AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zoo en de buren kunnen die niets verstaan of als je zoetjes spreekt niet maar baas wat wil je eigenlijk ik heb het speldje nog van mijn overleden man en dus
ja jij kunt geen kwaad van hem hooren maar je zult zien t wordt later een kwast dat zijn die artisten toch allemaal zoo dank je voor het compliment niet te danken tournel t is tot je dienst
t is meer dan ik verlangen kan en waarlijk als ik in den spiegel zie schijnt mij die laatste naam triangle bepaald
de geur der koffie verspreidt zich door het vertrek en werkt zoo opwekkend op keesje dat deze met één sprong de juffrouw nadert en haar de woorden ontlokt je bent toch een akeligheid altijd moet je iemand aan het schrikken maken
allo hoepla hoepla hooger ferm zoo mooi zoo tom nog eens hoepla hoepla daar heb je het waarachtig weer net als gisterenavond allo hier tom
kist koud weertje meneer legalisatie schomberg hè mijn vingers vallen haast af agema aanstaande week voor het hof zes gulden vijf-en-veertig en een kleinen cent van hopkamp een brutale snuiter
want de opening der deur en ook t portaal is door de aangroeiende burenmassa geheel ingenomen moord rochelt nogmaals de aangevallene als de ijzeren greep van den waanzinnige hem de keel
k heb er geen tijd meer voor albertientje en bovendien sedert je moeder dood is heb ik er den rechten lust niet meer in wij maakten altijd samen muziek en
zoo men heeft mij een vast engagement te hanover aangeboden een zeer goede plaats wat dunkt u zal ik die aannemen zonder twijfel ge kunt in t buitenland beter carrière maken dan in ons kleine holland
t was zoo heerlijk kalm daarbuiten en de menschen waren er zoo vriendelijk dokter abels was voor hem zoo vaderlijk goed en zorgend albertine zoo schoon en lief en toch was dorus niet volmaakt gelukkig iets ontbrak hem zijn viool
en nou hou je van mij hé boppie jij likt me ja goeie hond jij zoent den baas ja ja lik me maar jij roept niet kriek of krates tegen me
wanneer men echter haar nog altijd frisch en prettig gelaat opmerkzaam beschouwde loste eene uitdrukking van kalme vastberadenheid in haar helder blauw oog het raadsel op
foei wat een vraag dorus reikt haar de hand terwijl hij zegt zooals je wilt augusta dan maar k mocht toch waarlijk wel juffrouw zeggen tegen een dame als jij
wat was het druk in het kleine stadje schier in elk fatsoenlijk huis was alles in de weer de dochters van den burgemeester liepen naar de jonge dames van den notaris
augusta is naar haar kamertje gegaan en blijft daar een oogenblik in gepeins voor t venster staan zij merkt niet dat de glasruit bevroren is en dat ze niet naar buiten ziet zij denkt aan t geen zij hoorde en tracht zichzelf rekenschap te geven van wat zij ondervindt
wennen xi roofvogels in de spreekkamer bij den procureur verhagen zit de oude philip strijkman in zijn zondagsche jas met een groote ouderwetsche groene parapluie tusschen de knieën
zeg jij maar gerust dorus löbell herr doroes dann ist das je vrouw juist
jongen ik ben ook zoo geweest als jij ik heb ook geleden gehoopt en gewanhoopt evenals iedereen dat op zijn beurt doet in het leven
en met de armen om zich slaande zinkt ze terug op het bed een oogenblik wordt haar gelaat kalmer en doodsbleek zij beweegt de lippen en zegt nogmaals speel dan dorus speel dan
och strijkkie dat liedje kennen we ja veel gaan we niet vooruit met de erfenis maar wij zij drukt op dat woord wij hebben geen haast niet waar kobus
door den tijd en door lekkage onoogelijk geworden voorscherm ter zijde duwt en er achter verdwijnt de knaap loopt over het tooneel en de achterdeur van de tent uit zijn pruik heeft hij afgezet en in de zak van zijn hansworstenkleed gestoken
vervloekte jongen roept jakob terwijl hij met een pijnlijk gelaat de eene hand naar de oogen brengt en met de andere tevergeefs hem weer poogt te grijpen
geen enkele toon ontsnapt hem het is alsof hij de muziek die hij hoort in zich opneemt alsof elke noot elk accoord in zijn ziel weerklank vindt
t is jammer doodjammer zoo'n knappe man hij heeft bepaald een aristocratisch gezicht en een mooi figuur en maar hij is dom ziedaar dat is het wat mij hindert
och is die goede janus dood och en kinderloos overleden dus het is zeker een erfenis die klaas zou gekregen hebben als
in de gang bij de half geopende deur staat augusta met de handen gevouwen te luisteren t is koud in de gang maar zij merkt het nauwelijks en ongeduldig wenkt zij achterwaarts met de hand tot zwijgen
ergens naar toe waar niemand je kent dat kost geld dan moet je hem wennen aan den naam van dorus kan hij lezen of schrijven wel neen hij is nooit op school geweest
hij begon langzaam aan zijn omgang met augusta als een gewoonte te beschouwen en kon er zich uitmuntend in schikken dat zij nu en dan een avondje bij vriendinnen doorbracht terwijl hij den ouden grootpapa gezelschap hield
koop jij nou dat huisje betaal de zestien honderd gulden dan zit ik in een winkel en dan zal ik mijn kost wel ophalen t huis blijft jou eigendom maar huur en belasting betaal ik niet
albertine mevrouw riep augusta half verwonderd half verlegen terwijl zij opstond en door haar tranen heen glimlachend verwonderd de smaakvol gekleede dame beschouwde die als t ware zoo plotseling uit den grond verrezen voor haar stond
en de prachtige oogen waren haar grootste sieraad voor het overige was haar gezichtje goed besneden ofschoon de ietwat te groote mond er iets onregelmatigs aan gaf
als je er wat mee verdient tournel is t goed maar anders zou ik er niet op gesteld zijn zoo'n kermisklant in huis te nemen t is gewoonlijk raar soort halve heidens die van god noch zijn gebod weten als ik last van den jongen krijg moet hij de deur uit
de hangklok slaat het middaguur de procureur staat van zijn schrijfbureau op en vraagt is er nog iemand in de spreekkamer cornelis neen
de oude viool die löbell voor een beetje geld voor dorus van een vakgenoot had overgenomen was nog zoo slecht niet en de knaap wist er tonen uit te halen waarover iedereen verstomd stond
