AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en aan hem die recht heeft de vraag te doen eenvoudig zeggen dat gij aan een juffer wier naam u onbekend was die kleine diensten en beleefdheden op reis bewezen hebt welke ieder welopgevoed man aan de zwakkere sekse verschuldigd is
had ik echter vooraf geweten voegde hij er glimlachend bij dat zich zulk een innemende koffieschenkster daar bevond ik had mij nog eens bedacht men kan zich voorstellen dat ik bij dit alles niet zeer op mijn gemak was en met schrik opzag tegen het losbersten der donderbuien die zich van alle kanten boven mijn hoofd
toen dus bij het sluiten van het kantoor de bediende kwam hooren of de patroon nog iets te zeggen had verzocht ik verlof aan van baalen dien man met een commissie te belasten dit toegestaan zijnde nam ik den looper ter zijde deelde hem mijne instructiën mede en stelde hem vervolgens het geld ter hand dat ik om op alle gelegenheden gewapend te zijn
maar het gedane kwaad zal niet-te-min gevolgen hebben die hem soms na jaren en op t onverwachtst voor t aangezicht zullen springen en lastige oogenblikken bezorgen met het goede dat men verricht is het of liever schijnt het niet volkomen zoo gelegen
wacht eerst tot het te koop is zeide reynhove intusschen ben ik gereed zoo vriend blaek wil morgen weer tegen hem te rijden tot aan guldenhof toe en voor het dubbele geld of ik mal ware zeide lodewijk kom over veertien dagen eens weer dan zullen wij er nader over spreken
neen het is niet bij hen die wellicht mijn vader haten of verachten dat ik een toevlucht zoeken zal wijs mij een afgelegene een veilige woonplaats aan het zal slechts voor weinig tijds zijn aan geld ontbreekt het mij niet en ik zal u danken mijnheer maar niet bij bloedverwanten die mij een genade zouden meenen te doen
verschillende oorzaken hadden medegewerkt om mij langer te doen uitblijven dan ik oorspronkelijk van meening geweest was en onder die oorzaken waren de navolgende de voornaamsten tusschen het handelshuis van bempden van baaien en co te amsterdam
het overige hernam van lintz heeft weinig te beteekenen ik trok weder naar europa en kwam behouden in frankrijk aan daar bood ik mijn dienst aan verschillende hoven maar reeds had zich het gerucht althans het vermoeden verspreid dat de graaf van talavera en de zeeroover don manoël één persoon waren
deze en dergelijke denkbeelden vlogen als vuurkogels die zich doorkruisen en tegen elkaar horten mijn geest door zoolang ik de stad muiden doorliep ja beletteden mij eenige aandacht te schenken aan amelia die zwijgend aan mijn zijde ging
doch zeide de jood de dunne magere vingeren zijner rechterhand welke de kettinkjes van een dozijn pijpedopjes vasthield door de opening tusschen mijn hoofd en mijn arm heenstekende en mij vlak voor den neus
ach zeide zij op een weemoedige wijze het hoofd schuddende mijn vader heeft geglimlacht toen hij mij verhaalde met welk een kluchtigen vond gij ons een veiligen aftocht bezorgd hebt hij had dit sedert jaren niet gedaan hij schijnt vele wederwaardigheden ondergaan te hebben zeide ik
ook zijn naam en zijn jaren op moest biechten sander gerritz zei hij toen gij zult vooreerst in mijn dienst blijven tot zoolang ik een andere bestemming voor u vinde amelia breng dien knaap naar achteren en zeg aan diego dat hij hem een stel kleederen bezorge en in zijn werk onderrichte bij dit gedeelte van pulvers verhaal kon ik niet nalaten verwonderd op te
te denken dat die persoon zoolang bij mij aan huis gewoond heeft zonder dat ik vermoeden op hem had hij moet echter in t net loopen want er zijn overal wakers uitgezet ik verblijve met diepen eerbied uw ed gestr nederige dienaar
er kon geen twijfel meer aan zijn het was andries die weder te huis kwam de morgenschemering was aangebroken ik liet mij zoo zachtjes als ik kon uit mijn bed zakken kleedde mij aan omklemde mijn knuppel met beide handen en bleef toen op den stoel gezeten angstig luisteren wat er volgen zou
werden door hem met te meer opgetogenheid beschouwd naarmate der grootsche herinneringen die zij bij hem opwekten allen waren dus recht vergenoegd en tevreden en de vroolijkheid werd niet weinig vermeerderd toen een groote taart ter viering mijner terugkomst gebakken op de tafel verscheen en de zintuigen door de aangenaamste geuren streelen kwam
helaas mijnheer antwoordde zij op een toon die mij tot in de ziel roerde wij hebben geen huisvesting die wij de onze kunnen noemen niet mejuffer zeide ik dan moet ik des te meer mijn vrijpostigheid beschuldigen van u door mijn bijzijn nog grooteren last te veroorzaken
door mij te redden hebt gij meteen uw eigendom gered en ik verhaalde hem hoe die beurs de voorname aanleiding was geweest mijner ontmoeting met de roovers het is als ik gedacht had zeide de kapitein
de ambtsdienaar liet zich deze waarschuwing niet herhalen en dankte den hemel toen hij zich weder buiten de grenzen der heerlijkheid bevond en die zelfde heer van murél zat in de vergadering van h e mogenden en was een van s lands bestuurders
ja ferdinand antwoordde zij terwijl haar trekken het genoegen aantoonden dat haar mijne vreugde over deze schikking verschafte mij dacht gij waart nu oud genoeg om een kamer voor n zelven te hebben waar gij onverhinderd kunt werken en nu en dan dezen of genen ontvangen
t geen ten laatste zoo vervelend en walgelijk werd dat ik mij begon te schamen over mannen die in leeftijd reeds gevorderd de achtbaarheid van hun stand en jaren zoozeer uit het oog verloren dat zij een vleitaal uitkraamden en aanhoorden die zelfs onder jonge lieden van verschillende kunne ongepast zou zijn geweest
zoo de heer van baalen een contrast had willen uitzoeken om met hem te reizen had hij er geen beter kunnen aantreffen kapitein pulver was een kort dik rond ventje zoo zwaarlijvig dat men zich op een afstand van hem plaatsen moest om zijn beenen te zien en boven het ronde lichaam was een klein rond hoofdje geplaatst evenals een knop op een delftschen trekpot
en deed evenals de jager die het wild navolgende er weinig om geeft of hij een gebaand pad inslaat en veeltijds door heggen en struiken kruipt of over slooten en dammen springt om zijn doel te bereiken
