AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en een genelly ruisch van engelenvleugelen en na eene poos kwamen de twee zusters hand in hand tusschen de graven wandelen daarop werd de droom onduidelijker en verdween
ik heb altijd pleizier om laat op te blijven en tusschenbeide sliep ik op een stoel maar als gij eens hadt kunnen zien hoe gij alle moeite deedt om uit het venster te springen
en dan weder met nog meer aandacht naar het venster te turen hoewel hij gelijk wij zeiden geen ongeduld liet blijken
in eene richting naar sally's hoofd werd bewogen tusschenbeide kwam de liniaal zoo dicht daarbij dat het slechts een duimbreed scheelde of het kapsel had op den grond gelegen
daar deze herinneringen echter aanleiding tot zekere treurigheid schenen te geven bracht kit eenige andere onderwerpen op het tapijt
wij moeten near buiten op de dorpen gaan en op het veld onder de boomen slapen en nooit weer denken aan geld of iets anders dat u treurig maakt maar des nachts rusten
en nadat zij de weggenomen kleederen weder op hunne plaats had gelegd liet zij zich op handen en knieen zinken
en eindelijk vond ik er een in het kolenhok die inderdaad paste swiveller maakte eene onwillekeurige beweging
zij had geweend omdat hij zoo dof en wezenloos was hoeveel meer reden had zij thans om te weenen
ik ben zoo dicht ingesloten dat ik als mijne tante mij geen geld zendt over eene maand een omweg van drie mijlen zal moeten nemen
zij was nietbevreesd voor haar goeden ouden grootvader wiens liefde voor haar zijn verstand aldus beneveld had
een bejaard zwaarlijvig man met een bril op den neus moest voor de poort blijven staan wachten totdat hem het geld dat hij hebben moest door de tralien
en maakte zooveel haast dat zij bijna even spoedig gereed waren als short zelf waarover deze zich bijzonder scheen te verheugen
zonder het te weten koos quilp het beste middel om het meisje tot bedaren te brengen hij tikte haar op haar hoofd
als die oogst ingezameld was nam hij zijn last weder op en ging men verder somtijds speelden zij voor den tol over eene brug of pontveer
het is ruw volk dat daar woont en de weg is niet gemaakt voor zulke teere voetjes kunt gij niet terug of hier blijven meisje
ik dank u hernam het meisje en gaf haar te gelijk een kus gij zijt altijd zoo vriendelijk tegen mij dat ik blijde ben als ik eens bij u kom
of er niets vergeten was niet had geroepen daar is een vogeltje wat moet daarmede gedaan worden draai het den nek om antwoordde quilp neen doe dat niet zeide kit vooruitkomende geef het aan mij
om haar ook niet ziek te maken vraag haar of zij mij de hand wil geven snikkend kwam nelly naderbij en nam de kleine machtelooze hand in de hare
hij behoeft niet te denken dat ik bij hem zal komen i hervatte kit na eene poos denkt hij dat ik gek ben
terwijl haar grootvader reed en eene enkele maal haalde zij ook den schoolmeester over een rustplaatsje om eene poos hare plaats in te nemen
het eenige licht dat er brandde gij moogt wel oppassen tusschen al dat hout zeide hij want al de roestige spijkers liggen omhoog er is een hond in het steegje
maar om het voor u te gebruiken onthoud dat nelly om het voor u te gebruiken wat kon het meisje anders doen dan hem elken penning geven dien zij in handen kreeg
met barbara gaan maken zij was aan het werk maar des te beter dan kon hij haar wat helpen en zoo zou de tijd des te spoediger omgaan barbara
en het is wel waard te onthouden daar het bewijst hoe de slimste somtijds bedrogen kan worden ik was zoo volkomen misleid door de armoedige manier
dat als iemand lang genoeg doorspeelde hij zeker winnen moest of ten minste niet verliezen zoo is het ook riep de oude man uit wiens doffe neerslachtigheid
de schaduw kroop langs den gang naar de deur die het meisje zoo vurig verlangde te bereiken en stond daar weder stil plotseling kwam het denkbeeld in haar op
en als gij hier terug durft komen kunt gij zeker zljn dat gij naar den tredmolen zult gezonden worden komt dames laat ons verder gaan en nu trok de processie weder voort
en nu ik dit verhaal zoover in mijn eigen naam heb voortgezet en den lezer met de personen bekend gemaakt zal ik
aan haar vast is ha ha ha hij zal nelly trouwen en ik zal de man zijn die hem op zijn bruiloftsdag zeggen zal wat hij gewonnen heeft en hoe ik hem geholpen heb
wie is daar vroeg nelly ik ben het short antwoordde eene stem door het sleutelgat ik wilde u maar zeggen dat wij morgenochtend vroeg weg moeten
om haar bed stonden en zooveel en tevens zoo weinig naar levende menschen geleken en dikwijls lag zij zoolang in de schemering naar hen te kijken
dat wij ons eigen konden noemen dan wij ooit geweest zijn in dat ongelukkige huis waar zoovele zorgen u kwelden
terwijl swiveller zeer onvergenoegd in een hoek bleef zitten dicht bij dezen hoek zat ook jufvrouw wackles met twee harer dochters naar het dansen te kijken
eer deze put voor het licht wordt gesloten dat weet god in de lente wordt hij toegemetseld in de lente zingen de vogels weder
hun zeg ik dat niet want dan zouden zij niet spelen willen uit vrees dat zij tegen iemand die om zulke reden speelt zeker zouden verliezen
zijne moeder trok hem voort zoo hard zij kon en zelfs te midden van zijn nieuws over den kleinen jakob en het kleinste kleintje keek zij angstig over haar schouder om
die lieve knappe jongen zeide de arme schoolmeester terwijl hij aan eene pijp trok die hij vergeten had aan te steken
en in de sneeuw voor het venster van het vertrek waar zij lag vond men kleine voetstappen van deq vorigen avond hii had zich
maar gij hebt nog geen antwoord nelly hernam de dwerg en gij kunt het niet kry'gen voordat ik naar huis ben geweest
om ze aan te nemen bons nommer een mijne tante wil niet meer afschuiven en schrijft een vriendelijk briefje dat zij een nieuw testament gemaakt en mij onterfd heeft
toen nelly op eene hoogte klom die tusschen hen en de plek van waar zij gevlucht waren inlag kon het meisje zelfs de witte tenten en de vlaggen onderscheiden maar zij zag niemand naderen
aan deze schikking gaf sally na eene heftige tegenspraak hare toestemming en klom naast den voerman op den bok terwijl brass met eenigen tegenzin hare plaats in het rijtuig bezette
