AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
terwijl de man overlegde en berekende dacht de vrouw niet aan de afwezende schuldeischers noch bekommerde zich om het gisteren of morgen maar leefde in haar toorn slechts voor t oogenblik
toen hij aan zijn linkerhand ter plaatse waar thans een groot graf is de bewonderenswaardige grijze schotten met hunne heerlijke paarden opeengedrongen zag zeide hij dit is jammer
nam de witte kokarde aan trestaillon was beroemd het devies non pluribus impar verscheen weder in de steenen stralen die op den voorgevel der kazerne van de kade
wij behooren tot degenen die achting voor zeldzame planten hebben het bijgeloof van montfermeil bestaat hierin sinds onheugelijke tijden gelooft men dat de duivel de bosschen kiest om er zijn schatten te begraven
de put is omgeven door onkruid waarin het onderste der muren verdwijnt voor dezen put ligt niet de blauwe hardsteen tot drempel dienende
wijl hij een dier lieden was die zich altijd willen wreken die alles beschuldigen wat hun voorbijgaat en wat op hen neerkomt en steeds gereed zijn
legde hinderlagen klemmen en voetangels en doorkruiste den geheelen nacht de wijk het eerste dat hem in t oog viel was de wanorde der lantaarn waarvan het touw was afgesneden
zonder deze twee drijfveeren gelooven en beminnen de vooruitgang is het doel het ideaal is de type wat is het ideaal god
behalve de politieke gesprekken welke den oorlog van spanje en den hertog van angoulême tot hoofdonderwerp hadden hoorde men tusschenbeide onder het leven geheel plaatselijke zaken vermengd als b v naar den kant van nanterre en suresne
en is daarvoor al dat leven zei de man waarom mag zij niet met de pop spelen zij maakt ze smerig met haar vuile handen hernam vrouw
een veldslag kan alleen een bij uitstek groot schilder malen die al wat de wereld bevat in zijn penseel heeft rembrandt is daartoe beter dan van der meulen van der meulen die des middags nauwkeurig is liegt te drie uren
hij glimlachte gewoonlijk uit voorzorg en was schier jegens iedereen beleefd zelfs jegens den bedelaar wien hij een aalmoes weigerde
waarheen gaan deze verhevene stralen der ziel naar het duister of liever gezegd naar het licht de grootheid der democratie bestaat in niets van de menschheid te loochenen en niets te verloochenen
ziet ge zusje deze pop is pleizieriger dan de andere zij beweegt zich schreeuwt en is warm kom zusje spelen wij er meê zij zal mijn dochtertje zijn ik zal een dame wezen die u bezoekt en gij moet haar goed bekijken
genrot in dien tijd waren er geen gasbranders in de straten van parijs zoodra de donker viel ontstak men op zekere afstanden geplaatste lantaarns die door middel van een touw dat van den eenen naar den anderen kant over de straat was gespannen
achter de traliën achter het blind zag men zooveel de traliën toelieten een hoofd waarvan slechts de mond en de kin zichtbaar waren het overige was met een zwarten sluier bedekt
uit dankbaarheid voor zijn diensten had men hem tot maire benoemd nu heeft de politie ontdekt dat madeleine niemand anders was dan een voormalige galeislaaf die zijn ban heeft verbroken
is het er de spiegel de weerkaatsing de echo niet van een afgrond in een anderen afgrond is ook dat tweede oneindige intelligent denkt het bemint het heeft het een wil
hoe voorzichtig hij hierbij te werk ging om het geld niet te doen rammelen schoot hem echter een vijffrancstuk door de vingers en rolde luid over den vloer
stroomen her en derwaarts de fronten der legers golven de terugtrekkende of uitvallende regimenten vormen kapen of inhammen
achter hem lag op een hoogte een bosch en op den hoek van een dwarsweg naast een vermolmden kruispaal met het opschrift ancienne barrière no lag een herberg op welker voorgevel geschreven stond
des nachts ging hij weder te water en zwom naar de kust welke hij op korten afstand van kaap brun bereikte daar kon hij zich aangezien t hem aan geen geld ontbrak kleederen verschaffen
men trok hem uit zijn schuilhoek en door sabelslagen deden de krijgslieden zich door dezen beangsten man bedienen zij hadden dorst willem bracht hun water t welk hij uit dezen put haalde
had zij de gewoonte aangenomen beide knieën tegen elkander te drukken haar kleeding bestond uit lompen en zou des zomers medelijden hebben verwekt terwijl ze s winters deed
ik behoorde evenals gij tot het fransche leger ik moet u verlaten zoo men mij vatte zou men mij dood schieten ik heb u het leven gered help nu u
aldus in dit nachtelijk uur op deze onbekende plek door dezen onbekenden man uitgesproken deinsde jean valjean terug hij was op alles voorbereid geweest behalve hierop
en de goedgevulde fatsoenlijk te verlichten de reizende gezinnen huisvesting te verleenen den man te snijden de vrouw te plukken en het kind af te zetten
zijn fraai gerimpeld voorhoofd zou iemand die hem met oplettendheid beschouwde gunstig voor hem hebben ingenomen zijn lip had een zonderlingen trek van strengheid en ootmoed in zijn blik lag iets als een treurige kalmte
intusschen had de man na zijn pakje en stok op een bank te hebben gelegd aan een tafeltje plaats genomen waarop cosette haastig een flesch wijn en een glas had gezet
hij had iets in zijn blik van de zeelieden die gewoon zijn in den verrekijker te knipoogen thénardier was een staatsman ieder nieuweling die de kroeg binnentrad en vrouw thénardier zag zeide zij is de meester in huis
een wit laken de nonnen worden in t wit begraven goed een wit laken ge zijt geen gewoon mensch vader madeleine
zijn sluipende tred zijn houding zijn haastige geheimzinnige beweging deden hem een dier avondspoken gelijken welke de bouwvallen bewonen en waarvan de normandische legenden spreken sommige vogels vertoonen des nachts dergelijke gedaanten in de moerassen
dat bekommert mij juist volstrekt niet riep fauchelevent zoo gij zeker zijt uit de doodkist te komen ben ik zeker u uit den kuil te kunnen brengen
kolbaks schitterende vliegende sabeltasschen over de borst gekruist lederwerk patroontasschen met grenaten huzaren dolmans roode geplooide laarzen
