AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en belangrijk stuk van ei leert ons, hoe dit geschiedde. n dat jaar werden eenige oude lieden
Te huis gekeerd, vereenigden wij ons in de zijkamer, om aldaar de gasten af te wachten, die Tante ten eten genoodigd had, bestaande, behalve uit de beide Heeren Blaek, uit mijn nieuwen compagnon, den Heer Van Baalen, en uit zekeren Kapitein Pulver, die voor de firma voer
Dank je, dank je, hervatte hij, toen hij de banknoot van vijf pond, die de oude koetsier hem toereikte, in zijn zak stak; zeer verplicht, mijnheer Weller
Er staat daar binnen iemand te luisteren, riep hij, zich scherp naar Bintrey wendende. Er staan er twee te luisteren, antwoordde
en voor een loon dat een Klein Brittanniebeterpassen zou dan Groot Brittannie. Maar eindelijk
droomerig, dweperig, vol allerlei vage denkbeelden. En dan. met Frank spreken? Waarom, waarover? Hij begreep er niets van
De vooruitgang moet aan God gelooven. Het goede kan geen goddeloozen dienaar hebben. Een godloochenaar is een slechte leidsman van het menschelijk geslacht
of dat lid van het gezelschap, dat men het liefst heeft, komt niet; of iemand, wien men gaarne zou willen missen, komt wel; of er vallen een paar kinderen in het water
naar wensch uitvalt, wij den uitslag onzer beraadslagingen aan hem zoowel als aan al de vroome dienaars zijner Katholieke Majesteit die zich hier bevinden, zoo spoedig mogelijk zullen bekend maken
Wel! dat verheugt mij. Wij zijn nog te zamen aan de academie geweest. Hij was een mijner beste vrienden. Hij heeft mij ook met hooge achting over UEd. gesproken, zeide Reynhove, en mij gechargeerd, UEd. zijne complimenten te brengen
en het onrustige van zijn uitzicht weder voor den geest komen. Hij kon het kind liefhebben, en toch een schurk van de ergste soort wezen
Nu freule Constance, huiverig en met hevige hoofdpijn thuisgekomen, al twee dagen haar kamers hield, was het Claartje nooit te veel haar gezelschap te houden. Telkens kwam zij uit zichzelve, allerliefst lachend, bij tante binnen
stand, maar ging eindelijk stroef open, en nu vermengde zich met een koortsachtigen smaak in zijn mond
en dat wel vlak achter het paleis. Het kind zag haar aan, met zijn ernstig rood gezichtje. - Ja, mama, beaamde het zacht. - Wat is er gebeurd
Ik hoop lang hier te blyven. Weet je wel, Verbrugge dat onze roeping heerlyk schoon is? Maar weet je ook wel dat ik alles wat ik je zoo-even zei, eigenlyk van u had moeten hooren
Dit duurde evenwel slechts een oogenblik. Hij naderde zijn vrouw en zeide zacht tot haar: Dat ding kost ten minste dertig francs. Geen gekheid. Dien man moeten wij zien in te pakken
Alfred, hemam Grace, terwijl zij de hand op zijn sdhouder legde en zeer ernetig keek, ar is iets in dezan brief
Wat schort er aan, Betjen!' riep de bezorgde Tante: 'gy wordt bleek: men zoû zeggen, dat gy vermoeddet, dat die brief slechte tijdingen behelsde
Doch nu naderde tromgeroffel, dat de komst van den Schout en zijne schutters aankondigde. Aan alle zijden werd de markt afgezet. Het gejoel verminderde, de kreten werden gesmoord
Toen de zon onderging, lag de schoone koningstad met kerken en koepels voor hen. En de koning bracht haar in het kasteel, waar groote fonteinen in de marmeren zalen sprongen, en waar schilderijen aan de muren prijkten
dat er ten allen tijde zeer verstandig uitzag, was thans nog belangwekkender door de stille waarneming van het spel
dit duurde niet langer dan het vluchtend gedacht der mensen. Eensklaps bemerkte hij het gevaar van zijn vriend, hij wierp de beenhouwer, die zijn bijl reeds boven het hoofd van Deconinck had geheven, voor zijn voeten op de grond, en schreeuwde: Houdt op, mannen! Houdt op
hoe hij dan het huwelijk inzegent van Tassillo en Editha. Editha is vreeslijk zacht en lief en van Editha heeft Raoul altijd gehouden. Berthalda daarentegen, is hartstochtelijk. Nu, ik vertelde je
ja, ik was er ten laatste niet verre af, om die toe te schrijven aan den invloed van den brandewijn, dien ik genuttigd had, en die misschien van beter en sterker allooi was dan de geestrijke dranken, welke men in andere landen tapte
waarom zegt gij iets, dat gij niet ernstig meenen kunt? Want hoe kunt gij boos zijn, omdat ik blij en tevreden ben
en daarna trad, pratende en lachende, en zulks te meer naarmate zij met die opkomst eenigszins verlegen waren, dat mengsel van virtuozen
De jongste broeder bleef achterafstaan. De oude vrijer zette zich, dicht bij den grijsaard, op een stoel
De afgevaardigde der plaats, die overal concurrenten meende te zien, maakte zich weldra over deze godsdienstigheid zeer ongerust
In veel minder tijd dan er noodig is om dit te beschrijven, was de eerste door het. volk heengedrongen en had hij Pickwick in het rijtuig geholpen
Ik moest mijn leven onderhouden met de wilde vruchten, welke ik aan de boomen, en met schelpvisschen, die ik aan het strand vond
Zij komen van die zijde. Maar terwijl zij trachtte kalm te schijnen, beefden haar lippen. Vergeef mij, dat ik gekomen ben
Mij opbeuren! Ik was al opgebeurd. Ik zeg u dat, en gij zegt nog meer, en ik zeg nog meer, en gij zegt nog meer
telkens kwam het toch weer bij hem op, en deed hem ontwaken. Maar hij ontwaakte nooit om berouw te hebben en van zijn voornemen af te zien
Uit den aard der zaak is elke zoodanige overheersching eene tijdelijke. De geschiedenis leert zulks. Eenmaal moet de band verbroken worden
of hoe hy zoolang omtrent haar wezenlijken aart misleid was geweest. Helaas! hy zag niet, hoe, op dat oogenblik
Ik heb gezegd, dat wij ons vertrek moeten verschuiven tot den derden dag, en jij hebt daarop geantwoord
Dat is mooi! Die komt ons allebei toe! riep Lewin en snelde met Laska de struiken in om de snip te zoeken
Buck kende geen genade. Hij had te goed de Wet van Knuppel en Tanden geleerd en hij miste nooit een voordeel of trok zich terug van een vijand, wanneer hij dien op weg naar den Dood had gebracht
