AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
bij de deur staande neemt het gelaat van den pandjeshuishouder een afschuwelijk dreigende uitdrukking aan terwijl hij zegt wacht maar beest ik zal je wel helpen
de last der jaren pruttelt de matrone onaangenaam getroffen door dit woord en zij denkt er bij wie weet voor hoe oud hij mij aanziet zoo'n akeligheid
zij opende de deur met een licht in de hand o zij de gij t kom der in t is goed dâ ge der zijt ze is zoo miseroabel benauwd gewêst k geloof nooit dâ ze t lange mêr moaken zal
t is geheel donker geworden in de verlaten kamer alles is er in rust zelfs de honden zijn bedaard en liggen met hun kop op de voorpooten te soezen
de gedachte daaraan is mij ondraaglijk en het is mij onmogelijk die te verbannen ik weet dokter gij lacht niet om mijn woorden want gij gevoelt dat er oogenblikken zijn waarin men behoefte heeft om over een verloren geluk te spreken
hij nam dorus onderhanden en al wat deze op de tot hem gerichte verwijten antwoordde was ik kan het niet laten maar ik zal mijn best doen om mijn werk niet te bederven toen als door een plotselinge gedachte getroffen vroeg hij
heb geen angst ik ga u voor in t rijk van t eeuwig licht ik ben de dood maar ook het leven k doe u inslapen opdat gij ontwaken kunt in het onbegrepen oord dat niemand zonder mij binnentreedt
ik begrijp niets van uw overhaast vertrek nu drie weken geleden schreef hij gij zijt mij daaromtrent nog altijd eene opheldering schuldig die ik u verzoek mij dan te komen geven ik zal u aanstaanden woensdag in het hôtel des
t is janus de kantoorlooper die met den hoed in de hand binnentreedt hij legt eenige dossiers op mijnheer verhagen's schrijftafel met de woorden gerhard versus kist koud
t is een weemoedige blik die door t glas weerkaatst hem eensklaps doet zeggen triangel krates dorus speelt t is zijn eigen compositie de burlesque die hij te brussel schreef
en ontevreden laat zij er op volgen ouwe kerel je moest je schamen dank god dat jij geen bochel hebt de pandjesbaas herstelt zich en antwoordt word maar niet boos juffrouw ik schrikte van den jongen omdat
plotseling overtoog een purperen gloed augusta's gelaat die woorden als dorus deden haar in den geest de groote bruine zwaarmoedige oogen van dorus zien
augusta zal eenmaal een sieraad van polyhymnia worden zoodra ze wat meer school heeft een nicht van tournel juffrouw barbara bestuurde het kleine huishouden en hield rekening met de inkomsten
wat wil je dan nog meer hij is niet opvliegend niet driftig niet slecht van humeur niet hij is vervelend grootvader een man zonder eigen oordeel zonder doorzicht en geest
hartelijk dank voor alles wat ik bij u genoten heb ik zal deze dagen nooit vergeten nooit en nimmer vaartwel en leeft gelukkig dorus
dat geeft zeker veel drukte hé jongeheer zoo'n erfenishistorie pas op het treedje in de gang ja vooral als het zoo'n groote is antwoordt
t is hem als heeft hij het fluisteren verstaan en alsof t woord bochel onophoudelijk zijn oor treft nog fluistert hier en daar een enkele stem maar reeds na eenige streken verstomt ook de meest praatgrage toehoorder
als de jongen het photographietje ziet strekt hij de hand er naar uit en zegt dof daar moet ik ook oome tegen zeggen is t niet moeder
het groen der boomen wordt donkergrauw en over het gras der weide hangt een lichte sluier van dauw nu en dan bewogen door den zwakken wind t is avond geworden
en ik liep juist aan je te denken augusta aan mij ja als je t goedvindt ga ik met je mee terug naar mon repos want dat is toch zeker t doel van je wandeling
eindelijk is er licht gekomen in de erfenisaangelegenheid van wijlen adriaan makko wees zoo goed om aanstaanden donderdag tegen elf uren ten mijnen kantore te compareeren met den door u aangewezen erfgenaam en zijn pleegmoeder ten einde met mij tot een regeling der zaak over te gaan
of augusta in haar engagement gelukkig was wie kan zeggen wat een meisjeshart gevoelt welke voorwaarden en welke eischen het stelt aan het geluk en wie kan bepalen welke idealen het zich schept
en dat hij het lirium had gehad en daarin gebleven was zoo dus overleden toen ben ik bij den pandjesbaas gegaan och meneer wat een droogstok van een vent daar is meneer krasser met verlof gezegd nog vet bij
met t kerkboek in de hand gaat zij naar boven bim bam bim bam zou ze nog sloapen s is zoo arg stille doarbinnen dien bult is zêker ôk in in sloap gevallen loat ik gauw
weerom zwerft rond en de goede god weet hier begint strijkman weer te huilen of het arme schaap niet in het water is geloopen ach god mijnheer t was zoo'n lief jongetje het is toch zonde
hij zal er niet veel aan hebben als het zoo is daar is de brief en het portretje nu zal ik hem toch eens even lezen t is altijd goed om op de hoogte te zijn
die door den clown met een dwaze beweging wordt aangenomen en aan den mond gebracht hilariteit onder het publiek hij beweegt het instrument omlaag omhoog rechts en links heen en weer
nog benauwder en donkerder weer rommelt het onheilspellend in het zwerk daar schittert op eens een felle bliksemstraal de enkele boer die nog op den weg is ziet angstig omhoog en telt zachtkens een twee drie
de versche eieren in het sèvres eierenstel zien er uitlokkend uit en het sardijntje in zijn blikken doosje biedt zijn zilverkleurige lekkernij vrijmoedig aan
om u te dienen mijnheer maar't heeft tot niets geleid dus er schijnt niemand van dien naam hier in de stad te wonen we zullen de oproeping nog eens plaatsen
il faut que je vous embrasse jeune homme ik schonk hem volgaarne die omhelzing en keerde tevreden en gelukkig naar mijn logies terug
wij kunnen niets zeggen of doen vrdat de jongen zelf gevonden is ruim een half jaar is voorbijgegaan t is zomer geweest en de herfst is gekomen met zijn onvermijdelijk gevolg van wind en regen
waf waf waf waf blafte bop hoort u t heel aardig nu houd hem dan maar bij je maar je moet je afwennen om zoo raar met hem te spreken ja meneer
stalt aan de herberg och als die dorus maar terugkwam o wat een licht en de slag er dadelijk bovenop o god mijn hoofd wees toch niet zoo bang t heeft niets geen nood de bui trekt al over