toen hij een besluit had genomen richtte hij zich overeind op t zelfde oogenblik maakte hij schier een buiteling hij voelde dat men hem van achter vasthield hij keerde zich om
van die oude boerensluwheid ditmaal ten dienste eener edelmoedige daad te werk gesteld ondernam het de bezwaren van het klooster en de ruwe steilten van den regel van den h benedictus over te klimmen
zeer verlept zeer oud en gebroken zij scheen cosette daarom niet minder fraai want nooit had zij een pop een wezenlijke pop zooals de kinderen zeggen gehad eensklaps merkte vrouw
afgewend zij luisterde maar hoorde slechts nu en dan een enkel woord ondertusschen herhaalden de drinkers die meer dan half dronken waren met verdubbelde vroolijkheid hun vuil gezang
het culpa is geheel vrijwillig de schuldige zelve veroordeelt en straft zich op feest en zondagen zingen vier koorzusters de mis voor een vierkanten koorlessenaar zekeren dag zong een koormoeder een psalm die met ecce begon
nu was het koffertje te klein om een lijk te bevatten het moest dus geld bevatten tengevolge daarvan zijn navorschingen boulatruelle had het geheele bosch onderzocht doorsnuffeld en overal waar de aarde hem versch omgewoeld scheen ze opgegraven
welke huivering eer door de nestjes die ze bevatten dan door den wind schijnt te worden veroorzaakt een moedig vogeltje dat waarschijnlijk verliefd was zat in een grooten boom vroolijk te kwinkeleeren
had den man niet zien voorbijgaan het gebeurt soms dat het hert ontkomt hoewel de honden op zijn hielen zijn in zoodanig geval weten de beste jagers niet wat er van te denken
en dikwerf als een vore de heuvels doorsnijdt zoodat hij op vele plaatsen een hollen weg vormt in evenals thans doorsneed deze weg den top van het bergplat mont saint jean tusschen de twee groote wegen van genappe en
den weg naar brussel af te snijden den pruisen die komen konden den doortocht te beletten mont saint jean te bemachtigen wellington tot hougomont van daar tot braine lalleud en verder tot hal terug te drijven niets was eenvoudiger
en in de gleuf van een paal hing op en neer werden gelaten de schijf om welke het touw liep bevond zich onder de lantaarn in een klein ijzeren kastje waarvan de lantaarnopsteker den sleutel had terwijl het touw zelf door een ijzeren koker beschermd werd
vaste stem mijnheer thénardier men neemt geen pas om zich vijf uren van parijs te verwijderen zoo ik cosette medeneem neem ik haar mede dit is alles ge zult noch mijn naam noch mijn woonplaats vernemen ge zult haar verblijf niet
twee plaatsen van slavernij maar in de eerste een mogelijke bevrijding een wettelijke grens steeds in t vooruitzicht en daarbij de ontvluchting
terwijl eponine en azelma de kat inbakerden had cosette van haar kant het sabeltje ingebakerd toen zij hiermede gereed was nam zij het op den arm en zong zacht om het in slaap te sussen
de vreemde ging rechtstreeks naar de voordeur opende ze en ging er uit zoodra hij weg was nam vrouw thénardier de gelegenheid waar cosette onder de tafel een geweldigen schop te geven die het kind luid deed schreeuwen
van denzelfden mensch maakt het twee verschillende schijngestalten waarvan de eene de andere bestrijdt en terechtstelt de duisternis van den despoot in worsteling met den glans van den veldheer
de briefbestellers noemden dat gebouw maar in de buurt was het bekend onder den naam van het huis van
als darmkanaal een lange gang waarin zich rechts en links ruimten van verschillende grootte openden die desnoods bewoonbaar waren maar meer naar holen dan op cellen geleken
dien dag richtte zij zich ten halve op zoodra zij den heer de rohan zag en zeide te midden der stilte die in de kapel heerschte ziedaar august
juist toen het op de kerk van saint etienne du mont elf uren sloeg ging hij in de straat pontoise voorbij het bureau van den commissaris van politie
het hoofdgebouw was in zijn geheel genomen een samenvoeging van de tegenstrijdigste gebouwen die van uit de lucht gezien volkomen een op den grond liggende galg voorstelden
dat met het hersenschimmig schrikbewind der liberalen handgemeen was de sansculottes tot grooten schrik der douairières onder den naam van descamisados
van waar zou ik ze halen meent hij dat ik ze kan maken het engelsche leger had evenwel het meest geleden de verwoede aanvallen dezer geweldige escadrons met ijzeren kurassen en stalen harnassen hadden de infanterie vermorzeld
mompelde welzoo is de oude mestienne dood de man antwoordde volkomen de goede god heeft zijn vervallen wisselbrieven nagezien t was mestiennes beurt de oude mestienne is overleden
wellington had het dorp en het hoogste deel der vlakte ney had slechts den top en de glooiing van weerszijden scheen men in dien noodlottigen bodem vastgeworteld te zijn
des nachts evenwel stijgt er als een tooverachtige nevel op en zoo een reiziger er wandelt er rondziet er luistert zoo hij mijmert als virgilius
de kolom van waterloo zou juister zijn zoo zij in plaats van de gestalte eens mans het beeld eens volks in de wolken verhief maar het groote engeland zal zich vertoornen over hetgeen wij hier zeggen het heeft nog
goede gedachten zijn even ondoorgrondelijk als slechte cosette te leeren lezen en haar te laten spelen hierin bestond schier het geheele leven van jean valjean ook sprak hij haar van haar moeder en liet haar bidden
want cosette's schreden vertraagden die van valjean hij droeg haar nogmaals cosette legde haar hoofd op zijn schouder en sprak geen woord
wandelde een man tamelijk lang op het eenzaamst gedeelte van den boulevard de l'hôpital te parijs hij scheen een woning te zoeken en bij voorkeur voor de armoedigste huizen van dien bouwvalligen zoom der voorstad st marceau te blijven stilstaan
o zeide hij t is slechts de doode ik heb liever met een spook dan met een gendarm te doen maar de hand verzwakte en liet los een inspanning duurt slechts kort in het graf
de nonnen van klein picpus droegen dat h sacrament niet hoewel de eeuwige aanbidding aan het huis van klein picpus en het huis van den tempel gemeen was waren beide orden toch geheel verschillend
terugkomen was zij reeds aan de zonderlingheden van dezen man en aan de grilligheid van haar lot gewoon zonder daarover veel na te denken overigens voelde zij zich bij hem veilig
