AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik kom hier om u behulpzaam te zijn zeide ik en het spreekt dus vanzelf dat ued vrijelijk over mij kunt beschikken best zeide zij welnu mijn plan was het gezelschap hier te ontvangen en dan terstond met ons allen naar de hoeve bij de oude martha te rijden aldaar een collation te gebruiken en voorts hier terug te komen om te eten
zoo drost ben je daar vroeg reynszen den nieuwaangekomene de broederhand toestekende deze scheen blijkbaar het niet te durven wagen zijn mager handje aan den krachtigen aangreep des kasteleins bloot te stellen en stak hem slechts een vinger toe
gij behoeft u niet te verschoonen vromer lieden dan gij zijt zouden de verzoeking niet weerstaan hebben en wat hebt gij vernomen niet veel antwoordde ik het was mij omtrent of gij chaldeeuwsch spraakt zoo geheimzinnig waren uw woorden niet veel maar toch wat nietwaar
zoo waar ik leef meneer zeide zij al bevende om gods wil maak ons niet ongelukkig ik geloof ook vervolgde ik dat het raadzaam voor hem zijn zal zich niet weer hier te vertoonen
dat geloof ik niet antwoordde tante het is echter mogelijk want toen ik met uw oom van bempden trouwde was zij reeds op heizicht maar hoe vraagt gij dat zoo daar zat ik vast och dat weet ik zelf niet zeide ik daar lag mij iets in t hoofd betreffende die
maar santje wil ik niet met u gaan riep henriëtte haar achterna en was reeds van zins haar te volgen blijf maar ferdinand zal u niet opeten zeide suzanna van verre en henriëtte ziende dat er niets anders opzat bleef stilstaan en trok met de punt van haar zonnescherm figuren in het zand
de ander is evenmin op zijn gemak want bij den wrevel dien men in hem over de geleden weigering veronderstellen moet wil hij niet te beleefd zijn uit angst dat men hem van laagheid verdenken zal en toch wil hij ook niet door gebrek aan beleefdheid de goede kansen die hij misschien nog hebben mocht ten eenenmale verspelen
haar vader nam plaats nevens haar de zweep des voermans klapte en het rijtuig voerde beiden uit mijn gezicht ik heb hen nimmer teruggezien achttien uren later was ik te huis in de armen mijner moeder ik zal niet beproeven de gewaarwordingen te beschrijven welke ons allen bij dit wederzien bezielden
wij moeten dit morgennamiddag beslissen te vijf uren rijden wij af aan de tweehonderd roe hebt gij lust om het te komen zien en naderhand een glas wijn te blijven drinken ik dank u antwoordde ik ik moet aan t kantoor zijn er is een schip van ons dat op zijn vertrek staat en dat geeft mij veel drukten
daar heb je verkeerd aangedaan hernam pulver men moet zich de vlag nooit schamen daar men jaren onder gevaren heeft wel man dat verhoopte ik niet toen ik je daar onder die zeeroovers aan twee ankers vastliet dat ik je ooit weer in ons land aan boord zou komen
nog eene vraag mejuffrouw zoo ued nog argwaan tegen mij mocht voeden schort bid ik u slechts veertien dagen lang uw oordeel op als die verstreken zijn houd ik mij overtuigd dat het mij licht zal vallen mij van alle blaam te zuiveren en u te overtuigen dat ik niet onwaardig ben mij te noemen
daar deze geen geringe rol gespeeld heeft in de avonturen welke ik nog te verhalen heb zal men het mij niet kwalijk afnemen dat ik tot recht verstand van het volgende eenige meer omstandige beschrijving van den man ter
bekend is het dat de hoofdschout alhier in deze betrekking door vijf onderschouten en door twee klerken wordt geassisteerd die van stadswege aangesteld worden en als stedelijke ambtenaren op de betaalsrollen verschijnen maar minder algemeen bekend en toch onontbeerlijk zijn de geheime agenten welke het hoofd der justitie hunne diensten verleenen
zeer zeker heeft de man bestaan antwoordde hij de papieren wederom naar zich toestrijkende maar de goede ziel heeft die niet meer noodig daar hij sedert lang onder de groene baren slaapt om welke reden ik er des te minder conscientiewerk van gemaakt heb
ik zie het antwoordde ik het hoofd schuddende maar ik vrees dat zij niet lang meer veilig zijn zal gij behoeft het hoofd aan de andere zijde slechts buiten te steken om u te overtuigen dat het hier geen eenzame plaats meer is en morgen komen hier nog meer gasten
de jonge vrijster althans heit bijkans geen mond vol egeten maar zij hebben al wat ik nog overhad an vleisch en nog een brood dat ik van den bakker heb laten halen in een groote blikken trommel estopt die zij met zich hadden puur as gingen zij naar het onbekende zuien
want ofschoon ik in de west-indiën en toen ik geen gedachten had haar ooit weer te zien haar beeld zoo wat op den achtergrond had gezet bij mijn terugkomst in mijn vaderland was het of mijn liefde met dubbele kracht
juris romani neo non canonici doctor en welhaast deo volente compagnon in het huis van bempden van baalen en co en zoo ik dat nu al bekenne wat dan dan zal ik u verder interrogeeren en vragen wat gij tot uw defensie hebt te
t is jammer van de kostelijke verf die er nog aan gespendeerd is maar niemand kan t helpen zooals de man zei toen hij zijn vrouw van de trappen gegooid had t is dan ook een boos weertje geweest een wind dat geen vier heerenknechts een mand met bruidsuikers tegen een sluis zouden opgetrokken hebben
tegenover hem stond sander tegen den wand te leunen zijn oogen waren strak en stijf op het lijk gevestigd maar het hevige zwoegen van zijn boezem verried de innerlijke gemoedsbeweging die hem kwelde
ik zweeg eenige oogenblikken ik had hem willen vragen welk groot belang hij toch stelde in het huwelijk van henriëtte met haar neef welke laatste hem toch geene redenen had gegeven om zijne partij te nemen maar een gevoel van bescheidenheid weerhield mij ik begreep dat er onder dit alles een geheimenis school waar henriëtte in gemoeid was maar tevens dat ik daarmede niets te maken had
n de diefstal bij den juwelier levi samuëlz is gecommitteerd door mozes abramsz alias mortje la hayne thans resideerende in den duvelshoek n
gij belooft mij toe te zien mijnheer huyck dat alles naar behooren toega ik kan het niet helpen maar ik mistrouw dien heer blaek ik heb nooit de beste gedachten van hem gehad zeide ik maar wij zullen zorgen dat alles volgens de regels geschiede
