AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wat zal dat zijn riep heynsz ons achternavolgende de heeren zullen immers zoo dwaas niet zijn op straat te maken rusie indien zij nog quaestie samen hebben mag ik dan verzoeken dat zij komen in mijn zijkamer en daar bedaard met elkander spreken over deze affaire
hiermede besloot hij zijn lijkschouwing en begaf zich met reynszen en nog twee of drie andere der met hem gekomen notabelen op zijde hun gesprek was kort en levendig ik zag aan de blikken die zij naar mijn kant wierpen dat ik daarvan het onderwerp was na den afloop daarvan trad doedes naar mij toe en zeide gij ons volgen verantwoorden
mijnheer mag wezen wie hij wil zeide holmfeld na zich een wijl bedacht te hebben hij is mijn passagier ik heb geld voor den overtocht ontvangen en ik versta niet dat hij aan mijn boord beleedigd worde
wij zeiden dikwijls onder ons vervolgde mijn vader reynhove zal nog eens een aanzienlijk persoon worden want toen reeds was hij de primus inter pares en de geboren voorzitter van alle mogelijke studenten commissiën en ued mijnheer reynhove bekleedt zeker ook reeds deze of gene betrekking
het paard dat waarschijnlijk reeds zijn bekomst van den tocht had was op mijn geroep al dadelijk blijven staan en ik wees nu aan den voerman waar zich zijn onmisbaar wapentuig bevond sta kees zeide hij tot zijn knol die deze vermaning niet behoefde want het beest had volstrekt geen plan op den loop te gaan
en zoo streek ik met de juffrouw naar huis terwijl de oude heer niets deed als lodewijk zuur aankijken en lodewijk een deuntje floot en och heden ik kan het u wel zeggen mijnheer huyck ued zal er toch geen misbruik van maken ik weet heel goed wat het liedje was daar hij de wijs van neuriede en waarom de oude heer er zoo korzelig over was
maakte ik insgelijks een buiging en verliet de kamer doch bleef in t portaal staan daar ik blaek niet wilde ontloopen vaarwel fiere schoone zeide deze die nu wel inzag dat hij voor het oogenblik alle hoop moest opgeven
mijn broeder nam er eenige van af en mij die ter hand stellende zeide hij deze zijn voor u en zullen u zoo gij die met overleg verkoopt in staat stellen uw fortuin weder op te bouwen de overige zult gij aan mijn dochter brengen als haars vaders erfdeel
de heer huyck weet zoogoed als gij dat ik vogelvrij verklaard ben en het had slechts van hem afgehangen het had hem slechts één woord gekost om mij mijn vrijheid en bijgevolg mijn leven te doen verliezen maar hij heeft dat woord niet gesproken en zal het ook niet spreken
maar de ontzettende tijding die ik heden bekomen heb en de mededeelingen mij door mijn ongelukkigen vader gezonden hebben mij de oogen geopend ik heb de hand van god herkend die het kwaad niet ongewroken laat
heer peperkorrel uit hoorn jacob jansz en familie uit alkmaar nathanaël rosen uit berlijn bij levi den uitdrager in de muiderstraat die komt zeker een collecte doen peer de manke joost roelifs en symen de beer ketelboeters
uw arrestant riep van lintz verbaasd terugtredende en de hand aan zijn degen slaande wij bidden u niet te bieden eenige resistentie zeide heynsz want hij was het zelf mijn dienaars zijn gewapend en ik heb slechts te vertoonen mijn mandaat om te verkrijgen de noodige assistentie
en waarom niet vroeg ik een innig medelijden met den man gevoelende het geeft altijd troost zijn pijnlijke gedachten te kunnen uitstorten bij iemand die het wel met ons meent neen mijnheer zeide hij met meerdere waardigheid dan ik gedacht had dat hij kon aannemen
ik wenkte hen toe en zij hadden niet veel moeite om te zien hoe de zaak geschapen stond de hagenaar bood mij terstond zijn hulp aan doch de beide anderen die waarschijnlijk haast hadden wenschten ons in t voorbijgaan pleizierige wandeling en stapten voort zonder zich wijders over ons te bekommeren
hier was men gedurende mijn afwezigheid tot een besluit gekomen in den zin als door reynszen was voorgesteld en had men rondgezonden om de schepenen bij elkander te roepen lodewijk die tot dien tijd getoefd had om te zien of hij kon te weten komen wat de raadselachtige uitdrukking van van lintz bedoelde
hij droeg degen noch jachtmes maar een klein hondenzweepje met een gouden fluitje aan den steel stak hem onder den arm uit terwijl ook zijne hand zooals die zijns vaders gewapend was met een
kom zeide tante laat ons maar niet meer aan dien man denken en onze wandeling voortzetten daar is van baalen al een eind vooruit met den heer blaek en zij zijn zoo druk over den wissel op londen aan den gang dat zij niet bespeuren dat wij achterblijven en de heer lodewijk waar is die
lodewijk beet op zijn lippen ik ga zeide hij op een sarrenden toon en zal te amsterdam bericht brengen dat kapitein holmfeld misdadigers laat ontsnappen en dat de zoon van den hoofdschout een afscheidsglaasje met hen drinkt
monsieur weerglas herhaalde pulver ik heb nooit een weerglas gekend dan hetgeen ik aan boord gebruik en gemaakt is door michiel blut op den zeedijk de waarheid is dat de man als twee druppelen water gelijkt op mijn onderstuurman sander gerritz daar ik heden van verteld heb
ik had warentig medelijen met het arme schaap zoo bedrukt as ze keek maar met dat al mot je geen honger lijen koopman en ik zou deur al dat praten wel heelendal vergeten van je te bedienen
er zijn rampen van dien aard dat haar mededeeling geen troost kan aanbieden er is slechts één ding dat mij opbeuring zou kunnen geven en dit zou het bericht zijn dat zij van den slechten weg dien zij bewandelt ware teruggekeerd
den dag waarop zijn hart alleen vervuld behoorde te zijn met reine en betamende gedachten aan het geluk dat hem te beurt viel van zijns vaders huis en zijne betrekkingen in gezondheid terug te zien die zeg ik op zulk een dag zich niet schaamt een maitres met zich te brengen en te
het huis mijns vaders stond gelijk men reeds vernomen heeft op den cingel en had van achteren gemeenschap met een gang in het klooster uitkomende door deze gang sloop heynsz tweemalen daags ongemerkt binnen en kwam gelijk ook thans geschiedde aan het kabinet mijns vaders tikken