er lag over zijn geheele persoon een waas van klassieke waardigheid dat bijna op de grenzen van het vermakelijke kwam geen zweem van artistieke losheid lag er in den vorm van zijn hoofdhaar dat geheel achterover gekamd als door een grijzen sluier de schedelhuid liet doorschemeren
jongens jongens dorus wat zul je moeten bloeden om die drie stukjes papier terug te krijgen altijd als je nog leeft hoeveel zou zoo'n erfenis wel kunnen bedragen als het eens een ton was hè
och meneer krasser die jongen is een plaag t is iederen dag weer hetzelfde gezanik een mensch staat hier net voor mal
en nu en dan was dorus met zijn hondje bop en een paar andere honden die hij in eenige maanden tijds gedresseerd had bij wijze van proef met goed gevolg opgetreden zoodat signor carlo er schik in kreeg en op zekeren dag na overleg met de overige familieleden zei
ja mijn schat ja mijnheer het rijtuig is voor roept de knecht die in de tuindeur verschijnt ik kom jakob adieu tientje dag papa
hij zal evengoed op den roep dorus luisteren hè hè hè oude philip dat is een buitenkansje met de papieren van den krates maken we van kobus juttner dorus makko
dat is mooi van je antwoordt de knaap terwijl hij ze weer opbergt daar heb je twee centen dank je houd ze maar neen neem ze maar gerust je zult toch wel een broodje lusten dorus aarzelt pak aan dan
zoete poes jij krijgt de korstjes wees jij maar gerust uit een hoek der kast brengt hij in een krant gewikkeld een vrij groot stuk kaas te voorschijn dat hier en daar reeds groenachtig is uitgeslagen door t lange
ik kan niet langer zwijgen augusta zeg mij één ding mag ik spreken neen antwoord mij nog niet denk eerst nog na voor je iets zegt zie mij eens goed aan en zeg t mij dan mag ik spreken
wandelen lucht happen naar de wolken de bloemen de vogels kijken desnoods in den moestuin werken en lezen dokter
niettegenstaande de kachel bloosde van inspanning om ze te doen verdwijnen waarschijnlijk was ook de wind oorzaak dat mijnheer krasser wiens lessenaar vlak bij de ramen stond nog geen roeping gevoelde om zijn warm plaatsje te verlaten
maar u leent toch geld op pand tegen een zeer matige rente meneer de avekaat hm hm t is een karig stukje brood wanneer men medelijdend van aard is zooals ik is het tegenwoordig geen winstgevende zaak
cornelis wil je mijnheer even uitlaten werktuigelijk staat de pandjesbaas bij deze kalme woorden op neemt zijn hoofddeksel en verlaat het kantoor
en zijn impressario of den indruk weergeeft dien de verschillende menschen steden en landen op hem maakten hij is bepaald geestig zegt fluisterend albertine tot augusta als dorus een alleraardigste beschrijving geeft van een concertavond te weenen
als ik bedenke dat zoo'nen bult zich wat verbeeldt moar ie kunt nooit wèten meiskes hebben al roare grillen t kan best zîn dat de juffer angehoald wil wezen deur
daar zou je hem zeker erg veel pleizier mee hebben gedaan antwoordde tournel terwijl hij zijn wenkbrauwen vertrok en de onderlip
aandachtig luistert hij toe en als de knaap eindelijk met een wegsmeltend akkoord zijn spel besluit kan hij een halfluid bravo niet onderdrukken
en vermoedde niet dat janus bij juffrouw ram was geweest het kwam hem hoogst gelegen dat er s avonds iemand in het kantoortje verscheen die nieuwsgierig vroeg zeg eens strijkman wat deed van morgen die looper van procureur verhagen bij jou
het rook er naar menschen apen uien honden en naar vet ongeveer alsof ransige haarolie op een gloeiende plaat lag te snerken
wat zeg je nu baas strijkman deze haalt de schouders op en zwijgt maar dat zwijgen is een halve bekentenis want hij siddert en zijn knieën knikken
ik kan mijn eigen vrouw slaan als ik wil ze moet doen wat ik zeg en anders strijkman luistert aan de trapdeur staande
krasser heeft reeds bij de eerste woorden van zijn chef den brief uit het loket genomen en reikt hem nu over terwijl hij er een handelsblad bijvoegt hier is de brief en de krant waarin de oproeping is geplaatst
t is schemeravond de dag was warm en zonnig en nog is de lucht zoel en warm onder de boomen maar t lichte koeltje dat nauwelijks ritselend door de bladeren vaart verfrischt de natuur die ter ruste neigt
jawel meneer de avekaat ziet uwé hier is het geboortebewijs dat is de trouwakte en hier heb ik den brief en t portretje asjeblieft
en werktuigelijk ziet hij naar den grond als zag hij daar nog die akelig verwrongen trekken en als hij dan de kalme uitdrukking op t vriendelijke gelaat der vrouw ziet barst hij eensklaps in tranen uit
gij hebt mij in uw laatsten brief gevraagd beste vriend of ik t nu beter met de jongelui hier kon vinden hebt ge me dan verkeerd begrepen k heb nooit onaangenaamheden gehad ik sloot mij alleen maar bij niemand aan omdat ik gevoelde dat
maar gekheid apart wat zeg je van haar een dot hé kerel t is mijn schat mijn oogappel mijn trots wat een stem ze zingt f kruis de lage
allen doen hun best t publiek is zeer voldaan en geeft door donderend applaus zijn tevredenheid te kennen verschillende nummers volgen en eindelijk is het solo voor viool aan de beurt
met eenige kleine pandjes en een hoop briefjes van in en verkoop vr zich als een havik bij zijn prooi terwijl hij daar zoo met alle aandacht de pas ontvangen zaken nog eens
ik dorus tante deed het wel neen jij ook ja maar dat was alleen uit gekheid en jij noemdet mij de kleine kat
dat hij zoo bemind was ja dat wist ik wel ik heb den stoet gezien een treffend gezicht neen begin nu niet weer te schreien papa komt strakjes ook om de heeren uit jou naam te bedanken
dat kon je nog tegenvallen en antwoordt neem jij hem bij je in huis juffrouw ram hij kan je al gauw in de hand komen met boodschappen doen
ademloos toeluistert zijn oogen zijn strak op de liefelijke verschijning vr hem gevestigd en met gevouwen handen luistert hij toe
al spoedig kwam zij tot de wetenschap dat niet enkel rozen op hymens paden groeien maar al kwetsten haar ook de doornen toch hield zij moed
hij is gevallen en suf geworden zei strijkman dat is te casuweel antwoordde vrouw juttner ik weet beter hersenziekte gehad zenuwzinkingkoorts of zoo iets laat dat maar aan mij over
