AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ook had zij zoo veel kinderen over maar ik ik had mijn hart op william gezet hij droeg den naam van zijn grootvader mijn eigen braven william hij was altijd zoo eenvoudig zoo lief zoo teer zoo aanhalig voor mij
toen ik den volgenden morgen na het ontbijt de bibliotheek binnentrad zat daar de oude dame in een ruimen lagen leunstoel met roodlederen zitting en rug die waarschijnlijk tot de stoffeering van haar eigen kamer behoorde bij het vuur
geen wonder zij zijn volkomen menschenschuw en vluchten op den aanblik van een vreemdeling zoo gij er echter eene enkele te zien krijgt zult gij bemerken dat zij een paar hoofden kleiner zijn dan de mans en zelden uitmuntende in schoonheid
hoe het zij ik hoopte hartelijk dat zij een gesprek met mij zou aanknoopen zij scheen mijn binnenkomen niet bemerkt te hebben en terwijl ik mij nederzette en mijne boeken opensloeg hoorde ik haar half overluid de schoone plaats van paulus oplezen
dan de poffertjeskraam der beroemde firma spandonk maar gij verbaast u als gij dit eiland in zijne lengte en breedte doorwandelt ja zelfs de huizen binnentreedt geene vrouwen te zien
zij schoof den bijbel een weinig vooruit en leunde met den rug in haar stoel als om daarover na te denken zachtjes herhaalde zij de woorden
en toch werd mij ook aldaar de keus gegeven tusschen een glas parfait amour of een glas rose sans épines naar welgevallen
ook wilde men mij niet alleen achterlaten ik mocht niet blijven in het huis waar ik william vr mij had gezien ik moest afscheid nemen van de plekjes waar ik hem had zien spelen waar hij op zijn klein paardje voor mijne oogen had rondgereden
was het alleen dààrdoor dat zij mijne belangstelling prikkelde of was het ook door haar deftig stil en ingetrokken voorkomen de weinige korte verstandige maar dikwijls wel wat harde woorden die zij sprak en de verknochtheid van haren schoonen langen hond
zij sloeg haar bijbel op verschillende plaatsen op en toonde mij de brieven die zij van william ontvangen had en in dat boek bewaarde zij nam er eenen op en tuurde een poosje op het adres hij schreef een mooie hand deed hij niet zeide zij en reikte mij den brief toe
zooals zij zich daar op haarlems straten vertoonen maken zij uit het contingent van het eiland marken voor de nationale militie met den edelachtbaren heer burgemeester van datzelve eiland aan t hoofd
gij zijt hier nu reeds een paar dagen mijnheer hildebrand hernam zij en de aanleiding tot uwe kennismaking met de familie is van dien aard dat zeg mij eens heeft men al eens met u over den lieven william gesproken
eenige oogenblikken zat zij in een gepeins waar ik haar niet in durfde storen hij was mijn oogappel barstte zij uit mijn lieveling mijn uitverkorene mijn schat
en toch is hij nog geen drie jaar dood diaan zeide zij den poot van den hond aanvattende de lieve bill is nog geen drie jaar dood ik wil wedden voegde zij er met nadruk bij dat de hond hem nog niet vergeten heeft
ik moet hem evenwel het recht doen van te verklaren dat hijzelf zoo min het een als het ander met de aanraking zijner burgemeesterlijke lippen
hij heeft haar niet ontwikkeld niet geleid zij ziet hem naar de oogen zij richt in alles zich naar hem onder zijn invloed durft zij niet anders zijn dan hij zich voordoet
het personeel der jonge reuzen verandert jaarlijks daar er bij dezen optocht geen andere geduld worden dan die hun achttienden verjaardag gevierd hebben en hun negentienden nog niet hebben beleefd
gij leeft een zeer eenzaam leven mevrouw antwoordde ik drukte zal u misschien hinderen o neen hernam zij met een luide stem
de lucht is mij hier te laf de zon te flauw zoo gij wist wat het mij gekost had de west te verlaten maar mijn eenig kind en het graf van mijn kleinkind trokken mij hierheen
als een bedelende poolsche jood met langen baard en spitse muts of omstreeks den kermistijd een parijsche armeniër met geparfumeerde kleederen en gebloemden tulband
en als de veerschuit die het dagelijks aanbrengt de slechte haven niet binnen kan loopen hongeren de reuzen en toen heeft zich aldaar het waarachtig type onzer oudste voorouders bewaard in die mannen van meer dan zes voet met schouders als atlassen en goudgele lokken
zij nam den ring weder op ik zal hem u weergeven als gij weggaat zeide zij maar laat mij hem nog een paar dagen houden houd hem uw geheele leven mevrouw riep ik haar toe gij hebt er de grootste en teederder rechten op dan ik
alsof die twisten nog aan de orde van den dag alsof de heeren voetius en coccejus in blakenden ijver nog alle dag te spreken waren ik zat er in de burgemeesterswoning mijn kleeren te drogen bij een vuur waarvan de rook geen anderen uittocht had dan door het dak
de schoone lange hond zat weder naast haar stoel en keek oplettend tot haar op werkelijk volgde hij met zijne goedige oogen iedere beweging van haar hoofd en hand als zij van den bijbel naar haar breiwerk keek om de steken te tellen of een blad omsloeg
het uitzicht dezer reuzen is niet kwaadaardig zij hebben knokige vooruitstekende voorhoofden en jukbeenderen waartusschen hunne vriendelijke lichtgrijze oogen verborgen liggen
marken is zou men zeggen een hoop slijk in de zuiderzee meer niet hier en daar een weinig gras voor een enkel mager paard en voorts geen plantenleven dan een steel of wat lepelblad tegen de
welke met een ouden reus aan t hoofd langs de straten worden gezien vooral op de hoogte van het gouvernementshuis en den doelen waar zij door straatjongens met even veel belangstelling worden aangegaapt en
ik zou zijn graf wel eens willen zien ik verlang om naast hem te slapen in den vreemden grond diaan die zijn kop weder weemoedig in haar schoot gelegd had hief dien langzaam op en zag haar droevig aan er lag een vraag in zijne oogen
ik ben sterk genoeg mijn hoofd is zéér sterk ons menschengeslacht is zoo zwak niet maar ik ben niet meer geschikt voor gezelschap ik ben te somber te ernstig geworden
zoo waan niet dat daar de plaats is waar de titan zijne titane in de armen zinkt het is het pronkbed want ook hier wordt gepronkt dat getuigen bovendien alle de wanden der armelijke hut niet minder blinkende van gedreven koperen schotels
