AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dadelijk wordt hij naar ontelbare menschen verwezen die niets hoegenaamd kunnen zeggen hij wordt nog botter van begrip door gedurig onderricht te worden dat de zoon van jufvrouw green ook een bladschrijver is geweest
richard insgelijks genegen scheen om déze twee veilig naar de plaats hunner bestemming te brengen gaven wij toe en daar george ons berichtte dat
en ik heb zooveel oude perkamenten en papieren onder mijn voorraad en ik heb zulk een smaak in roest en stof en spinnewebben en het is alles mijne gading wat er maar komt
mijn voogd met zijn zacht humeur zijn vlug begrip en zijn innemend gezicht wist zelfs van dit onaangename gezelschap iets aangenaams te maken
zeker zeker antwoordt snagsby ik durf u wel zeggen hervat bucket met een innemenden schijn van openhartigheid dat er
om nu maar niet verder te gaan dien slag hebben gedragen gij herinnert er u een aantal dié zich goed zouden hebben gehouden en om hunnentwil
om een nieuw ministerie te vormen tusschen lord coodle en sir thomas doodle zou beperkt zijn het onmogelijk achtende dat de hertog van foodle met goodle zou willen
schitteren beide evenzeer door zijne inspanning afgemat laat hij zijn hoofd op zijne kussens zinken en sluit de oogen
hetgeen voor beide aangenaam is en zij is ons gewoon en houdt veel van u t het verlaten huis ja dat was zoo ik had er niets tegen te zeggen
alfred gluurde ons aan alsof hij de mishandeling van dien avond nooit kon of zou vergeven gij zult misschien hebben opgemerkt jufvrouw summerson zeide mevrouw pardiggle
zijne gewoonte om met arme lieden te spreken en daarbij allen schijn van meerderheid of vernederende vriendelijkheid te vermijden
want ik zelve had dien avond zoo weinig slaap dat ik bleef zitten werken het zou op zich zelf niet de moeite waard zijn er van te spreken maar ik was bijzonder wakker en eenigszins neerslachtig
haar kleinzoon is zoo opmerkzaam daarop dat rosa nog bedeesder wordt dan ooit en nog bevalliger zoo gaan zij van kamer tot kamer doen de geschilderde dedlock's voor eenige minuten herleven
onopgevorderd in de schatkist hebben gelaten en dat is geld genoeg melieve om eene piramide van te gieten ter gedachtenis van de hemeltergende goddeloosheid dier kanselarij
een man overal met klei en modder besmeerd en zeer verloopen van uitzicht die zoo lang hij was op den grond lag en eene pijp rookte
ik durf wel zeggen dat ik zooveel schuldig ben als goedhartige menschen mij maar willen laten schuldig zijn als zij niet ophouden waarom zou ik het dan doen daar hebt gij harold skimpole in het klein
een wintersche dag en nacht
dezelfde stijve beleefdheid dezelfde eerbiedige bedaardheid die evengoed voor iets dreigends kan worden gehouden de geheele man hetzelfde koude donkere voorwerp op denzelfden afstand die nooit door iets verminderd is geworden
het was er zoo dicht bij als het maar wezen kon dat hij zich hier had van kant gemaakt juist op de plek waar de jonge jufvrouw nu staat wij luisterden met ontzetting hij kwam de deur in zeide de oude man
iets dat ik nog nooit in het hare had gezien ik gevoelde zekeren angst en flauwheid en riep om charley terstond bleef
het grootste gedeelte van het huis is gesloten en men laat het niet meer aan vreemdelingen zien evenwel heeft sir leicester nog eene soort van kleine hofhouding in het lange salon en zit daar op zijne oude plaats voor mylady's portret
nu bagnet op deze zonderlinge maniereerder wordt uitgeboord heeft hij alleen nog aan te merken dat men zonder uitstel werk van dien brief moet maken
zij beurde zich echter spoedig weder op en eer wij naar bed gingen deden wij nog wonderen laatste toëbëreidseletf des morgens brachten wij het met behulp van eenige bloemen wat zeepsop en wat overleg zoover dat de kamer er inderdaad vroolijk uitzag
uitstekend in wat het ook wezen mag in den adel worden verheven gij moet nu een weinigje van de wijs zijn dunkt mij als gij niet weet dat dit de groote reden is waarom titels hier te lande eeuwigdurend zullen zijn
wie zal het hem zeggen hij ziet hier en daar rond en denkt hoe hij nu wel iets zou kunnen zien dat zijn moed op de proef zou stellen om er op af te gaan
wanneer hun de ooren om den kop waaien of aan dien gewichtigen tijd als er zoete jonge plantjes te knabbelen zijn de kalkoen in de menagerie altijd door eene grief tegen de menschen in het algemeen gekweld
die volkomen met zijne gedachten strooken ze zijn zoo toepasselijk op het voorval met den ijzersmelter dat sir leicester opzettelijk uit de bibliotheek naar mylady's kamer is gekomen om ze haar voor te lezen
eene eigenaardigheid van zijne zwarte kleeren en van zijne zwarte kousen zij mogen van zijde of van wol zijn is dat zij nooit blinken
mijnheer vholes was de eerste die ons zag daar is jufvrouw summerson mijnheer zeide hij en mijnheer woodcourt ei inderdaad ja waarlijk zeide mijnheer kenge en nam met hoffelijke beleefdheid zijn hoed voor mij af
wij wisten wel dat haar teeder hart altijd even vol liefde en dankbaarheid voor haar neef john bleef en wij achtten richard niet in staat om haar te gelasten van ons vandaan te blijven
of mijn geachte vriend zou het bevestigen als hij maar in staat was om dat te doen zou het niet best wezen na te zien zegt tulkinghorn tot krook of hij ook papieren had die u inlichting kunnen geven
in haar vroohjk gesnap gij ziet er niet uit zooals anders ik ben ook niet zooals anders antwoordt de cavalerist ik ben een beetje van mijne streek gebracht jufvrouw bagnet haar vlug en helder oog ziet dadelijk de waarheid
en hij was waarlijk zoo hartelijk dat ik in de eerste verrassing over zijne broederlijke begroeting nauwelijks genoeg op adem kon komen om hem te zeggen dat ada wel voer gij beantwoordt juist mijne gedachten
ik begaf mij dus met toestemming van mijn voogd dadelijk naar haar toe en zij en prince waren zoo met mij opgetogen dat het nergens naar geleek
als u een slag treft denkt gij natuurlijk aan uwe familie gij vraagt u zelven hoe zouden al uwe voorvaderen tot aan julius cesar toe
