AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
om zich van versch water te voorzien of kokosnoten in te laden die daar in overvloed te vinden waren men verzekerde mij dat zich op dat eiland iederen nacht het geluid van
ik vraag u slechts verlof om naar mijn geboorteland terug te keeren welnu hernam hij de mousson die de schepen hier aanbrengt welke ivoor komen laden zal weldra invallen
de kapitein die het druk had met zijne bevelen uit te deelen nam mij aan boord zonder mij met vragen lastig te vallen die mij in groote verlegenheid hadden kunnen brengen
en nog heb ik geen enkelen visch gevangen ik heb eene vrouw en kleine kinderen en niets om hen te voeden de kalif hierdoor bewogen nam nu het woord en zeide tot den visscher zoudt gij den moed hebben uwe netten nog eene enkele maal uit te werpen
toen de rok zich nederzette en ik grond voelde ontknoopte ik schielijk den doek om mij van hem te ontslaan naauwelijks had ik mij los gemaakt of hij viel met zijn snavel op eene slang van ongehoorde lengte aan
van het geschrift waarop hij zijne aanteekeningen had las hij zijnen dienstboden voor hoe en waar zij elk meubelstuk moesten plaatsen de troon en ontstoken waskaarsen werden hierbij niet vergeten
ik wilde nu langs denzelfden weg heengaan maar daar het reeds donker werd verdwaalde ik in dien doolhof van vertrekken en het was reeds geheel duister toen ik weder te regt kwam in de zaal waar zich het praalbed de diamant en de brandende flambouwen bevonden
sindbad ontving den drager met een vriendelijk lachje en bewees hem alle mogelijke beleefdheid zoodra alle genoodigden bijéén waren werd de tafel aangerigt en men bleef ditmaal zeer lang aanzitten
ik zag nog andere visschen van slechts eene elleboogslengte maar wier koppen veel overeenkomst hadden met die van nachtuilen toen ik bij mijne terugkomst aan de haven op en neêr wandelde liep er een schip binnen
regtvaardige hemel wie heeft ooit zoo iets gehoord zijn dat daden van muzelmannen van lieden die zich op vroomheid en geregtigheid beroemen
schemseddin mohammed opvliegend van karakter stond dadelijk op liep naar de tent van zijne schoonzuster en een toornigen blik op den slaaf werpende zeide hij gij ellendeling maakt gij op deze wijze misbruik van het in u gestelde vertrouwen
hij smeekte hem uit dien hoofde zeer eerbiedig naar balsora en omliggende landen te mogen reizen om zijn neef bedreddin hassan op te zoeken
ik bid u doe dit niet ik zou het mij nimmer kunnen vergeven indien ik daartoe aanleiding had gegeven zeg mij dan in opregtheid hernam hij wat ik van uwe wonde moet denken
maar noureddin was toen reeds te balsora de koerier kwam dan ook terug met het berigt dat hij niets van den vlugteling had kunnen vernemen en er bleef aan schemseddin mohammed niets anders over dan zijn broeder elders te zoeken
hij sprak deze woorden met zoo veel vaderlijke teederheid dat de tranen hem in de oogen kwamen de kleine agib werd er door getroffen en zich tot den slaaf wendende zeide hij die goede man spreekt op zulk een innemenden toon dat ik gaarne aan zijn verzoek zou voldoen
en legde hem neder voor de deur van eene herberg in de onmiddelijke nabijheid van het bad dat de gebogchelde gereed was te verlaten met den slavenstoet die op hem stond te wachten toen bedreddin hassan ontwaakte
wacht geduldig af tot dat het den hemel behagen zal deze raadsels op te lossen en uwe rampen te doen ophouden even als op regen zonneschijn volgt zoo komen ook na treurige vrolijke dagen
maar allah had anders over mij beschikt op den derden dag van ons vertrek werden wij door zeerovers aangevallen en daar ons schip niet tot verdediging in staat was viel het den zeeroovers niet moeijelijk het te nemen
men ziet daarop eenige lichte strepen die te zamen de gedaante van een gewapend man vrij wel voorstellen als de rhinoceros met den olifant strijdt tracht hij hem met zijn neushoorn den
hoe nu lieve gast zeide zij gij hier en dat op dit uur gij moet wel een groot vriend van mijn man zijn neen mevrouw antwoordde bedreddin ik behoor tot een geheel anderen stand en heb met dien gebogchelden stalknecht geene verkeering
door den zwaren val en het geweld waarmede die stukken nederploffen hechten zich de diamanten vooral die eenigzins hoekig zijn in het weeke vleesch
ik gebruikte slechts zeer weinig naauwelijks genoeg om mijn honger te stillen en raadt nu eens mijne heeren vervolgde sindbad waarom die lieve zwarten ons eerst dat kruid toedienden en ons vervolgens op rijst
de pasteibakker ziende dat het volk zich verwijderde deed den jongman die in zulk eene zonderlinge kleeding eene toevlugt bij hem had gezocht onderscheidene vragen onder anderen wie hij was en hoe hij in zulk een vreemden toestand te damaskus kwam
werd hierdoor het gehoor van onzen drager gestreeld zijn neus ging niet minder te gast aan den lekkeren reuk van gebak en gebraad welke hem uit een der keukenvensters tegenkwam
naar balsora terstond bij zijne aankomst liet hij bij den sultan gehoor verzoeken deze onderrigt van den hoogen rang dien schemseddin mohammed aan het hof van egypte bekleedde ontving hem zeer vriendelijk en vraagde hem naar de oorzaak van zijne reis naar balsora
hoeveel moeite ik mij ook heb gegeven om hem te doen opsporen zijne moeder echter welke de dochter is van een mijner viziers is nog in leven schemseddin verzocht hem nu verlof haar te mogen zien
opdat de menschen die ons omringden in den waan zouden blijven dat ik slechts eene flaauwte had gekregen de oude vrouw was geheel ter neêrgeslagen over een voorval
had zij hem hare fout beleden de zaak zou zoo ver niet gekomen zijn maar wie zich door een leugen zoekt te redden zal daarbij nimmer
de drager vertrok zeer verlegen met de eer die hem was te beurt gevallen en verheugd over het geschenk dat hij ontvangen had het verslag dat hij bij zijne tehuiskomst van het een en ander aan zijne vrouw en kinderen deed
toen zij aan de poort der stad kwamen had bedreddin hen ingehaald de slaaf hem ziende zeide toornig lastig mensch wat verlangt gij van ons
daar ik mijne vrouw hartstogtelijk lief had en ik het verwijt niet op mij wilde laden iets verzuimd te hebben om haar genoegen te geven trok ik een ander kleed aan en na haar mijn plan medegedeeld te hebben vertrok ik naar balsora
