AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de vader hernam wees menschlievend men moet medelijden met de dieren hebben en zijn zoontje den koek afnemende wierp hij dien in den vijver
het stuk dat kogels schoot was eenigszins hoog gericht zoodat de kogels den uitersten bovenrand raakten dien verbrijzelden en de brokken der straatsteenen als schroot op de opstandelingen wierpen
dit moet hij zich herinneren wij zullen zien wij zullen vechten ha ge grijpt de koe bij de hoornen goed ik bied u een kotelet aan en gij antwoordt mij ik wil trouwen
zich dus twee wegen aan welken te volgen moest hij links of rechts gaan hoe den weg in dezen donkeren doolhof te vinden
t is waar dat het eind van dien oeverkant verborgen was achter een hoop puin van zeven of acht voet hoog t welk van een of ander gesloopt gebouw afkomstig was
de glimlach des vaders kwam meer uit men behoeft geen honger te hebben om koek te eten mij lust die koek niet ze is oudbakken
mijnheer de baron wij zijn op een verkeerden weg en op deze woorden legde hij klem door aan zijn horlogeketting veelbeteekenend te rammelen
dat niet antwoordde marius op smeekenden toon wij hebben hier iets te bespreken wederom neen marius nam een ernstigen toon aan
op de volmaking der revolutie op de invrijheidstelling van den vooruitgang op de verheffing van het menschelijk geslacht op de algemeene vrijheid en in het ergste geval op de thermopylen namelijk op den heldendood
de lafaards zeide men dat zij voor den dag komen dat men hen zie zij durven niet zij verbergen zich de barricade der voorstad van den tempel die door tachtig man verdedigd en door tien duizend man aangevallen werd
een kaars voor een armoedig venster der vijfde verdieping heeft gezien en tegen het glas de waggelende schaduw van het hoofd eener oude vrouw die den geheelen nacht scheen gewaakt en gewacht te hebben zij is misschien de moeder van een uwer
verzamelt al de halmpjes van geluk die op aarde zijn en maakt er u een nestje voor het leven van nu t is geen groot mirakel te beminnen en bemind te worden als men jong is verbeeldt u niet dat gij t uitgevonden hebt
later telkens wanneer jean valjean geld noodig had ging hij het op de onbegroeide plek blaru in het bosch halen vandaar de afwezigheid waarvan wij gesproken hebben op een veilige plek in de struweelen die hem alleen bekend was had hij een spade verborgen
jean valjean ontroerde cosette stamelde marius en hij zweeg zij geleken twee misdadigers cosette van geluk schitterend bleef beiden aanschouwen in haar oogen blonk iets als een hemelsche glans
hij redde cosette uit alle moeielijkheden hij bezorgde haar een familie van overledenen het zekerste middel om alle tegenspraak te ontgaan
opende zelf het pakje t waren bankbiljetten men zag en telde ze er waren vijfhonderd briefjes van duizend en honderd acht en zestig van vijfhonderd francs
overigens maakte boulatruelle afgescheiden van deze gelijkenis waarmede hij niet in t reine kon komen opmerkingen en
hij sloeg de hand aan den knop de deur opende zich ten halve jean valjean kon er doorgaan maar stond een oogenblik stil sloot ze weder en keerde tot marius terug
zij glimlachen mits zij slechts het onmetelijke voor zich hebben nooit vreugd altijd geestvervoering zich in zich zelven te verdiepen is hun leven voor hen is de geschiedenis der menschheid slechts een gedeeltelijk plan
een groot gedeelte ervan is geplaveid er was niets dat hem zeide welke streek der stad hij doorging of welken weg hij had afgelegd
en links en rechts langs beide zijden van den vochtigen rioolmuur gleed ontsteld keerde hij zich om achter hem in het gedeelte van de gang t welk hij was doorgegaan
vier-en-twintigste hoofdstuk gevangene marius was inderdaad een gevangene de gevangene van jean valjean de hand die hem van achter had omvat op het oogenblik dat hij viel
zesde hoofdstuk de modderwel jean valjean bevond zich voor een modderwel in den bodem onder de
marius die de oogleden sloot om niet te weenen naderde een schrede en mompelde tusschen zijn krampachtig saamgedrukte lippen om zijn gesnik te bedekken mijn vader en ook gij vergeeft mij zei
dit gedeelte vloer liep glooiend op en eenmaal op die glooiing zijnde was men gered jean valjean besteeg dit hellend vlak en kwam aan de andere zijde van den slijkkuil
maar wij betwijfelen het dat hij aan zelfmoord had gedacht wijl dit een ongodsdienstige handeling ware jean valjean hield zich in den dichten nevel van het gevecht alsof hij marius niet zag maar werkelijk verloor hij hem niet uit het oog
jean valjean was uit de eene streek der hel in de andere gevallen toen hij vijftig schreden had afgelegd moest hij stilhouden er deed zich een vraag voor de gang liep uit in een andere gang welke hij dwars doorsneed
elkander kruisen hij had deze donkere snijding voor oogen ditmaal zooals hem reeds in andere smartelijke toestanden gebeurd was openden zich twee wegen voor hem de eene aanlokkend de andere afschrikkend welken te kiezen de
hij was er laat gekomen en wist vermoedelijk dat javert er gevangen was de corsicaansche vendette is tot sommige lage kringen doorgedrongen en geldt er
dewijl die slechts tot een voorloopig einde dient is dit een reden voor haar langen duur met de snelheid der vreugde liet boulatruelle zich veeleer uit den boom vallen dan dat hij er
en van haar ellende haar barricade maakte blokken als van een schavot verbrijzelde ketens palen met dwarsbalken in den vorm van galgen
het slurpt alles op en zuigt de aarde als t ware uit men zou zeggen dat de zon dorst heeft een plasregen is een glas water de regen is dadelijk opgedronken des morgens is alles druipnat des namiddags is alles stof
men onderscheidde in dien hoop dooden een bleek gelaat loshangend haar een doorschoten hand en een halfnaakte vrouwenborst t was
in de indiën zijn dergelijke moerassen het water schijnt buitengewoon onverklaarbaar golvend zonder dat er wind is bewogen waar het stil moest zijn
t is goed dat men in de kerk ernstig zij maar na de mis moet men de bruid als in een droom laten ronddraaien een huwelijk moet koninklijk en tooverachtig zijn
