AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik dacht dat we geen goede vrienden waren jij en ik zei hij maar dat scheen de ganzerik heelemaal vergeten te hebben hij dacht er alleen aan dat de jongen hem zoo pas het leven had gered ik moest eigenlijk naar huis naar vader en moeder zei de jongen ja
karr ongeveer twaalf jaar vr niels holgersson op reis was gegaan met de wilde ganzen was er een ijzerfabrikant op
dat zijn verwondering meer dan iets anders hij sprong rond op het dak om een gaatje te vinden en hij zat dikwijls op den hoogen schoorsteen en keek door de nauwe opening op een dag ging het bataki al heel slecht t had sterk gestormd
nu lag de wijde blauwe zee voor hem toch was het niet de zee die zoo merkwaardig was maar een stad die aan t strand lag de jongen kwam van het oosten en de zon was aan het dalen in het westen
in een berkenhaag zat een houtduif op een kalen tak en voor haar stond de doffer hij zette zijn veeren op boog den hals liet zijn lichaam op en neer gaan zoodat zijn borstveeren langs den tak ruischten soms kirde hij
als ik niet had gehoord dat hij in een dwerg was veranderd ik weet wel dat ik geen goeden naam heb hier op de hoeve zei niels holgersson
wegkrijgen kunt als je t maar wegkrijgen kunt zei karr denk ik wel dat niemand je weigeren zal wat je ook begeert toen karr dat zei glipte de slang onder een
en hield dat den heelen dag vol er zijn zeker geen dieren die zoo volhardend zijn in t leven maken als raven en al gauw werd het ver in t rond bekend dat hij gevangen zat
de kamer zag er niet zoo armoedig uit als hij verwacht had die was rijkelijk voorzien van allerlei wat men gewoonlijk vindt bij menschen die familie in amerika hebben
die zoo groot waren dat ze een heel meer konden bevatten en andere met groote schalen en flesschen die tot een duizelingwekkende hoogte waren opgestapeld
de ganzerik stond op den drempel en keek in den koestal er is hier geen mensch zei hij kom mee donsje dan zal ik je het ganzenhok laten zien wees maar niet bang het is hier heelemaal niet gevaarlijk
ik denk er aan hoe hier in deze streek eens een kip leefde die zooveel van haar meesteres hield en om haar eens echt pleizier te doen legde zij een massa eieren die ze onder den vloer in de schuur verstopte
zij waren allebei even gelukkig omdat ze elkander weer zagen maar op eens merkte jarro hoe het met de boot gesteld was die was halfvol water geloopen en op het punt te zinken
zullen in alle geval wel beweren dat het niet anders geweest is dacht hij zj zullen wel niets van de preek willen aftrekken om den kabouter het is het beste dat ik maar gauw ga zitten lezen maar toen hij
want het dwergje kwam juist om met haar over haar vader te spreken toen hij zag dat ze niet bang voor hem was zei hij haar kort waar haar vader te vinden was en hoe ze moest doen om bij hem te komen
hij was pas geschilderd en gevernist zoodat hij glom en blonk in den maneschijn en dat droeg er zeker wel toe bij om hem zoo'n goedig uiterlijk te geven dat de jongen hem dadelijk vertrouwde in de linkerhand hield hij een houten bord en daarop las de jongen
hij haastte zich niet maar hij wist ook niet dat er een klein stumpertje in de botaniseertrommel lag opgesloten en er maar op wachtte dat hij zou ophouden toen hij
t waren drie elanden die daar in het donkere bosch lagen een stier en twee koeien de elandstier stond op toen we neerstreken en kwam op ons af t was het grootste en mooiste dier dat we ooit gezien hadden
draafde hij weer weg met zulk een haast dat de oude vrouw hem nauwelijks met de oogen kon volgen maar nu bleef ook t oude moedertje niet langer stil in de kamer zitten ze liep heel stil naar buiten op de plaats en ging in de schaduw van de pomp staan om den kabouter af te wachten
kwamen dwongen ze er zich toe met de grootste orde de door zuilen gesteunde bediendenkamer van de vroegere knechts te onderzoeken hun steenen tafel en haard de diepe vensternissen en het gat in den vloer dat men er in vroeger dagen had gemaakt om daardoor kokende pik over
hij kon later de hoeve niet van zijn ouders overnemen en hij kon zeker geen enkel meisje vinden dat met hem trouwen wou hij zat naar zijn huis te kijken t was een klein wit gepleisterd boerenhuisje in kruisvorm gebouwd
ik wou dat ik al was als zij zij zijn zoo ver weg in hun droomen dat niets hen meer kan storen zei de arend toen de nacht kwam en alle arenden sliepen klonk een zacht schrapen langs het net van staaldraad dat hun kooi van boven bedekte
ik heb hem vermoord neem me op je rug donsje en breng me bij hem riep de jongen ze vlogen weg en akka ging meê met de wilde ganzen
het gelukte haar na eenige moeilijkheden den kleinen mads met alle eerbewijzen te laten begraven
ze zagen niet anders dan het prachtige ijs asa het ganzenmeisje en kleine mads waren op weg naar het noorden en ze konden niet laten er over te denken hoeveel stappen zij zich konden besparen als ze dwars over dat groote meer gingen
het groote karelseiland van dezelfde constructie als t kleine eiland toen de hamel heel dicht naar den kant van het bergdak ging zoodat de jongen langs de bergwanden kon neerzien merkte hij dat ze heelemaal vol vogelnesten waren
de vogel hoorde hem en met één vleugelslag was hij boven op den steen de jongen stond gauw op en kwam hem tegemoet ben jij niet bataki de raaf een goede vriend van akka van
want de koning had gezegd dat hij over stockholm moest lezen en leeren daar tevreden te zijn maar klement had nu geen rust eer hij er thuis over had gesproken dat de koning dat tegen hem had gezegd
maar het hielp niet er kwamen telkens meer nu deed zijn moeder de deur van de kleine kamer open en hij draaide gauw zijn stoel z dat hij haar den rug toekeerde
er waren meer werktuigen noodig en een paar jongens met lange beenen werden naar het dorp gestuurd om schoffels en spaden toen zij voorbij de huizen liepen
de jongen begon met zoo'n ijver te hakken dat de splinters om hem heen vlogen nu was hij er zeker van dat de raaf het broederdeel had gevonden t is toch heel jammer dat jij een raaf heelemaal geen pleizier kunt hebben van den schat dien je hebt gevonden zei hij
