AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij vond frans thuis in de zitkamer van de studenten rookende met een paar vrienden kom wat is er vadertje en hij nam addy apart ik heb gevochten met dien lammeling van een jaap hij schold me uit voor italiaan frans weet jij waarom
verbeeldt je als je het niet aan haar overliet lachte constance ze zoû er niets van begrijpen ik geef haar alleen eenige aanwijzingen maar dàt vind ik nu toch heelemaal geen d e g e l i j k e manier van h u i s huding vindt jij wèl kàrel
doodstil bleef hij als was hij zelve een vader die zijn moê kind liet in de armen slapen en terwijl hij turen bleef op dat jonge vadergezicht dat witte voorhoofd met de scherpe streep gescheiden van de scheergestippelde gebruinde wangen
er was iets dwarreligs in adolfine's manier om haar huis te maken een druk huis waar veel menschen kwamen zij maakte bijvoorbeeld het plan een intiem diner te geven over vijf dagen
zij zeide het woord en zag in een flits voor zich rome de staffelaer al hare verledene ijdelheid en in die half donkere kamer in dat louis couperus de boeken der kleine zielen uur van eenvoudige eerlijkheid vroeg zij zich af of die werkkring zoû zijn het geluk voor haar zoon
en je meisje adolfine trouwt al gauw in mei ik heb je meisjes na verleden zondag niet meer gezien een paar dagen geleden vond ik wel hun kaartjes en dat van dijkerhof wat gaat een week toch gauw voorbij ik heb jullie ook niet thuis gevonden
henri ga jij eerst binnen ik kom later met addy zoodra je me roept hij zag haar aan aarzelend te zeggen dat hij met addy wilde binnengaan maar zij had de hand op den schouder van het kind gelegd en zij zag hem zoo vast aan dat hij begreep dat zij niet zoû willen
en om de getuigen van emilietje haar oom van naghel de commissaris in overijssel en karel van lowe terwijl zij zegt dat van saetzema ouder is dan karel dus en ook nog om het japonnetje van emilie omdat dat witte dingetje uit brussel komt en drie honderd francs kost
hoe komt dat toch ja je moet wel je salon wat boeiend maken om de menschen lang te blijven trekken ach ik geloof eigenlijk hoû je niet van menschen zien het gaat je zoo lastig af je bent meer een goeie moeder voor je kinderen hoewel ik je meisjes tenminste floortje en caroline wat schreeuwerig vind en je jongens die schijn je maar onmogelijk wat te kunnen
hij wist dat mama vroeger al eenmaal getrouwd was geweest en gescheiden was van dien man over wien zij nooit meer sprak had hij aan haar misdaan had zij hem ongelukkig gemaakt hij wist het niet en het brandde hem om te weten
ik ga naar oma breng je me even addy maar hij was heel rechtvaardig het was de beurt van papa moesje ik heb van middag met je gewandeld nu wat geeft dat ik ga nu wat fietsen met papa dan werd zij bleek van jalouzie
daar valt de vrouw zei hij dik dat is éen gevallen vrouwtje meer juichte hij luidruchtig en uitspelende zijn aas streek hij met een breeden zwaai van zijn hand de zet op
en hoe is constance o heel goed ontweek karel nu mevroùw zeurde cateau ze is de zùster van kàrel niet waar dus jullie ontvangen haar nu allen
hij had geheel in zich het element een mindere louis couperus de boeken der kleine zielen te zijn een ondergeschikte op een achtergrond te blijven en daar nauwgezet en kleinzielig degelijkjes te blijven arbeiden in het kringetje waarin hij was aangevangen te arbeiden
die sympathie en die trots de belasterde zouden hebben vergoêlijkt verdedigd en beschermd wat er op mij te zeggen valt is geen geheim het is algemeen bekend en de straf voor wat ik misdaan heb draag ik nog altijd met mij rond en drukt nog altijd op mijn leven maar meer dan wat bekend is als een feit heb ik mij niet te verwijten
zijn ze allemaal een beetje gek ja er loopt door ze allen een streepje louis couperus de boeken der kleine zielen nu zeg maar een streep en die loopt voort bij de van naghels adolfine is nog de beste maar ook hoogmoedswaanzin
marie zegt schreeuwde tante tien dat het zoo lief van je is van avond te komen die dorine is zoo doof marie ik heb eigenlijk geen leven meer met haar
zij stond trillende op terwijl constance schijnbaar rustig voortging de kanten te vouwen je bent een valsch creatuur siste zij razende zoo gekrenkt in al wat hare ijdelheid uitmaakte dat zij zich niet meer beheerschen kon
paul zeg me nu eens wie zijn al die menschen zij kende bijna niemand van de kennissen zoowat een zestig menschen die zich verloren tusschen de veertig leden der familie het was nu de eerste keer dat zij in den haag weêr uit was en hoewel men zich veel aan haar had laten voorstellen had zij weinig gesproken de menschen weêr vergeten
en toch niettegenstaande dat gevoel voor elkaâr niettegenstaande wij alles voor ze doen niettegenstaande al onze gedachten zijn voor hen niettegenstaande wij duizenden uitgeven voor hen zijn mijn kinderen niet gelukkig de kracht om gelukkig te zijn is geen van allen gegeven
die zij wielerende verslonden en zij waren als twee broêrs zij praatten als twee vrienden en zooals constance dien middag ontspande van der welcke des avonds zich zich voelende o zoo jong en gelukkig om zijn zoon vriend
wordt al grijs maar ik stel me voor dat je uit coquetterie er niets aan doet omdat het je staat bij je jonge gezicht het is een mooie kleur van grijs louis couperus de boeken der kleine zielen worden het is geen oud haar maar je bent ook nog jong en je ziet er lief uit heel lief
had altijd constance de hand gehouden boven het hoofd want constance was een zuster en ok een van lowe maar ze moest nu niet dadelijk zoo hoog weêr doen en zoo neêrzien met haar grot haar grot nu ja de broêrs waren niet groot maar er was verder niets op hen te zeggen en nooit geweest en op constance wèl
de gestalte was gebogen in de donkere stoffen japon de beenen schenen moeilijk te loopen het lijf was als verkromd en boog over zij hield henri bij de hand
nou kom dan bromde karel zenuwachtig waarom wist hij niet en zij reden naar het hôtel des indes de concierge verzocht hen even te wachten liet hen toen binnen
