AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en beide beefden van blijdschap, toen Barbara's moeder eindelijk kwam, met het bericht, dat het zeer mooi weer was maar toch met eene groote paraplu
Het was een dame, welke hij door de deur van den deurwaarder binnenliet.
Kolonel Crawley, zeide zij hevig bevend.
Met een sluwen blik deed hij de deur achter haar op slot
waar zij langen tijd waren besloten geweest, om nu een nieuw licht voor hem to doen opgaan.
o het is 'er zoo verre af, dat mij die gevoelens belagchelijk zouden schijnen, daar ik geboren en opgevoed ben in eene Republiek, die, nog geen vijftig jaren geleden, voorbeelden heeft opgeleverd van heldenmoed en vrijheidsliefde, die wel vergeleken mogen worden bij die van uwe oude Romeinen
Toen Lewin zijn vrouw had verlaten, hernam hij den loop zijner gedachten
en in het midden der klingen gelegen andhoeve kkenburg, naderhand door zijne dichtpen vereeuwigd, te bezigtigen, maar gebrek aan tijd, daar ook de meesten reeds naar den aag en het aagsche osch reikhalsden, deed hen vriendelijk voor dat aanbod bedanken
waarop een hoop ijzeren ketels en pannen, fornuizen en ketens, waartusschen eenige geknevelde menschen lagen uitgestrekt, die ziek schenen.
Deze geheel open wagen was voorzien van vervallen horden, die tot de voormalige strafpleging schenen gediend te hebben
doch dit maal met het doel om zoo spoedig mogelijk naar het vaderland terug te keeren.
De zware storm, dien wij hadden doorgestaan, deed mij daartoe besluiten.
Ik kon de wereld niet zeggen, dat ik zijn vader was, maar ik gaf hem een zeer goede opvoeding en sedert hij man geworden is, heb ik hem als secretaris bij mij.
Hij ontdekte mijn geheim en was steeds vol van de macht, die hij over mij had door met een schandaal te dreigen, hetgeen ik nooit zou willen
wij beloven plechtiglijk ons van stonden aan te bekeeren, zooals gij zelf hebt gedaan!
' Men zou gewacht hebben, dat Juliaan, van walging bevangen bij het leven dat hij leidde onder deze lieden, nu althans partij zou gekozen hebben voor zijn goedhartigen gastheer, tegen de woestelingen, die hem zelf zooeven nog hadden bespot en beleedigd;
Magnon werd gevat, insgelijks mamselle Miss, en al de bewoners van het huis, die verdacht waren, vielen in het net.
De twee knaapjes speelden ondertusschen op een achterplaats en zagen niets van de overrompeling
ik geraak er door buiten mij zelf.
Ik kan, ik kan niet met hem leven.
Ik was te voren al ongelukkig en dacht, dat men niet ongelukkiger zijn kon
Het geld waarop Chloe zoo trotsch was geweest, lag nog op tafel.
Daar, zeide zij, het opnemende en met eene bevende hand aan hare meesteres toereikende
Toen liet hij zich achterover vallen op de bank en hij bedekte het gelaat met de handen en een pijnlijke snik drong stootend uit zijne borst.
Het werd hem of alles in hem brak en knakte, als riethalmen, of alles in hem verbrijzeld werd tot scherven, of die enkele ademtocht van een orkaan alles in hem deed verstuiven
de deken gaf zooveel warmte, hij was zoo afgemat door de aandoeningen van den dag en tevens zoo gezond van gestel, dat hij, nog lang voor de lichten werden gedoofd, sliep als eene roos en droomde van geluk en van rijkdom, van zijne ouders die hem hun herkregen welstand dankten, van gevaarlijke avonturen in de
Heb ik de eer het woord tot mevrouw Dobbin te richten?
vroeg de secretaris met een vleierigen grijnslach.
George barstte in lachen uit en zeide: Verduiveld, die is goed
Nader sloop Eurystheus van achter zuil tot zuil, tot bijkans in het midden der zaal, maar toen hij bespeurde hoe grooter dan welken ever ook, deze doode, witte Ever daar gestapeld lag
of de kerels, die met Warren's schoensmeer te koop loopen, en zulk gemeen volk, Met verzenmaken moet gij u nooit ophouden, Sampje.
Ik was zeer aangedaan, zoo tusschen al die groote ridders met hun lange, blauwe mantels, naar onzen Vader toe te wandelen en te knielen voor zijn troon;
ik had mijn nieuwen uniform aan van luitenant van de Garde
Eene vlag, die op den top der tent wapperde, verkondigde aan het menschdom, dat het de Rijschool van Sleary was, die om de gunst van het publiek verzocht
'Wat!  zult gij het nog loochenen?
doch zoo ge den zegsman weten wilt: daar staat hij: schaam u, in zijne tegenwoordigheid te ontkennen, wat hij u bewijzen kan
bevond dat zijn zoon Hendrik een onverbeterlijke, verstokte Arminiaan geworden was, nam hem van de Hoogeschool af en bezorgde hem bij eenen koopman in edelgesteenten te Amsterdam, ten einde aldaar de negotie te leeren
op die wijze door hare herders voorgegaan, aan Willem III, by zijn rondreis, overal de ondubbelzinnigste bewijzen van gehechtheid had gegeven.
Wel was de verwachting van Van Espenblad niet vervuld geworden, en, door de zorg der Overheden, de opgewondenheid der burgery
Sterft, het zij zoo, maar laat geen anderen sterven.
Zelfmoorden, als die hier zullen plaats hebben, zijn verheven, maar de zelfmoord is beperkt en wil geen uitbreiding
Sceptiesch over zichzelven, zag hij zich en hij wist zijn egoïsme heel goed.
Hij wist zijn ijdelheidjes, op zijn uiterlijk, op zijn mooien stijl
Inplaats van aan uwe vreugde en uw geluk te denken, heb ik slechts aan mij zelven gedacht;
ik dacht bij mij zelven, dat als gij broers en zusters hadt
Na een diepen zucht en met een paars, opgeblazen gezicht begon hij toen.
Hoe durfde je vandaag dien naam in tegenwoordigheid van juffrouw Swartz in mijn salon te bezigen, mijnheer?
Een poosje later nam hij een stoel vlak bij haar, en vroeg, met een uitdrukking, die haar de stellige zekerheid schonk, dat hij alles wist, naar hare zuster.
Zij was den geheelen dag reeds ongesteld, en we hebben haar overgehaald, naar bed te gaan
Terwijl zij dit ernstig en moeielijk werk verrichtte, zeide zij tot haar zuster, in die lieve bekoorlijke kindertaal, wier bevalligheid, evenals de kleurenpracht der kapel, verdwijnt, wanneer men ze vatten wil
Een anderen keer!  was alles wat ik verstaan kon.
Was het een zelfzuchtige dwaling, die mij verleidde?
