AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de ruijter de ruijter's eerste plan regelrecht naar t paleis van den sant te gaan en de gevangenneming van den italiaanschen waard te vragen verwierp hij bij eenig nadenken en terwijl hij daar zoo rustig langs de haven liep den afgesproken weg gaande opdat zijn matrozen hem dadelijk vinden konden hetzij om hem tijding van meeuwis hetzij van het geheimzinnige scheepje te brengen
vloog hem in de armen kindje kindje wat ben ik blij dat ik je terugzie en hij bedekte haar gezichtje met kussen en lief koosde ze tegen zijn
die vrees behoefde hij echter niet te koesteren het huisgezin was daarvoor te groot waar er veel jongens en meisjes zijn passen zij er onder elkaar wel voor op dat niet een van hen een bedorven kindje wordt
vooral het vroolijk gepraat van paddeltje en zijn dolle invallen deden haar soms kraaien van den lach vele dienaren had zij in haar leven al gehad maar zulk een gewilligen die toch op een anderen tijd over haar den baas wist te spelen neen zoo een had zij nooit gekend
de onvoorzichtige pruttelde nog wat tegen maar de aandacht werd weer geheel van hem afgeleid doordat men aan den eersten spreker verzocht voort te gaan met wat hij te vertellen had nu dan aldus voldeed deze aan het algemeen verlangen
met den noordschen melkmuil zou men afrekenen als t ware op afbetaling van al de ellende die men van zijn meester geleden had de ezel grijnsde een opzichter hij heeft nog de ongelooflijke domheid begaan ons het wachtwoord voor dezen avond in handen te spelen
toen begon hij weer te worstelen tegen de banden die hem tot machteloosheid doemden hij deed zich pijn maar dat kon hem niet schelen hij wilde los komen zich scheuren van die rustbank die voor hem een ware pijnbank was geworden en die hij door zijn gekronkel heen en weer deed bewegen
met toenemende belangstelling had de ruijter dit verslag aangehoord en wel volgens zijn gewoonte zonder den verslaggever in de rede te vallen juist was hij van plan eenige nadere inlichtingen te vragen
neen alle argwaan moest van het schip van de ruijter worden afgeleid het was dus beter dat twee van de vluchtelingen waarbij twee matrozen gevoegd zouden worden een anderen weg kozen
toch weet ik wel een beetje van het varen want de zee is mij niet vreemd nu moet-je me eens zeggen wat je doen zou als er dit of dat aan boord gebeurde en de secretaris ging allerlei gevallen onderstellen die zich bij wind en weer in het gevaarvolle en aan afwisseling rijke leven van een koopvaardijmatroos kunnen voordoen
beaamde lange meeuwis dat ziet er heel leelijk voor je uit dat ziet het ging paddeltje voort terwijl hij even de wenkbrauwen fronste
anders is zij er dol nieuwsgierig naar nu heeft zij er niet eens naar gevraagd en mij volstrekt niet met den tegenzin van vroeger verlaten om toch maar weer gauw bij dien jongen te zijn dat kan heusch niet langer zoo blijven die ruwe knaap zal haar allerlei onhebbelijke manieren doen aanwennen en leelijke dingen ook
hij schreef wel langzaam maar duidelijk en zoo mooi hij kon datgene op wat van hem gevraagd was joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter en reikte toen het blad aan den secretaris over als een schooljongen de pen aan zijn kous afvegend met aandacht bekeek deze het geschrevene toen legde hij het blad neer en vestigde van nieuws den blik op den jongen zeeman
kom vanavond nog eens aanloopen schipper je zult er mij een groot genoegen mee doen nu heb ik nog eenige zaken in orde te brengen maar zoo spoedig mogelijk zal ik me wijden aan de oplossing van het vraagstuk dat ons beiden zoo plotseling bezig is komen houden
dat was het eerste groote verdriet van kindje geweest als over groote menschen zulk een verdriet komt dan kunnen zij erg stil worden soms wel voor heel hun verdere leven lang en zij voelen iets bitters in hun hart alsof ze nooit weer verzoend zouden kunnen worden met hun lot
en paddeltje had daar altijd om gelachen verlossen en lange meeuwis waar was die wat had men met dien goeien lobbes gedaan vermoord paddeltje werd plotseling stil toen hij aan z'n trouwen makker dacht
maar met de meest mogelijke minachting liet men dien praatjesmaker links liggen verbeeld je toch hij had k gezegd dat paddeltje niet elken dag hetzelfde vertelde en dat er nu al bij de driehonderd koppen op het kaperschip waren gekomen
als ik mij niet zeer vergis sprak hij hebben we daar alweer dien christen koopman uit het noorden die bij onzen genadigden heer den sant zoo hoog staat aangeschreven ik geloof dat er op heel de wereld geen schipper is die vlugger zijn reizen doet
t was aardig te zien hoe zusje een en al aandacht kon wezen als hij met vlechtwerk of met kunstig joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter papiersnijden bezig was dan moesten de fijne vingertjes van zus het ook probeeren en groote jongen met zijn ruwe handen was voor haar wel de geduldigste leermeester
en daarom heeft il capi ik wil zeggen m'n meester mij veritas genoemd en jelui mogen me ook zoo noemen veritas wat is dat voor goed vroeg lange meeuwis
de vrijbuiter lachte ook daarom heel smakelijk vooral nu hij begreep den koppigen noordschen jongen overwonnen te hebben en toen leidde hij paddeltje joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter het gebouw in vele gangen door en bracht hem naar het vertrek waar onze vriend het eerst was opgesloten geweest
verbaasd keek veritas op wat bedoel je daarmee ik niets een jonge honden kuur anders niet zoo gaf veritas eenigszins in verwarring ten antwoord maar dadelijk liet hij er op volgen
knikte de ander met een glans van blijdschap op zijn gezicht dat hij verstaan werd over t geheel zag hij er volstrekt niet uit of hij in de familie van de slavendrijvers was
vadertje moest nooit meer weggaan of als hij toch ging moest hij haar meenemen wat was haar die tijd lang gevallen en nu zeker het hartje liep over van blijdschap omdat vadertje teruggekomen was
toen het opperhoofd van haar een paar schoteltjes geproefd had kreeg hij heel wat mildere begrippen over de aanwezigheid van een christen vrouw in zijn stam dan hij in het eerst wel zelfs ondanks zichzelven getoond had en eindelijk moest paddeltje haar in gemoede waarschuwen het opperhoofd niet al te zeer te verwennen
