AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat hij den blindeman den vorigen nacht niet hadgevonden;
en nog mijmerde hij hier over, toen zijn vader aankwam, en hem op den schouder tikte
en bij de beschaafde volken een koopwaar is, de gastvrijheid.
Overigens was hij een uitmuntend jachtstrooper en vermaard wegen de juistheid van zijn schot.
Zijn koude kalme glimlach was bijzonder gevaarlijk
ik meen, hoe draagt zy de scheiding, welke de omstandigheden noodzakelijk hebben gemaakt tusschen haar en haar lief?
' 'Ja! ' antwoordde Kievit: 'zy verwenscht, geloof ik den oo.
de omstandigheden;  maar wat zy zal doen?
Vol van zulke jeugdige droomen, die nu opgeruimd, dan treurig waren, maar altijd met haar in verband stonden, stapte hij stevig door, totdat hij L o n d e n en de Zwarte Leeuw bereikte
Zij naderde de vorstin, die zich stortte in hare armen, vrouw zoekende vrouw in de radelooze wanhoop van die onvermijdelijke rampzaligheid.
En Léonie, de mooie oogen naar Van Oudijck, murmelde éen woord van voorspraak en fluisterde: geef toe
Na de tent enige ogenblikken verlaten te hebben kwam hij met een ambachtsgezel terug en deed hem de voorvallen, welke die dag in Brugge gebeurd waren, met alle omstandigheden verhalen.
Zij verstonden uit hem het getal van De Chatillons nieuw leger, de dood der gehangen Burgers en de schriklijke plundering der stad
met uitdrukkingen, die zij vergeten was, haar vervloeken.
Toen hoorde zij verder, zieltogende, uitbloedende in een donkere, lauwe plas: hoorde hen vechten, schieten
Zij zat in afwachting van den trein op de sofa, beschouwde met afkeer de in- en uitgaanden en bedacht wat zij bij haar aankomst aan het volgend station hem schrijven zou
niet weinig verwonderd, toen ik vernam, dat mijne tafelgast van gisteren, kort nadat hij mijn huis verlaten had, in den ost- ndischen oren alles op stelten gezet heeft, en een bekend burger van nkhuizen niet alleen op eene onzachte wijze
Het bekijkende, komt het me voor, dat ik een groote som gelds zou moeten hebben, om te middernacht, als de werfklok slaat, er op aan boord te gaan, en alleen aan boord te blijven tot den morgen
hoorde spreken, dacht hij, dat deze raaskalde, en zeide tot hem: Keer je om, en ga op je beenen staan, slaaf!
al was het weinig, was vriendelijk genoeg, duidelijk, altijd met den diepsten eerbied voor de groote wereld en aan een ieder den eisch stellende daaraan mee te doen
ik kos op het land niks niemendal meer verdienen en toen ben ik naar Amsterdam getrokken;
ik wou brievenbesteller worden, dat is mijn neef hier ook, maar ik kon die vervluukte straten niet uit malkander houden en toe ben ik maar diender geworden.
Zal stil nog eene deken brengen, - niemand zeggen, boter op het brood morgen.
' Willem kon zijn' afkeer van den hatelijken man nauwelijks verbergen en vroeg niet verder;
zoodat de bewaker met een 'goeden nacht, - tien uur licht uit' - heenging
Othomar nam hem in zijn armen.
Een weemoed was in de oogen van het kind, het gemok was om zijn mond.
Zoo werd de kleine Gerrit het brandpunt van aller hoop en vreeze in dit gezin, en niet weinig bedorven, zooals te voorzien was.
De begeerten van den kleine te raden, te voorkomen, te voldoen, werd hare levenstaak, hare levensvreugd
terwijl de edellieden, hunne rossen weder bestegen hebbende, langs den zijweg voortstapten om verderop, de hoofdpoort in te gaan, inmiddels overleggende, hoe zij hunne duistere voornemens tegen den goeden naam van JOAN best zouden ten einde brengen
De zakken wel gevuld met bankbiljetten, begaf Stipan Arkadiewitsch zich naar boven.
Hij was in de beste stemming en wilde Lewins slechte luim ook verdrijven
dat na de bange onspoedsdagen, welke zij had doorgestaan, het geluk opnieuw voor haar zou dagen.
Een los zuidenwindje verdreef de dunne en waterlooze wolken, welke nog in het luchtruim zweefden, en dartelde in het loof der hooge eikeboomen, welke van verre zichtbaar waren
dan den geheelen avond daar blijven om te zien, hoe Kitty gekweld werd, wanneer haar blik somwijlen op hem vallen moest of als zij trachte zijn blik te vermijden
als een misdadiger, door de dienaren der gerechtigheid omringd en bewaakt, over de straat te gaan;
terwijl Grummer, bij de onrustige stemming, die er nog in de stad heexschte
als een voorbeeld van het vol slagen gebrek aan overleg bi die menschen mijnheer.
Ik heb er nog niet aan gedacht om naar uw naam te vragen, juffrouw, zeide Stephen
en nu wij toch op een gemaskerd bal zijn, verzoek ik u, te mogen spreken onder het voorrecht van het masker.
Ik wensch een onbekende voor u te blijven: en al noemde ik mijn naam, al wierp ik deze mom weg, ik zou toch een vreemde voor u zijn, al zijt gij het niet voor mij
en de jongen zat nog in den hoek, en begreep niet, wat hij beginnen moest.
De moeder sprak lang met haar zoon, en terwijl zij sprak, hield hij op met schreien, en eindelijk zat hij met zoo'n goede uitdrukking op zijn gezicht, en zag er uit als een ander mensch.
ontmoette toevallig, toen hij met dat berigt naar het huis van den Heer WYNSTOK terugkeerde, zijn' vriend VAN WIERINGEN, en deze had, de geschiedenis met noodige aanvulfels en alles in het donkerste licht verhaald, wat 'er met
onderdag.  oen ik vanmiddag na mijn practisch werk in het laboratorium weer in onze werkkamer kwam, zat daar ean ebster, adertje angbeen een eekhoorntje juist genoegelijk op mijn theetafel amandelen te knabbelen.
at zijn de soort bezoekers die bij dit warme weer geregeld bij ons komen wanner de vensters open
' 'o alles, alles,' zeide MAURITS met veel nadruk, 'wat den naam van VAN VLIET draagt, is hupsch - en misschien gaat de jongste zoon JAKOB met mij meê.
Althans zoo de oude Heer het 'er bij zijne vrouw door kan krijgen
Daar zat hij aan te denken, toen de arend op eens schuin uit de lucht neerschoot, en naast hem kwam zitten op het dak van de kooi.
Ik wilde mijn vleugels probeeren, om te zien of ze nog goed waren, zei
Juist ontblootte de wind zijne borst, die witter was dan sneeuw.
Alle omstanders waren zoo verbaasd over deze bijzondere blankheid van vel, dat zij een' kreet van verwondering slaakten, die den jongman deed ontwaken
die toch gaarne eens aan hare ouders wilde schrijven, nam dit aanbod aan.
