AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dicht bij den jongen op den top van het blok lag een andere steen bijna zoo rond en groot als het hoofd van een man die lag heelemaal los op een smallen kant t was onbegrijpelijk hoe die daar zoo kon blijven liggen toen de slang dichterbij kwam sprong de jongen achter dien ronden steen
vroeg ze ja zei smirre ik ben het en nu wil ik eens vragen wat jelui ganzen van den nacht zegt dien ik jelui bezorgd heb meen je daarmee dat jij ons den marter en den otter achterna gezonden hebt vroeg
maar caesar lag op de stoep en toen moeder den jongen buiten liet had ze gezegd let op peer ola caesar als nu alles was geweest als gewoonlijk had caesar ook het bevel opgevolgd en de jongen was zoo goed bewaakt geworden dat hij niet het minste gevaar had geloopen
als hij maar in de plaats van dien jongen student was die daar in bed lag al heel gelukkig zou zijn dat niels holgersson die een paar uur geleden had liggen uitrusten op een toef dotterbloemen bij de
dat hun nesten en eieren vernield worden maar dagaklar de zwanenkoning heeft over dien dwerg hooren spreken die met de wilde ganzen reist
hierna aarzelde de boer niet met zijn vraag voor den dag te komen hij zei dat hij gekomen was om te vragen hoe het in de toekomst met oostgothland zou gaan
t was ook niet te ontkennen dat zij t stormachtig hadden gehad den laatsten tijd in t rotsdal regen en storm en mist hadden elkaar zonder ophouden opgevolgd en als t eens helderder werd was het dadelijk koud geworden tegen t vriespunt aan
en ringetjes in de vetergaten sloeg maar de grootste drukte kwam toch tegen de kerstmis op den luciadag als de kamenier rondliep in het wit gekleed met kaarsen in t haar en alle menschen op de koffie noodigde
ten eerste vriezen we dood daar op dat ijs maar de ganzerik had goeden moed dat heeft geen nood zei hij ik wou je alleen vragen zoo gauw mogelijk zooveel stroo en gras bij elkaar te halen als je maar dragen kunt
daar binnen lagen de akkers en op de toppen van de heuvels verschenen de boomen weer hij kon niet laten aan blekinge te denken dit was ook een plaats waar land en zee elkaar
de jongen vertelde vlug en levendig zijn heele avontuur onder de beren maar later scheen hij niets meer te willen zeggen hoe ik hier terugkwam weten jelui zeker wel zei hij neen we weten niets we dachten dat je dood gevallen was dat is vreemd zei de jongen toen de beer weg was klom ik in een den en viel in slaap
t is toch niet ernstig vroeg de student snel t was iets aan t hart hij had een leelijken aanval en het kan ieder oogenblik terugkomen de dokter dacht dat hij een of ander verdriet had
maar toen hij de geldstukken uit den pot gooide vergaten ze op eens hun wraakzucht en begonnen t zilver op te rapen de jongen gooide het geld met handenvol weg en alle kraaien
en men moest er bij geweest zijn al toen de eerste zeegolf sloeg tegen den kullaberg om te kunnen verklaren waarom juist die uitgekozen werd tot vergaderplaats boven ieder ander oord als de bijeenkomst zal gehouden worden maken de
de jongen stond er lang over na te denken of hij de preek zou lezen of niet toen was hij met zichzelf overeengekomen dat het t beste was dezen keer gehoorzaam te zijn hij ging in den grooten leuningstoel zitten en begon te lezen
t had geen venster enkel maar een luik uit den schoorsteen steeg rook op met vonken vermengd en sterke hamerslagen klonken uit het huis als ik die smidse daar zie zei de raaf moet ik er aan denken
en terwijl hij luisterde was het hem op eens duidelijk geworden hoe hij doen moest om aan jon assarsson te vertellen dat zijn dochter was gekomen om hem op te zoeken
kijk niet naar de zwanen alsof je nog nooit zooiets moois had gezien en stoor je niet aan wat ze tegen je zeggen t was niet voor t eerst dat akka dit oude voorname zwanenpaar bezocht en altijd hadden ze haar ontvangen op een wijze
je hoeft niet zoo bang te wezen zei de vrouw van ulvasa ik zie hoe er geneeskrachtige bronnen opborrelen op de velden van medevi bij het
en hij zou graag hooren wat het land in aanzien zou kunnen houden als het klooster van vadstena eens in discrediet kwam t is niet gemakkelijk het je naar den zin te maken zei de vrouw van
toen de jongen dat laatste verhaal hoorde werd hij nog nadenkender dan vroeger ik zou wel eens willen weten met welke bedoeling je me dat alles verteld hebt zei hij nog eens
ik dacht dat je er blij meê wezen zou zei haspel mismoedig en gooide den tak met rozebottels weg maar die viel vlak voor den jongen neer
ze kon dus den jongen heelemaal niet helpen ze zocht een gat in het groene bladerdak en vloog weer terug naar het meer maar smirre vloog op den jongen af als ik de eene niet krijg dan wil ik den ander hebben zei hij en aan zijn stem kon je hooren hoe woedend hij was neen dat moet je niet denken
t is duimelot gorgo antwoordde de jongen ik zit hier het staaldraad door te vijlen dan kun je wegvliegen de arend hief den kop op
dan zal ik je wat zeggen zei de beer mijn voorouders hebben in deze streken gewoond zoolang er bosschen hier in t land groeiden en ik heb het jachtgebied en t veld om te grazen
en de anderen keerden zich tegen haar maar de grauwe gans vluchtte niet dadelijk zij stormde op den grooten witten ganzerik aan pakte duimelot en vloog met hem in den bek verder voort t werd een felle jacht over de klippenrijen
de andere liep nog harder ik dacht wel dat hij bang zou worden als ik hem dreigde zijn dochter onder de samelanders op te nemen dacht ola
hij liep het bosch in om te zien wat voor een hond daar blafte en de ijzerfabrikant volgde hem zij volgden het blaffen tot waar het bosch het dichtste was maar toen ze daar gekomen waren hield het op zij bleven staan om te luisteren
want daar binnen zag hij iets verschrikkelijks heel in de diepte van die kloof zat een oude toovenaar heelemaal van ijs zijn haar was van ijspegels en zijn mantel van sneeuw
zou moeder niet gauw komen met de koffie mompelde hij nog half dommelend maar toen herinnerde hij zich dat hij in een verlaten hutje op het kraaienveld lag en dat haspel met de witte veer hem daar den vorigen avond had
