AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar je opwinding moet je beheerschen om vader niet nog bedroefder te maken met een ruk trok leo iets uit zijn jaszak een kleine courant hij vouwde haar open weet u of vàder dit heeft gelezen hooghartig en wantrouwend keek aleida en vroeg
dagelijks kwam stork mies met den kinderwagen tegen maar sedert hij daar in de buurt een johan de meester de zonde in het deftige dorp diphterie patient had aan den jongen zwartjes hield hij voorzichtig de overzij van den straatweg en fietste lachend gehaast doend voorbij
je neef stork is er niet geweest viel freule constance plotseling uit och stork smaalde aleida hij heeft het erg druk er zijn weer vele zieken zei wedelaar de vrouwen zagen elkander aan wanneer nam die man iets kwalijk
en vrouw van rooien begon te schreien deze openbaring van droefheid had niet de verwachte uitwerking de toon van mevrouwbleef grootsch en hard dina moet haar beschuldiging waarmaken
hij heeft de tijd hè ja helaas jammer dat ie van de secretarie af is ik heb het er nog met hem over gehad z en is ie niet woedend geworden
een diepen zucht hield hij in en keek om joop sliep hij sloop snel de kamer uit alleen moest hij zijn om dàt te verduwen doch op den overloop was vader
stork die den smid had zitten begluren in de spreekuurs verveling van zijn logeeren bij wedelaar had later den groet voor berkie opgemerkt en verheugde zich daar nu kwaadaardig in terwijl hij de armen gekruist over het hard zand pad gleed lekker in de langzame ronding van den achterweg om de horst heen
een enkele maal had zij als in ontroering met den rug der linkerhand onderlangs den neus geveegd en of de aandoening haar te sterk werd levendig het vleesch om den mond bewogen eens flitste even haar blik naar mevrouw op
vermenigvuldig vroomheid telt niet steeds t uur van s heeren raadsbesluit t gebod dat sarai onvervuld liet maakt dina moeder eer dan bruid
hij trok het hoofdkussen onderstboven staarde de duisternis in och ja hij stork was ontsteld van een droom vastberaden richtte hij zich op ging het bed uit en stond blootbeens in de donkere nachtkou
och hij voelt het zelf ook wel hij verveelt zich is boos op zichzelf omdat ie niet voortkomt maar hij kan niet hij hééft niks te zeggen schrijf dàn eens raak
kreeg misschien op een winter één haas cadeau van iemand die er zeer vaak johan de meester de zonde in het deftige dorp verzond had van de deftigheid verder geen voordeel maar diende
hij zat er neer op den rand van zijn bed keek naar den brief beproefde te lezen hij kon niet hij wist immers nu hoe her was her aan de sport van zijn spaarbankboekje van eenig gevoel voor dina geen spoor
het aanhooren was waken geweest een afwachten met opdringend ongeduld dominee's eerste woorden hadden het wantrouwen aangescherpt daar ze onbegrijpelijk voor haar te onpas kwamen doch nu zat zij gerust gesteld ze waren d'er domenee sprak d'ervan en nu trof haar dominee's
de overweging dat de zaak zelf natuurlijk door niemand zou aangeroerd worden had de tantes doen besluiten dat claartje wèl mee kon en nu trof hun nichtje het aardig juist toen zij en tante clara er eindelijk waren reed de auto der van beeckesteyn's voor en claartje kreeg een denkbeeld van de achting welke dominee wedelaar in het dorp genoot
dan kwamen de menschen voor wie hij bleef zitten tal van toch nog zeer deftige lieden maar sommigen zagen een krenking er in dat de tegenwoordige eigenaar van het een halve eeuw door amsterdamsche patriciërs bewoonde lommerlust toen hij geuren wilde en de mooi dichte beukenhaag onmiddellijk na den aankoop door een ijzeren hek deed vervangen
een briefje van freule constance had aleida's maandagsmorgens gewaarschuwd schielijk was vrouw rietgors ontboden die gelukkig geen ander werkhuis had en neeltje ging nu in japon naar de bel het eerst kwam de oude freule sitsen uit haar zeggen begreep aleida wat haar onduidelijk was gebleven in het briefje van freule constance
och ja vader ik druk me verkeerd uit ellendig dacht leo dat doe ik toch telkens ik bedoel ging hij voort of her niet met dina moet spreken
zoo dat wie tegen hem praatte nooit wist of hij luisterde dan wel ver weg dreef op eigen gedachten tijdens hunne wandelingen was stork daaraan gewend geraakt hij gunde den eigenaardigen man het meerderheidsbesef dat hem tot zulk gedragen in staat stelde zooals het heel zijn leven regelde
stork moest hier's namiddags nog heen hij had er o a een kankerpatient een verversknecht en een vrouw die misschien zou geopereerd worden toen hij op zijn nadering de dochter der laatste van terzij de woning zag komen blijkbaar in de meening dat hij zou afstappen schudde hij het hoofd en riep in het voorbijgaan
kleestra werkte maar berkie geloofde met zekerheid dat hij sonnetten schreef op dina senette ferze hahaha hovink's lachen was uitbundig ook stork had dààrin wel heel groot plezier
ik zeg het eigenlijk enkel uit reactie op het zeurig en peuterig doen van berkie die zich verbeeldt naar documenten te werken wanneer ie enkele details heeft opgeteekend over menschen die hij kent daar verdoet ie dan dàgen aan
dat her niet van haar was afgebleven her de oudste her die nooit los kwam hebbie hoof'pijn lé ik welnee vent o omdat ik over mijn hoofd wreef nee hoor zeg
dina heeft gezondigd tegen u en tegen haar vader het meest heeft zij tegen god gezondigd ik had dit nooit van haar gedacht het smart mij diep van mijn katechisante het grieft mij meer dan ik kan zeggen
maar ik begrijp niet begon weer leo is her dan niet noodig hier johan de meester de zonde in het deftige dorp wat zou hij hier doen stoof de stiefmoeder op voel je dan niet hoe pijnlijk het zijn zou en waar zou zijn komst toe dienen t zou het gepraat in het dorp maar verergeren
nu was daar aan den anderen kant ng weer die vrouw die hij moeder noemde en belette elke vraag aan vader dien tsaar van wien hij pas had gelezen daar leek het hier op dien konden zijn moeder zijn broers en zusters en zelfs zijn voordochter niet bereiken doordat àltijd de nieuwe tsaritsa er was