even zorgzaam als hij was in de zeezaken wetende dat van een klein verzuim het leven en het behoud van zijn manschappen kon afhangen was hij ook in den handel voor zijn meesters
de havenmeester verzette zich tegen deze verplichtende woorden maar hij was er toch erg door gevleid en sprak er niet meer van nog andere lieden aan het driekoningen maal te doen aanzitten
maar stel je maar gerust de burgers klagen er wel over als een soldaat wat beunhaast pannen soldeert of schoenen lapt of wat timmerwerk knutselt en dan komen de heeren dadelijk tusschen beiden maar over mij zouden de meesters moeten klagen en ik heb immers het goedje dat zij weggejaagd hebben
en ne zeg eens eventjes leeuw alsjeblieft wel goeie genade riep meeuwis dat zou ik niet anders kunnen zeggen dan jij waaruit volgt vroeg de vreemdeling oolijk
het laatste gedeelte van deze aanspraak hoorde joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter paddeltje al niet meer hij stormde met zijn gewone luidruchtigheid naar binnen poetste zich en flikte zich wat op en in zijn los matrozenpak dat hem zoo goed stond was hij weldra bij veritas terug
t is of die jongen aan het paddelen is schreeuwde een matroos die bij de engelschen gevaren had het uit van den lach dat was nu wel niet juist gezegd want klaas pagaaide niet maar werkte met allebei zijn handen en beenen op heel regelmatige wijze aan beide zijden van zijn korpus
laat hij nog eens deftig praten dan zal ik goed luisteren naar die h's joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter neen neen t is meer dan tijd groote jongen praat nog eens wat neen zusje je moet gaan slapen
maar die had per slot van rekening ook niet veel over de kleine deugnieten te vertellen die hadden hem besnuffeld toen hij van de reis thuis kwam of hij niet wat lekkers of wat moois voor hen mee bracht o toen was hij de beste geweest
zou die rakker warentig nog leven glimlachte stuurman dercksen wat heb ik je daar straks van onze kikkers verteld ja ja schipper en paddeltje heeft fatsoenlijk joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter mondje en keeltje genoeg sapperloot nog toe die kon zoo aangaan
die rare raadselachtige krabbels op t adres en dan zoo'n cachet met zwart lak aangebracht vertrouwde hij niet erg hij was blij toen hij die rarigheid in paddeltje's knuisten kon doen overglijden
paddeltje knikte heel ernstig van ja wat den secretaris scheen te vermaken en jij bent een varensgezel bij schipper michiel adriaensze van vlissingen hè ja sinjeur en je heet van mijn eigen naam klaas ariensze maar iedereen noemt me paddeltje
zei veritas vermanend t kan gevaarlijk zijn van een tijgertje te spreken toen wendde hij zich haastig om addio riep hij nog eenmaal den buigenden waard toe en spoedde zich naar de haven
de blik van den ondervrager gleed snel over den stevigen boy zooals hij daar met zijn gespierd korpus breed in schouders en heupen op zijn vast neergezette voeten geplant stond even weerlichtte iets als een joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter schittering van glimlach door de kattenoogen toen klonk het en hoe hoog sla je me aan welken titel geef je me
wat babette aangaat de plannen van den schipper werden ook voor haar verwezenlijkt en hoe praatachtig zij ook mocht zijn om den wille van zus zweeg zij van
en toen alles op een mogelijken overval in den naderenden nacht voorbereid was zoodanig zelfs dat il capitano het plan ging ontwikkelen voor een aanval die de muitelingen in verwarring kon slaan en daardoor dadelijk de grootere middenmassa op zijn hand zou brengen waardoor hij gered zou zijn
zeg eens ben ik nog een gevangene hoe bedoel je dat of ik binnen moet blijven veritas schudde ontkennend het hoofd je kunt doen en laten wat je wilt ook de nederzetting uitwandelen vroeg paddeltje plagend
maar paddeltje jawel als je bij de matrozen in t vooronder gezeten hebt en als je allerlei lotgevallen overkomen zijn tot het nemen van een prijs van de duinkerker kapers voor wie men zelfs nog jaren na den zeeslag bij duins bleef rillen en beven
met welgevallen had de hoofdman deze kort uitgestooten woorden aangehoord veritas keek hem in verbazing aan zoo lankmoedig had hij zijn meester nooit gezien
juichen zullen we maar eerst dan wanneer de hemel bloedrood is van den brand die het vreugdevuur voor je vrijheid zal zijn fluks werkt nu aan je bevrijding door de vijl over de voetboeien te laten gaan
zou hij een reus worden als z'n vader zoo groot als lange meeuwis maar veel breeder in de schouders veel steviger en kloeker groot worden opwassen boven vroegere makkers uitsteken de droom van iederen jongen en hij lachte lachte
een zeeuwsche puut schertste de ruijter maar zoo vervolgde hij wat ik hoop is daarom nog niet zeker integendeel er zijn tien kansen tegen één dat de jongen dood is
goed zei hij toen eenvoudig ik wil t er dan voor houden dat de helft van de schuld bij mij ligt maar dat verklaart niet waarom ik nu ketenen aan de voeten en een slavenpak aan t lijf heb wat hebben joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter jelui met me uitgevoerd waar is m'n matrozenpak gebleven en wat hebben jelui toch met me voor
en niet zonder onwil hief michiel de ruijter de oogen op van het groote vel papier waarop hij reeds vele dikke en zware letters had neer gepend en waar omheen andere vellen waren geschikt vol cijfers en berekeningen
ja denk-je dat een nederlandsch matroos aan m'n half geblakerd gezicht had kunnen zien dat ik bij zijn volk hoorde ik ben nog blij dat niet een van die driftige jantjes me in de gaten heeft gekregen
wij nederlanders hebben niet graag dat de vreemdelingen den neus in onze zaken steken en daarom den spanjool van ons erf verjaagd welnu dan mogen wij in den vreemde niet op z'n spaansch te werk gaan
die je brieven las en voor je beantwoordde verzoekschriften voor je opstelde in den almanak voor je keek en met de slacht een paar zijden spek en ham of lever en met paschen eieren van je kreeg
