AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en klom insgelijks op den hoop kisten, waarna hij zich op zijn gemak neerzette.
Het is een ferme jongen, welgemaakt, sterk en vet, met vleesch zoo hard als een spijker
kan ik mij niet verbeelden dat zij voortrolt tusschen mij en die plek, of dat de zee is waar zij is.
dat is een sprong doen naar den tegenwoordigen tijd
Wij vonden het schip, door een heelen troep booten omringd, op de rivier liggen;
het sein om uit te zeilen wapperde aan den mast.
Ik huurde dadelijk een boot en wij voeren er
De ring behoort mij, zeide Sander, ik heb dien met het zwaard genomen van een kaper, die in onze jacht was komen stroopen en wien wij zijn buit deden overgeven.
Doch, begeert gij hem niet, het is wel, zoo blijf ik uw schuldenaar.
Tweemalen hebt gij mij ontmoet: ook deze reis vertrouw ik op uwe bescheidenheid te kunnen rekenen
hoe vaar je?  Ik zou nooit gedacht hebben, je hier in de buurt te vinden.
Ik legde hem uit, dat ik op iemand wachtte, die met den postwagen moest komen, envroeg naar het kasteel en den ouden man
Ja!  riep Podsnap, het is gemakkelijk te zeggen ergens;
niet zoo gemakkelijk te zeggen waar!
Maar ik zie al waar gij heen wilt Ik heb het terstond gezien.
toen hij over zijn bril heen, onder de witte wenkbrauwen door, Willems ontsteld gezicht beschouwde, voegde hij er op zachten, bijna medelijdenden toon bij: 'Ik hoop voor jou, zoowel als voor hem, dat hij in het leven blijft;
de les zal je tot leering strekken en de gevangenis reeds straf genoeg voor je zijn
Elinor werd spoedig aan de speeltafel geroepen, nu het eerste spelletje geëindigd was, en het vertrouwelijk onderhoud der twee dames was dus afgeloopen
uit het weelderige landschap als eene opgehoopte glinstering en schitteren als goud in de zon!
De straten van het schoone Florence zijn onvriendelijk en somber
' 'Ja, ik ga nog een uurtje naar boven.
Eene dame zoo laat alleen op het dek, dat gaat niet.
dat glijden over het water laat wel wat te wenschen over.
Ik kon hem niet veel daarop antwoorden, want ik wist niet wat een branding was.
Maar niet slechts de branding deed het schip stooten en slingeren
een man, die, zoo als hij daar geplaatst was, alleen de toverroede miste, om voor eenen wichelaar te worden aangezien;
want zijn sterk gerimpeld voorhoofd, waarvan slechts eenige graauwende hairen ongekemd afhongen
en zgt beter in staat hem te verklaren, dan hg het u kan doen, waarom of om welke reden, juist op dien tgd de gedachte van brand in zgn hoofd opkwam
De beul liet den Christen los en deed den strop om den hals van den Muzelman;
doch op het oogenblik, dat hij hem wilde optrekken, drong de Joodsche doctor door tot aan den voet van de galg, verhief zijne stem en smeekte, dat men het vonnis zou
De grootste martelingen zouden hem niet gespaard worden en het einde zou een ellendige dood zijn.
Ja, als Peer daaraan dacht, sidderde hij over zijn geheele lichaam en wrong hij in den hevigsten angst de handen
Wel!  Olivier Le Dain was niet meer dan barbier, en toch daarbij een fijne diplomaat,' zeide Bol.
- 'Ik dacht,' zeî Van Zirik, 'dat wij, naar je eigen voorstel, den Maleier zouden laten uitpraten.
' - 'Ja,' antwoordde Bol: 'maar hij is met zijn verhaal nog niet begonnen
dan aan mevrouw Milligan en Arthur, die mij in hun kring hadden opgenomen, bekend te hebben, dat ik een vondeling was;
zouden zij mij dan niet met afkeer van zich hebben gestooten
Maar mevrouw durft de moeder van Ko niet onder de oogen komen, tenzij ze het stukje van Ko gezien heeft.
Ko nu, is een neefje van de familie, een bedorven kind dat niet onaardig teekent, weshalve zijn moeder besloot dat hij moest schilderen
De sultan van Cachgar en allen, die van deze goed gelukte operatie getuige waren, wisten niet waarover zij zich het meest moesten verwonderen, over het herleven van den bogchel, die nu bijna vier-en-twintig uren voor dood had gelegen
diepe holen, groote kloven strekken zich daar beneden uit, het is een zonderling glazen paleis, en hierin woont de ijsjonkvrouw, de gletscherkoningin.
Zij, de doodende, de verpletterende, is half een kind der lucht, half de machtige gebiedster der rivier
Er kan in het v u l g a i r opdrijven van eigen behoeften of van comfort niets ideaals gelegen zijn.
Waartoe zou de maatschappelijke vooruitgang dienen, zoo die niet werd gekroond door het streven naar een ideaal van kennis en
Daar deze koek blijkbaar de hoofdzaak van het onthaal moest wezen, begon Tante Chloe nu met drukte de tafel gereed te maken.
Hier gij, Mozes en Peter, uit den weg, gij, negers
Nu Arthur in de gelegenheid was haar wat nauwkeuriger gade te slaan, merkte hij op dat haar bijzonder klein figuurtje, haar klein gezichtje en haar dunne, armoedige kleeding haar veei jonger deden schijnen dan zij was
Met handschoenen aan en zijn hoed op, liep hij dadelijk naar den spiegel, streek zijn haar in orde, trok zijn handschoenen uit, en haalde langzaam een maatuit de diepste diepte van zijn jaszak
De afkeer van het onderwijs der kinderen van het volk was een leerstuk.
Het zwervende kind is het gevolg van het onwetende kind
dat was zijn liefhebberij, zijn eenige;
dit vroegere stuk weide had hij herschapen in zoo'n mooien grooten hof;
de oppervlakkig waarneembare geschiedenis van elke plant kende hij
Daar blijft hij op de donkere trap staan luisteren en loeren, terwijl de twee met elkander spreken.
Binnen zeer korten tijd komt mijnheer Jarndyce weder naar beneden en zegt, dat jufvrouw Summerson terstond gereed zal zijn om zich onder zijne bescherming te plaatsen
Lewin had, na zijn vrouw gekust te hebben, de donkere kamer verlaten.
Datgene, wat hij voor dit kind gevoelde, was iets geheel anders dan hij verwacht had
Toen het gesprek tusschen de jonge lieden viel op de vroegere avonturen van de beide onafscheidbaren, begon de mede toeluisterende vader langzamerhand te begrijpen, dat dit de snoode verleider was, dien de vergramde onderwijzer hem als den kwaden genius van zijnen zoon met sterke kleuren had afgemaald
al mompelend en mijmerend.
Klemooe en Wolf in één komplot?
