AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
binnenkijkende zag ik eene brandende kaars op eene tafel eene bank en eene matras op eene soort van rustbank daar er eene vliering boven was riep ik is hier iemand
mijn pleizier zal wezen hem dat te zien doen en verdoemd jelui allemaal zoo besloot hij in de kamer rondkijkende en met zijne vingers knippende verdoemd jelui allemaal van den reenter met zijne pruik af
die de koning van alle botteriken is en ik zou geen partuur voor de schelmen kunnen zijn als ik geen partuur voorjou was die de leelijkste en ergste schelm is tusschen hier en frankrijk daar
en de weerspannige rook die in de kamer hing scheen kouder dan de meer heldere lucht gelijk onze eigen
dit zeggende verlichtte ik mijn gemoed van een last die het altijd meer of min had gedrukt hoewel zonder twijfelhet meest sedert den dag van gisteren
en liet schreiend haar hoofd daarop rusten ik had haar vroeger nooit een traan zien storten en in de hoop dat die verlichting haar goed zou doen boog ik mij over haar heen zonder te spreken zij knielde nu niet meer maar was geheel op den grond gezakt
en beleediging die aan vele oneindig betere mannen die u bewonderen en aan de wemigen die u waarlijk liefhebben kan worden aangedaan onder die weinigen kan er nog wel een zijn die u even
pip daar komt zij kruip achter de deur jongen en schuif het drooghekje voor jel ik volgde dien raacl
toen ik daarna van kamer tot kamer dwaalde en eindelijk huiverend voor mijn vuur ging zitten om te wachten tot mijne schoonmaakster kwam dacht ik er wel over hoe ongelukkig ik was
die ik u zeggen zal vooreerst het ligt geheel en albuiten uwe gewone wandelingen en ook buiten den gewonen drom van straten groot en klein ten tweede zonder er zelf heen te gaan
toen de regen daarbij kwam en tegen de vensters kletterde dacht ik als ik naar de trillende ruiten keek dat ik mij wel verbeelden kon in de lantaren
daar ik dikwijls hiervan gehoord en meer dan eens op den weg gezien had hoe z'y hunne geboeide beenen van het dak van een postwagen lieten bengelen had ik geene reden om mij te verwonderen
ik gaf hem nog eene andere waarschuwing hij scheen in zijn brief een duisteren wenk te geven dat hij nog eens hoopte u hier in engeland te zullen zien
in zijne waakzaamheid en de oude man las voort zonder te weten hoe dikwijls hij gered werd als hij opkeek gaven wij alien de grootste belangstelling en verbazing te kennen
ik ben blij dat ik gelegenheid heb om je vaarwel te zeggen mijnheer wemmick zeide de man hem door de tralies heen zijne hand toestekende dank je zeide wemmick hem de hand drukkende u insgelijks kolonel
pip zeide jo pip gedoopt neen niet pip gedoopt is dat dan zijn van neen antwoordde jo het is een soort van huiselijken naam dien hij zich zelven gegeven heeft toen hij kiein was
waren een paar weken in en om het huis en deden nagenoeg wat ik gehoord en gelezen heb dat zulke personen in zulkegevallen doen zij pakten verscheidene blijkbaar verkeerde lieden op
overal rond naar eene geschikte plaats om zijn hoed te bergen en zette dien eindelijk op het uiterste puntje van den sohoorsteenmantel waarvan hij naderhand gedurig moest aftuimelen
als ze hem in net licht staan eene vierriems giek met twee passagiers dwaalt hier niet op en neer dan met en dan tegen het getij zonder dat het
en dat is de man lieve jongen dien je mij toen in die sloot zoo hebt zien beuken zooals je gisteren met waarheid aan je kameraad verteld hebt
vereenigd met de noodzakelijkheid om als ik zat of als ik om het een of ander dat mij gelast werd te doen de keuken moest doorgaan altijd de eene hand op mijne verborgen boterham te houden deed mij bijna zinneloos worden
hij bracht mij in de grootste verbijstering door hartelijk te lachen en op een zeer vroolijken toon te antwoorden neen wel zeker je hebt gelijk en tpt op dit oogenblik heb ik niet het hauwste begrip wat hij meende
goedennacht goedennacht wij achtten het best dat hij boven bleef en lieten hem op het portaal staan waar hij een licht over de leuning hield om ons op de trap te lichten naar hem opziende dacht ik aan den eersten avond van zijne
of zeg een paar gros grove spijkers om te gebruiken als ze te pas kwamen of een stukje keukengereedschap zooals eene vork om haar brood te roosteren of een rooster om visch te braden of zoo iets ik meen in het geheel geen present jo
de lamp bewegende naarmate de man zich bewoog nam ik waar dat hij goed maar grof gekleed was gelijk iemand die zoo pas van eene zeereis kwam dat hij lange vergrijsde haren had dat hij ongeveer zestig jaren oud kon zijn
het zou misschien wat gewaagd zijn te zeggen dat mijn geduchte weldoener dit zwarte boekje alleen daarom overal bij zich droeg om in geval van nood iemand den eed te kunnen afnemen
een spook had niet om mij nentwil gevat en gehangen kunnen worden en de gedachte dat hij dit worden kon en de vrees dat hij dit worden zou strekten niet weinig tot vergrooting van mijne kwelling
maar onderweg had ik zoo lang gedraald met naar oude voorwerpen te kijken en aan oude tijden te denken dat de dag reeds bijna om was toen ik de plaats bereikte
want hoewel mijnheer trabb mijne maat reeds had en voorheen daarmede volkomen tevreden geweest was zeide hij nu verontschuldigend dat het onder de bestaande omstandigheden niet gaan zou
wei zeide jo om je de waarheid te zeggen het is mijne gewoonte niet om voor iemand anders rekening te drinken gewoonte neen antwoordde de vreemdeling maar voor een enkelen keer en dat op zaterdagavond
ik geloof dat mijn vitterigste lezer mij wel zal willen toestemmen dat zij bezwaarlijk een ongelukkigen jongen iets had kunnen gelasten
iedereen kende magwitch en magwitch kon komen en gaan en niemand brak zijn hoofd met hem zij z yn hier niet zoogerust over me lieve jongen ten minste zij zouden dat niet zijn
wiens huis zeide ik niet of ik moet je toestemmen als dat zijne manieren wel wat aan den pocherigen kant zijn zeide jo verontschuldigend
bedaard het is herbert zeide ik en toen kwam herbert binnenstuiven met al de levendigheid die hij van zijne fransche reis had