niettegenstaande die bijna ondraaglijke hitte ligt vrouw keetje in het bed met een wollen deken dicht tot aan den hals toegedekt de koorts is weer aan t opkomen en doet haar onophoudelijk rillen en huiveren terwijl haar hoofd gloeit de tong droog is en de slapen kloppen
zoo denkt hij dat pruttelt de matrone hm hij kon zich wel eens vergissen wat wordt die jongen pedant pedant geen zweem er van barbara
die nog niet rekbaar genoeg was geworden om haar te doen besluiten den ongelukkige te exploiteeren er trilt in elke ziel hoe laag de snaren daarvan ook gestemd mogen zijn altijd nog een enkele
overal heb ik naar hem gevraagd want ik had zoo'n medelijden met den stumper ik was om u de waarheid te zeggen van plan geweest den jongen te benaderen zoo ei was u dat van plan geweest
we zullen bepaald goede vrienden zijn augusta dat zijn we immers altijd geweest heb jij nog wel eens gedacht aan den tijd toen ik nog hier woonde weet je nog dat je mij een heiden noemdet
dan weer woest en wild als jammerde het in de snaren van weedom en smart eindelijk melancholisch en zacht klonken de tonen die hij aan zijn instrument
laat janus eens even hier komen waar is hij zegt de heer verhagen die voor zijn bureau zit hij zit in de keuken zijn boterham te eten meneer roep hem hier
sprak er in t stadje over dat brouwer en augusta zoo koeltjes en kalmpjes waren als een paar dat hun koperen bruiloft al lang achter den rug heeft
we zullen straks de muzikanten nog een laatste waarschuwing moeten laten geven in de tent zelf is het nog vrij donker een enkele olielamp hier en daar aan den wand opgehangen verlicht de bezoekers die vol ongeduld naar de voorstelling uitzien
en als hij haar zijn kus op t voorhoofd drukt glijdt over het geheele gelaat der vrouw een uitdrukking van oneindig kalmen vrede die er op blijft rusten zelfs als het marmerkoud zal geworden zijn vrouw keetje is dood
buiten bij de gracht staat een hooge populier die zich den geheelen zomer in het water spiegelde van s morgens tot s avonds nog gisteren keek hij er in dor en bladerloos stroef en ernstig als telde hij de naden en strepen van zijn schors
hij wilde slechts bij haar zijn haar zien en hooren spreken verder had hij ook niet gedacht of gewenscht zijn gedachten wijlden ook slechts dan bij haar wanneer zij in zijne nabijheid was en dat hij haar gezelschap zocht was geheel natuurlijk t was voornamelijk door
viii plannen vier ton onophoudelijk herhaalde strijkman die twee woorden in zichzelf toen hij weer te huis gekomen in zijn achterkamertje zat
en zestien jaren de ouderdom zelfs kwam uit en dan onnoozel en doof er bij t kan niet mooier dacht strijkman terwijl hij rechtop in zijn bed met de hand onder het hoofd zat te soezen t warrelde in zijn brein hij overlegde
zij steekt een rozenknopje in zijn knoopsgat kust hem nogmaals op beide wangen en zegt lachend dat is voor mijn knorrigen papa omdat hij te laat is opgestaan je weet je aardig uit de klem te redden
ik schrijf u dezen uit berlijn zooals u aan het postmerk reeds gezien zult hebben waarschijnlijk verwondert het u want nog kort geleden had ik het genoegen uit parijs u over mijne omstandigheden een en ander te berichten
strijkman beet zich op de lippen en vertrok toen hij weer op straat stond mompelde hij ze is waarachtig nog goochemer dan ik maar wacht maar als ik de duiten eerst heb dan
ik ruk t boeltje in wat er van komt is pure winst
hond allo vort dan t is boppie die des tuinmans toorn heeft opgewekt door in de bloembedden de aard om te krabben
je moest maar liever vier riksen geven dan kan ik meteen voor den jongen een paar nieuwe schoenen koopen wat zeg je daar tien gulden t is een schandaal je wilt zeker weer snoepen hé
het bestuur en de werkende leden allen in zwarten rok en witten das waren gedeeltelijk in en voor het huis van tournel verzameld hun geachte directeur was gestorven en zij stonden gereed hem de laatste eer te bewijzen door zijn stoffelijk overschot naar het kerkhof te volgen
toen zij stierf daar s morgens vroeg in de herberg te groenendaal ziet u jongejuffrouw destijds wist ik het zelf niet maar nu geloof ik dat ik toen gebeden heb en z bidden ze in de kerk niet ook niet op de catechisatie waar ik naar toe moet
hij nadert de tafel zouden ze het beneden hooren kijk daar zit een vezeltje aan de kwint dat moet er toch af ting kwam de snaar toen hij haar aanraakte dat ting was beslissend
en zelf geen fortuin k zou wel eens willen weten of zij hem graag lijden mag zeg dat kun jij zoo langs je neus weg haar wel eens vragen morgen spreekt ze toch allicht over t bal en dan plaag haar maar eens met hem begrijp je
daar logeeren wij met de kleine o je zult daar zoo rustig en kalm zijn papa is er bepaald op gesteld en rekent er op dat je komt wij zullen het je daar zoo aangenaam mogelijk maken je hebt behoefte aan rust en je zult eens zien hoe goed het je doet
en de heerlijkheid tot in eeuwigheid amen in eeuwigheid amen t daagt in het oosten t gloort aan de kim langzaam overwint de dag den nacht en het ruischt in de boomen als een zucht bij t ontwaken
toen moeders zachte hand hem haar ongelukkig mismaakt kind tegen de woeste uitvallen van den vader beschermde de knaap die eigenlijk zacht van inborst was en behoefte had aan een liefderijk woord was door de omstandigheden verbitterd geworden
terwijl hij de gang doorloopt denkt hij nu ben ik nog even wijs die man laat niets los t prikkelt hem verschrikkelijk dat hij niets te weten is gekomen en hij waagt pogingen om keesje uit te hooren door te zeggen
wat ging daar om in dat jeugdige brein hij wist het zelf niet t was alsof een koude harde hand hem uit een schoonen droom had wakker geschud alsof
zoo wat zal t mij een genot zijn om u weer de hand te drukken beste vriend en u te hooren zeggen je hebt nu methode en school genoeg ga nu je gang maar je wildzang is kamerzang geworden
dank je voor t overige ga voor meerdere zekerheid dat zij komt nog eens naar haar toe om haar te herinneren dat ze tegen halftwaalf hier dient te zijn bestig meneer
en bovendien je bent een geboren paljas t zou zonde en jammer wezen als je voor de kunst verloren gingt nu zet maar zoo'n ongelukkig gezicht niet
