AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
want hij was werkend lid, wendde zij haar schoon hoofd even om en wierp een blik op Henriette, die mij juist influisterde dat die freule Nagel zeker wel een jaar of dertig tellen moest
Zijn grootste vrees was krankzinnig te zullen worden door het verlangen, om langs dien zwaren blinden muur naar buiten te komen.
Hoe nienige gevangene voor hem had dezelfde ondervindingen
kort voor het diner, was zij even sereen als altijd.
Tusschen de sprookjesbloemen van haar ziel bloeide vooral de Hoop, de onverwelkbare Hoop op het leven
Hij haalde uit zijn binnenzak iets in vloei en overhandigde het.
Zij opende het pakje en zag een stuk antieke Venetiaansche kant, gewerkt in den vorm van een volant, voor een laag lijf
Evenwel, het verschiet van onvermijdelijke lasten aan elke betrekking verbonden noodzaakte hem weder van dit voornemen aftezien.
Een rustig leven was toch beter dan al dat onvruchtbaar gehaspel.
Niet dat er veel doorzicht toe noodig was om dit te zeggen, want ik wist wel, dat hij enkel uit menschlievende welwillendheid daarheen was gegaan.
In het logement stond het souper gereed.
En die jonge jufvrouw, diè er zoo lief uitzag, kreeg zijne ziekte en verloor al haar mooi, en men zou haar nu haast niet meer voor dezelfde kennen, als het niet door haar engelachtig humeur
En toen zij van Iole toch wel, eindelijk, waagde te spreken en zeide, dat Oichalia's vorstendochter toeven te Thrachis zoû, tot zij beiden weêr zouden keeren
Maar.  met hangende pootjes naar den meester toegaan en als een peurwurm van een jaar of zes te soebatten en te smeeken of hij alsjeblieft weer terug mocht komen, met een suikermondje beloven dat hij zoet zou wezen, de handjes op de knieën leggen en de voetjes netjes bij elkaar.
een soiree hield en zeer in de vormen en met groote bescheidenheid ontving.
Zij had een Franschen leeraar, die haar een complimentje maakte over de zuiverheid van haar uitspraak en haar gemakkelijk leeren
maar vergezeld van eene uitdrukking van vreedzame kalmte, gelijk die van een vermoeid kind dat in slaap valt.
Het was als ware een engel tot hem afgedaald, om hem te troosten
Maar zij wilde zich bedwingen, waardig zijn, die oude menschen nu toonen, dat zij niet was een onwaardige vrouw, al had zij een fout, een misstap gedaan in haar leven, nu goed dan: een zonde - omdat zij lief had gekregen
ik vind je schandelijk brutaal, je wordt iederen dag brutaler!
riep Marie, maar hij hoorde niet: hij rees op en drong door hen allen heen.
De doorganger zei tot den verblijfhouder: Gij ziet, wat ik op mijn rug heb;
ik moet hieruit gaan, gij hebt den sleutel, geef hem mij.
In eea rampzalig oogenblik, z onder in hare verrassing te bedeniken wat zij deed, neemt zij deel aan het verraad om hem voor mij verborgen te houden
Zij hadden een kabinetje met horens en schulpen, een kabinetje met mineralen en metalen;
en al de voorwerpen daarin waren in volmaakte orde
Terwijl zij in hun samenspraak voortgingen, kwam de ganse stoet in een vlakte van wonderbare grootte, door dewelke de Krekelbeek kronkelend stroomde.
De honden werden in verscheidene hopen verdeeld en de leibandjes van de valken losgemaakt
deze was naar het Nischnegorodsche station gereden.
vroeg zij op barschen toon den teruggekeerden Michaël, die haar het briefje toehield
gelogenstraft door de looze blikken, die zijwaarts uit hare half dichtgeknepen oogen schoten.
Ophelia stond sprakeloos en verstijfd van verbazing
Bel, James, zeide mevrouw Bute.
Bel, totdat er iemand komt.
De drie of vicr bedienden, welke in het verlaten oude huis woonden, kwamen spoedig op dat onwelluidende en voortdurende gelui
Henri, vier jaar jonger dan zijn vrouw, had telkens en telkens betreurd hoe hij zijn geheele leven, zijn loopbaan opgeofferd had aan deze vrouw, op het bevel zijner ouders.
Zij waren als aan elkaâr gekluisterd in de nauwe gevangenis van het huwelijk
' vroeg mevrouw Herwijnen, met een nadrukkelijke belangstelling, die duidelijk zinspeelde op een bijzonderen toestand.
'Dank je, uitmuntend,' antwoordde Corrie.
Hij was verlegen wat hij zou aanvangen met een meisje, nog te jong om in de wereld op te treden een wereld daarenboven die hij schuwde als de pest, en dat toch reeds te ver gevorderd was om zich opnieuw door eene andere gouvernante te laten bestieren
Toen ik uw brief kreeg, geloofde ik terstond, dat wat de jonge mevrouw tegen mij gezegd en gedaan had, eenerlei was, en dat er een goddeloos komplot tusschen hen bestond
Een keffertje, dat eerst met eene geweldige drift op den reiziger was aangetogen en vervolgens al grommend en knorrend tusschen deszelfs beenen gesnuffeld had, als wilde hij aan de kuiten de plaats uitzoeken, waar het beste vleesch te happen ware, scheen over zijn onderzoek voldaan
met heldere oogen en krullend haar, dat om een hoog en trotsch voorhoofd zwierde.
Hij had blank bloed in de aderen, gelijk men zien kon aan den snel opkomenden blos
en toen hij Prins Hal beschreef waarvan die Gaunts beweren af te stammen, ofschoon zij, evenmin als u, verwant zijn aan John of Gaunt, die zijn vaders kroon paste
Zij, die de schouders hadden opgehaald over hare kleine zonderlingheden en stiptheid in beuzelingen, zoo strijdig met de achtelooze vrijheid der manieren van het Zuiden
om iets van het zwarte geheim te raden, iets van het zwarte gevaar te zien.
En hij was vooral nu te prettig, om iets melancholieks te voelen, te zien.
Het spreekt van zelf, dat ik volstrekt onkundig ben van!
de details, zoodat het zeer goed zou kunnen zijn, dat er bezwaren tegen mijn voorstel best aan, zoowel van den kant van mijn vriend als van dien van mij
Van der Welcke had op de lippen, Constance te vragen, of Bertha wist, dat zij komen zoû, of zij over hare visite ten minste gesproken had met mama Van Lowe.
Maar hij voelde zich niet in een stemming veel woordenwisseling uit te lokken, en Constance zoû toch doen als zij verkoos
Hier is.  ANTONIA de guitar loslatende en opstaande.
VAN DIJK in het oog krijgende en een weinig terug tredende.
Op vijf of zes uitzonderingen na, die den roem eener eeuw uitmaken, is de hedendaagsche bewondering niet veel meer dan kortzichtigheid.
en ontvouwde aan een uit ons gezelschap nogal wijdloopig zijn gevoelens;
maar ik herinner me alleen, dat hij met twee uitroepen concludeerde
Nu en dan staken zij de halzen onder den waterspiegel, en haalden voedsel op van den bodem der zee.
