AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en te weinig of in t geheel geen recht bevat onvermijdelijk bestemd om na verloop van tijd leelijk onrein misschien monsterachtig te worden
het zegevierende en door zijn overwinning dronken frankrijk dat zich scheen te herinneren en dat voor de oogen der gansche wereld deze ernstige woorden van guillaume du vair na den dag der barricades in practijk bracht
hij hield de schrijfportefeuille in de hand en beschouwde ze dwaselijk verblijd bijna lachende om het gezichtsbedrog dat hem misleid had eensklaps viel zijn blik
een onbekend gebleven persoon verkondigde dat op een bepaald oogenblik twee omgekochte meesterknechts de deuren van een wapenfabriek voor het volk zouden openen
van den steeds ronkenden auvergner pakte de boomen met beide handen en joeg in vollen galop met triompheerend geraas de kar naar den kant des halles t was gevaarlijk bij de koninklijke drukkerij stond een
wij zullen eenige namen veranderen want de geschiedenis verhaalt en verraadt niet maar wij zullen ware zaken schilderen de aard van het werk dat wij schrijven verhindert dat wij meer dan één zijde én één episode aan t licht brengen
zie sprak hij in die soort van de redelooze verbazing aan deze geheimzinnige afgetrokkenheid eigen dit is haar veld hier zal ik vernemen waar zij woont
terwijl ieder het laatste en beslissende uur der crisis verhaastte en riep zoowel binnen als buiten deze noodlottige wijk in het diepst der onpeilbare holen van dit oude ellendige parijs
tweede hoofdstuk de straatjongen een vijand van lichten hoe lang bleef hij in die houding welke was de eb en vloed zijner treurige gedachten richtte hij zich weder op
daar baden wij ons en loopen geheel naakt langs de austerlitzbrug dat maakt de waschvrouwen woedend zij razen en tieren t is grappig om te zien dan gaan wij het levend geraamte zien hij leeft in de champs
de geleiders vloekten de geboeiden spraken geen woord nu en dan hoorde men een stokslag op de ruggen of hoofden vallen sommigen dier lieden geeuwden de lompen die zij droegen waren afzichtelijk de beenen hingen de schouders schommelden de hoofden stieten tegen elkander
deze behoefte aan hulpmiddelen verwondert mij vanwege den goeden god hij moet elk oogenblik weder het raderwerk der gebeurtenissen smeren het haakt het loopt niet spoedig een revolutie de goede god heeft immer zwarte handen van dat vuile
wroet draag uw halster gij zijt een lastdier in het span der hel ha het was uw plan niets te doen
gingen met geweren gewapende jongelieden de huizen binnen om te schieten een hunner had een oud musket met raderslot zij schelden traden binnen en begonnen patronen te maken een der vrouwen die deze huizen bewoonden verhaalde
de schok maakt hen wakker vandaar de noodzakelijkheid der stormklokken en der oorlogen de groote strijders moeten opstaan de natiën door moedige daden verlichten
de heer gillenormand had gewenscht dat marius zich in zijn armen had geworpen hij was ontevreden zoowel op marius als op zich zelven hij gevoelde dat hij barsch en dat marius koel was
de encyclopedisten de physiocraten de wijsgeeren de utopisten met diderot turgot voltaire en rousseau aan het hoofd zijn vier gewijde
daar op deze voor de worsteling aangeduide plek zouden het gouvernement en de opstand de nationale garde en de volksgenootschappen de burgerij en het oproer in de duisternis rondwarend elkander ontmoeten
de logica mengt zich met de stuiptrekking en de draad der redeneering zweeft zonder te breken in den woesten storm der gedachten zoodanig was de gemoedsgesteldheid van marius terwijl hij ternedergedrukt maar vastberaden
dan voor de gevaren eener europeesche opschudding en ongeschikt voor groote politieke avonturen immer gereed zijn leven te wagen
onder de twijgen wegsterven men gevoelde er die heilige vertrouwelijkheid van den vogel en den boom des daags verlevendigt het gevogelte de bladeren des nachts beschermen de bladeren het gevogelte
na het onderzoek liet men javert weder opstaan bond hem met de armen op den rug in het midden van het benedenvertrek aan een kolom die vroeger haar naam aan de herberg had gegeven
schotland heeft tooverkollen maar parijs heeft nog meer babbelaarsters en het gij zult koning zijn zou even vreeselijk klinken als het bonaparte op het plein baudoyer wierd toegeroepen
ik ben jong geweest gij zult oud worden luister mijn jongen gij zult hetzelfde aan uw kleinzoon zeggen ziedaar hebt ge tweehonderd pistolen vermaak u t is het beste wat men doen kan zoo moet de zaak behandeld worden
beminnen vervangt bijna het denken de liefde is een vurige vergetelheid van al het overige vraag dus geen logica van den hartstocht er is evenmin een logische samenhang in het menschelijk hart als er een volkomen geometrische figuur in den bouw van het heelal bestaat
t was in den tuin van het luxembourg dicht bij den gladiator en den dag toen ge mij voorbijgingt t was de e juni en de e juli t zal spoedig een jaar zijn sinds lang heb ik u niet weer gezien
de voorbijganger die stil houdt in de straat culture sainte catherine voorbij de kazerne der pompiers voor de koetspoort van het badhuis
naar de straat st avoye zonder daarbij talrijke barricaden in twintig andere wijken van parijs te rekenen in het marais op den berg st geneviève
overigens en zij die de beginselen van het menschelijk hart hebben gadegeslagen zullen het begrijpen de lansier de officier de modegek neef theodule had volstrekt geen schaduw in zijn gemoed achtergelaten niet de minste
die een denker was wij zijn nu reeds twee uur op straat hernam de oudste wij hebben aan alle hoeken gezocht maar niets kunnen vinden ja ja
burgers in de toekomst zullen noch donderslagen noch wreede onwetendheid noch bloedige wedervergelding zijn wanneer er geen satan meer is zal er geen michaël meer zijn
ondertusschen naderden verscheidene verwikkelingen op een avond begaf marius zich naar de samenkomst langs den boulevard des invalides als gewoonlijk ging hij met gebogen hoofd toen hij om den hoek der straat plumet ging hoorde hij in zijn nabijheid zeggen
