AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toen antwoordde het meisje ik weet niet waar je woont zij zocht uitvluchten en meende dat zij den weg niet zou vinden maar de bruigom zei den volgenden zondag moet je bij mij komen de gasten zijn al genood
en ze was zoo weemoedig had ik toch een kind zoo rood als bloed zoo wit als sneeuw en toen zij dat gezegd had werd zij zoo vroolijk het was haar of er iets van komen zou toen ging zij in huis en er verliep een maand
hij droeg haar toen in den zak weg en vermoordde haar later even als de eerste in de bloedkamer omdat zij er binnen was gegaan toen ging hij om de derde zuster nog te vangen en bracht haar ook naar buiten maar de derde was verstandig en slim
toen vroeg de vader weer waar is toch mijn zoon och zei de moeder hij is naar buiten naar zijn moeder's oom daar wou hij een poosje blijven wat moet hij daar doen hij heeft mij niet eens goeden dag gezegd
en zoo bracht hij buiten adem de mand met het goud en de beide meisjes bij haar ouders in huis in huis bezorgde de bruid het bruiloftsfeest zij nam een grijnzend doodshoofd en zette het een hoofdtooisel op en bracht het voor het zolderraam
ach moeder zei de man daar zit zoo'n mooie vogel en hij zingt zoo heerlijk en de zon schijnt zoo lekker en buiten ruikt het als zuiver kaneel
maar de dood die zich ten tweeden male in zijn recht bedrogen vond trad op den dokter toe nu is het jouw beurt en hij pakte hem met ijskoude hand en bracht hem in een onderaardsche grot
hij scheen heel rijk te zijn en de molenaar had niets op hem aan te merken daarom gaf hij hem zijn dochter maar het meisje had hem niet recht lief zooals een bruid haar bruigom moet liefhebben zij had geen vertrouwen in hem
ja zei hij als hij alléén van mij was zou ik hem je geven ja zeiden de anderen als hij het nog eens zingt zal hij hem hebben
eindelijk kwam zij ook in den kelder daar zat een stokoude vrouw die schuddebolde kunt ge mij niet zeggen of mijn bruidegom hier woont vroeg het meisje ach arm kind waar ben je ingekomen het is hier een
er was toen geen zout noodig toen kwam de vader thuis en ging aan tafel zitten en vroeg waar is toch mijn zoon de moeder droeg een grooten schotel met zult op en marleentje schreide en kon zich niet goed houden
en zette hem voor de deur op een stoel en gaf hem den appel in de hand toen kwam daarna marleentje bij haar moeder in de keuken zij stond bij het vuur en had een pan met heet water voor zich en roerde en roerde
toen nam de moeder den kleinen jongen en hakte hem in stukken deed hem in de pan en kookte er zult van marleentje stond er bij en schreide en schreide en haar tranen vielen in de pan
kom hier zei ze en opende het deksel krijg er een appel uit en toen de kleine jongen zich er in bukte gaf haar de booze een raad flap sloeg zij het deksel dicht dat zijn hoofd af vloog en tusschen de roode appels bleef liggen
maar de dood kwam bij den dokter en keek duister en toornig en dreigde hem met den vinger déze keer zal ik het nog laten gaan omdat je mijn peetekind zijt maar waag je het nog eens mij te bedriegen dan neem ik jezelf meê
ach mijn goede peet sprak de jongeling wees toch lief en ontsteek een nieuw licht voor mij dat ik het leven nog genieten kan en koning worden en de gemaal van de schoone prinses
voor hun huis was een hof daarin groeide een amandelboom onder dien amandelboom stond de vrouw eens in den winter en schilde een appel
jonge bruid gij zijt hier in een roovershuis het meisje keek om de stem kwam van een vogel in een kooi aan den muur en hij riep weer
en toen verstopten zij zich om te zien wat de mannetjes zouden doen te middernacht kwamen zij aangesprongen en wilden onmiddellijk aan t werk gaan
het duurde niet lang of de jongen was de beroemdste arts van de wereld als hij een zieke alléén maar aanziet dan weet hij al hoe het staat of hij genezen kan of sterven moet zoo sprak men over hem
en toen verborgen zij zich in de hoeken van de kamer achter de kleeren die daar hingen en zij letten goed op te middernacht kwamen twee alleraardigste kleine naakte mannetjes gingen voor de werktafel zitten en begonnen met hun kleine vingertjes
toen hij haar de sleutel en het ei gegeven had en was weggegaan nam zij eerst het ei en sloot het weg en toen ging zij in de verboden kamer ach wat zag zij daar haar beide lieve zusters zag zij gruwelijk vermoord in het bekken
maar toen hij weg was kwam de nieuwsgierigheid haar plagen en toen zij het heele huis van onder tot boven had doorgesnuffeld ging zij naar de verboden deur en opende die maar zij schrikte toen zij
toen trad de duivel op hem toe en sprak wat zoekt ge wilt ge mij tot peet voor het kind hebben dan zal ik hem goud in overvloed geven en alle genot dat op de wereld is
toen werd zij droevig en ziek toen ging de achtste maand voorbij en zij riep haar man en schreide en zei als ik sterf begraaf mij dan onder den
want het kwam altijd weêr te voorschijn zij werkte en wreef en krabde maar het ging er niet af kort daarop kwam de man van de reis terug en het allereerst vroeg hij naar den sleutel en het
toen zij aan tafel zaten werd ieder opgegeven iets te vertellen de bruid zat stil zij sprak niet toen zei de bruigom wel liefste weet je niets vertel toch ook eens wat zij antwoordde dan zal ik een droom vertellen
en op haar schreien en jammeren sloegen zij geen acht zij gaven haar wijn te drinken drie volle glazen een glas witte een glas roode en een glas gele
en was nu zelf in handen van den dood
toen vertelde het meisje haar vader alles wat er gebeurd was op den dag die voor de bruiloft bepaald was verscheen de bruigom de molenaar had alle familie en vrienden uitgenoodigd
toen ging marleentje weer en zij vroeg broertje mag ik den appel maar hij zweeg stil toen gaf zij hem een klap om zijn ooren en het hoofd rolde op den grond
en zij vluchtten zoo gauw zij konden uit het roovershol weg de asch had de wind weggewaaid maar de erwten en boonen waren ontkiemd en opgegroeid en wezen in den maneschijn den weg zij liepen den ganschen nacht en s morgens kwamen zij in den molen aan