klouterde zij, met inspanning van alle krachten, op het achterbankje, en verloor daarbij voor altijd een van hare schoenen
maar de kapitein bloosde plotseling verlegen, wendde het hoofd af, en de vendumeester bracht hem nogmaals in verwarring
en daar nog die zelfde kunst, schoon in grooter volmaaktheid, ter zelfder plaats werd uitgeoefend, trad hij de werkplaats binnen en nam met aandacht de onderscheiden bezigheden derzetters en drukkers waar
Pas dus op, de bedrieger is in staat, de wol te verkoopen, voor ze afgeschoren is met de schapen er bij, en het geld op te strijken en zich uit de voeten te maken
voortging met betalen. Iedere zes maanden ging hij de kinderen eens zien. Hij merkte de verwisseling niet op, en Magnon zeide: Wat gelijken ze sprekend op u, mijnheer
Dezen naam had hij waarschijnlijk te danken aan eene verhandeling, waarin hij, even keurig als klaar, een middelweg afbakende, op welken de strijdende richtingen zich, heel gemakkelijk en tevens
Zij kon niet lezen, en daarom zette zij zoolang den bezem in een hoek, en bracht den brief aan haar juffrouw. Het was een uitnoodiging van de kaboutertjes om een kind ten doop te houden
Het IJslandsch toch heeft zooveel met de talen van het Noorden gemeen, dat men, vooral ook, wanneer men met een zoo goed geheugen bedeeld is, als het geval van BLOMMESTEYN was, door de
Gij hoordet den heer Lightwood spreken van eene zwarte misdaad ? Ja, John. Zijt gij voorbereid om ronduit te hooren wat hij bedoelde? Ja, John
Het drinkgeld werd gegeven nadat er nog eene wijl over het bedrag was geparlementeerd; daarna voelde Antony zich den hoed op het hoofd drukken, en zijn persoon vooruitschuiven, zoo snel vooruit, of zijn eigen voeten hem niet meer
evenwel wil ik u niet als slavin beschouwen, maar wel als gebiedster, wier minste wenschen ik mij steeds zal gelukkig achten te kunnen vervullen
Op zekeren dag in volle zee zijnde, werden wij door een' verschrikkelijken storm overvallen, waardoor wij uit den koers geraakten. De storm hield vele dagen aan
Daar zij een talent heeft, dat op bagagewagens en dergelijke zetels tot volmaaktheid is gebracht, om overal op haar gemak te kunnen zitten, wipt zij op eene hooge ruwe bank
en dacht dat gij ze geplant hadt; maar zij schijnen niet frisch te groeien. Zij groeien zooals de Hemel wil, zeide de oude man
dat hij nog een dochter op Adeelastins in leven had: en verveling of nieuwsgierigheid, meer dan ouderliefde, dreven hem
die vrijaadje en zagh het wonder aan, Bespiedde die vrijaadje, die vrijaadje. En hebben teedre traantjes, zei zij, zoo groot een' kracht, Waarom en is het
en ik begreep mijn leven, dat voor mijne onderdanen zoo nuttig kon zijn, niet langer aan de wisselvalligheden van dit bedriegelijke en gevaarvolle element te mogen blootstellen. De wind was ons gunstig
Zestig jaren, meerendeels in werkzaamheid op zijn kantoor doorgebracht, hadden Roda's haren gedeeltelijk doen grijzen; zijne houding evenwel was kaarsrecht, en forsch en krachtig was zijne stem, als die van een' man van veertig
daarna hervatte zij haar werk, zonder iets te zeggen, want er kwam juist eene andere boot, die veel van de hunne had, maar in ONZK WEDERZUDSCHX VRIEND. beter toestand verkeerde
Het maakt haar zoo stom als visschen; en als eene van haar begint en maar eens jankt, wel
Ze voelde, dat ze met haar hoofd op zijn schouder lag; ze hoorde zijn adem. Iets als kilte liep haar langs de schouders
Ik wil u afhouden van uw eigen verderf te zoeken,' zeide Buat: 'laat gy voor het welzijn van het Land hen maar zorgen, aan wie zulks is opgedragen. Zie,' vervolgde hy
maar die meesters waren hoogst inschikkelijk voor eene rijke jonge schoone, en zy deed met hen wat zij verkoos, evenals met ieder ander
zoo heb ik haar genoodigd om hedenavond bij mij te komen en deel te nemen in de stichtelijkt onderwijzing, die ik naar mijn vermogen poog te geven aan wie dorst heeft naar de wateren des levens
of zooveel mijlen per uur af; hier de biezen, ginds de lelies. niets onzekers of onrustigs
toen had ik hem wel om zijnhalskunnen vallen om hem te bidden en te smeeken, dat hij nog uren lang daarmee voort mocht gaan
Ik kan mij geen gezicht en geene houding verbeelden, die meer voorzichtigheid en besluiteloosheid, eene bestendige neiging om iets te doen
Er volgde geen antwoord Marie was bezig de handen, die ze had gewassen, af te drogen, en zij deed dat met grote nauwkeurigheid, zonder hem aan te zien
Juliaan snikte en kon nauwelijks lezen van aandoening; hij hief de oogen ten hemel, kuste het dierbare geschrift, en drukte het aan zijn hart in onuitsprekelijke blijdschap
Ik kan niet begrijpen wat het is, maar ik voel het om me heen en in me. Het is als eene stem en soms is het als een oog, dat me aankijkt
totdat op zekeren dag de edele Egmond zelf, na eene korte woordenwisseling met mijne ouders, mij met zich nam naar Brussel, waar ik in zijn huis opgevoed zou worden met zijne kinderen. Later heb ik de reden van dezen maatregel begrepen
en het eigenlievend menschelijk hart te lokken en te winnen, om het met zich opwaarts te voeren bij hunne vlucht hemelwaarts
Er werd aan haar deur geklopt. Ze schrikte. Zou dat Nanni wezen om den brief? Doch, dat kon niet, want Nanni liep meestal zoo maar binnen. 'Wie is daar
Vervolgens houdt gij je mond, en maakt dat de smeltkroes gereed is; anders hebt gij niets te doen
Jozef! neem dat paard van mijnheer en breng het naar den stal. De dikke jongen slenterde langzaam weg met het paard, terwijl de oude heer, zijn gasten goedhartig beklagend
doch hunne eigen lichtgeloovigheid brachten ze niet in rekening. Zoo werd het Vrijdag, de achtentwintigste Mei. Tengevolge der belegering stonden handel en nering bijna geheel stil
Hij was als de priester die al zijn hostiën in den wind ziet strooien; als de fakir, die een voorbijganger ziet spuwen op zijn afgod. Zulke dingen mochten niet straffeloos in zijn tegenwoordigheid gezegd worden
