AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
met driftige stappen het hoofd gebogen over de weinig ontwikkelde ingevallen borstkast liep hij naar omlaag in zijn haast met zijn gezicht tegen een lijntje wat hem boozer maakte en hij stoof de kamer in van zijn njai juist de armen omhoog bezig te verwisselen van baadje
van alles wat bram hem daar had gezegd klonk hem niets zoo onmogelijk zoo min en vernederend in de ooren als die vrije olie en die rijst en moeder vroeg hij om toch iets te zeggen
men wist toch met een inlandsche vrouw altijd wel dat men zulke gevaren liep van den twijfel dien john silver bij z'n leven haast gek had gemaakt en in den vorm van een idée fixe hoogstwaarschijnlijk dat leven had verkort wist hij niets en kon hij zich geen voorstelling maken
en daarna pikirde hij langzaam over het leven dat hij in holland had geleid en over de vermoedelijke toekomst het eerste was in den laatsten tijd onbetaalbaar geweest
zij trok hem aan heel sterk hij verlangde er dol naar haar in de armen te nemen te kussen och dat laatste niet zoozeer daar hield hij eigenlijk in t geheel niet van
ja en perfect ik had een kolossalen honger dat kan ik begrijpen geen last van zeeziekte ik ik geloof het niet
zij kende het woord als een uitdrukking die john silver vroeger altijd veel in den mond had maar zij begreep er niets van en liet het erbij en toen bram uitgelachen had spraken ze er ook niet verder over denkend ieder hun eigen gedachten
niet waarom niet het wordt vanzelf wel minder ten slotte gaat het heelemaal over maar aboe bakar schudde het hoofd neen dat was het niet hij wist heel goed dat het niet altijd was als in het begin neen dat bedoelde hij niet
hij wilde zijn gezicht niet zien hij zag wel aan zijn magere handen en toen hij zich voor het eerst aan den put ging baden aan zijn knokkig lichaam hoe het met hem gesteld was
en de familieleden deden maar aum boe akar eel alsof ze dat niet zagen drinkend met vriendelijke gezichten en stille verstandhouding op de gezondheid den voorspoed het geluk en nog veel meer van adam en zijn
die gedachten kwamen zoo allemaal bij hem op en voor zijn doen was dat overweldigend veel met diepe rimpels in zijn voorhoofd van dat moeielijke en hem hoe langer hoe ongewoner wordend
het was in dezen kring een zeer ongunstige reputatie de jongeren die voor het eerst naar indië gingen de ouderen die erheen terugkeerden
maar het vooruitzicht altijd het gezicht van dat hondenkind voor den neus te hebben was te erg ch zei hij als je t graag hebt
hij haar snapte woedend zou zijn en haar misschien slaan zou al had hij dat tot nog toe enkel minah gedaan nu en dan de nieuwsgierigheid was te groot zacht sloop ze door de gang naar achter zij zag de geldkist met de drie sloten wijd open staan
wat voor iets wel dat ze er lekker mee zijn zou zij houdt aum op haar manier heel veel van jou meer dan van ons dat heb ik al lang in de gaten
aboe bakar groette haar eerbiedig zij stak onwillekeurig de hand uit getroffen door zijn oprechte spijt doch hij deed als zag hij het niet boog in op oostersche wijze en ging heen bedaard en rustig in houding en gang
den dood zijns vaders had hij haar medegedeeld en dat hij door zijn familie zoo vriendelijk was ontvangen aan de verlande's schreef hij in t geheel niet hij miste er den moed toe
het was een lange conferentie die aboe bakar had met de mannelijke familieleden van zijn aanstaande tweede vrouw over het godsdienstig bezwaar had hij zich heengewerkt er stond toch ook in den koran
die was wel een dom koebeest dacht de priester maar hij had toch lang onder de blanda's verkeerd was zelf er een geweest en in sommige opzichten wellicht pinterder dan men zou vermoeden
zeker en als kandjeng gouvernement nu toch je niet wil opnemen onder de europeanen dan is het misschien nog het verstandigste wat je doen kunt mij hadji zei adam nog eens zacht het idée vervolgend zonder te luisteren naar wat de andere verder zei
wat zij al was trad hij tusschenbeiden wat wil je zeggen vroeg hij minah die met een boozen trek om den mond en de oogen neergeslagen tegen den wand stond
en eindigde met te zoeken of hij ergens op het dek een plaatsje kon vinden waar hij stil voorovergebogen het hoofd in de handen al maar bidden en bidden kon het zelfde gebedsformulier tot hij het overweldigend gevoel van jammer als het ware had
ik ben geen heilig man maar ik zou voor alles ter wereld niet handelen tegen het boek in zoo iets belangrijks allah is groot zuchtte pa djalil met zachte ironie in zijn stem
en s avonds bij het feest toen ze allen met veel genoodigden in een grooten kring op den grond zaten limonadestroop drinkend en strootjes rookend vertelde a boe bakar langzaam en deftig van de heilige stad
dat de leugenaars vergaan het is slecht elkaars bezittingen af te nemen door woeker en dobbelspel het is altijd slecht te liegen als vrouwen voornamelijk spelen voor haar genoegen waarvoor moeten zij dan liegen tegen haar man
en nu begon hij langzaam zijn plannen te bespreken tot de oude het als naar gewoonte s avonds laat te koud kreeg en zij samen obat namen
in elk geval ik feliciteer je en dat geeft zeker gauw trouwen ja het is fameus binnen een half jaar moeten we in indië zijn
tegen de booze geesten het hielp niet telkens als hij weer zijn conscientie onderzocht vond hij vrees en wantrouwen op den bodem zijner gedachten het was als woeien zij op in zijn hoofd
als hij eens informeerde bij de inlandsche ambtenaren en hij gaf er flink geld voor dan zou er wel gauw een te vinden zijn hij zou het dan maar dadelijk doen en hij nam er een rijtuig voor geen gewoon karretje of een dos à dos maar een mylord
wezenloos zat silver onder het naar huis rijden te kijken langs den schouder van den koetsier hij lette niet op den weg hij merkte niet dat hij alweer thuis was vr het rijtuig
het viel dadelijk weg toen hij haar zoo aankeek zij schaamde zich voor haar opgewondenheid en hij zag hoe het hevige leven weer verdween uit het gezicht en het licht weer uitging in de oogen die hem nu zoo dof en gelijkmoedig aankeken als altijd
