AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
als zij met de noodige diepzinnigbeid naar bet vuur keek en het aardige hoofdje coquet op zij meld zoo half natuurlijk half gemaakt maar juist genoeg om haar braven vrachtrijder dol verliefd te maken
ongeveer gelijk staande met een bevestigend antwoord door een scheepsroeper meds je jon gen riep john ook heel jong
nooit kwamen tilly's deugden zoo aan het licht hare alomtegemwoordigheid wekte ieders bewondering op
waarop jij zoo mool zoo gelukkerstvertellingen kig genegenheid betoond hebt voor blinde bertha zelfs toen wij beiden nog kdnderen waren
ook ontbreken er nog altijd vliegen in want in evenredighedd met de olifanten begrijp je op die schaal
toen tackleton ook vertrok om may en hare moeder naar huis te brengen bleef de brave caleb melt zijne arme dochter alleen bij den haard zitfcen
op mijn woord als ik de jongens zoo achter mij hoor roepen kijk eens wat een heer dan weet ik niet welken kant ik zal ulakijken
eene groote schaduw die den geheelen spiegel bedekte en alle andere voorwerpen aan het oog onttrok
en toen zij dat ben ik weer john hem vertelde dat het huwelijk nog niet voltrokken was al naderde het tijdstip met rassche schreden
maar zonder eenig gevolg zal ik eens binnengaan vroeg tackleton t is wel vreemd de vrachtxijder die het gelaat van de deur afgekeerd had beduidde hem dat hi t maar doen zou
ik heb niets meer met hem te maken zoo nu mij dunkt hij is er gemakkelijk afgekomen hernam tackleton een stoel neanende
en met ai dat kinderspeelgoed om hem heen maar dergelijke beuzelarijen worden ernstige zaken
altijd klaar ze behooren meer aan jou dan aan mij elk uur van de vier en twintig wat moeten die oogen voor je doen beste
en zdch maar niet genoeg verzadigen kon aan al de voortreffeiijkheden van hare mees teres en de baby mag men wel aannemen dat juffrouw slowboy hoofd en hart op de reehte plaats droeg
zijn gesjaerp was als een welkomstgroet voor mij hij scheen mij moed te willen inspreken en mij te zeggen dat je goed en vrtiehdiamjik voor mij zijn zoudt
en menigeen deed dit dan ook want de buren mochten wel eens een praatje maken met den vrachtrijder al sprak deze zelf weinig ditmaal trad er een kleiin mager mannetje binnen
in een hartstoohtelijk lachen uit te barsten daarna zonk zij uit zijne armen op den vloer bedekte zich het gelaat met hbiar voorschoot en biegon bitter te schreien
die bet vroolijke huisje zou veranderen jn eene plek welke door eenzame reizigers des avonds geschuwd werd
ter wille van het geloof dat je mij schenkt irudien ik den hemel tot getuige roep dat ik niets liever wensch dan hem getrouwd te we ten met eene vrouw
was nietmaar zoo eens even maar sclierp rechtstandig in de hoogte zoodat men er ook uit kon opmaken dat kan i k doen
ik moet juist geven aritwoordde de vrachtrijder t is een kriiiek oogenblik dat is het oak zei tackleton kom maar eens hier
eigenlijk nietis te maken had en was hij in vollen ren naar huis teruggekeerd des avonds was er nog eeh dansje
die zich op zekeren morgen het vaderschap over een kanarie ziet toegewezen is hij niet lief john ziet hij er niet lekker uit als hi slaapt
maar de kalmte van den beleedigden echtgenoot joeg hean angst aan hoe eenvouidig em onheschaafd diens wooxden ook waren
en gouderts totdat hij eensklaps zoo zot was van zijn stoel op te staan en een dansje voor te stellen
en dan schonken de kabouters niet de minste aandacht aan hem maar schaarden zieh om haar been en troostten en kusten haar en verdrongen elkander
voor altijd de ijdelheden dezer wereld afgezworen had en tot die soort van vrouwen behoorde voor wie de omgang met kinderen niets nieuws mieer is
dat is altijd zoo geweest een krekel achter den haard is het grootste gel irk dat demand treffen kan
tot die dankbaarheid zoodat de rook die uit dezen schoorsteen opsteeg naar boven ging als een heerlijker reukwerk dan de wierook uit de grootste paleizen en
tackleton bekeek den derden vinger met de grootste aandacht en haalde uit zijn vestjeszak een stukjo zilverpapier te voorschijn waarin blijkbaar een ringetje zat
na deze laatste woorden met diepe verachting uitgesproken te hebben verdween de oude gruff en tuckleton
over de opgeslagen kraag van den mantel aankeek waardoor het bijna uitgestooten werd begreep hij dat tackleton zoo'n onhebbelijk wezen was dat men er onmogelijk verliefd op kon worden
wie zou niet hebben willen meeftrinken uit de schuimende bekeirs waarmede op het jonge paar werd giemonken na afloop van het maal zong caleb het lied van den schuimenden beker
heel goed heel goed ik bem zoo gelukkig als u zelf mij zoudt kunnen wenschen zoo gelukkig als u de geheele wereld zoudt maken als u maar kondt
en begon te lezen zonder meer aandacht aan bozer te schenken dan hij gedaan zou hebben als t een lam geweest was de vrachtrijder en zijne vrouw keken elkaar verbaasd aam
ik zal je naar huis brengen john peerybingle je onderdanige dienaar maar nog onderdaniger van je mooie vrouwtje bij den dag mooier en beter ook als dat mogelijk ware
heb daarvoor geen vrees hij sprak op luiden toon en terwijl hij sprak trad de doove vreem deling binnen
ivta eenigen tijd bij den stal op en neeir geloopen en eindelooze pogingen in het werk gesteld te hebben om het oude paard te bewegen ear met hean van door te gaan
t gaat jnoeilijk samen zou ik denken als je nu eens kon zien bertha hoe hij tegen me staat te knipoogem i fluisterde
die hollandsche klok in den hoek sloeg tien uur
en naar eene andere plaats te kijken afgescheiden van hetgeen hij sprak en met zijne stem was het al net eender
het altaar waarop gij zoo menigmaal des avonds uwe meine hartstochten als zelfzucht of uwe zorgen hebt geofferd
in aanraking geweest was en waaraan voor den ongelukkdgen echtgenoot eene herinnering aan haar verbonden was kwamen de kabouters bij troepjes op hem af
eh hoe meer hij begun te beseffen hoeveel beter liet geweest ware indien hij haar en haar kind dood gevonden had hoe heviger zijn toorn weird tegen zijn vijand
terwijl zij zich aan may's kleedje vasthield al lager en lager zinkende ging zij voort hare vreemdsoortige belijdenis af te leggen
