AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en het leger des heils ging er ook op uit hij zag een heele schaar menschen in zwart en rood gekleed op een heuvel zitten en op guitaren en andere koperen instrumenten spelen langs een weg kwamen een groote menigte menschen dat waren good templars die ook op reis gingen
kroonhoorn de statigste van het elandenvolk ruigmaan met zijn dikken pels en een oude eland met hooge pooten die grootsterk heette
op veel plaatsen komt het land naar beneden bij de zee met vlakke hier en daar knobbelige velden en de zee komt bij t land met stuifzand dat het opdrijft in hoopen en wallen t is alsof ze zoo'n hekel aan elkaar hebben
als we ons vestigden op west vemmenhög en niets meer van de wereld zagen ik dacht dat je naar huis wilde naar vader en moeder en toonen wat je voor een flinke jongen bent geworden
t was zacht weer de lucht was stil en de hemel betrokken de volle maan gleed rond en groot achter de wolken voort en gaf licht al kon men haar zelf niet zien
dan heen moeten toen jarro dat hoorde werd hij z boos dat hij siste als een slang je bent even akelig als een zwart waterhoen zei hij tegen klorina je wil me tegen de menschen opstoken ik geloof niet dat ze zooiets zullen doen zij moeten toch wel weten
waren ze maar ze hielden andere roovers op een afstand een paar jaar voor dat niels holgersson met de wilde ganzen rondtrok stond de oude leidstergans akka van
en droeg hem weg toen het ventje dat onder het distelblad lag dat zag sprong hij op alsof hij den ganzerik van de kinderen wilde afnemen maar toen dacht hij er aan hoe klein en machteloos hij was
die jagers zijn zeker op de vossenjacht er waren veel vossensporen in het bosch maar die volgden de jagers niet geloof me nu
en dat was zeker wel waar want hij had ook moeite om van dien houten man weg te gaan hij had zooiets ouderwetsch over zich dat men kon denken dat hij wel honderd jaar oud was
het volgend voorjaar kwam karr op een morgen door het bosch karr karr riep iemand hem na karr keerde zich om hij had goed gehoord t was een oude vos die buiten zijn hol stond en hem riep zeg me even of de menschen wat voor het bosch doen
en men had haar een bed op den grond gemaakt s nachts had ze zoo liggen hoesten dat de kinderen meenden dat het heele huis er van dreunde
vertel me nu hoe t met vader en moeder gaat ze hebben niet anders dan zorgen gehad van t oogenblik af dat je wegging zei meiroos t allerergste is t met dat dure paard dat den heelen zomer heeft staan eten
de tonen van die fluit hun z liefelijk in de ooren klonken dat ze die niet konden weerstaan het dwergje liep voor hen uit en lokte hen met zich meê naar valby hij leidde ze in alle mogelijke kringen en bochten en scherpe hoeken door hagen en langs dijken naar
zoowel wat zijn kleur als figuur betreft dien ze ooit gezien hadden zijn eenigste fout was dat hij maar één oor had als je lust hebt ons een dienst te bewijzen zei
de jongen kon er niet diep genoeg inkomen daarom boog hij zich neer en begon de geldstukken er uit te gooien tot nu toe hadden de kraaien in een dichten zwerm om hem heen gevlogen en naar hem gepikt
en dus nam hij het aanbod van klement aan de speelman stopte zijn nieuwen aankoop in een van zijn groote zakken liep naar de schans terug en ging een van de zomerweidehutten binnen waar geen bezoekers en geen wachters waren
overal was hetzelfde vogelgewemel maar geen ganzerik hij waagde zich tot bij de hoeve van ottenby en hij doorzocht al de oude uitgeholde eiken een voor een maar hij vond geen spoor van den
de visschen hebben aangelokt want rondom de vlammen in de diepte waren een massa donkere plekken te zien die zich aanhoudend bewogen en van plaats verwisselden in de boot waren twee mannen
daar ontmoetten ze een troepje grijze ganzen die heel verwonderd waren ze te zien omdat ze heel goed wisten dat hun verwanten de wilde ganzen liefst over het binnenland vliegen
ik geloof dat de zee zelf daar aankomt zegt het land en dan begint het zich op te sieren het bekranst zich met bloemen rijst en daalt in heuvels en dalen en gooit eilanden uit in de zee t wil niet meer weten van sparren en dennen
toen hij zich omkeerde om klement larsson te danken was die al weg nauwelijks was klement de deur uitgekomen of een deftig mooi oud heer kwam hem tegen
de zes jonge ganzen die den troep den vorigen herfst vergezelden hadden dien nu verlaten en redden zichzelf in hun plaats nam de oude gans nu tweeëntwintig jonge ganzen meê
en dacht aan het oogenblik dat hij helpmij zou doodbijten maar de larven hadden zich mijlenver over de dennenbosschen verspreid en ook dezen zomer bereikte de ziekte hen allen nog niet
daar stonden de vogels dicht op elkaar en vergastten zich aan larven die daar in eindelooze massa's wezen moesten want nooit hoorde men klachten over gebrek aan voedsel verreweg de meesten moesten verder
maar er waren er ook die in de herberg zaten te drinken en te spelen en heelemaal vergaten waar ze voor zorgen moesten de jongen en de wilde ganzen waren dien avond op een eilandje in den hjälmar aangekomen dat was maar door een smal ondiep watertje van het land gescheiden
en keek er naar en toen vroeg hij of het een moeilijk werk was och ja dat is zoo gemakkelijk niet antwoordde onze lieve heer petrus bleef nog een oogenblik staan en toen hij merkte hoe gemakkelijk het ging het eene land na het andere uit te spreiden kreeg hij lust het ook eens te probeeren
en pluvieren en hier zijn geen andere gebouwen dan windmolens en een paar armoedige schuren waar wij herders inkruipen maar daar beneden op het strand liggen groote boerendorpen en kerken en pastorieën en groepen
kwamen zij die thuis waren naar buiten en vroegen wat is er is er een ongeluk gebeurd o neen maar de heele gemeente is boven op de brandplaats aan t boomen planten
maar dat was hij niet hij vloog heel tot boven de oostzee en hij was nog niet ver gekomen voor de storm hem tegemoet kwam en aan zijn vleugels begon te trekken
ze noemden het onder elkaar het vrijbosch en waardeerden het als de beste schuilplaats in het heele land toen nu de hond door het bosch gebracht werd dacht hij er aan hoe hij de schrik was geweest van alle kleine dieren die daar woonden