neen neen ik schudde glimlachend mijn hoofd is zoo volkomen het gezichtje van oude dagen zeide richard met zijne hartelijke stem en drukte mij de hand met die broederlijke warmte welke niets kon doen
onder het dak en boven stallen en bijgebouwen waar eene minder hoogvliegende eerzucht droomt van zaligheid in eene portierswoning en in den heiligen echten staat met will of sally
laat ik de gordijnen dicht schuiven en de kaarsen aansteken en u meer op uw gemak helpen de klokken zullen toch evengoed de uren slaan sir leicester en de nacht zal evengoed omgaan en mylady zal evengoed terugkomen
de wind huilt om kastanje hof de gejaagde regen klettert de vensters rammelen en de schoorsteenen bulderen de mist vult de lanen verbergt de fraaie uitzichten
hij zooveel ouder en veel meer bij de hand was dan ik zoo waarlijk zeide mijnheer skimpole het nieuwe licht dat voor hem scheen op te gaan met vroolijke verrassing ontvangende
kortom als gij u dus tegen hem verklaart doe ik het ook en nu uitmuntende boythorn laten wij aan tafel gaan
ik gevoelde wel dat het maar eene kinderachtige zwakheid van mij was en poogde die te boven te komen door te letten op de woorden die ik hoorde toen wederom allervreemdst scheen ik die te hooren niet met de stem van den voorlezer
dat ik niet zeker was van mijne bekwaamheden dat ik onervaren was in de kunst om mijn geest naar dien van menschen in geheel andere omstandigheden te voegen en hun iets uit een gepast oogpunt voor te stellen
dat ik voor haar niets veinzen kan ik wankel wel eens dat is waar somtijds hoop ik lieve en somtijds wanhoop ik wel niet maar toch bijna
ik vertrouw mijn ouden lignum aan u toe en houd mij verzekerd dat gij er hem door zult helpen de cavalerist antwoordt dat dit heel vriendelijk gezegd is
niemand wist dit zelfs ada niet ik twijfelde er aan of ik wel recht had iets te bewaren dat aan iemand die zoo geheel anders was was gezonden
had uit verscheurde advocaten dassen en tabbaarden kunnen bestaan men had zich om het tafereel geheel te voltooien nog maar te verbeelden
op den tweeden ochtend hoorde ik hare dierbare stem o hoe dierbaar nu daar buiten en ik vroeg charley eenigszins met moeite want het spreken werd mij pijnlijk om te gaan zeggen dat ik nog sliep
maar ik verwacht nu ook eene uitspraak binnen kort er lag zoo iets angstigs zelfs in hare hoop dat ik twijfelde of ik wèl gedaan had met dit onderwerp aan te roeren mij dacht ik moest er maar niets van zeggen
neen lady dedlock volstrekt niet zonder zich te verwaardigen om verder iets te zeggen gaat zij naar de deur en heeft reeds hare hand daaraan geslagen toen hij zonder hand of voet te bewegen of zijne stem te verheffen zegt
is beurt valt gij oude heer heet smallweed zoo is uw naam dat weet ik wel welnu en gij hebt nooit iets kwaads van dien naam gehoord
en toen hij over mij heen bukte en zoo hartelijk tegen mij sprak het verlaten huis zag ik zijne tranen vallen mijnheer snagsby do vermurwde kantoorwinkelier legt nog eene halve kroon op de tafel
ik moet het schrijven al zou ik het ook weder uitvegen omdat het mij zooveel genoegen doet zij zeiden dat er geen oostenwind kon wezen waar zeker iemand was
draagt hij mercurius in vertrouwen den last op om eens stilletjes aan sir leicester baronet te gaan zeggen dat als hij voor mij klaar is ik ook voor hem klaar ben
er wel toe had kunnen komen om tejantwoorden het hoofd van coavinses maar wat bleek het geval te zijn dat hij al dien tijd werk en brood had gegeven aan een zeer verdienstelijk man
hoeveel liever werd die stem mij nog toen er nog een harder tijd kwam men spreidde een bed voor mij in onze zitkamer en door de deur wijd open te zetten maakte ik nadat ada dat gedeelte van het huis geruimd had de twee kamers tot eene
wij overigen wandelden naar het huis terug is mijnheer carstone's tegenwoordigheid daar morgen noodzakelijk mijnheer vroeg ik kan zij eenig nut hebben neen jufvrouw antwoordde mijnheer vholes zoover ik weet niet
hoe noemden zij dat rampzalige wezen zij noemden hem gelijk hij zich zelven had genoemd maar niemand wist zijn waren naam zelfs niemand die hem had opgepast
laat mij uw voorhoofd eens zien zegt hij bukkende ik ben een dokter wees niet bang ik zal u geen zeer doen hij weet dat hij door haar met zijne lichte en geoefende hand aan te raken nog gemakkelijker haar vertrouwen zal winnen
daarna kwam zij onder het venster zelfs meermalen dan zij aan de deur was gekomen en als ik hare zoete stem had leeren liefhebben toen wij bijna nooit van elkander waren
ik beklaagde hen zoo en toch stelde ik er zekeren trots in dat zij elkander zoo lief hadden en in mijn eigen hart wist ik niet wat de overhand had maar ik was daar niet om hun weg nog donkerder te maken en dat deed ik ook niet
terwijl zij teruggingen om nog meer te halen zelfs deze klerken lachten wij keken naar de papieren en daar wij overal jarndyce en
terwijl gij uit waart mijnheer is het mij ingevallen dat ik dien procureur in lincoln's inn fields wel ken bij wien bucket dien jongen naar zijn zeggen gebracht heeft
acht stuivers is niet veel het had billijk eene halve kroon kunnen zijn o laten wij dankbaar zijn o laten wij dankbaar en vroohjk zijn
want nu en dan werd er gelachen en stilte geroepen het scheen ook iets belangwekkends te zijn want iedereen drong en duwde om dichter bij te komen het scheen iets te zijn dat de heeren van het vak ook vroolijk maakte
niet dat daar nu juist een overvloed van levendige verbeelding is want sir leicester is er niet en waarlijk al was hij
en haar bek aflikkende goeden nacht zegt tulkinghorn en gaat naar huis om onder de allegorie te zitten peinzen het nieuws hoeft zich nu reeds in het hofje verspreid groepen van de bewoners verzamelen zich om er over te redeneeren
niet te ontzien ik geef er niet om willen zij worstelen om den slag te krijgen om iemand neer te smakken op de manier van cornwall
een brief is het onderwerp zijner bespiegelingen en schijnt hem zeer in de war te brengen hij houdt dien op armslengte van zich af en dan weder dicht voor zijne oogen
dat is ten naastenbij uw voornemen als ik u wel begrijp gij hebt gelijk mijnheer volkomen gelijk zegt snagsby hier is dan uw hoed