en dat maakte ook dat de oude heer geen woord sprak over tafel en dat zij s avonds vrij wat woorden hadden met elkaar t was goed dat zij beiden gistermorgen ieder op zijn eigen gelegenheid naar de stad keerden en daardoor de twist niet hervat kon worden
zei toen de oude heer wat gaat dat mondje weer rad nu geef mij maar een zoen jetje wij zullen er niet meer over spreken het is eigenlijk de schuld van lodewijk die had hier al lang moeten zijn om u af te halen maar hij heeft zijn tijd met helding op het biljart verbeuzeld kom lodewijk geef je nicht een arm
dan weder vroeg ik mij af wat mij toch eigenlijk hare welwillendheid of tegenzin aanging en hoe ik mij zoo verlegen kon maken over de gevoelens te mijnen opzichte gekoesterd door een juffer die ik voor de eerste maal mijns levens zag
bovendien gij schijnt zelve onbewust waar zich uw vader bevindt zoudt gij ingeval gij van hier gaat hem kunnen verwittigen waarheen gij u begeeft de heer bouvelt die de eenige tusschenkomst schijnt te zijn is ongesteld z zelfs dat hij voor niemand te spreken is ik weet u geen anderen raad te geven dan de toekomst met gelatenheid af te wachten
geen woord zal er van over mijn lippen komen zeide ik maar mij dunkt dergelijke tooneelen en een dergelijk vooruitzicht moeten voor mejuffrouw blaek allesbehalve aangenaam zijn dat is waar hernam helding maar zij heeft het anders kostelijk bij haar oom t is hartje wat lust je mondje wat begeer je
wat mij betreft vervolgde zij tot reynhove ik blijf nooit achterlijk wanneer ik complimenten ontvang en ik zal op mijne beurt avoueeren dat ik hoewel eerst na den storm het plan geformeerd had mijnheer te bedanken voor de attenties ons bij gelegenheid van het ongeval
niet zeide tante en gijzelf neef hebt haar zoozeer tot voorspraak gestrekt toen ik haar wilde verstooten wel tante wat zal ik u zeggen uw goedheid spoorde u aan haar die u onbekend was bij u te ontvangen
het is verre van mij ued te willen ophouden hernam heynsz alleen mag ik zoo vrij zijn van u te vragen wat het motief is van de quaestie ik ben niet gewoon zeide lodewijk bij een zaak van eer andere lieden in te halen dan cavaliers van mijn stand
ik was voorspoedig het scheen alsof het onrechtvaardig verkregen geld in mijne handen moest gezegend worden dan innerlijk was ik verre van mijn voorspoed te genieten eenige jaren waren verloopen toen ik nog sidder ik bij de herinnering een brief van den graaf van talavera ontving
minder gunstig echter viel ons bezoek in het wijnhuis uit waar wij tot bescheid bekwamen dat de persoon die wij zochten wel sedert drie weken daar aan huis had verkeerd doch sedert een paar dagen met een varensgezel die een oude bekende scheen was afgetrokken
gij zijt toch niet bang voor struikroovers het is tegenwoordig hier volkomen veilig heeft de schout mij verzekerd en bovendien voegde zij er schertsende bij de kapitein van de bende is immers een intieme van u het verwondert mij nog dat die vent niets uit de zijkamer heeft medegenomen toen hij u dat bezoek kwam geven dat gij mij nooit geheel hebt
wat verder op groeiden heestergewassen langs de kanten van den weg en belemmerden al meer en meer het uitzicht totdat ik eindelijk aan mijn rechterzijde een vrij dicht geplant boschje kreeg hetwelk tot deze of gene rustplaats scheen te behooren
daarvoor kan ik nooit dankbaar genoeg zijn zeide hij maar ik bedoel een dienst van een anderen aard in die zaak over dat paard van den heer blaek niemand als ued kan mij die hebben bewezen
hangt het wel van onszelven af die met vrijen wil te kiezen kan ik tegen wind en stroom opvaren en moet men niet als het tij verloopt de bakens verzetten hoe zou ik na al het gebeurde in staat zijn mijn wandel te verbeteren en onder een betere vlag te zeilen dan die ik tot heden gevolgd
dat zullen wij eens gauw gaan kijken zeide ik naar de woning snellende terwijl ik in mijzelf lachte om de tot in alle kleinigheden afdalende voorzorgen van tante nauwelijks was ik echter in de keuken of martha kwam mij met zooveel snelheid als haar oude beenen het haar vergunden achterop geloopen
weinige dagen later stierf mijn broeder in mijn armen en terwijl zijn stervende mond mij zijn dochter aanbeval ik bleef niet langer te lissabon dan voor de begrafenis noodig was en zeilde af naar amsterdam
meisje zeide ik onze vader in de hemelen is lankmoedig jegens hen die berouw toonen en moet uw aardsche vader dat voorbeeld niet volgen gij zijt nooit uit zijn gedachten geweest en hij verlangt niets vuriger dan u aan zijn hart te drukken en alles te vergeven
hij bood ons pijpen aan en begon een praatje over weer en wind terwijl zijn dochter stoelen bijschoof en op onzen last eenige boterhammen ging smeren want de zeelucht en de reis hadden ons
en dan vervolgde van baalen wat het ergst van alles is hij maakt rijmpjes hoe wil er nu ooit een degelijk en bruikbaar mensch van groeien wel zeide ik dat bewijst alleen dat hij te veel ledigen tijd heeft
al is zeide sander het schip nog zoo lek en de branding nog zoo fel zoo zal de matroos om zijn leven te redden niet overboord springen wanneer hij haaien voor den boeg ziet
na alvorens met een visschersman dien ik had doen ontbieden een akkoord getroffen te hebben om mij den volgenden morgen met het krieken van den dag naar terschelling over te brengen verliet ik met helding de herberg waarin wij onzen intrek genomen hadden
ik kan het waarlijk niet helpen zeide ik dat gij geen onderscheid weet te maken tusschen waarheid en complimenten op deze wijze pratende wandelden wij voort terwijl suzanna den zeeman had beetgenomen wien zij allerlei vragen deed en tante nu rechts dan links liep om bloemen te plukken welke zij alsdan aan de jonge meisjes kwam aanbieden
de hemel geve dat hij spoedig herstelle dacht ik bij mijzelf dan is het te verwachten dat mijn geheimzinnige vriend bos ook spoedig klaar komt en opdrost die naam van bouvelt had intusschen opnieuw een snaar aangeroerd welke een reeks van herinneringen deed ontstaan en ik had werk om behoorlijke aandacht te schenken aan hetgeen mijn compagnon mij verder
