AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de late rozen bloeiden nog en het zuchtje dat over den tuin streek en zachtjes fluisterde in de toppen der boomen koelde zijn brandend voorhoofd en vulde de kamer met een zachte geurige lucht
hij voelt ze niet tranen besproeien zijn wangen en smartelijk zucht hij verloren voor altijd hij heeft genoeg gezien hij begrijpt dat er voor hem geen hoop meer is en toch was zij niet verheugd ja opgetogen geweest toen zij hem terugzag
dien nacht kon de oude pandjesbaas weer geen oog dichtdoen onrustig woelde hij in zijn bedstede heen en weer een paar malen zelfs stond hij op om water te drinken want zijn tong was droog en een zenuwachtige aandoening deed zijn verhemelte branden
hij ademde met wellust de heerlijke lucht in snel kleedde hij zich aan en keek met aandacht naar de bij die vergeefsche pogingen deed om weer naar buiten te komen szoemm szoemm gonsde het insect en stootte tegen de
jou dreigementen gaan mij niets meer aan ruk uit je hebt me geld genoeg gekost voor niemendal hè hè hè hè dat heb ik er ten minste bij gewonnen van jou ben ik af jij maakt mij niets niemendal meer geen lor
of zij naar de tonen luisteren neen die zijn reeds eenige minuten lang verstomd of zij merken dat men naar hen ziet t is bijna niet aan te nemen want t is moeielijk om van uit het heldere licht naar binnen in de meer donkere kamer te zien
en dan te moeten zien dat een ander die gelukkige is te moeten zien hoe zij o ik zou dien man kunnen vernielen plotseling balt hij de vuisten heft ze omhoog en schudt ze zoo dreigend dat de dokter hem verschrikt aanziet en zegt
wie mijn hondje boppie mag ik hem hier bij mij houden hm k houd niet veel van honden ze kunnen zoo slecht tegen muziek dat's lastig
maar jij bent zijn erfgenaam en daarom komt dat geld jou toe t is een kapitaaltje dat dus zou ik rijk worden ik
van blaak en cornelis antwoorden bevestigend meneer krasser wil u zorgen dat wij niet gestoord worden u kunt alles behandelen wat er komt krasser draait zijn hoofd om en knikt met de pen tusschen de lippen terwijl hij een brief
dorus blikken vestigen zich als vanzelf op het tegenover hem zittende meisje dat hem vroolijk als oude bekende toelacht en vrij en frank hem aankijkt als zij zegt toe dorus doe alsof je thuis waart mag ik je nog eens even bedienen
en zet het eerst op een loopen als pieter hem een paar kiezelsteenen uit het pad achternagooit ik kan oe verzekeren joacob dat ik best die'n hond nekken kos als juffer albertine niet zooveul op hem gesteld woar
badinage sist dorus onwillekeurig tusschen de tanden zoo'n vlegel hij is op t punt zich in t gesprek te mengen maar hij bedenkt zich nog bijtijds
langer in het spreekkamertje te blijven dan noodig is en met een onverschillig gezicht de daardoor uitgelokte verwijten van van blaak aan te hooren
wat zeg je zooveel geld voor een ja t is een koopje voor een winkel met nering een mooi koopje
ranselen hm dat s ook al strafbaar tegenwoordig is alles strafbaar zoo'n afzetster bij de vijf honderd gulden k zou haar kunnen vernielen hij slaat met de rimpelige vuist op tafel en hoe kom ik van haar af
de bewoners der villa's in de onmiddellijke nabijheid van het stadje keken in den almanak of het volle maan zou zijn op den avond die voor de groote uitvoering bestemd was en verheugden zich
in de ruime sierlijk gemeubelde tuinkamer staat dokter abels voor de opengeslagen vensters heerlijk weer goddelijk zegt hij zacht en kijkt naar de lucht naar de bloemen en den tuin
hoe onstuimig klopt zijn hart en hoe wild jaagt hem het bloed door de aderen in gedachten hoort hij de wals rêve
weer slaat dorus een oogenblik de hand voor de oogen hijgend ontsnapt de adem aan zijn borst en afgemat leunt hij eindelijk in den stoel waarin hij bij de laatste woorden weer heeft
wel zien t goeie mins is zwoar ziek as ge me neudig hebt môt de moar gelieks roepen toen dorus boven kwam lag vrouw keetje afgemat en hijgend in de kussens zij stak hem de hand toe en zei t is goed dat je mij nog eens komt zien
veel liefde en weinig trek zei menig ervaren huismoeder als zij het paar te zamen zag maar niemand sprak luid zijn meening uit omdat het in een kleine stad veelal de gewoonte is te fluisteren en men elkander daarom toch evengoed hoort
de laatste dagen van zijn leven waren kalm en zonder pijn en augusta had zich daardoor met de hoop gevleid dat de hoogbejaarde man nog voor haar zou gespaard blijven maar dokter abels die hem behandelde had haar alleen geroepen in de kleine voorkamer en gezegd
en is t mooi t ziet er goed uit maar ronduit gezegd k waag er mij niet aan tournel leest verder de dubbele flageoletten liggen niet gemakkelijk maar ik kon ze niet anders maken daarom schreef ik er een ossia bij
o god ik wou dat ik nooit geboren was werktuiglijk heeft hij den weg naar tournels huis ingeslagen daar brandt nog licht barbara is opgebleven zij zit bij de kachel te dommelen en hoort de voetstappen
slechts eenmaal was dorus weer zenuwachtig en gejaagd geweest namelijk op een avond dat augusta met albertine zong de twee frissche meisjesstemmen klonken harmonisch en liefelijk in t eenvoudig schoone duët
dat verder komt zij niet want de procureur treedt binnen legt het dossier dat hij in de hand houdt op tafel en neemt met een kort goeden morgen tegenover hen in een armstoel plaats
dorus heet ik laat je me nu haast de deur uit brieven een portret in een lijstje hé t lijkt wel een broer van makko had je nog een oom
strijkman nam ze mee maar dokter wat beteekenen die vragen wat wil men van mij die oom van je in amerika is gestorven en heeft geld nagelaten aan je vader mijn vader is immers dood
toch gevoel ik mij dààr niet zoo op mijn gemak als bij u mag ik komen wat dunkt je barbara zou je vr kerstmis augusta's kamertje niet kunnen laten behangen tournel
hu wat was dat akelig jij blijft bij me hé boppie van jou hou ik omdat jij mank bent en leelijk jou schoppen ze ook ja hé net als mij
onwillekeurig drukte hij zich tegen de vrouw van der kunstenmaker aan en lachte haar toe t was ook sinds langen tijd de eerste maal dat iemand een vriendelijk woord tot hem richtte
