AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
op zijn eenigszins norsch binnen was die deur een weinig geopend en door die opening had stuurman dercksen het hoofd gestoken en de ons reeds bekende korte samenspraak met den schipper gehouden
veritas die steeds den rug van paddeltje zag had toen niet kunnen bespeuren hoe de scheepsjongen heel vlug tegen meeuwis moet de oogen knipte en door andere teekenen van t gelaat een waarschuwing gaf dat zij wel degelijk bespied werden
ruijter kleeren aangetrokken en met nog een blik op het inwendige van de cel waarin hij zooveel ondervonden had verliet hij haar en volgde met een gevoel van opgewektheid en vroolijkheid zijn geleider
vr ik je over den hekel haal moet-je me toch eens vertellen waarom il capitano zijn jongens eerst een poosje voor slaaf laat spelen of of mag je dat alweer niet zeggen dat mag ik nu waarom dan
en ben-je nou heusch hier de meester vroeg paddeltje ja jongen dat kan-je nog niet gelooven hè t is ook zoo raar met me geloopen toen ik een jonge knul was wel toen hèb ik in een lessenaar gezeten en hàd een plak en de roede op zij hangen en de kinderen moesten als den dood van mij wezen maar dat waren ze niet
schipper zei lange meeuwis op z'n zeeuwsch zou joe je niet eens omkeeren hij zei dat heel nederigjes want al bevond hij zich niet aan boord van het schip die man voor hem was joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter toch zijn bevelhebber en een gezagvoerder had op den wijden plas leven en dood zijner ondergeschikten in handen
en jongen een schip is net als een paard je moet er de baas over wezen en het goed weten te besturen een flink paard gooit een lummel van een ruiter er
dan hoop ik maar veel moeite te mogen hebben schipper want t zou me danig spijten als de jongen zoo ellendig onder die vermaledeide zeeschuimers was omgekomen
maar marco die begon te begrijpen hier met den zeeuwschen schipper te doen te hebben voor wien veritas hem nadrukkelijk gewaarschuwd had wilde niet overtuigd wezen hij gevoelde veel te goed het voordeel dat hij door het eenigszins onhandig optreden van den vreemdeling op dezen behaald had
en het grieft me dat paddeltje dààr in te kort geschoten is hij is ook nog geen matroos sprak lange meeuwis vergoelijkend hij zal het op die manier bij mij ten minste niet worden verklaarde de schipper kort af die er grievend leed van gevoelde zich zoodanig vergist te hebben
maar wie van de vreemde schippers altijd met open armen ontvangen werd dat was michiel adriaensen bang was hij zeker niet niet alleen kon hij aan boord van zijn schip een ieder die hem durfde aanvallen geducht de tanden laten zien zoodat hij eens na een kranige daad voor de haven toen hij zich joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter door vijf vijandelijke schepen heen geslagen had
il tigretto aarzelde doch slechts een oogenblik toen knikte hij ja kindje dat ja redde paddeltje van den dood il tigretto zei het hem ronduit toen zij beiden weer alleen in de kamer waren even had hij paddeltje aangekeken die nadat zusje verdwenen was daar nog met een gelukkigen glimlach voor zich zat te staren
dat mag ik je niet zeggen en juist omdat je het niet weten zou mag je niet aan dek best dan zal ik dubbel goed uit m'n oogen kijken als ik aan wal stap we zullen je blinddoeken zeker die doek gaat er in éénen rits af we zullen daarom genoodzaakt zijn je te binden
dat sta ik triomfeerde paddeltje want ik heb drie appels van haar gehad lust je er ook een dat kon lange meeuwis niet weigeren en met veel moeite scharrelde paddeltje er een uit zijn zak
na afloop van dien maaltijd voelde paddeltje een stevigheid in zijn maag welke hem belette de toekomst anders dan met de grootst mogelijke gemoedsrust tegemoet te zien en omdat zijn mondwerk haast altijd in beweging moest zijn hetzij om te eten te praten te brommen of zooals daarstraks ruzie te zoeken
klonk het onverwacht in hun eigen taal achter hen en zèlf mag je niet eens een deuntje fluiten onze beide vrienden keken om een jongmensch zwierig gekleed maar toch zoo losjes dat men er dadelijk den zeeman uit proefde had zich ongemerkt achter hen gevoegd
zoo ik dacht dat zijn eerste eisch gehoorzaamheid was precies en zijn tweede dat als er geen baas bij je is om je te commandeeren je je eigen baas moet zijn
toen verstomde plots het woordengespeel van marco hoe die zich ook verheven had op de goedkeuring welke hem gisteravond geworden was van wege den heer des lands over zijn handelwijze tegenover den nederlandschen matroos
waarom ja dat wist paddeltje eigenlijk niet en de meester wist dat ook niet die had het op de avondschool bijna net zoo ingepikt als bij de kleine kinderen op de dagschool op die avondschool zaten ook een paar boerenjongens bij wien al het ontzag voor roede en plak er nog in gebleven was
als ze dachten dat ik terugkeerde argeloos als een kind met nog een ander dien ze dolgraag willen hebben en die door mij aartsdomkop in de val werd gelokt
nog grooter zou zijn verbazing worden nauw was de vrijbuiter gereed met zijn dokterswerk en had hij het doosje benevens de overgebleven zwachtels op een tafel neergelegd of hij ontblootte zijn eigen voeten en toonde met een kluchtig gebaar hoe zijn enkels de nog duidelijke sporen droegen dat er ook ijzeren ringen om gekneld waren geweest
geen van drieën schipper ik wou nog een beetje leeren braaf jongen en dan ga-je zeker bij den trommelslager van admiraal vechtgraag paddeltje keek op de veerschipper sprak ook al van dien geheimzinnigen persoon
want kort daarop werden drie tinnen kroezen gebracht die oogenschijnlijk alle dezelfde soort wijn bevatten er werd geklonken en gedronken en toen zocht het oog der zeelui als vanzelf het ranke scheepje weer op dat in sierlijke wendingen al laveerende nu zienderoogen de haven naderde
geschreven schrift is lastig om te lezen begon paddeltje de secretaris trok de bovenlip op daarom zal ik een beetje dichter bij het licht komen ging paddeltje voort de daad bij het woord voegend liet hij het schijnsel van het licht meer op t papier vallen
