AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
je gaat dus onherroepelijk vroeg zij maar natuurlijk beste meid je ziet toch ook in dat betsy mij niet langer kan uitstaan wat ga je in londen doen ik moet in londen eenige vrienden opzoeken eenige geldzaken regelen voordat ik naar amerika ga
deur ze zou hem laten liggen ja daarin zou ze eline gelijk geven eline zelve gevoelde zulk diep berouw om haren uitval tegen otto dat zij al haar bekoring verzamelde om alles te doen vergeten en omdat otto gaarne wilde vergeten en gaarne nog wilde hopen slaagde zij een weinig maar er was iets gescheurd dat
had ik dat niet gedacht dan zou ik je niet hebben getoond dat ik van je hield je sprak van ons als een broêr en zuster waarom ben je zoo niet blijven spreken waarom heb je nu anders gesproken ik heb je nu verdriet moeten doen het kon niet anders het zou slecht van me geweest zijn als ik je vrouw had kunnen worden zonder eenige wroeging
de gedachte aan st clare bracht haar een kalmte aan nog weldadiger dan de koele fluïde van haren dokter er scheen in de wereld nog iets anders te zijn dan huichelarij er scheen ook nog vriendschap toewijding in één woord waarheid te zijn
eline omhelsde jeanne dus met een hartstochtelijke dankbaarheid en bleef terwijl hare krijschende hoestbuien het kleine bovenhuis als met eene smartelijke echo vervulden zij hoestte nu iets minder
ze was waarlijk niet wel tante u begrijpt hoe t haar spijt ooms verjaardag niet te kunnen meêvieren wat heeft ze ach ik weet niet ze was zenuwachtig geloof ik ze moet heusch niet zoo toegeven aan die buien met een beetje energie kom je die nervoziteit wel te boven
zijn gebaren waren eenvoudig en door zijn lichte gemaniëreerdheid blonk iets hartelijks door zoo vaak hij zich tot haar wendde en zijn kleeding ze was precies precies neen maar zie je z precies toch niet poenig moest zij erkennen netjes al te netjes misschien maar eenvoudig
hij had haar ook niet mogen liefkrijgen maar nu was het misschien te laat xiii toen zij hem na een paar dagen terug zag trof hij haar alleen in de groote zaal het weer was guur en eline ging bijna nooit met oom en elize uit om haren hoest
zooveel sympathie heeft hij dus voor je sprak eline zacht hoe curieus ik ken hem natuurlijk niet maar ik zou toch zeggen dat hij geheel en al het contrast is van jou vincent
hier en daar schemerde vergeeld wit en fluweelig van een woekerend mos een verminkt beeld op een voetstuk een flora of een pomona een adem van vuur scheen van boven uit het geblaârte neêr te zinken over de paden
zij geleek op haar veel jongeren broêr georges maar had iets joviaals dat zeer afstak tegen zijn gemaniereerde stijfheid uitgelaten vroolijk had emilie een kleinen kring toegelokt door de komische voordracht harer anecdoten om zich verzameld
toch streelde het haar dat hij met haar anders vroolijk was dat hij met haar anders sprak dan hij met die nuffen en nesten deed hij stelde haar dus hooger of begreep hij slechts dat zij zich zijn brutaliteiten en quasiverliefden overmoed niet zou laten welgevallen
zeer gekrenkt wendde zij zich om hij bleef alleen in het balcon en zag haar zich verliezen tusschen de écuyères en den russischen prins de blonde dame de twee dronken heeren en den graaf die dichter was
jeanne zweeg maar eensklaps richtte zij zich op en op haar beurt eline's fijne koele vingers vattende zeide zij in een verlangen naar teederheid zeg eens eline je weet ik heb het hart op de tong ik ben altijd nog al oprecht geweest mag ik je iets vragen
jij misschien soit maar je vrouw dan wil je een jong meisje in zekere aisance groot gebracht forceeren ook hare behoeften in te richten naar jouw middelen geloof mij georgeslief de tijden zijn voorbij dat je alleen leeft van den wind en
totaal zevenentwintighonderd gulden onmogelijk georges dat kan ik niet wanneer je als jongmensch op kamers woonde zou je meer noodig hebben hij zuchtte we kunnen het daarover dus niet eens worden vroeg hij ze haalde haar schouders op je bent een kind dat je nog blijft bij die dwaze idees je kent het leven niet
den slager den groenteboer den melkboer die aan huis na huis belden zij vermaakte zich een weinig met de meiden die open deden een dikke roode in die deur en een lange magere in die deur terwijl de deur verder door een juffrouw werd geopend met een zwarten boezelaar en een vuil kanten mutsje
hij boog drukte georges de hand en verwijderde zich langzaam lichtjes met zijn dunnen rotting zwaaiend het is een vreemde jongen zeide eline en schudde het hoofd
voorzichtig freddy voorzichtig sprak paul frédérique liet zich zeer behoedzaam in de kussens van het rustbed neêr paul schikte haar draperieën haar kettingen heur haren haar diadeem en strooide hier en daar een bloem
het gordijn liet zij een weinig neêr zoodat het licht niet zoo schel op heur teint viel des middags liet jeanne hem bij haar binnen hij was lang en slank met de eenigszins vermoeide bewegingen die de vere's behalve betsy welke meer harer moeder geleek eigen waren
dan o ja dan zou hem alles te vergeven zijn fluisterde hij met eene ontfermende geruststelling maar die ontferming maakte haar verlegen
de graaf meende eens vroeger een st clare gekend te hebben een soort van chevalier d'industrie en ried de vere's aan op hunne hoede te zijn oom daniël echter haalde de schouders op en eline verpletterde den graaf onder een zwijgende minachting en trok zich om twaalf uur terug in hare slaapkamer
zij was zich nauwelijks meer bewust wat zij zeide daar zij zich tot een paroxysme van woede had opgeschroefd en zij was nauwelijks meer bewust wat ze deed nu zij den neêrgevallen mantel opraapte en dien om haar schouders wierp zoo stortte zij naar de deur maar henk hield
mevrouw van erlevoort was in de stilte die de kinderen achter zich hadden gelaten zachtjes ingesluimerd en frédérique verliet het vertrek toen zij in de vestibule etienne ontmoette die juist de trap afkwam
maar zij wist niet hoe hare vraag in te kleeden en zij wachtte of hij misschien iets zou zeggen hij had haar immers lief vroeger had hij om haar willen vertrekken nu was er niets meer wat hen behoefde te scheiden hij durft niet hij durft niet dacht zij en zij wist niet of zij verheugd was dat hij niet durfde of dat het haar smartte