die den naam ontving van bedreddin hassan de groot-vizier van balsora toonde zijne blijdschap door het uitdeelen van aalmoezen en door het houden van openbare vermakelijkheden ter eere van zijn
toen de kalif zobeïde met bewondering had aangehoord liet hij de bevallige amine door zijn groot-vizier verzoeken hem nu op hare beurt bekend te maken met de oorzaak van die vele en diepe
hij deelde zijne schoonzuster mede wat te caïro in den bruidsnacht zijner dochter was voorgevallen en hoe verwonderd hij geweest was toen hij het handschrift zijns broeders in den tulband van diens zoon bedreddin had gevonden
kom hernam ik haal u zulk eene treurige gedachte niet voor den geest men sterft zelden van verdriet en de tijd zal ook uwe wonde wel weêr heelen
wij willen gaan spelen jongens maar onder beding dat allen die wenschen mede te doen den naam van hunne ouders moeten opgeven die dit niet doen mogen niet met ons
weder op te leggen zonder dat men zich aan mijne wanhopige kreten stoorde in het afdalen kon ik bij het weinige licht dat van boven door de opening viel mij eenig begrip maken van de plaats die mij tot een levend graf moest verstrekken
hij dwong mij zelfs een rijk geschenk uit zijne schatkamer aan te nemen als ik afscheid van hem nam gaf hij mij nog andere geschenken met een brief voor den beheerscher der geloovigen
en noodigde hem tegen den volgenden dag op het middagmaal om het verhaal van zijne vierde reis aan te hooren zoodra de maaltijd op den volgenden dag afgeloopen was nam sindbad het woord en zette aldus het verhaal van zijne hoogst zonderlinge lotgevallen voort
de geschenken bestonden ten eerste in een beker vervaardigd uit een enkelen robijn een halve voet hoog en een duim dik en gevuld met fijne ronde paarlen die door elkander een halve drachme wogen
de ongelukkige giafar die zich reeds buiten gevaar waande was zeer ter neêrgeslagen over dit nieuwe bevel van den kalif doch daar hij dien vorst wiens karakter hij kende niet durfde tegenspreken verliet hij het paleis
wij zeilden voorbij verscheidene eilanden en ankerden onder anderen bij het klokken eiland gelegen omstreeks tien dagreizen van
allerlei beleedigingen naar het hoofd ja somtijds ontzag hij zich niet hem te slaan in één woord hij werd zoo onverdragelijk voor zijne medescholieren dat zij zich gezamentlijk over hem bij den leermeester beklaagden
en hunne vreugde betuigden mij levend terug te zien ten laatste herkende ook de kapitein mij en zich om mijn hals werpende riep hij uit geloofd zij allah dat hij u uit zulk een groot gevaar gered heeft ik kan u niet zeggen hoeveel genoegen mij dit doet
de vizier bezag hem naauwkeurig ik zou hem zeide hij voor een viziers tulband houden indien hij niet naar de mode van moussoul was bemerkende dat er iets tusschen de stof en de voering zat
ik was niet weinig verwonderd mijn eigen naam te horen noemen en den kapitein strak aanziende herkende ik hem voor degene die mij op mijne tweede reis achter liet op het eiland waar ik bij de beek in slaap was gevallen
dat hij mij niet herkend had was eerder te begrijpen daar hij in de stellige overtuiging verkeerde dat ik mij reeds lang in het rijk der dooden bevond kapitein zeide ik is het zeker dat de koopman wien deze balen toebehooren sindbad heette
alleen het bekkeneel zonderde hij af en plaatste het op den schoorsteenmantel waarmede zoo als ik tot mijne ontzetting tellen kon het derde dozijn juist voltallig
bij dag op het kerkhof hield en den nacht gebruikte om de wereld door te trekken den jongeling gewaar werd bij de graftombe van noureddin ali
stond zijn vizier met veel welwillendheid de verlangde gunst toe en deed hem in zijne tegenwoordigheid den groot viziers tabbaard omhangen de vreugde van den grijzen
op den achtsten dag bereikte ik het strand eensklaps bevond ik mij nu onder blanken die peper plukten welke op dat eiland in menigte groeit zoodra die lieden mij zagen kwamen zij naar mij toe
deze zoo groote en magtige monarch moet sterven moet sterven moet sterven de voorste officier neemt dan weder het woord en roept uit lof zij hem die leeft en niet sterft
ik ben vervolgde noureddin ali geboren in egypte mijn vader uw grootvader was eerste staatsdienaar bij den sultan van dat rijk
sedert den dood van mijn man had ik nog aan geen tweede huwelijk gedacht maar ik had de kracht niet aan eene zoo schoone en beminnelijke jonge dame iets te weigeren
terwijl hij door de stad wandelde en naar eene geschikte herberg rond zag ontmoette hem een heer niet een talrijk gevolg hij bemerkte dat men dien man groote eer bewees en stil bleef staan tot hij voorbij was
ik deed echter wat in mijn vermogen was om mijn leven te beschermen ik verzamelde eene groote menigte kleine houten en doorntakken en maakte daarvan verscheidene takkebossen die ik stevig in elkander werkte en als eene verschansing om den boom optrok
onze weg liep aanvankelijk over hooge bergen waar wij slangen zagen van eene verbazende lengte aan wie wij het geluk hadden te ontkomen eindelijk bereikten wij eene havenplaats van waar wij naar het eiland
ik kwam nog in verscheidene vertrekken het eene al prachtiger dan het andere maar wat ik ook zocht een levend wezen ontmoette ik nergens
hij vleide zich dan ook met geene ijdele hoop maar bereidde zich voor om als een opregt muzelman te sterven in deze voor hem kostbare oogenblikken vergat hij zijn beminden bedreddin niet hij liet hem bij zich roepen en zeide
de geheele kust lag als bezaaid met wrakken van schepen ongeloofelijk groot was de rijkdom aan koopmansgoederen die hier aangespoeld waren
de laatste vooral bezat groote verdiensten toen de vizier hun vader overleden was deed de sultan hen bij zich ontbieden en na hen met den tabbaard van gewoon vizier bekleed te hebben zeide hij
ik zal u dan eene scheepsgelegenheid verschaffen en u voorzien van hetgeen de reis voor u veraangenamen kan ik bedankte hem op nieuw voor de vrijheid welke hij mij had geschonken en voor de goede voornemens die hij aan den dag legde