beschouwen is ploegen denken is handelen de over elkander geslagen armen de saamgevouwen handen doen iets ook de ten hemel gerichte blik is een werk
en de overwinnende keerde beschaamd terug een treurige oorlog waarlijk waarin men bank van frankrijk lezen kon in de plooien der vlag
alsof de verordeningen der middeneeuwen en t gebod van vuur en licht uit te dooven nog bestaan hadden met schrander berekenend overleg doorliep hij verscheidene straten maar trad geen der zich daar bevindende logementen binnen
immer alleen en zich uitsluitend met zijn tuinwerk bezig houdende had hij niets te doen dan nieuwsgierig te zijn daar hij zich op een afstand van al deze gesluierde heen en wedergaande vrouwen moest houden zag hij slechts schimmen voor zich bewegen
om zich een denkbeeld te maken van al de reusachtige verhoudingen wier geheel het linieschip vormt behoeft men slechts een der overdekte hellingen van zes verdiepingen van brest of van toulon binnen te gaan
zoo waar als ik een eerlijk man ben ik kan er niet in bewilligen ik zou het kind missen ik heb ze van jongs af bij mij gehad t is waar dat ze ons veel kost t is waar dat ze haar gebreken heeft t is waar dat wij niet rijk zijn
de verwoesting van het gevecht heerscht nog op deze plaats het vreeselijke is er zichtbaar de verwarring van het krijgsgewoel heeft er zich
hippodromes spoorwegstations en de gevangenis mazas de vooruitgang en wat er mede in verband staat een halve eeuw geleden heette de plek welke jean valjean bereikt had in de volkstaal klein picpus
wij die niet gelooven wat deze vrouwen gelooven doch evenals zij in het geloof leven nooit hebben wij zonder een soort van godsdienstige teedere huivering zonder een soort van bewonderend medelijden deze nederige en verheven zielen
men verricht die culpa voor kleinigheden voor een gebroken glas een gescheurden sluier een verstrooiden blik gedurende den heiligen dienst een valsche noot bij het gezang enz meer is er niet noodig om zijn culpa te doen
een tweede schop volgde een der gaatjes waardoor hij ademde werd verstopt een derde schop aarde viel toen een vierde er zijn dingen sterker dan de sterkste man jean valjean verloor het bewustzijn
de kroeghouder zag beurtelings de pop en den reiziger aan hij scheen dien man even begeerlijk aan te zien als hij een zak geld zou hebben aangezien
hier verdronkenen daar begravenen gruwzame gelijkenis nu de verdedigers van het verleden deze feiten niet meer kunnen loochenen beginnen zij er om te lachen
cosette kroop angstig in den hoek van den haard ineen en poogde haar halfnaakte leden bijeen te trekken en te beveiligen vrouw thénardier lichtte den arm op
hij haatte die vooraf aangekondigde overwinningen welke haar bekoorlijkheid verliezen zoo er te lang vooraf van gesproken is hij bereidde zijn meesterstukken liefst in het duister voor om ze dan plotseling in t licht te onthullen
reeds bij den aanvang der restauratie geraakte het klooster van klein picpus in verval grootendeels ten gevolge van het uitsterven dezer orde in t algemeen die gelijk alle geestelijke orden allengs verdwijnt
overigens bewaart niemand een geheim beter dan een kind maar toen zij na deze treurige vier-en-twintig uren jean valjean wederzag slaakte zij zulk een vreugdekreet dat een opmerker die hem gehoord had in dien kreet de redding uit een afgrond zou vermoed hebben
wat de misslag grooter maakte was dat het geheele kapittel gelachen had wanneer een non in het spreekvertrek wordt geroepen ware het zelfs de
hij voelde zelfs niet dat hij zeer koud was wijl hij zijn jas had uitgetrokken om er haar mede te dekken hij hoorde intusschen door zijn
bijzonder aan priesters en religieusen toen fauchelevent binnentrad vertoonde zich deze dubbele uitdrukking op het gelaat der priorin de vriendelijke geleerde en meestal vroolijke jonkvrouwe de blemeur moeder innocentia
ik heet gribier vriend fauchelevent was doodsbleek en staarde gribier aan deze was een lang mager bleek een echt doodelijk man
in de slotgracht van vincennes verrees een halve zuil ter herinnering dat de hertog van enghien in dezelfde maand was gestorven als napoleon gekroond werd
eenerzijds roof bedrog geweld moord allerlei misdaden aan de andere zijde slechts onschuld een volkomen onschuld schier tot in den hemel verheven door de deugd nog aan de aarde gehecht
de eerste zorg van jean valjean was geweest zijn schoenen te zoeken en ze weder aan te trekken en vervolgens met cosette in de bergplaats te gaan een vluchteling acht zich nooit genoeg verborgen het kind dacht nog altijd aan vrouw
hij nam de kaars de man nam zijn pakje en stok en thénardier geleidde hem naar een kamer op de eerste verdieping die bijzonder fraai was met mahoniehouten meubels ledikant en rood katoenen gordijnen
javert werd naar parijs ontboden om er de opsporing te besturen javert hielp inderdaad krachtdadig om valjean te vatten javerts ijver en schranderheid werden bij deze gelegenheid door den heer chabouillet secretaris der prefectuur
t was een heldere duisternis geen wolk was aan den hemel schoon de aarde ook rood zij de maan blijft wit zoo onverschillig is de hemel in vele opzichten voor de aarde
daarop volgde een met zwart behangen koets waarin men een priester zag in koorhemd en een koorknaap met een rood kapje op het hoofd twee dragers in grijzen rok met zwarte opslagen gingen rechts en links naast
tegen het einde van october van hetzelfde jaar zagen de inwoners van toulon tengevolge van hevig stormweder en om eenige averij te herstellen het schip de orion hun haven binnenloopen
ongeschaafde planken die boven breeder dan onder door lange ijzeren dwarslatten werden samengehouden daarnaast was een koetspoort van gewone grootte die blijkbaar later was aangebracht
voorts verdeelen de nonnen zich in twee rijen de eene rij gaat haar voorbij en zegt op treurigen toon onze zuster is dood de andere rij antwoordt met helderklinkende stem zij leeft in jezus christus
op een schoonen mei morgen van het vorige jaar kwam een voetreiziger hij die deze geschiedenis verhaalt van nivelles en ging naar la hulpe
