AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zag zitten tusschen Constance en mevrouw Van Lowe. Was er dan waarlijk iets vaster geknoopt, nu eindelijk na jaren? Wat nog niet verbonden had kunnen worden toen op dien morgen, te
Mama, lieve mama. ik ben zoo blij. bij u allen. terug te zijn! - Goed kind! - Ze hebben me zoo aardig ontvangen, allemaal. Zoo eenvoudig
Wanneer haar hartje bezwaard was door verlangen naar Moeder, of bezorgdheid omtrent Vader, ging Bets naar een zekere kast, verborg haar gezicht in zekere dierbare, oude japon, uitte daar in stilte haar klacht en bad haar gebedje
Tot wat einde dit geschiedde, kon ik nog niet begrijpen. Weldra echter staakten zij hunnen arbeid en keerden naar het schip terug
lieveling, ik ben zoo opgewonden! k kan heelemaal niet wachten tot het eindelijk weer dag is! et is nu half negen en ik zal dadelijk mijn kaars uitblazen en probeeren wat te slapen. ij staan hier om vijf uur al op. eb je ooit zoo iets grappigs gehoord
Jk wil gaarne gelooven dat gy courage hebt, dat is zeker, mynheer, zeide hy, die is goed, daar twyfel ik niet aan
en zoo goed vriend, vol toegenegenheid, aanhankelijkheid en toewijding. Hij zag hem nu: onder al zijn goedigheid zag hij duidelijk, nu, den duivel van levenshaat
Gelukkig kan alleen een domkop zijn; want het geluk bestaat uit twee tegenstrijdige elementen: de tevredenheid en het genot. Geniet en je mist de tevredenheid; wees tevreden en je mist het genot
en dit vreesde zij het allermeest en hield het zorgvuldig voor hem geheim. Zij bleef den geheelen dag thuis en peinsde op middelen om haar zoon te kunnen zien
De Bittermeers was slechts één plas bloed, waarin de voeten der strijdenden zich verborgen. Hoofden, armen, benen, het lag er al met helmen en gebroken zwaarden verward
Weder by het opgaan der zon geen enkel zonnig tintje om de sneeuw te verguld en of een rooden gloed te geven
of indien al, de ijzige vlokken, die hem op het hoofd vielen en als stralen langs de haren neêrdroppelden, deden hem goed als een verkoelend bad. Het begon zelfs te werken, en allengs de nevelen weg te vagen, die zijn brein verwarden
en ik beloofde hem dat als ik weer wakker werd ik een gehoorzamer kind zou zijn. En dan dekte moeder ons nog eens goed toe en kuste ons beiden, en broertjes lippen bewogen zich in den slaap
nam, hoewel het heerlijk droog winterweer was, een van de in pand gegeven parapluies onder den arm en begaf zich naar het kantoor van den procureur Verhagen, waar we hem hebben zien
Zoodra ik zeker van uw mevrouw ben, lieve kind, zeide een mannestem, met een Ierschen tongval, kunt gij er op aan dat ge het geld krijgt
Het was of hare ziel, langzaam, maar aanhoudend, tot ze overvloeide, vol smart gegoten werd. Zij verweet zichzelve alles. Hij was haar kind
bedoelende de een of andere begraven grootheid uit den ouden tyd, door er vlak met zyn puntigen hamer tegen aan te slaan
maar van zijn niet min beroemden kunstbroeder Honthorst, waren de twee portretten, die aan den tegenovergestelden wand hingen. Het eene, mede oogenschijnlijk dat eens
De arme huichelaarster was nog niet te bed en haar tranen waren nog niet gedroogd. Zij was volstrekt niet gewoon aan twist, en als ze niet tot het uiterste ware gedreven
Mijn Aldo. ik zou niet meer ademen kunnen. Ik kin niet meer adem halen. Laat me. O, laat me nu. Ik ben zoo moe
zal te onvreden zijn, dat hij hier geene meerdere stalen van dien ellendigen rijmelaar aantreft. Jammer is het echter, te moeten zeggen
Ik zal me toch zoo niet bezondigen, meneer, om een valschen eed te willen doen. Strijkman verdraait zijn oogen, zucht en zet een gezicht als een catechiseermeester
als zij maar kunnen, jongetje! Nooit zult gij weer zoo'n gelegenheid hebben, om te toonen, wat een vroolijke aard er in u steekt. En daarom, Tapley
Uw vader komt, zeide zij nogmaals, en nogmaals, terwijl het kind haar met verbazing aanzag. Intusschen had binnen de deur een ander tooneel plaats
Gij zult zien, zeide hij, dat wijn, bier, ale, bedden, tabak en stalling bij mij niets te wenschen overlaten
Wordt ras voor Herman een verwijt, En voor zgn vrouw een last. Nog meer: — zij vreest, en ziet weldra Bewaarheid wat zg vreest
Indien het waar was wat men fluisterde, dat de graaf slechts even dertig jaren telde, dan scheen hij ouder dan zijn leeftijd, want ettelijke fijne rimpels doorkruisten reeds zijn voorhoofd en de frissche blos der jeugd lag niet meer op zijn matbleek gelaat
En dit is nog niet al het geluk, nog niet al het wonderlijk geluk, lieve Kleine Dorrit. Zal ik je nog meer vertellen
Waarschijnlijk zal een verandering van ministerie plaats hebben. Een hoop Cassandra's, Harlekijns en Colombines, die op hun wagens gehotst boven de voorbijgangers uitstaken
maar die hem in zijn slaapkamertje op zijne eenvoudige manier menig gebed deed uitstorten. Bij gelegenheid zeide hij ook wel eens zijne gedachten
Als het lekker is, antwoordde juffrouw Wren. Ik zal u eerst eens laten proeven, en als gij het lekker vindt zal ik een glaasje met kokend water voor u inschenken
En wie,' zeî VAN WIERINGEN, 'wie maakt u zoo stout, om hier in een fatsoenlijk koffijhuis de rust te verstoren, en ons damspel om ver te stooten
waarbij niet slechts al het kostbare huisraad was vernield, maar ook een sehat van zilverwerk en juweelen
Begeerte en vrees lichtten in de schichtige blik, waarmee van Dregten de aankondiging zwijgend ontving. Een bedeesd lachje speelde even om zijn bleeke lippen
aan een zweem van vernedering bloot te stellen, zou ik haar nooit al had het mg nog zooveel moeten kosten gevraagd heb ben mijne vrouw te worden
in handen had gekregen. Een schrandere advocaat wist hem, van een informaliteit gebruik makend, te doen
dat dit in verband stond met eenige open rijtuigen, die hier en daar tusschen de deelhebbers van den stoet waren geplaatst. Daarin toch zaten
en er alleen aan denkende, dat hij het kleine meisje, dat hem zoo lief was geweest, verloren had, sloeg ze beide armen om zijn hals en kuste hem. Als het dak van het huis plotseling boven het hoofd van den ouden heer was ingestort, zou hij niet verbaasder hebben kunnen zijn