tom sprong op blafte luid ging met zijn voorpooten tegen carlo opstaan en lekte hem het gelaat dat deze naar hem overboog
te braaf te vroom naar den zin van haar neef die volstrekt niet kerksch zich met barbara's begrippen over den godsdienst niet vereenigen kon en beweerde dat zij alleen de dominees naliep omdat het zoo de mode was
rijk neen dat is het woord niet maar wat zou ik ook met veel geld doen zegt dorus weemoedig glimlachend mijn brood kan ik overal verdienen dank zij uwe goedheid en meer heb ik toch niet noodig
toen dorus dien brief ontving kwamen hem de woorden uw toekomst hangt er gedeeltelijk van af geheel en al duister voor in den gemoedstoestand waarin hij zich op dat oogenblik bevond werd hij door allerlei denkbeelden bestormd
je begint me te vervelen met je aardigheden kobus kobus loop niet zoo aan den waterkant hier zijn we aan de prinsensluis geef nou t geld maar hier of zal ik meegaan zij blijft vlak voor hem staan bij de
dokter abels voor deze gelegenheid in de stad gekomen is onder t zingen van een der laatste stukken binnengetreden en onderhoudt zich zachtjes met een paar heeren die evenals hij geen zitplaats hebben kunnen veroveren daar verschijnt dorus op het orkest
heet dubillard maakte de szch tot een der voorwaarden van het contract voor u steeds ben en blijf uw dankbare beschermeling dorus makko
mijn god keetje wat zeg je stil je moet betty niet wakker maken ze slaapt nog ze heeft gisteren te veel gewerkt wat een leven is er buiten god wat een geweld
je kunt niet weten als t gesnapt wordt dat wij jij verbeterde zij snel den jongen mijn kobus ondergeschoven hebt zit er misschien wat op en daar zou ik voor passen
dat lieg je nou goed dan ik heb ze genomen omdat ze bij dorus hooren t was noodig dat ik ze bewaarde omdat
de oude heer tournel aan wien voorloopig door dokter abels dorus opleiding was toevertrouwd leefde stil en bedaard met augusta zijn kleindochter een wees in de provinciestad aan welker uiteinde de villa van den dokter stond t was een vriendelijk man
mama is nu al bijna twee jaren dood is t niet zoo papa ja kind en henri al anderhalf jaar t is een oogenblik stil doodstil in de kamer
iets wat men evenwel eerst bij nadere beschouwing opmerkt als allen de kamer verlaten hebben is het kind dat verschrikt door al het rumoer zich in de
na de associatie met hermans waren er muzikanten gekomen en met hen een verandering in dorus wezen hoe slecht en valsch de muziek die de vijf blazers maakten ook klonk toch was dorus in den eersten tijd zooals men het noemt niet van de muzikanten weg te slaan
zeker zoo dadelijk zul je t hooren tournel vervolgt met lezen ik verlang er ook naar u allen weer te zien en voor u te spelen juffrouw barbara zal
de kwâjongen is ook niet waard dat men zich boos op hem maakt gelukkig is zij er t meisje niet naar om iets voor zoo'n kwast te voelen hij wordt kalmer
ja dokter pas op daar is een plas hier is het droog zoo nu het trapje op de medicus treedt den wagen binnen waar carlo hem met een stroom van dankbetuigingen ontvangt kun je geen licht maken t wordt al zoo donker
op straat gekomen lacht zij er heimelijk om dat zij den ouden vrek zoo heeft beetgehad en denkt er over na hoe zij t aanleggen zal om haar prooi altijd zekerder en vaster te verstrikken
was er niet veel wat de oude aan zijn kleinkind weigeren kon augusta was niet bepaald mooi te noemen het krullend bruine haar
schei er liever uit als je die flesschen telkens laat vallen je gooit me nog een gat in het hoofd dat zou jammer wezen antwoordde zijn broer paulo die een eind verder op den grond zat en bezig was met het scheren van een witten poedel
en de basnoten klinken als een menschenstem die zingt van weelde en van geluk zij speelt voort terwijl haar oogen schitteren en haar wangen zich hooger kleuren
en vouwde de handen over zijn arm samen hij keek haar aan met een paar glanzende oogen en fluisterde haar iets in t oor zij lachte hem toe
ik ben er toevallig bij geweest toen op de voorkamer de meester bij den dooie kwam maar gekend heb ik hem niet als je er meer van weten wilt moet je maar eens naar juffrouw ram gaan een huis of drie verder in de straat heeft zij een winkeltje toen
tom blafte binnensmonds en wuifde met zijn pluimstaart nou kom dan maar hier bij den baas je bent anders de kwaadste ook niet
het was onmiskenbaar dat allen hem niettegenstaande zijn jeugdigen leeftijd hij telde even dertien jaren met een weinig meer onderscheiding behandelden dan de anderen
onderzoek had gedaan begreep de slimme vogel dat er allicht op de een of andere wijze een sommetje uit te halen zou zijn hij had daarom met de meeste omzichtigheid op de tot hem gerichte vragen geantwoord
dat t en fersoendelik mins was dat ze in huus had heel anders as gemeinlijk dat spullevolk een paar malen hadden de kinderen van vrouw keetje hunne moeder bezocht
wat wonder hij is drie dagen onder water geweest verzekert een ander laten we hem naar t gasthuis brengen zegt een derde
verliefd was dat dan liefde wat hij voor albertine gevoelde hij wist het niet een gloeiende blos overtoog zijn gelaat terwijl hij er over dacht dat anderen zijn voorkeur voor de dochter van zijn beschermer hadden opgemerkt
en t is niet sekuur ook vrouw juttner is te goochem o philip wat ben je een ouwe ezel geweest ja maar ik moest toch een jongen hebben dat die kobus die krates ook juist zoo'n moeder heeft zij laat me geen rust
had hij geen vrouw dood meneer voor drie jaar geleden een zegen voor t mensch de juffrouw was goed zachtzinnig ze had dan erg het water daar laboreerde ze lang aan
met oude uniformjassen aan en petten met verschoten galons er om op t hoofd hier fritsje hier blijven augusta snelt den kleine achterna die aangelokt door de tonen van de blaasinstrumenten naar buiten is geloopen
och weet je dorus als zij er eenmaal haar zinnen op zet is er toch niets aan te doen maar willen we liever naar beneden gaan je ziet er bepaald ongesteld uit
namelijk dit ik las onlangs in de krant dat de pandjeshuishouder philip strijkman in arrest is genomen wegens het opkoopen van gestolen goederen boontje komt om zijn loontje