in huis op een der kamers is het onrustig geworden er is ruzie hevige ruzie allerlei verwarde stemmen schreeuwen dooreen en duidelijk verstaat hij de woorden vrouwenbeul je moest je schamen je vrouw zoo te slaan
ook de familie carlo begon er schik in te krijgen dat haar dorus zoo knap werd en juffrouw keetje die reeds langer dan zeven maanden sukkelde en voortdurend aan hoofdpijn leed vroeg dikwijls toe dorus speel eens wat voor mij dat fleurt me op
met zijn lange tengere vingers strijkt de knaap over de borstelige haren van het hondje en brengt zijn mond dicht bij de korte oortjes ze bennen weg jij was ook bang voor t leven
allen verdringen zich om den medicus die bij het lichaam van den hondenscheerder neerknielt diens oogleden omhoogheft en na t hart betast te hebben kortweg zegt hij is dood jeneverberoerte
als je dit hebt doorgestudeerd moog je weer eens phantaseeren voorloopig moet je er mee ophouden beloof je me dat als het noodig is zeker
toen haalde zij onder de bedstede vandaan een stroozak en een paar andere stukken karpetgoed legde een er van onder haar hoofd dekte zich met het tweede toe blies het licht uit en sliep weldra op den grond uitgestrekt in
carlo carlo roept op eens de zieke in den kermiswagen carlo kom hier k heb zoo'n angst wees maar bedaard keetje t zal wel zoo gedaan zijn
strijkman weifelt een oogenblik hij denkt na als ik den jongen neem laat ik hem alles doen dan kan ik vrouw sabel een oude schoonmaakster die zijn boeltje zoo wat aan kant houdt
boeren en burgers schreeuwde hij omstanders en liefhebbers van iets schoons en remarkabels van iets wat ge nog nimmer hebt gezien op eenige kermis in ons dierbaar vaderland staat niet te weifelen voor de deur maar voorziet u van kaartjes
nu wat dan augusta's oogen fonkelen en zij kleurt even dat je wat voor hem voelde dat doe ik ook
de kleedingstukken die hij uit de latafel heeft gehaald hangt hij over den arm en werpt den jongen een overjasje toe met de woorden daar neem dat maar mee daar heb ik toch niets aan dat past alleen op jou kriek
hij was een stille knaap geworden die als hij niets te doen had kon zitten mijmeren en droomen terwijl hij met de handen om zijne knieën geslagen strak voor zich heen keek bedaard ging hij zijn weg deed wat hij te doen had en bemoeide zich overigens weinig met de anderen
en wat zal er nu van dien krates worden vraagt juffrouw ram dat weet ik niet t gaat mij ook niet aan buurvrouw t is een gare rot een jongen die zoo klein als hij is toch slim is voor drie
dank je als hij de deur uitgaat grijpt keesje de gelegenheid aan om onopgemerkt door zijn patroon een leeg pennendoosje naar janus hoofd te slingeren het projectiel mist zijn doel niet
ik gevoel met u wat gij in den goeden ouden man verliest ik treur met u want hij was mij lief als een oprecht en onbaatzuchtig vriend over eenige maanden hoop ik weer in holland te zijn en u de hand te drukken
dag jongen dag frits dag augusta zegt een vriendelijke mannenstem en als de jonge vrouw met het kind in de omhooggehouden armen het hoofd achter over de leuning van haar stoel buigt kust haar echtgenoot haar hartelijk op het voorhoofd
en haar vijf en veertig jarigen maagdelijken staat met gelatenheid toen tournel haar den voorslag van dokter abels om dorus in huis te nemen mededeelde had zij haar wenkbrauwen gefronst en gezegd
terwijl van baak leest glijdt een bijna onmerkbare vreugdetrek over strijkmans gelaat niemand bemerkt het en meewarig klinkt zijn stem als hij antwoordt
de buren hadden hem zooals vanzelf spreekt weinig inlichtingen kunnen geven en de man was onverrichter zake weer vertrokken de slimme weduwe evenwel besloot dadelijk van deze omstandigheid
èns en borrel veur dan zulde èns kieken antwoordt een jonkman die achter haar staande plotseling zijn arm om haar middel slaat en terwijl hij een kus op haar frissche koonen drukt vraagt
geef m'n parapluie op gauw hij grijpt tevergeefs naar zijn eigendom mis poes zul je om t broekie denken
voordat de pandjesbaas recht weet wat er gebeurt is de bultenaar van t bed gesprongen langs hem heen gegleden en heeft zich verschanst achter twee kisten die als hondenhokken dienst hebben gedaan terwijl hij nog eens sarrend herhaalt
het is alsof beiden gevoelen dat er tusschen hen belemmerend een onuitgesproken woord ligt de gedachte daaraan doet hen beurtelings bleek worden en blozen terwijl zij eenige alledaagsche woorden wisselen en nu blijf je voorloopig mijn gast niet waar
t liekt ook zoo'n bedoard stil jeungske zoo snapte de kasteleines als zij haar gast bezocht gewoonlijk echter gaf vrouw keetje weinig antwoord zij was met alles tevreden voor alles dankbaar en daarom ook verzekerde de herbergierster aan den dokter
jij hebt mijn papieren en niemand anders zijn ze dit vraagt de procureur terwijl hij dorus de stukken die op tafel liggen toereikt
als hij binnentreedt wendt de heer verhagen even het hoofd om en zegt cornelis geef mijnheer een stoel o dank u meneer het is niet noodig doet uwé geen moeite
alles wat hij van dokter abels vernomen had kwam overeen met hetgeen strijkman hem had verteld tot op één punt na namelijk de verdwijning van den knaap en zijn opneming door vrouw juttner
de wind vaart spookachtig door de kruinen der boomen en gaat dan weer liggen als loerde hij op een geschikt oogenblik om zijn prooi de aarde te bespringen
er uit of nou voor van avond zal ik je zin eens doen schreeuw maar zoo niet ik ben slaperig ze staat op en gaat langzaam naar de deur tegen den deurpost staat een parapluie
ik wou dat u eens hoorde wat ik geschreven heb k zal u hierbij een afschrift zenden dan kunt ge t eens spelen en mij uw oordeel zeggen heeft u die kopie al ja kind
maar zij deed het met verstand en overleg en ofschoon de toon van haar humeur enkele malen in mineur klonk zooals tournel beweerde was zij toch goedhartig en braaf ja zelfs
hij denkt niet meer na hij overlegt niet meer maar een oogenblik later staat hij in de kamer en drukt hartelijk des dokters handen augusta staat ietwat bleek en bevend bij den vleugel en mevrouw van vliet begroet hem met de woorden