ik vroeg woont mijn bruidegom in dit huis zij antwoordde och arm kind je bent in een roovershol je bruidegom woont hier maar hij wil je dooden en in stukken hakken en dan koken en opeten
en ik zal asch strooien dat je den weg door het bosch kunt vinden toen het zondag was en het meisje op weg zou gaan werd zij zoo angstig waarom wist zij zelf niet en zij stopte haar beide zakken vol met erwten en boonen
de bruigom keek naar boven hij zag het versierde doodshoofd en meende dat het zijn bruid was hij knikte haar toen vriendelijk toe maar toen hij met zijn vrienden het huis was binnen gegaan kwam de hulp die de zusters gevraagd hadden
toen kreeg de dokter den inval of hij den dood niet eens te slim af kon zijn hij was toch zijn peet en zou het voor één enkelen keer wel door de vingers zien als hij een loopje met hem nam
zij zocht al mijn beentjes legt ze in een zijden doek nu hakten er nog maar acht onder nu nog maar zeven
hij zong zoo heerlijk en vloog hoog op in de lucht en toen hij weg was stond de amandelboom weer zooals hij vroeger gestaan had en de doek met de beentjes was weg
de vogel naar een schoenmaker ging op het dak zitten en zong mijn moeder die mij slacht mijn vader die mij at
je moet er mij wat voor geven vrouw zei de man ga naar de zolder op de bovenste plank staan een paar roode schoenen breng die beneden
mijn lief het was maar een droom maar de oude vrouw verstopte mij achter een groot vat en nauwelijks was ik daar weggekropen of de roovers kwamen thuis zij sleepten een jonkvrouw meê en gaven haar drieërlei wijn te drinken witte roode en gele
mijn moeder die mij slacht o was ik duizend voeten onder den grond dat ik dat niet hooren moest mijn vader die mij at toen viel de vrouw als dood neêr
toen zij weêr weg zou gaan vulden zij eerst haar zakken met goud en brachten haar toen weêr uit den berg toen zij thuis kwam wilde zij met haar werk beginnen zij nam den bezem weêr die nog in den hoek stond en begon te vegen
maar zij hadden geen kinderen en zij wenschten zoozéér kinderen te hebben en de vrouw bad er om dag en nacht maar zij kreeg er geen kreeg er maar geen
hij wilde wat rusten maar dadelijk riep het uit de mand ik kijk door mijn venstertje en zie dat je rust ga dadelijk verder en zoo dikwijls hij stilstond werd er geroepen en hij moest voort
hier zijn de huissleutels je kunt overal rondloopen en alles bekijken maar alléén de deur waar deze kleine sleutel op past mag je niet openen dat verbied ik je op je leven
en toen hij uitgezongen had vloog hij weg de ketting had hij in de rechterpoot de schoenen in de linker hij vloog ver weg naar een molen en de molen ging klippe klappe klippe klappe klippe klappe en in den molen waren twintig
de sneeuw smolt weg twee maanden toen kwam het groen drie maanden de bloemen ontloken en vier maanden toen stonden de boomen dicht in het loof en al de groene takken drongen te zamen
mijn zusje marleentje zij zocht al mijn beentjes legt ze in een zijden doek onder den amandelboom kiewit kiewit wat een mooie vogel ben ik
en hij was haar overal in den weg en zij dacht en dacht hoe zij al het geld en goed voor haar dochter krijgen kon en de booze gaf het haar in dat zij den kleinen jongen kwaad wilde
nu ga ik de tweede halen zei de heksenmeester en hij ging weêr als een arm man naar het huis en bedelde toen bracht de tweede hem een stuk brood en hij ving haar weêr zooals de eerste door haar even aan te raken
daarvan verschrikte zij en begon te schreien en te jammeren en liep naar haar moeder en zei ach moeder ik heb mijn broertje zijn hoofd afgeslagen en zij schreide en schreide en wilde niet
neen zei de vrouw ik ben benauwd mijn tanden klapperen en mijn bloed brandt als vuur en zij maakte haar lijfje los en haar ondergoed maar marleentje zat in een hoek te schreien zij hield haar bord voor de oogen en schreide het bord
in de kamer zaten de moeder de vader en marleentje aan tafel en de vader zei ach wat voel ik mij op eens blij en verlicht van hart neen zei de moeder ik ben angstig t is of er een zwaar onweer zal komen
toen zij nu geen leêr vonden maar in plaats daarvan die nette kleertjes waren zij eerst heel verbaasd maar daarna hadden zij uitbundige pret met groote vlugheid trokken zij de kleeren aan en streken ze netjes glad en toen zongen zij
maar het bruiste in haar ooren als een vreeselijke storm en haar oogen brandden en het trok er door heên als bliksemflitsen mijn vader die mij at
en dan moet je zeggen dat er geen hulp voor hem is en dat alle dokters van de wereld hem niet redden kunnen maar pas op dat je het kruid niet tegen mijn wil gebruikt want dan zou het slecht met je afloopen
keer om keer om gij jonge bruid gij zijt hier in een roovershuis en hij riep het nog eens mijn lief het was maar een droom
dat is nu al lang geleden wel tweeduizend jaar toen was er eens een rijk man die had een mooie brave vrouw en zij hadden elkaâr zeer lief
maar marleentje zat en schreide en schreide toen kwam de vogel aangevlogen en toen hij op het dak zat zei de vader ik ben zoo blij en de zon schijnt buiten zoo heerlijk het is mij of ik van daag een ouden vriend zal
maar marleentje ging naar haar kast en nam van de onderste plank haar beste zijden doekje en haalde al de beentjes van onder de tafel uit en bond ze in den zijden doek en ging er meê naar buiten en schreide haar
de man begroef haar onder den amandelboom en hij weende zoo zeer een poos toen werd het wat minder en toen hij nog wat geschreid had hield het op en nog een tijd toen nam hij weêr een vrouw
de man vroeg wie zijt ge ik ben de lieve god dan begeer ik u niet tot peet zei de man ge geeft de rijken en de armen
dat verdroot de vrouw maar zij antwoordde ja als hij uit school komt en toen zij hem door het venster gewaar werd toen was het of de booze zoo over haar kwam
de roover was krijtwit geworden bij het vertellen en nu sprong hij op en wilde ontvluchten maar de gasten hielden hem vast en leverden hem over aan het gerecht toen moest hij met zijn geheele bende voor zijn schanddaden terecht staan
marleentje zei de moeder wat heb je gedaan maar wees nu toch stil dat niemand het merkt er is nu niets meer aan te veranderen wij zullen er zult van koken
