AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
eindelijk zamelde ik al mijn moed bijeen en met een flauwe stem stamelde ik de navolgende woorden uit mejuffrouw ik weet niet of ik mij bedrieg maar ik geloof dat ik onwillekeurig uw ontevredenheid heb opgewekt
dit gezegd hebbende bracht hij de lading snuif tusschen zijn vingers bevat naar haar bestemmingsoord en stak de doos aan helding toe die deze beleefdheid niet durvende weigeren spoedig de beide natte regenschermen onder den linkerarm bracht tot groot nadeel voor zijn kleed en met de rechterhand van het aangeboden gunstbewijs gebruik maakte
men vergeve mij deze uitweiding welke sommigen misschien zal ergeren en aan allen waarschijnlijk ongepast en misplaatst zal voorkomen maar het is een voorrecht van den ouderdom bij ettelijke gelegenheden wat lang van stof te worden en wat te beuzelen t geen soms bazelen wordt
geeft mij het leven weder riep ik en tevens de lieve hand aanvattende waarmede zij zich steelsgewijze de oogen had afgedroogd drukte ik er een eerbiedigen kus op ei zoo riep suzanna die huppelende en in de handen klappende kwam aangeloopen uit welk land hebt gij die manieren
hoe gek en lastig de vent ook ware het was toch een schrikkelijke gedachte onzen reisgenoot verloren te hebben door een zoo noodlottig toeval hetwelk evenzeer elk onzer had kunnen treffen
dewijl de kermisvermakelijkheden welke wij daar bijwoonden niet van dien aard waren dat de beschrijving daarvan eenigszins belangrijk voor den lezer zoude zijn maar slechts dienen zoude om mijn verhaal nutteloos te verlengen
en ik ben het die onbillijk en ondankbaar ben gij hadt na al wat gij voor mij gedaan hebt iets beter dan verwijtingen van mij verdiend en uw tante ook zij is zoo goed zoo minzaam jegens mij geweest
ach mijnheer zeide hij toen ik mijn kraam van complimenten had uitgeput dachten alle menschen in holland zooals ued en legden zij allen zulk een juist oordeel en zulk een fijnen smaak aan den dag het zou er wat beter met ons muzenzonen uitzien maar helaas daar is in de zeven provinciën geen liefhebberij voor de dichtkunst meer
kan dit hek niet geforceerd worden vroeg reynhove het hek was wel voorzien en de sloot te breed om er over te springen maar bij onderzoek bemerkten wij dat er kans was om op zijde van het hek om te klimmen en ik stelde voor aan klaas dit gezamenlijk te doen
wacht zeide pulver ik zal u helpen patroon als hij nog niet naar zijn grootje is is er geen gevaar bij en ik ook zeide helding ofschoon hij het juist aan mij niet verdiend heeft maar ik heb te veel verplichting aan mijnheer huyck om hem alleen in den steek te laten
welnu wat wildet gij dan vroeg tante met haar gewone levendigheid en het gezegde van suzanna voor goede munt opnemende hadt gij liever gewild dat hij terug ware gekomen als een vervreemde knaap die zijn eigen taal verleerd was en met medelijden of verachting op zijn landgenooten en familie neerzag
ik geloof dat gij vergeefsche moeite doet zeide ik wel gissende wien hij zocht maar wees gewaarschuwd en pak u weg want zoo iemand anders u ziet gij zult niet vriendelijk ontvangen worden
de aankomst van dezen onwelkomen gast bracht geen geringe ontsteltenis teweeg bij de personen die zich in de kajuit bevonden amelia werd doodsbleek haar knieën knikten en zij hield zich aan den rug van haar stoel met beide handen vast om niet te vallen
zoomin als van hetgeen verder dien avond voorviel en waarvan ik mij alleen herinner dat ik smoorlijk verliefd naar bed ging zestiende hoofdstuk
wij drongen door de hier wederom verzamelde menigte heen en bevonden ons weldra op het gulle zand voor het dorp dunkt u niet best vroeg ik aan van lintz dat wij eerst naar de herberg gingen en ons van daar quasi om een wandeling te maken naar het duin begaven dat zou minder opziens baren en geen argwaan verwekken
naar uw huis herhaalde van lintz neen dat niet het zou wellicht uw zoon niet zeer aangenaam zijn mij te ontmoeten na de les die ik hem gisteravond gegeven heb
te verliezen juist mijnheer antwoordde hij somber voor zich ziende zulk een verlies is zeker onherstelbaar zeide ik maar de herinnering aan de goede hoedanigheden der afgestorvene zal hij u toch niet louter pijnlijke maar ook wel zachte en streelende aandoeningen verwekken
wij aten dien dag zeer vroeg en zeer overhaast vermits het oogmerk van tante was met ons naar een boerderij te rijden welke zij eenigen tijd geleden in de omstreken van oud naarden gekocht had om daar met wandelen en koffiedrinken den avond door te brengen
jongeling mijn leven ia tot nog toe een afwisseling geweest van hoogheid en tegenspoeden van macht en vernedering van weelde en gebrek maar mocht ik mij ooit weder in de gelegenheid bevinden wèl te doen aan anderen
kom zeide suzanna haar onder den arm nemende wij zullen ruim den tijd hebben de plaats rond te gaan eer tante heeft afgedaan laat ons dit laantje ingaan ik heb u heel veel te vertellen en ferdinand mag meeloopen mits hij niet luistere
met groote bruine oogen een welgevormden mond en regelmatige trekken welke hem een allergunstigst uiterlijk zouden geschonken hebben indien er niet in zijn schuinschen blik en in de wijze waarop hij gewoon was den neus en de onderlip op te halen
zoodra ik den naam van heynsz hoorde was mijn besluit gevormd ik kende om t even hoe de geheime betrekkingen die deze sinjeur vervult en wetende dat niets beter in staat is om ook de schranderste personen te misleiden dan het streelen hunner ijdelheid begaf ik mij naar hem toe
ik vormde intusschen het vast besluit mijn leven niet dan ten duurste te verkoopen en alle middelen welke list of geweld mij aan de hand mochten doen ter ontkoming aan te wenden
ik zal gaarne de dames accompagneeren zeide reynhove maar ik moet alleen remarqueeren dat het in de kajuit droog is en dat zij buiten geëxponeerd worden om nog meer doornat te worden
hij heeft niet gequitteert parijs een oogenblik en logeert er nog altijd in de kleine straat du bac ah t was een rusé compère die zelfde jean albert ik heb hem gekend heel wel aan het bagne