bij dit alles voegde zich nog een zeker gevoel van ongerustheid dat ik niet van mij af konde werpen en hetwelk was toe te schrijven aan de onzekerheid waarin ik verkeerde zoo omtrent de plaats waar ik mij bevond als omtrent hetgeen mij nog kon te wachten staan
men mocht dan haar stijve smakelooze kleeding berispen de bijbeltaal waarin zij sprak mocht niet altijd evenzeer ter snede worden aangebracht zij velde wellicht nu en dan een te gestreng oordeel over schuldige vermaken maar niemand kon haar te laste leggen dat zij niet in
ik hoop dat er voor mij ook wat bij is zeide suzanna insgelijks oprijzende en zich nevens mij vervoegende zelfs tante letje kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en ik vond mij weldra door de geheele familie omringd
ziedaar mijnheer huyck hier is een circulaire die ik gesteld heb om bericht van onze compagnieschap te geven ued gelieve uw oordeel daarover te zeggen nu zie dat is mis vervolgde hij een anderen brief lezende en dien aan karelsz overreikende die bleek werd als een doek
haar nog minder had doen nadenken over den vorm dan over het zakelijke van haar antwoorden ik zag intusschen dat het zaak werd tusschen beiden te treden tante lief zeide ik hier heeft een misverstand plaats ued schijnt niet begrepen te hebben en ik heb er u niet van kunnen onderrichten dat de juffer tot de roomsche kerk behoort
ik weet niet waarmede ik haar welwillendheid zoo op eenmaal verbeurd heb en dat kwelt mij ik wil het wel gelooven hernam zij maar gij moet u in deze beproeving troosten met de gedachte dat alles naar gods wijzen wil geschiedt en dat elke kleine teleurstelling tot bevordering van uw eeuwig heil moet strekken
gedurende het gesprek over de heeren blaek hadden naar t schijnt oude herinneringen een uitdrukking van zachte droefgeestigheid op zijne trekken verspreid welke ik niet gedacht had daar immer te zullen aantreffen en welke nog vermeerderd werd door het hervinden van zijn borstel en de gedachten welke de beschouwing daarvan in zijn boezem had opgewekt
ik kom als smeekeling tot u ik heb in deze groote volkrijke stad niemand op wiens goedwilligheid ik staat kan maken buiten u en uw heer neef voegde zij er blozende bij
eens dat wij van romans spraken en ik mij ergerde over het onwaarschijnlijke der meeste voorvallen die ons in dat slag van werken worden opgedischt où trouvera t on le romanesque si ce n'est dans les romans vroeg hij lachende
en reeds als een tijger in zijn hinderlaag zitten loeren of ik ook onbedachtzaam het voor hem geplante wagentuig zoude aangrijpen zijn teleurstelling althans toen hier niets van kwam bleek mij te groot te zijn dan dat hij zou kunnen gezwegen hebben
intusschen bleef mijn geleidster over mij staan in de houding van iemand die een opheldering verwacht en ik achtte het mijn plicht haar die te geven uw heer vader zeide ik heeft mij zooeven het leven gered zonder zijn grootmoedige tusschenkomst had het er slecht met mij uitgezien
zij schreef misschien niet volgens vaste regelen misschien meer dan zij zelve wist maar zij volgde in allen gevalle haar gehoor en voor zooverre men schrijven moet gelijk men spreekt geef ik haar daarin geen ongelijk de uitgever
dat is mij bijzonder aangenaam zeide ik ik herinner mij niet den heer blaek ooit gezien te hebben hier zweeg ik bot stil en zij keek mij eenigszins verwonderd aan als wilde zij te kennen geven dat zij niets van mijn gezegde begreep maar dat het haar voorts ten eenenmale onverschillig was of ik haar oom al dan niet kende
wijn zooveel hun lustte en van den besten ook ik dacht pulvertje dat is allemaal om u te verleien maar deze reis zal het hun niet lukken ondertusschen waren er een paar naast mij gaan zitten die vertelden mij hoe goed zij het hadden onder don manoël zoo noemden zij den kapitein en wat een dwaasheid ik doen zou indien ik niet met hen bleef en onderwijl
ik betuigde hem mijn genoegen over zijn toezegging en zich op een affuit gezet hebbende begon hij zijn verhaal ik ben geboren uit een adellijk geslacht van het graafschap zutfen de jongste en thans eenig overgeblevene van een aantal kinderen
wat mij betreft zeide ik na pulver even te hebben aangezien ik neem gaarne uw aanbod aan te liever daar ik betere gedachten van uw keuken heb dan van den terschellingschen pot nu dat is mij lief hernam holmfeld wel wel t is een macht van kisten die gij mij aanbrengt als ik ze alle maar plaatsen kan
tante zeide ik het spijt mij dat ik u moet lastig vallen maar wij moeten hier binnen wezen en meteen lichtte ik tante met kussens en al op en ontsloot het kastje zijn wij aan wal vroeg zij met een flauwe stem ach jounge kellner
ik kon mij niet onthouden bij deze gelegenheid gedurig te denken aan het briefje in den bourgeois gentilhomme en ik kwam evenals deze tot de slotsom que la
ik zag den man verbleeken toen hij den brief las en merkte terstond dat er onraad moest zijn hij vermande zich echter en reikte mij met een kalm gelaat den brief toe ik ontstelde insgelijks over den inhoud maar zag niet terstond alles door
en waarom dan uw gedrag niet opgehelderd wie heeft recht op uw vertrouwen op uw openhartigheid zoo uw vader dit niet heeft hoe kunt gij vergen dat hij of ik geloof zouden slaan aan de ongerijmde en nietige uitvluchten waarmede gij uwe verkeerdheden poogt te
ach wij herinneren ons alles zooals het zich bij ons vertrek bevond en wij weten dat elke verandering die wij vinden zullen ook die ten goede is aangebracht ons een gevoel van leedwezen zal doen ondervinden
en kort daarbij stond half rustende in de moddersloot die de plaats van den weg afscheidde een achtkante koepel van witten steen ziedaar alles wat ik er toen van zag
zeker waart gij dezen of genen minnaar ontloopen merkte ik lachende aan maar komaan dan wil ik u weder op den olympus terugbrengen en u mijn dank als hebe toebrengen en ik dronk mijn glaasje uit
terwijl ik mijn denkbeelden zocht in orde te schikken ten einde aan blaek mijn ongenoegen op een betamende wijze te kennen te geven kwam reynhove mij voor en gaf mij daardoor de gezochte aanleiding om mij zonder stof tot opspraak te geven in het onderhoud te mengen