mijn moeder die mij slacht toen keek er één op mijn vader die mij at toen keken er nog twee op en luisterden mijn zusje marleentje toen hoorden er weêr vier op
en van heinde en ver kwamen de menschen hem af halen om hunne zieken te bezoeken en zveel goud kreeg hij dat hij spoedig een rijk man was
zij kon niet lezen en daarom zette zij zoolang den bezem in een hoek en bracht den brief aan haar juffrouw het was een uitnoodiging van de kaboutertjes om een kind ten doop te houden
de booswicht zal je zelf meêdragen maar als je thuis zijt laat dan dadelijk hulp voor mij komen zij zette haar toen beide in een mand en overdekte ze met goud dat er niets van haar te zien was en toen riep zij den heksenmeester en sprak
daarna kwam zij den bruidegom tegen die terugkeerde hij vroeg ook fitscher's vogel waar vandaan van fitse fitscher's huis vandaan wat doet daar wel mijn jonge bruid zij is aan t vegen en poetsen gegaan en kijkt nu uit het
de goudsmid zat in zijn werkplaats en maakte een gouden ketting hij hoorde den vogel die op zijn dak zat te zingen en het leek hem zoo mooi
toen ging ik door alle kamers zij waren alle leeg en het was er zoo akelig eindelijk ging ik ook in den kelder daar zat een stokoude vrouw die
zoodat hij langzamerhand weêr een fatsoenlijk inkomen had en eindelijk een welgesteld man werd nu gebeurde eens op een avond tegen kerstmis dat de man
mijn zusje marleentje toen legde marleentje haar hoofdje op haar knie en schreide schreide maar de man zei ik ga naar buiten ik moet dien vogel van dichtbij zien
de tweede vrouw kreeg een dochter maar het kind van de eerste vrouw was een zoontje en hij was zoo rood als bloed zoo wit als sneeuw als de vrouw haar dochtertje aanzag had zij het zoo lief maar keek zij naar den kleinen jongen dan ging het haar recht door het hart
hij sneed het leêr s avonds en wilde den volgenden morgen met het maken van de schoenen beginnen en omdat hij een goed geweten had legde hij zich rustig te bed beval zich aan de hoede van den lieven god en sliep in
daar begon de amandelboom te bewegen de takken gingen van elkaâr en dan weer naar elkaâr toe zoo net of iemand erg blij is en zoo met zijn handen doet
hij vroeg om wat eten maar toen de oudste naar buiten kwam en hem een stukje brood reikte heeft hij haar even aangeroerd en toen moest zij in zijn zak springen
maar marleentje was zoo luchtig en blij alsof haar broertje nog leefde en zij ging weer vroolijk het huis in en aan de tafel zitten en begon te eten
en de oude druppelde een slaapdrank in hun wijn zoodat ze al heel gauw lagen te slapen toen de bruid hen hoorde snorken kwam zij van achter het vat te voorschijn en moest over de slapende roovers
hij wou er zoo graag naar toe en heeft gevraagd of hij wel zes weken blijven mocht zij zullen hem er wel houden ach zei de man ik ben zoo droevig het is toch niet goed hij had mij toch goeden dag moeten zeggen
en toen hij uitgezongen had sloeg hij de vleugels uit elkaâr en hij had in de eene poot den ketting en in de andere de schoenen en om zijn hals den molensteen en zoo vloog hij ver weg naar zijn vader's huis
o ga toch niet zei de vrouw het is of het gansche huis schudt en in vlam staat maar de man ging naar buiten en keek naar den vogel
toen vloog de vogel naar beneden en al de twintig mulders legden den steen op planken en beurden hem op ho op ho op ho op de vogel stak toen den kop door het gat en nam hem als een kraag om den hals toen vloog hij weêr op den boom en zong
toen ging de vrouw heen en haalde de schoenen daar vogel zei de man zing nu dat stuk nog eens toen kwam de vogel en nam de schoenen in den linkerpoot en vloog weer op het dak en zong
er ging rook en vuur en vlammen op van die plek en toen dat voorbij was stond daar het broertje hij nam zijn vader en marleentje bij de hand en alle drie waren echt vergenoegd en zij zijn in huis gegaan en zijn aan tafel gaan zitten eten
draag nu de mand naar huis maar pas op dat je niet blijft staan om te rusten ik zie door het venstertje de heksenmeester nam nu de mand op zijn rug en liep er meê voort maar hij werd hem zoo zwaar dat het zweet hem over het gezicht liep en hij dacht doodgedrukt te worden
zie zei de dood dat zijn voor de menschen de levensvlammen de groote behooren aan kinderen de mindergroote aan gehuwden in hun besten tijd de kleine behooren aan grijsaards maar soms hebben ook kinderen en jonge lieden een klein lichtje
niemand wist waar hij haar heên bracht maar zij kwamen nooit weêr terug zoo kwam hij ook eens aan de deur bij een man die drie mooie dochters had hij zag er uit als een arme zwakke bedelaar en hij droeg een zak op den rug als wilde hij de goede gaven daarin verzamelen
hij heeft mij zoo'n prachtigen ketting gegeven en hij ziet er zoo mooi uit maar de vrouw werd het zoo eng zij viel languit op den grond en de muts van haar hoofd toen begon de vogel weêr
de dood hield zich of hij zijn wensch zou vervullen en haalde een nieuw groot licht maar bij het inzetten deed hij opzettelijk of hij zich vergiste om zich te wreken en het stukje viel en doofde uit toen zakte de dokter in één
maar zij pakte flink aan en begon de stukken bij een te zoeken en legde ze weêr aan elkaar hoofd lijf armen en beenen en toen er geen stukje meer ontbrak kwam er beweging in de leden en ze sloten zich aan elkaâr
tegelijk begon hij te eten en zei marleentje wat huil je toch je broertje zal wel terug komen hé vrouw zei hij wat smaakt mij dat eten goed geef mij nog meer
toen kwam de dokter aan het ziekbed en zag den dood aan haar voeteneind hij had zich de waarschuwing van zijn peet moeten herinneren maar de schoonheid van de prinses overweldigde hem zzeer dat hij alle denken liet varen
in het midden stond een groot bloedig bekken en daarin lagen doode menschen in stukken gehakt zij schrikte zoo hevig dat het ei uit haar hand in het bekken neerplompte zij haalde het er wel dadelijk weer uit en veegde het bloed er af maar dat hielp niet
dat zei de man omdat hij niet wist hoe wijs god den rijkdom verdeelt hij wendde zich dus van den heer af en ging verder