der afgestorvene herhaalde hij gave de hemel dat zij gestorven ware ofschoon het mogelijk is ik weet het niet neen mijnheer zij is mij niet door den dood ontvallen zij heeft mij verlaten mij haar vader die haar zoo liefhad
negen en dertigste hoofdstuk hetwelk bekentenissen en sterfbedden afschetst zeer melancholiek om te lezen de heer blaek verlangt u te spreken riep reynszen mij toe hij zal bakzeil inhalen schreeuwde pulver hij wil met geen leugen de eeuwigheid ingaan zeide helding
te deventer zoo herhaalde mijn vader nadenkend en heeft u die heer van beveren geen geld ter leen gevraagd neen broeder en hij zag er ook niet uit als iemand die geld behoefde hij was goed gekleed en had het geheele voorkomen van een man die in de groote wereld leeft
velters zei ik bevende velters nu ja wat schort er aan dat gij zulk een moeite schijnt te hebben om een zoo eenvoudigen naam uit te spreken ik ken velters bij reputatie hij is een braaf jong mensch die vlijtig oppast en wel voort zal komen indien zijn gezondheid zijn goeden wil evenaart
het spijt mij zeide hij nu au revoir dan hij vertrok en ik keerde in de huiskamer terug bij mijzelven denkende dat reynhove wel gedaan had zijn voorstel niet te doen in tegenwoordigheid mijner ouders bij wie een harddraverij contrabande was
bij den heer blaek antwoordde reynhove ik heb zijn zoon op de paardenmarkt leeren kennen en heb niet kunnen weerstaan aan zijn pressante invitatie om eenigen tijd bij hem te komen passeeren
en door zijn wil in staat zoude zijn de ontknooping te bewerken dier voor mij zoo lastige raadsels want dat dit bezoek hoezeer ten gevolge van zeer prozaïsche en alledaagsche beroepsbezigheden afgelegd wederom aanleiding zoude geven tot nieuwe verwarring in het drama t welk ik onwillig medespeelde daar aan twijfelde ik geen oogenblik
van zijnentwege heb ik dus niets te vreezen en ik vertrouw dat hij het u ook niet kwalijk zal nemen indien gij mij hoe eerder hoe beter hier vandaan helpt integendeel zeide ik met overhaasting
ik boog en verliet het vertrek de heer blaek volgde mij en beiden traden wij de achterdeur uit den tuin door waar zich niemand bevond en het boschpad op ik bemerkte dat mijn tochtgenoot moeite had om voort te wandelen zoozeer was hij van zijn stuk
vermeldende hoe dames voor spoken worden aangezien en wat de schipbreukelingen al zoo verder deden om een verkoudheid te voorkomen het gadeslaan der verschillende aandoeningen welke ons na een zoo wonderbare redding bezielden zou aan den zoodanige die zonder in onze gevaren gedeeld te hebben eensklaps in het gestrande vaartuig verplaatst ware geweest
zeide hij met een glimlach dat kan ik genoeg uit de gevolgen opmaken zoo ued maar een woord gesproken maar een sein gegeven had waren de landhaaien mij reeds aan boord geweest on zou ik hier thans niet voor u staan zoo gerust als een admiraal op zijn dek
daarmede kreeg de jongeheer zijn afscheid maar toen kwam er nog wat en ik vrees daarbij verkeerd gehandeld te hebben uw heer vader vroeg mij zoodra wij alleen waren of ik ued kende ik antwoordde toestemmend
indien het bewuste stuk zich daarbij bevindt zal ik het aan uw nicht zenden zij alleen kan beslissen wat daarmede gedaan moet worden hier werd aan de deur getikt en de notaris aangediend met wien wij den lijder alleen lieten twee dagen later gedurende welke ik hem vaak bezocht had blies hij den laatsten adem uit
en hoe het haar hinderen zoude indien ik door haar vriendin niet naar verdiensten behandeld werd hoor eens santje antwoordde ik ik kan u thans niet alles zeggen maar zoo gij mij verplichten wilt doe dan uw best en maak dat ik al ware het maar een paar minuten haar alleen spreke
uit de breede omslagen der mouwen die tot even onder de ellebogen reikten viel een aanzienlijk pak lubben op den voorarm neer het kamizool was van zwart gebloemd damast evenals de wijde broek en tusschen beide in blonk een hagelwit linnen
met vaardigheid lichtte ik mijn knuppel op en deed dien op een niet zachte wijze op zijne reeds naar mij uitgestoken handen nederkomen waarna ik het met allen spoed op een loopen zette in de hoop van alzoo den medehelpers van andries zoo hij die al had te ontkomen
ik geloof dat ik dit als een compliment moet opnemen waarmede gij zoekt goed te maken hetgeen gij verbruid hebt ei kom gij hebt veel te grooten dunk van uw eigene bekwaamheden om iets voor mijne complimenten te geven
ik geloof dat die hem nog beter te pas zullen komen dan een uitnoodiging aan onzen disch die hem nog een fooi aan de meid kost hij is met dat al een eerlijke kerel die veel wederwaardigheden gehad heeft en hij verdient een aalmoes zoo niet voor het goede dat hij doet dan ten minste voor het kwade dat hij nalaat en dat zegt helaas al veel
arm welzoo riep ik toen hij aan boord stapte gij hier vriend helding gij waart wel de laatste man dien ik tot reisgenoot verwachtte is het mogelijk riep hij van zijn kant uit
ik wensch van harte mijnheer huyck dat het tot uw voordeel zij doch ik mag u nog met niets vleien wees zoo goed mij te volgen er was geen bevel waaraan ik met meer bereidwilligheid voldoen kon ik kleedde mij en eenige oogenblikken later waren wij allen aan het huis van doedes die ons aan de voordeur ontving
verscheidene malen gebeurde het hem als vagebond te worden vastgezet en de reis van genève naar lyon werd door hem niet in eenige dagen maar in maanden volbracht daar hij tot drie keeren toe weder over de grenzen teruggebracht werd
vijftiende hoofdstuk vermeldende hoe ferdinand en suzanna uit logeeren gingen en wat er op heizicht gebeurde indien mijn waarde lezers het bovenstaande nauwkeurig hebben gelezen en onthouden
en zoo ik al in enkele gevallen vrede heb met die coups de théatre welke mij doorgaans eer een lach van medelijden dan een kreet van genoegen afpersen het is in een blij of kluchtspel waarin ik oordeel dat zij te huis behooren
en ik behoef u mijn streven naar dat doel niet voor den geest terug te brengen het is u genoeg bekend verbeeld u mijn schrik toen ik eenige dagen geleden den man dien ik dood waande ten huize van den notaris bouvelt ontmoette en van hem hoorde