duistere ziel ziet dat licht aan haar horizont als een ster in den inwendigen nacht zij was marius eenige gedachte hij dacht aan niets anders hij gevoelde onduidelijk dat zijn oude rok onmogelijk langer te dragen was en zijn nieuwe
den armen marius zegt gij hij is een schoft een deugniet een ijdele ondankbare knaap zonder hart zonder ziel een hoogmoedig slecht mensch en hij wendde het hoofd om
geraakt men wist niet hoe het gebeurd was de agenten en stadssergeanten begrepen er niets van hij was in damp veranderd uit de handboeien gegleden door de reten van het
het zet mij in vuur en zoo ik dit plakkaat heb afgescheurd was het om mijn eetlust op te wekken thans herkende bahorel aan een venster een jongen man met zwarten baard die hem zag
triumf in watten te leggen het recht in te bakeren den reus het volk in flanel te wikkelen en het schielijk te bed te brengen aan deze overmatige gezondheid een diëet voor te schrijven
maar haar lompen waren twee maanden ouder de scheuren waren grooter de vodden vuiler t was dezelfde heesche stem hetzelfde doffe verweerde voorhoofd dezelfde vrije wilde en dwalende
en zegt geen geld geen brood goed wat zullen wij dus eten de appels van den appelboom
hetzij voorzichtigheid hetzij de wensch om zich aan zijn gedachten over te geven of eenvoudig ten gevolge van een dier onmerkbare veranderingen welke allengs in de gewoonten van iedereen ontstaan ging hij thans zeer zelden met cosette uit
met zijn pistool in de hand de koolbrug bereikt hij merkte op dat in die straat nog slechts één winkel open was en t geen merkwaardig was wel die van een
en naar alle kanten frisch water klaterend deed opspringen het volk willen voorstellen god had er iets grootschers van gemaakt hij huisvestte er een kind in
en hem in de verte de vuist toestak schreeuwende bastaard die ge zijt goed zei gavroche ik ben er en dat is genoeg
cosette was hoewel op andere wijze niet minder ontsteld zij begreep niet de adem ontbrak haar wat zij zag scheen haar onmogelijk
en de derde in de tempelstraat in weinige minuten grepen de dreigende handen der menigte tweehonderd dertig geweren schier alle met twee loopen
luistert hoort ge dat gerucht in de gevangenis montparnasse ziet ge al die lichten hij is weder gevat nu hij zal er met twintig jaren af zijn
wat is er dan van een burgeroorlog te zeggen burgeroorlog wat bedoelt men is er een buitenlandsche oorlog is niet elke oorlog tusschen menschen een oorlog tusschen broeders t is alleen het doel dat den oorlog een naam geeft
trapswijze verduisterde zich alzoo hun leven hun bleef echter nog een afleiding over die vroeger een geluk was geweest namelijk brood te brengen aan hen die hongerden
welk hem niet behoorde hij aanschouwde en aanbad wat zij droeg haar strikken haar handschoenen haar manchetten haar laarsjes als heilige voorwerpen waarvan hij de meester was
een dropje dauw een weinig erbarming hij poogde nogmaals den ketting los te maken maar kon niet op dit oogenblik hoorde hij een stem zeggen vader mabeuf wilt gij dat ik uw tuin begiete
de koppen der paarden raakten het achterdeel der vooruitrijdende wagens gestalten bewogen zich op de karren men zag in de schemering iets flikkeren als waren er bloote sabels men hoorde een gerammel als van ketens het naderde de stemmen werden luider
zijn opgezette neusvleugels zijn nedergeslagen oogen gaven aan zijn streng grieksch gelaat die vertoornde en verheven uitdrukking welke volgens de zienswijze der oude wereld aan de gerechtigheid betaamt
de straat werd somberder maar tegelijkertijd nam de menigte toe de voorbijgangers waren nu dichte drommen geworden men zag niemand in die menigte spreken en evenwel ging er een dof zwaar gegons uit op
hard zulk gebak te moeten missen desniettemin zette gavroche zijn weg voort twee minuten later was hij in de straat st louis
marius ijlde naar het hek nam de losse tralie weg stak zijn hoofd er door en zag iemand die hem een jongeling scheen in de schemering ijlings wegloopen
en zeide bij zich zelven hij is t de scherpzinnigheid der wanhoop is een soort van geheimzinnige boog die nooit zijn doel mist
op het plein van het palais royal stond cavalerie marius ging door de straat st honoré naar gelang hij zich van het palais royal verwijderde waren er minder verlichte vensters de winkels waren geheel gesloten niemand stond aan de deur te praten
het volk dat lafayette voorttrok bespeurde hen plotseling aan den hoek der kade en riep de dragonders de dragonders naderden stapvoets stil met de pistolen in de holsters de sabels in de scheeden de karabijnen in de
t is een zonderlinge begeerte der menschen te willen dat de liefde naar iets voeren zal derde hoofdstuk begin der schaduw
schrijven wij alzoo slechts aan het noodlot deze vreeselijke botsingen toe wat deze stormen zijn mogen de menschelijke verantwoordelijkheid heeft er geen deel aan
die hem onder de menschen mengde en toch alleen liet jean valjean had zijn zestigste jaar reeds bereikt welke ouderdom hem van den dienst vrijstelde
u s morgens vroeg in uw hemd te zien heen en wedergaan uw jeugdig hoofd in uw ouden spiegel weerkaatsend wie zou dien tijd van morgenrood linten bloemen
sedert dien nacht waren tien of twaalf weken verstreken vaak had hij zijn hoofd gekrabd en gezegd waar drommel zijn mijn beide kinderen ondertusschen had hij
de herbergier zal op heeter daad betrapt zijn men moet slim wezen hij is een leerling hij zal zich door een verklikker hebben laten bedotten misschien door een onnoozele die voorgaf een kameraad te zijn
voor de eenen zoowel als voor de anderen bestond dezelfde noodzakelijkheid voortaan was geen andere uitkomst mogelijk dan te overwinnen of te sneven
de oude mabeuf hief het hoofd op hij zag een tuinman die voorbijging en vroeg hem wat is dat de tuinman antwoordde met de spade op den schouder en op rustigen toon een oproer
noch aan iemand anders hernam marius aan niemand geleid mij nu zei marius aanstonds ja aanstonds
na deze twee in de dronkenschap der jeugd en der liefde doorgebrachte maanden tegelijk door al de droomen der wanhoop overweldigd had hij nog slechts één wensch er spoedig een einde aan te maken
de geheele ziel dringt zich om één denkbeeld samen en is voor geen ander begrip vatbaar de leeuwerik was de naam die in marius diepe droefgeestigheid den naam ursula vervangen had