staat naast hem en ziet met verwondering dat de heer dien hij van den postwagen hierheen heeft geleid om het een en ander voor hem te dragen plotseling is blijven stilstaan
kom jij eens hier wat weet jij wel zei de directeur en wenkte dorus tot zich met boppie nog steeds in den arm naderde de knaap vrijmoedig signor carlo en zei op den poedel wijzend
hij is op straat geloopen juist dien dag waarop zijn vader stierf en waar hij gebleven is weet niemand k ben nog dikwijls heen en weer door de buurt gesjouwd om het kind te zoeken
den zoon van nicolaas makko en dat deze papieren zijn wettig eigendom zijn ben ik dan van alles af wanneer hier dokter abels die als voogd voor den minderjarige zal optreden de zaak niet verder wil zoeken ja anders
t stof warrelt eensklaps door een plotselingen windstoot gezweept omhoog in een kring als dansten zij een heksendans vliegen enkele afgevallen bladeren en verdorde grasscheuten op den straatweg rond
zeg jongen hei ho kom eens hier roept dorus den jongen achterna terwijl hij hem een pakje doosjes toont dat onder het spreken uit zijn bakje is gevallen je hebt een pakje doosjes verloren hij staat op loopt hem te gemoet en zegt daar heb je ze terug
o ben jij het dorus loopt het druk vandaag je hebt het warm kind k zie het aan je voorhoofd die pruik is te benauwd voor je neen neen k heb geen koorts meer geloof ik maar hoofdpijn
met kracht vliegt het onstuimige bloed den jongen kunstenaar naar t hoofd en kleurt zijn wangen het tintelt en glinstert in zijn oogen hij wil iets zeggen maar hij kan niet t is hem alsof zijn keel wordt
wat schrijft hij gemakkelijk grootpapa t is net alsof ik hem hoor praten ik ben ijselijk nieuwsgierig om hem weer te zien zou hij mij nog herkennen
twee trompetten een keteltrom en een klarinet bezat zich als t ware in een hoogere artistenklasse verplaatst en hieven zij fier het hoofd op
zeer vertrouwelijk babbelt zij met haar danser die geheel aux petits soins is haar boezem zwoegt en haar oogen schitteren van genot nauwelijks is zij weer in de rij der wachtende paren getreden of de burgemeesterszoon nadert haar en verzoekt beleefd om een
daar heb je nu dorus onzen logé zei vroolijk dokter abels hem ziende tot neef otto kom eens hier vriendlief en maak je compliment aan de jongelui
wat een vraag manlief verder nieuws wat uwe belangstelling wekken kan weet ik niet ja toch iets is er wel wat u misschien zal interesseeren
nog beter dan klaas meneer hij was een jaar of zeven in amerika toen de andere stierf ja dat was een werkezel jammer dat hij zoo'n teringachtige vrouw had en geen kinderen
terwijl hij steeds meer en meer ontstemd en droevig wordt hij wil de zaal verlaten maar dicht bij de deur ontmoet hij tournel die hem staande houdt waar wil je heen er is in de koffiekamer niets te doen alleen een paar oude heeren die een
wat doe jij daar wat voer je daar uit klinkt plotseling jakobs stem in den tuin en doet hem tot de werkelijkheid terugkeeren maar nog is hij te zeer onder den indruk van het gehoorde om dadelijk antwoord te kunnen geven
anders kwam hij nog niet gereed davids de bejaarde dansmeester zat met zijn vrouw en dochter in de stilte van zijn binnenkamer mutsen van vloeipapier te maken en vlaggen van bonte sitsjes aan verzilverde matten rietjes te plakken
dat zich uit de nog slechts half ontloken knop weldra een schoone frissche bloem ontwikkelen zou iets was er wat iedereen aangenaam bij haar aandeed namelijk haar melodieuse stem en grootvader tournel was er trotsch op als kenner te kunnen zeggen
geen mensch was meer in den omtrek te zien geen licht scheen meer uit de tuinmanswoning aan het einde van de laan geen geluid kwam uit de stad tot hem over dan het slaan van een
allo hier tom jij hebt gisteren driemaal je sprong gemist weet jij dat wel hè het rietje zwiepte door de lucht je moest strieps hebben rechtop minca hier jack moet ik je afstraffen
wou je er uit kameraad waf waf waf klonk een kort blaffen buiten boppie dorus boog zich uit het venster
en daarom was het juist te rechter tijd dat dokter abels hem noodzaakte eenige rust te nemen door hem een kamer in zijn villa af te staan en hem het dolce far niente te leeren rust naar lichaam en geest was alles wat hij behoefde hij vond beide op
kijk nu is hij weer in orde alsof er niets is gebeurd ik vat het niet ik wel klonk plotseling een stem uit den drom van jongens die zich langzaam aan bij en om den wagen en op het grasveld had verzameld
ze is charmant dat geef ik je gewonnen maar geen partij daarom pour le badinage bon pour le mariage non
zult verlangst hebben noar oe kienders hè ge ligt toch zoo alleinig zoo niks geen oansproak k heb êrst gedocht dat dien bult k een kiend van oe was t het er veul van alsof ge nog meer van hum holdt als van de anderen
en zachtkens wiegt hij het hoofd heen en weer als een thema uit de burlesqe dat eenigszins den rhytmus van een wiegeliedje heeft zijn ooren streelt
aha waagt strijkman te zeggen en dit portretje vraagt de heer verhagen hem de photographie voorhoudend dat ken ik wel dat is van mijn oom vaders broer
hij ziet slechts die twee bruine sterren vr zich en als werktuiglijk brengt hij den strijkstok weer omhoog tournel ziet verwonderd op en blijft voor den vleugel afwachtend zitten weer wordt het doodstil in de zaal nogmaals gevoelen allen den invloed en de macht der kunst
waarlijk hij is gegroeid dokter en zich tot een naast hem zittenden heer wendend zegt de heer dankelaar dat jongmensch is een protégé van dokter abels hij heeft zijn opvoeding aan onzen goeden vriend te danken
keesje verschijnt en met de woorden wilt u maar binnenkomen gaat hij hem voor naar het kantoor de koffie is gedronken de broodjes zijn verorberd en de pennen krassen weer over het papier
k zal morgen dadelijk eens naar dien procureur gaan k moet er het mijne van hebben k zal het goochem aanleggen om wat te weten te komen dat beloof ik je en nu eerst die lieve papiertjes weer bij mekaar gedaan en den boel weer goed achter slot tiromtom tomme tomtom
allen geleiden augusta naar het gereedstaande rijtuig en na een kort afscheid en een wel thuis rolt het den weg op die daghelder verlicht is door de maan
