AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
erwijl zij met deze twee jongelieden deze beelden met veel aandacht bekeek en derzelver namen las bij welke reeds de oudste als een waardig leerling van zijnen vader haar eenige bijzonderheden uit sommiger
als vader tegen haar in het voorbijgaan aanmerkte op menige boerenkermis geweest en van alle markten te huis gekomen was
elnu ejuffrouw zeide wat zegt gij er van heb ik geen gelijk dat ik te onvreden ben k beklaag den armen jongen
et duurde ook niet lang of die een der dischgenooten van den rietman zijn zou verscheen zag in hem niets dan een eenvoudig en gulhartig man die in allen deele zijner zinspreuk lieucht en jeucht lecht en egt getrouw was
k had hem meer gesproken en hij kwam mij nu opzoeken daar hij u ook had leeren kennen op het lot te uiden bij den eer
e eeuwsche stroomen die zich bij onze heenreis zoo wel gehouden hadden hebben nu vrij wat van hun krediet verloren an ordrecht genaderd
o k bid ik bid u zoo ik iets op u vermag ik geloof ik geloof u ten volle laat toch loopen ij is een knaap die geene aandacht verdient en waaraan het zonde zijn zou dat zich een man van fatsoen vergreep
iet minder bleken zij ook welkom te zijn bij zijne huisvrouw schoon de stiefmoeder van deelde dezelve diep in het aanstaande geluk van een meisje dat zij van derzelver ne driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman gende jaar af als eene eigen moeder had opgevoed en met de hartelijke liefde van eene eigen moeder beminde
en daar hij oorspronkelijk van eene goede inborst was en alleen door zijn bij zich hebbend gezelschap uitgelokt zich botgevierd had door eene dwaze eerzucht gedreven in onbetamelijke uitslagen die hem dat oogenblik zijn vernuft inblies was hij ten hoogste ontevreden op zichzelven gevoelende
een plaatsje te zoeken in het groen om zich daar geheel naar de eeuwsche manier een tafel te spreiden op den grond en ook met eten en drinken zich te versterken en te verkwikken
zeide terwijl de kleur van haar gelaat verhoogde met de haar zoo eigene opregtheid o een ejuffrouw ik heb die met genoegen aangehoord ik wil het voor u niet ontveinzen
en dezen zonder omweg verschooning voor het gebeurde in zijne tegenwoordigheid te verzoeken ij laat zich onmiddellijk met zijnen naam aandienen en de eer denzelven zich terstond herinnerende
ij deed haar ook aan elks voetstuk derzelver namen opmerken en tevens hoe die beelden mogten gehouden worden voor de fraaiste udheden van eeland
aar voegde zij er bij indien het onwaarheid is gelijk ik zeker denk dan wenschte ik wel te weten wie er de uitstrooijer van was
n den aanvang ging deze onderneming zeide hij van veel moeite vergezeld maar wij riezen laten zoo min als de ollanders en misschien nog minder als wij zoo iets in het hoofd gezet hebben dat onvoltooid steken ls het hier zoo voortgaat dan zal dit een der fraaiste vlekken
an het huis van vader gekomen stond zij zeer vreemd op te zien toen zij daar hare moei aantrof anders zeldzaam of nooit gewoon om in den wintertijd over te komen
ontzette een weinig en toen zij hier over nog iets wilde vragen kwam de ofstoet al nader en nader oodra zijne oogheid in het oog kreeg hield hij op
en toejuiching bij de meest treffende gedeelten liet maar een uitbundig getier van vreugde en goedkeuring aanhief e huis gekomen zijnde
was overleden was het hem bijna om het even waar hij in de ollandsche wereld woonde e negotie was altijd zijn element geweest en zoo was het die ook van zijne zonen
dat hem door eenen brief met zijnen naam onderteekend zoo ver bragt dat hij niet lauger ontkennen kon dat hij aanzoeken bij haar gedaan had
of onze omstandigheden te maken en dan al zoo voortgaande van denkbeeld tot denkbeeld worden wij van lijdende bijna handelende personen n zou dit tegenwoordig bij sommige deelen niet uw geval geweest zijn
en dus nam hij over het ijs de vlugt om alzoo zijnen vijanden te ontkomen maar een geregtsdienaar zet hem na mede over het ijs doch wat gebeurt
met eenige verbazing dat haar vader die snaar roerde k weet het niet vader ij mag vijf en twindig jaar zijn dertig is hij vast niet ader at geloof ik mede il ik u eens wat nieuws van hem
ord niet terstond zoo driftig t s een hupsche jongen niet waar upsch of niet hupsch ik geloof dat hij onverschillig over uwe beoordeeling zijn zou
maar ik verzeker u dat er niet één nonnetje meer op gevonden wordt waren mijne twee dochters die thans in het land van chouwen zijn te huis gij zoudt wel ontdekken dat het geen nonnen zijn
als de schoonste heerlijkheid van geheel alcheren en welke de rijkste is in aangename en uitgebreide lusthoven die een zeer welkome gast
a t is ook wel mogelijk dat er geen woord waarheid aan is want het is de vaste gewoonte dat wanneer er een smaldeel schepen in exel of de aas ligt men hetzelve gedurig laat uitloopen bij gerucht
dat de rinses de derde dochter van oning van chotland in t jaar huwde met zijnde de vijfde van dien naam dat
met eenen diepgehaalden zucht en een vriendelijk knikje isschien misschien oen het gordijn weder opgehaald werd zag men den paanschen rabandervan den vrolijken ichter spelen eel kwam hier in driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman voor dat hoe natuurlijk ook en de zeden
ij had veel moeite om hare tranen in te houden en geëindigd hebbende met lezen legde zij den brief geopend in eene neerslagtige houding neder
ij gaf dit te kennen en schoon haar broeder herhaalde hetgeen hij reeds onder den weg zoo menigmalen haar gezegd had en vader niet kon nalaten
k had haar in geen zes jaren gezien door al het zwalken dat ik op zee gedaan heb u had zij mij een brief laten schrijven waarin zij zoo als mij de chieman zeide want ik kan lezen noch schrijven haar verlangst te kennen gaf om mij nog eens voor haar dood te zien
ij had dus al van het eerste oogenblik af zijne bijzondere aandacht gevestigd op wier fraai en belangrijk aangezigt niet missen kon of het moest bij elk die eenigen smaak voor het schoone had eenen aangenamen indruk veroorzaken
a eenige oogenblikken vertoefd te hebben sloeg nu voor om het rijtuig maar naar uiten te zenden en van het aangenaam weder gebruik makende door het aagsche osch nog in vollen glans en heerlijkheid en waar slechts hier en daar een enkel geel blaadje