alles, tot zelfs de verandering in zijn kleeding, sedert hij de uniform had afgedankt, behaagde haar evenals een doodelijk verliefd jong meisje
n schoon wij, helaas! van de oorlogen veel hebben te lijden, het ijnvat heeft men ons altijd gelaten, en den atechismus kan men ons niet ontnemen
Maar wat was dan dat gedruisch? Het was volkomen windstil. Zelfs de kleinste takken bewegen zich niet vanzelf; het moest, zoo niet de wind, dan een mensch zijn
gij kunt mij vrijelijk alles zeggen. Van welken aard is zijne ongesteldheid? Hoe noemt gij die
Holmes slaakte een kreet van voldoening, toen hij dit naderde. Een indruk als van een bundel telegraafdraden was in het midden. Dat was het spoor van den Palmerband
De verstandige Leeraar prees het ondertusschen zeer, dat men om deze zaak HILLEGONDA niet geboden had, het Zanggezelschap vaarwel te zeggen
Meestal begreep de Javaan, en maakte zich klein, en kromp in-een aan den rand van den weg, en ging als loophurkende voorbij. Een enkelen keer, onwetend, pas uit zijn dessa
In zijne oogen was zij bijna iets goddelijks; en wanneer haar gouden hoofdje met de donkerblauwe oogen van achter eene grauwe katoenbaal te voorschijn kwam
waarboven ook het kanon zijn saluut deed heen daveren - ging het schip zijn reis aanvaarden naar het vaderland. 'Ziezoo, Jantje, ga nou je handen maar eens wasschen,' zei de bootsman tot het matroosje, dat lachend
en de geheele vergadering, zwart en bruin, stoof de deur uit naar de galerij, gevolgd door Eva, die een grooten zak medenam
Van het korte uitstapje behield ik onuitwischbare indrukken. Ik wil volstrekt niet de grootschheid van Noorwegen verkleinen, maar men kan eigenlijk die beide landen van zoo verschillenden aard niet met elkaar vergelijken
Coquet nest, dacht Tonie, maar er was toch iets dat hem aantrok in die coquetterie. 'Den Gracieux heeft u gezien,' ging zij voort, 'nu Clair de
Bets slaapt; spreek zachtjes en vertel er mij alles van. Die Moffat is toch niet hier geweest? vroeg mevrouw March op tamelijk scherpen toon. Neen, ik zou hem de deur voor den neus hebben toegegooid, zei Jo, terwijl zij bij haar moeder op den grond ging zitten
om haar nog terug te roepen. Maar zij waren al te ver. En hij riep niet. En heel treurig ging hij weêr naar binnen, en gooide zich in een
Al moge het ook eeuwig nacht voor mij worden, een minuut als deze is rijkdom genoeg! En hij kuste de tranen uit haar oogen; zijn mond raakte den haren aan
Reeds lang heb ik daarnaar verlangd, en ik mag voor u niet ontveinzen, dat dit verlangen zoo toeneemt, dat ik voor kwade gevolgen vrees, indien daaraan niet spoedig voldaan wordt
Ik heb hem vermoord. Neem me op je rug, Donsje, en breng me bij hem, riep de jongen. Ze vlogen weg, en Akka ging meê met de wilde ganzen
van gezien te zullen worden, of ik zag het scheepje de kreek binnen loopen. De grijsaard en de slaven gingen weldra aan land, en sloegen den weg in naar het onderaardsche gebouw
Maar Haspel, die hem droeg, zei: Laat hem toch praten, dan denken de vogeltjes, dat wij, kraaien, aardige, grappige vogels geworden zijn
Hij merkte haar het eerst op, toen zij beide een concert bijwoonden, waar eene symphonie werd uitgevoerd, die ieder prachtig vond, behalve onze GEORGE en vele anderen, die precies deden als of zij ze mooi vonden
Niemand kan ooit de plaats innemen, die nu leeg is. Gij zult het wel onthouden van dat geld, want er ligt altijd wat voor hem klaar
zedelijk.' Evenals de oude Rivière bij zijn leven de geweldigste stormen over zijn hoofd liet gaan, zoo trotseerde Louise kalm en glimlachend het ratelend onweêr, dat na haar laatste brutaliteit losbarstte
Een dik, zwart koord verried, dat de ijverig lezende man een lorgnet droeg, waarschijnlijk niet alleen, omdat het bij zijne kleeding paste, want het boek moest bijna zijnen neus raken, zoo dicht hield hij het voor zijn gelaat
Van Lowe, en grootpapa en grootmama Van der Welcke waren oud, en oom Ruyvenaer en tante, die waren oud, en heel, heel oud. mummies van oudheid, waren de twee oude tantes, tante Rien, tante
Ik begrip u, maar ik wilde u mijne diensten aanbieden. Een brief aan Ristic of aan Milan zou wellicht nuttig kunnen zijn
niet ter wille van dat edele bloed, dat in uw beider aderen vloeit, waarop gijlieden zoo fier zijt - en dat - u toch prikkelt om tegen elkander op te bruisen, maar ter wille van dat heilige bloed, dat voor u gevloeid heeft aan het kruis
Er sleepten zich twee weken vol heet geschroeide zomerdagen voort, dat hij wachtte, steeds te moê, de minste poging te doen Frank over te halen heen te gaan van hier
Juffrouw Barbara komt, ijlings haar boezelaar afdoende en achter de keukendeur werpend, nader, en als zij Dorus ziet, reikt ze hem de hand, met de woorden
Zij verzet zich nog eenigszins en zegt: Het is niets; maar nauwelijks heeft hij zijne vingers op de gekwetste plek gelegd, of zij beurt haar hoofd op om het naar het licht te houden
Zij was diep blauw en bewogen en van schitterend schuim overtogen, en zij scheen eindeloos, eindeloos
Kleine Gervais! Maar zijn geroep smoorde in den nevel, zonder zelfs een echo te wekken. Nu fluisterde hij nog flauw en nauwelijks hoorbaar: Kleine Gervais
zooveel ge lust; dit is je niet verboden. Zoo sprekende, trok de Afrikaansche toovenaar een ring van zijn vinger, en stak hem aan den vinger van Aladdin
met een oogwenk had opgenomen, deden den vriendelijken glimlach weder verdwijnen en het norsche gezicht opnieuw voor den dag komen. Zij hernam droogjes: Kom binnen, vriend
Dan schertsten zij en waren vroolijk, zoo vroolijk als geen van beiden zich ooit herinnerde geweest te zijn. In grappen verstonden zij elkaar volkomen. Hun zin voor scherts was gelijksoortig en tamelijk bizonder
Hier staat hij, zeide de baker en beijverde zich Anna's aandacht op Karenin te vestigen. Maar deze zag hem voorbij
