AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Een van die lui, die nog niet al zijn adem had cadeau gegeven, had de verregaande onvoorzigtigheid, zijn geweer af te schieten en hetzij met opzet, waarvan ik mij vast overtuigd houd, hetzij door het grillig toeval, gaf hij den kogel zulk eene noodlottige rigting, dat de brave man door en door werd geschoten
en aan de tweede boot waren gekomen, kregen de eigenaars het in hun hoofd, er al de passagiers van de Pionier ook in te stoppen
Mijne lady, mijne goede lady, smeekt de oude huishoudster met alle eenvoudigheid, ik ben op mijne plaats zoo nederig, en gij zijt zoo hoog en ver boven mij, dat gij u misschien niet verbeeldt
Juffrouw Corney zuchtte.  Zucht niet, juffrouw Corney.
Ik kan het niet helpen, antwoordde zij, en zij zuchtte nog eens.
Dit is hier een zeer aardig kamertje, zeide mijnheer Bumble verder, terwijl hij
Zoo sprekende ging John hen voor naar het staatsievertrek, welka vochtige koude een onaangenaam contrast vormde met de warmte van den gemeenen haard
merkte Tappertit aan.  — Dat kan ik juist niet zeggen, antwoordde Dennis met eenige aarzeling;
maar zij moesten er mij toch bij hebben, als zij stierven
En een kille ontsteltenis greep haar aan zooals des nachts bij het uitgaan van het licht en onder de verschrikkelijke nachtmerrie.
Fokke's geestdrift was merkbaar bekoeld bij het vernemen van die tijding.
Hij wist wat men op de societeit van den burgemeester en van zijn toevallige bezoeken bij Bertha, als Wandelheem uit was, vertelde.
Zoodra hij binnenkwam trad Heer Otto hem al te gemoet en vroeg: Wat nu, Fulco!
Wel heeft Vianen al zijne krachten ingespannen, om den burcht zoo spoedig mogelijk te bemachtigen, maar op dit oogenblik heeft hij meer verloren, dan gewonnen.
Door geheel Hellas, van Noorden tot Zuiden, de zee over en de eilanden langs, wiekte de faam van den Held, zegevierend trots slavernij
Hij koesterde alzoo in het minst geen' angst voor de helsche majesteit, of eenige dier kwade engelen;
en stond daarom zeer bevreemd, dat zoo zij al geene eigenlijke aanbidders onder de IJslanders had, echter vele voor haar eene soort van godsdienstigen schroom kweekten
van een jagenden wolf, en een oogenblik later schoot hem eene hijgende ree voorbij, welke de bloeddorstige wolf al zoo digt op de hielen was, dat hij haar met weinige sprongen kon bereiken
Weer is het Huis ontvolkt en doodsch By schemeravondstond;
Een enkele gestalte waart De kamers langzaam rond, En houdt by iedren deurpost stil
Ik zou dat alles in de verte niet alleen hebben kunnen doen, zei Lize;
f het zou mij niet aan den wil ontbroken hebben, maar ik zou er de macht niet toe gehad hebben, zonder onzen chef
in wat Soenario zag over het hoofd, samen te werken, in eensgezindheid en liefde.
de oude, verschroeiënde platanen van het Imperiaal, de voorname, geblakerde palmen aan de kaden.
En zelfs over het water der fonteinen scheen het stof te poeieren en het te benemen
Maar zou dat oogenblik aanbreken?
Ik voor mij begon hieraan hard te twijfelen.
Ik was niet de eenige en dikwijls lieten ook mijn makkers zich eene opmerking ontvallen
Waarachtig, zeide zij, waar zal hij zoo vele gouden schalen en zulk een menigte gekleurde glazen vandaan halen, om ze daarmee te vullen?
is men haar te Chavanon gaan halen en zij heeft alles verlaten, haar dorp, hare gewoonten, hare vrienden, de koe, die uit onze koe was geboren, om in Engeland bij ons te komen
Dit had hij al tallooze malen aan zijn vriend von Behren verteld, die hem welwillend aanhoorde en hem aan het badhotel gekomen voorstelde een poos op zijn kamer te gaan uitblazen.
Manfred gaf aan dien raad gehoor en een half uur later kwam de kapitein alleen in de conversatie
Wat vertel je toch voor onzin, zei Gorgo.
Eerst hebben ze je tegen je zin hierheen gebracht, en toen hebben ze je laten beloven hier te blijven!
Je kunt toch wel begrijpen, dat je zoo'n belofte niet hoeft na te komen.
Een noordsche, bovennatuurkundige, min of meer nevelachtige school, heeft gemeend in het menschelijk verstand een omwenteling te bewerken, door voor het woord kracht het woord wil te stellen
En toen Oblonsky een bevestigend antwoord ontving, vergat hij, door het verlangen zich zoo spoedig mogelijk te verwijderen, geheel de aangelegenheid zijner zuster en datgene, wat hij de gravin had willen verzoeken
als voor haar, beweging in de frissche lucht had aanbevolen.
Tante Bee maakte zich gereed met Cleo en Ro uittegaan, en Fanny snelde weer de trappen op naar den zolder.
Evenwel, voor de tweede maal moest zij terugkeeren
Zoodra het koude morgenlicht aan boomen en struiken hun gewoon voorkomen had gegeven, gingen wij naar buiten.
Vitalis had zich met een dikken knuppel gewapend en ik volgde zijn voorbeeld
Ik kwam geen oogenblik te vroeg, want de eigenaar was, met een lantaarn in zijn hand, juist bezig de poort te sluiten.
Hij lachte toen ik hem mijn vraag deed, en zei, dat men daarvoor niet hoefde te vreezen
Wat wij de aderen in het blad noemen, hield hij voor wegen en paden.
Ja, dat waren onafzienbare wegen voor hem!
de Eekhofs, Hijdrechten en Van Larens vertelden het aan elkander: Eline Vere ging op reis naar haar oom Daniël Vere, die te Brussel woonde en een jaar geleden getrouwd was.
Ook Henk en Betsy zouden, met den kleinen jongen, den Haag voor eenigen tijd verlaten
haar wezenstrekken hadden niets vrouwelijks meer in zich, zodanig waren dezelve in een helse uitdrukking te samen getrokken: men zou gezegd hebben dat zij door een beroerdheid geslagen was.
Jan van Renesse, de moedige Zeelander, die met weinig volk Utrecht bewaarde, willende die stad verlaten, begaf zich in een schuit om de Lek over te varen;
maar het schip te zeer geladen zijnde, zonk te midden van de vloed, en de edele ridder Jan vond er een beklagelijk einde, hij verdronk
nu eens zeer langzaam voortsukkelende, dan weder eenige ellen dravende, en dan weer eens heel en al ophoudende, naarmate de voorstenmeer of minder in het gedrang waren
Niet ongenegen een weinig lucht te scheppen, sloeg ik aan Pulver een wandeling voor, waarop wij onze zaken zouden kunnen bepraten.
