AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
stil baker zeide mevrouw zijn wel eerwaarde zal het immers beter weten dan gij ja dat is wel mogelijk dat dominé zich beter op de uitlegkunde verstaat
wel wie kon ued hier verwachten ei wees zoo goed en neem uw gemak ja waarlijk vervolgde hij rondziende ik geloof niet dat er een stoel meer in de kamer is wacht ik zal roepen dat men den armstoel boven brenge
wacht dat loop ik gaauw aan vader vertellen en zij snelde het slot in met warmte drukte joan aan bouke de handen hem zijne erkentenis over deszelfs hartelijk aanbod betuigende
hij dacht eerst de beleider van t gandsche spel te wezen en daar komt een spaansche monnik aanwaaien die ons alle naar zijne pijpen zal laten danssen
och neen malle gek loop heen met je grollen maar mijn rust heeft hij toch meê genomen jacob van lennep de pleegzoon vervolgde zij half huilende ik heb van deze nacht geen oog toegedaan
dit geluk was het gevolg jacob van lennep de pleegzoon zijner levenswijze hij zag haar nooit dan aan het middagmaal waar hij den mond alleen opende tot bidden en eten zijnde hij voor t overige zoo zeer in gedachten verdiept dat hij niets vernam van t geen om hem gebeurde
veertiende hoofdstuk het kiezen en verkiezen is een groot verscheel spieghel wel mijnheer zeide bouke toen hij den volgenden morgen het slaapvertrek des barons voor de derde maal
vond hij tot zijne verwondering den grijzaart reeds geheel aangekleed in de opene poort gezeten terwijl bouke die naast hem stond zich met hem over vroegere krijgsbedrijven onderhield wel zoo frans zeide joan al zoo vroeg bij de werken
weldra overtrof hij hem in al die oefeningen waartoe lichaamskracht en behendigheid vereischt werd hij kon lang zonder vermoeid te worden tegen den stroom op zwemmen
gij misduidt mij jongeling zeide eugenio de wapenen afwijzende welke hem werden aangeboden als geestelijke kom ik hier om woorden van vrede tot u te spreken
dat is gemakkelijk gezeid merkte bouke aan maar waar vinden wij hem want alle muisken heeft zijn kluisken waar wel wis is hij naar tiel toe den weg op waar hij van daan kwam
maar in t voorbijgaan gezegd de oude geert heeft mij verzocht ued te zeggen dat de pagie van het geheim wegens joan onderricht scheen
ik zie hen nog geene toebereidselen maken zeide peter de wachter de krijgsknechten zijn bij elkaêr op het gras gelegen en vermaken zich met dobbelen en zuipen die luie varkens dat zij zijn
wat is er van ueds dienst hoe vaart mevrouw en de kleine de heere beware ons wat een schoon kindje net mevrouw ja wel mag men zeggen zoo de hen zoo de ven en de exter kan het hippelen niet laten
en was vrij voorspoedig van een wel tenger en jacob van lennep de pleegzoon klein doch gezond meisje verlost geworden aan t welk zij nu hare moedertederheid toe mocht wijden en dat haar bij wijlen de diepe smart vergeten deed die hare ziel had ingenomen
dat zal den ouden heer weinig gesmaakt hebben merkte mom aan om te toonen dat hij luisterde naar een verhaal waar hij de belangrijkheid nog niet van inzag
ik sta als versteend zeide mom zult gij ons ook van dit raadsel de oplossing verkiezen te geven pater
aan het einde van het voorportaal voelde hij zich op den schouder tikken en zich omkeerende zag hij magdalena voor zich staan die hem in een zijvertrekje riep waarvan zij terstond de deur met behoedzaamheid achter zich sloot
en vooral den toen alvermogenden invloed van oldenbarneveld hunne partij met een luister te bekleeden waardoor de glans hunner tegenstanders een tijd lang verdonkerd werd
doch bemerkende dat van reede hoe langer hoe ongeduldiger en verstoorder op zich zelven raakte zich de lippen beet en zijn paard zoo strak tusschen de ooren
men genaakte het van den binnenweg door twee ingangen de eene was de hoofdpoort en bevatte de woning van den poortier de andere was een hek met een smal bruggetje voor voetgangers bestemd en naar de zuidzijde gelegen
bedwelmd en schier sprakeloos zeeg nu de jongeling weder aan t hart zijner tedere moeder en ulrica vergat ik haar
heer baron zeide joan sidderende en zocht naar woorden om zijne aandoeningen uit te drukken doch in dit oogenblik wierp eugenio in t heengaan een doordringenden blik op hem denk aan uwen eed zeide de jesuit met eene helderklinkende stem
ik leg u geen plicht op zeide de jesuit ik heb u reeds gezegd dat ik slecht kan bëoordeelen wat uwe eer en uw naam waarvan gij den mond zoo vol hebt van u vorderen
tegen het aanbreken van den dag werd er weder bevel gegeven tot de afmarsch jacob van lennep de pleegzoon de krijgsbende was aanzienlijk vermeerderd en in volkomen orde trok zij met ons af
die gij over den onwaardigen joan nog storten mocht de smart was in staat er nog eenige te doen jacob van lennep de pleegzoon vlieten zeide zijne dochter maar de verachting heeft er geene en die alleen vervult thands mijnen boezem voor den
ik heb geene ouders geene betrekkingen geen vaderland niets dat ik mijn kan noemen hier stroomden heete tranen uit zijne oogen vergun o vergun mij die te gaan verwerven
ik sta voor uw leven in zeide joan haastig doch antwoord mij gij noemdet zoo even mijnen oom waarom heeft hij mij tot heden geweigerd te erkennen
op den achtermiddag van den dag dat de gravin van nassau sonheuvel verlaten had was de predikant op zijn zolderkamertje in diep gepeins gezeten
ook zonder hunne hulp zich sterk om de goede zaak op t krachtigst voor te staan door den vijand in folio te vermoorden een stout voornemen en de
met open mond en strak gevestigde oogen zat raesfelt over hem zijn adem inhoudende uit vrees van een woord te verliezen en zijne kniëen stijf met de handen vastknijpende als beducht van eene beweging te maken
en zoo hij al nu en dan een latijnsch of grieksch woordje bezigt vertolkt hij het altijd oogenblikkelijk maar uit die paapsche aanhalingen mag joost wijs worden
en deel heden avond mijn eenvoudig maal ik verwacht hier behalve den heer van grobbendonck nog drie heeren van welke uwe h waarschijnlijk heeft hooren spreken
toen stuurde mijn oom zijne maria aan mijnen vader met verzoek haar naar kampen te sturen waar eene vroome zuster voor hare opvoeding zoude zorgen dat deed mijn vader niet en daar deed hij mijns inziens verkeerd aan
