AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Ook alleen met Otto zocht zij, na heur gesprek over den waaier, geen vertrouwelijk samenzijn meer; hij beschouwde haar immers als een kind; nu goed, zij zou hem niet lastig vallen met haar kinderachtigheden
De uitkomst heeft bewezen, dat ik een listige gek ben geweest, die met groote omzichtigheid zich de mogelijkheid wilde voorbehouden, voor altijd verachtelijk en ongelukkig te worden
Den volgenden dag reeds bij tijds vertrok HILLEGONDA met Juffrouw TESSELSCHADE en derzelver dochter, daar zij het rijtuig naar Alkmaar teruggezonden had, met de trekschuit van Haarlem naar Amsterdam
had kleine, zachte liefhebberijen van een vrouw, die geen Louis Couperus, De boeken der kleine zielen grooten geest heeft, die pleizier heeft in bijna eenvoudige, kinderlijke vrouwelijkheidjes. Had zij eens hoofdpijn, was zij eens ziek
Hij zeide niets meer en hij hoorde ter nauwernood wat Dorothea hem zeide, die hem eene heele geschiedenis vertelde van eene duitsche familie, die te Rippoldsau logeerde en die haar ook zoo straks door de Elzasserin was meegedeeld
welnu! men spore hem op en verzoeke hem, terstond hier te komen: wij zullen dan beginnen, met den gevangene nog eens te ondervragen. Dienaars! brengt hem binnen
Iedereen miste Bets. De melkboer, de bakker, de kruidenier, de slager, allen vroegen naar haar; de arme vrouw Hummel kwam vergeving vragen voor haar onbedachtzaamheid en tegelijkertijd om een doodlaken voor haar Mina verzoeken
Niemand zal beter daartoe in staat zijn, dan ik,' zeide TEUN: 'die VAN DYK is met mij tot aan den Rijn gekomen. Ik heb hem den weg gewezen
aan den onbekenden vriend, die hen van tyd tot tyd in hun nood heeft bygestaan. Och kom, gekheid, gekheid
De senator stapt wanhopig uit en voelt met de teenen naar iets, om den voet op te zetten; daar zakt zijn eene voet in eene onmetelijke diepte: hij beproeft hem op te trekken
Ik vond onderwerping, gehoorzaamheid; jij Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis vindt hatelijkheden, miskenning; maar geen van beiden hebben we de kamp gevonden, die staalt en verheft
Maar niemand werd door al die ijselijkheden tot nadenken gebrachf, niemand scheen zijne zinnelooze woede geheel verzadigd te hebben
Ik had het geluk u in vroeger tijd te kennen, en het drama heeft altijd eene aanspraak gehad, die steeds door de edelen en rijken erkend is geworden
Morgen ga ik heel vroeg en zal mij niet overijlen. Er zijn daar een menigte watersnippen en groote snippen
Er zijn wel slechte menschen in; maar als die er niet waren, zouden er geene procureurs en advocaten noodig zijn
Een wonderlijk personage,' hoorde ik zeggen, 'die zich à quatre zet voor dingen, die hem niet aangaan. Verbeeld u, gisteravond in de Witte heeft hij een standje gemaakt tegen een Indisch heer
toch nog vreezende, dat zulk een woord de kristallen transparantheid van hun geluk zoû breken. Als u nu in me zien kon
De zuster van Juffrouw Wijers is weer zoo goed als beter, en die blijft nu bij haar wonen, tot ze wat geschikts vinden buiten de stad. Ze gaat gelukkig nog niet heelemaal naar buiten, want anders mocht ik haar wel overal achterna reizen voor mijn rapport
in zyn gebaren met de sauspan, dat ik elk oogenblik verwachtte hem daarmede het hoofd van Slinkton te zien
en mij herinnerde hoe wij waren, Olga, toen wij jonge meisjes waren op ons mooi oud slot bij Boekarest. Hoe leefden wij niet geheel met elkaâr! Olga
trok het uit, trof er hem mede, worstelde weer, trof hem nog eens, stiet hem van zich af en stond tegen hem over
Wat Madzy betrof, hij wilde haar niet noodeloos verontrusten, alvorens men een stellig besluit genomen had. Nadat de monnik de zwarigheid vernomen had, bleef hij een wijl in ernstig gepeins staan
Mathilde schreide van blijdschap aan den hals haars vaders; mevrouw ook werd hartelijk omhelsd; ik hield mij zoover mogelijk terzijde; ik vond het onkiesch mij op te dringen onder die
die omhoog smeet den hond, die wegjoeg de kat, die pakte de rat, die at van het graan, dat lag in het huis van Adriaan
ten aanhoore der verzamelde groote wereld, hoe zij zich verwonderden, dat de asch der in dat praalgraf gehuisde
en dan zijne beenen uitrekt en zijne handen wrijft. Hem met dien gloed van tevredenheid op het gezicht aanschouwende, zegt
evenals zij moeder Hicks een poeder van dokter James liet innemen, zonder recht op hooger beroep, of zonder onderscheid
die een geheel anderen uitslag van zijne bezoeken in Birmingham hadden verwacht. EINDE
Beide de edellieden waren jong en minnaars van het avontuurlijke: zij toefden dus niet om aan het verzoek van het bevallige meisje een gunstig oor te verleenen
en er hoort veel wilskracht toe om het hoofd altijd boven water te houden. Fanny noemt dat den struggle for life. Wij zouden vroeger gezegd hebben: pompen of verzuipen
Wie weet? Misschien dacht het vrouwtje, dat zij de rol van een Madame de Maintenon of de Pompadour kon vervullen
waartoe de prins Camaralzaman dien dag veroordeeld was, bragten hem de treurige herinneringen aan zijne geliefde prinses met verdubbelde kracht voor den geest
Mijn paard was onrustig, en zyn schichtig rukken en springen had my gestoord
maar nam toen uit eigen beweging een gang aan, dien men een handgalop van een houten paardje had kunnen noemen
of dat het verstandiger zou wezen mij zonder oponthoud naar Parijs te begeven. Ik sliep eindelijk in zonder een besluit genomen te hebben
En het perk met de groote rozen-struik, en de eene hooge dennenboom, het wonder van de klei-streek, waar geen dennen groeien? Hoe zou het haar aanzien? En het kerkhof, het kerkhof, met moeder
Zal die vooruitgang, welke vooral in onzen tijd zoo groot is geweest en zich in zoo velerlei richtingen heeft geopenbaard, blijven aanhouden
ij was al nieuwsgierig, om dat riezinnetje eens te zien, dat hij de voorkeuze boven alle nkhuizer meisjes gegeven had, waaronder er, naar haar gevoelen, toch ook al zeer knappe gevonden werden
en over den Servischen oorlog. Al wat gewoonlijk de ledigloopende menigte doet om den tijd te dooden, werd nu voor de Slavische broeders gedaan
Ik zie hem, den aanzienlijksten der rechtvaardige rechters, en door iedereen geeerd, een jongen, die ook mjjn naam draagt
een ondeugende schelm, die Ned, maar grappig! Nu weet ik wel, dat ik u allebei het hart zal breken
