AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
die hem tot het bereiken van zijn doel het geschiktste voorkwamen hij vertrok en bleef een geheel jaar afwezig na verloop van dien tijd kwam er een in lompen gekleede man in mijn winkel
hij hield mij nog voor dat ik na mijn oog verloren te hebben niet in hun gezelschap zou kunnen blijven want dat zij voltallig waren en hun getal niet vermeerderd mogt worden
ons aan een niet heusch onthaal blootstellen want nog is het uur niet geslagen waarop deze luidruchtigheid bij de wet verboden is dat doet er niet toe hernam de kalif klop aan ik beveel het u het was dus de groot-vizier giafar
ik daalde alzoo zonder tijdverlies den berg af en stapte den weg inslaande die men mij had aangeduid zoo stevig door dat ik reeds op den middag het kasteel voor mij zag liggen
daarna den opperste der dervissen bij de hand vattende zeide hij tot de omringende officieren welke belooning is deze man waardig die mijne geliefde dochter heeft genezen
bravo ridder wees ons duizendmaal welkom een van haar nu het woord voor allen opvattende vervolgde reeds lang wachten wij op de komst van een ridder gelijk gij
de jonge prins hield de teugels van zijn paard in en vroeg aan de dame wie zij was wat zij alleen in dit eenzame oord zocht en of hij haar ook welligt van dienst kon zijn
ga dus even bij hem op dit berigt veranderde ik van kleur en beefde over mijn geheele ligchaam de kleermaker vroeg mij naar de oorzaak mijner
ik volgde haren raad en dit met zoo veel overhaasting dat ik mijne bijl en mijne overschoenen achterliet naauwelijks had ik den voet van den trap bereikt of het dak van het betooverde paleis opende zich
later echter vernam hij van zijne buren dat de papegaai hem over het gedrag zijner vrouw gedurende zijne afwezigheid goed had ingelicht zoodat hij groot berouw kreeg het onschuldige dier gedood te hebben
innemende wijze waarop deze weinige woorden werden uitgesproken zette de mand op het hoofd en volgde de dame zeggende o dag van zegen o dag van gelukkige ontmoeting
en bragt door vermoeijenis afgemat den nacht vrij rustig door den volgenden morgen en gedurende verscheidene dagen zette ik onvermoeid mijne reis voort zonder ergens eene bewoonde plaats aan te treffen
maar de koning luisterde niet naar hem en beval ten tweeden male aan den beul om den doodelijken slag toe te brengen de geneesheer zocht hulp in bidden en smeeken
en onder de van alle zijden toegevloeide en juichende menigte den nijdigaard gewaar werd ga sprak hij tot een zijner viziers die aan zijne zijde reed en breng dien man hier maar neem u in acht hem geen schrik aan te jagen
ik verzweeg hem niets van de rampen die mij getroffen hadden en verborg zelfs mijne hooge afkomst niet de kleermaker hoorde met aandacht naar mij doch toen ik had uitgesproken gaf hij mij in plaats van troost nieuwe reden tot bezorgdheid
en ingelegd was met diamanten en paarlen met eene buitengewone grootte en dikte de sofa was bekleed met rood satijn dat met indisch gouden borduurwerk van eene hoogst kostbare bewerking was opgelegd
de plek waar wij hen zullen brengen is hen vrij onverschillig en wanneer zij maar een dak boven hunne hoofden hebben zouden zij zelfs met een verblijf in den stal tevreden zijn
na het eten vond ik een spel uit waarmede wij den tijd verdreven in één woord ik maakte hem het leven zoo aangenaam mogelijk dit vergold hij door mij zijne genegenheid te schenken en ik vatte ook eene warme vriendschap voor hem op
en het den koning aanbiedende zeide hij sire neem dit boek en beveel dat mijn hoofd zoodra het gevallen zal zijn in het bekken op den doek waarmede het boek omwonden is worde
en eindelijk hoe het komt dat gij allen slechts één oog hebt het kan niet anders of dit moet eene zeer bijzondere oorzaak hebben daarom bezweer ik u mijne nieuwsgierigheid te bevredigen
geschiedenis van den tweeden grijsaard en van de twee zwarte honden gebieder der geesten zoo sire ving de tweede grijsaard aan vooraf moet gij weten dat wij deze zwarte honden en ik drie broeders zijn
waarde zusters sprak zij eindelijk verder vindt gij het ook goed dat wij hen laten binnenkomen het is toch zeker dat wij met menschen gelijk ik u zoo juist beschreven heb den dag nog genoegelijker zullen eindigen dan wij dien begonnen hebben
ik ken hem niet herhaalde de prinses verlangt gij dat ik eene leugen zal zeggen om hem aan uwe wraak prijs te geven
op dit alles hoe sterk ik ook aandrong kreeg ik slechts tot antwoord dat dit zaken waren die mij niet aangingen en waarbij ik niet het minste belang kon hebben terwijl ik wel zou doen mij daarmede tevreden te stellen
kunt gij niet beter doen dan in het nabij gelegen bosch brandhout te gaan hakken en dit ter markt te brengen ik verzeker u dat gij daarmede genoeg verdienen kunt om zonder van iemand af te hangen
de medicijnmeester douban keerde daarop naar zijne woning terug en maakte eene kolf met een hol handvatsel dat hij met kruiden en droogerijen vulde
ik wierp daar ik het zeer druk had slechts een vlugtigen blik op hem denkende dat hij eene aalmoes kwam vragen god zegene u zeide ik en wilde hem een klein geldstuk geven
met het vallen van den avond kwam ik aan den voet van een hoogen berg waarin ik eene grot ontdekte deze trad ik binnen en na het nuttigen van eenige vruchten welke ik onder het gaan geplukt had en die mij zeer verkwikten legde ik mij neder
vervolg van de geschiedenis van den griekschen koning en den geneesheer douban toen de grieksche koning vervolgde de visscher tot den geest de geschiedenis van den man en den papegaai geëindigd had maakte hij daaruit deze toepassing
wanneer ik u bovendien al de aangenaamheden verhaalde die hij mij onderweg gezegd heeft zoudt gij niet verwonderd zijn dat ik hem aldus in bescherming neem
zoodra ik het verhaal van mijne zonderlinge lotgevallen had geëindigd stonden de jongelieden op en noodigden mij uit hen naar het koperen paleis waar zij hun verblijf hielden te vergezellen
is uwe majesteit blind voor het gevaar dat zij loopt het is mijn pligt haar de oogen te openen en ik moet het herhalen de arts douban
