AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zette den hoed weder op deed een paar schreden in de kamer met de armen over elkander den stok onder den arm den degen in de scheede
trouwens zoo beiden toevallig oprecht en goed zijn is er niets dat inniger en gereeder samensmelt dan een oud priester en een oud soldaat want in den grond gelijken zij elkander
waar zou hij ze vinden hij wist niet waar zij woonden zij waren hem een oogenblik voor de oogen verschenen en toen weder in de ontzaggelijke diepte van parijs verdwenen
in wien de twijfel rondkroop zag in enjolras gaarne het geloof opzweven hij had behoefte aan enjolras zonder er zich een duidelijk begrip van te kunnen vormen en zonder dat het hem in de gedachte kwam het te verklaren
hij was de voorbestemde die alle natiën gedwongen had van de groote natie te spreken hij was meer nog hij was het menschgeworden frankrijk zelf
eindelijk tot kunstmatige oesterbanken zouden maken hij was geleerd puristisch nauwgezet polytechnisch en tot onderwerp zijner gedachten nam hij het oneindige
en eenige minuten later zag marius hem met een grooten beitel met wit houten steel dien hij onder zijn jas verborg uit den winkel komen
zij kwamen te parijs op twee plaatsen bijeen bij de halles in de herberg corinthe waarvan later gesproken zal worden en bij het pantheon in een klein koffiehuis op het plein st michel het café musain
zij waren in een hoek als dieren samengedrongen en zwegen thénardier warmde zijn voeten de gevangene was weder geheel zwijgend een akelige stilte was op het woest gerucht gevolgd dat eenige oogenblikken te voren in het vertrek heerschte
van al die schrikkelijke landverbrokkelingen welke sinds dien tijd zoovele edele natiën troffen en om zoo te spreken haar doopakte verscheurd hebben was hij onuitputtelijk
ook hadden zij denzelfden tabaksreuk en hoewel t duidelijk was dat men den stijl had willen afwisselen kwamen er echter dezelfde soort van spelfouten in voor zoowel bij den letterkundige genflot als bij den spaanschen kapitein
in deze verwarde mengeling van geslachten bloedverwantschap ouderdom schandelijkheden en onschuld zij hurken dicht bijeen in een soort van noodlotshol met erbarmelijken blik aanschouwen zij elkander
nu zie ik dat ik mij niet vergist heb tergde hij de oude vrouw van woede stikkend richtte zich geheel op en het roode licht der lantaarn bescheen haar
die nog geen graaf of bisschop of minister of pair was en een ouden priesterrok zonder knoopen droeg de abt keravenant pastoor van saint germain de prés dan de pauselijke nuntius dan
zij namen de houding van wijsgeeren aan zij droomden er van om op een absoluut en buitensporig beginsel een gematigd gezag te enten
zag voorbijgaan ziedaar zijne excellentie de booze gewoonlijk werd mijnheer gillenormand door zijn dochter een lange dame die toen over de veertig jaar oud was en er vijftig
in dien zelfden tijd handelde napoleon op st helena met de brieven van sir hudson lowe aan generaal bonaparte eveneens pontmercy was dan ook van dezelfde stof als zijn keizer gemaakt
patron minette was de naam die aan het onderaardsche genootschap dezer vier mannen gegeven werd in de oude beeldsprakige volkstaal die dagelijks meer en meer verdwijnt beteekent patron minette ochtend zooals entre
die op den schoorsteenmantel stond en groette die diep met zonderlinge majesteit toen ging hij tweemaal langzaam en zwijgend van den schoorsteen naar het venster
eens heb ik de senatoren op de kade malaquais in violetkleurige met bijen bezaaide fluweelen mantels en henri quatre hoeden gezien zij waren afschuwelijk zij geleken apen aan het hof van den tijger
die jakobijn die terrorist die septemberman weder komen zou maar weken gingen voorbij maanden jaren verstreken en tot groote wanhoop van den heer gillenormand kwam de bloeddrinker niet weder
soms ga ik s avonds uit soms kom ik niet weer t'huis verleden winter vr dat wij hier kwamen woonden wij onder de bogen der bruggen wij drongen ons dicht op elkaar om niet te bevriezen mijn klein zusje weende
en de reliquieënkast der h genoveva tamelijk oneerbiedig behandeld om later bevelen aan het fleschje van den h januarius te geven
wiens oogen onbestemd en verward ronddwaalden zag in dien toestand van wakend droomen een voertuig met twee wielen dat stapvoets en besluiteloos over het plein reed wat wilde deze cabriolet waarom reed ze stapvoets de arend lette er
in hem gloeide bij den diepen zienersblik van den man des volks wat wij thans het nationaliteitsgevoel noemen hij had opzettelijk geschiedenis geleerd om zijn verontwaardiging met kennis van zaken te kunnen toonen
t was de toon zijner stem hij was beter gekleed anders niet ha oude geheimzinnige duivel nu heb ik u hij zweeg en zeide vervolgens tot zijn dochters
sprak nooit van den kolonel dan om met zijn baronie te spotten men was nadrukkelijk overeengekomen dat pontmercy nooit zou pogen om zijn zoon te zien of te spreken op straffe dat deze dan weggejaagd en onterfd teruggezonden zou worden
toen zij wilden vluchten in minder dan een seconde tijds groepeerden zich deze zeven afschuwelijke lieden in een verdedigende houding de eene met zijn bijl de andere met zijn sleutel de derde met den knuppel de anderen met staven tangen en hamers
er blijft nog maar één ding te doen over hem koud te maken ja t waren de man en de vrouw die raadpleegden
de eene zeide hem dat hij het testament zijns vaders moest eerbiedigen de andere riep hem toe dat hij den gevangene te hulp moest komen onverpoosd zetten deze twee stemmen haar strijd voort die hem in doodsangst bracht
nu en dan zelfs leende hij een vriend een franc of tien courfeyrac had eens zestig francs van hem geleend wat de verwarming betreft deze had marius daar hij geen schoorsteen had zeer vereenvoudigd
gereed om uit te gaan zult ge niets vergeten van t geen ik u gezegd heb en alles behoorlijk uitvoeren wees gerust
wie als wij in deze eenzame streken welke onze voorsteden begrenzen omdoolde heeft niet hier en daar op de eenzaamste plekken onverhoeds achter een schrale heg