en zij greep van haar dochtertje den appel weêr weg en zei je zult er niet eerder een hebben dan je broer en zij smeet den appel in de kist en maakte de kist toe toen kwam de kleine jongen binnen en de booze gaf haar in dat zij vriendelijk vroeg wil je een appel hebben mijn jongen
en eindelijk dansten zij de deur uit van nu af aan kwamen zij niet terug maar den schoenmaker is het goed gegaan zoolang hij leefde en alles wat hij begon bracht hij gelukkig ten eind
maar de kaboutertjes vroegen haar dringend toch nog drie dagen bij hen te willen blijven dat deed ze toen en leefde vroolijk en genoegelijk en de mannetjes deden alles om het haar prettig te maken
ik heb hier een groote ketel met water moeten opzetten en als ze je in hun macht hebben hakken ze je zonder medelijden in stukken en koken en eten je want het zijn menscheneters als ik mij niet over je erbarm en je red dan ben je verloren
het zal je bij mij wel bevallen want je kunt alles krijgen wat je hart begeert dat duurde zoo een paar dagen toen zei hij ik moet op reis en je zult een korten tijd alleen zijn
o zei de vrouw en ze sprong op en de haren rezen haar te berge als vuurvlammen het is of de wereld vergaan moet ik wil naar buiten dan wordt het mij misschien lichter
het ei wikkelde zich in een handdoek de speld ging in het kussen van den leuningstoel de naald sprong op het bed midden op het hoofdkussen en de molensteen legde zich voor de deur
toen kwam de slechte mijnheer korbes thuis ging naar den haard en wilde vuur aanmaken toen gooide de kat hem het gezicht vol asch hij liep dadelijk naar de keuken om zich te wasschen
ik zag een zwarten man hier op de trap dat was een kolendrager toen zag ik een groenen man
toen veranderde zij het meisje in een blok hout en gooide dat op het vuur en zij ging er naast zitten en warmde zich hé zei ze wat flikkert dat mooi
maar het meisje stoorde zich niet aan het verbod van haar ouders en ging toch naar vrouw trude toen zij bij haar kwam vroeg vrouw trude waarom zie je zoo bleek
zij was eigenzinnig en wijsneuzig en als haar ouders haar iets zeiden gehoorzaamde zij niet hoe kon dat nu goed gaan
zoo zei ze dan heb je de heks in haar echte pakje gezien ik heb al lang op je gewacht en naar je verlangd je moet mij verlichten
dat was een jager toen een bloedrooden dat was een slager o vrouw trude het was gruwelijk ik keek door het raam en toen zag ik in plaats van u den duivel met een vurigen kop
de ouders verboden het haar streng vrouw trude is een slechte vrouw zeiden ze en ze doet goddelooze dingen en als je naar haar toe gaat ben je ons kind niet meer
eens op een dag zeide zij tegen haar ouders ik heb al zoo dikwijls van vrouw trude gehoord nu wil ik er toch eens
de menschen zeggen dat het er zoo wonderlijk bij haar uitziet en er moeten zulke vreemde dingen in haar huis zijn dat ik echt nieuwsgierig ben geworden
die trok toen het blanke jachtmes en gaf hem een paar houwen links en rechts dat hij bloedend en huilend naar den vos afzakte wel broeder wolf zei die heb je het met den mensch klaargespeeld
de wolf grijnsde leelijk maar hij liet zich niet van de wijs brengen en ging recht vooruit toen kreeg hij een tweede lading de wolf verbeet de pijn en wou den jager te lijf
wolf ging nu op den mensch los toen de jager hem zag dacht hij jammer dat ik geen kogel op mijn buks heb hij legde aan en schoot den wolf den hagel in het gezicht
de wolf en de mensch de vos vertelde eens aan den wolf hoe sterk wel de mensch was geen dier kon tegen hem op en er moest list gebruikt worden om zich tegen hem staande te houden
is dat een mensch vroeg de wolf neen dat is er een geweest toen kwam een kleine jongen is dat een mensch neen die moet er nog een worden
eindelijk kwam de jager de buks met dubbelen loop op den schouder het jachtmes op zij nu zei de vos tegen den wolf kijk daar komt een mensch ga daar nu maar op los maar ik maak dat ik in mijn hol kom
toen heeft hij nog eens in den stok geblazen en t ratelde om mijn neus als bliksem en hagel maar toen ik heel dicht bij hem was trok hij een blanke rib uit zijn lijf en daar heeft hij mij z mee geslagen dat ik haast dood ben blijven liggen
och neen zei de wolf zoo heb ik mij de sterkte van den mensch niet voorgesteld eerst nam hij een stok van zijn schouder en daar blies hij in en er vloog mij iets in mijn gezicht dat verschrikkelijk kietelde
de wolf was al vroeg op zijn post en de vos bracht hem op den weg waar alle dag de jager voorbij ging eerst kwam een afgedankte soldaat
toen antwoordde de wolf als ik maar eens een mensch te zien kreeg zou ik wel op hem los gaan daar kan ik je mee dienen zei de vos kom morgen vroeg maar bij mij dan zal ik je er een laten zien
o lieve heer nog toe zei hij wat heb ik een slimme vrouw die neemt de onderdeur er uit dat ieder naar binnen kan loopen en van boven grendelt zij hem dicht het is nu te laat om nog weêr naar huis te gaan maar heb je de deur meêgebracht dan mag je hem ook zelf dragen
zij nam dus een tweede kaas en rolde hem naar beneden de twee kazen kwamen niet terug en toen liet ze nog een derde den berg afrollen want ze dacht mogelijk wachten ze op gezelschap ze gaan zeker liever niet alléén
nu doe het dan maar in god's naam de hussen rolden tusschen de takken door en de dieven riepen de vogels mesten een poosje daarna toen de deur nog altijd drukte zei katerliesje och friedertje ik moet de azijn uitgieten
dat plan beviel den hond best en zooals het bedacht was werd het uitgevoerd de vader schreeuwde het uit toen hij den wolf met zijn kind zag wegloopen maar toen de oude sultan het terugbracht was hij blij en streelde den hond en sprak jou zal geen haartje gekromd worden je zult het genadebrood eten zoolang als je leeft
ze renden weg en lieten alles in de steek s morgens toen de twee naar beneden kwamen vonden ze al hun goud terug en namen het meê naar huis toen ze thuis waren zei frieder katerliesje nu moet je vlijtig zijn en werken
ik laat het vallen je brengt het aan de ouders terug die gelooven dan dat je het gered hebt en zijn veel te dankbaar om je iets aan te doen je zult in volle genade worden aangenomen en zij zullen het je aan niets laten ontbreken