op den muur lagen platte steenen zonder uitstekende randen de zwarigheid was cosette want zij kon geen muur beklimmen haar te verlaten hieraan dacht jean valjean niet haar mee te nemen was onmogelijk
zijn toekomst verscheen hem heerlijk verlicht door cosette zelfs de beste menschen zijn niet vrij van zelfzuchtige gedachten en vaak dacht hij er met een soort van blijdschap aan dat zij leelijk zou zijn
hoe lang is de doodkist zes voet hoedanig is de lijkkamer t is een kamer gelijkvloers met een getralied venster
nu beschouwden eponine en azelma cosette met afgunst cosette zette kaatje op een stoel ging voor haar op den grond zitten en bleef haar stil zonder te spreken vol bewondering aanschouwen speel nu cosette zei de vreemdeling
de liefde voor de menschheid in de liefde voor god opgelost maar hier afgezonderd blijvende en biddende zwakke zachte wezens die de ellende dragen van hen welke gestraft worden met den glimlach van hen die beloond worden
deze oude vrouw die de hoofd huurderes heette doch in waarheid de betrekking van portierster bekleedde had hem op kerstdag deze woning verhuurd hij had zich bij haar uitgegeven voor een door de spaansche fondsen geruïneerd rentenier
een klooster is een tegenstrijdigheid als doel de zaligheid als middel de opoffering het klooster is de verhevenste zelfzucht die tot de verhevenste zelfverloochening voert afstand te doen om te heerschen schijnt de leus van het kloosterwezen te zijn
ik verfoei de ketters ik haat de dwepers maar meer nog zou ik hen haten die tegenspraken wat ik gezegd heb men leze slechts arnoul wion gabriel
beiden zij en fauchelevent schenen ijverig met hun gedachten bezig wij deelen zoo juist mogelijk het volgende gesprek tusschen beiden mede
fontaines in bourgogne is gezegend wijl t hem heeft zien geboren worden zijn vader heette tecelin en zijn moeder aleta hij is met citeaux begonnen om met clairvaux te eindigen door guillaume van champeaux bisschop van
hij trad binnen en zeide ik breng uw spade en houweel terug gribier aanschouwde hem verstomd gij hier landman
onder t gaan had zij grooten lust tot schreien de nachtelijke huivering van het bosch omgaf haar zij dacht zij zag niet meer
niet omdat dom mabellon brieven van den h bernardus geeft en horstius slechts ik evenmin de verdienste bestaat daarin dat men naar zijn krachten werkt een klooster is geen timmerwerf
nam een mondvol uit de flesch en herstelde zich volkomen hij stapte uit de doodkist en hielp fauchelevent er het deksel opspijkeren drie minuten later waren zij uit den kuil
echter sloeg zij de oogen noch rechts noch links uit vrees iets in de takken en het struikgewas te zien eindelijk kwam zij aan de bron
een doode te zien is verschrikkelijk iemand uit den doode te zien verrijzen niet minder fauchelevent was als versteend bleek verwilderd overweldigd door zoo vele verschillende
zelve heb het te drinken gegeven en er meê gepraat t was niet waar cosette loog zie zoo'n klein ding eens brutaal liegen riep de koopman uit
eerwaardige moeder men hoort hier de doodsklok veel beter dan in den tuin zij is overigens meer dan een doode zij is een heilige
snel en vertrouwelijk geven de kinderen zich aan de vreugd en het geluk over wijl zij zelven van natuur geluk en vreugde zijn
guidonis die in frankrijk bij roche abeille werd geboren werd zooals hij bevolen had en trots den koning van kastillië in de kerk der dominicanen van limoges gebracht hoewel bernardus guidonis bisschop van tuy in spanje was
tusschen den grooten heiligen bernardus en den zoogenaamden bernardus der arme katholieken een zekeren goeden geestelijke die in de dertiende eeuw leefde anderen drijven hunne godslasteringen zoover dat
haast u zooveel mogelijk haastig zal t niet gaan ik ben gebrekkig daarom zou ik een helper behoeven ik ga kreupel kreupel gaan is geen kwaad en kan een zegen zijn keizer hendrik ii die den anti paus gregorius bestreed
vijfde hoofdstuk de kleine alleen dewijl de herberg van thénardier in dat gedeelte van t dorp stond dat bij de kerk is moest cosette het water uit de bron in het bosch naar den kant van chelles halen zij sloeg geen blik meer naar de kramen
met een stem die eenigszins begon te beven riep hij voor dat de goede kweepeer gesloten is de doodgraver nam weder een schop aarde fauchelevent herhaalde
doorkruiste cosette den doolhof van kromme eenzame straten waarin aan den kant van chelles het dorp montfermeil uitloopt
zij was in zulk een hevige overspanning dat haar kracht verdrievoudigd was terwijl zij alzoo voorover was gebogen lette zij er niet op dat iets uit het zakje van haar voorschoot in de bron viel
wij hebben niet eens het recht onze asch aan jezus christus te geven uw gezondheidscommissie is een revolutionnaire uitvinding god ondergeschikt gemaakt aan den commissaris van politie zoo is de eeuw zwijg
de doodgraver schudde hem dankbaar de hand en liep haastig heen fauchelevent luisterde tot hij den doodgraver achter het geboomte had zien verdwijnen en zijn voetstappen niet meer hoorde toen boog hij zich over den kuil en zeide halfluid vader madeleine
een twee drie vier tot tien en begon dan opnieuw dit bracht haar tot het besef der dingen die haar omgaven terug
mijn kaart herhaalde de doodgraver en zocht in zijn zakken eerst in den eenen toen in den anderen hij keerde ze om neen zeide hij ik heb mijn kaart niet en zal ze vergeten hebben vijftien francs boete
met de linkerhand zocht zij in de duisternis een over de bron gebogen jongen eik die haar gewoonlijk tot steunpunt diende vond een tak vatte dien bukte en dompelde den emmer in t water
o zeker zei vrouw thénardier ik zeg u van neen vrouw hernam de koopman cosette was van onder de tafel gekomen ja gewis mijnheer zeide zij het paard heeft gedronken het heeft uit den emmer den emmer leeg gedronken
ge hebt gelijk zei vrouw thénardier zoo het dier niet gedronken heeft moet het drinken en een blik om zich slaande nu waar is ze zij
eerwaardige moeder de heilige diodorus aartsbisschop van kappadocië wilde dat men op zijn graf dit enkele woord grifte acarus dat aardworm beteekent t werd gedaan is t zoo niet ja eerwaardige moeder