Als zij iets heel lekkers gepakt hadden, gaven ze luide kreten, die als stooten op de trompet klonken
toen hij zestien jaar oud was, als oproermaker naar het bagno had gevoerd en daar met den tachtigjarigen bisschop de Mireboix aan dezelfde keten had geklonken, omdat deze als priester, gelijk hij als soldaat, den eed had geweigerd
maar hij had altoos de vriendschap met de familie aangehouden, en omdat er in het geheel geen bloedverwanten waren die in aanmerking konden komen, had hij zich de benoeming tot voogd laten welgevallen.
Frits en Suze mochten evenwel niet uit het oog verliezen
Is het u zoo onbegrijpelijk, dat ik den juisten zin onderken, die achter uwe woorden schuilt?
Acht gij dat misverstand of geestverwarring, dat ik uwe taal vertolk zooals die verstaan moet worden?
' vroeg zij luid en heftig, alsof zij zich niet langer kon, niet langer wilde bedwingen
De Valois heeft Vlaanderen door de wapenen gewonnen en van zijn koninklijke broeder Philippe ten leen gekregen.
Indien hij zo edelmoedig niet ware zou ik hier in Wijnendale met UEd.
niet zijn;  want hij zelf is het, die mij uit Rupelmonde in dit aangenaam verblijf geroepen heeft
als de tastbare schaduw zijner onwezenlijke illuzie: zag hij de ruïnes, zooals zij waren, verbruind en vergrauwd, opgegeten van oudheid, verbrokkeld, gemarteld, met mokers verminkt
Ook betuig ik haar hierbij mijn berouw dat ik ooit om haar ouwe Johanna gelachen heb.
Aan mijn vriend en buurman Theodoor Laurence vermaak ik mijn papiermaarsjee portefeuille en mijn model in klei van een paard, al heeft hij ook gezegd dat het geen hals had
Eene suizelooze stilte daalde neêr in de kamer.
Buiten, in de galerijen en corridors, kwamen soms radelooze stappen aan, als uit de verte, in nuttelooze haast;
en ook de Duitsche prinses Kitty's werkzaamheid met welgevallen opgemerkt en Kitty den engel der vertroosting genoemd had;
maar zij vreesde, dat Kitty het te ver zou drijven
Gij hadt niet meer kunnen doen, indien gij mijn armen jongen bemind hadt.
tegen den aankletterenden Zefyros in.
En wuifde de Held met de hand en wendde zijn scheepje om de rotsige kaap binnen de schuimwitte kreek en sta pte hij uit en omhelsde hij Iolàos
haar broêr met ontzetting luisterend naar haar eischen, die hem, zachtjes-blasé wijsgeer, zonder eenige filozofie voorkwamen.
Het niet anders Louis Couperus, De boeken der kleine zielen dan heel natuurlijk beschouwen, en je kennissen pogen te dwingen het niet anders dan heel natuurlijk te beschouwen.
de schoone Perziane, ik begrijp niet, welk onheil daarin voor u of hem zou kunnen gelegen zijn.
Noureddin heeft mij integendeel verzekerd, dat hij zich in mijn bezit hoogst gelukkig gevoelde, en ik hoop mij zoo te gedragen
legde zijn hand op zijn hart, en na nog een oogenblik geaarzeld te hebben, met het voorkomen van iemand, die wel zou willen spreken, maar niet weet wat hij zeggen zal, verliet hij de kamer
k heb er berouw over, dat ik zoo vaak brutaal tegen uffrouw ippett was.
k heb er berouw over, dat ik het suikervaasje eens met zout heb gevuld.
k heb er berouw over, dat ik achter den rug van de regenten grimassen trok
Ik ga u iets vertellen, dat u vreemd in de ooren zal klinken, en dat u wellicht zal doen denken, dat ik niet zoo slim ben als ge gelooft.
vader, ik zou zoo graag een lpendief worden, als ik groot ben I De heer Cruncher gevoelde zich gestreeld, maar schudde het hoofd, op eene twijfelachtige, en zedekundige wjjze
Een dergelijke handelwijze is ook die van het gejaagde hert.
Op een bodem, waar de voet indruksels achterlaat, heeft zij onder andere het nut, dat de jagers en honden, door de tegen elkander inloopende voetsporen, in verwarring worden gebracht
De kalme, edele trekken schenen onder die ruste nog meer statig en eerbiedwekkend dan te voren;
die lange, grijze baard kwam sprekend uit op de donkere stof van den versleten huispels, die nauwelijks ruim genoeg was om de knieën wat te bedekken
terwijl Basque en Nicolette hem van achter vasthielden, en riep: Marius!
Marius!  Maar Marius kon hem niet meer hooren, en ging juist den hoek der straat St.
Zwijg van Blommers;  op zijn dorp is men hem lang zat, en ik wacht maar eene occasie af om hem voor zijne valsche getuigenissen betaald te zetten.
het oude wijf leefde als eene non, daar is nog een crucifix en een wijwaterbakje in hare hut gevonden, die zij verlaten heeft op verlangen van dokter
Ik geef hem mijn hand, die hij in de zijne houdt.
zegt mijnheer Chillip, met een zoetsappig glimlachje, terwijl er in zijn oogen iets glinstert
wie de gevallenen en mismaakten van zijn geslaeht den rug toekeert, hen als nietswaardigen aan Iran lot overlaat, niet met een medelijdenden blik
en zij wist niet, iets gedaan te hebben, waardoor zij een handelwijze van zijne zijde kon uitgelokt hebben, die zelfs den naam van onbeleefdheid scheen te verdienen.
isschien zag hij zelf dit in: althans toen hij haar eindelijk eens kwam aanspreken en haar voor de volgende wals vragen, luidden zijn woorden bijna als een
En ze had zich vermaakt met kunstigen schrik of ze zich misschien verrekende, of er wellicht nog eene ontbrak, om nogeens, en nogeens, en telkens weder te genieten van de heerlyke zekerheid dat er wel degelyk driemaal twaalf manen waren voorbygegaan sedert Saïdjah haar zag voor het laatst
,Va'derliet'!  Zg kreeg geen antwoord, maar zg vernam een zacht getik in de slaapkamer, en vlug door de tusschen beide liggende kamer loopende
en gedeelten van den stam en de takken welke aan den wind waren blootgesteld, waren met sneeuw bedekt.
