AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
raak hem niet kom terug zeg ik hij heeft meer levens dan zijn eigen kom terug wat beteekent dit vroeg de oude man
smaar gij hebt u dit zelf op den hals gehaald gij hebt er mij toe gedwongen gij weet wel dat gij volstrekt geen eerbied hadt voor de constitute en dewet
ik kan u roepen als het noodig is ik wilde liever zelve gaan alleen waarom vroeg de oude man haar met tegenzin de kaars gevende die hij reeds had opgevat
dat hij zijne petitie niet wilde indienen als hem niet ten minste veertig duizend trouwe aanhangers naar de deur brachten
en niet ver van de grafkelder waarin zijn stof rustte stond een steen ter gedachtenis van haar man waarvan het korte opschrift vermeldde hoe en wanneer hij het leven verloren had
hij vraagt wie er betalen zal nep hugh met een schaterend gelach dat door den geneelen hoop werd beantwoord
toen hij heenging in de bijna voorbeeldelooze zelfzucht welke het bestendig mijmeren over zijne misdaden
de ander wiens houding onderdanig en kruipend was luisterde naar hetgeen de eerste zeide terwijl hij glimlachend
leicester fields dien nacht zou in brand gestoken worden en dat het den eigenaar slecht zou vergaan
en terwijl de slaap hem bekroop ontwikkelde zich weder dezelfde verschijning totdat hij nogmaals vol schrik ontwaakte en een angst
hij schoof eene poos op zijn stoel heen en weder en zag toen eensklaps op en wierp een toornigen blik naar de groep bij den haard
eindelijk sprong ik op en greep het klokketouw op dat oogenblik hoorde ik den klank niet van die klok
denkt gij dan dat ik heelemaal gek ben zeide hij eindelijk tegen salomon daisy wel neen john dat weet ik wel beter antwoordde salomon
een uur zeker was dat de algemeene schrik met ieder oogenblik toenam en dat de vele huisgezinnen reeds uit de stad de wijk hadden genomen
dit bracht mij in de gedachten hoevele menschen die ik gekend had tusschen de kerkdeur en het hek van het kerkhof begraven lagen
den man aan te staren dien hij den vorigen nacht had ontmoet zijne oogen ontmoetten die van den ouden man het was slechts een oogenblik toen snelde hij heen
de vriend die zich blijkbaar niet zeer op zijn gemak bevond trok sir john bij zijn arm ten teeken dat hij deze ontmoeting gaarne wilde yermijden
ta ik zie het wel aan uw gezicht dat is evenals ik waar kiikt eil naar naar niets zeide de moordenaar zacht terwijl hij met een strakken blik zijne oogen vestigde
zeld e salomon daisy die reeds eenige malen zijn ongeduld had laten blijken heeft mijnheer chester toen hij
een ander vroeg hun of zij vuurproef waren dat zij zonder het teeken van alle i rave lieden buiten de deur kwamen
terwijl alien in huis liggen te slapen zij zweeg en huiverde want hare zedigheid werd op het denkbeeld alleen verkouden
ik spreek van lang geleden maar gij verstaat mij verbloem het gelijk gij wilt gij meent evenwel te ontkennen
en dat deed zij dan ook met zeer mooie woorden ik raadde haar als een vriend om niet te veel te vertrouwen op bijstand uit zulk eene afgelegene plaats
spoedig sgeef acht schreeuwde simon zoo hard hij kon marsch de weduwe werd op den grond geworpen het geheele veld was in beweging
het kwam evenwel niet geheel onverwacht want de oude heer had dikwijls gezegd dat de klok moest geluid worden zoodra hij den geest had gegeven
van u is het zeggen afkomstig dat ik alleen eenigvoordeel trok uit mijn broeders dood van u kwamen ook al de lasterlijke geruchten die daarop volgden
vervolgens vermaakten deze echte protestanten zich met eenige
zich liet welgevallen des te meer speelde de oude john den dwingeland in het klein evenals groote mannen
en een gemengden hoop van koopers verkoopers zakkerolders en straatslijpers er heerschte hier een ondragelijke stank van verrotte groenten en vruchten
hij trad binnen en deed de deur achter zich dicht willet had volstrekt geen lust om alleen te blijven staan luisteren vooral daar de muren zoo dik waren
daarop begon hij als ware het slechts om op een ander onderwerp te komen te spreken van den nacht toen
die hem bijna razend maakte en hem de zelf beheersching welke hem zulk een zielsstrijd had gekost in een oogenblik
tot eindelijk cobb terwijl hij opstond om zijne pijp uit te kloppen de aanmerking maakte dat
harde woorden kon hij beantwoord hebben en geweld zou hij met woeker hebben betaald maar deze koele vriendelijke en te gelijk verachtelijke ontvangst deed hem zijne minderheid gevoelen
en toen hij zich had omgekeerd glimlachte hij op eene geheel andere manier dan toen hugh in den spiegel zag toen deze terugkwam schonk chester hem een glas in
hoe volkomen zijn voorkomen strookte met de vreemde redenen welke hij onder het rijden had gevoerd
des morgens tusschen het ontbijt en de courant zouden zij nog een uur kunnen krijgen en vr den eten nog een drie uren daags dat zou genoeg zijn om hen binnen een jaar af te betalen
nu eerst had de weduwe gelegenheid om een oud man die zich naast haar had nedergezet te vragen wat deze oploop beteekende
en door eene bende ruiterij werd bewaakt werd langs een anderen gebracht in den korten tijd voordat zij werden vervoerd hadden zij geene gelegenheid om eenige afspraak te maken
hij bleef die lange eenzame uren niet gcheel zonder verversching doorgaans bracht hij een boterham en een klein fleschje wijn in zijn zak mede
en zonk toen dood neder r het schrikm den vorigen nacht
en droomde misschien somtijds van haar droomde het bleek nu echter duidelijk dat hij niet droomde of hij moest een slaapwandelaar zijn
dat wijf wil een soldaat van zijn post halen antwoordde hugh geef het commando kapitein zij beginnen al op te marcheeren
en zeide toen tegen den slotenmaker dat hij hem zou uitlaten maar het is zoo akelig hier in huis mijnbeer zeide gabriel dralende
en dan vervolgde salomon rondziende dan zullen wij ook eene van die vlekken op den vloer hebben die nooit uitgaan
fleet market was te dien tijd eene lange onregelmatige rij van houten loodsen en afdaken in het midden der tegenwoordige
swijven in het veld riep hugh tusschen beide komende hei waar is de kapitein wat is hier te doen vroeg simon tappertit die in vollen ijver kwam aanloopen