waarbij ik in betrekking ben en eene tamelijk goede plaats en ik mag er bijvoegen een vrij goed inkomen heb ik mag uwe iadyschap nu in vertrouwen mededeelen dat de naam dier firma kenge en carboy
terwijl hij een zijner zwaar geaderde polsen met de andere hand omsluit en zoo met de handen op den rug en onhoorbare schreden op en neer stapt
wij kregen den volgenden dag een bezoek mijnheer allan woodcourt kwam hij kwam afscheid van ons nemen hij had beloofd dit te komen doen hij ging naar indië en china als
bedekt eene menigte van zonden
dat ik die fijne kennis van het menschelijk hart niet bezat die voor zulk een werk onmisbaar moest wezen dat ik zelve nog veel te leeren had eer ik anderen kon onderrichten en dat ik op mijn goeden wil alleen niet kon vertrouwen
maar ik had bezwaarlijk reden kunnen geven waarom of al kon ik dit voor mij zelve dan toch niet voor iemand anders gij ziet zeide mijn voogd onze woning ligt voor woodcourt niet uit den weg en hij kan hier zoo dikwijls aankomen als hij wil
een politiedienaar is reeds boven naar de kamer gegaan en weder beneden gekomen naar de deur waar hij nu staat gelijk een toren zich slechts nu en dan verwaardigende om de jongens aan zijn grondslag te zien
dat zullen wij doen zoo zeide mijnheer skimpole met zijne vingers op de toetsen der piano toen wij heengingen gaat gij weer naar onzen jongen vriend ja zeide mijn voogd hoe benijd ik uw zenuwgestel jarndyce hervatte mijnheer
alleen wensghten te blijven en mijnheer skimpole dus in ïéffwapen van dedlock zouden laten daar richard's opgewondenheid alles medesleepte gingen wij allen naar den top van den heuvel boven het dorp
maakte hij een nokkend geluid alsof hij het laatste brokje van zijn cliënt verzwolg en toen gleed zijne zwarte smalle spookachtige gedaante naar de lange deur aan het einde der zaal
ik werd daarin gevraagd om te overwegen of ik in dat geval zou willen voltooien wat de schrijfster begonnen had
en haar toevertrouwde dat ik mijn best wilde doen zooveel ik maar kon om het ongeluk te herstellen waarmede ik geboren was en waaraan ik mij in mijne verbijstering schuldig en toch onschuldig gevoelde
ik durfde er niet bij blijven stilstaan of er naar opzien maar ging den tuin voorbij met zijne opgaande terrassen zijne geurige bloemen zijne breede paden zijne zorgvuldig onderhoudene bedden en effen grasperken
over de geheele rechtsgeleerde buurt hangt gelijk een groote sluier van roest of een reusachtig spinrag de traagheid en mijmerigheid der groote vacantie
van aard was dat hij wel een meisje had kunnen zijn kortom hij poogde zich bij iedereen aangenaam te maken
en de zaak scheen allen die er in betrokken waren eene groote levendigheid te hebben medegedeeld behalve de aanstaande gepensioneerden die nog niet benoemd waren
vholes vroeg mij daarom en ik deed het nu ik mij wel bedenk en daarbij zag hij ons met zijn openhartigsten glimlach vragend aan heeft vholes mij misschien omgekocht
om deze reden hield ik het voor best om mij maar voor hen die mij onmiddellijk omringden zoo nuttig te maken als ik kon en te beproeven om dien kring van plichten zich langzamerhand op eone natuurlijke manier te laten uitbreiden
heb ik gehoord antwoordt phil geheimzinnig en toen werdt gij bevorderd toen naamt gij de zaak over ja kommandant toen nam ik de zaak over zooals zij dan was
er staat eene schrijftafel in de kamer waarop een tamelijk groote hoop papieren ligt de lamp met een groen schermpje is aangestoken zijn bril ligt op zijn lessenaar
toch niet op u zeide ik ongerust ja hij is altijd waakzaam en altijd bij mij ik kan hem op een afstand houden maar mij nooit van hem ontslaan
dit verheugde charley en haar gezichtje werd nog helderder dan te voren en toch charley zeide ik rondkijkende mis ik iets waaraan ik gewoon ben
om te verzoeken mijne cliënten met alle nieuwe incidenten in eene zaak te mogen bekend maken een voorzichtig man die mijnheer tulkinghorn die niet meer verantwoording op zich neemt dan noodig is
ik geloof zeide lady dedlock zich naar mijn voogd keerende dat ik het genoegen heb van mijnheer jarndyce te spreken uw geheugen bewijst mij meer eer dan ik gedacht had dat het doen zou lady dedlock antwoordde hij
en dus huismoedertje merkte mijn voogd aan zijn boek dichtslaande toen wij op een avond met ons drieën bij elkander zaten heeft woodcourt caddy jellyby toch weer zoo ver gebracht dat zij genot van haar leven kan hebben
mat zegt de cavalerist met eene gesmoorde stem en hem aansprekende maar steeds naar zijne vrouw kijkende
ada tot den prijs te willen maken om mijn stilzwijgen te koopen is de manier niet om ze aan het licht te brengen gij zegt dat het proces mij doet veranderen
waarin ik haar zeide dat zij mij angstig en bedroefd maakte en haar bad als zij mij liefhad en mijn gemoed wilde geruststellen om niet nader te komen dan in den tuin
toen zij mij een kouden afscheidskus op mijn voorhoofd gaf gelijk een dauwdrop van het steenen uitstek boven de deur
daar dit geen tijd was om onder de boomen te blijven staan liepen wij het bosch uit en over de met mos begroeide trap heen die over de schutting van het park voerde en naar twee breede tegen elkander geplaatste ladders geleek
uwe moeder esther was uwe schande en gij zijt de hare er zal een tijd komen en dat spoedig genoeg wanneer gij dit beter zult verstaan en het ook gevoelen zult gelijk eene vrouw alleen het kan gevoelen
niet zoover uwe ladyschap bekend is misschien ha maar het zöü toch kunnen zijn ja
en tot een zacht gerinkel afgedaald behalve wanneer een paard zijn kop opzwaaide of zich schudde en dan eene kleine regenbui van klokgeklingel om zich heen sprenkelde onze postiljon kijkt naar den
het speet mij zeer als ik dacht dat charley's lief gezichtje veranderd en misvormd zou zijn al kwam zij door die ziekte heen zij zag er nog zoo kinderlijk uit met hare kuiltjes in de wangen maar meestal deed het grootere gevaar waarin zij verkeerde
tusschen de gevelde boomen was gekomen waar eene schuur stond waar gerst in was de misnoegde gans die bukt onder eene oude poort van
allen met meer wreedheid in hun binnenste dan nero had en met meer misdaden dan newgate heeft want hoe slecht de duivel in grof duffel en een linnen kiel kan wezen en in beide kan hij zeer slecht zijn