gelijk zooveel andere ongelukkigen vr hem t was tien tegen een dat hij ooit weer te voorschijn kwam er sterven gewoonlijk zooveel kinderen tusschen de tien en twaalf jaren waarom zou dorus ook niet hij kon immers in t water zijn geloopen overreden of gestorven zijn van gebrek
waarmee als ik t kan gaarne dat weet u wel aanstaanden maandag over acht dagen hebben wij een groote uitvoering van polyhymnia doe mij het pleizier en speel één nommer bij voorbeeld deze burlesque
t kostte hem geen geringe inspanning om weer van voren af aan de geheele violinschule van kreutzer door te studeeren maar tournel hield niet op om hem het groote nut van die studie voor oogen te houden
identerteit zeit uwé ja juffrouw ik bedoel als het bewijs geleverd wordt dat hij werkelijk de jongen is dien wij zoeken
ging weer uit schoonmaken k zou m'n kost wel weer ophalen maar jij was er bij ha ha gloeiend bij hoor moeder ik heb zoo'n honger
jacob denk er om dat je van middag wat soep brengt aan vrouw teunissen en de flesch wijn die in de eetkamer op het buffet staat bij den ouden stoffels in het hanenstraatje je weet wel waar het is
of een fronsen der wenkbrauwen van tournel voldoende om hem te doen begrijpen dat hij verkeerd had gedaan met ijver en lust had hij zich op de studie van zijn viool methode toegelegd
tot van blaak en keesje zich wendend vervolgt de procureur wanneer dokter abels en dat jongmensch komen verzoekt u hen beleefd zoolang op de bovenvoorkamer te wachten als juffrouw ram komt laat u haar in t spreekkamertje en zorgt dat zij alleen blijft hebt ge dat begrepen
stil toch antwoordt vrouw juttner even zacht maar uiterst angstig dat hij nog meer zal zeggen hou je mond dan toch hoe zacht die woorden ook gesproken zijn toch heeft de procureur ze verstaan en daarom richt hij nu t woord tot den ongelukkigen idioot
en nu beste vrienden leeft wel tot ziens in gedachten omhels ik mijn petekind en augusta altijd als haar echtgenoot het permitteert t is toch een vroolijk oud man ho ho wat is dat fritsje
goeie vriend mijn tijd is te kostbaar om langer met je te praten laat die papieren maar hier dan zal ik je later wel bericht zenden hoever de zaak is en
bij tournel in huis was niet veel veranderd sedert barbara's dood had augusta de teugels van het huiselijk bewind in handen genomen en al trok zij ze misschien minder strak aan dan de overledene toch ging alles even geregeld als vroeger zijn gang
in dorus oogen flikkert een oogenblik het oude onbluschbare wilde vuur ik heb lief of ik haat onverdeeld een middenweg is er niet
herinner je je den ouden strijkman nog deze vragen geven afleiding aan dorus gedachten hij ziet verwonderd zijn ondervrager aan en antwoordt
nog voor hij de deur bereikt heeft komt hem een buurvrouw te gemoet met de woorden o heere buurman wat een geval ga gauw ereis mee naar boven z erg heeft hij t nog nooit gehad
brouwers koelheid en kalmte evenaarden neen overtroffen die van augusta en toen zij van elkander afscheid namen scheidden zij als goede vrienden zonder den minsten wrok
vol breed en krachtig beschaafd en edel is zijn toon meesterlijk zijn techniek en ademloos luisteren allen
de tuinman liep haastig heen een paar seconden later zag hij een jongmensch door den tuin komen en met veerkrachtigen vluggen tred naar het huis snellen
t elégische van het stuk harmonieert op t oogenblik met zijn stemming want scherp opmerker als hij is zijn hem de spotachtige lachjes en blikken van het auditorium niet ontgaan
ik luisterde naar de muziek anders niet laat me toch los albertine ziet hem medelijdend aan en zegt laat hem maar los pieter dan gaot ie er vandeur
de procureur ziet hem van ter zijde aan en denkt je schijnt met al de omstandigheden goed bekend maar toch vraagt hij met een zeker wantrouwen in zijn stem heeft u de oproeping in het handelsblad gelezen
stil ik weet beter wat nuttig en noodig voor je is dorus boog het hoofd en zweeg hij dacht dat hij t nooit zou kunnen volhouden maar de veranderde omgeving
voorzichtig licht de acrobaat het hoofd der zieke op en brengt haar een glas aan de lippen eenigen tijd ligt zij roerloos en alleen aan het hijgen dat ze doet is het merkbaar dat zij lijdt carlo zit op de trap van den wagen en staart naar den straatweg
en het priëel bereikt hebben als zij daar gezeten zijn vat dorus eensklaps haar hand drukt die aan zijn lippen en zegt innig maar fluisterend
ongedwongen is alles wat zij doet vrij zonder bazig of onvrouwelijk te zijn gezellig pratend zonder te ratelen of te babbelen is augusta inderdaad eene allerliefste jonge dame geworden dorus merkt het met vreugde op
een confrontatie van strijkman met dorus was het eenige middel om tot den gewenschten uitslag te komen en derhalve had de procureur aan dokter abels voorgesteld op den bepaalden donderdag ten zijnen kantore de komst van den
wat zou je zeggen juffrouw als ik jou jongen kobus eens een groote erfenis bezorgde misschien wel zooveel dat hij al zijn leven geborgen was en jij er bij ben je gek baas strijkman hoe zou jij
heeft u die scheiding van tafel en bed van de witt onderhanden vroeg krasser aan van blaak zijn collega die juist begonnen was om met een houtje den inkt in den koker tot den gewenschten staat van vloeibaarheid te brengen
er is lang en breed overleg toe noodig geweest om in deze zaak eenig licht te verkrijgen we hebben dat nu en alles kan geregeld worden wanneer u voldoende de identiteit kunt bewijzen van dit jongmensch dien u noemt dorus makko den wettigen zoon van nicolaas makko
juffrouw blommers kan het z niet langer uithouden ze heeft al haar spaarduitjes er al aan gespendeerd is t niet waar juffrouw
heel goed des te beter voor jou strijkkie maar laten we nu eens verstandig met mekaar praten je wilt graag van me af hé dat is te zeggen de oude man gaat weer zitten
t heeft er jaren lang gestaan philip strijkman koopt alle soorten van kleederen en andere artikelen in tot den hoogsten prijs en t zou er misschen nog even duidelijk met zwarte letters op t witte bord te lezen staan wanneer niet sedert ettelijke jaren de eigenaar tot zijn vaderen vergaderd was
het drietal er waarschijnlijk toe het goddelijke festina lente in eere te houden van blaak geeuwde heimelijk terwijl hij uit een doosje pennen na langdurig onderzoek een driegaatjes pen nam en na herhaaldelijk de deugd van het staal op den
