AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wij moeten nog eenmaal naar het noodlottig slagveld terugkeeren t was de juni volle maan deze helderheid begunstigde de wreede vervolging van blücher verried het spoor der vluchtenden
achtste hoofdstuk het goed afgeloopen verhoor een uur later toen het pikdonker was vertoonden zich twee mannen en een kind aan de deur van
de man aanschouwde de naakte roode beentjes van cosette en hernam wanneer zal zij dit paar kousen gereed hebben zij heeft er minstens nog drie of vier dagen werk aan die luie meid en hoeveel is zulk een paar kousen waard als t klaar is vrouw
de achttienhonderd man die in nog korter tijd om la haie sainte vielen al deze stormachtige tusschentooneelen die evenals de rookwolken van den slag voorbij napoleon vlogen hadden nauwelijks zijn blik verontrust
in kwamen er nog eenige leekezusters bij maar geen koorzusters veertig jaren geleden was het getal der religieusen bijna honderd vijftien jaar geleden niet meer dan achtentwintig
dit was niet mogelijk zij verzocht dat men het kind ten minste vergunde de kleine hand door de spijlen te steken opdat zij die zou kunnen kussen ook dit werd geweigerd ja voor een groote ergernis gehouden
wie is deze duivel van een kerel dacht hij hij deed wat de wolf doet hij schudde zich de vermetelheid was hem reeds eenmaal gelukt
haar geslagen had haar naakte beenen waren rood en mager de holte om hare schouderbladen was om van te schreien
toen deze kuil vol levende menschen was vertrad men ze en de rest ging er over schier een derde der brigade dubois stortte in dien afgrond hier begon het verlies van den veldslag
derde hoofdstuk strengheden minstens twee jaren soms vier jaren duurt de proeftijd vier jaren het noviciaat zelden kan de gelofte voor het
het bleek klaar dat sommige spaansche officieren met den weerstand belast te gemakkelijk toegaven het idée van omkooping plaatste zich naast de overwinning het scheen dat men eerder de generaals dan de veldslagen had gewonnen
was hij nu in zulk een heillooze geestverwarring dat hij zijn opgewekte legioenen in den afgrond voerde was hij zes-en-veertig jaar oud door een heerschenden waanzin aangegrepen
wijl de linker tak naar de voorstad naar bewoonde plaatsen en de rechter naar het veld naar het onbewoonde voerde zij gingen echter niet snel meer
dan keert het meisje met u terug want ik breng u weder hier binnen dat moet wel maar hoe komt gij hier uit jean valjean schudde het hoofd het komt er alleen op aan dat niemand mij zie vader
om een blik op dit zwijgend verblijf te slaan veroorlove de lezer ons nog een kleine uitweiding die wel is waar vreemd aan het onderwerp van dit boek maar karakteristiek en noodzakelijk is daar zij zal doen zien dat ook in het klooster zonderlinge figuren zijn
overigens is men zeker dat zoo men met deze kaarten speelt men alles verliest wat men bezit en het buskruit in den hoorn heeft de eigenschap dat het u t geweer in t gezicht doet springen
en zijn oogen toen naar de kamerdeur slaande zag hij licht door het sleutelgat dit licht vormde een onheilspellende ster in t donker van deur en muur blijkbaar was er iemand die met een licht in de hand luisterde
had geen woord gezegd de priorin beschouwde cosette oplettend en zeide halfluid tot de kapittelmoeder zij zal leelijk zijn
slechts één harer klompen stond bij haar bed door een open deur dicht bij de slaapplaats van cosette kon men in een groote donkere kamer zien
colville volgens anderen maitland in dit uiterste oogenblik aangedaan dappere franschen geeft u over cambronne antwoordde merde vijftiende hoofdstuk cambronne
de soldaat had niet geslapen was doornat en zonder ontbijt t geen napoleon evenwel niet belet had blijmoedig tot ney te zeggen
negende hoofdstuk de man met de schel valjean ging rechtstreeks op den man af dien hij in den tuin zag hij had de rol geld in de hand genomen welke in zijn zak was de man boog het hoofd en zag hem niet naderen
op een der zodenbanken in dien tuin werd door een zesjarig rozig mondje verteld en aangehoord door vier en vijfjarige blauwe oogen
zag hem zij zag de pop aan toen kroop zij langzaam achteruit en verborg zich onder de tafel in den hoek van den muur zij schreide niet meer noch kreet t was alsof zij niet durfde ademen vrouw
den reiziger hij antwoordde niet hij scheen in diepe gedachten wie is toch deze man zeide zij binnensmonds een arme drommel hij heeft geen geld om te eten zal hij mij t logies wel betalen
het reusachtig doodshoofd t welk de helden altijd door den kruitdamp op den achtergrond van den slag zien naderde en staarde hen aan
hij vereenigde met wonderbare knapheid en in een meesterlijke verhouding den dorst van een zwelger met de stilzwijgendheid van een rechter
hij scheen tot het noodlot te zeggen gij durft niet anders half licht en half schaduw gevoelde napoleon zich begunstigd door het goede en geduld door het kwade
dit gebouwtje was inderdaad zoo goed achter den bouwval verborgen en zoo geplaatst dat niemand het zien kon zoodat ook jean valjean het niet had gezien goed zei jean valjean nu heb ik u nog twee dingen te verzoeken wat mijnheer de maire
misschien eenigszins beschaamd door marengo en arcola trok zich uit de verlegenheid met het beeld van den hertog van angoulême
eindelijk te eten wat verkiest mijnheer brood en kaas zei de man zeer zeker een arme drommel dacht
zoo een regiment niet eenig steunpunt heeft wijkt het een holte op de vlakte een glooiing van den grond een dwarsloopend pad een holleweg kunnen den hiel van den kolossus tegenhouden dien men een leger noemt en hem beletten achteruit te gaan
een dier groote herbergsschoorsteenen waarin altijd zoo weinig vuur is zoo er in t geheel vuur in is en die zich zoo koud laten aanzien
men zag dan rechts tegenover het venster een glazen deur met een grijs geschilderd raampje daarboven men lichtte de klink op trad binnen en men gevoelde denzelfden indruk als dien wanneer men in den schouwburg in een getraliede loge komt
al wat in haar dacht en voelde drong haar dan ook reeds sinds den eersten dag om den goeden man te beminnen zij gevoelde wat zij nooit had gevoeld eene inwendige verwarming en ontluiking
