AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
mijn zoon sprak zij ik heb eene gunst van u te vragen het is tijd om tot het gebed op te gaan ik zou mij gaarne willen wasschen ten einde daaraan te kunnen deelnemen heb dus de goedheid mij binnen te laten en mij eene vaas met water te doen geven
dat verwonderde mij zeer en ik wist niet wat ik er van denken moest zoo lang ik hem kende had hij zich steeds als een wellevend en hoogst beschaafd jong mensch gedragen handelde hij thans tegen alle regels der welvoegelijkheid uit minachting voor mij
is er wel een wreeder lot dan het mijne haar te beminnen die zich geheel in de magt bevindt van een alles vermogenden mededinger zoo magtig dat ik bij eene ontdekking van mijn vertoeven alhier mijn leven niet zeker acht
de molenaar liet bacbouc uitnoodigen het avondmaal bij hem te gebruiken na hem zoo sober mogelijk onthaald te hebben zeide hij tot hem
naauwelijks vernam de prins dit droevig nieuws of de tranen kwamen hem in de oogen en zijn hart klopte zoo hevig dat hij geen woord meer kon spreken prins hernam nu ebn thahar veroorloof mij u te doen opmerken dat gij al te gereed zijt
achtenswaardig gemaakt gij verschaft mij een groot genoegen zeide zij mij met dezen jongen prins in kennis te brengen indien ik deze vrouw bij u zend vervolgde de dame op eene harer slavinnen
en ik kan u niet genoeg bedanken voor de goede gezindheid die gij mij betoont zonder zelfs te spreken van uwe zoo menschlievende handelwijze blijkt het mij dat alleen bij lieden als gij zijt
op het zelfde oogenblik kwam de slaaf dien de juwelier had medegenomen geheel ontsteld binnen loopen heer sprak hij men is bezig de deur open te breken
doch wij bewaarden allen het geheim en zeiden hem geheel iets anders dan de ons maar al te zeer bekende waarheid wij verzuimden intusschen niets om haar uit hare bedwelming op te wekken wat ons eindelijk omstreeks middernacht gelukte
ontbieden en dit zoo zijnde zoo zweer ik u bij mijn geloof als muzelman dat ik uw huis niet zal verlaten alvorens u geschoren te hebben dat gij mijne verdiensten niet kent kan ik niet helpen wijlen mijnheer uw vader liet mij beter regt wedervaren
slechts oogen schijnen te hebben om zich niet aan de steenen te stooten ik weet niet of dit ook het geval is met de dochter van den eersten kadi maar toch vrees ik groote moeijelijkheden te zullen ondervinden zoowel van haren kant als bij haren vader mogt het
dit verwonderde mij want van hare zijde waagde zij niets terwijl zij mij liet borg blijven bij de kooplieden zonder dat ik de minste zekerheid van betaling had het is waar zij had mij eene aanzienlijke som voldaan
zij zongen op de maat harer instrumenten en maakten te zamen een heerlijk concert schemselnihar zag niet zoodra den kalif verschijnen of zij trad toe
en dien aan ebn thahar gevende sprak hij lees dit als ik u verzoeken mag en zeg mij of de verwarring waarin zich mijn geest bevindt mijn antwoord niet onverstaanbaar heeft doen worden ebn thahar nam den brief en las als volgt
deze had opgemerkt dat de vertrouwde van schemselnihar zeer dikwijls bij ebn thahar kwam en dat de laatste dan altijd den prins van perzië ging bezoeken over wiens ziekte vele praatjes gingen zonder dat men echter met de ware oorzaak bekend was
ik vroeg haar naar mijne vrouw zij is ziek beet mij de oude slavin in het oor van den vergiftigen reuk dien gij haar hebt doen inademen waarom hebt gij geene zorg gedragen uwe handen te wasschen na eene ragout van knoflook te hebben gegeten
nadert gij in uwe gedachten de pyramiden die gedenkstukken van eene grijze oudheid en van de magt en den rijkdom der pharao's gij zult verbaasd staan
ik zal het echter bij dat goede leven niet laten blijven maar als het allah behaagt mijn kapitaal tot honderd duizend drachmen op voeren mij zelven gelijk achten met een prins en de dochter van den groot-vizier ten huwelijk vragen
hier aangekomen zetten zij zich op eene sofa neder in afwachting dat schemselnihar komen zou zij behoefden niet zeer lang te wachten op deze al te hartstogtelijke minnares
beiden waren zij verheugd dat zij elkander na het gebeurde met de roovers in welstand terugzagen de juwelier vroeg haar hoe zij met de twee slavinnen uit de handen der dieven was ontkomen
omstreeks den middag zakten de bezoekers af en werd het eten opgedragen de juwelier zette zich aan tafel doch de diefstal zat hem zoo in het hoofd dat zijn eetlust zeer gering was
en slaakte zulke vreeselijke kreten dat weldra al de vrouwen van den harem kwamen toeschieten om te vernemen wat haar deerde wat mij betreft mijne verbazing was zoo groot dat ik de kracht niet had naar de oorzaak van dit zonderlinge gedrag mijner gade te vragen
inmiddels bragten de slavinnen naarmate zij hem naderden hun gelaat in eene ernstige plooi en zoodra de jonge dame bij de sofa kwam waarop mijn broeder gezeten was stond deze op
zij deed mij aan hare zijde plaats nemen mijn waarde heer zeide zij laat het u niet bevreemden dat ik u eenigzins overhaast verlaten heb
waarin ik mij neêrlegde en welks deksel ik digt liet vallen de barbier kwam eindelijk ook in de kamer waar ik mij bevond hij naderde den koffer ligtte het deksel op en had mij naauwelijks nog gezien of hij nam de kist op zijne schouders en droeg er mij mede
maar zonder aan hen dien hij dit bevolen had den tijd te laten hunnen last te volbrengen maakte ik een aanvang met de geschiedenis van mijnen vierden broeder
wij zijn verraden er is een vreemdeling bij ons te gelijker tijd stak hij de hand uit en greep den dief bij den arm deze trachtte zich los te rukken maar mijn broeder wierp zich op hem
nog zat mijn broeder in zijne woning te peinzen over het gebeurde toen er aan de deur werd geklopt hij deed open en zag eene bejaarde vrouw voor zich staan
met dien prijs neem ik genoegen zeide zij maar ik heb geen geld bij mij ik denk echter dat gij mij wel crediet zult verleenen tot morgen en mij het stuk toevertrouwen
heeft hij dan regt zich over mij te beklagen en mij zulke grove beleedigingen te zeggen doch ziedaar wat men er bij wint als men eenen dienst bewijst aan ondankbare menschen hij beschuldigt mij een babbelaar te zijn dit is
