AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zal ik om de dokter zenden zij had haar best gedaan om een welwillende toon aan te slaan maar het gelukte niet haar stem klonk onvriendelijk en stug zveel zelfbeheersing bezat ze nog niet en bronkhorst schrikte ervan
marie was opgeschrikt door de luidere toon onder het exposé zijner geldelijke illusiën was ze rustig ingedommeld maar nu greep ze naar haar kopje en zei op n toon alsof ze zijn beschouwingen aandachtig had gevolgd ja heerlijk hè
zij schrikte van oom bornes harde stem kom zei hij vriendelijk blijf daar niet zo alleen zitten kom in de voorgalerij wij zitten er gezellig
daar had je weer het vertrouwen z genoot hij dat nu als notaris algemeen en daarvan was hij overtuigd als zodanig was hij het waard ook hij had er uitstekend slag van de zaken voor anderen te behandelen hij deed het gewetensvol en
ik weet het niet nu ouwe houd je maar niet zo dom wat moest dat geknoei onder die steen het behoort erbij malligheid nèh het moest haar uithuizig maken dat zal hef
we dachten datje boos zou wezerj we durfden niet goed maar wij hebben haar in de gaten allang hoorf toen ze dat eenmaal wist viel het haar lichter zijn slecht humeur te verdragen het speelde hem geweldige parten hij was een ander man
het was een oude echt indische familie aan welker hoofd n oud bruin man stond die door het hele plaatsje oom genoemd werd maar die een der weinige personen was met wie bronkhorst het niet kon vinden
s avonds toen tegen acht uren de gasten kwamen zat de familie in groot tenue in de voorgalerij cadeautjes had marie niet veel gehad voor haar verjaardag bronkhorst had haar een aandeel in een prauwenveer geschonken
en dat deed haar de volle uitgestrektheid van haar noodlot nog dieper beseffen is het z erg vroeg sarinah och nèh er is nu iemand met wie ik zou willen trouwen en die het mij zou willen
maar nu vernam ze ook dingen waarvan ze verstomde zij heeft hem iets ingegeven zei haar vriendin en toen marie met europese ongelovigheid voor de kracht van indische middelen het hoofd schudde werden haar tal van voorbeelden genoemd
hoorberde tegen hoog tarief en mooier paarden hield dan ieder ander maar die in zaken angstvallig op de kleintjes paste en wat men noemt op n
je kalm zei bronkhorst verwonderd over het onverwacht bezoek ga erbij zitten en steek een sigaar op heel graag sepada kasi api o heb je hier lucifers neen dan hoeft het niet
waar het zijn eigen geld betrof was hij lossej je moet me niet zo onbeperkt vertrouwen verbeeld je als men n man heeft die notaris is en men vertrouwt hem nieti nu nu zei ze lachend dan moet hij toch n geduchte rover wezen
hij was juist bezig zijn partners af te zetten zoals het winnen heet in spelersidioom hij wist ook dat zijn kansen achteruitgingen als prédier meedeed
half boos half nieuwsgierig richtte betsy zich op en stak haar gezicht thans haast geheel onder het zwarte haar begraven vooruit en steunend op het vlak harer handen zodat haar lenige armen enigszins naar binnen ombogen zei ze driftig
het veelhoofdig monster der kwaadsprekendheid had zijn werk begonnen en het deed dat met te groter ijver naarmate de patiënt door zijn positie en zijn fortuin meer op t kleine plaatsje in het oog liep
ik dien hier niet het zou gek staan als ik ging korèkken aan de vloer ja dat is allemaal maar bitjara kosong zei hij brutaal je bent zelf minder dan een vrouw antwoordde de oude boos het is niet om de soesah maar omdat je niet brani bent
ga daar vandaan zei hij tussen de tanden tot de man die hem de weg versperde ga daar vandaan of ik sla je doodf ik ontzeg u mijn huis riep mevrouw duhr wier tong eindelijk scheen los te komen
ik zal je straks wel helpen zij antwoordde tante doelende op betsy had voor een paar dagen precies hetzelfde ik heb er haar in een paar uren afgeholpen is het niet waar bets ja
hij bezigt tussen zijn duits allerlei latijnse woorden ja het is koorts nu dat was wat nieuws stil liet hij haar verontwaardiging uitfluisteren
waarom maakt nonna zichzelve ziek vroeg sarinah och stik barstte betsy los in tomeloze woede
ja zei ze bruuskweg hm nu dan is dat een vergissing geweestf zij zweeg doodsbang dat zij te veel zou zeggen oom en tante borne vonden het verschrikkelijk
ik zou wel eens willen weten wie dat durfde ondernemen allemaal jean allemaal ze spannen allen één lijn tot mevrouw duhr toe
met betsy was dat heel anders zij maakte een grote gezelligheid uit voor tante die nu rustig s ochtends met haar in de achtergalerij zat te haken en te borduren och bets zei ze je moet maar nooit weer trouwen ik denk er niet aan
niet iets bepaalds n gevoel van vermoeienis en lomigheid ze spraken erover zonder haast te denken aan marie en haar ongesteldheid hun ogen spraken een geheel andere taal die zich lezen liet op hun gezichten als n romance sans paroles
meer dan een half uur was hij hiermede bezig hij had het in vijf minuten kunnen doen maar opzettelijk liet hij zijn moeder wachten om haar te plagen en om haar te dwingen de kar zoveel tijd langer in gebruik te hebben daar moest ze dan meer voor betalen
te erg nèh ik had haar kunnen vermoordenf waarom als zij leeft is het erger voor haar nu ja dat is nog altijd de vraag
in zijn verbeelding zag hij reeds n potje vol kapitalen van de notaris dat hij borne in de wacht sleepte'l maar zo'n man homberde niet dat whistte met de dames net n wijf dacht de kapitein met n boos gezicht keerde hij zich met n ruk om in
de oude steunde luider en kneep en drukte zachtjes voort haar grove grijze haren waren door de inspanning en beweging in oproer geraakt en hingen haar over het gerimpeld voorhoofd
nu zie je dat ik de waarheid heb gesproken er is niets aan te doen het is weer mijn ongeluk hij zou mij trouwen dat weet ik zeker als die andere er niet tussen zat waarom moeten ze ook altijd die onhebbelijke totoks hierheen halen
men richtte zich op schonk een nieuw glas stroop stak n vers strootje op en zat in het ondraaglijk hok genoeglijk pratend over koetjes en kalfjes nog n uurtje bijeen
het deed den ekster toch goed al had hij haar niet lief en enigszins vriendelijk vroeg hij was je bang dat ik dood zou gaan de alle opgewektheid dodende sluier van onverschilligheid trok weer over haar gelaat
