AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
doch hij behoeft slechts dezen of genen ketter in zijne buurt te hebben, die hem wat scherp in de oogen kijkt
Zij had medelijden met dat kind, de prinses Urania.
Gilio was slordig koel tegen haar, de marchesa neêrbuigend beschermend.
En dan die ontzettende eenzaamheid, rondom haar, van al die vervallen grootheid
en in deze ontzetting voelde hij die huivering, welke groote schokken voorafgaat;
hij boog als de eik bij de nadering van den storm, als de soldaat bij den aanvang eener bestorming
over het koken van de visch en het braden van den schapebout, en zei met een deftigheid, waaruit bleek hoe diep zij het onrecht, dat haar aangedaan werd
want mij verheugde de gedachte: Madzy zal weten, dat ik haar vijanden bestreden heb.
Neen Madzy!  neen, gij zult niet onbarmhartig en onverbiddelijk wezen: gij zult mij niet verlaten, mij, die u zoo teeder liefheb
over het Eendrachtsplein, door de Elyseesche Velden en den Sterreboog, Par ij s uit.
want zelfs hier heeft mylady Dedlock zich dooaelijk verveeld
Een hunner, die de hoofdman scheen, en even als de anderen, welke acht in getal waren, met vuurroer, borstharnas en sabel gewapend was, sprak hem, even den hoed oplichtende, in dezer voege aan
namelijk in zijne verbeelding, want in het geluid zelf kwam geene verandering.
Hij had nooit zoo iets gehoord;
Een oude man, Fauchelevent geheeten, lag onder zijn kar, waarvan het paard gevallen was.
Deze Fauchelevent behoorde tot de weinige vijanden, welke de heer Madeleine te dien tijde nog had.
'Zou er iets van hem terechtkomen?
mijn knapste leerlingen kwamen niet het best terecht
Hoor naar mij, Feuilly, dapper werkman, man des volks, man der volken.
het is onbillijk dat prinsen, zoo onschuldig als gij en uw broeder, langer als bannelingen uit het ouderlijke huis in den vreemde zouden omzwerven.
Ik zal u bij uwen vader terug brengen en uwe onschuld blootleggen
De bedelaar nam haar mee naar buiten, en zij kwamen in een groot bosch: Daar vroeg zij: O, van wie dit mooie woud
hebt gij geen medelijden met mij, met uw rampzalige zuster Philippa, met uw Vaderland, dat gij het enigste middel dat ons nog redden kan verwerpt?
Robrecht door pijn en woede aangedaan wrong zijn vuisten met
Vrouwe en zonen en dochteren, en o goden, zachte moeder zelfs versloeg vervloekte Alkaïos;
Hylas, die Alkaïos volgde, vond, omdàt hij Alkaïos volgde, den dood
De prins Camaralzaman verhaalde nu zijnen vader op welke wijze hij ontwaakt was;
hij schetste hem met levendige kleuren de schoonheid en de bekoorlijkheden van de dame, die hij aan zijne zijde had gevonden
maar ze kon het ontberen, als het nodig was, en dat kon hij niet En als hij niet verder ging, dan zij hoopte en vertrouwde dat hij gegaan was, welnu, dan zou hij ook weer tot haar terugkeren, omdat hij haar nodig had en niet buiten haar kon
Dit was zo spoedig voorgevallen dat er reeds veel gesneuveld waren eer Jan Breydel, die met zijn ambacht in het diepe der straat stond, het gevecht kon bemerken.
Een beweging, op bevel van Deconinck uitgevoerd, deed de gelederen opengaan, en stelde hem de toestand en het gevaar der wevers voor ogen
want denk, dat indien mijn broeder dit woord was tweewerf onderhaald door den toorn mijns vaders op te wekken, zich buiten staat stelde hem van zijne onschuld te overtuigen, hij de innigste smart zoude veroorzaken aan zijne zuster en vriendin U.
Zonder naar iets anders te zien, gingen zij onder het venster voorbij, en begaven zich niet naar de landingsplaats, die ik kon zien dat ledigwas, maar sloegen het moerassige veld in naar den kant van de N
Dat niet, zeide Deodaat: althans niet, voordat mij de onmogelijkheid blijkt, van mijn last te volbrengen.
Maak slechts haast, want elk oogenblik vermeerdert de noodzakelijkheid om spoedig aan wal te zijn
en dien hij voor zoo goed als niets op den kop had getikt, zeide de kleine leugenaarster;
terwijl het in werkelijkheid White Hermitage uit de beroemde kelders van markies Steyne was
Kom Maandagochtend, als gewoonlijk, om acht uur met de boeken bij mij, opdat ik ze kan zien.
Eja nam een toeslaand leitje uit zijn borstzak en schreef het op
Terwijl de slotenmaker van zijne kar sprong, was de reiziger weder te paard gestegen;
maar de oude man hield het bij den teugel, en herhaalde: Laat mij uw gezicht zien, zeg ik
Evenwel was ik niet bang voor hem, en dat kwam van zijn vriendelijke oogen.
Het waren dezelfde oogen als die van mijn moeder, oogen waaraan ik ook nu nog niet kan denken of de mijne worden vochtig.
Welk een feest, als de goede man ons meenam
Tot nog toe was hij zoo vrij en onbevangen mogelijk geweest in Albertines nabijheid.
alsof haar oogen, als zij op hem rustten, hem zouden zeggen
Welke was de eb en vloed zijner treurige gedachten?
Marie was juist bezig met in eene lade te zoeken, toen zij antwoordde: Wel natuurlijk, Eva, door den tijd zult gij aan andere dingen te denken hebben, dan om den Bijbel aan al de bedienden voor te lezen
Ja mijn kind!  vervolgde de Heer Bos, waarschijnlijk om haar gerust te stellen: gij hadt mij zoo vroeg niet verwacht;
maar ik heb mijn zaken spoediger gedaan gekregen dan ik gehoopt had: en daarenboven is mij, gelijk ik den Heer Heynsz verteld heb, een onaangenaam avontuur overkomen, dat mij wel noodzaakte mijn komst alhier niet langer uit te stellen
en dat als Ada en ik hare speelnootjes wilden zijn, zij het gelukkigste meisje van de wereld zou wezen.
en wij ons des te meer daarin verheugen, omdat wij weten dat het alles spoedig zal voorbijgaan.
De vriend, die het meest van Eva's eigen gedachten en voorgevoelens wist, was haar getrouwe drager Tom.
Toen verhaalde hij mij hoe Barberin bij hem geweest was om te vernemen wat er van mij was geworden.
Toen hij te Parijs was geweest, had Barberin zich naar Garofoli begeven
ik wapende mij met een tak en volgde mijn meester.
Maar toen wij op de open vlakte kwamen, zagen wij honden noch wolven
Eerst en vooral, zijt gij Pubsey en Co.
iTen tweede, is Fledgeby niet Pubsey en Co.
En het voelde als een nieuw verbond tusschen haar en Gerard, dit innige gesprek over zoo hooge dingen op het juist gevulde graf.