Of opende zich werkelijk een uitzicht voor mij, waaraan ik niet had durven denken
Ja!  wanneer er een algemeene oploop plaats had, en hy zich goed gerugsteund vond, dan zoû hy meê doen als de beste, ja misschien haantjen-de-voorste spelen;
maar om zich te wagen, zonder zeker te zijn van medewerking, daarvoor moet gy niet op hem rekenen
Wij moeten de ontdekking van dit geheim, gelijk van zoovele anderen, aan den tijd en het toeval, of liever
en toen hij zich had omgekeerd, glimlachte hij op eene geheel andere manier,, dan toen Hugh in den spiegel zag.
Toen deze terugkwam, schonk Chester hem een glas in
Het trouweloos verraad van uwe zusters was mij bekend, en ik besloot u deswege wraak te verschaffen.
Zoodra ik mij door uwe hulp in vrijheid bevond, nam ik eene menigte mijner gezellinnen mede, die even als ik toovergodinnen zijn
Ik ben nooit aan gene zijde van de Zuiderzee geweest.
Wij zouden er veel aan hebben om ons met die lompe boeren te meten, bij wie geen eer noch profijt te halen is.
Ik trok even gaarne nogmaals tegen de Lithauwer heidenen te velde
en niet kon dulden dat de vernedering, die hij ondergaan had, bekend zou worden, haalde de schouders op, en zeide alleen: Ons overkomt slechts, hetgeen wij verdiend hebben.
Maar al had hij ook, om aan den kalif te gehoorzamen, willen spreken
Nadat hij tot bevestiging zijner waarschuwing een zwaren vloek had uitgesproken, ging hij aldus voort: Zooveel als ik weet, zal niemand ter wereld naar je vragen, wanneer ik je het licht uitblaas
de geheele gestalte van het meisje omhulde, de sombere oogen van Jean Valjean pijnlijk aan.
Hij gevoelde, dat het een verandering zou zijn in een gelukkig leven, zoo gelukkig, dat hij er niet aan durfde roeren, uit vrees er iets in te verstoren
Dat kan wel waar zijn, antwoordt zijne vrouw, maar het is toch zooals ik zeg.
Het voortzetten van het gesprek wordt nu verhinderd door de noodzakelijkheid, waarin Bagnet zich bevindt, om al zijne aandacht op het aanrichten van den maaltijd te vestigen
en het publiek moest wat dit laatste betrof niet vergeten, dat, terwijl de broodjes met witte servetten en warme dekens werden toegedekt, de arme jongens, volkomen onverzorgd en aan zich zelf overgelaten waren
maar de laatste, die redeneerde, overleefde ze allemaal, en dat was juist, zooals het wezen moest;
Juist als ze boven Smirre, den vos zweefden, daalden ze, precies alsof ze hem wilden uitnoodigen hen te vangen.
dacht Lewin geheel zich zelf vergetend en beschouwde onafgebroken haar schoon, levendig bewogen gelaat, dat plotseling geheel veranderd was
ieder oogenblik, wanneer en waar men haar gevraagd had, waaraan zij dacht, zou zij hebben kunnen antwoorden: Steeds aan hetzelfde
naar de keuken.  Daar vond zij terstond de onmiskenbare sporen van haar lange afwezigheid.
Het koper was slecht geschuurd, het ijzerwerk schandelijk verwaarloosd, de kachel vol vlekken, het vaatwerk van gisteren nog niet eens geheel afgewasschen
Lize Hexam was van kleur verschoten toen die veranderingen zich bij hem openbaarden en haar gelaat drukte nu iet of wat gramschap, meer afkeer en zelfs eenige vrees uit.
wanneer zij weder herleefden en de verbazende gewrochten der hedendaagsche werktuigkunde aanschouwden;
aan eenen Newton, eenen Galilei en zoovele anderen, die de grondleggers waren van het gebouw
en bepaald of ik wel voor mijn broertje gebeden had.
Het was namelijk een enkelen keer gebeurd dat de slaap mij onder het bidden verrast had.
Ik had soms zooveel te vragen, want ik kon in mijn avondgebed tot de kleinste bijzonderheden afdalen
in omaanschen stijl opgetrokken en inwendig naar den eisch rijk en smaakvol versierd.
an de ervormde kerk bleven wel de zware muren van entheimer steen overeind, maar het inwendige werd hersteld
Ik heb meer vriendinnen dan één, mijnheer, hoop ik, antwoordde juffrouw Wren.
Het doet er niet toe, zei Fledgeby, één oog dichtknijpende;
Giovanni da Bologna, zeide hij.
Zij gingen voort, door een zaal met arazzi;
de prins wees het plafond van Ghirlandajo aan: apotheoze van den eenigen Paus uit het geslacht der San Stefano's
Zij weigerde met aandoening het door mij gedane voorstel, om haren vader te bewegen, hare hand aan JOAN te schenken: het zoude mij verwonderen, indien ik door deze handelwijze geene groote vorderingen in hare achting gedaan had
Deze schildwacht werd spoedig afgelost;
want het meisje kwam weldra terug, en nadat zij de heeren om vergiffenis had gevraagd, dat zij hen op de stoep had laten staan
je eerder kunnen vermoorden, dan dulden, dat je afstand deed!
Woest had Oscar den prins bij de schouders genomen, hem achteruit geduwd op een bank, waarop hij, zittende
en de groetenis van den jongen gebragt.
choon hij door dien eer met de behoorlijke heuschheid ontvangen werd, voud hij echter, dat dezelve niet veel scheen op te hebben, met de hem gebragte groetenis van
betreffende een feit, dat hy, zoo het hem al geweten moet worden, zeker niet als Lid dezer Vergadering heeft gepleegd.
richt ik my tot u, en vraag, of naar den steller van het libel, dat ik hier ter tafel breng
Dat heeft zij, antwoordde George, honderden, honderden malen
En dus had ik ook van mijn vrijheid geen gebruik weten te maken om me wat voldoening te verschaffen.
In de kalme alledaagschheid had ik, snakkend naar innerlijk leven, onrust en afwisseling gezocht;
thans lokte de stille eentonigheid me weer aan en als een vermoeide verlangde ik naar rust en duurzaamheid
Minah was, meende hij, nu in het geheel niet meer te vertrouwen, en daar hij, ondanks de dreigende ongelijkheid, heel veel gevoelde voor Dailah, zijn tweede vrouw, hield hij ze zooveel mogelijk van elkaar af;
Och mijn arm dochtertje, dat ik niet weten mag waar je ligt.
Ik ga niet naar school, ik ben een man van zaken, een meisje van zaken, bedoel ik.
Ik houd mijn tante gezelschap, een lieve, kribbige, oude ziel, antwoordde Jo
Al ware dat, ik zie er geen bezwaar in, dat een der klerken voor ditmaal dat rapport opmaakt.
maar de getrapte wesp was haar angel nog niet kwijt, en de strenge heer kon niet besluiten hem te laten gaan, zonder te vragen
als de overdreven vroomheidsijver van hare moeder haar eene zekere soort van medelijden met den jongeling ingeboezemd.