je wordt geïnviteerd je wilt niet achterblijven je moet eens hoe eenvoudig ook een dinertje geven dat herhaalt zich en dat moet gebeuren van je zevenentwintighonderd gulden niet waar nu ik zie je al vooral zie ik je vrouw die het huishouden moet doen van die zevenentwintighonderd gulden of liever van wat je haar er voor afstaat nu ik kom niet bij je logeeren hoor
zoo verdraag je dat niet langer heb je om dien lieven vincent misschien otto ook niet langer verdragen zwijg over hem schreeuwde eline radeloos ben je misschien gecharmeerd van dat reptiel en heb je misschien daarom otto behandeld alsof hij een kwâjongen was waar je een amouretje meê had
was dat omdat de zon scheen in de edelsteenen van hare oogen en op het perzikdons harer wangen of was het omdat hij aan wien ze steeds dacht zou komen zij vergat bij den aanblik dier schoonheid haar fieren trots zij vergat dat zij paul anders wenschte dan hij was
hij wil van den winter tot petersburg en moskou gaan en den aanstaanden zomer in het zuiden van europa ronddwalen je weet ik heb altijd nogal veel her en derwaarts getrokken en ik ben blij hem hier en daar eenigszins tot gids te kunnen zijn
de dag van het diner was aangebroken voor het eerst sedert weken had eline zich weêr met zorg gekleed hoewel betsy toen eline binnen trad in afwachting van het rijtuig haar costuum aanstellerig genoemd had
dat zij nu uittartend in den nek wierp terwijl hare glanzende oogen hem dartel en overmoedig aanzagen er was niettegenstaande die overmoedige dartelheid iets treffend waars en oprechts in hare schoonheid
ik ik weet het niet dit is een factor dien ik buiten rekening laat waar ik ook waarlijk nog niet aan gedacht heb maar je was zoo even aan het optellen en je telde wat slordig op stel dat ik dit jaar mijn examen voor vice consul nog niet doe is ons aandeel niet elk vijftienhonderd gulden zoo ongeveer
de oude vrouw had hem zich zoo geheel anders voorgesteld hartstochtelijk en opbruisend in wilde smart dat zij nog in stilte god dankte die haar kind kracht schonk om zijn leed te torsen zij zag alleen zijn flink vriendelijk gelaat strak worden als een masker zij zag alleen zijn lippen trillen
je zegt dat ik haar niet ken hoe ken jij haar dan wanneer zie je haar anders dan als ze een en al glimlachje en lievigheid is vindt je het een fout in haar dat zij liever innemend is dan stug frédérique zuchtte
i dokter reijer had er nogmaals uitdrukkelijk bij eline op aangedrongen dat zij zich bezigheden zou scheppen dat zij niet in loome melancholie zich vermijmeren zou van den vroegen morgen tot den laten avond eline verontschuldigde zich over hare traagheid door de schuld te werpen op de warmte van den zomer die haar verpletterde
mevrouw wees henk een stoel en zag angstig naar hem op van raat wat is er waarover waarvoor stotterde zij gejaagd ik dacht goed te doen mevrouw eens even aan te komen eline heeft otto geschreven
o dat ze toch een oogenblik stil ware en zij wenschte zich terug in hun nauw bovenhuis bij haar kleine dora hoe had ze die invitatie dan ook aangenomen
je bent nog zoo jong en je verbeeldt je dat alles voor je gedaan is denk dat niet meer maar vertrouw je aan mij toe en laten we dan samen onderzoeken of het leven waarlijk zoo troosteloos is als je meent zeg elly wil je dat doen wil je met mij zien of het leven niet geheel nieuw voor je kan worden
zij bleef nog lang wakker hoewel zij zich hield alsof zij sliep en marianne sliep in met het hoofd een weinig tegen haar schouder aan zij glimlachte nog lang zij vond marianne nog zoo jeugdig voor hare
in den haag was zij steeds gewend geweest aan een côterie van gelijk en gelijkvormige menschen trots hun verschil van fortuin van éen zelfde denkwijze over zeden en fatsoen menschen die hoffelijk beleefdheden wisselden elkander op diners en soirées vroegen en elkaâr visites maakten
vii dien volgenden avond omstreeks half tien verschenen hare gasten oom daniël en elize ontvingen met gemak die eenigszins bij elkander geraapte kennissen
de alexandrijnen rolden daverend en dreunend over de hoofden der gasten met een hard gerommel van r klanken vincent knikte eline uit een anderen hoek der zaal ondeugend toe de graaf schreeuwde al harder en harder sublime vindt u niet vroeg het oude dametje met de roode pluimpjes dat opnieuw dicht bij eline was teruggekomen
het publiek rees op de deuren der loges openden zich georges hielp zijn dames met haar sorties en zij gingen den couloir door de trappen af om achter de glazen deuren te wachten tot hun rijtuig werd aangediend door den afroeper met de hand aan den mond van
ii sedert vijf dagen had eline op haar ochtendwandelingen fabrice niet ontmoet en die teleurstellingen van den morgen verbitterden haar geheelen dag eerst was zij stil somber kribbig geworden
de de woudes werden eerst thuisgebracht op het noordeinde en betsy en eline reden vervolgens mollig gedoken in het gebrocheerd satijn van den landauer naar het nassauplein terug zij spraken nog even over vincent en toen zwegen zij beiden
zoo vonden hen henk en eline die binnentraden en terwijl eline zweeg en geen partij scheen te kiezen poogde henk zijne vrouw te bedaren zij holde echter door opgewonden van drift en kwaadheid en haren man beschuldigend dat hij te lam was om haar ook maar een enkele maal in haar recht te handhaven
weldra werd zij zeer melancholiek zij zong niet meer en had op een morgen roberts haar muziekmeester op een donderdagmiddag paul van raat afgeschreven op een morgen na haar wandeling omstreeks half elf kwam zij thuis en wierp zich peinzend neêr op haar divan terwijl zij liggende met dwalende vingeren haar manteltje loshaakte
iv zoo ging het leven voort en eline schikte er zich zooveel mogelijk in zij hoestte nog zeer maar zij gevoelde zich desniettemin betrekkelijk tevreden
hij voelde dan niet die weeke die zachte onverschilligheid hij voelde niet voor haar dat egoïsme dat zij voor hem gevoelde hij gevoelde niet dat er niets bestond niets dan zij beiden aan den suizenden oever
