AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat is mijn geheim coenraad zeide fulco op eenigszins geheimzinnigen toon alleen wil ik je zeggen dat ik je de kiespijn afnam maar hoe ik dat deed heen dat zeg ik niet dat mag ik ook niet zeggen geloof je me nu t is mogelijk zeide coenraad schouderophalend
dan blijven we hier totdat het wat droger wordt besloot gijsbrecht komt laten we om de tafel gaan zitten en het ons wat gezelliger maken toe fulco zing eens een lied men noemt je immers den minstreel dan vergeet de jonkvrouw misschien hare onaangename ontmoeting en wordt zij op andere gedachten gebracht
er behoefde al spoedig niet veel meer te gebeuren om het volk tot een opstand te brengen hendrik van vianen plaatste zich nog denzelfden dag aan het hoofd van het leger dat ter heirvaart tegen ijselstein was opgeroepen en sloeg het beleg om dien sterken burcht
heer geef hun genade ik smeek het u aloud stond op een onmenschelijke glimlach ontsierde zijn gelaat doe uw werk beul gebood hij geen genade voor die opstandelingen tegen hun wettigen graaf zij zullen hangen
ja mannen ziet mij maar aan roept hij de verbitterde schare toe ik heb het geroepen en durf het nog wel honderdmaal doen is het geen schande zooals hij de vrije poorters onzer goede stad vertrapt onder zijne voeten onze vrijheden verkort onze privilegiën schendt
vianen zette het beleg met kracht voort moeite noch kosten ontzag hij om zijn doel te bereiken maar de dagen werden weken en de weken zwollen tot maanden en nog altijd rezen de torens van het machtige kasteel trotsch omhoog nog altijd wapperde het wapen van ijselstein uitdagend van de tinnen
met eene diepe buiging begroette hij de beide edellieden doch aan heer gijsbrecht gunde hij slechts een enkelen blik en die blik gloeide van wraakzucht welke gewichtige tijdingen verschaffen ons de eer u hier te zien heer vianen vroeg van borselen brandend van nieuwsgierigheid
fulco reed het binnenplein op waar hij dadelijk door de wachters en door de gewekten werd omringd jonker jan gaf hem de hand welkom fulco zeide hij ernstig maar hoe komt ge zoo alleen is onze heer hij is gevangen genomen jonker
fulco raadde zijne gedachten en vlug eene wending aan het gesprek gevende zeide hij maar dat is waar ook beste peer ik moet je nog altoos mijne verontschuldiging maken over de leelijke vergissing waardoor ik jou indertijd ten onrechte voor den aanrander van jonkvrouw van arkel hield je weet zeker dat de schuldige later gegrepen en gestraft is
rijk zeg je riep peer terwijl zijne oogen glommen van begeerte spreek op fulco wat moet ik er voor doen meen je het werkelijk ik zeg dat je rijk kunt worden peer herhaalde fulco met nadruk zeer rijk zelfs en wat nog het mooiste is je behoeft er niet eens veel voor te doen
maar plotseling werden zij allen opgeschrikt door een geweldigen dreun tegen den muur iedereen sprong ontsteld op de kat heeft den muur bereikt en men is begonnen te rammeien riep dodo die al meer een beleg had medegemaakt
eerst had hij zich stil en zwijgend aan een hoekje van de tafel gezet en wierp hij steelswijze angstige blikken op fulco doch toen hij bemerkte dat deze in het geheel niet op hem lette ja hem zelfs niet eens scheen op te merken begon hij langzamerhand te hopen dat fulco het geheele geval vergeten was
het zou hem slecht vergaan bij de woorden sloeg hij de hand zoo driftig aan zijn zwaard dat het gerinkel daarvan zijn zwarten hengst de ooren deed spitsen goed gesproken hoewel de straf wel wat zwaar zou zijn voor eene zoo kleine misdaad hernam de edelman glimlachend
maar eerst eene geeseling meende een derde en weer ging er eene rilling over peers rug het zweet brak hem uit en angstig zochten zijne blikken die van fulco doch deze keek hem niet aan hij scheen niet eens te hooren wat er gezegd werd want hij stond op en greep eene vedel die tegen den wand stond
een daverend gejuich ging onder de gasten op en luide werd hunne kunst geprezen doch de grijsaard scheen geen ooren te hebben voor die loftuitingen peinzend staarde hij met zijn speeltuig in de hand op den grond maar de toorn was bij hem geweken en zijne vochtige oogen verrieden zijne aandoening was ook hij zelf getroffen
god weet het dat de dood haar welkom zou zijn en het liefst zou zij dan z sterven maar mag zij dat doen mag zij zoo zelfzuchtig zijn hebben die dappere mannen het aan haar verdiend dat zij ze zonder een poging gedaan te hebben om hen te redden meedoogenloos den dood in de armen voert
coenraad knikte de marskramer beviel hem wel en al spoedig daarna stond hij op om zich ter ruste te begeven indien gij wilt kunt ge wel op mijne kamer slapen zeide hij tegen fulco
pak jij dan aan hondsvot gebood de ridder aan fulco uwe edelheid vergist zich klonk het spottend uit fulco's mond mijn naam is geen hondsvot ik heet fulco en ben dienaar van loop naar den duivel bulderde vianen woedend terwijl hij dreigend zijne rijzweep ophief
peer riep fulco nu met donderende stem peer hier zeg ik je neem jij het kind en breng het op ijselstein mijn paard kan bijna niet meer voort peer hoor je niet wat ik zeg alléén laten ze je daar toch niet binnen hier neem het kind
doch daartoe had hij geen gelegenheid want plotseling werd zijne aandacht getrokken door schetterende muziek getrappel van paarden en kletteren van wapens de ridders waren in aantocht het steekspel zou beginnen
teruggeven misschien misschien verteedert dat het hart van mijn wreeden vijand wees maar stil lief kind niemand zal u leed doen spoedig zult ge terugkeeren in de armen uwer liefhebbende moeder schrei maar niet
mijn lied heet de redding sprak fulco en met eene schoone stem zong hij de slotbrug daalt de hoefslag klinkt de jonkvrouw op haar ros gezeten schoon reeds de zon in t westen zinkt wil toch haar bruigom welkom heeten daar buiten vreest zij geen gevaar
nemen wij de voorwaarden van vianen niet aan en besluiten wij om de verdediging voort te zetten ach wij weten het allen dat is slechts eene zaak van enkele uren moet daarvoor het leven van acht onzer worden opgeofferd ook dat van u edele vrouwe
