AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
als zij zich nu in dien toestand bevinden dan neemt zij eenige passen op hen vooruit en loopt voor hen heen over de galerij van kamer tot kamer zoolang totdat zij haar gegrepen hebben
echter behoefte aan eene goede leiding en gij kunt niet beter doen dan het voetspoor drukken van uwen vader en grootvader zij kwamen mij spreken in alle gewigtige zaken en ik kan zonder grootspraak zeggen dat zij zich bij mijne raadgevingen steeds zeer wel
kom dan weder bij mij aan opdat ik zijn antwoord zal kunnen lezen vergeet ook niet hem ons onderhoud mede te deelen
in plaats van mij te antwoorden loosde hij een zwaren zucht en zijn regterarm van onder zijn opperkleed te voorschijn brengende liet hij mij zien dat daaraan de hand ontbrak waarover ik zeer ontstelde
ik het ergste duchtte het zal u blijken mijne heeren dat dit niet zonder grond was zoodra de kadi zijne woning binnentrad telde hij met eigen hand aan een zijner slaven die iets verzuimd had eenige stokslagen toe de slaaf hief een groot
mijn broeder was niet geslepen genoeg om de slechte oogmerken van de oude te vatten die de twee goudstukken slechts had geweigerd om op eene andere wijze meer te bekomen
haar alles mede te deelen wat daarmede in betrekking stond en van hetgeen mij bejegend was niets te verzwijgen indien gij slaagt zeide ik tot haar en mij het geluk verschaft die lieve schoone te zien en haar te kunnen spreken over mijne liefde zoo kunt gij staat
de gouverneur vergenoegde zich niet alleen den juwelier die mij valsch beschuldigd had te straffen hij liet ook al zijne bezittingen die zeer groot waren ten mijnen voordeele verbeurd verklaren in één woord hij heeft mij lief als een eigen zoon en gij zelf hebt gezien hoe verblijd hij over mijne herstelling is
indien gij haar echter daarin ter wille zijt en u naar hare luimen weet te schikken zoo kunt gij er staat op maken dat gij alles van haar zult verkrijgen wat gij moogt begeeren bakbarah bedankte de oude voor haren raad en beloofde deze te zullen nakomen
wij bij eene ontdekking een gelijk gevaar liepen menigeen zou in mijne plaats den moed niet gehad hebben om zich uit eene zoo netelige zaak te redden er behoorde daartoe niet minder onverschrokkenheid dan tegenwoordigheid van geest
gekerm aan zoodat men hem aan het andere einde van de straat kon hooren de barbier geloofde nu dat men mij mishandelde en begon op eene barbaarsche wijze te schreeuwen verscheurde zijne kleederen wierp stof op zijn hoofd riep om hulp en bragt de geheele buurt in
gedurende eene maand hoorde ik niets van den jongen koopman doch na verloop van dien tijd kwam hij mij in mijne woning opzoeken waar zijn vraagde hij mijne veertien duizend acht honderd en vijftig drachmen die gij nog in bewaring hebt
gij zoudt dus vervolgde hij een onschuldige doen sterven daar hij onmogelijk een lijk kon dooden wat mij betreft het is mij reeds smartelijk genoeg in mijn toorn een muzelman verslagen te hebben
mijne meesteres zeide de slavin de jonge dame met wie gij zoo even in den winkel gesproken hebt wilde u nog iets zeggen heb dus de goedheid mij te volgen ik deed dit en zij bragt mij bij een wisselaar waar hare meesteres op mij wachtte
gij zijt bijzonder goed ik ga den jongen man dadelijk opzoeken en hem zeggen dat hij de vreugde zal smaken een onderhoud met u te hebben wanneer wilt gij zulks ik weet daartoe geen beteren tijd zeide zij dan aanstaanden vrijdag onder het middaggebed laat hij dan toezien wanneer mijn
op dit ingebeeld zien van een geslagt mensch gaf een dergenen die hem vasthielden aan alcouz een geduchten vuistslag zeggende
maar de regter verwaardigde zich zelfs niet hen aan te hooren schelmen zeide hij tot hen het is dan op die wijze dat gij de blinden speelt om anderen te bedriegen en allerlei slechte daden te bedrijven
daar echter schemselnihar begreep dat ebn thahar alleen uit vriendschap en met een goede bedoeling aldus gesproken had duidde zij het hem niet ten kwade maar maakte zelfs gebruik van den haar gegeven wenk zij gaf een teeken aan hare vertrouwde slavin die zich dadelijk verwijderde
de kalif ontving mijne meesteres met een vriendelijk gelaat en toen hij hare droefgeestigheid zag welke aan hare schoonheid
ik vlei mij gij daarover niet minder zult te vreden zijn dan over het lam welnu wat zegt gij die ragout is onverbeterlijk antwoordde mijn broeder
om nu eene dubbele straf te ontgaan rigtte ik het hoofd op en beleed mijn misdrijf naauwelijks had ik deze bekentenis afgelegd of de regter gaf last dat men mij de regterhand waarmede de misdaad bedreven was zou afkappen
in het eerst weigerde zij halstarrig eenig voedsel te gebruiken en wij begonnen aan haar leven te wanhopen op ons aanhoudend smeeken nam zij echter nu en dan eene teug wijn en dit deed hare levensgeesten terugkeeren
en beminnelijkste jonge dame van geheel bagdad maar zij is tevens zeer koud en daardoor moeijelijk te genaken gij weet tevens dat onze regters zeer streng de harde wetten die onze vrouwen in eenen lastigen dwang houden toepassen waar het hunne eigene vrouwen of
wel verre van eenig geweld te plegen hebben wij hun alles goeds bewezen en niemand van ons zou hun het minste leed hebben willen aandoen ook gij hebt voor uw persoon niets te vreezen en kunt u op onze goede gezindheid verlaten
op mijn vragen wie er is krijg ik geen antwoord maar de slagen verdubbelen de juwelier niet minder verschrikt dan zijn slaaf verliet schemselnihar en den prins om zich te overtuigen wat deze verontrustende tijding te beteekenen had
wees dus zoo goed heer vervolgde de slavin u de moeite te geven met mij naar het paleis van mijne meesteres te gaan dit laatste verzoek van de vertrouwde bragt den juwelier in groote verlegenheid
hij heeft mij bevolen haar alles te verschaffen wat hare oogen begeeren en zoo mogelijk hare wenschen te raden en te voorkomen hij zeide dit met het oogmerk om den jongen prins terug te houden aan eene liefde toe te geven die slechts zijn ongeluk ten gevolge kon hebben
droomend voortgaande voelde ik dat iemand mij aan de kleederen trok ik wendde mij om en zag tot mijne groote blijdschap voor mij de slavin van haar die mijne gedachten geheel bezig hield