Hij vertrok met de dienstvaardigste aanbeveling en zeide, dat hij, den volgenden dag, voormiddags bij tijds aan het Buiten van Mejuffrouw KROMBALG tot dat einde komen zou
door een sterk gevoel van zijn plicht, wel wetende dat zijn bezoek geen andere gevolgen zou hebben dan dat hij kou vatte.
De heer en mevrouw Milvey heten zich, uitgezonderd tegen elkander
, dat met een gebroken been in het naaste bed lag, was zoo verrukt over dat schouwspel, dat zijne opgetogenheid het tooneel nog belangrijker maakte, en zoo kwam er rust en slaap
en dat ik groot gevaar liep van vragen te doen, die mij in de schatting van mijnen medgezel zouden doen dalen.
Phantasia, wie het aan geduld ontbrak om aan deze lange verklaring het oor te leenen, was reeds het trapje opgegaan, dat naar het salon geleidde
en moes is vroolijker dan anders, en er wordt gekiend of ganzenbord gespeeld.
Ach, waarom gaat dat alles zoo spoedig voorbij, en komt er een vroeg en onherroepelijk einde aan hun blijde jeugd?
De dood heeft moes al lang gewenkt, zonder dat de kinderen het merkten
merkte de heer Van Nagel aan, zonder mij evenwel in de rede te vallen.
Van zekeren Reindert de Maete, zeide ik, wien men, en wel
Zusjelief, zei Tom, wien deze gedachte zoo plotseling inviel, dat hij het mes in het brood liet steken, waarvan hij juist een snee wilde afsnijden, wat is onze huisheer toch een rare snaak
eene repetitie werd noodig gekeurd, en terwijl zn' daarmede bezig waren, kwam Kemble naar Grimaldi toe, reikte hem de hand en zeide, dat hij zeer verheugd was hem terug te zien
maar vatte hare hand, kuste die teeder en geleidde haar in een groote, door een oneindig aantal waskaarsen verlichte zaal, waar door toedoen van den geest een heerlijk maal was aangericht.
De schotels waren van zuiver goud en met kostelijke spijzen gevuld
het is heel aardig, maar ik kon er mij toch niet aan wennen.
De waardin, die een oogenblik gedacht had: wat een knappe man en een oogenblik later: wat een gemeen uiterlijk, helde sterk naar dit laatste oordeel over toen zij zag hoe hij zijn knevel optrok naar den neus
Ik zag die buizen eerst voor eene nieuwe soort van kanonnen aan en vroeg dus: of dit vaartuig ten oorlog was uitgerust?
Phantasia glimlachte, maar op dien glimlach volgde een zucht en de woorden
Hij was nog te jong, om hem op zijn kantoor te nemen, en, wat zijn halfgeleerde oom ook ten aanzien van Latijn en Grieksch praten mogt, en hem dus gaarne op de Latijnsche school zon hebben geplaatst gezien, de oude Heer BLOMMESTEYN had daar geheel geen ooren na
Courfeyrac legde en rangschikte op eenige straatsteenen, welke hij bij zich had gehouden, naast Enjolras, een geheel arsenaal: zijn stokdegen, zijn geweer
Marianne was reeds twee of drie dagen thuis geweest eer het weer mooi genoeg was, om toe te laten, dat eene herstellende zieke als zij zich buiten waagde.
Eindelijk echter kwam een zachte, uitlokkende morgen;
uitlokkend genoeg, om den wensch der dochter, zoowel als het vertrouwen der moeder
De oude man riep, zonder haar antwoord te wachten of te hooren: Het spijt mij, dat ik zoo ongelukkig en zoo arm ben van niets voor u te kunnen doen.
Wat dan?  Mij zeggen, waar de heer Marius woont
Het is de galerij der duisternissen, de kolder der blinden.
Inferi.  Deze grenst aan den afgrond
of is dit nu het geheele Russische gebruik?
Overigens bevielen van alle Russische vermaken den prins het meest de Fransche tooneelspeelsters, de balletdanseressen en de champagne met wit lak
en meer dan eens stonden zij in beraad, om de onderneming als onuitvoerbaar op te geven.
Dikwijls waren zij beiden zoo vermoeid, dat zij op het punt stonden, daar onder te bezwijken
en toen zeide ik hem wat ik den vorigen avond had moeten verzwijgen.
Er was niets aan te doen, zeide hij, dan alles geheim te houden en eene tweede ontmoeting gelijk die van gisteren te vermijden
waarachter een vierdubbele rij van Ridders, Edellieden en Vroede mannen, wier getal dat van duizend overtrof, tegen de wanden stond geschaard.
Alleen in het midden was de doortocht vrij en een voegzame ruimte voor den zetel
en dat doe je, omdat je een engel bent en niet anders kunt.
Protesteer niet.  Jij bent de eenige dame.
Heeft juffrouw Crawley het niet opgemerkt, juffrouw Crawley, die in de beste kringen van Europa verkeert
zeide de slotenmaker met zijne ronde, eerhjke stem, omdat ik haar voor Rudge vrijde en zij mij met hebben wilde, dat ik zeg, dat zij te goed voor hem was
spuwde mijn grootvader in die richting, zonder een woord te spreken, maar als eene oude kat die nijdig wordt.
Dit was genoeg om mij te doen begrijpen, dat ik hem hinderde
Het snarenspel begon, Nurks stopte van tijd tot tijd den vinger in de ooren, dat toch niet opwekkelijk wezen kon voor drie kunstenaressen, die ook wel wisten dat het zoo heel mooi niet was, en ook niets verder bejaagden dan een dubbeltje of een stuiver van elk der toehoorders, en een weinigje geduld
Maar het verder doordringen wordt haar niet toegestaan, zij wordt op een afstand gehouden door eene omheining, die als een wijden cirkel trekt rondom het marktplein, en waarvan de toegangen niet slechts door hechte balies zijn afgesloten, maar ook bewaakt worden door de stadsschutters, met piek en hellebaard gewapend
Hij liet af, en hij trad zelfs een paar schreden achterwaarts, terwijl hij hervatte: 'Vreest gij dat mijn hartstocht, die zich verraden heeft, te kort zal doen aan den eerbied dien ik voor u koester?
' en daar zij zwijgen bleef, drong hij met stijgend ongeduld: 'Spreek toch;
Dat een, die jaren lang doof was, het gehoor weer kreeg, het was een mirakel, niets anders!
Wat anders, dan iedereen vertellen, dat hij gelukkig weer hooren kon
even wakker schudden, zeide Walger.
Gij zult den man stil laten liggen, zeide de waardin: hij heeft zijn avondeten genomen en zonder afdingen betaald: en ik zie niet, waarom hij niet evenveel recht zou hebben om rustig te slapen, als gij om rustig te drinken
Zij helpen maar alleen in de plantages, waar de negers als zij wegloopen zelf moeten loopen, en niet geholpen worden!
Welnu, zeide Loker, die even de kamer uit was geweest om iets te vragen
Zoo had hij gesproken en men had den ouden man met rust gelaten.
