoedig een knol in de muts draaide te verschalken wijn dronk hij niet en in het water hetwelk hij eenig en alleen als drank gebruikte was een verdoovingsmiddel joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter te spoedig waarneembaar hetzij door troebel worden hetzij door een bijsmaak
maar zij dacht aan groote jongen die in den tuin bezig was bij haar bloemen een alleraardigst priëeltje te timmeren dat o zoo mooi zou worden en dat paddeltje zelf verven zou als t af was verven met kleuren die zij samen uitgezocht of liever die hij zelf daarvoor bestemd had erge bonte en harde kleuren vooral groen op z'n zeemans en
ga je een leugen verzinnen sinjeur veritas zei paddeltje ruw weer kleurde veritas ik dacht dat je verdriet had wis en drie heb ik dat viel paddeltje uit
wel zeker men zou in een soort rieten koffers nog wat koopwaar meevoeren in een daarvan kon een bedje gemaakt worden en als men dichtbij salé was kon de kleine daar voor een poosje ingestopt worden de kist zou stevig op een muilezel worden vastgesjord en er zou de noodige zorg voor gedragen worden
aldus gewapend kunnen wij die schildwachten in den rug aanvallen en dooden en vervolgens op de eenvoudigste wijze ter wereld ons vereenigen met de opstandelingen onder de vrijbuiters terwijl wij ook zullen zorgen dat hierheen een gedeelte dier wapenen en van het buskruit gebracht wordt
uit dat's ook héél wat anders zie-je en als ik aan boord bij d'n ouwe van ons stond en jij kwam er met je rooversschuit aanzeilen en al kwam je er met twee of drie aan dan dan zou-je nog eventjes vr je dood me z zien doen
de matrozen hielden niet veel van hem zeide de veerman hij jakkerde ze af en kon ze uitschelden dat de honden er geen brood van gegeten zouden hebben maar ieder moest erkennen dat er geen dapperder hart was op heel de vloot
hij zag bleek maar zijn oogen glansden helder en hij keek recht voor zich uit de ellebogen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter op de leuningen van den stoel en de vingertoppen op de hoogte van zijn borst tegen elkaar gedrukt
dat had hij gedaan door den schipper te waarschuwen en nu die alweer aan t schrijven en rekenen zou beginnen alsof er aan boord niet iets plaats had gevonden dat eigenlijk ongehoord was onder het scheepsvolk van dezen bodem nu vond de stuurman het maar het best en t verstandigst er verder het zwijgen toe te doen en heen te gaan
die zou toch volgens de gewoonte niet eer met den pas bevrijden slaaf vertrekken voordat het nacht geworden was welnu men zou zorgen dat hij dien tocht niet behoefde te maken den pas verlosten slaaf zou men het in de keus geven mee te doen of anders korte metten met hem maken
of hij de persoon was die gisteren een noordsch matroos door de politie uit zijn osteria had doen verwijderen en naar de gevangenis voeren de donkere oogen van marco gingen snel over den persoon en de gelaatstrekken van den vrager heen
hij leidde den scheepsjongen ter zijde met den rug naar het licht gekeerd haalde hij snel een langwerpigen platten koker voor den dag van licht metaal gemaakt berg dit weg en zorg er voor of t je leven neen of het t leven van zus gold
intusschen men had niet stil gezeten maar de mannen hadden trouw helpen meejagen en alles gedaan wat mogelijk was om hun brood te verdienen zij hadden daartoe de kleeding en zooveel mogelijk de gewoonten van den stam aangenomen
wàt ze gedacht hebben weet ik niet maar wel dat ze me beneden in een hok gooiden waaruit ik kon opmaken dat ik hun gevangene was je begrijpt nu wel dat ik verder niet te weten kwam wat er in de wereld gebeurde hoe tromp en witte bij wie nu ook joost bancker gekomen was de spanjaarden tot het zoeken van een toevlucht aan de engelsche kust hebben gedwongen
dat is zoo gaf de schipper ten antwoord maar wie weet hoe ver we t brengen we zullen vast beginnen t best is dat we de helft opeten is daar de boon niet in en onze oogen zijn niet grooter geweest dan onze maag welnu dan zullen we een vechtpartij met de andere helft beginnen
dien hebben we ook klaas zeiden ze hèbben jelui dien hier joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter zeker en jij kunt ook bij hem komen maar dan moet-je eerst een belofte van geheimhouding afleggen
in de eerste dagen bekeken de grootere en de kleinere kinderen het nieuwe zusje met een opgetogenheid en een ingenomenheid gelijk men een nieuwe pop of een ander stuk speelgoed bekijkt en toen het nieuwe er af begon te raken werd kindje eenvoudig een deel van het gezin ja moest ze eigenlijk oppassen dat ze niet onder de plak geraakte
nog één woordje vooraf schipper ik kan me zoo moeilijk anders voordoen dan ik ben en daarom geloof ik dat ik geen treurig gezicht kan zetten als joe me wegjaagt t gelaat van de ruijter werd nu zeer ernstig
we lagen in een oogenblik geheel omringd van vijandelijke schepen ging de trommelslager voort en ik dacht niet anders of mijn laatste uurtje was gekomen of eigenlijk denk-je op zoo'n oogenblik niet
maar op zee heeft men nog andere lieden noodig wind en golven pakken elk schip aan en vragen er niet naar of er eerlijke lieden dan wel schurken aan boord zijn tegen een vijand kan iedereen vechten die durf heeft en die met de wapenen om weet te gaan maar wie tegen wind en golven kampen wil moet een bekwaam zeeman zijn
de man zag hem besluiteloos aan maar met krachtige hand greep de schipper hem bij den schouder drong hem de gang in zonder er op te letten dat de deur open bleef en herhaalde met nadruk hetzelfde woord
je moet me helpen om ergens in ons land voor dezen winter onder joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter dak te komen werken wil ik werken dat het bloed onder m'n nagels vandaan komt als ik maar ergens onder dak kan komen als ze me maar hebben willen meeuwis want ik kan toch eigenlijk niemendal niemendal als varen