had naauwelijks deze woorden van gehoord of overtuigd van het pligtmatige der vergeeflijkheid en ziende hoe zij waarlijk door haar vorig gezegde den jongeling diep gegriefd had dat zij ook met eene haar anders ongewone fierheid had uitgesproken zeide zij
aar zij echter bij hare schoonheid en vriendelijkheid eene edelheid in haar voorkomen had welke schoon niets van het preutsche hoofsche of plegtstatige hebbende
een man van zooveel smaak en bekwaamheid als gij duidelijk door uwe schilderijen blijkt te bezitten een driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman geheel gezelschap meent te vergasten door ons ellendig broddelwerk van kunst te laten zien dat daarenboven een zoo hatelijk en afgrijsselijk voorwerp
choon zich nu ook die twee dagen zeer wel vermaakte in het gezelschap van den eer en zijne vrouw begon zij toch meer en meer verlangen
als in het voorbijgaan die stad welke en zeer wel bekend was op en deed de aandacht van het gezelschap eenige oogenblikken
k ben u zeer verpligt mejuffrouw voor de gunstige gedachten die gij van mij voedt et is mij onderstusschen aangenamer dat gij mij beschuldigt van te weinig gesproken te hebben dan dat gij mij onderhield dat ik te spraakzaam en te snapachtig geweest was
ij had hem op eene zoo driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman hevige wijze aangegrepen en had jegens hem een in hare omstandigheden zoo minzaam gedrag gehouden dat hij na zeer vele bedenkelijkheden en overwegingen er eindelijk toe over ging om tegen de volgende week den dag te bepalen
eer zij naar msterdam vertrok beide al was het maar een of twee dagen op elvedere door te brengen bleef ook niet in gebreke om aan zijn oom den
uisman de bittere droefheid der zwakke moeder zeer hevig geweest adat dezelve zich eenigzins hadden uitgeput en zoo veel haar mogelijk was tot
ader die tot de laatsten behoorde en te duidelijk de gevestigde genegenheid van zijne voor had waargenomen wilde bij deze gelegenheid geene aanmerking maken op de gemeenzaamheid bij deze ontmoeting plaats hebbende
aar ik wil nu die gedachte maar daarlaten en schrijven of het waarlijk zoo was k heb tusschen beide zware stormen doorgestaan en verscheiden keeren met de lgerijnsche eeroovers aan den slag geweest
zou zij dan niet bidden dat ik er ongewond en levendig afkwam maar zij weet het niet en het is od bekend of ik haar wel ooit zal
dien zij toch tot alles snoods in staat kende zoo niet geheel verzonnen altans aanmerkelijk vergroot was maar wel spoedig doofde de naauwkeurigheid van zijn verhaal dit flaauw opblakerend vonkske der hope uit
et is zeide het is con amore geschilderd a con amore zeide hij en sloeg een van teederheid smachtend oog op driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman u stonden reeds de rijtuigen met de andere genoodigde vrienden en vriendinnen voor de deur waarmede men door het land zou rijden
k zou mij als ik u was maar zoo niet in de bres stellen voor dien eer gij hebt naar mijne gedachten genoeg met hem op
ij was zeer hevig en heviger dan zij verwacht had staande het lezen ontroerd en dikwijls schemerden de
it geschiedde dan ook daar de eer aan den eeraar met welken hij meer bijzonder bekend was verzoeken liet of een zijner zonen de goedheid zou willen hebben om uffrouw en eenige andere te vergezellen en in de kerk en op den toren te begeleiden
ij zette zich weder naast haar neder en zijnen stoel naar haar toe geschoven hebbende begon hij at portrait lijkt u ongemeen mijne lieve maar hoe valt het nog af bij het oorspronkelijke
ij gelegenheid dat hare vriendin antwoord aan ejuffrouw zou schrijven achtte zij het met de wellevendheid overeenkomstig dat zij er ook eenige letteren van hare hand bijvoegde om haar minzamen dank te betuigen
ij wees haar welras den hoogen toren van het fraaije dorp loetingen en in het verschiet de overblijfsels van het huis mallegange en gemakkelijke slingerende steenweg bragt hen op apelle zoo aangenaam in zijne boomgaarden gelegen aar vestigde hij
aar daar hebben wij zeer aangename dagen doorgebragt o misschien voegde zij er met eenen zucht bij de aangenaamste van mijn leven
k ging toen met hem aan boord van den vijand maar hij die over een kwartier als een leeuw gevochten had was nu de vriendelijkste en zachtzinnigste mensch van de wereld tegen die honden die ons zoo getravailleerd hadden
haalde hare schouders op en ging zitten met een half beklagend half spottend trekje rondom haren bekoorlijk schoonen mond e schilder bragt nu ook toevallig dat trekje in
lom de minste niet en zijt e aeght die haer gedicht liet aen den mstel klincken ingh u verheven geest met deze kroon beschincken iet op haer eygen naem maer uyt gemeene gunst an al het geestigh volck
zoo dikwijls zij haar bezocht daar zijne vrouw niet tegenstaande hare verre gevorderde zwangerheid door allerhande plagerijen dikwijls nabij aan mishandeling grenzende het leven bitter maakte
ehalve zeide dat ik zelve u te huis wil bezorgen bij uwen vader is er nog eene reden die mij meer of min schuw maakt van msterdam
dat een zoo allerliefst meisje door het aankweeken van eene op zich zelve schuldelooze maar in die betrekking dan schadelijke neiging niet ongelukkig worde
ten diepste getroffen was geweest en dat dezelve haar zoo bevallen was dat zij wel twee der nkhuizer redikanten aan die van uiden voor hem alleen wilde afstaan
et is toch wel waarschijnlijk dat wij eer wij de traat met eene oopvaardijvloot weder uit zijn nog driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman eens met die oovers aan den dans zullen moeten en dan dan is het heel wel mogelijk dat de een of ander kogel mij voor het ongeluk bevrijden zal van neen ik kan het niet uitschrijven
iet gij het wel ejuffrouw hoe fraai hoe goddelijk fraai het is of het leeft zich tot den eer wendende n dat is uw werk mijn eer waarvan gij met zooveel ingetogenheid spraakt als of het weinig beteekende
omdat zij anders eene uitbarsting te gemoet zag die onmogelijk voor het gezelschap zou kunnen verborgen blijven oen de disch werd aangeregt en hij bespeurde dat hij naast geplaatst was greep hij hare hand leide haar naar tafel en deed een sprong van vreugde