natuurlijk zal ik vaak met haar komen spreken de heer zal mij sterken dat mijn woord iets op haar vermag vrouw van rooien had zich gebukt tot den tip van haar bonte schort en wreef snikkend zich met die punt in de oogen
hondenrumoer stoorde stork in den slaap hij bedacht dat het de staart weer zijn moest die ellendige staart wat had het dier toch telkens begon hij's nachts te janken en maakte de anderen onrustig stork johan de meester de zonde in het deftige dorp dacht aan buren die zouden klagen
de handen had zij kruiselings over elkander tegen de borst aan gelegd tegen den strakgespannen omslagdoek welke hare schouders afrondend den smallen romp als verschuchterde in droeven deemoed hing het hoofd scheef voorover onder het zwartwollen kapje van
oneenigheid brak licht uit bij die spanning en bij een gekibbel smeet ze haar het vermoeden als een zekerheid voor de voeten dina hoonde ontkennend terug vluchtte naar de kinderkamer had een avond en nacht van angst voor verklikken
wat gaat jou dat toch aan dacht stork maar zweeg nog even later stond hij met den schoonvader in berkie's studeerkamer onwillekeurig begon hij te lachen hij wist van de regeling in huis en herkende aan de buitengewone slordigheid van berkie's schrijftafel de gewoonten van zijn eigen vroegeren gast
de dames van eerde vervingen de lovinks op wierweggaan weinig gelet was en toen ook de loodijcks waren vertrokken reed het rijtuig van het kasteel voor aleida voelde bepaald een sensatie het groote rijtuig met de twee schimmels en zooals de palfrenier van den bok gleed
nu meende zij joop te hooren hoesten ook aan tafel had hij een bui gehad gelukkig was er nog altijd geen koorts van ochtend f dit wist zij niet heel zeker het boek had zij naast haar bord geschoven overleggende of zij naar t kind zou gaan kijken toen ze blij van de huisbel schrikte
stork kneep een verward gevoel van ergernis en johan de meester de zonde in het deftige dorp van zelfverwijt waar had hij zich toch ook mee bemoeid zijn ijver wàs niet volkomen zuiver eenige naijver kwam er bij hadden die menschen dat begrepen
doch nu kreeg papa de verklaring berkie had er geinterviewd naar meulemans was het tweetal gegaan omdat berkie op de soos niet kon komen en beiden verkozen nu eenmaal dat kroegje boven westrik of
hij meende een flinken tijd boven te blijven die ouwe neuten van beuk en beek doch hij schrikte zooals joop er uitzag moeder anders zoo angstig voor joop telde nu zelfs dit ziek-zijn licht
voor zijn bestwil nu ja natuurlijk moeder hield heel veel van vader maar ze liet hem niet toe zich uit te spreken uit te leven zijn groote leed hij leo was toch gekomen voor dat en er mocht niet meer van gerept
weder hield er een rijtuig stil aleida was te ontsteld om te kijken nog altijd immers geen wedelaar doch aan de kamerdeur kwam gepraat jan van loodijck drong dominee binnen die mcht zich niet eerst gaan verkleeden droeg hij niet het eerekleed van den ijverigen zieleherder die nooit let op regen of wind
stork wist tot wien hij sprak berkemeier zou in de mededeelingen dadelijk kopy hebben gezien endymion telde het proza des levens enkel als verzachting of bevestiging van zijn stemmingen en had een aangeboren slag om toe te hooren
leo versprong op zijn stoel van pijnlijke opwinding wàs er hartstocht weet u dat zeker heeft hij haar daarom van trouwen gesproken of heeft ie bewust haar
daardoor zal hij nooit nooit versta je afwijken van zijn beginselen toch zou hij een heel goed vaderzijn met z'en heele famielje daar in die heihut
op zijn gezicht als vastgehaakt het lachje van den goedigen in god geloovenden oude maar dan de sport van den jichtlijder egberts hij groette alle dorpelingen en elke groet was een
wie is dat sarai brak hovink de lezing af de vrouw van aartsvader abraham o hé hovink begreep niet maar dat gebod is toch vermenigvuldig en je zegt dat zij het onvervuld liet
dat neeltje uit baloorigheid alles wat ze wist was komen te vertellen in weerwil der belofte van nog te zwijgen voor het bewustzijn van neeltje klaver de altijd wat stuursche zeer eerzame neeltje was haar kameraad johan de meester de zonde in het deftige dorp een gevallene die zich over haar zonde nog meer had te schamen daar zij diende in de pastorie
dokteren deed de oude niet meer ongeneeslijk wist hij zijn jicht hij duchtte sedert jaren den dood bewegingloos kromgedrukt in den leunstoel welke in de opkamer der smederij tegen den schoorsteenwand stond gedrongen waar hij klagen bleef over kou doch onder alle pijn nijdig beluisterde elk geluid dat verried of er wel gewerkt werd
tijdens de bijeenkomst op dominee's kamer had hij in diens plan berust de ou'e heer lovink halster had van loodijck een paar maal geïrriteerd doch tegen den geloofsijver van den diep geschokten predikant had hij zich niet willen of kunnen verzetten
zoon domenee's stem was haast onverstaanbaar geworden het was een fluisteren van heeschen klank even hield hij den zakdoek voor het gelaat toen ging hij voort op het oogenblik kan ik er niet meer van zeggen
dat dach ik wel zei hovink schamper doch zijn schoonzoon bitste terug dan stuur ik het naar stad naar de volksbanier
wat wil je dààrmee zeggen se sag d'er s tegen op dat te seggen mefrouw heef haar zfeel welgedaan mevrouw bespeurde plotseling dat het waxinelichtje nog altijd brandde onder den trekpot doortastend nam zij dezen op
totdat hij op den bestraten oosterweg kwam waar de bierbrouwerij van geerkens indertijd beproefd had vertier te brengen waar in anderhalve rij aaneengebouwde arbeiderswoningen het minst deftige leven koloniseerde de enkele overgebleven werklieden van geerkens ambachts en tuinknechts daglooners
natuurlijk iemand die van hen afhing van dat liberalisme dat zoet den mond houdt en dan lid van den kerkeraad ze wisten nu wel dat hovink niet kerksch was zijn dames gingen nu en dan en de eerste jaren was hij bijvoorbeeld op oudejaar gegaan
zij in ontstelling naar boven neeltje al stoppende luisterde scherp ging dina naar de kinderkamer zij zou daar slapen doch ze bedacht dat dina er nog van alles te doen had dat dina's goed er was
met den zaterdagmiddag was er terwijl zij speelden allerhand volk gekomen en je hoorde toen over niets anders dan dina dat rare geval van mooie dientje het kindje van herman wedelaar
