AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ik zal de volgende geven, zeide Botwater, die, als het guldens of marken gold, steeds zeer gevat was. De uitdrukking, waarmede Rimini hem antwoordde, werd met twintig mark niet te duur afgekocht
op het oogenblik dat hij den heiligen Britschen grond aanraakt, zinken het altaar en de god te zamen in het stof
De man, die het werk van den doodgraver verrichtte, was nog wat ouder dan hij, maar veel vlugger en sterker
Bij mijn aankomst aldaar was mijn eerste werk, mij te kwijten van den mij opgedragen last. Ik nam den brief van den koning van
en schudde toen zijn hoofd, als wilde hij zeggen: De kerk is in gevaar, en nu schreeuwde het gemeen nog veel harder dan te voren
e jongeling het deerlijk lot van zijne lieve moeder voor oogen ziende, besluit hare redding, niettegenstaande, dat zij hem aanraadt, om te vlugten, en haar aan haar noodlot over te laten
op zijne knieen vallende; om uwe oude liefde met onophoudelijke zorg en teedere oplettendheid te vergelden
als een dief, toen haar oogen die van den heer Wenham ontmoetten, en zij slaagde ook inderdaad nooit in plannen, welke zij tegen den baronet beraamde
Op dit oogenblik worden de schuifdeuren — die zorgvuldig door een paar andere botteliers gesloten waren — weder
Ik antwoordde, dat niet zijn gestalte, maar zijn eest mij te verheven was. Bij ons aan huis, zeide ik, was de toon te schitterend
Men zou gedacht hebben dat hij zich aan enig spel verlustigde, want hij was zo blijde en sprak zo losse schertsende woorden alsof hij met kinderen te kampen had. Niettegenstaande zijn behendigheid vielen er evenwel menige zwaarden op zijn verroest harnas
Dat had hij al lang kunnen doen, zei Constance, die Van Vreeswijck in Brussel een Louis Couperus, De boeken der kleine zielen paar keeren bij zich aan huis had gehad. - Hij excuzeerde zich ook, verdedigde Van der Welcke zijn vriend
Wat een lekker vuurtje is er in haar kamer, als zij bij u op bezoek komt, ofschoon uw vrouw haar corset
Als ik hier een week bleef, zou ik zeker gestikt zijn van den rook in de tent, zei Asa. Zeg dat niet, zei de Laplandsche jongen. Je weet niets van ons
dat gij tot uw volkomen genoegen, en op uw gemak, dien waardigen orst ziet: en ook, zoo mogelijk, zijne
Ik zal mij, wijl mijnheer de maire dit wil, bij het feit van den burger bepalen. Ik was er bij. Deze vrouw heeft mijnheer
ja dat op hem zelfs de verplichting rustte, haar zoo gunstig mogelijk uit te doen komen. Dat deze bezoekers
De oude heer wachtte, tot hij uit het gezicht was, en klopte toen aan de deur. Binnen, riep
door een enkele kaars verlicht, en in dat kot twee mannen aan een tafel gezeten, de heer Leblanc gerust, Jondrette glimlachend en vreeselijk
en dat zij, als zij in den tuin liep en speelde, gelijk zij voorheen urenlang doen kon, spoedig moede werd
de masten en het touwwerk, de enkele bijgezette zeilen, sterk en toch wazig verlicht, sloegen korte, scherp geteekende schaduwen
Er volgde een korte stilte, waarin beiden nadachten. Willoughby, het eerst uit zijn overpeinzingen opschrikkend, verbrak het zwijgen, door te zeggen: Laat ik nu gaan. Uwe zuster is dus werkelijk beter, werkelijk buiten gevaar
Oude Lukas verwaardigde zich niet hem te antwoorden, maar zag Grimaldi aan en vroeg dezen of hij verkoos te volgen of niet
Karel. weet je nog. in Indië. hoe we in de rivier speelden, achter het Paleis, op de groote steenblokken liepen. met Gerrit? Wij drieën speelden altijd Louis Couperus, De boeken der kleine zielen te zamen. Ja Bertha. was toen al een paar jaar getrouwd, toen wij nog kinderen waren
drukt hare arendshanden tegen haar voorhoofd om het kloppende brein daarbinnen in orde te houden, beveelt het rijtuig te doen voorkomen
Onder het theedrinken was er een opgewekte conversatie, en ontbrak het niet aan vroolijke scherts. Zoo plaagde de oude
de eerste van welke betrekkingen zij nu al een reis of drie echter zonder salaris vervuld had bij haar eenige dochter, de bewoonster der andere bedstede
Ik heb je tot me geroepen, en, als het moet, zal ik voor je uit den weg gaan, ook omdat ik me sterker voel in het leven dan jij
een jong snorretje tintte zijn bovenlip als met een streep Oost-Indische inkt. Hij droeg het hoofd wat voorover op de borst
Ik weet er niets van, dan dat ik hem zyn klein loon betaal, en het kaartje, dat hij mjj geeft in den zak steek
zoû ik naar hem toe gaan, naar hem toe gaan. O, Dutri, weet je wat het is, in ons factice leven, waarin alle dingen zoo valsch om je heen zijn
Ik zeg u, dat hier geen mijnheer Madeleine en geen mijnheer de maire meer is. Er is hier een dief, een roover, een galeiboef, die Jean Valjean heet; en dat is degeen, dien ik hier vasthoud
paraplustander en weerglas, en vooral van de oude, geliefde huisklok. Voor den paraplustander weet ik niet dat ik ooit iets gevoeld heb, evenmin
Raad! zeide zij tot haar man. Wel, jou dwaze man,' vervolgde zij, waar denk je nu, dat ik ze vandaan heb
doe lijden, vergeef me, vergeef me! Ik heb misschien uitgesteld uit een beetje besluiteloosheid, maar veel meer omdat ik meende niet anders te mogen doen
nu eens' riep de jonge, 'fluit nu eens,' terwijl, geheel bijgekomen, verzekerde, dat het gevaar voorbij was, en dat zij reeds het dorp ardingen
die, buiten dat zij hem haatte, om zijn ondeugend gedrag ten aanzien van BLOMMESTEYN gehouden, eenen persoonlijken af keer jegens hem voedde
en men verwachtte binnen korten tijd een uitbarsting, die in den vorm van agrarische wetten het verkrijgen van gronden en het uitoefenen van den landbouw in de hand zou werken
Wijd lag daar de wereld uit: de azuren golf van Thracyna, de oeverranden harmonisch gebogen als door een kunstenaar
en zoo hevig was hunne inspanning, dat z het slot geheel verbraken en de deur nog slechts door den ketting werd tegengehouden
Maar hoog hoffelijk bleef zijn taal en eerbiedig zijn woord, als van een zoon tegen eene moeder. Zij, hoewel ze hem verstond, waardeerde de tactvolle gratie van zijne manieren
Bij een volgend bezoek zal hij voldoende gelegenheid krijgen om zijn gevoelens te uiten over schilderachtig natuurschoon en tweede huwelijken, en dan blijft er niets meer voor je te vragen over
