AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zijne grootste vrees was dat het konvooi het dorp zoude verlaten aleer de kapitein van reede van deszelfs nabijheid verwittigd ware in welk geval de beide benden elkander mis zouden loopen en de geheele onderneming zoude mislukken
zegt niet in uw harte kan er iets goeds uit nazareth komen want hier geschiedt meer en uit dat geslachte pharaonis uit den huize sauls is deze reize het licht opgegaan
zag vloekend om doch zweeg op het gezicht van den jonker van sonheuvel die met zijn hond aan zijne zijde bedaard naar hem toekwam
jaô zeide de oude vrouw gheryt heeft al wat ezien in zijn leven en wat met moeder moeten optrekken en rondzwerven had hum mij niet ehad als een blok aan t been hum had wel verder voort komen maôr hij is altijd een vroome zoon eweest
ik jonger en minder in staatszaken verdiept dan mijn broeder bekreunde mij weinig aan de heerschende geschillen en gaf er althands luttel om op wat wijze verschillende secten hunnen heer zochten te dienen
de ambtman heeft zich koel en afkeerig jegens u vertoond uwe brabantsche betrekkingen werken in uw nadeel de stokbewaarder die getuige was van onze wederzijdsche blijdschap zal niet nalaten te vertellen dat gij in mij
zacht wat zeide de cipier wat wil dat gedruisch die schurk wilde den prins vermoorden herhaalde
deze hairen mijn zoon die voor den tijd vergrijsd zijn geworden zult gij ze met schande bedekken jacob van lennep de pleegzoon of met eere kroonen het hangt van u af van u alleen o mijn
die onder t zand begraven en door eenen vooruitschietenden denneboomswortel gesteund het voortgaan van het rijtuig verhinderde driemalen klapte de lange zweep des koetsiers door de lucht
tegen de menigte niet bestand vluchtte hij kwam weder binnen het klooster der heilige coecilia doorkruiste het in alle richtingen altijd op de hielen door de op hem verbitterde vijanden nagezeten
als ued verkiest wat ik ontfang ontfangt zijne doorluchtigheid terwijl joan zijn buis ontknoopte om de daarin verborgene papieren voor den dag te halen
och neen gisteren had hij het zeker te drok met u allen om aan de oude geert te denken dit heeft hij toch gedaan hernam ulrica hij heeft mij naar u gevraagd
en nooit weder in het kamp verschijnen dorst jacob van lennep de pleegzoon en hoe heette die windmaker vroeg mom hij droeg een naam antwoordde elbert terwijl hij de jonkvrouw aanzag met denzelfden blik dien de hardvochtige heelmeester werpt op den ongelukkige wiens arm
doch nu gij de deelgenoot mijner elende geworden zijt vervolgde hendrik joan met warmte de hand drukkende zal ik dezen kerker niet verlaten zonder dat gij mij vergezelt
de leeuwrik vloog fluitend van de groene weiden op de vinkjens wipten zingende door het eiken hakhout en de statige ojevaar stond onbeweeglijk aan den kant der poel te slapen
bijna op hetzelfde oogenblik waren de voorpaarden bij hem zij struikelden over den zwakken hinderpaal en storteden neder waarop het den koetsier niet moeilijk viel de achterpaarden op te houden en het rijtuig te doen stilstaan
haar vergramd aanziende heer graaf een oogenblik slechts vervolgde hij zich tot dezen wendende ik zal u volgen zeide falckestein bevreesd van eenig vermoeden bij den jesuit te verwekken
het vertrek waar zij zich thands in bevonden was ruim doch laag en bedompt en met weinige lampen verlicht welke eenen onaangenamen damp en geen minderen stank verspreidden
dat is zijne beste aanbeveling zeide ulrica onder t voortgaan eene hoofdbuiging makende ik verzoek verschooning in dit geval zeide botbergen dat ik zoo wat ongepast gesproken heb
terwijl hij aan het overwegen was ging de deur van het hok open en een paar soldaten traden binnen die hem zijne voeten zoo veel losbonden dat hij gaan konde en hem vervolgens met zich voerden
eene veilige wijkplaats wilde aanwijzen waar zij verre van het oorlogsrumoer hare dagen in stilte zoude kunnen doorbrengen tot dat de krijg van den neder rijn geweken haar weder vergunde in het bezit van hare goederen te keeren en zich aldaar neder te zetten
het is waarlijk voor goede spelers geene kunst zeide hij om te werpen wie de meeste kegels omwerpt men moet te voren bepalen welke kegels men om moet werpen zoo spelen de franschen en brabanders dit spel
zweeg zijne trekken bleven onbeweeglijk en zijn oog stond strak op den vreemdeling gevestigd zijne hand alleen scheen door eene werktuiglijke krampachtige beweging het moordtuig te zoeken dat onder zijn kleed verborgen en reeds meer zijn antwoord geweest was
de gandsche waereld is niet overtuigd want ik geloof het niet en dominé en de freule ook niet dat heb ik gisteren gemerkt toen zij van het hof terugkwam
zijne komst verlevendigde den moed der zijnen al de muskettiers snelden naar de borstweering de spanjaarden die op de boomgaard waren aangerukt werden teruggedreven het tweede schuitje omgeslagen en velasco met de zijnen tot den terugtocht
een brief voor uwe doorl zelve zoo ik mij niet bedrieg in de hand van het opschrift is hij van de inlandsche directeuren der remonstrantsche societeit
hoe hernam zij een vragenden blik op hem werpende gewis vervolgde hij ik moet met den dag van hier en verlaat het konvooi alleen om u te onderhouden ging ik tot hiertoe mede hoor
ik ken sedert lang dat ijskoud hart hetwelk zich alleen voor het eigenbelang opent ik weet dat gij uzelven tot het eenig doel maakt van alle uwe wenschen verwachtingen en handelingen
dit zeggende smeet hij den brief gramstoorig op de tafel doch zich bezinnende nam hij dien als in verstroojing weder op vouwde hem zorgvuldig toe en stak hem bij zich
t is wel hernam de prins wij zullen dit nader onderzoeken van kinschot kom binnen de fiscaal verscheen zijn de wachten aan het hof al afgelost dat kan niet lang meer duren antwoordde van kinschot het is reeds klaar dag zeer goed
god zij geprezen dat ik u wederzie mijn beminde riep de gravin welke op dat oogenblik met haren oudsten zoon aan de hand en het jongste knaapje op den arm de slottrap afkwam en haren gemaal
ik ben gereed alles op te helderen zeide frederik hendrik hebt gij vroeg eensklaps zijn broeder de vrouw van bysterus niet met geld ondersteund