zus vond dit weer een van die kostelijke grappen van groote jongen en wou met geweld ook een matrozenpakje aan hebben nu als dat waar kon zijn riep paddeltje uit waren we heelemaal gered zeg veritas is er niet wat voor een scheepsjongen
zie-je paddeltje dat is nu een aardigheid van il capitano en een verstandige zet ook ieder die bij hem komt vrijwillig of gedwongen moet eerst acht dagen lang het leven van een geketenden slaaf doorleven vooruit weet-je daar niets van dus je bent net zoo wanhopig als zoo'n ongelukkige die daartoe tot aan t uurtje van zijn dood veroordeeld is
neen die keten rammelde daarvoor te duidelijk hadden zijn maats dan een grapje met hem uitgehaald neen ook dat kon niet mogelijk wezen want hij bevond zich wel degelijk in een gevangenis of een slavenhol wat wist hij het
jongen ik kan toch altijd geen jongen blijven bromde hij met een diepe stem daar heb-je gelijk in gaf de schipper steeds op denzelfden opgeruimden toon ten antwoord een jongen moet tusschenbeide eens uit den weg geschoven kunnen worden als hij een matroos voor de voeten loopt en jij laat je vermoedelijk dat niet meer aanleunen
toch kwamen zij daar wel eens vooral in west-indië maar ze waren dan verkleed en speelden de rol van eerlijke lieden of van groote heeren dan namen zij deel aan feesten en danspartijen tot zij door een of ander toeval ontdekt hun leven bloedig verdedigen moesten of redden door een wilde vlucht
met den wind woei t geluid mee en scheen werkelijk na korten tijd zijn doel bereikt te hebben een blauw vlagje werd op het scheepje geheschen dat dadelijk scherp bij den wind begon te zeilen om nu in ernst den wal te bereiken dat vorige gemanoeuvreer scheen maar spel te zijn geweest
welke wij toen tot verbazing en bewondering van heel de wereld tentoongespreid hebben en wie denk-je dat mij kocht vroeg de trommelslager hoe zal ik dat raden admiraal tromp denk ik
die aan den arm een korf droeg was blijven stilstaan toen hij de blikken van paddeltje op zich gevestigd zag joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter gelukkig dat je weer beter bent paddeltje sprak hij en in zijn toon klonk een oprechte blijdschap
en de sterren zullen ook een joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter woordje mee willen spreken om ons den weg te wijzen we zullen t gebergte in moeten zei veritas ook goed ik houd van n beetje klauteren wordt het te steil dan leiden wij de paarden bij de hand
net zoolang tot hem een matroos uit gekheid een schop gaf waarna paddeltje weer op z'n dikke pootjes terecht kwam maar de ruijter had het veel te druk om verder op de dolle streken van zijn scheepsjongen te letten hoe goed hij hem ook mocht zetten
en ik moet zeggen dat hij nu zichzelven overtroffen heeft want zoo gauw heb ik hem nooit teruggezien het duurde niet lang of de havenmeester ervoer dat zijn onderstelling in alle opzichten juist was geweest
deze tuurde een poosje op het schrift toen het joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter hoofd opheffend en den secretaris vlak in de oogen ziende riep hij uit dat kan ik niet lezen waarom niet t is italiaansch een groote belangstelling werd nu zichtbaar bij den secretaris
jaap openbaarde zijn vreugde door hem een paar flinke halen met den stok waaraan de vredevlag verbonden was over de schouders te geven als je een moor was geweest waren ze op je hoofd terecht gekomen daarmede troostte hij
had in het eerst zijn hoop gebouwd op het wispelturige van een kinderhart het kleine volkje toch kan morgen al meer dan genoeg hebben van een stuk speelgoed waarnaar het gisteren zoo sterk verlangde dat het er rust noch duur om had
dan is ze ook voor mij gewichtig mijn broeder dankbaar sloeg de ruijter de oogen op tot den vriendelijken vorst ik mis twee mijner matrozen majesteit en ik heb reden te gelooven dat ze tegen hun wil aan wal gehouden worden
wij ezels als je niet uitlegt waarom ben jij zelf de grootste nu dat kan ik gauw waar maken de vrinden op dat scheepje zijn er niet op gesteld dat anderen den neus in hun zaken steken
wel werd verteld dat il tigretto in den laatsten tijd zeer ruw en wreed was geweest en eigenlijk op de onmenschelijkste wijze zijn ondergeschikten behandeld had naar de mare ging moest daar een jonge noor veel schuld aan hebben die een noodlottigen invloed op il trigetto had uitgeoefend
veritas kon hoog springen of laag lieve koekjes bakken of niet beloven koeien met gouden hoorns of dreigen met allerlei verschrikkelijkheden t hielp geen zier paddeltje bleef bij zijn apropos en was daar niet af te brengen
k wou wel dat ik je overal in kon helpen eigenlijk moest je maar broer zeggen weet-je nog wel zooals ik je bij de mooren noemde dan kon je mee varen een matrozenpakje heb-je toch al aan gehad zus keek erg betrokken paddeltje zag het en lachte al die malligheden uit haar hoofd
hij strekte zijn hand uit die door den vrijbuiter gegrepen en hartelijk gedrukt werd wat hèb ik naar je verlangd veritas heusch hèb je dat ja
omdat hij die thuis een heelen hoop broertjes en zusjes had veel van kinderen hield en allerlei grapjes met hen uithaalde wij nederlanders hebben nogal eens de onhebbelijkheid een vreemdeling uit te lachen die onze taal niet verstaat andere volken daarentegen geven vaak joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter een lesje in de beleefdheid aan ons door den vreemdeling zooveel mogelijk te hulp te komen en zoo was het ook hier
hoe heb-je dan al wat van die taal geleerd paddeltje biechtte hem eerlijk op hoe hij er zich eenige dagen achtereen met al zijn geestkracht op toegelegd had wat italiaansch te leeren het gelaat van den secretaris werd hoe langer hoe vriendelijker
dag schipper dag schipper riep hij uit een beetje schor volgens zijn gewoonte als hij sterk ontroerd was de ruijter keek hem even met oogen van niet heel goed begrijpen aan wat drommel die groote vent met die vierkante schouders dat bruin gebrande gezicht en dien baard
en dat leelijke ding was een mogelijke ontmoeting met de duinkerker kapers die maakten t kanaal en t nauw van calais onveilig loerden op de nederlandsche schepen en als ze geen oorlogsschip voor zich hadden pakten ze maar dadelijk aan en dan was t een gevecht op leven en dood omdat er geen genade verleend werd