om het kind opgroeiende tot jongen en hoewel niet belouis couperus de boeken der kleine zielen grijpende niet wetende toch voelende den eeuwigen strijd de eeuwige ellende tot zijne oogjes waren ernstig geworden en hij voelde dat hij troost en bemiddelaar was
de bruidsjapon van emilie is gekomen en ze moet hem passen riep marietje opgewonden ben ik niet te veel vroeg constance neen constance riep bertha zeker niet kom binnen
in hare kinderen als voor het eerst lette zij op iets vreemd hards in die nerveuze opwindingen van dien avond die zich wel dadelijk susten en glad louis couperus de boeken der kleine zielen streken als zij naderde maar die iets onbehagelijks nalieten van een disharmonie die zij niet begreep
maar ga zitten sprak de oude vrouw bevende en zij wees naar de stoelen zij zetten zich en henri deed zich geweld sprak gewoon over driebergen zoo vol was het verleden tusschen hen dat het scheen of zij nooit elkaâr over die hindernis zouden naderen
dat je je pousseert toen mama ons acht maanden geleden sprak over je komst in den haag toen heeft van naghel dadelijk gezegd dat ons huis voor jou en je man open stond maar dat je je niet moest pousseeren dat was dus de voorwaarde
constance was op een morgen in hare slaapkamer bezig met allerlei na te zien toen de meid haar kwam zeggen mevrouw daar is mevrouw van saetzema constance's wimpers trilden hare lippen trokken dun zij had gaarne een voorwendsel gezocht niet thuis gegeven maar zij wilde het niet doen voor de meid
addy begreep dadelijk gevoelig voor humor hij zag het voor zich grootpapa deftig al oud en papa een jongen als hij en dan papa zeggen als je nu rustig blijft dan mag je zoo blijven liggen
verwijten ik denk niet aan verwijten viel hij in driftig onlogisch onredelijk ik denk alleen aan dat lamme blad aan dat lamme blad hij keek er heen zenuwachtig waar het lag op de tafel zij ook ik ga naar den vent toe ik zal hem op zijn gezicht ik zal hem op zijn gezicht slaan
maar als je man ook vindt dat ik in brussel had moeten blijven heeft hij het maar te zeggen uit jouw naam of uit zijn eigen louis couperus de boeken der kleine zielen naam dan zal ik hem mijn getuigen zenden van saetzema juist kwam aan dan zal ik jou mijn getuigen zenden herhaalde van der welcke razend
ik ga voor een week met papa naar driebergen zeide hij tot paul tot gerrit tot louis couperus de boeken der kleine zielen adeline ontfermt u zich wat over mama die dagen oom tante
hij wenschte nu ouder te zijn om met hen meê leven te kunnen om het recht te hebben te weten en wàt hij wist woog hij in zijn naar zekerheid verlangende ziel
op die eerste familie avonden bij mama had zij dat zwak voor familie nog niet zoo intens gevoeld misschien omdat zij nog te schuchter geweest louis couperus de boeken der kleine zielen was o hoe was het mogelijk geweest dat zij die veertien eenzame jaren in brussel had kunnen doormaken
vreemd is een vrouw toch en dikwijls vol van geheime krachtjes die ze heel sterk maken in het leven en als van vreeswijck nu weg is dan zal ze misschien razen op van der welcke eenvoudig omdat hij zijn neus snuit en al hare geheime krachtjes zijn weg en ze blijft achter zonder eenige
dat is marie's dochter marie's dochter ja gertrude gèr tru u de constance glimlachte laat maar mama fluisterde zij en als mama afscheid nam nu dag dorine en christine
paul proestte zoo denk je dat floortje gelukkig is als de weelde boven op marianne en dat marianne erg souffreert er onder cony wat ben jij week van avond en wat zeg je gekke dingen maar je ziet er lief uit kom laten wij hier eens gaan zitten
ik blijf in den haag neen ik heb je al verloren snikte marianne driftig voort wat heb je in dien jongen gezien wat heb je in dien jongen gezien zij omhelsde hare zuster woest tegen zich aan en dwong zeg het dan wat heb je in dien jongen gezien
japonnen die werden thuis gebracht de jongens veel in den haag druk vroolijk jong zij hield van dit alles de oude vrouw het herinnerde haar haar eigen huis van vroeger het was als de herhaling van haar jonge leven
deze dagen alleen ging zij met haar het huis rond liet de kamers van van der welcke en addy een groote beurt geven zag hare kasten alle hoekjes na met hare kalme verzorgende vingers van exquize vrouw die aan alles waarover die vingers gleden iets gaf van haar eigen
terwijl de meesten der anderen de elegantsten zich overgewichtig maakten omtrent een ceremonie een visite een kaartje met of zonder vouw een etiquettetje prutsigheden waarom hun gehee le bestaan en dat hunner vrouwen
lag flauw in de armen van paul met een strakken blik keek het kind addy rond hij had alles gehoord zoo goed als van der welcke die nerveus aan de deur van de zijkamer toehoorde
hij is heel beleefd zei bertha maar op een afstand hij groet heel beleefd maar als hij dag tante zegt klinkt dat als tegen een vreemde ach bertha hij ziet in eens zoo veel nieuwe ooms en tantes
hij ging meê met de drie jongelui die om hem niet naar de witte gingen en zij wandelden nu naar scheveningen en het was alsof hij ook in de stemmen der hijdrechts hoorde dat medelijden toen op den nieuwen weg plotseling zag hij de drie saetzema's terug rijden naar den haag
en van der welcke door de wolkjes heen van zijn vierde cigarette zag naar den rug van het kind in het licht van de lamp op tafel boog zich zijn jonge krulkop over zijn boeken en schriften heen met een aandacht als waren de grieksche werkwoorden des werelds heil
zij hoorde de pendule tikken telkens viel er een seconde weg en zij was bang als piet zoo treuzelde te laat te komen of dat haar een ongeluk gebeuren zoû gelukkig kwam de morgencourant en de oude man dook in de bladen terwijl zij wachten bleef haar ouderwetsch zwart oude dameslouis couperus de boeken der kleine zielen hoedje al op en de mantel al om
dat weet ik niet zei adolfine brusk maar de meisjes nieuwsgierig bleven praten over den bijnaam en zij vroegen karel uit en ook marianne en marietje van naghel neen ook die begrepen niet wat die bijnaam louis couperus de boeken der kleine zielen bedoelde maar karel wilde er achter komen en hij kwam
