AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Tante, die ongaarne een gelegenheid liet voorbijgaan om zich te onderrichten, had zich bij Lodewijk gevoegd, wien zij met hare gewone levendigheid allerlei vragen deed betreffende de zeevaart en stuurmanskunst, welke hij nu en dan beantwoordde, zoo dikwijls hij zijn pijpje uit den mond nam, om een teug uit de nevens hem staande flesch te nemen
Men behoefde niet ongerust te zijn, niet aan hem te denken.
Toen Nicolette bij mijnheer Jean was gekomen, had zij hem de eigen woorden harer meesteres herhaald.
Dat mevrouw haar zond om te vernemen waarom mijnheer Jean den vorigen dag niet gekomen was
Hij liep tusschen de twee punten, een rietbed aan het eene eind en eenige drijvende lelies aan het andere, en bij ieder punt stond hij stil en keek met het air van iemand die wacht in ééne richting uit
Ellar weifelde, maar Grimaldi maakte hem opmerkzaam, dat de toeschouwers ongeduldig begonnen te worden
naderde Wronsky's kamerdienaar hem en reikte hem op een presenteerblad een brief over.
Uit Wosdwijenskoje door een expresse, zeide hij
daarna bij de Glacière en even voor het riviertje der Gobelins ziet men een soort van veld, dat binnen den langen eentonigen ring der boulevards van Parijs de eenige plek is waar Ruijsdael lust zou hebben gehad zich neer te zetten
Welnu, geen week, geen dag, geen uur zal er voor u zijn, zonder dat uw hart bezwaard is.
Iedere minuut die voorbijgaat zal uw spieren doen kraken
Na de korte lafenis, die de directeur hem geschonken had en die langen tijd weldadig op Willems gemoed en gestel werkte, ging alles weer den gewonen gang.
De uren, bij den onderwijzer doorgebracht, droegen er het hunne toe bij, hem van zijne zwaarmoedigheid te genezen.
Toch kon men de voorwerpen op het veld reeds duidelijker onderscheiden;
het witte waas, dat over de aarde verspreid lag, en van het oosten uitging, als uit een oven, die op den grond was geplaatst, deed ons het geboomte zien
Het was reeds laat op een rampzaligen avond, ging Lize voort, toen zijne oogen mij voor het eerst aanzagen, in mijne oude woning aan de rivier, zoo geheel anders dan deze
De gebrokene treden, die den voet zeer onveilige rustpunten aanboden, waren hier en daar verborgen achter vooruitspringende hoeken
zoodat men er zich niet wel op kan verlaten.
Ik ben daarom zoo vrij geweest, om hem eenpoosje uit den weg te zenden, terwijl gij en ik eens met elkander spreken
hoe had hij niet uitgezien naar den dood van den ouden man!
Ik heb met u voortgetobd van het een op het ander, omdat wij al zoo het een en ander met elkaar hadden uitstaan, en gij mij veel goed of kwaad kondt doen, al naardat het u in den zin kwam
Maar hp leeft onbekendin Engeland;
hij noemt zich mjjnheer Charles Darnay, zijne moeder was eene
Hij schiep en voltooide een serie van aquarellen: wazigheden van droomatmosfeer, die aan het edelste van Turner deden denken: natuurmomenten van louter waas
maar de hand van gegrepen hebbende, met al de vertrouwelijkheid der onschuld en der vriendschap, zeide zij snikkende: 'o ijn eer!
Het zal hier geld en ambten regenen,' zeide EUGENIO, 'als maar eerst de zaak haar beslag heeft.
' 'Ja, als wij het eerst aan Spanje brengen, zal Spanje er ons naderhand mede beschenken,' zeide MOM, met bitterheid: 'is het zoo niet
Zij zou dan dat onderhoud hebben met dien Juliaan, waarop zij zoolang reeds had gepeinsd;
zij zou nu de zekerheid verkrijgen, dat hij de man was, die hare jeugdige verbeelding eens had ontvlamd, aan wien zij dankbaarheid schuldig was, en reeds zulk een groot offer had gebracht
Welk gevoel kan een mensch anders hebben, wanneer hij telkens dergelijke moeielijkheden ontmoet?
Alle Octrooi vragende uitvinders m o e t e n dit gevoelen.
En toen de man zijn hoed achter op het hoofd zette ten einde iets dat zijn aandacht trok meer van nabij te beschouwem wist hij zeker dat hij Daniel Doyoe voor zich had
want in dat droevig, maar toch zoo gelukkig uur had ze niet alleen de bitterheid van berouw en wanhoop leeren kennen, maar ook het liefelijke van zelfverloochening en zelfbeheersching, en geleid door haar moeders hand, was zij nader gekomen tot den Vriend, die ieder menschenkind welkom heet met een liefde, sterker dan die van eenig vader
Wie?  Hoe?  In het gevaar verheft het stekelvarken zijn pennen, de kever houdt zich dood, de oude garde vormt zich in carré;
Vervolgens knipte hij een stofje van de mouw van zijn rok.
Om dat besluit in al zijne kracht door te zetten, verwisselde zij zelfe het kleedje dat zij droeg met dat waarin zij in het aanzienlijke huis gekomen was.
Zelfs de hoed dien zij opzette, was die waarin zij in Holloway
gedeelten van dijken zijn opgeworpen, en van hunne steilten schijnen stroomen van roestige karren en kruiwagens te zijn afgestort;
op heuveltoppen, waar het gerucht van tunnels spreekt, staan driestallen van hooge palen
Op den heenweg ging alles goed, maar op den terugweg vielen die beide knechts in een wak, en verdronken.
Toen herinnerde men zich de oude sage van het broederdeel, en men zei, dat het zeker dat was, wat de mannen hadden gevonden
Ik wilde u zoo gaarne spreken, juist gisteren.
Niet waar?  dat was ontzettend?
en zij zag daarbij Anna aan met een blik, die haar geheele ziel scheen te openen
Dat vertrouwen viel hem gemakkelijker dan de tweestrijd dien hij tweemaal gestreden had.
Zijne betere natuur gebood hem haar trouw te blijven, zoo zijne booze natuur al in volslagen zelfzucht bestond
De firma was een der oudste van Europa en genoot een onbeperkt vertrouwen, zoodat dit bericht de geheele Amsterdamsche handelswereld in rep en roer bracht.
Nog dienzelfden middag werden de luiken van het bankierskantoor van Johan Roda gesloten
en de kinderen uit de buurt liepen ze dikwijls na, zooals men een hond zonder meester najaagt, ook omdat een hond zonder meester niemand heeft, die hem beschermen kan
Daar rolde eensklaps een lange donderslag over hunne hoofden heen, de eerste toon van het machtig requiem waarmee de natuur afscheid nam van den zomer en tot den dood zich voorbereidde.
Aanstonds pakten de schilders hunne gereedschappen bijeen en namen zij den terugtocht aan
wien al ons trotsch gevoel van eigenwaarde in de aderen brandt, zullen zich niet altijd laten verkoopen en verhandelen.