zoo men hem van het gestolen kind sprak hij begreep er niets van t is waar aanvankelijk had hij zich beklaagd dat men hem de lieve kleine zoo spoedig ontnomen had
verbonden door dubbele dwarspaden zoodat ware de tuin rond geweest de plattegrond er van een kruis op een rad had voorgesteld deze paden
waar de gemeenschap is is de gemeente waar de gemeente is is het recht het kloosterleven is de uitkomst der woorden gelijkheid broederschap
montfermeil ligt tusschen livry en chelles op den zuidelijken zoom van het hooge bergplat dat de ourque van de marne scheidt tegenwoordig is het een tamelijk groot dorp dat het geheele jaar door
t kan geen kwaad dat het gras vochtig is des te beter snijdt het om t even dat gras uw gras is jong en nog moeielijk t is te teer en buigt voor de zeis
de doodgraver is een dronkaard en mijn vriend t is de oude mestienne de doodgraver steekt de dooden in den kuil en ik steek den doodgraver in mijn zak nu wil ik u zeggen wat gebeuren zal kort voor de avond valt
noch engelschman noch franschman noch boer noch soldaat veeleer een vampier dan een mensch door den reuk der lijken gelokt voor wien diefstal overwinning was en gekomen om waterloo te berooven
geen vier-en-twintig jaar en vertegenwoordigden reeds de geheele menschelijke maatschappij aan de eene zijde afgunst aan de andere verachting de pop der
bij t aanbreken van den dag juist toen hij van vermoeidheid insluimerde wekte hem het knarsen eener deur die aan t einde van de gang geopend werd vervolgens hoorde hij denzelfden
zoodra cosette te bed was hadden jean valjean en fauchelevent gelijk men gezien heeft voor een vroolijk brandend houtvuur kaas met brood gegeten en een glas wijn gedronken
om ze te bereiken moest hij over een tamelijk groote vrije en verlichte ruimte gaan hij aarzelde niet zij die hem vervolgden hadden blijkbaar zijn spoor verloren en jean valjean achtte zich buiten gevaar hij werd wel gezocht maar niet gevolgd
zal zij stil zijn daarvoor sta ik in maar gij vader madeleine na eene pauze die niet zonder angst was riep fauchelevent ga langs den weg terug dien gij gekomen zijt
het bloed stroomde tot op den straatweg van nivelles en vormde er een grooten plas vr den hoop boomen die den straatweg versperde
t is niet meer dan billijk ofschoon wat veel hij zal t niet willen betalen thénardier antwoordde met zijn koelen glimlach hij moet betalen deze glimlach was de hoogste uitdrukking van zekerheid en gezag
hij zag deze sombere gestalte op de door de maan verlichte straat donker uitkomen zoo hij achteruitging stiet hij op javert
hij droeg een oude leelijke bruine jas die verscheidene millioenen waard moest wezen wijl hij geheel en al met banknoten gevoerd was
dien men gewoonlijk bij alle putten in belgië vindt in plaats ervan is er een balk waaraan vijf of zes knoestige vermolmde stukken hout die groote beenderen gelijken
hij was in een kiel gekleed die iets van een kapotjas had onrustig en stoutmoedig ging hij voort echter telkens omziende
de man opende de portefeuille en nam er niet een handvol bankbriefjes zooals thénardier verwacht had maar een klein papiertje uit dat hij losvouwde en den herbergier aanbood zeggende ge hebt gelijk lees dus
zoo het vijf uren is te vijf uren en elk uur zij het allerheiligste sacrament des altaars geëerd en geloofd is het acht uren te acht uren enz en zoo vervolgens bij elk uur dat slaat
jean valjean hernam t is te doen om hier uit te komen zonder gezien te worden dit is een middel maar verhaal mij eerst alles nauwkeurig hoe gaat het in zijn werk waar is de
heerlijk heerlijk van negen tot half elf ure had het geheele leger t geen schier ongelooflijk schijnt positie genomen
met de versterking die hij bij zich had was aan geen wederstand te denken hoe stoutmoedig sterk en wanhopig jean valjean ook wezen mocht
fauchelevent nam de forsche handen van valjean in zijn oude gerimpelde en bevende handen en scheen eenige oogenblikken niet te kunnen spreken eindelijk riep hij
haastig naderde hij deze steenen en in de nachtschemering onderzocht hij ze nauwkeurig en met de grootste aandacht een dikke boom bedekt met die uitwassen welke de wratten van t plantenrijk zijn stond op eenige schreden van den
er was een wolf in het land en er waren veel bosschen en de wolf was in het bosch en hij at de jonge haantjes op dan nog dit gedicht er kwam een stokslag polichinel sloeg de kat t deed haar geen goed maar t deed haar pijn
ging uit de kamer en zag om zich als iemand die iets zoekt hij ging door een gang en kwam aan de trap daar hoorde hij een zeer zacht gerucht dat de ademhaling van een kind geleek hij ging hierop af
jean valjean was al dieper en dieper in zijn gedachten verzonken dit klooster zou ons kunnen redden prevelde hij en luid zeide hij ja maar het groote bezwaar is hoe hier te blijven
te middernacht in de straat polonceau een touw te vinden had jean valjean een koninkrijk gehad hij zou het op dat oogenblik voor een touw hebben gegeven
de dragers komen ze halen en in galop gaat men zoo naar den hemel men brengt een ledige kist en gevuld wordt zij weggedragen dat is nu een begrafenis de
loog trouwens toen hij het huis had gehuurd om er een kroeg van te maken had hij deze kamer dus gestoffeerd gevonden het huisraad overgenomen met den bruidskrans er
antwoorden wij er is misschien niets verhevener dan t geen deze zielen doen en wij voegen er bij er is misschien niets nuttiger
een behendige onwetendheid is een kracht men wacht er zich niet voor en wordt erdoor overvallen sedert iets langer dan twee jaren dat hij het klooster bewoonde was fauchelevent er gelukkig geweest
jean valjean ging met den rug naar hem gekeerd in de duisternis zijn treurigheid bekommering angst neerslachtigheid
de zware paarden steigerden braken door de gelederen sprongen over de bajonetten en vielen als gevaarten in t midden dier vier levende muren
lang voor een koorlessenaar staande te zingen de kweekelingen waren uitgezonderd wat de strenge kloosteroefeningen betreft aan al de overige onderworpen
de hertog van angoulême door de liberale bladen de held van andujar genoemd met een zegevierende houding die eenigszins met zijn vreedzaam voorkomen in tegenspraak was het oude wezenlijke schrikbewind van het heilige officie bedwingend