en zeker ze hielden ook veel van hem ja waren in d'r hart grootsch op d'r grooten broer die nu al matroos was en een snor kreeg maar in d'r kinderspelen en in hun omgang met elkaar volgden zij gelijk alle kinderen hun eigen weg en lieten zich daarin door niemand op den duur commandeeren
niet alleen dat hij mij brutaalweg getrotseerd heeft ja dat altijd en altijd zal blijven doen maar hij steelt van mij af de liefde van mijn kind en nu ook de toewijding van den persoon die mij van allen het meest toegedaan was
men kon hem niet eer dan den volgenden dag verwachten toen kwam hij ook en wel met zijn tolk bij zich wat al dadelijk een verdacht teeken gevonden werd door al de oogen die zonder het te veel te laten merken op het naderende bootje gericht waren
al doffer en doffer was de vrijbuiter gaan spreken op het laatst had zijn gelaat weer die terugstuitende uitdrukking waarvoor paddeltje nu begreep dat de menschen konden sidderen ook het gelaat van paddeltje was geheel veranderd
dat zijn mijn kameraden sprak hij weer een heele hoop gebaren en nog meer woorden nu was het een en al ontkenning en hij greep paddeltje bij den arm als om hem mee te troonen toen kwam er een gedachte bij paddeltje op
de orders van d'n ouwe die hebben er niks niemendal mee te maken ik moest cijferen en schrijjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter ven en en dat heb ik gedaan dat ik er van zweette meeuwis dàn ben-je ook niet weggejaagd
begin je nu wat te snappen meeuwis de ruijter vroeg dit glimlachend want al verbaasder was de uitdrukking op het gelaat van den matroos geworden en er kwam een glans op van beginnen te begrijpen wat de schrandere meester bedoelde
al glad als ik eten moest hebben ja daar denk jij altijd het eerst aan paddeltje lachte dat heb ik van niemand vreemd stuurman maar wat ik zeggen wou als ik eten moest wees ik op joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter mijn mond en dan zeien zij het woord daarvoor en ik zei weer wat het in t hollandsch was sapperloot op die manier leer je mekaar zoo gauw
paddeltje voelde een rilling van verrukking door zijn korpus gaan heerlijk voor een jongen zoo'n belofte van geheimhouding toch was hij slim genoeg om te vragen waarom hij haar af moest leggen de heeren van het stadhuis moeten er niets van weten
want ik moet meer van een spanjaard hebben weggehad ten minste die pikten me op en ze stonden wat raar op d'r neus te kijken toen ze tot de ontdekking kwamen dat ik een nederlander was vrind dacht ik bij me zelf dat grapje zal je niet navertellen want zoo dadelijk ga-je weer
terug scheen heel zijn gebiedende houding te zeggen maar zeggen deed hij niets noch sloeg hij de hand aan zijn zwaard zoo onderwierp een gezagvoerder alleen door zijn durf zijn wil en zijn groot gevoel van eigen kracht een bende muitende matrozen
maar paddeltje zou niet de baas zijn geweest die hij toch eigenlijk was om ook niet hierin zijn wil bij zus door te zetten t ging wel met een mooi praatje maar het lukte dan toch zoo verwijderde men zich al verder en verder in zuidelijke richting van het heerenhuis
toen hij in de wachtkamer kwam vond hij daar nog niemand rustig zette hij zich neer en wachtte zich den tijd kortende door een lustig deuntje te fluiten niet heel lang had hij gewacht toen hij buiten paardengetrappel hoorde even daarna werd de buitendeur geopend en stak de cipier zijn hoofd in t vertrek
maar terwijl men zus al die sprookjes toefluisterde had men den tocht verhaast het leek nu wel een vlucht en dat was het ook geworden heuvels rezen al hooger en hooger op tusschen hen en de plaats vanwaar de vuurgloed uitging doch altijd bleef het rood langs den noordelijken hemel flikkeren
ga dan bij een ander paddeltje schudde het hoofd zoolang hij me wil houden blijf ik bij hem joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter je bent nu anders een heel eindje van hem vandaan zoo ver niet corsica ligt toch een heel eind van salé
maar schipper zus is eigenlijk een rijkelui's kindje en m'n ouders zijn maar eenvoudige menschen de te beter voor zus klaas ik dank den genadigen hemel nog iederen dag dat ook mijn ouders maar heel eenvoudige lieden waren
maar wat hun op dat moment nog meer trof een heerlijke geur van gebraad joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter de ruijter die geen tolk noodig had ontving hen met een glimlachje alsof hij hun een groote verrassing had bereid en dat had hij ook inderdaad
kon paddeltje ook al niet meer schelen omdat lange meeuwis nu wist dat op die plaats schepen moesten zijn en waarvoor nu de scheepsjongen dezen winter spelen moest voor boerenknecht ambachtsjongen kruier of sleeper
met geweld kunnen ze zoo een wel krijgen maar die blijft dan een onbetrouwbaar element alleen als je verlaten door je landgenooten uitgestooten door de beschaafde wereld zèlf als smeekeling tot hen komt hèbben zij wat aan je en zelfs zeer veel
groote jongen kun jij nu niet maken dat ik nog een beetje op mag blijven neen glimlachte paddeltje ik ben hier geen baas hoor weet-je dan heusch geen raad ja maar k weet niet of t wel gaan zal hè toe zeg gauw op hier aan je oor
beter verzorgd dan zijn maat vond hij vlak onder t bereik zijner hand een kruik van een poreusen steen vervaardigd zoodat het vocht hetwelk zij bevatte koel en frisch was
dàt zou een buitenkansje zijn zei de leider als we op zoo'n gemakkelijke manier veritas te pakken kregen bijna had ik berouw er van dat ik hem een paar uur geleden heb laten weggaan maar het was toen nog te vroeg en bovendien had zijn langdurig wegblijven argwaan kunnen wekken hij scheen thuis verwacht te worden want spoorslags reed
wie heeft je dat gezegd niemand zeg op jongen bij den hemel wie heeft je dat verraden paddeltje was meer verbaasd dan verschrikt over die verandering in de houding en de gelaatstrekken van den man tegenover hem wie mij dat gezegd heeft wel m'n goeie man ik weet het van meer dan één de sterren hebben t mij verteld
een luid gelach verhief zich en in het beste humeur ter wereld verliet men al lachende en pratende de kade niet nalatende af en toe een blik te slaan op het sierlijke vaartuigje hetwelk met den flinken bries er van door ging dat het schuim hoog voor den boeg