zij had hem ook niet vergiffenis moeten vragen nadat zij eenmaal stug geweest was maar het was zoo zalig geweest zich te buigen naar zijn wil hij was zoo sterk en zij vond zooveel steun in zijn kracht zij had nooit kunnen denken dat hij haar zou kunnen liefkrijgen ziek gebroken schepsel dat zij was
ook mathilde ging gaarne naar de horze en zij had geen bezwaar gemaakt tine en jo een paar maanden vor de vacantie van school te nemen zij zou ze als vroeger weêr zelve kunnen leeren en zij genoot met een heimelijk genoegen bij dat
een pooze tuurde zij op die deur en toen zij na eenigen tijd zijn rijtuig hoorde wegrollen verwonderde zij zich dat hij haar zoo koel had gekust in dat laatste oogenblik van vertrouwelijkheid
théodore herhaalde deze die zijn naam vernomen had bromt nooit vooral niet als hij pas de familie terugziet freddy wat zie je er goed uit iederen zomer dat ik je terugzie ben je mooier geworden hè truus kijk eens wat een flinke frissche meid wou je niet dat jij zoo een zus hadt
er komt werkelijk niemand meer dan hier emilie en haar broêr dien ik een beleefdheid wilde doen maar je hadt mij gezegd vroeg naar huis te willen gaan en wij gaan dan later even naar de opera in de loge van oom verstraeten maak je dus niet ongerust je hebt groot gelijk gehad zoo te komen
iii maar vooral boeiden haar de gesprekken die zij wisselde met oom daniëls dokter een man van onzekeren leeftijd zeer beleefd van manieren zeer kiesch van woorden en die haar steeds met groote belangstelling scheen gade te slaan
en jet en de jongens waar zijn die vroeg ze maar moesje alle drie nog op school de vacantie is nog niet begonnen antwoordde truus lachende om het ongelukkige gezicht harer schoonmoeder jet maakt het heel goed in bonn ze schrijft lange brieven cor is met zijn schip te buenos ayres geweest
habitués de graaf de acteur de juwelier en de blonde juweliersche verschenen het vroegst en eline zag daarna de revue passeeren voorbij gastheer en gastvrouw een vreemde revue de heeren met iets poenigs of bohémien achtigs de dames met te groote diamanten en verwelkte sleepjaponnen
maar de bewonderende stilte werd hoe langer hoe minder in den wintertuin liep de russische prins de écuyères na om ze te omhelzen en de twee oude heeren barstten eensklaps in een woedenden twist uit ze waren zoo goed als dronken het jonge paartje was verdwenen
ik kan niet zeggen dat hij een charme van me is sprak emilie en zij stonden op om zich naar hun plaatsen te begeven kom emmy dat zeg je nu maar omdat hij fabrice niet mooi vond plaagde georges emilie haalde de schouders op en zij gingen door den
had hij anders dit geld geweigerd o ja hij wilde haar geen geld schuldig zijn omdat hij haar liefhad maar waarom sprak hij dan niet eindelijk stond hij op het rijtuig zou over eenige minuten komen
en ook hij bleef haar aanzien met medelijden want hij wist dat zij haar geluk van zich had gestooten hij zelve meende dit vaak gedaan te hebben maar van hemzelven had het hem nooit zoo duidelijk en klaar voor den geest gedoemd als nu van haar
de nevelachtige melancholie van vincent en van haarzelve als huichelarij en ziekelijke bedorvenheid afstaken na het diner ging men koffie drinken in de groote zaal en eline gevoelde zich tevreden in st clare's gezelschap en hoopte dat niemand van de andere kennissen hen dien avond zou komen storen
maar dat hij het toestemde stelde haar teleur wist hij dan dat lili van hem zou kunnen houden bouwde hij niet het tooverpaleis zijner verwachtingen op zand zij echter uitte die gedachte niet zij wilde hem geen illuzie ontnemen hij scheen zoo gelukkig in zijn stille hoop georges als het je ernst is
henk antwoordde niet maar sloeg met zijn stok een langzame maat men speelde de ouverture van den guillaume tell het is vervelend dat ik met die kinahistorie niet klaar ben gekomen ging vincent voort maar ik heb nu een brief gekregen van een vriend uit amerika
hij hield nu reeds zijn mond goed open en zijn tong tegen zijn ondertanden aan maar heusch hij moest les nemen bij roberts je kon eigenlijk zoo maar niet zingen zonder studie wat zullen we nemen une nuit à venise goed best une
zij leefden in een côterie wier verschillende leden elkaar vaak en met gemeenzaamheid zagen en zij waren zeer tevreden over haar kring van kennissen eline intusschen in dien lichten roes van wereldschheid voedde de vlam harer geheime liefde in een stil geluk aan en zij vond er zich zeer romantisch om
zij bromde op haar kind terwijl het steeds zoet en stil een beetje soezig zat te spelen of zij overstelpte haar man met verwijtingen haar man die de gewoonte had aangenomen dadelijk de deur uit te gaan zoodra zij begon
hij scheen haar eenigszins te willen uitvragen maar de wijze waarop hij het deed had zoo weinig van onbescheidenheid en zooveel van belangstelling dat zij niet gekrenkt werd ja antwoordde zij had vincent u dat gezegd juist vincent sprak dikwijls over u
iv otto die zijn aanstaande woonplaats was gaan bezichtigen kwam den volgenden morgen op de horze om er een week te vertoeven voor hij zijn nieuwe betrekking ging aanvaarden
het zou de eerste maal zijn dat zij zich in gezelschap vertoonen ging na het verbreken van haar engagement dat diner over eenige dagen werd toen een rustpunt voor hare gedachten die overigens doelloos
hij antwoordde desniettemin en schreef tevens eline met verzoek om een onderhoud zijn brief verraste haar en verraste haar aangenaam als voorzag zij in zijn bemiddeling eene uitkomst uit haren tegenwoordigen toestand die als zij genezen zou zijn onhoudbaar zou worden
het koor van ben saïds odalisken was geëindigd en de moorsche vorst zelve trad binnen aan de hand xaïma zijn paleis binnenvoerend eline lette echter weinig op daar zij nog de zaal rondzag
u was zeker anders aan het tooneel gegaan o neen neen eenige heeren bogen voor het oude dametje en zij stelde ze eline voor het waren allen zeer talentvolle artisten musici acteurs schilders allen miskende
hij was nu gekomen niet om den brief heimelijk terug te halen vr otto dien gelezen zou hebben het kon toch niet weêr worden zooals het eens geweest was had eline gezegd maar hij kwam uit een onberedeneerden drang om te troosten en mede te lijden waar geleden zou worden