bredradan liet haar onderscheidene stukken zien en tot eene van die bepaalde zich hare keus zij vraagde hem naar den prijs en hij liet haar dat stuk voor elf honderd drachmen zilver
mijne beminde die weten wilde wat ik aan mijne regterhand had maakte van deze gelegenheid gebruik om hare nieuwsgierigheid te bevredigen
ga tevens vervolgde zij zonder tijdverlies den prins van perzië opzoeken en hem van deze treurige gebeurtenis kennis geven opdat hij zich op alles voorbereide en weten moge hoe te moeten handelen
men had dit opzettelijk gedaan om hem eene verrassing te verschaffen want naauwelijks had hij uitgesproken of alle vensters werden als met een tooverslag geopend en de zaal van binnen
de goed onderrigte slavin kwam in den winkel van den kleêrmaker mijne meesteres laat u groeten zeide zij en verzoekt u van dit stuk zijde een kleed voor haar te maken volgens het model van het hier bijgaande
dit vonnis werd op staanden voet volbragt en maakte het mededoogen der toeschouwers zelfs dat van den ruiter gaande de regter wilde mij ook nog een voet doen afhakken maar ik bad den ruiter genade voor mij te vragen hij deed dit en kreeg die
zij zeide hem allerlei aardigheden en bediende hem met eigen hand van het beste dat op tafel was na eenige ververschingen gebruikt te hebben stond men al spoedig van tafel op
eindelijk zagen de prins en de juwelier zich echter gedwongen de wapens neêr te leggen en zich over te geven de roovers schonken hun het leven
ik bedankte haar voor hare belangelooze edelmoedigheid wat ik voor u doe antwoordde zij is weinig en ik zal niet te vreden zijn vr dat ik sterf om u een bewijs te geven hoezeer ik u bemin
en dwong hem dien nacht nog te blijven den volgenden morgen liet hij hem in een draagstoel naar zijn huis vervoeren en toen hij zich vervolgens met den prins alleen bevond hield hij hem nogmaals voor oogen hoezeer het zaak was eene liefde te bestrijden
deze droegen de verliefden naar eene sofa en bragten hen met welriekende wateren weder bij schemselnihar de oogen openende vatte de hand van den prins van perzië en zag vervolgens naar ebn thahar om
en betuigde niet te zullen dulden dat deze koffer geopend werd gij weet zeer goed zeide zij dat ik niets laat komen dan voor
of over den barbier die hem weder tot bewustzijn had teruggebragt en dien men thans niettegenstaande zijne gebreken voor een groot man begon aan te zien
de sultan liet hen niet van zich gaan zonder aan elk hunner een zeer rijk kleed te geven dat zij in zijne tegenwoordigheid moesten aantrekken wat de barbier betreft aan dezen gaf hij een groot pensioen en hield hem aan zijn hof
zekeren dag dat ik mij op straat bevond zag ik verscheidene jonge meisjes naderen en sloeg om haar te ontwijken een zijstraatje in waar ik mij op eene bank voor de deur eener woning nederzette ik had hier het gezigt op een venster tegenover mij waarheen mijne
waarop zij den kapitein gelast had hem zonder verwijl van daar te gaan halen en bij haar te brengen hier eindigde de prinses badoura
en den vloed met snelheid naar het rotsachtige strand werd gedreven zagen zij de haven van eene groote stad voor zich en de stuurman had alle hoop deze te kunnen bezeilen ook behram zag daarvan de mogelijkheid in maar hij wist tevens dat dit eiland
onze jeugd genieten de jonge jaren keeren nooit terug om tot het geregelde leven te komen waarvan gij mij spreekt zal het altoos nog tijds genoeg zijn
ik heb u bij mij ontboden hernam de sultan om u te zeggen dat ik besloten heb u uit te huwelijken wat dunkt u daarvan
het verwonderde hem ten hoogste boven de poort die hij binnenkwam zoo vele afgehouwen hoofden te zien die daar ten toon gesteld waren zoodra hij in zijne woning kwam vroeg hij naar de oorzaak hiervan
de begrafenis had met groote plegtigheid plaats de viziers de emirs en al de grooten van het hof wedijverden om zijn lijk naar het graf te dragen
misschien verzoenen zij zich later en indien gij noureddin mogt dooden gelooft niet dat uw meester hoe magtig hij ook is u tegen het geregt zou kunnen beschermen door deze toespraak begonnen de slaven bevreesd te worden en draalden
en zooals ik nog dagelijks hoor en zie heeft mij gesterkt in mijn voornemen om nimmer te huwen uwe majesteit gelieve mij dus te verontschuldigen indien ik rondborstig verklaar dat het geheel nutteloos is mij verder over een huwelijk te spreken
als overwinningsteeken in de hand hield zich los geworsteld hebbende liep de voedster vol angst naar de koningin de moeder van de prinses van china
op zijn toestand als slaaf zinspeelde en maakte er uit op dat hij bij zijne schoone gestalte ook een gezond verstand bezitten zou zij drong dus op dit punt niet verder aan maar zeide kort daarop daar gij scheepsschrijver zijt zult gij wel
hierop verwijderde hij zich om binnen weinige oogenblikken met den gevraagden wijn terug te keeren zoodra hij terugkwam ging noureddin den trap af hem te gemoet ligtte de kruiken uit de manden en bragt die op de zaal
maar waar haar te zoeken hoe en op welke wijze is zij hier binnen gekomen zonder dat ik er iets van vernomen heb waarom is zij slechts gekomen om u terwijl zij sliep hare schoonheid te laten zien eene onuitbluschbare liefdevlam in uw hart te ontsteken
hij vreesde te regt de levenden meer dan de dooden doch keeren wij thans terug tot het schip van behram
welnu vroeg de monarch met huivering in welken toestand hebt gij mijn zoon aangetroffen de vizier deed hem een getrouw verslag van het onderhoud
de prinses verhaalde nu aan marzavan hare geheele geschiedenis tot in de kleinste bijzonderheden en liet hem den ring zien welken zij op de plaats van den haren gevonden had
ik hoop spoedig terug te zullen zijn neen riep assad nimmer zal ik zulks toestaan als ik ga en mij iets overkomt dan zal ik ten minste den troost hebben dat gij in veiligheid zijt
de bevelhebber der wacht nam hem met zich mede en terwijl men de galg oprigtte liet hij door de stad omroepen dat dien middag het doodvonnis zou voltrokken worden aan den eersten kamerheer des konings wegens eenen door hem gepleegden moord
