AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Bovendien, het is billijk, dat ieder zijn stem hebbe, en daar ligt onze Komeet zoo gerust te slapen, dat zelfs jelui vervaarlijk gebrul hem niet heeft kunnen wakker maken. Wij mogen niets besluiten, zonder dat hij er zijn zegel aan hechte
hij wandelde meer, hij dwaalde door de muzea, die niet meer overstelpend vreemd voor hem waren, maar waarin hij zich thuis voelde
Een aantal lorgnetten geraakte in beweging om de mooie juffrouw Kegge; een aantal hoofdjes van dames, die in een zeer druk gesprek gewikkeld waren
alsof het een uurwerk was. Gij meent eerlijk zoover als dat met negers gaat, zeide Haley, zich nog een glas brandewijn inschenkende
Nog onlangs zag ik uit dit venster den jongen Van der Graef met eenigen zijner schoolmakkers, die over den Vijverberg liepen en elkander met sneeuwballen wierpen. Hoe benijdde ik hen
als een stormreus, die de woede der elementen tart! Vrij! klinkt het uit de hoogte en het wordt opnieuw gevolgd door dat spookachtige: Halli! Halli! Hallo
dat er aan boord van onze stoomboot twee politieagenten geweest waren, om weggeloopen slaven op te halen
hij haat in mij, dàt wat geen vadergunst, geen vorstenmacht hem vermag te geven, hij haat in mij den wettigen zoon! Ik wil het u niet verhelen dat ik dien haat met woeker heb
En wat gaat gij daar doen? vroeg Varden.— Den nacht daar doorbrengen, en niet alleen dezen nacht, maar vele nachten
Een buiging van Phunky, die zich in een bank achter die der pleitende advocaten nederzette, trok de aandacht van Perker
Zoodanig was ook de gesteldheid van Deodaat, toen hij, toevallig den blik opwaarts slaande, iets boven den hoogsten top van het voor hem liggend duin zag bewegen
en zal nu denken dat ik oogluikend heb toegelaten hem uit den weg te helpen. Dat raakt mijne eer! En daarmede snelde hij de kamer uit
dat woord van u niet wilde vragen. B Daarvan ben ik overtuigd, Charles Darnay
en hij had een 'stuk krijt bij zich, waarmede hij, telkens als hij een pak of bundel geborgen had, een krom teekentje op het beschot van den muur zette
Het toeval wilde, dat Bets' pleegkinderen juist van pas kwamen, want Laurie vergat al lachende om de jolige jonge poesen zijn verlegenheid en was dadelijk heel gezellig
moest des avonds in de stad gebracht en overdag door wachters beschermd worden tegen eenen overval der Spanjaarden, die al zeer dicht onder de wallen lagen
Scheherazade en Dinarzade. Beide waren schoon en deugdzaam, doch Scheherazade bezat bovendien een' meer dan vrouwelijken moed
Daarop boog zij zich tot Capi en legde een goudstuk in zijn bakje. Ik dacht dat Vitalis deze dame naar haar plaats zou
honger dwong ieder om aan hetzelfde te denken. Alleen zij, die van de samenzwering wisten, dachten misschien er nog bij: Wat zal het nog worden
dat, als door een scheiding Anna's betrekking tot haar man werd verbroken, zij zich dan dadelijk met haar minnaar zou vereenigen
andererzijds een kuische ontvlamming van aller zielen door denzelfden gloed. Daar duisternis, hier schaduw, maar een schaduw vol glans, een schitterende glans
Een ontbijtstalletje op den hoek eener straat herinnert hem aan het eerste wat hier te doen is. Hij blijft daarbij staan, kijkt om en wenkt
heb ondergaan. Twintig jaren, mijn vriend, in dit ijselijke graf, Mijn hart brak, toen mijn kind stierf, en ik het in zijn kistje
Deze snaak veroorzaakte hier opschudding: en daar het ongeoorloofd is, messen te dragen, althans te trekken, binnen het rechtsgebied van Haarlem, zoo brachten wij hem naar den Schout
Neen, neen! die scheepsjongen mocht hier niet blijven. Wilde hij met de Vrijbuiters niet mede op de zwerftochten uitvaren, dan moest hij maar uit den weg geruimd worden. Joh. H.
en de man, voor wien zij vreest, zal voor het aanbreken van den dag niet terugkomen; ga met mij, spoedig
maar Jane had de baboe verdrongen, die haar liefkoosde en vertroetelde, zij kon haar niet liefhebben en zij bleef voor dezen een gesloten boek. Eene gouvernante zou eene moeilijke taak hebben met dit stugge, ongewone kind, meende
In Godsnaam dan,' zuchtte John Silver, vol gebrek aan schuldbesef. 'De vrouw mag een inlandsche zijn, zij is in de eerste plaats moeder
zittemde. Eechtop als een mijlpaal. En bijna even hardhoorig. In de open lucht, John? In de open lucht, antwoordde de
Hem was de morgen en al het genot dat hij beloofde, hem was de natuur in haar rijken najaarsdos. O! herfst, tijd van kleuren, boven alle jaargetijden had hij u lief
ik zal je altijd de hand boven het hoofd houden. Luister! Wat is dat voor een raar leven
Oct. Regen. Naar de Morgue wezen kijken. Er lagen vier dooden. Ik gaf er niet veel om. Vroeger zou ik ze benijd hebben. Waarom nu niet
en was een waardigheidsbekleeder en een steunpilaar van het rijk. Hij bekleedde het hoogste ambt van het graafschap en reed in een gouden koets
maar verblind door zooveel pracht, was ik ongevoelig voor de gebreken, die zich onder den glans verscholen. Ik verlangde vurig om die nieuwe kleederen aan te trekken
Ik heb niet vergeten waar mijnheer Sleary in dezen tijd van het jaar heen ga'at, en ik las pas voor kort van hem in eene courant
den glorierijksten marteldood moest lijden, een welriekende balsemgeur hem op het schavot reeds tegenkwam, en belette de pijn der gloeiende tangen te voelen
God, ja, ja! -. Om hem tegen te houden zich te verdedigen. en dat baboe achter de deur had hooren zeggen: - Ja-ja. ja-ja. o God! -. Haar had hooren zeggen; 'Ik hàat je. ik hàat je: ik heb je altijd gehaat
tut!' zeide Hoogenberg: 'dat geschiedt alleen overeenkomstig mijn veronderstelling, dat de vergadering nog niet is kunnen geöpend worden. Anders had ik gezegd: Vonkelende Pleiaden! de komeet Bleek
en het hem gaarne om zijne keel had willen slaan en hem er mede had willen worgen. Eugène verwaardigde zich niet, er een woord meer bij te voegen
Niets. Wat het plan aangaat om zelf een bankierskantoor op te richten, weet ik, dat er leden van mijn familie zijn