ik wist niet dat ued in kennis waart met mijn nicht vervolgde hij zonder op mijn aanbiedingen te letten mijnheer is geloof ik uitlandig geweest anders zou mijnheer weten dat het de gewoonte in holland niet is dat jonge dames wanneer zij alleen zijn bezoeken van heeren ontvangen
tegen dezen wenk of dit bevel was niets in te brengen ik trad derhalve naar mejuffrouw blaek en haar mijn dank betuigende voor haar vriendelijk onthaal vroeg ik of zij mij ook eenige bevelen te geven had voor amsterdam
ook hij droeg een regenscherm maar het zijne was zoo bedekt met lappen en zetstukken dat de oorspronkelijke aard en kleur der stoffage niet langer te onderkennen was de drie personages waarvan wij de beschrijving hebben gegeven
en misschien voorgeven dat zij nog schulden had of andere dergelijke voorwendselen oprapen of ook haar verborgen houden en daar ik dien avond toch niets beters te doen had bood ik aan hem te vergezellen een voorstel t welk hij dankbaar aannam overtuigd dat mijn naam en tegenwoordigheid meer klem aan zijn verzoek zouden bijzetten
of ik kreeg rechts van mij af zeer in t verschiet twee personen in t oog die een paadje volgden dat door de bouwlanden heen slingerde en wier uiterlijk voorkomen mij voorkwam in allen deele gelijk te zijn aan dat van andries en zijn makker ik was nu geheel gerustgesteld en wandelde onbezorgd voort
maar dat hij zich over zijn naam of betrekking niet had willen uitlaten en dat het meisken ook weinig gesproken had maar den geheelen overtocht zeer bedroefd en mankeliek was geweest het was ongeveer middag toen wij het eiland in het gezicht kregen
ik hield mij niet op om te weten of de bevallige henriëtte mijn verdediging op zich zou nemen maar stapte niet weinig ontevreden over de handelwijze zoo van vader als zoon de hofstede af
maar wanneer het er op aankomt zijn naam als eerlijk man te handhaven dan behoeft men slechts ronde onbewimpelde waarheid dan heeft men geen fraaie keus van woorden geen sieraden noodig geef mij dat papier ik zal u laten lezen wat ik geschreven heb
ik was zelf ook lang niet op mijn gemak maar al mijn vermogens inspannende trachtte ik het zooverre te brengen dat ik een andere wending aan het onderhoud gaf en begon het een en ander over mijn reizen te vertellen
ik kan u alleen herhalen dat mijn betrekking met haar geheel onschuldig is en dat ik voor haar geen ander gevoel heb dan achting voor haar zielshoedanigheden en medelijden met haar ongeluk
ik heb gedacht om t even wat ik beken ik heb u niet beleefd behandeld en dat was verkeerd van mij ik verzoek verschooning daarvoor in s hemelsnaam riep ik verheugd uit
henriëtte werd bleek en een traan glinsterde in haar oog ik zag dat ik juist geraden had ik ben eerst een paar dagen bij de mijnen terug vervolgde ik en er ligt mij veel aan gelegen dat mijn goede naam ongekrenkt blijve
lodewijk steeg eerst af vervolgens de heer van lintz na zijn dochter hartelijk vaarwelgekust te hebben ik drukte haar zwijgend de hand tot afscheid en volgde met pulver maar nog waren wij niet allen gezeten toen amelia boven aan de trap verscheen en eer iemand het verhinderen kon zich naar beneden liet glijden
het is in uwe macht mijn lodewijk mij de rust terug te geven ik heb u altijd uwen wil laten doen ik heb u wellicht te veel liefgehad ja god weet het veel te veel doe gij dan het eenige wat gij voor mij doen kunt
hij lag achterover en zoo onbeweeglijk dat ik hem in het eerste oogenblik voor dood hield hij scheen echter mijn nadering te bespeuren draaide het hoofd even naar mij toe en herkende mij
of het teekenen van perspectieven aan het einde eener laan en op de wanden eener oranjerie of wel tot het afbeelden van hun beschermer en zijn huisgezin in de door hen gekozen vaak belachelijke gewaden en houding
maar al deze praatjes hebben niets te beduiden geef mij een behoorlijke sententie of andere legale afwijzing en ik zal zien wat ik te doen heb gij kunt dat niet weigeren zeide ik tegen den drost en in allen gevalle moet ik u dringend aanraden te bedenken wat gij doet en of de gronden waarop gij uw beweren bouwt eenige kracht hebben
een trechter waar alles doorheen gaat of liever een totebel die uit het slijk en de modder waarin hij wordt nedergelaten alleen datgene ophaalt wat den meester van dienst is
maar nu gij eenmaal en gij bekent het zelf mij bedrogen hebt in één punt hoe wilt gij dan dat ik in het overige staat make op de woorden van iemand quem non periuria terrent
wel mevrouw zeide reynhove t zou immers een al te groote cruauteit in u zijn ons niet te permitteeren van zulk een aangename sociëteit te profiteeren t is solk aen schones wetter zeide weinstübe en plaek kan oe immers weer afzetten waar je woelt we motten toch weer nach amsterdam mit ten abend
voorzeker zeide van lintz maar het zou den heer blaek wellicht onaangenaam zijn indien men wist dat hij eenig aandeel in mijn ontkoming had waarom zou ik dit uitbrengen vroeg ik ik hoop dat de heer blaek te goede gedachten van mij heeft dan dat hij mij voor een verklikker zoude aanzien
dat zal zulk een vaart niet loopen zeide ik glimlachende tante weet alles wat haar betreft en is best met haar tevreden dan heeft zij plan om haar te
ik kan het u niet kwalijk nemen want ued hadt recht een weinig verwonderd te zijn van ons daar te vinden nu ja t is waar ik wilde u zulks zooeven niet zeggen om u niet te bedroeven dat huwelijk is altijd mijn vurigste wensch geweest en het zal vleie ik mij weldra voortgaan
met uw verlof zeide heynsz ik weet niet wat ued bedoelt maar mijne komst heeft een andere oorzaak dit zeggende trok hij den dokter naar het venster waar beiden zich een wijl onderhielden ik bespeurde intusschen uit de gelaatstrekken van den drost dat de hem gedane mededeeling hem niet bijzonder naar den zin was
ik zag terstond in dat een onverschrokkene houding alleen in staat ware den vent van mij af te houden en mijn stok met kracht omvattende zag ik hem scherp in t gezicht en vroeg wat hij begeerde
de heer hoofdschout vroeg hem terstond wat die woorden te beduiden hadden en zeide dat zoo hij een klacht had in te brengen al ware die tegen zijn eigen zoon gericht hij daarmede dan terstond voor den dag moest komen de heer blaek scheen zich nu een wijl te bedenken en zeide vervolgens dat hij de zaak liever blauw blauw zoude laten