weinig dacht ik dat het bewoond was ik beken zeide van lintz dat ik mijn tijd slecht gekozen heb zoo de heer blaek vervolgde ik dezen aanziende die vast beefde zich wenscht te verwijderen zonder dat het opzien bare zal ik hem gaarne een eindweegs vergezellen
er schuilt hier iets achter dat ik niet begrijp intusschen ferdinand ofschoon ik vooralsnog wil gelooven dat gij minder schuldig zijt dan ik waande mag ik niet nalaten zoodanige maatregelen te nemen als de omstandigheden vorderen
vreemd intusschen komt het mij voor dat hij niet met een woord melding maakt van hetgeen er verder geschied is met den baron van lintz en zijne beminnelijke dochter wellicht was hun latere levensloop aan zijne kinderen voor wie hij zijn opstel vervaardigde genoegzaam bekend
heer antwoordde zij terwijl een hoogrood haar gelaat overdekte het is u ongetwijfeld bekend dat ik op den morgen van haar vertrek uit amsterdam een bezoek heb gehad van mijn nicht amelia
of nog beter schrijf gij haar dan zal ik het adres op den brief zetten anders loopt gij nog gevaar dat hij u ongeopend terug wordt gezonden ja zeide ik gij hebt gelijk schrijven moet ik en waarom zoude ik er tegen opzien ik heb mij niets te verwijten en behoef slechts tijd te vragen om mij te verantwoorden men weigert dit aan een misdadiger voor de rechtbank niet
hoe mag ik zelfs de kennis niet onderhouden dat is toch wat hard en onbillijk veroordeel den heer blaek niet zeide mijn vader ik kan hem zoo groot ongelijk niet geven hij is aan god verantwoording schuldig van het lot zijner nicht en hij behoort voor haar te waken
een irreprochabele getuige mejuffrouw blaek zelve gij hebt haar dan gesproken en hoe vindt gij haar een zeer aardig meisje maar dat doet niets tot het poinct in quaestie zeer aardig beken maar dat gij op haar verliefd zijt gij krijgt een kleur spoedig tot de confessie
ik zal mij vergenoegen met een korte opgave van het merkwaardigste dat deze persoon tot op den tijd dat ik hem in mijns vaders vertrek terugzag was overkomen de vader van onzen heynsz indien hij dan al van den ouden dichter afstamde
mejuffrouw zeide ik niet zonder verlegenheid ik heb u onwillig beleedigd en god weet het dat was verre van mijn voornemen gij hebt en hier in dit vertrek en ten huize mijner tante naar ik geloof kunnen bespeuren dat ik zoodra het in mijn vermogen stond bereid was u van dienst te zijn
ziedaar een billijk voorstel zeide ik tegen heynsz gij zijt bovendien afgezonden om mijnheer gevangen te nemen en niet om hem te pijnigen door den aanblik van iemand die hem met reden hatelijk is
den grendel dicht zeide hij met een ongeduldige beweging en gij huyck schenk mij dat glas nog eens vol mijn lippen branden ik bood hem het gevulde glas aan hij dronk het met langzame teugen ledig terwijl wij elkander aanzagen niet zonder nieuwsgierigheid waar dit alles op zoude uitdraaien
heb hem net bijtijds gepraaid anders was hij er mede schoot gegaan want dat doet er niet toe wou jij hem laten loopen pieterbaas ik heb hem hedenmorgen al gewaarschuwd dat hij niet weer in mijn vaarwater zou komen en mijn woord moet ik houen weet je
toen wilden wij afscheid van hem nemen en ons verwijderen maar hij gaf te kennen dat zijn gemoed nog niet geheel ontlucht was en dat hij nog iets met den heer van lintz had af te handelen waarbij echter alleen reynhove en ik getuigen mochten zijn weshalve hij verzocht dat al de overigen het vertrek zouden verlaten
och zeide helding op een zwaarmoedigen toon ik vrees het zal wel weer vruchteloos zijn maar desniettemin zal ik met dankbaarheid van ueds vriendelijk aanbod gebruik maken want ik heb juist op zoo een verre reis niet gerekend en het zou mij licht aan geld ontbreken om verder te gaan
ik moet bekennen zeide ik dat uw beschuldiging veel grond heeft maar ik neem de vrijheid u te doen opmerken dat ik door een samenloop van toevallige omstandigheden gelegenheid heb gehad haar karakter te leeren kennen en waardeeren
ik nam den brief op en las niet zonder verbazing hetgeen volgt edelgestrenge heer gelijk het vanouds de gewoonte is geweest dat alle braven zioh verheugen over het geluk dat aan vrome en aanzienlijke luiden te beurt valt
het begon gelukkig al te schemeren en er waren weinig menschen meer voor de herbergen maar ik schaamde mij toch om met een dronken man de poort in te komen reeds had ik een paar keeren stilgestaan en rondgezien naar iemand om een rijtuig te bestellen toen tot mijn blijdschap reynhove met twee der officieren ons achterop kwam geloopen
het is hun lot waar zijn de harddravers voor anders als om te loopen gij zult toch een echt nationale gewoonte als de harddraverijen niet willen condemneeren volstrekt niet hernam ik
wij spraken nu over onverschillige zaken totdat wij ons aan de deur der woning van heynsz bevonden mijn oogmerk was om ten einde de gelegenheid te vermijden van amelia opnieuw te ontmoeten onzen patiënt aan heynsz over te leveren en dezen de verdere bezorging op te dragen
maar hoe komt het toch vroeg ik na een poos te hebben nagedacht dat die heer blaek zoo machtig rijk is en dat zijn nicht die toch de eigen dochter is van zijn broeder niets bezit heeft de heer blaek van zijn vrouw die schatten geërfd
het eene was dat van sander hij lag op den rug de doodskleur was op zijn gelaat verspreid en zijn bloed dat tappelings uit een aan t hoofd bekomen wond vloeide vormde een rooden plas op den barren grond dwars over hem heen lag lodewijk blaek met het aangezicht in het zand en een pistool naast hem op den grond
luister eens in den gepasseerden nacht lag ik gerust op mijn bed toen opeens de deur van mijn slaapkamer wordt opengedaan wie is daar vraag ik geen antwoord ik ga overeind in mijn bed zitten en zie daar nadert mij een lange gestalte blootsvoets en t lijf in een nachtjapon gewikkeld met een slaapmuts op au een kaars in de hand die naar mij toetreedt
intusschen uit hetgeen mij bij onderscheidene gelegenheden van hem ter ooren kwam ware stoffe genoeg te vergaren geweest om een levensloop te beschrijven die om het avontuurlijke zeer lezenswaardig had kunnen geacht worden ja met den gil blas of