op het bepaalde oogenblik met dezelfde zelfverloochening als een tooneelspeler die moet optreden gaan zij gehoorzaam aan het goddelijk scenario in het graf
weet ge wat hij gedaan heeft mijnheer hij is als een reddende engel opgetreden hij moest zich te midden van het gevecht werpen mij er aan ontrukken het riool openen mij er in brengen mij er in voortdragen
zonder van de catacomben die een afzonderlijk mijnwerk zijn en van het verwarde netwerk der gaspijpen te spreken zonder het machtig samenstel der waterleiding te rekenen
waarom om niets door welk orgaan door zijn ingewanden welke zijn zijn ingewanden zijn riolen
de toebereidselen tot den aanval worden immer met een zekere stelselmatige langzaamheid gemaakt daarop volgt de donder deze langzaamheid vergunde enjolras alles na te zien en te verbeteren hij gevoelde
boulatruelle dacht aan den schat eindelijk na lang peinzen herinnerde hij zich flauw eenige jaren geleden een dergelijke opwekking te hebben gehad ten aanzien van een man die hem scheen wel dezelfde als deze te kunnen zijn
het misverstand het onbekende zij had tegenover zich de constitueerende vergadering de volkssouvereiniteit het algemeene stemrecht de natie de republiek
weest toch voor den drommel vroolijk verliefd trouwt toch wanneer ge trouwt in de koorts der bedwelming en in het gewoel en gewemel van het geluk
t kon niet anders dan de spits eener colonne zijn maar van welke colonne waarschijnlijk van de aanvalscolonne de sappeurs die belast waren met de slechting der barricade moesten natuurlijk de soldaten voorafgaan die bestemd waren ze te bestormen
zoo de feiten hun plicht deden moesten zij enkel de wet bevestigen t is god die de feiten zendt zou dan nu de wetteloosheid van
hebt ge aan iets behoefte vroeg hem enjolras javert antwoordde wanneer zult ge mij dooden wacht wij hebben op dit oogenblik al onze patronen noodig geef mij dan iets te drinken zei javert
de heerlijkste geur is die welke uit het witte opstijgt men ademde den scherpen geur der nagelbloemen de oude kraaien van maria van midicis zaten verliefd in de hooge boomen
een blinkend vod half vuilnis half helderheid die blaft en zingt dat men in de handen klapt voor dezen luister uit alle schandelijkheden samengesteld dat er voor het volk geen feest zij zoo de politie niet te midden ervan die soort van
werd het schrijfkabinet dat marius als advocaat noodig had als zijnde zoodanig kabinet door de orde voorgeschreven
de berekening is zeer schrander maar hij bezit nu geen centime meer hij zou mij zijn ledige handen toonen en wijl ik eenig geld behoef voor mijn reis naar joya geef ik u die alles bezit de voorkeur boven hem die niets bezit
het kanon braakte brullend zijn kogels zij werden niet meer teruggekaatst maar smoorden in de matras de verwachte uitkomst was verkregen de barricade was behoed burger zei enjolras tot
zoo is er soms bij hevigen brand een kamer die niet brandt en in de woeste zeeën voorbij een voorgebergte of tusschen de rotsen een stil plekje
in sommige oogenblikken wanneer zij het leger uitdaagde bedekte zij zich met drommen en storm een woelige hoop vlammende hoofden bekroonde haar gewemel vulde haar
de grijsaard leed hierdoor met zachtmoedigheid zonder er iets van te doen blijken merkte de heer gillenormand buitendien op dat marius sedert hij te zijnent was teruggebracht en zijn bewustheid had herkregen hem niet eens vader had genoemd
het verdient opmerking dat het vuur t welk de barricade teisterde het inwendige ervan nauwelijks verontrustte wie nooit getuige van deze soort van oorlogen geweest is kan zich geen denkbeeld vormen van die zonderlinge oogenblikken van rust
wij zullen dus niets van de liefelijke bewegingen van cosettes ontwaking mededeelen een oostersch sprookje zegt dat de roos door god wit was geschapen
de groote wet vermenigvuldigt u lag daar glimlachend en verheven en dit liefelijke geheim ontlook in den glans des morgens cosette met het haar in het zonlicht de ziel in droombeelden inwendig door de liefde
van vroolijkheid te midden van het gedrang collé panard en piron laten er hun dieventaal afstroomen van den top wordt de catechismus der vischwijven op het volk gespogen dit huurrijtuig door zijn lading ontzaggelijk geworden heeft een
genoemd had welke ook de gevolgen ervan waren geweest zelfs indien hij ontdekt had dat jean valjean een tuchteling was zou dit hem zelven marius zou dit haar cosette veranderd hebben
de schitterende junizon overstroomde met licht dit vreeselijk gevaarte t was de barricade der voorstad van den tempel
op sommige plekken was de muur bedekt met afschuwelijke zwammen die zweren en puisten geleken zelfs de steen scheen in dezen verpesten dampkring ziek
jean valjean richtte het hoofd op met zulk een majestueuse houding dat hij aan de zoldering scheen te reiken t is noodzakelijk dat ge mij hierin gelooft mijnheer hoewel de eed dien ik en mijnsgelijken doen bij de justitie niet van kracht is
men heeft het slot doen herstellen het bed is gespreid en gereed ge behoeft slechts te komen cosette heeft bij uw bed een groote oude bergère geplaatst en tot haar gezegd steek hem uw armen toe
ja schiet mij dood zei enjolras toen de stomp zijner karabijn wegwerpende en de armen over elkander geslagen bood hij zijn borst aan
wegens het heldere zand was er geen plekje slijk en wegens den regen geen stofje de bloemen en struiken hadden zich gewasschen al het fluweel satijn
was verstomd zelfs in dien graad dat hij aan de werkelijkheid van hetgeen hij zag twijfelde t was de voorzienigheid die hem in een afgrijselijke gestalte verscheen en een beschermengel die in de gedaante van thénardier uit den grond kwam
voorwaar het was zonderling dat de stoker der orde dat de machinist van het gezag het blinde ijzeren paard op den rechten weg berijdende door een lichtstraal uit den zadel kon worden geworpen
deze man die gedwongen was zich te verbergen om redenen die overigens aan de politiek vreemd zijn had het riool tot verblijf gekozen en bezat er een sleutel van
cosette vernam dat zij niet de dochter was van den ouden man dien zij zoo lang vader had genoemd hij was slechts een bloedverwant een andere fauchelevent was haar ware vader geweest