het gelukte hem den brief in de hoogte houdende door de menigte heen te dringen en denzelven met de gebruikelijke eerbewijzing den vorst te overhandigen
dit ongeluk had plaats in het gezigt van het kasteel waarin de prins camaralzaman zijn verblijf hield de koning schahzaman en zijn groot-vizier waren daar op dat tijdstip beiden tegenwoordig
camaralzaman maakte zich aan den kapitein bekend als de koopman die zich op zijn schip wilde inschepen en terwijl nu de matrozen welke de kapitein had medegebragt zich bezig hielden
kort daarop kwam de vizier khasan te huis en was niet weinig verwonderd zijne vrouw en hare slavinnen in tranen te vinden terwijl ook de schoone perziane hem toescheen zeer droefgeestig te zijn
in eene zoo hopelooze poging geen wonder dus dat camaralzaman zich spoedig door eene nieuwsgierige volksmenigte omringd zag
nu zult gij echter moeten wachten tot eene volgende keer wilt gij het intusschen bij mij voor lief nemen zooals het is dan staat mijne kleine woning en wat ik heb om u voor te zetten van ganscher harte tot uwen dienst
deed een zijsprong verbrak den teugel en holde in volle vaart over het veld giondar was aan het prachtige ros zeer gehecht
en stelde zij zich zoo waanzinnig aan dat de koningin beducht werd dat zij zich ook aan haar zou vergrijpen en met droefheid in het hart van daar ging om er den koning berigt van te geven
goed en zachtmoedig zijn mogt het den hemel behagen dat zij allen aan u gelijk waren maar wat mij het meest tegenstaat is de twijfelachtige keus welke een man heeft als hij zal trouwen
de eerste door aan scheich ibrahim verlof te geven die plegtigheid in mijn pavilloen te vieren aan een eenvoudig bewaarder mijner goederen komt zulk eene hooge eer niet toe zijn rang geeft hem daarop geene aanspraak
in den zelfden nacht dat assad des avonds daar was aangekomen daar de stadspoorten gesloten waren zag ook hij zich gedwongen op het kerkhof eene rustplaats te zoeken totdat de poort geopend zou worden
daarbij was het hem bekend dat saony steeds vijandig jegens khasan was geweest heeft hij zeide sangiar in zich zelven toen hij het bevel des konings hoorde dat hem zeer deed schrikken zijn haat aan den vader niet kunnen koelen
hoorde hij van een uitstekend man spreken dan ontzag marzavan moeite noch kosten om dien geleerde op te zoeken en rustte niet voordat hij hem gevonden en zoo veel mogelijk van zijne lessen partij getrokken had
en hunne hoofden te gelijk in het zand te doen rollen vroeg hij hun of zij hem vr hunnen dood ook nog iets te belasten hadden
indien hij zijnen reeds als dood betreurden zoon in leven en hoogst gelukkig zou wederzien hier over spraken zij thans dagelijks en niet alleen
slechts door een gordijn van het voorvertrek was afgescheiden de jonge slavinnen wilden zich daartegen verzetten maar noureddin nam nu ieder bij een arm bragt ze de kamer uit en grendelde de deur achter haar digt de
voor verdere mishandelingen te vrijwaren en uw lot te verzachten maar om u ook uwe vrijheid weder te geven deze zoo onverwachte en verrassende toespraak was den armen assad eene groote troost
en onzen twist te beslechten danhasch bewilligde in het verlangen der toovernimf en spreidde zijne vleugelen uit met het doel om dadelijk naar china terug te vliegen maimoune hield hem echter tegen
twee namen helaas ja zuchtte de prins weleer heette ik assad zeer gelukkig thans noem ik mij motar het slagtoffer margiane die den waren zin van dit antwoord niet begreep meende dat hij
de prins camaralzaman gevoelde eene zoo groote verligting door de hoop die hem was ingeboezemd dat hij zich sterk genoeg achtte om op te staan
ik heb daarvan alleen het kleed aangenomen om zoo doende naar de hooge verbindtenis met den magtigsten monarch van het heelal te kunnen dingen
aan wie hij verzocht haar niet aan te merken en te behandelen als eene slavin maar als eene dame welke den koning toebehoorde
terwijl hij bij assad staan bleef en zijne makkers toewenkte dat zij zonder gerucht te maken zouden naderen zij vormden een kring om den slapende
de goede koning verrukt over de gunstige verandering welke hij bij zijnen zoon meende te bespeuren stond dadelijk op en marzavan bij de hand vattende dwong hij hem
wel bespeurden zij een gebaand pad maar dit was zoo smal en moeijelijk dat zij er zich niet op durfden begeven zij gingen daarom langs den voet van den berg in de hoop een beteren weg te zullen vinden maar
maar zeide hij bij zich zelven hoe zal ik terugkeeren hoe kan ik in het donkere van den nacht den weg vinden dien ik al in den blinden heb doorloopen zal ik niet verdwalen
hij regeert over de genoeg bekende eilanden der kinderen van khaladan daarna verhaalde hij hem zijne geschiedenis en deed hem opmerken hoe wonderbaar de oorsprong van zijne liefde was
wij sterven onschuldig zeiden zij maar morren deswegens niet wij schrijven onzen dood toe aan den wil van allah en rekenen dien den koning onzen vader niet toe
zij bragten die dagen bij de bron en onder den granaatboom door wiens schaduw en vruchten hun van grooten dienst waren zij beraamden plannen voor de toekomst
en door ondervinding voorzichtig gemaakt nam hij zich stellig voor niet weder op een vuuraanbidder te vertrouwen maar eene wijkplaats te zoeken bij een zijner geloofsgenooten van wie hij bij zijne eerste komst enkelen gezien had
gij kunt dus heden rustdag houden ik laat u hier en ga eenige van mijne vrienden bezoeken ik doe dit hoofdzakelijk in uw belang want daar de tijd nadert
dat wilde hij eene drukkende armoede ontgaan hem werkelijk niets anders overbleef dan te doen zooals zijne vrouw hem voorstelde hij bragt haar dus hoewel met een bloedend hart naar de markt waar de slavinnen verkocht werden
daaronder zeker niet eene geweest is die in vergelijking zou kunnen komen met degene die ik u thans kan aanbieden het is de parel van alle slavinnen en gij behoeft mij niet op mijn woord te gelooven gaat mede mijne heeren komt
dat deze vreemdeling meer van zijne schoone onbekende wist want de geschiedenis der prinses van china welke hij bezong moest noodwendig de aandacht van den verliefden jongeling trekken er vertoonde zich dan ook werkelijk een glimp van hoop en vreugde op het gelaat des kranken