Zij zullen oprijzen, en het geslacht hunner moeder met hen doen
en had de champagne haar als eensklaps bewolkt.
Nu dacht zij aan hem, in de geslagen loomte van hare verpletterende morgenvermoeidheid.
De mededeeling van dit alles was niet geschikt om mij bijzonder gerust te stellen, en ik had reden genoeg om mijn rassche belofte tot stilzwijgendheid te verwenschen.
Ik kon den brief echter niet onbeantwoord laten en zag in, hoe noodig het ware, Tante te bevredigen
En terwijl hij dit zeide, voerde de wind den flauwen klank van galoppeerende ruiters aan.
Stapt weer op, jongens, zeide Phineas.
Als gij vechten moet, wacht dan tot gij een eind verder zijt
Maar hij had geen kracht genoeg om Smirre in zijn vaart te stuiten.
De vos sleepte hem meê, zoodat het dorre beukenloof om hem heen opstoof.
Maar nu scheen Smirre er achter te komen, hoe weinig gevaarlijk hij was, die hem achterna zat.
zes maanden gevangenis!  riep zij uit.
Zes maanden om zeven sous daags te verdienen!
Maar ik ben nog over de honderd francs aan Thénardier schuldig, mijnheer de inspecteur;
Dan is er zulk eene boei van mij afgevallen, en er komt zulk een vreemd, weemoedig geluk over mij.
Hare oogen vielen op den ouden man, die, met gevouwen handen, bedaard toekeek
vloog met hem hoog op naar de wolken des hemels, en verdween toen in de richting van het noorden.
Alleen de herberg was open gebleven, en wel om de goede reden, dat de troep er was binnengedrongen.
En nu hem nog eens weder te zien, en dat wel in eene gevangenis?
En de omspeldoek, die hare breéde borst bedekt, gaat zwoegend op en neer, en de rechte, stijf ouderwetsche gestalte buigt onder het gewicht van weemoed en
Akka, Akka van Kebnekaise, riepen de jongen klagend.
We hebben zoo'n honger, dat we niet langer vliegen kunnen, schreeuwden de jonge ganzen
TWEEDE HOOFDSTUK.  LAATSTE FLIKKERING DER LAMP ZONDER OLIE.
Op zekeren dag ging Jean Valjean zijn trap af, deed drie schreden op de straat, zette zich op een straatpaal, op denzelfden
in een dronkenschap van kruitdamp, in alle zijne zenuwen opgezweept door het gedonder der kanonnen?
Wist hij niet wat het was, de oorlog?
Had Keizer Frederik III niet zelve gezegd
ijnheer endleton deed mij wel een beetje aan jou denken, toen je nog twintig jaar jonger was.
e ziet, dat ik je heel intiem ken, al heb ik je ook nog nooit goed gezien!
deden zij regt aan het verstand en de verlichting van den redikant en der leden van zijnen kerkeraad, die eindelijk tot het wijs besluit gekomen waren, om een zoo belagchelijk schilderstuk van den tijd der monnikken uit eene kerk der hervormden weg te doen
Terwijl zij aldus te zamen den droevigen loop bejammerden, welken de gebeurtenis genomen had, verkondigde het gerucht van paarden op de slotbrug de terugkomst des Burchtheers van het lijkfeest;
en weldra trad deze binnen met den Abt van
en zoo hij nog zoo fiksch en wakker daar voor u staat, en zoo zijn haar nog niet grijs is, het is alleen door het vermogen van zijn kunst.
Acht gij misschien dat ik u knapuiltjes vertel, burgers en landlieden?
Hij had het wel moeilijk gehad met kou en ruw weer op reis, en toen hij eerst op de Schans kwam, had hij gedacht, dat het misschien wel goed was, dat hij de reis moest afbreken, want hij was zeker doodgevroren, als hij in Mei in Lapland gekomen was
In de verte, het landschap der verzonken eeuwen, duidelijk liggende in eindelooze wijdheid, met eene plotseling verrassende opschittering van détails
En hoe meer hij at, hoe meer hij wilde hebben.
Hij riep: geef mij meer, je zult er niets van hebben, het is of het allemaal van mij is!
En hij at, en at, en de beentjes gooide hij onder de tafel, tot hij alles op had
Ik zag den braven HENSKEN, die zich gedurig voor mij had gesteld om met zijn ligchaam het mijne te bedekken, door eenen sabelhouw op het hoofd getroffen, met gespleten stormhoed, dood aan mijne zijde vallen
en alleen maar voor den doove gespeeld heeft om achter onze geheimen te komen.
Ik heb hem dezen morgen op de proef gesteld, maar hoe slim hij zich ook wist te redden, toch zag ik zeer goed, dat hij mij begreep
Hoe benijdde ik zoo'n man, die uiterlijk en innerlijk alles bezat, wat mij ontbrak!
Hij had mijn Zweedsche elders leeren kennen, toen het bijzijn van zijn ouders hem belette de kennismaking te voltooien en nu was hij herwaarts gekomen om zijn schade in te halen.
O, zij zouden pret genoeg maken in dat vervelende Interlaken
werd er goed behandeld en genoot alle voorrechten en vrijheden, die met zijne bewaking vereenigbaar waren;
maar wie niet bij machte was, zijn verblijf in die dure, gedwongen herberg met handen vol gouds te betalen, was er slechter aan toe dan zoo hij geplaatst ware in de ordinaire gevangenis
Marzavan hoorde haar met gespannen aandacht, en vroeg, of zij hem niet in de gelegenheid zou kunnen stellen, om de prinses te zien en te spreken, zonder dat de koning daarvan kennis droeg.
Doddy, nog met haar boudeerend dik mondje, zoende mama.
Zij liet zich zoenen, gelaten, glimlachend, zij kuste kalm terug, zonder koelheid, zonder warmte, juist Louis Couperus, De stille kracht doende wat zij doen moest.
Haar man, Theo, Doddy bewonderden haar zichtbaar, zeiden, dat zij er goed uitzag
Ik zou denken, dat die lage vensters van de ontvangkamer en eetzaal hem meer moesten hebben aangetrokken.
Die zijn van den weg af beter zichtbaar, zeide Joseph Harrison.
Hier is een deur, die hij zou kunnen hebben opengebroken.
dat men de stellers van onwaarheid of van wezenlijke vleijerij kon beschuldigen.
lk ichtstuk werd door eene hartelijke dankzegging van den ruidegom beantwoord, en aan de ruid overhandigd, die dezelve niet een vriendelijk lachje of een snedig gezegde aannam
De weg daarheen werd aangeduid door eon handpaal, waarop geschilderd stond: Naar 'tKwakerdorp, Den weg langs rijdende, passeerden we een troepje Kwakers, die daar werkten
Kost ons minstens twee dubbeltjes port, maar toch wil ik er een regeltje bijdoen.
Hij zit nog altijd aan het stuurrad en Kit lepelt hem koffie naar binnen.