de jeugd was een bloementuil ieder jongeling gaf zijn leven voor een sering of roos ieder krijgsman was herder en zoo men toevallig ritmeester der dragonders was vond men middel florian te heeten
een tweede geweerkogel deed vonken uit de straatsteenen naast hem springen een derde wierp zijn mand om gavroche zag op en ontdekte dat het van de nationale garden der voorstad kwam
zulke noodlottige geruchten gaan gewoonlijk aan burger oorlogen gepaard en t was een dergelijk valsch gerucht t welk later den ongelukkigen afloop in de straat transnonain ten gevolge had toen de deur versperd was zeide enjolras tot de anderen
door de staven zag men een donkere ruimte iets als de pijp van een schoorsteen of den hals van een regenbak jean valjean ijlde er op toe zijn oude wetenschap der ontvluchtingen schoot hem als een lichtstraal in den geest
een der geheime voorschriften van de politie aan de agenten beval dit artikel steeds uit voorzorg een huurrijtuig in zijn bereik te hebben
ten aanzien van frankrijk hebben wij zijn cijfer gezegd dewijl nu parijs het vijf-en-twintigste gedeelte der geheele fransche bevolking bevat
dat deze wolk kort van duur was zij had marius de jongeling kwam de oude man verdween z is het leven bovendien was cosette sedert vele jaren gewoon zich door raadsels omgeven te zien
brengen achilles en hector elkander geweldige lansstooten toe wijl helena door paris haar kouseband heeft laten ontnemen van den kouseband van cosette zou homerus de illiade maken
en zoodra hij uw naasten treft heet zelfmoord doodslag denkt aan de blonde kopjes en aan de grijze haren luistert enjolras heeft mij gezegd dat hij straks om den hoek der zwanenstraat een verlicht venster
in dien goeden ouden tijd toen het volk zijn koningen beminde het tegenwoordig riool is een fraai riool de klassieke alexandrijnsche rechte lijn die uit de poëzie verjaagd in de bouwkunst de wijk schijnt te hebben genomen
is met al de steenen van dat lang donker en witachtig gewelf als vereenzelvigd iedere monding is een boog zoo overigens de geometrische lijn ergens
die luisterde meende het eigenaardig gerucht te hooren der schrootbussen wanneer zij uit de kruitwagens worden genomen en zag den kommandant van het stuk den mond van het kanon een weinig links richten
zou hij zijn ongeluk bij hun geluk voegen zou hij blijven zwijgen met één woord zou hij bij deze twee gelukkige wezens de akelige stomme van hun lot zijn men moet aan het noodlot en zijn ontmoetingen gewoon zijn om de oogen te durven
als de batonnist van zijn stok sloeg de geweren om en voor zich neder en trad het laatst het huis binnen er ontstond een vreeselijk oogenblik de soldaten wilden binnendringen de opstandelingen de deur sluiten
stiet het zakboekje dat de koetsier hem toehield weg zeggende hoeveel moet ge hebben uw wachten en rit er onder begrepen
wat zult ge doen om hieruit te komen jean valjean antwoordde niet thénardier hernam t is onmogelijk de deur open te breken ge moet hier echter uit t is waar zei valjean nu ieder de helft
een gerucht ontstond aan de deur hij sloeg de oogen op marius trad binnen met opgericht hoofd glimlachenden mond met een onbeschrijfelijken glans op het gelaat en zegevierenden blik ook hij had niet geslapen
hij was onbewegelijk als een lijk terwijl zijn geest langs de aarde kroop en opvloog nu als de hydra dan als de arend als men hem zoo bewegingloos gezien had zou men hem voor dood hebben gehouden maar eensklaps trilde hij
deze houding van fauchelevent verlichtte echter marius en zoo men zulk een woord voor zulke gewaarwordingen mag bezigen zouden wij zeggen behaagde hem
ik geloof dat basque de armstoelen voor het salon noodig had waarom ge krijgt ongetwijfeld bezoek van avond niemand
dit gevaar was groot maar het gevaar van terug te keeren nog grooter hij ging dus verder zijn weg liep niet naar de seine van den ezelsrug welken de bodem van parijs op den rechteroever vormt loopt een der glooiingen naar de seine
en waar zij gevierd wordt nog meer t zal grappig wezen t is even gemakkelijk om een bruiloft weder te vinden acht dagen nadat zij op vastenavond door parijs is gereden als een speld in een hooiberg is dat mogelijk om t even ge moet het beproeven
hij ging gebukt de man die gebukt ging was een oude galeiboef en wat hij op den rug droeg was een lijk kan er een tastbaarder bewijs van moord zijn dan dit
slechts enjolras was nog ongewond wanneer hij geen wapen meer had stak hij links of rechts de hand uit en een opstandeling gaf hem een of ander wapen in de hand hij had nog slechts een stomp van vier degens over
met den dorst van genen bezighoudt met de naaktheid van den arme des winters met de wanschapenheid van een ellendig klein wezen
er is een markt van menschenvleesch en als ge dood zijt kunt ge haar niet beletten er heen te gaan denkt aan de straat denkt aan de menigte die haar betreden
en t geen ik zeg zal ik bewijzen geen schriftelijke bewijzen het geschrevene is verdacht de pen is beleefd maar gedrukte bewijzen
marius las t was iets stelligs een bepaalde datum een onwraakbaar bewijs beide dagbladen waren niet opzettelijk gedrukt
het salon was gelijk wij gezegd hebben geheel in wanorde het scheen dat men er noch flauw het gerucht der bruiloft hoorde op den vloer lagen allerlei bloemen
ik zou haar voor altijd aan mijn lot gedoemd hebben gij cosette en ik zouden drie hoofden onder een groene tuchtelingenmuts zijn geweest
t is waar ge zijt zonderling t is uw manier maar men houdt zich een weinig in ter liefde voor jonggetrouwden ge moest niet terstond weder zonderling zijn ge zoudt dan zoo tevreden in uw leelijke straat lhomme armé zijn
alleen marius die aan de linkerzijde der barricade stond zag hen voorbijgaan deze groep van dien veroordeelde en den beul werd beschenen door het graflicht dat in zijn ziel was
het bloedig gelaat van marius verscheen onder het witte licht der opening als op den bodem van een graf zijn oogen waren dicht zijn haar kleefde aan de slapen als gedroogde penseelen in roode verf
ook de wanhoop heeft haar vervoering marius was zoo ver gekomen hij was bij alles tegenwoordig zonder het op te merken hetgeen onder zijn oogen gebeurde