heer fiscaal vervolgde de prins haal mij eens al die processale stukken hier gij weet immers wat ik bedoel van kinschot maakte eene buiging en vertrok gedurende zijne afwezigheid liep maurits met groote stappen en zichtbare blijken van ongedurigheid de zaal op en neder
wiens spotachtige kleine oogen veel beteekenend hoofdschudden en kwalijk bedwongen glimlagch genoegzaam aanduidden dat hij aan de betuigingen zijns meesters weinig geloof hechtte
ook is mij verhaald dat daartoe aanleiding gegeven hebben de oproerige en woeste conventikelen welke onlangs ja zelfs hier ter stede onder de arminianen gehouden zijn
maar met menschen vervolgde de reiziger met menschen herhaalde zijn reismakker dat kan ik juist niet zeggen ik heb niemand buiten hem in t voorhuis ezien
hij zich in de reden vallende om eenen der werklieden te recht te wijzen nu zet je de geut immers vlak verkeerd wacht ik zal bij je komen als je t niet beter weet nu zoo als gezegd is freule stel je hartje maar gerust
het was uwe gevloekte tusschenkomst die het opzet falen deed en den verwaten vijand der kerk in t leven spaarde dacht gij dat men zulke beleedigingen vergeten konde
daar gekomen hief hij het kind over de borstweering ruim tien voeten boven de zijgracht terwijl de twee soldaten eensklaps toegeschoten den graaf die hem volgen wilde tegenhielden geen stap verder riep eugenio of gij zijt de moordenaar van uw kind
ik heb het ook fiks gezeid aan den baron dat ik het eeuwig verd ja gij zijt de ware held om iets fiks te zeggen viel hem de ambtman met een schamperen jacob van lennep de pleegzoon lagch in de reden
was het ook zeide de kamenier nadat zij een poosje zonder te spreken waren voortgewandeld en de jonkvrouw eenigzins bedaarder scheen was de rook die u hinderde geval de waassem die uit dien groenen bandelier opsteeg
zoo wat is dat voor zotheid mijnheer heeft zeker uit de school geklapt had ik u niet gelast haar de som die zij hebben moest op eene bedekte wijze te doen geworden
de boerenpij was tegen een fraai groen lakensch buis verwisseld vol koorden en lussen hij droeg een degen op zijde had halve laarsjens aan en reed op een fraai paard dat kostelijk was opgetoomd alleen het vonkelend oog van klaartje boukes nicht herkende haren voormaligen vrijer
na gedanen arbeid is de rust dubbel zoet en ofschoon ik wiens leven aan het herstel van ons geloof en de eer mijns konings is toegewijd geweest die rust nimmer gesmaakt ja nimmer verlangd heb
marskramers die hunne koopwaren de kermissen rondvoerden waren de eenige voorwerpen die men in het tijdsgewricht waarin onze geschiedenis een aanvang neemt op dien weg ontmoeten konde
het ware misschien beter dat wij om het huis de wacht bleven houden en hem inmiddels naar het naaste dorp stuurden om hulp te halen mij dunkt zeide bouke dat ik daar ginds eene deur hoor open gaan zouden zij ons geroken hebben kwâe doen geeft kwâe
in de zaal en recht over de plaats waar maurits gezeten had hing een volkomen gelijkend afbeeldsel van zijnen doorluchten vader den stichter der bataafsche vrijheid de prins was op het laatst zijns levens uitgeschilderd
hiermede en met het beslaan verliep een uur zoodat het eer de graaf zijnen weg vervolgen kon volslagen donker geworden was de heldere lucht deed hem echter dit bezwaar gering achten en lustig voortdraven
er is niets dwazer zeide eugenio met de uiterste koelheid dan zich gepleegde daden te verwijten wat onherstelbaar is kan niet herdaan worden
de milaan aan zijn gitzwart hair en geestigen oogopslag de deen aan zijne vierkante kloeke gestalte en de zwitser aan zijne breede knevels onderscheiden lieten eenige kapiteins van de guarde waaronder de ritmeester van reede van sonheuvel waren met dezen trein vermengd
welnu mijne boodschap is zeer eenvoudig en zal geen lang betoog behoeven dit paket vervat ettelijke brieven als ook een paar handschriften van de remonstrantsche ballingen die zich thands in brabant bevinden
een zeer duidelijke missive zeide joan de drommel haal mij zoo ik er iets van begrijp het heeft veel van het merk van een hemd ik begrijp die des te beter hernam zijn vriend
de weitasch was nog verder heengevlogen de hazen en patrijzen daaruit gerold lagen op de heide verspreid zoodra hij de paarden gestuit had was zijn eerste werk geweest om de gansche rommelzoô weder bijeen te gaan zoeken t geen hij met behulp van veltman ten uitvoer bracht
wij zullen de voorgenomen verbindtenis moeten uitstellen tot zijne hoogwaardigheid in een betere luim is kom botbergen laat ons weder naar tiel vertrekken ten einde hier geen voorwerp van spot aan de haagsche jonkers te verstrekken
god vermurwde het hart van des stokbewaarders dochter en deed mij in haar eene geloofsgenoot vinden wat nu vroeg joan is de dochter van onzen vriendelijken huisbaas een remonstrantinnetje en verliefd op een gevangene
de oorzaak dier drokte geheel andere beweegredenen had de dienstboden hadden hun bed niet gezien daar zij den tijd waarin hunne meesters ter rust lagen hadden waargenomen om de zalen voorportalen en deuren
zijt gij dol elbert riep de ambtman wrevelig uit is dat nu een voorstel wij zullen afstijgen en de freule naar het slot begeleiden indien zij ons zulk eene groote eer vergunnen wil de weg is vrij zeide ulrica doch het zoude
althands het keerde terug en vleide zich weder bedaard op de warme plaat ter ruste gen avond gheryt zeide moeder kom klaosken zet een bank voor vaôder als een man
ik heb hoop zeide hij na eenige oogenblikken terugkeerende dat gij tevreden zult wezen deze beide heeren zijn bereid om niet jacob van lennep de pleegzoon alleen het gebeurde te vergeten maar zelfs om met hunne vendelen af te trekken mits de buit naar billijkheid verdeeld worde
de pleegzoon gissing kunnen zij echter niet voor de nacht hier zijn ten minste zoo zij geschut bij zich hebben om dat zij de hoogte en het bosch moeten omtrekken
eeuwige dankbaarheid ben ik u verschuldigd edele velasco zeide de graaf doch mijne vrouw mijne kinderen o is u iets van hun lot bewust uwe gade is het gelukt met haren oudsten lieveling te ontsnappen zeide