nou goed dan k zal zoolang wachten maar om tien uur precies sta ik op je stoep dag strijkkie kom jongen de pandjeshuisbaas draait zich nijdig om en zegt iets tusschen de lippen dat allesbehalve een zegenwensch is
och ja antwoordt temend vrouw juttner die met onderling goedvinden en tot meerdere veiligheid van haar persoon den naam van blommers heeft aangenomen
in de huisgang klonk een voetstap de kantoordeur werd geopend en met een deftig goeden morgen heeren verscheen de procureur verhagen op den drempel
dokter abels aan wien men kennis had gegeven dat zijn beschermeling ongesteld was kwam dadelijk en verklaarde dat de knaap zich overwerkt had en dringend rust behoefde
van dien dag af bleef hij deel uitmaken van signor carlo's gezelschap de acrobaat die wel is waar onbeschaafd en ruw maar toch niet kwaad was had den jongen
kom wees man en luister oplettend naar t geen ik je zeggen zal dokter ik ben bedaard goed ga dan rustig zitten en vertel mij eens wat kun je je herinneren uit je eerste jeugd van je vader van je moeder van je huis
nu goed dan ga maar aan je werk pieter en jij jakob laat mij met den jongen alleen knorrig verwijdert zich de laatste en de tuinman gaat weer naar zijn bloembedden echter niet dan nadat hij gezegd heeft
hij staat tegenover augusta aan wie hij in dit oogenblik denkt zij is even verlegen als hij zij bloost nog sterker t karmozijn kleurt zelfs haar hals
je hebt er geen suiker ingedaan waarom geef je de anderen suiker en mij niet zeur niet keesje neem nu je kop van het blad er is suiker in
is u er sentimenteel van geworden juffrouw de verontwaardigde jonge dame spreekt niet meer tegen den burgemeesterszoon die na afloop van t concert woedend tot een zijner vrienden zegt
hou je mond krates en kom van dat bed af neen waarom niet omdat je krates tegen me zegt ik weet het wel dat ik een bochel heb maar jij hoeft het mij niet te zeggen
afgeluisterd als jelui ze speelde das ist ja ganz nett gib das ding mal her hij bracht het aan den mond probeerde om er op te blazen maar wierp het verachtelijk neer met de woorden das
hoe het mogelijk was dat zij destijds dien brouwer had kunnen liefhebben begreep zij nu niet hoe onbeduidend en oppervlakkig hoe gemaakt egoïst en gedwongen kwam haar zijn geheele zijn en persoonlijkheid voor
tournel was zenuwachtig en opgewonden en zwaaide met onverbiddelijke gestrengheid op de laatste repetitie zijn ebbenhouten
leer jij t hem af als je kunt ouwe gek kom hier kobu dorus k wou dat die procureur met zijn securigheid naar den duivel liep
waarom ben je niet bij mij gekomen om mij te zeggen wat er gebeurd is op of na het bal van polyhymnia dorus zwijgt verlegen
barend de koetsier die in zijn glimmende regenjas naast de paarden staat ziet hen aankomen en neemt de dekens van de bruinen terwijl hij in zijn baard bromt dat is bepoald weer zoo'n akkefietje zooals ie er al veul hêt gehad afijn ie is altied zoo
dank u de procureur kijkt den brief even in en ontvouwt daarna de krant na een oogenblik zoekens legt hij het blad voor zich en leest overluid
t is wel dank je je weet dus summa summarum nog niets met uw verlof meneer dat is wat kras gezegd ik dacht nogal dat ik
maar carlo wil je of wil je niet in dat leelijke pak vroeg dorus met een zucht ja en anders ruk ik je viool in begrepen
kijk me maar niet zoo gluiperig aan ik loop er zoo gemakkelijk niet in uithooren laat ik mij niet en als ik niets zeggen wil
hoor geneer je maar niet je ziet er betrokken uit arme meid papa zei ga jij er van morgen eens naar toe een vrouw kan in zulke oogenblikken zooveel beter troosten dan een dokter doet het je zoo goed dat ik er ben
ja wat zal ze eigenlijk zeggen dat weet hij niet maar hij gevoelt dat zij zonder woorden alleen door een enkelen blik hem zou kunnen afwijzen
leun met uw ellebogen op de plank die boven op die leuning is aangebracht en zie oplettend rond langs den muur naast en boven de deur die naar het achterkamertje leidt ziet ge vakken ruw van withouten planken getimmerd en gevuld met bundels en pakken van allerlei grootte en kleur
hij was er niet ongelukkig door hij leed er niet door integendeel het deed hem goed te weten dat zij die hij vereerde nu niet langer zou kunnen blootstaan aan de ruwe of spottende opmerkingen van anderen
dank je t heeft voorloopig volstrekt geen nut och kijkt u maar eens k heb nu t portretje ook meegenomen hij neemt den brief van adriaan makko uit den zak en reikt dien met het portret aan den procureur over
een vrouw namelijk hetgeen ik achter den rug heb zou kunnen voorbijzien de muze is in dat opzicht inschikkelijker hoewel niet overal evenzeer
ja ik luister eens beste jongen je hebt me gegriefd door die plotselinge vlucht ik gebruik met opzet dat woord want je overhaast vertrek mag bijna dien naam hebben
vol en prachtig staan de rozen in het bed te bloeien en schitterend vereenigen verbena's en geraniums haar kleuren tot een heerlijk schoonen krans
hij draaide het portretje om t lijstje is geen cent waard hé daar staat iets achterop t lijkt wel of het door een kind is geschreven t is onduidelijk o o oome ja dat staat er oome
o dacht jij dan soms dat ik dien jongen zoo aanzette om te studeeren zet nu maar zoo'n onnoozel gezicht niet je weet heel goed dat dat jij vandaag weer in de kleine terts bent gestemd adieu
ik zijn overtuigd dat een elk en een iedereen die onzen kunstacademie heeft bezocht ten volle content zal zijn over datgenige wat hij heeft
je verdient hier alle gulden zes weken den kost als je ze krijgt en vrij licht over dag en je doet er niets voor je hebt een stem als een garnaal ik geloof dat je hondjes het nog beter kunnen
enkele malen zelfs kregel en ontevreden van humeur zoodat haar grootvader bezorgd vroeg scheelt er wat aan mijn kind hindert je iets
en het zanggezelschap polyhymnia gaf pianolessen aan de jonge dames onderwees violoncel en leerde klarinet spelen aan den eenigen dilettant die zich in het stadje aan dat instrument
maar t is toch zoo goed voor je keetje t is tegen de koorts hermans heeft het ook gebruikt t zijn alsem knoppen op brandewijn
aan wie de angstige uitdrukking van strijkmans gelaat en het beven van zijn handen niet ontgaan was ze kunnen me niets maken niets niemendal
