AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ik kon mijnheer Bounderby toen niet spreken en uw broeder zond mij weg; en toen zocht ik u op, maar gij waart niet te vinden
De dagen sponnen zacht gelijkmatig af. Er waren iederen dag, zoo ongeveer, de zelfde dingen, de zelfde menschen, de zelfde gedachten
Als alle menschen zulke kalveren van goedheid en regtschapenheid waren als mijn lompe CHARLES, wat was het dan allerliefst op de wereld; dan zouden zij niet stelen, maar elkander uit goedhartigheid zooveel geven, dat doorgaans toch altijd de helft op straat zat
lang, lang gedrukt op zijn hand. Zij had de beweging van dien zoen op te vangen, te brengen aan hare lippen, te bergen in hare borst
Waarom gij niet iedereen macht over u zoudt geven, mijnheer Wickfield? Omdat gij een dochter hebt. Gij en ik weten wat wij weten, is het niet
Zij had hem eigenlijk gaarne willen terug zenden aan den prins. Maar zij vond dat onheusch na al zijn vriendelijkheid, na zijne bereidwilligheid haar bij te staan. En Duco
nu eens liep liij om den haard rond, alsof hij een plekje zooht om zich voor den naclit te nestelen, dan weder sprang hij op
Toen de nieuwe compagnon van de lirma Wilding en Cie. belde aan de deur die den naam
nemen nooit een bad, ontsteken nooit vuur, geeselen zich alle Vrijdagen, houden den regel van zwijgen, spreken slechts in uren van uitspanning, die zeer kort zijn
Hij was nog zeer blozend en dik, vooral zyne beenen, die met moeitein zyne kaplaarzen schenen gewrongen te zyn
Mevrouw Rivière bleef een oogenblik het antwoord schuldig. Haat en nieuwsgierigheid streden om den voorrang; de laatste won. 'Mijnentwege kan je haar hier brengen; maar maak het kort de eerste maal
Van Zevenaer had eindelijk de grens overschreden van den kring, binnen welken de studentewereld en, ik mag er bijvoegen de beschaafde Leydsche wereld, zich beweegt, en was eene dier achterbuurten ingetreden, alleen door minvermogenden bewoond
tot het avond werd, en hare voetjes haar haast niet verder meer dragen konden. Toen kwam zij aan een klein huisje
bracht de meid haar ontbijt en brieven, en zeide, dat miss Hope haar spreken wilde. Cornélie liet Urania binnen komen, terwijl zij in bed bleef en hare chocolâ dronk
e aaslandsluis zagen zij weder een aantal haringbuizen gereed liggen, schoon zij van den kastelein der herberg, bij welke zij even stilhielden, om driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager hunne paarden met water te ververschen, verstonden
hij moest het daar gedeponeerd laten, behoudens, dat hij er altijd van kon nemen, wat hij noodig had voor zijn behoeften of zijn genoegens
en te ruiken zijn, dat hij, die al zijn leven in L o n d e n heeft gewoond, zijne zinnen niet kan gelooven. Op deze straat met hare puinhoopen komen nog andere straten en stegen uit
Daar zult ge toch zeker niet heelemaal aan het andere einde van de wereld zijn, niet waar? Integendeel, als het God belieft! riep Peggotty vurig uif
Geloof me, Henriette, begon hij, die pijnlijke levenservaring, waarvan gij spreekt, heeft mij de harten der vrouwen nog beter doen kennen en mij versterkt in de overtuiging, dat ik
Niet eer? Geen zier vroeger, meneer. Er scheen aan weerskanten veel gewicht gehecht te worden aan die vraag over dat aflossen
Achter deze gezellige ramen waren zware houten luiken aangebragt, welke het meerendeel der bewoners van de straat zich niet kon herinneren, ooit geopend te hebben gezien
Kosnischew en gaf hun tot thema de Russificeering van Polen, waarover zij terstond met Peszow in gesprek geraakten
verraste niet alleen de prinses Badoura, maar bragt haar in groote verlegenheid, daar zij, zelve eene vrouw, dit moeijelijk kon aannemen
ulke beschaafde manieren als van lord Tapeworm faalden niet een allergunstigsten indruk op den heer Sedley te maken
en zij besloot den braven William de geringschatting, welke zij niet tegen hem geuit had, maar voor zijn piano gevoeld had, te vergoeden
En zoo'n Verlande nu, met een Hollandsche vrouw, de opvoeding later van die totok kinderen, die natuurlijk allemaal in Holland moesten studeeren om geleerden te worden
Hier bracht zij klaarblijkelijk een phrase uit, die zij zich zelf in deze drie dagen voortdurend had opgedrongen
Aan eenige pennen in den muur hingen eene schako met eene pluim, eene sabel
Aan Anna's schrijftafel zat Wronsky op een lagen stoel; hij had het gelaat met de handen bedekt en weende
maar ongelukkig haperde er altoos iets aan. Kortom, zij ondervonden zooveel teleurstellingen, dat zij over de noodzakelijkheid begonnen te spreken van zelf een paleis te laten bouwen
Ik bleef voortmijmeren, hoe lang weet ik zelve niet, totdat Eckbert terugkeerde. Men hoorde geen muziek meer, maar wel het af en aan loopen van bedienden, die de tafeltjes klaar zetten in de aangrenzende zaal
en van den hoogen oever aan den overkant der rivier beschouwd, scheen deze boot niet grooter dan een gewone boot
Maar de goddelijke zoon trad niet op tegen den goddelijken vader, noch tegen den menschelijken broeder. Hij bleef verre, omkluisterd in Afrodite's duizende rozen
Hij dacht aan niets anders, dan om spoedig tot een einde te komen. En met één tred was hij in de kamer. In de kamer heerschte de volmaaktste rust
Of het een misdaad was, wat ik gedaan had? Of ik in hechtenis zou worden genomen? Of ik ook eenig gevaar liep om te worden opgehangen
zijne lichaamskracht was reusachtig, en hij werd overal in de haven als een erkend despoot beschouwd; maar zijne
De oude lui Rivière schenen hun dochter vergeten te hebben. In het kleinkind scheen zich plotseling de geheele wereld van hun ouden dag te concentreeren. In den grijsaard kwam nieuw leven
Ik voor mij werp mij niet op tot scheidsrechter tusschen juffrouw Pippeling's neef en den dominee. Mijn verhaal is uit
Ik zou liever niet vragen, maar ik gevoel tnij tot de vraag verplicht. Wees zoo vriendelijk van die woorden te verklaren — of althans zoo rechtvaardig