tegen het vlammende zwaard en van het schaakspel tegen het genie den juni had deze vijandschap het laatste woord en schreef onder
deze groote algemeene zaak de beheersching der stof door den geest want het leelijke heeft soms zijn reden van bestaan zelfs in de diepten van het eeuwig schoone
boulatruelle was verwonderd t was echter eerst na zeven of acht minuten dat de gedachte bij hem opkwam den man te volgen
de poorten der kerkhoven van parijs werden in dien tijd bij het ondergaan der zon gesloten en daar dit een maatregel van het stedelijk bestuur was zoo was het kerkhof vaugirard er evenals de andere aan onderworpen
monseigneur een dag vacantie als t u belieft de jonkvrouw bouchard was groot en frisch met het bekoorlijkst gezichtje
er was iets zoek en t is verdwenen de open ruimten verplaatsen zich de donkere golvingen naderen of wijken als door een grafwind worden deze heillooze drommen voortgestuwd teruggedrongen uitgezet en verdreven
kracht handhaven zeven-en-dertig jaren geleden was uitgezonderd dit plein st jaques dat steeds afgrijselijk is geweest misschien het treurigste
in het slop van la planchette en reed naar montfermeil hij verwachtte er licht te vinden en vond er duisternis
dat op het wereldlijke aast maar alom eeren wij den denkenden mensch wij buigen ons voor ieder die knielt een geloof is voor den mensch noodzakelijk
de verschijning van dezen man in het lot van dit kind was de komst van god geweest jean valjean had overigens zijn schuilplaats goed gekozen hij was er kon men zeggen in volkomen veiligheid
dit was de plaats welker verovering eens napoleon's droom was zoo hij dit plekje gronds had kunnen nemen zou t hem misschien de overwinning der wereld hebben bezorgd
welk schip later te brest tot exercitie schip diende maar toen tot het eskader der middellandsche zee behoorde dit vaartuig hoe ontredderd het was want de zee had het deerlijk geteisterd verwekte opzien toen het ter reede kwam
van den troon als van de stulp van hecuba tot moeder de gans misschien zijn in dat huis meer dan elders van die liefelijke kinderlijke woorden gesproken welke een peinzenden glimlach uitlokken
alles was stil en eenigszins geruster zette hij zijn weg voort eensklaps meende hij juist toen hij zich omkeerde dat zich iets in de straat ver achter hem in de duisternis bewoog
er zijn dingen die vernietigd er zijn andere dingen die eenvoudig toegelicht en beschouwd moeten worden welk een kracht heeft een welwillend ernstig onderzoek
jean valjean had een soort van y voor zich welken arm zou hij er van kiezen hij aarzelde niet en koos den rechter waarom
t was een arbeider die een buis met groote zakken droeg en een spade onder den arm had fauchelevent bekeek den onbekende en vroeg wie zijt ge de man antwoordde de
plaatsen zich deze twee oneindigen welk een ontzettend meervoud niet het een boven het ander is het tweede oneindige om zoo te spreken niet aan het eerste onderworpen
hadden eenige oude wereldlijke dames zooals mevrouw albertine van de priorin verlof verkregen in het kleine klooster te mogen wonen tot dat getal behoorden mevrouw de beaufort d'hautpoul en mevrouw de markiezin dufresne
was noodzakelijk voor de verschijning der groote eeuw een oppermachtig wezen heeft zich hiermede belast de paniek der helden is hierdoor
dit verblijdde de nonnen niet weinig hoewel zeer oud bespeelde mevrouw de genlis nog zeer goed de harp toen zij vertrok liet zij een kenteeken van zich in haar cel achter
op dit oogenblik brak een levendig gejuich uit oude galei opzichters weenden vrouwen vlogen elkander op de kade om den hals en men hoorde uit aller mond met een soort van verteederde woede den kreet genade voor dien man
wat is een gevecht een trilling de onbeweeglijkheid van een wiskunstig plan rekent bij minuten niet bij dagen
de vurige oogen der jonge geslachten richtten zich op haar zonderling men was tegelijkertijd door deze toekomst vrijheid en dat verleden napoleon bekoord
bij bausset vervolgens ging hij naar grand villard bij briançon in de opper alpen t was tastend en bevond dat hij zijn weg volgde die duister en onbekend was
sinds heeft hij zijn loten door de trap heen geschoten in de kapel heeft men elkander vernietigd het inwendige
een dier vergrijpen welke een plicht gelijken de nonnen hadden het bedreven niet alleen zonder ongerustheid maar zelfs met voldoening van het geweten
fauchelevent dacht ik ben verloren men was op korten afstand van het pad dat naar den hoek der nonnen voerde de
deze gissingen die schier zekerheid waren vielen als stof dat de wind opheft terstond smartelijk op valjeans hoofd hij onderzocht de blinde steeg zij liep dood hij onderzocht de kleine picpusstraat er stond een
en hij wenkte jean valjean te luisteren de klok werd weder gehoord t is de doodsklok mijnheer madeleine gedurende vier en twintig uren totdat het lijk uit de kerk wordt gedragen zal de klok elke minuut geklept worden
verwant aan de montmorencys de weddingschap dat zij den aartsbisschop een dag vacantie zou vragen iets ongehoords in een zoo streng huis
zij moet werken wijl zij eet ik voed haar niet om niets te doen wat doet zij dan hernam de vreemdeling met een zachte stem die zoo zonderling in tegenspraak was met zijn bedelaarskleeding en
cretatus wat ons aangaat wij eerbiedigen het een en ander van en sparen geheel het verledene mits het zich tevreden houdt dood te zijn zoo het levend wil zijn vallen wij het aan en trachten het dan te dooden
de geheele engelsche linie haar aanvallende houding hernemende en vooruit gedrongen de reusachtige opening in het fransche leger gemaakt
zij verhaalde van het oude gebruik dat vr de revolutie in champagne en bourgondië bestond ter zake der vier wijnen wanneer namelijk een groot personage een maarschalk van frankrijk een prins een hertog of
in het kleine klooster bevond zich een honderdjarige non die uit de abdij van fontevrault was gekomen vr de revolutie had zij in de groote wereld geleefd zij sprak veel van den heer de
