AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zij kroop op handen en knieën van onder de tafel verzekerde zich nogmaals dat men haar niet gadesloeg schoot toen ijlings naar de pop
toen hij den vorigen nacht ten één ure te paard in storm en regen met bertrand de hoogten in den omtrek verkende en tevreden de lange linie der engelsche bivouakvuren zag welke den geheelen horizon van frischemont tot
deze vier doodsche muren hadden een oogenblik van glans zij waren getuigen van al die vreugde t was als een regen van rozen op een
juist toen het leven der duivelen verdween scheen een engelenkoor in de schaduw te naderen cosette en jean valjean knielden zij wisten niet wat het was zij wisten evenmin waar zij waren
en men bedenke wel wij spreken hier slechts van het oorlogsschip van voor veertig jaren van het gewone zeilschip de stoom toen in haar geboorte heeft sedert nieuwe mirakelen gevoegd bij dat wonder t welk een oorlogsschip heet
negende hoofdstuk een eeuw onder een nonnen borstdoek nu wij ons bezighouden met de bijzonderheden van t geen eertijds het klooster klein picpus was en een venster hebben durven openen
de loge waarin men zich bevond was het spreekvertrek de eerste stem welke men gehoord had was die der portierster die steeds bewegingloos en zwijgend aan de andere zijde van den muur zat
een walm van koperrood stijgt bij vlagen uit het dak eener naburige fabriek de barrière was zeer dicht bij in t jaar bestond de ringmuur nog
ja waarlijk zoo ge ooit valt zult ge uit den hemel moeten vallen hoe ziet ge er uit ge hebt geen das noch hoed noch jas weet ge wel dat ge iemand die u niet kende zoudt verschrikt hebben
de klooster melaatschheid heeft reeds twee schoone natiën italië en spanje de eene het licht de andere de luister van europa
montfermeil was evenwel een dorp de rentenierende ex winkeliers en de minnaars van het landleven hadden het nog niet ontdekt
maar de spade en het houweel waren voor boulatruelle een lichtstraal geweest hij was naar het struikgewas van des ochtends geijld
negentiende hoofdstuk het slagveld des nachts
zij die altijd bidden bidden mede voor hen die nooit bidden voor ons komt alles op de gedachten aan die zich aan het gebed paren
de man slingerde aan dat touw heen en weder t was ontzettend gevaarlijk hem te hulp te komen geen der matrozen allen kustvisschers die eerst onlangs in dienst waren gekomen durfde het wagen
de man die den slag bij waterloo heeft gewonnen is niet de vluchtende napoleon t is niet wellington die te vier uren terugtrekt te vijf uren wanhopend is t is niet blücher die niet gestreden heeft de man die den slag bij
ge alleen ja mijnheer wederom een tusschenpoos cosette nam het woord maar er zijn twee meisjes
aan den hoek waarvan wij gesproken hebben was het zoo laag dat het slechts een muur vormde deze muur liep niet gelijkzijdig met de straat maar stond naar binnen
jean valjean kreeg in het tuchthuis een ander nommer hij heette zeggen wij overigens om er niet op terug te komen dat met madeleine ook de bloei van m sur m verdween
ten minste kon verbergen en het overige van den nacht doorbrengen de tijd verstreek hij moest zich haasten hij drukte tegen de koetspoort en ontdekte terstond dat zij zoowel van binnen als van buiten vast toegespijkerd was
t zijn hinderende gebouwen middelpunten van luiheid dààr waar middelpunten van werkzaamheid zijn moesten de kloostergemeenschap is voor de groote maatschappij wat de mistel voor den eik wat de wrat voor het menschelijk lichaam is
boulatruelle geheeten druk het bosch bezocht men meende in het oord te weten dat boulatruelle in het bagno was geweest
zij bergde het haastig in haar zak alsof zij het gestolen had evenwel gevoelde zij dat het haar behoorde zij begreep van waar dit geschenk kwam maar haar vreugd was met vrees vermengd zij was tevreden maar bovenal verbaasd deze
en dat een constitutioneele orde zeer tegen den zin en tot grooten spijt der overwinnaars uit waterloo is voortgekomen t is omdat de revolutie werkelijk niet verwonnen kan worden en als een noodwendig gevolg der omstandigheden
hun eer hun waardigheid hun verlichting hun genie zijn goddank geen nummers welke de helden en veroveraars deze hazardspelers in de loterij der veldslagen kunnen nemen
in het slijk afgestegen had zich uit de hoeve van rossomme een keukentafel en een boerenstoel doen brengen was gaan zitten met een bos stroo als tapijt en had op de tafel de kaart van het slagveld
deze ontmoetingen schenen boulatruelle schrikkelijk te hinderen t was duidelijk dat hij zich trachtte te verbergen en iets geheimzinnigs uitvoerde
in het gevecht grijpt het plan van den eenen veldheer in dat van den anderen en het een wordt door het ander gewijzigd de linie van bataille buigt en kronkelt als een draad de beken
t is voor hem twee francs antwoordde vrouw thénardier op denzelfden toon ik logeer geen armen minder dit is waar voegde de echtgenoot er gemoedelijk bij t geeft een huis een slechten naam zulk volk te logeeren
eponine azelma waren als zoovele beelden zelfs de drinkers hielden een oogenblik op er heerschte een plechtige stilte in de herberg
deze stilte werd door het leven der heiligen gekruid dat luid in een kleinen preekstoel met lezenaar aan den voet van het kruisbeeld werd voorgelezen de voorlezeres was een groote
in de verwachting dat die aan zijn vrouw een bevallig aanzien zou verleenen en aan zijn huis een zekere respectabiliteit zooals de engelschen zeggen toen de reiziger zich omkeerde was de herbergier verdwenen
haar roode door de koude gebarsten handjes nam en ze kuste het arme kind dat slechts aan slagen gewoon was wist niet wat dat beteekende en ging verlegen heen
achter den top der hoogte in de schaduw der bedekte batterij wachtte de engelsche infanterie bestaande uit dertien carré's ieder
beiden ontmoeten elkander hierin er is stoffelijke wasdom dezen willen wij er is ook zedelijke grootheid haar vereeren wij onbedachtzame en oppervlakkige geesten vragen
vooral des winters deze man scheen ze hoewel zonder dat dit in t oog liep eerder te vermijden dan te zoeken in dien tijd ging koning lodewijk xviii schier dagelijks naar