kwam men dan toch eindelijk te Batavia op de reede, en ofschoon de lijders nog erg bleek zagen, was toch het leed vergeten reeds door het enkele gezicht op den vasten wal
Hij zwocr, dat het onbetaalbaar aardig was haar de rol van groote dame te zien spelen, hij liet haar een der hofcostumes van de eerste lady Crawley aantrekken
Luistert er maar niet naar, dan hindert het je niet! Maar de jongens gingen met zingen voort, en zij sliepten den ooievaar met hun vingers uit
en toen de dames er op aandrongen, dat hij zich nader verklaarde, deed hij zulks, nadat de uitbarsting van vroolijkheid voorbij was
om haar en haar bloeien van kinderen had willen denken, en terwijl Jansje in haren eersten slaap droomde dat zij met haar pop uit wandelen ging want o wonder, in haar droom kon zij heel goed loopen
heer! antwoordde de slaaf, de groot-vizier zal in een oogenblik hier zijn. Vertrek dadelijk en red u, of het is te laat
De tegenstribbelingen van den knaap werden alleen overwonnen door Machteld, die hem voorhield, dat hij nooit een bekwaam en deftig man zou worden, zoo hij niet op de publieke school werd gevormd en met kameraden leerde omgaan
Hij had dikke, borstelige wenkbrauwen, kleine, schitterende met bloed doorloopen oogen met duizend rimpeltjes
In arme gezinnen en dikwijls zelfs bij gezeten families ook wordt zulk een kind verstooten of aan zijn lot overgelaten. Maar dit was met Lize het geval niet geweest
bij de Legatie van Pompernikkel benoemd, welk ambt hij eervol beklecdde; en hij bracht offlcieele stukken over
in haar echtgenoot, die haar niet begreep en die haar wilde vernederen en overheerschen, in hare zuster, die niets voor haar over had, en die haar kwelde in plaats van haar te beklagen, in de stad Delft, waar men eigenlijk niet wist wat lieden van rang toekwam
en dergelijke dingen kunnen schrijven. Ja werkelijk, als alles niet zoo geloopen was, geloof ik dat zijn genie nooit voor den dag zou zijn gekomen
Maar Frans sleepte haar voort naar den Bromo en zij hoorde den onderaardschen donder in den vulkaan. De lava rees omhoog en gloeide haar tegen, heete fonteinen sprongen rond haar op
De gelukkige ouders besloten de jonge dame te inviteren, ten einde eene meer intieme kennismaking te bevorderen en de poorten voor het geluk van hun kind te openen
Ik wacht hier maar tot de vijand aftrekt, antwoordt Guppy, zijn hoofd een zwaai naar binnen gevende. — Welke vijand? — Een nieuwe. Die hier geagreëerdc klerk moet worden. Wilt gij wachten
Niets had er zich in geroerd. Hij luisterde. Alles was stil in het huis. Het knarsen der deur had niemand gewekt
Alles in aanmerking genomen, hoop ik dus, dat onze verloving, hoe onverstandig die ook was, en sedert in elk opzicht is gebleken, toentertijd toch geen onnatuurlijke of onverschoonbaar dwaze daad is geweest
Aan tafel zat zij tusschen Georges en Hijdrecht; zij gevoelde weinig lust tot spreken en vond het gemakkelijk, dat Hijdrecht zeer lange verhalen deed, waarnaar zij schijnbaar, met een vaag lachje, hoorde, zonder ze met een woord te onderbreken
of hij in niemand gelooft omdat hij geen geloof heeft in zich zelf? Is dat zoo? Ik weet hoe u nu kijkt
Neen, waarde heer,' zei ik in mij zelve, 'ik weet maar al te goed waarvoor men wèl den hoed afneemt, om op respect te rekenen voor wie vrijwillig armoede koos
gebeurde het toen juist dat er in de graafschapsgevangenis van Middlesex eene oppasster noodig was
Neen, de jongen moest erkennen, dat hij dat niet wist. Dat is een grafheuvel, zei Bataki. Die is opgehoogd over een man
Nu moest hij nog weten, waar de lamp was, of Aladdin haar bij zich droeg of ergens bewaarde, en om dit te ontdekken moest de toovenaar zijn punteerkunst te hulp roepen
tettet, altijd weer van voren af aan, over hetzelfde onderwerp. Hij was nooit getrouwd geweest, doch keek nog altijd uit naar een vrouw met geld
Er is een wijsbegeerte, wij weten het, die het oneindige loochent. Er is ook een ziekelijke filosofie, die de zon loochent; deze filosofie heet blindheid
waren achter een lantaarnpaal op een hoek, met schriftelyk bevel op dien post te blijven totdat ik Mejuffrouw Drowvey zag vallen
Hij is een voorbeeld voor alle boekhouders. In de heele City zou men er zoo een niet kunnen vinden. Ik daag de heele City daartoe uit
Ik kan u niet zeggen, wat zijn beweegreden was. Marteling op een kostschool is evenzeer geoorloofd als de knoet in Rusland
Hij vond het beter, dat ik met je sprak, omdat hijzelve oordeelde, dat ik gemakkelijker met je kon spreken. Hij is anders heel tevreden over je, mijn jongen
waaruit het hem, vader Syard, thans vermoedelijk voorkwam, dat de jongeling zich had nedergestort: dat men hem herkend had aan de koopmanspij, welke hij aanhad bij zijn komst te
Wel,' zeide de Advokaat BERGVELD, 'hoe kunt gij u daarover verwon deren, Mijnheer BLOMMESTEYN, daar gij weet wat 'er tusschen u en hem is voorgevallen
De heer Bintrey savoureerde zyn comischen port en zeide, nadat hy eene teug door zijn mond had laten rollen: Jk ken degeschiedenis
kapitein Dobbin uitgezonderd. Toende dienst geeindigd was, trad Jos Sedley naar voren en kuste zijn zuster, de bruid, voor het eerst sedert vele maanden
Bovendien maakten zij een nuttig, schoon overdreven gebruik van witte dassen en dicht geknoopte rokken. Het ongelijk of liever het ongeluk der doctrinaires was, dat zij de jeugd oud maakten
Garofoli komt zoo dadelijk tehuis, en dan vindt hij niets gereed: nu gij meent, dat ik genoeg slaag heb gehad, om naar het hospitaal te gaan
hoe ook had men anders hare prachtige ringen kunnen bewonderen, vooral dien éénen grooten diamant, mede een Bruidsgeschenk van de Staten, en dat hen ter eere toch wel den volke diende getoond te worden
en waarin ettelijke stukken vleesch te rooken hingen boven het altijd brandend turvenvuur, zaten eenige lieden op lage houten bankjes in een halven kring om een tafeltje
Steeds nam de duisternis toe, hoewel op sommige plaatsen onmerkbaar gemaakt door het schijnsel van fakkels en flambouwen; hier en daar had het aanzien iets fantastisch