wat heb je daar gezegd erilde mijne zuster wat heb je daar gezegd wat heeft die gemeene rekel die orlick tegen mij gezegd pip
en bestelde mij tegen den volgenden avond op dezelfde plaats ik ging den volgenden avond weder daarheen en toen nam compeyson mij aan om zijn helper en compagnon te zijn en wat was compeyson's beroep waarin ik compagnon zou worden
want dat ik in mijne eerste ongerustheid en ontevredenheid als iets dat van zelf sprak bij haar hulp had gezocht
zij droegen de weeding die ik insgelijks maar al te wel kende hun bewaker had een paar pistolen en een knoestigen knuppel onder zijn arm
wei je hebt het me altijd den ganschen dag lang gezegd toen je me je eigen geschiedenis vertelde heb je me duidelijk gezegd dat je haar al begon te aanbidden de eerste maal dat je haar zag toen je nog heel jong waart
ik herinner mij dat zij pas uit den rouw was op den tijd toen het mijne aandacht trok of ik merkte op zekeren avond bij mij zelven op dat zij bijzonder nadenkende en oplettendeoogen had oogen die heel mooi en heel goedhartig waren
ook waren er twee kamers elk met twee bedden zooals zij dan waren zeide de kastelein en er was niemand anders in huis dan de kastelein zelf
ik zou niet zoo ver willen gaan om dat te zeggen want dat is veel gezegd maar zij is niet jo veetelt mij eenige bijzonderbeden niet meer in leven jo dat is er nader bij zeide jo zij is niet meer in leven
ik weet niet eens met welken naam ik u noemen moet zeide ik toen hij zich bij de tafel zette met eene zachte stem ik heb voorgegeven dat ge mijn oom zijt goed zoo lieve jongen noem mij maar oom
hij dronk zijn glas uit stond op en plaatste zich naast het vuur met zijne zware bruine hand op den
besloot ik in den loop van dien nacht des morgens vroeg met den postwagen terug te keeren maar eerst een eind ver te gaan en mij buiten de stad te laten opnemen
het was een ellendig weder stormig en regenachtig met eene dikke laag modder in alle straten dag aan dag was een zware wolkensluier uit het oosten over londen voortgedreven
en kwam haar licht als eene ster den donkeren gang langs jufvrouw havisham wenkte haar om dichtbij te komen nam daarop een juweel van detafel en beproefde hoe dit op hare blanke jeugdige borst
waar wij met ons vieren whist speelden ondertusschen had jufvrouw havisham op eene phantastische manier eenige van de fraaiste juweelen van hare kaptafel in estella's haar en op hare borst en armen geplaatst
en dat ik toen mijnheer wopsle in newgate kwam dacht dat hij nooit aan het schavot zou komen zooveel langzamer werd hij toen dan in eenig vroeger tijdperk zijner schandelijke loopbaan
hetgeen zij zoo krachtdadig deden want zij schenen een bijzonderen politieken invloed te hebben dat de halve avond noodig was om den boel weder terecht te brengen
wemmick was des morgens vroeg op en ik vrees dat ik hem mijne laarzen hoorde poetsen daarna ging hij aan het tuinieren en ik zag hem uit mijn gothiek venster z yn best doen om den ouden man bezig te houden en allerhartelijkst tegen hem te knikken
waarop de geestelijke zulk eene sombere poos van stilzwijgen liet volgen dat ik een oogenblik twijfelde of het huwelijk dien dag wel voltrokken zou worden
en zij trokken hem bij zijn neus en zij bonden hem aan een stijl van zijn ledikant en zij gaven hem zoo nog een dozijn en zij stopten zijn mond vol gedroogde kruiden opdat hij niet schreeuwen
vervulling van herbert's voorspelling dat ik dit worden zou eer ik er aan dacht herbert zelf was acht maanden vroeger meerderjarig geworden maar dewijl hij bij die gelegenheid niets te krijgen had
altijd vooronderstellende dat de kostganger tot zelfverdediging in staat was want eer ik eene week daar geweest was zond eene naburige dame
dat is hij van wiens zuster ik de aangetrouwde oom was en zy heette georgiana maria naar hare eigene moeder laat hij het loochenen als hij kan
je hadt weinig gedacht dat je onder dit nederige dak eene verkwikking zoudt zijn voor iemand noem het eene zwakheid als ge wilt vervolgde hij alweder opstaande maar mag ik mag ik
de grond behoort aan mij dit is de eenige bezitting die ik niet heb afgestaan al het andere is mij langzamerhand ontvallen maar dit heb ik bewaard
ik denk dat je koorts hebt zeide ik dat denk ik ook jongen antwoordde hij die is hier heel erg zeide ik je hebt op den grond geslapen en de polders zijn schrikkelijk koortsig en rheumatisch ook
van dat metaal aan haar diadeem verbonden alsof zij een prachtigen kiespyndoek droeg haar middel was met een dergelijken band omgeven en hare armen insgelijks weshalve men haar openlijk eene keteltrom noemde
de twee akelige pleisterkoppen op de plank waren niet ver van hem af en hadden eene uitdrukking alsof zij eene slaperig domme poging deden om het gesprek te beluisteren
trotsch en vergenoegd zou zijn nu de werkelijkheid in mijn bezit was gevoelde ik alleen dat ik zwart was van het kolenstof en eene zwaarte op het gemoed had waarbij het aambeeld een veertje was
daarna bracht mijn voogd mij in zijne eigene kamer en terwijl hij uit een boterhammentrommeltje t en eene zakflesch eenige verversching gebruikte
laat er niets met het portatieve eigendom gebeuren daar ik moest wanhopen mijne denkwijs in dit opzicht voor wemmick duidelijk te maken deed ik ook geene poging daartoe mijn tijd is om zeide wemmick en ik moet voort
handel zeide herbert ik weet het niet antwoordde ik lets te drinken dat is het i riep herbert uit alsof ik buitengemeen knap geraden had hij heeft zijn grog alt yd klaarstaan in een tobbetje op de tafel wacht een
maar hier loop ik een weinig vooruit want ik werd geen yink en kon dit volgens de heilige wetten dier maatschappij niet worden voordat ik meerderjarig was
tot camilla daar wij toen dicht bij camilla waren had ik als iets dat van zelf sprak willen stilstaan maar jufvrouw havisham wilde niet
ik leef daar heel genoeglijk ten minste het kwam mij voor dat ik eene gelegenheid verzuimde ten minste herhaalde estella zoo genoeglijk als ik ergens kan waar ik van u verwijderd ben
en dit toen alleen gebeuren kon door tusschenkomst van een eerlijken kruidenier met een witten hoed zwarte slopkousen en een rooden neus die met een ijzeren rooster gewapend in de kast van eene