de grond onder hen was zwart geschroeid de menschen waren zwart van den rook en dropen van zweet maar de boschbrand was teruggeslagen hij vlamde niet meer
maar de bronzen man liep hem voorbij en trapte de poort open zonder dat de matroos er iets om gaf zoodra ze op de werf gekomen waren zagen zij een uitgestrekte haven voor zich
hij herinnerde zich dat toen grootvader gestorven was moeder hem zorgvuldig neer had gelegd hij wist dat dit gebeuren moest maar aan den anderen kant voelde hij dat hij in dezen griezeligen nacht niet naar de doode durfde gaan
alleen maar zoo dat ik even bij een vuur kon zitten en een hapje eten ik kon immers naar de wilde ganzen teruggaan vr zonsopgang hij kroop onder den ganzenvleugel uit en liet zich op den grond glijden hij maakte den ganzerik niet wakker
ja dat het een land is dat in eer en aanzien staat ja dat kan wel zijn en dan dat men weet dat het altijd zoo blijven zal hoe ter wereld kan men dat weten vroeg hij die bij de riemen zat de boer richtte zich op
toen de jongen dat prachtige dal in al zijn rijkdom zag had hij er over geklaagd dat hij zoo'n honger had hij had in twee dagen al niets te eten gehad zeide hij en nu was hij heelemaal
maar al de oude smeltovens zijn weg de heele streek is vol oude mijnwerkershuizen maar zij die er wonen moesten zich aan landbouw of aan boschbouw wijden
er was niet veel plaats voor akkers maar er waren overal uitmuntende weiden er was een tijd geweest dat de stallen vol koeien stonden
als iemand met haar sprak over die twee flinke kinderen die ze bij zich had zei ze alleen zij zullen ook gauw sterven ze zei dat zonder dat haar stem beefde en zonder tranen in de oogen te krijgen
wat vertel je toch voor onzin zei gorgo eerst hebben ze je tegen je zin hierheen gebracht en toen hebben ze je laten beloven hier te blijven je kunt toch wel begrijpen dat je zoo'n belofte niet hoeft na te komen ja dat moet ik toch zei de jongen
ik ben tevreden als ik hem goed betaald krijg zeg me nu liever wat je denkt dat de dokter op de schans me voor hem zou willen geven
en zij die op de allerarmste woonden riepen deze heet deugt niet veel deugt niet veel deugt niet veel de groote welgestelde boerenhoeven kregen mooie namen van de hanen
ze vlogen hoog in de lucht maar hij kon toch hooren hoe ze riepen nu gaan we naar de rotsen we gaan naar de rotsen toen de wilde ganzen de tamme ganzen zagen
zat lang zwijgend recht voor zich uit te kijken wacht even je zult gauw meer van me hooren zei hij zacht tegen den student en toen liep hij wat langzaam over de schrijftafel en het venster uit juist toen hij op het dak kwam ging de zon op
als ik even wacht word ik wel weer een mensch hij ging voor den spiegel staan en sloot de oogen hij opende ze eerst na een paar minuten en verwachtte toen dat het weer over zou zijn maar dat was niet zoo hij was en bleef even klein
zoodat je heelemaal niets ziet van al die mooie rotsen die om je heen zijn je kunt mist hebben midden in den zomer maar in den herfst kun je hem bijna niet vermijden
hij had nooit zooiets wonderlijks gezien de jongen stond zich daar bang te maken voor die reuzen zoodat hij bijna vergat naar de vossen uit te kijken
door lage muren en paviljoens omgeven en zijn mooien ouderwetschen tuin met geschoren hagen dichte berceaux vijvers fonteinen en watervallen verrukkelijke boomen
als ik geen raaf was had bataki verder gezegd maar een mensch als jij dan zou ik hier gaan wonen ik zou dag in dag uit in een kamer vol boeken zitten en alles leeren wat er in stond
ik doe ook zoo mijn best dat het niet anders dan goed en gelukkig met me kan gaan de studenten in uppsala zitten niet in een schoolkamer om samen te leeren als schoolkinderen maar ze studeeren
dat hij zijn gedachten niet bij elkaar kon houden hij begon er over na te denken wat het ijzer toch een goede hulp voor de menschen is ze hadden immers overal ijzer voor noodig ijzer
en t koningspaleis van bäckaskog op de smalle landtong tusschen t meer van oppmanna en t ivömeer en de steile helling van den ryesberg t was een eentonige reis geweest
toen het gastvrij echtpaar dat niet had willen doen had ze hun verteld dat ze de laatste jaren had rondgezworven met een
wat is dat voor een dier vroeg grauwvel met een stem die beefde van verwondering hij wordt kroonhoorn genoemd en hij is je stamgenoot je krijgt zeker ook eens zulke breede horens en zulke manen en als je in t bosch bleef
of je in dat huis kunt zien binnen in de fabriek waren ze bezig met het smelten van bessemer ijzer in een grooten zwarten ronden kogel die aan den zolder hing en met gesmolten ijzer gevuld was persten zij een sterken
en sprong op de kat toe maar opeens was de kat zoo veranderd dat de jongen nauwelijks kon gelooven dat het t zelfde dier was ieder haar op haar lichaam stond overeind
daar had hij verscheidene uren werk aan maar hij was er ook heel blij mee toen die af was tegen den middag kwamen alle wilde ganzen aanvliegen en vroegen hem of hij den witten ganzerik ook gezien had neen hij is niet bij mij geweest zei de jongen
zei hij in zich zelf je kunt zoo'n steilen berg niet opklauteren je kunt in zoo'n woesten stroom niet zwemmen en onder aan den berg is geen streepje land dat je naar die slaapplaats brengen kan
bleef hij stil staan klapte met de ooren en riep daar komt grauwvel aan die het bosch heeft vernield toen rende hij weg zoo hard hij kon wat bedoelen ze daarmeê vroeg karr dat weet ik niet precies zei
den volgenden morgen werd jarro weer naar buiten gebracht op het meer ook nu weer kreeg hij een paar eenden in het oog maar toen hij merkte dat ze naar hem toe kwamen riep hij weg weg pas op
tot den avond toen alles voorbij was had de jongen diep adem gehaald en zich de oogen uitgewreven zooals men doet bij het wakker worden hij was in een land geweest dat hij nog nooit te voren had bezocht van al die jonge menschen die blij waren met het leven
dacht de jongen verwonderd de koopman haalde een kleinen versleten ouden penning te voorschijn den kleinsten dien men zich kan voorstellen en liet hem dien zien en hij verlangde z iets te verkoopen
hij zag niets dan wolken en vogels om zich heen en hij begon het waarschijnlijk te vinden dat ze naar den hemel vlogen hij werd blij en vroeg zich af wat hij daar wel te zien zou krijgen