nu zal ik u vertellen dat smirre de vos met het afgebeten oor gevangen zat in het vossenhol op de schans zei de jongen en hoewel hij erg leelijk tegen ons had gedaan kon ik toch niet laten medelijden met hem te hebben
riepen zij de paarden toe schaam jelui je niet ossenwerk te doen schaam jelui je niet zoo te luieren hinnikten de paarden terug terwijl de paarden en ossen buiten aan t werk waren liep de hamel op de boerenplaats rond hij was pas geschoren en
een massa reizigers trokken met hem denzelfden kant uit vlak naast hem liepen rogge aren met zware halmen aan den top bloeiende korenbloemen en gele
kwam aanvliegen door rook en vuur heen op het dak van de kerk neerstreek en t gevaar afweerde in ieder geval waren de bewoners van närke ysätters kajsa dikwijls hartelijk moe maar zij werd nooit moe hen met allerlei lawaai
garm witteveer die geen tijd had om weg te vliegen beet hij meteen dood toen sprong hij op den vloer en keek rond naar den jongen die probeerde zich achter den grooten hoop werk te verstoppen maar smirre had hem al gezien en kroop in elkaar om een sprong te doen
hij insliep lag hij er aan te denken dat hij als hij met de wilde ganzen meê mocht van alle standjes over zijn luiheid af was dan mocht bij den heelen dag luieren
toen riepen dadelijk alle wilde ganzen hier wonen de boeren als heeren hier wonen de boeren als heeren op de vlakte waren ijs en sneeuw verdwenen
en waar heb je sterretje en goudlelie gelaten toen meiroos de stem van den jongen hoorde schrikte ze en het was alsof ze van plan was hem te stooten
ze dacht wel dat ze haar vriendelijk zouden ontvangen maar ze wilde niet in dat oude huis terugkomen om met vreemde menschen te praten maar om zich goed te kunnen herinneren hoe t er vroeger was geweest
en hij lachte om de wolven maar na een poos werd hij ernstig zoodra ik in t vervolg in een of andere moeilijkheid kom zei hij in zichzelf zal ik aan deze ton denken
ze had de deur gesloten om ongestoord aan haar broer te kunnen denken ze herinnerde zich alles wat kleine mads had gezegd en gedaan
achter dat zwarte zag hij in t oosten lichtblauwe heuvels maar langs den heelen wester horizont liep een lange schitterende boog van puntige rotsen van allerlei vormen
maar ook al hield hij stil en liet haar in de slee stappen dan was t nog niet gezegd dat ze gered zou zijn nam hij haar op in de
zoodat hij begreep dat hij op den top van een heuvel stond maar of die groot of klein was kon hij niet met zekerheid zeggen hij meende dat ze in een bewoonde streek moesten wezen maar hij was bang
en niets kon dan sissen t is toch niet mogelijk dat zij het is zei ze eindelijk hoe is ze bij zulk soort volk gekomen we meenden immers dat ze zou doodhongeren op öland het ergste is dat ze bij vader en moeder zal gaan babbelen en vertellen
de jongen vond het heerlijk dat mijnheer ermerik hem had opgezocht zij spraken over allerlei als oude vrienden eindelijk vroeg de ooievaar of de jongen geen lust had eens uit te gaan
de aarden kruik in het zuidwesten van smaland ligt een groote heide waar enkel heikruid groeit behalve op één plekje waar een lage steenige bergrug midden over de hei heenloopt daar groeien jeneverbessen lijsterbessen
men zei van hem dat hij heel geleerd moest zijn maar hij was zoo bang en verlegen dat hij nog nooit gewaagd had een tentamen te doen allen dachten
toen hield hij stil en begon er weer majestueus uit te zien maar kort daarop schreeuwde een andere en toen schreeuwde een derde nu kon het duikeleendje het niet langer onder water uithouden maar verscheen aan de oppervlakte
de ganzerik kwam in t meer terecht met den kop vooruit een oogenblik lag hij stil in de modder maar al gauw stak hij den kop op schudde het water uit de oogen
wie t hoogste kon komen en het woedendste schuimen maar de wilde ganzen waren niet bang voor dat bruisende water het scheen hun integendeel een groot genot te bereiden ze spanden zich niet in met zwemmen
maar opeens stoof hij brullend op een van de jonge beertjes had bij ongeluk den poot op niels holgerssons gezicht gelegd zoodat de stakker niet kon ademhalen maar begon te snuiven nu kon de berin den beer niet langer houden hij gooide zijn jongen rechts en links
die langs diepe kloven en woeste rotswanden slingerde toen de jongen plotseling een gil gaf hij had met de voeten heen en weer zitten zwaaien en een van zijn klompen was gevallen
en hij had zoo'n vreeselijken slaap maar hij durfde niet te gaan slapen uit vrees van naar beneden te rollen t was niet te gelooven hoe griezelig het was daar s nachts in t bosch te zitten hij had vroeger nooit geweten
keer toch in s hemels naam om zoo komen jelui nooit op öland allen wisten heel goed waar het lag maar ze deden hun best elkaar het spoor bijster te maken kijk nu die pijlstaarten eens klonk het
t was een heele stad met vroolijke gezellige huisjes die gebouwd werd in een streek z ver naar t noorden gelegen
hij den pot wel voor hen zou openmaken maar als loon voor dien raad vroeg hij dat zij duimelot aan hem zouden uitleveren zoodra hij hun het zilvergeld had bezorgd
de ganzen liepen naar elkaar toe staken de koppen bij elkaar en vroegen wie kan dat gedaan hebben wie kan dat gedaan hebben maar het vreemdste van alles was dat de jongen verstond wat ze zeiden
zoodat de houten man op zijn voetstuk schudde toen zei de bronzen man met sterke klankvolle stem wat ben jij voor een snuiter de arm van den houten man ging snel naar boven zoodat het oude hout kraakte
de jongen dacht dat het eigenlijk wel prettig zou zijn als hij zich niet dadelijk aan zijn ouders hoefde te vertoonen hij had niets tegen dat voorstel
ze wou natuurlijk liever jou helpen dan den ganzerik t is vreemd bataki dat je er altijd slag van hebt me uit mijn humeur en ongerust te maken zei de jongen
hij proefde van het eikenloof en de abeelenbast dat smaakt sterk en goed zei hij dat is beter dan klaver t was goed
maar ronddraaiden in zijn hoofd hoe langer hij daar zat hoe onmogelijker het hem voorkwam een oplossing te vinden dit is zeker veel te moeilijk voor iemand die zoo weinig heeft geleerd als ik dacht hij eindelijk t zal wel zoo loopen dat ik toch bij de menschen terugkomen moet