mompelende dat ik eens vragen zou of ik tijd had om met hem mee te gaan stapte ik het kantoor binnen en vernam bij den klerk met de uiterste nauwkeurigheid
wijlen compeyson zeide wemmick was langzamerhand patroon geworden van de helft van al de lieden die tegenwoordig zaakjes doen en het was door het praten van sommigen van zijn volkje die in ongelegenheid waren
ge zyt wel wat opgewonden maar toch wel bij uwe zinnen dat weet ik ook wel hoor nu de man dien wij daar bij de ri vier geborgen hebben is estella's vader
ik had op goed geluk af een briefje voor u aan elke poort van den temple gelaten welke poort ben je ingekomen ik zeide hem dit
met een onbestemden gezichteinder terwijl het water in de bochtige rivier draaide en dwarrelde en de groote drijvende bakens daarop mede draaiden en dwarrelden en alle andere dingen gestrand schenen vast te liggen
kortom het was onmogelijk haar in het verledene of tegenwoordige van het innigste leven van mijn leven af te scheiden
ge door mijnheer herbert aitijd van tom jack of richard kunnen hooren ten derde na eenigen tijd en als dat voorzichtig scheen
te zien werd jo's gevoelen bevestigd zij konden niet zeggen wanneer het van het gevangenisschip was weggekomen
jo zeide dat hij er wel toe genegen was en mij wilde medenemen indien zijne vrouw dit goedvond wij zouden zeker nooit verlof van haar gekregen hebben als zij ook niet nieuwsgierig was geweest om alles van de zaak te weten
ik vond het wel wat erg dat hij klaagde in den bloei zijner jaren te worden afgesneden alsof hij niet al lang uitgebloeid was dit was echter eene vraag van lengte en verveling maar wat mij vooral hinderde was
ik had mij altijd voorgesteld hem met mijne boot derivierafte brengen zeker tot voorbij gravesend dat eene netelige plaats was om een onderzoek te ontkomen
daar ik dacht dat ik hem zou kunnen blootstellen als ik al te dikwijls naar het kasteel ging zond ik hem deze mededeeling in een brief ik schreef dien nog eer ik naar bed ging en bracht hem zelf op de post
ik nam de gelegenheid waar dat ik op het voorplein alleen was om naar mijne grove handen en lompe laarzen te zien
hoe zal je nu leven biddy als er ge hoe ik zal leven viel biddy mij in de rede met een oogenblikkelijken gloed op hare wangen dat zal ik je zeggen mijnheer pip
nu nam startop hem onder handen hoewel op eene veel betere manier dan ik en vermaande hem om een beetje pleizieriger te zijn daar startop een levendige geestige jongen was en drummle juist het tegendeel was deze altijd genegen
hij is heel geregeld in zijne wandelingen mijn zoon heel geregeld in alles ik knikte tegen den ouden heer zoo goed als wemmick zelf had kunnen knikken en wij gingen naar binnen en zetten ons bij het vuur
had ik nauwelijks tijd om een hap of een slokte nemen of er kwam weer een ander terwijl hij op zijn gemak zonder iets te moeten raden spek en warm brood zat te eten
het was zeer donker zeer nat zeer modderig en zoo klouterden wij voort nu en dan klonk ons weder het gebulder van een seinschot in de ooren en roldedan weder dof langs de rivier af
de jack van het schip werd onderrichtwaarde verdronkene gezonken was en nam op zich naar het lijk te zoeken op die plaatsen waar het meest waarschijnlijk zou aan land spoelen
stierf zij toen'zij dood was denk ik dat hij zijne dochter pas zeide wat hij gedaan had en toen kwam de zoon als lid van het gezin in het huis wonen dat je kent
ik wenschte jo minder onkundig en gemeen te doen worden opdat hij mijn gezelschap meer waardig en minder onderhevig aan estella's biaam zou zijn
evenwel was mijne positie eene onderscheiding en was ik er in t geheel niet ontevreden over totdat het noodlot mij dien overgegeven booswicht den winkeljorigen van trabb
en mij naar de hummuns in co vent garden liet brengen in dien tijd was daar op ieder uur van den nacht een bed te krijgen en de kamerknecht die mij inlie stak terstond den volgenden blaker op zfhe plank voor mij aan
die te voren in het orchest bespeeld was en door een deurtje was aangegeven werd ereenstemmig om rule britannia geroepen toen hij den tooneelspeler aanbeval om niet zoo door de lucht te zagen zeide de knorrige man
en zelfs indien hij dat niet gezegd had schoon dat een zeer gewichtig indien is dat geef ik toe zou je kunnen gelooven dat van alle mannen in londen
heb je tijd over ik had zooveel tijd over dat dit voorstel eene uitkomst voor mij was hoewel het geheel onvereenigbaar was met mijn geheim verlangen om het postwagenkantoor in het oog te houden
neen mijn jonge vriend viel hij mij in de rede langzaam zijn groot hoofd schuddende bedenk u wel daar ik mij niet kon bedenken begon ik alweder datik hem zeer verplicht was voor zijne
wanneer hij z'y'ne oogen van de tafel opsloeg richtte hij ze altijd naar mijnheer jaggers en voor mij bleefhij zoo droog en stijf alsof hij een van een paar tweelingen en wel de verkeerde tweeling was
en alien overeenstemden om hem voor een der doortraptste kerels te houden die zij ooit hadden ontmoet u biddy's eerste zegepraal in haar nieuw n post was het oplossen van een bezwaar dat ik geheel onoverkomelijk had gevonden
en compeyson hield nauwkeurig rekening van kost en inwoning voor hem of hij ooit weer in staat mocht zijn om dat af te werken maar arthur maakte de rekening spoedig uit
ik lette er op dat oom pumblechook in zijne gastvrijheid scheen te vergeten dat hij den wijn present had gedaan maar mijne zuster de flesch uit de hand nam en er al de eer van had van ze in eene vlaag van gulheid te laten rondgaan
wel mijnheer wemmick zeide de sluiter toen hij ons tusschen de twee hekken van het portaal had waarvan hij zorgvuldig het eene sloot eer hij hetandere opende
in een van hen herkende ik een postiljon die uit het wilde zwijn was weggejaagd omdat hij een jong paartje op hun trouwdag in eene zandkuil had gereden
en als ik dan met u gegeten en gedronken heb gaat dan tot aan den wegwyzer met mij mede lieve jo en biddy eer wij elkander
met de linkerhand in den zak en op den voorvinger van de rechter bljtende volgens narichten die ik ontvangen heb zeide hij naar ons rondziende die alien voor hem beefden heb ik reden om te geiooven dat er een smid onder u is jozef of jo