scheen haar moeielijk zulk een rekening aan iemand te geven die zoo geheel t voorkomen van een arme had de reiziger scheen verstrooid en in gedachten hij antwoordde ja madame ik vertrek
zij haastte zich haar dochtertjes naar bed te zenden en verzocht toen den bruinen man verlof ook cosette naar bed te doen gaan die voegde zij er op moederlijken toon bij heden wel zeer vermoeid moet zijn cosette ging naar bed en nam kaatje op haar armen mede
de goede arme fauchelevent voormalig gerechtsschrijver behoorde tot de klasse van boeren welke niet gemakkelijk van hun stuk zijn te brengen
wezen socrates moet in adam dringen en marcus aurelius voortbrengen met andere woorden uit den gelukkigen mensch den wijzen mensch tevoorschijn brengen het paradijs in een school veranderen de wetenschap moet een versterking des harten zijn
maar de oude vrouw droeg zware schoenen en niets gelijkt meer naar den tred van een man dan die van een oude vrouw jean valjean blies intusschen zijn kaars uit
den juni schitterde deze diepe ziel achter marmer verscholen als in den blinde de man die te austerlitz somber was geweest was vroolijk bij waterloo de gewichtigste toestanden hebben dergelijke
zij spraken geen woord t was aan de eene zijde diepe overweging aan de andere eerbiedige bewondering als waarmede men een gewrocht van den menschelijken geest ziet ontstaan
bestond uit een smalle dunne plank in welker midden een driehoekige opening was gezaagd welke tevens tot licht en kijkgat diende wanneer de deur dicht was
en waarvan de geschiedenis alleen melding heeft gemaakt toen zij na den dood van alexander plaats had de onderbevelhebbers werpen zich tot koningen op de meesterknechts maken zich tot fabrikanten
maar onder dien van den h benedictus wie min of meer oude folianten heeft doorgesnuffeld weet dat martinus verga in een congregatie van bernardijner benedictijner nonnen stichtte wier hoofdklooster
overigens is een doodkist waarin zich een levend mensen bevindt het hulpmiddel van een tuchteling evenzeer als van een keizer zoo men den monnik austin castillejo mag gelooven was dit het middel
veertiende hoofdstuk het laatste carré eenige carré's der garde onbewegelijk in de woelige vlucht als rotsen in het bruisend water hielden stand tot den nacht de nacht kwam
is t wellington neen zonder blücher was hij verloren is t blücher neen zoo wellington niet was begonnen had blücher niet kunnen eindigen deze cambronne die eerst in het laatste uur verschijnt deze onbekende soldaat
vierde hoofdstuk a wie zich een juiste voorstelling van den slag van waterloo wil maken behoeft in gedachten slechts een groote a op den grond te trekken
in t vermaak hem gevangen en tevens vrij te zien met den wellust der spin die de vlieg laat spartelen en van de kat die de muis laat heen en weer loopen de klauw en de val hebben een vreeselijke beteekenis t is de gestremde beweging
onder den voet zij hebben napoleon verpletterd alleen cambronne blijft over niemand is er om te protesteeren dan deze nietige aardworm hij zal protesteeren en hij zoekt een woord evenals men een wapen zoekt
tusschen twee door muren omsloten houttuinen liep de kleine straat du chemin vert saint antoine een enge donkere straat die opzettelijk voor hem gemaakt scheen eer hij er in ging zag hij om
en knipoogend haar man die nog altijd met de voerlieden dronk de man antwoordde met die onmerkbare beweging van den voorvinger gepaard aan de uitzetting der lippen welke in dergelijke gevallen beteekende niets aan te verdienen
van den vroegen morgen af lachte keuvelde zong cosette kinderen hebben evenals de vogels hun morgenzang t geviel dat
en het oude regeeringstelsel is herleefd en al de duisternis en al het licht der aarde zijn van plaats veranderd wijl op den achtermiddag van een zomerdag een herder in een bosch tot een pruis zeide ga hierheen en niet
zijn terzelfdertijd had hij in zekere omstandigheden wanneer zekere schokken zijn onderste natuur deden bovenkomen alles wat noodig is om een schurk te zijn
in het volle bezit van mannelijke kracht gezond en vroolijk te zijn hartelijk te lachen naar een roem te ijlen dien men voor zich ziet schitteren zijn borst te voelen ademen zijn hart te kloppen een redelijken wil te hebben
midden op de brug wilde cosette loopen daar zij den slaap in haar voeten had gekregen hij zette haar neder en nam haar bij de hand over de brug zijnde bespeurde hij een weinig rechts houttuinen hij ging er op af
wie doet dat wie bezoedelt aldus de overwinning wie is die afschuwelijke vlugge hand die in den zak der overwinning sluipt wie zijn de gauwdieven die achter den roem hun slag waarnemen
haar breed met sproeten bedekt gezicht had het aanzien van een schuimspaan zij had een baard zij was het ideaal van een lastdrager in vrouwenkleeding zij vloekte als een matroos en beroemde er zich op een noot met een vuistslag te kunnen stuk slaan
hieromtrent zijn priester en wijsgeer het eens men moet sterven de abt van la trappe is eenstemmig met horatius iets van het graf in zijn leven te mengen is de wet van den wijze t is de wet van den asceet
een der voorwielen der lijkkoets stond half in een hoop aarde waarachter men een open kuil zag wel dat is een grap herhaalde fauchelevent
de geheele zaal was vervuld van dat nevelachtige van flauw verlichte ruimten dat het schrikbarende verhoogt jean valjean heeft later dikwijls gezegd dat hoeveel akeligs hem in zijn leven ook ontmoet was hij nimmer iets vreeselijker
waartoe om tot hefboom te dienen ja eerwaardige moeder antwoordde fauchelevent zonder een woord er bij te voegen stond de priorin op trad de belendende kamer binnen namelijk de zaal van het kapittel waar de kapittelmoeders waarschijnlijk reeds vereenigd waren
zoo zij geen romans had gelezen die soms op zonderlinge wijze het nufje onder dit manwijf deden te voorschijn komen zou t niemand ooit in de gedachte zijn gekomen haar voor een vrouw te houden deze vrouw thénardier was als het voortbrengsel der
nu bertrand ziedaar reeds versterking in den nacht van den op den juni schertste hij over wellington deze kleine engelschman heeft een les noodig zeide napoleon
hij richtte zich eigenlijk niet op maar bleef in een schuwe woeste houding met den rug naar de dooden gekeerd hij boog het bovenlijf omlaag
