AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Jean Valjean nam de schrijfportefeuille en overtuigde zich nogmaals;
en vroeg aan ieder hunner, als een blijk van liefde en genegenheid, de ringen, welke zij zag dat de vorsten aan den vinger droegen.
Schahriar en Schahzenan, hoewel in den beginne
Eindelijk zagen wij de bosschen, waarin ik den vorigen herfst met Lize had gespeeld en wij zagen ook de sluis met het huisje van vrouw Katherina.
Zonder daaromtrent eenige afspraak te maken
Het schortje wordt van het kinderachtige hoofdje afgetrokken en de draagster antwoordt;
Ziedaar dan!  Dat is ten minste vriendelijk.
Hoe zoû ze het nog doen, al dien tijd zonder iets!
Ze duwde en duwde de nécessaire, tot ze er moê van werd in hare armen
Uw schoon hebt gij gelijklijk uitgedeeld, Door overal uw ranken vast te binden.
Berk hecht ge aan beuk en eiketak aan linden, Gij slingert u langs glad hout en vereeld
Van der Linden, geheel gerustgesteld ten opzichte van zijn vermogen door zijn schoonzoon, in wiens doorzicht hij vertrouwen stelde en aan wiens woorden hij geen oogenblik twijfelde, was reeds gekleed toen Van Velton Louise kwam afhalen om de plechtigheid te doen voltrekken
en volgenden dag kwam in een rijtuig onder toezigt van den jongeling, die bij hem gebleven was, tegen den middag te huis.
aar hij ook de kleederen van had medegebragt, welke wel om andere naar huis geschreven had
god in paradijs, schiep in hun arm Eden.
Maar toen de dagen liepen voort op snelle voeten, en toen het leven en Parijs zich langzaam aan weêr meester maakten van hem
de bevelen van den kapitein werden niet goed of te langzaam uitgevoerd, de zeilen vlogen los en aan stukken, het roer werd weggeslagen en het nu niet meer te besturen schip stiet op een rif en berstte
zou plotseling een schatrijk man zijn.
Of hij daarbij ook weder dacht, om de dochter van den groot-vizier ten huwelijk te vragen, heeft hij mij nooit verteld;
maar wel dat hij zich haastte met een tiental gespierde mannen, die hij weldra bijeen had, terug te komen.
' De knaap strijkt het geld op dat hij terugkrijgt, en heeft de deur reeds opengetrokken aan een riempje, dat er roet dat doel aan vastgespijkerd is, als Venus uitroept
aan een tafel, die, in spijt dat wy oorlog hebben te land en ter zee, zoo keurig van alles voorzien is.
- Moest niet veeleer die disch ons doen vergeten, dat er zoo iets als oorlog en politiek bestaat, en ons luide toeroepen
En mevrouw Verstraeten zuchtte en schudde bedenkelijk het hoofd, maar meneer had tot Emilie's blijdschap niet al te veel onoverkomelijke bezwaren.
Duimpje hoorde de stem van zijn vader en riep: lieve vader, ik ben hier, ik zit in den wolf zijn buik.
Goddank, riep de man heel verheugd, ons lieve kind is weêr terecht, en hij vroeg de vrouw, de zeis weg te zetten, dat Duimpje geen letsel zou krijgen
en zeker was het, dat er een andere geur aan was, een eigenaardige zoete bloesemgeur, die niet bijzonder treft, maar welke men zich toch weer dadelijk herinnert, als men hem eens heeft geroken;
omdat zijne jaren hem vroegtijdiger dan de meesten van het andere gezelschap naar rust deden verlangen, en ook, opdat zijne tegenwoordigheid aan de jonge lieden niet hinderlijk zijn zou, om dit genoegelijk feest met onschuldigen dans te eindigen, welken bij te wonen hem ook misschien door, huichelende
Ik houd veel van u, en schaam mij geheel niet om een idee van u over te nemen.
Wij moeten op niemand laag neerzien, Andy, omdat de knapste van ons wel eens struikelen kan
Het speet Jan, want hij had er iets eigenaardigs in gevonden over de stille, groene singels te rijden en het straatrumoer te ontwijken.
Schijnbaar trokken zij weinig aandacht, ofschoon het gerucht dat Fanny zelve meeging zich reeds als een loopend vuur
niet voor de deur van net politiebureau aanwezig was, keerde hij schouderophalend terug en verklaarde dat hjj wanhoopte den snooden verleider op het spoor te komen.
Na dezen treurigen pligt vervuld te hebben, ging de geknakte man weder slapen
Dat zachtjes heenglijden in zoo'n gondel, terwijl de roeiers - die ze daar gondeliers noemen - luchtige liedjes zingen, die zoo helder klinken over het water!
daar is een spelevaart naar den Leijdschendam of naar Delfgauw niets bij
Mijn verstand is verstompt t Daar stond hij voor eene deur en klopte aan.
Eene stem noodigde hem tot binnentreden uit en hij gaf aan deze uitnoodiging gevolg
' antwoordde Willem: 'gy moogt Vazal van Koning Lodewijk zijn gebleven: gy zijt een Hollander door geboorte, door betrekking en door gevoelens.
Maar genoeg: het is reeds laat: mijn Onderwijzer in de wiskunde zal welhaast komen
Al ras vertoonden zich nu eene kompagnie schutters, welke de noodige ruimte op het Binnenhof maakte voor den optocht die haar volgde.
De trein werd gëopend door twee hellebardiers, welke den Schout en Burgemeesteren begeleiden
waarop ik mij zoo even vreeselijk gewroken heb?
Ik was, antwoordde zij hem, de gade van een' eerlijken koopman, en deze ondeugende oude vrouw, wier boosaardigheid mij onbekend was, kwam mij dikwijls bezoeken.
Wat is dat? ' vroeg de toekomstige tokohouder in de uiterste verbazing.
'Het geld. ' Sidin was woedend;
hij schreeuwde en schold en kneep en stompte de oude tot het haar begon te vervelen
Het ergste is, dat men in zulk een ongeluk niet zoo doen kan, als bij iets anders.
Bij verlies door den dood moet men zijn kruis dragen, maar hier moet men handelen, zeide hij
' En toen hij later telefoneerde, wist hij den naam, de straat en het huisnummer niet.
en dat hij reeds op de hoogte was van de oorzaak harer afwezigheid.
Dezelfde gedachte scheen Mevrouw Jennings niet te zijn ingevallen;
want kort na zijn komst liep zij naar de theetafel, waarbij Elinor gezeten was, en fluisterde: De Kolonel kijkt even ernstig als altoos;
Eensklaps schoot eene gedachte hem door het hoofd en roerloos bleef hij op den rug liggen.
van den gezichteinder rezen ze op, trokken zich samen en vereenigden zich vlak boven zijn hoofd tot drie vormlooze groepen
bevalt mij;  ik ben oprecht geweest en gij kunt dus gerust zijn.
Noach's gemoed moge na deze betuigingen misschien weer rustig geworden zijn, maar zijn lichaam was het zeker niet
O neen, zij zou niet boudeeren.