Hij is een man met levendige, scherpe oogen, en met een enkelen blik neemt hij waar hoe ieder hem in het bijzonder aanziet.
en toen kwam de altijd weder opnieuw gehoorde vraag op: Wat moet er nu gedaan worden?
Deze vraag kwam bij Marie op toen zij, in een los ochtendgewaad gekleed, en door angstige bedienden omringd
O!  het menschelijke geslacht zal bevrijd, verheven en getroost worden!
Ook zij konden in den put afdalen en hem doorzoeken.
Hij had Marius op den grond gelegd, raapte hem weder op, dit is het ware woord, nam hem weder op zijn schouders en ging stoutmoedig in deze duisternis voorwaarts
' Dat schijnen Engelsche meisjes op kostschool nog al eens tegen elkaar te zeggen.
Ik zou er gewoonweg niet aan denken, om een van de jongens 'varken' te noemen, bij het minste
Haar element was haar stille hoekje, van teederheid en klein geluk: het geluk, dat haar mooie verhaaltjes zoû verteld hebben.
En nu integendeel, nu moest de ziel zelve vertellen
De monnik nam dit aanbod met een stijve hoofdbuiging aan: Madzy hoorde het niet, of deed althans of zij het niet hoorde en nam afscheid van de gewonde, haar belovende, den volgenden dag naar haar te komen zien
Met dat al geraakten de vluchtelingen niet binnen het rasterwerk, waarmede deze legerschans omsloten was, zonder door de schildwachten te zijn aangehouden;
maar dezen, zoodra zij Feiko en Daamke voor dezelfde personen herkenden, welke dien morgen door Jonker Zweder van Naaldwijk
en te verstrooien of zocht voor dezen of genen koekjes bij de koffie uit.
Kitty drong haar mama haar met mademoiselle Warenka te laten
Hoog staat het wel niet in aanzien bij vele menschen, dat moet ik bekennen;
voor mij is de kennis er van echter onbetaalbaar.
Toen dokter Bangs dien morgen kwam, beschouwde hij Bets aandachtig, hield haar gloeiend handje een oogenblik in de zijne, legde het toen zachtjes neer, en zei fluisterend tot Hanna: Als mevrouw March haar man verlaten kan, moet er om haar geschreven worden
iets dat zij zoozeer begeerde, terwijl haar schoonzuster de rol van peetmoeder vervulde.
Op den vastgestelden dag hielden Sir Pitt en zijn echtgenoote in hun groot
Naarmate het donkerder werd, werden deze histories akeliger en geheimzinniger, en dikwijls, wanneer zich het gerucht verspreidde, dat de muiters aankwamen, werden de deuren
Constance, al die doelloosheid en nutteloosheid, waarin menschen als wij, vrouwen van onzen stand, onze milieus, onze kringen, draaien en draaien als tollen en gekken.
is het soms maar niet om er uit te loopen en ergens stil te gaan zitten kijken op een berg, en over de zee heen
De kooplieden zagen dat evenzeer in, en zij beijverden zich, hem van levensmiddelen en water te voorzien, waaraan hij voor deze gedwongen en geheel onverwachte heen- en terugreis behoefte had
die zeker wel by zijn besluit zal volharden om ongetrouwd te blyven.
Ik heb voor een oogenblik myn onderwerp uit het gezicht verloren, omdat ik weet dat myn vriend in deze kleinigheden belang stelde, en ik
Willem heeft op mijn zorgen, op mijn plichtsbetrachting recht;
Gloeiende kolen wil ik stapelen op zijn hoofd en ik wil me zelf niets.
Toch - onze schipper was meer zeeman dan boekhouder.
Zoo bruin kon het daarbuiten niet toegaan, en zoo heet kon een gevecht met zeeroovers of kapers niet zijn, of Michiel de Ruijter bleef rustig en kalm en gaf met zulk een gemak zijn immer juiste bevelen
aan den vinger, juffrouw Mietje Dekker, de dochter van een deftigen kleedermaker, en aan hare zijde, met een groote doodvlek op haar wang en een koperen gesp als een vierkante zon op haar buik, Keetje de Riet uit den kruidenierswinkel.
De jongen groeide, even als iedereen, langzaam op, wandelde met een zwaren valhoed op zijn knikkertje, en had reeds op zeer jeugdigen leeftijd een kinderlijk welbehagen om zijn vader aan diens grijzen knevel te trekken, zoodat hem de tranen te voorschijn kwamen
en dat hij verleden jaar toch uit Boulogne terugkwam wat tot ieders verwondering gebeurde?
Met ik wordt hier de wereld in het algemeen bedoeld
Het was in het begin van Juni, nog frisch en weinig zonnig, zoodat de grijze lucht met een grauwe vaalheid in de kamer en over hare versleten luxe viel.
Dobbin boog voor mevrouw Crawley, terwijl hij de deur achter haar sloot.
Amelia keek hem aan, tegen den Spiegel geleund;
haar gelaat en haar lippen waren wit
was een school voor de galeislaven, die door de broeders Ignorantijnen werd gehouden, en waarin het noodzakelijkst onderricht werd gegeven aan die ongelukkigen, welke zulks begeerden.
Toen hoorde hij een klank, heel vaag opdeinen uit den storm van boos menschengeluid.
?  Neen, het was onmogelijk: wat zoû die klank hier tusschen doen?
?  Zij had onmogelijk het kunnen zeggen.
De waarheid klonk met de onwaarheid samen: zoo wel het gevoel als de verwachting waren zoo wel gekunsteld als
en de beweging harer pooten was niet meer te zien: hare draf was éen snelle zweving.
Zij zag om, zij zag om en zweefde.
Herakles liep haar nu reeds drie dagen na, zonder te rusten
Op het oogenblik dat Tonie de wagen verliet was het droog.
De weinige lantarens spiegelden zich in groote plassen, welke de doorweekte grond niet meer verzwelgen kon.
De geleiders vloekten, de geboeiden spraken geen woord;
nu en dan hoorde men een stokslag op de ruggen of hoofden vallen;
de lompen, die zij droegen, waren afzichtelijk;
de beenen hingen, de schouders schommelden, de hoofden stieten tegen elkander
Na hij aldus een ruime tijd beweegloos was gebleven, omvatte zijn rechterhand, zonder zijn toedoen, een slachtbijl, die, veel groter dan de andere zijnde, voor een bijzonder gebruik scheen te dienen;
zodra het blikkerend staal onder zijn gezicht viel, ging er een onvatbare glimlach over zijn spijtige wezenstrekken, en hij bleef lang op het moordtuig staren
Reeds in het laatste werk moest ik den verflaauwenden luister van onze Voorvaderen afschetzen, wilde ik anders de waarheid der zake getrouw blijven, en zelfs den held der geschiedenis en alle de zijnen in de vermindering van oorspronkelijk nationale veerkracht doen deelen
alleen verschoonbaar vanwege het groote vermogen dat zij hem aanbracht.