en wat betreft dat joan weggereisd is zonder boe noch ba te zeggen dominé zegt immers zelf dat hij niet anders doen jacob van lennep de pleegzoon kon omdat hij u voor den moordenaar zijns vaders hield
dit eenvoudig outer hing een klein vermolmd schilderijtje den moord der baälspriesteren voorstellende of voorgesteld hebbende om eene andere groote tafel waarop twee bierkannen en vier tinnen maatjens stonden
t ware best zeide de oude vrouw dat het heerschop zijne natte kleeren ging uittrekken en een wammes en broek van oe antrok gheryt want zoo kan de man niet blijven
goddank zeide hij zich bukkende en met gretige oogen door het gat kijkende hebt ge nu lust mij te volgen dominé dan zullen wij wel ergens te land komen
onder het bereik des lezers lagen op eenen stoel twee zakpistoolen een dolk een paar gereformeerde bijbels en de vulgata op de tafel stond een waterkruik met een tinnen kroes eenen zandlooper en het noodige
toen er hulp verschaft werd zooras joan het ongeval ontdekt had begreep hij dat de paarden gestuit dienden te worden eer zij in het bestraatte dorp aankwamen aljacob van lennep de pleegzoon waar zij het rijtuig gemakkelijk tegen een huis of stoep zouden kunnen verbrijzeld hebben
en proefondervindelijk bewezen dat hij dien niet ten onrechte geprezen had daar zij de een vroeger de ander later wel beschonken huiswaart keerden slechts de ambtman en joan waren nuchteren gebleven de eerste was onder voorwendsel van gewichtige bezigheden vroegtijdig vertrokken
ik ben degeen die u te mulheim schreef en u verzocht dadelijk herwaart te spoeden om de middelen te beramen ter uitvoering van dat groote en godzalige voornemen waartoe wij
geduld geduld ja dat is goed en wel zeide geert maar ued moet denken tegen ued toont zij haren heerschzuchtigen aart maar half je moest eens zien hoe zij met de booien spreekt altijd uit de hoogte
zonder een woord te spreken en met een gelaat waar de uitgestane angst nog duidelijk op te lezen was wandelde de deftige vrouw den weg af toen haar pagie een knaap die tusschen de twintig en vijfentwintig jaren oud scheen
met het zeggen van deze woorden sloeg hij de rechterhand aan het gevest van zijnen degen terwijl hij de linkervuist ophief en er zijnen broeder mede bedreigde
aan wiens leiding en bevelen gij mij gelast hebt onbepaald gehoor te geven en die mij eens een plaatsje op het rad aan zijne zijde bezorgen zal
is de reden waarom hunne hoogheden niet komen aan den heer fiscaal bewust vroeg mom naar hem toetredende die zal zich misschien nader ontwikkelen zeide van kinschot met eene koele buiging heer van bleiswyk een woord als t u belieft
dat is zij bouke en tot mijn verdriet toen hebben de oversten een boel poha gemaakt quasi om haar te gaan wreken en het was fransche wind en duitsche lari en engelsche vloeken wat men hoorde
het was hier stil doch eene ondragelijke hette vervulde de boomgaard de flikkering der vlam die allengskens afnam deed hem alle voorwerpen duidelijk onderscheiden
tracht dit wat aan te wakkeren en ik zal mij niet ondankbaar jegens u betoonen ik begeer geen loon zeide magdalena op eenen verachtelijken toon denk slechts op de voorwaarden waaraan de hulp die ik u bewijs verknocht is
hij begreep terstond dat hij in zijne tegenwoordige omstandigheid niets beter te doen had dan te luisteren rolde zich om en bracht zoo goed hij kon eerst het oog en vervolgens het oor voor de opening van het schot
het voegt mij ued om verschoning te vragen dat ued mij hier nog ontmoet daar ik reeds op het slot moest wezen om alles voor uwe komst in gereedheid te brengen
t is niets leentje t is niets antwoordde ulrica stilstaande en op magdalenaas arm leunende t gaat al weder over t was de benaauwdheid er was wat rook in mijnen keel geslagen en zij berstte in tranen uit
te negen ure vaar intusschen wel heer gezant ik heb de eer u te groeten heer secretaris zeide joan en vertrok
ik bid u om verschoning zeide prins maurits zich tot de huisgenoten wendende zoo ik mij thands hier nog kom vertoonen nadat ik mij genoodzaakt heb gezien uwe vreugde in droefheid te verkeeren
ik ben niet trotsch niet hoog jegens mijne minderen ik schuw geen gesprek ook met de dienstboden en leg iemand noode het zwijgen op
gewis doch heeft ued nimmer iemand gezien die tot modél dezer beeldtenis zoude hebben kunnen dienen neen antwoordde mom droogjens en ued
hij zelf bedankte er voor om nog op zijn leeftijd zich in de hofplaats te gaan nederzetten en aldaar zeden en gewoonten aan te nemen die hij lang verleerd was hij zag dus om naar eene gelegenheid om haar in staat te stellen meer overeenkomstig haren stand en jaren te leven
dit zeggende gaf hij de teugels van zijn paard aan eenen bediende over veegde zich met de handschoen het stof van t aangezicht af en kuste ulrica beleefdelijk de hand
en zoo als ued weet gelijke munniken gelijke kappen foei bouke eene arme vrouw en haar kind zeide van reede zij moge in vrede
ter dood toe ontsteld ijlde ludwig zoodra hij hem vallen zag de deur uit en nam schier jacob van lennep de pleegzoon zonder te weten waarheen den weg naar het oude hof
tijd hopende te winnen verzocht ik hem uwe terugkomst af te wachten doch dit verkoos hij niet hij reed naar mij voorkwam vrij onvoldaan naar orsoy terug heden morgen berichtte mij de torenwachter dat hij in t westen krijgsvolk had zien overvaren
dat is tot daaraantoe breng den bode hier bouke of wacht geef mij eerst mijne pels bouke reikte hem de pels aan die hij over het hemd aantrok terwijl hij al rillende en klappertandende zich naast zijn bed nederzettede
noch spanje noch rome kunnen van mij vergen dat ik in eene echtverbindtenis stem die mijne nicht in de handen eens verraders overlevert
had namelijk niet dan met ongeduld en verontwaardiging de oproerige en doldriftige taal des predikants aangehoord doch toen deze in het laatste gedeelte der door ons aangehaalde toespraak de gemeente kennelijk tot burgeroorlog aanspoorde
hij begreep dus dat het zaak was van batterij geheel te veranderen en de partij van den afwezigen joan te nemen dit moest hem naar zijn oordeel jacob van lennep de pleegzoon bij ulrica den naam van eenen grootmoedigen medeminnaar doen verwerven