de arme hond die niet ver daar vandaan in de zon lag uitgestrekt had alles gehoord en hij was treurig dat het morgen zijn laatsten dag zou zijn hij had een goeden vriend dat was de wolf daar sloop hij s avonds in het donker door het bosch naar toe en hij klaagde hem over het lot dat hem treffen zou
toen werd katerliesje kwaad en gooide de vijfde en de zesde ook nog achterna en dat waren de laatsten zij bleef eerst een poosje wachten om te zien of zij nog komen zouden en toen zei ze jelui bent pas goed om op mageren hein uit te sturen zoo netjes lang als je uitblijft
weg is weg zei katerliesje en keerde weer om en omdat ze moê was van t harde loopen ging ze lekker langzaam om wat op te koelen al dien tijd liep het bier uit het vat want katerliesje had vergeten de kraan om te draaien
wat zei de man ben je niet wijs hij heeft geen enkelen tand meer in zijn bek geen dief die meer bang voor hem is t is nu zijn tijd en heeft hij ons gediend dan heeft hij er ook goed eten voor gehad
hij liep naar den dominee en zeî dominee de duivel is in je rapenland en hij trekt de rapen uit och heer zei de dominee ik heb een pijnlijke voet en nu kan ik niet naar buiten om den duivel weg te bannen
in een wip was ze de keldertrap weer op maar spits had de worst al te pakken en sleepte hem meê over den grond katerliesje flink bij de hand hem achterna een heel eind het veld over maar de hond was de vlugste en hij liet ook de worst niet los die wipte op en neer over den akker
wees maar goedmoeds buur zei de wolf ik zal je wel helpen uit den brand ik heb wat bedacht morgen ochtend vroeg moeten je baas en je vrouw naar het hooiland en zij nemen het kleine kind mee omdat er niemand in huis achterblijft
terwijl de kat bedaard rondkeek bewoog het zwijn zijn ooren de kat dacht dat het een muis was en sprong er op af en beet er flink in het zwijn sprong schreeuwend op liep hard weg en riep daar op den boom zit de schuldige
dat zal goed gaan dachten de dieven en ze wilden katerliesje wel graâg weêr kwijt zijn daarom zeiden ze de dominee heeft rapen op het land buiten het dorp haal ons wat rapen
er was een man die heette frieder en een vrouw die heette katerliesje zij waren samen getrouwd en leefden als jonge echtelieden op een dag zei frieder katerliesje ik ga naar het land als ik weerkom moet er gebraad op tafel zijn voor den honger en een frisschen dronk voor den dorst
toen zei frieder katerliesje katerliesje dat hadt je niet moeten doen je laat de worst opeten het bier uit het vat loopen en nu vermors je ook nog ons fijne meel ja friedertje dat heb ik niet geweten dat hadt je me ook moeten zeggen
och lieve menschen zei katerliesje ik heb geen geld en ik kan niets koopen maar kun je soms gele gokkels gebruiken dan koop ik wat gele gokkels waarom niet laat eens kijken ga dan naar den stal en graaf achter de koeien daar kun je de gele gokkels vinden maar ik mag er niet bijkomen
de kerels gingen en toen zij aan t graven waren vonden zij zuiver goud zij pakten het bij elkaar en liepen er gauw mee weg de potten en pannen lieten zij staan katerliesje vond dat zij het nieuwe gerij ook gebruiken moest maar zij had er in de keuken geen gebrek aan
daar moet je niet op rekenen zei de hond mijn baas blijf ik trouw daar gaat niets van af de wolf dacht dat het niet ernstig gemeend was en in den nacht kwam hij aangeloopen om het schaap te stelen maar de trouwe sultan had den boer gewaarschuwd en die paste hem op en kamde hem zijn haar met den dorschvlegel dat het bar was
de oude sultan kon geen andere hulp vinden dan een kat die maar drie pooten had en toen zij samen naar buiten gingen strompelde de arme kat langzaam voort en van pijn hield zij den staart in de lucht
nauwelijks waren ze boven of daar kwamen de kerels die dragen wat niet loopen wil en de dingen vinden vr ze verloren zijn zij bleven onder denzelfden boom maakten een vuur aan en wilden den buit verdeelen
katerliesje ging en begon de rapen uit te trekken maar ze was te lui om ze naar boven te halen toen kwam er een man voorbij die zag het en bleef stil staan en hij dacht dat het de duivel was die zoo in de rapen wroette
en toen de kan vol was en het nergens anders meer in kon loopen liep het in de kelder en t hield niet op voordat het heele vat leeg was van de trap af zag katerliesje het ongeval al groote grutten wat begin ik nu dat frieder het niet merkt
de hond en de kat keken naar boven en zagen den wolf die schaamde zich dat hij zich zoo laf had aangesteld en sloot vrede met den hond
dacht je soms dat ik nog langer zou wachten ik ga mijn weg jelui hebt jonger beenen dan ik loop mij dan maar na katerliesje ging en zij vond frieder die was blijven staan om op haar te wachten want hij wou graag wat eten
wat is er is katerliesje soms binnen ja ja zei frieder die is zeker binnen en ligt te slapen toen zei ze dan ben ik het zeker niet en ze liep weg
neen friedertje dat zal ik zeker niet doen zei katerliesje nu toen dan frieder weg was kwamen er marskramers met aardewerk in het dorp en zij vroegen aan de jonge vrouw of zij niets te verhandelen had
zoo aten ze samen het droge brood en frieder zei katerliesje heb je ons huis wel verzekerd toen je bent weggegaan neen friedertje dat had je me eerst moeten zeggen ga dan weer terug en verzeker het huis voor wij verder gaan en breng dan ook wat ander eten meê ik zal hier op je wachten
dat komt voor mij goed uit dacht ze want als wij omkeeren ben ik een heel eind vr nu ging het een berg op en aan beide kanten van den weg waren diepe
geef nu maar eens hier wat je hebt meêgenomen zij reikte hem het droge brood waar zijn de boter en de kaas vroeg de man och friedertje met de boter heb ik de wagensporen ingesmeerd en de kazen zullen wel gauw komen de eene liep weg en toen heb ik de anderen achterna gestuurd om hem te roepen
ze dacht een oogenblikje en toen schoot het haar te binnen dat er van de laatste kermis nog een zak met fijn tarwemeel op zolder stond dat zou ze afhalen en op het bier strooien ja ja wie bij tijds wat spaart die heeft wat in den nood
het bier liep in de kan en katerliesje stond er bij te kijken toen viel haar wat in jée de hond boven ligt niet vast die zou de worst uit de pan kunnen halen dat zou wat moois zijn