en dat de kolonel zoo iets ongetwijfeld bedoeld had met de woorden hij zal dit waardig zijn woorden die marius voortdurend niet op de borst want het geschrift van den kolonel was verloren gegaan maar in zijn hart droeg
maar langzaam en als met weerzin t was of hij tegelijk gedrongen en belemmerd werd daarheen te gaan hij wist het zich niet te verklaren en meende hetzelfde te doen wat hij alle dagen deed toen hij de laan intrad
eenmaal op een helling was het hem schier onmogelijk stil te staan het fanatisme voor den degen greep hem aan en paarde zich aan zijn enthousiasme voor de gedachte
gedurende een geheele maand ging marius dagelijks naar het luxemburg wanneer het uur kwam kon niets hem terughouden hij is in dienst zei
aan de tweede hield zich bij condorcet combeferre leefde meer dan enjolras ieders leven mede
drukt de opgeblazen overdrijvingen plat lacht om de verborgenheden steekt de tong voor de spoken uit ontneemt de stelten haar poëzie en brengt in het gezwollen
is dieper in de aarde lager dan marat veel lager dan babeuf lager veel lager en zonder eenige gemeenschap met de hoogere galerijen de laatste galerij
schier zonder adem te scheppen ging marius met stijgende geestdrift voort laat ons rechtvaardig zijn mijn vrienden het rijk van zulk een keizer te zijn
de jonge dame kon hem nauwelijks op dien afstand bespeuren en zien hoe fraai hem zijn nieuwe kleeding stond evenwel liep hij zeer rechtop om een goed figuur te maken
t was niemand bekend zelfs in de diepste duisternis en met zijn makkers sprak hij niet anders dan met afgewend gezicht heette hij claquesous neen hij zeide ik heet niemendal zoo er licht kwam deed hij een
hij had een eersten misslag begaan door naar de bank van den gladiator te gaan een tweeden door niet in den tuin van het luxemburg te blijven wanneer mijnheer leblanc er alleen was hij beging een derden misslag een grooten hij volgde ursula
aanvankelijk schier met leedwezen vervolgens als in dronkenschap en als door onweerstaanbare begoocheling aangetrokken beklom hij de donkere
het beentje lichten uitgevonden dat is nu griekenland en zijn roem spreken wij van een ander zal ik engeland zal ik frankrijk bewonderen
en koel een edel fier godsdienstig licht ontvlambaar jongeling met een eigenwaarde die tegen alles bestand was en een reinheid die bijna in barbaarschheid ontaarde
dit ontbijt kostte hem al naar gelang de eieren goedkoop of duur waren van twee tot vier sous te zes uren hield hij zijn maaltijd in de straat st jacques
en diens gedachtenis en de dingen voor welke de kolonel vijf-en-twintig jaren gestreden had aangetrokken gevoelde hij zich meer van zijn grootvader verwijderde wij hebben t reeds gezegd dat hem sinds lang de luimen van den
wil het overwicht een lazzi kwinkslag is voldoende om iets onverwachts uit te lokken het zijn gesprekken met plotselinge wendingen waarbij eensklaps het verschiet verandert het toeval is de machinist dier gesprekken
nog slechts een half uur scheidde hem van t geen zou gebeuren hij hoorde zijn aderen kloppen zooals men een horloge in de duisternis hoort hij dacht aan den dubbelen gang die in dit oogenblik in de duisternis gemaakt werd
de portier richtte het hoofd op en zeide is mijnheer een stille verklikker marius sloop beschaamd heen maar was overigens verblijd want hij was iets gevorderd
het meisje was bleek tenger mager slechts een hemd en een rok bedekten haar bibberende naakte lijf een bindtouw was haar ceintuur evenals een bindtouw haar kapsel samenhield knokige schouders kwamen uit het hemd
ze mij te laten ik zou anders niet hebben kunnen uitgaan en alles was mis geweest aan welke omstandigheden hangen toch de gebeurtenissen hij drukte de pet op zijn oogen en ging uit
halt riep hij gij zult niet door het venster maar door de deur gaan dit is niet zoo gevaarlijk gij zijt zeven man sterk wij zijn met ons vijftienen laat ons dus niet als straatjongens vechten houdt uw fatsoen
met vreugdegejuich werden er spotliederen ontvangen waarin napoleon nikolaas werd genoemd hertoginnen de teederste en bekoorlijkste vrouwen zelfs geraakten er in verrukking over verzen als deze aan de federalisten gericht
lodewijk xviii was sedert vier jaren dood maar daaraan stoorde hij zich niet van scharlakenrood werd de grijsaard nu eensklaps witter dan zijn haren hij wendde zich naar een buste van den hertog van berry
de kleine vermoedde niet dat zijn vader daar was misschien wist het onnoozele kind niet eens dat hij een vader had en de vader zelf stond achter een pilaar opdat men hem niet zien zou
marius wenkte den koetsier stil te houden en riep bij t uur marius was zonder das in zijn huisjas waaraan knoopen ontbraken voor de borst was zijn overhemd gescheurd
dit gezegd hebbende ging hij met waardigheid aan de tafel zitten waarop nog de kaars en de inktpot stonden nam een gezegeld papier uit zijn zak en begon zijn
maar het papier het schrift die heilige reliquie dat alles was zijn hart zelf wat had men er mede gedaan marius was vertrokken zonder te zeggen waarheen hij ging
met patron minette kan t niet missen dunkt u zei de gebaarde en de langharige hernam t zal voor ieder een winstje van vijfhonderd schijven geven
voor deze kinderen is parijs het middelpunt het rechtsgebied de omtrek van geheel de aarde nooit wagen zij zich verder zij kunnen evenmin uit den parijschen dampkring komen als de visschen uit het water voor hen is twee uren buiten de barrière niets meer
aan den heer gillenormand dacht hij slechts met zachtheid maar toch volhardde hij er in niets meer van den man te ontvangen die slecht jegens zijn vader was geweest
zijn moeder beminde evenwel zijn zusters wij hebben vergeten te zeggen dat men op den boulevard du temple dezen knaap den kleinen gavroche noemde
geef den brief wijl men twee handen behoeft om hem dicht te vouwen zal ik hem dichtvouwen na dit gedaan te hebben
hij oogde haar na tot zij uit het gezicht verdwenen was toen liep hij als zinneloos door den tuin ongetwijfeld lachte hij tusschenbeide en sprak luide
o dat verlang ik ook niet ik ben niet ongemakkelijk ik vraag u slechts de goedheid te hebben te schrijven wat ik u zal
marius kon dat schouwspel niet langer uitstaan vergeef mij mijn vader dacht hij en zijn vinger zocht den trekker van zijn pistool hij was op t punt om t over te halen toen thénardier riep doe hem geen leed