hij antwoordde dit niet te weten en dat hij zelfs met het oord en de plaats waar hij zich zag heengebragt onbekend was verhaal ons hetgeen u dezen nacht bejegend is zeiden zij nu en verzwijg niets
maakte hij tevens de juiste opmerking dat de tijd niet stil stond en zij op hunne veiligheid bedacht moesten zijn terwijl hij nog sprak kwam de vertrouwde slavin binnen mevrouw sprak zij er is geen tijd te verliezen de gesnedenen komen
neem en proef vervolgde hij en gij zult kunnen oordeelen of ik ongelijk heb u dezen schotel aan te prijzen schacabac rekte den hals uit
ik zal vervolgens met de zelfde statie naar mijne woning terugkeeren nog niet lang daar of mijne vrouw zal mij door een harer slaven laten bedanken voor het bezoek dat ik mij verwaardigd heb aan den vizier haar vader te brengen
daarbij de vrees koesterende dat mijne vrouw ook hare laatste bedreiging verwezentlijken zou gedurende tien dagen zag ik niemand dan eene oude slavin welke mij te eten bragt
het zal mij steeds eene wet zijn uwe bevelen na te komen bij dit antwoord nam de dame met eene ligte hoofdbuiging afscheid van ebn thahar en na aan den prins van perzië een welwillenden blik te hebben toegeworpen besteeg zij haar muildier en vertrok
zou plotseling een schatrijk man zijn of hij daarbij ook weder dacht om de dochter van den groot-vizier ten huwelijk te vragen heeft hij mij nooit verteld maar wel dat hij zich haastte met een tiental gespierde mannen die hij weldra bijeen had terug te komen hij was echter niet
zoodra zij daar gekomen waren nam de dief steeds den blinde spelende zonder dat hem iets gevraagd werd het woord heer sprak hij
de dame liet den juwelier niet verder voortspreken ach riep zij uit gij komt mij den dood van mijn zoon aanzeggen zij begon hevig te weenen en was geheel troosteloos
wij maakten onze rekening op en scheidden zeer voldaan over elkander ziedaar de geschiedenis die ik u had te vertellen vindt uwe majesteit ze niet wonderlijker dan die van den
en daar het bloeden door het zout gestremd was had mijn broeder aan die pijnlijke inwrijving het behoud van zijn leven te danken van lieverlede keerden zijne krachten terug
de oude deed bakbarah op eene sofa plaats nemen herinner u zeide zij tot hem dat zij die ik thans van uwe komst zal verwittigen onderworpenheid en terughouding bemint zij kan niet verdragen dat men haar tegenspreekt
goede hemel wat is mijn lot zonderling en wreed slechts voor weinige oogenblikken mogt ik mij den gelukkigsten minnaar denken
doch spoedig daarna het hoofd opheffende riep hij een zijner bedienden ga zeide hij tot dezen naar het huis van ebn thahar spreek met een der dienstboden en vraag of het waar is dat zijn heer naar balsora is vertrokken
de sukkel stelde hierin geloof en weigerde de hem aangeboden betaling hoezeer hij daarom ook verlegen was want reeds had hij geld moeten leenen om het garen te koopen dat hij voor de hemden en broeken gebruiken moest
en dat in plaats van u mijnen brief te zenden het mij geoorloofd werd u in persoon de verzekering te geven dat ik van liefde voor u sterf mijne tranen beletten mij voort te gaan vaarwel
en wierp het naar beneden de zware val bedwelmde in den beginne mijn broeder toen hij weder tot bewustzijn kwam zag hij zich in een diepen kelder te midden van de gedeeltelijk ontbonden lijken der ongelukkigen
en ving aan te schrijven hoewel de tranen die op het papier vielen hem meermalen verpligtten de pen voor een oogenblik te laten rusten eindelijk kwam hij met zijn brief klaar
wat zou het mij gebaat hebben indien ik mij verzet had dit zou den regten weg geweest zijn om mij door de wachters te doen mishandelen die toch niet naar mij zouden geluisterd hebben
met het aanbreken van den dag kwam er iemand in de moskee hij deed zijn morgengebed en werd vervolgens den prins van perzië en den juwelier gewaar die zich in een afgelegen hoek hadden terug
de juwelier wilde hier meer van weten vermoedende dat er achter dat alles een gewigtig geheim schuilde om daar achter te komen begon hij een onderwerp aan te roeren dat naar zijn oordeel welligt doel zou treffen
allen zeer bekoorlijk uitgedost en schitterende van paarlen en diamanten waarmede hare kleederen en hoofdsieraden als bezaaid waren
dat hij het gebeurde geheel toeschreef aan de vergunning die hij aan mijne meesteres had gegeven om vrij door de stad te mogen gaan zonder van hare gesnedenen vergezeld te zijn
gereed om hieraan te voldoen viel zijn oog op een barbier die zich in ons gezelschap bevond waarop hij dadelijk terugtrad en zich wilde verwijderen de gastheer vond dit zeer vreemd hield hem tegen en zeide waar wilt gij heen
ik weet alles wat gij geleden hebt sinds ik de eer had u de boot aan te wijzen die u in veiligheid moest brengen maar ik hoop dat de brief welken ik voor u medebreng in staat zal zijn uwe genezing te bewerken
ten hoogste voldaan zal zijn welnu spreek zeide de sultan maar vlei u niet dat ik u het leven zal schenken tenzij uwe geschiedenis verwonderlijker is dun die van den
een oogenblik daarna riep hij om eene gans toebereid met azijn honig erwten en gedroogde rozijnen en
gedurende dit watertogtje maakte ik in mijnen koffer de ernstigste opmerkingen en het gevaar waarin ik verkeerde in overweging nemende had ik berouw mij daaraan te hebben blootgesteld ik bad en deed geloften van niet weder zoo dwaas te zullen zijn
ik kom u daarom mijne diensten aanbieden en wilt gij mij uw vertrouwen schenken dan zal ik u nog meer getrouwheid toonen dan ebn thahar
met tranen in de oogen trad zij binnen hetgeen de onrust van ebn thahar nog vermeerderde die een voorgevoel had dat het niet goed zou afloopen
de sofa terwijl hij den barbier den rug toedraaide en verhaalde ons het volgende mijn vader woonde te bagdad en behoorde tot eenen stand die hem aanspraak gaf naar de eerste staatsambten te dingen hij stelde echter meer prijs op een rustig leven dan
en gelooft gij hernam zij dat de hoop mij te zien en te spreken zou kunnen bijdragen om hem uit dien gevaarlijken toestand te redden misschien wel antwoordde ik en indien gij het mij gelast zoo wil ik deze genezing beproeven welnu
