AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
van lycilië de vierde was naar amerika gegaan had er eerst in de far west gebouwd had toen een machinefabriek opgericht en was er millionair geworden en er yankee gebleven
zij lieten beiden doorschemeren eene fijnheid van zenuwen iets delicaat bewerktuigds en bij beiden was eveneens duidelijk te zien eene barst in deze fijnheid
eindelijk kon ze de nécessaire sluiten het was wanhopig om met zoo weinig te reizen daar aan boord zoû ook wel niet zoo heel veel comfort zijn al was het duizendmaal een vorstelijk yacht ze hield niet van de zee enfin
dat dynamiet waar ze zoo bang voor was nadat ze eens in weenen een bom had hooren ontploffen in het buitenland mocht melena doen wat hij wilde maar in lipara niet om haar
en hij hield van groote zware vrouwen of meer nog van kleine mollige wat zij niet doorzag was e ids aargang dat dit verlangen uit niets sproot
en nu drukt mijne belofte mij neêr als met een gewicht van schaamte en helaas er is geen tijd en mogelijkheid ze met ijver te gaan vervullen in deze dadelijkheid der groote
en aller oogen richtten zich naar den gouverneur van lycilië hij was een gematigd constitutioneel hij en geen ander scheen de aangewezen man om den markies van
het leven was te druk ze kon nooit eens uitrusten ze hoestte dat was altijd zoo met dien lammen wind die maar e blazen bleef nu ook om het huis blies de wind
wij geven u verlof ons besluit te melden aan het officieele orgaan van den internationalen vrede bond vervolgde othomar en licht buigende tot den kanselier en in de
al was er nooit liefde tusschen hen gekomen zoo zochten zij elkaâr als zij wilden troost in het leven om hunne kronen zij klampte zich vast aan hem haar hoofd tegen hem aan en hij sloeg zijn arm om haar heen
een groot feest bijvoorbeeld een verblindend mooi feest de opbrengst kon desnoods in de kas van den liparischen vrede bond gestort worden voor de propaganda
maar waarom moet het hier zoo somber zijn sire waarom moet het in het kabinet van den keizer van liparië zoo somber zijn omdat het liparische volk dien keizer op de handen draagt
zij dacht aan den prins die op haar wachtte en wachtte en zij dacht aan den officier en dat hij niet komen zoû om haar te halen omdat het rosse gevaar aankwam
nu maar ik kan het je niet geven hoor en hoor eens ik heb je nog iets anders te zeggen nu je er toch bent ga je gang je krijgt van me in het jaar vijftienhonderd florijnen niet waar ja
zoo was het een zeer kort oogenblik eene seconde maar in die seconde zag othomar salueerende voor het paleis der parlementen een man staan de handen in de zakken den hoed op het hoofd recht en uitdagend
gehechtheid van een trouw soldaat zonder nadenken maar wat zij ook dachten uiterlijk werkten zij allen samen allen zelfs die dames die daar waren om den bon ton in hare elegante toiletten en coquette hoedjes
de diadeem waarmeê zijne majesteit de keizer na zijne kroning door den primaat hare majesteit de keizerin kroont legde de oude priester uit
en wij zouden ons gelukkig rekenen zoo uwe majesteit ons vergezelt valérie schrikte op zij had dit besluit nooit voorzien
die altijd zijn wil wist te krijgen aan de andere zijde om zijne hooge souvereine illuzies die de algeheele ontwapening wilden van het werelddeel der beschaafde rijken omdat de oorlog een barbarisme zoude zijn
en dat het zoo pijnlijk voor mij zoû zijn minstens een acte lang naar haar te kijken ik had het wel gedaan othomar ik ben zoo zwak niet dat weet je
daar ginds hoorden zij schoten vaag rumoer en dan wat dan vroeg vera een tijdje als het weêr mooi was de zee kalm spelevaren op de middellandsche zee naar napels naar corsica
en dan vroeg hij zooals hij nu vroeg waar is balthazar zij werd ongeduldig in den kelder sprak zij kort
ik wil wel voortgaan je die te geven maar op één voorwaarde en welke dan dat je hier in lipara
gunstig noodlot langs een gladden weg zoo schijnen soms des avonds sterren te wentelen langs een effen hemel maar verder wat had hij gedaan o niets hij voelde het hij had gedaan wat hij moest plicht na plicht had hij
stroomde het zwart door de imperiaal avenue wit van groote paleizen langs het paleis der parlementen
en dan nog die revolutie er bij hoe zoû het alles eindigen ze wilde absoluut weg iedereen die weg had kunnen gaan was gegaan
en trok de officier met de wenkbrauwen al flirtende luisterend naar de verte toe en vera was een beetje bang en hoorde haar hart kloppen zij liepen al vlugger en vlugger
zijne eerste woorden huldigden den keizer met een wierook van taal eerbiedig bewogen klonk zijne stem toen verhief hij zich hooger en zagen zijne oogen uit naar de coupole van het atheneum waarom de wind blies en hij zette
langs de drukke ernstige straten onder de vlaggen wandelde estelle met haar secretaris het welwillende lachje om hare lippen men herkende haar dikwijls
in waarheid was er de heen en weérslag e ids aargang evolutie s niet op dit oogenblik met den vinger te wijzen en met het oog te volgen
het woord doet geene wonderen en hevige crizissen worden alleen door geweldige middelen ten einde gebracht en het recht van den sterkste moèt blijven een recht op aarde omdat het geheerscht heeft van den beginne
zijne ziel vol onmacht en vol twijfel en weemoed om verwelkende illuzie hare ziel vol herinnering aan eerste liefde en smart en hun rijk hun groot ontzettend groot rijk hunne millioenen onderdanen
wat is er nu van vroeg de koningin ja het is heel lastig sofie sprak edzard wat boos kribbig ik woû dat ik er me niet meê bemoeid had zulke dingen zijn heel lastig maar wat is er nu van
misschien in den tuin van het rijkskanselarij paleis bij de markiezin van ezzera maar daar was ook geen groot gazon en een groot gazon was mooi met een achtergrond van geboomte dat
overal wachten geheele detachementen god o god dat het hiertoe had moeten komen hij kn het zich niet indenken wàs het dan waarlijk tot dit alles gekomen of was het eene nachtmerrie
voor eene zekere geestes richting wier feestvreugde de eigenlijke stad waar zij gevierd wordt maar nauwlijks raakt en uit beleefdheid door een burgemeester tot officieele vreugde gestempeld wordt