messieurs et mesdames la polonaise et en valse roept davids de dansmeester hoor eens daar begint de muziek gaat u niet eens kijken danst u niet vraagt
toen vroeg zij zichzelf af of zij hem dorus liefhad of zij in hem zou vinden wat zij zocht een man wiens arm haar een steun zou zijn wiens geest voedsel was voor den haren
t is koud buiten dorus bespeurt het niet als hij doelloos door de stille donkere straten van het stadje loopt t is bitter koud en de gure wind jaagt hem scherpe ijzige vlokken in t gelaat
o god wat een slag en wat is het donker waar is dorus hij is den straatweg op geloopen om te zien hè dat's vreeselijk dat slaat zeker ergens in
uit het laatste met klimop en wilden wingerd begroeide huis klinken de tonen van een piano de vensters staan open en als luisterend buigen zich de sierlijke ranken naar binnen
en op enkele plaatsen een gekleurde of grijze jas van niet dansende of oudere heeren die t zoo nauw niet met de étiquette nemen
met het jonkske op den arm blijft zij staan luisteren bij het tuinhek waarnaast de zes muzikanten een plekje schaduw gevonden hebben en in het zweet huns aanschijns blazen en trommelen om een bescheiden loon te verdienen
wel heb je nog niet gemerkt dat hij dol op onze albertientje is wat zeg ie doar vraagt de tuinman verwonderd terug minsch minsch t is toch niet woar hie is nog n kiend
en toen hij nu in vrouw keetje iemand vond die bij machte was de zachtere snaren in zijn gemoed te doen trillen gevoelde hij voor haar een zeker ontzag maar tevens een genegenheid die aan liefde grensde
er een uitdrukking van boosaardigheid aan wanneer hij spreekt een versleten grijze jas en een vest dat slechts met een paar knoopen wordt
en als haar glanzig haar zijn wangen raakt draait hij even het hoofd om en steelt een kus van de frissche roode lippen die zoo verlokkend dicht in zijn nabijheid komen gekke man meesmuilt augusta lees nu liever
nou anders zal ik het gerecht in den arm nemen en geef maar hier ik zal teekenen en u juffrouw ram kan u ook in gemoede desnoods door een eed bevestigen dat deze hier dorus makko is
wringt de schoen daar maar vriendlief hoe kon je zoo dwaas zijn om om te denken dat zij neen om heen te gaan
met kracht poogde zij zich tegen het onaangename gevoel te verzetten dat haar meestal ontstemde als brouwer er was maar tevergeefs t werd al sterker en sterker en eindelijk geheel ondragelijk
uit medelijden was opgenomen de papieren zouden volgens de meening van den ouden man het verdere wel doen allerlei zwarigheden kwamen hun echter toen zij het plan bespraken voor den geest
een zonderlinge toestand denkt de dokter als hij het bed weer nadert en de zieke nauwkeurig gadeslaat met een angstig bevenden toon in zijne anders zoo ruwe stem vraagt de kunstenaar den geneesheer ter zijde nemende
waarheen nu dacht zij terwijl zij peinzend voor zich uit zag in de sombere kamer hier blijven alléén in dit huis dat voor mij geen tehuis meer is t kwam haar bijna onmogelijk voor
zoodra je wat aangesterkt zult zijn zal ik je viool weer uit den ban doen leeren moog je ook niet maar dokter wat mag ik dan
met zoo'n kind is je kost gekocht hadden de bedelaars van beroep die in haar straat woonden dikwijls met een soort van naijver gezegd als zij den jongen zagen maar ofschoon zij slim en sluw genoeg was om deze aanduiding te begrijpen
een benauwde bedompte hitte vervulde het geheele voertuig en daarom waarschijnlijk hadden de eigenaar en zijn vrouw met hun dochtertje en de twee mannelijke telgen van hun echt buiten op het
heel goed nicht gekheid barbara hij moet t nemen zooals t hier is en en ik zeg je dat het niet gebeurt in huis ben ik de baas in het orkest jij begrepen
en zijn medeplichtigen aan het bedrog vrouw juttner en haar zoon af te wachten dorus overhaast vertrek uit tournels woning waarvan hij zijn beschermer slechts met een paar haastig geschreven regelen had kennis gegeven hadden dit plan evenwel doen uitstellen
compliment van den baas malle meid de soep staat op tafel tournel t is
t is zoo'n hartelijke jongen meneer hij zeit altijd oome och uwé had hem vroeger moeten kennen toen hij nog alle vijf goed bij mekaar had zegt de oude man
carlo liet den jongen los en bromde je kunt het probeeren keetje maar een beetje rottingolie zou hem anders geen kwaad hebben gedaan
den volgenden dag sliepen allen in tournels huis buitengewoon lang en toen eindelijk dorus niet aan de ontbijttafel verscheen ging tournel naar zijn kamer om te zien of hij soms ongesteld was geworden maar kwam eenige oogenblikken later verwonderd terug met een beschreven papier in de hand
tot nog toe was hij zoo vrij en onbevangen mogelijk geweest in albertines nabijheid het scheen hem nu toe alsof hij haar niet meer zonder te kleuren in het gelaat zou durven zien alsof haar oogen als zij op hem rustten hem zouden zeggen
en daarna ging alles zijn gewonen gang in het kleine stadje totdat een halfjaar daarna de praatgragen en bemoeizieken weer rijke stof tot onderhoud vonden in de omstandigheid dat brouwer na het verbreken van zijn eerste engagement
guustje kind had de oude man gezegd terwijl hij reeds bijna stervende was kind waar moet gij nu heen dat is nu nog mijn eenige zorg k wou dat ik t had mogen beleven je gelukkig getrouwd te zien maar t heeft niet zoo mogen wezen
je viool is hiernaast ik heb ze opgeborgen wacht ik zal ze halen en opstaande verlaat de oude heer even het vertrek als hij alleen gebleven is slaat dorus nogmaals een blik in den spiegel
de andere musici staken hun spel en blijven doodstil en verbluft zwijgen als de trommel op eens een harden slag met beide stokken te gelijk krijgt en zij de wonderlijke woorden vernemen
waf waf waf blafte boppie in den tuin hij herkende de zangerige stem daarboven dorus hoorde het niet en phantaseerde verder
en t gras heeft een fluweelachtige tint hij nadert het raam en buigt zich over de vensterbank als hij beneden de stem van den tuinman hoort die luide roept allo vort wil de wel moaken dâ je
zonderling mompelt de medicus probeer het eens misschien wordt ze dan kalmer dat kan ik nu niet onmogelijk antwoordt de knaap die aan het hoofdeneinde staande nu en dan zijn hand op het voorhoofd der vrouw legt