Gelukkig had ik van mijn jeugd af in boomen leeren klimmen en had ik in die kunst een zeer groote bedrevenheid gekregen
Later, wanneer wij er niet meer zijn, zien wij, dat deze straten ons dierbaar zijn, dat wij deze daken, deze vensters en deze muren missen, dat ons deze muren noodzakelijk, deze boomen ons dierbaar zijn
en het oude regeeringstelsel is herleefd, en al de duisternis en al het licht der aarde zijn van plaats veranderd, wijl op den achtermiddag van een zomerdag een herder in een bosch tot een Pruis zeide: ga hierheen en niet
De vreugde van het wonderdadig wederzien, en de verrassing die op haren schrik volgde, deden LOUISE een oogenblik de plegtigheid vergeten, welke dien dag over haar verder leven beschikt had doch een luidruchtig gejoel, dat uit de feestzaal opsteeg, bragt haar tot de droevige en rampzalige werkelijkheid terug
Zwaar waren de werken, mij opgelegd, maar ik waagde ze te volvoeren, al weifelde ik over den uitslag, want tegen over ondierkracht vraagden zij niet anders dan
De zon was ondergegaan, het licht omhoog was langzamerhand verdwenen en de schaduw was opgekropen.
Maar voor mij viel de schaduw van dat paar, eene levende en een doode, zwaarder op Richard's vertrek
Ik ben zo bly, dat ik den helen dag wel zou willen zingen.
Bedenkelijk?  - Het is, alsof je het niet goed vindt, dat je zoon op zijn vader lijkt!
Constance was dankbaar: Gerrit was zoo gewoon, zoo natuurlijk: zij lachte.
- Denk je, dat ik het niet hoor: 'lijkt hij op zijn vader?
' 'Ja-a-a'.  Louis Couperus, De boeken der kleine zielen Zij werd eensklaps heel oprecht, tegen Gerrit
Buiten stak de mistral razende op in een werveling van kopergloeiende platanenbladeren.
k zou eerst zelve zin in hem moeten hebben,' zeî ik, 'eer ik mij de moeite gaf, hem op de proef te stellen;
maar.  t geval is ook denkbaar, dat iemand, die mij zijn hof maakte, volkomen te goeder trouwe ware en mij niet-te-min misleidde, alleen omdat hij begonnen was zich zelven te misleiden
en krabbelde op een reepje perkament met houtskool: Ik ben vrij!
Tell!  Hij bekeek bij het licht van het vuur het strookje perkament en mompelde: Zeg het Walter!
gesproken, ik denk nog even eens over hem, als toen;
maar, daar ondertusschen man broeder op de zuster van zoo plotseling verliefd geraakt is, en met haar nu op het punt van trouwen staat
en als dat dan uit was en het versje was opgezegd en de belofte was gedaan van altijd heel zoet te zullen zijn, zou Sinterklaas dan ook weer dien grooten reiszak openmaken en wat of er dézen keer wel uitkomen zou
De jongen maakte het touw om den schoorsteen vast, liet het in de diepte neer, en gleed er langs naar beneden.
Toen hij Bataki had begroet, die hem met veel mooie woorden bedankte
toen de eene dag den slag van Vittoria bracht, een andere den brand van Moskou;
of toen de hoorn van den krantenman, die omstreeks etenstijd
en zich te verbeelden, dat men door diefstal aan de armoede ontkomt;
dat het in allen gevalle een verkeerde deur is, door welke men, om uit de armoede te geraken, die der schande binnengaat;
en al die verschillende gedachten kwamen toch samen in die ééne, welke een schepeling van den vromen Michiel de Ruijter nooit meer kon verlaten, en waaraan in de bange dagen, die nu achter hem lagen, de scheepsjongen van dien nederigen schipper de macht ontleend had, om niet te klagen, niet te wanhopen
met hare eerst sluimerende, toen ontwaakte zinnen, met het vuur, dat in haar ontlaaid was.
Maar zij was toch ziek, ziek vooral van die noordelijke ziekte om te peinzen, om peinzend te vorschen
Nu had zij, zoo zwak, berouw zich maar niet aan zijn hart te hebben gestort.
Nu had zij behoefte hem aan te voelen, hem in hare handen te voelen, in hare omvattende
Het eigenaardige van het recht is, dat het eeuwig schoon en rein blijft.
Het feit, zelfs het schijnbaar noodzakelijkst, het door den tijdgenoot volkomenst aangenomen feit is, zoo het slechts als feit bestaat
De Held ontwaakte, verwonderd, richtte zich op met éen ruk en zag aan alle zijden, verschrikt, de kleine Kerkopen verstuiven.
In de rivier dook schaterend de witte naïade
Hier werd het gesprek gestoord door de verschijning van Tante Chloe aan het eind der veranda.
zeide hare meesteres, opstaande en haar tegemoet gaande
allen zijn kubieke blokken met meer of minder ramen, naarmate hunne bestemming medebrengt.
Toen wij in de nabijheid van Varses kwamen, was het ongeveer drie uren in den namiddag en de zon schitterde aan den effen hemel
door het smalle bed met de rood en wit gestreepte gordijntjes in den eenen hoek, door een roodbruin geverfde latafel in den anderen en door twee matten stoelen met een waggelende waschtafel daar tusschen gestoffeerd, de open haard waarin een verroeste tang
Ach, smeekte hij, heb mededoogen, is het niet met mij, dan met mijne arme kinderen die, indien gij mij het leven beneemt, van honger en gebrek zullen moeten omkomen.
Wees niet ondankbaar voor de dienst, die ik u bewezen
De gewapende ambachtslieden waren nog om de Burcht geschaard, wanneer de tijding van het aankomend stormleger hen in hun werking verraste.
Na enige gezellen ter plaatse gelaten te hebben, om de uitval der verschanste Leliaards te beletten, liepen zij met allerhaast naar de vesten en verdeelden zich op de bedreigde muren
Marius schoof eensklaps zijn stoel dicht bij dien van Thénardier.
Thénardier merkte deze beweging op, en sprak voort met de langzaamheid van een redenaar, die zijn hoorder boeit, en de hartklopping van zijn tegenstander onder zijn woorden voelt
weer rommelt het onheilspellend in het zwerk.
De enkele boer, die nog op den weg is, ziet angstig omhoog en telt zachtkens een, twee, drie
en welk een gelach, omdat het zoovelen mislukt die vlugge vischjes te vatten.
oo heeft ieder oord zijne bijzondere vermaken, en schoon zij somtijds aan vreemden belagchelijk voorkomen, hebben zij voor hun, die er bij opgevoed zijn, en er vermaak in hebben leeren stellen, iets
Hoe zou ik dat ook maar een oogenblik kunnen vergeten?
Dat doe je ook niet, lieve Kleine Dorrit, zoo lang je er zulke goede en faouwe diensten bewijst
hield woord;  hij wilde zijn gevangene niet vermoorden, zelfs niet mishandelen, en zacht werd EDUARD op den keldervloer nedergelegd.
Het daglicht drong niet door en ALFRED had de lantaarn, die aan den wand hing, van den spijker genomen, om dit somber verblijf te verlichten.
Pas Vrijdagochtend kwam het bericht van den dood van den gouverneur van Coventry Island, en zijn lordschap zorgde er dadelijk voor, dat mijn lieve echtgenoot de betrekking kreeg
Vindt je het nu niet leuk je ouden man weer eens te ontmoeten?
- Rudolf.  ik begrijp niet hoe je zoo spreken kan, me achtervolgen kan, me plagen kan.