de paarden werden uit de stallen gehaald en gereinigd de hoofdstellen werden gepoetst en opgeknapt de dekkleeden geschuierd het was een gelach en gepraat van de bedienden een brieschen en hinniken van de paarden en een kakelen en snateren van het opgeschrikte pluimvee zonder einde
kom maar hier goede man ik zal je wel helpen roept de potsenmaker in eene week is het genezen dat beloof ik je fulco luisterde niet langer hij had zijn doel bereikt hij boog zich tot den dienstman over en fluisterde hem in t oor
zijn paard hijgde naar adem het kon niet meer snel liet fulco er zich afglijden en plaatste zich met zijn rug er tegen zoo was hij van achteren tegen elken aanval gedekt zijne vervolgers waren vijf in getal
leve heer wolfert van borselen die den adel zijne vroegere macht hergeeft den dood aan zijne vijanden den dood aan ijselstein die zich durfde verzetten tegen's graven wil op den ondergang van zijn machtig kasteel
mompelde heer gijsbrecht terwijl hij de wenkbrauwen fronste die het graafschap van den edelsten vorst beroofde dien het ooit gehad heeft en het eene prooi deed worden van zijne talrijke vijanden
hier trachtte een potsenmaker door een vloed van snaaksche gezegden en het trekken van allerlei leelijke gezichten die naar het algemeen gelach te oordeelen blijkbaar in den smaak van zijne hoorders vielen de snuisterijen van zijn meester aan den man te brengen terwijl deze er voor zorgde ze zoo uitlokkend mogelijk op eene tafel
dat is een edel plan waarvan ik u niet mag terughouden vaarwel fulco en dat uw streven met een goeden uitslag bekroond moge worden vaarwel hartelijk drukten de beide dapperen elkander de hand
met galmt haar hulproep door het woud en tracht zij moedig zich te weren daar klinken stemmen in het hout die bertha's moed en kracht vermeêren mijn bruigoms stem die redding meldt nu buk ik nooit voor ruw geweld
wacht als straks de burcht geplunderd wordt zal ik een handje meêhelpen ik weet den weg en dan dan ga ik met mijn buit ver van hier en vestig mij als koopman in de eene of andere stad ha wat loopt alles nog goed voor mij af ik weet me toch altoos uitstekend te redden al is het geval ook nog zoo moeilijk
de poorters aangevoerd door nicolaas van putten wien gijsbrecht van ijselstein getrouw ter zijde stond verdedigden zich met groote dapperheid en wisten de stad te behouden alom in den lande ontstond gemor en misnoegen tegen den machtigen dwingeland die voortging den graaf te bewaken en in diens naam de willekeurigste daden te plegen
t zou een handige zet zijn meende de jonker die fulco weet geloof ik overal raad op maar wie zal het waagstukje uitvoeren want een waagstuk is het als hij in handen van vianen valt is zijn lot beslist en dan zal het vreeselijk zijn
deze is goedkooper zeide fulco terwijl hij er een van de tafel opnam dat wil ik graag gelooven hernam de jonker maar hij is ook lang zoo mooi niet kunt ge hem geven voor twaalf schellingen
maar ik mag en wil u niet noodeloos opofferen goede fulco vianen zou u ongetwijfeld dooden het is onmogelijk en toch laat mij gaan zeide fulco met aandrang ik weet wel een middel om te ontkomen laat mij gaan bid ik u
telkens hoorden zij de stem van vianen die zijn paard op de onmenschelijkste wijze voortjoeg zoowel ijselstein als fulco twijfelden niet aan hun lot zoo zij dien wraakzuchtigen edelman in handen mochten vallen
zij graaft den held een rustplaats met eigen blinkend zwaard en met haar sneeuwwitte armen legt zij hem neêr in de aard zij zelve luidt de doodklok met handen teer en schoon zij zelve zingt de lijkmis op zilverklaren toon
en wee dan de trotsche vrouwe die den strijd tegen hem durfde aanvaarden op den middag van den volgenden dag kwam er verandering in het tooneel de vijanden begonnen voorzichtig den burcht te naderen
dat de beul en zijne knechten komen beval aloud den bode het vonnis zal onmiddellijk worden voltrokken de bode verliet de zaal en kwam weldra met den beul en twee dienaren terug op bevel van aloud grepen zij jonker jan het eerst aan en begonnen hem de handen op den rug te binden doch dat was bertha
nu werd het vernielingswerk met vereende kracht voortgezet geen blijde bleef heel geen schietscherm bruikbaar de kat dat gevreesde werktuig werd tot den laatsten splinter door de vlammen verteerd het kasteel werd spookachtig verlicht
de krijgslieden schreiden en zij schaamden zich hunne tranen niet toen kwamen de vrouwen en kinderen en namen van allen afscheid sommigen zagen immers hun echtgenoot of vader voor de laatste maal
voor ijselstein en bertha voor ijselstein en bertha klonk het jubelend rondom de muren toen de vijanden ijlings op de vlucht sloegen weldra werd het tooneel van den vreeselijken strijd door een rossen gloed verlicht en flikkerden aan alle zijden de vlammen hoog op daverend begroet door den
want hij wist het zijn lof zou dan vreeselijk zijn de grootste martelingen zouden hem niet gespaard worden en het einde zou een ellendige dood zijn ja als peer daaraan dacht sidderde hij over zijn geheele lichaam en wrong hij in den hevigsten angst de handen
nu wil ik booze wereld uw snood gewoel ontgaan ter eere van mijn liefste neem ik den sluier aan bij het einde van het lied zwegen de ridders niettegenstaande zij sterk onder den invloed van den vurigen wijn verkeerden de weemoedige inhoud van het lied zoowel als de schoone voordracht van den grijzen minstreel had hen getroffen
bemerkende dat ik eene jonkvrouw en alleen was drong hij op mij aan en wilde mij van mijne sieraden berooven doch ik weerde hem van mij af met alle kracht waarover ik beschikken kon waarom gaf je ze niet liever vrijwillig over uwe krachten waren immers toch niet opgewassen tegen de zijne
maar nu kwam vianen met zulk eene ontstuimige vaart op hem aanrennen dat brederode met een hevigen dreun van het paard stortte ook hij werd door zijn schildknaap buiten het strijdperk gebracht
en hoe gaat het nu met de kiespijn coenraad vroeg fulco t is niet erger kramer ik zou haast zeggen dat het iets beter is vr je naar bed gaat zullen we de kies nog eens goed inwrijven zeide fulco vriendelijk en dan moet je mijne spoeling van kruipenden ganzerik eens probeeren die helpt ook uitstekend