fini nu dacht ze en onwillekeurig zuchtte ze diep het was nu z goed dat niets bedorven mocht worden aboe bakar zeer ontevreden over zichzelven nam onder het naar huis gaan ook een besluit
en zoo had hij nu ook niet ingezien dat voor een inlandsche vrouw die nooit van de kust was geweest waarop ze geboren werd over de zee over de zee was
bram had zich afgewend met zijn rug naar hem toe maar adam zag toch wel dat hij huilde is het ook weer afgewezen vroeg hij zacht ja ik dacht het wel ik had het verwacht
als gij zijn moet wat uw moeder is dan heeft de heer god het zoo gewild en gij zult er niet minder om zijn ik zal u dienen als waart gij een koningszoon en al wat ik bezit is voor u en van u
de verlande's trachtten haar gerust te stellen hoe kon zij zich nu nog muizenissen in het hoofd halen om die oude onschuldige tjerita schreven ze
maar bij het uitstappen schrikte hij hevig en werd krijtwit daar stond de smeerlap weer in het galerijtje langs de bijgebouwen te praten met de
het bovenschrift waarde adam leerde hem niets maar de handteekening bram silver wees hem den weg het was dus een brief van zijn broer den eersten dien hij ooit in z'n leven had ontvangen
terwijl haar middelen haar nimmer veroorloofd hadden een druk gebruik te maken in den haag van opera's en concerten klaagde zij nu
zag hij toevallig rechtuit in een vertrek waartegenover hij zat de jonge mooie aanstaande hetzij komen of gaan en dat maakte hem dan weer
ik behoef immers niets te doen aboe bakar is rijk ik kan alles laten doen als ik het wil maar je bent zelfs te lui om te laten werken
wij mogen meer dan één vrouw hebben pa djalil die den nadruk op mogen niet snapte glimlachte om het onnoozele gezegde alsof een kind niet wist dat een orang selam dat mag
wat is er toch mijnheer vroeg zij aan bram verwonderd en ontsteld over zulk een ongewone behandeling er is niets ga jij maar naar achteren bij ma adam is ontevreden
hij ging baden om wat op te frisschen en deed n wandeling daarna met bram die druk bezig was in den tuin het ziet er niet netjes uit excuseerde zich bram
enkel uit gewoonte en vriendschappelijk vond hij kon het erdoor als liefdebetoon niet dat eischte bij hem iets anders en als hij zoo pikirde meende hij dat het verkeerd was zich te haasten hij kon het wel plan plan
hij moest het daar gedeponeerd laten behoudens dat hij er altijd van kon nemen wat hij noodig had voor zijn behoeften of zijn genoegens
een paar heldere tonen in den nog donkeren nacht de lampen waren uitgegaan en een klein petroleumnachtlampje lichtte nog slechts binnen achter het gordijn
probeer het a en maak geen schulden dàt aum boe akar eel is altijd slecht het behoeft immers niet want je hebt zonder dat van alles voldoende meer dan de meeste andere jongelui
was john weer gek dat hij daar nu zoo'n leven om maakte hij zag dat t haar heelemaal onverschillig was en dat hinderde hem hij had t voor haar verzwegen
moest ze vergeten negeeren beschouwen als nooit gebeurd en nora deed er haar uiterste best voor maar het was er zoo
al pratende informeerde aboe bakar eens en hij koos de gastvrijheid van een mandoer die in de stad batavia werkte en daar woonde ook dàt trok hem het meeste aan
in de penghoeloe kas dus trachtte hij zich te suggereeren hij moest het afgeven zonder eenig bewijs van ontvangst geheel te goeder trouw
en den dood hij zou aan den laatsten de voorkeur hebben gegeven en hij bedacht terdege dat het voor adam die zoolang in holland was geweest en die zoo heelemaal een totoh was geworden nog erger wezen moest dan voor hem
dat was hem nog nooit overkomen z nog nooit bij de boemelpartijen met zijn vrienden in holland had hij meegedaan aan alles maar zonder veel opgewektheid altijd met het indolente en onverschillige
het was zijn verdedigingsphrase en zij viel in goede aarde de jongelui keken elkaar nog eens aan alsof ze wilden zeggen dat hij eigenlijk gelijk had zij lachten er hartelijk om en waren nu ook
mevrouw slaters was er heelemaal door gekalmeerd zij had nu de volkomen zekerheid dat hij nooit reppen zou over hun vroegeren omgang en tegelijk zag ze in dat ze zich eigenlijk noodeloos ongerust had gemaakt
dat er voor de wereld iets geks kon zijn in een ochtendbezoek van haar aan adam silver aan den kleinen a het roodkieltje eenigszins bedremmeld keek zij rond ruikend de alles doortrokken hebbende kroeglucht van sigaren en wijn
hij beloofde zijn best te zullen doen wijl zij het graag had maar hij dacht er in t geheel niet bij meer beziggehouden door het geklop in z'n hoofd dat opnieuw en erger was begonnen
ik niet wat zou ik er aan hebben ik kan het immers toch niet lezen maar waarom schrijft hij niet aan jou doet hij het niet de mandoer die naar het postkantoor is geweest zei dat er drie brieven uit holland waren de rekeningen waren maar twee
maar waartoe ook een fortuin was beter wie dàt kon aanbieden zou men toch zeker niet naar een armzalig baantje vragen den ochtend na zijn feestje dat hij de eerste overwinning zijner beren noemde
ze leefden in de bijgebouwen bij hun moeder ze kostten haast niks veel minder dan hun moeder door een stillen handel in batiks en diamanten verdiende ze stonden op zijn naam en hij zond ze naar de gouvernementsschool
haatte zij dien geitensik wat deed hij aboe van haar weg te halen en te vervreemden waarom liet hij hem niet met rust maar stelde hij zich tusschen aboe en haar
ik wil jullie niet van je geld berooven zei hij pijnlijk het komt me immers niet rechtmatig toe aar nu dreigde het een strijd van edelmoedigheid te worden waarbij bram het hoogste woord voerde en dien njai peraq zich liet verklaren door haar dochter
tiele dacht na een millioen dat was op zichzelf heel mooi en ze waren met hun vieren slechts dat was voor nora een toekomst van twee en
vandaag nog aanzoek doen bij je pa en dadelijk in indië zal ik er thuis werk van maken maar mijn goede beste adam geef me nu eens duidelijk en verder antwoord op mijn vraag en dan
maurits besloten dat eerst adam zelf het verzoek moest doen de weeskamer agent zou het voor hem opmaken toen ze hiermede hun ongerustheid hadden bedaard en naar huis reden
