AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
omdat er geen boom was waarin ze plaats konden vinden streken ze neer op de speelplaats waar het heidekruid z hoog stond dat alleen hun mooi gevormde staartveeren en hun dikke snavels te zien kwamen en begonnen te zingen
te nemen ik geloof dat wij op hem kunnen vertrouwen als op ons zelf zei ze de ooievaar raadde haar dadelijk sterk aan duimelot meê te laten gaan ja zeker moet u duimelot meênemen naar den kullaberg moeder
nu kwam de huismoeder op den knecht toe ik heb gezien hoe je je best hebt gedaan zei ze ik geloof dat sigurd het ook heeft gezien ik denk dat hij grootmoedig genoeg is om op je te vertrouwen
er was er nauwelijks meer een die bruikbaar was in t voorjaar had jan in t kale zand gezaaid en maar een paar halmpjes waren opgekomen heel sigurds vaderlijk erfdeel was bijna verspild sigurd ging de kamer binnen om met jan te spreken
er was nog iets aarzelends over zijn houding maar hoe dichter hij bij zijn familie kwam hoe harder hij liep en toen hij midden tusschen hen in stond sloeg hij de armen uit en deed een uitroep als iemand die uit een gevangenis gekomen is
velen waren hem midden in den nacht tegengekomen toen hij met het gestolen paard was komen aanrijden jan zelf hoefde niet te getuigen maar sigurd verwachtte aldoor dat hij op een of andere manier zou ingrijpen en een eind aan al die onwaarheid maken
de menschen begonnen goed over hem te denken en op weg naar huis na de bruiloft zeiden enkelen dat het misschien toch mogelijk was dat een tater een behoorlijk arbeidzaam man kon worden
en veroordeeld volgens een oud gebruik dat voorschrijft dat ieder die den vrede op den grooten speeldag verbreekt verbannen moet worden geen enkele vos wilde het vonnis verzachten
als ze in de nabijheid van een hoeve kwamen hielden zij stil aan den kant van den weg sigurds moeder ging dan naar t huis en bedelde om eten en koren en vroeg of er ook koperen ketels waren die vertind moesten worden
en om het woonhuis lagen de zandhoopen hoog tegen den muur op hij begreep niet wat hij thuis nog zou uitvoeren wat hielp het werk te verspillen aan een hopelooze zaak
eindelijk riep hij zijn vrouw ze kwam naar buiten met een kindje op den arm en ging op de lading zitten sigurd had geen deelgenomen aan al die toebereidselen
omdat ze alle wisten dat zoodra ze zooiets zouden willen probeeren ze dadelijk van de speelplaats zouden worden weggejaagd om er nooit meer terug te komen
zoodat de witte dekveeren voor den dag kwamen daarop stak hij den hals vooruit en stootte een paar diepe tonen uit de samengesnoerde keel tjek tjek tjek
en zei ook niets hij was nu z overweldigd door hun edelmoedigheid en z beschaamd over zijn eigen hardheid dat hij voelde dat hij op het punt stond in tranen uit te barsten
de beide anderen waren bereid tot al wat goed en edel was en hij was hard en wantrouwend eindelijk stond de tater op ging op sigurd toe en reikte hem de hand goeden dag dan sigurd zei hij je moet niet denken dat ik boos op je ben
en allen ontving hij zoo goed als hij maar kon dat verminderde den voorraad in de provisiekamer en op den korenzolder niet weinig en als jan met zijn vrouw en sigurd alleen was klaagde hij
toen sigurd dien blik ontmoette was hij eerst als versteend maar kort daarna speelde er een glimlach om zijn lippen hij had gezien dat alles wat er op jans gezicht te lezen stond leugen was
daarom wil ik je volgen waar je ook heengaat dat moogt u nooit doen riep de knecht dadelijk zoudt u als de vrouw van een vagebond rondzwerven u die de vrouw van een boer is geweest daar moet ik maar aan wennen als je vindt dat je niet hier kunt blijven
toch was er een en ander dat er op wees dat sigurd door een innerlijke onrust werd verteerd hij dronk veel niet als iemand die van drinken houdt maar alsof hij alleen dronk om een groot verdriet te dempen hij was ook prikkelbaar geworden
hij zou de bruiloft van zijn dochter vieren maar de speelman dien hij aangenomen had was ziek geworden en nu had hij het huis vol menschen
maar begonnen te dansen sigurd daarentegen zat onbewegelijk en luisterde maar hij had nooit te voren goed hooren spelen en hij genoot z van de muziek dat hij niet wilde dansen maar alleen de muziek in zich opnemen
hij was verbaasd over zichzelf omdat hij het zoo voelde hij begreep dat hij tot verscheidene jaren dwangarbeid zou worden veroordeeld maar hij voelde zich als iemand die de vrijheid terugkrijgt toen sigurd
nauwelijks had sigurd besloten de hoeve aan haar lot over te laten of hij werd door een paar vreemde mannen aangeroepen hij hield stil en ze kwamen naar hem toe en bekeken zijn paard t was een nieuw paard jan was er den vorigen avond meê aangekomen
de volgende keer voor het gerecht werd gebracht trachtte hij zich nauwelijks te verdedigen wat kwam het er op aan of hij schuldig was aan den paardendiefstal hij voelde zich toch als een groot misdadiger
oude dingen oplappen en opknappen sigurd zag zijn vader duidelijk voor zich zooals hij was toen hij dat zei hij was heel ernstig geweest en zijn woorden hadden zwaar en dreigend geklonken
t was niet omdat hij de streek zoo liefhad dat hij nergens anders zou kunnen aarden dat hij niet van woonplaats wilde veranderen maar hij kon niet verdragen dat hij gedwongen zou worden te verhuizen hij wilde liever blijven waar hij was en het zand bestrijden
naar de gevangenis teruggebracht en daar alleen gelaten was voelde hij dat hij plotseling een ander mensch was geworden van het oogenblik af dat hij jan den tater doorzien had en t hem duidelijk geworden was
zij zorgden dat ze er bij waren dan ontmoetten ze heele troepen van de andere zwervers en in hun gezelschap leefden ze dan een lustig leventje dagen lang jan dronk veel op zulke marktdagen en sigurd wende zich ook aan het drinken
zijn oogen waren begonnen te schitteren en de strijkstok ging met kracht en vaart over de snaren t bleek dat hij een meesterlijk speler was toen hij goed aan den gang was konden de vrouwen niet stil blijven zitten
toen jan een paar weken getrouwd geweest was begonnen hij en sigurd op een dag een nieuwen put te graven toen zij dieper in den grond groeven vonden ze verscheidene verschillende aardlagen bovenop