het gelaat der oude vrouw helderde op en nu voor het eerst schoten er tranen in die oogen die tot nog toe zoo strak gestaard hadden mijn eigen ring riep zij uit ja ik gaf hem dien voor den neusdoek heeft hij hem altijd gedragen
ik voer er heen met een zeventigjarig grijsaard aan t roer die zoo vast aan spoken en toovernaars geloofde als aan de heilige drieëenheid ik hoorde er een godgeleerd gesprek waarin van voetianen en coccejanen werd gesproken op eene wijze
telken jare in den beginnne van het jaar wordt het haarlemsch straatpubliek onthaald op het voortreffelijk gezicht van een vijf of zestal jonge reuzen
dat daarvan op de laatste kermissen is te zien geweest toen gij u tot uw uiterste verbazing eenige honderden ponden gevormd menschenvleesch op naam van een zuigeling van drie maanden zaagt voorstellen
en ik reikte haar de hand mijn geheele leven antwoordde zij ik wenschte wel dat dat niet lang ware ik ben niet geschikt voor dit land mijn vader was een engelschman maar mijne moeder een westindische van ouder tot ouder eene inboorlinge
het jak is meestal veelkleurig en wel zoo dat het van achteren anders is dan van voren doorgaans toonen de markensche vrouwen een rooden boezem en groenen rug of omgekeerd
indien gij echter hunne woning beschouwt en van een dezer groote zwaluwnesten tegen den zolder opgehangen de gordijnen ziet opengeschoven en uw oog stuit op een hoogen stapel kussens waarvan de sloopen op een zeer eigenaardige en alleen markensche wijs zijn bewerkt en waarover een keurige sprei ligt op dezelfde wijs bestikt
de koddigste figuur maken te midden van dit ouderwetsch dit zeventiende eeuwsch geslacht de predikant de schoolmeester en de chirurgijn
het spijt mij mevrouw dat ik u ontkennend moet antwoorden neen men heeft met mij nog geen woord over william gewisseld heb ik het niet gedacht riep zij uit hare handen in elkander slaande en een diepen zucht
het toonde u echter wat de natuur op marken vermag en welk een voedzaamheid de markensche moedermelk bezit weshalve ik alle monnikendamsche huisvrouwen die wel markensche dienstmaagden gebruiken aanraden zoude zich van markensche minnen te onthouden
dezen zakdoek ging zij na eenige oogenblikken zwijgens voort op den foulard wijzende dien zij om den hals droeg liet hij bij het afscheid liggen hij ging de deur uit maar kwam nog weer terug om hem te halen
als versierselen van weelde dragen sommige en althans de oude kleine ronde gouden of zilveren knoopjes in de roodgeruite das aan de hemdsmouwen en vr in de broek
eene kleine tafel was daarbij aangeschoven en daarop lag een engelsche octavo bijbel waarin zij ijverig las zij hield daarenboven een breiwerk in de hand
die in een droevigen glimlach overging ik wist het wel ach ik wist het wel zij zag treurig haar hond aan die als verstond hij hare klachten zijn voorpooten op haar schoot legde en zijn kop tot haar aangezicht ophief om haar te streelen
kent gij het eiland marken het levert het doorslaandst bewijs dat soberheid en ontbering de kloekste menschengeslachten kweeken en in stand houden
bill had niet moeten weggaan hij had moeten blijven moeten oud worden in plaats van de vrouw en als hij dan volstrekt had moeten sterven dan had ten minste zijn grootmoeder hem de oogen moeten toedrukken wie heeft het nu gedaan
merk de regenschermen de wijfjes zijn wit zij houden haar opperkleed op zoo dikwijls ze over een droppel water stappen en dragen t geheel opgesteld als er wezenlijk plassen liggen van den regen van zaterdag zij eten gestadig uit haar zak sommigen in den zwerm hebben daarenboven nog een toegeknoopte kinderluur met mondkost bij zich
is vooralsnog niet tusschen amsterdam en rotterdam waar de waterachtigheid van den bodem wellicht nog lang duchtige bezwaren tegen een dergelijke onderneming zal opleveren maar in engelands groote hoofdstad londen waarvan het u wel bekend zal wezen dat zij alleen eene oppervlakte beslaat van een uur of zes zeven in t rond nergens van eenig kanaal of trekvaart doorsneden
zij komen terug met een verbrand gezicht een paar knevels een gehavende plunje een lastigen hoop vuil linnen en een ledige beurs de herinnering van doorgeloopen voeten slechte bedden weegluizen stof engelschen en afzetters
alles gaat hun voorbij zij smaken niets maar te huis gekomen bemerken zij dat zij een groote som gelds verteerd hebben en omdat ze er zich over schamen dringen zij zichzelven en anderen op dat zij een allerliefsten een dolprettigen een allerinteressantsten toer gemaakt hebben ja
de demi fortune van den kleinen rentenier maar ook reeds het blinkend verlakte rijtuig met de zwarte harddravers met witte koorden leidsels van den welgestelden makelaar en het rijpaard van den kostschoolhouderszoon
maar er was iets in hem ik weet het niet dat maakte dat ik met hem niet op mijn gemak was iets lastigs iets impertinents in één woord iets volmaakt onaangenaams
onder deze lieden zijn er zeker vele die tot de ongerieven van deze manier van reizen moeten gerekend worden en ik stel voor hen in drie klassen te verdeelen en alzoo te brengen tot slapers rookers en praters
voorts bemerkt men zusters met haar eerste voiles die met broers met hun eerste rokken gaan wandelen op hoop van andere zusters met voiles en broers met rokken tegen te komen
thans ook wie is het geweest rietheuvel die uw denkbeeld gestolen die uw echt hollandsche vinding onder den grond onder den bodem der zee door naar brittanje overgevoerd heeft
de veerschipper ik heb zoo menigmaal in trekschuiten gevaren dat ik in staat ben er het grootste paskwil en de grootste lofrede op te schrijven
zoodat de critische hoedeninspecteur gewoonlijk de voldoening heeft eene kleine verlegenheid te weeg te zien gebracht welke hij met demonischen wellust geniet indien gij uit dit kleine voorbeeld van mijn hoed het is in t oog loopend hoe dikwijls hoeden tot voorbeelden dienen
ach in de lieve zomermaanden in de groote vacantie der hoogeschoolen den rustiger tijd van den handel als men zijn innerlijk leven recht en kalm zou kunnen genieten zijn alle de wegen des vaderlands vol van