gij liegt vrouwe bulderde vianen woedend zouden vijftien mannen in staat zijn mij zoolang te weêrstaan gij liegt zeg ik u en ik eisch dat zij zich allen overgeven
sta jonkvrouw geld en siersels af sta af of t kost u hier het leven maar vrees dan booswicht ook uw straf zegt jonkvrouw bertha zonder beven geen lid van mijn aloud geslacht dat een bevel van roovers acht
hoofdstuk de vijand is voor de poort geweldig was de woede van vianen toen deze bij zijne thuiskomst het gebeurde vernam want hij had zijn kind hartstochtelijk lief
ijzingwekkend flikkerde zijn zwaard boven het hoofd van zijn vijand doch deze wist behendig zijne slagen af te weren t werd een vreeselijke strijd die lang onbeslist bleef eindelijk begonnen de bewegingen van vianen zwakker te worden het was duidelijk dat zijn gewonde schouder hem hinderde in den strijd
de ridders reden terug tot aan het einde van het krijt en monsterden met een laatsten blik den toestand van hunne rusting en de tuigage van hun paard de kamprechters gewapend met lange staven en omringd door hunne dienaren die als krijtwaarders kortere staven in de hand droegen namen plaats aan de einden van het touw
voorwaarts altoos voorwaarts was zijne leuze voor een groot deel was het aan zijn beleid en zijne dapperheid te danken dat het slot kroonenburg werd ingenomen en de moordenaars hunne gerechte straf ontvingen en zoo geducht hij was in den strijd zoo beminnelijk en innemend was hij in het dagelijksche leven
op de binnenplaats vinden wij onzen ouden bekende fulco terug hij is bezig den vurigen schimmel van heer gijsbrecht met de meeste zorg te reinigen en op te sieren hij heeft het fraaie dier juist geroskamd en haalt er nu met een schuier de losse haartjes af zoodat het beest glimt in de heldere zonnestralen
voor ijselstein en bertha voor ijselstein en bertha galmde het aan alle kanten en die kreet verspreidde overal schrik en ontsteltenis waar zij gehoord werd
zij gingen een weinig het kreupelhout in waar fulco zijn paard aan een boomtak bond toen namen zij onder een breeden eik op het mos plaats je weet peer begon fulco dat mijn heer dezen nacht gevangen genomen is
de teruggave van mijn kind dat mij listig ontroofd is en de uitlevering van mijn lijfeigene die op dit kasteel eene toevlucht heeft gezocht peer die evenals de geheele bezetting achter de kanteelen verborgen het gesprek volgde begon te rillen van angst
bij st joris ik kies een eervollen dood in den strijd boven de galg ik ben tegen de overgave van den burcht weer werd het stil in de zaal men hoorde niets dan de snelle ademhaling der ongelukkige krijgslieden eindelijk stond dodo op en zeide
gaarne wacht ik ga met u mede en zal u uitgeleide doen weldra zaten gijsbrecht en zijn dienaar weer te paard en nu werd de reis met dubbelen spoed voortgezet na een paar uur rijdens zagen zij de forens van het slot te heukelom voor zich oprijzen doch gijsbrecht gunde zich den tijd niet de ouders zijner gemalinne een bezoek te brengen
is dat hier ver vandaan vroeg fulco wiens aardrijkskundige kennis niet bijzonder groot was neen niet heel ver maar we moeten de schelde over en dat is een breed water
over twee uur kunnen we te ijselstein zijn fulco zeide gijsbrecht verheugd wat zullen ze daar vreemd opzien als we zoo midden in den nacht aankomen als we maar niet onwelkom zijn heer lachte fulco kijk daar staat de hut u weet wel waarin
heer baljuw sprak hij met ernst en waardigheid het is verre van mij om den heer van vianen zijn recht op de bezetting van het veroverde ijselstein te betwisten ik weet het de overwinnaar kan haar lot naar zijn welbehagen bepalen wil hij hen allen dooden niemand kan hem dat beletten
as t ie s nàchts maar doorslapen wou berkemeier in lievelingshouding gezakt de slappe handen tusschen de wijdbeensche knieën gevouwen hoogdik den rug alsof hij een bult had en het gezicht van souffre douleur slachtoffer van zijn vaderschap nu al
aan den hoek van de plaats bleek een gat in de heg even later stond zeus bij zijn meester waarachtig hij had bloed aan den snoet baasje jij begrijpt daar staat straf op en je bederft het spel voor de rest méé barschte stork
wat is dàt toch een burgerman wie je schoonvader o ja och berkie was al weer getemd hij begon terstond over verzen den mercure had hij in den zak
met den derden brief vond hij zich niets gevorderd integendeel hier was ongeduld dat zich verontwaardigde dat trnde tegen vaderlijke bedachtzaamheid tegen den eisch eens vaders die beraad verlangde tot zulk een stap
familie zond scheen het schaarsche subsidie wat dreef den jongen tot zulk bestaan willoosheid gedeeltelijk ijdelheid meer maar toch de praktijk om dat leventje vol te houden alles went dacht stork ook dit maar ik werd toch liever matroos
bevelsblik van berkie naar mies die belde de eendvogels rest kwam keurig opgediend met wat moes nog en aardappelkruim kleine schaaltjes voor kleine porties slechts de geur kon hun die het nagerecht binnen hadden een gewaarwording van overtolligheid geven
meneeren groette jan van loodijck beleefd hé dag van sieten ben je terug de kring was verbroken van linschooten keek met afgunstigen hoon naar het onthutste stomme gezicht van dien tabaksploert van lommerlust
het stuk van sarah bernhardt dat mies en hij op hun huwelijksreis te parijs hadden gezien mies lachte vermaakt maar niet spotlust wekte haar vroolijkheid het was de vreugde dat berkie dacht aan dien tijd
heeft je verzen gelezen voorkwam berkemeier even hokte het gesprek de dichter scheen weer weg te droomen
zeg laten we eens wat opzoeken dan voelde hij soms even ergernis omdat die rijkeluis zoontjes dat dorsten doen terwijl ze te leeren hadden voor zijn vader maar hij deed mee en ze lazen t en smoesden
maar dat vader schreef licht toegegeven aan lusten als vader met zijn strijd van jaren bekend was vader kon nooit zoo geweest zijn vader had evenwicht in zijn natuur dan is t niet zoo moeilijk rein te blijven die van christus zijn hebben het vleesch gekruist
ik wou dat je gelijk hadt herman waarom zullen we er veel over praten zijn rechtvaardiging zou hij zelf moeten brengen ga je mee naar beneden ja of ga jij maar ik volg spoedig
