AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en ondertusschen, zoo vaak ik hem op het terrein der staatkunde heb zoeken te brengen, heeft hy my met koks en hazewinden geantwoord.
' zeide d'Estrades, terwijl hy met moeite zijn trek tot lachen bedwingen kon
terwijl hij met geduld op het oogenblik wachtte, dat hij zijn rede eindigde, om dan dadelijk met hem over zijn zuster en zijn eigen aangelegenheid te spreken
met de te dikke sandwiches en de slordige meid, die brutaal haar elleboog toonde, als de meisjes haar iets vroegen te doen!
O, Constance had medelijden met Adolfine: zij was Louis Couperus, De boeken der kleine zielen toch hare zuster en zij werd zich bewust, - na jaren, of het gesluimerd had - een teeder familie-zwak voor allen, die waren hare broêrs en zusters en hunne kinderen
De kamenier, die een oogenblik aan de deur had geluisterd, trad nu binnen.
Anna zag haar vragend aan en bloosde verschrikt.
De kamenier bracht het kleed en een briefje van vorstin Betsy
Niet zoo goed als het kon, want gij moest u eerst bedenken.
Maar wijl gij uw catechismus tot zoover goed hebt opgezegd, zal ik u de rest schenken
Ik heb u immers gezegd, dat ik een Duitscher ben, en ik zweer u op mijn eer dat de koning van Spanje niets van mij weet, dat niemand zijner handlangers mij een bevel zou durven geven of een dienst vragen, zoomin ben ik zijn huurling
zal, u voorloopig met de waarneming van het Voorzitterschap te blijven belasten, tegen genot van de daaraan verknochte wedde en emolumenten.
' 'Dit kan my zeker niet dan aangenaam zijn,' zeide Maasdam: 'maar waarom zoû er geen definitief besluit in die zaak genomen worden
hernam Thomson;  'er is dunkt my een zeer eenvoudig middel om alle praatjens te voorkomen.
Verzoek uwen Heer vader, zich hier te begeven.
' 'Neen!  dat niet,' zeide Izabella: 'het is beter, Jacob van Lennep, Elizabeth Musch dat mijn vader nimmer van uw overkomst onderricht worde: gy kent hem: hy is
tik zal nooit meer goed over u denken, vielBella hem in de rede met de stoutste uitdaging in hare sprekende wenkbrauwtjes en kampioen schap ten behoeve van den gewezen secretaris in ieder kuiltje, i Neen!
Loker barstte uit in een geduchten vloek en liet nog eens zijne vuist op de tafel vallen.
Denk niet dat ge mij zoo
want hij gevoelde, als hij opstond, dat de toehoorders zeiden: Dat is de zoon van den ouden losbol, Sir Pitt, die waarschijnlijk op dit oogenblik in de kroeg zit te drinken
uit het diepste van mijn hart en uit de ongeneeselijke wond, welke uwe liefde daarin veroorzaakt heeft;
eene wond die ik duizendmalen zegen, hoe wreed zij mij ook kwelt.
Ik zou al wat zich verzet tegen onze liefde gering achten
die Sander had een braaf en nuttig mensch kunnen worden, indien zijn ongelukkig gesternte hem niet het al te verleidelijke voorbeeld van Don Manoël had voor oogen gesteld: en deze zal eens, op den dag des oordeels, behalve zijn eigen schuld, ook de wandaden te verantwoorden hebben, waaraan zich deze ongelukkige heeft schuldig gemaakt
werkelijk nog een heideveld in de rigting van Zutfen, waar zij schijf geschoten hebben.
Welkom is de koele dronk, welkom na die verkwikking de bete broods op het gras onder het lommer
De zaligheid van het nop hebben, van het zien trillen, indoopen, onderduiken van den dobber, en daarin, van het zuigen van een langwijlig aaltje, het leuteren van een zeurig postje aan den onmerkbaren hoek, is hem genoeg
De ziekelijke jongen, die naar het mij voorkwam de tering onder de leden scheen te hebben, at buitenshuis.
Als de heer Jellyby thuis kwam, ging hij doorgaans zuchtend naar de keuken.
Daar kreeg hij wat te eten, als de meid hem iets wilde geven
Je moet zoo iets ondervonden hebben om je er een voorstelling van te kunnen maken.
Twee dagen zal je met de grootste moeite je vrouw voor alle aandoeningen weten te beveiligen, op den derden valt zij in onmacht van schrik omdat er een vogel tegen het venster aanvliegt.
waarover hij zeker nog meer zou gezegd hebben, indien niet Jemima en hare vriendin beiden gedreigd hadden, dat zij flauw zouden vallen, als hij nog een woord sprak
en zelfde bewijzen tegen u leveren zal, als gij mij tart!
Geef toe!  Breng u niet nog meer in ongelegenheid, vader
als aan het lager einde van een lange laan, welke gij thans doorreist, zich de eerste teekens eener stad vertoonen, in de gedaante van eenige verstrooide hutten
en zijn laarzen, zijn scheerspiegeltje en zoo al meer op te bergen, trokken bijzonder mijn aandacht, als blijken van denzelfden Traddles, die modellen van olifantenhokken van
of er wel nog plaats voor hen zou overschieten om met hunne voorvaderen en afstammelingen te kunnen rusten.
De kerk stond op een kleinen afstand van de pastorie, en wij gingen die bezoeken
op het voorhoofd.  'Je bent een klein, brutaal nest,' zei hij lachend om zijn ontroering te verbergen.
'Kom laat ons maar niet verder twisten,' meende Louise, die zich, nu alle goede dingen ook ditmaal in drieën kwamen, recht gelukkig gevoelde
De Friesche edelman stelde hem hierop zijn verlangen voor.
voorposten in handen van den vijand.
Sir Pitt ging naar zijn schoonzuster en onderhield haar ernstig over het wegzenden van Briggs en over andere kiesche familie-aangelegenheden.
Dat was een zachte rust, dat zoo te denken, dat hij uitgeschreven was;
het niet te denken in bitterheid en desilluzie, maar het kalmweg te gelooven, dat het nu wel waarlijk was geweest de laatste keer
in den hof.  Zij zag echter Othomar ongedeerd.
De hertog van Xara steeg af, gaf haar de hand, glimlachte;
zij kuste die, neigend, met vuur;
Was het verbeelding of werkelijkheid, maar het was mij of die rook den geur der eikebladen met zich bracht, die gedroogd waren tusschen de stapels takkenbossen, waarmede wij altijd het vuur aanmaakten
Maar 'k geloof toch, ik zou mijn stem aan de kikkermuziek schenken.
Eylar.  Ik juich de keuze toe der kikkermelodij
de teedere en hevige idylle der nachten.
Zij bleven stilstaan, tot de boot weder was afgevaren;
en toen knielden man en vrouw met hun verwonderd kind in de armen, op den oever neder, en verhieven het hart tot God
Ja, mevrouw, wij zijn gisteren nog in de manège geweest.