maar als ik t heel zachtjes doe dan hooren ze het niet luchtig en licht gleed de strijkstok over de snaren t was een vluchtige oppervlakkige melodie die zachtjes door het vertrekje klonk
zoo iets heb ik nog nooit beleefd wat een wonderlijke gril is dat nu dorus is vertrokken wat zeg je tournel is hij weg waarom grootvader
en als hij voor zijn lessenaar stond met het instrument onder de kin en den strijkstok in de hand netjes en eenvoudig gekleed zag hij er niettegenstaande zijne mismaakte gestalte fatsoenlijk uit
maar daarbinnen in de kamer luistert niemand er naar de gestorvene hoort het niet de knaap ligt met de handen voor het gelaat op de knieën voor het bed hij schreit en snikt hartverscheurend
of liever op en bij het trapje dat naar de deur leidde een toevluchtsoord gezocht de directrice zat op de bovenste sport met een rooden doek om het hoofd geknoopt een verschoten fluweelen jacquet en een zwarten wollen rok aan
eens op een zondag de tent was in een klein stadje opgeslagen waar op den sabbat niet gespeeld mocht worden stond dorus alleen op het ledige tooneel en speelde zijn vingers drukten werktuiglijk de
nogmaals kon dorus op de logeerkamer van mon repos niet slapen hij opende het venster en zag naar buiten in den stillen nacht
veel gedronken had arme carlo ongelukkige zwakke sterke man te zwak om alleen te staan uw steun het tengere vrouwtje is van u weggenomen en t verdriet om haar gemis doet u terugkeeren op het pad
leg toch niet te zeuren baas k moet vier gulden hebben op een maand terugkoop t kan niet ik geef al veel te veel waarachtig
daar dan maar wees er in gods naam zuinig mee tot laat in den nacht zat het tweetal bijeen en besprak de wijze waarop zij zouden samenwerken om kobus juttner voor dorus makko te doen doorgaan
hij grijpt werktuiglijk naar een stoel en laat er zich op neervallen roerloos met de armen slap langs het lijf hangend en t hoofd voorovergebogen blijft hij zitten
weldra zal daar een lijk eenmaal jong en stralend van leven evenals gij worden uitgedragend slechts één polsslag vroeger van de eeuwigheid zie naar den toren tegenover u
een nauw bedwongen grimlach omspeelt strijkmans dunne lippen en vrouw juttner ziet welgevallig verwonderd haar zoon aan die op het portretje wijzend herhaalt oome hé moeder
met een bezorgd gelaat staat carlo bij zijn vrouw en tracht haar een lepel vol medicijn in te geven ik kan het niet meer nemen carlo t walgt me zoo zegt de zieke die de hand aan het brandende voorhoofd brengt en herhaaldelijk naar adem hijgt
o hij niet hij jankt nooit toe meneer laat k hem maar houden al joeg ik hem ook weg hij zou toch iederen keer weeromkomen en
papa waarom speelt u toch nooit meer op de viool u speelt zoo goed och kind en u heeft zoo'n prachtig instrument
ik weet wat best wanneer ik op moet passen of niet wil ik maar even met je meeloopen naar huis om de centen k heb geen geld
en op haar toetredende zegt hij dat is juffrouw ram als ik mij niet vergis allen zwijgen verwonderd blijft de vrouw staan ziet hem oplettend aan en verbreekt de stilte door te zeggen
hij zag in hem alleen den muzikant niet den bultenaar t was dus geen wonder dat op den avond toen dorus voor t eerst de woning van den muziekmeester binnentrad augusta een kreet van teleurstelling niet kon onderdrukken en halfluid uitriep
alles vergat hij om zich heen t was hem alsof hij droomde droomde van zijn idealen idealen die hij nog niet anders dan in onbestemde vormen kende
en dat men te veel ophef van haar zang maakt maar moeten toch erkennen dat zij zooals men t noemt à la mode is en menig dilettant bariton bas of tenor
de tranen staan hem in de oogen en de stem stokt hem in de keel als hij bravo roept terwijl hij haar zijn beide handen toesteekt dat is zingen augusta ik dank je
als het dag wordt schijnt het bijna alsof alle bloesems die de tijd op het gelaat van anderen ontbladerde op dit gezichtje werden uitgestrooid midden in den nacht terwijl buiten de winterstorm huilde in de duisternis
blijven je bent soms nog zoo driftig beloof je t me hu wat ben ik koud dek mij wat beter toe goeie jongen zoo'n eind voor mij te komen loopen laat mij eens drinken t begint weer te gloeien in mijn hoofd
vader is dood ik heet dorus dorus is t zoo goed schei maar uit met je geleerde les je kent haar toch niet van buiten pruttelt strijkman nijdig
of strijkt hem het haar uit de oogen geruimen tijd hebben zij zitten wachten als eindelijk keesje de jongste bediende binnentreedt en kortaf zegt u kunt binnenkomen
vier jaren zijn vervlogen met al hun lief en leed dorus was na zijn studiën op het conservatoire te brussel te hebben voleindigd op reis gegaan om iets van de wereld te zien
als het licht op de vrouw en den jongen valt deinst strijkman onwillekeurig terug zijn oogen worden onnatuurlijk groot en vestigen zich op den knaap die hem onnoozel aanziet
daar had ik me bijna vergaloppeerd denkt strijkman hij schijnt goed op de hoogte te zijn ik moet uit een ander vaatje tappen hij vervolgt
en in den geest ziet hij hoe augusta in de armen van dien anderen rondzweeft hij haat dien man hij zou hem kunnen vernielen en toch kent hij hem niet toch heeft die man hem nooit eenig leed gedaan voor dezen maar nu in dit oogenblik ontneemt hij hem ook alles
ga met mij het smalle gangetje door en pas op dat ge uw hoogen hoed niet deukt als ge het lage deurtje binnentreedt dat naar de zijkamer voert waar de winkel of eigenlijk het pandjeshuis wordt gehouden
maar t hielp niet t was anders een goede vent meneer hartelijk en vriendschaphoudend hij heeft me wat dikwijls gezegd strijkman als jij zoo vaderlijk met me spreekt dan ben ik een heel ander mensch
och zeg liever je als je wilt t klinkt veel beter mag ik dorus ziet tournel glimlachend aan natuurlijk kort voordat je kwaamt zei ze nog dat t haar pleizier zou doen indien je haar augusta wildet noemen
neen dat heeft ze toch niet afgeloerd maar hij is op t punt het luik te openen als een kloppen op de voordeur hem doet opschrikken wat is dat zoo laat nog iemand wie kan dat wezen
