AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
verraderlijk getroffen door de schoten uit ramen en achter blinden op hen gelost dapperen die nooit voor het strijdgewoel hadden teruggedeinsd en door onzigtbare vijanden bestookt voor den kogelregen vielen die hen zoo geducht
nu zag de man met de knods er nog afzigtelijker uit dan straks hij had een jas aan die hoewel uit meer gaten dan laken bestaande nog maar ééns gekeerd was zijn pantalon liet den vorm zijner beenen meer dan vermoeden
hoe meer gij van ons verwijderd zijt hoe meer wij uw gemis gevoelen lieve jongen kom zoo gaauw gij kunt ons eens opzoeken gij kunt dan van uwe vermoeijende diensten wat uitrusten bij een vader die u steeds zoo innig heeft
zijn hoofddoel was opregt en het vaste geloof en vertrouwen dat hij niet door een bloot toeval naar de plaats was gevoerd waar eene misdaad zou gepleegd worden deed hem beseffen dat hij niet zonder doel getuige was geweest van die misdaad
de jongman raapte bedaard het kopje op gaf zijne bevreemding te kennen dat het niet gebroken was en maakte van deze gelegenheid gebruik zijn voogd welgemeend excuus te vragen hetgeen deze hem ook gaarne verleende
eduard alleen den gang door dan bleef er van de gehoorzaamheid niets over de terugtogt was hem dan afgesneden en de goede man had ruimschoots gelegenheid de geheele buurt bij elkander te roepen
wat scheelt toch dien ongelukkigen jongen vroeg de beval die innig veel van de beide broeders hield wat hem scheelt weet ik niet de ziekte is hem zoo plotseling overkomen
de oogen van lehman vlamden als windlucifers de regterhand was tusschen twee knoopen van zijn jas gestoken en hij george een ongeluksvogel vroeg den verbaasden man op zeer officiëlen toon wat deze met die woorden ellendige militairen wilde zeggen
ik zal je loslaten maar geen geluid of ik schiet je op de plaats dood hier is de deur je begrijpt dat niets mij kan weêrhouden nu liet hij den armen drommel los die
was het hem gelukt zijn ontslag te bekomen en de reis naar indië te bekostigen van banen gevoelde wel eenig berouw dat hij zoo nonchalant ten opzigte der beide jonge lieden gehandeld had zijn gemoed sprak en hij nam een hartelijk afscheid van den jeugdigen man maar hoe spoedig had hij niet vergeten dat er een eduard van bergen bestaan had
maar hij verdeelde dit tijdperk door voor de helft genoegelijk over te lezen wat pas zijner pen was ontvloeid hoewel de inkt hiertoe wel wat dik was en voor de andere helft bijeen te rapen wat de volgende bladzijde moest opvullen
meer en meer begon louise hare uiterlijke koelheid te laten varen en toen de beide jongelieden alleen waren sprak joseph ik geloof waarlijk dat je barometer goed begint te staan van morgen dacht ik dat jij je matten wel kondt oprollen maar nu begin ik te gelooven dat je mij nog eens tot oom zult kunnen verheffen ten minste dit is geene hersenschim
er is niets toe noodig om het gepeupel in beweging te brengen en dan zullen wij eens zien hoeveel hollanders er morgen in antwerpen zijn ja maar gij vergeet dat wij hier niet in dezelfde omstandigheden als in brussel verkeeren merkte een der heeren aan
toen de vijfde flesch vol was geweest stond de heer van de wall op en sprak terwijl hij sierlijke epicycloïdes met zijn glas door de lucht beschreef mijne heeren
alles duidt aan dat eduards treurig voorgevoel hem niet bedrogen heeft radeloos drukt hij zich de handen voor de oogen en zonder eenig geluid te geven stort hij op het lijk van zijn vriend neder dit wederzien was te onverwacht geweest
verdiepingen verheugen had drie vensters waarop dezelfde beschrijving zonder een haar verschil toe te passen was
zij besloten dus geene getuigen te leveren die uitslag strookte volkomen met de verhevene gevoelens van onzen vredelievenden patient hij drukte raalte de hand en wandelde de deur uit met geducht veel minder op zijn hart
dit leven scheen hem tamelijk te bevallen met genoegen leerde hij vele nuttige wetenschappen en toen hij eindelijk aan de hoogeschool kwam sleet hij een vrolijk leven spoedig had hij eene ernstige verwikkeling met zijn voogd
want ik heb het nog niet vergeten en gooit al mijn geld het venster uit nu de boel op is nu zij mij morgen misschien met mijn arm onnoozel kind op straat zetten nu nu heb ik het gedaan nu heb ik te veel toilet gemaakt toilet een paar onnoozele kleedjes en in elk geval had ik daar het regt toe want het was mijn eigen geld begrijp je
daarenboven al wilde hij hiertoe pogingen doen na zijne lange afwezigheid durfde hij niet op nieuw verlof vragen hoewel de troepen op vaderlandsch grondgebied waren verkeerde men in groote spanning en vreesde elk oogenblik de hernieuwing der vijandelijkheden die ook niet lang zouden uitblijven
gij kunt ons zeker dezen nacht herbergen niet waar vervolgde hij het moedertje bromde iets dat even goed eene groote vooringenomenheid met hare beide gasten als eene heilbede die hen naar den duivel wenschte kon beduiden
en wilde zij niet goedschiks dan ik begeer het sprak hij dreigend george een ongeluksvogel zoo naderde het etensuur het gewigtige etensuur waarin de hoop van den minnenden cajefax geheel kon uitgeblazen worden
zij bragt het kind naar hare slaapkamer nam den sleutel na dien tweemaal omgedraaid te hebben uit de deur en ging toen statig naar beneden om haren man de wet eens geducht te lezen
het wijf reikte haren lieveling de hand en hoe verstokte zondares zij ook was hoezeer zij alle vrouwelijk gevoel had uitgeschud zij drukte hem de hand één gevoel was bij haar niet geheel uitgedoofd
daar hij die weldadige rust genoot zonder dat geesten van verslagene vijanden zijne droomen versierden en hij zonder de minste stuiptrekkingen zijn offer aan morpheus bragt kunnen wij hem eens ter dege opnemen
wel had hij ongestraft kunnen achterblijven daar de fout aan de onvoorzigtigheid en achteloosheid van van banen te wijten was maar hij wilde hiervan geen misbruik maken en het onmogelijke beproeven om hem op te zoeken en zoodoende hem onaangenaamheden te sparen
het is superbe wat vermeet zoo'n jongen zich niet zeide de een en twintigjarige tot den drie en twintigjarige die juist zijn lied voltooid had en stond uit te blazen