de kleermaker mijn goede huisheer was zeer verheugd toen hij mij terug zag uwe afwezigheid zeide hij heeft mij zeer ongerust gemaakt ik vreesde reeds dat men zelfs onder uwe vermomming van houthakker
na dus mijne wonde welke gelukkig niet gevaarlijk was zoo goed de gelegenheid toeliet verbonden te hebben ging ik het overige van den dag langs ongebaande wegen voort
die digt bij de schenktafel zat eene flesch en een beker schonk in en dronk het eerst volgens het gebruik der arabieren
dat ik goede geestvermogens bezat deed zijn uiterste best om mijn aanleg te ontwikkelen hij liet de geleerdste mannen en de grootste kunstenaars uit geheel zijn rijk aan zijn hof komen om mij te onderwijzen
elk op eene der in het rond staande sofa's gingen zitten daar elke sofa slechts voor één persoon geschikt was zeide een der jongelieden tot mij
hoezeer ook dit nederig bedrijf weinig met mijne hooge afkomst overeenkwam en verbonden was met zwaren
terwijl prachtige trappen naar de bovenvertrekken geleidden deze honderd deuren verleenden den toegang tot even zoo vele prachtige tuinen of magazijnen opgevuld met waren van eene onschatbare waarde het geheel was zoo prachtig en rijk
daar er geene andere plaats meer open is zoo zet u op het tapijt midden in de zaal en bemoei u niet met hetgeen ons aangaat vraagt zelfs niet naar de oorzaak waarom wij allen blind zijn aan het regter oog vergenoeg u
de koning echter riep hem tot zich deed hem naast zich op den troon zitten vertoonde hem aan de vergaderde menigte en gaf hem in het openbaar al den lof dien hij verdiende
ik had geheel het voorkomen van een bedelaar en was inderdaad nog ellendiger dan deze niemand zou in mij den zoon eens magtigen konings erkend hebben
zoo ook de wijn dien hij ging drinken een heerlijkeren geur en smaak dan gewoonlijk ontving door de hand die ze hem overreikte dit lied was aan de dames
tien onzer paarden zwaar beladen waren met de geschenken welke ik uit naam van den koning mijn vader aan den sultan van indië moest overbrengen
zoodra gij den grond voelt zoo bedien u van het mes om het vel open te snijden en er u van te ontdoen wanneer de rok u ziet zal hij door een plotselingen schrik aangegrepen weg vliegen en u in vrijheid laten
hij trof den bal en deze werd hem door zijne hovelingen die met hem speelden teruggeworpen hij sloeg hem weder terug en hield met dit spel zoo lang vol dat niet alleen zijne hand maar zijn geheele ligchaam
maar indien het u behaagt mijne behandeling aan te nemen zoo verbind ik mij u zonder in of uitwendige middelen volkomen te herstellen
die een heerlijken geur door het geheele vertrek verspreidden zette zij zich met hare zusters en den drager aan tafel zij begonnen op nieuw te eten te drinken te zingen en verzen op te zeggen
ik liet dadelijk mijnen winkel sluiten en alle overige zorgen ter zijde stellende geleidde ik mijnen broeder naar het bad en gaf hem het beste kleed dat ik bezat
allen als eenvoudige kooplieden verkleed toen zij door de straat gingen waar de drie dames hare woning hadden en de muzijk en het gelach hoorden zeide de vorst tot den vizier
de geest nam er genoegen mede en de grijsaard verhaalde zijne geschiedenis door verscheidenheid en wonderlijke avonturen nog boeijender dan die der twee andere
begeef u vervolgens ter ruste en als gij morgen uw bed verlaat zult gij volkomen genezen zijn de koning nam de kolf en zette zijn paard aan om den bal dien hij had opgeworpen te achtervolgen
gelukkig vond hij den regten weg weder en kwam gezond en wel bij den koning zijn vader terug wien hij in alle bijzonderheden het gevaar dat hij door de schuld van den groot-vizier geloopen had
het is niet mogelijk u de wanhoop van den grijsaard toen hij weder tot bewustzijn kwam te beschrijven noch hetgeen ik daarbij leed de slaven groeven een graf en legden er den jongeling in met zijne beste kleederen aan
ha riep de geest gij beide hebt er het op toegelegd mij te trotseren maar gij zult ondervinden waartoe ik beleedigd zijnde in staat ben dit zeggende nam hij het zwaard op en hieuw de prinses de regterhand af
geschiedenis van den tweeden calender den zoon eens konings mejufvrouw ving hij aan om aan uw bevel te gehoorzamen en u mede te deelen door welk toeval ik mijn regteroog heb verloren
doch op hetzelfde oogenblik spleet de vloer van mijne kamer met groot gekraak van een en de grijsaard als kwam hij uit den schoot der aarde stond plotseling voor ons met mijne bijl en mijne schoenen in de hand
de rok waarvan men mij gesproken had vertoonde zich spoedig pijlsnel schoot hij neder nam mij meenende een schaap voor zich te hebben in zijne klaauwen en bragt mij op de kruin van een berg
schoone dame antwoordde de sjouwer dat is het niet wat mij hier doet blijven ik ben voor mijne moeite overvloedig beloond geworden
ik hoorde slechts een diepen zucht en hij was dood op dit gezigt deed ik het onderaardsche gewelf van mijne wanhoopskreten
terwijl ik mij met deze droevige gedachten bezig hield trad mijn huisheer binnen en zeide een grijsaard die mij geheel onbekend is brengt uwe bijl en uwe overschoenen terug die hij zegt aan den weg gevonden te hebben
en bij den vorst zoo hoog in gunst stond daarom besloot hij douban bij den koning gehaat te maken met dit doel ging hij tot den vorst en zeide dat hij hem een raad van het allerhoogste gewigt te geven had
de grijsaard bleef niet lang zitten hij stond op en verliet de zaal niet lang daarna kwam hij terug met het avondmaal voor de tien heeren waarvan hij aan ieder in het bijzonder zijne portie gaf
zij heeft u hier ontvangen en zoo ik zekerheid had dat zij mij een grooter hoon had aangedaan zoudt ook gij zonder genade den dood van mijne hand ontvangen
bevindt gij u in dit betooverde paleis reeds twintig jaren ben ik hier opgesloten en in al dien tijd heb ik geen ander mensch aanschouwd dan u
hij zou haar wel gaarne inlichtingen aangaande haren stand gevraagd hebben maar op het oogenblik dat hij het zou wagen daarover tot haar te spreken werd de deur geopend door eene andere dame
hetgeen eenmaal door onze handen is gegeven zeide zij aan diegenen welke ons diensten bewezen hebben keert niet tot ons terug en wanneer wij er in toestemmen dat gij bij ons blijft