van het oogenblik af dat ik mijne voeten in deze stad heb gezet tot nu toe spreek dus ik bid er u om en zeg mij door welk wonder gij alleen in leven zijt van de vele duizenden die zulk een vreeselijken dood gestorven zijn
eene slavin zeide hem dat zij in den koepel was die midden in den prachtigen tuin stond en welke zij hem aanwees inderdaad deze teedere moeder had de gewoonte een groot gedeelte van den dag in dezen koepel door te brengen
hij drong er op aan dat wij terstond aan boord moesten gaan om zoo mogelijk het ongeluk dat hij voorzag te voorkomen wij volgden zijn raad en gingen dadelijk onder zeil
gedurende dien dag en den daarop volgenden nacht verkeerden wij in de vreeselijkste onzekerheid omtrent ons lot toen de dag weder aanbrak hadden wij het geluk tegen een eiland aan te drijven
en den gedooden olifant begroeven met het voornemen om terug te komen als het dier verteerd zou zijn en het dan de tanden te ontnemen ik zette deze jagt gedurende twee maanden voort en er ging geen dag voorbij waarop ik niet een olifant doodde
op zekeren dag dat de oudste van de jagt terugkwam en zij te zamen hun avondmaal gebruikt hadden zeide hij tot den jongsten broeder daar schiet mij een zonderling denkbeeld te binnen
en duren eed en sloeg er geloof aan vooral omdat de grijsaard daar niets tegen inbragt om die reden wendde hij zich tot den jongen man en zeide
ik bleef in afwachting van den mousson bij hem en gedurende dien tijd deden wij zoo vele reizen naar den heuvel dat al zijne pakhuizen met ivoor gevuld werden
het eigenbelang speelde hier de hoofdrol de gastvrijheid kwam niet in aanmerking het waren menscheneters het bedwelmende kruid moest dienen om ons het bewustzijn te benemen van het lot dat ons te wachten stond
het was eene reeds hoog bejaarde vrouw zij groette mij door met het hoofd ter aarde te buigen en op hare knieën liggende sprak zij mij met deze woorden aan
dit antwoord bevredigde echter den zwarte niet en zich tot agib wendende zeide hij dat hebt gij mij nu op den hals gehaald
niets kan mij redden wij zijn allen aan deze wet onderworpen terwijl mijn vriend mij met deze barbaarsche gewoonte bekend maakte en dit nieuws mij eene rilling aanjoeg kwamen de bloedverwanten vrienden en buren om de begrafenis bij te wonen
en bezag die het een na het ander bij allah riep hij eindelijk uit ziedaar zaken waarvan ik niets begrijpen kan mijn verstand staat er bij stil zijne echtgenoot vermaakte zich met zijne verlegenheid
uwe geschiedenis is inderdaad zeer wonderlijk zeide de pasteibakker doch indien gij mijn raad wilt volgen zoo spreek tegen niemand van alles wat gij mij thans hebt
wreef hij zich de oogen en rond ziende was hij ten hoogste verbaasd zich in eene hem onbekende stad te bevinden hij wilde zich tot een der omstanders wenden om te vragen waar hij was doch de geest zijn oogmerk gissende tikte hem op den schouder
allen die vroeger gelagchen hadden schaterden het nu uit gij zult dat alles gedroomd hebben mijn zoon hernam de zelfde geduldige man die hem reeds had toegesproken en nu staan die beelden u nog levendig voor den geest
ik zag haar eenigen tijd in de lucht na als een voor mij vreemd verschijnsel doch toen ik haar uit het gezigt had verloren zette ik mij weder in de schaduw van den boom neder en de vermoeijenis deed mij weldra inslapen
de duizend sequinen die in deze beurs zijn herinneren mij een twist dien ik met dezen broeder gehad heb zij zijn ongetwijfeld bestemd tot een huwelijksgift die hij u doet toekomen allah zij geloofd
maar ik kon er geene ontdekken en de bal was zoo glad en zoo vast ineengesloten dat ik geene kans zag om er op te klimmen ik vergenoegde mij dus rondom den bal te loopen en moest daarvoor vijftig passen doen
ik boog mij ter aarde bedankte hem voor zijne goedheid en bood hem den brief en de geschenken van den kalif aan de kalif zond hem een rustbed met toebehooren van goudlaken ter waarde van duizend sequinen vijftig opperkleederen van zeer rijke stof
en dat hij eerst den derden dag de reis naar balsora zoude voortzetten inmiddels gaf hij aan zijn gevolg verlof damaskus te bezoeken bijna allen maakten hiervan gebruik sommigen uit nieuwsgierigheid anderen
gevoelig voor de plagerijen van zijne makkers en niet bevredigd door hetgeen de meester tot hem gezegd had verliet norsch de school en liep weenende naar huis
de mishandeling welke hij haar heeft doen ondergaan is eenigzins te verontschuldigen mevrouw zijne echtgenoot had zich te veel vrijheid veroorloofd
de dame door u bedoeld zal ik genezen van hare likteekens zoodat daarvan niet het geringste spoor zal overblijven en vervolgens zal ik u ook hem noemen die haar dus heeft mishandeld
ik antwoordde hem dat ik die wond had gekregen door den ezel van een bezemverkooper de man op zijn ezel gezeten was mij zoo gaf ik voor achter op komen rijden
waardoor ik onophoudelijk gekweld werd benam mij niet alleen den eetlust maar deed de weinige spijzen die ik gebruikte in vergift veranderen
ook mijne moeder de koningin deelde in het gods oordeel ik ben de eenigste die door de barmhartigheid van allah van deze algemeene en verschrikkelijke straf gespaard bleef
zoodra ik onder het gewelf van de grot kwam was ik door een donkeren nacht omgeven en het water voerde mij mede zonder dat ik van mijne riemen behoefde gebruik te maken
de bijeengestroomde menigte medelijden met bedreddin hebbende trok nu echter zijne partij en trachtte hem te ontzetten doch op dien oogenblik verscheen de wacht van den gouverneur der stad dreef het volk uiteen
ik ben er getuige van geweest niets is bewonderenswaardiger dan de pracht van zijn paleis wanneer deze vorst zich in het openbaar
verheugen wij ons broeder vervolgde zij in hare blijdschap wij hebben eindelijk gevonden wien wij zoo lang vergeefs zochten
indien gij mij wilt volgen naar het kerkhof waarop ik mijn verblijf houd zoo zal ik u een natuurwonder laten zien waarover gij u zult verbazen de godin stemde toe en in een oogenblik bevonden zij zich op de aarde en bij de
zij wezen zelfs bedreddin hassan af maar de muzijkanten voor wie de toegang openstond bleven staan en verklaarden niet te zullen binnen gaan tenzij men ook hassan toeliet