de oude was inderdaad zeer verheugd en tevreden want mevrouw bronkhorst had over de steen gelopen waaronder het mengsel lag het leed nu geen twijfel of het tovermiddel zou gelukken en zodoende bijdragen tot het bereiken van t grote doel
en haar het bloed naar het hoofd doen stijgen het hield haar bezig en voerde haar fantasie tot de grootste buitensporigheden onrustig wentelde zij zich van de ene kant op de andere de oude meid benijdend die rustig ronkte op haar mat
zij werd bleek onder het lezen en sloeg met beide handen tweemaal op haar gevulde dijen zodat het kletste door de mooie sarong heen een muziek waarmede de kapitein zich in gewone omstandigheden amuseerde
is er nog gesproken vroeg zijn vrouw hij haalde minachtend de schouders op ja de zendeling heeft een boom opgezet en het was zijn geluk dat ik niet dichtbij hem stond anders had ik hem op z'n tenen getrapt
de cijfers der mogelijke winsten maakten hem warm jongens als het die kerel toch eens lukte riep hij wat zou dat een heerlijk zaakje zijn
voor haar kinderbedje zat te vertellen van de gendhroewo die buiten in de duisternis achter de bomen gluurde zij vermande zich en trachtte te glimlachen je bent erg pinter nèh datje raden kunt wat anderen schrijvenf misschien men kan
ik weet het niet ben je gek moetje dan zo stom wezen om er iets in te doen zonder datje weet wat het is ik heb het van mijn zoon gekregen
mit lokalisation auf dem plexus solaris guten morgen herr kapitan en weg was hij het martiaal gezicht van kapitein borne nam al luisterend een kluchtige uitdrukking aan van verbazing en zonder terug te groeten
je behoeft niet te liegen merkte bronkhorst aan op bemoedigende toon je kunt immers gerust de waarheid zeggen wij willen je wel ontslag geven als je het vraagt wij willen alleen maar weten waaromf ja bevestigde marie wij willen weten waarom
als er een ziek is zei marie en ik heb geen hulp dan loopt alles in de war want het huishouden maakt het mij z druk als ze het vroeger over die drukte had nam bronkhorst geregeld een loopje met haar
dat vind ik verschrikkelijk hij antwoordde niet maar schreef met vaste hand en stijve grote letter de adressen der brieven bij slot van rekening dacht hij officier en gedecoreerd kon het pierewaaien van een aangetrouwd nichtje zijn naam al bitter weinig deren
nieuwsgierig keek betsy naar de notaris welk een man moest het zijn die zoveel pinterder was dan al die anderen dat hij geld genoeg verdiende en rijk genoeg was om allen te overbluffen zo men al niet kon zeggen dat de notaris door zijn uiterlijk
of medelijden toonde en meer dan enig ander in sympathie was met de grote onverschilligheid die haarzelf zo koud liet heb je hem nog gezien vroeg marie toen zij met haar man naar huis terugkeerde ja hij was niet veel veranderd
toen hij thuiskwam kreeg hij van mevrouw bronkhorst een geduchte uitbrander omdat hij zo lang was weggebleven met stoïcijnse kalmte hoorde hij het aan zo hij vroeger soms een woord tegensprak thans zweeg hij zoals een inlander zwijgen kan
men keek elkaar aan vol verwondering en verontwaardigingl het is schande ging mevrouw borne voort net alsof er voor zulke posten geen jonge kapiteins genoeg zijn maar dat komt allemaal van het geknoei en de protectie
terwijl die van anderen dichterbij of verderaf dof en zwaar klonken soms zo ritmisch alsof het met opzet was geregeld
en bij haar smart en onder de vriendelijke troostwoorden van haar nieuwe vriendin hadden ze er geen van beiden op gelet dat een dos a dos stilhield voor de deur ze hoorden alleen een haastige tred in de galerij en zagen nog net dat een vrouw
schei uit het is inkt riep de man van lidia met een vloek ledereen schrikte ervan en was er verlegen mee mevrouw duhr keek erg onthutst voor zich de controleur had zich omgekeerd en proestte van het lachen
maar langzaam en met zekere waardigheid tot zelfs in de manier waarop hij hoed en stok nam terwijl bronkhorst dus werd afgescheept vertelde betsy's zwager de resident wat er bij mevrouw duhr was voorgevallen het is nu t geschikte moment meende de resident
ja die o hij is niet verlegen voor europese vrouwen ik weet dat er een is die dikwerf bij hem komt en die als hij het wilde bij hem aan huis zou komen wonen om geheel zijn vrouw te worden
zij had op alles gerekend en er stond in haar kamer een vrij grote hoeveelheid van de fijne chinese thee die bronkhorst gewoon was te drinken
bij bronkhorst was dit geen argument doch de intellectuele waarheid viel niet te ontkennen dat was zeker en daarom zweeg hij een ogenblik weetje wat ik denk marie nuf
maar hij bezat het welverdiende vertrouwen van iedereen voor ieders zaken alleen miste hij dat van zichzelve voor zijn eigen zaken voor een ander zou hij niet half zo gauw en zonder ernstig onderzoek tot de plannen van prédier zijn toegetreden
de rest vormde een bonte rij om de gezelschapstafel en daar ging het vrolijk toe wat later op de avond sloeg bronkhorst een toost met champagne zijn woorden van vriendschap waren goed gemeend want hij hield veel van de bornes de kapitein was aangedaan zijn vrouw
ben je helemaal beter vroeg hij op zijn gewone afgemeten toon de oude vijandschap verdrong elk gevoel van medelijden natuurlijk zei ze en uit de klank van haar stem kon men duidelijk horen dat ze er had willen bijvoegen
het zijn geen duivelskunsten en al waren ze het men moet allen vrezen en eren de kwade zowel als de goede geesten mooi
met een sjaaltje om haar pijnlijk oog huilende en voetje voor voetje lopend als een zware zieke links door lidia rechts door mevrouw duhr ondersteund kwam betsy naar buiten zo werd ze in het rijtuig geholpen
ik ben niet erg lekkerf sakit peroet hoestte de oude sarinah die bij de naaister op de mat was gaan zitten
hij zich uit in het ruime bed hij was al bang geweest dat ze erin zou liggen en was het met zichzelve niet eens kunnen worden of hij de nacht dan maar niet verder zou doorbrengen in een luierstoel in de achtergalerij en attendant had hij oom borne aan de praat en aan de