Als hij morgen terug kwam, zou zij hem lief zeggen, aan zijn hart genesteld, dat hij het niet meer doen moest: haar onverwachts alleen laten.
Het was gelijk die kalmte van den geest, die wij in de statig schoone herfstbosschen gevoelen, wanneer het geboomte een helderen koortsblos vertoont, en de laatste bloemen nog beneden bij de dijk staan
Gelukkig kwam hij niet zoo spoedig terug als hij wel gezegd had en was ik in dien tusschentijd door den slaap overmand
en dat ik dit de politie niet heb medegedeeld, geschiedde, omdat ik toen nog niet wist, in welk gevaar mijn lieve vriendin zich bevond.
Ik weet, dat het niet anders dan in haar voordeel kan zijn, als alles bekend is.
riep de ander uit, met het hoofd, ja eigenlijk met heel zijn gelaatsuitdrukking en met veel gebaren zijner handen en armen daarop bevestigend antwoordend.
Hij wees op de slaven, die zonder zich aan dit tooneel verder te storen, weer gingen genieten enkel en alleen van hun geluier
dat opgepronkt was met een stuk of wat oude schilderijen, die in hun tijd waarschijnlijk dienst gedaan hadden in een Roomsche kapel of klooster
Gij kunt gaan, jongens, zeide George en stopte ieder een halven dollar in de hand.
Als meester zoo goed wou zijn om ons te koopen, zeide er een.
Wij zouden hem zoo trouw dienen, zeide de ander
Op welke vraag Saïdjah's vader niet had willen antwoorden.
Daarom vreesde hy dat zyn buffel geslacht was, zooals de andere buffels die het distriktshoofd afnam aan de bevolking.
En Saïdjah schreide veel als hy dacht aan den armen buffel waarmede hy twee jaren zoo innig had omgegaan.
En hy kon niet eten, langen tyd, want zyn keel was te nauw als hy slikte
laat dat aan de straatjongens over,' zeide de deftige man.
ik had gewed dat het dier niet deugde en wilde mij daarvan verzekeren;
Al de jongejuffers, die donker haar hadden, zeiden, dat dit zeer slecht van hem was;
maar de anderen, wier haar naar dat van het beeld geleek, werden rood, en zeiden naderhand, dat hy een heel aardig jonkman was
dan zooals ik daarin ben geweest: als officier van gezondheid, dus als militair, en je weet, Van Brakel, in het militaire zijn stiptheid en 'van de klok zijn' vereischten.
Wanneer ik bijvoorbeeld als chef order had gegeven
Maar zie eens wat er gebeuren moest: Ik ben bevriend met een der secretarissen van het Luiksche gezantschap;
hij komt mij zeggen dat hij in geldverlegenheid is, en ik kan niet weigeren, want hij weet dat zijn principaal tweeduizend pistolen voor mij heeft meêgebracht;
wat misnoegd dat ik zoo geplunderd word, werp ik hem mijne beurs toe
Aladdin steeg nu weder te paard en keerde met denzelfden stoet, waarmede hij gekomen was, en door dezelfde menigte en onder het bijvalgeroep der massa's, die hem alle mogelijke heil en zegen wenschten, naar huis terug
want ik heb ze niet gezien en de kokeler kan getuigen.
Maar al blijft dit ons thans grootendeels verborgen, daarom is toch de kleine moeite van een afwijking naar dit punt niet verloren, want een fraaije kastanjelaan loopt van hier op een' der ingangen
Bol was zeer in zijn schik over de heusche ontvangst, die zijn pleegdochter gewierd, en niet minder verheugde zich Eylar, al kende hij dan ook zijn vrouw genoeg, om haar vriendelijke houding jegens Klaasje niet te durven toeschrijven aan een opwelling van het hart
' riepen Galjart en Van Zirik uit, verheugd in de handen klappende, zoodat Bleek deze reis rood werd tot achter de ooren.
- 'Zijn naam is Keizer,' fluisterde hem Eylar in, die medelijden met zijn hulpeloosheid begon te krijgen
Hij behoort niet tot het getal der slaven, zeiden zij, gij behoeft hem slechts aan te zien, om daarvan overtuigd te worden.
Hij is buiten twijfel een jeugdig vreemdeling, die zich uit nieuwsgierigheid bij ons heeft gevoegd, ten einde ooggetuige te zijn van deze
zoodat ik er zacht op lig, moogt gij wel blijven, en zult het goed bij mij hebben.
Maar schud mijn bed toch vooral regt goed, dat de pluimen er uit stuiven;
Ik zou liever haar gevoelen willen weten dan dat van een professor
Als men oud is, gevoelt men zich een grootvader van alle kleine kinderen.
Mij dunkt, dat ge wel zult gelooven, dat ik zoo iets als een hart heb.
vervolgde de barbier, maakte de beurs met glas aan zijnen gordelriem vast, verkleedde zich als eene bejaarde vrouw, hing een' sluijer over zijn gelaat, en verborg een scherp zwaard tusschen de plooijen van zijne rokken.
Dus vermomd had hij reeds op den derden dag
In het stadje Doetinchem is een wijd en zijd bekend gymnasium;
uit alle deelen van ons land komen er jongens, om daar hunne opleiding te genieten voor de Akademie.
Vele dezer gymnasiasten, wier ouders elders wonen, vinden huisvesting in een zeer groot heerenhuis omringd door uitgestrekte tuinen, dat aan den straatweg gelegen is, die van Doetinchem naar den Kruisberg voert
met genoegen gadesloeg, en wier gezegden en handelingen Snodgrass gewoon was op te teekenen.
De meeste menschen weten wel, wat voor plaatsen gelagkamers gewoonlijk zijn
Niemand lette op hem of op de andere slaven, die op dezelfde wijze niet ver van hem verwijderd van hun rust genoten.
Wegloopen konden zij toch niet en op deze niets kostende wijze verzamelden zij weer voor een week lang een groote portie arbeidskracht voor hun heer
die hem bijna razend maakte, en hem de zelf beheersching, welke hem zulk een zielsstrijd had gekost, in een oogenblik
dezelve onder zijn kolder verborgen hebbende, verliet hij zijn woning en begaf zich naar het Pand van het ambacht.
Zodra hij in de zaal trad, liep er een morrende vreugdekreet onder de gezellen, en zij riepen: Ha, daar is Breydel onze Deken
Moeder heeft toen gezeid, als ik vijf jaren was, dat ik dan voorts alle zondagen met haar zou te Kerk gaan.
Zoo snapte de lieve kleine al voort, en stal het hart van den braven Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman Leeraar, die alleen zich vroeger, dan de andere gasten naar huis begaf
vatte nu het woord, om aan het minzaam verzoek van mijn heusch vriendinnetje te voldoen;
dan twijfel ik niet, of gij zult uwe oude vriendin het hare niet weigeren, daar ik naar twee steden
ik weet dat ik u toch in mijne verbeelding hooren en zien zou, tot den laatsten dag van mijn verduisterden ouderdom!