alleen mama van lowe wist niets altijd uit een soort reverentie gespaard door alle hare kinderen in wat ook van familie incident zoodat zij louis couperus de boeken der kleine zielen eigenlijk altijd leefde en over hen heen tronen bleef in de illuzie der goede verstandhoudingen en nauwe banden
mama een eenvoudige natuur heeft ter bevrediging van haar gevoel ingesteld een wekelijkschen avond waarop de verwanten van bloed maar niet naar belangen samenkomen uit referentie voor een oude vrouw die zij geen verdriet willen doen en willen laten in haar illuzie
ach ik heb altijd van karel gehouden zei constance van karel en van jou gerrit herinner je in de rivier achter het paleis te buitenzorg hij keek haar lang aan zoekende in hare oogen het verleden van hunne kinderjaren
het was niet goed niet waar addy dat mama altijd zooveel met je sprak maar met henri met van der welcke kn ik me niet uitspreken o we zijn heel goed met elkaâr heel goed
geef het mij henri ik wil het eerst zelf lezen hij vloekte terwijl hij las ellendelingen ellendelingen en het is niet waar zoo is het niet gebeurd
van der welcke zweeg uit eerbied hij voelde zich zoo ver van dien vader dien hij toch liefhad verwijderd dat het hem angstig werd om het hart en hij dacht zal ooit zal oit addy ook zoo ver van m i j komen te staan
zij speelde door gewetensvol maar zij had zoo gaarne den wind willen doen ophouden om de blâren de jonge kastanje blâren te redden zij herinnerde zich verleden voorjaar was het evenzoo geweest
zachte geluk van weemoedige voldaanheid waar was het en als zij aan tafel elkander vonden terug en het kind de vroeger zoo tegelijk ernstige als vroolijke hun altijd dat uur van maaltijd verhelderende kleine vriend
dat hij medelijden kreeg met de vrouw die zijn leven gemaakt had tot een bestaan van nuttelooze voortsleping en zeide ik zal het hem zeggen ik zal het hem zeggen maar wees niet bang àls hij het begrijpt en beseft zal hij tch niet minder van je houden constance
hoewel van der welcke zich ter wille van mama van lowe zondag avond had ingehouden was hij zeer getroffen door addy's verdriet en door wat men geniepig in den haag van hen scheen te kwaadspreken zoodat hij den volgenden morgen naar het departement van justitie ging en van saetzema te spreken vroeg
hij kon het niet zien in hare armen zij kon het niet zien op zijn knie hij werd bleek als zij het kuste zij schreide van afgunst als hij het eens meênam voor eene wandeling toch dachten zij niet aan scheiding omdat zij die gedachte nauwlijks voor de wereld maar vooral voor zichzelve belachelijk vonden
daar is het rijtuig zeide henri gesmoord hij herkende het heel oude rijtuig van jaren her hij herkende zelfs den ouden koetsier die naar hem zag en aan zijn hoed kwam
zij vroegen het elkaâr zonder woorden met een blik en een handdruk en constance begreep z dat zij het elkaâr vroegen dat zij stil uit de kamer ging zich plotseling voelende een louis couperus de boeken der kleine zielen kind een jong en klein kind dat slecht had gedaan tegenover die beide moeders
maar hij zeide het dien dag niet hij overtuigde zich alleen dat het niet noodig was dat het zelfs verkeerd zoû zijn zijn zoon zijn louis couperus de boeken der kleine zielen kind zoo jong nog het verleden van hun leven te zeggen dat wat hij een paar jaren ouder van zelve zoû hooren weten begrijpen
constance heeft àltijd aardig haar gehad zei mama trotsch ach wel neen mama tje ik heb afschuwelijk stijl haar zij zwegen weêr en voelden alle drie dat zij niet spraken over wat zij hadden in het hart louis couperus de boeken der kleine zielen constance wat een mooie ringen heb je
daarbij maakte cateau's geheel hollandsche woord van den oost haar geheel buiten zichzelve zoodat zij de kaarten neêrgooide en zei soedah ik speel niet meer met jou louis couperus de boeken der kleine zielen en zonder verklaring liet zij hare medespelers in den steek en ging regelrecht naar constance waar die met paul zat in een hoek te praten ik kom wat bij jou zitten ja
hadden zij dit nooit gedacht nog vor zij opengeplooid hadden al hun innigste groen geranseld te worden met zweepen de wind was zonder medelijden de wind ranselde door de lucht als een dolle als een onzinnige die niet zag die niet voelde machtig omdat hij sterk was en dom omdat hij geen hart had
maar dan constance dan moeten wij ook een beetje beloond worden en onze kinderen gelukkig zien voor al onze moeite drukte omslag vermoeienis voor al het geld dat wij uitgeven willen wij dan ook onze kinderen wel eens gelukkig zien
maar zij begreep ook dat al zond zij nu dadelijk de vijftig gulden of tweehonderd dat toch geen waarborg zoû zijn voor verdere diffamatie of oplichterij en zij wist niet wat te doen
bertha er dien zomer niet was had de oude vrouw haar voorkeur verplaatst op de kinderen van gerrit ze aardig vindende omdat ze zoo jong waren zij gingen dus dikwijls bij gerrit aan en vonden hem in de kleine huiskamer op het punt uit te gaan in uniform rinkelend de sabel de sporen
maar constance dat komt dat komt alles later ik ben overtuigd gauw voel je je geen vreemde meer maar wees niet ongeduldig en laat ons weêr wennen aan elkaâr
langzaam woord voor woord had de oude man gesproken vader zei henri wij verschillen veel van elkaâr en ik begrijp het u in uw groote goedheid en uw zuiver plichtsbesef van ouden man kan niet begrijpen hoe ik voel en denk en doe
ik had heel veel boodschappen te doen voor bertha en zoo de stad doorkruisende dacht ik ik zal eens naar duinoord gaan en zien of er veel huizen openstaan ik ben er doodmoê van maar dorine hoe aardig van je zei constance ook van der welcke was verrast
is dat geen reden om er nu aan te dènken zich te laten prezenteeren je zal zien van den winter ze wil aan het hof aan het hof maar dat is niet de eenige reden neen h i j is bang dat zijn ouders hem zoo veel ze kunnen
woorden dat is dadelijk zoo veel vind mij niet koel constance ik ben nu zoo eenmaal ik spreek nooit met niemand ik trek me dan maar liever terug als ik wat heb
zij in haar kreet riep het uit en hij zag haar zoo gebroken onder de beslissing die haar brengen zoû de minachting den toorn misschien van hun kind van hun zoon den louis couperus de boeken der kleine zielen dood o god van zijn liefde zoo hij eenmaal wist en vooral besefte