het helsche hol den volgenden dag liep de hamel rond met den jongen op den rug en liet hem het eiland zien dat bestond uit één enkele geweldige rots t was als een groot huis met loodrechte wanden en een plat dak
wat ze gehoord had enkel ganzengekakel was maar ze antwoordde neem me meê neem me meê van t jaar niet van t jaar niet antwoordde de jongen ten oosten van de fabrieken
hij wond den teugel om den arm en begon zijn wandeling dat was geen kleinigheid door t bosch te loopen met een zwaren pels maar de proost was een sterk en gehard man en niet bang voor inspanning
de kinderen hielden zveel van haar dat ze altijd hun lessen leerden vr ze op school kwamen de ouders waren ook zeer met haar ingenomen er was maar één die niet begreep hoe goed ze was
wat die had beleefd sinds hij van huis ging jij hebt het maar goed zei de student menigeen zou wel in jouw schoenen willen staan en wegvliegen van alle zorgen en bekommeringen bataki de raaf stond buiten op de vensterbank
daar had de heilige petrus natuurlijk niet aan gedacht ja hier wordt het mager en koud land zei onze lieve heer daar is niets aan te doen toen kleine mads zoover gekomen was met zijn verhaal viel asa
maar alles zag er akelig arm en vervallen uit de huizen hadden grauwe met mos begroeide scheeve muren die op het punt schenen van om te vallen in het dak waren groote gaten en de deuren hingen schuin aan kapotte scharnieren
hij hoorde ook niets om hem heen heerschte dezelfde diepe stilte die s winters gewoonlijk op t woeste veld rust toen gleden de zware wolken die den hemel bedekten plotseling van elkaar
is immers geen groote indrukwekkende stroom maar toch wordt ze veel besproken om haar mooie oevers op verscheidene plaatsen dringt ze door tusschen steile bergwanden die loodrecht uit het water opkomen
en werd een sterk en statig dier karr hield hem gezelschap zoo vaak hij kon nu niet meer uit medelijden maar omdat er tusschen hen een groote vriendschap was ontstaan
en dat was toen zij ze in een stroobos buiten op het veld had gebracht ze was zoo blij met de jongen maar ik geloof dat ik meer pleizier van hen had dan zij
gezocht en geroepen maar ze konden duimelot niet vinden ze gingen door met zoeken lang nadat de zon was ondergegaan en toen het eindelijk zoo donker werd dat ze moesten gaan slapen waren ze heelemaal moedeloos er was niet een van hen die niet geloofde dat de jongen dood gevallen was
en aan de kanten van die plasjes en kanalen zijn er een menigte goed verborgen plaatsjes waar de vogels hun eieren kunnen uitbroeden en hun jongen opvoeden zonder door vijanden gestoord of door zorgen voor hun voedsel gekweld te worden
weet je wat ik je nu voorstellen wou dat wij beiden zoodra je bent uitgerust een reis maken naar de groote vogelgevangenis en gorgo bevrijden
zaden aan de planten en t gras zat vol kleine aren met korrels gevuld en daar op het pad hij had het zeker mis maar jawel daar lag een mooie groote appel en glom in den
als het s winters sneeuwt en daarentegen mogen ze van ons zooveel wegvoeren als er boven een bepaald getal zijn het eiland is klein zoodat het niet al te velen van ons kan voeden
hoe trotsch hij er op was dat hij hier zijn vrouw mocht beschermen in de rotsen van lapland maar ook den witten ganzerik wilde de jongen niet wekken en hij ging verder
als er zich hier een vertoonde waar ik met de jongen ben dan zou er niet eens zoo veel van hem overschieten dat jij hem kon ruiken de beer ging naast de berin liggen maar scheen met haar antwoord niet recht tevreden te zijn want hij kon niet laten in t rond te snuffen
werden ze bang dat ze te lang in het zuiden waren gebleven akka zei dadelijk dat er geen tijd was om een van de rustplaatsen in smaland op te zoeken
ik zal je eens wat zeggen zei de oude gans als ik je eten zal geven moet jij tevreden zijn met wat ik je geven kan je vader en moeder zijn dood zoodat zij je niet meer helpen kunnen
ze moesten naar hem toe om hem te zeggen dat hij zich vergist had ze hadden wat geld verdiend met hun handel maar ze wilden dat niet gebruiken om een spoorkaartje te koopen ze besloten den heelen weg te voet te gaan en daar hadden ze geen berouw van
steenwoestenij om er over na te denken waarom er geen gras tusschen de steenblokken groeide of hij vloog naar het meer tisken dat hield hij voor het wonderlijkste wat hij nog ooit had aangetroffen
en was in t geheel niet bang meer toen viel t hem in dat het toch akelig was alleen de ganzen te roepen en de schapen aan hun lot over te laten hij dacht dat hij dat liever anders in orde zou willen maken hij liep gauw de grot binnen
zei karr zij houden dat voor het beste voedsel maar je zult wel beter voedsel krijgen in het buitenland grauwvel was verbaasd over de geweldige loofboomen die hun groene koepels boven zijn hoofd welfden
over ieder veld en iederen boschrijken heuvel trianut laat u groeten morgen heeft de groote kraanvogeldans op den berg kulla plaats
dadelijk strompelden de beertjes naar de berin moeder moeder hij wil niet meer spelen klaagden ze dan moet jelui hem samen deelen zei de berin maar toen de jongen dat hoorde werd hij zoo bang dat hij dadelijk weer begon te spelen toen het tijd van slapen werd en de berin haar jongen riep
maar als je niet doet wat ik wil is t gauw met je gedaan de groote werkplaatsen waren met tegels bekleed en de jongen dacht dat al zou de beer zooveel bevelen geven als hij maar kon
de heele lucht was vol klachten en gejammer maar de angst dien ze zelf voelde opende haar hart ze vond dat ze niet zoo ver van alle andere levende wezens af stond als de menschen gewoonlijk doen ze begreep veel beter dan ooit te voren hoe de vogels het hadden
daar lagen de steenen naakt zonder de fijne vlasplantenranken die ze eens hadden bekleed de steenen hadden hun mooie zilvermos en het witte prettige rendiermos verloren
om meê te komen naar zee de beken snelden zoo hard mogelijk naar de mälerrivieren en die deden hun best om de watermassa's naar t mälermeer te brengen
