AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij riep met een levendigheid die schier de uitdrukking van toorn had ja deze man hij moge zijn wie hij wil is inderdaad verheven geweest
boek v de kleinzoon en de grootvader eerste hoofdstuk men ziet den boom weder met den zinkpleister
nog een woord vr we naar het krijgsgewoel terugkeeren een gevecht als dat wij in dit oogenblik schetsen is niets dan een stuiptrekking naar het ideaal de belemmerde vooruitgang is ziekelijk en er zijn zulke treurige vallende ziekten
dewijl hij maire was geweest wist hij een kiesch probleem op te lossen van t welk hij alleen het geheim kende den burgerlijken stand van cosette had hij onbewimpeld haar afkomst gezegd wie weet of dit mogelijk geen beletsel voor het huwelijk zou geweest zijn
in het politieke de gelijke kracht van alle stemmen in het godsdienstige hetzelfde recht voor ieders geweten de gelijkheid heeft een orgaan het kosteloos en verplichtend onderwijs men moet met het recht op het a b c beginnen
overigens wist jean valjean dat hij van javert verlost was men had in zijn tegenwoordigheid verhaald en hij had de zaak in den moniteur die het berichtte bevestigd gezien dat een politie inspecteur javert genaamd onder een waschschuit tusschen de
en na lang jean valjean aanschouwd te hebben was zijn laatste beweging het hoofd om te wenden vade retro ga weg van mij marius men moet het erkennen en wij wijzen er zelfs op had terwijl hij jean
zijn haar was grijs van top tot teen was hij in t zwart gekleed dat wel kaal maar zindelijk was een ketting met zware cachetten die uit zijn horlogezak te voorschijn kwam deed er een horloge in vermoeden
zijn toestand werd blijkbaar hachelijk wat zou hij doen zoo hij zich niet in de seine wilde storten er was nu geen middel meer om op de kade te komen er was geen afloop of trap meer
de aangenomen en beantwoorde weldaad de opoffering de barmhartigheid de toegevendheid het geweld door het medelijden op de strengheid uitgeoefend
de helft der manschappen in t geweer de andere helft bij de straatsteenen geen minuut te verliezen een peloton sappeurs met de bijl op den schouder verscheen in slagorde aan het einde der straat
toen zonk zijn eerwaardig grijs hoofd op het bed zijn oud stoïcijns hart brak zijn gezicht was om zoo te spreken in cosettes kleederen verzonken en zoo iemand op dit oogenblik de kamer was voorbijgegaan zou hij een heftig gesnik gehoord hebben
werpt alles terneder haalt alles t onderstboven t was de samenwerking van den straatsteen van den bouwsteen van den balk van de ijzeren staaf van het vod van het ingeslagen raam
dat is raar jean valjean stamelde ik heb aan basque gezegd dat hij ze zou wegnemen waarom ik blijf heden maar een enkel oogenblik hoe kort ge ook blijft is dit echter geen reden om te staan
vandaar de diepzinnige uitdrukking de verwoede gematigden er zijn ontvlammingen van grenzenlooze ontzetting waaruit als een akelige rook de toorn opstijgt
het antwoord was norsch het personage hernam desniettemin beleefd dan zal het bij chateaubriand zijn geweest dat ik mijnheer gezien heb ik ben zeer bekend met chateaubriand
vr de in aangevangen belangrijke werkzaamheden was de onderaardsche weg van parijs aan plotselinge instortingen onderhevig
de muur bleef staande de opstandelingen gaven onstuimig vuur de beklommen barricade scheen bliksemstralen te schieten de bestorming was zoo geweldig dat de barricade een oogenblik van aanvallers overstroomd was
mijnheer tranchelevent boog dit is in orde zei de grootvader daarop zich tot marius en cosette wendende en de armen zegenend uitbreidende riep hij t is u thans vergund elkander te
thans klonken de kreten van den kant der hallen en het klokgelui en het gerucht luider wat is dat vroeg het knaapje de vader antwoordde t zijn
soms een kartetskogel want de mannen der barricade hadden van twee ijzeren gasbuizen die aan de eene zijde met ruigte en potaarde gestopt waren twee kleine kanonnen gemaakt het buskruit werd niet nutteloos verspild bijna ieder schot trof
komen aldus en in de overdrijving van den angst en de begoocheling der verbazing verdween alles wat zijn gedachten kon verzachten en verbeteren en vertoonden het menschelijk geslacht en de wereld zich in afschuwelijke gedaanten voor zijn oogen aldus
geen ellende uit gebrek aan arbeid geen schavot geen zwaard geen veldslagen en al de geweldadigheden van het toeval in het woud der gebeurtenissen te vreezen hebben
t was een markiezenkroon en de zeven letters beteekenden laubespine men herkende in t geen men onder de oogen had een stuk van
de zaak is wel te begrijpen hoor langer dan negen jaren heb ik haar bij mij gehad eerst hebben wij in het oude huis op den boulevard gewoond
het slijk verspreidde zich van alle kanten over het plein der victoires waar het beeld van lodewijk xiv staat het bedekte een gedeelte der straat van de
de soort van stilte welke het gedrag van enjolras veroorzaakte was een schok in dien diepen slaap t was de uitwerking van een galoppeerend rijtuig dat plotseling stilhoudt de daarin slapenden ontwaken
zestiende hoofdstuk hoe men van broeder vader wordt in ditzelfde oogenblik waren in den tuin van het luxembourg want de blik van het drama moet overal zijn twee kinderen die elkander bij de hand hielden
na in onzen tijd de linie riolen van de barrière blanche tot den weg van aubervilliers in vier maanden dag en nacht arbeidende tot een diepte van elf ellen te hebben gebouwd stierf de bestuurder
in zijn heldendicht zou hij een ouden babbelaar als mij brengen en hem nestor noemen mijn vrienden eertijds in het liefelijke eertijds trouwde men met verstand men maakte een goed contract vervolgens was er een vroolijk feest
nam het koperen kruisbeeld van den wand ging weder zitten met de gemakkelijkheid van een volkomen gezonde en sprak met luide stem het kruisbeeld op de tafel zettende ziedaar den grooten lijder
geen hunner haatte hem maar zij bestreden den jongsten tak van het goddelijk recht in lodewijk filips gelijk zij den oudsten tak ervan in karel x hadden bevochten
in het benedenvertrek bevonden zich alleen nog mabeuf onder den zwarten omslagdoek en javert die aan den paal was gebonden t is hier de doodenkamer zei
