AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toen moest ik mij wel gewonnen geven en dat te eer daar frana l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter rançoise van egmond zelve tot mij kwam om de zaak van haar neef te bepleiten gij weet dat zij wat durft en nogal heftig valt in haar pleidooi de graaf knikte uwe excellentie moest voor dien stormwind bezwijken dat begrijp ik
welke bezigheid zou er voor mij overblijven nu de stadhouder naar s hage is vertrokken met zijn gansche hofgezin en ik niet meer ten hove kan gaan nu alle drukte van feesten geven en menschen zien heeft opgehouden
of kloof de aanraking met de wereld ontdook maar die zich iederen dag te midden van het aardsch gewoel begaf alleenlijk zich zelven vrij houdende van de besmetting die er woelde
tegelijk zag hij haar angstig en uitvorschend aan als wilde hij haar antwoord uit hare trekken lezen nog eer zij het tonde uitspreken antony god lof mijn neef is niets meer voor mij hij zelf heeft mij vrijgemaakt
uit de volle kennis die ik door juliaan heb verkregen van de familiezaken des heeren de ghiselles zou het mij niet bevreemden dat de oude baron op particuliere aangelegenheden doelt die hij zoo dringend aanbeveelt
en zoo was het ook prins maurits was er voor uit gelderland gekomen waar hij ter landdag was geweest en bracht zijn jeugdigen broeder hendrik frederik met zich de graaf van hohenlo had er het slot van buren voor verlaten waar hij na zijn huwelijk met gravin maria van nassau de wittebroodsweken had doorgebracht
en moei baerte vertoonde zich in de half geopende deur daar is antony vernemende dat gij onwel waart vraagt hij of hij u mag toespreken
ik zie niet dat er voor mij zooveel meê te winnen viel de prins van oranje die er niet in geraadpleegd is kon het wel eens zeer kwalijk opnemen dat men dus tegen zijn broeder geageerd heeft
maar op t scheiden komt het immers nog niet aan machteld zeg dat het zoo niet is gemeend riep hij hartstochtelijk het is wèl zoo gemeend jacob ik kan niet liegen
waarom niet gij hebt het wel aan haar zoon verdiend maar aan u jacob niet aan u dat voel ik al te goed en er lag iets op dit gelaat dat er maar zelden op werd waargenomen ik val wel eens wat ruw uit vergeef mij gij zijt een nobel mensch
maar zoo gele fij ter eenere zijde de verklikster kon spelen was het daarom niet gezegd dat zij ter andere niet de heelster wilde zijn van eenig misdrijf de vraag was maar welke dispositiën zij had en of zij ter rechter of ter linker zijde hare belangen het best verzekerd achtte
de schout heeft u een rijpaard toegezegd maar t is nu nog uw tijd niet om naar delft of den haag te rijden ik weet het maar al te goed hernam juliaan rust dient mij nog en hij ging weêr naast haar zitten en slaakte een diepen zucht
gij zelve riep hij in de eerste verrukking van t weêrzien alles vergetende wat er tusschen hen lag het kan toch niet zijn dat gij waarom kan dat niet zijn dat ik herwaarts kom om u te bezoeken antwoordde zij met een glimlach
de dood werd mij gedreigd zoo ik het waagde mij in den omtrek van uwe legerplaats te vertoonen en dat alles zonderdat ik heb konnen raden waarmeê ik zulke bejegening had verdiend gij spreekt zoo omdat gij wel weet dat uwe intentiën niet ganschelijk ten uitvoer zijn gelegd en gij beeldt u in dat ik ze niet heb konnen naspeuren
daarover heeft de onderschout te beslechten gaf de schutterofficier ten antwoord goed maakt moed zegt het spreekwoord en niet zonder waarheid de berooide luitenant bij mangel van het eerste verviel na de overspanning van drift en stoutheid tot eene on verschilligheid die hem lijdzaam en weêrloos in zijn ongeval deed berusten
zoo blijft de prins niet te delft om de spelen verder bij te wonen vroeg ik met eene voldoening die zeker eenigszins uit mijn toon en wezen sprak want de advocaat zeî lachende
welke anderen oom dirk en moei baerte laten mij al vrij wel mijn eigen weg gaan en antony uw verloofde uw bruigom bracht hij uit zoo ras en levendig alsof hij liever in eens den genadeslag wilde ontvangen dan tusschen hoop en vrees gemarteld te worden
en de graaf die niet dan met kennelijken weêrzin en met afgewend hoofd het woord tot de hiselles had gericht wees hem met gebiedend gebaar de deur wat zal de schelm z vrijkomen is er dan geene justitie meer in den lande sprak maurits heftig de ghiselles in den weg tredende die zich reeds afwendde ter zijde naar juliaan
men was al een dag of twaalf verder in mei juliaan zag er niet meer uit als een zwakke herstellende zijne heldere oogen zijne gezonde kleur zijne veêrkrachtige gang alles duidde aan dat hij krachten en gezondheid herkregen had
keurvorst van brandenburg en andere duitsche heeren waren tot hetzelfde doel herwaarts overgekomen terwijl de paltsgraaf en de landgraaf van hessen zich lieten vertegenwoordigen door gezanten
maar ik zelf heb recht tot de uiterste verwondering dat iemand die zich beroemt zoo getrouw de christenwet na te leven schijnt te vergeten dat zij voorschrijft de overigheid te geven wat haar toekomt
hei riep gtoedelijns stuift niet zoo onberaden uiteen als een troep wilde ganzen de wijn en proviand moet van boord gehaald worden en naar de boerderij gebracht ieder zijn deel van het vrachtje daar jacob pak aan dat's de luid van jonkvrouw machteld
dan hij bleef met ongewonen nadruk verzekeren dat er hier van geene ziekelijke inbeelding noch ijdele begoocheling spraak kon zijn dat hij de werkelijkheid had getast en gesmaakt en dat het wel uit zijn leven zou blijken
het zij ik ben niet ongeneigd u de zaak gewonnen te geven ik althans wil beloven mij tot den avond daarover te bedenken en vr dien tijd daarin nietwes te doen maar dan ook reken ik er op dat gij houden zult wat gij mij daareven hebt beloofd
hij zelf zal dat zeker niet zeggen maar wij die hem gadeslaan ja wij konnen niet anders denken of het is zoo ik die het zonderlinge voorrecht heb gehad in de geheimenis zijner roeping in te zien ik zegge u dit hij is een mensch apart
ik weet wel gij oefent barmhartigheid jegens iedereen maar toch uwe betrekking op dien wildzang is eene andere dan die van het algemeen mededoogen is het alleen omdat hij de zoon van machteld is