een schaterend gelach gaat onder de menigte op als de jeugdige theodorus te voorschijn treedt in een pakje half rood half geel
ik beschouw jou als mijn zoon niet waar dat weet je wel en daarom moet je naar mij luisteren kom word nu eens bedaard je houdt immers van me je vertrouwt me en
intusschen is voor dorus geest het beeld van zijne kindsche jaren opgerezen en t is hem alsof hij weer de striemen die strijkman hem eenmaal met de hondenzweep sloeg voelt branden
eén uur slaat de klok de dikke zware toon hangt zich in den ruwen wind en vliegt er mede voort totdat hij eindelijk in de verte verdwijnt en sterft
doe mij een pleizier en kom dezer dagen even bij mij ik ben de procureur verhagen ik logeer een dag of wat bij mijn neef dankelaar waarschijnlijk heb ik u iets zeer belangrijks mede te deelen dokter abels kan ik u strakjes even alleen spreken
den vesuvius bij maanlicht en het opkomen der sterren voorziet u van plaatsen de groote geregeleerde avondvoorstelling zal een aanvang nemen
s avonds laat kwam hij in het huis van den muziekmeester tournel aan wiens zorgen zijn beschermer hem had toevertrouwd aan en toen hij in het kleine kamertje dat hem als verblijf werd aangewezen ter ruste zou gaan zuchtte hij als het maar geen droom is
vollek roept een ongeduldige stem t is een brievenbesteller wat moet die hier denkt de oude man terwijl hij naar voren komt philip strijkman die ben ik
een carcel lamp verspreidt een aangenaam zacht licht door het vertrek en over de tafel waarop een flesch wijn en een paar glazen staan
bijna had dat woord aan zijn verblijf bij tournel een plotseling einde gemaakt en t was augusta die hem overreedde om aan nicht barbara vergiffenis te vragen voor dit woord
angstig kwam de hond nader hij trok met zijn linker achterpoot de directeur betastte met zaakkundige hand het dier wreef met zijn breeden duim langs den poot mompelde
ze moesten van avond tot over tienen spelen maar ik was voor negenen klaar en toen ben ik hierheen gegaan ik ben blij dat ik ze eergisteren nog heb gezien en jou vandaag luister eens dorus kom heel dicht bij mij t spreken is mij zoo moeielijk
toen keesje hen uitliet kon hij niet nalaten hem toe te voegen dat is je niet meegevallen ouwe droogstok op straat gekomen gaf de pandjesbaas zijn hart lucht door een stroom van verwenschingen tegen den procureur en krates
wat praat je toch van gek als je me trouwde dan was je gek want zou je nou waarachtig denken dat ik me maar goedsmoeds onder den duim zou laten krijgen
t is wat lekkers je laat mij de kastanjes uit het vuur halen en jij nou wees maar niet boos en heeft hij t dan niet goed gezeid van t portretje
met drie stappen van zijn ooievaarsbeenen begaf krasser zich naar zijn lessenaar van blaak's pen dook in den den zwarten poel van den inktpot en op keesjes zegel verscheen als met een tooverslag het woord protest
tusschen de neergelaten gordijnen door zag augusta voor t venster staande den somberen stoet vertrekken en oogde hem na zoolang zij kon het deed haar goed te zien hoe haar grootvader bij zijn stadgenooten geacht en bemind was geweest
de kalme bedaardheid van den procureur doet strijkman niet op zijn gemak zijn hij antwoordt dus eenigszins haperend ik ik hm weet alleen dat hij dood is
je hebt gelijk het kan niet anders maar het is veel geld och god zooveel geld zuchtend besloot de pandjesbaas zich deze opoffering te getroosten
jongeheer antwoordt de oude man maar neemt toch op den aangeboden stoel plaats u heeft verlangd mij te spreken om u te dienen meneer de avekaat u is mijnheer philip strijkman zooals u zegt
en dat er sprake van was dat jij op een erfenis loerdet afijn de man wist zoo wat den heelen boel naar t scheen natuurlijk loog vrouw juttner ongeveer alles wat zij zeide
jawel dokter waar ik laatst dat mandje en die kleeren juist het portier valt met een slag dicht barend de koetsier klapt even met de tong de twee bruinen trekken aan stappen de poort uit
ongelukkig ja zou hij hm zou hij zijn naam kunnen vergeten wat bazel je toch
houd hem vast roept hij den tuinman toe die het geval heeft gezien en ijlings toegeschoten den bultenaar stevig bij den arm neemt en heen en weer schudt laat me los gilt de knaap terwijl hij vruchteloos zich aan de handen van den tuinman poogt te ontwringen
dag kind dag guusje zegt tournel eensklaps vrij luid het meisje is op een kleinen afstand aan den arm van den blonden heer voorbijgewandeld en heeft haar grootvader toegeknikt daar danst ze weer met hem
in de gang klinkt de huisschel keesje stormt naar voren en komt een oogenblik later weer binnen terwijl hij neuriet toen pierlala lag in de kist ik heb hem in het spreekkamertje gelaten t is net de huisbaas uit de poppenkast
en keesje die intusschen van jongsten bediende klerk werd is er trotsch op dat ook hij deelgenoot is geworden van het plan dat de heer verhagen en dokter abels ingelicht door dorus zelven maakten om philip strijkman c s in de val te krijgen
het kostte dorus weinig moeite om afscheid te nemen van het geslacht carlo en de overige leden van het gezelschap de toekomst lachte hem rooskleurig tegen zijn hoogste wensch zou vervuld worden hij zou muziek leeren
lachend antwoordde de duitscher terwijl hij zijn dikken grijzen knevel opstreek een groote zoogenaamde moffenpijp opstak en als een stoomboot begon te dampen kottbewahre was wol jij daar ist jouw broest nicht voor
maar bovendien wordt de representatie besloten door een stille pantomine waarin al de leden van het gezelschap zullen optreden terwijl de jeugdige clown theodorus in dezelve nogmaals zich produceert met zijn geleerde honden
de genoten spiritus hoe weinig t betrekkelijk ook zij geeft aan zijn wangen een hooger tint en zijn oogen beginnen te glimmen ik wou dat ik haar nu hier had zegt hij binnensmonds k zou haar knijpen
augusta danst onvermoeid en geniet haar jeugd en in het kamertje boven in tournels bescheiden woning is het donker en kil daar ligt dorus voorover met het hoofd op het bed in het kussen smoort hij zijn tranen en snikken hij is nog jong