het was aboe bakar die met minan en haar zuigeling naar mekka ging toen de boot met kleine voor en achterwaartsche bewegingen aan den wal meerde had hij den blik latende gaan langs de reizigers die over de reeling van het achterdek leunden nora herkend
hij lette op niets z bezig was hij met zichzelven z beklemd door het gevoel dat hij een slecht mohammedaan was dat hij dus handelend nooit het beloofde paradijs zou beërven waar de maagden met groote zwarte oogen
de macht der prentahs hebben zij gekregen van den heer god het is onze straf het is ook hun straf kind van mijn hart want wat ons vernedert ontneemt hun het geluk het is de vloek die op hen rust de prentahs bidden zij aan de
hij was daar wat lui voor bovendien moest hij dan in het publiek komen ook het europeesche op het vendukantoor en bij het kadaster dat deed hij liefst zoo zelden mogelijk
zwegen zij geheel onder den indruk ieder ging stil naar zijn kamer heelemaal vervuld van het zonderling geval wie het hardste erover tobde was bram hij vond het in één woord het verschrikkelijkste wat iemand kon overkomen hij had wel een inlandsche vrouw tot moeder
het is de eerste maal ik dacht wel dat het komen zou hij zal me nu wel meer slaan hij heeft maar een voorwendsel gezocht ik begrijp het wel maar ik wil niet
ze zegt dat ze te lui is zei minah daar moesten ze om lachen is ze vervelend minah haalde de schouders op
maar bram wilde niet weg hij was altijd eel al breedsprakig wanneer hij zich had opgewonden en vond dat hij gelijk had en hij deed zooals behoorde maakte dit hem sentimenteel dan was hij niet van het woord te slaan
de groote gloeiende vuurbol wierp er zijn heete gouden lichtbundels niet over hulde niet alles in het zware oostersche geel met omhoog het scherp blauw gewelf beneden de hevige luchttrillingen boven den bodem
in zekeren zin naar indië zooals men naar rotterdam ging waar de menschen bij al de drukte toch onwillekeurig elkaar ontmoeten ware het slechts op straat je gaat naar batavia niet waar ten minste rechtstreeks slaters zegt dat we er wel zullen blijven
zeg jij het maar daar keek bram weer vreemd van op dat was meende hij n leuke kerel of hij had het mis op het land dat zal het beste wezen
ik wil niet riep zij nu op haar beurt woedend en brutaal met den voet stampend op den grond ik wil niet zij hebben het geld van mijn oom ook weggehaald en niet teruggegeven aan zijn kinderen toen hij dood was het zijn dieven zeg ik
verbeeld je ja dat ben ik zeker ik heb van die heele akelige zaak niets aan slaters gezegd pa zei het was niet de moeite waard er was feitelijk niets gebeurd zei
silver raakte buiten zichzelven maar ineens schoten hem de woorden te binnen van den controleur bij t minste dat er gebeurt zal ik dan eens terugkomen over een paar dagen over een week
die dezelfde liefbebberij in bloemkweeken had als z'n vader het is in den laatsten tijd erg verwaarloosd door de ziekte van den ouwen het gaat nogal meende adam met z n onverschilligen blik over de rozestruiken en de veelkleurige planten
dat hij op een land kwam maar hij alleen had daar als vanzelf sprekend uit afgeleid dat het poenja was en op die gedachte was hij steeds doorgegaan
ze schaterden het ook werkelijk uit van den lach de moeder die haar kind volpropte rolde over den ouden divan van pleizier de sarong hoog op wat minah hinderlijk ongepast vond zij wist wel dat men hier zoo nauw niet
waarom leen je het niet uit zooals ik had al meer dan eens pa djalil gevraagd maar dan schudde hij het hoofd onverzettelijk het is in strijd met den koran die verbiedt het leenen tegen rente op straf van gods toorn
en als dat in orde is zal ik mij niet tegen uw geluk en dat van nora verzetten en mevrouw tiele daar ben ik zeker van zal dat evenmin
en dan z erg dat er moord en doodslag uit kon voortkomen zelfs reeds een onschuldig kind als slachtoffer was gevallen de controleur zei t hem ronduit
ineens stond het hem voor oogen dat hij eigenlijk niets behoefde te doen of te worden dat hij vanzelf inlander was en hoezeer hij zich in die weinige maanden ook verinlandscht had hoe goed en gemakkelijk hij zich had gewend aan de rijstvoeding aan het loopen op bloote voeten in nachtbroek en kabaai
in het duister van den avond glimlachend bij zichzelven om deze vreemdsoortige metamorphose doch zonder eenig gevoel van spijt of leedwezen daarover
en hield zijn gezicht wel een minuut lang in het water van een lampetkom de oppasser was intusschen bezig met het opruimen van glazen flesschen en de rest
toen ze weg waren glimlachte hij het was reeds een groote stap dat die door aboe bakar als het ware verlaten vrouw die in huis werd geduld omdat het niet anders ging
toch had hij minder last van de vele ongerechtigheden dan de anderen hij werd blijkbaar ook hier aangezien voor meer dan een gewone inlander van java of sumatra
om het debet van den heer adam silver te voldoen ten naasten bij twee duizend gulden brutaalweg de mededeeling erbij dat als niet binnen zes maanden de rekening was voldaan de kerels rente gingen berekenen dan sprak men nog van woekeraars in indië
mijn vader was een braaf man hij deed het ook nu wist aboe bak ar dat als een maleier z redeneert geen voorschrift uit den koran hem van zijn stuk brengt
in koor een jonge geit rukkend aan het touw waarmee ze was vastgebonden blaatte aanhoudend in klagelijk schel timbre een dik
een paar minuten later haalden ze hem af met groote hartelijkheid de broers met hun beiden nu zijn dikke handen fideel drukkend in hun magere knokken de zuster met het eene oog hem kussend dat het klapte
den duivel die den islam zijn nieuwen aanhanger betwistte uit het lichaam van den patiënt te verbannen aboe bakar herstelde heel langzaam toen de wonde geheeld was en de koorts hem had verlaten scheen hij in uiterlijk niet de helft van wat hij geweest was
hij had haar aardigheden gezegd niet banaal zoo maar maar in een bloementaal die eigenlijk vruchtentaal was want hij had allerlei vleiende zinspelingen gemaakt op heerlijk
met een hoog idée van den saïd aboe bakar die met zijn gastheer nu zitten bleef op de twee onvermijdelijke wipstoelen die in het voorgalerijtje een kleine ronde tafel
keek hem aan met wijdopen oogen een oogenblik verstomd toen riep hij met een hooge stem bilang apa en toen