eensklaps hoorde men een andere klok luiden ha zei fauchelevent men roept de kapittelmoeders bijeen als er eene overleden is vergadert altijd het kapittel
afkeer en afmatting overweldigden hem opnieuw zelfs de herinnering aan den bisschop was misschien op t punt zich tijdelijk te verdooven hoewel ze later schitterend en zegevierend weer te voorschijn kon treden
hoe heet ge vroeg de man cosette t was of de man door een electrieken schok getroffen werd hij zag haar nogmaals aan nam zijn handen van cosettes schouders greep den emmer en ging weder voort
er zijn wij erkennen het beroemde geleerde atheïsten maar deze die hun eigen macht alleen tot de waarheid voert zijn in den grond zelf niet zeker of zij wel atheïsten zijn
en liet het op de vingers rusten die op den grond steunden terwijl hij loerend het hoofd over den kant van den hollen weg stak de vier pooten van den jakhals passen voor sommige handelingen
en aan onbezielde voorwerpen verleend werd nu sprak de klok der kerk dan het schelletje van den tuinier een zeer helder klinkend bekken dat naast de portierster stond en in het geheele huis gehoord werd
vooreerst dat ge aan niemand zegt wat ge van mij weet ten tweede dat ge niet meer van mij tracht uit te vorschen zooals ge wilt ik weet dat ge niets kunt doen wat slecht is en dat ge altijd een goed mensch zijt geweest
een weinig vr den ouden molen van mont saint jean die nog bestaat onder een olm dien later een engelsch wandaal voor tweehonderd francs kocht deed afzagen en medenam
alleen door spierkracht door de inspanning van nek schouders heupen en knieën en door hier en daar de ruwe steenen tot steunpunt te nemen desnoods tot een zesde verdieping langs twee muren die een hoek vormden op te klimmen
wijl zij hem niet geschikt voorkwamen hij twijfelde er niet aan dat zoo men toevallig zijn spoor had gezocht men het nu wel verloren zou hebben
hij zag wederom traliën grendels ijzeren spijlen om wie te bewaren engelen de hooge muren waarmede hij tijgers omgeven had gezien vond hij hier om lammeren
in die oorden behoeft de druif niet rijp te zijn zoodra t lente is wordt de wijn zwaar t is dus een lichte wijn de wijn is er nog lichter dan hier men moet er onrijp oogsten enz of t was een molenaar die riep
een ander wees met nadruk naar den tegenovergestelden kant toen de eerste zich omkeerde bescheen het maanlicht zijn gelaat en jean valjean herkende duidelijk javert
dat dit anker t welk tien duizend pond weegt in den muil der baren gekromd wordt als de vischangel in de kieuwen van een snoek
zij was een zestigjarige korte dikke vrouw die als een gebersten pot zong zegt de brief welken wij reeds hebben aangehaald overigens was zij een uitmuntende vrouw de eenige vroolijke in het klooster en daarom bemind
doch naar zijn vasten schoon langzamen tred naar de zeldzame kracht die uit al zijn bewegingen sprak zou men hem nauwelijks vijftig jaren gegeven hebben
beide mannen warmden zich met hun ellebogen op de tafel rustende waarop fauchelevent een stuk kaas brood een flesch wijn en twee glazen had geplaatst waarop de oude man zijn hand op de knie van valjean leggende tot dezen zeide
cosette aanschouwde de tooverachtige pop met een soort van schrik haar gezicht was nog met tranen bedekt maar haar oogen begonnen zich te vullen evenals de hemel bij den dageraad met de stralen der blijdschap
waarin niets verontrustends lag onder t spreken toonde hij de grootste verbazing en de naïefste goedhartigheid wie zijt gij en wat is dit huis
een dergelijke handelwijze is ook die van het gejaagde hert op een bodem waar de voet indruksels achterlaat heeft zij onder andere het nut dat de jagers en honden door de tegen elkander inloopende voetsporen in verwarring worden gebracht
zult mij zeggen dat haar moeder dood is goed maar in dat geval kan ik het kind niet overgeven dan aan dengene die mij een door de moeder onderteekend geschrift brengt krachtens t welk ik het kind aan dien persoon moet overgeven
t welk men om de kist sloeg om ze in den kuil neder te laten toen volgde een soort van verdooving waarschijnlijk hadden de dragers de doodkist met het hoofdeinde benedenwaarts gehouden en ze zoo in den kuil laten
geheimzinnig personage zoo eenvoudig geheimzinnig was gevoelde hij zich zwak iets dergelijks had hij niet verwacht al zijn gissingen vielen nu in duigen hij zamelde zijn gedachten in een seconde overwoog hij dit alles thénardier was een dier menschen die
met geuren als van deze bloemen met vrede als van dezen tuin met eenvoud als van deze vrouwen met blijdschap als van deze kinderen
ja maar de meisjes welke meisjes vroeg jean valjean juist toen fauchelevent den mond opende om te verklaren wat hij gezegd had hoorde men één slag van de klok de non is dood zeide hij t is de
een oogenblik later was hij in het slop la planchette en trad de herberg le plat d'étain binnen waar destijds het bureau van den wagen op lagny was die wagen vertrok te half vijf
deze tryphon is in de abdij van st georges de bocherville bij rouaan begraven en op zijn graf worden padden
tegen het onbedwingbaar fransch oproer dit groote volk te dempen dat sinds zesentwintig jaar vuur en vlam verspreidde was de bedoeling
de batterij die voltooid schier een schans zou zijn geweest stond achter een zeer lagen tuinmuur die in de haast met aardzakken en een breed aarden voetstuk was bekleed
het jaar was wat de restauratie het tijdvak van den spaanschen oorlog heeft genoemd deze oorlog bevatte vele gebeurtenissen in één enkele en een menigte zonderlingheden
in de omstreken van montfermeil bestaat een zeer oud bijgeloof te vreemder en merkwaardiger wijl een volksbijgeloof in de nabuurschap van parijs als een aloë in siberië is
wijl t als van den arme geleek maar liever op père lachaise hier te worden begraven is t zelfde als mahoniehouten meubelen te hebben t is elegant
zijn garde met het geweer aan den voet achter hem staande keek van omlaag tot hem op met een soort van godsdienstigen eerbied hij dacht hij beschouwde de hellingen
de hoeken van haar mond hadden gewoonlijk dien angstigen plooi welken men bij veroordeelden en bij hopelooze zieken opmerkt zij had winterhanden zooals haar moeder geraden had