je kwam om nog een kruimeltje in te halen van wat je op school verluierd of verzuimd hebt je wilt nog wat beter leeren rekenen een goeie hand schrijven en uit het gebedenboek voor den zeeman wat vlotter leeren lezen precies en en nu kan-je niet gelooven dat ik een meester ben
ik heb een kok die alles kan en op wien ik heel zuinig ben uit vrees dat ze hem mij afstelen de twee oosterlingen vonden die attentie heel aardig en k fijngevoelig toen de ruijter hun vertelde hoe bij zijn volk altijd nog op driekoningendag drie oosterlingen herdacht werden en hoe men dan den koek met een boon er in bakte
ik wed dat hij wel graag een paar sneden brood met ham er op wil hebben nu daar kon paddeltje geen neen op zeggen en met zijn oogen had hij de bewegingen van de vrouw gevolgd die van een groot brood een paar dikke stukken afsneed en ze zoo royaal met ham belegde dat zelfs paddeltje daar niets op aan te merken had
hij kende door zijn omgang met de kooplieden genoeg van de volkstaal om zijn verlangen eenigszins verstaanbaar uit te drukken of dat soort lieden hem al eens uitlachten om een verkeerd gebezigd of uitgesproken woord kon hem minder schelen
t gelaat van den secretaris begon er weer dreigend uit te zien je hebt alleen den wil een keuze te doen of je komt aan boord van een van zijn schepen en klimt dan binnenkort op tot de hoogste waardigheden f je gaat weer als slaaf naar den akker voor altijd
heb ik hem benoemd tot vol matroos met al de voordeelen maar ook met al de zware plichten aan dien graad verbonden heb-je daartegen soms bezwaren in te brengen bootsman
daar zwermde al zoo'n kaper op ons aan wij hadden onze schoenen uitgetrokken als t ons niet bevolen was hadden we t uit ons eigen gedaan want je kon op dek niet anders dan op je kousen vooruit komen en kun-je nu begrijpen wat er toen gebeurd is paddeltje paddeltje grijnsde
er is een vrouw bij de vluchtelingen t spreekt vanzelf dat we op zeemanswijze met de vrouw beginnen die moet het eerst uit den nood gered en het spoedigst in veiligheid gebracht worden dus die gaat met mij mee
en al zal het wel altijd ondoenlijk blijven om van dien zeeuwschen scheepsjongen een hoffelijken mooiprater te maken de zoete italiaansche taal waarvan zij zich thans al meer en meer bedienen kan u in alle opzichten gerust stellen vooral waar de leermeesteres niemand anders dan de signorita zelf is
ik zou je niet aanraden dat te probeeren vriend nu dat begrijp ik maar zeg ze zijn toch niet van plan om me hier den kost voor niemendal te geven ik vrees van neen maar een paar dagen rust mag je wel hebben en die zijn je dan ook gegund in dien tijd kun-je eens kennis maken met de lui die hier zijn
kan het geen mijnheer lijden zeker niet gaf paddeltje snel ten antwoord waarom niet wel dat zeg ik alleen tegen een burgemeester van vlissingen
t leek wel of hij driemaal zooveel kanonnen aan boord had als wel t geval was t werd een jacht op den kaper dat de matrozen er gloeiende hoofden van kregen en een praats of ze met hun driehonderden waren in plaats van met hun zeventienen
in plaats van heen te gaan kwam hij op de tierende massa af kalm en geducht met opgeheven hoofde en een paar oogen die niet baden of vroegen maar die onderwerping schenen te eischen hij was één man tegenover die velen maar dan ook een man een zichzelf bewuste krachtige persoonlijkheid
jongens zeide hij luistert eens goed als de kaper blijft vluchten is de kostelijke prijs voor ons en daar zullen ze thuis geen zuur gezicht om zetten denk ik
maar daar is niets meer aan te doen al ging ik nu ginder tegen dien boom m'n hoofd links en rechts staan slaan wat gebeurd is is gebeurd en hoe het komt weet ik niet meeuwis maar als d'r wat achter m'n rug is kàn ik niet meer zeuren lange meeuwis wist hier geen antwoord op te geven en schudde bedenkelijk het hoofd
je weet wel beter paddeltje ik ga je banden doorsnijden knoop ze liever los dan kan ik ze later voor jou nog gebruiken om dat te voorkomen snijd ik ze liever kapot maar ik snijd niet en knoop niet los of je moet me één ding beloven
maar juist dat slanke en buigzame die lange oogwimpers en de oogleden zelf die bij den neus eenigszins omlaag liepen de steil opgestreken snor de kleine van boven een weinig spits toeloopende oorschelpen en het lichtblonde eveneens steil opstaande haar gaven iets aan dien man dat aan het
wàt zeg je paddeltje ja schipper de schipper lei de pen neer die hij tot nu toe in de hand gehouden had zijn donker oog zag den stuurman aan alsof hij in diens gedachten wilde lezen
inderdaad kapitein al ons preeken is voor doovemansooren geweest t is een schrandere jongen die gauw begrijpt waar het heen gaat en ik zou in werkelijkheid nog slechts één middel weten op te noemen dat ten opzichte van hem met eenige kans van slagen gebruikt kon worden
en nu marco addio in de eerste weken zie-je niet één van ons en pas op voor schipper michiel adriaenzen ook wel de ruijter genoemd als die je ondervraagt waar zijn scheepsjongen gebleven is dan
veritas die ongelukkig niet in staat was een straatje om te loopen zat daar neer op een laag stoeltje de beenen ver uitgestrekt de handen in de zakken het hoofd op de borst en de oogen
dàt was nu een echte meester voor het lastige jonge zeemansvolkje er werd niet geslagen of gestompt gedreigd of gescholden als je zat te luieren vroeg hij of je er geen zin meer in had
gelukkig verloor paddeltje geen oogenblik zijn tegenwoordigheid van geest o o zei hij tegen den neger arme vent die povero homo begrepen en tegelijk tikte hij tegen zijn eigen hoofd als wilde hij aanduiden dat het daar niet goed gesteld was bij den armen slaaf intusschen dacht hij aan
weet-je wat ik denk mompelde hij bij zich zelven dat er net als bij die voetboeien waarvan ik daar pas m'n kameraad verlost heb weer knippen en veeren in het spel zijn hier of daar is zeker een uitsteekseltje maar ze kunnen dat evengoed bovenals onderaan geplaatst hebben als ik tot morgenochtend tijd had zou ik het misschien ng niet vinden