er kwam mij iets in het hoofd dat mij bewoog hem na te loopen terwijl hij naar de vrooiijke schuitenvoerders ging waar hij zijn huurrijtuig had gelaten
nu gaf hij mij een geduchten zet zoodat ik geheel achterovervloog en de kerk over haar eigen weerhaan scheen te springen daarna bleef hij mij rechtop bij beide armen vasthouden en hield de volgende verschrikkelijke rede
en wist ik dat er geene betere woorden waren die ik bij dat bed kon zeggen dan heere wees hem zondaar
daarop lachten zij beiden en begonnen noten te kraken en de doppen in het rond te spuwen en inderdaad ik geloof dat ik daar ook lust in zou gehad hebben als ik in hunne plaats en zoo veracht was geweest
sloeg zijne voeten over elkander keek met het hoofd op zijde in het vuur en nadat hij eene poos vruchteloos daarin had gestaard keek hij mij aan mdat ik niet voortging
vooral daar wij beiden naar de koffiezaal gingen waar hij zoo pas had ontbeten en ik mijn ontbijt bestelde het was gal en alsem voor mij hem daar te zien want ik wist wel waarom hij daar gekomen was
eens had het mij toegeschenen dat ik als ik eens mijne hemdsmouwen zou oprollen en als jo's leeriing naar de smederij gaan
ik hoorde toevallig gisterochtend zeide wemmick toen ik op zekere plaats was waar ik u eens gebracht heb zelfs tusschen ons is het goed geene namen te noemen als het te vermijden is veel beter van neen zeide ik
toen zag ik dat zijn voorhoofd gerimpeld en zijne kruin geheel kaal was en dat zijne lange grijze haren alleen op de zijden van zijn hoofd groeiden maar nog zag ik niets dat mij deed gissen
bij het licht derflambouw zagen wij hetzwarte schip voor ons liggen op eenigen afstand van den modderigen kant gelijk eene
maar de stoutste zet dien hij deed was deze men wilde als een bewijs van hare jaloerschheid aanvoeren dat zij ondersterke verdenking lag van tegen den tijd van dien moord ook in razernij het bijna driejarige kind van kant gemaakt te hebben
een wonderlyk vertrek hier niet waar handel het was inderdaad een wonderlijk vertrek maar buitengemeen net en zindelijk jufvrouw whimple antwoordde herbert toen ik dit zeide is eene uitmuntende huishoudster eh ik weet waarlijk niet hoe mijne clara
naderhand liet zij hare handen nog eene korte poos zoo liggen en nam ze toen langzaam weg alsof ze zwaar werden ik verveel mij zeide jufvrouw havisham ik verlang naar afleiding en van mannen en vrouwen heb ik genoeg speel
ik ging dus op het portaal en galmde dezen naam uit gelijk ik de vorige maal had gedaan toen ik haar licht zag keerde ik naar jufvrouw havisham terug en hervatte met haar de wandeling de kamer rond
maar heeft ze mij niet naar beneden gebracht belinda hervatte mijnheer pocket en mij de meid laten zien en het pak ook en ge verdedigt haar nog mattheus zeide mevrouw pocket dat zij op die manierkwaad
daar wij beiden nu aiieen zijn hervatte j jo en ik geen tijd heb en ook niet genegen ben om veel langei te blijven zal ik nu besluiten
laat de vonkeu spatten rond oade clem blaast het vuur blaast het vuur oude clem op den daur op den duur oade clem
en op mij mikkende proefde hij er van hij roerde het en proefde het niet met een lepeltje dat hem gebracht was maar met eene vijl
biddy zeide ik toen ik haar tot afscheid de hand gaf ik ben niet boos maar ik ben gekrenkt neen wees niet gekrenkt zeide zij aandoenlijk smeekend laat mij maar alleen gekrenkt z yn als ik onedelmoedig geweest ben
trotsch herhaalde ik met een nadruk vol minachting er zijn vele soorten van trotschheid zeide biddy mij aanziende en haar hoofd schuddende trotschheid is niet altijd van dezelfde soort
zelfs ik kreeg er wat van en hij was zoo mild met den wijn dat hij ook om de andere flesch vroeg en deze niet de zelfde vrijgevigheid rondschonk toen de eerste ledig was
op den wand en de zoldering geteekend zag ik in dat alles eene bevestiging van de gedachten die mijn gemoed vervulden
terwijl mijn bloed bijna stolde doe maar geene moeite om te praten pip zeide hij nadat hij nog eens met zijne mouw over zijne oogen en zijn voorhoofd had gestreken
herbert nam een ander blad papier en schreef met dezelfde formaliteiten memorie der schulden van herbert dan begonnen wij ieder aan den iiaast ons liggenden hoop papieren die in laden gestopt
dat was mijne meening niet en als ik hetgedaan heb spijt het mij ik wensch u geluk en voorspoed toen ik mijn glas aan mijne lippen bracht
alsof hij dacht dat er aan alle kanten gevaar was en dat er iemand komen zou om hem de pastei af te nemen hij was er al te angstig voor dacht ik om er het rechte pleizier van te hebben
kunnen vertrouwen eigen gevoel en net mijne te gelijk woorden gat ik zeide haar dat zij gelijk had en ik wel wist dat net zeer te beklagen rnaar dat het niet te verhelpen was
wij zagen de boot naast het schip aanleggen en wij zagen hem over boord brengen en verdwijnen toen werden de einden der half verbrande flambouwen sissend in het water geworpen en gingen zij uit
dit boek bevatte een alphabet eenige cijfers en tafels en eenige lessen om te spellen dat is te zeggen had ze eens bevat
zoo weemoedig was ik door die tranen geworden welke op die stille wandeling nog meer dan eens uitbraken dat ik toen ik op den postwagen zat en deze de stad al uit was met een pijnlijk beklemd hart overlegde of
en groote verwachtingen een bierman ging met zijne kannen rond en de gevangenen achter de tralies op de plaatsen kochten bier en praatten met hunne vrienden het was een wanordelijk afzichtelijk tooneel
was hier een stroom en een val van water die haar een zeer slechten naam gaven maar ik wist wel hoe men de brug moest doorschieten nadat ik het eens had zien doen en zoo begon ik tusschen de schepen op de rivier rond te roeien
maar hoe kon ik een arme verblinde dorpsjongen die verwonderlijke tegenstrijdigheid met mij zeiven vermijden waar toe de beste en verstandigste menschen dagelijks vervallen dat mag alles waar zijn zeide ik tot biddy maar ik bewonder haar toch
maar zulk een hij verschoof zijn stoel keek op dengrondtusschen ons en toen weder naar mij zulk een vervaarlijk schrokken als datf