Nadat Dolly, gelijk wij zeiden, haar vader en ook hare moeder had omhelsd, ging zij met beiden naar de kamer achter den winkel, waar de tafel reeds gedekt stond
niets, dat aan oude tijden herinnerde, werd ooit weggenomen of veranderd.
Op een kleinen afstand stond een ander huis, eveneens door de lieve stemmen van kinderen verlevendigd, en daar woonde Kaatje
daar hij er bijna een paleis van maakt.
Desgelijks teekent hij, als men hem veroorlooft voor de deur in de noodlottige kamer binnen te kijken, dat vertrek uit, alsof het eene halve mijl lang en vijftig ellen hoog was
Terwyl hg zoo nadacht, verdween de neiging, welke hy tot slapen gevoeld had, geheel.
Hjj gevoelde dat hij toch niet slapen zou al ging hfl te bed en bleef gekleed bg het vuur zitten
Hij sloeg juist zoo met de armen als Tanja voorgesteld had.
Lewin groette zijn broeder on Katawassow hartelijk en vroeg Dolly naar zijn vrouw
Toen drong in haar neus eene benauwdheid van rook.
Door de reten van de gesloten deuren der kamers beneden, onverbiddelijk, drong de rook, eerst weinig, onzichtbare kleine wolkjes, toen meer, opwolkende
daar de bewoonde zijde van het eiland zeer ver van hier was, en ik daar zonder gids nimmer zou zijn gekomen.
Terwijl zij dus met mij spraken, steeg, zoo als zij mij gezegd hadden, het zeepaard uit de zee op
Sir Archibald, in een gesprek over heraldiek, wilde kort daarna den beiden vrienden de genealogische platen van zijn familieboom laten zien;
Frank stond reeds op, om hem naar zijn kabinet te volgen, Bertie ook
Hij had haar verveeld met zijn half doode gezicht, tot zij hem verafschuwd had als een reptiel.
Maar enfin, nu was hij gelukkig opgebonjourd, en wilde ze geen kwaad van hem spreken
waar in de ijzing gewekt was en dat deinsde, deinsde ter zijde.
En de vloek en de schreeuw, onophoudelijk, vertrokken tot gruwbaren grijns den baardmond des razenden Helden
Eilieve, welk ander program is in toestanden als de onze mogelyk dan de wenk dien ik gaf in de laatste bladzyden van Pruisen en Nederland?
Wetten en bepalingen baten niets, zoo lang men de uitvoering daarvan en het toezicht daarover, opdraagt aan schelmen
De bezoeker was niet minder ontroerd dan Tom zelf, en zij schudden elkaaT een geruimen tijd de hand, zonder dat iemand een woord sprak.
Tom was de eerste, die zijn stem terugvond
hare hand aan haar hoofd brengende Zeg aan MAURITIO, dat ik ziek.
maar bid hem, dat hij mij toch vergeeft, dat ik hem mishandeld heb.
Ik hoop, dat de slaap van mijn vriend spoedig moge eindigen.
Hij zeide haar, dat hij zoo bang was voor zijne eigen weifelingen, en hoe hij vermoedde, dat zijne besluitnemingen altijd te laat zouden komen en zij antwoordde hem zacht lachend
sedert den vorigen winter gehuwde gravin Nordston.
Zij was een magere, gele, zwartoogige, ziekelijke en zenuwachtige vrouw.
Zij droeg Kitty hartelijke genegenheid toe
en hoe zij niet geloofde, dat voortdurend alleenzijn goed voor hem was.
Hij had in niets geen pleizier, waarin jongelui van zijn leeftijd pleizier hebben: hij zat maar stil in zijn kamertje
De tocht had slechts enkele weken geduurd, maar Il Tigretto had zich gehaast, om uit de landingsplaats, Joh.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter waar, veilig voor elken overval, de schepen ankerden en tot een nieuwen tocht uitgerust konden worden, zijn woning te bereiken.
Zij was hem alles, en voor haar toekomst droomde hij de schoonste droomen en vormde de stoutste plannen
de potspelers, die niets te doen hadden, drukten de hand en noodigden hem uit zich bij hen aan te sluiten, zij waren de rij nog niet rond.
Hij nam dat aanbod evenwel niet aan, bewerende dat hij te moe was, maar ging achter het tafeltje van den kolonel zitten.
Men vond dat hij er slecht uitzag, zijn kleur was grauwer dan ooit
Kan ik beter doen dan mip goedhouden?
U kan het immers in het geheel niet schelen?
Spreek het maar niet tegen, riep hij, toen de geestelijke hem in de rede wilde vallen
Meestal reed Urania met haar meê en vond zij bij Urania steun.
Zij moesten gaan bij behangers, bij banketbakkers, bij bloemisten en bij juweliers, waar Cornélie en Urania cadeaux uitkozen voor den cotillon
Fantine kon nauwelijks lezen en niet schrijven;
in haar kindsheid had zij niets geleerd dan haar naam te krabbelen.
Door een openbaar schrijver had zij tot driemalen toe aan Tholomyès laten schrijven
Haar huishouding was op ruimen en aangenamen voet ingericht, en behalve een paar oude vrienden uit de City, die zij tot Lady Middleton's ergernis, niet had willen laten varen, ging zij met niemand om, aan wie zij hare jeugdige vriendinnen niet had kunnen voorstellen zonder hare gevoelens te kwetsen
en scheen in groote verslagenheid te overwegen hoe hij handelen zou.
Grimaldi had bij dit alles in een'hoek van het rijtuig zoo hevig zitten lachen, dat hij geheel uitgeput was
ze genoeg gewandeld hadden, haastte een groot aantal heeren zich hun dames naar haar stoelen te brengen, haar eerbiedig te groeten en daarna ijlings uit te wijken naar de achtergalerij, waarvan de eene helft in beslag werd genomen door de
Het kind opende de oogen, groote blauwe oogen als die zijner moeder, en aanschouwde, wat?
Niets, alles, met dien ernstigen, soms zoo strengen kinderlijken blik
et het gebeuren?  vroeg mevrouw Bofün nog aarzelend aan den secretaris.
eze ontmoeting evenwel was zeer vriendelijk, en de aanmerking, die zeer natuurlijk maakte, dat het haar bevreemdde, dat haar moeije niet bij hare ouders eerst was gekomen, en dat eigen voor vreemd moet wijken, sneed af met te zeggen
om te zien welk gerucht er in Eva's kamer was, om het gordijn neer te laten dewijl het te licht, of op te halen omdat het te donker was;
dan spoelde het leven er telkens over, als zee over zand.
waar?  O, hij zoû het zijne bewaren!
Hij wilde het niet verliezen als korrelen zand;
en Jims oude moeder weer naar dien beestachtigen kerel te brengen, die haar te voren mishandeld heeft omdat hij haar zoon niet mishandelen kon.