hoofdstuk fauchelevent tegenover een bezwaar een uitdrukking van bezorgdheid en ernst op het gelaat is in gewichtige omstandigheden aan sommige karakters en aan sommige standen eigen
vervolgens bereikte hij de brug van austerlitz toenmaals moest nog bruggeld betaald worden hij ging naar t brugwachtershuisje en betaalde een sou
wat is dit vroeg de vreemdeling t is de bruidstooi mijner vrouw mijnheer zei thénardier de reiziger beschouwde dat voorwerp met een blik die scheen te zeggen dat monster is dus ook eens een meisje geweest
fictiën werden constitutioneel vooroordeelen bijgeloovigheden en nevengedachten met in het hart vernisten zich met het liberalisme verandering van vel bij de slang
een officier zelfs een officier van voornamen rang een dikke gouden epaulet kwam uit zijn kuras te voorschijn de officier had geen helm
dit bankbriefje van duizend francs besproken en vermenigvuldigd gaf onder de babbelaarsters der straat des vignes st marcel stof tot een menigte drukke gesprekken
fauchelevent in het klooster was had hij van m sur m niets meer gehoord en wist niets van t geen daar gebeurd was vader madeleine had een gezicht dat van vragen afschrikt en buitendien dacht fauchelevent heiligen neemt men niet in verhoor
te zeggen de plant wil in plaats van de plant groeit t zou inderdaad vrucht dragen zoo men er bij voegde de wereld wil waarom
en wat met cosette gedaan hoe kon zij op dit drie verdiepingen hooge huis gebracht worden hij zag er van af langs de buis op te klimmen en sloop langs den muur weder naar
was bijgeloovig en verstond latijn deze twee woorden schetsen tamelijk goed haar portret eenige jaren geleden zag men nog in een kleine kast harer cel waarin zij haar geld en juweelen borg
een schuilplaats onder de vleugelen der benedictijner bernardijner nonnen te zoeken het gouvernement gaf ze een kleine jaarwedde de dames van klein picpus hadden ze met welwillendheid ontvangen
t was echter een somber oord dat men had gezien de ingang lachte het huis bad en weende zoo men er in slaagde t geen niet gemakkelijk was den portier voorbij te komen iets
evenzeer de ziel als het lichaam deed zich de veteraan ongelukkiglijk reeds gevoelen in den veldheer met één woord was dit genie verduisterd zooals vele voorname geschiedschrijvers beweerd hebben
van het ras der wilde kolossale vrouwmenschen die op de kermissen het hoofd krommen onder het gewicht der aan heur haarvlechten gehangen
zooals al die ongelukkige vluchtelingen welke de waakzaamheid der wet en de maatschappelijke vervolging van het spoor willen leiden een donkeren kronkeligen weg hij vond een eerste schuilplaats te
toen het twee uren na middernacht sloeg verklaarde zij zich overwonnen en zeide tot haar man ik ga naar bed doe zooals gij wilt thénardier ging in een hoek aan een tafel zitten stak een kaars aan en begon de courrier français te lezen
doch naar den kant van genappe zeer steil was de hoogte dezer steilte kan thans nog afgemeten worden naar de hoogte van de twee grafheuvelen waarlangs de weg van genappe naar brussel loopt links het engelsche graf rechts het duitsche
de man vouwde het papier open en zag het in maar blijkbaar dacht hij aan iets anders madame vroeg hij maakt ge goede zaken hier te montfermeil zoo zoo mijnheer antwoordde vrouw
vijfde hoofdstuk verstrooidheden boven de deur van het refectorium stond met groote zwarte letters dit gebed t welk men het witte vader ons noemde en dat de kracht had de menschen regelrecht naar den hemel te voeren
moeder zei het kind zie eens en zij wees met den vinger naar cosette cosette geheel in verrukking over het bezit zag noch hoorde iets het gelaat van vrouw thénardier nam die bijzondere uitdrukking aan
dien te openen en den schat er uit te halen dien de zwarte man er noodwendig heeft in gelegd in dat geval sterft men binnen een maand
lang in een kist te leven lucht te vinden waar geen lucht is uren lang zijn adem te bedwingen te smoren zonder te sterven dat behoorde tot de treurige talenten van jean
in deze doodkist had hij al de tooneelen van dit vreeselijk drama kunnen volgen die hij met den dood speelde kort nadat fauchelevent het deksel op de kist had gespijkerd voelde jean valjean dat hij weggedragen en voortgereden werd
maar laten we tot de orion terugkeeren gedurende de operaties van het leger aangevoerd door den prins generalissimus kruiste een escader in de middellandsche zee
alles en niets is in orde zei fauchelevent ik heb het verlof u binnen te laten maar vr dat ik u kan binnenlaten moet ik er u uitbrengen ziedaar het bezwaar met de kleine gaat het gemakkelijk ge draagt haar weg
hoe halsstarrig de onrechtvaardigheid van het lot jegens hem was thénardier behoorde tot die menschen welke het best het innigst en op de nieuwste wijze datgene begrijpen wat bij de barbaarsche volken een deugd
om alleen van de orde van den h benedictus te spreken aan deze orde sluiten zich zonder daarbij den regel van martinus verga te rekenen vier congregratiën aan twee in italië de monte cassino en de h justina van padua
is t waar mijnheer hernam cosette in ernst is die dame voor mij de vreemdeling scheen de oogen vol tranen te hebben en tot dien graad van aandoening te zijn gekomen dat men niet spreekt ten einde niet te weenen
vijf latijnsche verzen eigenhandig door haar met rooden inkt op geel papier geschreven tegen den muur geplakt en welke woorden volgens haar meening de kracht hadden de dieven te verschrikken
tegen vier uren was de toestand van het engelsche leger hachelijk de prins van oranje commandeerde het centrum hill den rechtervleugel picton den
de jongejuffrouwen thénardier de dochtertjes mijner meesteres en wat doen die meisjes o zei het kind zij hebben fraaie poppen dingen met goud en allerlei moois zij spelen zij vermaken zich
met het bewustzijn van gewaardeerd te worden begon hij voor de eerwaardige priorin een tamelijk verwarde en zeer diepzinnige toespraak hij weidde lang uit over zijn ouderdom zijn gebreken
in wegens diefstal veroordeeld was en jean valjean heette jean valjean is opnieuw naar het bagno gezonden het schijnt dat hij vr zijn inhechtenisneming bij den
