AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zoowel als dankbetuigingen voor de onvriendelijkheid, waarmede zij werd behandeld, verwierven haar mettertijd toch een zeker betoon van trotsche neerbuigendheid, dat haar overstelpt deed zijn van dankbaarheid voor die hooge gunst, en dat haar spoedig daarna met rassche schreden deed naderen tot het toppunt van genegenheid en invloed
Madzy achtte het onnoodig den nieuwsgierigen krijgsman te antwoorden, dat men aan de voorposten waakzaam genoeg was.
Ga!  zeide zij: en haast u, bevel aan de voorposten te zenden, om den man, met wien zij bezig zijn, geen leed te doen, maar onverhinderd hier te brengen
Och, laat dat arme dier maar loopen, zei de andere, het heeft je niets gedaan.
En zoo kwam Duimpje door de spleet heelhuids in de schatkamer.
Hij maakte het venster waarbij de roovers stonden, open, en gooide de rijksdaalders één voor een naar buiten
voor alles zorgen.  ik heb zware hoofdpijn.
' 'Dat ziet men u wel aan,' hernam Tom het hoofd schuddende, en schuchter wat nader tredende vroeg hij meewarig: 'Heeft de juffrouw niets noodig;
welke nu eensklaps, al zijn' angst vergetende, uitriep: 'God zij geloofd!
houdt moed: dat is zeker de Hekkèlberg op IJsland, wij hebben de IJslandsche kust ten zuidoosten maar weinige mijlen van ons
Niets is er dood voor mij.
De ziel van alles wat mij het dierbaarst was op deze wereld, is hier.
hier, met het georimpelde gelaat en de grijze haren
Na dit tweeledig onderzoek was hij overtuigd, dat er niets meer te eten was.
Toen zette hij zich weder op zijne oude plaats bij het vuur en na een nieuwen wenk met den kop
of den eersten mistigen dag aangekondigd worden;
of de sultanes van middelbaren leeftijd op de Kermis der IJdelheid moesten in gesloten koetsen voorrijden
Daar was die akelige Zondag uit zijn kinderjaren, hij, zittende met de handjes voor zich, opgeschrikt door een afschuwelijk tractaatje, dat zijn werk begon met het arme kind al op het titelblad te vragen
Hoe groot ook de moed en de behendigheid der ambachtslieden was, konden zij echter uit oorzaak hunner slechte standplaats, het geweld van die felle aanval niet wederstaan.
Vijf uit het eerste gelid vielen dood of gewond ter aarde, en gaven hierdoor aan de ruiters het middel om de slagorde te breken
Er is eene naargeestige soort van menschen, die het nieuwe jaar inwijden met waken en vasten, alsof zij de rol van eerste rouwdragers bij de begrafenis van het oude moesten spelen
De oude heer was ongesteld, kon zelfs niet met hem aboucheeren;
een reden te meer waarom de voorzichtige zaakgelastigde zoomin wilde toestaan wat men vroeg, als formeel weigeren, zonder de voorkennis van zijne
Ik ging zijn vader in Londen opzoeken, en door een toespeling op wat ik hem zou kunnen zeggen, probeerde ik wat geld van hem los te krijgen, om in mijn levensonderhoud te voorzien
De laatste dagen van zijn leven waren kalm en zonder pijn, en Augusta had zich daardoor met de hoop gevleid, dat de hoogbejaarde man nog voor haar zou gespaard blijven;
maar dokter Abels, die hem behandelde, had haar alleen geroepen in de kleine voorkamer en gezegd
De vreemdelingen die met het kantoor te doen hadden, die hij voorheen zoo gul en gastvrij had ontvangen, werden koel beleefd naar het huis van zijn zoon verwezen, waar de blonde Lize, reeds met een tweede kind gezegend, haar best deed om door minzaamheid te vergoeden wat zij als gastvrouw aan savoir faire miste
Daar!  geldzuchtig ellendelingetje!
Schaamt gij u niet voor u zelve?
en zij maakte den gordel los, opzettelijk om zich bij wijze van boete een por in de zijde te geven
Telkens als de sterke stroom door een of ander beletsel in zijne vaart gestuit werd, bleef zijn blik hangen op dat punt.
Zijn glinsterend oog hechtte zich gretig aan lederen ankerketting en elk touw
herhaalde de Markies met een vragenden glimlach, en op eene beleefde wjjze met den vinger eerst op zn'n neef en daarna op zich zelven wn'zende
Meest al de boomen van den tuin waren wild, hij entte en veredelde ze en won er heerlijke vruchten van.
Cosette had verlof, alle dagen een uur bij hem door te brengen.
dit is nu hoogstens honderd zeventig roebel de desjatine waard en hij betaalt er tweehonderd roebels voor.
Ik ken die manier van doen van die stedelingen, dacht hij
Het was inderdaad al voldoende reden, als onze gezant opstond voor madame Strumpff, die ongetwijfeld de beste der beide zangeressen was
Dank God, myn kind, dat gy by zo eene verstandige en godvrezende vrouw gekomen zyt: Het hadt ook heel scheef kunnen uitkomen;
als gy nu eens by slegt volk belant waart, en gy hadt eens mêe moeten doen: Gy weet, die met pek omgaat, wordt er door besmet.
Ja, dat zou droevig voor u geweest zyn, zo deeze vrouw gestorven hadt, dat begrypt gy wel
dat kan, dat mag ik niet, allerminst nu ik niet langer als een zwerveling door het land zal dolen, maar mijne plaats moet gaan innemen onder de edele en welgeboren mannen dezer gewesten.
'Um so mehr is het raadzaam voor u den sluier der geheimhouding niet op te lichten, waarmeê ik genadiglijk uwe schande heb bedekt
en waardoor de uitwerking dier manifestatiën getemperd werd: - en, ofschoon de Prins op zijn reis van geene der Stadsregeeringen officieele beloften of toezeggingen ontfangen had, hy had evenmin iets gehoord, dat bestemd kon gerekend worden
Schort zijn vonnis op tot na de beslissing van het lot, dat ons vaderland wacht: en dan, spant de vierschaar over hem.
Dat hij intusschen op zijn ridderwoord gevangen blijve, en zij hem een eerlijke kerker
liefhebbend en trouw en zij hem zoû overhalen haar niet anders meer te verlaten dan om ter Helle te dalen en met der goede goden gunst den Helhond levend te halen
en denzelfden ouden tinnen lepel gemaakt.
en tevens, dat de belangen van Zijn Hoogheid bevorderd en De Witt met de zijnen in hun ontwerpen gedwarsboomd worden.
' 'Maar het is onmogelijk, dit een en ander te vereenigen,' zeide de jonge vrouw, haar moeder verbaasd aanziende
egen haar had zij nog maar goeden avond vrijster gezegd, maar toch heel vriendelijk, en het had haar nog al plaisier gedaan, dat zij haar zoo getiteleerd had, daar het haar duidelijk gebleken was, dat laatst de aanspreker tegen het vlies van zijne oogen gekeken had, die 'goeden avond bestje
maar dat moet u niet ontstellen, want hij heeft mij reeds zijne begeerte te kennen gegeven u te zien.