ach arme noureddin riep de sultan nu uit hoe heb ik u vergeten spoed u vervolgde hij tot masrour laat de vizier giafar zich onmiddelijk naar balsora begeven
en weldra het berigt kwam dat een derde leger met versnelden marsch de stad naderde hierdoor werd des vorsten plan verijdeld en
indien ik vr den dag niet terugkom zal u zulks een bewijs zijn dat de wacht mij overvallen heeft daarom zal ik u bij geschrifte dit huis met deszelfs meubelen als eene vrije gift bij levenden lijve overdragen
wie kan er voor instaan dat zij ook eene schoone ziel heeft dat zij toegevend voorkomend en aanminnig is dat zij een degelijk gesprek weet te voeren en niet altijd redeneert over kleeding opschik en duizend andere nietigheden
hoewel hare tegenwoordigheid bij de prinses slecht kon worden gemist wist echter de voedster zich voor een oogenblik te verwijderen om haren zoon te zien
o hoezeer ben ik den koning dankbaar voor deze zoo hoogst aangename verrassing reken er niet op zeide de prinses hem op hare beurt omarmende den koning immer terug te zullen zien mij ziende ziet gij tevens den koning
camaralzaman vergezelde zijn vader naar het paleis waar hij zich wanhopig eene hem geheel onbekende dame te beminnen
waar hij zich met wilde vruchten en eenige wortelgewassen en waterplanten die aan de oevers der beken groeiden moest voeden eindelijk op den elfden dag kwam hij in de nabijheid van eene stad
de slaaf ter halver lijve in het water hangende en aan de gramschap van zijn meester overgeleverd zeide tot zich zelven de prins is zeker krankzinnig geworden uit spijt dat hij hier is opgesloten
of er in de beurs goud of zilver is weet ik niet maar ik ben bereid dit met u te deelen wat echter de slavin aangaat deze begeer ik geheel voor mij te behouden neemt gij genoegen in mijn voorstel zoo zullen wij het geld tellen en deelen
gelijk deed hij hem door zijne wacht vatten en in een ouden toren opsluiten doch zelfs ook nu verloochende zich de vaderlijke genegenheid van schahzaman jegens zijn weêrspannigen zoon niet
de kalif al de manieren van een visscher namakende kwam naderbij en bood zijne twee visschen met veel takt te koop aan ziedaar een paar heerlijke visschen zeide de schoone
en ik had van u verwacht dat gij voor een vader die nooit iets onredelijks van u heeft verlangd meer inschikkelijkheid zoudt hebben getoond
alvorens hem te laten vertrekken liet hij het nogmaals aan zijne keus om van de onderneming af te zien maar de prins gaf daaraan geen gehoor hij volgde den gesnedene met vastberadenheid of liever met een geestdrift die verwondering baarde
als hij voor eenige dagen op de jagt ging hen in zijne plaats in den raad te doen voorzitten intusschen was door een misverstand de vorige liefde van de prinsessen badoura en
zoodra de schoone perziane noureddin met een treurig gelaat zag binnen komen begreep zij dadelijk dat hij bij zijne zoogenaamde vrienden de hulp niet had gevonden waarop hij bouwde
wat den prins betrof beangst om voor een koning te verschijnen aan wien hij zich wegens eene ingebeelde schuld zou hebben te verantwoorden dacht hij er zelfs niet aan dat deze vorst zijne geliefde prinses zou kunnen zijn
wilde hij zijn hartsgeheim niet verraden en zich daardoor van de gelegenheid berooven om zijne schoone perziane weder te zien want kreeg zijn vader er vermoeden op dan was alle hoop verloren
zij nam hem met zich naar de binnenste vertrekken van het paleis en bragt den schatmeester in eene andere kamer dan die waar de prinses haïatalnefous zich bevond en waar zij anders gewoon was te slapen
om zich bij den koning camaralzaman niet te verraden doopte hij alvorens de terugreis aan te nemen de kleederen der prinsen in het bloed van den gedooden leeuw
jagten en allegorische voorstellingen beschilderd was die groote en prachtige zaal ontving haar licht door tachtig vensters aan elk van deze bevond zich een kristallen kroon met verscheidene armen deze
te meer daar hij op dit huwelijk zeer gesteld scheen daarenboven wist zij niet of zij den prins camaralzaman wel bij den koning zijn vader zou aantreffen
wat de koning van balsora betreft de kalif stelde zich tevreden hem voor te houden van hoeveel belang het voor een vorst is goede staatsdienaren te kiezen met deze les zond hij hem naar zijn koningrijk terug
hij keerde in eene kwade luim naar boord terug en hoewel de storm niet geheel bedaard was liet hij echter alles in gereedheid brengen om nog dien nacht onder zeil te kunnen gaan
hem in den vollen raad te verklaren dat het heil van den staat gebiedend vordert hij een huwelijk aangaat het is wel niet te gelooven dat hij aan den u verschuldigden eerbied zal durven te kort doen ten overstaan van dit geëerde
en dat men mij de zelfde eerbewijzen betoont als aan uw persoon dit zijn voordeelen die ik nergens elders in de gansche wereld zal terugvinden aan welken echtgenoot ik mij ook verbinde
met deze gedachten bezield maakte de kamerheer den meesten spoed om nog tijdig genoeg aan de woning van noureddin te komen en dezen tegen het hem nakend gevaar te waarschuwen hij klopte driftig aan
hier ligtte hij een valluik op sleurde den weerloozen gevangene een trap van twintig treden af en nu eene ijzeren deur openende
en dat hij te grootmoedig was geweest zich te redden door den waren schuldige te doen kennen en ik zou gedoogen sprak hij bij zich zelven dat die edele man zich voor mij opoffert
en dat hij indien zij inderdaad zoo volmaakt was als hij opgaf op eene goede belooning kon staat maken waarna hij zijn weg vervolgde
om kort te gaan hij kreeg bij alle tien een zelfde niet te huis ofschoon zij allen binnen hunne woningen waren
laat die praatjes maar achterwege antwoordde de koning zeg mij alleen hoe zich de zaak heeft toegedragen en wie u heeft beleedigd
en in veiligheid bevonden voor den toorn des konings van balsora verscheen de kapitein der lijfwacht voor zijn huis dat hij terstond door zijne manschappen liet afzetten zoodat niemand daaruit kon ontsnappen
men zou de visch niet lekkerder kunnen wenschen en gij hebt ons daarmede een groot genoegen gedaan hierop stak hij de hand in zijne borst en haalde er zijne beurs uit waarin nog dertig goudstukken waren