Marie kwam en Frédérique ging zelve haar met den ouderwetschen panier aan het station van Elzen afhalen. Zij mende en niettegenstaande de volheid van haar gemoed, dat zich wenschte uit te storten, glimlachte zij om Marie, die zeer vroolijk was en haar overstelpte met vragen
Ik vind het zeer goed, zeide de edelvrouw peinzend, hoewel het even gevaarlijk is, als het eerste. Ik weet waarlijk niet, welk het beste is. Mij dunkt, het eerste! riep Heer Otto uit. Ik ging als marskramer
Was er daarbinnen, onder al die minnende jonkers en minnelijke jonkvrouwen, niet een, wiens goed harte hem deze dingen zeide? Mogelijk was het zoo, maar waarschijnlijk is het niet
Zij verkocht er kostbare antiquiteiten uit, meubels en gobelins en juweelen, voor zoover ze gespaard waren gebleven door haren vader
Toen hij haar den dag na zijn gesprek met Karenin bezocht, gevoelde hij zich zoo jong, dat hij in zijn hofmakerij
bestaat hierin, dat deze in den rug van zij n stoel al het kwaad overdenkt dat hij zou willen doen, inzonderheid aan het aanwezige gezelschap
Hij had blonde haren en zijn gelaat was zeer bleek, zoo bleek, dat men de blauwe aderen van zijn voorhoofd zien kon onder zijn doorschijnend vel
Ik kan nog lekkerder schotels maken dan deze, en dat zal ik ook, als je mij komt bezoeken. Alles, wat jij doet, doe je goed
Neen, wel zeer verplicht, jufvrouw, zoo waar. Ik heb alles, wat ik verlangen kan om in mij n schik te zij
Een bitter weer voor iemand als ik, om over straat te gaan, zeide de slotenmaker, roen hij bij de weduwe aanklopte
naar het mij voorkwam, dat er over zulke belangen en zulke namen aan zijn tafel gesproken werd, al was het dan ook op een bedekte manier
en my iets verhaalt; dan weer eens voor myn groot kind verbroddelde steken helpen oprapen, en de naalden regt buigen; nu eens neigen voor de geleerde Hartog: ende ziet! zo gaan myne daagjes heen
wil ik het u eens kort en goed zeggen? Misschien had er wat beters van mij kunnen groeien, maar ik ben bedorven; en van een bedorven mensch komt niets terecht
die nog toenam, doordat de keizer ontevreden was
bezig met het opzicht over de eerste loopmanoeuvres van het kleinste kind, die, gelijk doorgaans daarmede het geval is, bestonden in zich even op te richten
Nu de kleine geen kleertjes meer had, lieten ze haar de versleten rokjes en hemden der jonge Thénardier's dragen, dat wil zeggen: lompen
en het Christelijk geloof ingevoerd hebben, hetwelk over het algemeen van een' zoo heilzamen invloed geweest is op de beschaving des verstands en de verzachting der ruwe zeden
Ik heb toen gemeend, een vriendschapsdienst van den Heer van Heenvliet te ontfangen,' zeide Buat, die moeite had zijn spijt te bedwingen: 'had ik geweten, dat ik, door die aan te nemen, mijn vrijheid van handelen aan hem verkocht
Bovendien waren de Leidenaars op een tweede beleg niet voorbereid, zoodat honger er weldra het scherpste zwaard zou zijn. Het was een treurig bericht
De vader en de zoon lagen op elkander, eenzelfde dolk had hen doorstoken, en hun zielen hadden zich op de laatste reis niet verlaten. Het volk vlood als een rollende stroom, met bang gehuil door al de straten heen
de baron had zich in mij vergist, toen hij meende, dat hij over den veertienjarigen knaap kon beschikken naar welgevallen, als ware hij eene stroopop, zonder hoofd noch. hart, die men verzet zooals men wil
en ook de moerbeistruiken, de groote gele boterbloemen, de kastanjes en de patrijzen. Hij keek rond, om er achter te komen, waarom er zoo velen achterbleven
maar nu, nu had zij zich tot de dwaasheid van dit bezoek laten verleiden, en nu wilde zij ook haar jongen niet afvallen; nu wilde zij het laten voorkomen, of al die bezwaren alleen bij den heer Verstraeten bestonden en bij niemand anders, en nu zou zij trachten ze te weêrleggen
dat voor zijn grootmoeder buiten bestemd was, van wie verwacht werd, dat zij haar bezitting aan hem na zou laten, als hij op de familie
evenals om bekwame tooneelspelers te wezen. Welnu, gij moet ook werken, om de verschillende rollen te leeren, die gij met hen te vervullen hebt. Laten we dus beginnen
haar onschuldige gezichtjes drukten vroolijke opgetogenheid uit; een bloeiende haag in de nabijheid verspreidde een liefelijken geur, die van de kinderen scheen uit te gaan
indien zij genoodzaakt was geweest, om zich te laten aandienen; maar dewijl zij in hare kindsheid het speelmakkertje van mejuffer
Ik mag vooralsnog, daar het mij niet vrijstaat, geheimen van derden te openbaren, u de aanleiding niet ontvouwen mijner kennismaking met zekere Juffer, met welke UEd. mij eens te Muiden gezien hebt
van rheumatische pijnen. Zij liet alles achter wat zij van Mrs. Uxeley ontvangen had, hare rijke garderobe van afhankelijkheid. Zij trok een ouden japon aan. Zij ging als een misdadigster
Zoo is de rijpe vrucht. Soms glijdt het heele leven voorbij, terwijl zij nog in de schaduw blijft rijpen. Ik begreep natuurlijk niet
Ik vroeg wat optreden was, en Vitalis legde mij toen uit, dat dit was voor de eerste maal als tooneelspeler in het publiek verschijnen
want hoestte hij niet dan snorkte hij, en dat was nog vervelender. En de naaibaas was nog geen veertig. Maar zij hield het er voor dat hij vroeger wel wat veel in de avondlucht had geloopen
En wie weet hoe lang het nog aanloopt! We zijn veel te vroeg verblijd geweest! Als de wind nog eens keerde, dan. Eene duif, eene duif! riep men van verscheidene kanten
Eurystheus, en die ginds naderde, reuzig, een ongekende god gelijk, en toe gejubeld en toe gejuicht door het saâm gestroomde
Droefgeestige straten in een boetekleed van roet brachten de menschen, die er den geheelen dag uit bun vensters op keken, tot wanboop
Ja, men wordt alle dagen wat ouder, maar.' 'Genoeg. Nu, droog uwe traantjens, ULRICA en vertel mij wat gij boven deedt
Bij den eersten blik had hij eene instinctmatige antipathie opgevat tegen deze plompe figuur, die van zijne zijde, met kennelijk mistrouwen, den uitvorschenden blik op hem hield gericht, terwijl hij zich aan vrouw Lijsbeth wendde, juist of hij dien vreemde niet zag
Het spijt mij, dat ik u heb laten wachten, officier, maar ik ben van morgen wat later dan gewoonlijk opgestaan. Ik ben niet wel
der voorname houding, welke redenen van staat, de eed, de politieke wijsheid, de menschelijke gerechtigheid, de ambtelijke eerlijkheid, de gebiedende toestand
Hebt ge u wel goed bedacht? Wie zegt u, dat ik geen moordenaar ben? De bisschop antwoordde: Dit is de zaak van den goeden God
