AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
t is mogelijk dat alles brak maar niemand zou iets hebben en dat was reeds iets gewonnen maar waar blijft toch de oude menschlievende heer zal hij komen misschien heeft de ezel het adres vergeten ik wed dat het oude dier
en poogde aan den lastigen blik van vidocq onder allerlei gedaanten te ontsnappen zij leenden elkander hun namen verscholen zich in hun eigen schaduw en waren voor elkander schuilhoeken en
een oude van dertig jaar gaf een jongere van achttien jaar raad en beduidde hem met welk een tegenstander hij te doen had drommels wees op uw hoede hij voert een geduchten degen hij kent
op het oogenblik dat hij voorbijging als onder het geschut der vesting voelde hij een geweldige hartklopping de jonge dame droeg evenals den vorigen dag haar damasten kleed en krippen hoed
behalve een bibliotheek naast zijn kamer had hij een boudoir waarop hij zeer gesteld was met een leliegeel behang versierd dat op order van den heer de
een graaf niet dikker dan de arm der doodslagers van september de wijsgeer sieyès ik beroem mij aan de wijsbegeerte van al die wijsgeeren nooit meer waarde te hebben gehecht dan aan den bril van den grappenmaker in tivoli
maar de voorkamers ervan gelijk de rijken hun grootste pracht aan den ingang hunner paleizen ten toon stellen schijnt de dood zijn grootste ellende in die voorkamers te vertoonen welke aan hem grenzen
nu ben ik duegna geworden juffrouw gillenormand kuste hem gij zoudt dergelijke streken niet doen théodule sprak zij
knapen die nauwelijks de min ontloopen zijn zoo men hun in den neus kneep zou er melk uit komen en morgen middag delibereeren zij waar moet dat heen waar moet dat heen
hij stond op trad langzaam naar de kaart van frankrijk die aan den wand hing en waarop men onderaan in een afgescheiden vak een eiland zag hierop legde hij den vinger en sprak
dat alles verdween en maakte plaats in zijn geest voor een schitterenden stralenkrans waarin op onbereikbare hoogte de bleeke marmeren schim van cesar
kiesgerechtigde een burger ben geweest en gij zijt het misschien niet gij nu trad thénardier een schrede naar de mannen die aan de deur stonden en voegde er wrokkend bij als ik denk dat hij tot mij durft spreken alsof ik een schoenlapper ben
op een avond had hij in de schemering op de bank die mijnheer leblanc en zijn dochter zoo even verlaten hadden een eenvoudigen zakdoek gevonden zonder borduursel maar wit en fijn en die hem onbeschrijfelijke geuren scheen uit te wademen
hij hoorde onverwachts van wijsbegeerte literatuur kunsten geschiedenis en godsdienst spreken hij zag vreemde gezichten en wijl hij ze niet in perspectief stelde wist hij niet zeker of hij geen chaos voor zich had
in allen geval zeide hij bij zich zelven zoo zij de leeuwerik is zal ik haar zien want vrouw thénardier zal haar hier brengen dan zal ik er mij meê bemoeien ik zal zoo t zijn moet mijn bloed en leven geven maar ik zal haar bevrijden
de meesters waren gebalsemd de knechts opgezet een deftige geëmigreerde en verarmde markiezin die nog slechts één dienstmaagd had sprak voortdurend van mijne dienstboden wat deed men in den salon van mevrouw de t men was er ultra
door hem zelven er op gegrift in werd hij reeds door de politie in t oog gehouden doch had nog niet ernstig gedebuteerd
misbruik eerloosheid verdrukking ongerechtigheid despotisme onrechtvaardigheid fanatisme dwingelandij heet hoed u voor den straatjongen deze kleine zal groot worden
ik lach om uw volmaaktheden uitmuntendheden en hoedanigheden iedere deugd gaat met een ondeugd gepaard spaarzaamheid grenst aan gierigheid mildheid aan verkwisting en moed aan grootspraak
en opene rustige trekken waarop een tevens trotsche denkende en onschuldige uitdrukking lag zijn gelaat schoon rond van lijnen was niettemin krachtig en had die duitsche zachtheid welke uit den elzas en
eensklaps zeide jondrette luid zeg eens ik denk daar aan in zulk een weêr als t nu is zal hij zeker met een huurrijtuig komen steek de lantaarn aan en ga er mede naar beneden blijf beneden achter de deur staan
hij ging er zich gelijk den vorigen dag nederzetten en zag van daar in het verschiet duidelijk den witten hoed het zwarte kleed en voornamelijk den blauwen glans hij bewoog zich niet en ging eerst naar huis toen de poort van den tuin gesloten werd
t is de monarch dien de buurman van ochtend gegeven heeft na eene poos hernam hij er zijn twee stoelen noodig waarom om op te zitten marius voelde een rilling door zijn lichaam loopen toen hij vrouw jondrette koel hoorde antwoorden
in een oogenblik had zij hem uit het gezicht verloren en kwam hijgende van kortademigheid en schier van kwaadheid stikkende te huis is dat verstandig bromde zij alle dagen zijn nieuwen rok aan te trekken en de menschen z te laten loopen
geen hij noemt ponts des arts kunstbruggen maken de door de regeering ten gunste van het fransche volk uitgesproken redevoeringen uitventen en tusschen de straatsteenen krabben
klom marius naar de eerste verdieping en verzocht den commissaris van politie te spreken mijnheer de commissaris is hier niet zei een schrijver maar er is hier een inspecteur die hem vervangt wilt ge dezen spreken is er haast bij ja zei marius
bij het zien van zijn peinzenden stralenden blik zou men gezegd hebben dat hij in het vorig leven reeds de revolutionaire apokalypse was doorgegaan de overleveringen kende hij alsof hij er getuige van geweest was
van een knorrige tante van moederszijde geërfd die honderd jaar oud was geworden hij had twee vrouwen gehad in zijn manieren bezat hij iets van een hoveling als hij nooit geweest was en van een magistraatspersoon als hij had kunnen zijn
en het nummer ervan waarschijnlijk in de omwentelingen der hernummering welke de straten van parijs ondergaan veranderd hij bewoonde ruime ouderwetsche vertrekken op de eerste verdieping tusschen de straat en de tuinen
de vroolijkheid van géronte is stuitend en bitter voor de droefgeestigheid van werther zoolang beider politieke meeningen en denkbeelden dezelfde bleven dienden deze marius dikwijls tot een brug om den