volg mij zeide zij op een toon die meer gebiedend dan smeekend was en mij bij de mouw vattende als wilde zij mij den weg wijzen op de donkere trap ging zij mij voor naar boven ik volgde werktuiglijk en de hemel vergeve mij de dwaze gedachten die op dat oogenblik mijn brein vervulden en den verkeerden dunk dien ik van hare voornemens opvatte
en dan was het weer wat anders dat haar tegenwoordigheid vereischte wel neef zeide zij toen zij eindelijk een weinig door de drukte heen was of liever toen het koffie-uur der boeren en de schofttijd der werklieden een parenthesis in de beslommeringen van den dag
een kloek gebouw met twee verdiepingen en transen en van een tamelijks spits voorzien meer nabij en vlak tegenover mij stond een koepeltje wat minder prachtig dan dat van guldenhof en het uitzicht hebbende over een tuintje hetwelk geen ander plantsoen bevatte dan eenige heestergewassen in dier voege geschoren dat zij allerlei figuren op een wanstaltige wijze nabootsten
wat zegt ued vroeg pulver eenigszins verschrikt is sandertje een roover och dan heeft die verbruide don manoël het op zijn rekening want beter kalf van een jongen heb ik nooit aan boord gehad maar zoo gaat het wie met pek omgaat wordt er mee besmet
ik antwoordde zij blijkbaar verwonderd wat zou ik met haar hebben uit te staan of strekt men in dit land vijandschap tegen den vader tot zijn kinderen uit dat juist niet hernam ik maar er worden soms maatregelen van
ik heb de eer nederig mijn compliment te maken aan het geëerd gezelschap zeide helding terwijl hij rondboog met de blauwe muts in de hand en vertrok gerustgesteld door de tegenwoordigheid van heynsz in wiens bijzijn ik begreep dat amelia geene beleediging te vreezen had
hij doet wel dat hij de schuld aan de dooien geeft mompelde andries die mede onder den hoop was teruggekeerd dooien spreken niet tegen denkt hij hij is zoo leep als het hout van de galg
en aan de andere zijde mijn belofte mij het zwijgen opleide o hoe folterde mij de gedachte dat het onderling vertrouwen hetwelk altijd tusschen mijn ouders en mij had geheerscht en waar ik zoo grooten prijs op stelde wellicht voor langdurigen tijd stond verbroken te worden
dat is een verwénsching en een vérwensching tevens zeide suzanna intusschen vervolgde mijn vader zijn beleefdheid moet betaald worden en daarmede dient ferdinand zich te belasten als zijnde ten deze de geconcerneerde partij heros celebratus zie daar twee dukaten die zult gij naargelang van zaken hem aanbieden of op de tafel laten liggen
zijn oho hadt gij hoop mij als een oude vrijster te zien sterven en rekent gij al op mijn erfenis voor uwe kinderen op potgeld rente kustinghbrieven en schimmelpenningh lang vergaert en spaerpot uyt myn mont gespaert zooals vondel zegt
aller oogen waren op lodewijk gevestigd hij sloeg even de zijne neder onder den ontzagwekkenden blik van van lintz maar zijn gelaat bleef dezelfde spotachtige uitdrukking behouden welke het van zijn binnentreden af niet verlaten had
zoodat zeer tot mijn genoegen het gesprek over amelia en haren vader hierbij rusten bleef zes-en-twintigste hoofdstuk
en vermoedende dat er geen heil uit een onderhoud met dit lomp stuk vleesch te halen ware ging ik voor het raam staan en keek zooveel de tegen de ruiten kletterende regen zulks gedoogde naar de voorbijgangers
wij reden tegen twee uren af trokken over de heide naar laren en van daar over blarikum den tafelberg langs waar wij een zijweg insloegen die ons in korten tijd aan het doel van onzen tocht voerde
hem dus van t spoor geleid hebbende wandelde ik de poort uit nam te zeist een rijtuig dat mij naar amersfoort bracht en wachtte daar de komst van den deventerschen wagen die mij hier voerde
in gesprek met een kloeken landman wien ik terstond herkende voor den man dien ik in de soester herberg ontmoet had en onder den naam van baas roggeveld heb ten tooneele gevoerd zoo eindelijk gevonden zeide tante terwijl zij ons naderde gij laat mij ook mooi loopen kunt gij nog verder gaan
wanneer gij dezen brief ontvangt mijn zoon zal uw vader voor den rechterstoel des allerhoogsten verschenen zijn en zoo de wroeging van een sedert vijftien jaren gefolterd geweten mij dringt dit leren te verlaten gij ongelukkige
de gunst waarin heynsz wist dat hij bij mijn vader stond deed hem dan ook wel eens zich in zijne tegenwoordigheid vrijheden veroorloven die den eerbied aan de achtbaarheid van den hoofdschout verschuldigd te buiten gingen en noodzaakten mijn vader hem het zwijgen op te leggen wanneer hij aan zijn historietjes zonder einde over cartouche en de fransche boeven begon
reeds eens uur geleden heb ik op aandrijven uwer moeder die bezorgd was dat gij de gracht voor den wal zoudt aanzien joris met de lantaren naar het huis van heynsz gezonden en hij is teruggekomen met de boodschap dat de jongeheer reeds vertrokken was
de wapens zijn mij vrij onverschillig maar liefst vecht ik op den vasten wal ik heb nooit het ambacht van zeeroover uitgeoefend en schoon ik redelijk vast sta op de planken van mijn jacht ben ik nooit gewend geweest zooals andere lieden het rapier of de pistool aan boord te bezigen
het is een geheim van derden zeide ik niet weinig verheugd dat mijn vader zelf mij alzoo vrijheid tot zwijgen gaf maar een geheim waar ik door een samenloop van omstandigheden ben ingewikkeld
dat heb ik zeide tante want er staat geschreven niet zij die roepen heere heere maar zij die den wille des vaders doen zullen het koninkrijk gods beerven
komaan dan maar hoe eer hoe beter zeide lodewijk terwijl hij den arm aan tante van bempden bood en eer ik nog gereed was het voorbeeld te volgen had zich die hatelijke mof van henriëtte en reynhove van suzanna meester gemaakt terwijl ik volgde het jacht en zijn geheele equipage voor
wacht zeide bos en meteen een lade openhalende kreeg hij het doosje met juweelen voor den dag en stak het lodewijk tusschen vest en hemd waarna hij zonder er een woord bij te voegen hem met de andere hand een heftigen slag in t aangezicht gaf
eenigszins hardhoorend en buitendien ontevreden zijnde verstond hij slechts ten halve hetgeen ik vrij zachtjes gezegd had maar mij dunkt het weer is nu al heel wat bedaard en gij kost nu wel weer opkuieren vriendje