tegendeel zette hij zich herhaalde malen dan eens op een tak dan weder op den grond neder als wilde hij zijn vervolger inwachten dus getergd wordende volgde de prins den stouten roover over berg en dal tot dat de avond inviel
mevrouw hernam camaralzaman ik twijfel niet of er zijn vele vrouwen die braaf deugdzaam
was het wel zijne moeder die hij dus hoorde spreken want ofschoon amgiad hem had willen sparen en dus niet gesproken had van hetgeen den vorigen dag had plaats gevonden noch van zijn gesprek met de prinses badoura
prins zeide zij het is goed voor u dat gij na eene zoo lange onthouding en zoo vele schrale maaltijden waartoe de onmeedoogende vuuraanbidders u veroordeeld hebben aan mijne tafel vergoeding vindt
de koningin zou in hare opgewondenheid willigt nog veel over dit onderwerp gezegd hebben doch daar thans het avondmaal werd opgedragen zette zij zich met den prins aan tafel
hem niet meer vindende riep zij kermende hare vrouwen die allen ijlings kwamen toeschieten zij omringden haar bed en vroegen wat zij begeerde
zij wierpen zich aan zijne voeten en smeekten om genade ik schenk u geene genade sprak de koning op vastbesloten toon tenzij gij den vuurdienst afzweert
doch ik behoef u dit niet te vertellen zij zal u alles wel hebben medegedeeld prins hernam de
ik ken hem niet nooit heb ik iets met dien koning te doen gehad en dit maal zal de eerste keer zijn dat ik in zijn rijk kom dat zijn zaken die u beter bekend moeten zijn dan mij hernam de kapitein
terwijl de kapitein een diamant van hooge waarde ten geschenke ontving waardoor hem zijne moeite en de kosten van de reis tiendubbel vergoed werden
eene slavin kwam voor alvorens de deur te openen stak zij het hoofd door het portiersraamtje en vroeg wie daar was zeg uwen heer zeide noureddin dat het noureddin is de zoon van den gewezen vizier khasan die hem verlangt te spreken
kapitein klonk het hem in de ooren laat spelen uwe hoornblazers en uwe trommelslagers wij brengen uwen slaaf terug
en daarbij heeft hij zoo stout geantwoord dat ik al mijne zelfbeheersching noodig had om niet in toorn te ontsteken de vaders die even vurig naar kinderen verlangen als ik dezen zoon begeerd heb zijn slechts waanzinnigen
de gezonde lucht die men daar inademt zal hem goed doen en het schoone gezigt dat hij daar heeft zal hem den tijd van uwer majesteits afwezen zonder verveling doen doorbrengen
en beschouw u als mijn gast ik zie dat gij vermoeid zijt gij zult wel eetlust hebben kom met mij hij bragt hem in zijne kleine woning
er bijvoegende dat indien zich onder hen of ergens in zijn geheele rijk iemand bevond die zich bekwaam achtte de prinses te kunnen genezen en daarin werkelijk slaagde deze haar tot gemalin zou hebben
neem u echter wel in acht mij niets dan waarheid te zeggen anders zal ik u de vleugels korten en met u handelen zooals gij verdient
en wilt gij mijnen raad volgen zoo laat den makelaar bij u ontbieden geef hem te kennen dat gij over de schoone perziane niet voldaan zijt
ik deed noureddin bij mij komen en zonder met een enkel woord te reppen van de trouweloosheid waarmede zijn vader in deze zaak omtrent uwe majesteit had gehandeld veel minder hem deswegens eenig verwijt te doen
de kapitein der lijfwacht had het vorstelijke vertrek nog niet verlaten toen een der kamerheeren die het bevel des konings had aangehoord zich ijlings voortspoedde en hem dus voorkwam
hij kon het dus niet over zich verkrijgen zijn meester zonder hem te waarschuwen in het verderf te zien loopen heer zeide hij tot hem
tien dagen lang bleef noureddin in zijne ellendige gevangenis waar hij zon noch maan aanschouwde en eene eeuwige nacht hem omringde
allah schenke er u een lang en rustig leven wat ons betreft wij kunnen u niet dankbaar genoeg zijn dat gij ons zoo veel schoons laat bezigtigen
van waar kent mij die koning dacht hij ik herinner mij niet hem ooit ontmoet te hebben noch hier noch op mijne reizen
zeide hij ik ben zeer goed ontvangen geworden maar men verlangt van mij dat ik deze visschen zelf zal toebereiden want scheich ibrahim is zoo zeer door den wijn
doet u vragen of noureddin de zoon van khasan nog leeft de koning beantwoordde deze vraag toestemmend en deed den gevangene voorbrengen onmiddelijk liet giafar hem van zijne boeijen ontdoen en die saony aanleggen
van haar rijk niet binnenloopen moest een vaartuig door storm daar eene toevlugt zoeken dan werden schip en lading beide verbeurd verklaard en de bemanning tot slaven gemaakt of ter dood gebragt het stond echter niet meer in de magt van den
bevalligheden zijn kunnen die zeker bij de uwe zouden moeten achterstaan indien gij mijne jaren hadt en ik de uwe telde wat het bad aangaat dit laat niets te wenschen over en indien gij lust hebt daarvan gebruik te maken laat dan den tijd
bewogen door de smart zijns meesters hem eindelijk beleed op welke wijze hij het leven der prinsen had gespaard de koning erkende daarin de hand der
sire zeide saony men behoeft slechts in de gunst van uwe majesteit te staan en eenig aandeel in uwen raad te hebben om mishandeld te worden op eene wijze zooals zij ziet dat ik behandeld ben geworden
bij het aanbreken van den derden dag zagen zij eindelijk een zeil dat door den kommandant voor het bedoelde schip werd gehouden en met den middag hadden zij dit zoodanig ingesloten dat het onmogelijk ontkomen kon
en daar hij zijne moeder niet in haar vertrek aantrof ging hij regt door naar de kamer van het schoone meisje alwaar hij in het voorvertrek de twee jeugdige slavinnen als wacht vond uitgezet hij vroeg haar naar zijne moeder waarop zij hem
mij om den anderen dag te mishandelen hoe zult gij het aanleggen om ook haar in eene zachtmoediger stemming jegens mij te brengen
de schoone perziane nam in schijn de partij voor haren gastheer op scheich ibrahim zeide zij laat hem maar praten en stoor er u niet aan
eene zware koorts den volgenden dag gevoelde hij zich zoo ziek dat hij noureddin die niet van zijne sponde week bij de hand nam en hem aldus toesprak mijn zoon
doch toen nu ook dit geld weder op raakte en al zijne hulpmiddelen uitgeput waren wendde hij zich in zijne wanhopige droefheid andermaal tot de schoone perziane om troost en raad