eene innigere toenadering, waartoe Bertie zelfs gedreven werd, nu het doel van zijn egoïsme bereikt was, hij zich om geene toekomstige armoede meer te bekommeren had
en de prefect van politie Gisquet moest het verborgen Parijs onderzoeken, terwijl generaal Bugeaud het openbare Parijs
De voorname hoffelijkheid, waarmede lord Steyne haar behandelde, betooverde iedereen, die getuige was van zijn gedrag
en hief een ontzettend gebulk aan, hetwelk hij uitrekte, tot de gezwollen aderen van zijn voorhoofd dreigden te bersten
Terwijl andere meisjes door eene bespottelijke preutschheid of eene ingebeelde meerderheid zekeren gemaakten afstand hielden, kwam dit in het hart van HILLEGONDA, die de ongemaaktheid zelve was, niet op
Met innig genoegen zag de schoolmeester, uit de wijze waarop de oude vrijer met de schoolknapen omging, op welke manier hij hen zelf zou kunnen behandelen
en Alice zong een liedje op de manier van een oude vrouw, maar het was heel aardig, en wy waren alien vroolyk
en kneep in de hand, om hem te kennen te geven, dat hij deze scherpe aanmerking met geen daarop passend antwoord vergelden zou. eheel zwijgen was echter beneden het karakter van
en, indien het mogelijk ware, nog treuriger zagen dan hetzelfde slag van volk in Engeland, zoo zal ik er niets meer van zeggen
Peer, lieve Peer, mompelde hij met de tanden bijna op elkander geklemd, bedrieg mij niet, want waarlijk, je zult er niet veel pleizier van beleven. We zien elkander nog wel eens weder, wil ik hopen
en ranselde zijn jongsten zoon zonder genade, terwijl Joe, niet wetende hoe het met hem zou ailoopen
en daar in bewaring te worden gehouden, totdat de boete en kosten in het geding van Bardell contra Pickwick ten voile betaald zouden zijn
Zijn oom, een hoog staatsbeambte en voormalig gunsteling des overleden keizers, liet hem opvoeden
Verschoon mij, zeide ik: maar, zoo ik u zeide, hoe en waar ik met den Graaf heb kennis gemaakt, zoude UEd. dan ook niet weten, hoe en waar hem te vinden? Daar is wat aan, antwoordde mijn vader, lachende
Toen hij in L on den teruggekeerd was, vernam hij, dat de eigenaren van Sadlers- Wells dit jaar zeer slechte rekening gemaakt hadden
Op het geluid van het gebroken glas, kwam een vierde persoon in de kamer, sloot de deur, en ging er by staan
Op een vuile tafel stonden tientallen dito koperen kandelaars met vetkaarsen voor de logeergasten, wier sleutels op rijen boven de kaarsen hingen
De deur en het enige venster waren dicht; er heerste een onuitstaanbare temperatuur; de atmosfeer was bedorven; het stonk er naar nooit geluchte
Ten eerste poes zelf, dan een drink- en etensschoteltje, een blauw Henriette van Noorden, Weet je nog wel van toen? halslint met belletjes en een lekker warm gevoerd slaapmandje. Al heel gauw was Dinkie gewend in zijn nieuwe omgeving; iedereen was dan ook vriendelijk voor hem
aan den leelijken ouden generaal, met een mond vol valsche tanden, lang de bewondering van Bath en de schrik van alle andere plaatsen waar hij komt. Ook in kamertjes
Ja, dat zou heerlijk zijn, als het maar zoo gemakkelijk gaan kon als gij het daar zegt.' hernam hij met een zucht en op
Zij kleedde zich uit, zij legde zich te bed: zij klappertandde van koorts. Hij duisterde de kamer wat, met de gordijnen dicht te plooien en zei haar te gaan slapen
Geen grooter bewijs voor zijne genegenheid kon Mattia mij geven dan, zooals hij nu gedaan had, het voorstel van Espinassous te weigeren
te verwisselen, hem diep zou bedroeven. Hij hield zich nog een oogenblik met zijne gedachten over dit onderwerp bezig
Nu, dat is toch hard I Wat moet men doen? Men kan zich toch niet dood kniezen en al deed men dat, dan was men er nog veel erger aan toe
en Tante Van Bempden, wier gedachten zich zelden lang bij het zelfde onderwerp bepaalden, en die er van hield de gelegenheid bij de haren te vatten, nam mijn vader onderhanden, om zijn oordeel, waarop zij, en met recht, niet weinig prijs stelde
Op dien tijd namelijk zal het bronzen ruiterstandbeeld, dat op de kruin van den zwarten berg staat, door Agib, zoon des konings Cassib
Gij hebt er geld mee gemaakt, maar gij hebt er tegelijk een vijand mee gemaakt. Gf zult wel zorg dragen dat het geld bij u blijft
De liefde, dat was het moeilijke. En dan het leven. Toen had hij geslagen met de vuist op de tafel en woest gezien, en Louis Couperus, Metamorfoze hij had haar gezegd, dat hij het leven haatte
Ik zat op de bank van Mabs Beekman, want dat stond wel zes keer door den lessenaar heen geschreven. Mabs is een leukerd om te zien en ze zwerft ook op ongewone uren door de school. Dat is een goed teeken
maar wezenlijke bekoorlijkheid; en de eigenlijke liefde, was in zijn overgroote teederheid voor Cosette als de goudader in de donkere en nog niet ontgonnen mijn
die haar best deed niet jaloersch te zijn, dat Meta mooier was dan zij. De waarschuwing getrouw ter harte nemende, kwam Meta goed en wel beneden en landde in de salon aan, waar de Moffats en enkele vroege gasten reeds verzameld waren
maar hetzelfde oogenblik, dat zij hem in hare armen wilde klemmen, vervloog haar dunne slaap, en met denzelven haar dierbare bruidegom, en al het gevoel der weelde, dat haar hart
Hij is niet waard, je om zijnentwil te kwellen, ging Dolly voort, recht op de zaak afgaande
en dat is, dat ik om een politie-man zend. Dat zult gg niet, riep Norah, een stap voorwaarts doende. Gj zult niet, mijnheer
in de gevangenis en voor altoos bedorven! De maanden in een cel gaan wel langzaam om, maar er komt toch eens een einde aan. Frits werd ontslagen
Trouwens, hij was thuis geheel blind. Hij had thuis die volslagen blindheid, die zoo dikwijls hebben mannen, zeer kundig en bekwaam in betrekking en werkkring, gewend scherp om te blikken in het wijde perspectief van hun
Hoe moeten zij geregeerd worden? zeide St. Clare. Het is waarlijk meer dan ik zeggen kan, antwoordde Ophelia
en door hun Schepper met de onvervreemde rechten van leven en vrijheid en tot het najagen van geluk toegerust zijn