eéne nationaliteit was het dat ging wlenzci niet te ver forceerde hij niet saint-simon hoe het ware othomar voelde zich lipariër hij was moê van den woordenvloed van wlenzci
en zij voelde dat om haar heen lipara éene stad was van onheil en van verschrikking omdat melena daar voor haar stond
nam hij de brochure telkens weêr ter hand genoot hij telkens weêr van dat prachtige liparisch die taal als van weeke bloemen die wlenzci had weten te zeggen met eene kracht van metaal
langzamerhand na crizissen was het zwellen der revolutie opgehouden toen was ze hier en daar geslonken en alleen het anarchisme bleef daaruit over
zij hoorde de seinen der trompetten en het geroffel der trommen die de troepen in de straat op het voorplein van het imperiaal
tusschen de hooge torens en onbegrijplijk ze verbindende met hunne keten van ondoorzienbare logica
tevens rezidentie van een souverein verdreven door den onverbiddelijken ernst van die tyrannieke hette door eene somberheid in vol licht als van eene stad midden in eene woestijn
jij bent blijven stilstaan bij je theorieën noem je terugkeeren tot je ingeboren egoïsme evolutie maar wacht maar ik zal ook wel praktischer worden
altijd fataal gedrongen dingen te doen tegen zijne natuur in die ontevredenheid zwellende door het geheele land om een weêrspel van duizenderlei redenen zwellende tot in alle standen in het leger
overmacht tegen die koude beleefdheid hij werd er altijd even ongeduldig om en dan ontzenuwd wanhopig vol weemoed herinnering aan vroeger
met starende wijde oogen lag het dikke gonzende vliegen snorden er om heen met een schok was melena stil blijven staan hij zag om zich heen alles was eenzaam verlaten
zoo was estelle naar liparië gegaan geleid door haar impresario omgeven door een kleine hofhouding van noodige en onnoodige trawanten die de beroemdheid der actrice fataal
weinig kwamen zijne woorden hem over de lippen toen kwam in eens zulk een heimwee naar zijn kind in hem op dat onverwachts de keizerin valérie naar altara ging de keizerin elizabeth en den kleinen hertog van xara
de ontevreden werklieden besloten hedenmorgen tot eene algemeene werkstaking troepen van ontevredenen waaronder vele gestraften en bannelingen die aan de opzichters ontsnapten liepen het land af
de keizer zweeg altijd loopende door het kabinet het niet met ezzera eens zelfs niet overtuigd van die noodzakelijkheid
die hij zoo rechtmatig in zich voelde deze vrouw die hij eens zeer had lief gehad in zijne ziel als in een diepe put groefde zich plotseling voor hem eene onpeilbare melancholie
ja dan weêr naar boven herhaalde het kind opgewekt e ids aargang iet zitten op de bank mijn jongen dat is koud kom hier op mijn knie
ik ontmoette zijne hoogheid zoo even een echt fier prinsje u gaat naar zijne majesteit excellentie vroeg hij ik antwoordde van ja wees zoo vriendelijk en breng zijne majesteit mijn hartelijke groeten
ook zal ik verzoeken dat uw rijtuig voorkomt hij boog en ging de kamer uit bleef voor de deur voor de deuren der andere appartementen stonden agenten
ik heb me er geen woord van laten ontvallen betuigde edzard hoog met de hand op zijn borst maar wat het is ik weet het niet
jij jij hoe durf jij dien meneer aandienen als ik met zijne hoogheid ben weet je dat niet hè weet je niet dat ik met zijne hoogheid alleen wil zijn
en afgronddiepste wanhoop eene lafheid kruipen over zijne trillende ledematen gedurende eene seconde dacht hij aan ducardi toe te geven omdat hij àllen strijd moê was
en geene propaganda voor de idee van den vrede
schijnbaar verdragen van scheidsgerecht een internationale statenrechtbank een internationaal wetboek van volkenrecht over dat alles zijn millioenen woorden
vera smeekte hij in godsnaam geef me iets ik moet het hebben ik moet het hebben de klank van zijn stem ontroerde haar trots alles riep in haar een vage herinnering wakker van vroeger
zij was toen in weenen zij begaf zich naar den liparischen ambassadeur en liet zich aandienen als hare excellentie de prinses zanti
schopte hem van zich weg en schopte er tegelijk het geheele congres meê weg ja het was wel in vervelend soms dans le train zijn
en gebliksem van steenen opvlamden in de bezige vingers dier kameniers in die verwarde voorbereiding tot een haastig vertrek
in het kabinet viel de lichte dag binnen door een kolossaal spiegelglas als een blauwe schijn door kristal de keizer zittende aan zijne schrijftafel teekende enkele laatste stukken die zijn kabinetssecretaris hem
eenmaal zoo ver komen een congres van alle souvereinen van europa hier op deze plaats een nooit gedroomde bijeenkomst van alle gekroonde hoofden en de vrede zegevierende en zijne illuzie waarheid daar zag e ids aargang hij ze zitten
vera's aangeboren smaak deed haar het kleine hôtel inrichten met een wondervolle bevalligheid toen men in de groote wereld wist
caroline verscheen aan de deur meneer melena wenscht balthazar te zien wijs meneer den weg naar zijn kamer sprak vera hoog koud melena boog licht het hoofd voor haar als afscheid zij groette niet terug
eindelijk met een gebaar van wanhoop nam hij de vlucht er was met estelle niet te spreken zij had geen oogenblik naar hem geluisterd en zelve had zij over al zijne zachte
zij vatte othomars handen en zij wilde spreken maar febriel ging othomar door na de herziening van de
de duif met de olijve tak was het symbool dat men aanbracht in alle versieringen dat men vond op brievenpapier en als broches
castel xaveria lag hoog als een blank paleis in de lucht de eenzaamheid de wijdte van de roerlooze wereld dreef er om met een tooveratmosfeer van oneigenlijke kalmte
eene somberheid kwam over estelle zonderdat zij zich dit daar ter plaatse analyzeeren kon zij dacht aan vijf jaar geleden zij zag haar armen leopold prins lohe voor zich badende in bloed om die kroon
denkende aan xaverius die ziek was en aan de verschrikkelijke tijdingen uit xara ik word niet erg bedorven op dezen verjaardag
tusschen valleien van olijven toen waren het armoedige dorpjes vreemd kalm zonder de echo der woelingen toen waren het weêr eindeloos eindelooze wegen tusschen dorre heuvelen