De dames hadden van het begin af aan geknield; en de heeren vieJen nu ook godvruchtig neder
doet er zijn intrede op een ezel. Parijs is synoniem met Cosmos. Parijs is Athene, Rome, Sybaris, Jeruzalem, Pantin
en vertroetelde kinderen der aanzienlijken zou zoeken te wisschen; liever blijf ik messen en scharen slijpen, dan dat ik mijn leven doorbreng met het slijpen der harsens van onleerzame botterikken en verwaande
Maar Jarro bleef toch staan, en keek naar het nest. Want het kwam zoo regelrecht op het eilandje aan, dat het scheen of iemand zijn vaart bestuurde
Ik dacht dat gy elkander reeds ontmoet had, merkte onze gastheer op. Neen, zeide mynheer Slinkton. Ik ben, op uw aanbeveling, aan het kantoor van den heer Sampson geweest
Ziet gij, Lies, m alle drie die opzichten, voor den heer Headstone, voor mij en voor u, zou niets wenschelijker kunnen zijn
Zijn meesters stem werkte op Buck als een electrische schok. Hij sprong overeind en snelde de oever langs tot hetzelfde punt waar hij het eerst in het water was gesprongen
Eindelijk zeide hij langzaam, en met onderdrukte woede tot den gevangene: Een valsch adres? wat hooptet ge dan toch
Weldra was hij ter plaatse gekomen, waar hij het voorwerp van zijn aandacht had bespeurd: en hij ontdekte terstond, dat hij welgedaan had met zich zonder verwijl derwaarts te begeven
de openbare macht naar buiten, het individueel geluk naar binnen, ontstaat de maatschappelijke welvaart. Maatschappelijke welvaart beteekent de gelukkige mensch, de vrije burger, de groote natie
Maar geen der anders gunstige goden scheen Deianeira's bede te hooren in erbarmen en mededoogen en zonder een enkel blijk
Wij gaan naar Italië; daar zult ge weer beter worden. Is het mogelijk, dat wij zullen zijn als man en vrouw? Ik met u alleen? zeide zij en zag hem in de oogen
En het was haar grootste genot de jonge veulens te berijden en over de velden te rennen, als Camilla
aarne echter erken ik ook, dat gij het thans zeer gelukkig treft, daar juist in dezen tijd des jaars deze landstreek zich het gunstigst voordoet
als u iets gebeuren mocht, wat zou er dan van hen worden? Er zijn heel weinig menschen, die u gelijken, Papa
Twijfel niet aan u zelven, maar betrouw u op Hem, en geloof mij, gij zult winnen, altijd winnen, al overwint gij niet met den eersten in alles
zou; er niemand wezen, die bedroefd om ons was. Maar laten zij doen wat zij willen, ik ben niet bang voor hen, moeder
De heerschzuchtige Edelman, wien het nergens anders om te doen was, dan om de regeering geheel in handen te hebben, begreep maar al te goed, dat hij daarvoor meester moest zijn van den persoon des Graven, die nog niet veel meer dan een kind was, en wien hij daarom gemakkelijk naar zijne hand kon zetten
het was slechts een kalm berusten in het tegenwoordige, hetwelk zoo schoon was, dat hij aan geene toekomst wilde denken
en staarde die angstig aan. Begrijpt gij mij niet? zei Mary. Jozef keek nog eens naar zijn halve kroon, en zei met een flauwe stem: Neen
de schipper trok het gezicht tot een scheeven lach en wendde het hoofd om. Boudewijn! houd toch stilte! wat ik u bidden mag. Wij zijn zoo stil als wij kunnen, Heer Ridder! riep een stem van beneden
hij nam mij onder zijne bescherming, en verklaarde met een' zeemansvloek, dat al wie het hart had mij eenig leed te doen, met hem zou te maken hebben
Ziet Hij al wat zij doen? Waarom laat Hij zulke dingen gebeuren? En men zegt dat de Bijbel op hunne zijde is; zeker is alle macht op hunne zijde
en droomde den geheelen nacht van vermornde edellieden, groote partijen, struisvederen, bruidslinten en
Ik heb geen vermoedens meer, zeide de monnik; maar te gelijk wendde hij zich af, bemerkende dat hij te veel ging zeggen; want nu het hem bijna zeker toescheen, dat Deodaat was omgekomen
De inspecteur sloeg een blik op Marius als Voltaire op een lid der academie uit de provincie zou hebben geslagen, die hem een vers had voorgesteld
wij beseften allen, dat zijn zedelijke moed grooter was dan de onze en allen verwachtten hulp van deze kracht. Wij begonnen te werken
Die is van mij, antwoordde het kleine ding, met een snellen blos over hals en aangezicht. Ik ben kreupel
om uit rijden te gaan en de leveranciers te bezoeken, die altijd machtig eerbiedig waren
Zij zien er net als bloemen uit: dat zijn ze ook geweest. Zij zijn van den stengel af hoog in de lucht opgestegen en hebben daar met hun bladeren geklapwiekt, alsof het vleugeltjes waren, en zoo vlogen zij weg
en hem eene beschaafdheid van omgang aankleefde, die, schoon wel iets hebbende van die van eenen hoveling, echter over het algemeen zeer aangenaam was
en over dat voorhoofd, met zijn enkele groef, eene treurigheid als een waas van ouderdom, vreemd in tegenstelling met de wulpsche jeugd van zijn mond en kin
Ik snelde hen tegemoet en greep de hand, die zij mij toestak en kuste die, maar zij sloot mij in hare armen en zich over mij heenbuigende, kuste zij mij teeder op mijn voorhoofd
Tegenover de passage van het Anker, ontving een tamboer een dolksteek. Een ander werd in de Zwanenstraat door omstreeks dertig jongelieden aangevallen, die zijn trommel vernielden en hem zijn sabel ontnamen
iets te zeggen van het aanzoek van, maar hem tevens te verzoeken, daaromtrent niets te laten blijken, waarop zoowel als hare nicht zich zeer gerust konden verlaten
en nemen zij het niet heel licht op? O, als de duivel hen niet krijgt, waar is hij dan goed voor
Voor my is elke tyd te lang die gekenmerkt wordt door afpersing en onderdrukking, en zwaar weegt my de sekonde die door myn nalatigheid, door myn plichtverzuim, door myn geest van schipperen in ellende zou doorgebracht zyn
een onbeschrijfelijk gefluister van het eene hart tot het andere. O, lispelde Marius, hoe schoon zijt gij! ik durf u niet aanzien
langs den vlakken oever van het meer naar Vevay en kwamen zoo in het kronkelende dal, tusschen de voeten der bergen en in het EhSnedal
