AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de jonge matroos zat verslagen voor zich te kijken ik zou alles voor zus over hebben schipper tot m'n leven toe maar ik ben maar een arme jongen die op zee moet zwalken om den kost te verdienen en ook m'n ouders wat bij te staan
wees nu verstandig vererger je toestand niet ik wil dien zoo dragelijk maken als ik kan je mag zoo vrij wezen als je verkiest en doen en laten wat je wilt alleen mag je zoolang je op t schip bent dit vertrek niet verlaten
dat zou ook heelemaal niet gaan paddeltje jij moet vooruit komen in de wereld en de weg daartoe leidt voor jou over de zee hoe beter je daar oppast hoe verder je het met gods hulp brengen zult èn op die manier kun-je later veel krachtiger een steun worden voor zus wanneer voor haar het groote leed gekomen zal zijn
eindelijk was t hem onmogelijk om langer zijn nieuwsgierigheid te bedwingen hij stond op tot zijn bevreemding met eenige moeite want hij gevoelde zich stijf in de gewrichten van armen en beenen en toen maar dadelijk op het gordijn af dat een laken bleek over het een of ander heen gehangen
maar klaas welk een jong broekje hij nog mocht zijn was een branie van geweld hij ging er van door als de wind en joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter koddig was het te zien hoe hij met zijn korte dikke pootjes werkte en met zijn armpjes als speldenkussens waaraan toch al twee flinke handen met grijpvingers zaten wist rond te scharrelen
mannen van salé sprak hij gij die gelooft in joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter allah en in zijn goddelijken profeet vergeet niet de woorden die gij hier door een christen hebt hooren uitspreken en wel gelukkig is een volk dat zulke zonen heeft
stuurman zei de ruijter verlos paddeltje eens gauw uit de boeien de jongen heeft er nu lang genoeg in gezeten t kan hem geen kwaad schipper schertste stuurman dercksen maar hij haastte zich toch naar beneden kom lief kind spotte hij ik zal je armbandjes en voetkettinkjes maar afnemen
zoo stonden de zaken en op zulk een manier speelde paddeltje in de stad salé den banjer toen er zonder dat hij er eenig vermoeden van had op joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter hem geloerd werd om hem bij de zeeroovers in te lijven
dat ik als altijd de waarheid spreek zal je dadelijk zien en dat ik er met recht aan twijfel of je wel den hansworst zult spelen wel dat zal je ook dadelijk ondervinden maar waarom dan toch
evenwel juist door die houding werd de ruijter menschenkenner als hij was er meer dan ooit van overtuigd dat de italiaan op de hoogte moest zijn van hetgeen er met de twee matrozen gebeurd was
geen wonder hij droeg noch het slavenkleed noch dat van een opzichter zijn kleeding was los en sierlijk die van een zeeman maar opgeflikt met het kleurenrijke dat een zuiderling die er evenveel behoefte aan heeft als hij er gevoel en smaak voor kan hebben er door allerlei schijnbaar niets beteekenende dingen kan aanbrengen
de ruijter keek hem verwonderd aan och ja ging de havenmeester met een knipoogje voort ik wil het u wel zeggen omdat u een goed vriend van onzen verheven vorst is er is veel aan gelegen om een van die drie te vinden ten minste als zij nog in t land der levenden zijn waar ik zoetjesaan sterk aan ga twijfelen
en bleef als roerloos aan de plek genageld staan hij werd koud in zijn koonen ja eigenlijk wist hij zelf niet wat hem overkwam of de hemel naar omlaag stortte dan wel of hij zelf in een diepen put verdween een gevoel als in den droom wanneer men als ineens uitglijdt en men weet heusch niet waarheen
ruijter denk-je dat ik dat lieve kind zou zeggen dat hij hield plotseling in zelf verschrikt over wat hij ging zeggen een blik vol haat trof hem uit het oog van il tigretto jongen sprak hij dreigend ik zal den dag zegenen waarop mijn lieveling genoeg van je heeft
doch paddeltje was wel zoo wijs hier geen antwoord op te geven hij snelde naar boven en toen hij de zee zag glinsterend in het warme licht van den dag en de haven van salé met al die menschjes als een hoopje mieren op het havenhoofd rukte hij zich de muts van t hoofd
zijn hart was meegegaan met het wel verborgen gehouden maar toch zoo duidelijk sprekende leed van den vader die scheiden ging van zijn kind hij was bij afwisseling rood en bleek geworden nu zei hij dof
de schipper schreef de middelen voor welke hij dienstig achtte hij dacht aan vergiftiging en hoe hij brandde van belangstelling om te weten wat er met paddeltje geschied was voor wien hij na dit tooneel met lange meeuwis het ergste begon te vreezen begreep hij dat voor den zieke nu in de allereerste plaats rust en kalmte noodig waren
rijk zou hij er toch niet van worden merkte de ruijter op waarom niet omdat het jonge zeemansgoedje veel te vroeg naar z'n zin uit zou fladderen de zee trekt toch nog sterker dan dat wonder van een meester zou ik zeggen
met dreigende gebaren waaraan de noodige nadruk door het opheffen van wapens werd bijgezet geboden zij den beiden ruiters die zich nog op eenigen afstand van hen bevonden stil te staan nu meeuwis spotte paddeltje handel jij nu asjeblieft naar de bevelen van d'n
iets terug had dat hem nu voor t eerst deed voelen hoe hopeloos alleen hij de jeugdige zeeman tegenover een leger van vijandelijke machten had gestaan
als je al een heel eind in de twintig bent veel te stijf al voor het want kijk jongen jou beenen beginnen al krom te groeien naar dat want en heel je lichaam zal groeien naar het schip daar komt eens een tijd dat men te oud voor scheepsjongen is en daar moet men toch mee beginnen dat's waar beaamde paddeltje
den volgenden morgen nadat paddeltje verfrischt ontwaakt was en zich te goed had gedaan aan de spijzen welke men zonder hem te wekken in zijn cel gebracht had werd op vrij geruchtmakende wijze de deur geopend
dan kwam hij later bij een ander troepje kinderen en op zijn neus wijzend sprak hij op zijn manier het italiaansche woord daarvoor uit soms gebeurde het dat hij den boel verwarde en zijn neus zijn oor noemde of omgekeerd en het over wandelen had als hij zitten bedoelde
