AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar altijd min of meer onverschillig mattia kweet zich beter van zijne taak het was voor hem niet genoeg dat er eenige menschen samen waren om dan terstond te gaan spelen
als zij dat bewijzen konden was ik gered ondanks het zwijgende getuigenis van mijn armen capi tegen mij en die bewijzen waren naar het mij voorkwam onmogelijk te geven
terwijl wij over de sneeuw voortschreden vertelde mij vitalis wat ik doen moest er kon natuurlijk geen sprake wezen van onze gewone voorstellingen daar onze voornaamste acteurs ontbraken
de pijn was zoo hevig dat hij het uitschreeuwde ik dacht dat zijn voet verpletterd was en wij snelden allen naar hem toe
ik was al vroeg opgestaan en ik vond het veel pleizieriger in het land der droomen rond te zwerven dan naar de sneeuw te kijken ik weet niet hoe lang ik sliep toen ik wakker werd had het opgehouden met sneeuwen ik zag naar buiten
riep onze geleider opnieuw met hem traden wij het gin palace binnen wij bedrogen ons bepaald als wij meenden in eene armenwijk te zijn
garofoli moest dus nog drie maanden zitten mattia kon alzoo veilig ademhalen binnen drie maanden zouden mijne ouders wel het middel gevonden hebben
hebt gij lust om weer op weg te gaan ik weet het niet het is mij alles onverschillig ik zal alles doen wat u verlangt
zeide hij dan kunt gij in den tuin spelen bijna op hetzelfde oogenblik werd de deur geopend ge zijt goede jongens sprak hij terwijl hij ons beiden hartelijk de
o ja zeide hij nu zie ik ze ook de lammetjes waren zoo veilig in t park ik zie witte en zwarte
dat glijden over het water laat wel wat te wenschen over ik kon hem niet veel daarop antwoorden want ik wist niet wat een branding was maar niet slechts de branding deed het schip stooten en slingeren
het is ongelukkig ging vitalis voort dat men juist dan van elkander scheiden moet wanneer men zich nader tot elkander voelt aangetrokken
over een paar uur moet gij u te territet vervoegen in het hotel des alpes waarheen ik een vertrouwd persoon zal zenden om kamers voor u te bestellen
daar wij ons horloge niet meer bezaten maar niets daarbuiten kon mij eenig antwoord geven op den grond lag eene onafzienbare witte laag sneeuw daarboven hing een donkere mist de lucht was effen grijs en hier en daar
het is een schande riep vitalis dat zeg ik ook viel garofoli hem in de rede geen gekheid vervolgde mijn meester ernstig
plotseling stak hij de hand in zijn vestzak en haalde een groot zilveren horloge daaruit te voorschijn dat met een koord aan een knoop van zijn buis bevestigd was wij mogen niet van elkander scheiden
eensklaps stond zij stil en vroeg terwijl zij mij aanzag maar dan ben je rijk geworden dat zou ik ook denken antwoordde mattia lachend
gij zijt bang dat ook ik de briefjes zal moeten afknippen van de waren die niet gekocht zijn o zwijg toch mattia mijn beste mattia zwijg toch
bij voorkeur in eene armelijke woning waar men ons niet zou afwijzen en ook niet te veel geld zou vragen ditmaal echter weken wij van onze gewoonte af
maar even vr wij de woning bereikten stond barberin stil gij begrijpt zeide hij terwijl hij mij weder bij mijn oor greep
en wij liepen steeds voort op den gladden en hobbeligen weg zonder een oogenblik stil te staan en zonder eenige andere rust genoten te hebben dan onze nachtrust in een stal of
en als gij de wezenlijke rémi niet zijt kunt gij mij niet misleiden ik luister pas dus goed op de vriendelijke toon van den vrederechter gaf mij moed
en als gij het niet doet dan ben ik zeker dat ik het niet doe zeer goed dus kunt gij zweren dat gij den hond waarvan hier sprake is niet in de kerk hebt gesloten
eerst na eenige minuten gaf hij mij de verklaring van die vlucht evenals gij zeide hij vroeg ik me af waar dat paar kousen vandaan kwam
ik moest maar oppassen dat ik niet op de sneeuw uitgleed onder het klimmen sprak ik gedurig vriendelijk tot joli coeur die zich niet verroerde maar mij met zijne schitterende oogen aanstaarde
slaagden inplaats dat mijn meester daarover bleef peinzen nam hij terstond maatregelen om hetgeen hij verlangde te verwezenlijken
naar het eerste gedeelte van mijne rede had hij met de grootste belangstelling geluisterd maar toen ik twintig woorden gesproken had was hij in den boom geklauterd
daar ik niet wist wat ik in dien tijd moest doen ging ik in treurige stemming naar den plantentuin en zette mij daar op een eenzame plek op een bank mijne beenen konden niet meer voort en mijn hart was gebroken
ik kon het niet langer meer uithouden ik klauterde naar beneden om mattia te halen hij werd wakker en daar zijne zeeziekte voorbij was
het overige komt vanzelf wij zullen terstond de proef eens met hem nemen wanneer hij verstandig is dan zal hij begrijpen dat men met signor vitalis de kans heeft geheel frankrijk en nog wel tien andere landen te doorkruisen
en ik was er dus op bedacht voorzichtiger te zijn dan andere kinderen van mijn leeftijd maar dat voordeel had ik echter duur moeten koopen
wij moesten ons nachtverblijf opzoeken en in elk geval zorgen voor het ontbijt van den anderen morgen nadat wij zooals wel waarschijnlijk was ons hadden beholpen met den blauwen hemel tot dak
dat is uw kind niet neen mijnheer de rechter maar ik ken hem alsof het mijn eigen zoon is toen ik hem een klap zag geven liet ik mij door mijn drift
stille straten die zich in elkander kronkelden en het scheen ons toe dat wij zelven in een kring rondliepen en in dezen doolhof niet verder kwamen
alleen gaven de honden nu en dan door aan te slaan blijk dat zij onzen snellen rit hoorden en zij vervolgden ons nog lang met hun geblaf
ik het engelsch meester was dat mij eene zeer moeilijke taal toescheen acht dagen hadden wij noodig om van parijs naar boulogne te komen want in de groote steden die wij
uit het raam van onze kamer zag ik hem heen-en-weer loopen in de sneeuw bij herhaling de herberg voorbijgaande en niet zonder angst vroeg ik mijzelven af
nadat de inhoud van de zakken zorgvuldig was bekeken verlieten mijne ouders en de twee mannen den stal en gingen in huis zeker om af te rekenen
