AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
nu en dan een ouderwetsche lompgemaakte wagen die met moeite en paardenkracht door het gulle zand werd voortgekruid enkele huif mest of voederkarren ruiters die hunne vaandels gingen zoeken reizigers te voet en te paard
nu ik hoop maar dat zij nooit geen erger kwaad zal doen indien het slechts niet waar is hetgeen roelof teeuwiszoon vertelt dat hij haar laatst een kruis op de knie heeft zien maken en dat zij een ivoren afgoodje onder haar bed verborgen heeft
in de laatste hoofdstukken met een langzamen tred ben voortgegaan en schijnbaar min belangrijke gebeurtenissen tot in de kleinste bijzonderheden toe verhaald heb over voorvallen van meer aangelegenheid als b v de vrijaadje van den heer mom en de terugkomst van joan zoo los heen loop
bezag hij zijn gewaad en bevond tot zijne verbazing dat hij een geestelijk kleed aan had en dat wel van den prior wiens wondere heiligheid hem door gheryt was verhaald geworden
den haag insluiten en mij bevechten dan dat ik u tot zulke elendige spreukjes de toevlucht nemen zie heb ik niet alles gehoord en gezien zijt gij niet midden in de zaal gaan staan om de woorden van een dier schelmen te bevestigen
hoe zijne ziel in wierookwalmen ten hemel steeg verzeld door duizend engelen en hoe hem in het rijk van t licht gekomen de glorierijke kroon werd opgezet
om uwent wille herhaalde ulrica verbleekende zij zag rond en nu eerst ontdekte zij joan die van de menigte afgezonderd met het hoofd in de hand tegen eene staldeur leunde de oogen nedergeslagen houdende en bleek als een doode
en wat betreft den toon dien zij aanneemt het heugt mij wel dat in vroegere dagen de dienstboden even bang waren voor u als thands voor haar
daarvan gesproken dominé ik hoop dat u eerwaarde morgen in staat zal zijn voor de dierbare kudde welke zich hier verzamelen zal eene predikatie te houden of anders uw jonge ambtgenoot misschien
dadelijk besloot deze met overleg van den raad van state tot een tocht in kleef gulik en westfalen om deze landen onder den naam van beschermheer te vermeesteren
doch aan gheryt maessen het genoegen niet ontnemen wilde van hetzelve te geven dat is zeide de boer wanneer een klein klein kuipedootje zich in de contramine plaatst
mijne tegenwoordigheid aldaar hernam zijn broeder was eene dwaasheid en niet meer ik was gewaarschuwd dat op soortgelijke vergaderingen nu en dan door de predikers slechte en oproerige aanspooringen tot muiterij aan de broederschap gegeven werden
de gravin van falckestein zeide maurits met aandoening zij moet vooral niet worden afgewezen vergunt mij eenige oogenblikken aan haar te schenken mijne heeren
zweeg en zag den kapitein verwonderd aan doch dat alles komt hier niet te pas zeide deze wederom gaande zitten ik heb u heel wat anders te zeggen hoor knaap vervolgde hij terwijl hij zijn kin met beide handen ondersteunde
in de verwarring van het oogenblik eenigen wederstand te bieden dood of gewond storteden paarden en ruiters door elkanderen en eer iemand schier tijd had zich te herkennen was de helft der bezetting door de handen der bloeddorstigen afgemaakt
goede vriend zeide hij gij stelt zeker veel belang in uw fleschje dat gij er de tegenwoordigheid van mevrouw de gravin door vergeet gij moest liever die brave lieden een handje helpen om de paarden uit te spannen
ja zeide de gravin ontroerd terwijl zij den knaap met welgevallen beschouwde gij zult mijn wreker zijn joan van nu af maak ik u tot mijn ridder dit zeggende maakte zij hare goudene halsketen los en sloeg die om den nek van den
indien zij volks genoeg hebben kunnen zij gemakkelijk in den tuin komen zeide feurich die deze tijding bracht de vischkaar en de steiger steken zoo ver in t water uit dat zij in een oogenblik de rivier over zijn
tot straks hernam de ambtman hem beschermenderwijze met de hand groetende en zich vervolgens tot den jesuit wendende ik ga naar preys en leendertz zeide hij gij zult het noodige met deze heeren wel afhandelen dit gezegd hebbende vertrok hij
ik zal nader de eer hebben vervolgde hij met een veel beteekenenden blik mijne gelukwenschingen aan den heer baron te komen doen dit zeggende nam hij zijn afscheid wat heeft dit alles toch te beduiden zeide een der aanwezigen de fiscaal is zoo raadselachtig
laat dit voor mijne rekening mendoza zal op geenen velasco het gewicht zijner gramschap doen vallen en don louis zal zijnen broeder met des te meer genoegen omhelzen wanneer hij verneemt dat de eer des spaanschen naams door hem gehandhaafd is
en waant gij dat velasco immer dulden zal wat velasco dulden zal of niet is mij volkomen onverschillig van mij moet gij genade afsmeken en van mij alleen
van toen af werd het kasteel van sonheuvel waar tot dien tijd altijd geschiktheid en orde hadden plaats gevonden niet zelden een tooneel van woeste brasserijen die meermalen tot laat in de nacht werden voortgezet
dat hij eene maagd met zich gevoerd heeft welke hij ongerept en ongedeerd terug heeft gebracht in het vaderland waarlijk iets ongewoons zeide ulrica en wie was die gelukkige zijn degen freule antwoordde de
sints had hij lang op de grenzen gezworven tot hij eindelijk te mulheim het briefje kreeg van zekeren van dyk welke hem verzocht te tiel te komen
te kunnen spellen dit zeggende ging hij zitten en bleef een geruimen tijd zonder te spreken op den brief turen terwijl van kinschot die hem niet stooren dorst zwijgend achter hem stond en moeite had zijn ongeduld te verbergen is er dan geen mogelijkheid die cijfers te raden vroeg
tot uwe dienst freule zeide deze het zal onze tijd ook worden de bloemvazen moeten nog opgecierd worden eer de gasten komen die mijnheer van morgen verwacht
ik herken het fatsoen zeide de gravin terwijl een traan in hare oogen blonk juist zulke kleedertjes droegen de kinderen in dien tijd mijn kleine
dan zijt gij juist de man dien wij zoeken z hoogh verlangt u zoo dadelijk te spreken ha welkom riep de jongeling ik ook ik moet zijne hoogheid spreken alles is in orde ik volg u mijne heeren
die ooit een snippennet gebreid heeft dit zeggende nam hij haastig afscheid en verliet de ruiterbende welke inmiddels in de vlakte waar zij zich bevond halt bleef houden