en gevallen zuster zich met hoogmoed te verheffen als of het struikelen en vallen voor haar onmogelijk zijn zou een zij herinnerde zich dat hare godvruchtige moeder haar zoo dikwerf het apostolisch gezegde had voorgehouden
mtrent zijne dienstboden moet men ook eene zekere matigheid in het geven betrachten en daardoor altijd in staat zijn en blijven om bij nieuwe diensten nieuwe giften te doen die niet bij de vorige te veel afvallen
u kwam binnen en schoon zijne geweldige aandoening hem op zijne beenen beven deed kon zich niet bedwingen om oogenblikkelijk zoo als hij haar zag naar haar toe te vliegen
naar aterloozewerve terug te keeren het geen met allen spoed geschiedde daar men vast onderling afsprak om den volgenden dag de stad lissingen een bezoek te geven
ij vroeg het eerst in het plat eeuwsch toen in het laamsch voorts in het ransch in het ngelsch en verders in talen die nooit had hooren spreken
aar nu de avond vast meer en meer viel werden zoo als zij het uis van ofwijk ingetreden waren de lichten aangestoken en een fraaije schotel met verkwikkelijk herfstooft opgezet
nadat de stad aan de zijde van den rins overgegaan was zijne onkunde van die gebeurtenis met het leven boeten moest en vertoonde er ook eene lesch
o ejuffrouw sta het hem maar toe k verzeker u gij zult er geen berouw over hebben en ik blijf er u borg voor dat hij er heel handig mede omgaat
lle de huizen waren zoodanig bedekt met schitterende verwen dat zij het voorkomen hadden van alle zoo even beschilderd te zijn ij zagen bijna geene meschen op den weg en die welke voor de glazen van hunne keukentjes zaten want de huizen waren onbewoond
zal men dezelve altijd met eenige dankbaarheid moeten gedenken omdat derzelver leden in tijden toen het geweld der onderdrukking op zijn felst was alles
a een teeder en vriendelijk afscheid van en de zijnen begaven zij zich in hun vertrekje en hoorden daar het beschot zeer dun was hoe de ruwe hoop volks in het ruim driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman het bijzonder geladen had op een eenvoudigen man dien zij te gelijk met haar hadden zien te scheep komen
oen dwinglandy den taat n estzaan deede zuchten evrijd dees braave zoon ijn moeder van de dood driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman n kwam op dit fatsoen an daar tot hiertoe vluchten oo blijft een edel kind ijn ouders trouw in nood
iedaar nu hoe jong en oud bezig zijn met zoodra er eene vore door den ploeg of door de spade ge driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman maakt is met groote snelheid neder te vallen en plotseling de vischjes te grijpen
ede van mij hartelijk geluk gewenscht met uw beroep te uiden ij ziet dus al heel vlug uwen hoogsten wensch vervuld ch ik merk uffrouw ik merk maar al te klaar
echter zoo sterk er op aan en beloofde dat hij aan uffrouw het driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman duistere zou ophelderen zoodat zij althans over de zoetvloeijendheid zou kunnen oordeelen dat hij haar het volgende
had dikwerf het hoofd geschud onder dit verhaal en vroeg haar nu of noch haar vader noch hare moeder er iets van wisten antwoordde k heb bij meer dan honderdmaal er op aangedrongen
agchende antwoordde a een mensch zijn zin een mensch zijn leven k ben blij dat hij eindelijk een riezinnetje gevonden heeft
was opgetogen van blijdschap en het viel hem niet moeijelijk om bij eene toestemming te verwerven die zij hem zoolang in haar hart reeds gegeven had
en toen deze achter doorgevlogen volgen liet om te zien en te spreken omhelsde hij haar met eene drift die in het oog van hun welke op het plegtstatige en deftige gesteld zijn den schijn had van onbescheiden
van den verheven weldoener des enschelijken geslachts en men den dankbaren geredde als voor oogen zag terwijl men door verfoeijing werd aangegrepen om driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman trent die genen die loszinnig en ondankbaar ver gaten om zelfs weder om te zien naar hunnen uitredder
n nu zette hij zulke groote en driftige oogen op en er kwamen zulke diepe fronsels in zijn voorhoofd dat bijna niet wist hoe zij schielijk genoeg van toon zou veranderen
u de ammekenspoort uitgereden zijnde verlustigde zich en het gezelschap op den aangenamen gemakkelijk bestraten en fraai beplanten rijweg tusschen lissingen en iddelburg langs welken zij niet weinige fraaije ofsteden zagen
t s waar hare goede dienstmeid hield haar dan somtijds gezelschap wanneer derzelver werk af was maar behalve dat de huishouding vrij drok was
wanneer hij haar weêr moest uitleggen dat hier de pijpen bruggen en zijlen vaarten betekende en meer dergelijke woorden vond hij dat eene zeer vatbare leerling was
van de bruiloft van driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman haren broeder daar zij bij dezelve vele zeer levendige herinneringen zou hebben en vergelijkingen maken die haar in het afwezen van van wien zij nu in maanden niets gehoord had het genoegen aanmerkelijk zouden verbitteren
kon niet nalaten te zeggen ij zijt buitengewoon stil geweest ebt gij dezen avond wel veel genoegen gehad ô a mejuffrouw maar ik bid u wat zou ik eenvoudig meisje die zoo weinig weet mij hebben gemengd in gesprekken
t al mij nooit vergeten hoe toen de uinkerker eindelijk gestreken had apitein op het dek den braven de hand gaf en hem voor het oog van het volk openlijk bedankte
aar ik heb niet kunnen merken ejuffrouw dat gij juist veel hebt meêgelagchen een ijnheer et was mij al te leelijk om er zoo over te kunnen uitproesten in lagchen
ikwijls mijne lieve kwaamt gij zoowel in het hevigste van een storm als in het heetst van het gevecht voor mijnen geest en ik dacht als nu eens wist in welk een gevaar ik ben zou zij dan toch niet met een zeker medelijden aan den armen denken
p den urg teruggekeerd vonden zij daar een zeer goed onthaal aangerigt hetwelk nog beter zou gesmaakt hebben indien men zich driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman niet te dikwerf herinnerd had dat men binnen weinige uren zou moeten scheiden
