AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zij kon in alle gerustheid die belofte doen het ware vadermoord geweest zoo ik niet zwijgend het harde vonnis had gedragen en al gloeide de wraaklust tegen armand ook in mijne borst hij was veilig achter het schild van den baron dat hem dekte
maar deze in zijn overprikkelden toestand noch gevaar ziende noch vormen achtende liep als een getergd roofdier onder een wilden kreet op bastiaan toe en stiet hem den degen in de zijde
hij wat is daaraan verbeurd antwoordde schout gerrit minachtend hij barst schier van afgunst en woede dat is hem wel aan te zien gij moogt ongehinderd aftrekken vervolgde hij tot dezen gewend mits het werkelijk eene afreize zij en niet een terugkeeren naar delft of
de anderen als bij afspraak legden de handen ineen en dansten al zingende om hem rond terwijl guurt uit alle macht den onwillige deed stand houden en tot knielen verplichtte toen het in t rijm te pas kwam
sinds er tot zulke uitsporigheden geene aanleiding meer bestond was teksten aanhalen om andersdenkenden te verdoemen en op de papen schelden voor hem het wezen van den godsdienst gebleven zooals figaro het
wat inval is dit nu baron de ghiselles hernam juliaan koeltjes gij ziet dat ik ongewapend ben o wat dat belangt ik heb pistolen in mijn reiswagen en zelfs een degen voor u als gij dien nog hanteeren kunt
zijne trekken kregen eene uitdrukking van onuitsprekelijke verbittering tot vorstenmoord aangezocht geen penning rijk en honderd pistoletten wegwerpen als slijk naar de afkomst de gelijke van graven en heeren en als een schooier van een boerenerf gejaagd en nog zijn we niet ten einde
hoe kan ik dat weten ik geloof dat die twee altijd gekibbeld hebben maar ik was toen ze samen waren een kind van even vijf jaar en herinner mij niets meer van die lang verleden tijden en voorvallen gaf de jonge vrouw ten antwoord wat gekrenkt door die ondervraging
ongelukkige duel tusschenbeide gekomen ware sprak de hopman vragenderwijs neen de voorspraak mijner moeder en harer relatiën was niet ten halve geweest die misstap mijner jonkheid had mij niet het uitzicht op eene betere toekomst voor altijd verduisterd
aar de edelman ook was niet licht versaagd en nu hij eenmaal op het terrein was scheen hij het er op gezet te hebben alles te trotseeren om de overwinning te behalen zijn uiterlijk was geenszins een zulk dat het eene jonkvrouw van françoise's leeftijd afschuw behoefde in te boezemen hij was de oudere van juliaan maar men kon hem dat niet aanzien
zij had hem opgericht uit zijne diepe gezonkenheid niet slechts in wereldschen zin door hem hare hand te reiken en in goeden doen te zetten maar ook in hoogere beteekenis a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel door hem aan zich zelven te ontdekken en hij had ingezien dat zijn vroeger leven al noemde hij dat het doen van gods werk
die diensten schenen werkelijk doel te treffen juliaan slaakte een zucht van verluchting en liet zich het kussen weêr onder het matte hoofd terecht schikken maar toen graswinckel den mantel had opgeraapt en hem daarmede zorgelijk wilde toedekken scheen hij zich op eens alles te herinneren en riep hij terwijl hij zich omkeerde met schrik
door een getrouwen dienaar en geloofsverwant mijner moeder begeleid in boerenkleedij vermomd verliet ik in het diepste geheim het ouderlijk slot de barones had al wat zij in geld en
dat was ook mijne bedoeling hernam de ghiselles en wilde zich verwijderen maar hij vond geen uitweg of hij moest dicht langs juliaan voorbijgaan hij kon zich af noch omwenden en moest langzaam voorbijschuiven zoodat deze in de gelegenheid was hem aan te zien oog in oog eenige seconden slechts
een paar vragen die hij had gewaagd waren met gelach en schouderophalen beantwoord en hij zelf in zijn deftig zwart maar zonder degen begon hunne opmerkzaamheid te trekken en niet eens eene welwillende
hij moest ingezien hebben dat ik een onnoozel kind was een burgermeisje dat hij al genoeg eer had bewezen met haar bij te staan in den nood maar waarmeê hij verder niets te doen wilde hebben al had hij ook om haar te troosten en te bemoedigen zoete woordekens gebruikt die van teêre meêwaardigheid schenen te spreken
er zijn vijf welgeoefende musketiers onder die den haakbus en het vuurroer hanteeren als wij den degen de overige zijn cordate lantzen bastiaan die met de kuipersweduwe is getrouwd placht onze rondassier te zijn doch hij werkt nu uit al zijne macht in de zaak zijner vrouw met hoop eenmaal in t kuipersgild te worden toegelaten
maar daar hij deze toezegging nu al dikwerf herhaald had zonderdat zij er de uitwerking van zag begon zij het geduld te verliezen en zij ware geene vrouw geweest zoo zij niet de kunst had verstaan iets van haar onwil en toenemenden tegenzin op haar man over te brengen
vijftien gulden wel te verstaan voor ons vijven wij kunnen meer krijgen als wij met meerderen komen de man drie gulden voor de moeite en nog eene douceur toe als de klucht vertoond is
hier teruggekeerd verneem ik dat gij hersteld zijt en waar gij u bevindt en daar ik oorzaak heb eene verzoening te wenschen want ik geloof aan hetgeen men zegt van uwe edelmoedigheid kom ik die inroepen door eene algeheele biecht
en wat mij belangt ik ben het niet om mij door de spilzucht en den dwazen hoogmoed van mijne gemalin totaal te laten ruïneeren zoo t u niet belieft betere ordre op uwe zaken te stellen zal ik het zelf doen
als hij waant dat het christelijk leven in hem is teloorgegaan waar de geest der blijdschap de geest der heilige gemeenschap gods voor een tijdlang van hem wegwijkt maar het scheen waarlijk of juliaan die diepte van verlatenheid nog niet kende
juliaan kleurde sterk zijne oogen schitterden laat hooren wat dienst het zijn moet riep hij in zekere gejaagdheid ik onderstel dat de veertien of vijftien manschappen die gij nu nog bij u hebt volkomenlijk onder uwe obedientie staan zoodat gij met hen doen kunt wat gij wilt
welk offer zou dat moeten zijn was haar droge weêrvraag gij bezit schatten in kleinoodiën ik verg niet dat gij ze verkoopen zult daar ik gevoele dat het eene jonge vrouw van uw rang hard moet vallen zich van zulke sieraden te ontdoen