n het gouden horloge van den slachter fleischhauer is terugbekomen bij mozes nathans hij had het van fleischhauers eigen zoon gekocht die van zijn vader zeker te weinig ontvangt om te verslempen
een onbeschrijfelijke en mij toen nog onbegrijpelijke mengeling van hoogst genoeglijke en alleronaangenaamste gewaarwordingen hield mij bezig met verrukking dacht ik aan het lieve gezichtje aan de zoete welluidende spraak aan het spelend vernuft der beminnelijke henriëtte
nu ik mag lijden dat mijn fokkemast in een nachtkaars verandert zeide pulver hem verbaasd naoogende indien ik ooit zulk een gelijkenis meer gezien heb
dit is dan zeide ik een weddenschap geweest waar niemand bij gewonnen heeft gij zijt het geld kwijt en blaek een paar brave paarden hij verliest er meer bij dan ik zeide reynhove lachende
maar om die commissie te volvoeren wenschte ik gaarne een meer ijverigen makelaar te nemen dan die de wijs is ik heb nogal die nota niet ontvangen waar ik laatst over sprak bovendien ben ik stellig onderricht dat hij somtijds zaken voor zichzelf doet en de zoodanigen wil ik niet gebruiken zij die zaken voor zich doen moeten die van hun patroon noodwendig verwaarloozen
een huwelijk tusschen u en uwe nicht had alles vereffend maar wat zeg ik het heeft zoo moeten zijn gij waart een zoo beminnelijke zoo deugdzame gade niet waardig en ik was bestemd de straf voor mijn misdrijf te ontvangen en de schande die mij wacht in het graf te ontvlieden
en of er te naarden of te weesp waar zij dan ook heentrokken met erlui huifkar geen sikkepitje te krijgen ware het woord huifkar herinnerde mij terstond aan den man dien ik tot czaar verheven had en ik vroeg aan de waardin of de reiziger niet een rooden mantel droeg
ik orders hm zeide doedes het hoofd schuddende en het hem aangeboden bevelschrift afwijzende hier niet geldig amsterdamsche hoofd-officier te huis regeeren hier niet den baas spelen
dat hij aan de ouders den voorslag deed hem met zich te nemen en in de geheimen der kunst in te wijden ter wedervergelding waarvan zacharias hem eenigen dienst op reis zoude bewijzen dit werd met gretigheid toegestaan
met dat al men behoefde gelijk ik reeds heb gezegd onzen muzenzoon slechts aan te zien om zich overtuigd te houden dat zijn financiën zich geenszins in een voordeeligen staat bevonden en plutus hem evenmin gunstig was geweest als zoovelen anderen die voor en na lucas helding de lier van apollo getokkeld hebben
dat is hetzelfde mijnheer zeide heynsz ik ben maar een portretschilder maar voordat iemand affronteere die juffer ik zelf zoude opnemen haar defensie ik heb ook de kling leeren maniëeren in frankrijk en geëchangeerd kogels met luiden van goede noblesse wat u betreft mijne heeren
och vader zeide ik alle vermoedens wenschende af te wenden tante zal de zaak waarschijnlijk een weinig vergrooten zij en ik zijn misschien de eenigen die amelia behalve haar huisgenooten kent
om gods wil doe het niet ferdinand zeide tante zoo de honden u eens aanvielen geen nood tante zoo wij in friesland waren waar de honden altijd losloopen op de werf dan zou ik weinig zin in de expeditie hebben maar in dit gewest liggen zij meestal vast
ondanks al mijn slechtheid had hij mij nog lief en wilde mij met zich nemen hoewel ik hem zeide dat ik zijn liefde door mijn wangedrag verbeurd had
ik nam onderwijl sander in een hoek van het vertrek en fluisterde hem in t oor haar vader is gekomen god ook dit nog zeide hij en bedekte zich het gelaat met beide handen zou zij in staat zijn hem te zien ach wat zou het baten zij kent niemand zelfs mij niet
dat zeide tante van bempden ook toen hij haar voor een paar jaren ten huwelijk vroeg wat heeft hij zich op zijn ouden dag nog aan een blauwtje gewaagd hij is zoo oud niet als hij wel lijkt zeker is hij in de laatste jaren merkelijk afgevallen
vergezelt gij ons vroeg ik aan lodewijk of blijft gij aan boord ik heb altijd gehoord zeide lodewijk dat de kapitein het laatst aan boord moet blijven maar zoo gijlieden ergens aankomt stuur mij dan in s hemels naam wat vertrouwd volk om hier den boel te bewaken ik zou u gaarne van dienst zijn zeide ik maar gij gevoelt dat ik de dames niet verlaten kan
zeide doedes het hoofd schuddende de heer blaek uw vriend niet vroeg uitgegaan tweegevecht hm nog te redden en te gelijk naderende onderzocht hij de wond
over blaricum de beide eemnessen soest baarn en amersfoort over het boschrijke landschap daar tusschen en over de blauwe zee de stichtsche bergen en de grauwe heide welke dat alles omsloten
ik zag het oogenblik dat beiden zich naar het voorhuis zouden begeven en daar ik beiden niet kon tegenhouden achtte ik het raadzaam den onstuimigen sander wiens drift ik het meest vreesde bij den arm te nemen en den doortocht te beletten
ik smeekte derhalve den heer van lintz mij mijn goeden naam niet te ontrooven ik stelde hem uw huwelijk met henriëtte als een bepaalde zaak voor ik bood hem mijn invloed bij onze bewindslieden mijn hulp ter ontvluchting aan
ik meende hier zweeg ik stil want ik kon mijn autoriteiten niet noemen geloof mij vervolgde suzanna het is genoeg bekend dat zij niets heeft en haar oom dit valt niet te ontkennen heeft recht christelijk met haar gehandeld dat is wel mogelijk en toch staat de man mij in sommige opzichten tegen waarom weet ik zelf niet
ik versta u zeide ik getroffen over de ontroering van den man bij wien in weerwil zijner wanbedrijven het goede zaad nog niet geheel verstikt scheen te zijn gij waart ondernemend en zij wellicht te zwak
waarna de ondergeschikte ambtenaar op dezelfde geheime wijze als waarop hij gekomen was het vertrek weder verliet deze oogenblikken van respijt kwamen mij wel te stade
gij zorgt dat ik in alles van de gangen uwer huisgenooten onderricht worde en tevens houdt gij ook mijn zoon in t oog zoodra gij iets bespeurt dat u verdacht voorkomt zult gij er mij van onderrichten bemerk ik dat gij voor mij de minste kleinigheid verzwijgt dan heb ik voor t vervolg uwe diensten niet meer noodig