zij hebben u niet noodig blijf in uw hoek men heeft geen recht zich altijd op te dringen ha goddank ik zie haar weder
zij is zoo natuurlijk voor die zielen welke ten halve tot het goede zijn teruggekeerd en deze zielen zijn zoodanig gestemd dat een misdadiger die op den weg van berouw is gemoedsbezwaar kan hebben ten aanzien van diefstal
zoo hij ontkwam zag men in een gesloten vensterluik in de voegen van de steenen in de kalk van een muur een kogel dringen
de eene is heerlijk de andere is verheven voor ons die aan het martelaarschap boven de overwinning de voorkeur geven is john brown grooter dan washington en pisacane grooter dan garibaldi
en onder een gewelf dat zijn hoofd niet raakte het groote riool is inderdaad acht voet breed en zeven voet hoog
o hoe vreeselijk zijn deze gesloten huizen zij schijnen dood maar leven het leven dat er als afgebroken is blijft in stand niemand is er sedert vierentwintig uren uitgegaan maar niemand ontbreekt er
hoe dikwerf had de onverbiddelijke waarheid hem de knie op de borst gezet hoe dikwerf had hij door het licht ternedergeworpen genade geroepen
de heer gillenormand had eerst alle angsten en toen alle vreugd door te staan met veel moeite belette men hem alle nachten bij den lijder door te brengen
basque zonder te wachten dat jean valjean hem toesprak zeide tot hem mijnheer de baron heeft mij gelast u te vragen of mijnheer naar boven gaan of beneden wil blijven beneden blijven antwoordde jean
zij die nog eenige herinnering van dien reeds verwijderden tijd bewaard hebben weten dat de nationale garde der voorstad zich dapper tegen de opstanden kweet zij was inzonderheid verbitterd en onverschrokken in de junidagen van
in dit oogenblik echter zwommen de zwanen t geen hun hoofdtalent is en zij vertoonden zich prachtig zoo de twee arme kleinen geluisterd hadden en oud genoeg waren geweest om te begrijpen zouden zij de woorden van een ernstig man hebben kunnen opvangen
de portierster was naar boven gekomen en zag door de half openstaande deur de dokter zond haar weg maar kon niet beletten dat de goede vrouw vr ze ging in haar godsdienstijver den stervende toeriep wilt ge een priester
tweede hoofdstuk verklaring op den juni was een onderzoek der riolen bevolen men vreesde dat de overwonnenen ze tot wijkplaats hadden genomen
opslaan wanneer sommige vragen ons in haar afschuwelijke naaktheid verschijnen het goede of het kwade bevinden zich achter dit streng vraagteeken wat wilt ge doen vraagt de sphinx jean valjean was aan dergelijke beproevingen gewoon hij zag den sphinx strak
het was dat zwarte oogenblik t welk op middernacht volgt een zoldering van wolken verborg de starren de hemel was slechts een akelige dichte massa in de huizen der oude stad was geen licht te zien niemand ging voorbij
en ten spijt van alle zuiveringsmiddelen wasemt het nog een verdachten reuk tartuffe na de biecht wij moeten evenwel betuigen dat wijl de ruiming in allen geval een hulde is
op al de punten welke wij hebben aangewezen had hij bij jean valjean niet durven aandringen zonder zich zelven te bekennen dat hij niet durfde
kunstig was de schans hervormd inwendig als een muur en uitwendig als een kreupelbosch men had de van straatsteenen saamgevoegde trap hersteld langs welke men als op den muur van een citadel kon klimmen
in naam der republiek de barricade heeft twee redders marius pontmercy en u meent ge dat ik een belooning verdien zekerlijk welnu dan verzoek ik ze
jean valjean voer voort ge ziet wel dat ik gelijk heb niet te zwijgen luister wees gelukkig wees in den hemel wees de engel van een engel
iets als een weerlicht schoot tusschen beide wezens t was hun onverschillig of er iemand tegenwoordig was ik bemin u zei marius ik aanbid u zei
de vader antwoordde t zou onvoorzichtig zijn en hij voerde zijn kleinen burger mede de zoon dien het speet van de zwanen te moeten scheiden hield het hoofd naar den vijver gericht tot de kromming van een bosschage dien voor hem verborg
die met de eene zijde wondt kwetst zich zelf met de andere behoudens deze uitzondering waarvan wij al het gewicht erkennen is t ons echter onmogelijk die roemrijke strijders voor de toekomst die belijders der
en hij had vijfhonderd francs in zijn zak bovendien had hij iets beslissends te zeggen en zelfs tegenover dien baron pontmercy die zoo goed ingelicht en zoo goed gewapend was gevoelde hij zich sterk voor lieden als thénardier is ieder gesprek een gevecht
hij heeft rustperken waar hij de achterblijvers wacht hij heeft stilstanden waar hij overdenkt in het gezicht van een schitterend
en verlegen telde marius hen zij waren steeds vijf toen sloeg hij zijn blik op de vier uniformen in hetzelfde oogenblik viel als uit den hemel een vijfde uniform op de vier andere de vijfde man was gered
was barthélemy was mager klein bleek zwijgend een soort van treurige straatjongen die door een stadssergeant geslagen
maar om volk te hebben is moeder gigogne noodig trouwt dus schoone dames ik weet waarlijk niet waarom men ongehuwd zou blijven
het kleinste zeide ik heb grooten honger de oudste die reeds iets van een beschermer had hield zijn broertje bij de linker en had een stokje in de rechterhand
dit is onnoodig antwoordde jean valjean men gelooft dat ik dood ben dat is genoeg de dooden zijn aan de justitie
zijn ribben staken onder het vel uit gelijk de grafkuilen van onder het gras op een kerkhof men vond in zijn maag een soort van slijk
en hij moest zich tegen den muur dringen om de voeten niet in het water te zetten dus ging hij in de duisternis hij geleek die nachtelijke wezens die in het onzichtbare rondtasten en verloren zijn in de onderaardsche mijnen der duisternis
twintigste hoofdstuk de dooden hebben gelijk en de levenden geen ongelijk de doodsstrijd der barricade zou beginnen
en later huiverde hij er jean valjean te doen hij had de belofte betreurd tot welke hij zich had laten verleiden hij had dikwerf tot zich zelf gezegd dat hij ongelijk had gehad deze concessie aan de wanhoop te doen
feuilly besteedde deze twee uren met op den muur tegenover de herberg deze woorden te griffen leven de volken