Gelukkig merkten de oude menschen er niets van. Ze jammerden maar door, maar door en werden niets anders gewaar dan het wegzijn van hun dochter. Mama huilde stil; vader moest er bij spreken
Ze is als een vrouw in mijn leven, die me heel lief heeft, maar niet zooals mijn ziel moet worden liefgehad om gelukkig te zijn volgens de kleine eischen van haar zijn
inwendig koel; beheerscht door het onmiddellijk belang; immer zich naar het naaste richtend; noch tot wraak noch tot dankbaarheid bekwaam
en hem tevens geheel onverwachts geld had aangeboden en gegeven. Verbrugge wist het van den regent zelf, die hem vroeg welke redenen den resident hiertoe konden geleid hebben? Havelaar was verontwaardigd, maar. hy had zyn woord gegeven
Toen dit oogenblik van zwakheid voorbij was, herzamelde Nelly al den moed, die haar tot nog toe had staande gehouden
zij was zoo fijn en tenger en sterk tevens als hij nooit hinde gezien had; hare smalle kop met sierlijken snuit en even vertakte gouden horenen
kon niet nalaten, deze jonge, levendige vrouw, vol energie, gelijk te geven; hij was van oordeel, dat Anna nauwelijks zich zelf begreep
heeft nooit zoo iets gehoord. De flauwe neef gelooft, dat zulke dingen telkens weer zullen gebeuren, zoolang het gepeupel mag stemmen
en zich daarna met dezelfde boodschap vervoegde bij Adeelen, die zich nog altijd op de plaats bevond, waar hij door Beaumont was overwonnen geweest. Somber in zich zelf teruggetrokken stond hij daar
als ik kan afgaan op hetgeen ik hem van avond hoorde zeggen. Kom! In e'en woord, mijn vriend is verlegen
en. mijne eerste bepaalde ondervinding van de macht van het geld was, dat het, in een zedelijken zin, den winkeljongen van Trabb op zijn rug gelegd had
trotsch en opgericht vertoonde hij in het helderst licht de onmenschelijke dierlijkheid van een wreeden aartsengel; de vreeselijke schaduw der daad, welke hij vervulde
Hij bleef uitgestrekt liggen zonder zich te bewegen, nu en dan slechts klapte hij in de handen. Was hij lam? Hij scheen op een plank
Ik heb dien naam nooit gehoord, zeide Rosa. Dan zal hij onder ons een andere naam aangenomen hebben, antwoordde het meisje
Het spijt mij, dat ik u zooveel moeite heb moeten berokkenen over een zaak, waarmede gij, zooals gij zegt, niets te maken hebt. Ik wensch u goeden morgen. Toen wij buiten waren, kwam er juist een cab voorbij. Holmes riep den koetsier
Daarop komt er eene koets aanrijden en wordt er geweldig aan de schel getrokken. Spreek van engelen! zegt Bucket. Daar is zij
ooit vroeger ontmoet? Nooit, mijnheer, antwoordde Grimaldi, ten minste ik heb nooit met hem gesproken. Dan hebt gij hem ook nooit aan een diner bijgewoond? Nooit, mijnheer
Voorwaar! de maagden van Friesland zullen u eerekransen vlechten bij uwe terugkomst en uwen lof bezingen, omdat gij zoo schoon de eer der uwen hebt opgehouden
Ik wist wel dat gij naar hem zoudt gaan en ik ben u gevolgd, zei Rokesmith. i Mijne liefde, mijn leven! Z ij t gij de mijne
een rare boel! Ik kan het niet anders noemen. Mijn God, wat een hoop rare menschen! - Mama, zeide Paul. Wat heeft Adolfine nu voor een menagerie verzameld
Een van hen liep heen om eene spa; twee anderen hielpen George om het lijk naar den wagen te dragen. George zag niet eens om naar Legree
Want zij spraken zooals zij in elkaar gedoken zaten of lagen, zonder elkanders gelaat te zien. In antwoord op die vraag
en myne tong scheen in myn mond verlamd. Evenals den vorigen nacht stond hij op, of scheen hij op te staan, en ging hy langzaam naar de aangrenzende
Neen, ik heb u te danken,' hernam zij, de hare reikende; 'maar. ik dacht niet dat gij daarop zoudt gelet hebben
en zocht op Dolly's gelaat te lezen, of er een verzoening had plaats gehad. Het is hier beneden vroolijker! zeide Dolly
daar zat hij op een verhevenheid, en hij keek rechts en links en zwaaide met zijn stokje en de violen en de fluiten en dan die geweldige bas, het ging alles op commando
Ik zal u alleen zeggen, dat ik niet minder dan negen en dertig dagen behoefde, om de negen en negentig poorten te openen, en te bewonderen wat zich daarbij aan mijn oog vertoonde
dat hij meer van het land zal weten dan iemand die er geboren is? Gij, schelm! zeide Haley, dat hebt gij wel geweten
Paolo! zeide hij eindelijk: geloof dat elk bericht, van welken aard het ook zij, mij welkom wezen zal, mits het mij slechts uit mijn ondraaglijke onzekerheid redde. Spreek dan, en wees overtuigd
Ik wacht nog heeren: de prins van Karlskrona komt ook nog. voor het Congres. En dan ga ik misschien naar de receptie van de markiezin
De geschiedenis van de stad Uppsala. Dat klinkt nog zoo gek niet. Nu hield die student meer van Uppsala dan van alle andere plaatsen, en hij verlangde te lezen
of met welke bedoelingen gy hier gekomen zyt, dit laat ik daar, maar ik ben u ten minste dankbaar voor uw hulp
met haar bruidsmeisjes; en nadat de plechtigheid was voltrokken, reden de koetsen naar het huis van Pickwick, waar men zou ontbijten, en Perker het gezelschap reeds wachtte
Dat het toch bijzonder bleek moest wezen, was reeds genoegzaam op te maken uit zijne ingevallene wangen en diep in hunne holten liggende oogen
Zij hadden van hunne teederste jaren af lessen en verhandelingen moeten hooren — en waren als kleine hazen afgejaagd
De beroerde vent is niet veel breeder dan die boom! Hoe kom ik ook zoo aartsdom om hem de keuze te laten? Had ik maar den sabel genomen, hij zou het natuurlijk hebben geaccepteerd
Nadat hij ons nog een zijdelingschen blik had toegeworpen, en in het genot zijner zegepraal even met zijn voorvinger tegen zijn neus had gewreven
bube!' riep een ander: en terstond werd het voorgevallene aan den verbaasden onderofficier medegedeeld. 'Stil wat!' zeide deze: 'laat ik den spitsboef
Ik vlei my er althands mede,' antwoordde Buat. 'Hoor eens!' hernam de Prins, nadat hy een wijl had nagedacht: 'gy zoudt my een onvergelijkelijke dienst kunnen bewijzen
Neen, bromde de stalknecht. Brown dan? vroeg Sam weer. Neen. Of Wilson? Neen, ook niet, zei de
het lag den heelen dag geduldig en stil in haar bedje, terwijl haar moeder buitenshuis werkte om iets te verdienen
kon zij zich niet onthouden hem te toonen, dat hij ongelijk had en dat zij zich niet aan hem wilde onderwerpen
Zonder het te weten, koos Quilp het beste middel om het meisje tot bedaren te brengen: hij tikte haar op haar hoofd