en toen er luid op de achterdeur werd geklopt wat juist een geruststellend teken was schrikte zij nog harder zodat haar hart bonsde
neen wees nu maar niet knorrig ik vond het enkel maar raar dat die bedak het hoort erbij herhaalde de meid stijfhoofdig anders zeg ik niets het hoort erbij goed goeaj zeg nu maar gauw is er nog iets
onder het hardop voorlezen van de brief knikten de dames borne en bronkhorst herhaaldelijk goedkeurend met het hoofd dat was vonden zij degelijke gezonde taal de vorm fatsoenlijk en net
je bent een slim oud beest nèh antwoordde betsy bij wijze van compliment ik ben blij dat ik dat wijf nu niet meer zie brr hoe was
waarin zij haar schatten geheimen en prullen bewaarde zij haalde er een flesje uit een dier dikke stukken glas met een inhoudsruimte als een
het was een slag waaronder ze in stilte bitter leed en dat in stilte zou blijven doen omdat zij geen schandaal wilde maken hij was blij dat hij voor n dag of wat wegkwam t was zo'n pijnlijke positie vond hij in huis
en ad secundum had hij meer nodig voor een hoogst voordelige toepassing die hem heel wat meer zou opbrengen dan wat njonja ekster hem kon betalen
tussen haar half gesloten oogleden dwaalde haar blik door de kamer en ofschoon ze genoeg had geslapen die nacht deed toch die vreemde gloed haar indommelen
betsy hoorde en zag alles zwijgend aan de enigszins opgetrokken wenkbrauwen gaven haar gezicht een uitdrukking van verwondering zij was nu zo kalm als t maar kon inderdaad liet het ziektegeval haar volkomen
toen ze er kwamen zat de notaris reeds met zijn vrouw in de voorgalerij en bornes gezicht verhelderde toen hij aan de andere kant een speeltafeltje zag staan
hadji ismaïl wiens vrome ijver toch ook niet door de vislucht scheen te worden aangetrokken woonde n eindje buiten het plaatsje op een plek gewoonlijk van de wind af ook hij wist wel wat deze man van het land naar de stranden
en al voortlopend zich koelte toewuivend met reusachtige bladeren in het bos geplukt en als waaiers gebruikt het ging weer op en af in dit woeste oord over naakte rotsachtige grond zo warm dat de koelies hun genot niet kenden
of het iets uitwerkte op het gezicht en ze neigde het hoofd nu eens links dan weer rechts zoete mondjes trekkend en lief kijkend tegen haarzelf zoals dames gewoon zijn te doen als ze toilet maken voor de spiegel
eentonig eenvormig en toch snel ging de ene dag na de andere voorbij de kapitein had al eens bij zijn vrouw geïnformeerd hoe het er nu mee stond en of bets nu nog altijd fatsoenshalve van uitgaan moest verstoken blijven
de klerk had een europese weduwe gevonden die niet ver van het notarishuis woonde in een zijlaan en heel gaarne die dame tegen goede betaling in huis zou nemen dat schreef hij ook aan betsy de volgende ochtend was zij vroeg uit toen ze terugkwam zei ze
men bracht het bij hem en hij bekeek en berook het met eerbied maar toen hij gevraagd had wat het moest kosten werd hij boos om het antwoord zestig gulden dat was gemeen
die n gekleurde zakdoek uit zijn baadje trok en voor de neus hield van alle kanten blaften steilorige gladakhonden de vreemde tandoe aan
betsy luisterde er nauwelijks naar zij had t flesje geopend en de inhoud met de top van een harer vingers in aanraking gebracht nu stond zij voor de spiegel en streek de uiterst geringe hoeveelheid olie over haar zwarte wenkbrauwen zij wilde
en zal hij de gelukkige wezen zekef met saamgeknepen lippen hief bronkhorst het hoofd op en zag haar aan
en vereer mij weder met een bezoek ik zal u dan in persoon mijn gedachten mededelen en over onderscheiden punten die ik aan het papier niet toevertrouw met u spreken uw hoogachtende vriendin wed den
plotseling sloeg de grote hond luid aan het duurde maar een ogenblik iemand sprak tegen hem en het beest hield zich stil betsy was dadelijk wakker en zat overeind in bed te luisteren terwijl een rilling van ongemotiveerde nachtvrees haar langs de rug liep
hoe wist jij zo precies dat het een brief was uit een boek vroeg ze haar man och zei hij we hebben indertijd met datzelfde ding eens n aardigheid gehad
onder het lopen roepend zo'n ellendeling zo'n stommerik zo'n koerang adjar tante mevrouw bronkhorstb zo'n vent schrijft me een brief uit een boekt en ze wierp het arme dikke deel op tafel
geen lafhartigheid zij had a gezegd ze zou ook b zeggen hij is uit zei ze ik weet het wel ik heb immers gehoord dat hij voor een paar dagen op reis moet antwoordde sarinah het is niets wij kunnen wachten
nu ging ze voort toen ze het teleurgestelde gezicht van betsy zag nu kind heb maar geduld zo gauw als het kan voor je komen jullie hier een avondje doorbrengen dan blijven we geheel onder ons en je speelt zoveel je maar wilt
u hebt mij wel eens geholpen maar na het gebeurde geloof ik niet dat ik u daarvoor nog enige dank schuldig ben ik zal aan u denken dat beloof ik u wed den
aangenaam kennis te maken bonjour tegen de controleur hoe maak je het dag kapitein gaat t goedh meneer van drunen aangenaam en onder het praten lachen en handdrukken wisselen alles beweeglijk en
ja dat geloof ik ook enfin haar tante was ertegen n goed mens maar erg geborneerd zij lachten beiden om de woordspeling
ik zou u niet aanraden zei hij er gevolg aan te geven kan ik me dan laten bedreigen in mijn eigen huis er heeft geen bedreiging
vrij opgewekt liep hij de treden op naar de voorgalerij waar ze in sarong en kabaja op een wipstoel zat en blij dat hij haar zag greep hij een harer handen en ging naast haar zitten
pakte zijn koffer het een om geen schandaal te maken het ander uit plichtsgevoel och dat laatste hinderde haar zo niet maar die betsy had ze dat voelde ze met eigen krachtige handen het leven kunnen benemen
vergun mij derhalve zeventig jaren om mij te bedenken te raadplegen en mijn hart te onderzoeken kom dan na verloop van deze korte tijd
s avonds aan tafel vertelde zij het haar man waarom liet mevrouw borne het niet toe vroeg hij ik zie niets goeds in zulke
het was verpletterend binnen vierentwintig uren zou hij de risée wezen van het plaatsje zijn liefdegloed doofde bij die gedachte aanmerkelijk en diezelfde avond nog vertrok hij zo'n hatelijk schepsel dacht hij onder het rammelen der wielen over de