en hij gevoelde, hoe de dief zijne hand vaster hield, wanneer er menschen voorbijgingen. Plotseling deinsde hij voor een schot terug
maar,' vervolgde hij: 'hier zijn wij aan de plaats onzer bestemming.' ij waren, al pratende, in een breede zijstraat gekomen, doch waar de huizen niet langer nevens elkander, maar op zich zelve stonden
het was alsof alle vroolijkheid daaruit moest verbannen zijn, ensiles aan vervai en vernedering herinnerde
De deuren van het kleine terras openden zich, maar het was het kamermeisje, dat hij even zag: Rosina
deed hij geen poging om binnen te komen. Kees was zeer vermoeid; zijn kalm bezoek aan de jongelui was ontaard in een dier saturnaliën, waaraan hij, na zijn trouwen
Diep in de nacht kwam het leger van Mijnheer d'Artois omtrent Kortrijk. De Chatillon kende het land zeer wel, uit reden hij lang genoeg in de stad had gewoond: hierom werd hij door de Veldheer geroepen om de legerplaats, welke zij verkiezen zouden, aan te wijzen
maar zij hield van die drukte; de verandering op de bovenverdieping, de bemoeiïngen over het uitzet, de repetities der bruiloftsvoorstellingen er dwars door heen; de lange tafels, die gedekt, de bloemen, die geschikt, de visites, die besproken werden
al was hij zeer gevoelig voor de eer, die zijn huis werd aangedaan. Deze gast was
om haar hand aan zijn lippen te brengen, mislukte dus; en nadat hij een mommelenden kus op zijn eigen vingers had gedrukt
Dat is voor jou, Windsnel, zei hij. Dat is lekker eten, dat goed voor je is. Windsnel blies verachtelijk. Meen je, dat ik dorre, oude rozebottels eten wil? zei
Alexander zette een tamelijk verslagen gezicht, en de overige leden van het gezelschap schenen niet te weten wat zij hiervan moesten denken. Het balloteeren werd voortgezet
Indien ik u dit al eens toesta; wat is dan uw besluit? Juffrouw Hartog. Dit is myn besluit: Indien, zo als waar is, wy ons niet kunnen bewaren voor rampen en smarten
die hem op de beleefdste wh'ze hun leedwezen hebben betuigd, dat zij, om deswege bestaande dringende omstandigheden, niet in staat waren aan zijn wensch te voldoen
Terwijl hij het boek las, dat hij in de hand hield, zag vader Mabeuf er over heen naar zijn planten, onder anderen naar een prachtigen rhododendron, die een zijner vertroostingen was
Als zij maar zoo goed waren geweestom mij te vermoorden, zou ik hen vriendelijk bedankt hebben
des grootviziers edelgesteenten terug te brengen. De sultan vroeg of Aladdin hun ook een reden daarvoor had opgegeven, en toen zij dit ontkenden, gaf hij dadelijk bevel een paard voor te brengen
Hij was koopman en zou het probaat hebben kunnen stellen, als hij wat kalmer had geleefd, te meer daar hij geld van den kant zijner vrouw had, iets dat hij nu en dan wel eens moest hooren
Om nog niet eens te spreken van eene andere groote, zwarte deur die toegang verleende naar eene andere groote, donkere zaal
Ik werd door deze woorden zeer ter neêr geslagen, en smeekte den juwelier met tranen in de oogen mij dan toch te vergunnen, nog drie dagen in zijn huis te blijven, hetgeen hij mij toestond
en in plaats van my te verkoopen aan de Witt cum suis, my aan Heenvliet cum suis heb verkocht; of wel, als dat een Jacob van Lennep, Elizabeth Musch troostrijker denkbeeld mag genoemd worden, dat ik in plaats van een enkelde, een dubbelde verrader ben geworden
Die snelden bij duizenden uit het vaderland aan, om er bij te wezen nu de Spanjool er voor goed onder zou komen. En zoo. heeft admiraal Vechtgraag me voor een paar rijksdaalders gekregen. en daar ben ik wat om uitgelachen
en een zeer drogen en stroeven toon aannemende, hebt gij dat testament hier medegebracht, en het eenige, dat gij nu te doen hebt, is er maar mede voor den dag te komen
zij was zeer nieuwsgierig wat oom van het epistel zou mededeelen. Misschien vroeg Vincent wel om geld. Maar hierin vergiste Eline zich. Vincent vroeg om geen geld, zelfs niet om recommandatie of andere hulp
Ja! voegde mijn goede moeder er bij: gij zult nu ook wel verlangen u wat op te frisschen. Kom! wil ik u eens naar uw kamer brengen? Wil ik hem den weg niet wijzen, mama? vroeg Suzanna: ik zal hem op geen doolpad brengen. — Of
een smalle ijzeren trap opklimmen, en langs een galerij hoog boven mijn hoofd naar buiten loopen alsof zij de lucht inging
Goed, man! Naar Leiden? vroeg Cornelis. Neen, ik ga maar mee tot Leiderdorp. Maar ben-je niet een nieuwe schipper
Uw onderhoud, mijn Heer Buat! is altijd zeer belangrijk,' zeide Van Espenblad, den hoed even aflichtende: 'maar toch durf ik niet aannemen, de uitdrukkingen, welke gy gelieft te bezigen
Thezeus en Meleagros? En wie kan Herakles aan het einde weêrstreven? Waarom zoû het niet beschikt zijn, dat ik vergezelde de helden
Op dit oogenblik dat zij nog met elkander spraken, kwam de koetsier Michaël in zijn donkerblauwe livrei op haar toe
Het in ernst voor uw hoed op te nemen, is wat al te gek. Het met een: hé, vindje dat? af te laten loopen, verraadt volslagen gemis van tegenwoordigheid van geest
Hij zegt dit met een benauwden zucht, die haar het hart doet wegkrimpen. Zij begrijpt, dat dit geen tijd is om hem door een onbarmhartig licht te laten beschijnen
Daar Dat is alles wat ze bezit Je hebt haar nu helemaal uitgeplunderd Ze heeft geen cent meer in huis' Doch Ketjil lachte en keek zijn moeder aan
De zee was op dat tijdstip zeer kalm en op eene halve mijl afstands ontdekte ik een zeilend schip. Ten einde eene zoo schoone gelegenheid, om weder onder menschen te komen, niet te verliezen
Nu, na verloop van een tijdje kwam er een rijtuig voor de deur en daar was de jonge vrouw; zij had een operamantel om en was heel alleen
den geweerloop aaiend en rakend aan den trekker, aarzelend en eenigszins bang eerst, maar telkens familiaarder met het heerlijke ding, het geweer
Juffrouw La Creevy kwam ook, met twee bordpapieren doozen, waar de bodems uitvielen, toen zij haar uit den omnibus werden aangereikt
Buiten het afdoen van zijne ambtsgelegenheden moest hij zich in Petersburg ook, zooals hij zich uitdrukte, herstellen van de dompige Moskousche lucht
Nu had MAURITS geene tegenwerping meer; alleen betuigde hij te hopen, dat hij voldoen zou aan het oogmerk van den Heer VILLENEUVE en zijne huisvrouw, en aan het in hem gesteld vertrouwen beantwoorden