ik bid u armand ga uws weegs en beoordeel mijne handelwijze niet naar uwe eigene manier van denken ga uws weegs dat is licht gezegd ik begrijp wel dat gij van mij ontslagen wilt zijn
lang heb ik het er voor gehouden dat gij tevens van zin waart veranderd nu ja zoo was dan toen ook maar stil nu hoor ik het voorzeker daar is een wagen die op den heirweg blijft stilstaan ik ga even zien of het is wat ik wacht en blommers de deur van het kluis openende ging op den drempel staan roepende
diedrich knikte toestemmend en de onderschout wenkte zijne dienaren dat zij hun gevangene haastelijk zouden wegleiden hetgeen geschiedde de schare die reeds het hare had van het standje zag hen gaan zonder mededoogen en spoedde zich voort om den gemaskerden optocht te zien aftrekken
juliaan had het tooneeltje bespied had de laatste woorden verstaan en bromde dreigend tusschen de tanden dat smalen zal je afgeleerd worden zotte pronker fluks had hij een der dichtstbijstaande soldaten een wenk gegeven en de overigen begrepen ras de intentie
toch zijn ze zeker zeldzaam die eerwaardige uitzonderingen die terzijdeleggen van hun nooddruft met blijdschap en liefde om behoeftigen te steunen toch wordt hetgeen er gegeven dikwijls afgeperst wordt meer beschouwd als eene gedwongen heffing die men al morrend betaalt dan als een heiligen plicht dien men met liefde volbrengt
geen nieuwsgierigen zelfs verzamelden zich ditmaal voor het huis der gravin van solms op het oud delft waar dien avond voor een klein maar uitgelezen getal gasten een feestmaal was aangericht
als gij niet met mij vechten wilt zal ik u vermoorden en de eerlooze trok zijn degen dat zult gij niet als er iets waars is aan alles wat gij mij gezegd hebt kunt gij den baron de ghiselles niet onder de oogen treden bevlekt met mijn bloed
zoo zijn er meer maar al te veel bij dien man vindt het eenigszins verschooning in het losse wilde krijgsmansleven dat hij leidt waarin tijd en ruste om over zijne zielsbelangen na te denken hem ontbreken
dien gij meent ben ik niet viel hij in ras en wat brusk terwijl hij schielijk zijn hoed opzette en een donkere blos hem over het voorhoofd vloog wil mij uw naam zeggen vroeg zij zacht en dringend want in dienzelfden oogenblik zag zij antony naderen wien het eindelijk gelukt was door t gedrang heen te worstelen
toch moet ik u doen opmerken dat de gehoorzaamheid geheel vrijwillig is want ze zijn niet in mijne soldij ik zal u in staat stellen hen goed te bezoldigen
geen geestelijke was genooddrukt om in dien stand te blijven maar viel t hem dan licht een anderen te kiezen o zeker de pastoors hadden vrijheid hunne pastorieën te verlaten of het huikje naar den wind te zetten en meê om te keeren
dat is mijn reiswagen dien ik heb laten volgen omdat ik u de gelegenheid wilde bieden zonder uitstel te zamen naar rotterdam te vertrekken om vervolgens per scheepsgelegenheid de reis naar dordrecht en ijsselmonde voort te zetten
gij jonkvrouw françoise hebt uw oogenblik wel slecht gekozen om de gravin uwe zuster verwijten te doen daar zij mij juist haar voornemen had vertrouwd hare huishouding te hervormen
en ik te weelderig en te luchthartig voor zoo'n deftig bedachtzaam personaadje riep sabina plotseling heftig en luid als met eene opwelling van drift die zij niet wist in te houden zeg het maar uit wat gij denkt brigitte want ik weet het maar al te goed alles is hier tegen mij tot zelfs de vrouw die van der jeugd af aan lief en leed met mij placht te deelen
mij heeft die bijgedachte altijd vervolgd ziende dat noch bedreigingen noch beloften iets vermochten tegen mijne halsstarrigheid keerde de baron in alle haast naar brussel terug nadat hij mij in die gevangentoren had opgesloten met de waarschuwing dat mij nog vier en twintig uren van beraad waren toegestaan
ik betuige u bij god dat ik voor dezen waardigen en eerwaarden vriend nooit iets anders heb gevoeld dan de hoogachting de dankbaarheid die hem van mij toekomt en de volheid der christelijke liefde die hij mij heeft betoond
in de abdij wat doen ze daar hoe komen ze er in gerrit evertsen dat is er nog een die bij t oude geloof gebleven is en die zoo eigen met dominé daar steekt wat achter denkelijk had lijsbeth gelijk in dat vermoeden maar het is voor ons nog het oogenblik niet dat te onderzoeken
en er zich niet tegen weten te beschermen en die bijgevolg geduld nemen en het water laten afloopen een stroef zwijgen een spottende uitval door de meesten onder hen tot grove profanatie opgevoerd was al wat hij van zijne inspanning oogstte
lijsbeth had eenmaal tot de haren behoord en al had zij zich naar t uiterlijk geloove van haar gescheiden de banden der goede vriendschap waren niet losgemaakt lijsbeth deed enkele boodschappen voor haar in de stad als van vlas inkoopen voor diegenen onder haar die nog konden spinnen
dat is ook heel wat anders solms is een vrek en een soldatenbeul sprak lange michiel vleiend maar gij zijt de nobele held van ons lied zwijg van dat lied mich beet juliaan hem toe met korzelen blik terwijl hij zijn hoed driftig wegwierp
nu ja die zou hij hebben weet meester diedrich dat de baron mij zijn woord van eer er op gegeven heeft dat hij mondelinge order heeft van den prins om hem in hechtenis te nemen waar hij hem ook aantreft wilt gij nu borg voor hem zijn gij
gij komt mij niet ongelegen franchise en gij kunt blijven want dokter graswinckel had u juist wat te vragen dat meene ik gehoord te hebben al sprekende was françoise mede tot de kaptafel genaderd en het medaillon ziende nam zij het terstond op en vroeg met zekere heftigheid
ja ja de grafelijke buurtjes stellen het vroolijk in dat zal een ander leventje zijn dan het uwe meester boot ik zegge daartoe elk moet weten wat hem past
ben ik hier in de gevangenis zijt gij mijn cipier vroeg hij starende op de kale kille wanden en richtte zich op in woeste ontzetting waardoor het kussen aan zijn hoofd ontviel en de mantel weggleed van zijne leden