de drager intusschen die maar niet kon besluiten om haar te verlaten antwoordde ach dames waar wilt gij dat ik henen ga in den staat waarin ik mij bevind door u te zien en door den wijn ben ik buiten mij zelven geraakt
zij dacht dat eene van hare slavinnen haar verraden had doch deze bezwoeren allen hare onschuld zoodat zij eindelijk op de gedachte kwam of ook de papegaai de verrader kon zijn
en gij hebt verzuimd om te brengen wat wij noodig hebben om den op ons rustenden pligt te vervullen haast u dus
ik bedacht mij niet lang om de gevaarlijke reis te ondernemen en na een hoogst vermoeijenden togt van eenige uren nu eens tot aan de knieën dan tot aan de borst door het water gaande dan weder zwemmende had ik het geluk den wal te bereiken
dit deed hij tot aan het zesde blad en daarop niets geschreven vindende zeide hij tot het hoofd doctor er staat hier niets geschreven
prins die gevreesde veertigste dag is eindelijk daar en door de gunst van allah en uwe goede diensten leef ik nog en ben gezond
zij beval den sjouwer dat alles in zijne mand te leggen en haar verder te volgen voorbij de uitstalling van een vleeschhouwer komende
ten laatste kon ik aan mijne nieuwsgierigheid geen weêrstand meer bieden en bad hen op het ernstigste deze te bevredigen of mij aan te wijzen langs welken weg ik naar mijn koningrijk kon wederkeeren
bij een vierde voorzag zij zich van pimpernoten okkernoten hazelnoten amandelen en vele andere diergelijke vruchten bij een vijfde kocht zij allerhande soorten van
in de nabijheid van het onderaardsche gebouw bevond zich een dikke en hooge boom wiens bladrijke kruin mij eene geschikte schuilplaats aanbood ik klom daarin en naauwelijks had ik mij zoo geplaatst dat ik niet het geringste gevaar liep
ik had het geluk mij niet te bezeeren en sprong fluks weder op de been bemerkende dat ik niet werd vervolgd maakte ik daaruit op dat de roovers niet hadden kunnen besluiten zich van den gemaakten buit te verwijderen
en maak de voorspelling die mij toescheen ijdel te zijn tot eene vreeselijke waarheid o allah vervolgde ik het hoofd en de handen hemelwaarts heffende
ik klom den trap af die van het terras naar het binnenste mijner woning leidde opende de deuren en ging naar den kelder om de drie duizend sequinen welke ik daar had verborgen op te graven
om zijn vreesselijk lot te ondergaan de beul deed hem den blinddoek voor de oogen bond hem de handen en sloeg de hand aan de sabel om die uit de scheede te trekken
toen de lastdrager al deze waren in zijne mand moest bergen zoodat die vrij vol begon te worden zeide hij tot de dame goede dame het doet mij leed dat gij mij niet vooraf gezegd hebt dat gij zooveel voorraad zoudt inkoopen
ik zag vervolgens mijne boeken na maakte mijne balans op en bevond dat mijn kapitaal verdubbeld was zoo dat ik twee duizend sequinen bezat ik schonk daarvan de helft aan mijnen broeder
ik beschouwde mij zelven als de misdadigste en ondankbaarste van alle mannen het is waar zeide ik tot mij zelven dat zij reeds twintig jaren eene gevangene is
ik zie wel wat er aan scheelt gij zijt afgunstig op zijne deugd maar geloof niet dat gij er ooit in slagen zult mij tegen dien man in te nemen
het daarop geplaatst zal zijn zal het ophouden met bloeden open alsdan het boek en mijn hoofd zal uwe vragen beantwoorden
ziedaar waarschijnlijk een onzer zich tegen onze gebruiken verzettende arabische broeders de drager half sluimerende en het hoofd verhit door den wijn dien hij gedronken had gevoelde zich door deze woorden beleedigd
meen niet dat gij iedereen tot uwe wijze van leven zult overhalen handel gij liever gelijk wij doen goede man hernam de calender
bij het eindigen dezer woorden verdween de geest de koopman bleef niet in gebreke zijnen dank aan zijne bevrijders te betuigen zij namen vervolgens afscheid van elkander en ieder hunner vervolgde zijnen weg
die het bekend maakt is er geen meester meer van wanneer uw eigen tong uw geheim niet kan bewaren hoe zou dan de tong van hem aan wien gij het hebt toevertrouwd het kunnen verzwijgen
het berouwde hem den vorst van zijne melaatschheid te hebben genezen maar dit berouw kwam te laat is het op dusdanige wijze zeide hij tot hem dat gij de u bewezen weldaad
van gezien te zullen worden of ik zag het scheepje de kreek binnen loopen de grijsaard en de slaven gingen weldra aan land en sloegen den weg in naar het onderaardsche gebouw
ik hing water over het vuur en goot dit toen het behoorlijk warm was in de badkuip de jongeling zette zich in het bad ik wiesch en wreef hem droogde hem af
want ik zeide hun dat het mij niet mogelijk was langer in hun gezelschap te blijven en elken nacht van zulk een vreemd schouwspel getuige te zijn zonder dat het mij was geoorloofd daarvan de oorzaak te weten
de woorden van den vizier schokten hem vizier zeide hij gij hebt gelijk misschien is hij alleen gekomen om mij om het leven te brengen zelfs de reuk van een zijner geneesmiddelen zou mij den dood kunnen veroorzaken
zij zullen ons wel goed vermaken en niet tot last zijn daar zij ons alleen voor dezen nacht een toevlugtsoord vragen en het hunne bedoeling is om zoodra de dag aanbreekt weder te vertrekken
de prins had niet noodig meer te hooren om het gevaar te beseffen waarin hij zich bevond hij bemerkte thans dat de dame welke zich voor de dochter van een indischen koning had uitgegeven de vrouw was van een wildeman welke vrouwen in de eenzaamste
het regende dien dag maar aan den hemel is steeds een klein plekje blauw voor het geluk dat de gelieven zien zelfs wanneer de geheele overige wereld onder een parapluie zou gaan den vorigen dag had jean valjean aan marius in tegenwoordigheid van den
toen zij eensklaps in hun nabijheid een forsche stem hoorden roepen leve de republiek ik behoor er toe grantaire was opgestaan
dien oude welken oude ginds in het eerste rijtuig van den bruidsstoet aan onze zijde wiens arm in een zwarten doek hangt ja nu ik ben zeker dat ik hem ken zoo men moge mij den hals afsnijden en ik wil zoo lang ik
de arme oude lieden zijn nu genoodzaakt alleen te sterven sterf in uw hoek oude uil nu des te beter ik hoopte het het zal mij in eens den dood geven