soms geviel het dat lastige gedienstige geesten hem van marius spraken en vroegen wat doet of wat wordt mijnheer uw kleinzoon dan antwoordde de oude burger zuchtend zoo hij al te treurig was of op zijn manchetten tikkende
mijn zoon komt niet ik ga hem te gemoet toen was hij zijn slaapvertrek uitgegaan en in de voorkamer nedergezonken daar was hij ook gestorven
toch was deze twijfelaar op één punt nog fanatiek dat fanatisme was geen idee of geen dogma geen kunst of geen wetenschap t was een man
juist zag marius als een ongehoord gelukkig toeval een huurcabriolet die ledig over den boulevard reed niets was natuurlijker dan in deze cabriolet te stijgen en de huurkoets te volgen dit was inderdaad het veiligste en zekerste middel
en overlaadde ze met vloeken toch was hij soms buitengewoon kalm en rustig en liet zich dagelijks door een barbier scheren die krankzinnig was geweest en mijnheer gillenormand haatte wijl hij jaloersch op hem was om zijn vrouw een bekoorlijke
en dit verschijnsel is dikwerf waargenomen de aansluiting van een twijfelaar bij een geloovige is even eenvoudig als de wet der
toen de jongeling verdwenen was gevoelde hij een donkere leegte in zijn hart hij eischte dat men niet meer van hem sprak en treurde in stilte omdat men hem zoo stipt gehoorzaamde in den beginne hoopte hij dat die
op het bed dat niet beslapen was waren de overjas en het zwarte lint achteloos nedergelegd dat heb ik liever zei
hij begreep niet waarom de menschen wegens zulke nietigheden als de charte de democratie de legitimiteit de monarchie de republiek
deze afstand maakt hem vrij dan toch heeft de vrouw bezigheid krijgt zooveel lust in t geld tellen dat haar vingers vuil worden rijdt de huurders en pachters na
nooit verwonderd want voor hem was een ramp iets dat hij verwachtte onderwierp hij zich gelaten aan het ongeluk en glimlachte om de plagerijen van het noodlot
o die jongelieden van dezen tijd t zijn allen schoften welk een beweging met hun benjamin constant en wie geen schurken zijn zijn pap eters zij doen al t mogelijke om leelijk te zijn zij gaan slecht gekleed
overpeinzing had hem het pleiten tegen gemaakt het verveelde hem met procureurs om te gaan het gerechtshof te bezoeken en zaken op te loopen waartoe zou t hem dienen hij vond geen enkele reden om van kostwinning te veranderen
wat den heer gillenormand betreft de achting die men hem toonde was van volkomen goed allooi zijn gezag was erkend hoe licht hij was en zonder dat het aan zijn vroolijkheid schaadde
zijn manieren waren terughoudend koel beleefd weinig voorkomend daar zijn mond bekoorlijk was zijn lippen rood en zijn tanden schitterend wit waren temperde zijn glimlach het strenge van zijn gelaat
een daling van fortuin tot verlaging der ziel leiden kan waakte hij nauwkeurig over zijn eigenwaarde een uitdrukking of een daad die hem in andere omstandigheden betamelijk zou zijn voorgekomen scheen hem nu gemeen en was stuitend voor hem
namelijk den adel van den degen beschimpte historische geslachten die den zin der geschiedenis vergeten hadden zonen van hen die karel den groote vergezelden en de kameraden van napoleon verachtten
bij dat alles onder de levenden slechts één vriend een ouden boekhandelaar royol en één wensch dat de indigo bouw in frankrijk ingevoerd mocht worden
in een soort hut van het dorp austerlitz waar hij voor honderdvijftig francs s jaars drie kamers en een omheinden tuin met een put had hij maakte van die verhuizing gebruik om bijna al zijn huisraad te verkoopen
en rijk worden dan is er een rente een vervallen wissel ontvangen het meisje scheen insgelijks haar verschenen kwartaal gebeurd te hebben
er was rouw smartelijke rouw in deze kamer de dienstmaagd jammerde in een hoek de priester bad en men hoorde hem snikken de geneesheer wischte zijn oogen af en het lijk zelf weende ook
ja marius is dikwerf afwezig ei ei hij reist veel aha hij blijft s nachts uit zoo zoo
hebt evenmin vrees voor mij als ik vrees voor u heb en den beitel van de wond nemende wierp hij hem uit het open geblevene venster het vreeselijk gloeiend werktuig verdween in den nacht om op een afstand in de sneeuw uit te dooven
en op de u drukken evenals de koningsgezinden ik verzeker u dat mijn grootvader t nog beter doet hij zegt
het was één uur geslagen te zes uren moest de aanslag volbracht worden marius had nog vijf uren voor zich er was slechts één zaak te doen
niet mogelijk riep zij als ik er aan denk dat mijn dochters blootsvoets gaan en geen kleeren aan t lijf hebben hoe een satijnen mantel een fluweelen hoed
bekoorde hem die kiesche gezonde standvastige regelmatige harde eerlijke natuur instinctmatig beminde hij zijn tegenpartij
in het volle vertrouwen dat de deur goed bewaakt werd in het bewustzijn dat hij een weerloos man in zijn macht had en zij negen tegen één waren zelfs aannemende dat vrouw thénardier slechts voor één man telde
en door den ouden burger nochtans de schandvlek der familie werd genoemd hij snoof sterk en wist zeer bevallig met den rug zijner hand de snuifkorrels van zijn kanten chabot te slaan aan god geloofde hij niet sterk
waarin de gevangene duidelijk den wit gegloeiden beitel kon zien die met kleine roode vuursterretjes gespikkeld was toen zette hij zich weder voor den
met hem op de bank ging zitten welke zij in pacht schenen te hebben was zij een dertien of veertienjarig kind schier leelijk van magerheid links en onbeduidend maar wier oogen eens fraai beloofden te worden
de vuist is een krachtig element van eerbied iets wat de straatjongen het liefst zegt is ik verzeker u dat ik sterk ben links te zijn is benijdenswaard scheel te zien wordt geacht
de politieke meening van den heer mabeuf was een hartstochtelijke liefde voor planten en bovenal voor boeken hij had zooals iedereen de lettergreep ist tot uitgang zonder welke niemand in dien tijd kon leven maar hij was royalist
op dien leeftijd wanneer der jeugd het hart van keizerlijke fierheid klopt sloeg hij menigmaal de oogen op zijn gescheurde laarzen en leerde hij de valsche schaamte