Gij wilt Jim en mij terugbrengen, om gemarteld en getrapt te worden onder de voeten van hen die zich onze meesters noemen
en Bronkhorst was van huis, en het was nacht, en en ze wist zelf niet hoe het kwam, maar ze was geheel overstuur Zoveel besefte zij alleen, dat het heel gelukkig was zulke voortreffelijke buren als de Bornes te hebben
weder anderen, die om eene koets staan en daar blij ven staan;
anderen, die eene kleine koppige lantaren onder een regen van oranjeappelen en ruikers pogen te bedelven
de geest van vrijheid en nieuwheid door de bajonetten tot rede gebracht;
Waar die is?  antwoordde Bumble, die door den grog geestig werd, dat zou moeilijk te zeggen zijn.
Bakerdiensten komen daar niet voor, waar zij is
bleek het, dat zij den volgenden morgen al bij tijds zouden moeten vertrekken.
it veroorzaakte, dat men den avondmaaltijd zeer bekortte, en, die al zijne hope zag uitgebluscht, had nu ook niet veel in het midden te brengen
en ik ben zeer lang, Handel, dat ik zal moeten vertrekken, juist nu ge mij het meest noodig hebt.
Herbert, ik zalje altijd noodig hebben omdat ikje altijd zal lief hebben;
en een pagode, hoogstwaarschijnlijk de afbeelding van een interessante plek van onze beroemde Oostersche bezittingen.
Kom heeren, moet ik hier den geheelen dag blijven
Dadelijk bleek het mij, dat het door mij gesprokene eenen goeden indruk had gemaakt, en rondom mij hoorde ik er meer dan een mompelen: dat wist ik niet, dat de telephone al zoo oud was
Wat is dat nu eigenlijk, dat je vertelt, wat beteekent dat nu allemaal.
Het komt en het gaat voor een poosje weg, en het komt en het gaat weêr
Nadat de trein, welke door eenige burgers gesloten werd, het Binnenhof had rondgewandeld, geschiedde de overdracht, daarin bestaande, dat de Utrechtsche Bodens de einden van het lint dat zij vasthielden, aan de Bodens van den Hove overgaven
Ik zal een sneeuwbal naar boven gooien, dan zal hij wel eens kijken, en dan zal ik hem eens een vriendelijk woordje toeroepen.
Jo knikte, lachte terug en riep, zwaaiend met haar bezem: Hoe gaat het?
zoodat zelfs de strengste beoordeelaars moesten toegeven, dat hij van top tot teen een heer was en erkennen, dat mylord althans het hart op de rechte plaats had
en ten zijnen opzichte was ze volkomen gerustgesteld!
De rest.  nu, die zou zich vanzelf wel schikken!
' Gekleed en met het koffertje in de hand, sloop zij de hut uit.
Zelfs geen blik had zij meer over voor den zieken echtgenoot, die onrustig sluimerde
Ik ben tegen alle huwelijk, tusschen ontwikkelde menschen.
Zij wilde eenige harer frazen zeggen, maar dacht: waarom?
Hij zag haar diep aan, met zijn
Hij is nu begonnen met lessen thuis te krijgen.
Maar je begrijpt: hij kan later niet studeeren aan een universiteit of een militaire academie, als hij niet wettig mijn zoon is
en ding is zeker, zy zien geen van beiden een gelukkig fleden, nu de poort open en weer dicht gaat en de een er binnen treedt en de ander 'zich verwydert
een.  bloem plukken, een hindernis op zij gooien of zelfs een voorwerp vernietigen, dat geen gevoel had.
Het was aan het gelaat van den onbekende te zien
Wegg antwoordde met letterlijke juistheid, dat hij een gevoel had alsof alles in hem omgedraaid had.
Ga, sprak de heer Bofn, blies zijn kaarsje uit en stopte de lantaren weder als te voren in de borst zijner
Nooit tegen mannen, tegen wie zij opzag.
Dat prinsje minachtte zij, met zijn vlammende oogen en zijn gezoen.
Rawdon werd in de vertrekken van de benedenverdieping verwelkomd door den heer Moss, zijn reisgenoot en gastheer, die hem opgewekt vroeg, of hij iets warms wou gebruiken na zijn rijtoer
Ze bladerde zo de muziekboeken eens door Er was van alles: mooi en lelijk, licht en zwaar, oud en nieuw, stukken voor piano, zangstukken met accompagnement, duo's voor viool en piano, enzovoort
tot dat allerverschrikkelijkste oogenblik in die kamer van hun rendez-vous: De Staffelaer aan de deur, Constance vluchtende door een andere deur, en zijn onderhoud met den beleedigden ouden man, die goed voor hem was geweest als een vader
Jenny bezweek geheel voor hare droefheid bij dat afscheid van die twee vrienden, en met haar rug naar het bed gekeerd, in het prieel dat hare blonde lokken haar vormden, schreide zij zacht, doch van ganscher harte
evenwel, zoodra de ure des gevaars aanbrak, zou de zucht tot zelfbehoud alles verdringen en dan zou hij evenzeer dien kogel duchten, als hij er nu naar verlangde.
grootendeels vervulden hem die overdenkingen met bitterheid
bereikten beide rijtuigen bijna te gelijker tijd de plaats hunner bestemming.
Quilp hield de postkoets in het gezicht, mengde zich onder den
Ik vrees, dat ik hem uit den weg zal moeten werken.
Als wij hen van morgen gevonden hadden, vervolgde hij na eene poos, zou ik met een goeden eisch voor den dag zijn gekomen
Hoe is het: wilt ge op eene eerlijke manier eene handvol goudstukken verdienen en daarbij mij van den dood redden, of moet, ik u met de scherpte van mijn zwaard dwingen?
zaait geestdrift en breekt de groene takken van de eiken.
wees voorzichtig!  Wat hebt gij er aan, geef Bastiaan zijn boek weer, hij is driemaal sterker dan gij!
' waarschuwden de soldaten, terwijl Bastiaan, met snellen, vasten stap tusschen hen doorging en reeds Juliaan was genaderd;
GESCHIEDENIS VAN DEN VOORUITGANG IN DE FABRIKAGE DER ZWARTE GLASKORALEN.
Wat was er intusschen geworden van deze moeder, die, zooals de inwoners van Montfermeil zeiden, haar kind zou verlaten hebben?
wanneer je Zegt, dat hij niet op Fanny lijkt, dan is dat al genoeg voor mij.
Dat sluit alles in wat beminnelijk is.
Ik denk wel dat u hem graag zult mogen lijden, zei Elinor, als u hem beter leert kennen
Mijn lief kind, er zijn zooveel menschen die beter zijn dan ik, en die zelfs geen dak boven hun hoofd hebben.
Waarom is er dan vuur en al het overige bij mij?
als iemand die er eenigszins grootsch op is dat hij weet wat hij doet en goed voor zich ziet;
eigenaardigheden, die vrij zonderling bij zijne stijve kleeding en manier van spreken afstaken
Het kon ongeveer een half uur geduurd hebben, dat onze vriend zich overgegeven had aan het heerlijke genot van de moede en afgewerkte leden nu eens te laten uitrusten, toen er om een der hoeken van het gebouw een persoon verscheen, die al dadelijk veel opzien wekte onder de daar liggende slaven
it parelsnoer, lieve ochter, heb ik het eerst gedragen, toen ik als bruid met uw vader naar de kerk ging, o ik hoop u dit, als gij eenmaal de bruid wordt met een braaf man, om den hals te strikken
of andere dan werkbijen in den korf te houden.