uw hoofd is eene onuitputtelijke bron van wetenschappen er is geen mensch op de wereld die bij u in diepte van kennis halen kan mijn goede heer antwoordde ik dikwijls gij doet mij meer eer aan dan ik verdien heb ik iets schoons gezegd ik ben dat verschuldigd
doen zij dit nog meer en de kadi is in dit opzigt de gestrengste van al zijne ambtgenooten daar zij hunne dochters steeds voorhouden dat het eene groote misdaad is zich aan een man te laten zien zijn de meesten zoo bevreesd dat zij over straat
bloote vriendschap spreekt zulk eene taal niet het is alleen de liefde welke ons dergelijke levendige gevoelens kan inboezemen de prins verzonk na deze kortstondige overspanning in een droefgeestig gepeins
hij liet het lijk van den gebogchelde door vier van zijne dienaren derwaarts overbrengen zoodra zij voor den sultan kwamen wierp de regter zich aan de voeten van dezen monarch en zich weder oprigtende deelde hij hem alles mede wat met den gebogchelde na diens dood had
mijn broeder stond dat alles met verwonderlijk geduld door en gaf zich zelfs moeite een vrolijk gezigt te zetten terwijl hij de oude dame met een gedwongen lach zacht toevoegde
en moesten allen toestemmen dat men teregt van damaskus zeide dat het te midden van een paradijs is gelegen alvorens mijn vader en mijne ooms de reis naar egypte voortzetten droegen de laatsten zorg de koopwaren welke ik van moussoul had mede genomen aan den man te brengen
wij stonden op en noodigden om onzen gastheer naar wij dachten genoegen te geven den jongen vreemdeling uit zich bij ons op de sofa neder te zetten
mevrouw hernam ik doe zoo als gij zult goedvinden maar wat gij mij ook zeggen moogt van uwe vriendin het zal haar niet mogelijk zijn u mijn hart te ontrooven reeds zoo sterk aan u gehecht dat niets ter wereld dien band kan verbreken
ik woon in de straat der boetvaardigen gij hebt slechts te vragen naar het huis van den voormaligen opperste der emirs abandi schamma en ieder zal u teregt wijzen
ik bezwoer haar bij alles wat de liefde kan ingeven een zoo noodlottig besluit te laten varen maar ik kon haar van dit denkbeeld niet terugbrengen het verdriet mij éénhandig te zien berokkende haar eene ziekte waaraan zij na verloop van vijf of zes weken bezweek
ha booswicht is het op deze wijze dat gij ons menschenvleesch te eten geeft de grijsaard die niet van de zijde mijns broeders was geweken bragt hem een slag in het gezigt toe zoo dat het eene oog
na dit onderhoud stond de juwelier op maar alvorens hij heenging bezwoer ebn thahar hem bij hunne wederzijdsche vriendschap zich toch aan niemand een woord te laten ontvallen van alles wat hij gehoord had
eens nu dat deze prins weder bij ebn thahar was zagen zij eene dame aankomen op een half witten en half zwarten muilezel gezeten omgeven door tien slavinnen die alle te voet gingen en zeer rijk gekleed waren
zij schaarden zich aan twee rijen ter zijde van den troon die zich in het midden der zaal bevond twintig andere jonge slavinnen die op gelijke wijze doch smaakvoller gekleed waren volgden haar
de juwelier vond deze opmerking van zijn slaaf niet van schijn ontbloot hij doorliep zijn huis en zag dat de dieven de kamer waarin hij schemselnihar en haren minnaar had ontvangen geheel leêg hadden gedragen
of wenscht gij dat ik bij u kom mejufvrouw antwoordde ik ik ben hier vreemdeling en houd mijn verblijf in eene khan die de plaats niet is om eene dame van uwen rang te ontvangen
de prins onderhield zich eenige oogenblikken met de slavin waarna zij afscheid nam en vertrok zij verliet hem echter geheel anders dan hij vr hare komst was
hoewel de zaak als zaak hem geheel niet naar den zin was wat de prins betreft hij dacht volstrekt niet aan het gevaar waarmede een dergelijk bezoek vergezeld ging
de kalif hieraan een einde willende maken liet den oppersten regter eenige dagen vr dat het baïramsfeest inviel bij zich ontbieden en gelastte hem op verbeurte van zijn leven alle tien dieven voor hem te brengen
ik haastte mij derwaarts te gaan en men bragt mij in eene kamer bij een jongmensch van eene schoone gestalte doch zeer neêrslagtig wegens de kwaal waaraan hij leed
toen zij ons in hun verblijf hadden gebragt werden wij door een nieuwen schrik bevangen de dieven vormden eenen kring om mij en als zij mijne kostbare kleeding en juweelen zagen twijfelden zij er niet aan
de eerste was gebogcheld de tweede tandeloos de derde blind de vierde éénoogig den vijfde waren de ooren afgesneden en de zesde had gespleten lippen
omdat ik mij van hen wilde scheiden en zij dan bevreesd waren dat ik hen zou verklappen ik bleef evenwel sterk aandringen zij wierpen zich toen alle drie op mij en mishandelden mij zooals deze lieden die ons voor u gebragt hebben kunnen getuigen
de beminde van den kalif gaf nu een teeken aan eene harer slavinnen welke daarop een minnelied speelde en zong van twee gelieven wier harten als het ware ineensmolten en telkens wanneer zich eenige hinderpalen opdeden slaakte zij de teederste
ten einde zijn gast zich zou kunnen wasschen zoo dikwijls als hij mogt goedvinden vervolgens wendde hij zich tot den koopman en zeide doe als wij en eet het loogzout de as van de zelfde plant en de zeep zullen u niet ontbreken
hoe sterk die ook wezen moge zij hadden daaraan weêrstand moeten bieden en in plaats van zich er lafhartig aan over te geven een beter gebruik van hun verstand behooren te maken
laat ons het lijk op het platte dak van ons huis brengen en vervolgens neêrlaten door den schoorsteen van onzen buurman die een goed muzelman is deze zal wel een middel weten om er zich door te redden terwijl men ons integendeel in dit heidensche land met alle gestrengheid zal behandelen
ik wil dat wij van stonden aan vrienden zullen zijn en dat gij geen ander thuis zult hebben dan het mijne gij hebt de inschikkelijkheid gehad u naar mijne luimen te voegen en het geduld ons gekscheren ten einde toe vol te houden
dat deze over den grond tuimelde hij wilde hem nu verder zijne plagerijen betaald zetten maar de barmeyer wien dit spel te grof ging stak de hand uit om de slagen af te weren en riep wordt gij gek
en tevens om hun zijne diensten aan te bieden indien zij te balsora iets te bestellen hadden daar hij voor eene belangrijke zaak derwaarts op reis wilde gaan