bleef hij onder allerlei voorwendsels dicht bij de deur, opdat zij hem zouden zien, zonder op zijn gezicht te letten; hij liet daartoe de deur openstaan
die nog niet rekbaar genoeg was geworden om haar te doen besluiten den ongelukkige te exploiteeren. Er trilt in elke ziel, hoe laag de snaren daarvan ook gestemd mogen zijn, altijd nog een enkele
dat hij van gevoelens veranderd was. Op zekeren dag nu, dat de raad was vergaderd, en deze op last van den koning door den
Mijnheer Datchery had wel zeker iets gehoord van hetgeen er verleden winter gebeurd was
de maand verloopen is, zit gij te paard aan het hoofd eener eigene compagnie ruiters, mits gij nu niet kleingeestig zijt, en u door kinderachtige inbeeldingen laat afschrikken
En wat zal dan het gevolg van uwe oploopendheid wezen? Niets anders, dan dat Graaf Willem u in ketens slaat, uwe goederen verbeurd verklaart
En het was werkelijk een uitkomst, toen er juist in dien tijd een nieuweling bij de Vrijbuiters kwam, die niemand anders was dan Lange Meeuwis, door schipper Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter Michiel Adriaensen uitgezonden, om den scheepsjongen op te sporen
Aan het einde van deze feestzaal stond een kachel, die het model had van drie overeind op elkaar gezette ijzeren vaafjes
Het ministerie wankelde en viel. En Ezzera, wiens gezag langzamerhand door vijanden als ondermijnd was geworden, werd onmogelijk
Hij was zeer rijzig, had een donkere Spaansche tint, fraaie zwarte oogen en glanzig krullend haar van de zelfde kleur
herinner u dan, mejuffer Haredale, dat ik u niet verlaten heb, dan na eene ernstige waarschuwing
Ik kon het niet verhelen, dat ik in eene hinderlaag was geraakt; ik verzweeg echter, wie daarbij de hoofdrol had vervuld. Ik onderstelde, dat het gevraagde verlof slechts tot masker had gestrekt, en dat Juliaan zich wel wachten zou weêr te keeren
En al werd dit hier gedaan met dor maar geurig hooi, de uitkomst bleek wel dezelfde. Er werd druk gestoeid en gekust, en de juffers klaagden luide, dat ze berouw hadden den strijd te hebben uitgelokt
Dat geduld bezielt voornamelijk wilde dieren, die op levend voedsel jagen; en dat bezielde ook Buck, terwijl hij den gewonden stier razend maakte van machteloze woede
maar ook hij was in zijn hart geen Lewin, maar een Kosnischew, zoodat het Lewinsche element geheel onderlag
In plaats van hierop een afdoend antwoord te geven, riepen zij uit: Ach prins! Gave de hemel, dat wij u nooit gezien of gehoord hadden
en ging door die angstvallige dagen heen tot den benauwden tijd toen mijne tante, met haar strak gezicht zoo buitengemeen strak en koud, daar dood lag
Zoo was het geweest een vol jaar lang en als hij ooit weg zoû moeten gaan met alleen het zijne, dan zou hij moeten gaan. naakt, in den winter
Zeg me, mijn kind, heb je verdriet gehad? Hij knikte even, van ja, en drukte haar tegen zich aan, hief haar op, nam haar tegen zich op zijn knieën, met de liefkoozing van een kleinen man
Ik vroeg het u om het te weten, Eugène, zei Mortimer verwijtend. Dat weet ik, beste jongen; maar ik kan u geen nadere inlichting geven. Wat beduidt het toch
Plots, beneden zich, hoorde hij grommen. Het was menschelijk en toch niet menschelijk. Maar wat het ook was, hij was nièt alleen
Heer, dat weet ik zelf niet,' antwoordde de kramer. 'Ik kreeg dit poeder en dit papier van een man, die uit Mecca kwam. Voor een gering prijsje kunt gij het echter krijgen
Den laatsten avond zou hij bij de Tiele's doorbrengen; de familie Verlande kwam daar ook nu, en zijn vrienden, enkelen bij wie Adam wel aan huis kwam, met hun families
Nu was er eens een jonkvrouw, die heette Jorinde; zij was schooner dan alle andere meisjes, en zij en een schoon jongeling, Joringel, hadden zich verloofd
van mijn half idioten broeder, die altijd op den drempel zat of den bergpas op en af hinkte om te bedelen; van myne halfzuster, die altyd zat te spinnen
In laatstgenoemd college sloeg hij nog al een hooge toon aan; maar het duurde niet lang, of hij moest weer zijn ontslag nemen en voor zijn gezondheid gaan leven. Zijn zenuwen waren van streek en van die tijd af trok hij dan eens naar Zwitserland om een luchtkuur te doen
Zobeïde bespeurde dat de drager niet van vlugge geestvermogens ontbloot was; en meende dat hij lust had om deelgenoot van den feestelijken maaltijd te zijn, dien zij zouden houden
nam het op den arm, liet het springen en kuste het de frissche wangen en de bloote armpjes, maar
Want wat was zij, wat deed zij? Niets. Hare ouders, beiden, waren groote kunstenaars, Louis Couperus, De stille kracht zuivere artisten en hun huis was een tempel en hunne eenzijdigheid was te begrijpen en te vergeven. Maar zij
waarheen zich dadelijk aller oogen wendden. Niemand was er bijna, die zijn vroolijkheid bedwingen kon bij het zien der twee zonderlinge personen, die van verre kwamen opdagen
was naar beneden gegaan om voor de koffietafel te zorgen; na mantel en hoed te hebben afgelegd, zat Moes bij Wim zijn tafelstoel. daar kwam Leo, die even was weggeweest, de kamer in, heel vreemd, voorzichtig
welke groeikracht schenken aan de altijd groene grasperken. In een bosch van hoog opgaand hout nestelen oude kraaien
als hij het volk in handen viel, daar hij het was, die de wet ten voordeele der Katholieken had voorgedragen
die als lastdieren arbeiden. Ik voel dat elke zenuw aan mij leeft en leven wil. Daartegen helpt niets dan voortdurende plichtbetrachting, werken van den morgen tot den avond
Ik was naderhand overtuigd en zoo was Ada insgelijks, dat deze woorden het onvergenoegde oudste kind een kwaadaardigen gil
in de kerk een Evangelie werd verkondigd, waardoor gezindheden en daden werden gewekt als die juffrouw Pippeling haar buurman met zooveel ernst
en vrolijk uitzien. De weg, die zich links langs de waterpartij afwendt, leidt naar B a t h m e n; dien hebben wij te volgen
toen zij, na eene reis die tweemaal zoo lang oponthoud had opgeleverd dan gewoonlyk, eindelijk te B a
Een tijd lang had ik voortgereden, toen ik op eens achter my hoor roepen: 'uit den weg! uit den weg!' en terzelfder tijd een rottingslag op mijn hoofd voel. Ik keer my om
Op een van die tafeltjes lagen de acht deelen, als eene galvanische batterij, op eene rij; op het andere stonden zekere
Het was zoel in de lucht en de aprilzon stond aan den blauwen, onbewolkten hemel. Welk een verschil met dien dag, toen ik voor de eerste maal Parijs