ik dacht het wel volg mij en dezen heer en uw verlangen zal vervuld worden barnaby kuste zijne moeder goedendag zeide haar dat zij goedsmoeds wezen moest
in een park jv antwoordde de vreemdeling en dat vijftien of twintig jaar geleden in een park stond vijfmaal zoo groot hetwelk nu met andere goederen
daar zeide dennis wien zij niet aanraakten terwijl zij zich van de anderen verzekerden a dat jongens zijn de twee op wie in de proclamatie een prijs is gezet
zij waren beiden vertrokken antwoordde zij er was eenheerinde zijkamer die er misschien meer van zeggen kon zij wist er niets anders van
de lucht werd door het ondergaan der zon met een zachten gloed gekleurd op de aarde en in de lucht heerschte eene diepe rust
en dat zij als zij tot des nachts wachtten en een goed plan van aanval vormden niet slechts hunne makkers maar alle gevangenen zouden kunnen bevrijden en de gevangenis verbranden
dat ziet er lief uit ga uit den weg zeide de officier sergeant zie eens na wat hij bij zich heeft
en kwam zoo zonder zelf te weten hoe in de gelagkamer daar zette hij zicn m een leunmgstoel neder
dolly die glimlachte alsof zij nooit kon schreien naast hem zijne bierkan voor hem op de tafel en zijne pijp in zijn mond terwijl miggs op den achtergrond in slaap viel
iniet afgelegen genoeg naar het schijnt om te maken dat gij ons niet vinden kondt antwoordde hugh barsch
wat is hier gebeurd vroeg de ode man afstappende maar wie is dat barnaby de man met de toorts streek zijne lange haren uit zijn gezicht en zag gabriel aan
willet zoo roepende snelde hij de gelagkamer binnen daar zat de berbergier op zijn stoel gebonden het huis was
het oude huis zal nu weder vroolijk worden zeide hij bij zich zelven het is een troost dat toch niet alles hier in den omtrek even stil en doodsch is geworden
de zegevierende blik der twee vrienden zette haredale aan omnu niet af te deinzen en hij bleef met eene trotsche houding
die zich niet met nieuwerwetsche zotheden ophield en dat het gelukkig voor het land zou zijn als er wat veel zulke vaders waren
en de anderen aan onderscheidene aanslagen hadden deel genomen bleek het spoedig dat zij er niet meer van wisten dan hugh zelf daar zij evenals hij door anderen waren gewaarschuwd
zeide de slotenmaker zijne handen bij het vuur warmende gij vrouwen babbelt altijd zoo hoe gaat het met den patient buurvrouw
neen neen zie nu is het toegedekt kom zachtje goed zoo zij plaatsten hem met gemak in het rijtmg want barnaby was sterk en handig
het spijt mij wel voor u als ik het genoegen niet had gehad u hier te ontmoeten geloof ik dat ik het u zou geschreven hebben
bericht te brengen van hetgeen er in de zitting over de papisten was gezegd welke petitien er ten hunnen voordeele waren ingekomen
het is wel meer gebeurd dat een ongetrouwd heer eene dochter had misschien is zij wel zijne dochter al is hij niet getrouwd wat meerk gij vroeg
en wat gaat gij daar doen vroeg varden den nacht daar doorbrengen en niet alleen dezen nacht maar vele nachten
gij zoudt zeker weer ergens in huis willen sluipen om ongenoegen te maken tusschen brave ouders en hunne zonen he houd uw mond jongen
en nu deze last van mijn gemoed is smeek ik u en u insgelijks lieve juffer om zoo het mogelijk is
ik heb mij wel gewacht zeide gabriel om er een woord van tegen iemand te spreken daar het haar geen goed en misschien veel kwaad kon doen
ik zeg u dat het uw bedrijf is en dat gij dien gasliford en uw rampzaligen zoon
ik redeneer gezond en op grond van wezenlijke daadzaken gij weet dat de meubelen m het huis van juffrouw rudge zijn blijven staan
en weldra stond de aangename drank geung dampend voor den haard er waren echter twee personen aanwezig die maar weinig belangstelling toonden in het algemeene vergenoegen
salomon wist hierop geen antwoord te geven en john vervolgde derhalve sdenkt gij als er iets van aan was dat mijnheer haredale dan zoolang zou tutblijven
haredale die bedaard was blijven staan wachten zag nu verachtelijk achter zich om en ging daarop langzaam de trap af hij was reeds dicht bij de boot toen gashford
gaat gij niet mede zeide de sergeant terwijl hij dennis op den schouder klopte en naar zijne makkers wees die weder naar de hut gingen
echter onderstellende dat die persoon zoo iemand is als gij zegt en dat hij u of iemand anders eene of andere historie heeft verteld
om u zelven buiten gevaar te houden hebt gij gashford opgestookt om dit te doen dat hier voor ons ligt en op dezelfde wijze hebt gij hem aangezet
van de hooge zoldering weergalmde het geschoflfel van zoovele voeten over den glad gesleten steenen vloer behalve wanneer het toeslaan eener zware deur
het geringe getal dezer laatste maakte dit natuurlijk genoeg want dat van hen die blauwe kokardes droegen stond tegen de anderen omtrent als vijftig tegen een
dat hij zetten kon eene buiging te maken toen hij zag dat men hem herkende stak hij met bijzondere linkschheid en verlegenheid zijne hand uit
er bijvjegende terwijl hij verbijsterd rondkeek dat hij meende ook een paar glazen gebroken te hebben
parkes die een grooten neus had wreef dien en scheen de vergehjkmg eenigszins beleedigend te vinden zij moeten duelleeren hervatte daisy
was deze lof van haar ongelukkigen zoon haar evenwel aangenaam hij zal nog een schrandere bol worden hernam de
ik durf wedden dat er eene strook papier in was met de maat van zijn degen er op hervatte het manneke
over de verwaandheid van het jonge mensch niet nog eenige schimpschoten had laten volgen die voor het geduld van den getergden joe te veel bleken te zijn
sen bovendien wilde ik mij zelven liefst niet vertoonen hm mompelde gabriel naar zijn huis omkijkende
het heerenhuis riep john uit daar heb ik nooit van gehoord er zijn weinig menschen die het weten maar ik weet het toch zij schaafden de planken af
elken nacht was hij op zijn post en waakte met vooruitzicht om den volgenden nacht wederom te waken
een groot aantal was bezig met psalmen te zingen en wie hiermede ook mocht begonnen zijn
en dat ik niet rusten kan zonder iets te doen dat u onbegrijpelijk moet voorkomen sedert wanneer heeft die onrust u gekweld mijnheer vroeg gabriel na eene poos van stilzwijgen