herhaaldelijk leidde hij mij ten dans en dit gaf later aanleiding tot een tooneel waarbij hij mij verscheen als een reddende engel bij het afloopen van het feest raakte ik van moei af die wat gehaast was geweest zich bij dordsche kennissen te voegen terwijl ik meende dat zij door lord north zou worden
het spijt mij ook wel heel erg dat vader z aan zijn eind is gekomen bekende elsje terwijl zij haar hoofdje tegen des grijsaards borst leunde maar hij kon ons toch zoo deerlijk slaan als hij uit de taveerne kwam
het bruidspaar van deze gezindheid bewust had dan ook niet verzuimd om aan alle autoriteiten van den lande te beginnen met de heeren staten van holland en zeeland die zij wel wisten den boventoon te voeren in de generaliteit solemneellijk kennis te geven van hun voornemen en hen te gelijk uittenoodigen om het bruiloftsfeest met hunne tegenwoordigheid te vereeren
ik zag komen dat ik ter zijde zou worden geschoven zoo die verzoening tot stand kwam en ik ben altijd van de leer geweest dat men zich zelven de naaste moet zijn
prins maurits zijn jeugdigen broeder hendrik frederik bij de hand houdende niet optrad voordat alle voorname dames tot zijne verwantschap of die der bruid behoorende gezeten waren
de ghiselles sprak schout gerrit halfluid met verhelderd gelaat nu als die er bij te pas komt is er vast verraad in t spel toen ik u die zelfde vraag deed ging willem voort op den dag dat gij tot mij kwaamt met uw verzoek om verlof gaaft gij simpellijk ten antwoord dat het iemand was die u bericht had gebracht van uwe moeder
spoedig had hij machteld bereikt die met inspanning van hare laatste krachten gerrit hield omvat machteld laat den jongen los ik kan er a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel twee tegelijk houden en de armen roeren klem u om mij heen en ik red u de kwâ jongen dat's van latere zorg
antony die nu tegelijk in hem den vreemdeling herkende dien hij eens bij de gevangenneming van juliaan in de hand had gewerkt scheen daar meer aan te hechten maar de vrees overviel hem dat dit feit nu nog ter elfder ure door deze ontmoeting zou worden uitgebracht
om ze te vernietigen hervatte graswinckel die den edelman opnieuw bleef gadeslaan opdat ze hem niet weêr in verzoeking mochten brengen om er te eeniger tijd onchristelijke wraakzucht meê te boeten
daarop zich tot mabelia wendende en nu voor het eerst het hoofd tot haar opheffende en haar aanziende met een diep gevoel waarvan zijne groote heldere oogen nog konden tintelen sprak hij
ten laatste had hij zich met kalme deftigheid de balie laten ontsluiten en was als een eerzaam burgerman voegde stillekens zijn weg gegaan niemand dan hij wellicht had de vermoedelijke oorzaak van juliaans snellen aftocht kunnen raden
mijnheer de ghiselles die bewijst dat hij zijn deerniswaardigen bloedverwant niet dan zeer oppervlakkig kent daar hij hem zoo hard beoordeelt en zich zoozeer verrast toont over een trek van edelmoedigheid die van goedheid en vergevensgezindheid getuigt
dat getuigt nog niet eigenlijk tegen hem in deze oorlogstijden is de correspondentie tusschen spaansch braband en de staatsche provinciën noch zoo gemakkelijk noch zoo veilig om zonder groote precautiën zulk eene som gelds over te maken de weg van het luiksche gezantschap leidde over brussel wel niet de naaste maar t is niet vreemd dat men juist dezen koos
zoo is t naar der wijze lieden zeggen moet er altijd iets aan haperen en dat voele ik meê soms te midden van de zoetste feestvreugd verzuchtte jacob en de nevel van weemoed trok weêr over zijne heldere oogen
eerlijke werklieden en ordelijke soldaten werden er dan ook in den regel niet aangetroffen tenzij zij zich lieten verlokken door het soopje toeback dat niet overal te verkrijgen was
hij is eigenlijk nietwes anders dan het instrument om den wille des heeren te doen en de werken die deze hem geeft en mij mij die gemeend had hem op dat spoor van de dooding en kruisiging des lichaams te moeten volgen om ook zijn weg te gaan
waarop deze onder een heftig sidderen was teruggedeinsd en ten laatsten ter aarde was gestort onder een kreet die eerder aan een verscheurend dier dan aan een mensch herinnerde
die oogen juliaan had het haar wel gezegd geleken in niets op de zijnen en gaven tevens een onmiskenbare uitdrukking van dubbelheid aan dat gelaat die bij het lijdend en hartstochtelijk wezen dat zij pas verliet niet werd gevonden
maar als een vriend als een beschermer die eigen leed vergat en alle gevaar dat hem zelf dreigde voorbijzag om slechts oogen te hebben voor het kwaad dat haar kon genaken en al dacht zij dat het alleen in zijne verbeelding bestond toch voelde zij de waarde van zijne bedoeling
hij die mij gegrepen heeft zal mij wel veiliglijk leiden tot den einde op zijn tijd die gelooven haasten niet ik geloof heere kom mijn ongeloof kom mijne zwakheid te hulp
de blijde hoop mijne moeder weêr te zien werd verbitterd door de onrust hoe ik haar zoude vinden ik gaf mijn paard noch mij zelven rust vr ik aan de dorpsherberg was gekomen waar ik haar volgens mijn berichtgever zou vinden
hij haat in mij dàt wat geen vadergunst geen vorstenmacht hem vermag te geven hij haat in mij den wettigen zoon ik wil het u niet verhelen dat ik dien haat met woeker heb
zij vraagt naar niets dan naar waarheid en recht heel goed op het uiterste zal de waarheid blijken opdat er recht geschiede alleen het moet het mag niet zijn door hem gij vergunt mij toch wel hem te bezoeken en een goed woord tot hem te spreken
en wat menig verwende weekeling bepaald zou tegenstaan zij hebben zooveel ontberingen geleden in den laatsten tijd dat zij nu eens in de ruimte goede sier willen maken sinds zij er de middelen toe hebben zij vragen er niet naar of ze ook in één nacht zullen verbrassen hetgeen hen bij matig gebruik voor dagen had kunnen strekken
en op den grond van die toezending voorspelt gij mij dan veel goeds vroeg hij haar aarzelend aanziende ziet ge jonker laatstleden maandag in stad wezende en zoo van den een naar den ander loopende met mijne boodschappen is me van allerlei ter oore gekomen wat voor u aangenaam en verrassend zal zijn te vernemen