niet lang had paddeltje tijd om zich in verdere beschouwingen te verdiepen hij werd aan een ouden zeer vervallen man gelijk hem later bleek een italiaan gekoppeld en daarna voortgedreven naar een der meest verwijderde akkers
nadat aan het eerste geluk van zich verlost en vrij te gevoelen ruimschoots voldaan was hield paddeltje zijn paard wat in en vlak naast zijn kameraad rijdend verzocht hij deze hem daar het nu de geschiktste gelegenheid was volledig in te lichten aanjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter gaande de plannen welke d'n ouwe voor zijn bevrijding gevormd mocht hebben
het meisje heesch zich op vaders knieën en met den arm om zijn hoofd bleef zij naar paddeltje kijken o vadertje fluisterde zij opeens heel gewichtig aan zijn oor kijk die groote jongen me eens aardig aanzien
een persoon en een voorwerp waren op dezen dag opzettelijk of onwillekeurig in verband gebracht met den vreeselijken toestand van lange meeuwis en het verdwijnen van paddeltje
het meisje had bij al de weelde die haar omringde toch eigenlijk zoo weinig afwisseling dat ze nu dol in haar schik was met den vroolijken jongen die evenals voor zijn zusjes allerlei aardige spelletjes voor haar wist te verzinnen allerlei kunstjes kende en een baas in het knutselen was zeelui houden dolveel van het laatste en paddeltje was er ook een liefhebber van
domkoppen zie-je de zon niet schijnen nog is het dag de laatste dag van il tigretto de laatste dag ook van je ellende zoolang de zon aan den hemel staat ben-je slaaf machtelooze onderworpeling van een wreed en niets of niemand ontziend meester
paddeltje had hartelijk om het slot van dit zonderlinge verhaal moeten lachen maar toen hij tegen taptoe langs het havenhoofd in zijn eentje naar huis ging en over t gebeurde liep na te denken begon hij te vinden dat men voor een meester die dergelijke avonturen ondervonden had en die overal heen was gezeild en verschillende zeeslagen had medegemaakt waarvan hij vertellen kon aan zijn leerlingen
wel zou men kunnen zeggen dat de medegebrachte personen de verloren gewaande factoor en zijn medegezellen waren maar dan liep men kans dat de sant deze lieden spreken wilde om te vernemen of er een nieuw handelsgebied te openen viel
hoe grappig riep ze uit en naar paddeltje toegaande zei ze groote jongen waarom doe je dat omdat ik zoo'n domkop ben lachte
neen dat deed paddeltje niet hoe gek om in zoo'n geval de vuurpannen te doen branden die andere schepen hadden ze immers juist uitgedoofd lange meeuwis schudde lachend het hoofd
die aan de zijde welke hij door den stand der morgenzon als de zuidzijde herkende door al hooger en hooger wordende en in de schemerige verte zéér hooge bergen werd joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter begrensd terwijl ze aan de andere zijden door heuvels en boomgewas was afgesloten
met een gulzigheid als van een beest zwolg meeuwis het water in door den haast liep het langs zijn mond en zijn kin in een oogenblik was het weinige water verzwolgen en de kruik met een diepen zucht van voldoening van den mond nemende riep hij als een
en trommelslager ben ik toen geworden zie-je dan maak je geweld en lawaai en je gaat vooruit bij den aanval je commandeert door je gerombom en dat commandeeren zat er uit m'n meesterjaren altijd nog in en je verdient meer ook wat moeder de vrouw alweer goed te pas komt
hij scheen er onvermoeidbaar in en deed op t laatst zulke harlekijnsprongen dat paddeltje die een week van zwaar werken achter zich had en daardoor t eerst moe werd zich schreeuwende van den lach op de matras wierp en daar ging liggen rollen van plezier
maar ik ben dan toch maar bij moeder de vrouw teruggekomen die me nog een standje toe gaf want ze zei dat ik er uitzag als een geplukte kip doch zijn vrouw sloot hem den mond en van den weeromstuit begonnen de kinderen weer met hem
hadden zijn onderdanen niet het minste recht om anders te denken dan hun meester al moesten zij allen zonder onderscheid in hun hart belijden dat zij nooit iets zoo wonderlijks aanschouwd hadden
maar ook een krijgsplan te maken ter opsporing of moest het zijn ter bevrijding van zijn scheepsjongen dat plannen maken en dan maar dadelijk uitvoeren ook lag geheel in zijn aard
de schipper zag nu heel ernstig is de jongen soms den verkeerden weg opgegaan nou schipper of t een goeie weg is daar twijfel ik hard aan maar dàt kan ik je wel zeggen dat hij er niet uit z'n eigen op gekomen is
maar paddeltje kon zich niet weren van den lach hij was opgewonden van plezier omdat hij van die martelwerktuigen verlost was en wist dat niet beter te uiten dan door liggende op den rug met de beenen in de lucht te spartelen
ik vaar in t voorjaar weer met hem uit admiraal zei paddeltje en z'n felle oogen lichtten met een staalglans den grooten vlootvoogd te gemoet ferm zoo zei de admiraal en lansje dan mag je hem zeggen dat ik hem niet vergeten ben hoor
eerlijk gezegd hij dacht daar in t geheel niet aan want hij had niets te verbergen en zoo blikten zijn heldere zondelooze kijkers in het scherpe vuur van die alles doorvorschende oogen
omdat je nooit een bevrijding hij de hand hebt gehad zeker ik ben van plan tranen met tuiten te huilen wat je meteen aan il capitano kunt overbrieven die het me eens onder m'n neus wreef dat ik geen gevoel had maar nu sta jij me eigenlijk op te houden om den man te verlossen op die manier schiet hij niet erg op
paddeltje wilde weer aan zijn danspartij beginnen maar t werd hem beduid dat oppassen nu de boodschap was t moest alles op commando van d'n ouwe gaan die er bij stond als een vlootvoogd die een zeegevecht commandeert een wenk daar vielen de aangewezen zeilen neer een oogenblik van spanning en daar hoorde men van den kaper een juichkreet opgaan