Wij begaven ons, na van Sander afscheid genomen te hebben, het strand langs, en ik vroeg hem, wat er al zoo geëischt werd en hoe wij best ons goed terug zouden krijgen en geschillen of processen vermijden
Daar zitten zy, majoor, verklap niet dat ik het u vertel.
Wat komt Jan laat van avond, Ellen, zegt de oude mevrouw Barford, die op hare plaats in het hoekje van den haard zit Hoort gy wat zy zegt
Zij beefde, en haar ogen glinsterden door de tranen die onder haar wimpers kwamen.
En zijn stem heb ik ook gehoord, een stem die mijn hart kwam raken en die zegde: Vaarwel, vaarwel mijn verloofde
en tevensgevoelde dat ik aanmatiging en valschheid al verder en verder achter mij liet.
De lucht was helder, de leeuweriken zweefden hoogboven het groene koren
Eene krachtige sabelhouw had zijn rood haar, met hetgeen daar onder zat, gekloofd en hij was bijna dood neêrgevallen.
Een kameraad was zoo gedienstig geweest, der lieve moeder mede te deelen, dat het vaderland weêr een martelaar geeischt had en dat die gevallen held haar DIRK was
Maar zijt gij dan meer getrouwheid schuldig aan Mabelia Graswinckel dan aan mij, Lijsbeth!
' riep hij triomfantelijk, hoewel zijne stem haperde, toen hij dien naam uitbracht.
Aan Lijsbeths hand ontviel het fijne draadje en zij zag hem aan met ongeveinsde verbazing
Want hij had wat men in den ouden tijd een dubbele hand noemde, d.
i.  het was hem hetzelfde, of hij als soldaat sabel en geweer hanteerde, dan wel als officier een escadron of bataljon kommandeeren moest
mijn intieme gymnasiumvriend mij de lucht had helpen mengen met tabaksdampen totdat wij de rook letterlijk konden snijden, dan behoorde er immers een bepaald buitensporige verbeeldingskracht toe
Zoo!  Enkel met het brave mannetje?
Bella legde weder zulk een vinger-zegel op zijn mond en zeide toen, naast hem knielende, terwijl hij aan tafel zat: iHoor eens, pa.
gij hebt mij beloofd voor mij geen geheimen te hebben, niet waar?
antwoordde Kitty blozend en zag haar moeder recht in het gelaat
Ik heb alles wat gij mij van Aladdin's lot verteld hebt, wel overlegd, en daar ik het karakter van mijn vader zeer goed ken, ben ik er met u van overtuigd, dat hij aan de verschrikkelijke gevolgen van zijn toorn niet ontkomen is
e medegebrachte teekening werd vervolgens in oogenschouw genomen en ontving een welverdienden lof.
och ook aan renkelaer, dien zij een uur later 'toevallig' in den moestuin ontmoette, bracht atoo een gunstig bericht, door hem mededeeling te doen van het gesprek, dat zij met ettemie gehouden had
Het woord talent kwam dikwijls in hun gesprek voor;
zij verstonden daardoor niet alleen een aangeboren, bijna physieke gave, onafhankelijk van geest en hart
en wiens verdiensten, hoe heerlijk die in andere landen zouden hebben uitgeblonken, in Nederland verduisterd werden door die van zijnen broeder de aandacht der landzaten op zich te vestigen en de noordstar te worden, waarnaar al wie de binnenlandsche tweespalten moede werd, de oogen
In zijn gedachte schiep hij door de wijsgeerige welsprekendheid van Combeferre, de cosmopolitische geestdrift van Feuilly, de wegsleependheid van Courfeyrac, de vroolijkheid van Bahorel
vanVeneering;  ladyTippins en Boots en Brouwer wachten hen daar op.
Iedereen verklaart zeer zedig voor zijne eigene rekening dat hij hem er in gebracht heeft, maar over het geheel zijn toch allen bereid toe te geven
Hij was erg verstrooid, vergat eerst zijn sigarenkoker, daarna zijn zakdoek en ten slotte zijn vrouw 'Nu, bonjour' zei ze met bijzondere nadruk, toen hij uit de voorgalerij naar beneden wilde gaan, waar het rijtuig wachtte
De alarmklok werd lang geluid, maar men zag niemand.
Sommigen der brandstiehters zeiden, dat zij, toen de klok ophield met luiden
maar.  zal hij, die zich toch al zoo verlaten voelt, zoo miskend acht, mij dan niet verdenken.
, terwijl hij zijne klare, doordringende oogen uitvorschend op haar vestigde
en niet om den eed: om het bloed, om het hart, om geheel haar leven, dat hare oude traditie is.
Maar, als zijn vader, zoû Othomar dezen keer niet naar den slotburcht van St.
Sta dien idioot daar in dien hoek niet zoo aan te staren, riep Parsons nijdig, toen de wonderlyke stuiptrekkingen op het gelaat van Watkins Tottle de verbaasde aandacht van Timson trokken, maar wees zoo goed mij met een paar woorden den inhoud van dat briefje te vertellen
sneed de touwen, waarmee de meid was vastgebonden door en bracht haar naar huis.
vreemd genoeg sprak ook niemand van het werkvolk er over, waarschijnlijk om de politie, door alle vechtersbazen zoo gehaat, buiten de zaak te houden
Ik weet niet, dat mij in mijn leven zoo iets Jacob van Lennep, De pleegzoon vleiends gezegd is,' hernam VELASCO: 'het verheugt mij intusschen, dat ik u, mijne heeren!
het bijzijn kan verschaffen van iemand, die meer dan de Heer VAN GROBBENDONCK en ik met de geleerde waereld bekend is, namelijk van den
Hij verhaalde de ontmoeting met de beide heeren, maar vergat natuurlijk het misverstand, en de heer RAALTE verklaarde, dat die twistlievende persoon voortaan niet meer in zijn huis vreedzame menschen zou komen verstoren.
Hij huilde haast van aandoening en ging aan zijn vriend uiteenzetten hoe, en wat hij van het duel dacht
de soldeniers, wie het bevolen was de poorten gesloten te houden, luisterden naar geen smeken, en antwoordden met bittere scherts op de tranen der benauwde Burgers.
Wanneer zij aldus een ruime tijd nutteloos gebeden hadden, kreeg een der vrouwen het gelukkig gedacht haar juwelen aan de wachten te geven
Een wachtwoord! ' viel de Ambtman in, die toch nieuwsgierig was, in hoeverre de kamenier van ULRICA tot het eedgespan in betrekking stond.
'En hoe kost gij op de gedachte komen, dat er Jacob van Lennep, De pleegzoon een wachtwoord noodig ware, om mij te spreken
om niet met andere wielen in aanraking te komen of de menschen niet te overrijden die zich op straat verdrongen.
het was al lang geleden sinds
haar groote waarheid: alles wat eerst misschien nog pose geweest was, was weg.
En zij kon het niet helpen, dat er, trots dit weêrspel, een behaagzucht was in haar stem en haar oog
wier glans na enkele jaren onvermijdelijk verminderd is.