onze hopman was zoo kwaad niet in zijn tijd maar hij bevindt zich op eene plaats vanwaar het hem eenigszins moeielijk valt om voor de compagnie te zorgen ons vendel is onder de hoede van een vlaamsch edelman die
terwijl de graaf van solnis in gunst steeg naarmate de onmin met hohenlo toenam voeg hierbij den geheimen naijver en voorrang twist tusschen de beide gravinnen die te dieper inkankerde naarmate zij ontveinsd moest worden
men kan dit niet laten rusten de waarheid moet worden uitgemaakt zij moet het ik wil het verdere weten vetter en zoo het onderzoek uitkomt tot zijne beschaming kan er geene sprake meer zijn van gunstige dispositiën te zijnen opzichte dan verlang ik dat er krijgsraad worde belegd en dat het recht zijn loop hebbe
juliaan was tot hem gevoerd en had hem zijn vergrijp beleden in zijne groote meêwarigheid met den ongelukkigen jonker was hij gekomen om mij te vermanen geene aanklacht tegen dezen in te brengen
zoo gedwee is geworden als een lam en alles verklaard en toegestemd heeft wat gij wildet is toch een bewijs dat de openbaring van dit stuk hem zeer ongelegen zou komen dat geloof ik zelf maar hij kan daarvoor andere redenen hebben dan juist die welke schout meerman er in ziet
gij hebt gelijk mijnheer ik zie mij verplicht mij zelven voor te stellen ik ben de baron de ghiselles in holland gekomen met een last van monseigneur le prince d'orange aan zijn broeder graaf maurits van nassau doch van mijne zending is hier de quaestie niet
na de inname van groningen was ik zelfs voornemens hem in rang te bevorderen hem een compagnie toe te vertrouwen hetgeen door bijomstandigheden werd vertraagd tot in december toen kreeg ik eene eerste waarschuwing van eene mij onbekende hand
en of hij zich zelf al zijne zwakheid verweet hij moest er ditmaal meê rekenen en zich eene wijle laten afdrijven op dien stroom van wegsleepende gedachten zich eene wijle vermeien in de berekening van mogelijkheden
hij sloeg zijn mantel open de blinkende keten de ringkraag de rijke kleeding lieten haar geen twijfel over al was de schout haar ook niet in persoon bekend of al kon zij in haar schrik en verwarring zijne trekken nauwelijks onderscheiden
erg genoeg dat het buiten preeken moeten zijn mompelde goedelijns terwijl hij een wrevelig zetje aan het roer gaf ik heb er eens een gehoord riep gerrit fransz met zekere wichtigheid wat meent ge gehoord te hebben jongen vroeg goedelijns
de andere hetzij hij verstaan had of niet riep luid en dreigend uit den weg fielt of ik jaag mijn paard over je lijf ik heb mijne zekerheid had juliaan toen uitgeroepen en wendde zich af maar niet zonder een blik gewisseld te hebben met den ruiter waarin moordende haat gloeide
het is mij gelukt hem aan den graaf te doen kennen voor hetgeen hij was en ik zou toen niet geschroomd hebben hem over ousen aan de straf die hij ter nauwernood is ontkomen maar dat alles is nu bij mij anders geworden
zeer zeker achtbare heer viel heilwich in hij komt nog dagelijks en wacht zelfs zeker kostbaar poeder dat naar zijn zeggen zonderlinge zeer tot de genezing der wonde zal medewerken vandaag is hij er nog niet geweest maar het zou heel wel konnen zijn dat hij in den laten avond nog eens kwam opdagen de waardige man geeft zich zelven geene ruste
dat de berichtgever die mij met valsche tijding uren ver buiten uwe legerplaats lokte zelf de rol heeft gespeeld welke mij zoo schuldig moest maken naar uwe meening
dan zullen we de weêrspannigheid van daareven door de vingeren zien sprak de dienaar der gerechtigheid deftig zoo neem en met de fiere geste van een groot heer reikte hij den schoutsdienaar het geld toe en keerde zich langzaam af besluiteloos of hij opnieuw zich in t gewoel rondom den cirkel zou wagen
daarenboven zoo er in dezen een abuis plaats vond zou het spoedig hersteld zijn van elke arrestatie moet de onderschout binnen vier en twintig uren kennis geven aan den schout
maar toen hij de deur wilde binnentreden sloegen dikke wolken van damp en rook hem in het aangezicht en hij zou zeker terstond vervaard zijn teruggegaan ware het niet dat de zucht tot behoud van t geen er nog te redden mocht zijn hem had aangegord met den moed om ondanks alles te onderzoeken wat er had
de straten doorkruisen en zich heenwenden naar de achterbuurt waar de kuiperswinkel van vrouw heilwich was gelegen daar trad hij binnen tot niet geringe ontsteltenis der eigenares die wat verwonderd dat er op dit uur een klant kwam opdagen en wel een zulke die zoo brusk de klink lichtte
maar dat alles had hij haar juist verzwegen wel had hij geklaagd over de hindernis door de soldaten hem in den weg gelegd maar van het verdere had hij niets gezegd in t eerst omdat hij niet zonder reden haar spottend glimlachje vreesde
gij zijt een streng magistraat dat is bekend maar gerrit fransz meerman is geen wreedaard van nature toen wij als knapen speelden liept gij weg als er bij t vechten een neus kwam te bloeden
al sprekende had hij de daad bij het woord gevoegd en de gevolgen van het onheil waren daarmeê voorkomen maar de ramp zelf was er niet meê hersteld graswinckel voelde het zoo goed dat hij die nooit vermoeienis meende te kennen zich als uitgeput in den armstoel liet neêrvallen
ik versta u niet wel uwe gevangenschap is niet geweest dan eene berooving der vrijheid en werd ganschelijk niet bezwaard met eenig publiek vonnis daaruit diffamatie zou konnen volgen is het niet zoo
dat moet ik bijstemmen en de vreemde marskramer die bij gele fij in het toebackshuis zat lachte er ook om dat wij het voor echt hielden zeggende ja ja jelui hebt daar eene goede vondst gedaan het zijn echte venetiaansche glaskraaltjes en niet van de best geslepene daartoe
en na dit gezegd te hebben liep hij naar buiten met zulk een driftigen stap dat lijsbeth glimlachend waarschuwde om toch niet tot elft door te wandelen daar men dan met schout gerrit zou te doen krijgen die beloofd had hem in triomf met paard en wagen af te halen
de samenspanners schrikten op plotseling gingen de lichten uit en stormde de bende naar buiten wij werden omsingeld onze paarden en mijn geleide waren op eenigen afstand gelaten
