AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
of zij niet doodelijk ontsteld was en of zij reeds iets gedronken had. Ik ben vermoeid, zeide Madzy, die haar knieën onder haar voelde knikken: ik wilde, zoo mogelijk, wel een
Het was op den avond toen de moord van Harmon, voorbij de brug door vader ontdekt
Een plankje, aan dezelfde ijzeren plaat bevestigd, diende blijkbaar bij het uit- en aankleeden tot zitplaats. Tegen het traliewerk aan de voorzijde hing een bordpapieren plaatje, waarop naam en nummer van hem, die er slapen moest, gedrukt stonden
Maar er kwam een tijd, dat ze, bij verheffing van koorts, begon te spreken met een heesche en gebroken stem, en op de dekens te spelen, alsof het haar geliefde piano was, terwijl ze beproefde te zingen met een keel, zoo gezwollen, dat ze geen geluid kon uitbrengen
die geen I fortuin genoeg bezat om tegen alles, wat hij niiste te doen opwegen, die niets in zijn voordeel had dan zijn oprecht gemeende liefde
of ik had mijn' waren stand verzwegen en hen misleid. Eene danseres ziet er niet uit als gij, zeiden de dieven, zeg ons dus naar waarheid, wie gij zijt
Het is hier anders een besloten plaats, vervolgde de eigenaar van Guldenhof, een zware gouden snuifdoos voor den dag halende en er drie vingers van zijn rechterhand in dompelende: en geen herberg, waar iedereen zoo maar vrij mag inloopen
Want Derk Joosten was een gemeene knaap, en die er niet vies van was het vak van strooper aan dat van jager te verbinden
zonder rechts of links te zien, zonder iets te ontzien of iets te sparen. Zij heeft voor zich op de tafel gezien. Zij slaat de oogen op en ziet hem aan
zij was al angstig genoeg over wie daar buiten waren, en het hielp niets of zij uitkeken. als ze soms dachten, dat de kinderen er eerder om zouden komen! Intusschen liep zijzelve zenuwachtig van binnen naar buiten, terwijl de regen steeds stroomend plaste op den vijver en over het mozaïek der verandah
Neen, het waren geen nietigheden: het waren groote, gewichtige dingen. in hun leven. Wat. wàt kon er gewichtiger zijn. dan de portée van een visite bij Bertha, en. o God. een schandalig artikel
Hoeveel mogelijkheid is 'er, dat gij eerlang te Amsterdam komt, waar zoovele lief hebbers der schilderkunst wonen; als ik dan daar teruggekeerd ben, en het zij ik op mij zelven wone, of nog bij mijne ouders in huis
om ontferming smeekende oogen van den rampzaligen prins, schenen echter ditmaal haar steenen hart te treffen. Terwijl zij hem het kleed weder over den bebloeden rug
doezelde de uitputting het schel schitterende angstleven in mijn hersenen ineen tot de bonkige grijsheid van een nare droom. Uit die droom ontwakend viel mijn eerste blik op mijn bemodderde kleeren
zoo aarzelde hij niet, om de streelende hoop op het bezit der schoone Friezin te laten varen, zoo hij door die opoffering zijn eer en waardigheid voor schipbreuk behouden kon. Eerst echter trachtte hij nog eene poging te doen
wordt iederen keer, dat ik u zie, mooier en mooier. Weet u wel, dat u een heele mooie vrouw is? U moet zeker heel gelukkig zijn
boog hij zijn hoofd in een ronden groet van links naar rechts, tot de hofdames, die opgestaan waren. Hij droeg nog geen uniform, maar hij was de
Etienne trok zich de opmerking niet aan, en voer voort, terwijl hij in het geheel geen gaas meer over zijn stijl plooide, en de anderen luisterden toe, behagelijk de bouquet van hun wijn genietend
Waar maar een aardige vrouw is, daar weet hij zich in te dringen, En ik vraag mij af, waarvoor diplomaten anders bestaan
Hij ging naar het paard en nam, zooals gewoonlijk den zieken poot op, om te zien of hij niet kon ontdekken, wat er aan scheelde
Evenals te voren bevond ik, dat nommer drie de beide andere vboruit was, en liet dien dus nog een uur aan zich zelven over
en wij dwalen wat rond door het bosch tegenover 'het jagertje', tusschen het hooge hakhout, waarboven hier en daar een forsche beuk of eik
terwyl de laatste hen onophoudelijk toewenkte en zoo hartelijk lachte, dat zij het nooit vergaten. Den volgenden morgen ontmoetten
pruttelde iets tusschen zijn leelijke tanden, achter zijn dikke lippen, en vertrok, hevig met de deur smijtende. Och, die humeuren! zei de gelukkige echtgenoot en vader
Men had van vele zijden grieven tegen de vrijwilligers, maar een man als u zal hen in de publieke opinie verheffen
In iriinder dan een jaar tijds neem ik Poes van school mee als mevrouw Edwin Drood. Dan word ik ingenieur in Indie, en Poes gaat mee
Daar stond weer de rots steil tusschen ons in; alles scheen weer in kwestie gesteld. Wat mijnheer dacht te antwoorden, is nooit tot ons gekomen, want mevrouw trad binnen, op hare wijze ook onder de wapenen
Hij stond op, luisterend, snuffelend. Heel van verre hoorde hij een zwak, scherp gejank, gevolgd door een koor van dezelfde scherpe geluiden
konden wij dien dag aan ons voornemen geen gevolg geven om nog een les te nemen; bovendien waren wij uitgeput van vermoeienis
of dat alles iets van overerving kon zijn. En in New-York had hij koffie en borrels aangebracht! Was hij toen eigenlijk niet gelukkiger, zorgeloozer
En zich latende gaan, zich uitstrekkende in zijn rieten stoel, drinkende zijn kopje thee, sprak hij uit de gedachten, die meestal in zulk een uur van tevredenheid bij hem
Maar als hij, in overeenstemming met zijn plan, den ouden man opgesloten hield, was dat voldoende voor hem. Zijn voornemen was, de vlucht te nemen
Overal was in de modder, welke de baggerlieden eindelijk onvervaard behandelden, een overvloed van kostbare voorwerpen, gouden en zilveren kleinooden, edelsteenen, muntstukken
Een dood paard lag naast de tent en eene speer stak in de zijde van het dier. De ruiters stegen af, doch de man bewoog zich niet; het geklater der beek overstemde het getrappel der paarden
Ik heb hier, daarbij ziet hij naar de papieren op tafel, een nauwkeurig verslag geschreven van alles wat ik van den overledene wist, en hoe ik in die ongelukkige zaak gewikkeld kwam te worden
tik zie niets drijven. Het roode licht was verdwenen, de huivering was voorbij en zijn blik, die een oogenblik in de boot geiust had, wendde zich weer af
Met eene snelle beweging, als had hij zijne vingers gebrand, wierp hij, vol schrik en afschuw, het boevenpak verre van zich. Hij rilde van koude en ontroering; met huivering dacht hij aan het oogenblik, dat het licht als bij tooverslag zou worden gedoofd
om onze rijstvelden te besproeijen. Wij bemerkten, dat er iets op het water dreef, en toen wij nader kwamen, zagen wij dat het een vlot was met goederen beladen
