AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar oom pumblechook zeide met zekere scherpheid geef hem wijn jufvrouw ik ben zeker dat daar geen teer in zal zijn waarop de sergeant hem bedankte
ik stapte langzaam den weg naar hen op want mijne leden waren nog zwak maar toch met een toenemend gevoel van verademing naarmate ik hen naderbij kwam
zooveel te grooter gek ben je geweest bromde de ander ik zou ze aan een man hebben besteed voor eten en drinken hij moet nog groen zijn geweest
en dat mijn naamlooze gast iemand kon hebben medegebracht om hem den weg te wijzen hadden zij toch bijeengevoegd een leelijk aanzien voor iemand zoozeer tot vrees en achterdocht geneigd als ik door het gebeurde
en bedachtzaamheid gevoelde ik toch eene zonderlinge half kwalijknemende op welling van achterdocht dat hij niet zoo in zijn schik zou geweest zijn als jo hem was komen bezoeken
de vrees dat het tot zulk ongeluk geleid hebbende thans waarschijnlijk slechts dienen zou om jo van mij te vervreemden indien hij er aan geloofde
wei ja zeide jo terwijl lay zijne stem liet dalen h'y heeft van de kerk afgezien en is aan het comediespelen gegaan en dat comediespelen heeft hem ook met mij naar londen gebracht en hij verlangde zeide jo
ik zal er maar geen verschooning voor verzoeken zeide wemmick want hij is anders niet vatbaar meer voor pleizier ben je wel oude vader
ik wist toen nog niet dat men somtijds in ouden tijd begravene lijken ontdekt die op het oogenblik dat men ze duidelijk ziet in stof vallen
ik ben bevreesd zeer bevreesd dat deze inval voortsproot uit mijn gevoel van het contrast dat er tusschen jo en mij zou bestaan als wij te zamen naar den postwagen gingen
en als hij aangesproken werd of ze om eene andere reden moest opslaan deed hij dit op eene half gramstorige halfverbijsterde manier
waarbij mijne belangen of vooroordeelen gewis niet betrokken zijn zag ik dat de kinderen van mijnheer en mevrouw pocket
het was dat mijne bewondering slechts een paar voet van hem vandaan was dat ik met mijn gevoel zoo dicht bij hem was hetgeen het martelende van mijn toestand uitmaakte
je zegt dat ik gelukkig ben ik weet dat ik niets gedaan heb om in de wereld vooruit te komen en dat de fortuin alleen mij verheven heeft en zoo iemand is gelukkig
niet weder opgevat en ook bij volgende dergelijke bezoeken werd het niet hernieuwd en als ik mij wel herinner hadden er nog vier van die bezoeken plaats
het was na middernacht toen ik de londenbrug overkwam door het doolhof van nauwe straten westwaarts langs den oever der rivier liep mijn naaste weg naar den temple dicht langs den waterkant door
en zij wees naar de hooge galerij war ik haar op dien eersten dag naar buiten had zien gaan en zij zeide mij zich nog te herinneren dat zij daar boven was geweest en mij beneden had zien staan alsof ik verschrikt was
die kast had binnen de deur een buitengewoon grooten handdoek op eene rol en hij waschte telkens zijne handen en droogde ze aan dien handdoek af zoodra hij ui t een gerechtshof terugkwam of een client uit zijne kamer had gezonden
meisje zelve als clara aan mij voorstelde zij was waarlijk een allerbekoorlijkst meisje en had wel voor eene gevangene fee kunnen doorgaan welke door dien woesten reus den ouden barley in dienst was geprest zie eens hier zeide herbert
zoo zeide jo dan is er nog eenboefaan den haal wat wil dat zeggen jo zeide ik mijne zuster die altijd zulke verklaringen op zich nam zeide vinnig
hij legde zachtjes zijne hand op mijn voorhoofd en ging heen zoodra ik mij genoegzaam had hersteld snelde ik hem na en zocht naar hem in de naburige straten maar hij was weg
en je bent je woord niet kwijt ik wil ook wel toegeven dat ik mijn woord niet kwijt ben kom dan by mij eten zeide mijnheer jaggers
mijne slaapplaats was in het afgezonderde gebouw over de achterplaats het was de eerste maal dat ik mij ooit in satis huis te rust legde en de slaap wilde mij niet komen bezoeken
en ais het is om haar te winnen dan zou ik denken maar jij weet het best dat zij het winnen niet waard was juist wat ik zeif dikwijls had gedacht juist wat mij op hetzelfde oogenblik duideiyk was
toen ik eindelijk naar ziel en lichaam geheel afgemat insluimerde werd die waarschuwing een schemerachtig werkwoord dat ik moest vervoegen gebiedende wijs ga niet naar huis laat hij niet naar huis gaan laten wij niet naar huis gaan
zoo i zeide hij ge hebt wel van dien naam gehoord maar de vraag is wat zegt ge er van ik zeide of poogde te zeggen dat ik hem zeer verplicht was voor zijne
mag ik zoo vrij zijn om te vragen zeide hij zijn voorhoofd fronsende en te gelijk glimlachende hoe het je zoo goed is gegaan sedert jij en ik te zamen in die eenzame kille polders waren hoe jal
toen zijn lijk gevonden werd vele mijlen van de plek waar hij gezonken was en zoo afgrijselijk misvormd dat hij alleen aan den inhoud zijner zakken herkenbaar was waren de aanteekeningen in zijn zakboekje nog leesbaar
zie hare oogen is het niet akelig haar zoo dol te zien daarop schreeuwde hij weder zij wil het mij omdoen en dan ben ik weg
duidekunstgrepen had vervoerd welke zij beproefden en dacht dat zulke laagheden tot hun natuurlijken aanleg behoorden en toch door iemand anders zouden zijn gewekt als ik ze had laten sluimeren
ik was toen ik des avonds in de stad kwam dadelijk naar mijnheer jaggers aan zijn woonhuis gegaan om zijn bijstand in te roepen en mijnheer jaggers wildeuitnaam van den gevangene niets verklaren of toegeven
zijn verwezen als het niet noodig ware geweest een oud beambte van net gevangenschip waarvan hij eens ontsnapt was telaten komen om van zijne identiteit te getuigen
de hulks zijn de gevangenis schepen die daar op de rivier liggen ik zou wel eens willen weten wie op de schepen gevangen gezet worden en waarom
langs den muur dier gevangenis vond ik de straat met stroo bedekt om het gerucht der rijtuigen te verdooven en hieruit alsook uit de menigte van menschen
daar ik deze noodiging afwees dewijl mijn tijd bezet was was hij zoo goed mij naar een pleintje te brengen en te wijzen waar de galg bewaard werd en waar ook de lieden openlijk gegeeseld werden en daarna wees hij mij de deur
