AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Zij deed ook haar best om zo weinig mogelijk te tonen, tegenover het publiek Ze dwong haar afgevallen gezicht tot een opgeruimde plooi en groette glimlachend links en rechts haar kennissen Toen de uitvoering was begonnen, hield Bronkhorst het een korte tijd vol
diens vriendschap voor haar gestorven broeder verleende aan die herinnering een dichterlijke bekoorlijkheid;
het viel haar licht en zij vond het bovendien aangenaam aan Lewin te denken
minime gedachten en illuzies, een weinig oppervlakkig en klein van ziel, verloren in hun egoïsme voor elkander, maar gelukkig, als twee jonge vogels, die elkander in de lente gevonden hebben en niets anders verlangen dan elkaârs liefde, welke hun nestje geheel en al vult.
en zoodra ik het geschikt doen kon, zei ik tegen haar: Mevrouw, lieve, toen mynheer Edson mij de huur voor het intredende half jaar betaalde
Deze vervolgingen van het lot hadden hem vindingrijk gemaakt.
Geld bezat hij niet, maar toch vond hij middelen om, wanneer hij er lust toe had, dolle verteringen te maken
en de heer Forbes, de detective, kwam onmiddellijk en begon met kracht het onderzoek.
Wij huurden een hansom en binnen een half uur waren wij aan het ons opgegeven adres.
De deur werd geopend door een jonge vrouw, die Mrs.
en slechts als honorair lid deze aangename soirees mag bijwonen;
maar ik gevoel mijzelf verplicht, mijne heeren, u een treurige omstandigheid bekend te maken, die ik vandaag gehoord heb
benevens eene kleine uitgestrektheid van den grond er omheen, en wierp verder doelloos, eene smalle lichtstreep in de lucht.
fluisterde Venus, toen zij diep gebukt vlak bij elkander op een afstand stonden
en dat hy zich dien tfid wenschte ten nutte te maken om het een en ander van S p an j e te zien.
Sir Mark las dien brief aan Therese voor, met menige uitdrukking van ergernis onder het lezen
En hier, mijn rok, mijne broek, mijn hoed en mijne schoenen, zijn altemaal erfstukken.
Zoo praatte hij nog eene poos voort, op zulk eene geheimzinnige
en CHRISTINA, de jongste kinderen van HOOFT, kwamen mede den gasten te gemoet vliegen, en riepen het dochtertje van TESSELSCHADE een vriendelijk welkom toe, daar zij in haar een aangenaam en goedhartig speelmakkertje erkenden
en daar, want de Vesper zal nu wel uit zijn, Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager eens de fraaiheden opnemen.
Vergeet vooral niet te zien naar de fraaije Maria door GIOVANNI PISANO in marmer gehouwen of de Maria van
Bezeer je maar niet, riep Tscherbatzky hem toe, dat gaat zoo maar niet zonder oefening!
Lewin ging tot aan den drempel der restauratie, stiet met kracht af en vloog langs de trappen naar beneden
Waarop de chemist het Mortimer dicht onder den neus houdt, die naar hem omziet en zegt: Wat is dat?
De ontledende chemist buigt zich voorover en fluistert
Gij behoeft mij niets te zeggen, haastte zij zich er bij te voegen, maar zeg mij slechts, of ik juist heb gegist.
Neen, waarom zou ik het je niet vertellen?
Ik zal van de heele zaak niet spreken;
Wel! ' vervolgde de andere: 'gy zult dan gewis geen zwarigheid maken om eenig vertrouwen in my te stellen, wanneer ik u zeg, wat er in dien brief geschreven stond.
Er was geen klein ventje of hij had een spotternij of een scherts voor Dobbin;
en hij verdroeg alles heel gelaten en zwijgend en voelde zich
ik heb geen energie genoeg en geen levenslust om dat verwende, ongemanierde kind tot eene jonge dame te vormen
Hij was niet dik of rood, alleen maar een beetje stomp, en al het knijpen ter wereld kon hem geen sierlijke punt geven.
Niemand dan zij zelf vond het bizonder betreurenswaard, en het lichaamsdeel deed zijn best te groeien, maar Amy gevoelde diep het gemis van een Grieksch neusje
sommigen waren dronken en voelden niets van de wonden, die vallende steenen en balken hun hadden toegebracht;
een werd in het midden, met een stuk tapijt bedekt
en dan deed zulks telkens weder op haar die zonderlinge werking, welke zij in den brief aan haar vriendin rnestine had pogen te beschrijven, zonder in de beschrijving geslaagd te zijn, dien invloed, die bij haar werd levendig gehouden door de herinnering van haar vroegeren droom en door het staren op eaas
en nu, in de waarheid, sterk is, en zijn beide ouders lief heeft met zijn klare, open ziel, die niet weifelt meer, maar weet.
Langzaam schudde de oude man het hoofd met den hoogen, ivorigen schedel, en de knokelige, groote handen
Mattia had nooit de zee gezien en onze eerste wandeling was dus naar de kade.
Een tijdlang stond hij met wijd opengesperde oogen en staarde naar den horizon
zijn verlegenheid, koelheid, en terughouding bleken niet bestand tegen zulk een begroeting.
Zij waren reeds aan het wankelen gebracht, eer hij het huis binnentrad, en namen de wijk voor Mevrouw Dashwood's innemende manieren
Het is iets geheel nieuw voor mij, zei Lize, dat ik bezoek krijg van eene dame van nagenoeg mijn eigen leeftijd en die er zoo lief uitziet als gij.
Twee dagen lang mijmerde Hedwig bijna onafgebroken over de heuchelijke ontmoeting.
En toen Gerard kwam ontving zij hem met een vroolijk gelaat en glanzige oogen, ongeduldig te vertellen wat er gebeurd was en hoe zij nu iemand ontmoet had die haar onfeilbaar genezen zou
Ik verlang namelijk dat je in den kortst mogelijken tijd tegenover het paleis van den sultan, maar toch op een behoorlijken afstand daarvan, een paleis zult bouwen, dat waardig is, prinses Bedroelboedoer, mijn gemalin, te herbergen
naar de glimmende tafels, waar ik mij zelf weerspiegeld zag in de effen diepten van het mahoniehout;
naar de lampen, onberispelijk schoon en afgeknipt;
doch gij biedt hun de hand, vriendelijke Sinterklaas, als een engel uit den hoogen heft gij hen op uit de golven en brengt hen aan den zachten oever.
Daar vergeten zij, althans voor een poos, in uwe armen, wat strijds zij al streden
en brachten hem naar de hut waar de Dbod reeds aanwezig was.
Maar toen zij de baar voor den drempel hadden neergezet, keken zij elkaar en mij aan, en fluisterden
Iedereen deed zijn best om het te verbloemen en geen vrees te verwekken, maar men kon niet beletten, dat de inlanders hun lijken bij dozijnen wegdroegen, en dat van den vroegen morgen tot de duisternis viel, hun melancholisch
Als gij zijn moet wat uw moeder is, dan heeft de Heer God het zoo gewild, en gij zult er niet minder om zijn.