draagt gij die kleederen s zondags gheryt vroeg de kamenier met een schamperen lagch op het lederen buis en de hoozen des vreemdelings wijzende die nog voor het vuur te droogen hingen
integendeel moeder ik ben verheugd u zoo wel geplaatst te zien eene hevige verontwaardiging deed bij t hooren dezer woorden de kaken van magdalena gloeien en hare oogen wierpen vlammende toornige blikken op haren ongevoeligen zoon
en durven die beesten dat nog met den mantel van godsdienst bedekken zeide van reede op de tanden knersende wij zullen hun dat afleeren voorwaarts
en stortte zulke bittere tranen dat zelfs de arbeiders die met bouke aan t hoofd bezig waren aan t vercieren der kegelbaan het opmerkten toen zij er langs ging en de oude dienaar haar naderde om te vragen wat haar deerde
naar ik verneme de vertrouwde geheimschrijver zijner doorl zijt geloof ik mij van mijnen plicht genoegzaam te kwijten door mijne boodschap aan ued te doen
god dank zeide truitje hij is gered ik geloof dat gij gelijk hebt en dat ik hem volgen moet zeide hendrik hoe riep truitje met een gil van verbazing heb ik u het raam niet zien uitklimmen wie was dan die andere
dan helaas daar is thands naar mijn oordeel weinig kans op hoe dan riep de graaf uit wat doet u vreezen
dezelve had den schijn van grootmoedigheid voor zich dit kon hij niet ontkennen en toch lag er iets spotachtigs in het gelaat des ambtmans dat hem kwalijk beviel en hem vooral als hij nadacht aan het gebeurde te tiel met wantrouwen omtrent deszelfs bedoelingen vervulde
dat maakte hij jou en de ganzen wijs maar hij loog door zijn ziel want botbergen had hem op eene andere plaats bescheiden waar hij den gandschen dag vruchteloos op hem gewacht heeft
doch tot ik daarvan de zekerheid heb dien ik hier te blijven wacht hensken richt het geschut eens tegen dat hoopje dat daar links af uit het boschje aankomt juist zoo nu vuur mijn vriend heerlijk getroffen
ik verlang nog meer denzelven van onderen dan van boven te zien en waarom dat vroeg joan verwonderd over deze verkiezing
ondanks weder met de punt van t geweer draait hij hen om zij vallen in asch uiteen eindelijk vindt hij een ligchaam waarvan alleen de beenen verteerd waren terwijl het hoofd in t natte gras rustende nog volkomen gaaf was
wat nieuws is er vandaag mijnheer van bleiswyk is er niets gaande ued heeft anders altijd iets te verhalen mij dunkt uw gelaat staat minder opgeruimd dan gewoonlijk ik heb deze nacht slecht gerust antwoordde
doch ludwig was te sterk ontroerd en buiten zich zelven om thands gehoor te geven aan de koude drogredenen van den man wiens hatelijke raadgevingen hem zoo ver op den weg van het misdrijf gebracht hadden
dat hum de keerse oet den kandelaôr nam en den prior lichtte nu liep de keerse sterk of en de smeer droop het duvelke op de vingers zoodat hum wel ebulkt en ekreten zoude hebben maôr hum dorst niet om den prior eindelijk brandde de keerse hiel en al weg
om de religie vroeg de officier verbaasd jaô jaô mag een gemeen niet even goed om de religie vervolgd worden as een edelman vroeg jacob van lennep de pleegzoon de landbewoner eenigzins gebelgd
dat het bloed hem uit neus en mond sprong bedwelmd van pijn tastte de jesuit naar zijne pistolen doch ludwig voorkwam hem en zijn mes uithalende stootte hij het
met oogmerk om het eene einde van het touw aan de paardenstaart vast te maken toen zich op eens een schelklinkend trompetgeschal liet hooren gevolgd van het losbranden van schiet geweer het getrappel van paarden en het krijgsgeschreeuw eener aanrukkende bende
jammer maar zeide hij terwijl hij zich de handen wreef dat onze goede joan er niet bij is doch ik zal hemel en aarde bewegen om hem op het trouwfeest te krijgen
en vond eindelijk een pagie die hem beleefdelijk bij de hand nam en in een zijvertrek geleidde alwaar hij eene bejaarde deftige dame vond welke hem zoo teder omarmde dat hij van aandoening overstelpt in tranen uitberstte en op dat tijdstip ontwaakte
en de verwachting dat het stadhouderschap weldra in andere handen geraken zoude had frederik hendrik tot het brandpunt gemaakt waarin zich al de wenschen der gematigden en de uitzichten der remonstrantsgezinden vereenigden
t is meer geluk dan wijsheid zeide de baron kom jonker vervolgde hij zich tot scherpenzeel wendende lagchende gij zijt tot nog toe de bol toon uwe kunst nog eens opdat die knaap niet denke dat hij omdat hij uit verre landen komt ons allen de baas is
bloed zal ik schreien doch ik zal rechtvaardig zijn hoor frits weet gij wat het is rechtvaardig te moeten wezen hebt gij als ik u immer in de omstandigheden bevonden van
binnen weinigen tijd zien wij ons weder deze woorden geuit hebbende groette de hopman hem beleefdelijk wendde den teugel en reed in vollen draf naar zijn vendel terug terwijl de graaf jacob van lennep de pleegzoon in zijn slot gekeerd de brug liet inhalen en alles tot afweer gereed maken
welnu en levert die geen genoegzaam bewijs op als hij in zijn geheel werd gelezen dan misschien ja wie kan hem in zijn geheel doen lezen
van de aanwezige gasten hadden de jonker van scherpenzeel en botbergen tot nog toe het meeste voordeel behaald de eerste omdat hij goed de laatste omdat hij buiten zijnen eersten misworp gelukkig gespeeld had
op zijn beklag hierover met slagen en scheldwoorden hadden betaald schoon hij stellig wist dat de overste dergelijke plonderingen verboden had
nu haastte zich de moeder om het noodige bijeen te zoeken en begaf zich vervolgens naar het opkamertje alwaar zij het nachtverblijf van den vreemdeling gereed maakte onderwijl stonden de kinderen met de vertraging welke dit oponthoud in hun avondeten bracht weinig
niet zoolang ik hem verdedigen kan riep velasco terwijl hij den graaf bij de hand vatte en zijn zwaard voor de oogen der legerhoofden blinken liet
en wat hebt gij dien jongen snoeshaan gedaan van wien gij spreekt vroeg mom hebt gij hem doorregen als een hoentje aan t spit of hem als aan een os den hals afgestoken
is t mogelijk naar wien mijne zuster ulrica genoemd werd werd zij waarlijk gaf uw vader haar den naam van mijn echtgenoot ach hoe verlang ik dat meisje te zien en te omhelzen