die bestond uit een klein groengeschilderd huisje en een wiel van ijzerdraad t kleine huisje dat een deur en vensters had moest de eekhoorn gebruiken als eet en slaapkamer daarom legden ze daar een bed van bladen in
en die droogmakerij vind ik heelemaal niet goed want hoe zal het dan met de jacht gaan als het takermeer wordt droog gemaakt en jij bent een stoffel als je je daarop verheugt waar zullen jij en ik meê spelen als er geen vogels meer op het takermeer zijn
neen dat geloof ik niet zei de zuster als nu mijn ganzerik maar even sterk en groot was als de jouwe dan zou ik wel een beetje hoop hebben zou je graag willen dat ik maarten vroeg dien vreemden vogel aan te vallen vroeg donsje ja
hij had altijd gehoopt dat hij nooit het oogenblik zou beleven dat hij caesar van aangezicht tot aangezicht zou zien maar hij moest het ongeluk gehad hebben juist in de boerderij neer te vallen waar caesar woonde want nu stond hij daar voor hem
maar zij was het meest bedroefd omdat hij zoo wild en akelig was hard tegen de dieren en boosaardig tegenover de menschen god moge zijn boozen wil breken en hem een ander hart geven zei ze anders wordt hij een ongeluk voor zichzelf en de onzen
dat kan geen beter groeiplaats vinden dan de groote slikkige takerkust en de slikeilandjes daarom heen dat tiert daar z goed dat het meer dan manshoog wordt en z dicht dat het bijna onmogelijk is er met een boot door te komen
hier zag bij hoe wapensmeden dunne borstharnassen hamerden hoe goudsmeden edelgesteenten in ringen en armbanden zetten hoe de draaiers hun ijzers gebruikten hoe schoenmakers roode zachte schoenen verzoolden hoe de goudwerker
sloeg de vleugels uit en daalde neer op het meertje beneden in t dal een poos later kwam ze weer naar boven in t arendsnest met een jonge zalm in den bek
er was veel van haar te vertellen allereerst van al de kinderen die ze had grootgebracht ze waren immers elken dag in de schuur geweest en s zomers gingen ze met het vee naar t moeras en langs de met boomen begroeide velden
tot nu toe had de lente haar werk verricht onder regen en wind en toen t nu op eens mooi weer werd kwam er onder de menschen zulk een verlangen naar zomerwarmte en groene bosschen
t was verschrikkelijk dat ze nog geen land zagen hoe zou t toch gaan als ze den heelen nacht op zee moesten blijven ze zouden f tusschen de ijsschotsen verpletterd worden f door zeehonden opgegeten
maar toen kwam moeder en sloeg de armen om zijn hals en trok hem mee in de kamer en toen eerst begreep hij wat er gebeurd was moeder vader ik ben groot ik ben weer een mensch geworden
ik zal het aan den dominé en den dokter en den meester en aan anderen moeten vragen die geleerd zijn en raad kunnen weten voor een geval als dit ja dat nam hij zich voor gauw te doen
jelui zult zien dat het goed gaat ja we kunnen het wel probeeren maar we worden niet eens binnengelaten zeiden de twee kleine meisjes liepen op het huis toe en klopten aan
studeeren was zijn lust en zijn leven en hij kwam vlugger vooruit dan al de anderen maar hij was daarom toch geen blokker of suffer hij had er ook slag van met zijn kameraden plezier te maken
dan veegde zij de tranen uit de oogen en zei dat is niets ik zal t ook wel goed krijgen als mijn kinderen groot worden ja als ze maar eerst groot zijn maar zoodra de kinderen groot waren kwam er een wonderlijk verlangen over hen
de wilde ganzen waren van plan vroeg van de klippen te vertrekken maar eerst wilden ze nog wat grazen terwijl ze liepen te eten kwam een bergeend op donsje af ik moet je de groeten van je zusters doen
dat hij nu dat alles waarvan hij zooveel had gehoord te zien zou krijgen maar hij zag maar flauw de omtrekken van den toren en de vestingen die den ingang van den haven afsloten en van de vele gebouwen op de werf
want nu bijt ik de gans dood zei hij maar wie er verbaasd was toen hij zag wat een spitsen snoet die hond had dien hij achterna gezeten had
die was eigenlijk voor volwassenen bedoeld maar de twee kinderen uit smaland zaten onder de toehoorders zij zelf rekenden zich niet onder de kinderen en dat deden de andere eigenlijk ook niet
t is t beste dat je ons morgen vroeg bij smygehuk ontmoet dan kun je den nacht over thuisblijven neen gaat u nu nog niet weg moeder akka zei de jongen en sprong haastig van den wal naar beneden
en niemand kan er aan denken hier te ploegen of te zaaien omdat de aardlaag zoo dun is maar als je nu aanneemt dat alvaret en de oude kasteelen die daaromheen liggen door het vlinderlichaam zijn gevormd
en dat haar bloed in t water gekomen was en hoe van dat oogenblik af alles wat met dat water in aanraking kwam onbeschrijfelijk mooi was geworden
ik kan het niet helpen ik ben aangeschoten de menschen zelf hebben mij hier in deze mand gelegd o zoo hebben de menschen zelf je hier neergelegd zei
toen hij zag dat de andere vluchtten richtte hij het hoofd op en riep hen na jelui hoeft niet weg te vliegen voor die daar dat zijn immers maar een paar kinderen
die bij het groote landgoed hoorden allen voelden zich wat vreemd in die ongewone omgeving maar de onderwijzeres vond zooals gewoonlijk dat niemand zoo raar en onhandig deed als zij
maar in jämtland was t zoo vreeselijk geweest dat van de samelanders die daar in bosschen en op de rotsen woonden allen waren gestorven behalve een jongen van vijftien jaar
hoe deze hoeve heet mevrouw katuil en wat hier voor menschen wonen de katuil had dien heelen avond zooals gewoonlijk in den herfst op een treê van de groote ladder gezeten die tegen het dak stond
op een dag had akka hem bij een van de groote mijnsteden gebracht en daar had hij kleinen mads door een rotsblok getroffen vinden liggen voor een
en een poos later kwamen ze aan t dorp kolsätt dat vlak bij de grens van helsingland ligt hier streek de raaf neer bij een klein hutje
hief de ooievaar het hoofd op en zag haar met groote oogen aan en dat was immers geen wonder want de oude akka had geen klauwen en geen scherpen snavel die in den strijd dienst konden doen en bovendien was zij een dagvogel en zoodra