t is mogelijk ik heb het nooit beproefd en in allen gevalle weet ik niet of het mij gelukt zoû zijn langs den door u aangewezen weg want het is niet genoeg steen en kalk te hebben men moet ook de bekwaamheid bezitten van die aan-een te voegen indien men er een huis van wil bouwen
en ofschoon ik er géén kwaad in zie over hen te praten en het zelfs gaarne doe zoo heb ik er nooit van gehouden om datgene publiek te maken wat tot het private leven van personen behoort
al genoeg zeide hij na een poos zwijgens ik was u wederkeerig een dienst schuldig ter vergelding van dien welken gij mij hedenmorgen bewezen hebt geloof kapitein zeide ik hem den titel gevende welken zwarte piet omtrent hem gebezigd had dat mijn dankbaarheid verschoon mijl viel hij mij kortaf in de rede
niet slechts om mijnentwille dankte ik hem maar ook voor mijn ouders en dierbaarste betrekkingen want ik ijsde op het bloote denkbeeld van hun ontsteltenis en rouw indien zij eens vernomen hadden dat die zoon wiens leven op een zoo langdurige reis en in vreemde landen in gezondheid was gespaard gebleven
in een klein half uur tijds waren wij de haven uit en op de reede gekomen en zag ik kapitein holmfeld aan de trap staan onze komst verbeidende niet verre van hem stonden twee in mantels gewikkelde personen die insgelijks naar ons uitkeken
ach mijnheer moet ik het u bekennen zeide sander terwijl hij weder voor zich zag en het hoofd met weemoed schudde ued hebt betere gedachten van mij dan ik verdien toen ik op dit eiland aanlandde was het niet met het voornemen om mij te beteren
er bestaat een twist tusschen de ingelanden en het zandpad zeide tante wie van beiden den weg herstellen moet et le peuple pâtit de leurs tristes débats zeide suzanna o mevrouw zeide pulver die nu zijn pijp had aangestoken indien de patroon een reisje op java gedaan had of slechts door zweden dan zou hij voorwaar zoo niet klagen
manoël en zijn dochter gezegd had en de naam van amelia aan deze laatste gegeven hadden zonderlinge vermoedens bij mij doen ontstaan waaraan ik hechten bleef in weerwil van mijzelven wenschende hieromtrent nader onderricht te ontvangen wachtte ik het oogenblik af dat de jonge meisjes met haar ondervragingen hadden afgedaan en zich vermaakten om in de menagerie waar wij waren aangekomen
het spijt mij dat het ontdekt is hernam ik maar ik kan u verklaren monsieur helding dat uw dankbetuigingen niet aan mij behooren gericht te zijn ued is het geld evenmin aan mij verschuldigd als aan den kantoorknecht die het u gebracht heeft want beiden hebben wij het van een derde ontvangen en de hand die t mij ter hand stelde wil niet genoemd zijn
zich eene daarvan reeds vroeg begint te onderscheiden door het dragen van een stemmig onopgesmukt gewaad door het afzweren van alle wereldsche vermaken door den schier uitsluitenden omgang met predikanten zielverzorgers en zoogenaamde vromen
hoe is het santje krijgen wij geen thee meer vroeg mijn vader die ofschoon luisterende naar de redeneeringen van tante van bempden echter genoeg van santjes vertelling gehoord en te goed den onvergenoegden blik van tante letje bespeurd had om niet te begrijpen dat het gesprek een andere wending moest nemen
met genoegen zeide lodewijk indien huyck mij naar behooren excuus wil vragen voor de onbehoorlijke taal die hij zich tegen mij heeft veroorloofd ik geloof zeide ik dat mijne uitdrukkingen gematigd genoeg zijn geweest en kan geene verschooning vragen voor hetgeen ik op goede gronden gezegd heb
ik heb al aan jetje blaek geraden haar koffertje na te kijken om te zien of gij haar niets ontstolen hebt ten haren opzichte zou ik het u vergeven want dat ware volgens het recht van
de heer blaek herhaalde van zijn kant mijn gastheer bijna terzelfdertijd is jacobus blaek de eigenaar van dat vorstelijk buitengoed het moet hem dan wel zijn medegeloopen sedert ik hem gekend heb want toen zag het er sober uit met zijn tijdelijke goederen
pulver en ik heb ook nooit verlangd de kennis te hernieuwen zooals de dief tegen den beulsknecht zei maar ik meen dat hij zoo wat een jaar nadat ik hem gezien heb verdwenen is althans later heb ik niet meer van hem hooren spreken maar wel van een anderen zeeroover die onder den naam van zwarten piet doorging en geen haar beter was dan zijn voorganger zwarte piet
wel gewis zeide pulver terwijl hij de ladder besteeg dat is een van mijn patroons dien ik meebreng hij zal u hoop ik ook geen belet doen in t minste niet antwoordde holmfeld terwijl twee matrozen van zijn manschap aan die van ons vaartuig een paar handspaken toestaken die mij bij het opstijgen tot een leuning verstrekken moesten
gij zult geen misbruik maken van een uitdrukking die mij onbedacht ontsnapte een woord van u zou ons niet alleen maar ook de arme vrouw die deze hoeve bewoont in t ongeluk atorten zeg mij dat ik in u hetzelfde vertrouwen mag stellen hetwelk mijn vader toont jegens u te voeden zeg mij dat gij de wetten der gastvrijheid eerbiedigen zult
wat de kat betreft het was geen oude dikke logge vetgemeste pannelikker zooals men die gewoonlijk bij bejaarde vrijsters plaatst die den dag doorbracht met op een kussen te slapen en met de lekkerste beetjes gevoed werd
uit den weg riep lodewijk zonder op zijn woorden acht te slaan sta mij niet in t gezicht maar kijk dan voor u zeide reynhove knorrig zie je de bui niet die daar aankomt
hoe het over den schoorsteenmantel tusschen al de flacons kopjes en vaasjes door heen en weder liep zonder iets aan te raken laat staan te beschadigen het zoû de kunstenaren die op eieren danst beschaamd hebben gemaakt
en staat gij er voor in schipper dat er geen averij aan is gij kunt ze zelf bezien zeide pulver er is geen drop water bij gekomen de kisten die intusschen aan boord waren overgebracht werden met de vereischte nauwkeurigheid bezichtigd en voorloopig op het dek bijeengezet en met een zeil bedekt
maar alleen aan de gebiedende noodwendigheid welke haar gedwongen had op een zoo verhaaste wijze van de zich opdoende gelegenheid gebruik te maken zij maakte zich op en ginck heenen zeide tante letje