Ik zal u dienen, als waart gij een koningszoon, en al wat ik bezit is voor u en van u.
hoe gij daartoe komt weet gij niet en vraagt gij niet;
maar daar zit gij een valies te voeren, en verwenscht onder de hand uw kameraad achter in den winkel, die niet ophoudt met timmeren en kloppen
Geele halve laarsjens met afhangende, van binnen met rood leder voorziene en met zware gouden franjes omzoomde kappen, dekten de voeten: aan een' breeden lederen bandelier met gouden knoppen bezet, hing een lang rapier met verguld gevest
vlammen schoten als bliksemschichten door de lucht, en de maan en de sterren vielen bonzend uit den hemel.
Onder eene onsamenhangende, half gevormde gedachte van dien aard, keerde hij zich om
op den schoot genomen en met lekkernijen en zoete woordjes overladen te zijn, op eens, omdat misschien de mogelijkheid zou bestaan, dat het den zoon des huizes in t been beet, wordt weggezonden, om, in een afgelegen plaats, den post van een gewoon keffertje waar te nemen
Doch naauwelijks had ik uitgesproken, of hij zeide: Ik stem toe, dat dit zeer buitengewone ontmoetingen zijn;
maar zulks moet u niet terughouden om, uit genegenheid voor mij, de reis welke ik u voorstel te ondernemen
en langs de heel hooge bramenstruiken, die purper zagen van overgroote bramen, te oogsten tot de vingers bloedbevlekt schenen en het bijna, bacchantisch, een zwijmel werd: onschuldige
en daarvan was nu niets op te merken in zijne eenvoudige zwarte jas, zijne achteloos toegeknoopte das en zijne donkerbruine glacé handschoenen;
alleen zijn linnengoed was van onberispelijke frischheid, doch zonder eenige recherche, zooals men dat vaak bij onze Haagsche heeren ziet
ij meldde hem het liefdesgevalletje met, en schoon hij zich overtuigd hield van het berouw, dat daarover gevoelde, geregtigde hem dit, om een zoo nauwkeurig mogelijk onderzoek naar het gedag van te doen
en behalve dat hij ook door den Aartsbisschop van Canterbury in den kerkelijken ban werd gedaan, omdat hij weigerde als getuige voor het Geestelijk Gerechtshof te verschijnen
Mijn tweede broeder, genaamd Bakbarah de tandelooze, op zekeren dag door de stad drentelende, ontmoette in eene afgelegen straat, eene oude vrouw, welke hem staande hield.
Hij was in het zwart gekleed en droeg het fijnste zwarte laken, verlakte laarzen en een hoed, die men in elkaar kon drukken, zoodat het niets anders dan een bol en een rand was, om niet te spreken van hetgeen we reeds weten: van de sieraden, de gouden halsketting en de diamanten ringen.
Ja, de schim was bijzonder keurig gekleed, en dat was het juist, wat hem tot een man maakte
en werd een allerachtenswaardige jongere broer.
Hij ontving getrouw bulletins van juffrouw Briggs te Londen omtrent den kleinen Rawdon, die daar achtergelaten was;
Och! ' zeide EDUARD hoogst bedenkelijk, want hij had er zich altijd zooveel ellende van hooren voorspiegelen door zijn heldhaftigen oom, dat hij er niet geducht meê kon ingenomen zijn.
'Hoe,' zeide JOSEPH, terwijl zijne oogen tintelden, 'zou je niet soldaat willen worden?
maar toch heeft zij geen mededoogen met hem gehad, maar moest hem opzettelijk te gronde richten.
Neen, wat men ook zeggen mag: haar dood was die eener afschuwelijke vrouw
Nu ook begon de groote menigte hare gebeden te prevelen, en andere hieven gezangen aan.
Achter het afbeeldsel der Lieve Vrouw, volgde de Gezant van den Paus in een prachtig staatsiekleed, en op hem de
dan hier in onze Zwitsersche gebergten, hebben mij en uwe moeder doen besluiten, om u, met dezen jeugdigen vriend, die reis te laten doen.
Ik heb, u, onder Gods zegen, goede en eenvoudige beginsels van deugd en Godsdienst ingeprent
en dat was een met goud beladen muilezel;
de derde broeder kwam met den grootsten rijkdom naar huis.
De kat maakte het zich met de muizen eens echt naar haar zin in het koninklijk paleis, en beet er zooveel dood, dat zij niet meer te tellen waren
Toen ze daarna opstond, verklaarde de Kantere Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis niet op de thee te kunnen blijven.
Anna gaf hem wat suikergoed mee en maakte een afspraak om morgen met de kleine te gaan wandelen.
De koningin Margiane was naauwelijks in haar paleis, of zij gaf last het avondeten zonder verwijl op te dragen, en Assad mede naar haar vertrek nemende, verzocht zij hem aan hare zijde plaats te nemen
en dat de een of ander zes of zeven millioen schuldig is, schijnt zelfs de nederlaag roemrijk en wij respecteeren het slachtoffer om de grootschheid van zijn val
George's sombere blik was verdwenen, en hij zag er heel trotsch en stralend uit.
Het is jouw beurt, William, zeide hij, zijn hand met een liefkoozend gebaar op Dobbin's schouder leggend
My dunkt hernarn de majoor dat als het geld voor u klaar ligt juffrouw Lirriper dat gij het moet aannemen.
Wat is er tegen, juffrouw in dit geval
zeer spoedig.  De slagen klonken minder krachtig.
Blijkbaar stond men op het punt om een opening te boren, en daar wij medegedeeld hadden, in welken toestand wij verkeerden
daar te zijn, was, zooals gij weet, dat zij een jaar langhet schoone Genua gingen bewonen;
en, dat het hoofd des gezins voornemens was, gedurende dat tijdsbestek
' 'K zag de deur nu opengaan, En eene oude, eerwaarde dame Kwam toen langzaam op mij aan.
In het dorp waren twee kinderen, die men de kinderen van het gesticht noemde;
zij droegen een looden plaatje met een nommer om den hals;
zij waren slecht en slordig gekleed;
Ik kàn mijne medemenschen niet in zekere gevaren zien, zonder hen te waarschuwen en de hand toe te reiken.
belangstelling heeft mij overmeesterd, bij het vernemen van uwe zienswijze, op punten die niet achteloos mogen behandeld worden
Ja, na mijn terugkomst heb ik den frak aangetrokken, antwoordde Wronsky lachend en haalde langzaam zijn tooneelkijker te voorschijn.
Behalve dat brood had men mij aardappelen gebracht;
ook deze kneedde ik fijn, maar er was geen stuk van een briefje in te vinden.
Zeker hadden Mattia en Bob mij niets te zeggen
mij niet uitlachen zal, als ik hem mijne vermoedens mededeel?
Och, Uwe Edelheid, ik houd het er voor, dat hij, zoo wel als Van Hout, reeds alles weet.