Daarom had ze heel het andere leven van vrouw, van moeder, zelfs van vrouw-van-de-wereld, en zelfs van elegante vrouw Louis Couperus, Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan. verwaarloosd en niet geacht, hulpmiddelen verachtend, zéker van hare bekoring, en weinig moeder van natuur
Maar op een onzalig oogenblik was deze spruit van den stam der Chuzzlewit's, die heel lui was, niets degelijks had geleerd
daar hij jong en geestelijk was. Olivier, mijn kind, zeide mevrouw Maylie, waar zijt gij geweest, en waarom ziet gij er zoo bedroefd uit
Cecile zag de ronde, weggeschaduwde silhouet van zijn kop, het haar zeer kort geknipt, dik zwart, boven de witte glanslijn van zijn boordje
Doch juist toen was tusschen Juffrouw Grey en mij alles beslist. Terugtrekken was onmogelijk. Al wat mij stond te doen, was, u beiden te vermijden. Ik antwoordde Marianne niet, om geene verdere mededeeling van haar uit te lokken
Een opzichter plaatsvervanger der stofcontractanten, die de Bergen gekocht hadden, had Wegg tot een geraamte vermagerd
Weldra vernam ik de reden daarvan, toen ik de groote gezelschapszaal intrad en eene, wel is waar zwakke, maar allerliefelijkste muziek mijn oor bereikte
terecht of ten onrechte doet nu niet ter zake aanduidden, die in vroeger dagen de pijnbank zouden hebben doorstaan
Mijn. aanblik moet voor den schurk zoo bitter zijn geweest, dat het al een triomf voor mij was, dat hij het moest verdragen
Gij doet al wat gij verkiest, en krijgt al wat gij verkiest voor uw deel; geef mij ook mijn deel
Lina zeide niets; Botwater verklaarde, dat hij er natuurlijk niets tegen had, het 'maar' dat in den toon lag opgesloten, bleef evenwel achterwege
Hij stak nog eene kaars aan, zette deze op tafel en richtte toen het woord tot Eliza. Ik zeg u, meid, gij behoeft niet bang te zijn; laat hier maar komen wie wil
Ik heb er jaren lang bij Amy op aangedrongen, dat ik mijn maaltrjden prompt op het vastgestelde uur kan gebruiken
was het waarlijk of zij zich als la reine du bal beschouwde, maar toch, mooi was anders; als ze zich dat inbeeldde dat ze mooi was, dan vergiste zij zich jammerlijk
Nu! spreek daar niet van.' 'Ja toch, laat mij er van spreken! Het heugt mij of het gisteren ware voorgevallen; en toch, wat ligt er al niet tusschen.' 'Veel te veel, dan u nu goed zou zijn na te speuren
Zij leefden heel eenvoudig. Maar toch hinderde het haar, dat hij het niet wist, al was het voor zijn arbeid goed geweest, dat hij niet had geweten
De dokter die over Eva praktizeert, schijnt zeer bekwaam te zijn. Ik zou hem in een kritiek geval niet vertrouwen, antwoordde Marie
Thans, is de boom getooid met uitbundige vroolykheid, en zang, en dans, en vreugde. En alien zyn welkom
Ik heb my zijn lot aangetrokken en hem een doel gegeven. Wat was by voorheen? Een vernieler. Wat voerde hy uit
vol met een berekening van belang: driemaal hebt gij reeds de helft uitgeveegd, omdat gij bemerkte dat gij het vraagpunt niet begrepen hadt; maar eindelijk, de som is af
dat het een heel vriendelijk briefje was, waarin op mijn toestand in de comedie volstrekt geen toespeling werd gemaakt
Zuster Simplicia viel bij de tafel op de knieën. De deur werd geopend. Javert trad binnen. Men hoorde het fluisteren van verscheidene mannen en het verzet der oude
Daarna was er een vreemde intimiteit in hun samenzitten aan tafel; eene kleine tafel in een niet groote eetkamer
Werktuiglijk en zonder te weten wat ik deed, stamelde ik: Mijn horloge! Voor het oogenblik vergat ik al mijn verdriet en kommer; ik dacht slechts aan mijn horloge
Toen ik binnenkwam zaten zij elkander over eene tafel aan te kijken, de een zoo vrijmoedig en de ander zoo benauwd, de een zoo breed en rechtop
Reeds verblijdde hij zich in de gedachte, dat hij nu welhaast aan den grooten weg en dus bij de ingang van het dorp moest wezen, toen hij op eens bemerkte dat het pad zich in tweeën
de onvermydelpe ontdekking, by het jaarlpsch opmaken onzer balans, moest plaats hebben. Dat zou, in gewone omstandigheden, nog drie maanden geduurd hebben
In het land ging toen de sage van het Doornenroosje, de schoone, slapende koningsdochter; en dikwijls kwamen er koningszonen, die door de haag in het slot wilden dringen
plaats! ruimbaan voor Daamke den alwillensdwaas en zijn gevangenen. En hij deed deze woorden vergezeld gaan door eens dapper met zijn zotskolf in de rondte te zwaaien
Maar de Held, die half neêr was gevallen op den harigen huid, verhinderde, steeds slapend, hen te rooven het rossige vel
Niet komen wil! hernam Walcourt: een Jonkvrouw, die een uitnoodiging weigert tot een danspartij. Inderdaad! dan is zij wel een uitzondering, en verlang ik dubbel haar te leeren kennen
Ik zat juist mijne gebeden te lezen, dicht by het venster, en myn haardvuur glinsterde in de donkerwordende
Uiten deed zij dien weerzin niet anders dan met kleine woorden of met gebaartjes van instemming, wanneer bijvoorbeeld freule Constance klaagde over dien man zijn vreemde mânieren
totdat door dat lange turen de sneeuw zoo dicht en snel schijnt te vallen, dat hij eene korte poos de oogen sluit voor die duizelingwekkende dwarreling van witte vlokken
de timmerwinkel, waar wij vooral de kunstmatige vogelnesten, die er gemaakt worden, opmerken, de schilderswinkel, de smederij met hoefstal, de kleermakerij, de
dat zij nog droeg; maar nog vele jaren roestte en kankerde het aan het hart uws vaders
tot er eene gelegenheid zou voorkomen om hem tot den terugtocht naar zijn eigen kamertjete dwingen, en daar op te sluiten
in het midden daarvan prijkte een schitterende ster van klatergoud, die net zoo groot was als haar heele gezicht
De kroonprins was blijven staan. Het leven kwam tot hem terug; eene werkelijkheid van smart, uit nachtmerrie geboren. Zijne oogen liepen vol tranen
Hij is daar in die schuur, zeide eene kleine jongen, die het paard van George vasthield. Legree gaf den jongen vloekende een schop; maar George ging
die, tegen den regel, op zestigjarigen ouderdom werd aangenomen, maar zeer rijk was; moeder Providentia
dat wij er noch menschen, noch eenige menschelijke woning bespeurden. Wij volgden den loop van eene beek, die door eene met welig gras en bloemen bedekte vlakte
Wij hadden eene te goede les gehad om weder het touw van onze koe los te laten; zij was heel goedig, dat is waar, maar zij was ook geducht schichtig
