AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wat bij het gezelschap acob van ennep laasje evenster delen voor zooverre het reeds vergaderd was en niet het minst bij den dienenden stoet niet onopgemerkt kon blijven zeggende zelfs de koetsier van ardestein later aan dien van oornwijck dat hij zelden zulk een schoon paar een stoep had zien opwandelen als zijn onker
en ik zet het alle fabrieken iets te leveren dat maar in de verste verte bij het ding kan halen zoo oud als het is acob van ennep laasje evenster delen et voorwerp door mma rawley voor den dag gehaald ging bij de dames rond die natuurlijk t zij ze t meenden of niet wel moesten toegeven dat evrouw er niets te veel van gezegd had
de yonsche stof zal glad glanzend kleurrijk oogverblindend zijn uw hand als zij er overheen strijkt zal geen enkelen losgesprongen draad geen enkelen bobbel of knoop voelen
k moest erkennen dat ominee volkomen gelijk had n bovendien het denkbeeld hindert mij van de genade van anderen af te hangen k zou zoo gaarne mijn brood verdienen en ik heb al een paar keeren aan ominee gevraagd of ik niet een advertentie in de courant zou zetten en of hij er eene voor mij stellen woû
sedert wij te arlheim de eer hebben dat de rijdende artillerie bij ons ligt kan ik daar alle dagen paarden genoeg zien maar het is daar-en-tegen te zelden mijn lot mij in t gezelschap van dames te bevinden en dat moetje mij nu niet misgunnen
n gewis zoo de medewerking van die derde personaadje tot somtijds zeer beklagenswaardige gevolgen leiden kan voor de beide andere aan den zang als zang zal zij geen kwaad doen ten minste zij deed het nu niet
p het grasperk vertoonden zich hier en daar ronde vierkante ruitvormige of veelzijdige bloemperkjes en langs den rand aan elke zijde zes steenen beelden te zamen de waalf aanden voorstellende
n verlangen mijn pleegvaders dat ik hem trouw vroeg icolette terwijl haar tanden begonnen te klapperen en zij haar zakdoek ineenrolde acob van ennep laasje evenster delen ij verlangen niets zeî ylar dan alleen dat je de zaak overlegt n geval de eer nel u niet tegenstaat zijn wij gereed voor uw uitzet te zorgen
e dames staken de hoofden bij elkander om den flakon te bewonderen die inderdaad zeldzaam in zijn soort was e vorm was een langwerpige achthoek en de stof waaruit hij vervaardigd was scheen een mengsel van koper met acob van ennep laasje evenster delen een edeler metaal zoodat ol zelfs schertsend vroeg
en daarom de voorkeur gegeven had aan een lied dat des noods in een kerk tot stichting der acob van ennep laasje evenster delen vromen kon worden aangeheven en s mans tevredenheid klom toen het ook hier dezelfde uitwerking deed
ie mag er voor mijn part gerust uitkomen zeî nel zoo kan ik weêr blank brengen an ik mijn eer ook met de krant dienen vroeg de persoon die had zitten lezen
evr an oertoghe had zich in t eerst niet weinig geërgerd over de onderstelling maar toch bij eenig nadenken zich herinnerd dat de beroemde oenraad van euningen die in t laatst van zijn leven blijken gegeven had dat hij niet wel bij t hoofd was een overoudoom van de moeder der reule geweest was
u vervolgde ante in dat geval geef haar een boterham maar ik wensch haar niet te spreken a evrouw zeî vert en ging met blijkbaren tegenzin zich van zijn boodschap kwijten t as hem aan te zien hoe antes handelwijze hem uit de hand viel en mij verwonderde die evenzeer
toen hij uring weder eens ontmoette door dezen gevraagd werd of daar iets aan was zeggende dat hij uring t van erdrongen had die t weder uit den mond zou hebben van e at
aar evrouw van ardestein en haar zoon waren intusschen de eenigen niet die met kracht opkwamen tegen de logens ten opzichte van ettemie verspreid og vond deze warme verdedigers in ol
w ooggebs v ienaar en vriend van irik el vroeg ylar wat denkje over het voorstel k denk antwoordde ol dat onze vriend de gelegenheid meent gevonden te hebben om goedkoop een goevernante bij zijn kinderen te krijgen
ij gevoelde dat het onderwerp van een te gevaarlijke natuur werd om langer te worden voortgezet en deed er alzoo het zwijgen toe terwijl aurits van zijn kant insgelijks begreep nu genoeg te hebben gezegd en zelf verlegen om haar
de eik die het beeld is der mannelijke kracht gelijk de els wiens blad in elk saizoen dezelfde kleur behouden blijft het beeld is der onverschilligheid n hoevele lieflijke geuren en hoevele lieflijke zangen begroetten ons niet van uit dat vrolijke plantsoen
t s waarlijk gelukkig zeî uffrouw eentje maar ik hoop toch dat mijn eer renkelaer een te goed risten is dan dat hij zich zou willen afgeven met zulke duivelskunstenarijen als die oude toovenaar van een ood er aan had te koste gelegd
est zeî ik dan weet ik genoeg want naar aanleiding van een gesprek dat onlangs op ardestein gevoerd was over arme sukkels die haar kost moeten verdienen met patronen te maken had zij mij diezelfde uffrouw ermans aanbevolen
a waarlijk zeî evrouw ietje een bedenkelijk gezicht zettende daar is aurits erkelijk was het aurits die het gezelschap achterop kwam geloopen
mededeelen hoe ik het wenschte aan te leggen om aan het meisje van dienst te zijn en te bewijzen dat ik mijn verplichtingen gestand wil doen ewijl mijn dochtertjes reeds tot dien leeftijd gevorderd zijn dat zij eenig onderwijs in t ransch en ngelsch gelijk mede in de beginselen der muziek behoeven
lleen was tusschen de beide jonge mannen dit verschil dat renkelaer even kalm en meester van zich zelven was als aurits opgewonden en gejaagd en dit om de zeer eenvoudige reden dat aurits verliefd was en renkelaer niet
echts en links vertoonden zich voortdurend rogge boekweit en aardappelvelden van afstand tot afstand met eiken of beukenlanen doorsneden en met deze een telkens afwisselend landschap vormende bevallig en statig tevens
immers het was bijna zeker dat voortaan ook de onschuldigste handeling door haar begaan de eenvoudigste woorden door haar gesproken op de weegschaal gewogen ontleed gekommentariëerd zouden worden en aan een rechtspraak onderworpen waarbij het vooroordeel het vonnis wijzen zou