het kind zuchtte alsof een zware last van haar hart was genomen de grond was vochtig de schuur aan alle zijden open en de nachtwind werd met ieder oogenblik kouder
in dien veldtocht was het doel van den franschen soldaat zoon der democratie de overwinning van een juk voor anderen afschuwelijke tegenstrijdigheid
dat niet zoo geheel en al en op dezelfde wijze in andere kloosters voorkomt bijzonder in het klooster in de straat van den temple dat trouwens van een andere orde was waren bruine gordijnen in plaats van zwarte blinden
en hoewel door het lot zwaar beproefd en versleten als een kaal geworden oude ziel was hij een vurig man die zijn eerste ingevingen volgt
na den regel der karmelieten nonnen die barvoets gaan een teenen vlechtwerk op de borst dragen en nooit zitten is de regel der bernardijner benedictijner nonnen van martinus verga de strengste zij zijn in t zwart gekleed met een borstdoek
het nemen van den sluier of de pij is een zelfmoord die met de eeuwigheid wordt beloond wij meenen dat bij zulk een onderwerp geen scherts te pas komt alles is er ernstig zoowel het goede als het kwade
des ochtends had het geheele leger hen bewonderd toen zij te negen uren onder trompetgeschal en t spelen der muziekkorpsen van
van den anderen kant vermoeide fauchelevent zich de hersens hij bekende echter dat hij er niets van kon begrijpen hoe bevond madeleine zich hier in weerwil der hooge muren
deze oude vrouwtjes waren hartstochtelijke bedelaressen overigens vertoonde deze wijk die eer nog een ouderwetsch dan een oud aanzien had destijds reeds een zucht naar herschepping en die haar zien wilde moest zich haasten
aan welker einde jean valjean was javert was vermoedelijk met dezen kleinen doolhof bekend en had zijn maatregelen genomen door het zenden van een zijner mannen om den uitgang te bewaken
den goeden vroolijken ouden mestienne dronken gemaakt hij speelde en deed met hem wat hij wilde al naar zijn luim en mestienne deed in alles zijn wil fauchelevent was alzoo volkomen zeker van zijn zaak
en het donker somber rood der ondergaande zon scheen door de olmen van den weg van nivelles te austerlitz had men haar zien opgaan
adembaar drinkbaar en eetbaar zijn het ideale heeft het recht te zeggen neem dit is mijn lichaam dit is mijn bloed
en bij de beschaafde volken een koopwaar is de gastvrijheid overigens was hij een uitmuntend jachtstrooper en vermaard wegen de juistheid van zijn schot zijn koude kalme glimlach was bijzonder gevaarlijk
bezat in zijn gewonen rustigen toestand al wat er noodig is een eerlijk man van zaken een goed burger genoemd te worden wij zeggen niet te zijn
des te beter had napoleon geroepen ik werp ze liever overhoop dan ze achteruit te drijven des morgens was hij op den kant van den weg van
dit gebouw vol nachtelijke verborgenheden dat in de schaduw de zielen met engelenstemmen riep en wanneer zij kwamen haar plotseling zulk een schrikbarend visioen vertoonde
werd krijgsgevangen gemaakt men ziet nog heden de indruksels van dat eerste schot aan den gevel van een oud vervallen baksteenen huis ter rechterzijde van den weg eenige minuten vr men genappe binnenkomt
eponine en azelma letten volstrekt niet op t geen gebeurde zij hadden een gewichtige onderneming volbracht zij hadden zich van de kat meester gemaakt zij wierpen de pop op den vloer
doodstil geweest haar handjes waren een weinig geschaafd zesde hoofdstuk begin van een raadsel
sinds zijn negen maanden verloopen t geen tegen den bepaalden prijs van vijftien francs honderd vijf en dertig francs bedraagt gij hadt honderd francs te veel ontvangen
deze geheele gestalte van den laatsten cesar staat voor aller verbeelding door de eenen toegejuicht door anderen veroordeeld
in een der vorige winters had gekregen zonder te weten waarom zeide zij een gevolg van de koude en dat iets ouder dan drie jaar was de moeder had dit gezoogd maar beminde het niet wanneer het aanhoudend geschreeuw van den kleine te lastig werd zeide
deze vrees was zoo sterk dat hoe nat cosette ook was zij zich niet aan t vuur had durven drogen maar stil weder aan haar werk was gegaan het uitzicht van dit achtjarig kind was gewoonlijk zoo somber
zoo men zich door de kanarie gele kleur der muren en de chocoladekleur der plint niet liet afschrikken en men t waagde op te klimmen kwam men op een eerste vervolgens op een tweede portaal en eindelijk op de eerste verdieping
welk laatste fauchelevent niet mishaagde die als vele landlieden uit het noorden van frankrijk in den grond bonapartist was
aldus beveiligd en gerugsteund had het centrum van het engelsch hollandsche leger een goede stelling het gevaar voor deze stelling was het bosch van soignes dat destijds aan het slagveld grensde en door de vijvers van groenendael en
tweede hoofdstuk voltooiing van twee portretten men heeft de thénardier's in ons verhaal tot hiertoe van ter zijde gezien het oogenblik is gekomen om dit paar van alle kanten te beschouwen
wat ten slotte en onwedersprekelijk te waterloo zegevierde wat achter wellington glimlachte wat hem al de maarschalksstaven van europa daarbij zoo men zegt den maarschalksstaf van frankrijk bezorgde
er waren echter eenige nieuwsgierigen gebleven die meenden dat niet de fabelachtige schatten der legende hierin betrokken waren maar een goede degelijker en tastbaarder vond dan de bankbriefjes van den duivel
een scherpe blik zou in die geheele schemering op eenigen afstand achter een vervallen huis ter plaatse waar de weg van nivelles dien van
paus alexander vii bij bijzondere brève aan de bernardijner nonnen van klein picpus vergund de eeuwigdurende aanbidding evenals de benedictijner nonnen van het h sacrament te verrichten
zoo t een vrouw is wordt de vergunning soms verleend de non verschijnt en men spreekt met haar achter de blinden die slechts voor een moeder of zuster geopend worden
deze logica kenden reeds de ouden de wichelaars gebruikten ze zij bestreken een zwarte vaars met krijt en zeiden zij is wit
zij kwam met den elleboog op zijn tafeltje leunen mijnheer zeide zij op het woord mijnheer wendde de man zich om vrouw thénardier had hem nog niet anders genoemd dan vriend of man