waarom niet omdat ik geen beleedigingen of leelijke woorden van jou onthouden wil k wil goeie vrinden met je worden met mij nooit je bent nog erger dan judas voor me geweest kom heb ik je niet alles vooruit gezegd heb ik niet letterlijk de waarheid gesproken
en voegde hij er aan toe wat heb-je toen gedaan want meester ik bedoel een èchte meester ben-je toch niet gebleven wat er gebeurd is paddeltje wel ik had toch eigenlijk moeten doen wat jij wilde er van door moeten gaan dan had ik als een vent gehandeld
als bij ongeluk duwde paddeltje hem nog even de natte muts onder den dikken neus en begon toen zoo op meeuwis z'n gelaat te poetsen dat deze al z'n wilskracht noodig had om nog een poosje den bezwijmde te spelen
de doek voor zijn mond deed hem haast stikken door zijn geworstel schoof die tegen zijn neus aan en deed zijn dof gesteun nog benauwder worden toen zag hij een negerhand naar zich uitgestrekt hij rilde er van want in de handpalm was die meer vleeschachtig gekleurd t was of een aap den akeligen viezen poot naar hem uitstrekte
je bent een zeeuw is t niet vroeg bestevaer tromp joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter paddeltje knikte dat iedereen dat ook hoorde en wie is je schipper michiel adriaensen van vlissingen admiraal wat zeg je maar jongen hoe komt het dat je bij zoo'n schipper niet gebleven bent
waarom ga-je dan weg vroeg ze klagend omdat ik een zeeman ben zus ik heb er altijd zoo naar verlangd te gaan varen k weet zelf niet waarom maar dat is bij ons allemaal t geval dat was het bij d'n ouwe ook ik houd erg van zeeland en als ik oud ben geworden
och jongen het was weer een van die slimme uitvindsels waarmee schipper adriaensen als hij niet sterk is toch overal weet uit te komen je moet begrijpen dat toen we zoo vol vuren waren en doodjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter kalm doorzeilden de kapers ons voor een duchtig oorlogsschip hielden dat graag met die schavuiten aan den dans wou en van zoo'n bodem moesten ze niets hebben
pas dan maar op dat je m nooit voor hem uitspreekt is t dan zoo'n kwaaie ja voor wien hij kwaad wil wezen maar je heet dan paddeltje en wat was je aan boord van je schipper
hier hield de verteller een oogenblik stil een dochtertje had in angst de armpjes om hem heen geslagen en o vader geroepen de jongens zaten met kleuren van de spanning op hun gezicht en het was paddeltje geweest of hij naast admiraal vechtgraag gestaan had en op den vijand was ingevlogen nu zuchtte hij even van inspanning
bracht een bezoek aan de bergplaats der zeilen en toen geheel gerust gesteld ging hij naar boven en ontmoette bij den valreep den schipper wien hij zijn voldoening over het onderzoek betuigde maar niet naliet over den ruwen onverschilligen matroos die in de boeien zat een klacht te uiten en toen nam hij op hartelijke wijze afscheid
even hadden de groote zwarte oogen van den zuiderling geflonkerd maar dadelijk had hij ze als in diepen eerbied neergeslagen en geen spier bewoog zich thans in zijn tanig gelaat heel lang duurde het gesprek niet en t scheen ook niets anders ingehouden te hebben dan een gevraag naar verschillende soorten wijn en de daarop volgende bestelling
de middellandsche zee was nog vol van die onderlinge gevechten en vernietigingen door de staten en staatjes joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter aan de noordkust van afrika ja eigenlijk door alle machten aan de knsten dier zee met zeer begrijpelijk leedvermaak vernomen
arme jongen zei hij op meewarigen toon aanstonds als met een schok hief paddeltje het hoofd op geen schijn of schaduw van tranen of van onderdrukt verdriet was er op zijn gelaat te zien t was nog altijd dat gezicht vol durf en moed met die twee felle schier brutale kijkers
steekt er je knuisten maar eens in maats zei hij we dachten al dat is een raar geval maar wat doe je als je matroos bent hè opzitten en pootjes geven nu dan we moesten t dek en t want en vooral de railings goed insmeren en we kregen er schik in want we begrepen wat er gebeuren moest
signor veritas en de muts afnemend maakte hij tal van buigingen veritas lachte il capitano is mild voor zijn helpers zij vreezen niet den naam van il tigretto fluisterde de waard en een lichte siddering voer hem toch door de leden
want al kon men niet dadelijk het paspoort ontcijferen men begreep toch wel dat iemand niet met een beschreven blad door een woeste en onbeschaafde landstreek gaat reizen als dat blad niet wat meer waard is dan een paar dozijn vuurwapenen
t spreekt van zelf dat de arme vader door deze woorjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter den niet gerustgesteld werd want hij begreep dat zijn jongen door het leven onder die bende dan toch voor heel zijn leven verdorven zou zijn
daar kwam de groote heerlijke vreugde over het jonge menschenkind zijn breed gelaat werd opeens ronder doordat het begon te lachen al maar te lachen hij moest zich inhouden omdat hij voor zijn schipper stond maar het viel hem moeilijk te moeilijk de ruijter zag het hij stond van zijn zitplaats op
de sukkel versprak zich zoodat de minst argwanende had moeten begrijpen dat hier iets achter zat doch paddeltje hield zich van den domme hij moest en hij zou de paarden hebhen want de bevrijde slaaf moest dadelijk naar de kolonie gevoerd worden schuchter waagde de cipier hier tegen in te brengen dat zoo iets tegen de gewoonte was
toen het oproer onder de zeeschuimers den hoofdman gedwongen had zijn dochtertje aan zijn meest vertrouwden over te geven om haar in veiligheid te brengen was veritas hen voorgegaan naar de geheime onderaardsche gang welke hen op een veilige wijze verre buiten het gebied van het heerenhuis zou brengen
die krijg je in bedwelmden toestand aan de voeten en weet-je wat zoo aardig is paddeltje dat je verlosser altijd de kameraad moet zijn die pas dat pretje heeft doorgestaan francesco was het laatst in de boeien geweest en zoo zal jij dien moeten verlossen die na je komt
toen als in vrouwelijk instinct om te troosten klom ze op de knieën van paddeltje en haar kopje tegen zijn schouder leggende keek ze hem medelijdend aan is leentje weggegaan ja kindje komt ze dan niet meer terug nooit meer kindje is ze