en voerde hem achter zich uit het vertrek waar zij zich bevonjacob van lennep de pleegzoon den de gang door naar eene trap en voor een venster hetwelk zij opende joan was hen met zachte schreden gevolgd
dan zal ik zijn jacht gereedschap gaarne dragen en nog aangenamer zal het mij wezen zoo de jonker mij mijne onbescheidenheid van zoo even vergeeft
misschien had men hem als staatsman niet minder groot geächt ware niet willem de eerste zijn vader geweest dan ondanks de vergelijking die men zich somtijds gedrongen gevoelde
maar mogen wij uwen vader aldus bedriegen vroeg raesfelt op dit oogenblik hoorde men gerucht in het benedenhuis voort voort zeide
nu vraôgt oe mij ook meer dan ik oe antwoorden kan wat zegt het lied wie weet ooit wat een meiske wil nooit zeit ze hoe ze t mient
en schilderde averechts met een verward penseel gemengde vormen en de deelen voor t geheel gelijk het kunstglas naar zijne eigenschap geslepen en in een werktuig naar den eisch van t ligt begrepen
ik ben om goede reden een weinig huiverig om mij met eene dusdanige commissie te belasten zoo als gij verkiest hernam joan het paket weder bij zich steekende gij zegt dan morgen ochtend
ongelijk beter freule was het antwoord en ik mag het wel voornamelijk dankweten aan oe vriendelijkheid ik hoop morgen op te komen zoo alles welgaôt en dan met gods hulp aanstaônden zundag mijn eersten kerkgang te doen
mijn vader hield veel van den graaf van falckestein dikwijls spreekt hij van hem en altijd geraakt hij in drift als hij gewag maakt
het dorp te bezetten daar men de gezindheid der jacob van lennep de pleegzoon ingezetenen niet kende en het te vreezen was dat de spanjaarden gewaarschuwd mochten worden en een anderen weg inslaan of terugtrekken
ik ben kinderachtig zeide de jonkvrouw hare tranen afwisschende doch met snikken voortgaande ik ben kinderachtig doch waarlijk ik kon het niet helpen ik gevoelde mij op eens zoo zonderling te moede misschien heeft het bezoek mijne zenuwen aangedaan
hij verzocht dus aan beckman hem bij een boer dien hij hem noemde te wachten en reisde voort naar bruck het was reeds nacht toen hij in t gezicht kwam van het slot
doch bij de hervorming meerendeels door t gemeen vernield of althands uitgeplonderd waren en het was wellicht met een van die gestichten dat het huis van meinertz gemeenschap had
riep zij angstig naar hem toesnellende joan wat hebt gij gedaan wat verhaalt men van u is het waar dat
hij zal u zeggen dat er in tiel reeds meer dan honderd lieden bijeen zijn welke welke niets zullen uitrichten viel magdalena hem in
er bestaat hoegenaamd geen oogmerk tot belediging zeide holtvast met koelheid ik sprak met mij zelven ik bevind mij dikwijls in de gelegenheid van alleen mij zelven te kunnen raadplegen doch het is zoo als ik zeide morgen of uiterlijk overmorgen wordt gij gehangen
over het schoon verschiet t welk hij zich in de toekomst voorspelde ik bewonder de wijsheid welke uitblinkt in al de daden uwer doorl zeide ludwig hoe gaarne zoude ik wenschen dat de hoop welke uwe doorl streelt eenmaal vervult mocht worden
wellicht hoor ik nog iets van dat nieuwe decreet tot wederziens dit zeggende wilde hij vertrekken met verlof zeide ludwig uwe doorl weet wel dat zij den brief der remonstrantsche directeuren bij zich gestoken heeft zal ik daar geene kopij van houden
ja gelijke monniken gelijke kappen de graaf had zich nooit met hen in moeten laten want geef je den duim ze nemen je de heele hand nu hernam
herhaalde zij met aandoening eerst gisteren zijt gij hier in t land gekomen heden ziet gij den ambtman voor t eerst zoo gij hem
terwijl de gids een oud onderofficier en in die streken wel bekend die zich terstond aan zijne zijde gevoegd had hem nader omtrent den weg
en was tot voor weinige jaren het pad dat zijne staatkunde hem voorschreef oneffen gemaakt door de hinderpalen die hem de bekwame doch onbuigzame oldenbarnevelt had in den weg gelegd de val van dezen en deszelfs aanhang
aschgraauw ongekemd en stijf afhangend hair linnen pij en holsblokken aan de bloote voeten langen tijd bleef de wagen even langzaam voortrollen en joan werd ongeduldig
op eenmaal zoude moeten verloochenen jacob van lennep de pleegzoon en wat konde niet bij den gevoeligen jongeling het gevolg zijn eener ontijdige bekentenis misschien radeloosheid vertwijfeling of nog erger
een goede brave ronde duitscher en is hij uw vader elske jaô lieve freule gaf deze ten antwoord en hum heit in zijn leven ook ander werk edaôn dan
geen woord meer over de gandsche geschiedenis zeide mom op eenen gebiedenden toon ik kan niet verdragen dat men kwaad spreekt van eenen afwezige die zich niet verdedigen kan
inmiddels was de gravin de legertent des vorsten ingetreden en bevond zich met dezen en haar zoontje alleen dan vruchteloos poogde zij hare reden te beginnen
en begon eenige andere schriften en papieren welke in die lade gelegen waren te lezen zonder die er uit te nemen dezelve met beide handen jacob van lennep de pleegzoon vasthoudende ten einde die bij de minste stoornis te kunnen inschuiven na deze verrichting sloot hij de lade
uw borg zal mij veel baten als ik bij mijne overheden rekenschap moet geven van het bloed der dapperen die ik ter slachtbank voer
eenige oogenblikken gingen voorbij waarin de vreemdeling zonder een woord te spreken joan sterk in t aangezicht bleef zien ben ik het wien ued verlangt te spreken vroeg deze eindelijk eenigzins geraakt of heeft hier een misverstand plaats
de pagie mocht den bek wel halten zeide de koetsier terwijl hij joan met hartelijkheid de hand schudde du bist bei meine seele ein gutter burst en koen wie
ik meen van ja zeide de sjouwerman want hooger in rang scheen de geleider der beide vluchtelingen niet te wezen mijne heeren vervolgde hij zich tot deze wendende ik groet u deze man zal u verder brengen waar gij wezen moet
gij ziet mij reeds terug pater zeide ludwig alles heeft eene spoediger wending genomen dan wij gedacht hadden gij hebt uw rol meesterlijk gespeeld
de katholijke hofstede die aan zekeren melchior eenen geheimen jesuit toebehoorde had gedurende dien tijd tot de plaats der bijeenkomsten gediend niet lang na de gevangenneming van panne kwam uit engeland de tijding dat zekere