in deze ontvlamming van allerlei lijden vermengd met allerlei haat iets afschuwelijks als het kwade iets treffends als de waarheid
en den boulevard verscholen hij was begonnen met de twee meisjes te willen inpakken die gelast waren de toegangen van het huis te bewaken doch hij had alleen azelme gevat eponine was niet meer op haar post maar verdwenen en hij had haar niet kunnen vangen
de menschen te bedriegen den edelmoedige te spelen den menschen hun broodwinning te ontnemen en hen in het bosch te dreigen en dat men er niet mede af is om later wanneer de menschen arm zijn geworden hun een te groote jas en twee ellendige hospitaaldekens te brengen
duwde courfeyrac toe zwijg van rousseau ik bewonder dien man t is waar hij verloochende zijn kinderen maar hij nam het volk toch aan geen der jongelieden sprak ooit het woord keizer uit
naarmate hij dichterbij trad werden zijn schreden allengs langzamer toen hij op een zekeren afstand van de bank was nog verre van t einde der laan hield hij stil en zonder dat hij zelf wist waarom keerde hij plotseling terug zonder tot aan het einde te gaan
op zekeren dag zijn broeder te vernon bezoekende ontmoette hij kolonel pontmercy op de brug en herkende in dezen den man van st sulpice de kerkmeester sprak den pastoor over hem en beiden brachten onder een of ander voorwendsel den kolonel een bezoek
ik heb hem straks zien uitgaan en bovendien kan die ezel wel hooren hij is overigens zooals ik u zeg uitgegaan jondrette sprak evenwel als door een soort van instinct zachter doch niet zoo zacht of marius kon zijn woorden verstaan
de republiek het keizerrijk toch waren tot nog toe voor hem slechts monsterachtige woorden geweest de republiek was hem een guillotine bij schemeravond het keizerrijk een zwaard in de duisternis
waar ik als kerkmeester recht op heb ik heb dien ongelukkigen heer zelfs een weinig gekend hij had een schoonvader een rijke tante en bloedverwanten geloof ik die het kind dreigden te onterven zoo het zijn vader bezocht
op zekeren dag vroeg men in zijn tegenwoordigheid waartoe de redacteur van den courier français veroordeeld was en toen men hierop antwoordde tot suspensie merkte
weder een andere twistte met zijn moeder verwijt elkander toch niets riep een straatjongen hun toe een straatjongen te klein om in het gedrang een veroordeelde te kunnen zien voorbijgaan klimt op een lantaarnpaal
hij kon een gebaar van verwondering niet bedwingen t welk jondrette opmerkte ha ik zie riep jondrette met een houding van welgevallen zijn jas dichtknoopende gij beziet mijn jas hij zit mij goed niet waar hij zit mij goed
goed dat ge u met zorg gekleed hebt gij moet vertrouwen weten in te boezemen jondrette had de nieuwe maar voor hem te groote jas die de heer leblanc hem gegeven had nog niet afgelegd
zoo niet door een dier geheimzinnige en veelvuldige spelingen van het noodlot het tooneel te vernon bijna onmiddellijk te parijs herhaald ware geworden
t was als een hoos waarvan hij zich beheerscher had gewaand en die hem medevoerde een oogenblik meende hij te bezwijmen ondertusschen wandelde
bovendien gebruikte hij woorden welke zoovele vonken waren uit den ouden rotssteen zoo werd de koning van pruisen toen deze na lodewijk xviii op den troon te hebben hersteld hem onder den naam van graaf van rupen bezocht door den afstammeling van lodewijk xiv
t was een donkere avond deze knaap was bleek mager in lompen gekleed met een linnen broek hoewel t februari was en zong luidkeels
en bukte als om er iets aan na te zien toen ontdekte marius dat hetgeen hij voor een hoop touwwerk had gehouden een touwladder was met houten sporten en twee haken om ze vast te hangen
zou gaan delibereeren terwijl hij zich met deze onaangename gedachten bezig hield werd luitenant theodule in burgerkleeding t geen zeer slim overlegd was door mejuffrouw gillenormand
en toen hij hem zag op hoonenden toon en met burgerlijken trots waarin iets verpletterends lag hem toeriep ha ha ha ha zijt ge nu baron ik maak u mijn compliment wat beteekent dat
frankrijk waarom om parijs ik heb u mijn meening over athene gezegd engeland waarom om londen
tijdens het keizerrijk had hij tusschen twee veldtochten in den tijd gehad mejuffrouw gillenormand te huwen de oude burger had toen zuchtend en inwendig verontwaardigd zijn toestemming gegeven zeggende de aanzienlijkste familiën zijn er toe gedwongen
dat het hem misschien mogelijk zou zijn een wezenlijken dienst aan haar die hij beminde te bewijzen maar wat zou hij doen zou hij de bedreigde personen waarschuwen
niet met den lieven engel van beaumarchais te verwarren naast enjolras die de logica der revolutie vertegenwoordigde vertegenwoordigde combeferre de
toch liet zij zich wie er in staat toe is verklare deze oude verborgenheid der onschuld niet ongaarne door een officier der lanciers omhelzen die haar achterneef was en theodule heette
zij sprong van het bed en bleef een oogenblik staan met hangend haar uitgezette neusvleugelen open mond gebalde vuisten het hoofd in den nek geworpen
leunde tegen den muur met gesloten oogen en scheen te slapen hij was oud en had een vreeselijk aanzien met zijn wit haar en zwart gezicht de twee anderen schenen jong de een had een zwaren baard de andere lang haar geen hunner droeg schoenen
ging naar den hoek bij de deur en nam den hoop touw dien hij hun toewierp bindt hem aan den voet van de krib zeide hij en den oude ziende die door den vuistslag van den heer leblanc op den grond geworpen was blijven liggen en zich niet bewoog vroeg hij
tot hiertoe had hij onbepaald gehoopt een middel te zullen vinden om deze twee plichten in overeenstemming te brengen maar er had zich niets hiertoe aangeboden het gevaar werd intusschen dreigend de laatste grens van den aanslag was overschreden
t is jammer dat ik maar onwetend ben ik zou anders een tal van dingen kunnen aanhalen die ik nu niet weet bij voorbeeld geest heb ik altijd gehad
eensklaps schitterde zijn dof oog van een helsche vlam deze kleine man richtte zich op en werd verschrikkelijk hij trad naar den heer leblanc en riep hem met donderende stem toe
zij zijn zwart wijl zij met kolen omgaan t zijn stokers sla geen acht op hen mijn weldoener maar koop mij mijn schilderij af heb medelijden met mijn ellende ik zal ze u niet duur verkoopen hoe hoog schat gij