ees maar niet bang zeide ik tegen icolette die mij in den arm kneep en blijf vooral stil zitten k was echter zelve niet op mijn gemak want het lichte rijtuigje slingerde verbazend heen en weder en er was alle kans dat zoodra het wiel een paal ontmoette of het paard wat dicht aan den kant kwam wij onderste boven zouden duikelen
iemand aan wien men zijn indrukken kan mededeelen en bij wien men zijn gemoed en zijn verrukkingen kan uitstorten zonder vrees van niet verstaan misschien van uitgelachen te worden
doch beide reizen had hij gezorgd dat aurits van zijn gangen kennis droeg en er op gerekend dat deze gedreven door een ongerustheid waarvan hij zich zelven geen rekenschap geven kon hem zou komen opzoeken aan de pastorie
of t welgeplaatst was vermeten wij ons niet te beslissen en een beäntwoording dezer vraag mag ook onnoodig schijnen aan de zoodanigen die beweren dat vertrouwen in den arts het hoofdbestanddeel uitmaakt
voor wien gij achting en genegenheid hebt en bij wien gij overtuigd zijt dat uw fortuin alleen een bijkomstige konsideratie is och ik wil uw spijt zoo t u werkelijk spijt hem te moeten derven niet vermeerderen door t ophalen van al wat voor hem pleitte en stap dus van dat punt af om tot een ander onderwerp over te gaan
f neen minder nog de brief van an irik vooral ook de houding die haar beide andere pleegvaders dien morgen jegens haar hadden aangenomen was het niet in weêrwil der hartelijkheid door hen betoond als of zij inderdaad zich verheugden over haar vertrek
at spelde die beweging harer trekken die even snel voorbijging als zij zich vertoond had as werkelijk renkelaer er in geslaagd haar min gunstig over aurits te doen denken ij wist het niet en wij die t wel weten willen hier nog niet mededeelen wat te zijner tijd zal moeten blijken
ie zeker niet de pleizierigste nacht doorbracht was akomina aan wie e at die zelf geheel verward en van zijn streek was in plaats van een dozis morfine die hij haar had voorgeschreven een emeticum zond dat niet volkomen dezelfde rustaanbrengende werking deed
aar eer zij nog had uitgesproken had sther rawley reeds in den portefeuille van het jonge meisje gesnuffeld en er de muziek van den genoemden duo uitgehaald en tegen den lessenaar gespreid ziezoo zeide zij toen als aurits nu de partij van rnold zingen wil dan zijn wij klaar
e ziet dus zeide zij tot besluit dat aurits in elk geval voor u geen gevaarlijke medeminnaar meer is en dat het er nu maar alleen van afhangt of zij eenige genegenheid voor u koestert groot genoeg om haar te doen besluiten u haar hand te schenken
ik dacht waarlijk niet dat men mij zoo spoedig zou noodig hebben maar t is goed ik zal gaan ot nog toe had ylar oogenschijnlijk geen acht geslagen op icolette die na bij zijn komst te zijn opgerezen met een gevoel van beschroomdheid t welk zij nooit te voren tegen-over hem gekend had
zij u wat aurits hier is komen doen zeg haar dan eenvoudig dat hij mij een boek acob van ennep laasje evenster delen terugbracht en dat je hem toen verteld hebt dat je vanhier gingt dat hebje toch zeker gedaan
en klacht van lara van porkelberghe dat zij t zoo warm had gaf echter aanleiding dat de bijzondere gesprekken voor een algemeen gesprek plaats maakten ag ik u wat eau de cologne aanbieden reule vroeg renkelaer terwijl hij een flakon uit zijn borstzak nam en haar
doch wat er van zij zoo mijn handeling ondeugend was dan werd ik er genoeg voor gestraft acob van ennep laasje evenster delen k reed het dorp uit en de buitenbosschen van ardestein in waar geen gevaar van hollen was en ons paard spoedig den draf tegen een bedaarden stap verwisselde
icolette was er echter verre af omtrent de echtheid van al dat fraaie een boozen twijfel te voeden ofschoon zij van nature smaak genoeg ontvangen en zij in de laatste weken genoeg welgekleede vrouwen gezien had om te vinden dat de opschik van haar reisgenoot wel wat erg overladen was
indelijk echter en op hetzelfde oogenblik als aurits ten opzichte van icolette scheen ook renkelaer ten opzichte van ettemie besloten te hebben zijn onheuschheid goed te maken althans hij had zich bij haar vervoegd en de gunst verzocht van een dans
et is heel lief mijn eer enschen die er van oordeelen kunnen hebben verklaard dat het heel lief is ijn dochter heeft er veertien dagen aan gewerkt at is bij enelopé af mijn eer zeide renkelaer terwijl hij bij zich zelven vroeg of uffrouw akomina ook even als
mijn eer van onia heeft toen ik met ouis geëngageerd was hem een heele verzameling van dergelijke aardigheden voor mij gezonden en die allerliefst zijn n nu ging ol voort
ik weet het niet liever zou ik hem bedanken maar hij zal mij wel niet vragen een meisje zonder fortuin en veel te jong om de moeder van zijn kinderen te zijn k werd meer en meer verlegen want ik had dien monsieur nel beschouwd als iemand die ver beneden haar stond
maar hij was van de leer dat men van alles partij trekken en niemand verwaarloozen moet en dat hij zeer mogelijk die kennismaking op de eene of andere wijze dienstig zou kunnen maken aan zijn belangen
ot nog toe had echter aurits zich niet onder dat getal gesteld en wij mogen niet verbergen dat zulks bij haar eenige bevreemding ja eenigen spijt verwekte ij toch was onder alle jonge lieden haar oudste haar intiemste bekende op
aar vooreerst zou t je zelve hinderen bij de lieden op de klap te loopen en ten andere zou er kans zijn dat die uitnoodigingen allengskens begonnen te verminderen en dan als je naderhand toch in een ondergeschikte betrekking komen moest zou het u na zulk een gemakkelijk leventje geleid te hebben al te veel afvallen
ltijd praten zij van trotsche freules en verwaande kamerjonkers t is waar die aron van teenvoorde en die onkers van alteren beduiden niet veel maar zij waren toch niet onbeleefd jegens mij en daar-en-tegen is w van ardestein zulk een lief en vriendelijk mensch
en zoo elke verlichting van het meest geschikte standpunt te kunnen waarnemen et orkest begon nu een marsch te blazen en acob van ennep laasje evenster delen nadat de eeren die de tombola bestuurd hadden hun papieren en andere stukken behoorlijk geborgen
k ik heb haar gisteren voor t eerst van mijn leven gezien en toen niets in haar bespeurd n daar mijn eer ook niets weet welnu dan zullen t maar praatjes zijn