en zoo ik niet mijn best had gedaan om aan wat anders te denken, ten einde er lankmoedig onder te blijven, zou ik al vrij eerder zijn uitgevallen, zooals ik ten laatste heb gedaan; want ik kon de vroomheid van dien man niet voor goede munt houden, en ik heb een afschuw van huichelarij
die tot nog toe zwijgend geluisterd had, moest thans voor zijn meening uitkomen. Hij deed het met een rondborstig: 'neen!' dat Fokke met een verbaasden blik beantwoordde, en ging toen voort
nader zij bij deszelfs woning kwamen, hoe heviger het hart van begon te slaan, en bijna voor de deur gekomen, hield hij eensklaps stil, en zich tot wendende, zeide hij
Het is hard, zeide de goede dokter, en wendde zijn gelaat af, zoo jong, zoo teeder bemind, maar er is weinig, zeer weinig hoop
Ja, dat geloof ik ook Enfin haar tante was ertegen' n Goed mens, maar erg geborneerd.' Zij lachten beiden om de woordspeling
Maar er sprak iets in haar hart, dat haar bewoog om de ontdekking voor zich te houden. Wat het was wist zij niet: er zijn van die dingen, die een mensch voelt, maar waarvan hij zich geen rekenschap geven kan
zoo hartelijk beminden jongeling, terwijl zij duchtte, dat haar vader er zeer verre af zou zijn, om jegens hem driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager eenige inschikkelijkheid te gebruiken
Hij sloeg zijne armen over elkander en kneep zijne lippen dicht, maar eene geheele vulkaan van bittere aandoeningen brandde in zijne borst en zond stroomen vuurs door zijne aderen
spuwde een klad tabakssap over zijne glimmend gepoetste laarzen en keerde zich met een verachtelijk Hm! van hem af. Voor Suze en Emmeline bleef hij wederom staan
zond hij Boon naar een paar andere Leden van den Magistraat, den Secretaris Jan Van Hout en naar Jonker van der Does om hen op het stadhuis te ontbieden
jlk heb om haar gedacht en haar gezegd hoe de zaken staan. Zij zegt, dat zij wachten wil, tot ik haar trouwen kan
et feest, waarop w. van ardestein hare gasten had onthaald, ofschoon er toen en later met ophef van gewaagd werd, en men het aanhaalde, zoo dikwerf er sprake was van partijen, die met smaak en in grooten stijl gegeven waren
Herakles, mijn gast, at gij uw doodsmaal aan mijn tafel? Wil het Noodlot uw einde? Toeven wij niet
n ommy hield van erusha, al rammelde ze hem ook wel eens door elkaar en al werd zijn neus ook vaak heel hardhandig door haar gesnoten. erusha ging naar de kamer. wee diepe rimpels vertoonden zich tusschen haar wenkbrauwen
Ja, maar bij dit alles behoort toezicht, en wie zal dit houden? antwoordde Dolly moedeloos. Zij had nu haar huishouding
waarin niets meer te herkennen viel; de tuin, welke dien morgen nog zoo fraai was, zoo vol bloemen stond, was thans in een puinhoop veranderd
en de laatste rooskleurige gloed der ondergaande zon was verdwenen, zonder dat wij nog eene schuilplaats gevonden hadden. Er moest nu wel een besluit worden genomen
Toen liet hij de paardjes stapvoets klimmen, de weg klom steil naar boven, dor en rotsig zich boven de neêrzinkende valleien van olijven opslingerend naar het slot
O zegt mij, gij dochteren van het verre Oosten, en zingt mij en meldt mij: hoè was de gemaal van die vrees verwekkende vrouw
en de wilde ganzen zouden vandaag naar Oost-Gothland op reis gaan. Zelfs werd hij naar het zuidwesten meêgenomen; dat begreep hij, doordat hij de zon achter zich had
En toch namen hun krachten af. Sedert het begin van de winter hadden zij achttienhonderd mijlen afgelegd, de hele lange afstand sleden achter zich aantrekkend
Niets, zeide zij, niet durvende zeggen, niet van de zieltjes, niet van den steen, bang voor de straf, die dreigde. Zij, Theo, stonden als schuldigen, beiden spierwit en bevend. Van Oudijck, nog bij zijn werk, zag niets
Zeer goed, blijf nog wat rusten. Ik zelf zal trachten een weinig te slapen. Ik heb daar even de klok van de Nieuwe kerk hooren slaan, en mijn zandlooper omgekeerd
UEd. is immers, hervatte Contour, de maker van dat lieve dichtstukje op. hoe heet het ook?. Eilieve, Reekalf! help mij eens op den weg. Wel ja! van dat geestige gedichtje, dat wij te zamen lazen, zeide deze
had zij al bedacht, en ook had zij bedacht, dat de grootmeesteres een nicht was van De Staffelaer, maar nu, dat de eerste dame aan wie Bertha haar prezenteeren moest, een bloedverwante was van haar gescheiden man, maakte haar bijgeloovig, huiverig
en daarna een zich pozeeren als net mensch: een net mannetje van de wereld, vol geheimen ondeugd. De charme voor Arnold was juist dat
maar de van niets kwaads bewuste dame bleef voortschrijven, zonder eene enkele maal hare oogen op te slaan
in den Hemel! hij weet alles!' riep vrouw Heilwich in radelooze verlegenheid. 'Zoo ongeveer alles! Er werd geen heksenkonst toe vereischt voor mij om daarachter te komen
en waren aan de hooge oomes van het West-End geparenteerd. Er lag den ouden man heel wat
hij niet met dezelfde gewaarwording als ik de wondervolle schoonheid van den nacht gadesloeg, begon hij zich spoedig te vervelen en wilde hij naar buiten
en de bedienden beschouwden haar verachtelijk als een verloren vrouw, die haar verderf tegemoet ging
Zij werden medegesleept en hoorden de luide stem van een heer, die met een champagneglas in de hand een toespraak tot de vrijwilligers hield
en de jonge Weller helpt zijn vader den man met den rooden neus een gedeelte van zijn achterstallige schuld betalen
MAURITIO! genoeg. Ik verg niet, dat gij meerder zegt. Ik had mij dan niet bedrogen. Gij erkent, wat gij gezegd hebt. maar. met één
klagen. Beklagenswaardig was zeker BLOMMESTEYN in het oog der onpartijdigen, maar gansch anders werd hij door meest allen, die hem kender, behandeld.-
Beoordeel mij niet naar eene kleinigheid als deze, John. In kleinigheden ben ik zelve klein; dat ben ik altoos geweest. Maar in groote dingen niet, hoop ik
En men moet bedenken, dat deze arme dame nooit van haar leven echte heeren had ontmoet tot op dit oogenblik
op met een angst, die hem altijd kwelde als hij naar huis. ging; maar het venster stond open
Ik smeek je, wees me trouw! Zij nam bij deze woorden de hand van de ontstelde Clemency en drukte die tegen hare borst
Zoo! dat heb ik verwacht! zeide zij met een boozen lach. Goed! Je kunt naar huis rijden, wendde zij zich zacht tot Michaël
