AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
het dwarrelde haar nog op de onmogelijkste wijze door het hoofd en sloeg haar met een gedruktheid die haar in de allereerste plaats deed verlangen naar rust en vrede om geregeld te kunnen nadenken
en de kwee-kwee bracht waarop hij ongeduldig wachtte vertelde zij hem wat mevrouw duhr had gezegd laat ze maar praten het is niet waar
hoe onbeduidend andere vrouwen van uiterlijk zijn te weten dat men zelf haar in schoonheid overtreft te ervaren dat zij in weelde zwemmen en zelf gedoemd te zijn tot misère ze kneep haar waaier haast stuk van woede maar ze betoomde zich want t was haar enige goede
ik ga nu heen jean het was een waagstuk hè hier te komen ik kon je niet van alles onkundig laten hij kuste haar hij was dankbaar dat ze gekomen was tot vanavond dan jean
z ontstond langzamerhand tussen betsy en bronkhorst een verhouding die hij somtijds erg dwaas noemde maar welke hij zonder een daad van grote brutaliteit niet kon veranderen
het is vreselijk zo jong oom is er ook kapot vanf dat was waar want de kapitein hemde en kuchte
het bleke gezicht diep ingevallen zodat de sterke witte tanden als door de huid heen schenen was omhoog gericht de grote blauwe ogen dwaalden langzaam
zij wilde geen onaangenaamheden hebben met haar tante nu minder dan ooit en daarom zette ze dadelijk een gelegenheidsgezicht ik lach niet het is verschrikkelijk
wel vijfentwintig keren was het toorn en verontwaardiging volslagen ongeloof met zelfverwijt of diepe droefheid en des ochtends stond haar besluit nog niet vast bronkhorst zelf had ook slecht geslapen
zonder foutf als je beter bentf in elk geval bets lief ik zou het hier toch niet kunnen uithouden
gilahf bromde zachtjes de koetsier die bijna gereed was met uitspannen ya zong de staljongen klagend in het schemerdonker voor de wagenkamer namen ze met onwillige hand de tuigen weer op en begonnen mopperend en uiterst langzaam opnieuw in te spannen
het was weer iets ongezonds maar ze boog zich over hem heen en zag hem vlak in de ogen zo vleiend en verleidelijk als ze maar kon
uitwaarachtige aandrang vooreerst maar toch ook n beetje met het besef dat ze onder de gegeven omstandigheden als rechtgeaarde bloedverwante verplicht was te huilen voor twee een uur later kwam de kapitein terug hij ging stil in zijn kamer om zich lekker te maken
bewerend dat zijzelve er de schuld van was omdat zij het zo verschrikkelijk nauwgezet opnam ditmaal zweeg hij waarom zou hij nu trachten haar van haar bezigheden af te houden
de hoofdzaak was of ze hem wilde hebben een positie had hij meende hij en zo alleen te leven in de wildernis lachte hem allesbehalve toe
ik denk er niet aan je blijft hier en lidia wilde de deur sluiten maar betsy wierp zich in de opening en drong naar voren toen sloeg haar zuster de armen om haar midden nam haar op wierp haar letterlijk de kamer in en sloot de deur
ja stemde zijn vrouw toe die naar binnen was gekomen en vlak achter hem stond toen hij het zei ja betsy het was keurig hoor ik maak je wel m'n compliment
als ze dat gewild had dan zou ze reeds lang zo ver geweest zijn maar zij had ertegen om haarzelve en den ekster ook om zijn familie in holland en toch had het vooruitzicht om met hem te blijven voortleven veel van een aanhoudende wederzijdse
dat beloof ik je ik zou hem voor het front laten komen en ik zou zeggen ja vent ik weet het wel je zoudt hem tot een duel dwingen a mort dat verzeker ik je zei de kapitein met geur
toen ze geen antwoord gaf herhaalde hij zijn verzoek toe wees er niet boos om ik kon het niet laten het is immers zo erg niet en ik heb er spijtb
die hij toch wel aardig vond ofschoon erg jeugdig zij grepen elke gelegenheid aan om elkaar aan te raken hier en daar bij toevallige ontmoetingen werden handdrukken gewisseld
al voortspelende hadden ze het druk over de mensen die niet aanwezig waren maakten ze atjar of gaven elkaar recepten voor pudding en kwee-kwee
er was in rijtuigen geholpen en met hoeden gezwaaid en met zakdoekjes gewuifd tot de brug voor het erf onder de wielen van het laatst vertrekkende rijtuig kraakte
en de gezonde flinke persoonlijkheid van marie altijd in de weer ondanks het indische klimaat verbande elke gedachte aan een vroegtijdig
juist bevestigde bronkhorst met warmte en hij voegde erbij met iets oudere broerachtigs in toon en manieren ik mag je te graag en betsy ook om jullie blindelings in het ongeluk te zien lopen
want hij vond het vervelend dat prédier dadelijk weer naast haar was gaan zitten de conversatie verliep in praatjes over onderwijs en vergelijkingen tussen indië en europa
n pretentieus nest zei tante borne dreigend ik ben blij dat ik zo gek niet ben oom is kapitein dat is een mooie eervolle positie zo goed als die van tien pennenlikkers hoor maar geld overhouden kunnen we niet daar zorgt t gouvernement wel voor ledereen mag
doch hij had ook aanvallen van ongeduld en dan was hij kregel vooral tegen marie zij trok er zich maar weinig van aan zij schreef het toe aan slechte spijsvertering of overmatig drukke bezigheden op t kantoor dat ging weer voorbij
toen ze het zwarte vocht zag en dat had t spektakel nog verergerd betsy zag er verschrikkelijk uit kom zei lidia ziende hoe goed in elk geval het middel had geholpen je moogt je wel gaan wassen mevrouw duhr heeft bij vergissing
maar hij was met het voornemen om haar te kussen in de kamer gekomen en als een goed notaris zich eenmaal voorneemt iets tot stand te brengen dan doet hij het ook
langzaam wipte ze in haar stoel op en neer achteroverliggend tegen de leuning t hoofd een beetje terzij en ze keek hem aan met haar fluweelachtige ogen zodat het hem te moede werd
wil je n glas malaga ja dat was het enige waarmee de indische kapiteinsvrouw te vangen was omdat het vond ze iets had van stroop het enige dat ze dronk behalve koffie en koud water
doch toen hij in vervoering het haar begon na te doen rukte zij zich los en liep weg in haar kamer deed ze de deur op slot ziezo
het is niets gevaarlijk en ik zal zelf bij je komen zitten als je bezig bent aan hetwerk dat hielp als de oude bij hem zat zou hij niet zo licht overvallen worden