Zeer juist! ' was de vrij algemeene uitroep, waarmede de aanwezigen te kennen gaven, dat zij instemden met de meening van den gastheer;
maar nu begon Bleek, het stilzwijgen, dat hij gedurende een geruime poos bewaard had, verbrekende, zijn stem evenzeer te verheffen
Nu vertelde de kleine Klaas, hoe hij verdwaald geraakt was, en vroeg, of hij hier gedurende den nacht mocht blijven.
Wel zeker!  zei de boer, maar wij moeten eerst wat te eten hebben
er nevelen, gordijnen weken.
Of zij klaar zag, de waarheid in fel licht.
Zij had nooit nog GELeefd
de Witt weet beter dan ik, wat er te doen staat;
Ik ben overtuigd, dat wy daar meer zullen vinden.
' 'Gy weet, dat ik niet by machte ben, daartoe den vereischten last te geven
dat de heer Leblanc kon meenen, dat degene dien hij voor zich had, van ellende krankzinnig was geworden.
Zoo ge mijn schilderij niet koopt, waarde weldoener, zei Jondrette, zie ik geen uitkomst en blijft mij niets over dan in het water te springen
Telkens zag hij de' kop van de freule loeren door de natte portierruit.
Na den tweeden bel werd er wel opengedaan, maar zoodra die korte prop van een keukenmeid hem onder de groote paraplu zag en het rijtuig achter hem, draaide ze zonder hooren of spreken zich op 'er sloffende 'toffels om, de huisdeur wagenwijd open latend
Uw onwetendheid, Mark, zei de oude man, is wijzer dan het verstand van menig ander, en daaronder van mij.
Gij hebt gelijk, en dat niet voor de eerste maal vandaag
zeide de Heer Bos want hij was het zelf: ik wist niet, voegde hij er op een gestrengen toon bij: dat gij gezelschap hadt.
Zij wrong de handen en zag haar vader aan, met oogen, waarin een onbeschrijfelijke angst was uitgedrukt
Hijzelve was kalm geworden, maar had iets mats over geheel zijn wezen;
met eene vreemde stem van matheid zelfs had hij Von Fest toegeklonken.
Hij volgde nu hun raad op, trok zich terug
en dat bij dit ontzettend uiterste de orde, de wet, de zedelijkheid, het gouvernement, de geheele maatschappij zich in hem, Javert, verpersoonlijkte.
een theeblad, kopjes en schoteltjes, borden, messen en vorken waaronder voorsnijmessen en vorken, lepels van verschillende soort, zoutvaatjes, een zachtzinnig wit broodje
Haar gebrek aan genoegzaam doorzicht en haar zucht tot liefdadigheid waren oorzaak, dat zij somtijds haar gaven ook aan onwaardigen wegschonk;
doch zij verklaarde meer dan eens, dat zij liever honderdmalen door slechte lieden bedrogen wilde zijn, dan dat een vrome noodlijdende ongetroost van haar af zoude gaan
En terwijl de regen geeselde tegen het groote, gordijnlooze atelierraam aan, genoten zij hun maal, gezeten als twee vogels, die schuilen bij elkaâr, dicht bij elkaâr, om niet nat te worden
maar ik meen gemerkt te hebben, dat je eenig belang stelt in t geen van uffrouw evenster komt;
en waarom zou ik u niet van dienst zijn, waar ik daartoe misschien in staat ben?
acob van ennep, laasje evenster delen il ik er met ylar over spreken, en het doosje vragen, of t voor mij was
minste, dat je nog verliefd op me bent.
Ik voel dat, ik weet dat zeker: probeer het niet te ontkennen.
Het helpt je allemaal niets, Cornélie.
als gij wist, wat dat voor mij beteekent!
Hoe ik in zulk een oogenblik een ongeluk nabij ben, hoe ik bang ben voor mij zelf.
en zij wendde zich af om haar snikken te verbergen
'Wat my betreft,' zeide Kievit, die den tijd had gehad om zich op het te geven antwoord voor te Jacob van Lennep, Elizabeth Musch bereiden: 'ik ben aan den Heer Buat door zijn vrouw vermaagschapt, en verzoek dus buiten stem te blijven
Wesslowsky was werkelijk een beste jongen, eenvoudig, goedhartig en zeer vroolijk.
Zijn optimistische opvatting van het leven en een zeker nobel
George voelde het bittere verwijt van dien blik
waarmede zij tevens de ziel en beheerscheres der lagere wordt.
Zoo redeneert hij, omdat hij, gelijk ik zeide, een geboren aristocraat is;
en ik geloof het dus niet, omdat ik een democraat geboren ben
Ik geloof, dat hij in den laatsten tijd op een dorp in de omstreken van Parijs te Chelles of Montfermeil een kleine herberg had.
Zoo mijn zoon Thénardier ontmoet, zal hij hem zooveel goed doen als hij kan
Op dezen zelfden avond stortte een zwaar balkon in, waarop eenige mannen stonden, terwijl hij zich juist daaronder bevond;
eene bedenkelijke wond aan zijn schouder was er het gevolg van
Juist, als de Juffer recht aanmerkt: net te water gekomen naast het groote varkenshok, dat ook overboord gegaan was, en hij had het handig beetgepakt.
Ik moet zeggen, door een bijzondere bestiering Gods, was hij naar mij toegedreven en wel zoo dicht dat hij mij grijpen kon
Nu stond hij in de gang, en ijlde naar de deur, die aan het einde geplaatst was: helaas!
deze was gesloten: en al de pogingen, die hij aanwendde, toonden hem slechts zijn onmacht aan, om die te verwrikken
Zy.  Zie, myn Heer, ik heb Vader zo eens een woord gezeit, maar hem dunkt ook, dat wy wel zesdubbelt beloont zyn.
aan boord van een schip geweest is, op eens te weelderig te gaan leven.
Nog eens bovendien, wyl ik het al myn leven met een klein beetje vasten grond heb moeten doen
Na: al deze voorzorgen genomen te hebben, trad j hij rugwaarts naar de deur, trok den hond met zich naar buiten, opdat hij geene nieuwe sporen van misdaad op de straat zou medenemen
Daar is zij niet, zei Bradley, maar zij had er kunnen zijn.
Het hoofd verhief zich tot zijne vorige hoogte boven den grond, zweefde de trap weder af en liep naar de poort.
Daar stond een man met den portier in gesprek
Desgelijks voor Mevrouw Topkins ontvangt des Woensdags;
Winkeliersboeken hongeren en winkelierstanden wateren naar het gouden slijk van den Gouden Vuilnisman
sloeg zij onafgebroken Anna gade, en haar hart kromp meer en meer ineen.
Neen, dat is niet de bewondering der menigte, die haar bedwelmt, het geldt slechts éénen
En het waren in de hoeken der gangen en aan tafel stille samenzweringen en afspraken, hoeveel fooi men zoû geven: men wilde niet bederven, maar toch bleef men den geheelen winter, en was éen lire dus te weinig
zeide zij: - ij weet immers wel, dat hier eens een ee-officier over eenigen tijd gegeten heeft.