maar ik moest zekere bewijzen hebben opdat er geen dwaling meer mogelijk was hoe smartelijk zou het voor u geweest zijn lief kind als ik u eenmaal mijn zoon genoemd had te ontdekken dat wij ons hadden vergist
maar capi die goed de wacht hield had deze apenstreek gezien en als een trouw bewaker wilde hij dit verhinderen mijnheer joli coeur zeide vitalis op strengen toon gij zijt een lekkerbek en een schelm
die eene lange zwarte rookwolk achter zich lieten welk een menigte schepen welk een tal van zeilen ik had mij nooit kunnen voorstellen
dat hij zijn horloge had moeten verkoopen om mij een schapevacht te bezorgen in de moeilijke omstandigheden welke wij nu beleefden meende hij van den regel te moeten afwijken
waren zij door rook stof en onzindelijkheid zwart geworden en op verscheidene plaatsen zag men zelfs gaten naast een kop met houtskool geteekend hingen eenige gebeeldhouwde bloemen en vogels
die nauwlijks eenig licht over ons wierp maar ook ik gevoelde mij diep ontroerd terwijl ik naar de belijdenis der zonden van de anderen luisterde
alsof eensklaps door een tooverstaf een gordijn was opgetrokken een breede rivier kronkelde zich zachtkens om den heuvel dien wij bestegen
naar huis ik zou vrouw barberin dus niet verlaten ik had het hem gaarne willen vragen maar ik durfde niet want hij scheen in een kwade luim wij spraken onderweg geen woord
voelde ik mij eenzamer dan temidden van de velden en bosschen de menschen die voorbijgingen keerden zich somtijds om en zagen mij aan
bij dezen ben ik tot verleden maandag gebleven toen heeft hij mij weggezonden omdat mijn hoofd te groot is om achter het loketje te zitten
dat weet ik niet ik ben nooit ergens anders geweest maar tracht gij ergens anders te komen waar dat weet ik niet dat doet er ook niet toe ergens waar gij beter zijt dan hier
dan is het toch dezelfde muziek en als men beter wordt dan krijgt men bouillon en wijn ik vond het prettig toen mijn krachten hier langzamerhand begonnen af te nemen omdat ik niet meer at
deze wilde haar niet laten vertrekken vr hij wist of zij haar man van eenigen dienst kon zijn hij schreef
gekregen gaf ik hem het genoegen onze koe te leiden en hij was recht gelukkig dat hij het touw mocht vasthouden
bespeurde ik dat die vrouwen zeer bleek zagen haar lichtblonde haren hingen over de schouders de kinderen waren bijna naakt en de weinige kleeren die ze aan t lijf hadden
het eenige onderscheid tusschen hen was dat mevrouw milligan altijd een dame was terwijl mijn meester slechts in enkele omstandigheden zich als een heer voordeed maar hij was het dan ook zoo volkomen
ik heb wel eens gezien dat menschen de centen die zij ontvingen teruggaven met de woorden dat zij niet wisten wat daarmede te doen
met zijn horen had mattia hunne doedelzakken wel kunnen overstemmen maar tegen de mannen die de doedelzakken bliezen waren wij niet bestand
dan is het wel de schoolmeester toen wij half waanzinnig van angst waren behield hij zijn kalmte hij is een man
vitalis wist gij dan barberin heeft me zijn naam meegedeeld toen ik voor eenigen tijd in frankrijk was om u te zoeken
opeens echter kwam ik te weten dat zij slechts mijne min was zie hier hoe mijn dorp
middenop die rivier en aan de kade lagen een aantal schepen die als boomen van een woud zich verhieven waarvan tuig en masten zeilen en vlaggen in elkander grepen en zich verwarden wanneer de wind er onder speelde
die het volste vertrouwen had in zijne kennis van de taal gaat recht op een grooten man met een rooden baard af en vraagt hem heel beleefd met den hoed in de hand den weg naar
terwijl hij sprak liep hij hinkende om de tafel en legde de borden en lepels en vorken op hun plaats twintig borden telde ik
het was verboden te rooken en dikwijls waren de ingenieurs wanneer zij de ronde deden verplicht den adem der mijnwerkers te ruiken om te ontdekken of zij ook het verbod overtreden hadden
maar dat kon ik aan mijn vader niet zeggen want deze gedoogde geen tegenspraak als hij iets gezegd had moest men gehoorzamen
kunt gij hem die zich uw vader noemt ondervragen en dan zullen wij wat meer licht krijgen in deze zaak tot zoolang verlaat ik u niet en blijf ik bij u ondanks u
dat zweer ik zeide bob o gij antwoordde de agent het zal altijd moeten blijken wat uw getuigenis waard is bob werd boos
ik besloot dus hem te gehoorzamen den anderen dag begaf ik mij naar het plein en spande daar het touw nauwelijks had ik eenige akkoorden aangeslagen of van alle kanten snelde men toe
tot hiertoe was zij daarin niet geslaagd al had arthur geen tegenzin in het werken hij had geen aandacht en vlijtig was hij ook niet
wij moesten wat het ook kosten mocht joli coeur verplegen en redden de dokter de medicijnen het vuur de kamer alles eischte dat wij onmiddellijk tenminste twintig gulden
signor garofoli is uitgegaan eerst over een paar uur komt hij terug op hetzelfde oogenblik stond hij die ons antwoord gegeven had voor ons
ik geloof dat ik wel twee uur lang zonder ophouden voortliep niettegenstaande de honden mij telkens smeekend aanzagen en joli coeur mij aan het oor trok en hoe langer hoe harder zijn maag wreef
zoo deze misschien eene ronde mocht doen weldra sloeg het drie uren op de nabijgelegen torenklok ik was dus te vroeg opgestaan maar ik durfde niet meer gaan slapen
hij zette zich neder in een hoekje bij den haard en al etende vertelde hij ons hoe het ongeluk zich had toegedragen
men riep een getuige en deed hem den eed afleggen op den bijbel en beloven dat hij de waarheid zou zeggen zonder haat of nijd het was een dikke man met een dom gelaat niet groot van gestalte en zeer statig
maar hij liet mij geen tijd om alles te zeggen wat ik op het hart had gij hebt mij een dienst gedaan zeide hij terwijl hij mij een hartelijken handdruk gaf
en zou juist het tweede couplet beginnen toen wij het opeens achter ons hoorden zingen aan gene zijde van den muur maar zwak en met eene onbekende stem
wij zaten dus in de gevangenis voor hoelang toen ik mezelven die vraag deed kwam mattia voor mij staan en zeide terwijl hij zijn hoofd voor mij boog geef me maar een geducht pak slaag