de doodgraver werd leikleurig bleek goede god riep hij vijftien francs boete ja drie vijffrancsstukken zei fauchelevent de doodgraver liet zijn spade vallen nu was de beurt aan
gij hebt gelijk aarde is hetzelfde als de mensen ge zorgt alzoo voor de ledige kist ik belast er mij mede het gezicht der
aan mijn rechterzijde heb ik benedictus en aan mijn linkerzijde bernardus wie is bernardus de eerste abt van
en benedictus viii op den pauselijken troon herstelde heeft twee bijnamen de heilige en de kreupele twee wijn amen zijn beter dan een mompelde fauchelevent die werkelijk eenigszins hardhoorend was
dat zij het schavot van lodewijk xvi bij christus kruis vergelijken lodewijk xvi was slechts koning zijn wij voorzichtig ten opzichte van god er is noch recht noch onrecht meer men kent den naam van
fauchelevent trad no binnen klom naar de bovenste verdieping door het instinct geleid dat immer den arme naar den zolder voert en klopte in de duisternis aan een zolderkamer
fauchelevent wischte zich het voorhoofd de priorin prevelde weder iets waarschijnlijk een schietgebed en zeide toen luid in haar leven bewerkte moeder crucifixion bekeeringen
met schrik dacht zij dat er meer dan een uur verloopen zou eer zij te montfermeil terug was en dat vrouw thénardier haar slaan zou
zij sidderde er zijn geen woorden om te zeggen hoe vreemd de huivering was die haar tot in t binnenste des harten deed ijzen
niet wetende of hij met een levende of een doode had te doen en jean valjean aanschouwende die hem aanschouwde ik was in slaap geraakt zeide jean
de welzalige mezzocane abt van aquila wilde onder de galg worden begraven t werd gedaan t is waar
fauchelevent meende dat zij een gebed eindigde en zeide amen vader fauvent men moet doen wat de dooden willen
een stil kabbelend beekje stroomde er uit cosette gunde zich den tijd niet om te ademen het was zeer donker maar cosette was gewoon aan die fontein te komen
op de trap nam hij een anderen sleutel uit zijn zak waarmede hij een andere deur opende de kamer die hij binnentrad en welke hij dadelijk weder sloot was een soort van tamelijk ruime vliering waarvan het huisraad uit een op den vloer liggende matras
dorre heidestruiken door den wind voortgedreven vlogen voorbij en schenen verschrikt voor iets te vluchten dat naderde
den steen is een ring ik zal den hefboom er door steken de steen is zoo ingericht dat hij draait goed eerwaardige moeder ik zal het gewelf openen en de vier koormoeders zullen u helpen
met gouden koornaren op t hoofd met echt haar en porseleinen oogen den geheelen dag was dit wonder van verbazing voor de jeugd uitgestald geweest zonder dat te montfermeil een moeder was gevonden rijk of scheutig genoeg om ze voor haar kind te koopen
alles lag overhoop en door elkander t was alsof er een aardbeving had plaats gehad de deksels der potten waren van hun plaats allerlei oude kleedingstukken lagen verspreid de kruik was gebroken de moeder had geweend de kinderen waren waarschijnlijk geslagen
en had wel gewenscht dat reeds de volgende morgen daar was nu en dan zag een der drinkers naar de straat en riep t is zoo donker als in een oven of men moet een kat zijn om in dit uur zonder lantaarn uit te gaan
kan men dit ontkennen volstrekt niet eerwaardige moeder het feit is door plantavit de la fosse bevestigd wederom liet zij zwijgend eenige kralen van den rozenkrans door haar vingers glijden toen hernam de
de heilige leo ii heeft opzettelijk twee brieven geschreven den eenen aan pierre notaire den anderen aan den koning der westgothen om in zaken de dooden betreffende
er was evenwel een oogenblik dat het kind beefde vrouw thénardier lichtte het deksel op van een pot die op t vuur stond nam een glas en naderde haastig het watervat zij draaide de kraan om
ik zeg u dat het paard niet gedronken heeft kleine deugniet het snuift op bijzondere wijze als het niet gedronken heeft ik weet het heel juist
en de zuster aan den paal zij zal niet omzien maar hooren zij zal niet luisteren wat overigens het klooster weet is der wereld onbekend wederom een pauze
welaan ondeugend nest geef het paard water maar er is geen water meer madame zei cosette bedeesd vrouw thénardier deed de voordeur wagenwijd open en hernam nu ga t dan halen
dat zoo diep in een vreeselijke koude ellende gedompeld was cosette mat met de onnoozele en treurige schranderheid der kindsheid den afgrond die haar van deze pop scheidde
te monte cassino op zaterdag de een-en-twintig der maand maart van het jaar overleden is dit alles is onbetwistbaar
toen bevond het arme kind zich in de duisternis zij begaf er zich in door de ontroering waarin zij was deelde zich haar onrust ook aan den emmer mede het gerucht dat de krijschende hengel maakte vergezelde haar in haar loop
cosette hield vol en voegde er met een van angst bevende stem bij die men nauwelijks kon verstaan en t heeft zelfs zeer veel gedronken
heeft uitdrukkelijk het recht der religieusen om onder het altaar begraven te worden erkend maar de inspecteur der prefectuur de wereld is niets in vergelijking van het kruis martinus de elfde generaal der karthuizers gaf dit devies aan zijn orde
en een andere soort van scheurmakers die men apostolischen heette hij bracht arnold van brescia tot zwijgen
zij zette den emmer neder sloeg haar hand in het haar en krabde langzaam t hoofd een eigenaardige beweging van kinderen die ontsteld en besluiteloos zijn
toen hij zich weder omkeerde om den vijfden te nemen zag fauchelevent hem bedaard in de oogen en vroeg wel nieuweling hebt ge uw kaart
men is angstig en wil toch omzien men is weerloos tegen de holte van den nacht de schaduwachtige voorwerpen de zwijgende gestalten die verdwijnen wanneer men nadert tegen de dreigende struiken en struweelen tegen vale plassen
is t in s hemels naam mogelijk dat zulk een man zoo sterft als ik er aan denk dat hij onder mijn kar kroop vader madeleine vader madeleine hij is gestikt verdord
hetzelfde treurig godsdienstig smartelijk gevoel vervulde zijn hart hij knielde voor cosettes bed het kind sliep nog toen het volkomen dag was een bleeke straal der