de troep van grinder niet waar riep short zoo hard hij kon ja antwoordden een paar schelle stemmen dat dacht ikwel zeide short
de commensaal wees naar een paar stoelen en beduidde hun met een nadrukkelijken hoofdknik dat zij moesten gaan zitten
waarop zij in de maatschappij geplaatst was had vertoond rolde zy die weder ineen en beschouwde nelly met een zegepralendenblik
een bijzondere heilige in den almanak stond anderen dit waren de staatkundige tinnegieters van het dorp
en daarnaast een hoop tollen ballen hengelsnoeren knikkers aangebeten appelen
gelijk men uit den toestand van zijn gehoor kon opmaken dat uit een gering getal personen maar uit een nog kleiner getal eigenlijke hoorders bestond
gij behoeft niet terug te komen mijnheer zeide brass wat gij zult ook wel begrijpen mijnheer richard
zelfs geen melkboer mocht zonder bijzonder verlof der meesteres worden toegelaten zelfs de belastinggaarder
en daarachter velden en boomen ten laatste een heuvel waarop de reiziger kon blijven stilstaan zich omkeeren en een blik werpende op de tegenwoordige grenzen der reusachtige stad
met een grijns op zijn gezicht die volkomen onbeschrijfelijk is maar uit eene vereeniging der leelijkste grimassen scheen te bestaan waarvoor menschen of apengezichten vatbaar zijn
het scheen verbeeld dat men haar daar alleen had gelaten en kon die gedachte niet verdragen
hij gevoelde dat zijn eentonig werk hem wat slaperig begon te maken verlustigde hij zich met een poosje te gillen of te brullen
daar goede woorden onvermogend bleken te zijn om het koppige dier te bewegen om nog eenige stappen verder te gaan klom de oude heer uit het rijtuig
eerst kleine winsten en naderhand groote hier is maar weinig te winnen maar de groote winsten zullen mettertijd wel volgen
quilp ontwaakte en langzamerhand tot begrip kwarn dat er waarschijnlijk ieaiand aan de deur zou wezen
en den hond van een blindeman op te halen die door de zwaarte van zijn halsband en ketting zou verdronken zijn terwijl zijn meester op den kant zijne handen stond te wringen
en keek ieder bedeesd in zijn boek maar zoodra hij weder in gepeins verzonk werd het leven nog erger dan
wel gezegd mijnheer wel gezegd mompelde brass wederom naar den admiraal kijkende alsof deze de derde persoon in het gezelschap was
want gij zult dat om uw eigen wil wel doen geeft mij nu uw adres dan kunt gij
om te zien naar welken kant de wolken dreven en dat barbara hetzelfde zou hebben gedaan indien zij den vorigen avond niet zoo laat was opgebleven om de kantjes te strijken en te plooien
wat hern vooral op het hart drukte was de mogelijkheid dat hij niet bestand zou zijn tegen den invloed der bekoorlijkheden van de
maar dat hij het nu in het midden van vroolijke verwachtingen en wenschen zoo akelig en verlaten zag
daar steekt geen kwaad in zeide brass terwijl hij in de andere mouw keek de dokters zeggen wel dat het niet gezond is zijn zakdoek in zijn hoed te doen
maar zij sprak niet voordat zij weder bij de tafel was gekomen en toen terwijl zij het ijzer
weken antwoordde de kleine meid met nadruk drie weken het denkbeeld dat hij in zulk een levensgevaar had verkeerd maakte zooveel indruk op richard dat hij zich stilzwijgend weder neerlegde
zijne kleeding bestond in een hoogen hoed een versleten zwart pak een paar lompe schoenen
ja mijnheer antwoordde short zoo wat het geheele westen van engeland door zoo hervatte him gastheer vrij snel sprekende
vrouwen moeten hier hard werken zij had zich dood gewerkt heeft men mij gezegd en wat zij mij toen zeiden heeft het vuur
maar eindelijk kwamen zij aan het eind van de laan en zagen toen tot hunne blijdschap het dorp in eene boomrijke vallei aan hun voet liggen
ik hem geld gegeven mijnheer antwoordde sampson gij begrijpt toch wel dat dit maar eene uitvlucht is constable het zal best wezen dat wij maar gaan
zulk een tooneel had haar voor den geest gezweefd toen zij op haar bed van asch bij het fornuis lag te rusten
ijselijk onvoorzichtig ik wou dat hij stom was ik wou dat hij doof was ik wou dat hij blind was ik wou dat hij maar kapot was
altijd sedert ik er bij kwam waken maar er is een tijd tusschen in geweest een koude akelige tijd maar het vuur bleef toch branden
nu zegt de grootvader frederiki ik heb u grootgebracht en op weg geholpen om uw brood te winnen
bruine heidinnetjes met zwarte oogen en bonte zakdoeken om het hoofd zochten lichtgeloovigen op die zich wilden laten
nog zesnelly tig mijlen hier vandaan in de kapel waar deze goede vrouw haar godsdienst gaat verrichten
kwam quilp naar hem toe om hem eenige oorvegen te geven schei uit riep de jongen terwijl hij de klappen rechts en links pareerde
doch er viel geene schaduw van iemand daar binnen op die gordijn tegen den muur op te klouteren zou misschien eenigszins gevaarlijk wezen
bij gelegenheid van zulk een gesprek kwamen zij doorgaans een half uur nellt later dan gewoonlijk op het kantoor
en bracht brass die aan de deur stond om de vragen der nieuwsgierige buren te beantwoorden met zijne vrachten een aantal behendige stooten toe
tot hij bijnazoo lang als hij was op den grond lag zeide hij dat hij klaar was en kwam daarop nit zijne schuilplaats voor den dag
en dat de jongen zich nooit door iemand anders dan quilp zoo zou hebben laten kloppen terwijl het in zijne macht was om zoodra hij maar wilde weg te loopen
en behendiger waren en hoewel sommige dames glimlachten terwijl zij hare hoofden schudden en anderen de heeren die bij haar in het rijtuig zaten toeriepen zie eens welk een lief gezichtjel
ik kom oogenblikkelijk terug met deze haastige woorden liep quilp naar eene plek achter de herberg die voorheen tot eene kegelbaan had gediend
houd hem totdat dit proces is afgeloopen zeide quilp en jaag hem dan de deur uit met alle pleizier mijnheer
welke een pleizierdag rneestal den volgenden morgen opwekt stapte kit bij het opgaan der zon de deur uit
en weldra was hij bekend met al de bijzonderheden van het plan dat de onnoozele dick en zijn listige vriend hadden beraamd
maar die mij voor het korte overschot van mijn leven den balsemenden slaap zal ontrooven