zeker daar moest eenige groote overwinning zijn behaald zou de naïeve huisman dien wij voor t oogenblik als opmerker invoeren bij zich zelven hebben gezegd of wel was door s heeren gunst het onmogelijke geschied was de vrede gesloten
juliaan slaakte een uitroep van verrassing bij die zonderlinge gedaanteverwisseling van den strengen schout in een teêrhartig vriend die hem omarmde een stoel voor hem aanschoof en hem verplichtte tegenover hem plaats te nemen
komt er bij dat ik den gevangene niet verhooren wilde dan wel toegerust met zoodanige kennis die mij in staat stelt over het al of niet betrouwbare van zijne antwoorden te oordeelen een rechter verkleint zich in de oogen van een delinquent als die bemerkt dat men hem met valsche munt kan betalen
ik wist wel vooruit waar het op neêr zou komen zei handgauwe piet ei zoo snuggere maat hadt je dat geraden voegde een der andere kameraads hem toe wel zeker uit die muffe lucht die uit hare bouwen opsteeg merkte ik het wel dat zij met geen puike
ik vertel u dat alles niet om haar te beschuldigen die mij steeds de uiterste teêrheid en toegevendheid heeft betoond maar om u te doen inzien hoezeer mijne leefwijze bij haar verschilde van die in het huis mijner moeder
merk op welk een abel en voorzienig jonkman hij wezen moet die zulke kansen wikt doch mabelia was in dat oogenblik zeer weinig gestemd om de goede hoedanigheden waarop hij stofte in hem te waardeeren
oef is dat loopen ik had nooit gedacht dat wij er komen zouden sprak de baron toen zij voor de poort van het prachtig hotel stonden terwijl hij zijn gids loonde met een
kon ik wachten hier eene braspartij te vinden alsof gij in een convent van benedictijnen vielt zooals we ze samen wel bij de ooren hebben gepakt riepen hans en
bestolen heeft hij ons de kale pronker valsche steenen te dragen op een bruiloftsdag het was in elk geval zijn bruiloftsdag niet zeî lange michiel die de wijste van de bende scheen
was het zeker presomptueus van mij een ander antwoord te wachten de schuld ligt bij mij les absens ont tort vooral dan als hun heengaan veeleer de verdenking wekt dan
maar o wee wat zij er een spijt van had de onderschout zou er werk van maken en dat bleek ook wel want haar jongen werd in t verhoor genomen maar was wat bleu wist zijn woord niet goed te doen en raakte heelemaal in de war door alles wat hem gevraagd en waarmeê hij gedreigd werd
had verzen kunnen maken behoefte om overluid een loflied aan te heffen iemand aan het hart te drukken ware het ook zijn ergste vijand er werden verlangens in hem wakker en wenschen bij hem verlevendigd die hij zich zelf nauw durfde bekennen en die hij toch onder eenigen vorm had willen lucht geven
aan de ghiselles zelf ontsnapte bij den slechten ontvang van het biljet eene geste van toorn en teleurstelling alsof hij zijn beginsel om niet boos te worden voor het oogenblik liet varen maar hij werd zich zelven spoedig weêr meester en hernam met een glimlach waaronder hij zijne spijt meende te vermommen
maar toch met vallen en opstaan moeten wij er komen zoolang we nog hier op aarde zijn kan die niet worden gevat ja zelfs hoe dichter men meent die nabij te zijn gekomen hoe verder zij afwijkt
en waarbij het mij niet langer mogelijk zou zijn hem als onherstelbaar verlorene bij den baron de ghiselles voor te stellen juliaan door schout gerrit ter eener zijde door jacob jansz ter andere als gesteund en tot zwijgen bewogen slaakte een diepen en smartelijken zucht
en zij heeft gelijk in dien eisch wie zich aan haar onttrekt krenkt en smaadt haar en kan deze verwerping niet rechtvaardigen tenzij door zich metterdaad in alles haar meerdere te toonen ook daarin dat hij hare ordeningen eerbiedigt die zij zelve menigmaal gedachtenloos schendt
toen hij zich aan de dienaren van den gerechte zag overgeleverd liet hij de hand slap nederhangen die voormaals zoo moedig en uittartend op den degen had gerust en die zich in t eerst tot woest verzet had opgeheven daar voelde hij op eenmaal die hand zacht drukken en die handdruk bleek geen ijdele
toch had hij zich niet zoo snel kunnen terugtrekken of de schutterwacht op wier waarschuwing hij niet eens had gelet kon hem omringen en hield hem voor dat hij zich schuldig gemaakt had tegen de keur der vroedschap waarbij niemand dan wie tot het tournooi was toegelaten zich begeven mocht binnen de balie of den uitgang daarvan belemmeren
en het land had gewaagd van de kostelijke liberale festiviteiten te dier gelegenheid gehouden hoewel het bruidspaar had goedgevonden geene vrienden of verwanten uit den vreemde te noodigen
sprak nu graswinckel weêr op dien nadrukkelijken toon die den toeleg had de in slaap gewiegde consciëntie wakker te schudden en de bestraffende blik werd hem evenmin gespaard maar de ghiselles was er nu op verdacht en waagde zich daaraan niet meer
bij de gedachte dat zij mabelia graswinckel in den ganschen deftigen burgerstand als een zedig verstandig meisje bekend en bemind zich had laten verlokken door welke aantrekkingskracht wist zij zelve niet om met belangstelling te luisteren naar dien wonderlijken avonturier die ten slotte nog wel blijken kon erger dan een verloopen officier te zijn
ik heb reden om te gelooven dat hij er niet veel meê doen kan vooreerst kan hij van honger en vermoeienis zijn omgekomen eer hij delft heeft kunnen bereiken ik had mijn voerman den voornoemden landeigenaar een wenk gegeven om z te rijden dat mijn vluchteling geheel gedesoriënteerd moet zijn geweest toen hij van den wagen
ik heb er nooit over nagedacht zooals nu wat al smartelijke gevolgen een enkele misgreep der justitie na zich kan sleepen zoo verzwaar dien treurigen nasleep niet om juliaans om uws zelfs wil en sta mij toe wat ik verlang waar zult gij hem brengen
lieve deugd wat een lange heilige dag wat een gratie jaar zou dat zijn voor de kwaaddoeners het zou niet in u opkomen doodslagers of brandstichters te straffen galg en rad zouden aan zij worden gezet en
en heb in de herberg waar ik even afstapte geen geschikt verblijf gevonden om van kleeding te wisselen och wij zien hier zoo niet op de kleeding zet moei baerte goêlijk daar zij bemerkte dat mabelia met een strak koud gelaat voor zich zag zonder iets te antwoorden