niet geacht kan worden bij zijn verstand te zijn maar al betwistte je het testament dan zouden jullie daar wel nadeel maar geen voor aum boe akar eel bij kunnen hebben en je broer evenmin
dat hem zoo typeerde in uiterlijk en manieren hij gaf zich geen rekenschap van het andere dat hem nu bezielde hij vond het vreemd en keek er een oogenblik later verwonderd over naar bram die opgestaan was als moest deze het raadsel oplossen
als ik u beleedigd heb dat weet je heel goed k vraag er vergeving voor wij mohammedanen moeten deugdzame vrouwen eerbiedigen en dat doen wij ook ik meende
njai peraq die ze alles hadden uitgelegd beet even met een zenuwachtig mondtrillen op haar onderlip bangsat dacht ze maar ze zei het niet
ik vraag verschooning dat ik u kom lastig vallen mevrouw ik kom alleen u zeggen dat ik dit huis heb gekocht zij keek hem aan verwezen en toen ze niet antwoordde ging hij door in t maleisch
maar er waren groote nadruk en een vreemde bijklank gekomen in haar stem een intonatie van diep gewortelde verachting en haat en toen hij haar in het gezicht keek was het niet meer
leefden in de kalmer wateren van het zuiden en onder den invloed van het al zachter wordende klimaat op in de levenskracht en de frischheid hunner volle jeugd van alles verzinnend om het scheepsleven gezellig en vroolijk te maken
en hij zou n paar zindelijke dienstboden zoeken om voor alles te zorgen en nieuwe fijne matten voor den vloer andere tafels met marmer mooie gebeeldhouwde stoelen nieuwe kussens en bultzakken ook zou hij veel reukwerk koopen om te branden en voor het haar
en toen een hunner het plan vormde met een karavaan langs de kust der roode zee naar jeruzalem te gaan waren ze daar allen voor aboe bakar blij dat hij niet met hetzelfde zoodje terugging waarmee hij was gekomen
john silver leefde nu werkelijk in doodelijken angst hij wist niet meer wat hij deed bingoeng van al wat hem in t laatste etmaal overkwam hij lette
vele groeten ook van verlande wij hopen dat gij a als een in alle opzichten flink jonkman na zijn leertijd in indië zult terugzien
door een deurtje in een hooge pagger kwam ze op een achtererf vol van allerlei bamboezen opstandjes met atap gedekt de weinige tusschenruimte door pisangboomen nog grootendeels versperd hanen en kippen kakelden
welk een goddelijk bier bij den tweeden seidel kon hij weer geregeld denken en hij dacht aan de lieve nora die hij zoo pas had verlaten en aan dien heelen avond aan nora met een gevoel van teederheid aan de anderen zonder gevoel
de eerste plicht der gastvrijheid werd stil vervuld de moeder ging op de eeremat zitten dronk een kop aum boe akar eel koffie en at met de vingers wat rijst uit een pisangblad
was aboe bakar gek geworden wie liet nu vreemden dus den baas spelen over zijn schatten maar hij stond er zoo ernstig en kalm bij het was onmogelijk
heel mooi maar een indisch millioen was altijd précair vandaag heette het dat de menschen puissant rijk waren en een paar maanden later na een flinke daling in den marktprijs van een of ander product waren ze veel minder moesten ze hun equipages wegdoen
totohmeisje en adam als hij eenmaal minah van den mantri had voorgoed van die gekheid af zou zijn ernstig en stil overwoog njai peraq
wat is er gebeurd vroeg ze verwonderd keek nora haar aan u weet ervan heusch niet ik weet nergens van
en het woeste ijlen van den lijder heftiger werden klonken heviger en opgewondener de aanroepingen van de in een cirkel zittenden zoo dat het was of zij hun verstand verloren zoo had het slingeren der lichamen en het geschreeuw hen in een staat van geweldige overspanning gebracht
en zijn bruine kop knikte goedkeurend de blauwige lippen wegtrekkend in een breeden tevreden glimlach toonend twee rijen mooie sterke manstanden
iets waaraan de verlande's niet hadden geloofd denkende dat zij zich in het uiterlijk had vergist later kon verlande meer vrede hebben met nora's geschrijf ze kreeg door het gewoon meeleven in indië meer kennis van wat haar omringde
wezenlijk nora ik weet van niets ik vond alleen iets vreemds in je gezicht iets alsof je een gewichtige tijding kwam brengen
ja ik zie het ook in nu ik ben wel gek geweest soedah was het jouw schuld dat was het verbeeld je dat ik boos was omdat er een bijkwam
eindelijk na jaren kwam nora weer op adam silver terug met het verhaal van de stoomboot zij was nu zeer ongerust en moest en zou ten aum boe akar eel slotte met hem spreken want zij was soms in doodelijken angst dat haar man er iets van vernemen zou
maar die hem nooit verlaten zou en tusschen dat gewirrewar in zijn hoofd dat hij niet grijpen kon met zijn gedachten toonde de stem door van njai peraq hoog inzettend een zin dalend in het midden met een klein klankslingertje omhoog weer aan het slot
maar hij nam de rekeningen weer op en keek ze door bedaard en ernstig het was onmogelijk in zijn heele leven had hij john silver zooveel jassen
mevrouw tiele dacht daar reeds nu niet over zij had een der meisjes als het ware uitgehuwelijkt en een rijken schoonzoon in t zicht zij dacht niet aan broers en zusters
met wien heb ik de eer en de andere ook door deze ontmoeting bedremmeld en verlegen ik ben adam allah ik ben bram zij monsterden elkaar eens goed een oogenblik verwonderd over de tegenstelling
nu de plaats waar adam silver woont ligt ongeveer zoover van batavia als den haag van wat denk je het moest een heel eind zijn dacht nora en op goed geluk af zei ze brussel
hij kon in die kringen meisjes à prendre vinden bij dozijnen hij had de reputatie van een millionnairszoon te wezen dààrom was hij voor de meesten onweerstaanbaar maar er waren er ook die hem bijzonder graag mochten om zijn persoon
verlande maakte er een lange lijst van en gaf adam geld om zich alles aan te schaffen doch hoe gemakkelijk en eenvoudig dat leek het gaf adam een gevoel van ongewone drukte dat hem bingoeng maakte
zonder baard of knevel de gladde huid als gespannen over de kaakbeenderen john silver uit diens jeugd min of meer verlegen trad hij met kleine dribbelpasjes op den breeden kolossus toe een soort van onderdanige beleefdheid in zijn houding