en is een prins van koninklijk bloed de dame was verrukt te vernemen dat de persoon dien zij beminde van zulke hooge afkomst was gij wilt ongetwijfeld zeggen hernam zij dat hij afstamt van de oude koningen van perzië
de geregtsdienaren gaven mij te kennen dat zij mij voor den gouverneur van damaskus moesten brengen aan wien het noodlottige halssnoer vroeger had toebehoord en die het te gelijk met eene van zijne dochters nu bijna drie jaren geleden vermist had
maar door aldus met u te redeneren zou ik gevaar loopen zelf een babbelachtige barbier te worden ik zwijg dus en verzoek u mij spoedig verder te scheren hoe meer haast ik aan den dag legde hoe minder spoed hij maakte hij legde zijn scheermes neêr
de kadi noch zoo veel opschudding te maken indien hetgeen gij zegt waarheid is zoo moet gij slechts naar binnen gaan en hem zoeken ik geef er u volkomen vrijheid toe de kadi had naauwelijks uitgesproken of de barbier en mijne slaven
op zekeren dag dat ik den winkel bezag van een koopman die zich bredradan noemde trad eene dame naar het uiterlijk aanzien van hoogen stand zijn magazijn binnen en zette zich in mijne nabijheid neder
doch in plaats van mij daardoor beleedigd te achten heb ik u met genoegen aangehoord en ik beschouw het als een geluk een jongen man van uwe verdiensten tot minnaar te hebben
mogt het allah behaagd hebben dat ik mij nooit bemoeid had met eene liefdesgeschiedenis die mij misschien het leven zal kosten de dag was naauwelijks aangebroken
ik had aan het eerste proefje genoeg gehad zij scheen echter mijne wenschen te raden en daar zij er eveneens over dacht zoo wist zij hare meesteres zobeïde te overreden aan ons verlangen toe te geven
de vertrouwde had goed geraden naauwelijks had zij hare meesteres haar wedervaren bij den juwelier medegedeeld of schemselnihar maakte zich gereed hem een bezoek te brengen
ik liet door mijne bedienden bij het maanlicht op het plein mijner woning een der marmeren steenen opnemen en een graf maken waarin wij het lijk van de jonge dame
de onzekerheid waarin ik omtrent haar ben de treurige vermoedens die ik daaromtrent koester houden mij in den staat van moedelooze neêrslagtigheid die gij mij ten kwade duidt heer antwoordde
ik had mijne heeren vervolgde de koopman van bagdad mijne schuldeischers verzocht acht dagen geduld te hebben toen de achtste dag daar was bleven zij niet in gebreke bij mij op voldoening aan te dringen
ik heb mededoogen met u en wil trachten u te vergoeden wat gij verloren hebt aan eenen al te vreesachtigen vriend en vertrouweling
uit geheel bagdad een geneesheer die ondervinding heeft en zijn vak verstaat een chimist die in de diepste geheimen der scheikunde is doorgedrongen een sterrekundige die zich nog nooit in zijne berekeningen bedrogen heeft een taalkundige zonder weêrga een
ik smeek den hemel ons gunstiger te zijn en ons de gelegenheid te doen vinden elkander in vrijheid te kunnen zeggen hoe teeder wij elkaar beminnen en lief zullen hebben tot in het graf vaarwel mijn prins groet ebn thahar
schrijf mij dat gij mij altoos zult blijven liefhebben ik zal uwen brief als een talisman op mijn hart dragen en bewaren ik zal hem elken dag duizendmaal lezen en mijn lijden met minder ongeduld dragen
sire antwoordde de barbier ik zweer u dat deze bogchel niet dood is hij leeft nog en ik wil voor krankzinnig doorgaan als ik u dit niet op het oogenblik
ik was met dit antwoord niet voldaan en het belang dat ik in ebn thahar stel doet mij de vrijheid nemen u te vragen of gij mij ook iets anders omtrent dit overhaast vertrek zoudt kunnen mededeelen
niet tegenwoordig zijn ook met zachtheid kon ik echter op dien stijfkop niets winnen daar gij volstrekt niet ten mijnent wilt komen hernam hij zoo zult gij het voor lief moeten nemen dat ik met u ga de voorraad dien gij mij hebt gegeven zal ik naar mijne woning brengen
zoowel de regter als de omstanders konden zich niet genoeg verwonderen over de vreemde gebeurtenissen welke de dood van den gebogchelde ten gevolge had gehad laat dan zeide de regter tot den beul den jood los en hang den snijder op daar hij zelf zijne misdaad heeft beleden
verlaten teneinde hem in vrijheid met hunnen meester te laten spreken ebn thahar deed dus zelf de deur open en liet de vertrouwde binnen komen de prins herkende haar terstond en ontving haar zeer vriendelijk heer zeide zij tot hem
wat er verder gebeurd is weet ik niet maar ik vrees het ergste hoe dit zij en wat er van komen moge ik bezweer u ons geheim goed te bewaren
schemselnihar zocht het beste uit en bood het den prins aan met de bede dit ter liefde van haar te eten hij nam het en bood nu op zijne beurt iets aan schemselnihar aan
die mij daarop vergiffenis kwamen vragen ik geloof dat zij met den prins van perzië even zoo gehandeld hebben die zich in een ander vertrek bevond de dieven verzekerden mij
dit deed hem zijne schreden verhaasten uit vrees dat hij door een muzelman die naar de moskee ging ontmoet door dezen als een dronkaard aangehouden en aan de politie overgeleverd zoude worden
mijn vader was de oudste van tien kinderen die mijn grootvader bij zijn overlijden achterliet en die allen toen reeds gehuwd waren maar van al deze broeders was mijn vader de eenigste die een kind had en die eenige zoon ben ik
hem wegens zijne onregtvaardigheid bij den kalif mogt aanklagen intusschen gehoorzaamde alnaschar zonder morren aan dit onregtvaardige en harde bevel hij verliet de stad om zich naar eene andere plaats te begeven maar onder weg werd hij door roovers overvallen die hem geheel
het strekt mij tot een groot genoegen zeide de kalif glimlagchende dat men u eenen titel heeft gegeven waarvan gij een zoo schoon gebruik weet te maken
goede lieden antwoordde de kadi waarom zou ik uwen meester vermoorden dien ik volstrekt niet ken en die mij dus ook niet beleedigd kan hebben mijn huis staat voor u open gaat binnen doorzoekt alles en overtuigt u gij
dat onze godsdienst heeft dat ik uw geheim ongeschonden zal bewaren wees dus verzekerd prins dat gij in mij den vriend zult terugvinden dien gij aan ebn thahar hebt verloren