ja dat is het wel zeide ik want ik kan het niet verdragen dat men zeggen zal zij werpt hare bekoorlijkheden en talenten weg aan een lompen boer den geringste van den troep ik kan het wel dragen zeide estella
hij kon niet zeggen hoelang hij zou wegbiijven daar hij eene zaak voorhad maar het spreekt van zelf daar zijn tijd kostbaar is zal hij niet langer blijven dan noodig is met deze woorden opende de klerk eene deur en liet mij in eene achterkamei
wat alleen een scheidsmuur tusschen dien man en ons zou geplaatst hebben al ware er geene andere oorzaak van verwijdering geweest was de triomf
gargery geheeten wie is de man hier is de man zeide jo de vreemde heer wenkte hem om van zijne plaats te komen en jo stond op
hetgeen zijne aandacht verdeelde en oorzaak was dat hem het rechte woord was ontdacht verloofd zeide hij tot verklaring nog bezig met de fruit geengageerd hoe zegt men het ook zoo iets van dien aard
openlijk zeide dat zoo zwart was als zijn gezicht stelde twee andere bruine kerels voor om het geheele menschdom in het ongeluk te helpen
niet te verroeren eene sigaar uit zijn zak en beet er de punt af maar zonder zich anders te bewegen van gramschap kokende gevoelde ik
wij liepen te hard om meer te kunnen zeggen en stonden niet stil voordat wij in onze keuken waren deze was vol menschen het geheele dorp was daar of op de plaats
hij had in weerwil van zijn verbijsterd uitzicht en zijne grijze haren nog een jeugdig voorkomen en zijne manieren schenen heel natuurlijk te zijn
er zijn er niet veel te vertellen zij had een van hare kwade tijden gehad hoewel die op het laatst veeleer beter dan erger waren geworden
provis lag in zijne gevangenis ziek gedurende den geheelen tijd tusschen zijne verwijzing ter terechtstelling en het begin der zitting hij had twee ribben gebroken waardoor zijne long gekwetst was
eindelijk onterfde zijn vader hem maar toen hij stervende was bedacht hij zich en liet hem in goeden doen achter schoon lang zoo rijk niet als jufvrouw
een gedeserteerde soldaat in een logies voor den reizenden man die tot aan zijne kin onder een hoop aardappelen verscholen lag leerde mij lezen
wat zal mynheer jaggers met dien moord aan den waterkant doen zal hij er een manslag van maken of wat anders waarom vraag je het hem met antwoordde wemmick
ten aarizien van den geheelen deenschen adel bestaande uit een edelknaap in de laarzen van een reusachtig voorvader staande een eerwardig
wemmick zeide ik vervolgens herinnert ge u nog dat gij toen ik voor het eerst bij mijnheer jaggers aan huis kwam mij gezegd hebt dat ik eens op zijne huishoudster moest letten
integendeel het zou dan beter zijn geweest want alsdan zou de gedachte aan zijn behoud een natuurhjk en teeder gevoel in mijn hart hebben opgewekt
wie hij zijn kon ik verwonderde my integendeel zeer toen hij mij nogmaals zijne beide handen toestak wat meen je toch zeide ik half en half vermoedende dat hij krankzinnig was
wanhoop wraak of dood uitgedrukt het zou uit haar mond met meer gelijk een vloek hebben kunnen klinken ik zal u zeggen vervolgde zij met hetzelfde haastige hartstochtelijke gefluister wat ware liefde is
ga dan in die kamer aan den overkant zeide zij met hare vermagerde hand naar de deur achter mij wijzende en wacht daar tot ik kom
nauwelijks had ik het getal gevonden of men hoorde een zevende als t ware boven in de lucht jammerlijk schreeuwen als dat het kleintje niet is zeide flopson alsof dat haar zeer verrassend voorkwam gauw naar boven
omtrent alsof die twee onderofficieren ergens op werving van kinderen waren uitgeweest en deze hadden geprest terwijl mevrouw pocket deze mislukte
meent zij wel te weten welke les zij je zou opgeven maar het zou eene moeielijke les zijn om te leeren en je bent haar
eindelijk gaven wy het wachten op en roeiden naar de herberg die wij niet lang geleden verlaten hadden en waar men ons met groote verwondering ontving
twee banknoten van een pond niet minder dan twee vette smerige banknoten van een pond die gemeenzaam bekend schenen te zijn geweest met al de veemarkten van het graafschap
zes bij elke brug had hy met zijn sleutel een tik in de palm van zijne hand gegeven er zijn er zes zie je wel om uit te kiezen
alles is wel handel zeide herbert en hij is volkomen tevreden hoewel zeer verlangend om u te zien mijne beminde is bij haar vader en als ge wacht tot ze beneden komt zal ik u met haar bekend maken en dan zullen wij naar boven gaan
het was insgelijks op te merken dat deze majestueuze geest die schijnen moet zoo lang te hebben gezworven en zoo ver te komen zichtbaar achter een muur dichtby vandaan kwam
ik ontving dezen brief met de post op een maandagochtend en het bezoek was dus op den volgenden dag bepaald laat ik oprecht bekennen met welk gevoel ik de komst van jo te gemoet zag
zeg ik je dat omdat je denken zoudt aan mij verphcht te zijn geheel niet ik zeg het je maar opdat je weten zoudt
niets ik dank u voor die vraag ik dank u zelfs nog meer voor den toon van die vraag maar er is niets weldra stond zij van haar stoel op en keek in die spookachtige kamer rond naar
mama zeide herbert dat is de jonge heer pip waarop mevrouw pocket mij met een voorkomen van vriendelijke deftigheid welkom heette
zijne armen en beenen geleken naar groote speldenkussens en zijn kleed kon voor eene dwaze vermomming doorgaan maar met een enkelen blik herkende ik zijn half gesloten oog
je zult me met je beiden te zamen nog eens naar het kerkhof brengen en een mooi paar zoudt je zijn als je me kwijt waart
dat voor altijd daar vandaan gegaan is zeg hem niet jo dat ik ondankbaar was zeg hem niet biddy datikonedelmoedig en onrechtvaardig was zeg hem alleen dat ik u hoogachtte omdat ge beiden zoo goed en getrouw waart
wilt zeggen dat ge nu niet meer hoe kan ik viel ik er op in bedenk wat hij is zie hem maar aan
en ze ondertusschen in onderhuur aan een ander over te doen ik zetteterstond biljetten voor de vensters want ik stak in schulden en had bijna geen geld meer
evenwel wist ik terwijl ik dit zeide dat ik heimelijk voornemens was om harentwil dien avond alleen de plaats van het oude huis te bezoeken ja zoo was het om estella's wil