marius hoorde over alles zulk een zonderlinge taal voeren dat het zijn nog beschroomden geest hinderde er hing een schouwburgbiljet dat de opvoering van een oud zoogenaamd classiek treurspel aankondigde
god beware mij dat ik frankrijk zou willen verkleinen maar men verkleint het niet door het met napoleon samen te smelten welaan laat ons spreken ik ben een nieuweling onder u maar ik verklaar dat ge mij verbaast
de jonge dame was ontegensprekelijk wonderschoon de eenige aanmerking die men als critiek kon maken was deze dat het verschil tusschen haar blik die treurig en haar glimlach die vroolijk was aan haar gezicht zoo iets verwards gaf
marius stoorde het gesprek door plotseling uit te roepen t is toch wel heel aangenaam een ridderorde te hebben t is waarlijk kluchtig fluisterde
zoo een jongeling het waagde hem met lof van de republiek te spreken werd hij zoo rood van toorn dat hij schier in onmacht viel soms zinspelend op zijn negentig jaren zeide hij ik hoop niet dat ik tweemalen drie en negentig jaren zal beleven
kent ge dat huis de inspecteur zweeg een oogenblik toen antwoordde hij terwijl hij den zool van zijn laars voor de opening van de kachel warmde wel mogelijk hij voegde er binnensmonds minder tot marius dan tot zijn das sprekende bij
o ijdelheid die alles met groote woorden omkleedt een keuken is een laboratorium een danser is een professor een koorddanser is een gymnasticus een
ik herhaal zeide hij wij kunnen elkander verstaan laten wij onze zaak in der minne schikken ik had ongelijk mij aanstonds driftig te maken ik weet niet wat mij in het hoofd kwam
ik ben geen jakobijn geen slecht burger mijnheer ik wensch haar niets geen kwaad maar zoo ik een der ministers was t zou zoo waar ik leef anders gaan bijvoorbeeld ik wilde mijn dochters het doozen maken laten leeren
dit is voor mijn middagmaal van heden dacht hij morgen zullen wij zien hij hield de zestien sous en gaf het meisje de vijf francs zij nam het geld goed zeide zij dat is zonneschijn
hij is tusschen de zeven en dertien jaar oud leeft in troepen zwerft langs de straat woont onder den blooten hemel draagt een oude broek van zijn vader die hem op de hielen hangt
marius meende nu met een grappenmaker te doen te hebben die hem op de publieke straat voor den gek wilde houden daar hij hiertoe op dit oogenblik niet best geluimd was fronste hij de wenkbrauwen l'aigle van meaux hernam echter gelaten
hurkte had hij la guimard op handen en voeten laten loopen en de wereld daardoor een wijsgeer vertoond door een baljuw gewroken van de priesters vond men er den abt halma denzelfden die tot den heer larose zijn medearbeider aan la foudre
t is zoozeer voor iets zijn dat men er tegen wordt de ultra geest kenmerkt bovenal het eerste tijdperk der restauratie
de markies de c de e de man die het best van geheel frankrijk de verschillende graden van wellevendheid kende de graaf de m een goed man met een welwillende kin en de ridder de port de guy steunpilaar
arme moeders dacht hij er is iets nog treuriger dan zijn kinderen te zien sterven namelijk ze slecht te zien leven
men fluisterde met ontzetting van afschuwelijke vermoedens omtrent de purperbaden des konings barbier spreekt zeer naïef van deze dingen het gebeurde vaak dat de agenten die kinderen moesten hebben dezulken namen die vaders hadden
zoodra mijn vrouw terug is en gezegd heeft de leeuwerik is onderweg zullen wij u loslaten en ge zijt vrij naar huis te gaan slapen ge ziet dat wij geen slechte bedoelingen hebben
een meesterstuk een kostbare schilderij mijn weldoener ik ben er niet minder aan gehecht dan aan mijne beide dochters het wekt dierbare herinneringen in mij op maar ik zeg nog eens en wil mijn woorden niet intrekken ik ben zoo ongelukkig
ik wil u niet ruïneeren ik ben in allen geval geen uitzuiger ik behoor niet tot de lieden die omdat zij de omstandigheden in hun macht hebben daarvan tot het uiterste gebruik maken
ging voort ge ziet dat ik terdeeg water in mijn wijn doe ik ken den staat van uw fortuin niet maar ik weet dat ge niet aan t geld gehecht zijt
hoe droomerig marius tegenwoordig ook was bezat hij echter zooals wij gezegd hebben een vaste krachtige natuur zijn eenzaam denkend leven
riep courfeyrac parbleu was op dat tijdstip in verval dat zij verachting is zonderling en treft mij t is bonapartes
marat vergeet zich zelven evenzeer als jezus zij stellen zich ter zijde denken niet om zich zelven verloochenen zich zelven zij hebben slechts één blik en die blik zoekt het volkomene
en zoodra ge mij de tweemaal honderd duizend francs hebt gegeven krijgt ge haar terug zoo ge mij laat in hechtenis nemen weet mijn kameraad wat hij met de leeuwerik moet doen de gevangene sprak niet na een pauze
sedert eenige oogenblikken scheen de heer leblanc al de bewegingen van thénardier in t oog te houden en te volgen die door zijn woede verblind en bedwelmd heen en weder door het dievenhol liep
toen hernam zij de pen wegwerpende er zijn geen spelfouten in zie slechts mijn zuster en ik hebben een goede opvoeding gehad wij zijn niet altijd geweest wat wij nu zijn wij waren niet bestemd om
waar woont ge mijn kind ik antwoordde ik zal t u wijzen mijnheer neen zeide hij geef mij uw adres mijn dochter heeft nog eenige boodschappen te doen
in al zijne beproevingen voelde hij zich bemoedigd en soms zelfs gedragen door een geheime kracht die in hem was de ziel helpt het lichaam en heft het in sommige oogenblikken op zij is de eenige vogel die haar kooi draagt
een overblijfsel van schoonheid lag nog op dit zestienjarig gezicht als de bleeke zonnestraal die bij een wintermorgen door grijze wolken wordt verdoofd
wanneer deze nog met de naïeve bevalligheden van het kind vereenigd zijn het is dat vluchtige reine oogenblik dat slechts door deze twee woorden vijftien jaar kan uitgedrukt worden
mijnheer pabourgeot kiezer koopman in wollen stoffen in t groot straat st denis hoek der straat
wanneer hij binnenkwam vroeg men hem van waar komt ge hij antwoordde van de straat wanneer hij heen ging vroeg men hem waar gaat ge heen en hij antwoordde naar de straat zijn moeder vroeg hem wat komt ge hier doen