ik zeide alleen dat ik mij zulks verbeeldde hernam ik ongezind mij een noodeloozen twist op den hals te halen mejuffrouw alleen kan hier beslissen of mijn vermoeden ongegrond was
ik mag er dan toch wel bij vertellen vervolgde hij niets van de geheime wenken van tante begrijpende dat hij eigenlijk een gelderschman van geboorte was en zijn loopbaan in s lands dienst begonnen is de heer blaek zal zich baron van lintz wel herinneren
kom heer graaf of welken naam ued thans verkiest te dragen zeide lodewijk ued kan het zoo kwaad niet meenen er is zoo ik wel onderricht ben ook een tijd geweest dat ued ongewenscht aan boord kwaamt bij dezulken die u voor st felten wenschten daar is kapitein pulver die weet er een geschiedenis van te vertellen
eindelijk kan ik hier nog bijvoegen dat volgens getuigenis mijner vrienden een afstammeling van kleinen simon den marskramer die sterk verdacht wordt gehouden van op het voetspoor zijns voorvaders der politie bijwijlen ten dienste te staan nog dagelijks op het schapenplein te zien is s winters met een vuurtest s zomers met een schoenenbak al roepende
ziedaar wat wij nader zien zullen zeide ik laat mij als t u belieft eerst uitspreken ik begin met te bekennen dat ued oordeelende naar de omstandigheden voor zooverre zij bekend zijn misschien aanleiding hebt kunnen vinden om te denken dat de juffer geen weerstand aan uw voorstellen zou bieden
men had boekerijen maar het was niet altijd de zaak des eigenaars om die zelf te verzamelen eindelijk men had van augustus en mecenas hooren spreken van de aanmoediging en bescherming door hen aan de kunst verleend en hoe zij ter wedervergelding door dichters en kunstenaars werden geëerd en geprezen
gij hebt mij een slechten dienst gedaan maar god beware mij van te wenschen dat gij om mijnentwille aan de waarheid zoudt hebben te kort gedaan ik heb ofschoon om bestwil mij met een logen moeten behelpen en dien er thans de gevolgen van te dragen
het was geen gemakkelijk noch aangenaam werk alzoo door de modder te ploeteren ofschoon de wind tot ons geluk merkelijk verminderd was en de dijk ons eenigszins beschutte maar het was stikdonker terwijl een fijne regen den grond zoowel als onze kleederen doorweekte
nog vier en twintig uren zeide ik wil ik u die beloven maar zijn die verstreken dan acht ik het mijn plicht als burger uw verblijf te ontdekken over vier en twintig uren moogt gij wat mij betreft op de daken schreeuwen dat sander gerritz joachim weerglas en zwarte piet slechts één persoon zijn
en wat u betreft sinjeur die hier twist komt zoeken ik raad u maak maar gauw dat gij van mijn bodem afkomt of ik laat u tusschendeks smakken en pak u mede naar denemarken wat hagels ik ben baas op mijn schip
wat mij het meest kwelde was de valsche stelling waarin mij deze lastige historie tegenover mijn ouderen geplaatst had ik was bijna zeker dat mijn vader reeds vermoedens koesterde en dat het tot een onderhoud zoude moeten komen waaruit ik niet wist hoe mij te redden daar het aan de eene zijde tegen mijn gemoed en kinderplicht streed de waarheid voor hem te verbergen
de schoone die alcides had geroerd bij k weet niet welken stroom door een centaur ontvoerd en zoo vroeg ik of het ook zaak ware al het fraais dat de koepel bevatte naar huis te voeren want zeide ik want heer geloof mij volle kasten zijn niet vertrouwd bij zulke gasten
gij verdiendet dat ik uw nieuwsgierigheid onbevredigd liet maar kom ik ben een goede broeder en zal medelijden met u hebben want gij zoudt misschien barsten van ongeduld en dat ware ongelukkig voor uw
ik hoop zeide mijn vader mij bij de hand nemende en mij insgelijks doch met een ernstigen blik aanziende dat de slemppartijen en het nachtbraken nog maar de eenige redenen zijn van uw verbleekte kleur en ontstemde pols maar mag ik u vragen is helding verhuisd of zijt gij de nachthuizen nog rondgeloopen met uw
onbescheiden herhaalde ik onbescheiden om mijn vader in zijn ambtsbetrekking te spreken zoo gij daarvoor vreest dan wil ik uw boodschap wel doen wel ik zou ued de moeite niet hebben durven vergen maar och ja doe dat mijnheer huyck ik zal er u levenslang voor dankbaar zijn
en onder welke van die twee categorieën schikt ued zijn verzen vroeg suzanna onder geene zottinnetje dat is een gepatenteerde bedelarij waartegen geene plakkaten bestaan
hoe gij wist dit hebt gij dan zelf misschien maar neen uw aangezicht is te eerlijk foei mij dat ik zulke gedachten van u voeden zou maar hoor verder en oordeel over mijn angsten ik was straks op de trap om hier kleurde zij hevig en zweeg plotseling stil welnu om
maar thans weet hij dit en ik twijfel er niet aan of hij zal zijn onbedachtzaamheid hersteld hebben en geene middelen verwaarloozen om u niet weder te laten ontsnappen ik weet het hernam hij
lodewijk begon te lachen doch op een wijze die mij nog onbeleefder toescheen dan zijn trotsche blik van kort te voren en helding liet van verbazing de beide regenschermen op den grond vallen
zij weende sander weende ik was mede diep ontroerd de dokter borg zijn recept in een groot lederen zakboek en zeide terwijl hij opstond geen gevaar ouden heer roepen gerust hier komen
en zou dat huwelijk al spoedig doorgaan vroeg ik dat loof ik niet koopman dat jonge heerschap is zoo wat los en liber zooals ik zei en houdt te veul van zijn vrijheid om van nou af aan den ketting te liggen
dat in eeuwigheid niet zeide ik denkt gij dat ik de justitie om wil koopen nu hernam pulver wij zullen zien wat er van wordt zei de blinde en hoe ued met reynszen varen zult maar dat sandertje een roover geworden is dat spijt mij tot in mijn ziel
maar dat het bij de meesten een zaak van mode was zal evenmin weersproken worden door iemand die van den toenmaligen tijdgeest slechts een flauwe kennis draagt en zoo gebeurde het dat schilders van den eersten rang hunne goddelijke kunst moesten verlagen om die te doen strekken tot het versieren van vertrekken of
en schoon hij nog altijd gelukkig in het treffen der gelijkenis was zijn afbeeldingen misten die kracht van uitdrukking en die levendigheid van coloriet welke den meester kenmerken en zijn hulp werd dus niet ingeroepen dan door lieden van den minderen stand uitgelokt door den matigen prijs dien zij voor zijn voortbrengselen betaalden