Althans, toen zij vernam, dat hij door eene hevige krankheid op het ziekbed, misschien
Wilde hij mij in zijn dienst nemen?
Maar dan moest ik scheiden van Mattia en Capi!
Bovendien had ik het vaste besluit genomen om nooit meer bij iemand in dienst te zijn, zoomin van dien
Het is onmogelijk zich een menschelijk wezen voor te stellen, meer hulpeloos en verlaten dan Eliza
Hij had echter nooit aan een huwelijk gedacht, maar nu hij de dames de eer bewees er aan te denken, zeide dat nufje neen!
Als hij haar weer ontmoette, zou hij toonen, dat hij niet om haar verlegen was;
dat hij hare weigering zich volstrekt niet aantrok, en dat een ander met beide handen had aangegrepen wat zij had durven verwerpen
Toen duurde het wachten hem niet meer lang, tot Cecile binnenkwam.
Zij trad glimlachend naar hem toe, waar hij oprees, drukkend zijne hand, zich verontschuldigend, dat de kinderen haar hadden opgehouden
dat hem bijna tot de kin reikte, toen hij voelde, dat iemand hem van achteren aangreep, en probeerde hem op te lichten.
Hij keek om, en zag, dat een kraai hem bij zijn hemdkraag vast had.
in een brochure over de Vrouwenbeweging, en in eens, zonder veel te hebben nagedacht, schreef zij in impulsie na impulsie, intuïtie na intuïtie, hare zinnen, stroef, koel, en klaar;
Ze voelde zich verpletterd door vernedering en schaamte, als een half dood getrapte pad voelde zij, zooals zij die wel door de meid voorzichtig met een tang de kamer had zien uitdragen.
Dit zou zij nooit te boven komen, nu moest zij zeker dood gaan.
Het kleed bevuild en allen hadden het gezien en het was door haar mond gegaan
maar Moeder had haar aanbevolen naar Hanna te luisteren, en Hanna wilde er niet van hooren, dat alles aan Mevrouw verteld zou worden, en dat men haar met zulk een kleinigheid zou lastig vallen.
Jo wijdde zich dag en nacht aan Bets, en dit was geen zware taak, want Bets was uiterst geduldig en verdroeg haar leed zonder klagen, zoolang ze maar eenigszins kon.
Christelijke mannen en vrouwen in het Noorden, nog meer.
Gij hebt nog een ander vermogen, gij kunt bidden.
Of is het eene onduidelijke apostolische overlevering geworden
lk geloof dat gy my daar evengoed op antwoorden kunt als hy, lieve, antwoordde Helena bedaard;
daarvoor behoeft gy niet weer te verdwynen.
ier op deze zelfde plaats ontving hij de tijding dat zijn zoon, onze tegenwoordige andgraaf, geboren was.
- errukt van vreugde viel de odvruchtige vorst op zijne knieën en dankte od voor den zegen, aan zijn huis geschonken
Het leven was niets, niet de moeite waard zich er om te vermoeien, maar zoo in zichzelven door te dringen, zichzelven te bestudeeren, zoo te blikken in zijn denken, zoo te goochelen met zijne gedachten
Informeer eens, waar de graaf is heengereden, zeide zij.
De man antwoordde, dat hij zich naar de stallen had laten brengen.
maar dat zij mee op reis genomen was, ten einde buiten zijn bereik te zijn.
Ik haatte haar toen bijna even hevig als thans, en kon haar daarom niets beters toewenschen dan met uw vriend te trouwen
Ach, en ik hoû toch zoo van ze, mijn ventjes!
Maar dàt, dat is zoo mooi, zoo helder, zoo doorzichtig, alsof dàt alleen de waarheid is.
waar een vuurtje werd aangelegd om het vocht en de nachtlucht te verdrijven, die voor een zieke zoo nadeelig zijn.
Er werden lampen ontstoken en Arthur werd bij de tafel geschoven
terwijl de beide Ridders, elk van zijnen kant, het gouden koord overvlogen en met een zegeteeken aan de lanspunt terugkeerden.
Zij braken hun lansen met gelijke kracht: doch niet met hetzelfde geluk
verbleekte op dit gezegde, maar maakte echter eene zeer beleefde buiging.
e gesprekken liepen nu over algemeene onderwerpen, en nadat de eer terug gekomen was, nam, als nu zijn oogmerk bereikt hebbende, zeer vriendelijk afscheid
terwijl Joli Coeur daarentegen telkens gelegenheid moest vinden om zijn verstand en slimheid aan den dag te leggen.
Toen hij mij langen tijd had aangestaard nam de generaal mij uit medelijden in dienst en beval hij mij zijn tafel te dekken
en kwam er eindelyk een denkbeeld by my op, dat ik, by leven en welzyn, op myn ouden dag nog hoopte te zullen verwezenlijken, en dat mij nog heden tot de gelukkigste vrouw
Uwe gebeden, hernam de koning, kunnen mij niet van besluit doen veranderen.
Al ware het ook maar om uw hoofd na uwen dood te hooren spreken, wil ik dat gij sterft.
Dit zeggende nam hij het boek uit de handen van den
Het was Franks gewoonte veel thuis te blijven, stil levend tusschen zijn somber gedroom en zijn gymnastiek, zonder zich te bemoeien met het zomergewoel daar buiten, op strand en terras.
Mijnheer de Tonnette?  zeide deze op half vragenden toon.
Een oogenblik, maar ook slechts een zeer kort oogenblik, dacht Louis er aan om te antwoorden, dat hij juist bij zijn vriend Tonnette geweest was, maar vernomen had, dat deze voor veertien dagen naar Amsterdam was gegaan
ij hebben de reule an oertoghe aan den arm van renkelaer de laan links zien opwandelen, en wij willen nu eens hun gesprek beluisteren, t geen gewis niet minder belangrijk scheen te moeten worden dan dat hetwelk au- acob van ennep, laasje evenster delen rits en icolette te zamen voerden
eerlijk, verrukt, schitterend voor elkander in de duisternis.
Het kwam Cosette voor, als had Marius een kroon, en het scheen Marius alsof Cosette een stralenkrans had.
In muziek, in dansen, in orthographie en in alle soorten borduur- en handwerk heeft zij de stoutste verwachtingen van haar ouders verwezenlijkt
Zij zag hem aan, voelende, dat hij haar gunde de liefde van hun kind nu - dat hij niet zoo jaloersch was als zij.
En een oogenblik dacht zij zich te gooien aan zijn borst, en uit te snikken de smart, die zij al meer en meer op zich voelde drukken, naar zich toe voelde komen, als een monster, dat aangrauwde uit de toekomst
Er is niets geen reden om bang te zijn, Cornélie, sprak hij overtuigend.