dat ik zooverre gevorderd ben in den dienst dat ik mij bij u durf te vervoegen aar o ik vrees ik vrees neen zulk een meisje als gij zijt zal niet gespaard blijven voor een jongeling die nog zijn fortuin bij de zee maken moet
uisman hare verkeering met uffrouw maar voornamelijk ook aan hare eigene vlijtige oefening en klampte hem ook aan boord om te zingen
binnen trokken de ruime vertrekken de opmerking maar bovenal de apenkamer waarin de eer de aandacht vestigde op de wapenrusting van
haren geest overmeesterden te verdrijven et volkomene toestemming was zij nu ook weder lid geworden van het inggezelschap te meer daar het al grover en grover makende
et is waarschijnlijk dat in het voorjar het huwelijk van uw broeder zal doorgaan ls dat alles eens afgeloopen is en blijft
k zie altijd de eydenaren met zekeren eerbied aan als afstammelingen en kinderen van vaderen die er alles bij op gezet hebben om door het behoud van hunne stad voor den rins in het hagchelijkst tijdsgewrict olland bijna geheel uit de magt van panje te redden
olstrekt zeker te zeggen het is onwaar kan ik niet maar het is hoogst onwaarschijnlijk voor heel weinige percenten zou ik zijn schip ja zelfs zijn persoon willen assureren
o uffrouw dat heeft mij zeer getroffen k ontstelde er van toen ik het te msterdam hoorde en was er zoo vol van dat ik het overal waar ik kwam terstond vertellen moest daar het mij als boven op het hart lag
ij had echter nog de snoodheid om op eene lage wijze te ontkennen dat zij bij hem zwanger was tot zoolang dat zij door het aanvoeren van omstandigheden
hoe verkeerd hij handelen zou met deze schikking eenigzins norsch op te nemen daar zij aan alles wel merkte dat de genegenheid tusschen apitein en eene besliste zaak was
het een of ander profesoraat te bekleeden n nu barstte in eenen schaterenden lach uit k rofessor
an zal ik met u hierover niet verder spreken maar het aan u zelv overlaten te beslissen als gij eens die oorden bezoekt en derzelver verscheidenheid en afwisseling vergelijkt bij de eentoonigheid die althans in deze gezigten nog meer dan in de
zooveel mogelijk zijne neiging tot lagchen maar een algemeen geschater ging er op toen zij buiten de kerk gekomen waren en schoon zij den armen koster beklaagden over zijn verlies
niet iet vreemd dat in het hart van de schuldelooze wensch oprees en dat zij met den schuldeloozen wensch insliep ogt ik op den dag van morgen aan mijn verbonden worden gelijk morgen het geval zijn zal van en mijnen broeder
en bij zich hebbende doen komen verklaarde dat daar nu de proeftijd van zes maanden om was hij de vrijheid weder nam om zijn gedaan verzoek te herhalen vader biddende dat deze driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman zoo hij hem niet een ongelukkig man wilde maken daarin zou toestemmen
tot eene schooner schakering van het statig en donker groen doorschitterde te wandelen en zoo naar ofwijle terug te keeren oo gezegd zoo gedaan en met eenen stevigen tred ging met vooraf en zij werden gevolgd door deszelfs huisvrouw met
ij verlustigden zich in het voorbijrijden in het nieuw gebouwd tadhuis en de even nieuwe eurs welke kenteekens waren van den toenmaligen bloei dier stad ij zetten nu hunne reis zonder eenig verwijl voort naar oorn
aar goedaardig hart had zelfs een onaangenaam gevoel over den treurigen staat waarin zij den goedwilligen schoon haar niet behagenden verlaten moest doch telkens kwam in haar hart op hoe zij het toch niet kon helpen
t s toch maar waarachtig men ziet de de luî wel op den hoed maar niet in het gemoed ij was immers hier de vriendelijkheid de gedienstigheid zelve en men zou gezegd hebben hij zal geen kind kwaad doen
a het afscheid van den iefdeprediker die met alle opregtheid haar dank zeide voor de bewezen vriendelijkheid en haar den zegen des emels toebad vertrok ejuffrouw
aar omtrent aan het einde gekomen en de laan naar den ezuidenhoutschen weg inslaande ontdekte vrij wat beweging in de verte en hij twijfelde niet lang of het was rins
an het tegendeel moest hij krachtdadig overtuigd worden en nu werd er als een slot van alle rijpartijen die men ter gelegenheid dezer bruiloft had gehouden
zoowel burgerlijk als lijfstraffelijk regt zonder verder beroep over personen en goederen geoefend wordt die aan den chotschen tapel onderhoorig zijn ij berigtte tevens dat de stad driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman eere het voorregt van de stapelplaats der chotsche goederen te zijn verworven had bij gelegenheid
als zij drie kruisen achter den rug hebben nog geen een meisje vinden dat zoo volmaakt is dat zij het durven wagen om daarmeê de huwelijksreis te ondernemen
u bid nu smeek ik u dat gij mij zegt wat er aan hapert k merk nu duidelijk dat er iets van mijne zijde plaats heeft eg zeg mij wat het is
et de waarheid hernam echter op een gematigder en lager toon daar hij zich met moeire bedwong et de waarheid oor dan
u kon niet nalaten om in eene luidruchtige betuiging over dit zoo onverwacht geluk uit te barstten en met de hartelijkste welmeenendste
at is zoo zeide die best oordeelde om deze aanmerking te beantwoorden daar haar stilzwijgen misschien aanleiding tot verdere aanmerkingen kon geven
had nog al onderscheiden iedjes van velerleijen aard gezongen toen vader zei u moesten wij een allegaartje zingen en weliets dat op het lieve aderland ziet
a zich nog eenigen tijd met de beschouwing der reekeningen van de onderscheiden gezigten door uffrouw te hebben bezig gehouden onderhield men elkander over de driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman beste wijze om den volgenden dag naar eere over te steken maar bij het nazien wegens den loop van het
taande het ontbijt liet een rijtuig inspannen dat weldra haar met haar kind en vriendin opnam nderwege veranderde zij van reisplan en in plaats van over urmerend naar oorn te rijden bekroop haar de lust om het beroemde roek in aterland een bezoek te geven
ij verhaastten dus h re schreden en onder het ontbijt bepaalde men nu om naar de tad lissingen te rijden en daar alle de bijzonderheden op te nemen
in de herberg te ostkappel viel het oog van op eene misselijke menschengedaante die kort roetzwart dik en rond in het gewaad van een landlooper gekleed een slijpsteen