door behalve lamsbout nog hampastei en bier mede te brengen haar vriendelijk geziohtje bij het binnenkomen en afsoheid nemen
maar aangezien de knecht die mij wegens mijn gpforek hij wees op zijne ooren en sehudde het hoofd onontbeerlijk is niet is aangekomen
ik geloof dat je mij maar liever niet er bij hebt mompelde tackleton haar aankijkende want je sehijnt alles al weer vergeten te zijn
het is vandaag de dag waarop die kledne hoe heet zij ook weer dat bedorven kindje peerybingle's vrouw
tilly geef mij de baby nu maar aan goeden avond mijnheer tackleton waar blijft john toch in s hemels naam
je veidient eigenlijk niet dat je vader bent antwoordde dot met al de waardighedd van eene matrone met jarenlange ondervindjng
opdat ik zou weten wat ik hier zij legde beide handen op hare borst zoo zorgvuldig bewaarde
terwijl de ketel maar niet scheen te willen bekennen dat hij de minste was t was een wedloop t-ussohen die twee sjierp sjierp sjierp de krekel een mijl vo-oruit hum
over d behandeling van baby's en mij zeker meer dan twintig dingen meedeelen waarvan ik geen grein verstand heb is t niet zoo juffrouw
zooals menigmaal het geval is in de gansche wereld zijn geen vriendelijker en waarachtiger stemmen geene waarin men zoo onbeperkt vertrouwen kan stellen
op des vraclittijders hart hij zou het niet zoo verwond en versrheurd hebben als dot gednan had
keukens en eeoivoudige vertrekken voor poppen uit de lagere standen kapitale heerenkerst vert ellingen huizen voor voorname poppen
en voor dat alles verkondigdeai zij haren lof en nogmaals keken zij hem alien fce gelijk aan em schenen te zeggen terwijl eenigein zich vasthechtten aan bare kleederen en haar
hoe zijn geliefde gemeend had dat hij dood wasi en hoe zij ten laatste door hare moeder was overgehaald tot een huwelijk dat in het oog der onnoozele oude vrouw voordeelig
arme idioot mompelde tackleton geen grein verstand geem grein het blinde meisje nam zijne hand drukte er een kus op en meld die eenige oogenblikken in de hare
maar dot strekte de hand uit om hem tegen te houden en hemam neen john aeen luister verder heb mij niet weer lief voor je alles aangehoord hebt wat ik nog te zeggen heb
en deed ppmeffken dat toen die zekere omstandigheden in den indigohandel hadden plaats gehad zij reeds voorspeld had haar gansche leven aan allerlei he-laedigingen en onaangenaamheden blootgesteld te ziillen zijn
geld geld john dat zal niet voor mij zijn verze-geld antwoordde john over zijn schouder naar het doosje kijkende de twee eerste lettergrepen zijn wat
terwijl de vrachtrijder met het hoofd in de handen bleef zitten pekizen op zijn stoel stond de geest van het heden naast hem
tot mij die honderden malm hane lippen heb zien trillen eti nooit daarin iets verdachts heb gezietn voor
wat ik je noodzakelijk te zeggen heb bewaard ik voor het laatst beste brave edelmoedige john toen wij laatst s avonds over onizen krekel spraken had ik t reeds op de lippen
wel is waar ovierbodige toevoegsels daar ze aan porders en brievenbestelleirs deden denken
waar de ferouwelooze vreeimdeiing sliep het geweer was geladen dat wist hij een vaag besef dat hij t recht had dien eerroover
dat het volstnekt geen verdienste van mij was dat ik er geen recht op had haar zoo lief te hebben terwijl iedereen die haar kende dat doen moest
in haar vaders huis omdat ik wist hoe lieftallig zij was omdat zij mij jaren lang dierbaar is geweest
en eene ruwe schets maken van de monsters die gedoemd waren de zielsrust van ontelbare menschjes van zes tot elf jaren gedurende de geheele kerst of zomervacantie te verstoren
den prettigen indruk dien haar geheele figuurtje maakte ran het keurige voetje tot den kruin van haar hoofd hoe zij
hij eensklape alle gemelijkheid alle terughoudendheid ver van zich af en barstte uit in een stroom
ben jij daar ook antwoordde tackleton arm idioot sohepsel hij meende werkelijk dat zij idioot was en
waarmede zij de noodzakelijkhedd van deze waarschuwdng van zich afwieirp een merkwaardig talent had am de baby in allerled miaedldjkheden te breaigen
door eemvoudig hunne lichamen met spijkers aan het tuig vast te maken kwam zij bij hem
bracht zijimj gedachten in de richting die hij hebben wilde en meld ze voor hem als in een spiegel en de gees bleef niet alleen
maar de oogen neersloeg alsof zij daarin zijn onschuldig bedrog zou kunnen lezen vertel mij dan meer van hem beste vader zei
dii is niet het verdriet dat mij het meest drukt haar vader kon het niet helpen dat zijne oogen vochtig werden
ware het niet eene merkwaardige danspartij geweest dan zou de eenvoudige vermelding van het feat voldoende geweest zijn het was echter eene danspartij zooals er wellicht nooit een begonneai isi
groote scheuren ongestopt bleven en met elken dag wijder werden balken vermolmdten en naar beneden dredgden te vallen
over al uw complimentjes mijnheer tackleton zei dot die er niet erg mede ingenomen scheen maar ik weet tegoed in welke omstandigheden u verkeert r weet u er dan alles van
alle huiselijke bezigheden van bertha ovexnam het vuur aanbli es den haaxd schoonveegde het theeblad gereed zette de gordijnen dichttrok en die kaarsen aanstak was zij pas in haar element
spoe'dig komen wij tot het dwangbuis en den mnilband wij naderen clat tijdstip
hij behoort niet bij hen zooals je ziet zei john ik zal hem een wenk geven om heen te gaan
trotsch is op zijne beenen en zeer netjes op zijne kousen dan is zoo iets in het eerste oogenblik al heel onaangenaam
in den wagen zei john toen ik hem het laatst zag lag hij onder het stroo te slapen tweemaal heb ik al aan hem gedacht nadat ik thuis ben maar telkens is hij mij weer uit het hoofd gegaan
er niet over denkende het op te geven sjierp sjiierp sjierp de krekel schijnt frisscher dan ooit
maar hare hand beefde zoo dat zo in den zak vesrward raakte en tooh kon dat kleine handje er gemakkelijk in en uit
even geschikt voor muziek als voor een paar juweelen als zij die maar gehad had langzamerhand werd het tijd voor de thee
niet reeds een halven bunder denkbeeldig gras had afgemaaid voor de toekei w oveir dacht zich in het concert te mengeh ik ste niet altijd zoo vast op mijn stuk