prinses badoura en prins camaralzaman stonden den volgenden morgen vroegtijdig op de prinses trok thans een vrouwengewaad aan
maar niet u te zullen verkoopen ik heb u nog noodig en het zal altoos nog tijd zijn tot dit uiterste over te gaan als gij u niet wilt beteren
de prins en marzavan ruim voorzien van goud en edelgesteenten zoodat zij niet karig in hunne uitgaven behoefden te zijn zetten hunne reis te land en te water voort zonder andere hindernissen of moeijelijkheden te ontmoeten dan de langdurigheid der reis natuurlijk moest veroorzaken
begin met mij giondar zeide hij en bespaar mij de smart mijn beminden broeder te zien sterven amgiad echter kwam hier tegen op
uwe verwondering zou ophouden indien gij bekend waart met al de rampen die mij om harentwil zijn overkomen ik verzoek u hernam de kalif zijne rol van visscher steeds voortspelende verpligt mij nog door de mededeeling van uwe
en maakte haar bekend met den inhoud en met de schrijfster van zulk een goddeloos voorstel in plaats echter van zijn gedrag te
over het niet altoos benijdenswaardige lot met eene vrouw te moeten leven aan welke geene schoonheden waren ten deel gevallen doch die men uit familiebelang of om andere redenen gehuwd had
mijne schoone zeide hij ik heb mijn slaaf uitgezonden om eenigen voorraad op te doen en mij een goed middagmaal toe te bereiden
hem te zeggen dat zij niet de prins camaralzaman maar zijne gade was meende zij eene prinses onwaardig het weigeren had ook veel tegen
nimmer zal ik dulden dat de onschuldige voor den schuldige boet zonder verdere overwegingen begaf hij zich vervolgens naar de strafplaats waar het volk reeds in grooten getale heen stroomde en hem dus den
zette de kalif zich dadelijk neder en schreef een brief aan den koning van balsora waarboven hij aan het uiterste einde van het blad in zeer klein schrift deze formule plaatste
op zekeren dag echter er waren reeds vier weken verloopen en de koning had nog altoos verzuimd zijn vizier naar de slavin te vragen zoodat het scheen dat hem de geheele zaak was vergeten nam zij de gelegenheid waar
en zijn gewezen slaaf hier aantreffende hem weder had medegenomen zij zond dadelijk iemand naar de haven die terugkwam met het berigt dat men werkelijk even vr den donker eene sloep bij den wal had gezien
door de bemoeijingen van de prinses haïatalnefous en van hare vrouwen na eenigen tijd weder tot zich zelve gekomen bragt badoura den talisman aan hare lippen
zou in hevigen toorn zijn ontstoken over de stoute taal welke de prins zijn zoon zich veroorloofde maar de sultan had camaralzaman hartelijk lief
waardoor men zou kunnen zeggen dat de een volmaakter is dan de andere om hieromtrent tot eene beslissing te geraken weet ik u geen anderen raad te geven
en zij had hem door hare leerzaamheid en haar zeer vlug begrip niet in zijne hoop teleurgesteld zij bespeelde alle instrumenten zij zong verrukkelijk zij danste betooverend
eenige weken daarna meende zij echter het gunstige oogenblik gevonden te hebben om met eenigen kans van een goeden uitslag de bewuste huwelijkszaak weder op het tapijt te kunnen brengen
deze overweging en die om aan den prins haren man indien zij hem mogt wedervinden een nieuw koningrijk te geven deden haar besluiten over alle zwarigheden heen te stappen
eene slavin te vinden zoo volmaakt als uwe majesteit verlangt en vindt men zulk eene volmaakte schoonheid naar ligchaam en ziel
noureddin werd door deze toespraak zoo verbaasd dat hij geen enkel woord wist te antwoorden de vriend die deze jobstijding had afgeluisterd maakte er de andere gasten mede bekend
camaralzaman mede naar zijne woning te nemen en tot den volgenden morgen goede zorg voor hem te dragen vervolgens gaf zij bevel om de pakhuizen der kooplieden te doen
en zijne krachten zulks gedoogden spoedde hij zich naar het leger van schahzaman om zich aan de voeten te werpen van dien liefderijken vader dien hij zoo zeer bedroefd had en zijne vergiffenis af te smeeken
al naderende bemerkte zij dat dit geluid werd veroorzaakt door een dier geesten welke aan god weêrspannig zijn maimoune behoorde tot degenen die door salomo tot onderworpenheid gedwongen werden
de tuinman trok daarop zijn beste kleed aan en ging uit de eenzaamheid en de werkeloosheid
is het dan niet veel beter voor zijne eer en voor zijne rust dat hij er zich niet aan blootstelt maar mijn zoon wederlegde nog eens fatime zoo als gij de zaak opneemt moet ik besluiten dat gij de laatste koning wilt zijn
waardoor men in de kamer der prinses ging die slechts door een zijden voorhangsel daarvan was afgescheiden alvorens hier binnen te treden zeide hij op zachten toon tot den gesnedene
de kooplieden zagen dat evenzeer in en zij beijverden zich hem van levensmiddelen en water te voorzien waaraan hij voor deze gedwongen en geheel onverwachte heen en terugreis behoefte had
welke ik vr vele jaren ten huwelijk heb gegeven aan den prins camaralzaman zoon van schahzaman koning van de eilanden der kinderen van
in gramschap uitriep wat onnatuurlijke zoon gij vermeet u aldus te spreken tegen uwen vader en uwen
zijne vrienden lieten intusschen niet na eenen zoo gullen gastheer als noureddin getrouw te bezoeken en gezelschap te houden
men loopt er dagelijks heen om van zijne vrucht te plukken maar zoodra men er geene vruchten meer aan vindt houdt men op er naar om te zien zoo lang hij zich op straat bevond wist echter noureddin zijne smart te beheerschen
die mede tegenwoordig was last om de tien duizend goudstukken aan het paleis van zijnen vizier khasan te laten bezorgen
toen hem eene nieuwe gedachte voor den geest kwam wie weet zeide hij of de sultan mijn vader mij niet tracht te verstrikken
maar vonden natuurlijk noch noureddin noch de schoone perziane nu vervoegde de kapitein zich bij de buren en vroeg of dat niet de woning van noureddin was en of zij hem ook hadden zien uitgaan
ik wil u de weddingschap welke gij mij schuldig zijt wel schenken maar wanneer ik u op een anderen tijd iets verzeker geloof mij dan hierop wendde zij zich tot casch casch wat u aangaat sprak zij