ij zonderde zich slechts weinige oogenblikaf en kwam toen terug met een klein stukje tot lof van vervaardigd en van dezen inhoud
en de ofstoet het gezelschap zeer vriendelijk gegroet hadden reden zij voort en staarde de dezelve zoolang na totdat zij den hoek der laan omslaande uit haar gezigt verdwenen
adat geheel strijdig met haar zachtaardig karakter driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman had uitgevaren verklaarde zonder eenigen omweg dat niemand anders dan zij aan uffrouw
it had natuurlijk ten gevolge dat het afscheid hetwelk den dag daarop plaats had beide meer kostte dan zij zich hadden voorgesteld en hoezeer zij zich verheugde dat zij onder het vaderlijk dak was teruggekeerd na het vertrek van uffrouw
maar geloof mij dat kan ik zijn en dat wil ik blijven en zoo gij er eenig belang in driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman stelt beloof ik u dat met die opregtheid met welke ik u den korten tijd dat wij kennis aan elkander gehad hebben behandeld heb
eene zoo fraaije ollandsche uffrouw op zijde te hebben die zoo mild in gesprek was en vooral in het doen van vragen naar de voorwerpen die haar in het oog vielen en schoon zij wel eens dubbel vragen moest
of het bijwonen van zoodanige vergaderingen waar voor althans in gewone tijden lieden van eenen veel minderen aanleg genoegzaam berekend zijn driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman k bedank mejuffrouw zeer voor hare gunstige gedachten
et was een scherp gevecht tegen driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman een grooten uinkerker aper dat wel tusschen de twee en drie uren duurde maar toen moest gij gezien hebben
en daardoor nog kundigheden bezat toen althans onder den dienstbaren stand zeer zeldzaam scheen het dat zelfs de zachte dienstbaarheid in het huis van vader haren geest eenigermate had
toen afscheid nam daags voor haar vertrek naar riesland dat dit zonder te groote ontroering geschiedde intusschen beklaagde haar van heeler harte
daar het apen der lovenieren twee oers of naphanen voorstelde kruiselings over elkander liggende met de spreuk ltijd in
vergun mij u zoo te noemen want ik kan u al naamt gij het mij kwalijk niet driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman anders noemen k kan niet be iten om weder naar de vloot te gaan of ik moet aan u eerst nog geschreven hebben
ik herinner mij wat gij bedoelt et begint immers o ondre ijsheit ghy die alles houdt benepen n uw volmaakte kund en zelve niet begrepen ord dan van uw vernust o onbepaalde maght an welke
k vind dan apitein een kaerel als een paerel n ik kan mij klaar begrijpen dat een meisje hetwelk een paar goede oogen in het hoofd heeft en digter aan de twintig dan aan de vijftig is zin in hem kan krijgen
et huwelijk tusschen en werd niettegenstaande er nog in den tijd van het bruidschap zoo hevige stormen woeden dat welke door de bruid van alles onderrigt werd dikwerf vreesde dat het nog niet door zou gaan binnen den bestemden tijd voltrokken
n zijt gij zoo bereidvaardig ijnheer vatte nu het woord om aan het minzaam verzoek van mijn heusch vriendinnetje te voldoen dan twijfel ik niet of gij zult uwe oude vriendin het hare niet weigeren daar ik naar twee steden
en schoon hij der opregtheid van hulde deed viel het hem zeer hard zoo geheel zijne hoop vervlogen te zien en hij was te zeer uit de lijken geslagen dan dat hij een enkel woord op deze zoo duidelijke verklaring van kon antwoorden
den brief even ingezien hebbende en gevoelende hoe zij door de eenvoudige maar opregte betuigingen ontroerd werd stak denzelven zoo bedaard zij kon met dien van haren vader en broeder weg
oe vroeg uffrouw hoe van de warmte oen ik daar straks even het hoofd uitstak vond ik het aan den guren kant het naaste u dan weet ik het niet ik heb wat pijn in het hoofd gaf zij nu te verstaan maar ik ben toch blijde dat wij weêr tusschen de groene wallen in zijn
vroeg terwijl hare kleur zich verhoogde et wien toch et is met niemand anders antwoordde met niemand anders dan met
aten wij zeide de eer dan den korten tijd dien wij hebben niet doorbrengen met knijzen en klagen over iets waaraan wij toch niets kunnen veranderen
en volgenden dag werd met hare vriendin naar ejuffrouw gebragt door een van hare broeders ij was zij weder zeer hartelijk welkom en deze bespeurde zeer duidelijk in s gelaatstrekken dat haar hart veel geleden had
op welken zij in ondertrouw zouden treden hoezeer hare lieve vriendin hartelijk beklagende kon noch wilde voor verbergen
n zijn nagebed nog diep doordrongen van zijn geheel onderwerp smeekte hij in den naam der gemeente dat toch altijd aller harten van ware dankbaarheid mogten gloeijen
dat hen gemakkelijk tot getuigen kon komen nemen de een voor de ander na af te druipen zoodat zich geheel alleen bevond toen juist zoo als velen verwacht hadden
u als men er ook wel bij oppast dan kan men er reuzenstappen van bevordering in doen en tegenwoordige chout bij acht hier doelde hij op heeft in mijne lijnbaan voor één stuiver daags als baanders jongen aan het wiel staan draaijen
en bad dat zij niet voortgaan zou met uitvaren tegen een persoon die hij was dan wat hij was met hare nicht op eenen voet stond welke het spoedigst gesloten huwelijk de wenschelijkste zaak maakte
die zeer naauwkeurig naar de klok vernomen had op welke vader gewoon was s middags te eten en tegen welke hij hem had uitgenoodigd
met den vreemden naam van s eer endriks inderen genoemd in welks nabijheid zij het idderhuis te erf ook wel eer endriksburg geheeten fraai in zijn geboomte zagen liggen
et kon niet missen of eene schoonheid zoo groot als moest bij de jongelingen die zich in den ruidtuin bevonden ter uitbreiding hunner kundigheden in het oog vallen en niettegenstaande het bijzijn van den eer lokte die hen uit
deed tot alles het zwijgen en zat met het hoofd in de hand alleen verzekerde zij haar vader dat zij zorgen zou dat zijn gast naar behooren onthaald werd
adat vertrokken was en geheel alleen zijnde liet zij de dienstmeid bij zich komen en zeide enkt ge niet dat ik mijn woord al heel slecht houde k zou het althans denken als ik in uwe plaats was