prédier kwam net van tafel in het hotel toen een bediende hem het antwoord op zijn brief overreikte veel had hij verwacht maar dat niet
maar het gezicht van betsy stond zeer ernstig en zij bekeek het flesje met belangstelling zij begreep volkomen wat ook dit moest betekenen maar zij had onwillekeurig tot regel genomen om zich zo onnozel te houden als mogelijk was wat is het nèh
dank je als mevrouw misschien mij nodig mocht hebben dan wil ik altijd dadelijk komen dank je mevrouw is altijd zo goed geweest voor me ik ben maar een oud mens dat wel spoedig dood zal gaan
een onbehaaglijk gevoel bekroop mevrouw bronkhorst waar is je mevrouw vroeg zij de meid al weg kasian zij is zo ongelukkigl het is goed bilang baik heeft mevrouw niets anders te gelasten
na n paar uren waren de alang alangvelden achter de rug het bos begon het oerwoud met slechts hier en daar enkele
toonde het een helder wit onderlijf dichtbij de stompe kop zaten een paar zwemvinnen bij dit dier met de lichaamsvorm van een zeehond spartelde een kleiner exemplaar het was een doejong met zijn stamhouder
toch niet ik maak tegenwoordig zoveel horloges al de wijzers zijn stuk och wat je houdt me voor de gek als je daarvoor bent gekomen ga dan maar weer weg ik moet voor enige dagen uitf zo
en zeker was het dat er een andere geur aan was een eigenaardige zoete bloesemgeur die niet bijzonder treft maar welke men zich toch weer dadelijk herinnert als men hem eens heeft geroken doch stinken deed de bedak niet
heeft zij geen andere familie vroeg de kapitein verrast keek de resident hem aan het was een idee dat is waar ook welzeker zij heeft een zuster die getrouwd is met een controleur
dat komt op hetzelfde neer van uw kant doch als ik het z beschouw kan ik uw hulp niet aannemen zij sneed alle verdere conversatie af en ging de gang in naar haar kamer waar ze lachend op een der fraaie stoeltjes ging zitten
en rookte zij met aardige onbeholpenheid en een vooruitgestoken klein mondje lachend nam hij de sigaar af en rookte die verder
waarachtig betsy het is zo als dat veel van iemand houden is dan ben jij de eerste op wie ik verliefd benf zij trok de wenkbrauwen samen het beviel haar niet wat hij zei klonk openhartig en waar maar er was geen enthousiasme bij
maar onderweg nam zij er drie bankjes van tien af en moffelde die weg tussen haar sarongband in haar kamertje stak ze nu t lampje op ketjil zat nog onbeweeglijk op de balé balérand zij wierp de overige honderddertig gulden in papier met n soort van woede naast hem neer
nog weer op reis moest om obat te kopen dat het perloe was en dat hij dadelijk tweehonderd gulden moest hebben betsy was buiten zichzelve van woede
zeker misschien wat vermoeid van dat langdurig hossen tussen de wielen ik ben blij dat ik je zie zij lachte en met haar gezicht bij het zijne
ik herhaal dat ik er niets aan kan veranderen het beste is er niet verder over te spreken t is nu uitgemaakt datje hier niet blijft wonen laat ons nu verder niet twisten en
ik begrijp het niet je hebt geen geld o ik heb nog wel iets en bij mevrouw duhr betaal ik maar weinig ik help haar n beetje maar wat is je bedoeling vroeg marie met heimelijke angst waarom wil je hier blijven wat heb je ermee voor
maar haast geheel in eeuwige schemering zonder andere paden dan die de voet van de inlander al lopende tussen t geboomte had getrokken het was er koel duister en nog stiller haast dan in de velden
hij zag uit zijn stoel hoe een hunner zich een grote doorn in de voet trapte en de kerel hield niet eens met lopen op maar trok al voortgaande door een bewonderenswaardig vlugge dubbele beweging van hand en voet de doorn uit het vlees ruwe mensen dacht
t kon wel gebeuren dat ketjil een week moest wachten vr hij krijgen kon wat hij wenste het viel deze erg tegen heel erg zelfs maar daar er niets aan te doen was bleef hij zijn ziel in lijdzaamheid bezitten
overigens besloot ze die week in haar gewone rol te blijven en tegenover marie zoveel mogelijk te doen alsof er niets was gebeurd
als het kan liefst welf goed ik zal het doen en het u vanmiddag laten wetenf asjeblieft je zult me er een groot genoegen mee
om zeer uiteenlopende redenen en met geheel verschillende gevoelens t mogelijke deed om het gesprek te doen vlotten lukte dat aan tafel ook vrij
de gele zonnestralen drongen trillend van warmte en licht door de donkere stijfgesloten stores in de kamer te verdeeld om het duister te breken
onvermoeid had hij doorgereisd de dag en de nacht nu en dan op een sukkeldrafje maar meest stapvoets hij was over hoge bergruggen getrokken
er was waarheid in marie voelde het maar zij kon niets zeggen en betsy die bemerkte dat zij terrein won wierp het hoofd in de nek en trok met n air haar lippen samen
ook omdat de kleine jean nu eenmaal door niemand dan door haar wilde geholpen zijn het deed haar genoegen omdat dit zo'n geschikte gelegenheid was haar invloed te vergroten
ik niet repliceerde de kapitein en toen de anderen iets daartegen wilden inbrengen schudde hij het hoofd onwillig en vervolgde
ze lag op een bank en ze was onlekker o ze zal wel naar boven moeten wacht maar ze had allang weg moeten wezenf
weetje zei hij ik verlaat me met vertrouwen op uw oordeel dat is de kwestie niet maar ik ben bangb
de verwachte herhaalde ze met minachting en het was hem als lag er iets verwijtends in haar blik ik begreep wel dat zo ik door iemand spoedig gevraagd zou worden het door hem zou zijn
en zij liep de kapitein na zij vond hem in zijn kamer nog gierend van het lachen wat is er oom toe zeg het nou neen bets houd je stil kind het gaat al ovefl
hij beantwoordde die opmerking met een diepe zucht wat hij daar moest uitvoeren de ganse avond als er geen partijtje werd gemaakt wist hij waarlijk niet
me dunkt je moest daar eens over nadenken heb je ajer blanda welzeker de interruptie maakte haar niet boos integendeel zij lachte allerliefst en stond dadelijk op wil je er niet wat brandy in hebben
over vier dagen ben ik terug dag moeder en heengaande streek hij zijn dikke hand liefkozend over haar voorhoofd dag oudje je bent toch ook pinter ja