al had ik mij van hen kunnen losmaken ik zou het toch niet meer hebben gewild waartoe wat had ik beters kunnen aanvangen in t begin dat is waar walgde ik van hunne uitspattingen schoon ik er in deelde uit valsche schaamte om niet als een lafbek uitgejouwd te worden bovenal om mij zelven te bedwelmen en te vergeten wat achter mij lag
dat nu ook onmogelijk was geworden daar een der soldeniers zich gehaast had het met den voet weg te stooten tot onder de balie die het krijtveld van het omringende voetpad scheidde zeker met eene bedoeling die niet precies op de schale der eerlijkheid zou kunnen gewogen worden en waarvan het nog onzeker is of zijn luitenant haar zou hebben berispt dan
de prins u kennen vroeg meester diedrich wat verwonderd noem mij dan uw naam mijn naam mijn naam stamelde juliaan wat naam zal ik opgeven
t zou me ook niet passen mij zelven te goed te doen van t geen aan zijne armen behoort zoo denkend en handelend zijt gij de vriend en weldoener van allen die leed en last lijden in de gansche stad dat is te bekend dan dat gij t zelf zoudt knnnen ontkennen al tracht gij het meest te bedekken
geef u geene moeite ik rangschik ze liever zelf naar den loop dien ik te doen heb wees zoo goed en neem hier af a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel wat u toekomt en zijne beurs uithalende legde hij een gouden dukaat neêr
hoe waardig juist na de berooving van den spaanschen tiran zou haar deftigen eenvoud maken in elks oogen gij kunt gelijk hebben hernam sabina wat getroffen
de hooggeboren vrouwen en jonkvrouwen hadden destijds juist niet zoo dikwerf gelegenheid zich te vermaken en met hare luisterrijke pronkgewaden te schitteren om deze hier niet volgaarne aan te grijpen
de wonderdokter en sabina zag haar half ongeloovig half nieuwsgierig aan is er hier een wonderdokter te delft een duchtige dat verzeker ik uwe
dit verlangen was mogelijk niet zoo onschuldig als het zich voordeed tot hiertoe had zij met hem gesproken zonder hem aan te zien had het hoofd veeleer met zeker opzet van hem afgekeerd daar zijn stoute sarrende toon haar allen lust had benomen om kennis te maken met de gelaatstrekken van hem die haar kwelde en in verlegenheid bracht
wat is dat voor een man kent gij hem vroeg de dominé met zekere barschheid aan lijsbeth toen juliaan de deur achter zich had laten toevallen mij is hij gansch vreemd maar het kwam mij voor dat uwe welwaarde zaken met hem hadt sprak lijsbeth op een toon die juist niet van diepen eerbied getuigde
hare vorige leefwijze de harde lessen van het lot hadden het overige gedaan en zoowel haar geest als gemoed op eigenaardige wijze gevormd en daaraan die zekere richting gegeven die eene hoogere wijding schonk aan alles wat zij sprak of deed met hoeveel aanspraaklooze eenvoud ook uitgedrukt of verricht
hoezee braaf gesproken leve de luitenant leve juliaan klonk het nu uit vijftien monden tegelijk zoo dit uwe keuze is zoek dan van morgen aan met dit volk een ander heenkomen en god ontferme zich over uwe ziele sprak bastiaan
dat ik er niets meê te doen wou hebben repliceerde zij gevat maar haar donzig gezichtje werd purperrood blauwe schenen zijn de stranden daar mijn scheepjen op verzeilt zong de schalk lachend want hij voedde wel hoop dat ze hem geen pijn zouden doen
maar daar valt me iets in gijlieden kunt de zaak wel buiten mij afdoen onmogelijk uwe excellentie waarom onmogelijk gij heeren doet zooveel af buiten mij om dat
juliaan kon zich niet onthouden hier in te vallen met de aanmerking de wijze waarop gij dat hebt aangelegd was toch wel zeer onhandig het ging mij slecht af omdat het niet van harte was ik erken het
maar zoo ze preutsch ware mocht zij spijt hebben van dien argeloozen uitval want gevat doet een dier jongelieden achter haar op de punt gezeten er zijn voordeel mede als er ruimte is voor een buurmeiske moet er ook plaats zijn voor een
voor t geval ik u tot zulken dienst gebruiken wilde zoudt gij er dan bezwaar in vinden mijn volk braveert hel en duivel als het maar hope heeft op buit en ik ik geef niets om mijn leven mits er geene sprake is van eene hollandsche vesting spaansch te maken kunt gij op ons rekenen
terwijl schout meerman deze toespraak tot de ghiselles richtte was jacob jansz nader gekomen en juliaan ziende had hij tot hem gezegd ga wat rust nemen men is zeer bezorgd over u in de hoeve
hij zal er mogelijk meer dan één opgeven dergelijke avonturiers voeren meestal hunne streken uit onder een nom de guerre dien zij verwisselen naar gelang van omstandigheden deze hier verkiest geen anderen te noemen dan zijn doopnaam maar gij weet toch zeker meer van hem baron
men zegt gij leeft als een kluizenaar en hebt bijgevolg niets van dat alles noodig maar ik ik dat is wat anders dit hoort tot de dingen waarvan ik zeide dat men er niet buiten kan zal men de eer van zijn rang ophouden
schoon door goddelijken zegen gesteund en ten einde gebracht is het menschelijk werk geweest en daarom droeg liet den stempel van de eeuw waarin het werd opgevat en zoo werden dierbare geestelijke voorrechten niet zelden door list en geweld veroverd
het was of er geen bloed meer stroomde door zijne aderen zijne stem klonk mat en zacht tenzij in oogenblikken van geestvervoering wanneer zij schel en trillend werd
het vrouwtje scheen de gewoonte te hebben de daad bij het woord te voegen want welhaast siste haar pan op het vuur met die eigenaardige braadlucht die den hongerigen zwerver als nectargeur de
mits hun aanvoerder voor goede discipline zorgt en het stelen en molesteeren verbiedt daarbij al zou er wantrouwen en kwaadwilligheid bij de boeren zijn hun getal boezemt eerbied in en zij worden voorzien van al het noodige
wat moest er gedaan worden luitenant mij vertrouwt gij toch wel a ich u het was zoo iets als landverraad vroeg deze toen hij juliaan gadesloeg wiens lippen sidderden toen hij het ging uitspreken
juliaan had wilde hartstochten gekend en bevredigd gezien maar liefde reine liefde zooals de verschijning van mabelia hem had ingeboezemd had hij nooit tevoren gekend en zij deed zich nu gelden in al hare kracht maar ook in al hare zuiverheid
ik behoef u niet te zeggen dat zulke praatjes nooit in de ijle lucht vervliegen de justitie luistert scherp op een tijd als deze waarin zooveel volk in de stad is samengepakt en waar zooveel vorsten en heeren die allicht hunne vijanden hebben bijeen zijn de ellendige domkop