ik bedoelde als herder met haar te spreken vindt je het moeilijk haar meteen te betalen aleid begreep het kon niet goed tegelijk wedelaar ging trouwens nooit over geld zelfs onder juffrouw wilmerdink had hij er zich bijna niet mede bemoeid
present company excepted verwaardigde de dichter zich goedig te zijn meteen knikkend dat hij nog wel een grog wou hij zweeg en stork wilde opstaan daar hij niet onmiddellijk een wending wist te vinden voor het gesprek dat gevaarlijk dreigde te worden maar kleestra had nu plezier in het praten
beste oordeel je niet te hard vermoeid had wedelaar het gevraagd hij was gebroken wist niet wat te doen de katechisatie had hij te laat binnengekomen na een half uur doen eindigen
zooals je wilt zei stork kalm oprecht de dichter was geenszins tegengevallen doch waartoe langer nog hem te houden een week bleef alle bericht van hem weg
métier misschien wàren ze ook wel niet mooi maar aan het tooneelstuk hielp hij mee en de behandeling van de van rooien's maakte hem net even kwaad als miesje hovink had den vorigen dag met plezier naar het tweetal zitten luisteren terwijl ze berkie opstookten en voor de grap allerhand malle tooneelen verzonnen zoogezegd om in het stuk te lasschen
mevrouw keek boos met een booze beweging had johan de meester de zonde in het deftige dorp ze den theedoek op tafel gelegd het zou erg lastig zijn voor de freules een christen strijdt tegen valsche schaamte maar mevrouw zu er over spreken van rooien of de zoon wie het goed kwam halen hoorde dan wel wat de freule gezegd had
de zonde in het deftige dorp zeventiende hoofdstuk beider zenuwspanning had een verschil van meening tusschen wedelaar en zijn vrouw
en nu heeft hij natuurlijk in zijn eigen leven moeilijke beslissingen te nemen gekregen denk maar eens aan de tijd na je moeders dood maar deze zaak van herman ligt te veel buiten de sfeer van wat zijn praktisch levensinzicht bevatten
en dat te hebben verzuimd in de voorof namiddagpreek repte hij van het ontbijt zich weg in een ijver van verlichting daar de rustdag was geëindigd en hij thans aan den arbeid kon een tekortkoming goed ging maken met zijn preek voor de volgende week
zeus riep stork boos beslist nu was er geschuif en takkenbeweging met bukken en kleine zetten wrong de hond door de takkendichtheid zich heen maar achter de heg bleef hij kop omlaag staan zal je hier komme
her had vàst van haar niet gerept dat dorst ie niet dat wou d ie niet daarom bleef t ie weg met kers'mis gaf ie geen asem op al wat ze schreef meheer van woest was ook nooit gekomen die was zeker domenee komen bezoeken als her um om en betrekking verzocht had
verheugde hem de schittering van het kristal en het zilver der tafel miesje had al haar moois uitgestald hij genoot van het welverzorgde in deze gezelligheid hij vond het bijzonder plezierig eens een keer niet alleen te eten
wroette weer de vraag in hem op als zoo'n meisje werkelijk wilde als het met heel veel geduldigen takt van flink zijn en kalm je wensch haar toonen mogelijk zou blijken dàt ze van je ging houden dat ze niet maar zich trouwen liet om mevrouw te worden en voor haar doen rijk wat
daarna werden ze den zwaren sneeuwval gewaar aarzelden even blijkbaar verschrikt wilden toen wild den tuin in hollen doch hun meester riep hen terug hier en uiltje voeten vegen
zeus had een jonge geit doodgebeten deze ruwheid van zeus had drie gulden gekost en een eindeloos dorps gepraat nu was men aan de honden gewend en ging hij dagelijks met ze den weg op soms met alle acht tegelijk
met voor het eerst die bonk op het lijf en de nachten de dagen erna al de plannen en al de angst toen haar brief kwam met haars vaders adres achterop had hij begrepen nu gaat ze dreigen hij wilde hem ongelezen verbranden en angstig had hij hem toch geopend
ook toen woonden hier rijke menschen ook toen zag men hier deftig doen maar de strakke uiterlijkheid van een alles beheerschend fatsoen was hier toen zoo min algemeen als de rechte ijzeren hekken welke nu er zoovele villa's en kleinere buitenplaatsen bijgekomen waren al wat eens aangename natuur was verdeelden en
kon d'er uit leeren dat ieder mensch wel johan de meester de zonde in het deftige dorp een bek op kan zetten maar dat het altijd nog beter is je mond es en keer voorbij te praten als met je mond vol tanden te staan bij een bezoek van de ooievaar aan je ongetrouwde dochter
afschuwelijk voor de lieve aleid klaagde nu freule constance en zij was het eens met hare zuster dat die dezen zelfden middag nog een vizietje in de pastrie moest brengen natuurlijk in deze pénible omstandigheid zonder claartje hoewel het meisje haar opwachting bij aleid nog had te maken
berkie bedenkelijk kijkend stond op en ging achter zijn schrijftafel zitten blijkbaar dorst hij zich niet verzetten een golf van frischheid doorvleugde de kamer stork vond de zonderlinge gedragingen van dit vriendenpaar een goede afleiding
loesje had zich weer blootgewoeld zij trok de dekentjes los en nam ze aan het voeteneind iets minder ruim om beter te kunnen instoppen achter het kind haar ruggetje neel zou er zich niet druk om maken of de kinderen bloot lagen
augustus en nu kwam weer de hand aan de wang de andere tastte naar haar zakdoek ze schreide o ik dacht dat het langer was ze keek hem aan en schudde ontkennend en sprak opeens luider
maar nu verscheen dina met wim op den arm johan de meester de zonde in het deftige dorp en zei dat net de kerk gedaan was en bijna dadelijk werd er gebeld dien zette wim in zijn tafelstoel en repte zich weg naar benee naar de huisdeur even later stond moes in de deur met hoed en mantel maar heel niet besneeuwd
toch bleef het plotselinge van herman's wensch me pijnigen als iets raadselachtigs dat me vreesachtig maakte en daarin zoek ik de verklaring van de smartelijke spontaneïteit waarmee ik vanmiddag de gedachte aan zijn schuld als heb vastgegrepen ter verklaring van het vreemde in zijn houding
eerst toen stork naast de schrijftafel stond werd hij diens binnenkomen gewaar ben jij daar zei hij met klanklooze stem en keelschraapte om het geluid te herstellen
spreken deed hij nu weinig en eigenlijk uitsluitend in gemakkelijke kameraad schappelijkheid met den veel ouderen van laer kleestra was met hem aldoor bezig hovink stond er verlaten bij hij was de oudste en op hem lette niemand