indien er niet eene vermetele daad in het verboolde brein van den jonkman op de proef opgekomen was. Deze had bij ongeluk ergens in de voorzalen
De anderen, die daarop binnenkijken, gelijk de eerste gedaan heeft, gillen insgelijks en nemen ook de vlucht, en er komt alarm op straat
Ik zou me een wintervoorraad kunnen verzamelen, zooals de eekhoorns doen, en als ik in een donker hoekje in den stal of in de schuur woonde, zou ik niet dood hoeven te vriezen
Ze was een vrouw van het home; haar huis had het verzorgde en bevallige en gezellige van een woning, die de bewoonster lief heeft, met dat schuchtere gevoel, dat het thuis het allerveiligst was
eer geachte eer mith, et zal u genoegen doen te vernemen, dat ik voor mijn halfjaarlijksch examen geslaagd ben en in een nieuw semester begin te werken
Zat hij stil, of lag hij op zijn knieën voor je, of stelde hij zich erg aan, of h o e d e e d hij tegen je? Sprak hij lange zinnen, of maar nu en dan een kort woord
uit onverstandige overijling een onschuldige te veroordeelen, zonder zijn rechtvaardiging te willen aanhooren. Den diepsten afschuw echter zullen de beide schurken van toovenaars hebben gewekt
Toen zij zich gereedmaakte om heen te gaan en de heer Twemlow, opstaande om haar uit te laten, haar zijne hoop te kennen gaf
in zijn gaarde een heerlijk marmeren beeld: Het had den tuinman jaren reeds verveeld: De schaduw, zei hij, doodt mijn fraaiste bloemen
zoodat het groote huis niet alleen door een smalle gracht, maar door een breed water van het land was gescheiden. In Strängnäs werd de mooie wandelplaats aan het meer
Het was zeker, dat, zoo men ons niet op het spoor was, er heel veel kans bestond, dat wij ons zouden kunnen inschepen zonder dat wij ontdekt waren
deed hem nog langer schijnen dan hij was; bovendien droeg hij een lichtbruine broek en slobkousen, een witte das, en een breedgeranden witten hoed
Er was niet veel plaats voor akkers, maar er waren overal uitmuntende weiden. Er was een tijd geweest, dat de stallen vol koeien stonden
Waarom had dat mensch zich willens en wetens geplaatst tusschen hem en haar? Jaren waren voorbijgegaan, en tusschen Christine en den dokter bestond geen andere band, dan het kind
en de zinnelooze weder een lijk geworden. Deze twee woorden brachten intusschen in het klooster al de tongen in beweging. Welke dingen, hoeveel onthullingen lagen er niet
Luister naar mij, doortrapte huichelaar, zei mevrouw, wier toorn by het uiten vermeerderde; geef acht op myn woorden, gij listige
Met knikkende knieën naderde Willem; hij was echter niet in staat een woord uit te brengen. Knol klopte den zwijgenden man op den schouder. 'Wij komen u zoeken en hulp bieden,' zei hij in het Engelsch
Den anderen morgen kwam mevrouw Milligan ons een bezoek brengen; zij bracht een kleermaker en eene linnennaaister mede, die ons de maat namen voor kleeren en ondergoed
Kievit begreep, dat er niets anders voor hem opzat, dan een hoogen toon aan te slaan. 'Gy vraagt my,' zeide hy, de borst opzettende en de Witt met een gemaakte verontwaardiging aanziende
De koning Camaralzaman had eene zoo groote droefheid aan den dag gelegd, dat hij in zijne drift zoo wreed jegens zijne onschuldige zonen had gehandeld, dat de emir
Op strengen toon hernam Marius: Wie heeft u gezegd terug te komen? Hebt ge ten minste mijn brief bezorgd? Gavroche was niet geheel zonder bekommering ten aanzien van dien brief
deed derhalve het voorstel,. dat men van het balloteeren zou afzien, en ieder lid van het committe slechts zeggen zou, wie hij dacht mede te brengen
Wees niet bang. Niemand zal u kwaad doen. Deze verzekering was niet overbodig om hun moed te geven
Zacht sprekend, den tasbih door de hand latende glijden, zaten ze weer bijeen, in de ruime houten voorgalerij van Aboe Bakar's nieuwe huis, op een lage bank in een hoek
Je moet niet zoveel water drinken,' zei de kapitein; 'dat is niet goed Neem een glas cognacB' 'Wel, Borne,' riep zijn vrouw 'Je lijkt wel mal met je sterke drank bij
en een zware last, en dwaalde zij nu khmmend op in het liefdewoud, slechts lucht omwaasd door haar laatste
want dat zij nu beiden hun fortuin zouden maken, en volgde daarop den Lord en zijn secretaris
Hoe groot mijn wroeging nil nog is, zelfs nu ik mijn kwaad heb goedgemaakt, door hem mijn jawoord te geven, zou ik onmogelijk kunnen beschrijven
van varen?' ''k Ben er dol op.' De secretaris knikte goedkeurend. 'Hoor eens, Paddeltje, 'k ben maar een schrijver, een klerk zooals je zegt, of een pennelikker zooals je misschien denkt. Zie-je wel, je hèbt dat gedacht, want je moet er om lachen
Een blik op Wallings gelaat overtuigde Willem, dat hij ook van de zijde des vaders geen gevaar meer te vreezen had; toch trok de oude heer zijne wenkbrauwen samen, toen hij zijn' eigen zoon en dien van den gehaten Amsterdamschen bankier vertrouwelijk naast elkaar zag staan
zelf nam nooit deel aan een' oorlog in het gebergte, en ik weet dat er zoo meer zijn dan ik. Nu goed, sprak Geszler
Ja, noem mij zoo! noem mij zoo altijd! riep zij uit. Spreek nooit koel tegenmij, nooit op eerj afstand
En zij had zich niet vergist. Toen zij weer door de poort den tuin in waren gegaan, zag Wronsky naar Anna om
Nu nog een teug voor de laatsten. Mijne heren! Gaat en bereidt uw scharen tot de tocht: wij gaan zo spoedig mogelijk vertrekken. Na enige ogenblikken verlieten zij allen de tent, om het bevel van hun overste te volbrengen
Zoo had ieder moeten denken, die de neerslachtige uitdrukking dier donkere gezichten zag; de geduldige verveling
dezelfde Fauchelevent van vleesch en bloed was, die zoo ernstig bij Cosette zat. De eerste was waarschijnlijk een dier beelden, welke zijn ontstelde hersenen voortgebracht en weder weggenomen hadden
Dat is alles, mijne heeren. Ik ging wegby zonsondergang zooals mjj bevolen werd, en ik wandelde voort gedurende den nacht
Nog een ander, maar schrikkeüjker doel wilde hij bereiken. Sikes wist te veel, en zijne
de Ruijter nu ook d'n ouwe van hèm zijn, en grootsch zou hij daarop blijven z'n leven lang! En toch had hij dien avond nog een tegenvaller