die zonderling gebouwd van verschillende grootte en als bij toeval daar geplaatst nauwelijks door enge stegen gescheiden waren de huizen waren zoo bouwvallig dat ze gedeeltelijk gestut waren door balken die van het eene naar het andere huis liepen
langs de boulevards naar het bastilleplein nu en dan regende het maar de regen hinderde de menigte niet verscheiden tusschentooneelen kenmerkten den weg dien de lijkkoets volgde
met de namen en woonplaatsen van de chefs dier sectiën thans nu al deze in de duisternis gebleven feiten tot de historie behooren mag men ze
een zwakke was evenals zij maar dat iets bewonderenswaardigs en almachtigs had t geen hun bovennatuurlijk scheen en welks gezicht de trekken van een ouden paljas met den hartelijksten bekoorlijksten glimlach in zich vereenigde
wie zich op vrij nauwkeurige wijze het blok huizen wil voorstellen t welk in dien tijd bij de punt van st eustachius aan den noordoostelijken hoek des halles van parijs was gelegen waar thans de straat rambuteau uitkomt
gij bezit al de wezenlijke schatten die er zijn ik heb al de armoede der grijsheid gebreken verlatenheid
hij stelde ze voor zij nam ze aan ze werden als een complot beraamd men ging uit vr t nog geheel licht was en dit was een van cosettes kleine genoegens deze onschuldige overdrijvingen behagen de jeugd
ging bij voorkeur zooals men weet naar weinig bezochte plaatsen naar eenzame oorden naar vergeten plekken destijds waren in den omtrek van parijs armoedige velden die schier met de stad verbonden waren waar
er zijn oogenblikken dat de ziel knielt in welke houding het lichaam ook zij de gelieven die gescheiden zijn vervullen de afwezigheid door duizend hersenschimmen
met een soort van eerlijke droefheid en oprechte onbaatzuchtigheid zijn oordeel dat zich schier van alle hoop had losgemaakt hield zich hoog en krachtig
aan het einde der straat zag men den doorgang aan de zijde des halles versperd door een rij hooge huizen en men zou gemeend hebben in een slop te zijn zoo men niet rechts en links twee donkere gleuven gezien had door welke men verder kon gaan
de zes moordenaars verwonderd en wrevelig dat zij door een meisje werden tegengehouden traden in de schaduw achter de lantaarn en raadpleegden terwijl zij vernederd en verwoed de schouders ophaalden
het jonge mensch zag hem strak aan en vroeg waarom niet wel daarom waar gaat gij dan heen wat kan u dat schelen zal ik uw koffer dragen ik ga naar de barricaden
er is geen buitenlandsche of burger oorlog er is alleen een onrechtvaardige en rechtvaardige oorlog tot den dag wanneer het groote menschelijke verdrag zal zijn gesloten kan de oorlog noodzakelijk zijn
beiden alexander en columbus vonden een wereld deze geschenken eener wereld aan de beschaving zijn zulk een vermeerdering van licht dat elke weerstand een misdaad is
men kwam er langs de wenteltrap die in den hoek van het vertrek tegen een vierkante opening als die van een scheepsluik uitkwam deze kamer die slechts door een enkel smal venster licht kreeg en waar dus altijd eene lamp brandde had een gemeen voorkomen
waar alles beslist zou worden vandaar een vermeerdering van angst rondom deze stilte waaruit een ontknooping zou ontstaan
waaruit bestaat een oproer uit niets en uit alles uit een allengs ontwikkelde electriciteit uit een plotseling uitslaande vlam uit een zwevende kracht uit een voorbijgaanden adem
het verschijnsel van napoleon herhaalde zich in naar karel x men heeft ten onrechte van den burgerstand eene klasse willen maken
en men op het tooneel het gefluit van den machinist hoort een onbepaalde haat wraakzucht teleurstelling iedere ijdelheid welke gelooft dat het lot haar te kort doet
en zich roeren de drie knapen die gerust sliepen hoorden niets meer de uren van den nacht verstreken duisternis overdekte het groote bastilleplein een koude wind die zich aan den regen paarde woei met heftige vlagen
hoe dom zijn wij marius daar valt mij iets in wat ga ook op reis zooals wij op reis gaan ik zal u zeggen waarheen kom bij mij waar ik ook wezen mag
zag van verdere pogingen af en maakte deze schrandere opmerking vader heeft nooit veel van mijn zuster gehouden sedert haar dommen streek het is duidelijk dat hij marius haat
met majesteit verschooning mijnheer wij hebben een papa en mama maar weten niet waar zij zijn dit is vaak beter dan t wel te weten zei
bij het vallen van den avond met klokslag van negen uren was hij zooals hij aan cosette had beloofd in de straat plumet toen hij het hek naderde vergat hij alles sinds acht-en-veertig uren had hij cosette niet gezien
het bevatte vier boven elkander liggende slaapzalen en een zolder dien men het bel air noemde een breede schoorsteen waarschijnlijk afkomstig van de voormalige keuken der hertogen van la force liep van beneden door de vier verdiepingen
een man niet mogelijk wel een jongen wij zouden een jongen moeten hebben hernam brujon waar een kleinen jongen te vinden zei
mijn goede vriend een meisje inderdaad straat plumet voorheen noemde men ze de straat blomet nu herinner ik mij ik heb van het meisje van het hek in de straat plumet hooren spreken in een tuin
op het bastilleplein vereenigden zich de lange rijen vreeselijke nieuwsgierigen die uit de voorstad st antoine kwamen met den stoet en een soort van vreeselijke levendigheid begon de menigte te bewegen
dat in hen was met een eerlijk geloof in hun illusiën verhaalden zij elkander al wat de liefde de jeugd en het overschot van kinderlijkheid dat zij nog bezaten hun in de gedachten gaf
een liefdeboodschap geschikt om door een engel gebracht door een maagd gelezen te worden een bovenaardsche samenkomst een minnebrief van een schim aan een schaduw t was een kalme en zwaarmoedige afwezige
in den winter was het bosschage donker vochtig steil opgericht bibberend en liet het een weinig het huis zien men zag dan in plaats van bloemen in de twijgen en dauw op de bloemen de lange zilveren strepen der slakken
de liefde is een gedeelte der ziel zelve zij is van dezelfde natuur evenals de ziel is zij een goddelijke vonk