Na een poos hoorde ik, dat hij, om zijn mannen te waarschuwen, kleine steentjes uit het venster en juist op de zakken wierp
besloot, zoowel uit nieuwsgierigheid als uit voorzigtigheid, te blijven in de half liggende houding, waarin hij verkeerde; hadde hij kunnen vermoeden, wat zou gebeuren, hij zou niet zoo op eigene, veiligheid bedacht zijn geweest
Zij met 'er Maukie: dàt was poëzie! Al dat gedonder van 'hoogere khunst'! Maar z'en kind hàd eenmaal Berkie. En ze was dol en verzot op 'er vent. Daarom waardeerde zijn schoonvader hem. Of hij schreef of niet schreef, maakte niets uit
U zult das morgen een wissel op ons afgeven' zei Flintwinch bij het afscheid, met een gezicht van den man van zaken
Zij zongen op de maat harer instrumenten, en maakten te zamen een heerlijk concert. Schemselnihar zag niet zoodra den kalif verschijnen, of zij trad toe
de fabricage van git en zwart glaswerk, uit het verval opgeheven. Hij had er zijn fortuin door gemaakt, en, men mag zeggen, ook dat van het arrondissement
In Rusland. was het in Rusland goed? Een republiek, zoû een republiek beter zijn? En wie had gelijk
De rozentuin van de arme lady Crawley werd de droefgeestigste wildernis. Slechts twee of drie bedienden huiverden in de tochtige
het was alsof zijn gezicht er gehool door was opgeklaard. Ik dacht meer, dat de man er toen juist uitzag als het ware beeld der wanhoop
waar hare ouders met de keizerin samen waren en met Hélène van Thesbia en de Oostenrijksche hofdames. Kort daarop kwamen ook
Ik geloof nu zeker, dat ik niet bang voor hem zou zijn, want hij heeft heel vriendelijke oogen, maar zijn mond is streng, en hij ziet er uit, of hij een ontzettend vasten wil heeft. Hij is niet zoo knap als mijn grootvader, maar hij lijkt me aardig
Ik zeg je: ze hechten daar zoo allemaal aan Liparië, sprak hij met zijn stem van een bedorven kind; en ik geef niets om de
trousseau was uitgestald. Lady Middleton's kalme en beleefde onverschilligheid was voor Elinor een ware verlichting, gedrukt als zij soms was door de luidruchtige vriendelijkheid der anderen
maar Londen is zoo groot! Nu, zooveel te meer ruimte voor ons om er in r'ond te dwalen, nietwaar, Lilly
ten einde den gullen grond van de kampplaats te bevochtigen. Een hooge stellage, rijk met gebloemte versierd en met vaandels en bloemen prijkende, besloeg de geheele zuidzijde van het plein
Daartegen aangezakt blijft hij een paar minuten staan, en dan strompelt hij den winkel door naar de voordeur. De lucht, de beweging op straat, het verloop van tijd
dan vinden wij in de katoenspinnerijen wel het een en ander, wat ons daaraan herinnert, maar toch ook veel nieuws
Alles was rustig en stil; niemand was op den weg; slechts op de zijpaden onderscheidde men enkele werklieden, die naar hun arbeid gingen. Jean
en er in naam der plunderaars om te vragen, en zijn eisch Werd oogenblikkelijk voldaan
En toen zij gereed was den vierwieligen reiswagen te bestijgen, waarvoor Iolàos reeds de hevig hinnikende rossen gespannen had, omhelsde zij Iole
maar geen wanhopige jammerkreten, geen vurig smeekgebed had zulk eene diepte van zieleleed kunnen bevatten, als de woeste klanken van dat koor
Ten vierde: Men kan zich niet verklaren, waarom het bijzondere reglement der gevangenis der Madelonnettes den gevangene een stoel verbiedt, zelfs zoo hij dien wil betalen
maar ik vermoed, dat liij het later in een of ander boek heeft gelezen, want hij gaf duidelijk te kennen, dat hij in een soort slaap viel
als dat die pagie even zoo goed wist als jij en ik, dat JOAN Mijnheers kind niet is.' - 'Bewaar ons!' riep BOUKE, achteruit springende: 'dan moet jij het hem verteld hebben
Lieve Caddy, antwoordde ik, ik begin groote genegenheid voor u te krijgen, en ik hoop, dat wij vriendinnen zullen worden
de Graaf in zich zelf gekeerd en ontevreden was, en de houding van de aanwezigen, bovendien door het gebeurde weinig gestemd tot vroolijkheid
In de voorkeuken bij het vuur zat jufvrouw Snagsby, met zeer roode oogen en een zuur gezicht. Vrouwtje, zeide mijnheer Snagsby, achter ons binnenkomende
aan de hand van een edelman van ruim vijftig jaren, wiens deftig mannelijk voorkomen wel geschikt was om ontzag en eerbied in te boezemen
Hij bukte om zich te vergewissen, dat goed hij zag en plukte de roos en op ziende en verder uit spiedende, bespeurde hij, dat meerdere rozen
en haar vaders huis. En thuis kon die arme vader bijna de teedere oplettendheden niet dulden, die hem bewezen werden door hen, die zijne
het was mevrouw Verlande. Zij zag er nog heel goed uit, al was ze de veertig voorbij; zoo goed geconserveerd, zoo vlug en veerkrachtig
waarom zou ik want die tijden zijn voorbij maar ik haal nog een kopje en wat versch 'brood en ga nu bij het vuur zitten
Jij heb vier uur tijd voor afscheid nemen en brief schrijven aan je ouders, en aanpassen andere kleeren van gentleman. Ik zal ze laten brengen hier
Ik begrijp niet welke verwachtingen dat kunnen zijn,' viel Regina fier en met vastheid in, 'daar gij zelf wel weet, dat er tusschen ons nooit kwestie is geweest van een
Rachel Halliday ging bedaard heen en weder, en bracht van haren huiselijken voorraad een aantal benoodigdheden bijeen
Lachend had hij hem in den zak gestoken en nog zoo iets gezegd van: 'droevig, kinderpraat van een volwassen meisje'. Later had hij zich verwonderd over zijn handig komediespel. Maar de dàg, en de nàcht, met dat eerste briefje
Met de voorsteden eindigt voor hen de wereld. ZESDE HOOFDSTUK. EEN WEINIG GESCHIEDENIS
Mooi, hier zit ik goed. Laat nu maar komen, wat wil; ik voel me hier of ik thuis was. Fulco bleef geduldig wachten, wel een uur lang. Eerst was hij vrij rustig en bedaard, want hij begreep zeer goed, dat Peer zoo spoedig niet terug kon komen
Omstreeks vier dagen na Edward's komst verscheen Kolonel Brandon, om Mevrouw Dashwood's voldoening te volmaken, en haar het trotsche gevoel te schenken, voor de eerste maal sedert zij te Barton woonde, van meer gasten te hebben, dan zij in haar huis bergen kon.