waarom keerde zij haar gelaat naar dien zonderlingen ouden man alsof zij hem aansprak was zij haar verstand kwijt niets dan verbeelding beste john
john antwoordde caleb hij scheen dit te zeggen uit gewoonte en de beweging die hij met de hand maakte scheen eveneens buiten hem om te gaan
en hij weegt ik weet niet hoeveel wel wel honderd pond riep dot a hare krachten
neglige voor de deux van den vreemdeling met een harer roode oogen tilly had den heelen naoht geschreid omdat hare meesteres
in alle hoeken en deuropemingen tegen elkander bonsdm em iedereen overal over tilly em de baby sfcruikelde
de oude man stond daar nog steeds zwijgend bij haar stoel ik ben beter john sprak zij ik ben weer heel beter ik john maar john was aan haar andere zijde
iedereea weet dat ik gaame juffrouw peeryhingle gelijk zou geven als ik niet zoo heel zeker van mijne zaak was
zij sfcond daar met wijdgeopende oogen en mond het hoofd voorovex gebogen alsof zij het heele troepje wilde inslikken
en dan'u er in vader met uw vroolijk gezicht en een glimlach om den mond uw donkere haar en uw jeugdigen
toen de vraohtrijdesr in zijne woning bij den haard zat zoo diep bedroefd en beleedigd dat liij zelfs den koekoek schrik scheen aan te jagen
bertha zed tackleton voor een oogemblik wat vriendelijker dan gewoonlijk kom eens hier ik kan recht naar u toe
het blinde meisje liet haar werk een oogenblik rusten en riep met een bidden lach te goed vader wat kan voor u te goed zijn
is t wel vader vroeg zij haastig natuurlijk antwoordde caleb en niet zonder reden
men kan dus veilig aannemen dat er in den grooten groenen mantel die tot aan zijne teenen reikte en tot aan de kin dichtgeknoopt was een bijzonder beminnelijk
maar meen je dan dat t niet zoo zijn zal vroeg de vraohtrijdeir wat niet riep tackleton met een korten scherpen lach wat zou niet zoo zijn
die versoholen lag in de borst van dezen annen vrachtrijder ja hij was een vrachtrijder anders niets dan kunnen wij luisteren naar hun proza en u zegenen voor hun gezelschap
behalve wanneer haar beeld verduisterd werd door dat van dien vreemdeling toen het voile daglicht was aangebroken stond hij op en kleedde en waschte zich hij kon echter niet aan zijne dagelijksche bezigheden gaan
zander zieh iets van deze minder vleieade benajning aan te trekken ging john naaa buiten om te zien of de
juffrouw peerybingle ging in den schemeravond uit klotste op hare klompen die een ontelbaar aantal afdrukken op de natte steenen van het plaatsje achterlieten naar de waterput
te doen opschrikken totdat hij opstond en haar arm aanraakte toen keek zij hem een oogenblik aan en nam snel hare plaats achter het theeblad weer in
boverndiien was hare kleeding merkwaarddg wij't-zij eene vorlief die sciheen te hebben voor eene ziekere flanelleii japon van een zeer bij'zonder maaksel
en dat het niets zou zijn dan eene opoffering van haar kant omdat zij haar bruigom niet lief had en toen hij bijna krankzinnig van vreugde was op dit bericht
en sloeg dadelijk de handen aan t werk hder neem jij onizen achat tilly terwijl ik een en andeir gereed maak
en op de tafel die gedekt was en zij deed dit met zoo'n uittartend gezichtje dat zij
de ketel had zijn laatsten solo tea beste gegeven wel zong hij met onvermdnderden ijver voort maar de krekel speelde de eerste viool
ik ben evenmin jcmg ik had mijne kleine dot lief want ik had haar zien opgroeien van kind af
de ziel van zulke vreteselijke gedachten vervnld kwam zij zonder dat hij het bemerkte het gesnor van de pijnbank waarop zijne ellende hem geworpen had
de vogel diie kan zingen en niet wil moet aan het ainn worden gemaakt mompelde taokleton maax wat moet men met den nil doen die niet kan zingen en niet bftoest zingen en toch wil
er is juist eene kleine bestelling gekomien van blaffende honden en ik zou gaarne de natuur zoo getrouw mogegelijk nabootsen voor z'es stuivers
en het was ook hun eigen trouwdag o hoe weinig had hij kunnen denken dat zoo'n jaar zoo zou eindigen
dat is een ran de weinige dingen waarin zij niet verstandig is ieder mensch meent dat zijn eigen ganzen zwanen zijn merkte de speelcharles dickens goedkoopman schouderophalend aan arme drommel
maar ziet daar kwam plotseling eerst nog onduidelijk de gedachte in hem op den vreemdeling toe te roepen vlucht vlucht in shemels naam door het verustar
de handen diep in de zakken en in het eene hoekje van het eene oog waarmede hij zoo scherp rondkeek als een dozijn raven te zamen
ik kan het er wel op wagen te zeggen dat ik hier ben daoht caleb mijnheer i zorg dat zij ndet vergeet wat ik haar zoo even gezegd heb zij vergeet noodt iets antwoordde
en gebruikte zelf s deze uitdarukking deworm zal zich wel omkeeren wanneer zij vertrapt wordt eindelrjk werd zij weemoedig
had met aandacht geluisterd zij riep caleb bij zich toen deze een stoel gereed geizet had en vroeg hem op fluisterenden toon haar eene beschrijvmng van den vreemdeiiing te geven
niet kerstvertellingen tot mij doorgedrongen terwijl ik geziea heb hoe hare oogen zich met tranen vulden telkens wanneer er gesproken w rd over een huwelijk als het ooze
de ketel wordt moe sjierp sjierp sjierp de krekel wil er een eind aan maken
john klopte haar nadenkend op de schoudeirs en op het hoofd alsof hij wilde zeggen neen neen dat veirwachtte ik volstirekt niet
kom ga mee lieve bertha kom en daar is haar goede vader ook die insgelijka met haar wil meegaan is t niet
het is eea donkere avoari zong de ketel en de dorre charles dickens bladeren liggen langs den weg boven den grand i is alles mist en duisternis en op den grond is alles slijk en klei
heelemaal voorbij heelemaal kerstvebt ellingen voorbij i zei het kleine vrouwtje met een haastigen groet goeden avond goeden avond zei tackleton goeden avond john
waarbdj all personen in het meervoud ingevoerd werden zij vertelde van gruffs en tackletons de speelgoedmakers en van de pasteibakkers die bruidskoeken stuurden
om haar op te sluiten dag in dag uit in mijne sombere woning en haar mijn saai gezelschap op te dringen heb ik overwogen hoe weinig ik paste bij haar luimigem geest