de tweede antwoordde het regent als om het helsche vuur uit te dooven en daarbij zullen de dienders voorbijkomen ginds staat een soldaat op schildwacht men zal ons hier aanhouden
t is een soort van gymnastiek schier een gezondheidsmiddel het gezag is gezonder na een oproer evenals de mensch na een aderlating dertig jaren geleden werd het oproer uit nog andere gezichtspunten beschouwd
bom buitengewone voorstelling slaat op de oogen gapers alles loopt in t wild de ster zoowel als het drama
de eerste studiën zijner kunst hadden zich naar de daken gericht hij had groote vorderingen in de industrie der looddieven gemaakt die op behendige wijze de daken bestelen en de goten ontkleeden
een oude warmoezierswoning uit den tijd van lodewijk xiii met zijn groot dak en grillige dakvensters vervallen heiningen een weinig water tusschen populieren vrouwen gelach stemmen
deze dood was een rouw gelijk alles wat bitter is kan de rouw in oproer veranderen dit gebeurde den avond voor den juli en des morgens van dien dag
voor alle zaken is een theorie die zich zelve gezond verstand noemt t is philintus tegen alcestus
en daarom te afschuwelijker gezichten als doodshoofden waaraan niets dan de dood ontbrak op het eerste rijtuig zag men een neger die misschien slaaf was geweest en de verschillende ketens vergelijken kon
de denkers peinsden terwijl de grond namelijk het volk door revolutionnaire stroomingen doorweekt onder hen beefde met ik weet niet welke stuipachtige schokken
aanstormde rolde de kar nu een werptuig geworden en met alle kracht voortgejaagd met geweld tegen den buik van den sergeant die achterover in de goot viel terwijl zijn geweer in de lucht afging op het geroep van den sergeant stormden de manschappen uit de wacht
laten wij nu in de eerste plaats aan den portier zeggen dat wij niet te huis zijn sprak gavroche en in de duisternis rondtastende als iemand die zijn woning volkomen kent nam hij een plank en sloot er de opening mede
de russische haat van nikolaas achter ons twee zuidelijke demons ferdinand in spanje miguel in portugal de bevende bodem van italië
boek vii de dieventaal het eerste en tweede hoofdstuk van dit boek bevatten wijsgeerig philologische onderzoekingen en verklaringen over den oorsprong en de wortels der fransche zoogenaamde dieventaal
bretonnerie gingen omstreeks twintig jongelieden met baarden en lang haar in een estaminet en verlieten het een oogenblik later met een horizontale driekleurige vlag met floers
iets dat mij dezer dagen gebeurd is verbeeld u ik ontmoette een burgerman die mij een preek en een beurs present deed ik stak de beurs in mijn zak een oogenblik later tast ik in mijn zak er was niets meer in
ge hebt gedacht kom ik ga dien ouden pruik dien mallen vent eens opzoeken t is jammer dat ik geen vijf-en-twintig jaar oud ben ik zou hem een duchtige acte van eerbied voorleggen
die dikke kolommen moeten even omver gehaald en daarvan een fraaie barricade gemaakt worden jean valjean naderde gavroche en zeide halfluid en als bij zich zelven de arme jongen hij heeft honger
door haar gescheurd kleed kon men haar magere schouderbladen zien de naaste straatlantaarn bescheen haar gezicht en gestalte men kon niets stoutmoedigers en zonderlingers aanschouwen
hij zat blootshoofds op den straatpaal voor de deur van zijn huis en scheen te luisteren t was geheel donker geworden
dien men op de bank heeft gelegd uit vrees van de tuindeur te openen en de mannen te zien binnenkomen zij liet overal zorgvuldig de deuren en vensters sluiten
de geheele barricade was toegesneld en allen hadden zich op een afstand in een kring geschaard beseffende dat t onmogelijk was een woord te zeggen bij t geen zij zien zouden
verklaren wij hoe het den thénardiers gelukt was zich van hun twee laatste kinderen te ontlasten en er zelfs voordeel van te trekken de ongetrouwde magnon van wie reeds vroeger gesproken is was dezelfde die van den ouden heer
deze sbirren schenen uit het uitvaagsel der bedelaars te bestaan met het gezag van den beul hij die hun chef scheen
deze erbarmelijke klassen hebben niet slechts de wanhopige vermetelheid der daden maar ook de onverschillige vermetelheid van den geest
die onverwinbare droefgeestigheid welke de avond veroorzaakt en welke wie weet misschien uit de verborgenheid van het op dat uur geopende graf komt misschien was fantine in deze schaduw
allerlei ellende was in dezen trein als in een chaos gemengd men zag er den gezichtshoek van alle dieren grijsaards en jongelingen kale hoofden grijze baarden
naderde hij montparnasse zonder gezien of gehoord te worden stak zacht zijn hand in den achterzak van de fijne zwartlakensche jas greep de beurs trok de hand terug en kroop als een vluchtende adder weder in de duisternis
het laatste zweeg als het graf dante zou gemeend hebben de zeven kringen der hel in beweging te zien het was de akelige tocht der veroordeelden naar de strafplaats niet op den vreeselijken vlammenden wagen der apokalypsis maar vreeselijker
in deze nijvere wereld groet de voddenraapster de portierster beschermt t hangt van haar af of de hoop drek dien zij aan den paal gooit vet of mager is in den bezem kan goedheid zijn
ware hij er bij tegenwoordig geweest met arabesken versierd en getiteld zou hebben samenspraak tusschen het scheermes en de sabel
zich in een kleinen parijschen tuin met even veel macht en majesteit ontwikkelde als in een maagdelijk woud der nieuwe wereld niets is werkelijk klein wie zich aan de onderzoekingen der natuur wijdt
t was naar dien hoek van het plein die nauwelijks door t licht van een verwijderde lantaarn beschenen werd dat de straatjongen de twee kleinen voerde
die prachend zeggen wij hadden het wel gezegd voeg hierbij parijs misschien vergroot maar frankrijk stellig verkleind voeg hierbij want wij moeten alles zeggen de moorden welke te dikwerf de overwinning der orde
en de huurkoets waarin zich lafayette bevond over de kade morland in de menigte die lafayette toejuichte en omgaf merkte men op en wees men elkander aan een duitscher
het openbaar ministerie van dien tijd gaf bij deze gelegenheid een bewijs van zijn onvermoeibaren ijver ter verdediging der maatschappij het avontuur van gavroche dat als overlevering in de wijk van den tempel bewaard is gebleven