de laudinière moeder presentatie mlle de siguenza die in priorin werd eindelijk moeder st celigna zuster van den beeldhouwer
in vollen ernst moet ik niet van hier zekerlijk ik heb u gezegd dat ge voor mij ook een draagkorf en een deksel moest vinden nu de draagkorf zal de doodkist en het deksel een zwart laken zijn
welk een bespiegeling voor den geest en welke peillooze overdenking is niet de weerkaatsing van god in den mensch tweede hoofdstuk het klooster als historisch feit
cosette nam de pop en legde haar met een soort van eerbied met wanhoop vermengd op den grond toen vouwde zij zonder haar oogen er van af te wenden de handen samen en t geen van een kind van dien leeftijd schrikkelijk is te zeggen zij wrong ze
waar dien avond les deux forçats werd gespeeld het aanplakbiljet dat door de lantaarns van den schouwburg verlicht werd trof hem want hoewel hij haastig ging hield hij stil om het te lezen
ik zal mij den geheelen nacht en den geheelen morgen in uw gereedschapshokje verbergen maar hoe zal ik eten ik zal honger krijgen
de oude vrouwen die voorbijgingen hielden hem aanvankelijk voor beëlzebub doch spoedig herkenden zij boulatruelle en waren hier weinig geruster om
waaruit in de lente bloempjes opschoten in welken muur een kleine zwarte deur voorts in het somberste gedeelte een leelijk vervallen gebouw waarop in groote letters te lezen stond hier mag niets aangeplakt worden
de artillerie tusschen de brigades met de muziek aan t hoofd met slaande trommen met schetterende trompetten als een machtige uitgestrekte vroolijke zee van helmen sabels en bajonetten had de keizer tot twee maal toe bewogen uitgeroepen
de kleine herder die bulow den onderbevelhebber van blücher tot gids diende hem had geraden het bosch uit te trekken boven frischemont in plaats van beneden
braine lalleud uit dààr ter rechterzijde aan den kant van den weg stond een herberg voor welke men een wagen met vier wielen een grooten bundel hop staken een ploeg een hoop dorre struiken bij een groene haag kalk die in een kuil rookte
cosette waagde het uit haar schuilhoek te komen nu cosetje sprak thénardier op vleienden toon mijnheer geeft u een pop neem ze ze is voor u
de vracht die ge draagt is te zwaar voor u mijn kind cosette hief het hoofd op en antwoordde ja mijnheer geef hem mij hernam de man
een zeer goed man en zoo het tot haar geluk was maar wie weet dat ge begrijpt dat zoo ik haar liet gaan en dit offer bracht ik zou willen weten waar zij bleef ik zou haar niet uit het oog willen verliezen zou moeten weten bij wien zij is
nu en dan hief zij haar oogen tot dien man op met een onbeschrijfelijke gerustheid en onbezorgdheid nooit had men haar geleerd zich tot de voorzienigheid te wenden en te bidden evenwel voelde zij iets in zich dat naar hoop en blijdschap geleek
de kapittelmoeders beefden mevrouw de genlis had romans geschreven maar verklaarde dat zij de eerste was die ze verfoeide
in den tuin van het klooster der tempelstraat stond een indische kastanjeboom die voor den schoonsten en grootsten van frankrijk werd gehouden en bij het goede volk in de achttiende eeuw den naam had de vader van alle kastanjeboomen in het koninkrijk te zijn
elfde hoofdstuk een slechte gids voor napoleon een goede gids voor
misschien hoofd eener gevaarlijke bende die aalmoezen gaf om zijn andere talenten te verbergen een bekend middel hij had dan vertrouwden medeplichtigen verschillende verblijven waar hij zich verborg de kronkelingen
door de scherts en spot die hen volgde besloten hunne namen te veranderen en wendden zich daartoe tot den koning het rekwest werd aan lodewijk xv denzelfden dag aangeboden dat de
stond in vlammen en de pruisische kogels begonnen tot in de gelederen der garde te regenen die achter napoleon in reserve stond
maar dat een man met zulk een hoed zich een wensch veroorloofde en dat een man met zulk een jas een begeerte te kennen gaf dit meende vrouw thénardier niet te moeten dulden zij antwoordde scherp
engelschen en franschen evenzeer tegenhoudende hij tracht het leger tot staan te brengen hij roept scheldt houdt de vluchtenden vast alles stormt hem voorbij
het patent de personeele belasting deuren en vensters de opcenten mijnheer weet dat er ontzettend veel belasting moet betaald worden bovendien heb ik mijn dochtertjes ik heb niet noodig het kind van een ander te voeden
geen beweging was hem van dezen man in de bruine jas ontsnapt zelfs vr de onbekende zijn belangstelling in cosette deed blijken had thénardier hem geraden hij had de doordringende blikken van den ouden man verrast die zich immer op het kind richtten wat was de
het lijden der zes eerste jaren van haar leven had aan haar natuur iets lijdelijks gegeven bovendien en tot deze opmerking zullen wij meermalen terugkomen was
hij sprak bij zich zelven ja de dood is de beste keten toen wierp hij het blad ter zijde en dacht niet meer aan de zaak
caloyers marabouts talapoins en dervischen als van ongedierte wemelt er blijft dus de godsdienstige vraag over
van hier kon hij de brug van austerlitz over haar geheele lengte zien vier donkere gestalten traden juist op de brug deze gestalten hadden den rug naar den plantentuin gekeerd en gingen naar den
waar zij kwam werd men koud een zuster zeide eens toen zij haar zag voorbijgaan tot een andere men houdt haar voor dood zij is t misschien antwoordde de andere
op zich zelf en als ideaal beschouwd en om de waarheid door een onpartijdig onderzoek van al de zienswijzen te ontdekken heeft het
de voltigeurs zes tegen tweehonderd beantwoordden moedig van beneden het vuur zij hadden geen andere bedekking dan de besseboomen en sneuvelden in minder dan een kwartier
op de hoogte van rossomme staande voor hij is aangeduid heeft ieder hem in t oog dit kalm gelaat onder den kleinen steek der school van
in deze heillooze vallei aan den voet dezer door de kurassiers bestegen helling die thans door engelsche drommen was overstroomd had dit carré het
die dus weet te schertsen is gemeenzaam met de gebeurtenissen napoleon had gedurende het ontbijt van waterloo bij herhaling zulke opwellingen van vroolijkheid