evenwel het is goed dat je van alles op de hoogte bent en dan zal je er zeker niet zoo verwonderd over staan als dat nu al dadelijk het geval zal zijn wanneer je bij paddeltje in het geval je hem veilig en wel aantreft ook den weggejaagden schelm zult vinden
eerst dacht meeuwis dat hij hem wat op den mouw spelde en een aardigheid uithaalde om den een of ander die hen bespiedde om den tuin te leiden doch toen paddeltje dit begreep verzekerde hij dat zijn makker even vrij uit kon spreken als dat met hem zelf het geval was
van varen k ben er dol op de secretaris knikte goedkeurend hoor eens paddeltje k ben maar een schrijver een klerk zooals je zegt of een pennelikker zooals je misschien denkt zie-je wel je hèbt dat gedacht want je moet er om lachen
toch wel op tegen dien admiraal vechtgraag die vlak bij hem zat en hem afsnauwde toen hij daarom even wat geluierd had met roeien en den opperbevelhebber zelven den beroemden overwinnaar in den zeeslag bij duins maerten harpertszoon tromp had paddeltje ook over het veer helpen
niets te vertellen en daar begon veritas over het avontuurlijke zeerooversleven zoodat binnen korten tijd de scheepsjongen met glinsterende oogen zat te luisteren en er heelemaal niet meer aan dacht dat hij al verder van zijn schip en van zijn meester werd weggevoerd
het was een en al vroolijkheid in de nederzetting der vrijbuiters van een welgeslaagden tocht waren zij teruggekeerd en nu vierden zij niet alleen op luidruchtige wijze hun behouden thuiskomst maar ook werd de kolonie overstroomd door moorsche kooplieden die reeds gewaarschuwd dat er een goede slag was geslagen
de uitvoerder van dat vonnis zou veritas zijn en die weerstreefde toen voor de eerste maal zijns levens zijn geliefden meester en dat wel lijdelijk door al maar uit te stellen alles raakte op die manier in de war
hoe dat kwam wist zus niet en paddeltje zelf ook niet maar het scheen zoo vanzelf te spreken dat eindelijk de verhouding werd als van een grooten broer tot een kleine zus van een stevigen baas tot een aardig teer meisje
nauwelijks had de cipier zich verwijderd of padjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter deltje verliet eveneens het vertrek en begaf zich met alle omzichtigheid naar het zoogenaamde kijkkastje zijn vermoeden bleek juist de cipier was al aanwezig en in de grootste spanning werd zijn mededeeling gehoord
was er een stilzwijgen toen vervolgde paddeltje joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter neen zooals d'n ouwe met volle zeilen door de duinkerker kapers gààt niet en toch ik moet hier vandaan zus moet gered worden
zoo was hij nog nooit beleedigd gif in zijn wijn dàt zou de beleediger hem waarmaken hij zou het brengen voor alle kadi's van salé tot voor den hoogverheven sant in persoon
voor mij daar praat ik later over zie maar dat je als de wind door de vlakte rijdt en wat is het wachtwoord voor het passeeren van onze schildwachten soms weer een toespeling op hond of hondje
eigenlijk nog gezelliger dan voor acht dagen want het kistje was voor het venstergat weggenomen en nu viel een straal van de zon op den vloer en wel over de gemakkelijke matras waarop paddeltje eens zoo heerlijk gerust had
paddeltje moest onwillekeurig aan den kop van een kat denken niet dat de persoon daar bij het licht mismaakt was integendeel t was iemand van een ranke schier fijngevormde gestalte met fraaie joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter bijna kleine handen en
nu werd door de handen van onze twee maats het witte papier er niet blanker op daarmede willen we allerminst beweren dat ze niet zindelijk waren dat had-je eens aan lange meeuwis moeten zeggen en zelfs was je bij een jongen als paddeltje over die opmerking er niet heel genadig afgekomen
en werden door veritas bij een italiaanschen waard gebracht voor wiens deur ze weldra gezellig om een tafeltje heenzaten de waard een klein maar lenig manneke werd door veritas in het italiaansch met dezelfde vlotheid en radheid van tong toegesproken
in dit geval heeft hij er natuurlijk zorg voor gedragen dat die teekening of dat plan in bewaring werd gesteld van een der personen die haar vergezelden want zij was nog te veel kind om alleen te kunnen ontvluchten
na den dood van il tigretto was die macht over de omringende volksstammen toegenomen meer dan eens was een wilde horde op het kleine reisgezelschap afgestoven dan had de stuurman steeds met een witten doek doen zwaaien en als er dan eenige aarzeling bij de aanstormenden ontstond was stuurman dercksen op zijn eentje den vijand te gemoet gereden
doch nauw had het meisje van den wolf gehoord of in een wip was zij weer bij paddeltje klauterde tegen hem op en verborg haar gezichtje tegen zijn schouder wees jij maar niet bang zusje zei hij met een stem die hoe brommerig ze anders kon zijn thans zoo teer klonk als het hem maar eenigszins mogelijk was
en je zou niet met zulk een uitvoerigheid opgeteld hebben wat er al gedaan is om den jongen te verleiden indien je daarmee je zelf en anderen niet wilde verontschuldigen dat al die pogingen gefaald hebben
gaf op dezen uitroep geen antwoord maar voorzichtig en behendig sneed hij de banden van den scheepsjongen door even bleef deze nog liggen zijn handen wrijvende en zijn beenen heen en weer bewegende om er het bloed weer op de gewone wijze te doen doorstroomen
een dreigende rimpel kwam over het voorhoofd van de ruijter maar gelukkig rees er een reddende gedachte bij hem op hieraan dadelijk gevolg gevende tastte hij in den zak haalde zijn beurs te voorschijn en er een geldstuk uitnemend toonde hij dit aan den bewaarder daarbij het woord water herhalend
dat zei d'n ouwe zeker omdat die k een ruiter was maar een ruiter die er nooit zou joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter afgegooid worden want dien ouwe van ons zou lange meeuwis gezegd hebben
majesteit ik heb het te druk met den handel voor mijn meesters om geheel op de hoogte te zijn van wat er in uw gebied omgaat bovendien heb ik het mij tot een gewoonte gemaakt mij niet te bemoeien met zaken die niet tot de mij opgedragene behooren en met zeeroovers reken ik alleen af op zee