Mevrouw Boffin weende diep bedroefd en omhelsde haar
dat het wel gedaan was, en goedhartig gedaan was, en menschlievend gedaan was, en dat ik het nog eens doen zou.
Met deze woordengaf dehuichelaarhunbeiden veelbeteekenend de hand en ging heen
de kenner welligt eenige fijne den- en sparsoorten opmerkt, maar dat overigens door zijn onbeduidendheid een scherp contrast vormt met het zeer eigenaardig karakter van het indrukwekkende bosch
die als ware het, hem in persoon is aangedaan.
Ach!  had ik u nooit zien geboren worden, of waart gij in de wieg gestorven, voor hoeveel droefheid en schande zou ik dan bewaard zijn gebleven
ge hebt schulden gemaakt, zonder mij zelfs te verzoeken ze te betalen;
ge gaat glazen inslaan en straatrumoer maken, en na verloop van vier jaren komt ge bij mij en gij hebt mij verder niets te zeggen
welk een afkeer zij tegen koesterde, toen haar broeder weigerde, om bij hem een nader onderzoek, betrefsende dit gerucht, te doen, stond zij, in het midden van hare radeloosheid op het punt, om
geen weg is zoo hoog, of men kan dien wel langs.
En gij ziet er mij juist naar uit, alsof ge den nek nog eens zoudt breken, zoo stoutmoedig als ge zijt
eer zij aan het meten ging van een lijf van eene japon, een werk dat alleen haar eigen persoon betro£ Bradley Headstone en Karel Hexam kwamen behoorlijk aan den Surreykant der Westminsterbrug
Inderdaad!  riep vader Syard, verbaasd over deze woorden, de wijste, welke hij Adeelen ooit had hooren uitspreken, en nog meer over de gretigheid, waarmede hij hem de kruik aan den mond zag zetten
Herwijnen heeft ze nooit kunnen uitstaan, en aan jou, Kees, heeft ze ook het land, sedert je er met die vrouw vandoor bent gegaan.
en dat het kruit der lieftalligheid iets te kostbaars is om het zonder nut te verschieten;
zij wisten ook dat de jurist en de technicus het ernstig meenden en volkomen in staat waren haar handjes te vragen
Wij stapten in onze boot en bleven op eenigen afstand liggen cm het schip te zien uitvaren.
Het schip lag tusschen ons en het roode licht
en woeste, roekelooze ongeloovigen en booswichten hebben doorgaans dit kwetsbare punt in eene bijgeloovige vrees.
Legree keerde zich om, en besloot de zaak vooreerst te laten rusten
Hij liet Mattia alleen uitgaan.
Mijn grootvader was nog niet beneden;
mijne moeder was uitgegaan met Kate en Annie en mijne broers liepen op straat
Daarna likte mevrouw F's tante haar tien vingers een voor een af en droogde ze in dezelfde volgorde met haar witten zakdoek
Tot hij zich ten laatste niet meer kon houden en er Theo ronduit over sprak.
Theo's verontwaardiging en ontkenning vertrouwde hij niet.
Hij wantrouwde zijn vrouw en zijn kinderen, zijn ambtenaren;
vervolgde zij, terwijl zij hem bij de schouders nam en op zijn bank neerkwakte: en drink je zoopje;
maar wee je gebeente, zoo je verder dan het voorhuis je pooten durft zetten.
De droes!  zeide de hansworst: vriend Melis!
zoo gij u ooit bekeeren wilt, doe dan
Die drie kinderen zoo dicht bij elkander, en twee van hen geheel afhankelijk van het derde
zij in een vroolijke stemming een herberg aan den weg, waar zij stilhielden om eenige ververschingen te gebruiken, waarvan ook Sam Weller rijkelijk zijn deel kreeg
fijne zwarte tulle, die sleepte, geheel en al bezaaid met kleine zwarte pailletten, als loovertjes van git: eene glinstering van zwart op transparant zwart, dat dof was
maar ik vergeet het nooit.
Ik zal het u op rekening stellen, en mij op een of anderen tijd betaling verschaffen uit uwe zwarte huid;
onthoud dat.  Daarmede ging Legree heen
Zelf ongeloovige, eerbiedigde hij toch de overtuiging van anderen, en vond het hard tegenwoordig te zijn bij en deel te nemen aan godsdienstplechtigheden, waaraan hij niet geloofde
Ik zal zelfs je man niet haten.
!  Zij snikte op den grond, in een gedoken, tegen hem aan, tegen zijn knieën
Ernstige, moeielijke vragen, op de laatste waarvan ieder physioloog waarschijnlijk en zonder aarzeling neen zou geantwoord hebben, zoo hij te Toulon in de rusturen, die voor Jean Valjean uren van bespiegeling waren, dezen
kwam weder boven, en had het geluk mij vast te klemmen aan een in mijne nabijheid drijvend stuk van het wrak.
Mij nu eens met de eene, dan weder met de andere hand vasthoudende, werd ik, daar wind en stroom mij gunstig waren, eindelijk op een eiland geworpen
die slechts verpoozing en verstrooiing zoekt, noch schitterende natuurtooneelen, noch uitgezochte vermaken aan, gelijk in andere landen en hoofdsteden te vinden zijn, het desniettemin voor de zoodanigen, die eenmaal geroepen kunnen worden om aan dat vaderland van dienst te zijn, belangrijk is
Hij deed er toch velen Nederlanders evenwel een groot genoegen mede.
Juist, en hierop zal Requesens ook wel gerekend hebben.
En als iemand ons een genoegen doet, dan willen we wel eenige zijner gebreken over het hoofd zien
een lepel om weerspannige patienten medicijnen in te geven, een paraplu die, als een kostbare rariteit, in het oog vallend te pronk hing, voltooiden den opschik van den schoorsteen en den muur
op de kneukels, ging toen weder zitten, en hoorde hun gejammer Verder onverschillig aan.
Het gerucht was nu minder geworden: want de muiters hadden iiet druk met de gevangenen
Is niet ieder Amerikaansche christen aan den Amerikaanschen stam eene poging verschuldigd om het kwaad te herstellen, dat het Amerikaansche volk daarover gebracht heeft?
Zullen de deuren van kerken en scholen voor hen gesloten zijn
Ik ben gevoelig voor uwe belangstelling, zeide ik: maar ik verzeker u, dat uw vrees zonder grond is: en ik gaf haar in korte woorden te kennen, wat het geval was
Ze werd een oogenblik boos: het egoïsme overwon.
Hij, hij had wel een element van viveur in zich, maar een geweldenaar was hij niet
Na een goed diner en een ruim genot van cognac
Maar ook in uzelven zijn de zaden aanwezig van veel onheils en veel verdriets.