en waarmede zal ued gediend zijn nectar of ambrozijn is hier niet te bekomen maar ik heb toch nog een paar flacons echten cognac die mij overgebleven zijn van een vereering mij gedaan door den waardigen heere willem de bron toen ik een dichtstuk gemaakt had op zijn gouden bruiloft
t is wel gij zult mij de bewijzen opgeven die ter zake dienstig zijn opdat ik deze tijding aan mijn ambtgenoot te parijs schrijve wat is er meer ziehier het lijstje der sedert gisteravond aangekomen personen
een lam geen koorts erger zwakte vriendelijkheid mis slecht afloopen wij volgden den drost naar het vertrek van den zieke alwaar zich de heer van lintz en zijn dochter reeds bevonden die bij onze komst oprezen en mij zwijgend de hand kwamen drukken
hoe dit zij zij leidde een voorbeeldig leven verspreidde weldaden om zich heen en stierf in hoogen ouderdom gezegend door al wie haar gekend had de heer hoofdofficier huyck en zijn brave gade hadden het geluk meest al hun kinderen en zelfs ettelijke hunner kleinkinderen gehuwd en in goeden doen te zien
uit den aanvang van het handschrift kan men zien dat het ferdinand en den zijnen voorspoedig was gegaan en nog zijn hun nakomelingen in amsterdam en elders geacht en gezien ook mevrouw reynhove leefde zeer gelukkig met haar man die gelijk men heeft kunnen opmerken innerlijk veel beter was dan hij zich oppervlakkig had doen kennen
te laren hield ik mij niet op maar trad integendeel met dubbele schreden voort daar de tijd reeds bij al het door mij ondervonden oponthoud verder was verstreken dan ik gedacht had en de allengskens dalende zon mij vreezen deed naarden niet voor poortsluiten te zullen bereiken hetgeen toenmaals in die vesting te zes uren plaats had
integendeel zeide hij zij spreekt als een boek ik was in erreur allons mijne heeren gij hebt gehoord de intentie van mejuffer kom vriend helding
ik waag niets mijnheer huyck zeide hij want ik weet dat ued de man niet zijt die mij verraden zult maar toch hernam ik ik kan niet beseffen wat gij mij kunt te zeggen hebben
dit zeggende was ik reeds aan de andere zijde en door klaas gevolgd wandelde ik op het woonhuis aan doch nauwelijks hadden wij eenige schreden gedaan of het bleek ons dat men van binnenshuis deze schennis van het grondgebied had bespeurd want een raam werd opengeslagen en een hoofd kwam voor den dag
den volgenden dag kwam reynhove mij afhalen om naar mejuffrouw blaek te gaan die naar zijn zeggen verlangd had ons beiden te spreken wij vonden haar alleen in een voegzaam rouwgewaad bevallig als altijd maar bleek afgemat en diep
t is zeker wat verhevens de nicht van een notaris zeide lodewijk zijn das ophalende en een gezicht zettende alsof hijzelf de neef ware van den grooten
maar zijn zoon dan zeide ik zoetjes aan het gesprek op henriëtte wenschende te brengen zijn zoon is een knap jong mensch vol vernuft en geest maar zoo wild nu de jeugd mag wel wat los zijn hij schept er altijd vermaak in den ouden helding wat te plagen
dat lieve stemmetje had de gewone uitwerking en de omstandigheid die zijn nicht hem mededeelde scheen den ouden heer een pak van t hart te nemen zoo zeide hij had je hem nooit meer gezien
ik neem dit stellig op mij zeide ik mij buigende en dan verder vervolgde suzanna verzoekt henriëtte dat gij aan kaatje haar kapsel met rozeroode strikken vraagt en haar kleed met de fontanges en haar zijden keurs en haar brusselsche schoenen en ik verzoek om verschooning mijnheer huyck
ja antwoordde zij tot den dood van haren man toen heeft zij een woning op het dorp gehad en naderhand toen ik deze hoeve kocht heb ik haar daarop gezet heeft zij vervolgde ik niet eerst bij kapitein reefzeil gewoond ik wist wel beter doch wilde zoodoende het gesprek op die familie brengen
wat ik begeer herhaalde hij met een hoonenden lach wel niet meer hoop ik dan wat mij van rechtswege toekomt ik heb die beurs net even gauw gezien als jij en ik wou er juist op an laveeren toen jij er zoo vlak voor de wind op
enz met de schuiten van muiden werd ik dubbel aandachtig met de schuiten van muiden hm hm de heer ferdinand huyck
ik stond een oogenblik in twijfel of de naam van drost aan den onbekende gegeven s mans eigen naam of een verkorting van den titel van drossaard moest beteekenen ik wist dat deze laatste ambtsbetrekking door een der burgemeesteren van enkhuizen werd bekleed
defensie gaat mank want mijn schrift is net en leesbaar genoeg en zoo ik om het papier te besparen wat klein geschreven heb uw oogen zijn jong en goed en er zijn overal brillen te koop
hiervan was het gevolg dat wij hem altijd hadden aangezien als een geheimzinnig wezen dat geëerbiedigd en ontweken moest worden ja wij koesterden een heilige vrees voor hem niet ongelijk aan die welke ik mij voorstel dat de kinderen eens vromen bramins gevoelen voor den ondergeschikten geest die volgens de hindoosche fabelen de huishouding in orde brengt
het is hier anders een besloten plaats vervolgde de eigenaar van guldenhof een zware gouden snuifdoos voor den dag halende en er drie vingers van zijn rechterhand in dompelende en geen herberg waar iedereen zoo maar vrij mag inloopen
daar wordt geklopt zeide ik de armen uitrekkende en willende opstaan hou uw gemak zeide mijn vader het is niemand anders als heynsz die mij zijn rapport komt doen slaap maar door vervolgde hij lachende dan geraakt gij niet in de verzoeking van de geheimen der justitie te verklappen
ik weet dat zulks wel eens de gewoonte is een gewoonte die de zoon van den hoofdofficier niet moest navolgen hoe meent ued dat vroeg ik niet weinig verlegen ik begrijp niet
doch niet weinig stond ik verwonderd toen ik den steiger langs kijkende naar de passagiers die nu hijgende en blazende aan kwamen geloopen onder hen vriend lucas helding herkende het lijf in eene dichte overjas gewikkeld en met een mantelzak onder den arm
deze bediening was opengevallen en nu sloeg de hoofdschout gelijk ik gezegd heb de oogen op heynsz om die te vervullen hij oordeelde niet ten onrechte dat iemand die zoovele jaren van zijn leven in gezelschap van boeven en schelmen had doorgebracht al de loopjes moest kennen welke zij te baat nemen