die den lust niet bedwingen kan om den ouden droogstok zooals hij hem in gedachten noemt eens beet te nemen zoo is t zoo'n groote vraagt strijkman met den deurknop in de hand
weg bultenaar arnold k werd zoo geboren moeder byron i een drama binnenshuis
hij vreest voor zichzelven waarom omdat hij een gevoel heeft alsof hij zoodra hij augusta terugziet haar hand moet grijpen en uitroepen
we waren om zoo te zeggen als twee broers kort voor zijn dood liet hij me een brief zien van zijn broer janus uit amerika die schreef er ook nog over
zijn blikken wenden zich niet van haar af en zijn oor gaat te gast als hij de muziek harer stem hoort en niet alleen dorus denkt er zoo over neen
k heb niets geen spijt dat hij dood is t is wel goed hé nou hoef ik je niet eens meer te verstoppen st stil niet blaffen hoor je dan beginnen de anderen ook
lachend en hijgend waait zij zich koelte toe met haar waaier in een hoekje der zaal slaat dorus onopgemerkt door de overigen augusta gade
zoo vrouw juttner en strijkman herademen op dat woord dorus makko zijne moeder vragend aanziende zegt de aangesprokene op doffen toon nou niets zeggen
en op de vlakke hand houdt hij ze het hondje voor dat ze gulzig ophapt dat is lekker hé ja smul jij maar ga je gang maar had de baas nu ook maar wat o wat doet mijn rug zeer
telkens en telkens weer zag zij de groote donkere oogen van dorus op zich gevestigd en hoorde zij zijn vraag en jij augusta was het niet geweest als wilde hij vragen ben je ook verheugd mij weer te zien of is het je
hij zit op zijn hooge kruk te popelen van ongeduld t is juist een kolfje naar mijn hand denkt hij en als hij door de mand valt zal ik hem nog eens ferm de huid volschelden zegt hij in stilte
en een straal van blijdschap brak door den vochtigen sluier van augusta's oogen met u mee vroeg zij verbaasd ja
alleronvoordeeligst uitkomen kijk dan toch uit betty riep vrij knorrig de jongenheer carlo junior die op de onderste trede van de trap zich oefende in het op het hoofd staan
mijn bloed roept tournel verheugd barbara trekt de wenkbrauwen omhoog en zich omdraaiend bij de deur tikt ze even met den voorvinger tegen het voorhoofd terwijl ze onder t heengaan mompelt alle drie
waldesrauschen voor gemengd koor is t eerste nummer dat ten gehoore wordt gebracht tournel spant zich in om de uitvoering niet slechter te doen zijn dan de laatste repetitie en t gelukt hem
in welke klasse of stand der maatschappij het lot haar ook een plaats moge hebben gegeven tot een zegen te zijn voor hare omgeving zij was de dochter van een dorpskastelein eenvoudig opgevoed en nooit buiten haar dorp geweest
terwijl zij naast augusta plaats nemend den arm om haar schouders sloeg en haar hoofd tot het hare boog die goeie lieve oude man wat was hij altijd tevreden en opgeruimd lucht het je zoo op om eens te schreien ja schrei dan maar eens goed uit
iets meer links zijn weer andere vakken met doozen en kistjes waarin allerlei artikelen van kleinere afmetingen alle genummerd bijeenliggen rechts ontdekt ge een hoogen lessenaar met een groengazen scherm aan de eene zijde en een hooge kantoorkruk er
bij elken klokslag beven de oude steenen muren de balken en binten en valt langzaam een weinig stof naar beneden tot onder in den toren z gaat het
woedend staat strijkman op van zijn stoel hou je gemak vader maak je niet dik dun is de mode wij kunnen immers goede vrinden blijven al trouwen we niet zeg zul je eens om t geld voor de huur denken
zij bloedt opnieuw heviger dan ooit hij dacht sterk te zijn toen hij den weg insloeg naar t kleine stadje hij is zwak nu hij er is en bezwijkt bijna als hij zich in de onmiddellijke nabijheid weet van haar die hem nog boven alles dierbaar is
of wilt ge soms liever dat wij er den officier van justitie in mengen vrouw juttner zit op heete kolen en is op t punt om iets te zeggen
de met zorg gekozen meubelen de prachtige vleugel van erard de harmonische overeenstemming der kleuren van behangsel overgordijnen en tapijt
schrijft hij niet of hij spoedig komt grootpapa vraagt het meisje dat met eenig borduurwerk bezig bij t venster plaats heeft genomen en aandachtig luistert
rêve speelt een zestal muzikanten en valse mesdames et messieurs arm in arm wandelen de paren door de zaal davids regelt den dans onvermoeid dribbelt de kleine oude man heen en weer
fermielie antwoordt juffrouw ram och neen meneer de man leefde hier alleenig met zijn kleinen jongen een bocheltje van een jaar of elf een rakkerd van een jongen n plaaggeest voor de heele buurt
neuriede tiromtom tomme tomtijne tiromtom tomme tomtom en zei in zichzelf hè hè hè dit is dorus makko
maar voegt hij er bij z heb ik hem ook nog nooit hooren spelen daar word je koud van de dokter wenkt met de hand dat hij zwijgen moet en luistert met ingehouden adem
een zwerm muggen danst en gonst er onder en een kever bromt zijn eentonig lied er tusschendoor verder van de stad afgaande
en met elken centimeter gewoekerd omdat er meer dan veertig executanten dames en heeren waren en omdat er genoeg ruimte moest overblijven om te kunnen dansen
nou en strijkman ziet haar angstig aan zij wisten niets daarom konden ze niemendal zeggen en wat zou t dan verder
wat was je vader hondenkoopman en dresseerder maar ik kan het ze ook leeren kom eens hier bochel en vertel mij eens als je bochel zegt vertel ik niets
strijkman spert z verwonderd zijn oogen open en zet zoo'n dom eerlijk gezicht dat verhagen oogenblikkelijk overtuigd is dat hij de oproeping niet kent daarom zegt hij tot van baak wil u die oproeping even voorlezen
dan in de tonen die hij plotseling de viool weer aanzettend aan het speeltuig ontlokt luister luister zegt de zieke terwijl zij zich opricht en met onnatuurlijk schitterende oogen voor zich uit staart
toen zij bemerkten dat het volijverige bestuur van t zanggezelschap zelfs daarmede rekening had gehouden nieuwjaarsdag kwam eerst en den daarop volgenden dag was het bal en de uitvoering
geven dan met hem trouwen och grootpapa geef mij raad hoe zeg ik hem het best dat ik dat je van hem afziet
ziet hem met verwondering aan t is dorus en toch is het juist alsof het een ander is denkt het meisje als zij hem terwijl de anderen druk en levendig praten in stilte