vol van staassy praalen n eere jeughd en vreughd triomf en liefde straalen oo zeer dat noit natuur tot jonst en konst bereit ogh anneblies een gheest van
en op de gezondheid van ejuffrouw en den eer tot dat alles paars en groen wordt voor mijn ge driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman zigt en alles gelijk in den malmolen voor mij zwirlt en
zeide zij met eene zachte stem maar met veel nadruk oud u bedaard bedenk bedenk waar wij zijn volgde zooveel mogelijk dezen raad
het weder goed was was de wind volkomen tegen en daar moeder in lang niet op zee geweest was en er altijd eenigen hinder van gehad had als er wat sterk gezeild werd
veranderde schrik in toorn en zij barstte in hevige bewoordingen tegen uit die zij eene overbriefster heette en andere onaardige namen gaf
en andere op ijzer harde zandplaten terwijl een derde in het hoogst gevaar elk oogenblik voor het anker dreigt weg te drijven
en hoop maar alleen dat gij er u niet in moogt bedriegen met een schamperen grimlach ij bedriegen mij bedriegen dat is onmogelijk of ik moest zijne hand niet kennen
k zal hernam den naam van in mijn geheugen prenten en zoo mij de gelegenheid voorkomt hem op uwe voorspraak af indachtig zijn
het tot een model bij deze of gene gelegenheid te gebruiken niet volvoeren et zou mij herinneringen van eene zeer onaangename soort veroorzaken
k ben nog zoo als straks schreef maar uitenant ter zee en t is den emel bekend hoe lang het duren kan eer ik nog een schip krijg en dus wat durf ik hopen al was het dat ik u al niet geheel niet in allen deele onaangenaam of hatelijk was
maar de meerderheid van de roedschap hield het wegnemen van dit beeld tegen en men liet er de heethoofdigen tegen prediken indelijk voegde hij er bij liep deze geheele zaak in stilte af en het beeld bleef ter beschaming der onverdraagzaamheid staan tot op he
en derzelver opbrengst die nog omtrent honderd pond groot bedroeg onder de preferente schuldëischers dier stad verdeeld oen ik het over twintig jaren teekende had het wel vele blijken van armoede en verval maar het was toch nog eene bewoonbare plaats n het begin van de zestiende eeuw was het eene aanzienlijke
k hoop maar dat gij het mij vergeven zult dat ik u zoo vrij en openhartig schrijve maar geloof mij ik meen het waarachtig goed en ik mag lijden dat de eerste kogel in het eerste zeegevecht dat ik bijwoon mij tresfe en den kop wegneme zoo
u msterdam en t emstelers geslacht ijn roon ten emel heeft geheven oo eens de vreê ons scheeprijck bestrael n t oorlogs onwêer rust van
werd algemeen goedgekeurd en onder weg vonden vooral de vrouwen dat vader groot gelijk had om liever den zeedijk buiten noodzaklijkeheid niet bij den avond te rijden
waar zij den naam zag las zij binnen voor msterdam berigt dat hij even benoorden de straat gepraaid heeft driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman s ands regat van orlog e riton gevoerd door apitein koers zettende naar de
toen onder het geroep van vaarwel en goede reis de tranen van opregte vriendschap zoo van hun die aan den wal bleven als van de heenvarenden de kenteekens waren van dankbaarheid voor de genotene bewijzen van vriendschap en van het onaangenaam gevoel der scheiding
ndertusschen mijn heer behoef ik u niet te zeggen dat er een groot verschil is of aan de blonden of aan de bruinetten de hoogste prijs der schoonheid toekomt k althans heb er dikwijls lang en met weinig vordering over hooren
ij bekommerde zich echter over het gevaar waarin verkeerde ij hare goedheid van hart had zij een zeer zwak en veerkrachteloos karakter zij was zeer ijverig katholijk en haar hart was dus zeer vatbaar voor
en verontwaardiging duidelijk bespeurd hoe diep hare taal trof en niettegenstaande zijne verregaande onbeschaamdheid duidelijk zijne verlegenheid ontdekt
als gij maar aanneemt om speelnoot op mijne aanstaande bruiloft te zijn met indien hij dan aan wal is en zoo niet dan meet een ander
oo t u blieft schoon het mijne spreuk is dat de natuur met weinig te vreden is ijne natuur heeft toch eene bijzondere genegenheid tot den wijn
f het waar is zeide hij zich tot wendende dat die urg het orum driani of het eregtshof van eizer zou geweest zijn en men zelfs daarvan den naam zou moeten afleiden is bij mij aan veel twijfel onderhevig even eens als de
a dit bezigtigd te hebben begaf zich het gezelschap naar den estkappelschen eedijk die met regt voor een der beroemdste dijken der wereld gehouden word ij ligt
scheen haar eindeloos lang te duren ij herinnerde zich nu gedurig hare moeder hoe dezelve in den vorigen winter nog de plaats bekleedde waar zij nu nederzat
en stelde nu in et lieve aderland de rins en het geheele tamhuis at is zeide vader juist zoo als het behoort
schoon hij reeds geleerd had om den eersten indruk der zinnen te matigen gevoelde hij dat een zoo beminnelijk voorwerp hem alles behalve onverschillig was
barstte uit in lagchen zeggende llendige platte taal die alleen door het gemeen mag gesproken worden o lieve uffrouw straks komt onze choolmeester een van mijne beste vrienden
ij is uitenant op het schip van en weet nooit hoe de zaken kunnen komen maar zoo immer uwe voorspraak hem mogt van nut kunnen zijn tot zijne bevordering
et zigtbare aandoening u nu schoon gij het niet verdient ik wil opregt tegen u zijn ent gij den eer niet
ogenblikkelijk op het zien van hem vatte gramschap hevig vuur driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman maar toen hem gewaar wordende opstond naar hem toekwam en onder de woorden
innen gekomen zeî de eer k hoor vriend al vreemde zaken van u verhalen onder anderen dat gij zooveel talen spreekt ij antwoordde a ik ken er nog al zoo eenige oe is uw naam
en buitensporigheden die zij begaan maar men moet toch altijd ter hunner verschooning in aanmerking nemen dat zij in eenen leeftijd aan zich zelve overgelaten worden waarin nog de meesten zeer het toezigt van hunne ouders zouden behoeven dat zij geene genoegzame vermogens bezittende
oosjes zn et leven van illegonda uisman is meer is toe te schrijven aan eene dwaling van het verstand dan aan bedorvenheid van het hart en hoe het zeer mogelijk is dat jongelingen
