AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Als hij niet langer kon trekken, viel hij neer en bleef liggen tot de slagen van zweep of knuppel hem weer overeind joegen
afgebroken, aangebouwd.  De employés spraken over het riet dat te velde stond, over suikerprijzen, en de concurrentie die te vreezen was van een nieuw opgerichte fabriek in de buurt.
Hij bleef van schrik en ontzetting als vastgeworteld op zijn plaats.
en, kon hij niet ontdekken, dat dit bij haar eene merkbare vreugde veroorzaakte;
en de gelukwensch daarover was zelfs zoo flaauw, dat hij uit het een en ander een duidelijk bewijs van verkoeling meende te bespeuren in hare genegenheid
dat de Heer Baron uwen vader zoude vermoord hebben, noch zelfs den moord gelast, daarvan is mij nooit iets gebleken, en ik geloof het ook niet:.
waarschijnlijk is dit een bijvoegsel van den gevangenen, om uwen haat tegen Zijn Edelheid aan te vuren
at zal, voegde zij er gloeijende van vreugde bij, wat zal mijn vader wel te vreden zijn, dat ik rins gezien heb, dat hij zelfs tegen mij afzonderlijk gesproken heeft, dat hij zulke uitstekend gunstige gedachten van de nkhuizenaars heeft
dacht ze.  Hij voelt zich gelukkig bij mij;
bij mij alleen is hij zichzelve, wat hij in de wereld niet zijn kan.
Zij liep heel langzaam voort, aandachtig kijkend links en rechts.
Hij voegde zich aan hare zijde.
- U heeft me geslagen, hijgde hij, razend.
Bij deze woorden pakte Squeers, zonder zich aan het jammerlijke geschreeuw van den jongen te storen, dezen beet, en gaf hem een geducht pak slaag;
want hij hield niet op voordat zijn arm niet meer kon.
Zelfs mevrouw Bute Crawley, de vrouw van den dominee, weigerde haar te bezoeken, daar zij nooit een koopmansdochter den voorrang zou gunnen
bleef op dien knop gevestigd, maar kreeg iets onrustigs en drukte hoe langer hoe meer angst uit.
Het klamme zweet brak hem uit en druppelde langs zijn hoofd.
Op een oogenblik maakte hij dat onbeschrijfelijk gebaar van eene wilskracht
Om negen uur kwamen ze mij met z'n allen halen, en zeulden ze me naar binnen.
Ik mocht het lekkerste taartje uitzoeken, en ik kreeg den grootsten kop chocola.
En Pop voedde me en Connie stopte mijn voeten in zoo'n zaligen ijsbeerenzak
die in de mijnen oud waren geworden, en wier woorden gezag hadden.
De ingenieur verwijderde allen, die hem gevolgd waren, uit de gang, en van de werklieden, die een keten hadden gemaakt om de steenkolen weg
en op hen en op de gelaatstrekken der volwassenen, en in de voren van den ouderdom, overal uitkomende, zag men het merk van den Honger
Hij leefde niet slechts met God, hij leefde ook van God;
zijn diep, innig, waarachtig doordringen tot die geestelijke hoogte, waar gemeenschap wordt geoefend met het Heilige Gods, zette hem heen over het aardsche met al zijne groote en kleine behoeften en
Wij in onze genootschappen stellen die gelijk met de Korenbloemen van HUIGENS.
Zelfs zeer vele geven wij den voorrang, om dat die van den laatstgemelden Heer wel eens wat diepzinniger zijn, daar integendeel die van mijnen vriend SCHELTE zich zeer gemakkelijk laten begrijpen
Sinds langer dan een jaar zag Marius in een eenzame laan van het Luxemburg, de laan die langs de borstwering der kweekerij loopt, een man en een zeer jong meisje meestal naast elkander op een bank zitten, en wel aan het eenzaamste einde der laan
De oude jonge juffrouw zal — met blanketsel en al — in het huwelijk treden met den ouden jongen heer en zij zal uit het huis van Veneering trouwen en de
de heldhaftige kamper tegen het lot, die wist wat ontbering was, en die van het zijne mededeelde zoolang hij kon?
wij willen hopen ter eere der menschheid, dat er dankbare harten waren die zijne gedachtenis bewaarden, maar verzekeren kunnen wij het niet
iNu, in alle geval, hernam Wegg, hem nog eens met een zweem van wantrouwen aanziende, t wensch ik u geluk.
De een besteedt zijn fortuin op de eene üianier en de ander op eene andere manier.
Gij gaat het met den huwelijken staat probeeren
daar is de vrouw die ik had moeten trouwen, daar is de schoone Sara, die al de bekoorlijkheden harer sekse bezit, en geen enkele van hare zwakheden.
om het door u begeerde huwelijk voltrokken te zien.
