AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toen de flesch leeg en het verhaal uit was begon jonas weer even buitengewoon luidruchtig te worden als tevoren indien volgens jobling's theorie zijn voortreffelijke spijsvertering de oorzaak hiervan was
zei charity haar vinger opstekend toen men zacht aan de voordeur hoorde kloppen daar is hij let op wat ik zeg hij is met john westlock teruggekomen
nu moet ik werkelijk de heeren verzoeken om samen te wandelen dan volg ik met juffrouw pinch lieve hemel ik ben nog nooit zoo beschaamd geweest om deze
de oude heer chuzzlewit was de eenige die de stilte verbrak zet nu de deur open mark zei hij en kom hier mark gehoorzaamde
de ernst waarmee zij tom hierbij aarikeek de blik waarmee tom daarop antwoordde en de vroolijkheid waarmee zij tenslotte zich zelf uitiachte zouden wel wat huishoudelijke be'slommeringen waard zijn geweest om
en juist toen hij die brak hield ik het meest van hem terwijl hij mij van zich af kon stooten zonder een oogenblik verdriet te voelen nu hervatte hij deze uitbarsting van
t zegt gij daar mijnheer vroeg charity scherp hebt gij het niet verstaan antwoordde jonas terwijl hij zich op een stoel liet zakken ik ben toch niet van plan om tweemaal hetzelfde te zeggen
charity's vertrek s avonds legde charity met veel staatsie haar sleutels op de tafel van den salon neer nam vriendelijk afscheid van alle huisgenooten en verliet het vaderlijk huis
ik heb hem op zoo'n manier gediend mijnheer antwoordde mark zonder het minste van zijn bedaardheid te verliezen en wij zijn op zoo'n manier kameraden in het ongeluk geweest dat ik denk dat hij daarvan geen woord zou gelooven evenmin als gij mijnheer
hij praalde niet met zijn geluk maar droeg het met de grootst mogelijke ingetogenheid hij schreide zoo hard als men hem ooit had zien schreien en zei snikkend wat een dag is dit voor mij geweest
heeft al heel veel gekken opgepast en weet met ze om te gaan zij weet ook wel dat er geen zekerder middel is om hen tot bedaren te brengen als zij lastig zijn dan hen met hun gezicht vlak voor het vuur te zetten
en haar den vaderlijken raad gaf in eenzaamheid over haar ondeugd na te denken en zoo tot inkeer te komen
heeft mijn dankbare vaderland mij in den steek gelaten en ik voel nu dat het gelijk had en dat ik geen aanspraak op den staat meer had toen ik mij zoover verlaagde
zelfs toen de diligence was weggereden met de olijftakken in de koffers en de duivenfamilie binnenin
hoe kondt gij mij ooit verlaten zelfs voor een zoo korten tijd gij hebt u zeker verwijderd met de bedoeling mij een nieuw bewijs van uw goedheid te geven daaraan twijfel ik niet en ik
zij keken elkaar vragend aan maar niemand wist iets meer dan dat een opgewonden misschien dronken mannetje met een bijzonder hoogen hoed zoo hard als hij kon de kamer in en uitliep zoodat zijn twee blauwe kousen er wel twaalf leken
en toen hij merkte dat hij onder zijn bekwame vingers inderdaad heel buigzaam was maakte hij er uit louter goedhartigheid zijn levenstaak van den ouden man in zijn macht te brengen
deze meer dan geworife scherpheid van het schoone jonge schepseltje had bij gewone gelegenheden ten gevolge dat pinch heel slappe
ongenoegen is ontstaan niemand weet dat behalve zij zelf want al is mijnheer pinch nog zoo stil hij is toch hooghartig
wel mijnheer co hoe gaat het het zal noodig zijn hier even op te merken r dat mark tapley zich bij alle vreemden onder den naam co had bekend gemaakt tamelijk goed mijnheer tamelijk goed antwoordde mark
martin vond dit een ongezellig en onaangenaam gebruik maar hield deze meening voor zich zelf daar hij naar het gesprek wilde luisteren van de heeren die zooveel te doen hadden en zich nu op hun gemak om de kachel schaarden
als dat mijnheer pinch is zal hij wel permitteeren hem te vragen hoe hij het maakt ik hoop maar
vloog over het laatste toch weer verscheidene malen dezelfde flauwe glimlach mark repte zich echter nu om te doen wat hem was opgedragen en smoorde spoedig zijn eigen verwondering in zijn ijverige drukte
en hij verbergt het voor zijn opmerkzamen vriend door eigenlijk met vrij veel vertoon zijn zakdoek voor zijn oogen te houden want hij zou niet graag gewild hebben dat men zijn zwakheid bespeurde
gij moogt wel zeggen een tweede natuur mijnheer antwoordde juffrouw maarten chuzzlewit gamp eerst ziet men tegen zulke dingen op als tegen een berg maar dan went men er
maar zoo groot is de toovermacht van het genie dat alles wat het aanraakt in goud verandert als gij uw geest eens wat wilt opfrisschen door verandering van werk zei pecksniff zal thomas pinch
ik zou werkelijk wel graag willen dat hij wat meer voor zich zelf zorgde ant woordde martin en toch weet ik zelf niet waarom ik dat zou willen wij zouden dan misschien niet half zooveel van hem houden
dat gij zijn van nature zoo goede hart verhardt door hem alles in een verkeerd licht voor te stellen is het nog niet genoeg dat gij dat alles doen kunt en doet
heel gauw een eind aan was gemaakt door de welbespraaktheid van de weduwe chuzzlewit die met zoo'n vloed van
niets meer van zijn gezicht kon zien en zelfs zijn kin bedekte hij nog dikwijls door haar met zijn mouw af te vegen hield de kasteleines hem voor een goedaardig man slecht weer vanavond zei
sedert hij de daad had gepleegd had hij chuffey nauwkeurig in het oog gehouden en hem niet verlaten dan wanneer het strikt noodzakelijk was zij waren nu samen alleen het was schemeravond en de afgesproken tijd naderde
dat weet ik wel beter ik ken u zoo'n beetje zij zullen al heel gauw zoo hoog zijn dat ze de onze allemaal ver beneden zich laten
het was laat in den middag toen hij wakker werd en toen hij zich gewasschen gekleed en ontbeten had begon het al weer donker te worden
en nu in londen waar alle pleiziertjes nog nieuw voor hem zijn zijn eigen meester is veel lust of tijd zal hebben om te denken aan iets dat hij hier
neen antwoprd de montague zonder zich te bedenken wat zou het geheim mij waard zijn als ik het niet alleen had nu keek jonas hem voor de eerste maal aan
eigenlijk van het begin van dit gesprek af bij de deur staan luisteren en eerst op dit oogenblik namen zij haastig de wijk