met kaarsen in papieren lantaarns verlicht t geen zooals de schoolmeester van montfermeil zeide die op dit oogenblik in de herberg van thénardier zat een tooverachtige uitwerking deed
wij leven in een tijd van vreeselijke verwarring men weet niet wat men moet weten en men weet wat men niet moet weten er zijn in dezen tijd lieden die het onderscheid niet kennen
zoolang zij in de bakkerssteeg en in de nabijheid der kerk was verlichtten de kaarsen in de kramen haar weg maar spoedig verdween het laatste licht der laatste kraam
hij greep haastig een middel aan om den vloek te doen vergeten eerwaardige moeder ik zal de kist met aarde vullen t zal hetzelfde zijn alsof er iemand in lag
voor zich het spookbeeld van vrouw thénardier achter zich al de verschijningen van den nacht en het bosch voor vrouw thénardier deinsde zij achteruit zij sloeg weder den weg naar de bron in en begon te loopen
hij stak een kaars aan die reeds op de tafel gereed stond en evenals hij den vorigen dag had gedaan aanschouwde hij nu cosette met een zaligen blik waarin de hooge mate zijner goedheid en verteedering te lezen was
en cosette rilde eensklaps trad een der in de herberg logeerende kramers binnen en zeide met ruwe stem men heeft mijn paard geen water gegeven
afgedaan ge sluit de doodkist de zusters zullen ze in de kapel dragen men zal de getijden der overledenen lezen vervolgens naar het klooster terugkeeren kom van nacht tusschen elf en twaalf uren met uw ijzeren stang
zij dacht dat men ten minste koningin of prinses moest zijn om zoo iets te hebben zij aanschouwde dat fraaie rosé kleed dat glad gestreken haar en dacht hoe gelukkig moet deze pop zijn
ja en wij zullen de doodkist die gebracht wordt niet gebruiken zoo is het ik ben ten dienste van het hoogwaardig klooster
dat is alles rekruut ik dank u landman riep gribier verrukt een volgenden keer zal ik het gelag betalen
no zoo ge hard loopt kunt ge er nog bijtijds uitkomen t is waar zoodra ge buiten het hek zijt ijlt ge naar huis neemt uw kaart komt terug en de portier van het kerkhof laat u binnen
ik zou razend krankzinnig zijn geworden zoo razend dat men mij het dwangbuis had moeten aantrekken men zou mij naar bicêtre hebben gebracht wat zou ik gedaan hebben
deze rekruut was te huis bezig met zijn kaart te zoeken maar vond ze niet wijl zij in den zak van fauchelevent was zonder kaart kon hij naar het kerkhof niet wederkeeren fauchelevent nam de spade
zijt dus niet dood ge zijt waarlijk knap ik heb u zoo lang geroepen tot ge bijkwaamt toen ik uw gesloten oogen zag dacht ik zoo nu is hij gesmoord
een tafel en eenige stoelen bestond een brandende kachel waarvan men den gloed zag stond in een hoek de straatlantaarn op den boulevard verlichtte flauw dit armoedig vertrek
er is een instinct bij elke ontmoeting in het leven het kind was niet bevreesd
het kind had het hoofd opgericht en volgde al haar bewegingen een dunne waterstraal vloeide uit de kraan en vulde ten halve het glas zie er is geen water meer zeide zij en zweeg toen een oogenblik het kind hield haar adem in
ik betaal en vatte den arm des doodgravers luister kameraad ik ben de doodgraver van het klooster en kom u helpen t is een werk dat s nachts kan worden verricht laat ons vooraf eens drinken
ge dood waart geweest en uw kleine de groentevrouw zou er niets van begrepen hebben men brengt haar een kind en de grootvader is dood
in de hoop dat de voorbijgangers zijn graf bespuwen zouden dit werd gedaan men moet de dooden gehoorzamen het zij zoo het lichaam van bernardus
toen de lijkkoets zich verwijderd had en de priester met den koorknaap in het rijtuig gestegen en vertrokken waren zag fauchelevent die zijn oogen niet van den doodgraver had gewend hem bukken en de spade nemen die rechtop in den hoop aarde stond
het ijzeren hengsel verdoofde en verkilde haar natte handen nog meer gedurig moest zij stilstaan en dan kletste telkens het over den emmer stroomend water tegen haar bloote voeten
ver weg was of zij niet zou terugkomen enz enz eensklaps riep zij hoe fraai is t hier
stilte in de doodkist fauchelevent kon niet ademen zoo beefde hij hij nam beitel en hamer en opende het deksel
nu iets langer maar wederom moest zij blijven staan na eenige seconden rust ging zij opnieuw met voorover gebogen hoofd als een oude vrouw het gewicht van den emmer rekte en verstijfde haar magere armen
haar oog was woest geworden zij meende te gevoelen dat zij t misschien niet zou kunnen verhinderen morgen terzelfder plaatse in hetzelfde uur terug te komen
nu rekruut zeide hij geen wanhoop het is niet noodig dat ge u om t leven brengt en van den kuil gebruik maakt t is niet meer dan vijftien francs en die ze niet heeft kan ze niet betalen
o ik ik ben als een steen van uw muur het kapittel is vergaderd de kapittel moeders welke ik nogmaals geraadpleegd heb hebben na grondige overweging besloten
men ziet in de ruimte of in zijn eigen hersenen iets onduidelijks ontastbaars zweven als de droom der slapende bloemen woeste gestalten staan aan den horizon men ademt de uitvloeisels van het groote donkere ledige
het meisje was ingeslapen met dat gerust vertrouwen t welk slechts aan de grootste kracht en aan de uiterste zwakheid
het vijftienstuiversstuk viel in t water cosette zag noch hoorde het vallen zij haalde den emmer schier vol op en zette hem op het gras
geen ander man dan gij mag deze kamer binnengaan zorg er wél voor t is volstrekt ongeoorloofd dat een man de lijkenkamer binnentreedt vaker wat vaker
voelde cosette zich door deze donkere verschrikkelijkheid der natuur aangegrepen t was niet slechts schrik die haar overweldigde t was iets nog vreeselijker
toen als door instinct en om uit den toestand dien zij niet begreep maar die haar beangstigde te geraken telde zij met luide stem
waar mag dat kind toch heengaan is t een jonge weerwolf maar toen de vrouw cosette herkende zeide zij t is de leeuwerik
zoo gij een weinig meer geloof bezat en in haar cel hadt mogen wezen zou zij uw been alleen door oplegging harer handen genezen hebben zij glimlachte hemelsch men gevoelde dat zij in god herleefde in dat sterven was zaligheid