en ik beken dat ik mij verkeerd exprimeerde ik heb tegen mijn eigen belang gehandeld dat ik hier niet vroeger een visite ben komen brengen maar ik declareer oprecht dat zoodra ik aan mejuffrouw huyck gepresenteerd was ik het project geformeerd had dat ik thans effectueer
maar ziet gij dan niet dat het is een bevel van de staten hernam heynsz onverduldig hm jawel maar dit een exceptioneel geval voorrecht hm terschelling een vrijplaats apprehensie zonder jurisdictie schepenen beslissen
ga maar voort zeide ik tot suzanna ik ben nu best gestemd om geplaagd te worden wel gij zoudt mij haast doen zwijgen hernam zij want in dat geval heb ik er weinig eer van
ja mijnheer ik ging op reis wij hadden met tegenspoeden van allerlei aard te kampen wij werden door zeeroovers gevangen en door nood gedwongen trad ik bij hen in dienst ik verwierf mij het vertrouwen en de gunst van het opperhoofd die mij al spoedig tot zijn luitenant verhief
bijna evengoed althans op dezelfde wijze toebereid te doen terugvinden zacharias de eenige spruit waarmede hun echt gezegend werd had dus al vroeg gelegenheid om met menschen van allerlei slag te leeren omgaan t geen hem later gelijk men zien zal niet weinig te stade kwam
biecht zuiver op want ik bedrieg mij zeer of die hagenaar heeft een goed oog op u en zoo gij iets tegen hem hebt is het beter dat hij maar spoedig daarvan kennis bekome anders zal hij het u nog lastig genoeg maken
ik kan niet van mijn verwondering terugkomen dat ik den heer huyck den zoon van den heer hoofdofficier in betrekking zie met iemand die die hier scheen hij naar zijn woorden te zoeken onze verwondering is wederkeerig mijnheer zeide ik met een glimlach
zult zien zeide suzanna zachtjes dat zij ons onbekend zouden verzocht hebben en ons niet willen hebben nu zij weten wie wij zijn maar was hiendert das vroeg een van lodewijks kameraden in zijn platduitschen tongval terwijl hij de jonge meisjes beurtelings op een vrij onbescheiden wijze aanzag
alzoo zeide van lintz glimlachende zoudt gij u van het bewaren van ons geheim ontslagen rekenen wanneer ik eens van hier ware ongetwijfeld antwoordde ik dat was immers de afspraak
naar den notaris bouvelt herhaalde ik en wat moet ik hem vertellen ziehier de zaak hij heeft altijd onze volmachten opgemaakt op onze vrienden van over zee heden heb ik die wederom als naar gewoonte ontvangen maar zoo het mij voorkomt zijn er abuizen in en is men althans ik weet niet om welke reden van het gewone formulier afgeweken
indien gij mijn diensten noodig mocht hebben vervolgde hij mijn adres is altijd te bevragen bij maaike katers in den duivelshoek te amsterdam hier zweeg hij plotseling en sloeg een argwanenden blik op mij
ik geloof zeide ik dat mejufvrouw blaek verheven is boven hetgeen men grilligheid noemt heb ik mij slechts ingebeeld dat ued heden nu ik bij u bekend ben in het gezelschap van mijn betrekkingen mij kortom
mocht ueg op dit zwakke voortbrengsel mijner nederige zanggodinne een gunstig oog laten vallen niets zoude aangenamer zijn aan hem die onder ootmoedige aanbeveling in uegs protectie de eer heeft te zijn met den diepsten eerbied ueg dienstvaardige en gehoorzame dienaar en hoogschatter lucas helding
ik kan niet mankeeren zeide hij na eenige strijkages mij te komen informeeren naar de gezondheid van mejuffrouw huyck ik hoop dat ued geene suites van die fatale historie hebt ondervonden volstrekt geene antwoordde suzanna en het eenige wat er mij van bijblijft is een vast voornemen om niet weder met zulke wilde zeilers scheep te gaan
vergeef mij mijn vrijpostigheid maar ik ben zoo gewoon geraakt altijd het ergste te vreezen is dit briefje wezenlijk niet van den heer blaek ik ben gevoelig voor uwe belangstelling zeide ik maar ik verzeker u dat uw vrees zonder grond is en ik gaf haar in korte woorden te kennen wat het geval was
dit laatste zal mij weinig moeite kosten zeide hij ik had gehoopt mijn dochter mijn eenigst pand te zullen terugzien en haar de welvaart die ik voor haar vergaarde zelf te brengen nu zal mijn broeder zich met die taak dienen te belasten
de andere stoel was met de garderobe des goeden mans beladen zijn degen stond er tegen aan zijn pruik versierde den eenen en zijn hoed den anderen knop het vereischte geen geringe mate van voorzichtigheid om den bewoner te naderen
ik achtte het betamelijk den man te waarschuwen hei ho hè wat goede vriend riep ik gij zult een goede zweep verspelen zoo gij niet oppast wat is er riep de voerman met schrik ontwakende en door een natuurlijke beweging naar zijn zweep tastende wat wou je
toen trad heynsz binnen sloot voorzichtig de deur achter zich toe schoof stoelen aan en zette zich in een armstoel met al de deftigheid van een turkschen pacha en ik kon niet nalaten van bij mijzelven te lachen om de vergelijking welke ik maakte tusschen den gehoorzamen ambtenaar die de bevelen van den hoofdschout staande en zonder tegenspraak aanhoorde
hier stak hij de hand aan zijn dochter toe die ze met vurigheid kuste daarop gaven wij hem een beknopt verslag van het voorgevallene hij maakte niet een enkele aanmerking noch gedurende noch na den afloop van het verhaal maar vergenoegde zich met nu en dan bedenkelijk het hoofd te schudden en zich het poeder van den rok te schuieren
wat hiervan wezen mocht de gespannen stemming waarin ik mij bevond verliet mij niet eer dan toen ik met natte voeten en een hongerige maag mij voor de herberg van eemnes bevond alwaar ik mijzelven had voorgesteld het middagmaal te houden
het bewuste stuk is daardoor met de overige bij hem gevonden papieren in beslag genomen naar amsterdam gezonden en in handen van den heer hoofdofficier zooeven kom ik van zijn kantoor
en toch ik zou mij zelven veracht hebben indien ik in staat ware geweest den man die mij het leven gered had aan hen die zijn vrijheid belaagden te kunnen verraden ik veinsde derhalve door te slapen en rees niet eerder uit mijn schuilplaats op dan nadat heynsz reeds een poos vertrokken was
uw heer vader stelde hem op een treffende wijze het schandelijke van zijn gedrag voor oogen en besloot met hem te zeggen dat hij de som terug moest geven of de gevolgen van een proces wegens oplichterij afwachten