en dan ben ik gauw klaar en als ik maar op tijd klaar ben krijg ik dadelijk een betrekking met een groot tractement t is merkwaardig zooals alles me meeloopt maar
lagen in een lichtblauwen gloed gehuld dat het oog streelde als er landen in den hemel waren zouden ze ook wel zoo blauw zijn dacht de jongen
dan haastten zij zich niet maar vlogen van de eene hoeve naar de andere en maakten gekheid met de tamme dieren terwijl de jongen over de vlakte reed viel hem een verhaal in dat hij eens lang geleden had gehoord hij kon het zich niet goed meer herinneren
met ysätters kajsa te doen te hebben als voor t veld door den stormwind te worden gezweept tegenwoordig beweert men dat ysätters kajsa dood en weg is zij even goed als alle andere heksen
jammer dat je niet hier blijft zei het paard want ik voel dat we goede vrienden zouden worden mij scheelt niet anders dan dat ik iets in mijn poot heb gekregen
ik dank u wel voor uw hulp zei hij maar t was heel dom dat u de uil liet vliegen nu kan ik niet van hier wegkomen want nu zit zij boven in den boom op me te loeren
en een paar korte orders gegeven en toen zonder dat ze goed wist hoe het was toegegaan stond ze op eens voor een schaafbank met een stuk hout in de eene en een mes in de andere hand
en als ze naar huis ging zei ze zie je rödlina als hier groote vette akkers waren in plaats van dit onvruchtbaar moeras dan hadden ze niet hoeven weg te gaan
want daar is de grond bijna kaal maar die berken en dennenbosschen die zoo woest en ongebaand zijn ik begrijp niet hoe de menschen het er in uithouden
waar een lage veestal en een paar grijze huisjes waren gebouwd toen de koeien op de plaats tusschen de huisjes kwamen loeiden ze vroolijk alsof ze die herkenden
maar gooit ze weg als oude daagsche kleeren en pronkt met groote eikeboomen en linden en kastanjes en met bloeiende velden vol groen kruid en wordt zoo mooi als een park op een landgoed
hij had nog niet lang geloopen of hij bleef glimlachend staan omdat hij zooiets moois zag t was een wilde gans die in een klein nestje op den grond sliep en naast haar stond een ganzerik
de jongen en t meisje moesten ze hard naloopen door de sneeuw die aan t smelten was en over het barstend ijs toen ze zoo hoog op den berg gekomen waren dat het naaldbosch ophield en de verschrompelende berkjes zich vertoonden
en de een of de ander zei ook gewoonlijk een paar woorden over grauwtje en arme luidjes maar het was het verstandigst te doen of je dat niet hoorde dezen keer scheen alles bijzonder goed te gaan de zwanen gingen heel kalm op
gorgo de koningsarend suisde neer door t bosch en spoedig zweefde de jongen boven in de wolken ver van alle gevaar
hij was waar hij wezen moest hij zou zoo dadelijk maarten den ganzerik en akka en alle reisgenooten weerzien de aankomst de jongen liep langzaam voort en zocht naar zijn vrienden
van het kasteel heeft gezeten en de nachtegalen heeft hooren slaan in de boschrijke velden en die heeft uitgezien over t kalmar sond hij heeft wel gemerkt dat dit eiland niet kan zijn ontstaan
en de kleine mads zijn kameraden van verleden jaar de jongen zou graag willen weten of ze er nog waren wat zouden ze wel zeggen als ze wisten dat hij zoo hoog over hun hoofden heen vloog toen verloren
en van daar uit liepen naar alle zijden andere dalen sommige nauw en kort andere breed en lang dit land lijkt wel een blad dacht de jongen want het is zoo groen
karr stond naast het kalfje nu eens boog hij zich neer en likte het dan weer huilde hij luid alsof hij om hulp riep toen nam de boschwachter het dier op en begon het naar land te sleepen toen de hond begreep
was er oorlog gevoerd met aanvallen en verdediging maar de zwarte ratten hielden trouw de wacht en vochten met de grootste doodsverachting en dank zij dat heerlijke oude huis hadden ze nog altijd
het bestaat uit louter nauwe fjords baaien en inhammen nergens heeft het breede watervlakten door den storm gezweept het is alsof t voor niets dan pleiziertochten en zeiltochtjes gemaakt is en voor vroolijke
maar tegelijk kwam een gedachte in haar op die ze haast niet uit durfde denken ze had bericht gezonden aan haar vader met de duiven dat ze naar huis verlangde en dadelijk daarna had ze hulp gekregen voor dat waar ze al zoo lang over had gepeinsd
het baatte ook niet dat hij van goede familie was als alles was gegaan zooals het behoorde had hij zelfs aanvoerder van den heelen troep moeten zijn
op den muur liepen krijgsknechten in glanzende harnassen en met helmen op toen hij dwars door de heele stad had geloopen kwam hij weer aan een poort in den muur
en gingen groot en geweldig door de straten van karlskrona tot ze aan een houten poort kwamen aan den ingang van de werf daarbuiten liep een van de marinematrozen op wacht
t was verder dan hij dacht en hij kwam meer dan eens in de verzoeking weer terug te keeren maar eindelijk werd het bosch dunner om hem heen en hij kwam aan een weg die op den zoom van het bosch aanliep van den weg af liep een mooie berkenlaan naar een hoeve
ze denken zeker dat we niet kunnen zien dat het een kikker is omdat hij als een mensch is aangekleed de zwanen die zoo pas nog in goede orde gerangschikt lagen zwommen nu rond om elkaar heen in de heftigste verwarring alle
en wat verder op stond er een te roepen dit is zwanenholm dat moet de heele wereld weten de jonge merkte dat de ganzen niet rechtuit voortvlogen zij zweefden heen en weer over de heele provincie
en gooiden hem neer op het mos als een bal nu weet ik hoe een arm ratje zich voelt als hij in de klauwen van een kat is gevallen dacht de jongen hij probeerde telkens weg te komen hij sprong diep in de oude ertsgangen verstopte zich achter de steenen en klom in de berken
maar soms zat klement uren heelemaal alleen dan verlangde hij zoo vreeselijk dat hij bang was dat hij zijn betrekking zou moeten opzeggen
en nauwlijks had hij den tijd gehad er zich over te verwonderen dat de wilde ganzen zoo onvoorzichtig waren neergestreken naast een gevaarlijken vijand of de vogel kwam met een langen sprong op hen toe
hij richtte nog dienzelfden nacht een gastmaal aan dronk danste en dobbelde en eindelijk raakte hij aan het twisten en vechten en werd door een van de drinkebroers doodgestoken uit den grooten koperberg