maar sprak zelf heel zelden terwijl zij ruth soms een kus op haar wang gaf en soms haar hoofd afwendde om de tranen die haar in de oogen kwaraen te verbergen
daar zaten zij alien op elkaar gepakt bij de machine en stookplaats boeren die nooit een ploeg hadden gezien houthakkers die nooit een bijl hadden gehanteerd
of als het beeld van dezen man een oogenblik voor zijn geestesoog oprees het weer had laten verdwijnen
was er ooit zoo'n romein als onze vriend chif was er ooit iemand met zulke zuiver klassieke ideeert zoo edel eenvoudig van karakter alsof hij een toga droeg
ais gij zeggen wilt vriend zei de voorname kopergieter op een trotschen toon als gij met een brutaliteit waarop ik mij niet verwaardig te letten zeggen wilt dat die jongejuffrouw mijn oudste dochter
het iedereen die hier komt op eeji even kiesche manier te kennen geven als gij zelf haar niet kunt of wilt achten en vertrouwen moet en moogt gij haar niet te werk stellen
en daardoor den kring van haar klanten uit te breiden zij spande dagelijks zooveel nieuwe pezen op haar boog dat zij er een complete harp van gemaakt had en begon nu op dit instrument te fantaseeren
weet gij dat zeker vroeg tom ja hij hoeft nu niets meer te hebben eenmaal is mij genoeg antwoordde charity met bijzonderen nadruk
een bank fabrieken winkels werven een beurs een schouwburg alle soorten van openbare gebouwen zelfs een dagbladbureau wat allemaal trouw op de kaart was
het spreekwoord zegt dat er sommige dingen zijn die vleesch en bloed niet verdragen kunnen en zoo'n vraag door zoo iemand op zoo'n manier gedaan bleek tenminste wat mark's vleesch en bloed betrof
wie kent er een voorbeeld van dat een sjees iemands bloed sneller heeft doen stroomen of het moest zijn als hij gevaar loopend zijn nek te breken in al zijn aderen en over zijn rug een tinteling ontwaart
de huisheer kwam vriendelijk boven om te vragen hoe het hem ging voor hij een woord sprak zette de kapitein zich op het bed en daar hij dit nog wat hard vond op het hoofdkussen neer
ik zou mij verschrikkelijk moeten bekrimpen beste vriend herhaalde pecksniff maar de voorzienigheid misschien mag ik wel zeggen een speciale voorzienigheid heeft mijn werk gezegend
maarten gaf geen antwoord maar de onrustige beweging van zijn beenen onder het dek gaf even duidelijk te kennen dat hij deze laatste redeneering niet kon tegenspreken alsof hij het met ronde woorden had gezegd
en keek er uft ja het waren tom pinch en marie hij had hun stemmen wel herkend en ook al begrepen waarover zij spraken
antwoordde pecksniff zielsbedroefd ik word bedrogen door iemand in wien ik het onbeperktste vertrouwen stelde
neen antwoordde martin fluisterend weet gij waarvoor men hem houdt voor een van de merkwaardigste mannen in het land antwoordde martin op goed geluk af
hij luisterde naar iedereen die in en uitging keek naar de menschen die op de straat
nadat hij zich genoeg met deze grap had vermaakt bleef hannibal chollop zitten rooken en spuwen zonder er aan te denken om een ander gesprek te voeren of weg te gaan
van haar shawl toe te dekken hij scheen nog naargeestiger dan anders te zijn bleef stokstijf op zijn stoel zitten en keek met waterige oogen om zich heen
en begeerig werd om te weten hoe zijn aardigheid in h'fet aangrenzeride nokje be viel daartoe boog hi zich zopyer voorover dat hij om den hoek van het tusschenschot kon kijken
van iemand die zijn tijd goed besteed heeft de opmerking dat ze schoon was uitgezogert toen wierp hij de oude pruim weg stak het mesje in een zak het overschot van de tabak in een anderen
martin met de dorpsschool en tom met het opmaken van eenige rekeningen van ontvangen huufgelden waarvan hij pecksniffs provisie af moest trekken
hadden mark's vrienden zich zelf vergeten om martin te helpen en dit hadden zij inderdaad nog twintigmaal meer deden zij dit voor mark
al in vuur geraakt maar niet zoodra had hij de ontvangen papieren ingezien of zijn gezicht nam zoo'n verschrikkelijke uitdrukking van ergernis en woede aan
en de snuisterijen beschouwde die hier en daar verspreid lagen met bijzondere belangstelling in een paar souvenirs op den schoorsteenmantel waarvan zij zich afvroeg wie ze gemaakt zou hebben het zou wel de moeite waard zijn geweest te zien
was de bank met mode gordijnen en zachte kussens waarin r s zondags de notabelen van het dorp pecksniff voorop hun eereplaatsen innamen
hij is een schurk riep tom uit wie hij zijn mag hij is een schurk wat is hij zei marie die r toen mijn eenige vriend bij zijn voile verstand was voor hem kroop
en op den vreemden geent mogen wij wel eens gaan kijken hoe het met den vaderlijken stam zelf gesteld is
des te meer ruimte hield hij over om dollars te bergen wat deed het er toe of de handel een enkele groote leugen en ontzaglijke diefstal
ik geef wat ik altijd heb gegeven antwpordde de bediende twee shillingen dezelfde naam als altijd niet waar
ik heb er nog niet toe besloten als ik wilde zou ik wel kunnen mijnheer pinch dat is zeker f natuurlijk antwoordde tom volkomen te goeder trouw want niets kwam hem natuurlijker voor dan dat
die hij wist dat binnenkort daar voorbij moest komen en waarvan hij ook wist dat het niet dezelf de was die hem zoover gebracht had
om de waarheid te zeggen het was john westlock die er op dat oogenblik aankwam de temple is een publieke doorloop men mag het tegendeel op de poorten zetten maar zoolang die poorten openstaan
ging jonas naar het kamertje dat voor hem gereed was gemaakt trok daar zijn jas en zijn laarzen uit en zette die buiten de deur voor hij deze sloot bij het sluiten droeg hij zorg
en dat hij volstrekt geen boodschap van welken aard ook voor tigg of diens vriend had ontvangen tigg beantwoordde deze verklaring met het ernstige verzoek of pinch hetzelfde nog eens wilde zeggen
en innemende menschen waren op het geluid van een naargeestige gong liep dit vermakelijke gezelschap uit alle hoeken van het huis bij troepen naar de gelagkamer en uit de naburige winkels kwamen nog andere
bereikten waar zij achter in het huis op de eerste verdieping in een heel donkere gang een deur vonden waarop men ternauwernood den naam mr fips kon onderscheiden voor welke deur een mat lag