bracht hij zich in woede om zich zelven zijn verzwakking te verhelen begon hij te wankelen door den wind van een ongunstig lot
tiende hoofdstuk wie het beste zoekt vindt soms het slechtste vrouw thénardier had als gewoonlijk haar man laten handelen zij verwachtte iets gewichtigs toen de vreemde en cosette weg waren liet
een gezang van vrouwenstemmen die den reinen klank der maagden en den natuurlijken toon der kinderen hadden stemmen welke niet tot de aarde behooren
t was geen eenzaamheid want er waren voorbijgangers t was geen veld want er waren huizen en straten t was geen stad want in de straten waren diepe wagensporen als op de landwegen en er groeide gras
op een merkwaardigen morgen van juli zag men er eensklaps de zwarte ketels der koolteer rooken op dien dag kon men zeggen dat de beschaving tot de straat
hij volgde deze aanwijzing en ging snel voort in zich zelven sprekende die man is blijkbaar een in t bruin gekleede millionair
en hij versnelde zijn schreden de dichtheid van het houtgewas had hem genoopt hen meer te naderen toen de man in het dichtste hout was keerde hij zich om
de wandelaar bukte en zag in een steen ter linkerzijde onder aan het rechter voetstuk der poort een vrij groote ronde holte die door een bolvormig lichaam scheen voortgebracht te zijn
en er den lezer mede te doen binnendringen en te spreken zonder de bescheidenheid uit het oog te verliezen over dingen welke de verhalers nooit gezien hebben en waarvan zij bijgevolg niet hebben kunnen spreken
t was de open hand die zich gesloten en den slip van zijn kapotjas gegrepen had een eerlijk man zou ontsteld zijn geweest deze lachte
aan de eene zijde nauwkeurigheid bedachtzaamheid wiskundige berekening voorzichtigheid verzekerde aftocht bespaarde reserven een volhardende koelbloedigheid een onwrikbare methode een
in dit laatste gebouw dat een tuin had woonden gemeenschappelijk oude nonnen van verschillende orden overblijfselen der door de revolutie verwoeste kloosters een bont mengsel van zwarte grijze en witte nonnen uit alle congregatiën en van alle mogelijke soorten
parijs is een maalstroom waarin alles verloren gaat alles verdwijnt in deze draaikolk der wereld gelijk in de draaikolk der zee geen bosch verbergt iemand zoo goed als deze van menschen wemelende stad
zoodra men buiten montfermeil den hoek van den weg naar livry bereikt heeft ziet men den weg zeer ver voor zich uit in de hoogte hier gekomen zou hij naar zijn berekening den man en het kind kunnen zien
die zich in beweging stelt om het veld te ruimen ik zal de zes duizend engelschen gevangen nemen die te ostende zijn aangekomen
dat hij had medegebracht en ontknoopte het het bevatte een wollen jurkje een schortje een onderrok een halsdoek wollen kousen schoenen kortom de volledige kleeding voor een zevenjarig meisje alles was zwart neem dit mijn kind zei de man
wat engeland er het heerlijkst heeft gehad is als ik t zeggen mag zich zelf t is niet zijn veldheer t is zijn leger
niets verroerde zich geen enkel bivouakvuur was uitgedoofd het engelsche leger sliep diepe stilte heerschte op de aarde slechts in den hemel was gerucht te vier uren hadden de
aan het mahomedanisme aan het christendom een optisch werktuig is dat de mensch op het oneindige richt t is hier de plaats niet om wijdloopig sommige ideeën te ontwikkelen evenwel moeten
de aanwezigheid van een oorlogsschip in een haven heeft steeds zeker iets dat de menigte lokt en bezig houdt het komt omdat het iets grootsch is
een noordsche bovennatuurkundige min of meer nevelachtige school heeft gemeend in het menschelijk verstand een omwenteling te bewerken door voor het woord kracht het woord wil te stellen
een groot kruisbeeld aan den muur voltooide de decoratie van deze eetzaal wier eenige deur in den tuin voerde twee smalle tafels ieder met twee banken daarnaast vormden twee lange evenwijdige lijnen van het eene naar het andere einde der zaal
eener gebroken schelp de trap heeft twee verdiepingen de engelschen op de trap belegerd en op de bovenste treden saamgedrongen
iets onbekends dat als de arend nederschiet en als de bliksem treft een wonderbaarlijke kunst bij een verachtende onstuimigheid
de meisjes voorwaar ge zoudt spoedig ontdekt zijn zij zouden schreeuwen daar is een man maar voor vandaag is er geen gevaar zij zullen niet spelen maar den geheelen dag bidden
die door al de voertuigen ter aarde geworpen waren de poelen niet gevuld en eenige vastheid onder de wielen gevormd had zou iedere beweging voornamelijk in de richting van papelotte onmogelijk zijn geweest
zij zijn aan de priorin een volstrekte en lijdelijke gehoorzaamheid schuldig de canonieke onderwerping in haar strengste zelfverloochening zooals op christus stem
politie beambten die den weg des konings verkenden merkten hem ook op een hunner ontving bevel hem te volgen maar de man verdween in de nauwe eenzame straten van de voorstad
de dag was voor cosette wonderbaar en vol aandoeningen geweest zij hadden achter hagen brood en kaas gegeten die zij in afgelegen herbergen gekocht hadden
uw kleine slaapt nog altijd hoe heet zij cosette is zij uw dochtertje of zoudt ge misschien haar grootvader zijn ja
op sommige dagen moest ieder dezer wezens beurtelings twaalf uren achtereen op de steenen blijven knielen of met het gezicht ter aarde en met uitgestrekte armen daarop liggen
slechts van het onverklaarbare het noodzakelijke toe te staan het geloof te veredelen den godsdienst van bijgeloovigheden te zuiveren van god een helder begrip te vormen
en deelde dus in jean valjeans zucht om zich zoo goed mogelijk te verschuilen cosette beefde en drong zich tegen hem aan
en later nog onlangs had hij er een ander verschrikkelijker vreeselijker gezien welks strengheden hem altijd als het onrecht der gerechtigheid als de misdaad der wet waren
aldus verstreek ruim een uur de waardige herbergier had ten minste driemaal de courant gelezen van den datum af tot den naam van den drukker toe de vreemdeling verroerde zich niet
evenwel in weerwil der wijsbegeerte in weerwil van den vooruitgang blijft op enkele punten en in zekere oorden de kloostergeest nog in t midden der negentiende eeuw volharden