nu kan ik wel weêr vadertje othomar zette hem op den grond de jongen richtte zijn figuurtje hooger hield zich strak regelend zijn moeilijk ademhalen steeg hij aan zijn vaders hand de marmeren trappen op
het principe van den oorlog was een kiem der verrotting voor staten staten spraken met oorlog te voeren zichzelve tegen ondermijnden er meê hunne eigen ideeëlen opbouw
maar laat me dan ten minste mijn reisnécessaire gaan halen en en mijn juweelen natuurlijk ook doe het niet vera ik heb mijn reisnécessaire hier die kan je heelemaal voor jou gebruiken
die zacht stille wanhoop die hij zoo goed kende verdronk zijne ziel in een nacht van duisternis en zoo had hij zijne hand opgeheven en gezegd mat met een plotseling doode stem
waarachter othomar eene sterke afkeuring ried de keizer wist dat ezzera zijne moderne ideeën had tot aan een zekere grens
waarom moet het zoo zijn klaagde zij terwijl zij den prins hare handen liet nemen waarom moet het zoo zijn en het zal altijd zoo blijven altijd tot
en dan leed ik zoo om je mijn kind omdat je zorgelooze jaren er geene lange zullen zijn iedere volgende dag is voor ons het groote geheimenis zal ruxodi het geheim dier geheimen oplossen
de lucht die zij ademden was eene gouden rust maar een rust die niet langer duurde dan alles wat het innig liefste duurt in het leven een paar minuten een enkele seconde na
was als altijd eenvoudig met een paar losse vlokken weggestreken langs haar voorhoofd in een zwaren wrong naar achteren zij was dit oogenblik van afwachting gelukkig zooals zij dit kon en verlangde
duidelijk intens de spruit zijner sterke voorvaderen hun bloed golfde hem door zijn aderen hunne majesteit leefde voort in de zijne neen zoo zoû hij niet tot de n vrede de
met beroemde rechtsgeleerden heb ik gelijk van geest gesproken het atheneum was vl van het verlangen naar den vrede mijne stad mijn land schenen met mij te willen den vrede
waarom zoû je het doen om je byouterieën te halen zij glimlachte ze wist niet waarom ze zoo naar huis wilde aan haar kind dacht zij alleen maar terloops
je doet alles om me vandaag te bederven en je geeft me de illuzie van een groote familie het is alsof ik grootmama was van een heele boel kleinkinderen maar waar is xaverius valérie
en ik dank dan god dat ik alleen het verleden begrijp maar de toekomst niet zie en dat ik xaverius niet in de toekomst zie arme jongen neen ik zie niets voor je
tegen haar temperament in geleefd bestaan in obscuriteit dat gedweep alleen nog haar vermocht had te doen dragen
om de berichten eenigszins zachtaardig en getemperd en niet compromettant te maken voor de avond edities het was op dit oogenblik dat prins edzard zonder zich te laten aandienen
liefje waar is hij is hij weggebracht ja maar de inspecteur wil je spreken liefje de inspecteur o god neen laat me alleen ik wil alleen zijn
daar stonden huzaren en kurassiers onbewegelijk als waren hunne paarden brons waarover toch sidderingen van leven gingen
geluid klonk zijne stem van zelve hieven zijne woorden zich op luchtig wieken schietend kristal klinkende door de menschenvolle stilte waarin alle adem verstorven was want de duizenden zwegen toen de keizer
als militair gouverneur met onbepaalde volmacht mena doni vroeg othomar minachtend de boeman van ons land niet waar de ijzeren maarschalk majesteit ging ezzera kalm door
achter de zuilen vielen hunne lange violette schaduwen neêr in die zacht paarsche doezeling was even de groep zat de keizerin den kroonprins nog in hare armen tegen hare knieën aan
die zwaait uit eene bloedigst mogelijke apotheoze neen ik kan het niet gelooven wat er edelst in mij is kàn niet gelooven aan eene oplossing eene harmonie die worden moet na een onderlinge
enkele minuten naar beneden enkele minuten rusten en weêr naar boven de teugen zuurstof moesten dan systematisch door de teêre longen ingeademd worden
is er een absoluut gebeuren trots een relatieve onmogelijkheid ik was de onmogelijkheid mijn temperament was het geheel mijn wezen en bestaan
en ook niet naar gothland want daar zoû hij zich ook toch onmogelijk gemaakt hebben zijne ouders hechtten zoo aan liparië de heele gothlandsche familie ook maar waarom onmogelijk in gothland
trouwens zoo slim moest ze ook maar uit zichzelve zijn en hij glimlachte trok haar op zijn knie en schonk haar kelk nog eens vol
het kind had altijd dat dikke onverschillige gezicht waardoor nooit heen aandoening schemerde laat zijn goed naar naar weenen zenden aan dit adres sprak melena en schreef op een kaartje een adres
langzaam ging tot elk zeggende een paar woorden met hare moede stem toen werd zijne eminentie de kardinaal aartsbisschop primaat van liparië aangediend en ook hij verscheen met eenige hooge geestelijken
altijd door met groote oogen liep zij op en neêr in de kamer telkens in de bladen van den drievoudigen staanden spiegel tusschen het groen der palmen keerde hare loopende schim heen en weêr
sommige kregen glanzende oogen en glimlachten als wij spraken over uwe majesteit sommige kregen even tranen om hunne liefde voor u zoo zag ik het in
weet je waar ik soms naar verlang naar een man naar een man om me te beschermen te beschermen in het angstige leven me te beschermen voor hèm maar ik begon de prins ik
was het eene illuzie op dit oogenblik werd een kamerheer binnengelaten die hare majesteit de keizerin aankondigde valérie kwam binnen zij had dien laatsten tijd zeer geleden onder othomars
aan de regeeringsdepartementen aan het hof in de handelingen van de regeering klaarblijkelijk waar te nemen een niet weten hoe eene
maar sire sedert uwe kroning te altara zes jaar geleden zag men u maar eenmaal in lycilië de keizer licht verwonderd hief de oogen op
en nu een volgend congres geopend werd in de weelderige stad van het zuiden in het blanke lipara in de marmeren hallen en onder de reuzenkoepels van haar
nu trots zijn moêheid zijne lusteloosheid dat gevoelen te verdedigen tegen deze in zinnen vloeiende en vloeiende welsprekendheid trots zijne zwakte voelde hij zich klaar
een diepere ontevredenheid met haar leven dan deze schijnbaar oppervlakkige ontzenuwing zij had als jong meisje gedweept met haar vaders utopieën gedweept met hart en ziel