De teleurstelling, dat hij haar niet aan tafel had moeten brengen, wischte zich dus aanstonds uit, maar haar blik bleef koud, als altijd. Zij hàd echter nu wat zij wilde
Daar hij zich dit niet verklaren kon, ging hij in de grootste ontsteltenis en zoo zacht mogelijk naar den hof, en naderde den eersten zak
Ik kan even goed naar een echten stoel kijken, als naar twee of drie dozijn, die alleen maar in mijn verbeelding bestaan, zei Tom, zijn hoofd uit de dekens stekend
alles, wat hare moeder haar gezegd had, met den grootsten ernst overpeinzende, en vastelijk besluitende, om die vermaningen te houden voor de gidsen op haar levenspad
Wij zouden hem onregt doen, - al hangt hij zoo neêrslagtig over dien stoel, of hij bij mistig weder in den mastkorf zat; zijn open aard spreekt luide uit zijne klacht
Den volgenden morgen werd die heldhaftigheid nog verder op de proef gesteld door een bezoek van hun broeder, die met een diep ernstig gezicht de treurige geschiedenis kwam vertellen en berichten, hoe het ging met zijn vrouw
ik ben verloren, neen, erger dan dat, nog niet verloren, want het einde is nog niet daar
hoe zoû die waardige man, indien hy, even gelijk thands zijn beeltenis schijnt te doen, de oogen bestendig kon gevestigd houden op al wat binnen deze kamer gezegd en gedaan wordt, hoe zoû hy te moede zijn
en dan zou Joost hem halen, als hy, een Dominé, daar een spaansch woord tegen hadt. Maar de meid staat my ook niet aan. Ik was daar van de week op myn kolfpartytje, buiten in den Wynberg, en daar kwamen twee Juffrouwen, en twee Heren, die zo al vry wat drukte maakten
gij weet dat Charles de Valois, de edelste Fransman, de braafste ridder, zich in Italië heeft vertrokken. Hij heeft aan het Hof van Rome niet vergeten dat hij de onplichtige oorzaak der aanhouding uwer bloedverwanten geweest is
en nam straks de roos nit den doek, die om haar hoofd gewonden was. St. Antoine bad
Het gedrang van gaanden en komenden, velen met bagage beladen, en het rumoer van stemmen, luidende bellen
Op mijn woord,' zeide Buat, by wien dat gewach maken van de herberg de onaangename herinnering deed ontstaan van eenige aldaar aangegane schulden wegens spel en verteering, en wiens gelaat eenigermate betrok
Deze ratten waren voor onze gevangenis, wat de duif voor de ark van Noach was: het einde van den
de schuld te zijn van de geledenneêrlaag: - ja velen gingen - dwaas genoeg - zoo ver, om te beweeren, dat het geheele terug trekken van De Ruyter het gevolg was eener afspraak tusschen De Witt en hem
Kijk! fluistert de inwoner, en vestigt met bevende vingers de aandacht van zijn vriend op deze voorwerpen. Dat heb ik u gezegd
ontmoetten zij van Herwijnen, minder hooghartig en met erger omlaag hangende knevels, haarlokken en schouders dan ooit
Daar verstaat gij niets van, zeide Claes Gerritsz: tijd en plaats zijn bepaald, en al komt er geen mensch bidden, de priester moet daarom toch in de kerk zijn
nze kamer is dit jaar geheel in het rood gehouden en je begrijpt, hoe het oranje met zwart van die vlag er mee zou vloeken. aar het is zulk heerlijk, dik warm goed, dat ik het zonde vind, het zoo maar te laten liggen
Anders hoorde men niet; slechts nu en dan het knarsen van den roerketting op het ijzer der geleiders of het uit- en inslaan van een zeil
Dan zoû hij gaan, heel verre landen in, en zagen zij elkaâr na jaren dan terug, dan zoû er niets zijn dan glimlachende herinnering tusschen henbeiden, zuster en broêr
Ik ben al ik weet niet hoe lang aan het droomen geweest. Ga nu heen! Ga nu heen! Dat heb je mij al meer gezegd
Toen alles onder het toezicht van Eva in huis gereinigd en hersteld was, dwong Van Oudijck Léonie terug te keeren, omdat hij met den eersten Januari een groot bal wilde geven
Bliksemsche hond, hij moest daar wat hebben, achter die heg. Stork ging schuin den straatweg over; de sneeuw plette en zoog onder zijn treden; hij moest zijn houten pijpstompje even in de hand nemen, omdat hij tegen den dwarrel inliep
De gemeenschap der zielen, de liefde tot allen. Arnold was man en alleen. Zijne ouders waren gestorven
Dat de roemer met water gevuld zij; anders zoû Jacob van Lennep, Elizabeth Musch de straf te zoet zijn, en men zoude met opzet zondigen om die te mogen ondergaan. Gy kent mijn landgenooten nog niet, mijn Heer de
Jannetje! Jannetje! gij die der spreuk in uwe huishouding getrouw zijt gebleven, waarom wilt gij haar in de lotsbestemming uwer kinderen geweld aandoen? Gij, die in een' tijd, die ontwikkeling aller gaven eischte
Wanneer iemand u ooit zegt, dat hij in geldzaken zoo onnoozel is als iemand wezen kan, pas dan wel op uw geld
maar ik voel wel dat het voor mijn naam beter zou zijn als u in de Bench waart. Ik constateer het feit een
Maar dat is ruim twee uren gaans! zegt Albertine verwonderd. O, dat is minder, al was het nog eens zoo ver. Zou u denken, dat de dokter zou willen
Gy zaagt my te voren nooit onder myn waren naam; thans ziet ge my onder myn waren naam. Gy zult my nog eens lichamelijk zien
bij de herstelling, die het kerkgebouw noodig had. De belangstellende in deze zeldzame overblijfselen onzer oude kunst doet wel
Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn kende, daar hij ook een of twee schepen op een' gegisten afstand van ruim twee uren, ten anker zag liggen
oe aangenaam het gezelschap van dien eer vallen mogt; hij was wel te vreden, toen dezelve, te elft moetende vertoeven, van hem en zijnen reisgenoot afscheid nam
Zij beschimpten den gebogchelde openlijk, en deden hem tot groot vermaak van het gezelschap zijne bedaardheid verliezen. Het gelach en gekuch, dat nu ontstond, bragt zelfs voor een oogenblik de muzijk tot zwijgen
waarna hij, zonder een enkel woord te spreken, de teugels wendde en langzaam weder naar binnen reed, terwijl de Jonkvrouw met haar geleide haar weg vervolgde
arme Ailsie ook verlaten. Dat zal ik zeker, maar gij hebt nooit weer iets goeds te wachten
want vaster dan de grond dien hij betrad was zijn krachtig geloof in eene almachtige eeuwige liefde. Ha