terwijl suzanna toen ik zonder van de laatste ontmoeting te reppen in korte woorden verhaalde dat ik in gezelschap met blaek reynhove enz geweest was mij verklaarde dat zij mij op mijn verjaardag een zweepje en een bokaaltje zoude present doen aangezien ik bij mijn overige beminnelijke hoedanigheden die van een rostuischer en een drinker scheen te willen voegen
en aan den anderen kant de drie nieuwaangekomenen verbaasd en als versuft op den drempel staande om dit tooneel aan te gapen en zeker alle drie in den waan verkeerende dat het hier niet zuiver toeging en dat mejuffrouw blaek een vrijer had die zich onder de tafel zocht te verbergen
want behalve dat mijn vader hem wegens zijn bekwaamheid en trouwe dienst waardeerde even als een jager zijn besten drijfbrak of staanden hond op prijs stelt zoo was er in de daad niets op den man te zeggen
het zijne echter was van rood taf met gelen rand bloemen en gewerkte franje dat van zijn vader van grof linnen en meer ouderwetschen vorm wat de derde personage betrof die meer achterwaarts bleef en de slinkerhand hield
tante heeft wel gelijk zeide ik stil tegen henriëtte wanneer zij zegt dat wij dien monsieur weerglas moeten daarlaten hij heeft mij ten minste lang genoeg onttrokken aan een gezelschap dat mij boven alles aangenaam is mijnheer antwoordde henriëtte gij herinnert u onze afspraak op den koepel wel wij zouden alle complimenten
maar gij ziet dat uw verhaal mijn vrijspraak medebrengt want hoe zoudt gij het mij nu ten kwade kunnen duiden dat ik uw brieven aan henriëtte heb laten lezen hadt gij anders wel zulk een heerlijke stof tot onderhoud gehad gij zijt mij veeleer groote dankbaarheid verschuldigd dat ik in uw afwezigheid mijn best gedaan heb om aan een lief meisje goede gedachten van u te doen opvatten
suzanna die mijn oogmerk raadde hielp mij dezen keer trouw voort tante begon belang te stellen in hetgeen ik mededeelde haar verbeelding raakte met haar tong aan het wedrennen en henriëtte zelve schoon altijd min of meer schoorvoetende
dat is t net niet antwoordde de landman ofschoon het er dan naer is ook jae kaik als je ander slag van biesten hebben wou die kon je krijgen te kust en te keur en veur weinig geld ook maer in dat geval
en toch want tot langdurige overdenkingen bestond thans geen tijd toch verzuimde ik tevens niet voor onze veiligheid te zorgen en klemde mij op het voorbeeld der anderen aan het gangboord vast in sprakelooze verwachting bleven wij allen een oogenblik staan en staarden op een geweldige golf die op ons afkwam als wilde zij het geheele vaartuig overstelpen
ik ga zeide ik ofschoon ik geloof dat hij nog meer deferentie zoude hebben voor uwe opinie dan voor de mijne maar ued zal mij een parapluie moeten leenen want ik zie dat het frisch is begonnen te regenen sedert ik hier ben van harte gaarne wil ik anders de koets ook laten inspannen
ik rees op en ziet de vreemdeling met den rooden mantel stond met opgeheven hand aan mijn zijde hij droeg geene wapens en toch schenen zijn forsche houding zijn onverwachte verschijning en de krachtige wijs waarop hij andries het gewicht van zijn arm had leeren kennen diens makkers met verbijstering te hebben geslagen althans zij bleven een wijl besluiteloos staan
wij kwamen in haar kamer waar een licht op de tafel brandde zij zette de deur aan zonder echter de kruk om te draaien nam toen achter de tafel plaats en wenkte mij tegenover haar te gaan zitten terwijl zij een stoel die bij haar stond wegschoof als wilde zij zorg dragen dat ik niet naast haar zou komen
had eindelijk bemerkende dat het nog lang kon duren eer deze vervoerd werd besloten naar boord te keeren doch mij eerst willende spreken stond hij alsnu mij midden in de herberg af te wachten toen helding wien ik op den voet volgde eensklaps voor zijn oogen stond helding riep hij verbaasd hoe drommel komt gij hier verzeild poëet
na een snuifje te hebben genomen begon hij aldus uw moeder heeft mij gezegd dat gij huwelijksplannen in t hoofd hebt inderdaad vaderlief en ik zou mij hoogstgelukkig achten indien zij uwe goedkeuring konden
wij zagen elkander beurtelings aan tante van bempden met een blik van zegepraal over het welgelukken van haar verrassingsplan suzanna met een paar oogen waarin ik bij de vreugde over de ontmoeting van haar vriendin tevens een schalksche nieuwsgierigheid las om te zien hoe wij ons zouden houden henriëtte die mij eerst vrij stijfjes gegroet had met een eenigszins verlegen blik
maar wat bekommert ge u daarover kinderen het geld maakt iemand immers niet gelukkiger uw vader en ik zijn nooit lieden van vermogen geweest en wij hebben toch genoeglijke dagen te
wees toch bedaard amelia zeide van lintz eenigszins ontevreden over den twijfel welken zijn dochter over den uitslag van het tweegevecht scheen te voeden de heer blaek verlangt een les hij heeft die noodig en ik ben bereid hem die te geven
bedenk eens hoe zij konden hebben uitgelachen monsieur heynsz als zij gehoord hadden daarna dat de man dien hij zocht gewoond had in zijn eigen huis en hij hem had laten echappeeren maar die dokter blijft lang weg ha hier is hij en op dit oogenblik trad de heer substituut drossaard en geneesheer doedes door de achterdeur binnen
de halve bevolking klotste achter en om ons heen en lodewijk blijkbaar met zijn figuur verlegen liep aan de andere zijde van de straat hij volgde ons in de herberg eischte een glas brandewijn dat hij dadelijk naar binnen sloeg en zette zich in een donkeren hoek terwijl van lintz en aan een andere zijde plaats namen
intusschen zie ik niet dat gij nog ver gevorderd zijt niet daar ik de zekerheid heb dat mijn aanzoek aan henriëtte niet onverschillig is goed maar zij heeft u te kennen gegeven dat haar oom zijn toestemming waarschijnlijk zal terughouden en ik moet u betuigen dat ik niet anders zeggen kan of de man zal gelijk hebben ook
terwijl ik alzoo met verhaasting voorttrad kwam ik aan een plaats waar kort te voren gelijk aan het wielspoor te zien was een wagen had omgedraaid waarschijnlijk de meer vermelde huifkar dit zou echter mijn opmerkzaamheid niet bijzonder hebben getrokken
mijn vader vervolgde in de schuiten van haarlem niemand die suspect was dan alleen de knecht uit het groote koffiehuis in s hage die door zijn meester wegens diefstal verjaagd is men houde dien