het zoude den ouden heer baron nog wel heugen maar baker zeide mevrouw met een treurigen jacob van lennep de pleegzoon blik denk waar gij spreekt en wat gij zegt
was de menigte groot welke alleen uit nieuwsgierigheid en zonder nog te weten hoe die best voldaan zoude worden naar de academiestad gelokt werd menigvuldig waren ook de opzettelijk genoodigden ten wier gevalle men voor geschikte plaatsen in de kerk
zoo laat hij op het slot des barons komen en aldaar in tegenwoordigheid van al de edele heeren die er gisteren te gast waren zijne logens intrekken en mij verschoning vragen
weet hij er iets van vroeg bouke verbaasd een stap terug tredende ik althands heb gezwegen als een mof heeft geert dan gebabbeld want dat sprookje wegens den pagie is te gek
dit getroosteden zij zich totdat zij buiten het dorp gekomen waren toen gelastte maanvreter aan zijne onderhoorigen rechts om keert te maken en meteen zwoer hij dat de eerste die zich verstouten dorst hem verder lastig te wezen kennis zoude maken met zijn ijzeren kling
eene teeringachtige ongesteldheid sloopte haar zwak en aandoenlijk lichaamsgestel de rozen der wangen verbleekten de hoogzwellende boezem
zoo hernam de baron dan zijt gij minder strafbaar dan ik dacht maar ongehoorzaam zijt gij toch geweest dat gij zoo in t geheim naar boven zijt geloopen
t welk den vorigen avond vergeten was in alle andere oogenblikken zoude joan door zijnen ouden vriend met genoegen aldus zijn verrast geweest doch thands veroorzaakte de ontmoeting van bouke bij joan eenige verlegenheid deze gevoelde
sprak mom zoodra zij binnentrad gij brengt hoop ik goede tijding is alles wel op het slot uw heer en de freule
na den dood zijner gade koos hij den geestelijken stand en bracht het weldra zooverre dat hij uit de zeven provintiën verbannen werd hij vertrok van hier mijn vader de natuurlijke voogd van zijns broeders eenige dochter voedde haar met mij op
en bouke heeft hoor ik last gekregen van zijnen heer om niemand bij dien schelm te laten t geen ook niet gemakkelijk gaan zoude al wilde hij want mijnheer heeft den sleutel in den zak
hoe is t joan zeide de baron zoekt gij eene gelegenheid om van dien botbergen af te raken ik had van u meer vuur verwacht vrindlief ware ik in uwe plaats geweest die verwaande pochhans had al lang op t plein gelegen
de pleegzoon het niet op zijne rekening hebben dat hij hem tegen vijanden zenden zoude die met hem van ééne afkomst en met deszelfs vader van één geloove waren
en alleen op het geestelijk en waarachtig belang van den ongelukkige te zien zoo hebt gij er reeds lang over nagedacht gelijk ik uit uwe redenen bemerk ik was al verwonderd dat gij juist bezig waart over dat onderwerp te peinzen toen ik binnenkwam
over zijne te ver getrokkene naauwgezetheid en hij beloofde aan joan dat niets van hun gesprek buiten deszelfs toestemming zoude uitlekken in allen gevalle zeide hij kan ik de biecht wel hooren als er toch geene absolutie op volgt
zijt gij bij den vicaris gehuisvest vroeg eugenio met eenige drift terwijl zich een trek van bevreemding over zijn gelaat verspreidde
de predikant herhaalde zijne verzekeringen en bracht alles te berde wat zijn geheugen hem omtrent de omstandigheden van velascoos dood te binnen bracht om klem aan dezelve te geven
den dag daarna toen velasco van zijn dagelijksch bezoek op de citadel was teruggekeerd en zich aan den ontbijt bevond werd hem geboodschapt dat de jongeling waarover de heer vicaris hem s avonds te voren gesproken had in de benedenkamer zijne bevelen afwachtte
is het u ernst jonker zeide bouke wien de tranen in de oogen schoten men mach zijn hembd niet weggeven als men van zijn rok niet zeker is zegt het spreekwoord
dat was weer een mennist antwoord geert geert doch verder toen zei hij ja maar dat zoontje is immers dood daar je van spreekt welnu hernam bouke al hadt je nou eens neen gezeid een leugen om bestwil is geene zonde
het is haar in het hoofd geslagen zeide de prins nogmaals brengt haar weg verschoon mij zeide vader ambrosius zoo iemand zal ik invloed op haar hebben zuster klara vervolgde hij zijne stem verheffende zuster klara kent gij mij
dan terstond haalde teun wezer zonder een woord te spreken de houten pen uit welke het karretje hetwelk in den smaak der hedendaagsche aschmest of vuilniskarren gemaakt was tegenhield waardoor hetzelve met jood en al achterover en in den modder sloeg
vlegel zeide zij hem verstoord aanziende waarom hebt ge niet beter opgepast en den eerwaarden pater tegen die ketters bijgestaan
ik heb nergens trek in zeide van reede de angelroede verstoord tegen den grond werpende daar komt de jonker zelf aan wil ik den hengel maar naar huis brengen
na u in t gezelschap van van dyk te hebben ontmoet van van dyk hernam ambrosius was hij de man die u derwaart komen doet en welke redenen heeft hij u gegeven sterk genoeg om u een huisgezin dat u lief heeft te doen verlaten
s hemels wil zeide van reede matig u en bedenk toch dan zullen zij kermen en weeklagen en tandenknerssen vervolgde de vreemdeling zij die de roepstem niet gehoord en aan de zorgende liefde wederstand geboden hebben welke hen wilde verzamelen
ekerd de tijd zal mij doen vallen die moet en aan de van sonheuvel zijn moordenaar geheel de uwe
zeer juist aanmerkt ons geestelijken gëoorloofd niet alleen tot lijfsbehoud maar ook ter bevordering van het nut der gemeente hem te doen sneven die daaraan eenig nadeel kan te weeg brengen
satan is dat schreeuwde hij hoogst ontevreden bouke de baan is niet gelijk hoe kan een bal zoo mal rollen de baan is al gelijk antwoordde bouke terwijl hij met veel bedaardheid den misslag opteekende ik kan niet helpen dat ued
hadt gij u maar genoemd gisteren avond nu ik moet over dit alles een nader gesprek met u hebben ter jacob van lennep de pleegzoon opheldering ik hoor dat gij daar zonderling te pas zijt gekomen en toen eer joan van zijne bevreemding kon bekomen
ik herken in deze taal den gewezen beleider der aanslagen tegen het leven van mijnen doorluchtigen vijand gesmeed zeide spinola wat hoor ik zeide