natuurlijk dacht ik dat het nu met me gedaan was maar hij deed me niets hij vloog regelrecht hierheen en gooide me neer midden tusschen jelui in zei hij niet wie hij was vroeg de groote witte ganzerik hij was weg voor ik hem nog bedanken kon ik meende dat moeder akka hem had gezonden om me te halen
als een van de lange bergruggen hier een top hadden z sterk en hoog dat een vos er op geen enkele manier kon opklauteren hadden we een goede slaapplaats zei de een
dit land heet härjedal härjedal härjedal kraaide de haan hoe ziet het er daar bij jou uit vroeg de jongen rotsen in t westen
het was een pracht waar je nooit genoeg naar kijken kon de ganzen hadden de streek bij omberg verlaten en vlogen naar het oosten langs het götakanaal dat was ook bezig zich in orde te maken voor den zomer
hij had zoo'n lust ze wakker te maken maar hij liet ze slapen en liep verder in t volgende boschje zag hij viisi
terwijl we boven hem zweefden riep hij blijf nu hier wilde ganzen tot alles voorbij is en als je over kolmarden vliegt zoek dan karr den hond op en zeg hem dat zijn vriend grauwvel een goeden dood gestorven is toen
dat is een meer zei karr je familie zwemt gewoonlijk van het eene strand naar het andere niemand kan verlangen dat jij dat kunnen zult maar je moest ten minste naar beneden gaan om een bad te nemen karr ging zelf in het water en begon te zwemmen
en op den top van den taberg stond akka met ijksi en kaksi kolme en nelja viisi en kuusi en alle zes de kleine gansjes hen op te wachten
sinds vader was heengegaan waren ze heel arm geworden in t begin had hij hun geld gestuurd maar daarna was t hem zeker slecht gegaan en hij had opgehouden iets te zenden
en kwamen op hen af toen nu de witte ganzerik de wilde ganzen bekeek voelde hij zich niet recht op zijn gemak hij had verwacht dat ze meer op tamme ganzen zouden lijken
in aanmerking genomen dat het voor t eerst was dat hij zooiets probeerde maar het moest wel heel veel pijn gedaan hebben want de arme jonge gans gaf één enkelen harden gil en toen zonk ze neer tusschen de steenen
over den grond als een stofwolk en de heele vlakte lag onder haar als één groote dansvloer s morgens zat ysätters kajsa gewoonlijk boven in een of anderen hoogen spar op den top van een rotsige berghelling uit te kijken over de vlakte
die buiten langs de kust van bleking ging alle vogels die hun winterverblijf bij de noordzee hadden en nu op weg waren naar finland en rusland
dat kwam misschien doordat hij noch de eland noch haar kalfje had willen dooden maar ze heelemaal zonder dat hij het wilde om het leven had gebracht maar ze leven misschien nog dacht de hond op eens ze waren immers niet dood toen ik van hen wegliep
dat is toch maar goudoogje stootte haar hard aan en ze zweeg de twee slechte zusters hadden veel om over te praten dien heelen morgen
maar dan zei altijd een van de oude ganzenmoeders wees nu niet dwaas die daar zullen nog honger en kou lijden er was één onder de jonge
dat zijn oogen ondeugend schitterden hij had een gevoel gehad alsof de raaf gekomen was om hem op een of andere wijze voor den gek te houden en hij was besloten zich niet te storen aan wat hij zou zeggen
zoodat ze met hooge vlammen ging branden en als de ertsrijders van de lax en de svart s avonds laat uit waren hulde ysätters kajsa de wegen en sporen in zulk een dichten mist dat de menschen en paarden in de war kwamen
dat gebrek dat hij te groot was zijn vleugels konden hem bijna niet dragen maar het zou wel goed zijn gegaan als hij maar zoo wijs geweest was zich boven het land te houden
den volgenden morgen ging de slang naar krule de adder die in een steenachtige en hooggelegen streek van t friedsbosch woonde aan hem vertelde hij nu van den dood van zijn oude gezellin
nu was hij toch verloren want daar stond hij die gevaarlijker was dan menschen en roofvogels dat was niemand anders dan caesar zelf de langharige jachthond die hem nieuwsgierig besnuffelde
maar toen smirre eindelijk de plaats zag waar de ganzen neergestreken waren merkte hij dat ze die z goed gekozen hadden dat hij niet bij hen kon komen de beek van ronneby
hij kreeg een berguil naast zich op den den en vlak boven hem streek een havik neer op een tak dat zouden anders gevaarlijke buren zijn geweest maar nu keken ze niet eens naar hem
maar de jonge beren vonden hem waar hij ook heenkroop zoodra ze hem gevangen hadden lieten ze hem los opdat hij weer weg zou loopen en zij de pret zouden hebben hem weer te vangen eindelijk werd de jongen z moe en
ze wordt ook vriendelijker hoe verder ze naar binnen komt stuwt haar golven minder hoog op dempt haar stormen laat groen zitten in barsten en spleten en verdeelt zich in kleine baaien en inhammen en wordt eindelijk dicht bij t land z weinig gevaarlijk
hij dacht er aldoor aan hoe verachtelijk de wilde ganzen hem den vorigen avond hadden ontvangen en hij wilde hun heel graag toonen dat een mensch toch wat meer is dan eenig ander schepsel hij riep den hond telkens toe dat hij zijn buit zou neerleggen
xxvi de overstrooming dagen lang was het een vreeselijk weer ten noorden van t mälermeer de hemel was effen grijs de wind huilde
dat zoo'n steun voor arm en rijk was en dat aan zooveel menschen in dit land brood gaf ik wil niet zei hij de beer kneep hem wat harder tusschen de pooten zonder iets te zeggen
ze rekenden op de hulp van de sneeuw de eland was zwaar en bij elken stap dien hij deed zonk hij tot op den bodem van de sneeuwlaag maar de harde korst daar boven op schaafde zijn pooten stuk
je bent zeker moe zei de raaf je kunt misschien niet langer werken neen ik ben niet moe zei de jongen en nam den beitel weer op maar ik heb al in lang geen enkelen nacht behoorlijk geslapen
jarro had nauwelijks den tijd een grasje te proeven zoo druk had hij het met wacht houden hij riep om te waarschuwen zoodra een vogel in de buurt kwam hij waarschuwde zelfs de duikereenden hoewel hij een hekel aan hen had
ze waren er zeker van dat ze hen zoo goed hadden ingesloten dat de allermeeste van honger moesten sterven toen kwamen de larven uit in het begin van den zomer en er waren oneindig meer dan het vorige jaar maar dat deed er immers niet toe als ze maar ingesloten waren