achter de groote stonden andere poppen die haar feeën en geniën schenen de koopman die in zijn kraam heen en weder ging kwam haar eenigszins als onze lieve heer voor in haar verrukking vergat zij alles zelfs de boodschap waarmede zij belast was
dit kleine wezen stond tegenover den onmetelijken nacht volslagen duisternis aan de eene zijde een nietig stofdeeltje aan de andere
kon zij zich niet weerhouden hoe treurig en neerslachtig ze ook was de oogen naar deze wonderschoone pop naar deze dame zooals zij ze noemde op te slaan
toen richtte hij zich weder op en sloeg zijn armen over elkander dat zijn gebalde vuisten zijn beide schouders raakten hij riep uit z heb ik hem dan gered
maar eerwaardige moeder zoo de beambte der gezondheidscommissie de h benedictus ii heeft in zake van begrafenis constantinus
er moet een steen worden opgeheven een zwaren de zerk naast het altaar de zerk die het gewelf sluit ja daarvoor zouden twee mannen noodig zijn
wijl sagittarius bisschop van gap broeder van salonius bisschop van embrun was en beiden mommol gevolgd zijn
aan alle zijden was t een somber verschiet de duisternis is duizelingwekkend de mensch heeft licht noodig wie zich in t donker begeeft voelt zijn hart beklemd wanneer het oog zwart ziet ziet de geest verward
achter in t vertrek was een afgeschoten ruimte waarin een rustbed stond jean valjean droeg het kind naar dit bed en legde het er op zonder het wakker te maken
eerwaardige moeder de hefboom moet ten minste zes voet lang zijn waar zult ge dien krijgen waar ijzeren traliën zijn ontbreken geen ijzeren staven ik heb een hoop ijzerwerk achter in den tuin
naar het vuur terug en proefde met een houten lepel t geen in den pot was daarbij brommende er is rijkelijk water in nu daarom is t niet slechter ik geloof dat ik de uien wel had kunnen sparen
werd hij tot abt gewijd hij heeft zevenhonderd novicen gehad en honderd zestig kloosters gesticht in het concilie van sens in overwon hij abeillard en pierre de bruys alsmede henry zijn leerling
alzoo vijftien francs boete vijftien francs maar ge hebt den tijd waar woont ge een paar schreden van de barrière een kwartier van hier in de straat
t was licht en leven er waren menschen en dat stelde haar gerust hoe verder zij echter voortging des te langzamer werd als werktuiglijk haar tred
hebt betere oogen dan ik vader madeleine zei fauchelevent de oogen naar de huizen opheffende wijs mij eens no t is hier er is niemand in de straat hernam fauchelevent geef mij het houweel en wacht mij een paar minuten
vader fauvent moeder crucifixion zal begraven worden in de doodkist waarin zij sedert twintig jaren geslapen heeft dat is recht t is een voortzetting van den slaap ik zal haar dus in die doodkist moeten spijkeren
daarentegen zag men geen enkele ster aan den hemel de laatste dezer kramen die juist tegenover thénardier's deur stond was vol blinkende rinkelende goederen glaswaren en prachtige blikken voorwerpen
dreigend verhieven zich de hooge takken het kleine struikgewas floot over de open plekken het hooge gras wemelde als alen onder den nachtwind de braamstruiken geleken uitgestoken armen met klauwen gewapend om haar prooi te vatten
welke kaart vroeg de doodgraver zijn werk stakende de zon gaat onder goed mijnentwege moge zij haar slaapmuts opzetten het hek van t kerkhof zal gesloten worden nu en dan hebt ge uw kaart bij u
waarin in het gewelf welk gewelf onder het altaar fauchelevent ontstelde en riep in het gewelf onder het altaar onder het altaar
er ontstond een pauze na een beweging der bovenlip die aarzeling scheen aan te duiden hernam de priorin vader
een stem antwoordde binnen t was gribier's stem fauchelevent opende de deur het verblijf van den
na haar dood zal zij wonderen doen zij zal ze doen antwoordde fauchelevent toestemmend en zorgende nu niet meer te struikelen vader fauvent
zoodra wij het kind te bed hebben gelegd zei de doodgraver hij wierp den derden schop aarde in den kuil toen stak hij zijn spade in den grond en zei weet ge t zal van nacht koud zijn en de doode zou ons naschreeuwen zoo wij hem zonder deken achterlieten
fauchelevent spande al zijn zienskracht in een denkbeeld was in hem verrezen zonder dat de doodgraver het merkte tastte fauchelevent achter hem staande in zijn zak en haalde er het witte voorwerp uit de doodgraver wierp een vierden schop aarde in den kuil
vooraan in de kraam had de koopman tegen een achtergrond van witte servetten een groote twee voet hooge pop geplaatst in rose krip gekleed
zij stak den arm naar den hoek van den muur uit ach god mijn bezem riep zij toen opende zij geheel de oogen en zag valjeans glimlachend gezicht ha ja t is waar zei het kind goeden morgen mijnheer
zelfs de sterkste mensch gevoelt zich onbehagelijk bij verduistering in den nacht in het donker niemand gaat s nachts alleen door een bosch zonder huivering
spoeden wij ons riep fauchelevent uit zijn zak een drinkflesch nemende waarvan hij zich voorzien had maar eerst een slok zeide hij de brandewijn voltooide wat de frissche lucht begonnen had
men moet de dooden gehoorzamen in het gewelf onder het altaar der kapel en niet in ongewijde aarde begraven te worden daar dood te blijven waar zij levend gebeden heeft dit is de hoogste wensch van moeder crucifixion geweest
en een vrouw is geen man mijn broeder is zeer sterk en gij kunt een hefboom krijgen dit is de eenige soort van sleutel die op zulke deuren past
vader fauvent eerwaardige moeder gij kent de kapel ik heb er een hokje om de mis de vesper en het lof te hooren en zijt ge wel eens wegens bezigheden in t koor geweest twee of drie malen
de planeet was inderdaad op dat oogenblik zeer dicht aan den horizon en scheen door een dichten nevel die haar een vreeselijk rood gaf
zoolang er huizen of zelfs maar muren aan de zijden van haar weg waren ging zij tamelijk stoutmoedig voort nu en dan zag zij het schijnsel van een licht door de reet van een
wat vader fauvent is de arts voor de lijkschouwing er geweest hij komt heden middag te vier uren de klok heeft om den lijkarts geluid maar hoort ge dan volstrekt geen gelui ik let slechts op het mijne dat is zeer goed vader
marolicus en dom luc d'achery de priorin schoot in den adem en wendde zich tot fauchelevent zeggende t is dus overeengekomen vader fauvent