om op gezette tijden onverhinderd zijne godsdienstoefeningen te blijven houden: de verstandigsten onder hunne tegenstanders beginnen aan die vergaderingen zich reeds te gewennen
en zijn buik tot zijn afgod verkoren scheen te hebben, een oogenblik te voren in een maalstroom was rondgesleept van hooge staatkundige plannen en inzichten en van kleine en verwarde verwikkelingen van allerlei aard
Het water deed hier goede dienst; de prins kwam weldra weder tot bewustzijn, doch gevoelde zich zeer zwak. Eene nieuwe verlegenheid voor Ebn Thahar! Maar er was geen' tijd te verliezen
ook werd er een monument op zijn graf opgericht, wel is waar slechts één verdieping hoog, maar dat is toch altijd iets! Hij was nu gestorven, evenals dit met zijn drie andere broeders het geval was
Ik moet bekennen dat ik het mij niet goed meer kan herinneren; maar de kapper was een heel knappe man, dat weet ik wel, en fatsoenlijk in zijn manieren
Ten laatste wordt dit een talent. Fantine verkreeg dat verheven talent, en schepte weder een weinig moed. Omtrent dezen tijd zeide zij tot een buurvrouw
Hij kon niet bevroeden waarom, hij werd ziek van te peinzen waarom. En hij sprak er met niemand over en besloot zijn leed hierover diep in zich. Hij begreep het niet
en de heftige gebaren, waarmede hij zijne gezegden vergezelde, waren pijnlijk om aan te zien. Mijnheer Jarndyce , hervatte hij
Wij waren alleen verwonderd, juist aan het zelfde oog blind te zijn, doch de tijd heeft ons ontbroken, elkander breedvoerig over die ons gemeene ramp te onderhouden
die zijn door hem beminde vrouw hem geschonken heeft, de zijnen niet zijn, maar iemand anders toebehooren, die hen haat en niets van hen weten wil
Hoe aangenaam hij gelogeerd was, hoe hartelijk de gulle gastvrouw hem tegenlachte, men kon hem niet tot vrolijkheid stemmen; deze was geheel geweken. Somber staarde hij voor zich
iet of wat minder afdraaide dan anders; en de doofstomme jongen, die het aanzag, lei zijn hoofd in den nek, sprong in het rond van genoegen
De jonge arend werd geweldig boos, toen zij den visch voor hem neerlei. Meen je, dat ik zooiets eten kan! zei hij, schoof den visch op zij, en probeerde Akka te pikken
Het komt mij voor, hernam zij, dat gij zeer opgeruimd zijt. Het zal u dus niet onaangenaam zijn, wanneer wij den tijd te zamen genoegelijk doorbrengen
Ze legde hem met een enkel woord de plotselinge ziekte uit, maar hij hoorde niet. Alle woorden en dingen waren hem onwerkelijk
Zijt gij het, Vader? Stil! stil! antwoordde deze: ik kom niet alleen. dezen weg op, Mijnheer!. waar is de oude Martha? Bezig met het avondeten te bereiden
die zeiden dat zij er in waren, en geen van allen scheen het veel beter te begrijpen dan ik. Zij praatten er over met den lord-kanselier
Nimmer zal ik het oogenblik vergeten, toen zij mij na de ontvangst dier onwelkome tijding in den hof van Cesara's paleis voor oogen
Zietdaar! Toen strekte hij zijn arm uit en hield op het bloote vleesch den gloeienden beitel, welke hij bij den houten steel in de rechterhand hield
en wanneer zijn vingers over de toetsen gleden om haar de innigheid der Duitsche meesters te vertolken, verstond zij het dat die zusterziel haar toeriep: 'klaag mij uw nood, ik zal u troosten
In den laatsten tijd echter had zich tusschen hem en haar een intieme omstandigheid voorgedaan, die hem verschrikte
en dus in groote menigte voorhanden waren. Ik liet mijne goederen aan het strand, tot dat zich, gelijk ik hoopte, een schip zou vertoonen en mij aan boord nemen
Toen zag ik nog eens naar het jonge, tengere meisje. Alleen! Den geheelen nacht alleen in zulk een naargeestig huis
door onwijs te willen ontgaan wat is beschikt en wat ontgaan niet kan worden? - Het zij zoo, gaf de Held toe
hadden de aandacht van vijf of zes studenten getrokken, die nu en dan langs de boomkweekerij naar hun lessen, of hun biljartpartij wandelden
Ja, mijnheer, evenals gij. Toevallig was ik eergisteren op de academie. Ge weet, men heeft soms zulke gedachten. De professor was bezig aan het appèl
oude vrouw; spoorde hem aan eens een voetreisje te maken, met een paar kennissen, die gingen; vroeg of hij liever op kamers wilde wonen
er stonden beschuitjes en eene karaf met wijn op een tafeltje, en de courant eens inkijken, welke de jonge heer mij te gelijk overgaf. Daarna pookte hij het vuur op en liet mij alleen
VIERDE DEEL. Geschiedenis van den Prins Camaralzaman en van de Prinses Badoura
Om dadelijk ter zake te komen, haalde hij een brief uit zijn zak en bood dien den ouden heer Winkle aan, met de woorden: Dit is een brief van uw zoon
Maar al verklaart hij ze niet genoegzaam, ik wil hem toch gelooven. Als ik hem niet geloof, blijft mij slechts dat ééne over
Wij liepen binnen, en de meesten van ons gingen aan land, daar wij veel van de zeeziekte te lijden hadden gehad. Hier vertoefde ik acht dagen, en na eenige ververschingen ingenomen te hebben, gingen wij weder onder zeil
Zij haatten noch haar, noch Van der Welcke, en zelfs haar geval was hun interessant, zoo niet sympathiek. Alleen moesten zij niet denken, dat hun geheugen zoo zwak was, en dat zij zich 'het geval' niet drommels goed meer herinnerden
Later was mevrouw Van Neerbrugge, als weduwe, ook in Holland gekomen, in Den Haag, en zij hadden elkaâr weêr gezien; hij een jongen van vijftien, zij een meisje van tien
men hoorde kreten van menschen en dieren, maar wat er eigenlijk gaande was, werd men niet gewaar, al stond men er vlak
en geene andere, volgens zijne eigene verklaring tegen mij. En ik lever hem uit en wil hem gepakt hebben. Van avond nog
ik ben van den Heer gegrepen, om in stilheid Zijn werk te doen, dat Hij mij heeft aangewezen onder lijdenden en nooddruftigen, en verder mijns zelfs zaligheid te zoeken met vreeze en bevinge
kwam van morgen met zonsopgang bij mij en was zoo vriendelijk alsof ik zfjn eigen dochter was, vriendelijta: dan ik hem ooit gekend heb
Ik hoop, dat hij in die muren eenigen troost vond., en ik zou dat haast gelooven. En toen nam Prince haar arm in den zijnen