ik beschouw u niet als een vreemde, en daarom aarzel ik niet u te zeggen, 'dat het met de moeilijkheden van mijhhcer Micawber nu tot een crisis is gekorhen
Gerrit. Van Naghel, weet J I J ook wie dàt daar zijn: die dikke heer en die lange dame? - Zeker mama, dat zijn Bruys en zijn vrouw. hij is redacteur van den Fonograaf. heel achtenswaardige menschen, mama
dat ouders, en verdere familieleden, in zulke gevallen soms wel eens wat zelfzuchtig zijn. Enfin
Maar deze heldere waterspiegel zag er uit alsof hij alles, wat hij ooit tusschen die kalme oevers teruggekaatst had, opnieuw zou hebben kunnen te voorschijn brengen
Op die eerste familie-avonden bij mama had zij dat zwak voor familie nog niet zoo intens gevoeld, misschien omdat zij nog te schuchter geweest Louis Couperus, De boeken der kleine zielen was. O, hoe was het mogelijk geweest, dat zij die veertien eenzame jaren in Brussel had kunnen doormaken
om hunne zegepraal met een keurig ontbijt te vieren, waarvoor al de hulpmiddelen van het logement werden uitgeput
Zij nam zijn arm, zij gingen. Maar voor zij de suite der antichambres zouden binnentreden, die leidden naar de salons, hield zij hem nog even staande
dat zij, zoo als hij gezegd had, nu al twee Meren, namelijk, de Baarsdorper- en Wogmeer, hadden doorgereden, daar zij geen ander water dan sloten ontdekt had
De gelegenheid om het hart van Mabelia voor u te winnen door een blijk van edelmoedigheid, hebt gij verzuimd; maar gij hebt niet geaarzeld haar in boozen triomf bewijs te geven van uwe
aap! zeide zijn meester en sloeg hem het lorgnet uit de hand: is dat de manier om uw gezelschap te behandelen
SPARKN. Grimaldi, die geene bijzondere reden had
in het geheel geen zure azijnflesch wezen mag. En Dolf meende, ze moest maar trouwen met den suikerpot, of met het presenteertrommeltje, en dat dan vol koekjes
en dempte de grachten. In dien afgrijsselijken moord kwamen, binnen deze kleine stad, acht honderd menschen om, als zoovele slagtofsers der Spaansche woede
Eensklaps werd zijne aandacht getrokken door een rinkelenden klank; hij wist wat het was
En eer zij nog vertrokken, kon hij niet nalaten, om ten einde haar daarvan een nog dieper indruk te geven, haar zijn kort Lofdicht in zijne aanspraak aan die stad voor te dragen
Allen, Ned en Annie hadden een hekel aan mij; Kate alleen, liet zich aanhalen, en nog maar alleen, omdat ik mijn zakken vol lekkers had
Ik heb een hekel aan die brave luil zeide de dwerg, een glas brandewijn in zijne keel gietende
bak nog wat koekjes voor hen. George en Tom kozen nu een gemakkelijk plaatsje in het hoekje van den haard, terwijl Tante
Mijnheer De Chatillon! riep hij dreigend. Bezie dit mes wel, opdat gij het herkennen moogt wanneer het u tussen hals en nek zal glijden! Is er dan geen mijner dienaren die mij wreken zal? schreeuwde De Chatillon met woede
Wat is er, mijn goede Jacob Jansz., wat schort u,' vroeg hij deelnemend. 'Ik ben ten diepste bedroefd over de schrikkelijke kracht der zonde in den mensch
teedere innigheid, als hij nooit bij haar gezien had. Wacht, gij weet niet. Wacht toch, wacht
dat zij Pickwick den kleinen jongen had hooren vragen, of hij niet gaarne weer een vade'r zou willen hebben; dat zij niet wist, dat juffrouw Bardell
en geef hun vijf francs, maar zeg niet dat het van mij komt. ZESDE HOOFDSTUK. DE PLAATSVERVANGER
Maar daar buiten op de weide Gaat de vlieger naar omhoog, Ja, als ik maar bot bleef vieren Hooger dan de leeuw'rik vloog! Jongens, op dan, op, naar buiten
Het zijn allen brave lieden vol erkentelijkheid; ik ben zeker, dat zij mij in den nood niet zullen verlaten. Heer, antwoordde zijne vrouw
waar eene groote klok in een torentje hangt, dat ook eene groote wijzerplaat heeft, welke de duiven, die er dicht bij wonen, altijd schijnen te raadplegen
Stoor ik u, Regina?' vroeg hij met zekere aarzeling. 'Neen, Eckbert, gij niet,' was het verblijdend antwoord, terwijl zij het hoofd ophief en zich naar hem toekeerde
en blik ik met huivering terug naar mijn slecht verleden. En dan klaart het nieuwe Leven van mijne toekomst weêr voor mij op
en Slop heeft het mij voorgelezen. Het was een mooie brief; maar zij is ook een lief mensch. De bezoekers keken den langen jongen aan
Ook hij herinnerde zich niet immer den naam gelezen te hebben. Ik althans weet zeker, dat ik niemand ken, die zulk een' naam heeft, of op mij eenige de minste betrekking
Oom Alfred gelijkt niet naar u, en mama ook niet; en denk dan eens aan de eigenaars van die arme oude Prue
maar de toon waarop het gezegd werd, voegde erbij: Gij hebt uw Fledgeby tot uw slaaf gemaakt.' Zoo kwamen de Lammle's eindelijk thuis
tot aan het nieuwe klooster aan den hoek der blinde steeg Aumarais. Voor het kleine klooster was de zoogenoemde kleine tuin
alle de vriendschap. die gij mij reeds bewezen hebt. MAURITS LIJNSLAGER. o Zwijg daar van. zoo ik maar het geluk mag hebben, dat gij herstelt
Toen het rijtuig voor de deur stond, Huisterde de spaarzame harlekijn zijn vriend toe, dat hij eene plaats buitenop genomen had en daardoor ten minste een pond
Den volgenden morgen kwam hij bij den oudste, wenkte hem en bracht hem naar een steenen zerk; daarop stonden de drie opgaven geschreven, waardoor het slot verlost kon worden
en bracht haar naar den stoel, waarvan Smike, toen zij binnenkwam, was opgestaan. Gij zijt altijd
en het was maar goed ook dat hij het deed, want nu werd hij zich eensklaps den brief bewust en nam hij zijn gewone sukkeldrafje weer aan
Weinige oogenblikken daarna kwam de Zaankanter de trappen weder af en werd ik bij den Notaris binnengelaten. Ik zal mijn geschrijf niet nutteloos vermeerderen met een verslag te geven van hetgeen ik met den Heer Bouvelt verhandelde
Gij verwijt mij mijne afkomst, zei Bradley Headstone; gij maakt hatelijke toespelingen op mijne opvoeding. Maar ik heb mij boven beide door eigen inspanning verheven
en allerlei wonderlijke bewegingen en verwringingen van zijn lichaam. Somtijds reed hij het achterste voor, met het gezicht naar den staart van zijn paard