met zijn gewone rondborstigheid vroeg de schipper hem dit maar even rondborstig antwoordde veritas dat hij hierop geen antwoord kon geven het betrof een geheim van zijn meester aan wien hij alles te danken had ook na diens dood wilde hij hem trouw blijven
ja maar t is niet goed voor je dat ik t je zeg d'n ouwe heeft me eigenlijk aangeraden je dat ook niet te zeggen want zei hij de jongen heeft toch al praats genoeg nog mooier maar nu je er over begonnen bent
waarboven ook het kanon zijn saluut deed heen daveren ging het schip zijn reis aanvaarden naar het vaderland ziezoo jantje ga nou je handen maar eens wasschen zei de bootsman tot het matroosje dat lachend
was tot heel andere gedachten over zijn vroegeren leerling gekomen en had het voor al de jongens en meisjes beleden dat hij t altijd wel van paddeltje voorspeld had daar was een leerling die zich meende te herinneren hoe de voorspelling van den meester hierin had bestaan dat paddeltje voor galg en rad zou opgroeien als hij niet beter zijn best deed
dat zal me een drommels lastige geschiedenis geven bromde de stuurman want ik versta geloof ik nog meer van kattenmuziek dan van het taaltje dat die bruine sinjeurs babbelen
ze hebben ons rustig laten passeeren maar van die andere schuiten met uitgedoofde vuren en volle zeilen hebben ze er een paar achterhaald en genomen ook sapperloot wat vond paddeltje dat aardig op die manier wilde hij ook wel eens kennis maken met de duinkerker kapers en hij zou zijn zin krijgen
paddeltje was op t oogenblik te onergdenkend om op zulk een list verdacht te zijn hij bracht het papier gelijk hij het gekregen had onder de oogen keek er een poosje op en onderwijl kwam er een verachtelijk lachje om de lippen van den man tegenover hem die hem oplettend
ruijter kn driftig worden en erg ook lange meeuwis zag het aan het fronsen der wenkbrauwen aan het zwellen der aderen op zijn hoofd aan het trillen zijner
toen paddeltje op zijn twee voeten stond keek hij joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter den vreemdeling en deze keek hem aan paddeltje hoewel nog maar zestien jaar was grooter steviger en grover en dat deed hem al dadelijk veel plezier de ander was tengender maar lenig en gespierd het type van een
paddeltje besloot de secretaris je bent aan boord van je schip haast nog beter thuis dan ik in m'n papieren paddeltje glimlachte op zijn goedige manier sapperloot de muts stond hem nu ook zoo naar zijn zin maar wat hem niet toekwam wilde hij ook niet aannemen
dan spijt het me dat ik zoolang bezig ben geweest mij nog meer waarom k heb me zoo zitten vervelen heb-je dan heusch niet geluisterd k heb niet willen luisteren
veritas keek hem argwanend aan maar toen hij geen spier op het gelaat van den jongen zeeman zag vertrekken gaf hij ten antwoord dat hij t wel geloofde en vroeg paddeltje ten slotte wanneer komt er een eind aan m'n luieren eerst moet-je goed uitgerust zijn
ziezoo zei veritas het vliesje van zijn tong nemend waarover dat woord ziezoo nog even als fluitend heen was gegaan nu gaan we eerst even op onze goede kennismaking een beker wijn drinken en dan kan-je op je gemak het jachtje van meer nabij bewonderen
een paar dagen later nam het schip de reis huiswaarts aan de twee opengevallen plaatsen waren door twee andere zeelieden bezet die wat gaarne zich voor dit reisje bij den bekenden schipper hadden laten
als u zelf wilt zeggen wat u eigenlijk bent zal ik kapitein of schipper of stuurman zeggen en als ik nu eens niet op een schip thuishoorde nu zei paddeltje een beetje nijdig de schouders ophalend dan wil ik wel sinjeur zeggen
je begrijpt dat je dan heelemaal meeleeft met den armen drommel die zich in de diepste ellende gevoelt en plotseling overstroomd wordt met het onuitspreeklijke geluk vrij man te worden en vrij man te blijven
slotte gaf francesco die tegen zijn gewoonte ook heel koest was en een beetje angstig keek in dit hol van den tijger hem aan een bediende over die een deur ontsloot en hem beduidde binnen te treden
en ik weet zeker dat als hij aan geert zoo heette de veerman of anders aan z'n brielsche kameraden die hij zich na de noodige kloppartijen wel spoedig joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter zal maken zijn plan te kennen geeft om s winters avonds nog wat bijgespijkerd te worden de wonderdokter spoedig op de proppen zal komen
maar als groote jongen iets niet wilde waar zus haar hoofd op had gezet dan gebeurde het niet hij bleef vroolijk en aardig praatte honderd uit deed allerlei gekke dingen waarom zij het moest uitschateren maar dat ééne waarin hij geen zin had deed hij niet
probeer het eens als ik de negers maar riep dan zouden ze nu een heel stuk werk aan me hebben en tegelijk zou ik doorgaan met jou en je tijgerbaas van de huig te lichten
k heb die slaven over de schatten van je baas hooren praten dat ze er geloof ik van gingen likkebaarden zeg ereis waar zou jij altijd in de veronderstelling dat je een muiter was denken dat je baas z'n schatten heen zou voeren als hij die in veiligheid zou brengen
na ook dit punt afgehandeld te hebben kwam de kolonie zelf aan de beurt alles was er uitstekend geregeld overal waren er opzichters die weer onder andere opzichters stonden het ging met dat toezicht als met de beekjes die een beek de beken die een zijtak vormen de zijtakken die alle uitloopen in de groote rivier
en lukt dat niet meer k heb het uit verveling zitten probeeren maar k merk dat ik stijf begin te worden of te dik juist veritas daarom konden de andere jongens het ook kwieker dan ik maar een jongen van het schip moet parjen alles kennen kijk maar veritas daar gaat ie
gelukkig ging het hier toch niet zoo angstig streng toe als in een stad verder wilde men van haar omdat ze vreemdelinge was wel wat door de vingers zien maar wat eigenlijk alles afdeed was het feit dat zij bijzonder op de hoogte van alle mogelijke keuken geheimen was
aan die ketenen schenen ze ook al gewoon de wonden daardoor aan hun voeten veroorzaakt waren reeds lang dichtgegaan en vereelt waren op hun huid die wrijvingsplekken paddeltje op welk hard vel hij zich ook mocht beroemen voelde echter hoe langer hoe meer die schrijning