hare eigene rechtspleging en rechtsoefening en haar schout had een discretionair gezag om zoo het heette met beleid en ter approbatie van mijne heeren en schepenen goede politie te oefenen en op de publieke orde te voorzien
ik voel wel dat mijn lichaam zwakker wordt maar mijne ziele kleeft niet meer aan het stof en zoo ik ganschelijk ontbonden worde zie ik niet dat iemand schade zal lijden bij mijne winste
op dat pas waart gij naar men mij berichtte in een toestand die het zeer onwaarschijnlijk maakte dat gij ooit weêr de aarde zoudt bewandelen en met dit bericht moest ik den baron onder de oogen treden die mij ter verantwoording had geroepen
achtbare heer bracht bartels uit met eene benauwde stem heb deernis met den vader van een huisgezin het is zoo'n slechte tijd mijn vast traktement is op het karigst berekend dat weet uw edel achtbare zelf wel en nu wij moeten leven
wij werpen den sluier over dit smartelijk tooneel waarbij ieder hunner op het ij verigst bezig was om eigen levensgeluk te verwoesten in het hart van de weêrpartij het eindigde tot beider beschaming door het tusschentreden van
nu zijt gij niets meer voor mij noch ik voor u sprak de baron met die doordringende stem die mij ng in de ooren krijscht nu is deze uw broeder armand die mij gehoorzamen zal voortaan mijn eenige zoon juliaan de
zij ontmoette den goeden dokter op zijn weg naar schout gerrit reeds zoo herhaaldelijk een vergeefsche zij ontmoette antony die voorstelde haar een eindje te vergezellen wat dankelijk werd afgeslagen zij trad met blijde haast het huis van den onderschout binnen vast besloten om met kloekheid over de belangen van juliaan te spreken
wij echter post vatten valt ons oog op een man die dwars door de aandringende menigte heen zijn weg gaat niet als een die zich rept om op de naastbijstaanden eenig veelbegeerd plekje te veroveren maar veeleer als een die niet eens beseft wat al die anderen trachten te bejagen
vond hij er enkele die over theologie handel in t hollandsch en fransch geschreven maar ook deze trokken hem niet aan de wijze waarop diergelijke quaestiën destijds behandeld werden door de ernsthafte geleerden was niet uitlokkend voor een geest als die van onzen luitenant
hij kwam tot bezinning en in plaats van met zijn buit te vlieden liep hij den beroofde achterna dien wij reeds herkend hebben uit zijne handelwijze haalde hem in wierp hem den mantel toe en sprak met eene bruskheid waaronder hij zijne sidderende ontroering trachtte te verbergen daar neem uw goed neem uw geld terug uwe deernis verdien ik niet
ja ik weet raad voor u en ik heb hulp te bieden het staat in mijne macht u hopmans rang te geven u te voorzien met eene compagnie en u de noodige gelden te verstrekken om u zelven en uw volk behoorlijk te
waarop zich een tijdlang zijne wenschen en overleggingen uitsluitend vestigden hij smeekte schout gerrit met den vurigsten drang om eene ure vrijheid ten einde den gang naar bastiaans woning te doen
graswinckel lichtte de klink en trad binnen hoewel de medische wetenschap in t algemeen en de artsenijmengkunde in t bijzonder ten jare nog op een lagen trap van ontwikkeling stond
hij was onderweegs al zijn geld kwijt geraakt en zocht in zijne beurs of hij ook mogelijk een paar penninkskens kon vinden om door de poort te komen hij vond niets maar het bleek toch dat hij nog een wissel van twee duizend pistolen bij zich had en die ontdekking scheen hem op te schrikken en aan te zetten tot een haastigen aftocht
anders gezegd de passie van de toorne gods sprak schout gerrit terwijl hij zich haastelijk verwijderde nu dat's verdiend toen de aanval was doorgestaan en de baron daar neêrlag uitgeput maar volkomen bij zijne kennis was hij alleen met zijn trouwen verzorger en met lijsbeth die dezen ten dienste had gestaan
wondere dweper die jan jacobsz morde een kolossale bierbrouwersknecht die kennelijk weêrstrevig de minst mogelijke ruimte liet bij diens doorgaan eene mooie brouwerij laten verloopen om bij de arme luiden voor dokter te spelen
ik zal mij der jonkvrouw van egmond waardig toonen het scheiden zal wee doen dat is zoo maar er mag toch weêrzien na volgen wij zijn beiden nog z jong dat het zoo groote schade niet zijn kan al is t groote smart zoo onze wegen voor eene wijle uiteenloopen het zal toch zeker zijn om ons weêr te verzamen
sinds dien tijd ziet men er altijd zielverkoopers die voor de zeevaart komen ronselen al het geboefte dat bij ons de galg of de paleije vreest wordt door hen voor klokspijs aangenomen
hij scheen haast te hebben liep door met een stevigen stap en trad toen de stoep op van het eenige winkelhuis waar nog licht brandde nauwelijks waarneembaar door de kleine in lood gevatte ruiten van de reeds ten halve met buitenluiken gesloten vensters
die schurken die mij zoo in hun net hebben getrokken en in trouwe de kerel zou mij er toe gebracht hebben dat zou hij ging hij voort terwijl tranen van spijt en ergernis over zijne eigene zwakheid in zijne oogen opwelden
ik herinner mij dat ik voortging als in een droom en dat ik opschrikte alsof eene sombere werkelijkheid mij aangreep toen wij de wijnhaven optraden en bedienden van moei die uitgezonden waren om mij te zoeken ons met hunne fakkels tegenlichten onder een blijden uitroep
terwijl ik lijdelijk maar gloeiend van schaamte en sidderend van smart deze vernederende handeling onderging viel mijn oog op armand ik zag een glimlach om zijne lippen zweven zoo mijn blik een zwaard ware geweest het had hem in dienzelfden oogenblik het harte doorboord met zulk een gevoel van haat zag ik hem aan
maar de aangevallene dacht ook niet op verzet integendeel kloek en onversaagd behield hij tegenwoordigheid van geest om als met één oogwenk den gemoedstoestand van zijn aanrander te doorzien en schielijk zijne beurs te voorschijn halende drukte hij hem die in de hand terwijl hij zeide
t is een bezetene riepen de gerechtsdienaars met afgrijzen op de wild rollende oogen en het verwrongen wezen van den stuiptrekkenden lijder starend o heer wat overkomt ons sprak de boer pauwels met ontzetting dit lijkt wel hondsdolheid en de knecht vroeg in angst wie hem zou binden