Zij was, gelijk uit haar naam was op te maken, van Fransche afkomst: een van haar voorouders, bij de opheffing van het Edikt van Nantes naar Holland geweken, had er een handelshuis opgericht
al hun geestkracht vruchteloos hadden aangewend om eenig licht in de zaak te ontsteken.
Eerst na verloop van jaren kan de geschiedenis evenwel veilig verteld worden.
de thermometer daalt een beetje bij koud weer, maar bij zonneschijn stijgt hij voortdurend!
k ben het ook heelemaal niet eens met de menschen, die beweren, dat verdriet en teleurstellingen de zedelijke kracht sterken.
een, het zijn de vroolijk menschen, die van zonnige vriendelijkheid overloopen
Gij zult wel zeggen, dat is kinderachtig, vervolgde hij ons schertsend aanziende.
maar ik ben een kind en wil mij nooit voor iets anders uitgeven
zoo roemde hij zijne stadgenooten over hunne keurigheid in het vervaardigen van heerlijk werk in ivoor, en het vervaardigen van sporen;
terwijl hij die van Modena belachte, omdat die zich verhieven over het maken van uitmuntende maskers
Gy moest overkomen, riep hy, en het overige van den avond by ons doorbrengen.
Ik gaf verheugd myne toestemming, en wilde juist myn hoofd weder binnenhalen, toen ik nogmaals hoorde roepen
Hij liep naar een raam, deed de blindenopen, overtuigde zich dat by, zonder gezien te worden, langs den tuinkant kon ontsnappen
Stubbles beweerde, dat de dame een hertogin aan het hof van Koningin Charlotte was, en Cackle zwoer plechtig, dat zij een operazangeres van de slechtste reputatie was
om er op Meidag mee te pronken, dat op het begin van iets verstandigs bij haar zou lijken.
Maar vooral hoopte zij op mijnheer Dick.
Die man had blijkbaar een denkbeeld in zijn hoofd, zei
Doch mijnentwege!  Ik zal er intusschen nog eens over schrijven aan den Spaanschen Grootmeester, hoe weinig trek ik er toe gevoele.
Zie eens!  de knaap schijnt zich met de familie bekend te willen maken: hij poogt al kusjens aan zijn kleine zusje te geven
Ineens stond het hem voor oogen, dat hij eigenlijk niets behoefde te doen of te worden;
dat hij vanzelf inlander was.
En hoezeer hij zich in die weinige maanden ook 'verinlandscht' had;
hoe goed en gemakkelijk hij zich had gewend aan de rijstvoeding, aan het loopen op bloote voeten in nachtbroek en kabaai
Toch zouden niet allen, die met het schip meegekomen waren, er weder mede vertrekken.
Babette, Zus en eindelijk Veritas hadden er voor goed afscheid van genomen.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter juiste plaats, waar de schatten van Il Tigretto verborgen waren
men zeide, dat hij zijn markiezaat aan de speeltafel gewonnen had;
maar hij had niet graag, dat men toespelingen maakte op die fredaines van vroeger jaren
Haubertin is in de wolken met de nieuwe woning, die geheel voor haar in orde is gebracht, eer men er haar in triomf binnenleidde.
Ik heb de gelegenheid waargenomem om mijne robe bleu de France in te sluiken, die, geheel naar haar taille gemaakt, het voordeel zal hebben, wat meer in harmonie te zijn met de tegenwoordige mode
die met haar rug naar den ingang binnen de poort staat, en er precies uitziet alsof zij de kostgangers van Titbull gadeslaat.
En oen slechter, zei een heftige oude man met een kruik
En, zonder Neville in het minst vrij te spreken, moeten wy alien toch toegeven dat hy bitter gekwetst was geworden.
Jasper wendde zijn gelaat, waarop nog altijd dezelfde uitdrukking lag, naar het vuur
Courfeyrac deed zijn das af, en verbond er Marius' hoofd mede.
Men legde Gavroche op de tafel, waarop Mabeuf lag, en spreidde over beide lichamen den zwarten doek.
Hij was groot genoeg voor den grijsaard en den knaap
onophoudelijk word gedwarsboomd, dan valt het zwaar, die plichten jegens mijne kudde te vervullen, welke de hooge bediening van mij eischt, waartoe ik mij geroepen zie.
' 'Uwe eigene geloofsgenooten,' riep VELASCO verbaasd uit: 'over wie hebt gij te klagen
opgedragen.  Ik weet van prijzen niets af, en al kwam ik daartoe eenmaal in de gelegenheid, waarlijk, ik zou geen raad weten om iemand iets aan te smeren, dat hij niet noodig had
Enjolras was het hoofd, Combeferre de gids, Courfeyrac het centrum.
Zoo de anderen meer licht gaven, hij gaf meer warmtestof, en had werkelijk alle hoedanigheden van een middelpunt: rondheid en straling
De diepste oorzaken van Gerards ernstig wezen waren anders dan Hedwig ooit bevroeden kon.
Hij had die aangenomen omdat ze hem opgedragen was, en zoo goed mogelijk uitgevoerd, zonder eenige diepere belangstelling maar uit plichtsgevoel, voor de eer van zijn academie
n den aanvang ging deze onderneming, zeide hij, van veel moeite vergezeld, maar wij riezen laten, zoo min als de ollanders, en misschien nog minder, als wij zoo iets in het hoofd gezet hebben, dat onvoltooid steken.
ls het hier zoo voortgaat, dan zal dit een der fraaiste vlekken
Zoodra hij gekleed was, en ontbeten had, ging hij aan zijn schrijftafel zitten, om voor het laatst nog zijn boeken eens in te zien.
Ik geloof wel, dat het onnoodig is, want ik heb me zoo goed voorbereid, dacht de student, maar ik moet maar zoo lang mogelijk werken;
Zwijg, onbeschofte hanenbrander!  of ik zal je mores leeren;
' riep nu weêr de luitenant, die het zich ten plicht scheen te stellen, eerbied jegens de aanzienlijken te prediken onder de volksmenigte.
'En wat wou jij dan beginnen, kale Brabander met je Spanjools kroeshaar!
' schold de andere terug, 'meen je dat ik bang ben voor je lange rapier
Toch kan alles nog kalm in zijn werk gaan, want de Oostenrijker weet niet beter of wij zijn met alles onbekend.
Met zulke mannen doet men wonderen, en
de vuist op tegen het hooge gebouw, vanwaar Aloud zijne eigenmachtige bevelen uitvaardigt.
Den dood aan Aloud, den handlanger van Wolfert van Borselen!
klinkt het onder de omstanders, die door zijn vurige woorden medegesleept worden.
Want toen ze hem die woorden als in het gezicht wierp, haar groote goedige oogen recht op de zijne en haar gelaat rustig, onverstoorbaar in het volle licht, de trekken onbewogen als een Vishnoe, was het hem of hij het ondersteboven ging
Mrs.  Uxeley, begon Cornélie en hare stem trilde;
mag ik u een landgenoot voorstellen, baron Brox.
Mrs.  Uxeley minaudeerde, en zei een paar vriendelijke zinnen, en vroeg of hij geen nummer trekken wilde.