de eerste meal dat ik zijn vroolijk stemmetje hoorde john was op dien avohd toen je mij hier in deze woning als meesteres
zei de vrachiarijder verbaasd over de snelhedd waarmee de toestemming verleend werd nu ik heb er niet tegen ofschoon ik niet heelemaal zeker ben of
in die koude mistdge luoht is er maar een licht en ik weet niet of t er wel een is want t lijkt maar een schijnsel een donkerrood schijnsel
en de uitgestrekste velden zijn nieta dan lange in zwart wegdoezelende strepen en op den wegwijzer mgt grauwe ijzel
die natuur ver voorbijgestireefd ndettegenstaande deze zelve toch al vrij zonderling en nukkig is
dat was inderdaad een kunstetuk en de ketel en de krekel die hun iiedje weer begonnen erioenden het het lekkere haardvuur dat weer lustag opvlamde erkende het
en dat zij-ne eigen lippen het onsehuldig bedrog hadden uitgesproken dat hem moest helpen om voor haar gehedm te houden hoeveel hij zich dagelijks ontzegde om haar geluk te verhoogen
terwijl zij langzaam opwandelden naar de deur waaa'door zij binnengekomen waren hij zag hen stilstaan en zich omwenden o dat gezichtje dat hij zoo innig liefhad
wat had hij toch uitgevoerd in zijn leven dat hij zelf niet wist hoe joviaal hij zijn kon of wat hadden de kabouters met h e m uitgevoerd
en maakte zij de jas van den vrachtrijder telkens wanneer hij kwam om een kus te halen zoo wit alsof hij de molenaar zelf was
maar telkens weder rechtop stoaden dergelijke genietingen waren zijn lust en zijn levem
hij had gehoopt met dot in opgewekte stemming naar de kierk te zullen gaan maar aanzulke plannen bon mi niet gedacht worden
alsof hij wilde zeggen nu is tackleton waar hij wezen moet i ik heb mij nu eenmaal voorgenomen hemam hij
op een toon van beklag beste kerel hoe maak je t van morgen ik heb een alleronaangenaamsten nacht doorgebracht mijnheer tackleton antwoordde de vrachtrijder
ook kleane duikelaars met roode broeken die onophoudelijk over een gespannen rood koord sprongen benevens een ontelbaar aantal oude heeren alten met een
waren al eenigen tijd te voren teruggekeerd en caleb was kalm aan zijn werk gegaan maar hij bad geen rust de nrme
het stoppen en aansteken waarin zij anders zoo handig was wilde ditmaal volstrekt niet vlotten
en ik behoef u ook maar aan te zien om te weten hae t u gaat zei caleb tooh keek hij liaar niet aan want zijne oogen dwaalden gewoonlijk peinzend rond en schenen in een anderen tijd
altijd grappig als je hem niet beter kende zqu je meenen dat hij in vollen emst spreekt is t niet het blinde meisje knikte glimlachend
of in een haringvaatje of iets dergelijks en eene vrouw zal het onmiddellijk uitvinden ja ik heb dien bij den pasteibakker gehaald
en vervolgde may ik bedoel ma vader breng haar eens bij mij may hoorde haar naam noemen en zachtkens nadertredende raakte zij even haar arm aan
en men een helderdeir hoofd dan het uwe of het mijne hebben moest om uit te maken of de ketel slipte en de krekel liumde danwel de ketel humde en de krekel
het soheen wel dat hij aan zijn vrouwtje zat te denkem zooals zij er uitzag toen zij nog school ging ten minste hij keek peinzend voor zich en gaf geen antwoord
lets voor den patroon he vroeg caleb peinzend rondkijkende ah ja daar kwam ik eigenlijk om maar mijn hoofd loopt om van die
toen de zon opging en het schitterend licht waartegen ik altijd bang ben mij te stooten op de vrandeling
schuwe dots die nu eens achteruitweken dan weer toefnadering betoondien wanneer zij zijn ruw gezicht zagen
due weldira veranderde in een zondearlkigen akeligen glimlach toeii zij besefte wat er in hem omging
en ofschoon deze goede hoedanighe den niet zoozear ten goede kwamen aan het hoofdje van de baby dat telkens kennis maakte met operistaande deuren
maar daarna zag hij niets meer dan hare gevouwen handen bpven het voorhoofd het gebogen hoofd en het loshangende haar
john keek haar aan alsof hij niet wars was van de gedacote dat z ij eigenlijk zijn krekeltje was
waar de vrcesachtigen bij donkere maan schaduwen op de vensters zouden zien en bij stormweer akeiige geluideu zouden nieeuen te hooren
aangezien dit voorwerp bij kerstvert ellingen ongeluk de baby was ontstond er een hevig geschreeuw en rumoer
van caleb plummer's handigheid daar waren arken noaoh's waarin de wilde beesten en de vogels erg nauw op elkaar gepakt waren
mijne eerste liefde niet te kunnemvergeten voegde may er blozend bij zeker riep teklein zeer zeker alles is zoo correct mogelijk heb ik dus het genoegem mijnheer
en de jonggetrouwden de brave vrachtrijder was zoo vol van alles wat hij gehoord had dat hij geen woord kon uitbrengen hij wilde op zijn vrouwtjje toesnellen
die elk oogenblik gereed waren om allerlei dwaasheden te vetrrichteii als men aan een kruk draaide het zou evenmin eene gemakkelijke taak geweest zijn
waar de baby vandaan kwam en boe juffrouw peerybingle het zoo eensklaps te voorachijn gehaald had weet ik met
toen hij dit gedaan had met angstvallige nauwgezetheid scheen zij tevireden en verder geen balang in den vreemdeling te stellen de wachtrijder die brave kerel was in eene opgewekte stemming
zijn sjierp sjierp sjierp heeft mij opgevroolijkt en meer dan eens met hoop en vertrouwen vervuld toen ik van avond op je zat te wachten beste man dacht ik aan al deze dingen
terwijl hij vooroverboog om het kind een kus te geven dat tilly slowboy die nu ook mes en vork lianteexde te slapen gelegd had in een wiegje
welnu dan de waan heid is dat jullie zooals de theedriakende menschen het noemea zoo'a gezellig paar beat jij ea je vrouw wij wetea wel beter zie je maar
ja zij legde er hare wang liefkoozend tegen aan alvorens ze los te laten er was zooveel omritsprekelijke teederheid zooveel vurige dankbaarheid in liare manier van doen
en schrikte dat liefste moedertje zoo toen zij bij den haard zat zooals gewoonlijk wanneer men in onzekerhedd verkeert of weifelt
en dan zou het tien tegen een zijn dat hij mij tegenkwam en zou laten meerijden t is dus maar beter dat ik heenga langzamerhand mij ook willen toestaan boxer eens even in den knijpen
geen beter gezetechap op de heele wereld wanneer men geheimen behandelen wil hernam john ik heb redelijk goede longen maar hij stelt ze op eene zware proof