een bevordering gelijk staande met die van een boer tot eersten kamerdienaar des konings men meende hier en daar voornamelijk onder het paleis van justitie de holen van oude cachotten te herkennen welke in het riool zelf gemetseld waren afschuwelijke in pace
zoo het volk de zwarte boon laat vallen is de idée een doode vrucht de opstand is een volksverbijstering het aannemen van den oorlog bij iedere sommatie en telkens wanneer de utopie het begeert
glimlachend drukte enjolras hem de hand de glimlach was nog niet verdwenen toen de geweren losbrandden enjolras wien acht kogels getroffen hadden bleef tegen den muur staan alsof de kogels er hem aan genageld hadden slechts liet hij het hoofd zinken
hij was er niet meer de heer gillenormand riep tot basque weet gij waar mijnheer fauchelevent is mijnheer antwoordde basque zooeven heeft mijnheer fauchelevent mij verzocht aan mijnheer te zeggen dat zijn gewonde hand hem pijn deed
hij nam uit een lade twee waskaarsen en zette ze op de kandelaars toen ontstak hij ze hoewel t nog helderlichte dag in den zomer was dus ziet men soms op den dag brandende kaarsen in kamers waar dooden zijn
laat ons kort zijn de barricade had als een poort van thebe weerstand geboden de herberg streed als een huis van sarragossa zulke verdedigingen zijn wreed geen genade geen onderhandeling is mogelijk men wil sterven mits men doodt
een tuchteling te ontzien een galeiboef die niet door de justitie zou gepakt worden en dit door javerts toedoen was het niet verschrikkelijk dat javert en
schold steeds op het kanon en telkens wanneer met donderend gerucht die noodlottige kogelwolk voorbijvloog welke men schroot noemt had hij er een spottend woord voor
zekeren avond sprak marius in de tegenwoordigheid van cosette en jean valjean van dit zonderlinge avontuur van de tallooze navorschingen welke hij gedaan had en van de vruchteloosheid zijner pogingen de koele houding van den heer fauchelevent hinderde hem
een natie is beroemd zij heeft smaak in het ideaal daarna bijt zij in het slijk en vindt het goed vraagt men haar waarom zij socrates voor falstaff verlaat dan antwoordt zij omdat ik de
ik ben te oud honderd jaar duizend jaar oud sinds lang heb ik het recht om te sterven deze slag maakt er een einde aan t is uit hoe gelukkig waartoe hem ammoniak te laten snuiven en al die medicijnen
en zeide zich omkeerend ziedaar weder een die ons geen kwaad meer zal doen hij werd nedergesabeld in de straat st dénis schoot een vrouw achter een nedergelaten jaloezie op de municipale garde
toen nam hij zijn mand op legde er zonder er een te verliezen de patronen in en dichter tot het geweervuur naderend ging hij een vierde patroontasch plunderen daar werd hij nogmaals schier door een geweerkogel getroffen
evenals de ziel zich in rampen verwijdt en er eindelijk god vindt t was bezwaarlijk zich te richten de loop der riolen geeft om zoo te spreken den loop der straten
schier in hetzelfde oogenblik hoorde men trompetgeschal geeft acht riep marius van den top der barricade javert
het oude houtwerk was met festons en bloemen behangen de muzikanten zaten op de canapé waarop men marius had gelegd basque in zwarten rok
een breuk van het onverzettelijke is mogelijk de rechters zijn menschen de wet kan zich bedriegen de rechtbanken kunnen zich vergissen een scheur in het oneindig blauw des hemels te zien
waren al deze geliefde smartelijke dappere vroolijke of treurige wezens droomen hadden zij werkelijk bestaan
en ook voor het eerst van zijn leven met de handen op den rug tot hiertoe had javert slechts die houding van napoleon overgenomen welke vastberadenheid kenmerkt
eenmaal toen er over het onderwijs werd gesproken dat marius kosteloos en verplichtend wilde hebben onder allerlei vormen en aan allen als lucht en zon geschonken in één woord voor het geheele volk bereikbaar
alles sliep nog in het huis er heerschte een landelijke stilte geen vensterluik was nog geopend de portiersloge was gesloten vrouw toussaint was nog niet bij de hand en cosette meende natuurlijk dat haar vader nog sliep
intusschen was gavroche reeds aan het andere einde der barricade en riep mijn geweer courfeyrac deed het hem teruggeven
ik geef aan dezen tijd dit devies vuile zindelijkheid word niet boos marius vergun mij te spreken ik zeg van het volk geen kwaad ge ziet dat ik den mond vol van uw volk heb
jean valjean luisterde zonder haar te begrijpen hij hoorde veeleer de muziek harer stem dan den zin harer woorden een dier groote tranen welke de treurige paarlen der ziel zijn welde langzaam in zijn oog op
deze oude vreedzame straten gebouwd voor het vruchtbaar verkeer van belangen en ideeën en niet voor het schrikkelijk gerol der oorlogswielen dreunden
maar nauwelijks had hij hem gezien of hij verloor hem weder uit het oog de man ging of liever sloop naar een zeer afgelegen onbegroeide plek die achter hooge boomen verborgen maar aan boulatruelle zeer goed bekend was wijl hij
behaagde de tante en veranderde haar inwendigen toestand ten aanzien van dit minnend paar men is aan zesmaal honderd duizend francs eenige achting schuldig
deze rooster uit zware ijzeren staven bestaande was ongeveer twee voet in t vierkant de steenen die het rondom hielden ingesloten waren uitgebroken zoodat de rooster los scheen te liggen
dat het onveranderlijke het directe het juiste het wiskunstige het lijdelijke het volmaakte wankelen kon dat er voor de locomotief een weg van damaskus is
hij moest onder t kleeden eenige keeren rusten alleen door t aantrekken van het buis kwam het zweet hem op t gezicht sinds hij alleen was had hij zijn bed in de voorkamer geplaatst om zoo min mogelijk in het verlaten vertrek te zijn
gedaan onderzoek stak hij den sleutel in het slot de schoot versprong en het hek draaide op zijn hengsels zeer zacht en zonder gekraak of
hij stak het bewijsstuk in zijn zak waarna hij het hek opende den man met zijn last op den rug liet uitgaan het hek weder sloot en zich uit de voeten maakte daar hij volstrekt geen lust had verder in het avontuur gemengd te worden