Of Kleinoog en Wolf tegen elkander?
onzen tijd te verpraten, dat wij eens overlegden, hoe wij onzen middag best zouden besteden: ik sla voor, om een klein tourtje te maken en naar omburg te rijden, en over estkappel te huis te komen
Een onwillekeurige huivering voer door de aderen van Deodaat, en Zweder werd bleek.
Gaarne had deze laatste, die bijna overtuigd was dat zij den dood tegengingen, den Ridder willen betuigen, nog terug te keeren
Ik wilde nu langs denzelfden weg heengaan, maar daar het reeds donker werd, verdwaalde ik in dien doolhof van vertrekken, en het was reeds geheel duister, toen ik weder te regt kwam in de zaal, waar zich het praalbed, de diamant en de brandende flambouwen bevonden
en iedere beweging hunner vingers te volgen, zooals de esne letter na de andere hun bedoeling aan haar geest vertolkt.
Op die manier spreekt ze met haar blinde speelkameraden, ennietskan
Hij wierp zich in den zadel, reed voort, en het was hem als kon hij maar niet vlug genoeg bij Aladdin's paleis komen.
Aladdin, die dit wel voorzien had, was met het krieken van den dag opgestaan
dat ik zeer van uw gevoelen, omtrent de daad van uwe huisvrouw, verschil, dewijl zij daardoor getoond heeft, een regt geaard moederlijk hart te bezitten.
Maar hoe dat zij, ik heb in last, om aan haar die juweelen uit zijn' naam te rug te geven
Hij vreesde, dat de prins van Perzië en Schemselnihar, door de hevigheid hunner hartstogten medegesleept, eene onvoorzigtigheid begaan mogten, waardoor hunne wederkeerige liefde aan den kalif ontdekt werd.
Hij maakte, als een met zijn verstand raadplegend man
Niets was treffender, dan hem den gewonde een drankje te zien toereiken, met het zachte beven des grijsaards.
Hij overstelpte den geneesheer met vragen.
Hij merkte niet, dat het steeds dezelfde waren
ik acht u juist geschikt diergelijken invloed eenigszins te neutraliseeren, zonder dat het een opzettelijk tegenspreken wordt, waarbij voor Mathilde alle vertrouwen, en bijgevolg ook alle goede vrucht van zijn werk, zou verloren gaan
Zij gingen elkaar te gemoet en zij bood hem de hand;
hare kleine, koele, witte hand voelde in de zijne, warm en stevig, een sympathieke flui'de en het speet haar, dat die handdruk niet langer duurde
geen buitensporigheid, noch in vroolijkheid noch in woordspelingen.
Luistert, ik ben voorzichtig als Amphiaraüs en kaal als Cesar.
Maar zelfs dit terzijde latend, hervatte Pecksniff, die nauwkeurig opmerkte, wat voor indruk hij maakte, zult gij toch zeker wel begrijpen, dat, als ik mij in uw gunst had willen dringen
daar hij uit goedhartigheid en medelijden met hare ongesteldheid, haar gaarne zooveel mogelijk van dienst wilde zijn.
Ziedaar dan het geheele gezelschap veilig overgebracht
eene goede fortuin en eene hooge post heeft, en als men daarbij dan niet oetermate lelijk, niet oetermate dom, niet oetermate old, niet oetermate boos is, wel dan heeft men, naôr mijn slechte verstand, alle kansen voor zich
in dezelfde kamer waar Kleine Dorrit geslapen had, nadat zij op die partij geweest was, en teekenden daar in het
Zij waren gekampeerd bij het blokhuis, waar zij op haar vriendelijke manier poging tot toenadering deed tegen een ruw uitziende hond, zo groot als een volwassen wolf, ofschoon niet half zo groot als zij zelf
Gemeene luiden toch, veranderlijk als de wind, zeide Jurrie, en er klonk wat minachtends in zijne stem.
Ja, maar goedgezinden, die zich laten betalen voor de goede gezindheid zijn toch nog gemeener, zou ik zoo meenen, zeide de brouwer
Het was omtrent zes uur in den avond, toen eene groote menigte der muiters in L i
op weg te helpen, en die de buil op zijn voorhoofd bleef wrijven alsof de verlangde cijfers daaruit zouden te voorschijn treden.
Het is mijn zeer waarde vriend - als hij mij veroorlooft hem zoo te noemen — de pijper
en hier en daar flakkerde hel de laatste vlam van den brand omhoog tusschen de gestorte zuilen van het paleis.
Her en der lagen verspreid de lijken van de aanhangeren des konings
Ik ken de steenen van de stad, ik ken de machines van de stad, ik ken de schoorsteenen van de stad, ik ken den rook van de stad, en ik ken de werklieden van de stad.
en met haar teedere annen den bevenden, gebroken ouden man te steunen.
Wij zullen de geschiedenis niet verhalen;
het zou al te saai en vervelend wezen
ik geloof haast te Parijs, en dan de verwoesting van Jerusalem, daar had hij ook een boek over, van Slavius Jozepus, dat zal de jongeheer wel weten en juffrouw Beumer wees op mij, maar de jongeheer wist het niet, nu dat boek wou de koster van boven halen
Zijn goed geloof was zoo sterk, dat hij alles onvoorwaardelijk aannam.
Op de nieuwe baan, die hij betrad, veronachtzaamde hij, bij de beoordeeling der grieven van de oude regeering en de afmeting van Napoleons roem, de verzachtende omstandigheden
Aan het einde der straat zag men den doorgang aan de zijde des Halles versperd door een rij hooge huizen, en men zou gemeend hebben in een slop te zijn, zoo men niet rechts en links twee donkere gleuven gezien had, door welke men verder kon gaan
Nu voelde zij altijd het heimwee naar Europa, naar Holland, naar hare ouders, naar menschen van een artistieke ontwikkeling.
En nu werd het de haat voor het land, dat zij toch eerst had gezien overweldigend groot mooi, met zijne koninklijke Louis Couperus, De stille kracht bergen, en met het donzende mysterie in natuur en
Wies, hij is niet waard, dat je een traan om hem stort.
Zoo ineens weg te blijven!
Dan ga ik weer aan boord, plaats me in?
t licht van een der lampen, kyk op mijn horloge en denk, dat het stil is moeten blijven staan
en haal eenige dragers, om dezen schat naar uwe woning over te brengen.
Als gij mij slechts zoo veel laat, dat ik elders afgezonderd kan leven, zal ik u dankbaar zijn.
het geeselen, en het branden, de schandpaal, en al die vreeselij kneden, die in vroegere dagen bestonden, maar die voor goed verdwenen zijn, al zijn de menschen nog niet zoo verbeterd, dat zij nimmer strafbaar zijn
Terwijl ik mij in een boschje verschool, wierp ik een blik achter mij: het dier naderde nog altijd;
Gelukkig was het kreupelhout aanmerkelijk verminderd en kon ik dus over het gras harder loopen
die hij in denzelven aan haar deed, vermengd onder de hartstogtelijkste uitboezemingen van droefheid, die door zijnen verwarden brief verspreid waren, meende echter MAURITS zelfs in den toon van MARIA'S bestraffing een zeker genoegen te zien
ik reken dien idioot, dien George Sampson, niet mee.