Het is waar, dat ik een dwaasheid heb gedaan, maar ik moet er zwaar voor boeten.
' Zij zweeg, en Kees van den Broek liep langzaam heen en weer met de handen op den rug, zooals hij vroeger placht te doen
Het was dus geen wonder, dat die van Leiden met vreugde hoorden dat de soldaten vertrekken moesten en met leedwezen zagen, dat enkelen
In mijne maatschappelijke ervaringen heb ik, sedert den tijd waarin Vrouw Betje Higden op het tooneel verschenen en er weder afgetreden is, circumlocutioneele kampvechters gevonden, die zich zeer warm
Sensueel aanhalig, gelijk een vrouw voor mij zou moeten zijn, is Anna nooit geweest.
Maar toch had zij me in de eerste dagen van ons engagement wel eens onverwachts gezoend of met de hand over het voorhoofd gestreeld en nu recapituleerde ik, hoe die liefkoozingen schaarscher en schaarscher waren geworden en eindelijk geheel
maar denkt hy, dat wy, om Engelands vriendschap te winnen, ons Frankrijk te vyand zullen maken?
Hij was niet genoeg menschenkenner om intezien dat er in Hanna iets omging hetwelk zij zelve te vergeefs trachtte te begrijpen.
Het zand loopt over daarvoor vervaardigd vlechtwerk, en de aarde gaat, met water vermengd, door houten goten, waarin men op kleine afstanden met kwik gevulde holten heeft gemaakt, opdat ten gevolge van hun eigen gewicht de gouddeeltjes zich er mee zouden vermengen
dat de beheerscher der geloovigen, hoewel gewoon aan pracht en weelde, meende zich in een betooverd paleis te bevinden.
Toen het onderhoud over de vermaken van dien tijd liep, stonden de calenders op, en voerden, met verlof van het overige gezelschap
Meneer van Olm had iets tegen dien heer en de meisjes ook.
Het doet me plezier, dat u zijn onderwijs niet afkeurt.
gelijk duidelijk afteleiden was van de gedenksteenen met atijnsche opschriften en penningen, daar ter plaats opgegraven, die bovenal gevonden waren in de fundamenten van den ouden urg, die aan den elfschen liet gelegen had
en zijne emalin, beide te paard, van eenen kleinen ofstoet verzeld, die juist denzelfden weg langs kwamen.
' iet lang, zeide hij tot, niet lang zult gij nu behoeven te wachten, om den rins en zijne emalin te zien
Wy spraken van een schuld, die ik aan u heb,' viel Buat in, en waarvan ik beloofd had, my gisteravond te kwijten.
Vergun my nu, zulks op dit oogenblik te doen.
' En met-een zijn beurs voor den dag halende, telde hy de dukaten op de tafel neder
En bij zijn overprikkeld zenuwleven, licht geïrriteerd, verloor hij zijn zelfbeheersing, zoals hij het zijn opgeruimd humeur had gedaan;
hij sprak haar toe op korte, haast bevelende toon: 'Waar is de sleutel van de kast
hem met vragen lastigtevallen of met vertrouwelijke mededeelingen te vereeren.
Men vermoedde vrij algemeen, voor zoover men zich met hem bezighield, dat hij de leer huldigde: uit het oog, uit het hart
De heer Van der Hoogen heeft zich in het beheer van zekere
Het was een motief, om éven, enkele bladzijden lang, heel schitterend over te schrijven met àl zijn woordtalent, en het zoû pakken, men zoû het lezen: het zoû aan den eenen kant verontwaardiging wekken, aan den anderen een glimlach, omdat het heusch wel zoo zijn kon en omdat Charles Pauws wel gelijk kon hebben
Zij had wel Henri's aarzeling gezien, maar haar hand had zich gelegd op den schouder van haar zoon, als nam zij hem in bezit.
Zij wist niet hoe lang zij wachtte, maar het scheen haar heel lang en zij zag de vestibule duidelijk: de eikenhouten betimmering;
de drie, vier familie-portretten, een paar oude gravures van
groette haar en nam aan de theetafel plaats.
Weldra hoorde men hem met zijn schrale stem levendig spreken en zich op zijn gewonen, schertsenden toon
Voelend hoewel hij erg vermoeid was, en daarom liever naar huis had willen gaan, dat het onwellevend en tegelijk niet bijzonder vriendelijk zou zijn, den openhartigen man
De gesprekken daarover deden in LIJNSLAGER den lust ontstaan, om het huis van dien man, aan wiens uitvinding geleerdheid deugd en Godsdienst zoo veel verpligting hebben, bij zijn' doortogt van die stad, in het voorbijgaan te bezoeken
rêve!  speelt een zestal muzikanten.
Hij was in een kleinen sorbeboom geklommen om van de bessen te eten, maar eer hij nog een tros had bereikt, zag hij een vogelkers, die ook vol bessen zat.
Hij gleed vlug uit den stam van den sorbeboom en klauterde in de vogelkers
de waarheid van deze bewering werd ook nu bevestigd: want elk der aanwezigen gaf dadelijk een geneesmiddel aan de hand: de een prees lepelblad aan: de ander sprak van mastik en wierook: een derde schreef
Geloof mij, Mijnheer, ik ken mijn koppige landgenoten: uw genade zou hun trotsheid vermeerderen.
Ik weet het bij ondervinding, de Bruggelingen zullen de nek niet buigen, zolang de opstokers onder hen wonen;
dit onkruid moet men versmachten of men wordt het nooit meester
Hoe hij ook veranderd mocht zijn, zij bleef dezelfde, zij wilde geen wraak, zij had voor hem geleefd en zij wilde nu voor hem sterven.
De groote wereld had gezegd: laat ons hen opnemen, laat ons kennis met hen maken.
Mijnheer Merdle was schatrijk, een man, die groote dingen
geen ander doel had dan kennis op te doen voor zich zelven, om er de lijdende menschheid meê te verlichten en eene wetenschap vooruit te helpen, waarvan hij al de belangrijkheid doorzag, en die toch nog daar lag als een woeste grond, waaraan pas de ontginnende hand werd gelegd
de tapijten zijn in dikke rollen in de hoeken der holle, kamers geschoven;
het zijden damast doet boete in ongebleekt katoen, het vergulde snijwerk is in duisternis, en de voorouderen der Dedlock's derven wederom het licht van den dag
Mijn fort ligt in het praten, het uwe in het doen.
Tom had nu in zijne uitwendige omstandigheden, gelijk de wereld zegt, niets om over te klagen
Toen hij de straat van het koninklijk park doorging, voelde hij behoefte zich voor het onbereikbare appelgebak schadeloos te stellen, en gaf zich aan het onbeschrijfelijk genot over, op klaarlichten dag de schouwburgbiljetten af te scheuren
Zij schudde weemoedig het hoofd, naderde den bedroefden man, nam zijn hoofd tusschen hare handen en drukte een kus op zijn voorhoofd, terwijl zij hem zacht en teeder aanzag.