dat ik hem van me heb laten heen gaan al deze weken hoe dan och ja je weet dat nog niet ik heb er alleen met aleid over gesproken half december heeft hij me plotseling vergunning verzocht de medicijnen te laten varen en over te gaan in de theologie
meneer van loodijck bleek uit het kantoortje van smout met meneer lovink halster te spreken en verzocht of hij loodijck mèt broeder smout voor een kort onderhoud geen belet deed
hij ook geen bezwaar er in zag ten bate van het werk in den wijngaard bij de getuigenis van zijn geweten naar johan de meester de zonde in het deftige dorp paulus woord aan die van corinthe eens anders gedachte mede te deelen die god dezen gegeven heeft om zijnen dienstknecht te toonen gelijk het heet in de openbaring
nu het herman niet interesseerde deden ze beter thuis te gaan werken vlak bij princes street draaide asal af of het vanzelf sprak dat zij keerden deze toegevendheid maakte herman verlegen hij wild johan de meester de zonde in het deftige dorp iets doen om goed te maken
zijn schoonzoon had hem dien ochtend verteld wat zijn dochter pas uit de keuken gehoord had maar men moest niet vergeten ze waren buren ze keken om zoo es te zeggen p de pasterie nou de meid dan had verteld dat dina en het
en stork die het kind grijpen wilde zag weder de meid recht in de oogen en weer wendde zij verschrikt zich af zij duchtte hem nu als haar aanklager en hij voelde slechts medelij nog een die voor haar domheid ging boeten
dorp het ik heb gezondigd tegen den heere dat david na zijn overspel sprak tot nathan den profeet het ontbrak in herman's brief de zonde verstoort alle ver zekerdheid en er zijn zondaren die niet verstaan hoe zij tot de rechte kermis van hun zondelast moeten komen
haar oogen schuwden tot hem op haar groote als van een hond mooie oogen onderworpen als bij zoo'n dier en weer op dien gelatenheidstoon dat in wanhopigen deemoed berusten
hij overlegde dat herman's kamer naast de kinder slaapkamer was waar dina sliep zelfs was er een verbindingsdeur door herman hier in het dorp meer student dan hij ooit te utrecht geweest was met studenten attributen behangen onbruikbaar gemaakt hadden die dingen de deur blijkbaar niet
uit vélen tot gemeente geneesheer was gekozen in dat zich vreemd gansch onthuis voelen ook bij neef den wel goedigen neef en diens kinderlijk vroom gezin
dina sloeg de hand aan den tafelrand tot een steun dominee had het hoofd naar haar toegewend met haar groot open oogen zag zij dominee aan en prevelend zei ze t aan den vader her de jongenéér herman wedelaar's hoofd zonk op zijn hand doch aleida gaf het niet op
wat was het menschdom toch prettig interessant hij stork zocht het in zijn vrije uren veel te hokvast bij zijn honden alleen doodsch rijden hier de huizen langs den weg als graven dichtgesloten nu maar achter de blinden in het licht speelde overal de komedie
lachend keek cornelia toe zij had er zich in leeren schikken dat dokter zijn dieren waar hij zoo gek op was wat had de eenzame man ook anders weer of geen weêr het huis in haalde en zoo ze die vervloekte sneeuw al bijster ongewenscht voor haar zondagsreinheid vond het zonderlinge bezoek van die meid van domenee had haar meer begroot dan de binnenkomst der honden
die jonkers radbraken het hollandsch deftig even afschuwelijk als de oude hovink het doet in plat amsterdamsch maar verder spreken of doen ze niets deftig als plebejers zoo druk van
wat gaf het ook a's hij nie wou nie dorst of nie wou da bleef etzelfde moeder zei als maar nit he t ie gewild of ze n et dan zou hebben gedaan
als de kinderen maar klaar zijn zei ze moederlijk onbaatzuchtig doch terwijl ze sprak stootte wim met zijn bord tegen de kroes die op het blad van zijn tafelstoel stond en van de gestorte melk kwam er een scheut over loesje's tabouret het meisje wipte van haar kruk en keek pruilend of ze zou huilen
en brief och en leeg kevert maar ànders het adres geschreven as op de brief die zij bovengebracht had domenee hàd um die zaak johan de meester de zonde in het deftige dorp verweten um verweten a's groote zonde domenee vond et dus zeker niet niks
dan luistert een meisje goedig gevleid wie weet welke verhalen hij op te disschen wist over ongelukkig getrouwd zijn of wat ook in de oogen van een dienstmeid gaf het schoonzoonschap van lommerlust een aureool van
maar dat hij rein gehouden wilde in zuiver geestelijke waarde en nu zou zijn zoon zijn eigen zoon z slecht zijns vaders begeeren begrijpen de roeping den drang van zijns vaders leven dat hij wereldsche eerzucht vermoed zou hebben achter dien wensch een zoon te bezitten aan den heiligen dienst zich wijdend
maar wat heb je zelf gegeten niets jawel een beschuit genoeg lachte zij niet beleedigd terug en daar ook wedelaar en leo bedankten willen we danken dan ga ik naar boven
ach somtijds besloop hem een vrees dat althans herman leo niet maar wel dat herman der stiefmoeder niet welgezind was en dan lag de schuld bij de moeder toch niet
t zou moeten zijn dat hij zoo maar wat schreef in de hoop je vergevingsgezind te stemmen t is immers altijd je wensch geweest dat hij predikant zou worden och neen dat kan niet dàt kan zoo niet zijn nu zie je mijn jongen al te zwart wat grùwelijk bedrog zou dat wezen
deze forel is een oude geleerde jong genoeg om zich te verbeelden dat hij iets tegen het huwelijk zou vermogen hij beschuldigt de beschaving dat ze de natuurlijke conflicten waar amor in zijn tijd al voor had gezorgd met een lange rij heeft vermeerderd die best te vermijden waren geweest
haar beetje kap'taal had in t zaêl geholpen o t was een peulschil maar ten was het veel hij was er gekomen en t eerst met haar geldje daarvoor blééf hij zijn wijf altijd dankbaar
zij mochten immers niets laten merken nu dina t blijkbaar niet weten wilde dat zij ieder oogenblik moest huilen maar t was geen prettige kerstmorgen moes en leonard naar de kerk om papa te hooren preeken zij alleen thuis met dina die huilde en buiten die angstig makende sneeuw waardoor je nu zelfs de kerk niet zien kon