schemseddin mohammed stond den anderen morgen vroeg op en begaf zich naar het paleis kort daarop vertrok hij met den sultan die den weg naar de pyramiden insloeg wat noureddin ali betreft hij had den nacht zeer onrustig doorgebragt
aan eene glasscherf die op de straat lag gekwetst had als dat zoo is zeide nu mijn man dan zal de zon niet aan den hemel verrijzen of de groot-vizier giafar zal van deze onbeschoftheid kennis dragen en al deze bezemverkoopers doen dooden
caïro terug te komen de groot-vizier een achtenswaardig grijsaard hernam hierop goedhartig mijn zoon neem u wel in acht uw voornemen ten uitvoer te brengen
bidt allah dat hij medelijden met ons hebbe en ons uit dit gevaar redde of wij zijn verloren te gelijk beval hij alle zeilen bij te zetten maar ook dit mogt niet baten
wat zal ik ten laatste moeten gelooven spreek ik wil volstrekt de waarheid uit uwen mond hooren beste man hernam ik ik kreeg eene duizeling en ben gevallen ziedaar de geheele zaak
binnen twee jaren kon bedreddin hassan niet alleen goed lezen maar zoo goed was zijn geheugen den geheelen koran reeds van buiten
de sultan nam deel in de smart van zijn vizier billijkte die stond hem het gevraagde verlof toe en liet hem gaan met den wensch dat hij zijn doel mogt bereiken
niettegenstaande mijn hart er onder bloedt en ik haar reeds lang heb vergeven uwe majesteit kan dus zelve oordeelen of ik niet meer te beklagen ben dan te verachten
de vrees dat mijne vrouw eerst mogt sterven en dat men mij dan levend met haar zou begraven maakte mij zeer treurig maar wat was er aan te doen ik moest geduld hebben en afwachten wat allah over mij besloten had
is mijn huwelijk met u slechts een spel van mijne verbeelding of is mijne afwezigheid een droom gij hebt hernam parel van schoonheid zeker gedroomd dat gij te damaskus waart
wij slaakten een kreet van ontzetting weinig minder pijnlijk dan het gegil van onzen armen kapitein want was het heden zijn lot aan het spit te worden gebraden
o gij weet nog niet alles hernam bedreddin om die verwenschte roomtaart waarin men mij verweet geene peper te hebben gedaan heeft men alles wat in mijn winkel was stuk geslagen en vergruisd
inmiddels verzuimde bedreddin hassan niet den raad van den geest te volgen door zijne sequinen met milde hand uit te strooijen onder de vrouwen welke hare meesteres vergezelden
eerst liet hij den prins amindar zijn zoon ontbieden en zeide hem dat hij met zijn geheim huwelijk bekend was terwijl hij hem te gelijk mededeelde bij welke gelegenheid amine de wond aan hare wang had bekomen
en veertig barmeciden van zijn bloedverwanten te zien ophangen die kome op het plein voor het paleis toen alles gereed was werden de groot-vizier en veertig zijner bloedverwanten door den regter
hij was als zinneloos wierp zijn tulband op het dek rukte zich den baard uit en sloeg zich met de vuisten voor het hoofd wij vraagden wat hem zoo wanhopig maakte
hebt gij nogtans geld en gij besteedt dit op eene verstandige wijze zoo zult gij u vele vrienden maken maar zoo gij integendeel groote schatten hebt en daarvan een slecht gebruik maakt zal een ieder zich van u verwijderen
met dit denkbeeld was ik bezield toen de vrouw van een mijner beste vrienden ziek werd en stierf toen ik mijn vriend een woord van troost wilde toespreken vond ik hem radeloos bedroefd
ik ontken niet antwoordde zij dat er misschien pasteibakkers zullen zijn die dat kunnen doch daar ik ze op eene bijzondere wijze maak en dit geheim
ik strekte mij op den met gras bedekten bodem uit en bleef voor half dood liggen tot dat de zon met hare koesterende stralen mij uit mijne sluimering wekte
de andere kooplieden die in ivoor handel dreven deden hetzelfde want eene zaak van dien aard kon niet lang geheim blijven de schepen kwamen eindelijk aan en mijn meester zocht zelf een schip voor mij en bevrachtte dit met ivoor
hij heeft dit eiland berucht gemaakt door het groote aantal lieden die hij gedood heeft en de vrees die hij aan alle zeevarenden inboezemt is zoo groot dat matrozen en kooplieden alleen in groot gezelschap voet aan land durven zetten
en dezen jongman de plaats van dien mismaakten slaaf deden innemen gij hebt gelijk hernam de geest en ik zeg u dank voor het gelukkige denkbeeld dat gij geopperd hebt ik stem er in toe laat ons de wraak van den sultan
toen haalde noureddin ali eene rol papier uit zijne borst en gaf ze bedreddin hassan neem dit zeide hij gij kunt het op uw gemak lezen en onder meer andere dingen
en zoudt ge dus niet verpligt zijn uwe dochter eene groote huwelijksgift te geven maar naar ik zie zijt gij de man om uwe rekening te maken ten koste van anderen
ik neem innig deel in het verlies dat gij geleden hebt ook mij heeft dit zeer getroffen en daar het mij bekend is dat gij te zamen woont en in volmaakte eendragt leeft zoo verhef ik u beiden tot de zelfde waardigheid gaat en volgt de deugden van uw vader na
mijn zoon sprak nu een goedhartige grijsaard gij bedenkt niet wat gij zegt daar gij heden morgen te damaskus zijt hoe kunt gij dan gisteren avond te caïro geweest zijn dat meer dan zestig dagreizen van hier ligt dat is immers onmogelijk
ook het lot van den jongen man trok deze vorst zich aan om hem te troosten dat hij zich zelven op zulk eene ongelukkige wijze van eene vrouw beroofd had welke hij teeder beminde deed hij hem huwen met eene van zijne
indien ik nu eens een vlot maak en mij aan den loop van dit water overgeef zal ik mogelijk een bewoond land bereiken kom ik hierbij om het zal slechts eene andere soort van dood zijn dan die mij hier te wachten staat
niet twijfelende of ik zou wel eetlust hebben mij te onthalen op het beste wat zij hadden de kapitein bemerkende dat mijne kleeding zeer gehavend was had de edelmoedigheid mij eenige zijner eigene kleederen te geven die nog zoo goed als nieuw waren
toen hij zich tot de diepste armoede gebragt zag zocht hij naar een voorwendsel om haar te kunnen verstooten en joeg haar weg na eene lange reis waarop zij met bijna ongeloofelijke rampen had te worstelen kwam zij in bagdad terug