en door eene wending der gedachten vergeleek combeferre een minuut later naar aanleiding der verzen van jean prouvaire onderling de vertalers der
en na gezegd te hebben ik ben thénardier wachtte hij marius was in gedachten gebleven eindelijk had hij dan thénardier voor zich de man dien hij zoo vurig gewenscht had weder te vinden was er
want hij was het werkelijk was zonderling verrast hij zou verward zijn geweest zoo dit bij hem mogelijk ware hij had verbazing willen veroorzaken en werd zelf verbaasd
marius gehoorzaamde en cosette in wie de vrouw begon te voorschijn te komen was gestreeld barones te zijn mijnheer de baron herhaalde basque ik zal eens zien ik zal hem zeggen dat mijnheer fauchelevent er is
cosette was zoo verrukt over haar wandeling naar hun tuin en zoo verblijd een ganschen dag in haar verleden te hebben geleefd dat zij den volgenden dag van niets anders sprak zij dacht er niet aan dat zij jean valjean in t geheel niet gezien had
enjolras wendde zich tot jean valjean wees welkom burger en hij voegde er bij gij weet dat men hier sterven moet zonder te antwoorden hielp jean valjean den opstandeling zijn uniform aantrekken
ik zeg u dat ge allerlei misdaden hebt gepleegd vertrek verdwijn t ga u wel dat is al wat ik u wensch ha monster ziedaar nog drieduizend francs neem ze
en meer dan één hoek der onderaardsche straat bood zich in de duisternis als een vraagteeken aan beducht maar bedaard schreed hij voort op het toeval af namelijk geheel aan de voorzienigheid overgegeven niets ziende niets wetende
na dit gedaan te hebben viel hij in onmacht toen hij zijn bewustzijn herkreeg had hij dorst de waterkruik niet kunnende optillen boog hij ze met moeite naar zijn mond en dronk een teug
en o kwellende angst deze twee wegen waren tegenstrijdig de eene dezer rechte lijnen sloot de andere uit welke van de twee was de ware zijn toestand was onbeschrijfelijk
ik ben volkomen van uw meening mejuffer de meisjes moeten trouwen zij zijn er voor geschapen er is een zekere heilige katharina welke ik altijd ongekapt zou willen zien
boek ii de ingewanden van den leviathan eerste hoofdstuk de aarde door de zee verarmd
het geheele gezin basque en nicolette er onder gerekend was op het oogenblik dat cosette binnentrad in de kamer van marius te zamen zij verscheen op den drempel en t was alsof zij in een stralenkrans stond
jean valjean staarde onwillekeurig naar dit onmetelijk helder duister t welk hij boven zich had peinzend baadde hij zich in de majestueuse rust des eeuwigen hemels met geestverrukking en gebed
ik vraag u vergiffenis en wel op mijn knieën ge zult leven met ons leven lang leven wij nemen u mede wij beiden cosette en ik zullen voortaan slechts ééne gedachte hebben uw geluk
na de belemmeringen van de gebroken deur en ander puin aan den ingang overwonnen te hebben vonden er geen enkelen strijder de wenteltrap die met bijlen was stukken gehouwen lag in het midden van het
in dezen gelukkig niet diepen put af te dalen het zware ijzeren rooster weder boven zijn hoofd te plaatsen waarop de straatsteenen opnieuw vielen den voet op een gemetselden bodem drie voeten beneden den beganen grond te zetten
frankrijk is van dezelfde soort van volk als griekenland en italië het is atheensch door het schoone en romeinsch door het grootsche
ge vergist u cosette antwoordde marius wij spreken over zaken wij spreken over de beste wijze van belegging uwer zesmaal honderd duizend francs dat is het niet viel cosette hem in de rede ik kom wil men mij hier dulden
er is iemand in het riool geweest wie waar is hij er uit gegaan heeft men hem er zien uitgaan de politie is zeer slim het riool is verraderlijk en klaagt u aan zulk een vond is een zeldzaamheid het wekt de aandacht
aldus maakte bij den aanvang dezer eeuw de oude maatschappij haar bodem schoon en ruimde haar riool op vijfde hoofdstuk tegenwoordige vooruitgang
vijfde hoofdstuk men belegge zijn geld liever in een bosch dan bij een notaris men heeft waarschijnlijk begrepen zonder dat het noodig is het uitvoerig te verklaren dat jean
hier hield hij een oogenblik stil toen vervolgde hij op een gebiedenden somberen toon langzaam op ieder woord drukkende gij moet mij gelooven ik de vader van cosette
maar wat hij nu wegvoerde was niet meer cosette t was marius ternauwernood hoorde hij thans boven zich als een dof gerucht het ontzettend rumoer van de bestorming en inneming der herberg
het peinzend oog was droog steeds was het hoofd van den grijsaard vooruit gebogen soms bewoog zich de kin de plooien van zijn mageren hals verwekten medelijden soms wanneer het slecht weder was had hij een parapluie onder den arm welke hij niet opende
de ziel is dan door de wanhoop versteend de nacht was gedaald met moeite sleepte hij een tafel en den ouden armstoel voor den schoorsteen en legde op de tafel een pen inkt en papier
mijn kinderen vergeet niet dat ik een arm mensch ben laat mij in een afgelegen hoekje begraven onder een steen om de plaats aan te duiden dat is mijn wil geen naam op den steen zoo cosette nu en dan daarheen wil gaan zal t mij genoegen doen
zij waren voor den een te nauw voor den ander te wijd en pasten eigenlijk niemand juist iedere gauwdief die kleiner of grooter dan de middelbare lengte was vond zich in de costumes van den wisselaar niet op zijn gemak
hij kon nauwelijks ademen en legde de hand aan zijn hart om de klopping ervan te bedwingen hij liep met groote stappen heen en weder hij omhelsde cosette zeggende ach cosette ik ben een ongelukkige
men was vr de orde zonder tucht een tamboer sloeg onverwacht op het bevel van dezen of genen kolonel der nationale garde naar eigen zin een of ander signaal
men was één tegen zestig de gevel van corinthe die half vernield was zag er afschuwelijk uit het door kogels getatoueerde venster had glasruiten en raam verloren en was nog slechts een vormlooze met straatsteenen gevulde opening
ik zal niet dikwijls komen ik zal niet lang blijven gij kondt zeggen dat men mij in de kleine benedenkamer late ik zou wel door de achterdeur willen komen die voor de dienstboden is maar dit zou misschien verwondering wekken
haar geluk was het doel mijns levens nu kan god mij vergunnen af te treden ge zijt gelukkig cosette mijn tijd is er geweest