Kwam zijn naaste buurman en oudste vriend, Walter Fürst eens bij hem, dan trachtte deze wel, zijn' vriend te bewegen om toch ook deel te nemen in de algemeene beweging en lid van het Eedgenootschap te worden
mits de Koning, boven de goede onthaling die hij de Graaf gedaan had, aan Mijnheer De Valois de verzekering had gegeven, dat hij Gwyde met grootmoedigheid wilde behandelen.
Gij, die tegen het lot geworsteld en bij die strijd geleden en geweend hebt, hoe gemakkelijk komt de vreugde in uw langbenepen hart
Hij gaat naar een kleine toonbank om den wijn te halen.
Daar zijn treffend gezicht bleek is, en zijne bewegingen blijkbaar die van een verzwakt man zijn, maak ik de opmerking dat ik vrees dat hij ziek geweest is.
en toen de jongen weigerde parterre te zitten, omdat het zoo vulgair was, bracht de majoor hem naar de loges, liet hem daar achter en ging zelf naar het parterre beneden
De beste oogenblikken waren die, wanneer zij stil in de deur zat te werken, en ik op het houten trapje aan haar voeten zat en haar voorlas.
Het komt mij nu nog voor, dat ik nooit zoo'n zonneschijn heb gezien
Wel mogelijk, mijnheer;  al was u zijn advocaat, het mag niet, de wet verbiedt het.
' Roda strijkt de handen over het klamme voorhoofd.
De wet!  ja, hij is nu immers geen meester meer over zijn kind.
Nog een zware taak wachtte mij, eer ik Devonshire kon verlaten;
er was dus eenige verontschuldiging noodig voor het verbreken dier belofte.
Of ik deze schriftelijk zou afleggen, of persoonlijk zou komen brengen, was een punt, waarover ik het langen tijd niet met mijzelf kon eens worden
Ik zeg u, dat ik niet gestolen heb en dat ik de oude Champmathieu ben.
Ik ben bij mijnheer Baloup geweest, ik heb een woonplaats gehad.
dat aan de kalifen van Bagdad schatpligtig was.
Ten tijde van kalif Haroun-Al-Raschid, regeerde aldaar een koning, Zinneby genaamd, een eigen neef van voornoemden kalif.
Zinneby vond het niet goed het bestier van zijn rijk aan een' enkelen vizier toe te vertrouwen
rechts het battisterio: wonderen van bouwkunst in marmer, rood, zwart en wit, éen beeldhouwwerk van engelen, heiligen en profeten
en zijn rechterhand achter zich uitstekende, zocht hij tastend naar den sleutel, die in het slot van een wandkast bij den schoorsteen stak.
Hij vond dien sleutel, opende de kast, en zonder er naar te zien, zonder dat zijn verbaasd oog zich van de lap wendde, die
Toen hij de dekens over zich heentrok, dacht hij er aan hoe gelukkig hij zich dien morgen had gevoeld.
Nu had hij veel voor zichzelf bedorven, maar dat kon hij wel dragen.
waren mijn vader, moeder, broers en zusters.
voor vrouw Barberin, voor Lize, voor vader Acquin en voor allen, die mij geholpen hadden
Het heeft op zijne eerste reis vriendelijke lezers genoeg gevonden en zachtmoedige beoordeelaars, om het niet gerust te durven laten gaan.
Hoewel, als ik bedenk dat ik al het gebrekkige onveranderd heb gelaten
Bewijs mij liever de gunst mij dit meisje ten huwelijk te geven.
Hoe grooten afkeer ik u ook betuigde van de vrouwen te hebben, deze jonge schoone is mij zoo bevallen, dat ik geene zwarigheid maak u mijne liefde te
Op deze toestemming ving de tweede grijsaard aldus aan
hield zich, alsof hij deze vleiende aanmerking niet hoorde.
Hij ontstak twee nieuwe waskaarsen, die op den schoorsteen stonden.
Op den schoorsteen lag onder een glazen stolp een vrouwenkapsel van zilverdraad en oranjebloesem
een paar poppen na te doen, die op den schoorsteenmantal stomden en gedoemd schenea zich ten eeuwigen dage uit te rekken en te geeuwen;
terwijl hij te gelijkertijd een liedje begon te neurien
Hij was verbaasd over zichzelf, omdat hij het zoo voelde.
Hij begreep, dat hij tot verscheidene jaren dwangarbeid zou worden veroordeeld, maar hij voelde zich als iemand, die de vrijheid terugkrijgt.
Zoû het niet zijn geweest, onzichtbare bescherming, trouw en geheimzinnig als waakengel, van hàar?
Hij wist het niet, hij was heengegaan: hij had haar wel weêr teruggezien, maar weêr was hij gegaan
zich den weg tot de hoogste maatschappelijke eereplaatsen zag geopend, maar dat hij dat alles klein achtte en met zijn hart slechts aan zijn regiment en zijn kameraden hing
slechts zeer zelden wordt uitgeoefend, ware menschlievenheid of een valsche vertooning daarvan is, daaromtrent laat ik de beslissing over aan menschen, die meer verstand hebben dan ik
Spoedig werd het diner opgedragen en de disch maakte de tongen los.
Het viertal zat regt gezellig, en het gesprek, hoewel eerst langzaam ontluikende, werd meer en meer geanimeerd, vooral toen VAN DUIN, om zijne groote vreugde over het wederzien van zijn lieveling ondubbelzinnig te kennen te geven, een flesch
gelastte Aboe Bakar het meisje, dat niet zoo mocht spreken tegen haar vader.
In een nu loskomenden woordenstroom, verdronk de man de gedachte;
hij had zoo'n roegi gehad met dit en met dat;
Maar hij had er niet aan gedacht, dat hij niet meer zoo was, dat de kippen bang voor hem hoefden te wezen.
De heele troep kippen rende op hem toe, ging om hem heen staan en riep
blijf ik tot het laatste oogenblik opgewekt en amuseer ik mij.
Van daag.  Hij noemde den naam eener Fransche tooneelspeelster en wilde van haar verhalen
ze kan zich niet ontkennen, dat de hertogin van Yemena een splendide vrouw is.
Tusschen den hertog en de hertogin gaat de prins door de haie der gasten, die buigen;
de markies van Xardi volgt met de
De lezer zal mij goedgunstiglijk een uitweiding vergeven, die zich hier als van zelve aanbood, en het mij ten beste houden, zoo ik, om eens adem te halen, het begin van mijn verhaal tot het volgende hoofdstuk uitstelle
DE KERSTNACHTEN.  Wij spraken over niets anders meer dan over Arthur, mevrouw Milligan en James Milligan.
als gij het aan de kinderen vraagt, dan hebben zij nog wel zoo graag, dat er oorlogschepen komen, uit de Oost, of dat ze weggaan, en alle menschen stroomen naar den dijk, en er zijn mannen met verrekijkers, en vrouwen en meisjes staan te huilen
Natuurlijk kwam onmiddellijk de gedachte bij mij op, dat jaloezie de beweegreden tot de misdaad was.