naar het heerenhuis schreeuwde dennis terwijl hij met de anderen naar buiten hep het is het huis van een getuige jongens een woest gejuich was het antwoord op dezen toeroep
en die scheiding had eerst gisteren plaats gehad had hem nog neerskchtiger doen worden in deze stemming was hij op het punt
de plunderaars versnelden hunne schreden schreeuwend en tierend als een troep wilden kwamen zij aanstormen
en ging door zijn onbekenden vriend ondersteund de trap af john grueby want deze was het hielp hem in de boot
simon kwam de straatdeur uit sloot die zorgvuldig achter zich dicht en ging heen terwijl hij iets in zijn zak stak
dit gemor werd eindelijk zoo hevig dat hugh en eenige anderen die nog in huis waren en de aanvoerders bleken te zijn
en bleven op eenigen afstand als onverschillige toeschouwers staan wie heeft dat gedaan herhaalde haredale schurk het is uw bedrijf geweest
en dat zij die niet met dat teeken waren voorzien bezorgd schenen te zijn dat zulks door de anderen zou worden opgemerkt
dat alles kwam er een groote traan uit elk zijner oogen rollen en zeide hij terwijl hij zijn hoofd schudde
heeft hij het met gedaan dan doet het er ook niet toe haredale die met ademlooze aandacht naar deze woorden had geluisterd sprong dadelijk overeind
en zoo bezocht en verliet zij als eene vreemde het dorp waar zij geboren was en als een onnoozel kind een vroolijk meisje en eene gelukkige vrouw had geleefd
en er altijd met de grootste verachting van sprak als van dingen die nergens toe dienden dan om de menschen in hunne rust te storen en daarom eigenlijk verboden moesten worden
zie maar eens met deze woorden wees hij naar zijne kleederen en zijn verbonden ho jfd en zag nog naar adem hijgende in het vertrek
gelukkig had hij tegen dien tijd uitgeraasd zij stapten zonder gerucht te maken voort toen een man die den geheelen nacht in de sloot verscholen had gezeten
daarop bewoog luj pi ren zijne rechterhand om de bloedvlekken op zijn lirmengoed j sksci zijn vest te verbergen
al de schoonheden van den dageraad barnaby rudge raad welke hem zoo dikwijls in verrukking hadden gebracht flauwer en smakeloozer waren geworden hij dacht aan de vroolijke morgenstonden toen
ik weet het niet zijn huis was gesloten ik heb lang gewacht maar er kwam memand dat kon ik niet helpen
om niet te gedenken aan de roemruchtige voorbeelden dier heldhaftige geesels des menschdoms wier pad met bloed en puinhoopen is geteekend
verwondert gij u wie kan den invloed barnaby rudge van het geld wederstaan zij hadden het noodig en hebben zich laten afkoopen
en het nauwelijks wagende om adem te halen staarde hij met eene mengeling van angst en verbazing omhoog
maar zij schijnen gekruikt en gekurkt te wezen en hij heeft met meer verbeelding dan barnaby hoe komt dat
hij zal nog wel gevonden worden let op mijne woorden op dezen dag vr twee en twintig jaren werd de misdaad gepleegd op den negentienden maart zeventienhonderd
heeft om hem te laten luchten ik stik er bijna van de knecht gehoorzaamde en nadat chester zich zelven insgelijks met reukwater had laten besprenkelen had hij niets meer te doen dan zijn hoed on der den arm te nemen
hij was nog niet ver toen hij eene hand op zijn schouder voelde en toen hij zich omkeerde
haredale keerde zich naar het venster van waar de stem kwam de weduwe en barnaby zijn vertrokken hoewel hij dit niet had behoeven te doen
maak geen gerucht ik ben stil uit geweest en er is iets in het slct gekomen kom naar beneden en doe het venster open om mij zoo binnen te laten
leeft haar vader nog vroeg de man op een onverschilligen toon neen antwoordde de herbergier hij leeft niet meer en toch is hij niet gestorven
zulk eene diepe ontroering aan dat gabriel hoewel hij door de duisternis zijne gelaatstrekken niet kon onderscheiden hem met verbazing aanstaarde
zijne tegenwoordigheid was echter een verwijt en eene marteling in zijn wilden blik zag hij in hem een verschrikkelijk beeld van dien nacht van schuld
dat hij tegen de deur schopte en bonsde en eindelijk zich zelven voor het voorhoofd sloeg en wanhopig op de stoep ging zitten
want men kon onmogehjk de stem van barnaby hooren en aan ziine oprechheid twijfelen wie is die man vroeg hij dat is hugh antwoordde
zich zelven ophing zonder te wachten lat de wet hem het ophangen hetgeen het zotste bedrijf was dat men bedenken kon
zeer aardig geschreven op mijn woord een volmaakte minnebrief vol teederheid onbaatzuchtigheid en al dat soort van goed met deze woorden draaide hij den brief ineen keek om
over oprechtheid en eer eene afspraak met mij aanging om een huwelijk te verhinderen waarvan hij veinsde afkeerig te zijn
wie zoa veilig wezen als men dat tot eene wet maakte sniemand antwoordde de secretaris
en schitterden de sterren in de heldere zomerlucht eene statige stilte vervulde de geheele natuur slechts door het zachte geritsel der bladeren gestoord op eens hoorde hij in barnaby rudge de verte
hoe op zekeren nacht in het jaar en misschien kon het die nacht wel wezen al de dooden uit den grond kwamen en tot aan den dageraad bij hunne graven bleven zitten
dat heeft hij nu eenmaal prevelde de slotenmaker a hij kan het met gebeteren maar ik moet toch hulp hebben
ja hij zou met hebben omgezien hoewei het bijna eene bovenmenschelijke kracht vereischte om zulk eene verzoeking te wederstaan
en toch alle drie te gelijk kon wezen en daarop de woorden mijn god op een toon die hem deed huiveren
droeg haar met veel moeite naar boven zette haar op dezelfde manier als in den winkel in haar kamertje neer en liet haar daar staan
mylord die hulde welke ik u kan bewijzen wat wilt gij doen riep zijn meester uit toen de secretaris deed als wilde hij
om langs de bijpaden en over de velden voort te wandelen toen zij de plaats hunner be'stemming naderden begonnen zij de menschen die zij ontmoetten te vragen
om weder los te komen was het negen uur toen de slotenmaker zijne woning bereikte er stond eene huurkoets voor zijne deur
alsof hem de zaak in het minst niet aanging het gewone voorwendsel denk ik zeker morgen eene groote som te betalen