valjean geweest zij was geheel in harmonie met vader gillenormand terwijl hij de vreugd in zinspreuken en grondregels aantoonde verspreidde zij de goedheid en liefde als in geuren het geluk wil dat iedereen gelukkig zij
een verzameling van ongelijksoortige grootheden die elkander schaden maar in het burgerlijke voor alle bekwaamheden dezelfde kansen
deze oneindige verkleining van het vaderland t moet gezegd worden dat in den grond dit alles zeer ernstig was t waren de maatschappelijke elementen die tegen elkander in strijd kwamen
vrienden weest voorzichtig hebt medelijden die vrouwen die ongelukkige vrouwen men is niet gewoon er veel over na te denken men verlaat er zich op dat de vrouwen geen opvoeding als die van den man hebben genoten
eindelijk kwam hij na verloop van veertig minuten zweetend doornat buiten adem gescheurd en gehavend aan de onbegroeide plek blaru
delorme was gekomen die van hendrik ii den last had ontvangen om den onderaardschen weg van parijs te onderzoeken deze steen was voor het riool het merk der zestiende eeuw
van waar zal men den liefdekreet slaken zoo niet van de hoogte der offerplaats o mijn broeders t is hier de vereenigingsplek dergenen die denken en dergenen die lijden
zij slaakte den alarmkreet iedereen maakte zich tot een centrum verdedigde hielp beschermde haar naar zijn zienswijze en de eerste de beste nam de taak op zich de maatschappij te redden
de witte voet die in een muiltje vlucht deze hals die zich voor den spiegel bedekt alsof die spiegel een oog ware
de man bedelt de vrouw verkoopt o deze lieve zoo bekoorlijke zachte wezens die het huis met kieschheid vullen die zingen praten die een bekoorlijken geur gelijken
in de hoop er voor zijn navorschingen partij van te kunnen trekken liet marius de bebloede kleedingstukken bewaren welke hij droeg toen men hem bij zijn grootvader terugvoerde bij het nazien van den rok merkte men op dat een der panden er afgescheurd was
niemand van de stoïcijnsche toehoorders bewoog zich combeferre nam het woord welaan zeide hij men moet een weinig medelijden hebben weet ge wat hier de zaak is het geldt de vrouwen
evenwel moet een beschavend volk een mannelijk volk blijven corinthe ja sybaris neen wat verwijfd wordt ontaardt men moet noch dilettant noch virtuoos maar men moet kunstenaar zijn
uithoofde der gemaskerden des te beter zei de grootvader nemen wij dien weg deze jongelieden trouwen zij treden het ernstige leven in het gezicht van gemaskerden zal er een weinig toe voorbereiden
er zijn weinig lieden die zich voor hun zaken van het riool bedienen terwijl de rivier aan iedereen behoort de rivier is het ware riool
een punt van een huis een vakje van de straat om er marius te bespieden maar er was niets van beiden te zien de achterplaats was door tamelijk hooge muren omgeven en daarachter waren eenige tuinen
jean valjean las bij het licht der rioolopening deze regels en was een oogenblik als in zich zelven verdiept hij herhaalde halfluid straat des filles du calvaire no
der voorname houding welke redenen van staat de eed de politieke wijsheid de menschelijke gerechtigheid de ambtelijke eerlijkheid de gebiedende toestand
aan het indruksel van een nagel op een perkament herkent zij het onderscheid tusschen het jodendom van de judengasse en het jodendom van het ghetto
er werd niet toegejuicht maar men fluisterde lang wijl het woord een adem is gelijk het geritsel van het verstand het geritsel der bladeren
daar zou hij onvermijdelijk ingesloten zijn tusschen den loodrechten muur aan zijn linkerhand de rivier aan zijn rechterhand en vr zich en het gezag op zijn hielen
wat was ik een verwonneling o zoo de zeshonderd duizend francs van cosette mij behoorden zij behooren u viel jean valjean hem in de rede welnu hernam marius dan zou ik ze geven om dien man weder te vinden
met een zweem van verwijt staarde hij in het ledige men had hem voor een dier groote tragische wezens kunnen houden die zich over iemand te beklagen hebben
cosette had één verdriet vrouw toussaint kon zich niet met nicolette verstaan de harmonie tusschen deze twee oude vrijsters was onmogelijk zij ging dus weg de grootvader was gezond marius had nu en dan een pleidooi tante
maar de glimlach keerde dadelijk terug de mindere moet tegenover den meerdere heimelijk zegevieren en thénardier zeide niets anders tot marius dan
men heeft in mijn bosch geen geheimen zonder dat ik er bij behoor hij nam zijn spade die zeer scherp was hiermede mompelde hij kan ik den grond en een mensch kort krijgen
ik gevoel volkomen dat het met mij gedaan is een uur geleden viel ik in onmacht en dezen nacht heb ik deze kruik water geheel uitgedronken hoe goed is uw echtgenoot cosette ge zijt beter bij hem dan bij mij
als zich in de stad met elkander te verstaan boven het onverstaanbare beneden het onoplosbare bij de spraakverwarring was de verwarring der onderaardsche gewelven onder babel de doolhof
men verliest elkander niet uit het oog maar de gehechtheid vermindert de jongelieden gevoelen de verkoeling des levens de grijsaards die van het graf beschuldigen wij die arme kinderen niet
men wist wie hij was was t door hem zelven in deze bekentenis lag meer dan de aanneming van deemoediging er lag de onderwerping aan gevaar in
verpletterd zonk grantaire aan zijn voeten eenige oogenblikken later verdreven de soldaten de laatste opstandelingen die naar boven in het huis gevlucht waren zij schoten door een houten hek
men werpt zich in deze treurige zaken door zich te bedwelmen met hetgeen men doen wil wie weet men slaagt misschien men is de minderheid
het had den vorigen avond geregend en ook s morgens nog een weinig maar in juni let men niet op een weinig regen nauwelijks bespeurt men een uur na een regenbui dat de schoone dag geweend heeft
nu viel hij met het gezicht op de straat en verroerde zich niet meer deze kleine groote ziel was ontvloden
zij waren alleen in den tuin de tuin was eenzaam de hekken waren gesloten als politiemaatregel uithoofde van den opstand de troepen die er gebivouakkeerd hadden waren ten strijde getogen