ja nu welterusten dan zij stond op kwam naar hem toe en stak haar gezicht vooruit om een kus
den ekster sliep reeds en snorkte zo hard dat de glasruiten ervan rinkelden maar betsy was hoewel zij stil lag en met gesloten ogen nog klaarwakker midden in de nacht zij kon niet slapen
dus als ik je goed begrijp wil je zeggen jij deugt niet voor haar of zij niet voor jou of jullie niet voor elkaar
t was zoals haar ouders en grootouders hadden gedaan die met rode baaien broeken en borstrokken en in blauw wollen rokken met slaap en klapmutsen getooid in overweldigende eerzaamheid schuilgingen onder de wollen dekens
als u er genoegen in hebt wat muziek te makenb zij was blij dat ze van die prédier die haar telkens de gehate naam van mevrouw den ekster gaf ontslagen raakte even lei ze haar hand op de arm van bronkhorst die haar naar de piano bracht
toen tegen half twee in de nacht de kaarten der drie dames reeds lang naar de huisjes waren teruggekeerd en de afrekening met een paar kwartjes was gesloten annonceerden de heren de laatste rekenden af en stonden op
terwijl haar haat tegen betsy zich onmatig verhief en de nieuwe vertrouwde die zo goed op de hoogte scheen alsof zij de campagne zelve had meegemaakt lichtte marie nog geheel anders in tot nu toe had ze gedacht dat er liefde in het spel was van de kant van betsy
weten wie mevrouw borne is en als wij geen wagens en paarden kunnen houden dan zijn we er toch niets minder om en als herejé tante maak u niet boos het is de moeite immers niet waard er steekt zeker niets in
nu dat laatste was waar maar betsy moest bij haarzelve toch lachen om de heilzame werking van geneesmiddelen voor kwalen die men niet heeft met een onrustig oog volgde zij die dag sarinah in al haar doen en laten
en dat zij in een minuut van een verworpeling een engel werd en omgekeerd grijnsde sarinah het is niet nodig ik weet wel wie
t hoge woord was er alweer uit en een woordentwist die op niets hoegenaamd uitliep maarzoals zij er wel vijftig in het jaar hadden luid en heftig brak los den ekster noch betsy spraken er een woord tussen hij was er te onlekker voor
jong was ze en mooi ook dat was waar daarop viel niets af te dingen het enige wat de notarisvrouw overwoog was of het verjeugdigen dier getrouwde vrouw haarzelve niet te oud deed schijnen doch ze stapte eroverheen nu
en mevrouw vond het ook ze houden betoel van elkaar meende zij alle harten rekenend naar haar eigen maar het is of joost ermee speelt
als je er zveel op tegen hebt dan zal ik dat aan prédier zeggen maar ik ben het niet met je eens volstrekt niet en ik hoop van harte dat betsy ook zonder mij verstandig genoeg zal wezen haar belang te begrijpenf
gekheid het komt omdat men ons opvoedt in een domme vrees het is toch verschrikkelijk voor haar hè mevrouw bronkhorst zei dit eigenlijk omdat ze over de kwestie die haar man opwierp niet gaarne in bespreking trad
de notaris keek weer recht in de vakjes van de oude kast hij glimlachte als tevoren maar niet vergenoegd z zei hij op ironische toon z
de bedienden sleepten een grote fauteuil bij met rood rips overtrokken met zachte rug en armen en veerkrachtige zitting betsy zonk erin weg een rood voetenbankje werd onder haar blote voeten geschoven
en nogmaals streek hij zich met de hand over het hoofd dat was marie zijn vrouwj hij had altijd veel van haar gehouden als zijn meisje
wie dat weet ik niet t gebeurt dikwijls hier in lndië er zijn hier veel mensen die plezier hebben in t schrijven van ongetekende brievenf
wat n rare keref hij is wat zwaar van postuur voor een inlander dat bedoel ik niet ik meen dat hij iets onbeschaamds heeft in zijn gezicht och kom
zij was een goede vrouw en ze deed gaarne wat haar man wenste maar van haar opinie deed ze geen afstand goed antwoordde ze n beetje geraakt
noch de woorden noch de toon lieten ook maar de minste twijfel toe aan de bedoeling bronkhorst nam de zwager eens op van t hoofd tot de voeten en zich toen opnieuw tot mevrouw duhr wendend vroeg hij
is er dan weer iets een ogenblik dacht betsy na toen draaide zij de oude de rug toe en zei nijdig och niets er is niets
toen de natuur overwon en zij in slaap viel liet het boosaardige plan haar geen rust zij droomde van gruwelijke moord zij sneed eigenhandig iemand het hoofd af en verborg dat onder haar kabaja
en hem het meest donjuanisch gezicht deed trekken waartoe hij in staat was het was seksuele ijdelheid hij kon daar toch niet tegenover zulke appétissante vruchten blijven zitten
het is erg beroerd zei bronkhorst tot zijn vrouw toen ze weg waren zij moeten nu ook de passage betalen voor mevrouw den ekster en dat is geloof ik n paar honderd gulden wat moet betsy in s hemelsnaam daar uitvoeren
maar je eigen zusterf och dat is het juist als het geen familie was maar zij en haar man
hij hoorde het niet meer een ogenblik van hevige pijn scheen in te treden een kort moment slechts toen was het uit het lichaam rekte zich en een zacht gorgelend keelgeluid tournez tournez neuriede
niet als naar gewoonte kraste zijn pen de minute ener akte of het concept van een overeenkomst hij had haar wel in de hand en een boek groot formaat hollands schrijf voor hem op de tafel
bronkhorst hoorde haar de deur sluiten want onwillekeurig was hij haar nagelopentoen zij geen verder bewijs van leven meer gaf ging hij naar de slaapkamer
natuurlijk hoorde zij dikwerf verhalen van andere dames over echtelijke ontrouw zedeloos gedrag en onkuisheid maarzij hoorde het niet graag het deed haar onaangenaam aan
hij stond op knoopte zijn kabaja zorgvuldig dicht en wandelde het erf af naar de grote weg voortdurend klonk hem t heftig geluid der twistende stemmen in de oren
zijn gezicht verveelde me al toen hij de eerste dag kwam kuchend en steunend louter uit gewoonte en mompelend binnensmonds ging de oude weer naar haar matje
zij had een andere kabaja aangetrokken en verliet de kamer het was haar niet mogelijk geweest vriendelijk tegen hem te zijn het stuitte haar tegen de borst hoewel ze weer haar uiterste best deed om alle geloof aan de inhoud van de brief weg te werpen
