AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ok de reule an oertoghe had het bewijs geleverd dat de betuigingen van vriendschappelijke gezindheid door haar aan icolette gedaan geen ijdele beleefdheidsklanken waren zij was haar komen bezoeken zij had haar met zich genomen om boodschappen te doen op het dorp en de emel weet wat die twee al te zamen hadden
en het was aan de reule van porkelberghe en aan zekere aronnesse van athenesse opgedragen daarover het toezicht te houden l wat verder te koop werd geboden was soort bij soort
aat men op een maaltijd de gastheer zelf noodigt u na de koffie uit op zijn kamer een cigaar te komen rooken p straat waar vroeger geen fatsoenlijk mensch met een pijp liep vertoont zich de rooker o gruwel dikwijls als hij zijn vrouw of zijn meisje aan den arm heeft met een cigaar in den mond
itmuntend dacht renkelaer toen aurits naar binnen was gegaan bij zich zelven hij zou mij erg gefopt hebben indien hij mijn raad gevolgd had
rijfje de kiesheid niet wat ver vroeg zij indien uw gezelschap aan uw vriend meer waard is dan het geld dat het hem kost wie lijdt dan het meest onder uw
aurits het ridderlijke voornemen eenmaal opgevat hebbende de deugd van icolette tegen de listige aanslagen van een verleider te beschermen was gedwongen geworden voortdurend en met inniger belangstelling dan anders het geval zou geweest zijn aan haar te denken
aar uffrouw evenster heeft in het tooverspiegeltje niet gekeken zeî renkelaer noch eene van de dames en meteen den flakon aan sther rawley die hem t laatst in handen gekregen had
el zie mij zulke menschen eens aan hernam eentje of er wat met haar gebeurd is een kleinigheid hoor ij is tegen e at uitgevaren en heeft hem beschuldigd dat die haar een kwaden naam gaf en mijn eer renkelaer heeft met e at ruzie gehad bij vechten af en erdrongen is er ook al bij te pas gekomen
l te vriendelijk zeî lara heden wat een mooie flakon ie eens ettemie hoe partikulier ulk een heb ik er nooit meer gezien
de drukten door haar aanstaand vertrek veroorzaakt strekten haar tot een even heilzame afleiding als die welke in een sterfhuis den geest der achtergeblevenen
ij speelde dan ook met steeds klimmende gerustheid en genoegen door en had toen zij aan het einde gekomen was de voldoening te bemerken dat de betuigingen van tevredenheid haar door de toehoorders gedaan iets meer waren dan uitdrukkingen van loutere
k werd boos over zijn onbescheidenheid van mij met of tegen acob van ennep laasje evenster delen dank tot zijn patiënt te willen maken en zeî dat ik over niets te klagen had en hij zijn belangstelling liever betoonen moest aan wie er aanspraak op had ij zweeg zuchtte hij zuchtte waarlijk rnestine en ging heen
indien je hier een man vondt die u liefhad en die je wederkeerig uw liefde niet onwaardig achtte aten wij nu geen ijdele onderstellingen maken zeide zij en liever weêr naar de danszaal gaan
die lag toen ook op studie te eyen in dienzelfden tijd en heit de uffrouw daar op ardestein gewoond icolette begon ongeduldig te worden en te vinden dat zij nu s mans nieuwsgierigheid overvloedig voldaan had
oo gaat de uffrouw dan als gouwvernante bij an irik zeî labbe nou dan za k er misschien nog wel reis teugenkommen as ik er an huis mot wezen n is de uffrouw van itert as ik vragen mag
en deze reis onmiddellijk naar de oranjerie waar de tombola te zeven uren zou aanvangen e hekken hadden reeds te zes uren opengestaan en acob van ennep laasje evenster delen zoo waren er reeds verscheidene belangstellenden op het terrein
eze was nu intusschen niet veel verder gekomen en had hij een onderwerp van zoo teederen aard aangeroerd het was niet om er onmiddellijk een einde aan te maken ij begon dus opnieuw n toch het bevalt u immers op
e twijfel alleen of het met ettemie wel richtig was moest w van ardestein er van afschrikken haar plan van een huwlijk tusschen haar en aurits door te zetten en aurits zelf zou gesteld dat hij niet door icolette werd afgetrokken van
aarmeê vroeg ettemie dat zijn jas niet bestoven is geraakt als die van dien mijn eer ermans ch foei reule je begrijpt wel wat ik meen k begrijp alleen dat je meer omtrent de gevoelens van mijn eer renkelaer weet dan ik maar nog volstrekt niet waarom je hem zoo te beklagen vindt
en algemeen gelach en gejuich begroette deze uitkomst en niet weinig vermaakte men zich ten koste van den ouden vrijer die zich reeds zonder veel eerbied te toonen voor het gezelschap waarin hij zich bevond een bl wat zal ik met die zwijnerij doen had laten ontvallen
t s waar hernam zij ofschoon ik mij tevens herinner dat wij er toen vrij losjes overheen zijn gegle acob van ennep laasje evenster delen den en voegde zij er bij dat is misschien ook nog het wijste dat wij doen
aangaande een lief jong meisje dat in elk opzicht zulk een geschikte partij voor mijn vriend ylar zou zijn atuurlijk hernam e at mondje dicht ho indien er iets aan is dan zal ik het wel uitvinden
t s hier wel een aardig lokaaltje niet waar mijn eer vroeg de rentmeester echt confortable en meteen achteruitstappende trapte hij den ajoor op den voet
zij was een paar reizen als zij door het dorp kwam aan de pastorie aangewipt waar acob van ennep laasje evenster delen zij dan telkens zich op de vriendelijkste wijze met het jonge meisje onderhouden had en zij had het drietal al eens geheel familiaar ten eten gehad zonder natuurlijk te kunnen droomen aan welke praatjes door deze welwillendheid harerzijds voedsel gegeven werd
maar nu ook haar hart te waardeeren un gesprek had daardoor dan ook een zeer vertrouwelijke wending genomen en een hoogen graad van hartelijkheid bereikt toen renkelaer er de opmerkzaamheid van zijn buurmeisje op had weten te vestigen
at is een plan reeds lang door apa gevormd doch waaraan hij heeft willen trachten gevolg te geven tot ik voorgoed van school was is dat niet lief van hem ij gaan allemaal meê ama mijn broeders en zusters de kamenier een heele diligence vol
eder onzer wordt herhaaldelijk ten gevolge van een zoogenaamd toeval in verzoeking gebracht en zoo hij dan tegen die verzoeking geen strijd voert of in den strijd bezwijkt doet hij beter zulks niet aan het toeval maar aan zijn eigen zwakheid te wijten