' ' a, juffrouw, antwoordde zij, die dat geval met den eer gehad heeft, daar nkhuizen toen zoo vol van was
De militaire macht rukte nogmaals uit, nam weder eenige muiters gevangen, en de overigen verstrooiden zich wederom, na een korten en zwakken tegenstand
indien men haar in staat had geacht om over handelszaken mede te spreken.
Haar hart was er op gezet om hare belofte aan Tom en Chloe te vervullen, en zij zuchtte dewijl het uitzicht daarop gedurig flauwer
' zeide ULRICA, hem eenen zetel aanwijzende: 'mijn broeder en ik zullen nog genoeg gelegenheid hebben elkander te spreken: daarenboven hebben wij thands niets te zeggen, dat geen derde hooren mag
Och, hoe mooi!  Prachtig vind ik ze!
Beeldig zijn ze, ik zou er uren naar kunnen kijken.
Daarop ging ze weer zitten en vergat meteen, dat er zooiets als schilderijen de kamer waren
Er zijn oogenblikken, waarop hun diepte twijfelachtig schijnt, en eer zijn gemoedsgesteldheid mij volkomen is geopenbaard, kan het je niet verwonderen als ik alles wensch te vermijden wat mijn eigen voorkeur kan aanwakkeren, door die gewichtiger te achten of te doen voorkomen dan zij is
Wees zoo goed, zoo lang geduld te hebben, totdat mijn slaaf terugkomt.
bragt de dame in, dit huis is uw eigendom, en wat is er verbeurd aan een houten slot
daar zijne woede ten minste rechtmatig was geweest en haar twijfel niet!
Of was ze anders, zieledoodelijk gekwetst wellicht door zijne gramschap, vol minachting om zijn gemis aan kracht tot het betoomen zijner driften
vreeselijke afgronden, welke Lucretius, Manou, Paulus en Dante met dien vlammenschietenden blik aanstaren, die, door strak in het oneindige te turen, er sterren schijnt te ontdekken
Ik rukte aan mijn hak en ik nam een heel stuk franje mee, maar ik wás los.
En daar hoorden we buiten de deur Kitty's stem: 'Wie teekent nog meer?
elkander dat het een aard had, tot oogenschijnlijk gevaar van het Onuitputtelijke Bellaatje dat op haar schoot lag.
oen zij in de kajuit gekomen was, en uit een der smalle raampjes zag, ontdekte zij niets, dan eene donkere lucht en hevigschuimend water.
ij zag, dat alle de goederen in de kajuit, benevens hare reispakkaadje door elkander en onderste boven lagen
Wij vonden ook, ging Akka voort, dat als een mensch die heele reis met ons meêgemaakt had, zou die zeker niet even arm van ons weggaan, als hij gekomen was.
Ik weet wel, dat wat ik dit jaar bij u geleerd heb, meer waard is dan goed of goud, zei de jongen
Zij reden nu de Kruispoort der stad Haarlem binnen en begaven zich terstond met het rijtuig buiten de stad naar den zoo beroemden Hout, waar TESSELSCHADE met haar dochtertje en vriendin aan eene herberg afstapte, en haren intrek nam, om althans daar dien nacht en misschien den volgenden dag door te brengen
' vroeg de serjeant, die op het zelfde oogenblik de schuur naderde: 'en waarom zijn de beesten nog niet buitengebracht?
' - 'Abbiamo trovato un' altra bestia,' riep een der soldaten
Het werd Eline zoo vol, dat zij zich een weinig oprichtte, heur lokkig hoofdje aan Otto's borst legde en zich niet weêrhouden kon hare armen om zijn hals te strengelen, en toen zij zich zoo tegen hem aan voelde, met haar boezem op zijn hart, doorschokte haar eensklaps een plotselinge snik
in die laffe, wakke, flauwhartige, waterzuchtige winters!
Men verachteloost, men vergeet, men spreekt kwaad van u.
Tweemaal in de week wil de schoorsteen niet trekken;
En hij had zich nog wel verhoovaardigd op zijn beetje zelfkennis!
Zij, de recensenten, zij spraken niet van zelfkennis, niet een.
Louis Couperus, Metamorfoze Ze spraken allen van zijn menschenkennis, die zeer fijn was
De dame deed intusschen, alsof zij te huis was;
zij diende hem nu het eene dan het andere voor, en schonk zich een glas wijn in, dat zij op zijne gezondheid leegdronk.
Daarna vulde zij het zelfde glas nogmaals, en bood dit Amgiad aan
bijna plat gedrukt, had het kleintje een duw gekregen, was Barbara's moeder hare paraplu kwijtgeraakt die haar echter over de hoofden heen weder werd aangereikt
Ik weet dat ik niet alleen gestaan heb met mijn haat.
Al de jongens, al de meisjes verfoeiden hem.
Of onze verwenschingen zijn dagen hebben verkort
en ook ik stond op het punt om, evenals Pagès en Bergounhoux, mij op de knieën te werpen en mijne feilen te biechten.
Plotseling hoorde ik achter mij luid snikken
Die zijn ten minste nog wel een half uur van hier, zeide zij wanhopig.
Het doet er niets toe of zij een half uur of nog vijf uren ver liggen, zeide Noach
dat wy ons, onder die aangename bezigheid, met een glas brandewyn en water zouden verkwikken.
Precies op den bepaalden tyd verscheen
Richard gaf dan een onbeduidend antwoord, en Brass bleef, op de onderste sport van zijn kantoorstoel staande, om over het horretje op straat te kunnen kijken, naar de bezoekers turen
signora de Retz.  Zij reikte haar kaartje over.
Aan de eene zijde nauwkeurigheid, bedachtzaamheid, wiskundige berekening, voorzichtigheid, verzekerde aftocht, bespaarde reserven, een volhardende koelbloedigheid, een onwrikbare methode, een
en een gemompel van toestemming liep door de vergadering.
Buitengewoon — in het geheel niet, zeide de man met het roode gezicht, eensklaps uit zijn gepeins ontwakende
De vorst had naauwelijks het verslag van den bevelhebber der wacht aangehoord, of verontwaardigd over de snoode misdaad waaraan hij zijnen kamerheer schuldig achtte, overlaadde hij hem met verwijten
Neen, niemand van mijn zusters zoû dat zoo kunnen doen, met dat aardige gebaar zelf die portière opentrekken, en zoo natuurlijk vragen, om aan tafel te komen.
Je zal zien, zoo kan Constance haar huis allergezelligst maken, ook al zijn ze niet rijk en al zullen ze niet officieel gaan in de wereld.
Heilig kalm over de wijdte der zee, die als een immense beker vol blauw was tusschen de wegwazende wanden der bergen, steeg de zon in den wordenden dag
Uit den mijmerenden toon, waarmee mijn moeder haar liedje neuriede, begreep ik dat zij alleen was.