mevrouw van erlevoort en mathilde voegden daar freddy's excuses aan toe die verkouden was en liever thuis had willen blijven en eline overdacht weêr met verwondering waarom frédérique haar toch een kwaad hart scheen toe te dragen
natuurlijk speet het me in den eersten tijd en was ik er verdrietig om maar nu is het over nu is heusch alles voorbij je ziet elkander niet meer je denkt langzamerhand niet meer aan elkander en je vergeet elkaâr aan een gebroken hart is nog niemand in de werkelijkheid gestorven en daarbij
het gaf te denken dat st clare haar had durven vragen thuis te blijven en dat zij zich naar zijn verlangen gevoegd had zij dorst de gedachte die het te denken gaf niet formuleeren hoe gaarne zij zich had willen overgeven aan die gedachte zij wist dat het nooit kon zijn nooit
waarlangs als onkruid de wilde kamperfoelie zoet van geur bloeide en hare verwarde stengels van heester op heester slingerde terwijl uit het broeiende groen de dolle kervel hoog opschoot met tal van blanke
het goed totnogtoe een weinig verbaasd lachte eline je komt zeker om morgen weêr te vertrekken naar petersburg of constantinopel niet hij zag haar glimlachend aan met zijn fletse blauwe oogen als van verkleurd porselein achter hun lorgnet
zwijgend lepelde henk zijn soep en at zijn vischpastei een enkele maal jeanne en emilie met een paar woordjes bedienend of inschenkend en jeanne werd al stiller en stiller zoowel uit malaise als uit vermoeidheid over haar druk gekout met emilie na een dag vol zorg
en iets tevredeners in je woorden kwam misschien verbeeldde ik me dat maar het scheen me zoo toe ik verbeeldde me ook en misschien wel uit ijdelheid dat ikzelve iets bijbracht tot die verandering
toen oude tante vere stierf was hij nog ongehuwd zoodat er geen sprake van was geweest dat eline bij hem haar intrek zou nemen hij kwam weinig in den haag en toen hij betsy's brief die eline's vlucht uit hun huis beschreef ontving scheen het hem dat men hem in zaken haalde waar hij niets mede te doen had
etienne echter duwde eensklaps arnolds hoofd naar beneden en sprong over zijn rug heen als bij afspraak zonder een woord te zeggen sprong arnold daarop over etienne en zoo sprongen zij beurtelings voort met ernstige gezichten allen lachten als ze niet als hanen zijn zijn ze als clowns gierde marianne als clowns
ik zou u raden u meer in de nabijheid van uw oom en tante te stellen het wordt hier wel eenigszins zonderling sprak st clare tot eline vincent had hen verlaten eline stond eenigszins angstig op en st clare volgde haar maar in de zaal was elize omringd door een zeer luidruchtigen troep waar de dames cigaretten werden geprezenteerd en zij champagne morsten
waarlijk vroeg eline smartelijk lachend nu ik verzeker je ik gaf er mijn halve leven voor als ik niet origineel en niet interessant was maar banaal zoo banaal mogelijk
en terwijl zij achter zich het gefluister van betsy en georges hoorde bleef zij de kunstige evoluties volgen der eerste danseuse die onder de op en neêr gezwaaide sluiers en waaiers tusschen de anderen doorzweefde steeds op de punten van heur satijnen naar omlaag gekromde voeten de armen omhoog in heur kapsel een flikkerend aigrette van diamanten
est à toi sans retour de stem van den nieuwen baryton was vol en zwaar meer die van een basse chantante en hij voileerde haar in zijn lied als met een sluier van melancholie
eensklaps merkten zij vincent op die de trappen van den foyer af en naar hen toekwam eenvoudig en vrijmoedig als had hij zijn nichten nog pas den dag te voren gezien zoo vincent ben je weêr uit de lucht komen vallen riep eline
otto en suzanne liepen langzaam voort verder op zagen zij twee lichte figuurtjes tusschen bladeren en twijgen verdwijnen het waren frédérique en marianne die het plekje der lelietjes van dalen opzochten achter hen klonk een lach een kreet der kinderen die stoeiden op een grooten zandhoop welke in het lommer dicht bij het heerenhuis lag
lieve hemel wat een jongen hoe had ze ooit kunnen denken dat hij gezellig en causant zou zijn hij had haar verveeld met zijn half doode gezicht tot zij hem verafschuwd had als een reptiel maar enfin nu was hij gelukkig opgebonjourd en wilde ze geen kwaad van hem spreken
zij evenals haar dochters had bespeurd hoe otto in den laatsten tijd somber en teruggetrokken was hoe eline hun huis was ontweken o mama kon frédérique zich niet weêrhouden angstig uit te roepen henk kwam en uit zijn dralenden groet uit zijn verslagen gelaat dat zich niet beheerschen kon rieden zij reeds veel
nu wat zegt u vroeg ze daar hij zwijgen bleef heel lieve gezichtjes sprak hij onverschillig maar overal een onuitstaanbaar coquet lachje een lievigheid die pretentieus is poseerde u altijd zoo of deed u dat alleen voor den fotograaf
en haar niet de minste afmatting deed gevoelen en thuis gekomen zong zij die weelde uit met een jubelende kracht klaterend in helderheid van klank den geheelen dag bleef zij vroolijk en opgeruimd en levendiger bevalligheid verving haar loome elegance
emilie was onder den indruk van haar vischpastei en haar getruffeerde poularde stil geworden en zat als zij aandachtig te zien het ballet was geëindigd ben saïd en xaïma traden van hun troon af en hij zong na het recitatief je m'efforce en vain de
het was goed voor haar gezondheid beweerde zij zoo men haar verwonderd naar die wandelingen vroeg zij liep veel te weinig en vreesde zoo dik te zullen worden als betsy werd wanneer zij altijd maar reed dokter reijer vond haar dagelijksche ochtendwandelingen uitstekend
o dank u zeer verplicht ik wil u niet van uw plaats berooven ik sta in de stalles heel goed dus dan tot morgen nietwaar adieu betsy eline au plaisir freule zeer aangenaam geweest meneer de woude
nu het te laat is weet ik alles nu weet ik pas hoeveel hij van me hield al hoorde ik nu dat hij getrouwd was ik zou toch niet kunnen gelooven dat hij me geheel en al vergeten was het kan niet anders of hij denkt aan me zooals ik dikwijls aan hem denk