schijnt het niet alsof zij u nog aanziet met die halfgesloten oogen maar t is geen licht meer dat er uit straalt druk haar de oogen toe dorus t is de laatste dienst dien ge haar bewijzen kunt
de societeit straalt van licht alles is nog vol beweging en leven in de koffiekamer zit dokter abels in druk gesprek met de heeren verhagen en dankelaar en herhaaldelijk noemen zij den naam van dorus makko den zoon van den
maar eensdeels zag zij op tegen de klepperende tongen der bemoeizieke kleinstedelingen anderdeels vond zij geen eigenlijk geldige reden t was duidelijk te bemerken dat zij er onder leed zij werd stiller en meer in zichzelve gekeerd dan vroeger
zoo'n bult vind je niet alle dagen en dan zoo'n fyselomie bovendien ik heb hem immers van klein kind af gekend en hij mij ook ook ik was temet de eenige dien hij nog na zijn ziekte herkende is t niet zoo beste jongen
en honderden malen werd hun op het hart gedrukt toch vooral op den tijd te passen en niemand te laten wachten levison de kapper coiffeur de dames et
gelukkig schreef ik daar mijn beste vaderlijke vriend u weet het best hoe ik dat bedoel mijn kunst is mijn geluk en door haar zoek ik te vergeten dat ik niet anders gelukkig mag zijn wonderlijk altijd wanneer ik aan u schrijf
ik kan die kamer wel zesmaal en beter verhuren laat dan toch iemand om een dokter of een meester gaan roept een der mannen die hem vasthouden gauw dan toch de kerel is razend ik kan hem niet houden gauw dan
t is altijd jammer dat je niet mee bent gekomen hier in amerika is nog wel geld te verdienen schrijf mij toch eens terug je hebt mij ook niet geantwoord op mijn brief waarbij ik je vijftig dollars zond
dokter abels is met zijn dochter naar de kerk gereden en dorus wandelt met zijn gedachten alleen door den tuin en eindelijk zonder t eigenlijk zelf te weten dèn weg op naar de stad
en staart naar de vlam der lamp die op de tafel staat buiten is het doodelijk stil de natuur is in de rust alles slaapt geen windje suizelt door de boomen
had zich bij den notaris aan huis er over uitgelaten dat t eigenlijk een décline voor polyhymnia was dat men iemand van zoo obscure extractie introduceerde
pour ce solo le solo de majsz misschien verwondert het u te lezen
op straat gekomen valt strijkman nijdig tegen zijn gezellin die op een sukkeldrafje naast hem loopt uit t is een nare jongen dat hij nog altijd kobus zeit dat moet je hem afleeren versta je
overleden te new-york op den den april worden uitgenoodigd zich in hun belang aan te melden ten kantore van den procureur c d verhagen te amsterdam
met een krachtig akkoord begint hij opnieuw zijn spel zijn oogen glinsteren zijn geheele gelaat is bezield en beurtelings wisselen blos en bleekheid op zijn wangen de cremona zingt een lied van liefde en lijden van lust en leven
och zie je me voor z dom aan wil ik je ereis wat zeggen als ik jou vrouw was dan kon ik mijn keel wel aan den kapstok hangen dan moest ik naar jou pijpen dansen en dan kon jij met me doen wat je woudt
en dat hij met zijn opgepotte geld zorgvuldig in een kleine ijzeren kist in het zoogenaamde keldertje onder zijn kamer weggesloten hield bij het schijnsel van de lamp spreidde hij den inhoud voor zich op tafel uit
eenige papieren die in de bovenste lade bij elkander liggen trekken zijn aandacht vluchtig ziet hij ze door en mompelt trouwakte geboortebewijs jij heet theodorus johan hé
scheen hem genoeg te weten dat dorus een rijke erfgenaam was en minderjarig zooveel wist hij van het burgerlijk wetboek wel af dat elke minderjarige een voogd moet hebben en naar zijne meening had hij
en jij kunt ook nog niet erg bijten omdat je nog te klein bent maar ik zal je te eten geven en als je dan groeit en groot bent dan kun je van je af bijten ze wouen je verdrinken omdat je mank loopt maar ik heb je verstopt
k heb haar lief o zoo lief zucht dorus en droef laat hij er op volgen maar zij mij niet hoe zou ze ook mij een bochel een
hij groeit barbara jij laat hem te hard werken tournel ik ja jij je moet zoo'n jongen ook wat rust gunnen maar je bent altijd zoo geweest men kan nooit genoeg doen naar jou zin
gekscheren en babbelen hij sloeg alleraardigste complimentjes maar met hem spreken van gedachten wisselen kon zij niet idealen schiep hij zich niet
krates zegt strijkman vrij luid terwijl hij de lamp grijpt en omhooghoudt om den jongen beter te kunnen zien je hoeft mijn jongen niet uit te schelden hoor t kind doet je immers niets bromt de vrouw
cornelis had goed gezien t was philip strijkman die nu bij den procureur in het spreekkamertje zat te wachten toen den vorigen dag de kantoorlooper janus in de buurt waar de pandjesbaas woonde
met een verhoogden blos op de wangen antwoordt augusta een artist heeft geen visschenbloed zooals zoovelen die met niets dwepen wie niets in verukking kan brengen en die voor niets gevoel hebben dan voor t alledaagsche
wil je er een dozijntje van maken des te beter dan los ik mijn oorbellen die nog achter de schuine deur staan jou oorbellen zeker net zoo gekregen als dat speldje
als t zoo mooi is wat je te zeggen hebt hou dan je mond maar k wil mijn vingers niet branden versta je k verdien graag geld maar
annemekannememeesamen hoor hè je dolt met me waarempel niet en als je niet gauw toehapt dan zeg ik jij één derde part en ik twee derde parten want wij zijn met ons beiden
equilibritische toeren en het jongleeren met diverse artikelen tweedens de icarische spelen voorgesteld door den directeur carlo en deszelfs zonen een cyclorama van de schoonste beelden uit alle windstreken
het wijf kan mij niets meer maken ze kan toch haar eigen man niet aangeven en de rest zal ik wel met haar vinden hè hè hè nogmaals klieft hij de lucht ditmaal met den pook dien hij van de kachel heeft genomen k zal haar trouwen
een grijs jasje met groene opslagen en dito kraag aan knoopte het met een der groote hertshoornen knoopen dicht dekte zijn kunstenaarshoofd met een flambard en zag er nu met zijn geruite pantalon zooals hij het noemde sjiek uit
er zat toevallig een briefje in waar mijn naam op stond zoo hm dus hij kan lezen ja en schrijven ook