hm kwam lange meeuwis daartegen op zou-je niet doen wat d'n ouwe bevolen heeft meeuwisje meeuwisje moeten we net als altijd weer ruzie krijgen weet-je dan niet dat d'n ouwe zijn matrozen altijd leert naar bevind van zaken te handelen
toen als t ware van den hak op den tak springend wees hij op de bulten welke paddeltje als gevolg van de muggenbeten op de armen en handen had hij zei weer een woord dat onze vriend niet verstond deed toen op een vermakelijke wijze het gegons van een mug na en gaf daarna met de nagels van duim en wijsvinger op paddeltje's hand een pik dat deze er om moest lachen
als je moe bent moet-je rusten dat spreekt als een boekje maar de menschen vergeten wel eens dat d'r hersenen k moe kunnen worden door veel werken of door langen tijd van inspanning of door schrik en angst o maar dan had il
paddeltje keek den schipper vlak in de oogen toen sprak hij in terugkeerende opgeruimdheid neem me niet kwalijk schipper ik weet wel beter en ik gelukkig ook
hij helpt je parjen overal doorheen paddeltje zooals d'n ouwe van ons is neen zoo vind-je er geen tweeden op de zee we waren op een keer uit ierland gekomen laat ereis kijken dat zal van den nazomer een jaar of twee geleden zijn in t jaar of zoo
jaap en sijmen hadden er minder gevaar te duchten maar toch waren joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter ze bijzonder in hun schik dat zij weer in hun element kwamen daar de schipper vr de afvaart van salé aan het scheepsvolk bekend had gemaakt waarheen het ging en dat indertijd lange meeuwis slechts voor den schijn was weggejaagd
even scheurde marco een stukje van t papier af dadelijk rolden op zijn hand een paar goudstukken die fonkelden in de door het loover spelende zonnestralen haastig borg hij nu alles in zijn zakken
michiel de ruijter o o wat heb ik er een spijt van dat ik jou ontmoet heb ik ook gaf paddeltje leuk ten antwoord nu klonk het geluid van het metalen bekken de wachter verscheen en vroeg wat il capitano beliefde breng dezen jongeman weg
jij zegt de waarheid op jou manier en ik op de mijne en die is dat ik zoolang als jelui me in je macht hebt àl m'n best zal doen om uit te snijden dan krijg je geen leven paddeltje geen leven daar hebben jelui niks over te vertellen dat zal ik inrichten precies zooals me dat in den bol schiet
als je die hoort spreken en je verkeert onder lieden die het nederlandsch niet verstaan leer je haar even gauw als een klein kind de moedertaal van zijn ouders leert en eigenlijk veel gauwer omdat men geen klein kind meer is
met wat voor een schipper ben jij hier of ben-je zelf al eigen baas ik een oogenblik zweeg de vreemdeling toen ging hij doodkalm voort alsof het de meest gewone zaak ter wereld gold
maar als de kaper ons bij den prijs ziet zal hij wel weer berouw krijgen en er om willen vechten en als hij dicht bij ons komt en dan vanzelf bespeuren kan hoe zwak we staan nu dan vrees ik voor jelui ooren en voor de mijne het meest daarom blijven we hem nog een poosje achterna zetten
was het huis niet in de lucht gevlogen dan zouden zij zeker nu de fortuin zich naar zijn kant ging neigen geheel en al de zijde van il capitano gekozen hebben na dat ongeluk waren zij dadelijk als met pak en zak tot de onverwachte overwinnaars overgegaan
ja zei paddeltje zoo'n baaitje past iedereen is het wat te groot dan zwiert het maar wat hoe luchter hoe liever bij de jantjes is het te klein dan rekt het van zelf wel uit dat is voor jou een troost babette
een verschrikkelijk oproer was uitgebarsten tegen den beruchten en gevreesden hoofdman il tigretto de strijd moest ontzettend zijn geweest eigenlijk kon men wel spreken van een worsteling
een flauwe glimlach speelde even om t gelaat van den hoofdman om evenwel dadelijk te verdwijnen ik weet wat je denkt paddeltje geen woorden maar daden je wilt aanpakken nietwaar
en om maar recht door zee te gaan hem de zaken precies verteld zooals ze zich hadden voorgedaan de brielsche schipper had er veel schik in gehad en joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter dadelijk gezegd dat er voor zoo'n snuiter maar één wonderdokter in heel de wereld was en die woonde voor dezen keer in den briel
neen voor het leeren van je lessen heb-je nu eenmaal een meester noodig dat wascht al het water van de noordzee niet af dan met hangende pootjes naar den meester terug dat had z'n vader geëischt en zijn moeder had er hem haast schreiend om gebeden
ik geloof dat we niet naar de havenplaats moeten vluchten groote verbazing bij veritas terwijl lange meeuwis al vooruit zijn maat gelijk gaf neen
lekte er wel iets uit van dat wegjagen maar als men lange meeuwis daarnaar vroeg begon hij te lachen en als men daar niets van begreep kwam het er weer op de oude wijze uit d'n ouwe van ons sapperloot dat is er een die weet overal raad voor en helpt je overal door
want ik herhaal het uitdrukkelijk kwààd willen we je niet doen of je moest er ons met geweld toe dwingen paddeltje lachte even voor zich heen op z'n bengelsmanier nu vooruit zei hij ik houd niet van zorgen vr den tijd maar één ding vind ik vervelend dat ik niets te vragen en jij niets te vertellen hebt
en ge zult er van opkijken als ge verneemt dat het geen mooren waren die op hem loerden maar zoowaar lieden die net zoo goed als christen gedoopt waren als dat met paddeltje het geval was
ja dat had natuurlijk vittoria moeten luiden viel hem een ander in de rede sssst riep men van alle kanten spreek toch het wachtwoord niet onnoodig uit kom kom we zijn hier toch louter onder vrinden dat's waar maar denk er om de muren kunnen ooren hebben
veritas oogen dwaalden af ik mag je daar geen antwoord op geven waarom vraag je dat ook omdat ik weten wou of ik heel m'n verdere leven lang een slavenpak zal moeten dragen
nek straks zal je van mij hebben lomperd dreigde de stuurman en zich tot den tolk wendende zei hij nog op boozen toon joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter zeg tegen den havenmeester dat hij t me maar niet kwalijk moet nemen maar als je verdriet van je eigen kind beleeft zou-je bloed karnemelk worden