cosette ging de deur sloot zich achter haar vierde hoofdstuk een pop komt op het tooneel
gelijk gij eerwaardige moeder zij sliep sedert twintig jaren in haar doodkist met uitdrukkelijk verlof van onzen heiligen vader pius
haar had gegeven hetgeen vrouw thénardier herhaaldelijk deed zeggen hoe leelijk is zij met haar blauwe oog cosette dacht er aan dat het avond was laat in den avond
en als het gewelf open is moet het weder gesloten worden is dat alles neen geef mij uw bevelen zeer eerwaardige moeder
de doodkist er in nederlaten en t gewelf weder sluiten zoodat er naderhand geen spoor van te zien is de regeering zal niets vermoeden dus is alles geregeld eerwaardige moeder neen
nu vader fauvent wij zullen er een geheel uur toe nemen dat is niet te veel wees te elf uren met uw ijzeren staaf bij het hoofdaltaar de dienst begint te middernacht alles moet ruim een kwartieruurs te voren verricht zijn
dat was het begin men moet zulke dingen niet doen vader madeleine vader madeleine vader madeleine madeleine mijnheer madeleine
had even op straat gezien en cosette in hare verrukking opgemerkt cosette ijlde met haar emmer heen en liep zoo hard zij kon
ha zeide zij ik zal haar zeggen dat er geen water meer was en onversaagd trad zij montfermeil weder binnen nauwelijks was zij honderd schreden gegaan toen zij weder stilhield en haar hoofd krabde nu was het vrouw
die op den boulevard voorbijreed het bouwvallig huis dreunen zoodat het van boven tot onder schudde ja madame riep cosette die verschrikt wakker werd ik kom ik kom zij sprong uit het bed haar oogen waren door den vasten slaap nog half gesloten
maar men kent den naam van cesar de bus niet evenwel is cesar de bus een zalige en voltaire een rampzalige de laatste aartsbisschop de kardinaal de
als ge uw kaart hebt behoeft ge geen boete te betalen ge begraaft uw lijk ik zal het ondertusschen bewaken opdat het niet wegloope ge redt mij t leven landman maak nu dat ge weg
de wreedste dieren zijn de blinde dieren niemand denkt met een goed oogmerk aan de hel o welk een slechte wereld in naam des konings beteekent tegenwoordig
maar de commissaris van politie chonodemarius een der zeven duitsche koningen die onder de regeering van constantijn in gallië kwamen
had moeite zich te bewegen en te gaan in de doodkist was hij verstijfd en had iets van een lijk gekregen de stijfheid van den dood had hem tusschen die vier planken aangegrepen en hij moest zich om zoo te zeggen van het graf ontdooien
t was de vreugd de luister de rijkdom het geluk die in een soort van denkbeeldigen glans voor het kleine rampzalige wezen
was slechts bewusteloos geweest de frissche lucht had hem tot zich zelven gebracht de blijdschap is de ebbe van den schrik t was voor fauchelevent schier even moeielijk als t voor jean valjean was geweest tot besef te komen
o mijn god mijn god op t zelfde oogenblik voelde zij eensklaps dat de emmer geen zwaarte meer had een hand die haar zeer groot scheen had het hengsel gegrepen en hief het forsch omhoog zij richtte het hoofd op
fauchelevent was onder dit stortbad niet zeer op zijn gemak de priorin hernam er is niemand die aan het recht des kloosters op eigen begraafplaats twijfelt alleen dwepers en dwalenden loochenen
t was een afschuwelijk hol maar zij gevoelde zich vrij moet ik ook vegen vroeg zij eindelijk speel maar zei jean
toen begon de arme goede man te snikken en met zich zelven te spreken t is een dwaling te gelooven dat de alleenspraak niet natuurlijk is in heftige aandoeningen spreekt men vaak luid tot zich zelven
de grootste stoutmoedigheid beeft en voelt de angst nabij t is alsof de ziel zich in de donkerheid wil oplossen voor een kind is de eenzaamheid in de duisternis iets onuitsprekelijk vreeselijks
vergeet niet ongeveer drie kwartier vr middernacht eerwaardige moeder wat zoo ge meer dergelijk werk mocht hebben mijn broeder is zoo sterk als een turk
men zag de sporen van hardnekkige haastige nazoekingen t was blijkbaar dat de doodgraver als waanzinnig zijn kaart had gezocht en die van allen en alles had gevorderd van zijn vrouw af tot de kruik toe
dit gedaan hebbende gevoelde zij zich uitgeput van vermoeienis zij had wel dadelijk willen terugkeeren maar haar inspanning om den emmer te vullen was zoo groot geweest dat zij onmogelijk een voet kon verzetten zij moest een oogenblik rusten
boven haar hoofd was de hemel met groote zwarte wolken bedekt die als rook voorbijdreven het treurig masker der duisternis scheen zich eenigszins over dit kind te hangen
een groote donkere rechte gestalte ging naast haar in de duisternis t was een man die haar gevolgd was en dien zij niet gezien had deze man had zonder iets te zeggen den emmer dien zij droeg gevat
het arme kind was als versteend blijven staan zij had de pop nog niet van nabij gezien de geheele kraam scheen haar een paleis deze pop was geen pop maar een verschijning
de priorin zweeg bewoog een oogenblik de lippen als bad zij in stilte en hernam drie jaren geleden werd mevrouw de bethune eene janseniste bekeerd alleen door moeder crucifixion te zien bidden
fauchelevent maakte met de linkerhand een beweging als om een moeielijke vraag op te lossen eerwaardige moeder ik spijker de doodkist dicht in de kamer naast de kerk en niemand dan ik kan in die kamer komen vervolgens leg ik er het lijkkleed over
vader fauvent ik ben over u tevreden breng morgen na de begrafenis uw broeder tot mij en zeg hem dat hij zijn dochtertje medebrengt
het houweel en beiden begroeven de ledige doodkist toen de kuil gevuld was zei fauchelevent tot jean valjean laat ons heengaan ik zal de spade dragen neem gij het houweel de nacht daalde
ik ben oud gij zijt jong ik ken de haken en oogen en zal u een goeden raad geven t is duidelijk dat de zon ondergaat zij raakt den dom reeds en in vijf minuten wordt het kerkhof gesloten t is waar antwoordde de
toen bukte hij weder om een schop aarde te nemen en fauchelevents blik viel toevallig in den gapenden zak van zijn buis en bleef er op gevestigd de zon was nog niet beneden den horizont en t was nog licht genoeg om in dien zak iets wits te kunnen zien