zal ik met uw verlof eene korte aanmerking in het midden brengen ik ben hier gekomen mijnheer in de verbeelding dat de oude man in een goed humeur was
stilzwijgend hunne geschiedenis maar zij verhaalden die slechts aan den wind die voorbij suisde en misschien daarmede beladen naar de
maar om ernstig te spreken kit begon zijne moeder na eene poos opnieuw want dat was natuurlijk maar gekheid
riep het knaapje wij kunnen hen niet zien zij komen nooit met ons spelen of praten blijf wat gij nu zijt dat is veel beter
dat zal hij misschien denken christoffel als gij zijn aanbod afslaat zeide de heer garland ernstig laat hij dat maar denken mijnheer barstte kit uit wat kan het mij schelen
de dikke dame was op eene onbegrijpelijke manier in de kleine bedstede gekropen en lag gerust te slapen bij het licht eener lamp die aan den zolder hing zag nelly dat er op den vloer reeds een bedje voor haar gemaakt was
doch dewijl zij dit niet deed maar er veeleer behagen in scheen te hebben begreep hij dat het hun gelukt was iemand een street te spelen
maar toen de tijd van beproeving kwam was het hart van den jongsten broeder vol van die oude dagen de hemel sterkte hem
dien dag moest de wingerd worden aangebonden kit klom derhalve op een laddertje en begon met lust te spijkeren en te binden terwiji zijn meester hem het benoodigde aangaf
hij zou met verrukking de oogen hebben gesloten mijnheer als hij zulk een levensgezel voor haar had kunnen vinden
deze en zijn doove handlanger zaten daar bij het vuur beide stonden op toen zij zagen wie er binnentrad en het knaapje gaf hun een wenk dien zij begrepen
natuurlijk zult gij dan ook wel begrijpen dat het mij nu niet meer schelen kan waar die knaap verder belandt
en dat hij die buiten eenigen twijfel met zijne wakende oogen zag het is zeker een arabische nacht zeide richard bij
buitentjes metbloemperken er voor afgedeeld door paadjes veel te smal om er een voet op te zetten
en nu de schoolmeester zijn gemoed van deze groote verrassing had ontlast zette hij zich neder en verhaalde nelly
stond inderdaad voor haar zij had de gordijn van het venster opgehaald opdat zij zou kunnen zien als het licht werd
ik ben er zeer blijde over mijnheer zeide brass mynheer swiveller is gelukkig dat hij zulk een vriend heeft gij moogt wel trotsch wezen mijnheer op de vriendschap van mynheer quilp
ik heb in mijn ongeluk altijd aan u gedacht en ik zou mij nog veel ongelukkiger hebben gevoeld als het niet om u was geweest
daarna wisselen brass en zijne zuster die intusschen ook aan de deur gekomen is een zonderlingen glimlach die niet zeer behagelijk is om aan te zien
zonderling maar niet zoo genoeglijk was het contrast tusschen de bevalligheid en schoonheid van het meisje en het vervallen vermagerd door zorgen verteerd uitzicht van den
heb ik ooit zoo iets gehoord riep dick terwijl hij zijne oogen naar den zolder ophief nooit bier geproefd want met een drupje kan het niet geproefd worden hoe oud zijt gij wel ik weet het niet
want terwijl hij het beeld nog stond te bekijken met den snuggeren blik van iemand die voor het eerst een portret ziet
die hebben zij dikwijls gezien en zij behandelden haar altijd even vriendelijk als zij mij deden waar duivel is die vrouw riep de ongeduldige vreemdeling naar zijn hoed grijpende waarom is zij niet hier
en daar zag zij die gedaante dicht bij haar bed op den tast maar doodstil rondsluipen zij kon zich niet bewegen noch geluid geven en bleef vol angst afwachten wat er gebeuren zou
terwijl de oude heer hijgend achteraankwam nu kwam kit voor den dag om het paard vast te houden en lichtte met een glimlach zijn hoed op
nu kwam de melk en nelly zocht debeste stukken uit haar mandje voor haar grootvader waarop zij smakelijk gingen eten
de luisteraar rilde sterker dan hij op zijne koude reis had gedaan maar hij klopte nog eens aan er kwam geen antwoord en het geluid bleef hetzelfde nu lichtte hij de klink op en duwde tegen de deur
buiten schot te wezen acht hij ook een voorrecht en daarom neemt hij het aanbod van uw broeder aan brass mijnheer swiveller is uw man
sally zegt dat gij een komieke vent zijt antwoordde zijne vriendin dat strekt mij niet tot schande mevrouw de gravin
en wordt er met bezemstokken weder uitgejaagd de nachtdiligence houdt stil om paarden te verwisselen
zij hielp spoedig het theegoed opruimen en toen de paarden voorgespannen waren klom zij in het rijtuig
toen bedacht hij zich dat hij eene verkeerde richting had genomen sloeg een anderen weg in en bleef eindelijk verbijsterd stilstaan
ik hoop dat hem niets scheelt mijnheer zeide nelly bekommerd niet veel meisjelief antwoordde de
die daar bij het hek van het kerkhof staan zijn ook vreemdelingen die pas hier zijn gekomen en naar de pastorie zoeken
deze was echter nog niet zoo nabij of zij moesten nog eens op den weg vernachten zij hadden dit echter niet volstrekt behoeven te doen
totdat zij eindelijk jufvrouw monflathers niet genoeg kon uitlachen en deze dame van het voorwerp eener gloeiende wraakzucht in dat van verachtelijke bespotting
niet tevreden mijnheer hervatte hij kort daarop met de vriendschap van den jongen heer abel heeft hij ook met diens papa en mama
opdat zij des te beter bewaard zouden zijn sliep zij in de zaal bij de wassen beelden en nooit kon zij naar bed gaan of zij pijnigde
j nelly duidelijke hoop die hij van dag tot dag uitstelde en die hem dagelijks naargeestiger en verdrietiger maakte was voor iedereen duidelijk
van swiveller sallyen kit zelven deed hem eensklaps zwijgen hij keerde zich om en zag dat richard de banknoot in zijne hand had in den hoed riep brass met een soort van gil
dit meisje kunnen aanspreken zonder voor eene smadelijke afwijzing te vreezen terwijl zij nu moest gevoelen dat er een onmetelijke afstand tusschen haar beiden bestond en zij niet hopen kon dat
en hij had niet zonder smart verwijten en smaad moeten dragen wegens iets dat hem zelven de bitterste zielesmart had gekost en zijn levensgeluk had veiwoest
zag nelly de handen bewegen en hoorde zij geld klinken daarop kwam zij weder voorzichtig nader
indien gij ooit in eene galerij de portretten eener oude familie bij elkander hebt gezien zult gij u wel herinneren