en in mijn herinnering leefde ik dan weder in het verleden o welk een goede tijd was dat en als wij s avonds in een vuile kamer van de eene of andere herberg sliepen
die de oom was van arthur toen begon mattia alweder met zijn raad om naar frankrijk terug te keeren en opnieuw begonnen wij daarover te kibbelen
waarschijnlijk hadden zij te veel haast of zij waren gewend aan nog treuriger tafereelen dan wij thans aanboden
voorwaarts de wijde wereld lag daar voor mij open
en met zijn lancet opende hij een ader zonder dat het dier een kreet slaakte hij wist dat dit het middel was om te genezen na de aderlating kwamen de pappen en de drankjes
hebben bedreigingen ooit eenigen vat op u gehad dat hangt ervan af nu op mij nooit bovendien kon ik niet anders doen dan ik tot nogtoe gedaan had
vervolgde de heer die begonnen was met ons te ondervragen te voet tot boulogne en van boulogne naar londen met eene stoomboot
gij begrijpt het nu nietwaar zij zijn niet rijk dit verklaart alles het is geen schande niet rijk te zijn
en dikwijls als ik onderweg uitgeput was van vermoeienis behoefde ik slechts aan het hospitaal te denken
een der wanden die uit verschillende paneelen bestond werd neergeslagen en de geheele voorraad werd uitgestald om de aandacht van het publiek te trekken koopjes koopjes zoo iets heb je nooit gezien
de lammetjes waren zoo veilig in t park de honden sliepen en de herder onder de schaduw van een grooten olmboom speelde op de fluit met andere herders uit de buurt
waarbij ze even de schouders ophaalde zij sprak iets dat ik niet verstond maar dat hem deed lachen die onverschilligheid van de eene en dat lachen van den ander deden mijn hart bijna breken
zooals men hem verzocht een zwarte bonten muts reikte hij ons zijn lucifersdoosje dank zij de goede bewaarplaats waren deze tenminste niet vochtig geworden
niets is vreeselijker dan zulk eene ontploffing waardoor alles verbrand en vernield wordt wat het gas op zijn weg ontmoet het is niet beter te vergelijken dan met de ontploffing van een
toen wij in onze herberg waren aangekomen morgenochtend gaan wij reeds vroeg op reis maar ik vrees dat de sneeuw ons zal overvallen hijzelf begaf zich echter niet zoo spoedig ter ruste
allen schenen te verwachten dat wij eene voorstelling zouden geven maar dien morgen was er geen sprake van eene voorstelling
waarvoor hij mij had verhuurd daarmede had ik niets te maken vitalis was dood en hij kon dus niet betalen
laat mij slapen daar ik op reis geen last van zeeziekte gehad had gevoelde ik geen behoefte aan slaap
vroeg ik o zeker niet dan hebben wij geen haast laten wij dan maar over de pannekoeken praten later hoor ik dan wel eens van u wat er voor mij aan die parijsche reis is gelegen
welnu ja maar je hoeft niet te sterven van schrik hij is gekwetst dat is alles maar hij is niet dood mogelijk evenwel zal hij verminkt zijn
laten wij dan doen of ik ook nu gelijk heb bovendien schiet ons niet beter over dan te zingen en te spelen later zullen wij den tijd wel hebben om uit te rusten
naderde den agent met drie diepe buigingen en zeide toen vertegenwoordiger der overheid hebt gij gezegd dat ik mijn komedianten moet muilbanden
toen ik op een bordje den naam van de straat mouffetard las kwamen tal van herinneringen bij mij op garofoli mattia
wanneer garofoli ze toediende ik spande dus alles in om die som op te halen maar ondanks al mijn moeite gelukte het mij niet dikwijls
er zijn huizen waar kwaad volk komt t is niet zooals hier waar men rustig en kalm leeft maar dat brengt deze wijk ook mede
wetenschappelijke mannen zijn zoodat men zelfs in het kleinste dorp zeker kon wezen dat men de hulp van een edelmoedig en bekwaam man bekomt wanneer men maar bij een dokter
god geve dat dit gebeure beste rémi het brandde mij op de lippen om hem te zeggen
terwijl mijne moeder hem bijlichtte met de lantaarn toen de twee pakken geborgen waren kwam mijn vader weder te voorschijn sloot het luik en veegde weder het zand
toen ik mijn naam achter mij hoorde uitspreken ik keerde mij om en zag arthur die op zijne plank bij mij gebracht was
hoe oud is je kameraad hij is iets jonger dan ik denk eens aan zoo'n paar kleine jongens in dat groote parijs je zoudt slechte kennissen kunnen treffen
ik ga in t hoekje bij den haard zitten waar vrouw barberin mij dan kan vinden daar het hek op de hengsels knarst als het geopend wordt hebt gij al den tijd als zij terugkomt
dag op straat waren of op openbare pleinen onze voorstellingen gaven kan men begrijpen dat het verblijf daar voor mij een genot was toch was dit niet de oorzaak dat wij in strijd met onze gewoonte
ik wist waar ik heenging en ofschoon er reeds vele jaren verloopen waren sinds ik met vitalis dien weg had afgelegd herkende ik toch alle bijzonderheden
arthur herhaalde elken volzin woord voor woord toen hij dit driemaal gedaan had gaf zij het boek aan arthur en zeide dat hij nu maar alleen verder moest leeren daarop ging zij naar beneden
maar zij wilden niets daarvan hooren en dreigden hem in de diepte te zullen werpen geef mij uw hand zeide de meester terwijl hij compayrou naderde verdedig hem niet meester
die de hut van vrouw barberin verlaten had om rond te zwerven met signor vitalis welk een verschil tusschen den schotel aardappelen met zout van mijn arme
om de stukjes brood op een onverwacht oogenblik weg te nemen het verdeelen van het brood was nog een zeer moeielijke zaak
gij begrijpt dat het mij hard viel om de ouderlijke woning en mijn moeder die luid weende te verlaten
ik zag duidelijk dat hij ons niet vijandig gezind was toen ik mijn verhaal had geëindigd zag de vrederechter mij een poos lang aan en op zijn gelaat was hartelijkheid en deelneming te lezen
door de taak van die muzikanten op ons te nemen de opbrengst zouden wij met ons vijven deelen
de weg zelf besliste of wij zouden blijven of verder gaan geen van die lastige bemoeiingen waarmede andere reizigers zich bezig hebben te houden werden van ons gevergd
middelerwijl was er een gendarme gekomen met een paar woorden vertelde men hem onze geschiedenis en daar ze hem niet in orde scheen
maar in diens keuze was iets zonderlings omdat de heer james milligan belangen had die in lijnrechten strijd waren met die zijner