en nu ook zal men begrijpen hoe diep het hem vernederen moest dat een ruwe ongemanierde bootsmansjongen als paddeltje het hem ongezouten had te kennen gegeven niet van zijn partij te willen zijn
beste jongen ik wil je de waarheid zeggen zoover en zooveel ik mag het spijt me dat ik je leed heb moeten doen maar je was ook zoo verschrikkelijk onhandelbaar als je meer meegaande was geweest had ik je niet behoeven te bedwelmen maar heusch ik wist er anders geen raad op om je te vervoeren over land naar de woonplaats van il capitano
waarop zich een equipage bevond zoo vroolijk en tegelijk zoo vol toewijding voor den gezagvoerder als op het schip van michiel adriaensen thans het geval was men was eenige dagen onder zeil toen paddeltje ontboden werd in de kajuit van den schipper
nou jongen hebben we ongelijk neen schipper dat heb-je niet want de vrouw van d'n ouwe van ons stopte me vol met brood en ham en appels en de vrouw van den brielschen veerschipper die bederft je dat het een schande is
zeg ereis waar sta jij zoo om te grijnzen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter nergens om driftig wendde lange meeuwis zich tot den onbekenden zeeman die aap is m'n dood nog ben ik een zeevader voor m geweest toen hij nog een erwt was die op zijn best op z'n korte pootjes over t dek kon rollen heb m z'n plichten voorgehouden en
beviel paddeltje in t geheel niet en toen hij weer zoo uitgleed kon hij een zacht geuite verwensching niet onderdrukken even sloeg hij een blik op den ouden man naast joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter zich die voor een oogenblik alleen moest trekken hij zag een gelaat waarop hij zoo veel verdriet en ellende las dat het hem aangreep
denk-je dat hij slaapt dan breng je zijn kleeren die hij bij zijn komst aanhad en in het wachtlokaal door de zwarte cipiers bewaard worden in zijn cel of je laat dit een van de wachters doen is het nacht geworden dan ga-je hem wekken
meester altijd altijd il tigretto stak zijn hand uit ik dank je veritas toen werd de belofte van den dienaar en het vertrouwen van den meester door een handdruk bevestigd
och schipper t is gauw genoeg verteld ze hebben hem op dien weg gejaagd en wie dat gedaan heeft is de meester de meester de meester wat bedoel je toch meeuwis wel dat de rakker van school gejaagd is wàt zeg je van school gejaagd
ik zou zeggen de kok zelf schertste de ruijter die heeft er eigenlijk t meest recht op maar zoo'n jongen zou t misschien niet prettig vinden al is verlegenheid nu juist geen gebrek van ons zeelui die ziekte kan een jongen matroos tch wel overvallen als hij met zulk een aanzienlijk persoon als den havenmeester van salé aanzit
wel jongen zoo klonk het hem opgeruimd tegen ben je het zeeleven niet ontwend paddeltje was z van zijn werk geroepen en stond daar in zijn roodwollen baaitje dat zijn breede borst gedeeltelijk bloot liet de mouwen hoog opgestroopt een joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter werkbroek aan en de voeten zonder schoenen of kousen
en zijn handen op bekervormige wijze om den mond uitstrekkend liet hij tot driemaal toe schel en doordringend een luiden kreet over het water klinken het had iets onaangenaam scherps en onheilspellends als meeuwengekrijsch vr den storm
domkop zie-je dan niet dat t nacht is en toen je hier gebracht werd was t nog vroeg in den morgen paddeltje trok de beenen naar zich toe wond daar de armen omheen en zoo op z'n dooie gemak bleef hij even zitten denken toen kwam alles weer voor zijn geest op en weer riep hij maar nu met groote blijdschap
hij kon om en bij de twintig jaar zijn was rank en slank had een vroolijk en onbezorgd uiterlijk een gezicht bruingebrand door de zon wat hem heel goed stond bij zijn donkerbruine glinsterende oogen zijn donkere glanzende haren en zijn aankomend zwart kneveltje dat aan de punten zoo goed en zoo kwaad dat ging omhoog gekruld was
hoe zou hij de machtige en gevierde zeekoning per slot van rekening ijverzuchtig worden op een poveren scheepsjongen toch was er een schaduw gevallen over dit wederzien waarnaar hij gedurende zijn afwezigheid altijd door verlangd had vroeger bij een wederzien was het zijn kindje dat het snappende mondje vol had van hèm
dan zou alles ten slotte neerkomen op een worsteling van de land slaven om hun vrijheid een worsteling waarvan reeds vooruit de uitslag te berekenen viel omdat zij toch eigenlijk afgewerkte lieden waren en door gewoonte gemakkelijk weer tot den toestand van gehoorzaamheid en onderwerping teruggebracht konden worden
zusje leentje was de eenige geweest die wist dat er groote waterlanders in z'n brutale oogen gekomen waren en zelfs voor haar had hij dit niet willen weten omdat hij om den drommel niet om een paar sommen en een schoonschrift en voor alle meesters van de wereld aan t janken wou gaan
hun longen waren te veel gewoon aan den breeden wind van de wijde zee om nu de lucht van polders plassen en slooten in te blijven ademen gelukkig was daar nog altijd de uitgebreide visscherij en de koopvaart die naar alle streken der wereld de schepen
hier hield lange meeuwis plotseling op nu als wie meeuwis als joe schipper kwam het er eerlijk bij den matroos uit de ruijter gaf op deze opmerking geen antwoord maar glimlachte toch even
ze leken niets op elkaar en bestevaer tromp was ouder en zag er met die vele rimpels op zijn door weer en wind gebruind voorhoofd eigenlijk net uit of hij veel verdriet had ondervonden en daarom medelijden had met ieder die tegenspoed moest ondervinden
en wat het gekst was er was nu zoo weinig volk aan boord zeventien man maar en bovendien niet veel geschut joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter en als om dat beetje mannen en kanonnen in een heel bespottelijk daglicht te stellen zag het schip er uit of het in de familie van een oorlogsbodem was
stuurman zei hij na een poosje terwijl allen inwendig schik hadden in paddeltje die het hoofd om wilde draaien en zoo wegrijden waarin hij door de anderen verhinderd werd stuurman ik zie wel wat maar of daar nu vlas begint op te komen of wel dat de jongen daar een geel schoenriempie onder zijn neus heeft dat kan ik heusch niet onderscheiden