ik kan nu niet anders denken dan dat dit een streek van hem was een der uitvloeisels van zijn stelsel want hij was een heel knap man om zijne eigene werktuigen ook nu en dan te bedriegen
maar het was ook met frissche jeugdige herinneringen gemeubeld en op dat oogenblik verviel ik omtrent in dezelfde verbijsterende verdeeldheid van gemoed tusschen dit en de betere kamers
wat wilt ge voor hen hebben ik ben niet knap genoeg ziet ge wel antwoordde ik bewust dat ik eenigszins bloosde om voor u te kunnen verbergen
zeide herbert maar let wel dat weet ik met en hoe is het met die twee kerels afgeloopen vroeg ik na nogmaals over de zaak nagedacht te hebben
eren hebben dat wel veilig gedaan en wat anderen gedaan hebben kunnen nog anderen doen en waar en hoe ik wonen zal lieve jongen wel zeg me daar je gedachten eens over
ik vertrek morgen naar l o n d e n jufvrouw antwoordde ik zorgvuldig oppassende wat ik zeide en ik dacht dat u er niet tegen zoudt hebben dat ik afscheid van u kwam nemen
als het hem overviel bood hij het trots maar het moest komen eer hij er zich om bekommerde alsje wist lieve jongen zeide hij wat het is hier bij mijn lieven jongen te zitten en mijn pijpje te rooken
heeft den naam dat hij meer van de geheimen van dat akelige gebouw weet dan iemand anders in londen hij weet de geheimen van alle huizen geloof ik zeide estella met eene gesmoorde stem
zij gebruikte mij om andere aanbidderste kwellen en wist de gemeenzaamheid die tusschen ons bestond aan te wenden om gedurig te toonen hoe weinig mijne verkleefdheid haar waard was als ik haar secretaris
het was nu zoo donker als het den ganschen nacht worden zou en het licht dat wij hadden scheen meer van de rivier dan van de lucht te komen wanneer de riemen die in het water sloegen
ik heb er al dikwijls over gedacht zeide herbert en ik geloof dat ik iets beters weet dan een bootroeier van den teems te huren neem startop mede
terwijl mijne zuster mijn hoofd onder haar arm hield gelijk eene laars in een laarzentrekker wordt gekneld jo kwam er met eene halve pint af
dit was de eenige uitvlucht want hi zeide mij dat de zaak als de getuige er was in vijf minuten moest afgeloopen zijn en dat geene macht op aarde beletten kon dat zij tegen ons werd beslist
en zij had eene benauwde duffe lucht in den vochtigen ouderwetschen haard was pas een vuur aangelegd dat meer genegen scheen om uit te gaan dan om op te vlammen
mijnheer jaggers werd eensklaps gramstorig ik heb je vooraf gewaarschuwd zeide hij met zijn vinger naar den ontstelden client slaande
en dat met eene onverschilligheid die verre van vleiendwas was zij toch van mijne eigene jaren of zeer weinig ouder
toen ik mij naar hem boog en zeide beste jo hoe gaat het antwoordde hij pip mijn jongen je hebt haar gekend toen ze nog een knap hij drukte mij de hand en sprak niet meer
mijne verbeelding zwierf naar de groote kamer over het portaal waar de tafel gedekt stond en daar zag ik die zelfde gedachten als het ware geschreven in de plooien der spinnewebben die het middelstuk bedekten
naarmate wij meer in schulden raakten werd het ontbijt meer en meer eene ijdele plechtigheid en toen ik eens op den tijd van ontbijten een brief
langzaam vandaag gaan dan of hij nog meer te zeggen had en haar zou terugroepen als zij ging en haar blik daarbij was bijzonder strak
ik zal je een pols toonen herhaalde mijnheer jaggers met onverzettelijke koelheid molly laat ze je pols zien och meester prevelde zij weder
kom kom zeide estella met een allerliefst glimlachje je moet niet denken dat ik bij u zal schoolgaan ik moet op mijne eigene manier praten hoe gaat het je by
en van de gunstige verandering die mijn karakter zou ondergaan als ik eene geleidster aan mijne zijde had wier oprechte trouw en eenvoudig maar helder verstand ik beproefd had verkortten mij den weg
ps hij verlangt dat ik nog bijzonder schrijven zal wat een pret hij zegt dat gij dit wei begrijpen zult
wij begonnen alien te vermoeden dat mijnheer wopsle de man niet was waarvoor wij hem gehouden hadden en dat hij nu begon ontdekt te worden en die zelfde man bedenk dat vervolgde de vreemdeling ernstig met zijn vinger naar mijnheer wopsle siaande
toen ik dit geschrift aan herbert had getoond en het in het vuur gestoken maar niet voordat wij het beiden van buiten kenden overlegden wij wat te doen want wij konden het ons niet langer verbloemen dat ik onbruikbaar was
de smederij werd voor dien dag gesloten en jo schreef gelijk hij gewoon was met krijt op de deur net woordje uit en eene teekeningvan een pijl daaronder die de richting welke hij genomen had moest aanduiden
eene horlepijp dansten en terwijl hij uit dien hoek het publiek met misnoegde blikken overzag werd hij ook mij
tot voldoening van die als nooit hier liet jo blijken dat hij schrikkelijk in de klem was geraakt tot hij zich zegevierend daaruit redde met de woorden
een of twee winkeliers kwamen zelfs naar buiten stuiven en gingen een eind ver voor mij de straat af om dan terug te kunnen keeren alsof zij iets vergeten hadden
en met nog erger harteleed stapte ik er weder uit voor onze eigene deur vond ik kleine jeane pocket die van een partijtje terugkwam onder geleide van haar kleinen minnaar
dat de tijding inderdaad plotseling was geweest maar dat ik altijd verlangd had een heer te worden en dikwijls had nagedacht over hetgeen ik doen zou als ik een heer was
nu jozef gargery ik ben belast met het aanbod om u van dezen jongen knaap uw leerling af te helpen op zijn verzoek en tot zijn bestwil zoudt ge er toch niet tegen hebben om zijn leerbrief te vernietigen
te weten of te zeggen het zou alles op zijn tijd wel uitkumen merkte ik aan en ondertusschen moest er niets van gezegd worden behalve dat mij groote verwachtingen door een geheimzinnigen beschermer waren geopend
ik stemde dit bescheiden toe en terstond daarop kwamen wij door een laag deurtje in eene soort van heete pakkist vlak daarachter
dat weet ik herbert zeide ik met mijn ik kan mij niet van haar losmaken hoofd nog afgewencl maar ik kan het niet helpen je kunt je niet losmaken neen onmogelijkl je kunt het niet beproeven handel neen onmogelijk