dadelijk was paddeltje bij hem meeuwis meeuwis kreet hij doodelijk verschrikt meeuwis opende een weinig de oogen wenkte paddeltje en maakte flauw een teeken met de hand alsof hij hem nog iets te zeggen had hij naderde met zijn hoofd
maar hard werken moesten ze wie lui was of kuren toonde ontving stok of zweepslagen en dat ook al weer niet overdreven maar gevoelig genoeg
dan zou michiel adriaensen een wereldberoemd vlootvoogd zijn geworden maar die voor hem en al de jongens der zee zou blijven de goede eenvoudige bestevaer die mèt hen leefde alsof zij kinderen van zijn huisgezin waren
neen die slaven deugden niet voor strijders wel voor brandstichters moordenaars en woeste wrekers van hun treurig lot bandeloozen en losgelatenen als zij zouden zijn in de letterlijke en figuurlijke beteekenis dezer woorden
dat zou ik ook denken schipper je schuift liever zelf een ander uit je weg paddeltje knikte eenvoudig van ja daarom ben ik het ook geweest die het bevel joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter gegeven heb je het werk op te dragen van een volmatroos paddeltje's felle oogen keken den schipper vlak in t gezicht
en waren er zich ten volle van bewust dat zij met hun velen best over dat zeeuwsche boertje konden heenzitten je moet er maar ptimmeren had zijn baas gezegd het zijn de kwaaisten niet hoor maar ze moeten eerst je vuisten gevoeld hebben
herademde veritas wou je graag die taal leeren dan zal ik je ook een handje helpen en joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter weet-je maat als je t veel hoort spreken leer je t vanzelf spreken de inwoners van het eiland corsica het goed vroeg de scheepsjongen met een strak gezicht
paddeltje's gelaat betrok o jee zou er dan kans bestaan dat malligheid t zal alles best terecht komen zeg je bent toch geen druiloor geworden neen lachte paddeltje nu weer en dat ben ik niet geweest ook dàt weet ik weet-je dat
waarom och ik wou graag een beetje italiaansch leeren en ik dacbt zoo dat je die taal het best van de italianen leerde of gaat t soms andersom in dit paddeltje wilde zeggen in dit rooversnest maar hij wilde veritas niet ergeren hij maakte er dus maar dit dorp van
over dat antwoord had paddeltje heel wat pret gehad met zijn makkers aan wien hij deze kleine plagerij had oververteld trouwens hij joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter had er slag van om er den schik bij de luitjes in te houden maar toch was hij dol blij toen hij eindelijk in stuurman dercksen den afgezant van zijn meester herkend had
de eene matroos wist het van zijn vader die van zijn broeder een derde van een anderen bloedverwant en eens eens had paddeltje er een aan boord gekend die verlost was door zijn goeien meester vrijgekocht voor veel geld uit de harde en wreede slavernij bij de
jou leelijkerd gromde hij tegen zichzelven jij als jonge sterke kerel laat alles op dien ouden tobberd aankomen dat is meer dan schande en van nu af aan zette hij er heel zijn lichaam aan
de vrijbuiter lachte ook en den arm door dien van den scheepsjongen stekend wilde hij hem zoo wegvoeren maar op zulk een hartelijkheid was deze niet gesteld hij maakte zich snel los en beduidde den ander dat hij best op zijn eigen voeten kon gaan al waren die van ketenen voorzien
de groote jongen niet maar wel kindje en aan den binnenkomenden vrijbuiter beval hij zoek signora babette op en zeg dat ze dadelijk hier moet komen het meisje begon te pruilen hè toe laat me nog wat blijven vadertje
schipper riep paddeltje uit en hoe zijn beentjes dien dag ook gedribbeld hadden hij begon van nieuws te dansen en te springen dat al de matrozen er pret in hadden en op die wijze nu is paddeltje met michiel de ruijter door de zoo gevreesde duinkerker kapers ongedeerd heen gekomen
dan verklaar ik mij onmachtig tot hun verlossing de sant sprak den naam van den gevreesden vrijbuiter niet uit en toch was het of reeds door deze toespeling een beklemd gevoel zich van de aanwezigen meester maakte alleen de ruijter behield zijn kalmte
paddeltje schoot in den lach dat's nummer twee die me dat in m'n oor bromt en hij vertelde van een heel langen kameraad van hem een matroos bij schipper michiel adriaensen die hem t zelfde geleeraard had
de slaappoeder voltooide den verdoovenden invloed van den vurigen wijn nauwelijks had lange meeuwis den beker geledigd of hij strekte de armen op tafel uit liet er zijn hoofd op rusten en verzonk in een diepen slaap
mocht hij er echter op staan om een nader onderzoek in te stellen welnu dan hoopte men zoodanige maatregelen te nemen dat de gezochte personen niet ontdekt werden in elk geval zou hij desnoods als joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter een bewijs van vriendschap nog even het schip bezoeken om den schipper een gelukkige vaart en behouden thuiskomst te wenschen
hij voelde dat het onderzoek van den vrijbuiter nu in t bijzonder de ringen betrof dat zal zeker op elken vrijen dag moeten gebeuren dacht hij en hij werd er opeens heel onplezierig van
lange meeuwis trommelde van blijdschap op den dikken rug van paddeltje voor wien op dit oogenblik de schanslooper gelukkig een veilig schild was ga mee naar ons thuis paddeltje daar zal je ook niks als goeds hooren van den schipper al zit het moeder soms verkeerd dat zijn vrouw zich juffrouw laat noemen
en hoe zij hem in hun binnenste haatten als t op den vijand losging volgde ieder hèm moest je hem wel volgen hij sleepte je mee door zijn voorbeeld en desnoods hadden z'n vuisten je dat gedaan door je bij den kraag van je wambuis te pakken als je eventjes maar geaarzeld had
een kanonschot van boord gaf het sein dat het teeken gezien was waarna een boot naar den wal geroeid werd die de vluchtelingen met de noodige omzichtigheid afhaalde en aan boord in veiligheid bracht
hè ja duins je hoort het jonge zwalker wendde zich de vader tot zijn gast het zal alweer over duins wezen zet je joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter daar neer op die bank en als je er zin in hebt wil ik voor jou nog eens uitpakken