zij uit iedere pan den bodem en stak ze allemaal als sieraad op de palen van het hek om het huis heen toen nu frieder thuis kwam en de mooie pronk zag zei hij katerliesje wat heb je uitgevoerd dat heb ik gekocht friedertje voor de gele gokkels van achter de koeien
de man dacht staat het z met de vrouw dan moet ik mijn voorzorgen nemen nu had hij een mooi stapeltje rijksdaalders bij elkaâr die wisselde hij in voor goud en hij zei tegen katerliesje zie je dat zijn gele gokkels die zal ik in een potje doen en in den stal achter de koeien begraven maar kom er niet bij want dan zou het misloopen
o friedertje ik laat ze toch vallen laat ze dan vallen voor den duivel zei frieder boos toen viel de deur met een geweldig lawaai en de kerels riepen de duivel komt uit den boom
eindelijk dacht katerliesje zou het misschien de deur zijn die zoo zwaar is en ze zei friedertje ik moet de deur naar beneden gooien neen katerliesje nu niet dat zou ons kunnen verraden ach friedertje het moet ze is zoo zwaar neen katerliesje hou ze maar goed vast
toen ze nu alle drie wegbleven zei ze wat moet dàt nu weêr beteekenen maar t kon wel dat de derde verdwaald is dan zal ik de vierde maar achterna sturen die kan ze dan bij elkaâr zoeken maar met de vierde ging het niet beter dan met de derde
en tegen zijn vrouw zei hij ga gauw naar huis en kook voor den ouden sultan wat wittebroodspap dat hoeft hij niet te bijten en breng het hoofdkussen uit mijn bed daar mag hij op slapen
toen zei de man dan zal ik je voortduwen en hij duwde hem voort toen ze bij het land kwamen kwam katerliesje in de hoogte en rekte zich uit o de duivel riep de dominee en ze holden allebeî weg en de dominee kon met zijn zeeren voet nog harder loopen dan de man die hem had voortgeduwd met zijn heele beenen
ja friedertje dat heb ik niet geweten dat hadt je mij moeten zeggen katerliesje stond een poosje te denken toen zeide ze hoor eens friedertje dat goud zullen wij wel weer terug krijgen wij zullen de dieven achterna loopen
eens stond de boer met zijn vrouw buiten voor de deur en de boer zei den ouden sultan schiet ik morgen dood wij hebben geen nut meer van hem de vrouw had medelijden met het trouwe dier en daarom sprak zij hij heeft ons zoo veel jaren trouw gediend en zoo goed geholpen wij konden hem nu het genadebrood wel geven
katerliesje had nog altijd de deur op haar schouder en omdat die zoo zwaar drukte dacht zij dat het van de hussen kwam en zij zei ik wou de hussen weggooien neen katerliesje dat moet je niet doen zij zouden ons verraden ach friedertje ik moet wel zij zijn zoo zwaar
ach friedertje ik zou een worst braden maar terwijl ik het bier aftapte heeft de hond de worst weggehaald en terwijl ik den hond achterna zat is het vat leeggeloopen en toen ik het bier met het tarwemeel opdroogde heb ik de kan ook nog omgestooten maar de kelder is weer heelemaal droog
van nu af aan had de oude sultan het zoo goed als hij maar wenschen kon kort daarop bezocht hem de wolf en had er schik in dat alles zoo goed gegaan was maar buur zei hij nu zul je toch wel eens een oog dicht doen als ik bij gelegenheid bij je baas eens een vet schaap weghaal het is tegenwoordig zuinig met de kost
kijk nu toch eens aan zei katerliesje hoe ze mij dat arme aardrijk verscheurd en beschadigd en ingedrukt hebben dat wordt van zijn leven niet weêr goed en de meêlijdende ziel nam haar boter en bestreek er rechts en links de wagensporen meê dan zouden ze niet zoo n last van het drukken van de wagens hebben
maar ik ben er niet bij geweest hoor de marskramers moesten ze netjes zelf opgraven och vrouw wat heb je nu weêr uitgehaald het waren geen gokkels het waren goudstukken ons heele vermogen dat hadt je niet mogen doen
want ze dacht als ze de onderdeur in veiligheid bracht dan zou het huis wel goed bewaard zijn katerliesje haastte zich niet onder weg en toen ze weer bij frieder was zei ze daar friedertje heb jij de deur nu kun je zelf op het huis passen
buiten vond ze dieven die gingen stelen zij ging bij hen en zei ik zal jelui helpen stelen de dieven dachten zij zou de plaats wel goed kennen en vonden het best katerliesje ging naar de huizen en riep menschen heb jelui wat wij willen stelen
de wolf moest vluchten maar hij riep tegen den hond wacht schoelje dààr zul je voor boeten den volgenden dag stuurde de wolf het wilde zwijn die moest den hond opvorderen naar het bosch daar zouden zij de zaak uitvechten
kom dan maar zei frieder dan zullen wij t probeeren maar neem boter en kaas meê dat wij onderweg iets te eten hebben ja friedertje ik zal het meênemen zij gingen op weg maar frieder was vlugger ter been en daarom kwam katerliesje achteraan
ga maar gerust friedertje zei katerliesje ik zal voor alles zorgen toen het nu tegen etenstijd liep haalde zij een worst uit den schoorsteen nam een braadpan deed er een kluitje boter in en de worst en zette het op het vuur
toen zei frieder dat hadt je niet moeten doen katerliesje de boter aan den weg smeren en de kaas den berg afrollen ja friedertje dat hadt je mij dan maar moeten zeggen
frieder klom aan den anderen kant van den boom af om steenen te rapen en de dieven er mee dood te gooien maar de steenen troffen niet en de kerels riepen het wordt al morgen de wind schudt de pijnappels van de boomen
de deur zal ik dragen friedertje maar de hussen en de azijnkruik worden mij te zwaar die hang ik aan de deur dan kan die ze dragen ze gingen nu het bosch in en zochten naar de dieven maar zij vonden hen niet toen het eindelijk te donker was klommen zij in een boom en wilden daar overnachten
en ze ging naar den zolder droeg de zak naar beneden en gooide hem boven op de kan met bier dat die omviel en toen zwom frieder's drinken in de kelder wel ja waar het ééne is daar hoort ook het andere zei katerliesje en ze strooide het meel over de heele kelder uit
toen ze na lang slapen weêr wakker werd was ze half naakt en ze dacht ben ik het of ben ik het niet och ik ben het niet intusschen was het nacht geworden en zij liep het dorp in en klopte bij haar man aan het raam en ze riep friedertje