het hooge doel de reeds verkregen krachten de kiezers en de interparlementaire conferentie de gemeenschappelijke studie der opdoemende probleemen hoe lang gaat dat zoo door ella maar excellentie
dien dag om zich heen te hebben een dichten staf van juist uniformen de geheele inperiaal avenue de verdere hoofdstraten die naar het atheneum leidden afgezet met cavalerie niet uit veiligheidsmaatregel want de jonge keizer
wij zijn hier gisteren aangekomen voor eene rust van een paar dagen na onzen maandenlangen tocht door het rijk de villa is mooi om de zuilen niets dan zwaar bloesemende gele klimrozen
een nog ontzettender dwaalleer was deze dat de oorlog de beschaving bevorderde zonder oorlog geen vooruitgang der industrie
gelezen had zoû in bijna allen zeer heldere verklaringen gevonden hebben van den politieken toestand in liparië hoe die verklaringen ook mochten verschillen van politieke kleur
om den keizer nu opgaande de trappen van het atheneum palmgroen en vlaggenbont weêrechoënd het gejuich vloeide zijn gevolg samen in eene fonkeling van uniformen en galarokken waartusschen de blauwe mantels
daarop wielerde hij zoo snel hij kon de stad uit toen hij omzag dreef over thracyna in den vaalrozen morgen de dikke rookmassa van het altijd en altijd smeulende paleis
het was of zij even verder zag dan zichzelve in een perspectief van sombere toekomst maar zij leed nog zoo na en ze ging door
de jonge souverein zat daar gebroken aan zijne schrijftafel bezaaid met papieren maar hij schreef niet hij werkte niet hij steunde het hoofd in beide handen
nervelooze rhetorica waaruit geen heil te putten zoû zijn voor de wezenlijke ellende voor het waarachtig zoo smartelijk dwaalbegrip van de wereld dat de oorlog onvermijdelijk achtte
ook de slaapkamer in wanorde het oranje satijnen praalbed niet meer opgemaakt de kanten lakens met een slip er uit slierende op den grond en daar in de aangrenzende badkamer het geel marmeren bassin nog vol water
omdat ze toch goed was geweest voor al die plebejers in haar vaders commune dat waarom ze huilde en boudeerde zonder te weten wat het zijn zoû
niet als mena doni maar anders zuidelijk en opgewonden niet waar en met veel woorden die ik niet heb maar een man van groot rechtvaardig beleid
en hij ging vera's kleedkamer binnen alles lag er in wanorde door elkaâr een doos met kanten in haast open gewoeld
in zijne plotselinge helderheid hoorde othomar het hij deed een stap voorwaarts maar valérie wierp zich voor hem zijne officieren zijne ministers omringden hem
zij had willen weenen maar zij kon niet zij had getroost willen worden door een man die zielsveel van haar zoû houden maar er was niemand ze kende zelfs niemand zo onder al hare kennissen
de soupers estelle in prachtige soirée toiletten en nieuwe diamanten de impresario en de secretaris in rok met ridderorden filozofeerde estelle dan over het leven
daarop volgden hevige gevechten met de grenadiers en kurassiers die aanrukten een onderofficier werd met een bijl het hoofd
er was een dief geweest misschien was die dief er nog dwaalde hij rond in de andere kamers opsluiten kon zij zich evenmin ze moest immers straks toch de gangen weêr door de trappen weêr af
hare hand leggende op den arm van het jonge meisje ik heb niet gezien zat prins edzard in het rijtuig dat den keizer volgde zeker zeide ella
overal dik lag het stof als een laag van poeder over de huizen over de straten over de boomen
een praktisch reistoilet niet al te zwaar en een langere mantel voor als het s avonds kil werd aan boord het was toch wel vervelend
ik wil mijzelf mengen in de dadelijkheid van de dingen hier in het imperiaal kan ik niets ik teeken stukken ik teeken volmachten ik ben aan alle kanten gebonden door
zij bleef alleen de ergernis dat zij niets verkregen had hare ontevredenheid over hun gesprek konden zich niet uiten
achter hem stond de rijkskanselier bij de eerste stukken was de zweem van eene trilling geweest in den pennezwaai die zijn naam begon toen was die zwaai machinaal geworden de eigenlijke staatsberaadslaging met den kanselier was geeindigd
maar op dit oogenblik dat mij zeer hachelijk schijnt wordt een geweldiger optreden gewenscht dan uwer majesteits proclamatie toelaat
dien zelfden avond hij lezende eene brochure over den vrede zag soms zeer scherp drong soms door tot het hart en die populariteit hij zag ze
waarover een sneeuwen ijsbeerenvel lag en ze schuurde zich in het ruige vel toen zag zij naar zich in den spiegel het was een kolossale drievoudige staande spiegel waartusschen een paar palmen stonden in de voegen
ik bid je vera wat heb je er aan mijn god wat heb je er aan dat hij zoo dwong was al een reden voor haar om onverbiddelijk te gelooven dat zij gaan moest
beiden opgeschroefd in hunne vijandschap stonden zij over elkaâr en het was vreemd hoe gelijk zij waren als een broêr en een zuster in beiden iets fijns van zielebewerktuiging in hem
duidelijk en eenvoudig-weg sprak het verlangen haar te hebben wat zij misschien niet geheel doorzag was dat dit verlangen van den prins geheel zonder passie was zij was zijn type niet
als met stroomen uitbloedende sleepte zij zich voort met het vaste idee om te vluchten te vluchten naar prins edzard toe het yacht de middellandsche zee zij kreunde en zij sleepte zich voort in den donker
de keizerin bleef alleen met prins edzard en hare dames buiten kort ontploffend weêrklonken schoten andere schoten klonken dadelijk na toen ging door het paleis het rumoer ze gooien barrikaden op
uitgedoezeld een kamerheer ceremoniemeester aan de deuren die opengingen kondigde hunne majesteiten aan en eenvoudig kwam de keizerin elizabeth binnen lang en slank in haar donkeren slependen japon
duidelijk en het klonk als een eisch uit den storm klonk het als een snerpende kreet nu als een onverbiddelijke eisch de vrede de vrede de vrede
als stuivelende spiralen door de lange station avenue en over de ronde centraal station plaats woei een draaikolk van lucht toch scheen de zon en zelfs nog warm
in zijn keel was een schroeïerig gevoel van het stof maar daar lag de haven en hij sloeg de wenceslaskade langs het fort aan zee links om