Uwe voortvarende drift, uwe onschuldige teederheid, tot opvliegendheid, eerzucht en wellustigheid gerijpt;
uwe levendigheid en onafhankelijk gevoelen, tot wereldzin en ongeloof
Hij rammelt met de zolderluiken, fluit een snerpend lied op een gebroken vensterruit of draait den windwijzer op het dak van de kerk heen en weer, tot hij steunt en knarst, zoodat de kraaien in den toren onrustig worden en eindelijk angstig heen en weer vliegen
Al sprekende, teekende en verzegelde Laurie het document, en keek niet op, voordat een groote traan op het papier viel.
Amy's gezicht stond diep bedroefd, maar ze vroeg alleen: Maken de menschen ook weleens postscriptums onder hun testament
ert neerslachtig gelaat op den naasten stoel zitten.
Wat praat gij van zonder roem of eer?
riep Fagin uit, een gramstorigen blik op zijn kweekeling werpende
met het fraaije zeegezigt, en met dat aan de overzijde van het and van adsant, ging men nu de meeste bijzonderheden van de stad opnemen, en beschouwde de eurs en het ostersche uis, waar de osterlingen of de ostersche ooplieden in vroegere dagen hun verblijf namen
Misschien ook dat deze uitdrukking wel wat statig is.
Althans toen de heele troep, bij het afdalen van de steenen brug voor ons huis, om de lijkkoets bij te houden het op een drafje zette
en dat ik er volstrekt niet op tegen heb dat zij hier op de thee komen als zij dat willen, en dat ik er zorg voor zal dragen hen met de grootste beleefdheid te behandelen
Er was iets in den nadruk, dien hij op dat gloeien van vonken legde, en iets in den blik, dien hij daarbij op mij richtte, dat mij deed schrikken, alsof ik hem werkelijk door innerlijk vuur had zien gloeien
want zijn vroegere opvoeding, nederig en bekrompen als zij geweest was, had veel meer een heer van George gemaakt, dan al zijn grootvaders plannen vermochten
Hier deden zij ons in eene schuit gaan, en bragten ons naar den overkant.
Maar naauwelijks waren wij aan wal gegaan, of de ruiterwacht naderde in galop regt op ons af.
Ik nam den kommandant ter zijde, maakte mij bekend
hy schenkt zulke heerlijke wijnen en heeft zulk een uitmuntenden kok.
- Doch ik heb u genoeg opgehouden,' vervolgde hy, ziende dat De Witt zijn scherts niet beantwoordde: 'ik heb dus de eer uw dienaar te zijn
Gij kent dien jonkman, naar ik zie, zeide Lord George.
antwoordde Hugh.  Zoo goed als mijne eigene rechterhand.
En mijn kapitein kent hem ook wel
en kan ik ten naasten bij zeggen wanneer ik zijn graf heb gemaakt.
Maar hij kan u ook herinneren aan iemand die nog leeft, zeide het meisje
maar het zou niet voor de eerste maal zijn, dat gij in het onmogelijke slaagdet.
Ik zeide allen vaarwel en nadat ik mijn kleederen had uitgetrokken
zette haar hoed op, en begaf zich vervolgens met Nikolaas op weg naar de City.
Hij verliet haar voor de deur van het huis van zijn moeder, met de belofte blnnen een kwartier terug te zullen komen
Op dat oogenblik bracht de bediende een telegram, dat juist was aangekomen.
Het is misschien de kortste weg, maar zeker niet de aangenaamste;
alles jubelde in haar op, als met een stroom van hartstocht, dien zij niet meer kon beteugelen, daar hij bruisend opgolfde in hare ziel met krachtige, breede golven.
Zij stormden op, die golven, en zij liet zich er door wiegelen, zij streed niet met ze, zalig dat zij zoo zwak was.
Het waren de avonden, die drukken zouden.
Het woud was dan heel somber, nu de maan nog niet rees.
Voor de avonden miste hij nu wel een vrouw.
Wat was hij ook hier gekomen, vroeg hij zich plotseling af
Een der vensters stond open, wat, geloof ik, in den zomer gewoonte was, en zonder moeite kwam hij in de kamer.
Er zijn onnoozele lieden, van wier voorkomen men zou kunnen zeggen dat zij besteelbaar zijn.
Bij de verschijning van een vreemdeling of provinciebewoner volgen zij de handelingen
Toch zonder vreugde.  trots het purperdoek de ramen uit gewimpeld, het lauwerfestoen rond de zuilen gewonden, trots cymbelslag en zegezang van jongelingschaar en
Sakkerloot die staat z'n eigen zeker in zijn kijk-kastje van ongeduld te verbijten.
' Met den neger hielp hij Lange Meeuwis op, die na een paar passen weer kracht genoeg in z'n voeten herkregen scheen te hebben, om den verderen tocht zonder hulp te doen
Maar toen het hem voor den geest was gekomen, had hij gewenscht dat hij dood was neergevallen.
En hij had zich herinnerd, hoe hij eens als jongen van zeven jaar, terwijl ze den vuurtoren waren gaan bekijken, op de borstwering van den omgang was geklommen
ofschoon dat eene vergissing kan geweest zijn want zoolang er twijfel aan bestaat is het niet meer dan billijk dat dit in het voordeel van juffrouw Wozenham komt
en in de rijke bosschen, ondervond!
Wie kan het zeggen, hoe tooneelen van rust en vrede in de ziel van hen nederdalen, die onder smart in
Terwijl hij zich verwonderde geen strijdbare mannen of ambachtsgezellen aan te treffen, en nutteloos naar dezelve uitzag, werd hij onverwachts in zijn loop door een regelmatige schaar wederhouden.
Zij bestond uit een groot getal gezellen van het weversambacht, allen waren gewapend alhoewel niet op dezelfde wijze.
Zij droegen kruisbogen, messen, bijlen of dergelijk opgenomen wapen
Deze openbaringen, die haar plotseling de haar zoo lang raadselachtig geschenen opmerking verklaarde, dat eenige familiën niet meer dan een of twee kinderen kregen
Zwijg, mijnheer, antwoordde George, zeg niet: durfde.
Durfde is geen woord, dat men tegen een kapitein in het Britsche leger gebruikt.
Ik zal tegen mijn zoon zeggen, wat ik verkies, mijnheer
Ongeveer tien dagen na bovenstaande plechtigheid genoten drie jonge vrienden van ons het schoone uitzicht op erkers aan de eene zijde en op de blauwe zee aan de andere
Zij waren voor den een te nauw, voor den ander te wijd, en pasten eigenlijk niemand juist.
Iedere gauwdief, die kleiner of grooter dan de middelbare lengte was, vond zich in de costumes van den wisselaar niet op zijn gemak
maar ging het elders verteren en klaagde bitter over de groote verliezen die zijne meesteres had geleden, en die haar dwongen hem op zijn ouden dag te ontslaan.
Het ging nu welhaast van mond tot mond, dat Regina van Berchem hare geheele fortuin had ingeboet bij het bankroet der firma van
Ik heb niets te verwachten, dan wat mijn eigen arbeid mij geven kan ' en terwijl dat kleine nest van een Amelia met haar roze wangen, met niet half zooveel verstand als ik
en wij gingen in huis, waar ik, toen ik den emmer haalde, onze boter en bloem midden op tafel had gezet.