misschien slaap ik ook nog n uurtje maar ik blijf hier tot alles weer zowat in orde is en dan zullen de kinderen wel wakker worden vermoeid ging hij naar achteren ontkleedde zich in zijn kamer en viel loodzwaar op t bed
als behorende tot de klasse van arme familieleden of ze zou prédier kunnen trouwen van wie ze een afschuw had dan wel een ander liefst nog onbeduidender en akeligeif
het had moeite gekost de notaris over te halen geld te steken in de nieuwe koffieonderneming doch nu het gelukt was ging het overige vanzelf nu zou het kapitaal gauw genoeg bijeenkomen er zou gebouwd en geplant kunnen worden en binnen een jaar of vier
ja dan is een steen in de achtergalerij ook goed maar het moet er een wezen vlak voor haar deur zodat zij er elke dag overheen loopt soesah klaagde sidin die erg tegen het werkje opzag
en was het maar elke maand bijpassen toch was zijn vertrouwen niet geschokt anders zou hij zich nu niet weer hebben laten lijmen door
ik begrijp niet watje bedoeltf neen je weet gelukkig van die dingen weinig eigenlijk zo goed als niets ik doelde op middelen om bij zekere gelegenheden bronkhorst zocht naar een geschikte uitdrukking zij keek hem verwonderd aan
marie kwam doodsbleek in de achtergalerij waar de vrouw van de resident zat die intussen haar nu bijna regel geworden ochtendvisite maakte wenend vertelde mevrouw bronkhorst tot hoever het nu met hem gekomen was
maar bets lief ik zou tot zoiets niet in staat wezen waarachtig niet en ik geloof jij ook niet als ge die oude vuilpoets van een sarinah niet bij je hadt pas op als ik haar krijg
rokend de galerij op en neer te lopen wat duivel had hij dan toch hij was toch niet op t vrouwtje verliefd nu moest hij er zelf om lachen dat was toch een al te dwaas idee
hij was wel abnormaal maar het denkbeeld dat hij de notaris bronkhorst ergens door de politie buiten de deur zou gezet worden was hem toch te sterk
de jonge weduwe vond het erg lief van haar tante maar in stilte had zij geheel andere plannen gemaakt althans denkbeelden gevormd die zij wel dacht dat later tot plannen konden rijpen
zo'n slet viel betsy uit wier hoogheidsgevoel erg werd gekwetst door het denkbeeld dat een europees meisje zich niet ontzien zou de vrouw te worden van een inlander
vermoeid van de reis ging hij vroeg naar bed ik heb mijn boel maar laten overbrengenf dat heb ik gezien het is tegenwoordig zo
men was nog loom en lag in gemakkelijke stoelen zowat pratende over de partij een zeer gereüsseerde had bronkhorst haar genoemd dat zijn ze hier altijd zei
alsof niemand ooit de vingers op de toetsen of de voeten op de pedalen zette zij was een goede musicienne maar zij had daar nog niet op durven zinspelen schoon ze reeds bij het eerste bezoek lust had gevoeld om te spelen
als je misschien nog wat wilt blijvenh ze hij tegen marie ik voel me niet erg lekker ofschoon zij zich volstrekt niet amuseerde bleef zij hij zou haar t rijtuig zenden een diepe zucht van verlichting ontsnapte hem toen hij zich in de kussens van zijn coupé liet zakken
beviel betsy uitstekend welk een onmogelijk individu was zo'n den ekster vond ze vergeleken bij een man als deze zelfs oom borne hoe goedhartig en braaf kon met zijn talrijke bittertjes en luidruchtige manieren niet in een vergelijking komen
hij hen geduldig aanhoorde en nooit in de rede viel oom borne een gezellig praatvaar mocht hem graag en noemde hem een lobbes en tante borne die het mee niet aan radheid van tong ontbrak hield ook veel van de aangetrouwde neef tot wiens grote gaven
en nu kon hij haar zacht horen snikken met afgebroken woorden van verdrietig verwijt dat was te veel dat kon hij nooit verdragen geheel gekalmeerd ging hij naar binnen ook in de kamer waar zijn vrouw was
zie jij die meneer daar vroeg een soldaat die aan het opslaan van t toneeltje had geholpen met enige kameraden en die nu belast met het ophalen en neerlaten van het scherm achter een der coulissen door een paar gaatjes in de zaal
z ver haar trots had verzaakt dat ze bereid was naar hem te gaan zien en vragen of hij ook iets nodig had maar toen zij zacht de kamerdeur opende schrikte zij
maar bij hun dames durfden zij met die ruik en kluiftheorie niet voor den dag komen voor een decentralisatiegeest was onder de voorstanders van een persoonlijk monopolie geen ruimte
het schrijven was zijn fort niet en een brief stellen van enig aanbelang kostte hem meer zweetdroppels dan een urenlange militaire mars
fraaie ameublementen hoogst onpraktisch en lastig om te behouden en te onderhouden maar keurig mooi om te zien stoelen met heerlijke overtrekken
men had betsy uit haar gewone kring gestoten dat bleek duidelijk toen er een toneelvoorstelling en muziekuitvoering op de plaats zouden gegeven worden zij werd niet gevraagd
voelde werkelijk hard door de dunne mat heen betsy glimlachte ging op de bultzak liggen en zei in t hollands je bent n goeie ouwe ziel ja de oude gaf door niets te kennen dat ze dit verstond of begreepl ze nam een waaier van de
ene diepe minachting nu weer maakte zich van haar meester zodat die zich tekende in haar trekken wat zetje een komiek gezicht zei marie komiek hoezo
hij hoorde hoe de boel werd opgeredderd hoe de kinderen wakker werden en met de meiden naar de badkamer gingen hij hoorde hen juichend terugkomen en later toen ze wandelen gingen de harde zolen van de kleine laarsjes tikken op het marmer der galerij hij hoorde marie in haar kamer
dom en pedant is hoe weetje dat prédier zei het en ik geloof het nu ook het viel de notarisvrouw tegen zij had er juist aan gedacht de hulp van haar man in te roepen ten behoeve van den ekster met het oog op die
waarom zou ik het niet goedvinden wel men kan niet weten het is toch ook evengoed jouw geld van die zaken heb ik geen verstand jean dat weet je en dan ventlief zoals jij doet zal t wel goed wezen
er moet nog iets gedaan worden ik dacht het alf en t moet vandaag gebeuren dat was de bediende niet naar de zin
waar de mat lag op de vloer als de nonna een klein kind is dan ga ik mijn slendang halen en dan heb ik niets gezegd een ogenblik was zij met haarzelve in tweestrijd zij had veel gehoord over de werking van zekere inlandse middelen