hij was peinzend en zeer vroolijk hij scheen alle gelegenheden aan te grijpen om luidkeels te lachen hij omhelsde teederlijk iederen vreemde die hem werd voorgesteld
jupiter die twaalfmaal grooter dan de aarde is het hemelsblauw is zwart de sterren fonkelen t is een ontzettend grootsch gezicht
de naam dien gij terecht hebt van een verlicht beschermer der letterkundigen te zijn verstout mij mijn dochter te zenden die u onzen armoedigen toestand zal blootleggen want wij hebben gebrek aan brood en brand in dit strenge seizoen
zij had een sombere treurigheid waarvan zij de oorzaak niet wist in geheel haar persoon uitte zich de verbazing over een geëindigd leven dat geen begin heeft gekend zij bestierde de huishouding van haar vader
arbeid loon brood vuur moed goede wil alles ontbreekt hem tegelijkertijd het daglicht schijnt van buiten te worden uitgedoofd het zedelijk licht wordt inwendig uitgedoofd
nevens haar lag op den grond geheel opengeslagen een boekdeel van hetzelfde formaat als het vorige en waarschijnlijk van denzelfden roman
op drieëntwintigjarigen leeftijd achtte hij zich verloren en bracht zijn leven door met zijn tong in een spiegel te bekijken hij beweerde dat de mensch evenals de kompasnaald magnetisch wordt
onder t loopen spraken zij met elkander de grootste zeide met zachte stem zij kwamen en hadden mij bijna gepakt de andere antwoordde ik zag ze komen en ging aan den haal
slecht antwoordde jondrette treurig met verplichtenden glimlach zeer slecht mijn waarde heer haar zuster is met haar uitgegaan om haar te laten verbinden ge zult ze aanstonds zien als zij terugkomen uw vrouw schijnt beter te zijn
wilt ge dat ik de volken bewondere maar welk volk dan als t u belieft griekenland de atheners die parijzenaars van voorheen vermoordden phocion evenals
ziehier hoe zich de zaak toedroeg marius kwam meestal de laan in aan den tegenovergestelden kant hunner bank hij wandelde dan de geheele laan door
in het vorige boek heeft men den naam van dien man gezien deze panchaud bijgenaamd printanier of bigrenaille kwam later in verscheidene crimineele processen voor en is vervolgens een beruchte schelm geworden
wij zullen hetzelfde doen en gemakshalve ook mijnheer leblanc zeggen gedurende het eerste jaar zag marius hen daar schier alle dagen op hetzelfde uur de man behaagde hem maar het meisje vond hij onbevallig
in zijn toon in zijn gebaren in zijn blik die bij ieder woord vlammen schoot in deze uitbarsting eener slechte natuur die zich geheel vertoonde
hoe het zij hij had een grooten stap gedaan waar hij vroeger den val der monarchie had gezien zag hij nu frankrijks opkomst hij was veranderd van richting het westen was het oosten geworden hij had zich omgewend
hij beschouwt de menschheid zoolang tot hij haar ziel ziet de schepping zoolang tot hij er god in herkent hij denkt na en gevoelt zich groot hij denkt nog dieper na en voelt zich verteederd
zoodat de eerste de beste die gelijk wij gezegd hebben in courfeyrac gehoord had gemeend zou hebben dat hij naar tholomyes in luisterde maar courfeyrac was een braaf jongeling
wij zullen hem voortaan niet anders noemen heen en weder voorbij de tafel in een soort van razernij van verwarring en zegepraal hij nam met de volle hand de kaars en zette ze met zulk een geweldigen slag op den schoorsteen dat zij schier uitging en het vet tegen den muur spatte
immers er is eeuwigheid in het recht warschau kan evenmin tartaarsch als venetië duitsch zijn de koningen geven vergeefs moeite en eer verloren
hij heeft zijn fabelachtig monster met schubben onder den buik niet de hagedis met puisten op den rug niet de pad een monster dat in oude kalkovens en droge waterputten huist
och antwoordde de vader ik ben nog kouder dan gij de moeder riep heftig gij gij hebt immers altijd alles beter dan anderen tot zelfs het kwade toe
bij de westerstraat telkens wanneer het toeval dat zich met de wandelingen bemoeit van hen die hun oogen naar binnen richten marius in deze laan bracht t geen schier dagelijks het geval was vond hij er dit paar
eindelijk zou hij dan dezen man het leven zijns vaders dat te midden van het schrootvuur op het heldenslagveld van waterloo gered was gaan betalen en het betalen met het schavot hij had zich voorgesteld zoo hij ooit
in het jaar en de eerste jaren der restauratie woonde gillenormand destijds nog jong hij was niet ouder dan vier en zeventig jaar in
het goud elixer riep hij dan de gele tinctuur van bestuchef de droppels van generaal lamotte het was in de negentiende eeuw voor een
danton en een zon zien verrijzen als napoleon hij wist niet waar hij was voor zooveel glans moest hij terugtreden langzamerhand
dit was hun eerste twist marius had haar nauwelijks dit standje met zijn oogen gemaakt toen iemand door de laan ging t was een gebogen gerimpelde grijze invalide in de uniform van lodewijk xv
gij hebt mij gezegd dat er een gat in den muur is de lieden zullen komen laat hen een weinig hun gang gaan als ge oordeelt dat het genoeg is en tijd wordt hen tegen te houden los dan een pistoolschot in de lucht tegen den zolder om t even
wat vroeg de gevangene ik zal t u voorzeggen de heer leblanc nam de pen thénardier begon te dicteeren lieve dochter
op dat tijdstip des levens wanneer de mensch hoogmoed noodig heeft wijl hij liefde behoeft zag hij zich bespot omdat hij slecht gekleed en belachelijk gemaakt omdat hij arm was
wanneer zij aan de kimmen verrijst pogen tarten volharden aanhouden zich zelven trouw zijn met het voorstellen de gebeurtenissen te verstommen door er geen vrees voor te toonen de onrechtvaardige macht en de bedwelmde zegepraal tarten
werkzaam zou zijn aan s volks verstandelijke en zedelijke ontwikkeling aan de uitbreiding der wetenschap aan het in omloop brengen der ideeën
alle haat verdwijnt uit zijn hart naarmate het licht zijn geest binnendringt is hij voor t overige ongelukkig neen de armoede van een jongmensch is nooit ongelukkig de eerste de beste jongeling
maar ziekelijk voorkomen hij ging liep zong speelde morste in de goten stal een weinig maar vroolijk gelijk de katten en musschen lachte wanneer men hem deugniet en werd kwaad als men hem bengel noemde