alle andere kooplieden stonden om hen heen en probeerden te zien hoe die handel zou afloopen en toen ze merkten dat de jongen in zijn zakken begon te voelen sprongen ze over de toonbanken namen de handen vol gouden en zilveren sieraden
zooals ze eerst wel gewild hadden nog altijd bedekt het een groot stuk land maar na dit uitmalen is het meer zoo ondiep geworden dat bijna nergens meer dan een meter water staat
men kon wel merken dat wilde ganzen nooit vroegen waar ze op trapten ze namen geen omwegen ze waren heel netjes en verder goed gepoetst
t was juist om dat geweer dat ik thuis bleef in plaats van dien zondagochtend naar de kerk te gaan dan durf ik niet hier op je blijven wachten zei
verscheidene dagen deed hij niet anders dan eten en slapen op een morgen voelde jarro zich zoo wel dat hij uit de mand kwam en door de kamer ging loopen
dat had hij nooit geweten stel je voor dat het leven voor hen voorbij is als de kinderen weg zijn stel je voor dat ze thuis op dezelfde manier naar hem verlangden als deze oude vrouw naar haar kinderen
en waar je velden met loofboomen en eikenhagen en rijen dennen vindt en een hertenkamp vol herten wou wou wou noem je dit een hutje heb je ooit een hutje gezien met zooveel bijgebouwen dat het wel een heele stad leek
morgen komen hier menschen om een paar vossen te halen verstop je dan niet maar vertoon je en zorg dat je gevangen wordt dan krijg je je vrijheid terug en hij volgde mijn raad en loopt nu vrij op dat eiland rond
over duimelot onder dat rondzwerven hadden ze een lijster gehoord die in een boomtop gezeten riep en bromde over iemand die zich kraaienroof had genoemd en hem voor den gek gehouden
daar zijn loodrechte naakte hellingen en zachtglooiende met groen bekleede terrasjes daar zijn kleine uitstekende rotsblokken en kleine baaien en strandkeitjes die ritselend op en neer worden gespoeld met elken golfslag
als deze hier dan was t maar beter dat ze daar in al haar heerlijkheid in het verborgen bleef bestaan t was t beste dat t ging zooals het ging dacht hij
ik ben heel blij dat je hier gekomen bent om me te helpen de witte ganzerik heeft me gezegd dat niemand zoo goed en zoo verstandig is als jij ze zei dat met zooveel waardigheid dat de jongen heel verlegen werd dat kan geen gans wezen dacht hij
nam de botaniseertrommel op hing ze om en sloeg den deksel dicht de leeraar kwam nu terug en zei dat hij toegang tot het slot had gekregen om te beginnen bracht hij hen niet verder dan de
die vlakke oevers heeft ondiep water en een massa biezen juist als het takermeer het is op verre na niet zoo groot als dat beroemde vogelmeer maar toch is t een voortreffelijk tehuis voor vogels omdat zij daar al jaren lang beschermd worden
maar de torens in de stad die aan land gebleven was waren zonder spits vervallen en leeg de poorten waren zonder deuren de wachters en krijgsknechten waren verdwenen al de schitterende pracht was weg
als jij het ten minste nog was die hem kreeg zuster mooivleugel ik zou liever zien dat hij dood was dan dat ik er den heelen zomer aan zal moeten denken dat donsje een witten ganzerik gekregen heeft zei mooivleugel de zusters bleven toch heel vriendelijk voor donsje
daar had hij het heen en weer gejaagd eigenlijk niet om het diertje te vangen maar alleen om zich met zijn angst te vermaken de moeder wist wel dat het moeras bodemloos was
en frambozen en rozebottels zat er waren kool wortels en rapen op de groentebedden bessen aan alle struiken
hij zou niet durven gelooven dat helpmij dood is als hij hem niet zelf ziet de jongen probeerde zich stil te houden maar de vogel was zoo vermakelijk plechtig zooals hij daar in zichzelf liep te praten dat hij het lachen niet laten kon
smirre wist zijn woorden goed te kiezen zooals alle vossen de marter daarentegen die er met zijn lang slank lichaam zijn fijnen kop
die dezen zomer in het rotsdal waren opgegroeid elf vlogen links en elf rechts en ze deden hun best om op gelijken afstand van elkaar te blijven zooals ook de groote deden
maar toen dacht hij op eens aan den pot hij rukte hard aan het deksel en kreeg dat er af toen sprong bij in den pot om zich daarin te verbergen maar dat was een slechte schuilhoek want die was bijna tot den rand gevuld met zilveren penningen
kort daarop kwam een vlucht wilde ganzen aanvliegen jarro kwam weer tot zichzelf en waarschuwde ze zoo luid roepende als hij maar kon toch vlogen ze verscheiden malen heen en weer boven zijn hoofd
daar zei de jongen graag ja op en zoo mocht het meisje met de rendieren meêgaan op hun tocht over de rotsen de kudde verlangde naar de goede rotsweiden en liep elken dag groote afstanden
hij vond dat het was alsof niet de studenten voor de lente zongen maar alsof de lente ergens verborgen zat en voor de studenten zong hij had niet gedacht dat menschengezang z mooi kon klinken
hier in oostgothland ging hij voort en nu was het aan zijn toon te hooren dat hij over iets sprak dat hij van anderen had gehoord en dat hij van buiten kende woonde jaren geleden een vrouw die de gave had in de toekomst te kunnen zien
het is te laat ik kan mijn klomp niet terug krijgen beneden op den weg stond asa het ganzenhoedstertje en haar broer de kleine mads en bekeken een klompje dat uit de lucht was komen vallen
de onderwijzeres liep àl langzamer toen hoorde ze iets dat niet alleen stemmen en klanken in haar eigen ziel was maar wat van de wereld om haar heen kwam t was als t tjilpen van een vogel of t geluid van een sprinkhaan
zullen we geen neen zeggen op t zelfde oogenblik vlogen hij en de anderen op uit den kuil de vos sprong er in op hun plaats beet in den pot en trok aan het deksel maar hij kon het ook niet open
ik zal probeeren te zorgen dat je geholpen wordt ik mag zeker wel met mijn mes wat op je hoef krassen niels holgersson was juist klaar met het paard toen hij stemmen op de hoeve hoorde
maar die steenen en dat goud waren nog zoo erg niet als er maar niet zooveel ondieren in het water rondom het eiland gelegen hadden t leken wel haaien en walvisschen en andere dieren maar de jongen begreep dat het de zeespoken waren