ter linkerzijde en achter een schuur een duiventil en een paar andere kleine gebouwen tot de hoeve behoorende verhief zich een fraaie groep eeuwenheugende eikeboomen wier kruin wel door den zeewind was ontbladerd
dat is zeker zeer troostrijk voor de erfgenamen zeide reynhove lachende ik moet echter avoueeren dat ued volkomen waarheid spreekt doch ued zult mij toestaan te observeeren dat men ook op andere wijzen zijn vaderland dienen kan
ik geloof ook zeide mijn vader dat hij maar wijzer zal handelen met te huis te blijven en wat rust te nemen hij zal vermoeid zijn en daar is niets vreemds in
en de schippersknecht versterkte mij in deze opvatting door mij te verklaren dat zoo zijn heer niet spoedig alles bergen liet het te laat zou zijn en waarom zegt gij het niet vroeg ik niet zonder ontsteltenis over dit bericht
kende de weduwe van zarpath den man gods dien zij bij zich ontving en staat er niet geschreven vergeet de herbergzaamheid niet want hierdoor hebben sommigen onwetend engelen
wij namen plaats en ik vond nu voor het eerst gelegenheid om de juffer die tot mijn reisgenoote voor den volgenden morgen bestemd was eenigszins nauwkeuriger op te nemen dan het flauwe daglicht mij bij onze eerste kennismaking vergund had te doen
witte broodjes schoteltjes met kalfsvleesch en ossetong en heerlijke vruchten zooals in europa de stookkasten van ons land alleen kunnen opleveren omringden den hoofdschotel en de sleutel des wijnkelders werd mij toevertrouwd om een flesch te halen van den wijn die mij het best beviel
en daar hij de eenige schilder in t gezelschap was scheen het aan de overigen een des te geschikter gelegenheid toe om te zijnen opzichte hun gewoon thema van eerbenamingen te kunnen variëeren
hij had niet tevreden van zijn prullen den vreemdeling aan te prijzen ook in de kar willen kijken waarschijnlijk om te zien of hij daar ook een kooper zou vinden toen de reiziger hem op deze vrij onzachte wijze belette zijn voornemen ten uitvoer te brengen
ik weet niet wat ik voor het oogenblik zou kunnen verlangen zeide ik of het zou een gelegenheid moeten zijn om mijn aangezicht en mijn kleederen te ontdoen van het slijk en de modderspatten die ik op weg heb opgedaan
hoe heet je vroeg hij terwijl hij mij strak aankeek harmen pulver zei ik wat duivel spreekt ued ook al duitsch gij komt hier om te antwoorden en niet om vragen te doen zei hij met een barsche stem terwijl hij de wenkbrauwen samentrok hoe oud zijt gij vijf en veertig jaar zei ik weer terwijl ik mijn kop
voorheen lieve moeder was het genoeg dat ik u eenmaal iets verzekerde om er u de vaste overtuiging van te geven heugt het u nog toen eens de girandolle in de zaal aan gruis was gevallen en iedereen beweerde ik moest het gedaan hebben want ik had den ganschen morgen in de kamer gezeten en niemand buiten mij was er geweest
ik zou nu maar wachten tot het opgehouden had met regenen zeide zij haar heldere blauwe oogen eerst eventjes op mij en toen zeer lang op de zwarte wolken gevestigd houdende het is waarlijk nog geen wandelweer
ja zei ik zoo om dat rooversbedrijf dat strijdt zoo wat tegen goddelijke en menschelijke wetten toen keek zij mij heel strak in t gezicht omtrent even strak als haar vader gedaan had ik weet het zei zij toen snel sprekende net alsof zij bang was voor hetgeen zij zeide ik weet het spreek daar niet meer over gij hebt gelijk ik ben het
al waart gij heidensch of turksch men zal niet zeggen dat ik u verlaten heb en voorbijgegaan gelijk de priester en de leviet die den gewonden reiziger voorbijgingen het is toch uwe schuld niet dat gij met de afgoderijen van het pausdom besmet zijt
dan was die frissche ochtendkoelte welkom aan mijn verhit gestel niet minder aangenaam werd ik verrast door het heerlijke schouwspel dat zich voor mijn oogen opdeed en hetwelk ik verre was te verwachten
en wat is dit anders vroeg tante het gezegde mijner zuster ernstiger opnemende dan het verdiende dan een bevestiging van hetgeen ik zeide zijn dezen niet de mannen die ongerechtigheyt bedengken en die quaden raet raden in de stadt
en meteen piept het en bromt het voor en achter mij al de rijen langs als waren er overal echo's ik feliciteer je wel juffrouw huyck ik feliciteer je wel zoodat ik blij was dat het gezang werd aangeheven want mijn nek begon mij zeer te doen van het knikken en buigen
wij zagen dikwijls den heer x die aan het hoofd stond van een bloeiend huis van negotie hij was daarbij een groot minnaar en voorstander der letterkunde en hield er veel van met mij over de daartoe betrekkelijke onderwerpen te redeneeren
zoolang lodewijk dus nog ongehuwd blijft zal mijn oom zijn hoop niet laten varen en ieder aanzoek afwijzen dat hem om mijn hand gedaan wordt dus zou ik dan moeten wachten tot mijnheer lodewijk goedvindt zich in den echten staat te begeven of op te stappen
wees zoo goed en zeg er maar niets van dat de passagiers het hooren die menschen mochten zich maar noodeloos ongerust maken ofschoon wat den ouden heer betreft ik niet bang zoude wezen dat hij mij in den steek liet zitten t is een kerel als een boom en die mee in zijn leven den plankenvloer heeft beloopen dat zag ik direct wel toen hij aan boord kwam geen landrot zou zoo op zijn gemak over het dek gekuierd hebben
weinstübe ik mag mij mede dat genoegen niet ontzeggen riep van ranst en helding hoezeer zich tegen die al te groote eer verzettende zag zich genoodzaakt met elk afzonderlijk een glas te ledigen
komt zoo in t rijm te pas fluisterde ik hem toe jokken beteekent hier zooveel als schertsen zeide helding aan wiens nauwluisterend oor de aanmerking niet ontsnapt was hij vervolgde
de poort der genade voor den berouwhebbenden zondaar nimmer gesloten blijft ik was nog een bezoek schuldig aan tante letje en besloot den avond te baat te nemen om aan deze verplichting te voldoen
ik heb nog liever mijnheer zeide amelia dat zich de spijtige uitdrukking van zoo straks op uw gelaat vertoont dan dat gij mij door plichtplegingen zoekt tevreden te stellen die ik helaas te wel weet dat niet meer kunnen zijn dan ijdele klanken