die over marius was gebogen t was in de schaduw iets als een verschijning een eenvoudig mensch zou wegens de avondschemering en een nadenkend mensch wegens den knuppel ongerust zijn geweest
deze souvereiniteit van mij op mij zelven heet vrijheid waar twee of meer dier souvereiniteiten zich vereenigen begint de staat maar in deze vereeniging kan niets worden afgestaan
ja zoo is het ik verwachtte dat antwoord goed ik zeg u dat ik u den mantel zal uitvegen maar beginnen wij met het begin kus mij vader en zij bood hem haar wang aan
laten wij ons leven duur verkoopen daarop naderde hij de tafel waarop mabeuf en gavroche lagen onder het zwarte kleed zag men twee rechte en stijve gestalten
het speet u ze niet naar het klooster te hebben medegenomen hoe dikwijls hebt gij mij doen lachen mijn lieve engel wanneer het geregend had liet ge in de goten stroohalmen drijven en oogdet ze na
hij vroeg zich zelfs of het wel waar was dat hij den heer fauchelevent dien ernstigen bezadigden man in de barricade had gezien
beautreillis waarin hij de wijk had genomen om den hertog te ontkomen toen men aan mevrouw de sourdis zijn dood verhaalde vroeg zij om haar reukfleschje en vergat door het ruiken het
niets of het was verklaard geregeld omschreven gesloten alles was er voorzien het gezag was iets vlaks geen val er in geen verbijstering
nu vriend moet ge hier uit t is hier als op de kermis men betaalt bij het uitgaan gij hebt betaald ga hij lachte
gij maakt mij krankzinnig riep marius verschrikt mijnheer pontmercy zei jean valjean ik ben negentien jaren op de galeien geweest wegens diefstal vervolgens ben ik tot altoosdurende galeistraf veroordeeld wegens diefstal wegens herhaling van misdaad
de geregen veters de huiveringen de rillingen van koude en schaamte die kiesche schuwheid aller bewegingen die schier gevleugelde ongerustheid waar niets te vreezen is de allengs zich voltooiende kleeding
in oude afbeeldingen van den zondvloed ziet men een moeder op dezelfde wijze haar kind dragen hij zonk verder hij hield zijn hoofd achterover om t water te ontwijken en te kunnen ademen
het water sijpelde in sommige daaronder liggende aardlagen die bijzonder broos waren de bevloering hetzij van straatsteenen
hij was een vechter een babbelaar zich voor een doode te laten dooden is t niet om krankzinnig te worden begrijpt gij het twintig jaren oud en zonder om te zien of hij ook iets achterlaat
de opstandelingen die verspreid voor de herberg stonden en bij gavroches komst hun posten hadden verlaten ijlden dooreen naar de barricade
moge het in uw huis nimmer regenen ge hebt het goede lot in de loterij getroffen de liefde in het huwelijk ge hebt het hoogste lot houdt het in waarde bergt het achter slot verspilt het niet bemint elkander en lacht om al het overige
en daarmede begint ieder rioolwerker die den bodem onder zich voelt zinken de modderwellen hadden verschillende oorzaken broosheid van den bodem
de lange marsch in het onderaardsche gewelf had het gebroken sleutelbeen geheel ontwricht hetgeen een ernstige beleediging vormde
cosette had niet lang maar goed geslapen zij had liefelijke droomen gehad t geen misschien een weinig aan de ongemeene helderheid van haar bed was te danken
zij was niet grooter dan dat had haar groote pop in den arm en haar louisd'or in het zakje van dat boezelaartje gestoken zij lachte elkander bij de hand houdende wandelden zij voort zij had in de wereld niets dan hem
zoodra de armstoel was bezet was mijnheer fauchelevent vergeten en er ontbrak niets meer vijf minuten later lachte men van het eene tot het andere einde der tafel zonder aan iets onaangenaams te denken
en daar zult gij misschien de bron in vinden van het fortuin dat jean valjean zoo behendig aan mevrouw de barones heeft geschonken ik zeg behendig
t is bij voorbeeld bekend dat tegenwoordig de theems londen verpest wat parijs betreft heeft men in den laatsten tijd de meeste monden der riolen stroom afwaarts voorbij de laatste brug moeten verleggen
was de onderhandeling met marius nog niet begonnen hij had zijn strategie moeten wijzigen zijn stelling verlaten van front veranderen maar niets gewichtigs was nog in gevaar
in t opstijgen liet cosette gevleugeld en herschapen omlaag haar ledig leelijk hulsel jean valjean achter in welken gedachtenkring marius zich draaide immer kwam hij tot een zekeren afschuw voor jean valjean terug
het moderne ideaal heeft zijn type in de kunst en zijn middel in de wetenschap door de wetenschap zal men het verheven droombeeld der poëten het maatschappelijk schoone verwezenlijken men zal het eden door het a b herstellen
de andere naar de voorstad st antoine de met wapenschilden prijkende rijtuigen der fransche pairs en der ambassadeurs reden ongehinderd heen en weder in het midden van de straat sommige schitterende
er waren open monden die schreeuwden andere open monden die zwegen men was in rook misschien in nacht men waande de akeligheden van onbekende diepten aanschouwd te hebben
die de sporen draagt zoowel der omwentelingen van den aardbol als der revolutiën van de menschen en waar men tevens de sporen vindt van alle wereldberoeringen van de schulpen des zondvloeds tot het gescheurde bedlaken van marat
scheen aan een laatste weifeling ter prooi en schier toonloos buiten adem hijgde hij meer dan hij sprak thans nu ge alles weet mijnheer dunkt u want gij zijt de meester dat ik cosette niet mag wederzien
voor den dorst zeide hij den hoorn in den zak stekende steeds vooruitgaande kwam hij aan een plek waar de nevel van den kruitdamp lichter werd zoodat de tirailleurs der linie die achter hun borstwering van straatsteenen stonden en de
hij ging voort de woorden vloeiden hem uit den mond t geen aan de hemelsche opgetogenheid der vreugd eigen is hoe verblijd ben ik u te zien zoo ge wist hoe gij hier gisteren ontbroken hebt
de bewoners der proadamitische zeeën vaak ontspringt plotseling een beekje in het begonnen gewelf en overstroomt de werklieden of er ontstaat een mergelvloeiing die met de kracht van een waterval nederstort en de dikste schoorbalken als glas verbreekt