van zangstukjes zoo vroolijk zoo opwekkend als ooit een nachtegaal ten beste heeft gegeven
een in mos en papier zeer zorgvuldig ingepakt bloempotje uit te voorschijn hier is het zei hij het verkreukelde papier met groote
want zijn oude vriend john peerybingle was wat al te openhartig en te onhandig hij is over het algemeen wat onhandig voegde zij er bij lachend en schreiend
zijn al de pakjes john dat is alles antwoordde john maar neen ik hij legde mes en vork neer en haalde diep adeim daar heb ik den ouden heer glad vergeten den ouden heer
en dan was het zoo aardig te zien hoe hij in zijne onhancharles dickens digheid zijne ruwe handen
en juffrouw peerybingle knikte ook wel vijftdg maal achtereen maar niet goedkeurend neen met zekere medelijdende verbazing terwijl zij niet zonder moeite de lippen optrok
zeg eens waar is mijne pijp vroeg de vrachtrijder in de handen klappende ik heb de pijp vergeten john de pijp vergeten wie had ooit van zoo iets wonderlijks gehoord zij de pijp vergeten
u gewoonlijk bezoekt hier zoo'n soort picnic houdt is t niet zei tackleton op wiens gelaat te lezen stond dat hij van zulke dingen een afschuw had ja antwoordde bertha dat is vandaag
het niets dan een natuurlijk en onvermij delijk gevolg geweest zou zijn van de inspanning welke hij van zich zelven eischte
de ketel was in een woord slecht geluimd hij siste en blies als een kwaadaardige kat tegen het vuur
gelukkig blind meisje wat was zij blijde in haar vertrouwen ik zie u vader riep zij in de handen klappende
en in dat hart zoo eenvoudig en ernstig zoo trouw zoo sterk in het goede en zwak in het booze
waarop elk geluid van naderende wielen deri terugkeer van den vrachtrijder deed vermoedien had er eene verandering met dot plaats zij kreeg kleur op
want de dikke mist bing in ijskegels ami zijne wenkbrauwen en zijn baard was zoo nat dat er een regenboog in te zien was toen hij tussoben bet vuur en de kaars stond
maar haar verdriet uitte zich niet in woorden eerst nadat caleb al eenigen tijd bezig geweest was een paar paarden voor een rijtuig te spannen
onstandvastigheid in en uit nu eens blaffend am liet paard rondspringend dat bij de staldeur a fkerstvertellingen giewarevein werd
en maakte zich op allerlei wijzen verdiemstelrjk terwijl een paar gedienstige geesten in allerijl uit de buurt opgehaald met een haast alsof leven en dood er
om te toonen hoe lief zij het hadden en dat geen enkele boosaardige aanklager tegenwoordig was alleen zij zelve vroolipk en dartel als altijd
bij t dnvallen van de duistiernis j'mag ik meerijden vroeg hij en gaf mij achttden stuivers daarna stapte hij in en daar zit hij nu
want ik was nog zoo heel jong niet waar dat wij niet bij elkandej zouden pas sen want ik was edgenlijk nog maar een kind
vader vader riep het blinde meisje in tranen uitbarstende wat heb ik toch een hard lot
de weelderigste tempels der gansche wereld in naam van uw eigen haard zoo heilig eenvoudig als hij is omringd door alles wat hem gezellig kan maken
zoo vroolijk van geest en zoo aangenaam in gezelsohap als er ooit iemaad in een gelrjksoortdg paar lompe sehoenen gestaan had en tooh ging tackleton de handetear in kinderspeelgoed
wel alle duivels john peerybingle wat is er toch aan de hand riep tackleton er heeft eene veirgissing plaats gehad ik sprak met mevrouw tackleton af dat wij elkander in de kerk zouden ontmoeten
om haar sympathie en deelneming te betuigeo zoo ging de nacht voorbij de ittaan ging onder de sfterren verbleekten de koude dag brak aan de zon ven-ees boven de kimme
ik zou wel eens willen weten waar t nu is r en wat het was hm caleb kom hier wie is die man met het grijze haar
t is daar waar de zon en de wind een aanval doen op de wolken omdat zij zulk wieer op bun geweten hebben
dat zelfs het treurig gemis van hare oogen in een zegem veranderd en het meisje door allerlei kleine hulpmiddeltjes gelukkig gemaakt kon warden
was in het eerst geen plaats voor drift of wraak het kon slechts ruimte verleenen aan het tlians vexnielde beeld van zijn afgod
een weinig gemaakt zelfs ook de krekel liet zioh niet meer hooren in een woord het was niet meer zoo gezelldg in de kamer als ter geweeet was
over die geheimzinnige bewegiug in den indigo-handel maar dit vriendelijk beroep van eene jonge moeder
zelfs deze zijne gewone openingsrede bij elken maaltijd voor hem een onschuldig genot zijn eetlust was altijd hardnekkig en in flagrante tegenspraak met zijne woorden
voorts allerlei soorten van beesten paarden van ondeirscheidene grootte van een rond gevlekt stuk hout op vier pinnen voor pooten en een klein dwarshoutj voor manen
zelfs de krekel achteir de haardplaat ontbreekt want ik heb ze alle doodgetrapt weest
al de aanhankelijkheid die ik bezat en dat was heel veel gaf ik aan jou john zooals je ook verdiende al jaren geleden en ik heb nu niets meer over
je ziet al hoe kalm zij is en hoe goed het van haar is ook aan ons te denken sprak het vroolijke kledne vrouwtje terwijl zij haar een kus op het voorhoofd gaf
op den dag waarop het mij bekend geworden is dat je z ij ne vrouw zult worden en waarop die wetensohap mij het hart bijna heeft doen hreken
in het uitvinden van allerlei nieuwigheden op dit gebied was hij werkelijk een groot man
en die vriend lijker keek dan ooit erkende het volmondiger dan een van alien en terwijl hij daar zoo kalmpjes pedneend aan zijn oude pijpje zat te trekkem
john peery bangle sprak tackleton het doet mij innig leed dat verzeker ik je maar ik ben eir bang voor geweest ik heb het van het eerste oogenblik af verdacht gevonden
tot john eenskdaps eene hand op zijn schouder voelde en tackleton hern influasterde het spijt mij je te moeten storen maar ik moet je terstond even spreken
keek met een glimlach rand en groette de vrouw van den vrachtrijder met eene deftdge buiging hij was erg zanderling gekleed minstens drie modes ten achberen
luister naar haar luister naar mij luister naar elk woord dat uw eigen huis en haard tot u spreken en voor haar
in den zak van john's regenjas met het tabakszakje door haar zelve gemaakt waaruit zij gewoon was de pijp te vullen