zijn avondje met haar den laatsten vooral en dan kon hij er niet toe komen haar ook maar t gedeelte der waarheid te schrijven dat zij weten
aboe bakar zag het natuurlijk wel maar begreep er niets van in dien gedachtengang had hij zich niet kunnen verplaatsen dàt was hem nu zoo vreemd
het bijna te kleine bedehuis vulden vrgegaan in het gebed hij had heel mooi gepreekt over de rijkdommen die de menschen slechts in verzoeking brengen die men niet mag begeeren
n jongen die zoo lang in europa was geweest zou hem met geleerdheid en groote woorden zeker overdonderen in plaats daarvan was adam de eenvoud en de gewoonheid zelf in zijn manier van spreken wat ga je nu doen vroeg bram
als hij n jas noodig had kocht hij n stuk wit of ander goed en liet het maken bij den chinees en daar stonden op die rekeningen enkele jassen tot prijzen waarvoor hij er een dozijn had wat een afzettersboel toch in dat holland bij de tweeduizend pop
ja gekheid het is heel lekker en dan het is gezellig je ziet nog wat en je ontmoet menschen spreek je met anderen vroeg dailah nieuwsgierig zij had sedert ze aboe bakar's vrouw was nog met geen enkelen vreemden man gesproken
enfin je zult het zien jij bent de eenige minderjarige nog en daarom zal de weeskamer er wel bij komen dan zal je het ondervinden
pelgrims die naar mekka gaan naar het graf van mohammed ze hebben nu geld en zijn niets als ze terugkomen zijn ze straatarm
dat op het collectief adres van de erven silver een beslissing kon verwacht worden als dàt k werd afgewezen wat dan zou hij dan inlander worden
allebei konden ze het stellen buiten den arbeid geld overhoudend bij hun geringe behoeften daar had nu die malle vent die verlande een pur sang vrouwtje getrouwd en uit was het met zijn goede leven
frisch en nieuw uitziend scherp afstekend bij het geheel tafel stoelen banken en kasten oud donker van vroeger japansch lakwerk vol vegen en plekken van afgebrokkeld belegsel
als men in een religie was geboren gelijk hij zelf nam men al die dingen zoo zwaar niet op men deed gelijk zijn vrienden en familieleden en bemoeide zich niet met de rest
welk bezwaar had het dan in dat hij nora vroeg den een of anderen dag een positie neen zelfs geen idée van n kans daarop
tegenover de anderen hij hielp hen zooveel hij kon het enkele woord engelsch dat hem van school was bijgebleven kwam hem te pas hij parlementeerde voor hen en het hielp n beetje al was het niet veel
aan boord van den mailstoomer toen het afscheid eindelijk genomen was nora schreiend naar haar kamer ging en adam in den kouden nacht op het trottoir stond beheerschte hem één groot overweldigend gevoel hij had zoo'n verschrikkelijken dorst
uit het bed waaroverheen njai peraq en minah gebogen stonden om zooveel mogelijk de bewegingen van den zieke te beletten en zijn brandend hoofd te verfrisschen kwam het geluid van een aum boe akar eel zware jonge basstem die in het hollandsch sprak met allerlei denkbeeldige menschen
adam pikirde niet binnen de drie maanden had hij al beleefde brieven van zijn leveranciers dat zijn papa geremitteerd had zij waren erover uit zij recommandeerden zich
habis perkara voor de rest geen bemoeienis als het meisje niets leerde dan kwee-kwee maken zou ze toch wel trouwen want ze was knap en ze had geld als de jongens dom bleven dan maar het land op
dan dan val ik in slaap zij moest erom lachen neen ze wist het wel van vroeger dààr was niets tegen te doen
de waarheid was dat adam ook het gevraagde aantal niet goed wist hij had zich nooit met die broers en die zusters beziggehouden en zij evenmin met hem hij had zijn jeugd doorgebracht met de verlande's en met hun kinderen onbezorgd meegeleefd
zoo'n gekke vent was hij niet een njo net als hij zelf e omstandigheden van dien verlande waren heel erg gelijk aan de zijne allebei hadden ze fortuin in huizen in perken op de eilanden en in goede papieren
de eenige gedachte in haar hoofd was van den haag naar petersburg zver moest hij aum boe akar eel haar af zijn en daar stond hij op geen tien passen afstand
bijzonder vreemd was het leven dat nu volgde niet voor hem de menage thuis had heel veel inlandsch enkel hinderde hem de weinige lichaamsbeweging want op den weg wilde hij zich niet vertoonen
dat kan ik je wel bezorgen en zet dan je erfportie secuur in deposito naderhand als je kennis van zaken hier hebt gekregen kan t geld je te pas komen
stil en ontdaan hem maar aankijkend door haar bril met een uitdrukking op haar gezicht of ze versuft was niets zeggend zonder eenig vertoon van genegenheid toen hij haar bewogen zelf nu een kus gaf
toen hij zich dààrmee had verzoend kwamen andere overwegingen want hij had nu wel opgespeeld over het geld en zijn haat eens gelucht maar het zou hem nu niet hinderen al betaalde hij het nog tienmaal het liep financieel toch alles mee in den laatsten tijd
van zijn idée om zijn moeder bij zich te houden zag hij nu af dàt zou geen leven zijn die twee zouden eiken dag standjes hebben daar moest hij iets anders op vinden
de mooie photographieën bekeek hij lang en hij zuchtte er diep bij welk een kerel voor twaalf jaar was dat hondenkind en dat stond daar zoo netjes aangekleed voor zijn silver's duiten met een rustige breede bazigheid
ik geloof dat het goed is wat vroeg minah nieuwsgierig als wij er den penghoeloe eens over spraken zou je dat durven vroeg minah vervuld van ontzag en vrees voor den heiligen man
ja zei ze hij haalde diep adem hij had nooit eenig examen gedaan dat kon dacht hij niet moeilijker wezen
als hier of daar iets weg te knippen viel uit gewoonte zooals zijn vader had gedaan maar met zijn gedachten voortdurend bij dien onaangenamen dien wreeden toestand in zijn familie
niets deed aboe bakar liever hij zou heel druk naar het bedehuis gaan stelde hij zich voor dan zou hij spoedig een geloovige zijn zooals hij wenschte er een te worden hij was reeds aan zijn voorhoofd geteekend door de aanraking in t gebed met den grond
heeft hij erover gesproken hij is begonnen met praatjes het werk in huis was me te zwaar daar heeft hij gelijk aan dat kan men dadelijk merken