de lustelooze oogen strak naar een bovenhoek der kamer gericht rookte hij met langzame trekken van hem kwam het hooghartige zwijgen waarin berkie onderworpen zich schikte
daar ging zij twintig passen vr hem zij hadden denzelfden weg te doen ginds in de woning sprak hij haar vaak waarom liepen zij nu niet samen prachtige meid die oogen die neus maar het mooist d'er figuur het gehéél wie in t dorp was een dàme als dina
naast de eettafel recht op zijn stoel zonder zijleuningen zat kleestra de lange beenen de tafel langs ver vooruit de linkerhand onder den rechter elleboog de rechterhand gereed om telkens de sigaar uit den mond te nemen
één vasten getrouwe stram gekromd oudje dat blijkbaar nooit één dag verzuimde de oefeningen der highlanders aan te zien die reverend was werkelijk grappig en het plein was als altijd mooi en de uniformen déden het steeds
en daarvoor stond in een hoek de theetafel waarbij de wel zeer behagelijke leunstoel was aangeschoven voor den gast stork leefde op nu was het gezellig en om het gesprek vooral van de literatuur af te houden begon hij schielijk over de deugden dezer kamer die hij in den langen nacht van maurits geboorte onvoldoende had kunnen waardeeren
daar zal mevrouw nu zelf voor zorgen och de borden botsten gevaarlijk dominee overlegde dat zijn behoefte aan verdee moediging hem gedrongen had tot een huishoudelijke bedisseling welke hij beter had overgelaten aan zijn goede vrouw hij snoot zich en rook weder
er waren twee brieven daar sloop hij mee weg den eenen had dina zoo graag gelezen zij had hem gekeerd en bevoeld en tegen het licht gehouden toen zij hem in de gang uit de bus nam
her et goedmaken wou met haar zou z'en vader misschien veel bezwaren hebben maar dan had ie hààr daarvan gesproken dan had ie d'er niet a's een vreemde behandeld echt a's de meid die z'en katechisant was en van wie d ie nou weet dat ze is verleid
een loodijck was jeloersch allemaal het heele dorp hij wist het johan de meester de zonde in het deftige dorp heel goed men zag op hem neer hij was hun veel te gauw rijk geworden daarom gniffelden ze nou op de soos over wat er gister gebeurd was
wees nu sterk mijn waarde ik met het je zeggen heveel leed ik je daarmee doe dina verzekert dat herman her zij zeiden den naam bijna tegelijk stork had nadruk gelegd op het woord verzekert en sprak den naam zacht met gedempte stem
maar nu berispte loesje hèm als dina liever alleen wou zijn omdat ze elke keer moest huilen och zei joop hij verveelde zich nee t was niets geen prettige morgen hij had zich z op vandaag verheugd moes had gisteren heerlijk verteld van onze lieve heer's geboorte t was toch een feestdag maar hè van
op alles van t nieuwe hier was t ie jaloersch haten dee ie loes en jopie haar had dat ellendig gemaakt in t begin ze was nou eenmaal dol op kinders juist door t verzorgen van die hier doordat mevrouw t johan de meester de zonde in het deftige dorp zoo overliet veel meer overliet a's mevrouw klincker
neef viel naast wim op den stoel van moes neer en liet zich door loes van de sneeuwpret vertellen achter hem tegen de tafel aan stond joop en drong zich dichter op en vulde loes berichten aan neef zich omkeerend zag de blokken en begon er een poort van te bouwen waar hij al gauw stukken voor te kort kwam
ik heb het hem niet durven toestaan althans niet dan na rijp beraad ik vreesde zoozeer dat die wensch om te johan de meester de zonde in het deftige dorp veranderen niet kwam uit een heiligen drang een innig oprecht verlangen der ziel
abstract vage hevigheid iets onbestemd gevaarlijks aan gaven een ongewisse kleurigheid als steenen van onzekere waarde aan een oude metalen keten herman vond het soms interessant
omdat twee ooms stork predikant geweest waren omdat in het midden der achttiende eeuw een wedelaar zoon van een amersfoortsch bedienaar des woords als predikant gestaan had te amsterdam
nu echter is er heel iets anders zijn vader heeft mij gisteren medegedeeld en ik weet ook aan de broeders dat hij voornemens is over het gebeurde te spreken in de gemeente
met al de onstuimigheid van zijn jeugd had leo's menschelijk gevoel geruststelling voor zijn angst als broeder gezocht bij den goeden vromen vader en in den vader was niets van dien angst ongevoelig leek de goedhartige man uitsluitend vervuld met een zondebegrip waarbij elk ander begrip verviel
van jou weet ik het zeker stork en nu wilde ik je enkel het nuchtere louter feitelijke maar afdoende bericht uit de volksbanier over dat kalvinistisch schandaal laten lezen
maar dina zelf speelde evenmin mee straks was ze schreiend naar de wieg van slapenden wim in de andere kamer geloopen zoodat loes die goudhaartje zondagsche kleertjes wilde aandoen de ontkleede pop z maar op t poppewiegje gelegd had en met oogen van bedenkelijk vragen zwijgend vr joop was komen staan
de tong tegen de tanden duwend voor de tweede lettergreep van natuur stootte de dichter zijn geringschatting uit berkie meesmuilde tot eerbiedige instemming
hij had ze gelezen en de rechterhand die op de ronde stoelleuning lag had als bij een onverwachte lichaamspijn het houten uiteinde omknepen en bij het herlezen van gedeelten uit den brief had hij midden aan het vijfde zijdje gekomen schielijk omgeslagen
ze hadden hem vast in de klem de bunzing wat zou'en ze lachen van linschooten geerkens ook van laer en van wanderen renck eigenlijk eigenlijk allemaal allemaal zou'en ze lachen om hem om die parfenu die ze hààtten nou maar hij hij haatte ze n ook o
beide handen in de zakken ijsbeerde hij door de kleine kamer telkens bleef hij even staan telkens woelde de hand door het haar als iets onbeteekenends lag nu de brief dat hij dien een heelen dag niet had durven openen dat hij maanden lang daar bang voor geweest was dat die vrees hem had gehinderd juist nu hij weer aan het hengsten wilde
schrijf hem een flinke brief dan zal hij evenmin tegen de waarheid durven ingaan als in een gesprek maar ik zou niet te lang wachten met die brief vanavond nog leefde wedelaar op in doffe radeloosheid had hij naar zijn vrouw geluisterd