' lÉr is een man, zei Lize, teen harstochtelijke, toornige man, die zegt, dat hij mij
treurig en afgetrokken.  Maar ik heb er nu eenmaal mijn zin op gezet, en ik moet mijn zin hebben, Lize, omdat ik, alles wel beschouwd, toch maar een arm klein ding ben en ik een zwaren dag gehad heb met mijn ondeugend kind
En is Amerika veilig?
Elke natie, welke in haren boezem eene groote, onherstelde onrechtvaardigheid omdraagt, staat voor zulke stuiptrekkingen bloot
en het scheen niet te weten, dat ze goddelijk waren en heilig onschendbaar;
het scheen om niets te geven in zijne ruwe, sombere, onverschillige, aan niets geloovende
f Neemt mij niet kwalijk, heeren, antwoordde het spook fluisterend, met dubbelslaande tong, tmaar is een van u beiden niet de procureur Lightwood
doch wat man als de Heer Edeling kan zyn oog laten vallen op zo een Pop;
en veels te woelagtig voor een man, die denkt.
Zoo!  zeide mijn vader op een koelen toon: en toen zich omwendende, nam hij Amelia opeen hoffelijke wijze bij de hand.
Zuster!  zeide hij tegen Tante Letje: ik stel u de Freule Van Lintz voor, de dochter van Keetje Reefzeil, die gij u herinneren zult
Hierop vertelde zij hem, hoe zij voor alle anderen toegang verkregen had, waarom zij ook zoo spoedig teruggekomen was, welke voorzorgen zij genomen had, om den sultan, zonder hem te vertoornen, een huwelijk tusschen hem en de prinses Bedroelboedoer voor te stellen
Het briefje werd geschreven in bewoordingen, die de eene heer tegenover den anderen gebruiken zou, na eene zware beleediging.
Jo drukte een kus op Grootvaders kale kruin, en liep naar boven om het episteltje onder Laurie's deur te steken, terwijl ze hem door het sleutelgat aanraadde, onderworpen, beleefd, en nog een paar andere onmogelijkheden meer te zijn
naar gevraagd, en die kon het niet loochenen, en zeide zelfs, dat het algemeen bekend was.
Ik doe mijn best er maar niet te veel verdriet over te hebben, Olga, maar ik vind het een vreeslijke zaak
De jonkman buigt zijn hoofd uit eerbied voor de lessen der ervaring.
Zij zijn voor de jongere ooren van haar kleinzoon reeds lang hoorbaar geweest
Met die woorden nam Jo den bezem op haar schouder en wandelde naar huis, in nieuwsgierige afwachting, wat de anderen wel tegen haar zeggen zouden.
ol eenig berouw gevoeld over een tegenzin, die allen schijn had van onbillijkheid;
en toch had hij dien niet geheel kunnen overwinnen: ja, zoo het gesprek, dat hij thans met renkelaer had aangeknoopt, ten doel had, eenige inlichtingen te bekomen aangaande de oogmerken van aurits jegens icolette
Nooit vergrijpt hij zich tegen den vorm van de slaafsche knechtschap, en met de semba doet hij of hij de mindere is, maar hij weet zich stil Louis Couperus, De stille kracht de meerdere.
Hij is zich bewust van de stille kracht, onuitgesproken: hij voelt het mysterie aandonzen in den ziedenden wind van zijn bergen
En er kwam een oogenblik, dat ik niet meer wist, of ik van hem hield, dat ik zelfs dacht van een ander te houden, terwijl ik van niemand hield dan van hem.
Ik weet niet waar zij liggen, kommandant, maar ik heb ze gezien.
Zij waren plat, en er hing een dikke mist over.
Gouverneur en kommandant zijn woorden, die Phil bij afwisseling gebruikt;
Naarmate ik verder ging, hoorde ik stemmen, die mij toeschenen van jonge knapen te zijn, uit deze massa voortkomen.
Geheel genaderd, zag ik een op alle manieren
Zijn dochter Marie Louise huwde met Adrien Charles de Gramont, zoon van den hertog Louis de Gramont, pair van Frankrijk, kolonel der fransche garden en luitenant-generaal.
Men schrijft Faux, Fauq en
Ah!  zei het spooksel, Zoo kieschkeurig zijn ze niet, Twee uur is ook goed voor ze.
Tante Van Bempden ging trouw ter kerke, kende haar Catechismus op een haar, wist zoo goed als iemand, zelfs met tante Letje, een gesprek over geloofspunten te voeren en zich zeer dapper te verdedigen, wanneer deze haar berispte, dat zij nu en dan bij de Remonstranten ter kerke ging
ging nu, op verzoek van hare moeder, het bewuste boekske halen, doch kon niet nalaten, om, toen zij het gekregen had, als tegen haren wil te zuchten, en, toen zij het aan Ds.
BUITENHAGEN overgaf, voegde zij er, met eene engelachtige vriendelijkheid, bij
bij wyze van schelvisch om kabeljauw te vangen, en de schrandere driekantige bordenwarmer, die zoo groot was dat hy juist de geheele breedte van den haard besloeg
Om wat?  riep Grimaldi, terwijl hij pistolen en sabel naar binnen haalde.
Wij hebben den ganschen nacht naar uw goed gezocht en het eindelijk gevonden
dan dat zij vreezen zoude, dat Herakles haar zoû dooden.
En zoo Herakles ooit, in verbijstering, Deianeira doodde.
zoû zij gelukkig sterven onder zijn hand, omdat haar dood haar van hem kwam
Wat dezen jonkman betreft, hij leefde eene poos buitenslands op kosten van zijn vernuft;
hetgeen beteekent, door het misbruiken van alle gaven, die den mensch boven de dieren verheffen
en de gluiperd van een ondermeester bespotte hem niet langer.
En Dobbin's geestvermogens stegen met zijn veranderde omstandigheden.
Hij maakte bewonderenswaardige vorderingen in de schoolsche geleerdheid
Ze' zochten, en 'ze' vonden altijd, en als de directeur dan de 'retroacta' of het 'dossier' kreeg, met het 'precedent', zoodat men de correspondentie als het ware maar na te schrijven had, met verandering van namen en data, dan besefte die departementschef innig
op een pleizierige vechtpartij hadden gehoopt, teleurgesteld wilden afdruipen, deed zich een onvoorziene moeilijkheid voor.
Met alien eerbied voor de wettige overheid, protesteerde Pickwick er manhaftig tegen
dwazelijk de doode slangemuilen wisten op te sperren en weder te sluiten, zoo als andere jeugdige dwazen, op hunne hoofden de Hydrahuid torsende, haar op eigene beenen deden voort bewegen en kwispelen met de punt van haar slangestaart
Toen twee lakeien de soep hadden rondgediend, stond de kapelaan op, en zei het Benedicite.