nu echter kon ik niet wegblijven de bezoeken van uw man indertijd toen ik ziek was zijn me zooveel waard geweest aleida voelde vocht in de oogen het was zoo druk en zoo vreemd maar ook heerlijk al die liefde en waardeering en z markant na die preek van gister
maar dit keer leek het waarlijk meenens met dat vorige tooneelstuk waar miesje telkens op had gezinspeeld had hij z geheimzinnig gedaan t leek of ie een staats stuk schreef zoo gewichtig natuurlijk doordat er niets van terecht kwam nù hoefde je hem er niet eens naar te vragen vader hovink kreeg er schik in
volgens dezen tekst en volgens de woorden uit colossensen en uit romeinen bijeen komend in het huis van den voorganger een mede arbeider van den apostel de kring van broeders luisterde toe ds wedelaar zat als verwezen
meelij was er in hem een opstand en toch k iets als was hij bedrogen daar zij niets om zijn sympathie gaf maar toen zag zijn gedachte haar weer zoo als ze dien morgen had gestaan luisterend bij het ledikantje van jopie naar wat dokter zei van het kind
dat kind genoot was zot op d'er mannie had blijkbaar in de penarie gezeten wat papa en mama zouden zeggen daar mannie zich z had verlaat in de kroeg en nu had mannie papa laten lachen
over de gevolgtrekkingen die kleestra waagde sprak stork heen dat dreigde dilettantisch lichtvaardig hij verjohan de meester de zonde in het deftige dorp telde van andere zieken van mevrouw van wanderen renck de vrouwe van den bloemenheuvel in werkelijkheid een gulzige vadsige boerenmeid die haar kloeke lichaam aan een pieterigen jonker had verkocht
kleestra had het gezegd het kon niet mies wist het stelde haar man te leur hij had zijn schrijftafel leeggeruimd en kleestra ging daar's avonds aan zitten overdag zat niemand er aan de gastheer werkte op den divan aan de kleine bibbertafel vergeefs schreef hij voort aan zijn tweede bedrijf
hij dacht aan weltschmerz filozofie kleestra met wetenschaps verlangens we zullen zien zei berkie kalm en deed nu aan hovink verslag het gebrachte was te meer welkom geweest daar het gezin van rooien geen cent had ontvangen niets uit de pastorie en niets van
geërgerd had men zich aan een vrouw die bij navraag na de kerk de moeder bleek van het meisje dat door herman johan de meester de zonde in het deftige dorp wedelaar verleid was het mensch had luid zitten snuffen
een korte poos toefde hij voor de hokken afleiding zoekend willend niet vindend toen liep hij korzelig zijn huis in het was hem als stelde hij zich aan als zag hij zich in een spiegel mal doen was hij verliefd op dina verliefd
lovink halster toch niet met je naam berkie knikte ontkennend de vent neemt het toch niet z'en blad ken er al weze bel maar is dat kris het brengt got ja t is zaterdagavond
dina onthutst bleef ook even staan doch glipte schielijk om neeltje heen en was vr haar in de keuken daar dronk zij verward en angstig snel aan de pomp uit een kopje toen
daarom heeft ze geweigerd toen de ruzie was bijgelegd raakte zij verliefd en trouwde ik heb toen gedacht dan k maar het leven in en ben aan die krant in amsterdam gekomen dat is een hellejaar geweest je weet niet wat het is zoo'n krant toch was ik bijna er in gebleven
kijk es jullie gelooft je kind toch ik heb geen oogenblik getwijfeld of dina heeft me de waarheid gezegd in dat geloof ben ik naar jullie toe gekomen om samen te overleggen wat ik op t oog heb is dina's belang ik acht het me plicht de meid te helpen maar ik wou natuurlijk niets doen buiten d'er ou'ers om
neen maar het was tout court dweperij en dat tegen freule constance èn u u hebt niet het recht dat zoo spottend te zeggen tante ja dat was wel grappig want zij dweept veel meer met uw neef
toen stoof moeder op naar de porte brisée leo wipte weg naar de gangdeur wel fluisterde zij hem snel nog toe te blijven doch hij wilde eerst eens naar boven hij had de kinderen nog niet gezien bij zijn aankomst straks werd er geslapen
maakten haar behuilde oogen neeltje achtereenvolgens nieuwsgierig zenuwachtig beurtelings ietwat boosaardig verheugd en korzelig doch ten slotte achterdochtig toen ging ze opletten zag ze begreep
met zachte stem f hij het niet waardeerde zveel liefdebetoon der gemeente het trof hem méér dan hij zeggen kon zei hij doch de freule zag wel de vader lééd
als ik mag werken had kleestra gezegd anders kon hij niet blijven logeeren hij verminderde weliswaar de kracht der voorwaarde door haar te stellen toen hij vr berkie in diens huis stond en mies had er eerst niet veel van geloofd doch ditmaal bleek het den dichter ernst zelfs aan voorstellen tot biljarten gaf hij volstrekt niet altijd gevolg
leo dacht nu maar recht op den man af en vroeg of vader niet noodig vond dat her zich hier rechtvaardigen kwam rechtvaardigen maar leo hoe zou hij zich rechtvaardigen kunnen
god zij dank het ging hem al beter leo vond hem zijn besten vent en joop zei zelf dat hij zeldzaam zoet was omdat broer leo voor hèm was gebleven
er was natuurlijk ook niets gebeurd piet en mijn bleven eerlijk verkeeren aan moeders oogen mocht mijn het niet zien wat dina haar daarnet bekend had
maar inwendig voelde hij pret evert polsbroek had zijn sympathie hij was een stukje natuur in dit dorp een deugniet wel maar een kloeke kerel altijd goed geweest voor zijn moeder wanneer die een vrouw kreeg waar ie van hield
toen neeltje vrouw van rooien bij mevrouw had gelaten kwam ook zij in de keuken en ging met haar stoel stommelend op het plankier in norsch zwijgen zitten kousen stoppen even draalde dina besluiteloos wachtend of haar niet gezegd werd dat ook zij bij mevrouw moest komen
deze tijd levert uitsluitend epiek in proza die geloof ik zoo mooi als ooit o dus zou je romans willen schrijven willen k denk niet dat ik het kan maar ik zie een massa stof de wetenschap verandert het inzicht in zveel menschelijke dingen
zeg je moest dat naar asmodee sturen kwam er uit den rotondestoel johan de meester de zonde in het deftige dorp stik zei berkemeier boos dit flinke antwoord deed hovink plezier er werd getikt de meid bracht het weekblad het gedicht bleek niet geplaatst