jean valjean overwoog dat de rooster door hem onder de straatsteenen ontdekt ook door de soldaten kon worden ontdekt en dat alles van dit toeval afhing
en welke omvatting hij toen hij bewusteloos werd nog gevoeld had was die van jean valjean jean valjean had geen ander deel aan het gevecht genomen dan er zich aan bloot te stellen
niet meer spreken indien ik dien parijzenaar niet ken vandaag is parijs pantin kunt ge de bruid zien als ge u bukt neen en den bruidegom er is geen bruidegom in de koets och of t moest de andere oude zijn
waarin hij het omgekeerde schrift op het vloeipapier van cosette gelezen had hij zag zich in dien spiegel maar herkende zich niet hij scheen tachtig jaar oud vr het huwelijk van marius zou men hem niet ouder dan vijftig jaar geschat hebben
men verbeelde zich parijs als een deksel opgelicht en het onderaardsche riolennet uit de hoogte gezien zal op beide oevers eenigermate t voorkomen hebben van een grooten tak
bij dit in het niet nederdalen o eerste stap naar beneden hoe treurig zijt gij o tweede stap hoe somber waarom zou men dezen keer het hoofd niet omwenden het martelaarschap is een zuivering een gloeiende zuivering t
de kalk ontbrak er wel aan maar zonder dat dit zooals bij sommige romeinsche muren aan zijn nauwkeurigen bouw schaadde naar zijn hoogte kon men zijn breedte raden de kruin was evenwijdig met het voetstuk
en die van st avoye vond men een zonderlinge koperen medaille der hugenoten op welke aan de eene zijde een varken met een kardinaalshoed en aan de andere zijde een wolf met de driekroon op den kop stond
in de oproeren der tegenwoordige maatschappij zijn zoo veel personen betrokken dat men ten laatste genoodzaakt is de oogen eenigszins te sluiten
de menigte en de feesten te vermijden het uiterlijk van welgesteldheid te hebben en armoedig te leven hoe rijk men zij zijn sleutel in den zak en zijn kaars bij den portier te hebben de zijdeur binnen te gaan de kleine trap op te gaan al
den onbuigzamen grootvader zijner kinderjaren voor den geest had zag in die stilte een diepen verkropten toorn voorspelde daaruit een hardnekkigen strijd en versterkte in de diepste hoeken van zijn hart de toebereidselen voor den strijd
zijn toestand kon bovendien niet erger worden op zekeren graad kan de nood niet meer stijgen en thénardier zelf kon aan dezen nacht geen grooter duisternis meer geven
ik zeg moord en diefstal mijnheer de baron en ik herhaal dat ik van werkelijke feiten spreek wat ik u te openbaren heb is geheel en al onbekend t is niet gedrukt
hij voelde vasten grond onder zijn voeten anders niet maar dat was genoeg hij stak de eene hand toen de andere uit raakte aan beide zijden den muur aan en bevond dat de gang nauw was hij gleed uit en merkte dat de
voleindde zijn zin met uit zijn zak een stuk zwart laken te halen dat gescheurd en met leelijke vlekken bedekt was hij hield het tusschen zijn duimen en wijsvingers voor zijn oogen
onder den arm en vestigde op javert een blik die geen woorden behoefde om te zeggen javert ik ben het javert antwoordde neem nu uw wraak jean valjean haalde een mes uit zijn zak en opende het
laat ons gelukkig zijn zonder te kibbelen laat ons blindelings aan de zon gehoorzamen wat is de zon t is de liefde wie liefde zegt zegt vrouw
een pompier stond tegen een hoogen schoorsteen als op schildwacht zijn blik viel lijnrecht in de barricade dat is een lastige toeschouwer zei enjolras
zoodat de gewonden door deze verontwaardiging werden gedekt en beschermd en dat behalve degenen die op heeter daad in het gevecht gevangen waren genomen de krijgsraden niemand anders durfden verontrusten men liet dus marius met vrede
de ondeugd was hem nuttig geweest zijn dronkenschap had hem gered men had er niet kunnen achterkomen of hij daar als dief of als bestolene was geweest
en verwonnen zich overwinnaar voelende en na hem verlamd gewond gebroken te hebben zeide hem zijn geweten vreeselijk lichtend kalm boven hem staande ga nu in vrede
de arme duivel was eindelijk in het riool verdronken in het gewelf dat bij den boog marion uitloopt trok de volkomen goed bewaard gebleven draagkorf van een voddenraper de bewondering der deskundigen
een onuitsprekelijke afgrijselijkheid zoo te sterven de dood vergoedt soms zijn bitterheid door een zekere vreeselijke waardigheid men kan op een brandstapel bij een schipbreuk groot zijn in de vlam zoowel als in de branding is een verheven houding mogelijk
met hun behangselpapier vensterramen met al hun glasruiten tusschen het puin het kanon verwachtend afgebroken schoorsteenen kasten
de duivel die slim is haat den mensch de man die nog slimmer is bemint de vrouw hierdoor heeft hij zich zelven meer goed gedaan dan de duivel hem kwaad heeft
ik weet het gij weet het sedert ik de eer heb gehad t u te zeggen neen ik wist het vroeger de koele toon van marius dit dubbel antwoord ik weet het zijn kortheid die het gesprek belemmerde wekte bij den onbekende een verborgen toorn
enjolras klaagt over zijn grootheid die hem aan het weduwnaarschap verbindt wij allen hebben ten minste minnaressen die ons dol dat wil zeggen dapper maken
dagelijks ging hij op hetzelfde uur uit ondernam dezelfde wandeling maar bracht ze niet ten einde en zonder dat hij er misschien zelf van bewust was verkortte hij ze gestadig
zijn onwetendheid zijn duisternis zelfs tegen de beginselen de vrijheid gelijkheid en broederschap het algemeene stemrecht de regeering van allen door allen protesteert en dat het gepeupel tegen het volk slag levert
op last van den geneesheer was een bed naast de canapé gelegd de geneesheer onderzocht marius en na zich overtuigd te hebben dat de pols nog klopte
de gemoniën spreken van rome het oude riool van parijs was iets vreeselijks het was graf en wijkplaats tevens de misdaad het genie het maatschappelijk verzet de vrijheid van geweten
men zag niets maar voelde de vijandige kilheid des waters en den flauwen wasem der vochtige steenen een onaangename wind steeg uit dien afgrond op
de kant van de zolderopening werd spoedig met doode hoofden bedekt waaruit roode dampende stralen vloeiden het gerucht was onbeschrijfelijk een ingesloten en brandende rook hulde dit gevecht schier in nachtelijke duisternis