Op het oogenblik dat Marzavan door den vizier in het vertrek van den prins werd
de jonker als een heer van qualiteit moest bediend en behandeld worden, moest zij een oppasser aannemen, zooals zij bij zulke occasie gewoon was te doen, daar haar eenige dienstbode niet voor alles toereikend was.
En die maatregelen moesten in stilte genomen worden, buiten Bartels om
U heeft gelijk, Oom Jan, nu mag ik niet, zeide Cornelis, die zich eindelijk tot bedaren liet brengen.
En hoe houdt Gerrits Moeder er zich onder met hare kinderen?
En Gonda, is dat nog zulk een trouwhartig zieltje?
De penghoeloe was een man van zelfbedwang, hij haastte zich niet.
Zou men hem willen straffen, om het slechte werk van zijn hart
de stilte was er diep en kil, en zonder dit licht zou men zich naast een graf hebben gewaand.
Marius trok zacht zijn laarzen uit en zette ze onder zijn bed.
Marius hoorde de benedendeur op haar hengsels draaien
Daar stond een groot, mooi paard, glanzend van welvaren.
Ik heb gehoord, dat hier een ziek paard moet zijn.
die groote tochten zijn voor mijn leeftijd niet meer geschikt en de koude is te heftig voor mijn bloed: ik had een goed bed noodig, een avondmaal in eene warme kamer bij een goed vuur
Eer kan men met de handen aan den hemel reiken, eer Leiden ontzet wordt, heeft de Spanjaard geroepen.
Dadelijk de proef genomen, hernam de snorrebaard.
Hij naderde nu Claus, die dacht: Wat heeft die man het mis!
Die kunst heeft Claus nooit kunnen leeren en hij kent ze nog niet
aan den alleen waren God vergiffenis voor de mishandelingen, die ik u heb aangedaan en waardoor ik ook Hem heb beleedigd.
Ik smeek Hem, dat Hij mij het middel zal doen vinden, om u niet alleen
dat hij iedere week minstens eens op de jacht ging, nu eens in de naaste omgeving van de stad, dan weer verder in den omtrek, en hij toonde zich op de wegen en in de dorpen even vrijgevig.
Woord is mij soms concreter dan klei.
- Je moet niet spreken van klei, en zelfs niet van marmer of brons.
Dat is alleen ons 'papier', ons 'boek'.
Maar wat bij ons 'woord' is - eigendom van iedereen
Maar hy was altyd verliefd op groote vrouwen.
Ik voor my heb nooit gezien, dat een dwerg zin had in eene kleine.
Dat is eigenlijk een van hunne grootste merkwaardigheden
gaat! ' 'De desperacie greep mij aan, ik gruwde van mij zelven;
ik heb niets meer te verliezen, ik wilde er een eind aan maken,' stotterde Juliaan met trillende lippen.
Toen deze ruiter hem even voorbij was, hield hij zijn paard in, en riep Joe bij zijn naam;
waarop deze zijn knol de sporen gaf, en den vreemdeling op zijde kwam
Ik vraag u, of gy daar kennis aan hebt, mijn Heer?
naar ik zie,' antwoordde Kievit: 'en ik besef niet, hoe gy op de gedachte komt
Het was als Louis Couperus, Metamorfoze zocht hij op een muziekinstrument, dat hij niet kende.
Telkens verscheurde hij weêr het begin, dat als valsch klonk en niet harmonisch sloot aan de blankverzen van 'Leonore d'Este.
die veilig aan den overkant kwam, deed hij nog een uitval, beschreef weder een halven cirkel, had bijna zijn voet op het tegenovergestelde trottoir zag dan, of verbeeldde het zich, weder een of ander gevaar, en waggelde weder terug
Parijs maakt me treurig, omdat de stad stervende is - als heel Frankrijk -;
Rome maakt me gelukkig: de stad - dat wat IK er zie - IS dood, en ik voel me er zelven nog jong en nog leven, en dat maakt me blij, egoïst - blij, terwijl ik tegelijkertijd bewonder de doode en kalme schoonheid
Eindelijk waren er ook de zware, breede pantserschepen met een toren en kanonnen op het dek, die tegenwoordig in gebruik zijn, en smalle glimmende torpedobootjes, die op lange, slanke visschen leken
Dag grootmoe, ik ben blij dat u weer beter bent en dat krijgt u van mij omdat u zoo veel van reseda houdt,' zei hij met een vuurroode kleur.
'Ik dank je vriendelijk, jongen, het is prachtig hoor, en wat ruikt het heerlijk.
Met uw believen, mijnheer, zeide Stephen Blackpool, ik heb er niets van te zeggen.
Mijnheer Bounderby, die altijd meer of min naar den wind geleek
Toen hij voor onzen menschlievenden ouden vriend zijn hoed afnam, prevelde hij een verwarde dankbetuiging, waarbij hij verscheidene malen herhaalde, dat hij van den hongerdood was gered
geparenteerd waren aan de Mitfords van H.
;  en zij vroeg naar de parentage en kreeg een antwoord zooals zij wenschte.
was niet geheel vrij van familietrots, Haubertin avait trouvé le joint, en zij was weer geheel in haar element.
waar zy wonenl Die donkere ramen, daar aan den overkant.
vroeg Rosa.  Daar wil ik van nacht eens op slapen, antwoordde hy twyfelachtig
Ik stel er te veel belang in, uwe meesteres genoegen te doen, dan dat ik iets zou verzuimd hebben, haar het werk heden te leveren.
Ik wensch door mijne spoedige bediening haar aan te moedigen, in het vervolg geen' anderen kleêrmaker dan mij te gebruiken
Maar ook kon zij zich voorstellen haar eigen portret in dien prospectus, met er onder haren naam en die korte toevoeging: schrijfster van: 'De Maatschappelijke Toestand der Gescheiden Vrouw,' verschenen in het Recht der Vrouw;
Op sommige groote feestdagen, bijzonderlijk op dien van de H.
Martha, veroorloofde men haar als een groote gunst, zich als non te kleeden en den geheelen dag de oefeningen van den H.
maar telkens kwam een paard te ver naar voren en men moest andermaal de rij formeeren.
Eindelijk, de vierdemaal gelukte het en voorwaarts!
Asa vond, dat ze het verschrikkelijk hadden, en dat zei ze ook.
Blijf maar een week bij ons, en dan zul je zien, dat wij het gelukkigste volk op de wereld zijn
van spreekt: ik betuig u, dat uw dankzeggingen mij zoo vreemd voorkomen.
Wel ja!  zeide mijn vader, die van meening was, dat Helding, voor de twee dukaten bedanken kwam
Wij hebben al in de laaste drie of vier dagen naar u uitgezien.
Mynheer Stryver en Sydney Carton waren beiden hier gisteravond en rekenden uit
Zalven zullen doen vallen de lompen àf van het lijf, baden zullen je koelen den giftigen brand van het bloed, Artemis' balsem zal de wonden je heelen.