een goede huisvesting en vijftienhonderd francs zeer verlokkend maar van zijn vrijheid af te staan een loontrekkend een soort van letterkundig bediende te zijn
de stadssergeanten en politieagenten traden achteruit zij had haar shawl afgeworpen maar haar hoed opgehouden haar man achter haar gehurkt was schier onzichtbaar onder den gevallen shawl en zij dekte hem met haar lichaam
liedjes hebben veel van de guillotine zij onthoofden onverschillig heden dezen morgen genen t zijn slechts variatiën
canailletroep ik wil geld geld dat geven ze niet want zij zeggen dat wij t zouden verdrinken en dat wij luiaards en dronkaards zijn
zoo ik mij in mijn gedachten omtrent u niet bedrieg durf ik hopen dat uw edelmoedig hart zich zal verteederen bij deze mededeeling en u zal dringen mij behulpzaam te zijn door mij een kleine weldaad te bewijzen
t was iets als een blinde die éénoogig worden kon hij weigerde dus marius leefde eenzaam door zijn neiging voor afzondering had hij er bepaald van afgezien
met het mes in de hand vrouw thénardier nam een grooten straatsteen die in een hoek lag en haar dochters tot
toen hij de zienswijze van zijn grootvader voor die zijns vaders losliet waande hij vast te staan en nu vermoedde hij met bekommering en zonder t zich zelven te durven bekennen dat dit niet zoo was het gezichtspunt waaruit hij alles beschouwde begon opnieuw te wisselen
bibliotheek van de louvre het zoogenaamde koninklijke cabinet mijnheer de port de guy een man met een kaal hoofd en eer verouderd dan oud geworden verhaalde dat men hem in
de vicomte damb en de hertog de val niet weinig luister bijzetten de hertog de val hoewel prins van non dat wil zeggen vreemd soeverein prins had zulk een verheven denkbeeld van frankrijk
gezondheid jeugd eer de heilige schuwe kieschheid van het nog nieuwe vleesch het hart de maagdelijkheid de schaamte
het meisje antwoordde met een stem als die van een dronken galeiboef hier is een brief voor u mijnheer marius zij noemde marius bij zijn naam er was alzoo geen twijfel dat zij bepaaldelijk hem bedoelde
er was iets aanvallends in zijn tred en zekerlijk eenige veroveringszucht hij trok dus naar de bank evenals hannibal naar rome trok
die van gisteren zijn spoken die van morgen zijn schimmen het oog van den geest onderscheidt ze onduidelijk de baringsarbeid der toekomst is een der visioenen van den wijsgeer
t is meer dan groot t is onmetelijk waarom wijl het durft durven is de prijs van den vooruitgang alle grootsche veroveringen zijn min of meer de prijs der
europa heeft staaltjes van azië en afrika in klein formaat de kat is een kamertijger de hagedis een zakkrokodil de danseressen der opera zijn rozeroode wilden zij eten de mannen niet op maar zuigen ze uit
hij had uit zich zelven lezen en schrijven geleerd alles wat hij kende had hij uit zich zelven feuilly had een edelmoedig hart dat de geheele wereld omvatte
geen ander huisraad dan een matten stoel een kreupele tafel eenige potscherven en in twee hoeken twee niet te beschrijven slaapsteden geen ander licht dan dat uit een zoldervenster met vier ruiten vol spinrag kwam
en dat dom rapalje wil politieke meeningen hebben t moest streng verboden worden politieke meeningen te hebben zij fabrieken stelsels keeren de maatschappij om
ondertusschen hadden de politieagenten den slapenden dronkaard achter de deur gevonden en schudden hem hij werd wakker en stamelde is t gedaan jondrette ja antwoordde javert
die naam deed l'aigle van houding veranderen hij richtte zich op en riep den jongeling in de cabriolet toe mijnheer marius
en met haar beide lompe handen tegelijk op haar heupen slaande riep een valsch adres de bandiet dien zij had medegenomen verscheen achter haar en nam weder zijn bijl een valsch adres herhaalde
atheniensers riep alexander parijs maakt meer dan wetten het maakt de mode meer dan de mode den sleur
tante gaf grootvader geen kennis van deze weigering uit vrees dat het hem nog meer vergrammen mocht hij had immers gezegd dat men mij nooit van dezen bloeddrinker spreke
geheel en al onnoodig is zeiden wij dat de brieven bezorgd waren bij de personen welke men ons had opgegeven ja wel hier zijn de brieven maar waaraan hebt ge gezien dat ze mij behoorden ha
en panchaud hebt ge er ook niet een kleinen modegek zien zwerven neen noch een dikken die op den olifant in den plantentuin gelijkt neen noch een kerel die zoo rood als een vos is neen
nu en dan zag hij er schimmen langs zweven en dan klopte zijn hart toen hij den achtsten dag onder de vensters kwam zag hij geen licht
moedeloos en om zich te verfrisschen den scherpen reuk der noteboomen inademende huiswaarts hij leefde wederom meer en meer in eenzaamheid geheel aan zijn treurigheid en zwaarmoedigheid overgegeven
en terwijl hij zijn vrouw een blik toewierp dien de heer leblanc niet zag vervolgde hij op een toon van vriendelijke ophemeling o wij hebben altijd heel goed met elkander geleefd mijne arme lieve vrouw en ik
wat ge zoudt niet barrevoets kunnen loopen welk een weelde genoeg ik ken een horlogemaker die uw horloge wel zal koopen goed neen dat is niet goed wat zult ge verder doen
hoe arm hij zij zal met zijn gezondheid zijn kracht levendigen tred schitterende oogen warm stroomend bloed
zei de man de moeder zweeg bij den bijzonderen blik dien de man op haar sloeg er ontstond een oogenblik stilte in het ellendig verblijf
wierp met den voet den stoel met de vuist de tafel omver en in één sprong was hij met wonderbare vlugheid aan het venster vr thénardier den tijd had gehad zich om te keeren
het gezicht van een sabel of geweer deed hem verstijven in zijn gansche leven was hij geen kanon genaderd zelfs niet in het hôtel der invaliden
evenals ieder wezenlijk braaf gemoed zijn eigen zedenmeester was en zich zelven meer berispte dan hij verdiende zag hij naar den muur die hem van de familie jondrette scheidde als wilde hij er zijn medelijdenden blik doorheen laten dringen
maar het ongelijk dat het tegenover ons heeft hebben wij t ook soms niet tegen het koningschap de revolutie wier erfgenamen wij zijn moet alles kennen het koningschap aan te randen is in weerspraak met het liberalisme