waarlijk ik was mijn leven niet zeker ook is de geheele wereld tegenwoordig op den voet van tabakrooken gebracht die kunst behoort volstrekt tot het openbare leven en al haar toestel is zoo portatief mogelijk gemaakt
hij had het zoo haast niet gezien of hij wierp er met veel handigheid zijn zijden zakdoek over maar te laat om de aanmerking van nurks te ontgaan die juist op dit zelfde oogenblik tot ons zei
en vervolgens tot de stellige overtuiging kwam dat zij gemorst moest hebben en al haar best deed om een lonk in den spiegel te krijgen om te weten te komen waar t zat hoe ik toen wij na den eten de hertebaan nog eens omwandelden
hebben kanje nog al niet rooken hildebrand ik vloog naar den portecigares en bood hem dien aan hebje nog altijd dat strooien soortje zei hij de punt van degene die hij genomen had met het ongeloovigste gezicht van de wereld afbijtende en toen zijn vroeger onderwerp weer opnemende daar hij nog niet genoeg van had
aan den eerzamen dirk rietheuvel bijgenaamd den mottige emeritus schipper bij het haarlemsche veer op het levendaal te leiden geachte vriend
nu voor deze laatste onhebbelijkheid behoeft men geen robertus nurks te wezen daartoe acht zich volgens mijne ondervinding ieder liefhebber gerechtigd die in zijn huis een eerste en eenige en in het een of ander orkest een tweede viool speelt en een derde spelen zou indien er een derde viool bestond
ik begreep dat ik al vrij veel kans had om bij eventueel overlijden van dien heer denzelven in zijn hoogen rang in de schatting van mijn neef op te volgen nu volgde een gesprek voornamelijk bestaande uit eenige informatiën naar wederzijdsche kennissen
de fabrikant met zijn familie de notaris met zijn familie de boekhandelaar met zijn familie en de wereldsche kinderen van den geestelijke zonder hunne ouders ook komen nu de bloemisten van den kleinen houtweg met vrouw en kroost opzetten
drommels rietheuvel ik heb vele mensenen ontmoet die aardig waren en nog oneindig meer die het volstrektelijk wilden wezen maar uws gelijken in aardigheid heb ik zelden gevonden hoe gaat het tegenwoordig bestevaar en wat zeggen er de kleinkinderen van daar gij bij uw guurtje uw jongste naar ik mij meen te herinneren het restje uwer dagen slijt
doch dit laatste mijn beste mottige zal niet noodig zijn wanneer gij mijn brief slechts niet uit de handen legt eer gij hem ten einde toe hebt gelezen een brief met geen ander oogmerk geschreven dan om uwen laten levensavond niet weinig op te leukeren door eene mededeeling welke u alleszins stof tot zelfvoldoening en een billijk gevoel van waarde opleveren zal
eens heb ik er mij hevig tegen uitgelaten maar t spijt me half ik geloof dat ik het deed om de zaak der spoorwegen te bevorderen uit louter ongeduld maar nu ik zie dat er reeds één trekveer metterdaad vervalt en in de lucht zwevende
nu begint de leelijke verveling al en de eene passagier verlangt dat de andere hem den tijd korte de sofa's zijn niet gemakkelijk genoeg op een vouwstoeltje is een veel te ongewoon zitten
alleen opmerkelijk door een vreemd soort van pet zooals in deze of gene buitenlandsche stad gedragen wordt niets meebrengende dan eenige vreemde koperen munten aardig om tot een souvenir te bewaren
de zon zagen die bloedrood onderging en hare schoone tint mededeelde aan de witte schuimige wolkjes die als dunne sluiertjes door de lucht dreven durfde ik boerhave een mooien maandag voorspellen
met jagers die meer bezorgdheid voor hun geweer dan voor uwe teenen koesteren met woelwaters die eeuwig tusschen de wielen zitten en u opsommen hoeveel land zij in ééne week gezien hebben met een nauwgezetten heer die uit gehoorzaamheid aan zijn lootje op nummer moet zitten
eerst door de hoogere ambtenaars en daarna door de haute volée zou worden opgevolgd hij wist het ook trouwens even goed als ik wij namen plaats bij stoffels de onbeleefdheden die tot nog toe alleen aan ons beiden verkwist waren werden nu ook algemeen verkrijgbaar gesteld
reedhill zou kunnen gemaakt worden als er een sir joseph paxton gemaakt is hoe het indertijd met die der trekschuiten is gegaan weet ik niet
hij wandelt een gele barouchette en een blauwen char à bancs voorbij die hij onder t geboomte uitgespannen ziet als ware t om menigeen van huns gelijken derwaarts te lokken hier is alles nog doodstil
op mijn vriends gelaat iets te lezen dat denken deed dat het ooit in eenige on vermakelijke aanraking geweest was met het viervoetig dier door den vleienden nurks genoemd was mij t eenenmale onmogelijk
allen met hunne vrouwen één en met hunne dochters drie graden boven haar stand gekleed en alleen in dit bijzondere geval met hunne zonen wanneer deze het niet z ver in de wereld hebben gebracht om zich hunner te schamen want er vallen secretarieklerken ondermeesters en kleine bloemisten onder
hoe maakje t rob riep ik uit toen hij binnenstapte mijn vriend de student boerhave neef was het valschheid dat ik hem hartelijk ontving ik geloof neen toen ik over het plan van zomerzorg en de breezaap heen en hij werkelijk daar was nam ik er den besten kant van en ik had hem toch ook in zoo lang niet gezien
met een van alle deze muzikale verdiensten toegerust heeft men eens vooral de bevoegdheid op de rest van t heelal met verachting neer te zien en alle verdere creaturen zoodra ze zich iets omtrent de goddelijke toonkunst verstouten in haar aangezicht te verklaren dat ze niet muzikaal zijn
hebben ja indien het denkbeeld en de zaak op die wijze niet in stand gehouden werden zouden er jaarlijks eenige duizenden paspoorten minder worden afgegeven aan ongelukkige slachtoffers van een droombeeld wie de reisduivel drijft en die niet weten wat zij willen
nurks wierp een blik in den spiegel zijn eene halsboord had het door de warmte het was zeer warm weder dien dag vooral in de diligences had het door de warmte te kwaad gekregen en lag in zwijm over den rand van zijn strop
en in den loop van de week te pas te jagen op twee concerten en in vijf koffiehuizen zoodat ik met grond onderstel dat hij er nu de harten der liplappen en der blauwen in de west mee verkwikt