en hem te vergezellen waar het hem belieft. Bucket, zeer voldaan, geeft zijne goedkeuring te kennen, en verwacht hare komst bij de deur
Hun onderscheidingsvermogen op dit punt is verward en verstompt, zoo niet volstrekt verloren gegaan, bij het woeste krijgsmansleven dat zij geleid hebben. Ook is het niet zonder aarzeling, dat wij ons in hun midden begeven
op een dag afgewisseld door regen en zonneschijn, bewoog zich de lijkstoet van generaal Lamarque door Parijs met officiëelen militairen praal
Ha, slang!' brulde hij: 'is dit uwe helsche list? mijne oogmerken mij af te vragen om daardoor de uwe te bedekken
O, het was nu te laat om dit te begrijpen, te laat, te laat. Dit was de eerste ondankbare gedachte, die ik had. Te laat
Heeffc men nu een bediende noodig, dan heeft men doodeenvoudig van een tot zevenmaal op dien triangel te slaan
omdat deze het er op toelegde bij de vroolijke weduwe in de gunst te komen, kwam hij ten slotte tot het bevredigende besluit
Haar moeder bezat niets, en haar vader kon slechts zevenduizend pond zijn eigendom noemen; want de andere helft van het fortuin zijner eerste vrouw was eveneens op haar kind vastgezet, en hij had er slechts het vruchtgebruik van
Ik was toen getrouwd. Ik was de gelukkigste der gelukkigen. Eindelijk kwam mijn voogd ons opzoeken en vroeg Ada, wanneer zij naar huis zou komen
die als een droomerig, onzijdig toeschouwer van den strijd den angst en het lijden der menschheid heeft laten voortbestaan, terwijl hij werkzaam had kunnen en moeten zijn
Hoe! weet gy het dan niet?' vroeg de Jonker, verbaasd: 'de goede man is zoo straks aan een beroerte overleden.' 'In de daad?' riep Van
en daaraan had gedacht, in plaats van zijn kansen op winst te berekenen, want met verlies hield hij zich volstrekt niet op 'Waarheen' vroeg de
en spoedig daarop verschenen eenige Oostenrijkers. Volg ons, sprak de Aanvoerder. Gij moet voor den Rijksvoogd verschijnen
DE WALL was een weinig overbluft en sprak met eene geveinsde kalmte: 'Dat is nog al duidelijk, Mijnheer.' 'Welnu Mijnheer, dan zeg ik u, dat gij een laag wezen zijt, een lasteraar, een vuilaardig insect, een
Er is reeds vermeld, dat de dames Dobbin met haar vader op een prachtige villa te Denmark Hill woonden
O haan! hoorde hij den hond bestraffend zeggen, gij zijt het leven niet langer waardig, schaamt gij u niet in dezen tijd nog op uw vermaak bedacht te zijn
en daar voorzag ik mij eindelijk van het paard, dat mij hier voor de deur gebragt heeft, maar ik was ook daarmeê genoodzaakt langzaam te rijden, daar het weêr zoo duister en de weg mij door de gevallen sneeuw onkenbaar was
Kitty werd met elken dag meer met haar vriendin ingenomen en ontdekte in haar steeds meer deugden
TWEEËNTWINTIGSTE HOOFDSTUK. Overwonnen! Vader, Moeder, hoort eens! Zoeterwoude is door de Watergeuzen in brand gestoken
In den hoek hing haar port ret.! Wanneer de familie op reis ging, trok zij de zij den jap on aan en zette een toer van zwarte krulletjes op
dwaalde haar blik nogmaals de kamer rond, van het glanzend marmer van den schoorsteenmantel naar het glimmend mahoniehout van de stoelen, van den helderen spiegel in den bonheur
maar toch, zoo verre ik weet, heeft Buat nooit iets anders geschreven dan hetgeen hier iedereen vrij uit zeggen durft; en niemand kan daar iets misdadigs in vinden, dat hy den Prins voorstaat, wiens brood hy eet
potscherven, verlepte ruikers, en doornappels, die, midden in de verrotting bloeiende, hun bedwelmenden geur in de lucht verspreidden. Het was blijkbaar dat de heer Bruis de verkeerde laan had ingeslagen, en hoewel de vuilnishoop onaangenaam was
Telkens hieven zij den beker om de gezondheid van den braven keldermeester te drinken, en eindelijk maakten zij zich zelfs meester van de schenkkannen en zorgden er voor, dat niemand den bodem van zijn beker kon zien
De baron was inmiddels, op bevel van Graswinckel en door de zorge van vrouw Pauwels overgebracht op een rustbed, in dezelfde kamer die Juliaan had verlaten, als scheen de Ghiselles bestemd om op iedere wijze de plaats van zijn broeder in te nemen
iets wat men evenwel eerst bij nadere beschouwing opmerkt. Als allen de kamer verlaten hebben, is het kind, dat verschrikt door al het rumoer zich in de
maar dit moet ge weten: het is geen vriendschap die ik zoek; voor mij is er maar een geluk in het leven
en op steeg het rotsige pad, dat geleidde naar wat eenmaal Diomedes' slot van wreedheid geweest was
Gij hebt misschien gelijk, zeide Deodaat: en toch behoort er iets gedaan te worden. Madzy! op mijn woord, op welken hoogen prijs ik uw bezit zoude stellen
as toch heeft men aan den meest geliefden doode de oogen gesloten, of zie, daar moet de timmerman besteld om de kist te maken, en de verdiensten of aanspraken der lijkbezorgers, die hun kaartje komen brengen, overwogen worden
zou het toch niet aardig zijn, dat hier geweten werd, dat hij te Leeuwarden eene blaauwe scheen geloopen had. Gij moet er zelfs tegen de andere broêrs geen woord, geen enkel woord van kikken
En welke bedden waren het! geen lakens, maar versleten wollen dekens lagen erop, die zeker uit een stal afkomstig waren
Laat ons nu de kansen tegen elkander opwegen. Aan de zuidzijde van het huis is, zooals je ziet, een groote uitgestrektheid bouwland met slooten tot afscheiding. Daar is, dat stem ik toe, een fiets van geen waarde
antwoordde Kievit met bitterheid, 'dat een vreemd Vorst zich met onze zaken bemoeide.' Jacob van Lennep, Elizabeth Musch 'Zoo!' zeide Blaespeil
Hij ging zwijgend zitten en wenkte de vier om haar gesprek te vervolgen. ,Zij zijn hier, zusters,' zei de oudste met een bevende stem
De aderen aan zijn slapen zwellen op en schemeren blauwachtig door de bleeke huid; eindelijk opent zijn mond zich voor een diepen zucht
Waarom zoû je nooit meer iets kunnen doen, nooit meer kunnen schrijven? Waarom zoû je niet kunnen schrijven ons leven, ons gewone leven van jonge menschen
Hou hem goed vast, Manus, roept de kruier tot zijn makker, die, evenals hij, niet dan met de grootste moeite de armen van den hondenkoopman in bedwang kan houden