of vandaag biddy en morgen iemand anders zij zou er leed van gehad hebben en geen vermaak als zij mij leed deed zij zou veel liever haar eigen hart gekwetst hebben dan het mijne
den tijd wanneer er eene komen moest zouden wij waar wij ooklagen tamelijk juist kunnen berekenen als wij vooraf navraag deden
en voerde daartusschen de verzamelde groothanzen een soort van somberen contredans uit want zeide herbert mij toen hij bij eene dezer gelegenheden weder
die hem aan de strengste straffen der wet zou blootstellen die waarschuwing heb ik magwitch in nieuw zuidwallis gezonden vervolgde mijnheer jaggers mij strak aanziende zonder twijfel heeft hij zich daarnaar gericht
toen bevond ik dat wemmick de klerk in de andere kamer was een andere klerk werd van boven geseheld om zijne plaats in tenemen terwijl hij uit was en na mijn voogd de hand te hebben gegeven ging ik met dien man de straat op
maar toen ik de zondagsklokken hoorgroote verwachtingen de en nog eens de voor mij uitgespreide schoonheid aanzag gevoelde ik datiklangnietdankbaar genoeg was dat ik zelfs nog te zwak was om recht dankbaar te zijn
en was ik het niet van wien de rechter wel zag dat hij een oude misdadiger was met booze driften en die denkelijk van kwaad tot erger zou komen
of ik had er niets bij te voegen of wat zeide hij is het havisham het is
lieve hemel fiopson zeide mevrouw pocket voor een oogenblik van haar boek opkijkende iedereen valt ja wel lieve hemel mevrouw antwoordde fiopson met een zeer rood gezicht wat heb je daar ook
had gepresenteerd eene dame die hem vergezelde jufvrouw skiffins bad een houterig voorkomen en evenals haar geleider een zeer strak gezicht
want als je arme zuster lust had om tegen je op te spelen dan was het niet zoozeer zeide jo op zijn geliefkoosden redeneerenden toon omdat zij ook tegen mij opspeelde als ik haar wilde tegenhouden
en op het eind van een spel met gemeene kaarten uitkwam die den glans van onze heeren en vrouwen geheel verdonkerden zeg ik niets en ook niet van mijn gevoel
zeide pumblechook het hoen op den schotel aansprekende toenje nog een klein kuikentje waart wat er voor je bewaard werd
deze bleeke jonge heer verdween snel en verscheen weder naast mij hij had bij zijne boeken gezeten toen ik naar hem keek en nu zag ik dat hij beinkt was
want in mijn binnenste weende ik om haar en ik weet wat ik weet van de smart die zij mij naderhand gekost heeft na deze episode gingen wij verder naar boven en op de trap ontmoetten wij een heer die op den tast naar beneden kwam
het is haast tijd voor hetschot zeide wemmick zijnepijp neerleggende dat is een pleiziertje voor den ouden man weder naar het kasteel gaande
of zoo vet dat hij niet uit zijne oogen kon zien of zoo gierig dat hij zijn koek wegsloot tot de muizen dien opaten
toen hij vroeg wat zulke lieden als hij tusschen hemel en aarde behoefden te kruipen werd hij aangemoedigd met een luid geschreeuw van t hoor hoor
zijn glas haastig neerzettende en wederom opstaande voor een gewoon persoon den schijn van herhaling kunnen hebben maar mag ik
dat is haar vader ik had een onrustbarend gebrom boven mijn hoofd bespeurd en waarschijnlijk droeg mijn gezicht daar de sporen van ik ben bang dat hij een erge oude rekelis zeide herbert met een glimlach maar ik heb hem nooit gezien
telkens stampte hij weer op den grond zoodrazij maar een oogenblik uit zijn gezicht was maar ik twijfel er toch aan of hij dat nog lang zal volhouden
want de witte gordijnen fladderden voor de opene vensters die met bloemen prijkten ik ging er zachtjes naar toe voornemens om over de bloemen tekijken toen
toen wopsle mij alles had medegedeeld wat hij zich kon herinneren en ik hem kon uitpersen en ik hem na de vermoeienis van dien avond op eene geschikte verversching had onthaald namen wij afscheid
zeide ik ja zullen wij u volgen eenige voetstappen maar als je blieft toen wij in een zij gang waren keerde de man zich om en vroeg hoe vondt je dat hij er uitzag ik heb hem gekleed
wreef zijne oogen met zijne vrije hand alsof hij ze wilde uitboren maar sprakgeen woord meer mijnheer jaggers had dit aangezien
die hoewel hij zeer edelmoedig en dapper was alle kleine lieden den hoed over de oogen sloeg en schoon hij zoo patriottisch was er niet van wilde hooren dat iemand belasting zou betalen
en duurde nog lang nadat de zaak was uitgestorven en men er behalve bij toevallige gelegenheden geheel niet meer van sprak
eene belangwekkende tentoonstelling waren die nu eigenlijk niet te zien was en waarvan hij de uitlegger was de een was veel langer en zwaarder gebouwd dan de ander
als iemand die door de natuur bestemd was om een titel te behuwelijken en voor het verkrijgen van alle burgerlijk huiselijke kundigheden moest behoed worden
ik wiegde mij in slaap door aan jufvrouw havisham en aanstaanden woensdag te denken en in mijn slaap zag ik de vijl uit eene deur naar mij toe komen zonder iemand te zien die ze vasthield
dat ik hem door een heimelijken blik stuite en hem daardoor nog meer in de war bracht ik wou zeggen jij twee heeren als dat hvhoop dat je in deze benauwde woning gezond zult blijven
zijn vroeger mengsel van redeneering vertrouwen en beleefdheid nog krachtiger makende als dat het de wensch van je eigen hart was
wij haastten ons de trap af maar wij waren toch nog niet gauw genoeg aan de deur stond een man met een hebreeuwsch voorkomen en onnatuurlijk zware wenkbrauwen die toen wij hem nabij kwamen zeide mijnheer pip en een vriend
zij antwoordde zacht fluisterend en met groote voorzichtigheid ik was reeds een langen tijd in deze katners opgesloten ik weet niet hoelang ge weet welk een tijd de klokken hier bewaren
al het werk van nabij en van verre tot dat doel strekkende was voltooid en in een oogenblik een stobmachtige nacht in den temple werd de slag gedaan en stortte het dak van mijn kasteel op mij neer
tot ik bevond dat deze onbekende macht uit de dienstboden bestond dit was misschien eene gemakkelijke manier om moeite te sparen
in de lijnen die de spinnekoppen al loopende over het tafellaken teekenden in het spoor der muizen die angstig achter de paneelen de v lucht namen en het kruipen der zwarte torren over den vloer