die waren uitgegaan om den brand te blusschen zij waren daar zeker al een heele poos geweest maar de jongen had zoo hardnekkig naar den anderen kant gekeken van waar de brand kwam dat hij ze niet had opgemerkt
en schijnbaar was het precies als anders maar daar moest toch ook iets aan mankeeren want hij kon er geen woord in lezen zonder gewoon weg op het boek te gaan staan
de jongen had op den top van de besneeuwde kebnekaise gestaan en op gletschers neergezien die zich beneden den steilen witten kegel uitbreidde en hij had veel andere hooge rotsen bezocht die niet dikwijls door menschenvoeten betreden werden
in het oog kijk eens zuster goudoogje wat komen daar prachtige wilde ganzen op het eiland neer zei mooivleugel ik heb zelden vogels gezien met zoo'n sierlijke houding en zie je wel dat ze een witten ganzerik bij zich hebben heb je ooit een mooier vogel gezien
het genoegen hebben naar zijn vlugge bewegingen zijn handige maniertjes om noten te pellen en zijn vroolijke spelen te kijken ze maakten gauw een oude eekhoorn kooi in orde
hij had hem op een dak neergezet en hem verzocht rond te kijken en hem gevraagd wie hij wel meende dat hier in deze stad woonde en regeerde
houd je nu stil zei de hond anders bijt ik je dood hij nam den vos bij den nek en sleepte hem naar zijn hok en daar kwam de jongen met de hondenketting aan en legde den halsband twee keer om den hals van den vos toen trok hij hem zoover aan dat hij goed
maar hij die zijn handen niet aan t werk gewende terwijl hij jong was zou misschien nooit ontdekken dat hij in zijn handen een werktuig bezat
hij hief de lantaarn op om het te kunnen zien en het dier kwam dicht bij hem en legde den kop op zijn schouder en de boer begon hem te streelen mijn best paard zei hij mijn best paard wat hebben ze je gedaan ja beste ik zal je terugkoopen je hoeft nooit meer van de plaats weg
die hij had meenen te zien waren allerlei booten en vaartuigen die om het eiland voor anker lagen aan de zijde van het vaste land waren de meeste roeibooten en
t zou ook meer dan een hoeve moeten zijn om zoo'n brand te doen ontstaan nu kwam de rook niet alleen meer van de
toen bedankten de kinderen hem en gingen naar huis zij spraken dien avond heel lang samen den volgenden dag gingen ze hun dienst opzeggen ze konden geen ganzen hoeden dat jaar ze moesten ergens anders heen
op hetzelfde oogenblik werd mijnheer ermerik wakker en kwam naar hem toe maar hij hoorde het niet de ooievaar moest hem met den snavel aanstooten om zich te doen opmerken
ze hadden alleen maar een paar tentstangen stevig in den grond te slaan en het tentzeil er over te hangen om hun huis zoo goed als klaar te hebben en ook hadden ze niet veel moeite genomen om hun huis in te richten of te meubileeren
en nu moet je gauw maken dat je wegkomt wij dulden geen menschen bij ons t is toch onmogelijk zei de ganzerik bemiddelend dat jelui wilde ganzen bang kunt zijn voor iemand die z klein is morgen zal hij stellig naar huis gaan
hij zwaaide met zijn muts en riep hoera toen hij t eerste dennenbosch zag en op dezelfde manier begroette hij de eerste grijze kolonistenhuizen de eerste geit de eerste kat de eerste kip
duimelot zat op akka's rug maar de andere reisgenooten hadden ze op een eiland in runn gelaten omdat akka meende dat ze meer schade dan nut zouden hebben gedaan
maar ze werden heen en weer geduwd en konden hem niet bereiken de oude zwanenkoning die de sterkste van allen was zette zich toen in beweging schoof alle anderen op zij en baande zich een weg naar den witten ganzerik maar toen hij zag
kan niet laten een beetje teleurgesteld te zijn maar dan gebeurt het misschien dat hij van den weg afgaat naar den kant van den berg en langs de steile hellingen kijkt en dan vindt hij op eens zveel
en dat was het zeker waardoor hij nu had kunnen bedenken hoe hij den grooten witten ganzerik er van af zou brengen om naar huis te gaan
maar toen hij daar een paar uur over in angst gezeten had zei hij tot zichzelf dat er immers nog geen ongeluk was gebeurd en dat het niet hielp of hij den moed al verloor
maar toen ze weg waren en de zwanen weer tot zich zelf kwamen zagen ze dat de wilde ganzen waren opgevlogen en neerdaalden aan de overzijde van de baai
t waren wel een negen of tien stuks en de man uit hede had geen best paard zoodat hij niet veel hoop had om weg te komen toen de man de wolven hoorde huilen en zag hoeveel er waren die achter hem aankwamen verloor hij heelemaal zijn kalmte
het was onmogelijk iets anders dan goed van hem te denken en de jongen stond met één sprong op de hand en de houten man lichtte hem op naar zijn hoed en stopte hem daaronder
met het inzouten van vleesch en t worst maken het bakken van bloedbrood en t maken van kaarsen de naaister moest ook zoowat tegen dien tijd komen en t waren een paar gezellige weken als alle menschen bij elkaar zaten om te naaien
te plagen als ze op den kant van een wolk zat en op närke neerkeek dat vriendelijk en welvarend tevreden daar lag met prachtige boerenhoeven op de vlakte en rijke mijnen en fabrieken tegen de bergen op met de langzaam
dit had twee dagen geduurd maar den tweeden dag s avonds was het plotseling licht om haar heen geworden toen ze t avondeten gebruikt hadden had een oude
al den volgenden morgen moesten ze doortrekken naar het noorden over oostgothland de jongen zou dus niets van smaland te zien krijgen en dat speet hem
terwijl ola dat zei was de visscher het strand verder opgegaan waar wil je heen vroeg de laplander ik ga eens naar je pleegdochter kijken ola dat is goed zei de laplander kom jij maar eens naar haar kijken
hij zocht tot het donker begon te worden toen moest hij terug naar het strand aan de oostzijde van het eiland hij liep met zware stappen en was heel somber
maar op een dag in t begin van den zomer kwamen alle kinderen van de gemeente waar de afgebrande berg lag bijeen voor een van de scholen
grauwvel liep snel voor hem uit dwars door het kreupelhout en karr was opnieuw bijna het spoor bijster karr karr schreeuwde grauwvel met angstig geloei merk je niet hoe het ruikt in t bosch karr bleef staan en snoof