maar ik wenschte hem op een allerliefste buitensociëteit vol vermoakelijkheden of op een dolprettig diné aan den berenbijt met drie leden van de munt en zeven van doctrina waar men elkander allergeestigst met het wederzijds ophemelen der beide sociëteiten plagen kon
dit is met het kompas met het buskruit met de drukkunst de gasverlichting en ook met het gebruik van den stoom als beweegkracht geschied menigmalen gaat het zooals het hier gegaan is
in beweging en onrust in zich verwijderen van den grond daar hij aangehecht de betrekkingen daar hij aan gewoon of verknocht is kan geen geluk zijn de natuur wreekt zich van dien moedwil zie die reizigers voor pleizier bij elk genot dat ze smaken verbeelden zij zich dat dit het pleizierige nog niet is waarvoor zij zijn uitgegaan
nu op dat oogenblik kwam boerhave weer binnen over de gelijkenis met den schoenenjood op den hoek van de vijzelstraat en de heerengracht kon ik niet oordeelen omdat de respectieve aangezichten der respectieve schoenenjoden van amsterdam mij niet duidelijk en onderscheiden voor den geest stonden
varen en rijden men is bezig in mijn vaderland spoorwegen aan te leggen het heeft lang geduurd eer men er toe komen kon
ik moet zoo billijk jegens mijzelven zijn van te verklaren dat ik een geheel ander karakter heb integendeel ik behoor tot de opgeruimde vroolijke zich vermakende naturen ik schik mij in alles mits ik aan alles een belachelijken kant mag zoeken en daarover uitvaren en schertsen
en een aantal anderen en vooral jonggetrouwden of die in t volgend jaar trouwen zullen die reeds een reisplan voor t eerstkomende seizoen in hun hoofd hebben o zoo'n allerliefst reisplan overal eens kijken van alles mee kunnen praten in vier weken uit en thuis het reizen gaat tegenwoordig zoo gauw
zoo juffrouw vroeg de kapitein wel met die spoorwegen spoorwegen juffrouw da's geen duit waard as t anders niet was die hebben haast gedaan maar dat nieuwe
voor het overige moet ik hen wel dragelijk vinden aangezien ik den meesten tijd de eer heb tot hunne klasse te behooren volgen de rookers daar was een tijd mijne vrienden maar toen waren de goudsche pijpen nog fatsoenlijk en de blikken sigaarkokers en zilveren pijpjes nog in de mode
en dan die nieuwmodische zwavelstokjes daar een mensch van opspringt als ze afgaan en die een stankgas ontwikkelen waarvan iemand het hart in het lijf omdraait o wanneer al deze schrikbeelden mij voor den geest komen
waagdet gij nog eens een oude anecdote die u veel genoegen verschaft had waarvoor gij dus billijk eenige genegenheid voeddet en waarvan gij u ook deze maal nog al vrij wat beloofdet omdat allen zich hielden als of zij haar niet kenden
opdat men er een tweevoudig genot van zou hebben om van tijd tot tijd bezabberd en beknabbeld over te gaan in de handen van een ieder die er een onzuiver vuur aan wil ontleenen
alle vaar en rij jammeren geduldig dragen wil en zonder morren uitstaan spoorwegen heerlijke spoorwegen op u zal niet gerookt worden want daar is geen adem op u zal niet geslapen worden want daar is geen rust op u zal niet worden gebabbeld want daar is geen tijd
de leelijkert had duidelijk bemerkt dat ik het voor t eerst aanhad en er van tijd tot tijd met innig welgevallen naar keek ik stak onmiddellijk mijn beenen onder de tafel want het was mij op zijn minst vijfenzeventig maal gebeurd dat hij met een opgetrokken neus naar de punten van mijn schoenen loerende mij had afgevraagd waar laat je die turftrappers maken
er zat een statig man wiens geluk half weg was omdat hij in den morgen bloemen gezien hebbende in het cieraad van flora bij het inkruipen van een enge broeikas eenigszins aan een spijker was blijven haken
jammer dat het zoo zonnig is en zoo waait ik tref het nooit dat de tent opgezet kan worden en nu zit men op de lantaren en dan aan de verschansing en dan bij het stuurrad en dan loopt men weder heen en weer en dan wordt de overjas aan en dan weer uitgetrokken
reist gij met officieren in politiek met studenten met heeren die naar een audiëntie gaan met schoolopzieners en leden van provinciale commissiën met mannen van de beurs met paardekoopers en aannemers in wijde blauwlakensche cloaks
moeders met slapende kinderen en die er eentje t'huis gelaten hebben dat nog maar acht jaar oud is en al fransch kan breiende huishoudsters die uwé en ik heeft zeggen
denk er eens over rietheuveltje gij zijt wel hoog bejaard maar zoo ik verneem nog krachtig genoeg voor zeeziekte behoeft gij bevaren schipper wel niet bang te wezen en de zaak heeft voor u een belangrijkheid als voor niemand anders
ofschoon onder een anderen naam lang niet zoo duidelijk als dien welken uw vaardig brein tegelijk met de zaak had opgeworpen en meer naar de lamp riekende dan naar eenig ander licht den naam van
de opoffering viel ons moeielijk en ik verdacht den hupschen boerhave die niet zooals ik den band des bloeds gevoelde en daarenboven een onbepaald vertrouwen koesteren moest op de wetenschap die hij beoefende
en ongelukkigen die niet onder dak kunnen komen tenzij ze aan een volgend veer de schuit van achten nog halen kunnen om niet te spreken van de groenen een soort van schuwe insecten die in de maand september alle de vaarten die op akademiesteden uitloopen vergiftigt
inderdaad ik ken vele menschen die nog al ophebben met hunne amsterdamsche neven vooral als ze tot de lezers in felix behooren of als ze rijtuig houden maar ik heb dikwijls verbaasd gestaan over mijne verregaande koelheid omtrent den persoon van mijn neef
en ik weet niet welke bezwerende of magnetische kracht hij op u uitoefende om u geheel weerloos te doen zijn het zal nu drie jaren geleden zijn ik moet zuinig omgaan met jaren want ik ben nog zoo jong
zoodra men de trekschuit binnenstapt en het deurtje doorgekropen is en zijn muts opgezet en zijn hoekje gekozen heeft is het alsof er vanzelf een geest van bekrompenheid van kleinheid op ons valt
rare dingen waarvan geen hunner nog eenig denkbeeld had niet altijd in nederland onbekend blijven en gewisselijk uw eerzaam beroep ten eenemale in den grond boren zouden hoe gij in die moeielijke dagen al de krachten van uwen vaardigen geest hadt in te spannen om uw goede luim te redden en het eentonig gejammer keer op keer af te snijden