Herakles, Herakles, kom
Op die wyze zijn we samen in gesprek geraakt.
Ik moet u een oogenblik in de rede vallen.
Was hy alleen aan boord gekomen?
Hoe John Westlock, Tom Pinch en zijn zuster dien dag verder doorbrachten, en wat zij tegen elkaar zeiden
Tot de opzieners der gemeente in de eerste plaats, hoewel tot hen geenszins alleen, moest de vader het van zijn zoon, doch ook de bewoner der pastorie het van dit huis, èn de herder het van zijn verwaarloozing der schapen gaan belijden;
zooals hij daarna zich zou verdeemoedigen, door zijn schuld uit te spreken tegenover de gemeente
eindelijk te Novi vond hij den verlangden brief, die hem in zijne treurigheid eenigermate opbeurde.
VAN DIJK bragt zeer vele verschooningen in voor zijne nalatigheid, die echter alle van zeer weinig gewigt waren
van hun ander ik te hebben genoten, ik overdrijf niet;
des te meer zal hij tegen mij ingenomen blijven;
daar hij mij tot den voornaamsten representant der groote oorzaak van zijn lijden heeft gemaakt.
Ik kon niet nalaten er bij te voegen: Zoo onredelijk
denkt gg dan dat het de jaren zou uitgewischt hebben diegijsamen geleefd hebt en de liefde die gij voor elkander hebt opgevat, hoe meer gg elkander leerdet kennen
Ja, in het begin denk je, dat het heel aardig is huisje te spelen, maar later dan komen de kleintjes, en dan komen de zorgen.
kinderen, zie je, en het is wat een moeite ze groot te brengen
Daar ik mijne vrouw hartstogtelijk lief had, en ik het verwijt niet op mij wilde laden, iets verzuimd te hebben om haar genoegen te geven, trok ik een ander kleed aan, en na haar mijn plan medegedeeld te hebben, vertrok ik naar Balsora
het volk komt uit zichzelf niet tot zulke handelingen.
Geloof mij, het volk is blind, het weet niet wat het doet;
even als eene machine, die door den wil van anderen in beweging wordt gebragt en bestuurd, zoo wordt ook het volk geleid
en de oude GEERTRUI, zich met moeite op haar krukje voortwerkende, trad de kamer in.
' zeide JOAN, terwijl hij zich haastte, haar zijnen arm te bieden, en haar naar eenen stoel te geleiden, waarna hij haar met hartelijkheid kuste
en dan den indruk gevend, of er iets was waarvoor hij François Haverschmidt, Familie en kennissen niet dorst uitkomen, deed hij haar wel eens bij zich zelve vragen, of dat nu diezelfde Frits was, van wien zij zich toch stellig herinnerde dat hij eenmaal
De kleeding van den staatsman was volgenderwijs in den catalogus van den wisselaar aangeduid;
wij copieeren: Een zwartlakensche rok, een pantalon van zwart cuir de laine, een zijden vest, laarzen en
Vergeef het mij, Meester, antwoordde de Zanger, ik kan hier niet blijven, want Mijnheer Van Loncin wacht mij.
Ik denk dat gij de begeerte van die edele ridder niet zult tegengaan met mij langer te
aan zyne moeder, terwyl zy met haar breiwerk in zyn studeerkamertje zat, dat gy Neville wat te hard beoordeelt?
Neen, zeker niet, Sept, antwoordde de oude dame.
en zoo zat zy ook nu weêr bezig met het stoppen van kousjens voor haar oudste telgjens, toen de bel overging en kort daarna de eenige knecht, dien De Witt er op nahield, de kamerdeur opende en Mevrouw van Wernhout aandiende
waar de wrakke huizen, toen hun verval reeds ver gevorderd was, door eenige stoute landloopers in bezit werden genomen, die ze, eens daar gevestigd, bij gedeelten aan anderen verhuurden
ondernemend en vroolijk van aard;
maar tevens wispelturig, oploopend en heerschzuchtig.
Aan degenen, die hem onbescheidene vragen of aanmerkingen betreffende zijn geboorte deden, had hij zulks meer dan eens
Neen, dat behoeft niet, hervatte het Magistraatslid, dat behoeft niet, vriendschap!
Maar de Vroedschap, van der Does en Van Hout zullen toch niet altijd doof blijven, hoop ik.
zeide zij, zoo God geeft, dat het kind, waarvan ik zwanger ben, een zoon is, zal ik hem den naam van MAURICE geven.
' De jongen hield ondertusschen zijne hand vast, en stamelde zijne.
Zij zou een steenen hart vermurwd hebben;
Onze Lieve Heer zelf zou er niets aan kunnen doen
Het schijnt, dat de onnatuurlijke volkrijkheid der zamenwoning van zoo vele duizenden, en de dampwolk, die zoo dikwerf die stad omringt, niets toebrengen, om de menschen, aldaar geboren, van natuurlijke schoonheid of sterkte te berooven
II.  De verbintenis des harten tusschen Georges en Lili, voor welke Emilie, nu ongeveer anderhalf jaar geleden, bij den heer en mevrouw Verstraeten gepleit had, had het jonge paartje niet lang gebonden, zonder weldra tot een hechter band verstrengeld te worden
' zeide hij, 'voor de overige vrienden?
'Heden!  wat ziet gij 'er,' zeide moeder BLOMMESTEYN, 'wat ziet gij 'er misselijk in de kleêren uit
Er was zooveel reins in me, ik had zoo een eenvoudige ziel.
Je lijdt, maar ik ook, ik heb zoo geleden
Oanova, Titiaan, Rembrandt, Raphael, en naast dichters, geschiedschrijvers en wijsgeeren, die doorluchte mannen der geschiedenis, naast welke hare gekroonde hoofden en geharnaste
starenden blik, en bleef staan als aan den grond genageld.
maar uit die stem klonk diepe deernis, geen verwijt, en zij drong door tot zijn binnenste, als een scherpsnijdend zwaard.
iMijn goede heer, dan moestgij uwe leerlingen beter manieren leeren' antwoordde Eugène.
Bedaard voortrookende, leunde hij met zijn elleboog tegen den schoorsteenmantel en keek den schoolmeester aan
De vogel vloog daarover heen, maar Camaralzaman kon ongelukkig niet vliegen.
Wilde hij in de stad komen, dan moest hij de poort gaan op zoeken.
Daar stond de arme prins nu allertreurigst te kijken
Ja, laat hen maar komen!
Wij zullen zien, wie het wagen zal eene macht als de onze, het heilige verbond van een geheel volk, aan te vallen
Moet John Harmon in het leven terruggeroepen worden?
Urania is te lief om zoo hatelijk te kunnen zijn, antwoordde zij.
Zij maakte zich niet bemind, maar men werd bang voor haar, bang voor haar rustige hatelijkheid en men vermeed haar in het vervolg te kwetsen
Maar zij hebben zich in geen drie jaren en langer gezien!