maar het wordt op zich zelve slecht betaald, weet ge? Dat is waar, zeide de jood nadenkende, of veinzende na te denken
Doch hier breng ik u de eer, die u toekomt, edele Van Gend en Loos, Veldhoest en Van Koppen, warme menschenvrienden! In uwe wagens zit men op breede banken; de plaatsen zijn ruim; de kussens en ruggestukken welgevuld; de bakken diep
k zal maar met de twee jonge heeren beginnen. unne magen zullen nog niet geleerd hebben, om komplimenten te maken. aar de vrienden nu zoo vroeg komen
Het vertrek op de eerste verdieping, waar de restauratie werd gehouden, was ruim en langwerpig, vol banken, krukjes, stoelen, tafeltjes en een oud waggelend biljart
niet alle Majols, denk ik, zullen moordenaars en menscheneters zijn; rijden we regelrecht, en zooals de zwarten meenen, ongewapend door, dan toonen wij hun tevens, dat wij niet met kwade bedoelingen tot hen komen
en niet zou durven of kunnen doen wat ik voor mijn eigen dochter het beste acht? Een wenk kunnen geven? Ik hoop van ja
De jongen voelde zich wel heel alleen en verlaten, toen hij op een steen zat uit te zien over de kale bergvlakte en de groote bosschen, die er om heen lagen
Den volgenden morgen kwam de pachter, en vroeg mij in persoon te mogen spreken. Ik kom, zeide hij, u een nieuws mededeelen, waarvoor gij mij, gelijk ik mij durf vlijen, dank zult weten
Nu klom de kleine Klaas boven op de schuur, waar hij zich neerlegde en zich al heen en weer wentelde, om toch recht gemakkelijk te liggen. De houten luiken voor de ramen waren niet heelemaal tot boven aan toe, en zoo kon hij juist in de kamer zien
en het brandende oog van den lijder vulde zich met een helder vocht, dat hij echter haastig, schaamachtig wegvaagde. 'Welnu!' hervatte Graswinckel met vriendelijken ernst
Zij gaf mij geen raad; zij hield mij geen plichten voor; zij zei mij alleen, op haar eigenaardigen, hartelijken toon wat zij van mij verwachtte
De wanden en het gewelf waren wit gepleisterd: maar de kroonlijst, zoowel als de pilasters, waar zij op rustte, bootsten zoo natuurlijk het roode marmer na, dat men die moest voelen om zich te overtuigen dat zij slechts uit hout vervaardigd waren
Bij het park behoorde een uitgestrekt meer, waarop des middags zou worden gezeild; proviand werd medegenomen, er werden alleén open rijtuigen gebruikt, en het beloofde een recht genoegelijke buitenpartij te zullen worden
als zij u trouwer werd naarmate gij armer en verlatener waart, en dat alles tegen haar eigen schijnbaar belang in, zou dat genoeg zijn
dat dit mijn adres is, en dat ik des morgens altijd thuis ben. Als men tweemaal klopt, komt de meid terstond opendoen
het geheel niet voordeeliger deden uitkomen. De schoorsteenmantel werd, nevens andere ornamenten, zooals eene pendule, die eens in de twaalf uren gelijk was, en twee bronzen kandelabres met onthoofde poppen, gesierd door vele leêge flesschen
en De Livrei der Zonde, die veel afschrikwekkender waren
daar het door de lucht tegengehouden werd, hoorde men van verschillende zijden halfluide opmerkingen die getuigden
Ja, uw vader! Hoe kunt gij dat nog vragen? Door de gevolgen zijner blinde en domme hoofdigheid te doen voortduren. Door het kwaad
iemand die, ik kan niet zeggen waarom, een onaangenamen indruk op mij maakte, — en een instrument bespeelde dat zeker in Mississippi
Na lang wachten kwam Pickwick aan de beurt om geholpen te worden, en nadat de gewone formaliteiten vervuld wafen, werd het lichaam van Samuel Pickwick
Neen, hij nadert er niet. Het is een stoet van Oostersche kooplui, op ezelen en muilen geladen de kostbare balen, vol waar uit het geheimzinnige morgenland
Dat deed ik,' zeide Elizabeth: 'maar by rijper overleg.' 'Gekheid!' hernam Buat: 'de eerste opwelling by een vrouw is altijd de ware
want op onze vraag antwoordde men daar voor de eerste maal, dat men een vaartuig gezien had, hetwelk op De Zwaan geleek
Heelemaal overbodig. Hier is immers nu alles stil, hier in de wijk. En in uw hoede zal mij niets overkomen
Waar? Te Faverolles. Een ander bewijs. Deze Valjean heette van doopnaam Jean, terwijl de geslachtnaam zijner moeder Mathieu was
Maria verliet de gang en trad met benepen hart in de slaapkamer der jonge Machteld; zij bleef als verslagen voor de bedstede staan en bezag de ongelukkige maagd die zo zachtjes scheen te slapen
alles was onbeweeglijk stil in het gesloten vertrek; maar op straat begonnen de koetsen te rollen
De genoodigden namen plaats en weldra hoorde men geen ander geluid dan dat der lepels en der borden, of wel van de oude Muskaat- en Borgonjewijnen, die in de glazen werden geschonken
en zoo zeker bedorven werden door die noodlottige smetstof, die alles, waarop zij bleef rusten, verwoestte! Ik sprak tot Richard met al den ernst, dien ik gevoelde
Wij zouden ons toch niet met andere menschen bemoeien. Wij leven zoo heerlijk hier, in je kunst. Wij hebben niets anders noodig dan elkaâr, en je kunst en Rome
en in de zachte omhelzingen van zijne bekoorlijke de uitgestane gevaren vergoed zag. -, in het midden van al de drukte, deze teederheid van met verrukking opmerkende, zeide
wat men ook in dit opzicht van de eigenares mocht zeggen. Er liepen ook geloofwaardige geruchten van gestikte zakdoeken
door hem, onder den invloed van een merkwaardig voorgevoel, eerst kort voor zijn afsterven ontworpen. Daarbij werden aanzienlijke legaten, vrij van successierechten, aan allerlei weldadige en geleerde instellingen vermaakt
Maar nog grooter contrast zou men hebben gevonden, als men in de harten had kunnen lezen, die zoo dicht naast elkaar klopten
Maar als wij eens vergaan, MAURITS!. MAURITS. Foei! Houd u moediger. mij dunkt ik zie, dat 'er tranen in uwe oogen staan
Dat het alles leugen en laster moest wezen; dat het niets was dan nijd en afgunst, die zulke praatjes in de wereld strooiden en de menschen opzetten tegen elkaar
Onder den invloed van zijn toorn herwon hij al zijn kracht en beradenheid. Maar wat ik u reeds gezegd heb, ging hij met zijn scherpe stem voort
alsof zij bijna met de hand zou kunnen grijpen wanneer zij het te voren ondervonden had en van waar zij het zich alles herinnerde. En het was haar, met een bijna beklemmend en ontstellend openbaren, elk uur duidelijker
reliquieen van het slagveld; en de brief beschreef met veel humor, hoe het laatste het eigendom was geweest van een commandant der garde
doet dit alsof hij nergens anders kon' buigen dan in het heupgewricht. Judy, zegt grootvader Smallweed, haal de pijp
Niet noodig! Goeden nacht! Juist wilde Claus den ingang der tent zoeken toen de Ridder zelf verscheen en vroeg: Wien zoekt gij hier en wie zijt gij