Het is heel stichtelijk vrouwen bespiegelingen te hooren maken over de waardeloosheid en den duur van schoonheid
Zij sprak het woord heer op minachtenden toon uit en ging daarna langzaam heen.
De man volgde al pratende met het meisje
Wel, oude jongen, zeide hij, gij vindt dat uw godsdienst niet meer werkt, naar het schijnt.
Ik dacht wel dat ik dat eindelijk in uw wolligen kroeskop zou krijgen
Om halfdrie keerden de Van Raats van het souper terug naar het Nassauplein.
die de eenige scheen, welke zijn tegenwoordigheid van geest behouden had;
ons eenige toevluchtsoord zijn de oude werken.
De oude werken waren een gedeelte van de mijn
dag, vader;  hoe gaat het met uw hand?
En voldaan met het gunstig antwoord dat hij zich zelven gaf, vervolgde hij: Wij hebben veel over u gesproken, Cosette en ik
Hoe staat het met ons getal sedert den laatsten werfnachtr vroeg Lord George.
Is de vereeniging inderdaad veertig duizend sterk, of zeggen wij dat nog maar, om een rond getal te nemen
maar de prins raapte het muiltje van den grond op, en stak dat in zijn zak.
Ook vroeg hij dadelijk aan de schildwachten, of zij de prinses niet hadden zien vertrekken
mij onthutst en verbaasd hier te volgen.
Ik heb geen broeder, antwoordde Monks.
Gij weet, dat ik het eenig kind van mijn vader was
Als gij iets op juffrouw Harris te zeggen weet, kom er dan mee voor den dag.
Ik heb de lieve vrouw al gekend, vervolgde zij met tranen in haar oogen, voor zij haar eerste kind kreeg
Lange, driekleurige damasten gordijnen met rooden grond als die van het ledikant hingen voor de vensters van de eerste verdieping.
stond opgetogen over de vaardigheid, waarmede de letterzetters uit de onderscheidene kassen de letters en woorden zamenvoegden, en daarvan een geheel in eene zoo regelmatige orde verzamelden;
Ik gaf mijn geld aan Heynsz om te bergen en liep naar den Heer Van Baalen.
Maar jawel!  Ik had pas een paar woorden gezegd, of ik merkte, dat het alweer mis was.
Ik geef mijn geld zoo niet weg, zeide hij, en liet daarop den kantoorknecht roepen, die juist aan huis was
Wat den Graaf betrof, hij had, gelijk wij vroeger vermeld hebben, de reede van Enkhuizen verlaten om op het brandende Norwert aan te zeilen, en hierdoor het voordeel gemist om zich met Beaumont te kunnen vereenigen, gelijk ontwijfelbaar geschied ware
' antwoordde evrouw, die nu wel gaarne eenige oogenblikken met e at, buiten de tegenwoordigheid der bezoekster, spreken wilde: 'en weetje wat, uffrouw atoo, als je niet gehaast bent, blijf dan maar een poosje met haar praten, en kom mij later eens vertellen hoe je haar vindt
en men er de dreg in moet werpen.
Vrouw Thénardier was dood, Boulatruelle was buiten beschuldiging gesteld, Claquesous was verdwenen, de hoofdbeschuldigden waren uit de gevangenis gevlucht, het proces wegens den moordaanslag in het huis
Soms keren de jagers niet naar hun kamp terug en andere jagers zijn door lieden van hun stam gevonden, met opengescheurde keel en wolfssporen naast zich, die groter zijn dan van enigen levenden wolf
Maar ze voelde zich treurig, treurig, treurig, als zij zich sedert Van Evens dood niet meer gevoeld had, niet vaag weemoedig, als zij zich meermalen gevoelde, maar treurig, duidelijk treùrig om wat er komen zoû
in.  Hij was niet blind voor hare kwaliteiten.
Hij vond Urania prachtig, uitstekend;
Geen Italiaansche vrouw van zijn kringen zoû zoo geweest zijn.
en dat wy op het woord drie tegelyk zouden schieten als wy konden.
Myn hart was zoo beklemd op dat oogenblik, dat my dacht dat het tot de helft van zijne gewone grootte ingekrompen moest zyn
u, onder het goed en zacht bestnur van onzen rins, zullen niet ligt die heillooze kerkgeschillen weder het hoofd opsteken.
' ' e rins echter, zeide - driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman, welken gij zoo hoog roemt, en die dat zeker verdient, is toch heel ver van een zoo wereloos hristen te zijn, als gij
Ik heb eene order geschreven voor maar vijftien slagen, en hem nog gezegd om ze licht te geven.
Ik denk toch dat daarin geene wreedheid steekt.
Een hoofdschudden, een peinzend hoofdschudden, en het fluisterend uitgesproken: Oneen oneen!
anvankelijk bespeurde hij, dat hem dit laatste gelukte.
ij had de hierboven opgenoemde onderwerpen weten te behandelen op zoodanige wijze als pleiten moest voor zijn oordeel en smaak, zonder daarbij dien aanmatigenden en beslissenden toon te voeren, die te vaak aan jonge lieden eigen is
In plaats van recht op de hoeve toe te gaan, voerde Juliaan haar zijwaarts af, zijn geliefd slingerboschje in.
en de kraaienmergzalf, en gij zult er u zelf bij uw eigen ondervinding van kunnen overtuigen.
Hier haalde de kwakzalver een fleschje en een potje uit zijn voorraad voor den dag, en toonde die met uitgestrekte armen aan de schare
bruischten de brekende takken der heesters van een, met breed gewei doortocht banend, hert.
Hij opende de oogen, zag het verschrikt stil staande dier in de zijne en roerde zich niet
tijd gaf hij last, dat men de grootste zorg voor mij zou dragen en mij van alles, wat ik noodig mogt hebben, voorzien.
Niets.  Wilt u mij uw vertrouwen niet schenken, mij met niets belasten, mij niets ophelderen?
Verlangt u niet naar eenige toenadcring tusschen ons
Onmiddellijk daarop draafde hij met zijn wapperende das en open jas een dwarsweg op, nu en dan omkijkend om Pinch toe te knikken, tot deze den luchthartigen grappenmaker uit het oog verloor
De Meester-Morislaan scheen zeer lang te zijn, en de tuindeuren waren menigvuldig.
Namen van ophef en grootspraak, als: Schoonoord, Welgelegen, Bloemhof, Vreugderijk;
namen van tevredenheid en berusting, als: Mijn genoegen, Weltevreden, Buitenrust
Gelijk zij daar bij Legree stonden, schenen zij het bewijs te kunnen leveren van de bewering, dat verdierlijkte menschen lager kunnen zinken dan de dieren zelven.
Hunne grove, donkere, logge trekken
en zich daarna tot den man wendende zeide hij: ge hebt er zeker groote behoefte aan, naar bed te gaan.
Ik begreep dat wij ons moesten verwijderen om den reiziger naar bed te laten gaan
Al wat zij begeert is een onderwerp voor praatjes, en ze houdt nu alleen maar van mij, omdat ik haar dat verschaf.