later ging het zoo dat zijn zoon en allen die na hem in het bezit van den tuin kwamen denzelfden aard hadden ze wilden er niet van hooren dat het zand hen zou dwingen de hoeve te verplaatsen zoolang zij nog een spa konden opheffen om het weg te graven
dat zijn eigen familie hem aan den bedelstaf bracht maar als ze kwamen aarzelde hij nooit ze met de meeste gastvrijheid te ontvangen nu en dan verleidden ze hem tot kaartspelen en eens gelukte het een tater met spelen een koe van hem te winnen
die daar midden tusschen een heele bende taters zat jan is hier gekomen om mij te helpen dacht hij want hij wist dat al die mannen gezien hadden waar hij was geweest op den dag dat de diefstal had
ze hadden zich dan ook niet laten storen nauwelijks was de wedstrijd tusschen de boschvogels afgeloopen of de kroonherten van den häckeberg traden vooruit om hun oorlogsspel te laten zien t waren verscheiden kroonherten die tegelijk vochten
later liep het zoo vreemd dat jan de tater er nooit weer aan toe kwam den put verder te graven den volgenden dag toen zijn familie vertrokken was ging hij slapen
en weer van voren af aan begonnen deze dans bestond uit verschillende figuren en kwam de toeschouwers die de regels van den dans niet kenden
nekveeren opgezet en klauwen gescherpt als de herten van den häckeberg nog een oogenblik waren voortgegaan zou er een woest gevecht op den kullaberg zijn ontstaan
en des morgens had jan sigurd gewekt en hem gevraagd dien dag den wagen voor hem te rijden omdat jan op een feest moest spelen bij den dans als je niet al te hard rijdt zal ik je morgen wel bijtijds inhalen
die onophoudelijk schreeuwden een met leeuweriken die zich niet stil konden houden maar onophoudelijk opvlogen in de lucht en zongen van blijdschap
hij zag zich al in gedachten als eigenaar van een groote rijke hoeve op eens herinnerde hij zich toen hoe jan en hij hadden gespit om een put te maken
zonder zich te bewegen toen de wagen het hek uit reed kwam de angst voor de eenzaamheid met alle kracht over sigurd en hij greep met beide handen de bank vast waar hij op zat
de vos sloeg haar over de keel misschien wel t meest opdat ze zwijgen zou maar de wilde ganzen hadden haar roepen al gehoord en vlogen allen op en toen zagen de dieren smirre den vos op den heuvel van de wilde ganzen zitten
dat hij de hoeve moest zien in stand te houden hij evenals zij maar omdat je eens een enkelen keer blij was hoefde je de hoeve toch niet te vergeten
met een doode gans in den bek maar omdat hij zoodoende den vrede van den speeldag verbroken had kreeg smirre zoo'n harde straf dat hij er levenslang berouw van had
het was alsof zij dat hadden geleerd van de nevels die over de eenzame moerassen zweefden er was betoovering in allen die voor t eerst op den kullaberg waren begrepen waarom de geheele bijeenkomst naar den dans van de
en van toen af was hij den heelen dag bij hem zijn moeder was ook vriendelijk voor hem maar daar scheen hij niet zooveel om te geven t was alsof hij iemand was die niet meer dan één te gelijk kon liefhebben
ik zeg niets voor ik zeker van mijn zaak ben antwoordde de tater op datzelfde oogenblik kwam de huismoeder en riep jan
en meteen werd hij z verrukt dat hij niet meer wist wat er om hem heen gebeurde terwijl de eerste korhoen nog doorging met sissen begonnen de drie
zoodat hij op de hoeve kon blijven maar een paar dagen later werd sigurd weer ongerust want toen begon jan viool te spelen de huismoeder had er over gesproken hoe vaak en hoe mooi zij in haar jeugd viool had hooren spelen
hij vorderde niet veel maar werkte onverdroten zooals hij zichzelf had opgelegd te doen op een dag kwam hij op de gedachte dat het goed zou zijn een put in de buurt te hebben
dat hij zijn wraakzucht niet had kunnen bedwingen maar beproefd had op deze manier akka en haar troep te bereiken hij werd dadelijk omringd door een troep vossen
nu liet de moeder haar werk rusten ze hief het hoofd op en zag sigurd diep in de oogen het kan mij niet schelen van wat voor stam jan is zei ze ik ga met hem trouwen aanstaanden vrijdag gaan we naar den dominé en zullen aanteekenen
die voor de wilde ganzen bestemd was en toen nu de jongen de oogen liet gaan van den eenen bergtop naar den anderen zag hij dat boven één daarvan de veelgetakte horens van de kroonherten zich verhieven
er was woestheid in maar t gevoel dat het wekte was toch een zoet verlangen niemand dacht nu meer aan strijd integendeel allen de gevleugelden èn zij die geen vleugels hadden
en verlangden hard naar iets wat hen een beetje blij kon maken ze hoefden ook niet tevergeefs te wachten want zoodra de kraaien klaar waren kwamen de hazen aanspringen
vader was niet thuis geweest en ze hadden moeder bang gemaakt en haar gedwongen hun alles te geven wat ze begeerden ze had hun eten brandewijn hooi wol en kleeren moeten geven
de knecht heette jan hij was lang en tenger zag bleek en had sterk rood haar en zwarte oogen de moeder ontving hem bizonder vriendelijk toen hij kwam was er groot feest aangericht griesmeelkoek versch brood verschgekarnde boter kaas worst en brandewijn
opgewekt door vernieuwde kracht herboren door de lente vlug en bereid voor allerlei avonturen ze waren niet boos op elkaar en toch werden overal vleugels omhoog geheven
maar de mannen bleven bij den wagen het moeilijkst was des nachts onder dak te komen vaak waren ze gedwongen onder den blooten hemel te overnachten maar daar wenden zij ook spoedig aan waar er maar markt gehouden werd of het diep in smaland was of ver in t zuiden in skaane
in glanzende zwartbruine gewaden en met helderroode wenkbrauwen vlogen op in een grooten eik midden op de speelplaats hij die op den hoogsten tak zat zette de veeren op sloeg de vleugels neer en den staart op
maar waar de boeren vooruit komen en zaaien en zich vestigen daar kunnen wij het op den duur niet uithouden dat kan wel wezen zei sigurd maar je zult toch dat denneboompje weer in den grond zetten
dat was toen akka bij het vombmeer zich bij haar reiskameraden aansloot en hun toeriep dat de grijze ratten overwonnen waren daarna vlogen de reizigers regelrecht naar den kullaberg daar streken ze neer op den bergtop