Zij vond hem reeds onhandig, dat hij het gesprek zoo vallen liet, maar hij vroeg met dat béetje verlegenheid, dat, om zijne flinkheid, hem een
en wijl buitendien het moederschap voor de maagdelijkheid volkomen onbegrijpelijk is, zich eindelijk verbeeld, dat zij misschien geen moeder gehad had.
Telkens wanneer zij er Jean Valjean naar vroeg, zweeg hij
Hij reisde zonder gevaren of ontberingen, en tot groote tevredenheid van den bediende, tot aan de grenzen van het tegenwoordige België, toen hij evenwel die grenzen genaderd was, begon hij zijne voorzigtigheidsmaatregelen met hoogst omzigtig uit de diligence te stappen en een onderzoekenden blik te werpen op een zevenjarig meisje dat met een boterham in de hand stond te huilen
Ik werd gewekt door de stille aanwezigheid van mijn tante voor mijn bed.
Ik voelde die in mijn slaap, zooals ik meen dat wij alien zulke dingen voelen
wenschte ik dat ge die aannaamt, dat gy u de niet ontbrekende, maar in onbruik geraakte kracht eigen maakte die er noodig schynt om altyd naar uw beste weten ronduit te zeggen wat er te zeggen valt, en dat ge dus geheel-en-al varen liet dien onmannelyken schroom om flink voor een zaak uittekomen
Zijn broeder was lid van den Raad van Indië: een vroegere ster van de Academie te Leiden, wiens vlugge geest daar ieder verbaasd had.
Hijzelf was sedert acht jaar student, doch hield nu meest zijn vader gezelschap, meêbazende op den Engelenburg, waar tuin- en stalknechts kwamen en gingen
De Graaf van Vlaanderen aanzag hem droevig en zich naar Robrecht kerende zuchtte hij: O mijn ongelukkige zoon!
Robrecht van Bethune stond stijf en beweegloos met dwalende ogen bij de Franse ridders, die hem met ondervragende blikken bezagen
en zij behandelt ze niet uit de hoogte en helpt ze slechts met geld, neen, zij maakt de jongens zelf voor het gymnasium klaar en het kleine meisje heeft zij geheel tot zich genomen
wel, mijnheer Botwater was nieuwsgierig.
- Ik moet zeggen, dat de smaak te wenschen overlaat
O, belachelijk!  Emily, gij zijt de knapste vrouw in Kentucky, maar gij hebt toch geen verstand genoeg om te weten dat ge geen begrip van zaken hebt;
dat hebben vrouwen nooit en kunnen zij nooit
van den koekebakker De Groot of, zooals Henriette altijd zeide, van de De Grooten.
Zij was vrij verre van het huis van den heer Kegge gelegen, en ik ging op de, voor een stadgenoot waarschijnlijk zeer heldere
Geve de Heer dat uw hoop niet worde teleurgesteld!
Wanneer wilt gij die gevaarlijke tocht aannemen, mijn vader?
Overmorgen zal Mijnheer De Valois met zijn gevolg naar Wijnendale komen om ons te geleiden.
Ik heb de Edelen, die mij nog in mijn ongeluk getrouw blijven, doen ontbieden om hun kennis hiervan te geven
Chloe keerde zich om en ging trotsch de kamer uit.
Mevrouw Shelby volgde haar stil, nam haar bij de hand, trok haar zacht weder terug en zette haar naast zich op een stoel
Toen ik dien armen Mattia zoo hoorde spreken, voelde ik dat er tranen in mijn oogen welden.
Het zou mij onmogelijk zijn geweest hem zijn verzoek niet in te willigen.
die grootheid, die zij nooit bereiken zoû, was haar een marteling harer ijdelheid.
Het was zoo van zelve gekomen in de lijn van het leven van Van Naghel en Bertha - door papa's protectie, door Van Naghels eigen relatie's en Overijselsche familie, die altijd een rol had gespeeld in de politieke geschiedenis van het land
Het was haar oude, heerlijke kamertje buiten, lang en smal, met grijs geschilderd houten wanden, en daar was het raam dat uitzag op het meer door de kastanjeboomen heen.
De zon wierp bladerschaduw in, die flauw bewoog, en de houtduiven koerden.
' 'Morgenochtend zal ik naar hem toegaan met een karretje Als hij thuis is' 'Je moet maar vroeg gaan, dan zal hij nog wel thuis wezenf 'Misschien Ik zal vroeg gaan;
Ridder!  zeide Arkel op een toon, welken Reinout niet miskennen kon, bij de eeuwige zaligheid, welke ik eenmaal hoop in te gaan!
zooverre is het er van af, dat Madzy Dekama mijne bijzit zoude zijn, dat ik u plechtig kan betuigen, nooit een meer zuivere
gij hebt dit slechts voor het zeggen, mijn wijnkelder is goed voorzien.
Proef eens, of gij met dezen tevreden zijt?
Bij deze woorden maakte hij de beweging, uit eene andere flesch in te schenken, eerst voor zich zelven en daarna voor mijn' broeder
over de geheele wereld bekend, en als wij voorbij een winkel kwamen waar de portretten van beroemde mannen waren uitgestald, liet zij nooit na mij te zeggen: ik verlang naar den dag dat ik jou daar ook zien zal
Mijnheer Gradgrind kwam een uur later aan.
Ook hij had niemand ontmoet die hij kende, en hoopte nu zeker, dat hij zijn geschandvlekten zoon, met hulp van Sleary, in den nacht
Ik zal u zeggen wat ik gedacht heb en waartoe ik dan ook besloten ben.
Tot aan het einde van den winter zal ik u bij een padrone in den kost doen, die u met andere kinderen op de harp zal leeren spelen
Op deze wijze trachtte ik al roeijende het schip te bereiken.
Toen ik zoo nabij gekomen was, dat men mij kon onderkennen, bood ik den matrozen en passagiers, die zich op het dek bevonden, een zeer vreemd schouwspel aan
.  doch ik geloof waarlijk, dat mijn man mij roept om hem te komen helpen;
.  maar neen,' zeide zij, terugkeerende: 'hij kan mij wel missen: trouwens, dat kan hij altijd wel.
Onder de toiletten was er menig slordig en smerig op te merken;
ook werd er veel gescheurd linnen en bombazijn van een alles behalve- liefelij ken.
De petten der jonge mannen waren meestal zeer lenig
Komaan, mijn beste jongen, zei hij met een lachend gezicht tot hem, vandaag zal ik je mooie dingen laten zien.
Hij voerde hem een poort uit, voorbij groote en mooie huizen
Dien dollen stap, zou ik, als ik uw vader was, u met moeite kunnen vergeven: en ik zou, om u dien gedurig te herinneren, op het voorplein van mijn buitentje, ook zoo eene sloep van palm laten maken
Maar ik heb u toch lief, Frederik!