veritas nog in zijn kijkkastje zitten vroeg hij zichzelven af het was niet zonder gevaar van zich geheel bloot te geven om dit te onderzoeken snapte hij veritas dan zou dit aanleiding geven tot een groote verwarring
de ruijter zag dat en een glimlach vloog over zijn gelaat dat er nu ineens heel gezellig uitzag jongens riep hij uit wat zouden jelui er van denken als we dien zeeschuimer zijn prijs eens afkaapten
en sijmen zelf begon te vertellen dat hij een zekere vaardigheid had in het maken van een valschen baard van hennep of wat hij nog beters voor de hand mocht vinden accoord jij maakt een baard die precies op je eigen warboel gelijkt en dan zullen we met wat vischlijm dien om het vriendelijk snuitje van paddeltje vastplakken
nou zoolang als t niet vriest kan-je na zons-ondergang ophoepelen als je maar zorgt vr taptoe binnen te zijn anders kom-je voor een gesloten deur dat zou nog zoo erg niet zijn lachte paddeltje dan kroop ik maar in de veerschuit een paar zeilen over me en klaar is kees
als dààr nog niet de opstand is doorgedrongen kun-je je inschepen op mijn jachtje en zee kiezen ga dan naar salé en wacht daar de verdere tijdingen af spoedig genoeg zal het daar bekend zijn en de mare zal vliegen langs heel de noordkust van afrika en over de blauwe middellandsche zee
en toen zei de schipper vooruit daar gaat ie en we gingen er van door dat al de andere schippers d'r kersepit er over schudden maar d'n ouwe van ons zei toen dat we de vaten met oude bedorven iersche boter eens voor den dag moesten halen
paddeltje krabde zich eens achter de ooren wat zat hij er leelijk in als nu de maats van de schuit hem eens zagen zitten met een gezicht als een oorwurm ja toen paddeltje dàt dacht hàd hij al een ander gezicht en t werd al ronder
er niet een der manschappen meer te salé aan wal was omdat de zaken aldaar afgehandeld waren had men slechts op één formaliteit te wachten eer het anker gewonden en de zeilen geheschen konden worden om de wijde vlakte op te zoeken
dan met je doek jaap snauwde de stuurman nou nou bromde jaap m'n arm wordt er haast lam van sakkerloot riep de stuurman uit die kerel blijft op ons aanvliegen zwaai dan toch jaap
is er geen spoor van zulk een ontsnapping gevonden de havenmeester schudde ontkennend het hoofd neen men was er op verdacht en had daarom ten nauwste de havenplaats bewaakt het bekende plezierjacht van den hoofdman lag daar en er was zorg voor gedragen dat dit niet vertrekken zou
paddeltje wist niet wat hij op dit onverwachte complimentje zou antwoorden en kleurde weer als een schooljongen juist dat verlegene bij zulk een gelegenheid scheen den ander het best te bevallen ga daar eens zitten zei hij je staat nu als een arme zondaar voor me en ik wou juist dat we heel goeie vrinden met elkaar werden
hè eventjes neen morgen en dan zal ik net zoolang praten als zusje wil in vroolijke verwachting sloeg het meisje de handen in elkaar dat is goed dàt is goed vadertje stuur je hem dan morgen vroeg bij me
op dat laatste moet m'n lange lummel van een maat maar antwoord geven anders praat ik me nog schor meeuwisje onderblijfseltje vertel ereis van dien stam waar we heen zouden vluchten veritas mag nu wel àlles hooren want t zaakje van zijn baas is nu toch half en half
meestal werd er wel een opgeduikeld die lezen kon wat het geschrift inhield te eer daar ieder muzelman zijn koran in meerdere of mindere mate leert ontcijferen
hij toonde daarbij een kennis van zaken die inderdaad bewonderenswaardig was doch paddeltje had geen gedachte aan verwonderen of zich verwonderd toonen maar ging heelemaal op in den loop welken het gesprek genomen had
wel een gedeelte zou een anderen weg zeewaarts in kunnen slaan waar we die luitjes later als we t anker weer gelicht en de reis aanvaard hebben kunnen oppikken op dien tocht en ook tijdens hun verblijf zou zulk een paspoort van den sant een groote beveiliging voor hen zijn
kreeg hij spoedig de kruik en nu wat beter gevuld terug en reikte haar opnieuw aan meeuwis over er echter een vermaning bij voegende dat hij haar niet in éénen mocht uitdrinken
te drommel die redeneering beviel aan onze zeeuwen wel tromp was juist in die jaren wijd en zijd bekend want het was nog niet lang geleden dat hij bij duins aan spanje de heerschappij ter zee had ontrukt welke heerschappij toen overgegaan was aan ons klein maar dapper volk
de zaken had aangepakt en als daarmede de cijfers die zoo welsprekend kunnen zijn volkomen in overeenstemming waren zou niemand meer tevreden zijn dan de schipper als het zijn eigen zaken gegolden had zou hij ze niet met meer stiptheid hebben kunnen behartigen
moest uit den weg geruimd worden ja maar er verliep een geruime tijd en onze maat zag er altijd nog zoo frisch en gezond uit alsof magere hein ook niet hem te zijner tijd met den knokigen vinger op den schouder zou tikken zooals dat bij ieder sterveling het geval zal zijn
ik zal er mij zeer verplicht door gevoelen als ik het voor t zeggen had zou ik liever dan een wachtwoord dat gewijzigd of veranderd kan worden in den misschien geruimen tijd dien mijn mannen moeten uitblijven een schriftelijke machtiging willen hebben
en van blijdschap lachte nu de matroos heel zijn vroolijken breeden lach terwijl hij aanstalten maakte om heen te gaan dus schipper vroeg hij wanneer moet ik terug keeren om te hooren wat ik tegen paddeltje zal zeggen
bracht hij het aan het oor inderdaad hij hoorde de eenigszins snorkende ademhaling van joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter lange meeuwis duidelijk of hij vlak bij hem stond ook deze proef nam hij slechts even toen sneed hij met zijn matrozenmes de buis door en lei de stukken heel zorgvuldig weder op de richel