men zag hier geen arme woningen in vervallen toestand op den weg volgden en kruisten elkander tal van rijtuigen
geen bouwland noch grazend vee noch lichten rook die uit een huis opsteeg wij hadden een geheelen dag geloopen ik was doodmoê en een gevoel van uitputting had zich van mij meester gemaakt
en daar ik hem niet terstond begreep richtte hij zich op en legde zijn poot op mijn zak waarin ik het horloge bewaarde
was omringd de huizen waren meerendeels zeer leelijk en geheel uit roode steen gebouwd de straten waren belegd met puntige
gauw kruip weg riep ik tot mattia ik maakte mij nu nog kleiner de deur ging open op den drempel reeds ontdekte mij vrouw barberin wie is daar vroeg zij
de honden stonden naast mij de stilte en de eenzaamheid hadden nu haar invloed op mij verloren ik vatte moed en staarde flink in het rond was het een dier
maar ik begreep dat al viel ik hem in de rede mij dit niets dan een geduchte berisping op den hals zou halen en ik zweeg dus hij is een kind zooals er zoovelen zijn zeide de grijsaard dat is waar
en eindelijk dwong ik joli coeur om zijn generaalsrok aan te trekken dat was nog het moeielijkste gedeelte van mijn taak
toen ik in engeland aan wal stapte slechts een enkel lid de kleine kate die ik mocht liefhebben mijn grootvader ging nog maar altijd voort met te spuwen naar mijn kant als ik dicht bij hem kwam
want hoewel dit schouwspel mij zeer treurig stemde schepte ik er toch zeker genot in het bracht mij in eene stemming om te weenen en hoewel het me zeer gemakkelijk zou vallen om het niet meer te zien ik
zoo dit al gebeurde dan was het slechts met een enkel woord de dag kon in nacht verkeeren wit in zwart
mijn meester zweeg een oogenblik zijn schande ik stond versteend vr ik den tijd nog gehad had om van mijn verbazing door deze zonderlinge woorden opgewekt te bekomen had hij mij bij de hand genomen volg mij
waren wij nog niet gered want nog een vijftig el hadden wij af te leggen eer we bij den uitgang waren
die zij omgeknoopt had hare oogen hadden geen uitdrukking en onverschilligheid of lusteloosheid lag zoowel op haar gelaat dat vroeger schoon moest zijn geweest als in hare houding
mattia's viool scheen te weenen en mijne harp zuchtte en als wij een oogenblik pauze hielden
toen hij de deur van de kajuit op slot had gedaan sloop mattia onhoorbaar naar mij toe en drukte mij in zijne armen thans beefde hij niet meer
maar als hij gelukkig zal zijn heel gelukkig dan ga ik heen en zonder ergens op te houden reis ik naar lucca om christina te
hij vroeg ons wat wij voor ons middagmaal verlangden dat hij ons op de veranda brengen zou hebt ge taart vroeg mattia
wij waren klaar met spelen vrdat de koe klaar was met grazen en toen zij ons naar zich toe zag komen begon zij groote plukken gras met haar tong af te rukken alsof zij ons zeggen wilde dat zij nog lang niet gereed was
wat ik zeide zij waren ten minste voldaan over de wijze waarop ik tegenover hen handelde en zij toonden mij hunne tevredenheid door zeer oplettend te zijn
ik was verbaasd over den harden trek die er plotseling op zijn zacht gelaat kwam eerst later heb ik begrepen dat wanneer men aanhoudend met slechte menschen omgaat men zelf ook slecht wordt
want ik mocht niet ophouden vr dat capi was teruggekomen hij haastte zich niet en als hij niets kreeg tikte hij met zijn pootjes op den zak van hen die niets wilden geven
zeide zij en wat lekkere melk zeide mattia ze riekt naar oranjebloesem vrouw barberin zag mattia vragend aan
welke hij maakte door het vertrekken van zijn gelaatsspieren en de beweging van zijn geheele lichaam het waren echte tranen die langs zijn wangen biggelden en echte kussen die hij op de handen van vitalis drukte
laten wij naar frankrijk terugkeeren zeide mattia en van de eerste gelegenheid de beste gebruik maken om te vluchten
eindelijk toch kwamen wij te parijs wij waren toen nog met ons elven daar een onzer in het gasthuis te dijon was achtergebleven
waaruit een walgelijke geur oprees onze geleider stond weldra stil blijkbaar wist ook hij nu den weg niet meer
dat begrijp ik hernam oom gaspard en ik zie nu in dat gij allen ongelijk hebt om den schoolmeester te bespotten hij weet dingen die wij niet verstaan wij zijn dus gered gered
de leerlingen van signor vitalis waren zeer aardig en vermakelijk en het moest ook wel aangenaam zijn om veel te wandelen maar om hen te volgen moest ik vrouw barberin verlaten
alsof hij nog niet overtuigd was van de waarheid van hetgeen ik zeide na eenige oogenblikken van aarzeling was hij echter gereed
en half lachend half boos zeide hij o die engelschen ze hebben geen hart en geen ingewanden gelukkig toen de dag doorbrak
en daarbij de kans nog hebben wanneer het koud is regent of sneeuwt niets te verdienen maar mijn harp als ik twee kinderen had zooals gij dan zou het misschien nog gaan maar een grijsaard en een knaap neen dat gaat niet samen
daar is rémi zeide hij het huis binnentredende en zijn vriend ik heb ze daar straks reeds gezien des te beter dan is de kennis al gemaakt zij blijven bij ons eten
en eindelijk gelukte het ons diep genoeg in de aarde door te dringen om onze gevangenis een aanzienlijk stuk
wij zouden stof voor een gansche week gehad hebben en dan zelfs zouden wij nog niet uitgepraat zijn alexis wilde alles van mijn reis weten en ik van mijn kant wenschte te vernemen
en in mijn bed legde wie de gelukkigste van ons beiden was hij of ik zou ik moeilijk kunnen zeggen zoo leefden wij eenige dagen
het genot de koe te liefkoozen en door haar geliefkoosd te worden zal men beter begrijpen als men weet dat mattia noch ik in dit opzicht verwend was wij behoorden niet tot die gelukkige kinderen
zulk een mijnontploffing had zes weken geleden aan een tiental arbeiders het leven gekost en de weduwe van een dier werklieden was tengevolge daarvan krankzinnig geworden
maar voor me zelven moest ik oppassen want ik besefte al de verantwoordelijkheid die op mij rustte wat zou er van mijn troep terechtkomen als ik ziek werd
maar ik hoor ze wel en daaruit kan ik zeer goed opmaken met hoeveel kracht je ze geeft doe het maar met hart en ziel mijn jongen je werkt voor je brood