het met hem omtrent mij geweest is zal ik liefst niet bepalen maar dat hij thans fel op mij gebeten is en dat hij alleen om mij een hevigen schrik aan te jagen het vergaan van het schip van verdicht heeft wordt nu ik alles nadenk volkomen zeker
en hare dochter een ijdel bespeurde dat alleen tijd en gewoonte weder zouden moeten aanvullen iet onaangenaam echter was haar in hare eenzaamheid de herinnering van en zij ontveinsde niet voor
it wekte zoodanig de nieuwsgierigheid op dat uffrouw en driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman hare zuster er op aandrongen dat men hem binnen zou roepen om iets nader van hem te weten
k verbeeld mij dat gij nog wat moeijelijk op mij zijt misschien omdat ik mij wel eens wat te vrijmoedig of schertsend heb uitgelaten misschien
el ik had niet gedacht dat een nkhuizer meisje een msterdamschen roponent die op het punt staat om te uiden of wie weet waar beroepen te worden eene driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman soort van lesje zou geven
om tot het best van haar vriendinnetje in dezen mede te werken en nam zonder de minste aarzeling op zich om binnen zeer weinig tijds bij derzelver moeije te bezorgen tevens in het oog houdende dat hare ouders niets zouden weten van de komst van binnen nkhuizen
eeds had vader eene nette woning digt bij de lijpsteenen aan den uitenkant gekocht en de dag van het huwelijk van haren broeder die het vaderlijk huis betrekken zou was bepaald
schoon nog geen achttien jaren maar een rijzige fiksche riesche knaap zag ook met alle oplettendheid aan daar zij zijne toekomende speelnoot op de bruiloft zijn zou
ging nu vol nieuwsgierigheid heen en nog in den gang zijnde zag zij niemand anders dan die haar niet zag of zonder zich een oogenblik te bedenken uit het voorhuis haar in de armen vloog
n nu barstte in nog grooter droefheid uit ieve moei lieve moei was het eenige dat zij kon zeggen en zij greep weder met zekere woestheid hare handen
ader deed op het oogenblik het een en ander aanrigten om de weduwe te onthalen en hield niet op of deze moest ten minste nog een paar dagen
e schipper zou dan de goederen die hij aan boord had voor en zijne familie wel naar nkhuizen brengen ven na den middag zette men dus voet aan wal binnen edenblik en nam nu
nlangs had zij er wel eenigermate aan getwijfeld maar het zich weder ontgeven daar zij haar meende te kennen als van te goede beginsels om zich te wagen
door eene onafgebrokene trouwe en ijverige standvastigheid in het volbrengen driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman van den arbeid in uwen wijngaard ter verbreiding en grootmaking van uwen naam ter zaligheid en heiligmaking van zoovele als gij zijner bijzondere zorge en hoede hebt aanbevolen
voor het uitkiezen van het plaatsje zorgen daar men vertrouwde dat zijne schildergenie buiten twijfel eene aangename ligging verkiezen zou
haar iets voorlas blijken gaf dat hare gedachten op andere voorwerpen speelden choon zelve uit een hooger kring afkomstig was dan gewoonlijk de
ja niets hem overschoot dan zooveel mogelijk op zijne hoede te zijn dat er geen blijk van zijnen ontvlamden hartstogt zich openbaarde en dat hij alle moeite aanwendde om zijn hart de vorige kalmte terug te bezorgen
en onbehouwen vloeken en zweren van eene partij woeste oostindischvaarders en ander zeevolk hoorde uit hoofde van haar medelijdenden aard met leedwezen hoe onbetamelijk met dien man werd omgesprongen
ejuffrouw was het eerste oogenblik een weinig uit het veld geslagen daar zij niet op eene zoodanige verrassing had kunnen bedacht zijn evenwel na een oogenblik inziens zeide zij
k zou u raden om niet naar te gaan voor dat gij naar driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman mij geluisterd hebt k kom zoo als gij weet op dit oogenblik van msterdam k heb de eurs van het begin tot het einde bijgewoond
dat genoegen hebben wij eeuwen nog al meest dat aan de ollanders die ons komen bezoeken driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman ons land zeer in de hand valt en als gij iddelburg naauwkeurig bekeken hebt zult gij overtuigd zijn dat wij op alcheren ook eene uitstekend fraaije stad hebben
van illegonda uisman dat gij er zoo blijd over zijt dat hij niet dood is er kon antwoorden hoorde zij dat haar vader het slot van de voordeur
in het voorjaar gezet wat vroeger of later al naar dat het weder meêr of minder gunstig is adat vooraf het land eenige malen is omgeploegd geëffend en verdeeld in lange vlakke bedden van bijna twee voeten breedte worden hier in dan de kiemen vier of vijf naast elkander geplant
maar ik zal u geen penning schuldig blijven en hier haalde hij een gedrukt ichtstuk voor den dag getiteld innebeeldt des hristelijken
en in het midden van die lijfsgevaren haar voor hare oogen zweesde ij ziet zeide de rietman tegen gij ziet mijn vriend welk een wonderbaar vermogen uwe zoetvloeijende rijmelarij op het hart van deze ollandsche uffer heeft
elfs waagde eene oude vrijster die toevallig kennis gekregen had dat wel driemalen aan het huis van vader geweest was de
ijn brief draagt alle kenteekenen van hevige verliefdheid en tevens van groote opregtheid ij kon hij mogt het schrijven wel gelaten hebben omdat hij niet kan berekenen
a ik heb hem meermalen aan de elder aangetroffen s hij misschien de gelukkige man die mij in den weg staat at juist niet maar het moet niet lang geleden zijn dat gij met hem aan de elder in gezelschap geweest zijt
binnen een maand of drie weder in het aderland terug te zijn an dan lieve vlieg ik zoodra ik binnen ben naar nkhuizen en od geve dat ik u dan gezond mag aantreffen en dat geen ander mij in den weg gekomen is
welke daar in t midden van de vorige eeuw zoo aanzienlijk was dat er meer dan drieduizend paarden op éénen marktdag vertold werden k heb daarom hetzelve ook bijzonder gedacht onder eenige aanzienlijke uidhollandsche dorpen op welke ik even als op de ollandsche steden
dat bij den eer een vermoeden oprees als of hij voornemens geweest was om eene poging aantewenden ter overrompeling in een geval van zooveel belang dat alles moest toegeschreven worden
choon ik vrij wat manschap verloren heb en mij de kogels om het hoofd gesnord hebben ja er een mij zoo nabij geweest is dat een hairlok aan de linkerzijde van mijn hoofd eenigzins gezengd raakte ik ben od zij geloofd er gezond en ongekwetst afgekomen