mijn heer en heiland zelf had geen steen om het hoofd op neêr te leggen en zou ik ellendige mij dan zachtelijk ter ruste vlijen op het bed der weelde maar s morgens is hij dan zoo wrak en verstijfd dat hij mijne hulp noodig heeft om zich weêr op te richten
wel allerliefste vrijheid blijheid wie zou u dwingen als ge mij maar geen biechtvaders op den hals haalt ik zal den pastoor van de lier voor bestierder nemen zei bertha schertsend die zal je aanstaan ze zeggen die begint al zoo wat exempel te geven van lutherijpreeken in de kerk
hoe kon er gepaster gelegenheid zijn hernam hij glimlachend is t niet een overoud zeggen dat uit de eene bruiloft de andere voortkomt zoo moesten wij om de aardigheid de onze bepalen juist op denzelfden dag van dit luisterrijk feest
het zou overbodig zijn uwe genade daartegen artsenijen voor te schrijven het is niet dan de terugwerking van de overspanning der laatste weken het zenuwgestel is wat afgespannen na sterke overprikkeling daar is niet het minste bezwaar bij
niemand dan hij had gezien hoe deze bij het binnenrijden der ridders als door plotselinge pijn getroffen de handen op de borst had gedrukt en eene smartelijke verzuchting had geslaakt terwijl er een sombere gloed uit zijne oogen lichtte
integendeel zoo haast de gelegenheid zich voordeed om dezen met een nieuwen stadhouderspost te bekleeden had hij die aangegrepen waarheid is dat volgens het staatsbeginsel dat al meer en meer de overhand kreeg een stadhouder altijd maar was de dienaar der souvereine staten en dat zelfs waar hij eigen heerschzuchtige plannen beoogde
een van de omstanders ook een hoog geleerd professor in wijsbegeerte aan diezelfde schole en dieper dan de anderen getroffen een zekere bruno achtte zich geroepen de toepassing te maken en sprak de schare dus aan
gaven telkens opnieuw aanleiding tot onmin en misverstand die hij met onuitputtelijk geduld trachtte bij te leggen of op te helderen hij achtte het zijn grootsten triomf dat de welgezinden zich rondom hem vereenigden en tot zijn doel medewerkten hetwelk geen ander was dan den waarachtigen welstand des lands te verzekeren in een vast en vrijgevig bestuur
wat is dat riep hij zich zelf in de rede vallende en den hoed afnemende om dien te bekijken daarop toonde hij dien mabelia met een zegevierenden blik uitroepende welnu wat zegt gij ziehier wat mijne booze verdenking rechtvaardigt
antony zou nu toch reizen werd er besloten maar hij zelf maakte geene haast met zijne toebereidselen hij kon niet besluiten delft te verlaten waar hij troosteloos omliep steeds de gelegenheid bespiedend om mabelia weêr te zien sinds hem het huis van oom dirk was ontzegd
waarheid is dat de arme weduwe hem met tranen van dankbaarheid de handen kuste en daarna aan ieder wie t hooren wilde de groote goedertierenheid van schout gerrit prees en vertelde hoe strikte billijkheid deze jegens haar had geoefend
hij mij dus te ontvlieden zij het maar niet om in zijn verderf te loopen en ik had hem toch z aanbevolen geduld te oefenen en zich lijdelijk binnenshuis te houden uit vreeze van onheil
is het omdat ik mij slechts heb toegeëigend wat niet voor mij is weggelegd is het omdat ik te laag was gezonken om mij ooit tot de ware hoogte op te heffen o mijn god moet ik verliezen wàt ik reeds genoot dan
waarom zou ik u hierin bedriegen maar wat helpt het u dat het juist deze persoon is omdat het dan niemand anders kan zijn dan dan die juliaan van egmond zelf dien ik wel zal uitvinden en tegen wien ik zooveel wapenen heb als ik maar grijpen wil
de ghiselles gij zijt veel te verstandig om van iemand die zijne gezonde hersens heeft zoo iets te denken maar zooals homerus zelf somtijds wel eens dommelt zoo heeft ook de omzichtigste samenzweerder zijn kwaad half uurtje waarin eene kleinigheid zijne aandacht ontgaat
hoewel die nog sidderde en eerst langzamerhand tot kalmte kwam dat alles wat gij daar zegt jonkvrouw ben ik geweest ik heb het voor god en voor uw waardigen bloedverwant beleden en mij daarvan berouwd met een berouw zoo waarachtig en zoo oprecht dat ik met gods genade mag zeggen
zij had den gedienstigen cavalier herkend dàt was de baron de ghiselles dat was hij zij kon zich nu niet vergissen de slanke jonge ridder was alleen tot een kloek man gerijpt maar die oogen wier zonderlinge gloed haar eens had getroffen en die haar nu uitvorschend
maar nauwelijks werd de plechtigheid hervat of de overledene beurde wederom het hoofd en sprak met eene holle grafstem door gods rechtvaardig oordeel ben ik
achtbare heer hier is zekerlijk misvatting genoeg ik weet wat ik er af denken moet maar zoo het er toe komen mocht dat bastiaan tot den jonker van egmond werd toegelaten behoort hij wel te considereeren dat deze van voorname afkomst is en mogelijk nog wel in den rang en fortuin zijner familie kan worden hersteld
want dus blijft ze levenslang in de afhankelijkheid van hare zuster sabina en dier gemaal sinds zij toch hier te lande niet in t klooster kan gaan zooals hare zusteren die te brussel bleven
maar tevens uwe genade verschoone mij van een lichtvaardigheid in t gelooven aan het kwade die hare lankmoedigheid evenaart maurits kon het niet langer in zijn armstoel houden dien hij met drift terugschoof terwijl hij een duitschen bastertvloek liet hooren schout gerrit sidderde voor juliaan eene koude rilling gleed hem door de leden
een omgekeerde bierton waarover een paar planken zijn gelegd dient hun tot buffet en prijkt met een stapel grof brood en eene doorgesneden kaas een mes ligt er nevens bij wijze van noodiging om toe te tasten
als je er meer van weet bernard zeg het ons dan drongen valentijn en hendrik hem ter zijde nemende malligheid jongens wat maal je over den luitenant achter zijn rug gij deedt beter zijne absentie waar te nemen om samen te overleggen wat we doen zullen met de profijten van dezen dag en welk part wij hem zullen afstaan van den resteerenden buit
patientie ook in dezen patientie allereerst voor u in de cause van juliaan is u aanbevolen en met dien schralen troost kreeg de goede dokter zijn afscheid die zich in dezen wel niet kon beroemen wonderen te hebben verricht in het belang van zijn beschermeling