e hebt met geen strenge critici te doen zeî ylar en de menschen zullen indulgentie hebben voor de debutante ndanks deze bemoedigende woorden gevoelde icolette toch een weinig angst toen zij binnengetreden zich aan het speeltuig zette
ie daar-en-tegen recht in zijn schik was was renkelaer die al meer en meer aurits uit eigen beweging den weg zag opgaan dien hij gewenscht had hem op te drijven en mag zijn vrienden niet benijden zeide hij zachtjes tegen
og eens wees kalm gooi alle tooverboeken op het vuur en schrijf spoedig eens weêr aan haar die gij zeer ongepast voor een estje uitscheldt en die na de wijze sermoenen die zij u gehouden heeft wel voluit mag teekenen à rnestine van arsden
e piano was van vrij wat beter allooi dan het hakkebord bij w ilverman waar zij de kunst op geleerd had en de omstandigheid dat zij er natuurlijk ook welluidender toonen uit haalde dan zij gewoon was te hooren had het gevolg dat zij zich zelve beter dan anders voldeed
voortdurend zoo t mogelijk is aan mij te denken en neemt zij mij dan niet uit liefde zij zal mij nemen uit vrees of omdat zij geen ander middel zal weten langs t welk zij van die vrees ontslagen kan raken
aar werd wederom eerst nagegaan of men ook nog iemand vergeten had en toen dat punt was afgehandeld in t breede de vraag besproken of icolette al haar goed zou kunnen meênemen dan of er nog voorwerpen waren die haar moesten worden
e ociëteit was op het oogenblik dat nel er zijn nieuwen bekende binnenleidde vrij druk bezocht gelijk de acob van ennep laasje evenster delen tabaksdamp bewees die er alles in een nevel hulde en eer met grijs haar en een groote wrat op zijn neus dien renkelaer aan zijn grijze knevels en aan een verkleurd lint aan t knoopsgat voor den ajoor herkende
k geloof zeî zij dat uw vriend uw gezondheid wil drinken n werkelijk renkelaer had zijn glas opgenomen en knikte aurits van verre glimlachend toe in zich zelven mompelend doch zoo dat ettemie het hooren kon ik moet hem toch gelukwenschen met zijn nieuwe
it was een deftige woning van gebakken steen geheel in den stijl van de vorige eeuw met een hoogen dubbelen stoep drie ramen aan weêrszijden zeven op de tweede verdieping en een uitstekend zoldervenster alles met snij en lofwerk vercierd en zwaar getraliede keldervensters
ja vervolgde zij nadat zij een tijd lang op het plaatje had zitten turen t is inderdaad slechts een steenen plaat en die door den tijd versleten is maar toch als men er lang op kijkt is het of men er diepten in ziet waarin zich fantastische figuren vormen die langzamerhand lichaam en beweging krijgen t is
oen liet hij die los nam zijn hoed en na een pijnlijk vaarwel uitgestooten te hebben stoof hij de kamer uit icolette bleef een poos nog op dezelfde plaats staan luisterende naar den stap des jongelings die zich verwijderde
maar als iemand gelijk b v onker aurits tegen mij spreekt hij zulk een adellijk en vermogend eer tegen een arm en onaanzienlijk meisje als ik dan mag ik toch niet onbeleefd zijn en nalaten te antwoorden k zal toch niet zoo dwaas zijn mij in te beelden dat hij op mij verlieven zou
nu de reule moet het weten evrouw je tante stuurt mij hier en ik kan niet anders dan voorschrijven wat ik weet dat helpen zal elieft men er niet van gediend dat is buiten mij en ik wasch verder mijn handen in onschuld aar je zult het je zelve te verwijten hebben reule indien je niet beter wordt
alle drie met groote brillen op den neus en bovendien van geweldige staarten voorzien die aan het einde angels hadden met welke zij hem staken nrustig mede ging de nacht voor aurits door
ok hieromtrent was e at er in geslaagd haar van hetgeen hij een dwaling noemde te doen terugkomen mmers was het naar zijne meening zeer waarschijnlijk dat én an euningen én andere leden van zijn familie dus nu ook de reule
was dan ook als blijk van onderscheiding opgedragen aan de reule an oertoghe nder de banier waarop men t woord artonnages las stond de geelgelokte ulie e at des heelmeesters zestienjarige dochter
hij was er verre van af de ware oorzaak hiervan te gissen en na hetgeen hij van renkelaer gehoord had was het vermoeden bij hem opgerezen dat zij zoo als dat met krankhoofdigen meer het geval pleegt te wezen schuw was voor den arts en diens doordringenden blik
en terwijl zijn blik de oplossing van dit raadsel op diens gelaat poogde uit te vorschen n allen gevalle is de moraal er van merkte ylar aan dat een vrouw tot grooter offers in staat is dan een man
voor haar stoel was blijven staan in plaats van als naar gewoonte blijmoedig naar hem toe te snellen ij vestte nu den blik op haar en die blik verre van haar te bemoedigen vermeerderde haar
k durf evenmin zeî ylar het advies van mijn vriend oogenberg vooruitloopen e atuil vroeg ol halfluid
een zeide ik met eenige drift ik heb nu te veel gehoord om niet te vorderen alles te weten r moet iets zijn wat weet ik niet maar sinds eenige dagen bemerk ik dat de menschen mij aankijken als of ik uit rtis was losgebroken
en dan deed zulks telkens weder op haar die zonderlinge werking welke zij in den brief aan haar vriendin rnestine had pogen te beschrijven zonder in de beschrijving geslaagd te zijn dien invloed die bij haar werd levendig gehouden door de herinnering van haar vroegeren droom en door het staren op eaas
wat gij daar zegt was juist het geval met onker aurits ij trok zich uw zaak zoo ijverig aan dat men wel kon merken hoe de persoon hem na aan t hart lag lluzies kindlief zeide ik hij zou t voor een onbekende evenzeer gedaan hebben
welnu dan zou een huwelijk met hem in elk geval verkieslijker zijn dan de afhankelijkheid die anders waarschijnlijk uw lot moet wezen ij herinnert u wat iss lyde die ngelsche secondante
u ik begrijp dat je t maar half pleizierig vindt zeî uffrouw eentje maar je moet denken t was nu eenmaal je bestemming el zeker viel icolette haastig in
waar men ontvangt denzelfden indruk niet als dien een aanleg in modernen stijl te weeg brengt maar die indruk werd ook niet bedoeld ij vinden het landschap dat wij voor ons hebben niet lief lachend bevallig maar wij vinden het statig grootsch koninklijk en dat is wat de stichter wilde