zie dat was nu een oude inlandse vrouw afgeleefd hoestend en steunend die ze soms wat eten of n fooitje of n stukje kleren had gegeven en die arme ziel zat daar dankbaar op de grond ofschoon ze korte norse antwoorden kreeg
en het koeren van de perkoetoet die in een kooi hing op het achtererf gaf alleen meer reliëf aan de doodse kalmte in het grote huis een diepe neerslachtigheid kwam over haar ze ging op de divan zitten naast de geopende koffer en weende
toen ze samen naar voren gingen vertelde zij prédier dat haar man niet wilde dat zij er zich mee zou bemoeien je begrijpt wel voegde bronkhorst erbij dat ik uitsluitend en alleen jouw belang en dat van mevrouw den ekster op het oog heb
jonge mensen kunnen oude moeten nu ja nog nietf wie weet hoe gauw ging ze voort met een akelige stem ik zie hier dikwijls het spook van de dood het is hier bij me in de duisternis
onzin je moet leven met de kinderen weer zweeg ze ze wist wat hij bedoelde maar zij zou het woord niet t eerst uitspreken we moeten natuurlijk van elkaar af we moeten scheiden
maar als ik mevrouw kan dienen met iets wil ik altijd graag en ik bedank mevrouw wel voor alles wat ik van mevrouw heb gekregenf het deed marie aan
ketjil in stilte ergerde omdat hij er een hatelijkheid in zag op zijn eigen dikke buik hij zei echter niets daar was hij niet alleen in eigen ogen een te hoog persoon toe maar hij wist hoe weinig t hem zou helpen hij zou ook met dit volkje niet gaarne getwist hebben
hij vroeg zichzelve geen verklaring van het feit dat toen hij heenging t hem was of hij van een zware last was ontheven hij dacht in t geheel niet na
je weet wel antwoordde hij haar glimlachend aanziende dat ik me alleen bij jou amuseer goed maar jean hoe lang moet het nog zo voortduren zijn gezicht betrok en hij zuchtte diep ja hoe
het bleef bepaald dat betsy haar weder intrede in de kleine buitenwereld zou aanvangen met een intiem avondje bij de bronkhorsten ik hoop had de kapitein nadrukkelijk gezegd dat er toch n partijtje zal gemaakt worden
en bij het afnemend daglicht een oranjegeel langwerpig vierkant vlak op de djati houten tafel vormde waarover dwars met grote zwarte letters de nederlandsche briefsteller gedrukt stond
en eigenlijk helemaal een knappe vrouw was zij had hem afgeweerd met een gebaar vol minachting nu ook goed maar soezerig voelde hij zich n beetje de laatste dagen met een uitgedrukte neiging om doelloos voor zich uit te staren
doch zijn relatie met de notaris was van dien aard dat de goede verhouding in het belang der zaken bewaard moest blijven enfin zei hij met een gedwongen lach dan zal ik maar op mijn eigen gelegenheid mijn fortuin beproeven ik hoop alleen datje me niet zult tegenwerken
waardoor het fraai europees meubilair als met n geheimzinnige oosterse deftigheid werd overtogen betsy zat zo onbeweeglijk stil als de helft van t bloed dat haar door de aderen vloeide het haar
zij glimlachte hem veelbelovend toe het was een grote geruststellingl niet dat zij een weigering vreesde als zij hem om hulp vroeg maar dat deed ze liever niet ze vond het wél zo aangenaam dat hij uit zichzelve had aangeboden haar financieel te helpen
het was een lastig werk hoog hieven de wel honderd meter lange golven der branding de witte krullende hoofden omhoog waarop in de verte het zonlicht brak met alle kleuren van de regenboog de vissers stonden een eindje in zee
neen maar betoel jean ging zij voort het kan heus zo niet blijven hij dronk een lange teug uit het hoge glas
en tegen de laatste trek kwam boven het levend gewriemel der dooreenkrioelende vissen een blauwachtige grijze rug te voorschijn en toen het dier kantelde bij het op t strand halen
het spijt me antwoordde bronkhorst droogjes en er lag iets geringschattends in t schouderophalen dat die woorden vergezelde t spijt me maar ik kan er niets aan doenf
de omtrek door het net beschreven kromp met elke trek zichtbaarder en in het water tussen de dobbers kwam een gewriemel drukkeren drukker
ik heb je gezegd dat ik mijn best zal doen bets en je weet dat ik het doen zal hij werd weer n beetje ongeduldig t was een gevolg van zijn algemene toestand die hem scheen te beletten lang bij t zelfde onderwerp te verwijlen
ziek niet maar toch niet lekker ik heb een briefje van nonna betsy marie nam het aan mevrouw stond er op het ogenblik dat ik vertrek stuit het mij tegen de borst een hartelijk afscheid van u te nemen
tot het geluid dat de aanbrekende dag vergezelt haar n kwartiertje later de ogen deed openen zacht liet ze het hoofdje van haar arm glijden kleine jean bleef slapen hij was niet warm meer en zijn gezichtje eerst zo rood was wit als de kussensloop
dat is waar erkende de kapitein overigens behoef ik me persoonlijk niet beledigd te gevoelen neen zei de dokter daar is geen sprake vanf
het huis binnen en naar haar kamer was gegaan ging hij naar de tampat die op het achtererf zijn moeder was toegewezen
kleine jean viel in een loden slaap in de arm van betsy die hem toedekte met een kinderlaken en de anderen wenkte stil te zijn en heen te gaan waarop marie naar haar toe kwam fluisterend vragend slaapt ie
gelukskind zei hadji ismaïl glimlachend tegen ketjil die vol blijdschap aandachtig keek naar de andere visser die met grote zorg het kostbaar vocht opving in een schoteltje
marie moest nog eerst even met haar hand voelen of kleine jean werkelijk minder warm was tante borne moest het ook voelen intussen spraken ze
neen het is waar het is beroerd het enige is dat we trouwen jean dat is absoluut het enige
iets dat hij dacht reeds lang vergeten te zijn maar dat nu onder deze omstandigheden aanleiding scheen te vinden in zijn herinnering op te doemen
in hun vaart bolvormig schijnende gewassen naar zee van hard broos stekelig gras die hij over het hogere strand strijkend had afgebroken en nu met een huppeldans naar de golven joeg die ze verder zouden meevoeren
waarachtig jean het is de enige uitweg voor ons ik ben anders voor altijd verloren wij zijn fatsoenlijk is het niet we hebben ons beter gehouden dan menigeen die voor onberispelijk netjes doorgaat welnu dat helpt immers nietf
hij bracht zijn logé mee ook n controleur een tijdgenoot van delft maar overigens in uiterlijk een volkomen tegenstelling zo blond was hij