hier had de vrouw zich correct gedragen maar men wist tegenwoordig niet meer het volk trad op het durfde dingen waar men vroeger niet van hoorde de luidruchtigheid der vrouw in de kerk was beslist komediespel geweest een onheilige poging om zich te doen opmerken
die enkele woorden van filémon de gemeente die te uwen huize is hoe duidelijk drukten zij dadelijk uit het gevoel waarmede hier een herder kwam tot zijn gemeente dat besef van gemeenzaamheid van vertrouwelijksten omgang dien innigen gemeen schapszin als verzinnebeeld in de toestanden onder de eerste christenen
vertel vader nu liever iets van jezelf zu je van den zomer examen doen johan de meester de zonde in het deftige dorp o god die ellendige die gemeene schijn hartelijkheid in zoo een vraag natuurlijk deed hij immers examen dat wist moeder zoo goed als vader komedie thuis op dit moment
leo kuste zijn stiefmoeder op het voorhoofd toen met haar hand nog in de zijne zei hij op een toon waar al de gewilde opgewektheid der binnenkomst uit was moeder wat is dat ellèndig van her
ja ik kan haar nu niet ontvangen moeder wilde leo zich mengen in het gesprek doch op een boozen blik van haar zweeg hij laat haar dan maar even in het jassenkamertje zei aleida
maar als jullie het noodig vindt dan vind ik een gedeelte best vader heeft ons beider boekjes ik zou het papier voor de terugbetaling zelf moeten teekenen als dat te lastig is wil jij het misschien van jou boekje nemen dan verrekenen we wanneer ik overkom of anders kan er misschien gebruikt worden uit mijn
en je fers och dat hadden ze daar blijkbaar niet zoo heel plezierig gevonden berkie had zich ook niet verraden eenvoudig de boodschap gedaan voor papa nau duktertje wa sjeg je
z had de blijdschap in hem gebonkt over de vriendelijkheid van het toeval dat hem even te voren had verhinderd zijn zekerheid over dina's toestand onmiddellijk aan wedelaar johan de meester de zonde in het deftige dorp te klikken en nu zou hij wel riskeeren dina's geheim aan een vent te verklappen die misschien er niets mee te maken had en het dan zeker niet vr zich zou houden
och zei aleida nu dàg vrouw van rooien liet zij op anderen toon met duidelijke bedoeling volgen en verliet het kamertje om de vrouw voor te gaan doch deze maakte van de gelegenheid gebruik zich omkeerend naar domenee die in den hoek zijn overjas ophing zei ze zacht en
jongen wat een pénibele vragen zijn zonde blijft immers dezelfde en daarvoor zal god hem ter verantwoording roepen nee moeder het blijft niet hetzelfde
kom je bezoek t was juist zoo zalig eenzaam en stil cornelia had een vrijen middag piet was uit de honden dutten alleen de vogels tierden in struiken en boomen wie te drommel kon daar nu zijn kleestra was op stork blijven wachten
het was zeker het treffendst moment van den middag aleida gaf grif het de freule toe nadat alle anderen johan de meester de zonde in het deftige dorp waren vertrokken en die lieve vriendinnen van lakervelde nog een oogenblik napraatten een troostrijke middag was het geworden zveel sympâthie
naast zich voortduwde tot een vaartje om terstond er op te springen doch zich bedacht en onhandig inhoudend eerst even den hoed oplichtte haar gezegde was een beaming van de klacht harer zuster dat deze stork nu letterlijk in niets herinnerde aan zijn waardigen grootvader
meisje dacht stork nu kun jij helpen en in kiesche termen zei hij haar alles wat een onpraktisch man die goeie dominee wedelaar was en dat zijn vrouw vaak erg onwijs deed en hoe het nu gistte en wrokte in t dorp
maar vanochtend was evert geweest en had dat verteld van die plaats bij van sieten en hij had geen te besten naam neen dat was ook een leelijk bezwaar stork trok er een zeer ernstig gezicht voor
met den tuinman op veldheim was hij den dag begonnen toen naar zijn kleine typhuspatiëntje de eenige nu die hem waarlijk kon schelen t kind lag verlaten in het groote huis schoon een verpleegster de kamenier hielp
de heer en mejuffrouw lovink halster vervingen freule sitsen en de heeren van sieten die tegelijk weggingen oude vrienden van wedelaar aleida vond beiden iets arrogant het waren toch maar burgermenschen natuurlijk kwamen ze te voet de hooge hoed van lovink was nat
wat neeltje niet begreep dien dag was wat domenee haar in de keuken kwam zeggen zij trachtte zijn woorden te verklaren uit een verregaand verantwoordelijkheidsgevoel van den vromen man en minachtte dina er slechts des te meer om daar domenee er zich een verwijt van maakte dat hij van haar toestand nog niets had gemerkt
nog eens het lichtje was uit vrouw van rooien slaakte een diepen zucht ze scheen onder smart of wroeging gebogen niet te bemerken wat mevrouw deed nu had mevrouw de spraak terug
je schrijft over geld dat ik dina moest geven eu dat de freules nu voor haar zorgen dit had moeder me ook al geschreven ik kreeg van haar een heel lieven brief vindt je noodig dat ik nu ook nog wat aan dina doe maar je schrijft je spaarbankboekje geven je wilt toch niet dat ik alles geef wat daar op staat
en opeens met geelrood gezicht achter het witte ijzeren netwerk als weggekropen daar hij johan de meester de zonde in het deftige dorp haar aangezien onverwacht en gesproken had met de oogen hij verweet het zich niet maar toch nu zag zij in hem haar ergsten vijand en hij
zoo'n kleine baas dacht aldoor aan ziek-zijn o wat was het hier triest waartoe was hij overgekomen wat ging het hem aan wat her gedaan had daar het heele geval toch moest
er was vastheid in dat behaagde stork nu verraste het hem dat kleestra opeens zei wat een balzacsche romanstof zit er toch in één zoo'n dorp en wat een menigte nieuwe dingen
de wijziging in egberts groet bewees dat voor het dorpsbewustzijn met dat huwelijk der fortuinlooze freule de van elders gekomen klincker's tot bij het hoogste aanzien gestegen waren door den duur van zijn opstaan de diepte van zijn pet afnemen wist egberts in de groeten voor zijn luisterrijkste cliënten nog allerhand maten uit te drukken
diep in een lagen stoel gedoken met den rug naar de gedekte tafel waarboven de gaslamp suisde las hij zonder gestoord te worden door het snuivend binnenstuiven van hector of door den avondgroet van den knecht die op den drempel was blijven staan