boulatruelle was men herinnert het zich misschien een man die zich met allerlei verwarde en verschillende zaken bezighield hij sloeg steenen tot puin en benadeelde de reizigers op den grooten weg
zich aan de duisternis toe te vertrouwen en wegens de uitkomst zich aan de voorzienigheid over te geven hij ging rechts tegen de glooiing op
over welken van deze afgronden knikte hij toe zijn bedwelmende mijmering duurde den geheelen nacht hij bleef tot aan den dag in dezelfde houding ineengebogen op dat bed verslagen misschien verpletterd helaas onder de zwaarte van het lot met
zoo is het en men offert zich op voor deze denkbeelden die voor de geofferden schier altijd luchtkasteelen zijn maar luchtkasteelen waarin het welzijn der geheele menschheid betrokken is de opstandeling maakt den opstand dichterlijk en verguldt hem
op dit oogenblik was zijn schoonheid door zijn fierheid verhoogd schitterend en alsof hij evenmin vermoeid als gekwetst kon zijn was hij na de vreeselijke vier-en-twintig uren die verstreken waren blozend en frisch
hij heeft ook zijn dagen van lichtzinnigheid en verliefdheid hij heeft ook zijn grisetten en cosettes gehad hij is jong geweest hij heeft vleugels gehad het brood der lente gegeten
de mogelijke feiten waren om zoo te spreken in laden waar zij bij gelegenheid in verschillende hoeveelheden uitkwamen op de straat bestonden voor hem straatgerucht oproer vastenavondgewoel en begrafenis
er was in sommige punten wel iets vreemds maar men zag dit niet de oogen van een der belanghebbenden waren door de liefde geblinddoekt die der anderen door de zesmaal honderd duizend francs
de witte vlinders vertoonden zich de wind deze speelman der eeuwige bruiloft beproefde in de boomen de eerste noten der groote dageraads symphonie welke de oude dichters de wedergeboorte noemden
onder trommelslag en trompetgeschal gevelde bajonnet de sappeurs aan de spits en onwrikbaar onder den kogelregen regelrecht tegen de barricade met de kracht van een metalen balk tegen een muur
zoodra men aan de verflauwing van hun vuur bespeurt dat zij noch lood noch kruit meer hebben gaat men tot de bestorming over enjolras was in dien strik niet gevallen de barricade antwoordde niet
zij heeft zijwegen kronkelpaden donkere bochten onrustbarende viersprongen die verschillende wegen aanbieden jean valjean stond in dit oogenblik stil op een der gevaarlijkste dezer viersprongen hij was gekomen aan het laatste punt waar het goede en het
jezus christus heeft gezegd biedt de andere wang aan ziedaar en zij hield hem de andere wang toe jean valjean verroerde zich niet t was of zijn voeten aan den grond waren gekleefd
te midden dezer denkbeelden verscheen jean valjean hem wanstaltig en afkeerwekkend hij was een veroordeelde een galeiboef dit woord was hem als het bazuingeschal van den jongsten dag
deze rijtuigen of beter gezegd deze karren met gemaskerden zijn bij de parijzenaars goed bekend zoo zij op vastenavond of op half vasten ontbraken zou men er iets kwaads uit afleiden en zeggen daar schuilt iets achter
toen wendde hij zich tot cosette hoe mooi is zij hoe mooi is zij als een portret van greuze ge zult dit dus alleen bezitten deugniet
hij heeft zich echter eenigszins in zijn meening vergist maar hij heeft gelijk gehad hij is een uitmuntend mensch bemin hem steeds wanneer ik dood zal zijn
welk een bouwstuk zeide hij tot een vertegenwoordiger geen enkele straatsteen die uitsteekt t is zoo glad als porselein juist verbrijzelde een kogel het kruis op zijn borst en hij viel
deze groote revolutionnaire barricaden waren verzamelplaatsen van heldendaden het onwaarschijnlijke was er eenvoudig deze mannen verwonderden zich volstrekt niet over elkander haast u herhaalde
het kwaad komt niet van den mensch die in den grond goed is alle menschelijke ellenden hebben tot hoofdplaats en tot centraal gouvernement de hel anders gezegd de duivelsche tuilerieën
de kindsheid en de jeugd van cosette haar intrede in het leven haar maagdelijke wasdom naar leven en licht waren door deze monsterachtige vereeniging beschermd
het uitgangspunt is de stof het aankomstpunt de ziel de hydra aan het begin de engel aan het einde
op hetzelfde uur terug hij kwam dagelijks de kracht niet hebbende marius woorden anders dan letterlijk op te vatten marius schikte het zoo dat hij afwezend was wanneer jean valjean kwam
o mijn god lispte cosette ik zie u weder gij zijt het zoo te gaan vechten waarom toch t is afschuwelijk gedurende vier maanden ben ik dood geweest o t was ondeugend van u naar dat gevecht te gaan
vierde hoofdstuk vijf minder een meer nadat de man wie hij dan ook geweest moge zijn die het protest der lijken decreteerde gesproken en aan het algemeen gevoelen een uitdrukking gegeven had
bij het verlaten der kerk de vlucht te nemen zich beschaamd over zijn geluk te verbergen en de handelingen van een bankroetier aan de verrukkingen van het hooglied te paren men had nog niet begrepen welke
javert herkende jean valjean niet die zooals wij gezegd hebben niet meer op zich zelven geleek hij liet de armen over zijn borst gekruist
in een eenzamen hoek bezijden een ouden muur onder een grooten ijpeboom om welken zich het klimop slingert onder hondsgras en mos
ik wil niet dat ge mij mevrouw noemt straks toen ik hierheen ging antwoordde jean valjean heb ik in de straat saint louis bij een schrijnwerker een meubelstuk gezien ware ik een mooie vrouw ik zou het mij aanschaffen
de man is stevig gekneveld men zal hem daarheen voeren en fusilleeren op dit oogenblik was iemand nog koelbloediger dan enjolras dit was javert thans verscheen jean
liet hij hem krachtig vallen de slagdeur werd half geopend en javert duwde ze verder open de portier kwam geeuwend slaperig en met een kaars in de hand
oproerig wordt en men van de foltering afziet eindelijk kwam jean valjean tot de kalmte der verslagenheid hij overwoog dacht hij sloeg de rijzing en de daling der geheimzinnige balans van het licht en de duisternis gade zou hij deze
eindelijk elkander tot ladder gebruikende zich van t overschot der trap bedienende langs de muren opklauterend zich aan de zoldering