toen ik wederom dien akeligen blik van den vorigen avond zag de gedachte was schrikkelijk dat er ook een zweem in was van dien ongelukkigen man die zoo ellendig was gestorven
als eene der wetgeefsters en vertegenwoordigsters harer kleine wereld zij houdt zich zelve voor een
ik kon niet nalaten te begrijpen dat zij mijnheer quale bedoelde den jongen heer die er gisteravond was geweest ik werd gelukkig bewaard voor de onaangename noodzakelijkheid
het was in het eerste van die stille uren dat ik caddy van het verlaten huis vertelde wij kregen ook nog ander bezoek dan dat van ada vooral kregen wij prince die tusschen zijne lessen dikwijls haastig maar zachtjes binnenkwam
en hoewel naar de binnenkomenden toegekeerd schijnt zij niet op hen te letten maar blijft als een standbeeld staan zeg mij nu eens zegt bucket hardop hoe gij weet dat dit die dame is
daar zij nachtvogelen zijn die slapen wanneer de zon hoog aan den hemel prijkt en klaar wakker zijn en naar prooi zoeken wanneer de sterren schijnen
een monument van kanselarijpraktijk waarin zou ik zeggen alle moeielijkheden alle incidenten alle meesterlijke fictiën alle vormen van procedure in dat hof bekend bij herhaling zijn voorgekomen
mijnheer chadband stapt zacht en wiegelend niet ongelijk aan een beer dien men rechtop heeft leeren gaan hij is zeer verlegen met zijne armen alsof zij hem lastig waren
om één uur kwam er een open rijtuig voor ons en eene kar voor onze bagage mevrouw jellyby belastte ons met vele groeten
dan bromt hij misschien als hij zoo ongeduldig schudt bij zich zelven regen regen regen i niets dan regen en de familie niet buiten i en kruipt weder naar binnen en gaat somber geeuwend
en bosschen te rusten en het ruime huis is even stil als het enge het enge waar zijn in dezen vreedzamen nacht de graver en de spade bestemd om het laatste groote geheim bij de vele geheimen van mijnheer tulkinghorn's aanzijn te voegen
hoe ik mij zelve overreedde dat dit waarschijnlijk was weet ik niet ik kan niet denken dat het was omdat ik zelve zoo iets gevoelde ik achtte mij zelve niet ongelukkig ik was zeer tevreden en vergenoegd
waarmede een oud man met een bril en eene harige muts in den winkel rondliep zich nu naar de deur keerend e kreeg hij ons in het oog hij was kort lijkkleurig en verschrompeld
als van den donder getroffen zijn en nooit weder bijkomen dan om een snik te geven en te sterven maar hij is toch een uitmuntend meester en gelooft dat het bij zijn rang past dit te zijn
naar hare gedachten wel bezorgd zij kan het zoo noodig openzetten en drukte en beweging maken maar het is nu gesloten en ligt op de breedte van
legde het op eene tafel en bedekte het met mijn eigen zakdoek wij poogden de moeder te troosten en fluisterden haar
volumnia maak ik mij wel verstaanbaar ik heb mijne woorden niet geheel in mijne macht wat de manier van uitspraak betreft
dat is zeer weinig bijna niets lieve voogd zeide ik toen gij mij de vorige maal daarover hebt gesproken
dat allan woodcourt medelijden met hem begint te krijgen wat heeft dat ellendige schepsel u gedaan zegt hij tot de vrouw zij schudt haar hoofd meer verwonderd dan vergramd naar het schijnt en herhaalt slechts o gij jo gij
welke hij altijd met zekere bedeesde rondborstigheid uitspreekt er slecht aan toe was mijn vrouwtje heeft niet veel op met vreemdelingen vooral wanneer zij om er niet te veel van te zeggen iets noodig hebben
stom dicht gesloten altijd even dof blijvende welk licht er ook op mag vallen gelijkt zijne kleeding naar hem zelven hij laat zich nooit tot een gesprek uitlokken of men moet hem in zijn vak raadplegen
van jarndyce en jarndyce
met mijnheer jellyby at en als mijnheer jellyby na den maaltijd zijn gemoed voor mijnheer pardiggle ontlastte zou mijnheer pardiggle dit dan met eene vertrouwelijke mededeeling aan mijnheer jellyby beantwoorden
maar het is den geheelen schitterenden en gedistingueerden kring volkomen duidelijk dat er van niemand spraak kan zijn dan van boodle en zijn aanhang en van buffy en zijn aanhang
ik werd naar een vreemde verhouding t zijne kamer gewezen een ellendig armoedig verblijf en daar vond ik hem dood gij zult mij wel ten goede houden mijnheer tulkinghorn merkt sir leicester aan maar mij dunkt hoe minder
en dus recht te hebben om zich in jarndyce en jarndyce partij te stellen wel dan zou ik zékéré aanspraak bij jufvrouw summerson kunnen maken om mijne aanzoeken met een meer bepaald gunstig oog te beschouwen
men kent iemand nooit voordat hij op de proef wordt gesteld zijn er veel menschen goed voor de kinderen geweest dat is over het geheel nog al zoo kwaad niet mijnheer antwoordde jufvrouw blinder
ik kon haar niet hoorén ik kon geen adem halen mijn hart klopte zoo woest en geweldig alsof het leven er uit wilde breken
hij plukt evenmin druiven van doornen of vijgen van distelen als oudere lieden in den ouden tijd deden de zachtmoedigheid en billijkheid die hij voor richard toonde als wij over hem spraken troffen mij zoodanig
en over het geheel nog al zoo kwaad niet eveneens met charlotte sommige menschen willen haar niet gebruiken omdat zij het kind van zoo'n handlanger is
en verzocht mij om u dit kaartje te brengen lees het eens lieve watt zegt de huishoudster rosa is bij het overgeven zoo bedeesd dat het kaartje tusschen hen
dikwijls over dag en des nachts met mijn hoofd op het kussen naast haar opdat mijn gefluister duidelijker voor haar zou zijn kuste ik haar
om u tot de personificatie van onzen denkbeeldigen vriend te maken mijn hooggeachte boythorn gij verklaart u tegen dien machtigen potentaat heel goed ik ook
zijn beroep is het opsporen van geheimen en het bewaren van de macht die hij daardoor krijgt en die hij met niemand wil deelen of zich door iemand laten ontnemen zoudt gij hem niet kunnen vertrouwen
hoewel dikwijls wanneer zij in slaap en alles stil was de gedachte aan mijne moeder mij wakker hield en mijne nachten droevig maakte gaf ik mij toch anders niet aan die treurigheid over
welnu antwoordde woodcourt dat is mogelijk ik stel nu bijzonder belang in zijn adres ik meen het nommer reeds genoemd te hebben merkte mijnheer vholes als in een tusschenzin aan en vervolgde toen