totdat hij het eerwaardig grijze hoofd halverwege omwendt en met de hand langs de onberispelijk geschoren kin strijkend aan krasser vraagt wil u zoo goed zijn om mij eens even den brief uit new-york te geven hij ligt op de
ik zal hem eens een dag of veertien bij mij buiten nemen dat zal hem goeddoen dorus hield rust en toen de koorts voorgoed verdwenen was bracht hem het rijtuig van dokter abels naar diens villa zwak en zenuwachtig kwam hij er aan tot ergenis van den tuinman
in korten tijd maakte dorus groote vorderingen hij verslond boeken en noten om t hardst maar evenals de onverzadelijke die te snel eet en te veel op eens zich de maag overlaadt en onpasselijk wordt z ging het ook hem
bereikt tiromtomtommetomtom t zal me benieuwen hoeveel er losgekomen is tiromtomtom zou ik vrouw juttner dadelijk t briefje laten lezen blikslagers als de jongen nu maar op zijn tellen past hij zeit nog zoo dikwijls kobus
toen hij s middags beneden in de kamer kwam tegen t etensuur zaten neef otto en albertine vertrouwelijk pratend op de canapé en dokter abels in een leunstoel bij hen
een oogenblik blijft hij nog in gedachten verzonken naar zijn beeld staren glimlacht bitter en wendt zich dan af terwijl hij in zichzelven herhaalt ach god waarom ben ik toch zoo k wou dat ik anders was
laat ik u even uitleggen wat hij eigenlijk daarmede bedoelde de hongaar ontegenzeglijk in de techniek een meester van den eersten rang speelde namelijk hongaarsche volksmelodieën waarop hij ad libitum phantaseerde
dank u de heer verhagen neemt de papieren aan ziet ze vluchtig in en legt ze onder zijn bereik naast zich op tafel is t zoo in orde meneer vraagt strijkman
als er maar geen vijftien of twintig jaren op stond dan zou ik haar nekken als ze maar met me trouwde ik had haar in een half jaar neen in drie maanden mak gemaakt maar ze is te goochem zoo'n vervloekte
waar heeft die jongen dat geleerd vraagt de medicus t is buitengewoon zeer buitengewoon geniaal hij heeft t zichzelf geleerd antwoordt signor carlo
hij kon niet eens goed loopen zeg ik je dat's niet waar nicht barbara dat is onmogelijk waar dat geloof ik nooit kijk eens aan hoe je partij voor hem trekt wel wel men zou haast zeggen dat je
en dokter abels verwondert zich in stilte over de ontwikkeling en beschaving die doorstralen in elk woord dat hij zegt de avond is omgevlogen eer men er aan heeft gedacht en t is reeds laat als dorus het verhaal van zijn kunstreis eindigt met te zeggen
als plotseling met een verraderlijken ruk de honden koopman zijn rechterhand bevrijdt en hem daarmede de keel dichtknijpt strijkman siddert van angst terug kan hij niet
maak een beetje voort janus je vertelt erg langzaam cornelis bemoei je met je werk t protest is af meneer
weifelend staat hij tegen het hek geleund zal hij weer terugkeeren zal hij verder gaan en haar nu in dit oogenblik terugzien
t zoele windje suizelt zachtkens door de bladeren en draagt den vlinder voort die een oogenblik in t zonnelicht drijft en blaast zelfs geen enkel stofje van zijn vlerkjes die blinken als lichtgeel goud met purperen glans
kil klettert de regen tegen de beslagen ruiten van het oude vervelooze huis in de egelantiersdwarsstraat t is guur en winderig buiten somber en ongezellig daarbinnen de pandjeshuishouder zit op zijn hooge kantoorkruk aan zijn lessenaar
mijnheer verhagen ziet hem met een heel klein bijna onmerkbaar lachje om de lippen aan terwijl hij antwoordt mag ik u wel zeer bedanken voor de gegeven inlichtingen mijnheer strijkman ik ben u verplicht voor de moeite om hier te komen maar ik mag nu niet langer uw tijd in beslag nemen
pas op hij dribbelt de tuindeur uit tatateratata tateratatata schettert uit een trompet er roffelt een trom en aanstonds daarop klinkt een vroolijke marsch geblazen door een zestal vagebondeerende muzikanten
hij had vroeger aan den rekstok gewerkt met gewichten en kogels gejongleerd maar was door een val voor die kunstverrichtingen ongeschikt geworden en bepaalde zich nu uitsluitend tot het africhten van honden en apen
die papieren zijn volstrekt geen bewijzen in t minst niet wâblief vraagt strijkman verschrikt een geboortebewijs en een trouwakte kan iedereen op het stadhuis doen lichten alleen de brief zou een bewijsstuk kunnen worden wanneer
dat merkt hij dat gevoelt hij eerst nu juist nu omdat hij haar verloren heeft op het oogenblik waarop hij haar meende te vinden
nu uitlachen is het woord niet bepaald belachelijk is dorus in t geheel niet z mismaakt is hij niet neen hij is mooi zijn eene schouder is wel een handbreed hooger dan de andere t is een koning onder de bochels
jij schijnt te rentenieren vandaag mijn vingers zijn zoo koud mijnheer krasser ga er op zitten dan worden ze warm antwoordde de eerste klerk terwijl hij met zijn magere stokkerige vingers de dunne
hou je je mond dat begrijp ik wel hoor eens baas ik ken je nog maar pas maar ik heb genoeg van je gehoord om te weten dat jij niets doet of je moet er aan verdienen hè hè hè dacht je dat ik niet royaal kon zijn
wrijft er mede over zijn mouw neemt een loep en bekijkt het nog eens aandachtig hm t kon toch wel een echt steentje wezen zijn gedachten verdeelen zich weer tusschen het speldje en den jongen t is ordinair goud is dat je zoontje
t is reeds najaar de boomen en heesters van den tuin bieden aan t oog een aangenaam rustpunt door de zachte herfstkleuren die het groen schakeeren de bloemperken zien er nog meestal kleurig en frisch uit
en komt er te avond of te morgen nog iets van die amerikaander erfenis dan is de jongen altijd tot je dienst wat zeg je nou ben ik niet schappelijk wat kan het je kosten een paar duizend gulden op z'n hoogst dat is voor jou niemendal ei
opnieuw begon dorus nu te leeren en te werken het verblijf en de rust op mon repos hadden hem goedgedaan met kracht zette hij zijn studiën voort en toen nogmaals een jaar verstreken was zei de heer tournel
augusta er is niets meer aan te doen de goede man gaat sterven wees kalm dan zal hij t ook zijn totdat het einde daar is zij had zich goed gehouden zij was bedaard gebleven en de oude muziekmeester was zacht en stil ontslapen
k wou vier gulden hebben op een doekspeld zoo ik zal je helpen hm vier gulden dan moet t al een mooie speld zijn