en al wie de eerste niet verbazend en de laatste niet om te schreeuwen vond wist hij oogenblikkelijk iets stekeligs te zeggen op het gevoelig punt van bakkebaarden en stropdassen
men schikt zich in gezellige groepen men bestelt ontbijt men praat men lacht men heeft anecdoten stads en staatsnieuws men speelt met belangstelling een partij schaak men is op zijn gemak zoo is het begin maar een uur later en gij ziet van tijd tot tijd dan dezen dan dien het hoofd uit het luik steken en op dek komen
laten de zakdoeken onzer schoonen u toegewuifd worden de eereen gedenkpenningen onzer munt u tegenrollen dan eerst als de nederlandsche natie langs uwe gladde banen dagelijks door elkander zal geschoten worden als een partij weversspoelen zal er welvaart en bloei en leven en spoed
ik zei verveling want waar ter wereld ontmoet men meer menschen die voor hun plezier reizen dan op een stoomboot en wat is vervelender dan hun gezelschap
of den tact om classieke van romantieke muziek te onderscheiden en te zeggen ik hoorde toch liever lafont of beriot dan de eichhorns of ernst ik zou zeggen al heeft men slechts eenmaal een
voor zoover de trekschuit aanbelangt heb ik mijn gevoelen reeds half verraden t is waar men kan er in lezen domino spelen dammen en zoo de schipper inkt aan boord heeft en gij eene pen hebt medegebracht want de zijne is tot boven toe zwart zelfs schrijven
dood of levend ja daar is gevaar in een land waar de politie de tuigen der paarden en de lenzen in de wielen niet nagaat en waar in de meeste plaatsen de vracht die men oplaadt niet gewogen of berekend wordt hoe komt het dat er nog zoo weinig ongelukken gebeuren
meergemelde natuuronderzoeker heeft even de dreef verlaten om in de verrukking van deze vreemdelingen te deelen maar gaat nu door een allerliefst laantje waarin de ochtendzon allergeestigst door t hoog geboomte speelt op de logementen af
ze zijn voorzien van lange goudsche pijpen waaruit ze f rooken f die ze losjes bij den kop tusschen de vingers houden en zoo met den steel naar beneden onverschillig laten slingeren
van die wat vroeg de juffrouw haar bril van den neus nemende van die wat wel van dien onderaardschen schietblaasbalk riep de schipper zoo hard als zijn verweerde stem gedoogde
men heeft behoefte om te zeuren en te talmen over nietigheden ja zoozeer beheerscht u de demon der plaats dat hij u maar al te dikwijls verleidt de afgezaagde voordeelen van een trekschuit op te sommen ook zult gij uwe reisgenooten altijd belang hooren stellen in het getal schuiten en diligences die op een zelfden dag dien
dit is de verveling nog niet t is de ongedurigheid die haar voorafgaat men wil eens weten waar men in de wereld is men wil in de lucht zijn men wil de mooie gezichtspunten niet verbeuren men blijft een poosje boven links en rechts en voor en achter kijkende het twijfelziek gemoed vraagt amuseer ik mij de beurs antwoordt ik wil het hopen
en hoe bang die voor de kezakken moet geweest zijn met al de nauwkeurigheid van een tijdgenoot en gemeenzaam vriend ik herinner mij den ouden mulder met den geverfden hoed en de korte broek hij voer altijd de volste schuiten
opdat boerhave die daartoe al den tijd had zoo mogelijk allerlei vermoedens tegen de familie zou kunnen opvatten ik weet niet of hij het deed maar kort daarop verliet hij ons een oogenblik om een knijpbriefjen af te vaardigen welk punt des tijds onmiddellijk door nurks werd waargenomen om mij met de aanmerking op te winden
men zou intusschen verkeerd doen zich dien waardigen amsterdamschen jongen voor te stellen als ongelukkig ontevreden of zwartgallig hij was alleen maar hatelijk en zulks deels uit gewoonte deels uit een diepe en misschien voor hemzelven verborgen jaloezie
het moet een treffend oogenblik geweest zijn waarde vriend toen voor weinige weken na eenige voorloopige proefnemingen met levenlooze pakjes en ongevoelige zakken de eerste personentrein van het zoogenaamde holborn afging om men mag zeggen in een zucht en niet alleen in een zucht maar nu ook door middel van een zucht
hoe ook binnen s kamers aan de pijp die nu eenmaal den toenaam van vaderlandsche verkregen had verslaafd buiten s huis rookte men niet dan bij gedoogen en goedkeuring met algemeene stemmen en mocht men die wegdragen men maakte er met kieschheid gebruik van men rookte met zekere bedachtzaamheid kleine wolkjes
ja zelfs zoo geduldig en ingespannen dat het hem scheen te treffen dat het verhaal waarlijk uit was en hij nog altijd op het slot en de aardigheid zat te wachten die indien men zijn gezicht had willen gelooven nog immer komen moesten
de lange procureursklerk was middelerwijl van plaats veranderd en zat nu toevallig aan een tafeltje t welk de virtuoze alreede was voorbijgegaan de violen hadden ondertusschen lustig doorgespeeld ik weet niet of men er te milder of te kariger om gegeven had
halve zieken die een profester gaan raadplegen juffrouwen die de vracht met een dertiend'half en een pietje passen grappenmakers die de geestigheid hebben over de verschrikkelijke gevaren te spreken die de reis in
ondertusschen had ik plan gemaakt voor eene andere vriendschap en een ander genoegen ik had een leidschen makker bij mij gelogeerd met wien ik te zomerzorg eten zou om vervolgens over velzerend naar velzen te wandelen waar wij den nacht zouden doorbrengen om s morgens naar de breezaap te gaan en aldaar wat te botaniseeren waarvan wij beide groote liefhebbers zijn
maar de steen uit amsterdam verbrijzelde al die zaligheden en het gansche plan moest worden uitgesteld onder de voor ons verschrikkelijke gedachte den geheelen dag in den hout te zitten want een fatsoenlijk amsterdammer komt alleen in den hout
uithouën zegt de schipper de juffrouw mot weten dat er geen menschen ouèr worden as schippers en schoolmeesters de schoolmeesters van de onschuldige asempies van de kinderen en de schippers van weer en wind
ik kom tot de praters de babbelaars bij uitnemendheid zij zijn daarom erger dan de rookers omdat zij uw beter deel uw hoofd en hart grieven wat de laatste niet doen tenzij ze u knorrig maken maar ik hoop nogal dat gij een wijsgeer zijt de rookers maken u ziek de praters ongelukkig