wie is dat dan toch vroeg de ruijter nu werkelijk ongeduldig geworden plagend maakte mijnheer lampsens een gebaar alsof hij zeggen wilde we zijn er nog niet
bromde hij nu ze geven mij gewoonlijk de baantjes die een ander liefst kwijt wil wezen maar al kon ik er op slag den hemel mee verdienen ik zou geen kans zien om die jobstijding aan zus mee te deelen
voor de prachtige kans om de twee stokebranden van il capitano in één slag en zonder dat het ons een droppel bloed kost te pakken te krijgen zou-je het kleine kansje niet willen wagen dat die noordsche melkmuil voor een paar uur buiten onze macht is hij komt er vanavond immers tch weer in al keert hij hier niet terug want we zullen overwinnen
en zie-je il capitano zei dat het latijn was en dat het de waarheid beteekende een rare naam voor een zeesch vrijbuiter wil ik zeggen och waarom juist omdat ik altijd de waarheid spreek gelooft niemand me
kapitein riep veritas uit hoe kunt u zoo spreken eens toen ik eigenlijk nog een kind was hebt u mij met babette van het zinkende schip gered u hebt me verzorgd waart als een vader voor mij die niemand ter wereld meer had die gestorven zou zijn van honger en ellende zonder u
kom dacht paddeltje als je vooruit over allerlei dingen gaat zeuren heb-je kans dat je driemaal in de narigheid zit eerst vooruit dàn op het oogenblik zelf en eindelijk naderhand van spijt dat je gezeurd hebt maar omdat ik tch spijt zou hebben joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter als ik nu niet eens in dat hokje gekeken had valt dat laatste eigenlijk weg
maar zie-je paddeltje zei hij met een knip oogje je bent nog heel jong en je weet het zoo niet maar knoop vast dien raad van me in je ooren dat je met de vrouwlui altijd op een goeien voet moet zien te staan
geen flink zeeman schipper nou maar ik heb liever dat je me een klap in m'n gezicht geeft als dat je zoo slecht over paddeltje denkt hij kan dit al en hij kan dat al en hier begon lange meeuwis een heele oplepeling van al wat hij paddeltje aan boord van het schip geleerd had
zeelui hebben altijd van die wonderlijke uitdrukkingen maar wat is er met dat kind een zoontje van den stuurman dat hard leersch is wat doen ze zoo'n kind ook zoo vroeg mee naar zee te nemen maar ik geloof dat het jonge goedje in dat land al te water gaat als het op z'n best loopen kan vraag maar eens aan den stuurman of dat niet waar is
de ruijter veritas als diep in gedachten in dezelfde houding zitten toen alsof hij door de plotselinge stilte wakker schrikte hief hij het hoofd op zag met oogen waarin evenmin spot als boosheid gelegen was den scheepsjongen aan en vroeg toen heel kalm of hij uitgepraat was
even kort en scherp als hij ieder afbitste en daarin spaarde hij zelfs niet de opperbevelhebber der vloot greep hij den vijand aan al zijn stille vijanden en om zijn norsch karakter had hij er velen onder zijn volk erkenden volmondig dat zij geen vlekje van lafhartigheid hoe klein ook op zijn dubbel witten naam
en daar bij hem denken en doen dadelijk op elkaar volgden had hij al zacht de deur geopend en snelde katachtig zacht als de matrozen dat op hun bloote voeten kunnen doen de lange gang in aan welker einde hij veritas zag verdwijnen hij had de voorzorg genomen zijn schoenen en kousen in de handen mee te dragen
plotseling was een der kleinste vaartuigen van tromp met volle zeilen komen aansnellen te hulp de spanjool komt witte was er als dol om geworden want het moest schier tegen den wind in
de schipper trok in diep nadenken den mond samen en diepe rimpels tusschen de wenkbrauwen van lange meeuwis zou ik t nog eenigszins kunnen begrijpen dat hij vr een lange zeereis t bevel van zijn schipper overtrad en over zijn tijd aan boord kwam hoe bevreemdend ik het ook overigens in dien joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter braven borst zou vinden
aan t slot liet de ruijter t hem herhalen en toen hij er nu zeker van overtuigd was het in dien zeemanskop zoo vast ingeheid te hebben dat het een volkomen éénheid met de gedachten daarin zou uitmaken stak de schipper zijn hand uit die door den matroos gegrepen werd in stellige belofte van te zullen handelen naar het plan van d'n
men had zich namelijk eerst te onderwerpen aan het onderzoek waarover de havenmeester reeds met de ruijter gesproken had wel is waar zou men toch wel hebben kunnen vertrekken bijvoorbeeld des nachts want de havenpolitie had zonder dezen schipper eenige moeilijkheden in den weg te leggen het goedgevonden dat hij zijn schip reeds buiten de haven had gebracht
al had hem het tooneel dat hij in de gevangenis van lange meeuwis had bijgewoond sterk aangegrepen de gedachte aan paddeltje was hem geen oogenblik uit t hoofd gegaan nu lange meeuwis nog niet in staat was hem in te lichten zag hij twee wegen voor zich welke hij niet aarzelde in te slaan
t was juist mijn plan hem wèl terug te zien gaf de ruijter bedaard ten antwoord en daartoe moet jij me helpen lange meeuwis zag hem met ware vertwijfeling op het gelaat aan
voor papier pen en inkt had de stuurman een geweldig ontzag hij voor zich had liever met een halven storm te doen en iemand hinderen die zich in al die geleerdheid van letters en cijfers verdiepte kon alleen maar bij hem opkomen als hij meende zijn plicht te moeten doen
denk-je snauwde babette dat ik in dit heidenland ooit zonder dat gerei op reis ga je bent een verstandige vrouw en weet-je waarover je wel erg in je humeur zult zijn dat wist babette nog niet