dan zal ik duitsch en engelsch leeren en intusschen intusschen zal ik van mijn kleedingstukken en mijn horloge leven men liet den kleêrkooper roepen
marius had weder eenige macht op zich zelven gewonnen en luisterde de laatste mogelijkheid van twijfel was verdwenen t was wel degelijk de thénardier van het testament
dat is waar dicteer ik zal schrijven mijnheer dorimon rentenier zeker zijn dochter
onder jan huss is luther onder luther is descartes onder descartes is voltaire onder voltaire is condorcet onder condorcet is robespierre onder robespierre is
ik zal u zeggen waarom t is omdat niets uit deze kamer kan gehoord worden dit is haar eenige goede eigenschap t is er echter een ze is als een kelder
t was een dier bij uitnemendheid medelijdenswaardige kinderen die ouders hebben en toch weezen zijn deze knaap bevond zich nergens liever dan op de straat voor hem waren de straatsteenen minder hard dan het hart zijner moeder
despoot was hij maar ook dictator despoot uit de republiek ontstaan en een revolutie in zich opnemend
zwarte haren frissche wangen roode lippen witte tanden en zuiveren adem nog altijd een ouden keizer afgunstig kunnen maken
deze vervolgingen van het lot hadden hem vindingrijk gemaakt hij had allerlei hulpmiddelen geld bezat hij niet maar toch vond hij middelen om wanneer hij er lust toe had dolle verteringen te maken
marius stak ze weder in het omslag wierp ze in een hoek en legde zich te bed den volgenden morgen tegen zeven uren was hij opgestaan had ontbeten en wilde zich aan t werk zetten toen zacht aan zijn deur werd geklopt
in dit streven veel meer dan in samengestelde beredeneerde en geregelde denkbeelden kan men het wezenlijke karakter van ieder mensch wedervinden wat ons het meest gelijkt zijn onze droomen
hij is heerlijk in de val geloopen ik zeide hem dat ik acteur was dat ik fabantou heette dat ik met mademoiselle mars comedie had gespeeld dat mijn huisheer morgen vier februari betaald wilde zijn
door een bankroet van een notaris verloor hij een som van tien duizend francs hetgeen alles was wat hij en zijn broeder bezaten de juli-revolutie veroorzaakte een crisis in den boekhandel in tijden van algemeenen nood worden zelden floras verkocht
van de koolschepen en waschvrouwen schuiten met het hoofd vooruit in de seine in strijd met alle mogelijke voorschriften der zedelijkheid en politie
juist urbain fabre welnu teeken u f de gevangene onderteekende
illumineerglazen t is alsof zij rooken en de wind ze uitwaait ik ben dan duizelig alsof paarden mij in de ooren snoven en hoewel t nacht is hoor ik straatorgels en het geratel van
kwam hen voorbij ging dan weder terug naar den kant van waar hij gekomen was en begon dan weder opnieuw hij kwam hen op deze wijze op zijn wandeling vijf of zesmaal voorbij
de arend van meaux dacht zonder treurigheid aan een klein ongeval hem den voorlaatsten dag aan de academie overkomen en dat zijn plannen voor de toekomst die trouwens zeer onbepaald waren veranderen moest
hij had zooals wij zeiden twee vrouwen gehad van de eerste had hij een dochter die ongehuwd was gebleven en van de tweede nog een dochter die op dertigjarigen leeftijd gestorven was
op voorwaarde dat gezegde moeder het er nu bij zou laten hij voegde er nog bij ik verlang dat de moeder ze goed behandelen zal van tijd tot tijd zal ik ze bezoeken
men gaf dezen vier schurken het plan op en zij voerden het uit zij werkten als voor een tooneel zij waren altijd in staat een genoegzaam en geschikt personeel voor alle aanslagen die hulp behoefden en winst beloofden te leveren
een bokser is een kampvechter of worstelaar een apotheker is een chemist een pruikenmaker is een artist een jockey een sportman
marius verliet het hôtel der porte st jacques om niet in schulden te komen
het was duidelijk dat dit schijnsel door geen kaars werd voortgebracht overigens hoorde hij geen de minste beweging bij de jondrettes niemand verroerde zich niemand sprak of ademde
alle politieke meeningen waren hem onverschillig en hij keurde ze alle zonder onderscheid goed mits zij hem met rust lieten op dezelfde wijze als de grieken de furiën de schoonen de goeden en bekoorlijken de eumeniden noemden
arm in arm gingen vader en dochter voorbij de bank van marius marius was achter hen opgestaan en oogde hen na zooals in zulk een teederen zielstoestand gebruikelijk is
terwijl marius intusschen zijn verbaasden smartelijken blik op haar richtte ging het meisje met de vermetelheid van een spooksel heen en weder door het vertrek
t is niet noodig u te zeggen dat ik u mijn drama en alle die ik nog maken zal wensch op te dragen en u te bewijzen hoe vurig ik naar de eer streef
die tot het slaken van een kreet aandreef dit alles had wij moeten t bekennen sedert hierop aanmerking gemaakt was voor marius iets onaangenaams en het verwonderde hem
t was werkelijk iets dat een schilderij geleek en door de kaars min of meer in het licht kwam marius kon er niets van onderscheiden wijl jondrette tusschen hem en de schilderij stond
marius was arm en zijn kamer armoedig maar even edel als zijn armoede was was zijn verblijf zindelijk het kot waar hij nu zijn blik insloeg was afschuwelijk vuil walgelijk donker en smerig
immers zoo onze lichamelijke oogen in het hart van anderen vermochten te staren zou men een mensch zeker meer naar t geen hij droomt dan naar t geen hij denkt beoordeelen
die in den hoek der achterkamer van het koffiehuis musain de vatenwaschster beet nam bossuet strekte de hand naar hem uit om hem het stilzwijgen
t was de eenige opening door welke hij het leven kon inzien deze opening was donker en hij ontving er meer koude dan warmte meer duisternis dan licht door
speler losbol en dronkaard zong hij voor deze jonge denkers tot hun verdriet gestadig j'aimons les filles et j'aimons le bon vin air vive henri iv leven de meisjes leve de wijn
een agent ijlde naar het raam en zag er uit hij zag niemand de touwladder slingerde nog verduiveld zei javert binnensmonds dit moest de beste van de vangst zijn
vi de conjunctie van twee sterren i hoe familienamen ontstaan
waarvan de eene het gezicht de andere de hersenen vormt hij volgde de wetenschap op den voet vergeleek saint-simon met fourier ontcijferde de hieroglyphen brak de keien stuk die hij vond en sprak mede over