marzavan trok van stad tot stad van provincie tot provincie en van het eene eiland naar het andere overal waar hij kwam hoorde hij van niets anders spreken dan van de prinses badoura en van hare geschiedenis
eerst laat in den avond en na het uur waarop zijn vader gewoon was zich ter ruste te begeven waagde hij het zachtjes aan een achterpoortje te kloppen dat in den tuin uitkwam en zich in de nabijheid van de vrouwenvertrekken bevond
voor dien man ben ik niet te spreken de slavin ging naar voren en boodschapte noureddin dat zij gemeend had haar heer te huis was doch hij reeds was uitgegaan
hij vroeg hem wat dit te beteekenen had de prins deelde hem de toedragt van zaken mede en zoo besloot hij om deze razende te beletten dat zij u het leven benam bleef mij geen ander middel over dan aan het hare een einde te maken
meent gij dat ik een trouwelooze ben gelijk gij en dat ik in staat zou zijn te kort te doen aan den duren eed dien ik u gezworen heb
hij liet zich onderrigten in welk gedeelte der wereld die prins zich ophield men noemde hem de eilanden der kinderen van khaladan twee reisgelegenheden stonden voor hem open de eene over land de andere over zee
badoura gaf haren ring nu aan camaralzaman terug met de woorden herneem dit kleinood ik zou het niet kunnen behouden zonder u het uwe terug te geven en dat wil ik behouden zoo lang ik leef
dan aan een prins zoo volmaakt als gij zijt die tevens met haar in hooge geboorte gelijk staat in plaats dus van aan uw vertrek te denken zoo ontvang haar van mijne hand met mijne kroon
welke vrouw zal hij mij geven waarschijnlijk eene prinses welke hij bij een zijner koninklijke naburen voor mij ten huwelijk zal laten vragen
de kalif nam de beurs aan en zeide mijn goede heer ik kan u niet genoeg danken voor uwe mildheid men is wel gelukkig als men met zulke brave en edelmoedige menschen te doen heeft
in plaats van met de gewone vrijmoedigheid voor hem te verschijnen groette hij hem ditmaal zeer eerbiedig en bleef met neêrgeslagen oogen voor hem staan even alsof hij iets kwaads gedaan en zijne teregtwijzing te vreezen had
en wel juist op die van de prinses van china hij opende nu de oogen en keek zeer verwonderd op eene vrouw aan zijne zijde te vinden en wel zulk een schoone vrouw hij ligtte het hoofd op om haar beter te kunnen opnemen
om uwe majesteit echter te overtuigen dat die ridder werkelijk hier is geweest en ik hem bewonderd en geliefkoosd heb hoewel mijne pogingen om hem te wekken vruchteloos waren zoo heb slechts de goedheid dezen ring te bezigtigen
gezegd dat gij hem in de stad der afgodendienaars achtergelaten hebt kunt gij mij ook zeggen wat hij daar uitrigtte sire antwoordde de kapitein ik zal uwe majesteit zeggen wat ik daarvan met zekerheid weet
ik bedroog mij niet toen ik u voorspelde dat het hierop zou uitloopen het is mij een troost dat ik geen deel heb aan uw ongeluk en gij mij daaromtrent niets kunt verwijten
en zij zich een geruimen tijd in stille bewondering met dit nachtelijk natuurtafereel vermaakten toen scheich ibrahim de tafel afgenomen en zich weder bij zijne gasten gevoegd had vroeg
prinses badoura kwijt was dien hij nu geheel voor verloren hield er bleef hem echter niet anders over dan naar den tuin terug te keeren en dien van den eigenaar weder voor een jaar in te huren
eene andere uitkomst te zoeken want het schip tegen wind en stroom in te voeren en de volle zee te kiezen daartoe bestond geene mogelijkheid wilde hij dus niet tegen de scherpe rotsen die de kust omgaven verpletterd worden dan bleef hem niets anders
en beten hem zoolang met hunne snavels tot er geen teeken van leven meer in te bespeuren was ten laatste scheurden zij hem den buik open rukten er de ingewanden uit en lieten hem zoo op de plaats liggen
mijn overleden vader heeft mij altoos in den band gehouden dikwijls meer dan mij lief was en bedroefde mij zijnen dood ik ben zeer verblijd thans in vrijheid en naar mijn eigen wil te kunnen leven laat ons dierbaarste
maar te huis komende gaf hij daaraan den vrijen loop en ging naar zijne schoone levensgezellin om haar zijn ongeluk mede te deelen
waarvan ik ten uwen gunste bereid ben afstand te doen blijft bij ons het regeren valt mij in mijnen ouderdom zwaar
dat hij volstrekt geen huis wist waarheen hij met deze dame gaan kon en toch wilde hij er niet toe overgaan haar dit te zeggen
zonder iets van zich te doen hooren indien die prins nog in leven is en gij iets van hem mogt weten zoudt gij den koning mijnen meester door de mededeeling daarvan zeer aan u verpligten
zoo zelfs dat de viziersvrouw toen zij zich weder aan haar kwam vertoonen moeite had haar te herkennen zoozeer was zij in haar voordeel veranderd zij kuste met innemende bevalligheid hare gastvrouw de hand
noureddin hield zich echter aan dat getal niet hij stak al de kroonen aan zoodat de zaal als in eene zee van licht zwom ook wierp hij de tachtig vensters open alles zonder dat
intusschen wachtte prins amgiad te vergeefs op de terugkomst van bahader hij maakte daaruit op dat hem een ongeluk moest zijn bejegend en juist wilde hij uitgaan om te zien of hij ook iets aangaande zijn lot zou kunnen te weten komen
badoura keerde nu naar het vertrek van de prinses haïatalnefous terug aan wie zij hare blijdschap mededeelde met verzoek haar geheim voorloopig nog te willen bewaren daar zij het niet verstandig oordeelde hare vermomming reeds dadelijk af te leggen
maar vooral waren deze dagen merkwaardig door het huwelijk van den prins assad met de koningin margiane en van den prins amgiad met bastane uit dankbaarheid voor den dienst welken zij aan zijn broeder assad had bewezen
onderworpen en beleefden toon of hij zelf die dame gezien had ja ja hernam de prins ik heb haar gezien en ben overtuigd dat gij haar hebt hier gebragt om mij op de proef te stellen
en wisselden elkander bij beurten af bijna alle bewoners van balsora zoowel rijken als armen volgden de lijkstoet naar de begraafplaats en toen de zerk op het graf werd gelegd hoorde men niets dan weenen en snikken
zoodat hij het besluit nam den nacht door te brengen onder den boom waarop zich de vogel had neêrgezet altoos in de zwakke hoop den volgenden dag gelukkiger te zullen zijn