dan eergisteren verscheen hier een spanjaard zich noemende fernando lopez welke op last van den admirant zoo hij voorgaf u des veldheers bescherming aan kwam bieden mits gij u bereid toondet de spaansche zijde te kiezen en de roomsche godsdienst te omhelzen
verschoon mij heer baron hernam mom met veel bedaardheid een vader is doorgaands de laatste die zoo iets verneemt doch ik kan licht bevroeden dat eene zoo beminnenswaardige jonkvrouw als uwe dochter op hare jaren reeds eene keuze gedaan heeft
en uwe komst op de arminiaansche vergadering was die ook door een rein oogmerk bestuurd vervolgde maurits zich de lippen van gramschap bijtende
op deze wijze bij zich zelven mompelende trad hij in het zijvertrek waarin de douairière met den fiscaal nederzaten mijnheer van sonheuvel zeide deze
mijn waarde freule riep elbert frons dat lieve voorhoofdje zoo niet en trek die wenkbraauwen wat minder te samen laat dat meiske dat bij u is zeggen wat zij wil
ook begrijp ik nog niet vriend mom hoe gij aan dit alles gekomen zijt hier zag hij dezen vragende aan en ik zeide joan den ambtman ernstig aanziende ben u ambtman geenen dank verschuldigd dat gij dus
en zijne devote bezigheid stakende dat de lieve maagd maria en mijn heilige patroon de kracht mij zullen verleenen om naar eisch het heerlijk doel te bereiken waartoe uwe welwillendheid eerwaarde vaders
hij werd dan nu ook niet weggejaagd maar zeer vriendelijk ontfangen vooral toen men zijne boodschap vernam hij kwam dan van den ambtman mom in wiens dienst hij getreden was ten gevolge van of na de boodschap die ludwig hem aan denzelven had gegeven
dat ik u voortaan gelijk in onze kindsche dagen alleen als zuster zoude beschouwen aan dat gegeven woord zal ik gestand blijven en niemand dan gij zal immer weten jacob van lennep de pleegzoon dat ik u eenmaal met eene andere dan broederlijke teêrheid lief
intusschen zag hij duidelijk in dat de levenswijze die ulrica thands leidde weinig geschikt was om aan een aankomend meisje die genoegens te verschaffen welke haren leeftijd voegen noch die kundigheden welke eener fatsoenlijke jonkvrouw betamen
blakend van den schemerenden gloed der ondergaande zon lagen sonheuvel en de omliggende dorpen aan den voet des heuvels midden tusschen het donkere groen te prijken
wie zegt dat ik zal hemzelven op zijn rug touwen dat het hem jaar en dag heugen zal st bouke niet al te driftig het is de heer van botbergen een edelman die met hem gediend heeft die heeft het naar zijn zeggen zelf gedaan
hartelijk was de verwelkomst die gheryt maessen van zijn gezin ontfing toen hij met een vrolijk gen avond samen zijne woning
t is voor oe dienstigheid en zorg om alles wat heur laven en helpen kost oettedenken en heur te doen eworden t is voor de eer die oe aan mijne nederige woning hebt edaôn dat ik oe dankbaôr ben
t is waar zeide de gravin strak voor zich heen ziende t is waar wat gij daar zegt en ik was eene zottin om mij te vleien met eene hoop
de gravin liet hem geen tijd om uit te spreken den hond streelende beschouwde zij het dier met meer opmerkzaamheid en eensklaps riep zij als door eene pijlsnelle gedachte getroffen
eindelijk meer deel aan het staatsbestuur verkrijgende begon ik er mijne hoofdstudie van te maken om de verschillende drijfveeren na te sporen van de partijen welke ons gemeenebest op eene zoo geduchte wijze aan binnenlandsche onlusten ten prooi gaven
in denzelfden brief meldde de gravin aan van sonheuvel dat zijne dochter reeds de keuze had tusschen verscheidene partijen die zich opdeden door hare schoonheid door haar verstand of door hare middelen uitgelokt
ik moet toch zien waar die vent belandt dacht groenhof hij mocht ons eens gaan verklikken zoo hij ontsnapte met dit oogmerk volgde hij zijnen reisgenoot in een klein donker vertrekje t welk op het eerste gezicht geenen anderen toegang scheen te hebben dan langs de opening waardoor zij gekomen waren
tafeltje hetwelk men tot een outer scheen te hebben gebezigd een tapijt een kruisbeeld twee kaarsen en eenige gewijde teekenen van eeredienst vercierden het
met ontzetting naderde hij dan al spoedig werd hij gewaar dat alleen het vischhuisje en de tuinloos in brand stonden dit deed hem besluiten zijn oogmerk te volvoeren
en als hij een verdrukker der gemeente die welbehagen heeft in onzen dood jongeling zeide nu de man met de fluweelen muts die naast groenhovius gezeten had terwijl hij opstond en
de andere helft der bende welke met den monnik gekomen of aan den kant des steigers de gracht doorwaad hadden wist nog van geen wijken de ijzeren stormhoeden tarteden de knuppelslagen en de rustelooze volharding der spaansche veteranen verwekte een doodschen schrik bij de ongeoefende
ik kan zelf niet bëoordeelen wat in de tegenwoordige omstandigheden voor mij het beste zoude zijn o zeide magdalena die beslissing moet niet zwaar vallen wanneer gij alles met den maatstaf uwer baatzuchtige inzichten afmeet
in duivels naam dan zeide mom zich van hem afwendende heer baron vervolgde hij luid het spijt mij doch ik vind uwen schoonvader hardnekkiger dan ik gehoopt had
en wien de beminlijke freule met hare achting vereert zulk een lafbek zoude zijn dat hij zich door u zoude laten afkloppen ik zoude dat sprookje maar niet verder uitkramen want het mocht u eens kwalijk bekomen als de jonker
alleen de gedachte dat zij door den ambtman te huwen aan een kinderplicht voldeed en dat het offer t welk zij bracht gode welbehaaglijk wezen zoude was in staat geweest haar het opgewonden gestel tot bedaren te brengen
hunne benden laten aanrukken en aan wederszijden van den weg die naar het kasteel geleidde geschaard om het slot zoodra het geruimd was in te rukken
hij volgde die inspraak bracht de oogen voor de opening en zag hetgeen wij verhalen zullen in een vrij groot met blaauwe steenen geplaveid vertrek stond recht tegenover de plaats waar hij zich bevond een klein tafeltje
ik zal u van mijne tegenwoordigheid ontslaan zeide joan de heer baron heeft mij gelast ued te vragen of hij u niet aan de kegelbaan zoude zien hervatte de
ik heb er niet op gelet antwoordde de ritmeester ik heb alleen het rouwgewaad gezien dat mij den dood van eenen onvergetelijken vriend herinnert dit zeggende wendde hij zijn gelaat af en bedekte het met de linkerhand as hij uw vriend o vergeef mij ik kende uw betrekking niet met hem