kenteekende zorgen en vermoeienissen van den geweldigsten aart onder de zware grijze wenkbraauwen waren twee gitzwarte oogen zoo diep in de kassen verscholen dat zij niet oneigenaartig konden vergeleken worden bij fakkels
maar potz tausent riep botbergen die den ambtman in den beginne met een oog vol verbazing had aangekeken doch thands zijn doel begon te raden
zijt gij roovers of moordenaars gij die zonder recht of reden dus gewapend dit erf binnendringt het voegt u wel dus te spreken brulde van reede vervloekte jesuit geef u over of het gaat er door zoo waar als ik van reede heet
de vrouw van den dorpsvulkaan stak het hoofd boven de onderdeur en liet zich na lang praten bewegen om haren man die aan het einde van het dorp in de kroeg zat te politiceeren te gaan waarschuwen
herhaalde zij op een verwilderden toon wie is joan joan mijn pleegzoon antwoordde van reede of zoo ued liever wil de zoon van den gesneuvelden
en dreigde haar dat hij zoo zij zich niet van aanmerkingen onthield wel eens eene andere huishoudster zoude kunnen nemen die wat minder praats had
doch naauwlijks was hij aan de gewone clausel gekomen met wederzijdsche toestemming van ouders en bloedverwanten of iemand trad de zaal binnen en zeide met eene zachte doch doordringende stem ik heb de mijne nog niet gegeven
maar zich in tegendeel door deszelfs aanbod vereerd vond doch dat hij haar in geen geval buiten hare volkomene toestemming zoude uittrouwen de ambtman nam genoegen in dit antwoord althands hij betuigde er geen gunstiger te hebben kunnen verwachten
nu viel de gravin in het spijt mij dat mijn pagie aanleiding geeft tot misnoegen van onzen waardigen gastheer op mijn braven ridder doch ik moet den goeden
twee golvende hairvlechten vielen naar de toenmaals heerschende manier langs den blanken hals op den zwellenden boezem af wiens heerlijke vormen zich slechts gissen lieten onder het hooge ochtendkleed en de breede kraag welke de jonkvrouw tegen de morgenlucht beveiligden
ga maar zeide mom terwijl hij hem naoogde had ik ooit zulk een uiterste van bloôhartigheid bij u vermoed nimmer waart gij mijn vertrouweling geworden
ach zeide raesfelt hij is medegerekend onder diegene die in den kuil dalen zoo als salm het heeft en wie zal hem verlossen
daar dit bokkende geschiedde was hij tot nu toe door het dijkje bedekt gebleven en door niemand opgemerkt geworden ziedaêr genâdige fraû zeide de koetsier ziedaêr den knabe die ons keret heeft
nu moesten zij driëen volgens de wet van t spel weder overspelen om te zien wie den algemeenen inleg en de boetens bij dezen toer betaald zoude ontfangen
mij dunkt zeide van reede dat uw stuk wat lang is dominé en den prins wel eens zoude kunnen verveelen en in kwaden luim brengen doch ik heb geene kennis van zulke zaken met uw verlof ik ga eens even zien of de bruid al op is dit zeggende liep hij de zaal uit
ik wilde gaarne uwe excellentie spreken over over de treurige tijdingen die heden hoe vroeg maurits is uwe gade erger ik weet dat zij zich in zeer zwakken staat bevindt
den eersten dien zij onder de aanwezigen herkende was gheryt maessen die den jesuit bij den arm vasthield zoo gaôt het freule zeide deze ik dacht oe een ben goede eieren met te brengen
kom kom zeide de oude vrouw ik mag oe wel prijzen er zijn zooveel zoons die nooit naôr heur moeder omzien maôr oe zult er oe loon voor hebben
ook thands nog ben ik bereid zoo jacob van lennep de pleegzoon de heer van sonheuvel omtrent dien echt van gedachten veranderen mocht mij te verwijderen ja met een bloedend hart doch tevens met de overtuiging van mijnen plicht gedaan te hebben
nu weet ik het riep hij uit sprong op en ging de schilderij aandachtig beschouwen wat weet gij vroeg ulrica verwonderd ja hij is het vervolgde joan het is dezelfde die ja hij is het wel
kwijt uw wel van uwe post vetter s zeide hij hem zachtjens en verlies uwen roem niet van een getrouw dienaar der dames te zijn bij zijne terugkomst aan het hoofdkwartier vond de graaf al zijne officieren van geestdrift opgewonden
neem het mij niet kwalijk heer baron ik kan het maar niet verduwen dat ued dien armen jongen zoo hard behandelt wat weergaas dat hij zich hier vertoont is een bewijs dat hij het licht niet schroomt als hij zco groote schuld had kwam hij niet waar menschen zijn
en de doodeklok gemeenzaam op den schouder tikkende vroeg of de vroomen al vergaderd waren de doodeklok bëantwoordde deze vraag toestemmend waarop de onbekende binnentrad en
dit moet u onverschillig zijn graaf zeide magdalena met trotschheid mits ik u redde u en uw kind de zwakke muis doorknaagt het net dat de leeuw vergeefs poogt van een te scheuren laat mij begaan en bekommer u verder met niets
en nu leerde ik oorzaken en uitwerkselen kennen welke ik te voren nimmer vermoed had dan ik ging verder ik sloeg een oog in de toekomst
gij zijt een gek met uwe vergelijkingen hernam de graaf ik ben niet goed ik help geene arminianen en ik verlang deswege niet geprezen te worden
ik ben uit den bosch gekomen zeide joan eenige brieven voor den dag halende uit den bosch zeide ludwig haastig ga zitten schuif wat naderbij als t u belieft gij komt toch niet van van
en zijne nu vereende bende trachtte de toegangen te bezetten de wagens en het vee tusschen zich besloten houdende doch aan den wensch dien de hoofdman geuit had was niet voldaan geworden
herhaalde de jongeling die plach een groote strooper te zijn zoo ik mij wel herinner dat heit oe recht
het best zal wezen dat ik zoodra mijne kleederen wat gedroogd zijn mij maar weder op reis begeef met deze woorden rees hij op en poogde een paar stappen te doen doch zijne kniëen knikten hem onder het lijf en hij viel weder op zijn bankje neder
blijft slechts als palen staan totdat wij herkennen hoe sterk de vijand is doch schiet niemand dien verrader neder de bevelen van velasco werden opgevolgd
hij raakt slag op slag zonder er eens naar om te zien hij speelde en zoowel hij als botbergen misten hunnen worp en joan werd dus als overwinnaar begroet nu moest hij bij den volgenden toer het eerst spelen