maar laten wij de volmachten eens doorloopen ik zette mij naast van baalen neder terwijl deze mij onder t lezen de verkeerdheden aanwees welke hij in de opgemaakte stukken meende te vinden ik kon niet nalaten mij in de meeste opzichten met zijn gevoelen te vereenigen
nu bergen en dalen ontmoeten mekaar niet maar menschen wel en waar heb je al gezworven zooals de ouwe vloo tegen de jonge zei ja schipper dat zal ik u naderhand wel reis vertellen antwoordde sander waar ik geweest ben komt er minder op aan vervolgde hij met een zucht het zal eerder te bezien staan waar ik heen moet
de heer blaek zeide ik schijnt u nogal te beschermen de heer blaek antwoordde helding is een waardige schutsheer der letteren en ik ben hem groote dankbaarheid verschuldigd jammer maar vervolgde hij een weinig bijschuivende dat hij zooveel zaken in het hoofd heeft en daardoor somtijds zoo stil is zoo afgetrokken
wij volgden onzen wegwijzer geleid door de gansche jonge bevolking die zich om ons heen drong als had zij in last bekomen ons op te brengen enkelen draafden vooruit om bericht van onze komst te brengen en dit had ten gevolge dat wij weldra kapitein pulver in persoon ons te gemoet zagen komen
doch spek en brood waren reeds van het bord naar mijn maag verhuisd en de stem van den lastigen matroos deed zich nog in het onderhuis hooren ik stond op liep wrevelig de kamer op en neder begon ma eindelijk verwijtingen te doen dat ik voor den twistzoeker vreesde en bloosde een oogenblik over mijzelven
ik rees op en groette den dignitaris die na mij kortaf goeden dag te hebben gewenscht zich tot reynszen wendde in de navolgende afgebroken bewoordingen niet rooken weinig tijd zieken bezoeken raad bijeengeweest hoe is de patiënt niet te bestig antwoordde reynszen ik wou dat zij weg waren gebleven
dat staat u niet te beoordeelen wie heeft aanleiding tot dat rumoer gegeven nu kijk mijn zoon maar niet aan antwoord zonder omwegen edel gestrenge ik weet waarachtig weinig of niets van de zaak af
ik heb u reeds te kennen gegeven dat ik mijn oordeel wederom opschort zeide mijn vader zoo gij onschuldig zijt hebt gij niets van een onderzoek uwer daden te vreezen en zoo gij verkeerd gehandeld hebt welnu gij zijt gewaarschuwd voor het vervolg maar ik houd u niet langer op men zal u reeds wachten aan het kantoor
ga uw heer oprapen zeide bos terugkeerende tegen pieter of ik zal u denzelfden weg wijzen pieter hoewel anders een onbeschofte ruwe kerel en voor geen kleintje vervaard scheen echter ongenegen een nieuw bewijs uit te lokken van de kracht des forschgespierden mans die voor hem stond en begaf zich zonder een tweede bevel af te wachten naar beneden
wat dunkt ued zeide ik mij mijn vriend van de dichteren vereeniging herinnerende zoo wij velters gebruikten hm hm hij is niet onknap en heeft een goeden wil maar hij is wat jong des te ijveriger zal hij zijn en des te minder eigenwijs
t is niets zeide hij terstond weder opspringende het gevaar is voorbij en wij zijn allen gesauveerd en hij begon van voren af aan handjes te geven en elk in t bijzonder geluk te wenschen met een hartelijkheid en een
maar ik kan u verklaren dat ik niets gedaan heb waarover ik mij behoef te schamen dan behoeft gij ook niet te kleuren zeide mijn vader hoe heette die nieuwe vriend die zoo belangrijk sprak
de derde en die zooveel als de voornaamste der bende is schijnt na al hetgene men van hem vertelt niemand anders te wezen als de beruchte zwarte piet die vroeger in de west indien heeft geexcerceerd het bedrijf van zeeroover en nu bij gebrek van beter zich met
ook was hij niet in t duffel en baai gekleed gelijk de overige dorpelingen en zijn rok en hoed hoewel ouderwetsch fatsoen kenmerkten meer de dracht van den vasten wal of een nabootsing daarvan
ik weet waaraan ik de hulp die gij mij bewijzen zult dank moet weten en ken mijn voordeel te goed om er afstand van te doen nu het mij dienen kan ach hernam blaek gij zult er geen misbruik van maken gij zult mij niet met schande ten grave doen dalen
wij raadden hem zoo het hem zijn krachten toelieten met ons mede te gaan en zich warm te loopen daar er toch aan boord geen gelegenheid was om hem van andere kleederen te voorzien nu werd de trap uitgezet op de geschikst bevondene plaats
zeide holmfeld op zijn beurt warm wordende mijnheer bos of zoo hij heeten mag is onder bescherming van de deensche vlag en niemand zal hem hier verder
klonk het over en weer en het langzaam voortrollen der koets maakte een einde aan de afscheidsgroeten nauwelijks waren wij onderweg of er ontstond eene oogenblikkelijke stilte en de verschillende contenances die wij hielden zouden zeker niet onbelangrijk geweest zijn in de oogen van een derde die met onze innerlijke gevoelens ware bekend geweest
ik weet aan wien ik dien moet toeschrijven en tevens dat alleen de eer van uw naastbestaande te zijn den lasteraar beveiligt voor de welverdiende straf welke ik hem anders had toegedacht
met u praat ik niet zeide lodewijk en wat kapitein holmfeld betreft hij mag zich tweemaal bedenken over hetgeen hij zegt want het zou wel kunnen gebeuren dat hij anders geen zaken meer te doen kreeg voor ons kantoor
ik had ongeveer de helft van den terugtocht afgelegd toen het mij voorkwam dat ik in de nabijheid een geluid hoorde als van iemand die angstig steunde ik zag rond en ontdekte in een laagte tusschen de duinen een voorwerp dat mij voor zooveel de struiken mij toelieten te zien een menschelijk lichaam toescheen
ja mijn hartje zeide helding keer met mij naar huis wij zullen wel wat voor u vinden ik heb nog veelvermogende beschermers die ons niet in den brand zullen laten daar is de waardige heer huyck daar zijn de heeren blaek
hij wou zijn handen maar in rozewater wasschen men heeft zijn leven zoo geen man een pruik zien passen en zijn handschoenen ho die waren klaar jasmijn santje santje zeide ik
ik stelde voor dat indien roggeveld de noodige ligging bezorgen kon de dames zich hoe eerder hoe beter te bedde zouden begeven terwijl wij heeren den nacht bij het vuur zouden doorbrengen tante had niets in te brengen tegen het eerste gedeelte van mijn voorstel maar vroeg of er intusschen niet iemand zoude kunnen gaan naar heizicht of naar de hoeve van de oude martha