bij de ponten wemelde het van reizigers allen die naar huis moesten of op reis wilden moesten zich haasten om er zeker van te zijn dat hun overtocht niet zou worden verhinderd in de buurt van stockholm
de wilde ganzen vlogen een paar keer heen en weer opdat duimelot alles goed zou kunnen zien eindelijk sloegen ze neer op den met gras begroeiden vloer in de ruïne van een kerk om daar den nacht door te brengen
en die lag vlak bij de kolenschuur en de kolenschuur raakte de werkplaatsen en als die in brand raakten zouden de vonken al gauw op het dak van de fabriek vallen alles wat brandbaar was zou vuur vatten
wacht even riep hij en probeerde het weer dat alles hoorde de jongen waar hij zat t zou toch geducht jammer zijn als die groote ganzerik wegvloog wat zouden vader en moeder bedroefd zijn
ik zit er over te denken of we niet met de wilde ganzen naar t buitenland zullen gaan dat kun je toch niet meenen zei de ganzerik en keek heel verschrikt want nu hij had getoond
dat ik tot een goed en gemakkelijk te bewerken land heb gemaakt en den skaaning scheppen maar den smalander wil ik zelf scheppen en toen schiep onze lieve heer
hier heb ik hem dan die de ratten wegjaagt dacht de katuil wat ter wereld kan dat toch zijn t is geen eekhoorn en geen jonge kat en geen wezel dacht zij verder
de dagen werden kort en t was saai en vervelend geweest met die lange avonden en late morgens voor hen die niet in staat waren precies even lang te slapen
maar hij had geen tijd om te voelen of hij zich ook had bezeerd hij moest zich haasten om weg te komen t vuur sloeg als een sissend onweer neer in den boom de grond onder zijn voeten was warm en begon te rooken
maar toen vroeg het keukenmeisje of hij een slang in de trommel had neen er zijn alleen wat planten in antwoordde de leerling maar er was iets dat zich bewoog hield de kookster vol
en de menschen te kunnen zeggen wat hun zou overkomen en dat kon ze z zeker en nauwkeurig doen alsof het al gebeurd was daardoor werd ze ver in t rond beroemd en t is te begrijpen dat de menschen van heinde en ver kwamen toestroomen
zei de ganzerik hij had er den heelen zomer over loopen droomen wat een heerlijk oogenblik het zou zijn als hij neerdaalde voor t huis van holger nielssons hut
op nääs ging het onderwijs op dezelfde manier voort na den dood van den ouden heer hij had namelijk zijn heele landgoed aan de school gegeven en zijn neef bleef aan het hoofd en bestuurde alles
zij hadden goeden eetlust maar deden nooit de boomen ernstige schade omdat ze zoo sterk door de vogels werden vervolgd zelden ontkwamen er meer dan een paar honderd larven die arme larven die volwassen werden kropen naar boven langs de takken
de geiten hadden geen lust te stooten of te spelen de paarden probeerden zich flink te houden maar hun heele lichaam beefde van angst
die ook was meêgegaan dat hij den jongen heel dankbaar was omdat hij hem meêgenomen had naar het meer maar de jongen had hem niet behoeven te boeien hij was niet van plan weg te vliegen
nu zal het ook wel mooi en warm in lapland zijn dacht de jongen ik zou graag op den rug van maarten den ganzerik zitten op zoo'n mooien morgen
toen het avond was ving hij de rendieren met de lijn melkte ze en gaf haar melk te drinken hij zocht droog rendiervleesch en rendierkaas dat zijn volk boven op de hoogte had verborgen toen ze daar den vorigen zomer waren
ze stormden naar den uitgang maar duimelot die beter in t donker kon zien dan de wilde ganzen riep hen toe daar hoef jelui niet voor weg te loopen
ik zou het bosch wel willen zien maar hoe zal ik over de heining komen zei hij met zijn gewone slapheid neen dat zal wel onmogelijk zijn voor iemand die zulke korte beenen heeft zei karr
hij tuimelde een paar maal rond in de lucht maar gebruikte zijn vleugels toch zooveel dat hij tamelijk ongedeerd op den grond kwam
nam een sprong en was buiten bijna zonder dat hij wist hoe het was toegegaan karr en grauwvel begaven zich nu het bosch in t was een mooie nacht met helderen maneschijn tegen het eind van den zomer maar onder de boomen was het donker
als zij haar hoorden komen maar de boer was gestorven toen de kinderen zoo klein waren dat ze nog niet konden werken en de vrouw had de hoeve en al t werk en de zorg moeten overnemen
er waren niet veel dieren die sliepen van alle kanten kwamen klachten en teekenen van misnoegen ze hadden alle reden om te jammeren want het weer was nog erger geworden dan op den dag er was een ijskoude wind op komen zetten
dat was eigenlijk wat anders dan wat de jongen wilde weten maar hij was te verlegen om t ronduit te vragen daarom zei hij moeder vond het zeker heel vervelend toen ze zag dat maarten de ganzerik was weggevlogen
hij had eenvoudig donsje en de kleine gansjes meêgenomen en was er heen gewandeld er was geen mensch op de hoeve bij holger nielsson toen de ganzerik er aankwam
telkens als het stilstaat zuigt het van uit de hoeven beneden op het veld een kleine omhoog wemelende zuil van grijze stofkorreltjes op
in den pereboom zat te broeden elken toon kon hooren we hebben vier mooie eitjes zong de spreeuw we hebben vier mooie ronde eitjes we hebben t heele nest vol met prachtige eieren toen de spreeuw dit liedje voor den duizendsten keer zong vloog de jongen over de hoeve
en zoo veel kleuren had de lichtgroene ruiten herkende hij het eerst dat waren de roggeakkers die in het vorige najaar bezaaid waren en onder de sneeuw groen waren gebleven de geelgrijze waren de stoppelvelden waar den vorigen zomer koren gestaan had
en nu waren bijna alle trekvogels thuis gekomen de kromme snavels van de pluvieren kwamen uit het water de duikers zwommen rond met nieuwe veeren kragen om den hals en de snippen begonnen strootjes te zoeken voor hun nesten
ik durf me niet aan menschen te vertoonen je kunt toch niet bang zijn voor een zieke oude vrouw zei de koe maar je hoeft ook niet in de kamer te gaan ga maar buiten de deur staan en kijk door een kier ja
en de boer ging voort den vreemden gastvrijheid te geven vroeg in den morgen gingen ze uit om te werken vonden kopererts een eind verder