en ze waren vol schutters die schot op schot losten de eerste groepen vogels hadden hen niet bijtijds gemerkt ze hadden te laag gevlogen verscheidene donkere lichamen zonken neer in zee en bij elk die viel
ik dacht wel dat u dat zeggen zou moeder akka zei de jongen er zijn er die beweren dat u geen liefde meer voelt voor hem dien u met zooveel zorg hebt opgevoed omdat hij leeft zooals een arend leven moet
of hij trok het naar zich toe sprong op en zwaaide het over den kant van de kist en hij was zelf verbaasd dat het hem zoo meeliep hij begreep bijna niet hoe hij dat klaar gespeeld had maar hij had werkelijk den kabouter gevangen
en hij ging daar dadelijk op af de jongen kwam eerst op een achterplaats groot als een stadsmarkt en met lange roode gebouwen omringd
hij smeedde een dozijn spijkers zoo glad en scherp en gelijk dat niemand ze beter maken kon na hem kwam de wermelander
heb je ooit goed onderzocht welke voorwaarden de kabouter die je heeft betooverd heeft gesteld om je weer een mensch te laten worden ik heb niet van andere voorwaarden gehoord dan dat ik den witten ganzerik ongedeerd naar lapland en weer terug naar skaane zou brengen
en juist toen de jongen voorbijkwam werden de balkondeuren opengezet en een geelachtig licht viel naar buiten door fijne dunne gordijnen toen kwam een mooie jonge vrouw naar buiten en leunde
en een oude slöjdleeraar probeerde haar te wijzen hoe ze een bloemstokje moest snijden zulk werk had ze nog nooit geprobeerd ze was er niet handig meê
maar mij dunkt dat we toch wel goede vrienden kunnen blijven u of een van de uwen zal ik nooit aanvallen maar
zoo nu geloof ik dat je zoowat alles hebt zei hij eindelijk en ging hijgend op de vensterbank zitten ik dank je hartelijk zei de jongen nu zal ik naar binnen gaan en met den student spreken toen keek bataki in de kamer
ik dacht wel dat hij het juist zou zijn die kleine mads me sturen zou om me te helpen vader te vinden dacht ze en ze had gelijk
die het plaatsje omgaven terwijl zij en de jongen aldoor naar beneden keken t was duidelijk te zien dat hier kinderen waren die gewoon waren om het huis te spelen
die van de schans naar beneden loopt toen hij een visscher ontmoette die met een kistje op den rug aankwam het was een flinke jonge man die vaak naar de schans kwam en zeevogels te koop aanbood
de straat die hij nu had ingeslagen was zeker die waar de stedelingen hun prachtige kleeren kochten hij zag véél menschen voor de kleine winkels staan
en die geraakten in groote opschudding toen akka zich vertoonde met een arend in haar gevolg de troep wilde ganzen was aanhoudend door zwermen nieuwsgierigen omringd die luide hun verwondering te kennen gaven
in vliegende vaart was hij op het broodje neergeschoten had het gegrepen en was er mee de lucht ingevlogen toen de jongen zag hoe de arend het broodje naar zich toe rukte had hij de tranen in de oogen gekregen
de student in den tijd toen niels holgersson door het land trok met de wilde ganzen was er in uppsala een buitengewoon flinke jonge student hij woonde op een klein dakkamertje en was zoo zuinig dat de menschen zeiden dat hij van den wind leefde
zeggen hoe ik er over denk dacht hij maar het eene uur na het andere ging voorbij zonder dat hij er toe kwam dat te doen t lijkt misschien vreemd maar de jongen had wezenlijk een soort ontzag voor de oude leidstergans hij voelde dat het niet gemakkelijk was zich
die hem den vorigen nacht zoo bang gemaakt hadden dat waren niet anders dan groote rotspilaren de jongen kon niet genoeg naar hen kijken hij meende dat als er ooit heksen geweest waren die in steen waren veranderd dan moesten zij er z uitzien
toen merkte hij dat hij niet meer in zuid zweden was maar dat de reis zoo gauw was gegaan dat ze al in smaland waren hier begon de eik al langzamer te loopen en scheen bezwaren te hebben
hij liep voort zonder de minste aarzeling tot ze bij de ingeheinde plaats kwamen waar hij tot nu toe geweest was maar toen bleef hij staan hij keek rond over de kleine ruimte
en toen hij sterven zou had hij gevraagd of ze t venster wilde openzetten opdat hij nog eens den wind zou hooren suizen en als nu deze man die zoo ziek was eens verlangde de jeugd om zich heen te hebben
zoo'n klein ding als hij zou zich wel t beste in de modelzaal kunnen verstoppen antwoordde de houten man op een smalle strook land die zich links van de poort langs de heele haven tot aan zee toe uitstrekte
om wat meer licht in de zaak te krijgen je hebt zeker wel een en ander ontdekt terwijl je boven de bergen en de bosschen zweefde ik zou je nog heel wat merkwaardigs kunnen laten zien als je maar klaar was met je werk antwoordde de
uit het meer waren gekomen en t water van zich af stonden te schudden toen schikten zij zich in een lange rij met de leidster gans vooraan
de beer liet den jongen naar dat prachtig tooneel kijken tot het blazen voorbij was en het roode vloeibare mooi lichtende staal uit den ronden kogel neerstroomde in een paar emmers
ik vraag u nederig al is mijn stem ook zwak kom leg een penning neer maar neem mijn hoed dan af o zoo de man was dus een armenbus de jongen voelde zich in de war gebracht hij had verwacht dat het iets heel bizonders zou zijn
de grond was niet vastgetrapt door alle kudden die erover geloopen hadden maar zelf zat hij met zijn misboek voor zich uit en zijn paard stond te beven en was met zweet bedekt
toen de jongen hoorde dat er zvelen waren die hem naar het leven stonden begreep hij wel dat het volkomen onmogelijk was dat hij het kon behouden hij was niet zoo heel bang om dood te gaan maar hij vond het niet prettig om opgegeten te worden en daarom vroeg hij
wat ben jij voor een snaak dat je me hier voor den gek komt houden kom maar eens onder mijn bereik dan zal ik je die gekheid wel afleeren denk maar niet dat ik bang ben
maar als je het niet weten wilt zal ik wel zwijgen en toen had de jongen weer gezegd dat hij er niets tegen had als bataki over dat geheim
om het oude landgoed heen lag namelijk aan alle kanten een groot uitgestrekt bosch berucht bij dieren en menschen omdat de eigenaars er al sinds jaren zoo bezorgd voor waren geweest dat ze t bijna niet over hun hart konden verkrijgen een boom voor brandhout te vellen ze hadden