Die man heeft geen macht over je, als je niet wilt, met een sterke wil niet wilt
Zij antwoordde hem dus in de liefste termen, en beweerde zich te zullen schikken naar zijne wenschen, mits hij niet eischte, dat zij zich met hare zuster verzoenen en opnieuw bij de Van Raats haren intrek nemen zou;
dit zou zij coûte-que-coûte moeten weigeren, daar het verleden geleerd had, dat Betsy en zij niet met elkaâr overweg konden: door wier schuld, liet zij in het midden
spande de boog en drilde de speer, wierp de spies en rolde de schijf, hard-liep den langen weg langs of worstelde met de sterksten
Toen zij terugkwam scheen zij een ander meisje te zijn geworden.
Zij had gewonnen aan manieren, maar ook haar hart was zachter en zuiverder gestemd.
Oom Gijs had het te druk om er veel op te letten
Toen hij zag, dat hij tegen de menigte toch niet was opgewassen, maakte hij wijsselijk van den nood eene deugd, nam het beste deel en liet het overschot van den buit aan de hongerige aanvallers.
k zal, na de aanmerking, door u zelf gemaakt, geen strijd voeren over dat woord,' zeî ol, 'maar alleen dit zeggen, dat men somtijds het toeval, de omstandigheden, beschuldigt, wanneer men het zich zelven doen moest
hier ergens een vijand, die ons het inrukken zou beletten?
Gij zijt een vreemdeling, hernam Teylingen, en kent den aard en de strijdwijze van dit volk niet: eer gij er om denkt, zult gij hen als vorschen voor uwen voet zien opspringen.
Een heldere, blauwe lucht, geheel klaarheid, als wilde de zon met licht vergoeden wat zij aan warmte onthoudt.
En waar de man uit zich zelven sterk genoeg was, is hy voor de tranen der zwakke vrouw bezweken: Betjen!
Betjen!  gy hebt een zware verantwoording op u geladen!
het geheele huis staat ten dienste van mijn besten vriend!
Hij legt zijne hand op het rijtuigportier, en doet eene andere vraag om de verwachting te spannen
Aan het einde van deze lange en eentonige laan gekomen, vond zich de wandelaar aangenaam verrast, daar hij eensklaps een ruime vlakte ontdekte, die een uitgestrekt en in vele opzichten schilderachtig uitzicht opleverde
In de regel echter bleef mijn ziel slapen, slapen de doffe slaap der uitputting en dan welde alleen de lust in mij omhoog mijn binnenste in zijn volle slechtheid aan de wereld op te dringen.
Hoe dikwijls heb ik niet tot me zelf gezegd: och wat, schaamte is niets dan
De Franse heren De Tarcanville en d'Aspremont werden door de hamer van de gulden ridder verpletterd, Gwyde kloof het hoofd van Renold de Longueval met een houw, en Adolf van Nieuwland wierp Raoul de Nortfort uit de zadel.
In weinig ogenblikken sneuvelden er meer dan honderd
Om de waarheid te zeggen, ma, geloof ik dat ik het voor u verborgen zou gehouden hebben, als ik er kans toe gezien had, hoewel ik dat nog niet met mij zelven eens was
hadden er buiten verschillende ontploffingen plaats;
reusachtige steenblokken werden in de hoogte geworpen;
de huizen sidderden alsof zij door een aardbeving heen en weer geschud werden
kom aan mijne borst en in mijne armen?
Dit zeggende, kuste hij haar op het voorhoofd, op beide wangen en voor den mond, en wel met zoo weinig voorzorg, dat de prinses zou ontwaakt zijn
I de dingen, die hij wil aanvatten, in plaats van er recht op af te gaan, en heeft zoo een veeg langs alle vier de muren gelaten, die daar het merk van Phü pleegt genoemd te worden
te regt vreesde hij dat DE BEVAL, wien hij niet veel moed toeschreef, op zijne hoede en op een tweede bezoek bedacht zou wezen.
Niettegenstaande het gewaagde van zijn voornemen vertrouwde hij veel op zijn eigen persoon en op zijn goed geluk
dit zal Richard het hart breken.
Ik zag zulk een schrik in zijn gezicht, en hij kende Richard zoo goed en had zijn langzaam verval zoo lang waargenomen, dat datgene, wat mijne lieve Ada mij eens uit de volheid harer angstige liefde had gezegd
Dat is te zeggen,' hernam BLEISWYK op een' gewichtigen toon: 'het is verboden er te gaan uit godsdienstige oogmerken;
maar om zijne nieuwsgierigheid te voldoen mag men er gerust heen trekken, en met dat oogmerk alleen ben ik er heen geweest
En oom, wijdbeens, liep weêr de kamers door, wrijvende zijn nog koude handen
In dit oogenblik was zij meer ontsteld, dan rampzalig en begreep zij niet juist.
Het schemerde haar in heur overprikkelde hersenen: ze wist niet wat er eigenlijk gebeurde
hier dat glazen boekenkastje waar we ik weet niet hoe lang voor opgespaard hebben, maar dàn ging de kleermaker, en dàn personeel en hoofdelijke omslag, eens zelfs dokter en apotheker met het geld weg, doch ten laatste hadden wij een buitenkansje
De eerlijke John gaf zijn paard de sporen, en reed zijn meester achterna, maar niet voordat hij Barnaby nogmaals door gebaren had aangemaand, om zich uit de voeten te maken
als zij haar hoofd had opgeheven en de voorwerpen om haar heen opgemerkt had, zooals ze werkelijk waren.
Nu rees er in de duisternis en groot gebouw op, vol lichtende vensters
of wij durven den wensch wel uitspreken, dat de eigenaar van wickel hem weêr in die oude gedaante herstellen liet.
ulk een altaartafel zou in het eerwaardige woud volkomen op haar plaats zijn
Als ik voor dien mijnheer Manfred beleefd ben geweest, zeide ze, dan was het om mijn neef Botwater op een afstand te houden.
met een bak op de hoog opgetrokken knieën aardappelen te schillen.
De jongejuffrouw, gewoonlijk bij het publiek door haar vader voorgesteld als het wonderkind Miss Betty, balanceerde half in de deur staande twee ledige flesschen op elkander
Pas maar op, dat, als wij oud en simpel worden, Barnaby ons niet beschaamd maakt.
Maar onze andere vriend, vervolgde hijterwijl hij onder de tafel keek, die zoo drommels slim is, waar is hij
De dief betaalde zijne vertering, zat stil en onopgemerkt in zijn hoek en was reeds ingesluimerd, toen de geruchtmakende komst van een nieuwen gast hem wekte
' De wilde, door het talmen eenigszins gerustgesteld, keek om en zag de wapens niet meer op zich gericht.
Hij ging op zijne hurken zitten, maar wendde het oog niet van de pistolen af
Ebn Thahar had den tijd niet, met zijne zedeles voort te gaan, daar Schemselnihar op dat oogenblik naderde.
Zij plaatste zich op den troon, en groette beiden met eene hoofdbuiging;
k ging toen met hem aan boord van den vijand: maar hij, die over een kwartier als een leeuw gevochten had, was nu de vriendelijkste en zachtzinnigste mensch van de wereld tegen die honden, die ons zoo getravailleerd hadden
had ik gehoopt in een onderhoud onder vier oogen den zoon tot de verklaring der waarheid uit te lokken, zoo men mij daartoe de gelegenheid had gegund.