een luide tred op het galerijtje leidde hem af en machinaal schreef hij op t blanke papier op hedenb enzovoort zo jongelui hoe maken jullie het goed nu dat doet me plezier
betsy zelf wist dat het waar was en t maakte haar wanhopig dat dit juist nu moest gebeuren ze schreef een briefje aan bronkhorst om maar liever die avond niet te komen
de omstandigheden van het ogenblik en die waren dat hij met een mooie jonge vrouw n partijtje maakte en vriendelijk tegen haar was toen de gasten heengingen keek betsy hen na voorzover de halve duisternis het veroorloofde eigenlijk zag ze alleen het prachtig toilet van mevrouw bronkhorst
daar moet een ander die niet met de stroopkwast kan lopen onder lijden t is verschrikkelijk zei marie zo'n afgelegen deel der wereld
zij wisselden een salamat door het binnenvlak der rechterhanden vlug tegen elkaar te strijken en die daarna met een buiging aan t voorhoofd te brengen en daarbij keken ze erg vriendelijk
doch sarinah hield vol soenggoeh mati het was waar zij had nog niets gedaan hoegenaamd en ze had de gouden tientjes nog ongewisseld in t zakje tussen haar
ik had daar haast n brief opengemaakt aan jouw adres zei hij tot marie t zou ook wat zijn neen maar je weet ik doe het nooit het is tegen mijn principes van wie is hij
het is misschien maar schijnf schijn het is mogelijk maar juist voor de schijn moest hij zich wachten maar schijn of niet
niettemin kreeg hij een uitbrander van geweld wat hem niets van zijn kalmte deed verliezen maar hem daarentegen het bezoek van ketjil gunstiger deed opvatten wat was het vroeg deze toen hij terugkwam och niets zij schreeuwt maarf
driftig werd de achterdeur opengestoten en ofschoon ze zag dat haar man zaken had liep ze tot vlakbij zijn
en haar schrijfgereedschap in het mahoniehouten lessenaartje vroeg zij sarinah wel hoe staat het ermee de oude die juist bezig was het bed te kipassen hield op en keek haar grijnzend aan dat weet de nonna zelf wel
die hetzij in de handel of de landbouw nu eens op dit kantoor of dit land dan weer op een ander werkzaam waren alsook de jonge ambtenaren die bij hun vele overplaatsingen van de ene kant van de archipel naar de andere zeilen
en ik houd me overtuigd dat het zo wezen zou want jullie bent ieder voor zich uitstekende mensen maar je hoort niet bij elkaar
en hij sloeg de arm om haar heen en kuste haar terwijl zij hem lachend een oude gek noemde maar geen de minste poging deed om zich los te maken integendeel
ziedaar lees me gévédé reis zo'n brief zo stormde hij de achtergalerij in met zijn zware tred die de planken vloer deed kraken hoe solied de genie hem ook had gelegd
wat mankeert jou ik heb n onaangenaam gevoel in de buik ik ben helemaal zo loom en soezerig wacht
ze hadden doorgebracht hoe vol van het zoetst genot hun huwelijks reisje was geweest en hoe tevreden gelukkig en voorspoedig ze al die jaren samen hadden doorleefd en nu zou misschien dat alles uit zijn
tevens meldde hij dat hij aan de resident had geschreven en deze dat hij zijn collega mede in de zaak had betrokken uren had het geduurd vrdat de kapitein deze brieven gereed had
tante borne was wakker geworden en wilde den ekster obat geven maar de kapitein was daartegen en de patiënt zelf ook bovendien had betsy reeds om de dokter gezonden
betsy wist niet hoe zij het had wel was haar door die beterschap een pak van het hart genomen maar nu de vrees en de agitatie voorbij waren
het een al merkwaardiger dan het andere haar ongeloof wankelde en het verdween bijna toen ze begreep dat z opgevat zijn schuld geringer werd uit mindere toerekenbaarheid
het lied werd luid toegejuicht doch niemand had erop gelet dat het was gezongen met een voor zulk een tekst al te sprekend brio en toen betsy weer naar voren kwam las zij op aller gelaat slechts ingenomenheid en tevredenheid
ze speelt prachtig verzekerde mevrouw borne ze was altijd heel vlug in de muziek betsy kon een glimlach over die vlugheid niet terughouden
aan de deur wierp hij nog een blik achter zich maar er viel niets aan te doen hij moest mee als een zoete jongen om een ander pakje aan te trekken het hinderde en ergerde hem
met moeite kreeg zij bij de enige chinees die voertuigen verhuurde er nog een zij had bijna ruzie met ketjil ik moet er afzonderlijk voor betaald worden beweerde hij
diezelfde dames keken bronkhorst heel lelijk aan en groetten hem nauwelijks de heren echter drukten hem hartelijk de hand met iets van compassie want dat zagen ze wel het was geen gewone zaak
as idjoek beenderen van de koekang en enige grote punten van gewone naalden ondanks de geruststellende verzekeringen van
zij schoot een slaapsarong aan oud maar lenig en lekker aanvoelend en viel onverschillig op haar bed neer sarinah klom er ook in zuchtend en steunend en ving langzaam aan haar met de harde benige vingers te
hij vroeg een glas water haastig dronk hij het leeg en nog een en nog een dat hielp een ogenblik maar toen kwamen weer de stekende pijnen en de aandrang de meid hielp hem flinker dan men van haar ouderdom zou verwacht hebben
de jonge pas uit europa aangekomen officier van gezondheid klopte luisterde informeerde keek bedenkelijk schreef een recept en vertrok
neen daar behoeft ook geen kwestie van te zijn enfin zie je ik zal het je maar ineens zeggen lkke het is vervloekt vervelend zo altijd alleen op het land ik moet een vrouw hebben en ik heb wel zin in die mevrouw
ik zal het dadelijk doen zei ze haar stem trilde en had ook een geheel veranderde klank maar hij lette daar niet op hij had al zijn aandacht nodig voor de krampen in zijn ingewanden en het brandend gevoel dat zijn lichaam als
ik voel dat het uit is dag oom god zegen jef dag arme kerel antwoordde de kapitein met tranen in de ogen een prop in de keel en een verzwegen krachtig woord op de lippen dag beste tante
en vlan daar lagen we met ons drieën in n ravijntje naast de weg met je drieën vroeg bronkhorst wiens belangstelling was gaande gemaakt ja het paard de américaine en ik
verbeeldde hij zich ver boven indische planters te staan en gevoelde hij voor deze practici een soevereine minachting overigens bedaard weinig sprekend bij volkomen ontstentenis van wat men n flux de bouche noemt was hij onder de veelpraters zeer gezien omdat