het werd ook tijd mompelde de oudste lang genoeg hebben wij hier stil gezeten het wordt tijd de handen eens uit de mouw te steken meende jacques ik heb een brief uit brussel gekregen van van de weyer de zaken staan goed sprak hij die de heer des huizes moest zijn
zag zij in dat uitstrekken van beide armen slechts een correctioneel beginsel en op george een ongeluksvogel lijfsbehoud bedacht rende zij zonder te durven omkijken de deur weêr uit de toorn des vaders eenmaal ontwapend daalde nu even merkbaar als een geleerde die bezig schijnt proeven met de wetten der zwaartekracht te nemen
de brand was snel ontstaan en scheen een vervaarlijken voortgang te hebben de overzijde van de straat was fel verlicht het koude zweet brak hem uit het bloed steeg hem naar het hoofd
ongelukkige was al wat hij nog kon vertellen joseph was inmiddels genaderd en trachtte den man op alle mogelijke manieren tot bedaren te brengen maar o namelooze ellende hij werd als medepligtige beschouwd
de spijs werd gekruid door het lieve humeur van zijne steeds knorrige gade waarom hij spoedig naar zijne onzen lezers bekende kamer ging en zich daar opsloot
het spreekt van zelf dat joseph en eduard elkander met bevreemding aanzagen beiden begrepen dat de vrouw redenen moest hebben om dit onderhoud niet aangenaam voor haar gevoel te vinden hier is toch pas kavalerie geweest niet waar vroeg eduard ik heb niets gezien
weigeren herhaalde joseph ongeloovig wij hebben zoo lang niet te zoeken haal maar het beetje geschiedenis in je kinderjaren met zooveel moeite ingepompt voor george een ongeluksvogel den geest
ga maar meê mijnheer drong de knecht zij zullen u zwijg beet cajefax hem toe cajefax besloot die woedende massa heldhaftig te keer te gaan en vol moed haalde hij een pistool uit den zak
gevoelde hij dat de tusschenkomst van joseph van onberekenbaar nut zou zijn geweest een voorgevoel dat hij niet van zich kon afwenden was oorzaak dat eduard ofschoon geacht en bevorderd hoezeer hij in dit opzigt niet meer kon begeeren ongevoelig voor alles was
naast zijn vriend die nog altijd buiten kennis lag hij onderzocht eerst diens wonden de ongelukkige had juist op het oogenblik dat hij zich naar beneden zou laten vallen met de bijl een slag in den rug gekregen in het minst niet met de chirurgie bekend was het eduard onmogelijk over den aard van de wond te oordeelen laat staan die te verbinden
men moet volstrekt niet denken dat de heer des huizes zoo'n bullebak was er was maar ééne zaak die hem kon driftig maken namelijk het ontvangen van brieven gelijk aan dien waarmede hij pas was vereerd geworden
het schot scheen goed aangebragt te zijn de gevallene sloot langzaam de brekende oogen zijne lippen bewogen zich krampachtig en binnen weinige oogenblikken was hij even als de velen die hij zoo even nog beklaagd had een lijk
maar hoe het ons ook smart burgerbloed te zien vergieten hier zweefde een naauw merkbare glimlach over de zaâmgetrokken lippen van den jongsten broeder voor de heiligste belangen voor de verdediging van onze vrijheid ja zelfs van onze haardsteden mag dit niet gespaard worgeorge
een blik op het kaartje wierp ging er een licht voor hem op en hij kreeg grooten lust zich te gaan verassureren het gezin was echter spoedig gerust gesteld
de taak die hij zich had opgelegd was zwaar nergens kon hij hulp verwachten in de oproerige stad en hij stond geheel alleen zonder de menschlievendheid van de bewoners der doodsche rijen huizen welke zich dien nacht zoo somber verhieven te durven inroepen
doch hij beefde zoo dat hij den kruidhoorn half naast den loop leêg morste zoodat de andere grimmige officier het hem uit de hand nam en op nieuw laadde op eens vloog eduard op hier wordt bedrog gepleegd er is geen kogel in den loop
dat zij hem achtte en overtuigd was hoe goed en edel zijne bedoelingen waren maar dat hij er van moest afzien haar immer als zijne gade te beschouwen diep getroffen en innig teleurgesteld had cajefax zich onderworpen en haar verzocht alvorens hij voor goed afscheid nam haar nog eens te mogen bezoeken
het behoeft niet gezegd te worden dat de jonker van beem geen oogenblik twijfelde of louise dacht aan niemand dan aan hem zijn voortdurend mijmeren had haar dan eindelijk getroffen hij gevoelde dat hij veld won
deelde de opvatting van de pleyes dat het gevaar groot was hij sloot de deur van den koepel en genoegzaam overtuigd dat emma al wilde zij aan haar gevoel toegeven hare schuilplaats niet kon verlaten en voor baldadigheden der inbrekers gewaarborgd was ijlde hij het huis weder binnen
een oogenblik aarzelde de man tusschen twee noodzakelijke verrigtingen den brand te blusschen of te zien welke brandwonden zijn kind had bekomen daar hij dit laatste altijd nog kon doen was de uitslag zijner overweging dat hij naar de waschtafel stoof en al het daar voorhanden water over de tafel
hoe is het er meê afgeloopen vroeg de lijder o ja ik moet je een verschrikkelijk ongeval vertellen toen ik onzen goeden voogd hierheen bragt omdat je hem zoo noodzakelijk spreken moest passeerden wij toevallig eene straat waar men elkander wat in het haar had gezeten
de stad scheen iets meer tot rust te komen hoewel alles nog in de weer was en het schieten zich nog in de verte liet hooren op de plaats waar hij zich bevond heerschte de grootste rust
ik ga slapen was het beslissend antwoord eduard meende nu dat zijne vermoedens eenige zekerheid kregen hij stond plotseling op ik wil dat gij hiervan zult eten sprak hij op korten gebiegeorge een
die woorden prevelde zij hem na zij haalde de schouders op nam een boek en ging lezen alsof er niets gebeurd was twee dagen later kwam van de wall bij zijn vriend raalte george een ongeluksvogel en werd met ongehoorde vriendelijkheid ontvangen
valstrik komaan nu of nooit zeide hij tot zijn vriend die een oogenblik besluiteloos stond zie toe dat zij je niet van achteren aanvallen en regelregt naar de straatdeur george een ongeluksvogel hij ging langzaam en uiterst behoedzaam de deur uit liep door joseph gevolgd de kelderdeur af en hoe scherp zij rond zagen zij ontwaarden