Haar smarten waren nu wel voor kort in hun hoogtepunt bedaard, maar daarmede niet gedelgd.
Gij zijt bang, dat gij uw neus dan niet meer zoo in alle zaken zult hebben, als gij gewoon zijt.
Denkt gij, dat ik dat niet begrijp
De vakken tusschen de glasramen waren om en om met familieportretten en wapenrustingen behangen;
het middelste vak alleen was ledig, zijnde daarop in fraai Parisch marmer het geslachtwapen der eigenaars
alvorens men er om dacht om haar als een schoon beeld te bewonderen.
Het was dan ook met meer dan gewone welwillendheid, en tevens met eerbied, dat Madzy haar de diensten aanbood, welke het in haar vermogen was te bewijzen
zij scheen geheei verstomd te zijn, en wat de moeder betreft, het zou goed geweest zijn indien het met haar ook zoo ware geweest, want het ongeluk had haar tot een duivelin gemaakt
lachte Pyke.  Pluck, die altijd de tweede was, en als hij kon zijn kameraad den loef afstak, gilde het uit.
Het arme meisje, dat van verlegenheid zoo in de war was
bloemen, klank, sensatie, en emanatie van een ziel.
Hij hoorde niet wat zij zeide, en zij vroeg hem iets, en hij antwoordde niet, en bleef haar voorzichtig aanzien
Ja, ik woon bij Brass;
daar mocht ik mij wel voor schamen, niet waar?
Dat wil ik niet zeggen, antwoordde de notaris;
maar de man heeft toch een zeer dubbelzinnigen naam
De trotsche vrouw is werkelijk in staat, het kasteel te doen afbranden, en met de bezetting ook mijn kind in de vlammen te doen omkomen, mompelt hij.
Geleidelijk werden nu de slagen luider en luider;
het water daalde en men naderde ons.
Maar zou men ons bijtijds bereiken?
vorderden onze redders in hun werk met
met de koortsige levendigheid van sommige organische ziekten, welke de vrije bewegingen der gezondheid met de verschrikkelijke magerheid des doods gepaard doet gaan, in haar bed op de knieën geworpen, steunde krampachtig met haar hand op de
De koopman bleef niet in gebreke zijnen dank aan zijne bevrijders te betuigen.
Zij namen vervolgens afscheid van elkander, en ieder hunner vervolgde zijnen weg
Als ik mijn boek uitgesproken heb met langen adem, dan kom jij even met je drie, vier zinnetjes: 'ik vind het toch niet mooi, Louis Couperus, Metamorfoze hoor, al heb je nog zoo lang geredeneerd
toen, tot ontsteltenis zijner hoorders: Als ik aanmoediging van u noodig heb, mijnheer!
waarlijk, ijnheer!  ik geloof, dat ik zoo weinig naar haar gelijk, als gij misschien naar
Op eens stond daar nu de dame voor haar, die haar als peet had ten doop gehouden.
Deze was eene magtige Fee of
ZEVENDE HOOFDSTUK.  DE STRAATJONGEN VINDT ZIJN PLAATS IN DE KLASSIFICATIE DER INDIËN.
Men zou kunnen zeggen: dat niet ieder die wil er toe behooren kan
De heer Gillenormand hernam: Kanonnen op de plaats van het museum!
Wil men den Apollo van Belvedère stuk schieten?
Wat hebben de blikken bussen met Venus van Medicis te maken
Opeens blijft de wateremmer onbeweeg'lijk hangen, en Claus schrikt, hoe kon hij zich zoo vergeten?
Claus herkent in de stem van den vrager den ouden Oostenrijker
die zwetser en phrasenheld, minder dan ieder ander voor dat ambt geschikt was.
Hoe is het mogelijk, dat zij niet begrijpen, hoe zij door deze benoeming hun prestige te gronde richten
Het verruimde hem 'Nu, als het niet anders is dan dat' Zij keek hem verwonderd aan 'Niets anders' 'Wel neen Men slaat toch waarlijk geen geloof aan verachtelijk
et demi, zegt het Fransche spreekwoord,' hernam Mevrouw Musch: 'wanneer De Witt en Van Espenblad niet schromen, verraad te bezigen tot het bereiken van hun doel, moeten zy er zich op verwachten, verraden te worden.
In de eerste plaats moeten we voor u zorgen, als loon voor uwe dapperheid.
en den os zelven naar adem hijgende met de pooten uitgestrekt in den stal liggen.
Men meende dat hij ziek was, de arbeider had medelijden met het dier, en oordeelende, dat hij tot het werk niet in staat zou zijn
en ontneem hem wat aan den voet van den Oita hij mij behoedt en u behoort;
in gemoede raad ik, o vorst: leg Alkaïos minstens Tien nieuwe Werken op
De man, die nu voor Gashford verscheen, was kort en gedrongen van gestalte;
hij had een laag voorhoofd, borstelige haren, een stompen neus, en kleine, dicht bij eikander geplaatste oogen
Machteld beminde de Deken der wevers niet zeer, zij had een afkeer van hem zonder te weten waaruit dit zonderling gevoel ontstaan was;
niet dat zij aan zijn hoge wijsheid of aan de rechtzinnigheid zijner inborst twijfelde, neen, zij erkende aan Deconinck al de hoedanigheden die een man kunnen verheerlijken
in het bedje.  Wel tienmalen had hij dat reeds beproefd, maar telkens als hij het hoofdje zacht liet afglijden van zijn arm, gingen de groote oogen wijd open, en vertrok zich het magere gezichtje op smartelijke wijze.
aan gelukkige uren uit hun eerste leven.
Doch gij moet niet meenen dat zij daarom met hun gedachten geheel in het verleden verkeerden.
Volstrekt niet, want die al in een hooger en zaliger deel van den hemel geweest waren
Hij zeide zijn vriend den slotenmaker vaarwel, en haastte zich om by de Zwarte Leeuw te paard te stijgen, onderweg denkende gelijk menige Joe voor en na zijn tijd gedacht heeft
Men heeft mij gezegd, dat ge mij wenscht te spreken, juffrouw Dartle, zei ik, bij haar staan blijvend, met mijn hand op de leuning van de bank, nadat ik haar uitnoodiging om te gaan zitten
eindelijk hoorde zij niet alleen het geraas van een rijtuig, dat het plein opreed, maar ook het roepen van den koetsier.
Zelfs vorstin Warwara, die patiëntie speelde, bevestigde het en Anna stond blozend op
netzjj buiten of binnen de perken der wet, dat geene stem, geene hand, zelfs geen oog zich verhief.
Zij lachte en schertste met Manfred, die tegenover haar te meer op zijn gemak was, omdat hij eene eenvoudige, Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette onbemiddelde jufvrouw van gezelschap zag, die in haar hart die millionnairs wel een weinig moest benijden.