Maar toen ik zag, hoe hij de kinderen behandelde, toen kon ik mezelf niet langer meester blijven. Gij hebt immers geen lust om bij hem te blijven
Maar diep in haar denken was toch iets van eene berekening, in het allerlaatste geval. Men wist nooit hoe de zaken zouden gaan
de zoo bedwelmende geur der kamperfoelie en winde verbreidde zich van alle zijden als een vluchtig, bedwelmend vergif; men hoorde de laatste tonen der meerlen en vinken
En, merkte de oudste der kleinen bedeesd op, die alleen tot Gavroche durfde spreken en hem antwoorden, een vonk zou in het stroo kunnen vallen; wij moeten zorgen, dat we het huis niet in brand steken
Radeloos zwierf hij om de gloeijende puinhoopen rond; van al zijne rijkdommen verlangde hij niets te redden, dan alleen zijne wonderbloem
Eene vage vreugde, dat dit geheim hem macht zoû geven over zijn toekomstigen keizer, was reeds door zijn hoofd vol luchthartige berekening
de oogen sluiten deed. Alle begeerten en gevoelens uit haar jeugd leefden weer op; de ideale wereld, waarin zij zich op de vleugelen des exstase wist te verheffen
Ik wilde hem liever niet verkoopen, zeide Shelby nadenkend. Om de waarheid te zeggen, Mijnheer, ik denk menschelijk en scheid niet gaarne het kind van de moeder
Deez heilgen drempel nimmer te overschrijden. Gewijd is haar deez plek, haar, mijn godin
maar die niet reikten toch tot aan den hemel. En als hij niet meer zag in zich, maar om zich heen, en zag de huizen, en de dingen en de menschen
Ja, alle dagbladen zeggen hetzelfde, antwoordde de vorst, dat is waar. Zij stemmen met elkander overeen als de kikvorschen voor het onweer
Waarom wilt, waarom moogt gij niet,' hervatte hij, op een toon van goêlijkheid; 'waarom zoudt gij de fortuin niet aannemen die u tegemoetkomt; meent gij dat ieder ander, in uwe plaats wezende, haar zou
Alleen. of met Henri. Eerst twee dagen daarna, opperde de oude mevrouw: - Zouden wij ze dan niet vragen. allen. Constance ook
De prins trad met zijne beide handen toegestoken naar de keizerin; zij was opgestaan, evenals Hélène
want zij is een van de zeven wereldwonderen. Als juffrouw Mowcher komt, laat haar dan binnen. Ik werd eenigszins nieuwsgierig
zij smeekt en bidt u slechts om dit eene: haar uit dezen ondragelijken toestand te bevrijden. Zij maakt volstrekt geen aanspraak meer
niet ver van Queen's Crawley verwijderd, waar Sir Pitt en zijn gezin, nadat de Engelsche kieswet aangenomen was, altijd verblijf hielden
Spoedig echter ontfing VAN REEDE bericht van de Douairière, dat het weinig moeite zoude kosten om aan ULRICA de laatste hand te leggen en haar tot eene in allen deele volmaakte jonkvrouw te maken
dat nergens meer een tegenwicht vond in al zijn volheid tot ontwikkeling was gekomen. De sprekende, bruine oogen waren onbeteekenender van uitdrukking geworden. Slechts nu en dan
met den Markgraaf DE BETHUNE, den Kolonel der Fransche hulpbenden. Hen volgden andere stafofficieren, waaronder zich de Schot aan zijn' geruiten mantel
hij zag slechts onduidelijk een soort van hoofdpersoon in ruw kladwerk, met harde kleuren als van een uithangbord. Wat is dat? vroeg de heer Leblanc. Jondrette sprak met ophef
Toen Lady Middleton opstond om heen te gaan, deed de Heer Palmer eveneens, legde de courant neer, rekte zich eens uit en keek allen beurtelings aan. Heb je een dutje gedaan, schat? zei zijn vrouw lachend
Toen, met al de vroolijkheid van zijn jong en opgeruimd karakter, greep hij met een van zijn knuisten het mollige handje van het meisje heel luchtigjes beet, en er met de andere zachte tikjes in gevend, lachte hij
Zuster, hernam de vizier, wat ik u verzoeken mag, matig deze blijdschap; wij zullen weldra weten wat wij daarvan moeten gelooven
De deur werd weder geopend, de man kwam terug, hield in zijn beide handen de fabelachtige pop, waarvan wij gesproken hebben en welke al de kinderen van het dorp den geheelen dag bewonderd hadden
en hij zou ze volkomen onwaardig zijn, zoo hij niet dankbaar ware, en de goede bedoelingen welke gij met hem hebt, hem een zoo schitterende zaak te geven, niet beantwoordde
Hjj zat tegenover het venster en had de soep gebruikt en bracht juist het glas Bordeaux aan de lippen, toen hia' het op eens neerzette
Nu dan. Ik waag my aan de gissing dat het hart van een waren minnaar geheel en al vervuld is van het beminde voorwerp zyner liefde
dat de gevangene vroeger reeds twee maal in zijne bewaring is geweest; maar dit wordt door den jongen deugniet, stijf en sterk ontkend
en vroeg met deelneming of zij ongesteld was. Het meisje ging op een stoel zitten, met den rug naar hem gekeerd
velen die, alhoewel gewond, de slachting ontlopen waren, begaven zich uit de andere straten naar de Snaggaardsbrug en kwamen het getal der vluchtelingen zodanig vermeerderen dat zij, eindelijk tot bij de duizend sterk geraakt zijnde, besloten hun leven duur te verkopen
Die goede ziel was in een oogenblik klaar wakker en dadelijk gereed tot hulp en goeden raad; ze verzekerde Jo, dat er geen reden tot ongerustheid was; iedereen kreeg het roodvonk, en als het maar goed behandeld werd, stierf niemand er
wij zeiden wel niet, dat we bijna van honger omkwamen, maar Vitalis vertelde met zijn gewone slimheid, dat het kereltje zooveel van schapemelk hield
dat u reeds hier zijt, en meent dat ge mij wel zult toestaan, hem een dienst te bewijzen, antwoordde Lewin
Elk oogenblik zag men een groot geel en zwart geschilderd rijtuig, met rammelend voorspan, zwaar beladen, wanstaltig door de vele koffers, balen en valiezen
Ik dank u vriendelijk, lieve zuster! zeide Brass met onverminderde beleefdheid; maar ik zal liever voortgaan. Mijnheer Witherden
oed; maar je oogen staan zoo kwaad, en je hebt een kleur als bloed. s er iets, dat je hindert?' - ' t s infaam, t is schandelijk!' riep aurits, zonder te antwoorden
dat met deze kwestie van publieke werkzaamheid een geheim verschil van meening tusschen Anna en Wronsky verbonden was