en mijnheer crimple zelf wordt een uitgeteerd verschrompeld nietig ellendig mannetje de dokter liet het been plotseling vallen sloeg zijn mouwen weer neer en keek den president triomfantelijk aan
soms zong hij voor een uitgelezen gezelschap een kluchtig liedje of schreef het begin van een brief naar huis voor iemand die niet schrijven kon
en nog wat opflikker voor ik sterf weet ik niet tegen dat ik daar kom zal ik misschien een profeet zijn geworden
want deze die den jpngsten heer altijd moest dwarsboomen stond op de trede met de jongedames te praten jonas stond op de andere trede waartoe hij als neef het recht had terwijl de jongste heer die het
met eenige bitsheid maar gij hoeft er u toch niet boos over te maken lieve dat weet ik heusch ook wel lieve zuster zei mercy
ik zou hier niet kunnen blijven om s hemels wil juffrouw lupin maak mij toch niet weekhartig maar gij komt toch bij mij logeeren mijnheer pinch al is het maar voor vannacht
dat het hoe meer hij dronk des te jonas wordt thuis gebracht beter voor hun bedoeling was terwijl dus de slimme domkop meende dat hij zich als een stekelvarken ineenrolde en
als ik passage in de kajuit had kunnen betalen zou ik mij vertoond hebben zooals iedereen maar omdat ik dat niet kon houd ik mij schuil
juffrouw gamp die hieruit eenigszins opmaakte hoe het met het humeur van haar vriendin gesteld was bracht haar dadelijk naar boven meenend dat het gezicht van de zalm een gunstige verandering teweeg zou brengen
nog een vraag martin hebt gij geld voor de reis of ik geld heb riep martin uit misschien uit trots misschien uit begeerte om haar gerust te stellen neen maar wat een vraag voor de vrouw van een
en dat zou zij nooit doen hervatte juffrouw todgers al zaagt gij haar alle dagen tegen mij klaagt zij ook nooit en nooit vertelt zij wat zij te dragen heeft maar ik weet het toch wel vroegde
en keek met een zoetsappig en bedremmeld gezicht om zich heen zoo buitensporig belachelijk dat mark tapley en john westlock niet konden nalaten te meesmuilen
goed ik kom antwoordde jonas dat is dus afgesproken zei montague maar wacht eens even neem deze papieren mee en kijk ze eens door kijk hier op een daarvan wijzend
misschien denkend hoe die in de zee uitliep de weg naar het vaderland dat hij nooit terug zou zien zelfs de krachtigste bijlslagen die mark den boom toebracht wekten hem niet uit zijn treurige mijmering op
hoofdstuk xxxviii de geheimzinnige spion toen tom pinch met zijn sentimenteelen vriend uit de city kwam was hij iemand zoo rakelings voorbijgegaan
bedoelt gij zeker zoo'n huis als dit heel dikwijls maar ik zie dat gij doodmoe zijt en wil u dus goedennacht wenschen morgen zullen wij over uw plannen spreken gij zult wel al gezien hebben dat gij hier niet
in een engelschen schoenenwinkel doorgaans heeft om schoenen op te laten passen een spiegeltje tegen den muur gespijkerd en een waschtafeltje met een waterkan en kom die men voor een melkkan en spoelkom had kunnen aanzien
waarom zoudt gij er dus blij om zijn als gij iets op juffrouw harris te zeggen weet kom er dan mee voor den dag ik heb de lieve vrouw al gekend vervolgde zij met tranen in haar oogen voor zij haar eerste kind kreeg
maarten viel de jongedame hierop in terwijl zij haar hand op zijn arm legde bedenk toch hoe kort wij hier in huis zijn en dat zelfs uw naam hier onbekend is of gij begon hij
en daar het voor een goede oppasster van belang is zich alle mogelijke inlichtingen aangaande den staat en de omstandigheden van den zieke dien zij verzorgen moet te verschaffen achtte zij het haar plicht te blijven luisteren
zooiets gaat goed terwijl de zaak nog jong is maar als de deelnemers beginnen te sterven dan komt het mij bedenkelijk voor om u te toonen hoe juist uw oordeel is antwoordde tigg
een heel best mensch maar s nachts kan zij daar niet blijven en daardoor waren zij om een waakster verlegen
ik heb hem verlaten antwoordde tom maar het was tevoren afgesproken ik heb niets heimelijk gedaan is hij al getrouwd vroeg charity met een stuiptrekkende beweging van haar kin
dat is dus afgesproken zei fips zoudt gij mij nu over v een uurtje bij de temple gate in fleetstreet kunnen opwachten
heeren met boodschappen naar andere heeren vergeet hen volkomen voordat zij met het antwoord kunnen terugkomen en denkt duizend middelen uit om hun harten te kwetsen en te pijnigen bailey brengt thee en koffie
kon martin de gedachte niet verdragen dat hij den indruk zou wekken van een zoo gruwelijke beschuldiging tegen een bloedverwant gebruik te maken
wier marmeren beelden de graven in de kerk versieren zoodra tom zijn voet op'de trap zette werd die nevel veel dichter
de lucht werd hoe langer hoe helderder en de straten drukker hoog in de zomerlucht steeg de rook van de pas aangelegde vuren op en eindelijk was de bedrijvige
tom pinch en zijn zuster maken zich een nieuwe kennis en krijgen nieuwe redenen om zich te verwonderen er was iets geheimzinnigs en spookachtigs in die onbewoonde kamers in den temple
dat verhoede onze lieve heer zei juffrouw todgers het is zoo riep pecksniff met wanhopige onstuimigheid uit
men vermaande de kinderen van de armschool om ieder hoofd voor hoofd tot een pecksniff op te groeien een negenmaal herhaald hoera werd ter eere van pecksniff aangeheven
als uw dochter was wat gij mij wilt wijs maken zou zij voor jonas niet deugen maar nu zij is wat zij is geloof ik dat zij wel voor hem deugen zal
maar als men deze twee onaangenaamheden had doorstaan bood het plat eenige dingen ter beschouwing aan die wel de moeite waard waren dat men er eens naar keek
daarop hervatte zij met buitengewone waardigheid nadat zij een oogenblikje had zitten dutten
wat deze stand van zaken betreft zeg ik ronduit dat het niet deugt dat het beroerd is en dat het anders moet worden
zij evenals tevoren maar ik zeg niets daar acht ik mij zelf te goed voor gij moest liever binnenkomen
op deze ochtendwandelingen hield ruth hem veelal gezelschap daar hun huisheer altijd vroeg uitging om zijn zakeh te doen wat die zaken waren scheen niemand te weten bezorgden zij door hun vroege spoken