wie klein en slim is kan al heel wat in orde maken antwoordde de groote hamel zij spraken hier niet meer over de jongen ging boven bij de wilde ganzen zitten die op de hoogvlakte graasden hoewel hij het den hamel niet had willen toonen
en men kon hem niet meer ergeren dan door daarnaar te vragen hij sprong een heele poos rond en stootte om zich heen in de lucht z boos werd hij op den grooten weg kwam een man aan en dreef een troep skaansche biggetjes voor zich uit
want van daar gingen de sporen in verschillende richting nu keek het ventje heelemaal verslagen maar op hetzelfde oogenblik zag hij op een klein hoogtetje op de hei een wit veertje hij begreep dat de ganzerik het aan den kant van den weg geworpen had om hem te wijzen
hij mag blij zijn dat een ander zich om haar bekommert de visscher wierp zijn hengel neer en stond op er kwam beweging in hem alsof er een nieuw leven over hem was gekomen
ze was heel angstig en wist niet wat ze moest doen ze sprak niet meer met de kinderen maar liep zwijgend voort er was zoo'n donkere schaduw in de laan dat ze niets kon zien maar t was alsof ze een massa stemmen om zich heen hoorde
in den anderen gevelmuur zag hij een laag en breed venster met veel kleine ruitjes in de kamer waren bijna geen losse meubels
dat is prettig dat u daarmeê tevreden is zei de jongen nu is er nog iets wat ik u vragen moet ik zag op een dag dat gorgo de arend dezelfde die met maarten den ganzerik heeft gevochten
je hebt hem toch niet geschoten asbjörn o neen hij is gezond en wel maar toen hij naar beneden kwam wist hij eerst niet hoe hij het had en toen nam ik de kans waar en bond een paar eindjes touw om zijn handen en voeten
velen bleven leven tot ze poppen en vlinders werden met de vogels kreeg karr groeten van grauwvel en de boodschap dat hij leefde en het goed had maar de vogels vertelden karr in vertrouwen dat grauwvel
nu moesten ze kerstbier brouwen en visch in t zuur zetten en bezig zijn met het schoonmaken en bakken voor kerstmis ze was druk aan t bakken met veel kerstkoeken en kleine broodjes om zich heen
zoodra klement zijn verhaal had geëindigd zei de oudste veehoedster dat hij den halsdoek krijgen zou bernhard heeft maar iets verteld dat een ander is overkomen zei ze maar
ik geloof niet dat u er spijt van hebben zult als u dien weg neemt dat was werkelijk een wijze raad en de wilde ganzen besloten dien te volgen zoodra zij verzadigd waren begonnen zij den tocht naar öland geen van hen was daar vroeger geweest
legde de gans op den grond en ging met zijn voorpooten op haar staan om te maken dat ze niet wegvliegen kon hij wilde haar den hals afbijten maar eerst kon hij niet laten dat ventje wat te plagen ga t nu gauw aan den baas vertellen
de jongen begreep al gauw dat het niet anders dan mist was toen de mist zoo dicht was dat men geen stap voor zich uit kon zien begonnen de vogels zich aan te stellen als echte dwazen allen
hij zette den jongen neer in een geweldigen den die op een hooge bergvlakte stond en vloog toen weg toen de jongen genoeg naar het prachtige landschap om zich heen had gekeken
naar öland te gaan om te jagen was het heele landgoed niet anders dan een groot hertenpark omstreeks vond men daar een paardenfokkerij
ik heb ook gehoord dat niemand van hier gaat zonder ontevreden te zijn met wat hij moest hooren toen de boer dat zei zag hij dat de vrouw van ulvasa zich op de lippen beet en wat hooger op de bank ging zitten zoo zei ze
niemand had er zich over verbaasd dat ze daar gekomen waren en niemand scheen het vreemd te vinden dat vader zoo nu en dan de wildernis introk hier was het zeker niets ongewoons dat ieder deed zooals hij goed vond asa had goed gezien
omdat alles er weer als gewoonlijk uit ging zien hoewel hij de kou nog scherper voelde dan in den nacht toen de zon eindelijk opkwam was ze niet geel maar rood
de zwarte knoesten stonden er tusschen de steenen en getuigden er van dat hier een groot en prachtig bosch had gestaan maar geen jong kreupelhout kwam er
en ze merkte gauw dat hij hetzelfde dacht ze bezaten al een groote hoeve maar als het meer werd drooggemaakt zou een groot deel van den bodem van het meer aan hen komen zoodat hun bezittingen bijna verdubbeld zouden worden daarom waren zij meer ingenomen met het plan
en wachtte op antwoord de andere knikte hem toe en zei ga nu maar door zoodat ik hooren kan waar je heen wilt let nu goed op erik dit eiland hier waar jij en ik op wonen
want we hebben hier twee die graag wat vertellen de eene is klement larsson hier naast me en de andere bernhard van t sunnanmeer die naar den blacksberg staat te kijken nu dacht ik dat we hun moesten vragen ons een geschiedenis te vertellen
meneer mag doen wat hij wil maar dien hond kan ik niet doodschieten zei hij eindelijk de hond richtte zich op en spitste de ooren hij kon bijna niet gelooven dat hij goed gehoord had
dat vast gelegd had moeten worden want op verscheiden plaatsen zag men groote dennenplantages toen de wilde ganzen een poos geweid hadden kwamen er een paar kinderen aan in den greppel
werden zoo uitgeput dat ze geen stap meer wilden doen en veel van die arme dieren gingen midden op den weg liggen om te toonen dat ze niet verder konden loopen allen
hij zou wel dankbaarheid genoeg hebben ontvangen van hoog en laag maar ze zou zich gelukkiger hebben gevoeld als zij ook met een paar woorden hem had kunnen zeggen hoe veel hij voor haar had gedaan
was als karelseiland maar veel grooter natuurlijk maar later was het op een of andere manier afgeplat iemand had een groote rol genomen en die er over gerold alsof het een stuk deeg was
moest hij den havik en den kievit den arend en den valk in t oog houden die hoog boven in de lucht zweefden in de notenhaag kon hem de sperwer vangen
we hebben genoeg te grazen hier op den berg het heele jaar mij dunkt het schijnt dat u t beter hebben moest dan andere schapen zeide akka maar wat is er u dan voor een ongeluk overkomen
de dood van kleine mads kleine mads was dood t scheen ongeloofelijk voor allen die hem voor een paar uur nog frisch en vroolijk hadden gezien maar toch was het zoo
en hoewel hij zelf er niet opgewekt uitzag werd men blij alleen door hem te zien boe loeide meiroos ze zeiden dat hij veranderd was maar ik kon het niet gelooven welkom thuis niels holgersson welkom thuis