terwijl zij voortgingen beschouwde thénardier de breede eenigszins gewelfde schouders en de grove vuisten van den man toen viel zijn blik op zijn eigen tengere armen en magere handen
t is niet moeielijk den ouden mestienne geheel dronken te maken want hij is t altijd half hij valt onder de tafel ik ontneem hem zijn kaart om weder op het kerkhof te kunnen komen en keer er zonder hem terug
ik heb geklopt madame en er werd niet geopend morgen zal ik weten of t waar is zei vrouw thénardier en zoo ge liegt zult ge er van lusten geef mij intusschen het vijftienstuiversstuk terug
en baarden het pensionaat veel schrik wanneer de twee oude dames voorbijgingen beefden al de meisjes en sloegen de oogen neder mijnheer de rohan was overigens zonder het te weten het voorwerp der opmerkzaamheid van de pensionnaires
escadrons en bataljons storten tegen een en spatten wijd en zijd uit elkander als schuim van den veldslag lobau wordt aan het eene reille aan het andere eind door den stroom medegesleept
ja mijnheer madeleine om binnen te komen moet ge eerst hier uitgaan nadat de klok weder eenmaal geslagen had hernam fauchelevent
welke instructiën en bevelen laat gij ons zoo ge mocht vallen te doen gelijk ik antwoordde wellington tot clinton zeide hij lakonisch hier blijven tot den laatsten man
was vernietigd de garde was dood de vier muren van de levende schans lagen ter aarde met moeite onderscheidde men hier en daar een trilling onder de lijken alzoo sneefden de fransche legioenen grooter dan de romeinsche
haastig had zij haar ochtendwerk begonnen de louisd'or welken zij bij zich had in t zelfde zakje van haar voorschoot waaruit den vorigen avond het vijftien sousstuk was gevallen maakte haar verstrooid zij durfde het niet aanraken maar beschouwde het elke vijf minuten
de priorin wordt voor drie jaren door de moeders gekozen welke kapittel moeders heeten wijl zij een stem in het kapittel hebben een priorin mag slechts tweemaal gekozen worden t geen de langst mogelijke regeering tot negen jaren beperkt
hij had onder nieuwe gedaanten de slechtheid der menschen en de ellende der maatschappij gezien onvolledige gedaanten die noodlottigerwijs slechts één zijde der waarheid vertoonden
ontbrak hem het voorgevoel van groote handelingen hij die eertijds al de wegen van den triomf kende en van zijn schitterenden zegewagen ze met oppermachtigen vinger aanwees
dat zelfs de politie in javert vertegenwoordigd zich er in kon bedriegen en zich werkelijk bedroog de onmogelijkheid om hem te dicht te naderen zijn kleeding als van een voormalig onderwijzer de verklaring van
maar wie is volmaakt de grootste veldheeren hebben hun ongelukkige oogenblikken de grootste verkeerdheden zijn dikwerf evenals dikke touwen uit een menigte dunne draadjes samengesteld
toen zij de kerk achter zich hadden vroeg hij op t gezicht der kramen aan cosette is t hier jaarmarkt neen mijnheer t is kerstmis
ha ik betrap u riep zij is dat breien ik zal u met de karwats leeren breien de vreemdeling wendde zich tot vrouw thénardier zonder zijn stoel te verlaten glimlachend schier bedeesd zeide hij
ziet ge t niet zei vrouw thénardier met den vinger naar het corpus delicti wijzende dat aan cosettes voeten lag welnu wat hernam de man deze bedelares antwoordde vrouw thénardier heeft zich vermeten aan de pop der kinderen te raken
neen zei fauchelevent t is om hier uit te komen jean valjean voelde het bloed naar zijn hart terugstroomen hier uit
de rentenier was zeer schuw ging slechts s avonds uit sprak met niemand enkele keeren slechts met de armen en liet zich niet naderen
la belle alliance zag de omhelzing der twee overwinnaars men kent nauwelijks deze namen en waterloo dat niets tot den slag heeft toegebracht heeft er al de
die tegen den regel op zestigjarigen ouderdom werd aangenomen maar zeer rijk was moeder providentia
dat men zien kon monseigneur de quélen glimlachte en zeide wat mijn lief kind één dag vacantie drie dagen wat mij betreft ik verleen u drie dagen
het witte paard met zijn purperfluweelen schabrak waarop in de hoeken gekroonde n's en arenden de rijlaarzen over zijden kousen de zilveren sporen de degen van marengo
in het begin der achttiende eeuw was het oude klooster der dames van st aure hetzelfde huis van klein picpus dat later aan de benedictijner nonnen van martin verga behoorde
op t bevel van haar man kwam deze haar zoeken vreemd zij gaf haar geen klap en schold haar niet cosette kom dadelijk zei zij schier vriendelijk een oogenblik later trad cosette de gelagkamer binnen de vreemde nam het pakje
tracht een middel te vinden om mij evenals cosette in een overdekte draagkorf hieruit te brengen fauchelevent krabde achter zijn oor met den middelvinger van zijn linkerhand een teeken van groote
vijfde hoofdstuk dronkenschap is niet voldoende om onsterfelijk te zijn den volgenden dag toen de zon onderging namen de weinigen
zij die tegen het noodlot worstelend naar hulpmiddelen zoeken handelen snel wij hebben reeds gezegd waarom de lantaarns dien nacht niet ontstoken waren
hij sprak mooi en gaf zich gaarne den schijn van geleerdheid de schoolmeester had echter opgemerkt dat hij vaak groote bokken schoot hij wist uitmuntend de rekening der reizigers op te maken maar geoefende oogen vonden er veel spelfouten in
de straat die naar de brug voerde was door de franschen in brand gestoken de kruitwagens en de artillerietrein konden niet tusschen twee rijen brandende huizen gaan en moesten wachten tot de brand gebluscht was het was middag eer de voorhoede van
neen maar ik kan u in een klein donker hokje verbergen dat met de lijkkamer gemeenschap heeft waar ik mijn begrafenis gereedschap berg en waarvan ik den sleutel heb
zonderling ondankbaar verklaart wellington in een brief aan lord bathurst dat zijn leger t welk den juni gestreden heeft
hij kwam echter in de grootste ontsteltenis te huis nauwelijks durfde hij t zich zelven bekennen dat hij javerts gezicht had meenen te zien
t was misschien een fout dat hij aarzelde den ouden tuchteling in verkenning te nemen de eerste oogopslag zou hem overtuigd hebben t was een fout dat hij hem niet eenvoudig in zijn woning in hechtenis nam t was een fout dat hij hem niet had aangehouden