ja zei wedelaar één ja naar de gang en één tot de vrouw hier het verheugde hem juist van dina's moeder dat zijn prediking doel had getroffen de toon der twee ja's verschilde weinig
en ook trok de mond zich johan de meester de zonde in het deftige dorp verbreedend soms neer waarbij de rimpels in het tanige oude gelaat plotseling felle haken geleken op de verwijten haar gedaan had vrouw van rooien enkel met een treurig
zoo zei hij hé en bleef starend zwijgen doch niet lang hij had behoefte te vragen te weten hoe was vader aleida vertelde van vaders droefheid van de verbijstering in huis en dat vader even neerslachtig blééf
toe wees nu ernstig is het zoo gek kleestra trouwt geen gewone vrouw maar hij kan niet altijd alleen blijven zijn ideeën verbieden hem procreatie en toch is hij dol op kinders je moet hem s morgens zien met maukie och houd op wat een vieze onzin
maar de kanapee in de huiskamer lag des namiddags vol dikke medische werken uit de studeerkamer het een na het ander daarheen gehaald een grauwpapieren zak met tabak lag er tusschen opengegaan hoewel een raam hoog stond opgeschoven hing er stinkende johan de
alleen had hij aan het eind met aandrang verzocht dat dominee nu over niets meer zou spreken noch tegen de andere kerkeraadsleden noch tegen iemand van de gemeente dominee had er op gestaan een uitzondering te mogen maken voor de weduwe van rooien de grootmoeder van het gevallen meisje
doch daar kwam loes nu toch in de kamer weg ga nou weg zei joop druk wenkend loes zei niets maar gaf leo een brief met schrik zàg deze doch tevens zag hij bij joop den angst dat hij uitscheiden zou den brief had hij snel in den zak gestoken
sloome duikelaar dat ie zelf was aan al dat had ie nou nooit niet gedacht volgens hare voorschriften ontving hij den dokter toen die de eerste maal over dina kwam spreken hij zei zoowat niks en moeder vroeg enkel of dokter t asseblief toch nog niet wou vertellen nederiger kon alvast niet
aan meneer herman had neeltje niet gedacht en dacht zij nog niet hoe nederig dina bij neeltje's moeder had zitten soebatten om haar niet bij mevrouw aan te brengen daar zoo min als in de keuken had de gevallene haar verleider genoemd
men hoorde in de achterkamer een rijtuig vr het huis stilhouden en meteen werd er gebeld moeder was dadelijk één agitatie neeltje kwam zeggen de frulle
zij och nee hij was niet verliefd maar wel had hij sterk de bekoring gevoeld van dat enkele ding de distinctie der vrouw bij eenvoud aangeboren beschaving en toch deze droom die ellendige berkie wat een walgelijk brein was dàt toch
juist zat aleid even daar iedereen hàd toen ze zag het rijtuig van klincker de burgemeester en mevrouw zij waren niet in de kerk geweest waren altijd lauw dacht aleida doch burgemeester zei het ronduit hij had niet zelf de preek gehoord maar hij had over de preek gehoord ieders mond was er immers vol van
ja leo spaar me dat nietwaar socialistentaal wensch ik niet te hooren maar moeder het betreft ons huis een gebeurtenis in de pastorie waar het heele dorp schande van spreekt zoo staat er
freule constance had belfd te helpen maar dan moest die hulp nu ook komen de van rooien's moesten weten waar zij aan toe waren ik zal met tante naar hen toe
nu heb ik tenminste acht of negen maanden van het jaar het leven dat me het best lijkt ben ik daar uit dan voel ik me vreemd en ga verlangen naar allerlei dingen waar ik thuis niet aan zou denken zoo nu aan die romanschrijverij
als zoo sprak ze waardig kalm mijn stiefzoon deze zonde werkelijk heeft bedreven dan neem ik aan dat het dina nog moeilijker viel dan anders om ons alles te zeggen maar voor haar moeder was er johan de meester de zonde in het deftige dorp dan dubbele reden geweest om mij te waarschuwen
s zondags ging door het dorp de mare wedelaar had erover gepreekt het werd zacht of schuchter of met ontroerdheid in de huizen der trouwste volgelingen meegedeeld aan wie daar niet naar de kerk geweest waren
zijn gevoel voor dina immers had kleestra hooghartig zelfgenoegzaam gelijk stel je voor dat ik dààrmee getrouwd was
doch toen hij in dezen zin voorzichtig iets zei keek vader verbouwereerd hem aan als sprak hij opeens van heel andere dingen door zijn deernis met vader sneed twijfel
deftige dorp die kwezels hier in het dorp al die trotsche fijne beschuiten die te hoog in d'er afkomst zaten om zich te verwaardigen tot ook maar één beleefdheids-visite op lommerlust ze zouden nu nog wel eens aan maineer hôvink denken
en toen jij daarnet van de moeder van dat gestorven meisje vertelde was de conclusie nog al natuurlijk wààr wordt zulke kennis gebruikt voor de ontleding van vrouwekarakters och ja mijn terrein is het niet
domenee en mefrou sijn altoos goed foor dina gewees zei ze tusschen de woorden snikkend ze heeft ons wel slecht beloond zei mevrouw weer kwam er een zwijgen waaronder vrouw van rooien zich afvroeg wat het haar kon brengen overtuigd dat zij wijs deed nederig den mond te houden
te rade gaande naar eigen gemoed hebben we een woord gehoord tot de gemeente dat diep heeft getroffen dat elken vader de hand zal doen steken johan de meester de zonde in het deftige dorp in eigen boezem en dat niet slechts de dankbare liefde maar ook het eerbiedig vertrouwen in den man dien god gesteld heeft tot een voorganger van de gemeente slechts kan versterken en vergrooten
wilde haar belofte herhalen toen de deur van het kamertje op een kier werd geopend en ds wedelaar daar doorheen keek binnen gekomen zei hij vrouw van rooien vriendelijk goedendag en vroeg naar haar man en de kinderen
lachend keek stork hem aan met een zwijgend verklaring vragen ik meen wat ik nu maak ligt buiten het leven is tegen het leven of er boven en poëzie moet nu johan de meester de zonde in het deftige dorp ook zoo zijn vroeger niet in deze tijd wel
en dan opeens aan den dokter te merken hij weet het hij heeft het toch aan me gezien in den haak kon de zaak niet zijn anders verdween ze om weldra te trouwen hier in het dorp zou ook dat al erg zijn maar dat ze bleef zoolang mogelijk bleef deed vreezen dat er geen trouwen zou volgen