terwijl zij aan t werk zijn leggen zij het kind gewoonlijk achter de heg in de schaduw ga jij daar nu naast liggen of je het wilde bewaken ik zal dan uit het bosch komen draven en het kind rooven en dan moet jij dadelijk opspringen en mij achterna rennen om het mij weêr af te pakken
katerliesje ging terug en zij dacht friedertje wil ander eten hebben boter en kaas smaakt hem zeker niet dan zal ik een doek vol hussen en een kruik azijn meênemen toen grendelde zij de bovendeur maar de onderdeur lichtte zij er uit en droeg hem op haar schouders
de worst begon te braden en te prutsen katerliesje stond er bij hield den steel van de pan vast en soesde zoo'n beetje heên toen viel haar in terwijl de worst braadt kan ik wel even in de kelder het bier aftappen ze zette toen de pan van het vuur nam een kan ging in de kelder en tapte bier
ze ging eten en werd gaandeweg slaperig en toen begon ze te snijden en half slapend sneed ze al haar kleêren kapot haar schort en haar rok en hemd
en toen zij in haar barmhartigheid zoo neêrbukte viel er een kaas uit haar zak en rolde den berg af toen zei katerliesje ik ben al ééns naar boven geklommen een tweede keer bedank ik er voor dan mag hem een ander achterna gaan en terughalen
toen kregen zij het te kwaad het wilde zwijn kroop weg in een akker en de wolf sprong in een boom de hond en de kat verwonderden zich toen zij aankwamen dat er niemand te zien was maar het wilde zwijn had zich niet heelemaal kunnen wegstoppen en de ooren staken er nog uit
ja friedertje dat zal ik doen ik zal naar het land gaan en t koren snijden toen katerliesje op het land was zei ze in zich zelf wat doe ik nu eerst eet ik voor ik ga snijden of snij ik voor ik ga eten kom ik zal eerst eten
toen had ze de grootste schik van haar werk en zei wat ziet het hier zindelijk en netjes tegen twaalf uur kwam frieder naar huis wel vrouw wat heb je
neen katerliesje dat moet je niet doen het zou ons kunnen verraden ach friedertje het moet wel hij drukt mij zoo zwaar doe het dan maar in god's naam ze goot de azijn uit dat de kerels er mee bespat werden en zij zeiden de dauw sijpelt al van de boomen
l doornenroosje voor lange lange jaren waren er eens een koning en koningin die zeiden elken dag ach als wij toch maar een kind hadden maar zij kregen geen kind
daar trad de twaalfde naar voren die nog een gave te geven had zij kon de booze voorzegging niet opheffen wel verzachten en sprak het zal niet de dood zijn maar een honderdjarige slaap die s konings dochter zal overvallen
nu waren echter juist toen de prins kwam de honderd jaren voorbij gegaan en toen hij de doornhaag naderde waren het enkel mooie groote bloemen die uit elkaâr bogen toen hij kwam
hij er doorging onverlet en achter hem sloten zij zich weêr als een haag hij kwam in het slot daar waren de paarden en de
de koning wilde zijn lieve dochter voor dat ongeluk bewaren en hij liet in zijn rijk afkondigen dat alle spinnewielen moesten worden afgeschaft
in het slot stak een roestige sleutel en toen zij die omdraaide sprong het slot open in het kamertje zat een oude vrouw die ijverig haar vlas spon ei moedertje zei het prinsesje wat doet ge daar
maar het was hun niet mogelijk want de takken hielden zich als met handen gegrepen en de jongelingen bleven aan de doornen hangen en moesten jammerlijk sterven
die gevraagd waren zijn gekomen en toen de feestmaaltijd gehouden was hebben zij aan het kind hare wondergaven geschonken de eene gaf deugd de andere schoonheid de derde rijkdom en zoo kreeg zij alles wat er heerlijks is in de wereld
zij dwaalde het geheele slot rond bekeek zalen en kamers hoeken en gaten zooals het haar in den zin kwam en zoo kwam zij ook bij een ouden toren zij steeg een nauwe trap op en kwam toen voor een kleine deur
hij wist ook van zijn grootvader dat veel koningszonen al in de haag gedrongen waren maar zij waren er ingebleven en een jammerlijken dood gestorven
na lange lange jaren trok weêr een koningszoon door het land hem vertelde een oud man van de doornhaag daarachter zou een slot zijn waar een wonderschoone koningsdochter het doornenroosje zou slapen en met haar het geheele hof
en niet alleen vrienden en verwanten liet hij uitnoodigen maar ook de wijze vrouwen opdat zij het kind goed en gunstig gezind zouden zijn
op het oogenblik dat zij den steek voelde viel zij in diepen slaap en de slaap verbreidde zich over het geheele slot de koning en de koningin die juist waren thuis gekomen sliepen in en met hen de geheele hofstoet
nu gebeurde het juist op den dag dat haar vijftiende jaar moest aanvangen dat de koning en de koningin waren uitgegaan en het meisje alléén bleef in het slot
toen ging hij nog verder en het was z stil dat hij zijn ademhaling hoorde zoo kwam hij eindelijk aan den toren en opende de deur van het kleine kamertje waar doornenroosje sliep daar lag zij en zij was z schoon dat hij zijn oogen niet van haar kon afwenden
toen bukte hij zich en kuste haar maar bij die aanraking sloeg doornenroosje de oogen op en ontwaakte en zij zag hem vriendelijk aan te zamen daalden zij toen van den toren af en de koning ontwaakte en de koningin en de geheele hofstoet en met groote oogen zagen zij elkander aan
in zijn rijk hij had echter maar twaalf gouden borden waarvan zij zouden eten daarom kon hij er ééne niet nooden
haar gave gegeven hadden kwam plotseling de dertiende binnen zij kwam om zich te wreken dat zij niet genoodigd was en zonder iemand te groeten of aan te zien riep zij met harde stem
en de paarden op het slotplein stonden op en schudden zich de jachthonden sprongen en kwispelstaartten de duiven op het dak haalden het kopje uit keken rond en vlogen weg de vliegen kropen verder op de muren het vuur in den haard verhief zich flikkerde op en kookte het eten
toen sprak de jongeling dat schrikt mij niet af ik wil door de doornen dringen en schoon doornenroosje zien en wat de oude zeggen mocht het hielp hem niet hij kreeg zelfs geen gehoor
het gebraad prutste de kok gaf den jongen een oorvijg dat hij t uitschreeuwde en de meid plukte het hoen toen werd de bruiloft van doornenroosje met den prins in alle pracht gevierd en zij leefden gelukkig tot aan het einde