De bode had haar het minst verwachte en wreedste bericht teruggebracht, dat zij geen antwoord zou ontvangen. Dat vond zij verschrikkelijk
ligt een uur of tien landwaarts in, misschien zijn die gezellige diertjes daar in minder groot getal aanwezig of ten minste niet zoo menschlievend.' De daad werd bij het woord gevoegd. De sneltrein bracht hen
Zijn trots had zoo'n afschuw van dit denkbeeld, dat die hem zelfs nu van. het schrijven
u bij de poort gekomen-zijnde, liet het rijtuig eenige oogenblikken stilhouden, en beschouwde met dit gedenkteeken van ouderliefde
Wij zijn niet bevreesd, Mr. Dilly!' antwoordde Willem eenigszins geraakt over den geringen dunk, dien de opzichter van zijn' moed had. 'Als het niet te lang ophoudt, zoude ik gaarne eens een troepje van die lui in hun element zien
daar hij verwachtte indiens lichaam door den degen van zijn vijand gestokene gaten te vmden. Maar toen hij niets ontdekte, en bevond, dat zip gast
William But: cher is twintig jaar jonger danik, maar hij is wel honderd jaar knapper. Zoo William Butcher Octrooi voor een uitvinding had verlangd, zou hij schranderder geweest zijn dan ik
waar noch armen noch beenen brekende, maar een massa beenen en beentjes kneuzende
Haar artikel over den Maatschappelijken Toestand der Gescheiden Vrouw was als brochure verschenen en had succes. Haar naam werd met lof genoemd onder de vooruitstrevende vrouwen
maar het was duidelijk dat het kwaad nooit berokkend had kunnen worden indien hij nooit die misleiding bedacht had. Hoeveel onaangenaaamheid en verdriet
Ik zeg: drink brandewijn, en drink zooveel gij kunt; dat maakt de dingen lichter. O, Cassy, heb toch medelijden met mij
en beschouw u als mijn' gast. Ik zie, dat gij vermoeid zijt; gij zult wel eetlust hebben, kom met mij! Hij bragt hem in zijne kleine woning
met den paradijsvogel mogelijk wel wat gedemodeerd werd geacht door dat nuffig vriendinnetje, dat haar zoo met een half woord in overweging had gegeven, of ze bij die gelegenheid niet een ander kapsel zou opzetten
De schoone Safie ondersteunde de gezegden harer zuster. Mijn vriend, zeide zij tot den drager, hebt gij nooit het algemeen bekende spreekwoord gehoord
een boek. Voor het publiek schenen de vijf jaren, die hij na zijne verzen in leêgheid had doorgebracht, niet te bestaan
Reeds de naam van Javert joeg hen op de vlucht; en Javerts gezicht deed hen als verstijven. Zoodanig was deze vreeselijke man
meisje onwillekeurig uit. Wat het beduiden moet? herhaalde Fagin buiten zich zelven van woede. De jongen
hij herinnerde zich namen, die fluisterend genoemd werden. Hij geloofde op dit oogenblik niet aan dien laster, zooals hij meende
In de kamer was, sedert Willem er ruim drie jaar geleden als boerenjongen was binnengekomen, niet veel veranderd; alleen de gordijnen waren wat meer verschoten en het vloerkleed vertoonde hier en daar den draad. Er werd gescheld
Zij hadden nog geen duizend schreden afgelegd, toen zich een vierde leger vertoonde, dat in goede orde aanrukte en van den kant van Perzië kwam
en niemand om mij te beklagen, niemand om mij lief te hebben, geen moeder Barberin? Terwijl ik hierover lag te
Wat? riep de jood uit, en sprong op. Gij wilt toch niet zeggen. zeide Toby en verbleekte
Nu zou men gezamenlijk dineeren bij de familie Ditmar, die zich uit den handel teruggetrokken had en nu even buiten de stad aan de rivierzijde eene nieuw gebouwde villa bewoonde
Waar is de overeenkomst, beestachtig Dier, sprak hij ongeduldig, tusschen eene vrouw welke uw vader niet naar den zin is en eene vrouw die gij zelve gevonden hebt
in. de gestalten, welke hunne slaperige oogen en afdwalende gedachten opriepen. Tellson's Bank in de koets had het heel druk
alsof hij, daar het zeer morsig was aan zijne vrouw het voordeel verschaffen wilde, om in zijne breede voetstappen te kunnen treden
al was hy maar een onnoozele dwerg, en al wist hij dat Baby geverfd was, voerde hij haar als eene moeder
Vervloekt lang. Hij was bijna te schor om te spreken en liet het hoofd op zijne hand rustcn tot de flesch wijn
en zoo kwamen wij, door een gang, in eene fraaie kamer, waar eene jonge dame en een jonge heer stonden, bij een groot vuur, dat bulderend in den schoorsteen opsloeg
DE GEHEIMZINNIGE WELDOENER
terwijl hij naar de zon keek. Het middaguur is reeds lang voorbij. Neemt de bijlen! Vooruit
Met zijne snaaksche uitvallen en guiterijen is hij overal gezien en weet hij dingen, die een ander niet hoort. Maar, zoo veel te beter, als Burgemeester Adriaensz. het weet
Hij bleek nu toch tegenover zijn gasten voorkomend genoeg, en slechts nu en dan lomp tegen zijn vrouw en haar moeder; hij kon, zooals zij thans bespeurde, zeer goed aangenaam in gezelschap zijn
Verrast, verbijsterd liet de moordenaar zijn opzet varen, zijn wapen glippen, dat langs de vingers van Juliaan heengleed en die schrampte, en hij vlood, onder eene akelige verwensching van zich zelf en anderen
en haar hart werd weer vroolijk; met een gelukkig lachje zonk zij in de kussens neder. Het doet mij zoo innig, innig
En buiten, in den blanken morgen van sneeuw over bergen en heuvelen en boomen, waarschuwde géen gunstige god en zweeg erbarmingloos de wijde winter
zonder eenige verkoeling aan te brengen onder de tent door, die over de kampanje was gespannen, en deed de kleine zijzeiltjes en de groote lappen aan den mast klapperen
Zij antwoordde koel en verstrooid: hare gedachten waren vervuld met het voorgevallene tusschen haar en hare zuster, en bijgevolg moedigde zij den gemaal niet aan, op dien toon der liefelijkheden voort te gaan
hy sprong op in zijn stoel en vroeg met een verpletterden blik aan den Bode: 'wat die dwaasheid beduidde?' 'Ik weet het niet,' antwoordde de Bode, de schouders ophalende en Van Espenblad aanziende
Hoe heb ik toch zoo vreemd gesproken, hoe ben ik er op gekomen? Ik weet het zelf niet meer. Het lijkt me nu zelf heel dwaas. Hij lachte even en toen, ernstig