zoo was t de gewoonte op alle picnic-dagen geweest van de eerste week van him huwelijk af naast bruid en bruidegom zaten twee personen die maar weinig eer bewezen aan dezen toost
en toen schoof dot die weer heel wel was zooals zij volhield heel wel den grooten armstoel van haar hban bij het vuur stopte zijne pijp
jea yerklaarde dat als men haar in vexte-auwen had willen nemen zij veel had kunnen voorkomen van deze stemming werd door de leden der expeditie een hoogst nuttig gebruik gemaakt
behalve tilly slowboy die luid schreide en de baby liet rondgaan van hand tot hand om geluk te wenschen alsof het kind een beketr met feestwijn was
in gedachten verdiept stond zij daa r zelfs niet lettende op de thee en op john ofschoon hjg haar riep en met het mes op de tafel tiikte om haar
maar de kabouters werkten als bijen om den spiegel weer helder te maken en dot was er ook weer stralend en lieftallig als altijd
waarom bleef die daar met zijn arm op den schoorsteenmantel telkens herhalende gehuwd en niet met mij
om gelukkig te zijn en te vergeven toen de eerste leden der expeditde haar gevoaden hadden wilde dtae zoozeer op fatsoen gestelde dame
maar in het aangeven van ieders sport op de maatsehappelijke ladder en van ieders stand hetgeen ook in het dagelijksch leven erg moeilijk schijnt te zijn hadden de vervaardigers
breng mij nu mijn schatje eens tilly sprak zij een stoel bij den haard sehudvende en terwijl ik het op schoot hb tilly zal juffrouw fielding mij van alles vertellen
niet eer het ontzettend gerammel van gewichten en kettingen en raderen bedaard was kwam de ontstelde
dat men meende hem stokstijf voor het moorsche paleis te zien staan en er-zich in het vertrek niets meer bewoog dan de vlammen
tilly zei hij wil je wel zoo goed zijn dit in het vuur te werpen dank jehet was eene afspraak uit lang vervlogen dagen die mijnie vrouw belette hare overeenkomst met u na te komen
tom hij doit gazegd hiad met een stem die hetgean hij amgaande zijne longen veirteld had in geenen deele logenistirafte voegde hij er op gewonen toon bij
blrjkbaar ook genietende van hetgeen hij at al kon men niet toegeven dat het weinig was dus dit
vrees ik dat er een abuis is het ruwe weer dat mij eene schualplaats deed vinden in uwe gemakkelijke kar
en ontstelde toen hetgeen haar bezighield tot hem doordrong blind te zijn lieve
ik moet je nog eens wat zeggen mompelde tackleton den vrachtrijder met den elleboog aanstootende
iets kan vrouw uitvinden riep john vol bewondering uiit een man zou dat nooit bedacht hebben stop een bruidskoak in eene theekist of in eene
heel lekker zei john hij slaapt gewoonlijk is t niet hemel neen john hoe kom je er aan zei john peinzend ik meende dat zijn oogjes gewooniijk gesloteti waren hallo
nadat de vrachtrijder een mand hooi uit den stal gehaald en voor het paa rd neergezet had ging hij met tackleton het huis binnen je trouwt niet in den voormiddag is t wel vroeg john
waarin zij hem hare liefde voor dietazelfden krekel medegedeeld had werdm nog eens ultgesproken zij stohd weer voor hem zooals daar straks bevend en earnstig hare lieve stem
en dingen is hij ook hier geweest neen hg heeft t veel te druk hij zou toch nog komen zei caleb want hij zei dat ik den kortsten weg moest nemen als ik naar huis ging
de speelgoedkoopman keek hem aan zonder zelfs eenmaal te knipoogen beide oogen waren open
als een jong kalf om het onnoozele kind rondsprong luister daar komt men hem lialen zei john
bruin van het hoofd tot de voeten hij had een langen bruinen knuppel of wandelstok in die hand die toen hij er mee tegen de deur klopte uit elkaar viel
had tackleton iets gedaan waarvoor men hem dank schuldig was of met ik geloof heusch dat hij er aver in twijfel verkeerde
een ieder die een woord tot haar nadeel had dnrven zeggen met een slag tegen den grond geslagen hebben
hoe vol zijn gemoed somtijds ook was hij had nooit vergeten met een vluggen lichten tred door de kamer te gaan
wat ben je dan andears v vroeg john terwijl hij haar met welgevallen aankeek en haar zoo zacht als zijne ruwe handen het toelieten om het middel vafrte
ea ik houd veel van sprookjes evenals gij vermoedelijk waarde lezer omdat ze zooveel weten te vertellen van hetgeen er in deze zondige wereld voorvalt
juist tusschen de noten en de appels zeggende de complimenten van mijnheer tackleton en aangezien hij zelf nu de taart niet gebraikien kan
eenigszins op zijn verhaal en t was niet zonder redea dat de grasmaaier van zijn stuk geibracht was want die rammelende
en juffrouw peerybingle was maar klein en zette den ketel te vuur het scheen dat zij een weinig zenuwachtig was want zij morste
wat lag er dan een mere trek op haar bekoorlijk gezichtje en tabak o daar kon zij zoo goed tegen
keerde ik het kleine boompje er naar toe en terwijl ik den foemel dankte die zulke hee'rlijke dingen laat groeien zegende ik u in stilte
of voor ee i lucifeasdoos missohien hemarn caleb hem vol bewondering aanstarende wat een model schroef het hoofd er af dan heb je een bergplaats voor de
met oude blinde bozers aan hunne voeten en nieuwe karren met jongere voerlieden geferoeders peerybingle op de huif
en uit de omgeving waarvan zij een sieraad was de schitterendste star die ooit daarin haar licht verspreidde
dat dacht ik wel zei tackleton ik zou graag van de partij zdjn hoort u dat vader riep het blinde meisje
hoeveel vertrouwen zij in haar stelde hoe dankbaar zij haar was dot's buitengewonen slag om zich gedurende hare bezoeken op allerlei wijzen nuttig te maken
nog mooier scheen dan zoo even lachend met zij het luidruchtig gezelschap weer uit en tegen alien die met haar hadden willen dansen
tot overmaat van ramp wilde ook het deksel zich niet laten regeeren het ontsaapte eerst aan de vingers van juffrouw peerybingle kantelde onderste
want bertha's harp was meegekomen en zij speelde uituiuntend dot als zij wilde wel eens wat aanstelleyig verklaarde dat de danstijd voor haar voorbij was vermoedelijk omdat de vrachtrijder zijn pijpje rookte
waaraan bozea het zijne toebracht ddt goede dier minder aohteloos dan zijn meester soheen den ouden heex geduremde diens slaap bewaakt te hebben