omdat hij bang was te zullen sterven dit verslag eenigen tijd geleden op schrift gebracht en aan mij geadresseerd verzegeld heeft hij kon echter niet tot het besluit komen het mij in handen te gevem
tik tak tak tak even bevorderlijk voor den slaap als voor de spijsvertering volkomen het gonzen van insecten zei mould
ik ben nooit ergens geweest waar men zoo'n overvloed van klei had als hier in eden dat is in ieder geval een voordeel
op dien vreedzamen en verkwikkenden tijd kwamen twee heeren in een sjees over een weinig bezochten weg t uit de stad aanrijden het was de dag waarop
dat ik in hem of zijn handelingen niet het minste belang stel maar wat mijnheer pecksniff wordt door
al moesten dit de laatste zijn die ik ooit spreken zou sara zei ze is dit wel een openbare werf wel zeker juffrouw harris zei ik daarop gij kent mij nu al acht en dertig jaar
er werd een blad gebracht met alles er op zelfs tot den ingelegden komkommer toe en dus ging juffrouw gamp heel vergenoegd zitten eten en drinken hoe de azijn haar verkwikte en met hoeveel smaak
jonas gaf geen antwoord maar keek mercy aan met een zonderlingen blik terwijl hij mompelde dat hij daarom niet van verdriet zou sterven vervolgens wierp hij op charity een blik
zich op de lekkernijen van het land kunnen vergasten toen dit feestmaal was afgeloopen schoven zij de gordijnen open maakten elk een sofa van een paar stoelen en gingen vergenoegd naar de straat zitten kijken
omkeek zijn vriend bevan zag die hem buiten adem naliep hij nam martin bij zijn arm verzocht hem wat langzamer te loopen en hield zich toen een poos stil eindelijk zei hij ik hoop dat gij mij ook
is nadgett vanavond hier geweest ja ik ben even de kamer uitgegaan en bij hem geweest toen hij hoorde dat er bezoek was is hij weer vertrokken
lieve hemel mijnheer riep tapley verschrikt uit doe dat toch niet doe dat toch niet dat heeft nog nooit een man vrouw of kind over het laagste hek geholpen
mark keek hem even aan zooals hij daar in zijn kooi lag en zei toen heel bedaard ja hoe kon zij dat doen ik weet het niet hij was twee jaar van haar af geweest
en van het innige van zijn verdriet over diens vermeend onwaardige gedrag dat tom voor een oogenblik zijn hand voor zijn oogen hield en evenmin in staat was om
ongelukkige standplaats gaf aanleiding tot een ramp die den beker van zijn ellende deed overloopen want toen hij op net oogenblik van scheiden een bloem een bloem uit een broeikas die veel geld had gekost in de schoone hand
maar of het verwijt ongeloof angst droefheid of alleen maar een treurige afscheidsgroet moest aanduiden kon hij in zijn verbijstering niet begrijpen zij was nu weggereden
en daarmee vertrok hij zonder door het mislukken van zijn aanslag op de beurs van pecksniff eenigszins verlegen te zijn geworden
hij was de man die voor een pond in de week informatics inwon het was geen deugd of verdienste in
nu is het uw tijd om eer in te leggen nu of nooit
pecksniff deed het tafelgebed een kort en stichtelijk gebed waarin hij den zegen afsmeekte over den eetlust van alle aanwezigen
hij wierp zijn bijl neer en liep weg maar toen hij op een kleinen afstand was bleef hij staan keek om en liep toen weer ver der nu
goed goedi de jongen is bij de hand mijnheer chuzzlewit men kan wel zien dat hij uw zoon is jonas vond dit zoo kinderachtig misschien had hij gelijk
alsof hij er over wilde voltigeeren zette hij er een tweeden stoel voor tusschen beide ruimte latend voor zijn beenen daarop zette hij zich op stoel nummer twee en legde zijn portefeuille heel voorzichtig op nummer een
maar hoe genoeglijk was het dien avohd naar huis te wandelen die eigenzinnige ruth wilde beslist niet rijden evenals zij op dien gedenkwaardigen avond van furnival's inn hadden gedaan
daar riep martin uit r ja zeker en het is minstens nog tien maal beter dan eden voegde mevrouw hominy er bij terwijl zij heel nadrukkelijk met naar hoofd knikte
toen martin binnenkwam stond hij op maar op john's verzoek ging hij weer zitten hij maarten chuzzlewit had zijn oogen neergeslagen en keek strak voor zich
men lette ook heel nauwkeurig op pecksniff als hij met den mayor sprak zei men wat is hij beschaafd in zijn manieren en als hij zijn hand
toen men de vergissing bemerkte geweldig uitgejouwd misschien zal hij pinch bij zich hebben zei martin tot tapley jqat zou wel wat al te veel pleizier voor mijpheer pinch zijn is bet niet mijnheer antwoordde mark
mark voelde dit terwijl hij zat rond te kijken en kreeg daardoor wat meer moed en lust er waren daar engelschen walen leren en schotten
toen hij dit zei keek hij mij strak aan en ik hem maar dien avond bleef het daarbij hij hield weer op en bleef zoolang zwijgen dat john westlock tenslotte zei ga voort
zelfs de straat had iets too verachtigs daar zij door den invloed van het feestmaal half onzichtbaar werd gemaakt want de ruiten waren zoo beslagen dat
thomas maakt het goed hervatte pecksniff en zendt u zijn groet en dezen brief ik kan wel niet zeggen dat de arme jongen zich ooit bijzonder in ons vak zal onderscheiden
en is er boven vreeselijk aan toe geweest antwoordde de kasteleines met tranen in de oogen een heer is op reis ziek geworden
et is volstrekt geen gevaar bij zei martin hij stak de boekjes in zijn zak en zoo scheidden zij bevan had nun in zijn brief gemeld dat hij zich op een bepaalden tijd en gelukkig was dit juist nu
witte waterkan hadden gedronken en zich een poos bij de kwispedoren hadden opgehouden slaapdronken naar bed gingen tot eindelijk mark tapley bij hem kwam en hem in de meening dat hij sliep aan zijn arm heen en weer
kunt gij gerust gelooven dat ik de waarheid spreek ach geloof ten minste dat ik de waarheid spreek hemelsche waarheid riep het koor
en liep er zoo vlug mee naar beneden alsof hij gemakkelijker met een koffer de trap kon afkomen dan zonder iets te dragen tom volgde hem
als hem ooit weer iets dergelijks mocht overkomen hoewel pinch niet precies wist wat zij t bedoelde kon hij het toch wel ongeveer raden ten diepste getroffen nam hij haar hand en sprak haar eenige woorden van troost toe