het meest gehate voorwerp zij moest zich evenwel bedwingen zij was sterker ontstemd dan zij kon uithouden hoezeer zij aan geveinsdheid gewoon was doordien zij haar man in al zijne handelingen trachtte na te bootsen
drie-en-twintig francs riep de vrouw verrukt doch met eenige aarzeling vermengd evenals alle groote kunstenaars was thénardier niet tevreden hm prevelde hij t was de toon van
gepaard aan de vreeselijke gedachten die er iemand aangrepen voelde men zich tusschen la salpêtrière welks dom men zag en bicêtre welks hek men schier aanraakte dat is tusschen de krankzinnigheid der vrouw en de krankzinnigheid van den man
voorbeeld onze sluier onze rozenkrans zoo zij van haar hemd spraken zouden zij ons hemd zeggen soms hechten zij eenige waarde aan eenig voorwerp aan een getijdeboek een reliek een gewijde medalje
de anderen mogen niemand dan haar naaste bloedverwanten doch slechts zelden zien zoo toevallig iemand dien een non in de wereld gekend of bemind heeft aan het klooster verschijnt om haar te spreken eischt dit voorafgaande onderhandelingen
elfde hoofdstuk nummer komt weder te voorschijn en cosette trekt dat lot jean valjean was niet dood
die het veld verlaat is geslagen daaruit ontstaat voor den verantwoordelijken bevelhebber de noodzakelijkheid dat hij het kleinste kreupelboschje onderzoeke en de geringste oneffenheid kenne
eenige droppels water min of meer hebben napoleon doen vallen de voorzienigheid heeft slechts een weinig regen noodig gehad om van waterloo het einde van austerlitz te maken
een der onbewoonde vertrekken van het huis binnenging zij sloop hem na als een oude kat en zonder gezien te worden kon zij hem door de reet der deur die aanstond opmerken
in dat geval kon hij ontkomen door de kleine straat die hij voor zich zag in te slaan en zoo mogelijk de houttuinen te bereiken en in t vrije veld te komen
deze eenige zekerheid was voldoende en deed hem een besluit nemen hij zeide bij zich zelven nu is de beurt aan mij en hij voegde er
en van rome in parijs doet bloeien is een anachronisme in gewone tijden behoeft men om een anachronisme op te lossen en te doen verdwijnen het slechts het jaartal voor te spellen maar wij leven in geen gewonen tijd
t zweet brak hem van alle kanten uit waar was hij wie had zich ooit iets kunnen verbeelden als dit soort van graf te midden van parijs wat was dit zonderlinge huis
wat beteekent dat het beteekent dat ik cosette terugneem mijnheer antwoordde thénardier heel onderdanig cosette beefde en klemde zich tegen den ouden man
madeleine bedacht zich zoo lang niet toen hij onder de kar moest kruipen om mij er uit te halen en hij besloot madeleine te redden evenwel deed hij zich verschillende vragen en antwoorden zou ik hem redden na t geen hij voor mij heeft gedaan zoo hij een dief ware
en de andere op den weg van nivelles waar de hollandsche bajonetten der brigade chassé glinsterden bij deze barricade bespeurde hij de oude met kalk gewitte kapel van st nikolaas op den hoek van den dwarsweg naar
intusschen weken eenige hanoveraansche bataljons wellington zag dit en dacht aan zijn cavalerie zoo napoleon in ditzelfde oogenblik aan zijn infanterie had gedacht zou hij den slag gewonnen hebben
de godsdienstige idée ondergaat in de negentiende eeuw een crisis men verleert sommige dingen en dat is goed mits men in plaats van t verleerde iets anders leere geen ledigheid mag in t menschelijk hart zijn
vijfde hoofdstuk het duistere iets der veldslagen ieder weet welk aanzien de veldslag in den beginne had een verward onzeker weifelend voor beide legers dreigend begin
de slag van waterloo kon eerst om half twaalf beginnen waardoor blücher tijd had aan te komen waarom niet eer wijl de bodem van den regen doorweekt was men moest wachten tot hij een weinig opgedroogd was om met de artillerie te kunnen manoeuvreeren
na het gezang na het klokgelui na het geklep na de doodsklok na de heilige diensten verhief zich plotseling dat liefelijk gegons van jonge meisjes alsof een bijenkorf geopend werd
op de met regen en bloed gedrenkte aarde in het donkere koren ter plaatse waar thans jozef de postiljon van nivelles te vier uren des morgens fluitend en vroolijk zijn paard zweepende voorbij rijdt
eindelijk daar hij veel van een snuifje hield snoof hij in de aanwezigheid van madeleine driemaal meer dan vroeger en smaakte het hem veel beter dewijl madeleine de snuif betaalde
behoort u dit meisje fauchelevent antwoordde ja eerwaardige moeder zijt gij haar vader fauchelevent antwoordde haar grootvader de kapittelmoeder zeide halfluid tot de priorin hij antwoordt goed
gisteren is een tuchteling die aan boord van den orion op corvée was nadat hij een matroos uit een doodsgevaar had gered in zee gevallen en verdronken
de lijkkoets reed om een cypressenboschje kwam uit de lange laan in een kleinere en naderde het graf fauchelevent ging langzamer maar kon de lijkkoets niet langzamer doen gaan
niets beklemt het hart meer dan evenredigheid want evenredigheid is verveling en verveling is de grond der treurigheid
van een juffertje op een vischwijf wanneer men haar hoorde spreken zeide men t is een gendarm wanneer men haar zag drinken zeide men t is een voerman wanneer men haar cosette zag mishandelen zeide men t is de beul
t is attila die weifelend tusschen marcianus in het oosten en valentianus in het westen staat t is hannibal die zich te capua ophoudt
een ontvluchting is een genezing wat doet men niet om genezen te worden zich als koopwaar in een kist te doen spijkeren en weg te laten dragen
evenwel cosette zij verving voor hen een dienstbode in deze hoedanigheid nu ging zij water halen wanneer men t moest hebben maar het kind dat zeer bang was s avonds naar de bron te gaan zorgde dat er steeds water in huis was
en in ieder schoentje zag men een fraai geheel nieuw half francstuk blinken de man richtte zich op en wilde gaan toen hij achter in den donkersten hoek van den schoorsteen nog een ander voorwerp bespeurde
kleine gij zijt koningin van frankrijk het scheen haar alsof de bliksem uit de pop zou schieten zoo zij ze aanraakte dit was in een zeker opzicht waar want zij zeide bij zich zelve dat