wat blieft u juffrouw stil zij schijnt te ijlen zegt de dokter dorus dorus speel dan toch voor mij toe dan houd het licht eens vast mijn jongen dat ik haar goed zien kan
maar t was in t drukst van den kermistijd en daarom konden zij evenmin als hun vader of dorus voortdurend bij de zieke blijven wie van hen even kon zocht haar op wanneer de afstand niet al te groot was
jansen denk er om t dansen is eigenlijk de hoofdzaak riep de kastelein herhaaldelijk tot den timmerman die met zijn duimstok in de hand beweerde dat hij nog vijftig centimeters meer noodig had
de koffie is gedronken het kerstbrood een ruïne geworden en nog zitten allen rondom de tafel van lieverlede is dorus aan het vertellen geraakt
als uit een zwaren slaap ontwakend zucht zij diep ligt een paar minuten doodstil en zegt dan fluisterend k ben zoo koud en toch brandt het daarboven in mijne hersens
hij sloft langzaam naar een hoekkastje grabbelt in zijn diepen jaszak naar den sleutel en ontsluit eindelijk de deur er van een vieze bedompte lucht komt hem te gemoet als hij de kast opent
heeft schuilgehouden voor den dag gekomen en zit nu op den rand van het bed in zijn armen houdt hij een hondje een mank ongelukkig dier met afgesneden ooren en een akelig stompje staart dat rusteloos heen en weer gaat
allengs versnelt de maat glijdt de strijkstok luchtiger over de snaren en eindelijk zingt de viool een zachte opwekkende melodie
wat is die compositieleer toch moeielijk en streng ik leg er nog dikwijls mede overhoop maar ik gevoel en begrijp gemakkelijk en dat helpt
want ik geloof dat het niet lang meer met mij duren zal zoo moet je niet spreken juffrouw k heb sedert van middag zoo'n vreemd gevoel wat weet ik niet maar ik denk dat ik sterven ga ben jij daar nog
ja daarmee zou jij je wel van alles willen afmaken met dat adieu ik zeg je tournel dat ik den jongen zoo niet langer in huis wil houden ik bedank er voor om voor ziekenoppaster te moeten spelen
foei dorus je moogt niet spotten augusta kon nauwelijks een lach bedwingen ik spot niet dat doe je wel je bent ook nog wel een beetje heiden want als wij aan tafel s middags bidden dan dat is ook geen bidden
op zijn gelaat komt een duivelachtige uitdrukking er is bij hem een gedachte opgekomen die hem doet glimlachen als een sater
je ziet wel dat er van de erfenis niets komt hoe lang ben je er nu al over bezig over de vier jaren god beter t jij kost me al een kapitaal aan geld en jou suffe jongen
ik verheug er mij op dat ik u allen tegen het einde van t jaar zal terugzien want ik heb plan om met kerstmis over te komen dr abels schreef dat hij er bepaald op gesteld was mag ik dan ook een paar dagen bij u blijven
ik heb het in mijn hand juffrouw om te maken dat kobus een rijke jongen wordt en een oogenblik tintelde een vonk van vreugde in het gelaat der vrouw en richtte zij haar blik op de
maar het verdwijnt als hij kobus juttner bemerkt die hem nieuwsgierig en onnoozel aankijkt dorus ziet den dubbelganger medelijdend aan de weduwe begrijpt plotseling dat alles reddeloos verloren is en staat op als wilde zij
de maan wierp haar schaduw op het witte behangsel en onwillekeurig riep hij haar ziende ach neen nooit zal zij kunnen
een gesmoorde lach op enkele plaatsen in de zaal begroet zijn komst al de lorgnetten die aanwezig zijn richten zich op de kromme gestalte voor hen wat een hooge rug zegt medelijdend een oudere dame
en plotseling bemerkende dat zij op het punt is om zich te verspreken voegt zij er bij hij is alleen maar wat sufferig nou en dan is het niet zoo m'n kind
wat ik zeg meen ik ha ha ha ha lach je daarom hè hè hè hè hij vraagt me voor den tweeden keer
als hij den ons bekenden wagen die vlak achter de tent staat nadert behoedzaam gaat hij het trapje op opent de deur kijkt naar binnen en luistert
ik zou wel gezorgd hebben dat ik voogd over dien jongen geworden was en dan strijkman dacht over het hoe niet na
twee witte vlinders dartelen in de zoele lucht nu eens schijnen zij rose dan weer blauw al naarmate ze in de zon of in de schaduw op en neer dansen
totdat de jonkman weer uit brussel zou zijn teruggekomen de dokter die volstrekt niet vermoeden kon waarom zijn jeugdige beschermeling zoo eensklaps was vertrokken had naar brussel geschreven
t komt er bij mij niet op aan of mijn aanstaande schoonzoon een betrekking heeft of niet hier zitten de muzikanten polyhymnia was in
hoe meer hij werkte des te meer wilde en kon hij werken hoe meer de factoren van zijn geest arbeidden des te sneller en onvermoeider spanden zij zich in om alles in zich op te nemen wat nieuw en belangrijk was
de zieke ijlt verschrikkelijk ze wil met alle geweld het bed uit en de sterke acrobaat heeft moeite om haar in bedwang te houden je doet me pijn ik wil er uit
hij is goed nog evenals vroeger denkt augusta als hij in den loop van het gesprek met groote achting en genegenheid over haar gestorven grootvader spreekt
roepen een paar van hen als zij dorus langs de banken het trapje op dat naar het tooneel leidt zien naderen nu zal het beginnen denken zij als ze zien hoe hij het grof
ook dan zelfs wanneer de uiterlijke lichaamsvorm in alle opzichten veel te wenschen overlaat soms schijnt het genie bij voorkeur krachtig en breed zijn stempel te hebben gedrukt
want niemand kon zoo snel en goed als hij de honden africhten niemand wist zoo als hij partij te trekken van alle kleinigheden en zoo goed een nieuwe vertooning met de honden en apen te bedenken en uit te voeren
twee jaren duren lang maar dubbel lang wanneer de strengste aller tijdmeters de verveling den maatstaf begint aan te leggen reeds herhaalde malen had augusta het voornemen gehad om met brouwer te breken
en wat zeg jij nu baas strijkman doe wat je niet laten kunt meneer bevend laat hij zich op zijn stoel vallen mijnheer verhagen mag ik u een verzoek doen vraagt dorus zeker
zijn kleindochter augusta die sedert den dood harer ouders bij hem woonde was het zonnetje in huis hij had zijn kleinkind dat zoo vroeg reeds
de directeur stond namelijk aan de eene zijde van den wagen voor een spiegeltje zich te scheren en bracht zijn vettig glimmende haarlokken in den bevalligen vorm dien men gewoonlijk polka haar noemt