de man besloot nu den jongeling meer bepaald uit te hooren zijt gij lang in holland geweest george een ongeluksvogel ik ben er geb begon eduard zonder om zijne vorige woorden te denken maar de vreemdeling maakte zulk eene onstuimige beweging dat hij nog tijdig zijne vergissing inzag en vervolgde
eerst had zij het stellige voornemen opgevat haren man ook de schuld van dit voorval te geven daar zoo als ook volkomen waar was wanneer zij niet het kind voor zijne woede had moeten beveiligen dit op zoo jeugdigen leeftijd niet reeds de rol van brandstichtster zou vervuld hebben
het is alsof hij een voorgevoel heeft van onze plannen de oude als gij mijn raad hadt willen volgen ware hij al lang uit den weg geruimd gij zijt veel te voorbarig voorzigtigheid moet nooit uit het oog worden verloren ik weet iets dat veel beter is
nog eenige malen loensch naar de beide pistolen gekeken en eene zucht van bewondering geloosd had ter eere van zijn vriend die den onbegrijpelijken moed had gehad zulk een belsch werktuig af te schieten werd er voorgesteld den terugtogt aan te nemen
heeft mijnheer wel eene schel als hij soms iets noodig heeft hij heeft ten minste eene schelkoord de broeders lachten om den zotten inval en de trouwe dienaar lachte mede
hij was aan hevige koorts ter prooi en zijne gedachten waren zoo verward dat hij er naauw aan dacht eduard eenige inlichtingen te vragen zwijgend sloot hij weder de oogen eduard wachtte bedaard tot dat hij op nieuw beweging bespeurde
in elk ander oogenblik zou louise een levendig berouw in haren boezem hebben zien opwellen zij zou zich in tranen badende aan het vaderhart geworpen hebben nu gebeurde daar niets van zij stond op
de oorlogsdemon zag in deze bedaarde behandeling der zaak iets bijzonder tergends ten minste hij zwierde met eene van de twee handen welke zoo even in zijne zakken waren verdwenen door de lucht en dreigde zijn vijand een stuk vleesch uit of in de wang te slaan
maar goede vader ziet gij niet dat ik veel van eduard houd dat stil beval van duin laat dien eduard er geheel buiten over hem spreek ik niet meer
waarop joseph aanmerkte dat als zijn patroon z doorging hij spoedig geen loon meer zou ontvangen en dat zij er dus nog beter aan toe waren zij hielden zich groot tot dat hun bewaker was verdwenen toen begonnen zij eens aan hunne tehuiskomst te denken
een beroep dat soms voor het algemeen zeer nuttig zou kunnen zijn wordt menigmaal door winstbejag door slecht beheer het ongeluk van velen elk beroep heeft zijne eigenaardigheid elke betrekking krijgt door hartstogten door onkunde wel eens een geheel andere strekking dan zij zou kunnen hebben dan te wenschen ware
en weêr stond eduard op en liep tastend zijn kerker rond weêr sloeg hij woedend tegen de vochtige wanden die nauwelijks een dof geluid bij die aanraking gaven
de dapperheid door eduard ten toon gespreid kon niet anders dan de opmerkzaamheid van zijne chefs tot zich trekken algemeen werd hij ontzien en geacht zelfs bevorderd niets scheen indruk op hem te maken
vervulden de ruwe bedienden zelfs met medelijden ook zij waren aangedaan en in deze droevige stemming kwam de treurige stoet voor de woning
het leven zou haar weinig bekoorlijks meer aanbieden zij kon nu twee menschen gelukkig maken want ofschoon zij vroeger haren vader het hoofd had geboden wilde zij niet zonder reden den man verdrieten hoe eenzijdig ook zijne inzigten over haar mogten zijn daarom oordeelde zij het menschelijk van beem niet allen moed te ontnemen
nog eenige weken verliepen merkbaar nam de zieke in krachten toe en ware zijne ongerustheid over zijn boezemvriend niet van dien aard geweest dat zij alle aangename indrukken verzwakte
misschien zou hij zijn eigendom kunnen terug erlangen maar zeer goed kon dit geld reeds versmolten zijn en bovendien hoe aan bewijzen te komen na alles wat hij ondervonden had wilde hij zich niet meer vernederen
meende ieder doch de edele man had zorg gedragen eene betrekkegeorge een ongeluksvogel lijk aanzienlijke som gelds voor zijn kind af te zonderen waarvan dit niets wist de broeder begaf zich met het jongske op sleeptouw naar amstelland waar hij toen reeds woonde
het denkbeeld kwam bij eduard op om zijn vijand neêr te schieten voordat hij hem op nieuw mogt ontsnappen maar hij liet dit even spoedig varen als het bij hem was opgerezen hij begon met de beval op eenigen afstand te volgen
maar hij heeft dat schot toch moeten hooren vroeg met eenigen twijfel zijn zoon hij zal dit natuurlijk gehouden hebben voor een schot dat zijn makker loste anders ware hij wel weggeloopen
tot het uiterste besloten vr zijn vriend met de onschadelijke pistool die hem evenwel zulke groote diensten had bewezen in de hand kon hij joseph van zijne banden bevrijden dam stond de partij gelijk daar alle slaap nu voor goed geweken was zoolang deze weêrloos lag werd eduard integendeel in al zijne bewegingen belemmerd
kwam er iets de diepe stilte in den kerker verstoren was het zinsbegoocheling was het werkelijkheid hij verbeeldde zich dat aan het slot van de deur werd gedraaid hij meende duidelijk te zien dat zij langzaam werd geopend
dat die waardin deelde in het denkbeeld door hare dochter ontwikkeld was haar zoo kwalijk niet te nemen want de opinie van eduard over moeder en kind mogt niet gunstig zijn van haar standpunt gezien kon zij in het havenloos boerentoilet van den uitgehongerden bezoeker weinig goud en zilvergeld vermoeden
dat wit satijnen kleed stond haar fraai de ontkleurde wangen verminderden hare schoonheid niet maar de verblinde ouders evenmin als de opgewonden gasten hadden tijd dat staren die bleekheid op te merken alleen cajefax beschouwde met een bezorgd oog zijne gade
ben je bang manneke vroeg de ridmeester zich tot eduard wendende bang sprak eduard zoo snoevend en toch zoo overtuigend dat lehman hem vroeg waarom heb je dan tegen de dienst
dat zij niet met kinderen zich inlieten had hij de inspraak van zijn hart gevolgd dan zou daar dadelijk een vuistgevecht op gevolgd zijn doch hij vond dit te min en vergenoegde zich met den vurigen wensch hen vroeg of laat nog eens te ontmoeten