van daag vroeg constance ja hoe meen je van daag een week geleden meen je neen een week geleden heeft mama d at niet gelezen maar ik was bang voor van daag van daag voor dat van van daag constance greep dorine bij den arm staat er dan
ten minste in mijn eigen ik had nog gerekend op de van naghels ik dacht mijn zwager heeft veel relaties we zullen bij hem aan huis komen persoonlijk kan het mij niet schelen maar het is goed later voor mijn jongen
die als minieme radertjes diep in de kleine zielen voortwerken en die anderen weêr niet begrijpen zoodat zij zich verbaasd afvragen waarom dan toch waarom heeft die dat en dat gedaan waarom is er bij die dat en dat gebeurd waarom heeft die die en die getrouwd
ik heb ook geen leven voor mijn familie hoe meen je toch otto maar ik leef toch niet voor mijn familie oma ach jongen heusch je bent akelig breng me naar mijn plaats ik zie bertha me wenken ze wil me daar hebben bij zich en bij tante ruyvenaer de voorstelling begint
ja dorine wat moê mopperend belde zij aan in de alexanderstraat bij mama in de gang ontdeed ze zich van haar plunje en nu uit haar langen mantel kwam ze te voorschijn als een klein pittig mager vrouwtje vijf-en-dertig het gezicht wat tanig en mager
adeline was altijd heel kalm ook blond zacht glimlachend met haar fijn blonde gezichtje ook haar figuur al moederlijkjes vervormd als van een vrouwtje dat veel kinderen krijgt en ofschoon jong geen coquetterie meer heeft voor
wil je zoo leven voor je kind in holland hier obscuurweg altijd op je kerkhoflaan in je huis in je kamers met niemand dan vreeswijck die ons de genade aandoet eens te komen dineeren wie hebben wij wie komt er bij ons bij wie zijn wij eenigszins in tel
er is ook dit dat ieder zijn eigen belangen heeft en het is treurig maar er is niet altijd tijd om voor een ander te voelen en aan een ander louis couperus de boeken der kleine zielen te denken dat is heel vreemd maar dat is zoo zie eens je bent nu al twee maanden in holland en dit is de eerste keer toevallig dat wij samen wat spreken
best hij belde bestelde zich koffie haar gezicht stond dadelijk strak nerveus addy schonk de koffie in daar vadertje dank je mijn boy en hoe bevalt het jou mijn kerel in je hollandsche vaderland hoe bevallen je al de neven en nichtjes
zij vond mama boven in de suite terwijl klaartje de lichten der gaskronen opstak mama ze komen allemaal riep dorine dadelijk toen schrikkende voor de meid fluisterde zij ik ben van middag bij ze allen geweest eerst bij karel toen bij bertha
constance was bleek en bertha knipte de oogen heelemaal dicht maar bertha was te veel gewend aan ooms vulgaire onhandigheden om er zeer getroffen door te worden en zij kwam correct uit in de invite van haar partner
ja maar het wordt erg afgekeurd in de van naghels het is toch hun zuster iedereen heeft den mond vol over hen ze zeggen wat dat constance geen kind is van haar vader
heeft van der welcke dat gaarne ja maar hij moet het later zelf weten wij zullen hem niet dwingen er werd geklopt en henri stak zijn hoofd om de deur
maar adolfine zegevierend kwam voorbij slepende haar satijnen sleep dien zij prachtig vond en glanzende van zelfverheerlijking vroeg zij en adeline zeg eens wat zeg je nu wel van m i j n partij mooi adolfine zei adeline
om acht uur kwam sientje zeggen dat de coupé voor stond om den coupé niet noodeloos in den regen te laten staan en bederven stonden zij dadelijk op deden mantel en overjas aan en gingen of het paard nat werd interesseerde hun minder want het paard was een maandpaard maar de coupé was hun eigendom
maar adolfine was nijdig omdat constance bedankt had voor het diner hare invitaties waren in de war en zij had constance noodig en tevens vond zij dat constance de uitnoodiging niet waardeerde vond zij constance pedant altijd met haar vreeswijck die van het hof
constance heusch ik ben bereid je in alles te helpen wat je me vraagt en wat in mijn macht is te doen maar van der welcke stoof op van naghel bewaar bid ik je zulke vage termen voor de kamer mijn vrouw vraagt en ik op mijn beurt vraagje nu
kom moesje wees nu kalm het is immers niets ja maar papa moet niet zoo hakken op tante adolfine en u moet niet hakken op papa wat heeft papa nu gezegd dat de jongens van tante adolfine
tot piet zoû zeggen dat het nu tijd was de meid waschte de kopjes af en zij was wel bang dat de meid er een breken zoû omdat zij de gewoonte niet had het was wel een geheele verandering zoo in het geheele huis nu zij dien morgen ging met het spoor naar den haag naar henri die jarig was
had zij dat van mama een teeder familiezwak zij had zoo gaarne eens met adolfine willen spreken intiem haar den raad willen geven toch voor die soirée tjes de elementen wat meer bij elkaâr te kiezen wat homogeen te inviteeren en floortje toch te zeggen niet een vuile baljapon af te dragen op zoo een gelegenheid
hij snikte razend aan de borst van zijn vader van der welcke klemmende in zijn kleine sterke armen tot zijn vader er als bijna in stikte vadertje mijn vadertje hokte hij uit louis couperus de boeken der kleine zielen ben ik je kind ben ik je kind nu heusch o zeg het nog eens ben ik je kind
zij hield steeds de hand harer moeder vast en mevrouw van lowe zat heel recht blij te kijken dat zij constance weêr had marie zei tante weet je wat ik zoo ghek van jou vind jij bent ddl op jouw kinderen ddlll maar als jij een dochter na jaàaren terug ziet laat jij haar slapen
door bij elke gelegenheid op hoogdravenden toon en in een waar warnet van onbegrijpelijke volzinnen te spreken van beusachtige ondernemingen rijkdom van
hij leed honger in de voorkamer en ik in de keuken dat was het voornaamste verschil tusschen ons er was niet veel meer tussschen ons dan een paar halsbrekende trappen
terwijl hij met zijn neus bij haar mond kwam alsof hij vermoedde dat zij sterken drank gebruikt had als je niet gauw voor de thee zorgt oudje dan zul je een geritsel en iets
ik eet weinig tegenwoordig mijnheer rugg nam hem even apart precies als mijn dochter vertelde hij
en kon daarom thuis blijven totdat zij met behulp van maggy alles voor hem in gereedheid gebracht en hem naar de cantine had zien gaan om de courant te lezen