waar hij nimmer naliet jacob van lennep de pleegzoon het zoopje te aanvaarden dat de maagd die voor de deurpost wachtte hem reeds van verre had staan toe te reiken
doch daarvan gesproken ik breng u een klein geschenk mede heidaar bouke geert roep bouke eens doch wacht geert steek eerst die twee kroonen in uwe tasch en dat stuk kant dat ik u voor een welkom t huis heb medegebracht
waar de oude vrouw valt wat praatziek vooral omtrent den tijd van mevrouw zaliger doch gij ziet mij met onjacob van lennep de pleegzoon geduld aan en ik begrijp u hoor toe
neen al moest ik er een jaar voor zitten op water en brood en ik zag het haar weer doen ik zoude even zoo handelen als ik gedaan heb deze belijdenis legde joan af met de armen over elkaêr geslagen
omdat ik u ken stedehouder van gelderland antwoordde magdalena het hoofd met fierheid oprichtende omdat uwe bedoelingen en aanslagen mij bekend zijn
zeide expers meent ued voorzeker zeide de groot maar zoo heeft elk zijne eigene bediening hier beneden en ued voert den degen gelijk ik de pen voere
de liefde mijner dochter te verkrijgen is uwe zaak zoo gij eens hare toestemming hebt zal de mijne niet achterblijven wat kan een vader meer doen ulrica moet vrij handelen het staat dus aan u uw best te doen om hare genegenheid te winnen
en dit vermoeden sloeg tot overtuiging over toen hij na lang op het gelaat van den vreemdeling getuurd te hebben jacob van lennep de pleegzoon en op het einde der samenspraak zich een weinig naderbij gewaagd had
haar die bij mevrouw zaliger zoo in achting was ik weet al genoeg bouke het is de oude geert of zij sprak nu laat zij in t vervolg voorzichtiger zijn dan zullen wij hierover niet verder spreken
h te mogen omhelzen eer hebbe de geleerdheid welke ons die geenszins met oorlogen gediend zijn het recht geeft de vriendschap te genieten en te oefenen welke de heiligste van alle menschelijke zaken is
ik zeg ook niet dat ik er een volgende reis niet weder heen trek ik wil die kennis gaarne aanhouden jacob van lennep de pleegzoon ik zoude het u niet raden jonker zeide een deftig gekleed heer die kort te voren de trappen van de groote zaal afgekomen
het is eerlijk van mijne penningen betaald doch kom haal bouke hier doch daar bedenk ik iets blijf nog even wanneer denkt u eerwaarde naar sonheuvel te verkassen dominé
en wat nog erger is een sociniaan vervolgde van reede een sociniaan dat verhoede de heer zeide mejuffrouw raesfelt met dezelfde gebaarden
de bevelen van den vroomen graaf werden ten uitvoer gebracht al wie in het slot der hervormden geloofsbelijdenis was toegedaan ja ook sommigen der roomschgezinden verschenen in de groote ridderzaal met ernst godvrucht en
wij volgen slechts onze last heer ritmeester u wel ed is zelve soldaat geweest en weet dus dat wij gehoorzamen moeten aan hen die boven ons gesteld zijn
ambrosio is een van die kleingeestige dwazen welke hoezeer zij hetzelfde doel wenschen te bereiken dat wij ons voorstellen tegen de middelen schrikken wanneer zij niet volkomen stroken met hunne naauwgezette denkbeelden van rechtvaardigheid en eerlijkheid
ongetwijfeld zeide de vlaere en gaf last aan de dienaars buiten te staan waarna hij aan joan een naauwkeurig verhaal afvroeg van alles wat zijne kennis met de heeren die hij in s bosch gesproken had had voorbereid
met uwe vrouw en kinderen die de krijgskans in onze handen vallen deed die aan den voet van gindsche galg uwe keus afwachten die hun lot beslissen moet
ik ben maar blijde dat het de schapen van göbel niet zijn zeide beckman doch hoe zullen wij al dat volk wederstaan met gods hulp en onze dapperheid beckman antwoordde zijn
deze beschuldigingen den braven predikant gegriefd en zijne epistelen aan hendrik droegen telkens hernieuwde bewijzen hoezeer hem deszelfs gedrag en meeningen tegen de borst
dat kan ik bevestigen zeide vader ambrosius op een plechtigen toon wie valt den deposant in de rede vroeg de prins verstoord rondziende wie is die grijskop vroeg hij zacht aan
en ik twijfel niet of ik zal de beloften vervullen die ik hun deed om binnen het jaar den staatschen zulk een geweldigen knak te geven dat zij het hoofd in den schoot zullen leggen
dit leeren onze statuten met pauselijke en koninklijke goedkeuring bekrachtigd laat ons zeide pekkius een gesprek staken dat alleen tot onnutte verbittering aanleiding kan geven
zoo gij er nog geen hebt althands het zal uwe schuld niet zijn indien gij een breekebeen blijft wat zegt ge neemt gij dienst bij ons
was ontevreden op zich zelven van zich zooverre door zijne driften te hebben laten vermeesteren dat hij zich jegens zijnen zoon in t ongelijk had gesteld
het leed niet lang eer de predikant boven kwam hij trad met eene ongemeene plechtigheid de slaapkamer in eene nieuwe kalot bedekte zijn hoofd
leeraars zoo noemt de schrift de pharizëen om weder op den heer baron te komen zeide de predikant die de aanmerkingen van de verstoorde geertrui niet hoorde of althands veinsde die niet te hooren
gij bevindt u waarlijk in eenen toestand zoo jacob van lennep de pleegzoon rampzalig als weinige menschen ondervinden doch alle dingen moeten medewerken tot zaligheid voor hem die gelooft
die niet aan hunne tafel voegde het misnoegen bracht dus stilte te weeg zelfs de ambtman hoewel hij de anderen aan jacob van lennep de pleegzoon t praten zocht te krijgen had het hoofd te vol dan dat hem zulks wel afging
hernam velasco dezelfde doch neem plaats beide gingen zitten en zagen een tijd lang als sprakeloos voor zich ten laatsten hervatte de grootmeester op deze wijze het gesprek
staken wij thands dit gesprek en laten wij ons niet als kinderen aan onze droefheid overgeven de etensbel roept ons aan tafel kom geef mij uw arm en verzetten wij ons leed met een goed stuk reevleesch en een roemer wijn
uw oom daar of gescholen heeft of nog in den een of anderen hoek schuilt wat denkt ued zouden de staten het met welgevallen zien dat ued een man wien de justitie opspoort schuilplaats verleent
welnu wat hebt gijlieden daarmede te maken denkt jacob van lennep de pleegzoon gijlieden dat wij op zijn engelsch een hanengevecht gaan houden