het is om niets anders dan omdat ik in eene roomtaart geene peper gedaan heb daar het inmiddels donker was geworden liet schemseddin mohammed zijn schoonzoon bedreddin weder in den koffer sluiten en riep hem toe blijf daar tot morgen
is er echter nog iets dat mij betreft sire en dat gij moogt wenschen te weten mijne zuster amine zal er u in het verhaal van hare lotgevallen de opheldering van geven
zou ik zelfs wel den moed hebben mij daarover te beklagen mistroostig en van alles ontbloot nam ik mijne toevlugt tot mijne geliefde zuster zobeïde en ik verhaalde haar onder het storten van een vloed van tranen mijne ongelukken in mijn tweede huwelijk
zij ontving mij met hare gewone goedheid en moedigde mij aan om mijn lot met lijdzaamheid te dragen lieve zuster zeide zij gij hebt veel ondervonden en veel geleden maar zoo is de loop dezer wereld
het gezigt van zulk een aanzienlijk gezelschap en de pracht die alom heerschte bragten den armen drager zoo van zijn stuk dat hij als een misdadiger stond te beven
op den laatsten dag van het derde jaar des morgens tusschen drie en vier uren alle inwoners in één oogwenk in steenen werden veranderd en in de zelfde houding bleven waarin zij op dat tijdstip gingen lagen of stonden
de beenderen van den ongelukkige welke zij verslonden had weder uitwierp en inderdaad toen wij den volgenden morgen die plaats bezochten zagen wij met afschuw dat wij ons niet vergist hadden
de vorst den kapitein en de kooplieden met wie ik de reis zou doen bij zich en beval hun mij met de meeste onderscheiding te
bij allah riep bedreddin wat moet ik hooren is het dan eene zoo groote misdaad eene slechte taart te bakken indien gij ze dan toch voor slecht wilt houden
ik verweet het mij zelven wel honderd malen dat ik mij niet had tevreden gesteld met mijne eerste reis die mij voor altoos had moeten afschrikken
eindelijk bereikte men de woning van den vizier schemseddin mohammed die zeker niet vermoedde dat zijn neef zich zoo digt in zijne nabijheid bevond de portiers daar geplaatst om alle wanorde te voorkomen weigerden de slaven die de fakkels droegen binnen te laten
ik ben bezig met roomtaartjes te maken gij moet mij de gunst bewijzen er eenigen te proeven ik ben zeker dat gij ze voortreffelijk zult vinden
ik kon mij hierin niet vergissen daar ik wist dat er noch in bagdad noch in de tuinen om de stad gelegen appelen te krijgen waren ik riep den slaaf goede vriend zeide ik verpligt mij door te zeggen van waar gij dien appel hebt gekregen
allah zal u de goedheid vergelden welke gij voor uwe dienstmaagd hebt en uw hart verblijden gelijk gij het onze verblijdt het is echter niet noodig dat gij u de moeite geeft naar onze woning te zoeken of dat gij u overhaast
toen alles tot de plegtigheid gereed was legde men het lijk van mijne vrouw getooid met al hare juweelen en met hare kostbaarste kleederen in de kist de optogt nam een aanvang ik als de tweede hoofdpersoon in dit treurspel was de eerste achter de
dat hij u lief heeft en gij een werktuig zijt in zijne hand om wel te doen in deze wereld gij brengt mij een ongeloofelijk voordeel aan wij konden tot heden geen ivoor bekomen zonder het leven van onze slaven in gevaar te stellen
om van daar brood te halen waarmede ik in de vrije lucht mijn maaltijd deed met een eetlust zoo als ik dien sedert mijne begrafenis in dit doodshol niet gekend had
terwijl moeder en zoon om het hardst weenden trad schemseddin mohammed binnen en wilde de reden van deze droefheid weten zijne dochter zeide hem welke beleediging agib op de school ondervonden had en de vizier hierover zeer getroffen mengde zijne tranen met de hunne
stemde de harten dezer arme lieden tot vreugde en tot dankbaarheid aan de voorzienigheid welke hun door tusschenkomst van sindbad zulk een onverwacht geluk had geschonken
wij hopen dat gij daarop de oogen slaande van onze goede meening overtuigd zult zijn en deze u aangenaam zal wezen wees gegroet
evenwel hoe rampzalig ik mij ook gevoelde de liefde tot het leven deed hare stem in mij hooren ik was er dus op bedacht dat zoo lang mogelijk te rekken ik sloop den neus
zich weder ten zijnen huize bevond en de maaltijd was afgeloopen ving sindbad aldus aan
den zwarten slaaf zijn leidsman om met hem naar de stad te gaan zeggende dat hij de vorige keer toch lang niet alles had kunnen bezien en dat hij ook gaarne iets zou willen vernemen van den pasteibakker dien hij met een steen gewond had en waarvan hij altijd nog spijt had gehad
toen de jonge echtgenooten waren ingeslapen zeide de geest tot de toovergodin welke hij weder had opgezocht dat het thans tijd werd de taak zij zoo goed aangevangen en bestuurd hadden te voleinden
en evenwel is het waarheid bragt bedreddin in even waar als dat ik gisteren den ganschen dag te balsora heb doorgebragt naauwelijks had hij dit gezegd of allen die nog waren blijven staan
het geldt hier alleen eene reis naar het eiland serendib om u van den door mij aan u opgedragen last te kwijten daarna zal het u vrij staan onmiddelijk de terugreis aan te nemen
laat u die droom niet verontrusten heer zeide de jood uw vader had u bij zijn leven lief als zijne oogappels het is door de geheele stad bekend dat gij een zwaren rouw over hem hebt gedragen
en dat zijne onderdanen waardig zijn zulk een vorst te bezitten met deze woorden gaf hij mij mijn afscheid en liet mij met een rijk geschenk vertrekken
ten einde u in de gelegenheid te stellen dit rampzalige oord te verlaten het schip waarmede ik mij hier bevind en dat mijn eigendom is zal u het bewijs leveren dat ik in mijne woonplaats bagdad in eenig aanzien ben
toen ik van mijn togt door het eiland in de stad terug kwam verzocht ik den koning naar mijn vaderland te mogen terugkeeren hetgeen hij mij op de beleefdste wijze toestond
met mijne melk heb ik u gevoed en ik heb u in uwe jeugd verzorgd als eene teedere moeder ik vraag daarvoor van u geen ander loon dan dat gij aan deze ongelukkige vergiffenis schenkt
de oude dame verzuimde inmiddels niet eene pleister met hare wonderzalf op mijne wang te leggen ik kwam weder tot mij zelven en begaf mij terstond te bed het was reeds nacht toen mijn man bij mij kwam
helaas zuchtte hij ongelukkige bedreddin wat zal er van u worden waar zult gij eene veilige schuilplaats vinden tegen de vervolgingen van een magtigen maar onregtvaardigen vorst