stel u gerust juffer hernam juliaan glimlachend over hare ergernis en ijver het is te vermoeden dat de jonkvrouwen françoise en sabina beiden bij hare omzwervingen door frankrijk en duitschland zich tot de hugenootsche of luthersche leer hebben begeven
hij wendde het schouwspel voortdurend den rug toe en gaf teekenen van minachting bij het gierend gelach en het daverend handgeklap dat van rondom uit de schare opging bij de wanhopige pogingen der vermetele mastklimmers om het onbereikbaar zakmes of de begeerlijke rookworsten te grijpen die zoovelen ten oorzaak werden van een diepen val
want al droeg zij een kleed van stemmig zwart fluweel hoog aan den hals gesloten en alleen voor een smal geplooid kraagje van goudkant ruimte latende en zonder ander sieraad dan de rij diamanten knoopen waarmede het van boven tot onder bezet was
de onwaardige edelman heeft er het grootste belang bij dat zijn ongelukkige bloedverwant niet herkend wordt voor hetgeen hij is en hem onder het eerste voorwendsel het beste in een kerker te versteken was voor zijn geweten geen bezwaar
denkt je dat die naar ons heeft gewacht om heen te gaan of meen je dat hij den weg naar ons logies niet zal weten te vinden om dat op te zoeken als het hem lust komt allen meê mogelijk vinden wij den jonker wel onderweegs of zoo niet dan verrassen wij hem met een goed noenmaal dat is meer dan hij recht heeft te wachten
wat kan die gedaan hebben om zulke gunst te verwerven men zegt wel liefde is blind maar met die blindheid is juffer osboom oussaint e abelia raswinckel in dezen niet geslagen dat wete ik beter
dat mijn verleden een ander ware hoe het mij nu drukt dat de menschen laag op mij kunnen neêrzien de almachtige heer begenadigt en wischt uit tegelijk maar de menschen de menschen zelfs als zij vergiffenis schenken vergeten niet
is aan den onderschout ja zelfs aan den geringsten zijner dienaren de vrijheid verleend t is hun zelfs pertinent voorgeschreven al zulke personen te apprehendeeren die gevaarlijk zijn voor de publieke rust of die hun suspect voorkomen aan een crime of de intieme van dien
die hoop reeds zal mij lijdzaamheid geven om vooralsnog niets te zijn dan uw beweldadigde gij zult zien waartoe ik bekwaam zal wezen in dat vooruitzicht
zonder iets tot antwoord te kunnen uitbrengen wendde zij zich schielijk om ging hem voor de smalle gang in en opende werktuigelijk de deur der huiskamer toen hij binnentrad voer den schout zelf een schok door de leden
ondanks al de goedheid die deze man hem bewees voelde hij zich tegenover hem niet z op zijn gemak als bij jacob jansz hij had een gevoel als een schoothondje dat zich door een leeuw ziet liefkoozen ééne enkele wending van luim één klein misverstand en de muil laat de scherpe tanden zien
gij weet dat ik nu gansch anders doe en wel van harte dankelijk aanneme dat behoort ook zoo maar gij zijt in t diepst van uw harte a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel naijverig op jacob jansz en daartoe zeg ik benijd hem evenmin als gij hem volgen moogt
maar ongelukkig voor u heb ik gezien met mijne eigene oogen gezien hoe gij u spaansch goud liet uitbetalen hoe gij den luitenant van verdugo den handslag gaaft ten bewijze van de gesloten overeenkomst
de oogen schitteren met een zachten glans die te sterker uitkomt omdat ze grooter schijnen bij de ingevallen kaken en de verscherpte maar ook veredelde en verfijnde trekken
de ghiselles liet het zich geen tweemaal zeggen hij was gekomen als een overwinnaar met het oogmerk om den armen juliaan den laatsten slag toe te brengen hij moest gaan onder den slag van eene volkomene nederlaag
vrij wat beters dan eene pluim antwoordde de eerste spreker lachend terwijl gijlieden hem met zammelen op den tuil hield heb ik er behendiglijk den gesp aan ontfutseld en de pluim zoo wat luchtigjes rondom de koord vastgedraaid op zulke manier dat zij in t eerste half uur niet los zal raken
nu zal alles nog wel te schikken a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel ie astiaan was een lastige drijver zoo ik heb gehoord en zijne vrouw zal denkelijk geen overbedroefde weduwe zijn sinds ze geene klachten heeft ingebracht men zal met haar composeeren het zal uwen vrienden wat geld kosten en daarmeê uit
gij althans zoudt in t pleidooi een uitnemend advocaat zijn hervatte hij lachend want gij blijkt bekwaam om de beschuldiging te keeren tegen den aanklager
maurits over de balustrade heenboog verbleekte zijn gelaat van verbeten grimmigheid en bromde hij tusschen de tanden daar gaat hij heen ongedeerd en toegejuicht welk eene occasie verloren
wat zottelijk verzinsel is dit nu riep de graaf met ergernis en minachting de schouders ophalend ik zeg u dat ik door de vensterruiten van die taveerne heen terwijl er wastoortsen brandden u als van aangezicht tot aangezicht heb gezien en gij zoudt mij willen diets maken dat iemand anders daar uwe personaadje had gespeeld in dat verdacht gezelschap
eene onderstelling die haar een blos op het voorhoofd joeg van toorn en diepe beschaming dat echter deze gramschap en spijt niet machtig waren de edele gemoedsbeweging der deernis in haar echt vrouwelijk harte tot wraakzucht of liefdeloosheid te verharden
oogen als vuurvlammen en gitzwarte haren lang en zwaar als de staarten van een koetspaard bij ons en zoo maar in vlechten loshangend met een zijden gazen sluier er over en tot sieraad gouden haarnaalden en flonkerende steenen
neen neen het is veel beter dat zij zich trooste dan dat zij mij weêrziet zooals ik nu ben meent gij dan dat het mij zou invallen u aan haar voor te stellen in de conditie daarin gij nu zijt
maar ik zeg u ik wil niet in die strikken verward worden riep de baron met hevigheid liever zal ik mij zelven zuiveren ten koste van alles hm ja daar zegt gij zoo iets door op te treden als aanklager en verrader vr de uitbarsting viel de freiherr in even het hoofd schuddend