dan waarlijk sluit mij het hart en beklaag ik mij over de wreedheid van mijn natuurgenooten en half en half over de zwakheid van mijn maag en de kieschheid van mijn gehemelte die mij niet vergunnen als onze vaderen zeiden toeback te suygen
pour varier ses plaisirs gaat men eens weer naar beneden men neemt een courant of een boek maar men is toch eigenlijk niet op reis gegaan om couranten of boeken te lezen men moet iets anders hebben dan thuis
terwijl intusschen de toegeknoopte kinderluur van knapzak tot een korfje is omgeschapen om blommen in thuis te brengen die drie weken lang in een aarden melkkan zonder oor in een klein winkeltje of op den bovensten trap van een kelder
ook in de allerslechtste dat meestal mijn geval is zitten wil dat ik mij meermalen alleruitmuntendst op een stoomboot heb vermaakt onder anderen ook door al mijn reisgenooten uit te teekenen
met weldadige tantes die aan de plaats harer bestemming door een half dozijn kinderen die zij sinds jaren bederven worden opgewacht met koopvaardij kapiteins met lange curaçaosche sigaren
heugt het u niet mijn waarde vriend hoe nu dertig jaren geleden alle mogelijke roefreizigers schenen saamgezworen te hebben om u dag uit dag in te vervelen met hun schijnheilig beklag omdat het te voorzien was dat de spoorwegen
de belangrijke wereldberoemde geleerde die hen en amitiê zou nemen de schatrijke lord dien zij t leven zouden redden dit alles woelde in hun bont verschiet in hunne droomen en mijmerijen dooreen waar waren zij de echo antwoordt waar waren zij
ener tot zijn eigen profijt hoogstwaarschijnlijk bij het engelsche parlement een patent op gevraagd dat u van alle voordeelen uitsluit thans heeft zij ook haar onderaardschen schietblaasbalg pijpen buizen kanalen weetje
ja dat is zoo zei nurks met een bijzondere kracht op t woordje is maar daarom juist als men zoo'n mal klein stadje als haarlem de eer aan doet wil men t liever niet
zal er nevens de kanalen van den schietblaasbalg in questie in het onder aardsche londen nog eenige ruimte overblijven voor hetgeen billijkerwijze voor gas water en andere leidingen gevorderd wordt
malle dingen anders een goed fatsoen ik hou niet van die ronde boorden boerhave en de nederige inwoner van het malle kleine stadje waren er mooi mee hij verbeeldde t niet gezien te hebben
niet een vrij beslissenden kijk op mijn neef nurks karakter hebt dan zal het heele verhaal dat ik schrijven ga nutteloos aan u verkwist zijn lezer en dan zal ik ook zoo vrij zijn u tot uw straf te houden voor een sprekend evenbeeld en wedergade van dienzelfden robertus nurks
daarom verheugen zij zich telkens als zij op de respectieve plaatsen hunner bestemming zijn aangekomen schoon zij toch eigenlijk reizen om op weg te zijn en in die gedurige jacht op een ingebeeld genoegen dat nog komen moet gaat hun tijd om in rusteloosheid en teleurstelling en tegenzin
daar op u ook onaangenaamheden en jammeren zijn zij zullen den tijd niet hebben ons te bereiken wij geen gelegenheid om ze gewaar te worden maar komt komt heerlijke spoorwegen daalt als een tralie net neder op onze provinciën
en zoo was het telkens tot groote ergernis van boerhave die evenwel nog al aardig vrijliep maar wiens horlogesnoer ijselijk door nurks gefixeerd werd zoodat hij alle oogenblikken dacht dat er iets op komen zou en eindelijk dan ook zijn rok
in t kort hij kende al de zwakke plaatsen van uw familie van uw verstand van uw hart van uw liefhebberij van uw studie van uw beroep van uw lichaam en van uw kleerkast en had er vermaak in ze beurtelings pijnlijk aan te raken
ieder rijtuig is aan tabaksvervoer dienstbaar alle sierlijke uitvoerigheden der rookkunst zijn ingekort geen klassieke langwerpige sineesverlakte tabaksdoos meer met de handteekening van den eigenaar in het deksel maar tabakszakken van een vieze varkensblaas gemaakt met een rood riempje aan het knoopsgat opgehangen
als zeg ik mijne gedachte zich hier in al die gruwelen verdiept en wanneer ik bedenk dat ik nog dikwijls zeer dikwijls in mijn leven mij die indompeling in het dampbad van kruiden van allerlei hoedanigheden zal moeten getroosten
zij beschouwt die uitvinding als een aardig denkbeeld een zonderbaren inval een grap indien maar niet zooals met den eersten uitvinder van het stoomgebruik het geval geweest is als een gewrocht van onzinnige hersenen
in de eene en den onverdragelijken langen zwiep een vollen neef van een ander der aanwezigen in de andere die altijd pot maakte als hij pas begonnen was carambole te spelen edoch het was bestemd dat hij den zondag van den juli in den haarlemmerhout zou doorbrengen
zoo zal de natuuronderzoeker die des zondagsmorgens de kerk verzuimt of naar de vroegpreek is geweest wat ik liever onderstellen wil en om tien uren half elf in den hout komt op het plein of bij den
en het gevolg van den proefrit is geweest dat men besloten heeft het onderaardsche londen zoo spoedig mogelijk van een schietblaasbalg net te voorzien zoo volkomen dat daardoor alle bovenaardsche spoorwegstations en markten en postkantoren onderling vereenigd zullen zijn
de kweekschool van allerlei leelijke lage gebreken daar zijn voorbeelden van menschen die door te veel in trekschuiten te varen lafhartig kruipend gierig koppig en kwelgeesten zijn geworden
om de waarheid te zeggen zijn alle rokszakken tabakszakken en wanneer gij een gezelschap fatsoenlijke heeren van onderscheiden kaliber en verdienste bijeen ziet kunt gij er altijd op aan dat zij door elkander gerekend stellig zes of acht stuivers waard zijn alleen aan sigaren die aan hun lijf zullen worden gevonden
een jonge vrouw eerst onlangs uit het kraambed hersteld en nog een weinigje bleek zit aan een ander tafeltje waarop uitgediend ontbijtgoed staat met een lief mutsje met lichtblauw zeister op en een lichtblauw japonnetje aan
hunne posteriores hunne ellebogen hunne knieën alles zet zich uit en ik heb gereisd met slapende passagiers die zich op een tocht van nog geen vier uren tot het dubbel van hun omtrek hadden uitgebreid
ligt de eerste vader de grootvader van het vruchtbare denkbeeld reeds sedert lang te vermolmen in een vergeten graf of brengt als gij mijn beste