eene zaak vervulde hem bovenal met schrik en joeg hem eene kille huivering door de leden de vrees mede het slagtoffer van den boosaardigen toeleg der vrouw te worden dan waren zij verloren
op den avond george een ongeluksvogel vr het vertrek van den prins van oranje was de bijeenkomst gehouden waar men besloot een reeds lang voorbereidden aanval van het gepeupel te laten doen wij vinden op dien avond de beide de bevals in dezelfde kamer van hunne woning e waar wij hen al eens hebben aangetroffen
er wordt zooveel gelogen en ware geschiedenissen worden gemeenlijk zoover beneden eenigen zweem van waarheid verhaald dat wij zouden vreezen met de vertellers van sprookjes op eene lijn gesteld te worden
werd door vier armen opgeheschen en hoe hij zich ook trachtte te verdedigen het was onmogelijk om hulp schreeuwen zou niets baten trouwens hieraan dacht hij niet
sloeg hij op de vlugt zonder te durven omzien hij had het genoegen zijn voogd een mooijen brief te schrijven waarin hij verhaalde dat hij wegens eene zaak van eer het land een oogenblik moest verlaten
en daarbij zooveel wordt er niet aan hem verloren er was zoo ver ik weet geen levende ziel die deelneming voor hem gevoelde behalve gij natuurlijk die hem innig en vurig lief
die langwerpige trekschuit met den eersten oogopslag onzigtbaar verbonden aan een oud knokerig beest scheen hem bijzonder poëtisch te stemmen hij kreeg eene bijzondere aantrekkelijkheid voor het eentoonige landschap
wat moet je hebben vroeg zij op een toon waarin evenveel harmonie zat als in zeven violen die men tegelijk hoort stemmen geef maar melk met brandewijn hebt ge veel lust om hier lang te blijven zeide eduard wij zullen eerst iets te weten zien te komen het moedertje reikte hun de beide glazen over
was een noodlottig toeval de oorzaak van dit alles geweest of hadden moord plundering en brandstichting ook op die vreedzame plaats gewoed hij wilde de deur doorgaan dat is de opening waarin eens eene deur was geweest doch een verstikkende damp kwam
daar het u toch zoo geheel onverschillig is zal ik u zeggen wat wij voor u nuttig en noodig vinden eduard dacht dadelijk aan eene plaats als cipiersjongen of knecht bij een slagter gij moet maar onder dienst gaan zoo als uw brave onderwijzer dien gij zoo grof beleedigd hebt teregt aanmerkte en mijn man denkt even als ik
juist wilde hij deze wanhopige daad volvoeren en dan zou hij welligt het einde van zijne avontuurlijke loopbaan gevonden hebben toen hij tot zijne groote bevreemding voetstappen en stemmen hoorde hij zag verrast naar den kant van waar het geluid kwam doch george een ongeluksvogel de rook die zich als eene zware massa in de kamer had zaâmgepakt belette hem iets te zien
een ongeluksvogel ons geluk niet langer in den weg te staan en gij krijgt uwe doch ter nog heden terug zooals zij u verlaten heeft zoo gij weigert kome op uw hoofd al de ellende waarin gij uw kind zult brengen maar gij zult wel wijzer zijn en schandaal vermijden uw aanstaande zoon gij kent mij wel
naar binnen met den schobbejak waarna de schobbejak door krachtige vuisten werd opgepakt die hem zoo knepen dat zijne armen op de eerste schilderijen in olieverw begonnen te gelijken
waarom zijt ge niet weggeloopen toen je bemerkte dat zij je voor den verkeerde hielden was de meer billijke dan heldhaftige vraag tot opheldering gaf eduard een zeer omstandig verhaal van zijne avonturen gedurende den vorigen avond welke geschiedenis der jeugdige louise een levendig belang schenen in te boezemen
zij schudde weemoedig het hoofd naderde den bedroefden man nam zijn hoofd tusschen hare handen en drukte een kus op zijn voorhoofd terwijl zij hem zacht en teeder aanzag ware hij zoo doorgegaan dan zou hij welligt met haar hebben kunnen doen wat hij wilde doch hij vloog gramstorig op duwde haar van zich af en sprak
eduard zich wel wachtte teekenen van leven te geven verdwenen de personen die zich voor de deur bevonden hoewel zij zich verwijderden durfde eduard de deur niet openen hij vreesde dat men iemand mogt achtergelaten hebben om ze te bewaken
die honden dit was de eenige verklaring en opheldering die zijn ligt opgewonden vriend gaf joseph vond het niet ongepast hem eens een oogenblik hoogst verbaasd aan te kijken toen hij dit naar hartelust gedaan had vroeg hij zou je de deur niet even willen digt doen
bleef bij zijn vriend en lang nog zaten zij kasteelen in de lucht te bouwen zij stelden zich hun volgend leven als eene aaneenschakeling van vermaken en avonturen voor zonder te bedenken dat de helft van hetgeen er alzoo verteld werd niet waar en de rest schromelijk overdreven was
ik maakte dan goede sier van mijn eigen geld hm bromde zij als ik niet oppaste was ik er al lang onder zeker vervolgde zij hare lieve serie denkbeelden mijnheer geeft soirees en diners en ik ik kan in mijn bovenrok loopen zeker waarom niet
i waarin men in connectie komt met iemand die niet de hoofdpersoon is het was natuurlijk een barre herfstavond de wind gierde door de straten van alle steden vlekken en dorpen waar het even hard woei als te amsterdam
langzaam wandelden zij voort een verrukkelijke dag riep de pleyes uit die met genoegen zich in de zuivere lucht bewoog want het was volstrekt niet koud
zag naar den zolder welke beweging uitmuntend aan het doel beantwoordde daar hem plotseling zijne invitatie te binnen schoot ai was het antwoord dat raalte niet al te best wist uit te leggen
hij openbaarde hem beider opregte liefde die hij hopeloos noemde hopeloos zeide george wanneer je zuster het goed meent ja dat doet zij die goede meid riep joseph overtuigend uit
juist kwam hij de tuinkamer in waarvan de binnendeur gesloten was een oogenblik vr dat zij onder de beleidvolle aanvoering van teun was stuk geslagen hij nam zijn wapen dat daar bewaard werd zoodra diederik het vertrek binnen liep vloog joseph op hem aan en gaf hem een houw over het gezigt die hem voor goed den lust zou benemen meer boevenstreken uit te voeren
het viel eduard niet moeijelijk zich van twee goede pistolen te voorzien en zonder aarzelen sloeg hij den mantel om van een man die geene pijn meer gevoelde spoedig had hij de woning terug gevonden die hij geen oogenblik uit het oog wilde verliezen doch besloot vooraf eene enkele formaliteit te vervullen die hij aan zijne hongerige maag verpligt was