en hun genoegen was daardoor verre van onverdeeld. w. ietje was bepaald knorrig, en keek haar schoonmoeder aan met een blik, die zooveel zeggen wilde als: 'benje dan heelemaal ziende blind
en daar hij nu, op zijn speciale manier, hem werkelijk genegen begon te worden, voorspelde hij, dat zij altijd de beste vrienden zouden blijuen
niet weinig verwonderd was hy, toen, reeds aan de voordeur, zijn vrouw hem tegenkwam. 'Nu raadt gy nooit, Henry!' zeide zy, 'wie wy te gast hebben gekregen
met alleen, voor weinige oogenblikken, welke echter niet vruchteloos liet voorbijglippen, maar gebruikte, om met korte maar krachtige en vurige woorden te smeeken
daarop een eindweegs groene heggen en tuinen, en eindelijk weder het open veld. Zij stapten den geheelen dag door
Dadelijk trad zij op den trouwen dienaar toe. Hare oogen glinsterden van spanning; hare leden beefden. Waar is mijn gemaal, Fulco? vroeg zij met bevende stem
Die is te zien achter het huis, op het straatje dat ge daar hebt, eer men aan den tuin komt. De kinderen maken bellen van het
Een oogenblikje maar, Juffrouw!' zeide Grada: 'want, weet uwee, mijn Heer is er erg op gesteld, dat wij altijd op onzen tijd t'huis zijn en niet langer dan een half uur
Als ik wist wat ik doen moet om u met deze vraag niet boos te maken, ik verzeker u dat ik het doen zou
Zij zag, terwijl haar gelaat in het morgenlicht duidelijk zichtbaar was en zij in gedachten scheen verzonken, over hem heen naar de opgaande zon
e ollandsche stroefheid neemt af onder den gullen disch, bij het ledigen van elke drinkschaal. e gesprekken worden levendiger en levendiger. r worden door een bejaarden, die van zijne uitvallen tegen de panjaarden den rondom zittende gasten
Als ik niet altijd de waarheid sprak, zou ik zeggen, dat ik een doos vol slaappoeiers bij me had om in je wijn te mengen! En zou-je een Vrijbuiter voor zoo'n onnoozel zieltje aanzien, om je bij klaarlichten dag de dichtbevolkte kaaien langs naar zijn boot te laten dragen
Gy zult er u wijslijk voor wachten,' antwoordde Arlington: 'ik ben hier gekomen om drie personen te zien en te spreken: en nu ik mijn doel bereikt heb, reis ik weêr heen
dan wanneer je op mijn rug zit, zei het paard. Maar je durft misschien niet met zoo'n schooier van een knol meê, als ik ben. O ja, dat durf ik wel, zei de jongen
Dewijl hij nu ironisch en kaal van haar was, was hij het hoofd. Iron is een Engelsch woord, dat ijzer beteekent; zou daarvan ironisch afkomstig zijn
Tot ons ongeluk liet echter de andere rok zijn stuk rots zoo juist op het midden van het schip vallen, dat het aan duizend stukken werd geslagen
zooals zijn vrienden zeiden. Hij geloofde aan alle droombeelden: aan spoorwegen, aan onderdrukking der pijn bij heelkundige operatiën, aan het vormen der beelden in de camera
dat hij haar 'weer goed' zou hebben gemaakt, en dan had ze hem aangenomen. In plaats daarvan, had hij gezwegen en gedaan alsof nu voortaan alles uit was tusschen hen
Kees,' zei Ma. 'Ja Ma, ze maakt me kriegel, en ze mag best eens weten, hoe ik over haar denk.' Ik heb zoo pas aan Kees gevraagd, waarom Jog het dan niet afmaakt
Daar ik nooit mijn dorp verlaten had, was ik zeer nieuwsgierig om een stad te zien. Ik moet evenwel bekennen, dat Ussel mij in het minst niet trof
Och Heere, hij is een kind, een onnoozel, onmondig kind! Dientengevolge gingen wij kort daarop naar Londen en zochten mijnheer Skimpole op
Waarom wou je dat morgenmiddag doen?' vroeg Pa, die natuurlijk schrok van mijn ijver. 'Omdat ik mee op receptie moet,' zei ik. 'Ah zoo,' glimlachte Pa
En daarom heeft Il Capi. ik wil zeggen: m'n meester, mij Veritas genoemd, en jelui mogen me ook zoo noemen.' 'Veritas?. Wat is dat voor goed?' vroeg Lange Meeuwis
De avond was gevallen; reeds kwam een der net gekleede bedienden de lampen aansteken, en nog zat zij alleen in de galerij. Kees had altijd zoo lang werk met baden en kleeden
ik behoefde slechts te zeggen hoe ik dien nacht mijn tijd had doorgebracht. Terwijl ik zoo redeneerde, was Mattia
en Hanna zat gerust voor het keukenvuur te dutten, toen Bets stil haar hoed opzette, een mandje met allerlei overblijfseltjes vulde voor de kinderen en met een pijnlijk hoofd en een droevige uitdrukking in haar geduldige oogen in de vinnige kou uitging
Dat is hem de eenige vergoeding voor den dwang, dien hij zich zelf oplegt. Altijd langs den grond kruipend
Deze gewichtige zaak werd fluisterend behandeld en de twee scheppende hoofden raakten elkander. Eerst de namen gevonden. Als men die maar heeft, komt het onderwerp vanzelf
Wat gij ook moogt zeggen, zuster, ik kan niet gelooven, dat de schoonheid van die jonge dame, die van dezen jongeling te boven gaat. Ik wil hierover niet met u twisten, hernam de nimf
Sedert dien tijd was Sally ook de steunpilaar van het kantoor geweest. Daar zij van hare kindsheid af
met het beantwoorden van de vragen van vreemden. Gy kunt my bezwaarlrjk als een vreemde beschouwen, antwoordde Wilding eenvoudig
als geheel in strijd met de verzekeringen door Sylvius gegeven, weinig geschikt was, om een gunstigen indruk op de Prinsgezinden te maken, en hy had hem daarom aan niemand medegedeeld, dan aan zijn vrouw
stond te dansen op zijn vleezige pootjes, dat zijn dikke koonen er van trilden. De Ruijter zag het en moest er om lachen. 'Goeie genade, Paddeltje!' riep Lange Meeuwis uit, die vlak bij hem stond
als het mogelijk is, gaan we, zoodra je terugkomt met ons allen een ander vaderland opzoeken. Als het mogelijk is, zeg ik nu, en bedoel daarmee, als de middelen het toelaten, want Walling heeft me een proces aangedaan, om schadevergoeding te verkrijgen
Toen Vendale lachend bleef staan om den pakhuisbaas in de oogen te zien, welke de man op zijne kaars had gericht, terwfll hy droomerig die woorden uitbracht
Men vertelde, onder anderen, voor vaste waarheid, dat Graaf Jan in een moeras gesmoord en door de hoeven van de paarden der Spaansche ruiterij letterlijk vertreden was geworden
en die in twee en een kwart minuut een portret maakt, met Iijst, glas en al.