hij bood eline een exemplaar van zijn dichtbundel aan benevens een bundel van overgedrukte recensiën waarin hij zeer geroemd werd men zeide dat hij rijk was en elize vond hem geestig eline echter gevoelde iets als walging wanneer zij hem de hand moest geven
enfin dan zullen wij er maar niet op terugkomen het spijt me maar als jij zoo gedecideerd bent heb je er zeker goed over nagedacht niet waar o ja sprak zij en hoestte nu dan moet ik je wat anders voorstellen of eerst wat denk je zelve te doen als je dien akeligen hoest kwijt bent
vere telegrafeerde daarop dag en uur waarop hij eline zou komen zien en nu wachtte zij hem en bestudeerde zij de trekken van heur vermagerd gelaat en zij vreesde nu zij zich zoo vermagerd zag dat zij niet meer die onwederstaanbare bekoring waarmede zij iederen man won van zich zou kunnen doen uitstralen
zij had frans kantoortje voor eline laten inrichten en toen eline zich verweerd had en opnieuw van een hôtel had gesproken meende frans zelve dat hij toch niet zooveel werken mocht als hij placht te doen de professor uit amsterdam was daar ook tegen
betsy antwoordde niet en begaf zich naar boven zij zou nu met eline spreken maar de wind die buiten gierde scheen ook een weinig hare gramschap te verstuiven en zij wist niet goed meer wat zij zeggen wilde nu zij vreesde dat er ergens een raam openstond of dat de schoorsteenen van het dak zouden waaien
toen liet hij zich achterover vallen op de bank en hij bedekte het gelaat met de handen en een pijnlijke snik drong stootend uit zijne borst het werd hem of alles in hem brak en knakte als riethalmen of alles in hem verbrijzeld werd tot scherven of die enkele ademtocht van een orkaan alles in hem deed verstuiven
alles jubelde in haar op als met een stroom van hartstocht dien zij niet meer kon beteugelen daar hij bruisend opgolfde in hare ziel met krachtige breede golven zij stormden op die golven en zij liet zich er door wiegelen zij streed niet met ze zalig dat zij zoo zwak was hij kwam
zij nu nog iets van die gevoelens in haar hart terug neen die gevoelens waren ver ver weg als vogels die waren weggezweefd oom en eline spraken een weinig over vincent en zwegen toen over hem
hij glimlachte terug en zij vond het lange gedicht niet meer zoo ondragelijk vervelend nu hij naast haar zou staan tot het gedaan was toen de graaf zijn laatsten alexandrijn donderend had laten wegsterven ontstond er als een electrische beweging in de eerst roerlooze groepen men lachte men drong tusschen elkaar door
onder emilie frans en betsy ontstond een druk gesprek over indië waarin zich jeanne eerst bijwijlen mengde maar ze zat te ver en werd afgeleid door het gekakel van de woude en het schelle lachje van eline die met elkaêr zaten te
in een anderen hoek waar men eenige glazen gebroken had herkende vincent iemand die zich voor een russischen prins uitgaf zeer luidruchtig met twee écuyères van een cirque van wie vincent niet begreep hoe zij zelfs bij oom daniël geïntroduceerd hadden kunnen worden
aan tafel iederen dag vloeiden die zinnen van betsy's lippen als een vlug gekakel waarbij ze nauwelijks meer dacht omdat zij het goed van buiten kende en terwijl zij ratelde ratelde over vincent tot zij voor dien dag uitgerateld was en zich geheel en al lucht had gegeven
eline den capuchon van haar regenmantel vol kersen had gestopt en zij haar ondeugd en moedwil tegen de schooljuffrouwen botvierden onder het commando van betsy zij gevoelde zich als verkoeld van de jonge vrouw welke haar nu zelfs begon af te stuiten
hoofdstuk xxv i er was een maand verloopen een maand welke eline bij de ferelijns doorbracht daar jeanne haar niet van zich wilde laten gaan voor zij geheel hersteld zou zijn
betsy had namelijk een langen brief geschreven aan haar oom daniël vere die tijdens eline's minderjarigheid haar toeziende voogd was geweest en die nog jong sedert kort getrouwd te brussel woonde
ik verzeker je eline bij alles wat heilig is dat ik henk begon zij met een bevende stem en een kleur als vuur ach vlieg op riep eline in een plotseling stijgende drift en zij ging met de honden het huis uit terwijl zij de voordeur
en hij gevoelde dat zij hem wel gaarne wilde troosten als zij zichzelve hem terwille zoo in verdriet dompelde waarom spreek je daarover vroeg hij want hij wist dat zij zwijgend kalmer leed
omdat ik van u hou antwoordde hij kalm en zijne doordringende oogen zagen haar beslist aan en omdat ik er tegen op zie u te verlaten ik zou gaarne bij u willen blijven altijd bij u willen blijven om u te beschermen
dat is freddy sprak betsy beeldig o beeldig en zij wees mevrouw van erlevoort wie al die weelde een weinig voor oogen schemerde de stervende vorstin aan nu echter herkende de moeder haar eigene dochter in het bevallige onbewegelijke beeld ginds voor haar
vincent kon een half uur voor het diner familiaar gevraagd worden vincent had conversatie als hij in een goede luim was en bracht ten minste een ander gezicht meê aan tafel vincent nam met een onverschillig o heel gaarne de uitnoodiging aan
en zelve is zij er zoo naar onder zoo kapot ze heeft vannacht niet geslapen telkens hoorden wij haar huilen met zijn moeilijk uitgebrachte afgebroken zinnen verhaalde hij van dien nacht van smart en angst
en geheel zijne smart van zich kunnen werpen théodore was naar zijne boeren en zijne landerijen toe en arnold van stralenburg had hem vergezeld truus was bezig met haar huishouden de kinderen speelden in het park of in de gymnastiekkamer onder toezicht der bonnes
ik geloof het ook niet antwoordde eline voorzichtig om haar bewogen gemoedsstemming niet te doen blijken maar men kan zoo moeilijk over muziek oordeelen wanneer men die voor het eerst hoort een paar lieve melodieën hebben mij wel gefrappeerd en daarbij we hebben maar de helft gezien
ik lette op je wanneer je met andere menschen sprak maar als je met andere menschen sprak was je stil koel stug en met mij kwam je van het eene woord op het andere en werd je zelfs vertrouwelijk
het was een rage er was geen spreken tegen en hoewel mevrouw van erlevoort hem bezorgd opnam en klaagde dat hij bleek werd liet hij zich niet van zijn stuk brengen en werkte hij door