waarop Jones hem dan bij den schouder pakte en hem verweet, dat hij in zijn tijd een gevaarlijke snaak was geweest, hetgeen Dounce grinnikend toestond
Na de omwenteling, die er moet plaats hebben, als wij overwinnaars blijven, wanneer Dolly de mijne is, zal Miggs uit den weg gecijferd worden
Intusschen bleef juffrouw Nickleby, als antwoord op de veelbeteekenende blikken van alien om haar heen, steeds haar hoofd schudden, als om hen te verzekeren
naderhand hoorden zij er nochtans van, zooals later in het waarheidhevende trouwregister zal gelezen worden. Wie neemt?— Ik, John, en ik, Bella
ga nu toch heenl Als ik door mijn humeur geplaagd word, heb ik een gevoei als of ik gek zal worden. Ik weet dat ik bet zou kunnen onderdrukken
en het doet mij genoegen, dat gij zoo denkt. Ik ken mij zelven beter, en wantrouw daarom mij zelven meer
en ik geloof Herakles wel, als hij ons meldt, dat zijn goddelijke zuster niet wilde het menscheen
Op het oogenblik dat FALCKESTEIN naar binnen keek, sloeg de lange zwarte man met de gesloten vuist op de tafel, terwijl zijne samengetrokken wenkbraauwen eene sombere uitdrukking aan zijn gelaat gaven
Couperus, De boeken der kleine zielen had, met zijn besliste, lieve maniertjes - net zoo een klein stevig mannetje - o, dat kind, wat zouden zij ooit hebben gedaan, zonder dat kind
Madzy! freule Madzy! waar is freule Madzy? riep Feiko, die op dit oogenblik de kamer binnenstoof. Wat is er van uw dienst? vroeg Arkel: en wat beduidt deze woeste manier van binnen te stuiven
Hij behoefde niet lang te wachten. Eene donkere massa achter eene wolk van stof werd spoedig zichtbaar
dat mag ik wel. Een man moet in het gesprek eenvoudig en gemoedelijk zijn om een meisje te behagen; ik vind het altijd erg vervelend als er in gezelschap van die lui zijn
want Djupafors ligt niet in een woestenij. Aan den eenen kant van den waterval ligt een papierfabriek, en aan den anderen kant, die steil is en met boomen begroeid, ligt het park van
Van oogenblik tot oogenblik en naar gelang de nacht daalde, scheen Parijs zich akeliger te kleuren met de vreeselijke vlammen van het oproer
maar trotsch op zijn stevige voeten en enkels, terwijl hij steeds over de knie met den kouseband streek
Hij doopte de pen zeer langzaam in den inktkoker, haalde ze er nog langzamer uit, zag zeer bedenkelijk op een stuk papier, waarop niets geschreven stond, nam een ander vel, waarop nevens andere zaken zeer duidelijk
en meteen reikte hem eene oude taatsresolutie, die hij toevallig in zijn zak had, over, behelzende een berigt van eene der zegepralen van den dmiraal
Die bedreiging trof de Macecliers verwonderlijk; de woorden vergingen in hun mond, en geen van hen roerde nog een lid van zijn lichaam: de oude Maceclier alleen dorst nog spreken
Sampson, een invloed, waarvan R. W. geheel uitgesloten was, als iemand die er buiten stond en niet met hen sympathiseerde
Het jongste broêrtje AREND WILLEM, een knaapje van even drie jaren, vroeg zijn' vader, of hij nu al een' walvisch meêgebragt had, dien JAN-broêr gevangen had, en of zij dien dezen middag eten zouden
Waar zou de stoffelpe voorspoed van zulk een land ophouden? Obenreizer wierp eenblik in de verre toekomst, maar zag er geen einde aan
de work te voltooion, smeekte zij hem lelterlijk te blijven tot haar vader kalm eu in de rust zou zijn. Zij behoefde het goen tweemaal te doen
Zij lag er bijna vlak onder. Hij wist dat, God! hoe helder scheen de zon, juist op die plek
waarvan, daar zij op schommelstoelen zaten, veel meer zichtbaar was, dan een preutsche Engelsche dame zou hebben goedgekeurd
Was de verdachte kerel de dief? Mooie vraag! Zoo niet, waar was de man dan en waarom kwam hij niet terug
Het is waar, dat de dames der oppositie aan de andere zijde van het vertrek Iuid en onophoudelijk bleven praten en smoezen
Och, hoe lief! zei er een. Hoe engelachtig I riep een andere, op den zachten toon van diep gevoelde bewondering. Hemelsch! voegde een derde er
Je bent goed,' zei ik tegen Jog, en Jog bloosde weer, en ik bedacht opeens, hoe ik hem altijd geplaagd had. We zaten weer een tijdje stil. Toen zei Jog
Meende hij waarlijk zoo altijd? Of was het maar zijn denken van nu, omdat hij groot leed gevoelde, over zijn leven en zijn kunst? En met haar zachtste stem
Hij had twee dagen en nachten aan een stuk met den heer Fox door gedobbeld. Hij had geld van de meest doorluchtige personages uit het koninkrijk gewonnen
Jongens, jongens! Vier weken geleden was die Louwensz. nog een man als een boom! En nu van den honger gestorven! Het is wat te zeggen! Waar moet dat toch heen? klaagde Van der Morsch
Daar dacht ik dan, dat ik het volgende jaar naar huis zou schrijven, als ik misschien vooruitgekomen was; en toen dat jaar om was, dacht ik weder
verstandiger en beter achtte zij het dus, hem alle hoop op wederliefde te ontnemen, en daardoor de zaak reeds in den aanvang uit te maken voor altijd
Die Portugeesche meneer had ons land moeten verlaten. Maar sommige menschen hadden gestookt en er was in Den Haag, schandelijkerwijze, een uitlegging gecolporteerd, althans éénigszins in het nadeel van Hugo
Meta en Jo kwamen naar beneden loopen om het wonder, dat had plaats gegrepen, te aanschouwen, en Amy, die zichzelf nu heel interessant en zelfopofferend begon te vinden, beloofde te zullen gaan, wanneer de dokter dacht, dat Bets ziek zou worden
maar ik kan mij niet herinneren ooit iets in dit opzicht te hebben bijgewoond, dat ons meer aangreep dan de eerste verschijning van dr. Thorneycroft Huxtable, hoofdonderwijzer, acte Fransch L.
Broeder, begon Weg j, eindelijk het stilzwijgen verbrekende, gij hadt gelijk en ik had ongelijk. Ik vergat mij. Venus streek slim zijn bosje haar op
en als ik zeg nummer twee, dan volgt degene, die naast hem zit, en zoo voorts tot nummer vijf toe. Zijn jullie klaar
Daar was een dorp en zeker ook een bakker. Als men zonder eten is gaan slapen, doet de honger zich spoedig gevoelen
terwyl hetlangzamerhandeenlangesmalle figuur in het zand trok die den vorm had van het cyfer acht, een halve mijl lang
Ik voelde de trouw en standvastigheid van mijn lieve oude verzorgster in het diepst van mijn hart, en dankte haar zoo goed ik kon.