en ook om de wille van een zoon voor wien ik het naauwelijks durf wagen uwe verschoonende barmhartigheid in te roepen en af te smeeken
assad had daar naauwelijks een blik in geworpen of hij beval een zijner slaven de oude te dooden daarop ijlde hij het briefje nog in de hand houdende
bij het nu in haar opkomende denkbeeld dat mogt zij behram ook voor den dader houden zijne schuld toch niet bewezen was
ik heb dit standvastig geweigerd en mij tevreden gesteld om van den invloed dien ik bij hem heb gebruik te maken ten dienste mijner vrienden nooit heb ik dat te vergeefs gedaan
na deze barbaarsche mishandeling zetten zij een brood en eene kruik met water bij hem neder en verwijderden zich er verliep een geruime tijd alvorens assad weder bij kennis kwam
ik heb hem langen tijd geliefkoosd en alles gedaan om hem wakker te maken zonder daarin te slagen nu vraag ik waar hij is gebleven
liet hem de met stofgoud gevulde vazen zien en betuigde zijne blijdschap dat het allah behaagd had hem voor zijn deugdzaam en werkzaam leven in zijnen ouderdom met dezen schat te beloonen wat meent gij daarmede vroeg de tuinman
en dat niet om mij eene gunst te bewijzen maar omdat ik plan heb haar te koopen tot een geschenk voor den koning bij wien ik dan wel een goed woord voor u zal weten te spreken
en het geschrevene te veroordeelen ontstak de koningin badoura in toorn zoon sprak zij wat gij mij daar zegt is niets dan logen en laster de koningin
toen het lied ten einde was schonk noureddin een beker in bood dien den gastheer aan en sprak scheich ibrahim als ik u bidden mag drink eens op onze gezondheid heer antwoordde hij het hoofd afwendende als schuwde hij zelfs het gezigt van den wijn
en nu vaarwel allah bescherme u bij deze laatste woorden verwijderde sangiar zich met overhaasting zonder de dankbetuigingen van noureddin af te wachten alleen riep hij hem heengaande nogmaals toe maak spoed
hij vroeg daarom zijnen vader verlof om zich te mogen kleeden en dit met zulk een opgeruimd gelaat dat de goede vorst er van opgetogen was
ik wil volstrekt weten wat hier is voorgevallen dat u aldus bedroeft en ik verlang dat gij mij de volle waarheid zeggen zult
wel zou mij dit eene groote vreugde zijn want ik zou haar aan u met genoegen ten huwelijk geven hetgeen ik aan allen die voor u kwamen slechts met tegenzin zou hebben gedaan
zoodra de kapitein de stad in het gezigt kreeg verzamelde hij al de passagiers om zich en sprak hen met een blij gelaat aldus toe
om hare belangen voor te staan doch hij heeft thans het bewijs geleverd zoo veel goedheid niet waardig te zijn hij heeft tien duizend goudstukken ontvangen
eiland zou brengen des daags hield hij zich bezig met in den tuin te werken doch des nachts wanneer niets hem afleiding gaf dacht hij veel aan zijne lieve prinses badoura
hadden elk jaar op den berg des vuurs een muzelman aan hunne ingebeelde godheid te offeren kwam op het denkbeeld dat welligt zijn broeder assad in handen van deze lieden kon zijn gevallen en door hem tot deze plegtigheid bewaard geworden
wederhield hem dit echter niet aan zijnen ongelukkigen gevangene zooals hij elken dag gedaan had van het tijdstip af dat zij de stad der toovenaars verlaten hadden stokslagen te geven en daar hij assad aanmerkte
en geen ander onderkomen hebbende hier hun nachtverblijf hebben genomen het is dus verstandiger dat gij eerst onderzoekt wie gij voor hebt en of deze twee personen inderdaad strafschuldig zijn
die hem in den tijd zijner verpozing nuttig en aangenaam weet te onderhouden en hem aldus eene genoegelijke afleiding kan verschaffen want besloten zij
de geschiedenis van de prinsen amgiad en assad
alles met eene waardigheid en bekwaamheid waardoor zij de achting en goedkeuring van allen verwierf die er getuige van waren
wat is er aan gelegen te moeten sterven den dag na den dood zijns vijands daarna begaf hij zich naar het koninklijk paleis in welks front een schavot was opgerigt en liet noureddin door slaven bewaakt voor zich uitrijden
en deelde hem onbewimpeld mede dat hij in de stad was gekomen om naar zijn broeder te zoeken die reeds den vorigen dag derwaarts vertrok om eenige levensmiddelen te koopen maar niet was teruggekeerd
mijn geluk zeide hij in zich zelven zou wel groot zijn indien men ons hier ongestoord liet totdat deze zonderlinge ontmoeting waaruit ik mij niet weet te redden zal zijn afgeloopen
eindelijk vroeg hij naar diens naam en sprak toen scheich ibrahim ik moet bekennen dat deze tuin buitengewoon schoon is
en zoo hadden zij de zelfde officieren de zelfde dienstboden de zelfde vertrekken en de zelfde tafel
om geregtigheid te roepen de koning deze klaagtoonen hoorende liet hem voor zich brengen en zoodra de vizier verscheen vroeg hij hem wie hem in dien ellendigen toestand gebragt had
de koning door dit berigt in den waan gebragt dat gij niet meer in leven zijt zal niet meer naar u doen zoeken en zoo kunnen wij zonder vrees van vervolgd te worden onze reis ongestoord voortzetten
en zonk buiten kennis ter neder onbeschrijfelijk was de droefheid van camaralzaman toen hij weder tot zich zelven kwam
of het moest zijn dat de moeijelijke weg over den berg zoo veel korter was dan de gewone reisroute hij was echter te bekommerd over het lot van zijnen broeder
lag camaralzaman bleek en met gesloten oogen op zijn rustbed uitgestrekt de koning zat bij zijne sponde en hield de hand van zijn zoon in de zijne
dat hij werkelijk aan zijn verstand begon te twijfelen mijn zoon zeide hij gij voert daar een gesprek tot mij waarvan ik geene hoogte kan krijgen
in het laatste geval zou het niet voorzichtig zijn indien wij te zamen derwaarts gingen is echter alles goed dan zal ik de noodige levensmiddelen medebrengen wat dunkt u
terwijl de grijsaard met assad aan zijne zijde voortging lachte hij inwendig over diens ligtgeloovigheid en uit vrees dat hij iets bemerken mogt onderhield hij hem over verscheidene zaken die geschikt waren
de vorst had naauwelijks het verslag van den bevelhebber der wacht aangehoord of verontwaardigd over de snoode misdaad waaraan hij zijnen kamerheer schuldig achtte overlaadde hij hem met verwijten