ik bloosde tot achter de ooren toe ik groette de heer blaek had mij niet opgemerkt maar henriëtte had mij gezien en de koele blik welken zij bij het teruggroeten op ons beiden nederwierp drong mij door de ziel heen
groote plassen waarin de nederstortende regen blinkende waterbellen vormde en witte hoopen hagelsteenen vulden in een oogenblik de rijsporen en andere oneffenheden van den weg en maakten mij het voortgaan hoe langer hoe moeilijker
dronk ik het glas in langzame teugen ledig te veel goedheid zeide ik terwijl mijn tanden tegen het glas kletterden inderdaad gij komt mijn verlangen voor want ik schaam mij niet te erkennen dat mij dat geval van zooeven eenige ontsteltenis veroorzaakt heeft
te brengen en nog eens aan mijn arme vrouw en zes bloeien van kinderen te denken die ik ik huis heb gelaten en met voelde ik dat mijn oogen overliepen wat zei zij hebt gij vrouw en kinderen en zij begon ook mee te schreien de goede medelijdende ziel en wie wil u laten hangen vroeg zij is het papa
ik sta met opzet bij deze bijzonderheden stil die wellicht onbeduidend zullen schijnen maar die mij toch voorkwamen vermeld te moeten worden tot beter verstand van hetgeen verder volgen zal ik durf er want op mijn leeftijd kan het aan geen ijdelheid worden
en ik ontving allerwegen afwijzende beschikkingen op mijn voorslagen eindelijk slaagde ik er in betrekkingen aan te knoopen met het russische hof het werd echter noodig geoordeeld opdat de zaak haar beslag krege dat ik een persoonlijke samenkomst had met den gezant van den czaar te s hage en zijn agent te amsterdam
tweede hoofdstuk waarin men lezen zal wat in en voor de herberg te zoest voorviel ik vond hier meer personen bijeen dan ik reden had op dat uur van den dag te verwachten
en in de daad hij was wel geschikt om de opmerkzaamheid tot zich te trekken zijn gestalte was ongemeen hoog zonder echter het onbevallige te bezitten hetwelk meestentijds eigen is aan uit hun kracht gegroeide personen en hun het hoofd doet gebogen houden of den rug krommen
dit zeggende haalde hij een fleschje voor den dag en reynhove en ik verkwikten ons met een paar goede teugen mot je ook niet wat hebben sinjeur vroeg klaas weinstübe schuddende of ben je er vies van
mijn schoone gaf geen antwoord op deze aanmerking ik gevoelde dat zij alle aanleiding tot een onderhoud wilde vermijden met iemand die haar geheel onbekend was t is noodweer vervolgde ik eenigszins geraakt en haar aan t praten wenschende te krijgen het koren dat te veld staat zal er zeker vrij wat door lijden
zoodra pulver mij in t oog kreeg liep hij naar mij toe roepende t is al afgewasschen patroon zooals de kajuitsjongen zei toen hij de hemden van den kapitein overboord had laten vallen ik heb den deurwaarder van morgen al uit zijn bed getrommeld en hij heeft een exploit aan reynszen gedaan je leven zoo niet en het geld betaald ook en nou gaan wij den boel naar de kjöbenhavn brengen
t is toch jammer laatstleden zondag scheen zij u zoo genegen en toen gij aan tafel met den heer van baalen aan t redetwisten waart over het tarief keek zij ofschoon zij er wel niets van begrepen zal hebben u met zulke aandachtige oogen aan dat het mij den schijn had als had zij haar toilettafel tegen een gebroken bloempot willen verwedden dat gij gelijk hadt
haar talrijke ronde koppen als veelhoofdige reuzen verhieven en over elkander schoven als opeengekruide ijsschotsen geen vogeltje deed zich hooren uit de hooge dennen die aan de eene zijde van den landweg haar graauwe kruinen verhieven noch in het eiken hakhout dat aan den overkant groeide
ofschoon ik er wel wat onder had durven verwedden dat zij geen ongelijk had in haar vermoeden zoomin als ik in het mijne ik wist haar echter niet te huis te brengen iets meer nopens haar wenschende te vernemen waagde ik de volgende vraag woont deze oude ziel hier alleen dan loopt zij dunkt mij nog al gevaar een bezoek van zwarten piet te ontvangen
en moeten wij vroeg ik lachende dien fraaien hollen weg dan weer door dien wij hedenavond gekomen zijn dan beklaag ik mejuffrouw bos dat behoeft juist niet antwoordde hij
zoo gij morgen met den harlinger beurtman vertrekt en verder een visschersvaartuig naar terschelling neemt zal het toch altijd het beste middel van overtocht zijn want de gewone route met de postschuit kan ik u niet erg aanraden
getorqueerd herhaalde ik terwijl mij het bloote denkbeeld sidderen deed gij wilt mij toch niet ter pijnbank brengen op deze bloote presumtie want mijne heeren de getuigenis van den gekwetste is extra judicium gegeven en kan in dit oogenblik niet tegen mij worden aangevoerd
mij dunkt toch dat uw oom bespeurende dat gij over en weer geen geneigdheid gevoelt om zijn plannen te bevorderen niet dwaas genoeg zal zijn om die vol te willen houden hij heeft u en zijn zoon beiden lief en zal uw beider ongeluk toch niet willen mij dunkt ik zou mij sterk maken hem zulks aan zijn verstand te brengen
ik ben er zeker van zeide zij maar vervolgde zij zich half omwendende nu niet meer over dit onderwerp neen zeide van lintz ziende dat ze hevig ontroerd was
reynhove had dadelijk met voorkomende beleefdheid al de vouwstoelen uit de kajuit gehaald en zette die op het dek neder ten einde de dames plaats konden nemen terwijl klaas de schippersknecht een tafel aanbracht en weinstübe een paar flesschen opentrok en de glazen
vier-en-twintigste hoofdstuk hetwelk over t geheel van een vrij sentimenteelen aard is doch vrij slaperig eindigt ik hoop zeide henriëtte tegen suzanna dat de gezondheid van die goede mevrouw van bempden maar geen slechte gevolgen moge ondervinden van dezen ongelukkigen tocht
er waren er terstond een stuk vijf zes die wilden naar binnen maar de vlam sloeg er uit met zulk een geweld dat zij terugsprongen van schrik toen vroeg de vreemde heer weder aan den kermenden papa zeg eens zeide hij is er geene andere deur en waar zitten die kinderen ergens
ik zei zeide de heer bos zich in een ontevredene houding achterover op zijn stoel werpende dat gij amsterdammers allen volkomen dezelfden zijt en honderd redenen tegen eene hebt wanneer het er op aankomt iets te doen hetwelk met uw gewone sleur van denken en handelen niet volkomen strookt zeg liever ronduit ik doe het niet dan weet men waar zich aan te houden