Wij hopen dat gij, daarop de oogen slaande, van onze goede meening overtuigd zult zijn; en deze u aangenaam zal wezen. Wees gegroet
en plaatste te gelijk zich zelve in het voile licht, als ware het om te kennen te geven, dat zij niet schroomde zich te laten zien
Haar zuster had, zoowel als zjj, hem altyd leeren kennen als de beste de vriendelykste man
Zes weken in haar nabijheid, en dat onder gunstige omstandigheden, hadden hem volkomen tot slachtoffer gemaakt
de speaker eens bij toeval geheel alleen werd gelaten, en zoo drie uren lang in de zaal moest blijven zitten, tot men een lid kon opkloppen en halen om de sluiting der zitting voor te stellen
Oud? herhaalde de ander snibbig. Hoe weet gij dat ik oud ben? Misschien niet zoo oud als gij denkt, vriend
en was ook bedaarder. Na eene kortepoos werden zij driftiger, drongen op elkander aan, en brachten elkander verscheidene lichte wonden toe
Welke bekommering brengt mij in verwarring? vroeg hij zich zelf, terwijl hij gevoelde, dat de twijfel zich in zijn ziel steeds meer begon op te lossen
Ik heb ze verkocht.' 'Verkocht?!' riep Julie. 'Ja, aan een man van tweedehands goederen.' 'Infaam,' zei Julie. 'Daar heb je zeker taartjes voor gegeten en voor gesnoept hé
ziet er veel beter uit, Hoogheid, dan van morgen! De lucht heeft U goed gedaan. Zij schudde haren huiver af. De prins echter bleef
boekekasten, hertekoppen en jachtgereedschappen, die den wand stoffeerden. Aan het boveneinde eener lange, cierlijk gewerkte tafel zat in een hoogen, met leder bekleeden leunstoel, de Heer van Heenvliet
ongeluksvogel van andere beweegbare werktuigdeelen, die hoofdzakelijk dààrin van andere werktuigdeelen verschillen: dat zij redeneren kunnen, doch niet mogen
De Groeningebeek was met bloed en lijken opgevuld. Het akelig gehuil der stervenden werd door het geratel der wapenen verdoofd, men hoorde een verschriklijk gerucht dat als een rollende donder boven de strijdenden bleef drijven
en ik hoop, dat iemand, van mijne zoo bepaalde vermogens, nooit de dwaasheid in den geest zal opkomen, om eene poëtes te willen worden.' e eer
Er wordt gedacht aan een vrouweperkara, in de kampong, aan jaloezie. Maar dokter Roelofsz constateert, dat de verwonding niet anders dan door scherpe rotssteen geschied is, waartegen Dercksz, verdrinkende, zich vast heeft willen klampen
Er zijn de godsdienstige, de philosophische, de politieke, de staathuishoudelijke, de revolutionaire mijn. Deze delft met de idee, gene met het cijfer
De geesten mistrouwden dien neergevelden man. Na Waterloo was de achtergrond van Europa duister. Eene ontzaggelijke plaats bleef lang ledig door de verdwijning van Napoleon
met een belangstelling, zooals zich nog niet in zijn trekken had vertoond. Daarop keerde hij zich weer tot Pecksniff, terwijl hij bedaard zei
Nauwelijks waren zij ten volle gewapend, toen zich trompetgeschal liet hooren, en Peter het bericht kwam brengen, dat Wouter van IJselstein met zijn bende voor de poort stond
Wat dan? Tell is daar! deed Walter Fürst zich hooren. Zullen we hem aan zijn lot overlaten? Zullen we den beul gelegenheid geven hem te dooden
mevrouw sprak ernstig met haar, zeggende dat zij, zoo voortgaande, zich comprometteeren zoû, en voegde er tevens aan toe, dat zij ook met Duco in dien geest gesproken had
Zeker,' gaf een algemeen ontvanger toe, 'zeker majoor, het leger moet hebben wat het toekomt. Maar u weet, hoe het gaat, zooals de groote Napoleon zei
op te leggen, maar Grantaire hernam vuriger nog dan straks: Weg met uw klauwen, arend van Meaux. Ge maakt op mij volstrekt geen indruk met uw gebaar van
om het recht te hebben haar naar de vrije staten te brengen en haar heur vrijheid te geven, opdat al wat ik beproef te doen niet weer verijdeld worde
Het siste en dreunde als een bruisende storm. Door den rook heen was het te zien, hoe de vlammen van den eenen boom op den anderen sloegen
De Heer van Wimmenum kreeg een kleur als een schooljongen, die door zijn meester berispt wordt: Jacob van Lennep, Elizabeth Musch 'Ja!' zeide hy, 'dat is ook waar; maar wy kunnen toch niet voortgaan, eer de
Zij zoeken op de deurposten van nummer een naar een naam. Zij vinden den naam niet op nummer een en komen naar
goede heer VAN DE WALL, zorgvol huisvader, vrome koopman, wistet gij, welke dreigende onweêrswolken zich boven uwen laaggewelfden schedel
de ongenade van Zijne Hoogheid, wiens gedrag ten dezen ik niet bëoordeelen, ja wiens misprijzing ik als eene grove persoonlijke belediging zoude beschouwen
en reeds was hij op het punt den naam Gowan een zwart balletje te geven, toen Edward Dorrit, Esquire, zich in het gesprek mengde
en zich terugtrekken van de hulpbehoevende handen die zij uitstrekken, en door haar stilzwijgen de wreedheid aanmoedigen, die hen van onze grenzen wil verjagen
en een liefhebber van alle raooie meisjes. JufFrouw Varden zeide, dat hij zich daarover schamen moest, en zij uit zijn zeggen twijfelde
Zij, die de Engelsche kolonies in het buitenland kennen, weten, dat wij met ons medenemen onzen trots
maar halfluid antwoordde hij aan zijn buurvrouw: 'vergeef mij, ik wil u zeer gaarne mijn beweeggronden zeggen, welke die onker daar toch niet begrijpen of misschien belachlijk vinden zou
Den volgenden morgen zagen zij intusschen met eenige bekommering den afloop van hun nachtelijk genoegen te gemoet, en hadden zij dezen afloop kunnen vermoeden, zij hadden zich zeker nooit voor spoken uitgegeven
en wel geschikt, om zijn natuurlijke begaafdheden te doen uitkomen. Sierlijk golfden zijn lokken van onder uit de muts van Gentsen scharlaken, die met bevallige plooien over de eene zijde afhing
Als nu iemand opstaat en spreekt als een man, en zegt dat de slavernij noodig voor ons is, dat wij er niet buiten kunnen, dat wij doodarm zouden worden als wij er van afzagen
Wij komen hier, antwoordde IJselstein, die zijn stoutmoedigheid had teruggevonden, om het slot te bezetten in naam van het Bisdom van Utrecht
en hij beweegt zich gemakkelijk in gezelschap. Hij kan zelfs geestig zijn.' 'Lieve Wies, begrijp je het niet? Hij is verliefd
Daar deze dame met Ebn Thahar zeer bekend was, deed zij haren sluijer af, en liet aan den prins van Perzië een paar oogen zien, van een' zoo schitterenden gloed