al die rommel in één woord die èn stijl èn grootheid maar die acob van ennep laasje evenster delen vooral alle karakter mist wordt van zijn plaats genomen en achteraf gebracht zonder dat iemand het merkt en laat geen enkele herinnering achter
ij had zich gevleid hem van zijn preventies terug te hebben doen komen toen hij nu plotslings bemerkte dat hij een onvoorzichtigheid begaan had ijn doel was geweest te voorkomen dat ol aurits over diens voornemens ondervroeg en hem wellicht overhaalde icolette niet langer het hof te maken
ie zal vooreerst niets van de zaak merken zeî ylar zijn gedachten radende want zij is niet hier iet riep ol verwonderd dat eentje wier nieuwsgierigheid en gejaagdheid dien morgen hem niet ontgaan was zich nu juist zou verwijderd hebben
wel zij die de wijnen beöordeelen naar de etikette die de wijnkooper goedgevonden heeft er op te zetten mmers men hoorde hier geen enkelen buitengewonen naam door de knechts roepen of rabraken
of zij met of zonder schuld het slachtoffer zou worden van het gebeurde dit alles kwam bij de twee heeren niet in aanmerking zij was voortaan een struikelblok dat niet te spoedig uit den weg geruimd kon worden eer het den jeugdigen erfgenaam van ardestein in zijn loopbaan belemmerde
doch die had ten minste de nog ontbrekende vakken weten aan te vullen met plantaadjes in de est inschrijvingen op het root acob van ennep laasje evenster delen boek en zilveren roebels terwijl icolette niet slechts geen adel maar bovendien geen penning in de wereld bezat
in één woord hij slaagde spoediger dan hij zelf had durven hopen er volkomen in haar de gewenschte afleiding te verschaffen en zoo zij in den aanvang eerbieds en beleefdheidshalve naar hem geluisterd had
ou het mij hier niet bevallen antwoordde zij deze reis met meer levendigheid dan de vorige hier waar ieder mij evenveel vriendschap betoont e zoudt hier dus uw dagen wel willen slijten
met het hoofd knikte als de ineesche poppen die op den schoorsteenmantel stonden voor een ieder bescheiden uit den weg ging en in de buurt den bijnaam ontvangen had van de tamme huisgeneraal van w an
oorts zekere gepensioneerde generaal an loff een oud vrijer die alle jaren eenige weken op oornwijck logeeren kwam maar doorgaans zijn eigen weg ging voor twee personen sliep en voor drie at
aar kan men over een uitgebreid terrein beschikken zoo als b v te ersailles het geval was dan geven juist die hooge breede rechte lanen met hun grastapijt in t midden een denkbeeld van ruimte en verhevenheid
wier rosse stammen schitteren in t zonlicht en om wier hemelhooge kruinen talrijke koppels kraaien fladderen elkander toeschreeuwende en zich uitslovende als lieden die t geweldig druk hebben
isschien zal mijn eer renkelaer zeggen dat dit vragen zijn die ik niet tot hem maar tot de persoon die t aangaat behoorde te richten maar misschien ook is hij in staat mij daaromtrent eenige inlichting te geven
voorts te huis met sepia opgeteekend en uit haar verbeelding gestoffeerd met een enkelen denneboom en een herder met zijn hond welke voorwerpen donker uitkwamen tegen de heldere kimmen achter welke blijkbaar de zon pas was
ag niet nieuwerwetsch zijn en stijf zeî de oude eer an loff bij mirakel eens het stilzwijgen brekende maar t is maar een mooie uitvinding die
at zij zeer goed bij haar zinnen is ben ik met u eens doch er schijnen toch scènes op oornwijck te hebben plaats gehad die raadselachtig zijn uffrouw ronck ontkende niet dat in haar bijzijn de reule nog al heftig is geweest tegen e at en dat w an oertoghe ongerust omtrent haar was
ij heeft met een kameraad geruild zeî renkelaer misschien tegen zijn zin maar wat wilje de ander was ouder officier en scheen er op gesteld a dat gaat al zoo
oortreflijk antwoordde renkelaer en te haren opzichte erken ik dat het lot weêr billijk is geweest aar zingt de reule zelve niet
of wat nog beter ware den raaf voor wiens opinie evrouw zooveel krediet heeft k meen gehoord te hebben dat het juist de raaf is die haar een wijnkooper had aanbevolen leek en aljart zoo ik mij niet bedrieg
et andere gevangenen die hij niet naliet nu en dan te ontmoeten smeedde hij het ontwerp om zich meester te maken van een visschersboot die op een afgelegen hoek lag die te bemannen en op goed fortuin in zee te steken
e meer viel ettemie in omdat wij mijn eer renkelaer hier kunnen wijzen wat hij misschien zelden of nooit gezien heeft in t vak van vogels van alle veêren en kleuren
egen den morgen was die wel wat bedaard doch haar tante oordeelde het niet-te-min noodig geneeskundige hulp in te roepen en dewijl de zieke bepaald verklaarde dat zij e at niet verkoos te zien
rederik de roote is naar zijn familie naar arijs waar hij ongetwijfeld beproeft of hij apoleon niet van de kolom op de lace endôme kan wegblazen t zal er geloof ik alleen maar op aankomen of hij dapper volhoudt
aar men moet niet vergeten dat al kon ik de woorden der spreuk even mooi en naar den eisch uitspreken als wijlen gricola of agliostro dit nog op zich zelf niet genoeg zou wezen
e zoudt die niet inzien riep ylar met verbazing uit ik heb u toch zelf meermalen het onvoegzame en noodlottige hooren betoogen van ongelijke huwelijken ik heb u aangaande de verplichtingen eens edelmans dikwijls beginselen hooren verkondigen strenger dan ik ze zou hebben durven onderschrijven
nu het meisje voorgoed heenging was die reden tot spijt en wrevel geheel vervallen ja nu kwam het haar voor den acob van ennep laasje evenster delen geest dat zij toch in haar een lief gezelschap en vrij wat hulp gehad had en dat als die kus getuigde icolette veel van haar hield
men moet zich als men jong en rijk is als de reule alleen bezig houden met dingen die den geest opvrolijken n hoe gaat het nu vervolgde hij terwijl hij naar
of kracht genoeg om hetgeen te zeggen viel met gepaste woorden in te kleeden indelijk begreep aurits toch dat hij het eerst het woord moest opvatten maar hij kon niet anders uitbrengen dan de op angstvollen toon gesproken woorden mijn od icolette schort er wat aan