Zij zat bij het vuur, een kindje zoogend, welks mollige handje zij met haar hand tegen haar hals drukte
Hier maakte Juffrouw ANTJE eene vriendelijke dienaresse, met dien eenigzins potsigen grimlach, dien BLOMMESTEYN wel bevallig en bekoorlijk vond, ook in de ernstige betrekking, waarin hij hoopte met haar te komen, doch die hem toch maar half beviel
De hertogin van Yemena stond daar, met hare dochters;
zij zagen uit naar het rijtuig, dat zij reeds tienmalen besteld hadden.
Een tooneelknecht haalde onverschillig de schouders op: hij wist geen rijtuig te halen
Maar eenvoudig uw verpligting uit den mond van een Vriendin.
Zy, zy toont U uwe Wichten in hunn' neiging, in hunn' aart;
Ydre springveêr hunner daaden heeft zy duidlyk U verklaart.
en er lag evenveel uitdrukking op haar gelaat.
Zij was fraai gekleed en bezig een gouden horloge op te winden.
JufTrouw Lillerton, dit is onze vriend, de heer Watkins Tottle
terwijl een helder brandend vuur, een smakelijke maaltijd en een lustig gezelschap, als het ware, op hem wachtten
Met deze en dergelijke praatjes, welke toen voor de belanghebbenden vermakelijk waren, maar wier mededeeling den lezer vervelen zoude, hielden wij ons bezig gedurende het koffiedrinken, waarna Tante een wandeling voorsloeg, bij welke gelegenheid ik niet verzuimde alle pogingen aan te wenden om meer en meer de gunst mijner schoone te verwerven
daar zij zoo gaarne zouden gezongen worden, en wel wenschten, dat gij Juffrouw FRANCISCA's hulpe medebragt.
' 'En ik, hetvatte TESSELSCHADE, met eenen minzamen grimlach;
ik meende, dat ik mij zoo degelijk, als ooit, uitgesloofd had
de gevels liepen trapsgewijze op, naar de toenmalige bouworde: slechts weinig in getal waren de ramen, en nog meestal met planken Jacob van Lennep, De pleegzoon dichtgespijkerd: de ingang was aan de zijde van het weiland en voor den voorbijganger niet zichtbaar: ook was er van den rijweg
Als ik ze gekend had, had ik ze wel meer gewaardeerd.
Nu geloof ik, dat ik een beetje menschenkennis krijg, omdat ik Emilie waardeer.
In mama heb ik nooit genoeg haar liefde gezien, in Dolf niet zijn vriendschap, voor ze heen waren
Peer Ola had veel met Jarro gepraat, terwijl die stil in zijn mandje lag, en hij was er van overtuigd, dat de eend hem begreep.
Hij vroeg Moeder, of zij hem bij het meer wou brengen, dan zou hij Jarro wel zien en hem overhalen weer terug te komen.
en zijn innerlijke gewaarwordingen daaruit na te vorschen.
Zijn oogen, onophoudelijk op De Witt gevestigd, schenen voortdurend naauwelijks van iets anders dan van sterk gespannen aandacht te getuigen: ook het voorhoofd bleef ongekreukt en effen
Als uit een beangstigde droom ontwakende, stond hij op, om te zien dat het geen George, Een ongeluksvogel droom was die hem kwelde;
hij trachtte het beweginglooze ligchaam op te rigten, wreef het op de slapen en verwarmde het, alsof dit de laatste sprank terug kon lokken van het leven
Doch de hongerrazernij maakte hen vreselijk onweerstaanbaar.
Buck werd aangevallen door drie wilde honden en in een oogwenk waren zijn kop en schouders opengehaald.
Hier hielden wij voor een schuur stil, welke tot stalling diende, stapten af, en wandelden naar het woonhuis;
en niet weinig keek ik op, toen de vrouw, welke ons aan de deur verwelkomde, niemand anders bleek te zijn dan de oude Martha, en haar woning dezelfde, waarin mij de Heer Bos ontvangen had
en Ramillies.  De man van Marengo wischte Azincourt uit.
De keizer, over deze vreeselijke ontknooping peinzend, richtte ten laatsten male zijn kijker over alle punten van het slagveld
Zij deinsde terug, opvlammend in woede, maar hij zeide het haar nog eens en nog eens.
En in het spel, in dien lagen hartstocht, verongelukte hunne grootheid
De jongen richtte zijn figuurtje hooger, hield zich strak.
Regelend zijn moeilijk ademhalen steeg hij aan zijn vaders hand de marmeren trappen op
beter in het kleine vertrek met matten stoelen, dan in het ruime salon met tapijten belegd en met zachte armstoelen bezet.
Jean Valjean zeide haar soms, met een glimlach van geluk, omdat hij gestoord werd: Maar ga toch naar uw kamer.
hij af komt zetten: 'waarop hij waarschijnlijk geen recht had, vermits de heerlijkheid, waarvan hij zich den tijtel aanmatigde, aan onzen edelen gastheer behoort.
Hij stond op de monsterrol ingeschreven als Jonker
Ter weerszijden van het bed hingen twee portretten in ovale lijsten.
Gouden opschriften op het doek, bezijden de afbeeldingen, duidden aan, dat het eene portret den abt de Chaliot, bisschop van St.
Het gelukte hem niet zijn gelaat in de plooi te brengen, die bij zijn positie paste.
In plaats van zich beleedigd te toonen, of alles te bestrijden, of te trachten zich te rechtvaardigen, of om vergiffenis te smeeken
Daarna liep zjj naar boven naar dehertogin, en vertelde haar wat er gebeurd was, en zei haar het geheim nog eens
alleen op zich zelven stond, en voor zijn onderhoud werkte, en stal.
Men liet Cosette boodschappen doen, de kamers schoon maken, de plaats, de straat schrobben, de borden wasschen en zelfs zware vrachten dragen
maar Constance, dat wat je mij zoo onbewimpeld vraagt.
Het Takermeer is zeker het grootste en mooiste vogelmeer, dat er in het heele land te vinden is, en vogels moeten zich gelukkig voelen, zoolang ze zulk een toevluchtsoord hebben.
Maar het is niet zeker, hoelang ze de heerschappij over de rietvelden en de slikplekken zullen behouden
Onwillekeurig kwam de uitdrukking eener onaangename gewaarwording op het gelaat van
maar het was hem tevens een zeer aangename troost, dat'er toch, behalve den Advokaat BERGVELD, nu nog iemand in de wijde wereld, en wel zijne goedhartige moeder, gevonden werd, die, zich zijner aantrok
De grijsaard streek met zijn magere hand over mijn beenen, schudde met het hoofd en trok een bedenkelijk gezicht.
Ik had reeds een dergelijk tooneel bijgewoond, toen onze koe verkocht werd
het is geenszins het kegelspel, noch zelfs het altijd vleiend en gul onthaal van den Heer Baron, dat mij voor den dag van heden zulk een genoegen belooft.
Het geluk dat ik verlangde, ben ik reeds machtig geworden sints ik UEd.
en op zijne borst zat de eerzame KLAAS MEINERTZ te paard, die hem met de kniëen de ademhaling belette, terwijl TEUN WEZER, de veerman aan de Waal, den armen lijder met eenen schuitriem op het hoofd sloeg.