Ook zonder deze uitingen was Elinor reeds genoegzaam overtuigd van de onbillijkheid in haar oordeel over anderen, waartoe haar zuster dikwijls werd verleid door de prikkelbare verfijning van haar eigen geest
Wij zullen zoo arm zijn, dat wij haast geen brood om te eten hebben.
Ik vraag u dat niet, omdat ik hier weer in dienst wil komen, hernam Kit
Het kwam me voor dat er letters op waren geschreven, maar het was nog niet helder genoeg om ze te kunnen lezen.
Ik moest dus wachten tot de dag zou zijn doorgebroken
Zoo is het.  En men offert zich op voor deze denkbeelden, die voor de geofferden schier altijd luchtkasteelen zijn, maar luchtkasteelen, waarin het welzijn der geheele menschheid betrokken is.
De opstandeling maakt den opstand dichterlijk en verguldt hem
zielen te beminnen, ge zult ze wedervinden.
Zijn hoed was oud, zijn rok was versleten en met gaten aan de ellebogen, het water drong door zijn schoenen en de sterren drongen in zijn ziel
Zo plotseling was dit alles en zo onverwacht, dat Buck verbluft was.
Hij zag Spitz zijn rode tong uitsteken, alsof hij lachte, en hij zag Francois met een bijl zwaaiend op de verwarde massa honden toespringen
Ware de gang, die het kantoor van den Raadpensionaris scheidde van de zaal, waar Gekommitteerde Raden hun Vergadering hielden, maar iets korter, of wel, ware de tred van Van
De waarheid is dat mijn vader juist die soort van talent bezat, die een staatsman noodig heeft.
Hij had Polen kunnen verdeelen, even gemakkelijk als men een sinaasappel doorsnijdt;
Maar, Sire, het geldt hier geene onzekere zaak, de arts Douban wil u vermoorden.
Het is geene afgunst, welke mij tegen hem bezielt, het is alleen het belang dat ik in het behoud van uwe Majesteit stel
De kleêrmaker hoorde aandachtig toe en zeide toen: Indien uw broeder in handen is gevallen van dezen of genen vuuraanbidder, dan is hij reddeloos verloren, en gij moet er niet op rekenen, dat gij hem dan immer weder zult zien
Het was afgesproken, zeide Jo, en het is afgesproken, en het zal altijd zoo zijh en blijven.
Maar wat, zeide mijnheer Jaggers, met zijne beurs bengelende, wat, alsjikinlast had ora u tot vergoeding een present te geven
en u loopt de kans dat hij u nog meer zal overvragen dan ik.
,Schilders, schrijvers, vaderlanders, alien die hun waar aan de markt brengen
Hij had zijn ontslag gevraagd, hij had zijne pas beginnende loopbaan gebroken.
Hij was tot Constance Louis Couperus, De boeken der kleine zielen gegaan, haar zeggende, dat zijne ouders hem zonden, maar in hun beider ellende schenen zij in wat restte van hunne eerste passie nog iets over te vinden van liefde voor elkaèr
Ik heb wel hoop dat het u nooit helder zal worden;
' 'Maar, jongelui! ' viel oom Jozua in, 'moet dat gehaspel nu weer opnieuw beginnen.
Ik meende dat het misverstand tusschen u beiden nu al lang was bijgelegd
om nogmaals in Jos' rijtuig te rijden.
Zij had een eigen rijtuig en zij hoorde er in.
En zijn oogen vulden zich met tranen, die langs zijn gegroefd oud gelaat naar beneden
om het lijk van haren zoon af te halen en naar Bagdad over te brengen, voldeed ook de vertrouwde aan hare belofte.
Gij weet, ving zij aan, dat ik u gezegd heb, de kalif Schemselnihar op zijn paleis deed komen
Toen wij beneden kwamen, was het plein achter de herberg vol wagens en karren, terwijl uit de rijtuigen, die voor de deur stilhielden, boeren in hun zondagskleeren stegen
En hij voelde niet wat zij leed, voelde niet, dàt zij leed, noemde het dwaasheid en gekkepraat.
Een groot verlangen naar hare moeder welde in haar op.
Neen, zei Sam, zijn hoofd schuddend, daar kan niets van komen.
Gij wilt toch vannacht niet reeds weer terug, Sam?
rr Neen, of gij moest er grooten zin in hebben, antwoordde
En ik twijfel er niet aan, of ik zal morgen zijn hartelijken dank moeten overbrengen, de uitnoodiging om bij hem uw opwachting te maken en natuurlijk ook het wachtwoord, dat uw mannen noodig hebben, of wel de schriftelijke Joh.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter machtiging, om overal ongehinderd onze wachten te passeeren
en de bedaarde klank van haar stem verborg een gemoedsbeweging, een radelooze smart, heviger dan zij ooit te voren gevoeld had.
Het schip Argo, waar de oude schrijvers van gewagen, had wel, nu eens een nieuwen voorsteven, dan een nieuwe verschansing, later een nieuwe kiel, enz.
gekregen, zoodat er ten slotte geen plank meer overbleef van het oorspronkelijke vaartuig
Zich overtuigd houdende dat het Kit was, hoewel hij weinig meer dan een neus kon zien, riep Quilp den knaap bij zijn naam;
waarop Kit binnenkwam, en vroeg wat hij hebben wilde
Dat hij zijn verstand raadplege, en weldra zal hij het middel hebben gevonden om uit zijne verlegenheid te geraken.
Zoo, is dat uwe meening, en wat zoudt gij dan willen dat hij deed, vroeg de hond
Eensklaps hoorde hij in de verte achter zich den driftigen tred van eenen man, die haast scheen te hebben.
Ik wil weten wie er zoo vroeg uit de veeren gekropen is, mompelde de jongen en ging achter eene steenen bank liggen
Aan allen dan zijn broederlijke groet, op den vredebelovenden grond van Liparië.
: aan allen wenschte hij toe, zich innig diep bewust te zijn, van het hooge wereldgewicht hunner taak
Dat mijnheer Pinch het zoo goed heeft, is alleen aan u toe te schrijven, en wij kunnen niet anders zeggen, dan dat wij blij zijn, dat hij zich zoo dankbaar toont, als hij verplicht is
Dat er iets onuitdruklyk aartigs ligt in de Vertelling van een geestig Kind;
Aan zo een Kind beweegt, leeft, spreekt alles: wy zien het geen het zag: het schildert sterk;
Tante Anne hield zich voor een uitverkorene, Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods die kon geen zonde meer doen, zei ze, ze was een veranderd mensch, zoo goed als zalig.
Maar dat was toch verbeelding, want het was een gierig, zelfzuchtig schepsel.
Dit jaar nog geen wijn gedronken
en Megara, de gade, de schimmen zijner, door hem eenmaal in verblindheid verslagen, zonen en dochteren, de schimmen van Admete, de Liefde en die van Iole, de Trouw, de schimmen van Hylas
Maar den geheelen morgen bleven ze hem aangapen alsof hij een vreemd dier was.