neem het mij niet kwalijk zeide kit van wien komt dat quilp's galerij van pobtretten wei van een vriend antwoordde deman gij zult het alle dag krijgen
zij had gaarne den armen kit nog eens willen zien had zij verscheidene malen gezegd zij wenschte dat iemand kit van haar zou groeten
hiermede vielen de gordijnen dicht en hij scheen onmiddellijk te snorken dit is een raar huis zeide swiveller terwijl hij weder naar het kantoor ging
zonder zich door laken of houtwerk te laten tegenhouden alles was vochtig koud op het gevoel
en weende zij hoorde dat haar grootvader oprecht medelijden met haar had en de bewustheid dat al wat hij deed om harentwil geschiedde
kijk hier zeide hij daar zijn judy's kleeren al weer aan stuk gij hebt zeker geen naald en draad bij u
ik ben een vriend van het huis mijnheer ten minste een vriend van iemand uit de familie en dat is hetzelfde
en zijne hand probeeren met eenekopie van deze dagvaarding te schrijven want ik zal waarschynlijk den geheelen morgen wegblijven ga met mij mede viel quilp hierop in
maar het gevoel van haar plicht jegens de maatschappij doet haar tevreden zijn het geld komt precies uit niet waar
dat niets van den rijkdom in haar ouderlijk huis kon vertellen dat geene vrienden had die haar met postrijtuig kwamen bezoeken en voor wie de meesteres eene flesch wijn liet opentrekken
als zij maar dicht bij de hand is dichtbij mijnheer dezen weg als het u belieft zou mijnheer ook zin hebben in deze kamer zeide eene stem
welke nog vergroot werd toen zij zich herinnerde hoe zij beneden zaten te fluisteren en hoe zij schrikten toen zij wakker werd
maar laat mij bij u blijven en u niet zoo zien veranderen zonhihaafcjimtfhajmab hntoibtisiir nelly der te weten waarom of ik zal van droef heid sterven
zij is nu getrouwd en hoewel het hare schuld is dat de tijd is omgevlogen en ik niet naar bed ben gegaan moet gij niet zoo bezargd voor mij wezen
het geld aan en ging heen terwijl brass te gelijker tijd zijne zangoefeningen hervatte en zijn engelachtigen glimlach weder aannam
ik dacht dat zijne lafheid en laaghartigheid de beste onderpanden waren dat hij zwijgen zou
verscheidene malen gingen zij die lange rijen langs en zagen alles behalve de paarden en het rennen want telkens als de klok geluid werd om het perk te ontruimen gingen zij tusschen de karren zitten rusten
vandaag verliezen morgen winnen en er is niets te winnen zonder angst en zorg niets kom ik ben gereed weet ge wel hoe laat het is zeide de herbergier
eenig geld in de bevende hand en zeide daarop dat zij naar huis moest gaan en om shemelswil thuis blijven
en het stelde haar eenigszins gerust dat zoodra zij in den wagen was de trap werd weggenomen zoodat het niet gemakkelijk was om bij haar te komen
gij begrijpt wel christoffel zeide brass dat indien gij onschuldig zijt het best voor u is dat gij u laat examineeren
iets dat haar des te meer afschuw moest inboezemen omdat het naar hem geleek en even dicht bij haar bleef als hij deed
die een vrij ongestadig humeur had en geene gelegenheid wilde verzuimen om hare leerlingen nuttige zedelessen te geven
en een leugenaar vervolgde hij met eene zachtere stem die wel weet hoe lief ik haar heb en mij zoekt te grieven omdat er een vreemde bij is
met eene bevende stem begon de predikant den lijkdienst te lezen menige jeugdige hand haar graf legde een krans op het graf
daarmede zette sally het vleesch weg sloot de kast en ging vervolgens achter den stoel der kleine meid staan terwijl deze de aardappelen opat
dat zou hij zeiden de waard en short te gelijk dat is waar maar vervolgde vuffin al adverteerde men nu dat er een stuk zou gespeeld worden geheel door houten beenen
om zijn knorrigen makker te volgen nog een oogenblik bleef hij bij den wegwijzer de steltenloopers staan nakijken
niet minder hartelijk misschien uit hoofde van het laatste gezegde des schoolmeesters en begaven alien zich naar bed den volgenden morgen was nelly beter maar nog zeer zwak
in eene nachtjapon en met pantoffels den dichter cowper voorgesteld en was maria koningin van schotland met eene zwarte pruik
en nadat zij den voerman geroepen had om bij haar venster te komen hield zij op een zachten toon een gesprek met hem
daar de boodschap van veel belang was hielp jufvrouw jarley zelve nelly haar hoed opzetten en verklaarde toen het meisje gereed was dat zij er engelachtig uitzag
zij bewoog haar grootvader om hetzelfde te doen en liet hem zich daartoe op het gras aan den waterkant
wat echter zijn gezicht het meest ontsierde was een grijnzende glimlach die slechts een
zoo zeide isaak was dat uwe meening dan vraag ik mijnheer excuus en is dat mynheers beursje een mooi beursje
is mijnheer thuis voordat swiveller antwoord kon geven begon chuckster met groote verontwaardiging te protesteeren
en het beest beleedigd had door tusschenbeide te roepen ho sta bonk stil enz uitdrukkingen die een hit van fatsoen niet verdragen kan
in zijne keel en de sterke stroom sleepte hem mede nog worstelde hij kwam weder boven sloeg wild zijne oogen op
en kit en diens moeder het ergste om de reeds bovengemelde redenen in deze genoeglijke stemming dronk quilp nog eenige glazen brandewijn
dat zij met den ouden man op reis was zij droomde echter niet van hare rampen maar van de menschen die haar geholpen en getroost hadden want dikwijls prevelde zij god zegene u
de hond die geroepen wordt mag eten en de andere houden zich stil carlo de gelukkige die geroepen werd hapte het stuk op dat hem werd toegeworpen maar de andere vertrokken geene spier
even buiten de stad sloegen zij een voetpad in dat door het veld hep denkende dat zij een weinig verder wel weder op den weg zouden kunnen komen dien zij verlieten
te gelijk met de reiskoets kwam chuckster in eene vigelante met eenige papieren en een zak geld die hij den vreemden moest ter hand stellen
mijne moeder zou het van verdriet besterven mijnheer en zelfs de kleine jakob zou al verstandig genoeg zijn om zich de oogen uit te schreien jufvrouw als hij dacht dat mijnheer abel mij al zoo gauw