die kogels zouden wel beter hebben getroffen als jij er niet geweest was en nu wil ik je ook een dienst bewijzen als je ooit weer een beer tegenkomt dan moet je hem zeggen wat ik je nu influister
maar gorgo die altijd arenden had hooren noemen als wilde boosdoeners schoot neer op t veld en sloeg zijn klauwen in een van de kippen ik zal je leeren dat ik geen arend ben
dan wanneer je op mijn rug zit zei het paard maar je durft misschien niet met zoo'n schooier van een knol meê als ik ben o ja dat durf ik wel zei de jongen
en zij zochten er heel ijverig naar en op een avond kwam een duitsche mijninspecteur bij de mijn en vertelde dat hij het broederdeel gevonden had maar de gedachte aan den grooten rijkdom dien hij nu zou winnen steeg hem naar het hoofd en maakte hem woest
den ganzerik niet wilden wegsturen op zoo'n lange reis voor hij eerst flink zijn genoegen gegeten had maar hoe het ook was hij vond dat ieder uur dat voorbij ging vr hij zich aan zijn ouders vertoonen moest winst was
en hij tikte aan zijn hoed terwijl hij antwoordde rosenbom met permissie uwe majesteit eens opperbootsman op t linieschip driestheid na mijn diensttijd
wie hebben jelui gekozen vroeg de jongen wij hebben garm witteveer gekozen die vroeger haspel heette antwoordde hij en rekte zich uit zoodat hij er heel majestueus uitzag dat was een goede keus zei de jongen en feliciteerde hem
me niets te verwijten hij had nog niet lang zitten werken of er werd aan de deur geklopt en een student kwam binnen met een dik oud boek onder den arm
ja dat kon hij zeker wel het zou goed voor hem zijn een beetje te slapen hij zou dan probeeren wat meer van de werf en de schepen te zien als het licht werd
dat de wilde ganzen hem zeker niet meê naar lapland wilden nemen om zijn ondeugendheid en toen hij tegen den avond hoorde dat de vrouw van sirle den eekhoorn was geroofd en haar kinderen op het punt waren dood te hongeren besloot hij hen te helpen
heb je nu dat handschrift aan den student gegeven dan hoef je niet meer bij hem binnen te gaan hij zal nooit meer zeggen dat hij zoo wil worden als jij de jongen
hij dook heel snel weg en verdween onder den waterspiegel onmiddellijk daarna schreeuwde een van de zwanen en zwom z gauw weg dat het water schuimde
hij in zichzelf en hij begon de stad in te loopen zoo gauw hij kon straat in straat uit de straten waren nauw en smal maar niet leeg en somber zooals in de steden die hij gezien had overal waren menschen
moet zich wachten voor een gevecht met oude elanden een ander zou een slechten naam in t heele bosch gekregen hebben als hij was weggeloopen zonder zich te verzetten maar daar hoef jij je niet over te bekommeren die toch naar het buitenland zult gaan
maar t was vreemd dat de ganzen denzelfden afschuw van ratten schenen te hebben als hij ze spraken niet tegen hen en toen ze voorbij waren schudden ze zich alsof ze modder op de veeren hadden gekregen zooveel grijze ratten aan t wandelen dat is geen goed teeken
je kunt het akka zelf vragen zei de raaf ik zie haar aankomen met haar heelen troep vergeet nu niet wat ik je vandaag heb verteld er is een uitweg uit alle moeilijkheden de vraag is of je dien kunt vinden
dat hij ons geen kwaad doet dan mag hij van nacht bij ons blijven maar ik denk niet dat ons nachtkwartier geschikt is voor jou of voor hem want wij zijn van plan op het losgeraakte ijs daar vr je te gaan slapen
er wordt tegenwoordig veel over je gesproken hij had den kop onder het spreken neergebogen om beter te kunnen zien en de jongen merkte op dat hij een kleinen kop
al had ik de macht de stad te redden ik geloof niet dat ik het doen zou daarna treurde hij niet meer over het gebeurde en er zijn wel velen onder de jongeren die zoo denken maar als de menschen oud worden
de branding was al hevig en werd steeds woester de golven rolden aan zeegroen met sterk schuimende koppen de een steeg al hooger dan de ander het was alsof ze wedijverden
maar hoe donker de nacht ook was de jongen zag duidelijk alle spleten en gaten die er in het ijs waren en sprong er flink over heen dat kwam doordat hij nu de goede nachtoogen van de kabouters had en in t donker zien kon
t was akelig op den laten avond alleen te zitten voor haar die zich zoo pas nog te midden van al de haren had gedroomd toen ze uit den wagen stapte en de laan door ging loopen
akka van kebnekaise vloog vooruit en achter haar kwamen ijksi en kaksi kolme en neljä viisi en kuusi maarten de ganzerik en donsje
dat verwacht ik niet zei de jongen en keek den beer vlak in de oogen de beer kneep nog harder dat deed zoo'n pijn dat de jongen tranen in de oogen kreeg maar hij zei niets nu dan zei de beer en hief langzaam den eenen poot op want hij hoopte nog altijd
en naar beneden gekeken op de paden en de grasvelden om op ratten te loeren maar tot zijn verwondering vertoonde zich geen enkel grauwvelletje in plaats daarvan zag hij iets dat op een mensch leek maar veel kleiner was zich in den tuin bewegen
zooals vaak gebeurt in bergstreken en het ijs dekte t geheele meer op een strook open water langs de kust na de ganzen vlogen dadelijk in het water om te baden en naar voedsel te zoeken
ja wij hadden dien noodig om je zoo'n belooning te kunnen geven dat je vader en moeder konden zien dat je als ganzenhoeder bij een ordentelijke familie hebt gediend nu keerde de jongen zich half om wierp een blik over zee en keek toen akka vlak in de glanzende oogen
juist toen de jongen t ergste gedrukt scheen was de oude kaksi bij den troep teruggekeerd ze was van den kant van gothland teruggekomen
kleine mads was dood en moest begraven worden kleine mads was vroeg op een morgen gestorven en niemand dan zijn zuster asa was in de kamer geweest toen hij stierf
kijk zoo was het hier daar was mijn plaats en daar stond de voederbak die altijd vol haver en water was zei de ganzerik wacht eens er zit nu ook nog wat in en hij liep gauw naar den bak en begon van den haver te smullen
als er een honderdtal vleugels kreeg en klaar kwam in augustus kon men rekenen dat ze een goed jaar hadden zulk een onzeker en onopgemerkt leven leidden de nonnen jaren lang in het friedsbosch