de jongen stond den volgenden morgen vr zonsopgang op en ging naar het strand hij stond daar een eind ten oosten van t visschersdorp smyge vr t nog goed licht was hij was alleen
waar hij liep tegen den avond gebeurde het dat hij een berghelling zag die glansde als goud toen hij goed toezag merkte hij dat het een geweldige ader van kopererts was eerst was hij blij met die ontdekking
hij zei altijd dat hij zulke sombere gedachten kreeg als hij ze zag dat hij t niet verdragen kon terwijl ola serka zoo zat te peinzen
zat hem met een weemoedig gezicht na te zien en wenschte dat er ook eens iemand zou komen om hem de vrijheid te geven de jongen was nu al thuis op de schans hij had met alle dieren die daar waren kennis gemaakt en met vele van hen vriendschap gesloten
er geen onder is dat zulke mooie muren heeft als de oude kullaberg de kullaberg is laag en langwerpig t is heelemaal geen hooge of indrukwekkende berg op den breeden bergrug liggen bosschen en akkers en hier en daar een
en begonnen dadelijk te grazen van t groene sappige gras de menschen droegen onder schertsen en juichen water en brandhout en alles wat op de kar geladen was in het grootste huis en spoedig kwam er rook uit den schoorsteen
en keek naar buiten in de keuken hadden ze voor de warmte de deur open gezet en een heldere lichtschijn viel naar buiten op de plaats
anders had hij zelf misschien als kind moeten rondloopen met den bedelzak op den nek zooals nu deze twee nauwelijks had hij dat gedacht of die schelle spokende stem die hij dien avond nog eens gehoord had herhaalde het woord voor woord
en niet alleen kennis maar ook vreugde in hun werk zouden meênemen als ze terugkwamen bij de schoolkindertjes in t heele land
na een poos zei ola nu herinner ik me dat het meisje dat ik aannemen wil asa jonsdochter heet de andere begon nog harder te loopen en de oude ola serka was zoo blij dat hij wel hardop had willen lachen
en toen akka hun de beste aanwijzingen had gegeven om den weg te vinden en nauwkeurig beschreven hoe zij taberg zouden herkennen gingen zij uiteen de witte ganzerik had donsje uitgekozen als reisgezel en ze hadden hier en daar rondgevlogen in de grootste onrust
nam z toe dat ze ongerust begonnen te worden op eens meenden ze te begrijpen dat het sterke geluid dat ze hoorden van golven kwam die schuimend en bruisend tegen een strand sloegen
dien hij daar in den spiegel zag niemand anders was dan hijzelf de wilde ganzen de jongen kon maar niet gelooven dat hij in een kabouter veranderd was t is zeker maar een droom of verbeelding dacht hij
hij was nu en dan naar örebro gegaan alleen om op den hoek van een straat te kunnen staan en t paard voorbij te zien rijden of om bij hem in den stal te sluipen met een klontje suiker als vader sterft en ik de hoeve krijg
hij wist niet hoe het kwam maar hij kreeg een gevoel dat er f de wilde ganzen f hemzelf iets zou overkomen zoodat ze elkaar nooit meer zouden ontmoeten
t is zeker een echte rooverstroep waar ik tusschen geraakt ben dacht hij op t zelfde oogenblik hoorde hij den lokroep van de wilde ganzen boven in de lucht waar ben je hier ben ik waar ben je hier ben ik hij begreep dat akka en de anderen waren uitgegaan om hem te zoeken
ze staarden maar naar het vuur ze konden zeker niet begrijpen wat er toch in het bosch gekomen was een marter vloog ook boven in den top van den den ging op de punt van een tak zitten
we leden veel honger en eens liepen we hier deze kloof binnen om naar eten te zoeken we vonden geen enkel grassprietje maar we zagen een paar zakken die goed dichtgebonden waren
hij had niet geschreid van blijdschap omdat hij nu een paar dagen geen gevaar liep honger te lijden maar t had hem ontroerd dat de boerenvrouw haar brood aan den wilden roofvogel had gegeven
dat werd heel wat anders dan al dat zwoegen en sjouwen thuis als ik maar met de wilde ganzen meê op reis mocht dan zou ik er niet bedroefd om wezen dat ik betooverd ben dacht hij
stond er niet anders te doen voor het groote meer dan buiten zijn oevers te treden het steeg heel langzaam en als met tegenzin om zijn mooie oevers niet te schaden
maar ze kon geen aanwijzing aannemen ze stond er aan te denken dat allen om haar heen opmerkten hoe verkeerd ze deed en dat maakte haar zoo ongelukkig dat ze als verlamd was
ik heb niets stoffeligs gedaan je hoeft niet zoo te brommen zei de marter ik zat al op een van de onderste takken en dacht er over hoe ik een heele massa ganzen zou verscheuren toen een klein dwergje niet grooter dan een eekhoorn opvloog
nu en dan staken zij de halzen onder den waterspiegel en haalden voedsel op van den bodem der zee als zij iets heel lekkers gepakt hadden gaven ze luide kreten die als stooten op de trompet klonken
maar niet vr den herfst toen de jonge gansjes leerden vliegen kwam het in hem op dat hij ze kon gebruiken om te vliegen
en andere goede schuilplaatsen en ik vond dat het er daar ook uitzag alsof de menschen er je wel met rust zouden laten op t zelfde oogenblik dat de beer dat zei stond hij op en snuffelde om zich heen t is vreemd
dan beloof ik je dat hij de eerste van jelui zijn zal op wien ik wraak nemen zal akka antwoordde niet meer en nadat smirre nog een paar keer gehuild had werd alles stil de jongen bleef wakker liggen
een mensch te worden met dien student wil ik niet ruilen zei de jongen dan kreeg ik immers maar verdriet over die weggewaaide papieren daar hoef je geen zorg over te hebben zei bataki die kan ik je terug bezorgen ik geloof wel dat je dat kunt zei de jongen
maar ze hadden ook tooneelgespeeld en verzen geschreven ze hadden voor t fornuis gestaan en eten gekookt maar ze hadden ook geleerd piano en fluit guitaar en viool te spelen
maar toen hij weer overeind kwam was hij stom van verbazing want op twee stappen afstands verhief zich een hooge donkere muur met een groote poort waar een hooge toren op stond een oogenblik geleden toen de jongen zich boog om de munt te bekijken