en toen zij daar zoo stond vol vage gedachte over den dief over den officier en die stappen buiten opliepen en hooger opliepen
en zij had de jonge keizerin nog niet gezien en zij was nog wel eerder dan zij behoefde op te treden naar altara gegaan le supplice de tantale mon cher
het episcopaal het oude paleis stad op zichzelve van muren en torens en tinnen en langs die breede straten de menigte druk en ernstig stroomende
in een gemis aan alle praalzucht en in die ingeboren schuchterheid om zijne macht om zich heen te laten blinken maar dezen keer voor het vrede congres was het iets anders en verrassend was het voor het hof den weelde schuwen
zij begon met een klein modern hôtel te huren allerliefst gelegen in de imperiaal avenue in de onmiddelijke nabijheid van het paleis dat was coquet hoogst elegant en zij berekende nu haren train de vie
een groote figuur met iets breed militairs dit militaire had lichte verwarring gebracht in othomar van den eersten keer dat hij zich met wlenzci onderhouden had na de bijwoning van de een jaar geleden
en hij moest zich troosten met zich te analyzeeren de bewegelijkheid van het liparisch karakter zich opheffende neêrzinkende als naar luim zonder logica
luidkeels gilde zij want hij sleepte haar voort hij sleepte haar voort en altijd door gilde zij luidkeels axel axel ik wil niet ik wil niet
en het woord klonk othomar vreemd in de ooren na het vadertje van zoo even de keizer groette de hofdames die negen toen ging hij door den portiek naar den ingang van het paleis die dadelijk naar zijn vertrekken leidde
ja het is heel helder hij bleef het in haar zien haar vreemd verlangen maar wat is er valérie eene ontroering maakte zich in haar los van bedwang stil knielde ze bij hem neêr
de nieuwe verkiezingen zouden plaats hebben en vervulden het rijk met groote emotie e ids aargang de autoritair imperialisten schenen de overhand te hebben trots den keizer zelve die deze partij nooit had begunstigd
toen had wlenzci hem zijne brochure in manuscript voorgelezen en hij was hoog verblijd geworden tot tranen toe hij had wlenzci omhelsd
de gesprekken der heeren duitschers franschen zweden die zich hadden gezet terwijl de namiddagthee gediend werd hadden een officieel karakter als eene voorbereiding voor den dag van morgen
waar als in een fort een bezetting lag de kleine kroonprins was echter met de keizerin elizabeth reeds maanden geleden uit altara vertrokken naar sigismundingen in oostenrijk en bleef daar
neen neen vleide het meisje zij waren even apart de anderen staande en gezeten en pratende om hen heen toe neen tante lief en oud u is heusch niet oud heelemaal niet
dat over den grond gestort was tegelijk in de nog wemelende witte wolk uit een omvergevallen poudre de riz doos en de gordijnen schenen te waaien van de heftigheid der gebaren van de luidheid der stemmen
en in eens werd zij heel bang alleen boven in het eenzame huis in het weifellicht der kaarsen terwijl tante heel beneden was met balthazar
binnen glimpten de vuurtongen in weêrschijningen over de molligheid der kamer over de sneeuwen ijsbeerenhuid waarop de prinses lag te droomen
zij waren dichter bij den dom dan de secretaris vermoed had axela bracht hen door een paar smalle zijstraatjes op de dom plaats
in uwer majesteits hoogst genadige eigen persoon in persoon den kanselier trilde een trek over de effenheid van zijn gezicht een niet te bedwingen verrassing even sidderden zijne pinkers
het was gebleven en oogenblikkelijk na dien dag van crizis schenen de vijandige elementen die een oogenblik te zamen waren gestroomd zich te scheiden
dat is niet noodig mena doni zweeg een bijna zichtbare onwilligheid verstarde
maar het was eene industrie van de verfijnd moorddadigste wapenen en moordtuigen het was niet te ontkennen in de laatste jaren had de groote beweging tot den vrede al verder en verder
caroline zei dat je sliep sprak hij als je geslapen hadt was ik stilletjes weggegaan zijne stem was vreemd teeder eene teederheid die zij niet vertrouwde
een anarchistisch oproer in de kazernen het garnizoen machteloos de stad geheel in die macht der anarchie de reusachtige brand van het gouvernements paleis toen hoorde hij dat de gemeenschap
ik heb het nooit geweten heeft de hemel toen voor mij besloten en gehandeld en geregeerd is er eene ontzettende wereldkracht een onweêrhoudbare voortstuwing der dingen
ls ijne ajesteit ze nu maar goedkeurt de woorden zijn gewogen gewikt ze kan bijna niet anders luiden ze is goed als ze is
na het treurige slot en nu vond zij dat het toch gemakkelijker was het leven te serreeren in een tooneelkader en het leven uit te zingen met hare stem van kristal en parelen gemakkelijker lief te hebben en te lijden in
hoe ze zong hoe ze zong dat was niet meer zingen dat was leven en ademen in muziek dat was een schepsel een liefdeschepsel zijn in muziek
zoo spiegelde hij zich af in de organen der pers met die vreemde complicatie die de menschen van streek bracht en telkens anders over hem liet oordeelen
ik was kroonprins en ik zag mijn vader keizer zijn en ik dacht dat een keizer zijn moest als hij was en ik wist niet hoe ik die niet was als hij ooit zon kunnen zijn keizer toch het moest
hij werd bang om godswil vera iets inpakken hoe zoû je een koffer ongemerkt kunnen laten transporteeren laten we ons liever wat behelpen ik heb ook niets bij me
opgesteld wat zoû het helpen dacht hij de kanselier had zich met den kabinetsecretaris teruggetrokken othomar belde den kamerheer van dienst en de hertog van mena doni sprak hij kort onwillig
hij was in eene vreemde helderheid in zijn overmoed scheen het hem toe dat hij alle wet en natuurkracht naar zijne hand zoû kunnen zetten
en ik beroep mij op zijne koninklijke hoogheid prins edzard van karlskrona de prins kent mij en bezoekt mij hier in mijn hôtel en de prins weet alles van mij af en dat ik niets met dynamiet te maken heb
de toekomst gist hier maar de toekomst behoeft geen aera van anarchie te zijn de toekomst kan geluk en vrede zijn
en knakte met een snijdenden gil flauw vera's flauwte duurde niet lang toen zij bijkwam lag zij op den divan in de kleedkamer en tante zat bij haar