zij die het meest ontevreden vergramd en beangst waren begroetten haar hoe groot onze zelfzucht en onze wrok zijn mogen een geheimzinnige eerbied ontstaat uit de gebeurtenissen
toen dit ontdekt werd waande men thénardier buiten alle bereik hij was werkelijk niet meer in het nieuwe gebouw maar bevond zich evenwel nog in groot gevaar
de groote kunst is alzoo aan eenigen voorspoed den klank eener gewichtige gebeurtenis te geven opdat zij die ervan genieten
zij zweeg een oogenblik toen draaide zij met moeite haar gezicht om en zag marius aan weet ge mijnheer marius het griefde mij dat ge dien tuin binnengingt t was dwaas want ik had u immers het huis gewezen
een derde persoon die hun liefde zou kunnen storen wordt in de volkomenste blindheid gehouden door enkele weinige voorzorgen die voor alle gelieven steeds dezelfde zijn ook maakte cosette jean valjean nimmer tegenwerpingen wilde hij wandelen goed
terwijl marius langzaam die donkere trap afging welke men de trap der holen zou kunnen noemen en welke naar die oorden zonder licht voert waar men de gelukkigen boven zich hoort gaan ging de heer mabeuf zijnerzijds insgelijks naar beneden
bij tusschenpoozen kon men naar het diep en dof gerommel de hoeveelheid bliksem berekenen die in de wolken was nauwelijks waren twintig maanden sedert de juli omwenteling verstreken of het jaar had zich met een dreigend aanzien geopend
hij nam haar in zijn armen omklemde haar vast zonder te weten wat hij deed zelf wankelend ondersteunde hij haar t was hem alsof zijn hoofd vol damp was
er ook voor beven een gedanen stap met vrees te kruiden de buiging van den overgang te vernauwen om den vooruitgang te vertragen dit werk te verzwakken de ruwheden der geestdrift aan te wijzen en weg te nemen de hoeken en nagels weg te snijden
de praalvertooning van een geregeld huwelijksleven te noodzakelijker geworden na de zedelooze praalvertooningen van den ouderen tak bekend met al de talen van europa
toen vrouw toussaint bij hem in dienst kwam had hij haar gezegd de jongejuffrouw is de meesteres des huizes en gij mijnheer had vrouw toussaint verwonderd gevraagd ik ben veel meer dan de heer des huizes ik ben de vader
bemin een schitterende hemelvaart is aan deze kruisiging verbonden in den doodsstrijd ligt verrukking o vreugd der vogelen zij zingen omdat zij een nest hebben
door de voddenrapers der voorstad st antoine de lompen bewaakten de schatten de deugd deed deze haveloozen schitteren
ik heb liever dat ge verliefd dan een jakobijn zijt ik heb liever dat ge op een meisje op twintig meisjes verliefd zijt dan op mijnheer de
gij vindt mij leelijk niet waar zij vervolgde weet ge ge zijt verloren niemand zal thans de barricade kunnen verlaten ik ben t die u hier heb gevoerd ge zult sterven ik reken er zeker op evenwel bracht ik
t was ongerijmd maar onweerstaanbaar en dagelijks wandelde hij naar dit leeuweriksveld tweede hoofdstuk het ontstaan van de kiemen der misdaden in de gevangenissen
vijf jaren geleden hoondet gij mijn vader heden beleedigt gij mijn vrouw ik vraag u niets meer mijnheer vaarwel
van het koningschap er op de regent die dertig millioen waard was deze mannen met bloote voeten bewaakten deze kroon
hopende dat hij iets verklappen zou deze man was brujon de langharige van de straat petit banquier men had hem in een ander deel der gevangenis gebracht waar de bewakers hem in het oog hielden
niets is in het ongelukkige lot veranderd peinzers als marius hebben zulke vlagen van diepe zwaarmoedigheid waaruit wanhopige besluiten ontstaan
hij gaf zijn dienstmeiden geen oorvegen meer sloeg niet meer met zijn stok zoo forsch tegen de leuning van de trap wanneer basque draalde de deur voor hem te openen de juli omwenteling had hem nauwelijks vertoornd gedurende zes maanden
aan welker einde men de lage sombere poort der gevangenis la force ziet he zijt gij t gavroche zei iemand hé zijt gij t
inwendig koel beheerscht door het onmiddellijk belang immer zich naar het naaste richtend noch tot wraak noch tot dankbaarheid bekwaam
en zeide majestueus burger ik werp liever lantaarns in neem uw wild beest terug ik laat mij niet omkoopen het heeft vijf klauwen maar t zal mij niet pakken hebt ge een moeder vroeg
op t hooren van dien kreet was hij plotseling ontwaakt uit zijn bedstede gekropen door het traliewerk een weinig weg te schuiven dat hij daarna weder zorgvuldig gesloten had vervolgens had hij het luik geopend en was naar beneden gegleden
at ze bij het licht van een vetkaars of van een lamp uit den tijd van lodewijk xvi op tafels met gewast linnen bekleed in plaats van tafellaken men kwam hier van verre en wijd
dat de oude mabeuf die misschien in slaap was gevallen nog altijd op de bank zat daarop was de straatjongen uit de heg gekomen en was in de duisternis achter montparnasse geslopen die bewegingloos stond
soms sloeg courfeyrac de armen over de borst en zeide met een ernstig gebaar tot marius gij wordt een losbol jongmensch courfeyrac een practisch mensch nam dien weerschijn van een onzichtbaren hemel bij marius niet in een goeden zin op
aan den horizont het pantheon de boom der doofstommen het val de grace en op den achtergrond de statige vierkante torens van notre-dame dewijl deze plek werkelijk der moeite waard is gezien te worden komt er niemand
heeft in de eerste liefde de ziel veel meer deel dan het lichaam later neemt het lichaam meer deel dan de ziel somtijds blijft de ziel geheel vreemd
negentien jaar gij zijt sterk en gezond waarom werkt ge niet dit verveelt mij wat is uw beroep nietsdoener spreek ernstig kan er iets voor u gedaan worden wat wilt ge zijn dief
tegelijkertijd vertoonden zich op zijn kinderlijk gelaat dat zoo onbeschaamd en zoo ernstig tevens zoo lichtzinnig en zoo diep zoo vroolijk en zoo treurig was achtereenvolgens al de trekken die uitdrukken
om hen rechtuit te doen liggen en riep nu de goede god zijn kaars ontsteekt kan ik de mijne uitblazen nu moet ge slapen kindertjes t is ongezond niet te slapen wikkelt u goed in de deken