En waarom zouden deze bewijzen van de daad aan Miss Sarah Cushing zijn gezonden?
Waarschijnlijk omdat zij tijdens haar verblijf te Liverpool de feiten aanbracht, die tot het treurspel de aanleiding waren
k verbeeld me, dat alles in een groot pak van mijn familie in anada is gekomen.
et horloge is van ader, de reisdeken van oeder die is altijd bang, dat ik hier in dat kille klimaat kou zal vatten
En ik geloof met u,' zeide haar zuster, 'dat het ook beter is, dat gy er niet gaat, dan dat gy er gaan zoudt in een stemming, die meer geschikt is om wrevel dan om deernis te verwekken
Te beproeven of achting en vriendschap konden volstaan, om het levensgeluk van een edel man te verzekeren.
gij weet niet in welke verzoeking gij mij brengt,' riep hij
r i j hebben wij dan te beginnen.
et welke?  at kan ons, als leeken in het vak, onverschillig zijn.
r is eenig verschil, naarmate de fabriek is ingerigt voor het spinnen van inslag-
en wensch niet daarbij den dood op mijn geweten te laden van dezen Christen koopman, die geene misdaad heeft begaan.
dat de schuinsche stralen der zon opving en slechts een door het gebladerte getemperd licht doorliet.
Op sommige plaatsen was het water pikzwart, alsof het opborrelde uit onpeilbare diepten
Sire!  antwoordde de vizier Schemseddin Mohammed, ik ben hier gekomen, om onderzoek te doen naar het verblijf van den zoon mijns broeders Noureddin Ali, die de eer gehad heeft uwe majesteit te dienen
Zij ontblootte den regter arm tot aan den elleboog, nam de zweep, die Safie haar aanbood, en sprak: Drager, geef de eene hond aan mijne zuster Amine, en treed met de andere nader
Zij noemen Lodewijk XV: markies de Pantin.
Iets lichtzinnigs verschijnt bij deze ellendigen, als drukte hun het geweten volstrekt niet
zijn daarbij vergeleken een paar beenen!
Zijn supreme mirtachting voor zijn eigen beenen, terwijl hij daar zat te rooken, was een van de aardigste zonderlingheden, die ik ooit heb ontmoet
Toen hij een zeker aantal jaren aan het hoofd van juffrouw Crawley's huishouding had gestaan, waar hij goed loon genoten had, groote fooien ontving, en ruimschoots gelegenheid tot spare n had, kondigde hij aan
hij gelooft zich reeds zeer sterk, en daarom acht ik hem nog wat zwak;
eene zwakheid, die men niet noodeloos op de proef moet stellen.
Al wat zijn oog en hart af kan trekken van het ééne noodige dat hem te bedenken staat, kan hem slechts kwellen en ophouden
en die hij opzettelijk uitgenoodigd had, om hen goed te onthalen en hen zijn zoogenaamden neef voor te stellen.
ze iets benijdenswaardigs was: een kracht, die taaier was dan spierkracht.
zijn oog viel op het portret van de keizerin op zijne schrijftafel
en gy hadt Montbas zeker verplicht, die nu byna alleen het gesprek moest ophouden met onzen Franschman;
want, tusschen ons gezegd, die andere Heeren mogen al goed Fransch verstaan, zy zijn er geen heksemeesters in wanneer het op spreken aankomt
Heb je correspondentie met dat jonge mensch?
'Correspondentie niet.  Ik schrijf hem om morgen in den vooravond hier te komen;
Hitte en stof hadden voor Anna en Wronsky het oponthoud in Moskou
Alweer een lichtstraal!  Zie!
roept Gottlieb en wijst in de hoogte.
Geszler staart omhoog en ziet Tell blootshoofds op de punt van eene rots staan, als een reus
Ik heb gehoord, sprak nu Koning Filips, dat er eens een zekere Germaan Soranus is geweest, die in het bijzijn van den Romeinschen Keizer Hadrianus, den eersten pijl, dien hij afgeschoten had, onder het neerdalen met een' tweeden pijl doormidden schoot
Eerst daarna zou er worden gedanst, en aan kleine tafeltjes een collation gebruikt.
Dat er op die wijze veel achter mevrouw moest omgaan, waarvoor ik te zorgen had, behoef ik u niet te zeggen.
Gelukkig dat men hier in den Haag, als men geen geld behoeft te ontzien, nogal voor alles goede hulp kan krijgen
Ha!  riep de geest, gij beide hebt er het op toegelegd mij te trotseren, maar gij zult ondervinden, waartoe ik, beleedigd zijnde, in staat ben.
Dit zeggende, nam hij het zwaard op en hieuw de prinses de regterhand af
De portier wekte alleen Basque;
Maar men liet den grootvader slapen, meenende, dat hij de zaak altijd vroeg genoeg zou
een in de straat Menilmontant, waar men een koetspoort uit haar hengsels gerukt zag;
een andere barricade bij de kleine brug van het Hotel Dieu, bestaande uit een omgeworpen rijtuig, op driehonderd schreden afstands van de prefectuur van politie
BUITENHAGEN aan BUISMAN en zijne vrouw bragt, want HILLEGONDA was dat oogenblik, bij toeval, afwezig, had zooveel gunstigs aangenomen van de goedaardige geestgesteltenis van den overbrenger
Omtrent, antwoordde ik: alleen weet ik niet, hoe gij beiden u thans hier bevindt, noch welke uw uitzichten voor de toekomst zijn.
Gij weet, hernam Van Lintz, dat mij de heer Blaek, om redenen voor u van geen belang, zijn dienst had toegezegd
En ge zult begrijpen met hoeveel waarheid ik van mij zelven zeide, dat ik geen gevoel had, en dat ik geene andere betrekkingen dat die van den handel met mijne medemenschen ken
waar zij het bestelde in eenzaamheid konden verorberen.
Fanny opende haar reticule, haalde er een shilling nit en gaf dien aan haar oom, die er eerst naar keek
Deze MARGARETHA, de lieveling haars vaders, werd, daar hij in haar de sporen ontdekte van eenen bijzonderen aanleg, in de talen der geleerden onderwezen, maar zij verzuimde daarom geenszins, zich in alles te oefenen, wat eene vrouw tot sieraad verstrekt
in hunne nuttelooze spierkracht, ondermijnd door de geheimzinnige zwakte, die er onder knaagde, als met wormen.
Maar Bertie was voor hem gaan staan, opgeschroefd in zijne wanhoop-energie;
zijne oogen, vol facetten, wisselflitsend op Frank
hij had er wel geen geld voor, maar voor zulk een gewichtigen stap in zijn leven zou zijn oom en voogd wel een voorschot willen doen: het kapitaal bleef er toch altijd goed voor.
Maar toen herinnerde hij zich, dat hij al zoo menigen aanval op zijn kapitaal gedaan had en dat oom hem telkens had gezegd, dat dit de laatste maal was, dat hij hem wilde helpen
toen klokte hij met zijn tong en zeide, dat het leelijk, somber en vuil was.