bittere tranen rolden langzaam en zwijgend langs haar wangen en eerst toen zij een eind weegs buiten de poort was begon zij zich te herinneren dat zij niet alleen was en nam zij haar zakdoek om zich de oogen af te veegen
uist uit den smalenden toon waarop gij van dien eer spreekt heb ik terstond meenen te moeten opmaken dat hij u niet onverschillig is dat gij althans meer aan hem denkt dan dienstig is voor uwe rust
ij het gaan zitten plaatste de gastvrouw den predikant aan haar rechteren ouis van ylar aan haar linkerhand tegen-over haar w van ardestein tusschen den aron van teenvoorde en onker oris van alteren e jonge ravin van ylar zat naast den aron de arones naast onker
aar nu maakte w an oertoghe de opmerking dat op een muziekpartij niet alleen gespeeld maar ook gezongen behoorde te worden en dat de onker van ylar wel heusch genoeg zou zijn om nu de dames hem op haar pianospel vergast hadden zulks te betalen door eens voor haar te zingen
natuurlijk met het doel om na den eten terug te komen ylar trok met zijn vrouw den burgemeester en diens dochtertje naar lein ardestein acob van ennep laasje evenster delen ol naar de pastorie met zijn zuster met icolette en de uffrouwen erdrongen en e at die bij hem het middagmaal zouden nemen ten gevolge eener vroeger gemaakte afspraak
at moet zeer aangenaam zijn voor den aron van laag zeide renkelaer op zijn horologie ziende maar ik vrees dat het mijn tijd zal worden
waarom zij ze dan ook niet vermeldde zulks aan aurits overlatende die ze bereidvaardig opgaf hoewel zeker overtuigd naar hij te recht aanmerkte dat men ze bij het terugrijden weêr vergeten zou hebben en ze ook aan renkelaer en icolette even onverschillig zouden zijn als aan uffrouw eentje
at post-scriptum deed mij schrikken t was uw hand en toch kon ik naauwlijks gelooven dat het daar nedergeschrevene van de schrijfster van den brief herkomstig kon zijn k herlas nogmaals dien brief en spetiaal wat daarin den eer betrof ten einde te beproeven op die wijze hetgeen mij raadselachtig was acob van ennep laasje evenster delen op te lossen
gaf zulks aan icolette de gelegenheid om haar gelaatstrekken te onderscheiden en om op te merken dat gemelde eloïze nog jong en van zeldzame schoonheid was hoezeer er eenigszins vermoeid uitziende wat misschien daaraan zou toe te schrijven zijn dat zij een lange reis had gedaan
aurits had van den afstand waar hij gezeten was den blik toch opgemerkt dien renkelaer op hem richtte doch er de ware bedoeling niet van kunnen gissen e booze voornemens welke hij aan zijn logeergast ten opzichte van icolette toeschreef hadden de uitwerking gehad die renkelaer er van verwacht had
en kon een ontwijkend antwoord op de gedane vraag ten gevolge hebben dat zij zich nog erger bezwaren voor den geest haalde dan er naar zijn overtuiging bestonden et was vooral deze laatste reden die hem na het voor en tegen gewikt te hebben wat zulk een langen tijd niet duurde als wij hebben noodig gehad om het uiteen te zetten
je moogt mijn antwoord op den voorslag van mijn pleegvader an irik gerust lezen ik moest het nog aan ominee toonen om te weten of er geen fouten in waren misschien weet de onker die wel te ontdekken aurits nam werktuiglijk den brief aan en liet er bijna even werktuiglijk zijn oogen
ens echter gebeurde het dat hij door een drietal arokkaansche kapers overvallen na een hardnekkig gevecht te kort schoot zijn bodem zonk en hij na talrijke wonden bekomen te hebben geraakte met de zoodanigen onder zijn manschap als niet gesneuveld of verdronken waren in den boei der ongeloovigen
s mijn tafereel te sterk gekleurd k geloof het niet en ik hoop nog te beleven dat even gelijk men zich hier te lande bezig begint te houden met het vormen van genootschappen tegen t jeneverdrinken men er op gelijke wijze zal oprichten tegen den cigaar
en dan moet er onderzocht worden of men b v een schoen een kous een meubelstuk een halscieraad t zelfde wat nu beter en fraaier vervaardigt dan vroeger
aar liet ik mij op reis als op t sleeptouw meênemen elke vertering die ik deed zou in klinkende muntspeciën uit de beurs van den traktant moeten nedergeteld worden en als acob van ennep laasje evenster delen post op de rekeningen misschien in zijn zakboekje worden genoteerd en hij zou t huis gekomen op een cent kunnen nacijferen wat ik hem gekost had
s het geöorloofd reule vroeg bij t binnentreden atoo aan wie die haastige beweging van ettemie niet ontsnapte eden uffrouw atoo wel dat is een verrassing
nel herhaalde ol op een toon van onverschilligheid die eentje deerlijk uit de koets deed vallen och die kwam mij onderhouden over persoonlijke aangelegenheden en heeft mij geen vrijheid gegeven daarvan opening te geven aan derden
ie eens zeî icolette t is net of het dier u aankijkt zoo natuurlijk staan hem die oogen in t hoofd at zijn dat voor steenen vroeg lara waar die oogen van gemaakt zijn
boven de adellijke freules omdat de niet adellijke heeren die hier de meerderheid hadden de freules niet ten dans dorsten noodigen maar wel de niet adellijke icolette
doch telkens veranderd en bleeker maar dat toen hij naauwlijks t huis gekomen lust kreeg nogmaals haar te aanschouwen die hem met zooveel zelfsverloochening gered had hij niets anders zag dan schrikt niet ames een
er van zij nel werd er aangenaam door verrast en terstond het geld op de toonbank nedertellende stak hij den portefeuille in zijn borstzak en fluisterde terwijl hij de schoone verkoopster met glinsterende oogjes aankeek
k bedank je wel uffrouw evenster zeî mma rawley waarlijk indien dit je début is dan is het al heel gelukkig uitgevallen t as charmant zeî madame mère en je moogt in t vervolg weêr voor de menschen spelen
als kwam het voort uit een gebarsten orgelpijp nu weêr de zoetheid aannam die het te voren bij het aanbieden van t reukfleschje bezeten had een zoetheid die niet-te-min iets wrangs had en het gehoorvlies ongeveer op dezelfde wijze aandeed als een glas frambozen op jenever het verhemelte aandoet