Marius deed wat hij noodig en billijk achtte. Hij meende, dat hij ernstige redenen had, om Jean Valjean zonder hardheid, maar ook zonder zwakheid, te verwijderen, welke redenen men gedeeltelijk reeds kent
Dat Buat aan de Engelsche Heeren schrijve, wat zy hem in den mond geven, en hun de antwoorden late zien. Welnu! dat kan geschieden. Maar hoe kunnen zy of iemand er nu ooit iets in vinden
het scheen mij eindelijk toe, dat de ster, die ik in het oog had, haar glans verloor en dat de lucht witter werd
Ik heb dozen vol chiffons, die nog zoo frisch en elegant zijn, dat ik ze zelve zou kunnen gebruiken; zoo ik niet vast besloten ware mij van diergelijken opschik te onthouden
Dat vind ik ook zoo, en ik heb u dat nu zoo willen vertellen, daar ik u Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn nog kon spreken, opdat gij, als gij in de West eens in den een of anderen brief mogt lezen
In de daad!' merkte Bosveldt aan: 'dit is niet de hand van Buat.' 'Maar toch dezelfde, die deze recepten schreef,' zeide Van Espenblad, den brief met de recepten vergelijkende
hij beoordeelde anderen naar zich zelf, en hij kon slechts schoone, belangwekkende en schitterende vrouwen
Het was het hagedisje, dat, teruggekomen, aan de albasten droppeltjes wondermelk weer nipte. Hij greep zijn fluitje en floot
Toen ze bij den put waren, hoorden ze Heer Beringer met dubbelslaande tong schreeuwen: Herman, zijn die twee oproermakers nu wel. wel. wel. in
maar voor mij zelven was dit een vrij onverschillige zaak. Ik had een familie en het was een dwaze kinderdroom van mij geweest te meenen
Dadelijk veranderde de man van houding. Zoo norsch en ongewillig als hij zich tot nu toe getoond had, zoo vriendelijk, ja kruipend werd hij nu. Zijn hand greep als een klauw naar het
ik ben beter en knapper dan hij is; ik weet meer van allerlei dingen dan hij weet; ik heb beter overleg dan hij; ik kan beter lezen dan hij
geene inspanning echter van werkzamen, maar eerder van pemzenden, in zich zelf gekeerden aard
Als je dan terugkomt, zul je Margaret zoo vooruitgegaan vinden! En ik heb een plannetje gemaakt om jelui slaapkamers te veranderen, dat nu ook kan worden uitgevoerd zonder iemand last te veroorzaken
Het hoofd was zoo glad afgesneden, dat het scheen alsof het mes rakelings langs de kaak was gegaan
terwijl deze duchtige magistraat in zijn hart overlegde, hoe hij den waardigen Jacob Jansz. lastig zou vallen over een werk van Christelijke liefde, en hoe hij meest diens geduld op de proef stellen, diens
Toen het te koud werd, was hij doorgeloopen en had Asal nog meegekregen, de glibberige trappen, voorbij Argyll Tower, op naar de bovenste batterij, waar een, toch al bejaarde, highlander, het kleine mutsje koket scheef op, de armen gekruist
Dàt was nu een echte meester voor het lastige jonge zeemansvolkje. Er werd niet geslagen of gestompt, gedreigd of gescholden. Als je zat te luieren, vroeg hij, of je er geen zin meer in had
De boomen pronkten dus nog met een goed gedeelte van hun bladerkroon. Heerlijk blonken de goudgele en bloedroode tinten van iepen en beuken
Toen de secretaris op zekeren morgen in het moeras aan het werk was, werd hem aangekondigd dat er een jongen in de gang stond, die zeide dat hij. Slop heette
maar vonden natuurlijk noch Noureddin, noch de schoone Perziane. Nu vervoegde de kapitein zich bij de buren, en vroeg, of dat niet de woning van Noureddin was, en of zij hem ook hadden zien uitgaan
Eigenlijk was het, of hij op die manier den wachtende wat verlegen wilde maken, een weinig angstig voor wat er volgen zou, gelijk men zich in de wachtkamer van den tandarts banger maakt naarmate men langer moet wachten
terwijl Eylar verklaarde, het aandeel te zullen overnemen van al wie terugtrad. Dit was een steek, dien onze beide pruttelaars voelden: en nu luidde het, het was niet om het geld, maar voor het best van het kind, dat zij gesproken hadden
zooals ik u verteld heb. Het geluid verandert met het weer, zooals het geluid van ieder vallend en stroomend water
Zooals vanzelf spreekt met eene baboe, maar overigens zonder Oostersche bedienden. Hij vestigde zich na een kort verblijf bij zijn broeder, in Gelderland
is, dat men dien hartstocht opwekt en langzamerhand bevredigt, maar toch altijd iets achterhoudt
Zij neeg, en terwijl zij zich over eenige bloemen heen boog, die naast haar stonden, wachtte zij zwijgend op hetgeen volgen zou
om te zeggen, dat hij niet begrijpt waarom iemand, zoo getrouw en ijverig als wijlen Mijnheer Tulkinghorn, hem niets van die
droschke-koetsiers, die zoo ruw elkander uitschelden; Jawschin zeide: De anderen willen me het vel over de ooren halen
Hij vroeg om wat eten; maar toen de oudste naar buiten kwam en hem een stukje brood reikte, heeft hij haar even aangeroerd, en toen moest zij in zijn zak springen
Er viel er eene juist in Othomars schoot: hij nam ze op en dankte er meê. De rijtuigen gingen voorbij. Hevig woei de wind, blazende spiralen van stof in de hoogte
ja wel! antwoordde Quilp. Wilt gij dan zoo goed zijn om er bij te voegen, mijnheer, vervolgde Dick, terwijl hij een kaartje
waarin eene dame van u w e vermogens zou kunnen uitblinken. Zulk een huishouden als dat van uw tante, Lady
De mannen waren gauw bij de kleine hoeven, en gingen samen naar een van de huizen. De jongen was van plan geweest meê naar binnen te gaan, maar toen hij aan de stoep kwam, had hij
ondernemingsgeest', 'energie', en bij het feestelijk maal, dat op de plegtige inwijding volgde, weerklonken de opgewonden toasten
Eindelijk scheen eene plotselinge herinnering bij hem op te komen, want nu staarde hij den vreemdeling met zulke in het oogloopende verbazing aan, dat deze naar hem toekwam
Ik en millioenen menschen, rijk en arm, ontwikkeld en eenvoudig, in het verledene en het tegenwoordige, wij stemmen overeen
indert het je, dat mijn brieven in den laatsten tijd telkens zoo vol zijn van tevenson? n gedachten ben ik altijd met hem bezig. ie boeken beslaan de heele bibliotheek op ock illow
daar ik noch verwacht, noch verlang, dat hij ooit weer mijn naam zal noemen, Eens misschien zal hij dit nog doen, om mij in zijn testament een laatste verwijt toe te voegenLaat
Ja, en dit is de hand, die nu de mijne is en blijven zal, de hand van mijn medeplichtige