Licht dat zij nu op een feest aan eene badplaats, waar allen gelijk waren, voor eene enkele maal de koningin was
Zonder een woord te spreken, had Madzy zich van hare versierselen ontdaan en de nederige kleedij aangetrokken, welke voor haar bestemd was: en het was eerst toen zij afscheid van haar voogd nam, dat zij haar somber stilzwijgen afbrak met de nauwelijks hoorbare vraag: Weet gij iets van den armen gewonde
Op de lange, glanzende, goudgele haren ligt een krans van versche eikenbladeren, welke tevens een gedeelte van het fraai gewelfde voorhoofd bedekt.
' klinkt het hier op een' toon, die duidelijk de aangename verrassing verraadt, en daar: 'de Winter en de Lente
riep hij hun namen uit: 'Van Nypel, Breekoord, Reeman!
Zij drukten hem de hand en maakten linksche buigingen voor Hanna.
Van Nypel, een mager, zwart mannetje met afhangende schouders, wiens omhooggekruld
waren de kinderen, die ik in den vroegen morgen placht te zien, heel anders ddn ik er later ooit gezien heb.
ze waren niet verkleumd, bang en in lompen gekleed;
Indien juffrouw Boffin, met wier gelaat geen discipel van Lavater vrede kan hebben — met eene rilling — hare nieuwe woning wil opluisteren met de aantrekkelijkheid van een mijner kinderen
Een diepe zucht ontsnapte de benauwde borst van de vrouw, haar lippen bewogen zich, en een glimlach speelde om haar mond;
maar de lippen waren bleek, en de glimlach bleef strak.
de teederhartige vanger der tengere Hinde, voor wie Artemis had gevreesd.
Zoo als de Hinde Herakles, los en vrij ijlende naast zijn wagen, gevolgd was tot in
Maar je hebt het immers niet graag, dat een makker iets flauw van je vindt en je daar op aankijkt?
En juist: een màkker was hij voor zijn leerlingen, met hun al breed wordende schouders, hun verweerde gezichten en hun
tWeest niet bang voor mij, landsluL Maar gij zijt niet in staat om te reizen.
klonk het volgende medelijdende koor, dat zij hoorde
en dat iemand als hy den raad niet zal geven om iets te doen, dat strijdig is met eer en plicht.
' 'Hm! ' zeide Buat: 'ik wenschte daaromtrent wel mijn eigen begrippen te volgen.
was niet gewoon zich dronken te drinken.
Zijn grof en sterk gestel kon wel eene gedurige prikkeling verdragen, waaronder een zwakker spoedig zou zijn bezweken, en zijn trek daartoe was groot genoeg
Bij u, mijn goede Juffrouw, zeide Amelia, zich schreiende over Tante heenbuigende en haar omhelzende: Ach!
Wel!  zeide Tante: staat er niet geschreven: ik was vreemdeling en gij hebt mij geherbergd?
Ik gevoel me sterk om mijn eigen gang te gaan en mij te verzetten tegen de wereld, ik voel soms zeer veel bravoure in mij.
en dat zij gaarne ten geschenke of ter leen wilden geven.
en toen de avond viel verwonderden zij zich, dat er nog zooveel te doen was
naar den duivel, Pitt antwoordde de vader op de tegenwerpingen van zijn zoon, je zal toch niet zoo'n uil wezen drie duizend pond per jaar voor de familie verloren te laten gaan
Hij droeg een pakje: het weggeworpen gevangenispak van Knol.
Nu werd het zoeken in het park gestaakt en de agenten, wachters en handlangers gingen gezamenlijk naar het huis, om den kommandant rapport van hun' tocht te brengen, en nieuwe instructies te vragen
een gevecht verlangden, voegden zij zich bij Tappertit, en drongen Hugh, om zich met zijn avondmaal te haasten, daar zij reeds te lang gedraald hadden
Maar de kleinen, de armen, de ongelukkigen!
O, men legt ze beneden, waar men tot aan de knieën in de modder, in gaten en plassen zinkt.
Men legt ze daar, opdat zij spoediger vergaan zouden.
Men kan ze niet bezoeken zonder in den grond te zakken
dat zou scènes geven, opzien baren, en al wat ik gedaan heb om het gevaar van u af te wenden, zou vergeefs zijn.
Mathilde kan niet toevertrouwd blijven aan eene gouvernante, waarover men fluistert en de hoofden bijeensteekt als zij binnentreedt
de Milaan aan zijn gitzwart hair en geestigen oogopslag, de Deen aan zijne vierkante kloeke gestalte en de Zwitser aan zijne breede knevels onderscheiden lieten.
Eenige kapiteins van de Guarde, waaronder de Ritmeester VAN REEDE van Sonheuvel, waren met dezen trein vermengd
Zij beantwoordde dit met hare gewone vriendelijkheid en verwonderde zich over de gedwongen houding van den jongeling, die gisteren zoo zonder eenige beschroomdheid zich, in een vreemd gezelschap, gedragen had
De heeren van de jury behoeven niet te weten wat gij geloof t, viel Skimpin'hem in de rede.
Gij waart dus op de trap, en kondt niet duidelijk hooren;
maar gij wilt niet zweren, dat Pickwick deze woorderi niet gebezigd heeft
flap, dan kwam er een vaatdoek of een ander voorwerp om je ooren gesnord, door den meester, die daarin nooit miste, met groote behendigheid naar je toegeworpen.
Zoo goed was-je niet, of je moest dat voorwerp bij den meester brengen, die al klaar zat met de plak of met de roede, en dan kon-je je lachen gerust voor een poosje vergeten
Word gauw baas!  Met vromen zin Roep ik: Leev' de werkmansstand!
beroepsbezigheden zijn als de pijnstillende opium of de blaartrekkende pleister, welke de kwaal niet wegnemen, maar ons beletten die te gevoelen.
Maar toen ik, na afloop van het kantoor, weder te huis kwam, en de avond te schoon was, om dien op mijn kamer door te brengen, terwijl de dames uit waren, keerde mijn zwaarmoedigheid
en op een of anderen tijd zal ik het doen!
zeide zij, hare vuist dichtknijpende, terwijl hare oogen flikkerden met een glans die aan krankzinnigheid deed denken
deze sloot de deur, bracht hem bij den eersten zak, en zeide toen: Kijk eens in dezen zak, gij zult nog nooit zulke olie gezien hebben
hij is erg ziek geweest en hij is slechts gered door de zorg zijner moeder.
Nu is mijn vaste overtuiging, dat om hem geheel-en-al te doen genezen, mevrouw
de deur, trad met toornige blikken het waschhuis binnen, maar veranderde eensklaps van toon en nam een onderdanige houding aan, toen zijne oogen
Gy zijt geen vriend van De Witt,' hervatte Thomson, na dat beiden een wijl zwijgend hadden voortgereden.
En als de oude klok terugkwam dan keerde er zeker nog heel wat meer liefs en dierbaars terug, en het zou mij op eens blijken maar een benauwde droom te zijn, dat mijn ouders huis ontruimd en verlaten was
en bereikten zoo over Interlaken het schoon gelegen Meiringen.
beneden het liefelijke groen der lente, boven het maagdelijk wit van den winter;
Dat zou nutteloos zijn, antwoordde mevrouw Lwof, in onze familie zijn wij onderworpen aan onze mannen.