in de poort maar het was niet makkelijk zoo'n kleintje te pakken te krijgen en hij kwam gelukkig naar buiten hij durfde niet door de open laan te loopen maar ging een anderen kant uit hij vloog door den tuin de plaats achter het huis op
die je me in t oor gestopt hebt schreeuwde goudlelie meiroos was de oudste en wijste van allen maar zij was t allermeeste boos kom eens hier zei ze
jordberga uit het oog en vlogen over dalen en meren en kloosters en bergen de jongen zag meer van skaane op dien eenen dag dan hij ooit in zijn heele leven gezien had
t aas van zijn hengel was weg en geen enkele visch lag naast hem hij stak gauw een nieuw aas aan den haak en legde in intusschen ging de rotsbewoner naast hem in het gras liggen
die van alle kanten toestroomden en zich bij elkaar aansloten ze is donker blauwgrijs en geen zonnestraal dringt er door heen ze komt aanrollen somber en schrikaanjagend als een donderwolk ze is vol van het akeligste spektakel het gruwelijkst
ze hadden eigengemaakte kleeren gedragen maar ze hadden onbekommerd en zorgeloos geleefd nergens in de wereld weten de menschen zoo'n goed leven te leiden als op zoo'n klein landgoed in mijn jeugd dacht ze
dat hij als hij zoo'n mooi paard voor den wagen had er zelf toch ook een beetje knap uit moest zien vader had niets geantwoord maar een paar dagen later was hij met het paard naar örebro gegaan en had het verkocht dat was hard
daar kwam de vlag te voorschijn uit het bosch en achter haar aan kwamen ze allen wien zij den weg had gewezen
maar t oude moedertje bleef heel kalm want ze wist dat de kinderen een hangslot voor de deur hadden gehangen uit angst dat de buurjongens zouden probeeren den
en als die voorstellen werden uitgevoerd zouden al die duizenden vogels gedwongen zijn uit de buurt te vertrekken in den tijd toen niels holgersson rond reisde met de wilde ganzen was er bij het takermeer een wilde gans
maak dat je weg komt of ze schieten op je de beer kreeg haast maar nam toch den tijd den jongen mee te nemen een paar schoten knalden toen hij wegrende en de kogels floten hem om de ooren
daar geloof ik zoowaar dat iets scherps zit mompelde hij na een poosje terwijl hij met het paard bezig was en de jongen in een hoek van den stal weggedoken zat kwamen er weer andere bezoekers op de hoeve
als je mij uit dankbaarheid wilt vertellen wat ik er voor vragen kan hij reikte het kistje aan klement over hij keek er
daarop draafde hij haastig weg zoodra grauwvel weg was dook een andere slang even lang en zwart als de eerste op uit den poel hij kroop naar de doode en liet zijn tong over den verbrijzelden kop gaan is dat werkelijk mogelijk dat je dood bent oude
maar ik geloof dat al het goud er nog is dat is goed zei akka maak nu het gat weer dicht en strijk het zand zoo glad
en eerst toen dit gedaan was herinnerde hij zich dat hij karr moest doodschieten hij lokte den hond die hem al dien tijd was nageloopen en ging opnieuw met hem het bosch in
onophoudelijk klonken er loktonen vanuit de lucht hij glimlachte toen hij er aan dacht dat niemand zoo goed als hij verstond wat de vogels elkaar toeriepen nu kwamen ook de wilde ganzen aanvliegen de eene groote troep volgde op den anderen
ze waren uit smaland uit de gemeente sunnerbo en hadden eens met hun ouders en vier broertjes en zusjes in een hutje op een groote heide gewoond
en hun zooveel goed hadt gedaan als je ons deedt dan zouden ze zeker niet van je weggaan zonder je een goede belooning te geven niet ik heb u geholpen maar u hebt mij beschermd zei de jongen
hij kwam recht op akka af en zag er medelijdend en ernstig uit wij moeten naar öland maar we zijn er nog nooit geweest zei akka ze meende dat dit een vogel was om op te vertrouwen dat is toch te erg zei de zwaan dan hebben ze jelui in de war gebracht je bent op weg
dat kun je niet ga zitten en schrijf sagen en verhalen zooals je altijd doet en laat een ander dat boek schrijven dat zoo leerzaam en ernstig moet zijn dat er geen onwaar woord in mag voorkomen
toen wandelden de beide mannen door de groote gebouwen de zeilmakerij de ankersmederij de machine en timmerwerkplaatsen ze zagen de kranen en dokken de groote magazijnen
de muur én de poort waren z prachtig gebouwd dat hij niets voelde dan een groot verlangen om te zien wat daar achter lag ik moet toch zien wat dat wezen kan dacht hij
en alle zomers die akka in t dal had doorgebracht had ze elken morgen zoo staan wachten op hun uittocht om te zien of ze in t dal zouden blijven om daar te jagen of dat ze weg zouden vliegen naar een ander
hij werd bitter gestemd toen hij daaraan dacht hij wist dat men het sterk had afgekeurd dat zijn vader dat geld had opgeëischt dat toch zijn rechtmatig eigendom was wat voeren jelui tegenwoordig uit vroeg hij de kinderen op strengen toon
maar vlak voor hij in het moeras gekomen was had hij een groot dorp gezien en daar ging hij nu op af het duurde ook niet lang eer hij den weg vond en al gauw was hij in de dorpsstraat die lang en met boomen beplant was en waar aan beide zijden hoeven lagen
ik deed een schot maar trof geen van hen in plaats daarvan kwam deze hier naar beneden en viel in t water z dicht bij de boot dat ik maar de hand had uit te steken om hem te pakken
ze plachten ook van hem te zeggen dat hij nooit een wilde gans had aangedurfd in gevangenschap
maar caesar droeg hem naar de mand terug zonder hem kwaad te doen daardoor kreeg jarro zoo'n vertrouwen in caesar dat hij op zijn volgenden tocht door de kamer naar den hond toeging en naast hem kwam liggen
een groot groen blad den volgenden dag reed de jongen over hälsingland het lag daar beneden hem met nieuwe lichtgroene loten aan de denneboomen nieuw berkeloof aan de hagen
deed karr een aanval op hem maar hij lag veilig onder den boomwortel lig daar zoolang je wilt zei karr eindelijk wij zullen die denneneters zonder jou wel wegkrijgen den volgenden dag gingen de ijzerfabrikant en de boschwachter langs het boschpad karr liep eerst naast hen
ja dan zit er niets anders op zei klement dan dat ik je aan mijn baas laat zien die hier woont en dan kom je in een glazen kastje en alle menschen in stockholm komen dan naar je kijken
die was zoo hoog opgegroeid dat hij boven alle andere boomen uitstak nog pas had hij prachtig rood in t morgenlicht gestaan