ik was reeds begonnen mijne kamers gedurig op eene of andere onnoodige en ongepaste manier op te sieren en zeer kostbaar bleek dit worstelen met den geest van barnard te zijn
zij strekte hare hand uit ik liet mij op eene knie zinken en bracht die hand aan mijne lippen ik had niet bedacht hoe ik afscheid van haar zou nemen het viel mij op dat oogenblik van zelf in om ait zoo te doen
alles herhaalde jo met grooten nadruk ja jo ik zeg je ik heb haar gehoord en ik wou zeggen pip het kon wel zijn dat hare meening was maak er nu een eind aan
je kunt zeggen wat je wilt antwoordde de sergeant hem met over elkander geslagene armen koeltjes aanziende a maar je behoeft hier niets te zeggen
ik zou het nooit tegen iemand zeggen dan tegen u antwoordde hij ik weet dat wat tus schen u en mij gezegd wordt niet verder gaat ik vroeg hem of hij jufvrouw havisham's pleegdochter thans mevrouw bentley
af te leggen pumblechook's eigene kamer werd mij gegeven om mij te kleeden en was opzettelijk voor deze gelegenheid met schoone handdoeken versierdo mijne kleeren waren natuurlijk eenigszins eene teleurstelling
niet dat dit een gemeenzamen oragang tusschen hen ten gevolge heeft want mijn vader is een slecht hoveling en wil haar zijn hof niet maken
en aan zijn oud werk ik ben ontzettend dom maar ik hoop dat ik hierin toch ten naastenbij het rechte heb gevonden en zoo god zegen je lieve pip oude jongeri god zegen
want nu was het laatste schip van de vloot om de laatste door onze boot omgevarene landpunt heen en was de laatste groen geschilderde niet stroo geladene lichter met zijn bruin zeil
als ik mocht oordeelen naar een sauspannetje op den h aard en een koperen versiersel aan den schoorsteenmantel waaraan een braadspit kon bevestigd worden
waren de gevangenen nog dichter bij mij dan te voren de allereerste woorden die ik hen hoorde wisselen toen ik mijne bewustheid herkreeg waren dezelfde woorden die ik in mijne gedachten had gehad twee banknoten van een pond
hij scheen iets over zich tehebben dat de poging om zich te vermommen geheel hopeloos maakte hoe zorgvuldiger ik hem opkleedde des te meer geleek hij naar den sluipenden vluchteling in de polders
zoo zeide zij zonder te schrikken of zich te verwonderen de dagen zijn omgegaan zijn ze ja jufvrouw het is vandaag
maar in plaats daarvan zeide ik nog meer gras uitplukkende en een paar blaadjes kauwende zie hoe het mij gaat ontevreden en onrustig en
ik had er mijn best wel toe gedaan maar er niets van kunnen maken het was aldus een en andermaal had mijne zuster een figuur op de lei geschrapt dat naar eene zonderling gevormde t geleek
zij legde het grootste verlangen aan den dag om op een goeden voet met hem te komen was blijkbaar zeer tevreden dat hij eindelijk kwam en duidde met gebaren aan
ik bleefhemdus onder het voortgaan aanzien maar zeide niets ik was in de belachelijke verbeelding dat hij bij u behoorde mijnheer pip tot ik zag dat ge er niets van wist dat hij daar als een spook achter u zat
zeer verwonderd over dit verzoek nam ik het briefje aan het was aan philip pip geadresseerd en boven aan het adres stonden de woorden gelieve dit h i e r te lezen
dikwijls heb ik in die hut als ik s middagsof s avonds zat te eten mijn mes laten vallen en gezegd daar is de jongen weer die mij aanziet terwijl ik eet en drink
waarop hij een hoek van zijn brood afhakte en er het laatste beetje saus van zijn bord mede opsopte als wilde hij niets van zijne portie laten te loor gaan en dan zijne vingertoppen er aan afveegde en den brok inzwolg
op het tapijt te brengen zag ik duidelijk dat hij elk onzer noodzaakte om de zwakke zijde van zijn karakter bloot te leggen wat mij zelven aangaat
eene lange zwarte horizontale streep terwijl ik stilstond om hem na te zien en de rivier geleek eene andere zoodanige streep
je bent zoo stom als een van je eigen sleutels als je met mijn principaal te doen hebt dat weet je wel laat ons nu uit oude vos of ik zal je een actie aandoen voor onwettig
nu kom ik weder op dezen jongen knaap en de mededeeling die ik hem te doen heb is dat hij groote verwachtingen heeft jo en ik snakten naar adem en zagen elkander aan
naast de verrotte bruidstaart die onder spinnewebben verborgen was sarah pocket bracht mij naar beneden als ware ik zelf een spook geweest
wees dan zoo goed hem te berichten dat de stukken en bewijzen van onze lange rekening aan u zullen gezonden worden met het saldo er bij want er is nog een saldo over goedendag nu pip
mijn gemoedstoestand bij het herdenken aan de dieverij waarvan de verantwoording mij zoo onverwacht was afgenomen
een vreemdeling naar u gevraagd heeft ja wel mompelde ik mijn oom te hebt hem gezien mijnheer ja wel en ook den man die bij hem was die bij hem was herhaalde ik
toen scheen zij van verrassing te wankelen sprak mijn naam uit en ik riep estella ik ben veel veranderd het verwondert mij dat ge mij nogkent de
kom dichter bij laatikje zien kom dichtbtj het was toen ik zoo voor haar stond en hare oogen vermeed dat ik de omringende voorwerpen in bijzonderheden opmerkte
verder waren er uitstapjes feestdagen opera's concerten partijen en allerlei vermaken waarbij ik haar altijd vervolgde en die alien martelingen voor mij waren
een leelijk ding als men er dicht by was het andere was eene galg met een ketting waaraan eens een zeeroover had gehangen de man ging strompelend op dit laatste voorwerp af als ware hij de zeeroover
dat ik haar vond aan het aftappen van het ongebruikte bed alsof het een vat bier was en als dat ze de veeren in een emmer liet loopen om ze te verkoopen
hij beschouwde mijne kamers en de zijne als maar een voorloopig verblijf en raadde mij spoedig naar een fatsoenlijk logies bij hyde park te zien waar hij een kermisbed kon hebben
het was gemakkelijk mij te verzekeren dat hij mij tot nog toe zoo weinig herkende alsof hij mij nooit in zijn leven gezien had hij bekeek mij en zijn oog waardeerde m'tjn horlogeketting en toen spuwde hij eens en zeide iets tot den anderen gevangene
van de welriekende kruiden die op de balie verspreid lagen hij ging het laatst van alien heen omdat men hem van zijn stoel moest ophelpen en hij maar zeer langzaam gaan kon