In den laatsten vreeselijken strijd met den geest, is mij een stroom van het helsche vuur, waarmede wij streden, in de keel gevlogen, en ik gevoel, dat het mijne ingewanden heeft aangetast en mij langzaam verteert
Er waren twee mannen, die haar beminden en er was er een, dien zij liefhad;
en gij zult glimlachen, als gij ziet naar dezen armen man, die hier in gekromde houding voor het vuur zit en hij u zegt, dat hij het was, wien haar liefde gold.
ik neem u gevangen in den naam van God, die urnrmjne handen heeft geleverd!
Neen!  al hadtgij dekrachtvan twmtig man nen, vervolgde hij, terwijl de ander worstelde om los te komen
Maar door aldus met u te redeneren, zou ik gevaar loopen zelf een babbelachtige barbier te worden;
ik zwijg dus, en verzoek u, mij spoedig verder te scheren.
Hoe meer haast ik aan den dag legde, hoe minder spoed hij maakte.
Ik was echter nog wel genoeg om des morgens vroeg op te zijn, den vroolijken groet van mijnelieve Ada, die reeds in den tuin was, te beantwoorden en evenlang als gewoonlijk met haar te praten
Paul kerk staan, om door het portier de oranjebloemen op Cosettes hoofd te zien trillen.
Vervolgens kwamen zij te huis in de straat
maar hij zond het receptenboek aan een geneeskundig tijdschrift, waarin het, zoo wij hopen, eerlang, met ophelderende aanteekeningen verrijkt, aan de aandacht van het publiek zal worden aangeboden
en zij had menig lang en eenzaam uur doorgebracht met het maken van toebereidselen.
George stond naast zijn moeder en sloeg haar daarbij gade, zonder er zich in het minst om te bekommeren
Toch, had de dikke keldermeester beter uit de benevelde oogen gekeken, wellicht zou hij zelf dan schenker gebleven zijn, want wel spoorden de lustige zangers hem onophoudelijk tot drinken aan en stond zijn kroes geen oogenblik ledig, maar zelf dronken de minstreels niet zooveel, als het wel
maar toen hij dit gedaan had, voelde hij eene groote verlichting, door het koele linnen tegen zijne wonden.
De vrouw, die door langen omgang met de slachtoffers van woeste
altyd een dichtgeknoopten zwarten rok aan heeft, altijd haast schijnt te hebben, altijd aan de huizen, die hij aandoet, met angst wordt verwacht
verzon hij er op, om ze in dezen ketel te koken;
iederen morgen, voordat hij uitgaat, doet hij het vleesch en de groenten in den pot en sluit het deksel met een hangslot
om mij mlichtingen te geven over u en u te laten weten dat ik in Londen was.
En toen vernam ik dat u hier waart.
Ik geloof dat u hier we I eens aan mij gedacht zult hebben.
waarin hij vrijwillig aanbiedt u van uw woord te ontslaan;
waarin hij zeer grootmoedig hoopt, dat hij eens uwe achting meer waardig zal zijn
Volgens de meening van verscheidene deskundigen, die evenwel door anderen bestreden wordt, zou een terugtocht een algemeene vlucht zijn geworden.
Wellington voegde bij dit centrum een brigade van
Eindelijk schoten me de woorden van mijn moeder Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis ook weer te binnen en onwillekeurig ging ik voor de spiegel staan om me zelf te beschouwen.
Mijn mager gelaat met de fletse, gepukkelde huid, de bleek blauwe oogen, de grijs blonde, sluike haren was beslist.
Ja, Jantje!  antwoordde de jager;
ze zijn nog te druk bezig op de geest.
Je spreekt een waar woord, zei de oppasser van het Berger Bosch, want die was het.
de vlam in het vuur dezer tronken.
Zie, de asch smeult nog, trots de koude.
Is zij niet lauw en behagelijk als de kemenade der koningin
maar zij behooren aan een' koopman, die achtergebleven is.
Ik zelf heb hem gewaarschuwd, en lang op hem gewacht.
Doch daar hij niet kwam opdagen, en de wind gunstig was, verloor ik het geduld, en ging zonder hem onder zeil
Wat is dat! ' riep hij, zich zelf in de rede vallende, en den hoed afnemende om dien te bekijken.
Daarop toonde hij dien Mabelia, met een zegevierenden blik uitroepende: 'Welnu, wat zegt gij?
Dat is goed, want gij hebt vandaag een zeer moeielijk werk gedaan, Cornelis, zeide Gerrit.
Ik stelde Julie zoo'n beetje grommend voor, en ze deed zoo buitengewoon lieftallig, dat doet ze altijd, wanneer ze zich zelf mijlen boven iemand voelt staan.
Ik geloof niet, dat Juffrouw Wijers onder den indruk raakte van haar hooge hakken en haar knoedel valsche krullen, tenminste ze zei nogal flink
Toen ik nu zag, dat het de volstrekte begeerte van den kalif was, betuigde ik bereid te zijn hem te gehoorzamen.