Weifelend staat hij tegen het hek geleund. Zal hij weer terugkeeren? Zal hij verder gaan en haar nu in dit oogenblik terugzien
Zijn moeder deelde hem mede, wat haar plan was, als hij trouwde met Juffrouw Morton; ze zei dat ze hem hun bezitting in Norfolk zou schenken, die zonder grondbelasting ruim duizend pond in het jaar opbrengt
ten einde eenig bericht aangaande den slag te ontvangen: en misschien ook wel, om hem te ondervragen betreffende hetgeen haar door vader Syard was medegedeeld. Nauwelijks had Daamke haar het verlangde verslag gedaan
tot de aanmerking, dat hij aangaande den commensaal op de bovenkamers eenige zeer merkwaardige ontdekkingen had gedaan
De feiten voor de citadel van Antwerpen waren de laatste werkdadige handelingen, die men ten gevolge van den opstand zag gebeuren, hoezeer de troepen ook er naar haakten hunne landgenooten te hulp te snellen
want hij vond het vervelend, dat Prédier dadelijk weer naast haar was gaan zitten De conversatie verliep in praatjes over onderwijs en vergelijkingen tussen Indië en Europa
Jurrie was zoo mak als een lam, en ging op bevel van den koenen knaap langs eenen heel anderen weg dan dien, die voorbij zijn Vaders taveerne liep, naar Leiden
Och, houd toch den snater over duifkens en briefdragerkens! Luister, liever wat ons medegedeeld zal worden, daar hebben we meer belang bij, zeide Van der Morsch
schrikten wij eenigszins van eene stem, die schijnbaar uit den muur kwam, en een liedje zong, dat toen pas onder onze volksmuziek was opgenomen
DE ITALIAANS CI-IE GEVANGENE. Dat de Italiaansche natie eindelijk
en hij voegde er bij, dat een net voorkomen somtijds het beste verdedigingsmiddel voor een beschuldigde is
of hij nu iets gedaan had voor zijn leven. Zijn eigen naam kreeg voor hem meer sonoren klank. En geheel eigen had hij zich gemaakt aan
De kleine meid sprong ij lings op en klapte in hare handen. Het is toch een Arabische nacht, dacht
Waar gaan jullie zoo naar toe? riep een stem van boven. Zij zagen op en bespeurden Etienne, zonder jas en vest, met verwarde haren. Freddy schaterde om zijn verwilderd uitzicht
en wij hooren niets kwaads van hem; en gij blijft ook van het zelfde gevoelen, dan, ja dan, zou hij zijn aanzoek eens kunnen vernieuwen. gevoelde het redelijke, het verstandige
Zijn liefde en zorg worden niet moede, noch veranderen; ze kunnen je nooit ontnomen worden, en zullen je, hoop ik, een bron zijn van vrede, geluk en sterkte voor het heele leven
Eens, toen Grimaldi haastig van het tooneel van Covent-Garden in de kleedkamer liep, zag hij daarin tot zijne groote verwondering den hertog met twee heeren zitten praten
hem door zijnen pleegvader geschonken, met zwier bereed, wanneer hij met vlugge hazewinden, den reebok of de hazen op het uitgestrekte heideveld najoeg
ens, toen hij met zijn broeder bij het huis aan t visschen was, kwam eer acobus raandijk, andelingen door ederland met pen en potlood. eel rederik bij hen, en vroeg: 'of zij wat gevangen hadden
Neen! wellieve Vrouwe, nu doet Uwe Genade den graaf onrecht; niet dien glans heeft hij in u gezocht, daarvoor is hij zelf te eenvoudig en te degelijk
ongenegen was een vergoeding te geven voor het tijdverlies van haar zoon, en wel de mooie som van zeven shillings en zes stuivers per dag
en dat zij voor de toekomst wel bepaalde plannen had. Zij wist, dat Lewin te huis op zijn goederen ernstige belangen had
oo gij u dan niet verhardt, mijn kind! tegen de geruchten en valsche tijdingen, dan zult gij eene zeer ongelukkige vrouw zijn, al is uw man de braafste en beste man van de wereld
Had Lodewijk verteld, dat hij verliefd was op de koningin van Madagascar, papa zou niet meer verslagen hebben kunnen zijn. De jonge luitenant keek zijn vader verbaasd aan. Wat scheelde den oude
als ik weet, dat je in goed gezelschap verkeert, omdat ik weet, dat goed gezelschap nooit den verkeerden weg op
Dat zij er afgetrokken en zenuwachtig uitzag, als iemand die een stouten en gewaagden stap wil doen
zij geene WAARDE meer vertegenwoordigde in materieelen zin, kon men beter dan ooit hare gebreken zien, en het scheelde niet veel of zij verwekte afkeer
Ja, hij had den Hooggeboren heer, graaf Bagwig, den vader van zijn lordschap, ontmoet op
en huiverde een weinig terug toen hij naar Venus keek, die met zijne roode oogen stond te knippen en met zijne vrije hand bezig was in zijne zakken te voelen — als naar een lancet
Zij wendde met eene uitdrukking van minachting het hoofdje af, nu geheel zichtbaar, daar zij haar elegant krippen zomerhoedje had afgezet, want hoewel zij in den rouw was, bleek ze toch den lust niet verloren te hebben voor een smaakvol toilet
Ik begreep van den eersten dag af, dat ik mij, als ik niet evengoed als de anderen kon werken, verachting en smaad op den hals zou halen
Milverton zal deze aan den graaf zenden, wanneer hem niet voor een bepaalden datum een groote som gelds wordt betaald. Mij is opgedragen hem op te zoeken en de beste voorwaarden te bedingen in het belang van mijn cliënte
Anderen wierpen hunne toortsen in de lucht, zonder te voelen, dat ze in het neervallen hunne gezichten blaker den
Maar men moet alle bizonderheden kennen, hernam hij. Des menschen krachten hebben haar grenzen en deze heb ik bereikt
Ze behoefden echter niet lang te zoeken; want weldra hoorde men duidelijk de schoten der haakschutters knallen, een bewijs, dat de dertig mannen in eene heete schermutseling met eenige goed gewapende Spanjaarden waren
Het stuk, dat in het muziekboek volgde, was een Italiaansch lied. Kitty speelde de inleiding en zag toen vragend Warenka aan. Deze bloosde en zeide
ten anker gelegen, maar ook door de zoo nabij liggende kust van het vruchtbaar Zuidbeveland, terwijl zich ter regterzijde de oude stad Veere, met zijne zware kerk en ronde torens vertoonde
door eene gordijn van doorzichtig gaas tegen den overlast der muskieten beschermd, en met een fraai gebonden gebedenboekje lusteloos in de hand.