morgen ouis zeî ol hem de hand reikende wij zullen over ernstige zaken te spreken hebben oo is het antwoordde ylar terwijl hij zich in den gereedstaanden stoel liet neêrvallen als iemand die vermoeid is van geest of van leden
k heb niet gehoord dat daarvan vooralsnog questie is ijn eer is dokter naar ik hoor okter niet precies e at genees heel en verloskundige om u te dienen
en mysterieuse geschiedenis herhaalden de ames acob van ennep laasje evenster delen als uit eenen mond ilieve vertel ons die mijn eer renkelaer ndien het u aangenaam is zeer gaarne hervatte deze ziehier hoe het verhaal dat mij gedaan werd luidt
k meende zeî hij dat er een bij was blaauw met witte vakken en gekleurde bloemen daarop zeide zij u meent dat uffrouw evenster gemaakt heeft et spijt mij maar dat heeft de onker al gekocht
terwijl haar oogen vrij onbestemd over de fraaie wandeldreven van oornwijck dwaalden et tikken op de deur deed haar opspringen en terwijl zij binnen riep nam zij haastig eenig borduurwerk dat op tafel lag op en poogde zich te houden als of zij ijverig aan den arbeid was
in de schouw stond een gevlochte mand met bloempotten en ook hier prijkten bloemen in de vazen die den blaauw marmeren schoorsteenmantel vercierden ter acob van ennep laasje evenster delen wijl de etenstafel insgelijks op een zilveren middelstuk een reusachtige bloemvaas vertoonde
at een en ander had ten gevolge dat zij ofschoon altijd beleefd en fleemerig toch weinig hartelijkheid en deelneming tegen-over icolette aan den dag legde en zich grootendeels bepaalde bij t opsommen van de zware plichten en de groote verantwoording die op een goevernante drukten
a à propos ylar vroeg renkelaer aan aurits hebje dien portwijn al dien je bij hem bestellen zoudt een antwoordde
aar icolette eenmaal nieuwsgierig geworden en begrijpende dat het iets gold waar zij in gemoeid was liet zich zoo gemakkelijk niet afschepen k dacht zeide zij de eer renkelaer was uw boezemvriend k dacht het zelf ook zeî aurits
ummer herhaalde de otaris het nummer opteekenende in een register dat voor hem lag acob van ennep laasje evenster delen k geloof waarachtig dat het mijn nummer is zeî de ajoor die midden op het plein recht tegen-over de tafel stond
k antwoordde natuurlijk dat mij niets mankeerde waarop hij eerst mij en toen ante bedenkelijk aanzag mij vroeg of ik goed sliep of mijn spijsvertering goed was
acht ik het niet zeî oelof zich tot ietje ancras keerende t is niet anders dan een kale bluf k weet niet of hij het heusch meent dan of hij ons wat zoekt te foppen zeî ietje hij kijkt er zoo raar bij uit zijn oogen
oo zij haar vader niet kent hernam nel meer en meer in toorn ontstoken dan behoeft zij zich ook niet acob van ennep laasje evenster delen over hem te schamen en dat is in allen gevalle een voorrecht dat zij boven andere uffrouwen heeft die ik met een natten vinger zou kunnen aanwijzen
a zeggen gewis had het arme meisje indien zij al acob van ennep laasje evenster delen leen de inspraak van haar hart gevolgd had niets liever gedaan doch zij smoorde die stem om alleen te hooren naar t geen zij oordeelde dat plicht haar
dat zeg ik die kanonnen nu in alle opzichten beter worden gemaakt dan vroeger waarom zou dan niet evenzeer hetzelfde plaats hebben ten opzichte van alle andere zaken waar zich het menschelijk verstand mede bezig houdt ou de kunst dan maar met acob van ennep laasje evenster delen betrekking tot eene soort van voorwerpen zijn
ij zou geloof ik de ledige plaats naast mij wel gaarne bekleeden merkte renkelaer aan r zouden er meer in dat geval verkeeren mompelde aurits maar zie daar zit de ajoor op zijn stoep
a hernam de dame een rijken man te trouwen als men zelve niet veel heeft dat is zeker zeldzaam maar toch ik heb er genoeg gekend die gekheden deden voor een paar oogen minder mooi dan die van de uffrouw n dan ik denk wat ik denk
dat nu echter nog lang niet af is k ben aan een teekening begonnen die vooreerst nog al redelijk uitvalt zoo als de acob van ennep laasje evenster delen enkele personen getuigen die haar gezien hebben iet dat ik in deze materie bijzonder veel hecht aan het oordeel van ante of van onze
oo had hij ook nu zich niet vergenoegd het praatje door renkelaer verzonnen bij zijn t huiskomst aan vrouw en dochter over te vertellen maar hij debiteerde t aan wie het hooren wilde
wie weet n wederom wierp hij als onwillekeurig een blik op de beide jonge lieden tegen-over hem en vestigde dien toen op ettemie en schier onmerkbare plooi fronste haar voorhoofd en haar lippen sloten zich stijf tegen elkander
maar met een stem zoo zuiver als glas en op een toon die genoeg te kennen gaf hoezeer zij in den geest van den komponist gedrongen was en hoe haar hart instemde met de woorden van het lied
die toen zij er na hem uitstapte niemand anders bleek te zijn dan uffrouw atharina ronck oe ik geen belet evrouw vroeg deze toen zij e at gevolgd zijnde die zonder te schellen of zich te laten aanmelden de voordeur en die der zijkamer had geöpend en binnengeloopen was
welke dienst hem evenzeer ofschoon op geheel andere wijze bewezen werd door den oudsten onker van teenvoorde die de linkerzijde van reule lara bekleedde en die een goed oog op deze hebbende haar aandacht zocht te boeien door een geweldig lang en langdradig verhaal van stroopers die gevat waren en hoe hij an van
ij ging dan ook doodafgemat naar bed zij sliep spoediger in dan zij zich zou hebben durven voorstellen en al werd zij nu en dan door angstige droomen gekweld de nacht ging om zonder haar die kwellingen te baren welke zij te voren gevreesd had te zullen doorstaan
aar renkelaer had bij t spinnen van zijn afschuwlijk weefsel alle andere konsideratiën doen wijken voor t geen naar zijn berekening hem voor t oogenblik toescheen te kunnen leiden tot uitkomsten die in zijn voordeel werkten
w van ardestein met haar veelkleurige barège zomerjapon
el vroeg hij zich zelven af of hij niet eigentlijk een dwaasheid had gedaan met het verspreiden dier logenachtige geruchten wat toch gelijk van achteren bleek geheel onnoodig was geweest ter acob van ennep laasje evenster delen bereiking van het daarmede beöogde doel en hem zeer licht in groote ongelegenheid had kunnen brengen