de redevoering welke ge tot mij houden wildet is nu verloren mijnheer de advocaat dat is jammer nu des te erger wreek u
de moedertjes in de buurt zeiden hij is kindsch de kinderen liepen hem lachend na
is er dan iets gebeurd niets welnu dan alles is als gewoonlijk waarom verandert ge
wat vroeg javert ruw laat mij een oogenblik in mijn woning terugkeeren dan kunt ge verder met mij doen wat ge wilt javert bleef eenige oogenblikken zwijgend de kin diep in den kraag van zijn jas gedoken
stadssergeanten zouden terstond bij de hand zijn en de naburige wachtpost zou ijlings in de wapens komen hij zou gevat zijn vr hij er uit was het was beter zich verder in dien doolhof te verdiepen
ik geloof u zei marius jean valjean boog het hoofd als om hiervan acte te nemen en hernam wat ben ik voor cosette
die de straatfonteinen van water voorziet vormen de riolen alleen een ontzaggelijk onderaardsch vlechtwerk een doolhof die tot leiddraad zijn helling heeft
ik ben geen notaris dat is de schuld van voltaire ik ben een klein vogeltje dat is de schuld van
men bleef in de straat st antoine voor de st paul kerk staan om door het portier de oranjebloemen op cosettes hoofd te zien trillen vervolgens kwamen zij te huis in de straat
de markies van canaples was nog erger hij kocht een paleis om er den zolder van te bewonen die lieden hebben allerlei phantastische grillen niemand vermoedde het treurige dat er onder verborgen lag wie trouwens had zoo iets kunnen raden
allen verstomden een oogenblik van onuitsprekelijke stilte ontstond en men had den dood kunnen hooren voorbijzweven dat oogenblik was kort
wie had het lam met den wolf kunnen vereenigen en wat onbegrijpelijker is den wolf met het lam want de wolf beminde het lam want het wreede wezen aanbad het zwakke wezen want sedert negen jaren had de engel tot steun en beschermer het monster gehad
t was nog helder genoeg om met moeite te kunnen lezen javert had buitendien in zijn oogen het katachtig phosphorlicht der nachtvogels hij ontcijferde de door marius geschreven regels en mompelde
dat van zijn eigen grootmoeder afkomstig was deze mode herleeft zeide hij het ouderwetsche is weder gezocht en in mijn ouderdom kleeden zich de jonge vrouwen als in mijn jeugd de oude vrouwen
als men oud is gevoelt men zich een grootvader van alle kleine kinderen mij dunkt dat ge wel zult gelooven dat ik zoo iets als een hart heb zij was een weeze zonder ouders zij had mij noodig
op de tafel was een pen een looden inktkoker en papier voor het geval van mogelijke processenverbaal en de aanwijzingen voor de
iedere souvereiniteit biedt een zeker gedeelte van zich zelve aan om het algemeene recht te vormen dat gedeelte t welk ieder aan allen in gelijke mate afstaat heet gelijkheid
den bewusteloozen marius in de armen houdend evenwel was zijn portiersneus opgewekt toen de heer fauchelevent met cosette was gekomen had de portier in vertrouwen tot zijn vrouw gezegd ik weet niet waarom ik mij altijd verbeeld dit gezicht meer gezien te hebben
geen mensch is vreeselijker in het gevecht dan een zoogenaamde droomer marius was schrikkelijk en peinzend hij was in het gevecht als in een droom men had hem een spook kunnen noemen dat schiet
k dank u vergeef mij vijfhonderd francs mijnheer de baron en verward buigende greep de man het biljet en beschouwde het vijfhonderd francs hernam hij verstomd en halfluid stamelde hij een echt bankje
bovendien begon jean valjean schemerend te gevoelen dat men hem allengs trachtte te verwijderen den volgenden dag toen hij de benedenkamer binnentrad ontroerde hij de armstoelen waren verdwenen er was zelfs geen stoel meer
dat tot die uiterste minuut is gekomen wanneer de nood een vreeselijke gebeurtenis dreigt te worden waarvan was deze barricade gemaakt van de afbraak van drie huizen van zes verdiepingen hoog die opzettelijk verwoest waren zeiden sommigen
de bruidsstoet geraakte bij het verlaten der straat des filles du calvaire in den langen stoet rijtuigen die van de madeleine tot aan de bastille en van de bastille tot de madeleine een eindelooze keten vormden
wilt hem niet neen de vader wees hem de zwanen werp hem den zwanen toe de knaap aarzelde t is nog geen reden zijn koek weg te geven wanneer men niet meer lust
t was een boog minder hoog dan het gewelf dat trapswijze lager werd en minder breed dan de galerij die zich vernauwde in dezelfde mate als het gewelf daalde de tunnel was aan het einde trechtervormig
het water ijlt driftig onder de bogen door het rolt met vreeselijke golven het bruist en schuimt er de stroom schijnt met forsche vloeiende kabels de pijlers der brug te willen
waar was hij toe gekomen hij kon zich zelven niet meer terugvinden wat nu te doen jean valjean over te leveren dat was slecht
toen de goede god de muis had geschapen zeide hij zie ik heb een domheid gedaan en hij schiep de kat de kat is het erratum der muis de muis met de kat te zamen is de herziene en verbeterde proef der schepping
vijfmaal honderd vier en tachtig men kan even goed zeggen zesmaal honderd duizend francs marius en cosette zagen elkander intusschen aan zij letten nauwelijks op deze omstandigheid
naar een opgaan der waarheid dat met het opgaan der zon in betrekking staat wij gaan de vereeniging der volken wij gaan de eenheid van den mensch
marius naderde den dokter hij richtte tot hem alleen dit woord mijnheer maar in de wijze waarop hij het uitsprak lag een volledige vraag de geneesheer beantwoordde de vraag met een veelbeteekenenden blik omdat de dingen ons onaangenaam zijn zei
basque ontving hem basque bevond zich op dat oogenblik juist op de plaats als ware t hem bevolen t gebeurt soms dat men tot een knecht zegt wees bij de hand als mijnheer die of die komt
de geheele barricade slaakte een kreet maar in dien dwerg was iets van anteus de straat te raken is voor den straatjongen hetzelfde als voor den reus de aarde te bezoeken
want javert wiens beenen gebonden waren kon slechts zeer kleine passen doen jean valjean had het pistool in de hand dus gingen zij door het binnenste der barricade de opstandelingen uitsluitend op het dreigend gevaar lettende stonden met den rug naar hen gekeerd