of verderf zou kunnen baren hoewel bij de aankomst zijne krachten geheel uitgeput waren hoe laat het was wist hij niet maar hij kon berekenen dat niemand in huis op zou zijn hij begon langzaam doch aanhoudend op de deur te kloppen eindelijk werd hij geantwoord door het blaffen van een hond
mogt nu en dan eenige verandering in de eentoonige omgeving in dat eeuwig groene tapijt komen spoedig verloor men de kust weêr uit het oog zooals ook wij onzen ongeluksvogel uit het oog verloren
achter deze gezellige ramen waren zware houten luiken aangebragt welke het meerendeel der bewoners van de straat zich niet kon herinneren ooit geopend te hebben gezien
het vuur werd levendiger wat gebeurde er toch zijne werkeloosheid was hem ondragelijk hij vergat het gevaar verliet zijne schuilplaats en snelde naar het venster vast besloten liever alles te wagen dan hier langer geheel onkundig van alles te blijven
henriette denk steeds dat eduard niet meer tot de levenden behoort hij zal zich herinneren wanneer hij misschien ver van hier is dat hij nog eene zuster heeft
ja de deur bewoog zich maar hij had reeds zoo dikwerf gedroomd al zoo vele malen in den waan verkeerd dat hij de vrijheid terug had en in de armen van louise rustte dat hij aan deze harde teleurstellingen gewoon was maar toch nu was het geen droom
viel het gelukkige tweetal hem schreijend om den hals en dankte den hemel die hun toestond zulk een kind het hunne te noemen hetwelk bewees dat geen grein ondankbaarheid in hen aanwezig was
zoo stonden de beide wezens besluiteloos de man zoo als gezegd is barrevoets en het hoofd ontbloot zijn rood haar stond verwilderd op het hoofd zijn gelaat teekende niets dan vuige hartstogten
aan de liefelijke trillingen door uwe stem voortgebragt louise zag hem eens aan zoudt gij dit nog eens willen zeggen vroeg zij vriendelijk
met genoegen bespeurde de pleyes dat de frissche lucht zijn jongen vriend goed deed beide gaven zich aan hunne herinneringen over ten minste george eerbiedigde even als altijd het stilzwijgen van zijn gast
de kamer waar zij zich bevonden was het woonvertrek der oude vrouw de vier naakte wanden waren door den ouderdom geel george een ongeluksvogel en zwart geworden alle meubels verrieden armoede
een doctor b v kan zeer knap en bedreven zijn en onbegrijpelijk veel nut stichten hij kan ook een botterik wezen die de menschen bij dozijnen te goed voor dit tranendal vindt een onderwijzer kan vele nuttige menschen vormen hij kan ook een lompert zijn die van nietwetenden onwetenden maakt
het verschool zich achter den stoel van hare moeder en gebruikte haar zijden kleedje om nieuwe tranen te persen de man wilde alles weder goed maken door het kind op te nemen en zijner henriëtte een hartelijken kus te geven
aan den hoofdingang want er was nog een onder het bed zelf bestaande in een luikje dat er afgenomen kon worden waren donkergroene gordijnen aangebragt met lange franjes voorzien
deze stond ontsticht op onder de woorden wat is er nu weêr excuseerde zich en verliet het vertrek bovengekomen zag hij een lang mager heer dien hij voor den zaakwaarnemer dunk herkende
scheen dat hij het leven zijner louise niet mogt redden aangenaam werd ook deze dag ten einde gebragt en vooral toen louise wat minder stijf was geworden viel het eduard veel gemakkelijker zich met haar voort te bewegen het ging met hen zoo als het gaat met elk paar dat elkander trapsgewijze leert kennen en op prijs stellen
op de hoogte te zijn was voor hem niet minder verschrikkelijk dan zijne eerste positie hij begreep nu waarom zij zelfs geene sigaar wilden accepteren en met een taankleurig gezigt verzocht hij te mogen weten waaraan hij dàn de eer van hun bezoek moest toeschrijven
gelukkig had hij aan den raad van zijn gastheer gehoor gegeven want naarmate hij de stad naderde ontmoette hij onophoudelijk min of meer aanzienlijke benden gewapend landvolk die hij gemakkelijk wist te misleiden en ongedeerd naderde hij de stad
alles vereenigde zich om hem aan het leven te doen hechten te veel belangen boeiden hem daaraan hij besloot de noodige krach ten te garen ten einde zijn kampstrijd met het noodlot te vervolgen en verwaardigde het omliggend terrein met geen blik hulp was hier niet te verwachten hij moest zich zelven helpen
klappertandend liepen zij door terwijl dank zij den kragen die zij hoog hadden opgeslagen van hunne gelaatstrekken even weinig te zien was als van de haarkleur van een oud gelant heer die goed heeft gevonden eene pruik op zijn knikker te zetten
maar beste den spot drijven zeg ik verachtend krulde hij de bovenlip op ik heb lang genoeg met zachtheid gepoogd het vertrouwen mijner kinderen te winnen maar na het gebeurde heb ik het vruchtelooze van mijne pogingen ingezien
en de spiegel van de étagère die in den hoek stond vloog aan stukken de dag is reeds aangebroken eene akelige stilte heerscht alom treurig hangt de nevel op den eenzamen weg
hij hief de armen ten kemel en stortte zonder eenig ander geluid te geven dan een diepe zucht op den grond neder wat overkomt u riep jacques de beval die verschrikt op hem toe ijlde hij boog zich over den ongelukkige heen en staarde den gewonde in het gezigt
in het kort louise ge doet alsof ge niets begrijpt goed dan zal ik kort spreken ik begeer verstaat ge ik begeer dat gij met dit jonge mensch in den echt zult treden
de oude heer bleef voortdurend in opgewondenheid over de zeldzame woordenrijkheid die zijn beschermeling aan den dag legde toen dus louise hernam met zeer veel genoegen wil ik aan uw wensch voldoen kreeg hij eene op welling haar op staanden voet een gouden armband te vereeren
zijn gezigt werd scharlakenrood en hij antwoordde het is mij onverschillig dit was niet zoo maar hij kon niet verdragen zoo als reeds gezegd is dat men hem van ondankbaarheid zou beschuldigen en daarom was hij jegens zijn weldoener en diens vrouw geheel anders dan jegens elk ander