het was kort na de geboorte van hun eerste kind dat vrouw keetje zoo tot haren man sprak hij had gekozen gelukkig voor hem niet de flesch
sla me niet riep het kind k heb je toch niets gedaan ik hoef toch niet te spreken als ik niet wil als je t me vriendelijk gevraagd hadt had ik het je al lang gezegd
niet noodig dank je ga heen nou m'neer mt t eiges weten anders ga dan toch heen klinkt ongeduldig het antwoord
als zij vertrokken zijn keert de heer verhagen zich half om naar krasser en zegt er is mij iets niet klaar in deze zaak wat weet ik niet recht maar je moest eens laten informeeren wie die juffrouw blommers eigenlijk is best meneer
t is om dol te worden en ik durf haar waarachtig niet aan ze is in staat om den heelen boel in de war te gooien en als ik niet meer geef hè k zou wel trek hebben om iets te eten maar ik moet zuinig wezen tegenwoordig
met het licht in de hand stond vrouw juttner voor het armoedige bed zij fronste de wenkbrauwen en haar mond vertrok zich minachtend t is toch een leelijk kind als je hem zoo ziet zei ze was hij toch maar doodgegaan toen hij kwam
antwoordde ik mais il me faut le solo de majôsz hij stampvoette om klem aan zijn woorden te geven
die papieren ja de zaak neen zou u er een eed op kunnen doen dat dit jongmensch de zoon is van nicolaas makko
doemt in zijn ziel een onbestemd beeld op van zijn moeder van zijn kindsheid toen hij nauw bewust te leven aan haar liefdevolle borst lag toen de goede vrouw haar arm om het ongelukkige wanschapen kind sloeg om hem voor den ruwen vader te beschermen
juffrouw barbara komt ijlings haar boezelaar afdoende en achter de keukendeur werpend nader en als zij dorus ziet reikt ze hem de hand met de woorden
en toen hij eindelijk den strijkstok neerlei hoorde hij onder zich in den tuin otto's stem die verrukt uitriep dat is heerlijk verrukkelijk ik gaf er alles om als ik zoo kon spelen
vier tot zestien dan ratelt de slag t is nog veraf hij kijkt naar de lucht en haast zich naar huis een tweede lichtstraal volgt en bijna zonder tusschenpoos een donderslag die aarde en hemel doet
evenals de tuinman deed neen dat kon toch niet zij was immers altijd zoo vriendelijk en lief zij was vroolijk opgeruimd en lachte maar niet om hem neen neen foei wat een akelig gevoel hadden hem die spottende woorden bezorgd
zveel geld steunde hij en geen cent zal ik er van zien ach ach wat een jammer k zou dorusje op mijn handen hebben gedragen als ik zijn voogd was geworden
deze wendt zich eindelijk om schuift zijn stoel een eind achteruit en den blik vast op zijn bezoekers vestigend vraagt hij en wat kwam u nu eigenlijk hier weer doen
hij zou voor haar zooals men het noemt door het vuur zijn geloopen menigmaal naderde hij haar wanneer zij alleen waren en zei terwijl hij zijn tengere hand op haren arm legde
ik zou me een ongeluk lachen en herhaaldelijk met de handen op de knieën slaande giert de weduwe het uit van pret terwijl zij den tegenover haar zittenden pandjesbaas aanziet je lijkt wel mal
dat ge door haar zachte hand geleid zoo lang gemeden hadt wat dorus betreft hij kon niet meer in zijn hansworstenpak optreden
toen hij pieter ontdekte die doodbedaard de tuinpaden opharkte en een deuntje floot werktuigelijk greep hij naar een looden presse-papier die naast het raam op eene étagère stond maar zijn hand bereikte het voorwerp niet
t meisje staat vriendelijk lachend voor hem en biedt hem haar handje zacht vleiend herhalend je bent toch niet boos op me
en tersluiks van hun werk opzien als het drietal de deur binnenkomt bij het binnengaan fluistert strijkman nog even hou je nou goed mensch de procureur die als naar gewoonte voor zijn schrijfbureau plaats heeft genomen draait half het hoofd om en knikt
en mompelde een paar akkoorden grijpende t is een aardige viool t lijkt mij een kuyper te zijn en zij klinkt goed op de d en de g kom vriendje nu ontbijten augusta en barbara wachten op ons
het meisje wipt vlug van de pianokruk op vat haar vaders hoofd tusschen haar beide handen en terwijl zij hem in de oogen ziet vraagt ze u is immers toch wel
ik stond daar en mij zag men hoogstens meelijdend aan vervloekte bochel toen ben ik heengegaan noem het gevlucht als u wilt gevlucht ja maar voor mijzelven
ha dorus wat sla je weer door lachte augusta dokter abels vond het ook goed en daarom zie je wel dat je nog een heiden bent en ruw wie zegt er nu gebakken ik zal het niet meer zeggen
lach je daarom dorus ja kind ik herinner mij op eens zijn verbluft gezicht toen hij mij weerzag o zoo
ja wat zouden zij hem eigenlijk zeggen hij wist het niet hij gevoelde alleen maar dat zijn onbevangenheid voorgoed weg was in een oogwenk vloog hem al het bloed naar t hoofd hij beefde van drift die lompe tuinman
brouwer was meer egoïst dan hij zelf wel geloofde en beschouwde misschien zonder het eigenlijk te weten zijn meisje en haar tehuis als zijn
bij dokter abels t is een heerlijke zoele zomerdag de lucht is vol zonneschijn helder en blauw is de wolkelooze hemel in de zonnestralen dartelen duizenden insecten
een onverstaanbaar gebrom en een toornige blik van den aldus gevleiden doen keesje op zijn kruk heen en weer schudden terwijl van blaak in zichzelven grinnikt die is goed
waar zou hij zijn zou hij nog leven die twee vragen hielden hem voortdurend bezig hij had zich vroeger nooit om den jongen of diens lot bekommerd of er over nagedacht nu evenwel was de knaap hem geen oogenblik uit de gedachten
jij zoudt iemand vurig kunnen lief hebben maar ook fel kunnen haten geloof ik haten dat is t woord niet ik wel
als jij zorgt dat hij gelooft dat hij dorus heet en als hij zelf zijn mond maar dicht houdt is er geen kwaad bij dat's gemakkelijk genoeg de stumperd ziet bijna nooit wat
mompelt hij o maar dat's niet erg ik weet wel raad en naar de vervelooze latafel gaande de duisternis hindert hem niet hij kent elken hoek van t vertrek haalt hij uit de bovenste lade een ouden
ze werden t spoedig eens hoe zij het zouden aanleggen om aan de fabel die zij samen bedachten allen schijn van waarheid te geven de slotsom hunner overleggingen kwam hierop neer