hij zegt iets van den wil des Heeren en maakt een berustend gebaar met beide handen, de vingers even uitgespreid, zooals Jezus doet op oude schilderijen
Ik kan het niet dragen, Nikolaas, het is te veel voor mij; het maakt mij tot een kind. Waar zijt gij geweest? vroeg Nikolaas. Wat hebt gij gedaan
ha.! 'tis onmogelijk er ernstig over te spreken — op dit belachelijk dwaze tooneel, dat men net Leven noemt ? Neen, vader
Laat ons nu wat gaan drinken. herhaalde hij. Werktuigelijk nam zij zijn arm en haar hand trilde op zijn zwarte mouw
Arme ziel! zeide Tante Letje, met deernis: zij is gelijk aan den geraakte, die de genezende wateren van Bethesda niet kon genaken, omdat er niemand was om hem op te nemen
en de zachtmoedige woorden des grijsaards. Gij hebt mij beloofd, een eerlijk man te worden. Ik koop uw ziel. Ik verlos ze van den geest des verderfs
als wilde hij zeggen, dat dit hem geen blijdschap meer kon geven. Maar de gravin wist zeer goed, dat dit
Als berustend in zijn besluit, boog ze het hoofd. Maar haar tanden waren opéén geklemd, en haar oogen gloeiden. 'Je moet doen,' zei ze, 'wat je niet laten kunt
Hetzelfde heeft plaats als de eene aan de deur der andere klopt. Nauwelijks is de deur aangeraakt of men hoort aan de andere zijde een zachte stem haastig zeggen: in alle eeuwigheid
Ik was zoekende naar een oplossing, die wijsgeerige bespiegeling niet kon geven, en ook slechts het gemoed en het leven zelf gaven mij een antwoord
Er is door niemand tijd verzuimd. De politie heeft het al laten drukken, en hier is wat het plakkaat er van zegt. Hij nam de kruik met de lamp op
Mijne juweelen zijn allen waar zij bewaard behooren te worden. Zij zullen daar gevonden worden. Mijne kleederen en alle kostbaarheden, die ik heb, insgelijks
Hij moest zich dan in de grootste haast verkleeden, en kon niet rusten voordat hij de kleedkamer van Drury-Lane bereikt had
En om heffi een bewijs te geven, hoe ernstig het gezelschap gestemd was, beriep hij zich op Bates, Chitüng's voornaamsten beleediger
zij herinnerde zich hem zeer goed op dien avond in Vauxhall, zooals zij Amelia listig vertelde
De zwaargeplooide broek, mede van zwart fluweel, reikte niet verder dan eene handbreedte boven de knie, waar de met goud geborduurde banden haar van de lange bruine hoozen schenen af te scheiden
Nooit zal hij het vergeten, hoe Fulco zich, bij de belegering van Kroonenburg, door een dichten drom van vijanden heensloeg om hèm te redden, toen hij zich in de hitte van den strijd vergeten en te ver tusschen de vijanden gewaagd had
Ik moest positief den geheelen weg te voet afleggen en ben toch nog op het afgesproken uur gekomen. Constantin
Na den afloop der lezing wendde de Keizer zich tot Bleek en deklameerde: 'Helschitt'rende Komeet! verklaar ons zonder schromen, Wiens lied, naar uwen zin, de voorrang toe zoû komen
Niet verre van Scarpia werden beide reisgenooten elk op hetzelfde oogenblik eene bijzondere aandoening gewaar. Het was, nadat zij eenige oogenblikken bezwaarlijker Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Maurits Lijnslager adem gehaald hadden
en riep ook om de ramen open te schuiven, en hem het een en ander te brengen, opdat zij aan zijn stem zouden wennen. Zelfs toen hij op allerlei manieren
en gaapten Sambo, den zwarten knecht van Bloomsbury, aan, alsof hij een der eigenaardige bewoners van die wijk was
Zij wilde zich verwijderen, maar hij hield haar terug. Wanneer? fluisterde hij. Om één uur, fluisterde zij terug
Het volk dat altijd de helden bemint en bewondert, bezong de onversaagdheid van de Leeuw in zijn sagen, en verhovaardigde zich over degene die eens de kroon van Vlaanderen moest dragen
waarvan hij met een zekeren nadruk en een meer dan gewoonlijk uitgestreken gezicht gezegd had, dat het 'handel' was, en neef had oom volkomen begrepen; met andere woorden
Zijn broek, waarboven een driedubbele gouden horlogeketting bungelde, was van geel leder: zijn gerolde bovenkousen van gele zijde, en de onderkousen van geweven
Mevrouw. - Nee, lieve, je begrijpt me verkéérd. Het moeilijke was, mijn dochter wilde mee, maar dat vond ik te druk voor jullie
Doch over het algemeen liet het haar koud en onverschillig Wat gingen haar die nare, vieze mensen aan met hun eeuwig geknoei
De dennen, die al kleiner worden, verdwijnen ten laatste geheel. Men merkt, dat men de prairie nadert; de grond is donker en veelal bebouwd; groote kudden doen zich te goed aan groene weiden
Toen hij zijn opmerkingen over de soep besloten had, maakte de heer Osborne eenige aanmerkingen op de visch, en hij vervloekte
De tranen liepen den trouwen Fulco langs de wangen. Plotseling echter richtte hij het hoofd op. Daar komt wat! riep hij verrast en bijna ontsteld uit. Hij is het, hij is het! Zou het hem gelukt zijn
en evenals men zoo dikwijls ziet, dat de menschen zich op voortreffelijke hoedanigheden beroemen, die anderen niet zoo spoedig opmerken
Ik kan u niet uitdrukken, wat ik gevoelde bij de beroemde groep van Herkules, daar hij voorgesteld wordt als den Centaurus Nessus met eene knods te verslaan
TWEEDE HOOFDSTUK. WAARIN MEN LEZEN ZAL, WAT IN EN VOOR DE HERBERG TE ZOEST VOORVIEL. Ik vond hier meer personen bijeen, dan ik reden had op dat uur van den dag te verwachten
en toch schijn het. zoo lang geleden. Wij tellen bij veranderingen en gebeMrtendssen in ons. leven; niet bij jaren
Ik stelde mij voor, dat hoe uitgebreid deze zaal ook zijn mogt, welk eene uitgebreidheid eene zaal zou moeten hebben, om een scheepsgevecht van den tegenwoordigen tijd voor te stellen
want naar alle omstandigheden te oordeelen was hij een goede partij. Maar Lewin was werkelijk verliefd
Eens zag de bisschop hem die aalmoes geven en zeide glimlachend tot zijn zuster: Zie! mijnheer Géborand koopt voor een stuiver den hemel
uitstortte voor de behouden reis van haren, smeekende dat het ode behagen mogt, dat hij eerlang gezond in het aderland terugkwam
En weêr stond EDUARD op en liep tastend zijn kerker rond; weêr sloeg hij woedend tegen de vochtige wanden, die nauwelijks een dof geluid bij die aanraking gaven