daarom had ik graag twee schriftelijke machtigingen van den sant willen hebben in het gelukkige geval dat je paddeltje vond zou-je den terugkeerenden troep in twee deelen kunnen verdeelen want alle verdachten bij elkaar brutaalweg de poorten van salé binnen te laten komen zou een te stout stukje zijn in tweeën is veiliger
zeker paddeltje er is op school nooit goed garen met me te spinnen geweest en k was er haast nog gauwer af dan er op nou is het te laat voor me maar als d'n ouwe van ons het tegen mij gezegd had toen ik nog scheepsjongen was hàd ik t gedaan zoowaar als er een zon aan den hemel staat
de duinkerkers enterden en gleden toen zeker uit joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter precies m'n jongen of ze glijbaantje speelden en wij voor den dag dat begrijp je en we tikten ze met de enterbijl op den neus dat ze nog gauwer terugsprongen dan ze aan boord gewipt waren
in één woord kapitein aldus besloot veritas dit gedeelte van zijn verslag er is al het mogelijke gedaan om het groote verlangen naar de zee dat dezen jongen geheel vervult dààrheen te leiden dat hij zin en lust krijgt om zich vrijwillig bij ons te voegen
je spreekt stoute taal maar brutaliteit is je zoodanig tot een tweede natuur geworden dat je die zelfs niet kunt afleggen nu je eindelijk in mijn dienst bent overgegaan
eigenlijk te gemakkelijk want er waren nog twee matrozen die zoo heetten toen hij aan boord was gekomen om zijn eerste zeereis te ondernemen had het scheepsvolk om dat twaalfjarige ventje dat er zoo dik uitzag alsof z'n moeder hem in zeeland expres voor de menscheneters had vet gemest hartelijk moeten lachen
hij zag van den kruitdamp als een neger zoo zwart alleen zijn oogen glansden als groote lichtgevende plekken door dat zwart heen en dat deed het bij al onze jongens we waren door t dolle heen links en rechts en voor en achter kraakte en donderde en
neen paddeltje de scheepsjongen maakte een onwillige beweging kapitein t is nu geen tijd van marren of praatjes maken maak het morgen uit of ik al of niet in je dienst ben vannacht weet ik wie de vijand is en daarmee uit
zoo dreef ik een poosje rond maar dat was lang niet plezierig t was zelfs gevaarlijk want het gevecht was nog in vollen gang op d'r oude manier waren de onzen in de roeibootjes gegaan om tegen de spaansche schepen op te krabbelen maar de spanjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter jolen hadden ook bootjes uitgezet en nu sloegen ze elkaar dikwijls met de roeispanen op het hoofd
mijn broeder ik gevoel vreugde in mijn hart dat allah uw schreden tot mij wendt ik mag het beschouwen als een teeken dat gij mijn hulp noodig hebt spreek en zoo het in mijn macht is zàl ik u helpen
op dit oogenblik zag men paddeltje voorafgegaan door veritas de kajuit binnengaan onmiddellijk gevolgd door de twee negers nauwelijks waren dezen verdwenen of als ware t op een afgesproken teeken werd de plank ingehaald de touwen werden losgemaakt de zeilen geheschen en dat met een vlugheid welke de ervarenheid dezer lieden verried
ja lachte paddeltje want ik was de grootmoeder het meisje uitte een kreet van den lach jij de grootmoeder zeker je zei immers dat ik zulke groote handen had dat is om je beet te pakken zusje
haastig en onder het niet onwelluidend gerinkink der schalmpjes stond hij op ja hij kon zich bewegen waarheen hij wilde maar de afstand zijner voetstappen was onbedwingbaar bepaald door die fijne maar sterke keten
k zal je laten waarschuwen en het zal wel heel gauw wezen want ik ga er dadelijk werk van maken dienzelfden dag nog sprak hij er een der heeren lampsens over aan en die had verbazend veel schik in het geval joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter hij keek den schipper veelbeteekenend aan
was botaf weigeren ging heelemaal niet want op den achtergrond stond altijd de scherprechter joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter met ontbloot zwaard en om den koninklijken divan bevonden zich gewapende wachters die op één wenk van hun meester den onderdaan naar de gevangenis sleurden
dan loop ik een heel klein kansje dat ze me gelooven maar een veel grooter dat ze me eenvoudig dadelijk neerslaan nu zou dat dadelijk zoo'n vaart niet loopen ik ben er ook nog en m'n kortjan is gauwer uit de scheê dan er in en ook heb ik veel voor doordat ik nu hun wachtwoord bezit
neen neen admiraal stotterde hij toen onder die vriendelijke oogen vond hij plotseling zijn gewonen durf terug ik heb al als scheepsjongen gevaren en door de duinkerkers is d'n ouwe van ons heengeslagen
passeer neen zei de scheepsjongen ik passeer niet voordat ik jelui eerst wat gezegd heb niet alleen de slaven op de akkers maar ook de vrijbuiters zijn in oproer
ja als die baard er niet geweest was maar paddeltje rukte en plukte aan zijn baard dat er de stukken afvlogen een allerzotst gezicht en zijn oogen glansden en lachten en paddeltje riep de schipper uit en stak hem met een verheugd gezicht de hand toe de jongen greep die met allebei zijn handen
anderhalf jaar daarna wandelden willem zijne zuster en haar man ongeduldig bij de aanlegplaats der europeesche stoombooten te sydney heen en weder de boot had reeds de heads gepasseerd maar stoomde veel te langzaam in de uitgestrekte haven althans voor willem want op dit schip bevond zich
allen ondervonden nu eerst hoe menschen die elkander liefhebben elkaar het leven kunnen veraangenamen en ze gevoelden zich daardoor zoo opgewekt dat de schijnbare opgeruimdheid spoedig werkelijkheid werd en de gezondheid der moeder met den dag verbeterde
de kogel is door de beide longtoppen gegaan als er niet zoo goed gemikt was zou de rakker ons nog ontsnapt zijn wie heeft zoo goed getroffen geen der jagers antwoordde