welke duidelijk toonde r dat ook hij zich aan de algemeene losbandigheid had overgegeven r ging hij op den tast naar de hut waarin hugh en barnaby op dert grond zaten en trad binnen
dan zal ik u eens wat zeggen hernam salomon fluisterend en met een ernstigen blik hij en mijnheer haredale zullen daann
ik blister niet naar u mijnheer hernam lord george op denzelfden toon als vroeger shet is mij onverschillig wat gij zegt
en mijn zoon bij mij laten hij is niet wel bij zijn verstand het is een ontzettend teeken
hij was eenigszins beter gekleed dan gewoonlijkl wel droeg hij hetzelfde afgesletene zwarte pak
maar mijnheer mijnheer riep de tolbaas den teugel nog vaster klemmende als gij dan volstrekt voort wilt zet dan ten mmse eene blauwe kokarde op
wilt gij hem dan in uwe afdeeling nemen er is geen sterker en vlugger jongen in dan barnaby rudge antwoordde hugh
en dat hij de vensterluiken wel zou kunnen sluiten maar hij bleef niettemin stokstil naar den weg staan kijken zonder zelfs zijne handen uit zijne zakken te halen
gij moet die nesterijen wegsmijten hernam zijn vader terwijl hij hem de veeren van den hoed en het passement van den rok trok
en ik een protestant werd heengezonden om van een parijzenaar fransch te leeren bij dat zonderlinge zoudt gij nog kunnen voegen hervatte
vol vuur en ijver nu er zich eene vernieuwde noodzakelijkheid opdeed om werkzaam te zijn snelden zij heen
en hoe akelig het wezen zou als ik eens weder tusschen hen door zou moeten gaan ik had van een kind af al de bogen en nissen van de kerk gekend
het was juist nadat hij zulk eene wond in den arm had ontvangen dat haredale vuriger wordende toen hij het warme bloed voelde spatten eenuitval deed
maar de hemel heeft u hiervoor bewaard emdehjk eindelijk heb ik u i gij wiens handen bevlekt zijn met het bloed van mijn broeder
maar een ernstig plechtig besluit al mijne gedachten en droomen spelen daarop en dringen mij
en daarop gingik heen terwijl zij flauw lag of veinsde flauw te liggen toen de blindeman aan het einde van dit verhaal was gekomen t dat hij verscheidene malen had afgebroken om noten te kraken
dat hij den rook der schoorsteenen boven het geboomte zag opstijgen terwijl eenige duiven vroolijk naar huis zwierden om hun avondmaal op te zoeken
om zich heen daarop keerde hij zich weder tot hugh zeggende ik ken u van aanzien want vrijdag zaterdag en gisteren was ik onder het volk
ja het is een vreemd toeval slnderdaad zeer vreemd en opmerkelijk ik ga anders nooit des avonds uit rijden
zelfs toen tappertit door den drank verhit zijn aanzien wilde bewijzen door john tegen zijne scheenen te schoppen fluisterde hugh dezen toe dat hij het compliment maar moest beantwoorden
schroomvallig'op zijn arm had gelegd en gij doet niets dan gekscheren wien hebt gij daar medegebracht en waar is de blindeman
daarna begon het weder werd wederom zachter en harder emdehjk bulderend en loeiend het was op den weg en a
een smaak gat dit aan den drank en de tabak ieder rookte zijne pijp met een gzlc ht vol ernst en zag zijn makker om zoo te zeggen gelukwenschend aan
tot het gerucht in zooverre bedaard was dat men hen hooren kon en toen riepen zij hen toe dat het nu op vollen dag dwaasheid zou zijn uit te gaan
en het was zoo donker als ik het voor of na dien tijd nooit heb gezien misschien is dat verbeelding maar alle huizen waren gesloten en de menschen naar bed
bij zich zelven overleggende van welken invloed zulk een voorval waarschijnlijk op zijne herberg zou zijn hm ja zeide hij eindelijk
hem een middel zou kunnen leeren om voortaan geen gebrek meer te hjden toen dit hem in de gedachte kwam speet het hem nog meer
nu nog koppiger dan anders a ik geloof dat ik alleen tamelijk vast op mijn stuk kan staan zonder dat gij mij een steuntje geeft
en bij den dageraad kwam hij weder te voorschijn hij sloeg geen enkele nacht over kwam en ging altijd alleen en bracht nooit de minste afwijking in zijne
dat de tolbaas terstond met zijne lantaren in de hand naar bmteri kwam loopen en juist het hek wilde openen toen hij bij toeval achter zich j omzag en uitriep
laat mij met rust was al het antwoord dat dennis gaf en daarop herhaalde hij wat hij te voren gezegd had namelijk dat ziet er lief uit
na een kort overleg werd de deur geopend en nu kwam een man met denen arm een bebloeden doek om het hoofd en gedeeltelijk voor het gezicht in gescheurde
hi gevoelde echter dat voor zijne door overspanmng verstompte zmnen nog gedrukt door de vreeselijke tooneelen van den laatsten nacnt en vele vorige nachten
en hugh goot het den ouden john in de keel willet smakte zijn mond stak zijne hand in zijn zak en vroeg hoeveel of hij verteerd had
dat gesloten was zij gingen juist den draaiboom op net voetpad door toen er van den kant van londen een rmter m galop kwam aanrijden
en nu jaag ik u van mij weg zooals ik een valschen hond doen zou met deze woorden hief hij zijn arm op en gaf den ander een slag op de borst die hem deed wankelen
de gespannen verwachting dien avond was er groot nieuws voor de regelmatige bezoekers van de meiboom
om te doen op den tijd dat de postwagen moest voorbijkomen het was een trek van zijn karakter dat hij met deze rijtuigen niets te doen wilde hebben
want zoolang ik daarin ben is het een spookhuis mijne toekomstige woning moet zal ik in vrede leven een geheim wezen
het was wel bedacht daar het geluid van zoovele duizend stemmen juist geschikt was om de geestdrift van een hoop dweepers ten top te doen stijgen
wat scheelt er aan wat heb ik gedaan vroeg de arme joe stil jongen antwoordde zijn vader sdenkt gij dat het u past om zoo te babbelen als menschen
hooger maar niet veel want de weg was steil moeielijk en gevaarlijk hej was
maar het getal was zoo groot dat er geen eind aan de revue scheen te zullen komen het werd nu zoo heet in de brandende zonnestralen dat menigeen die een zwaar vaandel droeg
en toen hij die voorbijging keek haredale uit het portier en riep hem s het doet mij goed dat ik u weder eens zie rnijnheer zeide gabriel
en een dikken stok in zijne overgebleven hand buiten adem binnenstuiven en vroeg wie hugh was hier is hij zeide de man naar wien hij vroeg ik ben hugh wat wilt gij van mij