en ik mijnheer zeide reynhove kan u van mijne zijde declareeren dat ik niets meer ambitionneer dan uwe goede opinie te meriteeren is ued niet een zoon van den heer ambrosius reynhove die lid is van hh hoogmogenden vroeg mijn vader reynhove boog
wat wat beduidt dat toch vroeg lodewijk enigszins ongerust wat hebben uw bagage en mijn vermogen onderling uitstaande hij ontving geen antwoord en bleef enigszins beteuterd staan
ik ben het amelia zeide de heer bos want hij was het zelf ik wist niet voegde hij er op een gestrengen toon bij dat gij gezelschap hadt amelia stond als verplet zij wrong de handen en zag haar vader aan met oogen waarin een onbeschrijfelijke angst was uitgedrukt
wat mij betreft ik wil niet ontveinzen dat ik mij zeer teleurgesteld vond toen ik aan het slot komende niet te weten kwam of hij met den zwerver en zijn lieve dochter later nog door briefwisseling of anderszins de betrekking onderhouden bleef
te huis gekeerd vonden wij de theetafel die ons wachtte en terwijl wij het geurige kruid dronken liet ik mij van alle onzekerheid wenschende te ontslaan het gesprek vallen op de spaansche aangelegenheden waarna ik bij mijn neus langs de vraag deed of iemand den graaf van talavera ooit had hooren noemen
mijnheer antwoordde ik op een koelen toon ofschoon ik medelijden met u en met uwe dochter heb verlang ik niets liever dan dat ik niets meer van u hoore de zaak heeft mij reeds kwelling genoeg veroorzaakt
of is het wellicht die ontmoeting zelve vervolgde ik welke bij u tot verkeerde oordeelvellingen omtrent mij heeft aanleiding gegeven ued zwijgt inderdaad ik weet niet wat ik antwoorden zal zeide zij na eenige
zorg dat hij niet ontsnappe zeide ik hij is de vent waar ik met den kastelein over sprak de man die plan had het pakhuis te berooven men verzekerde zich van andries en plaatste lodewijk op een burrie die inmiddels was aangebracht terwijl dit geschiedde opende hij de oogen zag rond en vroeg met een nauwelijks hoorbare stem waar ben ik
ik kon niet nalaten bij mij zelven te lachen over de niet onaardige wijze waarop helding terwijl hij mij beleefdheid aandeed tevens de gelegenheid te baat nam om mij te kennen te geven dat hij gewend was zijn liederen met een cadeau betaald te zien
wanneer er namelijk geene meer aanzienlijke gasten waren dan de jongste boekhouder en diens familie want waagde hij het hooger tonen te slaan hij kon van te voren berekenen dat zij hem geen stuiver zouden opbrengen
lodewijk stond een oogenblik als verplet zijn gelaat was doodsbleek zijn lippen blauw en zijn oogen rolden hem wild door t hoofd hij vermande zich eindelijk en mij een woedenden blik toewerpende zeide hij het is aan u dat ik dat alles verschuldigd ben maar ik zal het u betaald zetten
zoo mijn vader het mij slechts veroorloofde hoe gaarne zou ik haar de vertrouwde van mijn lijden maken zij zou mij bijstaan daar ben ik zeker van mij uit dit huis helpen waar alles mij doet
maar ik heb vergiffenis ontvangen van die twee die ik het meest beleedigd heb van mijn vader en van mijn goeden sander en dit vertroost mij
gij weet zeker dat henriëtte geheel afhangt van de goedheid van haar oom en zij heeft wel reden om dankbaar jegens hem te zijn want al ware zij zijn eigene dochter hij kon haar niet teederder liefhebben en beter behandelen
dat wil ik gaarne doen zeide ik maar gij zult toch geen geloof hechten ja zeide reynszen het hoofd schuddende t zou mij van mijnheer spijten maar er is een zware praesumtie ued was geen vriend van den gewonde
ik wijk niet van hier zoolang klaartje in dezen toestand blijft zeide sander en wat dien meester doedes aanbelangt ik ben juist niet erg voor hem beschroomd ik weet nog wel een huismiddeltje om hem de oogen te doen
mijn vader hier o god laat ik hem nog eenmaal vergeving bidden en dan sterven maar neen dat is niet mogelijk
quem frangere postes non pudet et rixas inseruisse iuvat gij ziet dat ik van alles onderricht ben en die onder de bedrijven zich nog inbeeldt dat hij aanspraak op de hand van een fatsoenlijk meisje kan maken ferdinand ferdinand hoe diep zijt gij gevallen
wat amelia betreft ziehier de narichten die ik omtrent haar bekomen heb van lieden die zich harer nog herinnerden zij leidde in de eerste jaren van haar verblijf in rusland een stil en afgetrokken leven en wederstond al dien tijd het verlangen haars vaders dat zij zich ten hove zoude vertoonen
is dit noodzakelijk vroeg ik aan heynsz en moeten die lieden gedwongen worden het gelaat van dien schoft op de terugreis voor oogen te hebben ik zal u verzoeken liever een vaartuig te mijnen koste te nemen zeide van lintz
hoe kunt gij dat weten neef vroeg tante insgelijks niet weinig verwonderd ja tante ik ben zoo wat half een toovenaar zeide ik lachende maar laat hij het maar ontkennen als hij durft
alle bewijzende dat de persoon joachim waarglas hen in de betrekking van kamerdienaar schrijver en hofmeester met de meeste nauwgezetheid gediend heeft lees ze maar eens mijnheer zij zijn zoo voldoende als als zij valsch zijn viel ik in wat hebt gij te maken met certificaten van eenen joachim weerglas die wellicht nooit bestaan heeft
ik stond op en zag terzelfder tijd pulver en helding die met drift kwamen aanloopen god beware ons wat is hier geschied vroeg de laatste wij zijn toch nog niet tijdig genoeg gekomen om een ongeval te verhoeden zeide pulver ben je ook gekwetst patroon
ik had ook toen nog mijn volslagen schande kunnen voorkomen door aan mijn nicht haar vermogen uit te keeren en er bij te voegen dat ik haar om wijze redenen tot nog toe verborgen had gehouden hoe rijk zij was maar valsche schaamte belette mij dien stap te doen daar ik vreesde dat de ware toedracht der zaak bekend zoude worden
de tweede plicht in dezen voor den eersten zoude moeten wijken aangezien de dankbaarheid door een hoogere dan de aardsche wetgeving is voorgeschreven dan dit daargelaten zoo gij een geheim bezit hetwelk gij mij niet vertrouwen moogt waarom er mij dan over gesproken want nu kan ik niet nalaten te gaan gissen en raden