tot inlichting diene dat van de wall een best braaf mensch was maar ééne groote fout had iets meer uit te geven dan hij bezat of verdiende menigmaal werd hij dan ook opgevrolijkt door min of meer dringende verzoeken om zevenmaal afgewezene
ik had er een voorgevoel van verklaarde van de wall zijne wederhelft haalde onmerkbaar de schouders op hoe is het gebeurd vroeg charlotte ontzet
een koele nachtlucht woei hem te gemoet en vernietigd zonk hij neder op de instrumenten die tegen hem waren aangegierd en juist voldoende waren voor een
meende hem reeds bereikt hebben toen jacques de beval op eens door eene kleine deur die zeer voorzigtig in de lambrizering verborgen was verdween bijna gelijktijdig bereikte eduard de opening maar te laat
ik ga toch mijn gang daar ik zeker weet dat hoewel nu miskend mijne handelingen mij later uwe dankbaarheid zullen doen verwerven hij bragt de handen aan de oogen die niet vochtig waren
ook den pligt der dankbaarheid vergat hij niet hij troostte de jonge weduwe en oevr haar lot gerust gesteld daar de grondeigendommen die de pleyes naliet voldoende waren om haar een onbekommerd leven te verschaffen snelde hij heen
had zij slechts geweten dat eduard alleen op eene gunstige gelegenheid wachtte om haar te komen bezoeken dat haar beeld de george een ongeluksvogel eenige magt was die nog eene sprank van leven in hem aanwezig hield doch hoe kon zij dit vermoeden
doch zijn geest was te veel verward de afmatting had hem te zeer aangegrepen om met zekerheid waarheid van verbeelding te onderscheiden toen intusschen het licht der lantaarn zijne oogen kwetste hield hij onwillekeurig de hand tegen het licht hij bedroog zich niet er was iemand
en bezigde nog meer opgewondene uitdrukkingen en benamingen die zeer aan nonsens grensden maar toch voor zijn doen zoo schoon gezegd waren dat hij wel tot eene onnatuurlijke krisis moest zijn gebragt om zulk eene woordenrijkheid ten toon te spreiden ook van de wall putte zich uit in dankbetuigingen
had zich voorgesteld eduard zeer bedrukt te zien na zijne niet zeer heusche woorden hij begreep volstrekt niet hoe iemand die de dochter lief had zoo koel en onverschillig voor den vader kon zijn
wij hebben geen brood in huis en hoe zou ik aan eten kunnen denken vervolgde de waardige kasteleines die juist haar eten op had en in angstige spanning over het rumoer op straat en de treurige gebeurtenissen der laatste dagen met haar kroost vergaderd zat
juist bespeurde de beste vader dit talent die verheven gave zoo als hij het noemde toen hij op zekeren middag in het water viel en verdronk hoe beklagenswaardig was het lot van den armen wees toen kort daarop zijne moeder haren man volgde hoewel niet in het water
lang kan ik niet vertoeven andere belangen roepen mij de uitdrukking van eduards gelaat was anders reeds een antwoord op die vraag ge zijt niet gelukkig eduard dit was de eerste deelneming die eduard na den dood van zijn vriend had ontvangen
toen het etenstijd werd en hij nog altijd in leven was begon hij de schouders op te halen voor zijne vrees kalm zat hij aan tafel zijne echtgenoot was in geen bijzonder slecht humeur en juist nu was zij hem dubbel diergeorge een ongeluksvogel baar daar hij haar reeds als weduwe in het pikzwart zich had voorgesteld om niet eens van het ontvaderd dochtertje te spreken
stond zich inmiddels te verheugen dat hij nog héél was hij verachtte zich diep dat hij zich zoo lang vergist had en knikte lehman herhaalde malen toe als wilde hij zeggen gij zijt een joviaal mensch
oogenschijnlijk zou deze zitting iets van eene vriendschappelijke bijeenkomst gehad hebben wanneer het gezigt van jacques de beval een weinigje anders had gestaan mijnheer zoo rigtte eduard het woord tot beaulieu dien hij nog nooit had ontmoet hoewel ik wat vreemd uw huis binnenkom dit is immers uw huis voegde hij op luchtigen toon erbij
een redmiddel bleef hem welligt over zou zijn vriend raalte hem uit dezen nood niet kunnen redden deze had reeds zoo dikwijls verklaard zijn vriend te zijn
ik was het bevredigend antwoord hij hernieuwde de vraag door brommende te roepen wie ik ben het riep joseph want deze was het erg overredend uit alsof hij niet begrijpen kon hoe het mogelijk was dat ik geene voldoende aanwijzing kon zijn in dit opzigt
gij begrijpt dat hij mij anders in deze onrustige tijden niet met eene dienstmaagd george een ongeluksvogel en één koetsier die s nachts niet eens hier is zou hebben alleen gelaten ik hoorde u heden nacht om hulp smeeken en hoewel ik eerst terugdeinsde op zulk een oogenblik de deur te openen
scheen niet genegen aan dien wensch te voldoen verstaat ge mij niet vroeg de heer van duin terwijl hij norsch naar haar zag louise gaf geen antwoord dat wel niet beleefd maar toch het best was wat zij doen kon
enz vrij onnoozel was daar het al ware die manier slecht zij toch in alle geval ééne was van het ontelbaar aantal mogelijke manieren eene kamer binnen te komen
na een oogenblik zelve gezwegen te hebben daar de woede haar meestal aan het stotteren bragt begon zij nu eerst regt jou kwade jongen is dat eene manier van doen om zoo maar binnen te hollen zonder je vuile beenen af te vegen
hij rende naar raalte en liep zoo onstuimig dat hij eene jonge jufvrouw die van school kwam de tasch uit de hand sleepte zoodat het plaveisel der straat met een waas van geleerdheid overdekt werd terwijl een kleine jongen die juist een grooten vlieger wilde oplaten door den vlieger heen op de straat bonsde
of hij verloor zijne bewustheid op nieuw en viel in den onafgebroken koortsachtigen slaap die hem reeds twee dagen van alle denkvermogen beroofd had drie weken had hij noodig eer hij genoegzaam hersteld was
wel was het jaargetijde reeds ver gevorderd het was september maar de afstand van het huis tot de oranjerie was niet groot genoeg om hen daarvan af te schrikken het was tamelijk duister geworden doch joseph verloor hen niet uit het oog wat zij spraken altijd hetzelfde
eene witte gedaante werd zigtbaar de jufvrouw begon te rillen en te beven het arme schepsel stond te waggelen en hield zich aan de spierwitte gordijnen vast als vreesde zij neder te vallen