maar zich naar het noorden zowel als naar het zuiden enige palen ver uitstrekte betsy had het met die partij volhandiger dan met de gehele overplaatsing van de bornes
zij laat zich excuseren ze had zo'n vreselijke hoofdpijn zeker van het zitten in de reiswagen gisteren de hele dag ze had het al toen ze aankwam ze is niet zo heel sterk weetje en dan ze trekt het zich nogal aan
betsy was de vrolijkste van allen haar ogen schitterden haar wangen gloeiden zij gevoelde een opgewondenheid die haarzelf nu en dan enige vrees aanjoeg t was haar of zij zich tot alles in staat gevoelde
ik zal hem bedanken voor de betoonde belangstelling ja dat moetje doen borne maar dat ik er tot mijn groot leedwezen niets anders tegen kan doen dan aan die bronkhorst een briefschrijven die op poten staat
doch betsy ging in plaats van naar haar kamer naar de keuken zij maakte haar deeg zo goed als de beste banketbakker en ze deed de kwee kwees in de kleine vormschoteltjes waarin zij bereid en waaruit ze naderhand gegeten werden sarinah stond erbij keer
en de kapitein nam zich ernstig voor deze kwestie later als den ekster geheel was hersteld op afdoende wijze tot een geschikte oplossing te brengen dat moest anders worden vond hij zulke jonge mensen
er is niets aan te doen en tenslotte is het beter ook het enige is dat het nu een triomf zal zijn voor onze vijanden als het slechts acht dagen ware uit te stellenb maar ik zie niet in op welke manier
even vr achten terwijl marie in de keuken was om te proeven of het eten wel behoorlijk was gereedgemaakt ging weder de deur open en verscheen bronkhorst in negligé hij glimlachte en knikte tegen haar
waar de twee spannen fraaie koetspaarden en het rijpaard van bronkhorst hun omgezette gras en gabah op raadselachtige wijze schenen te verbergen
dat zij'n beetje teruggetrokken was en hijzelf voelde enige spijt van zijn voorbarigheid hij had tenslotte toch wel enig misbruik gemaakt van de omstandigheden daarbij kwam dat de ziekte van het kind andere gelegenheden uitsloot
dan verloor je misschien op de koop toe maar de kapitein glimlachte slim hij was sterk in het spel dat wist hij en als een kleintje er maar even was door te halen dan kon men zeker zijn dat het hem niet ontging het denkbeeld lachte hem zo toe
waar vroeger slechts rijstvelden waren wuifden nu de sierlijke pluimen van t bloeiend suikerriet waar vroeger lang uitgeschoten klapper bomen het hoogste goed vormden daar waren die nu vernederd door de hogere
ja dat weet ik ook niet zich gruwelijk vervelen anders nietf ik zou wel willen dat ze bij ons bleef zijn ogen glinsterden toen marie dit zei
en bij zijn overprikkeld zenuwleven licht geïrriteerd verloor hij zijn zelfbeheersing zoals hij het zijn opgeruimd humeur had gedaan hij sprak haar toe op korte haast bevelende toon waar is de sleutel van de kast
sarinah stak het geld in een vuil katoenen zakje dat ze oprolde en tussen haar sarongband verborg de oude hand met de waaier erin was reeds lang gedaald en het grijze hoofd lag op het onzindelijk kussentje waarop het gewoonlijk rustte
bagimana zei de oude met van verbazing hoog opgetrokken wenkbrauwen wat scheelt de nonna toch en toen ze geen antwoord kreeg maar de grote ogen zich vol angst en schrik op haar vestigden voegde zij er hoofdschuddend bij
je weet nèh van de brieven brieven neen ik weet van geen brieven zij heeft brieven gekregen waarin haar wordt verteld dat meneer op mij verliefd isf
n klein beetje had ze geantwoord met de conventionele huichelarij die in het dagelijks leven gebruikelijk is hij was er toen niet verder op doorgegaan zij zou dacht hij
in zichzelve zonde en schande noemde dat zo'n lief vrouwtje zich aan zo'n nonsensvent had verslingerd nu kon hij niets voor hem doen en hij wilde dat ook niet maar toch om harentwille zou hij zich gaarne moeite hebben gegeven t is jammer zei hij
waarom vandaag misschien kan het vandaag nietf het mag niet morgen zijn en tot vrijdag moeten wij niet wachten nietf
voor marie was het hard want zij was er niet aan gewoon ze huilde erom in haar kamer en toen ze bezoek kreeg van een der vele dames die in de laatste tijd haar omgang zochten
had voor haar zijn rol naar behoren vervuld en ofschoon haar benen zwaar waren en tintelden van vermoeienis was ze toch blij dat ze t kind op de schoot had gehouden
bruin van kleur maar erger nog verbrand door de zon met rouw randen aan de nagels en gedeeltelijk dicht bezet met grove zwarte haren die uit de witte glinsterende manchetten te voorschijn kwamen in schuine richting voortwoekerend tot de
bronkhorst zelf vond het vreemd dat hij in zijn neiging voor betsy betrekkelijk zo onbewogen bleef hij was naar het hem toescheen dol van haar
achter het kalme fraaie uiterlijk niet zou gezocht hebben nu vertelde ze aan de nènèh dat er een brief was van nonna lidia en de oude vrouw in t lange blauwe baadje en met de grijze achterovergekamde haren kwam dichter bij de tafel
en t bedaarde haar een weinig maar toen sarinah haar gewone plaats op het matje had ingenomen kwamen dezelfde fysiologische verschijnselen weer terug en het was de oude meid alsof haar verdroogde vingers een ijsbad namen toen betsy ze
het is maar gelukkig oudje zei de kapitein zorgvuldig zijn uniformjas uit de kreuken trekkend dat wij zo niet zijn we mogen dan al eens n los woord hebben maar als het erop aankomt dan weten we toch wel waar abram de mosterd haalt hè
nu t was zo erg niet en als prédier me niet zo had verveeldb was die er ook al zeker en hij heeft mij de hele avond met zijn attenties vervolgd maar erg onbeholpen kasian
dat was een buitenkansje en met grote zorg had sidin al de haartjes verzameld die op de grond waren gevallen maar nu meende hij zijn schuldigheid te hebben gedaan en daar kwam waarachtig ketjil alweer wat zou het nu nog wezen
zo ging dat nu de ganse dag geen minuut lang scheen dat mens de mond te kunnen houden t was van de ochtend tot de avond elke minuut geschreeuw om de bediende
slaapsarong en een vuile kabaja och mevrouw borne ga even zitten als je wilt ik ben in twee minuten klaar maar ik heb het ook vanochtend zo vreselijk druk gehad dat ik nog geen tijd kon vinden om me wat op te knappen terwijl de vrouw des huizes bezig was