paddeltje trok het zich hoofdzakelijk daarom aan omdat hij geen raad wist deze treurige tijding aan zus mede joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter te deelen die altijd bleef verwachten haar vader terug te zien wanneer men eindelijk de zee bereikt zou hebben
en voor groote jongen toch ook goed dan ook voor hem maar kindje moet goed al die menschen leeren verstaan die dat mooie italiaansch praten en zij zelf moet zorgen dat zij zich ook aan hen verstaanbaar leert maken een lach van geluk vloog over haar gelaat o vadertje dat is juist zoo
een school was in dien tijd ook heel wat anders dan tegenwoordig de meester zat in een soort kastje met een lessenaar voor zich en al de kinderen van de school waren in één vertrek gezeten ieder met zijn eigen werk bezig en moesten één voor één bij den meester komen die zich met de rest niet anders bemoeide dan dat hij wilde dat ze als muisjes zoo stil zaten
maar paddeltje mokte je hebt goed praten jij was jongen bij een anderen schipper en die vroeg er alleen naar of je een goed zeeman zou worden wat heb ik met al die nesterijen noodig weet-je wat meeuwis ik d o e het niet doe je t niet paddeltje doe je niet wat d'n ouwe van ons
t ging alles op z'n zeemans praatjes werden er niet gemaakt maar er werd aangepakt je zei precies waarop het stond en de meester lachte met je mee als t aardig was maar keek je eens even uit de hoogte aan als hij t flauw vond
krijg je geen berouw vroeg deze aan paddeltje och ik moet nog een uurtje bij d'n ouwe van ons wezen en die heeft het niet graag dat z'n matrozen drinken nog mooier en is jelui ouwe dan niet michiel de ruijter
het scheen zelfs of men hem met voordacht ontweek dat was zoo opvallend dat het zijn aandacht begon te trekken zijn nieuwsgierigheid werd daardoor opgewekt en hij probeerde dezen of genen staande te houden en het naadje uit de kous te weten te komen wat hem tot zijn ergenis dezen keer geheel mislukte
evenals hij dat op verschillende dagen andere slaven had zien doen die ook eens mochten uitrusten had hij zich achter het slavenverblijf languit in de schaduw van den muur uitgestrekt de handen onder het hoofd en kijkend in het blauw van den hemel tot er zwarte sterretjes voor zijn oogen begonnen te dansen
zoo werd il capitano van het eene plan naar het andere geslingerd en wist hij niet meer hoe hij in dit geval handelen moest en daar een mensch onmogelijk zooveel verdriet verkroppen kan werd hij zooals alle zenuwlijders onprettig voor zijn omgeving
trouw dienaar als hij was had hij daar genoeg voor gewaarschuwd maar door zijn meester was hem daarover uitdrukkelijk het zwijgen opgelegd toch had hij de grootste moeite gehad dit bevel in het laatste achttal dagen na te komen want t was in dien tijd meer dan bar toegegaan in de kolonie
het is niet mogelijk zonder een gids den toegang tot die schatten te verkrijgen en dien gids had jij vriend hier in den koker paddeltje toonde niet al te veel verbazing hij had wel zoo iets gedacht zei
neen jongen hernam de stuurman dat ben jij niet meer hoor we zullen jou in de gaten houden want je hebt méér in je hoofd dan appelschillen jaap was erg in zijn nopjes over dat pluimpje en het opperhoofd aan wien veritas het plannetje had uitgelegd knikte den jongen matroos goedkeurend toe
dat s wel een mooi stukje voor roovers zei paddeltje met een tikje van terugkeerende spotzucht nietwaar gaf veritas glimlachend ten antwoord dadelijk die gelegenheid om het gesprek wat minder ernstig te maken met beide handen aangrijpend maar hiervan wilde paddeltje in de verste verte nog niets weten
ik weet het niet stamelde de matroos weer o het klopt zoo in m'n hoofd en k gevoel me zoo ziek zoo ziek
geen denken aan schipper waarom niet hij wil joe niet als een weggejaagde schelm onder de oogen komen t zijn z'n eigen woorden schipper
dat babette hèm maar op d'r armen mee moet nemen uitkleeden en in bed stoppen o daar heb-je ze net en vlug van paddeltje's knie afglijdend liep ze op een niet meer jonge vrouw toe die ijlings binnen was gekomen en onder een vloed van woorden hollandsch en italiaansch door elkaar
daar zeg je wat jaap jij hebt vandaag je goeien dag hoor ik bedoel nu wel niet dat het schoenriempie onder d'n jongen z'n neus hem zoo sterk veranderd heeft maar je brengt me op een aardig plannetje
bovendien haar tegenwoordigheid hier zou me verslappen te midden van den strijd zij moet weg veritas jij weet de geheime gang die tot op verren afstand buiten deze bezitting leidt de paarden en de muilezels zal je gezadeld vinden en je weet den kortsten weg naar de kust
de matroos scheen daar geheel onverschillig onder hij zei een paar leelijke woorden dat t hem niet joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter schelen kon dat de havenmeester naar den drommel kon loopen en zoo meer houd je mond slechte kerel riep de stuurman als ik je meester was zou ik je ophangen aan de ra
blijf dt altijd vinden paddeltje vergeet nooit hoe gelukkig jij bent doordat de goede god je brave ouders heeft geschonken en misschien ook kracht en durf juist om een onschuldige bij te staan want diezelfde wereld is ook laf paddeltje
dan moet ik den armen jongen wel wakker maken maar in vrede ik dien toch spoedig te weten wat hij eigenlijk komt doen en wat de boodschap van d'n ouwe inhoudt en dan een goeie afspraak maken dat spreekt
daar zij al gewoon waren moorsche gewaden te dragen waarvan ook de twee matrozen zouden worden voorzien zou bij een mogelijke ontmoeting met soldaten of ambtenaren van den sant de verschijning van eenige zwervende inlanders niet bijzonder de aandacht trekken wat naar men vertrouwde
misschien gaf de heer lampsens half in scherts half in ernst hierop ten bescheid u maakt mij werkelijk nieuwsgierig mijnheer kon toen de ruijter niet nalaten te zeggen de heer lampsens knikte met eenige voldoening
met een kreet van oneindige vreugde sprong hij op hij voelde geen moeheid of afmatting meer een razende lust beving hem om zijn vrij geworden voeten te bewegen al maar te bewegen hij sprong en danste door het vertrek onder het uitstooten van allerlei vreugdeklanken en zijn verlosser