ik overwoog ook hoe dwaas het was den kostbaren tijd die nimmer terugkeert in ijdelheid en in een ongeregeld leven door te brengen in plaats van die te besteden tot mijn eigen heil en tot nut van mijne medemenschen
en duizenden gedachten dwarrelden mij door het hoofd daarna meer geregeld over mijn rampzalig lot nadenkende zeide ik tot mij zelven het is waar dat allah over ons beschikt volgens de besluiten zijner
de sultan die in noureddin ali toen hij hem bij gelegenheid van zijn huwelijk was voorgesteld groot behagen had gevonden en sedert niets dan goeds van hem had hooren spreken
welke hij mij reeds op het eerste gezigt had ingeboezemd beminnenswaardig jongeling geliefde van mijn hart niemand kan met meer ongeduld dan ik de opheldering afwachten van zoo vele wonderlijke zaken die mij zijn voorgekomen
maar hernam hij kunt gij niet met pijl en boog omgaan ik antwoordde hem dat ik dit reeds in mijne jeugd had geleerd toen gaf hij mij boog en pijlen en deed mij achter zich op een olifant stijgen
legde hij zich met mij op den grond neder zonder mijn armen hals een oogenblik los te laten elken morgen wekte hij mij door mij met de hielen in de lenden te schoppen en dwong mij dan door mij den hals bijna toe te knijpen om op te staan
wees daarbij niet karig met uwe sequinen maar strooit ze met volle handen volg naauwkeurig wat ik u gezegd hebt draag zorg uwe tegenwoordigheid van geest te bewaren
eindelijk brak de dag aan en de slang verwijderde zich ik had intusschen den moed niet mijne wijkplaats te verlaten vr dat de zon hoog aan den hemel stond
gij zoudt ons daardoor hoogst gelukkig maken omdat de familie met welke wij ons zullen verbinden niet anders dan goede gedachten van ons zal kunnen hebben zoodra zij zien zal dat eene dame van uwen rang het niet beneden hare waardigheid heeft geacht
bedreddin had juist nog warme en versche en zocht er de beste uit neem deze zeide hij tot den slaaf ik sta er voor in dat zij overheerlijk is en dat niemand ter wereld ze dus kan maken dan ik
heb slechts een weinig geduld hernam ik en bewijs mij de gunst om aan te hooren wat ik u te zeggen heb welaan luidde het korte antwoord van den kapitein ik luister wat hebt gij te zeggen
gij wordt te gemeenzaam en uwe vriendschap is al te hartelijk wees blij dat ik bij u kom en gij mij moogt onthalen bedreddin gehoorzaamde en begon tot lof van agib een lied te zingen hetwelk hij zoo maar op het eigen oogenblik vervaardigde
toen de confituren bij het dessert werden opgedragen nam ieder volgens het aldaar bestaande gebruik daarvan zooveel als hij kon medenemen en te gelijk trad de kadi binnen met het huwelijks kontrakt in de hand
vermoeid van het omdolen zette ik mij in de nabijheid van de bron onder het lommer van een boom neder eensklaps zag ik nu eene gevleugelde slang van verbazende dikte en lengte op mij afkomen
tweede reis van sindbad den zeeman zoo als ik u gisteren mededeelde had ik na mijne eerste reis het besluit opgevat mijne verdere levensdagen te bagdad en op mijne landgoederen in rust en in genot door te brengen
eindelijk werd zij mij door den dood ontrukt doch ik had reeds zoo veel nut van haar onderwijs getrokken dat ik van de waarheid van het mahomedaansche geloof ten volle overtuigd was
hier hoe men handelen moet met een onwaardigen pasteibakker die roomtaarten maakt zonder er peper in te doen groote hemel riep thans bedreddin hassan op een zoo koddig jammerenden toon
doch zoodra de dag aanbrak spreidde de rok zijne vlerken uit en voerde mij zoo hoog in de lucht dat ik de aarde niet meer zien kon daarop schoot hij met zulk eene snelheid naar beneden dat mij hooren en zien vergingen
bedreddin haastte zich hun eene roomtaart voor te zetten welke niet minder keurig was dan die van vroeger kom zeide agib zet u naast mij en eet met ons
zonder een woord meer te zeggen stond nu de weduwe van noureddin ali van tafel op en begaf zich naar de tent van schemseddin mohammed aan wien zij in niet zeer zachte woorden het wangedrag van den slaaf
maar van een slecht uitzigt zag voorbijgaan met een appel in de hand welke ik dadelijk herkende voor een van die welke ik uit balsora had
zij regelden zich daarbij naar den leermeester die bij het kleinzoontje van den vizier veel door de vingers zag wat hij bij hen niet ongestraft liet deze blinde toegevendheid welke zoowel de meester als de scholieren voor hem hadden was voor
vizier zeide hij tot hem ik wil eene wandeling doen door mijne stad bagdad om met eigen oogen en ooren te vernemen wat men van mij zegt en in het bijzonder of men tevreden is over mijne regters
de vrouwen zeiden hem het zelfde zonder er zich om te bekommeren of dit gehoord werd door den gebogchelden stalknecht wien zij menigen trek speelden tot groot vermaak der aanschouwers
deze vraag herinnerde de viziersdochter aan haren bruidsnacht die door een zoo langen weduwe staat gevolgd was en zij kon hare tranen niet bedwingen bij de gedachte aan het grievende verlies van zulk een beminnelijken echtgenoot als
bedreddin hassan bedroefd over den toestand waarin hij zijn vader zag en getroffen door zijne woorden ontving het geschrift met tranen in de oogen en beloofde er zich nimmer van te zullen ontdoen toen werd noureddin ali door eene flaauwte overvallen
om kort te gaan iedereen bewonderde hem en noemde den vader en de moeder die zulk een schoon kind bezaten duizendmaal gelukkig
ik vermaakte mij eenige oogenblikken met dit inderdaad prachtige gezigt doch weldra zag ik iets waardoor mijn kortstondig genoegen vergald werd en dat mij een hevigen schrik aanjoeg
de vierde is geen wijn te drinken want dit is de bron van vele ondeugden de vijfde is uwe goederen wel te bewaren indien gij ze niet verkwist zoo zullen zij u dienen om voor gebrek bewaard te blijven
het is niet onnatuurlijk dat men op uiterste redmiddelen bedacht is als men in zulk een toestand verkeert als de mijne terwijl men de vrouw liet zakken naderde ik de plek waar de kist moest nederkomen en zoodra ik bemerkte dat men den steen weder op den put legde