hij had specialiteiten en categorieën aan iederen spijker van zijn magazijn hing versleten en opgelapt een maatschappelijke stand hier de rok van een gerechtspersoon daar die van een pastoor ginds de rok van een bankier
het staat u vrij dezen rijkdom te verliezen en mij op den koop toe belachelijk te vinden dit zal het meesterstuk uwer domheid zijn de statistiek heeft berekend dat frankrijk
deedt kersen in de ooren dat zijn herinneringen uit het verledene de bosschen welke men met zijn kind is doorgegaan het geboomte waaronder men gewandeld de kloosters waarin men zich verborgen heeft
die aan de rivier ingeënt is op den rechteroever zal het ringriool de stam van dien tak zijn de bijriolen zullen de takjes en de sloppen de twijgen er van zijn
die aan den heer madeleine behoorde te laten uitbetalen deze galeiboef die den heer madeleine heeft bestolen is jean valjean nopens het andere feit kunt ge mij evenmin iets nieuws mededeelen jean valjean heeft den agent javert gedood
een havelooze schurk kwam in dat kleerenmagazijn gaf dertig sous en koos voor de rol welke hij dien dag wilde spelen de kleeding die hem voegde en de trap afgaande had de schurk het voorkomen van een eerlijk man
wie weet waar de openbaringen een einde hadden genomen jean valjean scheen de man niet om achteruit te treden en wie weet of marius na hem te hebben voortgedrongen niet gewenscht zou hebben hem tegen te houden
de grootvader was niet de minst gelukkige kwartieruren lang stond hij in de aanschouwing van cosette een verwonderlijk schoon meisje riep hij en zij ziet er zoo zacht en zoo goed uit zonder tegenspraak is zij het bekoorlijkste meisje dat ik van mijn leven gezien heb
de gezamenlijke tred van het menschelijk geslacht heet vooruitgang de vooruitgang doet de groote menschelijke en aardsche reis naar het hemelsche en goddelijke
zijn geheel gelaat drukte deze enkele gedachte uit waartoe dient het zijn oog was thans dof zonder glans ook de traan was opgedroogd en verzamelde zich niet meer in zijn ooghoek
de angst was groot in de barricade het schot ging af en donderde present riep een vroolijke stem
wanneer er twee menschen in zijn moeten zij elkander ontmoeten dit gebeurde de verblijfhouder en de doorganger waren gedwongen elkander goedendag te zeggen tot groot leedwezen zoowel van den een als van den ander
overigens waren deze weinige weken als een weerlicht geweest men had voor niets anders den tijd gehad dan om elkander te beminnen kortom alles gewikt en gewogen zou indien hij aan cosette de hinderlaag in het huis gorbeau verhaald haar
dit is weder een van uwe denkbeelden hernam cosette den volgenden dag was er vuur maar de twee armstoelen waren aan het andere einde der kamer bij de deur geplaatst
deed de gewelven der onderaardsche gangen buigen en uitwijken of berstte en scheurde den bodem onder den verpletterenden druk wanneer onder het gewicht der huizen een riool instortte
jean valjean tastte in den rok van marius haalde er de portefeuille uit opende ze bij de door marius met potlood beschreven bladzijde en reikte
den dag toen de geneesheer hem aankondigde dat marius buiten gevaar was geraakte de goede man buiten zich zelven hij gaf zijn portier drie louisd'ors tot
hij torste zijn last liever door den modderpoel heen en dit moet hem vreeselijke inspanning gekost hebben want t is onmogelijk grooter levensgevaar te trotseeren ik begrijp niet hoe hij t er levend heeft afgebracht
de geest die zich niet naar verdwenen gezichten wendt bevat noch gedachte noch liefde nu en dan bracht marius zijn hand aan t hoofd en het woelige en onduidelijke verleden drong door den nevel die om zijn hersenen lag hij zag mabeuf weder vallen hij hoorde
was van de eene klip op de andere geraakt deze twee opvolgende ontmoetingen uit thénardiers handen in die van javert te vallen was ontzettend
aanvankelijk was hij over deze plotselinge verbreeding verwonderd eensklaps bevond hij zich in een gang die zoo breed was dat zijn uitgestrekte handen de wanden niet konden bereiken
alles werkte mede tot de treurige majesteit van dezen laatsten oogenblik duizend geheimzinnige geluiden in de lucht het gerucht van zich in de straten in beweging zettende drommen die men niet zag het galoppeeren der cavalerie
de tegenwoordige handelwijze sticht kwaad terwijl ze goed wil doen de bedoeling is goed het resultaat is treurig men meent de stad te zuiveren en verzwakt de bevolking
en ging s avonds spottend en wreed onder het rioolgewelf maubuée terug als in een bed in het oude parijs is het riool de verzamelplaats van alle uitputting en van alle aanslagen
de zesmaal honderd duizend francs hadden overigens aan de besluiteloosheid der oude vrijster een einde gemaakt haar vader was gewoon geworden haar zoo weinig te tellen dat hij haar over de toestemming voor het huwelijk van marius niet geraadpleegd had
wat beteekent dat maar t is een revolutie wat is er toch gebeurd zie mij toch in t gezicht en ge wilt niet bij ons wonen en ge wilt mijn kamer niet wat heb ik u misdaan wat heb ik u misdaan
de verbittering dezer menigte die lijdt en bloedt haar onzinnige gewelddadigheden tegen de beginselen die haar leven zijn haar feitelijkheden tegen het recht dit alles zijn volksstaatsgrepen en moeten onderdrukt worden
sinds de koorts en het ijlen hem verlaten hadden noemde hij dien naam niet meer en men zou gemeend hebben dat hij er niet meer aan dacht hij zweeg en wel omdat zijn geheele ziel ervan vervuld was
het strand is volkomen droog maar bij elken tred dien men doet en zoodra men den voet opheft vult het indruksel dat hij gemaakt heeft zich met water
een oogenblik later stond het rijtuig dat langs het paardenwed was gereden aan den waterkant marius werd op de achterbank in het rijtuig gelegd en javert nam naast jean valjean plaats op de voorbank
de kruitdamp lag boven de straat als een dichte nevel wie ooit op een gebergte tusschen twee steile kloven een wolk heeft zien dalen kan zich dezen dichten kruitdamp tusschen twee donkere rijen hooge huizen voorstellen langzaam steeg hij opwaarts en hernieuwde zich
de verschrikte soldaat verdween in haast een tweede opmerker nam zijn plaats in deze was een officier jean valjean die zijn geweer weder geladen had legde op den nieuw aangekomene aan