hoe verder ze het land invlogen hoe grooter de meren werden en hoe rijker de streek aan eilanden en landtongen werd en aan het strand stond de woerd te buigen voor zijn bruidje
waar hij altijd geleefd had zag den vastgetrapten grond het verwelkte voer het kleine bakje waaruit hij water had gedronken en de donkere schuur waar hij had geslapen de elanden zijn één met het bosch riep hij
en in t buitenland was dacht hij dan wist ik dat ik niets meer te hopen had en zou ik wel kalmer worden toen braken de wilde ganzen eindelijk op en vlogen in de richting van halland
hij herinnerde zich hoe hij toen hij voor t eerst hoog in de lucht geweest was had gevonden dat de aarde in skaane er uit zag als een geruit stuk goed
zij liepen z geweldig langzaam en plechtig dat de jongen dadelijk meende te begrijpen dat hij nu zou te weten komen wat ze met hem
daar heb je karr zei bataki tegen den jongen laat hem nu maar eerst hooren wat de wilde ganzen hem hebben te vertellen daarna zullen wij hem zeggen dat de slang dood is
maar heerlijk zacht en warm lag hij daar moe was hij en in een oogenblik sliep hij de nacht
nieuw graan op de velden en pas opgekomen koren op de akkers t was een hoog en bergachtig land maar er midden door ging een breed en licht
de bank langs den eenen muur en de tafel onder het venster waren aan den wand vastgebouwd en ook het groote bed waarin hij lag en de bonte kast aan den muur de jongen kon niet laten zich verwonderd af te vragen van wien dit hutje wel wezen zou
waar het strand met rijen zomerhuizen bedekt is heerschte nog de grootste drukte de meeste villa's lagen wel z hoog op het strand dat ze niet in gevaar waren maar er waren steigers en badhuizen bij elk huis en die moesten in veiligheid worden gebracht
t was niet gedrukt maar alleen met de hand geschreven je doet me een grooten dienst als je dit eens wilt inkijken zei hij en eens zien of het goed is de student wien alles zoo meêliep dacht
maar nu was ze toch zoo bang geworden dat ze niet alleen wilde gaan ze vroeg den ganzerik en duimelot met haar meê naar de hut te gaan daar stond de deur open donsje ging naar binnen maar de twee anderen bleven buiten
hij was het land ingevlogen en zonk nu neer aan den ingang van een van de groote boerderijen die aan den oever van het takermeer liggen kort daarna kwam een jongen over de hoeve
de raaf hoorde niet naar hem maar zat met den kop afgewend te luisteren naar iets anders hoor zei hij karr is hier in de buurt nu zal hij blij zijn als hij hoort dat helpmij dood is de jongen keek naar den kant waarvan het geluid kwam hij spreekt met de wilde ganzen zei hij
er is iets waar ik vroeger met je over had willen spreken maar omdat je niet naar je familie zoudt teruggaan vond ik dat het geen haast had maar t kan toch geen kwaad het te zeggen
in t vierkant gebouwd om een slotplaats heen aan de oostzij was een diepe gewelfde poort die naar de slotplaats leidde tot zoover liep het ventje door zonder te aarzelen
nu gebeurde het dat een boer die bij de dalelf in de gemeente torsang woonde zijn zomerhutten had aan de oevers van t meer runn waar de grond zoo steenig was dat nog niemand had geprobeerd dien te ontginnen op een herfstdag ging een boer met een paar lastpaarden naar de
de kinderen mochten de kamer behouden als zij wilden beloven de ganzen te hoeden want het was altijd moeilijk kinderen te vinden die dat werk op zich wilden nemen en het ging werkelijk zooals moeder had gezegd ze zorgden voor zichzelf
want ze meenen het zeker niet goed met je maar donsje was zoo geschapen dat ze van niemand iets kwaads denken kon en toen mooivleugel haar een poos later kwam vragen of ze haar verloofde wilde zien ging ze dadelijk meê
en had daar zitten praten tot het laat op den avond was geworden nu was hij eindelijk op weg naar huis maar hij dacht niet dat hij voor lang na middernacht aan de pastorie zou komen
en daar hij wist dat de menschen graag naar zooiets luisteren scheen het hem t verstandigste om iets dergelijks te kiezen honderden jaren geleden begon hij gebeurde het
en op eens was het uit met de goede manieren wat is dat riep een van hen zijn de wilde ganzen van plan witte veeren te gaan dragen ze moeten niet denken dat ze daardoor zwanen worden riepen ze van alle kanten
als ik hem maar terughad als ik maar wist dat hij geen kou of honger leed ergens op den weg dan zou ik niets meer begeeren
en keek zijn kameraad aan wat gespannen om er achter te komen hoe die zijn bewering op zou nemen maar de jonge man at kalm door en knikte weer alsof hij hem aanmoedigde door te gaan
of alle kleine vogels uit de buurt stormden op pijlsnelle vleugels in een groote luidruchtige zwerm naar de hjälstabaai en die kleine zwakke stumpertjes vielen de zwanen aan
hebben kleine kinderen er een wonderlijken slag van op t water te komen al gauw dreef peer ola rond op het takermeer en riep om jarro toen de oude boot daar op het meer schommelde gingen zijn spleten hoe langer hoe verder open en het water stroomde naar binnen
maar t was duidelijk dat vader bang was geweest dat dit paard hem tot overdaad en verkwisting zou verleiden en nu zoolang daarna moest hij erkennen dat vader gelijk had gehad zoo'n paard zou hem tot een verzoeking hebben kunnen worden maar in t begin was hij vreeselijk bedroefd geweest
hij had hem toen een oud beest laten zien dat er zoo ongelukkig uitzag dat hij den man vroeg of hij dwaas was dat hij hem zulk uitschot wilde verkoopen
hij had opgemerkt dat op de meeste plaatsen noch de knechts noch de kinderen en vaak ook de vrouwen niet met handenarbeid bezig waren op de lange
toen hij bij de kust kwam ging hij zoo groot als hij was vlak aan t strand staan opdat de wilde ganzen hem zouden zien t was een groote trekdag
zoo groot en lang als hij was nu verbeeld ik me erik dat als de vlinder op het land was blijven liggen hij gauw vergaan en uit elkaar gevallen zou zijn
neen ik wil liever nooit meer een mensch worden dan dat ik die reis niet zou hebben gemaakt akka haalde een paar keer diep adem voor ze antwoordde