met zijn bril op den neus beziet hij nogmaals de cijfers telt hertelt en ziet dat het eindcijfer juist is weer gaat hij aan tafel zitten en pruttelt in zichzelven
zeker dokter dadelijk terwijl carlo de hanglamp aansteekt beven zijn handen zachtkens murmelt de zieke ze zullen tweemaal repeteeren wat brandt die kachel fel dorus dorus
zij toont een paar rozenknoppen met een takje jasmijn en nadert met luchtigen tred haar vader die het hoofd achteroverbuigt en zoo zijn morgenkus in ontvangst neemt
misschien toch wel zegt dorus glimlachend waar zijn je pampieren vraagt strijkman brutaal en verward tevens die zul jij wel hebben met het goed van vader dat je uit de latafel hebt genomen op dien avond
t slaat acht uren de deur achter in de zaal opent zich en een vriendelijke maar min of meer zenuwachtige en daardoor ernstig blikkende jonge damesschaar treedt binnen gevolgd door een ongeveer gelijk aantal jonge en oudere heeren
nou bert wacht en hortje loat me erst èns kieken wat ze buuten veur'n spektoakel moaken t is nog tied's genog ze begint nog lange niet
drukte hij die zoo hartelijk dat zij een kleinen kreet van pijn niet onderdrukken kon en wat zeg je daar nu wel van dorus vroeg dokter abels achteroverleunend in zijn stoel en met welgevallen het tweetal vr hem beschouwend vind je dat niet aardig om zoo'n jong paartje te zien he
roept de kleine als de vlinders nu eens binnen dan buiten het venster elkander najagen een oogenblik hoog op voorbij den gevel vliegen om elkander heen dartelen en immer weer terugkeeren op het plekje voor het geopende venster
dan ben jij een zwerver de jongen wacht even ziet dorus opmerkzaam aan en zegt dan zeg je hebt een bochel dat weet ik wel daar kun je geld mee verdienen
vragend vestigden zich de groote bruine oogen op des dokters gelaat je moogt vandaag weer eens spelen phantaseeren zelfs ter eere van mijn aanstaanden schoonzoon otto je zult pleizier in mijn jongen hofmusicus hebben lachte
zijn ze te hecht en te sterk dan blaast hij er nijdig doorheen zoodat de warme asch in den haard uiteenstuift en de sluimerende vonken opnieuw ontgloeien als een deugniet voert hij midden in den nacht allerlei kattekwaad uit
dorus begint hartstochtelijk te weenen hij houdt de handen voor het gelaat en bemerkt dus niet dat dokter abels hem medelijdend glimlachend aanziet
neen was t antwoord t is een particuliere zaak en strijkman had zich meteen voorgenomen zoo spoedig mogelijk naar den procureur te gaan om te weten wat er eigenlijk aan de hand was
daar komen ze daar komen ze roept het meisje op eens en snelt de kamer uit naar de voordeur opent die en laat met een blijden groet en hartelijken handdruk dorus en tournel die hem van den postwagen heeft gehaald binnen
niets niemendal bromt strijkman hoe komt die deur open waarachtig al de honden weg dat is een gemeene streek ik ben bestolen wie heeft een onderdrukt lachen klinkt uit de bedstede
het gesprek wordt afgebroken want tournel die voor den vleugel heeft plaats genomen slaat een paar akkoorden aan dorus heeft als eerste nummer een nocturne van de bériot gekozen zijn leermeester
hij speelde voort terwijl tranen hem over de wangen liepen maar hij merkte het niet evenmin als hij gewaarwerd dat löbell achter op het tooneel was gekomen
de vrouw uit de herberg bezocht haar gedurig toen carlo genoodzaakt was wilde hij zijn mede directeur niet in den steek laten zich naar de tent die te westwijk opgeslagen stond te begeven elk oogenblik kwam zij boven om de zieke in te geven of het een of ander te doen
er woonde in dat wanschapen lichaam een krachtige geest vatbaar voor elken indruk zoowel ten goede als ten kwade een geest begaafd met een opmerkingsvermogen zoo volledig en fijn
eensklaps boog dorus zich uit het venster en riep bop waf geef attentie bop hoeveel is tweemaal twee dorus maakte een bijna onmerkbaar teeken met de hand en sprak op den echten
bij het woord rechter zien de twee roofvogels elkander tersluiks min of meer angstig aan dan moet er een voogd voor hem verhagen wijst op den knaap benoemd worden altijd wanneer zijn identiteit voldoende te bewijzen is
je ziet er slapjes uit je bent toch wel u is wel goed juffrouw barbara maar ik kan het heusch niet drinken t staat me tegen antwoordde de knaap terwijl hij moede en mat op een stoel bleef zitten
en hij is er onnoozel bij verstand zit er niet in ach god t is zoo'n stumperd niet waar kobus hij weet kwalijk hoe hij heet
nou k heb t dan wel eens anders gehoord ze hebben me ereis verteld dat jij er niet vies van bent om goed te koopen dat op den kop is getikt
bewoog zich de vroolijke menigte lachend en stoeiend noten krakend koek hakkend en etend heen en weer in de herbergen klonk vedel en bas en zongen de meisjes bij den vroolijken dans
de woelige drukte het vroolijke licht dat uit de winkels en magazijnen straalt trekt hem onweerstaanbaar aan hij drentelt langzaam verder voor een oogenblik vergeet hij zijn toestand kijkt in de
met achting uedeles dienstwillige dienaar juicht de oude man bijna luid dat zou hij niet schrijven als hij geen dubbeltjes voor mij had gekregen vier ton halt misschien is het enkel maar een voorschot dat doet er niet toe
dorus had eens moeten weten dat iederen keer als hij zijn phantasie op de viool den vrijen teugel liet zijn mentor in de kamer beneden of er naast zat te luisteren en dat hij dikwijls augusta riep
de algeheele afwezigheid van overladen pracht wijzen er op dat wij ons in de woning van een ontwikkeld man van smaak bevinden reeds negen uur
schenkt hij het vocht in het glas en kurkt de flesch weder dicht nadat hij met zijn tong den druppel die aan den hals bleef hangen heeft verwijderd hij snijdt een stuk brood af en legt dat bij de kaas en t glas op een stuk papier dat dienst doet als bord
paljas ze kunnen er niet genoeg van krijgen om met het geachte publiek te spreken ga jij maar heen ik kan jou niet meer gebruiken laat de lichten opsteken want de muzikanten gaan aanstonds naar binnen
en dit is erger dan alles wij vervelen elkander dat is duidelijk en klaar o god o god wat voel ik mij ongelukkig maar beste meid wat wil je dan doen