met krijt en houtskool vol geteekend beschreven en beklad jaren lang denk ik
u houdt er u goed onder rrdjnheer meagles zei de andere glimlac h end neen als u wist hoe t werkelijk met mij gesteld is zoudt u dat niet zeggen
dat hij ontsjagen is en dat jij door iemand wiens naam je niet noemen moogt gebruikt bent om zijn schuld te betalen
blandois echter stond met zekere plechtigheid van zijn stoel op merkwaardig zooals die man alles wat hij deed overdreef
terwijl hij het vuur wat aanwakkerde en wijn gebak en vrachten voor haar op tafel zette ik vermoed hernam amy dit is het tweede punt
ik bedoel of hij b v ook geld heeft mcegenomen v van ons niet mijnheer hij heeft hier geen geld gekregen
ik vermoed echter zooals u ziet volg ik uw voorbeeld door dit en dat te vermoeden dat uwe mpeder eene gansch andere opinie van hem had
zij bleef staan om naar het meisje te kijken een norsch hartstochtelijk schepselt je het weelderige zvarte haar hing haar over het gelaat dat vuurrood en verhit was
want onze verliefde jonkman zocht achter dat origineel onmiddellijk een onbekenden medemihnaar en fanny die dit begreep keek hem zoo argeloos aan alsof zij zich totaal onbewust was van zijn bewonderende
wie had kunnen denken zei clennam in zich zelf dat ik daar op zoo'n wijze nog eens binnen zou gaan i chivery was aan de poort en jonge john in de
pet had den heelen dag allerliefst getracht vriendelijk tegen clennam te zijn maar deze was shads het ontbijt eon weinig terughoudend geweest d w z hij zou dat geweest zijn als hij verliefd op haar geweest was
en zoo al meer zoodat het vaderland hem op het oogenblik niet missen kon al moest sparkler verklaren dat de man zich afbeulde en
die indien hij nog geloofde er was reden om het te betwijfelen dat zij malle kuren had zich ietwat bedroog in een duffe
en hem zonder een duidelijke grenslrjn te trekken tusschen hem en mevrouw clennam sprak van een roestigen notenkraker met slobkousen aan
welke jeugdige gestalte slechts naif beschermd tegen het ruwe weer altijd werkende met haar teere handjes zou dan voor mij gestaan en mij beschaamd gemaakt hebben
gemelrjk huiverend wendde hij den blik nu eens naar dezen dan naar genen kant en sorns bleef hij staan en keek achterom en in het rond en dan sukkelde hij weer voort
zitten en knielde op den harden vloer aan zijn voeten neer keek naar hem op d lippen gereed om hem te kussen terwijl haar tranen op hem neervieleii als de regendroppelen uit den
want wat zij ontving voor haar werk dat was eerlijk verdiend en dat is dikwijls heel anders maar ik hob altijd gezegd nadat ik bekomen was van den slag van mijnheer f's dood dat ik
maar toen hij langzamerhand tot de overtuiging kwam dat zijn tochtgenoot werkelijk belang si el de in hetgeen hij vertelde werd hij wat mededeelzamer
zoo was mijn kindsheid als ik dit woord mag m sbruiken om het begin van mijn leven aan te duiden was het zoo erg vroeg mijnheer meagles diep getroffen door het opgehangen
zij scheen geheel in gedachten verdiept en hij vroeg zich nieuwsgierig af waarover zij wel zou denken de schoorsteenen en de daken waren niet zoo onzichtbaar door den rook als andere dagen
in elk beschaafd land geeerd moest worden hij vond er plezier in blandois voor te stellen als een type van voornaamheid die een onverbeterlijke bulging maakte
amy lieve als je mijnheer clennam kunt overhalen nog wat te blijven dan kan ik de honneurs in onze armoedige woning gernst aan je overlaten
niets meer clan dit vroeg flintwinch met de hand langs mond eu kin strijkende wat zou er meer wezen wat kan er meer wezen riep zij uit op een toon van de grootste verbazing
want zij stond met het gezicht naar hem toe er was iets weifelends in haar manier van doen die clennam nog nooit
wist dat zij die zoo kwistig uitdeelde om mij te grieven en te kwetsen toch had ik dit onwaardige ding zoo lief dat ik heel wat om haar te verduren heb gehad
kon do bediende tot mevrouw general worden toegelaten de afgezant vond haar staande op een klein v'ierkant karpet
t was mogelijk da zij hem niet goed verstaan had ondersteld had dat hij iets bedoelde of wilde dat nooit in zijn brein zou kunnen opkomen
ook trachtte hij het ouderenpaar gerust te stellen door te verzekeren dat gowan zijn vrouw ongetwijfeld heel lief
het lieve kleine ding hernam zij zij zag er zoo bleek en zoo koud uit en haar voetjes waren
hoe er nog een aantal jaren verliepen met nog meer onbeschoftheden domheden en beleedigingen hoe de heeren weer een minuut opstelden no
schoof zich zelf dus de trap op en blandois volgde zoo kwamen zij op de groote zolderkamer waar arthur den nacht na zijn terugkomst geslapen had ziedaar
u mist niets tenzij mij maar dan toch maar heel zelden en voor een kort oogenblik terwijl in mijn leven alles veranderd is en ik zoo heel veel mis
want nietwaar de gedachten van een mensch juffrouw tickit zei dit op argumenteerenden wijsgeerigen toon
bij alles wat kleine dorrit betrof je spreekt als een man john zei hij op hartelijken vertrouwelijken toon nu mijnheer antwoordde john met de hand langs zijn oogen strijkende
de beide gladde hoofden waren even glimmend even grof en even knobbelig t verheugt mij u te zien
als men van zijn krachten gebruik wilde maken dat zijn kinderlijke geest niet begrijpen kon waar het vandaan kwam
deze mogendheid een onbeschaafde mogendheid zijncle had er nog nooit van gehoord dat men een groot plan waarvan de natie partij kon trekken in een circumlocutie kaiitoor wegstopte
van wie de zoon vermoedelijk de koppigheid waarvan zij hem beschuldigde geerfd had terwijl zij met haar groenen waaier haar gelaat tegen den gloed van het vuur beschermde
de broeder zuchtte nog eens terwijl hij sufferig voortslofte ja ja ja beste kerel hernam william met de hand op zijn broeders schouder en met iets vriendelijk berispends in zijn stem
maar het slechtste weer bleef het trouwst gehecht aan deze woning en haar onmiddellijke omgeving
u zoudt dat toch niet kunnen begrijpen maar ik moet er altijd aan denken en zal het nimmer vergeten ik zou wel eens willen weten