' - 'Ik begeer niet, dat gij aan mijne betuiging geloof hecht,' zeide MOM: 'doch vraag aan hemzelven af, welke gevoelens ook thands nog ten opzichte uwer dochter zijn hart beheerschen
Ja!  zeide ik: ik begrijp, dat zij zwak voor u heeft.
Nu!  dat is tot daar aan toe, hernam hij: maar het is in allegevalle niet in haar te misprijzen, dat zij niet te ijdel is om met een oud man, als ik ben, wat te keuvelen en zij vindt er smaak in, als ik haar nu en dan eens een versje voorlees
Dood, de goede trouwe, brave, lieve hond!
Een pijl vliegt in den wijdgeopenden bek en blijft hem in de keel zitten.
De priester verhief zijne stem en riep Jonker Jan van Asperen en Fulco bij hunne namen, hen opdragende voor het altaar neder te knielen.
Ongetwijfeld zouden deze beide dappere jongelieden den ridderslag ontvangen
Deze beweging verminderde echter langzamerhand, en na drie of vier korte verheffingen der kwaal, veegde hjj met zijne mouw zich de oogen af, en zag tamelgk bedaard om zich heen
Zijn op de peer van een lamp gerichte opmerkzaamheid en de volkomen onverschilligheid voor hetgeen in Lewin omging, verwekte bij dezen een gevoel van wrevel
Zoo ik in mijn leven slechts ééns mijn haat op hen kan afkoelen, dan zullen zij er van lusten.
' EDUARD deelde hem nu de ontmoeting bij den heer RAALTE mede en den duren eed, dien hij toen had gezworen
zevende, Meester Jacob,' mompelde Geurt met neêrgeslagen oogen, blijkbaar beschaamd en getroffen door deze zachtmoedigheid.
, nu hem zelf bij de hand vattende en ter zijde leidende, terwijl hij den blik vol diepen weemoed op hem rusten liet
hare eerste beweging zal zijn naar mij toe te komen, in de zoogenaamde leerkamer, waar ik nu zit te schrijven.
De visite die zij met hare moeder had te doen bij eene nicht, eene oude freule, heeft korter geduurd dan ik verwachten kon.
De brave man begon kwaadaardig te worden, en op die wijze, reden zij zonder de minste woordenwisseling den langen weg over
Hier ging hij toen eenige malen op en neder en bleef daarop voor zijn schrijftafel staan.
Na een kort overleg ging hij zitten en schreef onafgebroken
En dan, als had de natuur, in een blijde luim dat vroolijke tafereel willen verdubbelen, die golvende heuvelen en dat lachend geboomte
Een gelukkig antwoord van zijne zijde op de aanmerking van een raadsheer wekte in het hof groot gelach op.
Toen zijn naam werd afgeroepen en hij in de getuigenbank verscheen, verwekte hij eenige opschudding, daar iedereen hem wenschte te zien
e geheele zaak toch kwam hierop neêr, dat, op zekeren dag, nog te arlheim, aurits zich had uitgelaten, dat hij wel eens naar arijs zou willen gaan, en aan renkelaer had voorgesteld zijn reisgenoot te zijn, in welk geval hij hem zou vrijhouden.
aarbij echter was het gebleven, zonder dat er verder over de zaak een woord gesproken was
Gilio had den raad van zijne nicht, de gravin di Rosavilla, opgevolgd.
Hij was dadelijk na den eten naar buiten geslopen, en hij liep de pergola af tot de rotonde, waarin het maanlicht viel, als in een witte schaal
Geven wij hier aan een kleine aanmerking plaats.
Dit is de tweede maal, dat de schrijver van dit boek bij zijn studiën over strafrecht en veroordeeling door de wet, het stelen van een brood als aanvang vindt van het ongeluk eens menschenlevens
kreunde hij;  dat het hiertoe moest komen!
Ik heb eens zoo van je gehouden.
!  Zij gevoelde geene ontroering, maar wel herinnerde ze zich het verleden: het vage geluk van zoo even
toen ik voor de eerste maal met hem sprak: ik kon niet anders, dan met hem spreken, ik zoû met hem gegaan zijn waar hij woû!
Ik ben nu van hem los en toch, toch blijft hij mijn noodlot
De dienaars traden toe en geleidden den Remonstrant weg, zonder dat het JOAN gelukt was, deszelfs gelaatstrekken te zien.
Zoodra dezelve vertrokken was, gaf de Raadsheer SARTOR aan onzen held een' wenk om de tafel, waaraan zij gezeten waren, te naderen
de landen die hij zo goed scheen te kennen had hij slechts in zijn jongheid bezocht, en wist niet veel meer van hetgeen hij er gezien had;
maar wanneer het geheugen hem ongehoorzaam was, kwam zijn inbeelding hem helpen;
die in staat is in zulk een geestdriftigen toestand te verkeeren.
En toen Fidelio in de gevangenisscene op haar echtgenoot toesnelde en uitriep: Nichts, nichts, mein
Hebt gij Kit ingepakt, voordat hij tijd had om mij een pak slaag te geven?
Daarmede berstte hij in zulk een gillend gelach uit, dat de voerman er akelig van werd
en daar uwe majesteit de goedheid heeft gehad, mij tot dus verre aan te hooren, zoo smeek ik haar, ook aan het verhaal der lotgevallen van mijne beide andere broeders een gunstig oor te verleenen
Alsof de vlammen hem nog met hare tongen aangrepen snelde hij voort;
Zijn gewoon, bedaard denkvermogen was hem benomen;
de snelle opvolging van doodsgevaar en wonderdadige redding scheen hem eene zinsbegoocheling toe
Zeg al wat gij wilt, behalve wat gij inderdaad hebt gezien;
en laat nooit een woord of blik tusschen ons deze gebeurtenis in ons geheugen roepen
De oostenwind spreidde zijn vleugelen uit, en deze schitterden evenals het helderste vuur.
De groote rotsblokken, waarvan het water afdroop, hingen in de zonderlingste gestalten
en doodmoê zwijmde Louis Couperus, Metamorfoze hij bijna, omdat het geluk, zoo weldadig en teeder, hem riep, in haar woorden toe: het is goed, het is alles waar;
kom nu, want ik wacht je
En toen het kindje nu tot een vaste pop was ingerold, hief zij het met ééne hand op, terwijl de andere het waggelende hoofdje van dit zonderlinge roode schepseltje ondersteunde
Wrijf je oogen eens uit I en kijk mij eens aan.
Maar noem I mij niet bij mijn vroegeren naam.
noem mij Lagnier, versta je
Juist kwam een negerjongen binnen, om te zeggen dat Mijnheers kamer gereed was.
Jim, zorg voor de koffers, zeide de vreemdeling achteloosweg;
en zich toen weder tot Wilson keerende, vervolgde hij
Zij stond op en snelde heen, bleef stilstaan, keerde terug, sloeg hare armen om den hals van den ouden man, en snelde toen weder naar de deur
Zelfs Lord Greybury neemt de moeite, over Willems schouder een' blik uit het raampje te werpen.