nooit had zij gedacht dat haar man sterker dan eline zou blijken als eline zich tot een strijd had opgewonden vi er waren een paar weken voorbij gegaan en schijnbaar was alles als vroeger geweest vincent was dikwijls gaan toeren met betsy en eline en voelde zich betrekkelijk gezond betsy zelve had echter
die pijnigende verhouding laten voortduren tot de eene of andere catastrofe toch een scheiding veroorzaakte neen neen dan was het nog beter in vriendschap elkander te verlaten met een laatst weemoedig vaarwel maar zij had hem reeds zooveel verdriet gedaan zonder het te willen zij verlangde hem voortaan zoo min mogelijk verdriet te doen en nu
een leêgte als ware hij in een woestijn verdwaald omving hem in zijn eenzaamheid in den ruimen salon vol onbezielden glans vol groote kille spiegels en verkleurd fluweel en hij zag met zijne vochtige oogen om zich en rilde
altijd het is me heilig en daarom lawrence o daarom kan het nooit zijn de gedachte aan hem zou zich te veel tusschen ons stellen ik zou gelukkig met je kunnen zijn wanneer die gedachte niet in me spookte maar zelve gelukkig te zijn en het denkbeeld te koesteren dat hij ongelukkig was o het zou me onmogelijk zijn
maar zeker ben je er niet van drong hij aan en je zegt me nu ik je vraag mijn vrouw te worden dat het niet kan dat het nooit kan is dat niet wreed van je o waarom verwijt je me dat snikte zij
twee slavinnen wrongen zich in wanhoop aan haar voeten de bonte droom eener oriëntalische pracht van enkele seconden de poëzie der oudheid voor korte wijlen herlevend onder de blikken eener moderne soirée
ik herinner me vroeger toen ik een kind was had papa een regiment van tuinlui en het park zag er altijd als een tuin zoo netjes uit met koepeltjes en kijkjes en vazen en beelden
terwijl de drie groote patrijshonden van théodore luid blaffend daartusschen opsprongen en de kleintjes omver wierpen van stralenburg had mevrouw van erlevoort het laatst helpen uitstijgen en ook zij werd nu bestormd door haar luidruchtige kleinkinderen die met de honden door de lange beenen van hun oom uit zwolle heenglipten om haar in hunne armen te smoren
ik heb morgen een dinertje tante maar toch wil ik de loge heel gaarne hebben alleen de ferelijns en emilie en georges komen maar de ferelijns wilden vroeg weggaan omdat de kleine dora weêr niet wel is geweest en dan zoû ik met emilie en georges een acte kunnen gaan hooren
wat zeggen een drie vier brieven in een jaar spreekt het niet van zelf dat men eenigszins andere ideeën krijgt als men ouder wordt en in andere omstandigheden komt vroeger was ik ook in zorgen eerst over mijn lieve papa later over tante vere die ik in haar ziekte heb opgepast
freddy was liever in den haag gebleven waarom was haar niet duidelijk en deze onduidelijkheid verergde haar stemming van ontevredenheid over zichzelve zij had er echter niets van laten blijken en zij was voor de anderen in huis zooals zij steeds geweest was vroolijk en vriendelijk
tante wel gefeliciteerd met uw verjaardag en dit is van ben zeide het kind als een van buiten geleerd lesje terwijl het den ruiker in haar schoot legde maar meisje is dat lang boven blijven anders ben je op dit uur al van je wandeling terug riep henk
maar toch financieele overwegingen zijn niet iets van later zorg dat zal je me toestemmen natuurlijk maar je zou alleen mijn budget hooger stellen dan à propos wees eens lief viel hij zichzelven in de rede met een innemenden glimlach van een budget gesproken help mij eens er een te maken
bespottelijk vooral omdat zij den volgenden dag op het bal zich geheel en al had laten medesleepen door de bekoring van zijne vroolijkheid zeker zij hield van dansen en zij had prettig met hem gedanst maar
genoot zelfs van hermans onberispelijke houding en van de zilveren initialen op de van den bok afhangende dekken zij was tevreden over zichzelve over de luxe die zij al toerende ten toon spreidde tevreden over haar gezelschap eline was zoo beeldig mooi net een poppetje
ik wil ik wil wat denk jij te willen wat heb jij te willen jij bent hier bij mij en jij hebt niets te willen wat verbeeldt je je hè krijschte betsy zich thans opwindende tot een brieschende drift denk je soms dat je een prinses bent die hier kan doen en laten wat ze verkiest en denk je soms dat ik me door jou de les laat lezen aan een diner bij vreemden denk je dat
elize glimlachte vroolijk weet je wat het is jullie hebben allemaal een tikje beet bepaald waar jullie hebben allemaal een tikje beet geloof me zij betuigde dit op zulk een luchtige bijna gemoedelijke wijze dat eline niet boos kon worden en even
sedert dien dag kreeg eline de caprice zooals betsy het noemde om des morgens groote wandelingen te doen zij vond het bosch s winters zoo prachtig zeide zij ze dweepte met die hooge rechte stammen aan marmeren zuilen gelijk als het gesneeuwd had het was als een kathedraal
betsy was op het punt een brieschend antwoord te geven maar zij wist zich gelukkig in te toornen en met een hooge kleur van zenuwachtigheid zich tot hovel wendend sprak zij schijnbaar kalm ik vraag u excuus meneer hovel voor de interruptie van mijn zuster ze is een weinig prikkelbaar in den laatsten tijd wees zoo vriendelijk en sla er geen acht op
hij is de eenige man dien ik in de wereld ken als iemand waarop je staat kan maken ik vertrouw niemand niemand zie je zelfs jou niet zelfs mezelven niet maar hem wel wat spreekt hij grappig fransch hè hij spreekt het heel goed antwoordde eline
maar théodore vatte heure hand en binnen in het kleine hartje alles nog in orde fluisterde hij schalks nog niemand voor wien het gauwer tik tik zegt freddy schaterde het uit met een helderen gezonden lach o neen tot nog toe voor niemand wees maar niet bang dat zal zoo gauw niet gebeuren
vi st clare wist niet hoe lang hij te brussel zou blijven van uit brussel wilde hij namelijk mechelen antwerpen brugge gent zien tante elize vond hem een zeer innemende persoonlijkheid maar keurde het af dat hij des winters reisde in het noorden zij hield ook veel van reizen maar niet van kou lijden