om heen te gaan och dokter nu voel ik dat t een dwaasheid was maar ik had ook zooveel geleden in dien nacht ik zag dat zij een ander liefheeft en medelijdend ziet dokter abels hem aan als hij antwoordt
met een krachtige korte finale besluit hij zijn phantasie nu buigt hij en verlaat het orkest in de kleine kamer achter de zaal laat hij zich op een stoel neervallen en wischt zich vermoeid de slapen
voor t venster der woning van den muziekmeester staat augusta en wischt met haar zakdoek een plek schoon op een glasruit waar de ijsbloemen den strijd om haar leven moeten opgeven want de kachel is haar moordenaar
t hondje springt uit de bedstede en nadert den jongen ba wat een mormeldier vind je baas dorus neemt het hondje op en terwijl hij het in zijn armen en tegen zijn lippen drukt zegt hij
tot haar voordeel partij te trekken door strijkman een schrik aan te jagen en hem zoodoende hoe langer hoe meer in haar macht te krijgen de vrek was allesbehalve op zijn gemak en antwoordde
en zijn moeder die men vroeger niet anders dan als schoonmaakster met jak en rok gekleed kende heeft thans een groene japon aan een omslagdoek met palmen om
ben je dan ziek neen ik niet en nu verhaalt dorus haar wie en wat hij is hoe juffrouw keetje reeds maanden lang erge koorts heeft en dag aan dag zwakker wordt hoe hij gehoord heeft dat dokter abels als de knapste geneesheer van den omtrek bekendstaat
die begrafenisgezichten zetten allen nemen hunne plaatsen op het orkest in de sopranen en alten links en rechts van den directeur de bassen en tenoren daarachter
door mijn bochel hé glimlachend ziet dorus haar aan en voegt er bij daar is hij toch goed voor juffrouw ram knikt en laat er op volgen ik dacht dat je al lang dood was hé daar is strijkman ook
verzoek de heeren binnen te komen best meneer vrouw juttner tracht tevergeefs met strijkman een paar woorden te wisselen want onafgebroken vestigen de oogen van den procureur zich op haar en op haar zoon
het kantoor van den procureur verhagen was in de zijkamer van zijn huis op de heerengracht gevestigd de oostenwind die vlak op de ramen stond hield de bloemen die de wintervorst op de ruiten had getooverd in stand
juffrouw ram's woorden en haar tegenwoordigheid hebben den pandjesbaas geheel en al van zijn stuk gebracht en vrouw juttner die begrijpt dat alles verloren is begint onder een vloed van tranen de toedracht der zaak te verhalen zij bekent alles en eindigt met te zeggen
hij telt de cijfers die in het boekje staan op twee honderd zestig negentig drie honderd wel vervloekt roept hij hardop miauw zegt de poes die de slaperige oogen opent
en haar levendige verbeelding tooverde haar een vluggen clown vol jolige grappen en kuren voor de oogen tournel geheel vervuld met de gedachte aan het onmiskenbaar talent van den jongen had met geen enkel woord van zijn mismaaktheid gesproken
barbara wat overdrijf je vind je het ook niet augusta ik vind dorus in t geheel niet leelijk wat zijn gezicht betreft zijn bult ja natuurlijk die is ongelukkig om te zien maar
de onnoozele kobus ziet door het venster naar een loerende kat die op het plat een paar rondhuppelende musschen belaagt nu en dan verheldert een domme lach zijn wezen en roept hij op een doffen toon zich half omdraaiend
carlo legt haar een natten doek op het hoofd maar zij weert hem zachtjes af en fluistert hoor hoor dorus speelt voort en de dokter die tot dusver zijn patiënt geen oogenblik uit het oog heeft verloren staat op en gaat naar de geopende deur
neen dokter dus je voelt je goed evenals gisteren normaal niet zoo zenuwachtig meer neen meneer best dan zal t voor jou vandaag ook een feestdag zijn
wat zullen die twee elkaar liefhebben t was hem plotseling duidelijk geworden dat albertine haar neef otto liefhad hij zag het neen hij gevoelde het hoe of waardoor dat begreep hijzelf niet maar hij was er zeker van en
en zeker alles en nog wat wou jij mijn armen wurm gebruiken om jou rijk te maken en hem dan misschien later met een kluitje in t riet sturen ik dank je ik moet er niets van hebben
hoe weinigen hooren het uur van middernacht wie bekommert zich om het beetje stof dat van de muren valt wie denkt er aan dat elk uur een stofdeel van uw eigen heerlijkheid schudt
een bochel een krates t is ook wat moois voor een jong meisje om er mee voor den dag te komen ha ha ha mag ik u mijn galant voorstellen hij heeft een eenigszins hoogen rug een beetje erg een beetje heel erg
en haar buigzame maar toch gevulde en sierlijke gestalte steekt zoo voordeelig af bij de stokkerige vormen en hoekige bewegingen van juffrouw barbara dat hij onwillekeurig medelijden met de matrone krijgt
o ik verdiep me nog zoo graag in den tijd toen ik bij u was spoedig hoop ik allen in gezondheid weer te zien mijn beleefde groeten aan juffrouw barbara en uw dochter
bravo bravissimo dat heb je ontzaglijk goed gespeeld roept tournel vol verrukking uit als dorus den strijkstok laat zinken
de mismaakte knaap lag met zijn mond open te snorken zijn wezenlooze trekken schenen daardoor nog slapper en onaangenamer t weinige rosachtige haar kleefde vochtig aan zijn voorhoofd en slapen en de rimpelige hals was nog meer in de schouders gezonken dan anders
t is minder ongezellig in het kantoor en het wordt er zelfs behaaglijk als juffrouw bekker de huishoudster met een blad waarop bordjes met brood en kommen koffie staan verschijnt
k ben ook de paljas antwoordt hij min of meer verlegen paljas en vind je dat aardig neen juffrouw maar ik moet wel zal ik nu maar gaan k wou graag weer terug komt de dokter gauw
bij andere menschen binnenshuis op kamers t scheen haar verschrikkelijk zij kon niet dadelijk een besluit nemen de laatste woorden van grootvader kwamen haar in de gedachten
albertine vloog hem te gemoet halverwege den tuin reikte hem haar beide handen stond even stil en wandelde toen arm in arm met den nieuwaangekomene naar de veranda
zonder gevaar voor mij zelven bedoel ik want vergeef mij mijne misschien naar uwe meening ietwat te romaneske ideeën tot dusverre was ik nog niet genezen van de dwaasheid om te gelooven dat men