wel ben je nu goed geïnstalleerd vroeg hij haar naderend met uitgestoken hand heel goed voorlopig ben je niet wél het ontviel haar toen ze zag dat zijn gelaat vrij bleek zag met donkere kringen om de ogen
ja als de vormen maar n beetje in harmonie zijn met de werkelijkheid dan ben ik er ook voor in dit geval is daar dunkt me bitter weinig kwestie vanf
dan bleef ik nog niet men heeft mij schandelijk beledigd maar ik wil net doen of er niets is gebeurd ik wil er niet verder over spreken
stonden aan het strand te kijken de laatste vol bewondering over de vlugheid en kracht van dit naakte zeevolkje langzaam en gelijkmatig zonder rukken begonnen de vissers hun net binnen te halen met eentonige dreun
onder haar eigen ogen gedragen vaak z dichtbij haar alsof het haar eigen was en nu was het voor altijd uit
ik heb u te spreken meneer over n zaak dit maakte de notaris niet wijzer natuurlijk ledereen kwam hem hier spreken over zaken ga zitten meneerf
en nemen we aan dat het mijn schuld is dat ik niets had moeten geloven en je had moeten blijven vertrouwen het is fraai een goede troost maar soedah ik zal het aannemen
want hij mopperde geweldig tegen de ontzettende stank verspreid door de vis die in een zeker overgangsstadium op bamboezen stellages lag te drogen n grote zeearend die in wijde kringen boven t vissersdorp vloog scheen zich daar meer te verheugen dan
maar liep vlug naar huis waar marie in het zweet haars aanschijns zijn goed had gepakt terwijl een bediende nu bezig was met kracht de riemen aan te halen van de overgevulde koffer
zij wilde het gesprek niet verder voortzetten en liep naar haar kamer om de koffers in te pakken al doende vertelde zij het aan sarinah de oude moest erom lachen
ketjil was in de laatste tijd niet gelukkig met zijn geld hij verloor bij het spel en het werd zaak deze citroen nog n beetje te knijpen vr hij te droog werd toen hij achter kwam was er geen licht hij klopte zacht op de deur
hij glimlachte dan in zijn eentje onwillekeurig tegen dat beeld dat hem in die slaperige momenten van afgetrokkenheid zo duidelijk voor de ogen stond
zij vond hem bij betsy zeer opgewonden en ongezien sloop zij in t halfduister het erf op en achter het huis in waar ze ging staan luisteren aan de deur
zichzelve betrappend op een onvoorzichtigheid zweeg ze en kreeg een kleur hem had het pijnlijk aangedaan want hij begreep het en zijn van nature eerlijk hart kwam in opstand tegen zulk een laag middel
hooggeachte vriendin daar de ogenj haar eigen ogen gingen wijdopen en ze keek kapitein borne aan met een blik vol ontzetting ze rukte hem het boek uit de hand en vloog ermee naar achter
hij had helemaal vergeten marie het rijtuig te zenden ze was met kennissen meegereden en die hadden haar thuisgebracht eerst toen bronkhorst weg was kwam
en haar trouwde de rest kon haar minder schelen en als hij aan het juk trok zou zij hem dat wel afleren praat nu maar geen gekheid wil je n kop thee
als ik het had gaf ik het zelf het is zo jammer van al die moeite en onkosten en als het nu toch goed afloopt zo'n heerlijk huis
ze had hem inniger lief dan ze ooit liet blijken met haar gemoedelijke weinig demonstratieve aard nu ze meende hem te verliezen trof het haar vreselijk zwaar
in een der ogenblikken dat zich zulke malle geestvervoeringen van hem meester maakten werd de deur zijner kamer zacht geopend
ik heb ondervinding genoeg van de mensen ging ze voort al ben ik nog jong tegen de laster valt niets te doen niets het is dan veel gemakkelijker schuldig dan onschuldig te wezenf
hij had haast en moest naar het vissersdorp aan de monding der rivier waar hij altijd zijn zaken deed het was moeilijk maar t kwam toch terecht en terwijl
soedahf riep hij met een afwerend gebaar ik vertrouw je best het zal wel alles uitstekend in orde zijn hij was immers volstrekt niet in een stemming om over sloffen en overhemden te spreken
zij stond rechtop en toen hij bij het geluid van het achteruitschuiven van haar stoel opkeek ontstelde hij van de kloeke vastberaden uitdagende uitdrukking van haar gezicht wij scheiden niet
zich ditmaal niet tevreden stellend met de baboe wier gezelschap het in alle andere omstandigheden steeds prefereerde het werd ook hier stil in huis t was pas half vijf de maan in haar laatste kwartier tuurde nog door de kieren van de opengetrokken stores
zij hielden een vlerkprauwtje dat als ongeduldig op het water danste met de kop vooruit en toen een der rollers hen bereikte wipten zij er met een hoezeetje hun kleine vaartuig overheen
het beste van alles is dat ik dadelijk t geld ontvang want dan kan ik nog vannacht op reis gaan is er zulk een haast bij ik heb niets meer en er is haast bij vraag haar voorlopig honderdvijftig gulden misschien is dat genoegl
zodat de ogen er zeer van deden en ketjil het gevoel bekroop als droeg men hem door n vuur het terrein was ongelijk en nu eens moest hij zich vooruit aan de leuningen vasthouden om als de voerlieden een kleine hoogte opliepen niet achteruit
en daarop vier stellen wit paarlemoeren fiches elk vier rondjes vier vierkantjes en vier lange plus twee rode kapitalen'l
hadji ismaïl wees met de uitgestrekte arm naar een punt verderop daar gaan ze het is maar gewoon vissen
ik ben hier niet gekomen om met u te redeneren over minderjarig of meerderjarig ik zie dat wij op die manier niet verder komen maar wat wilt u dan vroeg bronkhorst ongeduldig
nu hoort u de kerkdienst en zo rammelde het goede mens door haar rammelende dochter met de tong accompagnerend t was prachtig neen maar dat verzeker ik jef
maar n uur of wat later kwam de koorts weer opzetten tot grote schrik ook van de vreemde jonge dokter die wel inzag dat als hij hier langs het rijtje van de huizen afzijn patiënten moest zien sterven
graag wacht laat mij t apollinariswater maar openmaken ze prepareerden samen een grog hun handen kwamen daarbij telkens in aanraking en als dat met opzet gebeurde lachten ze stil en keken ze elkaar aan
en betsy ging in huis haar gewone gang zo juist alsof er volstrekt niets was gebeurd dat na twee dagen marie volkomen gederouteerd was