bij pinch komt dat er niet op aan zei martin met hem hoeft men geen complimenten te maken maar als gij het wilt zal ik het uitschrappen en een punt zetten achter verlaten
wel lieve juffrouw zegt zij om de zuivere waarheid te zeggen ik heb nooit gedacht voor ik u kende dat iemand uit bakeren en ziekenoppassen kon gaan met zoo weinig te drinken
in den loop van den avond ontstond er een opschudding aan de deur die de komst van een buitengewoon merkwaardig persoon aankondigde en terstond daarop drong een oudachtig heer met groote haast door de menigte heen
daar hij verscheidene malen bij zich zelf prevelde dat wat de eigenschap betrof om de vroolijkheid tot iets te maken waarin men eer kon stellen de schroef toch ongetwijfeld iets boven de draak voor
dat hij het merkte aan de natuurlijke aandoeningen die zij tot nu toe had bedwongen eenigszins lucht zou kunnen geven
jawel dat denk ik ook zei pecksniff merkt gij het wel fluisterde anthony hem in het oor ik geloof dat hij uw dochter wel aardig vindt tut tut mijnheer zei pecksniff nog met gesloten oogen jonge menschen
zij weet het heel goed en wat nu verdfer wat nu verder mijnheer riep pecksniff uit wat nu verder weet gij wel dat ik een vriend en bloedverwant van dien zieken heer
kortom zooals de jongedames opmerkten zij voelden nu dat zij werkelijk in londen waren en dat wel voor net eerst
nu echter merkte niemand iets daarvan op en chuffey kroop in het donkere hoekje naast den schoorsteen waarin hij gewoonlijk den avond doorbracht zonder dat men verder iets van hem zag of hoorde behalve een keer
de voorbijverband stond de vloer lag lager dan de straat en de ramen kwamen vlak daarop uit zonder stoep zoodat de voorbijgangers met hun jasknoopen of de mandjes die zij droegen langs de ruiten schuurden
maar martin die zelden opstond of om zich heen keek maakte zich in ernst kwaad over de dwaasheid van dit gezegde en gaf zijn ongenoegen te kennen door een ongeduldig gebrom
van een oudachtige juffrouw achter hem die een groote paraplu had meegebracht en niet wist waar zij daarmee blijven zou
toen ik hem zag was hij mij volkomen vreemd een deftig bejaard man heel ouderwetsch gekleed en stijf in zijn houding mijnheer westlock zei hij die ben ik zei ik
en in alle gewrichten van mijnheer crimple is een grootere of geringere hoeveelheid van dezelfde stof aanwezig welnu als mijnheer crimple verzuimt een gepaste hoeveelheid voedsel te gebruiken
op zijn elleboog ophief en zijn volgeling toornig aankeek denkt gij dat het een pleizier is om hier zoo te liggen
onder de menigte naar voren en keek over den schouder van den argeloozen pecksniff naar de plannen en teekeningen blakend van woede kwam hij bij mark terug wat is er mijnheer
of de noodzakelijke rust te nemen vermindert die olie en verdwijnt tenslotte zelfs volkomen wat is dan het gevolg al de beenderen en gewrichten van mijnheer crimple verdrogen als het ware
en zij hielden daarmee niet voorgoed op tot zij op den heelemaal vrijen stroom bijna uit het gezicht waren tom's stoomboot
en waarop een nevelachtige afschaduwing van haar eigen gezicht te zien was wat lijkt het sprekend riepen de beide meisjes pecksniff uit eens vond men dat het bijzorider leek zei juffrouw
gaan jonas wilde dit echter in zijn galanterie niet toelaten voordat zij nog een boterham met bier hadden gebruikt en zelfs toen was hij heel ongenegen haar te laten vertrekken meermalen verzocht hij op zijn bijzondere
toen men zoover gekomen was begon men het zonderlinge gedrag van den ouden boekhouder dat tom op den avond van de theevisite had bijgewoond voor een punt van belang te houden en te begrijpen
zij praatten natuurlijk veel zij praatten over tom en al die veranderingen en hoeveel werk mijnheer chuzzlewit van hem maakte en wat voor goede vooruitzichten hij had met een dergelijken vriend en zoo al meer
een ruigen grenadiersknevel in overeenstemming met zijn heele voorkomen dat niets zedigs of zachtaardigs had
waarom dringt gij er dan altijd bij mij op aan om boven te komen vroeg martin ik blijf hier liggen om in toekomstige betere dagen niet door een hoogmoedigen rijkaard herkend te worden als den man
en boog zette zijn bril weer af stak dien in een huisje en het huisje in zijn zak zoover gekomen keek hij zonder bril naar het voor hem liggende papiertje
deze stelde een groot nimmer verflauwend belang in het minste wat jonas deed hij sloop hem na in en uit het kantoor waarin deze nu voorgoed directeur was geworden
als gekooide vdgels die zich hun makkers in het bosch herinneren hier hielden stokoude half verlamde nachtwakers jaar in jaar uit de wacht bij de lichamen der dooden
de deugd is haar eigen belooning en de vroolijkheid ook maarten chuzzlewit mark had in zaoverre gelijk dat iemand
en viel jonas op een van de sofa's in slaap daar het onmogelijk bleek hem tot het besef te brengen dat hij niet thuis was kreeg bailey opdracht om een huurkoets te halen
waren hun bekoorlijke maarten chuzzlewit liefde hun zoete gekoos en langdurige afscheid allemaal dwaasheid was het dwaas van john dat hij op straat nog naar haar raam
het is waar nadgett's oogen waren zelden op iets anders gevestigd dan op den grond het vuur en de klok maar hij zag toch zooveel
hij merkte ook op dat het een groote troost voor hem was dat hij het beste uit de schroef mee aan land zou nemen en het overal bij zich zou hebben maar wat hij daarmee eigenlijk bedoelde zei hij niet
toen ik pas binnenkwam meende ik r dat uw gezicht mij bekend was antwoordde jonas maar ik kon mij niet herinneren t waar ik het gezien had en nu ook niet op straat misschien
hij keek rond naar zijn huisheer zooals hij al een paar malen had gedaan maar deze was niet te vinden nog tuurde hij om zich heen
en zat te geeuwen onder het lezen van een courant van den vorigen dag wat anthony betreft hij ging rustig zitten slapen zoodat jonas en
in voile uniform gekleed met zooveel haast de kamer binnen dat hij met zijn voet aan het tapijt bleef haken en daar hij tevens zijn degen tusschen zijn beenen kreeg zoo lang als hij was
of hij al of niet in een stemming was om er behagen in te scheppen deed er niet toe het was aanstekelijk en slepte hem onwillekeurig mee