Als deze stukjes karton kostbare schilderijen waren geweest, of als er honderd el Mechelsche kant omheen gerold was
Evenwel verlang ik van uwe liefde nog één bewijs te zien, namelijk, dat gij voor mij zult dansen, zooals gij daar zijt. Mijn broeder voldeed hieraan op het eigen oogenblik
Ik verbeeldde mij, dat zij ziek was, en ik ging naar haar toe om haar een kus te geven, want met haar praten kon ik niet
Ik verzeker u, zeide ik, schrikkende van de gedachte om zulk eene bediende tê hebben, dat ik geene kamenier houd
De overmaat van zijn ongeluk had hem, wij hebben het reeds gezegd, eenigszins tot een geestenziener gemaakt. Dit was dus een soort van visioen. Hij zag werkelijk dien
komt het hem niet aan dekoude kleeren, wat er ook daar binnen in den wagen voor moge vallen
Onttroonde koning! Gekrompen reus! Zie, hij is voorzichtig in al zijne bewegingen; hij neemt zich in acht, om zijn hoofd niet te stooten, zijn muil niet te bezeeren, zijn staart niet te schenden
en bovenal om zijn aanmatiging, te denken, dat hij een adonis was en de bespottelijke
en in het tweede geluk mengde zich al iets van zijne menschelijkheid: zijn trots, dat hij dit vermocht. En hij had al het geluk van het worden der woorden
Als ze niet een beetje van me hield, althans genot bij me vond, gelijk ik bij haar, dan had ze me al lang een plaatsvervanger gegeven of haar gunsten met anderen doen deelen. Een mooi kind als zij moest zeker meer aanbidders afwijzen dan ze aannemen kon
niettegenstaande bleef er een lastige schaarsheid in de stad heersen. De huizen der Klauwaards waren gesloten, niemand dreef enige koophandel, en alles, behalve de roerige soldeniers en laffe Leliaards, alles scheen in de stad voor eeuwig te slapen
Dit was intusschen van latere zorg; zijn eerste taak moest zijn, zich van zijn schuld te kwijten, en te dien einde niet weêr gevaar te loopen om Van Espenblad niet t'huis te treffen
Ik wilde bidden en smeeken, maar zij lachten mij uit. De arme jongen gilde en zag mij aan en hield mij vast
niet knorrig of eigenzinnig, maar altijd aardig en gewillig was, zag zij de kleine fouten, die het meisje beging
Gode zij dank! O, Gijsbrecht, wat komt je te juister tijd! Maar spreek, Bertha, zeide Gijsbrecht, haar bij de hand vattende, wat is er, wat overkomt u
naast de verrotte bruidstaart, die onder spinnewebben verborgen was. Sarah Pocket bracht mij naar beneden als ware ik zelf een spook geweest
Gedurende het laatste jaar ben ik ziek en ellendig geweest, en ik heb het zeker niet kunnen verdragen, uit het bed te komen en in vorst en koude zoo plotseling de deur uit te gaan. Het is een strenge winter, maar nu heb ik het immers
hunne benden laten aanrukken en aan wederszijden van den weg, die naar het kasteel geleidde, geschaard, om het slot, zoodra het geruimd was, in te rukken
En zij kreeg haar. Op deze wijze kwam Inge in de hel. Daar gaan de menschen niet altijd regelrecht naar toe, maar zij kunnen er ook langs omwegen inkomen, als zij daartoe de bekwaamheid bezitten
Toen zij zich tot eene aanzienlijke hoogte boven de aarde had verheven, trof een sterk vleugelgeklap haar gehoor, hetgeen haar drong, naar dien zelfden kant heen te vliegen
daar ik weet, dat mevrouw Desvannes sinds eenigen tijd sukkelt.' 'Daarvan heb ik niets gehoord; maar nu begrijp ik, waarom zij mij in zoo lang niet schreef. Gij kent dus mevrouw Desvannes
oorspronkelijk was er in haar een liefde voor de menschen, een liefde voor de menschheid. Groote kwesties wekten emotie in haar. Maar al wat zij gevoelde vond geen
en die manchen Sturm erlebt had, zooals het geliefkoosde liedje uit die dagen zegt. Hij was nieuw geweest voor den veldtocht naar Waterloo
als achter het citsche gordijntje, dat voor Nicolettes nederige sponde was heengeschoven, zweefde, voor de oogen der bevallige bewoonster, het beeld van denzelfden welgemaakten en beminnelijken
Overigens sprak Fauchelevent niet tot hem, aanschouwde hem niet en scheen zelfs niet te hooren, toen Marius de stem verhief om te zeggen: ik ken hem
Nauwelijks had de Abt gedaan met spreken, of de man, die het onderwerp van het gesprek had uitgemaakt, trad met drift de kamer in, smeet de deur achter zich toe en wierp zich zonder een woord te spreken in een armstoel
Maar deze twee arme kinderen, tot hiertoe, zelfs door hun slecht lot, vrij goed beschermd, werden plotseling in het leven geworpen en gedwongen het te beginnen
Er kan een wiel breken, de paarden kunnen op hoi gaan, een dronken koetsier kan de diligence omsmijten
ofschoon ik beken, dat het my hard valt, na byna twintigjarige dienst, aldus gedwongen te worden, zelf mijn ontslag te verzoeken
die zulk verheven werk voor zich zelven had weten nit te zoeken, zag mijnheer Merdle er bepaald ordinair nit
Al sprekende en overleggende wond hij zich zelven telkens meer op, en de vrees, dat hij reeds te lang geaarzeld had en reeds te laat zou komen voor zijn doel, deed hem op eens zijn besluit nemen en volvoeren
Een hagedoorn,' voegde de tweede luitenant van Zijl er bij, 'verwenscht scherp.' 'Maar daar geur en pit in zit, naar ik meen,' verbeterde Smilders
over den doop van haar kleinzoon, het doel harer reis naar Petersburg en over de buitengewone goedgunstigheid van den keizer jegens haar oudsten zoon
blijft een oogenblik bestaan en barst. Deze cel ben ik! Dit treurige sophisme
en den goddelijken gemaal en het roemruchtige nageslacht. Herakles, onder de donkere eiken van Thrachis neêr liggende
De oude Bertram heeft te veel jaren dienst, man, om je enkel op je brutaal geschreeuw en gedreig de poort te openen. Heer Geszler van Bruneck heeft ons andere manieren geleerd! Ga vanwaar gij komt
ok uffrouw eentje, al kon zij niet nalaten, nu en dan het jonge meisje te onthalen op wat zij een gepaste vermaning oordeelde te zijn en wat min geduldige toehoorders misschien een verveelend sermoen zouden genoemd hebben
de beide andere passagiers waren dicht bjj hem, en op het punt van hem te volgen. Hn' bleef op de trede staan
daar stond de onhandelbare oude tafel met gedraaide pooten, bij het ledikant; en daar stond de kist waarin het testament gelegen had
was omgekomen. Hoe verplet over deze maar, welke al de zoete uitzichten van geluk, die een oogenblik te voren haar voor den geest gezweefd hadden, ter
Intusschen knalden van de andere zijde niet talrijke, maar zooals het Lewin toescheen, welgeslaagde schoten
gunde zich slechts even den tijd, zich te ontkleeden en het zwarte lint dat hij om den hals droeg af te leggen, en ging toen een bad nemen