Deze rijzen en dalen in het water, door die blaas met de daarin bevatte lucht meer of minder samen te drukken, waartoe sommigen zelfs van bijzondere druktoestellen voorzien zijn
juffrouw Boffin het meisje hartelijk na. Wij hopen elkander spoedig te zien! En dan hoop ik dat ik u mijn kleinen John Harmon zal kunnen vertoonen
En hebben u gezet, in zulk een hooghte, daar Zoo meen'ghe, te vergeefs, naa steigert, duizendt jaar! Men bidd' de Matigheidt dan maar, dat zy te
Terwijl hij nu het gesteente op het vlak van zijne hand had gelegd, en het met aandacht beschouwde, schoot er plotseling een vogel uit de lucht neder, en ontnam hem het kleinood
voor Twemlow een dof, schemerachtig begrip opgaat, dat, zoo de Wel Eerwaarde heer Blank Blank en de Wel Eerwaarde heer
om hem heen springende en blaffende, ging hij dan des morgens uit op een langen tocht, en hoewel, als zij des avonds thuis
Bidt Allah, dat hij medelijden met ons hebbe, en ons uit dit gevaar redde, of wij zijn verloren. Te gelijk beval hij alle zeilen bij te zetten, maar ook dit mogt niet baten
Toen pakte de arend hem weer met zijn sterke pooten, vloog op, en zette weer koers naar het noorden met den jongen over heel Uppland
Dat is nu wel iets zeer gewoons en heeft hij al zoo dikwijls gezien, maar nu moet hij er bij zijn. Als er wat gezegd wordt, moet hij alles hooren
Waren beide jongelingen verrukt over de voortreffelijke schoonheid van ANTONIA MANICHETTI, eenige uren later smolten zij weg van verrukking, toen zij de klanken van hare guitar en stem vereenigde
De ridmeester werd hier in het minst niet door afgeschrikt, of in zijne rede gestuit; hij zette de flesch weder regt op en vervolgde iets kalmer: 'De tijd moet maar eerst daar zijn, dat de nood dringt en dan zult gij eens zien, hoe iedereen te wapen vliegt
met, aan een enkelen vinger, vele ringen: sparkelende vonkjes blauw en wit vuur. De generaal wendde zich weêr tot haar; zij wisselden eenige woorden
Hoe vindt u, dat ik er uitzie?' vroeg hij haar, toen ze een lang, zeer lang gesprek hadden gevoerd. Mevrouw Rivière keek hem onderzoekend aan, schudde glimlachend het hoofd, maar zei niets
al haar slijmerigen en leelijken last plotseling naar New Orleans te zien voortstuwen
ij beval zich voor het overige, daar het tijd was, dat de wagen op elft zou vertrekken, nogmaals in de vriendschap van den eer en nam de vrijheid, om, nadat hij van hem met eenen vriendelijken handdruk afscheid genomen had
hoe hij zich ook verklaren en van den toestand opening geven mocht, zijn verhouding tot zijn zwager onveranderd dezelfde blijven zou
Het nageslacht zal u doemen om uw laffe handel, en uw kinderen zullen uw vloek op de bladen der kronieken als een verloochening schrijven! Het is tijd dat uw belachelijke lastertaal een einde neme, viel Van Gistel uit
Intusschen ging Paddeltje zijn maat wekken en zeggen, dat deze zich gereed moest maken om dadelijk een tocht te maken, die wel eens van langen adem kon zijn. Lange Meeuwis vond dit goed, zooals een zeeman bij tijd en ontijd alles goed moet vinden
zoodat hij, hoewel zijne rol medebracht in vertwijfeling de oogen opwaarts te richten, niet kon nalaten ze nu en dan eens naar beneden te slaan en de golvende haren te volgen, die als een doorschijnend gordijn over den gevulden hals hingen
Hoe zal ik het doen! O God, hoe zal ik het doen! hoorde zij Berengars stem nog uit de antichambre in wanhoop opsnikken
Gij kunt beseffen, in welken angst zich de arme Bianca bevond, te meer toen zij gevoelde, dat een pand van des Duitschers liefde haar onder het hart leefde
En denkt gij niet, dat zulk een beroep voor een klein meisje, zooals gij, een zeer zondig beroep is? vroeg jufvrouw
Hij kon natuurlijk niet weten, wat er gaande was, en nu was hij maar zoo dichtbij gekomen, dat hij zonder gevaar bij het licht van den aanbrekenden dag een' pijl als bode afzenden kon.
maar een wezen dat om zijn eigen wil geholpen wordt, Niet mooi dan ? vroeg Bella. Neen' antwoordde mevrouw BofEn stoutweg. Ook niet lief en
Tegelijk met een' kouden wind, dringt een verward gedruisch door de tralies, niet ongelijk aan het ruischen der golven, als ze breken tegen het strand. Het is het rumoer van de straat, doch verzwakt door den afstand en de hoogte
niet lange meer zal marren de Held, dien wij minnen als gij hem mint en ik meen, wij zouden hem eeren door ons op te maken den weg langs, dien hij komen zal
maar alleen de gedachte aan zulk een arend in de duiventil van Chiswick deed juffrouw Pinkerton's hart sneller kloppen, en zij zou juffrouw
Het meeste van het spaarbankboekje is trouwens ook van moeders versterf. Enfin, regel jij het met Vader. Ik vertrouw jullie natuurlijk ten volle.' Leo bleef uit het venster turen. De brief raakte in zijn greep verfrommeld
Ik kon van elk zyner gelaatstrekken op zich zelven niet veel zeggen; ik kon er nog minder van zeggen wanneer zy te zamen genomen werden
Ik merk dit alleen op, omdat ik alles opmerk wat er gebeurt, niet omdat ik iets om mijzelf geef, of dit sedert ik thuis ben gedaan heb
en op den een of anderen tijd zal hij er ook wel uitkomen op eene manier die hem niet bevalt, of ik heb het mis. Och, wat zullen wij doen? zeide Eliza treurig
Hij hoorde in de verte een klok slaan en vroeg den knecht hoe laat het was. Zeven uren, mijnheer, zei deze wij zullen te acht uren te Arras zijn; wij zijn er nog slechts drie mijlen af
dat men alleen dan geen tweede vrouw moest nemen, als men vreesde onrechtvaardig te zullen zijn; nu, dat zou hij niet wezen tegenover Minah; zij was wel een erg onsmakelijk mensch geworden
Maar zoodra de steenkoude van het doode vleesch in hare lippen trok, trok zij zich terug, staarde wezenloos op het lijkje, of zij nu eerst begreep
Mevrouw Shelby zat in de nette voorkamer, waaruit een vroolijk houtvuur de kilheid van den herfstavond verdreef
En met haar vingers zacht drukkende op Addy's hoofd, suggereerde zij hem ook te blijven, in zijne houding, te blijven knielen aan hare voeten, en zeide zij, als in een zelfhypnoze, verbaasd luisterende naar den klank van haar eigen, even heesche stem
Verlies vooral den brief niet! Denk er aan, dat ge tweemaal honderd duizend francs bij u hebt. Vrouw Thénardier antwoordde met hare schorre stem