maar hoe weinig aanlokkelijks ook dat denkbeeld voor haar had bewezen de tranen die toen ze zo verwas gekomen in het nadenken over haar tjelaka haar ogen ontvloeiden
betsy had haar geschreven en met de ontembare zucht aan vrouwen eigen om wat ze weten of doen aan iemand mondeling of schriftelijk mee te delen
in ernst prédier ik raad je deze stap af in gemoede ontraad ik je hem kijk eens t huwelijk is iets dat vooral hier in indië vaak lichtvaardig wordt opgevat bij het aangaan maar let eens op waartoe dat dikwerf leidt
waarom zo brutaal te zijn tegen het oude gevaarlijke mens nu zou ze dacht hij hem zeker vergiftigen hij dacht aan de krampen die hij weldra zou gevoelen en aan de dood wat zou hij daar stijf en sprakeloos liggen op de
bronkhorst zat op zijn kantoor en achter zijn schrijftafel doch hij werkte niet hij keek in gedachten recht voor zich uit in de donkere open vakjes van een oude stoffige kast waarin het binnenvallend licht driehoeken tekende
zij kon niet antwoorden z overmeesterde haar de aandoening een ogenblik met moeite benauwd en pijnlijk ademend zag hij rond
er volgde geen antwoord marie was bezig de handen die ze had gewassen af te drogen en zij deed dat met grote nauwkeurigheid zonder hem aan te zien
als men een slang ontmoet slaat men haar dood een slang is wat anders somtijds veel minder erg ah hu oh zuchtte en steunde sarinah betsy deed een kabaja aan en ging oom en tante
maar aan de andere kant vond hij het verschrikkelijk een liefhebber van een partijtje zo'n hele avond aan de gemoedelijke verveling ener huiselijke kletstafel over te laten en dat meegevoel werd hem te machtig
t was precies hetzelfde de overeenkomst hield haar aandacht onwederstaanbaar geboeid maar zij gevoelde niets geen zweem van medelijden zelfs
prédier voelde wel n beetje wat in die nadruk lag maar hij begreep het verkeerd waarom zeg je dat op n manier alsof het iets bijzonders was vroeg hij geraakt
hij zou zijn heil zoeken bij een andere vrouw en haar verwaarlozen en veronachtzamen hun vredig huisgezin zou een hel worden van nijd en tweedracht zij zouden altijd ontevreden zijn elkaar misschien leren haten
waarheen ze liep toen zij de jonge weduwe niet zag in de achtergalerij ging de deur open en trad betsy naar buiten kalm glimlachend schoon en ongevoelig bets lach niet och god hij is dood
manah nèh lag haar telkens als de oude niet in haar nabijheid was op de lippen wees toch niet zo vervelend had tante gezegd het is net of je n klein kind bent
mijn vader is ziek dat jok je je hebt geen vader want die is allang dood ik bedoel de vader van mijn vrouw die is ook niet ziek zei betsy want ik heb hem daarstraks nog met zijn grobak zien lopen
en keek naar hem in gedachten verzonken zij sprak niet en hij evenmin ze hadden elkaar niets te zeggen ze betreurden beiden dat ze met elkaar getrouwd waren voor de wereld hielden zij zich goed en waren vriendelijk tegen elkaar
hij had volstrekt niet naar holland behoeven te gaan om een vrouw te halen met askleurig haar en die de hele dag koeliewerk deed in huis
de bedienden lagen in hun kleine vertrekken op het achtererf voor negen tienden naakt op hun balé balés geen haan dacht aan kraaien geen vogel aan zingen geen hond aan blaffen alles onderging de invloed van de tropische middaggloed die de lucht deed trillen
och ze hebben gelijk meende den ekster die altijd een goedaardige opinie had over de vrouwen al hield hij niet van zijne
wat heb je hem beloofd viel hij driftig uit wel zei z'n vrouw verbaasd ik zal betsy eens polsen en een goed woordje voor hem doenf
zij wist niet wat er moest gebeuren maar ze zag wel dat het iets was dat op de goena goena betrekking had al was het dan ook slechts indirect de oude meid had haar vooraf gewaarschuwd dat er iets van dien aard zou gebeuren
maak hem nu niet wakker fluisterde marie weer kom naar je kamer er ligt schoon goed voor je klaaif natuurlijk moest hij mee maar hij zou liever gebleven zijn
ik zal haar de deur uitgooien wees nu stil en ga weer zitten laat mij dat nu eens doen marie lief jij zoudt onberaden handelen ik zal even met haar praten en dan zal ze nooit terugkomen dat verzeker ik jef
verbaasd over de noodzakelijke reis naar het zuiderstrand en half denkend dat de oude haar fopte oeah jij zegt maar het is wezenlijk waar en daarom kost het veel geld heel veel
er kwam een ogenblik pauze wel een minuut betsy luisterde met kloppend hart of de oude niets zou zeggen en deze die uit het bed was gegaan omdat het pidjiten was afgelopen gleed steunend en grommend weer in haar lang blauw baadje
toen ze de tweede maal een ochtendvisite hadden gemaakt en bronkhorst haar al de fraaiigheden van zijn inboedel had getoond vroeg hij onverschillig doet u ook aan muziek
bronkhorst was spoedig weer gekleed en lang voor het rijtuig voorkwam liep hij tierend van ongeduld in de voorgalerij heen en weer
zing nog eens vroeg men haar dadelijk stond ze op ging naar de piano en greep een der muziekboeken als altijd ging bronkhorst mee om t blad om te slaan een ogenblik zocht ze wierp toen t boek open
u begrijpt dat ik het er niet bij kan laten het is mogelijk wat ik zeker weet is dat ik in dit geval volstrekt niet bereid ben u van dienst te zijn mag ik vragen waarom niet zeker u hebt die dameb
mevrouw moet niet kwaad wezen zei hij regelrecht naar marie gaande ik vraag mijn ontslag zij keek er vreemd van op waarom hij wist niet wat te zeggen
dat alles hinderde haar en maakte haar boos wat nog verergerde door de toespelingen van de kapitein die meende heel goed te doen toen hij zei nu bets heeft zich wat ongerust over je gemaakt toen je ziek waart men kon haar onder een hoedje vangen'j
als bonne of juffrouw bij u inwoont zijn het samen eens ledereen weet het al maar u schijnt er onkundig van te zijn vraag het uw eigen bedienden en gij zult er meer van horen een vriend
ik heb het in orde gemaakt zei hij glimlachend tegen betsy toen hij op t kantoor terugkwam je blijft nog acht dagen hier vandaag vertrek ik en hier vervolgde hij met n potlood een papiertje beschrijvend is mijn adres laat nu verder alles maar aan mij over