t geen niet belet dat hij ze verdedigt antwoordde enjolras heldenmoed heeft ook zijn zonderlingen hernam combeferre en courfeyrac die dit gehoord had voegde er bij hij is van een andere soort dan de oude mabeuf
daardoor komt het dat er zich blaadjes en gaatjes in den loop vormen ten einde dit gevaar te voorkomen en de lading te kunnen versterken
ik heb den brief aan den portier gegeven de dame sliep zoodra zij ontwaakt zal zij den brief hebben marius had met de zending van dien brief een dubbel oogmerk gehad cosette vaarwel te zeggen en gavroche te redden
bruneseau onderzocht met zijn lantaarn het vod opmerkzaam t was zeer fijn batist en in een punt die minder vergaan was dan het overige onderscheidde men een geborduurde kroon boven deze zeven letters
hij wist niet hoe hij t met dien opperheer maken zou bij zijn overtuiging dat de ondergeschikte steeds verplicht is te buigen dat hij noch ongehoorzaam mag zijn noch tegenstreven mag
het hemd dat zich haastig optrekt en den schouder verbergt voor een krakend meubelstuk of een voorbijgaand rijtuig de gebonden koordjes de vastgehaakte lussen
werden barricaden opgericht voor de poort saint martin viel een enkel jongeling met een karabijn gewapend een escadron cavalerie aan
niets was treffender dan hem den gewonde een drankje te zien toereiken met het zachte beven des grijsaards hij overstelpte den geneesheer met vragen hij merkte niet dat het steeds dezelfde waren
bovendien is het goed het is mededeelzaam en meer dan andere volken opofferingsgezind maar deze gezindheid komt en gaat
toeroepen en bovendien vreezende door de stadssergeanten te worden terecht gewezen zagen de twee gemaskerden naar een andere zijde een oogenblik daarna raakte dit gemaskerde rijtuig erg in t nauw het volk hoonde en beschimpte het t geen de
welks muren een baard dragen en waar in plaats van kristal ledige flesschen en in plaats van gordijnen spinnewebben zijn
t is de ondankbaarheid der natuur de natuur wij hebben het elders gezegd ziet vooruit de natuur verdeelt de levende wezens in komenden en gaanden de gaanden zijn naar de schaduw gewend de komenden naar het licht
in den hollen weg van montebello gevolgd het geheele leger van dien tijd was dààr op t voorplein der tuilerieën vertegenwoordigd door een escouade of peloton en napoleon in zijn rust bewakende
men at heerlijk en zat naast een schoone buurvrouw die niet al te preutsch was o hoe wijd openden zich de lachende monden en hoe vroolijk was men in dien tijd
een ledige patroontasch een gesneuvelde kunnen niet vervangen worden maar de bedwinging die het leger en vincennes heeft telt evenmin de manschappen als de schoten
dat verouderd was en het woord demagoog dat toen schier niet gebruikt werd en later zulk een voortreffelijken dienst heeft bewezen de sergeant gaf bevel links af
ik bezweer u mijnheer pontmercy heb geen bezwaar de zesmaal honderd duizend francs behooren deugdelijk aan cosette mijn leven zou verloren zijn zoo gij ze niet aannaamt
t is waar dacht cosette zulke afwezigheden waren bij hem gewoon maar niet zoo lang twee of drie keeren zond zij nicolette naar de straat de lhomme armé om te vernemen of mijnheer jean van zijn reis terug was
later zal zij deugden hebben die de geuren van een violet verspreiden zij is een gratie met zulk een wezen kan men slechts edel leven marius mijn jongen gij zijt baron rijk leg het advocaatschap neder ik bid u
t was het mislukte leven dat deze overwinning de liefde aanschouwde mejuffrouw gillenormand mijn dochter zij haar vader ik heb u immers wel gezegd dat ge dit zoudt beleven hij zweeg een oogenblik en hernam aanschouw het geluk van anderen
alles had de opstand in zijn rook gehuld zulke heftige koortsen hebben heftige droomen hij onderzocht zich hij betastte zich al deze verdwenen werkelijkheden deden hem duizelen
dit gezegd hebbende en in de hoop den man te zien terugkomen of er anderen te zien binnengaan plaatste hij zich in hinderlaag achter den hoop puin met de geduldige woede van een staanden hond
er ontbrak hem echter iets men weet zelf niet wat mijnheer fauchelevent bezat iets minder en iets meer dan een man van de wereld
hij is tot verzinking gedoemd gedoemd tot die schrikkelijke langdurige begrafenis welke onvermijdelijk onverbiddelijk onmogelijk te vertragen of te verhaasten is die uren duurt waaraan geen einde is
of op het naburig plein waar men op een gevel leest invenerunt parvulum pannis involutum de tent van een koorddanser waaruit zij gevlucht waren
toen de vijf mannen die tot het leven waren teruggezonden vertrokken waren dacht enjolras aan den ter dood veroordeelde hij trad het benedenvertrek binnen javert aan den paal gebonden was in gedachten
jean valjean de galerij opwaarts ware gegaan zou hij na duizenden bezwaren uitgeput van vermoeidheid stervende in de duisternis aan een muur zijn gekomen en hij ware verloren geweest
er moet toch iemand voor de overwonnelingen zijn men is onrechtvaardig jegens die groote proefnemers der toekomst wanneer zij niet slagen men beschuldigt de revolutionnairen er van dat zij schrik verspreiden
toen sloeg hij de beenen over elkander en leunde met den rug in den armstoel welke houding te kennen geeft dat men zeker is van t geen men zegt vervolgens ging hij tot de zaak over ernstig en op zijn woorden drukkende
men aanschouwt de oppervlakte van deze wieling zonder oorzaak men ziet de hydra niet die op den bodem kruipt vele menschen hebben zulk een geheim monster in zich
het schijnt dat de utopie geen vertrouwen meer in haar glans haar onweerstaanbare onverderfelijke kracht stelt zij treft met het zwaard en geen zwaard is enkelvoudig ieder zwaard is
het gezin gewende zich aan de nieuwe handelwijze van jean valjean vrouw toussaint hielp daarbij zij zeide mijnheer is altijd z geweest de grootvader besloot t is een zonderling daarmede was alles gezegd
dit onwrikbaar besluit lag zoozeer in de lucht van den juni dat schier in denzelfden oogenblik de opstandelingen der barricade van saint merry dezen kreet aanhieven die historisch gebleven
kom ach mijn god hij heeft mij het leven gered verliezen wij geen minuut doe uw shawl om cosette meende dat hij zinneloos was geworden en gehoorzaamde