met verlof zeide ik tegen tante dan moeten wij zien dat wij u tegen den regen beveiligen de overtocht is wel kort maar toch lang genoeg om nat te worden dit zeggende nam ik de tafellakens en hing die aan de dames als regenschermen om
zuchtte en beet op zijn vingers helding stond als versuft hij drukte mij de handen terwijl hem de tranen uit de oogen sprongen wat mij betreft ik was zoodanig door de beschuldiging
hebt gij hier een zieke in huis vroeg ik ja antwoordde reynszen een vrouwken van den vasten wal de dokter heit er ook al geen zinnigheid in hier wees hij op den drost en nu werd het mij opeens duidelijk dat deze niet de drossaard zelf maar zijn substituut moest wezen die tevens met dit ambt de hoedanigheid van geneesheer bekleedde
ik heb van mijzelven geijsd en van al de ongerechtigheden die ik bedreven heb gave de heer dat ik die alle kon herstellen gelijk ik deze doe en gij mijnheer huyck
wat of die rijke lui zich al in gevaar begeven en op zee gaan uit plezier wanneer zij warm en wel te huis kunnen zitten intusschen werd de breede raad gespannen wat er te doen stond
maar ik moest eerst mijn lastigen verspieder verschalken gisteren was ik te utrecht daar zat hij mij weder op te hielen ik had mijn plan gevormd en toen ik hem op de straat tegenkwam vroeg ik hem of hij een boodschap voor mij wilde doen
ik herleefde want nu bleek mij dat hij niets bepaalds wist welnu zeide ik daar wij geen van beiden verdachte personen zijn noch mejuffrouw van beveren noch ik zoo raad ik u maar u daarover niet verder te bekommeren er zijn zaken van meer belang die uw onderzoek kunnen
eindelijk kwam toevallig zijn onschuld uit aan de beide wanbedrijven welke hem te laste waren gelegd geweest hij werd ontslagen en frankrijk nu vaarwelzeggende trok hij met het weinige geld dat hij van zijn familie te parijs bekwam en met een pas van den gezant van hunne hoog mogenden naar zijn vaderland terug
och gij maakt weer paskwillen zeide mijn moeder maar al heeft ferdinand nu niet veel hij is toch niet geheel zonder vooruitzichten en zooals ik mijn schoonzusters ken vlei ik mij dat zij wel iets zullen bijbrengen om hem in staat te stellen zijn huishouding te beginnen
ik besefte nu waarom het tafereel door den predikant gemaald zulk een indruk op hem gemaakt had helding zal indien dit alles waar is van u althans niets willes aanvaarden hernam ik zelf niet wetende wat te zeggen
dewijl de misdadigers onbekend waren vielen de vermoedens natuurlijk op zacharias die zich in de gevangenis zag werpen zonder steun zonder iemand die hem kende of voor hem in de bres wilde springen
maar het geluk mijner nicht ued gevoelt ued zal niet vergen onderbrak ik hem dat ik juist de man zal zijn die gevoelen moet dat uw nicht met een ander gelukkiger zal zijn dan met mij
och mijnheer antwoordde hij de schouders ophalende tot zulke nasporingen is geld noodig en dat heb ik niet ik ben al meer dan eens bij den onderschout over de zaak geweest maar die wil er niets aan doen en zegt dat hij wel dagwerk zou kunnen krijgen van al de meisjes op te zoeken die de breeveertien op zijn
en de landman wandelde na herhaalde groete het hek uit terwijl wij den terugtocht aannamen daar de bengel reeds voor den eten luidde wij spoedden ons naar huis waar wij weldra aan den disch een paar heerlijke tarbotten zagen rooken
maar meisje meisje zeide de oude heer al wederom hoe kon je toch zoo onvoorzichtig zijn dien man hier binnen te laten wel zei juffrouw jetje ik heb hem niet binnengelaten hij is hier vanzelf gekomen ik kon hem toch niet wegjagen of had ik naar huis moeten vluchten en kletsnat worden en den koepel open laten staan voor een
welke de komst van vreemdelingen vooral op zeedorpen pleegt te verwekken en nu met de handen in den zak onze ontscheping aangaapte ik zag echter onder den hoop ook enkele meer bejaarde inwoners en het was tot een dezer laatsten dat ik mij wendde om te vernemen of zij ook wisten waar kapitein pulver te vinden was
met deze woorden wendde ik mij van hem af en keerde terug bij de dames die reeds onder de breede takken der eiken om de theetafel gezeten waren wel zeide suzanna zoodra zij mij zag waar heb je nu weer gestoken ik dacht gij waart uitgegaan om de oude martha te helpen en gij komt met ledige handen weer
doedes verwonderd rondziende groot gezelschap veel vreemde gezichten dienders met stokken hm hoe is het met de arme lijderes vroeg ik naar hem toegaande
waarschijnlijk was deze beurs welke redelijk wel voorzien scheen aan een der personen die in het rijtuig gezeten hadden en wier voetstappen nog bij het spoor te zien waren bij het uitstappen ontvallen maar hoe die weer aan de eigenaars
ik ben overtuigd mijnheer reynhove dat uw vader er over denkt gelijk ik reynhove boog niet wel wetende wat hij zeggen zoude maar ik vergeet vervolgde mijn vader dat ued mij niet zonder reden zoudt kunnen betichten mij te bemoeien met hetgeen mij niet aangaat
maar meer dan één schilder wiens voortbrengselen thans duizenden gelden in een gasthuis stierf waar meer dan één plaatsnijder zich uit armoede verdronk en menige geleerde op een vliering woonde
die onder hen welke van een zoogenaamden fatsoenlijken stand zijn zouden geen nut meer kunnen doen zoodra het publiek kennis droeg dat zij met de justitie in betrekking stonden terwijl andere verklikkers van een minderen rang onderling onbekend blijven en soms elkander moeten
ik wandelde dan niet lang nadat wij van tafel waren opgestaan naar de raamgracht en vond weldra het huis dat ik zocht en hetwelk kenbaar was aan het vrij slecht geschilderd doch sprekend gelijkend afbeeldsel eener in amsterdam te dier tijd welbekende groenvrouw t welk achter de glasruiten der zijkamer geplaatst was
wel dat ware niet onaardig zeide suzanna ik ben nog wel ouder dan jetje blaek en er is nog nooit een vers ter mijner eere gemaakt het wordt hoog tijd dat ik ook eens uit mijn vergetelheid rake ik zou van mijn kant zeer hartelijk wenschen dat die poëet eens verzocht werd ik wilde wel zien of ik hem niet tot mijn aanbidder maken kon