en de ofstoet het gezelschap zeer vriendelijk gegroet hadden, reden zij voort; en staarde de dezelve zoolang na, totdat zij, den hoek der laan omslaande, uit haar gezigt verdwenen
De natuur is van aanzien veranderd. We komen nu in eene bekoorlijk vruchtbare streek, afgewisseld door groote meren en doorsneden door breede, rustig voortstroomende rivieren
Tupple wrijft in zyne handen, en glimlacht alsof hij uitstekend veel pleizier had, draait buigende in het rond tot hij aan al de leden der familie is voorgesteld
Dan wou zy, dat de Acteur, die zyn knegt een present gaf, haar Oom Dirk was; dan leek die Actrice volmaakt op een Nicht zo Betje Wolff en Aagje Deken, Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart een, en het kleine jongentje hadt net eender rokje aan, als de kleine Karel van Oom
De menschen moesten wat meer denken, zeide Tante Letje, dat de kerk is een bedehuis, en niet een plaats voor ijdelen klap en onnut gesnap; maar het is als de profeet zegt: zelfs in mijnen huyze vindt ik haar boosheyt. — Ik
om met hulp van den koetsier een koffer de trap op te slepen, die zoo groot en zwaar was, dat het onmogelijk scheen hem boven te krijgen
en daarna in het ongeluk al te passief was geweest, nu vergat hij dit. Hij herinnerde zich niets anders dan de betere hoedanigheden van zijn
uffrouw emple wekte me om half vier. k staarde half dronken in de duisternis voor me uit en het eerste, dat me toen te binnen schoot, was: k ga vandaag naar adertje angbeen
tot wien zij gericht werd en die een grooten gelen zijden zakdoek had uitgehaald waarmede hij ijverig zijn gezicht afveegde. Dat de donder hen allen sla
en een wagen op de plaats van het logement stilhield. Hij liet het glas onaangeroerd staan
Menige uitgebreide onbestemde reputatie is enkel gemaakt door het huren van cabs en door her- en derwaarts te rijden
door den officier, bij wien hij den nacht had doorgebragt, naar een prachtig paleis geleid, dat de prinses Badoura voor hem in gereedheid had doen brengen
van onverzadelijke begeerlijkheid, dat hij, toen de deur zich achter den heer Boffin sloot, op de deur toeschoot en Venus met zich sleepte
want al had zij zich uit liefde voor haar echtgenoot heengezet over haar burgerlijk, gansch niet ongegrond vooroordeel tegen soldeniers, de gedragingen van het volkje zelf verwekten haar onwil en ergernis, en stemden haar niet gunstig voor hun aanvoerder
k wou mijnheer endleton vragen, of hij je ook kende; ik zou het toch wel denken. e zult wel in dezelfde kringen komen en je behoort alle twee tot dezelfde politieke partij en zoo
schudde het hoofd. Juist nu werd de schel aan de voordeur in beweging gebragt; met bevreemding zag EMMA haren man aan. 'Wie kan in zulk een weêr tot ons komen
ier, hier rust dan het stoffelijk overschot van den waardigen burgervader, die, toen eenige burgers, in den uitersten nood van het beleg op eene bitse wijze hem zijne standvastigheid, die zich tegen de bedoelingen
ride wil me leeren paardrijden en roeien en schieten en o, nog een heeleboel andere dingen, die ik niet ken. et wordt een zalig, vrij leventje en ik heb dat nooit gekend en alle meisjes moesten toch wel eens zoo n tijd in haar leven hebben
Gij de Leeuw? antwoordde Machteld met verachting. Gij de Leeuw?? O lasteraar! Neen, de Leeuw spreekt Vlaams. Hoor ik niet dat de taal der Koningin Johanna in uw mond is
en dat hij verbrand mocht worden, wanneer zijne keel niet zoo droog was als een kalkmand
De boschwachter droeg het kalfje naar huis, en sloot het in een hokje in de schuur. Toen moest hij hulp halen, om de doode eland uit het moeras te slepen
De portier richtte het hoofd op en zeide: Is mijnheer een stille verklikker? Marius sloop beschaamd heen, maar was overigens verblijd, want hij was iets gevorderd
Ben je niet blij, dat ik het maar gedaan heb? Laurie sprak haastig en met een kleur van opgewondenheid, want hij had zijn plannetje geheim gehouden, uit vrees dat de meisjes het niet zouden goedkeuren, of dat het nadeelig voor Bets kon zijn
Op den grond rusten de voorvaderen van de reuzen van heden, enorme, in ontbinding verkeerende stammen, welker stof een nieuw geslacht voedt, dat begeerig de lucht en het licht zoekt
Ik verneem zoo weinig van hetgeen er buiten deze kamer voorvalt en zulke beuzelachtige we— reldsche dingen interesseeren mij ook niet
Neen, kind, dat is het niet; maar toch, zoo gij voor eene poos ergens kondt heentrekken waar het vroolijker leven voor u was, zou dat zoo kwaad niet zijn
Welnu! kapitein, ging ik voort, open dan uwe oogen eens goed. Ik ben die Sindbad, welken gij op dat onbewoonde eiland hebt achtergelaten
Dit is dikwerf de misslag van den burgerstand geweest. Men is geen klasse, wijl men een misslag begaat. De zelfzucht is geen afdeeling der menschelijke orde
Ik verzeker u, hernam Sytsken, dat het geheele zwerk rood is van de vlam die opstijgt. Willen wij niet eens op het plat gaan en zien wat er te doen is? stelde Madzy voor
Willem begreep, dat er van slapen niets komen kon, hoeveel moeite hij er ook voor deed; hij stond op en plaatste zich bij den gids op een blok. Deze had zijne pijp opgestoken, en bood Willem eene andere uit zijn' voorraad aan
En terwille van ons alien, mijnheer Chuzzlewit, moet gij bijzondere zorg voor uw digestie dragen. Gij kunt mij gelooven, dat is heusch de moeite waard
beschilderd als Chineesche tempels, de gekleurde lampions, de dansplaats, en de twee troepen muzikanten, een aan ieder eind van den tuin
Nadat de visch nog eenigen tijd snel voortgezwommen heeft, begint hij uit zijne neusgaten twee groote stralen bloedig water eenige voeten hoog op te spuiten
Kukeleku! hij heeft mij aan mijn kam getrokken! Ka, ka, ka! Dat is zijn verdiende loon! riepen de kippen, en dat riepen ze maar al door
Hugh had haar oogenblikkelijk in zijne armen. Misschien werd Simon's hart inderdaad vermurwd door haar schreien
De bleekheid des gelaats, de onnatuurlijke zwelling van hoofd, handen, voeten, ja van het geheele ligchaam, een steeds toenemende trek tot drinken
De Vrijbuiter scheen dat alles op zijn gelaat te lezen, want die glimlachte en wreef zich van blijdschap de handen. Daarop tikte hij Paddeltje op den schouder, en op de legerstede wijzend, duidde hij hem aan zich daarop neer te
en daarin beproefd, om het Nederlandsch karakter van dien tijd in het kleed der verdichting af te schilderen, en tevens aan de meest beroemde personen in dat tijdsgewricht gedacht
Al de pijn in haar hand en de smart van haar ziel werden vergeten bij de kwellende gedachte: Ik moet het thuis vertellen en ze zullen zoo teleurgesteld over me zijn
Ook heb ik van een moord hooren spreken in de omstreken van Spitalf ield, maar ik geloof er niets van