het water stroomde eensklaps in de onderaardsche werkplaats toen moest met een duiker de scheur worden gezocht die zich in het groote bekken bevond en met veel moeite werd zij gedicht
de treurige maatschappij is zoodanig ingericht dat ten gevolge van stoffelijke behoefte en zedelijke duisternis dit rampzalig wezen
hij voelde dat hij in het water trad en onder zijn voeten niet langer plaveisel maar modder had het gebeurt soms op sommige kusten van bretagne of schotland dat iemand een reiziger of een visscher die bij eb op het strand ver van den oever wandelt plotseling bespeurt
dezelfde fauchelevent van vleesch en bloed was die zoo ernstig bij cosette zat de eerste was waarschijnlijk een dier beelden welke zijn ontstelde hersenen voortgebracht en weder weggenomen hadden
ik pas voor hem wij zullen samen wonen gemeenschappelijk eten ik zal aan cosette den arm geven aan mevrouw pontmercy verschoon mij t is de gewoonte
ik begrijp er niets van t is alles dom ik zal mijn man verlof vragen of ge mijnheer jean moogt zijn ik hoop dat hij er in zal bewilligen ge doet mij veel verdriet men moge grillen hebben maar men doet zijn kleine cosette geen verdriet aan
en ge zijt naar de barricaden gegaan en uit kwaadheid tegen mij hebt ge u laten dooden om u te wreken over hetgeen ik wegens den hertog van berry had gezegd
knollen voeren de klucht en het gelach op een triumfwagen het gelach is te onbeschaamd om hartelijk te zijn het is inderdaad verdacht dat gelach heeft een roeping het heeft de taak den parijzenaars het karnaval te bewijzen deze vischwijvenwagens waarin men
wie hoe in het gevaar verheft het stekelvarken zijn pennen de kever houdt zich dood de oude garde vormt zich in carré deze man lachte vervolgens knipte hij een stofje van de mouw van zijn rok marius hernam
de vrees verschoont deze vreeselijke ongastvrijheid en mengt er ontzetting onder t geen een verzachtende omstandigheid is men heeft zelfs gezien dat de vrees hartstocht wordt de schrik kan in woede veranderen gelijk de voorzichtigheid in razernij
drukte ze tegen haar hals onder haar kin t geen een groot bewijs van teederheid is ach zeide zij wees goed en zij voer voort
niet alleen wist deze baron alles van thénardier maar hij scheen ook alles van jean valjean te weten wie was deze schier baardelooze jonge man die zoo koel zoo edelmoedig was die den naam der lieden al hun namen kende en voor hen zijn beurs opende
het zesjarig manneke had een grooten koek in de hand destijds hadden zekere huizen aan de rivierzijde in de straten madame en enfer een sleutel van den tuin van het luxembourg waarvan de bewoners gebruik maakten wanneer de hekken gesloten waren
maar naar gelang hij verder ging zonken zijn voeten dieper spoedig kwam het slijk ter helft van zijn beenen en het water boven zijn knieën hij ging voort marius op beide armen zoo hoog mogelijk boven het water houdende
cosette bemint u zoozeer vergeet niet dat ge hier uw kamer hebt wij willen niets meer van de straat de lhomme armé weten
de vermindering van den geldstapel deed bankiers de marseillaise zingen men vergoot lyrisch zijn bloed voor het kantoor en met lacedemonische geestdrift verdedigde men den winkel
terwijl jean valjean cosette een behoorlijken stand in de maatschappij en het bezit van een wettelijken staat bereidde zorgde de heer gillenormand voor het uitzet hij wenschte alles prachtig te doen hij had cosette een kostbaar kanten kleed geschonken
de bedwinging heeft evenveel regimenten als de barricade manschappen en evenveel arsenalen als de barricade
ja zoo zal t geweest zijn cosette gavroche zal mijn brief hem hebben overhandigd alles verklaart zich gij begrijpt t nu
desnoods zou hij langs kronkelwegen den uitgang in de seine bij het arsenaal hebben kunnen bereiken maar dan had hij heel nauwkeurig in al zijn vertakkingen en slingeringen het onmetelijke madrepoor
aan al deze strijders die om voedsel schreeuwden antwoordde waarom t is drie uur om vier uur zullen wij dood zijn
de portierster zeide tot haar man de oude man van boven staat niet meer op hij eet niet meer hij zal t niet lang meer maken die man heeft verdriet men kan t mij niet uit het hoofd praten dat zijn dochter ongelukkig getrouwd is
er stond een hooge beuk en boulatruelle klom zoo hoog hij kon in dien beuk t was een goede inval toen boulatruelle vorschend naar den kant zag waar het bosch dicht begroeid en woest is ontdekte hij eensklaps den man
eensklaps bespeurde hij de beide havelooze kinderen die stijf achter het groene hok der zwanen stonden dat is het begin zeide hij na eenig zwijgen voegde hij er bij de anarchie is bereids dezen tuin binnengedrongen
waterloo mompelde thénardier terwijl hij de vijfhonderd francs met de duizend in zijn zak stak ja moordenaar ge hebt er het leven van een kolonel gered
heeft deze heer altijd zulke boeken onder den arm vroeg mejuffrouw gillenormand die van geen boeken hield zacht tot nicolette o antwoordde op denzelfden toon
hen in de duisternis met zijn ontzichtbare kwaal te besmetten is afschuwelijk fauchelevent moge mij zijn naam geleend hebben ik heb het recht niet er mij van te bedienen hij moge hem mij gegeven hebben ik mag hem niet aannemen
men laat geen volk bij verrassing sneller gaan dan het wil wee dengeen die het tot iets dwingen wil een volk laat zich niet dwingen dan laat het den opstand aan zich zelven over de opstandelingen worden als pestzieken vermeden
om welke reden antwoordde jean valjean met zulk een zachte gesmoorde stem dat het veeleer was alsof hij tot zich zelven dan tot marius sprak
tot hiertoe had hij in dat blinde geloof geleefd t welk een onbepaalde eerlijkheid voortbrengt dat geloof verliet hem die eerlijkheid ontging hem
de laatste zwevende gezichten zijn walgelijk slijk zegt evenveel als verachting t is klein leelijk schandelijk in een vat
misschien zonder gezien te worden plotseling de barricade beklimmen gelijk den vorigen avond en wie weet haar bij verrassing innemen
wat doet men met dien gouden mest men werpt hem weg men zendt met groote kosten schepen af om van de zuidpool den mest van zeevogels te halen
cosette was de eenige overgeblevene van een uitgestorven familie cosette was niet zijn dochter maar de dochter van een anderen