die in zijn lotgevallen een merkwaardige rol spelen daar het echter zijn doel schijnt geweest te zijn naar waarheid te vertellen wat hem overkomen is moet men hem veeleer prijzen dat hij niet meer heeft te boek gesteld dan hij met zekerheid wist
mevrouw dolt er altijd mee zeide roggeveld grinnikende en het hoofd schuddende eens zoo duur nou kaik in dat geval twaalfhonderd gulden
nog eens mijnheer ik verzoek u dit vertrek te verlaten of gij zult mij dwingen om hulp te roepen is het wel mogelijk riep ik en terstond door een onwillekeurige gemoedsbeweging voortgestuwd en zonder over de gevolgen na te denken stootte ik de deur open en trad binnen
wat u betreft mijnheer huyck ik zie wel dat alle praatjes niet helpen ik zal u hedenavond nog een briefje schrijven en u een plaats aanwijzen waar wij de zaak kunnen vereffenen en nu heer portretkladder ruim baan en maak de deur open of ik rijg u aan mijn degen
wacht zeide ik mijn lijst bij de hand nemende nummer drie zien of de tafels en de banken gekomen zijn ja die staan ginder reeds nummer vier vragen aan martha wie haar helpen zal koeken te bakken ja wie zal dat doen
en al ware ik het zelf tante wat zou ued daartegen hebben ferdinand zeide tante gij jaagt mij een schrik op het lijf niet of het is een lief meisje maar wat zouden uw vader en moeder wel van mij denken alsof ik u beiden had samen willen brengen en uw vader zou het zeker maar half goedkeuren want zij heeft niets
ik betuig oprecht mijnheer blaek zeide ik op mijne beurt naderende dat bij mij geen greintje wrok tegen u overblijft en moge de algoede u niet alleen zoo volkomen vergeven als ik u vergeef maar u behouden om door een oprechten wandel zijn naam te verheerlijken
de brandewijn had intusschen op helding zijn invloed uitgewerkt en hem spraakzaam of liever openhartig gemaakt hij nam mijn stilzwijgen op als een bewijs van toestemming en ging aldus voort
het was voor hem om dit in t voorbijgaan aan te merken dat heynsz dat fraaie blazoen geschilderd had waarvan vroeger gesproken is wat den heer reynhove betreft hoewel zijn onderhoud wat veel doorspekt was met fransche woorden zijn toon en manieren waren echter die van een fatsoenlijk man en hetgeen hij zeide zoo niet altijd even belangrijk was echter nooit dom of ongepast
t zal een prinses zijn die incognito reist en prinsessen worden nooit anders als bij haar voornamen genoemd dat is zeker zeide ik moed vattende dat ik haar doopnaam beter weet dan haar familienaam maar overigens is onze kennis al zeer gering en ik verlang die niet nader aan te knoopen hoe lief zij ook wezen moge
onder het uiten dezer laatste woorden maakte hij de bovenste knoopen los van zijn net gemaakte visscherskiel en vertoonde daardoor een keurig hemd met prachtige kanten gegarneerd terwijl hij de andere hand aan zijn das bracht als wilde hij de aandacht vestigen op een kostbaren ring die zijn vinger versierde en op den juweelen gesp waarmede de strop was vastgemaakt
zij dat haar genegenheid voor mij haar de slechte uitkomst van mijns vaders pogingen evendiep had doen gevoelen alsof het haar eigene zaak geweest ware t zij dat werkelijk het bezoek van reynhove een bijkomende aanleiding tot overdenking had opgeleverd
begon hierop het verhaal van zijn geleden schipbreuk hetwelk men mij verschoonen zal zoo ik het niet in zijn geheel geve daar in dit geschrift reeds tweemalen een diergelijke ramp vrij omstandig beschreven is
en zelf oordeelende dat hij mijn geleide niet verder noodig had keerde ik na wederzijdsche groete langs den weg terug dien ik gekomen was gij ziet zeide van lintz toen ik bij hem in het opkamertje was teruggekeerd dat ik bij gebrek aan een betere mijn oude schuilplaats weder heb moeten opzoeken
en er verre van af was die onafhankelijkheid te bezitten waarop de muzenzonen gewoon zijn zich te laten voorstaan en waarlijk het was in die dagen zooals nu een beklagenswaardig lot voor een inboorling van ons gemeenebest wanneer hij niet door de fortuin bedeeld zijnde zijn brood met de beoefening der schoone kunsten en wetenschappen verdienen moest
naar de huisdeur stevende en binnentrad hoe blijde was ik dat ik in een afzonderlijk kamertje gezeten was mits nu maar dacht ik de waardin dien niet hier brengt om met mij te eten gelijk zij mij met dien vreemdeling en zijn dochter had willen doen spijzigen
en heeft mijn nicht u genoodigd hier te koomen schuilen vriendje vroeg mij de heer blaek op een vrij knorrigen toon tegelijkertijd zijn parapluie aan helding overhandigende die reeds zijn handen vol hebbende zich haastte zijn glas op tafel te zetten en de beide regenschermen neder te slaan
mij dunkt vriend heynsz zeide hij dat gij u een weinig vergaloppeerd hebt althans naar het oordeel van dezen heer niet in het minste zeide heynsz zijn spijt vruchteloos zoekende te bedwingen
nu mijn vriend zeide de eerstgenoemde terwijl hij mij de hand schudde nu zal het toch eindelijk wel voor goed zijn dat ik u vaarwel zeg veel zegen op uw ondernemingen ik draag u de belangen mijner nicht blaek op want ik verwijt mij half en half dat ik er niet beter voor gezorgd heb
intusschen zoo ued eens een dag vrij zijt en den gewonen pot bij ons voor lief wilt nemen wees dan zoo goed daarvan gebruik te maken ued zult ons altijd welkom zijn o ja mijnheer zeide mijn moeder maar vergeet niet dat het geen haagsche festijnen zijn welke wij u kunnen verschaffen
waar er bestond nog altijd mogelijkheid om daar binnen te komen doch hiertoe werden meer formaliteiten vereischt dan ik lust had af te leggen terwijl ik met die onaangename gewaarwording welke ons eigen is wanneer wij nog een goed eind weegs af te leggen hebben en vreezen te laat te komen
de roover zette zonder een letter te antwoorden den hoed weder op het hoofd stak zijn rapier in de scheede trok zijn rok aan en gelastte andries op te staan en hem te volgen de schelm die intusschen weder was bijgekomen voldeed terstond aan het eerste gedeelte van het verzoek maar had naar het tweede geen ooren
hoewel ik verklaar dat het mij in deze treurige oogenblikken vrij onverschillig is ja zeide ik hem terzijde trekkende gij moet op uwe hoede zijn die dokter is tevens substituut van den drost en voor zooveel uit s mans woorden te verstaan is maak ik op dat hij reeds berichten omtrent u heeft en dat dit eiland u geen veilige schuilplaats biedt