hij was naar zijn kamer gegaan hij wilde alleen zijn er lag egoïsme in dien wensch maar ook poëzie hoe zong die viool hoe heerlijk golfde de toon uit de bruine schoone
lach je daarom augusta ja hij schrijft dat zoo aardig t is nu reeds bijna twee jaren dat ik hier ben zonder in holland te zijn geweest waar blijft de tijd
houd je mond kwajongen ik weet wat ik gezien heb toen wilde hij naar binnen gaan t is een leugen juffrouw t is een leugen roept hartstochtelijk de jongen terwijl de tranen hem met kracht uit de oogen springen en over zijn bleeke wangen
het drietal spreekt geen woord maar de sluwe groenachtige oogjes van strijkman gaan rusteloos rond of vestigen zich nu en dan op de mismaakte gestalte van den knaap
in leven hondenkoopman te amsterdam strijkman heeft reeds de hand in den zak gestoken en grijpt uit gewoonte naar de papieren maar hij trekt haar ledig terug en op de weduwe juttner wijzend zegt hij juffrouw blommers heeft ze
heb jij je tong doorgeslikt kom spreek eens een spreek wat doe jij voor den kost niets ik wou dat ik wat doen kon waar woon je nergens heb je dan geen vader of moeder
daar heb je een stuk koek arme stakker wat moet ik nou met je beginnen ach ach t eindje zal de ommerschans nog wezen na het gebeurde ten huize van den procureur verhagen had het weinig moeite gekost om de zaak der erfenis voor dorus in orde te brengen
het kleurt strijkmans voorovergebogen gestalte en zijn naaste omgeving met een zonderlinge tint een groote grijze pet met een groen lichtscherm er aan dekt zijn hoofd en beschut zijn kalen slechts hier en daar met dunne vlokken lang grijs haar beplanten schedel voor koude en warmte
strijkman en vrouw juttner wisselen een veelbeteekenenden blik als zij binnentreden keesje geeft hun stoelen neemt u zoolang plaats asjeblieft ik zal mijnheer dadelijk waarschuwen dat u er is
sommige dames uit het stadje die meer of minder jaloersch zijn op augusta's aantrekkelijke verschijning beweren wel is waar dat zij minder mooi dan wel interessant is
gedurende den langen weg van brussel aan amsterdam maakte hij honderd plannen nu eens besloot hij ronduit alles aan dokter abels te zeggen dan weer zocht hij een geldige reden voor zijn verdwijnen te vinden maar telkens stuitte hij daarbij op onoverkomelijke moeielijkheden
arme vrouw je bent te vroeg heengegaan en jij ook henri mijn jongen mijn stamhouder voegt hij er bij terwijl hij het grijze hoofd omwendt om naar een schuins achter hem hangende photographie te zien
paljas de heeren en dames kunnen je niet verstaan ik zal de vrijigheid nemen om je mijn zondagsche stem te verleenen de directeur overhandigt hem een reusachtigen
en het portretje hij hield het bij t licht nogal een goed gezicht hij lijkt wel wat op makko waarachtig hij lijkt er veel op alleen schijnt hij donkerder van haar te zijn t kan best een broer zijn best
een violetkleurige tint verft strijkmans gelaat en de vuisten ballend vlak voor haar oogen roept hij eensklaps dier wat let me of
haar rosachtig schijnsel steekt onaangenaam af bij t vale doffe licht dat door de vervuilde hoornachtige ruitjes van het eenige venster een zoogenaamd hooglicht
zoo'n leelijke dief hé boppie t is toch een dief want het was toch goed van vader nou koest dan hondje kijk hij raapt een paar koude aardappels op die bij een stoep liggen dat is voor jou hond
ga je gang maar als je t hart hebt zij ziet hem sarrend aan mijn deur uit zeg t hoeft geen mooie broek te zijn antwoordt zij kalm zitten blijvend
strijkman is na haar vertrek moedeloos op zijn stoel neergevallen en zucht k ga op de flesch wat moet ik beginnen k heb niets geen recht tegen haar
zelden was een paar meer aan elkander gewaagd dan dit vrouw juttner dacht kalmer na dan strijkman en menigmaal gedurende hun gesprek toonde zij dat ze voor hem niet onderdeed in sluwheid
dacht je dat ik niet wist waar je den aap in bewaarde och m'n lieve strijkkie vrouw juttner heeft zulke goeie oogen en ze kan zoo zachtjes loopen dacht jij dat ik verleden s avonds niets gezien had
vrouw juttner zat bij een eindje kaars het buisje van haar zoon kobus te verstellen toen de pandjesbaas binnentrad zij schrikte toen zij hem zag en voordat hij iets gezegd had stond zij op en vroeg met eenigen angst in haar stem
dat augusta voor u een uitmuntende vrouw zou zijn wist ik immers wel vooruit de kleine frits mijn petekind groeit dus goed
ja misschien heb je toch gelijk augusta maar met menschen die mij onverschillig zijn bemoei ik mij ook niet zoo maar ik vind dat woord haten van jou verschrikkelijk
en t is misschien beter zoo je zult wel in dokter abels zoolang hij leeft een vriend hebben dat heeft hij mij beloofd en daar ga ik gerust de eeuwigheid op in maar
een oogenblik ziet hij dokter abels met vochtige oogen aan en deze laat hem tijd om tot bedaren te komen tracht je nu te beheerschen want ik moet je over een andere voor jou zeer gewichtige zaak spreken
ik geen gedachte mijn eigen jongens worden haast groot genoeg waarom neem jij hem niet strijkman je hebt kind noch kraai en heb je me laatst niet gezegd dat je wel zoo'n soortement bediende kondt gebruiken
ik heb u reeds de laatste maal dat u hier was doen opmerken dat er van voorschot geen sprake kon zijn antwoordt de procureur
wil u even gaan zitten juffrouw en tot dokter abels zich wendend zegt de procureur zachtjes ziezoo dat was het bewijs dat ik voor mezelf noodig had nu is de zaak gezond
t zal wel beter met mij worden als u maar dikwijls een schietgebedje voor mij doet dorus trok een vroom gezicht als je spot worden we weer kwade vrienden pas op
de oude muziekmeester geraakt in vuur als hij over zijn kleinkind spreekt en wordt niet moede al haar deugden en voortreffelijke hoedanigheden op te sommen en als hij eindelijk zegt
de procureur verhagen die door de toevallige ontmoeting met dorus op het concert van polyhymnia den naam makko had gehoord was door het daaropvolgend gesprek met dokter abels tot de overtuiging gekomen dat de ware erfgenaam de jonkman was dien hij op dien avond had
hij leest dokter abels brief en nu en dan speelt een glimlach om zijn lippen augusta ziet hem eenige oogenblikken zwijgend aan en zegt dan het kind vr zich op den grond plaatsend egoïst