en gelijk deochtendnevel was opgerezen toen ik voor het eerst de smederij verliet zoo rees nu de avondnevel op en in het mime
hij roo'kte onderweg zijne pijp en bleef somtijds staan om mij op den schouder te kloppen men zou gedacht hebben dat ik het was die in gevaar verkeerde niet hij en dat hij mij bemoedigde
zijne manschappen hernamen hunne geweren en schaarden zich in gelid mijnheer wopsle jo en ik ontvingen streng bevel om achteraan te blijven en als wij in de polders waren geen woord te spreken
zoo zeide hij hernam de gevangene dien ik herkend had het was alles het werk van eene minuut achter een stapel hout op de werf je krijgt je ontslag ja dat kreeg ik
hetgeen verbood hem voorbij zekere grenzen te naderen zijne herkenning van elken volgenden client was daartoe beperkt dat hij even knikte zijn hoed met beide handen wat luch tiger op zijn hoofd zette
dat zijne rechtsgeleerde raadslieden hern onderricht hebben om zich zijne verdediging geheel en al voor te behouden dat heb ik zoo even gelezen zeide mijnheer wopsle zeer nederig
en eene paraplu mededragende schoon het een heldere dag was het is mij niet duidelijk of deze voorwerpen bij wijze van boete werden gedragen of om er mede te pronken maar ik geloof eenigszins het laatste
om razend te worden en misschien hare muts af te rukken eene allerleelijkste muts naar eene neteldoeksche mopmutsgelijkende
hoe dan ook dit bedrijf kwam mij voor meer in overeenstemming met barnard's inn te zijn en op een toon van overtuiging zeide ik zoo
ik geloof dat ik veel had willen doorstaan om hare wang te mogen kussen maar ik gevoelde dat die kus den groven gemeenen jongen gegeven werd gelijk men hem een stuk geld had kunnen geven en dat die kus nietswaardig was
zoo sprekende stond hij van de tafel op stak zijne hand in den borstzak van zijn duffelschen jas en haalde daaruit een kort zwart pijpje en eene handvol losse tabak
daar voorbijzweven en ik verbeeldde mij dat dit als een zegen van jo was die mij niet pralend werd opgedrongen maar de lucht vervulde die wij beiden inademden
van den ouden barley den zwarten balk die de zoldering doorsneed deed trillen werd de kamerdeur geopend en trad een zeer bevallig tenger meisje van ongeveer twintig jaren binnen met een mandje in dehand hetwelk herbert haar vriendelijk afnam waarna hij
achter zit dit zeggende ging hij verontwaardigd heen en de kastelein nu niemand meer hebbende om zich op te verlaten vond het ondoenlijk verder over de zaak te spreken
deze liet ik in heet water weeken en zoo trok ik uit dezen geheelen toestel een kopje van ik weet niet wat voor estella
op den rand van de pleister en zaagde eene dikke snee van het brood af welke zij eindelijk eer zij die van het brood afnam in twee gelijke helften afhakte waarvan jo de eene en ik de andere kreesc
en weldra waren wij van hen ontslagen en stapten met elkander voort xxi
toen ik voor mij keek terwijl zij alien zoo om het vuur stonden en zich vermaakten viel mij de gedachte in welk eene verschrikkelijk goede saus voor een maaltijd mijn voortvluchtige vriend daar buiten toch was
vroeg mij een buitengemeen vuil en halfdronken handlanger der gerechtigheid of ik binnen wilde gaan ea een proces aanhooren
ga jij daar maar staan jongen tot je geroepen wordt het daar was bij een venster ik ging er heen en bleef in eene zeer neerslachtig stemming staan uitkijken
zeg dan dat je dood mag vallen als je het niet doet zeide de man ik zeide dit en hij nam mij van den steen af
jufvrouw havisham antwoordde ik met zooveel zachtheid als ik kon ik meen te mogen zeggen dat ik uwe geschiedenis weet en zoo lang heb geweten als ik van hier naar lond e n ben verhuisd
ik geloof waarlijk dat jo dit woord dat naar mijne gedachten eene zeer goede uitdrukking is voor sommige proeven van bouwkunst die ik ken nog eens zoo lang zou hebben uitgerekt
toen het nader en naderkwam zag ik dat het magwitch was zwemmende maar alsof het hem moeite kostte hij werd aan boord genomen en dadelijk aan handen en voeten geboeid de giek werd nog stilgehouden en men tuurde wederom zwijgend naar het watervlak
hij greep ze hartelijk bracht ze aan zijne lippen kuste ze en bleef ze nog vasthouden je hebt edel gehandeld mijn jongen zeide hij edel gehandeld pip en ik hebhetnooit vergeten
en afgemat in hunne armen zonk en mij gedwee liet neerleggen wist ik ook in dien tijd wel maar vooral wist ik dat al die menschen die toen ik op het ergst was
deze vrees nam toe tot zij mij dwong eene kaars op te nemen en naar mijn geduchten gast te gaan zien hij sliep met zijn zakdoek om zijn hoofd gewonden
toen zij een stroom van zulke vragen had uitgegoten wiep zij een kandelaar naar jo barstte in een luid gesnik uit kreeg het vuilnisblik hetgeen altijd een zeer slecht teeken was deed haar groven boezelaar voor en begon schrikkelijk te vegen
je weet wel pip zeide jo plechtig met dien laatsten hap achter zijne kiezen en op een vertrouwelijken toon sprekende alsof wij met ons beiden geheel alleen waren we zijn altijd goede vrienden geweest en ik zou altijd de laatste zijn om je af te vallen
beide deze posten stonden ook op delijst die magwitch in de gevangenis aan mijnheer jaggers gaf van de bezittingen die hij meende dat ik erven zou
zeg dan dat je me helpen zult om goed te zijn zeide ik maar zeide wemmick zijn hoofd schuddende dat is mijn beroep niet dit is ook de plaats van uw beroep niet zeide ik je hebt gelijk antwoordde hij
pip's getuigenis van den genoemden mattheiis zeide jo die uitdrukking herhalende alsof zij hem buitengemeengoed deed en een ronde vier duizend pip
dat zelfs mijne tanden verstompte hij scheen veel meer adem te moeten halen dan een ander en veel meer gerucht daarbij te maken en ik voelde
en naar de akelige gedaante der eigenares en haar spookachtig schaduwbeeld reusachtig vergroot door het schijnsel van het vuur
dat doe ik niet zeide biddy opkijkende en lacbende wat heeft je dat in je hoofd gebracbt wat kon bet mij in het boofd gebracht hebben dan het glinsteren van een traan
die de omstandigheden toelieten ik nam dus een oogenblik waar dat jo mij juist had aangezien en stopte de boterham in mijne broekspijp