ik haar zoon was de vreugd en de trots van haar gemaal en het had maar aan mij gestaan om het altijd te blijven en haar al de grieven te sparen die zij later moest ondergaan
simpellijk hier wat rust nemen en eene teug waters eischen hernam hij op barschen toon terwijl hij met wat forschheid zijn degen halfweg uit de schede haalde de zachtmoedigheid was hem te slecht gelukt om er opnieuw meê te beginnen
hij herleeft moge hij met mijn zegen ook al mijn wereldsch goed tot zich nemen zoo het rechtens op hem kan overgaan ik ik moet hier blijven in de duisternis a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel oorshands geve ik dat toe maar later later als het voor al de wereld zal uitkomen dat uw zoon een waardige jonkheer van egmond is
ziedaar de oorzaak van onzen twist uwe genade nu zoo begeer ik dat er terstond verzoening navolge die françoise bezegelen zal door u dat verzoek toe te staan
daarbij is de verwantschap zoo vér viel nu françoise in zich tot maurits keerende dat de baron wèl zal doen met die niet te laten gelden dat's een hard woord jonkvrouw françoise hernam maurits ik meen toch verstaan te hebben dat uw heer vader zaliger er anders over heeft gedacht
mijn arm lag in den zijnen eer ik het zelve wist nog geheel onder den slag van den uitgestanen angst smeekte ik hem mij niet te verlaten vr wij mijne moei gevonden hadden hij beloofde het mij met een glimlach en een handdruk maar ergerde zich over de onvoorzichtigheid mijner leidsvrouw die mij z aan mij zelve had overgelaten
juliaan was te druk bezig om zijn honger te stillen om veel aandacht te geven aan deze mededeelingen veel min om er iets anders op te antwoorden dan een verstrooid wel z wel z toch viel hij nu in met de vraag of die bewonderenswaardige persoon haar vriend was
ik ben er zeker van dat de opschudding die men ulieden wil doen verwekken in verband staat met het voorstel dat men mij zelf heeft gedaan ook een jezuïet of zoo iets neen een buitenlandsch krijgsoverste ook als huisman verkapt die mij eene compagnie beloofde en honderd pistolen ter hand stelde om mij tot medewerking aan dat stuk te bewegen
dat luidt wat vreemd baron viel nu schout gerrit in gij hebt mij zooeven verklaard dat de stadhouder niet aan het complot wilde gelooven ja uwe mededeeling daaraf zelfs niet heeft willen aanhooren
een zulke moest zich niet over onhoffelijke bejegening te beklagen hebben waar hij als gast in zijn huis was ontvangen oordeelde de graaf hij wilde dus weten wàt er gaande was en françoise zou hare excuses moeten maken zoo het bleek dat het ongelijk aan hare zijde lag
in dat geval zou uwe onkunde u nog veel gevaarlijker kunnen worden dan de volkomene kennis die ik u geven wil neen neen ik wil er niets van hooren niets meê te doen hebben
haar gelaat nam eene strakke onvriendelijke uitdrukking aan en in den blik dien zij nu op den baron wierp lag zooveel minachting en zoo iets dreigends tevens als hoopte zij hem door schrik te verjagen
terstond hernam de vreemde glimlachend dat zou weinig eere doen aan mijne kunst van vermommen wel niet bij den eersten aanblik dat stem ik toe
gedurende zijne ziekte bad hij altoos om de genade gods in christus jezus zegt zijn levensbeschrijver gebruickende dikmaels eenige korte suchtinge waarin hij sichselven met de woorden van den eiligen job bij een armen worm vergeleek
maar zijne proefneming het werk van jaren nadenken en studie wellicht is dat dan niet verstoord geworden door mijne onhandigheid bij die overhaaste vlucht daar heb ik niets van gehoord en ik heb hem gesproken nog op denzelfden dag van uw heengaan
wou jaij ons wijsmaken dat je den weg niet wist van mijn huis en erf af schooier landstrijker scheer je voort of ik laat den hond op je los voor die bedreiging moest de beklagenswaardige edelman zwichten
meent gij dan zusterken dat de dienst van t evangelie en die van den staat met elkander in strijd zijn zij behoeven niet in strijd te zijn om toch onvereenigbaar te wezen voor wie ze te zamen wil bedienen
liepen er pages en heidukken rond en zag men er palfreniers die sierlijk getuigde en gezadelde paarden bij den toom leidden maar geen van die allen droeg de livrei van graaf maurits van nassau en zij schenen te behooren tot het gevolg der hooge gasten wien men logies had geboden in verschillende gedeelten van het uitgestrekte gebouw
wie ik ben doet er niet toe maar ik zal je leeren respect te hebben voor lieden van rang ik wou niet eens je gelijke zijn en je zoudt mij drillen van gelijkheid tusschen ons is ook werkelijk geen sprake antwoordde juliaan hem opnemende met een hoonenden blik
en waar zouden die zitten liefste mijne vroeg groedelijns lachend de roeiers moeten toch vrijen armslag houden wel tusschen machteld en mij in is nog ruim plaats en hilda die met dieuwertje de breedste bank bezet kon ook nog wel wat inschikken voor een buurtje sprak het lieve kind gulgauw
nog zoo laat en zoover buiten uw dorp welwaarde heer wat zal ik u zeggen zusterken de boer die me naar stad heeft gereden is met zijn wagen geprest door een vreemd heerschap die naar buiten moest voor meêrijden was het toen nog mijn tijd niet zoo was ik wel genoodzaakt de beenen op te nemen om verder te komen
och luitenant neem er wat geduld meê gij redt er ons allen door t is nu zijn zwak en t is toch zoo'n mooie geschiedenis zooveel te erger ik kan dat gefemel niet velen van den ouden plunderaar dien ik zelf van de galg heb gered ik word er wee van
wij zijn in t eind broeders doch men verzoent zoo niet zonder zekere explicaties en t eene woord haalde het andere uit zoo kwam het tot een woordentwist een simpelen woordentwist dat verzeker ik u
geene rust heeft eer zij het verlorene gevonden heeft die zich verheugt over de vondst hoe schijnbaar klein van waarde en die wil dat alle gezaligden zich daarin mede zullen verheugen met hemelsche vreugde
godlof het gedenken aan mijne moeder heeft mij gered verzuchtte juliaan terwijl hij de hand op het hart legde mijne vrome moeder die nu in den hemel is want àls er een hemel bestaat moet zij er zijn