zeker ja ja zij was in zulke dingen een edele kleine dot en men moest al een heel bedorven hart hebben als men zich aan haar invloed kon onttrekken
en toen die bedelaar laatst op een avond niet wilde heengaan en ik zei dat ik maar een eenvoudig man was en hi antwoordde neen uwe
afmeting men kon hem niet eens eden dat als hij op zeker oogenblik gesprongen was als een te vol gepropt kanon
ik kan het onmogelijk in mijn hart opgesloten houden breng haar bij mij vader zij voelde dat haar vader aarzelde
bruddstaart fooien muziek en al zulke warreboel meer een trouwpartij zie je eeme trouwpartij weet je wat eene trouwpartij is
zij legde gedurende eenige oogenblikken de hand op zijii arm en keek hem toeai aan met iets oiirustigs in hare oogen alsof zij hem iets wilde vertellen
blonk al de bijtende spot en al de laagheid waarmede zijne ziel vervuld was maar toch was hij een bruidegom
haar beeltenis berbuwvol veimederd maar nog met oriweerstaanbar kracht een beroep doende op zrjne teederheid en veirgevensgezindheid veirliet hem geen oogenblik
ook werd er eene expeditie op touw gezet otu moeder fielding op te sporen onuitputtelijk berouw jegems deze dame aan den dag te leggan haar zoo noodig met geweld mee te voeren
en zoo waar als ik leef en nog eenige jaren hoop te blqven leven hij zong het van den eersten tot den laatsten regel
als er charles dickens zijn waar blijf je tocli john pas op tilly laat het kind niet in t vuuir vallen
er lag zooveel adel en waardigheiid in dat ze alleen in een eerlijk en warm hart kondem opwellen
met zijn gansche hart en gaf geen sikkepit meer om gruff en tackleton dan gij en ik maar wie was die jeugdige mannelijk gestalte
maar eindelijk kwamen ze toch een leuk paartje kort en dik evenals dot t was vexmakelijk dot naast hare moeder te ziein zitten zoo leken zij op ejkander
hij had nog niet lang voor zijne huisdeur op en heer gewandeld toen hij den speelgoedkoopman in een sjees den weg zag afbomen
toeo zij hare plaats bij den haard weer ingenomien had hervatten de ketel en de krekel hun gezang en schenen maar ndet voor elkander te willen onderdoen
in de gedaante van een toovenaar de kamer binnem en tooverde hem allerlei huieelijke tafereelen voor
dat hij het rozeboompje met eigen hand zoo zorgvulddg mogelijk had meegebracht voor haar
ja je hebt gelijk zei caleb t is zoo verzegeld ja ja dat is voor mij als mijn beste jongen in zuid-amerika nog geleefd had zou er geld in hebben kunnen zijn john
zij had tot hu toe gebrand om zelve te mogen spreien en toeh zij wist wat zijn doel was raadde zij hem aan zijne vermomming onder geen voorwendsel af te leggen
hoe lien tzinnig hoe verkeerd ik gehahdeld had maar o john hoe was t mogelijk hoe kon je zoo slecht van mij denken
want hij stond bertha na te kijken met een angstig verbaasd gezicht waarin niet de minste verandeong kwam goeden avond kleine rakker zei de vroolijke john
waarbij zij zelfs niet lette op haar nette schoentje terwijl zij er anders toch zoo aandachtdg op kon zitten turen
en hij is zoo oud zij passen niets bij elkaar hoeveel jaar zou gruff en tackleton wel ouder zijn dan jij john
ja tackleton sloeg haar nauwlettend gade en zij deed het tilly was bezig het kind te sussen en zij liep telkens langs tackleton en herhaalde een dozijn maleai
hallo word eens wakker heidaar john riep deze woorden buiten de deur want hij was met de kaars in de hand naar buiten gesneld
en eigenlijk hard te werken tea-wijl zij zich hield alsof zij een vacantiedag had het ruime aandeel dat zij nam in de lekkernijen die opgedischt werden
maair toch keek hij den vrachtrijder doordringend aan zijn oog zijn gelaat en zijn geheele persoon schenein de waarheid uit zijn slachtoffer te willen persen zet je op je gemak
en dan breng ik mijne vrouw mee het zal haar goed doen vindt ge t ook goed dat doet me genoegen dank je wat is dat
groote goedheid riep haar vader uit die eensklaps de waarheid begreep heb ik haar daarom van hare wieg af bedrogen
die als een dwaallicht met de lantaarh voor het venster had staan dansen goed voor het paaxd zorgde dat dikker was dan ge wel gelooven zoudt als ik u zijne grootte opgaf
of toen bertha door hare blindheid een kind gebleven was god sehenke je zijn zegien wees gelukkig ik wensch je dat toe zij greep haar steviger vast beste may
kijk het vertrek eens rond vader goed zoo even spoedig gedaan als gezegd bertha vertel mij dan eens hoe he er uitziet
ooder zijn bouwvallig dak had de voorlaafci ste gruif f esn tackleton op kledne schaal speelgoed vervaardigd voor eten geheel geslacht jongens en meisjes die er mede gespeeld en het uit elkaar gehaald hadden
en vloog al kwispelend met zijn korte staartje naar buiten alsof hij zich plotseling eene afspraak herinnerde waaraan hij nog juist gevolg kon geven
wat het lagere volk betrof dat moest zich maar behelpen met zwavelstokken voor armen en beenem en zij kwamen er ook ze weirden
toen zij den braven caleb n zijne blinde dochter weggebracht had opdat zij elkander moohten troosten zooals zij dat alleen konden doen
toen zeide zij dat ben ik weer dat zij die zaak tusschen hen wel zou schikken zooals zij vroeger zoo menigmaal voor hen gedaan had
en al heel spoedig daarna was zij met handsichoeaen aan op weg naar de waning van john peerybingle vriendelijk zionder het te willen
zij was zoo magea als een kapstok zoodat men wel eens vreesde dat de kleeren haar van de schouders zoaiden
in het duister daarbuiten wanneer hij zich het luidst liet hooren was er eene niet te besehrijven trilling in zijne stem vermoedeldjk wijl hij zich dan
zij leefde maar in het geloof dat hij niets was dan een zonderling die gaarne een grapj met hen had en wijl hij hum beschermengel was nooit een enkel woord van dank wilde aanhooren
neem mij niet kwalijk mijn vriend sprak de oude heer terwijl hij op den vrachtrijder toetrad te meer daar ik vrees dat uwe vrouw zich niet wel voelt
zoo voor zich te zien hij zag hoe zij met eigen hand de bedriegelijke pruik weer op zijn hoofd zette hoe zij lachte terwijl zij dit deed
die al in het portaal stond met zijn ruw gelaat dat tengevolge van de sicherpe koude zoo rood was als een onrijpe braam wel de mijne die andere stap zei