ongewapend ben-je niets gewapend kan zelfs een afgewerkte slaaf een geducht krijger worden men begon een gejuich aan te heffen dat echter dadelijk door den leider onderdrukt werd
maar ben-je dan niet als schelm weggejaagd wel zeker mensch daarom zie-je neemt d'n ouwe me weer mee en heb ik meer gage van hem gehad dan ik eigenlijk verdiend heb
dat woord sloeg er bij de ruijter in lange meeuwis zag het maar vroeg de schipper ernstig wat wil de jongen dàn lange meeuwis vertelde het
den kloeken flinken jongen uit zijn mooi leven aan boord van een edel mensch als michiel de ruijter over te brengen in het woeste diep verdorven leven aan boord van een
toen zich geheel verjongd gevoelend sprong hij met de oude veerkracht op en ontdeed zich snel van het grove onwelriekende slavenpak hij smeet het zoo ver van zich als het vliegen wilde
toen schoot veritas niets anders over dan zijn gevangene door een verdoovingsmiddel voor eenigen tijd buiten alle bewustzijn te brengen het speet hem wel want tegen wil en dank was hij van den ronden scheepsjongen gaan houden en vond het niet prettig hem op welke wijze dan ook eenig lichamelijk leed te doen doch hij wist er werkelijk niets anders op
ik kàn dat niet doen meeuwis want overmorgen reeds vertrekt onze schuit verschrikt zag lange meeuwis hem aan ik ik begrijp je niet schipper plicht gaat boven alles meeuwis hoe zwaar het me dezen keer ook valt om naar het vaderland terug te keeren het moet
eensklaps met een zeer snelle en geheel onvoorziene beweging wendde hij het licht zoodanig dat hij zelf geheel in de schaduw kwam waarbij de schijn op den wachtende viel paddeltje voelde meer dan hij het goed waarnam dat de lange oogwimpers omhoog waren gegaan en dat twee scherpe doordringende oogen op hem gevestigd waren
ja dat je er over gedacht moet hebben wat er in dien koker besloten was dat begrijp ik want onder al m'n matrozen is er misschien niet een zoo nieuwsgierig als jij als il tigretto dat even goed geweten had als ik vrees ik dat hij niet zoo royaal tegenover je gehandeld zou hebben
nu maar als er een zeeslag op handen is gaan er toch ook soldaten mee en ze gaan k mee met de schepen naar west-indië en naar de oost zoo kwam ik langs een zijpaadje toch waar ik wezen wou
groote jongen zei ze ga jij nu daar eens zitten paddeltje gehoorzaamde toen liet ze haar vader los en naar paddeltje toegaande bleef zij voor hem staan
onder die getrouwen werd ook paddeltje gerekend met de uiterste verbazing moest hij dit vernemen hij die dag in dag uit in de onmiddellijke nabijheid van il capitano verkeerde die als een grootere broer met diens dochtertje omging een eigen vertrek had in het heerenhuis en in groote vriendschap met veritas leefde
en toen paddeltje aarzelde scheen hij hem door allerlei gebaren zoo te smeeken dat de scheepsjongen ook en vooral omdat zijn moede leden er zoo sterk naar verlangden aan den wensch voldeed en met een behaaglijk gekreun zich op het rustbed uitstrekte
ik weet niet hoe ik dat alles nog in orde zal brengen maar vr ik je weer toelaat tot mijn lieveling vraag ik je de belofte af om in haar tegenwoordigheid nooit nooit een woord over je lippen te laten komen dat haar gedachten aan haar vader verontreinigt
hij zag er zoo onverschillig uit dat het meer dan bar was zoo stond zijn gezicht ten minste maar in zijn binnenste stormde het alsof er een noord-wester aan t lawaaien was nu kon hij nooit meer naar d'n ouwe terug die zou hem niet meer willen hebben al was hij dik met dukatengoud beslagen
veritas sprak een paar woorden eenige oogenblikken daarna werd er brood en vleesch binnengebracht en een kroes wijn neergezet van den wijn wilde paddeltje niets weten dien drink ik nooit weer bij jelui
kom nader klonk het in zuiver nederlandsch paddeltje deed eenige stappen vooruit joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter halt t is genoeg paddeltje gehoorzaamde en stond nu dicht bij de tafel de persoon die er aan zat bleef hem vlak in de oogen kijken en het leek paddeltje of diens oogen twee vlammen werden
groot was salé ook niet of ze kenden hem nu wel een van de manschappen van den schipper die door den vorst tot een voorbeeld voor zijn eigen onderdanen was gesteld en omdat paddeltje zoo'n baas was en zoo joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter vroolijk rondkeek en evenals in zijn dorp iedereen goeien morgen of goeien avond toeriep
paddeltje die vol was van t gebeurde en pas ondervondene wist eerst niet wat hij van deze woorden denken moest joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter kapitein zei hij een weinig kortaf als ik mij had willen onderscheiden had ik de partij van de muiters gekozen
maar francesco vouwde de handen samen alsof hij den scheepsjongen bad hem van de kluisters te verlossen nu zei paddeltje dat wil ik wel eens probeeren je weet nooit hoe t mij te pas kan komen
op kalme wijze uitvoerig en zoo eenvoudig dat lange meeuwis die niet van de schrandersten was nu vooral niet met dat gehamer en geklop in zijn nog half versuft hoofd hem volkomen begreep lei hem de ruijter dit alles uit
hij ontdekte hoe door de veer een hefboompje in werking werd gebracht welke deze beweging op een grooteren overbracht waardoor met een paar stevige grendels de deur aan den binnenkant werd gesloten men kon aan dien binnenkant dus zeer gemakkelijk de deur zoowel openen als sluiten hij deed het laatste en begaf zich dadelijk naar den wand waar zich het kijkgaatje moest bevinden
nu moeten wij hier uitdrukkelijk bijvoegen dat het niet bij uitsluiting nederlanders waren er bevonden zich even goed engelschen als franschen en italianen bij van de laatsten waren er zelfs vrij veel vertegenwoordigd
eerst had de scheepsjongen maar niet kunnen begrijpen over wien zij toch met zooveel haat spraken wie is dat toch die noordsche melkmuil over wien zij het zoo druk hebben en in wiens schoenen ik niet graag zou willen staan vroeg hij zichzelven af
want als een goed leerling van lange meeuwis rekende paddeltje die eigenlijk al voor matroos gold en ten minste daarin voor niemand op zij ging het tot een goede zee opvoeding te behooren dat er voor een aankomenden snuiter het nu en dan wat lawaaide om de ooren waar had een scheepsjongen anders ooren en een matroos anders knuisten voor