' 'Alsof hij u de waarheid zou gezegd hebben, als zij op moord of hoogverraad neêrkwam.
Reken daarop, hij zou u simpellijk gezegd hebben wat hij kwijt wilde wezen, en daarmeê
ik weet, niet, en is hij er, hoe is hij dan binnen gekomen, of wie heeft hem hier gebragt?
Gij zult mij niet van de wijs afbrengen met uwen grooten baard, deugniet van een' kadi!
hernam de barbier, ik weet zeer goed, wat ik zeg.
Toen kapitein Dobbin van juffrouw Osborne afscheid nam, vroeg hij, zooals wij gezegd hebben, pcrmissie haar nog een bezoek te brengen, en verscheidene uren lang zat de oude vrijster den volgenden dag op hem te wachten
sMaar, vervolgde Barnaby, zacht sprekende, terwijl hij zijne hand op den nek van Lord George's paard legde, gij moogt wel vragen wat hij is
er bleef alzoo niets over, dan zijne schuilplaats op te zoeken, bedaard den avond af te wachten en dan, door de duisternis begunstigd, werkelijk de vlugt te nemen.
Voor het oogenblik was het ontsnappen door het venster, al had hij zelfs eene sterke touwladder, hem onmogelijk
en dat het althands de zaken vrij eenzijdig voorstelt.
Dan hebben wy tijd om met onze vrienden te spreken, en later, zoo wel naar aanleiding van den raad, dien zy ons geven zullen, als van het ontfangen antwoord van Sylvius
terwijl Marianne, die na Mevrouw Jennings' vertrek in den salon was gekomen, bij de tafel ging zitten, waaraan Elinor schreef, ziende naar het voortbewegen van haar pen, haar beklagend om de moeilijkheid van zulk een taak, en nog inniger bedroefd om den indruk, dien het schrijven moest wekken bij hare moeder
Zij haalde het horloge te voorschijn en zag er op.
Maar hoe kon hij heengaan en mij in zulk een toestand achterlaten
Mevrouw, antwoordde ik, ook lagchender wijze, gij zoudt reden hebben u over mij te beklagen, indien ik te kort schoot in wellevendheid jegens eene dame, die uwe vriendin is en die gij genegen zijt
Op de wereld is niets van meer belang dan dit: elkander te beminnen.
Ge zult somwijlen aan den armen, ouden man denken, die hier gestorven is
hij reikte eene hand toe aan den knaap, dien de Fries hem had voorgesteld en beschouwde met aandacht zijn fraaie regelmatige trekken en heldere blauwe oogen: Ja!
zeide hij eindelijk: gij zijt het sprekend evenbeeld uwer moeder
eten deed ze bijna niet, en ze kwam althans niet aan tafel.
Van den Broek en Louise keken elkaar aan bij het derde leêge couvert.
Hij stond op en riep op goedaardigen toon aan de
Ik heb er honderden gezien, die er op uwe jaren zoo goed niet uitzagen.
De schoone Volumnia, misschien niet geheel onbewust van den invloed harer bekoorlijkheden, staakt hare taak
maar in plaats van te antwoorden, dat het de hoeve van Per Mattson of Ola Persson was, bedachten de hanen namen, die zij gepast vonden.
Zij, die op armoedige hoevetjes of keuterboerderijtjes woonden, riepen: Deze hoeve heet
maar er was iets aan verloren geraakt, en dit instrument maakte de vreemdste geluiden, wanneer hy er des avonds somtyds op trachtte.
Hij had de belofte betreurd, tot welke hij zich had laten verleiden.
Hij had dikwerf tot zich zelf gezegd, dat hij ongelijk had gehad deze concessie aan de wanhoop te doen
Of, zij dacht te geven een groot diner, kreeg vele bedankjes, wist niet wie er in de plaats voor te vragen, vroeg toch maar, intiem, zelfs mondeling - en zij had voor een stuk of zes menschen veel te veel schotels en wijnen en hare heeren waren alweêr, de een in rok en witte das, de ander in zijn huisjasje
zoo zy nog een spit bezitten - waarover zy dan de geheele week kaauwen.
'Neen, over het vleesch,' zeide Kievit: 'en dan ken ik er nog, die nooit ander vleesch zien dan een bal gehakt
en afkomst.  Daar bestonden bewijzen — bewijzen, lang geheim gebleven — van zijne geboorte en afkomst.
Die bewijzen hebt gij vernietigd
in de trillingen om den mond, de schokken van het lichaam, tot, om te stillen, hij met zijne andere hand zacht over het kloppend voorhoofd streelde, meêlijdend mompelend
en zag zij er een gelijkenis in met haar eigen gelaat, zooals zij er onder de grijze haren nooit in had opgemerkt.
Lang.  zaam, heel langzaam slnimerde hij in
en hij had haar eenvoudig medegedeeld, dat zij nu voortaan op geen duit ondersteuning van hem behoefde te rekenen;
dat hij zelfs geheel afzag van eenige toelage voor Lientje.
Zij had hem toen alles voor de voeten willen werpen, wat ze sedert twintig jaren
leidde haar tot den corridor, en kwam gierende terug, en ook Cornélie lachte, heel matjes.
De ouwe heer heeft er duchtig op los laten hakken, zeide Rawdon om zich heen kijkend en zweeg toen — Becky eveneens.
Beiden waren vrij zenuwachtig en dachten aan den ouden tijd
was op schier niets uitgeloopen.
Het hof van Assises had zich met twee ondergeschikten moeten tevreden stellen, met Panchaud, bijgenaamd Printanier of Bigrenaille, en met
Ik wenschte van ganscher harte dat dit nooit was geschied.
en ééne heb ik kwaad gedaan, wier liefde voor mij mag ik het zeggen?
niet minder innig was dan de hare, en die naar den geest.
Ik wenschte dat ik het had, zeide Eva, en er mee doen mocht wat ik wilde.
Het verkoopen, en eene plaats koopen in de vrije staten, en al ons volk daarheen brengen
Waar men zulke menschen als den Bisschop van Ealing en de Gravin van Slingstone aantreft, kun je zeker zijn, Jane, placht de baronet te zeggen, dat wij ook zonder gewetenswroeging kunnen gaan
Maar op zekeren dag, terwijl toorn en woede in het inwendige van haar holle lichaam knaagden en zij haar naam hoorde noemen en haar geschiedenis aan een onschuldig kind, een klein meisje, hoorde vertellen, merkte zij, dat de kleine in tranen uitbarstte bij het hooren van de geschiedenis der hooghartige, ijdele Inge
en, schoon hij door die toegevendheid veel schijnbaar voordeel had laten glippen, zich in der daad verzekerd had van de betaling eener betrekkelijk kleiner som, welker voldoening hij echter mede gehoopt had lange te kunnen verschuiven
Maar laat mij hier niet verder over doorgaan: het maakt zwak, het is niet goed, het is niet goed.