gevolgd door haar verheugden grootvader hare weldoenster sloot daarop de deur en zette zich bij de trom voor het open venster
waarin een gedekt tafeltje gereed stond en daarop een heer met knevels die hem christoffel nubbles mijnheer noemde
een droom van een oud man zooals gij die des nachts in eene donkere kamer de slapenden hun geld ontsteelt sta op sta op
een paar seconden zitten met een lach op zijn gezicht alsof hy zeggen wilde die courantier is toch een weergasche spreeuw
doch toen zij eens het betaalkantoortje voorbij waren en nelly met hunne briefjes voortrenden alsof het om hun leven te doen was
eerlijk duurt het langst dat heb ik ook ondervonden van morgen heb ik door mijne eerlijkheid zeven en veertig pond verloren
kom haar nog eens met uwe onbeschaamdheid aan hervatte kit de hoededoos op schouder nemende
en benauwden haar te gelijk nog meer door om haar heente dringen terwijl ieder zich verwonderde
want hij was de stipte nauwkeurigheid zelve ging de jonge heer abel naar buiten om op de
het kind zag hem opgeruimd in het gezicht maar gaf geen antwoord als ik denk vervolgde hij aan de vele jaren
als zij hem geen geld bezorgde zou hij het zich zelven bezorgen en toch als zij hem geld gaf voedde zij immers het vuur dat hem verteerde en maakte zij misschien zijn herstel onmogelijk
en hem zeide dat het bijna middernacht was zie nu eens nelly zeide hij terwijl hij naar de op de tafel uitgespreide kaarten
als zij deze vrees voor eene poos vergat werd zij gekweld door een angst waartoe de voorvallen van dien avond aanleiding hadden gegeven
litmaal schenen zij bijzonder wel gemutst want sally zette een zeer zoetsappig gezicht terwijl brass vergenoegd in zijne handen wreef wel mijnheer richard begon hij hoe gaat het
ik ben er altijd het slechtste aan toe mijnheer of wij opreisgaan of thuis blijven van koude en hitte stof en regen heeft tom codlin altijd de grootste portie
die al zou gaan sterven toen ik acht jaar was en nog heeft zij haar woord niet gehouden
hoe vrouw nubbles haar zoon ontelbare malen om den hals viel en kuste en hoe kit dit maar toeliet
kit's moeder en de vreemde heer die wij nu op hunne reis moeten volgen werden gelijk wij gezien hebben door eene postkoets met vier snelle paarden weggevoerd
te verdienen van zooveel belang om zijn listig en huichelachtig karakter te bewijzen dat hij het
en zond hen heen met de vermaning om stil naar huis te gaan zonder onderweg te draven te springen of gekheid te maken
waaruit hij ontwaakte om npgmaals op zijne nagels te bijten en een uitvorschenden blik te werpen op het meisje dat thans hare oogen voor zich op den grond had gevestigd
waarover kit zich ten uiterste verwonderde daar hij niet begreep welke reden zij hebben konden om aan zijn gezegdete twijfelen
dan zijn wij verloren riep de oude man uit terwijl hij wanhopig zijne handen wrong buurman zeide quilp
en dat zij toen men haar gezegd had dat mijnheer swiveller thuis en zij wel zelve boven kon gaan daarover zeer verstoord was geweest en gezegd had dat zij liever zou willen sterven
en nauwelijks had vrouw nubbles hare oogen gesloten of krak sssl stak hij er een aan om bij het vlammetje op zijn horloge te kijken
of opbeuren zijn broeder nam den raad in van personen welke men voor meest bedreven in zulke zaken hield en deze kwamen naar hem zien
en haar arm uit een emmer met zeepsop had gehaald om het briefje aan te nemen dat zij nu
als het de voorzienigheid maar behaagd had u en sara in vroeger tijd bij elkander te brengen welke gezegende gevolgen uit zulk eene vereeniging hadden kunnen
een mooi meisje maar vrij klein voor hare jaren merkte swiveller terloops aan houd u toch stil als gij meer wilt hooren ik kom nu tot de hoofdzaak
dat dit mijn adres is en dat ik des morgens altijd thuis ben als men tweemaal klopt komt de meid terstond opendoen
neen antwoordde de schoolmeester treurig zijn hoofd schuddende niet beter zij zeggen erger dat spijt mij waarlijk zeide nelly
toen hij gevraagd had hoe laat het was begreep hij dat abel misschien nog aan het kantoor zou wezen
de oude man antwoordde met een gedwongen glimlach en worstelde blijkbaar met het pijnlijkste ongeduld quilp wiens grootste genot was iemand te martelen merkte dit zeer wel op
wij moeten terug naar huis zeide de oude man angstig wij moeten zien wat dat is neen neen riep het knaapje hem vasthoudende
en waardig zou zijn om de princes van china te trouwen en zij heeft mij zeker met kamer en al weggevoerd om mij met den anderen te vergelijken
had ook de vrees dat zij den ouden man aan wien zij zoo teeder gehecht was op eene of andere wijze mocht benadeelen
zeggende dat hij zich zeer stil zou houden en niet schrikken zou want hij had een gonelly heelen dag
legde zijn valies op de steenen bank trok een paar nieuwe handschoenen aan die hij den geheelen weg over in zijn zak had gehad en snelde toen vol hoop en ijver heen
en daarop volgde natuurlijk een stroom van complimenten over den zoon van de eene en de dochter der andere
nelly riep quilp uit ja zeide het meisje dat aarzelend in de deur was blijven staan want de dwerg die zoo pas was ontwaakt had met zijne verwarde haren
en begon langzaam zijn rok uit te trekken toen hij dien zeer zorgvuldig had opgevouwen trok hij een blauw buisje met vergulde knoopen aan
kom even binnen kit lieve hemel vervolgde hij opstaande als ik u zie denk ik altijd om het liefste gezichtje dat mijne oogen ooit aanschouwd hebben
nadat hij de twee banken had gereed gezet voor zijn lessenaar plaats nam werd nelly bevreesd dat zij in den weg zou zijn
hij wenkte haar om stil te zwijgen en zeide daarop dat zij nu niet meer spreken moest daar hij ergens over wilde denken
misschien verwondert men zich dat brass een rechtsgeleerde van beroep niet eenige der lieden die hem lastig vielen gerechtelijk vervolgde maar men bedenke dat evenals dokters zelden zich zelven
want de vertooning werd uitbundig toegejuicht en de mildheid waarmede vrijwillige giften werden geofferd was een nog beter bewijs dat iedereen voldaan was
dit zeggende liet quilp zich van den lessenaar zakken en ging vervolgens de deur uit het eerste voorwerp dat hem op de werf in het oog viel was zijn jongen