dan is het aan te raden even een paar straten om te loopen eer dat joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter die zeeuwsche rondheid als een stroom welke door de pas geopende sluisdeuren aan komt schuimen en bruisen over je heen stort daar kwam me een taaltje over paddeltje's lippen dat ik niet graag weer zou geven
ja dat's eerlijk gesproken waarom zou ik verbergen wat ieder van een zeemansjongen begrijpen kan joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter en daarom zou-je het gruwelijk vinden dubbel gruwelijk je verdere leven als slaaf het land van mijn meester te moeten bebouwen
babette aan t klapperen ho ho babette riep paddeltje ik ben nog niet uitgepraat als het jongenspakje wat te groot is moet joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter jij met naald en draad en vooral met den schaar aan den gang heb je die spullen bij je
die plaats was wel door getrouwen bezet doch niet in genoegzame mate zooveel mogelijk werd nu ook dit verzuim hersteld en daar zooveel man heengezonden als men in de eigenlijke bezitting missen kon
de vrouwen en vooral de kinderen hadden schik in hem als de stevige blonde zeeman met mond en hand het gebaar van eten of drinken maakte of op zijn neus en zijn oogen wees om te vragen hoe dit alles in t italiaansch aangeduid werd en al lachende vertelden ze het hem
veritas ging er lachende vandoor een oogenblik keek paddeltje hem na toen begaf hij zich naar buiten wat al herinneringen toen hij die bekende plaats terugzag waar hij als eenig geluk voor zich gewenscht had enkele uren stil te mogen uitrusten van over matigen arbeid
ja met dien moest ook wat ontzettends gebeurd zijn want nog nooit had hij zijn joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter zeekind verlaten en nu in die groote ellende was dat zeekind toch alleen op dit oogenblik ging de deur open veritas trad binnen hij wenkte de negers die het vertrek verlieten toen trad veritas op den gebonden en machteloozen scheepsjongen toe
dacht je dat iemand die een prijs afgenomen had van de duinkerker kapers voor wind en regen op zij ging hij liet het waaien en kletteren en de menschen die hij tegenkwam zagen niets anders van hem dan zijn stompje neus en zijn twee brutale kijkers
en wat je t best bevallen zal morgen kun-je eens een heerlijk bad nemen en voor frissche onderkleeren is al zorg gedragen paddeltje toonde onverholen zijn blijdschap over al deze beschikkingen toch hield hij nog even veritas staande
misschien is dat met de wijzigingen door de omstandigheden geboden wel t geschiktst voor jelui in elk geval in den eersten tijd voor jou alleen als je paddeltje nog niet bereikt hebt zet nu allebei je ooren goed open en luister met heel je verstand want het wel en wee van jou en je makker kan van dat al of niet goed begrijpen afhangen
zijn overprikkelde toestand van de laatste maanden had hem deze eenvoudige waarheid over het hoofd doen zien trouwens hij zag de toestanden niet juist meer in en wel volgens de eeuwenoude wet dat de goden hèm met blindheid slaan dien zij verderven willen
en jongen ik heb dààrom zooveel vertrouwen in het huisgezin van je ouders omdat jij er uit voortgekomen bent paddeltje kon geen antwoord geven hij was diep ontroerd want hij zag in de donkere toekomst van zus
ik heb er zeker zin in gaf paddeltje ten antwoord maar heusch toch zou ik voor alle zekerheid willen weten of ik eigenlijk wel terecht ben ik kwam ja ja viel hem de trommelslager in de rede
paddeltje had nooit kunnen roemen op een vriendelijk gezicht hij zag er altijd een beetje barsch uit en nu de schipper het over een scheepsjongen had keek hij hem lang niet vriendelijk aan
schipper dat zou me wel bevallen als ik dan maar vol matroos was zie-je ik ben hier nog altijd zoowat halfwassen brasem ja ja glimlachte de ruijter dat is al een graadje hooger dan
beste veritas sprak hij met een trilling van teederheid in zijn anders zoo strenge stem dat alles weet ik en het spijt me dat ik je zoo gegriefd heb
het gevolg was dat de officier kwam en die had bij het onderhoud van de ruijter met den sant te veel ervaren in welk een gunst deze koopvaardijschipper bij zijn machtigen heer en meester stond dan dat hij niet ten volle aan diens wenschen te gemoet zou gekomen zijn
bevreesd voor die roovers waren zij allerminst zij konden elkaar niet missen bleven de kooplieden weg dan zou er weldra gebrek aan alles gekomen zijn en waren de zeeroovers ongelukkig of zelfs maar onvoorspoedig in hun tochten dan zat er een schrale tijd op voor deze moorsche kooplieden die heinde en ver wisten te verspreiden wat hier bijeengesleept werd
stuurman omdat je zoo'n mooien blonden ringbaard hebt sijmen keek een weinig schaapachtig den spreker aan ook de anderen begrepen niet waar de stuurman heen wilde
men vermoedt dat er een teekening een plan bestaat van de plaats waar de schatten verborgen zijn en een uitvoerige beschrijving hoe men die moet bereiken de rooverhoofdman was een der geslepenste leiders die de zon beschenen heeft het zou daarom geen verwondering wekken indien hij vr den algemeenen aanval zijn kind in veiligheid heeft doen brengen
het moeilijkste gedeelte van zijn taak was wel geweest zich bij de ontmoeting bedaard te houden en er dadelijk voor te zorgen dat er geen misverstand tusschen paddeltje en hem zou ontstaan en nu hij voor het eerst geheel vrij met hem spreken kon
in ergernis dat hij niet goed wist wat hij eigenlijk doen of laten moest schudde hij onwillig de hand van den vrijbuiter van zijn schouder in kluchtige verbazing bleef die voor hem staan
maar de meesters uit die dagen waren voor t meerendeel niet zulke gezellige menschen waarin ook de oorzaak valt te zoeken dat michiel de ruijter van de dagen zijn scheepsjongen van de avondschool werd afgejaagd
dan lachten de kinderen en klapten in de handen over dien gezelligen zeeman die hen zoo voor den gek hield naar zij dachten of die zoo schrikkelijk dom was en ze hielpen hem weer terecht zoo grabbelde paddeltje in een paar dagen zooveel op als hij met eenige mogelijkheid kon vergaren