Daar in de diepte ligt ze, de schoone, groene vlakte;
viel hij in, driftig, onlogisch, onredelijk.
een eed op doen, dat ik haar ben voorbijgereden op den weg er heen.
Neem mij niet kwalijk, mijnheer, maar ik heb niet het genoegen' u te kennen
of een vriendelijk woord tot afscheid toesprak: en als zij terugkomen in een rijtuig met vier paarden, hebben zij dien rijken heer tot vriend, en zijn al hunne rampen voorbij
Maar gewend als zij was aan den wind, de geluiden en de kleuren, zag zij niets anders dan de boomen, hoorde zij niet anders dan het ruischen van blâren.
en ook haar eigen hardnekkig valsch toontje hoorde zij niet: tjing
ik ben maar alleen even onvoorzichtig geweest tegen Sofie;
Sofie had er niets van aan Edzard moeten zeggen en het maar moeten laten gaan, zooals het ging.
Bitter, door haar snikken, brak zij hare eigen woorden af
kwam er eene gedachte bij hem op, die hem eerst deed rillen, waarmede hij echter meer en meer vertrouwd werd, en die hem eindelijk zelfs toelachte;
de gedachte aan het lafhartigste, het slechtste en het vreeselijkste wat een jongen doen kan, de gedachte aan zelfmoord
Ach, als u de zaligheid kende, die wij smaken, terwijl wij Zijne bestendige tegenwoordigheid in onze harten gevoelen, zeide de gravin en lachte zalig
Het exploot geschiedde enkel om hen het huis uit te krijgen, want er viel niets te halen waaruit de schuld betaald kon worden;
daar ben ik drie dagen geweest, ofschoon ook dat enkel voor den vorm was
Ik heb mijne dingen gaarne bijdehand, zeide Dina.
Gij, Jake, waarom werkt gij niet voort?
Pas op!  vervolgde zij, en deed een stomp met den stok naar de schuldige
Toen Frits en Suze uit de school kwamen, waren de witte muizen allen in de maag van de kat, en wat er brandbaar was van de gevonden goederen
Maar toen begon zij stil te dalen, ging, op matig staande, een uurtje slapen, en ontwaakte beneden het vriespunt.
Thans was zij weder op eene matige zomerwarmte, en toen de oude John
Evenals des morgens zag hij de boomen, de hutten, de akkers voorbijvliegen, en ook het landschap, dat bij elke kromming van den weg
Het schrijven van mijnheer Ryhove was beslissend en ingericht op het 'pas de reponse' te mijnen behoeve.
Ik hield de discussie over dat punt voor gesloten, en wendde mijne aandacht elders.
In mijn beroep krijgt men iederen dag, ieder uur nieuwe indrukken, en onder al die afwisselingen vergeet men al heel licht wat zich niet bepaald aan onze aandacht opdringt
Meester Rogaert begon ernstig voor zijn leven te vrezen, want een lichte koorts openbaarde zich en gloeide reeds op de slapen van de lijdende.
De edele heren die niet in Wijnendale gehuisvest waren, verlieten het slot met genoegen: als getrouwe ridders verblijdden zij zich dat zij hun oude Vorst nog eens mochten believen en dienen
Er ging slechts ééne stem op ter beschuldiging van mijn' tegenstander, omdat hij mij had mishandeld, onder voorwendsel van hem bestolen te hebben.
De politie-dienaren stoorden zich echter aan dit geschreeuw niet;
zij vraagden den ruiter, of hij niemand anders dan mij verdacht
wyl dit het bevattelykste voor hen is, en de eenige regel van alle hunne redelyke en zedelyke daden moet zyn
riep het bevallige dienstmeisje, toen zij Sam bij de deur ontmoette.
Daar ben ik, zei Sam, nadat hij er zijn meester had laten uitgaam Wat ziet gij er lief uit
Altijd vuur aan?  Nu, misschien hebt gij gelijk er u aan te gewennen.
In het vrienden-album, dat hij op jeugdigen leeftijd had aangelegd, en waarin elk later portret zijn voorganger niet verving maar vergezelde, had hij zoo vaak opgemerkt hoe het leven zelfs op het lachendst kindergelaat den stempel drukt van ontzettenden
en dankte den hemel ook harteiyk, dat zij hem geschonken was.
Spoedig daarop gingen zij samen in huis.
Niemand was op de trouwparty gevraagd dan de heer Lorry
En onverdroten zwaaide het Hongerspook den schepter.
De wakkere Bronckhorst, die met zulk eene vaste hand, in naam van den Prins, de Stadsvoogdij uitgeoefend had, stierf
Het park zag er zeer verwaarloosd en somber uit.
De rijwegen waren slecht onderhouden, en het keurige rijtuig plaste en zakte weg in de modderpoelen langs den weg
Door den dood van Pauline's moeder was de précaire toestand geëindigd.
En zijn geluk vond hij bij zijn Claartje, het lieve petekind der freule.
Van Paul, die in de rechten studeerde, had Hugo niet zooveel plezier.
en hij ogenblikken had van twijfel aan zichzelve De wereld geloofde daar niets van;
indien zij in gedachte preciseerde, dan zou zij zich in zulk een geval de wildste en onstuimigste hartstochten en action hebben voorgesteld
Ik heb drie van de twintig sommen gemaakt en uit het raam proppen gegooid naar de lui, die voorbij gingen.
En toen heb ik op den lesrooster nog een prachtige bruid geteekend met een kind aan de hand, en er onder geschreven
, Het leven van Maurits Lijnslager vermijden, indien elk binnen zijne behoorlijke bepalingen blijft, en wanneer ieder dien post, welke hem door het Gemeenebest is toevertrouwd, behoorlijk waarneemt.
Ik bid u, laat toch in regtszaken gunst noch vijandschap gelden
Gelijk door mij is verricht,' antwoordde LUDWIG: 'doch zoo bedekte giften van ambtelooze burgers gelijk zijn aan de flikkering eener verschietende ster, welker oorsprong niet te raden is, de geheime weldaden der grooten zijn als de zonnestralen
en, als men het mij toestond, ik gaarne een oogenblik bij het vuur ging zitten.
Maar aan warmte gevoelde ik thans geen behoefte, meer aan voedsel
Ik ben zelve bang daarvoor en de bedienden weten dan wel dat zij oppassen moeten.
Ik zou zooveel niet kunnen doen met leven en kijven, als St.
Clare door een enkelen blik van zijn oog, als hij het ernstig meent
Daar, op deze voor de worsteling aangeduide plek, zouden het gouvernement en de opstand, de nationale garde en de volksgenootschappen, de burgerij en het oproer in de duisternis rondwarend elkander ontmoeten
Aangedaan.  Zou door dezen stap zoo ongelukkig zijn, als ik door het verlies van mijne zonen - o ik gevoel diep, zeer diep.
Ik heb niet als zoo wat kleinigheden uit de oude doos.