met pluimen aan de vleugels en met roode veeren versierde nekken de groote vogels met hun lange beenen hun slanke halzen
begonnen alle jonge vossen te huilen van bloeddorst en wierpen zich op smirre voor hem bleef niets anders over dan te vluchten en met alle jonge vossen
eens ontmoetten hun oogen elkaar en toen zag jan sigurd aan zooals een goede vader een ontaarden zoon aanziet die op den verkeerden weg gekomen is
ze rondwervelde en neergooide in hoopen en bergjes die hij den anderen dag weer verplaatste en vervormde elk jaar verzandde de wind meer velden
dat hij in t diepst van zijn ziel valsch en hard was werd hij uit een jarenlange betoovering verlost hij was in de macht van een ander geweest en er was vreugde in zijn ziel omdat hij nu weer vrij zou zijn maar
en had sigurd gezegd dat hij het van een boer in frilles aas had gekocht nu bleek het dat het paard gestolen was en sigurd die er meê reed werd gevangen genomen als paardendief sigurd
dezen en genen klaagden er wel over dat het nooit meer stil weer was nu de boomen niet langer den wind tegenhielden en anderen jammerden er over dat ze heel naar smaland om brandhout moesten
t was den heelen dag feest jan deed bijna niet anders dan vioolspelen t werd een groot drinkgelag maar jan dronk zelf niet veel hij speelde alleen maar tegen den avond
jan zat daar heel stil hij sloeg niet meer met de muts tegen de hand hij zat somber voor zich uit te staren alsof hij een eindelooze ruimte vol ongeluk overzag
en t lag in zulke dikke lagen op wegen en paden dat het rijden en loopen vreeselijk vermoeiend werd spoedig konden de stadsbewoners het niet meer uithouden
en de minste aanleiding kon hem hevig boos maken terwijl ze heen en weer trokken door halland zagen ze vaak groote velden stuifzand en dan werd sigurd altijd zwaarmoedig op een dag toen ze over zulk een eindeloos zandveld trokken zei jan
toen voelde sigurd dat zijn hart ineenkromp bij de gedachte dat jan en hij zouden scheiden neen ik wil liever dat je hier blijft zei hij stel mij er dan niet verantwoordelijk voor hoe het met je erfdeel gaat zei jan
een wit tafellaken op tafel als op feestdagen de jongen at akelig veel en sigurd vond het vreemd dat hij toonen wou dat hij hongerig op de hoeve kwam onder den maaltijd en daarna sprak hij onophoudelijk zijn mond stond geen oogenblik stil
ze lijken ook daarin op t heksenvolk dat ze graag de dorpen insluipen en vleien en zich indringen zoodat ze in dienst komen bij ons boeren en met onze dochters trouwen en zoo landeigenaars worden maar
geven zoodat toen ze eindelijk weg waren het huis als uitgeplunderd was en dat alles kwam hem nu weer voor den geest nu jan speelde hij zocht zich aan die herinnering te ontworstelen
en toen hij laat op den middag wakker werd stond daar een man met een boodschap van den rijksten boer in de gemeente t was een verzoek of jan hem wou komen helpen
op t zelfde oogenblik dat hij op die manier wakker werd zag hij ook zichzelf zooals hij was geweest en hij schrikte daar hevig van toen sigurd
en reikte dien jan over maar gaf hem meteen een wenk jan nam den deksel van den ketel keek er in en zette hem haastig weer neer dien moeten we laten maken als er eens taters voorbij komen zei hij
raakte hij opgewonden van vreugd nu wist hij dat hij niet alleen het zand zou overwinnen maar dat hij het ook vruchtbaar maken zou nu was het gedaan met den dwangarbeid nu kwam er een werken met hoop en vreugd
en met de wagens kwamen lange magere mannen met gezichten vol schrammen en litteekens leelijke vrouwen met geel vel en een eindeloos aantal kinderen met zwarte oogen die overal rondsprongen en om alles bedelden wat ze zagen
en zelf was hij z bewogen door zijn woorden dat hij zéér geneigd was dat te doen maar toen dacht hij aan wat zijn vader van de taters had gezegd en hij voelde zulk een strijd en onrust in zijn hart dat hij niets kon zeggen
hij zou willen weten of er ook onder de taters niet een eerlijke flinke man kon wezen en of jan niet een heel ander mensch was dan al de andere
hij zat er onbewegelijk naar te kijken hoe de anderen zich klaar maakten voor de reis hoe het ook gaat ik zal de hoeve niet verlaten dacht hij
sigurd liep over allerlei te denken dien dag terwijl hij zoo langs den weg stond vroeger had hij zichzelf probeeren wijs te maken dat hij het werk van zijn vader
terwijl de in t strijden geoefende herten vochten en bij alle dieren werd een nieuw gevoel wakker allen voelden zij zich moedig en sterk
en toen had jan zijn viool gehaald en was begonnen te spelen eerst had hij langzaam en onzeker gespeeld alsof hij die kunst niet goed verstond maar op eens had hij t hoofd achterover gebogen
en ouderwetsche huizen bebouwd met donkergrauwe rieten daken en de groote kamer was zoo stokoud dat ze dakvensters had het landgoed heette brendane er hoorden
aan zijn vrouw en sigurd zei hij dat hij de koe had verkocht maar door anderen kwamen zij te weten hoe het eigenlijk gegaan was de koe was zoowat alles wat sigurd bezat en toen hij hoorde dat jan haar verspeeld had werd hij heel boos
heel zachtjes naar den heuveltop waar de wilde ganzen waren hij liep heel voorzichtig en kwam een heel eind den heuvel op eer iemand hem opmerkte
maar terwijl hij daar zat te luisteren overkwam hem iets vreemds een duistere herinnering dook in hem op en verstoorde zijn genot hij zag voor zich een tatertroep zooals die gewoonlijk door het land trok ze kwamen hun hoeve
maar hij wilde niet dat iemand hem zou zien schreien en hij vloog naar de deur maar al in de gang verloor hij zijn zelfbeheersching en hij schreide luid den volgenden dag was sigurd heel stil en sprak niet hij zat op den eiken drempel van het voorhuis zonder iets te doen
scheen wel voorbeschikt dat telkens als zij er over spraken weer aan den put te beginnen er gasten moesten komen meestal waren het familieleden van jan hij scheen verwant te zijn aan alle taters die in halland woonden
sigurd had gedanst en gedronken meêgedaan aan allerlei spelen en geschertst hij liep rond als in een roes en kon maar niet bekomen van zijn verbazing over de ontdekking dat het leven z heerlijk kon zijn