Ware hij zoo doorgegaan, dan zou hij welligt met haar hebben kunnen doen wat hij wilde, doch hij vloog gramstorig op, duwde haar van zich af en sprak
bleek en heeft in zijn uiterlijk nog iets van een professor.
Zijn rug is krom door veel studie en zijn gelaat steekt vooruit en beweegt zich langzaam van de eene naar de andere zijde op een wonderlijke manier, die aan de bewegingen van een kruipend dier doet denken
het stroomde over den kant heen en voerde de glasscherf met zich mee.
maar het verleden vergetende, reikte hij hem de hand, en de ietwat beklemde uitdrukking in Golinitschefs gelaat maakte plaats voor die van blijkbare voldoening
Heure haren golfden, hare witte voile golfde, hare amazone golfde.
Tusschen aanplanten van hakhout en langs heidevelden ijlde zij verder.
Laten wij haar om raad vragen.
Ik veronderstel, dat je zult moeten toegeven, dat zij in ieder geval een goed oordeel heeft en dat zij weet, wat in zulke zaken de juiste weg is
Hoewel het donker was en verscheidene wegen elkander kruisten, liep Vitalis toch steeds voort, als iemand die goed den weg kent;
ik volgde hem dan ook zonder een oogenblik bevreesd te zijn, dat wij zouden verdwalen
Ik moet u vooreerst een opmerking mededeelen, die ik maakte, namelijk, dat ge nog niet den minsten kreet geslaakt hebt.
Thénardier had gelijk, dit was werkelijk het geval, schoon het aan Marius in zijn verwarring ontgaan was
ik verzoek u, volg de deputatie.
Ik zou dat zeker gedaan hebben, als ik bij haar had behoord;
van Andy's hoed was de geheele rand af, maar hij duwde toch met een handigen stomp den bol op zijn hoofd, met een gezicht alsof hij vragen wilde: wie zegt nu dat ik geen hoed op heb
Sire!  alvorens een' aanvang te maken met het verhaal, dat uwe majesteit mij veroorlooft haar mede te deelen, moet ik doen opmerken, dat ik de eer niet heb in dit rijk geboren te zijn
de pistool ging niet af, om de onmiskenbaar gegronde reden, dat hij den haan niet gespannen had.
EDUARD maakte hem hierop attent en na voor hem dien haan gespannen te hebben hiertoe ware VAN DE WALL toch nimmer gekomen gaf deze vuur en liet het rookend wapen magteloos op den grond vallen
meer dan in haar, maar in haar schijnbaar meer, omdat zij zoo broos was als een beeldje van albast, heel klein, in haar, nu krampachtig met beide handen ommantelde, naaktheid
Wat hem zelven betrof, hij had de tijding van Lina's badreisje uit haar eigen mond vernomen en hij had zelfs dadelijk een Baedeker gekocht dien hij haar den volgenden morgen reeds had t' huis gebracht en tevens een Hendschel, waarvan hij al de treinen naar het Schwarzwald had uitgeschreven met de prijzen er
Deodaat had sedert den onverhoedschen aanval, op hem gedaan, een somber stilzwijgen bewaard, als gevoelde hij, dat welsprekendheid even nutteloos zou zijn als wederstand.
poseeren, en had reeds op een middel gepeinsd om zijn vriend het onzinnige van zijn gedrag te doen inzien.
Gemoedelijk en ernstig sprak hij hem nu aan: 'Hoor eens Doerhoven, ik ben niet van plan als zedemeester optetreden, maar ik wil toch ook niet dat je mij eens zult kunnen zeggen
en was slim genoeg om te bespeuren, hoe de gezindheid van de aanwezige gasten op dit oogenblik te zijnen gunste neigde.
Als een vuurwerk rakett'en zijn Italiaansche woordenkens omhoog.
Er scheen geen tegenhouden aan, en een oogenblik was zelfs De Ruijter er verlegen over wat hem in deze moeilijke omstandigheden te doen stond
Ja, ik hoop dat wy alien te zamen een gezin zullen uitmaken, Jozef.
Ik hoop dat zij dat doen zullen' antwoordde Jozef.
et schijnt me niet goed voor iemand als ik, die nog niet eens de naam van mijn orders ken, in zoo n familie te trouwen.
k heb hem nog nooit over het vondelingengesticht gesproken en ik vond het altijd vreeselijk, dat ik daar niet voor uit dorst komen, en dat ik niet eens zelf wist, wie of ik eigenlijk ben
Alleen het schuim, waarmede het bedekt was, een korte hoest en een trillende beweging van het lichaam, toen het stilstond, gaven bewijs dat het hard geloopen had.
Een lakei van Reynhove schoot dadelijk toe, dekte het met een warm kleed en bracht het op stal met behulp van den kastelein der Tweehonderd
stak zijne handen in zijne zakken, leunde achterover in zijn stoel en sloeg Fledgeby zwijgend gade.
Daarop nam hij langzaam zijne linkerhand uit zijn zak, begon aan zijn knevel te draaien en bleef hem zwijgend aankijken
De boeken waren nagezien, velen weggedaan, anderen ingebonden: de kleine bibliotheek stond netjes geschikt.
En Aylva genoot ervan, dat hij niets te doen had
die gedurig om eene aalmoes smeekten voor een ongelukkigen zeeman, of voor eene weduw, die haar man bij de zee verloren had, zoo onaangenaam, dat zij stilzwijgender en peinsachtiger dan anders was, driaan oosjes zn.
Wij alien gaan naar de komedie, of zijn er uit thuis gekomen.
Doch langzamerhand begon het wandelende drietal zich met vroolijker herinneringen bezig te houden
Ik zag de zachte oogen van den goeden ouden doctor even naar mij opkijken, en ik DOCTOR STRONG'S NOBELE KARAKTER voelde, dat de bekentenis van mijn oude herinneringen en twijfel al te duidelijk op mijn gezicht geschreven stond
Kijk eens naar hem, zeide de oude man en gaf zijn tafelbuur een duwtje met zijn elleboog met een verrukt, purper gelaat;
dikwijls heelemaal niet voor meisjesooren geschikt.
Maar zij was nooit een meisje geweest, zeide zij;
zij was een vrouw sinds haar achtste jaar
Zij begrijpt mij, dacht hij;
zij weet waaraan ik denk.
Maar juist toen hij wilde beginnen te spreken, zeide zij: Hoor, Kostja
en keek eindelijk in zijn hoed;
maar ook daarin was geen geld te vinden.
Zij wandelden voort naar de herberg, toen Grimaldi iets blinkends bij den wortel van een boom ontwaarde;
antwoordde in algemeene termen en bracht het gesprek op een terrein, waarover allen konden medespreken, op de muziek en wist toen met eene kleine behendigheid neef Van Sterren en de duitsche dames met elkander in betrekking te stellen en zoo werd de avond gezellig doorgebracht, totdat het tijd voor Van Sterren was om naar Rippoldsau terug te keeren
Natuurlijk zag ik terstond het gewicht van deze waarneming in.