hij is vandaar naar zijn woning gekeerd maar toen heden morgen de dienaars hem kwamen opsporen was de vogel gevlogen hij zal wel in het net komen zeide mijn vader en de derde
ik ken hem en zijn moeder zeide mijn vader hij stond vanouds in het kladboek aangeschreven atro carbone notatus uw heer zoon vervolgde heynsz zal uea kunnen vertellen hoe die andries gister morgen den beest heeft gespeeld in de herberg te zoest
maar nauwelijks had hij er een vluchtig oog in geslagen of verbaasdheid vertoonde zich op zijn trekken zijn deftig gelaat ontplooide zich en hij barstte uit in een luid gelach dat gaat u meer aan dan mij ferdinand zeide hij mij den brief overreikende ja lees maar overluid het zijn geen geheimen
en haar naam de vent die met haar is haar man wil ik hopen noemt haar klaartje en dat is al wat ik er van weet o mijn dochter mijn klaartje
ja wie heeft dat gedaan vroegen nu onderscheidene stemmen en eenige eilanders wier getal meer en meer aangroeide verzamelden zich om de plek doch altijd ten gevolge van hetzelfde vooroordeel op zekeren afstand blijvende ik zag dat sommigen het hoofd schudden mij schuins aanzagen en elkander met den elleboog aanstootten of
ik wil gaarne toegeven hernam ik dat de brave lieden die het hunne hebben gedaan om bijstand te bieden aan de manschap van de fortuin of die tot het bergen der lading hebben medegewerkt aanspraak hebben op belooning en die zal hun ook geworden
ued is al te goed mijnheer huyck zeide blaek stotterende ik neem uw vriendelijk aanbod dankbaar aan ik hoop u nog te zien als gij terugkomt zeide van lintz mij met zijn doordringende oogen aanstarende
mejuffrouw is zoo vriendelijk geweest mij niet van hier te jagen antwoordde ik eenigszins bedremmeld over de barsche toespraak van den heer blaek overigens is het schrikkelijke weer mijn verschooning zoo ik onbescheiden geweest ben mijn naam is ik vraag u niet naar uw naam viel mij de oude heer in de rede
ik beantwoordde zijn handdruk en de woning daarop verlatende zette ik mij weder te paard en draafde met dubbelen spoed naar heizicht terug twee-en-dertigste hoofdstuk
gerustelijk mag men aannemen dat hij het dubbele huwelijk waar het verhaal mede sluit zal bezongen hebben en dat tante van bempden niet achterlijk gebleven zal zijn om te dier gelegenheid een luisterrijk feest te geven
dat hij gezeten was achter een breede tafel vol schrifturen akten drankfleschjes contracten cachoutdoosjes schepenkennissen en likkepotjes en dat hij na een vrij langdurig gesprek hetwelk hij door herhaalde hoestbuien meer dan eens gedwongen was af te breken erkende dat zijn oudste klerk gedwaald had
hernam ik uw dochter is een beminnenswaardige juffer aan wie ik het hoogste geluk toewensch doch zoo weinig verlang ik eenige genegenheid voor mij onwaardige bij haar op te wekken dat ik het als een der aangenaamste tijdingen zal rekenen wanneer ik verneem dat zij met u in veiligheid van hier is
zacharias heynsz ging ijverig voort met aan de justitie trouwe diensten te bewijzen met de aanvaarding zijner nieuwe betrekking zeide hij het schilderen vaarwel en de kunst heeft er niet bij verloren
zeer wel doch wat mij minder moreel en deugdzaam voorkomt is dat die zelfde campo een fatsoenlijke burgerdochter uit s hage buiten weten van haar ouders te zijnen huize heeft getroond waarom heb ik daar niet eer tijding van gehad het is gebeurd in mijn absentie ik kom het heden eerst te vernemen en ging juist aan uea dit verhalen
maar als ik alleen ben och dan heb ik soms bange oogenblikken gij hebt dus het ongeluk gehad uw dochter zoo jong te verliezen vroeg ik deelnemend
en heeft ons de vreugd niet willen ontzeggen van in haar een erftante te blijven beschouwen echter zijn zij goede vrinden gebleven en daardoor ben ik in kennis geraakt met henriëtte voor welke tante van bempden een bijzondere affectie heeft opgevat en van wie zij dikwijls getuigt dat zij het eenige meisje is dat welopgevoed van een kostschool teruggekomen is
zijn rond en open gelaat zijn kleine maar geestige oogen zijn lachende roode lippen hadden om voordeelig uit te komen een betere lijst verdiend dan het magere pruikje waaruit eenige grijze haren ontsnapten die te kennen gaven dat hun eigenaar de zes kruisjes reeds achter den rug had
dit verandert de zaak merkelijk zeide hij z ed gestr gelast mij zoo ik in handen krijge den heer van lintz hem te houden in custodie tot nader order en alleen op te zenden de papieren die bij hem gevonden worden
de uitwerking was echter anders de golf lichtte het jacht als ware het een stuk kurk geweest van de zandbank af wij werden bespat en gedurende eenige seconden verblind van het schuimende water en toen wij onze oogen weder konden openen en voor ons uitzagen bespeurden wij den dijk op geen twintig voet afstand
een touwen pruik en daarboven een witte lakensche pet met een breede ver vooruitstekende klep bedekten het hoofd en een das met kantwerk aan de tippen waarover rijkelijk snuif gestrooid was omstrikte den hals
neen mijnheer ik versta u niet antwoordde amelia terwijl zij kleurde van schaamte en verontwaardiging en gij verstaat mij nog minder ik begeer juist vrij te zijn om niemand te ontvangen en als heer des huizes zult gij mij verplichten zorg te dragen dat niemand mijne kamer kome oploopen alsof het een herberg ware
zal het u niet bevreemden dat zij door den uitersten angst gedreven mijn raad heeft ingenomen als van den eenigste op wien zij wist te kunnen vertrouwen door eenige andere uitlegging aan mijne tegenwoordigheid te geven zou ued en haar en mij onbillijk beoordeelen
gij verlaat dus dit land voor altijd zoo ik hoop ik heb er waarlijk geen genoegzame verplichtingen aan om het te betreuren en uw dochter
wijs deuzen heeren den weg eens naar geurt reynszen zeide de man tegen den naastbijstaanden knaap en deze na ons nog even te hebben aangekeken sloeg zonder overhaasting den gullen zandweg in die naar het dorp bracht
ik mag ook best lijden zeide heynsz dat zijne excellentie er behouden af kome maar toch onze reputatie van uw heer papa en de mijne zoude geweest zijn naar de maan indien hij ware ontsnapt