Als de oudere van Gerrit, als mijns gelijke van leeftijd, en bij den omgang die uwe ouders houden met mijn pleegvader, zijn wij samen opgegroeid, en waart gij mij nà en waard, om overeenkomstig van gemoed
De suite van kamers op de benedenverdieping was verlicht; en een militair muziekkorps speelde in de zaal
Toen nam zij van hem Wronsky's brief in ontvangst en las hem. Alexei heeft een faux pas gemaakt, zeide zij in het Fransch
omdat alle jongelieden van zijn rang Mentors hadden; hij was anders verstandigen
en weinig hoop had om deernis op te wekken voor de kleine tegenspoeden, die hij zich door eigen linkschheid en traagheid op den hals had gehaald; vervolgens, omdat hij zelf liever bleef gelooven aan de onwaardigheid van den persoon, die zijn achterdocht en ergernis had gewekt
gericht naar de plek waar hij wist dat de zuster, die de Verzoening verrichtte, in gebed was nedergebogen. Ook hij bad geknield voor deze zuster
Sir Leicester boog voor den drager van dien naam, en zoo werd ik bekend met de omstandigheid, waarover ik mijn leedwezen heb betuigd
Hij sloeg toen met de vuist op tafel en stortte een stortvloed uit van woorden zonder slot of zin, meest vloeken
ik volgde hen, maar zorgde, dat nu mijne schaduw mij niet verraden kon, en luisterde aan de deur
En wat, zeide St. Clare redeneerende, maar toch met diep gevoel sprekende, wat zal er dan gezegd worden van iemand
Zoû ze heusch van hem houden? - Zij van hem?! Wel neen! Waarom ze dan trouwen. Dat is het mysterie. Noch Van Naghel, noch Bertha hebben het idee hun dochter aan den man te brengen
Wij keerden des anderen daags alle drie naar Londen terug. Zoodra wij daar aankwamen, ging Allan Richard opzoeken, om hem en mijne lieve Ada ons heuglijk nieuws mede te deelen
stille straten, die zich in elkander kronkelden en het scheen ons toe, dat wij zelven in een kring rondliepen en in dezen doolhof niet verder kwamen
De troep beneden, thans in het licht van den aanbrekenden dag duidelijk zichtbaar, bestond uit onze oude bekenden, Tom Loker en Marks met twee
toen hij weg was. Dat was nu een geleerd man! Dat was nu iemand, die haar twintig jaren lang kende, en die toch moest weten wie ze was
Er is eene geheime stem in mijn hart, die mij dat zegt. Eens zal ik alle banden verbreken, en welke macht zal mij dan tegenhouden
Ik begreep ook uit wat hij zei, dat het midscheeps zou breken, en ik kon dit gereedelijk denken
Een dag waarop het buis meer dan ooit een tenuis is, het hoekje van den haard dubbel gewaardeerd wordt
ten einde zijn nederlaag schitterend te wreken. Op een Vrijdag komt hij met mij in het kamertje bij de naaister en zegt: 'hoeveel oogen hebben wij zooals wij hier zijn
Wie kent toch de wederzijdsche eb en vloed van het oneindig kleine, den weerklank der oorzaken in de afgronden van het bestaan, en de lawinen der eeuwigheid
Doch plotseling, toen ze aan Jean dacht, bedaarde dat Hoe was het toch bestaanbaar! Zo menig gelukkig jaar hadden ze samen doorleefd, rustig en heerlijk
Ja, Cony, zes-en-dertig. zei Dorine, verlegen als men over haarzelve sprak en zij voelde aan haar gladde, platte haar, of het wel strak naar achteren zat. - Je bent weinig veranderd, Dorine
Het gelaat van den jongen werd met een bios overtogen, zooals gewoonlijk als hij ontroerd was, en zijn oogen begonnen te schitteren
en hij zei overluid: 'O Moeder Endang Reni! Voor jou heb ik me doornat laten regenen, zoodat het water uit mijn hoofddoek Augusta de Wit, Orpheus in de dessa droop! Voor jou heb ik me door de zon laten
De bel luidde; de touwen werden losgemaakt; wij waren op reis, op reis naar mijn land. Dikwijls had ik aan Mattia verteld
Wie weet of ge niet juist ziet,' valt Jan Crediet in: 'wij, de luî van de negotie, we hebben altijd zin gehad voor iedere glorie, want we trokken van elke partij. Als ge meer op de hoogte onzes tijds waart
Ik haastte mij aan dat verlangen te voldoen. 'Ik zal met u meegaan. als gij het verlangt,' sprak de baron. 'Liever niet; ik heb tegen half negen een conferentie
en zelfs de geschilderde zolderingen, waaraan de Allegorie, met Romeinschen helm en blauwachtig linnen, tusschen balustraden en pilaren
rank en recht, hare schouders blondwit als een marmer, waar zon over schijnt, bloesemend uit eene sombere vaas van zwart
Wat Madzy betreft, zoodra de hofstoet zich verwijderd had, wierp zij zich weemoedig om den hals van haar voogd en smeekte hem, met haar een feest te verlaten, dat zoo treurig begonnen was
als iemand in het huis van Monseigneur zich die als zoodanig had willen aantrekken
Wie is in dit geval de persoon, die van den diefstal voordeel kan hebben? De Fransche gezant, de Russische gezant, iedereen, die het tractaat aan een van beiden zou kunnen verkoopen
Daar is hij de man niet naar; eene mésalliance, soit! maar eene vrouw, die men nawijst, die men naar Meerenberg zou willen zenden, 'onmogelijk
Ik ging van boord naar huis, denkende, dat het voor mijn vrouw een heele verrassing zoude zijn en zij nog blijde zou wezen, nu ik zoo spoedig terugkwam; doch juist toen ik de straat insloeg, waar ik woonde
Toen vroeg Gerard haar uit eigen beweging of zij Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods Ritsert niet zou laten komen om haar op te beuren en voor haar te spelen. Maar zij weigerde. Gerard dacht daarbij aan een verheven en zuiver geestelijke vriendschap tusschen Hedwig en Ritsert
terwijl Hanna haar vuist balde tegen den ellendeling en de aardappelen voor het middagmaal met zulk een vuur fijnstampte, alsof ze hem onder den lepel had. Niemand, behalve haar makkertjes, nam eenige notitie van Amy's vlucht
opstaan. Ik ben met den dag uit het bed geweest: en nog zijt gij mij te gauw. Welaan! ik zal dan eerbiedig wachten, dat het uur van vertrouwen geslagen zij
zonder ooit verdrietig of moedeloos er onder te worden; slechts één ding was instaat hem zijn goed humeur te doen verliezen
Daar deze zaken behelsde, waarover ik dacht dat Steerforth mij even goed als iemand anders raad zou kunnen geven
een der onbewoonde vertrekken van het huis binnenging. Zij sloop hem na als een oude kat, en zonder gezien te worden, kon zij hem door de reet der deur, die aanstond, opmerken