hij vond haar schooner dan ooit schoon tegelijk als een vrouw en als een engel zoo volmaakt schoon dat petrarcha haar bezongen dante voor haar geknield zou hebben
de woorden die hij t meest gebruikte waren de gevoelige mensch en de natuur hij gaf aan dit laatste woord niet dezelfde grootsche beteekenis die onze eeuw er aan hecht maar mengde het op zijn wijze onder zijn bijtende uitvallen in het hoekje van den haard
destijds waren de galeien voor de zeevaart wat thans de stoomschepen zijn er waren alzoo galeien noodig maar de galei wordt slechts door roeiers in beweging gebracht men had dus roeiers noodig dat is
zal ik nu broeder jonathan bewonderen wijl ik het john bull niet doe ik houd niet veel van dien broeder met zijn slaven wat blijft er van engeland over
een andermaal echter gaf hij weer te kennen dat hij voornemens was honderd jaar oud te worden vijfde hoofdstuk basque en nicolette
hoe door verlichting het licht maakt gezond het licht verheldert alle maatschappelijke weldaden komen voort uit de wetenschappen de letterkunde de kunsten het onderwijs
zij sloeg ze echter steeds met zekere onbevallige stoutmoedigheid op zij droeg de tevens oude en kinderachtige kleeding der kloosterscholieren een leelijk gefatsoeneerde jurk van grove zwarte merinos t was of zij vader en dochter waren
met vermeerderde woede wendde hij zich weder tot den heer leblanc weet nog dit mijnheer de menschenvriend dat ik geen gluiper ben ik ben geen man wiens naam men niet kent en die de kinderen uit de huizen haalt ik ben een oud fransch soldaat
en de groote mannen die men hem beval te vloeken wanneer hij aan zijn vroegere meeningen dacht die slechts van gisteren waren en hem toch reeds zoo oud schenen werd hij verontwaardigd over zich zelf en lachte
de bandiet sterft het einde van marius klassieke studie viel samen met de verwijdering van den heer gillenormand uit de groote wereld de grijsaard nam afscheid van de
de procureur des konings deed hem verwittigen dat hij hem wegens het onwettig dragen dezer decoratie zou vervolgen toen deze waarschuwing hem op officieuse wijze gegeven werd antwoordde pontmercy met bitteren glimlach
op zijn toorn na was hij nog schier dezelfde hij had nog altijd dezelfde meeningen maar zij waren eenigszins gewijzigd eigenlijk gezegd had hij geen meeningen meer maar sympathieën
stak den zakdoek bij zich hoe geen portefeuille vroeg hij noch horloge antwoordde een der stokers om t even zei met een stem als van een buikspreker de gemaskerde man met den grooten sleutel de oude is sterk
die er hem van verwijderden en zijn onaangename stemming groeide door al deze beschouwingen nog aan als door een steile hoogte zag hij zich omgeven
ik heet lesgle en ben van meaux l'aigle herhaalde marius een fraaie naam nu mijnheer blondeau komt aan dien fraaien naam en roept
de plaats was eenzaam zij zouden sterker dan hij zijn zij zouden middelen vinden hem te vatten of te verwijderen en degeen dien marius wilde redden zou verloren zijn
of in de minst bezochte lanen van het luxemburg soms besteedde hij een halven dag met de beschouwing van een moestuin van saladebedden van kippen op een mesthoop en van een paard dat in den molen liep
de groote natie te zijn en het groote leger te verwekken zijn legioenen de geheele wereld te doen overvliegen gelijk een berg zijn arenden zendt naar alle kanten
t is ons erfdeel waarom het te verkleinen men moet evenmin het vaderland in het verleden als in het tegenwoordige verloochenen waarom niet de geheele geschiedenis aangenomen waarom niet geheel frankrijk bemind
t gelukte hun hem achterover op het naaste bed bij het venster te krijgen en er hem in bedwang te houden vrouw thénardier had zijn haar niet losgelaten bemoei gij er u niet meê riep thénardier ge zult uw kleeren beschadigen
juffrouw vaubois volmaakt in haar soort was de hermelijn der domheid zonder een enkel smetje verstand wij moeten zeggen dat juffrouw
door de verbetering van het wezenlijke zoowel als door de bepeinzing van het volkomene door het hol der onwetendheid te vernietigen vernietigt men de
deze kalme barsche man was tegelijk schrikbarend en geruststellend hij boezemde vrees en vertrouwen in marius verhaalde hem de zaak dat iemand dien hij slechts van gezicht kende dien avond in een hinderlaag zou worden gelokt
verlaten deze knaap was gebeurde t soms echter om de twee of drie maanden dat hij zeide kom ik ga moeder bezoeken dan verliet hij den boulevard den circus de porte st
op vader duchene verliefd te worden de guillotine toe te lonken romances te zingen met accompagnement van de guitar onder het balkon van
na deze vier brieven gelezen te hebben wist marius nog weinig meer dan vroeger vooreerst gaf geen der onderteekenaars zijn woonplaats op vervolgens schenen de brieven van vier verschillende personen te zijn van don alvarès van vrouw balizard
in die gevangenis kon men ter plaatse waar de riolen liggen door welke in op klaar lichten dag dertig gevangenen ontvluchtten op een steen den naam panchaud lezen
zij wilde hem volgen maar marius maakte zulke vlugge groote schreden dat hij een nijlpaard geleek t welk op een gems jacht maakt
na den zesden slag snoot hij de kaars met zijn vingers toen ging hij door de kamer luisterde in de gang ging en luisterde weder
zei de heer leblanc op jondrette een schuinschen blik slaande als iemand die op zijn hoede is t is een uithangbord van een of andere herberg
marius hield zich overtuigd dat mijnheer gillenormand van dien dag af noemde hij hem nooit anders het testament zijns vaders in het vuur had geworpen hij kende de weinige regels door den kolonel geschreven van buiten en had er bijgevolg niets aan verloren
daar ging hij voorbij de bank het jonge meisje sloeg haar oogen op hem en beider blikken ontmoetten elkander wat lag er thans in den blik der jonge maagd
een andere paul onder de hakken der laarzen vertrapt verscheidene ivans vermoord verscheidene nicolazen en basiliussen vergiftigd dit alles bewijst dat het paleis
en weet altijd zoo hij er een ontmoet hem te noemen hij telt ze op de vingers hij bestudeert hun zeden en heeft nopens ieder hunner bijzondere aanteekeningen