welnu waar wacht gij op vroeg de man wien de uitdaging gold aan den voerman die met wijd opgespalkte oogen dit tooneel stond aan te gapen span in en stoor u niet aan de praat van dien dronken lap daar
er zijn er enkelen ja bij wie die reden veel moge gegolden hebben zelfs buiten haar weten er zijn er die hoovaardig op hare vermeende godsvrucht in fariseeuwschen hoogmoed op hare mede christenen als op de tollenaren en zondaren
oogverblindend stak de grijze en eerwaardige vierkante toren met zijn hooge spits door het schelle licht der morgenzon beschenen tegen de donkere lucht daar achter af en tegen de groene hoornen die het gebouw omringden
ja hernam suzanna als ik zoo lang moet wachten dan zal ik zelve al wel te hokvast geworden zijn om nog uit te vliegen wat zijn de mans toch gelukkig daar heb je ferdinand die is half europa al rond geweest en ik die evenzoo goed recht had iets anders te zien ik zal misschien mijn leven ten einde zien loopen zonder ooit in den haag te zijn geweest
volgenden morgen kwamen er vier kerels mij halen en begonnen mij met een doek over mijn kluisgaten te binden dat ik niet zien zou wat zij in t vizier hadden ik kreeg slechte gedachten toen zij mij naar buiten brachten en meende nu was mijn uur gekomen en ik moest maar mijn best doen om als een vroom christenmensch te sterven maar jawel ik had pas een eindweegs opgekuierd
van zijn maaksel opdischte waar men al om lachte eer hij nog iets gezegd had ofschoon er niets aan ontbrak als de punt welke hij echter vergoedde door op de plaats waar die behoorde te vallen zelf in een schaterend gelach uit te barsten een staaltje van deze voortbrengselen zij hier genoeg om de rest te beoordeelen
ik kon niet nalaten van met een gevoel van diepe beschaming op te merken dat zij na mij toen ik binnenkwam even te hebben aangezien geen oog meer op mij wendde als wilde zij mij de bescherming niet afvergen welke ik haar niet uit eigen beweging verleende
tante trok bij het hooren dezer toespraak een gezicht alsof zij een leelijk drankje innam echter stond zij insgelijks op en mij aanziende mompelde zij ja de juffer kon het niet helpen t is een abuis t is een misverstand zooals neef wèl zegt
ongelukkig had hij verleden jaar zijn stof wat uitgeput want toen was ik niet alleen venus dat sprak vanzelf maar juno vesta ceres minerva weet ik wat al meer t is waar ik had hem ook een degenstrik geborduurd maar dit jaar kwam ik er slecht af en was niet meer dan atalante dat was een leelijke val
hij was het die aan den weg nabij naarden op dien avond o riep ik uit ik heb hem sedert genoeg weder gezien en wat meer is hij bevindt zich op dit oogenblik hier geen half uur vandaan ued zoude hem desnoods met een gewonen kijker kunnen zien doch daarover nader laat ik uw verhaal niet storen
het was met een beklemd hart dat ik den volgenden morgen de sjees van tante zag voorkomen om mij naar amsterdam terug te brengen en mij een plaats te doen verlaten waar ik een voorwerp achterliet dat mij ondanks onze korte kennismaking onuitsprekelijk dierbaar geworden was
maar lodewijk in stede van naar de bui te kijken wendde keer op keer het oog naar het andere vaartuig dat hetzij het scherper zeilde hetzij het beter bestuurd werd ons meer en meer naderkwam is het waar vreest ued een bui mijnheer vroeg tante met bezorgdheid aan reynhove ik smeek u mijnheer blaek laat ons dan terugkeeren
ik wendde mij om en las het vierde opschrift nieuwsgierigheid heeft vaak den mensch gebracht in t leed gelijk zij t adam en zijn bedgenoot al deed bedenkt dit eer gij t waagt ook deze deur te ontsluiten gij mocht licht tuim'len en u arm of been verstuiten
van baalen met een zucht gij hebt altijd tegenspoeden gehad zoo dikwijls gij voor ons gereisd hebt en als ik niet wist dat het uwe schuld niet is en dat gij een knappe kerel zijt hm hm wel mijnheer zeide pulver ued doet mij blozen als de kreeft zei tegen de braadpan maar wat ik zeggen wou dat alles kwam toch niets bij
zij wilde er eerst aan papa over schrijven maar ik heb haar beduid dat zij den man maar verdriet aan zoude doen en dat het beter ware dat ik u eerst kapittelde over het aangaan van dergelijke liaisons ik kan u zeggen dat ik er van ril en beef en dan hoor ik heeft pulver verteld dat gij een zakje met geld van dien fielt hebt ontvangen
wij lagen voor anker in een zeestraat althans voor zooverre ik in dien korten tijd heb kunnen bespeuren het was zout water en zoo helder dat men het zand van den bodem en al de visschen die er heen en weer zwommen onderscheiden kon rechts en links een muur van rotsen die naar mijn gissing wel vijfhonderd voet uit het water oprezen en
dat stem ik u toe zelfs de zoodanigen die zich het minst aan de handelingen hunner medemenschen gelegen laten liggen zouden in een geval als het uwe hunne nieuwsgierigheid geprikkeld gevoelen het spijt mij slechts dat mijn eigene veiligheid mij verbiedt aan uw weetlust naar vereischten te voldoen
maar welke woorden zouden in staat zijn de verbazing de ergernis uit te drukken welke op het gelaat van tante letje te lezen stonden toen zij uit hetgene ter kwader ure aan amelia ontvallen was de waarheid inzag en ontdekte wie zij bij zich in huis ontvangen had
wat haar betrof zij schreide niet zij stortte geen ijdele doch bij zulk een scheiding toch niet berispelijke klachten uit maar de doodelijke bleekheid welke zich over haar gelaat verspreidde toonde niettemin hoezeer haar hart op dit oogenblik leed
ik herhaal u gij brengt het naar den smid zeide van baalen t is of ik altijd bedienden aantref die mij tegenspreken ik heb duidelijk gehoord dat een van die ijzers los zit en gij komt precies te zeven voor enz hier herhaalde bij zijne bevelen in dezelfde orde
iemand van mijn koel en bedaard gestel wien de franschen zelfs den naam van le phlegmatique hollandais gegeven hadden zou zoo op een bof verlieven onmogelijk en echter
van deze gansche toespraak had amelia blijkbaar slechts één punt met opmerkzaamheid aangehoord namelijk dat ik haars vaders geheim had bewaard o zeide zij mijnheer uw zoon heeft edel heeft braaf gehandeld hoe hij heeft zich aan verdenking blootgesteld hij heeft zich het misnoegen der zijnen op den hals gehaald