Wanneer hij op eene enkele vraag van den leeraar moest antwoorden, was het zoo onnatuurlijk stil in de klasse, dat men elkaar kon hooren ademhalen.
Nu en dan werd de stilte verbroken door een onderdrukt gegiegel, dat Willem het bloed naar het hoofd joeg
die evenwel, daar de nieuw gebouwde schoorsteen al den rook naar binnen blies, en niets daarvan naar buiten voerde, geen zoo aangenaam verblijf te noemen was
Menig peloton van nationale garden vormde zich eigenmachtig tot krijgsraad, vonniste, en voerde binnen vijf minuten het vonnis over een gevangen opstandeling uit
maar zei toch van ja, en nu gingen wij naar de voorkamer.
De deur was open en er brandde een lamp, en toen zag ik dat er op twee stoelen een kistje stond.
Eerst dorst ik niet, maar eindelijk vermande ik mij en wierp een blik in het kistje
Mortimer gaf hem zooveel van den opwekkenden drank als hij veilig mocht gebruiken — die drank was altijd bij de hand — en zich nog eens over hem heen buigende, wilde hij hem vermanen om zich rustig te houden
Becky had misschien op al deze dingen, zonder uitzondering, zelf gezinspeeld, maar zoo kiesch en vriendelijk, dat het nauwelijks te zeggen was, wanneer of waar
toen een omroeper op den hoek van de straat iets bekend maakte, dat zij echter door den te grooten afstand niet goed verstaan kon.
Zij zag tevens, dat hij de straat inging, en dus haar huis voorbij moest komen
daar het met hare gewoonte streed, den avond uit te gaan, wanneer zij ter kerke geweest was;
echter werden de bedenkingen, welke zij opperde, zoo heftig bestreden, en verzocht mijn moeder, aan wier bede zij zelden weerstaan kon, haar zoo dringend, voor deze reis een uitzondering te maken, dat zij eindelijk toegaf
een legaal gezichtspunt voor de beoordeeling van deze aangelegenheid te hebben gevonden.
Alexei Alexandrowitsch was een kerkelijk geloovig man
En toen deze heer hem op nederigen toon de verzekering gaf, dat hij alles deed wart in zijn macht was, had juffrouw Fanny hem op hoogen toon gevraagd wat hij dan nog minder doen kon
want hij alleen was de schuld van alles.
Hij herinnerde haar aan den dag, waarop hij haar het kleine medaillon en den ring gegeven had, waarop
Dat echter het boek, zooals het is, in meer dan één opzicht de sporen draagt van den jeugdigen leeftijd waarop het is tezamengesteld, ziet de Schrijver zelf nu beter dan menig ander
Het levert een treurig en verlaten tafereel op;
men ziet er geen boomen dan hier en daar een kastanje, een moerbeziënboom of eenige kwijnende olijfboomen
Wij zullen wel niet behoeven te vragen, wat het was.
De ellende van het Volk ging hem aan het hart, en hij kon niet anders dan treurig zijn, dat het leed der armoede nog drukkender gemaakt werd door de dwingelandij der Oostenrijkers
ik die u zoo zeer bemin, en mij zoo hoogst gelukkig acht, een' zoo volmaakten prins tot gemaal te hebben.
Eene andere vrouw, beleedigd, ja verontwaardigd over zulk eene onverdiende
doch als ik nu maar wist, welk man ik moest kiezen, als my die haast eens overviel: dat is het maar.
Slechts eens sprak hij, bij zich zelven mompelende: Het is mijn huis!
Hij verzuimde evenwel niet, zijn reismakker vast te houden.
als zij op eene gevaarlijke plek kwamen
In het gevolg des legers vond men meer of minder stroopers, naar gelang de bevelhebber min of meer streng was.
Hoche en Marcheau hadden geen nakomers;
Wellington, wij laten hem gaarne deze gerechtigheid wedervaren, had er weinig
De vrijwillige ruiterij van de Bataafsche republiek had niets geen pleizier.
Hij had een paar snaphanen bespeurd onder het wapentuig van de boeren, en die dingen stonden hem erg tegen
zijn naam op de tafel te snijden, iets, dat RAESFELT, of niet bemerkte, of door de vingeren zag.
Ook gebeurde het wel, wanneer de Predikant in diepe bespiegelingen omtrent het een of ander moeielijk vraagpunt verdiept was
maar er worden soms lieden dood verklaard, en uit onkunde opgegeven, die slechts in diepe onmacht liggen.
Diergelijke heb ik kunnen bijbrengen, en daarom ga ik ook naar uwe moeder zien.
Kom Elske, draagt gij dit korfje voor mij, het kan mij te bate komen
Maar ik roep al de Jannen, Pieten, Willems en Heinen, waarmee ik in de Jacobijnenstraat te H.
op de banken zat, tot getuigen, of er ooit iemand is geweest, die zijn lei volgeschreven heeft met een optelling der genoegelijkheden
Zyn Karakter was zo voortreffelyk, zyne Wysheid zo uitmuntend, zyne Macht zo ontzachlyk, zyne Goedertierenheid zo uitgebreid, zyn Wandel zo heilig, zyne Bevelen zo heilzaam, dat gy hem niet zult leren kennen zonder hem te beminnen als de weldaadige, de beste Vriend der Menschen
Waarom troùwen?  Had Ottilie in Nice niet eigenlijk gelijk, die niet trouwde en met haar Italiaanschen officier vrij leefde, - zij had hem dat zelve geschreven - zoo lang, tot zij elkander niet meer lief zouden hebben
en voor de andere helft aan mijn neef Anasthase Van Sterren, zoon van Hendrik Johannes Van Sterren en Heloïse de Tonnette.
'Heeft mijne nicht een huwelijk aangegaan en een zoon ter wereldgebracht, dan vervalt mijn vermogen aan dezen, zullende de moeder het vruchtgebruik genieten tot dat hij den leeftijd van twintig jaar heeft bereikt
dit alles moge de waarheid zyn, het is niet al de waarheid, noch de voornaamste waarheid.
De hoofdoorzaak zit dieper stemde gy dit volmondig toe, en ik maakte geen gebruik van myn recht, te eischen dat ge dan ook die hoofdwaarheid noemen zoudt
De geur van een geraniumblad treft mij nu nog met een half grappige half ernstige verwondering over de verandering, die er dan in een oogenblik over mij komt
De kleine Perker was de ziel van het gezelschap, hij vertelde grappige anecdoten, en zong een ernstig lied, dat bijna even grappig was, als zijn verhalen
de tweede was Gourville, die een treffelijken draver had bestegen, en die altijd nog hoop voedde op een onderhoud met den Prins over de politieke zaken: de derde was Thomson, die met de daad bewees, dat zijn meester hem niet zonder grond als een goed ruiter geprezen had
niet alleen uit den weg geruimd, door van afstand tot afstand breede bruggen te slaan van planken, met zand en zoden overdekt, welke de gelegenheid gaven om het veld in alle richtingen te doorkruisen, maar ook van de beek zelve partij getrokken, door er gedurig water uit te hozen
onheilspellende lof!  tot zij zestig jaar was, of zoo oud als iemand maar zeggen kon.
vroeg Bella.  tik mag sterven als ik het weet!
antwoordde Boffin.  In het eerst scheen het alsof hij alleen Lightwood vermeed.