Pancks en Arthur schudden elkaar de hand en cerstgenoemde verzocht zijn principaal een paar stukken te teekenen
als ware hij door den bliksem getroffen. Het was de klok. Het vreeselijkste spooksel, dat ooit door een woesten droom werd voortgebracht
De papieren van het kantoor werden aan den eenen kant gelegd f de particuliere papieren die niet talrijk waren aan den anderen
waar de dood hun uit tegenbraakt door den mond van kanonnen, die bij de minste aanraking allesvernielende erwtjes uitblazen. Maar uw oog wendt zich misschien reeds af, om met grooter welgevallen te rusten
Ik voelde haar nog meer beven. Ik wachtte naar wat er nog meer moest komen, en meende te raden wat het zijn zou. En er is nog iets anders, dat mij ondersteunt, Esther
Daar hij een oog verloren had, waren zijn wezenstrekken niet zeer aangenaam. Een bovenmatige bleekheid, benige wangen en diepe rimpels op zijn voorhoofd, gaven aan zijn gelaat een diepzinnig voorkomen
Nu, melieve? Gij hebt hun dus den olijftak gebracht? vroeg de gravin, toen zij nog nauwelijks de kamer was binnen
tot een geweerschot hem weerloos maakte en hij bloedend bijna voor mijne voeten neerviel. De arme kerel zag naar mij op, met mannenmoed en wanhoop in zijne oogen
welke elkander in blinde woede vernielden, in plaats van in broederlijke liefde en eendracht de schoone aarde te bewonen en het geluk der volken wederkeerig te bevorderen
aan de hoeken van den mond ineengedraaid was, en tot op zijn borst neerhing. Wat is dat? riep ikonwillekeuriguit; en wat zijt gy geworden
Koortsschokkend ligt het kind, en geheel den nacht staren zijn puilende oogen, en ziet hij het Ding. Hij heeft het sedert altijd gezien, en hij werd een oude man. Den volgenden dag wordt het lijk van papa gevonden, tusschen de rotsblokken van de rivier
sacristijnes, moeder St. Augustinus, ziekenmoeder, de eenige ondeugende van het klooster; vervolgens moeder St. Mechtilde
Neem, sprak hij tot dezen, veertig man van mijne lijfwacht, en haal mij Noureddin met zijne slavin hier. Zijn huis zult gij ter plundering overgeven
Zij, met haar deftig uiterlijk en welbesneden gelaat, zat er onverschillig bij te kijken; zij luisterde er niet eens naar; zij wist, wat hij bij zulke gelegenheden gewoon was te zeggen
en het onafgebroken praten, liet kind midden in het vertrek, vlak voor zijne dochter neer. Het kind keek Meg even aan
De weduwnaar zat aan een rond tafeltje, in het vertrekje achter de gelagkamer, en rookte, met strak op het vuur gevestigde oogen, bedaard zijn pijp
hoe davert en dondert en ratelt nu alles vannieuws, als wij de keien weer onder en de hooge gebouwen links en rechts nevens ons hebben! De paarden ruiken den stal
Het heeft mij al mijn leven gevolgd, maar het zal mij noch het mijne ooit levend inhalen ! riep de oude Betje
Dag aan dag, week aan week, van zeven uur des morgens tot zeven uur des avonds, weergalmden de rotsen van onze slagen
zonder mijnen. en metéén snelde zij henen en haalde bij zich, hem met korte woorden onderwijl vertellende, hoe zijn aanbod vernieuwde
Tot offeren is het volk bereid, maar slechts om te offeren voor zijn zieleheil. Wat is dat, voor zijn
Bij die herinneringen aan het verleden had ieder wat te vertellen; hadden wij niet allen gebeurtenissen te herdenken, waarbij ieder onzer van meer of minder nabij betrokken was
in de vertelling van de Veertig Dieven, en keek in al de voor hem gerangschikte kruikjes een voor een, om te zien wat er in was
zal even snel wezen als de voortgang eener pestziekte, waarmede zij ook in verderfelijken invloed en zich verspreidende besmetting overeenkomen
en het maakte een onoverkomelijk treurigen indruk, de keizerin niet te zien naast den keizer, in hare delicate, fijn vorstelijke majesteit
keelpijn. Claartje's gezelschap was een heerlijke afleiding. Nu en dan een teugje nemend uit het glas melk met water, dat Claartje, heel lief, van beneden had meegebracht, luisterde tante Constance naar haar, terwijl zij, met haar mooie stem
Papa, een echt hollandsch type, grof van beenderen, met een breed gezicht en groote, goedige blauwe oogen, rookte een lange pijp. Men behoefde niet te vragen, naar wie de kinderen aardden, als men slechts naar mama zag
en zijn witte tanden schitterden tusschen zijn schalkachtig vertrokken lippen, terwijl hij haar de hand reikte
iets verkwikkelijks. Het deed hem aan het vrije veld, aan rust en vrede denken
Vanmiddag, ik zou net uitgaan, werd er gebeld. En omdat ik toch bij de deur stond, maakte ik hem maar open voor het gemak. En wie denk je, dat voor me verrees? Smidt, ja, Smidt met dt van onze school
Wat is er van Uw dienst dames?' zei ze en ze lachte zoo zoetelijk. Ik kreeg direct een antipathie tegen haar. 'Rozen,' zei Pien. 'Wat kosten de rozen
dat als het ware, uit den grond opsteeg en een knonigen, barschen invalide achter hen aandreef om te zien waar het bleef
Niet dat hij verlegen was, zooals op dien eersten avond bij de Wilfers; hij was nu gewoonlijk onbeschroomd, en toch bleef dat zeker iets hem bij
Of het op dien dag was dan wel op den volgende, maar eens sloop ik naar de deur van de afgesloten kamer en luisterde aan het sleutelgat of ik niets hoorde. Wie weet het? Misschien was hij niet echt dood
De bediende, die naar achteren slenterde, vond bij de keuken allerlei mannelijke en vrouwelijke collega's, deze koffie drinkend, gene rijstkauwend, de meesten wachtend op het eten
Daartoe was het nog niet te laat. Hoewel ik deze onverwachte bladzijde van mijn leven dien avond omsloeg, kon ik haar mij toch mijn geheele leven door waardig toonen
zonder bepaald iets te willen doen, nu het eene dan het andere boek uit de kast te halen, in te zien, en weer op zijn plaats te stellen, maar door een klein werkjen op te zetten
hun, dat ik er berouw van heb. en dat zij nooit weder reden zullen hebben, om deswegens over mij misnoegd te zijn. Voor het tegenwoordige
en van grappenmakers niets meer wou weten. En met dat al bespeurt men daar denzelfden, eeuwigen voorgrond
De winter was voorbij. De zomer naderde. Spoedig zou het leven een en al lust zijn! Toen de hazen uitgeraasd hadden, was de beurt aan de groote boschvogels. Honderden
f is t ominees zuster?' vroeg een eer, die in zijn hemdsmouwen, met de queue gereed om te spelen, bij t biljart stond: 'met je verlof, erdrongen! zouje even die barrikaden willen wegnemen? t is mijn beurt om te spelen