den klokslag afwachtend bleef ze staan schoudertrekkend van verkleuming daar sloeg t ie eens en meteen in de kamer hoorde zij stommelen stoelverschuiven het was dus geen droom geweest domenee was d'er eén slag dus één uur of hàlf een nooit zat domenee z laat op
dan moet ik dokter voor zijn goedheid bedanken trof hem de andere toon het manieren hebben der dienstmeid voelde hij daaronder de zelfbeheersching en tegelijk doorflitste hem de gedachte wat let me je in m'en armen te drukken
stork aan leo te zeggen hij vergeleek diens vader bij een sterrekundige die loopend's nachts op een modderweg niet bemerkt dat het slijk hoog tegen hem
joop hoopte maar dat zij van middag toch naar den kerstboom op beuk en beek zouden mogen freule constance had gisteren met moes afgesproken dat zij om half twee het rijtuig zou sturen maar nu het z sneeuwde zou het nu mogen dina leek er niet gerust op straks zei ze als het maar mag ik weet niet
had haar niet aangezien wel even het hoofd iets opgeheven nu zat hij weer diep gekromd en snikte je ziet hoe dominee lijdt de afdwaling van johan de meester de zonde in het deftige dorp een katechisante is op zichzelf al genoeg geweest om dominee diep te schokken maar je hebt de jongemeneer genoemd als je
och nu dat nog je nieuwe jurk klaagde de moeder stork stond al bij het kind hij tilde haar boezelaar op hield die van het rokje af t meeste was op haar schort gevallen het lichtblauwe rokje was alleen aan den rand een beetje bemorst
u ons nu niet met rust laten over die socialistenkrant donderde plotseling linschooten's stem is dat vers van u dorst van wanderen renck kleestra stond wel even onthutst stork was naderbij gekomen
waarom zoudt u het niet doen pa ja die meid zei dat nu zoo maar de heeren op de soos waren maar heel matig op den dichter gesteld jonkheer van loodijck had zich toen kleestra bij stork logeerde tweemaal een aanmerking veroorloofd over zijn aschgemors op het
maar het scheen ach hij de vader had het niet bespeurd zulke dingen ontgingen hem het scheen dat in de zomer vacantie herman's johan de meester de zonde in het deftige dorp toon aleid gegriefd had
dina's bekentenis aan me als dokter moest ik beschouwen als ambtsgeheim omdat de moeder geheimhouding vroeg heb ik zoo lang mogelijk gezwegen ik kwam nu om het te zeggen van egberts maar we zijn aan het praten geraakt
mies had de meid gelast met het verdere opdienen te wachten en ontredderd zaten de drie menschen toe johan de meester de zonde in het deftige dorp te zien dat kleestra soep at het zwijgen drukte op de tafel ik geef je last mies och nee we vinden het prettig dat je nog bent gekomen
verzot was ze geworden op kinders dat ze gezeten had met verlangen naar eigen en als her van zijn moeder vertelde hoeveel ie had verloren aan die dan voelde ze ook wel meelij met um en dan wond de jongen zich op en kind van haar wat zou-ie d'er van hou'en
maar kan de gemeente niet anders dan beklagen beschuldigen kan zij u van niets en onze tijden van ongeloof en anarchie zijn er waarlijk niet naar dat mannen met éénig gezag bekleed zonder schade aan dat gezag te doen zich verantwoordelijk kunnen stellen voor dingen waar zij geen schuld aan hebben
neeltje wie is er ziek hier in huis vroeg hij het bleek dat loesje buikpijn had de moeder met wim op schoot was bij haar stork stelde haar spoedig gerust het had niets te beteekenen een paar dagen thuis houden niet in bed
des huizes tusschen hen in op een stoel zonder leuning schuins vr de middentafel zonder in bijzonderheden te treden tegenover deze mannen broeders die natuurlijk geen lid waren
keelpijn claartje's gezelschap was een heerlijke afleiding nu en dan een teugje nemend uit het glas melk met water dat claartje heel lief van beneden had meegebracht luisterde tante constance naar haar terwijl zij met haar mooie stem
na drie brieven in ééne week over den wensch om van studie te verwisselen nadat zijn vader hem had gewezen op wat er in deze brieven niet klopte had hij van een verlangen naar het predikambt zelfs niet meer gerept de laatste weken schreef hij niet of enkele regels vluchtige zinnen neen het was met den jongen niet goed
iets zij had hare stem gedempt doch uit voorzichtigheid ging zij voort
zijn twee oudsten hadden hun moeder ontbeerd was hij te weinig voor hen geweest in die vele eenzame jaren dien langen tijd van zijn weduwnaarschap en hun geregeerd worden door de goedwillende maar wel weinig taktvolle juffrouw wilmerdink ach
en meteen verscherpte haar denken tot het troostend overleg dat her ook tegenover haar opééns was losgekomen hij bereidde nooit iemand voor wachtte zijn tijd af en deed opééns toen voelde ze zacht alle dingen verloomen zag ze nog vaag een ruime veranda met zwaren adem droomde zij voort
trap en kamerdeur liet ze op een kier ze trachtte geruchtloos alles te doen om uit stilte te luisteren in verstikkend hunkeren spande ze haar gehoor tot een waarnemen van elk geluidje beneden
hij hield in wat hem voor den mond kwam wist niet wat hij nu zou zeggen zijn haat maar als zij den kwajongen liefhad eindelijk vond hij dit dat kon
wel doorleefde zijn herman een crisis stond er niet in hetzelfde hoofdstuk der klaagliederen van jeremia het is goed voor eenen man dat hij het juk in zijne jeugd draagt hij zitte eenzaam en zwijge stil omdat hij het hem opgelegd heeft
stork kreeg de vaste gewaarwording van iets ongewoons hij groette kalm stapte bedaard voort hoewel ietwat ontsteld zich zeggend hier is iets toen op den drempel van de achterzaal gekomen zag hij de verklaring vr zich
deze twijfelzucht deze kleinmoedigheid en toch gebd zijn plicht als vader elke mogelijkheid te doorzoeken tenzij daarginds iets was van dien aard dat zijn jongen kon hebben veranderd
willem waar blijf je kom toch hier heerlijk dat we je toch nog zien de gastvrouw en stork waren opgerezen hij begluurde haar van terzijde zij scheen het bezoek niet zoo heerlijk te vinden
bedaard en met een spottend gezicht stapte hij van de leestafel weg de andere zaal in dokter zijn er nog altijd veel zieken de keel epidemie schijnt gedaan hè
om den eenige die naar mies had gedongen toch maar tot het ideale beeld van een betamelijk vrijer te verheffen en nu diende die groote geleerdheid tot gemelijk geuren met