Dit gaf aanleiding tot een klein geschil tusschen ons
als waarop hij het aan zijn patroon gezegd had: Ik geloof niet dat het bateD zal!
Onder zijne eerste werkzaamheden bekleedde het zoeken naar den wees dien juffrouw Boffin verlangde
De eerste tijd van haar verblijf op het land was voor Dolly zeer zwaar.
Van haar kindsheid af was haar de voorstelling bijgebleven, dat het land een toevluchtsoord voor alle stadsonaangenaamheden was
des te dieper boog zij het eens zoo fier opgeheven, nu zoo diep vernederd hoofd;
zij boog zich zoover voorover, dat zij van de sofa aan zijn voeten neergleed
Ik weet, mijnheer Merdle, hoe ik het waardeeren moet, fdat u mij eenige oogenblikken afstaat van — ha — uw kostbaren tijd.
Dorrit beefde letterlijk, terwijl hij den beroemden man toesprak.
ik meende Christelijke verschooning jegens u te oefenen, waar het strengste recht u beter zou hebben gediend.
Het gaat mij meer ter harte dan ik kan uitdrukken, dat ik zooveel deel heb gehad aan het leed en den smaad, dien gij hebt moeten verduren
en zy had, met een schier bovenmenschelijke inspanning, zich zelve geweld aangedaan.
Maar toen Elsjen weder bovenkwam, vond zy haar meesteres steenbleek en sprakeloos neêrgezegen naast het wiegjen van haar kind, het wiegekleed, dat zy opengeslagen had, krampachtig in de hand klemmende
zooals De Waschvrouw van Finchley Common en andere van die school, waarvan men mevrouw Osborne gedurende haar verblijf te Brompton voorzien had, vertelde hij haar een Oostersche fabel van een uil
Deze gedwongen houding van den prins ontging den sultan niet.
Mijn zoon, zeide hij met een gelaat, dat hem gerust moest stellen, weet gij, met welk doel ik u hier heb doen komen?
Het kon niet anders: zijn geduld was ten einde, zijn liefde voor den Pangéran liet niet toe meerdere toegeeflijkheid;
zijn gevoel van eerbied voor hun geslacht kon hij niet overdragen op een onwaardigen zoon.
Het was beslist: de Regent zoû ontslagen worden
overal waar hy komt en misschien tot een groot man op te groeien, vindt gij wel majoor?
Hy krygt alles wat ik natelaten heb als myn werk is afgeloopen
gaf hem een breedvoerig en geestig verhaal van haar geheel reisje en van de verscheidene ontmoetingen van oude bekenden.
- p het huis bevond zich ook, de dochter van, welke drok bezig was met zich te oefenen
durft voortrekken.  Ik verwonderde mij reeds, dat gij de stoutheid had, hem met haar gelijk te stellen.
Gij moet uw verstand verloren hebben, daar gij u met mij op ééne lijn durft plaatsen, door te zeggen, dat wij ambtgenooten zijn
op een treurigen toon van iemand, die zich in zijne eer getast voelt, als gij dacht dat ik uit het vaandel wilde loo P e lomdat ik die kerels in de gevangenis had willen houden
Zij zetten zich neder, en de juwelier het eerst het woord opvattende, vroeg met een' diepen zucht aan de vertrouwde, of zij reeds bekend was met het overlijden van den prins van Perzië, en of zij daarom weende
O, dat verheugt mij zeer, antwoordde Lewin en, zooals het Dolly toescheen, vertoonde zich terwijl hij dat zeide en haar daarop zwijgend aanzag, op zijn gelaat iets van roerende hulpeloosheid
Sindbad, antwoordde hij, na aan zijnen vorst te hebben doen opmerken, dat hij moest vreezen alleen op beschuldiging van eene schoonmoeder tot eene daad over te gaan, waarover hij welligt later groot berouw zou gevoelen, vertelde hem deze geschiedenis
Neen, hij begint weer te bidden.
Ja toch, hij buigt tot op de steenen;
De diaken ontving een billet van drie roebel, dat ongemerkt in zijn mouw gleed
Zij vertrokken dus derwaarts, in de hoop er mij te zullen aantreffen, en van daar naar Moussoul mede te nemen.
Ik bleef op deze wijze na hun vertrek in Caïro achter, en hield mij daar gedurende drie jaren op
Breede schaduw aan den voet der duinen Als een sluier, langs een vrouwewang;
Vogelliederen in de duistre kruinen, Van de popels, onafzienbaar lang.
En uw stemmen, blonde meisjes, bruinen, Keuvelende over
maar zij is over dit alles heengekomen, en zij weet nu de wereld op te vatten zooals die is, zonder er van te vragen wat deze niet geven kan.
Ik geloof dat daarin het geheim ligt van hare opgewektheid en blijmoedigheid, en ik zal trachten exempel te nemen aan haar
maar, als men bij eene Mevrouw van dat aanzien hier, te Delft of te Amsterdam kwam, geloof ik niet, dat Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager men zoo minzaam en gul zon ontvangen worden.
Door hare gulle vriendelijkheid en zeeuwsche rondheid verdrijft zij oogenblikkelijk allen schroom
Ze is plotseling in mij ontgloeid, ontvlamd als een vuur, en ik voel, dat het mij verteert, maar.
Op hetzelfde oogenblik, dat zij er binnen trad, kwam ook Wronsky's knecht, die met zijn lang uitgekamde bakkebaarden er uitzag als een kamerheer of procureur-generaal
De vloed, zeide de moordenaar, terwijl hij van het venster terugtrad, de vloed was aan het opkomen, toen ik hier kwam.
Hij hoorde veeleer de muziek harer stem dan den zin harer woorden;
een dier groote tranen, welke de treurige paarlen der ziel zijn, welde langzaam in zijn oog op
Ja.  De berekenende uitdrukking, die den heer Crisparkle zoo verwonderd had, verdween.
Dan verlicht gy mrjn gemoed van eene groote vrees en een zwaren last' zei Jasper.
De hoofdzaak bij het rijden is, kalm te zijn, U moet alle verdrietelijkheden vermijden en zich door niets laten ontstemmen.
All right!  antwoordde Wronsky lachend, sprong in de
als God bestaat, waarom onrecht en ellende, en ons gezag, om welk recht?
O God, mama, welk recht hebben wij te heerschen over anderen, over millioenen?
daar zat de slotenmaker tusschen al die heerlijkheden, het middelpunt, de zon, de bron van warmte, licht en leven in deze huiselijke wereld.
maar terwijl het schip op de zelfde hoogte bleef kruisen, ging de kapitein met de sloep, niet ver van de haven, aan land, en begaf zich van daar met zes sterke matrozen naar den tuin van
Dat Wijnands mij niet afhaalde, was buiten zijne schuld, daar hij in zijn ambt eene vergadering moest bijwonen, zooals de knecht, die van zijnentwege kwam, mij vertelde;
maar dat Emma zich niet had kunnen excuseeren van een avondpartijtje bij vervelende dames, dat viel mij wel wat moeilijk aan te nemen
Hij kwam er over zijnen tijd en er was nog niemand.