het overige is u bekend hier eindigde de gravin haar verhaal hetwelk meer dan eens zoo door hare zuchten en tranen als door de vragen van haren echtgenoot was afgebroken
nu zeide joan ik trek af anders wordt het mij te laat goeden morgen samen goê mergen en goê jacht jonker zei de
binnen de nederlanden ten top gestegen de nimmer rustende tweedracht die natuurlijke heerscheres overal waar menschen wonen had naauwlijks den buitenlandschen krijg door een te langdurig bestand zien staken of zij stookte de binnenlandsche twisten aan
de neêrlaag van frederik zal wat schrik onder den vijand gebracht hebben en daarvan dient een nuttig gebruik te worden gemaakt drie dagen geleden kwam ik uit het leger terug in brussel
waar een ander die minder met woorden schermde en wat meer innerlijk gevoel bezat zoude de vraag welke gij mij doet niet behoeven op te werpen
nog lagchende over hetgeen bouke hem verhaald had was joan alras van veltman vergezeld op het pad gekomen hetwelk aan den voet van het dorp door moeslanden en boomgaarden op de heide aanliep
is overleden antwoordde pekkius overleden herhaalde de generaal en zonjacob van lennep de pleegzoon der mij ooit te hebben zien strijden zonder zelfs vernomen te hebben hoe ik hare wapenen in den neder paltz heb
en toen zei ik ja mevrouw dat is ook waar maar het is toch wat erg dat nu die stinkende honden op de kussens gaan liggen en toen lagchte zij
joan van van ja waarlijk volkomen herinner ik mij uwen naam niet schoon ik u meer gezien heb bij deze woorden werd joan beurtelings rood van verlegenheid en bleek van
hoe eenvoudig deze vraag ware zij scheen den vreemdeling van zijn stuk te brengen bedremmeld jacob van lennep de pleegzoon antwoordde hij ja wel uwe edelheid ik ben daar geweest
toen hij in den trein van vrienden en bruiloftgasten de kerkdeur uittrad door een der omstanders in t oor geblazen of hij namelijk de preêk zoo goed in zijn geheugen had als die van de vorige week driftig zag hij om naar de zijde van waar het gefluister kwam
dan wie schildert zijne verbazing toen hij bij t naderen geen jood noch joodsgelijken meer zag maar naast den onder zijne eigene paarden in den modder geraakten voerman
het oord was hier eenzaam en verlaten nergens vertoonde zich eenig levend wezen en de rook alleen die hier en daar in de verte uit het kreupelhout opging verraadde de nabijheid van dorpen en gehuchten
waarna zij onder veele scheld woorden tegen de beide knapen hendrik met eenige schoppen in huis joeg bleek van toorn bleef joan eenige minuten voor de heining staan nagelbijten vervolgens veegde hij zich tranen der spijt van de wangen en keerde met vonkelende oogen naar het kasteel
uitmuntend gedacht doch hoe dit best overlegd gij weet dat de nassausche vorsten altijd bij verrassing reizen en dat men zelden hoort dat zij er geweest zijn voor dat zij weder zijn vertrokken
alwaar hem de baron met al het voorgevallene bekend gemaakt had en geraadpleegd over de wijze waarop hij omtrent joan zoude handelen
de raadsheeren trapten in t vluchten op hunne tabbaarden en rolden onder de schutters t gemeen vluchtte de hoftrappen op de mans schreeuwden de dames gilden de jongens lagchten of raapten steenen op om er het varken mede te smijten
en dat hij die wellicht in s bosch zoude kunnen vinden en het hart des jongelings hoe gefolterd ook en benepen ontsloot zich voor deze zoete verwachting
dat wij nogmaals woorden van vrede tot u spreken te meer daar onze legermacht meer dan verdubbeld is doch de spanjaard heeft een walg van noodelooze bloedstorting
zoo dan zijt ge waarschijnlijk best in staat om ons in te lichten hebt ge hier gisteren of vandaag ook een landlooper gezien die eene schuilplaats vroeg of om onderstand verzocht
en peinsde hij op de houding die hij bij deze gelegenheid moest aannemen botbergen die zooras joan hem niet meer toesprak noch met zijn verwoeden blik bedreigde zijnen moed weder voelde herleven had eene fiere en onversaagde houding aangenomen
daar zal wat voor je opzitten jongelief zeide hij ja kijk maar zoo onnoozel niet borgen is geen kwijtschelden en wat men dronken doet moet men nuchteren ontgelden de pastoorsche staat al op je te wachten en die is zoo mak als een bunsing wiens hol men uitdelft
doch die niet zelden beletteden dat hij op zijnen waren prijs geschat werd koelheid laauwheid in de zaak van de godsdienst was toenmaals onbekend men was gedwongen zoo niet uit overtuiging althands uit noodzakelijkheid voor deze of gene gevoelens partij te trekken
nu freule wij zullen zien ik wil er wel over denken maar geen maren bouke gij moet het vast doen ik laat u niet los voordat gij het mij beloofd hebt
toen diende de kerker voor een turfhok doch zoo als geert aan magdalena s daags te voren verhaald had nog bij t leven van mevrouw zaliger had men eene turfloos naast de keuken gebouwd
eene kudde van zeshonderd vette beestjens waarvan uwe genade de tiendens had dat zulke onbekeerde schelmen die in hunne keukens zullen braden
en daar ik weet dat er van zulk volkje niet veel goeds te verwachten is was ik eens opgestaan om te zien wat hij zoo voor dag en daauw doen moest maar de vogel was
en as ze haar oom er naar vroâgt dan zeit deze ze mot moâr zwijgen maor noû is er ook wel die zeggen dat het zoo'n stuk van een buitebeentje is van den olden heer
predikant raesfelt zullen wij uit het vervolg dezer geschiedenis nader kennen leeren het zij ons met besparing van verdere uitweidingen over s mans begaafdheden en karakter
omdat ik dan bij waarheid getuigen moet hernam de ritmeester altijd bedaard en vriendelijk dat meester symen die een bol in de toomprangkunst was de goede man het u niet verbeteren zoude
en weet geleden hoon te vergeven zoowel als te straffen wij eischen dus nogmaals en bedenk u wel wij eischen het voor t laatst de overgave van het slot u een vrijen een eerlijken uittocht aanbiedende voor u en voor de uwen
daar hebben wij t al zeide bouke ja die pagie is een duivel van een vent heeft hij niet eergisteren avond zijn hof aan de oude geert gemaakt als of zij een jonge deern ware
dat behoeft niet bouke gij zult genoeg tijd daartoe hebben als ik weg ben is het dan vast besloten jonker denkt gij stellig van hier te gaan