Het slachtoffer is klaarblijkelijk en waarschijnlijk zelfs een zeer naaste bloedverwant.
geloof mij, lieflijke Admete, zoo zich uw vaders hart toe wendt tot wie het Orakel stelde onder zijn heerlijk bevel.
geen trouweren dienaar zal hij dan Herakles hebben, geen gewilligeren slaaf dan wie thans voor
en moesten allen toestemmen, dat men teregt van Damaskus zeide, dat het te midden van een paradijs is gelegen.
Alvorens mijn vader en mijne ooms de reis naar Egypte voortzetten, droegen de laatsten zorg de koopwaren, welke ik van Moussoul had mede genomen, aan den man te brengen
en zij zijn er allen voor bewaard gebleven.
In mijn jak heb ik, en zij wees met hïare hand op de borst, juist genoeg genaaid om mij eerlijk te laten begraven
ik zal uw zoon en dezen jonkman zelf naar den spoorwegrijden, en zoo maken dat hier geen schandaal komt.
Meer kan ik niet beloven, maar dat wil ik voor u doen
Ik heb in mijn praktijk de mensohen altijd het meest hoorcn klagen over hun eigen geld, ik heb menschen gekend, 'die mooie sommetjes van een ander
als had hij geen besef om te begrijpen, wat dit geluid beteekende.
Het kloppen werd verscheidene malen herhaald, en hij hoorde een stem meer dan eens zeggen, dat er toch licht was waarmee hij wist dat zijn eigen kaars werd bedoeld
de plaats te brengen, waar hij hem wilde dooden.
Alnaschar stond op, en volgde den zwarte;
doch naauwelijks hadden zij de moordkamer bereikt, of hij haalde zijne sabel plotseling van onder zijn kleed te voorschijn, en bragt zijn' vijand een' zoo welgerigten slag
in zijn armen, of een man, of een groepje kinderen, of een bed, of een hoop kleeren, of iets bezields of onbezields, waarvoor hij meende dat de frissche lucht goed zou zijn
voordat zij sterk genoeg zou zijn om het te verdragen, en het heette dat het schip onverwachts naar Engeland was gezonden, zoodat hij geen tijd had gehad om afscheid van haar te nemen.
te bekennen strikt in vertrouwen, dat ik het somtijds moeielijk vind een fatsoenlijk voorkomen te bewaren.
Ik heb hier de koude gevoeld.
Ik heb ook wel iets nog nijpender gevoeld dan koude
Met een brekend hart nam hij afscheid van haar, vaarwel, vaarwel.
Het was gedaan, zijne hooge carrière, zijn leven, zijn alles.
maar je moet je door elk en een ieder schim laten noemen en moogt het nimmer zeggen, dat je eenmaal mensch geweest bent;
en dan moet je jaarlijks eenmaal, wanneer ik op het balkon in den zonneschijn zit en mij laat zien, aan mijn voeten liggen, zooals het een schim betaamt.
Want ik moet je zeggen, dat ik met de koningsdochter trouw, en van avond is het bruiloft
vroeger was hij van een gekanteelden omgang voorzien.
an den voorgevel is vooral de versiering van de hoofddeur opmerkelijk.
e zondeval des menschen is er voorgesteld door de beelden van dam en va en door de slang, die een boom
Zijne woorden, die Elinor opvatte als een rechtstreeksche bekentenis van zijn liefde voor hare zuster, ontroerden haar zeer.
Zij was niet dadelijk in staat, iets te zeggen, en zelfs toen zij zich had hersteld, overlegde zij nog een oogenblik bij zichzelve, wat het beste zou zijn, hierop te antwoorden
Kan hij zich niets meer van zijn vader herinneren?
Niemendal, meneer, en van de pampieren ook niet: ik heb ze maar eens weer meegebracht.
vraagt Strijkman, om aan des procureurs gedachten een andere wending te geven
Maar op den hoek van elke straat, achter elke deur, achter elken boom stond zwijgend een man.
Men zag er altijd maar één te gelijk.
Warja was hem met prinses Sorakin op den corridor der beletage tegengekomen.
Warja begeleidde de prinses naar haar moeder
duurde het aangename, aan inhoudrijke gesprek voort;
niet alleen, dat men geen oogenblik naar een onderwerp behoefde te zoeken, maar men gevoelde, dat men niet eens tijd genoeg zou hebben
om mij pleizier te doen, zegt Rozeknop.
Zoodra wy op straat zy n, moet gy my aan den buitenkant laten gaan, en gy moet vlak aan den muur loopen;
Na veel en lang met zich zelve beraadslaagd te hebben, besloot zij, Lize Hexam niet tegen den ouden man te waarschuwen, beredeneerende dat de teleurstelling, van hem in zijn ware daglicht te zien, altoos vroeg genoeg kwam
rozeroode gordijnen, op een sierlijke wijze geplooid en door gouden snoeren opgebonden, hingen van den troonhemel af, wiens bovenrand prijkte met de wapenborden der verschillende Graafschappen en Heerlijkheden, waarover Willem van Henegouwen zijn staf zwaaide
brieven van verlangen, maar ook brieven van troost.
Hij schreef haar zijn verlangen, maar hij schreef haar ook moed en hoop in.
Hij was nu in Florence, en zocht zijn troost in Uffizie en
Het zal zijn, gelijk het noodlot over mij beschikt heeft, antwoordde hij, de schouders ophalende, en mij hartelijk de hand schuddende, knikte hij mij een vriendelijk vaarwel toe, zonder er een woord meer bij te voegen.
Waarschijnlijk begreep of voorzag hij, dat wij ook thans niet voor het laatst zouden afscheid nemen
De visscher had grijs haar, en zijn rug was gebogen, de oogen zagen moe rond, en er was iets slaps en hulpeloos over hem.
Hij zag er uit als iemand, die had geprobeerd iets te dragen, dat hem te zwaar was geworden
De koning zal u op uw woord gelooven, en Saony zal het verdriet hebben, zijn boosaardig plan te zien mislukken, zooals dit reeds meermalen het geval is geweest, als hij u bij den koning den voet dacht te ligten.
ik heb plan om over Hanover naar Berlijn te gaan en vraag bij u een dag of wat belet.
Ik word oud en een paar dagen rust op reis zullen wel noodig voor mij zijn.
Schrijf mij spoedig eens terug, of gij mij afwachten kunt
- Henri, ik verbied je voortaan in mijn prezentie op mijn familie te vitten!
hoe gelukkig wij ook in den familiekring zijn, hoeveel kinderen wij ook krijgen mogen, tusschen hen en mij bestaat geen wettige band.
waart zeker bang, voerde Lodewijk Blaek mij spottende te gemoet, dat het dak lekte, en dat gij slechts onder de tafel tegen den regen beveiligd zoudt zijn.