Wie verdenkt hem ? Menigeen. Eén althans zeker: Ik. Dat laatste doet er niet veel toe, antwoordde juffrouw Potterson, verachtelijk hare wenkbrauwen fronsende
deed hem op school weinig goeds. Het werd evenwel geheel anders, toen wij de schooljaren achter den rug hadden en een positie in de wereld moesten zoeken
Is het dan niet beter, dat jij alleen eerst gaat, Cateau: dan maak ik later een visite aan Van der Welcke. Of moet ik wachten tot Van der Welcke bij mij is geweest, vindt je
Toen hij nu nog van den jongeling vernam, dat Ali Baba zijn vader was, verdubbelde hij zijn vriendelijkheid jegens hem, gaf hem kleine geschenken, en noodigde hem meermalen aan zijn tafel
Bij het licht van eene harsspaan las hij: Ik ben vrij! Zeg het Walter! Tell! Grootvader deed, na dit gelezen te hebben, een' luiden juichkreet hooren
Uit zijn laatste gezegde maakte ik op, dat hij waarschijnlijk een Rotterdammer was, en dit deed mij weder door het teleskoop zien en den blik wenden naar de stad
Ik vind, dat Jog een gezicht heeft om professor te worden,' zei ik als afleiding, want ik vind het naar, wanneer Julie over kleeren begint. Dan weet ze niet van ophouden. En ik kan nu wel over Jog praten
Dan zat hij weêr aan haar voeten: zij schudde het hoofd en noemde hem, schertsende nu: zenuwachtige driftkop. Hij hoorde het haar weêr zeggen: zenuwachtige driftkop
Zijne woorden wrongen zich uit zijne keel, zonder dat hij ze wilde uiten, en nu ze gesproken waren scheen het hem toe, dat hij iets anders had willen zeggen. Eve was zeer verbaasd
Dichterbij komende keek ik over de groote trom heen en zag ik twee jongens er achter loopen voor één was de
Het nieuwe jaar is heden ingegaan, en nog dezen dag moeten wij ons op reis begeven en u achterlaten
Ik geef niet meer dan tien ons, sprak Heer Aloud kortaf. Nu, Heer, geluk er mede. Eigenlijk kan het niet, maar het eene moet het andere dan maar weer goed maken
overal hoorde hij lijden en, zonder het raadsel te willen oplossen, poogde hij de wonde te verbinden. Het vreeselijk schouwspel van al wat
Begrijp je niet, hokte hij voort, en wreed klonk elk woord, gezweepslaagd uit zijn mond. Ik schrijf een boek, niet waar
ot opwekking der nieuwsgierigheid hing er nog een stuk, buiten t portrait van, waarvoor hij een gordijn had geschoven. oen men zich eindelijk verzadigd had met de beschouwing van het portrait van
Deze twist had zelfs voor eenige maanden alle briefwisseling doen ophouden, zoodat ingeval Browner een pakje aan Miss Sarah wilde afzenden, het zeer natuurlijk is, dat dit aan haar oude adres
Botwater meende den wensch uit te spreken, dat dan Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette Lina Ochten mede zou doen, en daaruit aanleiding te vinden om Dorothea's tusschenkomst in te roepen, waartoe hij nu zoo goed gelegenheid had, maar zij voorkwam hem en riep uit
maar op zulk een oogenblik, gezegend door de verlichting der tranen, viel ik op de knieen en dankte haar
Aleid had het eerst den brief gelezen. Lief had zij op den besteller gewacht, in den niet eens verwarmden salon, opdat zij den vader kon voorbereiden, indien de jongen schuldig moest blijken. Her's brief was kort, doch vol
HET SINDE EENER LANGE REIS
die nooit anders deden dan bij de geringste beleediging ruzie maken als vischwijven; 'zulke' menschen, het was bekend, trachtten immers door verregaande onbeschaamdheid te dekken
En indien niet? Indien hij mij leerde kennen in mijne zwakheid en die bespotte - zoo ik mijn hart voor hem uitstortte en hij mij hoonde, mij versmaadde, nú, op zijne beurt
dat hij aan de deur klopte van eene woning, waarvan de eigenaar of huurder alleen te huis was. Wie is daar? riep hij van boven. Mijn broeder gaf geen antwoord, en klopte voor de tweede maal
Als ik een bolletje in de wereld ken, dan ken ik het uwe. Hoort ge wel wat ik zeg, mijn lieverdje
was 'er voor hun beide plaats aan eene tafel, waarop zij dan ook, zonder zich veel aan het gezelschap, dat 'er zich bevond, of wie juist de aanwezige personen waren, te storen, zich
en daardoor een open oor leende aan den geringsten wenk, stemde gretig toe. Binnen de twee uren hadden zjj gekocht wat zg noodig hadden voor den tocht
Milverton keek echter heelemaal niet op. Hij bepaalde zijn aandacht tot de papieren, die hij in de hand had en pagina na pagina werd ter zijde gelegd. Eindelijk dacht ik dat, als hij gereed en zijn sigaar opgerookt was, hij wel naar zijn slaapkamer zou afzakken
assauts gaf. Er was een wapentrofee samengesteld, uit houten sabels, wandelstokken, knuppels en
Maar, mijn jongen, zij dreigde mij, als ik mij te weer stelde, zou ik door constables hier gebracht worden
dat de deur open en alles stil was. Winkle en Pickwick slppen hem na, en zoo kwamen zij in den tuin. Hier zei ieder eenige malen
Dit was het, waarbij zij zoolang blijmoedig had liggen wachten, zorgzaam om niet te wekken. Kleine denkseltjes en woorden gingen druk over en weer in Hedwigs ziel, terwijl die verbijsterd onderging de zware kneuzing
of dergelijke nieuwtjes! Hoe is het mogelijk, dat in onzen tijd, — de eeuw van de stoom en het gas, de pho'tographie en de telegraaf
Ik heb je maar een paar woorden te zeggen; wilt gij mij helpen, dan zie ik er zooveel bezwaar niet in.' 'Twijfel je daaraan? Wij zullen denkelijk wel eenige moeite hebben met den ouden heer, maar zoo noodig, nemen wij list
Ik zeide hem, dat ik aan zoo iets nooit zou gedacht hebben; maar als hy het verkoos, dat ik het dan doen zou
Op de galerij klinkt een gil van eene vrouwenstem; de gevangene werpt een enkelen blik naar den kant van waar het geluid kwam
vroeg zij op een zachten toon: 'zult gij hem uwen zegen niet geven, eer gij voor langen tijd, misschien voor eeuwig, van hem scheidt?' De Jesuit zag met een' donkeren blik naar de bedstede
Welnu? Toen had een reiziger reeds plaats op de imperiale besproken. Ik zag zijn naam op het register. Welken naam
Al wat men nog kon zien, had een schrikbarend voorkomen. Wat beeft al niet onder die hevige winden van den nacht! De koude beving den reiziger
En in zijner ijver spuwde de brave paardenkooper nog eens zoo forsch in het vuur. Ik geloof dat gij volkomen gelijk hebt, vriend, zeide Mr. Wilson
Rudy beefde van de koude, hij was tot op zijn hemd doornat, zijn ring was verdwenen, de verlovingsring, dien Babette hem gegeven had. Zijn buks lag in de sneeuw naast hem
en gij moet ons maar precies zeggen, wat gij wenscht, dat wij zullen doen. Mogelijk verkiest gij wel, dat ook Joseph met ons gaat, om bijvoorbeeld op mij te passen. O, dat is niet noodig