ier zag hij zijdelings naar icolette als wilde hij zeggen die zingt zeker ook wel erst de gasten zeî sther mijn zuster en ik kunnen ons van avond alleen beschouwen als de doublures aan den schouwburg die inspringen als er gebrek is en acob van ennep laasje evenster delen dat is gelukkig het geval niet
hij vooralsnog geen poging aan moest wenden om daarmede bij haar eenige uitwerking te doen die wellicht falen en hem in dat geval belachelijk maken acob van ennep laasje evenster delen zou maar daarmede wachten tot hij rekenen kon aan ettemie eenige belangstelling ingeboezemd en een bloot zedelijken indruk op haar gemaakt had
hervatte erdrongen die nu begon te begrijpen dat zoo hij niet dadelijk oversprong op het punt dat hij langs een omweg zocht te bereiken de inleiding hem weinig baten zou ik wilde maar zeggen mijn eer is een vriend van den onker hoor ik a daar komen wij er dacht
n den toon waarop aurits sprak had een ernst gelegen grooter dan de aard van een gewoon tafelgesprek scheen mede te brengen en bij het uitspreken der laatste woorden was er een ontroering in zijn stem gekomen die icolette niet slechts ten derden male een blos aanjoeg acob van ennep laasje evenster delen maar zelfs haar de oogen op haar
et eenige wat hem die er voor stond herinnerde dat hij zich niet in de stad bevond maar buiten waren de twee groote blaauw porseleinen bloempotten aan weêrskanten op de onderste treden van den stoep en de roode ditoos met geraniums op de volgende treden en langs de geheele leuning
at er met mij gebeurd is acob van ennep laasje evenster delen of ik op dien mijn eer renkelaer verliefd ben ik kan het u niet zeggen ik weet het waarachtig zelve niet ie je zult mij uitlachen maar die renkelaers zijn stellig geen lieden als andere lieden en er heeft hun vanouds iets fantastisch aangekleefd
zoodat sommigen zelfs beweerden dat hij er in sliep denkje dat ik haar niet gezien heb toen je eergisteren met haar in de diligence aanlandde ekheid gekheid zeide nel
n daar ik nu niet weet hoe diep onze vrienden geneigd zullen zijn in hun beurs te tasten ja of men hen daartoe eenigszins zal kunnen overhalen zoo heb ik onzen vrijer geäntwoord dat ik hem vooralsnog geen bepaald bescheid op zijn vraag kon geven
bevonden zich tafels waarop die voorwerpen gerangschikt waren welke men niet aan stof of vochtigheid had durven blootstellen als kanapeekussens fijne werken van vederen pluche bont of andere teêre stoffaadje vervaardigd
antwoordde op zijn gezegde alleen met dat zekere geluid t welk dient om onverschilligheid verveeling spot minachting wrevel en al wat daarmede verwant is te kennen te geven waarvoor in de geschreven taal bij ons geen woord bestaat doch dat de ranschen uitdrukken met bah
ylar deed een paar toertjes met de reule van athenesse en toen deze over duizeligheid klaagde ontfermde hij zich over akomina erdrongen die met een gezicht nog langer dan gewoonlijk tegen een deurpost alleen en verlaten stond
het een wonder mocht heeten dat icolette niet alleen met zulke beschaafde manieren en zeden maar ook zoo schuldeloos natuurlijk en onbedorven voor den dag kwam
n haastig den brief bij zich stekende ontdeed hij zijn zakken van eenige kleinigheden op de verkooping aange acob van ennep laasje evenster delen kocht en pakte die op de tafel uit terwijl hij een der bedienden die juist voorbijging verzocht ze op zijn kamer te bezorgen
niet dat hij gestreng was of onvriendelijk maar er lag een ongewone uitdrukking in van droefgeestigheid en medelijden en diezelfde uitdrukking lag in den toon waarop hij naderende en haar de hand gevende deze eenvoudige woorden uitsprak goeden morgen mijn kind
et pleintje voor de biljartkamer kon als een soort van station worden aangemerkt waar iedereen halt maakte om de verlichting van het portiek van naderbij of die van de oranjerie uit de verte te bewonderen
maar wie weet voegde zij er lachende bij of je voor het verlies van protectie bij de rechterlijke autoriteiten niet schadeloos zoudt worden gesteld door de voordeelen die het talent van bronnen op te sporen u verschaffen zou n daarbij de ronsroede ontdekt niet alleen verborgen wellen maar ook verborgen schatten
de stukken welke dominé had medegebracht werden aan weêrskanten van hetzelve gelegd en leverden te samen een geheel op van den volgenden inhoud
omdat de veiligheid het belang ja het geheele welzijn van dit arme volk het vorderden jacob van lennep de pleegzoon eenen ouden staatsdienaar eenen grijzaart die met den voet in t graf stond eenen man die oneindige diensten aan mij
nu zeide bouke late haver komt ook jacob van lennep de pleegzoon op hoe later op den dag hoe schooner volk t einde zal de last dragen
ik twijfel er aan zeide joan ik heb in lang niet gespeeld en ben heden nog te verweerd van de reis om naar behooren te spelen dit zeggende plaatste hij zich naast den baron die jacob van lennep de pleegzoon zich weder aan het spel begeven had en wachtte zijne beurt af
hij luisterde zelfs bereidwillig naar de vermaningen die de predikant raesfelt zich somtijds verplicht vond hem in gemoede te maken en antwoordde dan maar met een ja dominé maar ik kan mijn leven toch niet moêrziel alleen doorbrengen
met een loop die veel naar een sprong zweemde bevond zich de ritmeester aan s graven zijde deze verwijderde zich een weinig van de oversten waarna hij van reede vlak in t gezigt ziende hem aldus toesprak gij hebt iets op uw hart kapitein en gij schroomt het uwen overste te verhalen
de fiscaal zuchtte en antwoordde niet hij wist dat niets ongevalliger en van mindere uitwerking is dan troostwoorden wanneer de geslagen wonde te diep is om door andere geneesmiddelen dan tijd en geduld te worden geheeld
en de predikant die nu redelijk ontnuchterd zijnde het belang besefte dat er voor zijne oogmerken in gelegen was om geene noodelooze opschudding te maken stond op en wederhield hem toen hij zijn mes trekkende zich gereed maakte om de deur met geweld open te breken
en somtijds zelfs maakte zij binnen s monds eene noot of aanmerking op het gelezene jacob van lennep de pleegzoon dan eer de morgenoefening was afgeloopen werd de aandacht der jonkvrouw van hare lezing afgetrokken
begeef u dus heden avond met de uwen derwaart en tracht de rivier over te komen terwijl ik aftrek met mijn volk red u en schenk mij het genoegen van de laffe wraakzucht uwer haters verijdeld te zien