' riepen de broeders, en nu las hij de volgende stukjes: Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn Op Climene, Toen zij weigerde zonder Handschoen de stoep op geleid te worden
Hij lag er op den Perzischen divan en had zich uit zekere behaagzucht in een wijden Turkschen chambercloak gehuld, een herinnering uit zijn dagen van weelde te
naar welke binnen kort dat gebouw stond voltrokken te worden.
ieruit bleek, dat de voorgevel zeer eigenaardig zou worden versierd met eenen hardsteenen olmolen, en, in de vijf nissen op de voorplaats, alle de behandelingen van het aken, het spinnen
als van zijn hoog standpunt van sentiment en kennis en begrijpen, over heel hooge dingen, die zij als jong meisje, als jonge vrouw later, nooit had gezien in het edele licht van verheerlijking, dat hij voor haar liet opgaan
aan mij geadresseerd.  Ik was in het eerst huiverig, om het open te doen;
maar vader en broeder zetten mij aan, daar het opschrift, schoon in het Italiaansch, zoo duidelijk mijnen naam behelsde, dat ik uit dien hoofde gene zwarigheid maakte
Neen, riep ik eindelijk uit, het is niet mogelijk, dat er een tweede mensch op aarde gevonden wordt als gij, die er vermaak in schept, de lieden dol te maken.
Daar echter ook dit niet hielp, besloot ik te beproeven, of ik misschien met zachtheid bij hem verder
met het geld van Robinson Crusoe: hij kon er van niemand iets voor in ruil ontvangen;
die schat lag ongebruikt in het duister
Sinds Alba, zijn er reeds zoo verschillende landvoogden te Brussel opgetreden, dat niemand er zich meer over bekommeren zal, hoe men dezen heeft misleid;
de baron is daarbij minder koningsgezind dan ooit, en behoort tot de partij der Nederlandsche edellieden, die misnoegd zijn, openlijk morren, en die begeeren dat men Fuentes ter zijde zal zetten
onder zijn arm van de Pastorie mee had moeten brengen.
Mevrouw Bute zag zich wel gedwongen een welvoeglijke houding tegen de kleine avonturierster aan te nemen
zeide hij tot hem, heb je je zoon al gezien en heeft hij je niets verteld?
Toen de grootvizier antwoordde dat hij zijn zoon nog niet gezien had, vertelde hem de sultan alles, wat hij van prinses Bedroelboedoer vernomen had
Maar op hetzelfde oogenblik hoorden wij in de gang een vreeselijk geraas, en toen ik mij omkeerde zag ik dat een helder licht zich over het water verspreidde
Heeft zich vergist!  Geloof me, Van Brakel, het is zoo.
En doe me nu het pleizier er niet verder van te spreken.
Louise Van der Linden heeft een rijken man, en ik heb een illusie minder.
iNict van plan?  Zooveel dat ik enkel van plan ben en dat altoos bij het plan zal blijven, zonder verder te komen, mijn waarde Mortimer, en dan komt bet op hetzelfde neer
Maar, zeide zij,.  angstig rondziende, de vrees bevangt mij weer, ik moet naar huis!
Naar huis!  herhaalde de jonge dame, op dat Woord een bijzonderen klem leggende
Dat gevoel, dat ik in het buitenland diep en waar in mij gevoeld heb en dat mij dreef naar mijn Louis Couperus, De boeken der kleine zielen familie en mijn vaderland, is.
atavistisch, en heeft geen reden van bestaan, omdat we niet meer leven in een Hebreeuwsch tijdperk
en voor een gansch leven kan blijven zetelen.
De diepe en innige vertwijfeling, die haar uit de oogen straalde, werd toch door EDUARD opgemerkt;
en daar hij zag dat zij op het punt was hare krachten te verliezen, reikte hij haar de hand en geleidde haar naar eene sofa
Mijn meester had een schoon, voornaam voorkomen, zijn indrukwekkend grijs hoofd hield hij steeds recht opgeheven en op zijn gelaat stond de hoogste verontwaardiging te lezen
terwijl hij zeker luidkeels zou gehuild hebben, als de vrees hem niet had doen stilzwijgen.
Dan moet ik het zelf doen, dacht Kit, terwijl hij naar de bank ging, waarin zijne moeder zat
Was wat broeiig in de stad, wat zonnig op het veld, maar op het water was het toch altijd koeler,' hadden ze tot elkaâr gezegd, en fluks was men tot het watertochtje besloten.
Het waren allen jongelieden, zonen en dochteren van rijke en aanzienlijke Delftsche poorters, zooals aan hunne weelderige kleeding te zien, zooals uit hunne gesprekken is op te maken
den dienaar het papier toe en zette hem uiteen, hoe Peter Dimitritsch hoe groot en gewichtig scheen hem nu deze hem anders onverschillige
De opstandelingen, wij moeten het zeggen, waren met hoop vervuld.
De wijze, waarop zij den nachtelijken aanval hadden afgeslagen, deed hen reeds bij voorbaat den aanval van den dageraad schier verachten
en op eigen grondgebied meer absoluut, dan die van de meeste Soevereinen.
Ja, dat gezach werd, in Holland althands, en vooral ten tijde van De Witt, naauwlijks, ook zelfs in de betrekkingen tot het Buitenland, belemmerd door de achtbaarheid der
Door haren geest flitste heur huwelijksleven in een bliksem van herinneringen en ze bleef staan voor het portret van haren overleden man, dat daar op een ezel stond in eene draperie van somber peluche
Nadat de visscher, zeer ter neêrgeslagen wegens deze slechte vangst, zijne netten, die door het ezelsgeraamte zeer beschadigd waren, weder hersteld had, wierp hij die voor de tweede maal uit
iet? ' vroeg ettemie, op een toon, die zooveel te kennen gaf, als dat de reden haar volkomen onverschillig was.
renkelaer liet zich echter niet uit het veld slaan: en, wilde zij geen confidences hooren aangaande aurits, dan zou zij die ten minste moeten hooren aangaande hem zelven
en hoeveel zij zouden werken om de vrijheid zijner familie te verdienen.
En toen dacht hij aan zijnen edelaardigen jongen meester, en op die gedachte volgde het gewone gebed, dat hij altijd voor hem had
Mina had een paar knoopjes van haar matinee losgemaakt.
Ze stikte haast in dat nare ding, dat haar veel te nauw was.
Alleen met haar man, kwam haar tong los en ratelde het onafgebroken voort in drie kwart Maleisch en één kwart Hollandsch;
De arme Capi was in een sprong bij mij en, toen ik hem in mijn armen drukte, lekte hij mijn gezicht en gaf door een zacht janken zijn blijdschap te kennen: hij beefde over zijn geheele lichaam
indelijk echter, en op hetzelfde oogenblik als aurits ten opzichte van icolette, scheen ook renkelaer ten opzichte van ettemie besloten te hebben, zijn onheuschheid goed te maken: althans hij had zich bij haar vervoegd en de gunst verzocht van een dans
Zijn kattenoog had onder een koetspoort iets gezien, dat men in de schilderkunst een geheel noemt, dat wil zeggen, een wezen en een voorwerp;
Het was heel moeilijk, al waren Bertha en zijzelve geprezenteerd aan het Hof, al hadden haar ouders ook nog zoo veel relaties.