Zoo!  Ja waarlijk, en ik zal u altijd liefhebben, hervatte het meisje met aandoening
' zeide Buat, in de ziel getroffen, 'dat gy op een wondere wijze de u gegeven les in praktijk brengt: - zeker zal my deze verwijdering minder smartelijk vallen dan zy Jacob van Lennep, Elizabeth Musch anders doen zoû
De meisjes vroegen haar dan met den grootsten ernst om wat muziek te maken, en zij placht haar drie liedjes te zingen en haar twee muziekstukjes te spelen zoo dikwijls, als zij het maar vroegen
maar wij zijn reeds aan het eer genaderd: dat ziet er hier toch wat beter uit dan bij laag water.
' gevraagd hebbende, wat zij daarmede bedoelde, antwoordde zij: 'o mijn lieve uffrouw, dan liggen hier al de slikken bloot, en men ziet allerhande slingerende kreken
Evenals den vorigen avond trokken de schildwachten terug;
De barricade was sterker dan bij den eersten aanval.
Na het vertrek der vijf personen, had men haar nog verhoogd
Een wethouder, die van een smulpartij thuis komt, zal zijn rijtuig niet verlaten om een schaapsbout te stelen;
maar laat hem eens gebrek lijden, of hij dan geen broodje gapt
En hij bedacht met ontzetting, dat hunne onderlinge invloeden werkten op elkaâr in wanhopig evenwicht.
En dat wat hij gewonnen had door Valérie's kracht, zij verloor door wat in hem zwak was
ver t algemeen, den vromen niet niet te na gesproken, is het geslacht van oude vrijers eene soort van ondingen op de wereld, die de hemel alleen, verscheidenheidshalve, onder zijne schepsels schijnt te dulden.
- aar zeg mij eens, hoe oud is apitein
en daar nu onze arme senator niet van steen of ijzer was, daar hij een mensch was, en dat wel een recht edelaardig mensch, bevond hij zich, gelijk iedereen zien moet, met zijn patriotisme ellendig in het nauw
En ik, hoe gelukkiger ik ben, hoe meer ik dat natuurlijk vind.
Hier is een haarlokje los, zeide hij, haar hoofd voorzichtig een weinig ter zijde draaiend.
af is van het werken en begint hij het jammer te vinden dat hij niet voor parlementair agent is opgeleid.
Van Twemlow rost Veneering naar het kantoor van Podsnap.
Hij treft Podsnap onder het lezen van de courant
na het bagno verlaten te hebben een bisschop bestolen, vervolgens heeft hij een anderen diefstal, gewapenderhand, op den openbaren weg, op een kleinen Savoyaard gepleegd.
Sinds acht jaren heeft hij zich uit de voeten gemaakt, men weet niet hoe, en men zocht hem
Ja, antwoordde Tom, maar dat zal ons niet beletten goddeloos te worden;
als ik even hard van hart wordt als die Sambo en even goddeloos, zal het niet veel verschil maken hoe ik zoo word
Nooit zag ik zoo'n doortrapten vagebond;
Uw Gestrenge, zeide de gevangenbewaarder met een glimlach.
Hebt gij nog iets te zeggen, deugniet?
Toen kreeg zij een gewetenswroeging bij de gedachte, dat zij in geen drie dagen gestudeerd had, en zij zong gamma's, fileerde haar hooge tonen of zocht de smelting van een moeilijken overgang te volmaken.
En het metaal van haar stem klonk glansrijk op, een weinig koud maar helder, vol kristal en
Capi wierp hem toen een eind touw toe en beiden begonnen dit met met den grootsten ernst te draaien.
Toen de beweging zeer gelijkmatig was, wierp Dolce zich in het koord en sprong telkens even op
Als dat niet pathetisch is, als dat geen vrouwelijke zelfopoffering is.
.  En de goede vrouw zwaaide met hare handschoenen, om te kennen te geven dat zij er onmogelijk méér van zeggen kon, en knoopte den zakdoek dichter onder hare kin toe
en antwoordde met een paar woorden, zonder het verlangde er bij te voegen.
De man vertrok nijdig en ontevreden, en den volgenden dag vernam Ellar, dat men hem had hooren zeggen, dat hij zich wreken zou
maar hoe de koetsier zijn paarden aanzette met de zweep.
Zij deed moeite aan niets te denken, zooals Elize, en in zeker opzicht slaagde zij in deze studie.
Hoewel zij weinig uitging, zag zij toch velerlei menschen.
En daarbij viel haar een onlangs door hem betoonde trek van goedheid in.
Een paar weken geleden had Dolly van haar echtgenoot een berouwvollen brief ontvangen
Zij toerde veel met de Louis Couperus, De boeken der kleine zielen oude vrouw en dan stegen zij uit in de Boschjes of in het Bosch en wandelden er langs de paden.
En de oude vrouw sprak altijd over de kinderen, of over de kleinkinderen, of over de twee achterkleinkinderen: de kinderen van Otto en Francis, die meê naar Zwitserland waren
Wat praat gy toch van nog wat te rekenen of te verrekenen: zwyg er maar dood stil van, of ik zal u anders spreken.
en Betje Wolff en Aagje Deken, Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart Bregt om een oortje raakwat, voor een vervalletje: Broêr kan zo veel knokkel oly krygen als hy t'huis kan brengen
dit is zoo onwaarschijnlijk, al stond hij daar tot middernacht, dat hij zich eindelijk genoodzaakt vindt de stilte af te breken.
Lady Dedlock, het onaangenaamste gedeelte der zaak blijft nog over;
lle oogenblikken kan mijn vader te huis komen, en gij weet zelf, hoe ongunstig hij over u denkt.
k heb u niet willen weigeren te spreken, en u niet in het voorhuis afzetten in tegenwoordigheid van een
Dat hij mij niet herkend had, was eerder te begrijpen, daar hij in de stellige overtuiging verkeerde, dat ik mij reeds lang in het rijk der dooden bevond.
Kapitein, zeide ik, is het zeker, dat de koopman, wien deze balen toebehooren, Sindbad heette
hadden verlaten en dit versterkte mij in de meening, dat mijne ouders buiten woonden;
ongetwijfeld zouden wij weldra van de enge straten in de vrije natuur komen.
Daar Mattia en ik elkander bij de hand hielden
Daar het nu niet waarschijnlijk is, dat meer dan twee personen van het geheim afweten, moeten wij, nadat wij den eersten omgebracht hebben, ook den tweeden uit den weg ruimen.
Wat antwoordt gij daarop, dappere mannen, zijt gij ook niet van dezelfde meening
die hen tot haar geroepen had met den driewerf herhaalden, bronzenen slag.
En toen zij allen dicht om haar henen stonden en wachtten, riep Deianeira met heldere, bezielde stemme en de oogen gedroogd in
Het gezelschap stapte in eene vrachtschuit naar Gravesend, van waar zij te voet naar Chattam zpuden gaan;
de wind was gunstig, en weldra verloren zij L o n d e n uit het gezicht
Tegen het einde van Mei ontving zij een antwoord van haar man
Het is smartelijk genoeg, te weten dat gij ongelukkig werdt ingewikkeld in de ramp, welke mij van een eenigen broeder en Emma van haar vader beroofde
Met nog een wilder schreeuw sprong zij op een andere, al verder en verder, struikelende, springende, uitglijdende en
Ik zal aan de officierstafel eten en naar den Schotschen geneesheer luisteren, als hij zijn verhalen doet.