de koningsdochter zal zich op haar vijftiende jaar aan een spinnewiel verwonden en dood neêrvallen na deze woorden keerde zij zich om en verliet de zaal en allen stonden verwezen
de kok hield nog de hand uitgestrekt om den keukenjongen te slaan en de meid zat met de zwarte hen die zij plukken zou verder ging hij en in de zaal zag hij den ganschen hofstoet in slaap en onder aan den troon lagen de koning en koningin
in het land ging toen de sage van het doornenroosje de schoone slapende koningsdochter en dikwijls kwamen er koningszonen die door de haag in het slot wilden dringen
aan het meisje werden alle voorzeggingen van de wijze vrouwen vervuld zij werd schoon zedig liefelijk en verstandig en ieder die haar kende kreeg haar hartelijk lief
maar rondom het slot groeide een doornhaag die ieder jaar hooger werd en het gansche slot omgaf en er overheen groeide zoodat er niets meer van te zien was zelfs niet de vlag op het dak
spin zei het oudje en knikte met het hoofd wat springt dat dingetje aardig rond zei het meisje en greep naar het spinnewiel en wilde zelf ook spinnen maar nauwelijks had zij het aangeraakt of de tooverspreuk vervulde zich en zij stak zich er aan
toen gebeurde het eens terwijl de koningin in het bad was dat er een kikvorsch uit het water naar den kant zwom en tot haar zeide uw wensch wordt vervuld gij zult een dochter ter wereld brengen
wat de kikvorsch voorspeld had gebeurde de koningin werd een dochtertje geboren en z schoon was het dat de koning zich niet houden kon van vreugde en een groot feest liet aanrichten
ook de paarden in de stallen sliepen de honden in den hof de duiven op het dak de vliegen aan den wand ja ook het vuur dat flikkerde in den haard werd stil en sliep het gebraad hield op te prutsen
de kok moest den keukenjongen loslaten die hij juist een flink pak wilde geven voor een verzuim en hij sliep ook toen legde zich ook de wind en aan den boom voor het slot bewoog geen blaadje meer
die raakten dan weg en er ging veel verloren en bovendien gaf het ook een heidensch lawaai toen kwam die man
de page verstond ga gauw ga gauw en bracht het antwoord den koning over nu sprak de raad moet zij wijken voor geweld er werden kanonnen naar boven gebracht en het paleis werd in brand geschoten
en liepen in hun angst allemaal weg de koning hield raad wat er gedaan moest worden en er werd besloten een heraut tot de kat te zenden die haar zou gelasten het slot te verlaten of anders zou men geweld gebruiken
zij sliepen den heelen nacht niet en luisterden met welgevallen hoe de haan om twee vier en zes uur luid en duidelijk den tijd
ten laatste liet hij zich naar een eiland overvaren en het trof dat er daar nog nooit een kat gezien was en de muizen waren zoo de baas geworden dat ze dansten op tafels en stoelen of de huisheer thuis was of niet de menschen
toen het vuur in de zaal kwam waar de kat was sprong zij gelukkig door het venster maar de belegeraars hielden niet op voor het geheele paleis in elkaar geschoten was
daar had het ook niet veel van want hij kwam aldoor boeren tegen die een zeis op hun schouder droegen zoo goed als hij maar op het laatst is het toch gelukt op een eiland waar de menschen niets van een
toen de vader gestorven was ging de oudste zoon met zijn haan op weg maar waar hij kwam was een haan al bekend in de steden zag hij ze al van verre op den toren zitten en zich draaien met den wind in de dorpen hoorde hij er verscheidene kraaien
en niemand kon zich over het dier verwonderen het leek er dus niet veel naar dat hij er zijn geluk mee zou maken maar eindelijk heeft hij het toch getroffen
vroegen of het dier niet te koop was en hoeveel hij er voor verlangde ongeveer zooveel als een ezel goud draagt antwoordde hij
spotgoedkoop voor zulk een kostelijk dier riepen ze allen tegelijk en zij voldeden gaarne aan zijn
en dat was een met goud beladen muilezel de derde broeder kwam met den grootsten rijkdom naar huis de kat maakte het zich met de muizen eens echt naar haar zin in het koninklijk paleis en beet er zooveel dood dat zij niet meer te tellen waren
nu begon de kat haar jacht in een oogenblik had zij eenige zalen van muizen gezuiverd en het volk smeekte den koning het wonderdier voor het rijk aan te koopen de koning gaf gaarne wat er voor geëischt werd
zij werd warm van dat harde werken en kreeg dorst toen bleef zij staan en riep miauw miauw met de kop in de hoogte de koning en het geheele volk verschrikten toen zij dat rare geschreeuw hoorden
toen hij met dien rijkdom naar huis kwam verwonderden zich zijn broeders en de tweede sprak nu wil ik toch eens zien of ik van mijn zeis ook zoo goed kan afkomen
maar roept hij bij klaarlichten dag houdt u dan bereid want dan komt er zeker verandering in het weer dat beviel de menschen
zoo lang hij op het vaste land bleef was er voor hem niets te verdienen overal waren katten en zelfs zveel dat de pasgeboren jongen gewoonlijk verdronken werden
en maaide zoo stil en vlug de halmen neer dat de menschen er bij stonden met mond en neus opengesperd van verbazing
geld heb ik niet en wat ik je nu geef schijnt waardeloos maar het komt er enkel op aan dat je het met verstand gebruikt ga een land zoeken waar deze dingen nog onbekend zijn dan is je fortuin gemaakt
de raadsleden zeiden liever willen wij ons door de muizen laten plagen aan dat kwaad zijn wij gewend dan ons leven prijs geven aan zulk
dat hij op een eiland kwam waar de menschen nooit van een haan gehoord hadden en ook hun tijd niet wisten in te deelen zij wisten wel wanneer het morgen en avond was maar s nachts wisten zij geen tijd uit te vinden
zij waren bereid hem te geven wat hij verlangde en hij kreeg een paard zoo zwaar beladen met goud als het maar dragen kon nu wilde de derde broeder zijn kat ook aan den rechten man brengen het ging hem als de anderen
zie eens zei hij wat een fiere vogel hij draagt een robijnkleurige kroon en sporen heeft hij als een ridder s nachts roept hij driemaal op een bepaalden tijd en als hij voor de derde maal roept gaat haast de zon op
als het koren rijp was brachten zij kanonnen voor de akkers en schoten het er af dat was een heel onzeker werk want soms schoten zij er over heen en soms schoten zij ook de aren in plaats van de halmen