Wanneer hij een paar maanden geleden wat te laat kwam, dan vond hij vast zijne negen makkers al op hem wachten.
' zeide hij: 'ja, kijk maar zoo onnoozel niet: borgen is geen kwijtschelden, en wat men dronken doet moet men nuchteren ontgelden.
De Pastoorsche staat al op je te wachten, en die is zoo mak als een bunsing wiens hol men uitdelft
Hij trok een vouwstoeltje bij, en vroeg den kapitein naar diens vrouw en de kinderen.
In een oogopslag kon hij zien, dat aan den welstand der familie niets ontbrak, maar een commandant van een passagiersboot moet beleefd zijn
die alleen deze uitgave in handen nemen, bij het lezen onopgemerkt blijven en zelfs niet worden vermoed;
maar die het der moeite waardig mocht achten haar met de vorige te vergelijken, zal ze, zoo hij hoopt, niet onbelangrijk vinden
Het gevolg hiervan was echter, dat de oorden, waarover wij heen togen, al onduidelijker en onduidelijker werden, zoodat er weinig van hetgeen zich aan de oppervlakte bevond, meer afzonderlijk herkenbaar was
Niettegenstaande het beklag van Reynhove en van Weinstübe, dat de dames hen zoo spoedig weder verlaten wilden, begon Lodewijk, die misschien in zijn hart wel van ons ontslagen wenschte te zijn, bereids klarigheid te maken om den steven te wenden, toen Henriëtte hem een vraag deed, welke, hoe onschuldig ook, de gewichtigste gevolgen had
wier voorkomen meer dan gewoonlijk de aandacht trekt.
Eene van deze is een fatsoenlijk gekleede mulattin, van tusschen de veertig en vijftig jaren, met zachte oogen en innemende trekken
De Leliaren hadden ongemene pogingen tot de versiering der stad aangewend;
zij konden hierdoor hun nieuwe Vorst behagen en zijn gunst verkrijgen.
Al de ambachtsgezellen waren tot het oprichten van praalbogen gebruikt geweest: geld was er niet gespaard, de rijkste stoffen waren uit de winkels gehaald en voor de gevels
zeide zij koud.  Ik zeg nooit iets waarover ik berouw zoû moeten hebben.
Maar ik kan het toch niet helpen, dat ze tegenwoordig in Den Haag zooveel kwaad van ons allen praten.
!  En zich opwindende, nerveus en nijdig, wilde zij huilen gaan, om Constance, die zoo onaangenaam was, nu eens goed te doen voelen, Louis Couperus, De boeken der kleine zielen dat niet alleen zij
Je weet te goed, dat ik niet trotsch ben: en in de Sociëteit van Marlheim ga ik dagelijks om met allerlei slag van volk, dikwijls van minder allooi dan die hier samenkomen.
Maar hier is mijn pozitie verschillend: men is gewoon in mij den toekomstigen Heer te beschouwen, en dat noodzaakt mij, zelfs tegen mijn zin, mijn afstand te houden
haar ziel verlangde maar een ziel, maar haar mond naar een zoen, haar armen naar hèm, éenmaal haar man, en zich omwentelend in hare kussens, vroeg zij, uit het diepst van zich zelve, wringend de handen
een barbaarsch geschater aan.
Tom was nu overeind gekomen en stond rechtop en zonder het hoofd te buigen voor zijnen meester
terwijl hij de schouders ophaalde, alsof op klaarlichten dag deze vraag besproken werd, onder het lommer van een moerbezieboom, bij het genot van de een of andere lekkernij
die den Utrechtschen Vredehandel gevolgd, en meestal jaren van vrede voor ons Vaderland geweest zijn, tevens juist die waren, in welke de volksgeest der Nederlanderen zoodanig is verdoofd geraakt, dat het volk weinig van den voorvaderlijken veerkrachtigen aard had overgehouden
Moet ik dan de lieveling myner ziel uit myn hart weeren?
Dalecarliërs te spreken, maar wat was dat, in vergelijking van het thuis te vertellen?
Al zou Klement ook in het armhuis terecht komen, toch zou dat nu zoo akelig niet meer zijn
Dochzg maakten er zich af met de woorden: WS zjjn bl£j dat gii beter zijt, mjjnheer.
waarin in het geheel geene opheldering lag
Mevrouw Palmer deed van haar kant, in haar onveranderlijke en welgezinde opgeruimdheid, al wat zij kon, om hen te doen gevoelen, dat zij hier welkom waren.
Haar oprechte hartelijkheid vergoedde ruimschoots de onnadenkendheid en het gebrek aan tact, die haar dikwijls deden te kort schieten in uiterlijke
Om mij zijn weigering te verklaren, zeide hij: ik houd van dat kind en hij van mij;
het leven dat hij bij mij leidt is hem van meer nut dan de dienstbaarheid waarin hij
Het landschap wordt grootsch, de plantengroei weelderig.
Boven ondoordringbaar kreupelhout, meest gevormd door struiken met allerlei bessen, verrijzen reuzenboomen, waarvan de takken, zoowel als de stammen omkleed zijn met mos- en
Maar als gij mij hier vermoordt, zal het geregt mij wreken,' huilde de rillende man.
De heer RAALTE, die inzag, dat in alle gevallen zijn huid voorloopig nog niet gelooid zou worden en daarenboven begreep, dat tegenstand hier niets baatte, kwam geheel tot zijne positieven
Bertha bleek niet van plan te zijn zoo spoedig haar onderwerp te laten varen.
Als had zij zijn stuggen toon niet begrepen, ging zij voort: 'Met levendige kleuren heeft hij ons uw wanhoop geschilderd.
Hoewel het uur reeds lang was aangebroken, waarop de zon opging, werd het toch niets lichter om ons heen.
Eindelijk brak in het oosten een witte streep door de duisternis
oo wandelde dan ook op het gestelde uur een talrijke en vrij bonte mengeling binnen van heeren en dames, boeren en boerinnen, ambachtslieden en daglooners, en vooral kinderen bij de vleet: meest allen in t ondagspak uitgedost
Indien ooit eene geschiedenis waardig is geweest, in gouden letteren beschreven te worden, zoo is het deze van den gebogchelde.
Op zulk eenen zoo weinig betamenden uitroep zag ieder den barbier voor een' spotvogel aan
zijn eigenaardige guitenstreken, waarvan de haat tegen den vreedzamen burger den grond legt;
hij heeft eigenaardige leenspreuken: dood zijn, noemt hij paardebloemen bij den wortel opeten
Gestadig vervuld van Johan's brieven was zij schrikachtig geworden, als een onverwacht geslagen paard, en zij vreesde ook nu weer vagelijk iets van Johan.
Maar zoo merkwaardig dat het haar aanvankelijk meer boeide dan kwetste, eer zij den droevigen zin er van verstond
en dat vadereene grove stem heeft, maar nooit eene booze stem als zij tegen mij klinkt.