Toen vrouw Barberin die nieuwe verrassing zag, slaakte zij opnieuw allerlei kreten van verbazing
Een dagschool werd naast de oude, bijna kloosterachtige stichting opgericht, welke nog bestaat met haar middeleeuwsche kleederdracht en gebruiken;
en al de Cisterciencers bidden, dat zij lang
De guillotine is de verlichamelijking der wet;
zij is niet onzijdig en veroorlooft anderen niet, onzijdig te blijven.
Die haar ziet, voelt een geheimzinnige huivering
Dol van brandewijn, vloekende en schuimbekkende als wolven
Naar het Heerenhuis!  schreeuwde Dennis, terwijl hij met de anderen naar buiten Hep.
Het is het huis van een getuige, jongens!
Een woest gejuich was het antwoord op dezen toeroep
tot de jonge heer er eindelijk een bracht, die heel vuil was — twee uren lang.
maar hij was verwonderd toen hij zag hoe ik veranderd was, en scheen zeer in zijn schik
Een groot gebouw rijst er voor in de plaats, met tallooze kamers, marmeren gangen, bronzen beelden en kostbare schilderijen;
in de hoop, dat hij de deur wel zal openkrijgen of den knop eener schel vinden, toen de heer Tulkinghorn natuurlijk zeer zachtjes de trap opkomt en gramstorig vraagt: Wie is dat?
Achtste hoofdstuk.  Buat is knorrig op zijn vrouw en legt bezoeken af.
In een geheel andere en vrij wat minder opgeruimde stemming, dan waarin Buat en zijn vrouw naar het Oude Hof waren
keerde LUDWIG zich om: de postiljon oogde hem verbaasd na en reed toen met de vier losse paarden naar Reenen terug.
Terwijl voerde men het rijtuig naar het dorp en bood JOAN zijn rechter arm aan de Gravin om haar slotwaart te leiden
De tweede fakkel werd snel opgestoken en Willem hielp den Engelschman zijn boeltje weer bij elkaar rapen.
De parasol en de plaid, de tasch en de kijker lagen voor de hand;
de tweede legde een stom getuigenis af, van wat de man had moeten lijden: de vingers waren er afgeknaagd
gij denkt aan uwe schoone en lieve bruid, en hoe eenzaam zij zich zal gevoelen op het kasteel te IJselstein.
Gij kunt eerst uwe gemalin naar hare nieuwe woonplaats vergezellen en daar op uw gemak uwe zaken in orde brengen.
dat,' zeide Buat, zonder erg: 'ofschoon ik dit by de meesten minder noodig achte, daar mijn overhaast vertrek tot verontschuldiging strekken kan.
Reken alzoo, dat gy Maandag van my ontslagen raakt
' 'Hoe! ' riep d'Estrades: 'gy zoudt dat wenschlijk achten?
' 'Gewis,' antwoordde Van Espenblad: 'om dat men te voren zijn maatregelen nemen kan, om het te beteugelen.
Gloeiend heet steeg bij buien de vrees me nog naar het hoofd, maar een besef, dat aanstonds alles bedorven kon worden door één ondoordacht woord, één onvoorzichtig gebaar, één schuwe blik, dwong me mijn heele denken samen te trekken op één punt: op de vraag: wat moet ik straks doen
Want liefde was haar het afsmeekende gebed: het Noodlot zoû niet durven verpletteren, een, die werd bemind.
Boven de groote lotos straalde de groote ster
Er is van geen oorlog met Frankrijk gesproken,' zeide Buat, zich voorzichtigheidshalve niet uitlatende over de beide andere punten, welke De Witt had aangeroerd;
'ik hoû my overtuigd, dat het voor ons zaak is, met die Mogendheid op een goeden voet, te blijven
Eene geringe wijziging in de kleur van zijne huid en het verven van zijn haar hadden hem dat Spaansche voorkomen gegeven dat hij nu had;
en daar sierlijkheid van bewegingen en fatsoenlijke manieren hem altijd eigen waren geweest
dat ook zijne makkers, van wie hij niet gaarne wilde scheiden, en ook de drie andere heeren, hunne geschiedenis verhaald zouden hebben.
Mijnheer Mac Choakumchild was slechts een weinigje al te geleerd.
Als hij maar wat minder had geweten, hoe oneindig beter en meer had hij dan kunnen onderwijzen
Wist hij, dat hare zielevlucht heur hoogste bereikt had en nu weêr dalen moest tot gewonere sfeer?
Wist hij, dat zij hem nu weêr liefhad, gewoon weg, met alles, geheel en al, niet zoo wijd meer als de hemelen
HOOFDSTUK XLVI.  Er straalt eenig licht op Nikolaas' liefde;
maar gunstig of ongunstig zal de lezer moeten beslissen
Zij liet hare omhelzing zakken, stond, glimlachend door tranen, op van zijn schoot, en ging om zich te kleeden.
Louis Couperus, De boeken der kleine zielen - Hoe klein zijn wij allen, dacht zij.
Gij begrijpt, dat 'er zeer vele gegoede burgers fraaije kleine vaartuigen en sierlijke jagten nahouden.
De Signora.  Zeer duidelijk, want ook in mijn vaderland, het vaderland van
want versche lucht moet men toch hebben, al is men er ook aan gewoon, zoo bruin als mahoniehout te worden;
beneden stalden schoenmakers en kleermakers hun goederen op de straat uit;
dan bracht men tafels en stoelen, en werden er lichten opgestoken, ja, over de duizend lichten
ge zijt toch niet jegens mij veranderd?
vroeg zij met beide handen de zijne drukkend.
Alexei, het verblijf hier is voor mij zoo pijnlijk.
Hebt ge wel eens een oude houten kast gezien, die heelemaal zwart van ouderdom geworden en met uitgesneden krullen en lofwerk versierd was?
Zulk een stond er in zekere huiskamer: zij was van een overgrootmoeder geërfd en van boven tot beneden met uitgesneden rozen en tulpen bedekt
die zijne vrouw voor hem gewerkt had, terwijl hij op zijne senatoriale reis uit was.
Mevrouw Bird was met een vergenoegd gezicht bezig met nog een en ander op de tafel te schikken
En hij wist het: zij had om 'Schaakspel', te zijner wille, een beetje geleden, een angst gekoesterd, dat hij zich meê zoû laten sleepen, een hellend pad af, door demonen
het uitproestende van lachen als hem dit gelukte.
Laura was daarbij tegenwoordig en nam er zelfs zooveel deel in
zijn toorn tot strijdlust, het werd hem eensklaps duidelijk dat het zijn plicht was als kampioen optetreden voor dit verdrukte kind.
Daarom riep hij uit: 'Arm kind, van mij zal je niets te vreezen hebben.
Het eenige, wat ze behield, was de oude koe, die nu met Duimelot stond te praten.
Haar liet ze leven, omdat alle kinderen haar gekend hadden.
Zij had wel meisjes en jongens in haar dienst kunnen nemen, die haar met het werk hadden geholpen
DE HEER CHESTER ZET ZIJN BEGONNEN WERK VOORT.