reeds in een reispakje gestoken was zij afscheid komen nemen vroolijk babbelende over het prettige uitstapje dat alreeds zoo lang beloofd was en waarop tot haar niet geringe vreugde groote jongen mee zou gaan en vadertje haar weldra had beloofd te zullen volgen
de veerman lachte ook je bent geen teer poppetje maar alle gekheid op een stokje m'n vrouw zou geen rust hebben en leer het van mij klaas met de vrouwtjes moet-je altijd op een goeden voet zien te blijven
hij kon het niet helpen maar een beetje angstig keek hij den schipper toch wel aan toen hij zoo sprak hij kon gerust zijn een lichte glimlach vloog over het gelaat van den schipper
de kloppartijtjes met de brielsche jongens waren niet uitgebleven paddeltje was een zeeuw in hart en nieren en sprak dus de aa uit als ae raakte in de war als hij goed op de letter h wilde letten en kon wel eens lijmen met zijn praat in den briel nu sprak men vrij zuiver
stuurman dercksen stuurman dercksen een paar oogen van den aldus aangeroepene toen barstte hij opeens uit bij m'n zolen dat is
niet licht meer op den goeden weg zou kunnen terugkeeren en meestal voor zijn leven bij de zeeschuimers moest blijven het was een gemeene streek om zoo'n jongen voor zijn leven ongelukkig te maken zelfs claes compaen kon in dit opzicht gewetensbezwaren hebben
uw redeneering is ik zou haast zeggen wat al te schrander maar ze kan toch juist zijn zooals je zegt schipper onze heer de sant heeft ten minste gedacht dat er nog wel een klein kansje zou bestaan om de vluchtelingen stel dat zij werkelijk nog in leven zijn op te sporen
s avonds ontmoette hij francesco met wien hij slechts door italiaansche woorden of gebaren zich verstaanbaar poogde te maken en die iederen avond weer even opgetogen was over de gemaakte vorderingen en dan met heel wat gebaren en drukte het zijne tot vermeerdering dier vorderingen poogde bij te brengen
nam hij voor een wijle afscheid van hem en liep nu op zijn gemak het gebouw eens door niemand hield hem tegen maar ook niemand scheen er op gesteld een gezellig praatje met hem te maken waartoe hij om de waarheid te zeggen was uitgegaan
slechts drupje voor drupje liet hij zijn geheim los vertelde dat hij vanmiddag op het kantoor een brielschen schipper gesproken had die voor hem op reis geweest was toen de zaken afgedaan waren had hij zich het verzoek van de ruijter herinnerd en den brielschen schipper gevraagd of die voor den winter geen onderdak voor paddeltje wist
want de schipper had hem laten lezen en laten schrijven en erg moeilijke sommen laten maken en daar was paddeltje net zoo glorierijk doorgekomen als indertijd door de duinkerker kapers
dus ik zal er aan moeten en leeren leeren dat ik groen en geel word ga-je dan naar den meester terug nooit dan begrijp ik er niets meer van
zette een grooten mond tegen hem op en snauwde hem af dat moeder tusschen beiden moest komen en weet-je waarom paddeltje zoo onrechtvaardig te werk ging omdat jan gelijk had en er ook in den herfst en zelfs in den winter wel degelijk vaart te vinden was
neen antwoordde lange meeuwis een weinig uit het veld geslagen daarvan heeft d'n ouwe niets gezegd want dat kon hij natuurlijk niet voorzien een oogenblik zweeg hij toen liet hij er echter met een glimlach op volgen
als de gevreesde il tigretto door zijn eigen volk vermoord is neen zwijg veritas en luister ik zal je dan je zin maar geven en zeggen dat ik de victorie behaal wel zeker dat zal t geval zijn hoor
doch niet eer voor die geen bewijzen meer gaf van weder in te zullen slapen alleen als de toestand verergerde of wanneer de zieke het verlangen te kennen gaf hem te willen spreken moest men hem er met den meesten spoed kennis van geven
geen wonder dat de goeie man beefde toen paddeltje die in al zijn grootte en breedte voor hem was komen staan hem beval onmiddellijk de paarden voor te brengen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter o hemeltje lief dàt kon heelemaal niet ik weet niet waar die paarden al moesten zijn
dan dan mag je weer mee hoor want we gaan een verren tocht ondernemen naar de noordkust van afrika hoor je wel en daar heb-je èchte zeeroovers die nog wel meer mans zijn dan de duinkerkers en een jongen die zich door die kapers heen wist te slaan hè zal van de zeeroovers wel niet benauwd zijn
men bejammerde het nu dat men bij het onverwachte en daardoor dubbel bedwelmende victoriegeroep de weinige overgebleven getrouwen had neergeslagen men begon elkander daarvan de schuld te geven
t is een beschikking voor den jongen riep hij uit spoedig verliet hij nu den heer lampsens en liet lange meeuwis bij zich komen die de opdracht kreeg om zich met paddeltje in betrekking te stellen hij moest den jongen mededeelen dat hij wat voor hem gevonden had want noch de naam van den heer lampsens noch die van michiel adriaensen mocht genoemd worden
overal kon hij terecht en wat beter eigenlijk dan bij dien michiel adriaensen bij dien schoot je eigenlijk niet op daar ging niet een van de equipage er van door of hij moest over boord slaan in het groote matrozengraf
met den eenen arm om zijn hals geslagen wendde zij toen stralende van pret het hoofd den kant van haar vader op wiens voorhoofd zich lichtelijk gefronst had bij de groote vertrouwelijkheid tusschen die twee jeugdige menschenkinderen raad eens wat die malle jongen zegt vadertje ik kan zoo slecht raden kindje
van verbazing kon hij geen woord spreken met groote oogen zag hij toe hoe de vrijbuiter hetzelfde onderzoek aan den ring van den rechtervoet begon tastend gingen zijn vingers er over heen als om een kenteeken op te sporen waartoe de ring langzaam rondgedraaid werd
met dien zegenwensch verliet veritas den man thans nog een koopvaardijschipper maar onder wien hij later als een van die vele dappere zeelieden der zevenjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter tiende eeuw in de engelsche oorlogen zou medestrijden om het vaderland te verdedigen