Bij dezen ben ik tot verleden Maandag gebleven; toen heeft hij mij weggezonden, omdat mijn hoofd te groot is om achter het loketje te zitten
nauw, en voor haar alleen. Zij kon niet weerstaan, bewoog naar hem toe. Hij omvatte haar geheel, zacht en vast
elken dag een schoon tafellaken en twee schoone servetten, benevens schoon ondergoed, dat ze niet hadden, maar eenvoudig aan lappen uit de winkels wegnamen en voor niemendal lieten naaien
en had hij duidelijk gezien hoe ze zich vormde? Had deze ruwe, onbeschaafde man zich nauwkeurig rekenschap gegeven van de
dat het inderdaad iets dergelijks moest zijn. Toen werd het geluid duidelijker. Plotseling hoorde ik van den kant van het raam een scherpen
De centenaren. Maar hij bewoog zich niet, vreemd kalm. Toen dacht hij terug aan Von Fest, aan de hertogin. Gisteren, haar zoen
Ik wacht nog eenigen van deze Heeren aan mijn herberg, en ik zal trachten het u zoo geriefelijk te maken als op een dergelijke plaats mogelijk is
en die kende. Liefst geloofde hij, dat Ralph Nickleby een persoonlijken afkeer tegen hem had opgevat
Ik kan zulk een mensch niet verontschuldigen, al is hij ook je broeder, zeide Alexandrowitsch gestreng
Toen stond zij op, hij wendde zich om en lachtte haar toe: zijn glimlach van vriendelijk geluk. En zij las hem voor wat hij geschreven had
Daar zij nu met stilzwijgende toestemming van alle aanwezigen, tot koningin van het feest is verheven, toont zij zich wreed en
dit had de verlossing des gevangenen ten gevolge; doch, tot aller verbazing, was het eerste gebruik dat de Baron van zijne herkregene vrijheid maakte, dat hij JOAN eene geduchte oorveeg gaf
Onbewegelijk bleef zij liggen dien middag en staarde en zag de nevelen, de gordijnen opengaan, die zoo lang de waarheid hadden donker gehouden
Zij antwoordde mij niet, maar drukte mij met aandoening de hand, en toen, de hare wegtrekkende, veegde zij zich de oogen af en wendde het gelaat om. Op dit oogenblik ging het schot af
De echtgenoot der dame stond dadelijk van zijn stoel op en boog voor Botwater of deze de minister zelf was, van wien deze in zijn plechtgewaad ook wel iets had. Hij stelde zich voor als de heer Klooks uit Nederlands derde
Allen reeds opgestaan? Kom u binnen! Bij wien beveelt u, dat ik u aandien? vroeg de bediende. Deze bediende was nog een jonge
Hoewel hij aan de abstractie niet meer dacht, bleef de liefde voor hem als het groote onbereikbare, de onomhelsbare illuzie, eeuwig, der arme menschen
Die dus weet te schertsen, is gemeenzaam met de gebeurtenissen. Napoleon had, gedurende het ontbijt van Waterloo, bij herhaling zulke opwellingen van vroolijkheid
ja, ik zou die geheel aan de vergetelheid opgeofferd hebben, ware het niet, dat gij, naar ik mij voorstelde, bij het vorderen in jaren, daaruit nutte les en leering zoudt kunnen trekken
Bertie's wanhoop was ziekelijk; zij wilde wéêr gelukkig worden. Maar niettegenstaande die logica de smart even verdreef, kwam ze aanstonds weêr terug
Waren Martha en Lize geen zusters voor mij? Hield ik dan niet genoeg van hen? En hield Lize niet evenveel van mij als van Alexis en Benjamin
Om tien uur waren allen vergaderd op het Park, waar zij zouden ontbijten. Het weer liet zich vrij goed aanzien, schoon het den geheelen nacht had geregend; want de wolken dreven uiteen, en meermalen vertoonde zich even de zon
Euth Moss, zeide Sem, uiterst zwak, dat is haar naam en voornaam. Zy is eene brave meid
Op den eersten avond, dat wij hem ontmoetten. En bovendien, waarom zou het ons spijten, als het zoo was? Wij hoeven ons dat niet aan te trekken
Zijne schoone buurvrouw zeide hem deswegens eenige beleefdheden, terwijl Noureddin zich met den rug in de sofa liet nedervallen, en zich hield alsof hij plotseling door den slaap overmand werd
en eene flauwe stem stamelde schier onverstaanbaar de woorden: Laat mij mijn kind zien, en dan sterven
en zoolang over dat glaasje dronk, als ware het een groot bierglas geweest, enhoediedrie te zamen schertsten
Die oude vrouwen,' vervolgde Corrie steeds boozer, 'kunnen nooit zwijgen.' 'Maar lieve Cor, ik vind, dat ik dat toch wel mocht weten
ier zit ik nu weer op ock illow voor de zomermaanden, misschien wel voor altijd. et leven is hier goedkoop, de omgeving rustig en zeer geschikt voor een letterkundig leven. at kon een worstelende schrijfster nog meer verlangen
had ik nooit die opoffering aangenomen. Neen, neen, was ik maar gegaan, alleen en ver, ergens ver weg. En dan nooit meer terug gekomen bij jullie. Want nu. kon dat. na vijftien jaren. en dan. was het onmogelijk geweest
Hy was een bejaard man, maar kwam toch vlug en flink aanstappen, waarby hy de in den weg liggende
Wel, ik hoop dat Hij het doen zal. Misschien zal Hij het op uw vragen nog eer doen dan op het mijne, naar al wat ik hoor. Kunt ge rijden, Tom
Ruijter nou ben ik blij, erg blij. O, maat, ze hebben me zoo leelijk getracteerd onder die tobbers daar op den akker.' 'Je hoeft me daar niets van te vertellen, Paddeltje, ik heb het ook bij ondervinding
Zij had echter te kennen gegeven, dat zij van plan was haar erfenis te verdeelen tusschen den tweeden zoon van Sir Pitt en de familie van de pastorie
en Marius knielden hevig bewogen, in hun tranen stikkend, en bogen zich elk op een hand van Jean Valjean. Zijn handen bewogen zich niet meer
Voorbij deze stad kwamen zij weder in het open veld, en nu begonnen zij de plaats hunner bestemming te naderen
Ik ben naar buiten gegaan om je te hooren, zoo mooi vond ik je gefluit. Kom morgenavond bij me en speel me nog eens zoo'n deuntje voor, dan zal ik je een pitji geven
Arkadië te verlossen van het Erymantische Spook? Een warme gloed der zinkende zon scheen langs de zuilen schuin
Eene roos lag op de toonbank naast haar, en als zij tusschenbeide een blik op de bloem wierp, deed zij dit op hare gewone
Maar niemand let op hem. Hij gelooft somtijds dat hij een te stipt christen, een te nauwgezet burger is, om een schildersnaam te maken. Voor het overige, wanneer hij over de kunst spreekt, gebruikt hij de woorden: toon
Daar uw naam echter meer dan de mijne in de letterkundige wereld bekend is, wend ik mij tot u, met de vraag of gij de peetschap over het papieren kind wilt op u nemen, overtuigd dat enz. Uw vriend