en hij haalde zijn zakdoek voor den dag om de zweetdroppelen af te vegen die langs zijn voorhoofd dropen ik trad nader vergeeft mij mijne heeren zeide ik ik wil niet onbescheiden zijn ik zal wel even in het voorhuis gaan en u gelegenheid geven te zamen te praten men zal mij wel zoo aanstonds roepen
ik begon over al mijn leden te beven het antwoord van heynsz stelde mij echter gerust de dochter van den tabakskooper op den hoek van de leliegracht er zijn dan twee juffrouwen bos van muiden gekomen dacht ik bij mij zelven of het vernuft van heynsz
ja dat mag wel zoo zeide hij in dat geval maer is het waer dat zij het huisje waar czaar peter te zaandam in ewoond heit niet meer verhuren maar laten het leeg staan
thans moet ik u bekennen dat de juffer zich mijns inziens niet zonder recht ongerust maakt en dat uwe komst alhier niet wel geschikt is die ongerustheid te doen ophouden ik ben er zelf evenzeer over verwonderd van mij hier te zien antwoordde hij als de doge was toen hij zich aan het hof van lodewijk xiv bevond
laatst vroeg mij een diaken dien ik niet noemen zal juist op het oogenblik dat ik bij t uitgaan mijn gift in t zakje deed of ik veel engagementen had voor het bal van mevrouw stoppelaar zoo ja hernam tante maar daar mij zulke vragen niet gedaan worden heb ik geen stof tot ergernis en blijf ik evengoed hollandsch gezind al hoor ik nu en dan een fransche predikatie
wij begaven ons terstond op weg naar de boerderij van roggeveld van waar de dames na een haastig toilet met ons terugkeerden alle drie waren naar tijdsomstandigheden vrij welvarende alleen tante klaagde over hoofdpijn en ging dus zoodra zij op heizicht kwam weder naar bed
t is voorwaar om tureluursch te worden ik weet niet waarom ik die alles behalve singulier of excentriek verlang te schijnen en nooit eenigen smaak in romans heb gehad
hoe buitensporig ja onmogelijk zoude mij de vervulling eener dergelijke voorspelling zijn voorgekomen en echter zoo stonden thans de zaken ik trok met een bevende hand aan de huisschel ik wenschte dat mijn ouders daar het reeds laat was zich ter ruste mochten begeven hebben
och jongenlief stel dat maar uit uw zinnen het zou de bloeien toch uit de hand vallen en ze zouden hun vingers aan tantes geld wel niet blauw tellen maar vaderlief zeg mij toch eens wij hebben er laatst ook over gesproken ferdinand en ik hoe komt de oude heer blaek toch zoo schrikkelijk en geweldig rijk en zijn nichtje zoo arm heeft jetjes vader er den boel wezenlijk doorgelapt gelijk men verhaalt
blaek zes en dertigste hoofdstuk waarin zich het oude spreekwoord bevestigd vindt dat men geen hei moet roepen eer men over den dam is
het ernstig gelaat van uw heer vader vervolgde velters liet geen de minste verandering bespeuren en toch was het mij toen hij mij zeide dat ik afgedaan had alsof zijne stem mij te kennen gaf dat hij ontevreden was en ik gevoelde dat ik ued een kwaden dienst gedaan had door de waarheid te spreken dit smertte mij maar ik mocht toch niet liegen
dat is een goed teeken voor den heer van lintz zeide ik het bewijst dat men het in den haag nog niet eens is of men hem houden wil heynsz ging terstond den bekomen last aan schepenen mededeelen en hun verzoeken hem in het uitvoeren daarvan behulpzaam te zijn
wat mijn kennis betreft aan de juffer die bij heynsz logeert deze schaam ik mij niet ued hadt mij beloofd daarnaar niet meer te vragen dit had ik gedaan omdat ik een vast vertrouwen stelde in uw oprechtheid en in uw godsdienstig gevoel
herhaalde weinstübe terwijl hij dadelijk een zeer nederigen toon aannam en een menigte strijkages maakte ick pin zeer verheugd die eere te heppen wie faart de familie
en ik zal de eerste zijn om hulde te doen aan mannen gelijk ik er velen gekend heb die met den luister hunner geboorte en het aanzien dat stand en rijkdom hun gaven vernuft geleerdheid goeden smaak en echten kunstzin wisten te vereenigen
al dan niet zou eerbiedigen en achtte ik het als zoon van den hoofdschout ongepast mij in een geschil van zoo teederen aard te mengen t welk mij later waarschijnlijk kwalijk zoude genomen worden ik vond het dus verkieslijker den man over mijn eigen zaken te onderhouden en deelde hem in korte woorden de redenen mijner komst en den onhebbelijken eisch des strandvonders mede
en waarom niet zeide hij zijn onbeschroomdheid terugvindende en plaatste zich meteen op den hem aangeboden stoel naast amelia die den haren verschoof ik ben immers een liefhebber van op het water rond te zwalken
hij is waarlijk niet onknap en zoo ik er eenigszins over durf oordeelen dan heeft hij veel kennis van zaken en een helder gezond verstand verschaffen wij hem werk dan zal hij dat rijmen vanzelf wel laten varen
reeds hier beneden had ik aanvankelijk het genoegen van te zien dat mijn vermomming gelukt was daar zelfs de heer huyck mij niet herkende kort na uw vertrek mijnheer huyck kwam heynsz binnen ik verzocht hem alleen te spreken ik meldde hem dadelijk dat ik de vader was van amelia de overijselsche koopman waar hem bouvelt over gesproken had
ik hoop zeide reynhove terwijl hij insgelijks doch op een meer hoffelijke wijze zijn compliment maakte dat de dames ons toilet zullen excuseeren wij konden ons op deze charmante rencontre niet verwachten ik ben waarlijk gedesespereerd er zoo genegligeerd uit te zien
neen voorwaar niet mijn goede schipper antwoordde sander hem de hand toestekende maar laat het tusschen ons blijven ik heb dien naam sedert lang en om billijke redenen laten varen
de komst van mijn jongere broeders en zusters die zooeven door den cijfermeester verlaten waren en nu het vertrek binnenstoven deed het gesprek hier afbreken en er werd dien avond over dat onderwerp niet meer gerept
ik heb niets van dat alles gezegd zooals kaatje t schikt is t mij wel foei santje foei santje zeide ik op mijne beurt en het schelmachtige gelaat mijner zuster verdween weder achter de gordijnen waarop ik de dames nogmaals een goede nachtrust wenschende mij naar beneden begaf
gij zijt de verachtelijkste mensch dien ik ken zeide ik over zulk een helsche list verontwaardigd en de onvoorzichtigste zeide van lintz want zijn fieltestreek kan hem zijn halve vermogen kosten