De gedachten van wereldsgezinde menschen staan altijd
die nu weder op het tooneel verschijnt, op een afistand toekijkt en een fluisterend gesprek met den dokter voert.
De levensvonk hield aller innige belangstelling gaande zoolang het nog on zeker was of zij duurzaam zou zijn
waarin ik, in plaats van den gebogchelde, ben binnen getreden, en het is de voor hem bestemde schoone, die aan mijne zijde slaapt.
bracht hij de ongelukkige tot de overtuiging dat zij een mededingster had en dat de man haar bedroog.
Nu ontstak zij hevig in jaloezie, zij beschuldigde haar minnaar, en bekende en bewees alles
zij hechtte aan oude herinneringen, zelfs waar het huisraad en bibelots gold;
dit had voor Eckbert moeten pieiten, haar eerste kennis, haar eenigen speelkameraad, hare eerste liefde, al had zij wellicht niet den moed gehad haar eigen hart te onderzoeken
lichtte de man weêr het hoofd op, keek zijn vrouw aan, als of hij iets meende te gaan zeggen, doch bedacht zich en sloeg de oogen weêr voor zich op den schoenzool, waar hij aan bezig was.
- 'Mietje! ' vroeg ik, 'wat zouje denken van iemand, die niets in zijn kelder had, aan wien een vriend een anker besten wijn zond
dat men zich dan met lieden, die ons anders genoegzaam vreemd zijn, naauwer verbroedert.
, Het leven van Hillegonda Buisman geen berigt van hare ouders gehad, de dagen, die zij bij Mejuffrouw KROMBALG had doorgebragt
toen het een paar was, en die schoen zeven en een half?
Maar je bent bij mij gelukkig aan het juiste adres gekomen om genade te krijgen, en je mag blij zijn dat ik zooveel medelijden heb
ZESDE HOOFDSTUK.  Achter het net gevischt.
De maand October, die anders zoo heerlijk zijn kan en die zoo dikwijls van heel Natuur een' bontkleurigen looverruiker maakt, had zich slecht ingezet.
zijn, sjierp, sjierp, sjierp' heeft mij opgevroolijkt en meer dan eens met hoop en vertrouwen vervuld.
Toen ik van avond op je zat te wachten, beste man, dacht ik aan al deze dingen
doch meestal op geringen afstand van de rivier.
Eenige weinige lekke booten waren op het droge getrokken, en vastgemaakt aan eene kleine steenen schuring, die de rivier
De koorden der lieren trillerden.
De wierook wolkte uit de drievoeten op de treden en nevelde omhoog tusschen de vlokkende sneeuw.
Plotseling zag het volk Herakles in den wierook en de sneeuw verschijnen
Zijn mooi mangezicht was van een steenroode tint van gezondheid en animale kracht.
Op zijn zwaren ronden kop was het harde haar geheel kort geknipt.
Zijn groote grauwe oogen lachten, helder, recht brutaal van blik
Nog meer dan een kwartier ver had men een pad te loopen, dat bij het losbreken van de föhn zeer gevaarlijk was.
Melchtals herinnering van hetgeen Heer Rudolf voorspeld had, deed allen begrijpen, dat haast maken aangeraden was, wilde men zijn leven niet in gevaar brengen
Zoo ik niet geweigerd heb, aan het opontbod van Heeren Gekommitteerde Raden gehoor te geven, zoo ik my even Jacob van Lennep, Elizabeth Musch zeer bereid getoond heb en nog bereid ben, inlichtingen te geven, zoo moet ik protesteeren tegen hun recht om my te
en wel te vreden, dat zij zich eenigermate van den Kapitein konden verwijderen, en over een ander onderwerp met elkander praten.
BLOMMESTEYN zeide: 'Nu ziet gij, juffrouw, dat ik een man van mijn woord ben.
en dat het een' Amsterdamschen jongen niet aan moed ontbreekt
Dat dacht ik wel, dat u dat vragen zou, en daarom ben ik er meteen maar op uitgesnoven en heb eens geïnformeerd.
had met iederen stap zijn nerveus verdriet voelen zakken in de buitenwereld, die, Louis Couperus, Metamorfoze onverschillig, kalmte eischte.
En alles ging in hem wachten, of de toekomst seconde na seconde nu wel op zoû beuren haar gordijn
Overal tusschen de broêrs en zusters en de jongere neven en nichten waren stille vlugge gesprekken, de woorden gefluisterd, de blikken schichtig, en geen rustig groepje vormde zich, de speeltafels bleven
Hij komt zeker zijn moeder goedendag zeggen,' meende Betsy, en toen werd er verder niet over gesproken Ketjil echter was niet naar zijn moeder gegaan, maar naar Sidin, die hem half met vreugde, half met vrees zag aankomen
En zij spraken bijna den geheelen nacht met elkaar: zij sliepen slechts eenige uren.
Tim weer jong, dat zou wat zijn!
Weet gij nog wel, hoe klein hij was, toen wij hem voor het eerst zagen?
De brave oude kerels begonnen samen hartelijk te lachen
Toen de oude vrouw tegen het middaguur met een' zak naalden op den rug terugkwam, vond ze Willem voor de hut in de zon zitten.
toen ik oe gistermorgen in de hei zag liggen, dacht ik eerst niet anders of ie waren dood, zoo
Hun oordeel werd echter geheel gewijzigd toen zij in het Victoria Hotel met de Rimini's en Botwater op het terras hadden plaats genomen.
Zij logeerden in een ander hotel, maar zij hadden Van Sterren afgezet en daar het terras zulk eene gezellige rustplaats aanbood na den tocht, waren zij daar gebleven, want de Riminietjes hadden gezegd, dat zij er ook nog een poos zouden komen
Aan tafel vertelde ze hoe vreemd de menschen haar aankeken in de kerk en hoe vreemd zij zelf opkeek, dat daar zoo weinig menschen waren, en dan nog meest van nederigen stand.
Zij had gedacht, dat alles wat zoo'n fatsoenlijke minachting aan den dag legde
Het voegde mij niet, ongeroepen het woord tot u te voeren;
maar de taal, door gindschen bedrieger gesproken, maakt het mij tot een plicht, u te verzekeren, dat, zoolang de Friezen in u een goeden en gunstigen beschermer vinden
Dutri hielp haar suiker in de kopjes doen.
Hij zag haar belangstellend aan: hij kende haar nog al goed, zij was hem weinig raadsel meer;
toch amuzeerde ze hem altijd en was ze nooit uitbestudeerd
Ik.  Wel, zo veel zelf niet als er op de punt van een pennemes zou kunnen liggen;
en de gezichten die deze mensen trokken, haar wantrouwen deden toenemen in plaats van verminderen Zij was nu nog even wijs, en zat voor haar kamer met de hand onder het hoofd
onder het lopen wisselden ze, al hijgend, flauwe aardigheden, waarover ze erg veel plezier hadden, of als een niet liep zoals de ander wel wenste, dan hoopte zijn mededrager, dat hij een 'dikke buik' mocht krijgen, wat weer stof gaf tot vrolijkheid van het zevental
Het was nu bijna dag geworden, doch tot dusverre onderzochten we een vreemde wereld,'.
waar niemand ooit naar bed ging, maar ieder opblijft om op Janmaat te wachten
maar toen ik haar den talisman vertoonde en haar zeide, hoe Seerp Van Adeelen er sterk op stond, dat zij komen zoude.