o zeker hij is heel goedhartig maar het is toch beter dat je het hem terug geeft niet waar hij beloofde het en zij was opnieuw zeer ontevreden over zichzelve zij zouden haar beiden onuitstaanbaar vinden met hare inmenging in hunne zaken
marie daarom mag ik toch wel eens met hem gaan schaatsenrijden riep lili bijna smeekend je danst toch ook niet altijd met charmes van je ik weet toch niet wat ik er van denken moet hield marie plagend vol zoo maar in eens samen op het ijs mama vindt u het wel goed lili wendde zich af met een voorname
frédérique gevoelde zich zeer ontevreden over zichzelve zij meende dat die ontevredenheid voortsproot uit een tweede vertrouwelijk gesprek met paul waarin zij zich opnieuw vermeten had hem de les te lezen omdat zij ontdekt had dat hij etienne telkens geld leende
hij vroeg eline te spreken maar eline was juist aan haar toilet begonnen evenals elize en oom toch drong st clare aan en eline liet hem door de kamenier verzoeken even te wachten
ach ja het is zoo ze wil hem zijn woord teruggeven ze heeft hem een langen brief geschreven het spijt me zoo u weet niet hoe het me spijt mevrouw was sprakeloos met trillende handen op haar stoel gezonken en frédérique werd
en kuchte hij zou een episch gedicht voordragen het verhaal van pizarro's verovering van mexico van montezuma en de azteken de titel deed de ronde er ontstond eene stilte waaronder men een gedempt fluisteren ried
henks toon van drift vervloeide reeds eenigszins in een van goediger betuiging maar vincent bleef zwijgen de oogen op de punten zijner schoenen gericht die hij zachtjes met zijn rotting tikte en henk wist niet meer wat te zeggen en het was hem een verlichting toen vincent eindelijk mat het hoofd opbeurde en fluisterde
hij glimlachte even sprak over oudheden en maakte eenige opmerkingen over het porcelein dat hier en daar verspreid stond daarna zeide hij ik zal u gauw voor lang gaan verlaten wij gaan over keulen en berlijn verder het was haar of heur adem stokte
het is aardig zooals je je hier hebt ingericht sprak zij in het fransch tot eline die neuriënd haar penseel uitspoelde je kan rustig hier bij den haard zitten en je kan toch de grappigste fantazieën maken want elk van die bibelots wekt een idée bij je op waarop je kan
ii betsy had zich op het laatste oogenblik nog met vincent verzoend nu hij ging was het niet noodig boos te blijven en zij had hem dus met eenige lieve woordjes zoeken wijs te maken dat wanneer hij thans niet was weggegaan hij toch spoedig hun huis had moeten verlaten omdat zij reisplannen maakte met het najaar
ik geloof toch niet dat de tribut een van gounods beste opera's is is het niet eline vroeg emilie in het rijtuig niet te vergelijken met faust of romeo
en het scherm viel onder een daverend applaus dat de beide actrices driemaal voor het voetlicht waar een paar bouqetten en een corbeille haar overhandigd werden terugriep ach toe meneer de woude vertel me eens waar komt toch de intrigue eigenlijk op aan
en nu zijn de koepeltjes vervallen en sommige van de beelden hebben geen armen meer o weet je niet dat jij zelf altijd op die nimf daar klom en toen haar arm hebt gebroken ja sprak otto
was alleen maar boos op betsy omdat ze nog al van vincent houdt en toen is het van den weêromstuit op jou neêrgekomen maar je moet het je niet aantrekken daar straf je haar het meest meê
en nu gommeux allons biecht op drong emilie aan met de geliefkoosde hand hem een tik onder de kin gevend hij moest zoo er was geen terugwijken meer mogelijk en hij verzamelde zijn moed hij begon te spreken langzaam met afgebroken zinnen maar het eigenlijke kwam spoedig genoeg
eline trok zich een weinig terug als in de schaduw van gastheer en gastvrouw toen zij st clare en vincent zag binnenkomen zij waren en frac met witte das en het trof haar dat zij beiden een waas van distinctie
maar toen vincent was verdwenen vroeg zij henk en eline kort of zij niet dachten te dineeren dien middag zoodat henk zich met een wanhopigen zucht aan tafel zette en eline steeds zwijgend het gelaat vol tragische doodsche kalmte haar stoel nam en haar servet langzaam
begrijp jij het mijn kind begrijp jij het hoe eline dat doen kan hoe eline niet meer van otto kan houden o god begrijp jij het hè vroeg hij
zij verlangde ook niet zulk een genot zij had hooger genot gekend zij was gelukkig geweest met hem otto ii elize vond haar indolent maar zij ze genoot van haar nietsdoen
toen eline bij de hovels binnenkwam de van raats kwamen het laatst meende zij dat iedereen haar opnam met een soort van nieuwsgierigheid en zij gevoelde voor het eerst van heur leven eenige verlegenheid in het gezelschap dier menschen welke zij toch allen intiem kende
wat is het hier toch altijd mooi sprak suzanne eindelijk ik vind het heerlijk dat théodore al is het ook uit economie het park maar verwaarloost daardoor krijgt het iets van een woud
eline in godsnaam eline je weet niet wat je doet donderde hij haar wanhopig van het portaal toe en hij vloog haar achterna zij hoorde niet meer zij had slechts éene gedachte weg te vluchten van onder dit dak waar men haar heure aanwezigheid verweet
papa was zoo boos en je moest drie dagen op je kamer eten en je kreeg alleen droog brood met water herinner je je ja knikte otto glimlachend en je wilde geen vergiffenis vragen aan papa je was brutaal geweest toen hij op je gebromd had en mama vroeg je toen om het toch maar te doen herinner je je wel
maar waarom niet aan je man ach hij heeft al genoeg zorg van zijn eigen zaken hij is ziek niet waar en hij wordt ongeduldig maar jeanne ik weet niet wat er tusschen ons veranderd zou zijn
v er verliepen eenige weken toen oom daniël van vincent een tweeden brief uit parijs kreeg na eenige dagen verschenen de twee vrienden op een achtermiddag en zij bleven dineeren
maar etienne vond haar niet onuitstaanbaar hij vond haar een engel dat zij voor zijn koffer wilde zorgen zie je hemden boorden sokken nou de rest vind je zelf wel hé dan zal ik paul zien op te diepen ten minste als je mij dat geld geven kan