nu hadden vader en moeder t zich niet zoo sterk aangetrokken indien niet michiel adriaensen zelf hun aanbevolen had den jongen wat te doen leeren de schipper had toen zooveel goeds van hem gezegd nadat paddeltje veiligheidshalve eerst op een boodschap was uitgezonden want hij behoefde zooveel loftuitingen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter niet aan te hooren
juist was zijn hart indien het mogelijk ware ng meer vervuld van bitterheid tegen den scheepsjongen dien had hij niet kunnen winnen noch door zijn persoonlijken invloed noch door schitterende beloften noch door de vreeselijkste bedreigingen noch zelfs door te werken op zijn gevoel en te spreken van het kindje dat beiden
zeg nou s de waarheid veritas tergde hij veritas haalde de schouders op dan ben ik er al achter spotte paddeltje en toen met grooten nadruk liet hij er op volgen maar zoo krijg je me toch niet bij jelui
paddeltje paddeltje pas niet alleen op voor je woorden maar alsjeblieft ook voor je neus die ezels dachten ze dat een zeeuwsche boerenjongen zijn eigen maar dadelijk bij den neus liet nemen
men elkaar niet maar men lachte en knikte tegen elkaar en dan moesten beiden partijen dikwijls schaterlachen om al de gekke gebaren welke men tegen elkaar maakte als betere vrienden kon men moeilijk scheiden
toch telkens gingen zijn blikken dien kant op dat gordijn verborg iets bols iets dat hij zich maar niet verklaren kon zijn nieuwsgierigheid werd hoe langer hoe meer opgewekt en nieuwsgierig was hij in hevige mate zijn moeie lichaam hield hem nog een poosje in de aangenomen luie houding
maar de vreemdeling stond zoo ernstig en had iets over zich alsof het bevelen hem gemakkelijker afging dan het verzoeken dat zij het verstandiger vonden hun officier te roepen aan wien de ruijter zich bekend maakte als den nederlandschen koopman die indertijd door den sant diens broeder was genoemd
paddeltje's vingers kwamen in krampachtige beweging je gaat hoor je je gaat met ons de vrije vaart op een leven jongen dat je lijken zal gooi al die huisbakken praatjes van rooven op zij die'n ouwe van jou pakt ook een prijs als hij m krijgen kan
waarom mag ik je niet meer groote jongen noemen malle meid dàt heb ik niet gezegd en al had ik het gezegd dan zou ik het niet gemeend hebben noem jij me maar zoo en wel zoolang als je dat wilt en d'n ouwe mag ook van jongen praten
even maar wat dan dat woord dat de schipper tegen me zei de bootsman lachtte matroos klaas ariensze wil-je eens voor den dit en dat maken dat je gauw een beetje beter in je kleeren komt
il tigretto in nze dagen geleefd had zou hij zeker een zenuwlijder geworden zijn toenmaals hoorde men daar zoo niet van al werden de menschen van dien tijd net zoo goed moe als dat met onze tijdgenooten het geval kan zijn
dat laat zich hooren kapitein en ik ken twee personen die er spijt van zouden hebben als paddeltje ons op een goeden dag verliet wie zijn die twee personen uw dochtertje kapitein is er een van de kapitein fronste het voorhoofd
een licht rood was over t gelaat van veritas gevlogen was het van schaamte of omdat de scheepsjongen hem boos gemaakt had een weinig verachtelijk trok hij de bovenlip op zoodat zijn blinkend witte tanden zichtbaar werden
t was van t zelfde soortje als paddeltje ze zouden naar zee gaan of ze hadden al een reisje achter den rug en meest waren ze te vinden op het havenhoofd waar joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter paddeltje den heelen dag blijven moest en daarom hadden daar de meeste vechtpartijen plaats gehad
heb-je daarvoor bij ons aan boord gevaren als jij paddeltje niet was maakte ik rechtsomkeert en ging aan d'n ouwe van ons alles vertellen wat daar over je losse tong gekomen is en bijlo ik doe het zoo'n jongen moet de bree veertien opgestuurd worden
nu zei hij glimlachend als ik weer zee kies en heel lang zal ik ditmaal niet hier vertoeven want volgens mijn overeenkomsten met de kooplieden liggen de goederen welke ik meenemen moet reeds opgestapeld terwijl er morgen al met de lossing van wat ik in heb begonnen zal worden
de trommelslager glimlachte om den angst van zijn dochtertje kom poesje vleide hij wees wijzer vader zit immers bij je t was zelfs heel gelukkig dat ik in zee terecht gekomen was want nu doofden mijn brandende kleeren vanzelf uit en een mensch is als een stuk
toen kreeg hij weer een groote behoefte aan rust en zich met een behaaglijke beweging uitstrekkende op de matras welke hem tot legerstede diende viel hij opnieuw in een diepen slaap
wel eb ik van mijn leven jou leelijke lange slamaai zei paddeltje maar hij lachte toch om dien uitval van zijn maat en dat deed de vreemdeling ook en wel zoo gul en opgeruimd dat onze twee vrienden hem dadelijk best mochten zetten
hiervan zal bij dezen bevelvoerder weinig gebruik worden gemaakt merkte hij tot den stuurman op och gaf de stuurman schouderophalend ten antwoord zeelui zijn rare chineezen
en wat zeg jij niets want ik zwijg als ik de waarheid niet kan spreken een oogenblik stilte paddeltje was weer gaan zitten en strekte zijn bloote voeten voor zich uit hij dacht niet meer aan zijn schoenen en aan zijn kousen zeemansjongen als hij was gevoelde hij zich zoo meer op zijn gemak
met groote aandacht de verschillende sterrenbeelden bekeek ze vergelijkende met den stand waarop de ruijter hem te salé opmerkzaam had gemaakt wat men hem verhinderd had te zien en wat men zorgvuldig voor hem verborgen hield dat meende hij uit de sterren te lezen
wendde verlegen de oogen af hij scheen door dezen triomfantelijken uitroep in verwarring gebracht schier dadelijk evenwel herstelde hij zich zoo spoedig niet of paddeltje die niet van gisteren was had de verlegenheid van zijn bezoeker opgemerkt
maar willen jelui me nu wijs maken dat hij niet s lands oud gebruik volgt en het scheepsvolk een beker wijn toedrinkt als de vijand opdaagt en t aan den dans zal gaan oooo ja riep paddeltje uit
maar toch als ze zeker geloofden dat ik dadelijk terugkwam wanneer zouden ze dat gelooven en welk voordeel konden zij daarbij hebben laat eens denken als