maar in mijn etablissement waar iedere heer elken zaterdagavond zeggen kan juffrouw todgers volgende week ga ik weg
het was een drukke dag geweest maar martin had nog geen woning en zoodra de bovengemelde zaken waren afgedaan ging hij er op uit westlock's uitnoodiging om te blijven eten van de hand wijzend
maar ik ben er niet trotsch op o neen want ik zou er wel buiten kunnen het arme meisje voelde dit alles alsof het de heilige waarheid was geweest
daarna kwam hij dagelijks en altijd had hij zooveel te schrijven dat het een kleihigheid voor hem was den inktkoker
maar ik zou het stilhouden dunkt mij ik zou het bij voorbeeld mijnheer chuzzlewit als hij terugkomt niet zeggen of hij moest er rechtstreeks naar vragen gij neemt mij de woorden uit den mond mijnheer zei
een heer met een mantel en een dame met een zwarten doek zei tom wacht eens ja zei de ander
tom zal zoo gelukkig zoo verrukt zijn zei zij haar handjes samenslaand maar zoo verwonderd ook hij heeft vast nooit aan zooiets gedacht
wij moeten de kleine eigenaardigheden van onzen vriend slyme wat door de vingers zien zei hij gij hebt wel gezien dat hij mij iets influisterde
ik geloof dat gij gelijk hebt hij zal wel gauw eens hier komen denk ik en ik twijfel er niet aan of gij zult wel met elkaar overweg kunnen
of denzelfden weg terug zou gaan hij sloeg het voetpad in de glansrijk ondergaande zon scheen hem in het gezicht de muziek
wees billijk zei tom die onder deze toespraak martin strak maar vriendelijk had aangekeken wees billijk zelfs in uw onbillijkheid martin
aan den rechterkant van mevrouw brick een vroom kuchje als wilde zij zeggen ik wel en zij woonde dan ook bijna dagelijks de een of andere godsdienstige vergadering bij een mooie preek gehoord mevrouw vroeg bevan deze dame
alles verandert onophoudelijk van plaats gedaante en kleur blijvend is niets dan de eeuwige strijd
als ik niet al geweten had welke afschuwelijke dingen valschheid en bedrog op zich zelf zijn mijnheer pinch zou ik het nu misschien geleerd hebben uit de gevolgen die er van komen
of een van alle de naam van tom's tegenwoordigen patroon was john kwam op den schranderen inval om bij den administrateur navraag te doen aan wien de kamers toebehoorden
en waarom scheen zij zoo nieuwsgierig om te zien of de punt er precies in paste als juffrouw vuurgezicht met haar verfomfaaide muts hen had kunnen zien
eindelijk hielden zij stil daar lag eden het scheen wel alsof de wateren van den zondvloed het eerst een week geleden hadden droog gelaten zoo drassig was het afzichtelijke moerasland waaraan men dien naam had gegeven
zoover zij dit zonder op te rijzen doen kon onder die beweging bleef zij ook het ijlen van den zieke met haar schertsende opmerkingen vergezellen
hoofdstuk xviii handelend over het kantoor van anthony chuzzlewit en zoon r waaruit een compagnon zich onverwachts terugtrekt
op dit oogenblik kwam mark tusschenbeide met een verontschuldiging voor de opmerking dat hij de klok hoorde slaan
de oude man hervatte toen ik eenmaal besloten had hem op de proef te stellen moest ik de proef ook tot het einde toe doorzetten maar terwijl ik de diepte van zijn valschheid wilde peilen
en zijn ziel is met een onderwerp vervuld zij voelt echter dat hij dicht bij haar is en haar aanbidt dit ziet hij nu en dan aan een enkelen blifc van haar oogen
gij begrijpt wel zusje zei tom achteroverleunend om haar aan te kijken ik ben natuurlijk erg verlangend om op de een of andere manier aan het werk te komen
in oude tijden galmde uit zulke huizen dikwijls een schaterend feestgejuich maar nu werden zij als pakhuizen gebruikt en vol wol katoen en dergelijke artikelen gestapeld
en met elke trede hooger nam hij toe tot hij zich in de boekenkamers volkomen ondoordringbaar
hoe dit zij haar gezicht nam nu een spottende en tergende uitdrukking aan en zij zat met haar armen over elkaar
ik geloof niet dat dit een zaak van veel belang is de arme tom boog beleefd zijn hoofd maar scheen toch aan het gezegde te twijfelen
tot alles voorbij is gij zult zien dat ik alles zal doen wat iemand van mij zou kunnen verlangen
meh kon niet zeggen dat naarmate zijn zeeziekte beterde zijn opgeruimdheid en goedhartigheid toenamen want die waren bijna niet voor toeneming vatbaar
dit laatste riep zij in de gang en ging tegelijk weg om augustus moddle op te zoeken zoodat pinch met mercy alleen bleef
al pratend zoet hield hier waren oude mannen heel onhandig bezig met huishoudelijk werk waarmee zij zich als het geen bewijs van hun goeden wil was geweest belaehelijk zouden hebben gemaakt
en in een kist in plaats van een kast waren opgesloten kan men bijna niet zeggen dat hun toestand eenige werkelijke verandering had ondergaan
maar speel geen al te fijn spel zij houdt hem maar aan een draadje en als er te hard aan getrokken wordt
en liefde mag ik wel zeggen daar zij niet wisten welke sbort liefde er bedoeld werd namen de jongedames dit complimentje tamelijk koel op dit bemerkend hervatte juffrouw todgers als ik het
u zooveel belangstelling te hooren veinzen in wat mij aangaat kwetst mij zelfs nog dieper dan uw dubbelhartigheid mijn dubbelhartigheid martin mijn tom kon niet meer uitbrengen
mevrouw hominy ging onmiddellijk naar de deur en kwam dadelijk daarop met de beide letterkundige dames terug die zij heel plechtstatig naar den grooten elia pogram leidde
onwaarschijnlijks of bijzonders in te vinden zoo is het inderdaad ik moet u toegeven dat het hier belachelijker is dan ergens anders hervatte zijn vriend wat mij zelf betreft kan ik zeggen dat ik van het begin af
juffrouw prig keek haar vriendin strak aan en stak haar hand in haar zak waaruit zij met een knorrig maar triomfantelijk gezicht een paar handenvol groenten
toen zij dit deden drukte hij zijn hand tegen zijn zij alsof hij daar pijn had en terwijl hij naar adem hijgde staarde hij hen verwonderd aan
even weinig had gehoord als martin zelf was hij zoo zeker dat zij daarvoor haar heelen schat van opgespaard geld had besteed
om weer naar islington te gaan namen i i een genoeglijke avond de vrienden een tamelijk grooten omweg want zij hadden nog tijd over en pinch werd het kijken nooit moe het was gelukkig dat hij zoo'n vriend had als john