hoogmoed en dwaasheid, dacht hij, gevolg van de sluwheid en doortraptheid der koude redeneering van het verstand
Als hij binnentreedt, wendt de heer Verhagen even het hoofd om en zegt: Cornelis, geef mijnheer een stoel! O, dank u, meneer, het is niet noodig; doet uwé geen moeite
koppen gadesla, die het onderwerp onwaardig zijn, verwijt ik dit den schilder niet; want het komt mij voor
omdat het nu eindelijk alles zoo lief was geworden. Ook Bertha had Constance gevonden nu, en al zagen zij elkaâr niet eerder dan op den Zondagavond bij mama, er was toch tusschen hen gekomen een grootere sympathie van zusterlijke vertrouwelijkheid
Wel Buat!' fluisterde hy, terwijl deze bezig was hem den mantel om te hangen: 'ik hoor dat gy ook al een politiek onderhandelaar geworden zijt.' 'Uwe Hoogheid!' stamelde deze
ntzeg u ditmaal de weelde van het zevencents bier, gij kunt dan proeven wat het volk drinkt. nder deze omstandigheden behoeven wij niet te veel vrees te koesteren
Toen de zon ondergegaan was, kwamen haar broeders en verschrikten, toen zij merkten, dat zij stom was; zij dachten, dat dit een nieuwe betoovering van hun booze stiefmoeder was. Maar toen zij haar handen zagen, begrepen zij, wat zij om hunnentwil deed
bij Briansky, bleef slechts vijf minuten en toen ging het in vollen galop weer terug. Dit snelle rijden gaf hem zijn kalmte weder
iet?' vroeg renkelaer, een groote verbazing vein- acob van ennep, laasje evenster delen zende, ofschoon hij nog al klaar vond, dat, zoo de dochter naar den vader aardde, men haar liever t
en dat wel dadelijk, zoodra hij hier binnenkomt, verstaat gij, of, denk aan mij, het is te laat. Wat moet dat beduiden
hij begreep niets van zijn eigen leven; hij wist niet hoe en door wien hij gered was; niemand dergenen die hem omgaven wist het; al wat men hem had kunnen zeggen, was
maar hij hoorde ook een bruisend geluid, dat wel in staat was om een dapper man schrik aan te jagen. Begrijp eens
dan betreur ik dat diep, heel diep, dan staar ik daar in als in een afgrond, een afschuwelijkheid, en dan beken ik, dat ik je niet begrijp
welken hij dreigend omhoog hield. Als ooit iemand met hart en ziel geloofde dat hij eene goede zaak voor had, was het de arme
eene aanleiding, om zich ter zijde te houden, zonder dat het te veel opzien gaf, vond zij in den zwaren rouw, dien zij aannam over mevrouw Ward, door haar echtgenoot als eene moeder betreurd
Maar een radelooze smartgalm steeg op, van de flanken des bergs. Hadden de mannen den stapel gebouwd, met de vrouwen mede en de kinderen
en ras verhief zich weer de storm van zwaarmoed, de onrust der slecht bestuurde en niet wel opgewogen levenskracht. Hooger dan ooit steeg nu de vertwijfeling en de angst en de blinde behoefte toch maar verlost te worden van de kwaal des levens
wat jong is, voelt zich aangetrokken: Visschersmeisjes waden langzaam mee: Voeten scheemren onder donkere rokken En weerspieglen in de blanke
maar gij bewaart alles voor mijn zusje, dat gij hier bij u laat vermuffen, zonder dat zij eenig pleizier in haar leven heeft
Na zij de drank in de zilveren schaal geschonken had, stak zij haar rechterhand onder het hoofd van Adolf en het wat oplichtende, bracht zij de schaal aan zijn mond. De ogen des ridders gingen wijd open en hechtten zich met een vreemde uitdrukking op de jonge maagd
voor beetje haalde hij eruit, wat hij hebben wilde, en toen hij van zijn stoel opstond, wist hij ten naasten bij, hoe zwaar Aboe Bakar woog
morgen, Bleiswijck, zeide hij den volgenden voormiddag toen hij dezen op straat ontmoette. Goeden morgen, man! Hoe stelt gij het leven, maat? Ik heb u in langen tijd niet gezien
Ik geloof, dat hij alle dagen meer van mij houdt. Gij weet niet, hoe lief hij mij heeft
Het spel stond niet stil. Soms werd er wel door twintig menschen tegelijk ingezet. Deze man moest den bal laten rollen, op den inzet letten
Kijk eens naar dat troepje, daar ginds op den hoek van die straat. Nummer Een is een havelooze kerel, van ongeveer vijf en twintig jaar, met een pak slecht van kleur
omdat zij valsche banknoten in omloop hadden gebracht, en het is gezegend, als men bedenkt welk eene portie
Bij het terugkeeren zou hun moed echter op eene zware proef gesteld worden. Bij de Doesbrug gekomen, gaven ze het afgesproken teeken aan de Leidenaars, dat dezen zich gereed zouden houden tot eenen uitval
De Kommandeur, die eene lans in de hand had, smeet dezelve den beer, hoewel die van de schots gesprongen was, zoo fel in het lijf, dat het weldra bleek, dat hij doodelijk gekwetst was
Ik zou ze niet onder mijne oogen kunnen velen, mijnheer, maar ze moeten wegdoen. Maar zoo komen de dingen
Goede en lieve burgers der vroede stad Leiden, riep Van Hout, de huidige dag bracht ons andermaal eenen brief! Laat hooren, laat hooren, joelde de menigte
en een vingerling van de oude juffrouw De Groot, en een pennemes van den ondermeester De Riet, en een ménagère van Bartje Blom, en een horlogesleutel van den kastemaker Opper
Mevrouw mag op zijn uitdrukkelijk verlangen vooralsnog niets daarvan weten.' 'Dus is Zijne Excellentie uw compère.' 'Mijnheer
die wetten, die ik erken in het diepst van mijn ziel en die mij vereenigen met allen, die ze erkennen gelijk ik
En wat kan u beletten mij uw geheim mede te deelen, hernam zij. Indien dit ik deed, antwoordde hij, zoo weet, dat mij zulks het leven zou kosten
Zeg op! riep hij. Waarom noem je me Italiaan? Chris en Piet smoesden. - Zanik nou niet. hij zegt maar wat. - Maar waarom Italiaan
Overal, dik, lag het stof, als een laag van poeder, over de huizen, over de straten, over de boomen
Zi badden nu den laatsten boom bereikt. Pet bleef staan en trok baar arm uit den zijnen. Sprekende met baar gezichtje
Onze kreupele bewaker deed hier den dienst van kellner; hij vloog of liever kroop op ieders wenken en nam met zijn gewonen innemenden grijns tersluiks het papiertje in ontvangt, dat hij later tegen eene fooi zou kunnen inwisselen
na Lewin te hebben beloofd hem in te schrijven voor de biecht. Een oogenblik daarna kwam hij terug en gaf hem een teeken
met de aarden omwalling, die het erf omringt: de oude axische hoeve, honderden van jaren onveranderd gebleven
en hij zag niet onder Den Berghs bezadigdheid en onderworpenheid borrelen dien grooten levenshaat, omdat het kleine leven nooit de moeite waard zoû zijn
De gevangen muis was erg mager; maar de kat vermaakt zich ook met een magere muis. Wie waren de echtgenooten
maar nu waren daar behalve de soldaten ook de schutters, en Grasbeek de apotheker en van Pingelen de goudsmid liepen al maar op en neer
Maar terwijl hij dit zeide, viel het hem in, dat, hoewel hij hem niet weder wenschte te ontmoeten
was daar de zegevierende Knorrig en-barsch insgelijks om door de schaduw verzwolgen te worden. Op dat oogenblik voer den cherubijnen vader zulk een schrik door de leden
die fraai afstak met de door den walm der lamp zwart geworden draperien van de godin der liefde. Het dienstmeisje, dat er zeer warm en zeer gejaagd uitzag
Och, Marie, laat het kind begaan; zij mag doen wat zij verkiest, zeide St. Clare. Maar, St. Clare, hoe zal zij ooit door de wereld komen? zeide Marie
Maar geloof niet, hernam Darnay, voor wien de droevige stem als een verwjjt klonk, dat wanneer mjjn lot
Ik ga vooruit en een kwartier daarna klopt gij aan. Dan ben ik uw Oom Klaas en gij zijt? Gerrit, goede man