Hij wist echter tusschen de beenen van den ouden schrijnwerker door te kruipen
Nadat zij zoo een tijdlang gepraat hadden, bemerkte Jawschin, dat Wronsky naar de pendule keek.
Hij vroeg daarom nog slechts, of zij nog lang in Petersburg dachten te blijven
in de groote benedenzaal welke nu mede voor stal dienen moest, liepen loeiende runddieren, blaetende schapen en knorrende varkens door een.
Hier hoorde men het rollen van wagens, ginds het kletteren van wapenen: wat verder het geblaf der honden, het gekakel der kalkoenen
Kunnen in dien hollen weg, welke het menschelijk lot wordt genoemd, twee hoofden naast elkander gaan, het eene onschuldig, het andere vreeselijk, het eene blinkend van hemelsch morgenlicht, het andere voor immer bleek door het schijnsel van een eeuwigen bliksem
Ze moesten maar in de sneeuw gaan liggen slapen in de uren, dat de rendieren stilstonden, om te grazen.
Zonder een beauté te wezen, had zij een gunstig uiterlijk: mooie, zwarte oogen, een blanke teint en een taille zoo sierlijk en veerkrachtig, zoo elegant en lief, dat ze ieders aandacht trok.
Had zij geleefd in een omgeving van beschaafde Europeanen
Later ging het zoo, dat zijn zoon en allen, die na hem in het bezit van den tuin kwamen, denzelfden aard hadden.
Ze wilden er niet van hooren, dat het zand hen zou dwingen de hoeve te verplaatsen, zoolang zij nog een spa konden opheffen om het weg te graven
toen wij in onze herberg waren aangekomen;
morgenochtend gaan wij reeds vroeg op reis;
maar ik vrees, dat de sneeuw ons zal overvallen.
Hijzelf begaf zich echter niet zoo spoedig ter ruste
toen zij aankwam in haar wit kleedje, met haar goudblonde lokken, gloeiende wangen en onnatuurlijk heldere oogen, schitterende door de koorts, die in hare aderen brandde
met de wolachtige haren, die was op den dag van Amelia's vertrek in zulk een tranenvloed, dat men genoodzaakt was Dokter Floss te laten halen en haar bijna te bedwelmen met
De leveranciers kwamen opdagen, door de geruchten die er gingen van hunne financiëele positie, ondanks den staat dien zij voerden, tot zeker wantrouwen gestemd.
De huishofmeester had gedaan wat hij kon om ze te stillen of tot geduld te vermanen, maar hij vond zich toch ten laatste gedwongen, deze drukkende bijzonderheden den graaf mede te deelen
terwijl langs de wanden een dozijn ledekanten geschaard stonden.
De muren en de zoldering waren van een niet meer te onderscheiden kleur;
Ik verzeker u, dat zij geen gouvernante wil nemen, behalve een van uw keuze.
Het doet mijn goeden echtgenoot genoegen te kunnen zeggen, dat hij van alles houdt, wat van juffrouw Pinkerton s School komt
en FALCKESTEIN had zijne landslieden, bij zijne terugkomst, sterk tot waakzaamheid aangemaand;
doch de invloed van eenige Spaanschgezinde Raadsheeren had, tot nog toe, alle dadelijke gereedmaking tot verweering tegengehouden.
Ja, en ik kom niet dichter by hem, dat zeg ik.
Waarom niet?  Omdat ik niet bij mijn keel in de hoogte getrokken en geworgd wil worden, daar zaU op passen, dat zal kg me niet weer bakken
Als hij eens informeerde bij de inlandsche ambtenaren en hij gaf er flink geld voor, dan zou er wel gauw een te vinden zijn;
hij zou het dan maar dadelijk doen, en hij nam er een rijtuig voor;
geen gewoon karretje of een dos-à-dos, maar een mylord
Ik gevoel mij echter niet als de oude Sikes wanneer die rimpelige klauw op mij rust;
neem hém weg, zeide Sikes, de hand van dêri jood van zich
Zij wendde de oogen niet van hem af.
Nu, ik verheug mij zeer, zeide hij met een koelen blik op haar, op haar kapsel en op haar kleed, dat zij, zooals hij wist, voor hem had aangetrokken
tot ik het geratel van een licht rytuig aan het eind van de straat hoorde stilhouden.
Ik keek oogenblikkelyk in die richting en zag Trottle alleen uit de cab komen, naar net Huis stappen
Mijn overleden vader, heeft mij altoos in den band gehouden, dikwijls meer dan mij lief was, en bedroefde mij zijnen dood, ik ben zeer verblijd, thans in vrijheid en naar mijn' eigen wil te kunnen leven.
de Ruijter Veritas, als diep in gedachten, in dezelfde houding zitten;
toen, alsof hij door de plotselinge stilte wakker schrikte, hief hij het hoofd op, zag met oogen, waarin evenmin spot als boosheid gelegen was, den scheepsjongen aan, en vroeg toen heel kalm, of hij uitgepraat was
Ik verwacht van uwe regtvaardigheid, heer, dat gij zult zorgen, mij die vijf en twintig honderd drachmen geworden.
Wilt gij, dat mijne kameraden de waarheid van mijne bekentenis zullen staven, doe hen dan driemaal zoovele stokslagen geven, als ik heb ontvangen
indien zij toebereid waren, zou ik er met smaak van eten.
Mevrouw heeft gelijk, liet Scheich Ibrahim daarop volgen;
ZEVENDE HOOFDSTUK.  DE MAN, DIEN MEN IN DE BILLETTES-STRAAT HAD ONTMOET.
De nacht was nu gedaald, maar niets kwam.
Men hoorde slechts verwarde geluiden, en nu en dan eenig
slotte volgde een derde, die in een zoodanig gebons ontaardde, dat zelfs VAN DUIN, hoe weinig muziekale kennis hij ook in zijn plantenleven mogt hebben opgedaan, bespeurde dat zijne lieve LOUISE niet bijzonder haar best deed, terwijl de toeluisterende minnaar zacht weemoedig het hoofd schudde
hier en daar er tusschen, in hunne booten van boomschors honderden, ja duizenden mijlen konden afleggen.
In een zoo moerassig oord stuitte de aanleg van spoorwegen natuurlijk op groote moeilijkheden.
De grond is niets dan een wiegelende weide, rustend op zware
een bemiddeling tusschen het ware en het valsche;
een verklaring, vermaning, een eenigszins op hoogen toon verleende verzachting, die, wijl zij met berisping en verontschuldiging is vermengd, wijsheid meent te zijn
Ik zal u dan eene scheepsgelegenheid verschaffen, en u voorzien van hetgeen de reis voor u veraangenamen kan.
Ik bedankte hem op nieuw voor de vrijheid, welke hij mij had geschonken en voor de goede voornemens, die hij aan den dag legde
zonder dat ik weet, of mijne dochter nog leeft, of reeds in het graf ligt.