zijn verhouding tot betsy was hem reeds op n paar duizend gulden te staan gekomen en dat kon hem wel niet schelen t was immers voor haar doch op de kostbare train de vie in zijn huis moest dan maar wat bezuinigd worden
het helpt toch niets zulke njonjas blanda zijn nooit stilf sidin sepèn kebon gilde marie woedend uit de achtergalerij apa tida ada orang
maar het was betsy geen ernst geweest met haar stugge en hondse afwijzing der belangstelling van sarinah zij had integendeel behoefte om te praten over haar noodlot en over de strik die het haar nu weer had gespannen
het was waar dat op t partijtje bij de vijzels betsy minder stug tegen hem was geweest dan zij wel scheen te willen dat bronkhorst dacht zijn enigszins onbeholpen maar goed gemeende hulde streelde haar gelijk haast elke hulde elke vrouw
maar allesbehalve zachtzinnige lidia die erg jaloers was en in de minste familiariteit veel meer zou zien dan t was
nu zei mevrouw borne met al de zekerheid die zij uit haar boekoe obat putte daar zullen we je wel wat voor geven het is de moeite niet waard tante
wel bets vroeg de kapitein onder het naar huis gaan op zijn goedigste toon heb je vanavond nogal plezier gehad praat er niet van oom t was verrukkelijk men wordt weer eens n ander mens
die slecht brabbelmaleis sprak geen inlandse bedienden langer dan een maand kon houden voor de details van het echt indisch leven geen oog had
met haar was hij erg op zijn gemak en altijd zeker van een grote inschikkelijkheid welke zijn deugden kennend en op prijs stellend zijn tekortkomingen voorbijzag
haar man is hoger in rang geworden ija stiet de meid uit met een langgerekte i in een hoge toon en op een wijze alsof het haar niet zou verwonderen wanneer nonna lidia in haar achtergalerij een goudmijn had ontdekt
zij durfde niet in de kamer komen ga jij niet slapen bets vroeg tante neen ik blijf hier
daar was het weer welnu er moest iets gedaan worden dat gevoelde en begreep zij handelend moest ze optreden er viel niet te talmen na te denken en te redeneren het was misschien verkeerd
alsof hij n knap kloek man in de kracht zijns levens daarvoor niets meer gevoelde reeds meermalen had hij aan zichzelve bemerkt
bronkhorst had zoals hij gezegd had zijn viool voor den dag gehaald en was ijverig aan het studeren gegaan de lof hem door marie en mevrouw borne toegezwaaid was n beetje overdreven
het is zonde de viool is zo'n goddelijk instrument nietwaar zei mevrouw bronkhorst en hij speelde zeer goed welzeker bevestigde tante borne
maar in ernst moeite doetf zij schudde het hoofd dat helpt niet zie je wel dacht bronkhorst dan had prédier toch gelijk en was die den ekster verwaand ook hij voelde dat hij een hekel kreeg aan die man terwijl hij
nu ik niet integendeel ik hoop voor beiden dat het zal gelukken zij kan niet altijd ten laste blijven van haar oom en tante
en bovendien ze gaan toch niet naar bed zeggen ze het is al half vijf ga jij nog slapen zeker van nu tot tien uren is een complete nacht
ik heb het gezien maar ik kan het niet vertellen ik spreek er niet over het is niet goed betsy wist dat als de oude er zo over dacht daartegen niets te doen viel zij drong er daarom niet verder op aan hoe nieuwsgierig zij ook was
al te dwaas dat iemand als zij door zulke mensen werd vernederd om de muziek te spelen waarop zij dansten ze hadden de inlanders met de ronzebons maar moeten huren als ze dansmuziek wilden hebben
ze wilde een man hebben van wie ze houden kon om hemzelf maar die geld had en een goede positie in de maatschappij geen vliegende hollander zoals zij bij haarzelve de jongelui noemde
onwillekeurig keek den ekster naar zijn vrouw die net had gehad wat hij nu gevoelde te hebben het gebeurde niet dikwijls dat hij haar aanzag maar het trof hem nu dat zij werkelijk bleek en vermagerd was
lidia die het gesmoorde grinniken van haar man hoorde moest zich geweld aandoen en slikte telkens een opkomende lach weer in ze had onwillekeurig met haar zakdoek een veeg gegeven over t gezicht van
en toen die eindelijk openging stond het vrouwelijk hoofd van het gewestelijk bestuur op met een snelle handbeweging marie bevelend stil te blijven zitten en in een ommezien had ze zich van betsy meester gemaakt die weer even vlug naar het wachtend voertuig wilde gaan als ze was binnengekomen
marie was blijven staan bij het tafeltje waarop ze zijn thee had neergezet en ze zag ook met verwondering op zijn gezicht een uitdrukking die er lang vreemd op geweest was een van helder bewustzijn
dat kan je zo niet bedoelen riep hij met toorn en wanhoop dat kan je onmogelijk z bedoelen het is toch onzinnig ons allen te dwingen ongelukkig te zijn
en onder luid getrappel van de hoeven der grote paarden op de kleine rolsteentjes van het voorerf reed hij weg in het rijtuig liet hij zich achtero verzakken in de kussens hij kon niet meer het kleden en uitgaan hadden hem reeds ontzaglijk veel inspanning gekost
ze kon dan zijn koffers gereedmaken wat ze zoveel beter deed dan hijzelf zijn boos humeur kreeg weer de overhand toen hij marie vertrouwelijk zag zitten praten met prédier en aan diens gezicht wel bespeurde
zij men het adoratie of teeltkeus noemt ja ik vind dat een man verliefd moet wezen als hij ertoe overgaat een vrouw te vragen dat nu wel ik begrijp ook niet dat hij het anders doen zou
las de woorden nog eens over verschrikkelijk die lidia was toch een boosaardig nest zij betsy had aan zoiets nog nooit gedacht
en terwijl zij uit gewoonte en van vermoeidheid weer insliep strekte hij zich achter op een lange rotanstoel uit en was klaarder wakker dan hij de gehele dag was geweest
onkruid kwam er het beste af n paar schrammen aan de voorpootjes zoals u ziet anders niet en lachend strekte hij n paar vrij gehavende grote handen uit
was het mevrouw bronkhorst die daar sprak enigszins verschrikt keek betsy op ook bronkhorst staakte de lectuur van een lange brief over belangrijke zaken wat scheelt eraan vroeg hij verstrooid
prédier lachte op zijn luide krakende manier zoals hij sprak gewoon als hij was meest altijd te lachen en te spreken buiten in de open lucht