van welke eenige bij toeval gespaard waren daarna wierp hij een blik om zich heen in het geplunderde vertrek
al had zij vijf en zeventig roovers achter elkander getrouwd deze uitbarsting van goedhartige geestdrift scheen zelfs den altijd zoo doffen en neerslachtigen haredale op te wekken
de weduwe verborg haar gelaat toen hugh achter op den postwagen klom en met barnaby fluisterde maar noch door hem noch door iemand anders werd zij toegesproken of opgemerkt
lord george zeide sir john chester ziende dat deze haredale nieuwsgierig bekeek een katholijk ongelukkig maar anders een van mijne meest geachte bekenden
koopen en betalen is het eenige middel geld moet er wezen riep hij op zijn zak kloppende en geld is er genoeg het geld heeft over de straten gestroomd
ik ken u wel met deze woorden greep hij gashford bij het lijf en smeet hem tegen de steenen er kwam beweging onder het volk en sommigen schenen hem te willen aangrijpen
en haar eentonig gekir da geen oogenblik van den dag ophield was volkomen in overeen stemming met het huis dat daardoor in slaap scheen te worden
altijd zijt gij dezelfde goddelooze eervergeten schurk geweest voor de tweede en de laatste maal verwijt ik u dat in het gezicht
omdat hernam john zeer bedaard f en pooqe gdeden een doode die daar naar toe ging hier is aangekomen
alle moeite is vruchteloos wij moeten de ontdekking van dit geheim gelijk van zoovele anderen aan den tijd en het toeval of liever
van wien is dat huis een kwartier ver van hier eene herberg f vroeg john willet met zijne gewone langzaamheid eene herberg vader
zeer vriendelijk over die kleine onvoorzichtigheid waarvan wij gesproken hebben uw hals is zoo veilig in mijne handen als in die van een onnoozel kind dat verzeker ik u drink nog eens gij zijt
zijt zulk een veelbelovend jong mensch hernam zijn patroon terwijl hij zijn vest aantrok dat ik u moet waarschuwen om niet al te veel courage uit den drank te putten
op en dag als deze dien ieder engelschman met blijde dankbaarheid zal herdenken zet uw hoed maar op vriend en volg ons want anders zult gij te laat komen
en wat het uiteaan betreft hervatte salomon zulk eene vlek gaat er nooit uit gij weet wel hoe dikwijls het beproefd is in zeker huis dat wij alien wel kennen
ook was de tocht niet geheel zonder gevaar dewijl er telkens pannen en steenen naar beneden kwamen vallen die van de daken verwoeien en op de straatsteenen tot gruis spatten
sen naar mij dunkt is het genoegen van u hier te zien het beste bewijs dat gij niet buiten de deur gesloten zijt hoe vaart gij
tlk ken hem wel ik ken hem wel zeide barnaby kent gij hem vroeg de oude man stil zeide de ander zijn vinger op zijne hppen leggende hij wilde uit vrijen gaan
sschurk riep haredale met eene donderende stem want hyj was het door uwe helsche kunsten hield iedereen u voor iood en begraven
zonder naar de trap te zoeken ieder oogenblik zag men nieuwe gezichten sommigen lagen bedwelmd op den vloer naast den drank dien zij niet meer konden inzwelgen
dat mylord misschien naar hem wachten zou maak geene omstandigheden goede man zeide
maar zorg en verdriet en die hebben haar geteisterd zijn duivels mijnheer listige verraderlijke duivels die meer kwaad doen in eene maand dan de tijd in een jaar
zij exerceerden en marcheerden onder het slaan van trommen en het wapperen van vaandels en sergeant varden deed zijn uiterste best
maar de wonden zijn dieper en moeielijker te genezen hij was nu eenzaam en zijn hart gevoelde die eenzaamheid en ledigheid niet minder omdat hij zoovele jaren
angst aandoening en zorg ploegen rimpels in het gelaat maar nog dieper zijn die welke veroorzaakt worden door het stilzwijgend uitroeien van oude gewoonten
hij zelf hield onder het voortrijden zijn moed levendig met de gedachte dat het gemeen zijne gevangenis waar die k wezen mocht zou openbreken en hem bevrijden
want dat kon u wel eens in gevaar brengen om vr uw tijd gehangen te worden hoe oud zijt gij
ik meen dat het in westminster hall was zoodanig afgeschilderd dat het mij de moeite bespaartom er iets van te zeggen misschien had gij er reden toe misschien niet dat is mij onbekend
dat geplaag van u is hard genoeg en van iemand anders wil ik het niet langer verdragen daarom raad ik u om mij met rust te laten mijnheer cobb
neem mij niet kwalijk maar ik heb het wel gaarne dat gij zoo ongeduldig zijt dat toont nog eenig vuur en heeft zij
moet gij eene andere soort van bellen aan uw paard dragen want de klank van die gij gisterennacht aanhadt ken ik al te goed maar hoe gaat het u broeder
ik hoop dat die goede tijd nog niet ten einde is heidaar hallo i waar zit ge zoo schreeuwende met eene
hij ging derhalve naar beneden met veel grooter vlugheid dan hij naar boven was gegaan en voegde zich weder bii zijne vrienden
en met eene ontroerde stem den tolbaas toeliep om in gods naam het hek te openen m deze woorden werden met zulk een heftigen nadruk uitgesproken
en gij maakt dat gij zoa ver mogelijk van londen komt laat mij weten waar gij zijt en laat de rest aan mij over
sdenkt zeker te billijk en te edelmoedig om eene eerlijke verandering van gevoelens aan onwaardige beweegredenen toe te schrijven
gij kent dien jonkman naar ik zie zeide lord george sof ik hem ken mylord antwoordde hugh zoo goed als mijne eigene rechterhand en mijn kapitein kent hem ook wel
barnaby verdween onder een dichten menschenhoop en zij zag hem niet meer
het vooruitzicht on iemand op iets te betrappen zou miggs hebben wakker gehouden al had zij opium ingenomen
het gezelschap van zijne nicht was hem zoo alles geweest zij was zoo geheel onmisbaai voor hem geworden zij hadden zoovele gedachten en zorgen gemeen gehad
het zelfde oogenblik was de geheele hut vol soldaten terwijl een troep ruiters over het veld kwam aandraven
om onze kinderen te leeren lezen en schrijven hier in dit land voor welks vrijheid duizenden van ons hun leven laten
dat john zou buiten komen behoefde men niet te vreezen men zag hem door het venster heen in de gelagkamer zitten slapen gelijk zijne vaste gewoonte was
dat is alles goed en wel broeder zeide dennis fluisterend terwijl hij naar hugh toekwam amaar ik zie hier geene plek om het te doen of het moest in de deur wezen