van een bewaker was niets te hooren en natuurlijk niets te zien willem stond op en drukte zijn gezicht tegen het koude netwerk hij had hoofdpijn er heerschte bijna volslagen duisternis in de zaal een enkel glimlichtje op eene blankgeschuurde kraan flikkerde zwak als een sterretje tusschen donkere wolken en bewees dat men zich niet onder den grond bevond
dan over den rijn en de waal en langs de maas naar het zuiden trekken in de boerderijen langs den weg zijne diensten aanbieden en het zoo geheel aan het toeval overlaten waar hij korter of langer zou vertoeven
en gevormd eli heimans willem roda door vier dunne dennenstammen die twee aan twee als een paar schragen een derden dikkeren droegen de bedekking der schuine wanden bestond uit heideplaggen en eene enkele graszode gedragen door takken en aangevuld door de ongelijksoortigste en zonderlingste pannen die men zich denken kan
evenmin als de drie paters waarvan ge hier de schilderij ziet antwoordde volsteke en wees op een pilaar waarop eene onduidelijke houtskoolteekening met het jaartal te zien was ze stelde drie monniken voor den eenen stervende de twee andere als lijken met afzichtelijk verwrongen
vooral willem zette een angstig gezicht gelukkig zat hij stevig vastgesjord tusschen de opgerolde dekens en een pak kleeren ten overvloede klemde hij zich aan de manen van het hollende rijdier vast hij behoefde dus niet bang te zijn zandruiter te worden maar gevoelde zich toch niet prettig gestemd
zal stil nog eene deken brengen niemand zeggen boter op het brood morgen willem kon zijn afkeer van den hatelijken man nauwelijks verbergen en vroeg niet verder zoodat de bewaker met een goeden nacht tien uur licht uit heenging
na eene voorspoedige reis van vier dagen ankerde de stoomboot tusschen de duizenden meters lange hoofden die de haven van port saïd en den mond van het suez-kanaal vormen de sydney eene engelsche boot op reis naar de stad van denzelfden naam aan den stillen oceaan en juist aangekomen nam de reizigers voor indië en australië over
een der wilden scheen iets bijzonders ontdekt te hebben hij wees naar de zijde waar de reizigers lagen en dadelijk ontstond er een verward rumoer de vrouwen lieten hun poot de jongens de gevangen ratten in den steek en de geheele bende kwam lachend of schreeuwend aansnellen
dom de geweren onbewaakt te laten liggen loop eer het laat is ik ga de paarden opvangen borgers snelde terug naar de fleschboomen uit de verte reeds trachtte hij willem en den engelschman te wekken beiden sprongen verschrikt op en zochten naar hunne geweren die zij vr ze zich te slapen legden tegen den boom hadden gezet
waarvan het niet uit te maken viel of ze uit regen uit hagel dan wel uit sneeuw bestonden maar t zij droppels korrels of vlokken eens met de straatsteenen in aanraking verdween elk onderscheid in vorm en weldra boden de amsterdamsche straten den wandelaars een chocoladekleurig voetbad aan dat een varken zou hebben doen watertanden
ja zei willem geheel gerustgesteld en in zulk plat overveluwsch of hij dien dag voor het eerst uit de hei in eene stad kwam ja we hebben al lang verkeering gehad en we zouden al lang getrouwd geweest hebben als der vââr niet gestorven was
alleen de vloer van het hok was van hout en daarvan werd de geheele lengte en de halve breedte ingenomen door eene stroomatras waarop aan het hoofdeinde twee netjes opgerolde zindelijke dekens lagen en waarboven tegen de achterplaat een kastje hing met de zondagsche kleeren van den bewoner
de directeur of de kommandant zooals hij gewoonlijk genoemd wordt was een man met een ernstig doch vriendelijk voorkomen hij boezemde willem die bevende aan de deur was blijven staan eer vertrouwen dan vrees in
de jongens en mannen klopten met kromme stokken waaraan een steen gebonden was tegen de stammen blijkbaar met het doel ergens eene holte te zoeken een jongen vond wat hij zocht en boorde nu met eene groote mosselschelp een gat in het weeke hout
voor willem had deze reis nog eene bekoorlijkheid meer hij zou weder nieuwe streken zien en zoodoende meer en meer bekend worden met het land dat hij nu reeds als zijn tweede vaderland beschouwde
nadat de praatgrage buurman vertrokken was werd de zaak nog lang en breed besproken en willem ging naar bed met de troostrijke gedachte dat hij over niet al te langen tijd misschien de steun zijner ouders zou worden
morgen en nog eens morgen was het eenige dat hij duidelijk verstaan kon ha zoo morgen schijnen ze er dus weer op uit te gaan als ik nu maar vr morgen over den ijsel ben mogen ze voor mijn part overmorgen ook nog zoeken fluisterde hij zich zelf toe
verschrikt sprong willem ter zijde en had nog juist den tijd zich achter een stapel huiden in veiligheid te stellen terwijl hij half verdoofd door het geweld de dieren en ruiters nastaarde voelde hij zich aan zijne broekspijp trekken
de toejuichingen daverden door de zaal dat de glasruiten rinkelden doch de grootste voldoening en t meeste genoegen smaakte de knaap toen zijn ernstige strenge vader die dit wist willem zeer goed op dergelijke vertooning niet gesteld was opstond en zeide
alleen staken zijwaarts onder het boek de vlasachtige punten van een paar bakkebaarden en boven den rug van het boek de zuurkoolkleurige top eener kuif uit voor zoover zijn lichaam boven het tafeltje en tusschen de vier pooten daarvan zichtbaar was bleek het bedekt te zijn door een buitengewoon engsluitend leverkleurig jasje
op de bovenste plank ligt een hangmat een matras en een paar dekens op de middelste een bijbel en eenige andere boeken op de onderste kammen en verdere benoodigheden onder den stoel ligt een mat en op de tafel staat een aarden kruik met water gevuld en een tinnen beker
emilia gaf zich moeite luchthartig te schijnen en sprak snel en tamelijk luid zelfs poogde ze grappig te zijn doch ze bracht willem niet in den waan dat haar vroolijkheid ernstig gemeend was hij bemerkte zeer goed dat hare stem beefde bij elk woord dat ze sprak