Als ik oud ben en mijn ontslag krijg, dan zal ik met pensioen gaan
De eenvoudige hartelijkheid van den goeden schoolmeester, en de oprechtheid, die uit al zijne woorden en blikken sprak, vervulden Nelly met een vertrouwen
en er is iets, er is iets met die vrouw.
Ik voel dat, en wat ik voel is mij niet mogelijk te loochenen!
EDUARD eerst regt bij daglicht dien langen, mageren heer kon beschouwen, dacht hij onwillekeurig aan het lange ganzenroer.
De edele man reikte den vriend van zijn zoon de hand en sprak: 'Het spijt mij jongman, dat ik mij gisteren zoo vergist heb
waar zij totaal niets van wou weten, als zij gezond was.
Stel u voor, o schoone, jonge lezeres, een wereldsche, zelfzuchtige
In een vlaag van verhevene en welsprekende afgetrokkenheid wil Sapsea het glas van zyn gast vullen dat nog vol is, en vergeet het zyne in te schenken dat leegis.
Hij zag met niet geringe verwondering, dat hij zich in de zelfde zaal bevond, waar hij den gebogchelden stalknecht had aangetroffen.
Maar hoe zeer klom zijne verbazing, toen hij, de zaal rondgaande, de deur van een aangrenzend vertrek
terwijl zij het gevoel kreeg alsof haar hart werd dichtgeknepen, want zij hoorde duidelijk het dreunen van den voetstap en meende zelfs een hand op haar schouder te voelen
Goede lieden, antwoordde de kadi, waarom zou ik uwen meester vermoorden, dien ik volstrekt niet ken, en die mij dus ook niet beleedigd kan hebben?
Mijn huis staat voor u open, gaat binnen, doorzoekt alles, en overtuigt u.
deze onderaardsche stad was echter veel slechter verlicht dan de straten zelfs bij nacht, want hier waren geen lantaarnen of gaspitten, maar slechts de lampjes, welke de mijnwerkers bij zich dragen
Het hoofd wederom oprichtende, maakte hij met de rechterhand eene afwijzende beweging, en wenkte FREDERIK HENDRIK, dat deszelfs plaats niet bij hem, maar aan het benedeneinde der tafel was.
De schouders zuchtend ophalende, hernam de Graaf zijne vorige plaats
Dan had mevrouw meteen iemand om een handje te helpen.
Mevrouw wist nog niet half wat of ze begonnen was!
Daar hadt ge de kleinkinderen van de baker, die kwamen ook, vijf in getal, maar het gerucht liep hun al vooruit
Heb ik u niet gezegd, dat ik geen gedachte heb gekoesterd, die ik u niet medegedeeld heb
en verklaarde met vele buigingen en strijkages op zijne eer, dat het een geschenk was.
riep Pantalon.  En wie was gek genoeg om het u te geven
Zij was netjes en ijverig, stofte alle dag de vloeren, en het stof schudde zij op een hoop voor de deur.
Op een morgen toen zij weêr aan het werk wilde gaan, vond zij er een brief liggen
riep zij uit en zag met schrik in zijn gelaat de uitdrukking van haat, die vooral in zijn dreigende, toornige oogen
Het is waar, lord Steyne vertelde het mij Vrijdagavond, den avond van het noodlottige bal.
Men had hem de laatste zes maanden herhaaldelijk een aanstelling beloofd, Mijnheer
Smike scheen inderdaad niet erger te worden;
en daar de verschijnselen die hij vertoonde heel goed te verklaren waren uit den schrik en angst, die hij onlangs had moeten doorstaan
Zy zelve kreeg eerst de vreeselyke kwaal toen alle gevaar van het kind geweken was.
Therese kwam met ongeschonden schoonheid nit hare ziekte op
van den Hove van Spanje te verzekeren, hetwelk hem, als de omkeer van zaken gelukkig tot stand gebracht was, het Stadhouderschap zoude opdragen, benevens een zwaar pensioen en andere voorrechten.
'Ik zeg,' antwoordde FREDERIK HENDRIK op de vraag zijns broeders, 'dat die afschuwelijke brief
Er waren er niet minder dan negentien, die beweerden de eerste, tweede of vierde te zijn geweest.
De Magistraat beval, toen men hun het uitgeloofde geld geven zou, het eenvoudig onder elkander te verdeelen
Stil!  stil!  zeide Reynszen, tegen de overigen, die opnieuw vooraan drongen: ziehier het geval.
De Heer Blaek heeft een brief van zijn vader ontvangen, die, God vergeve het hem, zichzelven verdaan heeft.
maar hij heeft verlangd, den geïnculpeerde, benevens den Heer Van Lintz en dien Heer op Reynhove wijzende te spreken
en keek zoo verstandig tot den jongeling op, alsof hij hem herinneren wilde, dat hij er ook nog was en zijn meester ten minste in hem een' trouwen metgezel en bondgenoot zou vinden.
'Voorwaarts! ' riep Willem luid om zich te vermannen en ontrukte zich zoodoende met geweld aan de gedachten, die hem somber dreigden te stemmen
Hij werd met schrik wakker, en loosde een' diepen zucht, waardoor ook zijne gade ontwaakte.
De prinses Badoura, vreezende dat hij ongesteld zou zijn, vroeg hem, waarom hij zoo zuchtte, en wat hem deerde
Ali Baba verhaalde hierop aan zijn schoonzuster den ganschen uitslag zijner reis, tot aan zijn terugkeer met Casim's lijk.
Schoonzuster, voegde hij er bij, je hebt nu werkelijk alle reden, om bedroefd te zijn, en des te meer, hoe minder je het verwachten kon.
ging zelf bij de tafel zitten en plaatste Olivier recht voor zich.
Vooreerst: weet gij wat dit is?
vroeg Sikes, terwijl hij een zakpistool greep, dat op de tafel lag
Daar woont eene vrouw, die helpt alle menschen van de kiespijn af door wrijven, en ik wil naar die vrouw!
Ik had een oogst eer gy hier kwaamt.
Ik heb deze kamers gekozen omdat ik het laatst op eene kleine korvet heb gediend, en ik wist dat ik my beter op myn gemak zou voelenergens
Zooals je ziet, loopt hij ten oosten en ten westen van de school en er is geen zijweg.
Indien de beide personen den weg gevolgd hebben, moeten zij langs dezen weg zijn gekomen
Nu!  Tulkinghorn staat op, schuift zijn bril te recht, zet zijn hoed op, steekt het geschrift in zijn zak, gaat uit, en zegt den man achter het beschot, dat hij straks terug zal zijn
moest zulk eene taal, waardoor het gemak van het verkeer bevorderd wordt, wel allengs als van zelf geboren worden.