werd haar dit zekerheid ze zou zich nooit meer alleen in een gesprek met hem wagen ze zou desnoods zijn als die anderen en met hem coquetteeren maar neen dat zou toch nooit kunnen en daarbij waarm was het haar een allerhatelijkste gedachte dat paul tegen haar op zou zien
het is waar frans was er op gesteld geweest dat zij nu de dokter het gevaar geweken zag eenige verstrooiing zou zoeken maar dit dit gaf haar geen verstrooiing dit maakte haar zenuwachtig zelfs verlegen en zij bedankte henk voor de zwezeriken met asperges die hij haar
toch zwegen zij en bleven zij bezig mevrouw aan haar uitgavenboek frédérique aan een groot handwerk van zware kleurige wol er ging eenige tijd voorbij en het sloeg tien uur rika de meid ruimde de ontbijttafel een weinig op en liet een couvert staan voor etienne toen er gebeld werd
ze gevoelde zich niet thuis bij die lieden welke allen als een stempel van emancipatie droegen en toch boezemden zij haar belang in door hunne exotische tint het was zeker een zonderling samenraapsel die vrienden van oom daniël
maar als ze iemand heeft waar ze van houdt en waar ze tegen opziet dan laat ze zich leiden en dan wil ik haar gaan opzoeken en eens met haar praten ik zou haar maar laten bracht otto met moeite uit ik denk wel dat ze zelve
ofschoon zij niet den minsten eetlust had wilden zij niet meer weigeren en at van de getruffeerde poularde van de gâteau henri iv van de ananas en het keurig dessert haren wijn echter slechts even met de lippen aanrakend
eline zag elize den volgenden dag niet vor het lunch om twee uren oom daniël was reeds uit hij had steeds veel bezigheden die nooit nauwkeurig werden omschreven en waarvan men dus niet juist wist waarin zij bestonden eline vroeg elize of zij zich geamuseerd had o jawel zeide elize goedig nog al een brouhaha
de meeste menschen kennen vincent niet ze denken dat hij lui grillig egoïst is en ze willen niet inzien dat hij alleen maar ziek is ik geef het den beste werkzaam en standvastig te zijn en zijn gaven en talenten de wereld ten nutte te maken als hij half stervende is van zwakte
zij had in de laatste dagen weinig nagedacht zij had zich slechts laten medesleepen door eene zoete weekheid die haar overweldigd had maar nu hadden elize's bedekte woorden haar tot zichzelve gebracht het geval gaf te denken
en ik zou je ongelukkig maken weende zij neen neen integendeel zou ik al mijn best doen je gelukkig te maken en ik weet zeker dat ik zou slagen hoor eens voordat ik je gezien had door vincents woorden stelde ik belang in je
o er is dus geen vijfde acte ik dacht dat er vijf actes waren zeide eline bijna teleurgesteld tot de woude die haar het slot der opera verhaalde snel met een enkel woord
maar geloof me ik zou u onuitstaanbaar gevonden hebben als ik u ooit zoo gezien had mooi maar onuitstaanbaar u is nu een beetje vermagerd u heeft iets lijdends maar er is iets innemends in uw gelaat en de gezichtjes hier zijn niets dan coquetterie ik zie u liever zoo als u nu is
en ik laat me niet door je zeggen hoe ik me te gedragen heb krijschte eline ik zeg je ik ben vrij ik heb je huis waarover je zoo schreeuwt niet noodig en ik zweer je dat ik er geen seconde langer in blijf dat zweer ik je bij al wat heilig is geniet van je huis of stik er in voor mijn part
laat haar blijven tilly en roep de anderen ze willen eten ik ik kan niet ik kan niet eten steeds snikkende maakte zij zich los uit etienne's armen zij werd bedrijvig vol zenuwachtigheid en opende een eitje voor tina en sneed haar boterham
henk keerde zijn gelaat af zoekende naar zijn woorden de inleiding die hij onderweg verzonnen had vergat hij geheel en al bij de angstige blikken van mevrouw en frédérique en toen de laatste hem smeekend drong dat hij toch zou spreken maakte hij een wanhopig gebaar en riep uit
door hunne drukte vergat betsy haren angst en begon een weinig tot zichzelve te komen ze ging dus naar eline eline moest niet denken dat betsy zich alles zou laten welgevallen betsy trad eline's
ze voelde de tranen als warme druppels van haar wimpers glippen zij voelde een dringend verlangen naar henk wien zij haar verdriet wilde klagen hij ook had haar zoo lief en kon haar zoo vriendelijk in zijn onhandigheid troosten zijn stem alleen reeds zoo goedig en zwaar was als een balsem
allen lachten spoedig hartelijk om dien komischen strijd tusschen een broeder en eene zuster van wie men wist dat zij elkander aanbaden zelfs eline glimlachte even en mevrouw hovel was emilie zeer zeer dankbaar iii
zij volgde den zang toon voor toon en terwijl de actrice bij een plotseling fortissimo van ben saïds koper orgaan scheen te sidderen van angst vroeg eline zichzelve af waarom zou ze toch zoo bang zijn wat is er gebeurd hij ziet er niet kwaad uit
zij zagen elkander daarna een wijle glimlachend aan en eline gevoelde in de zachtheid van zijn fletsen blik die langzaam omstrikkende bekoring als van het staren eener slang
zoo was het goed zoo dwong hij zich niet meer tot zelf beheersching zoo schaamde hij zich geen tranen in zijn hardnekkige mannelijkheid en terwijl zij las mijmerde zij over eline
ik geloof het niet ik ben niet zoo gauw bang antwoordde freddy ik vind hier nog zoo iets romantisch zoo iets antieks sprak marianne je kan je hier verbeelden dat je nog in de middeleeuwen leeft met al dat donkere hout en die blazoenen boven de deuren
het was over achten toen men opstond en de dames zich naar den salon begaven frans ging met henk en de woude een sigaar rooken daar jeanne verklaard had nog wel een half uurtje te willen blijven betsy had dit vriendelijk gevraagd zij kon haar gasten toch niet op staanden voet laten vertrekken en het bleef vroeg genoeg voor de opera
hij maakte een onbestemd gebaar met de hand in hare laatste woorden was een tintje van coquetterie dat haar nu zij gesproken had ergerde u sprak zooeven van energie van wilskracht hernam zij en u geloofde dat wanneer men ziek is het te vergeven is wanneer men geen energie en werkkracht heeft
maar wat zal er vanavond gebeuren vroeg st clare nieuwsgierig terwijl hij zijn verhaal onderbrak elize stond een en al lieftalligheid zich in betuigende bochten te wringen voor den graaf en men zag naar hen op en fluisterde de graaf scheen verlegen en verontschuldigde zich