Zij stuitte telkens op onwil van het côterietje, op grove onbeleefdheden, die zij slikken moest, maar zij had iets van den tact van papa en zij was door blijven strijden
alsof hfl zich gedwongen gevoelde, tegen zjjn zin, in zjjn hart er bjj te voegen: ge weet wel, dat ge daartoe veel te veel plaats voor u noodig hebt
de wanhoop alsdan vreeselijk is, wat moet zij dan in de grijsheid zijn, wanneer de versnellende jaren meer en meer verzwakken, in den schemeravond des levens, wanneer men de starren van het graf begint te zien
Eindelijk nam hij afscheid van den sultan, na hem alle mogelijke heil te hebben toegewenscht.
Toen de vizier in zijne woning terugkwam, was hij op niets anders bedacht, dan om alles voor de reis gereed te maken
Intusschen zal ik niet nalaten, het zelf te gaan zien;
ja, mijn nieuwsgierigheid is zoo groot, dat ik haar dadelijk wil bevredigen, als gij slechts de goedheid wildet hebben, mij den weg te wijzen
Hoe nu!  zeide Walger, heeft de oude Peter mij niet zelf hier gebracht en u gezegd dat ik een Bisschoppelijke wapenknecht was en dat gij mij zoudt herbergen?
De koningin Margiane ging zelve aan boord van het schip over, en vroeg aan Behram, waar de schrijver was, dien hij de vermetelheid had genomen, uit haar paleis te ontvoeren.
Grootmagtige koningin, sprak Behram, die nu wel beleefd kon zijn
Aan spreekwijze, gebaren, houding en duizend onbeschrijfbare kleinigheden vermoedde ik de handige niets ontziende practicus, die geluk heeft bij alle vrouwen, van dat geluk een ruim gebruik maakt en luchthartig de uitgeknepen citroenen ter
Geene drift, gierigheid, angst of woeste begeerte stond op dat gelaat te lezen;
alle trekken waren zacht, stil en vreedzaam
e ziet dus,' zeide zij tot besluit, 'dat aurits in elk geval voor u geen gevaarlijke medeminnaar meer is, en dat het er nu maar alleen van afhangt, of zij eenige genegenheid voor u koestert, groot genoeg om haar te doen besluiten, u haar hand te schenken
tijd verkwisten en moeite doen, dan voor tien goede daden zou noodig zijn;
en zulks uit vrijen wil, uit vermaak, zonder voor hun nieuwsgierigheid iets anders dan nieuwsgierigheid te verkrijgen
VIII.  Den volgenden morgen reed Henk met Frans zeer vroeg naar een oculist.
De kerk?  hernam hij, zich omkeerende en ziende naar een troep vee, die naar de rivier ging.
Kan ik waarlijk alles gelooven, wat de kerk leert?
maar gij moet mij verschoonen, om dat aanbod aantenemen.
ij zijt wel, zeer wel onderrigt van den staat van mijns vaders kantoor - maar het is bij hem een vaste regel, om niets te doen, dan met zijn eigen kapitaal
in een meisjes hart te willen lezen is even goed, als bij nacht op zee uit het venster te willen kijken of het nog stormt.
Men ziet niets en de wind blaast onze muts nog af op den koop toe
Uli, ik heb vrouw noch kind op de wereld.
Ik ga op reis, en zoolang ik er niet ben, zorgt gij voor alles.
Blijf ik langer dan twintig jaar weg, zonder dat ge wat van mij hoort, geloof dan maar, dat ik dood ben
Blijf even bij het vuur, dan zal ik eens zien, of ik hem met mijn mes aan kan.
Als hij bezig is zijne prooi te verscheuren of het bloed uit te zuigen, hoort of ziet hij niets!
' Voorzichtig, in gebukte houding, sloop de gids naar de zijde van het bosch;
zoodra hij buiten den lichtkring van het vuur was gekomen, veranderde hij van richting en wendde zich naar de rivier
Op dat oogenblik hield men op met kloppen.
Het was omtrent acht uur;
maar het midden van den donkersten nacht zou helder dag zijn geweest, bij de duisternis, die in de opene lucht heerschte
zoo zal ik u stellen tot eene eeuwige heerlijkheid, tot eene vreugde van geslachte tot geslachte!
gij zult mij zeggen dat ik niet wel overwogen heb wat ik onderneem
voel eens!  vervolgde hij, en liet haar op Toms hand vallen.
Welnu, ik zeg u, die vuist is zoo hard als ijzer geworden van het neerbeuken van negers
en naast het bed neervallende bekende Jo, onder een stroom van berouwvolle tranen, al wat er gebeurd was, de hardheid van haar hart ten diepste veroordeelend en onder snikken haar dankbaarheid betuigend, dat de zware straf, die haar had kunnen treffen, haar bespaard was
En werkelijk kwam zij nog dienzelfden dag bij Anna;
maar haar toon was reeds aanmerkelijk anders als vroeger.
Zij liet zich klaarblijkelijk veel op haar moed voorstaan
terwijl alle goede onderdanen des konings gewaarschuwd werden om in dien nacht binnenshuis te blijven, en ook hunne kinderen en onderhoorigen thuis te houden
Den tijd, die er noodig was, om van de woning, deze of de volgende dwarsstraat te bereiken had de ongeduldige jongen op den gis berekend;
het kon niet langer duren, dan hij noodig had om met zijn' haastigen stap naar het kruispunt terug te keeren.
In de laatste drie uren was er derhalve niemand het huis in- of uitgegaan
en dat hij ze in zijn hand hield, terwijl hij zich door haar aanschouwing liet verblinden.
Nog nimmer had hij iets van zich laten hooren, dat op ontevredenheid of verzet geleek.
Zwijgend doorkruiste hij het gebergte en deed hij zijn' arbeid, alleen levende voor zijne vrouw, de stille
alles was stil, en eenigszins geruster zette hij zijn weg voort.
Eensklaps meende hij, juist toen hij zich omkeerde, dat zich iets in de straat, ver achter hem, in de duisternis bewoog
Men moest op de een of andere manier het publiek verbaasd doen staan, doch niemand wist aan te wijzen waarin die stap zou bestaan.
Eindelijk hoorde men een oude juffrouw onduidelijk mompelen: Exeter Hall
Men kan even goed zeggen: zesmaal honderd duizend francs!
ik hoop althands, dat mijn krachten het zullen toelaten.
Maar gy gaat toch met my, niet waar?
' 'Wat my betreft,' zeide Mevrouw Musch, 'ik laat u vrij in deze zaak;
Toen Emily weer sterk werd, zei baas Peggotty, na nog een korte poos van stilte, dacht zij er aan om die goede vrouw te verlaten en weer naar haar eigen land te gaan
En het was een oude afspraak, dat ze dokter's honden zien zou.
broeder Syard is een vroom en getrouw man, die mijn bedoelingen en inzichten volkomen weet te vatten.