homerus en perrault zouden er zich vermaakt hebben en in dien somberen tuin waren genoeg jeugd gezondheid leven
twee zeer strenge hertoginnen mevrouwen de choiseul en de sérent bezochten dikwerf het klooster waar zij gewis als magnates mulieres toegang hadden
deze ernstige eenvoudige vrouwen dit stille klooster oefende een machtigen invloed op hem uit en allengs vervulde zich zijn ziel met de kalmte als van dit klooster
was hij onder andere zooals men zich herinnert een volleerd meester in de ongelooflijke kunst om zonder ladder zonder haken
jean valjeans onwrikbare koelbloedigheid had zich aan hem medegedeeld fauchelevent twijfelde aan den goeden uitslag niet meer wat nog gedaan moest worden was van geen beteekenis sinds twee jaren had hij tienmaal den
arm oud en toch geheel nieuw van hart maar aangezien hij vijf-en-vijftig en cosette acht jaar oud was
tractaten van van en dit noemde europa de restauratie dit is nu waterloo maar wat doet het aan t oneindige
ponine en zelma speelden met de kat de reizigers aten of dronken of zongen geen blik was op haar gericht zij had geen oogenblik te verliezen
en waarvan de een altijd een schooier de ander een edelman is geweest de trap voerde naar een zeer ruim gebouw dat een schuur scheen waarvan men een huis had gemaakt dat gebouw had
hij sprak met opgeruimdheid hij had dat vuur wedergevonden t welk hem den maart bij zijn landing bezielde toen hij in de golf juan den grootmaarschalk op den verrukten boer wees en uitriep
toen hij voorbij den binnenhoek van het gebouw was bespeurde hij boogvensters en een flauw lichtschijnsel hij verhief zich op de teenen en schouwde door een dier vensters door alle zag men in een zeer ruime zaal die met groote zerken geplaveid
laat ons in waterloo niets zien dan t geen in waterloo is van vrijheid uit goeden wil niets de contra revolutie was onwillekeurig liberaal evenals door een hiermede overeenkomend verschijnsel napoleon
hij luisterde naar haar ademhaling zij ademde maar naar hij meende flauw en op t punt van te bezwijken
wat beteekende deze schitterende onbekende die alles tegen niets vr zich had zonder levensmiddelen zonder ammunitie zonder geschut zonder schoenen schier zonder wapens zich met een handvol soldaten tegenover legerdrommen op het verbonden europa wierp
t was een vreeselijk oogenblik eenige minuten scheidden jean valjean van den schrikbarenden afgrond die zich ten derden male voor hem opende
eponine en azelma zagen niet om naar cosette zij was voor haar niets meer dan een hond deze drie meisjes telden te zamen
die den vorigen avond de trap was opgegaan de tred naderde hij sprong uit het bed en bracht zijn oog voor het sleutelgat dat tamelijk groot was in de hoop in t voorbijgaan dengene te zien
een dartelend veulen een kalkoen met uitgespreiden staart een kapel met een klokkentorentje een bloeiende pereboom tegen den muur der kapel geleid
uw kleine schreit ga toch zien wat hij wil och antwoordde de moeder het verveelt mij en de kleine verlatene schreide verder in het donker
hij meende een oogenblik dat wellington terugtrok hij had aan bertrand gezegd t is de engelsche achterhoede
na het laatste kanonschot bleef de vlakte van mont saint jean verlaten de engelschen betrokken het kamp der franschen in het bed van den overwonneling te slapen
de vreemdeling trad er binnen de glazen deur deed in de kamer twee gelijke kleine heldere bedden opmerken ze waren van azelma en
zevende hoofdstuk voorzorgen tegen berisping de geschiedenis en de wijsbegeerte hebben eeuwige plichten die tevens eenvoudige plichten zijn
en de bélissen en een engelsche jonge dame opmerkte die den beroemden katholieken naam van talbot droeg deze jonge meisjes die tusschen vier muren door deze nonnen werden opgevoed groeiden op in afschuw van de wereld en de eeuw
en hoe zou hij t maken met de vijftienhonderd francs die hij ontvangen had hij sloeg spoedig een anderen weg in legde zijn vrouw het zwijgen op en toonde zich verwonderd
zag hem haastig door den tuin gaan zoo snel als zijn krom been hem dit vergunde en zijdelings naar zijn meloenen ziende
dat zoo deze man hem nu in den tuin ontdekte hij zeker hulp zou roepen en hem overleveren behoedzaam nam hij de slapende cosette in zijn armen en droeg haar achter een hoop oud huisraad in den versten hoek der schuur
twaalfde hoofdstuk de garde men kent het overige de vernielende aanval van een derde leger de veldslag verplaatst zes en
vierde hoofdstuk vroolijkheid desniettemin hebben deze meisjes in dit ernstige huis bekoorlijke herinneringen achtergelaten
de kloostermuren wit de reliquikasten opnieuw wijdt het bijgeloof versterkt het fanatisme aanvuurt nieuwe stelen en handvatsels aan wijwaterskwasten en sabels maakt
doet meer dan ze te bespuwen en onder de bezwijking van getal kracht en stof vindt hij in de ziel een uitdrukking verwerping wij herhalen t dit te zeggen dit te doen dit te vinden is overwinnaar zijn
na tien uren waren alle lichten uit niets dan tuinen kloosters werven moerassen enkele lage huizen en groote muren
nog heden wijzen enkele duidelijke sporen als oude afgebrande boomstammen de plaats aan waar deze ongelukkigen in het dichtste hout
fauchelevent behoorde tot die weifelaars de koelbloedigheid van jean valjean sleepte hem toch onwillekeurig mede hij mompelde t is waar ik zie geen ander middel jean valjean hernam het eenige wat mij bekommert is wat op het kerkhof zal gebeuren
in deze straat is dit huis thans noch huis noch straat meer is de lezers mogen dit onderzoeken zoo zij zich die moeite willen geven
maakte het hoofd vrij trok aan het lichaam en eenige oogenblikken later sleepte hij in de schaduw van den hollen weg een zielloos althans bewusteloos mensch t was een kurassier
de legende zegt van neen het schijnt dat men in den nacht die op deze begrafenis volgde flauwe jammerende stemmen uit dezen put hoorde opstijgen
het spreekt vanzelf dat dit verlof den mannen steeds geweigerd wordt deze is de door martinus verga verzwaarde regel van den h benedictus
wij moeten hier bijvoegen dat zij terzelfdertijd de tong ver uitstak eensklaps keerde zij zich om en greep driftig de pop ik zal haar kaatje noemen zeide zij