hij was ten prooi aan eene doodelijke ongerustheid nu eens kon hij niet gelooven dat ebn thahar op reis gegaan was dan weder twijfelde hij daar niet aan zich het laatste gesprek herinnerende dat die goede vriend met hem gehouden had
zie daar het lot der menschen gelukkig hij wiens leven geene aaneenschakeling van rampen is maar mijn zoon vervolgde hij want als zoodanig beschouw ik u van dit oogenblik af
opende den mond veinsde het stuk aan te nemen te kaauwen en met een onbeschrijfelijk genoegen door te slikken niets ter wereld kan overheerlijker zijn sprak mijn broeder ronduit gesproken
maar ik zeide tot haar dat onze meesteres zeer vermoeid te huis was gekomen en thans rust behoefde om zich te herstellen de beide slavinnen en ik pasten haar intusschen met de grootste zorgvuldigheid op zooals zij trouwens van ons mogt verwachten
bloed was zoo zeer in beweging geraakt dat eene hevige koorts zich van mij meester maakte en ik mij te bed moest begeven mijne bedienden waren deswegens zeer ontsteld zij liepen naar mijne bloedverwanten die mij onverwijld kwamen opzoeken en het mij zeer lastig maakten met
en volgde mij op de hielen mij naschreeuwende sta toch stil heer waartoe loopt gij zoo hard indien gij eens wist hoe bedroefd ik geweest ben over de slechte behandeling welke de kadi u heeft doen ondergaan aan u die zoo grootmoedig
alnaschar was zoo lang onze goede vader leefde een regte luiaard in plaats van den kost met werken te verdienen schaamde hij zich niet des avonds te gaan bedelen en leefde dan den volgenden dag van de giften die hij ontvangen had
ik kon aan hare betooverde blikken geen weêrstand bieden en zij veroverde mijn hart eer ik er op bedacht was zij wist zich zoo weinig te bedwingen dat zij mij dingen zeide die in bijzijn van eene verklaarde medeminnares beter gezwegen waren
verstoord over de halstarrigheid van den prins van perzië ging in drift heen en keerde naar zijne woning terug de denkbeelden van den vorigen dag kwamen hem nu weder voor den geest
in de hem wel bekende buurt der lederbereiders deze lieden waren intusschen niet minder verwonderd mijn broeder in zijne onderkleederen in hun midden te zien met roodgeschilderde wenkbraauwen van knevel en baard beroofd
hij overlegde dit een langen tijd en besloot ten laatste zijn geld aan flesschen en ander glaswerk te besteden t welk hij bij een grossier in dat vak ging halen
toen hare bevelen uitgevoerd waren verliet zij de zaal door de deur die in den tuin uitkwam en sloot die af in den tuin werden de zitplaatsen onder het raam van de koepelzaal weggenomen waarna schemselnihar zich op den troon plaatste
gelukkig kwam de prins van perzië op dat oogenblik weder bij waardoor aan de nieuwsgierigen den mond werd gestopt daar zij zich uit ontzag voor hunnen heer van verdere vragen onthielden
schacabac betuigde dat hij hem te vergeefs mishandelde ik ben zeide hij uw slaaf gij kunt met mij naar willekeur handelen maar ik verklaar u dat ik doodarm en niet bij magte ben mij los te koopen
hoe hard gij mij hebt bejegend als ik u van zijne liefde sprak en u het voorstel deed om hem uit zijn gevaarlijken toestand te redden toen ik met die treurige boodschap bij hem kwam dat gij niets van hem wildet weten en uw hart voor het mededoogen gesloten was
hij kweet zich hiervan met behendigheid en legde het er vooral op toe zich in de gunst van dienstboden te dringen ten einde den vrijen toegang tot hunne meesters te hebben wier medelijden hij dan wist gaande te maken mijn broeder
zij zuchtende geef hem dan hoop dat hij mij zien en spreken zal maar voeg er bij dat hij op geene verdere gunsten te rekenen heeft tenzij hij naar mijne hand wil dingen en mijn vader zijne toestemming tot ons huwelijk geeft mejufvrouw riep ik uit
ik zal altijd rijk gekleed gaan wanneer mijne vrouw des avonds aan mij wordt voorgesteld neem ik de eereplaats in ik zal een ernstig gelaat zetten zonder het hoofd regts of links te wenden
terwijl ebn thahar dus sprak zagen zij de vertrouwde slavin komen die aan de andere slavinnen het bevel van hare meesteres overbragt om met spelen een aanvang te maken
en daar meer prijs op stelde dan op haar bezit om kort te gaan zij bepraatte hem zoo mooi dat hij met zich liet doen wat men verlangde
zijne oogen hadden hunnen glans hernomen en zijn gelaat stond vrolijker hetgeen den juwelier deed veronderstellen dat zij hem eene voor zijne liefde gunstige tijding had gebragt
en moest gedurende al dien tijd het bijzijn van de gunstelinge missen men onthaalde mij echter op hare bevelen zoo goed dat ik overigens alle reden tot tevredenheid had
dat ik hare goedheid altoos gedenken zal nu spraken zij af dat als de vertrouwde weder eene boodschap voor den juwelier of voor den prins van perzië had zij zich dan ten zijnent zou vervoegen
plotseling werd hij verschrikt door het gerucht eener naderende ruiterbende welke hem achterop kwam rijden hij bevond zich op dat oogenblik voor de deur van een groot huis en daar hij na het ongeluk dat hem had getroffen overal gevaar zag
dat gij bij uwe meesteres naar wensch geslaagd zijt dat ben ik antwoordde de vertrouwde gij zult thans vernemen hoe ik mijn doel bereikt heb
op deze toespraak welke de juwelier dus had ingerigt om tot zijn doel te geraken veranderde de prins van perzië van kleur en de droefheid was op zijn gelaat te lezen hetgeen gij mij daar zegt zeide hij
voor elf honderd drachmen zilver antwoordde hij ik kan ze niet minder geven lever ze dan aan deze dame hernam ik en laat haar ze vrij mede nemen ik zal u honderd drachmen voordeel geven en een bewijs dat gij dat stuk met mij verrekend hebt
indien ik u gezegd heb dat het niet in mijne magt staat uwe wijze raadgevingen te volgen zoo smeek ik u mij dit niet aan te rekenen als eene misdaad en niet op te houden mij blijken te geven van uwe belangelooze vriendschap
zij zeiden ons vervolgden zij bij u goed bekend te zijn zoodra wij dat vernamen hebben wij hen uit achting voor u met onderscheiding behandeld
heer antwoordde de jonge man ik smeek u mij dit niet euvel te duiden en mij toe te staan dat ik vertrek ik kan den hatelijken barbier daar onder mijne oogen niet dulden ofschoon geboren in een land waar de menschen blank zijn heeft hij het uitzigt van een ethiopiër