De Selkirkketen, als scherm tusschen de stille Zuidzee en het Rotsgebergte geplaatst, ontvangt veel meer regen dan het laatste; daarom zijn de gletschers er grooter en dalen dieper in de vlakte af
Ik ben geen moreel mensch, zeide hij, en ik maak er nooit aanspraak op, om voor een moreel mensch gehouden te worden
Toen liep hij met vlugge stappen weg, door een duister woud naar zijn huis; daar was het prachtig. Hij gaf haar wat zij maar wenschte en sprak
en de regen zwiepte tegen de ruiten. Menschen en dieren wisten, dat zonder dit de lente niet komen kon, maar ze vonden toch, dat het bijna niet uit te houden was
Mag ik blijven rijsttafelen? vroeg hij. Ik ben thuis alleen. Ida is voor hare malaria naar Louis Couperus, De stille kracht Tosari en de kinderen zijn meê. Ze is gisteren gegaan. Het is een dure historie. Hoe ik dit een maand vol moet houden, weet ik niet
Insgelps, wat de drie reizigers betreft, in de nauwe ruimte van den ouden, schommelenden wagen opgesloten
altijd gebonden bleef. Eindelijk was dan die dag gekomen, dank zij den hagelslag. Wat zou er nu gebeuren
tjobah,' antwoordde ze zacht Toen volgde een fluisterend gesprek tussen beiden, tot Betsy opstond, met bevende handen de kast opende en uit haar beursje
en baldadigste van den hoop was, redde hij wel twintig malen de lurid van zijn ouden meester
Bijzonder werd de aandacht van BLOMMESTEYN, toen het schip aan een ijsveld vast gemaakt was, en de zeilen ingenomen waren, getrofsen
ook nog bij: t Ik zal haar zelf het hof maken, maar daarop kan ik geen eed doen; op al het andere wel. Daarom komt Kleinoog bij mij en kom ik bij Kleinoog
Veel te bepraten valt er wel niet. Ik zal er Dominee over spreken. Zij schokte, verschrikt maar eerst met je vader, en wees maar gerust, Dominee zal het verschrikkelijk vinden, maar ook hij zal zeker begrijpen, dat zijn zoon de meeste schuld heeft
Cosette aarzelde geen minuut. Een eenig mensch. Hij! Het was weder licht in haar geest geworden: alles was weder te voorschijn gekomen
hij had met beschaamde kaken gestaan voor het eenvoudige meisje, waarop hij zich gevleid had een gemakkelijke zegepraal te zullen behalen: en hij zag zich in de macht van een man
de vrees voor allerlei dingen deed haar, als het ware met geweld, onderweg omkeeren. Oom, oom! zei zij tegen mij
Hij zette den jongen neer in een geweldigen den, die op een hooge bergvlakte stond, en vloog toen weg. Toen de jongen genoeg naar het prachtige landschap om zich heen had gekeken
Is deze verbijstering, deze schrik, deze instorting van de grootste dapperheid die ooit de geschiedenis verbaasd heeft, zonder oorzaak
zich tot Hugh keerehde: Houd u doodstil. Zijt ge uw leven moede, om ruzie te gaan maken met drie zulke kerels
Hoe voordeelig is soms een volkstumult,' prevelde JACQUES DE BEVAL, terwijl hij een spottenden blik op zijn ouden opvoeder wierp. 'Dat domme volk
Hij springt er heen, en raakt het korfje met de bloem en ook de oude heks. Nu kon zij niet meer tooveren, en daar stond Jorinde! zij hield hem om zijn hals en zij was zoo mooi als ooit vroeger
Tom zal u den jongen brengen waar gij verkiest; niet waar, Tom? Als ik het jong vang, breng ik het naar Cincinnatie en laat het bij grootmoeder Belcher, antwoordde Loker
of gij u te groot en te wijs acht om met onze amusementen mee te doen.' 'Wat kan het mij schelen, oom, hoe die lieden over mij praten en wat zij van mij denken; zij kennen mij niet, en ik heb er geen zwak op hen te leeren kennen
Verbeeld je gerust, dat je me kent. Menschenkennis is doorgaans toch voor drie kwart verbeelding! 'Voor de menschen, die denken, dat ze anderen alleen met hun verstand kunnen doorgronden, is dit zeker waar
van het begin tot het einde hield ik mijn handen gevouwen en mijn oogen stijf toe. Daar kwam ook nog zooveel bij om mij den kerkgang te
Laten wij alleen God bidden, wanneer wij meenen dat ons een ongeluk nadert. Bidden wij Hem, niet voor ons, maar dat onze broeder niet om onzenthalve in zonde vervalle
Geen levende ziel, antwoordde de juffrouw, wij waren alleen; ik stond alleen naast de oude, toen zij met den dood worstelde
Wendela was in de daad geschokt, en wel zoodanig, dat zy ziek niet in staat bevond, eenig antwoord te geven, maar het hoofd in haar handen verborg en hoorbaar snikte
eer aan gedaan zou hebben, wierp zij zich als het ware aan lady Steyne's voeten door te zeggen, dat lord Steyne haar vaders eerste vriend en beschermer was geweest
Gij kunt gerust denken, antwoordde de kleermaakster, met menig slim knikje, dat het mij altijd de moeite waard is geld te verdienen
Ze gevoelden een groote minachting voor die mannen uit het Noorden, die immers Christenen waren, in die streken voor 'honden' uitgescholden en op allerlei manieren beleedigd werden
maak!' antwoordde de blackboy op zijn gewonen geheimzinnigen toon. 'Jacky knap zwarte man!' Inderdaad Jacky wist overal raad op. Met zijn' tomahawk sloeg hij een' vingerdikken bamboesstengel dicht bij den grond af
Met uw verlof,' zeide MOM, hem naderende en ULRICA den arm aanbiedende: 'ik zal wel voor de freule zorgen.' - 'UEd. had zulks wat vroeger moeten doen,' zeide JOAN eenigzins geraakt
Daarbij, zij wàs heel jong; drie en twintig; en op dien leeftijd is er een onbewuste levenskracht, trots alle schijnbare zwakte
Ga maar naar huis en trek wat anders aan. En om vier uur blijf je.' Ik dacht, dat hij zijn snor zou afbijten, zoo liep hij er op te kauwen. Pop zat als protest met den rug naar hem toe, maar tegen Pop durfde hij niets zeggen
als bij zich zelve zeggen: Mijn Hemel! mij dunkt, dat, zoo ik een dier menschen ontmoette, ik zou sterven, enkel door hem van nabij te zien
en geheel zijn stroef, gerimpeld, door de zon verbrand gezicht waren zeker niet innemend; zijn groote, grove mond werd zichtbaar uitgerekt door eene groote
werd het sein gegeven om de reis naar het salon te aanvaarden, en zij stonden alien op en gingen heen
Zijn omgang met den Egyptenaar was eigenlijk van de laatste weken. Asal woonde sinds het begin van den cursus in hetzelfde pension met hem, doch lang gewandeld hadden zij nooit en evenmin thuis zich afgescheiden
naar dat wat hij niet ioo zeggen Kon, nee immense vreugaeverlangen zyner voor ledereen geslotene ziel. Om daar over te spreken was hij te groot
en den doordringenden blik van den ouden jood ontmoette, bemerkte hij, dat de sluwe booswicht zijne bleekheid en zijn schrik niet zonder genoegen beschouwde
Buck begreep die stille begerigheid niet, ook niet de gretige wijze waarop zij hun lippen aflikten. Curly rende op haar vijand toe, die weer beet en