Zij, die wegens lichaamsgebreken of zwakte der zielsvermogens niet werken kunnen
Ik weet niet, of ik van de groote goederen, die Allah mij gegeven heeft, een goed gebruik heb gemaakt, maar gij ziet, dat zij mij niet van den dood kunnen bevrijden
Buurman, het is voor u te laat geworden, om naar huis te gaan;
Zoo voortpratende bragt hij hem op eene plaats, waar men een bed had gespreid.
Het zoû niet ons geluk zijn - veel kinderen te hebben.
- Zeg - jij bent zoo indiscreet geweest te vragen of we gelukkig zijn;
En nu drukt mijne belofte mij neêr, als met een gewicht van schaamte.
En, helaas, er is geen tijd en mogelijkheid ze met ijver te gaan vervullen, in deze dadelijkheid der groote
Een luiheid kwam over haar, in de loomte van haar gezellige kamer.
Want Duco had haar geholpen haar zitkamer te arrangeeren.
Hij was toch een ontwikkelde jongen, al was hij niet modern.
deze barricade is niet gemaakt van straatsteenen, van balken, van oud ijzerwerk;
zij is gemaakt van twee hoopen, van een hoop denkbeelden en een hoop smarten.
Wat gij zegt, is mij geheel en al nieuw en kan wellicht geheel in uwe verbeelding bestaan.
Hun weg door dat open veld kwam vlak tegenover het huis van de Wilfers uit
Terwijl zij hiermede bezig waren, bleet mijn voogd, hoewel hij veel last had van den oostenwind, en hij zoo bestendig zijn hoofd wreef
natuurlijk aan den kant van Dolly en vrij dicht bij het wiel
Eer zij zich gaan liet in dit tuchtelooze leven, leek het haar gemakkelijk en prettig.
Maar reeds bij den eersten stap kwam er een dof, inwendig, geweldig verzet.
De liefkoozingen verschrikten haar onmiddelijk, door de ondragelijke overeenkomst met wat zij eenmaal als heilig en verheven had aanvaard
naar een of ander minderwaardig doel, wordt alles wat hij onderweg ziet door zijn verbeelding vergroot, en daarom moet hij iedereen verdenken en haten
om te brassen aan het maal, dat hij zou bereiden?
Als hij over zijn schouder omkeek, was het dan, om te zien of zijn voetstappen op de met stof bedekte steenen nog een droog spoor nalieten
Toen ik haar evenwel nader ondervroeg, herinnerde zij zich ook twee keer het woord David uit den mond van mevrouw Barclay gehoord te hebben.
Dit punt is van het hoogste gewicht voor het leeren kennen van de oorzaak van den twist
En gij, Noach, sluit de werkplaats en spreek geen woord meer, totdat uw meester thuis komt: en wanneer hij thuis komt, zegt gij hem, dat mijnheer Bumble hier geweest is en de boodschap gelaten heeft
Ik heb nagedacht en nagedacht, maar slechts een.
Weder zag hij aan de droevig sombere uitdrukking van haar gelaat, dat naar haar inzien de eenige uitweg slechts de dood was
Waar woont de manP vroeg mijn vriend, zyn hoed opzettende.
Er mag geen oogenblik verzuimd worden in zulk een geval.
Wacht totdat ik gekleed ben, vermaande ik, dan zal ik u den weg wyzen.
Deze kuische aarzeling is de tint die Psyché van Venus onderscheidt.
Fantine had de witte, fijne vingers der Vestaalsche maagd, die met een gouden naald de asch van het heilige vuur omroert
en make zich uit dit voor leder verkochte bordpapier een rente van vierhonderd duizend francs;
een pakkedrager huwe met de woekerzucht en doe haar van zeven of acht millioen bevallen, waarvan hij de vader en zij de moeder is
dat is al vroeg mijn dierbaarste wensch geweest.
Zoo dikwijls ik mij alleen voelde, verlaten op de wijde wereld, verlangde ik altijd naar een trouwe borst waartegen ik mijn hoofd kon aanleunen
Een nacht, dat Herakles dwaalde en droef was en verlangende aan Admete dacht, gevoelde hij in zijn verhelderend brein, dat hij haar, de jonkvrouw, Eurystheus' dochter
Als u dol op me is, wees dan vriendelijk, beleefd, vroolijk en geestig.
Ik eisch het van u als van mijn gastheer.
en zoodra ik vrij was, ging ik naar de oevers van de Rhône en de Saône;
ik wist evengoed als een inwoner van Lyon, waar de brug van Aunay, van Tilsitt, van
Kom!  kom!  zeide hij, Andries gulhartig op den schouder tikkende: zoo motje nou ook niet spreken.
Je weet, dat ik een eerlijke snijpartij al zoo graag zie als een aêr;
maar dan mot het over en weer goedwillig in zijn werk gaan, zoodat Schout of Baljuw er niets in te zeggen heit
Zij liet zich door de marchesa geleiden naar den lift, en steeg met haar in: de hydraulische lift, een getraliede kooi, opgaande langs de trappen, steeg plechtig
' vroegen gelijktijdig de Dames, half ontsteld, half verwonderd over deze onverwachte verschijning;
terwijl de Vendrig de hand aan zijn degenknop bracht en een stap vooruit deed, als om het gezelschap zijne bescherming aan te bieden
morgen hoop ik, van hier uit, onze tweede route te leiden.
Overmorgen gaan wij naar Lycilië
' vroeg Bosveldt: 'en het stilzwijgen van Elizabeth, die zich in diepen kommer had nedergezet, als een toestemming opvattende, vatte hy de pen en richtte een paar regelen aan de Weduwe, waarin hy haar uitnoodigde, terstond by hare dochter te komen, die zich
beruik het alleen, vertrap het, en laat het als eene voor u te slechte spijs liggen.
Volgt gij dezen raad, zoo zult gij weldra eene verandering zien, waarvoor gij mij dank zult zeggen
Al de rijtuigen waren open, terwijl de voering zorgvuldig bedekt was met wit of gedrukt katoen, om te beletten, dat de zindelijke
in den eersten zonnestraal elkander genaderd, worstelden met elkaâr!
De Held, in zijn eene vuist, had met bovenmenschlijke kracht en behendigen
dit ontkennend beantwoord had, stelde hij hem statig aan dezen heer voor, als Jozef Grimaldi, wiens vader mijnheer Harris wel gekend had, een echte tak van den ouden stam en
De heer Lightwood heeft mij gezegd dat hij u nooit gezien had.
Toen wist ik het ook niet, sprak Lightwood, ontsteld om harentwil.