vierde hoofdstuk t geen verhaalt wat me verder in den koepel voorviel de voorstanders der nieuwe school welke sedert eenigen tijd in de letterkunde het hoofd begint op te steken schijnen met verwerping der oude eenvoudigheid welke wij van de grieken en romeinen hadden ontvangen
de grond langs den weg hoezeer nog altijd dor en zandig droeg naarmate ik de vesting naderde eenige meerdere sporen van bebouwing hier en daar vond ik een versch ontgonnen hoekje en nu en dan kleine kampjes met peulvruchten beteeld
ik was niet ongelijk aan iemand die zich in een sterrebosch bevindt en welke laan hij ook insla altijd den grooten boom of het standbeeld voor oogen heeft waar al de lanen op
hij raakte wel is waar na een detentie welke bijna een jaar duurde wegens mangel van bewijzen op vrije voeten maar werd nu ook zoo kaal als de verloren zoon in een vreemd land en waar niemand zich zijner aantrok op straat gezet
een glaasje bier te drinken en een praatje te maken met een kennis van hem die juist beneden was zij spreken ondertusschen een rare taal maar die ik liever niet hoor dan al t is duitsch en toch geen christenziel kan t verstaan t is net
het hooren dezer woorden bracht geen geringe verandering in de gelaatstrekken der aanwezigen teweeg de heer blaek zag op gelijk men zegt alsof hij het te keulen had hooren donderen
en ik ben overtuigd dat de betuiging van henriëtte dat zij gelachen heeft om uw gekke uitdrukkingen en uw beschrijvingen bewonderd uw eigenliefde bijzonder gestreeld heeft ja zelfs biecht maar zuiver op hebt gij niet juist daarom van mijn misbruik van vertrouwen melding gemaakt ten einde de gelegenheid te hebben u met mij over henriëtte te onderhouden
met dit bescheid verliet hij ons en begaf zich binnen zijn woning waar wij op dit oogenblik voorstonden goed recht ja dat kan ued denken zeide pulver wij komen bij den duivel te biecht met dat al ik geloof dat zoo ued den man een kleine fooi voor zijn beleefdheid beloofd hadt
en den deftigen huisheer die des hoofdschouts zoon in t verhoor ging nemen mijne heeren zeide hij zoodra wij alle drie gezeten waren ik weet bij eigene experientie waartoe jeugdige passie kan vervoeren ons allen ik heb daar exempels van gezien bij
die immer in de gefingeerde tooneelwereld kan worden uitgedacht verbeeld u slechts aan de eene zijde den schrijver dezer gedenkwaardige geschiedenis in den fraaien dos die vroeger beschreven is en die door den regen niet beter van aanzien geworden was op handen en voeten onder de tafel liggende om de kluw op te rapen van mejuffrouw blaek
ontelbaar zijn de draden waarmede het beleid van dien magistraat als met een kunstig geweven spinneweb niet alleen het geheele land overspant maar welke ook naar buiten verlengd met al de voorname steden van europa in betrekking staan
lodewijk zal hoop ik verstandiger zijn zeide ik beschroomd over de gevolgen welke een zoodanige handelwijze ook voor mij zoude kunnen met zich brengen hij is de oorspronkelijke beleediger geweest en niemand zou het toch kunnen goedkeuren dat hij den vader voor den degen eischte omdat deze het voor zijn verongelijkte dochter had opgenomen
zel je een pijp rooken vervolgde reynszen tegen den onbekende die ons van ter zijde bekeek dat zijn amsterdamsche heeren die komen hier vanwege de fortuin en toen zich naar ons keerende dat is de drost zeide hij
en echter scheen ik daartoe bestemd want mijn vader bezat weinig buiten hetgeen zijn ambt hem schonk en zijn levenswijze was niet van dien aard dat hij veel kon sparen ik besloot dus toen ik tot jongelingsjaren gekomen was dat een goed huwelijk het eerste middel zoude zijn om mijn doel te bereiken
maar behalve dien trek van ernst was er in de bijna onmerkbare beweging van het oog en in de opgetrokken hoeken van den mond een uitdrukking van droefheid te lezen die getuigde dat zijn ziel meer leed dan hij verlangde dat zou opgemerkt worden
ik zou dit geval maar niet rondvertellen zeide ik hetgeen u gezegd is was niet voor uwe ooren bestemd en openhartig gezegd steekt er niet een soort van misbruik van vertrouwen in het aan derden mede te deelen
dat de bewuste inventaris zich onder andere papieren bevond die hij indertijd wel verzegeld naar amsterdam had overgezonden en nu was komen terugeischen terwijl hij tevens dreigde mijn gedrag openbaar te zullen maken
mijnheer huyck ik zeg u nog geen vaarwel want het schijnt dat ons noodlot ons t zij wij willen of niet telkens weder in aanraking wil brengen en wij zullen elkander waarschijnlijk nog wel eens ontmoeten
maar het belangrijkste gesprek had u niet moeten doen vergeten dat uw moeder ongerust was en gij haar wakende hieldt nu zeide die goede moeder wij moeten ook denken ferdinand is zoo lange jaren buitenshuis geweest en de gewone sleur wat ontwend hij zal vergeten hebben dat wij lieden van de klok zijn ik hoop maar dat dergelijke invitaties niet te dikwijls zullen komen
maar nu bekwam ik de tijding dat de graaf in ongenade en naar amerika was en een jaar daarna verspreidde zich het gerucht van zijn dood ik was thans van mijn grootste zorg ontslagen want ik hoopte altijd dat hij zijn bedreiging om dat papier over te zenden niet had ten uitvoer gelegd
ik ging dadelijk binnen en bleef tegen den rug van een stoel leunen in afwachting van hetgeen volgen zoude lodewijk trad mij eenigszins schoorvoetende en mompelende na en hield zich als ware hij verdiept in de beschouwing van eenige portretten die aan den wand hingen
indien het niet anders kan zeide ik neem dan hetgeen ik bezit voor geweld moet ik zwichten ziet dat is gesproken gelijk een verstandig man betaamt zeide de zwartrok op den vriendelijken toon welken een grootvader zonde aannemen ter aanmoediging van zijn kleinzoon die hem een verjaringsgedicht was komen opzeggen
vermeldende wie ferdinand in den beurtman aantrof hoe hij op terschelling aankwam en welke zonderlinge ontmoeting hij aldaar had de volgende morgen werd door mij besteed om van mijn compagnon en een paar andere bij de zaak belanghebbende lieden