de molenaarster liet zich dien dag dikwijls aan het venster zien om mijn broeder bij zijnen arbeid te bemoedigen het was een lust hem te zien werken en de onderrok was dan ook weldra klaar
dat zij het huis niet zouden hebben geplunderd als zij geweten hadden dat het den juwelier toebehoorde zij bragten nu den prins van perzië den juwelier en mij naar de oevers van den
kan ik u vertrouwen sprak mijn broeder nog twijfelende of hij dit alles moest gelooven dat kunt gij zeide de vrouw zie mij niet aan voor eene leugenaarster
de vorstelijke bode naderde nu den regter en maakte hem met den wil des sultans bekend de regter hieraan onmiddelijk gevolg gevende begaf zich op weg naar het paleis met den snijder den joodschen geneesheer den muzelman en den christen koopman
nu nam zij een scheermes en had de wreedheid mij eigenhandig de beide duimen en de groote teenen af te snijden eene der vrouwen bediende zich van een zeker kruid dat zij tegen de wond hield om het bloeden te stelpen
waardoor hij in kennis kwam en de toegenegenheid won van vele groote heeren die vermaak vonden in dergelijke dierengevechten en daartoe onderscheidene rammen aanhielden
hij liet hem vervolgens op eenen kameel door de stad rondleiden terwijl een omroeper voor hem uitging en riep zoo worden degenen getuchtigd die met geweld of list in eens anders woning binnendringen
plaatste twee krijgslieden in elke boot en gaf hen bevel de beide booten tot aan de plaats harer bestemming te vergezellen de twee vaartuigen namen daarop elk een verschillenden koers
en na mijnen dood zult gij mijne eenigste erfgenamen zijn heer zeide ik tot den gouverneur ik ben verlegen over uwe goedheid en ik zal die nimmer genoeg kunnen erkennen
neen neen riep de barmeyer zoo laat ik u niet gaan gij moet wijn drinken te gelijker tijd beval hij wijn aan te brengen maar deze was niet beter te zien dan het vleesch en de vruchten
ga sprak hij naar uw huis men zal u van mijnentwege iets geven waarmede gij u zult kunnen troosten wegens het gemis van het onthaal waarop gij u gespitst hadt toen gij de tien roovers voor fatsoenlijke lieden hieldt
ook zijn er eenigen flesschen in met water uit de bron zemzem van mekka naar hier gebragt zoo iemand het ongeluk had daar eene van te breken dan zouden de andere koopwaren daardoor bedorven worden en gij er verantwoordelijk voor zijn
dat ik reeds sedert vier nachten geen oog heb toegedaan er was nog geen kwartier uurs verloopen sedert de slavin mijn broeder had verlaten of hij zag haar terugkomen met een stuk satijn onder den arm
zijne verlegenheid nam nog toe toen de vertrouwde van schemselnihar de deur van de galerij opende en in de grootste verwarring naar adem hijgende binnentrad kom spoedig riep zij opdat ik u uitlate
dit gezegd hebbende verwijderde zij zich schielijk zonder zelfs eenig antwoord af te wachten wat zou de juwelier ook geantwoord hebben hij stond als aan den grond genageld en toch begreep hij dat de zaak dringend was
zette zich voor de tafel en begon bij de muzijk van eene tambourijn te zingen de kleêrmaker hoorde hem met vermaak aan en kwam op het denkbeeld hem naar zijn huis mede te nemen opdat ook zijne vrouw in zijn genoegen zou kunnen deelen
o allah riep de gouverneur zoodra ik met spreken geëindigd had uwe oordeelen zijn ondoorgrondelijk en wij moeten er ons aan onderwerpen zonder te morren ik ontvang met diepe onderwerping den slag waarmede het u behaagt heeft mij te treffen
dierbare zeide inmiddels de prins ik zie wel dat gij mij onze scheiding komt aanzeggen daar ik nu niets ergers te duchten heb zoo hoop ik dat de hemel mij genoeg kalmte zal schenken
als zij met mijne schande bekend is dacht ik zal zij mij niet meer willen kennen echter trok mijn hart mij derwaarts ik besloot tot haar te gaan en moest het zijn door haar veracht te sterven
ik verzocht hem de rivier op te varen en mogt hij aan eene der beide oevers eene dame bespeuren haar dan in het schuitje te nemen en bij mij te brengen
wat hem was overkomen en wat hij gedaan had sedert de oude bij hem was binnengedrongen tot zijne laatste ontmoeting met de jonge dame die hij in het leven had gespaard na den zwarte de grieksche slavin en het verraderlijke oude wijf aan zijne billijke wraak te hebben opgeofferd met betrekking
gij hebt heden waarschijnlijk te veel aan uw teeder gevoel voor mij toegegeven en u daardoor deze ongesteldheid berokkend
waarschijnlijk om hare meesteres de beminde van den kalif op te wachten die zich ook weldra vertoonde en zich in haar midden plaatste men kon in haar gemakkelijk de gebiedster erkennen
toen hij zijne kamer opende en het licht op den gebogchelde viel was de goede man niet weinig verbaasd een vreemden gast in zijn huis te vinden die zijne plaats onder den schoorsteen had genomen waardoor hij waarschijnlijk toen hij de voordeur gesloten vond was binnengekomen
gij hebt gemeend mij genoegen en eene groote dienst te doen door mij hier te brengen ik zie dat het slechts zijn zal om mij geheel van het verstand te berooven maar neen vervolgde hij op zijne woorden terugkomende vergeef mij
ik wil ook u nog wel aanhooren zeide de sultan maar vlei u niet dat ik u zal laten leven tenzij gij mij eene fraaijere geschiedenis mededeelt dan die van mijnen hofnar
indien gij geen mededoogen hebt en mij niet geduldig wilt aanhooren zoo ben ik verloren heer viel thans een der bedienden in zult gij gehoor geven aan de woorden van een lagen straatroover die in de huizen sluipt om de bewoners te berooven en te vermoorden
gij zult ongetwijfeld lijden door van mijn bijzijn verstoken te zijn maar dat is dan ook alles en gij kunt u troosten met de hoop mij terug te zien
eindelijk zetten wij ons aan eene tafel die met de uitgezochtste spijzen de fijnste wijnen en de heerlijkste vruchten overladen was wij aten en dronken bij het geluid van muzijk instrumenten welke de slavinnen met hare stemmen begeleidden
voor mij verborgen is wijlen mijnheer uw vader aan wien ik niet kan denken zonder tranen te storten als een offer aan zijne nagedachtenis was overtuigd van mijne verdiensten hij beminde mij bewees mij alle vriendschap en waar hij zich in gezelschap bevond