Zij is trouwens nog in hare ontwikkeling, maar over eenige eeuwen zal zij waarschijnlijk tot wereldtaal zijn geworden
op haar zijde bungelde een zilveren tuigje aan een' zwaren ketting van hetzelfde metaal, dat zij's morgens reeds van hare ouders tot een verjaargeschenk gekregen had, schoon zij zeker van al de werktuigen eerst het regt gebruik
Na deze verklaring keek de dokter me weer scherp en lang, meer onderzoekend dan deelnemend, zwijgend in de oogen.
Toen schoof hij me een stoel aan en ging zelf zitten
'.  Hier richtte de goede ritmeester zich op in den zadel, nam den hoed af en hield denzelven tusschen duim en wijsvinger, Jacob van Lennep, De pleegzoon terwijl hij met de andere hand zich het achterhoofd wreef
maakte ze de diamanten, juweelen en paarlen los uit de ringen, oorbellen en colliers, en verzamelde die in een bordpapieren doos.
Daarna wierp zij het goud in een vijzel en stootte het met den stamper zoo stuk en ineen als mogelijk was
komen zou liep zij rond, als met iets slechts, iets prettigs en iets heimelijks.
Er waren uren dat zij er over dacht zooals zij meende dat men er over behoorde te denken: koel en minachtend, als over iets zoo onwaardigs en ongepast, dat men het dadelijk van zich doet en vergeet.
sommige kregen glanzende oogen en glimlachten als wij spraken over Uwe Majesteit;
sommige kregen even tranen, om hunne liefde voor U.
Zij trad hem met eene bekoorlijke minzaamheid tegen, en begon, toen zij naast hem zat, op eene zeer bezadigde wijze te spreken over het plotseling afbreken van het vorig bezoek.
Zij zeide op eenen zeer bedaarden toon
die den inwoners van Londen nu tamelijk gewoon begon te worden, maar waarop hij geen acht sloeg, te minder daar de schreeuwers tot de laagste volksklasse behoorden
Thespios' vijftig teedere dochteren, tot wie Herakles ging in de, van vijftig bruiloftsfakkelen helle, nacht, wier liefdebrand volgde op den dag, die den Thespischen Leeuw zag verslagen
Hij was niet alleen een superieure jongen, die niet ijdel was.
hij liet zich leven, op het ronde aardbolletje, dat maar draaide
alsof het met zijn ademhaling niet erg vlot meer ging.
Frank Cheeryble draalde dus niet langer, maar greep hem bij zijn beenen, en gaf daaraan zoo'n forschen ruk, dat de vreemde met meer snelheid, dan waarop hij gerekend scheen te hebben
Ik heb er over gedacht, meer dan een beetje, mijnheer.
Ik kan eenvoudig niet toetreden.
Ik moet den weg gaan, die voor mij ligt.
Ik moet van alien hier afscheid nemen
ook inzichten ten aanzien van uw huwelijk zou hebben?
Nooit!  Nu, Handel, bij mijne ziel en op mijne eer, ik ben geheel vrij van den smaak van zure druiven
daar even nog, ging het schepseltje voort, op hem wijzende, verbeeldde ik mij dat ik hem uit zijn graf zag komen!
Hij kwam zoo moeielijk door dat lage deurtje, zoo gebogen en
Maar hoe kwam haar neef op het ideé, om er dien Anasthase bij de haren bij te slepen?
'In de hoop, morgen avond, bij u te zijn en u nogmaals Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette mondeling mijn innigen dank te betuigen, noem ik mij met de meeste hoogachting, Uw dienstwilligen en erkentelijken neef LOUIS JULES DE
heeft mijn stoute jongen op zijn voorhoofd!
zei Dora, en nog steeds op mijn knie zittend, trok zij ze met haar potlood na, de punt nu en dan tusschen haar roode lipjes brengend om de lijnen zwarter te maken
slechts uit plichtgevoel goed en teeder voor mij is, dan is dat niet wat ik verlang;
dat is honderdmaal erger dan haat, dat is de hel
Doch in Februari van het vorige jaar, nu bijna een jaar geleden, was zij plotseling verdwenen.
Ik had haar toegestaan onvoorzichtig, zooals later bleek op haar dringend verlangen, naar Bath te gaan met eene harer vriendinnen, die haar zieken vader daar moest verplegen
Men kon het in de toppen van de boomen hooren, want als zij daar overheen vlogen, ritselden alle takken en bladeren;
men kon het aan de zeeën en op de meren merken, want waar zij vlogen, stegen de golven hooger, en de groote schepen bogen zich diep in het water evenals zwemmende zwanen
Wie gij ook zijn moogt, hij is uwe wedermin niet onwaardig.
Hij wilde haar nu voor goed wakker maken, maar eensklaps bezon hij zich.
Zij is zeker, zeide hij in zich zelven
voldoening, op wat wijze dan ook, weêr overwaait, dan zal het heel licht gebeuren, dat, bij de minste toenadering van weêrszijden, de oude genegenheid, die hij en ettemie voor elkander plachten te voeden, weêr aanwakkert, en zij allebei gehoor geven aan de stem der convenance, die een huwelijk tusschen hen als wijs en verstaudig voorstelt
Ik had geen gezelschap meer behalve mijn vogeltje, en dat nam ik in zijn kooitje mede.
Toen het huis niet meer te zien was, zat ik, met het kooitje voor mijne voeten in het stroo, naar voren op de lage bank
een volmaakte bedstede;  en hij kroop er in.
Hij lag met den rug schier tegen de bank van mijnheer Mabeuf, en hoorde den tachtigjarige ademen.
In plaats van te eten, poogde hij nu te slapen
Waarom zou hij haar ook vergeven, diep, diep in zich, niet met zijn mond, maar met wat daar weemoedig en bitter was, diep, diep in hem
Toen het diner was geëindigd, wilde Lewin zich met Kitty naar het salon begeven, maar hij vreesde, dat hij haar door haar zoo blijkbaar het hof te maken lastig zou vallen
op verre na niet al die deugden en goede hoedanigheden bezat, welke gij bij den koop in haar meendet te ontdekken, en dat gij te dien opzigte door den Perzischen koopman bedrogen zijt geworden
dat dit zeker van eenen strooper was, die het jagtregt schond, daar de jagt nog niet was geopend.
'Ik moet dit, in mijnen post, askeuren en straffen, voegde hij er bij: maar er zijn hier op het platte land, hoe hoog mijn neef ook het landleven ophemelt
de andere was een welgesteld planter in Louisiana geworden.
De moeder van Augustine was eene protestantsche Fransche dame, wier familie in vroeger tijd naar Louisiana was verhuisd
en hoorde ik dat oude geluid in zijne keel, maar nu zachter, gelijk alles aan hem verzacht was.