en had men zoo een zij het dan door geweld aan boord gebracht dan wist men wel dat het avontuurlijke leven zijn uitwerking niet zou missen en mocht dit toch wel het geval zijn dan kon men er vooruit zeker van zijn dat iemand die eenmaal onder de roovers verzeild was geraakt aan hun tochten deelgenomen had en mede verantwoordelijk werd gesteld voor hun misdaden
waarom nou niet vroeg z'n broer jan die altijd probeerde den baas over hem te spelen maar nu toch wel tegen hem opzag ten eerste om die zaak van de duinkerkers ten tweede om die zaak van de school
maar dat lukte hem zelfs niet bij zijn eigen kinderen die bleven aan vader hangen trokken aan zijn leeuwenmanen en aan zijn baard en dan pakte hij ze bij joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de uijter rolde met ze over den vloer dat eindelijk moeder tusschen beiden moest komen al had ze tranen staan lachen over al de gekheid die haar man met de kinderen en als ze niet oppaste met haar ook kon uithalen
men kan zich levendig voorstellen met welk een blijdschap zij het dek van het gastvrije vaartuig betraden dat hen voeren zou verre van het land waar het althans voor veritas en lange meeuwis niet zonder gevaar voor vrijheid of leven zou zijn geweest nog langer te verblijven
maar wat ik zeggen wil nu ik weet dat de wegen bezet zijn kan ik mijn maatregelen nemen om daar geen last of oponthoud van te hebben of eigenlijk kan ik daar niets aan doen zonder uw hulp ik begrijp u antwoordde de havenmeester ik zal nog dezen avond den sant er over spreken
goed kind heel goed maar nu moet babette je naar bed brengen toe laat groote jongen dat doen zijn gelaat betrok ben-je mal kind riep babette uit hoe kom-je daaraan
toen met al de vroolijkheid van zijn jong en opgeruimd karakter greep hij met een van zijn knuisten het mollige handje van het meisje heel luchtigjes beet en er met de andere zachte tikjes in gevend lachte hij
trouwer aan den doode dan aan het kind dat hij zoo liefhad vroeg de schipper schipper zei veritas met ernst nu ik dikwijls met u gesproken heb en weer in t vaderland ben teruggekeerd gevoel ik dat ik veel goed te maken heb en mijn leven als t ware van voren aan moet beginnen
lange meeuwis werd van zijn boeien en uit het blok ontslagen en ondersteund door den gevangenbewaarder die nu in een zeer gedienstig helper omgetooverd was en door zijn meester geholpen naar een beter vertrek geleid waar hem een rustbed ten dienste stond
toch deze benauwde cel was geen geschikte verplegingsplaats en nog minder viel het goed een zieke te verplegen die in boeien geslagen was en zich in zulk een moeilijke houding bevond als dat bij lange meeuwis het geval was
te drommel zuchtte paddeltje wat is dat een karwei geweest dat zeg je met recht jongen welnu omdat je zooveel uitgestaan hebt mag je vandaag je baard aanhouden
gaat hij dan onder de slaven juist die krijgt dus die knipringen niet aan geraden baas smid moet er dan aan te pas komen wat een moeite voor een dag of acht misgeraden vriend de tijd van straf is altijd die moeite waard
paddeltje paddeltje jou slaapkop word toch wakker een gerek en gegeeuw een nog even probeeren om t op de rechterzij dan maar weer gedaan te krijgen toen een gewrijf met zijn twee grove knuisten in zijn oogen waarvan de leden maar niet goed van elkaar wilden en telkens
deze arme gesnapte cipier moest zich nu als een zeer trouw dienaar van il capitano gedragen wat hem als hij niet heel voorzichtig laveerde misschien bij de opstandelingen het leven kon kosten
en ging ze een beetje aarzelend voort wat heb-je een grooten mond dat's om je op te eten en spelend hapte hij naar haar handjes o maar dan ben-je niet roodkapje en de grootmoeder ook niet ik geloof haast dat je gelijk hebt zusje maar wie ben ik dan
je hebt alweer gelijk paddeltje glimlachte il capitano maar je begrijpt zeker wel wat ik bedoel ja uitstekend had-je soms nog wat te vragen zeker m'n maat moet mee
maar toe en bouw maar luchtkasteelen ik voor mij wilde je nog alleen maar in herinnering joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter brengen hoe je op het schip tegen me zei dat niemand behalve d'n ouwe van je baas zou kunnen spelen over je leven
hij had het erg druk die veel benijde zeekoning dat hebben alle alleenheerschers want alles hangt van hen af en nu moeten zij ook alles regelen daarbij moest hij er altijd voor op zijn hoede zijn dat zijn ruwe gasten niet uit den band sprongen en vooral dat er onder de slaven geen oproer kon uitbarsten
prachtig prachtig mompelde hij en luider voegde hij er bij schrijf eens wat op dit papier je naam bijvoorbeeld en dat je in zeeland geboren bent met datum en jaartal van die geboorte paddeltje strekte de hand uit naar de pen die hem toegereikt werd de secretaris bekeek even die hand
matroos klaas ariensze ik hoop en vertrouw dat je je plicht vervullen zult even trouw en eerlijk als dat altijd bij den scheepsjongen het geval was
dadelijk begonnen er allerlei vragen in zijn hoofd op te komen wat speet het hem dat hij geen italiaansch kende hij had dan moeten weten waarom men hem ringen aan de voeten gegeven had die men zelf kon openen als men eenmaal het geheim wist
is hij dan klein paddeltje je zult dat alles zien en ondervinden ook en wie weet of je niet net zooveel van hem gaat houden als ik dat doe paddeltje glimlachte k weet niet of jonge honden en tijgertjes wel met elkaar aarden maar als er een opgegeten moet worden dan mag ik lijden dat het niet de jonge hond is
d'r was eens een marskramer en die zei dat ze niet oud zou worden maar dat is een leugen zoo waar als ik hier naast je loop want als leentje z akelig was neen dan geloof ik niet dat zelfs d'n ouwe me van huis kreeg
in den tijd dat je me weer staat uit te vragen had-je al naar je logies kunnen gaan om je wat op te knappen want je moet je als voor een feest aankleeden paddeltje voor den armen duivel die bevrijd zal worden is het een heel feest dat zal je je nog wel herinneren
die moest even in den tuin zijn vadertje en toen ik alleen was maakte ik me weer zoo bang babette heeft vanmiddag van roodkapje verteld en o vadertje dat van dien wolf was zoo akelig babette moest die verhaaltjes voor zich houden en dat ze je alleen laat dàt zal ze weten hoor