een heilige stilte heerscht in dezen tempel van themis als de procureur zijn schrijfbureau opent en eenige papieren ordent zij duurt voort
nu lacht niemand meer alles luistert met inspanning en menig oog tintelt van genot veler wang kleurt zich hooger door den invloed van de zangrijke stem die uit de snaren spreekt tot het hart en doordringt tot de ziel
heb je nu mijn briefje ziedaar juffrouw goeien avond zeg goeien avond kobus de knaap hoort het niet en verlaat met zijn moeder strijkmans winkel
en hij had een gevoel als zou hij haar niet meer onder de oogen durven komen als albertine het ook eens had gedacht en hem innerlijk uitlachte
dat spreekt vanzelf denk je dat ik jou gezelschap zoo aardig vind k zie liever je rug dan je gezicht maar je duiten zijn goed o zoo goed net zoo goed als die van een ander luister eens strijkkie nou
en voor hij er zelf aan heeft gedacht ontsnapt de naam löbell luide zijn lippen verwonderd kijkt de trommelslager van den troep op en staart dorus onderzoekend aan
huil je omdat die kromme krates weg is malle meid ja mocht je hem zoo graag lijden en hij plaagde je zoo dikwijls o
strijkman heeft zich hersteld en zegt ruw je zeurt dacht je dat ik niet gesnapt had dat jij laatst toen je de deur had opengelaten en ik onverwachts binnenkwam
even ziet zij om en lacht naar dorus bij deze woorden t past er niet precies op augusta maar t is toch aardig gevonden
de tweede klerk overtreft zichzelven in vlugheid als hij schrijft en de procureur vervolgt tot krasser heeft u onderzoek gedaan aan het stadhuis en bij de buurtsecretarissen
dat heb ik klonk het bedaard terug en hed de gij niet op de fidel gespeuld dat is ook waar
waarom niet t is nu geen jongen meer t zal wel een verwend heertje geworden zijn daar in brussel weet je wat augusta ga jij dan zoolang in t kleine kamertje slapen dan kan hij als hij komt in jou kamer logeeren
in allen gevalle moest de identiteit van dorus makko voldoende bewezen worden maar door wien de eenige die dit kon was strijkman zelf en natuurlijk zou deze zijn best doen om het tegendeel vol te houden er moest dus met overleg en slimheid gehandeld worden
waarin het théatre des nouveautés onder directie van carlo hermans speelde alleen geëvenaard door een groot amerikaansch circus waarin op acht magere knollen drie schoone
de hansworst verdwijnt en de honden blijven zitten opnieuw gaan eenige bezoekers de tent binnen en nogmaals spreekt de spelrecommandeerder op hoogdravenden toon het geachte gezelschap aan
de oude wijsneuzige jacob hij zou ze wel inpeperen dacht hij onwillekeurig stond hij op om te zien of zij nog in den tuin stonden in zijn oog flikkerde de oude
t is al voor den vijfden of zesden keer dat hij lirium heeft maar zoo erg als vandaag heeft hij t nog niet gehad merkt juffrouw ram aan
nou t is goed k zal je voor dezen keer gelooven grinnikt juffrouw ram en vervolgt het zou nog zoo gek niet zijn als je den jongen naamt je hebt er hulp van en je kunt hem heelemaal naar je hand zetten een krates is hij en een rakkerd ook
de herinnering aan dorus werd hoe langer hoe levendiger en menigmaal had zij reeds in stilte vergelijkingen gemaakt tusschen brouwer en hem vergelijkingen die wel is waar in den beginne ten voordeele van den lichamelijk beter door de schikgodinnen bedeelden uitvielen
toch was het niet zoo juffrouw barbara was een nauwgezet mensch die de uiterlijke vormen van den godsdienst in eere hield haar lievelingspredikant had getrouw elken zondag naar de kerk en viermaal s jaars naar t avondmaal ging zij bad voor het eten
wij blijven bij mekaar hé boppie en hij maakt zich gereed om de deur uit te gaan strijkman verspert hem den weg en draait het slot dicht terwijl hij vraagt hoe kom jij aan dien sleutel die lag altijd in de latafel dààr
zij toch niet daarvoor is zij veel te eenvoudig en te goed dat zij zelfs geen enkelen blik voor mij overheeft zou ze mij niet opmerken zij weet toch dat ik hier ben denkt de jonkman
makko makko juist mijnheer verwondert u dat makko makko de heer verhagen ziet hem oplettend aan en neemt een visitekaartje uit den zak met de woorden
wat is dat voor een spektakel vraagt hij in zichzelven en terwijl hij naar de deur gaat om te zien wat er gebeurt voegt hij er bij dat's zeker weer claas makko dien ze dronken
sleutel te voorschijn en opent daarmede de deur terwijl hij grinnikt dat weet de ouwe niet vader wist het ook niet en ik heb hem toch zoo dikwijls gebruikt als hij me opsloot
langzaam staat strijkman op en begeeft zich gevolgd door vrouw juttner die haar zoon aan de hand medetrekt naar het kantoor waar de heeren krasser en van blaak ijverig zitten te schrijven
daar komt de wind schudt hem ruw heen en weer blaast met kracht zijn spiegel zijn eenige vreugde mat en trekt een ijsvlies over het water gewoonlijk echter doet hij dit eerst tegen den morgen als hij uitrust van het geweld dat hij in de duisternis maakte
t is een ellendig ding hoe komt zoo'n stille op t idee ik heb nooit wat met de politie uitstaande gehad niet och kom waarachtig niet
mij dunkt meneer dat's toch duidelijk genoeg uwé kan er gerust op wezen ik zal geen gezond oogenblik meer hebben als
des te beter hm t zou ook niet kwaad zijn als je verhuisde om de buren weet je misschien
de zon de bloemen de tuin de gezellige toon in dokter albels huis deden het hunne er toe om de drie weken die op raad van den geneesheer verdubbeld waren te doen voorbijgaan voordat hij het eigenlijk wist
men was uiterst nieuwsgierig om te hooren of tournel niet overdreven had door te beweren dat dorus een bijzonder talent was
heft op haar beurt het fijne vingertje omhoog en antwoordt schalks papaatje papaatje wat is u laat ik heb al wel een uur op u gewacht k heb de kippen gevoerd de duiven hun eten gegeven en ik heb bloemen geplukt
vervloekte feeks bromde strijkman tusschen de tanden als ik niet meedoe krijg je niemendal nou hoe denk je er over ouwe heer de helft of een derde gauw antwoord
k hoop van middag dorus stottert een paar malen een bedankje en verlaat den tuin jakob ziet hem heengaan en pruttelt k zou hem anders getrakteerd hebben zoo'n rakker en de tuinman roept hem met zijn hark dreigend na