een nachtlooper komt thuis nadat miggs hare meesteres had helpen ontkleeden en deze zich in de achterkamer
is eene gevaarlijke liefhebberij het moet wel pleizierig wezen zoolang het goed gaat maar het gaat zelden lang goed
voor geen vijt en dertig pond zou ik dat doen met deze woorden en een gezicht welks uitdrukking uit eene menigte verschillende bestanddeelen was samengesteld
ik hoop dat hij een eerlijk man is dat is het al zeide salomon aan het slot van eene redeneering over den vreemdeling
de welgekleede heer nam zijn hoed af en verzocht om verschoow barnaby rudge iring harenale antwoordde zeer kort en wilde terstond verder gaan
en het verhaal als een ongenjmd verdichtsel verwierp het orakel uit jde meiboom de oude willet misschien niet zoozeer omdat hij over de aak had geredeneerd
maar al den tijd dat hij den geicwetste moest aanraken beefde hij van het hoofd tot de voeten
dat mij ongerust en wantrouwig heeft gemaakt zij heeft slechte verbazing van den heer haredale vrienden gekregen hoe of wanneer zij daaraan gekomen is weet ik niet
denkt gij dan dat de struikroovers niet beter gekleed gaan antwoordde parkes dat bercep geeft meer winst dan gij denkt tom een struikroover is nooit zoo kaal in de plunje
in die tint welke hem het meest gemeenzaam was zoo laat dat hij de plek nog juist voor het ondergaan der zon kon bereiken verliet hij de herberg en ging de straat op
hij is een verstandig man vader hij kan ons een weg wijzen om rijk te worden ja ik ken hem wel hij was spoedig gekleed en zooveel mogelijk vermomd en aanvaardde nu
hij haalde zijne snuifdoos uit en hem aansprekende met de hoogheid van iemand wiens verhevenheid hem recht geeft om een ander eene fcedeles te geven vervolgde hij
er niemand bij u blijven haredaie schudde jzijn hoofd en de slotenmaker durfde niet meer zeggen
in weerwil van zijne vermoeienis barstste echter hugh zoo dikwijls hij tappertit aanzag tot groote ergernis van dezen in zulk
vervolgde de vreemdeling toen ik hierheen kwam ben ik langs het voetpad door het park gegaan wie was de jonge juffrouw die ik in een rijtuig zag stappen zijne dochter
en daarop snelde de geheele bende heen blakende van plunder en vernielzucht hugh bleef nog een oogenblik achter om zich nog met eenigen sterken drank op te winden en al de vaten open te steken
mijnheer haredale hervatte hij den vreemdeling zijn rug toekeerende sverliet deze buitenplaats toen zijne vrouw gestorven was
sloeg het drietal uit de meiboom den weg door het bosch naar londen in den grooten weg die heet en stoffig was vermijdende
maar hij had zijn wbarnaby rudge degen getrokken en zij deinsden weder af mylord sir john riep haredale trek een van beiden gij zijt verantwoordelijk voor dezp beleediging
ik stoor er mij niet aan ik ben verzekerd van uwe achting en kan die van mijnheer haredale wel missen
de gebrokene treden die den voet zeer onveilige rustpunten aanboden waren hier en daar verborgen achter vooruitspringende hoeken
vraag mij geene nadere verklaring vervolgde haredaie als ik u die gaf zoudt gij u verbeelden dat ik niet bij mijn verstand was het is genoeg dat het zoo is
zoolang hij wegbleef zaten de oude willet en zijne drie vrienden strak in het vuur te kijken tusschenbeide schudden zij zeer bedenkelijk hunne hoofden maar geen van alien sprak een woord
in jaren heb ik het niet gedaan ennu hoeweet ik zelf niet kwam in het midden van den laatsten nacht die gedachte
zoo diep dat men de vaandels kon hooren ritselen maar die afgebroken werd door een driemaal herhaald gejuich dat den grond deed dretmen
angstig verlangen om hen te vindei heeft een anderen grond dan gij u verbeelden kunt het is geene bloote gril geene toevallige verlevendiging van mijneoude ongerustheid
zijne gelaatstrekken waren echter met terugstuttend en toch was het onmogelijk hem anders dan metzekeren afeehrik aan te zien
zette de deur met den ketting open want om de waarheid te zeggen ik had het er niet op begrepen om daar alleen le worden opgesloten
de knecht legde de zweep op een stoel en ging heen terwijl ijn meester die niet eens de moeite had genomen om op te zien zijn boek
om mijnentwil som uwentwil viel barnaby hierop in wel het is om uwentwil gij weet wel wat de blindeman heeft gezegd van het goud
terwijl hij langzaam opstond zijn kamerjajon uittrok en zich voor zijne kaptafel neerzette doe net zooals gij verkiest
en waarschijnlijk zou hij den geheelen avond niet weder hebben opgezien indien cobb aangemoedigd door de verwondering van het gezelschap
en keek naar het vernielen van zijn goed als ware het eene komedie ofvastenavondpret die wel vreemd en verbazend was maar voor zoover hij begrijpen kon hem niet aangmg
en dat het op mijn last sedert haar vertrek gesloten is gebleven behalve dat het nu en dan door een buurman te luchten wordt gezet ik ben nu op weg daarheen
en zijn meester vermoord werden begrepen wel wat die uitdiukking beteekende zij wisten wanneer die in haar gelaat was gekomen
en bedremmeld bleef aankijken wel zeide de vreemdeling ik dacht dat er iets van uw believen was hakkelde de herbergier nadat hij zich een paar minuten had bedacht
tegen zijne drie oude vrienden en drinkebroers dat zijn gezicht er bloedrood van werd
terwijl barnaby met zijne toorts door belangstelling of nieuwsgierigheid aan de plek geboeid maar te gelijk sidderend van afgrijzen
en nadat gabriel zijne ontmoeting met dien geheimzinnigen persoon had verhaald ik hoop dat hij een eerlijk man is dat hopen wij alien zou ik denken merkte de slotenmaker aan
wel wat nu gij weet wel dat ik niet thuis ben een man mijnheer antwoordde de knecht die even koel en bedaard was als zijn meester
dat antwoordde de herbergier een weinig uit het veld geslagen door de barschheid van den vreemdeling dat is eene historie die
uwe lieve vrouw gesproken ja zijt gij voornemens om mij meer te zeggen of niet t ikzal u aues zeggen antwoordde de blindeman met een lach
ik zou in zijn bijzijn niet gaarne een geheim vertellen wat is dat tikt hij daar aan de deur neen antwoordde de weduwe het was op straat geloof ik luister
chester met een boek in de hand op eene sofa in zijne kleedkarner zat hij scheen eigenlijk bezig met zich op zijn gemak aan te kleeden