antwoordde geene syllabe doch truitje nog eenmaal vaarwel kussende nam hij denzelfden weg dien joan gevolgd was en stond weldra beneden op straat
een gezegde van joan had het hem tot een plicht gemaakt den jongeling alles te ontdekken en die plicht scheen hem zijne krachten te boven te gaan zijn boezem schokte op het denkbeeld dat hij den knaap wien hij als zoon had aangenomen en opgevoed
wendde de officier het oog dat tot nog toe altijd op de freule was gevestigd geweest naar den schoorsteenmantel en nu herinnerde hij zich dien hanenveder ook den vorigen avond opgemerkt te hebben waaruit hij de omstandigheid verklaarde dat hij juist van eenen dergelijken veder gedroomd had
toesnelde en haar met al de onstuimige drift eens jongelings in de armen drukte schoon zij reeds door een der dienaars van zijne terugkomst verwittigd was geweest en door de verwarring waarin die tijding haar gebracht had niets meer deed dan
welke brief is het die ued kwelt weet je dat niet ja t is waar ik heb je niet verteld dat ik door middel van den ambtman die hem bezorgd heeft
hierop ging hij zitten en ontvouwde haar hetgeen hij van velasco vernomen had en wat deze had uitgedacht om hen te redden ik vrees dat het op deze wijse kwalijk gelukken zal zeide magdalena het hoofd schuddende nadat hij zijn verhaal geëindigd had
ondanks de gemakkelijke ligging welke hij gekozen had hij zag zich in zijne hoop te leur gesteld de overmaat der
dan hoe keek de goede lijfknecht op toen hij de planken overal terug getrokken vond en de drie paarden weg want eugenio had uit vrees van achtervolgd te zullen worden de rijdieren alle losgebonden hij begaf zich nu naar den kant van het weiland
dat zal hun de duivel zeide van reede driftig naar de boerenwoning loopende willen zij spijt mijne last en die zijner excellentie de spaansche gruwelen nabootsen
hij trekt het naar zich toe veegt met de hemdsmouwen het gelaat schoon en jacob van lennep de pleegzoon zwijmt neder naast het deerniswaardig overschot van zijnen ontzielden meester
doch niet vermakelijk gerikkik der vorschen dan ook de muzijk van deze poelbewoners het eentoonige brekkekekex coax coax was den reiziger welkom het had iets nationaals iets harmonisch voor zijn gehoor
er heeft nog eene zonderlinge omstandigheid bij dat gevecht plaats gehad vervolgde magdalena men zegt dat de jonker van craeihorst de partij van dien monnik genomen heeft tegen den heer baron
voelt gij u genegen mij te volgen t is mij wel ik ga u voor dit zeggende klom hij het trapje af dat naar beneden
breng zoo als men zich in dit land uitdrukt uwe koetjens op t drooge eer de overstrooming hier have en huis komt wegspoelen en blijf niet als een onberaden zot naakt en berooid op de deerlijke overblijfselen staan
welnu zeide maurits en gij wilt wraak nemen op de moordenaars waar ik hen vinde was het antwoord ik versta u hernam de graaf met veel koelheid doch eene expeditie ligt niet in mijn plan uwe excellentie
eugenio is een wijs en godvruchtig man die bij ons leger en den raad zeer gezien is van kindsbeen af bindt hem eene plechtige gelofte om waar en hoe hij kan de zaak van onze heilige godsdienst voor te staan
dit zeggende begonnen de soldaten de kleederen van bouke te betasten ondanks deszelfs tegenspartelen en aldra ontdekten zij wel geen wild noch geld maar t geen erger voor hem was een lang pistool die eene zijner broekspijpen verborg
gij hebt gelijk zeide joan maar met dit al zijn de tijdingen die hij mij bracht niet onbelangrijk en ik begin waarlijk te geloven dat ik wijsselijk zal doen door mij zoo er eenige mogelijkheid toe bestaat aan het gevaar te onttrekken dat mij boven t hoofd hangt
hierbij kwam dat het opkamertje lang was gesloten gebleven waardoor de lucht verdikt en bedorven was vooral in de hooge en bijna aan den zolder reikende bedstede
in eene berookte en dompige kamer waar aan eene groote met papieren plannen en landkaarten overdekte tafel een manspersoon bij het flaauwe schijnsel eener lamp zat te lezen
maar niemand zal van gheryt maessen ooit zeggen dat ie zich in zijn eigen woning heeft laten trakteeren wijn zal ik oe geven zonder dat hij oe een duit kost want de mensch moet zich zoowel van binnen als van buiten verwermen
hij sloeg linksaf en bespeurde toen hij de kronkelingen van het pad volgde dat hij werkelijk op het dorp aanhield met dat al was hij den verkeerden weg ingeslagen gelijk straks blijken zal
viel bouke in tot zoo verre is t goed overleg is t halve werk maar naar mijn dom verstand zullen zij zich zoo licht niet laten knevelen hoe krijgen wij ze meê de laatste loodjens wegen t zwaarst ik heb maar een klein end jacob van lennep de pleegzoon touw en om er vier te binden vooral als zij zich
de plek waar het verdwenen was terwijl hij aldaar rondzwalkte gonsde hem een steen om de ooren uit de boomgaard nageworpen waarop hij op eigen lijfsbehoud bedacht naar de overzijde voer en zich redde met de vlucht
had als wij verhaald hebben op het zien van het dreigend ongeval boog en weitasch weggeworpen de boog was aan de andere zijde van het dijkje in een greppel
ik ben van gedachten veranderd antwoordde broeder eugenio vooreerst schrijf ik ongaarne een brief getuigt nooit dan ten nadeele des schrijvers
en kort daarna eenen landbewoner voor zich gaan zag onder de vracht van eenige hammen gebukt welke hij aan eenen stok gebonden op den schouder droeg
zij had haar nu eenig zoontje bij de hand en trad met nedergeslagen oogen en een wankelenden gang de rijen der edelen door beckman en feurich die haar vergezeld hadden bleven nu op een kleinen afstand van s veldoversten legertent eerbiedig staan
die nog daarenboven een remonstrantsche proponent is nu waarlijk dan moet ik zeggen dat de justitie wel dubbel waakzaam worden mag en is die liefde zoo plotsling in den kerker ontstaan
wij zullen daarover nader spreken antwoordde de ritmeester thands moeten wij zorgen dat de aftocht zoo dra mogelijk geschiede juist zeide bouke hem buiten de schuur volgende wel zegt het spreekwoord dat al wat gaat ook terugkeeren moet