hij zag nog hoe de jongens schreeuwend en gillend op de vlucht gingen hoe van alle kanten de menschen kwamen toeschieten hoe twee mannen zijn slachtoffer voorzichtig opnamen en wegdroegen
t raadsel is opgelost riep hij reeds van verre er is dicht in onze nabijheid een diepe afgrond die door de hoogvlakte kronkelt eli heimans willem roda ik heb water op den bodem zien schitteren en een geruisch gehoord dat zal de rivier zijn waarnaar we gisteren te vergeefs gezocht hebben
verwonderd keken de europeanen naar de grabbelende zwarten jacky's listige oogen glinsterden van boosaardige vreugde de heuvel was in korten tijd een meter lager geworden en een gejuich ging er op toen een der jongens een ei zoo groot als dat van eene gans uit de dampende mest te voorschijn haalde
hij te ver af woonde om naar huis te kunnen gaan zou hij zijn twaalfuurtje in een melkhuis gebruiken het had den geheelen nacht gestortregend en de straten geleken wel modderpoelen willem slenterde rond gracht op gracht af straat uit straat in
goudgravers in hunne rood flanellen hemden die de borst half naakt lieten slenterden van de eene kroeg naar de andere rijke squatters in sierlijke kleeding met gele breedrandige hoeden van koolpalmbladeren galoppeerden op hunne vurige volbloedpaarden de straat op en neer
eens dat willem roda tot de wandelaars behoorde en als vleugelman op de zijde van den troep marcheerde die naar het huis was gekeerd zaten twee jongens op het hek van den tuin toen de troep voorbij trok riep één dezer jongens tot zijn kameraad met een spottend gebaar op de blauwgekielde en grijsgemutste jongens wijzende omnes
een half uur later stond hij van twee lange fakkels een zakje brood en eene flesch rum voorzien voor de opening van den berg daar binnen leed een mensch op verschrikkelijke wijze of had reeds uitgeleden om het even
t is echter wel mogelijk dat er zich sedert verleden jaar toen ik op het station geweest ben een squatter in die streek gevestigd heeft er is wel een andere weg die er heen leidt maar die zou minstens twee dagreizen meer gevorderd hebben bovendien volgens uwe eigen aanwijzing moet ons op dezen weg de man van darlingstation te gemoet rijden
maar daar liggen zijne kleeren zijne broek en zijn hemd alleen zijne bijl zie ik niet en ginds grazen drie paarden maak je niet ongerust willem hij is niet weg maar waar zit hij dan ik zie hem nergens ja wel daar ligt hij op den buik aan den plas te drinken is de vent gek geworden hij heeft pas een geheelen ketel thee
willem nam een kloek besluit indien het volgend uur verstreek zonder dat iemand van zijne familie het huis verliet zou hij het wagen aan te schellen met een van verlangen kloppend hart ving hij weer aan de dwarseli heimans willem roda straat op en neder te loopen
in sidney of melbourne zelfs verder veel verder over het groote groene water verwonderd keken de vier blanken elkander aan en stonden eveneens op verder is onze vriend dan in indië geweest vorschte de
nu staarde hij met bezorgden blik de hardnekkige kreukels aan over een uur kun je terug zijn had de kommandant gezegd wie weet hoeveel er al van om is dacht willem en draafde den weg naar het stadje op uit de boerenhuizen langs den weg kwamen de kinderen naar buiten loopen om hem te zien
jan jan kom es gauw hier hên ik wist al niet waorum dat biest mie zoo aan eli heimans willem roda de rokken trùk ik dacht wel dat er wat niet pluus zol wêzen zoo'n stom dier haar man nog ouder dan zij is een eind verder tusschen de dennen aan het strooisel zoeken haastig strompelt hij naderbij
om hem heen golfde de onafzienbare vaalzwarte heide met haar spichtig kruid en hare schrale bremstruiken zijne gedachten voerden hem over heide en weide daar in die richting lag amsterdam met de ouderlijke woning waaruit hem het noodlot als gevangene had verdreven
de wissel was op zijn verzoek op de gouvernementsbank gedeponeerd daar borgers opnieuw naar het binnenland dacht te vertrekken eli heimans willem roda kunt u niet gissen in welke richting mijnheer vroeg willem
als hij dat venster maar open kon krijgen maar hoe er bij te komen wacht als dat tafeltje er onder staat zal het gelukken snel als de gedachte springt hij op en grijpt het tafeltje bij den rand ijdele poging het is aan den grond vastgeklonken de stoel dan ook die is onwrikbaar bevestigd
aan de andere zijde van den waschvijver tegenover den ingang van de palengang waren aftoopende steigers aangebracht die van de hooge graslanden naar het water voerden in de gang stonden tot aan de heupen in het water een dertigtal wasschers gereed
neen ik ga niet terug ik wil verder zoeken verder tot over de bergen hier daalde zijne
maar eensklaps rijst de koning zijn oogen bliks'men haat en wrok en wraak verwringen misvormen zijn gelaat mijn vrouw hebt gij betooverd verleid hebt gij mijn volk zoo krijscht de valsche wreedaard en drilt met kracht zijn dolk
doch ook die tijd verstreek het publiek was in nog grooter getal opgekomen enkele nieuwe getuigen werden ondervraagd daarna sprak de voorzitter terwijl het willem duizelde het vonnis uit dat luidde
een jongen van willems jaren beet hem in het voorbijgaan toe heb je tabak bij je heb je pitten verstopt eerlijk deelen hoor of we verklappen je willem gaf natuurlijk geen antwoord en stoorde zich weinig aan de welgemeende verwenschingen die hem in de uitgezochtste termen naar het hoofd werden geworpen
maar maak u toch niet zoo ongerust t gebeurt immers zoo dikwijls dat de mail later aankomt dan men denkt t is nog geen veertien dagen over den tijd ik zal die rimpels maar eens weer glad strijken ging ze opgeruimd voort en zette zich naast hare moeder aan de tafel