Men at de soep in stilte, terwijl de drie bedienden onbewegelijk stonden
Het hotel, dat zeer geriefelijk, zelfs weelderig is ingericht, ligt op een hoogte in een allerbekoorlijkste streek.
Onze eerste zorg na aankomst was, ons van een rijtuig te verzekeren, dat voor acht dollars den geheelen dag te onzer beschikking bleef
ezelve had zij verwisseld met die bescheidene vrijmoedigheid, welke, mits niet ontaardende in eene onwellevende vrijpostigheid, een meisje van hare beminnelijke eigenschappen eene der aangenaamste deelgenooten van eenen beschaafden kring maakt
En volgden de priesters alle de wijzen des lands, de waardige grijsaarden, ook somber de hoofden gebukt en de brauwen gefronst en priesters en wijzen schaarden zich ter beider zijden des
duizenden mannen zakten in dikke gelederen vooruit, men kon het einde er niet van zien.
Men twijfelde echter sterk of het de vijand was of niet, geen paardenvolk erbij zijnde
Zijn lastbrief, hem door Koning Filips medegegeven, luidde echter niet anders dan die, welken Alva mede gekregen had.
n nu! ' zeî ettemie: 'zullen wij dat stuk weêr inpakken, dat het onbeschadigd overkomt.
' uist maakte zij zich gereed, de teekening weder in het dubbele vloeipapier te bergen, dat er omheen had gezeten, toen de deur openging en e at
daartoe zag, daar het gerucht door een bekenden logenaar verteld was, en, haar oordeel gebruikende, haar broeder zulk eene ongevallige reis daarom niet vergen zou.
maar, daar hij toch overmorgen weder de eurs moest waarnemen, tot dien tijd toe geduld zou nemen
en wij zouden beiden niets uitrichten, wanneer ik je hielp;
Spreek slechts den naam van je vader en van je grootvader uit, als je den ring in de hand neemt, en til hem in de hoogte
Haar huwelijk was niet ongelukkig geweest: haar man was wat koud en zonder expansie, geheel opgenomen in zijne eerzucht, maar hij hield van haar op zijne wijze, en dat zelfs met
Helaas!  er is niets overgebleven van onze dagen van voorspoed.
Niets ter wereld dan een schilderij, waaraan ik veel waarde hecht, maar waarvan ik mij toch zou willen ontdoen, want men moet leven, ja, men moet leven
dan het stoffige blauw van fluweel, verderop het kristallige, doorglanzige blauw van saffier, eindelijk het bleeke hemelblauw van turkoois.
je wilt mij uitdagen, zoo?
Wacht, laat mij om pistolen voor ons beiden bellen.
Mijnheer George zond u hierheen om zijn vader te beleedigen, zoo?
zeide Osborne en trok aan het
Maar wat ik u hoofdzakelijk wil doen weten en waarom ik besloten heb u dat te vertellen, al ben ik bang, dat het u niet aangenaam zal zijn, zal ik nu laten volgen
en al de gevangenen ontvlucht waren, gelijk men reeds had kunnen opmaken uit het akelige ketengerammel, dat in de huizen hoorbaar was
Het is niet mogelijk, dat gij langer in eene stad blijft, waar elk voorwerp dat gij aanschouwt voor u ondragelijk moet zijn.
Mijn schip is tot uwe dienst, en gij kunt er over beschikken naar uw welgevallen
n den tuin van den eer.
ijk aan den ornschen straatweg is het beloop van de grachten nog aan te wijzen, en het tegenwoordig woonhuis is op den rand van een daarvan gebouwd;
en staan.  Doordat nu de ganzerik en de jongen zoo zorgeloos waren, merkten ze natuurlijk niet, dat de drie vossen op de bergvlakte waren gekomen.
En de vossen, die wisten, dat het bijna onmogelijk is een gans te naderen op het open veld, dachten er eerst in het geheel niet aan
en, dat nu nog erger is, ik moet myn Kapper betalen, en ik heb geen gulden aan geld.
ja zelf de komst van den Raad ROCHETTA, die President van het Parlement te Chamberry was, deed ons niets kwaads vermoeden.
Hij scheen alleen afgezonden, om met den Senaat eenige kleine schikkingen wegens den koophandel, tusschen den Hertog van Savoye en onze Republiek tot stand te brengen
De erwten werden, nu zij daar eenmaal zoo zaten, grooter en begonnen gedurig meer na te denken;
eenigszins gevariëerd, naarmate de personen, die men bezocht, meer of minder met den aag bekend waren, en dus meer of minder in staat, aan icolette eenige nuttige wenken te geven aangaande hetgeen zij vermoedelijk zou hebben te bewonderen en in acht te nemen, acob van ennep, laasje evenster delen aan welke predikanten en aan welke winkels zij er de voorkeur zou hebben te schenken
Maar ook, het schot had het lieve kind vlak onder het hart getroffen.
Van geheel Schoorl beweend, ging zij ter ruste onder de groene boompjes van het kerkhof.
De oude grootmoeder en het doofstomme kind waren alles kwijt
dagreisje, en andere onverschillige onderwerpen;
en na nog eenige lanen doorgewandeld, het liedje van Het vinnigh stralen van de zon gezongen en van den wal het fraai morgen gezigt op de Zuiderzee genoten te bebben, kwamen zij juist op het Slot terug, toen de
Claus bracht nu brood en vleesch en eenige kannen landwijn in de gang, schoof het groote vat er voor, sloot de deur en grendelde die aan de gangzijde.
Bij mogelijke ontdekking kon hij dan toch ontkomen zijn eer men de deur geopend had
Zij lag daar met het gelaat naar hem toegekeerd.
Haar wangen gloeiden, haar oogen schitterden, haar kleine witte handen kwamen uit de kanten van haar nachtgewaad te voorschijn en speelden met de deken
Het beleg had hem weinig voordeel gebracht, hiervoor had de Magistraat gezorgd.
Daardoor was Pieter dan ook zeer ontevreden, en welk besluit Schout, Burgemeesters en Schepenen ook mochten nemen, Pieter had er het zijne van te zeggen
en zich voor een oponthoud op het land verklaard had, alsof zij er ook iets van wist, wat noodig was, en behalve aan de liefde nog aan iets anders denken kon
niet verzuimen kon aan mij de absoluut noodige inlichtingen te geven, wie onder dit pseudoniem in mijn huis trad.