achter hen zaten een paar honderd wolven in dichte rijen ze waren niet slaperig maar opgewekter in het donker van den winter dan ooit in den zomer
ze had het melken niet eens kunnen volhouden ze had tegen den muur geleund gestaan en verteld dat er twee boeren bij haar waren geweest om het moeras te koopen
en zoo groeit het steeds aan en als het eindelijk klaar is en op den kullaberg aanhoudt is het niet enkel een wolkje meer maar een heel groote donkere wolk z groot dat ze schaduw geeft op het veld
hij had wel kracht genoeg om voor zijn vrijheid te strijden je kunt wel merken dat hij zijn leven lang gevangen is gehouden dacht karr maar hij zeide niets
want hij was los de jongen had zijn halsband losgemaakt een oogenblik vochten ze samen maar de strijd was gauw beslist de hond bleef overwinnaar de vos lag op den grond en durfde zich niet bewegen
kom je daar eindelijk vrouw zei de koe ik dacht dat ik vanavond niets te eten zou krijgen de reiziger bleef heel verschrikt in de deur staan toen hij merkte dat de schuur niet leeg was maar hij zag al gauw dat er niets meer dan één koe stond en drie of vier kippen
en dan zou hij nu moet ik zeggen dat je flink hebt gewerkt zei de raaf ik geloof dat het gat al groot genoeg is het lukte de raaf werkelijk er uit te komen de jongen kroop hem na en zag toen bataki op een steen zitten
hij kon zich niet voorstellen dat de huismoeder hem den hals zou willen omdraaien en hij kon zooiets ook niet gelooven van haar zoontje dat uren lang naast zijn mand kon zitten zingen en babbelen hij meende te begrijpen dat zij hem even liefhadden als hij hen
wel niet aanstaan dacht karr hij sprong het kreupelhout verder in om te weten te komen hoe ver de verwoesting al gegaan was waar hij kwam hoorde hij hetzelfde tikken rook dezelfde lucht en overal viel dezelfde
dood en weg is moeten toch maar hooren hoe het in närke ging in het jaar toen niels holgersson over het landschap vloog dan kunnen zij zelf zien wat zij gelooven moeten
wat zouden ze allemaal blij zijn zij daar in het kreupelhout als ze wisten wat me wachtte dacht hij en hij kwispelde met den staart en blafte blij
en nu meende de jonge man te begrijpen dat uit de huizen waar aan zulk soort huiswerk niet werd gedaan ook de gezelligheid en de welvaart was verdwenen
en er lag wat brandhout in een hoek de pook en de kolenschop stonden ook in den hoek het spinnewiel was op een bank gezet op de plank boven het venster lagen werk en vlas een paar strengen garen
de jonge arend werd geweldig boos toen zij den visch voor hem neerlei meen je dat ik zooiets eten kan zei hij schoof den visch op zij en probeerde akka te pikken
hij herinnerde zich dat hij toen hij een kind was had hooren spreken van t kleine volkje dat onder de hut woonde
de dag van t bosch op den breeden bergrug waar gorgo duimelot had verlaten was voor tien jaar een hevige boschbrand geweest de verkoolde boomen waren geveld en weggebracht
en zij hadden hun kindertjes thuis achtergelaten en die kleintjes liepen nu met de vrouw meê door de schuur zooals hun eigen ouders gedaan hadden zij hoedden de koeien en ze werden beste flinke menschen
de grootste weide op heel öland waar de dieren kunnen grazen en spelen en zich even vrij bewegen als op de woeste velden en daar is het beroemde bosch van ottenby met de honderdjarige eiken die schaduw voor de zon geven en beschutting voor den scherpen
ze liet den kop hangen en had nauwelijks het voer aangeroerd dat voor haar lag dag meiroos riep de jongen en sprong zonder angst bij haar in den stal hoe gaat het met vader en moeder hoe maken het de kat de ganzen en de kippen
de dwerg had gezegd dat hij bij de laplanders moest wezen die ten westen van luossajaure hun kamp hadden opgeslagen en ze had gevraagd of ze daarheen mocht rijden met een
hij was diep in de boschstreek en t paard worstelde zich voort naar het zuidoosten het scheen zich werkelijk te hebben voorgenomen hem zoo ver van de kerk en de pastorie te brengen als t maar mogelijk was de proost sprong snel uit het zadel
kun je raden langsnavel wie haar en de eieren vond ik geloof wel dat ik het raden kan windsnel maar nu je daarover spreekt zal ik iets dergelijks vertellen herinner je je die groote zwarte kat wel uit de pastorie van hinneryd
ze bleven zoo hoog in de lucht dat ze buiten schot waren maar de jongen liet zich toch verleiden om op hen te schieten nauwelijks waren die schoten gelost of het dwergje sprong aan land trok een mesje uit de scheede aan zijn zij
hij begreep dat wie gewoon was te leven in licht en groen lommer aan het schitterende siljemeer hier niet zou kunnen aarden het gezicht van de stad maakte hem nog
hij rond beneden aan t strand dat langzamerhand breeder werd en eindelijk zoo groot was dat er plaats was voor akkers en velden en
maar dat was toch onmogelijk want het meer was nog met ijs bedekt toch stonden ze stil en keken rond toen zagen ze ver in het westen bij björnön en göksholmland een witten muur die dwars over t ijs liep ze meenden eerst dat het de besneeuwde kant van een weg was
ik heb gehoord dat lang geleden de wolven van de sonrots een man moeten hebben overvallen die er op uit was gegaan om hout voor duigen te verkoopen zei bataki
wat is dat zei vader want hij zag dat er letters op het hoefijzer waren ingekrast neem het ijzer uit de hoef las hij en keek verbaasd en vragend rond toch begon hij te kijken en te voelen onder aan de hoef
en menigeen dacht t is precies als in den tijd van ysätters kajsa nooit maakte ze zooveel spektakel als tegen de marktdagen t zou juist iets voor haar zijn
vooraan liep de koe met de klok om dan de stier daarachter de andere koeien en daarna t jonge vee en de kalven de schapen volgden dan in een dichte kudde dan kwamen de geiten en t laatst een paar paarden en een veulen
die mat was heel dik en prachtig maar hij vond dat het zonde was dat ze zoo verwaarloosd was zij was heelemaal kapot er liepen groote scheuren door
karr kwam niet bij den eland terug voor na den middag toen hij wist dat grauwvel goed uitgeslapen was en zijn eersten maaltijd hield je hebt wel gelijk grauwvel dat je je laat wegbrengen zei karr