hiertoe ben ik ik zal niet zeggen te nederig want die verontschuldiging is afgezaagd maar te trotsch want ik wil uit loutere trotschheid nimmer iets beloven dat ik vooruit zeker weet niet te kunnen geven
t is waar ook hernam de baron verlegen joan is nu geen joan meer maar een te hoog personaadje voor eene arme landfreule als gij
en toen zij huwbaar was mijne vrouw mijn vader stierf ik bleef voor t oog der waereld de heer van sonheuvel doch in de daad niet meer dan de rentmeester van mijnen oom
geruchten welke wijd en zijd verspreid zijnde mij ter oore zijn gekomen hoewel ik er de zegsman niet van wezen wil waardoor de nieuwsgierigheid van mevrouw de gravin
de baron keurde dezen raad volkomen goed en raesfelt begaf zich naar de kamer van zijnen gewezen leerling met een ernstig en bedrukt gelaat traad hij binnen doch de tevredenheid klaarde zijn jacob van lennep de pleegzoon wezen weder op toen joan hem verheugd te gemoet snelde
een onbeschaamde leugen zeide met luider stem de getrouwe bouke die de beschuldiging door botbergen aangevoerd opmerkzaam had aangehoord
wie het zijn die heerschzuchtigen welke onze zuivere leer door europa doen vloeken en verfoeien het zijn die onverzoenlijke vijanden van alle oprechte aanbidding in nederigheid hoop en liefde
naauwlijks waren zij een eind weegs vooruit gedraafd of de zwarte man riep van reede achterna ik wensch dat ued de preek van heden morgen beter dan die der vorige week onthouden zal
daar de jongeling door deze antwoorden blijken gaf dat hij meer aan menschelijke reden en vrije beoordeeling dan aan geloof en onderwerping hechtte stelden dezelve zijnen vader lang niet gerust
dat zoude eene slechte belooning zijn voor de getrouwe diensten die ik u bewezen heb en nog denk te bewijzen zeide eugenio met veel koelheid ik had ook geen voornemen om u te beledigen ik wilde u alleen den vikaris beter leeren kennen
in s bosch bij uwen oom vraag hem daar slechts naar pater eugenio eerder ziet gij mij niet terug denk intusschen eens na over hetgeen ik u zeide onderzoek alles en overweeg uwen plicht
de winkels welke te dien tijd de groote zaal op het binnenhof omringden en waar men alle voorwerpen van galanterie verkrijgen kon stalden hunne beste waren uit in één woord het gandsche plein leverde een bijzonder vrolijk en levendig voorkomen op
om zijne goed of afkeuring te doen blijken van reede ging voort en echter waarde falckestein zij is geheel onschuldig aan eenig vergrijp
zij zullen zich met het ontbijt van gisteren vergenoegen en willen zeker het middagmaal van heden niet afwachten zoo zij wilden vertrekken zeide de graaf hadden wij hen daartoe reeds toebereidselen zien maken
en mij met stervende lippen toevoegde voed hem op tot mijnen wreker het eerste gedeelte jacob van lennep de pleegzoon van dat bevel konde ik niet verrichten het laatste die uiterste wensch van eenen stervenden vader staat aan u te vervullen
ik die gedurende al dien tijd met raad en daad met pen en zwaard met goud en list de jacob van lennep de pleegzoon goede zaak heb gediend ik die al de hier ontbrandde twisten heb gesticht onderhouden of
eerwaarde is immers getrouwd niet waar alle dominees zijn getrouwd jacob van lennep de pleegzoon ik zal wat mij betreft gaarne ueds vriendelijk aanbod aannemen antwoordde raesfelt doch ik verzoek ued mijne huisvrouw te verschoonen aangezien zij voor de kinderen moet zorgen die
dat de gezanten zich uwer niet zouden aantrekken vermits men u voor een gelukzoeker hield dan is het beter dat ik zwijge zeide joan ik zie dat mijn verderf vast besloten is
mom voor wien de geschiedenis op eens eene belangrijker gedaante verkreeg dan heeft oom godard alles ingepalmd
en hebt gij vroeg van reede zich bij voorraad de handen wrijvende als verheugd over het antwoord dat hij verwachtte hebt gij den jonker van craeihorst ook gekend
natuurlijk zeide mom ik zoude u zelfs raden het voor u te houden eer men u in t aanzicht logenstrafte doch dat is om t even gij hebt dus nog eene oude puist aan dien jonker
een oogenblik slechts vader herhaalde joan en bleef toen een poos als weifelende staan nu komt er wat vroeg
deze woorden uitsprekende zocht zij jacob van lennep de pleegzoon half buiten haar zelve den arm haars vaders te nemen doch zij miste haren greep en zoude ter aarde gestort zijn had niet joan haar opgevangen duizend kanonnen riep de baron hij ook hier
doch aan gene was hij tot nog toe alles aan den laatsten niets verschuldigd geweest wien moest wien mocht hij bijstand bieden nu zij elkanderen als woedende tijgers
doch onder zijne zware wenkbraauwen blonk eene schelmsche vreugde die hij hoezeer hij ook meester over zijne aandoeningen was moeite had om te verbergen
nam zijne slinker handschoen in de rechterhand en begon er op te knabbelen totdat joan hem grimlagchende vroeg wat de arme handschoen gedaan had dat hij die zoo slecht behandelde
en bouke had het genoegen van aan de kinderen van ulrich en ulrica dezelfde kunsten te leeren die hij eertijds aan joan had
bleiswyk hernam de fiscaal met eene ontzachgebiedende stem gij die zooveel weet weet gij niet dat hij die schuldigen aan hoog verraad aan de justitie onttrekken wil zelf aan hoog verraad schuldig wordt
zich van hem levend te verzekeren zoo niet eenige boeren van den rijnkant komende den baron de behulpzame hand waren komen bieden de eerste
wij reden een groot gedeelte der nacht door en kwamen eindelijk te duisburg waar de spanjaarden hun hoofdkwartier schenen te houden hier stegen wij af en ik bracht er met de overige gevangenen in eene groote schuur het overschot der nacht wel bewaakt doch ongestoord door
alleen de predikant raesfelt wien van reede zijn vertrouwen geschonken had en die het door zijne braafheid verdiende de getrouwe bouke en de oude geertrui kenden het geheim van zijne geboorte
gij hebt toen hernam falckestein op een goedhartigen toon geene bijzondere redenen om u te verontrusten de staat waarin zij zich bevindt is nooit zonder gevaar doch de meeste voorbeelden zijn altijd geruststellend
god lof riep mevrouw daar is mijn man baker neem even het kind ik moet hem spoedig te gemoet gaan dit zeggende rees zij haastig op en wilde de kamer uitsnellen