t was tusschen haarlem en leiden waarlijk al de raampjes waren gesloten en toch moesten er twaalf menschen ademen en zes sigaren in t leven blijven maar hoe werd ik mishandeld door den man die naast mij zat en die dan iets op mijn hoed en dan iets op mijn regenscherm en dan iets op mijn voeten en dan weder iets op mijn mantel en dan weder iets op volstrekt niets te zeggen had
en een rozerood japonnetje met een zwart schort met puntjes voor op everlasting schoenen met kruislinten net als mevrouw over het schelpenpad aan den overkant rustig voorttrippelt met aan de eene gehandschoende hand een kind van twee jaar met een baleinen valhoedje met rozeroode strikjes en aan de andere een van drie in beugeltjes
hangen zij u niet aan de lippen als de oude vertelsels weer opkomen in het schemeruurtje als er geen licht in t vertrek is dan het wisselvallig licht van het vlammetje dat door de kieren van de kacheldeur schijnt van de kacheldeur want gelijk den bloei van het veer hebt gij ook den bloei van het haardvuur
dit nu zijn de gelukkigen die bij stoffels logeeren in de sociëteit is nog niemand maar een tweetal knechts een volwassene en een jongen die nooit volwassen worden zal staan tegen elkander over in het middelste deurraam met de handen op den rug het talent van zocher te bewonderen
daar dat hij niets had van dien kieschen terughoudenden schroom die even bang is om te beleedigen als om beleedigd te worden niets van die zachte humaniteit die men ondanks alle gezag van spreuken als ingenuas didicisse fideliter
ik had het ongeluk gehad nurks te voorspellen dat hij een brillante nieuwe equipage zou zien hij kreeg die zoodra niet in het oog of hij vroeg mij ongeduldig wanneer komt nu die mooie equipage waar je van gesproken hebt
er kwam muziek drie dames met lange reticules en opmerkelijk door roode linten op de muts oranje tissu's om den hals en voorschooten met diepe zakken met schuifjes
zij hebben ook veel mooie natuur gezien maar de heerlijke de dichterlijke de opwekkende indrukken daar zij op gehoopt de onbegrijpelijke zieldoordringende genoegens van het reizen daar zij van gedroomd hadden met en benevens de duitsche schoonen die op hen verliefd zouden zijn geworden of de pikante baronesse waarmee zij een avontuur zouden hebben gehad
want gelijk men dieven met dieven vangen moet en leugenaars met leugens tot zwijgen brengen zoo moet men wordt er gezegd ook rooken om rookers te kunnen uitstaan
wij gingen houtwaarts het was ruim één ure nu alle welopgevoede dingen hebben hun gestelden tijd de nachtegalen komen in t voorjaar de vinken en lijsters in t najaar de zon schijnt bij dag de kaars bij avond en de maan bij nacht
een dikachtig heer met roode wangen en een opvliegend voorkomen met zwarten rok en in t kort leest er steunende op zijn stok een courant zonder tafeltje op een stoel
geen de minste gewaarwording als zoude de atmosfeer in de buis vuil of bedorven zijn maar wel hier en daar een roestluchtje dat verdwijnen zal als de machine wat meer gebruikt zal worden en alzoo zichzelve glad maken en houden
van een goedigen krulhond die met veel liefde door een oud man gestreeld werd heette het wat een mormel van een paar schimmeltjes die voor de deur stilhielden en waarmee de eigenaar met groot zelfbehagen pronkte leelijke koppen
zie hen daar tehuisgekomen moe van lichaam en moe van ziel nog veertien dagen ongeschikt voor een geordend leven zonder reisanecdoten zonder dichterlijker of grooter hart dan waarmede zij zijn uitgegaan zonder eenigszins belangwekkend te wezen
maar de gerechten zijn meestal slecht om kort te gaan en opdat gij u niet evenzeer zoudt vervelen als onze reizigers een goed half uur voordat de boot aankomt als de plaats harer bestemming maar even in t gezicht is
eene breede sproeterige saffo met een hooge sproeterige harp in het midden en twee tanige vrouwen die met handen vol diamanten die een sterken familietrek van glas hadden op de viool speelden
de veeren buigzaam de wielen breed de portieren niet tochtig de raampjes bescheidenlijk zwijgende uwe vier paarden altijd in geregelden draf maar velen uwer collegae zetten ons in een schokkende nauwe dreunende vuile tochtige harde
ofschoon op te merken valt dat het tafeltje in de roef daartoe wat te ver van de zitplaats verwijderd is maar met dat al zoo gij beweert dat gij er op uw gemak zijt houd ik u met uw verlof voor een mismaakt schepsel voor een kleinen krates niet hooger dan mijn knie althans zeker niet voor een kerel van vijf voet zeven duim als uw onderdanigen dienaar
dit alles heeft tegenwoordig geen plaats meer ik zie de beschaafdste de galantste de humaanste onzer jonkers de schuwste en beschroomdste onzer burgerheeren de gemaniëreerdste onzer
ik geloof dat ik maar niet meer op mijn neef moet terugkomen als ik het indenk weet ik nauwelijks van waar mij de vermetelheid is aangewaaid om hem u voortestellen ik vertel u nu maar niet hoe wij in het wapen van amsterdam aan de table d'hôte dineerden
wat is ze leelijk als ze zingt klonk het dwars door de aandoenlijke woorden der romance heen uit den heuschen mond van robertus wien het zeker nooit in t hoofd was gekomen dat ook een arme vrouw ijdelheid zou kunnen hebben
waarin geen enkele onaangenaamheid voorkwam dan dat hij toen ik naar een zeer intiemen vriend vroeg dien hij zeer wel kende noodig had zijn geheugen op te scherpen met de herinnering of het die was wiens broer die smerige affaire met de politie gehad had
van het eene einde van de stad naar het andere en vicie versie waarin met de hoogst mogelijke snelheid brieven en pakketten en ook menschen vervoerd worden door geen ander middel dan de persing der lucht met den besten uitslag geheel naar
gemakkelijk in haar stoel geleund te breien en wijdt van tijd tot tijd haar aandacht aan haar kindermeid die met een amsterdamsche kornet op t hoofd of liever ààn t hoofd want dat soort van mutsen laat het hoofdhaar tot de kruin toe onbedekt
het lied liep verder zonder stoornis af zoodat de reticule geopend kon worden om het bekende roodverlakte flesschebakje met blinkenden rand te voorschijn te brengen ik had er een gulden op willen leggen indien de zangeres nurks niets gevraagd had maar er was geen houden aan dus gaf ik maar een dubbeltje zij kwam tot nurks