als ze dachten, dat ik terugkeerde, argeloos als een kind met. nog een ander, dien ze dolgraag willen hebben en die door mij, aartsdomkop, in de val werd gelokt
haar eigen liefde voor Edward te bestrijden en hem zoo weinig mogelijk te ontmoeten, zij kon zich de voldoening niet ontzeggen, althans een poging te doen om Lucy te overtuigen, dat haar hart niet gewond was
je hebt volkomen gelijk. Dat is alles volkomen waar. Maar je vindt dat alles zoo, Hélène, omdat je de kleine ziel lief hebt, zooals de kunst haar liefheeft
dat gezicht zal bovenmatige vreugde geven, en zij zullen den gouden vogel buiten brengen. Als je de kooi vast hebt, jaag dan oogenblikkelijk naar ons terug en haal de jonkvrouw af
en dan zou ik u raden op uwe hoede te zijn, jonker, en als gij uitgaat, den degen meê te nemen dien Bastiaan u van ochtend heeft laten terugbrengen, ten bewijze dat hij ook al gehoord heeft, dat gij vrij en vrank zijt
Goswyn van Goetsenhoven en Jan van Cuyck, Brabanders, Pieter en Lodewyk van Lichtervelde, Pieter en Lodewyk Goethals van Gent, en Hendrik van Petershem. Adolf van Nieuwland bevond zich aan de rechterzijde van de jonge Graaf en sprak gemeenzaam met hem
Willem volgde met belangstelling het levendig gesprek; de tijd vloog om, en eer hij er aan dacht, was het etenstijd geworden. Enkele der gevangenen aten afzonderlijk, de meeste gemeenschappelijk
en een nieuw leven en gezondheid rondom verspreidt. Hadden wij eenigen tijd geleden wat meer donder gehad, er zouden geen duizenden menschen hier te lande, aan de pestziekte gestorven zijn
is dat de hond des Graven, die in het nabijgelegen vertrek bij mijne moeder en bij mij gezeten was, uit een zijraam in de gracht sprong en den knaap het leven redde
Met welk een wanhopige verrukking aanschouwde hij dien kloostertuin, vol onbekende bloemen en opgesloten maagden, waar alle geuren en alle zielen regelrecht naar den hemel opstijgen
Annie en haar man sloten het huis; geluiden van opgelichte bouten klonken met een licht gerammel van metaal. Na een half uur stond Bertie op
Hij vond niet de oorzaak van 'Schaakspel' noch doorzag hij ervan de logica. En toch - hoewel alle beweging der ziel raadsel is
daarna wat correspondentie, te hooi en te gras; eindelijk jaren van niets. O, hij was blij zijn vriend nu weêr eens bij zich te hebben
De prins vermoedde om zijn boozen toon, dat hij jaloersch was. En dit vermoeden prikkelde den prins, om Cornélie het hof te maken. En hij deed als toonde hij de miniaturen alleen aan haàr
Maar God zij lof! ik ben Christin, en daarom kan ik, wat de heilige engelen niet vermogen, een lijdenden broeder vertroosten met den eigen troost die mij zelve te bate komt
Haar handjes waren over mijn schouder gestagen, en zij liet haar kin daarop rusten, en haar blauwe oogen keken stil in de mijne
Ook al geen illusie! Niet zulk een afzetterij als te Djedda en te Mekka; wèl groote hotels en villa's, maar voor de bevolking in de eigenlijke binnenstad, alles nauw, somber, vuil
riep de jongste. 'Komt u met een tambangan.' 'Wel ja,' zei Nanni vroolijk. 'Waarom niet?' 'Ik weet niet; ik vraag maar
Toen scheen hij te ontwaken. Wat duivel zou die kerel wezen? riep hij uit. Een krankzinnige of een
En de fee wierp haar schitterende kleeding af, boog de takken weg, en na een oogenblik was zij daarin verborgen. Nog heb ik niet gezondigd! zei de prins, en ik zal het ook niet doen
ik voelde en toen Herakles, op nieuw, de wanhoop nabij, den kop vermorzelde, stak ik mijn toorts uit en brandde de ziedend sissende wonde dicht
Het was de noordenwind, die met een ijzige koude binnentrad; groote hagelsteenen kletterden op den grond neer, en sneeuwvlokken dwarrelden in de rondte. Hij droeg een broek en buis van een berenhuid; een muts van zeehondenvel was heelemaal over zijn ooren getrokken
die, schoon hoog gestemd, geene vleijerij behelsde. a den afloop van het feest met in hun ogement gekomen zijnde, juichte deze hem toe over de voortreffelijkheid zijner keuze
Toen hij weer bijkwam, was hij hoog boven in de lucht. Langzaam werd hij weer helder. In het begin wist hij niet, waar hij was, en wat hij zag
Haar goudkleur tintend met een rozen gloor, Met een juweelen gordel om het middel Bevestigd
Mjjne schilderkamer dan was op de tweede verdieping en aan de achterzyde van het huis
En dat waren nu mijn natuurlijke en beste vrienden! Dat waren de menschen, bij wie ik raad en troost moest zoeken, voor wie ik eerbied en liefde moest gevoelen! Zij hadden aan derden gevraagd: hoe is die jongen nu eigenlijk, want wij begrijpen hem niet
Van de scheepsbrug gezien, is het uitzicht op de bergen, vooral op die van Columbia, heerlijk; aan den kant van Vancouver zijn ze minder hoog. Een onafgebroken keten van met sneeuw bedekte toppen begrenst den horizon aan de
Deze bracht ik, byna even dikwijls als ik die ontving, aan den ouden plaatdrukker over
Kom, ga nu! Deel den trouwen Claus mijn plan zoo spoedig mogelijk mede; hij moet het weten. Tot de schemering! Zorg voor den
en mistig was dat om te bedenken, het te bedenken was ook niet mogelijk: het was een aanvoelen van iets klams, dat voorbij ging; meer niet, meer was het niet
met het grootste genoegen afstaan; maar ik zou u gaarne een vraag doen, als gij het mij vergunt
Maar, voordat de koetsier van den bok kon stijgen was de dokter al uit den wagen, liep naar het vervallen huis en klopte als een krankzinnige aan de deur
Addy lachte, hij nam zijn pet af, hij wreef met den zakdoek zijn voorhoofd. Van der Welcke rustte zijn hoofd tegen Addy's knie. - Kom dan wat hooger: zoo lig je niet gemakkelijk, zei
want aanbidding veronderstelt een vurige, driftige natuur, hoedanige zy niet bezat. Neen: haar liefde was een mengsel van verknochtheid, eerbied en bewondering
namen beiden op haar manier aan mijn blijdschap deel. Het was de genoeglijkste theetafel, die er zijn kon. Juffrouw Clarissa schorik
die zijn geld met vuilnis verdiend heeft. In voddenrapers-costuum ? vraagt de sombere Eugène. En met een haak en een mandje, als gij wilt
die het zag doen, dan op het groote aantal dames van hoogen rang en stand, die, tot het einde toe vol vurige belangstelling bleven
Hoogenberg, nu eenmaal met zijn neef opgescheept, en zijn best zoo goed mogelijk willende doen om hem te amuzeeren, had hem voorgesteld, de werkzaamheden van den avond bij te wonen
ziende, dat het op hem los zou gaan, begaf zich op de vlugt, even als die, welken wij daar zoo even zagen verdwijnen, en zwom zee in
waarmede hy dien, ingeval het noodig mocht zyn, kan aansteken en zrj gaan samen op weg, met etensbundeltje en al.