als ge integendeel hier werd hij tot zijne verbazing gestuit daar jo zich eensklaps naar hem omkeerde met alle blijken van tot een woedend vuistgevecht gereed te zijn
er waren drie dames en een heer in de kamer eer ik vijf minuten voor het venster had gestaan hadden zij mij hoe weet ik niet doen begrijpen dat zy alien pluimstrijkers en huichelaars waren
wij zouden het zoo goed met elkander vinden handel ik dankte haarhartelijk en dankte hem hartelijk rnaar zeide dat ik nog niet vast besluiten kon om zijn vriendelijk voorstel aan te nemen
ik moest mijne hand achter zijne beenen omsteken om den pook te grijpen waarmede ik het vuur wilde oppoken maar nog veinsde ik hem niet te kennen
ik antwoordde meer uit bedeesdheid dan uit beleefdheid na u jufvrouw hierop zeide zij wees niet mal jongen ik ga niet binnen en ging met verachting heen en nam hetgeen erger was de kaars mede
nadat hij terstond bij zijne komst mijne oude waschvrouw had af betaald als dat ik je verzeker pip zeide hij meer dan eens tot verklaring van die
ik wist dat ik magwitch heette gedoopt abel hoe wist ik dat zoo wat eveneens als ik wist dat de vogeltjes in de heggen een vink eene musch en eene lijster heetten
en hier moet ik aanmerken dat mijnheer wopsle wanneer hij van mij sprak het noodig scheen te achten te gelijk mijne haren in mijne oogen te wrijven
en die van uw man daar en die van sarah pocket daar i en die van georgina daar nu weet gij alien waar gij u plaatsen moet als gij u op mij komt vergasten en gaat nu heen
door wien de jaloezie ontstaan was na de vrijspraak verdween zij en zoo verloor hij het kind en de moeder ik zou wel willen vragen
nu biddy zeide ik het spijt me zeer dit in je te ontdekken ik had dit niet van je verwacht je bent jaloersch biddy en wangunstig je bent ontevreden over mijne verhooging in fortuin en je kunt niet nalaten dat te toonen
ik ging ook naar het postwagenkantoor en nam eeneplaats voor zaterdagochtend om zeven uur het was niet noodig overal te zeggen dat ik tot fortuin gekomen was
hij zocht den scheliing uit eene handvolklein geld wikkelde hem in wat gekreukeld papier en gaf hem mij voor jou zeide hij onthoud dat jou eigendom
ja wat hardhoorig en toen dat gebrek erger werd ging mijn zoon in het recht en nam mij bij hem en by kleine beetjes bracht hij dit mooie eigendommetje bij elkander
er liever met biddy over te moeten spreken toen wij dus thuis gekomen waren en ik theegedronken had bracht ik biddy in ons tuintje en nadat ik om haar te bemoedigen had gemeld dat ik haar nooit zou vergeten zeide ik dat ik haar
zij zag sarah pocket aan met een zegevierenden glans in hare spookachtige oogen en zoo verlietik de toovergodin mijne peetmoeder die met beide handen op haar krukstok in het midden der flauw verlichte kamer bleef staan
de stem hervatte goed zoo het venster werd weder dichtgeschoven en weldra kwam een jong juffertje met een bos sleutels in de hand het voorplein over
ik had ook van den dood van haar man gehoord ten gevolge van een ongeluk veroorzaakt door hetmishandelen van een paard zoo was zij twee jar en geleden van hem verlost maar voor zooveel ik wist was zij misschien weder getrouwd
het was eene schoone getuigenis voor mijn vertrouwen op dehooghartigheid van den bleeken jongen heer dat ik mij nooit verbeeldde dat hij zelf tot zulke wraakoefeningen behulpzaam zou zijn
toen lachten al de kinderen en mijnheer pocket die ondertusschen tweemaal beproefd had zich bij de haren op te lichten lachte mee en wij alien lachten en waren vroolijk
well dat is het dan wat mij verdrietig maakt als ik had kunnen gelooven dat zij drummle begunstigde met oogmerk om mij verdrietig te maken zou het mij minder gegriefd hebben
en zijne woorden waren jozef jufvrouwhavishamverlangtjetespreken jufvrouw havisham jo zij wenscht je te spreken waren pumble chook's woorden
ik herhaalde met warmte dat het een slechte kant van het menschelijk gemoed was in welke uitspraak de toepassing daar gelaten ik sedert reden heb gehad te denken dat ik gelijk had
en haar met opzet in spanning hield het diner ging vroolijk voort enhoewel mijn voogd het gesprek veeleer scheen te volgen dan zelf een onderwerp
ik hoorde jufvrouw zeide ik eenigszins verlegen dat u zoo goed waart geweestomte verlangen dat ik u zou komen zien en ik ben dadelijk gekomen wel
op dien tijd was de stoombootvaart op den theems lang zoo druk niet als tegenwoordig en waren de roeibooten die men kon
en vier en twintig stuivers bedroegen dan zeide ik laat eene speelruimte en zet tweehonderd pond of ondersteld dat de mijne viermaal zooveel bedroegen dan liet ik eene speelruimte en zette zevenhonderd
hij ontving dit bericht met een gillend gelach en droop af maar kwam ons op eenigen afstand nasloffen nieuwsgierig om te weten of biddy hem verdacht hield van de hand gehad te hebben in den moorddadigen aanval
een venster werd opengeschoven en eene heldere stem vroeg wie is daar waarop mijn geleider antwoordde pumblechook
en misschien wilden de menschen geene gelegenheid verzuimen om het te gebruiken daar het zaterdagavond was vond ik den kastelein tamelijk barsch naar die rekeningen staan kijken
zag ik mijnheer jaggers de straat over naar mij toe komen al de anderen die naar hem wachtten zagen hem te gelijk en alien vlogen naar hem toe mijnheer jaggers legde eene hand op mijn schouder en terwijl hij mij zoo naast zich liet gaan
compeyson sprak wel stout maar hij was altijd een lafaard ga met dien ijlenden zieken vent naar boven zeide hij tegen zijne vrouw en magwitch help haar een handje als je wilt maar hij zelf ging niet mee
in de vlam te steken had hij zooveel bewaking noodig als een buskruitmolen maar wemmick was even onvermoeid als
tijd raapte dit meisje mevrouw pocket's zakdoek op en zeide als dat nu niet de zesde maal is dat je hem hebt laten vallen mevrouw waarop mevrouw pocket lachte en zeide dank je
zoo ging het ook in de brouwerij zelve waarmede ik het hooge gebouw bedoel waarin men het bier placht te maken en waar de brouwgereedschappen nog stonden
verder was een van deze twee reeds weder gevat en had zich nog niet van zijne kluister ontslagen wetende wat ik wist maakte ik hieruit mijne eigene gevolgtrekkingen op