Mogt uw koning daaromtrent iets vernomen hebben, zoo zou hij, door mij zulks mede te deelen, een' bedroefden vader ten hoogste aan zich
Leerden ze elkander beter kennen dan zou.
nu viel Anna hem in de rede: 'Ach, ik ken Willem maar al te goed!
Bovendien, schoon het vasten gewoon, had de voor hem ongewone beweging zijn eetlust aangewakkerd en verlangde hij naar eenige verversching.
Hij verzocht dus bij zijn intrede in het voorhuis aan de dienstmaagd, hem een snede brood met een teug water te halen
Zou er werkelijk iets in de war zijn, daar boven in het arendsnest?
dacht ze.  Ze sloeg met de vleugels uit, en steeg zoo hoog, dat ze in het arendsnest kon zien.
Laten wij hun de rest geven, riep de Abt van Bloemkamp, op Beaumont wijzende, wien het met een tiental dapperen gelukt was, een gedeelte der versperring omverre te halen en zich daarbinnen als in eene kleine schans te plaatsen, waaruit hij, met de zijnen rug aan rug staande, de
dat ik de Wijnandsen wel heb moeten aanklagen, en dat hij rechtdoor bij die familie is ingevallen.
Mevrouw W. , die van hare zijde niets heeft verzuimd om zoo mogelijk ook mijne reputatie te bederven gelukkig dat een veertigjarige goede naam nog wel tegen een tongslag of wat bestand is
Deze toch wellicht, dacht zij;
maar wij, graaf Wronsky en ik, wij hebben het geluk niet gevonden, hoeveel we ons daarvan ook hadden
ik zoû ongaarne mijn huisgezin en bezigheden hier te lande verlaten;
maar toch, indien ik er den lande, dienst mede kon doen.
ik geloof dat het den Prins niet onaangenaam zoû zijn.
waarop hij dezen persoon voorstelde.
Ourson en Valentijn werd met Kerstmis vervangen door Moeder de Gans, dat zulk een opgang bij het publiek maakte als nooit vroeger een ballet gemaakt had
en aan het venster stond altijd in eene vaas met water, een keurige ruiker, die iederen morgen met de meeste zorgvuldigheid werd saamgesteld
Dit was de troost en hulp, die VAN DE WALL van zijn vriend kreeg.
Na eenige woorden van RAALTE, die ten doel hadden zijn moedeloozen vriend wat op te beuren, kwamen beide de kamer weder binnen.
'Wat ziet gij bleek, VAN DE WALL,' zeide de bezorgde huisvrouw, in de hoop iets te zullen hooren
riep Javert.  Ik dacht niet, dat ge zoo dom waart.
Ge wilt drie dagen om u uit de voeten te maken!
Ge zegt, dat ge het kind van deze deern wilt halen
om mij deswegens te zuiveren: te meer daar ik hier met het oogmerk gekomen was, om u met alle opregtheid de genegenheid te verklaren voor uwe dochter, en u om hare hand te verzoeken, daar thans mijne omstandigheden ten gunstigste veranderd zijn
een enkel woord van recensie verscheen, dat niet geheel goedgunstig was, vergaf zij het den schrijver nooit.
Dan moest Hugo haar van dien man vertellen, wie hij was, wat hijzelf schreef, of hijzelf wel ooit iets moois had geschreven
met nadruk op het woord familie heeft mij verzocht, daar wij toch éénen weg gingen, wel te willen zorg dragen, dat haar op reis niets ontbrak.
haar kende, anders zou ik niet geweten hebben, waaraan uw voorslagen toe te schrijven.
Inderdaad moesten de geruchten, die haar omtrent de gedragingen van die mannen ter ooren waren gekomen, haar op het ongunstigst stemmen tegen de gehate indringers.
Een ongewoon heftige woordenwisseling was er dan ook uit gevolgd tusschen de echtgenooten, waarin de vrouwelijke tranen en verwijten een triomf hadden behaald op het mannelijk gezag
en er stonden tranen in haar goedige oogen, en na dien tijd heb ik haar niet weergezien.
Maar we hebben haar wel zien begraven, en onze meiden vonden dat het een heel knappe begrafenis was, met twee
en kan dus begrijpen, hoe het hart van icolette popelde, toen zij aan die gevreesde matrone werd voorgesteld.
elukkig was deze altijd zeer voorkomend tegen ominees en al wat daarmede in betrekking stond, en begunstigde alzoo het jonge meisje met haar minzaamsten glimlach
zij kon een blouse maken en zij wist wat van koken af.
Zij zoû zelve nu en dan wat koken en hare kleêren zelve naaien.
Wie van beiden zou bij den ander gelijk hebben gehad?
Marius was een metalen, vader Gillenormand een ijzeren pot.
Wij moeten echter zeggen, dat Marius het hart zijns grootvaders miskende.
De receptie op het slot was voorbij.
De vertrekkenden, die elkander ontmoetten, spraken over het nieuws van den dag, over de laatst verleende orden en onderscheidingen en over de verplaatsingen
Zij vroegen elkanders namen, en voor het groote inrij-hek van Hedwigs buiten gaf zij hem een hand en zei 'dag Johan'.
Toen nam hij zijn hoedje af en zij zag hem vlug voort-stappen als wie een vroolijke tijding mede-krijgt.
Ja, zeide Haley, ik moet eene bestelling voor eene plantage bijeenbrengen, en ik denk dat ik er haar bij zal doen
Ik neem, in mijn verdriet hierover, maar aan, dat die vrouw mijn jongen liefheeft en daarom haar man bedriegt.
O, het is ook zoo slecht van mijn kind;
waarom moet hij zoo zijn, hij is anders zoo goed
nog vele anderen hebben uitgeplunderd, die aan de voornaamste hovelingen van den kalif behooren.
Zij zullen ook wel weten dat, wat moeite de politie ook heeft aangewend, nog niet een enkele hunner gevat is geworden
hij wenschte soms, en met den tijd steeds vaker, niet zoozeer zich er van te bevrijden, dan wel te beproeven, of zij zijn vrijheid ook in den weg stonden
En ik werd zoo angstig daarvan, dat zij mij later uit bed moesten nemen, en mij uit het raam van de slaapkamer het stille kerkhof moesten laten zien, waar de dooden, onder den plechtigen
Madzy, verward en ongerust, was blijde over dit voorwendsel, om een gesprek af te breken, waaruit zij zich niet wist te redden, en, de hand van Reinout nemende, volgde zij hem met een stillen zucht, die aan geen van beiden ontsnapte
Wij kennen elkaâr te goed om voor iets bang te zijn.
Zij trok de schetsen uit de portefeuille: het waren de ideeën, die bij hem opgeschoten waren en die hij had aangeteekend, terwijl hij werkte aan de Banieren
En alle gevoelens wijdden in zijn ziel, als priesters in een tempel, zich aan den eeredienst van het Eene, dat gekomen was in een wolk en zich had geopenbaard als het eenige
Ik heb hier vijf jaar lang aan gewerkt, en als het wegraakt, kan ik het niet overmaken.