dat zijn gehouden gedrag jegens de remonstranten tot verkeerde uitleggingen konde aanleiding geven begreep hij dat hij ten dezen opzigte openhartig met ludwig om te gaan volgens den regel
ik zie geene reden om zoo heftig in drift te geraken zeide ludwig ongeduldig op zijne pen knaauwende gij hebt u immers over niets te beklagen dat gij kamenier zijt geworden is uwe eigene verkiezing geweest
en cuno brengt hem zoolang in huis en bindt hem op de tafel vast dan kan hem velasco zelf ondervragen als hij uitgeslapen heeft en voort allen weêr aan t werk voor zonnenopgang moeten wij reisvaardig zijn
hernam zij op een zachten weemoedigen toon ik had u bij uwe terugkomst geheel anders verwacht zijn dit de beloften die gij mij bij uw vertrek van hier hebt gedaan
ni zijn geheel verband toepasselijk te maken op graaf frederik hendrik terwijl hij door zijne zijdelingsche aanduidingen aan de gemeente zocht diets te maken dat zij van dien vorst alleen hare hulp en verlossing te wachten had
die van de oprechtheid zijns harte getuigden hoe kunt gij uwen broeder uwen liefhebbenden broeder aldus behandelen waarlijk ik zag u met meer vermaak aan t hoofd van een spaansch leger
even als de forsche bulhond die in eene weide geraakt zich door de dreigende hoornen der runddieren van alle kanten bestookt ziet en zich echter uit het gevaar weet te redden zoo ontkwam ook de onversaagde
trad dadelijk toe terwijl joan achter hem bleef de duisternis welke zoowel in de gang als in hunne kamer heerschte belette hen echter te zien of gezien te worden doe uwe schoenen uit zeide eene zachte stem
en zijne oogen sloten zich overtuigd dat vooral de bedomptheid van het vertrek zijne droomen zoo zwaarmoedig gemaakt had besloot hij het raam open te laten en zich weder in het bed te begeven
brulde lopez zult gij ten gerieve van ketters uwe oversten verlaten de soldaten zagen elkander besluiteloos aan doch geen hunner dorst zich uit zijn gelid te begeven eene doodsche pauze had plaats
gelieft ued ook op te zitten mijn paard is zeer mak en er is plaats genoeg achter mij dan kan de freule gemakkelijker en spoediger te huis zijn
de beul zijn vuurtje stookt en u met gloeiende tangen het vleesch uit het lijf haalt om u voor uw waarheidspreken te beloonen
dit had hen doen besluiten te gaan ontdekken wat er aan de hand ware broeder melchior was de deur uitgetreden en sloeg den hoek van het huis om toen hij een gewapend manspersoon op zich af ziende komen in allerijl terugkeerde
daar is iemand van wege zijne excellentie om ued te spreken zoo zeide de ritmeester de oogen wrijvende ja het is niet anders kom de vorsten iets vragen dan is t zelden te huis hebben zij ons noodig men moet op elk uur van dag of nacht klaar zijn
spoedig echter sliep hij weder in en de nachtmerrie welke hem nu plaagde was van nog erger natuur dan de vorige thands lag hij achterover in de breede gracht der stad tiel
naauwlijks was de in hooggestemde mijmeringen verdiepte jongeling verplicht geweest den dijk voor het lagere pad te verlaten of de sombere denkbeelden die zijne ziel vervulden verlieten hem
ja zeg hem dat ik hoop dat hij op de bruiloft maar hij zal toch niet willen hij denkt immers dat ik zijn vader vermoord heb hoor bouke bedui hem toch hoe dat in zijn werk is gegaan
vergeef mij deze onbedachtzaamheid maar waarlijk ik was verre van te denken indien het eene onbedachtzaamheid was zeide ulrica waarom zoude ik die dan niet vergeven
wilt gij het geld voor de verbeurde boete zeide de jonker halfluid terwijl hij lagchende eene goudbeurs voor den dag haalde doch er zijn er meer die haar verbeurd hebben door op die
het meest nabij gelegen dorp was voorschoten en derwaart begaf hij zich ten einde door den hoefsmid het ongemak te doen verhelpen de smidse was reeds gesloten en niet dan na herhaald kloppen verkreeg de
wat duivel brengt u hier alleen en te voet en in den nacht en bij dat satans erf spreek zacht geen duivel veeleer een heilige beschermengel ja gods bestier voert mij en u hier om prins en land te redden
mom zeide deze naar hem toetredende gij zijt mijn gevangen bewaar ons zeide bleiswyk wat heeft zijn edel gestrenge het tegenwoordig volhandig
nog vervuld van deze gedachten trad hij zijne tent binnen waar hij den getrouwen bouke bezig vond met het opwitten van zijns meesters handschoenen en degenhanger ik hoor zeide deze dat de genadige vrouw van falckestein in het leger geweest is
en ik er berouw over hebben ge raast bouke en wil u gaarne eens weder zien en zoo hij uw vader heeft doodgeslagen dat was in een wettigen strijd en als hij dan hier kwam
zeide de monnik ernstig en den vinger opheffende gij kent de waardigheid die ik hier bekleed leer daaraan te gehoorzamen het zal geschieden zoo als ik het zeg
de huisvrouw van den predikant bysterus is jacob van lennep de pleegzoon hier geweest antwoordde de secretaris om uwe doorluchtigheid te bedanken voor de genotene ondersteuning
doch die nog meerdere ontdekkingen doen kan welke hij in dit geëerd gezelschap en nergens anders verlangt aan t licht te brengen nog meer ontdekkingen zeide van bleiswyk bij zich zelven
mijn god juist zulk een dier was onze phenix knaap van waar hebt gij dien hond die hond zeide joan met eenige trotschheid is op mijns vaders
nu zal het mijne beurt worden dacht bouke en inmiddels overlegde hij wat hem te doen stond en hoe hij zich bij een verhoor gedragen zoude
hoe nu mijne heeren zeide maurits wat is uw oogmerk als ware amadissen de wapenen op te vatten en mij te verlaten om eene schoone vrouw te gaan wreken
nieuwsgierig sloegen zij de oogen naar de zijde vanwaar de gravin moest komen jacob van lennep de pleegzoon met dat verlangen hetwelk men gemeenlijk koestert om iemand te zien die zich het zij door groote daden het zij door groote onheilen heeft beroemd gemaakt
in het midden van al die vreemdslachtige voorwerpen zat in een grooten leunstoel met leder voorzien en welke des noods tot rustbank had kunnen strekken de persoon welke ludwig kwam zoeken