echt galant zeî sther rawley ter zijde tegen w van ylar dat schijnt een beleefd heer ietje a antwoordde w ietje ik heb hem een paar keer ontmoet en vind hem een charmant jong mensch
eer heeft ik heb van mijn eer gehoord als dat uist viel renkelaer in ik heb er mij bij u op geïnformeerd en toen zeî je je hadt het van e at
et meisje vergenoegde zich niet met haren redder dank te betuigen zij lichtte haar sluier op en liet hem een gelaat zien van uitnemende bekoorlijkheid waarna zij met een zilveren stem tot hem zeide
at is dan zoover gevorderd zeî renkelaer nu wij zullen zien wat de fancy-fair oplevert en hoe wij ons daarbij te gedragen hebben aar hernam atoo hoe komen de menschen toch aan dat praatje als zou ettemie niet wel bij t hoofd zijn
el zeî icolette ik hoop u te doen zien dat ik leerzaam ben hier in dat roode huis woont de sekretaris en daar schuins tegen-over enneman de be acob van ennep laasje evenster delen hanger en hier waar die kolommetjes staan die eer met zijn langen naam
u ja dat ben ik ook antwoordde de andere lachende maar wat mij vooral belang in hem doet stellen is dat hij zich zoo wat in dezelfde pozitie bevindt als ik van namelijk in ongenade te zijn bij evrouw ortuna en dat hij daarom ook wel nooit zou durven wagen zijn wenschen zoo hoog te verheffen
alzoo enkel en uitsluitend om mijn geld maar wees gerust hij is niet meer verliefd op mij dan op gindschen kastanjeboom k geloof dat gij hem onrecht aandoet ettemie hernam zij met warmte
vaarwel mijn kind riep hij mijn groete aan mijn eer en evrouw an irik en doe ons spoedig iets van u hooren aarwel vaarwel riep icolette terwijl zij poogde haar hand vrij te maken om de zijne te drukken
doch hij was gekrenkt geworden in zijn eigenliefde op de gedachte dat een jong meisje een afhankelijke betrekking kon verkiezen boven een huwelijk met iemand als hij die bovendien een eervollen stand in de maatschappij bekleedde
oept de reule ier ben ik tot uw dienst en e at in eigen persoon die gedurende het bal ook op ardestein verschenen was en in eenzaamheid het gras acob van ennep laasje evenster delen perk omwandelende zich voor de biljartkamer en thans juist in de nabijheid bevond
e goede generaal zijn middagslaapje nu niet als naar gewoonte in de achterkamer op oornwijck kunnende doen was sedert een geruime poos in diepe rust geraakt en zelfs het luide gejoel om hem heen was niet in staat geweest hem daaruit te doen ontwaken
eker had het zijn reden alleen de goede ziel was niet indachtig aan het oude spreekwoord om den wille van de smeer enz ij hield echter haar gedachten voor zich
zeî aurits terwijl hij een diepen zucht loosde als iemand wien een steen van t hart valt ndien icolette nu een zweem van koketterie bezeten had en het haar te doen ware geweest een verklaring uit te lokken zou zij van dien uitroep van aurits partij hebben kunnen trekken en hem de vraag doen die zich als van zelve aanbood
ergeefs poogde hij bij den aanvang der wandeling over onbeduidende zaken te spreken de toon zijner stem gaf aan zijn woorden een geheel andere beteekenis dan er oppervlakkig in scheen te kunnen gelegen zijn
verweet zij zich bij wijlen de schijnbare aanmoediging die zij aan renkelaer gegeven had en toch vroeg zij somtijds zich zelve af of zij wel anders had kunnen handelen en of ooit althans naar het uiterlijke te oordeelen het gedrag van renkelaer te haren opzichte een onheusch bescheid had kunnen wettigen
is zij blond bruin vrolijk stijf mooi leelijk wat voor een slag van een mensch is zij u voorgekomen te zijn evrouw an irik antwoordde ylar is zoover ik mij herinner
ntusschen na hetgeen de reule mij zegt en dat reeds meer is dan ik hopen dorst durf ik de vraag aldus stellen indien die noodlottige geldquestie voor een oogenblik ter zijde was geschoven
niets gegroeid zou zijn dan op zijn best een aardig dienstmeisje al ras misschien een prooi van verleiding en ellende tot een knap lief fatsoenlijk welopgevoed wezen helpen vormen dat ieders gunst weet te winnen en te verdienen aarin ligt hier stof tot
en gulden vijftig antwoordde ettemie en meteen zich tot erdrongen wendende lichtte zij hem met behendigheid het mandje uit de hand en zette het weêr op zijn plaats met uw verlof voegde zij er bij zulke voorwerpen vallen wat teêr om gehanteerd te worden als men ze niet koopt
aar je hebt witserland toch bezocht gelijk ik straks uit u meende verstaan te hebben ch ja dat was toen ik van de akademie kwam en nog een bagatel had overgehouden van de gelden mij acob van ennep laasje evenster delen voor mijn studiën verstrekt k weet niet of het wel verstandig van mij was dat geld niet te bewaren
ou haar de vondeling de wees uit de loemdwarsstraat een plaats voegen tusschen dat adellijk gezelschap as de gedachte dat zoo iets mogelijk kon zijn niet reeds de ongerijmdheid zelve en zoo aurits ooit den afstand had kunnen vergeten die tusschen hen beiden bestond
delen rechtvaardiging moet ik aanvoeren dat dit op het verlangen heeft plaats gehad zoowel van den raaf als van evrouw zijn moeder en dat de komst van aurits voor mijn vriend ylar althans en voor mij geheel onverwacht was
is een tumult geweest je leven zoo niet wij konnen pas de oranjerie verlaten hebben toen t gebeurde t s evrouw ietje die t mij verteld heeft ettemie was meer dood dan levend en is terstond met haar ante heengegaan
ou zeker de moeite wel waard zijn voor zoo iets in t rasphuis te komen zeî ettemie terwijl zij poogde te schertsen en dat nog wel iemand die tot de rechterlijke macht behoort n dan vervolgde renkelaer hing ik het in een lijstje en nam het mede naar ost ndiën
a antwoordde atoo een zeer koelen toon aannemende die is volkomen welvarende ebje haar gezien
k vertelde t onder t naar huis gaan aan uffr eentje maar die zeî ik moest er mij maar niet veel meê vleien want de reule zou toch wel spoedig trouwen en ik moest nu leeren op mij zelve te staan
r moet in de vorige eeuw ook een renkelaer geweest zijn die een oudtante van mij gebiologeerd heeft doch er slecht van af is gekomen et rechte weet ik er niet van maar wat vreemd is is dat deze nu en dan als hij mij aankijkt iets in zijn oogen heeft dat bij mij een vreemd gevoel verwekt als van angst en beklemdheid