maar niets was in staat marius te doen spreken hij had zich liever de nagels laten ontscheuren dan een der drie geheiligde lettergrepen waaruit deze onuitwischbare naam cosette bestond
luister ik wil u in niets misleiden ik heb een brief voor u in mijn zak sedert gisteren men had mij gezegd hem op de post te brengen ik heb hem gehouden
hij meent dat hij zich gemakkelijk weder opheffen zal en acht het in allen geval ook vrij onverschillig dwaling de gedachte is de arbeid van het verstand het droomen is er de wellust van
het wreede vreest het akelige de wolven deinzen achteruit voor een aardmannetje zesde hoofdstuk marius keert in zooverre tot de werkelijkheid terug dat hij aan cosette zijn adres geeft
medelijden met u mijnheer t is de jongeling die medelijden vraagt van den een en negentigjarigen
ik ik heb niets gezegd wat hoopt ge dan wacht tot overmorgen ge wilt het ja cosette zij nam zijn hoofd in haar beide handen hief zich op de teenen om hem te bereiken
ik ga over tot de oppositie alles gaat verkeerd het heelal is kibbelend t is als met de kinderen zij die ze willen hebben ze niet zij die ze niet begeeren krijgen ze
zonder op te merken dat hun lippen zich vereenigd hadden terwijl hun opgeheven oogen in tranen van verrukking zwemmend de sterren aanschouwden toen marius heenging was de straat eenzaam
wat zou ik doen en toen zijt gij verdwenen eens meende ik u te zien voorbijgaan toen ik onder de bogen van het odéon de nieuwspapieren las ik volgde u maar neen t was een dame die een hoed droeg als de uwe
marius ging dien dag tegen het vallen van den avond denzelfden weg als den vorigen dag en met dezelfde verrukking in het hart toen hij tusschen de boomen van den boulevard eponine zag naderen
wat een oproer ja men vecht waarom vecht men ja dat weet ik niet zei de tuinman naar welken kant vroeg mabeuf
genoeg is het dat zij schier geen smart of gloed meer gevoelde op zekeren dag dacht zij eensklaps aan marius zie zeide zij ik denk niet meer aan hem
zij heetten cachotten maar het cachot werd te vreeselijk geacht thans bestaat het uit een ijzeren deur een getralied lichtgat een brits een steenen vloer een steenen gewelf vier steenen muren en heet een
was op dit oogenblik in zijn winkel bezig met een ouden soldaat met het kruis van het legioen van eer te scheren men praatte de pruikenmaker had natuurlijk den veteraan over het oproer gesproken vervolgens over generaal
men sterft en daarmee afgedaan men weet dat men sterven moet maar t is een gruwel zich door zulke lieden aangeraakt te voelen en dan hun messen ach god zij moeten wel slecht snijden
een oproer van drie dagen kost honderd twintig millioen dat wil zeggen alleen de geldelijke uitkomst in t oog houdende staat gelijk met een ramp een schipbreuk of een verloren zeeslag welke een vloot van zestig linieschepen zou vernietigen
schier even onpersoonlijk als die van god achtergebleven het spoor dat de revolutie in hem had achtergelaten was wonderbaar zijn herinnering was als een levend indruksel van deze groote jaren minuut voor minuut
men kreukt het men drukt er vertoornd of verblijd zijn nagels in men vliegt naar het einde springt het begin over de aandacht is koortsachtig zij begrijpt slechts de hoofdzaak
zet zich het geheele volk in het veredeld individu uit geen arme of hij heeft zijn recht alzoo zijn licht de nooddruftige gevoelt in zich de eerlijkheid van frankrijk
de plant had zich geslingerd wat op de aarde kruipt had zich vereenigd met t geen zich in de lucht ontwikkelt wat in den wind wuift had zich gebogen naar t geen in het mos wemelt
wat vroeg marius wat wilt ge zeggen zij beet zich op de lip en scheen te weifelen als ter prooi aan een inwendigen strijd eindelijk scheen zij een besluit te nemen
dit trouwens bevestigt mij in mijn gissingen nopens den toestand van jehova's vermogen ziet men boven en onder
men wachtte het eerste kanonschot af mannen verschenen om de hoeken der straten en verdwenen weder roepende gaat naar binnen en men haastte zich de deuren te grendelen men zeide hoe zal het eindigen
terwijl basque en nicolette hem van achter vasthielden en riep marius marius marius marius maar marius kon hem niet meer hooren en ging juist den hoek der straat st louis om
maar om t even nu deze man aan den krijg heeft deelgenomen is hij verloren hij is door het raderwerk gevat jean valjean gevoelde zich bevrijd nu zou hij wederom alleen met cosette zijn
toen kwam april die morgenstond van den zomer frisch als iedere dageraad vroolijk als de kindsheid soms een weinig schreiend gelijk een pasgeboren kind dat zij ook is
men moet overigens zelfs jegens de zelfzucht rechtvaardig zijn de toestand waarnaar dit gedeelte der natie t welk men den burgerstand noemt na den schok van was geen werkeloosheid
bel air die zolder van het nieuwe gebouw was een groote beschotene ruimte met drievoudige traliën en met ijzer beslagen deuren gesloten die met groote spijkers als bezaaid waren
er steenen uitvielen op de gevangenen in hun bedden ondanks dezen vervallen toestand beging men den misslag de gevaarlijkste beschuldigden of zooals men in de gevangenistaal zegt de zwaarste zaken in het nieuwe gebouw op te sluiten
gavroche legde zich dadelijk op de loer de eene dezer twee wandelaars had duidelijk bedoelingen jegens den anderen gavroche was goed geplaatst om te zien wat er gebeuren zou
de avond van dien nacht was voor zijn broeders de morgen voor zijn vader geweest toen hij bij het aanbreken van den dag de balletstraat had verlaten was hij haastig naar den olifant wedergekeerd had er met zorg en moeite de twee kinderen uitgehaald
de wet voor allen is de vrijheid die eindigt waar de vrijheid van anderen begint zooals robespierre zoo juist gezegd heeft
de zachtheid van haar huid wanneer hij haar hand raakte het bekoorlijk teeken aan haar hals al haar gedachten zij hadden beloofd niet te slapen zonder aan elkaar te denken en zij hadden woord gehouden
het vervult den eerste den beste met de kracht der gebeurtenissen het maakt van alles zijn wapenen het maakt van een straatsteen een kogel en van een lastdrager een generaal
een bemiddeling tusschen het ware en het valsche een verklaring vermaning een eenigszins op hoogen toon verleende verzachting die wijl zij met berisping en verontschuldiging is vermengd wijsheid meent te zijn