groote landerijen onder maar alleen de naaste omgeving van de huizen kon bebouwd worden het andere gedeelte bestond uit onvruchtbaar stuifzand ouden van dagen wisten te vertellen dat om dat eenzame landgoed vroeger een heele stad moest hebben gelegen
onder t springen draaiden ze in t rond namen hooge sprongen en sloegen met de voorpooten tegen de ribben dat het klapte sommige duikelden ettelijke malen over den kop anderen drongen zich op elkaar en rolden weg als een wiel
denk je dat zei jan heftig dan wil ik je wel zeggen dat je naar huis kunt gaan en t zand van je akkers halen niemand houdt je hier je weet wel dat ik niet meer naar huis kan gaan om te werken zei sigurd weer ik ben nu bijna een even goede tater als jij
je moet boven komen en mij helpen jan zei ze jan en sigurd keken tegelijk over den rand van de put en zagen dat een paar gewone vagebondwagens de hoeve waren opgereden
vergelijk je je eigen gedrag met het zijne neen ik vergelijk het met t geen het had behooren te zijn ik vergelijk het met dat van jou
dat marianne veeleischend als zij was en maar al te goed bekend met mevrouw jennings eigenaardigheden die telkens opnieuw haar afkeer wekten elke onaangenaamheid van dien aard kon over het hoofd zien geheel uit het oog kon verliezen wat haar prikkelbare gevoeligheid het meest moest kwetsen door het najagen van dat ééne doel
het speet mij zeer u en mevrouw jennings niet thuis te treffen mijn kaartje is hoop ik niet verloren geraakt maar heb je mijn brieven dan niet ontvangen riep marianne doodelijk beangst het moet een vergissing zijn een afschuwelijke vergissing wat beteekent dit toch zeg het mij
die er veel genoegen in vond het elinor naar den zin te maken allerlei verbeteringen liet aanbrengen en nadat zij een poos op de voltooiing daarvan hadden gewacht en als gewoonlijk zich hadden moeten schikken in eindelooze teleurstellingen en uitstel door de onverklaarbare langzaamheid der
stelde de laatste voor dat ze allen met haar zouden meegaan naar een paar winkels waar zij dien morgen boodschappen wilde doen waartoe mevrouw jennings en elinor die ook het een en ander wenschten te koopen gaarne bereid waren terwijl marianne die eerst weigerde werd overgehaald om ook te gaan
misschien is zijn zwijgen toe te schrijven aan de vrees haar te beleedigen en ik zal hem dus een wenk geven in een brief naar oxford dat zijn zuster en ik beiden denken dat een schrijven van hem waarin hij op betamelijke wijze blijk geeft van eene onderworpen gezindheid geadresseerd aan fanny bijvoorbeeld en door haar vertoond aan hare moeder
ik heb er geen begrip van dat mannen z kunnen te werk gaan en als ik hem ooit weer zie dan krijgt hij van mij een schrobbeering die hem heugen zal maar er blijft een troost mijn lieve marianne hij is niet de eenige jonge man in de wereld die de moeite waard is en met je mooie gezichtje zal t jou aan bewonderaars nooit ontbreken
wij kunnen volstaan met te zeggen dat hij toen zij samen om vier uur aan tafel gingen omstreeks drie uren na zijne aankomst zijn verloofde had gewonnen haar moeder's toestemming had verworven en zich niet slechts met de verrukte overdrijving van den minnaar maar in waarheid en werkelijkheid een der gelukkigste menschen ter wereld voelde
ja want het is mij niet mogelijk mij te houden aan onze afspraak mevrouw smith heeft van morgen het overwicht van haar rijkdom doen gelden tegenover een armen afhankelijken bloedverwant door mij voor zaken naar londen te zenden
het verwonderde haar volstrekt niet dat mevrouw palmer zich nooit vertoonde en daar het haar evenmin speet sprak zij in t geheel niet van hare gastvrouw twee dagen verliepen na het vertrek van den heer palmer en haar toestand bleef nagenoeg dezelfde
doch na eenigen tijd kon zij hare tranen niet meer bedwingen en zij was verder dien dag in een weinig minder beklagenswaardigen toestand dan toen zij voor het eerst vernam dat wat thans gebeurd was te wachten stond
hoewel mevrouw jennings in dezen slechts werd bewogen door een opwelling van de hartelijkste welgezindheid met een brief in haar uitgestrekte hand en vroolijk glimlachend in de overtuiging dat zij troost kwam brengen trad zij hun kamer binnen met de woorden nu kindje nu breng ik je toch iets dat je stellig goed zal doen
het was haar een groote troost te weten dat althans ééne persoon in hun vriendenkring géén belang in hen stelde een troost zeker te zijn dat die eene haar zou ontmoeten zonder de geringste nieuwsgierigheid te toonen naar bijzonderheden of eenige bezorgdheid aan den dag te leggen omtrent haar zuster's
mevrouw dashwood verzekerde hem opnieuw dat geenerlei verandering van dien aard zou worden ondernomen dat is lief van u antwoordde hij met warmte uwe belofte stelt mij gerust strek uwe goedheid nog een weinig verder uit en u zult mij gelukkig maken
wanneer niet eene bijzondere omstandigheid in de oogen van mevrouw dashwood het steeds meer verkieselijk had doen schijnen dat haar dochter vooreerst te norland zou blijven die omstandigheid was een toenemende wederzijdsche genegenheid tusschen haar oudste meisje en den broeder van mevrouw
weet je ook waar ze vandaan kwamen ze kwamen z uit londen zei juffrouw lucy mevrouw ferrars bedoel ik en gingen ze verder naar t westen ja mevrouw maar niet voor lang ze zouden gauw terugkomen en dan kwamen ze u stellig opzoeken
ik begrijp u wel zeide elinor u hebt mij iets te vertellen omtrent den heer willoughby dat een helderder licht zal werpen op diens karakter u zult daardoor marianne den grootsten vriendendienst bewijzen
naar mijn zin duizend maal mooier dan barton park waar ze hun vleesch drie mijlen ver uit de buurt moeten laten halen en geen buren hebben dichterbij dan je moeder nu ik zal den kolonel eens opvroolijken zoo gauw als ik kan de een zijn dood is den ander zijn brood dat is nu niet anders als t ons nu maar lukt om haar willoughby uit het hoofd te zetten
neen antwoordde elinor zij heeft merkwaardig romantische denkbeelden of liever gezegd zij beschouwt zulk een genegenheid als ondenkbaar geloof ik