zoo wij toevallig een dier figuren te voorschijn doen komen en in onzen geest pogen te doen herleven schijnt ze ons wonderbaar als een voorwereldlijk wezen en ook die wereld is immers door een zondvloed verzwolgen
den moordenaar te sparen het offer te redden hij boog zich op de commode stak den arm uit nam het papier maakte zacht een stuk kalk van den wand los
ook gevoelde hij er voor het eerst iets onbetamelijks in om dien man zelfs in zijn gedachte met den bijnaam van leblanc te bestempelen hij bleef dus eenige oogenblikken met gebogen hoofd staan en trok met zijn wandelstok figuren in het zand
welke de natuur scheen vergeten te hebben hij was vindingrijk en soulange bodin zelfs voor geweest in de aanwending van heidegrond voor de kweeking van zeldzame en kostbare amerikaansche en chineesche heesters
ik kan u evengoed helpen als ik mijn vader help ik bied u mijn dienst aan om brieven te bezorgen in de huizen te gaan van deur tot deur een adres te zoeken iemand te volgen gij kunt mij uw begeerte zeggen en ik zal de lieden gaan spreken
zelden kwam hij te parijs zelfs zoo zelden dat marius hem nooit gezien had beide neven kenden elkander slechts bij naam théodule was zooals wij gezegd meenen te hebben
hij was verliefd van natuur maar zeide dat hij sedert tien jaren bepaald geheel en al van de vrouwen had afgezien hij kon niet meer behagen zooals hij zeide hij voegde er echter niet bij ik ben te oud
hoe somber is mijn leven geworden dacht hij nog altijd verschijnen mij jonge meisjes maar vroeger waren t engelen thans zijn t
de straatjongen is de vertegenwoordiging van parijs parijs die der wereld want parijs is een geheel parijs is de zoldering van het menschelijk geslacht geheel deze groote stad is een samenvatting der doode en levende zeden
noch de dood van lodewijk xiv noch napoleon noch de terugkomst der bourbons hadden de herinnering aan die bekroning kunnen uitwisschen de hertog van
allen in dezelfde kamer gehuisvest in een dier cellen waarvan wij reeds gesproken hebben dit gezin vertoonde bij den eersten aanblik niets bijzonders dan de uiterste armoede de vader had toen hij de kamer huurde gezegd dat hij jondrette heette
hij was zoo beschroomd alsof hij menschenschuw ware ging zelden uit en ontving geen ander bezoek dan dat der armen die aan zijn venster klopten of van zijn pastoor den abt mabeuf een oud goed man
de afkeer van het onderwijs der kinderen van het volk was een leerstuk waartoe halve verlichting dat was het orderwoord het zwervende kind is het gevolg van het onwetende kind
hoe komt een zinsnede eensklaps in het gesprek boven hoe komt het dat zij eensklaps vanzelve de aandacht trekt van hen die ze hooren
de inspecteur sloeg een blik op marius als voltaire op een lid der academie uit de provincie zou hebben geslagen die hem een vers had voorgesteld
de vermeerdering harer jaren meer gewonnen dan verloren had zooals bij lijdelijke naturen gewoonlijk het geval is zij was nooit slecht geweest hetgeen betrekkelijk goed is bovendien slijt de ouderdom de hoeken en had de tijd haar week gemaakt
ik zie onder het bed en de meubels antwoordde zij terwijl ze heur haar bleef glad strijken er is niemand kom hier dadelijk brulde de vader laat ons geen tijd verliezen
de voorbijgangers zagen hem met verbaasden blik aan sommigen vonden iets verdachts en gevaarlijks aan hem hoewel hij niets dan een arm jongeling was die zich aan zijn gedachten overgaf
hij was buikspreker babet zeide claquesous is een tweestemmige nocturne claquesous was als een schaduw zwervend verschrikkelijk men was niet zeker dat hij een naam had want claquesous was een bijnaam
zijn soms bedaard en onstuimig tevens het was evenzeer een bont gewemel als een gesprek men wierp elkander woorden toe die teruggekaatst werden men sprak aan alle kanten
was meer kalmeerend dan restaureerend die gaarkeuken bestaat niet meer de kastelein had een fraaien bijnaam men noemde hem den waterigen
zij misschien haar vader zeker dat zij moesten gered worden dat de heillooze plannen der jondrettes moesten verijdeld en het web dier spinnen moest verscheurd worden
een bij de waschvrouw en een in de kast hij vernieuwde ze naar gelang zij sleten gewoonlijk waren zij gescheurd en hierom knoopte hij zijn rok tot aan de kin dicht
marius beschouwde dezen man dien hij voor het eerst en het laatst zag dat eerwaardig mannelijk gelaat die geopende maar blinde oogen die witte haarlokken die forsche leden waarop men hier en daar bruine lijnen bespeurde waar
was zeker nog niet in het rijtuig zoo hij in de gang op de trap of op den drempel omzag zou hij hem marius in dit huis zien vermoedelijk zou hij er door getroffen zijn en middel vinden hem nogmaals te ontsnappen
steengroeven van montmartre of montrouge soms in riolen zij kropen in den grond wat is van hen geworden zij bestaan nog altijd zij hebben altijd bestaan horatius spreekt van hen
zooals zijn vrienden zeiden hij geloofde aan alle droombeelden aan spoorwegen aan onderdrukking der pijn bij heelkundige operatiën aan het vormen der beelden in de camera
dat men het gemeene zand t welk men onder den voet treedt in den oven werpe het smelt en zal schitterend kristal worden en daarmede zullen newtons en galiléis sterren en werelden ontdekken
de partij van beurtelings de schrikbarendste maskers van wat vreeselijk en toch grootsch is af tot wat vreeselijk en bespottelijk is daarenboven van tiberius af tot blauwbaard toe te voorschijn treden
de heer de chauvelin liet zich chauvelin de caumastin caumastin de constant de rebecque benjamin constant de
vijftiende hoofdstuk jondrette doet inkoopen eenige oogenblikken later tegen drie uren ging courfeyrac toevallig door de straat
ik bedoel jean jacques en therèse van tijd tot tijd werden er kinderen geboren therèse bracht ze ter wereld en rousseau bracht ze naar het vondelingshuis en
zijn goed geloof was zoo sterk dat hij alles onvoorwaardelijk aannam op de nieuwe baan die hij betrad veronachtzaamde hij bij de beoordeeling der grieven van de oude regeering en de afmeting van napoleons roem de verzachtende omstandigheden