Er is nog een geheime reden, dat ik Othomar gaarne weg zoû hebben van Lipara
Daar ik in mijne visschersrol zoo goed geslaagd ben, zal ik ook die van kok wel weten waar te nemen.
Dit zeggende begaf hij zich naar de woning van Scheich Ibrahim, gevolgd door den groot-vizier en
en echter bespeurde ik noch hier, noch in de tuinen, die ik bezocht had, een enkel mensch.
De gedachte kwam dus bij mij op, dat dit het werk van een' magtigen geest of van eene toovernimf zijn moest
Opgewonden las zij een gedeelte voor van haar brief en zij zeide zich te schamen over hare zwakte van gisteren.
Hoe hàd zij zoo kunnen zijn: zij begreep het zelve niet.
Nu zij zich voelde wat uitgerust, met
Broeder Lovink Halster werd gewaar, dat zijn slapen zwollen.
Geschiedenissen der Martelaren waren in zijn jongenstijd, een halve eeuw geleden, de lectuur zijner voorkeur geweest.
en de werkzaamheid van De Witt schijnen hem een voortdurend verwijt van zijn eigen geldzucht en liederlijke luiheid, en hinderen hem nog meer dan eenig verschil in politieke inzichten.
Neem De Witt weg, en gy hebt binnen een week een einde aan den oorlog
men in leven kon blijven na een kanonskogel in de borst te hebben ontvangen, zou men een gezicht vertoonen als dat van Fauchelevent op dit oogenblik.
Zijn het die kleedertjens, wier gezicht alleen u zoo getroffen heeft
Met onderling goedvinden hebben de verschillende natiën daartoe het grootste der Aleutische eilanden als neutraal punt gekozen.
Wanneer aan de oostkust van dat eiland de zon opgaat, begint de werelddag
en wij verbeidden met pijnlijke angst den uitslag van MAGDALENAAS welsprekendheid.
want eensklaps gaf hij last ons geene verdere ongelegenheid aan te doen, liet ons door een sterk geleide omcingelen en den aftocht blazen
Eve had een beetje medelijden met Bertie, wien zij meende dezen keer al te zeer geplaagd te hebben;
zij wist, dat Sir Archibalds genealogische gesprekken hem niet interesseerden en zei
maar weldra zette hij zijn paard sterker aan, en voordat hij nog buiten bereik van het gehoor was, rende hij weder voort op denzelfden razenden galop
Genoeg, Jo.  Ik zal Meta zien te troosten, terwijl jij Laurie gaat halen.
We zullen deze zaak tot den bodem toe onderzoeken, en aan zulke grappen voorgoed een einde maken.
Weg draafde Jo, en mevrouw March vertelde Meta voorzichtig den waren toestand van Brooke's gevoelens
Maar hier, wij drukken er op, hier ligt juist het leven, de aderslag, de beweging des menschen.
De kleine bijzonderheden, wij meenen het gezegd te hebben, zijn, om zoo te spreken
iefste schat van een adertje angbeen, oen ik gisteravond tegen donker in bed opzat, naar den regen keek en allerverschrikkelijkst het land had aan het leven hier in die groote inrichting
en die nering en bedrijf verlaten zullen en met het zwaard opkomen, zoodra de kans hun schoon staat om een Hollander af te kloppen.
Voortreffelijk!  riep de vreemdeling uit: en wanneer dan alles wat in Twente, in Salland en in Drente onderhoorig is aan het Bisdom
Ganzerik!  ganzerik!  ik heb mijn klomp laten vallen.
De ganzerik keerde om, en wilde neerdalen op het veld.
Maar toen zag de jongen, dat twee kinderen, die er juist aankwamen, zijn klomp hadden opgeraapt.
zou zijn, en de tentoonstelling ook inderdaad den daaropvolgenden dag gesloten werd.
' 'Wel zeker, als zij niet ziek is, maar dikwijls genoeg moet ik inspringen.
Na haar laatste bevalling bijvoorbeeld Marcellus Emants, Een drietal novellen is dit de eerste avond dien ik op mijn kamer doorbreng.
die hy gemerkt heeft tusschen u en uw oom.
Mijnheer Slinkton had zijn hoed weer in zyn hand en hy streek zyn andere hand over het rechte wandelpad, alsof hy zelf rustig
verrast mij;  er zou mij geen grooter ongeluk kunnen treffen.
Ja, vervolgde hij, terwijl de tranen hem in de oogen schoten, indien het waar is, wat gij mij daar verhaald hebt, dan is het met mij gedaan
en hield haar blik strak op Lewin, dien zij herkend had, gericht, terwijl zij, half verheugd over de ontmoeting en half verlegen over haar onbeholpenheid, hem
met een tamelijk bedroefd en verlangend gezichtje bij het raam van het salon gezeten, die, nadat zij eerst over beuzelachtige en onbelangrijke dingen gesproken had, het waagde te vragen
et is, zeide, het is con amore geschilderd.
' ' a, con amore' zeide hij, en sloeg een van teederheid smachtend oog op.
, et leven van illegonda uisman u stonden reeds de rijtuigen met de andere genoodigde vrienden en vriendinnen voor de deur, waarmede men door het land zou rijden
De dokter kon zich het genoegen niet ontzeggen zijn dochter een beetje te helpen;
het onverwacht vertrek van Fournier hinderde hem geweldig;
hij meende met Cats, dat het een 'onverlaat' was of zoo iets, 'die op het eerste neen een lieve vrijster laat
Op mt oogenblik presenteert de ontledende chemist — die blijkbaar een zeer min denkbeeld heeft van Mortimer's verhaal — een glas rooden w aan de Bufifers, die zich weder op geheimzinnige manier alle vier te gelijk bewegen
hetwelk hij niet dan op het uiterste had willen ontvouwen, toen de geheimzinnige persoon, die, aan het raam staande, tot dien tijd het geheele tooneel met een afgewend gelaat en zonder zich te verroeren had bijgewoond
Deze woorden sprak de Jesuit, wien mijne lezers reeds voorlang herkend zullen hebben, op eenen langzamen, vasten toon, van tijd tot tijd ophoudende en den edelman met een snellen blik aanziende, om gade te slaan welken indruk zijne redeneering op hem
wandelingen en gesprekken in Borghese, en op den Palatijn?
Wat waren we toen nog vreemd aan elkaâr, zoo niet samengevoegd.
Maar ik voelde het, geloof ik, dadelijk, dat het mooi zoû worden tusschen ons.
Maar ik denk niet, dat zo een braaf meisje zich zal vergooijen aan een jongen, die al zyn verdiensten aan zyn Snyer en Kapper verpligt is;
die, als een regt vrouwenaapje, daar zo heen kwispelt, en twee orloges draagt, daar ik zo satans nydig over kan worden, dat ik hen wel eens een losse maling wou geven
Ik dacht dat je van Fournier niets wilde weten.
Ik dacht ook eerst, dat hij me volkomen onverschillig was.
doorsneden van een stroom van eenige beteekenis, en overschaduwd door een zoom van hooge katoenhoutboomen.