al was hij nog zoo een groot heer met deze woorden keerde hij weder naar de werklieden die nu geëindigd hebbende met het vercieren der kegelbaan bezig waren om dezelve tot het spel behoorlijk in gereedheid te brengen
rusteloos en onvermoeid zette hij zich alleen uit vriendschap voor zijn viervoetigen tochtgenoot somtijds neder om de boterammen welke de zorgvolle ulrica s avonds te voren had toebereid en in papier gewikkeld met het edel dier te deelen
niettegenstaande zijn geest door het ontfangen bericht weinig tot vrolijkheid gestemd was konde falckestein echter den onwillekeurigen lagch niet bedwingen die bij hem oprees op het vreemde schouwspel dat zich hier
het komt mij voor dat deze dolleman ongenegen is ons eenig verder bescheid te geven het ware misschien best indien hij werkelijk een man van eer is zoo als zijn voorkomen aanduidt hem vrij en onverhinderd te laten vertrekken
en zeg hem dat ik hoop dat hij zich van schuld vrij zal pleiten en als hij een advocaat noodig heeft hier staat de man die t wel betalen zal ik zal t alles overbrengen zoo als t ued zegt zeide bouke maar van wat anders is de bruid al op
vol spijt deed hij een paar stappen terug en bemerkte toen dat hij in de verwarring van het oogenblik en ook wegens de duisternis welke in dien gang heerschte een ander deurtje was voorbijgeloopen hetwelk onder eenen zwaar gewelfden met gothisch snij en loofwerk voorzienen boog was verborgen
als een lijder wien de heelmeester bij het verbinden eener pijnlijke wond onwillekeurig met de speld welke de windsels vast moest hechten in de gevoelige deelen treft
en wekte in hem vermoedens op dat er verraad achter school de voorzitter vooral dier geheime vergadering herinnerde hem iemand dien hij in lang verloopen jaren nogmaals ontmoet had
daarenboven kende hij maurits die hoe oprecht en goedhartig van nature door de omstandigheden door het bedrog en de vijandschap van hen die hij als vrienden had aangemerkt en door de menigvuldige tegen hem gesmeedde aanslagen opvliegend en achterdochtig geworden was
driemalen voelden de voorpaarden het touw met de dikke knoopen des postiljons zonder dat de koets verwikte eindelijk deed het bijdehandsche voorpaard zulk een geweldigen ruk dat een der touwen waaraan het gebonden was in stukken sprong
wat kan ik hoe t ook ga dan voor mij zelven schrikken b i l d e r d y k floris de vijfde ludwig had zijnen doorluchtigen meester verlaten toen deze het binnenhof was opgetreden
het was daarom dat ik besloot mijne uiterste pogingen daarheenen te leiden om tegen jacob van lennep de pleegzoon den tijd waarin het bestuur mij werd opgedragen het gemeenebest zooveel in mij was van ontevredene en twistzoekende geesten te zuiveren
daar hij er niets van begreep en het praten over het hemd van zijne excellentie en den te vangen jesuit daaraan toeschreef dat van reede nog door den slaap bevangen was verscheen bouke met de paarden voor de tent heer en dienaar stegen op voorafgegaan door den luitenant die hen met een handlantarentje voorlichtte
hij was een knappe jonker toen hij nu voor drie jaren laat eens zien was het drie jaren ja met pinkster is het drie jaren geweest toen hij naar het veld trok meen ik en hij zal er nu wel op gebeterd zijn kijk dat mevrouw zaliger hem nog eens zien konde
een eenigzins vermagerde arm lichtte het gordijn op eener in den hoek der kamer aanjacob van lennep de pleegzoon wezige bedstede waaruit op eenen flaauwen doch niet minder hartelijken toon een gen avond vader zich liet hooren
mat hem met een somberen blik van het hoofd tot de voeten en vroeg daarna nogmaals zeer bedaard is dat de jonker van sonheuvel en wie hadt je hier anders verwacht antwoordde de barbier
over ik mag thands mijn leger van geen man ontblooten en wil niemand in gevaar brengen door met u herom te doolen bij nacht en ontijde om eenen mageren jesuit te zoeken want dat zoudt gij doen moeten vermits pater eugenio niet meer te bruck is
het was op een frisschen najaarsmorgen dat de veldheer van zijne dappere legerhoofden en bekwame krijgsbouwmeesters vergezeld van den weert alwaar hij eene krijgsschouwe gedaan had naar oud zevenaar terugkeerde
wakkere spitsbroeders riep toen velasco uw naam en die van uwen hopman zijn geschandvlekt zoo gij mijne last overtreedt
ik meende echter vernomen te hebben hervatte de officier dat zijn huis gemeenschap had met het oude konvent van van hier poosde hij om zijnen reisgenoot het slot van zijne reden te doen aanvullen
ik openbaarde dus mijn geheim aan eenige weinigen op wier trouw ik mij als op den uwen verlaat door hunnen invloed en het door mij verstrekte goud is aan menigen remonstrant de gelegenheid bewaard gebleven
in het vertrouwen van allen wier hulp hij behoeft en in de verachting van al wat wél denkt ook bij de spanjaarden wat ons betreft mijne heeren laat ons deze nieuwe bijdrage tot de geschiedenis der spaansche tiranny in aandenken houden
wat gaat gij doen vroeg eugenio ludwig zweeg beken het veilig gij gaat den stadhouder opzoeken en alles aan hem verklappen
t is recht vermakelijk om hier voor gek te blijven zitten riep hij uit terwijl hij wrevelig opstond en zijn stoel van zich af stootte en wat het fraaist is mompelde hij er op zachteren toon bij alles is mijn eigen schuld
de weg van den haag naar haarlem was toen al zeer verschillend van hetgeen die thands is en niet meer hetgeen die eenmaal geweest was men zag er wel is waar de luchtige tilburys de prachtige landauers
zoude ik het waarlijk geraden hebben ik begrijp niet ja leentje antwoordde ulrica beschaamd de oogen nederslaande het was die groene bandelier
dan moet gij u haasten om al de opofferingen die gij tot heden toe gedaan hebt om al de vruchten van uwen tot nog toe verrichten arbeid als nutteloos en nietig te vergeten
en onpartijdigen vorst als zijne doorluchtigheid aha zeide ludwig gij komt dus van de remonstrantsche heeren dat verandert de zaak ofschoon het mij verwondert dat de kweekeling van ds raesfelt zich met arminianen ophoudt
kom kom gekheid ik wil wedden heer baron dat als ik naar hem toeging en zeide jonker de oude heer heeft berouw over zijn drift en