veritas roerde hem aan riep luide zijn naam uit schudde hem nog eens goed door elkaar en toen hij er van overtuigd was dat de matroos vast sliep wenkte hij den waard die achter het groen dat half over den ingang der osteria was heen gegroeid op den uitkijk stond en zei in t italiaansch
gejuich werd dit prachtige krijgsplan goedgekeurd lange meeuwis pakte van dolligheid den scheepsjongen bij het oor joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter wat heb ik je gezegd paddeltje wat heb ik je gezegd
zich gehaast hadden naar de plaats waar zij voor betrekkelijk weinig geld prachtige inkoopen konden doen terwijl zij gezorgd hadden datgene mede te brengen waarvan zij konden vermoeden dat er bij de roovers behoefte aan bestond
bij nader toezien bemerkte hij dat alleen zij gekoppeld waren die als lastdieren aan het voorttrekken waren van een of ander landbouw werktuig door den akker doch de vrijheid der overigen was slechts schijnbaar want ook zij werkten onder het strengste toezicht
ze zagen niet blank meer en onder den rechter duim zag hij in blauwen inkt een anker getatoueerd zulke fratsen had paddeltje k op zijn handen en zelfs op een van z'n boven armen was een krans geteekend met zijn naam er in en nu begon hij toch wel een weinig tot dezen meester op te zien
zou jij dat hebben kunnen uithouden neen zeker niet ik wil immers zeeman worden dat wou ik ook jongen maar ik mocht niet zie-je ik moest en ik zou meester worden en daar had ik toen geen zin in de menschen zeiden ook dat ik geen goeie meester was want ik sloeg de kinderen niet genoeg
dag schipper dag schipper riep hij maar jongen begin je je terugkeer aan boord weer met allerlei gekheid hoe kom-je er nu in vrede toe een baard om je gezicht te plakken
voor dezen éénen keer niet nu dan dat ik mij voor d'n ouwe van ons dood zou vechten als t moest maar dat ik nog nooit voor hem gerild of gebeefd heb een heele eer hoor om over de menschen heen te zitten en nu heb ik m'n hart uitgestort
wie het zag varen dacht nu met dien sinjeur zou ik liever op goeden voet staan maar als men binnen boord een kijkje had mogen nemen zou men zacht voor zich heen gelachen en gemompeld hebben veel wind en weinig zaaks
misschien zeg ik omdat het tch bij jelui joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter beter is waar zij de plaats kan innemen van je gestorven zusje om wie je moeder vooral nog altijd treurt persoonlijk zal ik met je ouders spreken en dat het zus aan niets ontbreken zal nu je begrijpt wel wie daarvoor in alle opzichten wil zorgen
wat hij vernomen had was anders wel geschikt om zelfs iemand die kalmer van aard dan hij was te verschrikken en te doen ontstellen toch hij was in deze oogenblikken geheel meester van zichzelven
neen je durft niet viel meeuwis uit paddeltje werd bloedrood durven dat's flauw van je meeuwis dat is zoo in gemeen dat
dat zei paddeltje ook tegen lange meeuwis die al een paar jaar met denzelfden schipper ter koopvaardij gevaren had voor de heeren lampsens te vlissingen eerst kreeg paddeltje voor die opmerking een leelijken haal om de ooren en toen hij heel wat spektakel daarover maakte omdat hij die door de maats wat verwend was er niet weinig praats op na begon te houden
want veritas vond het beter er tegen den scheepsjongen van te zwijgen dat die gezichten niets dan haat en bedreiging uitdrukten voor al degenen die het huis van den kapitein bewoonden hij gevoelde dat als zijn meester nog enkele dagen in zijn wreed en willekeurig bestuur voortging het mis moest loopen
hij geraakte geheel in zijn element nu stond zijn gelaat niet onverschillig meer en er was een warmte in zijn woorden die deed gevoelen hoe hij er met zijn ziel bij was geen antwoord bleef hij schuldig had de secretaris een gaatje hij had er altijd een spijker voor
en nu hij daar zoo stond in de volle zekerheid van zijn persoonlijken moed de zeeuw die nooit gebeefd had en nooit beven zou voor welke hooge of lage aardsche machten ook hoe joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter deemoedig hij het hoofd kon buigen voor een hoogere macht in wier leiding hij geheel zijn lot met het diepste vertrouwen stelde
dan zei lange meeuwis heel wijs dan zou d'n ouwe doch hij had geen tijd om zijn gedachten uit te spreken zij reden thans door een boschje en uit het struikgewas rezen plotseling een aantal gewapende lieden op
en vadertje aan zijn booze bui overlatende huppelde zij met een glimlach van wachtend geluk op t gelaat het vertrek uit il tigretto had dien glimlach gezien en begrepen wien hij gold en dat hinderde hem onuitsprekelijk
wat dringen jelui hollanders toch overal door geen gaatje of jelui weten er in te kruipen dat is niet anders gaf de ruijter eenvoudig ten antwoord
daar stonden ze trappelende van ongeduld de vurige dieren die hem snel zouden verwijderen van deze voor hem zoo gevaarlijke plaats hij hield ze bij den teugel met groot verlangen de komst van lange meeuwis afwachtend eindelijk verscheen deze
hoe kom ik hier mompelde paddeltje die den ingeschapen trek van ieder wezen hetzij van het in den avond rondfladderend uiltje of van den krachtigen trekvogel die op het licht van een vuurtoren afvliegt gevolgd en met de oogen de bron opgezocht had waardoor er iets van den glans des daags in dit hol kwam
de bloedopzetting en de mogelijke wonden waren wel genezen en aan t verflauwen maar lang kon het toch niet geleden zijn of zij hadden er precies uitgezien als dat op t oogenblik bij paddeltje t geval was
de vluchtelingen waren nu weer bij elkaar t had eenige spanning gegeven omdat men niet dadelijk de plaats teruggevonden had waar veritas en de andere matrozen zich verborgen hielden
en al had hij dit gevraagd dan zou hij het antwoord ontvangen hebben dat veritas vooruit gejoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter reed gemaakt had namelijk dat lange meeuwis niet van zijn tafeltje weg te krijgen was dit zou alweer de volle waarheid geweest zijn hoewel paddeltje dit anders zou opgevat hebben dan bedoeld was
hun lichaam konden zij niet vergeten en aan dat lichaam hing al wat zij op dit oogenblik bezaten eenvoudiger kon het wel niet even eenvoudig en kort scheen het afscheid tusschen vader en kind te zijn toegegaan