want na de zegeningen te hebben ervaren van ééne onvoorzichtige verloving aangegaan zonder zijn moeder's toestemming zooals hij reeds meer dan vier jaren had gedaan kon er na de verbreking van deze niet anders van hem worden verwacht dan dat hij onmiddellijk eene andere verbintenis zou sluiten
uit een vorig huwelijk had de heer henry dashwood een zoon van zijn tegenwoordige vrouw drie dochters de zoon een flinke achtenswaardige jonge man zag zijn toekomst ruim verzekerd door het fortuin van zijne moeder dat aanzienlijk was geweest en waarvan de helft bij zijn meerderjarig wording aan hem verviel
elinor vond die vraag zeer vreemd en de uitdrukking van haar gelaat gaf dit duidelijk te kennen terwijl zij antwoordde dat zij mevrouw ferrars nooit had ontmoet och kom zei lucy dat verwondert mij
het zal wel niet noodig zijn denk ik dat u mevrouw palmer en sir john waarschuwt nooit den naam van den heer willoughby te noemen of te zinspelen op het gebeurde in tegenwoordigheid van mijn zuster
in die kleine pastorie en met dat beperkte inkomen kàn de heer ferrars alleen als vrijgezel eenigszins behoorlijk leven erop trouwen kan hij niet het spijt mij dat ik niet meer voor hem kan doen maar verder reikt mijn invloed niet
wat toen volgde verhaal ik ongaarne al wat mevrouw ferrars kon zeggen om hem te bewegen de verloving te verbreken terwijl zij toch werd bijgestaan zooals je kunt begrijpen door mijn redeneering en fanny's smeekbeden het baatte niets
maar ik heb hem te lief om hem door mijn zelfzucht misschien te berooven van al wat zijn moeder hem zou kunnen schenken wanneer hij huwde naar haar wensch wij moeten wachten misschien wel
terwijl hij wist van de ongelukkige genegenheid onzer lieve marianne voor dien slechten man en geheel onzelfzuchtig zonder de minste hoop te koesteren had hij haar met een ander gelukkig kunnen zien zulk een edel karakter zoo openhartig zoo oprecht in hèm kan men zich niet vergissen
en omdat ze veel van lezen hielden verbeeldde zij zich dat ze satiriek waren zonder misschien precies te weten wat satiriek zijn beduidde maar dàt deed er minder toe het was een gebruikelijke afkeuring en t kon geen kwaad dat het eens werd gezegd
elinor's huwelijk verwijderde haar zoo weinig van haar familie als slechts mogelijk was zonder het huisje te barton geheel overbodig te doen worden want haar moeder en zusters brachten meer dan de helft van hun tijd bij haar door
verloving riep marianne maar wij waren niet verloofd niet verloofd neen hij is niet z slecht als je denkt hij heeft zijn woord tegenover mij niet gebroken maar hij heeft je toch gezegd dat hij je liefhad
in zooverre het liep over politiek land ontginning en paardrijden maar daarmee was het nu uit en slechts één onderwerp hield de dames bezig tot de koffie werd gepresenteerd nl het verschil in lengte tusschen harry dashwood en lady middleton's tweede zoontje william die ongeveer even oud waren
en hij poogde mij te overtuigen even stellig als hij zelf daarvan doordrongen was dat zijne dochter niets van de zaak afwist om kort te gaan ik vernam niets dan dat zij weg was al het overige bleef onzeker acht volle
hij verliet haar met de belofte te zullen terugkeeren hij kwam niet terug schreef niet verleende geen hulp dat is beneden alles riep elinor uit
zij kwamen den derden dag om drie uur in londen aan blijde niet langer in een rijtuig te zijn opgesloten na zulk een lange reis en zich bij voorbaat verheugend op de behagelijkheid van een helder brandend haardvuur
en dus moet jij dat nu wel doen dat is toch een vreemd soort van fijngevoeligheid dunkt mij maar ik wil je niet storen zij zag dat elinor haar schrijfgereedschap klaarlegde je kunt zelf alles t beste beoordeelen adieu lieve kind sedert charlotte's bevalling is er niets gebeurd dat mij zooveel pleizier deed
al wat zij begeert is een onderwerp voor praatjes en ze houdt nu alleen maar van mij omdat ik haar dat verschaf ook zonder deze uitingen was elinor reeds genoegzaam overtuigd van de onbillijkheid in haar oordeel over anderen waartoe haar zuster dikwijls werd verleid door de prikkelbare verfijning van haar eigen geest
met een paar jaar zal het er méér naar gaan lijken antwoordde hij met onverstoorbaren ernst maar er blijft vooreerst nog veel te doen er is nog niet eens begonnen met den bouw van fanny's oranjerie en van den bloemtuin is enkel het plan ontworpen
omstreeks twaalf uur echter begon zij maar met een schroomvalligheid eene vrees voor teleurstelling die haar eenigen tijd deden zwijgen zelfs tegenover haar vriendin zich te verbeelden te hopen dat zij een geringe verbetering bespeurde in haar zuster's
tot geen medelijden dat voor of mijzelve eenige waarde had je voorbeeld had ik voor oogen doch waartoe was het mij nut schonk ik meer aandacht aan jou en t geen je aangenaam kon zijn
er bleef hun ook werkelijk niets te wenschen over dan het huwelijk van kolonel brandon en marianne en nog wat beter weidegrond voor hun koeien toen hun huis in orde was kwamen bijna al hunne familieleden en kennissen hen bezoeken
en een ijverig aandeel te nemen in de gebruikelijke viering van dat feest waarvan de luister noodzakelijk schijnt te moeten worden verhoogd door een ongewoon groot aantal danspartijen en gastmalen hoofdstuk
je zoudt toch niet zijn vertrokken zei elinor zichzelve nu weer meester en vastbesloten zoo spoedig mogelijk datgene af te doen waartegen zij zoo opzag zonder onze goede wenschen te ontvangen ook al hadden we je die niet persoonlijk kunnen doen toekomen
elinor verzekerde hem dat dit zoo was dat zij hem vergaf beklaagde het beste wenschte gaarne zou zien dat hij gelukkig werd en zij voegde er eenige zachtzinnige raadgevingen aan toe omtrent de gedragswijze die het best dat geluk zou bevorderen zijn antwoord was niet zeer bemoedigend
ik begrijp u antwoordde hij met een veelbeteekenenden glimlach op volkomen kalmen toon o ja ik ben dronken dat glas bier bij mijn koud vleesch in marlborough was voldoende om mij van de wijs te brengen
in één opzicht bleef zij als het erop aankwam zichzelve gelijk in het vermijden namelijk als het eenigszins mogelijk was van mevrouw jennings gezelschap en in een volhardend stilzwijgen zoolang zij verplicht was dat te verdragen