En nu vermijdt hij, naar het schijnt, iedereen, behalve u.
k weet nooit in welken hoek van de wereld je eigenlijk bent, maar ik hoop, dat je in elk geval niet met die afschuwelijke warmte in ew- ork zit.
k hoop dat je ergens op een hoogen bergtop zit maar niet in witserland, een beetje
Wel verre van u met nieuwe conficlences lastig te vallen, wilde ik u eenvoudig verzoeken, u voortaan onzijdig te houden.
Daar Twemlow haar gaat antwoorden, laat zij hare oogen weder rus-
Dit herinnert mij, dat eenige Romeinsche altaren van buitengewone heiligheid het opschrift voeren: Elke mis, op dit altaar gelezen, bevrijdt eene ziel uit het vagevuur
Hier komt bij, dat het product der verbranding van dit metaal eene vaste stof is, die men, door eene gepaste inrichting van den toestel, weder verzamelen en op nieuw tot magnesium herleiden kan, zoodat, theoretisch gesproken, eene zekere hoeveelheid magnesium
Tot mijne spijt moet ik echter bekennen, dat ik hunne naamkaartjes heb verloren.
Zoo spoedig ik tijd heb, zal ik mijne geschiedenis eens opschrijven en laten drukken
en door ziekte onderweg opgehouden;
en dan een brief van eene vreemde hand, met de tijding: Hij stierf in het hospitaal aan de koorts, en hi stierf vol berouw en liefde voor u
waar hij spoedig door het bootsvolk werd omringd.
Met veel gelach over de negers, die gentlemen wilden zijn, werd het goed, stuk voor stuk, aan den een en ander
ik heb de kleine Cosette bij de hand, ik zal ze hem geven;
dan zal hij mij wel een weinig moeten liefhebben of de reden zeggen.
Ha, gij meendet, dat de oude zou gaan vloeken en razen, neen zeggen, en den stok tegen al dat teedere opheffen
Laat het u maar niet spijten, kindlief, dat gij mij de mooie presenten niet geven kunt, die gij mij hebt beloofd: de koe, waarvoor gij het geld uit uw mond gespaard hebt, is voor mij mooier dan het kostbaarste geschenk
In deze las ik straks nog een gedeelte, waarin hij van eene belegering spreekt, die de stad Modena, toen Mutina geheeten, onder den beroemden Romein BRUTUS, die den dwingeland CAESAR van het leven beroofde, van ANTONIUS uitstaan moest
Eline's hart klopte.  Zij gevoelde zich zeer zenuwachtig, al wist zij die nervoziteit te verbergen onder haar lieflijke vroolijkheid.
Sam, zoo beknopt als hem dit mogelijk was, het laatste merkwaardige gesprek tusschen hem en zijn meester.
,Zou die arme sukkel daar alleen willen blijven, riep de oude Weller uit, zonder iemand, die hem bij
zonk zij achterover op de sofa neder, en smolt weg in tranen.
Naauwelijks had Noureddin de zaal verlaten, of Scheich Ibrahim brak het stilzwijgen, dat hij gedurende het voorgevallene bewaard had
en zij was juist daarmee klaar, toen Abdallah haar meldde, dat het tijd was de vruchten te brengen.
Zoodra Abdallah de tafel afgeruimd had, diende zij de vruchten op.
Daarna plaatste zij naast Ali Baba een klein tafeltje, en zette daarop wijn en drie schalen neer
gaf aan den zoo fel verstoorden jongeling, die, niettegenstaande zijne eigen drift, duidelijk de overgebleven vonk van de genegenheid van voor, schoon tot zijn hartelijk leedwezen, bespeurd had, te kennen
Gansche plakkaten slijk, sommige nog nat, andere al opgedroogd, bedekten hem van het hoofd tot de voeten, en daaruit moest men afleiden dat hij zeer slechte wegen had gevolgd
Hij liet hem bij zich komen en beval hem de reden te vertellen, waarom hij zoo schandelijk was weggezonden.
Met levendige kleuren schilderde EDUARD nu het ontzettende voorval en tot groote ergernis van de onmeêdoogende tante, die tegen elk gevoel van medelijden gepantserd was
Er kwam een boodschap terug, dat mevrouw Osborne ongesteld was en haar kamer hield.
Zij had ook den geheelen nacht wakker gelegen.
Zij had over iets nagedacht, dat haar al wel honderdmaal verontrust had
stal staan.  En wat u betreft, vervolgde Walger, zich tot den hansworst wendende, zonder acht te geven op het gezegde der waardin, zoo er nog een woord over het voorgevallene bij Haarlem uwe lippen ontrolt, zweer ik u, dat ik u kennis met mijn zwaard zal doen maken, en
en toch waren er vreemde oogen en ooren, die scherp acht gaven op al wat er voorviel.
De luisteraar was niemand anders dan Daniel Quilp
Dat is een van die spreekwoorden,' zeide vader, BLOMMESTEYN, 'die door den duivel zelf uitgedacht, zijn, om de vroomste menschen te belasteren.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn Den volgenden dag Het zich BLOMMESTEYN ter bestemder plaats op den bepaalden tijd vinden, waar reeds een groot gedeelte van het gezelschap bijeen was
Een gast was er gevraagd, in wiens tegenwoordigheid mijnheer Meagles meer belangstelde en voor wien Mj meer sympathie voelde dan voor den hoogst geklommen Barnacle
die hem zijne spierkrachten verlamd had;
die met groote halsstarrigheid de kunst van een der grootste geneesheeren had bedrogen, en hem eindelijk, nadat zij hem geheel uitgeteerd had, noodzaakte zijn beroep vaarwel te zeggen
Dit alles begreep hij, maar hij kon niet vatten, waarom op haar gelaat schaamte en schrik stonden uitgedrukt.
Zij heeft niets gedaan en is toch bang voor hem en schaamt zich voor iets
De man floot en floot weer, en ging zitten, in de hoop dat de hond zou terugkomen.
Maar geen hond verscheen en ten laatste zette Sikes zijne wandeling voort
en het voornemen rijpt in mij, om Zondag thuis het eerste stuk nog eens op te voeren met mijn zusjes, en dan zal ik Barbertje, het dagmeisje, vragen of zij voor schurk wil spelen
Nu nam Rachel Eliza vriendelijk bij de hand en bracht haar naar de tafel, waarop het avondmaal gereed stond.
Toen zij zaten, werd er zachtjes aan de deur geklopt en daarop trad Ruth binnen
ijufouw Wilfer, sprak de secretaris, met stralende oogén, als gij wist met hoeveel innige blijdschap ik ontdek dat het geld u niet bederft, zoudt gij weten dat mij dat meer
zwakte.  Vooruitschuivend op den stoel en vooroverbuigend, ontsloot hij met een sleuteltje uit zijn vestzak een zijlaadje van het bovenstuk zijner schrijftafel en nam daar twee brieven uit.
in deze ééne week sprak de jongen zich herhaaldelijk tegen
nu en dan een lepel melk er bijvoegende.