Het was goed dat hij dit punt had aangeroerd, want het bracht mij iets voor den geest, waaraan ik andersmisschienniet zou gedacht hebben eer het te laat was
Het fluitspel verlangzaamde.  De gedempte tonen bleven hangen boven de plek, gonzend als muggen die op en neer zweven in een rooden avondstraal, en wel weg schijnen te willen, en toch blijven
maar stemde toe met de opmerking: i Gij weet beter wat het wezen moet dan ik, Wegg, en daarop schudde hij hem nogmaals de hand.
en toen de zon door de wolken scheen en zilveren lichtplekken over de donkere zee strooide, vormden die schepen, die nu in het licht dan in de schaduw kwamen, onder het gewoel van booten, die af- en aanvoeren
met welk een' diepen eerbied zij ons de grafzerk vertoonden, waaronder vader VAN DER WERF, zoo noemden zij hem, die, als burgemeester dier stad, in dat beleg zijn eigen ligchaam aan de burgers ter spijs had aangeboden, begraven lag
maar in zijn blikken had hij toch zooveel van een kannibaal, dat het compliment daardoor vrij dubbelzinnig werd.
, Hemeltje, Jozef, zei Mary, alsof zij zeer verlegen was
Op een der achterste banken, veraf in het schemerende licht van die vreemde plaats, zat de ellendige hondsvot, ook nu nog stug en wrevelig, wien hij het verdriet had zijn zoon te moeten noemen
In de koffiehuizen zaten gegoede burgers, rijke winkeliers en werklieden, die van de laatste muziekuitvoering nog eens wilden profiteeren, genoegelijk bijeen;
de laatsten onderscheidden zich dan ook nauwlijks door kleeding of manieren van de eersten;
vulde hare straten wereldstad druk en altijd vlaggebont, vulde hare paleizen, kerken en muzea met zwermen van vreemdelingen, en er was in de stad niets dan het Congres en niets dan de Vrede
Alleen zijne helpster bij het bedienen, Clemency Newcome, was achter de waarheid en vroeg hem,, met een steot met haar elleboog, op fluisterenden doch verwijtenden toon, waarom hij lachte
Hij bleef maar een oogenblik staan, sloeg toen den mantel weer met de punt over den schouder, beklom de half vergane stoep en klopte aan, Clennanrs verbazing belette hem niet eveneens de stoep op te gaan
Er was een schommel aan den anderen kant van het huis, en Dolf noodigde de dames tot zijne genoegens.
Christien had er een dollen zin in, en Koosje ging ook mede, en Pieter volgde natuurlijk
en zonder kaars in het tuintje, tot aan het hek;
juffrouw Wilfer waschte hare handen van de Boffins, op de manier van lady Macbeth en R.
W.  bleef in eene treurige houding bij de overblijfselen van het souper zitten
dat dezelfde beteekenis had, hoewel niemand een woord sprak.
Aller oogen waren op Stephen gevestigd.
Als hij van zijn besluit terugkwam, zou ieder een pak van het hart worden genomen
maar op het oogenblik voel ik waarachtig nog zoo iets in me, dat u op onze oude familieportretten ziet.
Een bij toeval overgebleven atoom van ridderlijkheid.
Ik zeg u alleen, ook uit Urania's naam nu
Kit kuierde verscheidene straten door, talmde nu eene poos, als hij zag, dat een ruiter zijn paard inhield en om zich heen keek
Toen zich het gerucht verbreid had, dat de sultan hem prinses Bedroelboedoer tot vrouw gaf, werd hij toch door niemand, trots zijn nederige afkomst, om zijn geluk of verheffing benijd, want hij scheen beide waardig te zijn
terwijl eindelijk sommigen, die van verre plaatsen aankwamen of tegenspoed op reis gehad hadden, geheel alleen verschenen.
Zij betraden echter den weerstal niet dan te voet, hebbende zij hun paarden met hun gevolg aan de naastbijgelegene herbergen achtergelaten
Het is haar nog verholen gebleven, welk aandeel gij hebt gehad aan de gevangenneming van Juliaan;
maar de smet van uw gebroken woord blijft niettemin op u kleven, in mijn oog;
en als ge tot u zelven inkeert, zult gij moeten erkennen dat het met recht is
r lag eene uitdrukking van doorgaande bezorgheid op zijn gelaat.
Het was het gelaat behoorende aan iemand van natuurlijk traag begrip, die hard had moeten werken om te verkrijgen wat hij gewonnen had
dan zullen zij dat evengoed voor u als voor mij zijn;
als ik naar de akademie ga, gaat gij met mij mede;
wij zullen elkander niet meer verlaten;
Mama, zeide hij zacht, met zijn ferme stem van jongen man.
U moet van avond naar grootmama, en u zal te moê zijn, als u niet wat gaat liggen.
Cornélie kon bewonderen zonder ijverzucht en zij liet Urania opstaan, draaien voor haar heen, vond den snit van haar rok mooi;
zei, dat haar hoed haar allerliefst stond en bekeek aandachtig den ketting
Gheen deit rijk, zoowaar zelje ghezond blijven: en ik mot vandhaag nog ver reizen.
Het is zoo mooi daar, verlaten, verlaten, wild.
Als ik de groote wegen tref, die gaan naar de dorpjes, wijk ik dadelijk af
Hij wou zijn zoon bij een Europeesche familie in den kost doen, want dàt was nu eenmaal zijn idée: men moest Hollandsch kunnen spreken, en dat kon men niet leeren, zooals het hoort, dan in het huis van pur sang Hollanders;
maar de families, bij welke hij deed navragen, hadden bezwaren
Wat haar betrof, zij had, wij moeten het gulweg bekennen, in den laatsten tijd weinig aan hem, ofschoon dagelijks aan zijn goede moeder, gedacht: zij zag hem niet terug met dat oog van eerbied en vrees, waarmede zij vroeger gewoon was geweest hem te aanschouwen
of die de geschiedenis van den mensch en van alles wat bestaat ons leert.
Het eerste, het jagen naar stoffelijk genot, heeft de mensch met elk dier gemeen.
Het tweede, de zucht naar veredeling van zijn geestelijk deel, is alleen den mensch eigen
Matig uwe woede.  Ter zelfder tijd prevelde zij eenige woorden, die ik niet verstond;
en voegde mij vervolgens toe: Door de kracht van mijn tooverformulier gelast ik u onmiddelijk half mensch, half marmer te worden
het andere was dat eener zwierig gekleede vrouw, wier gelaat, ofschoon regelmatig en fraai, echter mishaagde door een uitdrukking van spijtigen trots, welken de schilder maar al te getrouw op het oorspronkelijke had afgezien
Ge zult zien, dat de dankbaarheid voor onze liefdediensten half Zwitserland aan Oostenrijk brengt, eer weer de zomer in het land is.
Zoo sparen wij het leven van onze mannen en bereiken het doel volkomen
Een kleine man met een budtenge woon zuur en ontevreden gelaat, kwam uit het huis en antwaordde op dezen roep met de niet al te voorkomende vnaag: Nu?
Zij konden het immers niet helpen, dat men later tot zulke uitersten was vervallen.