neen dat was paddeltje niet maar voor de school was hij benauwd dat zei hij niet maar de ruijter zag het wel aan zijn gezicht joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter toen vertelde de schipper van zijn eigen jeugd hoe hij het niet op school had kunnen vinden en wat een spijt hij daar later over had gehad
je weet dat ik voor eenige jaren daarheen een tocht ondernomen heb die zeer voordeelig voor mijn meesters is geweest toen heb ik daar een paar mijner manschappen achtergelaten die verre tochten zouden ondernemen om een nieuw handelsgebied te ontdekken
hp je dat wel veritas hoe heb ik het met je of is de tobber al zoo ver dat ik hem afleggen en begraven moet neen paddeltje t is een baas van een kerel en die denk ik uit zijn slaventijd nog genoeg kracht heeft overgehouden om jou in stukjes te breken en dan weer in elkaar te schroeven
een vermageringskuur zou d'n ouwe van ons zeggen glimlachte hij voor zich heen en toch die glimlach en die sterke wil om zich niet door den tegenspoed te laten neerslaan konden niet beletten dat de zonnegloed als een stroom vuur over zijn lichaam brandde
onmogelijk paddeltje haalde de schouders op zoekt het voor je zelf maar uit zoolang je wilt maar vannacht misschien wel eer heb-je den aanval te wachten alleen voor één ding waarschuw ik je het wachtwoord is aan den vijand bekend een groote ontsteltenis kwam er over de wachters
stuurman dercksen je herinnert je zeker nog wel onze expeditie van voor eenige jaren naar het binnenland of het de dag van gisteren was schipper en dat de factoor dien we er heen brachten naar de goudrijke landen van den niger zou doordringen en daarvoor een paar schepelingen meekreeg
plotseling keken de oogen van den scheepsjongen helder en klaar als altijd recht in die van veritas ha riep hij uit nu begin ik het te begrijpen op die manier willen jelui me drijven naar de zee en bij de zeeroovers
dat s waar maar dat hoorde eigenlijk niet nu ik weet raad dan bestel jij zoometeen nog een beker voor jou en voor mij en dan is t jou beurt om op te dokken k ben je man riep lange meeuwis met voldoening uit en klinkende met veritas dronk hij diens gezondheid
en mopperde hij het leelijkste van t geval is nog wel dat ze me hier ieder oogenblik kunnen snappen als iemand me hier voor die deur opmerkt kan ik gerust alle pogingen opgeven en juist dàt wil ik niet te drommel heb ik m'n pink dààrom zoo'n pijn aan dat zoogenaamde slot gedaan om eindelijk den boel toch te moeten opgeven
vroeg de vrouw of hij nog een stuk lustte maar t was al zoo ver met paddeltje gekomen dat hij die uitnoodiging niet eens meer verstond lééren schipper toen kwam er een gelukkige glimlach over zijn dikke koonen o schipper ik ben al lang en breed van school af
als men de voordeur opende bevond men zich in een klein vertrek dat tot wachtlokaal diende op dat oogenblik onbezet omdat de beide negers die hier moesten vertoeven in naam bezig waren met de paarden maar inderdaad zich gehaast hadden om den opzichter en de slaven te waarschuwen want ook hier stond het oproer op het punt van uitbarsten
neen we hebben verschillende stapelplaatsen en ik mocht je namens il capitano zeggen dat deze hier op t eiland corsica is maar zoo viel paddeltje hem fijntjes in de rede de man die altijd de waarheid spreekt zegt dat niet namens zichzelven
het was zus die het te danken had aan haar langdurig verblijf bij den bevrienden volksstam dat wangen en koonen bruin gebrand waren terwijl reeds bij de vlucht haar lokken op jongenswijze kort geknipt joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter waren de pek en het teer aan haar knuistjes had de bootsman er met heel wat kunstvaardigheid en vooral kennis van zaken aangebracht
maar ongelukkig voor il capitano bleef zijn dochtertje zoo gehecht aan dit levend stuk speelgoed dat s morgens haar eerste vraag naar paddeltje was en zij s avonds insliep midden onder een uitvoerig verhaal aan babette over
maar weldra herhaalde het zich en een meisjesstem riep van buiten vadertje vadertje een schok ging door het lichaam van il tigretto en zijn gelaat naar de deur wendende riep hij nu niet kindje
er stond ook een kleine houten tafel waarop een kruik naast een korf waarvan hij den inhoud wel raden kon en altijd gevoelig voor een goed maal likkebaarde hij al bij de gedachte wat er voor heerlijke spijzen ten minste heerlijk in vergelijking met den eentonigen slavenkost in schuilen zouden
na een behouden reis was men in het vaderland aangekomen het was in het begin van september en vr het stormachtige najaar zou beginnen wilde de schipper er weer en nu voor een kort reisje op uit om als alles meeliep den gezelligen winter thuis door te brengen
het eerste heb-je sapperloot je kunt een keel opzetten dat ze t bij je moeder thuis wel hooren kunnen maar t laatste laat naar m'n zin nog veel te wenschen over toen kreeg paddeltje een pootje van de vrouw en een stevigen handdruk en een klap op z'n dikken rug van d'n ouwe en toen werd hij de deur uitgejaagd
een gemakkelijker leven kreeg hij er zeker niet door t was hard werken met heel het lichaam en de schipper begon er weldra eveneens voor te zorgen dat het hersenwerk niet vergeten werd
de persoon die zulk een wonderlijke leer op luchtigen vroolijken toon aan paddeltje verkondigde was een groot zwaargebouwd man met een gebaard en gebruind gezicht om er kinderen mee naar bed te jagen
als je meester's liefste kindje wou wezen moest je heel veel zin hebben in het saaie leeren van je a b c of schik in sommen die je maar had te maken naar een bepaald voorbeeld of met je pen
en dan vergat je me zeker héélemaal welneen vadertje maar ziet u ik vond het niet zoo akelig dat u weg was als vroeger want groote jongen kindje praat nu eens over mij
en beven denk-je dan bijgeval dat je je laat afranselen door een man die daar koest blijft zitten in een lessenaar en met een gezicht of je een arme hond bent dien je maar te fluiten hebt je commandeert om bij hem te komen
je denkt wat zei hij dreigend natuurlijk gaf paddeltje een beetje onbehouwen ten antwoord dat doe ik altijd als ik niet suf en wat dacht je gedachten zijn tolvrij