Ik heb er met voordacht den voet haastig opgezet en jij, Dolly
Ziedaar dan de kaarsen aangestoken, het vuur in den haard opgepookt, en onze drie vrienden om eene tafel gezeten, wel voorzien met al het noodige om kennis aan te knoopen en te hernieuwen
MANICHETTI deed wal alles, wat hij met mogelijkheid kon, maar VAN DIJK hield zich bij zijn besluit onverwrikbaar.
En de Heer MANICHETTI moest beloven dezen middag bij hen in dat Logement met zijne dochter ANTONIA te komen spijzigen, en verder den dag doorbrengen
adat zij het of verlaten hadden, leidde het gezelschap door de fraaiste straten der ofplaats, bragt hetzelve op de zoo ruime en luchtige pleinen;
en beklaagde zich, dat men zich te zeer vermoeijen zou met door het zand te loopen;
werd er een bovenvenster opengeschoven, en stond de oude rustige slotenmaker voor hen.
en tot een volk, dat meer belastingdruk kon verdragen.
Maar eerst moet de Javaan onderwezen, ontwikkeld worden.
drie, vier personen te gelijk waren aan het woord
Onmiddellijk verdween het hoofd van Bob achter den muur en ik hoorde niets meer.
het was een dicht ineengefrommeld stuk fijn papier om een hageltje
ofschoon ik erkennen moet, dat de doorgestane proef voor een hongerig mensch niet van de prettigsten was.
Daarom zullen wij nu in werkelijkheid maaltijd houden.
Vervolgens klapte hij in de handen, en beval aan den toeschietenden bediende, de tafel te dekken en op te dragen
en gij staat als ondankbare en verachtelijke dienaren tegen ons op.
Een straal van toorn galmde in het enig oog van Deconinck, Verachtlijk!
Dit weet God wie van beide, het volk of de verbasterde Leliaards verachtlijk zijn
Zij had een andere kabaja aangetrokken en verliet de kamer Het was haar niet mogelijk geweest vriendelijk tegen hem te zijn;
het stuitte haar tegen de borst, hoewel ze weer haar uiterste best deed om alle geloof aan de inhoud van de brief weg te werpen
bleef echter bij hem aandringen en beweerde, dat, als Mattia zijn eerste opvoeding bij hem genoten had, men wel een middel zou vinden, om hem naar Toulouse te zenden en vandaar naar het conservatoire te Parijs
Hoe!  riep Arkel: zou de leeuw een aandeel in den buit aan den tijger afstaan?
en van waar hebt gij op eens die schoone tijdingen?
Van de raadzaal, waar de Kapittels en de vroedschap met benauwde gezichten
Wat is er sedert den tijd, dat ik u gezien heb, met u gebeurd?
en wat was er voor dien tijd toch met u voorgevallen?
Al sprekende en zich door zijne eigene woorden tot geestdrift opwindende, liep hij heen en weer met vasten, forschen stap;
nu bleef hij voor Regina staan, vatte beide hare handen in de zijne en richtte weer het woord tot haar, of hij nu pas aan
en k warn niet in huis, voordat de notaris en Abel, die zelve op de stoep waren gebleven, totdat zij het rijtuig niet meer hoorden, zich verscheidene malen verwonderd hadden
John had hen allen dringend verzocht, den volgenden dag op het Park te komen doorbrengen.
Mevrouw Dashwood, die niet verkoos drukker gebruik te maken van hun gastvrijheid dan zij deden van de hare, bedankte zeer bepaald, wat haarzelve betrof;
Hij was vroeger nooit ziek geweest, maar nu had hij het gevoel van zulk een toestand;
hij was moede, hij gevoelde neiging om zich neer te leggen, verlangen om te slapen, maar overal stroomde de regen neer;
Maar zeg mij dan eerst, met een edel vuur haar aanziende, maar zeg mij mij dan eerst, of gij mij in hetgeen ik ten uwen aanzien zeide ook verdacht houdt van onopregtheid.
TTw zekerheid, mevrouw, locals gg die noemt, nw vermoedens zooals ik ze noem, zijnwreed, onrechtvaardig, in werkeljjkheid geheel van grond ontbloot
en ik zou er niets tegen hebben, als we, om te beginnen, de proef eens namen op een paar Mormonen.
In doze plaats vindt men de beste gevangenis ter wereld voor dezulken, die preventief gevangen zitten
met de boodschap, dat zij hem zeer zouden vefplichten, indien zij dien avond een glaasje wijn bij hem wilden komen drinken.
Die uitnoodiging werd met graagte aangenomen;
In Provence geboren, kende hij al de tongvallen van het zuiden en sprak die met de bewoners.
Dit had hem bij de bevolking bemind gemaakt en er niet weinig toe bijgedragen om hem aller harten te openen
door hunne wederzijdsche relatie's, Van Naghel en Bertha, na papa Van Lowe's dood, hadden vervolgd de traditie, die na den gouverneur-generaals-tijd geheerscht had in de Alexanderstraat, waar mama stil rustig achterbleef, in dat na-leven van oude vrouw en weduwe
Die naam door een mannelijken de Tonnette uitgesproken, greep Lucie de Tonnette zoo zeer aan, dat zij een poos lang buiten staat was om zich te ontkleeden.
Met hoed en sjawl bleef zij zitten op de canapé in hare huiskamer, en vergat zelfs het licht te doen ontsteken
Ab gij mij n zin deedt, evenmin.
Wat behoeft gij er meer langs te dwalen dan ik?
Ik maak dat er ruimte genoeg is tusschen den Theems en mij
'Het was mijn voornemen u van avond te komen zien,' antwoordde hij;
in mijne kluis zult gij Lijsbeth vinden, die u wel een en ander van hem vertellen zal
Wronsky had aan de verkiezingen deelgenomen, omdat hij zich op het land begon te vervelen en om zijn recht op vrijheid tegenover Anna te doen gelden
Men wist evenwel, dat de grootste troep, welke omtrent twee derden van het geheel bevatte, bestemd was om een aanval op Newgate te doen
Ik word zeer aangedaan als ik aan u en aan uwe gastvrije woning denk.
Ik, kan geen woorden vinden om de taal mijns harten uit te spreken.
G-od beloone u naar de mate uwer verdiensten
Was de bliksem voorbij, dan werd het weder nacht.
Het eigenaardige van zulk een lijden, waarbij het onverbiddelijke, het verstompende de hoofdrol speelt, is, dat door een soort van
Lieve moeder!  ik hoop, dat gij er niets tegen zult hebben.
Die is althans eene ordentelijke vrouw, waar wij wel vertrouwd zouden zijn.
' MOEDER: Gij weet wel, HILLETJE, dat ik geene vriendin van uit de stad gaan ben
vol vrees en medelijden, haastig naar hem toe en zette zich dicht naast hem.