bij u te zijn is al wat ik wil ik blijf bij u ge zijt mijn zeer geliefde cosette onmogelijk onmogelijk ja
t is vooral wanneer men bemint dat men zoo lafhartig is t is niet verstandig hardnekkig in heillooze omstandigheden te willen doordringen vooral wanneer noodlottigerwijs de onoplosbare zijde van ons eigen leven er in gemengd is
en cosette wint bij deze verandering alles is goed gij spreekt niet van de zesmaal honderd duizend francs maar ik zal uw gedachte hierin voorkomen
zooals wij hierboven gezegd hebben viel zij aan in naam der revolutie wat de revolutie zij deze barricade het toeval de ordeloosheid de
tot meerdere zekerheid bond men hem nog met een touw dat van den hals kruiswijze over de borst liep en na tusschen de beenen te zijn doorgegaan aan de handen bevestigd
hij heeft zich op de barricade laten dooden uit haat tegen mij t is tegen mij dat hij dit gedaan heeft o bloeddorstige zoo komt hij bij mij terug o ramp mijns levens hij is dood
gij vader gij hebt mij niet geholpen mijnheer mijn echtgenoot mijnheer papa gij zijt tirannen ik zal t grootvader gaan zeggen zoo ge meent dat ik zal terugkomen vergist gij u
hoor ik ben op u verliefd jongejuffer t is zeer eenvoudig en natuurlijk ha t zal een kleine lieve bruiloft geven saint denis is onze parochie maar ik zal dispensatie vragen om u in saint paul te doen trouwen
ik verzeker u cosette dat het onmogelijk is ha ge neemt een mannenstem aan mijnheer goed men zal gaan
deze barricaden beide onder verschillende gezichtspunten de zinnebeelden van een vreeselijken toestand verrezen uit de aarde tijdens den noodlottigen opstand van juli de grootste straatoorlog dien de geschiedenis gezien heeft
hij meende thans een ernstigen plicht te moeten vervullen namelijk de teruggave van de zesmaal honderdduizend francs aan iemand dien hij zoo behoedzaam mogelijk zocht inmiddels vermeed hij dit geld aan te raken
courfeyrac riep ga binnen aanstonds zei gavroche en met een sprong was hij verder in de straat men herinnere zich dat toen de compagnie fannicot terugtrok zij een rij lijken had achtergelaten
zoo zij er zich niet uitredden des te erger voor hen zij hebben t zich zelven te wijten en verdienen het t gaat ons niet aan
keerde terug beantwoordde het geweervuur met een spottend gebaar plunderde onderwijl de patronen ledigde de patroontasschen en vulde zijn mand
toen alsof het gevoel van plicht tot hem terugkeerde bukte hij haastig naar marius en in den palm zijner hand water scheppende sprenkelde hij hem zachtkens eenige droppels in t gelaat de oogen van marius openden zich niet
en t was de carmagnole die de marseillaise uitdaagde een dwaze maar heldhaftige uitdaging want deze oude voorstad is een heldin
wat mij betreft ik zou er wel in willen terugkeeren wie uwer heeft in het onmetelijk ruim venus zien opgaan
wie was nu deze teedere kaïn wie was deze bandiet in heilige vereering eener maagd over welke hij waakte welke hij opvoedde bewaarde achtte en welke hij onreine in reinheid hulde
van den man was hij gemakkelijk tot den naam gekomen hij wist dat mevrouw de barones pontmercy cosette was maar te haren aanzien wilde hij geheimhoudend zijn
de kleeding van den staatsman bij voorbeeld van top tot teen zwart en dus deftig zou te wijd voor pitt en te nauw voor castelcicala zijn geweest
namelijk met zijn compagnie de barricade in te nemen verward door de achtereenvolgende verschijning van de roode vlag en den ouden rok dien hij voor een zwart vaandel hield laakte hij luid de generaals en de chefs der korpsen die overlegden
in de oproerige wijken werden colonnes geworpen die de groote straten schoonveegden de kleine rechts en links doorzochten nu voorzichtig en langzaam dan met den stormpas
t is het instinct van den arme en zwakke voor de zelfs niet persoonlijke heerlijkheid zij bleven achter het zwanenhok
marius riep enjolras die zich aan het andere einde der barricade geplaatst had enjolras wat hoe heet die man wie
wat vertelt ge mij toch de tweede is hij heeft javert niet vermoord aangezien hij die javert heeft gedood javert zelf is wat bedoelt ge dat javert een zelfmoord heeft gepleegd bewijs bewijs riep marius buiten zich zelven
maar dat zoodra cosette in t spel kwam hij een ander gezicht zou vinden en de ware houding van den grootvader zich zou ontmaskeren dan zou het hard en ruw zijn hervatting der familiequaestiën vergelijking der toestanden
het groote riool dat niets anders is dan de oude waterleiding menilmontant loopt uit wanneer men opwaarts gaat in een slop namelijk bij zijn voormalig aanvangspunt
vooreerst ik verzoek mijnheer den prefect op het volgende een oog te slaan ten tweede de gevangenen die van de instructie komen trekken hun schoenen uit en blijven met bloote voeten op de steenen staan terwijl zij gevisiteerd worden
wat was deze modderpoel die deze onschuld zoodanig vereerde dat er zelfs geen smet op kleefde wie was deze jean valjean die cosette had opgevoed
arme kinderen mogen geen openbare tuinen binnengaan men moest evenwel bedenken dat zij als kinderen recht op bloemen hebben
dat hij steeds deed hetgeen hij zeide hechtte aan dien zonderlingen vlaggestok den doorschoten en bebloeden rok van den gedooden grijsaard geen maaltijd was meer mogelijk er was noch brood noch vleesch
t zij zoo t is evenwel al te weinig om er een mensch voor te vermoorden hij nam opnieuw den sleutel van onder zijn kiel
en in deze ophooping iets van den olymp men zag er in wanhopige verwarring dakribben gedeelten van vlieringkamertjes
ik beloof u het te eten zeide hij met zijn goedmoedige stem ik ben ontevreden op u antwoordde de portierster jean valjean zag nauwelijks een ander menschelijk wezen dan deze goede vrouw
waren in dien tijd talrijke modderpoelen van dien aard welke aan de hydraulische werkzaamheden vele bezwaren veroorzaakten en uithoofde van hun buitengewone vloeibaarheid voor de onderaardsche bouwwerken zeer schadelijk waren
en bij den hemel men vermaakte zich tegenwoordig is men ernstig de burgerman is gierig de burgervrouw is preutsch uw eeuw is ongelukkig men zou de gratiën willen wegjagen wijl zij te naakt zijn