het maakte zijn gastheer wat zenuwachtig wel zette ook berkie zich tot schrijven hij had zijn roman en die nieuwe novelle en vooral vooral zijn tooneelstuk doch telkens moest hij even naar willem
goeie god het was àl te zot na een kraambedsnacht z n droom hu het was te koud in de kamer om overeind te zitten hij blies de kaars uit kroop onder de dekens maar voelde dat hij niet spoedig zou slapen
bij het vertrèk van dina snibbigde zij en keek haar man aan die op zijn beurt vrouw van rooien aanziend kalmeerend uitlegde dat mevrouw in haar eerste ontsteltenis dina al dadelijk van nacht haar huis had willen ontzeggen doch dat de zaak geschikt was met neeltje dat neeltje nu bij de kinderen sliep
en diep verklaarde mevrouw zich gegriefd doordat zij vrouw van rooien er evenmin over was komen spreken in het huisje aan den schenkelweg was over dit onderhoud weken te voren gedacht en gesproken telkens weer en telkens meer veel gesproken en meer gedacht
drie uur later zat zij aan de koffietafel en wachtte er wachtte de kinderen die nu krookje er was ook op weekdagen beneden kwamen voor het tweede ontbijt waren al weder naar boven spelen of slapen doch aleida wilde niet opstaan haar man had vast beloofd thuis te komen
dat jou gezelschap hem wat af zou leiden maar moeder hoe wilt u her is toch mijn broer je begrijpt me verkeerd het spreekt van zelf dat ook jij bedroefd bent t zou treurig zijn als de johan de meester de zonde in het deftige dorp zonde van je broer je onverschillig liet
dorp leo had moeder hem teruggeroepen toen hij zijn vader volgde op de trap met een telkens wachten op een trede en achter de half open deur der huiskamer
de vreugde over willem's oordeel had berkie één dag van werk koorts gegeven mies had hem s nachts in den slaap hooren praten de kwestie had den moed doen zakken had hij maar nooit van zijn stuk gesproken dan gaf hij het uit onder pseudoniem en kon met allen en alles zijn gang gaan
nu papa gaf zich graag gewonnen hij wist heel goed wat de menschen vertelden berkemeier had de niet mooie dochter van hovink enkel om er centen getrouwd en die parvenu was al blij geweest dat-ie dezen schoonzoon van nette familie dank zij zijn geld had opgedoken
dank u heel wel da's te zeggen u weet àltijd die ellendige kwaal anders was mevrouw mee gekomen aleida moest haar excuseeren dominee
bij het naar huis gaan met nog twee broeders herhaalde broeder nagelbloem dat hij dominee aanvankelijk volstrekt niet had begrepen o je wist er niet van zei broeder dormser wisten de andere broeders dan wel van de preek broeder nagelbloem had al zoo iets meenen te bemerken uit hetgeen baron van der waele zeide
maar mdat mies zoo dikwijls zeurde en zijn schoonvader telkens spottend verweet schrijvertje zijn dat is rentenieren had hij het onvoorzichtig verteld daags nadat hij bedacht had een drama of tenminste een goed tooneelspel het vinnig gevecht van gebroeders hovink iedereen wist nu hij schreef voor
en van loodijck had erkend dat was heel iets anders slechts drong hij er op aan dat dominee ook tegen die vrouw niets zou zeggen van zijn voornemens voor den zondagmorgen en zoo was van loodijck geëindigd dan heb ik nog een verzoek
de jonge mevrouw klincker van garderen van der waele na de verrassing der vroege benoeming van haar man tot burgemeester in een veluwsch dorp van hier zou vertrekken en haar kindermeid dina van rooien weigerde met haar mede te gaan betoonde aleida zich bij de pinken
een poos onder de invloed van taine hebben de fransche romans daar eenigszins rekening mee gehouden maar wat komt er nu nog uit frankrijk en bij ons doen ze niets dan beschrijven enkel uiterlijks beschrijven ze werken als schilders en méér doen ze niet
dat de meid dat was overkomen dat hij net uit het dorp geweest was maar het kon nu goed gemaakt hij nam dina graag ja en d'er centen neen het waren immers niet dina d'er centen het geld stond vast het was voor het kind en als dokter het wilde blijven beheeren evert wist dat en vond het best
dinsdagsavonds sprak moeder met vader dat die zou weten wanneer dien vrijdag's op kerstdag kwam het had over de meid gedreund en gekraakt maar geslagen had vader niet wel gedreigd en netuurlek gescholden geraasd véél gevloekt ook maar niet gestagen
is t van her ik weet waarover straks wel en nu las hij door loesje was er bij blijven staan leo wenkte haar te gaan zitten moeilijk was het lezen niet en johan de meester de zonde in het deftige dorp naar den brief ging al zijn denken
hij was tegenover mevrouw in zijn leunstoel gaan zitten en had den bril van het gezicht genomen en wreef de glazen met een slip van zijn jas mevrouw scheumde tusschen het gerei op haar thee tafeltje het hoofd deemoedig gebogen houdend begluurde vrouw van rooien beiden
leo moest van de maskerade vertellen freule claartje zou komen kijken was nu al door haar neef eeze gevraagd is die niet van jou club vroeg moeder club och ja als u club wilt zeggen maar we zijn nog al vaak met elkaar ja
een onderhoud met dina zelve ja dat was het eenige dat kon hij moest hij vragen als dokter ze wist dat hj wist daaraan geen twijfel zielig was ook dit voor de meid heveel angst hoeveel wanhoopsgepeins zou het haar al gekost hebben dat willen verbergen zoo lang als ze kon
en leo vertelde dat hij straks uitging hij was zoo opeens uit delft gekomen daardoor had hij niets meegebracht maar straks zou hij kijken bij lovink halster die had zeker
de dichter bleek vol belangstelling voor de medische boekenkast in zijn luttele bagage had hij een deeltje van nietzsche en een bundel verzen van lenau berkie had hem boutens meegegeven de drie boeken kwamen op een tafeltje in de huiskamer en bleven er
en ze stopte nijdig ijverig rukte en trok ze de naald en de onwillige wol door de steken over de aangeduwde vuist beluisterend elk geluidje in huis
daarentegen moest smout schele piet zijn rooien knecht hebben bedreigd met ontslag indien bewezen werd dat hij het bericht had ingezonden doch hoe viel dat te bewijzen landman had van geurtsen gehoord dat de burgemeester hem landman verdacht hai is tuch ghein
kwam en wende wel aleida kon haar ook in de huiskamer veel meer overlaten dan ooit aan de grove heusch slordige heintje wie zij den dienst johan de meester de zonde in het deftige dorp al had opgezegd nog voordat zij van dina hoorde