bovendien stond in dit huis tusschen deze oude vrijster en dezen grijsaard in een kind een knaapje steeds sprakeloos en bevende als mijnheer
hoe leelijk is parijs als het een wit hemd heeft aangetrokken zij keerde naar den spiegel terug maakte allerlei gebaren en beschouwde zich achtereenvolgens aan alle zijden nu riep de vader wat doet ge toch
men herinnere zich dat deze gang aan beide zijden kamers had die op dit oogenblik alle ledig waren en te huur stonden vrouw burgon liet er gewoonlijk de deuren van open
dat van andré chénier had doen vallen zijn stem was gewoonlijk zacht doch kon plotseling mannelijk worden hij was geletterd en geleerd
wij slaan anderen geen minderen over deze namen zijn karakteristiek en drukken niet alleen wezens maar soorten uit ieder dezer namen behoort tot een verscheidenheid dier wanstaltige paddestoelen van den ondergrond der beschaving
toen had javert gewacht naar het afgesproken teeken het heen en weder rijden van het huurrijtuig had hem in niet geringe onrust gebracht
t was niet meer het uithangbord der kroeg van montfermeil t was een verrijzenis een graf opende zich een schim richtte zich op marius hoorde zijn polsen kloppen het kanon van waterloo suisde in zijn ooren zijn bloedende vader
juist kwam een zwarte broek die van de imperiale klom het raampje der coupé voorbij zou t marius zijn dacht de luitenant het was marius
wat het teedere zijner dankbaarheid vermeerderde was de gedachte aan den tegenspoed waardoor hij wist dat thénardier gevallen en verzwolgen was
mensch mijn oudste dochter zal u zeggen dat wij sedert twee dagen met ons vieren zonder brood en mijn vrouw ziek is
zeer geletterd met kleine voetjes en kleine handjes net gekleed blank en met oogen als van een kaartlegster ik ben dol op haar
en van het venster naar den schoorsteen de geheele kamer door zoodat de vloer kraakte alsof er een steenen beeld over ware gegaan en voor den tweeden keer boog hij zich over zijn dochter die dezen donderslag met de wezenloosheid van een oud schaap had verdragen
de heer gillenormand bewonderde zijn eigen knapheid in alle zaken en verklaarde zich zelven voor zeer schrander en verstandig hij zeide onder anderen ik heb waarlijk zooveel scherpzinnigheid dat ik u zou kunnen zeggen van welke vrouw ik de vloo heb die mij bijt
en geef hun vijf francs maar zeg niet dat het van mij komt zesde hoofdstuk de plaatsvervanger
brutus die cesar vermoordde was verliefd op het beeld van een knaapje dat beeld was van den griekschen beeldhouwer strongylio die ook de amazonenfiguur eucnemos het schoone beeld genoemd heeft gebeiteld
naast den naam van zijn vader stond in marius hart een andere naam gegrift het was die van thénardier marius met zijn ernstige
had hij het oordeel der partij van omtrent napoleon ingezogen want al die vooroordeelen der restauratie al hare belangen al haar instinct strekte slechts om napoleon te misvormen
enz elkander konden haten terwijl er in de wereld zoo velerlei soorten van mos kruiden en heesters waren die zij beschouwen en stapels folianten die zij doorbladeren konden hij wilde niet nutteloos zijn dat hij boeken had
zijt ellendigen ofschoon mijn leven niet der moeite waard is het zoo te verdedigen zoo ge echter meent dat ge mij zult doen spreken doen schrijven wat ik niet zeggen wat ik niet schrijven wil hij stroopte de mouw van zijn linkerarm op en voegde er
deze man was reeds oud toen zij jong waren zijn gestalte is voor hen die met droefgeestigen blik dat flauwe schimmengewemel aanschouwen t welk men het verleden noemt nog niet geheel en al uit dien doolhof van straten in den omtrek van den temple verdwenen
combeferre zag het meesterstuk van lodewijk xviii met wijsgeerigen blik verbranden en zeide niets dan de charte in een vlam herschapen bijtende spot kwinkslagen woordspelingen alles wat de franschen
een mes voor het snijden van het karton een vormblok een hamertje om de stalen versierselen te spijkeren penseelen en de drommel weet wat al meer
als in een onbeschrijfelijke type die bestaan heeft en waarmede wij zelfs in aanraking zijn geweest de grieksche naaktheid de hebreeuwsche melaatschheid en de gasconsche
rechtstreeks valt hij aan zonder feintes te verspillen hij heeft een forsche vuist is vlug als t weerlicht pareert juist
mijnheer de gillenormand die gelijk alle gezonde lieden vroeg bij de hand was had hem te huis hooren komen en haastte zich zoo snel zijn oude beenen hem dit veroorloofden de zoldertrap naar marius kamer op om hem te omhelzen
de deur was bewaakt maar het venster niet zoodra hij los was en terwijl javert het proces-verbaal schreef had hij van de verwarring het gewoel het gedrang de duisternis en van een oogenblik dat men niet op hem lette gebruik gemaakt om door het venster te ontvluchten
de vader riep ga evenwel binnen de deur werd geopend en marius zag de oudste dochter met een kaars in de hand binnenkomen
op zijn beurt werd marius nu de brandende kool en mijnheer gillenormand de blaasbalg marius geheele lichaam rilde hij wist niet wat te doen zijn hoofd gloeide
o hoe zou hij zijn grijze hoofd gekust zijn haren met tranen besproeid zijn litteeken beschouwd zijn handen gedrukt zijn kleederen vereerd zijn voeten omhelsd hebben
eveneens een bende naar die der bandieten zie hier eenige namen die nog in t geheugen van sommigen gebleven zijn en aan de hoofdpersonen der bende patron minette behoorden
en vermits het toen te laat was om naar de straat st jacques te gaan eten at hij maar een stuk brood hij ging niet eer te bed dan na zijn rok geschuierd en netjes opgevouwen te hebben
de hoogste monumenten der menschelijke beschaving nemen zijn spotternijen aan en leenen hun eeuwigheid aan zijn kwajongensstreken parijs is majestueus het heeft een wonderbare juli
nu geheel aan deze studie overgegeven die al zijn tijd al zijn gedachten innam zag hij de gillenormands echter bijna niet hij verscheen wel aan den maaltijd maar daarna zocht men hem steeds zonder hem te vinden
dat was in marius gebeurd hij helde zelfs om de waarheid te zeggen wel wat te veel tot bespiegeling over sinds het hem gelukt was zijn brood bijna zeker te kunnen verdienen had hij zich daarbij bepaald