toen echter de drager voorbij was voelde de ruiter die misschien eenige verdenking op mij had terstond in de zak en de beurs missende gaf hij mij zonder een woord te spreken een zoo hevigen slag met zijne strijdbijl dat ik op den grond viel
bedien u van deze amandelen vervolgde hij zij zijn goed en versch geplukt beiden deden nu alsof zij amandelen pelden en aten hierop noodigde de grijsaard mijn broeder uit zich ook van de andere schotels te bedienen
ik betuigde hem dat ik den geheelen dag ter zijner beschikking was wij gingen daarop naar den tuin van den gouverneur en nadat wij een fiksche wandeling hadden gemaakt liet de jonge man door de slaven die ons volgden een tapijt uitspreiden waarop wij ons onder de schaduw van een lommerrijken boom
heb ik besloten mijn best te doen dat dit in de zelfde graftombe worde gelegd opdat deze gelieven gescheiden gedurende hun leven in het graf vereenigd mogen zijn
de regter stelde al het mogelijke in het werk en bragt zoo veel volk op de been dat de tien roovers op den dag zelven van het baïramsfeest gevat werden juist toen ik eene wandeling aan den oever van den tigris maakte
vervolgens nam hij uit zijnen koker een zeker instrument dat hij hem tusschen de tanden zette om den mond open te houden en trok met een tangetje dat hij hem diep in de keel bragt het stuk visch met graat en al
mijn broeder werd zoo rood in zijn gelaat als een gekookte kreeft hij stond in toorn op ten einde zich buiten het bereik te stellen van zulk eene hardhandige minnares
in deze gemakkelijke houding met de oogen op zijn glaswerk gevestigd geraakte hij aan het mijmeren en in zijne wakende dromerij hield hij de volgende
de juwelier hield zich echter alsof hij dit niet hoorde en vervolgde zonder eenig antwoord te geven den weg naar zijn huis hij liet de deur achter zich open staan opdat de vertrouwde die hem van nabij volgde mogt binnenkomen zij bleef niet in gebreke
de aarde is er van goud dat wil zeggen zoo vruchtbaar dat zij hare inwoners onnoemelijk rijk maakt de vrouwen trekken u aan door hare schoonheid en hare bevallige manieren spreekt gij mij van den nijl is er eene meer bewonderenswaardige rivier op geheel de aarde
mijn vader en mijne ooms zetten nu hunne reis voort en lieten mij te damaskus achter ik droeg evenwel nu aan mij zelven overgelaten wel zorg mijn geld niet nutteloos te verkwisten
wat ik u gezegd heb is de zuivere waarheid ééne zaak echter vorder ik van u gij moet u in haar bijzijn verstandig gedragen en weinig praten
in het midden van den tuin was eene fontein die in eene vierkante marmeren kom stond op welker hoeken vier vergulde draken geplaatst waren die uit hunnen muil water uitwierpen nog helderder dan kristal
verblijd over deze gelukkige ontmoeting gaf ik aan mijne bedienden last om eenige flesschen wijn en fijne vruchten te brengen wij waren spoedig aan tafel geschikt
ik verzeker u dat zij niets anders zoekt dan u te behagen en dat zij u bemint met geheel haar hart mijne schoonmoeder zal echter goed praten hebben ik zal mijnen ernst behouden en haar geene lettergreep
dit gezegd hebbende groette hij mij en reed heen ik wachtte hem gedurende eenige dagen doch er verliep weder eene maand vr dat ik hem terug zag ook nu weigerde hij zijn geld mede te nemen en liet dit steeds onder mijne berusting blijven
zij gingen voort tot aan een klein kanaal dat met de rivier gemeenschap had de vertrouwde klapte in de handen en dadelijk vertoonde zich een klein schuitje slechts door een enkelen roeijer bestuurd
dit is een ongeluk dat gij niet hebt kunnen voorkomen uwe vrienden weten dat die dieven in zoo groote getale en zoo vermetel waren dat zij behalve het huis waarvan ik u gesproken heb
dat die hemelhooge uit groote marmerblokken zaâmgestelde de eeuwen trotserende steenhoopen door menschenhanden daar bijeen zijn gebragt waar leeft in onzen tijd de vorst zoo groot
van zulk eenen praatzuchtigen en onbeschaamden barbier welk knellend tijdverlies voor een minnaar die zich gereed maakt zijne geliefde te bezoeken ik was buiten mij zelven van kwaadheid wat gaan mij riep ik in toorn uit uwe waarschuwingen en voorspellingen aan ik
zij ging regt op mijnen winkel aan ik heb u een weinig laten wachten zeide zij maar eindelijk breng ik u het geld voor de stoffen die ik voor eenige dagen heb medegenomen zend het naar den wisselaar opdat hij zien moge of de munt goed is en de som uitkomt
t geen hun onmogelijk was te doen intusschen zeide de dief tot de blinden als gevoelde hij medelijden met hen onnoozelen die gij zijt opent toch de oogen en wacht niet totdat gij onder de stokslagen zult bezwijken en sterven
gelijk stelde zij hem eene beurs ter hand zeggende dat dit geld moest dienen om het collation te bekostigen waarop schemselnihar den prins wenschte te onthalen
de onnoozele bacbouc legde echter hare handelwijze in zijn voordeel uit en vleide zich dat zij hem wederliefde toedroeg de molenaarster nam dan zoo als gezegd is het besluit zich met mijn broeder te vermaken
dit kwam hem zoo zonderling voor dat hij besloot zelf onderzoek naar die zaak te doen ga sprak hij tot een der wachten van het paleis ga in alle haast en beveel den regter dat hij onmiddelijk de beschuldigden voor mij brenge
dat gij geen eetlust hebt spruit ongetwijfeld nergens anders uit voort dan uit de moeite die het u kost openhartig te zijn helaas hernam ik ik zal daartoe wel moeten besluiten
zal het werkelijk beter zijn dat gij te huis blijft schemselnihar zal dan andere maatregelen moeten nemen om u te zien en te spreken
ik stierf bijna van schaamte en viel in zwijm het hoofd der wacht liet zich vervolgens de beurs brengen en vraagde aan den ruiter of hij deze voor de zijne erkende en hoeveel geld er in moest zijn
hij vroeg haar of zij hem niet de gelegenheid zou kunnen verschaffen om die dame te zien gaarne antwoordde zij mijne meesteres zal waarschijnlijk wel met u willen huwen en u daardoor in het bezit stellen van al hare goederen neem dus uw geld en volg mij
wat de molenaarster betreft zij sloeg niet de minste acht op mijn broeder sloot haar venster en liet zich den geheelen dag niet meer zien