ik heb een broeder van wien ik zonder overdrijving durf zeggen dat hij de schoonste en welgemaaktste van alle mannen is hij is zoo opgetogen door den lof van uwe schoonheid
en door geregtsdienaren van het paleis naar buiten gebragt en onder de voor hen bestemde galgen geplaatst men deed hun den strop om den hals waaraan zij moesten worden opgetrokken
en dat een zoen spoedig gegeven en even spoedig weder vergeten is mijne begeerte om de stof die ik voor geen geld kon bekomen in mijn bezit te hebben was zoo sterk dat ik onnoozel genoeg was mij te laten overhalen
op een zeer heeten dag moest hij eene zware vracht dragen van het eene einde der stad naar het andere daar hij door den langen weg dien hij reeds had afgelegd zeer vermoeid was zocht hij eene schaduwrijke plaats legde zijne vracht af en ging daarop zitten
ik legde mij op het praalbed neder doch de doodsche stilte die mij omgaf verontrustte mij zoodat ik den slaap niet kon vatten het zal omstreeks middernacht geweest zijn toen ik tot mijne verbazing
en als een blinde rondtastende naar de plaats waar mijne kist stond om mijn brood en water te halen hoe groot ook de duisternis was die in de grot heerschte zoo zelfs dat men den dag niet van den nacht kon onderscheiden
en na haar verzocht te hebben die tranen en zuchten te bedwingen maakte hij zich bekend als haar schoonbroeder en zeide haar ook de reden die hem had bewogen caïro te verlaten en naar balsora te reizen
zij begon nog sterker te maauwen en maakte zich allengskens zoo groot als een ezelsveulen op dit gezigt wilde de bogchel om hulp roepen maar de schrik had hem zoo zeer bevangen dat hij met open mond bleef staan zonder een enkel woord te kunnen uitbrengen
en stak haar hoofd er buiten beste man sprak zij op teederen toon wat doet gij daar bij de deur kom weder te bed gij moet reeds een geruimen tijd afwezig zijn geweest toen ik zoo straks ontwaakte was ik zeer verwonderd u niet bij mij te vinden
morgen zou de beurt aan een ander van ons komen tot dat ook de laatste zijn graf in den maag van den reus zou hebben gevonden dat was ons vooruitzigt
de gouden kroon welke zij op het hoofd had en het snoer parels grooter dan hazelnoten om haren hals overtuigden mij dat dit de koningin was
die niet tevreden haar dus mishandeld te hebben haar nog beroofd heeft van al wat zij van haar eersten man bezat het verwondert mij dat zulk eene onregtvaardige en onmenschelijke daad
ik was in de kracht mijns levens het verveelde mij niets om handen te hebben en zonder veel te denken aan de nieuwe gevaren welke ik ging trotseren vertrok ik uit bagdad met de kostbaarste koopwaren van het land die ik naar balsora liet vervoeren
voorop gingen de muzijkanten de dansers en de danseressen en bedreddin hassan deed nu en dan een greep in zijne beurs en strooide zijne sequinen met milde hand uit
het tiende deel van mijne winst deelde ik uit aan aalmoezen en zocht mijne doorgestane vermoeijenissen in een genoegelijk leven te vergeten bij het eindigen van deze woorden deed sindbad weder
den koning mijn vader trof hetzelfde lot hij werd in een zwarten steen veranderd zoo als hij nog in een der vertrekken van dit paleis te zien is
op zekeren dag lieten wij ons aan wal zetten op een eiland dat zeer rijk was van vruchtdragende boomen maar overigens zoo eenzaam
maar al hunne pogingen waren vruchteloos er was van den moordenaar geen spoor te ontdekken en de vizier begreep dat het zonder tusschenkomst des hemels met zijn leven gedaan was
zij betuigden hem bij herhaling hunnen dank en gaven hem door teekens hunnen wensch te verstaan dat de jonggehuwde voor hem en niet voor den gebogchelde bestemd mogt zijn
wij hoorden hem hoesten en rogchelen en wij dachten niet anders of hij zou komen om een van ons tot zijn ontbijt uit te kiezen ditmaal echter kwamen wij met den angst vrij want kort daarop ging hij uit en liet ons alleen in het paleis achter
deze kooplieden begeven zich in den tijd dat de arenden jongen hebben naar de rotsen die de diamant vallei omgeven zij werpen dan groote stukken vleesch in de vallei
en uit een zijvertrek trad een jongeling te voorschijn van zulk een belangwekkend voorkomen en van eene zoo mannelijke schoonheid dat ik er door getroffen werd
heer antwoordde de slaaf ik zweer u dat ik hem niet ontvreemd heb noch bij u noch uit den tuin van den beheerscher der geloovigen vr eenige dagen over straat gaande trof ik daar drie spelende kinderen aan
in grooteren getale en van meer waarde dan die van al de andere kooplieden te zamen zoo wij ze hebben is dit slechts bij geluk maar ik had ze alleen voor het kiezen en oprapen op den bodem der vallei en heb er dezen zak mede gevuld
in plaats van twee haartjes legde zij er het geheele pakje met haar op dat terstond ontvlamde op het eigen oogenblik schudde het paleis op zijne grondvesten en de toovergodin verscheen voor den kalif
zoo hopen wij echter dat gij die als een broeder en vriend van onze hand zult aannemen uit hoofde van de vriendschap welke ons hart u toedraagt en waarvan wij verheugd zijn u een bewijs te kunnen geven
wij kwamen in een groot bosch van regt opgaande en hemelhooge boomen wier stammen zoo glad waren dat er voor den besten klimmer geene mogelijkheid bestond zelfs de onderste takken waaraan zich de vruchten bevonden te bereiken
hij wendde hierbij zoo veel spoed aan dat hij reeds den vierden dag vertrok vergezeld door zijne dochter parel van schoonheid en door zijn
ten einde een weinig uit te rusten hij bevond zich tegenover een prachtig paleis uit welks openstaande vensters hem eene fraaije muzijk
daar ik evenwel spoedig bemerkte dat zij zich niet bewogen en zelfs de oogen niet verdraaiden herstelde ik mij trad nader bij en ontdekte dat zij versteend waren ik ging de stad binnen en verscheidene straten door
op de vraag der matrozen door welk ongeluk ik mij op die eenzame plaats bevond gaf ik ten antwoord dat ik voor vier dagen op deze kust schipbreuk had geleden en dat ik met mijne goederen die aangespoeld waren hier moest blijven omdat ik niet over de steile rotsen kon komen
en gaf hun zitting in zijnen raad zoo verwierf zich de beroemde kalif haroun-al-raschid duizend zegeningen door zoo vele menschen gelukkig te maken die met ongeloofelijke rampspoeden hadden te worstelen gehad