gij hebt wel stof tot klagen sprak hij korzel gij a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel waart rustig neêrgezeten terwijl ik door dat soldatenvolk werd gebousculeerd en het komt mij zelfs voor dat de tijd u niet lang moet zijn gevallen daar ik zag hoe gij dien gekort hebt met naar de praatjes van dien verloopen officier te luisteren
het was jacob jansz niet gegund rustig te blijven doorleven een diepe zucht een ontroerd waar ben ik eene klacht van angst en benauwdheid klonk hem in de ooren en hij spoedde zich ter hulpe en geruststelling naar zijn lijder
en dat pleit niet voor mij hernam hij met zijn sarcastischen glimlach dat moet ik u toestemmen alleen zou ik meenen dat een juffer van zoo spitsen geest als jonkvrouw mabelia graswinckel niet juist op het uiterlijk aanzien zoude oordeelen en overwegen of er ook onder schamele kleeding een persoon kon schuilen die haars gelijke ware in afkomst en rang
konde missen aan den goeden johan toevertrouwd voor de reis zij had mij brieven van aanbeveling meêgegeven aan sommigen harer vrienden en verwanten in holland met welken zij nog in goede verstandhouding was gebleven
ik heb moeten zorgen voor mijn bruidstoilet voor nog een paar deftige gewaden daarteboven voor kleeding en voeding mijner bedienden in één woord die som is meer dan besteed maar wat er nog aan hapert kan gevonden worden uit de gelden ons door de staten van zeeland vereerd bij ons
daarop is hij met mij die aankoopen gaan doen voor u heeft mij herwaarts gezonden en is zijns weegs gegaan het oud delft op neen de arme buurten verder in
een van die zwervende priesters die uit het buitenland naar de geünieerde provinciën was komen afzakken en waartegen scherpe verordeningen waren ingesteld door de staten niet zonder recht dat moet gezegd worden want velen kwamen niet slechts om de verdrukte gemeente te stichten en op te bouwen maar met nevenbedoelingen die schadelijk waren voor de rust en de belangen van de opkomende republiek
het respect dat de gesuspecteerde voor de justitie behoort te gevoelen wint er bij als hij voor zijn rechter wordt geleid en ik kon hem te avond herwaarts heenvoeren zonderdat het eenige opschudding wekt
wil hen verschoonen heer zij weten niet wat gebrek en moeite is en daarom kunnen zij er ook geen deernis meê hebben maar ze weten toch wel dat het onmenschelijk is een vermoeiden reiziger die rusten wil door den hond van de werf te jagen
wil je een gluiper worden achterbaks wraak nemen over een gulgauw woord zijn dat adellijke manieren dat vrage ik u joffer machteld och jacob jansz hernam deze verdrietelijk gerrit is uit zijn goede luim geraakt en dat is uwe schuld wat hadt je hem te kwellen met hier bij ons te komen zitten
te zien hoe juliaan naarmate hij in geestelijke sterkte opwies in lichaamskrachten afnam op onrustbarende wijze hij verzwakte en vermagerde als bij den dag
maar het getal der nadenkenden zal wel zeer beperkt zijn geweest de meesten volgden gedachteloos de noodiging tot feestvieren en genoten even gedachteloos en lichtzinnig en ze zouden vreemd hebben opgezien als iemand hen was komen vragen of zij wel wezenlijk oorzaak hadden om zoo vroolijk te zijn
ik zal geen dwang over u oefenen maar mij dacht uw hart moest hier spreken en de conscientie u zeggen wat uw naaste plicht was mijn vier oudste kinderen zijn al meê op het marktplein om naar de combattementen te kijken en ik zou een oog over hen houden
als ik den dienst die ik van u verlang aan den eersten den besten kon vragen begrijpt gij toch wel dat ik er geene compagnie met hopmans rang en verdere voordeelen voor zou bieden
een apotheek van die dagen zag er dan ook alles behalve aantrekkelijk uit zekere eigenaardige geur nog daargelaten voor veler reukorgaan soms ondraaglijk lag een somber drukkend geheimzinnig waas over alles wat men er opmerkte van de vreemdgevormde flesschen en potten af tot de dichtgesloten doozen en bokalen toe
wel verbleekte hij beurtelings van ingehouden toorn en verbeet zich de lippen om niet in woeste drift uit te barsten want hij wilde ten koste van alles datgene vermijden wat men eene scène noemt die de aandacht had kunnen trekken van ongeroepen toeschouwers
daar valt niets meer noch minder voor dan dat juliaan zich willens en wetens laat uithongeren en daar hebt gij niets van begrepen en dat heet een wonderdokter die niet eens die oorzaak van de krankte heeft konnen raden schoon het een lijder gold die hem zoo na ter harte ging en schoon deze zoo dicht voor de hand lag dat de minste barbiersleerling er op gedacht zoude hebben
hij kan spelen op zijn eerewoord de ongelukkige en dat is nog snooder waagstuk dan t verronselen van zijn geld och kom hij heeft op dit punt immers ook niet veel meer te verliezen spotte bernard wiens lust het was bastiaan te prikkelen en zijne drift op te wekken ditmaal zou het hem weêr gelukken
zij ook was eene egmond en voelde diep den smaad en de smarte door den vreemdeling haar edel geslacht aangedaan in haar nobelen bloedverwant eene egmond uwe moeder is toch niet machteld van egmond heer hendrik van kenenburg's erfdochter
in haar echtgenoot die haar niet begreep en die haar wilde vernederen en overheerschen in hare zuster die niets voor haar over had en die haar kwelde in plaats van haar te beklagen in de stad delft waar men eigenlijk niet wist wat lieden van rang toekwam
gelukkig niet de heer geeft mij krachten en gezondheid boven mijn leeftijd neen de vriendelijke man doet me de eer aan hier te komen rusten als hij in den verren omtrek zijne kruiden heeft gezocht
bracht het er toe koud en vreemd te worden voor alles wat niet tot deze hemelsche blijdschap in betrekking stond voormaals sprak hij eens tot jacob jansz met zachte bewogene stem als de heer mij zocht week ik terug met het woord der vreeze
ik wou niet dat wij ze samen moesten betalen janneke lachte joost je moêr's erfenis zou er bij inschieten al zit ze er nog zoo warmpjes in mijn baas die als pasteibakker nogal goed weet wat er al zoo omgaat onder de groote luî zegt dat hij maar half gesteld is op de grafelijke klandizie dat adellijk volkje heeft zoo'n gemak van borgen