hij was in zijn kabinet na een druk uur met ezzera tal van stukken had hij geteekend drie proclamaties met den kanselier
ging hen voor de keizer ging hen voor in verblindheid en voor in baatzucht de keizer ging hen voor met zijn jezuïtische diplomatie waarmeê hij huichelde hoogheid van gedachten
dien eersten nacht had de ontzettende brand van het gouvernements paleis er plaats en twee nachten daarna werd de gevangenis binnengestormd en werden alle gevangenen
mijn rijk bleek niet hoog genoeg voor het hooge en reine geschenk niemand heeft schuld behalve misschien ik want ik had liparië eerst tot eene hoogte moeten voeren dat het de hoogheid en reinheid van mijn geschenk zoû kunnen waardeeren
toen de morgen begon aan te lichten ging melena in een der kleinere zijstraten hij ging langs een winkel van rijwielen naar het scheen verlaten de deur was open en hij trad binnen en koos zich een
melena verlangde naar parijs geheel opgezweept tot het anarchisme zij zoû liever naar liparië pogen terug te gaan hare ideeën ook waren veranderd ze was moê van communisme en socialisme het verveelde haar
om zoo gauw mogelijk uit deze kamer te komen uit dit huis uit de atmosfeer van den dief en terwijl zij zoo greep en weêr iets vallen liet en het weêr opraapte
ik ben bijna overtuigd dat de vrienden van den vrede die m dit samentreffen mijn roman ter hand nemen eene teleurstelling zouden ondervinden
aan dien tweeden eisch zoû hij voldoen kon hij zijne belofte niet houden aan hun tweeden eisch zoû hij voldoen en hij beval ducardi
het was wel haar smaak maar geheel de studeerkamer scheen overbodig toch dezen dag vor het congres wilde de prinses hare bezoeken hare invité's
neen neen wil bij mama blijven krijschte hij woedend hij wist alleen dat zijn mama prinses was zijn vader niets daarom vaagweg meende hij het beter te zullen hebben bij zijn moeder dan bij zijn vader
en het was op zijn kleine borst of de vragen zich opstapelden die hij niet durfde doen hij deed er al zoovele en hij overwoog
den volgenden morgen al vroeg woei door de rezidentie tegelijk met dien zelfden noordewind van gisteren de drukte van een grooten dag
buiten aan den hemel verschoven de grauwe wolken en een zonnestraal schoot uit en de keizerlijke symbolen van macht met hunne edelsteenen historisch en
omdat het niet gerechtvaardigd is hier in haar kabinet kan uwe majesteit het niet anders inzien dan somber maar hier in haar kabinet ziet uwe majesteit ook niet haar volk en het volk verlangt uwe majesteit te zien
met haar glimlach van heimlijke gedachten ging zij langs de balustrades der corridors de trap af en naar den anderen vleugel van het huis daar was een groote zaal eetzaal of danszaal daar waren twee salons louis
voor wlenzci's oogen scheen het te bliksemen hij was op deze allerhoogste verrassing niet voorbereid zijn van veel spreken rood gezicht gloorde heftig op de woorden van zijn jongen keizer straalden voor zijne oogen als
hoog breidde het blanke terras zich uit boven het landschap tusschen de zuilen afgesneden als met marmeren lijnen trok zich de lijn van de zee recht golfden afgebroken debergen
daar daar hoor je niet hij stortte naar het venster lenig als een panther woest smeet hij de jalouzieën open
maar in die vreemde rust dreigde het alles hij kwam aan vera's huis het was gesloten met alle jalouzieën als een dood huis dichtbij was de straat afgezet
al zij het dan ook in eene toekomst meer mogen bewerken dan othomar deed en dat zij geven zooals hij het noemde de hoogste weldaad aan de geheele wereld den vrede aan de menschen den hemel aan de aarde
of ze hem niet gehoord had daar kwam dan nog bij dat hij zich bepaald al dikwijls versproken had en zich telkens weêr versprak over die zaak met
toen door veel zijstraten ging hij naar wat er in lipara nog over was van het jodenkwartier
de rhetoriek bloesemde als met lange arabesken en festoenen door de zaal othomar zittende op den troonstoel luisterde aandachtig toe maar toch dwaalden zijne eigene gedachten als vogels heen door de bloemen
toen zag hij stil nu onder het schijnbaar luisteren naar de buiten e ids aargang landsche gedelegeerden naar de gezichten om hem heen wat dachten zij achter hunne officieele blankheid even gevoelde hij een weemoed er om dat er zoo weinig oprechtheid
dat de socialistische partij geheel in strijd was met de nieuwe republikeinsche partij en dat zij beiden alle schuld wierpen op de anarchisten en vreemd was het dat trots al dezen onderlingen strijd in de groote massa's van
moord van den heer raxa hoofddirekteur van het distrikt der kwikzilvermijnen in xara hoogst ernstige ongeregeldheden zijn uitgebarsten in het distrikt der kwikzilvermijnen van xara
met veel omslachtigheid genoemd door den direkteur der keizerlijke schouwburgen de woede van estelle steeg tot een paroxysme
in een forsche tweekwartsmaat van gedwongen energie en hun hijgende adem scheen hen te hullen als in een damp en het stof scheen hen te hullen in een wolk
zijne frischheid en het te bezoedelen als met vuile melkdruppels en in de stad hard wit en oneigenlijk een woestijn vizioen van krijt
de twee menigten gingen altijd voort een naar voren en een naar achteren ze schenen de zittende foule's voor de café's
maar haar vrij laten dat zoû hij niet doen haar laten aan haar prins dat zoû hij niet doen en niet meer zichzelve van bitterheid van ruwheid van opgezweepte passie
ik wensch hem in alle geval nu te zien sprak hij ijskoud aannemende zijn vaderlijk recht en zijne minachting zijne aanmatiging bleven met elk woord van zijn pijnlijk sensitieve stem haar krenken
toen in de zachtheid van die gedachten in den weemoed ervan zonk zijne hem zoo ongewone drift en hij bedwong zich en hij zag de fataliteit der dingen weemoedig in
als in het dagelijksche leven de oorlog de oorlog o met een klank van afschuw hij verafschuwde den oorlog hij had den oorlog gezien hij had gediend in het duitsche leger hij had meêgemaakt
trotsch deinsde zij achteruit angstig niettegenstaande al haar aplomb en al haar zeggen waar het op stond hare angst was instinctief