Ik wist alles toen ik u hier verwelkomde, en wees er dankbaar voor aan Friedlander, die zich juist door die schending van uw vertrouwen een helderziend en welwillend vriend heeft betoond
Alle dagen deed de Stuurman een noodgebed, dat hij als een jongen, van een' oud kapitein geleerd had;
en BLOMMESTEYN kon zich niet herinneren, dat hij ooit met zoo grooten ernst in de kerk had gebeden
te verdrijven door aanmerkelijken tegenstand, te leurstellingen en vernederingen van onderscheidene soort, maar staat daarin gelijk met den kanker, dat, indien 'er slechts het kleinste worteltje overblijst, hij vroeg of laat, weder hier of daar uitbarst
en eens vond Jo, die in den schrijflessenaar van haar zuster naar postzegels snuffelde, een stukje papier, geheel bekrabbeld met de woorden: Mevrouw John Brooke, waarop ze met een jammerkreet het stukje in het vuur wierp, vast overtuigd dat Laurie's dwaasheid het kwaad verhaast had
maar Noureddin kwam bij mij, en gaf mij de verzekering, dat de vizier, zijn' vader, van gedachten was veranderd, en in plaats van mij voor den koning te bewaren, zooals hij eerst voornemens was, mij nu, op zijne bede, aan hem ten geschenke had gegeven
roover had geen verdere verklaringen noodig, om overtuigd te zijn, dat hij gevonden had, wat hij was komen zoeken.
Hij haalde een goudstuk uit den zak, drukte het Baba Moestapha in de hand, en zeide tot hem
en, daar zij eene natuurlijke gehechtheid aan de stad harer geboorte had, verliet zij die en haren vader niet zonder aandoening, vooral, daar het oogmerk niet minder was, dan om de noodige schikkingen te maken, om eerlang voor goed haar geliefd otterdam vaarwel te zeggen
Een leger is een vreemd meesterstuk van samenstel, waarin de kracht en de macht het gevolg is eener enorm groote som van onmachtige grootheden.
Zoo laat zich de oorlog verklaren, door de menschheid tegen de menschheid gevoerd
aan zijn werkzaamheid.  Het ontbrak hem niet aan smaak, en hiermede vereenigde hij de gave van nabootsing, hetgeen hij verwarde met talent
De beide meisjes gingen naar beneden om de pijp, en naar boven om de pijp en overal heen, behalve waar de pijp was, terwijl de oude Lobbs intusschen op de wonderlijkste wijze heen en weer
want hij had het uitzicht op de stal en de binnenplaats en hij kon das wel, zonder iets gezien te hebben, verzekeren dat hare Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette kamer beter was gelegen dan de zijne.
De muren waren al te hoog, en uit de torens, welke boven dezelve uitstaken, kon men te veel pijlen op de belegeraars werpen.
Hij begreep dat de minste roekeloze poging hem duizend mannen kosten zou;
zich dan met wijsheid beraamd hebbende, besloot hij de stormloping niet vermetel te beginnen
Zeer nadenkend was de oude John, terwijl het middagmaal werd gereedgemaakt, en hij schudde zijn hoofd zoo geweldig, dat zijn nersengestel daardoor nog meer in de war moest geraken
eenvoudig exemplaren waren van den welbekenden dytiscus marginalis.
Tegenover de insectenverzameling op mijn kamer bevond zich een penningkabinet en daarnevens een kleine kweekerij van bolgewassen en kasplanten
Hier losten zich de vragen in tallooze raadsels op, afgronden openden zich in afgronden, en Marius kon zich niet meer tot Jean Valjean buigen zonder te duizelen.
tot verbazing van al die hem van meer naby kende, en tot ergernis van sommigen, die op de vingers wisten na te rekenen, dat noch het vermogen, hem door zijn ouders nagelaten, noch de ambten, die hy bekleedde
zijn hoofdhaar was naar achteren geplakt en deed zijn platvlakkig gelaat met bijna platgehamerden neus nog wat vooruitspringen;
daarbij zat zijn jas hem om de leden, alsof die sedert onheugelijke jaren halsstarrig was blijven krimpen
zeide de moeder, nu en dan in den blinde een schop onder de tafel gevende, als de beweging al te erg werd.
Kunt ge u niet ordentelijk houden als er blanke menschen bij ons komen
maar ik gevoel zooveel, dat ik hier gekomen ben en de stoutheid heb van u te bidden om ons niet te gering te achten, als gij ons in dezen akeligen tijd recht kunt doen
Robrecht van Bethune bedaard en koel geworden zijnde, verliet de zaal en ging in het kleinere vertrek waar Machteld zich bevond.
Hij nam de jonge maagd bij de hand en plaatste ze in een leuningstoel: dan zonder haar hand los te laten, trok hij een andere zetel bij, en zette zich nevens haar
Hij richtte den knots schuin en rustte hem tegen den berkeboom, waar onder zij lagen, Held en knots.
En hij legde zijn moede, droeve hoofd neêr tegen de knoesten des knots
die in het vervolg voor beide kantoren voordeelig was, en ook bijzonder ter uitbreiding der negotie van het huis van strekte.
, et leven van aurits ijnslager en volgenden dag bereikten zij de stad ezel, na dat zij onder weg verscheiden malen door het vertollen van het outvlot in hunnen voortgang gestuit waren
en hij oordeelde, dat, welke ook de dwaling mogt zijn, die hem onschuldig van den schoot der moederkerk verwijderde, men ten minste eenigen eerbied moest koesteren voor de bekwaamheden en jaren van eenen anderzins braven man, gelijk hij opmaakte
of liever lijdelijk toestemmen, die haar tot de eenige en algenoegzame bron van troost, Jacob van Lennep, Elizabeth Musch die uit het Evangelie vloeit, gebracht hadden.
Nooit had zy dorst gevoeld naar de wateren des levens, nooit daarin lafenis niet alleen
dan geduelleerd had.  Wegens zijn vrouw.
Hij heeft recht gehandeld, hij daagde den ander uit en doodde hem.
Zoo!  zeide Alexei Alexandrowitsch
In zijn Petersburger wereld waren alle menschen door hem in twee soorten verdeeld.
Tot de eene, lagere soort, behoorden alle ordinaire
verder dat er een lichte coupé te koop werd aangeboden, dat een jong mensch zich aanbood, en zoo al meer.
Maar al die berichten verschaften hem nu niet zooals anders een licht, ironisch genot
omdat het hem vrijheid laat, zooveel hersenschimmen te scheppen, zooveel luchtkasteelen te bouwen, als er maar in eene levendige, jeugdige phantasie kunnen opkomen.
En al treft ook het kruisvuur van der anderen gesprekken en aardigheden zijn gehoor, het komt niet eigenlijk tot zijne kennis;
Marius zond de dertig louisd'ors aan zijn tante terug met een eerbiedigen brief, waarin hij schreef, dat hij middelen van bestaan had en voortaan in al zijn behoeften voorzien kon.
Hij wilde echter de keukenmeid volstrekt niet beleedigen en was dus wel genoodzaakt een plaatsje voor de bloemkool opentehouden.
Plotseling merkte Fanny met schrik op dat zij het zuur hadden vergeten.
Zoekt den baas!  riep hij de trouwe viervoeters toe, en nauwelijks gevoelden de dieren zich vrij, of ze renden jankend, huilend en blaffend het bergpad op, gevolgd door Walter Fürst en de zijnen
De heer en mevrouw Boffin waren nieuwsgierig genoeg om zacht een raam op te schuiven en hen na te kijken, toen zij de lange straat afliepen
riep hij: ziet daar, zooals ik zeide, een zendeling van den Hollander, een flikflooier van Graaf Willem, wiens vangst meer genoegen aan de Kapittel zal doen dan de inneming van een kasteel.