men kan die oude lui niet vertrouwen frederik ik heb eene tante in
zijn zij zijn zij hier dichtbij ver hier vandaan antwoordde de vreemdeling terwijl hij zijn hoofd schudde ik ga van nacht op reis om hen te halen
om zijne meesteres gerust te stellen nam hij nog een forschen teug nit de kruik smakte toen met zijne lippen
hen niet aan zijn gezicht had onttrokken het zal een goede nacht wezen om incognito te reizen zeide hij toen hij langzaam en eenigszins buiten adem terugkwam
het slaan der klokken die nu en dan het verloop van een uur aankondigden scheen hem niet slaperiger maar nog beter wakker te maken
zie hen maar eens aan zie wat gij zijt en wat zij zijn wie twijfelt er aan of wij moeten winnen
vervolgens nam george de trap weg en borg die onder den wagen en toen ging het voorwaarts met een geweldig gerammel gekraak en gepiep
en waarschijnlijk binnen veertien dagen goed en wel gedeporteerd zou worden
slechts een winkel die laat sloot wierp nog een rood schijnsel op de straatsteenen maar dan werd ook die gesloten en bleef vervolgens alles donker en stil
ik ben geen muzikant tooneelist boekenschrijver of landlooper zonder wettig beroep
ik heb zijn geld van deze week medegebracht zeide nelly terwijl zij de vrouw aanzag en het geld op de tafel nederlegde
quilp met zijn leelijk gezicht en zijne gedrochtelijke gedaante was inderdaad een spook dat het meisje overal vervolgde
maar nu troostte zij hem zacht en vriendelijk glimlachte over den inval dat zij hem ooit zou kunnen verlaten en schertste vroolijk over die grap
eindelijk goedvond om weg te loopen en nu reeds aan het eind van de straat was terwijl ohuckster met zijne pen achter het oor tot groot vermaak der aanschouwers
wel eens ten hunnen koste konden ondervinden ik meen mijnheer boven zeide kit zich tot swiveller keerende
en nadat hij den hond nog eene poos had geplaagd ging hij in eene zeer genoeglijke stemming weder naar het tuinhuis waar hij zijn onergdenkenden vriend vond die zeer ernstig in het water tuurde
begrijpt gij wel er gaan aldoor vreemden in en uit en gemakkelijk zou iemand
om het eind hunner reis te bereiken het was op zulk eene afgelegene plaats reeds laat en de menschen waren in bed maar eene stem uit een bovenvenster antwoordde tien mijlen
en het gewoel van dien ochtend en toen kit haar in de eenvoudigheid van zijn hart zeide hoe blij en vroolijk die reis hem maakte werd barbara nog stiller
wuifden zij met hunne handen of riepen hem eenige woorden tot aanmoediging toe eerst toen hij in de verte verdwenen was
men denke echter niet want daarmede zou men quilp het grootste onrecht aandoen dat hij door eene onbaatzuchtige bezorgdheid voor de vluchtelingen werd gekweld
nu wist dick eene uitkomst hij had slechts te schrijven totdat hij geheel disperaat was en dan kon hij de liniaal opnemen en daarmede naar het hatelijke kapsel hakken
vervolgde hij zich tot jufvrouw garland keerende dan zou het iets anders wezen en als zij mij noodig had dan zou ik misschien nu en dan wel eens verzoeken om iets voor haar te mogen doen
en daarbij kon hij licht gerucht maken en nelly doen schrikken indien zij inderdaad daar woonde hij bleef nog eene poos luisteren maar hoorde toch niets
al te zeer genegen om zich te troosten met het denkbeeld dat indien het slachtoffer harer boosheid en valschheid
voordat gij zoo goed waart om ons op die gedachte te brengen en wij houden niet van overtollige meubelen ondertusschen kan mijnheer swiveller op mijne plaats gaan zitten
ze dragen of er op loopen en zij vinden het laatste het pleizierigste men heeft zoo een mooi gezicht welken weg neemt gij wij nemen den kortsten
en u achter allerlei ellendige uitvluchten verscholen hieldt mij als een spion nasluipt
bons nommer twee geen geld geen crediet geene hulp meer van frederik die op eens een stille jongen schijnt te worden
ieder half uur de beelden uitlegde onder deze bezoekers bevonden zich een groot aantal der fatsoenlijkste inwoners van de stad alsook vele jonge
in dit boekje houd ik aanteekening van de straten die ik niet passeeren kan zoolang de winkels open zijn
als ware zij een zonderling uitheemsch dier geweest toen de dwerg op de straat was gekomen klom hij nog eens op de vensterbank en keek nog een oogenblikje in het kantoor
wier graven alzoo met kransen werden versierd die in hunne soort duurzamer waren dan anderen welke diep in steen waren gebeiteld
vooral een bijzonder langheer die bij toeval een der kleinste scholiertjes tot danseres had gekregen
twee weezen ter verzorging nalatende de eene een zoon van tien of twaalf jaren de andere een meisje
op den jonkman wijzende dien ik bij hem vond die knaap zal mij nog eens vermoorden
waarvan hij barbara reeds wel honderd maien had verteld maar dit onderwerp scheen zijne toehoorderessen niet zoo wel te bevallen als hij verwacht had
het was niet moeielijk te zien dat zij reizende straat komedianten meestersvan eene poppenkast waren want boven op een janklaassen op een kerkhof grafsteen achter hen zat punch in eigen persoon
terwijl de commensaal uit de flesch die op de tafel stond een paar glazen inschonk en met alle deftigheid presenteerde
aldus kwam hij bij de deur waar hij hard hoestte om zoo de aandacht van den dwerg te trekken en gelegenheid te bekomen om in
scheen hij met deze belofte wel slecht tevreden maar deed toch niets anders dan vragen hoe laat mijnheer wel zou aankomen
hetwelk vele menschen wel voor een vermaak hielden dat niets wezenlijks had maar voor iemand in zijne omstandigheden een genot was zoo groot dat het slechts door een genot kon worden overtroffen
toen hij dit zeide gaf iemand in eene kamer dichtbij een ijselijken gil en oogenblikkelijk kwam eene dikke dame geheel in het wit gekleed aanloopen
op sommige voor anker liggende schepen waren alle matrozen druk bezig met touwen op te rollen zeilen te drogen te hangen en goederen in of uit te laden
en als hij verliest daar behoeft hij in het geheel niet aan te denken hervatte jowl want als ik de kansrekening goed versta kan niets onwaarschijnlijker wezen
ik heb hem niet langer noodig hij mag naar den duivel loopen ik wensch hem goede reis mijnheer riep brass uit