en weder dichtmakende en vastgespende totdat biddy mij toeriep dat ik te laat zou komen het was een haastig ontbijt dat geen smaak had
en zij is mooier dan er ooit een geweest is en ik be wonder haar schrikkelijk en ik wil om harentwii een heer worden
het was gelukkig voor mij dat ik zooveel mogelyk voorzorgen had genomen voor de veiligheid van mijn geduchten gast
ik zag plotseling het denkbeeld bij hem opdagen dat hij iets ging zeggen dat mij bijzonder zou bevallen eer hij vervolgde en er was dan ook geen bezwaar van jou kant pip en het was de grootste wensch van je hart
met onze jongensachtige onbescheidenheid geloof ik wel dat wij te veel dronken ik weet althans zeker dat wij te veel praatten
eens antwoordde jo niet datwijzewilden opvangen versta je wij gingen maar als toekijkers ik en mynheer wopsle en pip deden we niet pip ja jo
wat ik als vertrouwde zaakgelastigde van iemand anders te doen heb dat doe ik niet meer en niet minder bevindende dat hij waar hij zat ons niet goed kon zien stond hij op
je mag me bekijven of prijzen antwoordde de arme biddy maar je kunt er evenzeer op aan dat ik hier altijd alles zal pogen te doen wat in mijn vermogen is
god zegene dien jongen riep mijne zuster uit op eene manier alsof zij eigenlijk dit niet meende maar wel hettegendeel van de hulks zeide ik jo aanziende hulks
hij had niets anders te doen de arme jongen behalve op zeker uur in den namiddag naar lloyd's te gaan ter vervulling van zeker ceremonieel alsof hij zijn principaal ging spreken denk ik
en ik verhaalde hem wat ik tot nog toe had verzwegen die ontmoeting met den anderen gevangene bedenk dan eens zeide herbert hij komt hier met gevaar van zijn leven om een denkbeeld te verwezenlijken
of ik dit zoo spoedig zou hebben ontdekt als ik niet eene dame er voor had zien zitten kan ik niet zeggen op een leuningstoel met een elleboog op de tafel en haar hoofd op die hand rustende zat de vreemdste darne die ik ooit gezien heb
ja zie je wel zeide hij als iemand alleen op het veld is met een licht hoofd en eene leege maag halfdood van kou en gebrek dan hoort hij den ganschen nacht niet anders dan kanonschoten en stemmen die roepen
en dan liet ik mijne boot aan eene werf bij het custom house om later naar de trap van den temple gebracht te worden
terwijl ik dit deed stond hij aan de tafel beschuit te eten en rum te drinken en toen ik hem hiermede bezig zag zag ik mijn gevangene in de polders weder aan zijn maaltijd
ja weet je zeide hij ze zijn voor den ouden man zoowel nuttig als pleizierig en dan mijnheer moet ik nog zeggen dat van alle menschen die hier aan het hek komen het geheim van die machinerie
je weet dat ik altijd bij hem ben zoo lang de daarvoor gestelde tijd maar toelaat en dat ik den geheelen dag bij hem zou zijn als ik maar kon en als ik van hem vandaan ga weet ge dat mijne gedachten toch bij hem blijven
ik moet ergens geborgen word en lieve jongen om te slapen zeide ik ja en om lang en gerust te slapen antwoordde hij want ik ben maanden aan maanden op een schip geslingerd en met niet weinig zeewater
hij bood deze vriendelijke aanmerking zoo aardig aan dat wij beiden lachten en ik nauwelijks bloosde nu van jufvrouw havisham vervolgde hij jufvrouw
je woudt zeggen zeide hij na een poos van stilte dat ik zeker iets moest begrijpen wat moest ik dan begrijpen
het uithangbord het schip met een gerucht dat mij deed schrikken zachtjes opstaande want net voorwerp mijner zorg lag gerust te slapen keek ik het venster uit
zelfs als ik aan estella dacht en hoe wij dien dag voor altijd gescheiden waren en als ik mij al de omstandigheden van ons scheiden herinnerde
daar in de kamer gehaald en op de groote tafel gelegd die toevallig niet beter geschikt had kunnen zijn om hare wonden te verbinden toen ik haar een uur later wederzag
en als dat ze later zeker je eigen bed zou hebben leeggetapt terwijl je er op lag en dat ze langzamerhand al de steenkolen weghaalde in de soepterrine en de groenteschaaltjes en den wijn in je laarzen
maar niet geheel behouden want mijn hart had ik verloren zoodra ik er was zond ik een boetvaardigen kabeljauw
die zich snel tot zwart verdonkerde en het eenzame vlakke moeras en ver weg den hoogeren grond tusschen welken en ons geen leven scheen te zijn behalve hier en daar op den voorgrond eene
weidra verloor ik hen echter uit het oog en daar ik nu zeer koud was legde ik mij neer om over de zaak te denken en viel zoo weder in slaap
hoe meer ik er aan denk des te zekerder ben ik dat hij het was het is zonderling zeer zonderling zeide ik zoo goed mogelijk veinzende dat ik het niet meer dan zonderling vond en het mij verder onverschillig was
jelui alien bent eigenaren van land en vee maar wie van jelui is eigenaar van een londensch heer dien hij zelf heeft laten
en dat gij het gewicht en de noodzakelijkheid zuit beseiten otn dadelijk in het genot van die voordeelen te treden ik zeide datik altijd daarnaar verlangd had
ik stond met de eene hand aan de leuning van mijn stoel en de andere op mijne borst want het was mij alsof ik zou stikken
als het getij afliep voor onze vensters te staan en te denken dat de rivier met al wat zij medevoerde naar clara stroomde maar ik dacht met angst dat zij naar magwitch stroomde en dat elke zwarte plek op haar spiegel
het is eene banknoot van vijfhonderd pond herhaalde mynheer jaggers en eene heel mooie som gelds vind ik dat houd jehetook daarvoor hoe
naar satis huis als gewoonlijk niet als gewoonlijk zeide ik want zij was nog nooit zonder mij daarheen gegaan en wanneer kwam zij terug
eene schel met eene oude stem die in haar tijd zeker dikwijls het huis had toegeroepen daar is de groene hoepelrok daar is de degen met juweelen gevest daar zijn de schoenen met roode hakken klonk ernstig in den
hij liegt riep mijn bekende met woeste drift hij is een leugenaar geboren en zal een leugenaar sterven zie maar in zijn gezicht staat het daar niet geschreven laat hij mij maar met die oogen durven aanzien
mevrouw brandley was eene vriendin van jufvrouw havisham geweest voor den tijd dat deze zich in hare afzondering begaf in het huis van die mevrouw brandley zoowel als daarbuiten leed ik alle soorten van martelingen groot en klein die estella mij daar kon aandoen