Indien het zoo is, zeide Melis, met de andere
antwoordde Snel, terwijl hij eerst zijn mond tot een beleefden lach vertrok en toen een zeer gewichtig en bedenkelijk gezicht zette: - 'De beurs was flaauwer gisteren: er waren oorlogzuchtige geruchten uit de Levant: men spreekt van een verandering van ministerie in Frankrijk
Hoe dit zij, zij leidde een voorbeeldig leven, verspreidde weldaden om zich heen en stierf in hoogen ouderdom, gezegend door al wie haar gekend had.
De Heer Hoofdofficier Huyck en zijn brave gade hadden het geluk, meest al hun kinderen en zelfs ettelijke hunner kleinkinderen gehuwd en in goeden doen te zien
Dat waren de wachtvuren der vrijbuiters op den Voorweg tusschen Zoetermeer en Wilsveen.
Houd hier eens op, zeide moeder BUISMAN: gij begrijpt dit immers wel, HILLETJE?
maar ik kan toch niet denken, dat ik door het ontvangen van dit boekje mij zoo misgrepen heb
In mijn plaats zoudt gij het misschien ook zijn.
Ik ben ook eigenlijk geen snoeper, maar ik ben uitgehongerd en de reuk van de soep, die uit het tuitje ontsnapt, doet mijn honger nog grooter worden
De kapitein kapittelde hem intusschen vriendschappelijk en welwillend;
Hij beet zenuwachtig op zijn nagels, en beproefde het ook op zijn kneveltje te doen, wat niet gelukte
In dat geval liepen de rioolwerkers gevaar, wanneer zij zonder voorzorgen het ingestorte riool binnengingen, er in om te komen.
De oude registers maken melding van eenige rioolwerkers, welke op die wijze in de modderwellen bedolven werden
Zij heeft er geen idee van, dat ik zulke groote talenten en zooveel eerzucht bezit.
Zoo, dus zij herinneren zich, dat ik te Oxford redevoeringen heb gehouden?
De prins deelde hem de toedragt van zaken mede, en, zoo besloot hij, om deze razende te beletten, dat zij u het leven benam, bleef mij geen ander middel over, dan aan het hare een einde te maken
DERDE HOOFDSTUK.  DE MENSCHEN MOETEN WIJN, DE PAARDEN WATER HEBBEN.
Hei, kameraad, waar moet dat met zulk eene vaart heen?
vroeg hem onverwachts een Luikenaar, die onder het bevel van Jan de Nester stond en nu op weg was naar de Poelschans, om eene boodschap van zijnen Meester aan Don Marion over te brengen
dan zal je je veilig voelen en rustig.
Er is niemand en niets, dat macht over je hebben zal.
En dan wed ik, dat als we getrouwd zijn, mama zich met ons verzoenen zal
Nu en dan verscheen in deze duizelingwekkende diepte een lichtschijnsel, dat zich onduidelijk kronkelde, want het water heeft, zelfs in de diepste duisternis, het vermogen licht aan te nemen en het in een slang te veranderen
Iederen nacht ten twaalf ure steken die visschen in den vijver de koppen boven water, en roepen wraak over mij en over u.
Dat is de eigentlijke oorzaak, waardoor ik niet herstellen kan
het eens dierbare woud, het woud, dat zij kende met de zon, met de maan, met al de liefde en met al het licht.
Om lets van het woud te zien, moest Giannina haar iederen dag de laatste
Waarom niet?  Zijn spieren waren van kind af getraind, hij wist alle wetenschap, geld had hij.
waarom niet?  Daar lag het Doel: de Stad, waar zwoegden de slaven
Toen van Swamelen hoorde, dat wij wilden overkomen, vroeg hij ons dadelijk ten eten.
Tegelijkertijd begreep ik, dat een man van van Swamelens naam, fortuin en positie juist de geschikte persoon was om ons eenige huizen te onstluiten en eenige kennissen toe te voeren
en die mocht niet worden uitgesproken in een crimineel proces, al kon dat ook leiden tot mijne rechtvaardiging.
Neen, ik moest zwijgend het hoofd buigen onder den wreeden slag.
Er hingen gordijntjes van geruit katoen om het bed, en hij schoof ze op zij, om de kamer in te kijken.
Hij merkte al gauw, dat hij nooit een gebouwtje als dit had gezien.
De wanden bestonden enkel uit een rij boomstammen
Morgen verlaat ik Castel Xaveria: Valérie blijft hier met onzen kleinen jongen.
Vreemd doen zulke scheidingen mij aan: hoe eenzaam voel ik mij altijd zonder mijn vrouw en zonder mijn kind
Hij zag haar aan met een waar gevoel van berouw en teederheid en medelijden.
Het was niet sterk genoeg om hem te bewegen zich op te offeren en haar te sparen;
en van alle jaren, van de kindsheid tot den grijzen ouderdom, die nu liggen te slapen.
Hier is een bevallig meisje van tien jaren, wier moeder gisteren werd verkocht en dat zich nu in slaap heeft geschreid, zonder dat iemand er op lette
het oude huis, en waar de brouwerij, en waar de hekken en waar de vaten gestaan hadden.
Ik had dit gedaan, en keek het verwaarloosde tuinpad langs, toen ik daarop eene eenzame gedaante zag
en opene, rustige trekken, waarop een tevens trotsche, denkende en onschuldige uitdrukking lag.
Zijn gelaat, schoon rond van lijnen, was niettemin krachtig en had die Duitsche zachtheid, welke uit den Elzas en
Zij wierp de kaarten, toen zij ze alien gewonnen had, op de tafel neer, alsof zij ze verachtte omdat zij ze van mij had gewonnen.
Maar velen uwer collegae zetten ons in een schokkende, nauwe, dreunende, vuile, tochtige, harde
en wierp hij een blik naar Tom Pinch, dat mijn rampen mij deze behandeling op den hals halen?
Weet ik niet, mijnheer, dat ik, als die niet waren voorgevallen, nooit gehoord zou hebben wat ik nu gehoord heb
Allegorische taferelen spraken er de lof der vreemden, en lasterden de Leeuw, dit zegerijke teken van het voorgeslacht.
Acht engelen waren bedektelijk bij de poort op de wal geklommen, om de welkom te blazen en de Vorst aan te kondigen
Een uitnemend middel om haar tot nadenken te brengen op een punt, dat soms mondeling zoo oppervlakkig wordt behandeld.
Strikt genomen zou die correspondentie buiten mij om kunnen gaan, zooals de danslessen en die van den teekenmeester, waarbij ik alleen welstaanshalve tegenwoordig ben
maar dat er snaren in het menschelijk gemoed zijn, die dit tot eene akelige valschheid en eene hoonende bespotting zouden maken.