Bij toeval ontmoetten hare oogen juist die van Sissy.
Geest, sprak Aladdin, ik had bevolen, een der vier en twintig tralievensters van de zaal onvoltooid te laten, en gij hebt dit bevel opgevolgd: thans heb ik u laten komen, opdat gij het aan de overige gelijk zoudt maken
In zijn plaats zou ik de zaak eenvoudiger behandelen en niet telkens mijn machine opwinden;
ik zou regelrecht het menschdom bestieren, en de mazen doorbreien, zonder den draad te breken;
Maar zij vond het vervelend met hem gekibbeld te hebben, om zijn moeder en zijne zusters.
In het hôtel echter, na tafel, sprak hij met Cornélie
Ophelia was wel in staat om zich zoo boos te maken als eene goede huishoudster behoort te kunnen doen, en zij had zich over de listigheid en baldadigheid van het kind zoo boos gemaakt als zij maar worden kon
o dan vertroost ik mij, dat gij uw' zin zoo wat gezet hebt op de dochter van den Heer VAN VLIET, die ik een zeer lief meisje vind, schoon de lieden zelve mij, wat diep in de groote wereld zijn.
Zoo iets kan een jong mensch voor vele dwaasheden en zonden bewaren
De akeligheid dezer voorstelling joeg LUDWIG eene kille huivering aan, die al zijne leden beven deed.
'Doch ik zie al,' zeide EUGENIO, zijne stem verzachtende, 'dat gij wijzer zijn zult en tot betere gedachten zijt
Als u met Melena spreken wil, trek ik me een oogenblik terug, in een andere kamer.
Of ik neem afscheid van u en van avond zien wij elkaâr terug bij de markiezin van
BUISMAN had zeer naauwkeurig, onder het verhaal, acht gegeven op het gelaat en de Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman houding zijner dochter, en bleef, toen zij uitgesproken had, nog een oogenblik in gedachten zitten;
eindelijk hervatte hij, op eenen zeer ernstigen toon het gesprek
was het niet zoo ellendig gesteld als met dien buitengemeenen man, die zich zelven tot een dommen bedrieger gemaakt had, Josiah Bounderby van
Waarom deelde men my dit onteerend vermoeden eerst mede, toen ik ver van de plaats was waar ik gelegenheid zou gehad hebben my te verantwoorden?
En bovenal, waarom tegen my die zaken zoo terstond in het ongunstigst daglicht gesteld, in tegenspraak met de aangenomen gewoonte en de
maar ik bid haar zeer nederig te bedenken, dat ik een oud man ben, en nog gebukt ga onder de vermoeijenissen, die ik op mijne vele reizen heb doorgestaan.
Ik heb zelfs eene gelofte gedaan Bagdad niet weder te verlaten
doch hadden zich zoo dringend aan het gouden paar opgedrongen, dat het ontwijken van de eer en het genoegen van hun gezelschap moeilijk zou geweest zijn, al had het gouden paar dat
Ik geloof, dat onze vriend wat confuus is over hetgene gearriveerd is en zich niet aan de dames durft presenteeren.
vroeg Suzanna.  Ik haalde de schouders op: zoolang de storm duurt, kunnen wij hier niet vandaan, zeide ik: en vooreerst schijnt het weer niet te zullen bedaren
dat de top van den hem zoo goed bekenden eik geheel van gedaante was veranderd.
had hij nauwelijks tijd te denken, toen de kruin van den eik lager daalde
slaakte hij een langen, luiden gil, struikelde over zijn mantel, verloor zijn kroon, werkte zich op, strompelde met pijnlijken voet en vluchtte eindelijk hinkende weg, achter
had daarom bij herhaling de verzekering gegeven dat hij Fokke alleen uit vriendschap opnam, en, om aan dit verhaal klem bijtezetten, had hij de beide schilders als goede kennissen in de societeit geintroduceerd, waar zij, dientengevolge met groote voorkomendheid werden ontvangen
Men hoorde het paard in de gesloten standplaats met de pooten op het stroo stampen.
Hij opende de deur en Wronsky ging nu den stal binnen, waar het maar half licht was
mij bezoeken.  Ik behoef, naar hetgeen ik hier zie, zeide zij, niet te vragen, hoe het u gaat, maar wilt gij alvorens naar de dochter van den kadi te gaan, niet een bad nemen?
Dat zou mij te veel tijd rooven, gaf ik ten antwoord, ik zal alleen een' barbier laten komen, om mij het haar te
scheen, dat hij niemand nacht noch dag rust wilde laten, en hij werd zoo wonderlijk dat niemand iets naar zijnen zin kon doen.
banden, die tusschen neven en ooms en tantes en nichten al langzamerhand geheel zijn ontknoopt.
Familie-leven bestond misschien ten tijde van de oude patriarchen, die met zonen en dochteren en kudden trokken door de woestijn, maar het bestaat niet meer in ons moderne leven
Pet was een bedorven kindje, maar hoe kon dat anders?
Wie kon er met dat volgzame, mooie schepseltje omgaan zonder onde: den invloed van hare beminnelijkheid te komen
De griffier merkte aan dat er meer romanhelden op de wereld rondloopen dan de meeste menschen vermoeden, en werd voor dat woordje van pas door een dankbaren blik uit Bertha's helder blauwe oogen beloond
Hij hield zich niet tevreden mij in de buurt, waar de kadi woonde, zulk een groot schandaal gemaakt te hebben;
In mijne woede gevoelde ik grooten lust, hem op te wachten en te worgen
hij openbaarde hem beider opregte liefde, die hij hopeloos noemde.
'Hopeloos! ' zeide GEORGE, 'wanneer je zuster het goed meent?
al had zij vijf en zeventig roovers achter elkander getrouwd.
Deze uitbarsting van goedhartige geestdrift scheen zelfs den altijd zoo doffen en neerslachtigen Haredale op te wekken
en hij riep al maar van: Stil maar, ik zal niet boos meer op je zijn!
en dat zei hij tegen zijn dochter, maar ik wist dat toen nog niet dat het zijn dochter was;
En de dochter schreide stil, en toen de lamp op was dwong mijnheer
Deze laatste echter kon beter van het kantoor gemist worden, en zijne bedrevenheid in de Italiaansche taal, gevoegd bij zijne overige handelkundige bekwaamheden, maakte hem meer geschikt, om, onaangezien zijnen jeugdigen leeftijd, eene zaak van zoo veel aanbelang waar te nemen
Niemand anders, zeide HILLEGONDA, en nu begaf zich, AKSWIJK met zijne gewone stoutmoedigheid bij jusfrouw KROMBALG, en zeide: 'Vergeef het mij, Mejuffrouw, dat ik, de eer niet hebbende u in persoon te kennen, u met minder aandacht bejegend heb
Een plan was rijper en rijper in haar brein geworden.
Ze was nu de prinses Zanti: ze droeg een der historische namen van Liparië.
En haar plan was, te worden in Lipara
Met onvermoeiden ijver leidt hij den bezoeker rond en wie belang in Mettray stelt, is hem van harte welkom.