Zoo hij wat meer overwicht bij de broeders bezat, zou hij niet ongeschikt zijn, om den ouden broeder Prior te vervangen
en brengt altijd zoo wat een liflafje met, als kostelijken zoeten wijn en aftreksel van lindenbloeisels met een mengsel er bij, dat zij zelvers maakt en zoo voort: ik hoop maôr, dat we heur niet kwijt raôken;
want zij zeggen, ze gaôt trouwen met den Ambtman
die beelden van Christus en Zijn apostelen op de verschillende treden droegen;
waar beelden in nis aan nis stonden langs den heelen wand, gevels, ingelegd met veelkleurige stukjes glas, en gevels, die gerand en geruit waren
want wat gij te doen hebt is op Sir Leicester Dedlock, baronet, te passen, en dat zult ge niet met schreien doen.
Wat uw zoon betreft, hij is behouden, zeg ik u, en hij laat u zijn gehoorzamen groet doen
en zonder u, elkander naderhand niet zoo dikwijls zouden hebben ontmoet.
want ik had gebruik gemaakt van myn vele
al had ik wel terug willen keeren maar toen was het te laat.
En ik mocht nooit aan u schrijven, en op het laatst toen alles op was toen dorst ik niet meer.
Toen wou hij wel dat ik schreef, om geld, maar dat wou ik niet.
Och, mama, mama, mama, snikte zy, en hield het mishandelde miniatuurbeeldje omhoog, als om de reden harer droefheid te verklaren
op Louis' gezicht was ongerustheid zichtbaar, en de fijn geteekende wenkbrauwen en mond van Louise trokken een weinig samen, toen de vierkante gestalte van van den Broek zich langzaam
totdat ge Philemon en Baucis zult zijn.
Doet zoo, dat wanneer gij bij elkander zijt, u niets ontbreke, en dat Cosette voor Marius de zon en Marius voor Cosette de wereld zij
in allen gevalle zijn zij die strijden niet te laken;
een van beide partijen bedriegt zich ontwijfelbaar;
het recht staat niet als de colossus van Rhodes tegelijk op twee oevers, met den eenen voet in de republiek, met den anderen in het
als verwachtte zij van hem een opheldering;
maar haar broer schudde zijn hoofd en deed Martin dezelfde zwijgende vraag.
Martin nam geen stoel, maar ging naar het raam en keek naar buiten
En hoe zijn beentjes dien dag ook gedribbeld hadden, hij begon van nieuws te dansen en te springen, dat al de matrozen er pret in hadden.
En op die wijze nu is Paddeltje met Michiel de Ruijter door de zoo gevreesde Duinkerker kapers ongedeerd heen gekomen
menschen hen zij dezelfde gewaarwording als vroeger: eene onwillekeurige huivering;
eene oogenblikkelijke aandoening, die eenigszins naar vrees zweemde
Met verdubbelde aandacht luisterde hij naar de bewegingen der vijanden.
riep Jo, haar bij de schouders vattende met zoo'n woedenden blik dat ze een moediger kind dan Amy, zou hebben doen schrikken.
Ik heb ze niet, en weet niet waar ze zijn, en ik geef er ook geen zier om
want hij stond opgetogen in verrukking over den engelachtigen glimlach, die er mede gepaard ging, over de bevallige uitdrukking van Madzy's gelaat, over de hemelschoone oogen, waaraan de koorts een buitengewone levendigheid bijzette
Intusschen beefde Marius.  Hij meende, dat zij hem stellig moest hooren ademen.
Zij ging naar het venster en zag naar buiten, terwijl zij luide, met de half zinnelooze uitdrukking die haar eigen was, zeide
Wij zijn de aristocraten, maar niet diegenen, die niet zonder de aalmoezen van de grooten der wereld kunnen bestaan en die men voor twintig kopeken overal kan koopen
Zij legde, terwijl ik nog sprak, zachtjes haar hand op mijn mond, en een oogehblik later was zij bij haar vader, die juist de kamer binnenkwam, en leunde liefkoozend op zijn schouder
zonder dien verder te erkennen, om zijne keizerlijke naïviteit, zijne jongensstem, zijne jongensoogen, zijn handdruk: het eenige, dat hij haar gegeven had;
en het was in haar een zeer vreemd trotsche wellust
O mijn beste moeder, het kan niet anders dan verkeerd zijn, een dochter die nog zoo jong is, toe te staan, zich te verloven met een man van wien wij zoo weinig weten, en dat op zulk een twijfelachtige geheimzinnige manier!
De kleine dame strekte haar beide armen uit, want zij was een danseres;
en dan lichtte zij haar eene been zoo hoog op, dat de tinnen soldaat niet wist waar het was
Wat had zij zich dikwijls voorgesteld, dat ze zoo zou rijden met hem!
Wie weet, als ze de oogen opende, of ze hem niet naast zich zou zien zitten.
Het was gek, maar toch keek ze haar bruidegom in het gelaat, en het trof haar toen, dat hij zoo in gedachten verzonken zat
Daarop de geboorte van onzen zoon;
daarna onze kroning, op het oogenblik, dat Liparië in zijne fondamenten geschokt scheen!
En nu, Othomar te Lipara, om het nieuwe constitutioneele ministerie
maar aan deze beweging bemerkte hij, dat zijn vermoeden juist was, en, terwijl hij haar hand ruw wegduwde, greep hij snel de schrijfportefeuille, waarin hij wist, dat zij haar gewichtigste brieven placht te bewaren
Het is wel mogelijk, dat hare schoonheid en al de staatsie en glans, die haar omgeven, hem slechts des te meer smaak doen krijgen in datgene, wat hij op het oog heeft, en hem des te onverzettelijker
als wisten zij, dat er beneden vaten vol ouden kostbaren portwijn lagen;
en het kwam mij voor dat zoowel Engeland als het recht inderdaad heel moeilijk stormenderhand te nemen moesten zijn
of op een' ander tijd voer hij hevig tegen hem uit en bejegende hem met scheldwoorden, zoodat MAURITS zich deerlijk bedrogen zag in de hoop, die hij opgevat had, van eenen aangenamen reisgenoot in den broeder van MARIA te zullen aantreffen
Zoo ging het: als men eens iets dols deed, verviel men van de eene dwaasheid in de andere, en zij zou nu moeten redeneeren tegen haar eigen gevoelen in.
en aan wie Mevrouw Lizzy haar mousselinen japon zou geven, als zij haar nieuwe zijden had laten maken en hoe de jongeheer Shelby een bruin veulen zou koopen, dat de staatsie van het huishouden zou vergrooten
Intusschen had zich Cosette weder hersteld, door hem in de oogen te zien.
Och, zeg het mij, opdat ik gerust kunne slapen
dat zij'n beetje teruggetrokken was, en hijzelf voelde enige spijt van zijn voorbarigheid;
hij had tenslotte toch wel enig misbruik gemaakt van de omstandigheden Daarbij kwam, dat de ziekte van het kind andere gelegenheden uitsloot