ik heb niet zoveel bij me het doet er niet toe het zou immers toch niet batenf doch ketjil was koppig hij wilde niet nog n week langer misschien in dat stinkende dorp wachten
daarbuiten met haar wit schemerlicht alle kleurenverschil opheffend om alleen het wit en zwart toe te laten in zachter en scherper schakeringen het lampje in de blauwe ballon die aan de zoldering hing brandde flauw en liet in het vertrek een vreemde fantastische gloed vallen
en als opgewekt door die voor hem alleen zichtbare wellustige vormen neuriede hij een liedje uit zijn jongelingstijd iets vroeger gehoord in een caféchantant te rotterdam onder het drinken van champagne met sterk gedecolleteerde vrouwen die erg gemakkelijk waren
zeker dat zou het wel het zou bewijzen welk een gemeen schepsel ik was en hoe nu ik zag dat ik ontdekt was mijn waar karakter
dreigend en klagend van toon het was eb en op het zand der kleine vlakte aan zee zag men een waar mozaïek van arabesken door duizenden kleine krabben gevormd meest als getinte spiralen uitgestrooid over het effen vlak een mozaïek
het is goed nèh zei ze met zachtheid je mag nu en dan eens hier komen ik zal zien of ik dan niet iets voor je heb en als je mevrouw soms mocht heengaan en zij kan je niet meenemen kom dan maar gerust hier n bordje rijst kan je altijd nog wel bij me verdienen
allah is groot zei hij met woekeraarsonderworpenheid en de zee is rijk een dof geluid steeg op uit het net dadelijk gevolgd door t gejubel van t vissersvolk het inhalen geschiedde nu voorzichtig maar krachtig
zou die ons niet kunnen helpen welzeker ik zal er werk van maken het zal n dag of wat duren n week misschien dan kunnen we verder zien
mij nog eens te zien herhaalde ze met grote ogen vol verwondering zeker er zijn zulke geweldige kapers op de kust en die hebben zo'n haast maak nu geen gekheid wat bedoel je
want in deze weinig bewoonde streek waar zou men zeggen zo niets te krijgen was dan t geen de natuur opleverde bleek de bruinbroeder het geld even lief te hebben en de waarde ervan niet minder goed te kennen dan ketjil zelf
het was geen hele leugen van ketjil geweest hij moest inderdaad naar de zuidkust maar niet voor de obat die zijn moeder de notaris liet slikken voor die had hij nog voorraad genoegl maar zijn geld was verdobbeld dat ad primum
en daaraan had gedacht in plaats van zijn kansen op winst te berekenen want met verlies hield hij zich volstrekt niet op waarheen vroeg de
ketjil bleef nu geen uur langer dan nodig was weldra zweefde hij weer in de stoel van de mantri tussen hemel en aarde
bronkhorst stond op en reikte haar de hand dus tot over een paar dagen zekerau
dan weer zette hij bij t dalen zich schrap om niet vooruit te schieten en tussen de draagstokken te vallen overigens geen beweging en geen geluid
het hoeft ook niet ik ga toch weg ja en dat moet bepaald blijven natuurlijk ik denk er niet aan mijn besluit te veranderen
er viel weinig tegen die opvatting te zeggen het ging marie als ieder welgesteld mens tegenover een minder bevoorrechte die zijn armoe als een soort martelwerktuig dienst laat doen zij wilde betsy niet volgen in die richting dat ging niet
jou lelijke brutale ouwe nèh riep ze jou afzetster denk je dat ik me nog langer laat oplichten door jou en je dief van een zoon ajo gauw de kamer uit
waren anderen ketjil reeds vr geweest en nu gebeurde het tegenwoordig waarlijk niet elke dag dat men zo'n beest ving het was in dat opzicht n slechte tijd de visserij ja die bleef goed de netten waren trouw gevuld maar doejongsb
ze was niet erg toeschietelijk en van haar blijdschap over zijn desertie en zijn overlopen naar haar liet zij niets merken
maar hij gaf hem niet veel hoop het was jammer zei hij maar juist een paar dagen tevoren waren de doejongs gevangen om de tranen te kopen die de dieren bij hun sterven uit de ogen stromen
ik hoop dat ik niet ongelegen kom blijf tot morgen hierb kon niet nalaten de familie even te begroeten dag mevrouw borne hoe maakt u het mevrouw den ekster weduwe van een confrater
och zei ze steunend het is hier alles zo mooi als mijn arme nonna eens zulk een huis had wat zou ze gelukkig wezen
dan weer haar aandacht wijdend aan de melk die in een pan op t petroleumtoestel stond te koken hoor eens begon marie op die besliste toon die ze kon aannemen als er iets gaan moest zoals zij wilde en niet anders
t gebeurde spoediger dan zijzelf had verondersteld het was doodstil in het huis der bornes de doodse stilte die in het binnenland van java heerst tussen het derde en vierde uur na middernacht als al wat leeft schijnt te slapen
af wel of het me bevalt dus ga je niet naar de familie borne voorlopig nietf maar wat wilde u zeggen
een ogenblik kwam haar aard boven niet wil niet wil er is altijd wel een akal op te vinden in het uiterste geval neem je een
de nonna zal hem kunnen trouwen hij zal naar haar toe worden gedreven hij zal alles doen om haar te krijgen hij zal zich niet storen aan de mensen hij zal als het moet alles geven hij zal zijn kinderen verwaarlozen en zijn vrouw verstoten en
waarin oliën voor geneesmiddelen en reukwerken worden bewaard en verkocht voor zij t haar gaf keek de meid eerst haar meesteres nog eens aan om te zien of zij er nog de gek mee stak
overigens wenste ze t grillige lastige kind naar de drommel ofschoon zij het hielp met een ijver en n handigheid die zowel de goedkeuring van tante borne als die van marie wegdroeg al tobbende met het kind verstreek de snikhete kenteringsdag
erdoorheen schietend als pijlen naar een doel en in kleine lichtkringen stuitend op muren en kasten het was alles zo rustig en stil in die schemer
talloze varens buitengewoon lichtkleurig uit onvoldoend licht staken sterk af tegen het dichte zwartgroene loof der bomen in dat bos werd ketjil
dat had ze ook ze is sterk dat heb ik al dikwijls gezegd bij hem gaat het beteif de oude wees naar het einde der laan er kwam in de verte een wagen aan met vier paarden bespannen
alsof zij met vet waren gesmeerd en ketjil die met z'n ogen half dicht n strootje lag te roken pikirde erover hoe dom toch n mens moet zijn om zulk werk te willen doen maar ze waren tenslotte toch nog vrolijker dan hij