Vragen, opmerkingen, bedenkingen, bezwaren beantwoordt hij gaarne
van later dagteekening dan het testament dat door den heer Boffin — dien gij nog ééns op uwe vorige manier hebt aan te spreken en ik sla u de hersens in — vertoond is geworden
Het ware een dwaasheid, pogingen aan te wenden, om den lagen muur, die ons erf of onze buitengebouwen omringt, te willen verweren: wij zouden onze verdedigers noodeloos aan een zekeren dood blootstellen en hun getal zonder vrucht verminderen
door over de laatste oorlogen te spreken, alsmede over de heldendaden van het contingent van Pumpernickel, onder bevel van den erfprins, hertog van
maar daarin ongelukkig door een ander was voorgegaan.
Of Bella misschien meer had kunnen opmerken indien zij minder bang voor hem geweest was, kon zij niet bepalen;
Hij wachtte op een betuiging van instemming en medelijden, en zij dwong zichzelf, te zeggen: Je zult zoowel in de stad als buiten veel uitgaven hebben;
In hare eigene schatting gedaald, wijl zij zich daarvan verdacht, boog zij haar hoofd alsof zij hem eene zondige en grievende beleediging had aangedaan;
naar msterdam terug trekken, schoon, toen hij vertrokken was, zichzelve beschuldigde van eene te verre getrokken preutschheid, daar zij in haar hart zich volkomen driaan oosjes zn.
, et leven van aurits ijnslager overtuigd hield, dat voor
Op den derden dag na haar herstel, terwijl zij nog, tot voorloopige waarneming, bleef waar zij was, in de rustige afdeeling voor krankzinnigen, vond de docter haar in tranen, bitterlijk en jammerlijk snikkende.
Zij was, na lang tobben en mijmeren en overleggen, tot het besluit gekomen dat haar dochtertje dood moest zijn
het was slordig behandeld hier en daar, als proza: waar hij zich had laten meeslepen.
Hij had gaarne willen gaan wandelen, met Scheffer, maar Scheffer zoû niet komen: hij was uit de stad
vlak over Eckbert gezeten, kon ik over de smalle theetafel heen de laatste enveloppe, die hij opende, herkennen als de mijne
Zij, die het meest zijn aandacht trokken, waren drie of vier mannen, als heeren, maar vrij armoedig gekleed, die voor de meeste voorbijsnellende procureurs hun hoeden afnamen, en hier iets te doen schenen te hebben
Hij heeft zijn leven niet één-, maar twintigmaal gewaagd.
Weet ge, mijnheer, dat die man dit alles gedaan heeft?
Hier werd hij in de onmogelijkheid gebracht om zijn rede te vervolgen door de geweldige kreten, die van alle zijden omgingen.
Hij verlangt zitting onder ons, riep Aylva met luider stemme: Hij vordert die als vertegenwoordiger des Graven
Zoodra Vianen voor het zwaard van Heer Gijsbrecht bezweken was, had deze zich naar de plaats begeven, waar Bertha in den grootsten angst het einde van den strijd verbeidde, want niet zoodra had Gijsbrecht zich de monnikskap van het hoofd geschoven, of zij had haar dierbaren gemaal herkend
hun kleine koppen.  Ze kwamen aanglijden over den berg in een geheimzinnige bedwelming.
Terwijl ze voortgleden, zwaaiden ze rond, half vliegend, half dansend.
Ik denk, dat de jongen niet gauw door hen gewonnen zal zijn, ik hoop het zelfs.
Als ze nu ongedacht jou bij hun bende krijgen, zal dat voor hen zijn, alsof ze twee vliegen in één klap slaan, en ze zullen wel den onhandigen schipper uitlachen, die hen, door het wegjagen van een schuldige, meteen den onschuldige met lijf en ziel in de handen speelde
uitzondering, die mogelijk voor de meesten maar éénmaal in hun leven voorkwam.
In den regel was de gewone burger matig, eenvoudig, huiselijk en overleggend.
In den regel was de deftige winkelier, de rijke koopman zelfs, niet uitbundig in zijn tooi, niet onmatig in zijne leefwijze
met eene schrikkelijke stem: Luister eens, Tom, gij denkt, omdat ik je voorheen heb losgelaten, dat ik nu niet meen wat ik zeg;
maar deze maal heb ik mijn besluit genomen en de kosten berekend
Dus volgde wederom na Lucy's woorden een minutenlange stilte, en weer was Lucy de eerste die ze verbrak.
vroeg zij, met haar gewone kalme zelfverzekerdheid.
Alabin gaf een diner te Darmstadt, neen!
Het was iets Amerikaansch.
Ja, maar dan was Darmstadt in Amerika.
Alleen het heldendicht heeft het recht twaalf duizend verzen met een gevecht te vullen.
Het geleek die hel van het Bramahisme, de vreeselijkste der zeventien afgronden, welke de Veda het woud der zwaarden noemt
En om die herinnering voelende zijn meerderheid, was hij, trots zijn jalouzie, een beetje glimlachend uit de hoogte tegen den prins, een beetje neêrbuigend en duldende zijn aardigheid en flirt, omdat het Cornélie amuzeerde
Alleen om dat te zeggen, uwe ladyschap.
Behalve dat Guppy te leur gesteld, verdrietig en onrustig is, wordt hij door den glans en de schoonheid van haar voorkomen nog meer in de war gebracht
die beurtelings dwong tot dulden, of riep tot durven, waarin have en hals vaak op het spel stonden, die vervreemd scheen van tucht en trouw, en waaruit toch beleid en beraad redde, die koen en kloek, die vroed en vroom maakte
mij zet men eenvoudig in de gevangenis, binnen weinige dagen zal dat waarschijnlijk gebeuren.
Wat zal er in die vijf jaren van u worden?
en om dat te bewijzen, liet ik u de nagelknipsels van den prins zien.
De nagels van den prins helpen mij in fatsoenlijke familie's meer vooruit dan al mijn talenten bij elkaar
Laatst op een zondag wandelden wij het Strand langs, achter een troepje, dat ons den geheelen weg over bezig hield.
het was tusschen drie en vier ure in den namiddag
Het hindert u immers niet, dat ik u door de blinden hoor zingen?
Zijn gelaat was verwrongen en somber, zooals Anna het nog nooit gezien had.
Zij bleef staan, en haar hoofd haastig op zijde wendend, begon zij de haarspelden uit het haar te nemen
Ada zag mij aan en zeide, dat het jammer was, dat hij Richard op onkosten joeg.
Neen, hij had bij Frank willen blijven, misschien wel om zijne poesennatuur, en omdat hij gehecht was aan zijn plekje bij Frank, maar toch ook om iets anders, iets ideëels, eene lichte
Mijn trouwe onderdanen, mijn vrienden, gij hebt mij heden bewezen hoe machtig een heldenvolk is.