Het zou zeer wel kunnen zijn! Er zijn lieden, die alle middelen goed achten als ze slechts tot het doel voeren. Maar ik zeg u, mijnheer Eckbert Witgensteyn, dit zal hier bij mij niet gelukken
eensklaps staan bjj het schouwspel van Steenen Durdels, leunend met bundeltje eten en al tegen het ijzeren hek
Een Fries! riep Westra, verbaasd terugtredende: hij! Monnik! zeide Deodaat zachtjes: bezwaar u met geen logen om mijnentwil. Ik ben
om den ledigen schotel te halen, en tevens om eenen bezoeker bij de gevangenen in te leiden, welken deze, met de grootste blijdschap voor den Predikant RAESFELT herkenden
naar hevigen windvlaag, die die zware scirocco weg vagen zou, verjagen zou uit den nacht, uit de lucht, uit de boomen, uit de kamer en uit haar hoofd
Eén uur slaat de klok; de dikke, zware toon hangt zich in den ruwen wind en vliegt er mede voort, totdat hij eindelijk in de verte verdwijnt en sterft
de ijzeren wet en uw geweten geen vrijspraak toe, weest dan mijn' armen cliënt genadig. Heeft de beschuldigde straf verdiend, hij heeft ze reeds ondergaan
Is u eenmaal daar. dan zijn de paden, o zoo gemakkelijk en dan is het zoo mooi. Kom nu mee. Kom nu mee. Laat mij u helpen
of zij overwonnen of de nederlaag leden. Geen zes menschen kunnen heit heden ten dage eens worden over de aanleiding tot den stfrijd
zat er in, leelijk in. En - zijn ouders zaten met hem omhoog. 'Wat moeten we nu met den jongen aanvangen?' jammerden zij. 'Doodslaan!' zei een buurman
Ik zweer u nogthans, sprak de geest, dat ik er in was, zoo als gij mij hier voor u ziet. Gelooft gij mij niet, na den zwaren eed, dien ik gedaan heb
maar hij keek naar hem. Daar gij verwacht, dat ik mij rechtvaardigen zal, mijnheer Creakle, zei
om het dienstwerk met de behagelijke vrijmoedigheid, en met een vertrouwelijk opzien tot zijnen emelschen ader, te verrigten, ijzonder blijkbaar waren intusschen zijne aandoening en nederigheid in zijn gebed
en zijn vader, nadat zij van hand tot hand door het gedrang waren geschoven, in
Ook bleef het niet zonder uitwerking op de beide architeoten, die zich heimelijk en zoo vlug mogelijk naar bed begaven in een aangrenzend kabinetje
èns en borrel veur, dan zulde èns kieken! antwoordt een jonkman, die achter haar staande, plotseling zijn arm om haar middel slaat en, terwijl hij een kus op haar frissche koonen drukt, vraagt
wanneer, zooals zijn zusters geloofden, de verblinde jongeling naar de pijpen van juffrouw Sedley danste; was hij toch niet altijd bij Amelia
k bid od, dat ij u zal zegenen, en ons elkander weder zal doen ontmoeten. id ook voor mij, die u zoo hartelijk bemin, groet uw vader
Hij schudde den kop, zag Arkel en Daamke beurtelings grijnzende aan, klemde het kleinood tegen de borst en poogde te ontsnappen. Eindelijk werden zijn beide tegenpartijders het pronkstuk meester
IV. Men stond op de Horze vroeg op en ging er vroeg naar bed, en de dagen vlogen om. Men leefde er, een paar regenachtige dagen uitgezonderd, in de buitenlucht, vooral de kinderen, die, met goed weêr, slechts binnen waren om te eten of te slapen
heeft uw eigen wet. Maar ik smeek u, heb medelijden met mij. Ontferm u over mij. Kom te San Stefano
Toch kon deze niet van zich verkrijgen heen te gaan, zonder nog eens den blik naar Armand heen te wenden. Hij schrikte van de vale lijkkleur die zijn gelaat had aangenomen, en van de zonderlinge uitdrukking zijner trekken, terwijl hij naar Schout Gerrit luisterde
welk dienstbewijs van haar gevorderd werd, en begon daarop eene vrij verwarde
en wij begaven ons ter ruste nog onverzadigd van de genoten genoegens, maar met de troostvolle gedachte! dat de volgende dag ons weder een gelijk genot zou opleveren
Ik zelve kan er nog niet aan gedenken, zonder mij over mijne bloohartigheid te schamen; had ik toen konnen weten wie gij waart, gewisselijk had ik mij over alles heengezet, en u gedwongen den nacht over te brengen in mijne kluis
meenende dat hare aarzeling en hare koelheid gevolgen konden zijn van de al te voorzichtige terughouding, die hij tot hiertoe zich zelven had opgelegd
omdat iedere dag maar een énkelen dageraad heeft. En het was zoo jong en zoo frisch en zoo aanbiddelijk van dageraad, als had Aylva nooit verzen geschreven
Die mededeeling had op Regina indruk gemaakt. Zijn hart niet meer vrij, zijn belang verzaakt om die reden! en het was een lief meisje, dat zij heimelijk had benijd om haar fijnen blos en teere
boden ongeveer hetzelfde schouwspel aan, als die te Brisbane; de huizen waren evenwel nog voor het meerendeel van hout, het aantal komende en gaande ruiters en knarsende wolkarren nog grooter en het plaveisel nog slechter
Ik onderzocht nu den berg, en bevond dat deze gelegen was tusschen de zee en de stad. Het strand was aan de landzijde geheel door steile rotswanden afgesloten, en lag alleen open aan den zeekant
zij vond het alleen maar heel vreemd, dat men aan hare oudere zuster de voorkeur gaf boven haar, zoodat zij jufvrouw Rimini zou blijven en een ander mevrouw zou worden
Des avonds kwam hij niet thuis, hij had ook geen woord achtergelaten. Frank, zeer ongerust, bleef den halven nacht op: niemand
onder de overigen op te merken. En gold het toevallig een crimineele zaak, dan zouden zijnoogenin negen
en liet bladerenuit de Corintische akanth; en de tempels zuilden in een oogwenk op; de basilica's boogden als met toover omhoog
Het spelen van een rol, dat ook den schrandersten en meest scherpzienden man vermag te misleiden, wordt veelal door het eenvoudigst kind dadelijk
Men had hem geroepen; hij moest gaan. Het gelukte hem door de menigte te dringen, en door de bivouakeerende troepen te sluipen; hij ontging de patrouilles en vermeed de
en de menschen zag fhiisteren, wijzen en mij aankijken, begreep ik, dat zij het hadden over den man, die gedoemd was om krankzinnig te worden
Laat ik me wat wijsmaken Wie zeit dat Laat ik me wat wijsmaken? Neen jij! Jij laatje voorliegen en bedriegen Wou je het aan mij wijten
Zij namen hun plaatsen zwijgend in. Hij gromde een gebed, dat even ruw als een vloek klonk. De groote zilveren deksels werden weggenomen
tot zjjne eigene vertrekken, drie kamers, waarvan eene zj'n slaapvertrek. Het
Wie is die mijnheer in de gelagkamer,. juffrouw? vroeg Tom. Zijn naam is Jinkins, mijnheer, zei de weduwe, lichtelijk blozend. Het is een lange man, zei Tom.