om de lichtkroon waren kransen aan den wand hingen spiegels met armluchters alles spiegels kristal glas vaatwerk porselein
cosette hoort ge wat hij zegt hij vraagt mij vergeving en weet gij wat hij voor mij gedaan heeft cosette hij heeft mij het leven gered hij heeft meer gedaan hij heeft u aan mij geschonken en na mij gered
de ingewanden van parijs zijn afgronden gelijk de profeet bevond hij zich in den buik van het monster eensklaps trof hem een verrassing
vaderland zijn welstand zijn rust zijn vreugd in nog meer nog meer men moet er eindelijk zijn geheele hart in werpen is het onvergeeflijk dat men eindelijk weigert kan het onuitputtelijke een recht hebben zijn
terwijl zij haar lantaarn in deze sloppen liet schijnen had jean valjean op zijn weg den ingang der galerij ontmoet doch haar smaller dan het hoofdriool vindende was hij er niet ingetreden maar was verder gegaan
maar eindelijk trof een kogel beter aangelegd of verraderlijker dan de andere den dwaallichtjongen men zag gavroche wankelen toen ineenzinken de
kunnen geweest zijn lid van het instituut academie der wetenschappen maar ik ben het niet ik draag slechts denzelfden naam als hij
richtte zich ten halve lijve op steunde met de vuisten op de beddelakens zag zijn grootvader strak in de oogen nam een vreeselijke houding aan en zeide dit geeft mij aanleiding u iets te zeggen
van den hazelwortel onder de microscoop de fijnste mechelsche kant is er niets bij die denkers vergeten te beminnen de dierenriem werkt zoodanig op hen dat zij hen belet het weenende kind te zien
hierop mijnheer de baron ik ben een oud diplomaat wien deze betrekking verveelt de oude beschaving heeft mij tot het uiterste gebracht ik wil t eens met de wilden beproeven
daar had hij thénardier ontmoet en was hem gevolgd men weet het overige men begrijpt insgelijks dat het zoo beleefdelijk voor jean valjean openen van het hek een list van thénardier was
een bevel tot vrijlating gegrond op den wel bewezen toestand van dronkenschap waarin hij op den avond van den aanslag verkeerde stelde hem op vrije voeten
welnu de beste wijze om god te vereeren is zijne vrouw te beminnen ik bemin u dat is mijn catechismus wie bemint is orthodox het vloekwoord van hendrik iv plaatst de heiligheid tusschen de losbandigheid en
iets onaangenaams gevoelt brengen den wijsgeer tot nadenken daarin is iets gouvernementeels men raakt er als met den vinger een geheimzinnige verwantschap tusschen de publieke mannen en de publieke vrouwen dat opeengestapelde schandelijkheden vroolijkheid tot uitkomst hebben
en dat eindelijk ik die tot niets meer dien sterve dat alles is stellig goed ziet ge laat ons verstandig zijn er is niets meer aan te doen
hield de zwanenstraat in het oog terwijl aan de tegenovergestelde zijde de municipale garde de predikersstraat bezette tegenover zich had men het gros des legers na deze mededeeling voegde gavroche er bij ik vergun u hen behoorlijk te begroeten
en zette zijn weg afwaarts in het riool voort het groote riool dat naar den weg der vallei menilmontant zijn richting neemt is bijna twee uren
t was verschrikkelijk evenwel bood zich hiertoe iemand aan het riool had zijn christoforus columbus op een dag in bij een dier zeldzame verschijningen van den keizer te parijs
zijn zij van den opstand afkeerig eerstens wijl hij dikwerf rampen ten gevolge heeft tweedens wijl hij steeds tot uitgangspunt een abstractie heeft
hij had in zijn hart bepaald dat hij het een niet zonder de andere zou aannemen en had onwrikbaar besloten van wie hem tot het leven zou willen dwingen van zijn grootvader van het lot van de hel
men had het op den vloer en de tafels verspreide buskruit bijeengezameld kogels gegoten patronen en pluksel gemaakt de gevallen wapens uitgedeeld het inwendige der schans opgeruimd de schade hersteld en de lijken weggevoerd
ik weet mij in de gebeurtenissen te schikken maar één ding is verschrikkelijk t is de gedachte dat uw dagbladen al dat kwaad brouwen gij hebt schrijvers sprekers advocaten redenaars tribunen
cosette ik zegen u ik zal u eene verklaring geven uw echtgenoot heeft gelijk gehad mij te doen begrijpen dat ik heen moest gaan
niet eerder dan toen hij op de tweede verdieping was bespeurde hij zijn vergissing en ging de trap weder af zijn geest was door verschillende vermoedens geschokt
deze bewonderenswaardig gebouwde barricade die tegen de huizen steunde was gewis een dier stellingen waar een handvol manschappen een geheel legioen tegenhoudt
eenige schreden van hem aan den voet der kleine barricade die van buiten zoo onmeedoogend bewaakt werd zag hij onder een hoop straatsteenen half verborgen een ijzeren rooster gelijk met den grond gelegd
t was voor hen steeds een nieuwe blijdschap arm in arm in het volle daglicht op de openbare straat zonder zich te verbergen voor t oog der wereld beiden alleen uit te gaan
rooskleurige spanbroeken driekante hoeden met vlinders reusachtige brillen geschreeuw tegen de voetgangers handen in de zijden onbetamelijke houdingen bloote schouders gemaskerde gezichten
hij gerust bij cosette gaan wonen zou hij zonder een woord te zeggen zijn verleden aan deze toekomst brengen zou hij zich daar vertoonen als rechthebbende en zich gesluierd aan dien lichten haard zetten zou hij glimlachend de handen dezer onschuldigen in zijn treurige handen
jean valjean was oprecht deze onzichtbare tastbare onwederlegbare en zelfs door de smart welke zij hem veroorzaakte bewezen oprechtheid maakte alle navorsching overbodig en gaf gezag
om de trouw acte niet van nul en geener waarde te doen zijn om niet te behoeven te onderteekenen marius stamelde wat wilt ge zeggen ik wil zeggen antwoordde jean valjean dat ik op de galeien ben geweest
een voorbijgaande held het groote geheimzinnige dat altijd bij groote gebeurtenissen der menschheid en maatschappelijke herscheppingen tegenwoordig is
de poel welke jean valjean ontmoette was veroorzaakt door den regen van den vorigen dag de vloer die door het daaronder liggende zand kwalijk geschraagd werd was bezweken en had een ophooping van water veroorzaakt