Dat is ook zoo, zeide Kit driftig. Dat weet gij immers nog wel, mijnheer? Wat? riep Brass uit, met botte verbazing om zich heen ziende
Daar is genoeg van dien aard, zonder ons, in de wereld, niet waar, Demus ? sprak mevrouw Boffin. Dat geloof ik, oudje! antwoordde de Gouden Vuilnisman. Meer dan genoeg
te binnen kunnen brengen langs welken weg ik van boord alleen naar die kerk gekomen ben; maar hoe wij met ons beiden van de kerk naarden winkel van Riderhood gekomen zijn weet ik niet
lieve, goede vriend! zeide de hansworst: gij ziet, mijn Cezar laat zich niet verschalken. Wees zoo goed, neem uw valsche munt terug, en geef hem een beter stuk geld voor zijn moeite
De inspanning, welke het hem had gekost om met een schijn vanopgeruimdheid en hoop van haar te scheiden
hopende, dat de heer Hughes gereeder zijne toestemming zou geven tot een huwelijk zijner dochter met een minnaar, die haar in een groot en keurig huis kon ontvangen
en ik heb zelf den onderschout ernstig vermaand, zijn vroeger vergrijp, dat wij vergeten willen, goed te maken door zorgvuldige verpleging. Juliaan zal dagelijks de vrije lucht genieten in zijn ruimen tuin, wat ik als geneesmeester heb voorgeschreven
Zij beefde van verontwaardiging bij het verslag van de handelwijze van dien ellendeling van een Rawdon en dien gewetenloozen
maar het kwam mij voor, dat het tusschen ons niet noodig was. Zoolang als wij met elkaâr verkeeren, zoolang als ik de kuren van Gerrit verdraag om uwentwil, scheen het mij toe, dat gij mij wel hadt verstaan
was een mager mannetje met een perkamentachtig gerimpeld gezicht, in een zwarten herstelden rok gekleed, die blonk van ouderdom
Aan de helft onzer is de vrijheid toegezegd. Wat kiest gij? Allen zwegen. De meesten hadden tranen in de oogen. Bertha begreep, dat een enkel woord van haar voldoende was, om hen allen tot voortzetting van den strijd te bewegen
En dan heb je daar de zee; en de booten en de schepen; en de visschers; en het strand; en Am ommee te spelen
en hoewel Mevrouw Jennings' rijtuig ten allen tijde tot Elinor's dienst stond, had zijzelve zulk een hekel aan Mevrouw John Dashwood, dat noch haar nieuwsgierigheid om te zien, hoe zij zich hield na de onlangs gedane ontdekking
Ja, dat is nog een liefhebberij van mijn man zaliger. Het is altijd aangenaam, als men gedachtenissen aan overledenen rustig kan bezitten
Eponine en Azelma zagen niet om naar Cosette. Zij was voor haar niets meer dan een hond. Deze drie meisjes telden te zamen
net de hand, waarmede Jules de Tonnette haar vader het Hodie adhuc cras caetera had geschreven. In het adres op het rose couvert herkende zij terstond het schrift van Lina
Het ontbijt was spoedig afgeloopen; de hoe den der heeren werden met groote blauwe kokarden versierd, welke mevrouw Pott eigenhandig vervaardigd had
Ik zal blij zijn, wanneer ik hem niet weer onder mijne oogen behoef te hebben en te weten kom, dat hij het ergste heeft
Het was waar: hij maakte het niet lastig en was evenmin druk in de dagelijkse omgang, maar tochj zo'n mannelijk individu meer in huis had iets eigenaardigs
werd mijn oom bevestigcl in zijn oorspronkelijke meening, dat er lets geheimzinnigs gaande was, of, zooals hij zelf altijd zei, dat er ergens een steekje los was
Alles in huis was zoo volmaakt in orde, en iedereen was zoo oplettend voor mij, dat ik met mijne bossen sleutels, geene de minste moeite had
en ik moet oppassen tot het weer zomer wordt. Wat? vroeg David. Wat wordt hij toch doof! mompelde de
Zijt gij van al uwe zonden afgekomen, lieve Nicht? Neef Augustine, antwoordde Ophelia en legde haar breiwerk neer
Gedurende de eerste dagen van onze zeereis hadden wij zeer schoon weder, maar in den nacht van den veertigsten dag, kregen wij tegenwind
maar hij kon geen woord lezen. Hij lachte en vloekte tegen zichzelf achter het blad. Ten slotte smeet hij het neer
en zich gereedmakende om terstond naar beneden te gaan, nadat zij nog even naar Ailsie gezien had, die thans gerust en vast sliep
werden hare oogen beneveld, en zwierven hare gedachten ver weg. Mama, zeide zij eens plotseling tegen hare moeder
Hij besloot in elk geval aan het verzoek gehoor te geven; zijne reis naar Haarlem was hiertoe zeer geschikt geweest, maar hoe gaat het! twee schoone oogen, behoorende aan een meisje dat men lief heeft, doen iemand alle beloften, zelfs pligt vergeten
en Rawdon waren van denzelfden leeftijd, en zij leken zoo sprekend op elkaar, zeide Becky met een van tranen verstikte stem
zie al, hoe laat het is. aat ons elk een glas inschenken, om den eer geluk te wenschen, met zijn beroep te uiden. s het zoo niet, is het zoo niet
die zij nu ontmoette. De verwaande, aanmatigende ijdelheid van de oude schooljuffrouw, de dwaze beminnelijkheid van haar zuster
Eene gelegenheid om leven te maken is het gepeupel altijd welkom. Wel twintig morsige handen werden oogenbikkelijk opgeheven om voor hem aan te kloppen
wilt namelijk, dat ook het leven uit louter afgeronde en voltooide dingen bestaan zal en dat is waarlijk
De toekomst gist hier. Maar de toekomst behoeft geen aera van anarchie te zijn, de toekomst kan geluk en vrede zijn
Wanneer men aan het einde des levens is, heet sterven vertrekken; wanneer men aan het begin ervan is, heet vertrekken sterven
Het is toch niet zoo als het behoort, zoo een tocht, zoo een tocht. In den kleinen salon was het vuur, dat Jansje had aangemaakt, weêr uitgegaan en Lili en Frits, het de oude menschen vooral heel prettig willende maken
en de eerste maal, dat ik uit Utrecht met ons beurtschip terugkom, breng ik u van mijne spaarduiten eenen mooien mantel meê met eene huik er op, zoo mooi, als die van Burgemeesters
maar hare consciëntie was vrij wat geruster dan die van haar echtgenoot, en zij bezat meer tegenwoordigheid van geest. Zij vatte de reden waarom hij in radeloozen angst verkeerde, en besloot met kloekheid den toestand te beheerschen, al was het dan ook ten koste der waarheid
en ik kan niet zeggen, vervolgde hij, zeer verlegen om een passend slot voor zijne rede te vindcn
Wat is uw zwager? vroeg Stork; voor Mies was hij blij, dat er een gesprek ontstond. En Endymion vertelde. Zijn zuster had een leeraar in de plant- en dierkunde getrouwd, wiens hartstocht het vergaderen was