op die woorden antwoordde ik met de vurigste verzekeringen van mijne onschuld maar hij zag mij aan en haalde de schouders op
zij gingen toen samen naar buiten en eerst drie of vier uur later kwam jérôme alleen terug gij kunt begrijpen hoe nieuwsgierig ik was om te weten
vitalis boezemde mij geen vrees meer in en eerlijk gezegd had dat gevoel ook maar zeer kort bij mij geduurd al spoedig had ik mij aan hem gehecht en mijne genegenheid voor hem was met den dag sterker geworden
gedood hadden om hun honger te stillen ik vroeg mezelf af terwijl ik mijn makkers van honger hoorde kermen of mij niet een zelfde lot beschoren was en of ik op onze kolenbank niet gedood en opgegeten
en mattia zorgde voor het hout en ik zette de borden gereed en de vorken en de glazen waarna ik een kruik versch water aan de fontein ging halen
evengoed voor ons als voor u wij hebben allebei een geweldigen honger en wij zouden zoo graag pannekoeken eten
toen ik voortging met te bezweren dat ik niet in de kerk geweest was ging hij naar de deur en mompelde terwijl hij zich nog even naar mij omwendde wat zijn ze toch verdorven die londensche straatjongens daarmede ging hij heen
terwijl ik onzen zieke verpleegde zocht hij eene plaats waar wij eene voorstelling konden geven op de overdekte markt want in de open lucht was het niet mogelijk bij zulk eene koude
want zoudt gij dan die veertig of vijftig meters die ons van het daglicht scheiden met het haakje van uw lamp willen doorboren maar wij zullen van honger sterven
of wel lust gevoelde om eene zaak in een bespottelijk daglicht te stellen hetgeen hem dikwijls overkwam dan overdreef hij de italiaansche beleefdheid in de hoogste mate
veel onheilspellender men kon zich niet vergissen het water stroomde met alle kracht binnen red u riep hij het water is in de mijn en al roepende het water is in de mijn
ik was te aangedaan als ik nog aan deze scheiding denk als ik ze mij weder in het geheugen terugroep dan maakt zich weder dezelfde verslagenheid van mij meester
en ook nog iets anders hetgeen ons juist ontbreekt wat zullen wij met capi alleen ontvangen gij begrijpt het nietwaar dat wij thans geen voorstellingen kunnen geven dat is waar
toen klapte hij in de handen maar ik ken ze riep hij ik heb geen enkele fout gemaakt wilt gij het overige gedeelte van de fabel op dezelfde wijze leeren
zonder dat gij een aandenken van mij hebt hier hebt ge mijn horloge het heeft niet veel waarde want ge begrijpt dat ik het anders verkocht zou hebben
zoodra de vlam van eene lamp of van een lucifer in aanraking komt met het mijngas ontploft dit eensklaps in alle gangen en verwoest alles in de mijn zelfs in de schacht tot toegang of luchtverversching dienende
daar mijnheer milligan mij niet kent behoef ik niet bang te zijn dat hij aan u en aan de familie driscoll zal denken mevrouw milligan kan dan zelve beslissen wat er gedaan moet worden
met de tegenwoordigheid van geest en de gevatheid die alles kenmerkte wat hij deed als de maatschappij failliet gaat zooals die van den meester
die bezit nemen van een geheele wijk en daar om zoo te zeggen hun eigen publiek hebben wij waren nog maar knapen en nog te nieuw in het vak om zooveel aanspraken te maken
want een der mannen die aan een tafeltje bij het fornuis zat te eten richtte het woord tot mij wat
en dat bevalt mij volstrekt niet laten wij dus maar werken of wij ook voor uwe ouders een koe moesten koopen
in afwachting wie van beiden het eerst den blik zou nederslaan het uitbundig gelach maakte een einde aan dit tooneel als uw honden niet gemuilband zijn riep de agent terwijl hij ons met de vuist dreigde
ik voor mij heb er niets bij te voegen maar voor het kind waarvan ik houd en dat nu alleen overblijft voor hem roep ik de toegevendheid der rechters in en smeek hen ons zoo kort mogelijk van elkander te scheiden
o met u ben ik zeker dat ik ze zal kennen wat zal mama in haar schik zijn en hij leerde de rest van de fabel zooals hij het eerste gedeelte geleerd had
rust wel rémi zeide mattia rust wel mattia mattia had niet meer lust om te spreken dan ik zelf en het deed mij genoegen dat hij zweeg
ik had er zveel van gegeten zooveel dat zij er gelukkig onder was maar toen hadden wij roussette die de melk gegeven had om het beslag te maken en de boter om in den pot te doen
ik spreek niet tot jou maar wel tot dien knaap de padrone komt zoo straks zeide ik zonder hem de waarheid te durven vertellen
den anderen morgen kwam mevrouw milligan ons een bezoek brengen zij bracht een kleermaker en eene linnennaaister mede die ons de maat namen voor kleeren en ondergoed
het gesprek tusschen onzen geleider en den koetsier duurde zeer lang nu eens richtte de een zich op om door de opening eenige inlichtingen aan den koetsier te geven
geruimen tijd hadden wij een zandweg gevolgd toen wij plotseling in plaats van de wingerden die den weg omzoomden een open vlakte voor ons zagen
kon opgemaakt worden uit de antwoorden welke ik oom gaspard ontlokte totdat geheel onverwachte toevallige omstandigheden mij de gevaren waaraan de mijnwerkers zijn blootgesteld
en als men u terughoudt om dit te beletten zal ik mijn harp hier laten dan moet ik wel terugkomen om die te halen
dat hij zoowel den stoutmoedigste als den onbeschaamdste ontzag zou hebben ingeboezemd maar daar ik noch stoutmoedig noch onbeschaamd was gevoelde ik mij wel onder dien invloed
en ik meende reeds dat hij het plan om mij naar het gesticht te zenden had opgegeven zeker had vrouw barberin een goed woordje voor mij gedaan en waarschijnlijk had zij hem overgehaald mij bij zich te houden
na het gebeurde met capi werd onze verhouding zuiverder aangegeven wel niet met woorden want ik kon mij niet gemakkelijk in het engelsch uitdrukken
gij zijt een goed werkman en daarmede kunt gij verder komen dan met langs den weg te loopen dat is toch eigenlijk maar goed voor luiaards
mijn meester stond niet het eerst terecht hem vooraf gingen dieven twistzoekers die allen zich voor onschuldig verklaarden doch allen veroordeeld werden eindelijk kwam vitalis op de bank zitten tusschen twee gendarmen in