moeder daar ben ik maar vader komt niet hij was opgepikt door meneer van beeckesteyn de dochter van die zijn koetsier ligt op sterven ze reden hier heen om het u te zeggen en kwamen me bij het station achterop
haar stoel bij dien van haar man geschoven bijna fluisterend snel sprekend de handen de polsen de halve armen omwringend met den schoot van haar schort de oogen starende afgewend rekende moeder alles voor
ik hoop het zei ds wedelaar en kuchte en johan de meester de zonde in het deftige dorp draaide zich af en nam een boek beet doch onhandig liet hij het vallen leo schoot toe en raapte het op dank je zei ds wedelaar ik dank je wel lieve jongen
ja dàt was juist het z fâcheuse die goede man was op ziekenbezoek een verversknecht aan den oosterweg een kankerpatient die op sterven lag johan de meester de zonde in het deftige dorp aleid had z gezegd doe het morgen ze had hem het briefje der freule doen lezen maar soms was wedelaar z koppig en nu zie je wel kwamen er hééren
wel had willem het eerste gelezen en verklaard ik vind er veel goeds in veel ook lommerlust wist dit nu johan de meester de zonde in het deftige dorp maar het bleef de moeilijke kwestie hoever kon berkie met goed fatsoen gaan parvenu's toch was de historie der hovink's papa mama zelfs
bevangen vroeg aleida zich af of zij de vrouw hierop antwoorden hoe zij haar behandelen zou het best was misschien de duidelijke toespeling onbegrepen te laten en alleen te beloven dat zij nu het verzoek zou overbrengen t mensch stond daar niet arrogant
mevrouw van der waele gaf haar een zoen aleida voelde zich zeer ontroerd ik heb moeite gehad om hierheen te komen zeide mevrouw van der
goed zeg nei verduiveld aardig vin je niet kleestra er kwam geen antwoord kleestra sliep johan de meester de zonde in het deftige dorp een prettig mensch zei hovink luid verschrikt stootte zijn schoonzoon hem aan vindt u het goed ik heb het hier naar het weekblad gestuurd
doch onder het spreken zag hij zijn vader hoe die van niets hoorde slap neerzat verwezen en deernis gulpte in zijn gemoed op omvattend beiden dien vader dat broertje dat niet gezond kind van dien ouden man
de heer is mij genadig geweest doch nu schiet de kracht johan de meester de zonde in het deftige dorp te kort om u te danken u voor al die lieve woorden hij drukte broeder van der waele de hand en u allen voor wat gij in dit uur voor mij waart dominee drukte de handen der andere broeders
weet je dat zeker stuur hem eens bij me o als de dokter zoo minzaam wou wezen en als hij dan iets kon doen voor die plaats d'er was wel haast bij toch niet op een dag laat polsbroek morgen vr achten komen dan zal ik zien en er werk van maken poezerig vleiend verdween
ja zei domenee met verstikte stem een stem als was hij zwaar verkouden dat ware beter geweest vrouw van rooien keek even naar mevrouw die ongeduldig op haar stoel verschoof domenee zei het zoo onverschillig het leek of hij met zijn gedachten ver weg was
voor àlles het middel zelfs voor zijn eigen ex halve verliefdheid stork dacht dat hij nu wel zou slapen
niemand dan willem wist iets van den inhoud hij dorst hij kon niet alles schrijven juist zooals het papa gegaan was en hij miste talent van verzinnen dat was nu eenmaal zoo nou ja misschien een bewijs dat zijn kunst oprecht was
kwam nu alleen op het materiaal aan dat hij alles precies kwam te weten dan moest het goed worden vlak naar het leven hovink had ongeloovig geglimlacht die jongen begon of sprak van beginnen maar voltooien deed hij nooit wat dat ééne schetsje in nederland
verergeren leo's gelaat vertrok van angst hij aarzelde iets te vragen hij moest gelooft u dat hij van dina heeft gehouden moeder aleida zag leo aan ontstemd en verwonderd
dat zj dit had kunnen vergeten maar zij had ook zveel aan het hoofd en àl dit met dina zij gruwde er van het was een schrikkelijke beproeving z iets in hààr huis voorgevallen
ook toen stork kwam bleef hij zitten langzaam keek hij om bij diens groet doch toen de gastheer voorstelde de kamer vr het eten nog even flink te laten luchten stond hij onmiddellijk op hoofdschuddend oogde cornelia hem na en bleef een stapel borden in de armronding den blik naar de kanapee wachten op wat haar meester zou zeggen
me schoonmoeder is er weer bromde hij wie juffrouw van rooien om u te dienen sedert stork onder geheimhouding het griezelig idee van berkie aan den dichter had oververteld noemde deze dina zijn vrouw de grap van de schoonmoeder was nieuw
ds wedelaar schrikte en sprak van stork zijn vrouw erkende nu moest die wel komen maar hoe vond men hem nu het snelst leo stelde voor te gaan zoeken dan vroeg hij bij egberts een fiets
dan had de volksbanier gelijk wat een schandaal en wat stom wat stom berkie wist nog ander nieuws het bericht in de volksbanier was van een socialist een knecht van schilder smout de man had zelf de krant bij van rooien gebracht
nou jij had vrouw van rooien gedacht na haar spreken en haar hoofd was nog meer voorover gegaan terwijl haar hand streek langs de oogen wat mevrouw antwoordde viel tegen in vredesnaam ng d'er es op gedoeld hoe voorzichtig ze ook wou blijven dina heef niet alleen schuld
de chef toonde weliswaar eigenlijk in het geheel geen karakter maar verdienen aan de besalueerde deftigheid als egberts deed hij niet hij zag er steeds zoo keurig uit als aan een stationschef in een deftig dorp past leed daarvoor nog iets méér armoe dan hij toch al zou moeten doen bij een salaris als op dit ambt staat
gaarne had de geschokte man met moeite er uit gebracht de broeders zagen zijn rechterhand beven op de stoelleuning broeder smout had z eerw een glas water willen inschenken doch met een hoofdknik bedankte deze
was echter dadelijk zelf bereid en bepraatte den ouden heer het was noodig voor het geklets in het dorp de oude heer van sieten betuigde zijn deelneming moeilijke dagen voor mevrouw wedelaar aleida vergemakkelijkte de situatie niet toen zij vroeg naar mevrouw van sieten
nee dat kan niet maar t hoeft ook niet hij kan best verdienen met schrijven met lessen en als dina nu twee duizend gulden krijgt ik moet hier in tot ziens stork gruwde