toen zij de kamer binnen traden zat eduard gezellig en vertrouwelijk met den ouden heer te schaken ziet ge gaarne iemand zien schaken vroeg eduard zoo onnoozel mogelijk zij zeide dat zij het gaarne eens zien mogt
dit zal wel later voor de regters blijken zeide de commissaris op wreveligen toon gij zult mij nu toch loslaten vroeg eduard zeer onthutst de justitie laat zoo gemakkelijk een vagebond niet los was het hardvochtige antwoord
wat zeg je daar die landlooper met laat mij uitspreken meermalen heb ik u gewaarschuwd dat onze verteringen te groot waren te meer daar ik in korten tijd verschillende zware slagen heb gehad
de grootste helft bereikte den bak niet daar de stukjes in allerlei grillige banen daar langs heen dwarlden en op het tapijt rolden welke manoeuvre eene kinderlijke voorstelling van de uitwerking eener steenfougas opleverde
afgemat ging het overschot dier dapperen in wier midden de dood zoo gruwzaam gemaaid had terug om in de citadel de rust te genieten die hun zoo noodig was
en ik zeg je dat het niet gebeurt sprak mevrouw nu begon hij op zijne manier zoo boos te worden dat elk ander dan zijne vrouw bij het derde woord reeds zou hebben toegegeven
dat begrijp ik lieve meid maar zeg mij eerst wanneer die brief gekomen is en ctober wij zouden juist uit wandelen gaan daar ging eduard een lichtstraal op die datum was hem te zeer in het geheugen gegrift alles werd hem duidelijk
had evenzeer gelegenheid gehad om te beseffen dat hij niet den goeden weg had ingeslagen george een ongeluksvogel louise verklaarde hem toen hij zijne rede geëindigd had dat zij door zijne veelvuldige oplettendheden getroffen was
schaamde zich niet zijne twee wijsvingers in zijne ooren te planten om daardoor het geluid wat te breken en duidelijk te kennen te geven hoe die melodie op hem werkte de broeder van den dilettant zag naauwelijks deze beweging of hij ging naar hem toe en vroeg sarrend vindt u het soms niet mooi
open mijn valies want dit was met strikte eerlijkheid door de bevolking met de gevangenen medegevoerd hij haalde er eene handvol geld uit ziehier iets voor deze brave lieden ik vergeef hun de vergissing hoe erg zij ook is
de dischgenooten vonden dit zeer billijk behalve natuurlijk van duin wegens het zeldzaam geluk dat op rozenlust heerschte werd besloten en vastgesteld dat de bediende die zoo indiscreet was binnen gekomen wegens zijne ongepaste handelwijze zou weggejaagd worden
doch toen hare zaken achteruit gingen was hij meer bepaald associé en menigmaal de tweede hand der vrouw geworden wanneer het kleine vergissingen met de vertering betrof zij hadden me verteld dat je kop in tweeën lag helderde teun op
waarom nog het langzaam verterend verdriet van eene louise te schetsen of den kampstrijd der goede bedoelingen van van beem met de ongevoeligheid zijner gade af te malen waarom alfred de beval in eer en aanzien te ontmoeten om ons te bedroeven over de onbillijkheid die hier beneden schijnt te bestaan
ik las zoo even in de courant dat de oproerlingen zijn bijeengekomen dat noemen zij een congres hm knorde van duin zij zijn overeengekomen een rijkje op hun eigen hand te vormen en verbeeld je zij hebben de ondankbaarheid de stoutheid gehad het huis nassau voor eeuwig van den troon uit te sluiten
en vrdat eduard verder tot bezinning kon komen zag hij een bejaarden heer in een sierlijk gebloemden chambre cloack op kamermuilen en een ganzenroer in de hand gekneld de deur uitstuiven terwijl uit de andere zijde van het huis een bediende in bevallig ochtendgewaad te voorschijn kwam en aan het raam eene gillende vrouwengedaante zich vertoonde
hij kreeg eene goede vorming wat inborst aangaat maar van wetenschap zou hij niet gesprongen zijn naauw had hij lezen en schrijven geleerd en kon hij op de klok kijken toen hij ook zijn vader moest missen en geheel alleen op de wereld liep
de heeren officieren verheugd eenige glazen te kunnen ledigen konden niet nalaten op de goede voornemens der beide jongelieden te drinken waarom zij op elken der toekomstige oorlogshelden een glas leêg dronken terwijl van banen er nog stilzwijgend een op alle beî consumeerde
nauwernood schonk hij eenige aandacht aan den stoel met hoogen rug door het voorgevallene van dezen morgen geleerd verloor hij den sluwen jacques niet uit het oog en door zijn overzigt van het vertrek gerustgesteld dacht hij er niet aan de tegenwoordigheid van een ander levend wezen te vermoeden nog even wachtte hij
eerst wilde hij evenwel zijn vriend raalte opzoeken hij vond dezen te huis george een ongeluksvogel wèl kerel hoe maak je het was de vraag van den heer raalte zoo ver ik zien kan goed vervolgde hij hij zag niets dan het gedeelte boven de oogen wegens de groote
er was dus weinig overredingskracht noodig om hem tot hare partij over te halen en zonder dat iemand er iets van wist werd besloten dat hij zijn vriend tot andere gedachten zou trachten te brengen
doch wees niet bevreesd de zaakjes marcheren te goed george een ongeluksvogel zij moesten eens weten waarom zij zich eigenlijk blootstellen eene lange bajonet in hunne maag te krijgen of eenige onsen lood in die domme hersenen te bergen lachte alfred zij moesten de lucht er van hebben dat zij dit alleen doen om ons eene kleine dienst te bewijzen
deze stand van zaken maakte het geval nog moeijelijker en schrijven kon hij ook niet de brief zou denkelijk louise niet in handen komen en daarom besloot hij gelaten den tijd af te wachten dat hij met regt de vergunning zou kunnen vragen zijne betrekkingen op te zoeken
toch was de omstandigheid zeer dubieus maar joseph vond het geraden zich in het minst niet met de zaak in te laten toen eduard op zijne kamer was begon hij zich dezen voor hem gelukkigen dag voor den geest terug te roepen dan eens maakte george een ongeluksvogel zich de wanhoop van hem meester dan weder meende hij dat hij haar niet geheel onverschillig zou zijn
dat het niet te bepalen was wat meer aangreep die plegtige stilte of het woest rumoer daar in de verte de duisternis scheen als te drukken op de straat waarvan het plaveisel gekleurd was door het bloed van de ongelukkigen die ofschoon gewapend toch weêrloos die straat waren doorgetrokken