maar hoe durft gij lieve god bedenk toch en de heer blaek scheen hem door een zijdelingschen blik te willen doen opmerken dat zij zich niet alleen bevonden o dat is niets zeide van lintz met een glimlach de heer huyck zal mij niet verklappen en bovendien ik heb geene keuze en moet de gelegenheid nu zij zich voordoet bij de haren vatten
nu herinnerde ik mij dit gesprek zeer wel ofschoon ik die enkele woorden bij die gelegenheid aan tante ontvallen niet zwaar geteld had dewijl zij geene redenen ter wereld had aangevoerd om aan haar advies eenige klem bij te zetten
ik en verscheidene onder de aanwezigen met mij vergezelden hen naar de kamer waar klaartje op het doodsbed lag uitgestrekt en waar zich tot mijn blijdschap sander niet meer bevond waarschijnlijk had hij zich op het hooren der naderende voetstappen door het open venster verwijderd
hier in den muil des leeuws oordeel hoe ik te moede was ik hoop nog dat het niet waar moge zijn want o mijn vader is verloren zoo hij herwaarts komt alleen uit zijn bezorgdheid omtrent mij zou ik een zoo onvoorzichtigen stap in hem kunnen verklaren doch hoe dit zij heb ik niet te vreezen dat men hem naar dit huis
het is echter nuttig dat gij drieën hiermede bekend zijt opdat gij ten minste bij anderen die geneigd mochten zijn over hem een onbarmhartig vonnis te vellen de getuigenis zoudt kunnen afleggen dat hij meer te beklagen dan te veroordeelen was
gij hebt welgedaan mijn zoon en ik zou een slecht rechter zijn indien ik u condemneerde zonder u den tijd te laten om aan te voeren wat tot uwe defensie dienende kan zijn dit slechts moet gij mij verzekeren dat gij niets hebt beloofd wat tot nadeel van dezen lande zoude kunnen strekken gij weet dat wanneer het de veiligheid van den staat geldt het
heynsz bleef met open mond staan een oogenblik buiten staat tot spreken zoo verbaasd was hij dat een gerechtelijk ambtenaar een bevel dorst weerstaan waar zelfs de amsterdamsche regeering aan had toegegeven
die heynsz o t is afschuwelijk hij is een verklikker een geheime dienaar der justitie dat wist ik zeide ik maar ik wilde u door de mededeeling daarvan geene ongerustheid baren
om zijn parapluie te krijgen die in een hoek van het vertrek stond moest hij den heer blaek voorbij die nog altijd in dezelfde houding was blijven zitten en geen acht op hem scheen te slaan voor hem gekomen bleef de heer bos even staan hield het oog op hem gevestigd deed een stap achteruit en zeide toen met een duidelijke doch zachte stem jacobus blaek
de graaf van talavera deelde met mij de zorgen zijner verpleging en was de eerste die hem waarschuwde dat hij naar het oordeel des geneesheers weinige dagen levens meer overig had en orde op zijn zaken stellen moest mijn broeder glimlachte op een droevige wijze
achterdeur binnen zeven en dertigste hoofdstuk waarin treurige en indrukwekkende tooneelen voorkomem gelijk men die somtijds in het dagelijksche leven maar zeer dikwijls in romans en versierde geschiedenissen aantreft
hoe wil ik nu mijn weg beteren daar ik t ga hoe t ga gedwongen ben de lieden of te bedriegen of te bestelen mijn vader zeide ik is een rechtschapen man
ik aarzelde een oogenblik doch de zucht om te toonen dat geene vrees voor geldelijke schade mij verhinderde mijn recht te zoeken en de hoop dat alle eerlijke lieden mijne partij nemen en mij daarom hunne klandizie niet ontzeggen zouden deden mij besluiten aan z ed gestr te antwoorden dat ik mijn geld gaarne terug zou bekomen
ik ben te veel aan mijn oom verschuldigd ik heb te veel bewijzen van zijn liefde ontvangen om tot loon daarvan nu hij dood is zijn goeden naam aan te randen niemand dan ons is het geheim bewust lodewijk heeft het in het graf
hierover ernstig bestraft zijnde beloofde bij wel beterschap maar de liefhebberij was te diep bij hem ingeworteld dan dat hij die geheel zou hebben laten varen intusschen verwierf hem deze de gunst van een franschen schilder die bij zijn ouders zijn intrek genomen hebbende zoo getroffen werd door de beschouwing van sommige voortbrengselen van des
ongelukkige gij hier zeide ik het hoofd schuddende maar kom even ter zijde en laat den dokter bij de patiënt de dokter nam de plaats in welke sander ledig liet en voelde den pols van klaartje die nog geen bewijs had gegeven dat zij onze komst bespeurd had en met het gelaat naar het schot gekeerd lag
en zed zou deze deur stilletjes zijn voorbijgeloopen indien ik zed niet op het gerucht opmerkzaam had gemaakt mijnheer zeide amelia zich tot den dichter wendende gij zijt een man van jaren ik bid er u om vereenig u met mij om dezen heeren te verzoeken mij te verlaten en te vergeten dat zij mij ooit gekend hebben
wij zagen elkander verwonderd aan de graaf en ik want wij begrepen niet waar die welvaart schuilen kon toen haalde mijn broeder een dikken rotting voor den dag die aan zijn voeteneinde lag en waarmede wij wegens haar lomp fatsoen meermalen den spot hadden gedreven
als je nog een amerijtje geduld heit zeide klaas daar gunter aan den weg zie ik een lichtje is t nog ver vroeg tante ik kan waarachtig niet verder voort en ik zal u liever hier tegen den dijk blijven wachten dat zal ik nooit dulden zeide ik t ware om te besterven maar zoo de heer reynhove mij zijn rotting wil toesteken zie ik wel kans om u voort te helpen
en ik gevoelde een angstige gewaarwording toen de dienstbode mijn vraag of mijn ouders nog op waren toestemmend beantwoordde met een kloppend hart trad ik de eetzaal in waar de goede lieden mij wachtende waren beiden in hun nachtgewaad bij het licht van een paar kaarsen die reeds dreigden in de pijp te branden
gij hebt ons beluisterd zeide hij sidderende en bleek van toorn zoowel als van angst dat was zeer verkeerd van u mijnheer ofschoon voegde hij er bij waarschijnlijk bedenkende dat ik meer kon gehoord hebben dan hem lief was en dat hij mij dus te vriend moest houden
t is maer omdat je op t soort bent esteld van niet as lakenveldsche te willen hebben en dan had je reis motten zien hoe weinig er van te krijgen zijn t is niet as of ie ze veur een vasten merktprijs kunt koopen