in het minste niet zeide amelia wij zullen dan maar wat vroeger van hier gaan het zal zeide ik aan u of aan uw heer vader staan het uur van vertrek te bepalen want daar ik bekennen moet niet recht te weten waar wij zijn kan ik slecht berekenen hoeveel tijd wij noodig hebben om van hier naar naarden te wandelen
ik kon uit den weg dien ik den vorigen avond genomen had en uit de nabijheid der zee het besluit opmaken dat ik mij ten oosten en niet verre van naarden moest bevinden en wel omtrent de plaats waar vroeger een stad van denzelfden naam in de hoeksche en kabeljauwsche twisten was te gronde gegaan maar ik had zooverre ik wist nooit eenig uitstapje naar dien kant gemaakt
te huis gekeerd vereenigden wij ons in de zijkamer om aldaar de gasten af te wachten die tante ten eten genoodigd had bestaande behalve uit de beide heeren blaek uit mijn nieuwen compagnon den heer van baalen en uit zekeren kapitein pulver die voor de firma voer
de goede lafontaine wiens geestige werken u misschien niet onbekend zijn en hij heeft gelijk ook zeide ik ofschoon gij den regel dien hij er op volgen laat wel niet zult toestemmen noch erkennen willen dat
amelia scheen terstond mijn oogmerk met dit ontwijkend antwoord te bevroeden en haastte zich te zeggen ja mejuffer ik heb aan uw heer neef verhaald gelijk aan u dat ik er ongelukkig aan toe ben daar de heer bouvelt mij niet kon ontvangen en ik niet terug kan keeren naar deventer uithoofde mijn familie van huis is zoodat ik mij alleen bevind
en is waarlijk mijn lieve moeder zoo wèl als ued zegt volgens de laatste berichten die ik van haar ontving had die lastige kwaal de hoofdpijn haar weer gekweld zij scheen nu volkomen gezond de zachte lieve vrouw zeide
er niet hier en daar een weinig uit haar eigen brein heeft tusschen gevoegd wil ik niet beslissen het laatste meen ik vooral daarom te moeten gelooven omdat schoon haar naauwgezetheid zooverre is gegaan dat zij alle jaartallen en data heeft weggelaten
mijn arme ouders en zij houden mij toch niet voor schuldig reynhove gij vergeet wat ik u zeide dat niemand iets van de ware toedracht der zaak soupconneert behalve alleen uw vader maar laat mij u alles toch ordelijk verhalen en mijn zuster en de andere betrekkingen
uw vader komt en verdwijnt weder van hier gelijk een schim en draagt een naam die blijkbaar valsch is er hebben ten uwent onbetamelijke tooneelen plaats moet dit niet geschikt zijn om vermoedens tegen u op te wekken
de wind had ons reeds te dicht op de kust gedrongen nauwelijks had klaas de fok geheschen en ik de roerpen losgemaakt of het vaartuig raakte grond en het roer de zandbank ontmoetende gaf mij een slag tegen de beenen dat ik op het dek
mijn maatregelen van voorzorg naar mij dacht met zooveel overleg gekozen waren dus verijdeld en dat wel door de schalkheid van een listigen marskramer en die het nu in zijn macht had althans gedeeltelijk achter het geheim te komen
en dan had men er vogels in van alle soort duiven en spechten en eenden en nachtegalen die zongen dat het een lust was en witte kraanvogels en zwarte kraanvogels en grijze kraanvogels die hier en daar stonden te kijken met een verwaandheid als een diender voor een sinterklaaswinkel maar ik had niet lang tijd om alles nauwkeurig op te nemen
maar nauwelijks had hij de plek bereikt als de uiterste grens van den wedren bepaald of een zijner paarden stortte en hij zelf tuimelde uit de sjees hij was echter dadelijk weder op de been en werd nu door de toestroomende liefhebbers met luid gegalm als overwinnaar begroet
en ook op mij geworpen heeft maar god weet het ik mag niet spreken gij zult des heeren naam niet ijdelyck misbruycken mompelde tante letje het hoofd schuddende
er zijn paapsche vrouwen genoeg in de stad bromde tante en bovendien wat zegt de apostel wijckt van desulcke af en wat heeft een nog wijzer mond geantwoord vroeg ik op de vraag wie onze naaste was
mijn toon was zoo ernstig dat helding overtuigd scheen nu keek hij mijn vader aan maar deze schudde het hoofd en mompelde etiam per interpositam personam donatio consummari potest maar ik begrijp er niets van
uit de groote spoelkom gedronken nu vraag ik u of kapitein pulver al rare ondervinding heeft opgedaan mij dunkt zij hebben nogal wat met u gesold zeide suzanna doch het schijnt u geen kwaad gedaan te hebben en gij zijt tegen de verdrukking aangegroeid en hebt gij naderhand nooit iets van dien rooverkapitein vernomen neen
dat is edelmoedig gedacht zeide mijn vader maar toch draag zorg dat gij niet alles aan den wijn verdoet en bepaal u dan bij hen aan wien gij een traktement schuldig zijt
wat is er wat is er vroegen onderscheidene stemmen zullen wij niet wachten tot vader weer terug is vroeg ik daar keken zij elkander zwijgend en zuchtend aan wel foei zeide suzanna dat is niet mooi ons ongeduld eerst op de proef te stellen en dan niet te voldoen
en wreef met haar zakdoek de bijna onzichtbare stofdeeltjes weg die zich op het spiegelglas of op de gladde tafel bevonden waarlijk mama zeide ik diep getroffen over de blijken van haar zorgvolle liefde al de vrienden die mij bezoeken zullen mij deze kamer benijden en vooral de lieve moeder die ze voor mij in orde bracht
nu moet gij ons recht veel vertellen van uw reizen zeide tante van bempden hoe zegt lafontaine ook weer van de zwaluw quiconque a beaucoup vû peut avoir beaucoup retenu zeide susanna haar
was ingeslapen zoodra hij de veeren geroken had en met een luide basstem lag te snorken ik troostte mij echter met de gedachte dat die drukke gasten niet den geheelen nacht in mijn nabijheid blijven maar ook weldra hun kwartier zouden zoeken en besloot inmiddels geduld te nemen
ik weet zelfs niet vervolgde mijn vader eenigszins verwonderd over een dergelijke minachting van zijn gezag waaraan hij weinig gewend was of ik nog wel zooveel inschikkelijkheid jegens u betoond zoude hebben indien het niet ware geweest om den wille van dien onrechtvaardige daar