Ik meende dat ik alleen van den heer Rokesmith had gehoord.
en groezelig.  Menschen werden met dollars gewogen;
het heele leven voor zooveel dollars ingezet, opgeboden en verkocht, als het waard was
Zoodra Jan die zag, gaf hij een schreeuw, boog zich neer, en nam er wat van op, dat hij tusschen de vingers kneep.
Er waren zeven dagen verloopen en Duco was aangekomen.
Het was na het plechtige diner in de sombere eetzaal, waar Duco was voorgesteld aan prins Ercole, en het was een zomeravond als een droom, toen Cornélie en Duco naar buiten gingen.
De kamer was geheel overhoop, omdat Emilie verzamelde wat het hare was en het behangselpapier kwam met vreemde, frissche onverschoten vierkante plekken
En als dan die zinsbegoocheling waarheid is, Henri, als je zoo ver afgedwaald ben van elk besef van moraal en vaderlijke verplichting
Zijn sluipende tred, zijn houding, zijn haastige geheimzinnige beweging deden hem een dier avondspoken gelijken, welke de bouwvallen bewonen, en waarvan de Normandische legenden spreken.
Ik had zoolang werk om een antwoord eenigszins naar mijn genoegen te schrijven, dat ik niet weet Wat de loopknecht gedacht moet hebben, of het moet geweest zijn dat ik nog leerde schrijven
Zooals ik kan, men laat mij begaan.
Ponine en Zelma willen niet, dat ik met haar poppen speel.
Ik heb niets dan een klein blikken sabeltje, niet langer dan zoo
e ociëteit was, op het oogenblik, dat nel er zijn nieuwen bekende binnenleidde, vrij druk bezocht, gelijk de acob van ennep, laasje evenster delen tabaksdamp bewees, die er alles in een nevel hulde.
en eer met grijs haar en een groote wrat op zijn neus, dien renkelaer aan zijn grijze knevels en aan een verkleurd lint aan t knoopsgat voor 'den ajoor' herkende
Het duizelde hem eerst onweêrstaanbaar, maar toen zich mannende, scheen het hem plotseling toe, dat hij in de diepte zag met àndere dan zijn menschelijke oogen.
De houding van John Rokesmith tegenover mevrouw Boffin was in die dagen meer die van een jongmensch jegens zijne moeder, dan die van een secretaris tegenover de vrouw van zijn patroon
maar, tevreden met mijnen staat, eene gift te weigeren, die een ander in eene hartstogtelijke vlaag over eene uitredding, die mij zoo weinig gekost heeft, mij aanbiedt, geloof ik, dat toch een anderen naam verdient.
Maar,' zeide Buat, nadenkend, 'hoe komt de Koning dus op eens van stemming veranderd?
Gewis heeft Sylvius hem niet goed ingelicht, of misschien de man, die hier voor zijn kamerdienaar doorging, en wiens naam ik nooit heb mogen te weten krijgen
Dat verschoont niet;  eene overtreding te meer!
wat men in beschonken toestand pleegt, moet men nuchter boeten,' sprak Schout Gerrit, met geveinsde gestrengheid.
Hij prees en vleide hen, en gaf hun duizend zegenwenschen.
Mijne heeren, sprak hij tot hen, ik heb de eer u niet te kennen;
maar het is een groot geluk voor mij, bij u niet onbekend te zijn
Zoo groot was de verbazing, dat een ieder opzag naar den Ridder, wien men veronderstelde, dat door meer gevolgd werd.
Snel als het weerlicht was Reinout aan de zijde van Beaumont, en terwijl hij met de eene hand den Abt van Bloemkamp, die juist zijn heirbijl boven het hoofd des
verlangens, haar schuwe vrees, zacht overgeleid in vol vertrouwen, dat de Dood goed was en vredevol en liefderijk, en dan het ontroerende meelij met zichzelve, met het Meisje, dat was zij: Hedwig, de arme, zwakke lustzoekende, toch gedoemd, toch moetende sterven, want dat is beter
Ik bespaarde genoeg om den overtocht te kunnen betalen, en toen kwam ik hierheen, waar de soldaten zijn, want ik ken hun levenswijze en versta de kunst hen te vermaken en daarmee genoeg te verdienen om te kunnen leven.
Uw verhaal is zeker belangwekkend, zeide
Bij het vallen van den avond, met klokslag van negen uren was hij, zooals hij aan Cosette had beloofd, in de straat Plumet.
Toen Van Dal begreep, dat er geen kans bestond zijne lading ongemerkt te lossen en hij, even dik als hij gekomen was, weer huiswaarts zou moeten keeren, werd hij kregelig.
Hij moest zijne verontwaardiging lucht geven en pruttelde iets van: 'een schandaal, zie je!
Ondertusschen was Wandelheem binnengekomen, die de heeren op zijn gewone, deftig onverschillige manier groette, den burgemeester met zijn herstelling geluk wenschte, en toen tegenover hem, achter kolonel Suter plaatsnam
Ik heb mij daar al te goed bij bevonden, om er berouw over te gevoelen.
Zoo ik ooit kan genezen worden van mijn mistrouwen in menschen, dat in menschenhaat dreigde te ontaarden, moet het zijn in deze omgeving, in het gezin der Ward Ryhoves, de waardigste en beminnelijkste lieden die ik nog heb leeren kennen
gebrek aan gunstige vooruitzichten, en hoofdzakelijk ten gevolge van de listige bemoeiingen van een zijner superieuren, het voor hem noodlottig voornemen had opgevat om naar de West te gaan, en dat ik dat voornemen
De raaf hoorde niet naar hem, maar zat met den kop afgewend te luisteren naar iets anders.
Nu zal hij blij zijn, als hij hoort, dat Helpmij dood is.
ginds weer eene op den vloer misschien voor de verandering, vrouwen in allerlei toestanden van ellende en ziekte.
Niemand dan hij, die deze tooneelen met aandacht heeft
kwam weer op zijn gezicht, en starend naar het geïmproviseerd toneeltje, veranderden in zijn ogen de trekken van de zangeres;
het was Betsy, die daar stond met een blad muziek in de hand;
en TESSELSCHADE zoo wel als hare vriendin Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman FRANCISCA vielen op het lied, beginnende In het Idalisch Dal, en HELLEMANS tusschen SUSANNA en HILLEGONDA zich geplaatst hebbende, ondersteunde die beide zangeressen
' Zonder iets te zeggen, haalde zij den ineengefrommelden brief te voorschijn en reikte hem dien over.
Hij fronste de wenkbrauwen en een pijnlijke trek was om zijn mond zichtbaar.
Zij was met het voornemen gekomen om, wanneer het haar geschikt voorkwam, twee dagen te blijven.
Maar reeds des avonds, gedurende het spel, besloot zij, reeds morgen weder terug te keeren
dien aan uw kant heeft hij jicht.