alles allesb alles de oude sprak met een profetische begeestering die betsy deed huiveren maar dat vervolgde sarinah behoef ik de nonna wel niet te zeggen niets vr de tijd nietsf
hij was erg verstrooid vergat eerst zijn sigarenkoker daarna zijn zakdoek en ten slotte zijn vrouw nu bonjour zei ze met bijzondere nadruk toen hij uit de voorgalerij naar beneden wilde gaan waar het rijtuig wachtte
de halve cirkel was juist op het water beschreven de kop van het prauwtje wendde weer naar het droge toen de golf kwam die het anders zou omgeworpen hebben maar nu met een krachtige zet t verder roeien bespaarde en schuitje en vissers bracht waar ze zijn moesten de
wees toch niet kinderachtig zei ze rook je niet ik heb er niet aan gedacht allerliefst geef me je koker dan zal ik er een aansteken
ja hij slaapt en hij is minder warm fluisterde betsy terug ga nu zelf nog n beetje rusten anders ben je morgen zo moe
deze moet bepaald worden gebruikt zeide de oude enigszins ongerust nonna moet nu niets veranderen en niets vergeten men moet het goed willen en goed doen
na de rijsttafel prédier die toch enige haast scheen te hebben naar zijn logement was gegaan en marie bezig was met hare gewone zorgvuldigheid de reiskoffer te pakken ging bronkhorst nog even naar zijn kantoor
wat relatie riep bronkhorst woedend ik verzoek u dat woord niet te gebruiken we weten allemaal wat dat in een geval als dit te beduiden heeft en ik moet u verzoeken te geloven dat daarvan tussen de bedoelde dame en mij geen sprake is
hoe was het op die uitvoering vroeg ze met korte afgebroken zinnen vertelde hij wat hij wist spottend over het gebrekkige dat hem had getroffen wat bij haar die een goede musicienne was weerklank vond
o neenf hoe kan je dan zo verschrikkelijk kalm en onverschillig blijven dat is het grootste bewijs van je schuld natuurlijk en als ik u de ogen uitkrabde en het huis in rep en roer bracht schreeuwende en scheldende wat dan
dan als je het zo beschouwt kan je ook mijn hulp niet weigeren geldf natuurlijk waarom niet ja dat maakt recht wat krom is ik weet het wel maar ik zal er geen gebruik van makenf lk
en toen marie haar ontzet en verstomd bleef aankijken ging ze op een andere toon voort klagend kinderlijk klagend haast niet als ik vals beschuldigd word en er de dupe van ben dan niet
en weer op n andere kust werpen waar ze zich konden voortplanten het was een enig gezicht die ochtend op de kleine vlakte aan het strand
zeker morgenochtend dadelijk er moet een eind aan komen toen zijn coupé het erf van zijn huis opreed was de muziek en toneeluitvoering reeds lang afgelopen
maar dat wilde marie niet die nu met elk woord én meer vreesde voor haar eigen zedelijke overtuiging én meer hoop begon te voeden dat ze ten slotte zou kunnen geloven wat zij zo gaarne had geloofd
dan het zacht wiegelen van de tandoe het kraken van de voetstappen der koelies op de droge alang-alang en het geroep der voerlieden langzaamaan als die van achteren niet inhielden bij t dalen
ofschoon hij er lekker zat in de luierstoel die met zijn dik lichaam vooruitzweefde boven de grond genoot hij weinig op dit reisje de zon stond reeds hoog eerst ging het door hete velden vol alang-alang op wier harde vezels t scherpe licht hel weerkaatste
zich meer herinnerde wat het geweest was intussen sloeg de radde tong van mevrouw borne de rammelslag geruststellend verhalend van geweldiger koortsen waarvan uiterst zwakke kinderen hersteld waren
dan moet ze het hem maar vragen ik heb ze daareven samen achter de pagger zien staan als ze t hem vraagt dan geeft hij het en hoeveel moetje hebben en wanneer
en dat deed ze ook tot vreugde van betsy die nu de dagen daar in huis veel draaglijker vond s middags vertelde sarinah haar meesteres dat er n brief was en een pakje
o zei z'n vrouw die het verhaal erg grappig vond jij bent ook z moeilijk te voldoen het meisje was je zeker te lelijkf volstrekt niet ze zag er zelfs zeer goed uit maar zo'n lieftallige mama slaat je ineens op de vluchtf
tegen behoorlijke interest maar de hadji bleek aan dat oor volslagen doof en ketjil drong vruchteloos aan intussen naderden zij de vissers die aanstalten maakten om hun netten uit te brengen
het was een schoon gezicht op de voorgrond het dorp bij de monding van een riviertje en met een kleine alluviale strandvlakte aan de andere zijde
hij weigerde nog een ogenblik maar kon het niet volhouden en nam uit zijn boekenkast een oranjegeel deel keek even in de bladwijzer sloeg het daarna open en hield het haar voor
dan zag hij haar met dezelfde uitdrukking van onverzettelijkheid en t zelfde bleke strakke gezicht het hoofd schudden wij scheiden niet herhaalde zij dan
laat hem voorzichtig zijn want mocht het z ver komenb ij schijnt hem te haten de kapitein keek de dokter aan met vaste blik
en het volstrekt niet te doen is om je in iets te dwarsbomen misschien stelt de toekomst me in het ongelijk ik hoop het van harte maar ik ben nu eenmaal van mening dat het met jullie niet goed zal zijn en daarom mogen noch mijn vrouw noch ik ertoe medewerkenf
ik weet het niet ik geloof het wel er is verschil tussen alle mensen en alle dingen deze minjak is de goede zij is klaargemaakt naar een padangs voorschrift er is geen andere goede dan die
dat behoeft niet want meneer is er niet en hij komt vandaag toch niet terug zelfs morgen niet het is zeer goede en bijzondere is er dan verschil in
zeker zeker stemde betsy haastig toe ik zal het nu maar bewaren misschien heb je nog meerf ik heb niets maar er komt nog heel veel te doen als meneer maar eerst terug is
dat in geen geval verklaarde mevrouw volstrekt niet zei ook bronkhorst ik zou het zelfs niet kunnen want ik ga vanmiddag op reis
en ze letten er volstrekt niet op dat de kapitein op zijn stoel verwonderlijke grimassen zat te maken tot ze verschrikt opzagen toen hij aan het eind van het epistel brullend van het lachen opstond en naar zijn kamer liep
maar bij zichzelve en met trage hand zijn overhemden om en om rangschikkend in de leren koffer dacht ze er toch aan hoe machteloos een vrouw is in zulke omstandigheden het was vroeger nooit bij haar opgekomen