eenigszins aarzelend vertelde zij verder dat papa dit denkbeeld had laten varen onmiddellijk kwam toen de gedachte in hem op dat zij gingen trouwen
zij verlieten de groote straat op hetzelfde punt waarop zij die straks was ingeslagen vonden haar weg door de vele smalle en kronkelende steegjes die alien verlaten waren
in alles wat ik er voor zou koopen zou ik een verwijt zien indien ik voortleefde met hefc vermoeden dat mijn vader in zijn laatste uur door wroeging werd verteerd omdat het geld niet rechtmatig verkregen was
in het begin van de
om aan dat andere departement toestemming te verzoeken eene memorie in te dienen als u die toestemming hebt en u krijgt die na eenigen tijd ongetwijfeld moet die memorie
u hebt blijkbaar kou geva t zei daniel doyce maar z onder hem aan te kijken er is toch zeker al sprake van eene verloving tusschen beiden z a clennam toen hij weer spreken kon
ook geen ander gewicht aan dan dat het mijn aanwezigheid hier verklaart het staat niet in het minste verband met het verzoek dat ik u kom doen
terwijl hij met daniel doyce door het open venster naar buiten stond te krjken riep hij diens hulp in om hetgeen hem raadselachtig voorkwam op te lossen kent u mijnheer go wan vroeg hij op fluisterenden toon
sinds ik in die ellendige betrekking met haar neef had aangeknoopt ik vertelde haar dat alleen de aanwezigheid van mijneer
te zijn en dat zijn land alleen door allerlei ram pen bezocht werd omdat liet dingen deed die engeland niet deed
maar alleen een groote bezuiniging en verbetering wilde docn invoeren ziedaar nul riep mijnheer measles oordeel nu zelf of ik overdrijf
waarvan getuige vroeg arthur van juffrouw dorrit's liefde voor wien voor u zei john en raakte even met den rug van zijn hand clennam s borst aan
ik heb er ten minste nooit iets van gehoord ik weet het ik vroeg het uwe moeder mijnheer zij is te goed bij de pinken om zich iets te laten ontsnappen en a s ik er wel toe
toen hij in de koelere lucht en van flora verlost wat bijkwam bemerkte hij dat pancks genietende van de laatste overblijfselen van zijn nagels
zijn zou koud als steen mijn kind terwijl hij geknield bij het vuur lag had hij ze even aangeraakt houdt ze wat dichter bij het vuur kleine dorrit be dank te hem
maar nu hij waarzegger geworden was zat hij meermalen tot na middernacht met mijnheer rugg in diens kantoortje
ik zoek geen hulp bij de dooden maar je waart dat tooh van plan als ik het maar had toegelaten het zal je wei verbazen dat ik zoo opkom voor de rechten van arthur's vader
de sporen van den zonsondergang vertoonden zich nog langs de randen der wolken die langzaam voortdrevan langs den horizon
alles in orde was haalde zij haar oude doosje met naaigereedschap te voorschijn om een gordijn voor zijn ve lister te maken en doar zat hij nu i in zijn leanings toe i met kleine dor rit naast zich
dat echter geen ander gevolg had u hebt hier in het oosten en noordoosten nog al wat van zulke eigendommen meen ik zei
dat ze onnoodig zijn ik ben voldaan in alle opzichten voldaan mijnheer f's tante bezorgde eenige afleiding door de volgende onomstootelijke waarheid te verkondigen
zoodra arthur het hek binnentrad wat is er juffrouw tickit vroeg hij mijnheer antwoordde de trouwe huisbewaarster nadat zij clennam meegenomen had in het
geen van die anderen is geboren in den stand waarin wij op de wereld zijn gekomen zij staan alien op hun eigen peil gemeen
verdween hij even voorzichtig als hij gekomen was sloop de binnenplaats over met de schoenen in de hand en al ware de plaats geplaveid geweest met gloeiende ploegijzers jonge john zou er voor hetzelfde
zij voelde dat in hetgeen hij zoo even tot haar gezegd had in zijn geheele manier van optreden jegens haar de welbekende schaduw van den muur van de marhalsea duidelijk herkenbaar was
in het gesticht werd zij harriet beadle genoemd natuurlijk een naam als een ander welnu wij veranderden harriet in hatty en daarna in
toen het voorstel tot een huwelijk was aangenomen kreeg de kordate intendant een plaats je achter op de koets en mevrouw general bleef het vierspan besturen
zij waren geschrikt voor kerels die langs de huizen slopen en elkaar toefloten of teekens gaven of haastig wegliepen
want in de machinerien te gaan zonder daarvan papa met een enkel woord kennis te geven ik zeg niet aan mij ofschoon er een tijd is geweest maar die is nu voor altijd voorbij
de betrekkingen met mij of met eenig lid van mijne familie weder trachtte a n te knoopen onder de bestaande omstandigheden
naar het begin of het einde aan de poort verliet hij zijn lastgever die niet kon nalaten zich af te vragen
zij keek hem weer aan met zoo'n blik uit vroeger dagen maar toen pancks het mij vertelde maakte ik dadelijk het plan
ik wil geen voet in uw huis zetten hoe durft u zoo iets doen wie ben ik dat u ha mij anders behandelt dan andere gentleman helaas de
aan de kovingham's en de groote waakzaamheid en activiteit door u bij het beheer en het toezicht aan den dog gelegd hadden ook in een particuliere woning uitgeoefend kunnen worden is dat niet zoo moeder
ha de vriend van mijnheer meagles riep die publieke misdadiger een berekening waarin hij verdiept was afbrekende en clennam een hand gevende
kleine donit bij zich duldden alsof dat van zelf sprak kon zij niets doen dan hun voorbeeld volgen hadden de twee gladden daarentegen besloten kleine dorrit bij kaarslicht te vermoorden dan zou affery daartoe uitgenoodigd
de groote man stak nu zijn mouw uit en begroef daar voor een oogen blik fanny's hand in met pdlsgewricht bracelet en al
en de wijngaardeniers en bun knechts die de druiven er voor geplukt hebben al lang begraven zijn met een eigenaardige onwetendheid handelde die mogendheid naar het vaste en energieke plan
in vertrouwen cavalletto vertel ik je dat ik ook naar parijs en misschien naar engeland ga wij zullen samen
hoe zou ik hat weten dan zal ik het je vertellen ik maakte mij zeer bezorgd over juffrouw dorrit's toekomst en had ik kunnen vermoeden dat zij jou genegenheid beantwoordde
dat bij de weegschaal en het sohopje gebruikt was samen begrootten zij de som die hij als eerlijk man voor de helft van de zaak zou moeten bieden