Zoo groei ik op, en langzamerhand bent vader mij te vertrouwen en neemt mij tot gezelschap mede
ls,' hernam, 'het estand ten einde is, en panje vernieuwt zijne vijandelijkheden, zoo het dan wezen mogt, dat de jonge anschap te velde moest, dan,, heb ik dezen vaderlandschen kop veil, om te strijden tegen het nageslacht van hun
Italië was goedkoop.  Meer schreef zij niet.
Zij scheidde zich van hare familie af, in den geest, en in het leven.
Zij had geene sympathie bij hen allen ontmoet tijdens haar treurig huwelijk
Gij hebt gelijk, Signore!
ik ducht, dat gij mij niet begrijpen wilt, maar ik zal het u dan vlak uit zeggen
Als hij — ik bedoel natuurlijk de persoon die mij het hof komt maken als de tijd dür is, lieve — zulk een slag van een mensch is, kan hij zich de moeite besparen
Welk een vreeselijke harstocht is het spel toch!
Neen, ik heb mij niet verveeld.
Ik heb het reeds lang verleerd mij te vervelen.
Stiwa is hier geweest met Lewin
Slechts langzaam kwamen wij vooruit en met moeite;
half blind, door-en-door nat en verstijfd;
ofschoon wij reeds geruimen tijd in het bosch waren, vonden wij nergens eenige beschutting, daar de weg geheel aan den wind was blootgesteld
terwijl Aylva vruchteloos het zwijgen poogde op te leggen, was het Adeelen, die de beide partijen tot stilte wist te brengen.
Met vastberadenheid sprong hij van zijn zitplaats op, en tusschen beiden
niet tegenwoordig zijn.  Ook met zachtheid kon ik echter op dien stijfkop niets winnen.
Daar gij volstrekt niet ten mijnent wilt komen, hernam hij, zoo zult gij het voor lief moeten nemen, dat ik met u ga.
De voorraad, dien gij mij hebt gegeven, zal ik naar mijne woning brengen
wederkeerig verdacht hield, en wel van het koesteren van den geheimen wensch om zijn pupil aan aurits verbonden te zien.
ij zag tevens in, dat, dewijl hij aan renkelaer geen verantwoording schuldig was, het ook niet kon te pas komen zich jegens hem te rechtvaardigen
want hij was nog een man van de wereld, en hij was niet weinig ingenomen met de complimenten, welke de gouvernante hem onophoudelijk maakte over zijn vaardigheid
Hij liep naar het paleis en liet zich bij den sultan van Egypte aandienen, aan wien hij, tot groot vermaak van dien vorst, zuchtende zijn beklag deed over de behandeling, welke hij van den geest had ondergaan
Het is zoo vreemd niet, dat iemand zich verwondert, dat gij van avond nog verder wilt.
Zoo iets zal u zeker wel meer gevraagd zijn, al was het weer beter
de poort ligt dus van hier af ook oost!
Het noorden ligt nu voor me en hier aan mijne linkerhand is het westen!
Ik zal mijnen vinger eens nat maken en in de hoogte steken
Maar nog waren de zeelui vol van zijn beruchte en stoutmoedige daden en nog dikwijls werden zijn slimme streken opgehaald, en er werd om gelachen ook.
Hier in Salé leefde zijn herinnering nog voort, niet alleen door die verhalen, maar vooral omdat van zijn schepelingen menigeen zijn voorbeeld gevolgd had
Toch was de aanwijzing duidelijk genoeg om zich te overtuigen, dat de arbeiders, die aan de overstrooming ontsnapt waren, zich in een van de drie zijgangen der oude werken bevonden
Tom was, gelijk men wel denken kan, niet gestemd om in het vermaak te deelen.
Hij zette dus zijn koffer zoover mogelijk van de luidruchtige groep, ging er op zitten en liet zijn hoofd tegen den muur leunen
Zfln'e vette vingers bleven weemoedig en liefderp om den hals van de flesch dralen en gaven hem tot afscheid een hartelijk drukje
het glijden dier wolken naar verre sferen: vage luchtschijnsels van eindelooze verandering, transparante ongedurigheden, lichaamloosheden, die zichtbaar zijn
Zoodra zij ontwaakt, zal zij den brief hebben.
Marius had met de zending van dien brief een dubbel oogmerk gehad: Cosette vaarwel te zeggen en Gavroche te redden
en zweren, dat hij de dief is.
Nu is het de vraag: hebben deze mannen de waarheid bezworen, en, is dit het geval niet, in welk eene situatie hebben zij zich dan gebracht
Hoe gaat het met juffrouw Fibbitspn vandaag?
zei de meester, naar een andere oude vrouw kijkend, die in een grooten leunstoel bij het vuur zat
en dit zeggende verliet hij, onder een daverend gejuich, het tooneel.
Nauwelijks was hij achter de coulissen, of Sir Godfrey kwam hem weer opzoeken, daar hij misschien vreesde, dat Grimaldi zijne bedreiging betreffende de doos vervullen zou
HOOFDSTUK XL VI.  Waarin Cherry vrijt, juffrouw Gamp thee schenkt, Jonas zich kwaad maakt, en Chuffey zich zonderling aanstelt
steeds las hij in het boek van haar hart het eerste blad, dat voor hem werd opengeslagen, weinig denkende wat de andere bladen inhielden
ik u eerst deze paar regels te moeten schrijven, en blijf steeds gaarne, u van harte alle goeds wenschend, uwe vriendin en zuster Lucy Ferrars.
Aldoor ging de tocht naar boven, en hoe hooger ze kwamen, hoe dunner het bosch werd.
Eindelijk reden ze over een bijna kalen bergrug, waar de proost naar alle kanten kon uitzien
Ik kende hem in het geheel niet.
Ik had wel dikwijls van hem gehoord, maar hem nooit gezien.
Ik bracht hem naar juffrouw Rudge, en zoodra zij hem zag, kwam het uit wie hij was
en het heele leven zelve: omdat niets uitstond met scherpe lijnen, als een marmeren beeld.
Het Absolute, hij nam het nu aan, in de verste en lichtste toekomst.
Maar dàt Louis Couperus, Metamorfoze was geen troost voor nu dadelijk
Ik verhaalde haar daarop, met alle opregtheid, door welken zamenloop van rampen zij den zoon eens grooten konings voor zich zag, en door welk toeval ik zoo gelukkig was geworden hare prachtige, maar toch waarschijnlijk vervelende gevangenis te ontdekken
en Thénardier een plan ter ontvluchting beraamd, hoewel Thénardier buiten allen toegang opgesloten was.
Babet had dienzelfden dag de zaak voor zijn rekening genomen, zooals men uit het verhaal van Montparnasse aan Gavroche gezien heeft
Hij dwarrelde door de kamer, heel lief en heel omslachtig
Winkle zeer spraakzaam, en alien waren zeer gelukkig.
,' sprak Schout Gerrit dezen ras en fluisterend toe, 'houd ons niet op met sermoenen!
die man hoort tot de Roomsche kerk, ze zouden toch geen vat op hem hebben;
en wat mij belangt, ik ga alle Zondagen ter kerk, als een magistraat past, die het exempel moet geven
riep juffrouw Wozenham verachtelijk op den kleuter neerziende, dat is zeker geen straatjongen, wel neen!
teruggestooten door haar kleur en versteend tegenover haar steenen gezicht.