niels holgersson was aldoor met de kinderen meêgeloopen en had alles gehoord wat de onderwijzeres had gezegd hij wist dus dat ze waren uitgegaan om voor iemand te zingen
lag was heelemaal bedorven door de winterstormen en hij kon nu geen eten meer vinden in skaane de skaaners hadden hem nu bijna al zijn bezittingen afgenomen ze legden dijken om zijn natte velden en bebouwden zijn moerassen hij was van plan uit dit land weg te gaan
maar daarentegen weet je ook zeker wie hij is wat meen je goudoogje vroeg donsje eerst wilde goudoogje niet uitleggen wat ze bedoelde maar toen kwam het uit dat
en op de met gras begroeide meeroevers die met wilgenstruiken en kleine verschrompelde berkjes waren bedekt lagen de beste broedplaatsen die een gans maar begeeren kon
hoe meer ze aan haar broer dacht hoe beter ze begreep hoe moeilijk het voor haar zou zijn zonder hem te leven en eindelijk legde zij het hoofd op de tafel en schreide bitter
maar de directeur wilde ook de oude zeden en genoegens weer opwekken en daarom richtte hij cursussen in zangspelen op en allerlei ander soort spelen
hun tegemoet dat bracht iets meê dat op geweldige massa's witte rook leek alsof er ergens een groote brand was toen de vogels de eerste witte warrelwolken zagen aanrollen
en riepen tegen de dorstige bosschen om het meer van ivö hebben jelui nu nog niet haast genoeg hebben jelui nu nog niet haast genoeg de hemel werd steeds grijzer en de zon verborg zich zoo goed dat niemand begrijpen kon waar ze toch zat
en hij had gehoord dat er ook zulke hutten hier in deze bosschen waren maar dat was toch zeker t meest in den herfst en in den winter dat de kolenbranders met de kolenhoop bezig waren
maar het duurde lang eer hij goed kon zien wat het eigenlijk was de vlag werd gedragen langs slingerende paden en hij vroeg zich verwonderd af waar zij en de menschen die haar droegen wel heen zouden gaan
en bleef zoeken tot het heelemaal donker was zonder iets te vinden toen hij op weg naar huis was kwam hij een paar kameraden tegen waar heb jij gezeten dat je niet op ons lentefeest was vroegen ze ach is het lentefeest geweest zei de student dat heb ik heelemaal vergeten
dat hij niet van de grijze gans weg wilde gaan maar akka hoorde niet naar hem en vertrok de jongen sprong op den rug van den
alsof ze blij waren dat ze weer in skaane waren en iedere hoeve wilden begroeten ze kwamen bij een plaats waar een stuk of wat groote zware gebouwen stonden met hooge schoorsteenen en daaromheen veel kleine huisjes
als dat een eind op weg was kwam er een derde en onophoudelijk slingerden zich nieuwe roode draden over den vloer als sissende slangen de jongen vond dat het prachtig was het ijzer te zien maar nog prachtiger vond hij de arbeiders die vlug en handig de gloeiende slangen met hun tangen aanpakten
hij boos en pikte naar haar met den snavel op hetzelfde oogenblik hoorde hij hoe akka hem riep hoog in de lucht en hij kwam gehoorzaam naar boven
voor dien toovenaar lagen een paar zwarte wolven die opstonden en den bek opensperden toen de zon zich vertoonde en uit den eenen wolvenmuil kwam scherpe kou uit den tweeden de huilende noordenwind en uit den derden zwarte duisternis
nu kende zij de richting en nu zou niemand in de wereld er haar meer van afbrengen de zuidpunt van
maar toen hij nu de oogen opsloeg wist hij niet waar hij was hij was zoo gewend aan woeste velden dat hij wat hij nu zag een sterk bebouwde streek eerst bijna voor een schilderij hield
en wat een nijdige heesche stem hij opzette dat was de jongen maar hij werd zoo boos omdat de vos hem voor den gek hield dat hij er niet aan dacht om bang te worden hij pakte den staart nog steviger vast
en gemakkelijk te bewerken land met groote vlakten waar hij ook heen zag en nauwelijks een zweem van bergen t scheen dat onze lieve heer er het er echt op had toegelegd te maken dat de menschen het er goed zouden hebben ja
toen de jongen later op den dag dien raad wilde volgen en zich tot sirle den eekhoorn wendde om hem om hulp te vragen bleek het dat deze hem niet wilde helpen van mij of van de andere kleine dieren moet je niets goeds verwachten zei sirle
wilgestruiken en een massa ander laag kreupelhout sloten zich bij den tocht aan laplanders en rendieren rotsuilen rotsvossen en sneeuwhoenders kwamen er
als de andere en juist toen ze boven smirre kwam daalde ze zoo ver dat hij verleid werd naar haar op te springen hij kwam zoo hoog dat hij haar met zijn pooten aanraakte
hij had nog nooit den hemel z blauw gezien als dien dag en de trekvogels kwamen aanvliegen ze kwamen uit het buitenland en waren over de oostzee gereisd recht op smygehuk aan en nu waren ze op weg naar het noorden
waarmeê de kleeren werden genaaid de schaar waarmeê de schapen werden geschoren de pan waarin het eten werd gekookt t groote en t kleine al het nuttige en onontbeerlijke van ijzer was het alles de beer had wel gelijk toen hij zei
die in het diepst van het dal aan beide zijden van de rivier ligt ziet er uit alsof ze afgepast is naar den grond waarop ze gebouwd is aan de groene zij van het dal liggen al de gebouwen die er sierlijk of aanzienlijk uitzien daar liggen de beide kerken
met twee grove torens misschien wonen de koning en zijn gevolg hier had hij gezegd dat is nog niet zoo misgeraden had de raaf geantwoord dit is vroeger een koningsstad geweest
maar in plaats van te antwoorden dat het de hoeve van per mattson of ola persson was bedachten de hanen namen die zij gepast vonden zij die op armoedige hoevetjes of keuterboerderijtjes woonden riepen deze hoeve heet
ik moet probeeren er wat beter achter te komen wat hij eigenlijk is eer ik me aan hem waag deze hoeve heet mrbacka zei de uil en hier hebben vroeger deftige menschen gewoond
en hield hem met de beide voorpooten vast kijk nu naar die groote lawaaifabriek zei hij tegen den jongen de groote ijzerfabriek verhief zich met veel hooge en groote gebouwen
meen je dat ik goede vrienden wil zijn met een vogelverslinder vroeg ze leef zooals ik het je heb geleerd en dan mag je als vroeger in mijn gevolg
die zoo'n mooie kleur hadden dat hij ze niet rood of wit of blauw kon noemen hij kon er geen naam aan geven terwijl hij daar naar stond te kijken schrikte hij op eens en keek om