het verbaast mij ging hij voort at zij nog nooit een poging gedaan heeft om mijn principaal de eenige persoon die iets van hare geschiedenis kent en dien zij dagelijks bereiken kan uit den weg te ruimen
zij zijn alien heel wel juffrouw minnie vooral zag er bijzoinder goed uit naar mijn idee was er nog meer bezoek neen niet meer
en dan moeder is dwaas angstig heel natuurlijk trouwens over pet's gezondheid en dat zij zich misschien juist in dezen tijd zoo eenzaam zal gevoelen
hij lgde beide handen op den rug van den roistoel en al in zich zelf pratend reed hij zijn meesteres langzaani naar de secretaire uerug
lang achtereen alsof de klopper in zijn verstrooidheid vergat uit te scheiden hallo zei sparkler wie zou daar zijn
men mag teerhartig zijn viel juffrouw fanny in alvorens amy kon antwoorden wij behoeven daarom nog niet op de toppen van koude bergen bij menschen in de slaapkamer te zitten bevriezen tenzij wij
gelukkig mijn waarde mevrouw in het bezit van ha een echtgenoot dit laatste scheen mevrouw general een weinig te ontstellen
doer stil te blijven staan bij hun verschil in leeftijd en van zich zelf te spreken als van iemand die al oud wercl toch was t mogelijk dat zij hem nog niet als zoodanig
heel onvriendelijk niet meer terug te komen na dien eenen keer om ons een bezoek te brengen hoewel het natuurlijk niet te verwachten was dat ons huis eenige aantrekkelijkheid zou hebben
keen mijnheer clennam vertel mij dat niet ik mag mij op andere punten vergissen dat is heel goed mogelrjk want heel schrander ben ik niet
dien morgen opgedaan was dit niet zoo moeilijk te begrijpen als mijnheer doyce onderstelde
toen zij haar gelaat even naar clennam wendde waagde hij t haar aan te kijken en merkte hij op dat zij den man met haar donkere oogen onderzoekend aankeek
nu laat ons daarover niet twisten vader of schandaal over maken het staat bij mij vast dat de persoon hier aanwezig mij niet als een gentleman behandeld heeft en daarmee uit
neen wil je dat weten zou je t graag we ten vroeg hij en juffrouw afkleine dorrit fery meende dat hij bij deze vraag op haar
maar signor cavaletto sprong op en nam de flesch dankbaar aan zette naar voor den mond en toen ze leeg was smakte hij met de lippen zet de flesch bij die andere
van zijn ezel naar de deur komende het is blandois maar hij poseert voor me het spaart mij geld uit dat hij als model wil dienen
maar liefste meisje ik u neeni na beide handen in elkaar op zijn arm gelegd en hem vertrouwelijk aangekeken te hebben
alstublieft wat te eten zoo spoedig als u kunt en dadelijk een ilesch wijn ik ben uitgeput het weer is erg slecht zei de waardin vervloekt weer een langen weg gehad
deze doyce mynheer ging mijnheer meagles voort is smid en machinist niet in t groot maar iedereen weet dat hij een zeer talentvol man is
die als fijn goudkleurig kantwerk uit de schoorsteenen van het hospice opsteeg op een vooruitstekende punt staan om hen na te kijken
gelukkige kleine dorrit omgeving is grootgehracht zelfs al had zij er mij niet met groote liefde van verteld
moet u u volstrekt niet ongerust maken haar eigen woorden waren heel gezond en heel gelukkig en mooi
te kind zei fanny op een toon die het vermoeden opwekte dat zij zonder het protest van haar oom zeker onnoozel schaap of iets dergelijks gezegd zou hebben
of achter rotsen te zien nog een andere moeielijkheid doet zich voor die u vreemd zal toeschijnen aan iedereen moet ze vreemd toeschijnen en ze doet dat zelfs aan mij
zei hallo ouwe jongen altro waarop mijnheer baptist antwoordde met ontelbare vroolrjke knikjes en glimlachjes
niets dat zich oncler dien naam en in die hoedanigheid aonmeldt haha een portret laat eens kijken hij bleef daarbij flintwinch aankijken alsof deze het portret was
alsof hij eerst te martigny verliefd op mij geworden was waarom vroeg kleine dorrit waarom goede hemel liefste i weer dien toon alsof zij wilde zeggen dom sehepser hoe kun je dat nog vragen
o ja hij had dit gedaan en dat gedaan en die dingen had hij uitgevonden en andere ontdekt maar dat was nu eenmaal zijn vak anders niets
wel iets echts want anders had zij niet kunnen bestaan haar tanden figuur en gelaatskleur waren het niet zoo deed ook een grijze oude heer met een deftig norsch uiterlijk
haar mantef en sloeg die teeder om haar schouders nog een woord kleine dorrit moeilijk maar noodzakejijk voor mij om uit te spreken de tijd toen jij en deze gevangenis iets met elkander
blijkbaar evenmin voornemens nog een woord te antwoorden als flintwinch die bij haar stoel zijn kin stond te wrijven
de dame die spoedig hare verbazing te boven was het was mevrouw merdle en die liet zich niet spoedig uit het veld slaan ging voort met te zeggen dat zij hoopte met deze verklaring en verontschuldiging alles weer goed gemaakt te hebben
dat zij bij hem kwam stond hij juist op zich vasthoudende aan de tafel en riep in de meening dat zij nog op haar plaats zat amy amy mijn kind
zit mijn schoonzoon weer in schulden en zal ik hem moeten bijspringen ook om deze reden zal het goed zijn er eens heen te gaan en hem eens op vriendelijke wijze toe te spreken
geen spoortrein langs den tegenoverliggenden oever geen hangende brug noch vischmarkt in de buurt geen handel
met drie volwassen dochters die hare medereizigers verveelden met een dagboek dat zij heel nauwkeurig aanhielden een doove oude engelsche mama altijd op reis ook met een volwassen dochter
ik vergenoeg me er mee dien persoon ha in het algemeen aan te zien voor een welopgevoed man hm een welopgevoed man
uit dit aldus versierde voorportaal vertrok de jonge john op zekeren zondagmorgen na vroegtijdig het middagmaal gebruikt te hebben om zijn gewone wandeling te doen niet met leege handen
en zoo zat zij bij de poort als ware zij alleen kijkende naar de sterren en naar de wolken die in wilde vlucht voorbij dreven alsof ze dans ten op het feestje van kleine dorrit
zoo zei pancks nu dan altro ouwe jongen goedenavond altro op zijn levendige manier herhaalde mijnheer
in dit benijdenswaardig verblijf en het werd reeds door velen benijd had mevrouw sparkler nanwelijks besloten korte metten te maken met haar