Maar toen herinnerde ik mij wederom den kiesladder, die, eenmaal betreden, dwingt om al verder en verder, al dieper en dieper te dalen
moest de weduwnaar haar langen tijd vervolgen, eer zij er toe kon besluiten zijn Hochter te komen opvoeden en vormen.
Mevrouw General volbracht die taak in zeven jaren
die van den rechtervleugel was genomen, en een brigade van Wincke, van den linkervleugel, bovendien de divisie Clinton.
Aan zijn Engelschen, aan de regimenten van Halkett, aan de brigade van Mitchell, aan de garde van Martland
Zoowel mijn koppigheid tegenover Anna als mijn schichtigheid tegenover de Kantere groeiden door de zekerheid en het vermoeden, dat ze waren opgemerkt.
Van mijn kamer uit zag ik de dominee bijna dagelijks heele uren lang met Anna en Sofietje rondslenteren door mijn tuin
wy missen meer dan een van onze ongeteekende en oningevulde kwitanties, en wie zal zeggen hoeveel bedrog er nog gepleegd kan worden, indien wy den dief niet in handen krygen
De molen zag er netjes en welvarend uit;
deze liet zich ook uitteekenen en beschrijven, maar de dochter van den molenaar liet zich niet uitteekenen en beschrijven: zoo zou Rudy ten minste gezegd hebben, en toch stond zij in zijn hart uitgeteekend
Toen ze in een groote wijde kom de gekookte ongefiltreerde koffie met suiker zonder melk had ingeschonken, keek ze even rond.
Ja, aan den ingang van het keukentje zat een kind van een bediende, de ongekamde haren over het gezicht, slaperig en soezerig
Het geheele huisgezin was opgetogen van vreugde, en de vier broeders van de pas geborene, welker oudste reeds zestien en welker jongste tien jaren bereikt had, vergrootten door hunne ongeveinsde blijken van vreugde het genoegen van de zoo hartelijk verheugde ouders
De gronden zijn goed, het klimaat ook en er is volk.
De zaak is maar zijn handen thuis te houden en niet te gaan knoeien
en dwong zich aan niets te denken, zich wentelend in het genot zijner luiheid en aandachtig bezag hij zijne gebersten handen, en hij vroeg zich af of ze spoedig genezen zouden zijn
vaak zeer eentoonige en werktuigelijke arbeid in vereeniging met velen voor de lichamelijke en zedelijke ontwikkeling des volks met zich brengt.
allen schoon van vorm, voorbij een' kleinen, stillen vijver in het groen, langs de groote weide met haar bonte runderen, totdat het uitkomt op de groote laan tegenover het huis en wij onze heerlijke boschwandeling hebben volbragt
te brengen, en nog eens aan mijn arme vrouw en zes bloeien van kinderen te denken, die ik ik huis heb gelaten.
en zij begon ook mee te schreien, de goede medelijdende ziel.
van het hertogelijk hôtel de la Force voerde, en welke kapel thans als slaapzaal voor dieven dient, voor omstreeks twaalf jaren een soort van bastille met een spijker in de steenen gekrabd en daar onder deze naamteekening: Brujon
Als mijn goede naam en mijn verloochenen van u mij daaruit redden, mijnheer Headstone, is die uitredding niet aan u — maar aan mij zelven toe te schrijven.
Ik zou de herinnering niet willen verliezen aan mijne jeugd, noch aan het vele goede, dat ik van anderen ondervondeia en aam anderen bewezen heb
en hoe ik, sedert ik Toulouse had verlaten, niets had verdiend.
Terwijl ik sprak, speelde Arthur met de honden, maar hij luisterde toch toe en hoorde wat ik zeide
Het couvert bestond uit papier, zoo dik als boomschors, op welk geel papier zich een reusachtig monogram bevond en waaruit een aangename geur haar tegenkwam.
Tegelijkertijd haalde hij haar uit zijn boezem te voorschijn en toonde haar aan zijn moeder, benevens de doorzichtige en bontgekleurde vruchten, die hij op zijn terugweg in den tuin afgeplukt had.
Ook gaf hij haar de twee volle buidels, waarom zij echter weinig gaf
het hoofd van het kind Jezus is door een kogel afgeschoten.
De Franschen, die een oogenblik van de kapel meester waren, doch er uit verdreven werden, staken haar in brand.
Eensklaps sprong hij weder op hem toe, sloeg zijne armen om zijn hals, en drukte zijn hoofd tegen zijne wang.
Ja, hij was het, hij was het zeker
vroeg zij.  Heeft geen knecht of geen kruier een briefje gebracht?
riep ik: gij kunt een goede fooi verdienen, zoo gij ons helpen wilt.
Het woord fooi maakte blijkbaar indruk: de persoon kwam naar buiten, en, ofschoon wij hem door de duisternis weder uit het oog verloren, hoorden wij aan het geklos zijner klompen, dat hij ons naderde
iets onaangenaams gevoelt, brengen den wijsgeer tot nadenken.
Men raakt er als met den vinger een geheimzinnige verwantschap tusschen de publieke mannen en de publieke vrouwen.
die zijn beschermende hand over haar uitgestrekt hield, en dat zorgen was haar een weelde zooals haar leven er nog geene had gekend.
Spoedig wist zij te ontdekken wat hem smaakte of aangenaam was
Het duurde lang, zoo lang zelfs, dat hij weifelde of hij zoû kunnen gaan of niet.
Toen er drie kwartier voorbij waren, drukte zijne hand op een schel, die dicht bij hem stond op tafel
en dit te hooren doet mij deze tranen van blijdschap en droefheid schreien — blijdschap omdat ik ze verworven heb, droefheid omdat ik ze niet beter heb verdiend.
Het komt bij zulke gelegenheden vooral op een ruim geweten, een stalen voorhoofd en een zekeren tact aan, om van de ligtgeloovigheid der menigte niet al te veel te vergen, maar haar door een kunstigen schijn van waarheid te verblinden
Ik weet, zeide Eva, dat gij mij allen zeer liefhebt.
was het algemeene onwillekeurige antwoord.
De man, die nauwelijks zijn lippen had bevochtigd met den wijn, dien hij zich had ingeschonken, aanschouwde het kind met zonderlinge oplettendheid.
Ware zij gelukkig, dan zou ze misschien mooi zijn geweest
intusschen, zij verwonderde zich, dat Eylar zelf het zijn vriend niet afgeraden had.
Deze laatste aanmerking was wel geschikt geweest om Eylar in een moeilijke stelling te brengen, die, al wilde hij er nu juist niet voor uitkomen, dat die aanstaande logeerpartij door hem was gedreven
De eeuwigdurende beweging was in zijn kleine armen en het eeuwigdurend geschreeuw in zijn kleine longen.
zij eindelijk hem in: ij moet wel vreemde gevoelens van mij hebben, en heel ergdenkend omtrent mij zijn.
ie weet, wie weet, hoe gij u te ivorno, en waar gij u aan wal bevondt, gedragen hebt
Alle aanwezigen zeiden dan ook, dat het schande was;
en daarop zette mijnheer Rodolph een zeer ernstig gezicht en zeide, dat hij zijne boosaardige benijders wel kende, maar dat zij wel mochten oppassen om niet te ver te gaan
Ik weet genoeg van u om u naar het bagno te zenden, en zelfs verder, zoo ik wilde.