noem mij dan maar krankzinnig noem mij dan maar krankzinnig tbouw aan be lessen of ontrouw waarom zou ik u krankzinnig noemen antwoordde estella ik bovenal iseriemand die half zoo goed als ik weet welke vast bepaalde voornemens gij hebt
en te denken hoezeer zij naar eene strooschuur en te gelijk naar een voddenwinkei geleek en mij te verwonderen waarom de haverzakken voor de paarden daarbinnen bewaard werden
toen hij het geluk had gehad van nog jong met mevrouw pocket te trouwen zijne vooruitzichten had benadeeld en het beroep van slijper had opgevat
en ontwaarde ik eene neiging om weder naar beneden te gaan en jo te verzoeken des morgens met mij mee te kuieren ik deed het echter niet
er is dus geschoten zeide hij bij zich zelven ik ben verwonderd dat je daarvan niet zeker waart antwoorde ik want wij hebben het thuis gehoord en dat is veel verder af en wlj hadden de deur dicht
zij hadden mij naar de keuken gebracht en ik had mijn hoofd op de oude lieve vurenhouten tafel laten zinken
de rampzalige had na mij al die jaren lang met zijne gouden en zilveren ketenen te hebben beladen zijn leven gewaagd om naar mij toe te komen en ik had het nu in mijne hoede
maar die hem uit den aard der zaak moet bewezen word en zonder dat hij er iets van weet zou ik u kunnen zeggen hoe
toen sloot en grendelde ik de deur weder gelijk ik ze gevonden had ging de deur uit waardoor ik den vorigen avond in huis was gekomen sloot deze insgelijks
en u ook wat is mijne geschiedenis geweest dat ik mij de moeite zou geven om hen of u te bidden niet langer zoo te denken gij hadt u zelven een strik gespannen ik heb dat nooit gedaan
maar omdat ze dan altijd nog erger tegen jou opspeelde daar lette ik op het is niet om een plukjeaan zijn baard of eenbeetjeschudden
evenwel ik was op maandagavond in de stad om jo af te wachten stond des morgens vroeg op en liet de zitkamer en de ontbijttafel hun prachtigst voorkomen aannemen
wij weten niet wat je gedaan hebt maar we zouden niet wiilen datjedaarvoor moest doodhongeren arrae kerel zouden we wel pip
of maar het minste anders doet dan ik gezegd heb dan zullenje hart en je lever uitgescheurd gebraden en opgegeten worden
het is eene blinde toew'yding eene onvoorwaardelijke zelf vernedering eene volkomene onderwerping een vertrouwen en geloof tegen u zelven en tegen de geheele wereld
ik zelf derwaarts kwam ik vond het wilde zwijn al reeds in het bezit van dit bericht en bevond ook dat het een groot verschil in het gedrag van het wilde zwijn had veroorzaakt
het is waarschijnlijk genoeg dat je denkt dat je dat niet zoudt doen maar dat zou je toch neem mij niet kwalijk maar ik weet dat beter dan gij
hij hem dit bracht ging hij naar de andere kamer met een schoonen witten doek bond dien den ouden heer onder de kin zette hem in de kussens overeind school zijne slaapmuts wat op zijde en gaf hem zoo een inderdaad luchtig voorkomen
in mijn honger naar kennis deed ik mijnheer wopsle het voorstel om mij met eenige kruimpjes uit den voorraad van zijn geest te beschenken waarin hij vriendelijk toestemde daar het echter bleek
de juistheid dezer berichten viel mij genoeg in het oog om mij te doen vertrouwen dat jo zijne kennis uit eene goedelxron had geput
toen hij mij op zijn gemak had opgenomen het zal eenigen tijd kosten misschien zouden wij beter naar uwe woning gaan ik wil liever hier mijne mededeelingen niet
neen dat geloofde hij niet ik geloofde het ook niet want hoewel ik onder mijn gemijmer niet bijzonder op de menschen achter mij had gelet achtte ik het toch waarschijnlijk dat een eenigszins mismaakt gezicht mijne aandacht zou hebben getrokken
ik weet wel waarom zeide jack hij sprak met eene benauwde stem alsof er modder in zijne keel was gespoeld oroote verwaghtwgen hij denkt zeide de kastelein eenzwakkelijk nadenkend maneke met fiauwe oogen dat zich voornamelijk op zijn jack scheen te verlaten
maar ik was het vast met mij zelven eens dat het een laag bedrog zou zijn bij de tegenwoordige onzekerheid mijner denkbeelden en plannen nog meer geld van mijn weldoener aan te nemen
dat zal je niet gelukken zeide ik ja dat zal het wel zeide hij een twee drie nu ben ik er aan vast handel mijn goede jongen hoewel hij op zijn luchtigen toon bleef spreken was hij zeer ernstig
wij hebben wat een pret gehad en mijnheer wat tusschen ons geweest is is geweest toen ik des avonds naar bed was gegaan kwam jo in mijne kamer gelijk hij nog steeds gedaan had
om haar te bedaren door uwe tusschenkomst om mij in de leertedoen en ik heb die vragen alleen tot mijn eigen onderricht gedaan
gebons werd gehoord alsof een reus met een houten been daarmede door de zoldering heen poogde te stampen om bij ons te koinen daarop zeide clara tot herbert papa heeft mij noodig lieveling en liep heen wat denkt ge wel dat hij nu noodig
op eene als ik het zeggen mag gulzige en schrokkige manier ik was derhalve zeer blijde toen de klok tien sloeg en wij naar jufvrouw
meer naar den wind en den regen geluisterd dan naar hem zelfs nu kon ik die stemmen niet van de zijne afzonderen hoewel zij zich nog luid lieten hooren en de zijne nu zweeg waar zal je me bergen zeide hij weldra
daar stond de man dien ik op een zaterdagavond in de drie vroolijke schuitenvoerders op eene bank had zien zitten en die met zijn onzichtbaar geweer naar mij gemikt had
ik poogde hem op den arm dien ik gebruiken kon in eene gemakkelijke houding te laten rusten maar het was eene schrikkelijke gedachte dat het mij eigenlijk niet spijten kon dat hij gevaarlijk gewond was
dat uit dineeren waren geweest ja zeide hij drie op verschillende tijden van den nacht een van hen woonde in fountain court en de twee anderen in de lane en hij had hen alle drie naar huis zien gaan
ik had moeite genoeg om dit koeltjes toe te stemmen ja hij is een veelbelovend kereltje maar het zal hem misschien niet altijd zoo voor den wind gaan
van zijn venster aan den oostkant zou neerlaten als hij ons zag enalles nog goed was nadat alles nu afgesproken was stond ik op om heen te gaan tegen herbert zeggende dat het beter zou zijn als wij niet te zamen naar huis gingen