bataki wist namelijk hoe iemand die betooverd was zooals hij weer een mensch kon worden dit is zeker dat de raaf gedacht had dat de jongen dadelijk op het lokaas zou toebijten als hij met z'n lekker hapje hengelde
zoo klein en licht als de jongen was kon hij in zoo'n hevigen wind niet recht op den grond vallen maar eerst ging hij een tijdlang met den wind mee en toen zonk hij zacht en bij stootjes neer
toen zij die t werk moesten beoordeelen dat zagen zeiden ze tegen den smid uit härjedalen dat het niet de moeite waard was voor hem om meê te dingen
de raaf had gezegd dat hij er wel over had gedacht dat hij duimelot een vergoeding schuldig was omdat hij hem niet had kunnen vertellen waar het broederdeel was en daarom kwam hij nu om een ander geheim meê te deelen
en hoe langer hij daar liep hoe meer hij van de menschen ging houden zoo zijn kinderen ze denken niet verder dan hun neus lang is dat wat het dichtste bij is willen ze dadelijk hebben zonder er om te geven wat het hun kosten kan niels holgersson had niet geweten wat hij verloor
en bleef verscheidene weken dicht bij de oude groevestad falun ligt in een laag gedeelte van het dal waardoor een kleine rivier stroomt
legde den staart sierlijk om haar pootjes en staarde den jongen aan t was een groote zwarte kat met een witte vlek op de borst heur haar lag glad en glansde in den zonneschijn zij had de klauwen ingetrokken en haar oogen waren egaal grijs
t waren geen wolven die hem te gemoet kwamen maar een arme oude vrouw ze heette finn malin en placht vaak op paden en wegen rond te zwerven ze was wat mank en gebocheld zoodat men haar al van verre kon herkennen
de ganzerik rende voort met dezelfde haast als te voren ook toen hij al over het helsche hol gekomen was maar nauwlijks had hij een paar meter geloopen
terwijl ze heen en weer liepen langs de beek met haar piepende jongen ze letten niet eens op duimelot ze stonden met groote dennetakken die ze in t water hadden gedoopt
geen blad aan de boomen en koud water in de meren klonk het antwoord toen de ganzen over een hoeve vlogen waar tam gevogelte buiten liep riepen ze hoe heet de hoeve hoe heet de hoeve toen stak de haan den kop op en antwoordde
van den jongen over t ijs en ze kon haar ooren nauwelijks gelooven stel je voor dat dat ventje mij van den vos zal afnemen dacht ze
de jongen ging in een platte boot legde jarro op den bodem ervan en begon zich te boomen naar het midden van het meer jarro die nu gewend was niets dan goeds van de menschen te verwachten zei tegen caesar
toen hij weer bijkwam was hij alleen in de kamer hij zag geen spoor meer van den kabouter de deksel van de kist was gesloten en het net hing weer op zijn gewone plaats in het venster als hij niet gevoeld had
zoo kort na het ontdooien van den grond en dat het zoo'n groot dier als zij was nog niet dragen kon en ze bleef zoo lang mogelijk aan den kant staan
nu had moeder een groote zware met ijzer beslagen eikenhouten kist die nooit iemand anders dan zijzelf mocht opendoen daar bewaarde moeder alles wat zij van haar moeder geërfd had en waar zij bizonder goed
alles wat hij als kind had gehoord van t kleine volkje van hun wraakzucht tegenover vijanden en hun behulpzaamheid tegenover vrienden kwam weer bij hem boven
ik was graag bij jelui en onze ouders gebleven zei donsje maar ik heb den witten ganzerik al beloofd wat riep mooivleugel krijg jij dien mooien witten
die op de plaats liepen riepen ze kom mee kom mee nu gaan we naar de rotsen de tamme ganzen konden niet laten de koppen op te steken en te luisteren maar ze antwoordden heel verstandig wij hebben het goed hier
of is het daar misschien ook al vol neen daar zijn geen gasten zei het paard zij die daar wonen zijn zoo gierig en weinig behulpzaam dat het niemand iets helpt
waar moest de jongen toch blijven op datzelfde oogenblik zag hij hoe de houten man zich naar hem neerboog en zijn groote breede hand uitstak
hij begon hem dadelijk te schuiven en te stooten om hem bij het water te krijgen de ganzerik was groot en zwaar zoodat het een heel werk voor den jongen was maar eindelijk lukte het
was hij door een paar kraaien aangevallen en bijna vermoord na dien tijd ging hij iederen avond als het donker geworden was van zijn gewone slaapplaats naar de leege kamer
neem mij op je rug donsje en breng me bij hem zei de jongen toen hij bij hem kwam was maarten bebloed en erg gekwetst maar hij vocht nog de jongen kon niet met den arend vechten
een vleugel aan beide zijden uitgebouwd en een lommerrijken tuin er achter t hoofdgebouw was klein en
een paar meter van het land uit alle macht stond te huilen de man vond dat hij onderzoeken moest wat dit te beduiden kon hebben hij zette het geweer weg en kroop op handen en voeten het moeras op hij was nog niet ver gekomen
en men kon aan zijn stem hooren hoe blij hij was met wat hij had klaar gekregen toen de heilige petrus skaane zag moest hij bekennen dat er van dat land niets dan goeds was te zeggen t was een vruchtbaar
terwijl hij nog boven in de lucht was had hij gezien dat er eenige hoeven beneden bij de hoogte lagen en hij ging gauw op weg om die te zoeken
daar was werk en plezier in overvloed en er was vreugde alle dagen ik zou heel graag hier terugkomen nu ik de plaats heb weergezien valt het me zwaar van hier weg te gaan
dat is het eenige genoegen dat ik nog van t leven verwachten kan in die rijke boerenhoeve die over de herberg lag waren ze intusschen dien avond veel langer opgebleven dan gewoonlijk
ze had van uit de kleine kamer alles gezien wat er in de groote gebeurde zoodat ze niets behoefde te vragen ze liep maar heel stil naar de twee slapende kinderen nam ze op
maar zoodra ze op de zomerweide waren voelden ze dat ze hier toch haar besten tijd hadden van een paar zomerweiden in de nabijheid waren jonge meisjes en mannen gekomen om hen te bezoeken
begrijp je niet dat hij iets bovennatuurlijks is ik weet niet wat hij is zei asbjörn kalm dat moeten anderen maar uitmaken
maar de koopman stak een vinger op en knikte en schoof den heelen stapel prachtige waren naar hem toe kan hij bedoelen dat hij dat alles voor één enkele gouden munt wil verkoopen
maar dat het een vermaning voor hem was om aan de arme dieren te denken die in de macht van de wilde beesten waren dàt had hij begrepen