hij ging bij het open venstertje staan en liet het invallend licht door de steenen spelen scherp oplettend het hoofd ook mee bewegend bij het bespieden van straalbreking en
en gezicht van de moeder maar toch zag men in één oogopslag dat het n kind was van hem john silver daaraan viel niet te twijfelen
het binnenplaatsje op waar ze neerviel bij den put een paar gendies brekend bij het vallen wat had hij daar een berouw van minah zette een keel op die de heele kampong deed uitloopen
is hun god en wie de meeste prentahs geven mag is zijn profeet daarom zijn zij kafirs eenigszins verschrikt trok adam de handen weg van voor het gezicht en hief het hoofd op njai peraq was zacht blijven spreken niet harder eindigend dan zij begon
minah hinderde het zeer zij zag er vond ze zoo deftig uit met den tullen doek met gouden sterretjes voor het onderste gedeelte van het gelaat dat het jammer was aan den wal geen bekenden te zien het les amis de
voor ik naar indië ga had ik graag nog eens met u gesproken over mijzelven en over nora tiele keek met een effen gezicht langs z'n grooten neus naar buiten het hoofd langzaam op en neer als n chineesch beeldje
hm daar had-je t al suiker nu moest adam lachen suiker in perken daar was hij ineens à cheval want bij de verlande's had hij altijd veel gehoord over de perken zij zaten met het grootste deel van hun geld daar ook in
zich verliezend in het laag afschuinend atappen dak tot de mannen eindelijk opstonden stil naar voren gingen afgebeuld van overspanning en in de pendoppo een strootje opstaken
mevrouw verlande maakte zulke overheerlijke sandwiches bij de thee en al de tiele's waren daar dol op ik vind het onhartelijk maar kindlief het is immers beter z het was een hoogst onaangename verrassing
zij was zoo dicht bij hem komen staan zij zag hem zoo vlak in het gezicht en hij had zulk een eigenaardige ervaring opgedaan met een andere ook zoo blond en blank dat hij dacht aan een grapje
en het duurde heel lang zoo lang dat de oude heer er ongedurig van werd en in den salon op en neer ging loopen hemmend en kuchend om den indruk te geven dat hij elk oogenblik naar buiten kon komen
wijl ze zoo van kleur verschoot bij het hooren van dien naam god mevrouw zei nora zacht en vertrouwelijk zouden we hem in indië ontmoeten ben je daar zoo bang voor
alles in denzelfden stroom levend water hier en daar een kleurige kain als de eenige brekende punten in de groote omgeving van zachte tinten
maar dààrover waren allen het eens er moest op afdoende wijze voldaan worden aan dam aum boe akar eel verzoek het was een drang in die richting als wilde men hem met nora een apartje geven in haar slaapkamer
minah was meende hij nu in het geheel niet meer te vertrouwen en daar hij ondanks de dreigende ongelijkheid heel veel gevoelde voor dailah zijn tweede vrouw hield hij ze zooveel mogelijk van elkaar af en hij kreeg er ook tal van inlandsche familieleden bij
het is alles gelukkig afgeloopen zei hem zijn moeder wat vroeg hij het voorhoofd fronsend met moeite om aan iets bepaalds te denken
dàt zeg ik je als ik den smeerlap ooit weer zie op mijn erf hem of een zijner vuile arabische kontjo's jaag ik ze een schot ganzenhagel in hun bast
zij droeg propere en net gemaakte baadjes en mooie kains zij zag neer op de andere die achterover lag op de slaapmat ongebaad nog en ongekamd met verveling en vermoeidheid in de trekken
hij kon zich niet in den spiegel zien want daar was er geen wel bezat minah een slecht stukje spiegelglas in een prullig lijstje de goedkoope waar van een klontong maar aboe bakar wilde er niet naar vragen
ps maurits wel dat jij leelijk in de war bent wat er van den boel hier terechtkomt kan ik haast op duizend gulden nagaan als we elk twintig mille voor ons erfdeel maken zal het heel mooi zijn
hij had een bewijs van hartelijkheid willen geven en was naar het station gekomen om een laatste afscheid te nemen maar toen hij het drietal had gezien en uit hun luidruchtig gepraat had gehoord
minah rammelde in het maleisen over de buurt perkaras maar toen njai peraq die niets gezegd had met eten en drinken klaar was
ze werden gestoord door medepassagiers en de hurry van binnendringende verwanten of familieleden van passagiers die verwelkomden en van boord kwamen halen
wij zullen naar huis gaan ik heb genoeg geld om adam zooveel te geven als jullie elk krijgt er behoeft geen twist over te komen
toen volgden de anderen en voor marseille nog waren ze het volmaakt erover eens dat die adam silver een nette en goede jongen was en het er voor zoo'n toekomstigen richard toch ook eigenlijk niets toe deed of hij n baantje had of niet
als een gecostumeerde onwillekeurig denkend nu en dan aan den betrekkelijk nog zoo kort geleden tijd toen hij in den haag flaneerde met jongelui van zijn kennis
in een varkenshok met een slechte zeug dàt was te veel voor minah zij verschoot van grijs in zwart en omgekeerd in het bruin der huid aum boe akar eel et is zijn schuld het is nooit de schuld van den man
waarom zouden mijnheer en ik twisten het is beter geld te verdienen misschien later nu niet ga nu weg zeg ik en gauw ook
at en dronk weinig werd magerder sprak minder was meer in zichzelven gekeerd bemoeide zich minder met zijn huisgezin en wat het sterkste was
met afdrukken van koninklijke wapens in het midden zag de groote versierde aanvangsletters der firma namen en aan beide hoeken opsomming van alles wat in de magazijnen te krijgen was en dan op een regel
er stonden zelfs woorden op die hij niet kon uitspreken of begrijpen ja de begeleidende briefjes nu dàt snapte hij gemakkelijk genoeg men maande den hoog welgeboren heer
zijn donker gezicht kleurde op en hij boog zich voorover tot zij met een rilling van schrik zijn baard voelde tegen haar wang en dan mijn belooning
en hij volgde tusschen de struiken de richting van den blik die er bovenuit keek aardig ja vroeg bram langzaam knikte adam van ja zijn zwarte oogen glinsterend als
naar holland riep hij met een dringerig stemgeluid dat moest aanvullen wat er ontbrak aan woordbeteekenis soedah naar holland ik hoor het wel wat maakt het uit