had zich gruwelijk geërgerd aan die botte fantazieën van berkemeier aan dat eerbiedig kleestra leeft prachtig terwijl hij hem wilde doen azen op dina's nog te krijgen geldje maar hoe kwam hij stork nu jaloersch te droomen hij was toch niet meer verliefd op die meid
beiden moeten vergeving vragen aan den eenige die hun vergeving kan schenken maar de meid is nu toch ongelukkig ook je broer voelt zich diep ongelukkig dat heeft hij in meer dan één brief me beleden
stork trapte zijn wiel voort op den straarweg traag onvast als aarzelde hij waarheen het te richten hij had weer zijn dag van dorpshaterij die freule met er tics en migraines die minzaam sprak van uw grootvader stork op een toon als wilde ze doen beseffen om hem duld ik nu jou in mijn huis
dat de korte dikke pokdalige neel om te zien toch ook heel geen partuur was voor dina nadat herman dina teleurgesteld had door met kerstmis niet over te komen en eerst dit bedrog haar het klare besef gaf van haar troebele verhouding tot hem
ik zou namelijk ook zelf een uitzondering willen maken morgen komt meneer van der waele terug onze president moet dunkt mij ingelicht worden broeder smout knikte terstond goedkeurend
beriep zich toen op dokter stork dat die beloofd had mevrouw in te lichten liep s avonds naar vrouw klaver en ontving daar genadig belofte van uitstel tot opeens de dokter kwam zeggen dat men het nu toch wist in het dorp
hun onderhoud treuzelde voort verflauwd ontredderd zat leo in deze kamer vroeger als heiligdom johan de meester de zonde in het deftige dorp vereerd en hij zon of hij weg zou gaan of het onhartelijk was zoo hij opstond toen moeder binnen kwam haastig ontsteld in de hand den koortsthermometer jopie bleek hooge koorts te hebben
mijn dochter ook niet dacht vrouw van rooien doch ze zei uch mefrouw hoe ken mefrouw denke sou dien soo ie's kenne liege ze waagde het eenige vertrouwelijkheid door haar stem te doen klinken op dit oogenblik ging zonder dat er was geklopt de deur open domenee stapte langs haar heen
wat is dat de volksbanier het weekblad van de socialisten ik had in stad een klein uur tijd daarom liep ik naar dolf van woest terwijl ik er zat kwam kalfsleven oploopen u weet wel die vriend van her van de vrije
lang bleef de kerkeraad bijeen geurtsen de veldwachter die al den tijd met den koster had staan praten berekende bekans drie kwartier het rijtuigvan het kasteel dat eerst de barones had weggebracht moest terugkomenvoor den baron en het wachten was een groot hallef uur
ben je niet koud man wat kom je laat neen dominee was in het warme rijtuig van meneer van beeckesteyn teruggebracht dat meisje zal vandaag wel sterven
bedrukt keek zij naar hem op en knikte vader zag zoo bleek zoo oud hij trok aan een stoel als om te gaan zitten doch bedacht zich vroeg zenuwachtig is
maar dezen keer scheen hij met zijn gedachten mijlen ver af alleen toen freule constance over vrouw polsbroek was begonnen kwam hij bij en maakte zich warm hoewel er nu toch voor die menschen gezorgd werd soms kon hij juist als een socialist spreken en dan weer hard op het cynische af over de nooden van het volk oordeelen
in goede verstandhouding meende zij was het afscheid toch voelde zij buiten de kamer gekomen even onder haar schort in den rok naar het harde pakje in haar zak het waren de briefjes en het purtretje t was venavent nie noodig gewees ze durlui te toonen en ze zaten d'er veilig nog
hij praatte van hun zonde zijn zonde met hun werden her en dina bedoeld doch zichzelf scheen hij te verwijten dat hij niet beter had opgelet leo vond dat z hier iemand nog iets kon verweten het veeleer moeder moest zijn als bestuurster van het huis
in aleida's gepeinzen kwam bruusk een breuk zij herinnerde zich de belofte die zij aan vrouw van rooien gedaan had het was vandaag al donderjohan de meester de zonde in het deftige dorp dag de vrouw moest dus gisteren op beuk en beek geweest zijn als zij ten minste ook dat niet verzuimd had
hij werd hoe langer hoe moedeloozer een opstandsgevoel deed johan de meester de zonde in het deftige dorp hem eenmaal denken jullie loopt hier met molentjes en toen hij beschaamd zijn vader aankeek bevreesd dat uit iets in zijn houding zijn oneerbiedigheid kon blijken sprak vader van herders die sluimeren zullen een woord dat ergens in nahum staan moest
hoe leef jij toch op je hei johan de meester de zonde in het deftige dorp ik met mij is het wat anders ik ben volstrekt niet vol begeerte naar een rolletje in de maatschappij integendeel houd ik me liefst er buiten dat is mijn eenige hobby
wat bedoel je vroeg zij heeft ie haar willen trouwen moeder maar jongen hoe zou her nu trouwen en dan met iemand als dina hij heeft gezondigd doordat hij zich heeft laten meesleepen door zijn hartstocht mge de heer het hem vergeven
met wrok met een moederleed dat over de ontsteltenis nooit was heengeraakt dat troost had gezocht in slimheid van baatzucht was vrouw van rooien na weken wachtens met haar dochter meegekomen
doch weder was het wedelaar niet neeltje kwam als weifelend op mevrouw toe met de zacht meegedeelde boodschap dat daar vrouw van rooien was of ze mevrouw alsteblief een klein oogenblikje mocht spreken aleida werd woedend vruw van rooien is de man er nu toch niet geweest
krookje was een heel goed meisje maar men kon niets aan haar overlaten zelf mat aleida jopie op krookje had een thermometer gebroken bovendien moest het zéér nauwkeurig gebeuren indien zij stork er buiten zou houden deze oude koortsmeter deugde nog wel maar men moest er telkens twee streepjes aftrekken dat kon krookje toch niet doen
de beide heeren van sieten kwamen zij waren niet in de kerk geweest verschenen daar eigenlijk zeer zelden doch loodijck had den jongen van sieten opgebeld die niet dadelijk had begrepen hij dacht eerst dat er iemand dood was hield na betere uitlegging aan het be grip condoleantie bezoek vast wat van loodijck ongepast vond
nog wel tegen tante constance die telkens op u heeft af te geven uw tante o hemel en wie was de vleister vleier hè dat valt me tegen hoeft niet zijn lof zal u zeker plezier doen