mag dus als een zeer bemoedigend voorbeeld worden aangevoerd om aan te toonen wat een ernstig en onverdroten najagen van eigen belang hoezeer ook in zijn voortgang schijnbaar belemmerd kan uitwerken ter bereiking van alle denkbare voordeel met geene andere opoffering dan die van tijd en geweten
wat kan meer verbittering wekken in iemands gemoed ging john voort dan zijn jongeren broeder in t bezit te zien van een goed dat zijn eigendom had kunnen zijn arme edward ik beklaag hem van harte
haar overwicht te doen gelden tegenover mevrouw dashwood's levendigen en voortvarenden aard die haar licht tot onvoorzichtigheid had kunnen verleiden zij had een warm hart haar aard was liefderijk en haar gevoelens waren sterk
het doel van zijn bezoek te barton was eenvoudig genoeg hij wilde niets anders dan elinor ten huwelijk vragen en in aanmerking genomen dat hij op dit punt niet geheel onervaren was kon het vreemd schijnen dat hij zich thans zoo weinig op zijn gemak gevoelde en zooveel behoefte had aan bemoediging en frissche lucht
ik weet niet wat ik haar zeide antwoordde hij ongeduldig minder in elk geval dan het verleden haar recht gaf te verwachten en waarschijnlijk veel meer dan de toekomst in vervulling bracht ik kan er niet aan denken ik wil dat niet
werd er besloten dat hij inplaats van aan fanny te schrijven naar londen zou gaan en persoonlijk haar tusschenkomst te zijnen behoeve zou verzoeken en als ze werkelijk hun best doen zei marianne in haar nieuwe rol van onpartijdige toeschouwster om een verzoening tot stand te brengen dan vind ik van nu af zelfs in john en fanny nog wel iets goeds
en bij deze woorden dwong zij zichzelve hoewel met weinig hoop op eenig gunstig gevolg tot een begin van uitvoering van dit plan door zoo kalm mogelijk te zeggen ik houd veel van
wanneer je gevoelens niet langer zijn als voorheen verwacht ik dat je mijn brieven terugzendt met de lok van mijn haar die in je bezit is m d dat brieven als deze zoo vol van genegenheid en vertrouwen z hadden kunnen worden beantwoord zou elinor om willoughby te sparen ongaarne hebben geloofd
u bent dus vier jaar al verloofd geweest zei ze met vaste stem ja en de hemel weet hoeveel langer we nog zullen moeten wachten arme edward hij wordt er moedeloos onder terwijl ze een klein miniatuurportret uit haar zak haalde voegde zij erbij
dààr kijk dààr op die plek zij wees ernaar met haar vinger was het dat ik viel en daar heb ik voor t eerst willoughby gezien hare stem werd zachter bij het noemen van dien naam doch iets levendiger voegde zij erbij
ten laatste echter stond mijn besluit vast en ik had mij voorgenomen zoodra ik haar alleen kon spreken de oprechtheid te bewijzen der hulde die ik haar voortdurend had toegebracht en haar openlijk de liefde te verklaren die ik zoo duidelijk en opzettelijk reeds had aan den dag gelegd
hoofdstuk iv wat is het toch jammer elinor zei marianne dat edward geen plezier in teekenen heeft geen pleizier in teekenen antwoordde
zou van twee kwaden verreweg het minste zijn geweest zei ze en ze zou blij zijn als ze zich nu had te schikken in niets ergers dan dàt trouwens daarvan is nu geen sprake niet waar daarover wordt geen woord meer gerept en we denken er niet meer aan die genegenheid trouwens dat was nooit dat
vlug genoeg zag zij zijn verdiensten in haar overtuiging dat hij elinor genegen was verhoogde misschien haar doorzicht maar zij was van zijn innerlijke waarde ten stelligste overtuigd
ik wilde u beiden gaarne verzekeren zeide zij dat ik alles inzie zooals gij dat het liefst zoudt wenschen mevrouw dashwood had haar dadelijk met eenige teedere woorden willen geruststellen doch elinor die werkelijk verlangde haar zuster's onbevooroordeelde meening te vernemen legde haar met een dringenden wenk het zwijgen op
de palmers waren uit vrees voor besmetting vertrokken en zoo voort ik was te zeer getroffen om den schijn aan te nemen van ongevoeligheid zelfs tegenover den weinig scherpzienden sir john
en wat is het per slot van rekening waarvan je hem verdenkt dat kan ik u eigenlijk zelf niet zeggen maar het vermoeden van iets onaangenaams is t onvermijdelijk gevolg van een verandering zooals wij die daareven in hem hebben waargenomen
maar die lucy is zulk een loos klein ding dat niemand er achter kan komen van wien zij wel houdt o riep de oudste juffrouw steele terwijl ze met een veelbeteekenenden blik naar hen omzag ik wed dat lucy's vriend precies even bescheiden en beminnelijk is als die van juffrouw
en in eene stemming waarin het haar volkomen hetzelfde was of zij ging of thuis bleef zich gereed zonder één hoopvollen blik ééne uiting van blijdschap
zijn verbeelding levendig zijn opmerkingsgave juist en scherp en zijn smaak verfijnd en zuiver zijn begaafdheden in ieder opzicht vallen bij nadere kennismaking evenzeer mee als zijn wijze van optreden en zijn persoon
zij lette op zijn oogen terwijl mevrouw jennings enkel aandacht schonk aan zijn gedrag en terwijl de angstige bezorgdheid in zijn blik nu marianne in haar hoofd en keel het begin van een zware verkoudheid gevoelde volkomen aan zijn gastvrouw ontging omdat hij die bezorgdheid niet onder woorden bracht
maar ik blijf nog hopen dat je je zult bedenken vergeet niet dat de beide dames carey ervoor van newton zijn gekomen dat de drie dames dashwood ervoor van huis zijn komen wandelen en dat mijnheer willoughby twee uur vroeger dan gewoonlijk is opgestaan alles om dat uitstapje naar
na nog een paar minuten te hebben gewijd aan dergelijke ontboezemingen nam hij afscheid en vertrok met de herhaalde verzekering aan zijn zusters dat fanny's ongesteldheid niet van ernstigen aard was en dat zij zich dus niet ongerust behoefden te maken de drie dames bleven achter volkomen eensgezind in hun gevoelens ditmaal althans wat het gedrag betrof van mevrouw
terwijl twee of drie andere naast haar lagen elinor kwam nader doch zonder een woord te spreken zij ging op het bed zitten nam marianne's hand kuste die een paar malen met de grootste innigheid en liet zich toen eindelijk gaan in een uitbarsting van tranen in den beginne bijna niet minder hevig dan marianne's ontzettende smart