de andere bewoners waren of verhuisd of overleden of bij gebreke van betaling op de straat gezet op een dag in dezen winter had de zon zich des namiddags even vertoond
op straat ontmoette naderde hij hem en vroeg is t geoorloofd mijnheer de procureur des konings dat ik mijn litteeken drage
was door zijn boezemvriend mgr de roquelaure oud bisschop van senlis een van de veertig aan mevrouw t voorgesteld
rustig en kalm marius kon niet nalaten op dit oogenblik zijn verheven treurig gezicht te bewonderen t was blijkbaar iemand wiens ziel geen verschrikking kende en die niet wist wat vertwijfeling was
is hier in de buurt een ijzerwinkel in de straat mouffetard ha ja op den hoek eener straat ik herinner mij zeg mij hoeveel ge noodig hebt twee en een half of drie francs er zal niet veel voor het eten overblijven
het oog van den nacht is het andere teeken bij dat oog begint het kwaad beef voor hem die geen blik heeft de maatschappelijke orde heeft haar zwarte mijnwerkers er is een punt waar delven begraven is en het licht uitgaat
in den nood dringen de lichamen tegen elkander als in de koude maar de harten verwijderen zich naar alle waarschijnlijkheid had deze vrouw dien man moeten beminnen met al de liefde welke in haar was
zoo zijn tante hem daarover beknorde was hij zeer zachtzinnig en wendde studiën lessen examens conferentiën
terwijl de verwoede vrouw verwenschingen uitbraakte had thénardier zich op de tafel gezet gedurende eenige oogenblikken sprak hij niet schommelde met zijn rechterbeen en zag mijmerend met woesten blik naar het komfoor
en dacht hij aan zijn tante aan de tien louisd'ors en aan het verslag dat hij op zich genomen had van marius gedrag te zullen doen dit bracht hem aan t lachen hij is misschien niet meer in het rijtuig dacht hij
hij ging naar de voorstad saint marceau en vroeg in den eersten den besten winkel naar een commissaris van politie men wees hem naar de
schier niemand kent deze zonderlinge plaatsen de campagne van rome is een idée het rechtsgebied van parijs is een andere idée
hoe is t deze duivel ha t is de oude zei de knaap dag moeder burgon ik kom mijn oudelui bezoeken
dat hij ouderloos en alleen op de wereld was en wat zal er dan van u worden vroeg courfeyrac ik weet het niet antwoordde marius
niet uit liefde voor zijn vader maar door dien zekeren eerbied voor den dood die in t menschelijk hart altijd zoo gebiedend spreekt nam marius het papier en stak het bij zich niets bleef er van den kolonel over de heer
bahorel was een vroolijk wezen maar lastig in gezelschap moedig verkwistend verspillend soms edelmoedig
hij bleef echter op tamelijk verren afstand en zette zich weder op zijn bank waar hij zich vier uren lang bezighield met naar de musschen te kijken die in de laan huppelden en het voorkomen hadden hem voor den gek te houden
zie ik ben aan deze plaats gehecht het is mij of ik er de mis beter hooren kan ik zal u zeggen waarom tien jaren lang zag ik er geregeld om de twee of drie maanden een arm goed vader knielen
ik verklaar u burgers dat uw vooruitgang dwaasheid dat uw humaniteit een droom dat uw revolutie een misdaad dat uw republiek een monster dat uw maagdelijk jonge frankrijk een hoer is
een zwaren haastigen tred op de trap en in de gang en de klink der deur hard oplichten t was jondrette die
der maatschappelijke verschijnselen dat al de misdaden van den man met het zwerven van het kind een aanvang nemen wij zonderen echter parijs uit in een zekere mate en in weerwil van t geen wij vermelden
zonder den ander te hoonen t was onmogelijk zijn grootvader te beleedigen en even onmogelijk zijn vader niet te wreken aan de eene zijde een geheiligd graf aan de andere zijde grijze haren
uit een zekere vluchtige grilligheid welke zich aan de machtige en diepe beweging paarde waaruit de zoo noodige studie der middeleeuwen is voortgekomen
toen de mis geëindigd was zag ik hem met zijn dochter de kerk verlaten en beiden in een huurrijtuig plaats nemen ik heb hem duidelijk gezegd de laatste deur rechts aan t einde van de gang
zij zette steeds meer haken en oogen aan en stak zelfs spelden waar niemand er aan dacht om te gluren het eigenaardige der preutschheid is immers ook dat er te meer schildwachten worden gezet naarmate de vesting minder wordt bedreigd
niets vloeit meer rechtstreeks en oprecht uit onze ziel dan ons onbedacht en buitensporig streven naar den glans van het lot
dat is juist een fout in haar antwoordde bahorel de minnares die men heeft mag niet lachen dat spoort u tot bedriegerij zoo ge haar vroolijk ziet hebt ge geen wroeging maar ziet ge haar treurig dan voelt ge uw geweten
de eenzaamheid de volstrekte afzondering de trots de onafhankelijkheid de liefde voor de natuur gebrek aan dagelijkschen en stoffelijken arbeid
maar alles ging in de erbarmelijke jammerklachten en het gezwets van jondrette verloren dit mengde wezenlijken toorn onder de verrukking van marius
de jonge dame wendde het hoofd eenigszins af en sloeg haar oog op als wilde zij zeggen welnu wat wil hij
voorwaarts artillerie parken rolden schipbruggen strekten zich uit over de rivieren drommen cavalerie galoppeerden in stormmarsch kreten trompetgeschal en waggelende tronen alom
deze mijnheer de lamothe was in dien salon door zijn vermaardheid in tel en zonderling ook door den naam van
wij verliezen tijd de dienders zijn ons op de hielen nu zei een der bandieten laat er ons om trekken wie t eerst zal gaan maar thénardier riep
wel een vrouwenjak maar niet van zijn moeder vreemde lieden hadden hem uit liefdadigheid in de plunje gestoken hij had evenwel een vader en een moeder maar zijn vader dacht niet aan hem en zijn moeder beminde hem niet
die geneesheer die priester en die vrouw beschouwden marius door hun tranen heên zonder een woord te spreken hij was hier vreemdeling
dat misschien drie francs waard is jondrette antwoordde heel bedaard hebt ge uw portefeuille bij u ik zou mij met duizend kronen tevreden stellen
marius had twee vrienden een jongen courfeyrac en een ouderen mabeuf hij helde het meest tot den laatsten over vooreerst had hij dezen