om te zien dat hij eer van het werk heeft, heldert Durdels op norschen toon op. Wijl de sleutel
Wel Naatje, ik raad u sterk aan om, voor gy van staat verandert, er ook eens te gaan. En zo dit, gelyk myne Tante zegt, de Tente des Satans is, dan moet ik u maar zeggen, dat hy als un
Niets dunkt my, en zo dunkt ook de brave Vrouw, geeft uw Sexe zo veel stof in de hand, om de onze met bespotting te beschouwen, dan het beleven deezes
nu is hij stijf als eene plank; en niet zonder veel geschuifel van helpende voeten en het tillen van zijne draagbaar op deze manier
en de eerste christenkeizer was de eerste die binnen den gewijden omtrek der door hem gebouwde kerk een graf begeerde. Het was een stoute wensch; maar hij vond alras navolging en voldoening
En de eerste gasten kwamen de trappen op, wachtende om niet de allereerste te zijn, en tegengeglimlacht door
Ik ben vastbesloten. Ach, dat is verschrikkelijk! zeide Stipan en de tranen kwamen hem in de oogen
Hare vijandin in hare nabijheid wetende, waagt lady Tippins een paar jeugdige geestigheden en neemt lorgnet te baat
Tom kwam op dit oogenblik binnen, met een blijden lach op zijn gezicht, wreef zijn handen, meer van tevredenheid dan omdat hij koud was want hij had hard geloopen
drukte mij de hand en trad eindelijk naar Amelia, die nog altijd, met haar werk in de hand, en de oogen op den grond gevestigd, midden in de kamer stond, als gereed om te vertrekken. Neen! zeide Tante, haar de handen drukkende en op het voorhoofd kussende
Hoe, zeide hij, hebt gij kunnen besluiten mij uwe eigen dochter tot gemalin te geven? Sire, antwoordde de vizier, zij zelve heeft zich daartoe aangeboden
onderwierp zij zich deemoedig. Dien dag troffen zij voorbereidende maatregelen voor het verdrag van overgave
Een scherpe blik zou in die geheele schemering op eenigen afstand, achter een vervallen huis, ter plaatse waar de weg van Nivelles dien van
Wij liefkoosden de onze, wij praatten tegen haar en zij begreep ons en, van hare zijde, wist zij met hare groote bolle oogen, zoo goedig en zacht
Het was een zeer kostbare ring, welke de prinses van China aan den vinger had. De prins trok hem daar met handigheid af, en stelde den zijne in de plaats
en Olivier aan den dokter het voorval verhalen kon, dat tot eene zoo hevige vervolging aanleiding gegeven had
Robinson, wat wilt getoch? vroeg juffrouw Tibbs aan de meid die, om de juffrouw aan haar tegen woordigheid te herinneren, verscheiden keeren
Hij zag nu eene zijde van de zaak, waarvan hij nog nooit gehoord, waaraan hij nog nooit gedacht had, en hij zeide den kwaker terstond, dat hij
herkende. Tegelijkertijd werd haar geweten wakker, want zij liet de mand bijna vallen van schrik. Je beloofde mij bij vader te zullen blijven, Maggy
waren de oorzaak geweest, dat de oude dame tegen de buitensporige pretensies van dien tak der familie in opstand kwam
terwijl hij heel goed wist, dat dit niet zoo was. 'Neen. Ik ben naar Indië ontboden door mijn familie om de ziekte van papa.' 'Nu ja! wat veel
om uwe wenschen te bevredigen, hebben mijn zuchten, de tranen, mij soms in uw bijzijn ontvallen, nog niet genoeg gesproken? en moet mijn mond er nog de betuiging bijvoegen, dat ik u onuitsprekelijk bemin
dat zeggen wil: Vaarwel stad! Vaartwel, kleine schansen, die verlaten zijt om het water en niet door de macht der vijanden
en droegen elkander wederkeerig een warme en trouwe jongensvriendschap toe. De jongensleeftijd is waarlijk zoo kwaad niet voor de vriendschap, daar het toch welbekend is dat deze het geluk bemint
Jacob Jansz. daarentegen, die met andere oogen zag, vergeleek in gedachte dien vermetelen booswicht, die met een stalen voorhoofd en triumfeerenden blik te midden der gruwelijke ongerechtigheid leefde, als in zijn element
ER WORDT AAN DE ONTDEKKING DER POPPENKLEBRMAAKSTER GEVOLG GEGEVEN
en Bertie, als zij des avonds in het zachte, blauw omkapte licht der lampen naast elkander zaten, pratend als broêr en zuster
hoorde alle deze loftuitingen met ongemeen genoegen, maar met stilzwijgen, aan: doch toen allen uitgesproken hadden, zeide hij: driaan oosjes zn., et leven van illegonda uisman ' k zou een stuk ijs of een steenen blok moeten zijn
Zijne schertsende vroolijkheid was zoo hartelijk, dat ik niet lang anders dan vroolijk kon blijven, en mij bijna schaamde, dat ik zoo aangedaan was geweest
en het streven naar aanspraken om tot de groote lui te behooren, zou een schitterend onderwerp wezen voor ieder groot man