heb doen blijken dat sir leicester's gemoedsrust en eer en de reputatie der familie mijne eenige zorg zijn het zou mij verheugd hebben de belangen van lady
het is doodgestoken te worden door enkele bijen het is bij droppels verdronken te worden het is bij greintjes krankzinnig te worden gemaakt
de sporen van angst zelfverwijt en teleurstelling die zij had nagelaten toch tot aan het uur van zijn dood op zijne trekken zouden zijn gebleven
ik spreek niet tegen u als tegen een gemeenen kerel want gij hebt uw land gediend en weet dat men moet gehoorzamen als de
wel mijne vrienden zeide mevrouw pardiggle maar hare stem had geen vriendelijken klank dacht ik zij sprak veel te stijf en afgepast
maar ik was niet vrij van eene inbeelding dat ik des nachts in de twee kamers had rondgewandeld niet recht bij mijne zinnen schoon ik nog wist waar ik was
zal ik het haar zeggen vroeg ik zoudt gij zoo goed willen zijn antwoordde hij met een blik die wel iets vreesachtlgs had naar jufvrouw flite omziende
hij kwam dus naar beneden en zat op mijn schoot en nadat mevrouw jellyby op den staat van zijn schortje doelende gezegd had o gij stoute peepy wat zijt ge toch een morsig zwijntje was hij daarmede volstrekt niet verlegen
en hij zullen elkander op deze kleine aarde nooit wederzien want de kar die zoo zwaar te trekken is komt het eind der reis nabij en ratelt over een steenigen grond
toen wij in onze kamer waren en zij mij misschien gezegd zou hebben wat ik zoo weinig verwachtte te hooren moedigde ik haar niet aan om mij te vertrouwen ik dacht nooit dat zij dit noodig had
ik heb wel een half millioen handteekeningen van hem geloof ik maar gij buiten adem geraakt begint hij weder zacht te spreken
ooit de kleine beproeving die ik moest ondergaan te zwaar had geacht het kinderlijk gebed van dien vroegeren verjaardag toen ik zoo vurig gewenscht had vlijtig tevreden
die in deze groote zaak zijn voorgekomen veel studie talent welsprekendheid kunde en vernuft zijn ten koste gelegd
er is een herdersknaap een vriend van mij die ze in iets herschept dat ik in mijne onnoozelheid zeer vermakelijk vind
allen vastklampen en ze medetrekken gelijk lemuel gulliver de statige vloot van het grootsche lilliput medetrok als gij onze klanten wilt winnen
mevrouw pardiggle was overtuigd dat de eenige onfeilbare manier van wel te doen hare manier was om bij de armen in huis te vallen
toevallig keek ik eens beschroomd van mijn werk op en over de tafel naar mijne peet en op haar gezicht dat mij somber
van u te verzekeren dat wij niet beter dan geheel alleen kunzijn dat is genoeg ik was zelfs op het punt sir leicester dedlock baronet hervat bucket om u verlof te vragen om de deur op het slot te draaien
zijne stem was verflauwd evenals de oude uitdrukking van zijn gezicht en zijne kracht en zijne gramstorigheid en zijn weerstand tegen het onrecht dat hem eindelijk had doen
hier ben ik gewillig om alles kinderlijk aan te nemen zooals het valt en ik geef mij nooit eenige moeite hier kom ik b v en vind een machtig potentaat die hulde vordert heel goed
want ik behoef niet te zeggen dat de zaak zelfs ten beste genomen zeer onaangenaam blijft ik weet zeide ik hierop evengoed richard wat zal ik zeggen
alles geheimen voor iedereen en dien ongetrouwden vriend van hem een man van denzelfden stempel en ook een rechtsgeleerde die hetzelfde soort van leven leidde tot hij vijf en zeventig jaren oud was en toen
om heel groot te schrijven zoodat iedereen het in de verte zien kan dat het mij hartelijk speet dat ik dat gedaan had en het niet helpen kon
of rondde een volzin met zijne hand af hij boezemde mij veel ontzag in zelfs toen eer ik wist dat hij zich gevormd had
toen mijn voogd mij gezond en opgeruimd genoeg achtte om op onze oude manier met hem te praten schoon hij dit wel vroeger had kunnen doen als hij mij maar had willen gelooven hervatte ik mijn werk en hernam ik mijn stoel naast den zijnen
richard en die wagen is de laatste toets die de schilderij voltooit holla wat is er te doen wij hadden stilgehouden en de wagen was insgelijks blijven staan de muziek daarvan was veranderd zoodra de paarden niet meer
en kruipende dingen de tuinlieden om het bedauwde gras te rollen en tot een groen tapijt te maken en den rook van het groote keukenvuur die zich kronkelend in de dunne lucht verheft
pa riep caddy uit ging naar hem toe en kuste hem hartelijk mijne lieve caddy zeide hij verbeeld u toch nooit dat ik met prince gelukkig zal zijn pa stamelde caddy
behalve dat hij snagsby aanziet alsof hij zijn portret wilde teekenen heeft hij op het eerste gezicht niets bijzonders dan alleen de spookachtige manier waarop hij verschijnt
als gij het met dien borgtocht van lignum verkeerd hebt laten loopen als gij hem in de klem hebt geholpen en ons in gevaar gebracht
evenwel daar caddy's ziekte mij zekerlijk eenigszins in mijne huiselijke werkzaamheden had belemmerd hoewel ik er des morgens altijd geweest was om mijn voogd aan zijn ontbijt te helpen
volumnia is opgetogen dat die verrukkelijke man gekomen is hij is zoo origineel altijd zoo stroef en stil en weet zooveel dingen die hij nooit zeggen wil
tik tik even regelmatig als de voetstap op de geestènwandeling op den steenen vloer beneden zijn licht op armslengte van zich afhoudende gaat george wiens oude herinneringen
wel bedankt zegt sir leicester gij hebt de zachtheid van uwe moeder en uwe eigene kracht wel bedankt hij wenkt hem met de hand om niet heen te gaan george blijft stil bij het bed staan wachten tot hij weder aangesproken zal worden
en is alles nog stiller en somberder dan te voren de stoet van bedienden is naar bed gezonden en niet ongaarne gegaan daar allen den vorigen nacht zijn opgebleven en alléén jufvrouw rouncewell en george houden in sir leicester's kamer de wacht
placht ik te denken als een engel hebben uitgezien maar zij glimlachte nooit zij was altijd ernstig en streng maar zij was zelve zoo braaf dacht ik
maar eindelijk haalden wij toch iets bijeen dat niet al te veel verschilde van wat eene gewone moeder bij zulk eene gelegenheid zou kunnen dragen