ik vond herbert aan een maaltijd van koud vleesch gezeten en hij heette mij met blijdschap welkom nadat ik mijn jongen naar het koffiehuis had gezonden
het brood en vleesch waren smakelijk het bier was opwekkend en verwarmend en weldra was ik genoeg opgefrischt om rond te kijken
toen hij zijn schelling gekregen had en na verloop van tijd op zijn bok geklommen en weggereden was hetgeen zijn gemoed scheen te verlichten ging ik met mijn valies aan de hand het voorkantoor binnen en vroeg of mijnheer jaggers thuis was
zoo gaat het altijd met dien jongen riep mijne zuster uit met hare naald naar mij wijzende en haar hoofd schuddende geef hem antwoord op eene vraag en dadelijkis hij met een dozijn andere klaar
wij waren laf genoeg om te zeggen dat wij haast meenden zulk een man te hebben opgemerkt en er bij te voegen hij was zonder twijfel dronken
die geiijken gang hield met een langzaam voortsluipen van zijn arm om jufvrouw skiffins middel na verloop van tijd zag ik zijne hand aan de andere zijde van
vervoigens wat wel de geschiedenis was van dien wonderlijken boel in de kamer en hoe die daar kwam eindelijk of die twee gezwollen gezichten tot de familie van mijnheer jaggers behoorden
hoe heb je die teleurstelling verdragen vroeg ik och zeide hij ik gaf er niet veel pm zij is eene turkin jufvrouw
en hij bleef mijne hand vasthouden terwijl al de anderen werden weggebracht en terwijl de toeschouwers opstonden en hurme kleeding in orde brachten gelijk zij in de kerk of ergens anders zouden gedaan hebben
ik werd niet verwacht want zij liet mij op het voorplein staan terwijl zl ging vragen of ik toegelaten moest worden na een zeer kort vertoef kwam zij terug en bracht mij naar boven mij onderweg voortdurend aanstarende
om de positien van ongelukkige grootvaders moeten kinderen dood genotenkrakerd worden daarna liet hy zich nederzakken en zweeg stil
ik had geene hoop op redding door mijnealvermogendezuster die mij altijd terugstiet ik durf er niet aan denken wat ik al in den angst over mijn geheim had kunnen doen als men het van mij gehad
want mijnheer wopsle verliet ons aan de deur der drie vroolijke schuitenvoerders en jo hep den geheelen weg met zijn mond wijd open om er de rum met zooveel lucht mogelijk uit te spoelen doch ik was als het ware
met landloopen bedelen stelen en somtijds werken als ik kon schoon dat zoo dikwijls niet was als je wel denken zoudt
ik wensch dat ge mij hare geschiedenis woudt vertelleh ik stel een bijzonder belang daarin ge weet wel dat wat tusschen u en mij gezegd wordt niet verder gaat wel antwoordde wemmick ik weet hare geschiedenis niet dat is
van heidens in de aderen had hoe het zij het was heet genoeg als het gaande werd gelijk ge wel denken kunt
als ik maar minder vriendhoudend en gevoelig kon zijn zou ik eene betere digestie en ijzeren zenuwen hebben ik wenschte waarlijk wel dat het zoo zijn kon
waren zoo dwars voor ons gekomen en hielden zich aan ons boord vast eer wij wisten wat zij deden dit veroorzaakte eene groote opschudding aan boord van de stoomboot en ik hoorde roepen en bevel geven om te stoppen en hoorde ook stoppen
je hebt waarlijk een bewonderenswaardigen aanleg voor handelszaken ik dacht eveneens ik verschafte mij bij deze gelegenheid in mij ne eigene schatting den naam van knap
dit geheel werktuiglijk deed zonder er iets van te weten weldra merkte ik op dat wemmick's arm weder begon te verdwijnen en langzamerhand uit het gezicht raakte kort daarop begon zijn mond zich weder te verwijden
en zoo zeide zij na eene poos nog eens jo en toen eens vergeef en eens pip en zoo lichtte zij haar hoofd geheel niet meer op
hij vroeg mij of ik zeker was dat ik des morgens even wel zou zijn ja wel lieve jo zeer zeker en wordtje nog altijd sterker oudejongen ja lieve jo gestadig aan
en van de zekerheid dat hij een edelmoedig karakter bezat en boven alle wantrouwen wangunst en lage oogmerken verheven was
hetgeen ongeregeld en onzeker was ik sprak van de voordeelen die zijn gezelschap mij had verschaft toen ik zoo geheel ongepolijst naar lon den kwam en bekende te vreezen dat ik die slecht had vergolden
hij vertelde ons dat hij het geheele huis tot zijne beschikking had maar er zelden meer van gebruikte dan wij zagen
want ik was als zij naar bals of partijen ging bijna altijd haar geleider ben je moe estella eenigszins pip dat moet je ook wel
maar ik zeide toch tot herbert dat ik eer ik eene buitenlandsche reis kon doen zoowel esteila als jufvrouw havisham spreken moest
op eens keerde hij zich naar den sergeant en zeide ik wenschte iets te zeggen wat deze vlucht van mij betrefb het kon verhoeden dat anderen door mij in verdenkig komen
er over oordeelen als ge de eieren proeft zeg eens mijnheer pip vervolgde hij mij terugroepende en zacht sprekende
het doet mij pleizier dat ik u gezien heb als ge aan magwitch in n i e u wallis schrijft of hem door provis eene boodschap zendt
ik herinner mij niet dat ik met betrekking tot mijne zuster eenige teederheid van geweten gevoelde toen ik eens van de vrees voor ontdekking was ontheven
zeg liever dat moest ik niet want ik heb nog een brief naar satis huis te schrijven eer ik ga slapen een brief over uw triomf van dezen avond zeide ik toch waarlijk een armhartige triomf estella
misschien zou ik dan hoe noem je het ook met estella zijn geworden wat is dat vroeg ik met plotselingen ernst hij schikte onder het praten de fruit
wel eenig behagen te hebben wij konden niet snel voortkomen omdat zij zoo kreupel waren en tweeof driemaal moesten wij halt houden om hen te laten rusten
met zijden stoffen shawls drogerijen verfwaren speceryen en kostbare houtsoorten dat is een belangrijke handel en de winsten zijn groot zeide ik ontzaglijk zeide hij
de horlogemaker die altyd met een vergrootglas voor zijn oog over een werkbankje zat te turen en altijd bewaakt werd door een troep kerels in linnen kielen die hem door zijn winkelvenster begluurden scheen nagenoeg de eenige
binnen eene maand had ikengeland verlaten binnen twee maanden was ik klerk by clarriker en comp en binnen vier maanden handelde ik voor het eerst op eigene verantwoording