laet ons breken met een sijn banden al daer med sy ons verstricken uw zoon mijn goede hendrik t is waar nu wij willen het beste hopen
zeer wel goddank uwe genade en waarschijnlijk zeer verheugd over uwe terugkomst gaf de haneveder in zijn platduitsch ten antwoord voorwaar uwe genade had nooit in een beter tijdstip kunnen terugkomen
onder wederzijdsche beleefdheden welke de lezer zich gemakkelijk kan voorstellen en nadat de gravin joans gedrag hoogstens geprezen had kwamen zij gezamenlijk binnen het kasteel waar de baron zijne adelijke gast met een handkus welkom heette
de oude regel tand voor tand en oog voor oog is door eene betere zachtere leer vervangen en spaansche gruwelen mogen nimmer worden aangehaald om de onze te wettigen
hij is met krijghsmans eere in t harrenas gestorven v o n d e l gysbrecht van aemstel moedig trok van reede aan t hoofd zijner bende de duistere heide over
en bij die gelegenheid genoot de leeraar van sonheuvel de zonderlinge eer van prins maurits zelf onder zijne toehoorders te tellen van den haag keerde de predikant over leyden terug
terwijl hij onzeker stond welke zijde hij volgen zoude hoorde hij links van zich af eenen haan zijn morgenlied met luider keel aanheffen straks was zijne keuze gedaan
die was eigenlijk voor z h bestemd zeide raesfelt doch daar ued aan de hoven geweest zijt zoude ued mij waarschijnlijk wel met raad kunnen dienen en mij zeggen of het zoo goed is
is dit eene boete vroeg zij haastig ik beschouw dit als een gunstbewijs val mij niet in de reden vervolgde hij gij moet van nu af uwe woonplaats vestigen bij hen die van den gelove zijn afgeweken
een fraaie neef bromde de heer van sonheuvel een spanjoolsch kind wat hoor ik riep mom is de jonker een spanjaard
dat hij innig geroerd hare hand weder in de zijne sloot lieve ulrica zeide hij ik zal doen wat ik als man van eer verplicht ben hier stond magdalena die uit het venster in den tuin had gezien op en verliet het vertrek
dat had ik niet durven verwachten na het laatste gesprek dat ik de eer had met uwe excellentie te houden god zegene uwe excellentie en hiermede gaf hij zijn paard de sporen en voegde zich bij de ruiterbende terwijl maurits met den luitenant naar het kamp terugkeerde
tot soortgelijke aanmerkingen van wederszijden ik wilde maar zeide eindelijk de graaf dat men in plaats van al het aan mij geschrevene iets door mij geschreven kon voor den dag brengen dat zoude een weinig meer afdoen om mijne schuld te bewijzen het grieft mij hernam de prins
ued schijnt hem te kennen hernam eugenio volgens zijne gewoonte eene vraag met eene andere beantwoordende of ik hem ken wij waren speelkameraads en ik heb altijd veel belang in hem gesteld
onze goede dominé de oude geert en bouke niet om strijd zijnen lof bemint mijn vader hem niet alsof hij zijn eigen zoon ware en kan mij iemand ten kwade duiden dat ik hem met zuster teerheid bemin
ik had niet verwacht joan dat gij het eerste uur dat wij ons na zoo eene lange afwezigheid terug zien zoudt besteden met mij eene beschuldiging te doen hooren die mij zoo zij gegrond ware in mijne eigene oogen vernederen zoude
de gravin weder in t bezit van hare goederen geraakt dacht nu hare dagen zonder verdere rampen door te brengen dan vergeefs haar oudste en thands eenige zoon werd in de nabijheid van het slot
en reed op een vluggen draf de straat van sonheuvel in met snelle schreden aanstappende bereikte joan nu spoedig den landweg en zette zich op een dijkje van plaggen neder om het rijtuig dat langzaam den heuvel afkwam te zien
daarom ondervroeg ik zelf den brenger van het noodlottige paket want hoe konde ik jacob van lennep de pleegzoon hem voor schuldig houden op de enkele bewijzen der aan hem gerichte brieven
pagie gevraagd had doch vernomen dat deze met een gezantschap als klerk of schrijver naar engeland was vertrokken de gravin bood hem hare diensten aan en verzocht ulrica voorloopig eenigen tijd bij zich te hebben
lennep de pleegzoon het heldere zwerk en aan de rechterzijde rezen de torens van twintig adelijke huizen uit de donkere bosschaadjen voor hem rolde de rijn met effen stillen stroom door vette weiden of geurige boomgaarden
het lijken wel hammen die gij daar in uw mars hebt merkte de reiziger aan dat raodt ge de koekkoek koopman hervatte de dorpbewoner het zijn westfaolingers
en tot bereiking van dit oogmerk schreef ik mij eenen weg voor welken ik tot heden toe zonder afwijkingen bewandeld heb de partij der remonstranten openlijk te kiezen streed zoowel tegen mijne gevoelens als tegen mijne inzichten
slapferment riep botbergen de hand aan t gevest slaande indien ik niet wist dat ued spotsgewijze sprak en het beter meende ik zoude deze schande al dadelijk uitwisschen en
zal de uwe zijn doch gij moet haar verdienen door de goede zaak te doen zegevieren daaraan zijn wij bezig hervatte mom gij kunt aan pater eugenio die toch eene kennis van u schijnt bij gelegenheid wel eens vragen wat ik al gedaan heb om die zaak bevorderlijk te zijn
ei wat dominé weet op dat stuk niet wat hij zegt de schuld van den jonge is zonneklaar hij zit immers nu al weêr achter de tralies ik denk er hem niet van daan te halen
oe nu niet wat met eten vroeg hem zijn gastheer nadat beide zich met eene goede teug brandewijn verfrischt hadden kijk dat lagcht oe toe en hier wees hij op een grooten schotel rijstenbrij dien de oude vrouw had opgebracht
terwijl hij opstond en zijn mantel over zijnen schouder sloeg wie zoude dat hebben durven doen of liever aan wien zoude ik mijn vertrouwen geschonken hebben
dit ware hem echter hetzelfde geweest in gewone tijden doch in deze oogenblikken strekte dit abuis hem bijna ten verderve want naauwlijks was hij weder opgestaan toen hij zich van zes of zeven soldaten zag omringd
en zijn boezem klopte van genoegen op de gedachte dat ook dit aêloud verblijf van vaderlandslievende helden geene spanjaarden tot beschermheeren zoude behoeven te dulden
het gelijkt hier wel een kruidmagazijn merkte de jongeling aan jacob van lennep de pleegzoon de hemel zij ons genadig zeide groenhof zouden wij dan niet liever terugkeeren en het luik weder in orde brengen zoo goed wij kunnen er is hier toch geen andere uitgang