Ik bemerkte er het spoor der hoeven van een paard
De vrouw lag hare hand angstig smeekend op zyn schouder, en de jongen keerde, als tot teeken van weigering, wrevelig zijn hoofd om.
alles zag er in het schitterende zonlicht frisch en vroolijk uit
De omstanders dringen met ingehouden adem hoe langer hoe meer vooruit.
Zonderling steekt de plotselinge, akelige stilte, die nu in het vertrek heerscht, af bij het ontzettende geweld van zoo even
In niets anders?  Het spook bewaarde het stilzwijgen, maar na eenigen td zwijgend voor hem gestaan te hebben, ging het in de richting van den haard en bleef daar staan
Wie kon weten, of de duiven niet in den nacht waren uitgevlogen, om haar te toonen, dat ze niet hadden vergeten, dat ze hier eens een goed tehuis hadden gehad.
Of misschien was het Vader, die haar zijn vogels met een groet had gezonden, opdat ze zich niet angstig en alleen zou voelen
op de mat voor het vuur liggen, terwijl de raaf zich op zijn lijf zette, en allerlei wartaal praatte, daar hij, gelijk weldra bleek, zijn best deed
Ik ben hier zoo ongelukkig geweest, lieve broer, snikte Kaatje;
Laat mij hier toch niet aan mijn lot over, of ik zal sterven van verdriet
om slechts een zweem van haar verloren heerlijkheid over te houden.
Schrale kampjes weiland, of stukjes bouwland, met rogge of aardappels beteeld, wien de regenachtige zomer geen nadeel was, vervangen hier en daar het hout
ecember.  ieve adertje angbeen, e hebt nog altijd niet op mijn vraag geantwoord en toch was die van groot belang.
k heb bij me zelf nog eens overdacht, hoe je er wel uit moot zien en ik weet het nu precies.
aar als ik den kruin van je hoofd bereik, is mijn heele kennis uitgeput
Hij voelde zich vertoornd en wist niet op wien.
Hij had niet kunnen zeggen, of hij zich bewogen of gedeemoedigd gevoelde.
Nu en dan werd hij door een vreemde weekhartigheid overweldigd, welke hij bestreed en waartegen hij zich met de verhardheid
en zoû hij zich verdedigen, dat hij niet alzoo dacht, en dat zij niet verwarren moest zijn held met hem, en dat zijn héld zoo dacht, dacht over liefde, dacht over kunst, niet hij
Hij stond op en sleepte zijn zwakke leden nog eenige schreden voort.
De straat was stil en ledig, de weinige voetgangers die hem op dat late uur voorbij kwamen, liepen haastig hun weg
gij wilt nevens den goeden burgerlijken naam en faam toch ook wel den roem voegen een goed Christen te zijn?
ik meene dat te zijn, ik ben tot de ware religie gebracht door den eerwaarden Arnoldus Cornelii, gelijk gij uwe belijdenis hebt gedaan bij Wernerus Helmichius
Te midden der stad verhief zich een menigte verwarde stemmen, die bij pozen de lucht met lange en schaterende galmen vervulden, alsof een Vorst zijn blijde inkomst deed.
De beenhouwers konden die zegepralende kreten niet verstaan, de stemmen waren nog te ver van hen.
Allengskens naderde de juichende stroom, en weldra werden de zegeroepen verstaanbaar
toesnelde en haar met al de onstuimige drift eens jongelings in de armen drukte.
Schoon zij reeds door een' der dienaars van zijne terugkomst verwittigd was geweest, en door de verwarring, waarin die tijding haar gebracht had, niets meer deed dan
Ed.  had veel goedheid voor mij: alles vertelde hij mij eer iemand het wist: ik maakte ook veel werks van den ouden man: nu ik heb hem ook tot aan zijnen dood toe eer bewezen: ik heb zelf geen vier treden van hem afgestaan toen hij onthoofd werd
u op het terrein roept, is het aan u, dat eer aangedaan wordt.
' zeide Van Espenblad, 'dat gy - met al uw adel - niets meer zijt dan een dienaar van de Staten, en dat ik op dit oogenblik by dat lichaam ben afgevaardigd
Mijne verbittering over dit gesprek, was dan ook zoo groot, dat ik mij onverhoeds vertoonde, en hetzelfde graf aanroepende, uitriep: O graf, verslind dit monster der natuur, of liever neem tot u
maar al eens aangenomen, dat was zoo, dan geloof ik, dat mijne voorspraak nog weinig u baten zou, omdat.
omdat, zoo ik mij verbeeld, eene veel welsprekender driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman voorspraak voor een ander in haar hart heeft
Zij bemoeide zich met de kleine gemeente, welke mevrouw Kirk bij elkaar gekregen had, en lachte de jongelui uit, zoodat zij van mevrouw Kirk's preeken wegbleven
door de daar lagere golven, naar de landengte tusschen de zuilen vier en toen, niet wetend waar heen, Hermes hoog in den hemel voor uit hem zag zweven
Hoor toe: ik begin te vreezen, dat het een afgesproken werk is.
het luidruchtig gekijf en het straatrumoer, dat er op volgde, als hij haar met slagen tot zwijgen wilde brengen.
Daarop voerde onze verbeelding ons naar eenarmhuis, tusschen benauwde straten en stegen gelegen
gijtonnenen tonnen en tonnen sneeuw over u heen gekregen hebben, die u niet alleen doodgeslagen, maar u, in een slag diep bedolven zouden hebben.
en ik besloot, mij te vergenoegen met aan Lodewijk het voortzetten zijner aanbiedingen te beletten, door zelf een gesprek met hem aan te knoopen.
UEd.  moet het warm hebben, ofschoon de ochtendstond altijd het best geschikt is tot dergelijke tochten
In een verhouding als de onze moet men helaas, nu en dan eens met elkaâr spreken: ten minste, dat schijn jij te vinden.
Ik zoû het nog kunnen stellen zonder die tweegesprekken.
Maar in alle gevallen zoû ik gaarne nu alleen willen zijn
zouden zij terstond zamen naar Griesbach gaan, of zou hij haar laten vooruitreizen?
Deze en honderden andere ondergeschikte denkbeelden warrelden hem door het hoofd, toen hij op eens, dieper doordenkende, tot het besef kwam, dat, als Henriette Rimini mevrouw Van Sterren werd
daar hij beide onder zijne aangenaamste uitspanningen telde.
Hierdoor verklapte hij, met of tegen zijnen wil, dat hij geen vreemdeling in de beoefening dezer kunsten was;
en dit had natuurlijk ten gevolge, dat hij gedrongen werd, om van een en ander blijk te geven
het woud, dat zij zonder hem zelfs niet geweten had zoo dichtbij te zijn.