na ons trouwen kwam ik omdat vaôder estorven was en ik moeder niet alleen kon laôten zitten weer bij haôr en werd al spoedig tot veerman an esteld maôr oe weet dat die vreugd kort eduurd heeft
niet vroeg de vreemdeling met verbazing en sedert wanneer zijn vaste sterkten minder veilig dan het open veld mijn echtgenoot beveelt zeide de gravin en ik gehoorzaam wie is die vrouw vroeg de graaf halfluid aan zijne vrouw
de slechte reuk waarin volgens zijn vriend van reede het huis stond oefende voor t eerst eenigen invloed op hem uit t was of eene geheime stem in zijn binnenste hem aanspoorde voorzichtig te zijn en zich niet onbedacht in gevaar te storten
ontdekte hij eene jonkvrouw welke in eene fraaije zeeschelp gezeten en omstuwd door eenen drom van monniken predikanten en edellieden waaronder zich mom en groenhof bevonden de rivier kwam afvaren en recht op hem aanhield
onverschrokken en blijmoedig volgde bouke een klein zijpad dat hem volgens de aanduiding van den gids op den gewonen rijweg die vlak op t dorp aanliep brengen moest
och dat spijt mij ik verzoek duizendmalen om verschoning waarde freule zeide elbert had ik dat kunnen denken ik had hem in den tijd wel gespaard en er nu althands niet van gesproken
ik weet dat gij van grobbendonck gezonden zijt om met den graaf te onderhandelen ik vermoedde reeds toen ik u te tiel zag dat gij mede tot het eedverwantschap behoorde
toen hij bericht ontfing dat het tweede vendel hetwelk inmiddels de roer was overgevaren van den kant der rivier eenen aanval scheen te zullen wagen
daar de schuit nu niet zoo volgeladen was als de vorige reis kantelde zij niet met reuzenarmen klemde de monnik de balk tegen zijne borst trok hierdoor zelf het schuitje nabij den wal sprong toe greep eene der kettingen van de vischkaar en slingerde zich
en de ambtman met den spotachtigen blik die hem sedert zijne komst niet verlaten had en met het innerlijk genoegen van den jongeling verschalkt te hebben naoogden
die zijne kindsche jaren met ijdele begoochelingen gevleid had als vreesselijke spoken drongen zich deze benaauwende gedachten voor den geest des barons tot dat hij eindelijk besloot nog den volgenden morgen
ik kan niet denken dat hij het geheele verjacob van lennep de pleegzoon haal opzettelijk verzonnen heeft misschien was het zoo erg niet ik zal het eens trachten uittevorschen want op den voedsterbroeder mijner ulrica mag geen smet blijven kleeven
den heer van sonheuvel zoude het mogelijk wezen dat maar neen en de reiziger verzonk in diep gepeins jacob van lennep de pleegzoon jaô vervolgde zijn makker zonder daarop acht te geven
ik heb te lang met den jonker over land en zee gezwalkt en gezworven om niet te weten dat hij geen kat is dien men zonjacob van lennep de pleegzoon der handschoen aan kan vatten hij zal zich niet op den rug laten trommelen en wie daar tegenspreekt dien draai ik den hals om
dat ben ik hernam hij ik die u in elende en jammer gebracht heb ik die de wroegingen de kwellingen van uw hart veroorzaakt heb ik moet ook de medicijnmeester zijn die u den vrede teruggeeft die u eene betere hoop en betere uitzichten verschaft
doch omdat hij een vrij goed ruiter was werd hij wel eens door den boerestalmeester als postiljon aan reizenden medegegeven zie je nou buurman hernam de metselaarsvrouw daar is hij al zelf ja ik had zoo mis niet gezien
de pleegzoon zijde van den voorzitter zaten op houten schabellen vier en over hem twee personen deels in t waereldlijk gewaad de tafel was overdekt met papieren en
ik ben verdwaald in dit gebouw ik weet zelf niet hoe en gaarne wenschte ik eene deur te vinden die mij op straat bracht de geestelijken mompelden onderling en de meeken schudden het hoofd
gij weet ik ben een bosschenaar en daar hoort men zelden anders als uit de vulgata praten daar is nimmer gelegenheid om een geestelijk woord te hooren ten zij van papen en
bewaor ons riep gheryt uit toen de reiziger zich op een houten drievoet naast het nu helder brandend vuur had nedergezet man wat is oe nat waôr drommel heit oe ezeten
trok die zoo geweldig achter zich toe dat het slot dicht sprong en ijlde vervolgens weder terug langs den weg dien hij gekomen was den gewelfden gang weder en het vierkante gat van het kruidkamertje voorbij
ik weet wat zijne en vergeef mij wat uwe inzichten zijn dan reeds al te lang ben ik hem gehoorzaam geweest zonder andere vrucht voor mij zelven dan onrust hier de hand op het hart leggende en vrij twijfelachtige verwachtingen in de toekomst
en wiens kleeding en gelaat deerlijk van de doornen gehavend waren met honderd buigingen haar op zijde kwam snellen en met tallooze dienst betooningen vroeg of mevrouw ook eenig letsel bekomen had
aan dewelke hij zijn nood klaagde vermaand iets groots te verrichten waardoor hij al jacob van lennep de pleegzoon kwam hij er bij om duizend zielen verlossen en zelf den hemel verdienen zoude
een misselijken pottentaôt die heur vaôder wel wezen kon ik mag hum niet best zetten misschien wel omdat hum mij mijn post van veerman het af'enomen
de gandsche vergadering zweeg op dit voorstel en de jongeling zag den jesuit met scherpe blikken aan als wilde hij deszelfs geheime oogmerken doorgronden
deernis met uw lot en dat onzer kinderen zouden mij misschien beletten mij zoo kloekhartig te gedragen als mijn plicht mij gebiedt ik zoude om uwentwil een slot opgeven dat ik zonder u tot den laatsten droppel bloeds verdedigen kan
reeds was de dag al een geruimen tijd doorgebroken toen bouke over wiens afwezigheid men zich reeds verwonderd had de zaal binnentrad welke men nu bezig was te vercieren de toebereidselen met een enkelen blik overzag en vervolgens zich met een knorrig gelaat in een stoel wierp
neem het zwartste paard dat gij hebt heer ritmeester zeide de luitenant de nacht is wel donker maar een wit paard wordt ook bij duister gezien bij nacht zijn alle katten graauw merkte bouke aan terwijl hij zijn meester deszelfs wapenen aanbracht
naast de jonkvrouw stond gheryt maessen die reeds zijn vroege ochtendwerk verricht had en voor het ontbijt was teruggekeerd hij staarde terwijl hij over eenen stoel leunde de weldoenster van zijn huisgezin met een open mond en een gullen blik aan