brand storm en duisternis eene menigte menschen half verdronken op eene rots geworpen toen en door dat alles heen is mijn beste dokter een held geweest
dat hij er nooit van gehoord heeft dat hij haar nooit had willen kwaaddoen dat hij liever zich zelven had willen kwaaddoen dat hij liever zijn ongelukkig hoofd had willen laten afhakken
naar eene stille plaats op het land gingen en ik daar eene week bleef om sterker en door de zuivere lucht opgefrischt te worden en het geluk te gemoet te zien van ada weder bij mij te hebben denk ik dat het beter voor mij zou zijn
om het huis vallen de bladeren dicht maar nooit snel want zij komen met eene doode lichtheid naar beneden dwarrelen die altijd iets langzaams en sombers heeft
mijnheer antwoordde mijnheer vholes om eerlijk te zijn want eerlijkheid is mijn gulden regel hetzij ik er mede win of verlies en doorgaans bevind ik dat ik er mee verlies geld is het woord nu mijnheer
zij gaf mij hare hand en de kille koude dier hand zoo strijdig mot de gedwongene kalmte harer trekken versterkte nog de toovermacht die mij overweldigde
ik zal er mijn uiterste best toe doen antwoordt zij hare oogen afvegende maar van avond ben ik moe en voel weer koorts en zoo zat ik te denken aan alles dat hem in den weg zal zijn
maar is er toch dandyïsmus in dien schitterenden en gedistingueerden kring een dandyïsmus van gevaarlijker soort
sommige buren die altijd gelachen en op hun schouder geklopt hadden als hij voorbijging kwamen met eene inteekenlijst voor den dag
zij kwam nooit tot een huwelijk met hem maar zij kreeg toch een kind waarvan hij cle vader was bij het licht van het vuur kan men hem naar den maneschijn zien omkijken
zoo denkt misschien de bulhond die in zijn hok op de plaats met zijn kop op zijne groote pooten ligt te dutten aan den heeten zonneschijn wanneer de schaduwen der stalgebouwen zijn geduld tergen door gedurig te verschuiven
iii herinneringen ik vind het zeer moeiel'y'k een begin te maken met het schrijven van mijn gedeelte in deze bladen want ik weet wel dat ik niet heel knap ben
en ik had eene boodschap om zoodra ik maar kon van een daarvan te beginnen watmeer zal ada u komen zien melieve ik had ook al daaraan gedacht
wilde ik u in bedenking geven of gij niet uw invloed zoudt aanwenden om haar uit zulke gevaarlijke handen te houden gij zoudt haar onder het oog kunnen brengen
zoodat het schijnt dat ze nooit door een minder geweldig instrument dan eene ijzeren hark of een roskam uit elkander konden gehaald worden
zij zet zich in een grooten leuningstoel bij het bijna donkere venster en vertelt in de goddelooze dagen van koning karel den eersten kinderen
in den haard zag ik geen kolen of asch en nergens zag ik eenige kleeren of eenig voedsel üp eene plank in eene opene kast stonden een paar borden een paar kopjes en zoo voort maar alles droog en ledig
dé heer kenge kwam ook met ons spreken en legde ons met de vriendelijke nederigheid van een eigenaar het een en ander uit
wenkt chadband en fluistert eene poos met hem eindelijk zegt chadband die al het vet uit zijne handpalmen schijnt te willen persen hardop ja gij het eerst en gaat weder naar zijne vorige plaats
jufvrouw rouncewell vouwt hare handen weder is hij wel het gaat hem in alle opzichten heel goed grootmoeder ik ben dankbaar jufvrouw rouncewell houdt veel van haar zoon
hij had zoo ellendig geleefd en was zoo afzichtelijk met zijne vuil gele kleur en zijne wilde zwarte haren en baard dat ik hem voor iemand uit het laagste gemeen zou hebben gehouden
hier en daar waren schietschijven geweren degens en andere dingen van dien aard toen wij allen daar binnen waren bleef de dokter staan
lady dedlock had voordat wij aan het huis kwamen daar schuilplaats gezocht en was nu uit het donker naar voren gekomen zij stond achter mijn stoel met hare hand daarop
bevreemdde richard's angstvalligheid in dit opzicht hem zoodanig dat hij toen hij mij zijn bezoek in symond s inn
hij noemde mij zooals vroeger mijn waarde rick beproefde mij van mijne gevoelens af te brengen en zeide dat zij bij hem geen verschil zouden maken dat is alles goed en wel maar het verandert de zaak toch niet
zulke ezels als hij en ma van zich zelven maken melieve zeide ik op die benaming doelende en op den krachtigen nadruk dien zij er aan gaf uwe verplichting als kind
ik zeg u gruwelijk george daar i bagnet anders zoo onbeweeglijk als oen lantarenpaal legt zijne groote hand op de kruin van zijn kaal hoofd
zij blijft nog eenigen tijd zoo staan alsof zij bevroren was eer zij vraagt is er van avond nog iets te zeggen wel antwoordt mijnheer
ik ben iets met een acht er bij zegt phil tachtig kan het niet zijn en achttien ook niet het is ergens daar tusschen
dat eenig cliënt van mijnheer tulkinghorn zijn bijstand heeft noodig gehad een flauwe zwakkelijke neef met
al de bejaarde klerken vinden hun huishouden te groot al de honden zonder meester die op de pleintjes ronddwalen en op trappen en andere droge plaatsen hijgend naar water zoeken huilen tusschenbeiden van
mijn haar was niet afgesneden hoewel het meer dan eens in gevaar was geweest het was lang en zwaar ik maakte het los en schudde het uit en ging naar den spiegel
en daarbij eenigszins maar niet veel aan de weggenomen spiegels want ik wist dat mijne dierbare ada mij om de verandering van mijn voorkomen niet te minder zou
toen dit duidelijk gebleken was moesten wij het allen voor eene treurige zekerheid houden dat hij in den nacht ijlhoofdig was geworden
en verder dat hij dit mylady had te kennen gegeven misschien zou hij het u wel op denzelfden ochtend geopenbaard hebben toen ik het lijk hielp schouwen
grootvader smallweed kijkt met gretige oogen naar het pakje dat bucket uit een verborgen zak van zijn rok haalt en herkent het voor hetzelfde
en dus hebt gij hem toch gehouden wel ik zeide als hij het met mijnheer gridley kon schikken zou ik het wel met de andere huurders schikken en zou ik er niet zooveel om geven of men het in de buurt goedvond of niet
houd u goed mijnheer gridley houd u goed mijnheer i wat zult gij nu met hem doen vroeg géorge zacht dat weet ik nog niet antwoordde bucket op denzelfden toon en vervolgde toen overluid zijne bemoedigende toespraak