toen wij in gevaar verkeerden had hij wederom verloren hij zweeg oogenblikkelijk om het geraas te overstemmen spraken wij zoo luid mogelijk en toch klonk onze stem nog dof
ik geef het je voor je middagmaal deze domme scherts deed de andere jongens die niet veroordeeld waren lachen
deze woorden en vooral de toon waarop zij werden uitgesproken deden mij de tranen in de oogen komen het was zoo lang geleden sedert ik een hartelijk woord van hem gekregen had
logement gaan het is maar een uitstel van een paar dagen meer niet dat had die oude vrouw met haar schuddend hoofd mij ook gezegd
toen barberin u te chavanon bracht en uit de kleeren die gij toen aanhadt bleek klaar dat zij tot de luiermand behoorden van een rijk kind
er was een ontzaglijke hoeveelheid van allerlei artikelen en het was bijna niet te begrijpen dat alles in die twee wagens kon worden gepakt
die ons kwam zeggen dat het tijd was om op te staan sloot ik de oogen om hem niet te zien
waren mijn vader moeder broers en zusters die mooie luiers waren dus bedrog voor vrouw barberin voor lize voor vader acquin en voor allen die mij geholpen hadden
dit lag waarschijnlijk aan mijn jaren aan mijne onbekendheid met het maatschappelijk leven maar zeker nog veel meer aan de kieschheid en goedhartigheid van mevrouw milligan die mij vaak toesprak of ik haar kind was
daarop werd de voorstelling vervolgd ik dacht dat mijn meester de muilbanden voor zijn honden zou gaan koopen maar hij deed het dien avond niet en sprak zelfs in het geheel niet over zijn twist met den agent
wat wilt gij doen er schiet ons niets anders over dan geduldig af te wachten hernam de schoolmeester wat afwachten wachten
laten wij ons dus redden terwijl het nog tijd is red u zelven gij zegt altijd dezelfde domheid wij zullen ons samen redden of wij zullen samen opgepakt worden
als hij zijn les niet kon leeren was het zijne schuld niet maar de schuld van zijn ziekte zeker zou zij dan heengaan zonder hem een vriendelijk woord toe te voegen maar zij ging niet heen
dat mattia onderhield door er voortdurend stukken hout op te werpen in een hoek naast den haard gezeten sloeg capi al die voorbereidende werkzaamheden gade
zal hij het je geven hoeveel stuivers komt ge te kort kom spreek ik heb vijftien stuivers vijf stuivers ontbreken er dus aan ellendige schooier vijf stuivers
bij het woord avondeten lieten allen een dof gebrom hooren ik liet mijn drie stuivers zien ge weet dat dit alles is wat we bezitten
ik heb capi nog wanneer capi zijn naam hoorde noemen begon hij altijd te blaffen alsof hij daarmede zeggen wilde ik ben er nog
ze weldra zou verzwelgen maar na het eten kon men al minder en minder duidelijk zien wat er om de hut plaats had want deze sombere dag was nog vroeger dan andere winterdagen geëindigd
maar toen wij deze stad hadden verlaten werd het weder droog en draaide de wind naar het noorden in het eerst was ons dit welkom
barberin had zijn geheim het geheim mijner geboorte met zich in t graf genomen ik was dus slechts z ver mijn doel genaderd om voor altijd de kans te verliezen om het te bereiken
nu ik eet toch al heb ik goed ontbeten maar als ik niet ontbeten en niet gegeten heb dan ben ik volstrekt niet zooals ik wezen moet
en eens in het rond te zien om mij te overtuigen dat men mij niet weggebracht had den ganschen ochtend sprak barberin geen woord tot mij
zijn eerste gedachte was dat men hem een poets wilde spelen maar daar men geen poetsen speelt aan personen van zijne qualiteit had hij begrepen dat er iets ernstigs gebeurde
de kerstnachten wij spraken over niets anders meer dan over arthur mevrouw milligan en james milligan waar waren arthur en zijne moeder waar zouden wij ze zoeken
laten wij ons redden laat mij met rust luister dan zelf ik zeide dit op zulk een angstigen toon
ik had zoo dikwijls over de wonderen van parijs hooren spreken dat ik in mijn onwetendheid mij voorgesteld had dat deze wonderen reeds van verre door het een of ander buitengewoons zich zouden toonen
joli coeur die volstrekt het ernstige van dezen toestand niet inzag schepte behagen in de houding van den agent en bootste hem getrouw in alles na
wij waren beiden zoo aangedaan of wij elkaar nooit meer zouden terugzien en terwijl mattia en capi den kant gingen van den plantentuin sloeg ik de richting in van de rue mouffetard
over saint flour en issoire kwamen wij eindelijk aan de kleine badplaatsen die het doel van onze reis waren en het bleek nu dat de berenleider ons goed had ingelicht
toen bevonden wij ons niet langer in die breede straten vol beweging en gedruisch integendeel volgden wij smalle
weldra kregen wij de overtuiging dat wij op deze wijze het bloed in zijne aderen niet konden verwarmen wij moeten het een of ander dorp zien te bereiken zeide vitalis opstaande anders gaat joli coeur hier dood
welnu wij zullen zien het was geen gemakkelijke zaak om aan mijn vader te vragen hoe ik gekleed was
welnu laat mij nog een paar dagen om er over na te denken dan zullen wij zien haast u
slechts een gulden overhielden wat nu te doen natuurlijk wist ik geen antwoord op die vraag hij zelf wist ook geen ander antwoord dan dat wij nog dienzelfden avond eene voorstelling gaven
maar mijn moeder wilde lenardo niet afstaan mattia is de oudste zeide zij en wanneer er een weggaan moet dan is het mattia
de beide honden waren hier gedood en medegesleurd om rustig opgevreten te worden in eenig kreupelhout bovendien moesten wij ons thans bezighouden met joli coeur en dezen zoo spoedig mogelijk verwarmen
ik deed zerbino en dolce dansen zij gehoorzaamden dadelijk en begonnen op de maat rond te springen maar niemand gaf zich de moeite om naar ons te komen kijken en toch zag ik voor verscheidene huizen vrouwen die breiden en met elkander praatten
ik had u vanmorgen met rémi en de honden willen laten spelen ging zij voort maar gij moogt niet spelen vr gij uw fabel zonder fouten opzegt
maar die van hen was niet zoo onderworpen want aan goeden eetlust paarde zerbino eene bijzondere neiging voor hetgeen lekker was en het gemis was voor hem dus erger dan voor de anderen
besnuffelde hij den zak waarin gewoonlijk onze voorraad geborgen was tevens legde hij even zijn poot op den zak om dien te betasten