heeft voorzeker reeds afscheid van uwe genade genomen afscheid genomen zeide falckestein verrast ongetwijfeld hernam de
met vriendelijk geduld en oplettenheid luisterde de graaf naar haar verzoek en gaf haar vervolgens zijn woord van voor haar en haren zoon als voor de leden van zijn huisgezin te zullen zorgen vervolgens riep hij graaf lodewijk gunther binnen
de jonkvrouw naderde en beschouwde den bandelier eerst met onverschilligheid vervolgens met aandacht eindelijk als uit hare geheele houding jacob van lennep de pleegzoon bleek met ontsteltenis hare kleur verschoot zij kneep magdalena bevend in de hand keerde zich om
het verwijt trof ulrica doch zij hield zich overtuigd wel gedaan te hebben en antwoordde dus niet ook zweeg magdalena t zij dat zij geen trek had zich aan eene nieuwe bestraffing te wagen
zeide deze innig geroerd keer tot u zelven de graaf had nog niet uitgesproken of de woede des princen was reeds bedaard
haastig zag hij om zich heen hoe er hulp konde bewezen worden en wierp inmiddels boog en weitasch van zich af aan den weg lag een hoop afgehouwen dennestammen
dan ik zie te wel hoezeer ik mij bedrogen heb lieve vader zeide hendrik met aandoening terwijl hij den slinkerarm om zijns vaders hals sloeg en met de rechterhand deszelfs beide handen drukte
was schier de eenige die op dat tijdstip alleen vermaakshalve en om de ledige uren welke hem zijne verrichtingen in s hage overlieten aangenaam doortebrengen tot zijne uitspanning die heerlijke landstreek doorreed
en wat heeft zoo een schoojer zoo een landlooper te vreezen hernam de krijgsman ik geloof eerder dat het tegen de veiligheid van anderen gemunt was doch we zullen het den kapitein laten onderzoeken
overmeesteren en thands vaarwel de haan heeft jacob van lennep de pleegzoon reeds ten tweedenmale gekraaid men bereidt alles tot den aftocht het is tijd dat ik u verlate
in de donkere ingang stond bij den arm nam vergun mij mijnheer zeide hij dat ik mij aan u vasthoude want ofschoon ik hier meer geweest ben zoo ben ik altijd bang om in dit donkere gat armen en beenen te breken
de pleegzoon openhartig dit alleen zal mij doen zien of gij waardig zijt de vrijheid weder te erlangen ik wist niet dat ik gevangen ware antwoordde de vreemdeling met fierheid de hand op het gevest van het geweer slaande
kan ik weder vertrekken is het niet zoo viel de reiziger in ik moet u echter bekennen vervolgde hij dat bijaldien de tegenwoordigheid van den heer ambtman in dit huis en uwe betuiging dat er een misverstand plaats heeft gehad mij niet te vrede moesten stellen
arme lieve ulrica zeide de gravin tegen ulrica die als versteend en van verschillende aandoeningen vervuld aan eene tafel nederzat had iemand kunnen denken dat uw verlovingsdag zoo ongelukkig ten einde zoude loopen
te voren als de stem van bouke hem uit den slaap gewekt had vond hij zijne kleederen netjes naar zijn zin opgeschuierd op den armstoel naast zijn bed liggen
dat door die lieden te onderhouden de leeftocht van het slot te spoedig zoude verteerd zijn mij genoodzaakt zag hun mijns ondanks allen verderen bijstand te weigeren
benevens eenige dienaars die hen op een goeden draf achter op kwamen rijden is t mogelijk riep mom die zooras hij ulrica gewaar werd zijn paard intoomde gelijk de overigen deden
ik weet niet zeide de baron doch wat doet hij aan ulrica te schrijven wel kijk heeft hij niet honderdmalen aan de freule geschreven
hij heeft mij eene weldaad bewezen zeide joan hem de hand drukkende door mij het bezoek te verschaffen van eenen raadsman als u doch hendrik heeft oudere en nadere rechten en ik wil niet u alleen laten want ik zie geene kans jacob van lennep de pleegzoon om mij te verwijderen maar althands uw onderhoud niet stooren
ja zelfs het goud van spanje en frankrijk en de hulp der roomschgezinden tot schraging hunner oogmerken verzochten het bestand met spanje stond ondertusschen te eindigen
met deze woorden liet hij de beide vrienden na een herhaald en aandoenlijk afscheid alleen terwijl hij zich naar den predikant lamotius begaf bij wien hij gedurende zijn verblijf in s hage huisvesting genoot
op het oogenblik dat maurits door de onstuimige opwelling der gemoedsaandoeningen weggesleept zijnen broeder jacob van lennep de pleegzoon tegentrad viel zijn verwilderd oog onwillekeurig op dat vaderlijk afbeeldsel
op welke wijze hij de op hem gevestigde hoop wist gaande te houden en hoe dezelve door hem bëantwoord werd zal uit het vervolg dezer geschiedenis genoegzaam blijken terwijl wij zijne bedoelingen zullen moeten opmaken uit het gesprek dat wij thands moeten bijbrengen
ik heb het vonnis van oldenbarneveld bekrachtigd omdat hij schuldig was ik heb het bekrachtigd ofschoon ik hem haatte den ouden
want de banden des vleesches welke mij aan u en de uwen hechteden zijn verbroken en te niet gegaan sedert ik den geestelijken staat omhelsd heb
was het ook noodzakelijkheid vervolgde hij dat ik in dit afschuwelijk eedverbond tegen uwen meester den baron van sonheuvel heb moeten treden ten gevalle van dienzelfden vervloekten jesuit
ga henen in uwe kracht en gij zult israël uit der midianiten hand verlossen dus wantrouw niet meer gij huize davids en wees niet ongeloovig maar geloovig
daar komt hij ons met ulrica te gemoet riep joan verheugd uit op het zien van den baron die van de aankomst der gravin verwittigd met zijne dochter haar zijne diensten aan kwam bieden
zoo geweldigen slag op het hoofd toebracht dat de jacob van lennep de pleegzoon graaf bedwelmd ter aarde stortte als ongedeerd liep toen eugenio naar de plank die op den rijweg bracht
beef gij zult mijne wraak niet ontgaan jacob van lennep de pleegzoon dat is mijn werk niet zeide pater ambrosius met koelheid had ik deze ontknooping kunnen voorzien mijne tegenwoordigheid hier ware overbodig geweest
zeide de prins zijnen stoel haastig naderbij trekkende de hemel weet dat ik niets liever zoude wenschen dan uwe onschuld helder aan het licht te hebben gebracht doch antwoord mij in den naam des eeuwigen rechters voor wien wij allen eens verschijnen zullen