en wel over een lap gronds die hem toebehoorde en waar hij een woning voor zijn jachtopziener wilde zetten doch tot zijn verdriet waar hij ook had laten graven nergens water had kunnen vinden
atuurlijk niet zeî renkelaer een erfstuk waar zich zoovele herinneringen aan hechten n wist ik nog maar vooruit zeker dat het in handen zou komen van iemand als b v eene der hier aanwezige dames die het op prijs zou weten te stellen
f is t ominees zuster vroeg een eer die in zijn hemdsmouwen met de queue gereed om te spelen bij t biljart stond met je verlof erdrongen zouje even die barrikaden willen wegnemen t is mijn beurt om te spelen
maar om bij het punt in geschil te blijven wanneer renkelaer mij blijkbaar toegeeft dat die kanonnen waar hij met reden zoo bang voor is omdat ze een doodend argument tegen hem zijn
at spijt mij van den man te moeten hooren zeî renkelaer t was de eenige gentleman dien ik op de ociëteit heb ontmoet n hier hervatte icolette op een lieve cottage wijzende die tusschen fraaie bloemperken op een kleine heuvel gelegen was hier wonen de
f iets te doen dat de wereld een dwaasheid zou noemen en dat t geen erger was zijn moeder bitter zou grieven ij de stamhouder der ylars en naar alle berekening zelf bestemd eenmaal de ravekroon te voeren
ndien mijn eer het mij vergunt ik moet denzelfden weg uit zeî de wijnkooper t al mij veel eer zijn ogmaals dank mijn eer nel makelijk eten mijn eer erwrongen erdrongen verbeterde de lange man terwijl de beide eeren den weg opwandelden
honneur zeî renkelaer en was nu buiten de kom van de gemeente gekomen en de groote weg aan weêrszijden met schrale beuken beplant slingerde tusschen de bouwlanden voort
nderdaad had zij reden om hem dankbaar te zijn want hij was van al de aanwezige jonge eeren de eenige die zich nog verwaardigd had een aankoop bij haar te doen en terwijl zij nog bijna geen klanten had gehad dan eenige oude dames acob van ennep laasje evenster delen en dito boerinnen
aar reeds in oude tijden was t een spreekwoord dat het iedereen niet gebeuren mag orinthe te bezoeken en zoo gaat het nog ergelijke uitspanningen mogen zich mijn vriend aurits en dergelijke rijkaards veroorloven geen arme ambtenaar als ik
zoo niet de gewezen manufakturier in zijn rede ware gestoord geworden door den ajoor die nieuwsgierig om te weten wat zijn vriend erdrongen in zijn schild voerde en ziende dat de flesch toch ledig was insgelijks opgestaan en achter hem gekomen was
p gelijke wijze werden nu ook aan de biljartkamer die als men zich herinneren zal aan de tegenovergestelde zijde van het grasperk stond en aan eenige priëeltjes en andere rustpunten in den omtrek verlichtingen aangebracht die vooral de zoodanige die aan den kant der waterpartij stonden en zich daarin spiegelden
t is niet dat ik mij in uw geheimen wil dringen maar ik meen gemerkt te hebben dat je eenig belang stelt in t geen van uffrouw evenster komt en waarom zou ik u niet van dienst zijn waar ik daartoe misschien in staat ben acob van ennep laasje evenster delen il ik er met ylar over spreken en het doosje vragen of t voor mij was
en was juist van plan den koetsier hierheen te sturen om te hooren of de reule er geen ongemak van had ondervonden toen onze vriend e at bij ons kwam en wij van hem hoorden dat hij voornemens was onmiddellijk naar u toe te rijden
poediger echter dan wellicht met menige andere het geval zou geweest zijn vermande zij zich weder was half boos op zich zelve en vond zich dwaas kinderachtig en ondankbaar
evrouw ietje had wel aan haar man te kennen gegeven dat naar haar domme verstand het best ware icolette zoo spoedig mogelijk te verwijderen doch zoo iets liet zich gemakkelijker zeggen dan ten uitvoer brengen
k wensch u geluk uffrouw de les zoo goed onthouden te hebben zeî aurits met eenigen spijt en alles behalve gerustgesteld immers een wantrouwen tegen verlokkende woordjes in t algemeen ingeboezemd leverde naar hij te recht meende
el hernam renkelaer om een zeer natuurlijke reden oor veertien dagen nog twijfelde niemand er aan of de zaak was tusschen de reule en u zoo goed als beklonken
at haar betrof zij ging zonder een woord verder te spreken aan den arm van haar nieuwen aanbidder voort nog altijd in een hevige gemoedsbeweging met stijf opeengedrukte lippen flonkerende oogen en een zwoegenden boezem
ol eindelijk overlegde bij zich zelven wat hem te doen stond en betreurde het niet vroeger eenige zekerheid aangaande de gevoelens van aurits voor icolette gehad te hebben ten einde hem daarover te hebben kunnen onderhouden iets waartoe heden de gelegenheid zich naar hij vreesde niet zou voordoen
aar ik hoor moet hij oogen hebben die sommige lieden bang maken en ik zou wel eens willen weten of men voor den man zelf ook bang heeft te zijn aar dit between us my dear ik heb bijzondere redenen voor die vraag
doch van root en lein ardestein kon men zonder grove onbeleefdheid niet wegblijven te minder gelijk beiden ol en icolette gevoelden al zeiden zij t niet omdat juist dat wegblijven stof zou geven tot gissingen en praatjes die voor alles vermeden behoorden te worden
een evrouw zeî ol lachende noch dat triviale dat de verijselsche winkeliers aankleeft acob van ennep laasje evenster delen w an oertoghe gevoelde den steek en ware die door een ander haar toegebracht zij had al het wicht van haar verontwaardiging op den ontijdigen spotter doen
is dat mijn loon als ik u een dienst kom bewijzen aten wij toch weêr terugkeeren smeekte icolette k bedank u voor de goede intentie ajoor hernam aurits maar wij zijn hier niet in de kazerne
venzeer besefte renkelaer dat kwaadsprekendheid al een zeer slecht middel zou zijn om de achting der reule te winnen en zoo hij zich eenige uitdrukking liet ontvallen bestemd om ten nadeele van aurits te werken
it had wel geen plaats gehad maar zij kon dit toeschrijven aan de tegenwoordigheid van uffrouw eentje die van het voorgevallene onbewust was en nu de volgende morgen gekomen was verwachtte icolette dat de ondervraging onder of na t ontbijt zou plaats hebben