tweemaal honderd duizend francs komt er mij voor toe hebt ge deze eenmaal afgeschoven dan verzeker ik u dat alles is afgedaan en gij t minst niet meer te vreezen hebt ge zult zeggen ik heb geen tweemaal honderd duizend francs bij mij
ook was zij niet meer de kloosterscholier met haar pluchen hoed merinossen kleedje rijglaarsjes en roode handen met hare schoonheid was de goede smaak gekomen rijk eenvoudig en elegant tevens was haar gewaad
een bekoorlijke naam hij kuste den zakdoek ademde zijn geur in legde des daags hem aan zijn hart en des nachts op zijn lippen om in te slapen
toen keerde hij naar de straat mouffetard terug daar trad hij in een ijzerwinkel die zich destijds om den hoek der straat pierre lombard bevond
marius beefde van verrassing hoe zij was t zijn hartkloppingen verduisterden zijn gezicht hij voelde zich op t punt in tranen uit te breken hij zag haar eindelijk weder na haar zoo lang gezocht te hebben
vr de zeven mannen den tijd hadden zich te herstellen en zich op hem te werpen bukte hij zich naar den schoorsteen stak de hand naar het komfoor en toen hij zich weder oprichtte waren
hem aan met een blik die te kennen gaf wordt degeen die tot mij spreekt gek hij hernam voor den donder t is reeds lang genoeg dat ik tot de armenparochie behoor
ik heb mijn vrouw gezegd dat zij zich fatsoenlijk moest kleeden zooals ge gezien hebt opdat uw dochter haar zonder eenig bezwaar zou volgen beide zullen in de huurkoets plaats nemen en mijn kameraad achterop
ja zei de man en zijn bijl in een hoek zettende volgde hij vrouw thénardier terwijl zij zich verwijderden stak thénardier het hoofd door de half geopende deur en riep in de gang
hij was een zonderling grijsaard en wel degelijk een man van een andere eeuw de volmaakte en een weinig trotsche burger der achttiende eeuw die even fier op zijn oud burgerschap was als de markies op zijn markiezaat
op de kermissen had hij wonderen en zeldzaamheden vertoond en een tent bezeten met een trompet en dit uithangbord
open dadelijk de deur zoodra ge het rijtuig hoort stilhouden hij zal dan naar boven gaan licht hem op de trap en de gang en terwijl hij binnenkomt gaat ge weder ijlings naar beneden betaalt den koetsier en laat het
thénardier hield op hij was buiten adem zijn enge borst hijgde als een smidsblaasbalg zijn oog glom van die gemeene vreugde van een zwak wreed laag schepsel dat eindelijk datgene kan nederwerpen wat het vreesde
het heeft meer dan één dienst bewezen het heeft ons de overlevering den eeredienst den godsdienst den eerbied weder geschonken
pal staan ziedaar het voorbeeld dat de volken behoeven en het licht dat hen electriseert dezelfde ontzettende bliksem schiet zoowel uit de toorts van prometheus als uit cambronnes stompje
die op magnon was gevolgd en den amechtigen hijgenden basque van wien we boven reeds hebben gesproken in was marius zijn zeventiende jaar ingetreden op zekeren avond te huis komende vond hij zijn grootvader met een brief in de hand
nu den man die voor priester had gestudeerd de stilte die de gevangene had in acht genomen deze voorzorg die zelfs zoover ging dat hij er zijn leven voor in de waagschaal stelde die weerstand aan de eerste opwelling der
derde hoofdstuk requiescant de salon van mevrouw de t was al wat marius pontmercy van de wereld kende
weldadig man zoo ge u wilt verwaardigen mijn dochter te vergezellen zult ge een bittere armoede vinden en ik zal u mijn certificaten toonen
dat zij den kost moeten verdienen en bieden hem een oude wollen kous met goudhanen of een ruiker seringen te koop aan de ontmoeting van deze zonderlinge kinderen is tevens een der aangenaamste en
dit was onverstandig mijn hemel gij moogt zoo rijk zijn als ge wilt ge hebt ook uw nooden wie heeft ze niet
in de vorige eeuw was de encyclopédie schier een mijn onder den blooten hemel de sombere holen de kweekplaatsen van het eerste christendom wachtten onder de cesars slechts een gelegenheid om open te breken en het menschelijk geslacht met licht te overstroomen
zij was ziekelijk bleek met uitstekende wangbeenderen roode handen half open mond die reeds tanden miste doffe brutale gemeene oogen de vormen van een halfvolwassen meisje
al deze woorden rechten des volks rechten van den mensch maatschappelijk verdrag fransche revolutie republiek beschaving democratie menschelijkheid godsdienst vooruitgang zij waren voor
denzelfden avond had marius een kamer in het hôtel der porte st jacques naast die van courfeyrac betrokken derde hoofdstuk marius is verbaasd
te zien hem een dienst te bewijzen tot hem te zeggen gij kent mij niet maar ik ken u wel ik ben er beschik over mij dat was marius liefste en heerlijkste droom
bartholo sidderde die in cherubijn is wilde met geweld gestoord zijn en was jaloersch op zijn schaduw t is inderdaad
het sneeuwde niet meer de maan drong hoe langer hoe helderder door de nevels heen en haar licht gepaard aan den witten weerschijn der gevallen sneeuw gaf de kamer een schemerachtige verlichting
marius gevoelde zich trotsch op dezen onbekende drie der mannen welke jondrette stokers had genoemd hadden uit den hoop oud ijzer de eene een grooten beitel de andere een tang
dat hetgeen hij voor smidswerktuigen hield instrumenten waren om een slot of deur open te breken andere om te snijden beide soorten van werktuigen die bij dieven in gebruik zijn de schoorsteen en de tafel met de twee stoelen bevonden zich recht tegenover marius
ligt nu in deze woorden de geheele lijdelijkheid van den boer dan zekerlijk ligt de geheele bandelooze vrijheid van denken van den voorstadsknaap in die andere
zoo hij een ridderorde gehad had zou marius hem voor een voormalig officier hebben gehouden hij had een goed maar niet zeer innemend gezicht en liet nooit zijn blik op dien van een ander rusten
zij leefde van t hof verwijderd een zeer gemengde wereld zooals zij het in haar edele fiere en armoedige verlatenheid noemde eenige vrienden vereenigden zich tweemaal s weeks
de zoo gegronde aanmerking van thénardier hulde voor marius in nog dieper duisternis dezen ernstigen zonderlingen man wien courfeyrac den naam van mijnheer leblanc had gegeven