eigenlijk het land erover kregen t was terlaloe op die manier dààrom toen ze het geld terug hadden spraken ze maar over het geval heen en namen haar mee naar het speelhuis waar minah won tot groote woede harer partners
en de blauwige lippen van den grooten mond strak naar binnen trokken ja zei hij inwendig genietend het is zoo ver naar holland zoo erg ver als hij te batavia was gebleven hadden we hem nog eens hier kunnen laten komen
hij had de doos wel gezien en door al zijn schelden heen was hij er nieuwsgierig naar geweest nu nam hij haar op en haalde er de dikke opgerolde lapjes uit waarin diamanten haarspelden geprikt zaten
op het zindelijke dek waar nu alles geregeld en goed kon verzorgd worden was het behaaglijk het eten was eenvoudig inlandsch maar behoorlijk de behandeling goed
zijn ijskoude handen bewogen zich niet de bleeke lippen op elkaar geklemd keken de oogen dof van smart recht omhoog geen enkele kreet ontsnapte hem
wat n gemeen schrift de minste djoeroe toelis kon het netter en dat had zooveel geld gekost enfin t kwam wel alles terecht hoe meer hij nu genoot des te beter
ik ben dadelijk klaar verzekerde hij verlande zei maar niks hij was boos maar wat hielp het boos te zijn onder zulke omstandigheden
en dat werd erger met den dag nu ze wist wat er gebeuren zou en zich er aan doodergerde maar hij zou t haar nooit aan iets laten ontbreken aum boe akar eel haar nooit anders slaan dan wanneer ze het overeenkomstig den koran verdiende
en hij adam opstaande tegenover haar in de vroegrijpheid zijner physiek een volwassen man mevrouw verlande snapte ineens de nooit gedachte mogelijkheid
de tweede broer moest maar zorgen voor de toebereidselen tot de begrafenis
waar bemoeide aboe zich toch mee zij had voor dien penghoeloe en zijn trawanten zoo'n respect niet zij was uit een mohammedaansche familie geboren en had al in haar jeugd veel gehoord van die soort menschen zoodat de reuk van heiligheid er al lang af
wat het helpen zou wel als ze eenmaal hier is komt ze ook wel eens alleen met adam dan moet hij maar zelf weten wat hem te doen staat maar njai peraq fronste de wenkbrauwen
over een aschbakje hield er n brandenden lucifer onder en bleef er bij zitten telkens met nieuwe lucifers de verkoling doorzettend tot adam's vernietiging in effigie voltrokken was
het is soerah iv begon hij weer met overtuiging maar de oude liet hem niet uitspreken schei uit riep hij ik wil er nu niets meer van hooren
haast je maar wat zei hij kortaf nu dat ging wonderwel terwijl verlande toezag het koude water deed op het sterk gestel wonderen en een kwartier later reden ze door de nog eenzame grijze straten voorbij de dichte vensters der gesloten huizen
ja dat wilden ze er was geen quaestie van dat ze zouden willen bezitten wat hun moeder en hun broer toekwam bram vooral was zeer opgewonden de tranen stonden hem in de oogen
het was in t geheel niet moeilijk de eerste de beste die hem met veel betoon van hartelijkheid en onderscheiding ontving kende er wel een die een mooie dochter had en haar graag als vrouw aan den rijken hadji wilde af
adam voelde zich verlegen met de zaak hij had z'n hoofd niet goed bij elkaar hij was daar aum boe akar eel z van de reis bij n sterfbed neergezet en nog heelemaal onder den indruk van het geval moest hij plannen voor de toekomst blootleggen die hij niet had gevormd
die meerendeels al n beetje op den achtergrond raakten in de vroegere kringetjes waar nu jonge dames waren die nog onder de kinderen telden toen de meisjes tiele al uitgingen
zij had al drie kinderen met hem en dreigde met het vierde aum boe akar eel oedah wat kon t hem schelen hij had er geen last van
en wat het geld van de n ouwen betreft daar krijg je je portie van zoo goed als een onzer met twintig mille in den zak sta je dan toch vooreerst niet op straat hoe je landaard ook zijn mag
die oude stad hij deed aum boe akar eel zijn intocht in de kampong met een vertoon van waardigheid dat hem daar hoog in de algemeene schatting deed
n kapiteins tractement is ook zoo schitterend niet best maar hij kan hoor ik zeker zijn van den gouden kraag en hij is net een man om generaal te worden
en keek veel te veel de mannen in de oogen maar ze was werkzaam en bij de hand en had ze eenmaal een aum boe akar eel laki als adam dan zou zij zich heel gemakkelijk tot deugden schikken het kan misschien wel meende zij
van het natuurlijke der neiging van aboe bakar begreep zij niets zij had nooit iets geleerd dan wat op sexueel verkeer inlandsche kleeding en snoeperij betrekking had
in het ouderlijk huis vergeten waren ook de bitse en verdrietige humeur scènes tusschen de met den oudevrijsterstaat bedreigde zusters vergeten waren narigheden en bekrompenheden waaruit het huwelijk met een hoogst fashionable
laat ze den penghoeloe zien zei aboe bakar zacht en geef ze hem voor wat hij wil betalen daar had bram verduiveld weinig lust in maar weigeren kon hij niet hij knikte dus toestemmend grimmig schuinoogend naar den vreemden bezoeker
hij moest haar schrijven kort en bondig een onderhoud vragen onder vier oogen en met de mededeeling erbij van zijn aanstaand gedwongen vertrek
het is n gewone geschiedenis meende zijn vrouw toch niet zeker de mijne ook je hebt mijn brieven uit dien tijd naar holland niet gelezen
hield hij zich op een afstand en had nimmer gevolg gegeven aan invitaties om reis n visite te komen maken en de kennismaking voort te zetten
de zon staat reeds hoog zei hij opziende naar de lucht deels bedekt met kleine witte wolkjes die zich om den bergkam vereenigden tot een vervaarlijk groote
en het aardig ensemble had hem diep geïmpressionneerd een stil vuur was langzaam als door hem heengegaan van top tot teen een gloeiende lavastroom aum boe akar eel die hem op zijn groote voeten deed staan trillen van begeerte
bont en lakenveldsch vee in afwisselend grillig op de zee wierp grazend de koppen naar rechts en links zoekend de fijne beetjes in den groenen
daar dacht ze aan het idée geld geven kwam zelfs niet bij haar op zij keerde terug het was brutaal en ongepast voor een vrouw dàt wist ze ze wist ook dat aboe
dat er ergens iets aan gehaperd had en wat het was kon hij wel nagaan en als het waar was moest dat voor zijn vader zoo redeneerde hij onaangenaam zijn geweest