de zorg voor den dag van morgen hebben zij sinds lang verleerd zij leven alleen voor t oogenblik zoo hunne leefwijze leven heeten mag enkelen hunner reeds ten deele verzadigd of nog met gretigheid staa l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel starende op het gebraden spek dat hen wacht
en ik kan haar geen ongelijk geven stemde bastiaan toe terwijl iets als een glimlach zijne grove harde trekken verwoog daarom wees gerust man t is alles betaald en goede waar ook kom ga bij t vuur zitten daar is nog plaats op de kuip mich zal den kroes vullen en je zult meê proeven een welkome gast is een santee waard
en dan zag hij voor zich oprijzen dien vorstelijken graaf van egmond die reeds gedreigd had de schoone bloem uit delfsland naar vlaanderen over te planten en tegen wiens machtige hand met het recht gewapend geen verzet baten zou
eene gemoedsbeweging die zij niet machtig was te verbergen terwijl zij sprak ziehier mijn antwoord moei baerte die het tooneel zwijgend maar niet on opmerkzaam had gadegeslagen kon zich niet begrijpen dat mabelia zoo boos werd om t geen die vreemde heer zeide
bijeenblijven was dus zaak maar waarheen met hun allen was de vraag den ganschen nacht rondzwerven dat ging niet daarbij wat dan aan te vangen in den morgen als het geval met bastiaan zeker was uitgelekt en diens vrouw niet zoude nalaten hare klachten in te brengen bij de justitie
schoon deze het zoo goed wisten als hij zelf dat hij de spil was die het gansche rad van staat draaien deed maar laat ons niet vergeten toe te zien naar het optreden van het bruidspaar dat nu plaats vindt in alle statigheid onder het schetteren van pauken en klaroenen
doch overleden zijnde en als men in de kerk daar hij zoude beaard worden zijne uitvaart was zingende op de baar liggende naar de manier van dien tijd en dat land zoo heeft hij zich opgebeurd met een droevig klagen uitroepende door gods rechtvaardig oordeel ben ik beschuldigd
gerrit fransz meerman gaf jacob jansz ten antwoord met zijne gewone gelijkmoedigheid wij zijn één van zin om het welzijn te behartigen van den jonkman die ons beiden ter harte gaat laat ons nu nietwes anders bedenken dan dit eene daartoe gij mij hier bescheiden hebt bij de bartelsen kan hij niet blijven
dan tuurde zijn groot helder oog naar het azuren gewelf als wilde het door die ruimte heendringen en speuren of daar was te zoeken wat wel zeker hier niet kon te vinden zijn genot zonder stoornis harmonie zonder wanklank
na willem van malsem niet uitgezonderd die voor t eerst zag dat dieuwertje hoe stil en stijfjes ook hem zoo vriendelijk aankeek en dat zij bloosde toen hij dien blik bleek op te merken gerrit fransz ook gierde meê om het hardst al was de toon door jacob jansz aangegeven
hij is gewikkeld in een ruimen samaar of huispels van zwart zijden damast met een smal randje marterbont omzoomd waarvan de wijd openvallende mouwen de rood karmozijnen voering te zien geven en tegelijk het fijne linnen van zijne ponjetten met kunstig stiksel versierd zijn hoofd is gedekt met een fluweelen muts
en reeds waren er heftige botsingen ontstaan tusschen prins maurits en zijn schoonbroeder een onuitroeibare wortel der bitterheid vooral waaruit telkens nieuwe uitspruitsels voortschoten was het beheer en de verdeeling der moederlijke nalatenschap bij ontstentenis van philips willem prins van oranje die in spanje leefde zoo goed als dood voor de zijnen
en weg was hij de ghiselles na die hem rustig inwachtte kind kind wat zal ons nu overkomen wat gaat er toch om tusschen u en dien vreemdeling dat hij zoo stout spreken durft vroeg moei baerte terwijl mabelia haar schreiend in de armen viel
ter zake mijnheer de baron als t u belieft sprak nu antony geërgerd door de wijze waarop de ghiselles mabelia aanhoudend bleef aanzien wat is de reden van uwe komst wat hebt gij mijne aanstaande te zeggen
en met huiverlijk ontzag op de plek te staren waar zijn doorluchtig bloed gevloeid waar de laatste zucht van den veegen vader des vaderlands voor zijn volk was gehoord niets van dat alles zou haar te beurt vallen
het zij dan om niet tegen te stribbelen en acob ansz zette zich op de aangewezen plaats de hooggerugde met corduaansche goudleer bekleede armstoel was zachter zetel dan de houten leunstoel die hem gewoonlijk tot rustbed strekte
toch niet de man was om onzen held ten volle te waardeeren en de weinige sympathie waarmeê zijne komst wordt begroet gerechtigt zelfs tot de onderstelling dat het herhaaldelijk mislukken van zijn bezoek niet enkel aan toeval moet worden
ziehier een medaillon dat zij mij verzocht heeft u ter hand te stellen ah zoo zij wil niet dat wij er over twisten zullen dat begrijp ik ik gaf het haar in een van die oogenbikken waarin men alles zou weggeven
en toch al zou zij met antony niet openlijk instemmen in de hatelijke beschuldiging toch was de schijn zoozeer tegen hem dat zij zelve geloofde wat zij liefst tegensprak
wees gansch gerust en laat toch de twijfel geen vat op u krijgen omdat gij uwe eigene zwakheid onderkent de waardige jacob jansz uw zielevriend kan u niet met valschen waan hebben misleid u niet met onzekere beloften hebben
nou wijfje daar zou ik niet belust op zijn dat te zien viel michiel in dan kijk ik liever naar die mooie bruid wat zeg jij er af piet wat de bruid aangaat die zou ik voor t sloopen wel willen hebben maar de bruigom mag jij hem bijgeval
pardieu heer schout hoe kan ik dat weten ik was dien nacht op de bruiloftspartij van de gravin van solms en nog onkundig van alles was het van mij te vergen dat ik dien woesteling na zou loopen om zijne wegen te bespieden
wil mij verschoonen juffrouw graswinckel dat ik u mijn bezoek brenge in reisgewaad gelaarsd en gespoord zooals ik van t paard stijg maar ik kom van een lastigen tocht meen mij voor ditmaal niet langer te delft op te houden dan volstrekt noodig is
terwijl het zesjarig broertje zich met den rug tegen den muur geposteerd had en de vuistjes tegen de oogen gedrukt onverbiddelijk bleef doorschreien kom vertel me nu eens simpelijk wat er gebeurd is elsekind ik had gemeend dat de nacht verder goed geweest zoude zijn heeft moeder het drankje trouw gebruikt
neem het in dien zin hernam mabelia vast en besloten beter openbare oorlog dan schijnbare vrede waarbij list en dubbelheid best hare rekening vinden