Den geheelen nacht voor uwe zaken. Men zou zeggen! zeide de vreemdeling met een spotachtigen lach, en hoe staat het er
het is inderdaad mannelijk en edelmoedig, dat gij zoo rond voor de vuist met mij omgaat. Op mijn woord
Hij verzweeg haar echter de aan wezigheid van dezen laatste op het slot, maar wist door een paar vragen behendig uit te vorschen, om welke redenen die Ridder des Graven dienst verlaten had
en in sommige staan niet eens de handen onder het werken stil, terwijl de oogen de gezichten op de karren beku'ken
maar de oude vrijer bleef volhouden, dat zij ongelijk hadden, en dat de baron wel zeker berouw had gehad
Al snikkende roeide zij door. Hare armen schenen te zwellen, te springen uit elkaâr. Enkele dikke druppels van regen vielen neêr
Dat zult ge wel eens ondervinden, antwoordde Cassy even droog. En nu, Simon heb ik u een raad te geven
fielt is van de politie als het ware een zelfstandig doel geworden. Onder den verzachtenden naam van de ruwere klasse, wordt al zijn doen en laten opgeteekend
nu in gebruik bij zijn moeder, wier gelaat hij had zien verbleeken, wanneer hij alleein met haar was en voor haar bed stond
riep aurits, op hoogst onaangename wijze aangedaan door de stoornis, en terwijl hij een alles behalve vriendelijken blik wierp op den spreker. eze was niemand anders dan onze vriend ikodemus erdrongen
De Prins was verpletterd van droefheid, want in Graaf Lodewijk verliest hij ontzettend veel. Ja, en hij niet alleen, maar heel het land
De wezenstrekken der Jonkvrouw veranderden eensklaps van uitdrukking, en zij viel uit: Mijn dienaar en knecht? Gij, o edele Adolf? Neen
werks genoeg hebben om zijn hoofd voor de uitbarsting van het onweer te beveiligen. Hier! vervolgde hij, een vollen beker omhoogheffende: drinken wij op het welslagen van ons heilig verbond
Maar het was in zijn gezicht, in den doffen, belangeloozen blik, in de zware groeven van het bijna pijnlijke voorhoofd, de tint van de huid geel en dor, terwijl zijn breede snor, waarom de joviale trek nog eens speelde, geheel grijs was
bevond zich het jonge echtpaar by elkander in de achterzaal, welke thands haar tijdelijke bestemming van kraamkamer weder verloren, en haar gewone bestemming terugbekomen had
met moeite deed ik hem ontsnappen. Hij verzocht mij toen, het bestuur zijner bezittingen te blijven behouden en de interessen als mijn eigendom te beschouwen
Het kwam hem zelfs voor, dat zij, een zwakke, vroeg verouderde en niet eens meer knappe vrouw, een door niets uitmuntende, eenvoudige
Mevrouw, sprak hij, duid het mij niet ten kwade dat ik UEdele verzoeke aanstonds met mij te gaan; ik kan geen enkel ogenblik meer beiden. Ik zal u gehoorzaamlijk volgen, antwoordde Machteld terwijl zij haar tranen
Zijne schatten hadden hem den levenslust ontnomen, met het geloof aan de menschen. Zijn goed hart bewaarde hem er voor een volslagen menschenhater te worden, maar hij had door de menschen geleden wie leed er niet door, die waarlijk geleefd heeft
Ik zou mij voor mij zelf schamen, Clara, antwoordde juffrouw Murdstone, als ik dien jongen, of welken jongen ook, niet zou kunnen begrijpen
Ze had, wat bij dien afstand onlogisch scheen, 'r mantel, 'r hoed, 'r voile, 'r handschoenen aan. En ze viel met de deur in huis
Woensdags leent hij hog een halve kroon, om er vijf shilling van te maken. En zoo gaat hij door, telkens met nog eens zooveel
had iets onbeschrijfelijk houterigs in zijn gebaar, dat, bij een vloek, aan de kazerne, en, bij een kruis, aan het seminarie herinnert
Aan de andere zijde van den waschvijver, tegenover den ingang van de palengang waren aftoopende steigers aangebracht, die van de hooge graslanden naar het water voerden. In de gang stonden, tot aan de heupen in het water, een dertigtal wasschers gereed
Abdoel Ali; de witte tulband stond hem een beetje schuin op het hoofd; hij droeg een korten, zwarten baard en had veeleer een Westersche, dan een Oostersche huidskleur
en daar vermaakten ze zich en speelden tot tegen den middag. De ganzen daagden den witten ganzerik uit tot een wedstrijd in alle mogelijke lichaamsoefeningen en spelen
Was je er maar niet eens, baas, dan zouden we toonen, dat we tanden hadden. Tell trad nu buiten de schietbaan naar de vrouw, die bevend op een' knoestigen tak stond te leunen
Geloof mij, Armand, dàt is het niet,' hernam Juliaan, wat bewogen; 'als gij niet zulke haast maakt, zoo gij twee of drie dagen wachten wilt, zal ik naar geen ander reisgezelschap omzien dan naar het uwe
Ik zeide hem, dat ik die wenschte te verkoopen, en hij ze aan de voornaamste juweliers kon aanbieden. De makelaar, verbaasd over de kostbaarheid van de halsketen, gaf zijne verwondering te kennen door den uitroep: O hoe schoon
Stil, daar komen de meiden aan, en beiden begonnen zeer luid te praten. Mevrouw Maplesone en de dames
Maar ik voel, dat ik het zwak krijg van meer bejaarde vrouwen, die dikwijls te mild zijn in het ongevraagd geven van lessen, en daardoor al spoedig vervelende worden
Ralph aannam alsof hij ze teif voile had verdiend, en zoo kwamen zij zonder verder oponthoud voor de deur van de modiste
alsof zij naar het gesprek met Wronsky wilde vragen. Maar zij vroeg toch niets. Nu is het al weer tijd voor het diner, zeide zij
Rouncewell; als ge zoo goed wilt zijn. George neemt hem als een kind op zijne armen, tilt hem met gemak op en keert hem met zijn gezicht meer naar het venster
de vrouw van den Dorpsvulkaan stak het hoofd boven de onderdeur en liet zich, na lang praten, bewegen om haren man, die aan het einde van het dorp in de kroeg zat te politiceeren, te gaan waarschuwen
Mevrouw Rivière, die altijd alle schandaalgeschiedenissen op haar duimpje wist, kende ook die van de van den Broek's haarfijn. Zij keurde af, zij nam kwalijk, zij verachtte, ja zij begreep niet
met een wit zijden voering, en een wit vest, een korte broek en zwarte zijden kousen droeg, en, zoo mogelijk, nog een graadje sterker was geparfumeerd
Dat is goed, jongen, maar als gij hem om twaalf uren nog niet gevonden hebt, dan moet gij naarboord terugkeeren, zult gij? Anders gaat Cornelis u weer zoeken, en dan komt er nooit een einde aan