en zoo dikwijls een of ander presence voor zijne moeder den kleinen jakob of barbara kocht dat de een of ander bijna dagelijks iets van hem kreeg
voordat zij nog aan het eind hunner dankbetuigingen waren spreidde hij een grofmaar zindelijk tafellaken over de tafel
in de geringste zaken die hem waren toevertrouwd uit domheid de rechte waarheid zeide hoewel hij uitdrukkelijk gewaarschuwd was
de tijd zelf scheen oud en stroef te zijn geworden alsof geen dag ooit den treurigen nacht moest vervangen
daarna kwamen zij in eene andere wijk der stad de zetel van handel en nijverheid waar alles reeds in drukke beweging was hier zag de oude man schuw en verlegen om zich heen
zeker is het dat hij zijne sigaar aanhield en als de eene bijna was opgebrand eene andere aan het stompje aanstak
hoorde wat de vreemde heer kwam doen en hoe hij te leur gesteld werd haastte zich toen naar de herberg had daar het zoo even beschreven gesprek en sloot zich eindelijk in zijne kamer op
zoo kwamen zij in kleine troepen naar het graf zagen daarin neder maakten dan weder plaats voor ander
ik herinner mij nog wel dat gij een paar malen aan huis zijt gekomen toen wij daar op executie waren
jerry de directeur der dansende honden was een lang man met zwarte bakkebaarden die bij den waard en zijne gasten wel bekend scheen te zijn
en zien of wij daar met een of ander werk ons brood kunnen winnen waarom hebt gij mij hier gebracht zeide de oude man wrevelig ik kan die benauwde eindelooze straten niet uitstaan
nog leelijker werd toen hij haar met een grijns van genoegen en spot goeden morgen wenschte betsy zeide de oude vrouw
was zij zoo stil als de onbezielde beelden die om haar heen stonden elen dezer vertrekken had een venster
gij kunt u niet verbeelden hoe hij veranderd is het spijt mij zeer dat ik dit van u hoor lieve nelly zeide jufvrouw quilp en zij sprak de waarheid
hij zal het wel weer worden nelly zeide jufvrouw quilp ach wilde god dat geven zeide het meisje met tranen in de oogen
het was niet de eentonigheid van dagen die zonder eenige afwisseling of vroolijke
in de diepste stilte en deze stilte was de oorzaak dat swiveller op de meeste avonden dat sampson en sally
hielden zij vol en haalden hem eindelijk in toen hij juist na eens adem te hebben geschept het weder in den draf zette
het zou mij spijten als spijten viel dick hierop in zou het u spijten dat gij een cheggs hebt gekregen
ik heb wel lieden van uw beroep uit het noorden zuiden en oosten gesproken maar erno nooit een getroffen die uit het westen kwam
welnu kom binnen zeide hij na eenig bedenken ga daar zitten dan zal ikuleeren spelen
en eene poos was blijven zitten kreeg hij zijn hoed en zeide dat hij eens zou gaan vragen hoe het was als nelly wilde opblijven
men ziet mannen en paarden aan den ploeg vogelen in de boomen en heggen en jongens in de eenzarne velden die ze met ratels wegjagen
en lange bleeke vrouwen met teringachtige gezichten volgden de voetstappen der buiksprekers en potsenmakers om het geld op te halen
kwam er een dikke damp en een krachtige reuk uit die codlin zoo wel beviel dat hij zich glimlachend bij den haard neerzette daar bleef hij stilzwijgend den waard zitten aankijken
zeker is het dat zij in de maatschappij nog geene andere plaats had dan op den stoel tegenover haar broeder en even zeker is het in het voorbijgaan ge zegd dat tusschen die twee stoelen menigeen
wat de schoone zelve betreft zij wreef hare handen als een man van zaken en stapte met eene pen achter haar oor een paar malen het kantoor op en neder
ik hoop dat men u onvoorziens zal ophouden maar nog beter zou het zijn als gij u liet
wei dat geloof ik zeide de andere jongen kom laat de kooi los i hij heeft immers gezegd dat ik het den nek mocht omdraaien laat los geef het hier snauwde quilp
ja i antwoordde het meisje ernstig hare handen vouwende hier kan men gerust leven en gerust leeren sterven zij wilde nog meer zeggen maar de aandoening deed hare stem haperen
en hield nog een gesprek met den voerman over een punt waarover zij het niet zoo spoedig eens scheen te worden als over het vorige maar eindelijk brak zij af en sprak den grootvader aan
als gij ook wat zoudt willen doen zeide zij zou ik u wel werk kunnen geven met de beelden
met een blik waarin vrees teleurstelling en ongeloof om den voorrang streden eindelijk stamelde hij ik vraag u waar zij is wat meent gij
maar als hij het niet zoo geheim had willen houden zou ik er nooit achter zijn gekomen want het was omdat ik zooveel vroeger naar huis werd gestuurd
en het verschil van haar eigen lot en dat dezer meisjes een troost en eene opbeuring vond welke die oogenblikken tot oogenblikken
moge de hemel u zegenen snikte nelly amen lief kind antwoordde haar vriend op een opgeruimden toon
maar ik geloof dat het beter is van neen alweder een bezwaar riep de driftige vreemdeling uit heeft men ooit iemand zoo zien dwarsboomen is er dan niemand anders dien zij kenden
ik ik kan het niet gelooven hijgde sampson maar er wordt in het kantoor iets van waarde vermist
het smartte haar te weten dat dit zoo was en dikwijls als zij zag hoe hij uren lang stil bleef zitten
wat zijt gij toch zonderlinge lieden wat hebt gij dan voor eene kostwinning daar bij de harddraverij kon ik het u naar mij dunkt aanzien
zonder zich te verwaardigen om eenig antwoord te geven zette quilp het heete sauspannetje aan zijn mond en dronk den rum
ik ben er waarlijk blijde om swiveller stond met den hoed van kit in nelly de hand met de grootste belangstelling toe te kijken en zijn gezicht nam een flauwen zweem van een glimlach aan
en het scheen hem ook onverschillig te wezen hij bleef gevoelloos voor alle vriendelijke oplettendheden welke die broeder hem bewees
janldaassen het nu waagde eene der poppen aan teraken maar zijne hand met een schellen lach
en het vroolijke goede nacht goede reis der voorbijgangers op den weg alles onduidelijk hoorbaar door het dikke zeil dat gemaakt schijnt om er droomerig onder te liggen luisteren
viii het bal in het instituut voor jonge jufvrouwen
de geweldige som van dertig shillings dan zou hij een halven dag vrijaf hebben om louter voor zijn pleizier te besteden