Toen het beslag klaar was, zette vrouw Barberin den pot op de heete asch en nu behoefden wij maar den avond af te wachten
en aan oude herinneringen, en zij kon niet anders dan getroffen zijn door den treurigen toestand van de arme moeder.
Zij was overwonnen, en haar wapens als het ware
Brass en zijne beminnelijke gezellin schenen onder hun sober ontbijt eene beraadslaging over de eene of andere zaak van aanbelang te hebben gehouden
vrees nu niet meer, de boze soldeniers, welke Johanna van Navarra gezonden had, zijn dood.
Het meisje vatte de woorden met angstige gretigheid op de mond haars vaders, zij blikte dwalend in zijn ogen en glimlachte met zonderlinge uitdrukking
Er zou thans een beslissing over mijn leven genomen worden.
O, als ik maar gedurfd had, hoe gaarne zou ik Vitalis gesmeekt hebben, niet te vertellen, dat ik een vondeling was.
Cosette heeft bij uw bed een groote oude bergère geplaatst en tot haar gezegd: Steek hem uw armen toe
Zij scheidden in bitterheid en groot verdriet, naar zij wederom meenden, voor goed.
Briefjes volgden, van beide zijden met de uiterste edelmoedigheid en verheven gevoelens, en betuigingen Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods van onveranderlijke liefde.
Ongevoelig voor wat hem omringde liep hij door, de oogen naar den grond geslagen.
nu was de vluchteling, zonder dat hij het bemerkt had, op een breeden zandweg gekomen, die zich in eene rechte lijn onafzienbaar ver uitstrekte, aan beide zijden begrensd door jong dennenhout
had, sedert dat de zege der zich rechtzinnig noemende Kerk op de Remonstranten beslist was, het zenith zijner macht en grootheid bereikt.
Zijne diepe ervarenis, zijne onverzettelijke vastheid, zijn nooit verkloekt beleid
weg. ' 'Dat's erg genoeg,' hervatte Juliaan in zichtbare verlegenheid;
zooals ik zeide, ik ben op den weg mijn geld kwijt geraakt, en.
' 'Vier penningen of een halven stuiver,' sprak het vrouwtje vorschend, 'hebt gij die niet in een hoeksken van uwe beurs
Hij nam een paar pistolen van een armen drommel, die op de straat lag uitgestrekt en was nu gewapend;
voorloopig wist hij niet beter te doen, dan zich bij de oproerlingen te voegen, daar dit het eenige middel was, om bij hen geene verdenking op te wekken
maar ik ben toch maar blijde dat ik op vasten grond sta!
de schitterende van Dijk's, de prachtige schilderijen van Reynolds;
de portretten van Lawrence, bont en mooi, welke men dertig jaar geleden voor even kostbaar hield als het werk van een waar genie
Dat is te zeggen, niemendal mee te maken?
Als Touw precies zooveel verdient, als ik, dan wil ik wel hier blijven en morgen dezen luiden den weg wijzen.
Al zeg ik het zelf, ik ben niet voor ruzie
Woest gooide hij zich achterover, begroef hij zijn gezicht in zijne handen en snikte.
Dit zeggende, stond de jonge kreupele op, maakte eene buiging voor ons, en vertrok.
Onze gastheer deed hem uitgeleide tot aan de deur, en gaf onder het gaan derwaarts te kennen, hoezeer het hem speet, dat hij, zonder dit te willen, hem zulk eene onaangename
en aan de deugd waartoe ik ben wedergekeerd!
Waarlijk, ik begrijp niet waarom ik straks zoo bevreesd was, bij den goeden pastoor binnen te gaan om hem, als biechtvader, alles te verhalen en hem raad te vragen
op den boom, waarvan het hout gewoonlijk in haar mans beroep gebruikt werd.
Ha, ha!  lachtte Mould, dat is zoo kwaad niet, vrouwtje.
of hoe het kwam dat mijn tante en ik samen bij de deur bleven staan of het moet zijn, dat haar oogen vlugger waren dan de mijne, en zij mij tegenhield, heb ik vergeten, als ik het obit geWeten heb
De cipier, of, gelijk men toen nog zeide, de stokbewaarder, bracht zijne gasten in een vrij ruim vertrek, hetwelk voor het verhooren was ingericht en welks wanden vercierd waren met de bevallige stoffaadje van allerlei soorten van boeien, kettingen, straf- en
Maar lieve heer neef, gij spreekt nu alleen naar den vleesche, en wilt deze dingen niet bezien met het geestelijk oog.
' 'Alle sacramenten!  hoe wilt ge dat wij geestelijk zullen blijven, als wij door allerlei wereldsche zorgen worden gedrukt en belemmerd
Misschien hebt gij wel lust om ons zwendelaars te noemen, mijnheer?
zei Dodson.  Ga uw gang, mijnheer.
Als gij daar pleizier in hebt, behoeft gij u volstrekt niet te geneeren
Elinor, die thans reeds eenigen tijd had overwogen, of het al dan niet geraden ware, spoedig te wagen aan haar verhaal te beginnen, zonder nader tot eenige beslissing te geraken, hoorde dit;
en daar zij begreep, dat snel beraad alles moest doen, waar nadenken niet baatte, kwam zij al spoedig met de feiten voor den dag
Het zal ongeveer negen uur in den morgen geweest zijn, toen de drie opnieuw de grot verlieten om nu langs de gewone wegen den tocht naar Walter's hoeve te ondernemen.
Gerold liep als spion vooruit, want hier kon men Geszler ieder oogenblik ontmoeten
het Roode Klif te bereiken en zich bij de Bloemkampers te vervoegen.
hij wendde het oog naar de zee, en met verrukking zag hij de afgedrevene vaartuigen, welke met den vloed weder kwamen opzetten.
want als men een kind is en nog niet kan spreken, dan verstaat men de kippen en de eenden heel goed;
de katten en de honden spreken ons dan even verstaanbaar toe als vader en moeder, alleen moet men daarvoor nog heel klein zijn;
zelfs grootvaders stok kan dan hinniken, en een geheel paard worden met kop, pooten en staart
Zoo half slapend starende op de figuur, die naast het bed op den grond lag, scheen van Herwijnen langzamerhand wakker te worden;
Hij stond op en stootte de dienstbode aan
n hoever deze overlevering vertrouwen verdient, is moeijelijk na te gaan, maar daar de althezer orde, die van aus lemens de bezittingen der empelieren ontving, in den omtrek van spelo onderscheidene landerijen
Ik voele maar al te zeer, dat ik nog niet zoo los ben van alles als ik gemeend had.
Nu de gezondheid en de krachten terugkomen, rijzen er wenschen en gedachten bij mij op, die mij veeleer heentrekken naar de aardsche uitzichten, dan naar de hemelsche blijdschap
Ik ben geschrikt, Jongejuffrouw Eva, antwoordde Tom droevig.