al te beleefd al te vriendelijk hernam mom altijd met een grimlagch op de lippen wijl ued het verkiest zal ik blijven doch ik zoude misschien vrijpostiger zijn dan de jonker want ik hier boog hij zich diep heb ued veel te zeggen dat een derde niet hooren mag
ofschoon de heele koning van boheme met een blaas met boonen is weg te krijgen wat leuter je toch is de gandsche waereld niet overtuigd dat joan een schelm en een lafbek is
ik geloof zeide velasco dat gij den eerwaarden vader verkeerdelijk bëoordeelt als protestant als bondgenoot en vriend van graaf maurits moet gij hem haten dit besef ik doch als zoodanig gaat gij verschoon mijne vrijmoedigheid niet onpartijdig te werk
deze van hunnen kant gevoelden diep het verlies van twee leden van het huisgezin die zooveel tot het genot der samenleving medegewerkt hadden ulrica was in t eerst als troosteloos hare smart werd door den tijd en het ontfangen van jacob van lennep de pleegzoon goede berichten wel eenigzins gelenigd
verzeld van de galantste edellieden uit dien omtrek op kostbare paarden heen en weder dravend de oude weelde was verdwenen de weelde van latere dagen was nog niet doorgekomen
dit voorstel vond bijval de krijgsoversten begaven zich naar een open plein dat achter s veldheers tent gelegen de geschiktste gelegenheid aanbood tot dergelijke vermakelijkheden hier besteedden zij den tijd
om op gezette tijden onverhinderd zijne godsdienstoefeningen te blijven houden de verstandigsten onder hunne tegenstanders beginnen aan die vergaderingen zich reeds te gewennen
vooral toen hij zag dat het erf nu ook van den rijweg gejacob van lennep de pleegzoon naakbaar was door eene plank welke op de fondamenten der voormalige brug rustte hij steeg af bond zijn paard aan een boom en liep vlug den smallen vondel over
bevreemd opziende ik die mijn leven voor eenen vriendelijken lagch van dien bevalligen mond zoude geven wel zeide botbergen omdat
en de hartelijkste vriendschap die ik hem toedr oeg toen wij kinderen waren ued heeft gelijk er dit laatste bij te voegen zeide
van eenen anderen kant wilde ik haar niet tot radeloosheid gebracht zien uit vrees eener noodlottige uitbarsting ik begreep dus in t openbaar de contra-remonstranten te moeten voorstaan
en hij waande in dien ernstigen en toch liefderijken blik in de trekken van den mond waarin weemoed en gulheid uitgedrukt waren een stil verwijt te lezen
hebt gij broeder eugenio vroeg nu de vierde der aanzittenden volgens uw oogmerk aan onze broeders te douai geschreven om intusschen den onvermijdelijken dood van het kettersch drietal te doen profeteeren
wees toch niet als de ezel van bileam die sprak voor dat hem gevraagd werd zeide bouke wat bastert wat liederlijk er leeft geen beter knaap op de geheele wijde waereld dan die eigenste joan en ik laat mij villen als ik niet met den middag naar zijne gevangenis toega en
en met woorden en gebaarden den aanrukkenden vijand sarden als wilde zij hem tot den overtocht bewegen velasco die dit vendel der belegeraars aanvoerde
de monnik vuurde hen met taal en voorbeeld aan vreesselijk stond hij op de kaar met de eene hand om de ketting gekneld terwijl hij met de andere den sabel zwaaide
wat gij zegt hernam de graaf op denzelfden toon als te voren uwe doorl zal aan de uitkomst kunnen beoordeelen of ik al dan niet waarheid heb gesproken
gij zeide zij hem met een scherpen veelbeteekenenden blik aanziende en tegelijk het hoofd op eene ongeloovige wijze schuddende eugenio het is acht jaren geleden dat uwe taal en uwe verzekeringen eenige macht op mij bezaten
en herhaalde aan zijne krijgsknechten het bevel om de slotbrug op te halen de poorten gesloten te houden en niemand in te laten beckman en sommige dienaars welke nog binnen het slot gebleven waren voegden zich bij hem
ik loof toch dat hum een hupsche borst is maôr hum kon toch ook wel een dief of een morder zijn hoe kwam hum zoo nat dat heit hum niet iens willen vertellen
dat kind vrouw vervolgde hij tegen magdalena behoorden die twee kinderen aan den verslagen overste deze is mijn zoon antwoordde magdalena op ludwig wijzende en deze kleine hernam
toen waande ik verblinde dat gij eenmaal het werktuig wezen zoudt dat deze heerlijke maar verdoolde gewesten onder den staf des eenigen herders terug moest brengen
vere echter konde niet nalaten van tegen van reede die naast hem stond aan te merken a fine lady to be sure niet waar
gij zult mij die u van kindsbeen af heb voortgeleid en liefgehad gij zult uwe moeder uwe moeder die alleen voor u zich zoovele opofferingen getroostte
beide zegt men teste gerardo joanne viro celeberrimo een voortreffelijk jong mensch den heer ja hoe heet hij van der hummes of zoo een naam
onrust nijd twist en de hemel weet wat meer kunnen hiervan de gevolgen wezen magdalena zeide de freule het hoofd met waardigheid opheffende gij kent mij
hij heeft gedaan wat de plicht der menschlijkheid hem gebood hernam falckestein god vergezelle hem amen zeide de jesuit zich kruissende
doch ik bezweer u bij uw geluk overdenk den stap dien men u wil laten doen nog eenmaal ernstig en bedaard en vooral tracht berichten in te winnen omtrent den ambtman naauwkeuriger dan gij tot nu toe hebt kunnen bekomen
aan het hoofdkwartier gekomen vernam de graaf dat de gravin douairière van falckestein zich aldaar had aangemeld en om een gehoor bij zijne doorluchtigheid dringend verzocht
en als men vraagt en zeggen zal de een tot den anderen wie heeft dat stuk gedaan dan zal men antwoorden gideon de zoon van joas heeft dat stuk gedaan
zeide van kinschot op eenen weifelenden toon had de tegenwoordigheid van zijne doorluchtigheid in die vergadering eene zeer billijke reden die
gij zult noch mij noch uzelven betichten daar ben ik overtuigd van doch drink wat uwe zenuwen zijn aangedaan eene teug wijns zal u goed doen
want hij begreep dat de vereenigde nederlanden nergens beter dan uit deze gebuurlanden besprongen en in bedwang gehouden konden worden voor deze en dergelijke aanvallen hadden de staten generaal den raad van kleef reeds meermalen gewaarschuwd
gij zult zien zeide de graaf dat hij mij een verzoek te doen heeft waarmede hij niet durft aankomen wij zullen hem uit de verlegenheid helpen kapitein van reede een woordje met u als t u gelegen komt