de bevelen van uwe majesteit af zoo ook de heer wlenzci de eerbiedig zakelijke stem van den officier verbrak de atmosfeer in de groep kwam een andere beweging
zich aan de vlakken van daken bruin en grauw met een waas van verweering een tint van roest uit het gewarrel der dakpannen steeg recht het leger der schoorsteenen
ze zoû sterven van louter angst als ze nog langer moest blijven het was geen leven meer nu en prins edzard had er ook genoeg van
hij is mijn man geweest begon vera hoog maar ik heb nu niets met hem te doen ik weet in welke verhouding u tot hem gestaan heeft volgens communistische ideeën antwoordde de inspecteur droog beleefd
en ik heb zooveel leeren kennen en ik weet nu zooveel en ik heb zooveel gezien dat niet was te verbeelden en ik heb zoo vele wonden zien schrijnen en ik heb ze zoo getast dat deze rust hier me bijna verwijt
was estelle in lipara zoo zoo ik heb haar nooit gehoord ik ken haar alleen van haar portretten ging het jonge meisje opgewonden voort en ziende dat de prinses niet veel belang stelde richtte zij zich druk
ze zocht naar hare sleutels hier hier was de sleutel de kast open daar hingen al hare arme toiletten die moest ze allemaal achterlaten maar zonder hare nécessaire dat ging niet hier was ze
hij was op het plein daar vochten zij niet en in de rossige half duisternis zagen zij hem wellicht niet in zijne ingehouden extaze naderde hij beneden de silhouet van den keizer daarboven
vroeg vera vorschend allerlei ging door haar hoofd hij kreeg een kleur hij kon haar niet uitleggen dat het onmogelijk maken misschien nog meer in haarzelve lag dan in zijn vlucht van liparië
groote artiste haar eigenlijkheid doorzag hij niet maar de geestelijke vond zijn lachen in tegenwoordigheid der keizerlijke juweelen hoog ongepast en begon steeds langzaam plechtig de schuifgordijnen toe te trekken
op met een forsch gespierde en kantige realiteit opslingerende rotsige paden kronkelden zich over de ruïne van wat vroeger de forteres geweest was
en dadelijk daarop dacht zij dat de politie gewaarschuwd door haar een oog op melena had en zeker wist dat hij op dit oogenblik in haar huis was e ids aargang n wat dan vroeg zij
ze wist nog niet in alle geval ze behoefde nog niet te beslissen ze lag zoo heerlijk zoo rustig vergetende het congres en ze was een beetje wrevelig toen men haar zeggen kwam dat het diner wachtte
hij kon het niet langer harden die agitatie die onzekerheid dat ontwijken van het gevaar en liever om er het einde van te zien wilde hij zich storten in den afgrond het gevaar loopen in den muil
opwolkende vullende den hoogen hall met een dikke damp en zieltogende lag zij te stikken in den dichter en dichter zwellenden walm buiten sloeg een felle brand uit alle voorramen van het hôtel zanti op
de kroon was niet aangestoken en alleen twee staande lampen verlichtten het vertrek en hielden de serre in schaduw waar het zachte kletteren van den fonteinstraal in het bassin
toen werd er geklopt een lakei kwam binnen daar is dokter daxa dien uwe excellentie heeft ontboden ene nerveuze ontspanning ontdooide hare sidderende leden
ik heb u lang laten wachten excellentie uwe majesteit zal het buitengewoon druk gehad hebben dat is zoo wanneer is u hier aangekomen een uur geleden sire
de stad bood daarna aan de leden van het congres een bal in het stede paleis zoo was de geheele eerste dag éene opening
het prinsje was erg gloeiërig had koorts hij liet zich al de vriendelijkheden van edzard kalm welgevallen zonder warmte maar ook zonder zichtbare koelheid
een beetje droevig stond hij bij het raam toen hij de jonge markiezin van dazzara in het oog kreeg zij was een hofdame der keizerin valérie hij had dien morgen nog niet met haar gesproken en naderde haar freule
jouwen beuken op de voordeur inslaan de vensters zij zieltoogde zieltoogde steeds met groote opheffingen van hare uitbloedende borst zieltoogde zij
xara nu sedert maanden in staat van beleg en iedere beweging er met kracht onderdrukt met geweld dat de keizer telkens en telkens tegen de borst stuitte en dat hij toch telkens en telkens bevelen moest
want alsof het niet mocht had zij nog al niet de keizerin valérie gezien le supplice de tantale mon cher had estelle al den heelen winter dien zij in liparië reisde tegen haar secretaris gezegd
en die van haar vader hare echte juweelen verruild voor valsche parures e ids aargang aarom wilde zij naar huis ze wist het niet precies er kon iets slingeren brieven papieren van vroeger
op dit uur nog zonder te fellen gloed en afgekoeld in de parelkleurige lichtnevels in de wijde wereld van zilveren horizonnen was de stem van het kind verstomd ben je moê mijn jongen
die alle dijken zoû doordringen van het midden der stad door de geheele eindelooze hoofdstraat golfde het aan golfde het aan
de drift ziedde naar haar brein op trillende greep zij den man bij zijn mouw schudde zijn arm hare woede sissende in zijn gezicht en zijn zilveren blad viel hem kletterend uit de handen
zoo even is de gondel van valérie teruggekeerd en zij en xaverius zijn thuis gekomen van hun tochtje en het vaartuigje ligt daar nu beneden gemeerd en mijn jongen zit aan mijne voeten en kijkt in geïllustreerde tijdschriften
het was immers kalm op den loop gaan wat zij deden waarom kwam ze daar niet rond voor uit en noemde ze het reizen
hij bleef zoo zitten toen de professor werd aangediend deze sprak veel over vroegere jaren maar othomar hoorde slechts aan met een pijnlijken glimlach antwoordde nauwlijks hij bleef in zijne woordelooze
hij stond daar hoog slank breed en jong in zijn donkere uniform een donkere silhouet maar vol van een jeugd van mannelijkheid die zich met breede sympathieke lijnen raden liet in de schemering
het natuurlijk gevolg van de komst van den keizer deze dag zoû niets anders zijn dan de opening de werkzaamheden van het congres begonnen eerst den volgenden morgen de opening zoû om twaalf uur plaats hebben
van noort was zeer streng en zal daartoe hoogstwaarschynlyk byzondere redenen gehad hebben wie zegt ons of hy op de aanhankelykheid en t plichtsbesef van alle bevelhebbers officieren en manschappen onvoorwaardelyk rekenen kon in allen geval wist hy niet in hoe verre daarop staat te maken viel