de oude vrouw liep regelrecht de wolven te gemoet en de man uit hede begreep dadelijk dat als hij haar voorbij reed zonder haar te waarschuwen ze vlak in den muil van de wilde dieren zou loopen en terwijl ze haar verscheurden zou hij kunnen ontkomen
t allerlaatst gingen zij naar een open plaats waar de gallioenfiguren van oude linieschepen stonden uitgestald en iets wonderlijkers had de jongen nog nooit gezien want die beelden hadden ongelooflijk indrukwekkende
de kudde uit de pastorie liep voorbij de boschree op dezelfde manier als alle andere troepen de boschree liet haar fakkel niet dalen over een van de dieren
ik was tot vlak bij de ganzen gekomen en zou juist bij hen aan land klimmen toen een dwergje kwam aanspringen en me op mijn poot sloeg met een scherp ijzer dat deed z'n pijn dat ik mijn houvast verloor en toen pakte de stroom
eindelijk kreeg jarro werkelijk peer ola in het oog hij hoorde dat iemand hem bij den naam riep dien hij onder de menschen had gehad en hij begreep dat de jongen op het takermeer was gekomen om hem op te zoeken
ze hadden in den tuin kool en rapen en erwten en boonen geplant maar er was ook een andere tuin vol appels en peren en allerlei bessen ze hadden afgezonderd geleefd maar juist daarom herinnerde zij zich zooveel sagen en verhalen
en sprong van de machine op den grond hij werd steeds onrustiger hij die altijd onder de dieren leven moest zou toch wel veel missen menschen waren toch heel bizonder en heel knap
maar in de groote zaal zaten jonge arbeidsters de lucifersdoosjes te vullen zij hadden een venster open omdat het zulk mooi weer was en daardoor hoorden zij het gekakel van de wilde ganzen
kom nu maar met mij in je hok zoodat de vos ons niet hooren kan zei de jongen dan zal ik je zeggen wat je doen moet de jongen en de hond kropen in het hok en lagen daar een poos te fluisteren na eenigen tijd stak de vos zijn kop om den hoek
en het is al daarom beroemd omdat groote kudden herten er altijd een toevlucht gezocht hebben omstreeks toen de koningen gewoon waren
maar ze vond dat een eer en wilde geen oogenblik verzuimen waarin ze hen konden helpen toen akka in de nabijheid van de zwanen kwam hield ze op om toe te zien of de ganzen achter haar wel in een rechte lijn en met gelijke tusschenruimten zwommen zwem nu flink en vlug zei ze
en vertelden dat ze een groote zware ertsader in het bosch gevonden hadden ze hadden den weg daarheen gezien en wilden hem dien den volgenden dag wijzen
en ze daalden niet neer voor ze in de buurt van vittskövle kwamen maar daar werd de ganzerik gestolen zooals we al verteld hebben en als de jongen niet alle kracht had ingespannen om hem te helpen was hij nooit weer terecht gekomen toen de jongen
toen vader en moeder dat gezegd hadden gingen ze naar binnen en de jongen kon hun gesprek niet verder hooren hij was heel blij en bewogen geweest toen hij hoorde dat ze hem z
ze waren er zeker van dat iedereen die zijn handen had geoefend om het mes te gebruiken ook later gemakkelijker den smidshamer of het werktuig van den schoenmaker zou hanteeren
dat doet er ook niet toe zei smirre als je maar een boodschap wilt overbrengen die ik voor hen heb je weet wel hoe leelijk het er nu aan het mälermeer uitziet daar is een groote overstrooming en de vele zwanen die in de hjälstabaai wonen zijn bang
hoeven toch om hunnentwil een oude vrouw niet door de wolven te laten opeten dacht hij er moet toch een andere manier zijn om ons te redden
tegen den zwarten grond en als hij bovendien in de schaduw van de muren bleef liep hij geen gevaar ontdekt te worden nu liep hij onbevreesd tusschen de werkplaatsen door en klauterde op een hoop slakken daar ging hij op de achterpooten staan hield den jongen tusschen de voorpooten omhoog en zei probeer eens
en met het geschenk was hij ook blij eerst dacht hij wel dat het hem onmogelijk zou zijn rauwe visch te eten maar toen kreeg hij toch lust het te probeeren
hier zoo als in een gewone school was de dag begonnen met gebed en gezang toen had de directeur van de school wat over slöjd gesproken
toen we zagen dat we niets anders dan zee zonder kust voor ons hadden vreesden we zoo ver weggedreven te worden dat we nooit weer aan land zouden komen en gingen daarom op de golven liggen de storm dwong ons verscheidene dagen tusschen de kale klippen te blijven
zij waren daar een paar maanden geleden gekomen en hadden niet veel tijd noodig gehad om hun woning in orde te maken ze hadden geen rotsen laten springen en niet gemetseld om goeden en effen bouwgrond te krijgen
het duurde niet lang of de mist verdween even gauw als hij gekomen was en de jongen zag nu dat bataki over een breed rivierdal vloog
opdat ze toch niet zouden denken dat hij bang of gedrukt was wat zou er aan t leven geweest zijn als ik niet nu en dan eens had mogen jagen dacht hij wie berouw hebben wil mag dat voor mijn part
dien morgen toen ze uittrokken was het helder en stil geweest de wilde ganzen hadden hoog in de lucht gevlogen gelijkmatig en zonder haast in strenge volgorde met akka aan het hoofd en de overige in twee schuine lijnen achter haar aan
midden op den vloer zat een vrouw die den ganzerik vasthield om zijn vleugels te knippen haar kind had hem gevonden en zij wilde hem geen kwaad doen ze wilde hem bij haar eigen ganzen laten
want gewone treinen liepen nog niet op die baan om hem te zoeken allen de arbeiders en de chef hadden haar zoo goed mogelijk geholpen en een ingenieur van kiruna had
t was een paar dagen later t was stil en mistig weer de wilde ganzen hadden op de groote akkers om de kerk van skurup gegraasd en hielden staande hun middagslaapje toen akka naar den jongen toekwam
maar toen ze een poos geroepen hadden dit is porsotjokko dat is sarjektjokko dat is
na al den angst dien hij had uitgestaan onder den boschbrand was een geluk maar ze maakten nu ook een heele mooie reis
overigens was hij precies zooals hij geweest was het lichte vlashaar en de zomersproeten op neus en lippen de lappen op zijn leeren broek en de stoppen in zijn kousen alles was precies eender alleen was alles kleiner geworden