goeien morgen knikte hij de beide zeelui toe het doet me altijd plezier als ik weer eens landgenooten zie jelui niet joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter nou gaf lange meeuwis bedaard ten antwoord als je iederen dag dat vollemaansgezicht voor je oogen hebt en hij wees op paddeltje dan zou-je er zoo zoetjesaan genoeg van krijgen
de vrijbuiter scheen dat alles op zijn gelaat te lezen want die glimlachte en wreef zich van blijdschap de handen daarop tikte hij paddeltje op den schouder en op de legerstede wijzend duidde hij hem aan zich daarop neer te
en het was werkelijk een uitkomst toen er juist in dien tijd een nieuweling bij de vrijbuiters kwam die niemand anders was dan lange meeuwis door schipper joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter michiel adriaensen uitgezonden om den scheepsjongen op te sporen
volgens de gewoonte had hij die voor dezen tocht aangekocht en wendde zich nu tot den eersten eigenaar om ze hem wederom te verkoopen tenzij deze er een anderen koopman voor wist die op het punt stond naar de binnenlanden
je voelt wel dat je dat alles niet alleen kunt doen ook heb-je niet alleen mijn kind maar ook nog een vrouw te beschermen misschien wel op te beuren en er den moed in te houden want babette zal meegaan kindje kan niet zonder vrouwelijke hulp en hoe gewillig ook jelui mannen zijn daarvoor te onhandig
breng dezen jongen in cel numero vier en bewaak hem zeer streng en tevens wees hij op paddeltje de vrijbuiter naderde den scheepsjongen om het bevel van zijn meester te volbrengen maar op t zelfde oogenblik sloeg het meisje de armen om den hals van haar vader en riep uit
k weet niet kindje misschien schieten ze wel maar dat geknetter dreef hem tot grooter haast aan babette pak vannacht kindje goed in jij veritas weet alles en paddeltje kom even hier
en wil-je dan zoo goed zijn deze geschenken voor hem mede te nemen het zijn slechts kleinigheden maar maar ze komen van den koopman dien hij eens zijn broeder genoemd heeft en waardoor ze voor hem van ontzaglijke waarde worden
t ging van hoezee en nog eens hoezee dat het dreunde en paddeltje zag rood van t schreeuwen al dat lawaai scheen den schipper plezier te doen wiens heldere oogen straalden
hoe is het paddeltje vroeg hij vriendelijk geen antwoord heb-je nog hoofdpijn of of kun-je het nog niet recht thuisbrengen wat er met je gebeurd is en toen paddeltje nog geen antwoord gaf trad hij nader toen maakte paddeltje een gebaar van afkeer weg judas weg
even wachtte hij alsof hij hoopte dat er nog een uit de beurs zou komen en wel gebeurde dat maar hij hoorde zich toevoegen nog meer door gebaren dan door duidelijke woorden dat eerst aan het bevel moest voldaan worden
zei hij en paddeltje keek daar niet plezierig van op als de menschen zijn zondagschen naam gebruikten was er gewoonlijk onweer aan de lucht doch hij kreeg geen uitbrander joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter de schipper vroeg alleen maar of hij graag groot wou worden natuurlijk dat wou paddeltje en iedere jongen wou dat
toen ging hij voort het zou ook kunnen zijn dat het oproer reeds tot onze havenplaats doorgedrongen was in dat geval wordt de zaak zeer ernstig
het overige gedeelte had men hem vrijgelaten om zich in de kolonie te bewegen schijnbaar gelijk hij wilde en geheel naar zijn zin maar in waarheid van alle kanten bespied ook had veritas zich zooveel het met zijn drukke bezigheden uitkwam dikwijls met hem bemoeid en hem veel schoons en avontuurlijks verteld van het leven op de vrije vaart
maar t ging vooruit en ja daar hoorden ze de seinschoten van het admiraalsschip en dat rees op uit de zee en de witte vlag wapperde al als teeken dat de kapiteins voor den krijgsraad werden
vermoedelijk zou het niet best met hem afgeloopen zijn als er juist op dat oogenblik niet op de deur geklopt was geworden eerst ontging dit aan paddeltje die door zijn ontdekking veel te veel in spanning verkeerde om voor iets anders aandacht te hebben terwijl de man die hem geheel door zijn krachtigen wil scheen te beheerschen er insgelijks niet
zij mocht de erfgename zijn van groote schatten en hij maar een arme scheepsjongen zij bleef het aardige teere meisje maar de baas was hij misschien juist daarom bleef zus zooveel van hem houden allen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter bogen voor haar voorkwamen haar wenschen en bedierven haar wel een beetje allen waren bij haar de tweede persoon en zij was altijd de eerste
het paard had al wachtend op zijn ruiter van ongeduld staan trappelen maar paddeltje had in de week die achter hem lag zooveel geduld moeten oefenen dat zijn brandend verlangen om zich vrij en frank te bewegen en heel zijn jonge levenslust dien men getemd en bedwongen had nu opeens als t ware met geweld uitbarstten
ook hoeveel roeiers er bij het bootje behoorden en kon dus toen het nader kwam aan het aantal koppen dat er zich in bevond gauw zien of hetzelfde aantal lieden terugkeerde dat door hem uitgezonden was
en parjen daar had-je ineens dien leuken kop van d'n scheepsjongen van michiel de ruijter weer terug wat was hij toch een stumperd en een tobberd kijk dat krijg je nou aan wal
k heb zoo moeten tobben jongen om nog wat in de boeken thuis te raken als je aan boord moe en mat van t werken bent staat je hoofd er niet meer naar om met al die gedrukte letters om te springen en je handen gaan heelemaal niet deugen voor de pen
heel eenvoudig lichtte veritas in k heb het gehoord in tunis waar ze het nog dikwijls over hem hebben als stuurman op een nederlandsch schip was hij in de handen van de ongeloovigen gevallen nu die plakten hem nog een beetje minder als gemeen matroos op een galei hè maar door z'n zeemansschap trok hij de aandacht en
ze bléven op hem gevestigd en ja nu wat bekomen van die plotselinge overgieting van lichtschijn zàg hij ze hij vond echter geen reden om de zijne neer te slaan
toen het bootje dichter bij het schip gekomen was zoodat hij de personen begon te onderscheiden begreep hij er niets van twee matrozen miste hij al dadelijk jaap en na eenige twijfeling ook sijmen want hij zag wel een matroos met een ringbaard maar bij beter toekijken moest hij toch erkennen dat het sijmen niet wezen kon