schoon onder het mompelen van eenige onverstaanbare woorden die ontevredenheid moesten aanduiden te drukken schoon het denkbeeld hem stuitte dat zijne dochter aan iemand van eene onbekende jacob van lennep de pleegzoon geboorte haar hart zoude geschonken hebben had hij echter joan van harte lief
dit besluit gevormd hebbende begaf hij zich naar het slot en voegde zich bij de gasten van het maal dat vervolgens plaats had zullen wij niets melden dan alleen dat de aanwezigen eer deden aan den lekkeren wijn des barons
en zoo t scheen in hevige ongedurigheid de kamer op en neder wandelende graaf zeide hij zoodra hij hem zag binnentreden ik weet niet hoe het met onze zaken staat noch wat ik van den admirant moet denken
en daôrin heeft de maôker van dat referijnke wel deugdelijk elijk in nu ja dat verstaat zich zeide de reiziger doch wat denkt men in t algemeen zoude de ambtman nog al kans hebben om te slagen in zijne
afvallige brulde de predikant aan wien een der bijstanders hendriks naam had in t oor geblazen schelm zijt gij niet de zoon van elooft hem niet broeders hij is de zoon des boozen
ik had werk om haar weg te krijgen zij wilde zich met alle geweld voor de kniëen van uwe doorl gaan werpen om haar vol gemoed en hare erkentenis uit te storten
en dit was indedaad waar hij vertrok verlof vragende om spoedig terug te komen hetwelk hem beleefdelijk werd toegestaan hiervan kwam echter vooreerst niets omdat hij wegens politieke aangelegenheden genoodzaakt werd een geruimen tijd in oost-friesland door te brengen
ik wil wedden dat wij dien jesuit in handen krijgen gaat gij ook mede heer luitenant niet dat spijt mij anders zoudt jacob van lennep de pleegzoon gij een kluchtspel zien een jesuit dien wij zullen vangen
en het zoude eene geheel nieuwe wijze van behandeling vereischen om hem dààr te treffen welnu zeide diegene welke de stool aanhad panne is immers bereid om zijn aanslag morgen in weerwil van allen tegenstand uittevoeren de volkomen
gij weet wel wien dit zeggende zag hij hem scherp in t gezicht als wilde hij de aanvulling der volzin aan den vreemdeling overlaten wien hij voor een der medegenooten van pater eugenio hield
om hem lagen verscheidene spanjaarden die hem in t uiterste hadden bijgestaan nedergesabeld een fraaie jachthond stond er nevens en scheen zich alleen te bekommeren over een klein kind dat bij hem op den vloer lag te jammeren
zich wederom bij de tafel nederzettende en het voorhoofd met de hand ondersteunende schoof hij zijjacob van lennep de pleegzoon nen stoel vertrouwelijk naar des geheimschrijvers zetel toe en sprak hem aan in dezer voege
ik heb iemand gesproken die t zelf gehoord heeft den jongen bleiswyck die overal met den neus bij is die heeft het mij verteld zoo nu ik wenschte wel zulk eene oproerige vergadering eens bij te wonen dat moet er al zonderling toegaan
ten einde ons verhaal regelmatiger te kunnen voortzetten moeten wij thands onze lezers verzoeken zich met ons te willen verplaatsen in het vorstelijk s gravenhage en aldaar in de zoogenaamde huizinge van
zoowel als de burchttinnen der achtbare sloten kaatsten het goud van den avond weder nog had falckestein zijnen vriend niet ontmoet en de vrees van te laat in s hage terug te zijn deed hem schoon noode tot den terugtocht besluiten
er was ein junge jäger zeide de koetsier ein hupscher borst een jonge jager zeiden de boeren de schouders ophalende wie kan dat zijn hier jaagt niemand dan de jonker
dan zoude ik zeide ludwig zonder acht te geven op de woorden van den pater mij niet te verwijten hebben van op eene lage wijze het vertrouwen van den goeden edelen graaf misbruikt zijne hand valschelijk nagemaakt zijne eer vuig beklad
de admirant zal aan het vendel van velasco geene gruweldaad verwijten die op het geweten van anderen wegen zal gelijk een molensteen houdt hen buiten die moordenaren
ick moet nu pooien want ick sal weêr de boeren plagen t kan nu niet dragen of ick een daeldertje meer verteer jacob van lennep de pleegzoon ik ben een afgedankt krijgsman zeide de officier lagchende ge hebt dus van mij niets te vreezen noch voor u noch voor uw hammen
had zijne weêrpartij nu geheel onder den voet en was bezig den armen panne met een eind touw vast te knevelen terwijl hij hem intusschen eenige troostvolle spreekwijzen opdischte als b v ja kaereltje zoo gaat het boontje komt om zijn loontje
dadelijk na zijn vertrek sprak hendrik een kort gebed uit en zette zich aan t eten met eene gretigheid die joan wiens eetlust door de omstandigheden merkelijk verminderd was met verbazing sloeg
en thands nu kleef en berg haar hatelijk geworden waren ging zij ver van het tooneel der geleden rampen in s hage haar woonplaats vestigen alwaar zij hoopte dat een spoedige dood een einde aan zoovele rampen maken zoude
ik zal u laten gaan ludwig op eene voorwaarde beloof mij dat gij geen onberaden stap zult doen dat gij nu naar uw nachtverblijf keeren jacob van lennep de pleegzoon en ter rust zult gaan morgen ochtend kunt gij doen wat gij wilt doch beloof mij thands te gaan slapen
en ik durf vast gaan dat zij wiskunstig gesproken de gebitten niet meer prangen kunnen tot noen dan mijne heeren ik verwacht ulieden en wensch u inmiddels vaarwel dit gezegd hebbende boog hij zich rond en vertrok met
wel overtuigd dat hij dien dag geen nieuwen aanval te wachten had liet aan de bezetting de noodige ververschingen toedienen en maakte toebereidselen om tegen den volgenden morgen den vijand te kunnen verwachten
uw vader de graaf van falckestein knaap wie zijt gij joan van reede tot sonheuvel en mijn vader is heer van dit dorp ginds achter de boomen ziet gij ons kasteel vergun mij u daar te brengen gij zult mijn vader veel genoegen doen
misschien ook is er geen woord waar aan ik heb uit het gereutel dier domme boeren niet half wijs kunnen worden ja je zijt maar al te wijs zeide geert maar zulke praatjens
deze boodschap verwonderde de beide vrienden want het uur waarop de poort zich niet meer opende was reeds voor een geruimen tijd verstreken dit belette echter niet dat joan zijnen leidsman volgde die hem in een spreekvertrek bracht en hem met een vreemdeling alleen liet