bartelsje bartelsje dat's er nu weêr een maar het zal de laatste zijn we gaan nu afrekenen voor eens en altoos riep schout gerrit met een gloed van verontwaardiging op het gelaat en toch met dien zekeren geheimzinnigen lach als smaakte hij een wreed genot bij den snerpenden slag dien hij ging toebrengen
maar toch zij hadden van eene zonderling liberale bruiloft hooren spreken en nu te harent was er geen bruiloft ook de geringste niet waarop niet druk werd gegeten en gedronken
de mensch die alleen met de vleeschelijke oogen wil zien en tasten met het natuurlijk verstand dezelve mensch zal daaraf niets verstaan en blind zijn al meende hij ook te zien
marrigje is een kind van een jaar vijf zes naar ik meene zeî willem van malsem lachend zoo heb ik tijd van bedenken voor dat je tot de keuze komt gaan we uitrusten in de boerderij aardbeien met room eten kersen plukken elkaâr een roemer zoeten wijns toebrengen
maar toch ik geloof u nu wel ik heb mij zonderling vergist vergeef mij dat ik u zoo lang kwelde om tot mijne zekerheid te komen die was mij noodig
ik verzeker u juliaan dat er menschen zijn die anders denken en die vergeten konnen als vergeven mits zij slechts vaste hope hebben op de toekomst sprak zij nu met zekeren ernst hij zuchtte en schudde het hoofd
die met elkaâr in proces liggen om het voorrecht wie hem het meeste zal berooven van het beheer en de inkomsten zijner goederen bij zijne gedwongen absentie de voorstellen die ik heb te doen getuigen van zijne geheime verbittering op dit punt
doch bij t naderen van zijne woning zag ik zijn bekenden reiswagen voor de deur staan en zijn trouwen dienaar op de stoep ik vroeg hem of de advocaat op reis ging simpellijk naar den haag om eene vergadering bij te wonen met zijne excellentie werd mij geantwoord door den advocaat zelf die naar buiten trad
welnu ja ik zou dan nog moeten zwijgen bovendien als mabelia het vooruit gezegd had dat ze mij niet hebben wilde en de erfenis van oom dirk met mij had gedeeld zouden wij ieder onzes weegs zijn gegaan zonder haat of nijd en zou ik hare edelmoedigheid nog moeten loven
de st jorispoort mag van naam verwisselen de ridderlijke heilige zal zijn bezoek niet meer komen brengen tot delft dat ganschelijk geen schade zal zijn voor de orde en de goede zeden dat mag zijn maar dan zult ge zien dat zijn volk haast meê uitloopt naar de
in allen wien t aanging verheugden zich in het schoone vooruitzicht en daar het nieuwtje als schielijk heel delft doorliep sprak menig olijk delvenaar lachende tot zijne vrouw of dochter ja ja zoo gaat het uit bruiloft komt bruiloft voort en de moeders zeiden want de dochters waren niet gestemd om het uit te spreken
die overhaaste vlucht wekte haar wantrouwen en uit spijt over hare eigene onvoorzichtigheid was haar alle lust in het tournooispel vergaan zij ook had nu wel terstond willen vertrekken maar dat zou nog meer opzien baren en wie weet hoe worden uitgelegd
god is meerder dan uw hart en hij wil u aanzien in zijn zoon die volkomenlijk gehoorzaam is geweest aan zijn vader tot den dood ja tot den dood des kruises en die alles heeft volbracht voor u voor mij voor allen
nu de overwinning is toch behaald al heeft zij pijn gedaan ziedaar nu waartoe hij mij heeft moeten dienen de zoon van machteld wien ik in t harte als mijn zoon had geëigend van wien ik reeds de hoop koesterde de vader te zijn naar het geestelijke
heer jezus alleen heeft den dood overwonnen en wie in hem gelooft zal leven al ware hij ook gestorven onthoud dit kindlief en geef dit ten antwoord aan hen die zulke dingen van mij zeggen
maar niets verhindert ons derwaarts terug te keeren onze opmerkingen voort te zetten en een terugblik te werpen op juliaan zooals hij daar staat roerloos ja ademloos bijkans
en hebt gij die dan gezien heer juliaan vroeg zij glimlachend gij spreekt er van met een vuur alsof dat zoo ware maar toch mij dunkt
hier aan onze zijde acht men zich ook gerechtigd tot alles wat den vijand afbreuk kan doen dat stem ik toe zijne genade van nassau zou den stoutsten en bloedigsten inval in s konings landen konnen wagen zonder
en omdat gij op dit pas niet tot wederdienst zijt geroepen acht gij het recht om te vergelden met norsch verwijt hoe zijt gij dus ongelijk aan u zelven ging zij voort ziende dat hij langzaam en zwijgend tot haar terugkeerde
een pastoor die lutherij preekte in eene boerenschuur herhaalde de knaap triomfantelijk en wat deedt gij daar vroegen guurt groot en van malsem tegelijk wel luisteren schoon ik er niet bijster veel van begreep dan dat ze allemaal meêzongen op zijn neêrduitsch maar sinds machteld er ging
maar de blaam die zulke daad in holland zou wekken moest op juliaan vallen terwijl ik ten onzent er de eere van zou hebben ik begreep wel dat ik dezen niet in een complot konde wikkelen tegen zijn veldheer maar dat was ook niet noodig ik ving aan zulke achterdocht te wekken tegen juliaan die ik voornemens was volkomen
hij zorgt voor ons zoo goed als voor zich zelf dat a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel spreek ik niet tegen maar wat helpt dat als hij alles verspeelt wat hij tusschen de vingers krijgt en toch is hij geen speler van professie zeî lange michiel met zekere wichtigheid hij speelt alleen om zich het verdriet te verzetten
hetgeen ons versterkt in t gevoelen dat het bruiloftsfeest aan uiterlijke praal moest vergoeden wat een stille innerlijke voldoening bij de verbintenis ontbrak intusschen was het ridderlijk kampspel geëindigd en bij hetgeen nu volgen moest ringsteken mastklimmen en dergelijke als napret voor het volk
zoo de grooten en rijken voorgingen de burgers bleven niet achter en de huislieden zelf bij al de billijke reden tot klagen die zij hadden over hun ellendigen toestand vonden bij zulke gelegenheid geld of krediet genoeg om minstens een vier-en-twintig uur in de grofste en onbehouwenste overdaad rond te plassen
ik weet wel dat er kwakzalvers zijn die zich voor zoo iets uitgeven maar een zulke ben ik niet ik ben simpellijk dokter der armen en word slechts bij uitzondering geroepen ten dienste der lieden van aanzien