en zeide dat de hemel haar en haar onschuldigen zoon zpxt helpen en dat zij de hulp des hemels tegen ons inriep
ik meen dat ik mij een slag heb laten geven alsof ik inderdaad zulk een laffe lummel was als zij mij wel zouden willen maken
toen er aan den overkant der brug twee heeren voorbijgingen ziende waarmede barnaby bezig was bleven zij staan
hij stond laat op maar niet verfrischt en bleef den geheelen dag binnenshuis eerst tegen den avond wilde hij de welbekende plek nog eens opzoeken
als ware het zonder opzet zich naar het volk keerde en terstond daarop werd door iemand een grooten steen geworpen die haredale tegen het hoofd trof en hem deed wankelen
wel haredale lieve vriend ik ben blij dat ik u zie gij ziet er waarlijk veel beter uit dan toen wij elkander laatst ontmoetten hoe vaart gij
nadat zij zich eene poos had bedacht haalde zij uit eene lade een stuk papier rolde dit lot een langen puntigen koker en vulde dit werktuig met fijn
twijfelende of het niet goed zou zijn hem na te gaan en in het oog te houden lang sprak men
ij letten er op antwoordde parkes ga maar voort welnu hervatte willet die jongen zijne moeder werd gehangen toen hij nog een klein kind was met nog zes anderen
de eiken en kastsoomen van het naburige bosch verguldde scheen het oude s s ienzelfden glans bestraald opnieuw jeugdig te worden
terwijl zij daar stonden en luisterden in de ijdele hoop dat zij eene bekende stem zouden hooren viel
ik ga van nacht niet naar bed voordat gij thuiskomt jongentje nachtwake van mejuffrouw miggs zeide miggs zich bij het venster op een stoel zettende
iedereen za g den herbergier aan toen de koster deze onrustbarende voorspelhng waagde maar willet staarde eene geruime poos in het vuur
neerlegde en den loop zijner denkbeelden vervolgde als tijd geld was zeide hij met zijne snuifdoos spelende zou ik eene schikking maken met mijne
gaven zijn voorkomen iets akeligs hetwelk door de bleekheid van zijn gelaat en den glazigen glans van zijne groote uitpuilende oogen o nog vermeerderd werd
haredale eenige malen daarop riep hij sis hier iemand verscholen die mijne stem kent
en wandelde langzaam het huis rond hij was bijna weder op dezelfde plaats gekomen toen hij met een half onderdrukten uitroep van ontsteltenis bleef stilstaan
en waarlijk vervolgde de goedhartige slotenmaker die blik zeide genoeg meer dan vele woorden hadden kunnen doen
en zijn vest over een stoel de tot zijn gewaad behoorende sieraden lagen in orde voor hem op de tafel en toch bleef hij op de sofa zitten
uwe drift verblindt u het is wel natuurlijk maar gij onderscheidt geene vrienden van vijanden
als wilde hij zeggen ziet gij wel hield het papier in de vlam der kaars en wierp het toen in den haard hij was aan mijn zoon geadresseerd zeide hij daarop zich tot hugh keerende
en in zijne hand had hij een eind van het touw dat aan de brandklok op het dak vast was en zeker toen hij het greep door den moordenaar was afgesneden
na verloop van een paar uren begon het geloop te verminderen en eindelijk werd de brug
en zoo werd ik ten half een ure in den nacht opgeroepen om de klok te gaan luiden eene beweging onder het gehoor gaf te kennen
dit zeggende stapte hij de deur uit en de trap op terwijl john hem volgde met eene kaars die hij in zijne verbijstering zoo hield
slk heb immers die jonge juffrouw niet gezien he wat waait en regent het dat is een nacht ja het is ruw weer zeide de vreemdeling
de blindeman wiens ooren scherper waren dan de oogen van anderen was voordat barnaby iets ontdekte verontrust geworden door het ritselen der struiken
zoo is het ook antwoordde john willet hij komt anders met dikwijls in hms zooals gij weet hij is beter op zijne plaats bij de paarden dan bij de menschen
ik had uw doorzicht meer recht moeten doen menschen van uwe talenten stoken in het geheim
ik heb het geheim bewaard en ik weet wel dat gij het ook bewaren zult maar ik zeg u dat ik eens op een avond met mijne eigene oogen in de gang van haar huis den roover heb gezien
gij hadt zeker al gedronken voordat gij hier kwaamt ik drink altijd als ik wat krijgen kan riep hugh het glas boven zijn hoofd zwaaiende het doet mij goed de drank geeft mij courage
om met eigene oogen te zien wat er gebeurd is terwijl ik u zeg dat er onmogelijk iets kan gebeurd wezen
en zich zelven de smart te besparen om van den goeden slotenmaker afscheid te nemen eene stemming als die waarin hij zich bevond toen hij zich te bed begaf
waarin niemand anders eenig deel had dat nu hij haar moest missen geheel zijn aanzijn hare bestemming scheen te hebben verloren
iii nog een avontuur van den slotenmaker zoo dacht de slotenmaker toen hij zich in het hoekje van den haard
was van huis en hugh kwam langzaam de deur uit om een pak dat naar londen moest worden medegenomen op te laden
maar wanneer belangstellihg of nieuwsgierigheid hem naar de plek lokten en dit was niet zelden het geval zag hij altijd het licht schijnen
ja zelfs van elke lichte scnaduw welke de overdrijvende wolken op den bebloemden grond
het kan mij geen zegen aanbrengen het zou slechts eene andere zware bezoeking doen komen op het hoofd van mijn dierbaren zoon
in den winkel vond zij alles in de gewone orde behalve dat er op het fornuis eene lamp stond te branden ik wensch dat ik nooit eene eerlijke begrafenis mag hebben
dat is hetzelfde lie ve liemel broeder het had volstrekt niets te zeggen gij begnjpt mij in het geheel niet het zou mij waarlijk niet yerwonderen vervolgde hij
maar deschurk een monster van valschheid en daarom wel met u gepaard heeft k u verraden met wenken en halve woorden
opgewekt door al wat met den innemenden leerknaap in betrekking stond werd geboeid door een gerucht in het kamertje naast het hare het kamertje waarin hij sliep
toen het zoover gekomen was stak miggs zich zeer ontsteld veinzende haar hoofd buiten het venster en vroeg met eene flauwe stem wie daar was
ja de oude heer chester is den geheelen dag hier gebleven en pas zoo even
de partij stond gelijk beiden waxen welbedreven in de schermkunst haredale had het voordeel van kracht en lengte zijn vijand daarentegen kon zich op grootere vlugheid beroemen