ik had er op gerekend dat een paar weken meer dan genoeg zouden geweest zijn om aan die kindergril te voldoen anders blijft ze niet zoolang bij één ding haar aandacht bepalen ze weet natuurlijk dat ik evenals altijd allerlei moois voor haar meegebracht heb
dat had ik moeten weten riep hij uit zeker dan had hij zich in de nachten toen hij zich kreunend om en om wendde wel even van die marteling verlost maar paddeltje was iemand die niet lang aan geleden ellende bleef denken bovendien altijd moed bleef houden dat het in de toekomst wel terecht zou komen en daarom van het tegenwoordige genoot als dit aangenaam was
maar met hangende pootjes naar den meester toegaan en als een peurwurm van een jaar of zes te soebatten en te smeeken of hij alsjeblieft weer terug mocht komen met een suikermondje beloven dat hij zoet zou wezen de handjes op de knieën leggen en de voetjes netjes bij elkaar o hij kon het niet hij kon het niet
nu wandelde hij op zijn dooie gemak de gang door ging even in de cel van lange meeuwis wien hij in t kort mededeelde dat alles in orde was en verliet toen dit vertrek terwijl hij de deur met een groot geweld
daar trok het zijn aandacht dat de richel waarop de nu stukgesneden gehoorbuis lag ook aan den zijwand doorliep met zijn vingers tastte hij heel dien richel af en tot zijn groote verbazing voelde hij aan het einde er van dus in den hoek dien de zijwand met den voorkant maakte een tweede gehoorbuis dadelijk bracht hij ze aan zijn oor
ik dacht dat je een grooten jongehond in me zag zoo'n teer poppetje ben ik toch niet alles behalve francesco tenminste vroeg me of jij bijgeval nog familie van den reus goliath was maar zie-je brave jongen voor parool moet-je een kort woord hebben dat's waar
wel zie-je je sprak daar van hugo de groot en nu hebben we wel geen boekenkist maar te deksel wat een kraan van een kerel is die jaap riep de stuurman uit en ook de anderen betuigden hun bewondering
met één ruk schoof hij het weg een schreeuw van geluk want daar hing zijn zeemansplunje die men hem in zijn verdoofden toestand had uitgetrokken en waarvoor hij in de afgeloopen dagen meer dan eens gevreesd had ze nooit meer om de leden te zullen voelen
daarop wijzende maakte de italiaan weer allerlei gekheid nam vervolgens de ringen in de hand en knipte ze een voor een om zijn eigen voeten vast daarbij een gezicht zettend zoo dwaas wanhopend dat paddeltje er om in den lach schoot
een kind kan begrijpen dat het dààr ook mis is als bij wijze van spreken jij nou een oproerling was waar zou-je dan denken dat joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter il capitano heen zou vluchten wanneer t hem hier te heet werd veritas kon niet ontkennen dat paddeltje gelijk had en lange meeuwis vond dit natuurlijk ook
maar en daarin waren ze ten minste echte leepers ook menigeen van hen wist dat je in de tegenwoordige tijden op zee vooruit vlg als je bij je eigenschappen van goed zeeman ook goed lezen en schrijven en cijferen kon
dat speet paddeltje ook maar ach een zeemansjongen kan zich dat niet erg aantrekken zijn leven zal immers altijd een komen en gaan zijn als hij daar niet tegen kan moet hij maar bij moeders pappot blijven
zoo glimlachte de vrouw jij wilt enkel maar dikke stukken eten met boter er op en ham dat kon paddeltje niet ontkennen maar hij was te verbouwereerd om nu al weer honger te hebben de ruijter zag hem aan
en daar liet de ring van zijn voet los in den val rinkelend den ketting meesleurend verrast hief paddeltje zich op den elleboog omhoog ja waarlijk de ring was van zijn linkervoet af
vol matroos zei paddeltje heel langzaam en hij herhaalde het nog eens toen ineens kwam hij vlak voor zijn meester staan is dat heusch waar en lichtjes met de vuist op tafel slaande voegde hij er bij vol matroos ik nou al vol matroos
die aan dwang en bedreiging weerstand had geboden maar het niet goed hebben kon dat z'n makker zoo onrechtvaardig was behandeld speranza speranza jubelde hij de wachters tegen en in zijn binnenste zong het alsof een dozijn vogeltjes er hun
t voornaamste was dus dat het juiste punt der zeekust waar de vluchtelingen naar men hoopte slechts korten tijd behoefden te vertoeven juist bepaald werd gelijk reeds medegedeeld is muntte de ruijter uit in de gave om een door hem bezeilde landstreek in kaart te brengen
d'n ouwe van ons z i e t wat in je paddeltje k wou dat hij niks in me zag hij z i e t wat in je paddeltje hij heeft wat met je voor want dien ouwe van ons joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter en jij kunt haast niet lezen en als je de rol moet teekenen zet je een kruisje
begrepen meeuwis verduiveld ja schipper dat kwam er zoo glad bij den matroos uit dat de ruijter slechts met moeite een glimlach kon weerhouden
heb ik gerild veritas neen glimlachte deze maar je hebt misschien dien naam nog nooit gehoord bij mijn weten niet bekende paddeltje maar waarom zijn de menschen zoo bang voor je meester omdat die geen genade kent ten minste dat zeggen ze
vlissingen naar den schipper neen hoor k ga lange meeuwis opzoeken goed kind en moeder lachte want ze zag het prettige gezicht van paddeltje weer terug d'r oudste aan wien ze van den zomer met zwaar weer zoo dikwijls gedacht had
wat was babette eigenlijk blij toen ze wist dat ze voor kindje niet meer behoefde te zwijgen van het groote leed als de eenige vrouw aan boord en als zoodanig met eerbied behandeld kon zij haar tijd vooral aan zus wijden van wie al de matrozen nu ook wisten dat het een meisje was al bleef voor hen verborgen wie haar vader was geweest
en dat middel is hem ten strengste te verbieden met de vrijbuiters uit te zeilen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter il capitano knikte ja ik begrijp dat hij juist sterk zou verlangen datgene te doen wat verboden was ongelukkig kunnen wij dat middel niet op hem toepassen want zooals je terecht zegt hij snapt heel gauw wat men met hem voor heeft
rood rood was het gelaat van den scheepsjongen geworden de aderen waren er op gezwollen en de oogen straalden terwijl de neusvleugels zich op en neer bewogen dreigend was hij opgestaan