Buat kuste de hem aangeboden hand, en, zich weder oprichtende, zag hy den Prins in de oogen. Hy was verbaasd over de uitdrukking van diepen weemoed, die zich op dat anders zoo onveranderlijk Jacob van Lennep, Elizabeth Musch gelaat vertoonde
Wat vader en dochter gevoelden, is niet te beschrijven. Zij waren als door den adem van een doodshoofd verstijfd. Geen woord werd gewisseld
dan was het niet, omdat hij de liberale voor de betere hield, maar eenvoudig omdat ze beter met zijn levensbeschouwing
dan zou geen landrot zelfs het in zyn hoofd krygen, er zulke masten in te zetten
Javerts blik was vreeselijk. Jean Valjean was bewegingloos onder Javerts aanvatting, evenals een leeuw, die zich door een lynx zou willen laten vatten
waarom zijt gij zoo woedend, LOUISE kan.' 'Zwijg, ontaarde zoon!' viel de vader hem in de rede. LOUISE naderde hem en wilde zijne hand nemen, doch hij weerde haar ruw af: 'Ga uit mijne oogen
Lucie Manette wandelde tusschen haar vader en de heer Darnay tot op straat. Eene huurkoets werd geroepen en vader en dochter vertrokken
de nutteloosheid van zijn pogen. Zijn gemis aan gezonde vreugde, zijn blindheid voor een levensdoel. Het was een hersennevroze van artist, die twijfelt aan zichzelven
Mijnheer was verplicht geweest haar geleide te geven, en nu slechts tijdelijk teruggekeerd om zijn broeder dat alles mee te deelen, en hem voor te slaan in zijne afwezigheid toch maar gebruik te maken van zijn huis
Dat zal goed gaan, dachten de dieven en ze wilden Katerliesje wel graâg weêr kwijt zijn. Daarom zeiden ze: de dominee heeft rapen op het land, buiten het dorp, haal ons wat rapen
en den sultan en den grootvizier hun edelgesteenten terug te geven. Zoo werd dan het werk, waaraan de juweliers en goudsmeden zes weken lang gearbeid hadden, in enkele uren vernietigd
Hier hokte het gesprek, Anasthase moest als cavalier seul zijne dame verlaten. Lina behoefde dus niet te antwoorden en zij kon ook den veelbeteekenenden blik niet Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette zien, dien Anasthase bij het volgende demi rond op haar wierp
Het was het oude portret, dat in Russell Square gehangen had. Ik kocht het, zeide Becky met een van aandoening trillende stem
toen hij zich in ons gesprek mengde; namelijk: Wie zijt gij? Yan waar komt gij? Hoe zijt gij hier binnengekomen
in geval ik mocht instorten, in geval ik niet mocht herstellen, in geval ik het vermogen om te spreken en te schrijven beide mocht verliezen, hoewel ik beter hoop
En nu, beminde neef! vervolgde hij, hem teeder omhelzende, moet ik u nog vergiffenis vragen voor alles, wat ik u heb doen lijden, nadat ik u
En ik heb sokken geteld!' riep de artillerist triomfantelijk. 'Nu jij, Fournier.' De jonge rechterlijke ambtenaar
knalde het schot van Lord Greybury. De ever brulde als een varken, dat geslacht wordt; hij stond een oogenblik stil, bukte toen den kop en vloog in razende vaart recht op Lord Greybury af. Deze had geen tijd, uit zijne knielende houding op te staan
maar zoo het toeval mij niet dezen dag tot u had gevoerd en juist heden uwe echtverbindtenis gesloten werd, dan zou ik zeker uwe vreugde niet verstoord hebben
Daar Pickwick voor het afgesproken uur niet te dicht bij de deur wilde komen, bleef hij in een hoek zitten en wachtte op zijn tijd
terwijl hij met blijkbare verwondering zijne pijp uit den mond nam. aWie zoudat gedacht hebben? Kom binnen, mijnheer
hoeveel hulp of gunst denkt gij dan dat ik ooi-t gekregen zou hebben? Als de kleine Mowcher die
Gij zoudt hem voor een schipper aanzien, zoo niet de fijne regelmatigheid zijner trekken en de keurige vorm zijner blanke vingeren van een aanzienlijke afkomst getuigden. En die getuigenis is niet
Een broeiende, matte, loodzware hitte, angstig voor het gevoel, belemmert den adem. De amechtige natuur smacht naar verfrissching
De twee menigten gingen altijd voort, een naar voren en een naar achteren. Ze schenen de zittende foule's voor de café's
De boot van Rienk Westra was spoedig naast het vaartuig, tot groote spijt van al de overige varensgasten. Vaarwel schipper! zeide Deodaat: gij onthoudt onze afspraak. Kom! wij moeten voort
dan is de schoonheid van den vooruitgang ook, vlekkeloos te zijn; en tusschen Washington, die de eene vertegenwoordigt, en Danton, die de andere verlichamelijkt, bestaat hetzelfde verschil
en terughoudend. 'Het spijt mij,' zei ze, 'maar ik zou toch uw kinderen niet verder les willen geven.' 'Mijn hemel, waarom dan toch niet
en op deze belofte gerust, hem met zijn dochter logies bezorgd bij een der gegoedste ingezetenen, waar wij nu dien dag gezamenlijk het avondeten gebruikten. Op het nagerecht ontving ik een geschreven briefje van Sander
Woorden van een domme vrouw! zeide hij; maar waarom dat gewaagd, waarom haar uitgedaagd
Met éénehandop zijne borst, en de andere op den stoel, wachtte Riah, zonder zich te rechtvaardigen, of hij verder ondervraagd zou worden
uit zijn mijmering gewekt. Hij hoorde de luide, ruwe stem van Jondrette, deze woorden sprekende, die hem de zonderlingste belangstelling
hen Goddank niet vreest, en hen uittart, hem iets nieuws te leeren. 'Bedient gy den Heer Raadpensionaris ook?' vroeg Arlington. 'Hem' antwoordde Florisz met een blik van de diepste verachting
Maar als hy hier is, antwoordde Therese, en hy met u over politiek wilspreken, of over buitenlandsch nieuws
aan de wanden Louis Couperus, Metamorfoze tintelde koloriet; statuen trilden silhouetten uit. En in het festijn dier Renaissance, gewaarwerd hij weêr: De Aspiratie
Neen. Ik slaap veel te vast. Slaapt gjj zoo vast? antwoordde hg, met een blik vol bewondering. Wat een zegen
terwijl hij, de tafel, waaraan de Prins gezeten was, naderende, met de eene hand daarop leunde en zijnen broeder vriendelijk aanzag; doch zijne vraag had eene geheel andere uitwerking dan die, waarmede hij zich gevleid had
De eenige aanmerking, die ik zou willen maken, als gij het mij veroorlooft. Ik bid u, doe het, antwoordde Michaïlof met een gedwongen glimlach
is die eer niet goed in acob van ennep, laasje evenster delen zijn zaken? n evrouw heeft zulke smaakvolle toiletjes, en de meisjes dragen altijd zijden kleedjes, en alles ziet er zoo knap en welvarend uit