hij zou mij een kleine schuld kwijtschelden ik was volkomen in zijn macht en mij bovendien nog vijf pond geven
niet zei jonas peinzend over dat zonderlinge antwoord en de andere ook niet ik kan natuurlijk niet weten waarover mijn zuster gedacht of niet gedacht heeft antwoordde
en te snorken ook hoor maar eens hij snorkt heel zwaar zei pecksniff zwaar hervatte jonas ja daarin is hij een baas hij kan snorken als zes anderen
iets afschuwelijks en het blijft niet bij de spottletoe's tigg zei slyme terwijl hij zijn vriend aankeek maar eigenlijk tot pecksniff het woord richtte
een obscuur bierhuis en met de volgende diligence kwamen er zooveel belangstellende leden van de familie die den heelen weg over met elkaar krakeelden zoodat de voerman er half razend van werd
die zij zoo inrichtten dat zij op een geschikt punt afscheid konden nemen waarna tom naar den temple ging en zijn zuster naar huis
kunt gij of iemand anders mij leeren onderscheiden wie mijn vrienden zijn en wie mijn vijanden d ize jongedame is al vast zeker
en nadat zij de kasteleines met heel veel dankbetuigingen voor haar huipvaardigheid en haar gezelschap had
ik verzoek u dus niet als een gunst om mij die voldoening te geven martin maar ik eisch het van u als iets waar ik recht op heb
een stootje tegen zijn elleboog had hem doen omkijken juist toen juffrouw gamp haar toespraak tot de stopmboot afbrak en nu zag hij tot zijn verwondering zijn huisheer naast zich staan
om te leeren ieder oogenblik doen zonder er trotsch op te zijn zij er zoo verbazend hard over schreeuwen let op wat ik zeg mijnheer
en in alles wat met het tegenwoordige werk van tom in verband stond dat hem een onweerstaanbare belangstelling
toen kende ik u al en zei ik het u heb ik u zelfs toen niet gezegd dat ik u kende ik ben niet boos mijnheer antwoordde pecksniff zachtmoedig ik kan veel van u verdragen ik wensch u niet tegen te spreken mijnheer chuzzlewit
het scheen wel dat hij zich vroeger in betere omstandigheden had bevonden maar tegelijk moest men als men hem aankeek onwillekeurig denken dat zijn tegenwoordige toestand
doch niet daar maar een paar mijlen verder uit een heg een dikken khoestigen stok en zette zich daarmee achter een hooischelf om er den bast af te halen
alleen omdat zij het kantoor daar zien hoewel zij niet meer van ons weten dan van de pyramiden kom doe met ons mee wij zullen het u gemakkelijk maken jonas keek hem hoe langer hoe scherper aan
steeds weer werd er op die folterbank van tijd tot tijd een kreet van ongeduld smart of verwondering geslaakt duidelijk onderscheiden hoewel er geen woorden werden gebruikt
daaruit kunt gij zelf wel opmaken wat die zuster van hem zijn zal ik zal het moeten uitschateren als ik haar zie riep het bekoorlijke meisje
en dien kerel ontmoette hij in het heiligdom der fashion van new york zich koesterend aan den haard der new yorksche aristocratie hij sloeg bijna de hand aan zijn degen een doodsche stilte heerschte
van deze vrouwelijke philosofen en dat men honderd tegen een kon wedden dat geen van de drie in staat was het minste huishoudelijke werk te verrichten of voor een van haar kinderen het eenvoudigste kleedingstuk te maken
waaraan hij zijn naam leende r gevlogen en geklapwiekt maar nog nooit had hij daarin zoo'n opschudding gezien
het is een donkere akelige nacht de menschen koesteren zich in bed of schuiven nog laat hun stoelen dichter om het vuur het gebrek kouder dan de liefdadigheid staat op de hoeken van de straten te rillen
zijn gastheer reed een eindje met hem mee van plan om terug te keeren langs een aangenaam pad dat pecksniff hem door de velden zou wijzen
ik ben u bijzonder verplicht voor het aanbod mij niet zei fips n ik volg alleen mijn instructies dan dank ik uw vriend mijnheer hervatte tom den heer bij wien ik werkzaam zal zijn en wiens vertrouwen
tot groote verwondering van de omstanders wier aandacht het is noodeloos dit te zeggen hierdoor met geweld op de compagnie werd gevestigd
anthony chuzzlewit en zoon had bereikt ging zij wat liggen uitrusten toen het bijna zeven uur was stond zij op overreedde den ouden chuffey om maar naar bed te gaan en stapte toen de deur uit
in de zweetdruppels op zijn voorhoofd geschreven las men het woord dood hij begon tot hen te spreken
ik wil niet ontkennen vervolgde zij fleemend dat ik een arm mensch ben en het geld mij best te pas zou komen maar daaraan moet gij u niet storen mijnheer mould rijke menschen mogen op kameelen rijden
op mijn hals heb gehaald maar voor ik wegga ben ik verplicht dezen heer te rechtvaardigen die toen hij mij in zulk gezelschap bracht volkomen onbekend was met mijn onwaardigheid daarmee maakte hij een buiging voor de
en hij kwam zeker om mij hij las een courant toen ik binnenkwam en hij knikte tegen mij zonder op te kijken en alsof hij bleef lezen ik ging dicht bij hem zitten
grootvader zei martin met ernst na een gevaarlijke reis een moeilijk leven na een ziekbed na gebrek en verschrikkelijke teleurstellingen
na een korte poos van nadenken zette tom zich naast haar op een stoel gelooft gij dan zei hij kunt gij denken dat wat ik daar zei
evenmin te bepioeien als met met vrijage of iets anders dat zij rustig hadden kunnen vergeten
de oude heer was zonder eenigen twijfel erg ziek en leed veel pijn misschien niet minder omdat hij een krachtige oude man was met een ijzeren wil en een koperen stem
ja tamelijk verloopen antwoordde jonas montague wees naar de straat waar bailey met de cabriolet stond te wachten een fraaie equipage he weet ge van wie die is neen van mij hoe bevalt u deze kamer
op zijn lijkkleurig gezicht op zijn hoornige handen in zijn glazige oogen zelfs door een almachtigen vinger
ik woon op het oogenblik bij deze juffrouw de nadruk dien zij op de woorden op het oogenblik
en het hem john zijn leven lang zou verheugen als hij dien huichelaar al was het maar een enkele maal te schande kon helpen
als verwachtte zij van hem een opheldering maar haar broer schudde zijn hoofd en deed martin dezelfde zwijgende vraag martin nam geen stoel maar ging naar het raam en keek naar buiten