dat voortdurend door de rots sijpelde en middenop den weg zich tot een beek vormde en tot aan de groeven stroomde
en witte wolachtige vlokjes waarvan de witheid zonderling afstak bij den zwarten grond de gisting der boomen deed een sterken geur ontstaan
mijn lijden gaf mij dus wat ik door schoonheid niet had kunnen verkrijgen het gaf aan mijn gelaat een uitdrukking die belangstelling scheen in te boezemen en het maakte mijn oogen grooter
zij waren echter met een zwarte en geen blanke of roode huid bedekt evenzoo was zijn kop zoo groot als een gebalde vuist pikzwart zijn gelaat was breed en kort
toen keek ze mij aan terwijl haar hoofd nog erger begon te trillen en vroeg zijt gij dan dat jongetje welk jongetje
alsof zij zeggen wilde ge behoeft niet bang te wezen zonder tegenspreken volgde ik dus barberin wij wonen ver van het dorp
hoe kwam het dat ik een advocaat had waar kwam hij vandaan wie had hem mij gegeven dat waren vragen die ik op dit oogenblik moeilijk kon oplossen
aan het einde van die brug bevond zich een dorp met enge straten daarna was men weder geheel buiten
nu wij haar misten was er geen melk en geen boter en was het ook geen vastenavond dacht ik bij mij zelf maar vrouw barberin had mij eene kleine verrassing bereid zij leende in den regel niet
ik durf niet beweren dat mijn makkers den schoonen vorm van mijn redevoering vatten maar zeker is het dat zij den algemeenen zin ervan begrepen
een heer voor eene schrijftafel gezeten en een ander in een zwarten toga en met een pruik op die verscheidene blauwe zakken in zijn hand had was met hem in gesprek
dat was niet mogelijk wilt gij dan niet dat ik u nu en dan eenige tijding van hen breng vroeg ik hem zij hebben mij daar iets van verteld
konden wij zeker zijn dat hij er nog wel eene tweede en eene derde maal zou komen hij deed immers zaken met mijn vader
in de werkplaatsen vernam men de ontploffingen van het kruit waarvan de lucht en de rook tot den arbeider doordrongen
mijn meester had een schoon voornaam voorkomen zijn indrukwekkend grijs hoofd hield hij steeds recht opgeheven en op zijn gelaat stond de hoogste verontwaardiging te lezen
wij hebben nog drie francs en vrouw barberin herhaalde alweder maar nu eenigszins gewijzigd die goede jongens het deed me goed
dat zij ook aan mattia dacht en ons in haar hart vereenigde onze koe bleef intusschen maar voortloeien zij wil gemolken worden
zelf heb niets durven zeggen omdat ik zoo vast besloten had u naar frankrijk mede te nemen en dit voornemen mij misschien een slechten raad zou hebben gegeven
waarvan het lage kreupelhout al meer en meer verdween in de toenemende duisternis het verlangen naar rust had ons den pas doen versnellen en mijn meester zelf
ik ging op de schouders van vitalis staan om tusschen de takken te zoeken die het dak vormden maar alles tevergeefs van tijd tot tijd riepen wij hem weder
deze vertelde de feiten zooals zij gebeurd waren maar trachtte meer de aandacht te laten vallen op den spot dien men met zijn persoon gedreven had dan dat hij van den slag sprak dien hij ontvangen had
in dien ontplofbaren dampkring ontbrandt het gas wel in de lamp maar de vlam deelt zich niet aan de lucht daarbuiten mede alles wat alexis mij vertelde wekte in hooge mate mijne nieuwsgierigheid op
hij nam zijne viool en begon zachtjes te spelen en volgde op de snaren het sissen van de boter en vrouw barberin lachte dat de tranen haar over de wangen liepen
maar voor ons waren er geen dekens of peluws wij moesten spelen met stramme halfbevroren vingers nu eens was het een dikke lucht en de natte mist drong door onze kleeren heen
dan was het toch uit plichtbesef als men den plantentuin doorgaat is de afstand van de rue de lourcine tot de passage d'austerlitz zoo groot niet en weldra was ik dan ook
zoo heet uw vader ondanks zijn stug voorkomen had ik hem wel om den hals kunnen vallen als hij er mij de gelegenheid toe gelaten had
terwijl ik er achter liep eerst toen wij buiten de stad waren gekomen ging ik naast hem loopen om als gewoonlijk met hem te praten
t was het gedruisch van het slot en de grendels die men achter ons had gesloten maar mattia dacht niet slechts aan ons maar ook aan onze koe wat zal men ze te eten geven wie zal haar melken
waar zerbino zijn korst brood gestolen had en kocht een pond boter en twee kop meel toen zetten wij de reis voort ik wilde onze koe niet hard laten loopen
omdat wij niet heelemaal ongelukkig waren hebben wij nog wat goeds ondervonden als men vijf francs op zak heeft is men nog niet heelemaal ongelukkig
ge begrijpt zeide mattia dat ik volstrekt niet van plan ben tot morgen te wachten om met mevrouw milligan te spreken in dien tusschentijd zou james milligan
wat zou er gebeuren de twist werd door het openingetje voortgezet en de koetsier en de klerk werden al driftiger en driftiger
wanneer zij eene dwaasheid begaan dan hebben zij altijd iemand in hun nabijheid die hun de hand reikt wanneer zij struikelen
of dat wij hem zijn dienst er moeielijker maakten of om welke andere reden ook hij wilde ons deze plaats doen verlaten
capi bij u zeide ik in t fransch tot mattia maar de agent begreep het neen neen zeide hij ik houd den hond hij heeft mij dezen doen vinden en hij zal mij ook wel op t spoor van den anderen brengen
ik moest uw geboorte akte overleggen die ik in de parochie gelicht had deze heeft men mij gegeven en ik moet ze nog hebben
toen ik mij te rusten legde kwam mattia die langer bezig was geweest om zich te ontkleeden bij mij en fluisterde me op gedempten toon toe
niet kende er moesten dus vele van die groene pleinen in londen zijn dat was vreemd want te oordeelen naar hetgeen wij gezien hadden zou ik eer gedacht hebben
dat zoo zij het minste tegen capi ondernamen ze met mij te doen zouden hebben om hem te verdedigen of te wreken
zoo mij dit mogelijk was ongelukkigerwijze was mij dit niet mogelijk en hoe oud ik ook word steeds zal mij de herinnering aan dien nacht voor den geest staan
maar zij hadden haar nog nooit voorbij zien varen nu mijn meester besloten had om mij aan mevrouw milligan af te staan ten minste ik verbeeldde mij dit zou ik ook niet langer bevreesd behoeven te zijn