bij de aankomst der diligence werd vrouw nubbles door kit opgewacht aan wien door een brief van hare aanstaande terugkomst was kennis gegeven
tot de aanmerking dat hij aangaande den commensaal op de bovenkamers eenige zeer merkwaardige ontdekkingen had gedaan
het laatste voorschot is zeventig geweest zeide de dwerg en dat is in een nacht verdwenen dat weet ik wel hernam de oude man maar toen was het de ongelukkigste avond
niet gelijk zij thans was en over hun wederzien in eene andere wereld als ware hij eerst gisteren gestorven
telkens anders gekleed en verklaarden overluid dat de vertooning het geld dubbelwaardig was terwijl zij de omstanders met tranen in de oogen aanmaanden om zulk eene kostelijke gelegenheid
men bereikt eene stad de markt is vol en woelig op het plein voor de herberg staan sjeezen en karren
mijnheer brass i m'yn klerk zal u wel helpen als gij over een of ander te spreken hebt
alleen bij zijn kleinen broeder gezeten toen die dood was en was toen blijde geweest dat hij by hem was z'y vervulden zijn verlangen en hij hield inderdaad zijn woord
en als zij zich herinnerden hoe zij er had uitgezien en gesproken en hoe vroeg zij gestorven was meenden zij dat het wel wezen kon
in het midden van al die pret scheen barbara nog te hebben nagedacht over hetgeen kit onder het theedrinken had gezegd
en piepende fluiten het rumoer nog vergrootten verschrikt en beangst door al dit tumult leidde het meisje den verbijsterden grijsaard voort zich dicht bij haar wegwijzer houdende
met eene ontroering die hij misschien niet voor de tweede maal zou kunnen overleven kwam hij op zekeren avond aan het huis van zijn broeder
en overdekte ook terwijl het de zerken scheen te vermijden de eenvoudige graf heuvels waaronder nederige dooden sliepen
breng haar naar huis zeide de dwerg en kom morgen niet weder hier want ik ga verhuizen kom niet weder hier voordat ik het u laat zeggen hoort gij
doch hoe diep het haar ook smartte hem in dezen toestand te zien weldra kreeg zij eene reden voor nog grootere
verheugde zij zich telkens dat zij zich vergist en een vreemdeling voor hem aangezien had want al had zij niet gevreesd voor den indruk dien zulk eene ontmoeting
en droeg haar terwijl de oude man hem volgde naar eene kleine herberg in de nabijheid waarheen het scheen dat hij zijne schreden richtte
en hij zat te luisteren en als ik ophield sprak hij dikwijls over mijne arme moeder
en voor wien ik nog zooveel gevoel heb dat ik hem gaarne nog buiten rechters handen zou houden maar vervolgde hij op een vaster toon
antwoordde quilp nog even bedaard de eenige vraag was waar hij heen was en dat is nog de vraag wat moet ik dan van u denken hervatte de vreemde heer
wat is dat voor licht riepdejongste breeder uit dat moet het oude gebouw zijn waarin zij wonen antwoordde de
terwijl zij de twee zusters op een nederigen afstand volgende in gedachten over de overeenkomst
aan alsof zij wel gewenscht had dat hij haar uit den weg ware geweest na eene poos van verlegen stilzwijgen stak zij haar hoofd weder uit het venster
de twee secondantes gaven door een gemurmel hare bewondering over deze treffende aanmerking te kennen
in de asch was geraakt op zekeren morgen zat sampson brass op zijn stoel een processtuk te kopieeren
eenige weinigen beperkten zich tot een bedekten wenk bij voorbeeld beleefd te vragen of er dien dag
is het waar roept brass met verbazing uit hoewel hij deze verklaring op dezelfde plaats en van denzelfden persoon zeker reeds twaalf malen heeft gehoord
toen zij zag dat hij op en gekleed was en de kamer er nog eveneens uitzag als toen zij die den vorigen avond had verlateri bleef zij eenigszins bedremmeld staan
liefelijke morgenstond en de twee pelgrims stapten hand in hand stilzwijgend maar opgeruimd voort
slot van elke zoodanige aanspraak dit is jarley's kostbare collectie van over de honderd beelden en de eenige collectie op de wereld want al het andere is namaaksel en bedrog
tervvijl hij zijne vrouw in den arm kneep ik weet dat gij dat wel kunt ik luister onthoud dat als gij nalatig zijt zal de deur knarsen
dat op hare teenen staande eene menigte vruchtelooze pogingen deed voordat zij met haar ab boek den klopper van de deur kon bereiken
maar kit deed niets om haar te troosten en bleef geheel verbijsterd staan het kind in de wieg werd wakker en begon te schreeuwen het andere in de kleerenmand viel daarmede om
had hij twee dagen lang zijn hoi niet verlaten op den derden dag zat hij nog aan denzelfden arbeid en had weinig lust om uit te gaan
volwassen menschen begonnen het lieve meisje met belangstelling te beschouwen en een dozijn kleine jongens werden smoorlijk op haar verliefd
telkens bleven zij er in een hoek mede steken en moesten dan met alle macht trekken om hem weer los te krijgen
en verhaalde vervolgens zijne moeder wat hem eigenlijk naar klein bethel had doen komen vrouw nubbles stond niet weinig verbaasd toen zij vernam
uwe lieve kleindochter nog een dag bij mij hebben als het u mogelijk is een eenzaam oud man een liefdedienst te doen
waarmede hij aanduidde dat hij geene hooge gedachten koesterde van de financien der reizigers het zal niet veel wezen
de straten wemelden van vreemdelingen die men aan hun nieuwsgierig rondkijken herkende de klokken luidden en voor de meeste huizen hingen vlaggen
ga dan maar met mij mede hernam de doodgraver dan zult gij wat bijzonders zien zij gingen te zamen de smalle trap af naar de onderaardsche kapel
en hen zoo terstond op dien gewenschten afstand brengen waarop wij hen met kalme onversehilligheid of met eene niet onvermakelijke poging totbetereherinnering kunnen beschouwen
en om haar triomf des te grooter te maken viel de oude man hierop in ja ja dat begrijp ik nu wel hervatte quilp
dat is ook al goed riep brass hoe meer zielen hoe meer vreugd fal la la tra la lal maar wie is het mijnheer richard
naar londen te wachten terwiji kit en de oude heer in den tuin gingen werken dit was een arbeid waarin kit bijzonder veel vermaak had vooral als het mooi weder was
dat hadt gij eenige weken geleden kunnen zeggen maar nu niet meer zeide dick zij laat zich offer en op het altaar van een cheggs