maar velen uit het gezelschap gaven er een andere uitlegging aan en evrouw ietje van ylar zeî in t naar huis rijden tot haar man k weet wel dat ik een dom mensch ben en dat mijn woorden niet geteld worden
en wie het nu bijzonder meêviel dat zij zelfs in de gelegenheid gesteld werd zich met de reule alleen te onderhouden retig maakte zij dus gebruik van de verleende vergunning en snelde de trap op naar de kamer der onkvrouw
ominee trok deze keer eene lijn met zijn zuster hoewel op een vriendelijker manier k geloof laasje lief zeî hij dat indien je t zocht je t jaar rond wel menschen zoudt vinden die je te logeeren hielden
misschien ook wel den buurman verwenschende die hem van haar scheidde en die aan den pijjakker welken hij aan t lijf aan de pijp welke hij in den mond aan den grooten hoed dien hij op t hoofd droeg en aan den duimstok die uit zijn zijzak stak voor een aannemer of landmeter te houden was
aar zij heeft het geleerd onker t s zoet voor een vader als hij zoo vreugd aan zijn kinderen beleeft en zoo merken kan dat ze geproffeteerd hebben van hetgeen men ze heeft laten leeren
el hernam ol ik overdreef alzoo niet naar uw eigen erkentenis maar nu eens die haastige oordeelvellingen en onbillijke beschuldigingen van de zijde der vrouwen nemende voor t geen ze zijn hoe moeten wij handelen
k nam icolette onder den arm en kuierde op e omstanders dropen nu langzamerhand af met uitzondering van renkelaer en nel die ons gezelschap bleven houden
oo dus geloofje niet aan mijn vertelling vroeg renkelaer m u de waarheid te zeggen neen antwoordde icolette en zie eens reule t is niet eens een spiegel t is een marmeren plaatje en anders niet
een neus gekromd als die eens sperwers en de scherpe punten welke als de mond zich geheel opende die witte tanden vertoonden herinnerden onwillekeurig aan den gelaatkundige de woestheid van het everzwijn de onverbiddelijkheid van den roofvogel en de vraatzucht van den snoek
met stemmen die over en weder de innigste snaren van het hart in beweging brengen elkander liefdesbetuigingen laat doen het maar al te licht gebeuren kan dat de duo eigentlijk een trio is waarbij upido
en driedubbele gouden halsketen met een breed slot waarop een parel prijkte van het zuiverste water sloot zich om het halsboord der hooge japon van bruin satijn met gewerkte bloemen
och ik zeî ylar een weinig geraakt maar dit nu eens daargelaten in geval zij geheel afkeerig is van een huwelijk met nel dan doet zich een ander uitzicht voor haar op dat wel is waar niet aanlokkelijker is op acob van ennep laasje evenster delen zich zelf doch waardoor zij voor t minst haar vrijheid behoudt
eeft hij haar reeds iets gezegd zoover u bekend is vroeg ylar acob van ennep laasje evenster delen k geloof niet dat er uitdrukkelijke verklaring heeft plaats gehad antwoordde ol
maar ik zal u zeggen waartoe zij leiden zal ij zal er toe lei acob van ennep laasje evenster delen den dat de rust van een lief meisje verstoord zal worden dat haar vrolijkheid in droefgeestigheid verkeeren zal dat de blos zal verdwijnen van haar wangen en de blijde scherts van haar lippen
neen noch zijn voorkomen noch zijn persoonlijkheid scheen den eer renkelaer tot een voorwerp van nijd te verstrekken maar wel het geluk u uit zulk een gevaar te hebben gered ij zal toch zeî ettemie het onderwerp als scherts willende behandelen
e zegt dit op een toon als of vergist het zich k stel een broederlijk belang in ettemie niets meer m at spijt mij in zekeren opzichte althans oe meenje dat
haastte zij zich het theegoed te laten wegnemen de piano open te slaan en aan icolette die op de daartoe vooraf gedane uitnoodiging haar muziek had meêgebracht het verzoek te richten om het gezelschap op een staaltje van haar bekwaamheid te onthalen
ch lieve zeî zij ik kom pas van school en heb nog heel wat te leeren eer ik geschikt zal zijn om een huishouden te besturen kom zeî ik als een meisje dat niet van zelf leerde zou er geen enkele kunnen trouwen die niet eerst een jaar of wat voor huishoudster had gespeeld
om den toeschouwer in angst te doen verkeeren dat de blaauw zijden stoffaadje op den duur niet bestand zou wezen tegen de uitzetting van de geweldige vleeschmassa die zich daarachter verhief
en toen vond ik ook in dien brief reeds enkele gezegden die mij bij de eerste lezing niet zoo getroffen hadden en die bij u een zeker gevoel van weifeling van gebrek aan zelfsvertrouwen ja van wrevel verraden anders aan uw karakter zoo geheel vreemd
k heb mij daar tegen in gesteld omdat mij verzekerd werd dat er tusschen u en aurits een engagement bestond ik heb later reden gevonden om te acob van ennep laasje evenster delen gelooven dat dit niet zoo is en niet zoo zijn kan
zij haar beter gekend zij had zich gewis niet schuldig gemaakt aan een onvoorzichtigheid in de keus harer woorden waardoor haar op zich zelve loffelijke zucht om in t belang van ettemie narichten in te winnen aangaande renkelaer een gevolg had juist tegenovergesteld aan t geen in haar bedoeling lag
schort toch niets aan vroeg hij e schitterende illuminatie waar de biljartkamer meê pronkte herschiep te dezer plaatse de nacht in een hellen dag zoodat ettemie in het volle licht tegen-over den heelmeester stond
f nu het afscheid nog lang duurde of ombout heel veel aandoenlijke woorden en betuigingen daarbij gebruikte of ea zich goed hield tot het laatst dan of zij flaauw viel van dat alles weet ik niets
at was groot onker dat was groot oo iets vergeet ik niet licht u ik moet zeggen hij kon slechter danseuse treffen ja onker mijn dochter akomina kan er wat van al zeg ik het zelf het heeft mij ook geld genoeg gekost drie jaren achtereen op de ondagsche dansakademie bij iet
en moet ook zien hoe t tegenwoordig in die huizen gaat waar men alles aan de dienstboden overlaat en niet zelf het voorbeeld geeft a te dien opzichte heeft evrouw ook wel gelijk merkte atoo aan
iet alleen had zij alle sporen van gestorte tranen zooveel mogelijk uit de oogen en van t gelaat weggewischt maar zij had ook haar ochtendgewaad uitgetrokken om het kleed aan te doen dat zij gewoonlijk aan tafel droeg en zij was reeds bijna geheel klaar toen uffrouw eentje binnenkwam