De vier mannen verroerden zich niet en schenen hem zelfs niet te zien; Jondrette begon weder op klagenden toon te spreken, en met zulk een verwilderd oog en erbarmelijke stem
Niet volkomen,' viel Thomson in: 'het is waar, ik had my eerst tot hem kunnen wenden; maar ik hoû er van, steeds den kortsten weg te gaan, en daarom richt ik mijn verzoek onmiddelijk tot u.
de Valois had lang in diepe bedenking bij het einde der zaal gestaan. De eerbied en de liefde die hij zijn broeder toegewijd had, vocht lang in hem tegen de spijt dat dit verraad hem baarde
door de kunstrijke hand der borduurster PERRUGIA vervaardigd. In de Sacristij van den Dom zelve schitterden hun nog meerder pracht en rijkdom tegen
Ademloos begeerig ving zij ieder woord op; zonder dat zij het wist, drukte hare hand vaster die harer zuster, en tranen stroomden over hare wangen. Elinor, vreezend dat zij vermoeid was, liet haar terugkeeren, en tot zij de deur van hun huisje bereikten
zoo wanhoop ik niet uwe begeerte te bevredigen. Ik verzoek u alleen, nog eenigen tijd geduld te hebben, totdat ik ook die koningrijken zal hebben doorgereisd, welke ik nog niet bezocht heb
de kring harer gedachten verruimt zich niet: zij steken de hoofden bijeen, om koffiepraatjes te houden of zij winden elkander op tot overdrijving en mystieke
die er zoo gemeen uitzag, als juffrouw Price vanavond. Fanny Squeers zuchtte en maakte zich gereed om te luisteren
teleurstelling, bijna niet minder smartelijk dan die van Marianne; verontwaardiging, nog grooter dan die van Elinor. In haar lange en snel op elkaar volgende brieven kwam al wat zij leed en dacht tot uiting
o beklaag dan den Engelschman en dank God, dat gij een Hollander en geen Engelschman geboren zijt, op welk voorredt ik anders zoo trotsch ben, dat ik liever een Burger van Londen, dan Koning van Frankrijk ben
hielpen madame Hucheloup op de tafeltjes de kruiken met blauwen wijn en de spijzen te plaatsen, welke den hongerigen in grof aardewerk werden voorgezet
De beruchte roover evenwel had zijn leven en dat van zijn kind geheel in handen. Met of zonder toestemming, en of Piet al dan niet bij zijn vader wilde blijven, - de jongen werd op het zeerooversschip overgebracht
Laat ik het Laurie vragen; hij zal wel gaan! zei Jo, en haar gezicht klaarde op bij die gedachte. O, toe, alsjeblieft niet; zeg het aan niemand. Krijg even mijn overschoenen en zet deze schoentjes bij ons goed. Ik kan toch niet meer dansen; maar
Die mij niet helpt. Nu ja die spijsvertering is onzin. Ik heb het niet over je spijsvertering. Ik heb het over je manieren
De buurt en net huis, benevens een bezoek en een feestmaal
luid opsnikkende, in de wanhoop van een gebroken vrouw, die sterk zijn moet en scheiden moet, voor altijd nu, van iets nog altijd geheimzinnig dierbaars
Toms hart was vol, en hij stortte het nu geheel uit in zijn gebed. Eén ding was duidelijk: Tom dacht wel dat er iemand was om hem te hooren
Esther had haar ook een rozenkrans van zwarte kralen met een zilveren kruis gegeven, maar die had Amy zonder hem te gebruiken opgehangen, betwijfelend of zoo iets wel hoorde bij protestantsche gebeden
Wat heb je gedaan? vroeg hij heel zacht, vol medelijden, haar steeds houdende in zijn arm, terwijl zij geknield bij hem lag
naar een huis bij voorbeeld in eene straat aan het andere einde van de stad. Hier en daar, waar eenige paren bij elkander op het gras zitten
Toen hij daarmee klaar was, plaatste hij zich voor de deur, en nauwelijks had hij de woorden: Sesam, sluit je! uitgesproken, of zij sloot zich ook weer
kon ik hem toch voldoende bijstaan. Wel had ik er nog den slag niet van en was ik ook niet handig, en wanneer men deze beide eigenschappen mist, dan slaagt men zelden in een vak
n geen wonder; want de post kwam eerst op den achtermiddag te ardestein aan, waar de courant dan een dag in de herberg lag en vervolgens bij gratie aan de ociëteit ter lezing verstrekt werd
Hij voelde een diep medelijden met die arme beesten, die in de macht van de wilde dieren waren, hoewel ze eigenlijk geen andere meesters boven zich mogen hebben dan de menschen
Hij vond het door eene ontelbare menigte flambouwen van wit was verlicht, en bespeurde een' heerlijken geur, die uit een aantal wierookvaten van het fijnste goud opsteeg
Maar de band was reeds zoo los, door te weinig sympathie, vooral in de dagen van haar scheiding. En zij voelde zich geheel alleen: zij had alleen haar geluk, hare liefde
Maar hoe weet u dit dan? Ik heb met mijnheer James Wilder, den secretaris van Zijne Genade, een vertrouwelijk gesprek gehad. Hij was het, die mij voorlichtte omtrent de gevoelens van Lord
Toen de sultane aangekleed was, begaf zij zich naar de vertrekken der prinses, die nog te bed lag. Zij naderde haar, kuste haar en wenschte haar goeden morgen; maar hoe groot was haar verbazing
Deze gansche oude wijk des Halles, die als een stad in een stad is, doorsneden van de straten St. Denis en St. Martin, waarin zich duizend stegen kruisen
Ei zie, zeide Speelman op dit gezicht, ei zie, hoe wispelturig het volk is! Nog dezen middag wilde het beide jongens van het leven berooven
zijt ge boos op mij? O mijn moeder! zeide zij. En zij zonk ineen, alsof zij zou sterven. Hij vatte haar; zij viel
Ik ken ook nog eene andere taal, die alle vrouwkens verstaan,' hernam lange Michiel, het vrouwtje lachend aanziende en de vorige gemeenzame liefkozing herhalend
In dat geval zal hij een briefje of eene boodschap voor u hebben, maar anders niet. Let wel daarop. Hebt ge mij goed begrepen
en zich zooveel moeite met hem gaf, dat Olivier niet genoeg wist hoe hij hem genoegen zou doen. Dan eens ging hij met mevrouw Maylie