en de juffrouw zei dat het geribd was en toen zeid i dadelyk dat het dan zeker gestolen was door n zakkenroller maar hy kon niet zeggen door wien omdat er zoovéél in de zaal waren zeid i maar anders t was zeker door n zakkenroller gedaan
hy was goed innig goed op t gebied van het goede wilde hy t hoogste grypen het moeilykste tot stand brengen z'n weifelen in keus was n natuurlyk gevolg van onwetendheid by elk voorkomend geval greep hy met z'n verbeelding terstond het uiterste het hoogste het beste of wat z'n ongeoefend oordeel daarvoor hield
veel minder wysgeerig liefderyken grond had dan voortydige bezorgdheid voor z'n zedelyk welzyn de zaak kwam eenvoudig neer op de onsmakelyke stroefheid die naar zeker soort van burgerlyke opvatting de gezellin behoort te zyn van t goede
het viel hem moeielyker te bepalen wat i aan femke zelf zeggen zou telkens maakte hy lange redevoeringen gereed die sterk naar boeken en boekjes riekten en dus niet veel deugden
geestelyke hoogmoed was hem onbekend hy bezocht de schaapjes van z'n kudde zeer trouw en de armen by voorkeur niet uit pronkerigen weldadigheidszin hyzelf was doodarm maar omdat i in de lagere standen zich meer op z'n gemak voelde
goed aan de poort zei de arme jongen beschaamd dat-i zich zoo bezondigd had aan deftigheid maar die heer aan de poort zei neen daarop keerde t jongetje terug naar de aarde dat kàn niet eens dood blyft dood riepen de wysgeeren laat m toch voortgaan t is immers maar n vertelling
père och dat s geen fabel toe wouter t was n heele pret voor sommigen in den kring dat wouter geen fabel kende en geen fransch verstond als n bekwaam mensch wist hoeveel genoegen hy velen doet met n blyk van wat onbekwaamheid zoud i waarlyk menigmaal zich dom houden uit louter
de tegenstelling tusschen wouter en zijn familie vinden we terug in de tegenstellingen in de omgeving waarin hij opgroeit t huis pieterse en consorten staat tegenover vrouw claus en femke huisdominee en pennewip tegenover pastoor jansen
vreemds tot nog toe was n vrystertje in zyn meening n meisjen aan wie men griften en ulevellen geeft en die betsy scheen verheven boven zulke dingen wouter begreep terstond dat-i lange ceciel niet behoorlyk behandeld had en op eenmaal beving hem de lust om te weten hoe n volwassen heer vryt met n meisje dat niet meer school gaat haar
zeg waarom zou god de menschen niet tot zich roepen in volle gezondheid waarom komt men met allerlei kwalen in den hemel ik wou juist zoo graag heel flink wezen als ik god zag voor t eerst
telkens ontvlucht hij het ouderlijk huis om te droomen bij slooten en molens en bruggetjes daar gaat de romantische boekenwereld voor hem open daar vindt hij femke en de liefde en uit al die sensaties wordt fancy geboren
maar meester uwe zal toch niet ontkennen dat zoo'n komedie n wereldsche zaak is riep juffrouw laps dit woord wereldsch heeft n booze klank en pennewip moest al z'n onderscheidingsvermogen te hulp roepen om niet z'n thema prys te geven aan zoo'n aanval
ja n treurspel en wel van n dichter juffrouw n dichter hoor eens woerden de hand aan den degen slaande zoo straff de hemel my velzen hem weerhoudende en op floris toeschietende laat my hem t hart
marko bozzaris en ypsilanti deden waarlyk hun best maar t hielp niet veel en al de grieken waren dapper maar dit hielp ook niet en al de turken waren van n glad verkeerd geloof t hielp nog niet
en hy heeft toen heel mooi gesproken en de moeder ook maar de baron zei dat-i heer en meester op z'n land was en de gauwdieven straffen zou en hy was woedend van kwaadheid en toen zei de moeder
och hy wist wel dat er van haar niets te leeren viel vooral niet omtrent zaken die te-huis behooren in n boek maar er waren er ook van andere soort en femke kwam hem zoo heel groot voor of liever groot ze was volwassen en dit brengt in de oogen van n kind n hooge waardigheid mee
wouter had er wel zin in hy ging naar de achterkamer nam een lei en schreef er op maar mooi was t niet ook kon i maar niet verder komen dan een weduwnaar van god o god een weduwnaar zou dat nu staan of liggen dacht i
waarom heetje morgenstond hebje wat in den mond en arend kunje vliegen wilje my meenemen ik zou wel willen wat n ruimte daarboven en geen school
ook waar i nagenoeg begreep wàt er gezegd werd vatte hy den toon niet in de omgeving waaraan hy gewoon was heerschte iets zwaars dat hem neerdrukte hier evenwel scheen alles te huppelen te zweven en toch voelde hy zeer goed dat er in dezen kring geen spraak was van
dit nu was onjuist hy had juist dr en in z'n onwetendheid bewys gegeven van intelligentie oom sybrand had zich inderdaad versproken en dit stemde hy toe
och hy wist zoo weinig van wouter z weinig dat niemand minder dan hyzelf in staat zou geweest zyn de geschiedenis te schryven van z'n eigen hart maar dat-i verzen maken kon hoorde hy van jufvrouw laps t was hem een pure
ja meester antwoordde zy benauwd want ze begon angst te voelen over de indrukwekkende plechtigheid van pennewip's toon jawel dat is waar meester
ga voort klaas volstrekt niet als ik geweten had dat er zulke dingen zouden worden gezegd had ik myn meisjes thuis gelaten maar jufvrouw t staat in de schrift uwe zal u toch niet verzetten tegen t woord des heeren né ik verzet me niet maar ik wil niets hooren dat onfatsoenlyk is myn man
ik wilde zoo graag zieje zoo graag iets als ja hoe zal ik je dit uitleggen ik wou de afrikaansche heerschappy zweefde hem op de lippen maar hy had den moed niet z'n eigen droomen in woorden overtezetten
zou die bodem medelyden met hem hebben en t anker niet loslaten helaas de grond is week en niet bestand tegen t laatste o ho ho iiii dat n eind maakte aan allen twyfel
haar kinderen speelden met planeten als knikkers en klaagden dat die zoo moeilyk waren weer te vinden na t wegrollen tusschen t huisraad het zoontje der koningin prins upsilon was verdrietig daarover en verlangde gedurig ander speelgoed
vierde bericht er is sprake van de ontdekking der janhagel die door juffrouw laps werd saamgeknepen kort voor haar dood drie theologen zyn in kommissie gesteld om dat eerwaardig overblyfsel der geloofsheldin te keuren