Hij had haar in zijn armen genomen, haar gezoend en zij had hem eenvoudig gezegd, dat zij hem
en bied Herakles, opdat hij gevoegelijk zich dossen kunne in offerkleed, deze berkenhouten kist, waar in liefdevol Deianeira besloot den kostbaren mantel, dubbel geweven
rijk in verscheidenheid en afwisseling, maar zich somtijds moet getroosten een eenzame heide, een dorre zandwoestijn of een moerassige landstreek door te trekken;
zoo komen er, ook zelfs in het woeligste tijdperk des levens, dagen voor
Met gevolg, op reis van Erankrijk naar Italie.
Hij schreef daar onder zijn eigen moeilijk leesbare handteekening
dat als ik plan had om den volgenden morgen vroeg op te staan en met een paar vriendjes een groote wandeling te doen, of als aan mij beloofd was dat ik mee uit rijden zou
!  Hij was gezonken op door den bliksem getroffen eikenstam en het scheen, hijzelve was een boom, geveld door de bliksemende flitsen
ik beloof u, dat als de zaak een ernstigen loop mocht nemen, wij toonen zullen waarlijk uwe vrienden te zy'n, en u met al onze kracht tegen dien ouden schurk zullen bijstaan
Maar Eagles was slechts een bedaarde, oude heer, de echtgenoot van mevrouw Eagles, met een voorliefde voor geologie en niet lang genoeg om bij iemands ooren te komen
de sneeuwstorm hulde hem als in een sluier, de wind gierde, en achter zich hoorde hij het meisje lachen en zingen;
maar dit verraste, dit verschrikte mij.
in het bijzijn, als onder den bespiedenden blik der babbelzieke nieuwtjesvertelster!
nú zijn eerste woord, dat mogelijk beslissend kon zijn, te moeten aanhooren, terwijl zij luisterde
Wie hieruit evenwel afleidt, dat onze kwinkeleerende Leander Voor Herootjes alleen tiereliert, en nooit voor een ander, Doe mijn komplimenten maar terstond aan zoo'n
ook slingerden de ruime bovenmouwen, die aan den pols behoorden gesloten te zijn, meer achteloos dan bevallig langs zijne armen, terwijl de rood karmozijnen ondermouwen, met voormaals witte uitsnijdsels versierd, eveneens te weinig van hun vroegeren luister hadden behouden, om wat frischheid bij te zetten aan dit verflenste geheel
rukte de haren zich uit en den baard, en zwaaide den knots in een cirkel boven zijn hoofd en, trappende over Diomedes, die lag aan zijn voet, scheen hij den hemel te dreigen
Hij wordt stervende verbeeld en zijne lippen zijn eenigzins geopend.
Ook vestigde VAN DIJK de aandacht op den Arattino Rotatore, eenen man voorstellende krom gebogen op aarde nederzittende, en een mes op een' steen slijpende
Zoodra hij den man zag eten, hield alle twijfel op;
en hij begreep, dat hij niet lang moest dralen, indien hij op een goede ontvangst wilde hop en.
Hoe zou zich de bekleeding der barricade onder den kogel houden?
Terwijl de opstandelingen hun geweren weder laadden, laadden de artilleristen het kanon
Ik zag hem met zijn vinger onrustig heen en weder voorbij zijn mond gaan, zoolang een geheel eentonig station duurde.
Ik hoorde, dat hij aan de koetsiers van diligences en de voerlieden, die ons tegenkwamen, begon te vragen
vroeg de nachtegaal, die dacht, dat de keizer er ook bij was.
Daar het eerst kwartier voor achten op den Oudekerks Toren speelde, toen hij de stoep van WYNSTOK opstapte, zou hij zeker geaarzeld hebben, om aan te schellen, indien hij niet reeds Juffrouw ANTJE volkomen, opgekleed, door de glazen van de zijkamer gezien had, welke zeker daar
een door zorgen uitgeteerd gezicht, met diepe rimpels, zeer weinig haar meer op het hoofd, en uitpuilende oogen.
Hij zag er ruzieachtig uit, en had iets opvliegends in zijn toon
dat van Signore DURAZZO, vermaagschapt aan de adelijke samilie van dien naam.
Toen deze zijnen naam verstaan en den aanbevelingsbrief van zijnen vader gelezen had, verzocht hij hem, om liever ten zijnen huize, dan in een logement, zijn verblijf te houden
De menschen hoeven immers niet te vernemen, wat alleen ons beiden aangaat!
goed;  maar heeft hij dan wel het recht jou verwijten te doen?
Mag je mij niet geven, wat hij, die er een recht op zou kunnen doen gelden, maar dat recht niet op prijs stelt, voor waardeloos houdt
Wat men zich niet al verbeelden kan,' zeide VAN WIERINGEN, met een' grimlach, op eene zoo schampere wijze, dat BLOMMESTEYN het bloed begon warm te worden, en uitbarstte op eenen vrij hevigen toon, die den Heer WYNSTOK en zijne vrouw verwonderd deed opzien, en waarvan
Niets kon soberder zijn dan deze maaltijd.
Zoo de bisschop evenwel een zijner pastoors aan zijn tafel had, maakte Magloire van deze gelegenheid gebruik om voor monseigneur keurige visch uit de meren of fijn wild uit het gebergte op te disschen
waarop zij heenging, om hem bij hare meesteres aan te dienen.
Mijn broeder, die nog nooit zoo iets gezien had, hield zich bezig met al de schoone en meestal vreemde zaken, die zich aan zijne oogen vertoonden, met bewondering te beschouwen
een derde, wijl hij een diligence had zien omstorten;
nog een, wijl hij een soldaat kende dien een burger bijna het oog had uitgeslagen
Het vrouwtje had op dit oogenblik haar mans zyde verlaten en naderde de plaats waar wy stonden.
Zij legde beschroomd hare hand op die van myn ouden vriend
ik zou, hier blijvende, op den duur zoo stomp van vernuft, misschien even gevoelloos van hart worden als zij, die mij omringen, en op zijn best bekwaam om woordeboeken of krestomathiën te schrijven, of om werken, in vreemde talen geschreven, in schoolmeesters-Nederduitsch te vertalen
nog eens in mooie vrouwe-oogen te mogen staren, met echte begeerte te mogen zoenen op weeke, jonge lippen, de druk te mogen voelen van een zachte, warme hand, mijn armen te mogen klemmen om een heerlijk blanke, zich met verlangen gevende gestalte
nu hij zich een voorwerp van algemeene bewondering zag, van tijd tot tijd eenige aanmerkingen tusschen, met een loffelijken ernst en eene deftigheid, waarvoor hij door de jongen bewonderd en door de ouden gezegend werd.
verre buiten de Wijk zich verlustigende in de aangename schaduw der bladerrijke lanen, en de wijde uitzigten over het IJ naar Amsterdam en de Zaanlandsche dorpen, zag zij op eenen afstand een' man aankomen in eene peinzende gestalte
ij bent de eenige van wien ik kan houden en jij bent voor mij zoo n wazig iemand.
e bent eigenlijk alleen maar een denkbeeldige man, die voor mij alleen door mijn fantasie leeft en het kan heel goed zijn, dat je in werkelijkheid heel anders bent dat ik je me voorstel