een zwaren dag hadden gehad en vermoeid waren liet ik dit na voor mijn venster teruggekomen kon ik nog die twee mannen over het veld zien gaan
neen baas en ik heb nooit veel gehad ik kwam het laatst uit de gevangenis van kingston ik was toenals landlooper opgepakt het had ook wel voor wat anders kunnen zijn maar dat was toen toch het geval niet
deze arm was zeer pijnlijk maar de vlam had ook juist die richting genomen en ik was dankbaar dat het niet nog erger was
hier en daar met een gedeukt sauspannetje gemengd toen ik den tuin had bezichtigd benevens een broeikast waar niets te zien was dan een van den muur gevallen wijngaard en eenige flesschen bevond ik mij in den akeligen hoek
ik heb al gedacht jo als ik morgen naar de stad ga om mijne nieuwe kieeren te bestellen zal ik den kleermaker zeggen dat ik ze daar zal komen aantrekken
en bracht mij naar de vblende slaapkamer op zijne lijst deze was eene jsoort van kelderkamer achterin met een despotisch ouderwetsch ledikant zoo lang en breed dat het bijna
deze stroeve knecht had geene genegenheid voor mij toen ik nog heel klein en vreesachtig was maakte hij mij wijs dat de duivel in een donkeren hoek van de smederij
maar nooit in mijn leven had zien gebruiken de een vol port deandervol sherry bij deze tafel stond gelijk ik zag de laaghartige pumblechook met een zwarten mantel en een rouwfloers van verscheidene ellen lengte om zijn hoed
welke reeds zeer vroegtijdig den zwaren worstelstrijd des levens hadden opgegeven voerden mij tot het eenvoudige geloof dat zij alle mmmm qroote vebwachtingen vijf op den rug liggende waren geboren met de handen in de broekzakken
en verbeeldde ik mij dat ik haar juist haar gezichtje zag wegtrekken en dat zij eindelijk gekomen was als wij daarna naar binnen gingen voor het avondeten
maar nu hij er van gesproken had waren wij zooveel luchtiger en'beter op ons gemak dat ik het thans heel goed begreep wij waren zeer vroolijk en gezellig en ik vroeg hem in den loop van het gesprek wat hij was hij antwoordde een
en al de vrienden zijn niet meer achteruit zoo niet meer vooruit behalve wopsle die heeft een bons gehad al dien
phantastisch mislukte reizen hielden mij bezig tot de dag aanbrak en de vogeltjes begonnen te zingen toen stond ik op kleedde mij gedeeltelijk aan ging voor het venster zitten om voor het laatst naar buiten te zien en viel zoodoende in slaap
in den weg voerde toen ik op zeker punt gekomen mijne oogen de straat liet langs gaan zag ik den jongen van trabb zich met een ledigen blauwenzakopde schouders kloppende aankomen
geheel niet gaan zou hij mat en berekende mij dus nog eens alsof ik een landgoed en hij een zeer nauwkeurig landmeter was en gaf zich zooveel moeite dat geen pak kleeren naar ik dacht hem met mogelijkheid daarvoor kon beloonen
liet biddy staan en ging het pad af en biddy ging het tmis binnen en ik ging het tuinhek uit en kuierde neerslachtig rond tot het tijd was voor het avondeten
zeide hij na zich eene poos bedacht te hebben je staat onder eede weet je wel jij kameraad van pip zekerl'yk antwoordde herbert en wat verklappen betreft weet je wel zeide hij aandringend strekt die
onthoud nu vervolgde hij wat jebeloofd hebt en denk om mijn kameraad en ga naar huis goedennacht mynheer l stamelde ik
is er iemand die half zoo goed als ik weet welk een getrouw geheugen gij hebt ik die bij dezen haard op dit stoeltje heb gezeten dat nu nog daar naast u staat toen ik uwe lessen aanhoorde en u in het gezicht zag
mijnheer wopsle had mij reeds meer dan eens doen schrikken door zijnblazen en hijgen maar ik kende die geluiden nu en wist dat ze niets met het doel van onzen tocht
neemt het nu licht op zeide ik maar gisteravond hebt ge zeer ernstig gesproken en zelfs gezworen dat het de dood was
en ik eet hier vandaag niet omdat ik bij die dame ga eten heel goed mynheer daarop keek drummle mij aan met zulk een tergenden triomf
zij zeide mij echter in eene overstrooming van liefde en vertrouwen ik had haar toen wat minder dan vijf minuten gekend dat dit zich niet tot mij uitstrekte als zij alien naar mij geleken zou het geheel iets anders zijn
met vervolgers kon zijn die hem gingen vatten
toch zou gevoeld hebben dat zij mijn hart in hare hand hield omdat zij eigenwillig zoo verkoos te doen en niet omdat het haar eenig leed zou kosten het te verpletteren en weg te werpen
het duurde eyenwel maar omtrent vijf dagen daar ik al dien tijd herbert verwachtte durfde ik niet uitgaan behalve wanneer ik provis des avonds een luchtje liet scheppen
en met alle blijken van de diepste vernedering tot in het stof voor mij boog dit was moeielijk te verdragen maar het was nog niets bij hetgeen volgde
dat wij geen woord verder konden spreken zonder estella's naam te noemen dien ik hem onmogelijk kon hooren uitspreken en ik keek daarom strak naar den muur aan den overkant alsof ik niet wist
ik ben opgesloten zoo dikwijls en zoo vast als een zilveren theeketel ik ben hierheen gesleept en daarheen gesleept hier de stad uitgejaagd en daar de stad uitgejaagd en in den stok gezet
eindelijk kreeg ik het er toch uit jo heb je het biddy gezegd neen pip antwoordde jo nog in het vuur starende en zijne knieen stijf vasthoudende
en in de drie schuitenvoerders te vertellen dat hij de grondlegger van mijn fortuin en mijn vroegste weldoener was toen deze drie weg waren en trabb en zijne knechts maar niet zijn jongen want ikkeek er naar of die er was
gebracht nieuwsgierigheid om te weten in hoeverre de oude heer met de vermaardheid van jaggers bekend was schreeuwde ik hem dien naam toe
toen ik den klerk zeide dat ik al wachtende een luchtje wilde scheppen raadde hij mij om den hoek om te loopen dan zou ik in smithfield komen
biddy zat stil te naaien zonder meer te schreien en terwijl ik haar aanzag en over alles nadacht viel het mij in dat ik haar misscbien niet dankbaar genoeg geweest was
waarom haalt ge op zulk eene beleedigende wijs den naam van mijne pleegmoeder hierbij aan het is mijn eigen bedrijf
en als dat ik toen wat je noemen mocht als je zoo heliefde een jonggezel was wel zeide jufvrouw havisham enje hebt dien jongen groot gebracht met voornemen om hem bij je in de leer te nemen is dat niet zoo mijnheer gargery