Ik raapte deze kluw op, die de juffer had laten vallen, zeide ik, zoo bedaard mogelijk, en reikte meteen het garen aan mijn bekoorlijke gastvrouw toe, die het met een beleefde nijging aannam
Wel, mijn beste George, zegt de ander, terwijl zijn open gezicht eenigszins, hoewel zeer weinig betrekt, als gij liever in de huiselijke brigade van Sir Leicester Dedlock wilt dienen
Hij stak eene lantaarn aan, nam een soort dolkmes, dat op zijn schrijflessenaar lag en spoedde zich naar beneden.
Naarmate bij de trede van den steenen trap afdaalde, verminderde zijne snelheid en besluiteloos stond hij voor den langen gang, terwijl hij zenuwachtig de George, Een ongeluksvogel greep van het mes omkneld hield
hoeveel te meer was ik verplicht te trachten ze van dezen heiligen bodem verwyderd te houden!
Maar er was in haar groot en edelmoedig karakter iets
een geheim dat ik overigens trouw bewaarde.
Immers ik had een voorgevoel dat de openbaarmaking er van voor de meerderheid van mijn jonge vriendjes noodlottig zou kunnen worden.
terwijl wij jonge lieden onze krachten poogden terug te bekomen door het gebruik van een stevig ontbijt.
de kleine Ida kon zich niet van lachen onthouden.
De houten soldaat ging met dansen voort, en de oude heer moest meedansen;
het baatte hem niets, hij mocht zich nu groot en lang maken of de kleine gele wassen pop met den grooten zwarten hoed blijven
Zijne eenige dochter was zeer teeder van gestel en hij vreesde dat, zonder iemand om voor haar te zorgen en haar op te passen, hare gezondheid en zelfs haar leven zou gevaar loopen
en onzekeren omtrek van haren dierbaren minnaar in haar geest op te driaan oosjes zn.
en tranen van droefheid over het gemis van haren biggelden langs hare kaken
Roodkapje,' vroeg het monster met doffe stem, 'waar ga je nog zoo laat naar toe?
' En zijne groene oogen vonkelden als gloeijende kolen
De procureur des konings deed hem verwittigen, dat hij hem wegens het onwettig dragen dezer decoratie zou vervolgen.
Toen deze waarschuwing hem op officieuse wijze gegeven werd, antwoordde Pontmercy met bitteren glimlach
Ik ben somtijds voornemens geweest dat aanbod te doen en mij als getrouwd man te vestigen, zooals de mannen van mijn vak, ik aan den eenen kant van eene school, mijne vrouw aan den anderen kant, beiden belangstellend in hetzelfde werk
Wanneer op dit oogenblik in de eenzame straat, waarin het schamele, schijnbaar niet bewoonde huisje stond, een der bewoners van die afgelegene straat bij toeval het oog op de vermolmde deur gevestigd had, dan zou hij zeer verwonderd zijn geweest, wanneer hij de deur, die sedert onheugelijke tijden gesloten was geweest;
De linkschen zijn uitmuntend;
zij nemen plaatsen, die voor anderen ongemakkelijk zijn.
Velen maken zich gereed om zittend te kunnen strijden.
Men wil op zijn gemak kunnen dooden en op confortable wijze sterven
De regter stelde al het mogelijke in het werk, en bragt zoo veel volk op de been, dat de tien roovers op den dag zelven van het Baïramsfeest gevat werden, juist toen ik eene wandeling aan den oever van den Tigris maakte
Daarom waart gij dan misschien ook bezig met lezen onder den weg.
Ik heb dezen weg tusschen Bologne en Modena misschien honderd malen en meer gewandeld
en onder zijn stoel zag Van der Welcke de donkere kous-kuiten krampachtig samengeklemd, als wijdde Addy zich aan de werkwoorden met iedere zenuw en spier.
En Van der Welcke, wat zenuwachtig, om zooveel rust, stilte, ernst, twee
kwamen wij langzamerhand nader en Capi kon dan gerust zijn bakje ophouden;
hij behoefde niet bang te zijn, dat hij een schop kreeg.
Maar vooral bij de kinderen maakte Mattia opgang
was dus altijd op haar qui-vive, om de partij van Gerrit te nemen tegen haar Louis Couperus, De boeken der kleine zielen man, maar Van der Welcke zeide niets en was zelfs spraakzaam als Gerrit en Adeline er waren.
Adeline was een lief vrouwtje, een blond poppemoedertje met haar zeven kindertjes, als een huishoudentje van vlasblonde poppetjes
Zoo diepen indruk had dit op den geest van HILLEGONDA, dat zij niet kon nalaten, hoe afkeerig anders van ijsselijkheden, toen zij in deherberg eenige oogenblikken rustten, den Drossaard eenig nader berigt deswegens te vragen
' 'Precies. ' 'Maar ik wist niet dat deze een nichtje bij zich had.
' 'Zij is nog maar een paar weken van de kostschool thuis, en ik twijfel er aan of zij het bij petemoei zoo prettig heeft om niet met dankbaarheid de hand aan te nemen, die haar uit dat vagevuur komt verlossen
Ik geloof dat het waar is, en ik gevoel dat het zoo is.
Ik wist zelfs niet eens, dat ge mijn fabriek verlaten hadt.
Waarom hebt ge u niet tot mij gewend?
Maar luister: Ik zal uw schulden betalen, ik zal uw kind hier doen komen
mijn schuitje laten varen Waar de wind het voeren wou!
Hoe dat wieg'len op de baren Mij dan wel verheugen zou.
Pieter Louwerse, Alles zingt 'K zou geen' storm of noodweer vreezen, Altijd hield ik trouw de wacht;
Altijd zou ik waakzaam wezen En gereed bij dag en nacht
Ik wist dat ge hier waart, ik sliep, maar ik zag u.
Ik zag u sinds lang en volgde u den ganschen nacht met mijn oogen.
Ge waart door een stralenkrans omgeven en om u zweefden allerlei hemelsche gedaanten
Ik had toen nog niet veel ondervinding, maar toch wist ik, dat men een zieke nooit beangst moet maken door hem te zeggen, dat hij er ziek uitziet
Het was pas een jaar geleden, dat de jonge luitenant, nu zulk een ingewijde in Cribb's salon, nog kinderlijk veel van toffee hield, en te Eton met d e roede kreeg
knielde de Held voor den Priester, die hem omarmde terwijl zich alle Mykenaeërs verheugden.
Tot, onverwachts, uit de middenpaleizepoort, traden de drie waardigste grijsaarden van Mykenae, raadslieden van Eurystheus en de middelste tot
Juist toen hij de nauwe steeg wilde inslaan, kwam een troepje volks, soldaten, knapen en werklieden, het taphuis op den hoek uitstormen, in hunne wilde vaart bijkans tegen den ernsthaften Jacob Jansz.
maar zelfs dit ter zijde gaan verschoonde hem niet van alle aanraking met de ruwe gasten
Mijn oom liet zijn hoofd op zijn handen rusten en dacht aan de drukke, werkzame menschen, die jaren tevoren in die oude wagens waren voortgerold en nu even stil en even ver ander d waren
Hij ademde met wellust de heerlijke lucht in.