Nooit maakte ze meer een toespeling op mogelijke veranderingen in ons leven;
maar ik besefte toch wel, dat haar opgesloten ergernis niet alleen mijn gemis aan vrienden en kennissen, mijn isolement in de
Onmetelijke, in de psalmen Wijsheid en Waarheid, in het evangelie van Johannes Licht, in het boek der koningen Heer, in het tweede boek van Mozes Voorzienigheid, in het derde Heiligheid
Zooals gij begrijpt, gaf zoo'n publieke calamiteit in een huis als dit, vrij wat vermeerdering van drukte en aanloop.
Mijnheer was na korte uren van rust opnieuw in de weer;
er moest van uit de residentie voorzien worden in den eersten nood der geteisterde stad
Zij ging, langzaam, hoog, statig, beleedigd, zoo als Harold Dercksz zich haar moeder herinnerde na gesprekken de deur te zijn uitgegaan.
Een verwijtende teederheid kwam in hem, hij had haar bijna weêrhouden.
maar toch hopen wij u zoo te recepiëren, dat gij geen berouw zult voelen opwellen, onder onze dakgebindten een oogenblik te hebben vertoefd.
Gij zult, zoo hopen wij, uw veelgeaehten en edelaardigen vader verzoeken, mede te komen
eetje dat niet? ' vroeg ettemie, zich over de onkunde van den onker meer verwonderd veinzende dan zij inderdaad was: 'wel, dat is toch nog al een bekende zaak: en het recept kan ik u geven: het luidt, of het uit altje e zuinige keukenmeid gekopiëerd was
Holmes liep spoedig met een kussen naar hem toe om zijn hoofd te steunen, en ik greep de brandewijnflesch om zijn lippen nat te maken.
Het breede, witte gelaat was doorploegd met lijnen, die van zorg spraken, de opgezwollen oogleden zagen er loodkleurig uit
want, hoewel zij geen berouw gevoelde over haar poging om het huis te verlaten, zoo zag zij zelve in, dat deze handelwijs den schijn had van ondankbaarheid tegen haar gastheer
als de moordenaar in dat hol schuilt, zal hij uit mijne revolver zijn verdiende loon ontvangen
Ik ben het immers geheel met je eens!
zeide Stipan vroolijk en oprecht, hoewel hij gevoelde, dat Lewin ook hem onder diegenen telde, die voor twintig kopeken te koop waren
en bij het nogmaals herlezen van hetzelve, begonnen, bij de eenvoudige, maar welmeenende uitdrukking: 'Wat doet een moeder niet voor haar kind - zijne oogen zoodanig te schemeren, en de letteren, te dansen, dat hij niet verder kon voortgaan
Zie nu of uwe pistolen in orde zijn, Jim, zeide George, en pas met mij op de engte.
het bosch is zeer voordeelig verkocht, zoo zelfs, dat ik vrees, dat hij zich nog zal terug trekken.
Timmerhout levert het in het geheel niet op, alleen brandhout
had naauwelijks deze woorden van gehoord, of, overtuigd van het pligtmatige der vergeeflijkheid, en ziende, hoe zij waarlijk, door haar vorig gezegde, den jongeling diep gegriefd had, dat zij ook met eene haar anders ongewone fierheid had uitgesproken, zeide zij
werd zij eene kalmte gewaar, welke haar in staat stelde, om bedaardelijk na te gaan, wat toch de reden van hare verbijstering geweest was.
En zonder het nu voor zich zelve te ontveinzen, ontdekte zij, dat het de allezins vriendelijke bejegening van den jeugdigen HELLEMANS geweest was, die grooter
GERECHTSDIENAAR.  Mynheer de rechter, daar is de man die Barbertje vermoord heeft
t Is wat moois,' zei hij op zijn beurt de brieven op tafel werpend, nadat hij ze had gelezen t Is wat moois En jij gelooft daaraan' Zij keek hem onverschrokken in het gezicht met diezelfde vaste blik, die Betsy de ogen had doen neerslaan
Waarom niet?  ik vond het een zeer aangenaam tijdverdrijf.
Ik moet erkennen, dat in dit opzicht de Duitschers ons ver vooruit zijn.
- Ik vrees, dat ik al te familiaar ben geweest, sprak Dorothea schuchter en vestigde weder een onderworpen blik op Botwater
De vrouw zat met verbaasd gezicht als ineengezegen op de het dichtst bij den haard staande krib.
Ik, een Christen, opgevoed in het geloof, bevoorrecht met de weldaden van het Christendom, zonder er het rechte besef van te hebben gehad
en maakte de anderen opmerkzaam, dat Lord George Gordon, die onder de galerij zat, eene blauwe kokarde, de leus der muiters, op zijn hoed droeg
ij kan nu van zijn post, en van een stuivertje gelds, dat hij bovendien bezit, ordentelijk leven;
doch trouwt hij een jonge vrouw zonder fortuin, dan zou, bij de kans die hij loopt van zijn gezin te zien vermeerderen, zijn pozitie wel eens minder gunstig kunnen worden
Zijn geheel gelaat drukte deze enkele gedachte uit: Waartoe dient het?
Zijn oog was thans dof, zonder glans.
Ook de traan was opgedroogd en verzamelde zich niet meer in zijn ooghoek
Ik heb zijne vrijheid verdiend, door mij te oefenen in het schieten!
Waar was de man en waarom kwam hij niet terug?
In het holste van den nacht kwam de weerklank van deze zijne woorden, die over dag de Hemel weet hoe ver weggevlogen waren
Met den sleutel, die aan een haak hing, maakte hij de deur open en ging zijn vriend met licht voor.
'Eenvoudig maar netjes' zeide Fokke, en die loftuiting was verdiend.
een ijzeren ledekant, een bruine latafel met koperen knoppen die een paar vazen met papieren bloemen droeg
En wat lady Jane betreft, aan wie, zooals we reeds opmerkten, de heer Pitt Crawley zijn liefde had geschonken, zij was lief, blozend, stil en verlegen
Ik vergenoegde mij dus met te antwoorden: uw Heer vader zal u voorzeker wel zelf willen mededeelen, op welke wijze hij zich een eeuwige aanspraak op mijn dankerkentenis verworven heeft.
hernam zij, na eenige oogenblikken zwijgens, waarschijnlijk bespeurende, dat ik niet genegen was, haar verder bescheid te geven
En met-een klopte hy eenige reizen met de vlakke hand op een gedrukt papier, dat hy medegebracht had.
' vroeg Elizabeth, op dien toon van onverschilligheid, welken zy zich in de laatste maanden gewend had aan te nemen
een levendig gebarenspel.  Het gebaar is de versterking der woorden.
Zijn gezicht, een onuitputtelijke verzameling van maskers, maakte grilliger en phantastischer grimassen dan een lap linnen met gaten die in den wind