mag ik nu vernemen welke betrekking er bestaat tusschen ued en die freule wier partij ued zoo hevig genomen hebt re et verbis als de geleerden zeggen
nam het papier met eene sidderende hand op en las het terwijl haar vader voortging met de bezwaren op te sommen die tegen joan konden worden aangevoerd een wijl bleef het meisje als versteend staan en berstte toen in tranen uit
wel een woordje in t vertrouwen onder vier oogen mededeelen t is wel doch maak het kort heer schout met uw verlof bouke verlaat de kamer met uw volk nu zijn wij alleen wat hebt gij nu te zeggen
neen zeide joan eenigzins verlegen maar eergisteren zag men mij voor hem aan de man die hier gevangen zit die weet meer van hem hij scheen hem te kennen
de gevangene ben je dol kaerel en de baron stoof met hem de trappen af terwijl de schout en secretaris na elkanderen aangegaapt te hebben de schouders ophaalden
o dien heb ik zeer goed gekend en waarlijk dan besef ik uwe vrees want het is een jongen als een kool wat opvliegend en driftig ik heb eens eenen hevigen twist met hem gehad want wij dienden onder een vaandel
hij was hij is dan niet meer vroeg joan de armen latende vallen in den bloei van zijn roemvol leven na de edelste en heldhaftigste bedrijven verricht te hebben werd de brave velasco als een weerloos lam op de schendigste wijze vermoord
die hij misschien in zich zelven reeds zal vergeleken hebben bij den brijberg waar men moest dooreten alvorens men in luilekkerland aankwam afgebeeld op het oude prentje in mijne kindschheid voor de som van een oortje alom verkrijgbaar
ik hoop maar dat de heeren met mij wat toegeeflijkheid gebruiken zullen want ik ben geen geleerde maar een krijgsman artium liberalium expertus zoo als mijn leermeester te salamanka zeide
wel ja wie zou er meer wezen antwoordde bouke en ulrica die is weêr beter en al naar bed
predikant en al de aanwezigen met verbazing had aangekeken en eindelijk met de laatsten in een schaterend gelagch was uitgebersten wat brust ons sint jan of de inquisitie waar doolen uwe zinnen man is het weêr de eigenste malerij van eergisteren
in den morgen van dien dag viel er op het kasteel niets belangrijks voor tegen den middag keerde joan van de jacht met de tijding uit het jacob van lennep de pleegzoon dorp dat het rijtuig der gravin weder in orde gebracht was en na den eten zoude voorrijden
terug dat's afgesproken riep bouke verheugd en nu er maar op los gegaan ik zal mij wel luikes houden die een schurk wil vaân daar moet er een achter de deur staan
blokken schroeven enz benevens eenige prenten en een paar oude schilderijen beruchte strafoefeningen voorstellende en andere voorwerpen
zoo ei dat wist ik niet dat geloof ik ook niet zoo pater zoo van dyk hier ware hij zoude u meer kunnen vertellen nu hij zal spoedig hier zijn vindice nodus zoo als mijn leermeester te salamanka zeide
heer baron zeide mom uw openhartig ja edelmoedig gedrag te mijwaart treft mij vervult mij met bewondering voor u doch het verbaast mij niet gij hebt mij wel bëoordeeld toen gij genoeg vertrouwen in mij steldet om mij deze gewichtige geheimen mede te deelen
nadat de trein welke door eenige burgers gesloten werd het binnenhof had rondgewandeld geschiedde de overdracht daarin bestaande dat de utrechtsche bodens de einden van het lint dat zij vasthielden aan de bodens van den hove overgaven
dat zoude slecht gelijk staan doch ik weet wat er aan schort een gezelschap van enkel heeren kan ued niet meer lijken is t niet zoo
waarlijk nu dit zal licht te bewaarheden vallen maar wat is dat voor een boeltje voor wien is dat poppengoed vroeg de vlaere toen hij zag dat de fiscaal een pakje uithaalde t welk een volkomen schoon wat ouderwetsch kindergewaad behelsde
ja hij zoû noàr j'o voâder goân jawel mergen moâr ik dacht de jongen spreekt zoo bout wie weet of hij geen verlof heit van
uwe vrees zoude verwezenlijkt kunnen worden wees gerust voor geld en kwaê woorden zwijg ik als een kikker bij winterdag is er nog iets van je bevelen
maar aangezien wij allen hopen dat de jonkvrouwe spoedig de keuze van eenen waardigen echtgenoot moge doen en zij dan haars vaders huis verlaten zal meen ik haar geenen kwaden wensch te doen wanneer ik haar edele de bezorging van een feest in een ander lokaal toewensche
neen maar ik zag op tegen de onmogelijkheid om den toestand te beschrijven waarin zooveel verrassende voorvallen haar gebracht hadden zij was ontslagen van een huwelijk waar zij tegen ijsde
alleen ironice geschreven is en er dus erotice hernam de raadsheer wat rammel je ik heb er niets verliefds in gezien kort en goed dit kan ik je zeggen overmorgen wordt je sententie gelezen
doch nu kan ik het denkbeeld niet verdragen dat ik die in geheel de omstreek altijd als de erfgenaam van sonheuvel heb doorgegaan op eens door den kleinsten boerenjongen met den vinger zoude worden nagewezen
hem aan van wien alleen zij hun redding verwachten konden en smeekte hem om voor en met hen te strijden en hen niet beschaamd te maken
knorrig op den waard die zijn paard verkocht had op holtvast die hem had doen zwichten voor eenen invloed waaraan hij geene verklaring geven kon
op een zomerschen morgen joan was toen een twaalfjarige knaap kwam hij van den predikant bij wien hij het gewone onderwijs genoten had en wandelde langs de heining van deszelfs tuin terug
de reizigers volgden dien raad en gingen in een kroegje dat vlak aan den weg stond gevolgd door de vrouw van teun wezer in dewelke joan nu zijn speelkarnuit
van den tocht te zijn hij had onder de haagsche predikanten verscheidene kennissen die hij gaarne eens zien zoude hij wenschte met een boekverkooper te spreken over de uitgave van zijn boekske over psalm cxliv en ten derde verlangde hij de gelegenheid waar te nemen om
maar allerliefste er is niemand in de geheele familie die zoo heet ulrica wat is dat voor een rare naam raar zooveel gij wilt doch ik ben er zeer op gesteld ik zal u nader wel eens zeggen waarom
maar wie weet wat voor een vrouwmensch het is voegde zij er bij met een gelaat dat haren afkeer toonde van al wat tot de spaanschen betrekking had geert zeide joan wrevelig gij komt mij uit vriendschap bezoeken