Mijn geringe kroon draag ik nu met meer hoogmoed dan Philippe le Bel die van het Franse Rijk draagt, want over u mag ik mij met recht
Je verstaat geen woord van de heele Schrift, oude roffiaan, zoo je meent, dat die gegeven is om aan schoeljes als dezen voorgelezen te worden bij een drinkgelag;
mijne moeder las er in na haar gebed, en ik wil niet, dat dronken volk den draak zal steken met hetgeen zij in zoo hooge achting heeft gehouden
dat nimmer iets de vervulling harer begeerten in den weg mogt staan.
Schemselnihar wendde zich nu weder tot den prins, die nog steeds aan hare zijde was gezeten, en hem met verwarring aanziende, zeide zij
Onze onzekerheid duurde maar kort, want weldra begon er opschudding te komen, en kwamen de menschen, rood en warm, naar buiten stroomen en brachten een benauwden walm met zich mede
Soms welde er een traan op in zijn oog, als hij dacht aan al de vervlogen illusies, die hij zich van dat kindje gemaakt had;
soms ook werd hij boos op het noodlot, dat hem zijn kleinen schat had ontroofd
toen Noureddin uit zijn' geveinsden slaap ontwaakte, en, hem dus ziende, met een schaterend lagchen uitriep: Ha, ha!
, Scheich Ibrahim, daar heb ik u verrast.
Gij hebt mij gezegd, dat gij geheel van den wijn hadt afgezien, en nu drinkt gij ze toch
die haar irriteerden met hun gekletter, nu zij zag bederven in vocht en schimmel, al dat materieele, dat zij met smaak om zich heen koos, als hare artistieke troost in Indië, nu kwam zij in eene ontstemming van lusteloosheid en spleen als zij nog nimmer had doorgemaakt
maar zij zag in hen slechts, wat zij met elkander gemeen hadden, waarom ook Kitty beiden, zoowel Lewin als Wronsky, had kunnen liefhebben
Want wie dan niet vliegen kan, wordt door den generaal met den snavel doodgestoken;
Lieve zoon, zeide zij tot hem, je kunt doen, wat je voor goed houdt.
Wat mij betreft, ik wil met geesten niets te maken hebben.
Ik verklaar je hierbij, dat ik mijn handen in onschuld wasch en nooit meer met je daarover spreken zal
of ik moest het aan den conducteur geven, om er op te passen, of het in een van de zakken van de portieren steken, en dan zouden de passagiers misschien in verzoeking komen
Hij had zich gebukt en zij zag, dat zijne tanden nog altijd knarsten, knarsten.
Toen zij zag, dat zijhe oogen vochtig werden, barstte zij in snikken uit, schreeuwde op, en wierp zich schokkend over den vloer
Ik was veroordeeld tot zwaren arbeid.
T e Toulon is de z ware arbeid van verschillenden aard, zooals in de steengroeven werken, graven, in de dokken pompen, schepen laden en lossen
En indien ik haar daar met mijn bezoek zal willen vereeren, zoo zal dit zijn op eene wijze, welke haar ontzag voor mij zal inboezemen.
In één woord, er zal geene beter ingerigte huishouding zijn dan de mijne
en alleen uit vrees den Spanjaard gehoorzaamden.
De overige schippers, die het met de Spanjaarden hielden, hadden op geenen overval gerekend, en zoo kwam het, dat bijna alles, zonder bloedvergieten in handen der vrijbuiters viel
Hy wil gaan om Buat te waarschuwen,' fluisterde Van Espenblad Beveren in: 'dat moet niet gebeuren.
' 'Blijf, wat ik u bidden mag, blijf nog een oogenblik,' zeide De Witt, op een toon die meer gebiedend was dan de woorden schenen te vorderen
u zette groote oogen op, en nadat hij vooraf, op zijn woord, stilzwijgendheid beloofd had, hoorde hij, hoe hij niet alleen zijn oog had laten vallen op, en hij reeds sedert verscheiden dagen eenig antwoord op zijns vaders aanzoek verwacht had
en beschaafde olland, het oorspronkelijke volkskarakter was bewaard gebleven.
r heerschte ook onder alle de standen iets broederlijks en gemeenzaams, en de zoo groote afstand, welke, voornamelijk in uid- olland, tusschen menschen
De gelaatstrekken van Breydel staken zonderling tegen deze sombere en getaande wezens af;
terwijl de meesten zijner makkers, de schrik in het hart van de aanschouwer, door hun aaklige uitdrukking joegen, was het aangezicht van Breydel aangenaam en edel: schone blauwe ogen vlamden onder dunne wenkbrauwen
Als de luitenant dan maar zoo goed wil zijn de manschap aan te werven,' viel nu een der anderen in, al lachende, en de brutaliteit, met iets als scherts vergoelijkend.
'Denkelijk heeft de luitenant zich daarmede beziggehouden, dat hij zoo laat eerst huiswaarts keert,' sprak Bastiaan vragenderwijs en Juliaan strak aanziende
trotsch op dat vierde geslacht, genietende van die groote familie, dat drukke huishouden, al die beweging, die zijzelve nu zoo miste in haar eigen huis, waar zij nu echter kalm wonen kon, zonder veel bizondere uitgaven meer in haar rustig leven, dat alleen de familie-Zondagavonden geregeld
tot Tante Chloe verklaarde dat haar hoofd spleet van het leven.
Daar echter volgens haar eigen zeggen, hetzelfde ongeluk dagelijks plaats had, deed deze verklaring de vroolijkheid niet verminderen
en bragt dien tijd in afzondering door, zonder zelfs zijne opwachting bij den sultan te maken.
Deze vorst was over zijne nalatigheid zeer vergramd, en beschouwde zulks als een blijk van minachting voor zijn' persoon en zijn hof
Gij bedoelt het ongetwijfeld goed.
Dat kan ik niet nalaten te zeggen.
Het was uw schuld niet, dat gij geld van mij moest hebben.
toen twee personen, die voor hem uitgingen, zijne aandacht trokken.
De een was een fraai gekleed heer, die, met een rotting spelende, zwierig
Ik geloof dat het aan mijn goddeloos hart ligt, antwoordde Topsy zeer stemmig.
Begrijpt gij dan niet hoeveel Miss Ophelia voor u gedaan heeft
al kost het mij ook altijd zoo veel, te scheiden van mijn lieveling.
Er schijnt toch iets waar te zijn van die geruchten over de hertogin van Yemena: Oscar heeft er Myxila
Ook begrijp ik nog niet, vriend MOM, hoe gij aan dit alles gekomen zijt?
'En ik,' zeide JOAN, den Ambtman ernstig aanziende, 'ben u, Ambtman!
geenen dank verschuldigd, dat gij dus
Ik geloof, dat de bronnen op Medevi het land zoo beroemd zullen maken, als je maar wenschen kunt.
Dat is een gewichtig ding om te hooren, zei de boer.
Maar als er nu een tijd komt, dat de menschen hun genezing bij andere bronnen zoeken?