om in zijn nieuw kosthuis met een glas water den leelijken smaak weg te spoelen dien het zure brouwsel had achtergelaten de vrije dag was voorbij en den volgenden morgen ging de zwerver er reeds vroeg op uit om werk te zoeken
daar stoomt juist de trein uit venlo het station binnen de conducteurs werpen de portieren open reizigers voor keulen en bonn uitstappen
een gevoel van plotseling opwellenden wrevel overviel hem en zijn vroolijk humeur leed er een oogenblik onder hij had immers dikwijls genoeg gezegd dat hij geen geld van zijne ouders wilde aannemen en nu eli heimans willem roda had zijn vader of zijne zuster hem tegen zijn uitdrukkelijken wensch toch van teergeld voorzien hij had grooten lust het tientje in de sloot te werpen
ik dank u toen haalde hij den handschoen zonder vingers uit den zak stak er zijn naamkaartje in reikte beide willem over en zei behoud dit en toon het mij wanneer ge wilt t is een geaccepteerde wissel tot een onbepaald bedrag
hij zette den pas er in en nu ging het met goeden moed de veluwe op de veluwe wat de witte plek is op de kaart van afrika is het hart van de veluwe voor de meeste nederlanders terra incognita eene onbekende streek
willem noch knol wisten dan ook of ze eene dagreis verder waren gekomen dan wel in een kring rondgeloopen hadden jacky lachte om hun twijfel hoofdzakelijk door gebaren want het mengelmoes van engelsch en de taal der inlanders dat jacky sprak was voor de hollanders moeilijk verstaanbaar
emilia betoonde zich de waardige dochter haars vaders zonder klagen en zonder uiterlijke droefheid schikte zij zich in haar lot nog slechts een kort onderhoud had zij met haren bruidegom dien ze sedert vele jaren kende en om zijn edel hart en standvastig karakter had leeren hoogachten en liefhebben
zeg liever wil je niet zoeken maar welk belang zou de oude borgers daarbij hebben hij was altijd even lief en vriendelijk voor je toen was ik schatrijk willem de borgers zijn ook niet zoo eli heimans willem roda rijk als ze schijnen al doen ze groote zaken en nu zal zijn zoon zich verbinden met eene arme familie dat zou zijn crediet kunnen schokken
ondanks zijn last tegen den stam op en verborg zich tusschen de takken de stoet daalde in een bochtigen hollen weg af boven hunne hoofden kronkelden zich dikke boomwortels als groote slangen in de grilligste bochten
toch geloof ik niet dat we nog last van de wilden zullen hebben ik heb eens de goudzoekers hooren vertellen dat een wilde dien ze het leven lieten toen hij in hunne macht was hen als een hond naliep en hen waarschuwde voor de lagen van
snikte hij willem schrikte bij die hevige uitbarsting van smart zoozeer dat hij niet meer wist wat te zeggen kom kameraad zei knol den verslagen man op den schouder tikkend sta eens op hé
neen mijnheer ik word hier kommandant genoemd de kommandant schelde een bewaker klopte kwam binnen en bleef met de hand aan de gegalonneerde pet bij de deur staan
willem was te beleefd om te laten bemerken wat hij van zulk hollandsch dacht dit scheen lord greybury te bevallen die waarschijnlijk wel wist dat hij het niet zeer wel sprak maar willems engelsch misschien niet goed verstond en daarom nog liever hollandsch hoorde
dat treft goed ik wil ook juist geen vasten dienst hebben kom dan eens binnen dan zullen we bij een glaasje brandewijn eens samen praten willem volgde den boer in huis en weldra was men het over het loon en werk eens het avondmaal dat hij met het huisgezin en de knechten deelde spaarde hem weder eenige stuivers uit
daar achter die beuken moest het station liggen alle andere loofboomen waren reeds kaal maar de beuken lieten nog geen doorzicht toe de gele droge bladeren die aan de dunne twijgen trilden schenen de takken waarop ze geboren en getogen zijn niet te kunnen verlaten
een enkele is reeds arm en berooid teruggekomen zijne gezondheid is te zeer geschokt om zijne vroegere werkzaamheden te hervatten de meesten van die ongelukkigen verlokt door eene enkele kennis die misschien als één uit de duizend eene fortuin in de goudvelden vond verdwijnen spoorloos
ze zouden samen ontvluchten dat was beklonken maar hoe dat was de vraag en bleef het punt van hunne overwegingen uit zijn vroeger leven had onze knol ondanks zijn oprecht gemeend berouw nog zonderlinge begrippen omtrent het mijn en dijn overgehouden
verrast en nieuwsgierig naar den uitslag liepen willem en knol den bijenjager na doch ze konden hem niet bijhouden en verloren hem uit het gezicht het kloppen met de bijl in het bosch echter zeide hun waar hij zich bevond nadergekomen zagen ze hem een tiental meters boven den grond met het lichaam tegen een gladden boomstam
in de plassen werkten stoombaggermachines met emmers aan de jacobsladders die afgrijselijk knarsten aan alle zijden staken onder afdaken geplaatste locomobielen hare zwarte pijpen boven het glinsterende kwarts uit en braakten dikke rookwolken uit die als een mist boven het terrein bleven hangen
nu duwde een oud man met sneeuwwitte haren de vrouwen en kinderen met geweld op zijde zoodat verscheidene hals over kop van den heuvel rolden geholpen door een paar jongens groef hij voorzichtig de rottende bladeren geheel weg en legde een tiental eieren bloot die met het stomp naar boven in eene symmetrische figuur naast elkander in de mest stonden
schudde jacky niet slang bora de zwarte liet zijn schitterend witte tanden zien eén snijtand in de bovenkaak ontbrak begrijp jij er wat van kees geen steek of het moest eene aardigheid van de wilden zijn elkander bij zoo'n gelegenheid de tanden uit te slaan
dat is de tand van een rog er zit nog een stuk van zijn kakement aan die heeft zeker in de zee gezwommen waar nu de st pietersberg staat dat is me al menig duizend jaartje geleden