mijne zuster wilde uitbarsten maar jo vervolgde wat zij gegeven heeft heeft zij aan zijne vrienden gegeven en met zijne vrienden
en zou valsch en laaghartig zijn als ik u niet zeide het moge u aangenaam zijn of niet en ge moogt het willen gelooven of niet
ben je sedert nog naar het boschje geweest zeide drummle neen zeide ik ik heb de laatste maal volkomen genoeg van de vinkjes gehad
zij was lang en beenderig en had bijna altijd een groven boegeoote verwachtingen zelaar voor die van achteren met tweebanden was vastgestrikt en waaraan van voren een vierkante borstlap vastzat die vol speiden en naalden stak
zoodat het scheen dat in plaats dat ik naar de dingen toekwam alle dingen naar mij toekwamen dit was voor een door schuld bekneld gemoed zeer onaangenaam
hervatte mijnheer jaggers u ik recommandeer hem niet bedenk dat wel omdat ik nooit iemand recommandeer de heer van wien ik spreek is zekere mijnheer mattheiis pocket ik ving dien naam dadelijk op de bloedverwant van jufvrouw
maar het is zeer wel mogelijk te weten hoe die invloed iemand zelf heeft bezield en ik weet zeer wel dat alle goed dat zich nog in mijn leertijd mengde van den eenvoudigen tevreden jo
hoewel ik dit zeer goed wist was het mij toch alsof hetniet veilig was het postwagenkantoor langer dan vijf minuten achtereen uit mijne oogen te laten
dit had ten gevolge dat mijnheer wopsle van wien vroeger niets gehqord was met eene ster als ridder van den kouseband op de borst als gevolmachtigde van de admiraliteit
het was alsof ik moed moest vatten om van het dak van een hoog huis af te springen of mij in een diep water te laten plompen en deze moeielijkheid werd mij door den van niets bewusten jo nog grooter gemaakt
en zoo wandelde ik nog wat verder met biddy en keek stilzwtjgend naar hare neergeslagene oogen ik heb nog geene bijzonderheden van mijn zusters dood gehoord biddy
zelfs nadat ik gelukkig was gehangen en wopsle het boek had gesloten bleef pumblechook mij aanstaren schudde zijn hoofd en zeide wees gewaarschuwd jongen wees gewaarschuwd
op zekeren dag vatte ik eindelijk moed en zeide is het jo en de oude bekende beminde stem antwoordde
en ten bewijze vertoond en ook werd bij onderzoek bevonden dat men door dat doornbosch was heengebroken en er hier en daar lapjes van hare kleederen en bloeddruppels aan waren gebleven
ik verlang niet te weten wat er tusschen herbert en jou is voorgevallen bromde drummle en ik geloof dat hij er nog zachter brommend bijvoegde dat wij allebei naar den duivel mochten loopen
wat denk je wel dat je tegenwoordig het eene jaar door het andere verteert het eene jaar door het andere
twelk hem een bestaan gaf ondertusschen werd mijnheer pocket grijzer en poogde zich al meermalen bij de haren uit zijne moeielijkheden te lichten
gelijk ik dikwijls gedaan had ging ik binnen en plaatste mij tegen den schoorsteenmantel waar zij mij zien kon als zij hare oogen opsloeg
welk grievend leed ik nu ook gevoelen mag god zegene u god vergeve u i welke overspanning het mij mogelijk maakte deze woorden met tusschenpoozen uit te brengen weet ik niet
een der soldaten opende de houten luiken een ander maakte het vuur aan een derde zette zich aan den blaasbalg de anderen schaarden zich om de vlam die spoedig brullend opsloeg
dan is het nog zoo erg niet zeide de sergeant peinzende al moest ik hier bij de twee uren blijven zal het nog wel gaan hoever is men hier wel van de polders af niet meer dan eene mijl zou ik denken
somtijds kon zij zeer gemeenzaam met mij zijn en somtijds kon zij mij zeer nadrukkelijk zeggen dat zij mij haatte jufvrouw havisham vroeg mij dikwijls fluisterend of als wij alleen waren wordt zij niet hoe langer hoe mooier pip
zij had estella geadopteerd en ook mij zoogoed als geadopteerd en het kon niet missen of naar voornemen was om ons bij elkander te brengen
maar hij was veel grooter en had eene manier om zich te buigen en te wringen die veel deed verwachten voor het overige was hij een jonge heer in een grijs pakje toen hij zich nog niet ontkleed had om te vechten
en na mijne kaars aan die van den waker te hebben aangestoken terwijl hij aan de deur bleef staan doorzocht ik ze nauwkeurig zelfs de kamer waarin mijn geduchte gast lag te slapen
daar ik nooit eenige andere voorstelling van george barnwell heb bijgewoond weet ik niet hoeveel tijd die gewoonlijk wegneemt maar ik weet wel dat zij dien avond tot over half tien duurde
en ging achter een der hekken op het pad naar de brouwerij leunde daar met mijn arm tegen den muur liet mijn voorhoofd daarop zakken en schreide vrij uit
zoo lang niet zeide ik twee of drie maanden op zijn langst herbert was zeer in zijn schik toen wij elkander op deze afspraak'de hand gaven en zeide nu moed te hebben om mij te vertellen dat hij dacht op het einde van de week te moeten vertrekken
wel bij g het is de dood wat is de dood ik ben voor levenslang uitgestuurd terugkomen is de dood
ik hoorde ook de muizen achter het beschot ritselen alsof dezelfde gebeurtenis ook voor hen van belang was maar de zwarte torren sloegen geen acht op de opschudding en dwaalden op eene zwaarlyvige oudelieden manier om den haard
zeide ik vragend daar zeg ik niet neen op maar ik meende estella dat meisje is hardvochtig trotsch en
vier kerels die deur zouden uitkomen om op eene rij gehangen te worden dit alles was gruwelijk en deed mij hijna een walg van londen krijgen
jufvrouw havisham antwoordde ik dat kan ik nu al doen er hebben heillooze vergissingen plaats gehad mijn leven lang ben ik blind en ondankbaar geweest en ik heb zelf veel te veel vergiffenis en goeden raad noodig om u hard te vallen
en je kunt niet verhelpen mijn beste jo riep ik wanhopig nit hem bij zijne mouw vattende ga toch zoo niet voort ik heb er ooit aan gedacht om jufvrouw havisbam een present te geven
het venster reikte tot aan den grond en zag uit op een allerellendigsten hoek van den verwaarloosden tuin op eene rottige ruine van koolstronken en een enkel
dat het hem vele jaren gekost had om zijn eigendom tot het tegenwoordige toppunt van volmaaktheid te brengen is het uw eigendom mijnheer wemmick