ik zie niet dat zulks u eenigen troost kan geven dat twee edele schepselen buiten gebruik raken en het wellicht met den dood bekoopen terwijl zij buiten deze dwaasheden den eigenaar tot nut en genoegen hadden kunnen strekken
caspar weinstübe na vruchteloos gepoogd te hebben zich toegang te verschaffen tot de hoogere kringen der maatschappij en zich daar een echtvriendin te zoeken toch niet ongehuwd willende sterven trouwde met zijn keukenmeid bij wie hij ettelijke kinderen verwekte die betere opvoeding ontvangende dan hem te beurt was gevallen hun geringe afkomst langzamerhand deden vergeten
zijn aanblik verwekte in het eerste oogenblik dien indruk op mij welken het staroogen der slang op den onschuldigen vogel teweeg brengt ik had andries herkend
maar wat ik ued bidden mag neem toch eerst plaats ik ben geheel verlegen en confuus van de moeite die ued neemt om zoo tot de hanebalken op te klimmen ik woon hier wat hoog wel dat is als het behoort zeide ik lachende een poëet kan niet te dicht bij de goden huizen
en daar gijzelf niet rijk schijnt zullen wij ook matig in onze eischen zijn en u nog een paar dubbeltjes overlaten om te naarden een slok te koopen en van den schrik te bekomen niet rijk herhaalde andries zoo meteen is hij nog op onze eigene kust komen kapen en heeft een beurs vol goud van den weg
ten zuidwesten vertoonden zich de torens van naarden en verder op die van weesp en muiden terwijl amsterdam slechts even door een grauwen nevel zichtbaar was oostwaarts lag het bevallige huizen en daarachter het netgebouwde blarikum
zoo ik de gelegenheid niet dadelijk herkend had het was omdat wij deze reis langs een anderen weg waren gekomen nu werd mij duidelijk waarom de oude vrouw mij op dien noodlottigen avond zoo had aangekeken en ik verwonderde mij haar toen reeds niet herkend te hebben daar zij vroeger tuinvrouw bij mijn oom van bempden geweest was
al wat gij zegt moge waar zijn zeide ik maar hetgeen ik gevonden heb behoort noch aan u noch aan mij en ik ben voornemens het den rechten eigenaar terug te brengen ei ei zeide andries een spottend gezicht zettende terugbrengen wel dat bedenk je fijn denk je dat ik je uitvluchten niet merk en geen lont
in andere omstandigheden zou ik hem gevraagd hebben wie die personen waren die hij op zijn vaartuig had thans echter schroomde ik het stilzwijgen te breken dat in onze sloep heerschte en wellicht een onhebbelijk antwoord uit te lokken
mompelde hij eindelijk terschelling een vrijplaats oude privileges inbreuken genoeg volhouden hm hoe riep heynsz uit twijfelende of hij wel gehoord had wat bedoelt gij niet toelaten schepensbank bijeenroepen zaak van gewicht violatie van jurisdictie hm
het was een dier schoone warme dagen welke men meermalen in de eerste helft van september geniet en hoewel de wind nog uit den noorderhoek woei was hij echter eenige streken meer naar het oosten geloopen en deden alle voorteekenen zich op dat wij meer bestendig weer zouden krijgen dan wij tot dusver hadden gehad
mijnheer huyck zal wel zoo goed willen zijn mij bij den notaris te willen verontschuldigen door hem te zeggen dat ik geen tijd had of wat hij verkiest wel het zij zoo hernam van lintz
dat geloof ik wel hernam ik hij kan door laster mij meer nadeel doen dan door een loyale aanklacht vervolgens zeide velters vroeg hem z ed gestr wie hem gisteravond ten huize van den portretteur heynsz van de trappen gesmeten had en of ued dat gedaan had
dan weder de linnenmeid om met haar de benoodigde tafellakens en servetten te krijgen en af te tellen dan de kamenier om haar de bloemen te helpen schikken die hijgende tuinknechts rusteloos in potten en manden aanbrachten dan weder de werkmeid om de stoeptrappen nog eens over te doen die de tuinknechts met hun beslikte schoenen hadden
terwijl hij later op eens in een deftig gewaad was verder gereisd de aanklacht wegens den moord van de vieux werd mede ter sprake gebracht en was althans niet geschikt de gemoederen der rechters voor hem in te nemen
haar vader stond midden in het vertrek met de armen over elkander geslagen en staarde lodewijk aan die nauwelijks op de beenen staan kon en al vloekende uitriep nu zie ik het eindelijk juffertje al wil je mij niet tot galant gij ontvangt toch visites van heeren voor huyck blijft de deur niet gesloten en wie is deze snaak zeker de betaalmeester en chef
tevens was het hem gelukt door listige vragen bij zijn medegevangenen uit te vorschen wie den diefstal bij den juwelier had begaan en het was hem gebleken dat het de zoon des huizes zelf was die zijn vader bestolen had zijn dubbele ontdekking had ten gevolge dat hij niet alleen werd vrijgesteld maar zelfs een belooning ontving
en schroomt gij niet vroeg ik dat hij daardoor uw betrekkingen tot de justitie zal leeren kennen geen nood hij zal niet al soupçonneerde hij iets daarvan spreken durven ik heb hem gezegd dat zoo hij u molesteerde het muisje zou hebben een staartje
lodewijk blaek had van zijn schippersknecht vernomen tot welk einde zijn vader het jacht buiten zijn weten had doen dienen hij had terstond vermoed dat de ontsnapte persoon niemand anders als amelia's vader kon zijn en zulks dadelijk aan heynsz te kennen gegeven die nog altijd in de omstreken van naarden naar den voortvluchtige zocht
maar hoe weet je dan of hij u geen knollen voor citroenen in handen gestopt heeft gij deedt beter niet meer zoo alleen naar den koepel te gaan er zwerft zooveel slecht volk tegenwoordig langs den weg en een gauwdief neemt alle namen aan
geen fransche gouverneur met wien men uitgestuurd werd ter wandeling en wien men niet verstaan kon geen vrouw des huizes die de portiën aan tafel zelve voordiende en zorg droeg dat een gast als deze niet meer kreeg dan zijn bekomst
met deze en dergelijke praatjes welke toen voor de belanghebbenden vermakelijk waren maar wier mededeeling den lezer vervelen zoude hielden wij ons bezig gedurende het koffiedrinken waarna tante een wandeling voorsloeg bij welke gelegenheid ik niet verzuimde alle pogingen aan te wenden om meer en meer de gunst mijner schoone te verwerven
foei santje zeide mijn moeder gij moet dit niet als een compliment doen voorkomen het is niet meer dan plichtmatig dat gij mijnheer bedankt en wij als ouders doen hetzelfde