maar zij was gelijk zulks bij oude lieden meer het geval is op het laatst van haar leven altijd geneigd een geslacht te verspringen zoodat zij mij en mijne tijdgenooten tot de zonen onzer grootvaders en de broeders onzer tantes verhief
ik schatte mij hooger dan een admiraal want deze moge de eerste op de vloot zijn hij mag die vloot toch niet voeren dan waar heeren staten het hem gelasten welnu het was dat leven het was die hooge rang waar ik naar reikhalsde dien ik weder herwinnen wilde
doch ik beken tot mijn leedwezen dat ik op reis veel verleerd heb en mij weêr druk zal moeten oefenen wil ik der balie geen schande aandoen dat laat zich alles wel hooren zeide mijn vader met een glimlach
waarin wordt bewezen hoe gevaarlijk het is zonder parapluie uit te gaan en de beschrijving gevonden van een mooi meisje en een mooien koepel naauwlijks was ik buiten zoest gekomen of ik zag de huifkar een goed eindweegs voor mij uit doch nu weder stapvoets door het zware zand gaande
na de gewone plichtplegingen en gelukwenschingen welke de lezer zich best zal kunnen voorstellen kwamen de noodige rijtuigen voor aan elk werd volgens de vooraf gemaakte regeling onzer gastvrouw zijn plaats aangewezen
het laken was van dien aard dat het mij welke houding ik aannam nooit geheel bedekte lag ik recht uitgestrekt dan staken mijn voeten er buiten haalde ik deze binnen en ging ik krom liggen dan waren mijn knieën ongedekt
de pastoor van t dorp kwam mij vragen bij hem te blijven dien nacht ik nam aan en toen ik mij uitkleedde vond ik in mijn karmozijnen rok een beurs met tweehonderd louis d'or ik verstopte mijn broek die niet à l'unisson was met de rest van mijn toilet leende een andere van den pastoor
ja zeide ik ik begrijp dat zij zwak voor u heeft nu dat is tot daar aan toe hernam hij maar het is in allegevalle niet in haar te misprijzen dat zij niet te ijdel is om met een oud man als ik ben wat te keuvelen en zij vindt er smaak in als ik haar nu en dan eens een versje voorlees
evenals twee gelijkgestemde harpen die hetzelfde akkoord uitslaan eindelijk toen de pauze een geruimen tijd had geduurd en ik reeds bedacht begon te worden dat suzanna terug zou komen eer ik nog een woord gesproken had hervatte ik het gesprek daar waar wij het gelaten hadden
moeder zeide ik gij beschaamt mij te recht ja dat was voor t eerst en god is mijn getuige het zal ook voor t laatst zijn daar deze kus moge u tot bevestiging strekken dat ik deze belofte heilig houden zal
al had de arbeid geene andere nuttigheid als deze dat hij den geest bezig houdt en belet het verdriet te gevoelen dan nog zou hij als een weldaad voor het menschdom moeten beschouwd worden en boven alle andere zijn in gevallen wanneer de ziel ontroerd en geschokt is
dorst echter den aanval niet hernieuwen en bleef in het midden van den kring als besluiteloos staan de blikken met een norsche uitdrukking nu eens op den gewaanden tsaar dan weder op de omstanders
zijn geest van orde zijn kordaatheid in t handelen en zijn gelijkheid van gemoed bij voor en tegenspoed leerde bewonderen slechts op ééne wijze heb ik mij dat verschil tusschen van baalen op t kantoor en van baalen in de wereld kunnen verklaren
ik ken u nog sinds zeer kort zeide zij en niet genoeg om te weten of het gevoel van voorkeur dat ik u toedraag behoorlijk te rechtvaardigen is
ik gevoelde geen trek om als amelia's verdediger op te treden daar ik zelf innerlijk over haar vertrek verheugd was en niet verlangde verder over haar te praten en ten andere verhinderde ook de tegenwoordigheid van lodewijk voor wien het onderwerp mede niet aangenaam kon zijn zoowel mij als de overige heeren iets meer betreffende haar in t midden te brengen
indien gij verkeerd gehandeld hebt zeide hij na mij met bedaardheid te hebben aangehoord zult gij genoeg gestraft zijn door de kwellingen die gij deze laatste weken hebt ondergaan ik zal u geene verwijten doen uw toestand was moeilijk en sterkere hoofden dan het uwe zouden er van aan t malen zijn geraakt
zeide hij dat geloof ik in t spaansch zooveel wil zeggen als geef u over nu hij had niet veel welsprekendheid noodig om het ons te beduien want de grootste helft van onze senhores lag al met don ricardo op het dek naar de wolken te kijken en de andere helft was zoo toegetakeld en zoo in de war dat zij de maan niet van een
ued weet dat ik het verwijt van onverschilligheid niet verdien en dat ik als kind een bijzondere geneigdheid had tot den zeedienst welke echter vroeger om gegronde redenen niet heeft kunnen ingewilligd worden en mij thans ook weinig zou baten daar ik te oud ben om te beginnen
de tweede was sierlijker dan maro en vereenigde de liefelijke weelderigheid van flaccus met de zinrijkheid en kracht van juvenalis de derde de boertige dichter bekwam zulke verhevene eernamen niet maar werd met andere titels begiftigd niet minder streelend voor zijn eigenliefde
neen neen klonk het als uit éénen mond en allen zwegen en schoven hunne stoelen bij en zagen met aandachtige belangstelling naar den man die op het voorrecht bogen mocht van cartouche te hebben gezien
maar het scheen mij toe als ware hij nog in lengte toegenomen en in vleesch verminderd zijn bleeke dorre tronie had een nog onvriendelijker uitdrukking dan voorheen ja toen hij uit de koets gestapt voor mij stond deed hij mij volkomen aan een gekleed cadaver denken
veels te veel goedheid zeide helding nadertredende en het hem aangeboden glas met nieuwe buigingen aannemende uwe gezondheid heeren ik was de slatuintjes eens rondgekuierd ik dacht niet dat ik op weg naar huis nog kennissen zoude vinden
suzanna zeide lachende ik weet niet mijnheer reynhove maar mij dunkt het zal u vreemd voorkomen den dag op een bureau door te brengen met over allerlei vervelende schrifturen te gapen en omschanst te zitten met papieren die door de slaafsche zinnen zwieren
wel mogelijk zeide mijn metgezel kapitein pulver tot uw dienst vroeger schipper van de compagnie op de prins te paard thans van het huis van bempden van baalen en comp op de fortuin die god beter t ginds in t zand ligt bedolven
hebt gij iets op dezen getuige aan te merken werd mij gevraagd zeer veel zeide ik hij is een erkende straatroover en zoo men heynsz laat roepen zal deze mijn gezegde bevestigen