Intusschen had deze ongelukkige minnaar, met wien men zich vermaakte, zonder dat hij er iets van merkte, den geheelen dag nog niet gegeten, en hij moest eenig geld leenen, om zijn avondmaal te bekostigen
Dat, zooals men over kort of lang zal zien
Het was dus meer dan noodzakelijk, dat de Keizer met zijn leger zich in de nabijheid van den Rijn opsloeg om die Geestelijke Keurvorsten in het oog te houden
daarna nog in een klein vierkant slop en liet hem eensklaps omdraaien, waarop zij bijkans tegen Bradley Headstone inliepen
Ik kon het niet dragen, dat ik vertrok zonder u te zien. Het doet mij waarlijk goed, meer dan ik u zeggen kan
Hij zou niet geaarzeld hebben den zoon van Barrabas en den zoon van Herodes naast elkander te plaatsen. Mijnheer, de onschuld is op zich zelve een kroon
maar een stuk als dit is juist geschikt om alles op nieuw in de war te sturen. En vermoedt men, wie de schrijver is?' 'Hm!' antwoordde Van Espenblad, meesmuilende: 'die zal wel niet ver te zoeken zijn
was niet sterk genoeg, Hougomont ten noorden te overweldigen, en de brigade Soye kon het slechts ten zuiden bestoken, maar niet nemen
maar hem eene krimineele vervolging op den hals te halen. neen, dat gaat niet: in dat geval kreeg ik zoowel de vrienden zijns vaders als de zijnen tegen my
beteekende dit nimmer of slechts toenmaals? Het was onmogelijk, dat zij dezen gecompliceerden zin zou begrijpen
Elizabeth verbleekte; maar, zich met hooghartigheid bedwingende, zag zy Montpouillan ernstig aan, en zeide, zonder dat hy de minste beving in haar stem bespeuren kon
en tegen een hooge prijs wist die kamenier haar nu de stalen te bezorgen: een kostbaar lapje, opgeraapt als de koningin paste, soms zelfs afgeknipt van een breeden naad
Een eerzuchtig man, die jaren lang op de verwezenlijking zijner illusiën gewacht heeft, tracht zijne medeburgers tot het onwrikbaar besef te brengen, dat niemand in staat is beter hunne belangen te behartigen, dan hij
Mijnheer Bounderby was eigenaar van een landgoed geworden, dat omtrent vijftien mijlen van de stad gelegen was
Abderos, wij naderen Thrakië. Ik weet niet waarom zoo droeve weemoed mij overvalt in deze nacht vol starren
Vitalis, die den weg scheen te kennen, ontweek behoedzaam de voorbijgangers, die hem den doortocht belemmerden
en de brigaden Vivian en Vandeleur, die aan den linkervleugel stonden, had Wellington geen cavalerie meer. Een aantal batterijen waren
aan eene tafel met papieren en schrijfgereedschap. Alles in orde, zeide de handelaar. Nu nog maar deze teekenen. Shelby haalde haastig de koopbrieven naar zich toe en teekende ze
noch voor goud verkoopen; maar ik zal haar het stuk ten geschenke geven, indien zij mij wil toestaan haar een' kus op de wang te geven
en waarschijnlijk op den uitkijk was; dat hij met den vorigen vloed reeds thuis werd gewacht; dat hij dien om de eene of andere reden verzuimd moest hebben
doet mij vermoeden dat die zeer merkwaardig zal zijn. Assad nam nu aan hare zijde plaats, en sprak: Grootmagtige koningin
Ik wilde u alleen vragen of dat wegblijven het gevolg was van dat. voorval.' Het was hem niet direct duidelijk
ja hij scheen hun van tijd tot tijd stiller en ingetrokkener te worden, maar alles werd vergoed door de gulheid en gastvrijheid van Signora FARFALLA zelve
en vraag u dus uitdrukkelijk: laat hem buiten dit kleine geheim. Nogmaals: ik ben u innig dankbaar
Zeer zeker heeft de man bestaan, antwoordde hij, de papieren wederom naar zich toestrijkende: maar de goede ziel heeft die niet meer noodig; daar hij sedert lang onder de groene baren slaapt, om welke reden ik er des te minder conscientiewerk van gemaakt heb
van zijne altijd en altijd betuigende en overtuigende stem. Hij voelde zijne tong als verlamd, dik in zijn mond, onmachtig zijn gevoelen te verdedigen
Als hij maar niet in de snijding gevallen is. Dan weet ik heusch niet hoe wij hem er uit kunnen krijgen!' En moeder zette een heel bedenkelijk gezicht. Vader kwam thuis en hoorde de heele treurige geschiedenis
ervaren in alle geheime wetenschap! Uit al de dessaas in den omtrek komen de menschen bij hem, wanneer zij een nieuw veld willen ontginnen, of onderhandelingen willen aanvangen
Kom dan, wij staan op. Ga stilzwijgend langs de scharen en zorg dat men zich niet oprichte. Ik ga Deconinck tegemoet, opdat hij wete in welke lanen hij zijn mannen kan schikken
Wij moeten maar al dat gepraat over opvoeding en zedenverbetering tegengaan, dat tegenwoordig in zwang komt; de lagere klasse moet geene opvoeding hebben
Het inwendige der barricade, deze soort van kleine binnenplaats op de straat, was in duisternis gehuld en geleek bij de flauwe ochtendschemering het dek van een ontredderd schip
en deze alleronaangenaamste geschiedenis in den doofpot te stoppen. Zij had het waarschijnlijk zoo druk deze zaken met de advocaten van haar echtgenoot
na haar laatste besliste woorden, had in de blauwe kind-oogen tranen, groote tranen, die Louis Couperus, Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan. vielen niet neêr maar zij gaven een droevigen glans aan haar stouten blik
Ik verheug me daarover. om Godswil, laat mij toch eerst uitspreken, voegde hij er bij, haar een bezorgden blik toewerpend
Jarro had al dien tijd gefladderd en geworsteld om los te komen; maar toen hij begreep, dat de menschen niet van plan waren hem dood te maken, ging hij met een gevoel van welbehagen in de mand liggen
Zij was zenuwachtig en haastte de kamenier. Zij was juist klaar, toen de eerste gasten kwamen, en zij zich kon voegen bij
Ik heb geen gevoel meer in mijn voeten. He! het is vinnig koud. Gij zijt zeker lang buiten geweest, zei PinCh
doe u geen moeite, en maak niet veel omslag voor ons. Wat zal het wezen? vroeg de dokter, die Rosa naar het buffet volgde