en zij was van de straat du parc royal afgesloten zoodat het voor de rijtuigen van een huwelijksstoet onmogelijk was rechtstreeks naar st paul te rijden men moest alzoo een anderen
de droom moet rekenen kunnen de kunst moet de wetenschap tot steunpunt hebben de moderne geest is de genius van griekenland die tot voertuig den genius van indië heeft alexander op den olifant
zijt beiden goed zei jean valjean ik zal u zeggen wat mij smartelijk is geweest het heeft mij gesmart mijnheer pontmercy dat ge dat geld niet hebt willen aanraken
hoewel om zoo te spreken verschrikt ontwaakt herkreeg jean valjean gewoon aan verrassingen en verhard tegen onverwachte slagen die ijlings afgeweerd moeten worden eensklaps al zijn tegenwoordigheid van geest
menigte jegens de maskerade is de twee gemaskerden die gesproken hadden moesten met hun kameraads aan de gansche menigte het hoofd bieden en hadden niet genoeg aan al de projectielen uit het arsenaal der hallen om de geweldige schimpschoten des volks
het is betamelijk en grijsachtig naar de lijn getrokken men zou schier kunnen zeggen netjes het gelijkt naar een leverancier die staatsraad is geworden t is er bijna licht het slijk gedraagt er zich fatsoenlijk
hij was in de volle beteekenis wat men smoordronken noemt het afschuwelijke mengsel van absinth stout en alcohol had hem in een soort van verdooving gebracht wijl zijn tafel te klein was om voor de barricade te kunnen dienen had men ze hem gelaten
er was gedrang van helden voor de deur van napoleon mannen van den rijn van de schelde van de etsch en van den nijl krijgsmakkers van joubert
het verstand komt met een plotselinge helderheid terug de nevel der dronkenschap een soort van damp die de hersens benevelde verdwijnt en maakt plaats voor de juiste opvatting der werkelijkheid
hij ze uit het valies nam legde hij ze op het bed hij peinsde hij herinnerde zich dat het des winters en op een zeer kouden decemberdag was geweest
jean valjean had aan enjolras diens karabijn wedergegeven maar hij had zijn geweer zonder een woord te spreken legde hij op den pompier aan en een seconde later viel de helm door een kogel getroffen kletterend op de straat
marius deed zich zelven allerlei vragen ten opzichte van den heer fauchelevent die jegens hem eenvoudig beleefd en koel was soms twijfelde hij aan zijn eigen herinneringen
in deze nieuwe huishouding rustig het bescheiden leven dat haar genoegen was jean valjean kwam dagelijks toen de gemeenzaamheid in t gesprek verdwenen was en mevrouw en mijnheer jean er voor waren in plaats gekomen
iets nieuws een revolutie een noodlottige uitkomst was in hem ontstaan en hij had reden zich zelven te onderzoeken javert leed vreeselijk
gavroche verwittigde de kameraden zooals hij hen noemde dat de barricade omsingeld was met de grootste moeite was hij teruggekomen een bataljon linietroepen wier geweren in de kleine truanderie gekoppeld stonden
het gezin thénardier al zijne akelig in den kruitdamp der barricade gehulde vrienden de zonderlinge verschijning van den heer fauchelevent in dat bloedig avontuur kwam hem voor als een raadsel in een storm
de opstandelingen wij moeten het zeggen waren met hoop vervuld de wijze waarop zij den nachtelijken aanval hadden afgeslagen deed hen reeds bij voorbaat den aanval van den dageraad schier verachten
de grootvader bekommerd zoo ontijdig andré chénier aangevoerd te hebben hernam haastig vermoorden is het eigenlijke woord niet
uitgeput van vermoeidheid waarheen zou hij zich ook wenden jean valjean ging dus voort de modderpoel scheen trouwens bij de eerste schreden niet zeer diep
enjolras die tot aan de toppen der vingers aanvoerder was zag dat men morde en bleef bij zijn woord hij hernam op hoogen toon dat zij die vreezen met minder dan dertig te zijn spreken
hij was verplicht de pen t achterste voor te houden om te schrijven nu en dan veegde hij het zweet van zijn voorhoofd zijn hand beefde hij schreef langzaam deze regels
men belet ze te lezen te denken zich met de staatkunde bezig te houden zult ge haar beletten van avond naar de morgue het lijkenhuis te gaan om er uw lijken te herkennen
dat men door de eerloosheid op de schande te verheffen het volk begeerig maakt dat de bespieding de prostitutie tot cariatide dienende de menigte vermaakt en ze tart dat het volk op de vier wielen van een huurrijtuig gaarne dien gedrochtelijken levenden hoop
een oproer was in haar oog geen reden om den boosdoener vrijen teugel te laten en de maatschappij te veronachtzamen wijl de regeering in gevaar was de gewone dienst werd tegelijk met den buitengewonen dienst nauwkeurig waargenomen en niet in t minst verzuimd
jean valjean was gedurende eenige seconden onwederstaanbaar door deze verhevene en liefelijke stilte beheerscht er zijn oogenblikken waarin men zich zelven vergeet de smart houdt op den ongelukkige te kwellen
vader en zoon gingen in den doolhof van lanen die naar de groote trap van de groep boomen naar den kant der straat madame voert
hij heeft zijn leven niet één maar twintigmaal gewaagd iedere tred was een gevaar het bewijs hiervan werd genomen weet ge mijnheer dat die man dit alles gedaan heeft en zonder de minste belooning te verwachten
derde hoofdstuk bruneseau het riool van parijs was in de middeleeuwen een legendenboek in de zestiende eeuw wilde hendrik ii een onderzoek beproeven dat mislukte
hoe zulke ongerechtigheden zouden gebeuren en niemand zou gestraft worden jean valjean sterker dan de geheele maatschappelijke orde zou vrij zijn en hij javert zou verder het brood van het gouvernement eten
maar niet ten aanzien van wraak jean valjean had javert gedood dit scheen ten minste duidelijk eindelijk de laatste vraag maar op deze was niet te antwoorden marius voelde deze vraag als een
zich tot den dood voorbereiden is soms het middel de schipbreuk te ontgaan en het deksel der doodkist wordt dan een
was het uit verachting of eerbied marat verdiende beide het geheele onderzoek van den onderaardschen weg der vuilnis van parijs duurde zeven jaren van