bedreddin wist niet meer hoe hij het had was het tooverij of een blijde droom dit kon hij zich niet verklaren bedrogen hem zijn gehoor en gezigt niet
ik ben niet met den gebogchelden stalknecht dien ik tot in den afgrond verwensch ik ben niet met dat afschuwelijke monster gehuwd men heeft hem zoo beschimpt en in verlegenheid gebragt dat hij gedwongen werd zich in zijn stal te gaan verbergen
ten einde hem geen tijd te geven om tot zich zelven te komen veranderde de geest zich terstond in een buffel van vervaarlijke grootte en riep hem met brullende stem toe leelijke bogchel
welke voor zijn leven deed vreezen hij kwam echter weder bij en nogmaals het woord opnemende zeide hij mijn zoon de eerste stelregel dien gij in het oog moet houden is u niet te veel op anderen te verlaten
bij geluk kwam hem echter een ruiter achter op die naar balsora ging en deze nam hem achter op zijn drommedaris toen zij na een langen en snellen rid te balsora kwamen steeg noureddin ali af en bedankte den ruiter voor de hem bewezen dient
ik bevond er mij wel bij want weldra bleek het dat mijne kameraden geheel buiten zinnen waren en niet meer wisten wat zij zeiden vervolgens diende men ons rijst voor toebereid met kokosolie en mijne van hun verstand beroofde makkers aten er duchtig van
en ik hem met veel meer gemak en lust droeg dan gewoonlijk gaf hij mij door teekenen te verstaan dat ik ook hem moest laten drinken ik reikte hem mijne kalebas toe hij nam die en daar mijn wijn hem zeer lekker smaakte dronk hij haar tot den laatsten droppel ledig
zorgen wij nu ging hij voort dat de dag ons niet verrasse vervul thans uwe taak en vervoer den jongen man zonder hem wakker te maken
een ander in mijne plaats zou misschien een ongelukkige uit de gevangenis halen en dezen doen sterven om alzoo den kalif te misleiden en te bevredigen maar ik wil mijn geweten met zulk eene bloedschuld niet bezwaren
maar sire hervatte ik veroorloof mij aan uwe majesteit te vragen of ook de vreemdelingen hieraan onderworpen zijn wel zeker hernam de koning met een spotachtigen lach want hij raadde mijne
bij deze woorden borst hij in tranen uit tot hij weder zijn kermen liet hooren neen nooit werd iemand zoo gestreng en zoo onregtvaardig behandeld kan het mogelijk zijn dat men een mensch het leven beneemt omdat hij geene peper in eene roomtaart heeft gedaan
daarom vervolgde hij zich tot den groot-vizier wendende geef ik u drie dagen om dien misdadiger op te zoeken indien gij hem binnen dien tijd niet voor mijn troon brengt zal ik u in zijne plaats doen sterven
inmiddels kunnen wij het plan dat ik heb voorgesteld om ons van den reus te ontslaan beproeven slaagt dit zoo zullen wij met geduld kunnen afwachten tot een of ander voorbij zeilend schip ons van dit noodlottige eiland afhaalt
en waren ten hoogste verblijd dat wij het strand weder onder onze voeten hadden wij vonden op dit eiland heerlijke vruchten die ons goed te pas kwamen om onze verloren krachten te herstellen
de derde is zoo men u beleedigt niet te antwoorden men is buiten gevaar zegt het spreekwoord wanneer men weet te zwijgen en het is vooral in die omstandigheid dat gij moet weten u zelven te beheerschen en dit in beoefening te brengen
ik rigtte mij op en nu bespeurde ik dat deze slang bij den staart werd vastgehouden door eene andere nog veel grooter die haar trachtte te verslinden
hoorde spreken dacht hij dat deze raaskalde en zeide tot hem keer je om en ga op je beenen staan slaaf ik zal er mij wel voor wachten hernam de gebogchelde stalknecht van den sultan
ten tweede in een slangenvel met schubben zoo groot als een gewoon goudstuk dat de eigenschap bezat om hen die daarop sliepen voor ziekten te vrijwaren ten derde in aloëhout ter waarde van vijftig duizend drachmen
caïro gekomen sloeg hij den weg in naar de woestijn van arabië maar zijn ezel bezweek weldra en nu zag hij zich genoodzaakt zijne reis te voet voort te zetten
wel zeker hernam de oudste en ik ben overtuigd dat gij er niets tegen zult hebben om behalve de gewone bepalingen van het
ik was zoo getroffen over haar ongeluk dat ik niet kon nalaten met haar te weenen vervolgens deed ik haar in het bad gaan gaf haar eenige van mijn eigene kleederen en zeide
want mijne moeder welke dit uitnemend verstond heeft mij geleerd die te bereiden en men komt ze van wijd en zijd bij mij halen
wij waren reeds in de golf van perzië en bij den gunstigen wind dien wij hadden hoopte ik dat wij den volgenden dag de haven van balsora zouden bereiken
schaban hoewel meer dan verzadigd onderwierp zich aan deze proef hij nam een stuk van de roomtaart maar moest het weder uit zijn mond nemen daar het hem onmogelijk was het te eten
bij bragt mij eenige uren ver buiten de stad in een groot bosch hier hield hij stil liet mij afstijgen en wees mij een grooten boom aan
de beide vogels kwamen terug en wij bemerkten dat elke rok een stuk rots zoo groot als een kleinen berg in zijne klaauwen medebragt toen zij vlak boven mijn schip waren staakten zij hunne vlugt en op hunne wieken drijvende liet de eene zijn stuk vallen
en schopte mij met den anderen zoo lang in de lenden dat ik mijns ondanks verpligt was op te staan zoodra ik weder overeind was dwong hij mij voort te gaan en vruchten voor hem te plukken hij verliet dien geheelen dag mijne schouders niet en toen ik mij des nachts ter ruste wilde begeven
en het strand waar ik mij bevond op niet grooten afstand voorbij zeilde ik maakte het linnen van mijnen tulband los waaide daarmede en schreeuwde uit alle magt om mij te doen hooren men had mij spoedig opgemerkt en de sloep werd uitgezet om mij af te halen
hevig ontsteld over dit onredelijke bevel keerde de vizier giafar naar zijne woning terug helaas zeide hij hoe zal ik
waartoe toch het onderscheid tusschen dezen sindbad en mij ik moet dagelijks hard werken hitte en koude verduren om een schamel stukje brood voor mij en mijn gezin te verdienen
dat hij maar niet begrijpen kon hoe zoo iets in een enkelen nacht kon gebeuren in plaats dus van zich te bed te begeven liep hij naar den stoel waarop zijne kleederen lagen