zijn er dan ook hierboven tweemans ketenen en heeft god er behagen in een engel en een duivel samen te koppelen de misdaad en de onschuld kunnen dus slaapgenooten zijn in het geheimzinnig bagno der ellende
trotsch bebloed bekoorlijk onverschillig als een onkwetsbare dezen heilloozen troep te dwingen hem met eerbied te dooden
naar de andere planeet vertrekken courfeyrac legde en rangschikte op eenige straatsteenen welke hij bij zich had gehouden naast enjolras een geheel arsenaal zijn stokdegen zijn geweer
hij struikelde dikwijls in den afschuwelijken drek der stad het flauwe licht der openingen vertoonde zich slechts bij zeer lange tusschenpoozen
de schotel is nog vol bezie deze waterkruik zij is ledig dit bewijst dat ge gedronken maar niet dat ge gegeten hebt
dat op een zeker oogenblik op gebiedende wijze het beslissende woord spreekt en in de duisternis verdwijnt na gedurende een minuut in het licht van een bliksemstraal god en het volk vertegenwoordigd te hebben
de stoutmoedigheid voor den dood treft immer de menschen zoodra enjolras de armen over elkander had geslagen en het einde inriep hield eensklaps het gerucht van den strijd in de zaal op en plotseling ging deze chaos in een soort van plechtige grafstilte over
hij was de kleinzoon van zijn kleinzoon in deze verheuging was hij kinderlijk eerbiedwaardig uit vrees van den herstellende te vermoeien of hem lastig te zijn ging hij achter hem staan
ik zeg u dat wij over zaken spreken ga cosetje laat ons een oogenblik alleen wij spreken over cijfers t zou u vervelen ge hebt van morgen een fraaie das om marius ge zijt zeer coquet mijnheer neen t zal mij niet vervelen
noch is er u om gevraagd ge moet een reden hebben om uit vrijen lust zulk een openbaring te doen spreek er schuilt iets achter waarom doet ge deze bekentenis om welke reden
de portier antwoordde op den toon der echtelijke souvereiniteit zoo hij rijk is laat hij dan een dokter nemen is hij niet rijk dan kan hij t niet doen zoo hij geen dokter neemt zal hij sterven en zoo hij er een neemt zal hij ook sterven zei de portier
het verschil tusschen deze som en de zesmaal honderd dertigduizend francs van laffitte teruggenomen vertegenwoordigde de uitgave van tien jaren van
dat is de reden waarom ik haar begon te beminnen kinderen zijn zoo zwak dat de eerste de beste zelfs een man als ik hun beschermer kan zijn
of liever gezegd hij streed met woede viel hij in zijn binnenste nu eens zijn wil dan zijn overtuiging aan t was een geluk voor jean valjean dat hij had kunnen weenen dit verlichtte hem misschien het begin was echter stormachtig er brak een orkaan in
nu hernam jean valjean zoo ik alleen maar honger naar water heb gehad dit heet dorst en wanneer men niet tevens eet heet het koorts ik zal morgen eten
op dezen loerde hem opwachtte en doodde en zeventien jaren oud naar het bagno werd gezonden hij verliet het en maakte deze barricade later toen beiden te londen ballingen waren doodde helaas
marius plaatste zich ter opmerking op den top der barricade enjolras deed de deur der keuken die zooals men zich herinnert tot hospitaal was ingericht dicht spijkeren zeggende de gekwetsten moeten niet gedeerd worden
weet ge cosette dat uw man zeer schoon is ha goed ge hebt een fraai geborduurd kraagje om ik houd van dat patroon uw man heeft het gekozen niet waar
die als in den hemel was was met vader gillenormand hoogelijk ingenomen t is waar dat hij haar met puntdichten en geschenken overlaadde
zedenbedervende feesten verlagen het volk en maken het tot gepeupel het volk heeft evenals de tyrannen narren noodig de koning heeft roquelaure het volk heeft paillas parijs is de groote dwaze stad telkens wanneer zij niet de groote verhevene
dat hij die nooit de borst eener moeder gezoogd heeft de hand opsteke ge wilt u doen dooden goed ik wil t ook ik die tot u spreek maar ik wil geen schimmen van vrouwen de handen wringend om mij zien waren
ver van de sierlijke wijk dezer doodenstad ver van al die weidsche grafgestichten welke in t gezicht der eeuwigheid de stuitende modes van den dood
maar de gekwetste bewoog zich niet en jean valjean wist niet of hij in dien afgrond een levende of een doode droeg
aan gene zijde van deze dikke verroeste spijlen zag men een soort van gewelfde donkere gang de man kruiste de armen en aanschouwde het hek met verwijtenden blik
de koetsier een donkere gestalte op den bok legde de zweep op zijn magere paarden in het rijtuig heerschte een ijskoude stilte marius bewegingloos met den rug in een hoek gevlijd met het hoofd op de borst gezonken
alles was dus niet stellig in het bevel door den staat aan den beambte gegeven er konden dus zijwegen in den plicht zijn hoe was dat alles mogelijk was het waar dat een oud bandiet gebukt onder veroordeelingen zich kon oprichten
vierde hoofdstuk onbekende bijzonderheden het onderzoek had plaats t was een ontzettende
burgers riep enjolras en zijn stem beefde schier van verstoordheid de republiek is niet rijk genoeg aan mannen om ze nutteloos te verspillen
ik zal u zijn waren naam zeggen ik zal hem u voor niets zeggen ik luister hij heet jean valjean ik weet het ik zal u eveneens voor niets zeggen wat hij is spreek een voormalig
men moest noch te dik noch te dun zijn de wisselaar had slechts op gewone menschen gerekend hij had de maat genomen op den eersten den besten schurk die noch te dik noch te dun noch te groot noch te klein was
en moest een vreemde vertooning maken voor de menschen die mij voorbij zagen gaan ik was als zinneloos eenmaal ging ik zonder hoed uit mijn kinderen nu zie ik niet helder meer ik had u nog een en ander te zeggen maar het zij zoo
hoe was zijn toestand in dat t welk gevoerd zou worden hij wist niet tot wien hij sprak maar wel waarvan hij sprak schielijk nam hij heimelijk zijn wapens in
ik heb mijn aktestukken zeide hij bedaard en hij voegde er bij in uw belang mijnheer de baron heb ik jean valjean grondig willen kennen
dit heeft zijn vruchten voortgebracht in deze eeuw doet men zaken men speelt op de beurs men wint geld en is gierig men zorgt voor zijn uiterlijk en vernist het
de heer gillenormand wiens eigen woorden hem verstikten kon niet voortgaan de grijsaard zijn zinsnede noch kunnende voleinden