mijn kind schreeuwde de baron naar zijne doodsbleeke dochter toesnellende ben je gewond het is niets mijn vader antwoordde zij met eene gebrokene stem laat ons van hier gaan
het was een gebouw van blaauwe steenen dat naar allen schijn eene eeuw oud konde wezen en uit twee aaneengebouwde huisjens met blaauwe dakpannen bestond
onbewimpeld gesproken neen de vicaris beloofde mij dat zoo ik hier eenige dagen bleef zich veel ontwikkelen zoude dat thands nog duister voor mij was
doch hij weêrhield zich indachtig aan de naauwe betrekking die tusschen vader ambrosius en den baron bestond daarenboven was hem de gedachte niet vreemd dat de grijzaart van hetgeen hij hem zoude kunnen verhalen beter en vollediger onderricht ware dan hijzelf
geene beledigingen meer zeide joan want niemand anders was de onbekende jongeling en hief de vuist op om den onbedachtzamen jonker op eene gevoelige wijze zijn misnoegen te toonen
huiverde op het gezicht van magdalena welke bleek als een steen achter hare jonge meesteres stond en begon toen op de volgende wijze ofschoon ik beken dat ik op de schandelijkste wijze het vertrouwen mijns doorluchtigen meesters misbruikt heb
de humaniora dat zijn de beginselen der taal verstaat hij echter door gods zegen zeide raesfelt en wat het blokken betreft heeft hij niet meer dan eens uren achtereen op mijne kamer doorgebracht
en van reede beet op de lippen ik zeide niet merkte hij aan dat ik er niet was geweest ook herinner ik mij hetgeen uw makker verhaalt doch ik zocht mij te binnen te brengen hetgeen de predikant in het slot zijner rede meer bepaaldelijk gezegd heeft
het kasteel met de daarbij behoorende moeshof pleinen boomgaarden en wandelperken had een omtrek van tien of twaalf morgen welke door eene tamelijk breede sloot omringd waren
het is te teder ja in de tegenwoordige omstandigheden te gevaarlijk sta mij jacob van lennep de pleegzoon liever een verzoek toe dat ik u te doen had
ik heb u laten ontbieden dominé zeide de baron om u eene tijding medetedeelen die uwe belangstelling wekken zal het besluit is genomen de kogel is door de kerk
nu ga dan maar naar ds raesfelt en die zal je zeggen dat je lezen moet den brief van doch het wordt tijd van weêr aan t werk te gaan
de dienaars traden toe en geleidden den remonstrant weg zonder dat het joan gelukt was deszelfs gelaatstrekken te zien zoodra dezelve vertrokken was gaf de raadsheer sartor aan onzen held een wenk om de tafel waaraan zij gezeten waren te naderen
onder een drok gesprek traden zij het slot binnen in den ondergang ontmoette hun de oude frans die van den baron kwam en hun verzocht dadelijk binnen te gaan vermits zijne edelheid hen spreken moest
dat zij zoo gelukkig was geweest de uitzichten te zien vervullen welke eene tweede zwangerschap haar had aangeboden schoon pijnlijk en ziekelijk had zij echter dien tijd doorgestaan
gij zijt hier niet in gelderland maar op stichtschen grond en uw lastbrief heeft hier zijne kracht verloren hadt gij onderzoek willen doen gij hadt u bij den schout moeten vervoegen maar geenszins op eigen gezag hier moeten komen
juist zijne beeldtenis hangt op het slot doch ter zake borre frederiks oudste broeder en mijn grootvader niet minder goed roomsch dan zijn broeder vertrouwde hem de opvoeding van zijnen oudsten zoon godard terwijl karel de jongste voor den wapenhandel werd opgeleid
altijd is hij even trouw en kuisch en hoelang hij van mij verwijderd zij geene vreemde vrouw zal hij aanzien ja die vreemde vrouwen zuchtte raesfelt wel zegt salomo al wie tot haar ingaan zullen niet
of verkoopt ge flausen wat zoude hij aan die oude totebel verteld hebben dat heb ik haar ook gevraagd
de wijs waarop koenraad van zijnen broeder sprak de toon waarin zijne beschuldigingen vervat waren mishaagde den zachtmoedigen vader schoon hij zulks zichzelven niet bekennen wilde nog meer dan de beschuldigingen zelve
dat behoeft niet merkte de predikant aan ued kan uwen zoon gerustelijk een toestemmend antwoord geven want hij is onschuldig en uwe gramschap op den jongeling is uit een misverstand voortgesproten
en waarvan zijn baatzucht mij de goede bestelling waarborgt is van het hoogste belang en mevrouw de gravin had mij op het hart gedrukt dat ik er niemand iets van zoude laten blijken
haal me zeide de baron na gedaan onderzoek ik dacht ik had hem zoo wis ja zeide bouke gissen is missen en gehad is een arm man maar hoe kwam hij weg alleen zeker niet want de duivel heeft altoos een maat
zij van de onze herhaalde de ambtman verbaasd hoe langer hoe vreemder ik bemerk wel dat ik schoon de hoofdaanlegger niet meer doe dan de kaarten te geven die een ander geschud heeft hier zag hij eugenio veelbeduidend aan
mij dunkt zeide joan ik moest u die vraag doen doch zoo gaat elk voor zijne eigene aangelegenheid uit ik voor mijn vermaak gij om mevrouw de gravin te believen
hij had zijn kleine zusje van harte lief doch zij verafgoodde hem zijn karakter hoe beminnelijk ook was opvliegend en hooghartig hetgeen de baron aan het spaansche bloed
eene vervolging als die welke ik lijden moet is alleen het gevolg van den nijd en den haat welke het gemeene lot der ware verdiensten is en waarin ik mij dus verheugen mag werd niet miltiades door zijne medeburgers in den kerker geworpen themistocles verbannen
eindelijk ontdekte joan verre voor zich uit doch aan den rijweg met welgevallen een gebouw dat vrij aanzienlijk scheen doch met teleurstelling onwaarde hij bij t naderen
de bleekheid welke des barons gelaat bedekt had bij de onverwachte vraag van zijnen pleegzoon ging over op de wangen van dezen zooras hij aan de uitwerking die zijne woorden gemaakt had bespeurde dat alles niet geheel zuiver was met zijne geboorte
wiens gelaat en houding rustige dapperheid teekenden zijne gestalte was rijzig en vol majesteit zijn opslag kalm en
in het kasteel en ik zal u terstond wijzen waar doch eerst moet ik de juffrouw even spreken juffrouw vervolgde hij stil en snel terwijl hij haar ter zijde trok ik vraag u om