hier hield hij een oogenblik stil als om nieuwe kracht tot spreken te vergaderen allen bleven wij hem zwijgend aanstaren in gespannen verwachting het eerste wat ik doen moet vervolgde hij is hier in tegenwoordigheid van den voorzitter van schepenen en van den drost te verklaren
nauwelijks echter had ik een oogenblik rondgeloopen of ik hoorde een flauwe stem kort bij mij die erbarmelijke klaagtonen aanhief welke ons de wind en de regen tot nog toe waarschijnlijk hadden belet te hooren
hebben de dames ook trek om mijn vaartuig eens te zien vroeg hij vervolgens op een toon die wel te kennen gaf dat hij deze uitnoodiging alleen deed omdat hij niet wel anders kon dat zal ons wat lang ophouden vrees ik zeide tante wij moeten naar de boerderij terug en dan naar huis
men had het mij voorspeld zeide zij met bitterheid dat ik in dit land slechts koele harten vinden zou de laster ja voorzeker ziedaar de voorwendselen waarachter men zich verschuilt wanneer het er op aankomt zijn naasten een dienst te bewijzen men zou een mensch zien verdrinken eer men een vooroordeel opofferde
niet veel later dan negen uren hield haar koets voor onze deur stil terwijl suzanna en ik reeds een geruime poos in de zijkamer hadden staan draaien onze zakuurwerken met de staande klok vergeleken over den juisten tijd gekibbeld en het oneens waren geweest of de muntklok voorof achteruitgezet was
ach wat helpt dat vroeg de heer blaek terwijl hij zijn angstige blikken beurtelings van mij op van lintz liet wandelen mijnheer huyck heeft toch reeds te veel gehoord hoe kan men zoo onvoorzichtig zijn
ik ontsloot op dit verzoek de deur geheel en na die weder behoorlijk gesloten te hebben trad ik tastende naar boven mij tot meerdere zekerheid vasthoudende aan de koord welke langs den muur liep en waarmede de vrouw die boven stond de deur had opengetrokken
het is omtrent zoo ja zij is aardig jong en teer maar k min de gulde vrijheid meer ik wil ik wil haar niet een breidel knelt ofschoon van goud te vroeg getrouwd te laat berouwd ik wil ik wil haar niet
dat zegt gij nu gij t weet zeide reynhove lachende maar gij hebt gelijk en ik zou het u ook niet verhaald hebben dacht ik niet dat het u interesseeren kon en u den sleutel geven van het refus dat gij geleden hebt
ik schelde aan de bovendeur ging open en wel evenals zulks alleen in de toovergeschiedenissen en in sommige amsterdamsche huizen plaats heeft zonder dat men kon gewaar worden door welk middel
terwijl mijn vader de rijkste epitheta ornantia ontving die uit te denken of bij de oude dichters te stelen waren wij vermaakten ons allen met dit fraaie stuk en ten koste van den armen vervaardiger
ja lieve tante zeide ik het heeft boos gewaaid het ziet er erg genoeg uit voor pulver die pas is uitgezeild en hij kon wel een geduchte averij krijgen spreek daar niet van hernam tante gij zoudt mij al het genoegen dat mij dit feest belooft gansch en gaar bederven
aan de bedstede gekomen sloeg helding het dekkleed op en de ziellooze gelaatstrekken zijner dochter aan lodewijk vertoonende zeide hij aanschouw uw slachtoffer
wat pulver betreft hij was juist bezig met vuur te slaan en zijn pijp aan te steken toen de jol van het jacht afging en zij had dus ook zijne opmerkzaamheid niet getrokken wij waren eindelijk aan het paalhoofd gekomen hetwelk wij beklommen uitgenomen amelia die zich tegen de koele zeelucht in haars vaders mantel wikkelende in de sloep bleef zitten
dat is waar ook zeide reynhove en gij moet niet denken dat ik het gedrag van lodewijk approuveer maar die andere met zijn rooden rok heeft het toch ook wat erg gemaakt enfin het is zooals het is en nu zult gij mij niet kwalijk nemen dat ik u verlaat en naar mijn logies ga lodewijk zou anders met reden klagen dat ik hem geheel aan zijn lot abandonneer
ik zal wel deugdelijk oppassen van er mij mede te bemoeien zeide henriëtte integendeel zeide ik santje heeft gelijk en gij zoudt mij een bijzonder genoegen doen zoo gij er u mede wildet bemoeien
men bouwde overal nieuwe en prachtige huizen goed men betaalde de bouwmeesters wel maar dan moesten er ook beelden en vazen zijn in de voorportalen en gangen schilderijen op de behangsels basreliefs boven de deuren allegoriën beeldspraken en deviezen aan de gevels stoepen tuin en
zoodanig een lot was ook dat van lucas helding wien de heer blaek zich had aangetrokken niet omdat deze eenig gevoel voor de dichtkunst bezat maar omdat gezegde lucas helding hem eenige jaren vroeger door zijn zoon lodewijk die er zijn redenen voor had was aanbevolen geworden tot het bezingen der schoonheden welke de hofstede guldenhof opleverde
wij zijn zeer verplicht voor uwe goedheid zeide mijn vader glimlachende het doet ons echter leed dat er een zoo gewichtig voorval noodig was om ons de eer van uw bezoek te verschaften
maar het was hem niet genoeg zijne wenschen bereikt en schatten verworven te hebben hij verlangde nu ook in de groote wereld ontvangen te worden en dit was voor hem te amsterdam waar de lijn van afscheiding tusschen de verschillende kringen misschien scherper afgeteekend is dan in eenige stad ter wereld geen gemakkelijke zaak
en nu is hij geloof ik dood of weg althans men heeft rare dingen van hem verteld hij is in ongenade vervallen dat is zeker en toen verdwenen de hemel weet hij is misschien turksch geworden en pacha met een half dozijn paardenstaarten want ik geloof dat hem de godsdienst ook wel om t even zijn zoude mits hij maar voortkwame
ik rees eensklaps weder op en mij van andries die mij nog vasthield losrukkende maakte ik rechtsomkeert sprong over de mij in den weg staande struiken heen en liep nu al wat ik loopen kon om den heirweg weder te bereiken
nu dat verheugt mij zeide van baalen zou hij er waarlijk bovenop komen er zou ook veel aan den man verloren zijn geweest hij bezit het vertrouwen van de halve stad ja van menigeen buiten de stad ik geloof zelfs dat men weinig handelskantoren zoude vinden die zulke uitgebreide relatiën hebben als hij
van onder een ouden hoed dien hij zeker in de haast had opgezet golfde een fraaie pruik van kastanjebruin haar in sierlijke krullen naar beneden en deelde zich op den nek in twee zoogenaamde marteaux waarvan slechts de eene zijn weg over den rug vervolgde terwijl de andere naar den toen heerschenden smaak over den linkerschouder naar voren was gebracht