zoodat hij de primae lineae der ornithologie bezat hij wist eenige recepten tegen de pip en andere ongesteldheden der vogelen en waagde het die met groote zedigheid en als schoorvoetende aan het welwikkend oordeel van evrouw te onderwerpen
ie praatjes hebben zin noch slot doch wat behoefje ze in tegenwoordigheid van aurits en zijn moeder tegen te spreken k mocht wat mij betreft wel lijden dat zij er wat meer aan wilden hechten
en toch scheelt het blijkens zijn brief niet veel of hij verlangt dat zij onderricht geve in t gene men in courantenadvertentiestijl les quatre langues noemt
bemerkte spoedig het ongeveinsd genoegen op van het jonge meisje en vond er behagen in haar op de minzaamste wijze in de natuurlijke historie van haar vogels in te wijden
egt ook wat hernam zijn vrouw de leverantie van een onnoozel half ankertje portwijn zij laat toch haar meesten wijn uit de stad komen maar al hadden wij nog zooveel wijn geleverd bij deze gelegenheid ik zou toch nog blijven vragen of er wel zegen kan rusten op geld dat op zulke wijze wordt
ost scriptum k ontving zoo even uw brief en hoe lang de mijne ook reeds zij toch wil ik dien niet wegzenden zonder een woord als antwoord er bij te voegen a inderdaad rnestine gij hebt gelijk
k weet niet of het ut daar wel medaljes voor geeft even als voor t uit het water halen van drenkelingen a scherts er maar meê hernam atoo ik beklaag waarachtig dien armen jongen
renkelaer had zelf zeer goed begrepen dat hij beginnen moest met zich bij ettemie aangenaam te maken en zoo het al waar mocht zijn wat de overlevering verhaalde van den bedwelmenden blik der
aar hoe zou het nu den volgenden dag wezen als haar een erger beproeving wachtte ij zou toch niet kunnen nalaten ook afscheidsbezoeken te brengen bij madame mère en bij evrouw ietje en dat zou haar meer kosten acob van ennep laasje evenster delen dan die welke zij den vorigen avond gebracht had
k had op mijn terugtocht door t dorp wederom het verdriet mij overal door de voorbijgangers zoowel als door hen die voor of in hunne huizen zaten mij te zien nakijken als of zij nooit een poney een jonge uffrouw die mende of een palfrenier in antes livrei gezien hadden
dat zij ons die zij tot nog toe als haar weldoeners liefhad zal beginnen te beschouwen als de bewerkers van haar ongeluk en ons niet meer liefhebben als te voren
doch van een naakte en praktische zijde leeren kennen en later op het instituut niet alleen wetenschappelijke kennis verkregen maar ook door onderlinge wrijving en mededeeling talrijke en veelsoortige narichten bekomen omtrent de maatschappij daarbuiten
echts en links stonden op gelijke afstanden de stal en tuinmanswoning kloeke gebouwen den vorm hebbende eener halve maan tegen de binnenzijde gezien
el merkte ettemie schertsende aan dan zulje je toevlucht moeten nemen tot de ronsroede e ronsroede herhaalde oelof wat is dat voor een ding
indien je gelijk ik u zelf zoo even hoorde zeggen de wijze partij kiest het meisje met nel te laten trouwen of althans die vrijaadje niet door ontijdige tusschenkomst te verstoren is het dan niet beter dat je die doos niet behoudt die in uwe handen maar stof geeft tot dwaze onderstellingen
doch draafde onrustig van de zijkamer naar de keuken waar zij aan ntje allerlei verwarde bevelen gaf en vandaar naar de kamer van icolette waar deze zich had teruggetrokken omdat het regende en waar zij haar verwarde vragen deed om van haar niet min verwarde antwoorden te ontvangen
aarbij is het nog de vraag of werkelijk aurits zulk een diepen indruk op haar hart gemaakt heeft at daarvan wezen mocht ol achtte het nuttig dat icolette reeds dadelijk buiten de mogelijkheid gesteld werd zich aan mijmerijen toe te geven
telken reize als hij naar haar welstand vroeg was hem gezegd dat zij zich op haar kamer bevond uit welke mededeeling hij alsdan de gevolgtrekking had opgemaakt dat zij hem ontweek ten gevolge van die beschroomdheid allen waanzinnigen eigen die altijd bang zijn dat men iets aan hen merken zal
om u dit gemakkelijker te maken zoo neem dit reukfleschje met u het is een talisman door mijn grootvader anasse ben zaak gemaakt een man die volleerd was in zijn vak als juwelier maar ook bovendien in de geheime kunsten welke slechts weinigen geschonken worden
terwijl hij den volgenden morgen tijdig een briefje van ol ontvangen zou waarbij hem beleefdelijk kennis gegeven werd van de wijze waarop zijn aanzoek door icolette was opgenomen en van haar aanstaand vertrek
icolette ging zitten en begon meteen over al haar leden te beven ees niet beschroomd lieve meid zeî ylar je weet dat wij beiden niets wenschen dan je geluk en voor ons zelve niet anders bedoelen dan je in staat te stellen zelve je toekomst te kiezen
zoo gewend elk hunner die haar toesprak te verdenken haar het hof te willen maken dat een betuiging als die van renkelaer acob van ennep laasje evenster delen haar vreemd en verrassend in de ooren moest klinken en zij onwillekeurig kleurde bij de gedachte dat hij die zoo sprak
aar misschien wel de mijne zeî ol die insgelijks de jonge lieden in t oog gehouden hebbende met verhaasting vooruittrad uit de groepen wandelaars die er volgden om icolette mijn zuster acht dat het tijd is naar huis te gaan
ie nu oordeelen mocht dat w ietje door aan het jonge meisje de bezwaren van haar loopbaan met zulke sombre kleuren af te schilderen weinig politiek handelde dien geef ik volkomen gelijk
e zwijgt hernam deze laatste en toen een hartelijke deelneming in zijn toon leggende e bent toch niet waarlijk verliefd op de meid edenk toch pour le badinage bon pour le mariage non
en zij trof die ook niet aan in de wijze waarop hij zich in zijn schrijven aan ylar over haar had uitgelaten e eer van ylar heeft mij kennis gegeven van den brief dien hij van w d eb ontvangen heeft en van den voorslag daarin vervat die mij betreft
oen ik in het dorp kwam liet ik den palfrenier die achterop stond afstijgen ten einde hij eenige boodschappen die hij voor t huishouden had meêgekregen zou kunnen verrichten en reed verder alleen naar de pastorie waar ik ominee met zuster en logée in den tuin acob van ennep laasje evenster delen vond en de laatste gereed mij te vergezellen