Hij is een blokker, die altijd studeert; geen pedante melkbaard, bedreven in de letteren, de theologie en de wijsbegeerte, en geen vervelende snaak
Toen ik aan de fabriek kwam, vond ik er George reeds, die voor mij gekomen was; hg zag zeer bleek, maar was anders weder geheel dezelfde
tijd nam de spreker zijn riem van dien kant zijner boot af, en de hand leggende op den rand van Gaflfer's boot, hield hij de beide booten bij elkaar
Zonder het te vermoeden, wakkerde de onderwijzer met zijne levendige voorstelling van het vrije, krachtige leven in Queensland, Willems zucht tot ontvluchten niet weinig aan. Al zijn zinnen, al zijn denken had van nu af slechts één doel
Sigurd liep over allerlei te denken dien dag, terwijl hij zoo langs den weg stond. Vroeger had hij zichzelf probeeren wijs te maken, dat hij het werk van zijn vader
Mijn voorstel droeg de algemeene goedkeuring weg, en wij maakten nog dien eigen dag onderscheidene vlotten, die ieder drie personen konden dragen
want daar eene bende. ruiterij hen was voorgekomen, namen zij de wijk met meer spoed dan zij gekomen waren, en trokken naar de stad terug
wegblies: 'welbekend! ik heb pas een werk voor hem angenomen gehad in den verbuurtspolder. ou! daar komje ook an geen slecht kantoor, uffrouw! t is er wel uit te houën
die onophoudelijk schreeuwden, een met leeuweriken, die zich niet stil konden houden, maar onophoudelijk opvlogen in de lucht, en zongen van blijdschap
Ik, Rinaldo van Verona, Ridder, verklaar bij dezen, dat ik onridderlijk behandeld en grovelijk beleedigd ben door Deodaat, mede zich noemende van Verona
Ik geloof - ik geloof schipper.' 'Zeker! Er gaat een licht voor je op, nietwaar? Als jij bij de rooversbende van Il Tigretto komt, bestaat er alle kans, dat je Paddeltje ontmoet
waar, op den linkerarm, het groote witte kruis straalt; vier kroonprinsen volgen als de vier getuigen van den bruidegom: de hertog van
Allen gaven luid hun ontevredenheid te kennen. Voor een circus ontbraken hier nog slechts de leeuwen, zeide men
Eindelijk hernam ik met vrij goed geveinsde onverschilligheid: Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis Wij schijnen van het huwelijk zeer uiteenloopende opvattingen te hebben. 'Ja, dat schijnt wel zoo!' O, ik dacht, dat je daar niet over wilde spreken
terwijl hare ondeugend spotachtige oogen flikkerden. Gij moet nu braaf oppassen; verstaat gij wel, Topsy? O ja, meester, antwoordde Topsy wederom met dien flikkerenden blik
Ik wist wel, dat het iets van ons bedrijf was. Gij hebt gezegd, dat het Rudderforth was, merkte Ham lachend op
dat de laatste karvel van den laatste berg uit het hek van Boffin's Laan gedreven werd. Toen de laatste kar weghotste gevoelde Wegg daarmede den laatsten
al beval het hem zijn vader Zeus zèlve! En, hoog en breed hief zich de Held, ontzettend van rijpste mannekracht en zijn minachting daverde in zijn lach
zelfs de manier, waarop hij den dikken stok, waar hij op steunde, vasthield, een vastberadenheid en onverzettelijkheid
Wat een maaltijden had ik, in stilte en verlegenheid, altijd overtuigd, dat er een mes en een vork te veel waren
gouden sieraden, ivoren bonbonnières met microscopisch schilderwerk, snuisterijen, linten, dat alles schonk hij aan
en zulk een krans kwam ook aan den gordel tusschen de witte kant uit te voorschijn. Het glanzige haar was eenvoudig in elkander gestrengeld
Hoe langer ik hen bezie, des te meer komt het mij voor, dat zij beiden eene volmaakte schoonheid bezitten, en ik kan zelfs niet het minste gebrek ontdekken
Sedert het oogenblik, waarin zij, gekleed in haar bruine japon, Lewin was genaderd om zich geheel aan hem te geven
Met die woorden verdween de goede Fee, en de jager herstelde zich langzamerhand van zijne verbazing
Wachtende den prins van Karlskrona, stil gaande door den salon, dacht zij aan haar vroeger leven en aan nu. En ze was verbaasd over zichzelve, over haar tact
Hij bleef boven in het huis voor een deur staan, die geen andere verf had dan een streek geel, waarop de naam van den bewoner had moeten staan
maar toch hare belofte wilde houden en tot haar zou terugkeeren, zoodra hare tegenwoordigheid niet meer te X. werd vereischt. In zekere spanning wachtte zij het antwoord. Het kwam wel uit Emma's naam, maar toch door de hand van Wijnands
en hy zal hemel en aarde bewegen om het in handen te krijgen en te vernietigen. Ik ontraad u ten sterkste het aan de post toe te vertrouwen
Die gedachte joeg mij het bloed naar het hoofd. Het duizelde me; ik geloofde dat al de menschen mij dat duizelen aanzagen, dat ze raden moesten, wat er in me omging en ik durfde niet meer op zien, vooral niet door mijn kijker
die eindigde met hem door een kelderluik te stuwen in een vunzig en vochtig hol. Dat had de goedhartige vrouw voor hem ingenomen en met diepe deernis vervuld. Zij had die al terstond willen toonen, door hem van goed voedsel te voorzien
Eindelijk liet hij de venstergordijnen zakken, wond zijn horloge op, en ging zonder verdere omstandigheden naar bed
behalve de bloeddroppels, die hier en daar de sneeuw kleurden. Wij behoefden nu onze nasporingen niet verder voort te zetten
En sinds wanneer dat kostelijk besluit?' 'Sinds ik weet, welk een gruwel de onmatigheid is en waartoe zij voeren kan, wacht ik mij voor de verlokking; ik drink niets dan water
dien stapel donkerde de nacht, zwarte ondoorzienbaarheid, zonder één star. Hoog, op de rotsen, in zicht van het slot
aar kijk eens, adertje, als je, zooals ik, je heele leven lang geruite katoenen jurken hebt moeten dragen, zou je wel kunnen begrijpen wat ik nu voel. n toen ik naar de middelbare school ging, brak er voor mij een nog veel erger tijd aan dan die met de geruite jurken
zeide hij, dat hij nog eens naar de koe wilde gaan kijken en liet vrouw Barberin en mij alleen. Ik had tot nu toe gewacht op hetgeen zij mij te vertellen had
Hij wist, dat zij hoog hield de traditie van haar geslacht, de trouw aan de Compagnie, de onkreukbare trouw aan de Regeering. Welnu, hij vroeg haar zoo aan te wenden hare macht en invloed