naar de generaalsepaulet en naar de trommels tokken naar een pairsstandbeeld in westminter
toen zijn contract afgeloopen was had hij nog zeven of acht jaar tegen een weekloon in een fabriek gewerkt en was toen naar de oevers van de clyde gegaan
op den haardrand weer of geen weer zou daarom niet gekomen zijn zonder aanleiding vriendelijk bedoeld en daarom te hopen
ik kan bijna charles dickens niet aan haar denken veel minder over haar spreken zonder diep ontroerd te zijn laat dit je voldoende zijn om haar in je wlwillendheid aan te bevelen ik
alle duivels het ligt nu eenmaal in mijn karakter om ongedaldig te zijn he riep cavalletto terwijl alio kleur plotseling uit zijn gelaat verdween wat scheelt er aan
had lang geslapen en toen moest zijn ontbijt nog gcreed gemaakt en zijn kamer in orde gebracht worden zij had geen afspraak gemaakt om uit werken te gaan
zal ik u eens geven wat ik opgeschreven en terzijde gelegd heb opdat u het eens nauwkeurig lezen zoudt
de gouden keten die eenmaal was gesmeed is verbroken en dat is heel goed ook flora legde haar handje teeder op de zijne en keek hem nog eens aan met zoo'n blik van weleer
god zegen je god beloone je het is voorbij hij nam haar in zijn armen zooals hij zijn dochter gedaan zou hebben de bel die de bezoekers waarschuwde dat zij vertrekken moesten begon te luiden
want blandois i hooge borst raakte bijna zijn neus j ik zeg dat elke familie hare geheimen heeft dus er zijn er riep de andere terwijl hij hem op beide schouders klopte en voor en achternit duwde
neen volstrekt niet zij is nog precies dezelfde misschien was net beter geweest als ik haar zelf onze geschiedenis maar verteld had
dat van de geuren kon genieten uit den tuin van de horsemonger lane gevangenis en het voorrecht had van vrije wandeling onder de muren van die aangename inrichting
in vverkelijklieid was zijne ziel vervuld van het zwakke schepseltje met dien sterken wil met die dunne versleten schoentjes de sehamele kleeding en het voorwendsel van pret en uitspanning
ik weet zeker want zij heeft het mij zelf gezegd dat zij een hekel aan dien vriend heeft ik zelf walg van dien man
ook wel eens echtscheidingen voorvielen en de reclitbank meer dan haar lief was zitting moest louden voor zaakjes van het hof dat had met hun oordeel over vreemdelingen niets te maken
neen men vertelde mij her tegendeel hij heef t hare hand wel gevraagd maar niet gekregen na hun terugkeer van de la atste reis
ik nu over haar doorga om het weinige te vertellen dat ik nog van haar weet zal ik u een en ander van mijnheer
om in het strijdperk te treden met zekeren onzichtbaren tegenstander vermoedelijk haar eigen beter-ik dat zich steeds tegen haar en haar zelf mislei ding verzette
moord manslag brandstichting valschheid in geschrifte zwendelarij inbraak struikrooverij diefstal samenzwering bedrog waaraan denk je
ik wou je graag eens zien lieve panny en daar ik morgen den heelen dag uitga en wist dat jij elken dag bezet bent dacht ik maar het idee amy jij achter de coulissen
maar zou hij ofschoon ongeschikt voor welke betrekking ook zich hier kunnen voegen keen in vertrouwen gezegd neen
liefste kind antwoordde fanny ik kan onmogelijk zeggen waartoe zoom idioot in zijn wanhoop in staat is maar ik denk het wel
u zult die straat wel kennen ik zal nu maar eerst alles wat ik west van mevrouw gowan vertellen omdat u zooveel belang in haar stelt zij hebben geen prettige woning
hoe hij er zich tegen verzette hij geraakte zoo aan het mijmeren dat gowan nog eens zeide ik geloof toch dat mijne moeder
natuurlijk aan den aristocratisehen of den pompkant want de vader was zeer zuinig met zijn bezoeken aan zijn kinderen aan den plebejischen of armen kant
behalve des zondagsmorgens kerstmis of andere plechtige gelegenheden die liij met groote nauwgezetheid waa rnam hij legde dan de hand op het hoofd van hunne kinderen
kleine dorrit leerde daaruit wat zij doen moest nu dan john chivery sprak zij be vend maar met haar gewone kalmte
dat vertelde je mij al het was afgepraat het is heel duidelijk dat je zoo denkt antwoordde flora want je nam het heel koeltjes op
kleine dorrit keek onwillekeurig een anderen kant uit en er lag weer een zweempje van die vorige uitdrukking over haar gelaat maar zij bedwong zich en ging de brug een eind op zonder antwoord te geven
mannen zoowel als vrouwen helaas ook vrouwen die niets in zich hebben dat goed is niets dat er menschen zijn die men zonder zich te bezondigen mag vcrachten
zoo zoo een barnacle wij kennen sommige led en van die familie is t niet daniel zei mijnheer meagles bij george zij zijn er mooi bovenop gekomen
zij bevrijdde zich nu van den hond en kwam op arthur toe gaf hem haar handje en wenschte hem goeden morgen terwijl zij een beweging met haar arm maakte alsof zij gaarne door hem naar de ontbijtkamer zou worden geleid
omdat antwoordde de vader driftig omdat je niet het recht hebt je zoo iets monsterachtigs in het hoofd te zetten zoo iets ha onzedelijks iets dat lijkt op
en het licht van binnen kwam zij bleef daarnaar zitten kijken tot de gloed was uitgebluscht en dan na een blik
om zeker te zijn dat ik deze opdracht die papa wel tienmaal herhaald heeft niet vergeet mag ik wel zoo vrij zijn het kaartje op tafel te leggen dan ben ik gerust
die zat te genieten van den geur van thee en kleine dokmt geroosterd brood zij had een tafeltje naast zich
ik geloof het wel vraag het maar eens aan edward hij neemt edward telkens in vertrouwen en schijnt zich op het casino en in de societeit allerdwaast aan te stellen
mijnheer dorrit was nu in zoo ver van zijn verbijstering bekomen dat hij zich in staat voelde tamelijk geregeld te verklaren dat hij dit zijn dure plicht achtte
hij was geen driemaal daar in huis geweest of ik wist dat hij volkomen begreep wat er in mijn ziel moest omgaan ik zag dit duidelijk in de eenigszins koele gemakkelijke wijze
ik zeg nog eens dat ik naar dat huis ben gegaan omdat ik al zoo lang verlangd had het nog eens te zien
slofte onderdanig naast hem voort zijne bescherming aanvaardende zooals hij alles aanvaardde wat deze doolhof van een were id waarin hij verdwaald was hern bood