mijnheer snagsby houdt bij een der inktbronnen op en groet den vreemdeling met een kuchje hetwelk beteekent dat hij gereed is om aandacht te verleenen kent ge mij niet meer
en met eene grenzelooze blijdschap waarvoor geene woorden verrukking genoeg kunnen uitdrukken ontwaarde dat ik weder zien kon
en nooit eene verbintenis aangaan die beneden hem was zij zeide hem dat er in indië vele bevallige engelsche dames waren die op speculatie daarheen gingen en dat er ook wel te krijgen waren die geld hadden
welnu dan hier is eene volmacht die mijnheer tulkinghorn van lincoln s inn fields tegen u genomen heeft en die al in een half dozijn graafschappen is geteekend
dat zij door den tijd hier wel een echtgenoot zal vinden door wien zij niet voegt sir leicester na een oogenblik bedenkens er bij
ik ook wel houd u goed gij zult u nog dikwijls genoeg op den heelen troep kwaad maken en ik zal u nog twintigmaal in hechtenis nemen als het mij maar gelukken wil
en geeft door een kuchje te kennen dat hij volstrekt niet begrijpt wie mijnheer bucket kan wezen ik wilde hem die geschiedenis laten hooren
maar ik weet er niets van dat verzeker ik u want ik ben maar een kind en ik maak er geene aanspraak op en ik heb ze niet noodig zoo ziet gij dat de uitmuntende boythorn en ik toch wel te zamen aan tafel zouden gaan
zijn op zijde hangend hoofd was tusschen zijne schouders gedoken en de adem kwam als een zichtbare rook uit zijn mond alsof hij van binnen in brand stond zijne keel kin en wenkbrauwen waren zoo ruig
het kanselarij recht is zoo he el moeieüjk te volgen wie is dat jufvrouw summerson fluisterde caddy mijn arm vaster knellende
mijnheer richard te vragen waartoe hij genegenheid heeft juist antwoordde hij dat meen ik ook weet ge wat ge moest er u aan gewennen om er met uw tact en op uwe bedaarde manier met hem en ada over te praten
portaal waareen luier eentonig aan de klok stond te trekken onbeschrijfelijk helder deed worden maar eene beweging aan dien kant een zweem van eerbiedig ontzag op de boersche gezichten
en het is toch zoo noodig dat mijn geest helder blijft weet ge een ander maal zal ik u zeggen hoe zij heeten nu niet op een dag van zulke goede voorbeduiding zullen zij
allan ziet hem verwonderd aan maar ontdekt onder dit vreemde gezegde toch een spoor van werkelijke beteekenis en goede trouw hij wacht geduldig op een duidelijker antwoord en
kinkettingen en alles dat in of om een stal maar gepoetst kan worden hij verslijt zijn leven met schuren ruig en erg gehavend ziet dat manneke er
onderwerping zelfverloochening vlijtig werken zijn de voorbereidselen voor een leven dat met zulk eene vlek daarop is begonnen
prince niet wel zoo waarlijk caddy zeide ik dan moet ge twee vrijers hebben wat zien zij er naar zoo iets uit zeide caddy of zij er naar zoo iets uitzien antwoordde ik haar in de wang knijpende
al wat ik had was van richard zeide ada en richard wilde het niet nemen en wat kon ik anders doen dan zijne vrouw worden daar ik hem toch zoo teeder liefhad
de maaltijd bestond uit een schotel visch een gebraden hoentje een rijstgebak een schoteltje groente een
te zeer verheven in de meeste opzichten boven de besten die haar omringen om geene vijanden en kwaadsprekers te hebben durf ik wel zeggen
negen jaren melieve zeide hij na zich eene poos te hebben bedacht zijn er verloopen sedert ik van eene in stille afzondering levende dame een brief ontving geschreven met eene hartstochtelijke strengheid
dat de kanselarij is wat zij is in zijne opgewondenheid verwacht hij van dat hof dat het toch iets voor zijne belangen zal doen en zijne zaak tot een of anderen uitslag brengen
van alle vogeltjes de eer van zijn huis had opgehouden en mij eene gastvrije welkomst geboden en hoe het na tot verrukking van mijn kameniertje op mijn schouder te zitten zingen in het gewone hoekje van zijne kooi was gaan slapen
wat hebt gij hier te komen en mij in moeite te brengen het is goed zoo ik heb dat gezegd laat het jonge mensch wachten zegt mylady volstrekt niet mylady
wel zij zal nu al een beter man hebben hoop ik antwoordt de cavalerist maar hoe dat zij hier sta ik zooals ik ben en ben niet met de weduwe van joe pouch getrouwd
maar als dit onze eerste ontmoeting was geweest had ik u niet gaarne willen zien maar gij weet wel hoe ik er om gevochten heb
en uw ladyschaps eigen portret dat het mij heel en al van de wijs bracht zoozeer dat ik op dat oogenblik zelf niet wist wat het was dat mij zoo van de wijs bracht
hoewel hij nog blijft denken dat zulke afzichtelijkheden in hoogere kringen ter sprake te brengen inderdaad toch toch ik wilde zeggen hervat de
dat doen wij twee moeders in onze arme harten terwijl snagsby zijn neus snuit en zijn medelijdend kuchje kucht hoort men buiten een voetstap
om de wijzerplaat heen hotst zij de hobbelige steilten op en af niet vele malen kan de zon opgaan en haar nog op haar moeielijken weg vinden
en van goedaardige strakheid op dat van mijnheer boythorn alsof hij zich voornam om hardnekkig onbewust van iemands bestaan te blijven waarschuwden mij dat de groote lieden gekomen waren en de dienst zou beginnen
het kleine weesmeisje had van hun vader en hunne moeder gesproken alsof al dat leed gesmoord werd door de noodwendigheid om moed te vatten en door haar kinderlijk gevoel van eigenwaarde omdat zij in staat was om te werken
gehouden uw geheim niet zwaarder voor u kan zijn dan het te voren was niet erger en niet beter dan voorheen het is waar dat ik het nu weet maar ik geloof dat wij elkander toch nooit geheel vertrouwd hebben
george lacht eens hartelijk klopt hem op den schouder en helpt hem vervolgens om de zaal in orde te brengen dit gedaan zijnde begint hij eenige gymnastische oefeningen vervolgens weegt hij zich en begrijpende dat hij
woordt phil zijn hoofd schuddende dat zou ik niet toen ik bij den ketellapper kwam schikte ik nog al schoon er niet op te roemen was
intusschen heeft bagnet zijn ouden kameraad en phil de hand gegeven welken laatsten de jufvrouw insgelijks met een vriendelijk knikie en lachje vereert nu george zegt jufvrouw bagnet levendig daar zijn wij lignum en ik