Daar moet je niet bezorgd over wezen, antwoordde de vrouw van
die niet alleen uit de plaats, waar hij bewaard werd, was uitgebroken, maar ook het slot had medegenomen.
Gij hebt zeker wel gehoord, mijnheer, hervatte
Zoodra men buiten Montfermeil den hoek van den weg naar Livry bereikt heeft, ziet men den weg zeer ver voor zich uit, in de hoogte.
Hier gekomen, zou hij, naar zijn berekening, den man en het kind kunnen zien
Als hij in de gevangenis maar eerst tot inkeer kwam.
Dan, later, wanneer hij zijn straf ondergaan had, en zijn schuld aan de maatschappij was betaald, dan zou hij zeker wel weer een goed en gelukkig mensch worden.
En hij vloekte de intuïtie, die geheime domme kracht, waarvan een beetje is in ieder woord, dat wij uiten, en hij vloekte dit: dat ieder woord, iedere klank der menschelijke stem, niet overlegd kan zijn
Javerts beide helpers waren bij hem.
Uithoofde der langzaamheid van hun tred en hun veelvuldig stilhouden, hadden zij ongeveer een kwartieruurs noodig om ter plaatse te komen, waar Jean Valjean zich bevond
Eene enkele blik op de gestalte en kleeding, terwijl zij een houten bruggetje, dat tusschen hen lag, o verging, overtuigde hem, dat zij het was, die hij verlangde te spreken
De gastvrouw nam bij den samovar plaats en trok de handschoenen uit.
Het gezelschap, dat met hulp van onmerkbaar sluipende dienaren de stoelen terecht schoof
maar zij vermocht het niet en moest zich weder afwenden.
Ik wasch mij niet meer met koud water, dat wil papa niet hebben.
Heeft u Wassili Lukitsch gezien
Met achterlating van mijn kostbaar gewaad ontvlugtte ik met mijn kiel dien ik in der haast nog had mede genomen, over den arm, het betooverde paleis langs denzelfden weg, maar met meer spoed, dan ik er was ingekomen
jongen!  gij hebt mij met dien sprong een schrik aangejaagd, dat er mijn hart nog van beeft;
Maar heusch.  en werkelijk, is het zoo?
bromde Barkis, op de bank dichter naar haar toe schuivend en haar een stoot met zijn elleboog gevend.
en gij kunt wel begrijpen, dat die voor mij was als een lichtbaken op een donkeren weg.
Hij knoopte zijn jas dicht, richtte het hoofd stijf op, als een militair, draaide zich half om, kruiste de armen, nam zijn kin in een zijner handen, en ging heen naar den kant der Halles.
en gij spreekt hem, doe hem dan de groetenis van, en zeg hem, dat gij mij op het beurtschip van iddelburg naar otterdam gesproken hebt, en hem daarop eenig geld in de hand duwende en dat is voor uw moeite
behoeft zich slechts een N te verbeelden, welker top de straat St.
Denis en basis des Halles raakt, en wier rechtstaande beenen de straten de Grande Truanderie en de la Chanvrerie, en dwarsstreep de straat der Petite-Truanderie zijn
en dat dit volstrekt niet was te billijken.
Hierop antwoordde Peszow: Ik meen integendeel, dat deze beide vragen niet van elkander zijn te scheiden
hij verloor ternauwernood den spottenden glimlach van zijn gelaat, maar zijne oogen schoten vuur en zijne zware gebalde vuist viel met een vreeselijken slag op haar blanken schouder neder
Je bent mijn kind, van mij, van mij alleen, mijn zoon, en de zoon van mama
Carolien!  Of ik haar ooit weer zal durven opzoeken is de vraag.
Meer dan ergens zal ik bij haar moeten denken aan Anna en meer dan aan iemand zal ik geneigd zijn aan haar te biechten, wat ik gedaan heb.
Dan, soms, niet eens ieder jaar, een paar weken, of in Gothland, of hier.
U verwijt mij wel eens, dat ik, die zooveel van Gothland hoû, zoo weinig bij u kom, maar het is altijd de zelfde reden
Hij schonk alles weg, wat hij bezat, zonder er verder over na te denken.
Wel bragt de schoone Perziane hem meermalen onder het oog, hoezeer hij door die buitensporige milddadigheid zich zelven benadeelde
wanneer het bedenkt dat het lot der volken in de handen is van Eenen, die zeer barmhartig is en vol teeder mededoogen.
Zegt gij: Wij hebben hen hier niet noodig;
Deze getuigenis scheen, in verband met wat verder bekend was, der justitie bezwarend genoeg om den verdachte in verzekerde bewaring te stellen;
zijn adellijke afkomst belette dit niet, ja was veeleer een reden te meer, omdat het er
Het was zijn verdedigingsphrase, en zij viel in goede aarde.
De jongelui keken elkaar nog eens aan, alsof ze wilden zeggen, dat hij eigenlijk gelijk had.
Zij lachten er hartelijk om, en waren nu ook
oo sprak zij nog, toen, die nu geheel van kleedij verwisseld was, geheel in orde gekleed, voor haar stond.
ij had wel niet, gelijk verscheidene van zijn bedrij, de kleederen noodig, om zijn persoon iets, welstandigs en sierlijks bij te zetten
En wat zullen wy antwoorden, als er na onzen dood een stem spreekt tot onze ziel, en vraagt: waarom is er geween in de velden, en waarom verbergen zich de jongelingen?
Wie nam den oogst uit de schuren, en uit de stallen den buffel die het veld ploegen zou
als door onzichtbare draden getrokken, al pratende en zonder erg verdwenen.
'Van morgen heb ik een briefje van u ontvangen,' zei Fournier zacht, toen hij met Louise alleen aan de tafel zat
Met haar zwart groene luiken staarde zij hem thans niet minder somber aan dan den vorigen avond met haar donkere ruiten in dofgroene kozijnen gevat.
Hij wilde weg, naar buiten, alleen zijn met de natuur, ontwaken uit een zwaren slaap vol bange droomen
Een nauwkeurig opmerker zou, door de opgetogenheid en verrukking van jeugd, seizoen en liefde heen, een onverwinnelijke uitdrukking van ingetogenheid, een bescheidenheid ontdekt hebben.
De eetkamer was tevens de voorkamer en scheidde de twee slaapvertrekken.
Men stelt zich schier even onverstandig weder gerust als men zich verontrust
en zij nam zelve de lijn en sprak het dier met zachte woorden toe, waarop het goedwillig volgde.
Buiten gekomen, werd het achter den wagen gebonden en was het wel gedwongen het paard te volgen
gij ziet er wat verhit en vermoeid van de reis uit, hervatte hij, na een korte stilte, op een langzamen toon: maar anders voldoet mij uw uitzicht wel en gij brengt mij terug hetgeen gij bij uw vertrek bezat: mentem sanam in corpore sano
Hij had geen het minste gevoel van de eer, die de dame aan zijne dochter door hare gunst en goedheid bewees;
Hij nam de positie van het meisje zoo kwalijk, alsof de dame de gemeenste vrouw was geweest