Er zal hier bij mij niets aan komen, zei de student, en de ander ging heen.
De student trok het dikke boek naar zich toe.
Ik ben benieuwd, wat hij daar heeft zitten krabbelen, zei hij.
Als een man met het gevoel van een fatsoenlijk man geëngageerd is, en het — al is het van een lid der familie — tot Slangen komt, ziet ge!
Ik beroep mij op uw eigen rechtschapen gevoel, ziet ge
Oef!  dat is veel op eens met die warmte, meende de oude vorst.
Neen, papa, hij is heel aardig en net en Kostja houdt veel van hem, zeide Kitty met een smeekend lachje
Maar op dit oogenblik zagen, in den tweeden salon, geheel verlaten, de twee oude tantes op
Zelfs al gaf mij eenig gelukkig toeval de vrijheid terug.
Elinor legde hem met een blik vol verwijt het zwijgen op.
wel! ' 'Het is u bekend, mijn Heeren!
' hernam De Witt, 'dat gezegde Buat, met mijne voorkennis, korrespondentie hield met de Heeren Bennet en
Ik had gedacht dat ik mijne koe maar behoefde te vragen, om ze te krijgen, maar inplaats daarvan, deed men ons van alle kanten allerlei vragen: waar wij vandaan kwamen en hoe die koe in ons bezit was gekomen
en zoo die straat verstopt.
Er is nog maar eene dwarsstraat voor mij open, om naar het Strand te komen, en die moet ik van avond met een paar handschoenen
Te komen tot volmaking is geen geluk.
Dat is een Nirwana, en het Nirwana is nooit een geluk voor een Louis Couperus, Metamorfoze aardsche mensch.
Maar het volmaken zèlf, dat kan een geluk zijn
achter hem, in den vorm van den lummelachtigen kerel, die de wafeltjes draagt.
Mevrouw, uw geheim wordt door deze mannen op hun societeit in de herberg vanavond besproken
thans, als mijne zintuigen mij niet bedrogen, Mary Huffell.
Zy begonnen beiden te lacnen toen zy my zagen staan en wierpen my nog in het voorbygaan kushanden toe
het zeil was voor den avond reeds omhoog getrokken.
de lucht parelkleurig en niet zoo hel meer;
boven den horizont brandde de zon nog blakende scheuren in de wijd uitstralende wolken
U bent toch niet ziek geweest, mijnheer Clennam?
vroeg zij met een plots elinge verandering in haar toon.
Neen.  Hebt u dan te hard gewerkt of onaangenaamheden gehad T' Haar toon verried angst
En nu geven die welwillende edellieden vriendelijk te kennen, dat, zoo de heer Nicodemus Bofln een of meer beurzen zou willen schenken, het niet strijden zal met de instelling der hooggeachte dame in het westen van Engeland
ij wees haar welras den hoogen toren van het fraaije dorp loetingen, en in het verschiet de overblijfsels van het huis mallegange.
en gemakkelijke slingerende steenweg bragt hen op apelle, zoo aangenaam in zijne boomgaarden gelegen.
Eensklaps boog Dorus zich uit het venster en riep: Bop!
Waf!  Geef attentie, Bop!
Dorus maakte een bijna onmerkbaar teeken met de hand en sprak op den echten
ieder ander zou hetzelfde gedaan hebben in mijn geval, en het hindert mij werkelijk, dat men er hier zooveel ophef van heeft gemaakt.
Laat het nu daarmee uit zijn, dat is het grootste pleizier dat men mij doen kan
Ach, lieve moeder!  riep hij haar tegemoet, mag ik hopen of moet ik uit wanhoop sterven?
Zij legde haar sluier af, zette zich naast hem op de sofa neder en zeide toen tot hem
et glansrijk groene gras niet alleen begon de dorre en doffe oppervlakte der weiden te bedekken, maar reeds waren er kleine blaadjes aan de hagen, ja zelfs begonnen zich reeds aan de nog zoo nieuwe plantaadje de oompjes weder bladeren te vertoonen
Ja.  Hij stond op, ging naar boven, naar zijn jongenskamer, niet wetende, wat te zeggen meer, wat te doen met zichzelven, hoe zich te zetten, welk boek te nemen, blijvende staan doelloos, verslagen, in het midden van zijn Louis Couperus, De boeken der kleine zielen kamertje, met dat opgekropte leed van een heelen middag, zwaar op zijn borst en zijn adem
Nu ging zij naar haar kamertje en viel radeloos snikkend op haar bed, haar grijze manteltje nog aan, den brief in haar hand.
Zoo lag ze nog toen Gerard aan haar deur klopte om haar mee te nemen naar hun huis, waar zij elken dag heengingen om nieuwe schikkingen te maken en de planten water te geven
omdat zij niet meer streed, maar zich overgaf aan al de sterkere machten.
Het portier werd opengerukt, en op het, op dat uur, niet volle station, zag zij hem dadelijk
Louis raakte met de nagels de deur aan, en onmiddelijk daarna hoorde hij ook hetzelfde geluid aan de andere zijde.
Hij streek met de vingers tikkend naar beneden en aan de andere zijde volgden de vingers van Lina en toen hij de brieven wilde grijpen, verdwenen de puntjes
Zij had een paar keer, heel natuurlijk weg willen zeggen: zie, dat heb ik van den prins, omdat ik dien eenen armband heb verkocht.
Hij zoû pogen, willen pogen, met alle kracht, die hem gebleven was, zich niet dood te weenen van weemoed, en in het leven te waardeeren het groote geluk van het eene gevondene
' 'Zonder dat ware het wreedheid geweest u zoo diepe wonden te laten blootleggen.
Ja, jonker Juliaan, sinds ge van edel bloed zijt, mag ik u zoo noemen, en te eer, omdat gij welhaast fortuin genoeg zult bezitten om uw stand eere aan te doen
Bijna was ik meester geweest in Holland: de West-Friezen waren in opstand, de Vlamingen waren in Zeeland gevallen en mijn leger trok zegevierend tot Medemblik door.
Totdat Jan van Henegouwen u dwong het beleg op te breken, zeide Gijsbrecht.
was, onder een uiterlijk voorkomen van zwakheid en geveinsde onverschilligheid, een geslepene, schrandere dief, met een vleienden blik en wreeden glimlach.
Zijn blik ontstond uit zijn wil, zijn glimlach uit zijn
Waar anders dan in den omtrek van de Plaswater-Molensluis was er een man die zoo gekleed was, en die woorden met hem had gehad toen hij met zijn bootje door de sluis voer
De zorg voor onzen zoon Amat eischte meer van mij.
ik heb den jongen daar straks op het voorerf gezien;
hij liep haast naakt en speelde in de goot;
stamelde Deianeira, voor op den weg.
De eerste golven der massa omdeinden haar.
Maar als in eerbied om de smart, die de hare zoû zijn, scheidde de zee in tweeën en golfde de heuvelen op