En wat is dit anders, vroeg Tante, het gezegde mijner zuster ernstiger opnemende dan het verdiende: dan een bevestiging van hetgeen ik zeide? Zijn dezen niet de mannen, die ongerechtigheyt bedengken, en die quaden raet raden in de stadt? En
Niet zoo vroolijk, of zij zeide verscheidene keer en achter elkander: Och, die arme kleine pa! Och, die arme lieve slovende kale pa
Zij hadden langzaam voortgewandeld terwijl de jongen sprak, en nu stond hij stil, om te zien welke uitwerking zijne woorden hadden teweeggebracht
om ze, toen zij zich in de bladen van den spiegel zag en in eens stil hield en zielsveel medelijden met haarzelve kreeg
Zij minachtte hem een beetje. Zij beschouwde hem niet als een man, hij kon niet wat hij wilde: zij beschouwde hem meer als een stouten jongen
En tegen het blauwen blank schitterden de blanke zuilen en driehoekte de geveldriehoek en wemelde donkerkleurig de dichte menigte der duizenden
en met luide kreten elkaâr verwondende, slachteden zij elkander en offerden haar eigen bloed op hare verlatene altaren
modellen en portretten, voorstellende Professoren in het opstaan om acht Qor, zich scheren precies kwartier over achten
maar niet de geheele wereld. Ik gevoelde wel, dat ik hiertegen niets kon inbrengen, niets kon antwoorden
Wel, mijn brave held, leeft gij nog? zeide Reinout, zich omkeerende en Daamke ziende, die hem, met vele buigingen en strijkages, een zilveren beker op een schenkblad aanbood
Omdat een koetsier zonder hinder doen kan, wat andere mannen niet kunnen doen; omdat'een koetsier, tachtig mijlen ver, met alle meisjes en vrouwen
de ridderorden der vorsten starrelen er als een firmament. Luchtig, doorzichtig in den zonneschijn, blauwnevelen de wierookwolkjes op, die
Zich onder het spreken omkeerende en met gemak ruimte voor ons makende, bleef hij, toen wij uit het gedrang waren
naar het gewriemel en gewoel, het opkomen en vervloeien, het dansen en klotsen en schuins opspatten van de groote watermassa, door het gele zonlicht in scherpe nuances getint
En waar zijn de anderen? Ontroerd knielde de Held op éen knie, om niet te reuzig te staan bij de jonkvrouw. En hij zeide
Toen Safie zoo ver met haar berigt gekomen was, kon zij niet meer, maar begon zoo hartelijk te lagchen, dat de beide andere dames en de drager moesten
Meester zal veel moeite hebben om ze uit zijnen kop te brengen. Zij zullen er toch uit moeten, zeide Legree, en kauwde op zijne pruim
Hij kuste haar, en zij kende die wijze van troosten, zij kende dat zachte streelen. Zij viel in eens mat tegen hem aan, en bleef liggen en sloot de oogen
Op het oogenblik dat hij zijn hoed afzet, seint Podsnap, volgens afspraak met mevrouw Veneering, aan die gade en moeder: Hij staat er
omdat ik mij verbeeldde, dat ik mij bijzonder goed had voorbereid; maar dit bleek een groote vergissing te zijn
Ja, antwoordde Orson, met een mondvol geroosterd brood. Gij hadt zeker nog nooit zoo iets gezien? vroeg Wisbottle
et vriendelijke dankzegging verlieten zij deze kamer, waarin door de gewigtige keuze zoo dikwerf het lot van millioenen menschen in uropa beslist werd
en het rijtuig begint te ratelen en te rollen over een schrikkelijk oneffen plaveisel. Als ware het rijtuig een groot vuurwerk
Langzamerhand kreeg Bertha haar spraak terug, en noemde zij de namen op van alle belvédères en torens, die zij in het uitgestrekt vergezicht konden ontdekken. Zij was uitmuntend op de hoogte
Een zestal kloeke en welgewapende kerels werd den loods toegevoegd, en wanneer dan een voorbijzeilend vaartuig aan boord werd geklampt, was het wel genoodzaakt zich aan hun bedrieglijke leiding over te geven, en den gevorderden tol te betalen
Dat zal nog de vraag zijn,' antwoordde de Amiraal. 'Wel, hoe heb ik het met u?' vroeg Mevrouw Musch: 'gy staat u daar te bekommeren over de vraag, wat er van Mr. Jan zal worden
Toen de derde dag aanbrak, bereidde de vizier zich voor om kloekmoedig te sterven, gelijk het een' staatsdienaar betaamt, die zich niets te verwijten heeft. Hij deed den kadi met zijne getuigen komen
welke grootendeels ledig bleven en slechts bezet werden door enkele edellieden van den omtrek, die nog onbewust waren van de gebeurtenis, waardoor het kampgevecht onmogelijk gemaakt was
dewijl hare moeder zich zoo weinig aan haar liet gelegen liggen. Hij had haar medegenomen op een reisje naar Vermont
De voetstappen van den man weerklonken zoo luid op de steenen; dat hij niet geneigd was het geluid van de zijne
e gaat nu bepaald veel belang in me stellen, omdat ik zulke gekke dingen zeg. k probeer ze telkens te onderdrukken, maar wanneer ik verbaasd over iets ben, denk ik daar niet aan
De koning verloor in hem een' wijzen, ijverigen en getrouwen staatsdienaar, en de armen beweenden hem als een' beschermer en weldoener
Hij schreef zijn eerstvolgende receptie af. Het was December, en voor de Kerstvacantie, zouden uit Batavia René en Ricus komen voor een week of tien dagen, maar hij schreef de jongens af
dat het een onbereikbaar geluk was, een geluk zoo groot, dat het op aarde voor mij ondenkbaar was
Hoe gaat het, jonge dames? riep hy haar uit den tuin toe. Een mooie morgen, frisch en zoo! Ik gevoel mij al veel beter
mij strak in de oogen ziende. Ik antwoordde, dat wij die koe gekocht hadden te Ussel en ik noemde den naam van den veearts
IV. Het liep al naar zes uur en reeds waren eenige gasten verschenen, voor de gastheer zelf te huis was gekomen
En echter scheen ik daartoe bestemd; want mijn vader bezat weinig buiten hetgeen zijn ambt hem schonk, en zijn levenswijze was niet van dien aard, dat hij veel kon sparen. Ik besloot dus, toen ik tot jongelingsjaren gekomen was, dat een goed huwelijk het eerste middel zoude zijn, om mijn doel te bereiken
sloeg het drietal uit de Meiboom den weg door het bosch naar Londen in, den grooten weg, die heet en stoffig was, vermijdende
bij — gezegd had dat hy volkomen bereid was te doen wat zy hem verzocht en dat hij er nog dienzelfden dag mede beginnen zou
Zij hadden nog geen uur gewacht, toen de geheime poort open ging en het zelfde tooneel zich herhaalde, waarvan Schahzenan getuige was geweest
Hij vroeg waar dat van kwam, en zij antwoordden, dat ze zooveel ouder waren geworden, omdat ze zoo naar hem hadden verlangd. Hij was hierdoor bewogen
als Zijn Hoogh. in rang en eer hersteld is, gelijk toch zeker eenmaal geschieden moet, dan zal men van my zeggen: daar gaat de vrouw van Buat, van den man
waarin zij het hoogste belang stelden. Een groep intiemen omringde de bruid, en daaronder bevonden zich haar beide zusters, Dolly en madame Lwof