een opstand welks gevolgen geheel nederland met metalen kruizen overzwermd hebben zoodat de hedendaagsche wat koeler gestemde jongelingschap in de groote dwaling zou kunnen vervallen dat het in dien tijd een voorregt moest zijn geen metalen kruis te bezitten
ook mevrouw raalte nam thans den brief niet in staat langer tegen hare gloeijende nieuwsgierigheid te kampen dood sprak zij op doffen toon men begon eenig voorgevoel van het onheil te krijgen
veldheeren zijn groote heeren die lang niet altijd heer en meester zijn dààr waar zij dit moesten wezen soms wordt hun heer verstrooid zij zelven worden geveld dan is er van de heerschappij even weinig als van den veldheer over
de indruk was goed op nieuw werden de aanvallers voor hun leven bevreesd en verlieten de deur werkelijk zeer met de zaak verlegen het was intusschen twee uren in den nacht geworden en nog lag joseph in diepe rust
eenigen tijd zagen zij hun weerloozen gevangene dreigend aan en een onheilspellende trek over hun gelaat verspreid gaf hunne blijdschap te kennen over de overwinning door hen behaald
doch antwerpen verlaten dat ging ook niet hij kon de beide de bevals niet vergeten eens waren zij hem ontsnapt nu zou hij hun de straf doen ondergaan die zij zoo regtmatig verdienden
hij zag eene witte spookgedaante die hem den schouder wilde verbrijzelen die droom was niet geheel en al bedrog daar de gedaante werkelijk bestond in zijne vrouw die zeer onthutst over deze ontijdige tehuiskomst hem naauwelijks op den stoel had zien insluimeren
laat hem boven komen sprak hij op bevelenden toon geheel gerustgesteld over het bezoek dat hem wachtte en achteloos wierp hij zich op de sofa de bediende opende weder de deur van de kamer waarin hij den boodschapper veiligheidshalve had bewaard en in navolging van zijn fieren meester snaauwde hij hem toe volg mij
een dier heeren kon door al het leed dat zij hem deden maar geene bakkebaarden krijgen hoezeer hij het kale ligchaamsdeel zorgvuldig behandelde ja vertroetelde zij stalen alléén dààr appelen waar op vier bordjes stond geschreven hier liggen voetangels en klemmen
hij is minzaam jegens iedereen dien hij niet verdragen kan maakt de meest ingewikkelde calculatiën hoe op de goedkoopste wijze een geur van weldadigheid en mildheid om zich heen te verspreiden wat is dat een braaf mensch roept de bedeelde menigte
eindelijk hij wist niet of hij naar het beslissend oogenblik moest verlangen dan wèl de ontknooping moest duchten zag hij licht door de reet van de deur glinsteren hij hoorde zachte voetstappen op de houten kelderdeur die naar het vertrek voerde
om na te gaan hoe hij hier was gekomen en nog kon hij zich slechts in gissingen verdiepen hij wist niet anders dan dat hij voor een hem onbekend huis was neêrgevallen wat sedert gebeurde was hem natuurlijk onbekend waar hij zich bevond wat er van joseph geworden was dit alles bleef hem een raadsel
gij zult mij toestemmen dat dit niet geheel overbodig is als ik let op den blik dien gij straks george een ongeluksvogel op uwe mooije pistolen hebt geworpen ik zal mij in geene excuses verdiepen over de zonderlinge wijze waarop ik u eene visite breng iemand die z binnenkomt maakt geene verontschuldigingen
en een dag later had hij zijne toestemming gegeven zeer geroerd door een boetvaardigen en goed bestudeerden knieval george huwde emma en dadelijk na het sluiten hunner echtverbindtenis keerde hij naar zijne woning terug gedurende den eersten tijd was george zeer tevreden en het geluk van het huwelijksleven verkwikte hem
hij was inwendig bedroefd over de rigting welke de zaken in zijn vaderland namen ook hij keurde de bloedige tooneelen af die voorvielen tusschen twee deelen van een rijk waarvan de familiën reeds vermaagschapt waren en wilde zooveel zijne zwakke krachten dit toelieten
even als bij alle revolutiën en volksbewegingen het verblinde volk meestal wordt opgeruid door lieden die hunne persoonlijke belangen in het oog hebben en anderen gebruiken om hun doel te bereiken zoo hadden ook de beide de bevals zich bij de revolutie aangesloten en zich zelfs zeer op den voorgrond gesteld
de heer van duin ging hoofdschuddend voort zijne courant te lezen u beide had zij gezegd zij stelde hem dus volkomen op dezelfde lijn met haren broeder
nu het zijne beurt kon zijn mogt hij zijn redder niet helpen niet over het leven van zijn vriend waken zooals deze het zijne beschermd had treurig staarde hij voor zich uit onwillekeurig wendde hij het oog af van de spelonk welke hem een boodschapper van naderend onheil toescheen
den geheelen avond sprak de familie raalte van den ongelukkigen jongeling dien men zoo had mogen lijden en zeer ter nedergeslagen ging van de wall naar huis met zijne vrouw die tot hare schande niet bijzonder aangedaan was
zonder dat iemand hen bemerkte gingen zij het huis in in de hoop de bewoners van ons genoegen te verrassen maakten zij geen noodeloos gedruisch en joseph opende zeer voorzigtig de deur der huiskamer
zag ik een man die regelregt op mijne slaapkamer aankomt ik geef een gil van verontwaardiging natuurlijk en leg op den ellendigen dief aan die de deur welke hij juist geopend had mij voor den neus digt gooit en wegsnelt
kom als gij gered zijt terug wel beste vriend juist nu had ik je kunnen helpen kom bij een ander waarom zijt ge niet bij mij gekomen waarom zijt ge niet bij mij gekomen en in gedachte rust de hand op de brandkast
hij bedacht een oogenblik wie die heeren zouden zijn en vroeg de dienstmaagd of zij hen meer had gezien op haar kernachtig ontkennen schoot hem op eens de brief te binnen dien hij vr dezen dag reeds moest beantwoord hebben hij gelastte eduard en de meid weg te gaan en de heeren kwamen boven
deerlijk benadeeld was van duin scheen zich bedacht te hebben ten minste hij kwam terug goeden morgen riep hij half luchtig half nog onder den indruk van het tooneel van den vorigen avond goeden morgen papa
dat de heer van de wall laaghartig geweigerd had voldoening te geven voor de smadelijke beleedigingen die hij zich had veroorloofd waarom zij van list gebruik hadden moeten maken om hem tot een eerlijk duel te dwingen