de oude vrouw de eenige welke met hem het huis bewoonde ging steeds met het donker naar bed om geen licht te branden jean valjean wenkte cosette te zwijgen hij hoorde iemand de trap opgaan
luister goed lieve cosette wij moeten dit huis verlaten maar zullen er terugkeeren en er ons zeer goed bevinden de goede man die hier woont zal u in deze mand op zijn rug van hier dragen dan wacht ge mij bij een vrouw waar ik mij bij u zal voegen
in de kleine picpus straat de eerste dezer mannen lichtte den klopper op en maakte gerucht t waren fauchelevent jean valjean en cosette beide mannen hadden cosette van de groentevrouw in de straat du chemin vert gehaald
saint geneviève was wit deze hadden bovendien op de borst een h sacrament monstrans van verguld zilver of koper omstreeks drie duim
wellington had buitendien in een laagte de dragonders der garde van somerset sterk veertienhonderd paarden t was de andere helft der zoo terecht beroemde engelsche cavalerie toen ponsonby vernietigd was bleef nog somerset over
en het ascetisme de kloosters gelijken moerassen hun overgang tot bederf is duidelijk hun stilstand is ongezond hun gisting maakt de volken koortsig en verzwakt ze
de heuvel beefde al deze metalen monden braakten een laatste vreeselijk vuur een geweldige rookwolk flauw door de opgaande maan beschenen golfde daarheen en toen de damp verdween was er niets meer het vreeselijk overschot
evenwel na lang staren meende jean valjean op den grond op de zerken iets te zien dat met een lijkkleed overdekt scheen en een menschelijk lichaam geleek
eenige maanden na de verwonderlijke gebeurtenissen te m sur m deze berichten zijn vrij beknopt men herinnere zich dat op dat tijdstip nog geen gazette des tribunaux bestond
misschien een grootvader maar waarom zich dan niet dadelijk kenbaar gemaakt zoo men recht op iets heeft bewijst men het t was duidelijk dat deze man geen recht op cosette had wie was hij dan thénardier verloor zich in gissingen hij meende alles te zien
alleen om de dragers in te laten die de doodkist komen halen zoodra de doodkist buiten is wordt de deur weder gesloten wie spijkert de kist dicht ik wie legt er het lijkkleed op ik zijt gij alleen
ik zal hier een brief laten spreken die voor mij ligt en vijfentwintig jaren geleden geschreven is door een toenmalige pensionnaire thans hertogin van een der elegantste vrouwen van parijs ik geef hier haar eigen woorden weder
deze orkaan deze wolk deze oorlog en vervolgens deze vrede deze schim verduisterde ook geen oogenblik het oneindig oog voor t welk de worm die van de eene grasspriet op de andere kruipt even belangrijk is als de arend
en in doodelijken angst zag men nu in plaats van één twee menschen boven den afgrond hangen t was als een spin die zich op een vlieg werpt maar hier bracht de spin het leven en niet den dood
waar men een enkelen zeer grooten boom eenige kromme lage vruchtboomen moesbedden een meloenenbed welks klokken in den maneschijn blonken en een ouden waterput zag
de deur werd weder geopend de man kwam terug hield in zijn beide handen de fabelachtige pop waarvan wij gesproken hebben en welke al de kinderen van het dorp den geheelen dag bewonderd hadden
maar hij liet u bij vergissing in een vrouwenklooster vallen ha weder gelui dit geldt den portier die het bestuur moet gaan verwittigen dat er een doode is opdat de lijkarts ze kome schouwen
in t bosch gekomen ging hij langzamer en begon oplettend al de boomen te beschouwen stap voor stap als zocht en volgde hij een geheimen hem alleen bekenden weg
vernietigden zeven carré's van de dertien namen of vernagelden zestig kanonstukken en veroverden op de engelsche regimenten zes vaandels
dit zoo streng en treurig kloosterlijk leven waarvan wij eenige trekken hebben geschetst is geen leven want t is geen vrijheid t is geen graf want t is niet de voleindiging des levens t is het zonderling oord waar
die gaarne de vriend van ieder wilde zijn en t niet versmaad had met boulatruelle te verkeeren hij is wel op de galeien geweest
hij het vreeselijke en kinderachtige spel speelde zulk een man aan een draad te houden hij achtte zich sterker dan hij was en meende met een leeuw als met een muis te kunnen spelen
de man leunde met den elleboog op de tafel en had zich weder aan zijne gepeinzen overgegeven de overige reizigers kooplieden en voerlieden hadden zich een weinig verwijderd en zongen niet meer
en beweend door de oogen van helden zoo de roem bestaat in het zwaard tot schepter gemaakt was het keizerrijk de roem zelf geweest het had op aarde al het licht verspreid
door deze school geleerd moeielijker aan te nemen dan een wil in de wereld dien zij loochent den wil van het oneindige dat is van god te loochenen kan niet geschieden zonder het oneindige
hij was een herbergier in wien iets gedrochtelijks verborgen lag satan moest zich zeker nu en dan in een hoek der kroeg waarin
dat men hem desnoods op de pijnbank zou hebben gebracht en dat boulatruelle bij voorbeeld de waterproef niet zou hebben doorstaan laten wij hem aan de wijnproef onderwerpen zei
we zeiden reeds dat de orion bij dat escader hoorde en dat het door verschillende zee omstandigheden in de haven van toulon was
werd hij wat voor een veldheer hoogst noodlottig is ongevoelig voor het gevaar is er bij deze soort van groote materieële mannen welke de reuzen der handeling kunnen genoemd worden een leeftijd waarin hun genie kortzichtig wordt
in bleef van deze orde slechts één non tegenwoordig is er slechts een pop van over behalve deze eerwaardige moeders
hij nam haar op zijn arm en droeg haar er was niemand op de straat en uithoofde der volle maan brandden de lantaarns niet hij versnelde zijn tred en had spoedig de pottenbakkerij goblet bereikt
na een poos vroeg hij waar woont ge kleine te montfermeil zoo ge t kent gaan wij daarheen ja mijnheer wederom ontstond een pauze toen hernam hij wie heeft u toch op dit uur water in t bosch laten halen vrouw
men niet kon gissen in aan de boeren van montfermeil een dier ontzaggelijke braziliaansche gieren vertoonden welke ons koninklijk museum eerst sedert bezit en wier oogen een driekleurige kokarde is