de brave burger in wiens handen deze lijst was geweest kende de beteekenis ervan het schijnt dat t een naamlijst was der sectiën van het vierde arrondissement van t genootschap der rechten van den mensch
de oude man verveelde den lansier en de lansier hinderde den ouden man de luitenant theodule was ongetwijfeld vroolijk maar babbelachtig lichtzinnig maar
eenigen verhalen dat van den kant van het arsenaal het sein tot den aanval werd gehoord anderen dat aan een dragonder door een knaap een dolksteek werd toegebracht
gelukkiger gevoeld maar hij had cosette treurig gevonden cosette had geschreid zij had roode oogen t was de eerste wolk van dien bekoorlijken droom het eerste woord van marius was geweest wat deert u
in beide steden dezelfde vuurgloed het purper eens kraters op het voorhoofd des volks het zuiden gefanatiseerd het westen in beroering de hertogin van berry in de
de dieren hadden dit alles ik heb t hun ontnomen zij namen het mij niet kwalijk ik zeide hun dat t voor den olifant was wederom zweeg hij een oogenblik en hernam toen
den ganschen nacht zag zij den steen zoo groot als een berg en vol akelige holen bij zonsopgang het eigenaardige der opkomende zon is dat zij ons over al onze angsten van den nacht doet lachen
zeker riep gavroche nu was de angst van den kleine grenzenloos maar gavroche voegde er bij wees niet bang zij kunnen niet bij ons komen en daarbij ben ik er immers
in deze wagens in deze kwalijk gesloten gedeeltelijk half open kisten bevond zich tusschen honderden oogverblindende juweelen de oude kroon van frankrijk geheel van diamanten met den
zij bleven versteld staan de buikspreker echter lachte voort zij hernam luistert vrienden dat is het niet nu spreek ik vooreerst zoo ge den tuin binnengaat zoo ge dit hek aanraakt schreeuw ik
in een oogenblik was de kleine opgenomen omhoog geduwd getrokken geheschen en door de opening gestoken zonder den tijd te hebben gehad er over na te denken gavroche die na hem binnenkwam schopte met zijn hiel de ladder
eponine werd bij azelma in de gevangenis de madelonnettes gezonden eindelijk was een der voornaamste gevangenen claquesous op den weg van het huis
courfeyrac hoorde dien roep bespeurde bossuet deed eenige schreden in de straat chanvrerie roepende wat wilt ge dat gekruist werd met waar
het eene des morgens het andere des avonds t was een harde slag deze kinderen waren voor hun moeder kostbaar zij vertegenwoordigden tachtig francs s maands deze tachtig francs werden prompt uitbetaald namens den
dien onder de dichters had geplaatst zij had haar ziel in marmer gevormd t geen zij jeanne d'arc noemde twee zonen van lodewijk filips hadden metternich dezen demagogischen lof
terwijl ze naar de takken der boomen zagen indien op zulk een oogenblik de bliksem dertig voeten van hen gevallen ware zouden zij het niet opgemerkt hebben zoozeer was de eene in de mijmering van den ander verzonken
en het inbreken in een openbaar monument die slapende in den olifant der bastille was gevonden toen gavroche nu den kolos was genaderd begreep hij den indruk dien het oneindig groote op het oneindig kleine kon maken en zeide jongens weest niet bang
daarop keerde hij naar het huis terug en van liefde waanzinnig en dronken ontsteld buiten zich zelven van smart en ongerustheid klopte hij als iemand die op een onverwacht oogenblik te huis komt tegen de vensters hij klopte
de oude straat mondétour doorsneed deze drie beenen in allerlei bochten zoodat de doolhof dezer vier straten zeven huizeneilandjes vormde
ge eenmaal gegrepen zijt is er geen hoop meer aan t werk dus luiaard geen rust de wreede hand van den onverbiddelijksten arbeid
geborduurde vergulde met linten omhangen gesternde mannen met zijden kousen witte pluimen gele handschoenen gelakte laarzen
van maand tot maand breidde zich de vijandigheid uit en werd meer en meer openlijk de juli-revolutie die zooals wij gezegd hebben buiten frankrijk noode door de koningen ontvangen werd was in frankrijk op verschillende wijze opgevat geworden
zij gingen voortgaande mompelde montparnasse om t even zoo men gewild hadde zou ik gaarne mijn mes hebben gebruikt babet antwoordde ik niet ik dood geen vrouw
de matras was een stroomat de deken een vrij groote grove grijze zeer warme en schier nieuwe wollen lap de alkove bestond uit het volgende
t geen met zijn voorkomen van voorloopigheid in tegenstelling was t was namelijk een veertig voet hooge olifant van hout en steen opgericht op zijn rug een toren dragende die veel had van een huis dat vroeger groen geschilderd doch nu door de lucht den regen
er zijn geen alpen zonder jura geen pyreneeën zonder asturiën deze treffende crisis der hedendaagsche geschiedenis welke het geheugen der parijzenaars het tijdvak der oproeren noemt
tot de hoogte eener derde verdieping reikt aanwezig was deze bouwval is herkenbaar aan twee groote vierkante vensters welke men er nog ziet het middenste en dichtste bij den rechtergevel is met een paar vermolmde planken afgesloten
en er ontstaan dan uit een damp die zich in den vorm van vleermuizenvlerken samentrekt drie sprakelooze furiën de nachtmerrie de nacht en de dood die boven de slapende psyché fladderen
de schoenlapper zeide tot hen ge woont hier niet meer gaat daarheen t is dichtbij de eerste straat links vraag met dit papier naar den weg
de twee logeergasten van gavroche zagen om zich en gevoelden iets dat iemand zou gevoelen die in het groote heidelbergsche vat was opgesloten
terwijl hij de dame bewonderde en het stuk zeep begluurde bromde hij binnensmonds dinsdag t is immers geen dinsdag is het dinsdag t is misschien dinsdag ja t is dinsdag
deze kleine plek weemoed bespiegeling eenzaamheid vrijheid s menschen afwezendheid gods tegenwoordigheid en het oude verroeste hek scheen te zeggen deze tuin behoort mij
hij stond stil en zeide op zachten toon nu ik zal niet naderen maar spreek zoo luid niet mijn kind ge wilt ons dus beletten te werken wij moeten toch iets verdienen om van te leven ge hebt dus geen vriendschap meer voor uw vader