Den volgenden dag, tegen de avondschemering, komt Weevle zich zeer bescheiden ten huize van Krook aanmelden
ze juist zeer zorgvuldig in het net geschreven, en het klad verscheurd, zoodat Amy's brandstapel het dierbaar werk van verscheiden maanden had vernietigd.
Mogelijk scheen het anderen een gering verlies toe, maar voor Jo was het een vreeselijk ongeluk, en ze gevoelde, dat het haar nooit vergoed kon worden
Wel ja!  zeide hij: dan was mijn paspoort geschreven: je kent Meneer niet.
Gevaar!  riepen allen, onthutst zich naar achteren dringende
dat hem slechts weinige bladzijden meer ter inzage overschieten, en zoo al niet naar de ontknooping, dan althans naar het einde verlangende met die beschrijving een weinig vrijer zou kunnen omgaan, dan voor onze eigenliefde streelend ware
Toen begreep de jongen, dat de zon tegen al dat kleine goed gezegd had: Word nu wakker, en kom uit je huisjes!
al wist hij, dat papa twee kamers àf zat te werken en dat hij zijn toevlucht zoû kunnen nemen op papa's groote bank;
en met een wijd geopenden mond hijgde en snorkte, terwijl het wit, of lie ver het vuile geel zijner oogen, duidelijk zichtbaar was.
Het was echter geen tijd, om hem te vragen of hem iets scheelde
Zijn ineengezonken, troostelooze houding deed Henk pijn.
Er was iets veêrkrachtigs in zijn zwaren stap, nu hij den salon verliet
Den volgenden morgen om acht uur steeg Anna uit een
eensgezind te zullen waken over al wat Herakles toe behoort en te zullen eeren Oichalia's vorstendochter, Iole, die uit verre veiligheid kwam om Deianeira de kondschap te doen
O, mijn lieve broeders en makkers op de Kermis der IJdelheid, wie onder u kent niet en lijdt niet onder zulke welwillende despoten
Haar starende blik doofde, maar de rimpels van haar gelaat, in de nahuivering, bleven onbewegelijk in hun diepe groeving, als ingesneden en ingeëtst.
Uit een koperen vlootje liet zij den arme het schrale water reiken;
maar de heldere wijn moest schijnen in een' doorlichtigen roemer;
maar de gouden druif van den R h i j n vonkelde en tintelde in eene lange en fijne fluit
Twemlow neemt op een vouwstoeltje voor haar plaats en mevrouw Lammie laat hem een portret zien.
Gij hebt reden om verwonderd te zijn, zegt zij zacht, tmaar ik wou zoo gaarne dat gij geene verwondering liet blijken
In een oogenblik was hij gekneveld en een doek in den mond belette hem het schreeuwen.
Rudy zat daar bij de bloedverwanten van den molenaar, alsof hij ook tot de familie behoorde, en een glas werd er leeggedronken op het welzijn van den besten schutter;
Babette klonk ook mee, en Rudy bedankte voor den toost
Juffrouw Buigzaam.  Net zo veel kwaad, als of gy u door Frits naar de kerk liet brengen.
dat weet ik zeer zeker: maar, zo gy waarlyk myne Dochter waart, dan zou ik u, al wat u geen goed gerucht door uwe vyanden kon geven, u volstrekt verbieden
Maar, Venus, hernam hij na een oogenblik zwijgens, terwijl hij zenuwachtig zijne plaats weder innam, als ik Wegg moet omkoopen, betaal ik hem niets minder omdat gij er uitgegaan
klein geld, dat zij aan noten en kandijklontjes besteedde, welke zij met zorgelooze mildheid aan al de kinderen in huis uitdeelde, want Topsy, om haar recht te doen, was goedhartig en vrijgevig, en alleen uit zelfverdediging
De opzichter scheen zelf nooit tehoefte te hebben aan slaap, en verscheen, als een helsche kabouter, met zijn hoofd in een doek, een hoed met een neerhangenden breeden rand en eene manchesterbroek
schoon ik somtijds vrees, dat ik 'er toch toe zal moeten komen, wil ik niet met mijnen vader in een dagelijksch ongenoegen leven, en daar door mijne brave moeder het leven in een aanhoudend verdriet doen doorbrengen
Maar toen zag hij, dat de kabouter in den spiegel hetzelfde deed.
Toen begon hij zich aan zijn haren te trekken en zich in de armen te knijpen en rond te draaien, en oogenblikkelijk deed hij daar in den spiegel het hem na
maar zoudt gij niet denken, dat hij ons op deze wijze spoedig zal voorbijrijden?
Zij hebben geen medelijden met onze broeders gehad, hun bloed moeten wij hebben!
De meeste vuisten en woedende blikken en gebaren gelden echter den burcht van Hermann Geszler von Bruneck, in de wandeling bijna nooit anders dan eenvoudig Geszler genoemd.
Geen is er, dien ze meer haten dan hem
doch veelal op een overdreven en onzinnige manier, en als men er dan nog meer van nam, en men was er niet al te best aan gewend, dan werd men lastig en twistziek, en velen geraakten er door in de gevangenis
De twee kinderen kusten daarop elkaar met al den ernst, en met al de wijding, schijnbaar wederzijds, van een voor altijd bedoelde verbinding.
De schuit voer onderwijl het boothuis in, en Hedwig achteruit zittend stootte zich het hoofd zeer hevig
Eén woord, uit eene domme intuïtie geuit: Noorwegen: en hij bewerkte onherroepelijk het geluk van twee anderen, ten koste van zichzelven!
Onrechtvaardigheid, onrechtvaardigheid
Eerst nadat hij dit met eene vaste en kalme hand had volbracht, goot hij eenige droppelen geestrijk vocht in een tinnen kroesje, deed er water bij, en bracht het den bewustelooze aan de lippen.
De sterke reuk van het geneesmiddel deed reeds eenige werking: Juliaan kwam wat bij, opende werktuiglijk den mond, en liet zich de medicijnen toedienen
in de eenzame, verlaten, oude Hall, waarvan gewoonlijk slechts twee of drie kamers door den eigenaar bewoond werden.
Kort daarop galoppeerde een jongen op een pony naar
mama niets merken!  waarschuwde oom Ruyvenaer en ging nerveus.
begon Constance op te snikken, en zij zag op naar het schilderij.
en dat Vitalis méér voor mij was dan een meester.
Dikwijls zelfs, wanneer ik slechts gedurfd had, gevoelde ik een onwederstaanbaren lust, om hem een kus te geven
ou hij veel geruster zijn geweest.
Waarom heb ik haar laten zeggen, dat het een geheim was, en dat zij het mij vertrouwde?
mompelde Gabriel, verdrietig zijn hoofd krabbende
Zijne groote verantwoordelijkheid was zijner heerschersnatuur een genot.
Zijn werkkring was gevarieerd: kantoorwerk en tournée;
de belangen van zijn werk waren gevarieerd: men sufte niet dood op zijn kantoorstoel: na het bureau was er de Louis Couperus, De stille kracht vrije natuur, en het was altijd afwisseling, altijd iets anders
Gunstig zijn mij de Vader en de goddelijke broeders en zusters, en hun àller rechtvaardigheid verontwaardigt zich om uw haat!