ik had immers maar van uwe nobele voorstellen opening te doen aan den prins om belooning te verwerven in stede van vervolging hernam juliaan in wiens brein mogelijk reeds een plan rijpte op dit avontuur gebouwd
onder zijne oogen groefden zich donkere kringen en zij zonken dieper weg al glinsterden zij somwijlen van een onnatuurlijken glans zijn vel werd geelachtig bleek en bijkans doorschijnend
op aarde zult gij haar niet weêrzien sprak juliaan hem de hand drukkende zij is naar holland uitgeweken om er te sterven het gerucht van haar dood is niet tot mij gekomen hernam graswinckel rustig
eze werd dus naar beneden gebracht en moest zelf maar zien hoe zich daar te redden er was wel een leêge bierton om op te zitten en iemand die geen penning op zak had kon wel een nacht zonder bed oordeelde bartels
daarbij zijn uwe zaken mij gansch niet onverschillig dat kunt gij wel denken hm ja sprak de ghiselles en trok een gezicht of hij zich liefst van die belangstelling had verschoond gezien maar gij begrijpt uwerzijds dat ik het evenmin kon zijn voor de
die in volkomen harmonie was met de fijne edele trekken van dat vervallen gezicht de aanschouwing er van scheen mabelia eerst aangenaam te verrassen daarna bijzonder te treffen op zulke wijze dat zij hem een tijdlang onderzoekend bleef aanzien als poogde zij eene gelijkenis uit te vorschen die zij toch niet recht wist thuis te brengen
en hij achtte het niet overbodig reeds terstond ook waar het zijne schoonzuster gold die orde van zaken in te stellen ook toen hij deze als op de daad betrapte eener zoo grove onhoffelijkheid a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel achtte hij zich gerechtigd haar daarin onverwijld en met kracht tegen te gaan
doch hij kon zich niet meer doen verstaan juliaan was ijlings weggeloopen als vreesde hij nadere uitlegging te moeten geven neen het is toch niet richtig met hem sprak de goede diedrich bij zich zelven terwijl hij langzaam volgde en nog zag met welk een ijver de ghiselles hem trachtte in te halen
ik deed u het voorstel omdat er bij u geen quaestie kon zijn van lafhartig gewetensbezwaar en t hier alleen de vraag is of het u aanlacht en profijtelijk genoeg voorkomt
de boekhouder van maurits schudde zwijgend en ontdaan het hoofd en zag juliaan aan met een blik waaruit zoo diepe deernis sprak dat deze er moed uit nam om tot hem te zeggen
in een ommezien waren zij tusschen den burger en zijne juffer ingedrongen op hetzelfde oogenblik ook stond juliaan aan hare zijde vatte hare hand en sprak met eene mengeling van ironie en hoffelijkheid gun me de eer u door te helpen schoone juffer en wees er zeker van dat woeste soldeniers ridderlijk genoeg zullen zijn om voor een dame uit te wijken
mijn goede vriend weet gij mij ook te zeggen of meester gerrit fransz te zijnent is vroeg een ons welbekend persoon aan een gerechtsdienaar die met den geregelden stap van een schildwacht de breede stoep van eene deftige huizinge op en neêrliep
zoodat ik ten oorbaar van de a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel particuliere belangen zoowel als van de publieke alles kan doen wat er met geld kan verricht worden niemand weet dat beter dan gij zelf ik weet het zoo goed dat ik mij veroorloven zal u een weinig van uw overvloed te helpen ontlasten
aan wie zegt gij het ik heb daar meer dan eens in mijn leven toe moeten komen ja ben wel eens geëindigd met het beleende te verkoopen zoo hoogen woeker als dat slag van volk van ons vergt
bastiaan redde met sidderende hand wat er nog restte van zijn verzengden bijbel met het schuim op den mond van dolzinnige woede was juliaan weêr opgevlogen had zijn degen opgeraapt en schoot nu als een razende op bastiaan toe verdedig je als een soldaat of ik doorsteek je als een hond
nog daartoe alle herba die er in dodoneus kruidboek staan vermeld mitsgaders de meeste uitheemsche middelen die van ver over de zee tot ons worden gebracht en wat belangt balsems elixirs overgehaalde wateren ik ben er te allen tijde ruim van voorzien
voelde er zich z door aangetrokken dat hij er zich geheel in verdiepte totdat hij werd gestoord door een herhaald tikken op de deur dat hem dwong te openen
maar toch voor oogen aan het schelle lamp en a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel gas licht van de negentiende eeuw gewend en verwend aan de comforts der moderne salons valt er niets te zien dan eene zware drukkende pracht door kroonluchters met waskaarsen soberlijk bijgelicht en niet de moeite waard om er bij te blijven stilstaan
dat george sand vergoêlijkend kenschetst als la troisième jeunesse maar zij was geestig en levendig had groote donkere oogen en sprekende gelaatstrekken eene fijne ranke gestalte en wist zich te kleeden met dien deftigen eenvoud die aan haar stand en voorkomen paste
een lange stevige boerenknecht met een dorschvlegel gewapend een krasse boer van zekeren leeftijd de meester des huizes en eene welgedane boerendochter zeker de melkmeid wat
vervolgens was men niet voor niet in de buurt van de leydsche academie die reeds hoogleeraren had bezeten en nog bezat die eene uropeesche vermaard oussaint verworven in hun vak en de vraagbaken waren van hunne hooggeleerde collega's in het buitenland
op staanden voet dàt begrijp ik maar waarom u later niet tot de hoogste militaire autoriteit gewend om herstelling van eer om een geregeld proces althans juliaan zuchtte diep en antwoordde met gesmoorde stem en gebogen hoofd
de onkreukbare billijkheid van uw edel achtbare is een iegelijk bekend hernam de onderschout met eene zekere weifeling in den toon die van eene onrustige bijgedachte getuigde
schout gerrit had ng ééne grieve hoeveel reden hij overigens ook had om zich over zijne goed geslaagde bemoeiingen te verheugen machteld van egmond woonde de kerkelijke plechtigheid bij maar was niet te bewegen op het feest te verschijnen
juliaan was onder die omslachtige mededeelingen hoe langer hoe kalmer geworden en zij stelden hem in staat om scherp toe te luisteren met dat zeker wantrouwen dat hij niet van zich af kon werpen en dat ook wel werd gerechtigd door den luchtigen toon en de schaamtelooze wijze waarop de ghiselles over zijne gruwelijke listen en logens sprak