de wederzijdsche genegenheid die tusschen hem en ulrica bestond was hem te duidelijk gebleken dan dat hij zulk eenen medeminnaar niet gevaarlijk zoude achten
tien voor een genadige jonker pagie was het antwoord stil spreek zachter zijt gij met de buurt sints lang bekend sedert mijn geboorte ken ik al den omtrek op mijn duim
dat gij een begenadigd man zijt die door een hoogeren geest geleid wordt doch veroorloof mij in krijgszaken van u te mogen verschillen wie zullen den overtocht dekken zoo allen te water gaan
lam lam is des wolfs vesperklok eens een strooper altijd een strooper en al is hij mijn neef zoo houd ik hem toch voor een grooten schoelje
bleef doodsbleek staan graaf vervolgde de jesuit terwijl hij met de rechterhand zijn boezem ontblootte hoor naar mij en beschouw dit lidteeken
en wiens verdiensten hoe heerlijk die in andere landen zouden hebben uitgeblonken in nederland verduisterd werden door die van zijnen broeder de aandacht der landzaten op zich te vestigen en de noordstar te worden waarnaar al wie de binnenlandsche tweespalten moede werd de oogen
toen hij op eens verwarring om het rijtuig zag ontstaan terwijl de paarden hollende op hem afkwamen jacob van lennep de pleegzoon het linker achterwiel had eenen zwaren steen ontmoet
de een wat is dat san yago riep een tweede er ist ein drunken kerl riep een derde en toen zij allen van hunnen schrik bekomen ontwaarden dat deze laatste althands in zoo verre gelijk had
laat ons binnengaan en gij zult mij alles verhalen wat tot deze aanstalte aanleiding geeft gij feurich deze was aan het hoofd der met hem gekomen ruiters zult den ouden beckman bijstaan in het gereedmaken der
grimmig sloeg hij den blik in t rond hij koos de plek waar hij eene bres wilde maken in den levenden muur die hem omringde en noodlottig was die keuze voor den ongelukkigen boer die er het voorwerp van geworden was
na den afloop der kerktijden zat de baron daar het weder regenachtig was en hem het wandelen door de stad niet behaagde in de door hem betrokkene kamer met zijnen getrouwen bouke te praten
dan komen all ons lusten om de vreught wordt opgeschort dus wel an laat ons dan wijl men magh en de tijt sullix lijdt met verdragh recht lustigh wesen vreught wort gepresen en lachen in t gelach
met deze woorden wendde zij zich om en verliet het vertrek binnen twee uren waren alle vrouwen en kinderen reisvaardig acht kloeke ruiters onder het bevel van den wakkeren
welke langs de kaken eener schoone en algemeen geachtte vrouw afvlietende niet konden nalaten van ook de verhardste gemoejacob van lennep de pleegzoon deren te roeren
morgen ten allervroegste broeder melchior gaf eugenio ten antwoord en zoo hij dan eene goede gelegenheid vindt zal de tijding alras door
wat doet gij hier zeide de baron naar haar toetredende en haar eenigzins onzacht terugtrekkende ga naar uwe kamer hier althands hebt gij niets noodig
terwijl hij bepeinsde wat hiervan de oorzaak wezen mocht kwam hem een ruiter die zoo even het slot was uitgesneld in vollen draf te gemoet rennen wel hensken sprak de graaf wat komt gij ons met zulk een spoed boodschappen hoe vaart mevrouw en de kleinen
wat verder reden s vorsten neeven graaf ernst van nassau die aan t hoofd der duitschers stond en graaf lodewyk gunther van nassau welke beide moeite deden om een geregeld gesprek te onderhouden
ja wat ik toen niet al dacht niet veel goeds freule god vergeve het mij maar ik bezondigde mij en bëoordeelde mijnheer al vrij lichtvaardig nu het verheugt mij toch dat de jonker de oude geert nog niet jacob van lennep de pleegzoon vergeten heeft wat verlang ik hem weder te zien
ha wien hebben wij hier riep joan die deze stem herkende voor den dag springende en den onbekende zijnen valschen witten baard afrukkende pater eugenio in dezen kring
maar zij hebben zich in geen drie jaren en langer gezien ik begeer niet dat gij aan mijne betuiging geloof hecht zeide mom doch vraag aan hemzelven af welke gevoelens ook thands nog ten opzichte uwer dochter zijn hart beheerschen
en het nieuwe gewaad waarin zij hem wederzag strekte niet weinig om hare achting voor de persoon te vermeerderen ja zij werd grootsch op haar eigen doorzicht
als hij van spaansch bloed is zoude ik hem toch maar half vertrouwen zeide joan half luid onze bouke zoude zeggen t wil muizen wat van katten komt
weinig op deszelfs wenken en reed hem voorbij zoodat de graaf zich genoodzaakt vond hoe ongaarne hij ook gedruis wenschte te maken hem bij zijnen naam nateroepen dit had uitwerking heer en knecht stonden stil en de ritmeester reed verbaasd naar falckestein terug
wenden wij de oogen van dit schriktooneel af en begeven wij ons naar het leger der staatschen waar de doorluchte held die er het opperbevel voerde met nimmer verkloekt beleid zich beijverde om de verachterde zaken van de nederkreits te herstellen
is sondag dat is morgen m beteekent maandag en is middernacht zijnde het uur tusschen die beide dagen waarop ik mij tot de vlucht zal moeten gereed houden
om met aflegging van onderlingen wrok hunne pogingen alleen aan te wenden tot verdediging van den lande en tot beschaming der vijandelijke machten
eenige dagen later was falckestein onverzeld den weg naar haarlem opgereden in de hoop van zijnen vriend van reede die ter volvoering van een bevel zijner doorluchtigheid derwaart gegaan was bij deszelfs terugkomst te ontmoeten en alzoo gezamenlijk weder huiswaart te rijden
het eerste werk dat velasco na hunnen aftocht verrichtte was om falckestein die nog steeds in het vertrek bij de poort met angst den uitslag verbeidde te gaan geruststellen ik wensch u geluk zeide hij voor t oogenblik is het gevaar geweken en bevindt gij u onder mijne bescherming
gij zijt dus met de gezanten gekomen en hoe komt het dan dat ik u thands eerst hier zie eerst gisteren kwam ik hier ik heb zoo lang in s bosch gewacht tot deze brieven vaardig waren doch ik heb ook eene mondelinge boodschap aan
richtte zijn geschut op den voormuur en begon weldra eenige kogels op de wallen aftezenden zonder echter eenige schade aanterichten reeds begon de graaf te denken dat dit beschieten alleen moest dienen om hem vrees aan te jagen en tot de overgave te nopen