maar weet ued wel mejuffer zeide reynhove dat gij een important kapitaal hebt opgeofferd ten gerieve van een paar dozijn collateralen die er u geen dank voor zullen weten
niet oordeelen over uw verplichting tot zwijgen daar ik de aanleiding niet ken welke u die heeft doen aangaan alleen zoude ik u in t afgetrokkene willen oplettend maken op het gevaarlijke om zich tot iets dergelijks te verbinden er zijn slechts weinige zaken welke een kind aan zijn ouderen niet zoude mogen openbaren
uit edelmoedigheid mejuffrouw herhaalde reynhove verbaasd wel ja hernam zij er zijn zoovele arme slokkers die niets bezitten en naar een postje hunkeren om er van te bestaan dat de heer reynhove die rijk genoeg is geen hunner daarvan berooven wil
is dat huwelijk reeds bepaald vroeg ik eenigszins onrustig de oude heer zou het gaarne zien maar tusschen ons gezegd vervolgde hij op een vertrouwelijken toon de heer lodewijk wil geloof ik zijn vrijheid nog wel wat behouden
het was op die hoogte ongeveer dat de flauw gehoorde tonen van een klok of bengel welke allengskens duidelijker in mijn ooren klonken mij aankondigden dat ik naarden al vast naderde doch tevens dat ik mij zou moeten reppen om er nog tijdig te zijn
zijn ouders echter waren alles behalve in hun schik met deze begaafdheid van hun zoon en hunne ontevredenheid had niet weinig kracht verkregen toen zij van meer dan een reiziger klachten bekwamen dat de onbeschaamde knaap zich verstout had afbeeldingen van hun persoon welke hen op een belachelijke wijze voorstelden op hunne kamerdeur te plakken
hoe dan weet gij eenig kwaad van hen broeder vroeg tante met eenige bezorgdheid niet het minste maar ik wil dat toch eens onderzoeken er is toch iets dat mij vreemd voorkomt
het ontging mij niet dat helding gedurende het vrij lange en door allerlei aanmerkingen en uitweidingen afgebroken verhaal van den schipper al op heete kolen zat en gedurig rondkeek als wilde hij vragen wanneer de beurt toch eens aan hem komen en over de zaak zoude gesproken worden welke hem op terschelling riep
z ed gestr antwoordde niet maar na zich een korten tijd bedacht te hebben zeide hij mijnheer blaek wij zullen deze zaak nader onderzoeken en hoe dat onderzoek afloope wees verzekerd dat wij ued recht zullen doen
oblivia nostri vader zeide ik met zooveel bedaardheid als ik machtig kon blijven van al wat ued daar opnoemt is er slechts ééne aantijging waarop ik schuld bekennen moet namelijk dat ik u voorgelogen heb betreffende mijn wandeling met velters
en zich in het geheugen der veelbelovende knaapjes te verblijden verbeeld u nu zeide suzanna nadat het verhaal geëindigd was dat papa die eergistermorgen niet anders dacht of ferdinand was door den minotaurus ingeslokt uit pure wanhoop denzelfden coup had willen doen als wijlen de heer
zooveel is zeker dat toen ik geheel gekleed en in orde voor den dag kwam en het huis uittrad om de balsemende buitenlucht te genieten ik mijn zuster reeds kant en klaar vond en druk bezig om een ruiker te maken
dan is er vervolgde pulver nog een klein bagatelletje bij van anderhalf percent voor den strandvonder en nog een rekening van onkosten voor gebruikte schuiten en wagens en gegeven fooien daar een mensch de oogen van overloopen
taal overreedde mij ik besloot hoe ongaarne ook mijn wraakzucht op te geven en dacht aan de zaak niet meer dan hedenmorgen vroeg ontving ik een uitnoodiging om mij aan het kantoor van den heer hoofdschout te vervoegen
mengde zich nu en dan in het gesprek glimlachte zelfs bij wijlen doch verviel telkens wanneer ik haar bepaaldelijk toesprak weder in haar afgepaste koel beleefde houding zoo duurde het totdat wij aankwamen te s gravenland en het hek van heizicht binnenreden
nou ajus koopman en je wordt bedankt veur je beleefdheid met deze woorden steeg hij op doch voor hij wegreed riep hij mij nog toe je meugt wel voorzichtig wezen want ik hou t er veur dat het niet pluis is buiten naarden ik heb een paar keeren in t bosch hooren fluiten zoodat ik blij was dat ik hier weer op den open weg kwam
deze schelmen maakten hem deelgenoot van een plan ter ontkoming dat vernuftig uitgedacht was en zeker zou gelukt zijn indien hij voorziende dat zulks hem geen ondienst zoude doen het geheim niet aan de justitie verklapt had
lieve vader riep ik de hand des braven mans tusschen de mijne drukkende en die aan mijn mond brengende god weet het ik zou niets liever verlangen dan dat ik spreken mocht maar
en ik twijfel niet of alles zal wel in t effen komen ikzelf gevoel insgelijks behoefte om op een goeden voet met haar te blijven maar ferdinand zeide zij groote oogen opzettende nu gij zult mij dat wel nader ophelderen mij dunkt dat gij in dat uurtje op guldenhof doorgebracht uw tijd niet verloren hebt
verhalende hoe zwarte piet ferdinand met een commissie belastte en hoe suzanna een grooten koek trok hoe riep ik uit terwijl ik den struikroover aanstaarde gij waagt het
indien dit zoo is vriend helding zeide ik dan behoeft gij den moed nog niet te laten zakken en daar het gelukkig toeval wil dat ik juist denzelfden weg op moet dien onze vluchtelingen hebben genomen zoo kunt gij de reis kosteloos met mij maken en tenzij de vluchtelingen het zeegat uit zijn kan het niet missen of wij moeten het verloren schaap terugvinden
ik zweeg en zag voor mij want hoe waar en verstandig ook de woorden mijns vaders waren het was van mij toch op het oogenblik niet te vergen dat ik er mede instemde ik zette mij mistroostig neder
hoe varen letje en keetje vroeg henriëtte zich naar suzanna wendende als wilde zij mij de gelegenheid afsnijden om verder over onze ontmoeting op guldenhof uit te weiden wel zeer wel zeide suzanna ons beurtelings met een verwonderden blik aanziende zij zijn recht in haar schik met het moois dat ferdinand haar gebracht heeft
hij had mij laten roepen om te vernemen wat het opschrift inventaris der juweelen enz toebehoord hebbende aan den heer hendrik blaek en thans het eigendom zijner dochter henriëtte blaek te beduiden had