wie wanhoopt heeft ongelijk de vooruitgang ontwaakt zeker en men zou over t algemeen kunnen zeggen dat hij zelfs slapende toeneemt want hij is grooter geworden wanneer men hem weder ziet opstaan vindt men hem hooger
van het valsche naar het ware van den nacht naar den dag van den lust naar het geweten van het bederf naar het leven van het dierlijke naar den plicht van de hel naar den hemel van het niet naar god
zij waren naar vernon gegaan waar marius cosette naar het graf van zijn vader had gevoerd allengs had marius cosette aan jean valjean onttrokken cosette had zich laten leiden
buk u en tracht de bruid te zien ik kan niet om t even den oude die iets aan den poot heeft ken ik ik ben er zeker van wat kan t u schelen of ge hem kent men weet niet soms ik
dit is toch beter dan in de vesper een waskaars in de hand te houden en te zingen turris eburnea de grootvader draaide op zijn negentigjarige hielen om en rammelde voort als een losgebroken springveer
op den vastenavond hier door ontstond een aarzeling gemoedsbezwaren vooral bij tante gillenormand vastenavond riep de grootvader des te beter er is een spreuk die zegt hij die op vastenavond trouwt
god heeft zijn werktuigen hij bedient zich van t geen hij wil hij is jegens den mensch niet verantwoordelijk kennen wij gods wegen
men was er omgeven door strijdende denkbeelden die menschelijke gezichten hadden men heeft het hoofd in het licht der toekomst gehad er waren liggende lijken en staande schimmen de uren waren reusachtig en geleken uren der eeuwigheid men leefde in den dood
de platanen verwisselden van huid het koeltje speelde in de prachtige kastanjeboomen t was luisterrijk een veteraan der naburige kazerne keek door het hek en zeide de lente houdt parade in groot tenue
de barricade st antoine maakte van alles wapens al wat de burgeroorlog de maatschappij naar het hoofd kan werpen kwam er uit
door eenige openingen die feuilly de hoofdbouwer der barricade zorgvuldig vrij gelaten had konden de geweren gelegd worden deze wapening der vensters kon te gemakkelijker geschieden
weest gelukkig in de schepping zijn geen andere wijzen dan de tortelduiven de wijsgeeren zeggen matigt uw vreugde
dat zelfs bij een burgerlijken zelfs bij een bevrijdenden moord om dien zoo te noemen de wroeging van een mensch verslagen te hebben de vreugd overtreft van het menschelijk geslacht tot nut te zijn
de woeste strakke blikken der strijders richtten zich op het einde der straat een kanonstuk verscheen artilleristen dreven het stuk voort
is wis dat hem zijn keus niet rouwt dus bepaald t zal de zijn zoudt gij t willen uitstellen marius zeker niet antwoordde de gelukkige
de dood kwam zachtkens hem bevrijden en volgde op zijn maatloos lijden zooals de nacht wijkt voor den dag
deze hadden het aan de gesloten hekken te danken dat zij er waren zij waren er tegen de orde zij waren den tuin binnengeslopen en er gebleven
kon hij echter zijn ontroering thans niet bedwingen hij stond onbewegelijk met open mond jean valjean hernam ik geloof niet dat ik hier uit zal komen mocht het toeval echter dat ik behouden bleef
eensklaps richtte hij zich op zulk een terugkeer der krachten is dikwerf een voorteeken van den doodsstrijd met vasten tred naderde hij den wand wees marius en den dokter af die hem wilden ondersteunen
negende hoofdstuk aanwending van het oude wildstrooperstalent en van het onfeilbaar schot dat op de veroordeeling van van invloed is geweest
dat deze dus ga en zich haaste aan zijn moeder te zeggen hier ben ik moeder hij moge gerust zijn het werk zal hier evenwel verricht worden
de bartholomeus nachten sijpelen er dropswijze tusschen de straatsteenen door de groote openbare moorden en staatkundige en godsdienstige
evenwel voelt hij iets t is alsof bij elken tred zijn voeten zwaarder worden plotseling zinkt hij hij zinkt twee of drie duim hij is zeker niet op den goeden weg en houdt stil om rond te zien
deze kinderen die het geluk hebben schoon en tevreden te zijn maken mij dronken ik zou waarlijk nog trouwen zoo iemand mij wilde hebben
alles kan geparodiëerd worden zelfs de parodie de saturnaliën die grimas der antieke schoonheid bereikten steeds grooter en grooter wordende
werd door den geheimzinnigen vinger aangewezen dien wij telkens zien wanneer wij onze oogen op de duisternis richten wederom had jean valjean de keus tusschen de vreeselijke haven en de aanlokkende hinderlaag t is dan waar de ziel kan genezen worden het
die welke thans sprak bracht duidelijk tromgeroffel geschreeuw pelotonsvuur en het akelig gesprek tusschen de stormklok en het kanon over tegelijkertijd trok plotseling een donkere wolk over de zon
mijn god zeide zij uw handen zijn nog kouder zijt gij ziek deert u iets ik neen antwoordde jean valjean ik ben zeer wèl maar hij zweeg maar wat ik zal spoedig sterven
scheen op den achtergrond achter een wolk voor cosette in een vlammenlicht voor marius het ideale en het wenzenlijke de bijeenkomst van den kus en den droom het bruidsbed
deze tafel waarbij steeds een matten stoel behoort is een oude instelling en bevindt zich op alle politieposten tevens zijn ze noodwendig versierd met een zandbakje
hij maakte zijn handen los gij hebt geen vader meer noodig gij hebt een echtgenoot cosette werd driftig heb ik geen vader meer noodig men weet waarlijk niet wat men op zulke ongerijmde taal antwoorden zal
de ellebogen waren donsachtig wit door de wrijving van het linnen met het laken jean valjean zag aan zijn voeten het venster door de zon op den vloer afgeteekend
ik zeg viert uw vreugd den vollen teugel weest als duivels verliefd weest razend de wijsgeeren raaskallen ik zou hen in hun wijsbegeerte willen doen verstikken
de heen en wedergaande strijders bewogen er zich als zwarte gestalten boven dit vreeselijke nest van schaduwen teekenden zich de zwijgende gevels der huizen bleek af
ach marius t is afschuwelijk gedood vr mij dood een barricade o de booswicht ik geloof dokter dat ge in de buurt woont ja ik ken u ik zie uit mijn raam uw cabriolet voorbijrijden
t was een bevallige nabootsing eener kat ik ben verwoed zeide zij sedert gisteren maakt gij allen mij razend ik ben zeer verstoord ik begrijp het niet gij verdedigt mij niet tegen marius marius verdedigt mij niet tegen u