door de getraliede vensters de naakte muren van vertrekken de engelsche garden lagen in die kamers in hinderlaag de wenteltrap van beneden tot aan het dak gescheurd gelijkt het inwendige
hij die deze regels schrijft heeft zelf in de mulle glooiing van deze hoogte bij t omwroeten van t zand de overblijfselen van den hals eener bom gevonden half verteerd door de roest van zes en veertig jaren
jean valjean stelde zich voor dat de politie nog altijd buiten zocht dat overal wachten stonden en vreeselijke vuisten gereed waren hem bij den kraag te vatten en dat javert misschien op den hoek der blinde steeg stond
wellington is slechts een gewoon held de grijze schotten de horseguards de regimenten van maitland en mitchell de infanterie van pack en van kempt de cavalerie van
nog jong met een bewonderenswaardige stem moeder der engelen mlle drouet die in het klooster der filles dieu en in het klooster du trésor tusschen gisors en magny was geweest moeder st jozef
negentien slagen verkondigden een gewichtige gebeurtenis de opening der poort een ijzeren gevaarte met een aantal grendels die niet dan voor den aartsbisschop op haar hengsels draaide
tezelfdertijd achtte hij zich te zwak toen hij het noodzakelijk oordeelde versterking te nemen noodlottige voorzorg verlies van kostbaren tijd
boulatruelle had den man laten voorbijgaan maar durfde hem niet aanspreken omdat hij bij zich zelven zeide dat de andere driemaal sterker was dan hij
deze man is niet van hier want ik ken hem niet hij schijnt behoeftig te zijn en echter hecht hij niet aan geld want hij betaalt tot lagny en gaat slechts tot chelles t is donker al de huizen zijn gesloten
te stikken te wringen te krijten en te moeten zeggen zooeven leefde ik nog waar dit vreeselijk ongeluk had plaats gehad was alles nu stil de holle weg was tot aan den kant
onbekommerd bezigt hij voor zijn goddelijk werk den man die over de alpen stapt en den goeden zwakken grijsaard hij bedient zich van den podagrist evenzeer als van den overwinnaar van den overwinnaar naar buiten van den podagrist naar binnen
waterloo is een veldslag van den eersten rang door een veldheer van den tweeden rang gewonnen wat men in den veldslag bij waterloo moet bewonderen is engeland de engelsche standvastigheid de engelsche vastberadenheid het engelsch bloed
hij alleen was in de zijlaan hij trad haastig achter een hoek van den ringmuur t geen den hertog d'havré echter niet belette hem te zien
op zijn aanbeveling geplaatst was hij herhaalde als tot zich zelven sprekende het klooster van petit picpus maar spreek hernam fauchelevent hoe drommels is t u gelukt hier binnen te komen
zij moeten steeds zacht spreken de oogen neergeslagen en het hoofd gebogen houden slechts één man mag het klooster binnengaan de aartsbisschop van de
terwijl hij op t congres van weenen de rekening voor frankrijk opmaakte gij hebt gelijk thénardier hij mag dit wel betalen mompelde de vrouw aan de pop denkende welke hij in tegenwoordigheid harer dochtertjes aan cosette had gegeven
hij die zooals men t heet van adel edelman en heer was is de gelijke van hem die boer was de cel is voor allen dezelfde allen ondergaan dezelfde kruinschering dragen dezelfde pij
die van den rechtervleugel was genomen en een brigade van wincke van den linkervleugel bovendien de divisie clinton aan zijn engelschen aan de regimenten van halkett aan de brigade van mitchell aan de garde van martland
beurtelings verricht ieder wat zij de verzoening noemen deze verzoening is het gebed om vergiffenis van alle zonden alle misslagen alle verkeerdheden alle gewelddadigheden alle misdaden die op aarde gepleegd worden
ten aanzien dezer oefening bestaat slechts eenige gelijkheid tusschen de vrouwen van het h sacrament en de bernardijner van martin verga
zijn kracht is onuitsprekelijk als het oneindige het bewaart den wind in zijn zeilen het beweegt zich met juistheid in de ontzaggelijke verwarring der golven het drijft en heerscht
nooit is een tandschuier in het klooster geweest zijn tanden schuieren zou een aanvang van t verderf der ziel zijn zij noemen het woord mijn niet zij bezitten niets en mogen aan niets gehecht zijn zij noemen alles het onze
de man zweeg een oogenblik en hernam toen eensklaps hebt ge geen moeder ik weet niet antwoordde het kind vr de man den tijd had te spreken hernam zij
t geen bij zijn sluwheid spitsvindigheid en bij zijn natuurlijkheid scherpzinnigheid voegde dewijl hij uit verschillende oorzaken tegenspoed in zijn zaken ondervond was hij van gerechtsschrijver voerman en vervolgens daglooner geworden
laat ons strijden laat ons strijden maar met verstand de waarheid heeft het eigenaardige dat zij nooit buitensporig is waarom zou zij overdrijven
vergeving madame zei de man ik heb zoo aanstonds iets uit t voorschootzakje der kleine zien rollen dat zal t misschien zijn
de engelschen hadden er zich gebarricadeerd de franschen drongen er binnen maar konden er zich niet staande houden ter zijde van de kapel verheft zich een vleugel van het kasteel het eenig overblijfsel van het slot
bovendien hebt gij mij immers hier bezorgd t is uw zaak ik ben tot uw dienst afgedaan volg mij nu wij willen het kind halen
de bedelaar had dezelfde grootte dezelfde lompen hetzelfde voorkomen als alle dagen och dacht jean valjean ik ben mal ik droom t is onmogelijk
eenige oud-gedienden van bonaparte die nu hier leefden gingen dit dier met allen eerbied kijken de vertooners van den vogel verzekerden dat de driekleurige kokarde een éénig verschijnsel was en opzettelijk door den goeden god voor hun menagerie geschapen
de priorin kon er niets tegen doen de aartsbisschop had gesproken een ergernis voor het klooster maar vreugde voor het pensionaat men kan zich de uitwerking voorstellen
moest ieder die water wilde hebben het zelf zien te krijgen of het zonder doen dit was de schrik van het arme wezen t welk de lezer wel niet vergeten zal hebben de kleine cosette men herinnert zich dat cosette den
de fabricage van git en zwart glaswerk uit het verval opgeheven hij had er zijn fortuin door gemaakt en men mag zeggen ook dat van het arrondissement