het zal dus wel het beste zijn hen met de nu ontvangen gevoelige kastijding vrij te laten en mij iemand mede te geven om de tien duizend drachmen op te halen die wij verborgen hebben
in zijn bloed wentelende ter neder en bleef zonder beweging liggen hoewel hij nog bij kennis was de slaaf meende nu hem gedood te hebben doch zich daarvan willende verzekeren riep hij om zout de grieksche slavin kwam met een grooten bak vol aandragen
mijn broeder den grijsaard los te laten maakte zich van hemzelven meester en voerde hem onder een geweldigen oploop mede tot aan zijnen winkel
ware het niet beter geweest in bagdad te blijven en daar den dood af te wachten in welke gedaante hij zich ook mogt vertoonen prins hernam de juwelier
ik kan het mij zelven niet vergeven dat ik mij zoo lang heb verstoken van het vermaak bij u te zijn dit zeggende nam hij haar bij de hand en geleidde haar tot aan den voet van den troon waarop hij zich plaatste
ik deelde hem nu al het gebeurde mede en beleed dat ik liever voor een dief had willen doorgaan dan het treurspel dat ten mijnent was voorgevallen aan het daglicht brengen
twee der slavinnen verwijderden zich om dit bevel te volvoeren zij kwamen weldra terug de eene met een zilveren reukvat van het uitgezochtste aloëhout waarmede zij bakbarah
maar het was olie in het vuur gegoten ik had er reeds een voorgevoel van bekoorlijke schemselnihar riep hij uit dat het mij niet geoorloofd zou zijn de oogen tot u op te heffen
daarom kunt gij de hoop koesteren dat de kalif nimmer iets van deze gebeurtenis zal vernemen wat nu het verlies uwer meubelen en kostbaarheden betreft
hij had er tien kunnen tellen daar hij tegen zulk eene groote overmagt niets kon uitrigten en dus den prins van perzië en schemselnihar van weinig dienst zou kunnen zijn vergenoegde hij zich hun ongelukkig lot te beklagen
de slavinnen geen ander oogmerk hebbende dan hare meesteres te vermaken begonnen nu ook mede te doen de eene trok hem bij de ooren de andere kneep hem in den wang een derde knipte hem voor den neus terwijl de overigen hem duchtig duwden en sloegen
ik leg mijn leven met vreugde af de reden waarom behoef ik u niet te zeggen gij kent die wat mij alleen bedroeft is dat ik niet mag sterven in de armen van mijne geliefde moeder
en echter hernam zij ben ik verzekerd dat gij eene geheel andere taal zult voeren indien gij eene mijner vriendinnen gezien hebt die jonger en nog schooner is zij heeft een zoo vrolijk karakter dat zij zelfs den droefgeestigste doet
ik nam u met mij opdat gij mij de eer zoudt aandoen deel te nemen aan dit vriendenfeest en naauwelijks hebt gij den voet in mijne woning gezet of gij wilt u verwijderen
gij herstellende zijt ging hij voort zoo zal ik allah bidden dat gij geheel moogt beteren zeg mij thans wat er van uwe dienst is ik heb mijne scheermessen en lancetten mede gebragt wilt gij dat ik u zal scheren of aderlaten ik heb u reeds gezegd hernam ik
hij zeide haar dat hij den prins van perzië hoop had gegeven dat deze weldra het geluk zou smaken schemselnihar te zien ik kom juist hier gaf zij ten antwoord om over dat punt met u te spreken
eenige lieden die mijn broeder kenden en hem na dit tweede ongeluk ontmoetten gaven mij berigt van de plaats waar hij zich ophield ik ging hem daar opzoeken en bragt hem in stilte weder te bagdad waar ik hem naar mijn beste vermogen ondersteunde
waarom hij dus behandeld werd hij bood den geregtsdienaars eene vrij aanzienlijke geldsom aan indien zij mijn broeder in vrijheid wilden stellen en aan den regter zeggen dat zij hem niet hadden kunnen vinden maar ook hij kon niets van hen verkrijgen toen de geregtsdienaars
zeide ik tot hem neem eenige van mijne slaven opdat zij dezen voorraad naar uwe woning brengen en kom terug zoodra gij uwe vrienden zult gesproken hebben ik zal u wachten zoo raakte ik eindelijk van hem ontslagen hij ging heen met
mij op de straat na hij hield zich niet tevreden mij in de buurt waar de kadi woonde zulk een groot schandaal gemaakt te hebben de gansche stad moest er kennis van dragen in mijne woede gevoelde ik grooten lust hem op te wachten en te worgen
inslaan ik verwenschte hem tot in den diepsten afgrond inmiddels had ik geen tijd te verliezen de deur van de woning des kadi's stond op een kier ik trad binnen en werd door de oude dame ontvangen zij bragt mij in het vertrek van het door mij zoo
zet die zoo droevige gedachte van u bragt ebn thahar in schemselnihar leeft nog twijfel daar zelfs niet aan heeft zij nog niets van zich laten weten het zal haar daartoe aan de gelegenheid hebben
de aanleiding tot dit bezoek kwam echter voort uit eene nieuwsgierigheid waarbij ik niet betrokken was de monarch wilde aan de favorite eenige vragen doen over hetgeen zij in de stad gezien en opgemerkt had
zij gaf nu de stof aan hare slavin en verliet den winkel waar zij mij in eene geheel andere gemoedsgesteldheid achterliet dan die waarin ik daar gekomen was
deze beval hierop zonder dat hij in een nader onderzoek trad of op de herhaalde betuigingen van onschuld van mijn rampzaligen broeder verder acht sloeg hem onmiddelijk honderd slagen op de schouders te geven
de slavinnen lachten even hard en klapten in de handen zoodat mijn broeder met zich zelven verlegen werd en niet meer wist hoe hij het had noch hoe hij zich moest houden
volbreng wat gij zoo goed bedacht hebt wij hebben toch slechts den dood van den prins van perzië bekend te maken die bijna gelijk met schemselnihar gestorven is en geheel bagdad zal den kalif smeeken
bragt dit aan den mond en begon te kaauwen terwijl hij tot mijn broeder sprak ik bid u eet dan mijn gast en ontzie u niet doe alsof gij ten uwent waart voor een uitgehongerd mensch
nadat men hem aldus had rondgevoerd werd alcouz buiten de stad gebragt met streng verbod daarin immer weder terug te mogen komen
hoeveel gij uit liefde tot mij hebt geleden en geven mij tevens de overtuiging dat gij niet onbekend zijt met mijne liefde voor u
de prins wilde antwoorden maar had er de kracht niet toe zijne droefheid en de diepe smart waarvan zijne geliefde blijken gaf deden de woorden op zijne lippen wegsterven