als ik dat eens zeker wist hij stond op slofte met zijn handen in de zakken het kleine vertrek op en neer en begon te fluiten malbroek die vaart ten oorlog en hij komt nooit weerom
niemand zou hebben kunnen vermoeden wanneer hij het kleine tengere vrouwtje zag dat zij het nekje was waarop signor carlo's acrobatenhoofd draaide
dat moet je nou niet zoo zeggen vaderlief je zult wel wat op je boekje hebben en als zij een hond willen slaan kunnen ze wel een stok vinden maar wees maar bedaard ik zal je wel op de hoogte houden hoor
och k ben ook zoo geweest in mijn jonge jaren heb jij wel eens gedanst hm neen dat zal wel niet misschien zou je er niet eens van houden
anders was hij toch wel door de oproeping in de kranten te voorschijn gekomen we kunnen niets doen voordat de jongen zelf gevonden is heeft de procureur gezegd wel
dat is waar volkomen waar we zijn t alweer eens ik vind je onuitstaanbaar en ik vind jou allerliefst en mijzelven heel akelig zie je wel augusta dat we toch
onverschillig ziet hij rond zijn blikken dwalen langs de donkere vensters totdat hij er een bemerkt waar achter de gordijnen nog een nachtlichtje brandt daar sluimert een jong meisje straks als de dag door de ruiten dringt kust hij een paar oogen wakker
meer hoort dorus niet want eensklaps treedt hij terug van t venster bleek met starende oogen en vast opééngeklemde lippen staat hij een oogenblik midden in de kamer stil
daar klinkt het winkelschelletje hé wat is dat op zondag iemand voor verwonderd ziet de pandjebaas naar zijn kantoortje hij is niet gewend in zijn sabbatsrust te worden gestoord
nu alles voorbij was kwam de terugwerking de overspannen zenuwen eischten haar recht en een vloed van tranen schonk verlichting aan haar gemoed
is de dissonant die zich schril tusschen de andere tonen als een kreet van smart doet hooren niet als een weerspiegeling van zijn eigen gemoed maar hoor de melodie wordt zachter dan vroolijker eindelijk jubelend
en heb je nooit meer iets van hem gehoord geen taal of teeken meneer en heeft die makko niets nagelaten geen papieren
gedurende een paar dagen overlegde de oude vrek wat hij doen zou en toen zijn plan geheel tot rijpheid was gekomen zocht hij vrouw juttner op
dat ken ik lang auch den roffel wat best toe löbell leer mij een beetje viool k zal je de helft van mijn aandeel in t douceur geven
dorus dorus heet ik oome is t nou goed even kleurt een verraderlijk blosje vrouw juttner's hoekig gelaat en strijkman verschiet van kleur maar beiden herstellen zich dadelijk en wisselen een voor de anderen onmerkbaren blik van verstandhouding
ik zal je helpen wikkel haar in een deken en draag haar in mijn rijtuig k zal zelf meegaan en zorgen dat ze onder dak komt de knaap kan wel hier bij den wagen blijven och laat me ook meegaan roept dorus
kom zeker in stilte denkt hij terwijl hij haar bewonderend aanziet wat is zij mooi geworden welk een lieve uitdrukking hebben die oogen
een kleine tengere gestalte met een vergroeide ruggegraat bleek van tint met sproetachtige wangen en blauw geaderd doorzichtig vel aan de slapen
eindelijk stond toch het besluit bij hem vast alles ronduit te zeggen hoe moeielijk t hem ook vallen zou t is woensdagavond in een der ruime kamers van het hôtel des pays bas brandt een knappend vuur in den open haard
hij zag er bleek afgemat en zwak uit niemand had t evenwel opgemerkt dan juffrouw barbara die niettegenstaande zij dikwijls om allerlei kleinigheden met dorus kibbelde
ja juffrouw kom wat dichter bij ik zie je niet goed draai de lamp wat op zijn ze allemaal wel en is betty's knie weer beter
ik weet van geen latafel het is alsof door den aanblik van den ouden pandjeshuishouder de herinnering bij dorus hoe langer hoe levendiger wordt en de dag waarop zijn vader stierf komt hem akelig duidelijk voor den geest
die nieuwsgierig medeloopen weggebracht nog een kwartier later is de kamer ontruimd en gaat ieder der buren zijns weegs alsof er niets gebeurd was
hij wist dat het de toren was die dicht bij tournels huis stond de oude toren dien hij zoo dikwijls van uit zijn kamertje had gezien peinzend zat hij voor het open venster alles kwam hem weer zoo levendig voor den geest
opgang maakte en tournel ontving geregeld van den dokter dezelfde kranten die telkenmale den ouden muziekmeester trots deden zeggen dat's een leerling van mij guustje wat zeg je ervan die dorus wordt nog een beroemd man
o meneer een lichaam als drie en dikke beenen o je werdt er akelig van en dan dank je voor de rest juffrouw en t kind zooals ik uwé zei een rakkerd
t gaat me nu uitstekend en ik heb een viertal vrienden die mij aanstaan dat is volkomen genoeg wij hebben een clubje gevormd dat soms allergezelligst vergadert ze noemen mij in de wandeling triangle driehoek drie namen voor één bochel krates
dorus merkte op hoe gelukkig zij er uitzag hoe haar gelaat straalde terwijl zij naar hem opkeek zij hield vertrouwelijk haar arm in den zijnen
t begin heb je zeker al gezien nieuwsgierige vrouw en lachend knikt hij haar toe als hij lezend vervolgt uit uw laatsten brief beste dorus heb ik gezien dat ge zoo recht gelukkig zijt
dorus keek onbevreesd met een hoogroode kleur en een vreemde tinteling in zijn groote oogen den directeur en zijn gezin dat zich nieuwsgierig had vereenigd aan en zei nu zeg ik heelemaal niets
beste jongen nu is het tijd dat je naar het conservatoire gaat ik zal er met dokter abels over spreken t was voor dorus een groot geluk dat de dokter nooit iets ten halve deed en rijk genoeg was om wat hij wilde geheel en ten volle te kunnen doen
t regent nog buiten maar zachtjes en afgebroken want het onweer is voorbij en slechts enkele wolken die door het uitspansel trekken ontlasten zich over de aarde heel in de verte rommelt het nog dof en in het zuiden flikkert enkele oogenblikken het
de diep in hun kassen gezonken sluwe grijze oogen ontsierd door roodgerande oogleden zijn thans strak op het voor hem liggende boek gevestigd
wat ziet ze er toch lief uit ze heeft juist de oogen van haar moeder en hetzelfde weelderige blonde haar t is alsof ik mijn goede anna verjongd en frisch weer voor me zie en nogmaals richt zich zijn blik op het portret tegenover hem