wij zeiden er mijnheer jarndyce zoo weinig van als wij konden maar de wind veranderde toch terstond richard vergezelde ons des avonds naar het tooneel van ons morgénbezoek
en dat ik hem vrijwillig ontsloeg van alle verplichting aan iemand die hij nooit had gezien o het was nu zoo veel beter terwijl ik voor zulk een zielsverdriet genadig bewaard was gebleven kon ik van harte mijn kinderlijk gebed herhalen
en de voorlpopige administratie gevoerd moet worden wordt het vermogen waarover in het testament is beschikt te zoek gebracht
ik geloof dat er niets is dat de trots zoo weinig verdragen kan als den trots zelven en dat zij voor hare heerschzuchtige manieren werd gestraft
en zich met een gezicht vol liefderijke bekommering over caddy en de kleine stil bij ons neerzette hoe caddy zich ook werkelijk mocht bevinden voor prince miste zij nooit te zeggen
dat de naam waaronder zij vergaderden door geheel engeland een bitter spotwoord was geworden met algemeene verfoeiing verachting en verontwaardiging was beladen bekend stond als iets zoo hemeltergend slechts
of liever ik weet het zeker want ik heb hem met vholes in kennis gebracht hadt gij hem lang gekend vroeg
uitgestorven en heer scht daar thans de doffe rust van het graf
och heere hoe dikwijls heb ik mijn vriend zijn naamgenoot gehoord die was in alle opzichten zoo matig en bescheiden als ik ooit iemand gekend heb
het duurde geen geringen tijd eer mij dit gelukte of ik zelfs maar de uitbarstingen mijner droefheid kon bedwingen maar na verloop van een uur of daaromtrent was ik beter en gevoelde ik dat ik kon terugkeeren
er is geen droppel van tom's bedorven bloed of het brengt ergens besmetting en ziekten voort het zal nog dezen nacht den uitgelezen stroom van een normandisch huis waarin chymisten bij scheikundig onderzoek den echten adel zouden vinden
de blik waarmede hij haar naziet terwijl zij naar het venster gaat duidt een oogenblikkelijk wantrouwen aan dat zij voornemens is over de borstwering van het plat te springen
en zijne vrouw een onrustig leven zij was eene vrouw van een trotsch karakter zij pasten niet goed bij elkander in jaren en gemoedsaard en zij hadden geene kinderen om hen te verzoenen
zoo zegt sir leicester met eene bevende stem nu gij moet het wel weten mijnheer tulkinghorn gij hebt met hen omgegaan
waardoor hij zich zoo deftig gegriefd toonde dat boythorn zich genoodzaakt vond om eene in het oog loopende vijandelijkheid te plegen ten einde zijn buurman weder tot zich zelven te brengen
en over het geheel zeer ongelukkig omdat zij de arme nicht eener groote dame moet dienen terwijl zij de kamenier van die groote dame zelve had willen zijn
een paar dagen te voren had ik de lieve oude pop in haar eigen doekje gewikkeld en haar stil ik schaam mij bijna om het te zeggen in den tuingrond gelegd onder den boom die mijn venster beschaduwde
en was er mij zoo van bewust dat ik in haarhuis eene plaats vulde die ledig had moeten zijn dat ik het nog moeielijker van mij kon verkrijgen haar te naderen dan ooit voorheen hoewel ik haar in mijn hart vurig dankbaar was
maar niets meer daarvan ik moet mij nu naar de omstandigheden richten ondertusschen moet ik u verzoeken om alles te verzwijgen gelijk ik insgelijks zal doen
hij is van de oude school gelijk men zegt eene uitdrukking waarmede gewoonlijk eene school wordt aangeduid die nooit jong schijnt te zijn geweest en draagt eene korte broek met lintjes vastgestrikt en
zakjes voetbankjes potloodborstels brood hoeden van mevrouw jellyby boeken met kluiten boter op den band afgeloopen eindjes kaars het onderste boven in gebrokene blakers gestoken
dat hij haar eens een buitengemeen blijk van edelmoedigheid had gegeven en dat hij toen zij naar zijn huis ging om hem te bedanken haar toevallig door een venster naar de deur zag komen en terstond door eene achterdeur de vlucht nam en in geene drie maanden
en dat noem ik over het geheel pruikenmeratie hoe het menschdom ooit met pruikenmeratie bezocht is geworden of voor wiens zonden die jongelieden ooit in een afgrond daarvan zijn gevallen weet ik niet maar het is zoo
wel neen daarvoor behoeft ge niet bang te zijn en uw werkman hij och hemeltje hij laat nooit iets bij ongeluk afgaan zeg lieve vriend hij heeft nog nooit iemand bezeerd dan zich zelven
lafaards bruteurs spelers zwendelaren en valsche getuigen sommigen onder hunne smerige plunje met het brandijzer
ik ga nu tot andere gedeelten mijner geschiedenis over zoolang mijne ziekte duurde bleven wij te londen waar op verzoek van mijn voogd mevrouw woodcourt bij ons in huis was gekomen
maar verder kwam hij nooit hij deed nooit iets anders dan met zijn hoofd tegen den muur zitten en starend naar het nadenkende kind kijken en ik kon de zonderlinge gedachte niet van mij verwijderen dat zij elkander begrepen
en toen mijn eenig gebed was dat ik van de anderen mocht worden losgemaakt en het mij zulk een onverklaarbaren zielsangst veroorzaakte dat ik een deel van dat schrikkelijke ding moest blijven
begon ik een weinigje mede te helpen en een weinig meer en veel meer totdat ik weder bruikbaar voor mij zelve werd wederom belang in het leven leerde stellen en mij opnieuw daaraan hechtte hoe levendig herinner ik mij nog
allen zullen daarvoor goed betaald moeten worden de heele zaak zal heel deftig heel omslachtig heel onnoodig en heel kostbaar zijn
zeide richard tot ada en mij met niet weinig verwondering ja zeide de oude man langzaam uit zijne verstrooiing ontwakende ja
ik herinner mij wel eens gedacht te hebben dat hij in zijne manieren iets had hoe ruw die nu ook waren dat van betere dagen sprak hij scheen van hooger stand te zijn vervallen was dat ook zoo vervolgde hij
ik dacht al dat ik mij over den onstandvastige moest doodtreuren ik hield er mij bijna zeker van dat hij dood was
zij laat het huis al zien heel aardig zij woont geheel bij mij en eet bij mij aan tafel ik hoop dat ik haar niet heb weggejaagd
zoudt gij er tegen nebben voor de eer der familie om er stil bij te blijven zitten terwijl ik hen inreken en zoudt gij dan even willen knikken als ik u een wenk daartoe geef