Terwijl gij van kleeren verwisselt, zal ik de menschen wat aanzetten om zich te haasten met onze koffie.
Toen hij terugkwam, had ik zijne kleeren aan en had hij een zwarten man bij zich in een linnen buisje, als van een hofmeester
antwoordde zij ontwijkend.  Dat had ik u al lang willen zeggen, voegde zij er nog bij en ging aan een ettelijke schreden verwijderde tafel zitten
Hij weerde niet af: door zijne wijde eenzaamheid heen naar zijn hoogen top van izolatie was zij gekomen, de kalme, sereene, ernstige vrouw, als troosteresse en genezeresse
' sprak iemand achter hem: het geheele geval is uwe eigene schuld en zou niet gebeurd zijn, indien gij, in de plaats van af te springen, waart blijven zitten: gij verdient smeer in stede van betaling
De kamer met het kabinetje, welke hij met Cosette bewoonde, zag op den boulevard uit.
Het was het eenige venster van het huis, waar men, evenmin van ter zijde als tegenover, een blik van buren te vreezen had
gij toch, die zoo veel invloed bij den koning, mijn' vader, hebt, moet iets van de zaak weten.
Daarom zeg mij, waar is de dame, die dezen nacht in mijne kamer geweest is
Verleden winter was deze nog vol en nu zie ik, dat ze leeggestort is.
Ik durf er niet onder doorgaan, Eli Heimans, Willem Roda omdat ik niet zeker weet of ze wel geheel leeg is;
Anders konden wij door dien natuurlijken schoorsteen van honderd meter lengte den hemel zien
aan datgene, wat zijn zou, als hij haar niet meer zou liefhebben.
In ieder geval was er nog een middel om hem vast te houden en dat was de scheiding, om dan met hem te trouwen
maar, zoo gij weder hand of vinger naar mijne zuster durft uitsteken, zal ik aan een ubinger tudent toonen, dat een ollandsche jongen krachten in zijne vuisten heeft, om een zwetsenden knaap, die zijn ouders huis te vroeg ontloopen is, in eens te verleeren
Zij van hun zijde schenen hem zelfs niet te zien.
Zij spraken bedaard en onverschillig met elkander.
Het meisje babbelde onophoudelijk en vroolijk.
De oude man sprak weinig en sloeg van tijd tot tijd blikken vol vaderlijke liefde op haar
Wij hadden van den Ronden Toren een uitzicht over het omliggende land: in het Oosten niets dan water en water, als een zee.
Het hart werd mij dichtgeschroefd in de borst
kortom al deze soort van beroepen om zich zonder arbeid groote, kolossale vermogens te verwerven zijn een kwaad.
Nu is slechts de vorm veranderd.
en die van plan was te gaan slapen als zij zag dat zij niet kon.
Hm! ' begon Wegg, tdit, meneer Boffin en juffrouw, is het eerste hoofdstuk van het eerste deel van het Verval en den Ondergang
Het uitzicht is mooi, zoo in den nacht, van de pergola af.
U heeft gelijk hier eens te komen profiteeren.
Ik hoop, dat ik u niet stoor met mijn onverwacht gezelschap
Het was hem ook eene groote troost, dat niemand met een enkel woord van Schemselnihar of van den prins van Perzië gewaagde;
hetgeen hem deed denken, dat zij reeds ten hunnent waren, of zich elders in eene veilige schuilplaats bevonden
Deze twee knapen begaven zich naar de Slaughter en nadat zij een schitterend diner besteld hadden, gingen zij zitten en schreven brieven naar hun lieve, bezorgde ouders thuis
Lewin wist, dat zijn oudste broeder zich weinig om de bezittingen bekommerde en er alleen naar vroeg om hem genoegen te doen.
Daarom sprak hij enkel over den tarweoogst en van hun
Vermits zich daartoe thans de gelegenheid voordoet, wil ik er u een getrouw verslag van geven
en gaf terstond bevel aan zijne lieden, dat zij twee booten zouden doen komen.
Toen deze waren aangebragt, hielp de kommandant Schemselnihar in de eene, en deed hij den prins van Perzië en den juwelier in de andere gaan
Terwijl de Scribent met het opnemen der stemmen bezig was, stond Brakels zonder ontsteltenis voor de Deken.
Hij betrouwde zich op degenen die zijn eerste rede hadden goedgekeurd, doch hij bedroog zich grotelijks;
want de naam Leliaard, die door allen als een schandvlek was aanzien, had hem geen enkele vriend gelaten
Ziedaar eene vraag, welke het wel der moeite waard ware der Tweede Kamer eens te presenteeren, en ik ben nieuwsgierig hoe de Heeren er zich zouden uitredden.
eene bunsingenfamilie uitteroeien, die zich kort achter de pastory genesteld had en eenen vernielingsoorlog aan de kippen van Mejuffrouw RAESFELT had verklaard.
Doch niemand was zoo sterk aan JOAN gehecht, als de zachtzinnige en lieftallige
Grootmama zette het kind op zijn knie.
'Ziedaar, ga nu maar eens bij je peetoom.
' En de kleine greep met zijn dikke handjes naar al wat aan de officiersuniform glimmend was tegelijk, en hij probeerde het in zijn mondje te steken of likte eraan
iets ruws hebben.  Zij gaan dadelijk op de achterste pooten staan, ergeren zich om niets en doen alsof zij het alleen weten.
Stipan lachte.  Ja, ge hebt gelijk, daar is iets van aan
De nieuwe maarschalk was gekozen en Wronsky had op den avond van den verkiezingsdag de hoofden der overwinnende partij op een feestmaal bij zich vereenigd
Thans maakte hij die opmerking op het levend model en zij trof hem dieper dan ooit te voren.
Hij begreep dat Jans brieven hem slechts de zonzijde van Marcellus Emants, Een drietal novellen zijn bestaan hadden leeren kennen
zij wischte hare tranen af en met een glimlach beduidde zij mij dat het later wel gebeuren zou.
Door vader Acquin als kind aangenomen en door zijn zoons als een broeder beschouwd, zou ik waarschijnlijk mijn levenlang op de Glacière gebleven zijn
en wierp er onderscheidene poeders in, waarna hij den bokaal weder toedekte.