o hoe grootsch is de vrijheid welke schitterende herscheppingen bewerkt zij de vrijheid is machtig om het klooster in een republiek te herscheppen
de kinderen aten in stilte onder het opzicht der moeder van de week die nu en dan wanneer tegen alle regels een vlieg zich verstoutte te vliegen of te gonzen een houten boek hard opende en
eenige onverstaanbare bladzijden over de zonden der jongens was het belangrijkste dat zij er in vonden zij speelden in een laan van den tuin waar eenige schrale vruchtboomen stonden
eensklaps keerde de man zich weder om hij zag den herbergier ditmaal zag hij hem met zulk een dreigenden blik aan dat thénardier het onnoodig oordeelde verder te gaan hij keerde terug
na zijn en ons zijn feodale hersenschim het gelooft aan de erfelijkheid en de hierarchie
evenwel door herhaalde aanvallen en door de weinige onduidelijke woorden welke hem ontsnapten samen te voegen en te verbinden meenden thénardier en de schoolmeester het volgende begrepen te hebben
wegens zijn wit haar zijn gerimpeld voorhoofd zijn gezicht dat neerslachtigheid en levenszatheid teekende zou men hem voor ouder dan zestig jaar gehouden
men nauwkeuriger toezag ontdekte men in den wand tegenover de deur een opening van ongeveer een voet in t vierkant met een traliewerk van zwarte gekruiste sterke ijzeren staven die kleine ruiten ik had schier mazen gezegd
in den hoek van den haard hing een karwats aan een spijker bij tusschenpoozen klonk het geschreeuw van een zeer jong kind dat ergens in huis was boven het geraas in de herberg uit t was een jongentje dat
t is toch waar zelfs doodgravers sterven nadat hij lang voor anderen een graf heeft gedolven delft men het zijne fauchelevent stond met open mond hij kon nauwelijks stamelen
het bestuur zendt dan een doodkist den volgenden dag zendt het een lijkkoets en dragers om de doodkist naar het kerkhof te voeren zoo nu de lieden komen zullen zij dadelijk voelen dat er niets in de doodkist is leg er iets in
werd door zijn soldaten aangebeden wijl hij de plundering veroorloofde het vergunde kwaad maakt een deel der goedheid uit turenne was zoo goed dat hij den palz te vuur en te zwaard liet verwoesten
t zou overbodig zijn hier napoleon te schetsen te paard met den kijker in de hand in den vroegen ochtend van den juni
de muur rechts is van tichelsteenen de achtermuur is van hardsteen eerst komt men in den tuin hij loopt naar beneden is beplant met besseboomen en vol onkruid en wilde planten
in dezen dag van s middags af tot vier uur toe ligt een duister tusschenvak het midden van den slag is schier niet te onderscheiden en deelt in de donkerheid van het
een zeer jong katje speelde onder de stoelen men hoorde twee frissche kinderstemmen in een belendend vertrek lachen en praten t waren eponine en
en daar de avond begon te vallen verloor de agent zijn spoor zooals wordt bevestigd in een rapport aan den graaf anglès minister van staat en prefect van politie van dienzelfden avond
eerbied voor de voorouders oud gezag heilige overleveringen legitimiteit godsdienst noemen en zij roepen ziet neemt dit goede lieden
op het punt dezer geschiedenis waar wij thans gekomen zijn moeten wij den ouden fauchelevent een weinig nader leeren kennen hij was boer maar ook gerechtsschrijver geweest
niet alleen in den regel maar ook in het gewaad was velerlei onderscheid de bernardijner benedictijner nonnen van klein picpus droegen den zwarten borstdoek en die der benedictijner nonnen van het h sacrament in de straat
zij leefden sober hadden wel een vuurtje aan maar als lieden die het zuinig hebben jean valjean had niets veranderd in het huisraad sinds den eersten dag alleen had hij de glazen deur
toen dit legioen slechts een handvol meer was toen hun vaandel was weggeschoten toen hun kogels verschoten en hun geweren slechts knuppels meer waren en de hoop lijken grooter was dan de groep levenden
deze nauwelijks dertigjarige zeer schoone brunette zag flauw uit haar groote zwarte oogen t was de vraag of zij werkelijk zag men twijfelde er
omstreeks het midden ter plaatse waar hij vlakker werd en de divisie delord was overgegaan was de hoop lijken dunner de nachtelijke zwerver dien wij den lezer hebben aangewezen ging naar die zijde
hij dacht niet meer aan jean valjean de honden die altijd ter jacht gaan vergeten den wolf van gisteren voor dien van heden toen hij in december een courant las schoon hij zich anders niet met couranten ophield
want weet ge zij heeft niets zij moet werken is dat kind dan niet van u vroeg de man mijn god neen mijnheer t is een arm kind dat wij uit liefdadigheid hebben aangenomen
zij had niets aan dan versleten katoen geen lapje wol hier en daar scheen haar vel door en overal bespeurde men blauwe of blonde plekken welke de plaatsen aanduidden
ondanks de menschelijkheid wat de bourbons betreft hun was de oorlog van noodlottig zij hielden hem voor een succes zij zagen niet welk gevaar er in is gelegen een idée te laten dooden door een wachtwoord
nemen nooit een bad ontsteken nooit vuur geeselen zich alle vrijdagen houden den regel van zwijgen spreken slechts in uren van uitspanning die zeer kort zijn
wees stil laat mij begaan zoo ge schreeuwt zoo ge weent zal vrouw thénardier t hooren zij komt om u te halen
het eerste toen alle deuren zich voor hem sloten en de maatschappij hem verstiet het tweede toen de maatschappij hem wederom vervolgde en het bagno zich opnieuw voor hem opende
dat geen veertig sous waard is straks zal hij haar nog majesteit noemen evenals de hertogin van berry heeft dit gezonden zin de oude onbekende moet krankzinnig zijn waarom t is zeer natuurlijk antwoordde
niet gehoord te worden is geen reden om te zwijgen de oude tuinier ging bedaard met zijn gepraat voort het graf wordt op het kerkhof van vaugirard gemaakt
hij was musketier geweest en men zeide dat hij zeer coquet was dat hij fraai kastanjebruin haar had en dit in sierlijke lokken om het hoofd droeg dat zijn breede
en t kon deze zijn zonder dat javert wist dat hij jean valjean was hij was immers geheel anders gekleed men waande hem dood