en alle zachtere inblazingen verjoeg deze laatste zin is onjuist de zaehtere opwellingen werden niet verjaagd maar op listige wijze in andere omgezet
dat er grove leelijke stukken aardewerk op den schoorsteenmantel stonden noch dat caleb's dunne haren hoe langer hoe grazer wetrden tengevolge van zorgen en
en van haar had hij deze wonderen geleerd het blinde meisje wist niet dat de zoldering verveloos was dat de kalk hier en daar van de muren viel
de vrachtrijder had er bijna bijgevoegd verliefd op jou maar toen hij het half gesloteh oog zag dat hem
nu eens liep liij om den haard rond alsof hij een plekje zooht om zich voor den naclit te nestelen dan weder sprang hij op
en beihield de overhand grroote goedheid wat ging hij aan zijn schelle scherpe doordrdngende stem weerklonk door het gansche huis en scheen als een heldere ster te sohitteren
en viel eindiemjk imet eene hardkerstvertellingen nekkagheid eene betere zaak waardig op den bodem van den ketei
ware de kleine maaier gewapend geweest met de scherpste pijlein en had liij er bij elken slag een afgesehoten
het blinde meisje wendde zich oogeniblikkelijk am en nam haar bij de hand kijk mij eens in het gelaat liefste sprak
doe maajr alsof ik er niet ben hij haalde eem bril uit een van zijne wijde zakken en een boek uit een anderen
en als hij met een bedroef d gezicht naar diens gezang zat te luisteren toea het blinde kind nog heel jong was had de geest van den krekel hem ingeblazen
wie k omt er achter je aan men kan haar niet foppen verklaarde de vrachtrijder lachend kom maar binnen mijnheer je zult welkom zijn
tot een geheel samen te flansen aan de baby een getrouw verslag van al hetgeen er verhandeld werd
lees er eens op met je mooie oogen en vertel mij of de waarheid er op geschreven stoat ja lieve
maakte haastig eene bevestigende beweging en aangeziem de valsche vreemdeling en de kindermeid op humie plaatsen zaten took het oude paard aan
het was een waar genot juffrouw peerybingle te zien zoo klein als zij was met haar baby in de armen t leek wel een pop
een minnaar nit vroegere dagen van wien zij altijd gedroomd op wien zij gehoopt naar wien zij gesmacht had terwijl hij zich verbeeldde dat zij gelukkig was als zijne vrouw
en ik zou wel eens willen weten hoeveel kopjes thee ik van avond meer zal drinken dan hij in vier avonden antwoordde john opgewekt als altijd
en meer dergelijke modellen voor zijn winkel zijn grootste gemot was het maken van afschuwelijk leelijke roodharige
toen zij eindelijk den ketel op het yum had met het deksel er op keek hij nog zoo kwaadaardig op de onbeschaamdste wijze zijne tuit naar juffrouw perybingle wendende
en het water dat vervelend koud en in een toestand was waarin het overal doorheen dringt zelfs door overschoenen stortte op juffrouw peerybingle's voeten
om alles zoo in orde te maken dat het haar en hare gansche familie ten eeuwigen dage tot eer zou strekken in minder tijd dan ik t vertelleh kan zat zij tot de kudltjes in hare ellebogen toe in het meel
ik ga heen ik zie wel dat wij precies gelijk staan gij wilt dus morgen avond met bij pns komen nu goed dan overmorgen avond vind ik u bij een ander
in een oogenblik stonden alien om haar heen caleb die was ingedommeld op de taartendoos greep in zijne eerste ontsteltenis juffrouw slowboy bij dg haren maar verzocht terstond
was zoo geschrikt dat zij haastig van het kleine stoeltje bij den haard opstond om beschermdng te zoeken bij hare meesteres
zonder verder iets te zeggen ging de vrachtrijder met hem mee zij gingen een plaatsje over waar de sterchakles dickens ren helder schenen
trouwen in weerwil van dit alles ging hij trouwen en nog wel met eene jonge eene mooie jonge vrouw
met menschelijke gelaatstrekken het maken van afbeeldingen van reuzen had hem een klein kapitaaltje gekost en hoewel zelf geen schilder
john peerybingle riep hij den vrachtrijder toe er is toch geen ongeluk gebeurd van nacht de vrachtrijder keerde zich haastig om
een er van was dot die al te onrustig was am aan iets hare voile aandacht te schenken de andere was bertha die haastig van tafel opstond
ndet zoo goed dat ik het mij nu nog heirinneir antwoordde john eens heb ik t bijna gekend maar ik zou het toch maar bedorven hebben geioof ik
als wilde zij iets aanroepen en sprak in naam van uw eigen haard de haard dien zij ontheiligd heeft viel de
de spotachtige toon waarop hij dit zeide ging aan den vrachtrijder voorbij die ook een stoel genomen had en eenigen tijd met de handen voor het gelaat bleef zitten
dat baat naets en t is gevaarlijk bovendien je bent sterk en zoudt een moord begaan voor je t wist
eea dot en hij keek naar de baby een dot en neen dat zeg ik niet want ik moest het kind eens bederven
toen de kleine dot in de armen van den vrachtrijder vloog dat was nu het meest volmaakte reinste verrukkelijkste stukje zieleleven dat men ooit te aansohouwen krgen kon
maar toch wel eeme aardige versiering van de buitenzijde van het gebouw voorts waren er dozijnen kleine wagentjes waarvan de wielen als ze draaiden een melancholiek piepend geluid maakten
waarschijnlijk am zijn argeloos karakter hij balde in het eerste oogenblik zijne rechterhand tot eene vuist alsof hij een leeuw wilde vermorzelen
maakte hem doof voor alle andere geluiden achter hem en nam op het kleine stoeltje aan zijne voeten plaats hij bemerkte het eerst toen hij hare hand op die zijne voelde
eenige menschelijke dwaasheid ondeugd of zwakheid op te noemen waarvan niet direct of indirect de type in caleb plummer's werkkamer gevonden werd en volstrekt niet in een overdreven vorm
in caleb's woning verspreidde zij die overvloediger dan elders alles moest hij zien hoe lief het blinde meisje haar had
zeii john op zijne gewone kalme ma-ruier hij is vandaag vroolijker dan oait hij zal onis geluk aanbrengen john
dan weder op zijne meesteres loesitormend alsof hij haar het omderste bocvem wilde gooien nu eens deed hij tilly slowboy die op een laag stoeltje bij het vuur zat en
maar toea kwamen er eenige niet te vertolkea geluiden uit zijne keel te voorschijn en gaf hij aan zijne stemming luoht in een gesnork dat telkens kort afgebrokein werd