ging naar dien tuin hij vond de straat terug herkende den appelboom en het fruithok daarnaast onderzocht de heg die hij gemakkelijk kon overspringen de avond daalde geen kat was in de straat t oogenblik was gunstig
zoo onschuldig was deze liefde dat marius zelfs cosettes handschrift niet kende wat gebeurd was kan in weinige woorden verhaald worden eponine had alles gedaan
de lijkkoets werd door jongelieden getrokken onmiddellijk daarop volgden de officieren der invaliden met lauriertakken in de hand achter hen kwam een ontelbare woelige zonderlinge menigte
ondertusschen werd de generale marsch door de straten geslagen de nationale garden kleedden en wapenden zich haastig de legioenen trokken uit de mairieën de regimenten uit de kazernen
niets bevredigt de liefde men is gelukkig en men wil het paradijs men heeft het paradijs en men wil den hemel o gij die bemint dit alles ligt in de liefde
een vermaakzoeker maar in slecht gezelschap hij had minnaressen t is waar en sprak er veel van dit is ook waar maar hij sprak er kwaad van
ik ben geen jong van een hond maar van een wolf ge zijt met u zessen t is mij onverschillig ge zijt mannen nu ik ben een vrouw
van frankrijk vanwaar komt deze misslag lodewijk filips was als koning te veel vader de opkweeking eener familie waarvan men een dynastie wil maken
waarmede zij elkander steeds bijstaan den ganschen nacht om de gevangenis gezworven hoe gevaarlijk dit ook voor hen zijn mocht in de hoop van thénardier op een of anderen muur te zien verschijnen
hij beminde cosette als zijn dochter als zijn moeder als zijn zuster en wijl hij nooit een minnares of echtgenoot gehad had en de natuur een schuldeischer is die geen protest wil had zich ook dit gevoel het
een slecht samengestelde grootheid waarin zich alle stoffelijke elementen mengen maar waarin geen enkel zedelijk element komt het communisme en de agrarische wet meenen het tweede probleem te kunnen oplossen zij bedriegen zich
dit duurde tot in de bourbons waren een werktuig van beschaving dat in de handen der voorzienigheid brak de val der bourbons was vol grootheid niet van hun zijde maar van de zijde der
omstreeks het schoftuur der werklieden werden twee mannen gezien die elkander tusschen de barrière picpus en de barrière charenton op een smal pad tusschen twee muren bij een herberg ontmoetten
helaas wie heeft niet al deze dingen ondervonden waarom komt er een uur dat men dezen hemel verlaat en waarom duurt het leven dan nog langer
weest gerust mijn jongens ik heb hier iets waarvoor wij alle drie ons avondeten kunnen krijgen en uit een zijner zakken haalde hij een sou zonder aan de twee kleinen den tijd te gunnen zich te verbazen
moeder plutarchus die begon te sukkelen was ongesteld en lag te bed hij had met een bot waaraan een weinig vleesch was en een stuk brood dat hij op de keukentafel had gevonden zijn maaltijd gedaan
illuminatie jean valjean deed zich geweld aan en geleidde haar naar deze vermakelijkheden om haar de herinnering aan den vorigen dag te doen vergeten
als venetië zal men een kunstmatige macht hebben of als engeland een stoffelijke macht men zal de slechte rijke zijn men sterft door geweld zooals venetië of door een bankroet zooals engeland zal vallen
het eene schijnbaar zeven het andere vijf jaar oud bedeesd de deurkruk om en traden den winkel binnen om iets te vragen misschien een
er was zeker evenmin een steen op de bank als een man met een ronden hoed in den tuin ik heb van den steen gedroomd zoowel als van het overige
de straatjongen naderde dien mijmerenden persoon en draaide op de teenen om hem heen evenals men om iemand gaat dien men vreest te wekken
wat hebt gij over politiek te spreken oudjes zei hij een hagelbui van scheldwoorden was het antwoord ziedaar weder een dier schurken wat heeft hij toch in zijn vuist een pistool zie eens aan dien kwâjongen
hij noemde hem de beste der republieken het stadhuis van parijs verving de cathedraal van reims deze vervanging door een halven troon in de plaats van een geheelen was het werk van toen de behendigen gedaan hadden kwam de groote feil hunner schepping voor den dag
er verstreken eenige weken onverwacht werd moeder plutarchus ziek er is iets nog treuriger dan geen geld te hebben om bij den bakker brood te koopen en dat is geen geld te hebben om bij den apotheker geneesmiddelen te koopen
en de groote rampen waarom wij lachten uw mouw brandde ge verloort uw boa en wij verkochten het fraai portret van shakespeare om er s avonds voor te kunnen eten
is ontwijfelbaar een karakteristiek uur onder de onstuimige uren dezer eeuw nog een laatste woord vr tot het verhaal over te gaan
hij had een roos in den mond gavroche kende deze tweede gestalte zeer goed t was montparnasse van de andere had hij niets kunnen zeggen dan dat t een eenvoudig oud man was
ik doolde met u en drukte uw malschen arm de wandelaars geloofden dat de verrukte liefde in ons gelukkig paar de zachte maand april met de schoone meimaand had gehuwd
ik heb dus dezen man gevonnist en ter dood veroordeeld wat mij aangaat ik was genoodzaakt te doen wat ik gedaan heb hoezeer ik het verafschuwde ik heb mijzelven dus ook gericht en gij zult aanstonds zien waartoe ik mij heb veroordeeld
in deze geheimzinnige vrijmetselarij van het kwaad waartoe zij behoorde weet men alles bewaart men elkanders geheimen en helpt elkander magnon had twee kinderen noodig vrouw thénardier had er twee van hetzelfde geslacht van denzelfden leeftijd
weet men op wie vroeg laigle neen niet neen zeg ik marius verliefd riep grantaire ik zie het van hier marius is een nevel
men zal niet openen breken wij de deur open le cabuc liep naar de deur die van een zwaren klopper was voorzien en klopte de deur ging niet open hij klopt nogmaals niemand antwoordt een derde klop dezelfde stilte
was er niet meer zijn gebroken ketens lagen op den grond in de zoldering van zijn hok was een opening en daarboven een andere in het dak van zijn brits was een plank afgebroken en ongetwijfeld
sedert den middag was grantaire reeds over den wijn een kleine bron van droomerijen de wijn brengt bij ernstige drinkers slechts een gevoel van achting voort in de dronkenschap ligt de zwarte en de witte