Maar zeg mij toch, Tom, wat scheelt er aan?
Ik heb u met die brommende oude Prue zien spreken
waarin de herberg uitliep, een aan alle zijden gesloten onregelmatig vierkant.
En nadat de villa-stad in de zon den geheelen dag was somber geweest, en doodsch, en als uitgestorven, - de mannen ginds in de oude stad, de vrouwen verborgen in hare huizen - kruisten nu in den donker om Koningsplein en langs de groene lanen zich enkele equipages, enkele Europeesch uitziende menschen, die gingen naar een receptie
adat daarover hare verontwaardiging betuigd had, liet zij volgen: ' u, ode zij dank, die dagen van vervolging zijn voorbij;
althans in dit land, en, zoo al eenige heerschzuchtige geestelijken daartoe genegenheid betoonen
zij slingerde zonder doel van den eenen dag op den anderen en zij verlangde naar.
Maar, en dit was hare grootste zwarigheid, zouden het hare ouders, zou vooral hare moeder het toestemmen?
Den volgenden morgen onder het ontbijt bood zich reeds daartoe eene gelegenheid aan
Zonder een woord te spreken, en met een gelaat, waar de uitgestane angst nog duidelijk op te lezen was, wandelde de deftige vrouw den weg af, toen haar pagie, een knaap, die tusschen de twintig en vijfentwintig jaren oud scheen
natuurlijken toestand was.  Zij vormde een soort van Wapenschild, gegroepeerd met een reukfleschje, een zakdoek, een sinaasappel, een flesehje azijn, de zuster van Flanders, haar eigen zuster
mijn leeftijd.  ik voel lang niet sterk meer;
ik zou.  onverwacht kunnen sterven, en dan Jacob en de associé.
beloof mij vast geef er mij de hand op, dat gij Welsink tot zaakgelastigde en beheerder van uwe fortuin zult aanstellen
Hij nam er langzaam de kleedingstukken uit, waarin Cosette, tien jaren geleden, Montfermeil had verlaten;
in de eerste plaats het kleine zwarte kleedje, daarop het zwarte halsdoekje, de lompe kinderschoentjes, welke
al kende zij hem alleen uit hare beschrijvingen en uit de photographie, die zeker medaillon bevatte, die held was de schuldigste;
hij had het eerst de trouw gebroken, het jeugdige hart verscheurd, misschien versteend voor altijd
Bij die roep beefde de edele Burger van pijn en verontwaardiging.
Cosette wendde zich tot Marius: U keer ik den rug toe.
keerde hij terug naar de plaats, waar zijne vrouw en de getrouwe Miggs hem met angst verwachtten.
Juffrouw Varden en derhalve Miggs insgelijks gevoelde nu eene hermehjke
De oogen van Holmes vestigden zich op een dezer portretten en zijn blik volgende, zag ik de beeltenis van een voorname dame in baltoilet, met een groote diamanten tiara op het edele hoofd.
Ik keek naar dien ietwat gebogen neus, naar de donkere wenkbrauwen, naar dien vastberaden mond en de van wilskracht getuigende kleine kin
Wat is dat toch een mooie kunst dat overstagzeilen,' kon Paddeltje niet nalaten bewonderend uit te roepen.
'En voor ons dubbel aardig,' liet Veritas, gezellig prater die hij was, er dadelijk op volgen, 'als we er bij denken, dat de Mooren die kunst van ons geleerd hebben
Ik ben uw vrouws neef, oude kennissen!
zei Wassenka, Lewins hand stevig drukkend.
vroeg Stipan reeds aan Lewin, hem nauwelijks tijd latend om ieder te begroeten
Toen liet zij hem maar gaan, met nog een zoen, maar in twijfel of hij wel zoû gaan slapen, of hij nu wel slapen zoû.
En toen hij weg was bleef zij wakker, hooren naar de stilte van het huis, in twijfel
TWEEDE HOOFDSTUK.  MARIUS UIT DEN BURGEROORLOG GEKOMEN, BEREIDT ZICH TOT DEN HUISELIJKEN OORLOG.
Hij lag verscheidene weken in ijlende koorts, die met zeer ernstige hersenverschijnselen gepaard gingen
Nu heb ik gedaan, wat ik op me genomen heb, zei hij, en boog fier den kop achteruit.
Nu moet je probeeren met den man te spreken.
Ik zal daar in dien dichten dennetop gaan zitten, en op je wachten
Noureddin wist niet, dat men zijnen secretaris beluisterd had, en dacht er volstrekt niet aan, dat zijne vrienden tot het besluit waren gekomen, hem voortaan van hun gezelschap te verschoonen.
Hij begaf zich naar het vertrek der schoone
En nu pikten zij met haar kleine snavels naar den vogel, zoodat het hem onmogelijk was, in het nest te komen;
Ook de andere vogels vielen nu op de musch aan, zoodat zij bloedend op den
terwijl hij dan aan de oude dame zou overlaten, voor wien zij het vak aan de andere zijde bestemde.
hij zou zorgen, dat hij het bij zich had, en zij zou het genot smaken, waarop zij zelve bij herhaling gezegd had, zooveel prijs te stellen: zelve een echtgenoot te kiezen voor haar nicht Lina
Men zocht meer naar den man die bij u was, dan naar u, en hem moest ik aanwijzen.
Wat mij zelven betreft, wat heb ik er mede gewonnenf Hier zitten wij in hetzelfde schuitje
Aldus was de deftige verschijning, die ons ijzig aanstaarde.
Naast den hertog stond een jongmensch, dat, naar ik vermoedde, de secretaris was.
Hij was klein, zenuwachtig beweeglijk, met verstandige, lichtblauwe oogen.
Hij was het, die dadelijk op een koelen, snijdenden toon het gesprek opende
De page verstond ga gauw, ga gauw!
en bracht het antwoord den koning over.
Nu, sprak de raad, moet zij wijken voor geweld!
Er werden kanonnen naar boven gebracht en het paleis werd in brand geschoten
Het is de eerste maal niet, dat ik des nachts uit ben, om zulken als gij water te brengen.
Dank, Missis, zeide Tom, toen hij genoeg gedronken had
Al de zachtheid, die er in haar karakter lag, scheen zich ten opzichte van kinderen te openbaren, ofschoon het niet waarschynlijk is, dat het kind in de gunst van Victorine gedeeld zou hebben
Wacht er u wel voor,' zeide Van Espenblad: 'de Fiskaal is onderricht, dat de man, die met den Prins gesproken heeft, met Sylvius was mede gekomen, en ik wil wedden, dat zijn rakkers voor de herberg op de loer liggen
verklaard en tot de straffe des doods veroordeeld.
De misdadiger had geweigerd zich in cassatie te voorzien.
hij legde het uit, en zeide: nu wensch ik, dat je weêr met lekker eten gedekt wordt, en hij had niet uitgesproken of er stonden vele schotels op met het heerlijkste eten, zoodat het heelemaal vol was