en dat de wisselbrief dien zijn vader uit zijn graf op hem marius had getrokken tot heden geprotesteerd was ook meende hij in den zonderlingen toestand waarin zijn geest zich ten opzichte van thénardier bevond
men meene niet dat hij van al deze kwellingen van het geheugen vrij was welke ons zelfs wanneer wij gelukkig en tevreden zijn een treurigen blik in t verleden doen slaan
en hoe schaapachtig zij ook was had dit haar gekrenkt inwendig eenigszins oproerig doch uitwendig volkomen kalm had zij bij zich zelve gezegd mijn vader heeft buiten mij de quaestie van het huwelijk opgelost
basque kwam terug zette op den schoorsteen een brandende waskaars en verwijderde zich jean valjean met gebogen hoofd en de kin op de borst zag noch basque noch de waskaars
in afwachting van den dag dat zij in evenwicht zouden komen een ander teeken van den tijd was de regeeringloosheid vermengd met
is dit niet om te vertwijfelen neen maar wat is er dan boven de zon god den juni was tegen elf uren s morgens het
cosette en marius huiverden sterven riep marius ja maar dat is niets zei jean valjean hij haalde adem glimlachte en hernam
met dien stillen lach welke hem eigen was en de opstandelingen strak aanschouwende zeide hij hun gij zijt in niet veel beteren toestand dan ik allen naar buiten riep enjolras
jean valjean antwoordde neen nog niet ge hebt hem dus van de barricade hierheen gebracht merkte javert op
en den volgenden dag werd bij de bruidskorf een prachtig kleed van theekleurig moire antique gevoegd de grootvader trok uit deze snuisterijen wijze lessen
en meer en meer overtuigde hij zich dat deze galeiboef zoo goed vaderlijk en eerbiedwaardig voor cosette was geweest als een mensch zijn
toen knielde hij op een stoel en basque die hem door de reet der deur gadesloeg geloofde stellig dat hij bad tot hiertoe had hij weinig aan god geloofd
op hetzelfde oogenblik opende marius langzaam de oogen en zijn blik nog bewolkt door doffe verbazing vestigde zich op den
zoo het oog de oppervlakte er van kon peilen zou het onderaardsche parijs aan den blik een reusachtigen koraalsteen vertoonen een spons heeft weinig meer gaten en gleuven dan de massa gronds van zes uren omtreks waarop de oude groote stad rust
ofschoon de heer fauchelevent ontbrak was er echter de heer gillenormand en de grootvader was opgewekt voor twee hij verklaarde dat mijnheer fauchelevent gelijk had vroeg naar bed te gaan zoo hij pijn had doch dat de wond overigens niet veel beteekende
die den schijn heeft u door verdubbelde omklemming voor uw tegenstand te straffen die den mensch langzaam in de aarde doet terugkeeren
de voorzienigheid van een geheel gewest hij is jean valjean de redder van javert hij is een held een heilige hij is noch een heilige noch een held zei
hij had hem de straat laten ingaan bij zich zelven zeggende t is waarschijnlijk versterking en in t ergste geval een gevangene het oogenblik was te gewichtig dan dat de schildwacht voor dezen enkelen man zijn post verlaten zou hebben
de in het dogma versteende of door winzucht zedelijk verlaagde rassen zijn ongeschikt voor de leiding der beschaving de kniebuiging voor het afgodsbeeld of voor het geldstuk verlamt de spier voor het loopen en den wil voor verheffing
elk oogenblik moest hij zich buigen en zich weder oprichten en steeds den muur betasten de klamheid der steenen en de glibberigheid van den bodem maakten ze tot slechte steunpunten zoowel voor de hand als voor den voet
trouwen wij dus hernam de grootvader het huwelijk werd dus de voltrokken niettegenstaande de openbare vermakelijkheden
des avonds was hij zeer vroeg te bed gegaan met bevel dat men alles in huis zorgvuldig zou sluiten en hij was van vermoeidheid
de nietsdoeners op hun stoepen een net in t zwart gekleeden grijsaard op die dagelijks op hetzelfde uur tegen het vallen van den avond de straat de lhomme armé verliet aan de zijde der straat saint croix
marius zou komen en goede tijding medebrengen zoo is de jeugd spoedig droogt zij haar tranen zij vindt de smart nutteloos en neemt ze niet aan
een e augustus een e juli zweven in de lucht een wonderbaar licht verschijnt de gapende muil der macht wijkt en het leger die leeuw ziet voor zich rustig dien profeet frankrijk
de republiek dankt u bossuet bewonderde en lachte hij riep t is onzedelijk dat een matras zooveel macht heeft t is de zegepraal van t geen buigt op t geen
een gros van twaalfhonderd zeer goed geslepen kralen kost slechts drie francs wanneer een wezen dat ons dierbaar is sterft staart men het met een blik aan die zich aan hem vastklemt en hem zou willen tegenhouden
zijn bezoek duurde dezen keer nog langer dan gewoonlijk toen hij opstond om heen te gaan zeide cosette hem gisteren heeft mijn man mij iets raars gezegd wat dan
deze vijf-en-twintig millioen zouden tot onderhoud en genot aangewend den luister van parijs verdubbelen de stad geeft ze uit aan riolen zoodat men kan zeggen dat de grootste verkwisting van parijs zijn kostbaarst feest
bij den eersten aanblik zou men het voor een dier onderaardsche gangen houden welke eertijds zoo gemeen en zoo nuttig waren voor de vlucht van
is het de eerste keer dat de mesthoop de lente helpt om een roos voort te brengen marius gaf zich deze antwoorden en verklaarde zich zelven dat zij goed waren
het genie lokt berisping uit groote mannen worden altijd min of meer aangeblaft maar tusschen zoïlus en cicero is onderscheid cicero was een rechter met de gedachte evenals brutus een rechter met het zwaard is
de deur opende zich cosette en marius verschenen cosette vloog de kamer binnen marius bleef op den drempel tegen den deurpost staan cosette zei
is niet de zaak der volken niet altijd en op ieder uur hebben de natiën den zin van helden en martelaars zij zijn positief
het schijnsel verdween en alles werd weder onduidelijk daar scheen het oneindige geopend wat men onder zich had was geen water t was een kolk
uitnemendheid en betamelijkheid er in gelegen zijn zijn hemel in een hotsende postchais mede te nemen aan zijn geheim het zweepgeklap te paren
hij had de oogen gesloten voor een bij herhaling veroordeelde die zijn ban had gebroken hij had een galeiboef vrijgelaten hij had aan de wet een man ontstolen die haar behoorde dat had hij gedaan