ik ga verder ik kan u betuigen dat ik een paar malen alleraangenaamst in een trekschuit heb gesmousjast dat er omstandigheden zijn waaronder en gedachten en vooruitzichten waarmede ik zeer gaarne in de
onder de voor u hartdoorsnijdende bijvoeglijke naamwoorden van leelijk dom onbeduidend mal of dergelijke kende hij mijn lievelings auteur hij haalde er in gezelschap de leelijkste plaatsen uit aan met bijvoeging van zoo als hildebrands hooggeloofde die of die zegt
t is waar gij behoeft hen niet aan te hooren maar wie heeft lust om een volslagen lomperd te zijn gij kunt u houden alsof gij slaapt dikwijls ook richten zij het woord niet eens tot u maar dan spreken zij zooveel te luider tot uw buur of tot uw overman
kon de juffrouw zich niet bedwingen op de schaal schipper riep zij uit en hare oogappels werden van verbazing zoo groot als tafelborden wat mot ik op de schaal doen
tuitelige doos een soort van groote rammelende builkist op vier wielen in de eene hebben wij geen plaats voor onze dijen in de andere geen ruimte voor onze knieën uit deze komen wij met bevroren teenen uit gene met een stijven nek
trouwens dat is ook geheel iets anders voor al wat doen is heb ik het meestmogelijke geduld voor langzaamdoen heb ik eerbied maar nietdoen verveelt mij verschrikkelijk ik kan niet wachten geen lijdelijkheid het leven is er te kort en mijn bloed te gauw voor festina lente
met engelsche mijlen aan buizen en een kapitaal van vijftien millioen hollandsche guldens is dit te doen bij mijn eerstvolgend bezoek aan engeland hoop ik mij met eigen oogen te gaan overtuigen hoe ver men gevorderd is
zoo is het ook met de menschensoorten al wie met de duizend en een species van het genus haarlemmer bekend is weet dat zij allen des zondags haar verschillenden wandeltijd hebben iets t welk zeer natuurlijk wordt als men aan den verschillenden eettijd denkt en daarbij in t oog houdt dat er veel menschen naar de middagkerk gaan
met vest en sousvest sans façon met lichterlaaie pijp en brandende sigaar de trede van het rijtuig ophuppelen en nadat ze vijf of tien minuten hebben zitten dampen ter nauwernood vragen niet zal t niemand maar t zal immers niemand hinderen
en zou het u daarbij vergeten zijn hoe gij te midden van deze worstelingen op eenmaal op het treffend denkbeeld kwaamt van een nieuw vervoermiddel door een nieuwe beweegkracht gedreven waarvan uw ver vooruitziende geest voorspelde dat het eenmaal in practijk gebracht tot stoom en spoorwegen staan zoude gelijk deze thans tot de
mij sterk gevoel om alle schippers alle conducteurs en de geheele stoomboot maatschappij recht hartelijk de hand te drukken dat eindelijk het gegronde vooruitzicht op de spoorwegen mij zoodanig verheugt en streelt en opwindt dat ik bij voorbaat reeds gelukkig
ja er zijn er die hun schelle stem er op geoefend hebben de stootendste wielen de rammelendste portieren te overschreeuwen stooten en rammelen o dat men in een land als het onze waar de straatwegen zoo uitmuntend zijn zulke slechte diligences maakt en gedoogt
maar nauwelijks had men den tijd zich dit te zeggen of ziet daar waren onze mannen reeds weder terug en hadden behalve van eenige oogenblikken niks niemendal as egyptische duisternis van niets te vertellen dan van eene min of meer onaangename gewaarwording bij het afgaan en aankomen
tot groote bemoeilijking van den elfden man die lid van beiden was en den doctrinisten wel gelijk wilde geven omdat ze de meerderheid hadden maar den munters niet afvallen omdat ze de grootste heeren waren
drommels van der velden het veer moest niet worden afgeschaft maar behalve dezen had ik menig vriend aan het veer die mijn koffer en reiszak een kwartier uurs ver kon onderscheiden en straks voor mij het lekkerste kussen uit de roef haalde
en lagen daar twee aan twee niet ongelijk aan dooden in hunne kisten het geheel deed metterdaad eenigszins den indruk van een levendbegrafeniseen albrecht beyling tooneel
maar dien korten schok als van een paard dat hoog draaft dien gemengden stank van olie en steenkolen de duurte der verkwikkingsmiddelen de aanmatigingen van den hofmeester het slechte eten en de verveling dit alles heeft men tehuis niet
dat geen welopgevoed man geen commis-voyageur geen kwajongen zelfs dat wel het onbeschaamdste slag van wezens is een blad tabak zou hebben aangestoken zonder eerbiedig te vragen zal het niemand of althans zal het de dames niet hinderen
maar die totaal schipbreuk leed op de stalen onbuigzaamheid van mijn heer en neef die ditmaal in een ander uiterste viel en zeer geduldig en ingespannen zat te luisteren
dat zel je hooren ue wordt gewogen je bent nog al dikkig goed zooveel pond zooveel kracht op de blaasbalk belieft u maar op dat luikie te gaan staan pof je zakt in de grond ruut daar ga je hoor je ziet niks niemendal as egyptische duisternis
toch kon ik bijna overtuigd zijn dat mijn beminnelijke neef nurks de eerste maal dat hij er mij mee zag met den hatelijksten glimlach van de wereld en met een soort van ontevredene verbaasdheid zeggen zou wat een weergaschen gekken hoed heb jij op
geen reine blanke goudsche pijpen meer met een voorzichtig dopje gewapend maar een leelijk slangachtig stinkend pruttelend door en door van vuiligheid doortrokken moffentuig
maar als gij het doet gij kunt er stellig op rekenen dat er alle werk van gemaakt zal worden om u aan den hertog van buckingham en door dezen aan de koningin te doen voorstellen en als gij besluiten kondt u te laten angliseeren ik zie niet waarom er met zoo
en eindelijk ten derde er een lange pijp uitkrijgt ik geloof niet dat iemand ooit ééne geestige gedachte gehad heeft in een trekschuit integendeel de roef is de ware atmosfeer voor alle mogelijke vooroordeelen de geschikte bewaarplaats van alle verouderde begrippen
eeuwen of in ons geval wij leven in tientallen van jaren moeten verloopen eer een tweede genie opstaat gelukkiger dan het eerste om de uitvinding te herhalen of weder aan den dag te brengen en nu alles gereed te vinden om haar op te nemen en haar een heilrijk succes te doen te beurt vallen