het liet haar koud over de zee was over de zee of het java heette of holland t was volgens haar geographisch begrip alles
de man ging zijn boodschap doen de dame met een sprongetje uit haar klein rijtuig liep de paar treden van het huis op keek eens rond in de voorgalerij ging dan vlug naar binnen en stond er tegenover aboe bakar die had hooren rijden op het erf en ook eens kijken kwam
en hij dicteerde in zijn uiterlijk veel meer den maleier dan den westerling maar dat belette hem niet zijn maatschappelijken stand als europeaan zeer hoog te schatten en laag neer te zien op den inlander had men hem de keuze gegeven tusschen gelijkstelling met dezen
moest hij levend naar den koran de ongehoorzame vrouw niet slaan daarom liet hij zijn zware vuist een paar malen neerkomen op haar schouders greep haar in de kondé en slingerde haar door een achterdeur
die tot hoogmoed brengen en waarvan het bezit niet zoo goed en voordeelig is als de genade en de barmhartigheid van toean allah hij had betoogd
en lusteloos hing hij over de balustrade droomerig en somber starend over het groote onrustige veld der zee ls hij naging hoelang het had geduurd vr de afwijzende beschikking op zijn request gekomen was dan werd het nu zoowat tijd
onderdanig groetend maar rustig in groote gemakstappen ging hij heen over de grind met het dof geglinster van de verlakte lage schoenen om zijn bloote bruine voeten
en ze nam hem nog eens op dien brute van top tot teen wiens stoffelijk bestaan zulk een scherpe tegenstelling vormde met zijn geestelijk maar tegelijk dacht ze eraan dat ze niet langer kon blijven
thuis liep hij t vrouwenkwartier binnen komt aboe bakar's vrouw vandaag misschien zei een der zijne speelt zij met jullie
als hij toch zoover weg is om knap te worden ik heb hem niet meer gezien sinds den dag dat ik hem op de boot bracht in zijn mooi rood kieltje kasian wat weet ik van hem
ik ben bij den controleur geweest zei hij toen de arabier het erf af was hij zal die rakkers laten zoeken het is niet noodig zijn ze dan terug nog niet
die een goede toekomst had haar letterlijk had gered het maakte verlande die met den leeftijd n beetje knorrig begon te worden woedend
stik zei hij in t hollandsch en ging de kamer uit het was waarachtig te erg onderaan de rekeningen was met een slordig schrift iets gekrabbeld als men goed keek zag men dat het een voor accoord verklaring was onderteekend
als alles goed had gegaan met adam silver zou je daar al geweest zijn het was de eerste maal dat zij na den fameusen dag dien naam tegen nora uitsprak en het deed haar plezier dat het meisje ontstelde zij dacht dat ze dan toch wel wat voor dien armen jongen gevoeld moest hebben
waarom ga je ook de deur niet eens uit vroeg minah op een ochtend k ben het niet gewoon het is lekker buiten
nu begrepen zij het dààr had de oude iets mee voor maar zij dachten er niet aan er verder naar te vragen wat kon het haar schelen zij hadden nu de vrijheid bij een inlandsche vrouw die stilletjes een dobbelhuis hield te gaan spelen dàt was al pleizier genoeg
door hun meerdere ontwikkeling en gegoedheid hadden zij zich bij hem aangesloten en zij spraken veel over den godsdienst over den profeet diens levensgeschiedenis en ook over het christendom
maar met andere menschen in het westen briefwisselde hij niet en daar lagen nu vr hem twee dikke brieven geen prijscouranten of prospectussen want die waren in open couverts en met drukwerk postzegels er op neen ze waren goed dicht
de mannen hadden aandachtig geluisterd schoon het in geen hunner ook maar één oogenblik was opgekomen nu iets anders te doen met zijn geld dan wat hij totnogtoe er altijd mee had
hij zag den mantri een dichtgeknepen doek openmaken met een mooie donkere sarong erin een eenvoudig katoenen baadje en een hoofddoek het was alles zeer goed van qualiteit
als hij bij voorkeur was dreef elke gedachte aan zaken en gewone dingen weg uit zijn hoofd het weinigje leven en bedrijf der inlanders in de rivier hinderde hem haast dat was weer het alledaagsche mierenwerk de mannen
het was n mooi gezicht vond adam hij had toen ze voorbijging gekeken in haar vroolijke ronde oogen die hem toelachten gelijk het meisjesoogen mooie jongens doen
daar zooveel van wist er scheen ten slotte in dat jongmensch toch meer te steken dan men zoo oppervlakkig zou vermoeden als er maar iemand den slag had het eruit te krijgen het streelde hem dat hijzelf dien slag bleek te hebben
hier is de brief hij gebruikte dien brief als een reddingsplank wezenlijk niet wetende wat hij verder nog zeggen zou en zij nam dien aan wijl ze met haar antwoorden zat te houden
hij kocht een huis op een mooien stand en hij liep op den langen cementvloer der voorgalerij met het pleizierig gevoel dat hij hier baas en meester was dan in de kamers met de hooge muren beneden geteerd met rouwranden boven het doffe rood
zult gij die jong en sterk en schoon zijt en die geld hebt bedroefd zijn om menschen die u uitstooten wijl een ander u niet liet opschrijven in een boek ik ben een oude domme vrouw
zou willen zien bij al zijn omgang met inlanders van allerlei soort mannen en vrouwen was hij geen menschenkenner genoeg om ooit anders te oordeelen dan naar eigen conventioneel indo europeesch begrip
beren riep adam in de hoogste verwondering kom je fopt me waarachtig niet wat zou ik daaraan hebben
aboe bakar zelf meehelpend allen zuchtend onder de zware vracht voor menschen die nooit werkten zij spraken geen woord
maurits er ook over spreken met haar vader wel had hij geen vaag idée van wat hij moest uitvoeren in indië en bij zijn ouders maar hij dacht dat dit vanzelf wel terechtkwam en zij nora dan over een jaar of wat zou kunnen uitkomen als zijn vrouw
de perken zei hij triomfantelijk het aandeel daarin bedoel je dàt is al n paar jaren lang naar de maan beste jongen dat heeft pa moeten afstaan voor andere beren
werd hij zeer berooid wakker bij het kwartlicht van een donkeren regenochtend zag hij hoe beestachtig zijn kamer er uitzag hoe wanhopig zijn oppasser het stond aan te zien hoorde hij hoe kijvend de stem van zijn hospita