verschoon mij freule zeide magdalena ik beken dat zijn ambtgericht zich niet over de neigingen even als over de bezittingen van anderen uitstrekt
bij gebreke waarvan hij fernando lopez het slot zoude doen beschieten en bestormen met beleefdheid toonde de graaf hem aan dat het kasteel van bruck een leen was van den groot-hertog van berg met wien de koning van spanje op een voet van vrede leefde
ik bezweer u vruchteloos welnu zie mij vernederd ik werp mij voor u in t stof doch spaar mijn kind
ik ga mij bij het gezelschap vervoegen zeide joan zich verwijderende doch vervolgde hij terugkomende en den ambtman bij de hand nemende vergun mij ued eene vraag te doen eene enkele tot uwe dienst zeide
midden in de zaal was eene soort van predikstoel opgericht waarin een redenaar in t zwart gekleed en wien joan al dadelijk voor groenhovius herkende met de gebaren eens bezetenen stond te galmen dichter bij hem zaten eenige lieden welke in deze vergadering den boventoon schenen te houden
zoo is ued dan niet de persoon van hendrik raesfelt proponent hendrik raesfelt neen doch wat is er wat weet gij van hendrik raesfelt vroeg de jongeling met levendige deelneming
aan het eind van den gang gekomen sloeg hij rechts af eene andere gaanderij in en stuitte aldaar tegen eene ijzeren deur met de noodige grendels
juist zoo ik mij wel herinner was er een vrouwenklooster van dien naam waarvan de nonnen nog niet uitgestorven zijn zullen sedert zij her en derwaart verhuisd zijn en woonden er naast dat klooster geen
herhaalde de vrouw des huizes haar bedgordijn al verder opschuivende en zich half oprichtende komt oe mij niet eens een
zoo gij in t voornemen sneeft ghy blijft en zelfs verlegen en die t geluck maer tegen heeft krijght heel de werelt tegen
hoe zeide hendrik eindelijk ik meende toch gehoord te hebben stil zeide joan begrijpende dat degene die buiten was vreesde dat het omdraaien van t slot gehoord geweest ware
wat verder stonden twee andere opene koffers gevuld met rollen papier ijzeren werktuigen vermommingen en maskers valsche baarden en andere dergelijke voorwerpen
sta op mevrouw en neem plaats zeide maurits haar opheffende en naar eene zitplaats geleidende gij komt hier bij eenen vriend die hartelijk deelt in uw lot waarmede kan ik u die deelneming betoonen
op dit oogenblik traden sommige andere der genoodigden de zaal in en niet lang daarna ook de ambtman op t kostelijkst als bruidegom uitgedoscht na de aanwezigen beleefdelijk gegroet te hebben nam hij zoodra het gesprek algemeen was geworden en hij zulks
wat onvoorzichtigheid zeide joan tot zich zelven en meteen gebruik makende van de algemeene opschudding welke dit voorval had te weeg gebracht drong hij zich dichter bij den predikstoel om in geval van nood hendrik bij te kunnen springen
welke u niets baten kan ten tweede dat gij deel neemt in den aanslag welken gij kent zoo gij volhoudt niet dan in raadsels te willen spreken zal het beter zijn dat wij ons jacob van lennep de pleegzoon gesprek eindigen zeide joan zich
verschoon mij jonker vervolgde de ambtman uw bijzijn is hier noodzakelijk ik zeg ik heb aan de beminnelijke ulrica mijne hoop mijne inzichten te kennen gegeven
terwijl zijn broeder met gevouwen handen en gesloten oogen in eene biddende houding staan bleef ja zeide maurits toen frederik hendrik zijn gebed zoo t scheen voleindigd had gij zoudt ook wel geloof ik als vetter lodewijk eene bedevaart
even spoedig tot vergiffenis als tot toorn geneigd was deed zich op t zelfde oogenblik een nog grievender verwijt dan t geen uit s vaders oogen sprak beschaamd trad maurits terug bukte het hoofd als een edele windhond doet wanneer hem zijn meester bestraft heeft
en stapte nu hij zoo hij meende de keuken reeds begon te ruiken en den welkomstgroet van zijnen hofhond hoorde met verdubbelden spoed vooruit
lennep de pleegzoon getal gewapende landlieden ontfingen de last van de vluchtelingen naar kleef te geleiden om aldaar van den vorst bescherming en huisvesting voor hen te verzoeken met den middag vertrokken zij
iersten zeide stevyn zijn de pikeurs geene wiskunstenaars en kunnen dus van wichtige gedaonten niet eurdeelen ten twieden moeten zij oit de ondervinding hun voorgeven bewijzen of ik ben niet verplicht hen te
want mijn vaôder woonde tusschen maôs en waôl mevrouw van nassau was ook weêr op henr slot te bruck ekomen en zoo maôkte ik door de nabuurschap kennis met
geene zelfsverloochening moet u daartoe te groot geene opoffering te zwaar geene moeite te lastig wezen een verhevener dan ik zal u den weg aanwijzen dien gij te bewandelen hebt
die wijn is vergiftigd riep hij den jesuit met een vreesselijken blik aanziende zoo de wijn is bedorven zeide eugenio en goot haastig het glas ledig
dat ik de slaaf moest wezen van eenen paap en eene geestdrijvende vrouw die slavernij houdt voortaan op zeide eugenio eens ons doel bereikt hebbende wordt gij uw eigen meester en een ouderdom van weelde en onafhankelijkheid zal u de gehoorzaamheid van jaren vergoeden
terwijl de edellieden hunne rossen weder bestegen hebbende langs den zijweg voortstapten om verderop de hoofdpoort in te gaan inmiddels overleggende hoe zij hunne duistere voornemens tegen den goeden naam van joan best zouden ten einde brengen
er is zeker iets in den weg gekomen zeide hendrik al zuchtende of gij hebt de hieroglyphen die op het bord stonden kwalijk verstaan fluisterde
ik dacht niet zeide de predikant terwijl hij de vochtige oogen ten hemel hief dat toen ik mij bewegen liet om den heer baron naar deze plaats te vergezellen alwaar ik tevens de hoop koesterde van eenen drukker te vinden voor mijn werk over psalm
moge zooveel hum wil spreken van zijne ongelijkelijke mevrouw van nassau ik zeg maôr dat onze lieve freule van sonheuvel gaôr zoo goed is woont uw vader bij de gravin van nassau vroeg de jonkvrouw met eenige bevreemding dat heb ik nooit geweten
die knaap zit in de gevangenis mevrouw zeide de baron dan wil ik terstond naar die gevangenis toe laat feurich dadelijk inspannen en
die ondankbare vervolgde maurits en op welk een oogenblik verraadt hij mij nu ik zijne diensten het meest zoude behoeven o hemel zoude ik nog eens met een bloedend hart moeten straffen en den arm der gerechtigheid inroepen op hem die mij dierbaar was