Neen, de moed is de man tot de bewaarnis zijner zwakkere medemensen geschonken. Wij moeten de stad overgeven! Even alsof een pletterende donder tussen hen
Als het zoo is, dan vertrekken wij in het geheel niet. Waarom niet? Later vertrek ik niet
Lang zou het verblijf aan wal voor ditmaal zeker niet duren, en met lossen, verschillende andere werkzaamheden en daarop weer het laden, zou er voor de matrozen niet veel tijd overblijven
Zoodat, toen de dag van vertrek aanbrak, juffrouw Sedley geslingerd tusschen haar twee gewoonten, huilen of lachen, moeite had haar keuze te bepalen
By die woorden liet juffrouw Goudstroo hare a hand, die op de tafel lag, wanhopig in haar schoot vallen
Misschien kan zij u de opheldering geven, waarnaar gij verlangt. Dit zeggende bood zij haren vader den tulband van Bedreddin aan
enkel ten koste van den heer Boffin scheen uitgevoerd te zijn. Dat is een verraderlijke schelm, zei Boffin, het stof van zijne armen en beenen vegende
Toen scheen het gluipende monster op zijn breede klauwepooten te glibberen naar achteren, of het zich gereed maakte toe te storten
dat ik deed, was het, omdat ik zoo dwaas ben geweest van ooit aan haar te denken. Zij is zoo ver buiten mijn bereik als
De heer Bonney ging haastig naar het boveneinde van de tafel, nam zijn hoed af, streek met zijn vingers door zijn haar
Na dit verrigt te hebben, voegde Marzavan zich weder bij zijn' reisgezel, en wierp het bebloede kleed midden op den reeds genoemden viersprong
liet zich hiertoe ligt bewegen. angenaam en ongestoord liepen nu zachtjes aan de ruidsdagen ten einde; terwijl alle gewoonten dier tijden werden in acht genomen
Amelia wilde haar boven in haar zitkamer hebben, een keurig, klein vertrek op de tweede verdieping, naast haar vaders kamer
Een paar jaar ouder dan ik. - Maar hij is ziekelijk. - Ja. En vreemd. Altijd geweest. Stil, somber. Toch een beste kerel. - Bij ons thuis, met Steyn en mama. Wat zouden wij feesten geven
en gij zoudt er blyven zitten als eene civetkat in een boom! Vooruit, mpheer I Zet hem over die beekjes met de zweep
knikten zij tegen elkaar, alsof zij elkaar wilden vernlorzelenj want in dezelfde kast, waarin hij stond, hing aan een paar haken een pijp met een bruin
Hij bracht die in verband met alles wat hij van de zuster zag, en nu begon hij haar te begrjpen
dat de boschwachter boos op hem zou worden. Want sinds hij zijn leven had gered, hield Karr het allermeeste op de wereld van den boschwachter. Hij dacht er alleen aan hem te volgen, en over hem te waken
dat van alle kanten werd geroepen: Daar komt Grauwvel aan, die het bosch heeft vernield. Grauwvel deed, alsof hij het niet hoorde, maar Karr, meende nu te begrijpen
Rawdon Crawley's gedrag daarentegen, die maar honderd pond kreeg, was zoodanig, dat het de verbazing van zijn broer
De jonge HELLEMANS omhelsde en kuste ook zijne nicht, die zich met gulle openhartigheid verheugd betuigde, dat zij hem ook hier bij het gezelschap aantrof
Vader wilde moeder nooit zeggen wat hij voor haar gaf; maar toen ik laatst zijne oude papieren nazag, vond ik den
Ik verwacht u om half zes, schreef kapitein Dobbin. Hij stelde zeer veel belang in de familie van zijn werkgever; maar
Hij had, zonder hem te kennen, hem den bekenden brief geschreven. Volgens zijn gedachte was er volstrekt geen betrekking tusschen dien Marius en mijnheer den baron Pontmercy mogelijk
Dit gezegd hebbende rees ik op en verliet het vertrek. Aan de voordeur gekomen zag ik, dat Amelia mij volgde. Doe geen moeite, zeide ik, ik zal er wel uitkomen. Mijnheer Huyck! zeide zij, met een bevende stem
Horrible! en toch eene alliance met de Braunfelsen, terwijl het te bewijzen was dat deze afstanden van de graven van Solms, die geallieerd waren aan de Nassau's en het huis van Oranje
en zijne onvergelijkbare kunde als legerhoofd, hadden hem voorlang de schrik zijner vijanden, de roem der zijnen, het wonder van Europa en de spiegel aller krijgslieden doen worden
Dat is niet lang geleden gebeurd en men wist, dat de knaap zeer gehecht was aan zijn moeder. Hij was stil en in zich zelf gekeerd na haar vertrek van Holdernesse Hall, en het was om deze reden, dat de hertog hem naar mijn inrichting wilde zenden
Geen der tachtig lafaards dacht aan de vlucht; allen sneuvelden, behalve de aanvoerder Barthélemy, van wien wij aanstonds zullen spreken
keeren werd de deur geopend en zag hij personen in- en uitgaan, maar zijn gehate vijand verscheen niet. Bedaard wachtte hij, maar na uren lang op de deur getuurd te hebben, begon hij den moed wat op te geven
zei Tigg eindelijk, weer op het eerste gezegde van zijn vriend terugkomend. Zekpr was het een kapitaal idee. En het was een idee van mij
Lewin bewonderde dikwijls het leven dezer menschen, hij benijdde hen en nu kwam voor de eerste maal de gedachte bij hem tot volle klaarheid
Zij voelde, dat haar aanschijn op die gedachte bloosde, en, dat 'er een zeer stille zucht, tegen haren dank, uit haren boezem opklom. Zelfs toen TESSELSCHADE en ANNA haar gesprek geëindigd hadden
De keukenvloer schijnt nooit een vlek te krijgen, de stoelen, ja zelfs de potten en pannen, schijnen nooit van hunne plaats te komen
ik zal, door mijn ongeloos te openbaren, geen een' echten Genuees daaraan doen twijselen, en men zal even goed voortvaren, om, schoon ik met u aan de echtheid
De man moet man zijn. meende Stipan en opende de deur. Dat wil zeggen, hij moet de dorpsmeisjes het hof maken? vroeg Lewin
zij met ons! Omdat, met zijn vetten glimlach, de vrede niet tegen ons kan zijn, omdat hij voor ons moet zijn; omdat hij niet verhardend is