ik versta u nu dan armand houd u hier niet langer op ik kan toch niet toegeven daar is uw reiswagen stijg er in en god moge met u zijn en u behoeden
men vond dergelijken van afstand tot afstand en er werd wel eens de voorzorg gebruikt vanwege het stadsbestuur er eene lantaarn nevens te stellen ter voorkoming van ongelukken de lantaarnpaal was er werkelijk maar het lichtgevend element ontbrak met zulk weêr ook het was wel overbodig
waarin kan ik u van dienst zijn gij weet ik bezit niets dan mijn degen gansch geen verachtelijk instrument en een kapitaal dat in uwe hand goede rente moet opleveren
dat gaat niet dat begrijpt gij zelf wel zulke woorden zijn geschreven voor goede vrome lieden die wat zijn afgedwaald maar niet voor zulken als ik ben die zich nooit om god noch zijn gebod hebben bekommerd
dat mag niet zijn hernam graswinckel dit hier is een aanval van epilepsia de ongelukkige kan z niet op reis maar reeds had de rampzalige zich aan zijne armen ontworsteld en was op den grond neêrgestort
zeker niet hernam hij nu weêr opstaande en zich ter andere zijde van den stoel plaatsend waartegen zij leunde gewis zijt gij zijne navolgster zijne discipelin in alle goeds in alle
voor hem eene zonderlinge belangrijkheid verkreeg die man kon hem zeer gevaarlijk zijn tenzij hij er in slaagde hem op zijne hand te krijgen maar het middel daartoe was nog niet gevonden hij moest dus zwijgen en opletten en zijn voordeel trachten te doen met zijne waarnemingen
hij zal in geen twee a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel slooten tegelijk loopen met een ledigen maag zal hij niet tot den laten avond omzwerven bijgevolg zou hij al hier zijn zoo hij niet in eene goede haven was aangeland
maar satansche domkoppen gij vergeet de eerste conditie van die fortuin vorstenmoord riep juliaan verschrikt en verrast door deze opvatting van zijne mededeeling ik heb zijn voorstel met verontwaardiging afgeslagen en het geld voor zijne ogen in het water geworpen
die het bloed van onzen vader heeft bespot en die de slaaf is geworden van diens beul de rechten willen geven van een bloedverwant omdat françoise bleef nu zelve steken in haar scherpen aanval
het korte bruine met zorg afgesneden haar zooals edelen en krijgslieden het toenmaals droegen bevestigde die verzekering door de fijne schrandere gelaatstrekken niet tegengesproken
jacob jansz schudde bedenkelijk het hoofd en schikte hem geneesmiddelen toe om de sluipkoortsen te bestrijden die het overschot zijner krachten dreigden te ondermijnen schout gerrit raasde van leedwezen en ergernis tegen bartels wien hij beschuldigde den gevangene niet genoeg krachtige spijs op te
zij zou dan dat onderhoud hebben met dien juliaan waarop zij zoolang reeds had gepeinsd zij zou nu de zekerheid verkrijgen dat hij de man was die hare jeugdige verbeelding eens had ontvlamd aan wien zij dankbaarheid schuldig was en reeds zulk een groot offer had gebracht
maar ik zeg u mijn jonker dat wij er op voorzien zullen gij zult niet komen tot uw vermeten ik zal maatregelen nemen om u te beletten met die grimassen voort te gaan gij zult den hongerdood niet sterven al zou ik je ook in t dolhuis laten zetten en nacht en dag door oppassers doen bewaken
dat komt van uw talmen antony met al dat strikken en kwikken dat gij doet komt ge altijd te laat daar staan we nu werd hem op spijtigen toon toegevoegd en de juffer trok in haar misnoegen zelfs haar arm uit den zijnen
geworden god beter't de duivel alleen weet waar eene laagheid een mensch al niet toe brengen kan ik betoonde mij fier en vast wilde den nek niet buigen voor den tyran en kreeg mijns vaders vloek tot eenig uitzet
maar wees gedankt voor de herinnering zij heeft doel getroffen ik zal u niet langer tot ergernis zijn schenk mij maar een vriendelijken blik ten bewijze dat gij mij alles vergeeft meer verlang ik niet
in den ernst van mijn aandrang om antony over te halen liet ik mij een woord ontvallen dat deze haastiglijk opvatte en waarvan hij gebruik gemaakt heeft om mij eene belofte af te persen die daar af gij u nu wenscht te ontslaan vroeg graswinckel haar uitvorschend in de oogen ziende
mijn hemel dat weet ik wel dat staat zoo ik meene in het hijliksformulier dat de hofprediker niet verzuimd heeft voor te lezen maar dat wordt gedaan voor de forme en zoo er al naar geluisterd wordt men hecht er toch zooveel niet aan
jacob jacob gij praat onzin gij verschrikt en bedroeft mij ik heb nooit recht gegeven zulke hoop te vatten nooit vrijheid verleend zulken wensch te koesteren
hilda van adrichem beider vriendin dochter van burgemeester klaes van adrichem in het dubbele kruis en de zuster van guurt groot dieuwertje een spichtig opgeschoten vijftienjarig kind dat er in haar zijde laken zondagspak wel wat stijfjes uitziet
genoeg al had ik geene gelegenheid mij met den persoon te bemoeien de cause waarin hij betrokken is was me geen oogenblik uit de gedachten ik zal mij nu particulierlijk met den eersten bezighouden en wil hem zelf in verhoor nemen maar daar het in t heimelijk dient te geschieden moet de aandacht der nieuwsgierige menigte niet uitgelokt worden door hem heen en weêr te leiden langs de straten
toch is er groote zedelijke kracht van hem uitgegaan overal waar men hem aanschouwde en wist te waardeeren toch is zijn liefdewerk niet verloren gegaan in zijn tijd noch in den onzen
françoise riep de gravin van solms met den gloed der gramschap op de wangen en wilde er iets bijvoegen maar hare sidderende lippen weigerden het uit te brengen al maakt gij u nog zoo driftig sabina dat zal mij niet beletten u de waarheid te zeggen ijdelheid en spilzucht houden u dus omstrikt dat zij uw eergevoel hebben verstompt
en toen antony die meende eene grieve tegen hem te hebben uit zijn ellendig voorkomen het recht wilde nemen a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel om hem als een dief en landlooper der justitie in handen te leveren toen heb ik door mijne tusschenkomst getracht hem van dat voornemen af te brengen