wat behoefde ik zulk eenen dronken arminiaanschen weetniet te vergunnen onder mijn geleide naar tiel te reizen mijn oude vriend zoude zeggen met wie je verkeert wordje gëeerd wist ik maar hoe er uit te komen
mijn jonge reismakker ook een nazireëer an collega waarlijk valde gandeo eenen geleerden eenen broeder eenen medeverdrukte eenen medearbeider in s heeren wijngaard in hem te ontmoeten
waar gij u zult willen nederzetten overal zal vloek haat en verfoejing uw deel zijn en met kaïns merk op het voorhoofd zult gij elendig vervolgd en ontweken
en toen vroeg hij mij om u deze stukjens te geven die naar zijn zeggen bij den gevonden brief behooren dan kunnen wij terstond den gandschen inhoud weten zeide de baron en haalde het fragment voor den dag hetwelk in joans kamer op sonheuvel gevonden was
zoolang mijne moeder leefde werden die giften als uit haren naam uitgedeeld doch na haren dood zag ik mij verplicht andere middelen te kiezen om mijne oogmerken te bereiken
men ziet aan t been waar de hoos gescheurd is en het dofferke zingt niet als t gaike gevaân is wie had het ooit kunnen denken toen joan boven op den toren zat gesloten en de kleine ulrica hem het eten bracht dat zij uit haar mondje gespaard had
die alleen voor u leeft gij zult vrienden die op uwe trouw steunen aan de beulen eens dwingelands prijs geven voorwaar eene schitterende heldendaad en welke uwe politieke loopbaan op eene prachtige wijze besluiten zal
achtentwintigste hoofdstuk of zoo ick schuldigh ben en heeft het mij gemist t is uit onnozelheit en zonder argh of list vondel gijsbrecht van
zijn gesprek zijn toon zijne ronde en te gelijk hoffelijke manieren behaagden den heer van sonheuvel evenzeer als het voorstel dat hij deed
ei wat zeide van bleiswyk die niet langer zwijgen kon en op wiens gelaat de lust van zijn nieuws te vertellen strijd voerde met de voorzichtigheid die hem het zwijgen gebood
t is waar zeide joan uwe stem is mij niet onbekend doch het is hier zoo verbaasd duister dat kapitein holtvast van de guarde om u te dienen wij hebben ons voor vier weken te tiel gesproken
de ongenade van zijne hoogheid wiens gedrag ten dezen ik niet bëoordeelen ja wiens misprijzing ik als eene grove persoonlijke belediging zoude beschouwen
een viertal kostelijke hammen met ebrocht zij zijn puik puik vrouwke daar kan oe staôt op maôken maôr kom klaoske zet me fluks eens als een man een bankje an den haôrd en leg mij wat takkebosschen op het vuur want hier heb ik een wilden vogel bij mij
de onverwachte verschijning van een naderend rijtuig aan zijne gedachten eene afleiding bezorgde door zijne nieuwsgierigheid gaande te maken
verbaasd opziende wel man hoe kan oe zoo iets onnozels vraôgen als men eenen schoonen naam
wendde hij het over eenen anderen boeg en trachtte met klem van redeneering te betogen dat ludwig in allen gevalle te ver gegaan was om weder terug te keeren
welke men aan het einde van een donker verwulft ziet glimmen op de vale wangen waren de groeven der onthouding met diepe vorens ingedrukt
volgepropt met eene menigte karren welke voor zooverre hij zulks bij het flaauwe schijnsel eener lamp die van den zolder hing kon onderscheiden hem toeschenen kruidvaatjens voederzakken brooden en andere krijgs en mondbehoeften te bevatten
zonder te antwoorden trad de graaf toe leide den brief op de tafel en vertrok alleen gebleven zijnde haastte zich de secretaris van denzelven eene dubbele kopij te maken waarvan hij de eene bij de papieren zijns meesters
dankbaar en verlegen over zulk een fraai geschenk wilde joan hare hand kussen doch hem oprichtende kuste zij hem op het voorhoofd als mijn ridder kus ik u vervolgde zij maak u meer en meer waardig dien naam te dragen
velen smachten aldaar met mij naar het waarachtige manna van geestelijk onderricht met den daauw der geleerdheid doorvoed en gestoofd in de zon der gezonde rede
is welkom heerschop zeide de oude vrouw men zeun doet wel want wat zeit de schrift ik was vreemdeling en ghij hebt mij
toen hij de zaal ingetreden en maurits eenige stappen genaderd was bleef hij ontzet door den strengen en doordringenden blik welken zijn broeder op hem gevestigd hield plotselings staan zag voor zich naar den grond als een arme aangeklaagde die voor de
herinneren iets anders zeide maurits wacht daar schiet mij wat te binnen de secretaris des graven was die niet met z d hij zoude reeds lang in zekerheid gebracht zijn geweest indien u h zulks verkozen had laat hem hier
welke moeder wederstaat de smeekingen van haren zoon ook op het oogenblik dat hij haar hart verscheurd heeft magdalena weerde den boetvaardige af doch met mindere strengheid en zich herstellende sprak zij
voorzichtiger had hij misschien gedaan met het voorbeeld te volgen dat eenige der aanwezigen gaven die zich bij de eerste verwarring uit de zaal maakten jacob van lennep de pleegzoon jonkman wie zijt gij die mij zoo stout het woord durft afnemen vroeg
warentig nou dan is t alles zeven zeide de boer zijnen reisgenoot op den schouder kloppende maôr wat pots honderd tausent slapferment is dat oe kleeren zijn zoo nat as er an toe waôr het oe ezeten het oe in den sloot elegen
wanneer ik hier voor spot en mishandeling niet vrij ben kan ik niet langer uw gast wezen vergun mij dat ik mijn afscheid neme dit gezegd hebbende raapte hij zonder antwoord te wachten zijn degen op
deze woorden had joan met vuur gesproken en bij het eindigen der laatste zinsnede de handen des barons gegrepen en daarop eenen tederen kus gedrukt van reede voelde de hand des jongelings niet zonder aandoening in de zijne geklemd en kon niet nalaten dezelve met
een einde aan alle onzekerheid te maken door met den predikant raesfelt de middelen te beramen geschikt om de zaak tot effenheid te brengen en deze dan hoe eer hoe beter in t werk te stellen
ik heb geen jesuit laten ontvluchten en ook jacob van lennep de pleegzoon geen briefje geschreven zeide joan aan wien was dat briefje gericht waarschijnlijk aan uwen boozen medemakker zeide raesfelt het was nagemaakt ik herinner mij niet iets geschreven te hebben