deed afstand van zijn kerkmeesterschap verkocht een gedeelte niet van zijn boeken maar van zijn prenten waaraan hij t minst gehecht was en betrok een huisje op den boulevard mont parnasse dat hij echter slechts twee maanden bewoonde en wel om twee redenen
achtste hoofdstuk twee maken geen paar van de twee dochters des heeren gillenormand hebben wij reeds gesproken de eene was tien jaren voor de andere geboren
kleedde zich trok handschoenen aan-een ongekende weelde en wandelde naar het luxemburg onderweg ontmoette hij courfeyrac maar veinsde hem niet te zien toen courfeyrac echter bij zijn vrienden kwam zei hij
t is de tegenspraak der stof de mensch wordt er draak honger dorst te hebben is het uitgangspunt het komt uit bij den duivel uit die verdieping kwam lacenaire
er kwam een dag waarop hij geen kleederen meer had de broek alleen was draagbaar wat nu te doen courfeyrac wien hij op zijne beurt eenige diensten had bewezen gaf hem een oude jas marius liet dien voor dertig sous door een kleermaker portier keeren
hij was goedhartig ruw liefdadig en ware hij rijk geweest hij zou misschien naar prachtlievendheid zijn overgeheld alles moest voor zoover t hem aanging op groote schaal gebeuren zelfs
wij hebben reeds gezegd dat niemand het weet te midden van het rumoer besloot bossuet iets dat hij tot combeferre zeide plotseling met deze dagteekening juni waterloo
aldus daar het ontbijt vier sous en het middagmaal zestien sous kostte kwam zijn voeding hem op een franc daags te staan
hoe was hij er onder gekomen door uitwendige aangroeiing deze ongeloovige heette grantaire en teekende zich gewoonlijk r
weet ge hernam de vader dat het duivels koud in dit hondenhok is zoo de man niet kwam maar ja hij laat zich wachten en denkt laat hen wachten
en daar het gevogelte naast den vogel bestaat zie ik niet in waarom de classieke tragedie niet tegenover de tragedie der ouden zou staan
tegenover bastet den prentenkooper op den hoek van de straat des mathurins hij at geen soep zijn maaltijd bestond uit een portie vleesch van zes een halve portie groente van drie en een dessert van nog drie sous
dat europa veroverde met den degen dien hij droeg en de wereld door het licht dat van hem afstraalde marius zag in bonaparte het begoochelend droombeeld dat immer aan de grenzen zal oprijzen om de toekomst te bewaken
vertelde dat in bij zijn terugkomst in frankrijk juist toen de koning te calais ontscheept was iemand hem een request aangeboden had wat verzoekt ge vroeg toen de koning een postkantoor sire
marius sloeg zijn boek dicht opende het weder en poogde te lezen hij beefde de straalkrans kwam rechtstreeks op hem toe mijn hemel dacht hij ik weet niet welke houding ik aannemen moet
hij heeft den moed niet gehad om slechts tot vijfhonderd francs te komen aan al mijn spotternij heeft hij geloofd ik had er pret in
een laag voorhoofd breede slapen nog geen veertig jaar oud en diepe rimpels borstelig kort haar een baard als van een wild zwijn zoo was deze man
zij ging niet binnen maar bleef in de schaduw op de gang waar marius haar door de half openstaande deur zag nu waarom antwoordt ge niet hernam marius wat wilt ge
hoe wilt ge dat men daarvan leve terwijl hij dus sprak zag jondrette den heer leblanc niet aan die hem gadesloeg het oog van den heer leblanc was op jondrette
zijn boeken zijn schouwburg zijn kunsten zijn wetenschappen letterkunde en wijsbegeerte zijn de leesboeken voor het menschelijk geslacht
evenmin als voor u antwoordde marius ruw die er op begon te letten dat deze politiebeambte hem nog niet mijnheer had genoemd de inspecteur zag marius nog strakker in de oogen en hernam met een soort van plechtigen nadruk
daarentegen lachte hij om alles op zijn vijf-en-twintigste jaar was hij reeds kaal t was zijn vader gelukt eindelijk een eigen huis en akker te krijgen terwijl hij de zoon niets haastiger had kunnen doen dan door een verkeerde speculatie
met onnoozele naamspelingen die men giftig waande en met verzen van vier zelfs van twee regels zoo ook met dit op het ministerie desolles een gematigd cabinet waarin de heeren decases en deserre zitting hadden
ik kon toch niet anders doen dan hem wegjagen zei de grootvader bij zich zelven terwijl hij zich afvroeg als zoo iets weer gebeurde zou ik het dan nog eens doen
deze weinige woorden schenen het begin eener opheldering te zijn marius spitste de ooren thénardier vervolgde word niet ongeduldig mijn vrouw zal spoedig terugkomen
en deze bijnamen behielden beiden omdat men hun ware namen niet kende de studenten zeiden dus ha daar zit mijnheer leblanc weêr op zijn bank en marius vond het evenals de anderen gemakkelijk den onbekende maar mijnheer leblanc te noemen
om u mijn schatting van dankbaarheid te voldoen dat gedicht t welk ik zoo volmaakt mogelijk zal pogen te maken zal u worden gezonden vr het aan t hoofd van het drama zal geplaatst en op het tooneel gedebuteerd worden
en in de duisternis als koopvaardijschip doorsluipen maar pontmercy deed de driekleur aan den mast hijschen en voer trotsch de kanonnen der engelschen voorbij twintig mijlen verder nam hij met stijgende stoutmoedigheid een groot
dertiende hoofdstuk de kleine gavroche acht of negen jaren na de in de tweede afdeeling van dit werk verhaalde gebeurtenissen
ha krijschte thénardier gij wilt nog verder met mij schertsen maar t is mis man zoo herinnert gij het u niet ziet gij niet wie ik ben
de straatjongen heeft overigens spreekwijzen als talleyrand hij is niet minder hondsch maar eerlijker hij bezit een vroolijkheid die hem soms overvalt zonder dat men weet waarom
als hij zich maar niet vergist ge hebt hem dus in de kerk gevonden heeft hij mijn brief gelezen wat heeft hij u gezegd ho ho ho riep de dochter wat draaft ge door man
boek v het nut des ongeluks eerste hoofdstuk marius behoeftig het leven werd streng voor marius
in het oneindige duister en de eeuwige onmetelijkheid en riep leve de keizer van dit oogenblik af was alles bepaald de corsicaansche
zij bewoog zich zonder zich om haar naaktheid te bekommeren haar los en gescheurd hemd viel soms tot onder haar borst zij verschoof de stoelen verplaatste de toiletzaken die op de commode stonden