of met wat overleg zullen wy er ons wel door heen slaan: wel! gy zoudt u te Bergen-op-Zoom doodelijk verveelen.' 'Dat zoû ik niet,' zeide Elizabeth, 'als ik er met u en ons kind ware
Dank je,' steunde hij, door de enkele geringe beweging reeds vermoeid. 'Dank je. Wil je me iets voorlezen?' 'Wel zeker. Wat zal het zijn?' 'Och, het kan me niet schelen
terzelfder tijd zult gij moeten toegeven, dat een huwelijk van een dame een zeer geschikte gelegenheid is voor vrienden en verwanten om iets te doen te haren behoeve. Zij zullen misschien verlegen zijn in de keuze van een
Ik wenschte maar dat gij hem gehoord hadt. Och, ik had dat niet noodig, antwoordde St. Clare; ik kan dat zelfde wel in andere boeken lezen
Niets van alles wat er gebeurd was, zelfs niet het omvallen van het rijtuig, had de bedaarde kalmte van Pickwick's gemoed gestoord. Maar de. slechtheid van den schurk
Het was onmogelijk iets anders dan goed van hem te denken, en de jongen stond met één sprong op de hand. En de houten man lichtte hem op naar zijn hoed, en stopte hem daaronder
en toen zagen wij met niet weinig nieuwsgierigheid zij no komst te gemoet. De middag verliep echter en hij kwam niet. De tijd voor den maaltijd naderde en nog kwam hij niet
Asa, het ganzenhoedstertje en de kleine Mads langs den grintweg, die van Sörmland naar Närke leidde. De weg liep langs den zuidelijken oever van den
dat de slechtheid van andere menschen haar al haar leven zuur deed zien. Ik gevoelde mij zoo geheel verschillend van haar, zelfs terwijl ik al het onderscheid tusschen een kind
Men ontmoette hem tegen den avond op de eenzaamste plaatsen, in het dichtste houtgewas, met het voorkomen alsof hij iets zocht, en soms bezig kuilen te graven
of denkt gij, dat het voor een' vader niet grievende is, als hij een kind, wiens opregtheid nooit een oogenblik bij hem verdacht geweest is, op eene opzettelijke onwaarheid, tegen deszelfs beter weten aan, betrapt
De koning Armanos hoorde de prinses Badoura met bewondering aan, en vervolgens het woord rigtende tot den prins Camaralzaman, zeide hij
en was zeer verwonderd over de mengeling van treurigheid en onrust, die uit zijne geheele houding spraken
hij beet op zijn lippen en stampte met zijn pooten op den grond. Toen hij voor de derde maal stampte, moest ik met Capi
Gaat moedertje een bed opmaken? riep juffer Slowboy de baby toe, en heeft hij bruin krulhaar als zijn mutSje afgenomen is
of het gordijn werd opgehaald, en eer het reurspel zelf een aanvang nam, droeg een der bekwaamste ooneelspeleren het oorspel, op eene destige wijze, voor, en sloot hetzelve met deze woorden
De man hernam met eene stem, welke men onverschillig tracht te maken, doch evenwel beeft: Zoo men er u eens van
Op aanraden an DE PLEYES, die alles bep roefde om hem in zijne zwaarmoedige overdenkingen te storen, keerde hij terug, - maar elke zweem van opgeruimdheid was geweken
Spoedig kwam hij terug en verzocht den monnik met hem te gaan. Deze volgde zijn geleider, die hem een paar verdiepingen hooger bracht, tot zij aan een zware eikenhouten deur kwamen, waar zij aanklopten
at werd met vragen bestormd, en terwijl hij, als gewoonlijk bij zulke gelegenheden plaats vindt, verzuimde tot de oorspronkelijke bron van het praatje op te klimmen, en alzoo niet op de gedachte kwam, dat het verzinsel uit het brein van renkelaer ontsproten was
Lodewijk begon te lachen; doch op een wijze, die mij nog onbeleefder toescheen dan zijn trotsche blik van kort te voren, en Helding liet van verbazing de beide regenschermen op den grond vallen
Dan niet,' zei ik, en zocht een rhumboon uit, schoof toen Kees het zakje toe. Kees nam er geen notitie van, die floot met de handen in zijn zakken
Zij zou gaarne met haar gedachten alleen zijn geweest, maar toen Anna in haar nachtgewaad bij haar kwam, verheugde zij zich toch bij dien aanblik
Tusschen de zuilen en Mykenaeërs ademde nauwlijks de stilte, verwachtingsvol beidende het woord der verlossing, om los in daverende blijdschap te barsten
Athena, wat hoû je mij tegen? Thàns, alleen thàns, dat ik wil Eurystheus vermoorden
welken hij sleet in vruchtelooze pogingen om den zwarten sluier uit zijne verbeelding te verbannen. De achterzijde van
en zijne voeten uitstrekkende zoo dat zij tot aan de zee reikten, sliep hij weldra in, en deed door zijn geweldig ronken de
dat gistermorgen zoo lang geleden scheen. Ik weet niet waar mijne gedachten heen dwaalden, toen zij door een kloppen aan de deur werden
Er waren nog geen drie minuten verloopen, die Lewin echter reeds als een uur toeschenen
Een van de vingers antwoordde: een trap hooger. Op de derde verdieping lag een stapel doodshoofden, die wezen hem ook een trap hooger. Op de vierde zag hij visschen boven een vuur staan prutsen die bakten
en dat Jakob een half glas wijn stortte over eene der prenten, welke hij van Tante Van Bempden gekregen had: twee ongevallen, die echter, zooverre mij gebleken is, geen blijvenden indruk bij de lijdende partijen achterlieten
Dat, zooals men over kort of lang zal zien r Pinch en nog anderen
De heer Bofün keek om zich heen alsofhij onder die benaming den Franschen heer en den krikig, waarin deze zich niet bewoog, opnam, en herhaalde: het tegenwoordige gezelschap
zich niet zou schikken tot een melodie. Maar éen voor éen kwamen ze nog steeds er aan scheren, elk op zich zelf in zijn eigen zuivere volheid
van Bruneck, deze schuit is afgehuurd door de Afgevaardigden der Woudsteden. Indien gij met de uwen ook naar de overzijde wilt, dan moet gij doen, wat wij ook gedaan hebben
Welnu, moeder! vervolgde hij, na het vertrek des bedienden: 'hebt gij nog iets te bevelen? Gij ziet dat mijne oogenblikken mij niet toebehooren
Ik heb dat kale hoofd van hem in de zon zien zweeten, mijnheer David, tot ik haast bang werd dat het zou smelten. En nu is hij een magistraat
zoo kort hadden zij deze dame nog maar gekend; zoo weinig pasten zij bij haar in leeftijd en geaardheid, en zoovele bezwaren tegen dezen stap had zij nog slechts een paar dagen te voren gemeend te moeten aanvoeren
met een buiging voor haar, welke even hooghartig was als de onweerstaanbaar grappige nijging, waarmee zij verkoos afscheid van hem te nemen