hij gaat naar het hoekkastje opent het en kijkt er in k heb niets meer in huis dat beetje bitter zou ik dat nemen maar dan heb ik morgen niets hij ruikt aan de flesch hè dat s toch erg lekker
ouwe jongen ben jij daar hoe kom je hier ben je mij nageloopen waf koest dan boppie koest dan spring niet zoo op je kunt toch niet bij mij koest dan bop
bijna beangst ziet het meisje hem aan als zij antwoordt dat meen je niet waarlijk wel maar iemand kan je toch ook onverschillig zijn
bleekheid en blos wisselen snel op zijn gelaat zenuwachtig trillen zijne lippen en plooien zijn mond tot een weemoedigen lach of sluiten zich een seconde later weder vast op elkaar
snel grijpt dorus de hem toegestoken vingers en drukt er even zijn lippen op een lichte siddering vaart hem door de leden als hij t warme zachte handje met zijn lippen aanraakt en zij trekt het haastig terug terwijl een vluchtig rood haar gelaat bedekt
zou ze slapen zegt hij zacht en gaat op de teenen naar het achtereind waar in de slaapplaats vrouw keetje onder een wollen deken ligt een hanglamp waarvan de pit is neergedraaid verlicht flauw het binnenste van den wagen en het bleeke gelaat der vrouw
de muziek geeft ten tweeden male de laatste waarschuwing en de jongeheeren carlo voeren met bruin den beer een soort van horlepijp op de stellage uit terwijl signor carlo met vaderlijk welgevallen zijn geslacht ziet dansen en in stilte denkt t gaat nog maar slapjes vandaag
je hebt gespielt das ich weiss gott de thränen in de augen kreeg jongens wat een schade oend jammer dat jij nicht voor de moeziek wordt opgebracht
eenige apenrokjes een hondenzweep en een trompet lagen er naast tegenover de deur rustte de blik op een vormeloozen berg van beddegoed kussens met rood en witgestreepte tijken een paar katoenen en een wollen deken
hm van tijd tot tijd maar alleen wat ik je geef als ik dat maar uithouden kan ik word juist ziek als ik niet spelen mag och toe dokter laat mij
er was voor den procureur weinig scherpzinnigheid toe noodig om te begrijpen dat hij met een paar oplichters te doen had en t kostte geringe moeite om te doorzien welken weg het tweetal op wilde
dat kan niet er moet hier iemand bij den boel blijven antwoordt carlo terwijl hij geholpen door den dokter de zieke vrouw een deken omslaat haar als ware zij een kind in zijn armen neemt en naar het rijtuig van den dokter draagt
we zullen eens even repeteeren hier minca op je plaats jack de twee apen werden een eind verder aan hun kettingen door carlo's zoon vastgehouden hij gaf hun een hoepel in de pooten en toms evolutiën begonnen
ook haar is een rilling door de leden gevaren maar zij houdt zich goed en tracht zelfs te glimlachen intusschen heeft strijkman zijn zelfbeheersching teruggekregen hoewel nog bleek en eenigszins onvast van stem antwoordt hij zich tot een heesch lachen dwingend
carlo gaf zijn zoon die met de armen over elkander stond te kijken een oogje en wenkte bijna onmerkbaar met het hoofd plotseling voelde de knaap zich door een paar krachtige handen aangegrepen en opgetild
t is stil in den tuin geen windje beweegt de bladeren en duidelijk verstaat dorus zelfs de vrij zacht gesproken woorden van jacob als hij tot pieter zegt
zij wischt zich van angst haar slapen en voorhoofd strijkman is eveneens hevig geschrikt maar begint ook quasi hartelijk te lachen en grinnikt waar halen de menschen de leugens vandaan en wie heeft dat gezegd meneer de avekaat
maar haar in stilte benijd totdat ook bij haar iemand kwam die t jawoord vroeg en kreeg met of zonder vooruitzichten al spoedig werd het augusta duidelijk dat zij in brouwer niet vond wat zij in den man harer keuze dacht te vinden
de jonge dames en heeren hadden op den eersten dag des jaars nog nooit zooveel te praten gehad feliciteeren geluk heil en zegen wenschen voor dansen engageeren en geëngageerd worden t was waarlijk haast al te veel voor één dag
kom langs den berm want t is alles modder dààr o dokter wat is u goed dat u komt waar is de zieke nog in den wagen
daarom daarom jij moet je niet bemoeien met zaken die je niet aangaan t is bovendien de waarheid dorus speelt met virtuositeit en ik niet stoor me toch niet telkens in mijn lectuur dek jij de tafel maar verder en zorg dat we iets te eten krijgen
t concert is afgeloopen in de zaal worden de stoelen verzet en alles maakt zich gereed tot den dans in de koffiekamer staan verschillende clubjes heeren te praten dokter abels en dorus met de heeren verhagen en
zingt de krekel beneden achter den haard t is zoo stil in huis dat men op de bovenkamer het geluid vernemen kan vermoeidheid en slaap overweldigen den knaap en t hoofd zinkt hem eindelijk op de borst
heb ik je nou getrakteerd heb je t goed bij den baas hè hè hè t arme dier schudt en proest voortdurend door t sterke vocht en de pandjesbaas ziet met duivelachtige vreugde hoe de kat eindelijk onder de kast kruipend een schuilplaats zoekt
en vestigde zijn groenachtige oogjes die onder een paar reeds naar het grijze zweemende wenkbrauwen uitkeken op keesje den jongsten bediende terwijl hij hem met een verkouden neusklank in zijn stem toevoegde
en hoe hij hoopt dat hij de juffrouw kan genezen en het is niet je moeder neen juffrouw mijn moeder en mijn vader zijn allebei dood al lang en hield je veel van je moeder
eindelijk merkt ze dat het vinnig koud is en gaat terug naar de huiskamer waar zij door tournel ontvangen wordt met de woorden jammer dat je niet hier waart augusta dorus heeft gespeeld en
hij bewees duizend kleine diensten in het huishouden zonder dat men er hem om vroeg en zijn oogen glinsterden van vreugde als augusta hem met een vriendelijken blik er voor dankte
glimlachend ziet dokter abels haar aan en antwoordt zeker kind t is maar een van mijn mistroostige buien kom speel nu kind zal u dan weer vroolijk worden lieve beste oude papa ja ja malle meid
als zij haar hoofd omwendt en op zwakken toon vraagt is daar iemand ik ben het juffrouw heb je ook iets noodig wil je ook eens
sla nou maar toe als je kunt kom er uit bochel ik zal je niets doen ik wil een paar woorden met je spreken zegt strijkman met ingehouden drift