maar hij kon ze niet zoo zeker herkennen als den vorigen dag de troep vloog langzamer en streek heen en weer langs het strand toen begreep de jongen dat zij het wezen moesten
als hij ooit ondeugend was geweest en de kelderdeur achter vader of moeder had dichtgegooid dan kon hij nu voelen hoe dat voor hen was geweest
hoewel ze al een uur geloopen hadden ze waren er wat verbaasd over dat het meer zoo breed was t lijkt wel of die overkant achteruit loopt zei de kleine mads hier waren ze niet beschut voor den westenwind die werd elke minuut heviger
maar liep zoo hard hij kon naar de kerk als ik daar maar komen kan dan ben ik zeker tegen alle kwaad beschut meende hij terwijl hij voortholde zag hij in eens een man
maar toen hij zich met dat doel bewoog tusschen de ondergeschikten en zag hoe er geleefd werd in de hutten der armen kwam hij op wonderlijke gedachten
t kleine ventje dat op zijn rug had gezeten zat nu op een hoogtetje aan den kant van t bosch en plukte een dennenappel uit elkaar om bij de zaadjes te kunnen komen de kinderen waren z dicht bij hem dat hij niet over het veld naar de witte gans durfde te loopen
de eland had den kop achteruit op den rug gelegd en sprong in de snelst mogelijke vaart voort hij sloeg zooveel sneeuw op dat die in een wolk om hem heen stond honden en jagers bleven ver achter hem nu en dan bleef hij staan als om hen op te wachten
toen was t hem alsof er een groote doek onder hem lag uitgespreid verdeeld in een ongeloofelijke massa kleine en groote ruiten waar in de wereld ben ik nu gekomen vroeg hij zich verbaasd af
je begrijpt toch wel waarom ik lach zei vader dat ik dacht dat onze jongen verloren was drukte me zoo dat ik heelemaal machteloos ben geweest maar nu ik weet dat hij leeft en zich goed gedraagt
om kippen en ganzen te stelen hij wist dat hij in de heele streek gevreesd was zooiets mals als dit had hij niet gehoord sinds hij jong was maar de jongen liep zoo hard dat het hem toeleek of de dikke boomen hem achteruit
in zee heeft gelegen en in dien tijd heeft alles wat op de golven ronddrijft wier en zand en slakken er zich omheen verzameld en is blijven liggen en toen zijn steenen en gruis neergekomen van het oude kasteel in het oosten en van dat in het westen
de jongen had niet voor niet een heelen dag over de mijndistricten gereisd hij begreep dadelijk dat die groote kloof was ontstaan doordat de menschen vroeger erts daar uit den berg hadden gehaald maar ik moet toch zien weer naar boven te klauteren
hij hoefde niet verder te vertellen smirre was al lang weg de ganzen achterna opnieuw moesten akka en haar troep dus uit op een nachtelijken tocht gelukkig was de maan nog niet onder
met de ruïnen en t eikenbosch en alle sagen denk aan het dal waar de em beek uitkomt met alle steden en molens en houtfabrieken de zagerijen en meubelfabrieken ja dat is alles waar zei kleine mads en zag er heel bekommerd uit maar toen keek hij snel op
toen ze plotseling iets ronds hoogs zich zag verheffen op den kop van een golf zeehonden zeehonden zeehonden riep akka met luide schelle stem
karr riep nu een menschenstem uit het bosch de oude hond stond haastig op dat is de baas die me roept zei hij en ik wil hem niet laten wachten ik zag hem zijn geweer laden en nu zullen wij beiden voor het laatst het bosch ingaan
maar vader en moeder hadden t niet gedaan misschien waren ze wel een beetje bang geworden maar ze waren toch niet zoo dat ze een arm doodziek mensch uit hun huis zouden jagen kort daarop was ze gestorven
moest iets van haar verteld hebben want nu namen de laplandsche mannen en vrouwen de korte pijp uit den mond en keken naar de plaats waar zij zat
al spoedig kregen ze een vreeselijk grooten troep wolven in t oog die over elkaar heen rolden en rukten en vochten om een buit de knechts joegen ze weg en vonden op den grond vier menschenlichamen die zoo mishandeld waren dat niemand zou hebben begrepen wie ze waren
hij streelde en liefkoosde haar dat deed hij ook met yksi en kaksi kolme en neljä viisi en kuusi de ouden die van t begin af bij hem waren geweest
de jongen wou zich niet laten bang maken door een kat en deed een stap vooruit maar toen nam de kat een sprong kwam boven op den jongen neer
nu lichtte hij met de lantaarn in de schuur en zag toen dat over den heelen vloer slapend vee lag geen mensch was te zien de dieren waren niet vastgebonden maar lagen hier en daar in het stroo hij werd boos op die indringers en begon te roepen en te schreeuwen
waar geen verdriet of ziekte is antwoordde de jongen neem ons mee zei de zieke van t jaar niet antwoordde de jongen van t jaar niet toen ze nog een eind verder gevlogen waren kwamen zij aan
en dat de laplanders het hoofd schudden en zich op t voorhoofd klopten alsof ze over iemand spraken die niet bij zijn volle verstand was toen werd ze zoo ongerust dat ze het niet langer kon uithouden zoo stil te zitten wachten
vlogen daar langs en ze waren allen gewoon op öland neer te strijken om daar te rusten de wilde ganzen zouden aan gidsen geen gebrek hebben dien dag was het volkomen stil en warm als op een zomerdag het beste weer
ik vond het wel vreemd antwoordde de jongen maar ik wist immers wel dat u altijd een goede reden hebt voor wat u doet je denkt goed over mij zei akka maar ik vrees dat je dat nu wel eens zou kunnen tegenvallen
en de hond zocht ook niet lang naar hem hij begreep dat grauwvel de slang aan zijn woord had gehouden en in ballingschap was gegaan op den terugweg was karr onbeschrijfelijk somber hij kon niet begrijpen dat grauwvel zich door dien stumper van een slang liet wegpraten
wij weten niet eens waar wij zijn dit is het kleine karelseiland zei de hamel dat ligt voorbij gothland en hier wonen alleen schapen en zeevogels hoort u misschien tot de wilde schapen vroeg
maar enkele jaren na den dood van den ouden heer hoorde de onderwijzeres op een zondag bij de kerk dat de directeur op nääs ziek was
of hij liep hard het bosch in de boer liep hem na en toen hij den bok inhaalde stond die zijn horens te wrijven tegen een paar roode steenen de boer nam de steenen op proefde er van en rook er aan hij meende te begrijpen dat hij een of ander soort erts had gevonden