afwezigheid kon zijn liefde hebben doen verflauwen en redenen van eigenbelang mochten hem hebben doen besluiten haar te overwinnen maar dat zulk een liefde eenmaal had bestaan daaraan twijfelde zij niet
dat geloof ik graag antwoordde elinor maar ik weet wel zeker dat kolonel brandon in de verste verte niet wenscht met mij te trouwen je vergist je elinor je vergist je bepaald met een klein beetje moeite van jouw kant zou t gelukken
elinor ik moet naar huis ik moet mama gaan troosten kunnen we morgen niet gaan morgen marianne ja waarom zou ik hier blijven ik kwam alleen om willoughby en wie geeft hier nu om mij wie draagt mij een goed hart toe
wat elinor hierop antwoordde kon zij niet verstaan maar uit de beweging harer lippen leidde zij af dat zij dàt geen overwegend bezwaar vond en mevrouw jennings prees haar in stilte om haar eerlijkheid
dat bij haar beide wenschen hopen was en hoop gelijk stond met verwachting zij poogde haar zuster den werkelijken stand van zaken te verklaren ik wil niet ontkennen zei ze dat ik hem bijzonder hoog stel
zij wachtte zag toe voelde nogmaals en nogmaals en eindelijk waagde zij met een ontroering moeilijker te verbergen achter uitwendige kalmte dan al het voorgaand verdriet hare hoop uit te spreken
en telkens als zij haar naam noemde kromp het hart van de arme elinor ineen die zichzelve verwijtend dat zij zoovele dagen van ziekte zoo licht had geteld en snakkend naar eenige onmiddellijke verlichting zich verbeeldde dat alle hulp wel spoedig te vergeefsch zou zijn
zij wilde hem uit vrees voor lucy's waakzamen blik niet die beleefdheid onthouden welke zij hem als vriend en bijna een lid hunner familie verschuldigd was hoewel zij spoedig bespeurde dat lucy scherp op haar lette
en zij twijfelde niet of het gesmaakte genoegen daarbij was wederkeerig zij vond het alleen maar verwonderlijk dat elinor en marianne er zoo bedaard bij konden blijven zitten zonder hun verlangen te uiten om te deelen in de pret
het bezoek van de dames steele te barton park werd van veel langeren duur dan oorspronkelijk bedoeld was bij de eerste uitnoodiging ze wisten zich steeds meer bemind te maken men kon hen niet meer missen sir john wilde van heengaan niet hooren en ondanks de vele en lang van te voren gemaakte afspraken
houden marianne zulk een hevige verkoudheid bezorgd dat zij ofschoon zij er een paar dagen geen acht op sloeg of bij navraag ontkende door toenemende ongesteldheid zich weldra het voorwerp zag van aller medelijden en zelve moest erkennen dat zij ziek was
en dat stille verzinken in haar verdriet bedroefde haar zuster meer dan de meest openhartige en herhaalde uiting ervan had kunnen doen de weergave der gevoelens en uitingen van mevrouw dashwood bij het ontvangen en beantwoorden van elinor's brief zou slechts eene herhaling zijn van t geen haar dochters reeds gevoeld en gezegd hadden
trachtte ik je verdraagzaamheid na te volgen of je te ontheffen van zelfbedwang door mijn aandeel te dragen in de verplichtingen je opgelegd door algemeene welwillendheid of bijzondere reden tot dankbetoon die je tot nog toe steeds alleen hadt moeten vervullen
als ik maar zes uur per dag aan lezen besteed dan kan ik in een jaar veel leeren waarvan de kennis mij nu nog ontbreekt elinor had eerbied voor een voornemen dat uit zulke edele bedoelingen voortsproot
ik wist dat één persoon mij zou afschilderen als tot alles in staat het was ontzettend spoedig stond mijn besluit vast en om acht uur van morgen stapte ik in mijn rijtuig nu weet u alles
zooveel als mijn arme man daarvan hield als hij weer eens geplaagd werd door een van zijn aanvallen van jicht koliek dan zei hij dat niets ter wereld hem zoo kon opknappen toe breng dat nu eens aan marianne
viel er thans terwijl de zusters na het ontbijt samen op hun kamer waren weer iets voor dat marianne een nog geringeren dunk deed opvatten van mevrouw jennings goede hart omdat het door haar eigen zwakheid toevallig een bron van nieuw leed voor haarzelve bleek
het kwam mij voor alsof er in uw houding iets zoo koels en afkeurends was dat ik mij volstrekt niet op mijn gemak gevoelde ik dacht stellig dat u boos op mij waart en ik heb het mijzelf voortdurend verweten dat ik zoo vrijpostig geweest was u met mijn aangelegenheden lastig te vallen
ging zij haastig naar beneden om zich bij mevrouw jennings te verontschuldigen dat zij niet kon medegaan omdat haar zuster ongesteld was mevrouw jennings nam het excuus terwijl zij over de reden ervoor haar goedhartige spijt
hij sprak haar aan met luchtige beleefdheid en boog met een grappige hoofdwending die haar even duidelijk als woorden hadden kunnen doen liet bespeuren dat hij wel waarlijk de ingebeelde fat was dien lucy haar had beschreven
lieve mevrouw zei elinor glimlachend over het verschil van de kwalen waarvoor de medicijn werd aanbevolen wat is u toch vriendelijk maar marianne is juist naar bed gegaan en nu hoop ik bijna in slaap en daar ik geloof dat niets haar zooveel goed kan doen als rust wil ik als u t goedvindt den wijn zelf wel opdrinken
en z wel bleek zij in staat aan haar eigen verwachting te beantwoorden dat niemand toen zij met de anderen aan tafel ging twee uren slechts na de verijdeling van al haar vurigste verlangens
zij was letterlijk ten einde raad we overlegden samen wat nu te doen stond en ten laatste besloot zij edward bij zich te laten komen hij kwam dan ook
die vrouw waarover hij schrijft wie ze dan ook moge zijn of ja ieder behalve jij mijn beste zuster mama en edward kan zoo hardvochtig wreed zijn geweest mij te belasteren is er behalve jelui drieën een schepsel ter wereld dat ik niet eerder van kwaad zou verdenken
hoewel het mevrouw jennings speet dat zij er niet vijf minuten eerder mee was gekomen had zij vrede met deze schikking en terwijl elinor haar glas uitdronk dacht zij ofschoon de goede uitwerking van het vocht in een geval van jichtkoliek voor haar op het oogenblik van minder belang was
toevallig viel sophia's oog erop eer ik hem zag en het formaat de fraaiheid van het papier het handschrift alles wekte onmiddellijk haar achterdocht er was haar reeds iets ter oore gekomen van mijne genegenheid voor eene jonge dame in