Straks werd men een zonderlinge werking in het glas gewaar: de daarin geworpen stoffen losten zich op en vormden onderscheidene gedaanten
Met dezen wensch was hij al dichterbij gewandeld, achter den dijk blijvende, om door de aankomenden niet gezien te worden: en nu hoorde hij opeens iemand in het water, die met een zachte stem aldus tot een ander sprak
Marzavan beantwoordde haren groet op de beleefdste wijze, doch zonder hem den tijd tot spreken te laten, vervolgde de prinses: Ik ben verblijd, u na eene zoo lange afwezigheid in goede gezondheid weder te zien
wien duivel zoekt gij zoo laat op het dorp?
Ik zoek iemand, die mij met geen nuttelooze vragen zal lastig vallen, antwoordde de monnik, droogweg.
Men kan begrijpen, dat op dezen dag de drie minnaars van Madzy ook, evenals meer andere Ridders, bijna geen oogenblik tijd hadden om zich buiten Haarlem te begeven, zoo bezig waren zij met het in orde brengen hunner toerusting
in zulk een aangenaam gezelschap als het hare, zonder de hulp van geneesmeester of medicijnen, zeer zeker gezond zou worden.
De dames namen mij vervolgens in haar midden en voerden mij als in triomf naar de groote zaal, waar een uitgezocht ontbijt mij wachtte
Wat toeft gij en talmt en mart!
?  Zoû IK hem ontrouw zijn, die hem zocht tot in
maar ik weet er toch niet uit te komen.
Wat gebeuren moet, moet gebeuren;
en dit moet dan maar gebeuren, zou ik haast denken.
Ik zal mij dan maar moeten wegmaken, verbeeld ik mij
De slee zwaaide en beefde, ging half vooruit.
Een van Buck's voeten slipte en een man kreunde luid.
Toen gleed de slee met kleine, heel kleine rukjes vooruit een halve duim, een duim
ik weet alleen dat zij zich verplicht achtte aldus te handelen.
de naam, door haar vader gedragen, moest onbevlekt worden gehouden, en daarvoor heeft zij zich de grootste offers getroost;
dáár ten minste heeft zij wél zwak op,' kon ik niet nalaten hem toe te voegen
en was in Russische kringen zelfs geheel onbestaanbaar.
De Oud-russische huwelijksbemiddeling vond men afschuwelijk;
ieder lachte er om en de vorstin lachte mede
maar toch, toen er voor de eerste maal een dusgenaamd officieel diner moest worden gegeven aan huis, waarbij Mathilde, zooals vanzelve spreekt, niet mocht aanzitten, kon zij het maar niet verzetten, dat zij in het huis harer ouders niet mee aan tafel zou komen
men zijne kundigheden heeft verworven en dat het eenige hetgeen de staat recht heeft te vorderen is: dat daarvan blijk worde gegeven in een in het openbaar voor eene staatscommissie afgelegd examen
Zooals gewoonlijk op den Kullaberg waren het de kraaien, die de spelen en vermakelijkheden van den dag begonnen met hun vliegdans.
Zij verdeelden zich in twee partijen, die elkaar te gemoet vlogen, bij elkaar kwamen, zich omkeerden
dat de baan van haren plicht in de richting van Nieuw-Orleans lag, en dat zij met hem mede moest gaan om op Eva te passen, en te zorgen dat niet alles door de bestendige ziekelijkheid zijner vrouw in de war liep
Gij wilt geen arbeider zijn, gij zult slaaf wezen.
De arbeid laat u slechts aan de eene zijde los, om u aan de andere te grijpen;
gij wilt zijn vriend niet zijn, gij zult zijn neger wezen
het was een vereeniging van bejaarde, niet schoone, deugdzame en kerkelijk vrome vrouwen en verstandige, geleerde, eerzuchtige mannen
bracht het er toe, koud en vreemd te worden voor alles, wat niet tot deze hemelsche blijdschap in betrekking stond.
, met zachte, bewogene stem, 'als de Heer mij zocht, week ik terug met het woord der vreeze
Onbegrijpelijk is het dat Philippe le Bel, die ook de joden zo menigmaal uit Frankrijk dreef om hun het verlof van weder te komen tegen grote sommen te kunnen verkopen, niettegenstaande zijn stroperijen altijd zo groot gebrek aan geld had
lEenigszins, geduldige pa?  vroeg Bella met een welluidenden lach;
te wellüidender omdat hij zoo liefderijk klonk.
Nu!  Heel vertrouwelijk onder ons, zullen wij maar zeggen: lastig
Die verzekering scheen Wegg niet zooveel troost aan te brengen als Boffin bedoelde.
Ja, ieder ander zou eene aanmerkelijke verlenging van zijn aangezicht bespeurd hebben toen hij antwoordde: Toch niet, meneer
aan mijn betrekking verknocht, best gebruiken, vooral sedert ik man en vader ben.
' 'Ei wat! ' zeide Heenvliet, lachende: 'gy hebt immers uw goederen in Frankrijk, die u in eigendom toebehooren, terwijl ik niets dan als exspectant bezit
Zeer vertrouwelijk babbelt zij met haar danser, die geheel aux petits soins is.
Haar boezem zwoegt en haar oogen schitteren van genot.
Zij had iets onbeschrijfelijk schuws in haar gedrag.
Gluipster, noemden haar de Thénardier's.
De onrechtvaardige behandeling welke zij onderging had haar bits, en het lijden leelijk gemaakt
Uit zijne harde trekken sprak eene onverzettelijke standvastigheid, en wanneer een gedruisch hem deed schrikken was het niet van vrees, maar van hoop
ik moet eenige woorden tot u spreken.
Ik wilde u juist verzoeken mij te verontschuldigen, daar ik afscheid moet nemen.
en dan zal niemand zoo dwaas zijn te beweren, dat die geleerden hun kennis te danken hadden aan de vinding van een Haarlemmer of Mentser letterzetter.
Doch ik vraag het aan u en aan elk onbevooroordeelde, stel, dat wij de drukkunst niet hadden en ze ons nu geschonken werd, in onzen hedendaagschen toestand van beschaving
In het armhuis dezer stad, luidde het norsche antwoord.
Gij hebt de geheele geschiedenis daar, en met deze woorden wees hij ongeduldig naar de papieren
Zou je het prettiger vinden, als alle jongens je op je matras konden zien liggen en de bengels je allerlei overlast konden aandoen?
Zooals het hier is ingericht kan geen van de jongens je zien liggen en met geen vinger aanraken, want zoodra je binnen bent, wordt de alcove gesloten en ik heb den sleutel
hij begreep dat lang weigeren stuitend zou zijn.
'O,' dacht hij, 'er zijn nog wel edele menschen in de wereld
Ze schreide niet, maar wrong de handen, en riep haar kind met luide, klagende stem.
Om zich heen hoorde zij het roepen van zwanen, eenden en pluvieren.
Ze meende, dat die met haar meê gingen, en ook klaagden en jammerden.
Ze hebben zeker verdriet, dat ze zoo jammeren, dacht ze
terwijl zij een vloed van zegen over ons afriep, toen wij haar te middernacht verlieten, om Janmaat op te wachten.
Later nog in den nacht kwamen wij in een walglijk vertrek met een steenen vloer
waarvan velen nog afgezonderd op hun erve staan.