de onaangenaamste echtgenooten en de teederste minnaars zijn hij was kunstkenner in zijn kamer had hij een bewonderenswaardig schoon portret van een onbekende door jordaens met stout penseel geschilderd de kleeding van mijnheer
toen thénardier weder in den adem was geschoten richtte hij zijn bloedige oogen op den heer leblanc en zeide met gesmoorde stem kortaf
montparnasse was een modeplaatje in armoede en moorden plegende de oorzaak van al de misdaden van dezen jongeling was zijn zucht om goed gekleed te zijn
onder de dieren verandert nimmer een wezen dat geschapen is om duif te zijn in een uil dit vindt men alleen bij de menschen marius dacht en liet haar begaan zij naderde de tafel
en er met zijn vingers beurtelings de gaten van sluit alsof hij een fluit speelde en nog altijd heb ik geloofd dat iö in den waterval van pissevache is
de kolonel had drie dagen lang een hersenkoorts gehad bij den aanvang der ziekte den slechten afloop vermoedende schreef hij mijnheer de gillenormand om zijn zoon de ziekte was
ik neem de vrijheid u dezen brief te zenden met het verzoek mij de kostbare gunst uwer sympathie te schenken en uwe belangstelling in een letterkundige die aan het théâtre français een drama heeft gezonden
postulatore di sancti t geen tot de zaken der kanonisatie behoort en zooveel als rekwestmeester van de hemelsche sectie beteekent eindelijk twee kardinalen mgr de la luzerne en
of in den hoek van een treurigen muur levendige groepen slijkerige met stof bedekte havelooze spelende kinderen gezien die zich met
jondrette had zijn pijp aangestoken en zat op den ingetrapten stoel te rooken zijn vrouw sprak zacht tot hem zoo marius courfeyrac ware geweest namelijk een dier menschen die in alle omstandigheden des levens lachen
tririon en in het hôtel der invaliden bezoeken af men maakte er muziek en danste er voor deze bezoeken droeg marius zijn beste kleêren maar nooit ging hij naar deze soirées of bals dan wanneer het steendik vroor
spreek gij mijn vrouw t schijnt dat het zijn liefhebberij is in de huizen pakken met wollen kousen te brengen die oude menschenvriend zijt ge kousenkooper mijnheer de millionair geeft ge uw winkelgoederen aan de armen vroom man
marius herinnerde zich dat hij niet meer dan zestien sous bij zich had hoeveel vroeg hij twee francs ik zal u betalen als ik te huis ben de koetsier in plaats van te antwoorden floot een deuntje en legde de zweep over zijn paard
eensklaps werd de deur van het vertrek geopend de oudste dochter verscheen op den drempel zij droeg grove mansschoenen met slijk overdekt die tot aan haar roode enkels was gespat en een oude gescheurde mantille die ze niet gedragen had toen marius haar vr een uur had gezien
tot twee of drie zoogenaamde klassieke eeuwen beperkt de tyrannieke leer van officiëele pedanten en de schoolsche vooroordeelen en sleur onze collegiën
past nauwkeurig op de eene naar den kant der barrière de andere bij den hoek der straat petit banquier verlies geen minuut de deur van het huis uit het oog en keer zoo hard ge loopen kunt terug zoo ge iets ziet ge hebt een sleutel om binnen te komen
het blad dat hij las natuurlijk koningsgezind kondigde tegen den volgenden dag een dier kleine politieke gebeurtenissen aan welke destijds te parijs aan de orde van den dag waren
wat geeft u zekerheid dat hij komen zal ik heb de huurkoets gezien toen zij de straat petit banquier inreed daarom heb ik zoo hard geloopen
zij was t wie bemind heeft weet welk een hemelsche verrukking in dit woord zij ligt zij was t inderdaad marius kon haar nauwelijks onderscheiden door den flikkerenden nevel die plotseling voor zijn oogen zweefde
dus aan zijn argumenten het geritsel van het papier parend eerstens wil ik geen koningen al ware het alleen uit een staathuishoudkundig oogpunt
wij hebben gezegd dat het huis in de straat des filles du calvaire hem behoorde hij had twee dienstboden een mannelijke en een vrouwelijke
marius hield het pistool steeds in zijn hand achttiende hoofdstuk
men had den geneesheer en den pastoor geroepen de geneesheer was te laat gekomen de pastoor was te laat gekomen bij het flauwe schijnsel der kaars zag men op de bleeke wang van den
evenals de eerste had hij bloote armen en een masker van inkt of roet voor t gezicht hoewel deze man letterlijk de kamer was binnengeslopen had de heer leblanc hem evenwel opgemerkt
zij denken aan niets dan aan persoonlijke bevrediging zij hebben schier geen gevoel van zich zelven in hen is iets als een schrikbarend niet zij hebben twee moeders beide stiefmoeders de onwetendheid en de armoede
vrouw jondrette had zich naast hem nedergezet marius dacht dat hij binnen weinige seconden tusschenbeide zou moeten komen en hief den arm op naar de zoldering naar den kant van de gang gereed om zijn pistool te lossen
het weet wel dat het volk in allen geval niets dan het volk is het walgt van de republiek hoort ge t is afschuwelijk
geleidde men rookte dronk speelde en lachte er men sprak er luid over alles en zacht over andere dingen
dat de studenten in de medicijnen en de rechtsgeleerdheid des middags op het plein van het pantheon moesten bijeenkomen om te
meest al de vrienden van het a b c waren studenten die met verscheidene werklieden op zeer vertrouwden voet leefden zie hier hoe de voornaamsten onder hen heetten
maar ik zeg u dat ik deze schoenen niet meer aandoe en ze niet meer hebben wil vooreerst om mijn gezondheid en dan om de zindelijkheid er is niets hatelijker dan zolen die het water inzuigen en onderweg spatten ik ga liever barrevoets
in de onrust van zijn geweten verloor hij zekere ernstige zijden des levens bijna geheel uit het oog maar de werkelijkheden des levens kan men niet vergeten plotseling gaven zij hem een ruwen stoot
dat is onnoodig mijnheer zei marius neen hernam de oude man ik wil niet dat ge een slecht denkbeeld van mij zult krijgen
zevende hoofdstuk de straatjongen vindt zijn plaats in de klassificatie der indiën de parijsche straatjongens vormen schier een kaste men zou kunnen zeggen dat niet ieder die wil er toe behooren kan
in een der met muren omgeven tuinen die als een terrassen keten den linker seine oever met hun bekoorlijke bloemperken omzoomen en welke zoo zij grooter waren hoven en zoo zij kleiner waren