zeide n ik hoop toch dat die vrome en brave man tot loon van zulk eene daad zal gespaard gebleven zijn voor verdere vervolging
ij het afloopen van het ontbijt tikte haar hare oudste broeder op den schouder zeggende met eenen vrij wat beduidenden grimlach k hoop dat uwe pijn in het hoofd tegen den middag wat zal optrekken want het zou apitein dan zeer spijten
e stad ging toen in grootte van neringen en volkrijkheid iddelburg te boven en muntte uit in voortreffelijk schoone gebouwen ij ziet ejuffrouw de wallen liggen nu deerlijk vervallen en zelfs zijn er geen deuren meer in de poort
ij zag dat op die woorden de tranen in de oogen van oprezen en in zekere vervoering hare hand grjjpende zeide hij ief meisje
n daar hem de tafel van vader werd aangeboden nam voorts zijn verblijf in den ost ndischen oren adat eenige dagen verloopen waren en de ouders van weder na riesland vertrokken gaven en
k weet het is maar vertooning het is maar spel maar met dat al ik ben zoo hevig geschokt als of ik het geval zelf heb zien gebeuren
oe moeijelijk viel het haar toen aan den avondmaaltijd nog eenen afzonderlijken dronk instelde op het welzijn en de behouden terugkomst van apitein voegde er bij en dat dit de genoegens van zijne familie en allen die belang in zijn persoon stellen mogten vermeerdere
e eef van ejuffrouw wiens naam was zat naast en was zeer bij zijne nicht in aanzien omdat hij een groot lief hebber en beoefenaar der eekenkunst was en bijzonder ervaren in het maken van portraiten
oor hem zoowel als voor was de dag der inwijding van den nieuwen chouwburg een feestdag enige der beste plaatsen in de nabijheid van was voor zijne huisvrouw en benevens en hare vriendin
wat nader bij gekomen en nam terstond de gelegenheid waar om zijne huisvrouw en de uffrouwen en aan hunne oogheden voor te stellen e rins herkende terstond de huisvrouw van en vroeg naar de overigen
ader k hoor met genoegen dat gij daar zoo hupsch en vriendelijk geweest zijt ij waart het straks bij lang na niet ok de broêrs
en dat zij toch hoopte dat het in lang niet weêr gebeuren zou dat juffrouw uit nkhuizen ging este meid zeide nu en kreeg met
ja volkeren overkomen toe te schrijven aan eene straffende hand der odheid en die onheilen te houden door regtmatige vergeldingen voor gepleegde buitensporigheden
waren als lammeren en zoo bang als oude wijven maar onze brave dmiraal en onze hupsche uitenant spraken ons moed in het lijf en wisten door goeden raad en vriendelijke woorden het volk nog te bewegen om alles te doen wat mogelijk was
ter regterhand liggende herhaalde het aloud rijmpje zinspelende op de schade die dat eilandje van de sterke daardoor en om trekkende ebbe zoo van de chengen als uidvliet te lijden had van dezen inhoud
k begeer de hand niet van een karel die zoo laag van karakter is dat hij de hand van geen eerlijk man verdient en dien ik zoo hij niet op het oogenblik dit vertrek verlaat met deze handen leeren zal hoe hij uit elk fatsoenlijk gezelschap behoort gezet te woren
k vind het zeide wel onbescheiden dat zich jongelingen van goeden huize en van eene fatsoenlijke opvoeding in zulke onhebbelijke straattaal uitlaten die men naauwelijks het gemeenste volkje vergeven zou
apitein is zoo even versch uit zee aangekomen als wij eens weêr te nkhuizen zijn of liever als te msterdam mijne nieuwe huishouding heeft in orde en aan den gang gebragt dan zullen wij daar wel eens op ons gemak bij de veenzon over praten
ij ziet in welk eene verwarring ik ben en aan mijn brief zal kop noch staart te vinden zijn k zal daarom maar eindigen een nog iets nog iets als ik dezen winter of vioeger te nkhuizen kom dan zal ik hemels vast
uit hoofde van alles wat tusschen hen had driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman plaats gehad en dat het was uitgekomen dat zij eigenlijk de oorzaak was dat hij zoo als hij zich uitdrukte het vervloekte huwelijksblok aan het been had
verontwaardiging aangegrepen dat zij op hetzelfde tijdstip dat binnentrad als werktuigelijk oprees en wilde vertrekken maar trad eene schrede terug en zich gelatende als of hij weder wilde heengaan zeide hij
k zou waarlijk bang worden om met de geheele stad weg te waaijen ij steekt zoo vlak met den neus in de oordzee o een
zij eindelijk hem in ij moet wel vreemde gevoelens van mij hebben en heel ergdenkend omtrent mij zijn ie weet wie weet hoe gij u te ivorno en waar gij u aan wal bevondt gedragen hebt
k merk het maar al te duidelijk ik zie mij in mijne zoete verwachting bedrogen k had want daar gij morgen waarschijnlijk vertrekken zult wil ik het u vooraf nog zeggen
erleden maand hebben zij helaas een besluit genomen dat een bederf voor mijn kostersambt zijn zal enk eens na men heeft goedgevonden om dit schilderstuk dat mij jaarlijks een zoo mooijen stuiver opbragt
evrouw geeft ghy my geest dat ik dit hoogh sierradt aar in ghy t al jaa zelfs de on te boven gaat aardeere naa zijn deughd ellieve tweejelingen e mondt die schijnt gemaakt om van t gezicht te zingen n zijn beroep voor al
aar gij die zoovele verzen van anderen kent maakt gij zelf geen verzen een verzen ô zooveel als gij wilt
ik houde hem om hem zelfs wil bij u aanbevolen en ook bijna om den wil van mijne vriendin want ik geloof dat het heel wat in zal hebben om die genegenheid uit haar hart te roeijen
hem half lagchende half ernstig toe te voeren aarlijk ijnheer gij hebt het al te drok zoo met voordienen als voorsnijden en dan nog tusschen beide met kussen eloof mij ik zal het laatste wel waarnemen zoo u ook van die moeite ontslaan wil
en welke daad als strekkende tot eene straffe des emels over geheel taveren den grond tot de verdrooging van die haven zou gelegd hebben
aar zeide ik heb er mij tegen verzet k heb gezeid dat een zoo goed ordenlijk en vriendelijk eer als de apitein daartoe niet in staat was want denk eens hij heeft mij bij het heengaan een gulden tot een
daarboven de voorkeur gegeven werd het welk dan ook gelegenhed gaf dat er niet weinig tot lof van deszelfs bouwheer gezegd werd en nu deelde mede wat hij tot lof van dien ouwmeester ter dezer gelgenheid gedicht had