en ook waren er boeken booten een piano en een badhuis te hunner beschikking de bedoeling was dat ze het goed zouden hebben en gelukkig zijn
als t nu eens heelemaal verkeerd was wat ze doen wou er was zeker niemand die zich om haar dankbaarheid bekommerde
ze schreide niet maar wrong de handen en riep haar kind met luide klagende stem om zich heen hoorde zij het roepen van zwanen eenden en pluvieren ze meende dat die met haar meê gingen en ook klaagden en jammerden ze hebben zeker verdriet dat ze zoo jammeren dacht ze
ze vlogen over het noordwestelijk gedeelte van t landschap en daar was het nog mooier dan in wermeland daar waren zooveel meren dat het land er tusschen lag als smalle strepen grond met hooge heuvels
dat hij zich ook niet aan het kleinste kattekwaad had durven wagen sinds hij met hen in gezelschap was gekomen t was wel waar dat hij niet zveel kwaad had kunnen doen
en haar onder hun dak opnemen daar geloofde ze nu aan en daarom smeekte zij hen haar buiten de hut te zetten en niet meer naar haar om te kijken ze wilde geen ongeluk brengen over zulke goede menschen als zij waren
de jongen had een paar mooie slakkenhuizen staan bekijken maar toen akka zijn naam noemde keek hij op je was zeker wel verwonderd duimelot omdat we van den rechten weg afweken en hier naar t westen vlogen zei akka
toen ze een tijd lang geloopen hadden kwamen zij in de buurt van vinön daar kreeg een oud vrouwtje hen in het oog van uit haar venster ze liep gauw haar hutje uit zwaaide met de armen en riep hun iets toe wat ze niet konden verstaan
een eind buiten de stad een oud huis de zwavelkeuken genaamd omdat daar ieder jaar eenige maanden lang zwavel gekookt werd t was een oud vervallen gebouw dat rood was geweest
hier is alles zoo nat dat ik niet slapen kan maar daar vind ik wel een droog plaatsje om te rusten maarten de ganzerik wilde hem heel graag helpen
zij begrepen wel dat zij hen waarschuwde de wandeling niet voort te zetten maar zij die op het ijs waren zagen immers wel dat er geen gevaar was t zou al heel dom zijn van het ijs te gaan nu alles zoo mooi ging ze liepen dus vinön voorbij
was na den brand droog en los asch geworden bij elke windvlaag dwarrelde het omhoog in de lucht en daar de hoogte nog al in den wind lag was de eene na de andere
maar nauwelijks had zij den steen den rug toe gekeerd of een groote witte gans schoot neer als een bliksemstraal uit de lucht rukte de klomp naar zich toe en vloog met dezelfde snelheid weer naar boven
dan zal ik je toch vertellen dat je het bosch redden kunt zei karr en bracht nu de boodschap van de slang over als t iemand anders dan helpmij was die dat beloofde zou ik dadelijk in ballingschap gaan zei de eland
je moet me niet wijsmaken dat je zwak ben omdat je klein bent zei de koe alle kabouters waar ik van heb hooren spreken waren zoo sterk dat ze een voer hooi konden trekken en een koe met één vuistslag doodslaan
en zonden licht en rook uit en vuur en vonken t was het meest overweldigende wat hij ooit had gezien je zult toch niet beweren dat je zoo'n groote fabriek ook in brand kunt steken zei de beer de jongen stond daar tusschen de berenpooten geklemd en hij meende dat het eenige wat hem redden kon
die ganzen daar zijn je te slim af probeer maar nooit meer op ze te jagen maar smirre als alle vossen had moeite een voornemen op te geven en hij ging daarom aan den uitersten kant van den berg liggen
was gekocht de jongen zat er op den tafelrand over te denken dat moeder zich al te veel moeite gaf om de tafel in orde te maken want dat hij niet van plan was meer dan één of twee bladzijden te lezen maar
en al belet ook niets het uitzicht de viervoeters zien geen vogels dat is vreemd de zon staat hoog aan den hemel en de vogels moesten al onderweg zijn wat de dieren op den kullaberg daarentegen opmerken is hier en daar een klein donker wolkje
t was vreeselijk zulk een geknap en geknetter als hij nu op eens hoorde dat kwam van de bergvlakte die t dichtste bij hem lag daar stond op t hoogste punt een groote den even groot als die waar hij zelf op zat
nu heb ik gedaan wat ik op me genomen heb zei hij en boog fier den kop achteruit nu moet je probeeren met den man te spreken ik zal daar in dien dichten dennetop gaan zitten en op je wachten
maar ik kan nog wel zoover vooruit zien dat ik merk hoe er aan de oevers van het meer buitenhuizen als kasteelen worden opgebouwd alsof ze van heeren waren die oorlog hebben gevoerd in vreemde landen
dat niemand anders dan kaksi van den troep was weggeraakt namen zij de zaak kalm op kaksi was een oude wijze vogel zij kende al hun wegen en gewoonten en zij zou wel zorgen
en vlak achter de ganzen aankwam zij schenen zich te verbeelden dat zij de wolk voorttrokken en toen ze beneden zich groote tuinen zagen riepen ze heel trotsch
zei een van de vreemden dat begrijp ik wel zei de boer maar ik vind toch dat jelui mij belasting betalen moet voor het erts dat je uitgraaft omdat het door mij komt dat er hier mijnwerk kan worden gedaan
vooral als het boven een koe of een ander groot dier was dat de fakkel neerdaalde maar het dier dat de fakkel over zich zag neerkomen schreeuwde luid en schel alsof het een messteek in t vleesch voelde
van siljan in dalecarlië en we kwamen over de groote grenswouden tusschen dalecarlië en helsingland we zagen niet anders onder ons dan het zwart groene naaldbosch
midden in een groot moeras waar alles nat en alles koud was waar sommige hoogtetjes met sneeuw waren bedekt en andere kaal uit een plas half gesmolten ijs opstaken had hij zich ook niet moedeloos gevoeld
met de kleine pastorie en het dorpje dat vond hij zoo mooi dat hij tranen in de oogen kreeg onophoudelijk kwamen ze trekvogels tegen die nu in veel grooter troepen vlogen dan in de lente
stel je voor de groote ganzerik die van t voorjaar verdween is teruggekomen met zeven wilde ganzen ze gingen het ganzenhok binnen en daar heb ik ze allemaal opgesloten
en ging de poort door onder het hooge poortgewelf zaten wachters gekleed in bonte ruime kleeren ze hadden speren met lange schachten bij zich en speelden een soort damspel