mijnheer van bokkenbergen hier breng ik u eenen tegenstander als ik beloofd heb alle oogen wendden zich nu naar de deur waardoor een jongeling binnentrad wiens verschijning eene algemeene verbazing
hoe vreemd loopt alles te samen en wat heeft de vroome man aan de broederen verhaald jacob van lennep de pleegzoon hij heeft hun gisteren zijne credentialen getoond
ja t is er door hervatte de baron t zal zeker in den beginne oorzaak tot vele droefenis geven doch beter een mannelijk besluit dan in t geheel geen ja wel zal het droefenis geven antwoordde raesfelt zonder van houding te veranderen droefenis bij allen die voor de
en niemand kan zich beschouwen in dat geval te verkeeren hij die derhalve tot wanhoop vervalt begaat de grootste zonde die te begaan is want hij wantrouwt de goedheid van hem die gezegd heeft al wie tot mij komen zullen niet beschaamd worden
dan op dit oogenblik was de pastoorsche den tuin ingekomen spoedig zag zij wat er aan de hand was en als eene razende heks liep zij op hendrik aan wien zij hare vuisten voelen deed
doch ik houd mij aan den text wat helpt het mij of ik al hoor wat er zou kunnen of moeten staan ik vraag wat er staat het is de booze die al die uitleggingen en verdrajingen van de schrifture heeft uitgevonden
niemand zal beter daartoe in staat zijn dan ik zeide teun die van dyk is met mij tot aan den rijn gekomen ik heb hem den weg gewezen
jonker zeide ik neen zeide hij en drukte mij de hand maar de tranen rolden hem als dikke meiregendruppelen langs de wangen toen draaide hij mij op eens den rug toe en liep met groote stappen het slot uit
waar waren je gedachten pas een maand oud kraams en dan in die tochtige gang loopen heden neen dat niet jacob van lennep de pleegzoon lieve kind daar zoû mijnheer wat aan hebben aan eene verkoude vrouw
waar ik kan en vermag zal ik u tot eene vriendin en helpster verstrekken u en allen die voor onze heilige moederkerk goed en bloed in de waagschaal stellen
ik heb meer gedaan antwoordde deze op een somberen toon ik heb hem naar de hel gezonden waarin hij te huis behoort wee u
hier tegenwoordig een doorkundig en bekwaam aangenaam is het ook mij zeide de groot dadelijk naar den vicaris toetredende
en dat zal ik ook doen zeide van reede zoodra ik maar weet waar hij zich bevindt want ik heb geene tijding of hij in rusland dan wel in america zit sedert dien ongelukkigen brief heeft hij niets van zich doen hooren
en een paternoster in de hand zeide joan terwijl hij den ruiter bij den arm nam en hem omdraaide zoodat hij vlak over het afbeeldsel van den ouden frederik van jacob van lennep de pleegzoon stond daar is de man dien gij zoekt of ik heb
vader zeide joan toen hij den baron genaderd was ons gesprek van gisteren heeft mij stof gegeven tot velerlei overdenkingen
riep joan verrast de hand uitstekende geef toch geert geef toch ja ja mijn memorie wordt ook slecht dat zou er mooi uitgezien hebben als ik bij de freule weêrom gekomen was zonder mijne boodschap gedaan te hebben
doch neem eenen stoel dominé ik zal u mijne onderhandeling met den knaap verhalen ga gerust zitten door dien stoel zult gij zoo licht niet heen zakken als ik gisteren door den uwen
zij reden echter de bouwvallen voorbij zonder dat er iemand te voorschijn kwam doch naauwlijks was men een twintig roeden verder gekomen of teun wezer liet als bij toeval zijn zweep vallen hield de paarden staande en sprong af als wilde hij dien gaan oprapen
aan hoog verraad herhaalde joan met verbazing wat is mijne misdaad die zal nader onderzocht worden antwoordde de fiscaal geef uw degen over en volg mij ik zie u niet als een onwillige aan anders liet ik u knevelen dat gij niet gaan kost
hoopte falckestein echter dat de mededeeling van een dergelijk voornemen eenigen indruk op de gezanten zoude maken zijn doel was echter gemist de hemel zij dan hunne zielen genadig zeide eugenio met deze woorden haalde hij een pistool uit en schoot het in de lucht af
geert maar hij zal weêr zoet zijn hij heeft het mij beloofd wat beduidt dit geweld vroeg van reede die inmiddels was boven gekomen wat is hier gebeurd
de justitie treedt in geene accoorden zeide de fiscaal op een strengen toon kom kom mijnheer van kinschot hernam bleiswyk lagchende ik ga naar de mis naar de oefeningen naar de arminiaansche conventikels naar de synagoog naar de moskee des noods zoo er hier eene gesticht wordt
t zijn goê spillekens die zacht draaien en lang loopen weet je wat jonker je meugt zoo veel haast hebben als je wilt je zult toch moeten lijden dat mijn olde beenen met je jonge beenen pas houden
nog ijze ik ulrich die arme pastor die wakkere hanevederen zij alle zijn dood en zonder die vreemde vrouw die met ons trok ware ik zelve met mijne kinderen en vrouwen het slachtoffer der baldadigste wreedheid geworden
die ludwig ten dienst van spanje in alle staatsgeheimen dringen deed die waardgelders predikanten en aristocraten tot muiterij en tweedracht aanzette die in een woord alles aanwendde om dit land het onderst boven te keeren
m van boheme de tanden wees en aan de gravin van nassau den rug toedraaide met groote blijken van ongeduld dan
ik had het al gevreesd sints onze brave prins god zegene zijne hoogheid aan die listige hofslang die uytenbogaert zijn vertrouwen ontzeide heeft al wat der goede zaak vijandig is zich tot sint
zij laten hunne handelwijze van hunne zedekunde afhangen in de plaats van deze aan hunne oogmerken ondergeschikt te maken en vroeg mom na eenige oogenblikken zwijgens hoe heeft die bezopen predikant het gemaakt
en hoe jacob vervolgens met laban een verdrag maakte hij bewees uit een en ander dat men niet gehouden is aan
als ik het vergeten was zou jij mij het wel herinneren viel bouke haar in de reden neen maar hoor vervolgde zij of ik spreek geen woord meer
eenvoudiglijk daarom wil men u geen geld sturen en daarom eenvoudiglijk wil ik u ook niet helpen ik herhaal het zonder geld kan ik de jacob van lennep de pleegzoon eedgenooten niet te vrede stellen en voorschotten doe ik niet
het gebouw was ruim en in den tijd vrij modern daar net door den grootvader van den tegenwoordigen heer was gesticht het bevatte een fraai heerenhuis met eene prachtige stoep mede van wapens voorzien