nu vrind nu ga-je als een vent naar school en het spreekt dat je bij den meester ook goed je best doet met zingen want als er aan boord een psalm gezongen wordt heb ik graag een paar jongens die een goeie stem hebben en de wijs weten te houden
nu kon hij het hersenwerk aan paddeltje overlaten die ook wel middelen zou vinden om te ontsnappen volgens de hoofdlijnen door d'n ouwe aangegeven deze was eenige jaren geleden diep in het binnenland van marokko doorgedrongen
de muggen kolossale beesten die zich om de negers niet schenen te bekommeren maar alsof ze het roken eensgezind op den blanke afkwamen dat was een pijniging om niet uit te houden maar uitgehouden moest ze toch worden
werd hij wel wat vlugger met de pen maar die zeeuwsche woorden bleef hij er nu en dan doorheen roeren en als de hooge heeren van ons land in zoo'n schriftuur van de ruijter joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter het woord hanker onder hun neus kregen moesten zij maar uit hun eigen er uit opmaken dat hun admiraal een anker bedoelde
hij was een goeie dertiger hoewel hij er met dat door weer en wind gebronsde gezicht veel ouder uitzag op t eerste gezicht leek hij niet tot de vriendelijksten te behooren je zag dadelijk dat het een baas was die gehoorzaamd moest worden nu vooral nu t misschien spannen ging
sprong hij op en nog wat langzaam en kreupel maar met de oogen strak op veritas gevestigd trad hij vastberaden op hem toe deze stak de hand uit neen zei paddeltje dat doe ik niet maar ik wil je vragen of je me weer aan boord van m'n schip terug wilt brengen
trok hij er hard aan en gaf dadelijk daarop een stevigen duw er knapte iets en toen hij tegen de deur stootte draaide deze langzaam op haar hengsels open met één sprong was paddeltje op de been en schoot het vertrekje binnen
lange meeuwis trok een leelijk gezicht ja mompelde hij dat zou ik wel doen maar zie-je hij hij is nu niet hier en wat wou jij nu doen paddeltje
stuurman ik ben zoo blij dat je gekomen bent dat doet me plezier jongen maar daarom behoef je jaap niet af te ranselen hij begon en ja ja t ouwe liedje net een troep mosschen de een roept dat s wel en de ander dat s niet
de schipper noemde hem nu ook altijd zoo en die had nog wat meer van hem gemaakt dan een stevigen zeerob want wel kon paddeltje met zijn knuisten werken dat je er eerbied voor kreeg en als je soms dien eerbied niet voelde dan kon hij je met dezelfde knuisten daartoe dwingen maar hij kon er ook de pen mee voeren alsof hij een geboren meester was
je moet het er dan maar mee zien te doen gromde paddeltje en ik wou nu maar dat je ophoepelde want je begint me nog zieker te maken dan ik al ben goed paddeltje gaf veritas ten antwoord hier staat de kruik in den korf vind-je eten en nu zie-je me vooreerst niet terug
en die uitweg is bij de zeeroovers ik ben er zeker van dat die italiaan in verband staat met il tigretto een zeeman als jij willen ze dolgraag hebben maar je bent de jaren te boven dat je je door het avontuurlijke van hun leven laat verleiden
laat het je dan gezegd zijn meeuwis dat je zonder paddeltje nooit weer aan boord van mijn schip terugkomt dat sloeg er in bij lange meeuwis zijn gelaat betrok even
dat zou wel het domste wezen wat je doen kon snauwde de leider de vlam zou den nachthemel bloedrood kleuren en uren ver in den omtrek zou men het zien prachtiger waarschuwing voor il tigretto om op zijn hoede te zijn zou-je moeilijk kunnen verzinnen
maar wat hem verstandig man die hij was in gewonen gezonden toestand zeker beangst zou hebben was de doodsche stilte welke op het eerste verzet volgde hij geloofde er de rust der slaafsche onderworpenheid in te mogen opmerken het was de gevaarlijke onheilspellende stilte voor het uitbarsten van een storm
toen opeens een huizenhooge vlam onder mij oplaaide en ik onder een geweldige ontploffing dat ik niet anders dacht of de hemel stortte in elkaar mij met geweldige kracht midden tusschen vlammen en brokken hout naar boven voelde slingeren
zei hij langzaam ik dank jelui beiden voor je hulp ik zal echter nog een grooteren dienst van je moeten vergen den grootsten dien ik iemand vragen kan
onwillekeurig wendde il capitano zijn blikken naar den scheepsjongen en hij werd getroffen door de uitdrukking in diens gelaatstrekken al wat er vriendelijks en innemends kon spreken uit het gelaat van den jongen zeeman die nog niet geleerd had zijn gedachten te verbergen was er thans duidelijk op waarneembaar
hij wist s avonds niet hoe hij zijn beenen leggen moest om zoo min mogelijk dat pijnlijk geschamper of gewring te gevoelen en als ook over zijn afgetobd lichaam zich de slaap ging begenadigen kwamen de grootste kwelgeesten van deze nachten
en op die galeien zijn t slaven is t niet meeuwis je hebt het alweer bij t rechte eind jongen dat is daar maar roeien roeien zonder je hersens ereis te kunnen gebruiken en als je niet hard genoeg aantrekt krijg je nog met de zweep toe
die jongen moet bij mij aan boord komen daar zal ik me een zeeschuimer uit maken dat zijn naam als een klok langs den wijden plas zal klinken hoe vreeselijk de vader het ook vond hij moest zijn jongen aan den roover afstaan
temmen dàt deed paddeltje graag dan gevoelde hij zich een kaerel gelijk hij naar lichaamsgestalte eigenlijk al was temmen een boot of een in den storm krakend en zweepklappend zeil of een nukkig paard
twee van de manschappen vroeg de schipper verwonderd en wie zijn dat lange meeuwis hoe die matroos op wien ik nog nooit iets aan te merken had juist schipper en de andere
scheepsjongen dat's waar beleed hij eerlijk juist en nu vraag ik jou van wien ze zooveel houdt en aan veritas altijd zoo trouw voor zijn meester nu verzoek ik jelui beiden te zorgen voor mijn kind
ja dat kon lange meeuwis in t geheel niet schelen hoe meer menschen er bij kwamen hoe liever hij het had heel vlissingen moest het eigenlijk weten dat de jongen voor wien hij een zeevader was geweest wien hij geleerd had armen en beenen uit te slaan in het want en flink op de voeten te blijven staan hoe het schip ook stampte op de golven