Schrikte ook Herakles, dat Hera gewond hij had
Terwyl hij zyn weg door de takken baande verloor de Veiziger nogmaals zijn yriend.
Hy riep en riep, maar er kwam geen antwoord, en toen by uit het bosch trad, en de zon
en dan ook weer hinderde het haar, met haar schoonzuster over haar vernedering te spreken en pasklaar gemaakte phrasen tot troost en opbeuring van haar te moeten aanhooren
en onder die benanring aangeduid ter eere van den laatsten noodlottigen strijd die daar, borst tegen borst, met pistolen werd gestreden.
De goede God is mijn vader, de goede maagd is mijn moeder, de drie apostelen zijn mijn broeders, de drie maagden zijn mijn zusters.
In het hemd, waarin God werd geboren is mijn lijf gewikkeld;
en hoe zij door de lezing vaster en vaster overtuigd raakte wegens de waarheid van den Christelijken Godsdienst;
en hoe dezelve meer en meer zich ontdekt, naarmate men, met een onbevooroordeeld verstand en vooral met een ten goede gezind nederig hart, deszelfs gronden naspoort
Er zijn sommige menschen, die het talent bezitten, bestendig hetzelfde voorkomen te bewaren, en daaronder behoort onze vriend Karel.
Zijn gelaat behoudt onder alle omstandigheden denzelfden effen en gladden plooi: zijn haar geraakt nooit uit het fatsoen en ziet er altijd even glanzend uit
Zoo deze denkbeelden bij hem opkwamen, zag hij ze slechts flauw en onbestemd als in een nevel, en dienden ze slechts hem in een onbeschrijfelijke, schier smartelijke onrust
Ja, het is zeer smal en de afgrond is diep, zeide Geszler, doch zijne stem klonk heesch en schor.
In mannen, jonge vrouwen, jonge meisjes, Louis Couperus, De stille kracht jongelui om haar heen.
En als zij Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette terug is, zal ik haar naar dien de Tonnette vragen, dien zij ontmoet heeft.
Maar reeds den tweeden dag, kwam zij tot de overtuiging, dat Lina haar niets meer van dat jonge mensch kon vertellen dan zij reeds wist en dat zij dus dan nog even ver zou zijn
hij toch terstond naar Anna gegaan was, en hij bloosde: Wij zeggen altijd, dat het volk drinkt;
ik weet niet, wie meer drinkt, het volk of wij
Doch bijtijds bedacht hij zeer voorzichtig te moeten zijn en dat hij zelfs in de verste verte geen aanleiding moest geven Veritas op het spoor te brengen, dat hij bespied was.
Bij den uitgang, die naar de plaats leidde waar de slaven gewoon waren hun vrijen dag door te brengen, bleef Veritas staan
Het was nu, zoo als dikwijls hier te lande in Oogstmaand, den volgenden dag zeer heet weder, en reeds vroeg in den morgen vlogen langs het zwerk uit den Zuid Oosten witte wolkjes, en schenen in het eerst een' opkomenden wind te voorspellen
telkens als hij weer zijn conscientie onderzocht, vond hij vrees en wantrouwen op den bodem zijner gedachten;
het was als woeien zij op in zijn hoofd
en even blijkbare geneigdheid om den gevangene te verschoonen, verteld heeft wat hij wist, waar hebt gij gisterenmiddag gegeten?
Indien ik van u mijn lot vernemen moet,' zeide FALCKESTEIN, 'dan weet ik reeds wat mij te wachten staat;
want van u kan ik niets hopen, dat mij gunstig zoude zijn;
doch ik vleide mij, dat VELASCO mij de bevelen omtrent mij gegeven zoude kenbaar maken
Waarom hebt gij niet om mij gezonden?
Mijn bediende zou in eene minuut hier geweest zijn, en ook ik, en mijn leerling zou het tot een genoegen gestrekt hebben
met zijne dochter en twee zonen naar buiten begeven had.
MARIA had in het eerst 'er wel tegen gestribbeld, om mede te gaan, maar, althans zoo maakte zij zich zelve wijs zij was toch nieuwsgierig, om den ouden vriend van haar' vader en deszelfs huisvrouw zoo spoedig mogelijk te zien
De camieriere, de deur geopend hebbende, was de vraag om de Signora te spreken, maar deze gaf te kennen, dat zij sedert drie dagen voor niemand te spreken, en dat zij tegenwoordig ziek van droefheid was, dat alleen Signore ROSARIO haar in hare droefheid opbeurde
als gij vroeger reeds gedaan hadt toen gij nog een woeste, ontembare knaap waart.
Ik hield niet op inlichtingen in te winnen.
Ik was dag en nacht op de straten
want de Apostel leert niet ter aangehaalde plaatse, dat men zijne zonden aan een' kerkelijken persoon moet belijden ten einde daarvan vergeving te ontfangen;
maar hij spreekt uitdrukkelijk van eene belijdenis, die men elkanderen moet doen
HOOFDSTUK XXVII.  Waarin oude bekenden optreden, maar in nieuwe gedaanten, en waarin verder blijkt, dat slimme menschen soms andere vinden die nog slimmer zijn
uw reinheid ontheiligen!  Blijf verre, blijf verre, Admete!
hij draafde, een krankzinnige gelijk, uit het paleis, uit de stad, het woud in
en toen dachten wij dat het huis niet lager kon zinken.
Toen wij er de laatste rnaal voorbij gingen, was er in den kelder eene melknegotie gekomen, en liepen er kippen over de stoep
ls het nu gelukt, dat er een akkoord getrossen wordt met een van allen, moeten alle de onkosten, die er gemaakt zijn, door den aanstaanden ruidegom worden goedgemaakt, en hij het gezelschap op rijstenbrij, rijkelijk met suiker en kaneel bestrooid, onthalen
en zag hen een der armoedigste huizen, dat slechts e'en bekrompen vertrekje had, binnengaan.
Hij bkef wachten, tot hunne stemmen, vereenigd in een woest gezang, hem aankondigden
omdat hij Orlando doodgeslagen heeft.
Het deed mij genoegen, dat Garofoli in de gevangenis zat en voor de eerste maal in mijn leven kwam de gedachte bij mij op
Waarheen hij ging wist niemand, zelfs Cosette niet.
Slechts eens had zij hem bij zijn vertrek in een huurrijtuig tot aan den hoek van een blinde steeg begeleid, op welken hoek zij gelezen had Slop Planchette
en waggelend, als van voortdurenden angst voor dieven, scholen in donkere hoeken, waar zij geen schaduw op den grond wierpen, en schenen zich benauwd aan de aandacht te willen onttrekken
Ik ben overtuigd, mijnheer, zeide zij, dat er hier een vergissing plaats had en dat het pakje niet voor mij was bestemd.