en het licht dat er uit scheen boven alle diamanten waardeerde was het dwaas van haar dat zij op haar knieen zijn naara fluisterde en haar zuivere hart voor dat wezen uitstortte van wien zulke harten en zulke aandoeningen afkomstig zijn
wij hebben bij een vroegere gelegenheid al gezegd dat er zoowel een domheid uit schurkerij als een domheid uit
ik kan eerlijk verklaren dat ik u en mij zelf trouw ben geweest het zal u spijten werkelijk het zal u heel erg spijten
en een enkele druk van mercy's hand had die deur wijd open doen vliegen om haar een schuilplaats te verleenen wanneer met alle andere boeken
hij schelde zoo zacht en voorzichtig aan alsof hij vreesde dat het schellen op doodstraf verboden was
dat gij hem nog niet hadt doorgrond toen wij elkaar vroeger ontmoetten en dat het u ook niet bijzonder interesseerde om hem te doorgronden
juffrouw todgers staat op de twee jongedames en al de heeren volgen dit voorbeeld mercy kijkt naar haar shawltje
bedoelt gij de juffrouw daar naast dien man die een mantel zoo dicht omgeslagen heeft dat men zijn gezicht bijna niet zien kan
maar voor zij allemaal er op uit gingen lieten zij hem het papier dat hij bij zich had voorlezen met de verklaring die hij daarbij had gevoegd
van moed waarin de zelfzucht zoo sterk doorklonk in haar ooren niet misschien zou het beter anders zijn geweest maar het was zoo zij hoorde denzelfden dapperen geest die om haar
daarmee en ik was er een van wij dronken op den spoedigen aftocht van den oude en de aanstaande erfenis van den zoon
kom zei mark tot een vrouw die niet ver van hem af drie kinderen zat aan te kleeden en nu had hij alweer een vergenoegd lachend gezicht
ook mijn vader niet hervatte de jongedame ook geen oom van mij vervolgde zij met een flauwen glimlach daar zij begreep wat de kasteleines wilde zeggen wij staan in geen enkele betrekking tot elkaar
gij zult er niets mee winnen wat is dat het was inderdaad om van te schrikken een gezicrit aan den anderen kant van het glazen beschot keek nieuwsgierig naar binnen
ik zal niet bij het verleden stilstaan ik zal u en mij zelf tenminste die smart besparen tom had geen bijzonder donkere oogen
wat vroeg jonas verwonderd ik geef u mijn woord v gn eer zei tigg jr dat ik alles wat de compagnie bezat moest verpanden en niets in de wereld overhield dan een piano
juffrouw gamp besloot met haar doek strak over haar schouders te trekken en volgens haar gewoonte de belanghebbenden naar juffrouw harris te verwijzen om de bevestiging van al haar gezegden te krijgen
tom pinch de schranderste man van de heele wereld die zich het meest verheft op zijn slimheid en zijn wantrouwen van andere menschen
en zijn haren en gelaatstrekken zoo geschikt en geplooid dat hij op zijn standbeeld leek zoodat iedereen hem met een half oog kon herkennen en moest uitroepen
en daarmee zou alles zijn afgedaan bovendien was het heel moeilijk iets in deze zaak te beginnen zonder zich aan verantwoordelijkheid bloot te stellen
en ontving hem als iemand die altijd toegang had om over zaken te spreken wel mijnheer nadgett nadgett zette zijn hoed op den grond en kuchte
lieve hemel jonas heeft een oogje op uw dochter pecksniff zei de oude man op zijn gewonen toon
waar zou dat gebleven zijn het lieve meisje heeft het nog om maar het is afgezakt wel twaalf handen worden uitgestoken om haar te helpen zij wordt doodelijk verlegen
en tom zette terwijl hij met zijn hoed in zijn eene en den sleutel in zijn andere hand tusschen de boeken stond zoo'n verbijsterd gezicht dat zijn vriend er hartelijk om moest lachen
en volgens zijn stelregel om kwaad met goed te vergelden de grootste belangstelling in den toestand van den hardvochtigen zieke aan den dag legde
dat deed zij inderdaad en wel met zoo'n grappigen ernst dat zij tom's aandacht telkens van zijn schrijfwerk aftrbk
ik verbeeldde mij half en half dat hij niet op deze wereld thuis hoorde tot hij een heel gewone portefeuille uit zijn zak haalde
hem aan zoo sprekend het evenbeeld van den os dat hij wel zijn broer had kunnen zijn een mengeling van vreemde geuren werd eenigszins vermomd door de lucht van heel oude
er is volstrekt geen gevaar dat ik droevig zal worden hoe kan ik droevig zijn terwijl ik weet dat gij en ruth zoo gelukkig zijt het is alsof ik vanavond mijn tong niet kan vinden john vervolgde hij na een poos van stilte
nog vriendelijker dan tevoren en verzocht haar op zijn beleefdste manier wat dichterbij te schuiven er is nog iets dat men niet gemakkelijk te ver kan drijven vader zei jonas na een korte poos van stilte
honderdmaal vaarwel zei marie met een bevende stem maar hoe koud is het enkele woord vaarwel als
maar als dat etablissement in cannon street ooit met zoo'n vereeniging van vernuft en schoonheid koh pronken als op dien dag deze zaal versierde en alles in aanmerking nemend
deze wonderbaarlijke uitvinding heet een cobbler nu kunt gij zelf uw iaarzen wel uittrekken ik wed dat gij een heel ander mensch zijt geworden als ik maar niet weer instort zei martin maar lieve hemel
wij zijn het aan mark tapley verplicht aan te teekenen dat hij minstens even sterk door de zeeziekte was aangetast als iemand anders aan boord en dat hij een bijzondere neiging bezat
en nog een is weggegaan ik weet niet waaraan daarom juffrouw zei ik reken maar niet vooruit maar neem het zooals het valt ja meisjelief de mijne zijn er allemaal geweest en ook mijn man al had hij maar een been
dan kan het den schijn hebben van een begrafenis in speciaal costuuni maar het zal toch heel ordinair zijn denk er aan zijn besten hoed ik zal er voor zorgen mijnheer antwoordde
aan den eenen kant staan geld en gunst aan den anderen staat de nietswaardige vriendschap van een armen jongen zonder
de razende worsteling van de vluchtende vervolgende dan weer terugwijkende en over elkaar heen tuimelende golven doet fonteinen van schuim opspuiten die den zwarten nacht weer wit maken
hij bracht hen naar een armoedige van boomstammen gebouwde hut waarvan de deur al lang geleden was weggeraakt of gestolen
dat is waar zei john ik hoop dat gij nog tijd zult hebben om iemand anders te zoeken om u af te lossen