Daar Pecksniff aarzelde hem dezen vriendschapsdienst te bewijzen, deed Jonas het zelf, tegelijk roepend: Kom, vader, word eens wakker
de sterke zuiging van den benedenstroom kwam hem te hulp en hy bereikte Sandham nog juist bytyds, zoodat de drenkeling zyn arm om den hals van het dier kon slaan
Nu verlang ik van jou, dat je bruid en bruidegom, zoodra zij zich te bed gelegd hebben, wegdraagt en allebei in hun bed hierheen brengt.
Mijn gebieder, antwoordde de geest, ik zal gehoorzamen.
Dat geloofde ook onze schipper Van Schaeck, die, leunende op het roer zijner tentsnebbe, onverschillig en onbeweeglijk op het zacht kabbelende water van den Rijn stond te kijken
Wie me daarom veroordeelt als een treurig exemplaar van het menschdom, herhaalt slechts, wat ik me zelf tallooze malen heb toegevoegd.
Onaangetast blijft echter de bittere waarheid overeind staan: ik kon niet, ik kon niet
Toen hem eindelijk alles duidelijk was geworden, toonde John hem nog aan, dat de schuld van Jonas waarschijnlijk aan anderen bekend was, die met deze kennis tot hun eigen voordeel speculeerden
maar, als Regina iets in het hoofd had, gaf zij het zoo licht niet op.
Zij trachtte nu door Emma te verkrijgen, wat dier echtgenoot haar had geweigerd.
'Maar die plompe Oostfries moet toch een naam hebben,' hield zij aan.
Dorus keek onbevreesd met een hoogroode kleur en een vreemde tinteling in zijn groote oogen den directeur en zijn gezin, dat zich nieuwsgierig had vereenigd, aan en zei: Nu zeg ik heelemaal niets
Van jaar tot jaar was zijn hart langzaam, maar op noodlottige wijze, meer en meer verdroogd.
Toen hij het bagno verliet, had hij in negentien jaren geen traan geweend
maar het is toch in zoover arbeid, als het een handeling is, waaruit iets ontstaat, zooals hier de spoorweg.
Of vindt ge misschien, dat spoorwegen iets onnoodigs zijn
Als de Heeren nu soms eenen ketel mochten hebben, die gelapt moet worden, willen ze het dan maar laten weten?
Zoo waar als ik zeg, Duitsche Pier lapt ook ketels, maar die komt ze niet halen en hij is ook veel duurder dan
als Herakles had den leeuwvacht gespreid over Abderos.
Maar in den vroegen morgen, toen de vrienden, gewekt, naderden hun schip, zagen zij over de zee aan naderen meerdere schepen in de richting der Noordelijk gelegene stad
Zes uur lang was ik meer dood dan levend geweest;
gelukkig had mijn bloedsomloop zich hersteld, was de ademhaling langzamerhand weder op haar kracht gekomen en ontwaakte ik uit mijn bezwijming
en bewees, meer nog door hare houding dan door hare woorden, dat zij zoowel de onvermijdelijke scheiding betreurde van de geliefde leermeesteres, als van haar landleven, maar dat zij mij toch dankbaar was dat ik eene leegte bij haar kwam aanvullen, die zij in de groote vreemde stad wel al te zeer zou gevoelen
toen besefte hij, dat zijne moeder, die was heengegaan, was heengeglipt, geluideloos, in donzen sneeuw van stilte, voor hem geweest was, voor hem nu heel zijn verder leven vol verwijt zoû zijn
Neen.  Mijn vader kocht haar eens, toen hij te New-Orleans was, en bracht haar mede als een presentje voor mijne moeder.
Zij was toen omtrent acht of negen jaar oud
Bob stemde toe, en al twistende naderden zij de herberg.
Hun twist was intusschen niet gemakkelijk uit te maken, bij den toenmaligen slechten toestand van het geld.
Deze opgave kon, bij gelegenheid van den tegenwoordigen, zevenden druk, nog vrij wat vermeerderd worden, daar ik dankbaar erkennen moet dat alle Duitsche landen, Brunswijk, Saksen, Pruisen, Oostenrijk, om strijd van hunne belangstelling hebben doen blijken.
VERVOLG DER GESCHIEDENIS VAN DEN VISSCHER EN DEN GEEST.
Zoodra de visscher de geschiedenis van den Griekschen koning en den geneesheer Douban geeindigd had, maakte hij daarop de volgende toepassing voor den geest, dien hij steeds in de vaas opgesloten hield
Wij traden de kleine, stille kerk binnen, waar de avondzon door de deur de brandende lamp en de bonte beelden op den gouden grond bestraalde.
Wij knielden op de trappen van het altaar neer, en Anastasia plaatste zich voor ons;
en toen bemerkte moeder WYNSTOK eerst regt, wat 'er gaande was.
Nadat de Heer BERGVELD uit de geeischte flesch geschonken had, en BLOMMESTEYN twee Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn glaasjes gebruikt, greep hij toch zooveel moed, dat hij zich tot ANTJE wendde, en haar deze weinige woorden inluisterde
Welnu, spreek!  zeide de sultan maar vlei u niet dat ik u het leven zal schenken, tenzij uwe geschiedenis verwonderlijker is dun die van den
dwarsboomen en meer nog onze vyanden zijn dan zy, die met het zwaard in de hand tegen ons over staan.
' 'Men kan alleen een voorbeeld stellen aan hen die schuldig zijn,' zeide Maasdam: 'en tot nog toe is dit niet uitgemaakt ten opzichte van Buat.
Zijne oogen waren gesloten;
maar al waren die geopend geweest, dan had men uit de uitdrukking van zijn bleek en ziekelijk gezicht toch licht kunnen opmaken
te spreken, te denken, te hopen, te beminnen, een moeder, een gade, kinderen te hebben, het licht te zien, en eensklaps, in den tijd van een kreet, in minder dan een minuut in een afgrond te verzinken
Zij waren er alleen, in hunnen hemel, in hunne hemelwijdte, die was als de Ruimte, eindeloos onder hen en boven hen en om hen rond, met eindelooze ruimten van licht en muziek;
Maar men kan u toch wel liefhebben, al zijt gij zwart, Topsy.
Miss Ophelia zou u liefhebben, als gij maar goed waart.
Topsy liet den korten schamperen lach hooren, waarmede zij gewoon was ongeloof aan te duiden
Ginder zijn er die zich schuw verstoppen, Achter frissche voorjaarsblaadjes;
- blij Knabbelende aan het groene hout in Mei, Nooit verzadigd van de
lO ja, maar ik maakte hem wijs dat het zoo slecht was dat het een kansje zou zijn als iemand het lezen kon.
Als ik op het langzaamste schreef en mijne vingers het meest met inkt
alles zal vergeven en vergeten zijn: ik zal juichen en zeggen met den vader uit de gelijkenis: ziet!
mijn zoon was verloren en hij is wedergevonden.
Maar, zeide ik: ik betuig u, dat er geene banden te verbreken vallen: dat ik door u, door mijn vader verkeerd word beoordeeld: dat.
die lieden van zijne soort zich verbeelden te moeten aannemen, zoodra er van woorden uit de Heilige Schrift quaestie is.