En dewyl het nu, ô Moeders! myn oogmerk was uwe Kinderen niet tot Rariteiten, maar tot Menschen te vormen, zo blykt het duidelyk dat ook deeze Menschen, ter bereiking deezes doels, daar in voor U niet hebben te wyken
De naar de Stille Zuidzee gekeerde zijde is doorsneden door diepe fjorden. Het geheele, nog weinig bekende binnenland, is één uitgestrekt woud; de kolonisatie heeft nog slechts het zuidelijk uiteinde van het eiland bereikt
alleen een ijselijk wanhopend mensch, of een luiaard, die erg lekker geslapen heeft, doen kan. Zijn nek werd hierbij oneindig klein; zijne voeten trachtten de beweging der armen na te volgen en onder een
en oogenblikkelijk stond dezelfde geest voor hem, die hem in het onderaardsche gewelf verschenen was, waar de Afrikaansche toovenaar hem had ingesloten
en niettegenstaande die breedheid toch geheel en al 'heer', zeer verzorgd zonder een zweem van fatterigheid, en de ironie van zijn
Men had hun een kale, naakte hoogte als erfenis kunnen nalaten, en nu zouden ze in plaats daarvan een prachtig bosch krijgen
Toen ik op Heizicht afscheid van u nam, streelde ik mij met de gedachte, dat UEd. mijn oprechte liefde niet hadt versmaad; deze gedachte maakte mijn hoogste geluk uit en deed mij ook het antwoord van den Heer Blaek met meer gelatenheid dragen
Hoor eens, Squeers, merkte zijn vrouw op, toen de deur gesloten was; ik geloof dat die jongen simpel wordt. Dat hoop ik niet, zei de
over het goddelijke recht der bodes en andere hooge ambtenaren in te Iasschen, en daarin te bewijzen, dat een bode nooit onrecht kan doen
ze had er in maanden niet meer aan gedacht; nù eensklaps dacht zij er aan. En er was geen zelfverwijt en wroeging in haar
en zy hadden het uitzicht op pensioen ingeval zij door een bijlhouw of boogschot der Indianen werden verminkt
De hond van den Royal George ligt tegen ons te knipoogen en te lonken, zonder zich demoeite te geven op te staan
Wat mij en mijne twee makkers betrof, wij hadden ons behoud alleen te danken aan het snelle roeijen, waardoor wij ons reeds verder in zee en buiten bereik van de steenworpen bevonden
Somwijlen gelukte het hem bij helder weêr, om behalve de eilanden Gorgona en Melcora zelfs de kust van Corsica te ontdekken
Zevende hoofdstuk. Waarin verhaald wordt, welke taak door De Witt aan Buat werd opgedragen. Een paar dagen nadat de byeenkomst by Mevrouw Musch had
voor het publiek was hij de dichter van 'Torquato Tasso,' die nu eensklaps iets heel anders had geschreven: een modernen roman: 'Mathilde
De boer, dien BOUKE gezonden had, had aan deszelfs wensch voldaan: hij had den Heer VAN SONHEUVEL, die vast vloekte en raasde over het niet verschijnen van zijnen dienaar, ter bepaalde plaats gevonden
iever spoel ik bij de goede eeuwfshe boeren met een frissche teug de zorgen van het hart, dan dat ik op mijn studeervertrek zit te blokken, of in het gezelschap van nijdige en twistgierige hooggeleerden
en waarom kruisen ons nooit misschien die ons het liefst zouden zijn aan onze ziel.? Steeds bracht hij Cornélie des avonds naar de Via dei
Zeg hoeveel gij er voor hebben moet, als gij daarom gekomen zijt. Tien shillings. — Een stuivertje rum. Die zult gij hebben
Want als zij oorspronkelijk bruin is geweest, heeft zj door langen dienst een zwarten gloed gekregen; en is zij zwart geweest, dan heeft dezelfde oorzaak
Een ontevreden mensch verdedigt zich gemakkelijk met de schuld van zijn ontevredenheid op een ander te werpen
Later had hij in kleine perceelen, voor tuinen en velden, de gronden bezijden de gang verkocht, en de eigenaars dier gronden meenden aan weerszijden een tusschenmuur te hebben
Maar zinneloos was hy niet. Want eens by nacht, toen de maan helder lichtte, stond hy op van de baleh-baleh, en verliet zachtkens het huis, en zocht naar de plek waar Adinda gewoond had
Wij reden den heelen nacht door, maar heel langzaam, en kwamen niet voor negen of tien uur in den ochtend in Yarmouth aan
Toen hij nu van haar aanwezigheid hoorde, overviel hem plotseling zulk een blijde schrik, dat hij geen woord kon spreken. Hoe zou hij haar
Ik meende, dacht hij verder, door koele bespiegelingen te zijn ingedrongen in de geheimen der natuur
In een der zalen van het Paleis van Justitie hield de rechtbank zitting. Op eene verhevenheid aan het boveneinde der zaal zaten de rechters achter eene breede, halfcirkelvormige, met groen laken bekleede tafel
Daar, om die legerplaatsen, heerschten levendigheid en woeling, en boden zich tooneelen aan, nu eens bevallig en schilderachtig, dan weder treurig en hartverscheurend
Daarbij troostte hij zich met het denkbeeld, dat in den tijd van LODEWIJK XIV al wat van adel was met pruiken had geloopen en dat genoemde groote koning veel verder met de pruik was gekomen, dan hij ooit zonder pruik zou kunnen komen
insgelijks hun leven hadden gesleten, den roem nalatende, die meer was dan hun adelbrief, den roem van beminlijke menschen
doch, zoodra het woord liefde over mijne lippen kwam, stond zij op, en ging heen zonder mij te groeten, even als of zij zich beleedigd achtte door de verklaring, welke ik haar gedaan had
in zijn eigen kamer te zitten, warmen kruidenwijn te drinken en zich het nieuwsblad te laten voorlezen
gerust lag te snorken. Het was nu weder nacht geworden, en hoewel Nelly met haar dun kleedje
De angst was groot in de barricade. Het schot ging af en donderde. Present! riep een vroolijke stem
een uitgestrekten landbouw, eenen grooten veestapel, eene bloeijende nijverheid en eene krachtige bevolking van meerendeels engelsche afkomst. Wat is er dan van de Maori's geworden
Moed en kracht bezitten een geheimzinnig mededeelingsvermogen. Het was rondom hen weder stil geworden, het gerucht der stemmen had de ratten verschrikt en verwijderd; zij mochten na eenige minuten wederkomen