even als van de heeren was Dolly onaangenaam; maar ook zij, zoowel als haar gastheer
in deze week heb ik mijn leven als in een spiegel gezien, en dat was voor mij volstrekt niet
Wat een raar dier! dacht de jongeling, wat heeft hij zeldzame grillen! Wie zal nu galgenvleesch koopen, en ik heb nog nooit bijzondere lust gehad om op den rand van een bron te gaan zitten
Toch leeft hij nog op de aarde, en hij is niet de onpraktische man die dat kon vergeten: ware het hem mogelijk geweest, op zeer ergerlijke wijze zou het hem worden herinnerd
Val liever voor mij in de schuld, ongelukkige!' hernam graaf Willem, 'en beken dat gij een misstap hebt begaan, waaraf gij nu bitterlijk berouw gevoelt; ik kom niet op mijne vergiffenis terug, en wij zullen het hierbij laten rusten
De vermindering van den geldstapel deed bankiers de Marseillaise zingen. Men vergoot lyrisch zijn bloed voor het kantoor; en met lacedemonische geestdrift verdedigde men den winkel
of D. blond was of donker, of kort, of lang, of iets van dien aard; wat ik, geloof ik, lang niet onaangenaam vond
Gij kent misschien dien mijnheer Sparkins niet van naam? Gij kent toch iedereen. Flamwell was een van die menschen, welke men somtijds in gezelschappen ontmoet
Toen mijn zielsrust daar in dat huis zoo diep mogelijk verstoord was en mijn aanstaande mij zelfs boos maakte door zijn ondankbaarheid
Strijkman beet zich op de lippen en vertrok. Toen hij weer op straat stond, mompelde hij: Ze is waarachtig nog goochemer dan ik; maar wacht maar, als ik de duiten eerst heb, dan
met de zwarte oogen vol blanke ontzetting. De Rossen, de muilen gesnoerd en zelfs stevig twee aan twee de beenen gebonden, beval Herakles de kooplieden wacht te houden
Deze vriend stelde alles in het werk, om hem wat op te beuren en te troosten, en na eenen warmen handdruk sprak hij hem aldus aan
Het bewegelijk gelaat van Michaïlof verhelderde, zijn oogen schitterden, hij wilde antwoorden, maar zijn ontroering belette het hem
en toch, ik zag liever al mijne vrienden binnen de grenzen van dit goede Holland. Om de waarheid te zeggen, het behoort onder de domme streken mijner jeugd, dat ik zoo dikwijls met vreemdelingen in vriendschap ben vervallen
langzaam en vol sombere meditatiën den gang uit te wandelen, he huis nog eens met bevreemding aan te zien, om dan op straat aan zijne gedachten den vrijen loop te laten
keurig gekleed en gekapt in de deur. Beiden gingen naar boven. Wat ben ik blij, dat ik je gevonden heb
maar zy hebben vergeefs hun welsprekendheid gelucht. De schippers, als hadden zy ons in de hand willen werken, zijn met onverzettelijke koppigheid op hun ankerplaats gebleven
Maar het troostrijkste was, dat het geheele gezeischap in het groote hotel van Monseigneur onberispelgk gekleed was
In dat geval zou uwe onkunde u nog veel gevaarlijker kunnen worden dan de volkomene kennis, die ik u geven wil.' 'Neen, neen! ik wil er niets van hooren, niets meê te doen hebben
Ik zal zoo vrij zijn mij in dezen te emancipeeren.' 'Ik versta u; zekere afhankelijkheid begint u te drukken.' 'Zoudt gij mij daarvan een verwijt maken
en liet al de andere hangen; zij maakte van alles een groot, ongeregeld pak, dat zij later zou laten halen. t Ik neem geen een van de andere mee, dacht Bella
Ik wist niet wat dit te beteekenen had, en was er ten hoogste verwonderd over, doch de toovergodin, die weldra verscheen, helderde mij deze zaak op
en te dien einde zou het mij noodig zijn nog een en ander van uwe antecedenten te hooren.' 'Van die welke mij dwongen buiten mijns vaders huis te gaan zwerven?' vroeg Juliaan met zekere
Waar zoekt gij naar? vroeg Swiveller. Lieve hemel! zeide Brass, terwijl hij in zijn lessenaar keek en woest zljne papieren door elkander smeet
Alsof dat alles nog niet genoeg was, zag Alva zijne vloot, onder Bossu, door de Noord-Hollandsche Watergeuzen, onder Cornelis Dirksz. van Monnikendam, geheel vernietigen
Maar van tafel opstaande, droogde ik tot mijn groot ongeluk alleen mijne handen af, in plaats van die te wasschen, een verzuim waaraan ik mij nooit te voren had schuldig gemaakt
ik moest eigenlijk stad zeggen, want iedere plaats is hier een stad; maar meerendeels zijn de oevers
slapen? Had ze in haar verbeelding niet allerlei looze plannetjes gevormd om hem 'bij toeval' te ontmoeten en hem op een buitengewoon slimme, bedekte wijze
De heer Madeleine nam uit zijn zak het papier, waarop hij cijfers had geschreven. Hij liet ze den Vlaming zien. Het waren de getallen
Zij vonden er den Graaf in een klein spreekvertrek, slechts van weinige getrouwen omgeven. Toen zij binnen waren getreden, wierp Willem hun een norschen blik toe
buiten heen en weer stroomden, daar zij met de plaats niets meer te maken hebben, dan alsof zij een soort van laagwater-merk aan den bedrijvigen oever was
En als ik dan zoo tuurde en keek, in afwachting van het uurtje voor het ontbijt, dan luisterde ik in stilte naar de stem van het geweten — het geluid van de schroef
De hulde streelde haar lichtjes, als iets, dat maar weinig telt, maar dat toch onmisbaar is. Zonder den schijn er eenigen acht op te slaan, lette zij het alles op
dat iemand van nature eigen zouden moeten zijn, die van zijn jeugd af een zeere keel, schorheid en kinkhoest tegelijk had gehad
Daarna de korte twaalf-uur's maaltijd: Brood en koffie, met wat opgewarmde spijzen van den vorigen dag. Dan de lange, telkens leeger en saaier wordende middag met kleine wandelingetjes, en wat bezoeken ontvangen of gebracht
om den hals ên wilde haar kussen, houd mij nu maar niet op in mijn werk, en laat ik mij door dien hoop papieren heenwerken eer de namiddagpost aankomt
Uw paard is wat goeds, mynheer, zeide hy, maar ik vrees, dat hy spoedig voor een poosje op zal zp. Luister nu eens naar my
Eilieve! indien dat in hun bloed of in hunne zenuwen is, zullen zij het toch worden; zoo niet voor spoken, dan voor beesten, voor dieven, voor struikroovers. Eene kinderziel
aan een kort ineengedrongen kaereltjen, met een duffelsch buis en een door de zon geroost gelaat: 'gy zijt nu wel zeker, dat de schuit van Jaap Krijnen voor Katwijk kruist
Het was den volgenden morgen. Over de, van rossen smook nog rookende, bouwvallen rees de rozige dageraad