na uur verstreek onder slapelooze pijn en koortsig ijlen van marianne onder kwellenden angst van elinor eer de heer harris kwam de overmaat der eenmaal gewekte vrees deed haar boeten voor al haar vroegere kalmte en het meisje dat met haar waakte want zij wilde mevrouw jennings niet laten roepen
nu toen lachte hij zoo'n beetje en trok een gek gezicht en keek dan weer ernstig en scheen wel iets bijzonders te weten en eindelijk zei hij zachtjes als de jonge dames die bij u logeeren misschien ongunstige berichten mochten hooren omtrent hun zuster's
marianne kon hare vreugde slechts uiten door tranen vergelijkingen drongen zich aan haar op weemoedige herinneringen kwamen oprijzen en hare blijdschap hoewel oprecht als haar zusterlijke liefde was er eene die haar noch opgewekt noch spraakzaam vermocht te doen zijn
elinor kon niet nalaten te glimlachen over dit vertoon van onverschilligheid voor de eigenaardigheden van iemand jegens wie zij marianne dikwijls slechts met moeite had kunnen overhalen een dragelijk beleefde houding aan te nemen en nam zich in stilte voor zoo haar zuster erbij bleef te willen gaan haar in elk geval te vergezellen
kort voor den middag ging mevrouw jennings alleen uit en elinor begon aanstonds aan haar brief terwijl marianne te rusteloos om bezigheid te zoeken van het eene venster naar het andere liep of in droevig gepeins verzonken bij het vuur zat
daar zij dat alles wist was het elinor onmogelijk gerust te zijn op dit punt zij rekende er volstrekt niet op dat zijn genegenheid voor haar den doorslag zou geven iets dat haar moeder en zuster stellig verwachtten
het was nu omstreeks twaalf uur en zij ging terug naar haar zuster's kamer om te wachten op de komst van den heer harris en verder dien nacht bij haar te waken voor beiden was het een
mevrouw jennings was het gezelschap harer gasten zoo weinig moede dat zij er ernstig bij hen op aandrong weer met haar terug te keeren van cleveland elinor was haar dankbaar voor haar vriendelijkheid maar het voorstel kon hun plan niet doen veranderen
maar wat zou het hebben gebaat indien hij het wist zou hij zich minder vroolijk of gelukkig hebben gevoeld door den glimlach van uw zuster neen want hij had reeds gedaan wat geen man zou kunnen doen die voor anderen kan gevoelen
de arme marianne mat en gedrukt door haar ziektetoestand en zich nu wel zeer ongesteld gevoelend kon niet langer hopen dat zij den volgenden dag beter zou zijn en de gedachte aan t geen die dag haar zou gebracht hebben wanneer deze ongelukkige ziekte niet tusschenbeide was gekomen verscherpte elke pijn
willoughby kon je dit schrijven het is wreed wreed niets kan je vrijspreken neen elinor niets wat hij ook voor kwaad van mij mocht hebben gehoord had hij niet moeten aarzelen eer hij daaraan geloof sloeg had hij het mij niet moeten vertellen mij in staat stellen mij zelve vrij te pleiten
en dààr zal allicht nog al wat aan zijn op te knappen maar iemand verontschuldigingen te hooren maken zooals ik meende over een huis met als ik t wel heb beneden vijf zitkamers en gelegenheid om vijftien logeergasten te bergen zooals de huishoudster mij vertelde en dat tegen jou die gewend was aan barton cottage dat was toch àl te gek
o lieve deugd ik weet zeker dat je mama je heel goed kan missen en ik hoop toch dat je mij t pleizier zult doen want ik ben er nu eenmaal erg op gesteld denk maar niet dat je t mij lastig zult maken want ik maak volstrekt geen omslag voor jelui betty zal alleen met de postkoets moeten reizen en dàt is nu de heele wereld niet
toen de bijzonderheden van dit gesprek door elinor aan hare zuster werden medegedeeld zooals spoedig gebeurde was hunne uitwerking niet volkomen zooals de eerste zich die had voorgesteld
en dus raadde elinor in stilte wordt er vandaag een brief verzonden naar combe magna doch z dit al gebeurde dan werd die brief geschreven en verzonden met een geheimzinnigheid die al haar oplettendheid om zich van het feit te vergewissen vermocht te verschalken
ik heb nu geen tijd om t mevrouw jennings zelf te vertellen maar zegt u haar maar dat ik blij ben dat ze niet boos op ons is en lady middleton ook niet en als u en uw zuster misschien eens zoudt moeten weggaan en mevrouw jennings graag wat gezelschap heeft dan zouden wij met pleizier bij haar komen zoolang ze maar wil
eenige dagen na deze ontmoeting verkondigden de nieuwsbladen der wereld de tijding dat de echtgenoote van den heer thomas palmer voorspoedig was bevallen van een zoon een zeer belangwekkend en verblijdend bericht althans voor alle intieme bekenden die erop waren voorbereid
wat mevrouw ferrars zou zeggen en doen scheen wel allesbehalve twijfelachtig maar zij was er toch benieuwd naar en nog veel meer benieuwd hoe edward zelf zich zou gedragen met hèm had zij medelijden met lucy heel weinig en dat weinigje riep ze met moeite te voorschijn met de anderen in t geheel niet
hij hoorde haar ernstig en aandachtig aan maar scheen zichzelf thans weer meester en ging niet op het onderwerp door doch begon dadelijk over het genoegen dat het hem deed hen in londen te ontmoeten en deed de gewone vragen naar hunne reis en de vrienden die zij hadden achtergelaten
o niemand niemand tegen mij sprak hij over mijzelve alleen weer volgde een poos van stilte marianne was heftig bewogen eindelijk zei ze
onder die omstandigheden zou een eenvoudige en openhartige uiteenzetting van zijn moeilijkheden hem meer tot eer hebben gestrekt en mijns inziens meer hebben gestrookt met zijn aard en aanleg
tot verbergen werd geen poging gedaan alles ging volkomen open en zonder terughouding in zijn werk aan je zuster's wenschen kan je niet twijfelen t is dus willoughby dien je verdenkt en waarom is hij niet gevoelig en een man van eer gaf hij ons door onstandvastigheid reden tot zorg en
en als hij predikant zou worden waar hij over dacht dan werd hij toch maar hulpprediker vooreerst en hoe zouden ze dan moeten rondkomen hij vond dat voor haar een te treurig vooruitzicht en hij vroeg haar als ze ook maar in t minst ertoe geneigd was er een eind aan te maken en dan zou hij wel voor zichzelf zien hoe hij er kwam