drie ulmer doggen vier st bernard's en een colli vormden de veelbespotte kolonie vrij liet hij ze blaffen janken en door den tuin rennen maar bij ongehoorzaamheid werd zijn stem zwaar van gezag en op de gebiedend heid van zijn gebaar kwàm de schuldige onderworpen slechts eenmaal was hij géén baas gebleven
naast haar stoel staand en telkens zich omwendend naar het dressoir beredderde zij niet zeer handig de bijzonderheden van den disch maakte bordjes voor de kinderen klaar telde gesneden boterhammen
cruyss vond het opstaan overbodig de handen op de leuningen van zijn stoel knikte hij even met zijwaarts gebogen hoofd en keek toen kleestra alweer aan een ander werd voorgesteld met vinnig oog op om dien man die zoo gekleed hier binnen dorst komen te monsteren
de broeders waren er voor gaan zitten jhr jan van loodijck in den hooggerugden leunstoel zooeven door mina halster verlaten broeder smout in een leunstoel van het ameublement zwart fluweel met mahoniehout hij zat dicht bij het tweede venster daarvan door de vogelkooi gescheiden
als iets doodelijks was dit besef langzaam was hij de trap op gegaan hij voelde licht en moe tegelijk de deur van zijn kamer had hij laten aanstaan doorloopend tot aan het venster
dus zooals alle menschelijk denken ja maar het is toch wat anders meer dan het denken is hier het gevoel t gevoel van het luchtruim vaak tegen het logische denken in m maar vrij te zijn boven alles
kregen mies berkemeier een prentbriefkaart met amersfoort's kei en stork een brief op schoolschriftpapier drie blaadjes aan beide kanten beschreven
hij wist zich ongeneeslijk eenzelvig en toch aan kleestra die bij de berkemeiers was blijven hangen dit nest toch boven amersfoort en den blauwe knoopszwager verkiezend had hij nu al twee keer een medewandelaar gehad bij
nu informeerde de heer van lommerlust natuurlijk met minzaamheid waar dokter zijn honden zoo gauw had gelaten en mevrouw beklaagde de arme beesten en emmy vroeg voor de vijfde maal of ze dokter's kennel mocht zien
bevond jopie werkelijk ziek het teere ventje leek hem verwaarloosd waarom haalde men hem nu eerst anders stuurde aleid z spoedig dina dacht hij alles dina een hummel was er voor haar werk hij zeide er niets van schreef wat voor maakte met opzet aleida bang door te waarschuwen tegen longontsteking
daarbij aardden haar aa's naar den è klank het jij kreeg veel j's en een fransch ai voor ij zij sprak het woord met iets van wanhoop gerekt en in den hoogsten toon terwijl de opgeheven oogen te draaien leken en half loken
asal had zacht verteld en betoogd geheimzinnig zoo zacht en altijd harmonisch vrij zuiver zijn engelsch en dan zoo welluidend nochtans luisterde herman verveeld en toen zij op de esplanade waren aangekomen plotseling op die hooge ruimheid zorgde herman voor eenigen afstand
er was hier ook een licht overtuigd zijn een plotselinge heftigheid een ijver die slechts een stroovuur kon blijken want gelijk herman nu zich voordeed was hij nooit geweest
doen ik da dan had vrouw telders gegierd het had er eerst tot dààr gezeten die griet mitter groo'schheid op onze dina nou zag ze hoogmoed komt vr de val
ik ben hier gast zei hij koninklijk kalm dat weet ik heel goed maar ik meende onlangs gemerkt te hebben dat juist meneer van laer en meneer van linschooten en meneer geerkens over het gebeurde in de pastorie éénigszins zoo dachten als wij
wel dat doet me pleizier voor u u zelf bent zoo'n aartsoptimist meent u wat meende u van mij dat u het niet was
zie je wel da's toch al wat je hebt toch ook pas twee boeken geschreven och hoepel op jij je wilt niet begrijpen terwijl berkemeier sprak van de autogrammen was zijn vrouw binnengekomen gretig had stork er een aanleiding in gevonden om met een plagerijtje aan het gesprek de wending te geven
hun tafeltje was het eene der twee aan den binnenmuur van het stuk doorloop waar onmiddellijk het buffet johan de meester de zonde in het deftige dorp bij aansloot dat in den hoek der groote zaal stond er was daar een kleine zijdeur die toegang gaf tot het gangetje waardoor men in de achterruimten van het buffet en in het kamertje van het bestuur kwam
a's ik dokter seg wie it is zij zuchtte diep meid dat moet je zelf beslissen of het goed is dat je dat zegt weer snikte zij heftiger nu dan te voren en riep op eens als een weeklacht herman
van sieten die bij het biljart had getalmd daar johan de meester de zonde in het deftige dorp kleestra moeilijke stooten beproefde kwam aan door dezen gevolgd en bleef vr den luidruchtigen spottoon staan ook van het naaste speeltafeltje kwamen uitroepen over die snoes en dat prachtkind
hij repte zich weg om den zetters te zeggen dat de pagina nog niet kon opgemaakt er was in het buitenland nog correctie en hij kreeg onverwacht bezoek toen de gangdeur door naar boven wàt werd de mooie kamer gedaan mina
het kind en je gééft er niets dus kan ze dan eischen wat ze wil johan de meester de zonde in het deftige dorp dat is juist het afschuwelijke barstte berkie gretig uit de man loopt de vrouw na de vrouw het kind twee nalooperijen als van zon en maan de man is middel niet meer voor de vrouw
hoe anders het onberaden verzoek in zijn niet verheelde doldriftige plotselingheid uit te leggen de wanhoop had het ingegeven had her met het plan vertrouwd gemaakt als met een mogelijke uitkomst
de moeheid spande strak over haar hoofd haar oogen brandden en zij moest kijken telkens dwong zij de leden tot sluiten doch dan voelde zij erger vermoeidheid
met een banaal grapje had stork op de plagerij geantwoord en de aandacht van zich afgeleid toen hoorde hij even niet toe mijmerend in zijn grogglas roerend tot hij met schrik kleestra hoorde zeggen natuur kunst nabootsing van de natuur ellendig al dat
ja en nu kwam ie niet enfin dat behandel ik wel met z'en vader maak jij je vooral niet te veel overstuur dat is nadeelig voor jou en je kindje en t baat niets het is nu gebeurd
daarop in het bad dat gereed stond douche na en terstond er op uit achter langs naar den tuinman op veldheim nu liep hij weer blootshoofds bij de honden de goeierts je kon het terstond aan ze merken wanneer hij één dag zich niet met hen bemoeid had