Ziedaar hebt ge duizend francs, spitsboef die ge zijt.
En hij wierp Thénardier een bankbiljet van duizend francs toe.
Ik luisterde;  het geraas bleef voortduren en drong van alle zijden naar binnen.
Ik schrikte hevig en mijne eerste gedachte was om naar de ladder te snellen en te ontvluchten
hoezeer hij zich dit ook wilde ontveinzen, koelden zij toch zijn liefde af, al wist hij ook, dat ze slechts uit liefde voor hem ontstonden
een zuster van de longtering.
Eet daarom geen suiker en ge zult leven!
En nu richt ik mij ten slotte tot de mannen: mijnheeren, maakt veroveringen!
Rooft elkander, zonder gewetensbezwaar, uw minnaressen
Wat, vader Fauvent?  Is de arts voor de lijkschouwing er geweest?
Maar hoort ge dan volstrekt geen gelui?
Maar hoezeer zij zich ook teleurgesteld en gegriefd gevoelde, ja somtijds geërgerd door zijn onzekere houding tegenover haar, zij bleef toch over het geheel ten volle bereid om al zijn handelingen te beschouwen met die eerlijke toegevendheid en onpartijdige ruimheid van oordeel
die hij er nog niet in had opgemerkt.
Terwijl hij met groote stappen naderde, werd hij ondanks zijn overpeinzingen getroffen door de zacht verlichte verschijning van Anna
ga allen aanzeggen, dat zij zich in de groote zaal vereenigen;
de Pastor is met Mevrouw vertrokken, doch ik zal zelf het gebed doen en wij zullen den drieëntwintigsten Psalm zingen, die op onze omstandigheid toepasselijk is
De dienst was al begonnen toen de juffrouw de kerk bereikte, en zoo gebeurde het dan nu voor den eersten keer van haar leven dat zij over den tijd kwam.
Onder gewone omstandigheden had zij het zich zeker geweldig aangetrokken, maar thans lette zij er niet op
Toen hij op den dijk gekomen was, keerde hij zich om, en keek naar de vele vogeltroepen, die over zee vlogen.
Alle riepen hun loktonen, alleen één troep wilde ganzen vloog stil voort, zoolang als hij ze zien kon.
Binnen weinige minuten kwamen de sheriffs terug, vormde men weder denzelfden stoet, en begaf men zich, door verscheidene vertrekken?
Mevrouw Jennings prees Edward's gedrag met groote warmte, maar alleen Elinor en Marianne beseften de ware verdienste ervan.
Zij alleen wisten, hoe weinig hem verlokte tot ongehoorzaamheid, en hoe gering de troost was, die hem overbleef, bij het verlies van vrienden en fortuin, buiten de zekerheid, goed te hebben gehandeld
Dus de legende, die meestal zekere dosis waarheid bevat.
Een bediende van de sociëteit had het zelf gezegd, en die kon het weten!
Voorts deed het gebeurde aan Regina geen schade in de publieke opinie, en het hing maar van haar zelve af om zich weer geheel op den vorigen voet te zetten
Een zeer onrustige en koortsige nacht stelde echter beider verwachtingen te leur;
en toen Marianne, die volstrekt had willen opstaan, toegaf, dat zij zich niet in staat gevoelde op te zitten, en uit zich zelve weer naar bed ging, volgde Elinor gaarne Mevrouw Jennings' raad, den plattelandsheelmeester te laten halen, die in de buurt van de Palmers woonde
zij verkondigde luide de waarheid, verdreef de smetstof, maakte de eeuw gezond, kroonde het volk.
Men kan zeggen, dat zij den mensch ten tweeden male heeft geschapen, door hem een tweede ziel, het recht, te geven
Ziedaar, viel haar CATS nu in de reden, daar hebben wij nu al Duiveland: en een gedeelte van Schouwen in het oog.
Zie, daar langs mijn' vinger, regts af dien toren.
Wel, daaraan dachten wij volstrekt niet.
Een beetje tabakslucht zou bij een onderzoek als dit van veel belang voor ons zijn.
Mijne vrouw is een hoogvlieger in het fatsoen, Wegg.
En zij heeft een postuur dat haar eer aandoet Ik zelf ga nog niet zoo met de mode mee als ik mettertijd wel doen zaL
doch schreeuwden, opgewonden door den wijn, hunne plannen luidkeels uit.
Trouw deelde Claus alles mede, wat hij vernam en Tell deelde op zijne beurt weer alles mede aan zijn' ouden
klokslag zeven stond dat al voor de deur, en wij met onze neusjes platgedrukt tegen de ruiten in de voorkamer, ten einde niets te verliezen van het schouwspel hoe de bijderhandsche schudt met zijn kop
Ook goed!  zeide de schipper: nog een paar gangetjes en wij zijn er.
In weerwil van de haast, die hij predikte, was Deodaat niet ontevreden, dat het vaartuig nog die twee gangetjes te doen had, vermits hem zulks den tijd gaf, om nogmaals bedaard na te denken
vierhonderd ruiters van alle wapenen reden vooraan;
dan volgde nog een wolk voetgangers met handbogen en slagzwaarden: derzelver getal beliep tot bij de zevenduizend.
Een gedeelte ervan verwijderde zich in alle richtingen van het leger, en liep met brandende toortsen, om al wat maar vlammen kon te verdelgen
Dan moogt gij God danken dat ik verrezen ben, hernam Diederik de Vos.
Maar neen, ik was niet dood: onze gevangen broeders en Mijnheer Van Nieuwland kunnen dit getuigen
mij was twaalf, tien of twee uur even onverschillig;
maar toch was ik blijde, dat het twaalf uur was.
Waarom?  ik zou het moeilijk hebben kunnen zeggen;
Hij zette zich naast mij, zich moeite gevende, naar mij dacht, om op de bank de houding aan te nemen, waarmede zijn doorluchtig model op de sofa was afgebeeld.
In huis was plotseling allies in.
Clemency hield de handen voor de ooren.
Een wanhoopskreeit, een kreet die geen handen kunnen buitensluiten, weerklonk door de gang
Nu, nu, mijn goede heer, viel de heer Boffin hem m de rede, het b altoos een zeer aangenaam iets, goed over iemand te kunnen denken, en het is niet minder aangenaam, ook door anderen gunstig beoordeeld te worden
Loopende verliet zij het dorp, en loopende trad zij in het bosch, naar niets meer ziende, naar niets meer luisterende.
Zij hield niet eerder op met loopen dan toen de adem haar ontbrak;
zij ging echter langzamer voort, gejaagd en hijgend
althands den man, die zich ook in de aanzienlijkste kringen op zijn plaats bevond.