dan heb je ook niet geslapen zei bronkhorst toen hij het gebak kreeg bij zijn thee ik zou me erover beklagen toch wel je weet ik vind die kwee-kwee goddelijk maar ik had ze graag willen ontberen als ge wat rust hadt genomen tegen vanavond
betsy bemoeide zich al even weinig met het huishouden als marie die ook te moe was en bovendien van het dansen geweldige kramp had in haar benen eerst tegen de rijsttafel kwam men op het alignement zoals oom borne zou gezegd hebben
wat praat je dan vroeg betsy driftig mijn zoon weet hetf je zoon welke die dikke die laatst hier op het erf was en me zo brutaal aankeek dat ik hem een standje maakte
ik doe het ook het wordt waarlijk anders te vermoeiend natuurlijk zei bronkhorst ik weet hoe doodaf ik was die avond van de bornes
was sidin niet met de opdracht ingenomen hij zag zwart van vrees en ten einde raad liep hij toen ketjil weg was naar sarinah en beklaagde zich bitter over de soesah die men hem bezorgde maar ook zij lachte hem uit
zo goed als haar zuster al trouwden zij ook honderdmalen betsy vond dat goed t herinnerde haar de tijd toen ze nog vrij was en bij haar ouders thuis n vrolijk leventje leidde
het enige wat ze nu wist was dat het haar n aardig duitje kosten zou voor de rest bleef ze zowat even wijs maar dat schokte haar geloof en vertrouwen niet en het denkbeeld hoe vaag en betrekkelijk onbeslist had haar zeer opgewonden
hij kreeg een woeste aanval van jaloezie er behoeft zich niemand voor te doen om je te beschermen zolang ik er ben we zullen er dadelijk een eind aan maken wacht hier maar even
ziedaar dat krijgt nu n arm mens uit de binnenlanden altijd men zit maanden eenzaam in een lekker koel klimaat met niets dan inlanders om zich heen
toen hij op de receptie was zich niet met n enkel woord kunnen aanbevelen bij de resident en bij hem dat zou toch eenvoudig en verstandig zijn geweest in plaats daarvan poseerde hij als de vermoorde onnozelheid en hing de zondebok uit door
zij kon lekker gebak maken en dat wist marie die er haar duchtig had voorgespannen de halve dag zaten ze samen in de keuken bakkend pratend
openhartig datje tot zoiets in staat was en ik kijk er gek van op dat jij het over je kunt krijgen mij hielden ze altijd voor kwaadaardig en wraakzuchtig
toen ze dit haar tante vertelde was het goede mens boos zo zei ze acht jij je daar te goed voor en wij dan dat niet antwoordde betsy maar
sidin nam aarzelend het pakje aan alsmede de kleine zeer eenvoudige ijzeren werktuigen en als de nonna wakker is en achter zit je behoeft niet bang te zijn voor de nonna en ook niet voor de naaister die zien niets
het was ongehoord dadelijk moest die gemene vent de deur uit op staande voet sidin zei niets meer t was alles wat hij verlangde maar zijn afrekening viel hem tegen
haar waaiers bewegend gereed als strijdrossen die het eerste kanonschot hoorden vallen en ze draaiden rond op de maat niet altijd in de maat soms sukkelde een paar n ogenblik door onverenigbaarheid van voetbeweging als de ene partij behoorlijk in drieën walste
maar ze durfde zich er nauwelijks in denken s nachts hield het haar dikwerf wakker en soms droomde ze daarna van den ekster wiens dansend hoofd haar dan voor de ogen huppelde
toen ze weg was kneep hij enigszins zenuwachtig boos zijn sigaar tussen de vingers marie snurkte zacht zij had die dag zveel te doen gehad haar benen waren zwaar van vermoeidheid en haar voeten gloeiden
en zob het gaat je niet aan wat het was goed ik wil het ook niet weten toen heb ik het kussen weer dichtgemaakt en nu wil je geld hebben
terwijl ze hem vertelden wat hun bedoeling was met de akten die opgemaakt en naar die bedoeling door de notaris ingericht moesten worden zagen ze zijn gezicht veranderen hij begon met belangstelling te luisteren vragen te doen en mee te praten
toen hij ten huize der bornes kwam zag hij dadelijk dat het ergste te vrezen stond de temperatuur van de zieke was vreselijk hoog ook de overige verschijnselen waren hevig en wat het ergste was de patiënt lag geheel
het kostte wat het mocht maar de woorden wilden haar niet over de lippen haar hart stond bijna stil en haar hoofd klopte als onderging zij met schuldgevoel een scherp onderzoek zij voelde haar handen en voeten koud worden als steen en haar mond werd droog van binnen
hoe gaat het vroeg hij met uitgestoken hand zij reikte hem haar vingertoppen die hij met veel hartelijkheid drukte wij zijn je erg dankbaar voor de goede hulp slaapt hij nog ja het zal hem
en met het gezicht van iemand die zijn onderwerp volkomen onder de knie heeft geloof me als meisjes hier lief en goed zijn dan zijn ze z lief en goed
betsy twijfelde geen ogenblik aan de waarheid der woorden van sarinah zij kende haar en wist dat het der oude ditmaal volkomen ernst was en zij ten volste overtuigd was dat alles zou mislukken als er niet een dag of wat tijd viel te winnen
het ameublement'l in een hoek stond een zwartgeverfde blikken trommel de garderobe bevattend het was de kamer van de huisjongen wiens vrouw zowat duivelstoejagerde onder de bedienden van bronkhorst
neen resident de lui dachten dat ik de bladziekte kon weren maarzo knap ben ik niet ja was t antwoord met een zucht vol staatszorg dat is n lelijk ding
zeker hij keek mij aan op een manier als hij het nog eens doet zal ik hem reis op zijn plaats zettenf maar hoe keek hij dan vroeg betsy die haar lachen haast niet kon bedwingen
aan zijn enkele damespatiënten met een geheimzinnig gezicht en een betekenende glimlach wel zoveel te vertellen dat ze wisten wat hij bedoelde zonder dat hij iets had gezegd
en ten slotte verliet hij met zijn vrouw en zijn weinig waardeloos goed de dienst met een geleende halve gulden in de zak sarinah was blij dat hij weg was in zijn eigen belang zou hij de mond wel houden en overigens was hij een akelige jongen tot niets in staat
de koffie is overheerlijk zei ze vriendelijk nietwaar vroeg betsy terug verbaasd en ontstemd over deze onverwachte en door haar niet gewenste frontverandering het scheelt hoe men ook doet de ene dag toch altijd bij de andere
waarvan zij de inventaris had kunnen opmaken uit het hoofd doch ook ditmaal liep zij alles mis eerst kreeg zij een man tegen wil en dank