vier francs hebben wij uitgegeven dus hebben wij nog ruim veertig francs en dat is meer dan wij noodig hebben om naar londen te gaan
toen verloor ik alle hoop om ooit mevrouw milligan en arthur terug te zien want in lyon had ik alle mogelijke kaarten van frankrijk die ik op de boekenstalletjes had kunnen vinden bestudeerd
omhels dan uw vader mijn jongen zoo dikwijls ik aan dat oogenblik had gedacht had ik mij voorgesteld dat eene hevige ontroering mij zou aangrijpen
ik moest dus de hoop niet opgeven om ook mij zelf te verdedigen ik werd niet langer verpletterd door de oogen die op mij gericht waren de ambtenaar van het openbaar ministerie nam het woord en sprak zeer kort
dan heeft uw vrouw niets wilt ge wel eens zwijgen domkop de maatschappij is rijk zij was rijk zoolang ze de mijn bezat maar nu de mijn onder water staat
capi die blijde was dat hij alexis terugzag sprong aanhoudend tegen hem op en beet nu eens in zijn mouw
nu de zwaan niet meer vr ons uitvoer en mevrouw milligan den zomer op hare villa doorbracht waren wij zeker haar te zullen vinden wij behoefden haar maar te zoeken
te bourboule en vooral te mont dore deden wij voordeelige zaken ik moet eerlijk bekennen dat wij dit vooral aan mattia te danken hadden
evenals ik met het zijne wij begrepen elkander wij hielden van elkaar voor mij was hij een steun en ik weet zeker dat ik dit ook voor hem was
wij hadden ons bij het aanbreken van den morgen op weg begeven en nadat wij geruimen tijd den muur van een park gevolgd waren en het dorp in zijn geheele lengte hadden doorloopen waren we op een hoogte gekomen
ik had slechts eenige centen in mijn zak zouden die voldoende wezen om joli coeur de honden en mij te voeden twee dagen brachten wij in den grootsten angst door
want daarmede deed hij afstand van een rustig veilig leven met welvaart en rijkdom in het verschiet en van de gelegenheid om onderwijs te genieten terwijl hij mijn avontuurlijk en onzeker bestaan zou deelen
dat zijn rechtsgeleerden die belast zijn met de taak om rémi op te sporen schrijf hun dat gij alleen narichten omtrent het kind kunt geven
mattia werd weggebracht maar hij had toch nog gelegenheid om mij door een blik te kennen te geven dat hij mij had begrepen men beschuldigt u eene koe te hebben gestolen zeide de vrederechter
wij leidden hetzelfde leven waren van den morgen tot den avond samen en dikwijls deelden wij denzelfden stroozak een vader zou niet beter voor zijn kind hebben kunnen zorgen dan hij voor mij
ik geef je vijf minuten om je gereed te maken en zoo ik je hier nog vind als ik terugkom krijg je met mij te doen
want ik wist nu dat zij mijne moeder niet was alleen altijd zou ik alleen zijn op de wereld
wij moesten onze koe verdienen vr dat we u die konden thuis bezorgen en het geld kwam niet bij rijksdaalders in
wij geen permissie hadden om te spelen zeide ik jaagt men ons weg en nu vroeg capi met een beweging van zijn kop nu gaan wij slapen onder den blooten hemel en avondeten hebben wij niet
integendeel gewoonlijk zochten wij een onderkomen in de eerste huizen van het dorp of in eene buitenwijk
maar tevergeefs na verloop van eenigen tijd zag ik weder het schijnsel van een licht in onzen wagen vallen en wederom keek ik door eene reet van het gordijn
het was zeven of acht dagen geleden sedert wij bordeaux verlaten hadden en nadat wij eerst de oevers van de garonne gevolgd waren verlieten wij deze en sloegen den weg naar mont de marsan in
dat men verloren heeft want die zouden juist het eenige middel zijn om het terug te vinden zoolang mijn vader mij nog niet geantwoord heeft moet gij niet zulke onderstellingen maken als ik je verzoeken mag
de kleine arthur maar dat tengere en ziekelijke kind kon niet lang leven zeiden de
of op welk instrument men maar wil zonder dat ik het ooit geleerd heb mijn vader was muzikant en ik ben het daarom ook dat is heel natuurlijk
men vijf minuten geleden nog bespotte werktuigelijk reikte elk hem zijn lampje haastig greep hij er een met de eene hand en vatte hij mij met de andere vast terwijl hij zich aan het hoofd van den troep stelde
ik zing mijnheer heb-je een permissie om in onze gemeente te zingen neen mijnheer maak dan dat je weg komt als je niet wil dat ik proces-verbaal tegen je opmaak
en hij beloonde me met zijn vriendelijksten glimlach zijn blik had iets erg menschelijks hij anders zoo vroolijk zoo dartel zoo weerbarstig en altijd er op uit om ons een streek te spelen
maar daarom smaken ze niet minder lekker en de verpleegsters zijn ook altijd even vriendelijk kom doe dat mijn jongen steek uw tong uit arm kind
telkens reden zware wagens ons voorbij die zij met de grootste behendigheid wisten te ontwijken zonder er ooit acht op te slaan
de menschen uit de buurt kregen medelijden met mij en al haalde ik niet altijd geld op ik kreeg dikwijls brood of soep
maar wij hebben niets gevonden en in t hospitaal evenmin in geen van zijn kleeren vond men een letter schrift
zou hij mij dan ook niet in hechtenis nemen als mijn meester en ik beiden in de gevangenis waren wat zou er dan van de honden en van joli coeur worden
merkte ik toch op dat mijn broers en mijne oudste zuster meest met de handen aten dat ze de vingers in de saus doopten en ze aflikten zonder dat mijn vader en moeder dit schenen op te merken
hier deed hij ons uit den wagen klimmen en zeide dat wij op het paard moesten passen hij zelf ging zien of zijn broeder nog niet vertrokken was en wij zonder gevaar ons op zijne boot konden inschepen
hij las niet meer hij herhaalde niet meer zijne oogen die nu herdan derwaarts dwaalden ontmoetten de mijne met mijn hand wenkte ik hem dat hij voort zou gaan met leeren
hebt ge honger jongens vroeg mijn vader aan mattia en mij mattia zeide niets maar liet zijne witte tanden zien laten wij dan aan tafel gaan vr hij zitten ging schoof hij den stoel van grootvader aan
zou er nog zes dagen leven hoelang waren wij reeds zonder eten geweest de meester was de eenige die nog eenige blijken van moed gaf maar op den langen duur begon ook hij in onze neerslachtigheid te deelen en verminderde