hij stond op en wierp het venster open de zuivere en aangename morgenlucht die hem tegen kwam en het vertrek vervulde bracht hem de verfrissching aan welke hij vruchteloos in den slaap gezocht had
knaap laat ons alles vergeten en vergeven en weder als voorheen leven gelijk vader en zoon de baron rees op zonder een woord te spreken en liep eenige reizen het vertrek op en neder
ik heb wel gehoord dat men schreit als er rook in de oogen komt merkte de deftige kamenier aan maar niet dat men in tranen
de aartsvader josefs vader was uit eenen grooten en machtigen stam en ook de vader van onzen jozef was van aanzienlijken huize jacob heeft gestreden met machtiger dan hij en overmocht hem en de vader van onzen jozef heeft van gelijken gedaan
de grenssteden gezet zouden worden opdat zij na een schijnbaren tegenweer dezelve aan den vijand mochten overleveren verder vernam hij of de remonstranten volgens afspraak gereed waren tot den voorgenomen opstand hij eindigde met z doorl van de
dan naauwlijks was het hoefgetrappel van s graven ruiters op de brug gehoord geworden over het plein of het verward geschreeuw daar is de vijand liet zich van alle zijden hooren
was gelijk wij vroeger gezien hebben te amsterdam bij eenen juwelier geplaatst geworden om de negotie te leeren hij had aldaar zijne betrekkingen met de remonstranten geenszins afgebroken
en echter een post als die van pensionaris of een kop korter kom kom ik ben te ver gegaan om kinderachtig te worden
het viel onzen reiziger niet moeilijk den veldeling eerlang op zijde te komen en de woorden van het gedicht te onderkennen welke aldus luidden
in hetzelfde oogenblik kwam falckestein die de belegeraars aan de voorpoort reeds had afgeslagen met eenige hanevederen in den tuin
heerlijk verrukkelijk schouwspel de trotsche graaf van falckestein de hoogmoedige vijand van rome en madrid voor eenen armen jesuit in het zand geknield kom begin uw biecht wel moogt gij zeggen pater
is dat vriendschappelijk gehandeld gij weet hoe maurits de openhartigheid bemint wanneer het geene staatszaken betreft uwe excellentie is al te goed was het antwoord des ritmeesters en echter vrees ik mijn verzoek niet te zullen verkrijgen
met verlof zeide de rentmeester terwijl hij opstond en zich de ruggestreng wreef die duivelsche degen zit zoo vast in de schede dat ik hem voor betoverd houde
angstig het oog op zijn werk slaande en met de rechterhand de gewone en den jacob van lennep de pleegzoon baron welbekende beweging makende welke aanduidde dat hij het ging voordragen
aanzienlijk genoeg op t oog om hem een goed onthaal te beloven schoon hij het bij t naderen voor de katholijke hofstede herkende veranderde zulks niets in zijn voornemen
kent gij mijnen oom vroeg ulrica verwonderd t is al één rommelzoô net zoo als ik wel vermoedde zeide geert lieve hemel wat zoude mevrouw zaliger hier werd het geluid van hare stem onverstaanbaar doch zij bleef in haar
mij dunkt zeide de predikant gebelgd het smeekschrift weder terugnemende die vraag is vrij onnoodig als men het stuk gelezen heeft
dat zij reeds niet alleen omtrent het boosaartig opzet van botbergen maar ook omtrent de waarheid van zijn verhaal had opgevat mijnheer zeide zij tot den gelderschman
tot het heft toe in de zijde de gewonde stortte ruglings achterover hij poogde te spreken doch alleen door een afschuwelijken lagch kon hij zijne zielsgevoelens uitdrukken
over t andere en de armen gekruist te meer daar een hoed met breede randen en donkere veêren hem het hoofd en een groote mantel de leden bedekte
dat vaderhart moet van een gereten worden ziedaar een wraak mijner waardig ijslijk mensch doch bedenk hoe gij u zult verantwoorden dat bevelschrift geeft u alleen volmacht over mij
trad binnen met dien weifelenden stap die verbleekte en ontstelde wezenstrekken en die onzekere houding welke zoowel het kenmerk zijn van den onschuldig betichten die geene kans ziet om zijne onschuld aan den dag te brengen
recht zoo zeide graaf maurits dit alles roept om wraak en de straf zal eenmaal het misdrijf volgen mendoza zal spoedig de vruchten van zijn spelen met eed en beloften ondervinden
of ik gek was ik ben zelf ook in t geheim zeide ik u immers volg gij maar letterlijk mijne voorschriften en ik help u hier uit eer het jaar een dag ouder is doch zeg mij vooraf heeft grobbendonck de laatste brieven des graven wel ontfangen
doch gij schijnt verlegen hebt gij mij nog iets te vragen zoo maak het kort zult gij van ludwig geen afscheid nemen
gevangen herhaalden al de aanwezigen is het mogelijk ha vervloekte grijskop dat is uw werk brulde de ambtman eensklaps als uit eene sluimering ontwakende en met de geslotene vuist den vikaris dreigende
merkte de baron aan dat weet jacob van lennep de pleegzoon ik van ouds maar ik bid u mevrouw de gravin zeg ons toch van waar ued op eens zoo aangedaan zijt geworden zijn het die kleedertjens wier gezicht alleen u zoo getroffen heeft
overleg eens ernstig lieve moeder in welk geval ik het meest den naam van verrader verdien kortzichtige die uwen plicht alleen met de oogen des vleesches beschouwt en die geene andere vierschaar kent waar onze daden bëoordeeld worden dan de denkwijze van t algemeen
den glorierijksten marteldood moest lijden een welriekende balsemgeur hem op het schavot reeds tegenkwam en belette de pijn der gloeiende tangen te voelen
dan in hetzelfde oogenblik vertoonde een gemoedsbezwaar dat hem reeds vroeger gehinderd had zich als een dreigend spook voor zijn geest hij trok het been terug
en brengt altijd zoo wat een liflafje met als kostelijken zoeten wijn en aftreksel van lindenbloeisels met een mengsel er bij dat zij zelvers maakt en zoo voort ik hoop maôr dat we heur niet kwijt raôken want zij zeggen ze gaôt trouwen met den ambtman
het was de eenige wraak ik herhaal het toen die aartsdwingeland mendoza in s hage gevangen zat nu dertien jaren geleden leverde ik eene aanklacht tegen hem in
ik heb u niet laten uitspreken t is waar men had anders ongetwijfeld wat schoons gehoord met uw verlof zeide frederik hendrik in de hoop van de kracht der beschuldiging te verminderen door dezelve op zijn broeder te doen