wien hij met veel eerbied de kamer inleidde want haredale was zijn huisheer en die met zware laarzen stampend
dat zij die zich aan de waarheid vasthouden en de goede zaak voorstaan voor krankinnig worden verklaard
ik weet het u waarlijk niet te zeggen beste vriend was het antwoord uwe scherts is zeer ontijdig en ongepast hernam de ander met eene doffe stem
wij hebben daar iemand op de wacht laten staan die nu niet hier is zeide hugh om zich heen ziende gij weet wel bareene boodschap van barnaby naby die bij westminster dien ruiter van zijn paard sloeg
gelijk gij wel begrijpen kunt dat barnaby rudge doen alle vrouwen toen kreeg zij op eens hare stem en krachten terug
zult gij niet tegen mij spreken meester vroeg hij na eene lange stilte goede man antwoordde chester gij schijnt een weirug uit uw humeur te wezen
naarmate zij een voor een binnenkwamen en ich by den schoorsteen nederzetten deelde john ieder met indrukwekkende langzaamheid en op een fluisterenden toon het bericht mede dat mijnheer
zij keek nogmaals uit en zag toen den leerknaap weder naar beneden gaan evenals te voren zijn hoofd binnen de deur der benedenkamer steken
zich op zijne nanden oprichtende staarde sir john hem een oogenblik aan met een blik van haat en hoon
aan john maak wat haast het beste en sterkste moet er wezen wie zal betalen stotterde willet met eene nauwe stem
bij elk geritsel keek hij om zich heen elken donkeren hoek doorzocht hij op den tast zoo gingen zij het gebouw rond
gij hebt gelijk om gabriel anders zal zeide de jonkman met een zucht ik had het vergeten ja het is waar dit zeggende hief hij zijn hoofd op
en ging weder in huis hier zette hij zich op een stoel neder met zijne armen op de tafel en zijn hoofd in zijne handen als het niet om dolly was dacht hij
op de tweede verdieping te bed begeven had ging zij naar haar eigen kamertje op den zolder hoewel zij haar meester het tegendeel had gezegd had zij nog geen lust om te gaan slapen
deze teleurstellingen waren veelvuldig want zij volgden op bijna elk geluid maar zijne standvastigheid bleef
zeide gashford met eene soort van zachtmoedige gestrengheid dit is een treurig voorbeeld van vrouwelijke bedorvenheid
er in bewilhgd om het woord te spreken dat mij redden kan neen antwoordde de blindeman met nadruk
en het landgoed dat toen veel grooter was gelijk joe reeds gezegd heeft niet dat hij het bij ondervinding zou weten want daartoe is hij veel te jong
hier onder het aak waar zij zaten broeide een duister geheim dat hen als het ware werd thuisgebracht om te onderzoeken
riep miggs uit als de jongen geen valschen sleutel gemaakt heeft tot dit besluit was zij niet zonder veel nadenken en rondsnuffelen gekomen
nadat hij dit op den allervriendelijksten toon had gezegd ging hij voort met zich te kleeden en sloeg verder geen acht op zijn gast die op dezelfde plek staan bleef zonder te weten wat hij nu doen zou
dat haar schijnsel van geen den minsten dienst was terwijl hij zelf bij elken voetstap struikelde blijf hier zeide haredale toen zij op het portaal waren gekomen ik behoef niet aangediend te worden
toen op een stoel nederzonk haar gelaat met hare handen bedekte en rilde alsof de koude hand van den dood haar had aangetast
anderen trokken aan de schellen totdat de ijzerdraden braken en beukten er dan met ijzeren poken op
want dat zij nu beiden hun fortuin zouden maken en volgde daarop den lord en zijn secretaris
moede en flauw werd en velen zich van een gedeelte hunner opperkleederen ontdeden ja zelfs sommigen door de hitte overweldigd op het gras gingen liggen
meestal gingen zij in troepjes van drie of vier personen maar zonder veel onder elkander te spreken
tot hij het rijtuig niet meer hoorde schudde toen treurig zijn hoofd en ging weder naar binnen gabriel varden reed den weg naar londen op
te angstig om daar alleen te blijven had salomon hem wel willen volgen maar er was iets in den blik en toon van
een wenk om stil te zwijgen en keek oplettend naar buiten swat scheelt u barnaby vroeg dennis terwijl hij naar hugh ziende de flesch neerzette
hobben zij u bezeerd john fronste zijn voorhoofd keek naarden grond alsof hij iets bij zich zelven uitrekende toen naar om hoog
om zich stil te houden daarop sloop hij met zijn degen in de hand laag bukkende en zijn adem inhoudende het torentje binnen en verdween
toen het hem gelegen kwam om zich van een last te bevrijden die hem begon te vervelen en zijne famine weder omhoog te helpen
op denzelfden avond toen gashford zoo ongeduldig zat te wachten zat john voor de deur van de meiboom met zooveel rjver zrjn hoofd te schudden
dien niet kon omdraaien en hetgeen nog erger was ook niet weder uit het slot kon krijgen er eindelijk zoo sterk aan trok dat de sleutel op eens losschoot en hij zelf bijna achterover viel
te luisteren om zijne verontwaardiging over deze onbeleefdheid te toonen richtte salomon zich nu tot zijne oude makkers van wier aandacht hij door lange ondervinding verzekerd was
en hebt gij niet beproefd om hem vast te houden vroeg haredale snel zij zelve verhinderde mij daarin mijnheer antwoordde gabriel
houd uwmond jongen zeide john willet dat wil ik niet vader was het antwoord gij zijt de oorzaak dat hij mij zoo heeft durven behandelen
pas maar op dat als wij oud en simpel worden barnaby ons niet beschaamd maakt maar onze andere vriend vervolgde hijterwijl hij onder de tafel keek die zoo drommels slim is waar is hij
laat ons voortgaan eerst moeten wij dezen nieuweling eene plaats aanwijzen geef mij uwe hand
uit zijne harde trekken sprak eene onverzettelijke standvastigheid en wanneer een gedruisch hem deed schrikken was het niet van vrees maar van hoop
er mij toe aangezet wie vroeg chester terwijl hij zich omkeerde en hem voor de eerste maal strak aanzag ilk heb u niet wel verstaan wie was het hugh mompelde iets onverstaanbaars
eilieve mijnheer zeide haredale zich tot chester keerende waar is de vrouw die ik hier wilde spreken
deed geene poging om te antwoorden dit was de laagste diepte zijner vernedering hij rukte zich van zijn vader los wierp den wegrijdenden gast een gramstorigen blik na