Hij was hiermede zeer ingenomen, en liet mij duizend sequinen geven, om de kosten van de reis te bestrijden
Onder het donker gewelf van hun hol, ontstaan zij voortdurend uit de maatschappelijke doorzijpeling.
alleen dragen zij dezelfde namen en dezelfde lichamen niet meer
Maar Meier wou niet rooken en niet drinken.
John had wel dadelijk aan z'n gezicht gezien, dat het weer iets beroerds gold, en hij zuchtte diep, toen zijn offerten niet werden aangenomen
Er ware zooveel partij te trekken van zijn invloed als bloedverwant, als voogd;
Hoe licht had hij haar kunnen overhalen om deelgenoote te worden van de firma;
wat had men schitterende zaken kunnen doen met zulk eene vermeerdering van kapitaal
Van Brakel zei ook niets, maar blies den rook van zijn sigaar naar den ballon van de lamp met een hoogst eigenwijs gezicht, waarop voor den dokter duidelijk stond te lezen, hoezeer deze den spijker op den kop had geslagen
en niemand zal het van mij verlangen.
Een proces tot scheiding zou een schandaal verwekken, dat mijn vijanden zouden bezigen om mij voor de wereld te belasteren en te vernederen.
lei u daar niet te veel meê,' zeide atoo: ' ettemie is geen vrouw als een andere: zij mocht eens op het vermoeden komen, dat die fraaie protestatie, die je haar gedaan hebt, volstrekt niet gemeend was, en dan zouje, naar ik vrees, je bitter bedrogen zien in je verwachting.
Het gesprek was gedempt, omdat openstonden de tuindeuren;
een paar heeren, die den rezident moesten spreken, liepen in de zijgalerij op en neêr, na hunne namen op een lei geschreven te hebben, die de hoofdoppasser al had binnengebracht.
Met het hoofd op de handen geleund, zat hij zoo een poos en deed een paar maal een poging om te spreken, maar vermocht het niet
Ge weet, dat ik, toen ik trouwde, door mama's opvoeding niet alleen eenvoudig maar bepaald dom was;
Ik weet dat er mannen zijn, die hun vrouwen over hun vroeger leven, inlichten
en die het zonderlinge uitwerksel hadden, dat het kantoortje als een tol begon rond te draaien, terwijl de vloer op eene alleronaangenaamste manier op en neder ging
Och!  riep zijn beleefde client ongeduldig, gij zijt zoo dom als een ezel.
Brass glimlachte, alsof hem een zeer vleiend compliment was gemaakt
Had de graaf mijn bondgenootschap aangenomen, hij zou er beter bij hebben gestaan;
stoot mijne hand niet af, die u den pays biedt, en met gebogen knie nog wel, zooals het een cavalier past, die den vredekus op eene blanke hand hoopt te drukken
toch reeds om het schermen niet te vergeten, waarvan hij een dolle liefhebber was drie bloedige duels gevochten, waarin hij afdoende bewijs van zijn verachting voor den dood leverde
Zerbino, zwart van haar, een witten;
de grijze Dolce was met een blauwen lap getooid
Ons arm verdrukt vaderland heeft onversaagde mannen noodig, om van de kluisters der dwingelandij bevrijd te worden.
Veel is reeds door u gedaan en toch moet nog zoo veel verrigt worden.
Stroomen bloeds zijn vergoten, wij zullen nog veel bloed zien vloeijen
Wij moeten nu in verschillende richtingen uit elkander gaan en elkaar bij den molen weer ontmoeten.
Wie gaat rechts en wie links?
Begint men dan dergelijke relatiën met zich aan elkander voor te stellen bij naam en toenaam?
Hij kent mij als hopman Peter, ik moest hem simpellijk Juliaan noemen;
maar of hij zoo op het doopregister staat ingeschreven, dat's de vraag
Er waren koppen genoeg op van groote spijkers en allerlei andere verhevenheden welke men aan een zware deur opmerkt, maar het een leek al even onschuldig als het andere.
Een oogenblik dacht hij er aan op al die knoppen en verhevenheden te drukken of er aan te trekken, maar hij maande zichzelf tot kalmte aan
zeg mij, vervolgde de verliefde prins, wie is zij toch, die de mannen dwingt haar te beminnen, zonder hun tijd van bedaard overleg te laten.
Heer, antwoordde Ebn Thahar, het is de om hare schoonheid alom bekende
maar wij vinden het dierbaar plekje gronds nu in dezen bewoonbaren staat, en het is onze pligt, om, daar onze voorouders het ten koste van zooveel zweet en bloed behouden hebben, het ook aan onze kinderen, is het mogelijk, in een' nog beteren toestand weder achter te laten
Gij zijt hard voor mij, juffrouw Potterson.
Juffrouw Potterson bleef met samengetrokken wenkbrauwen de courant lezen en sloeg geen acht op hem, totdat hij zei de: Juffirouw Potterson, juffrouw!
e deur van de schuur was gesloten, het raam was vrij hoog van den den grond en nogal smal.
e hebben heel voorzichtig langs de schuur rondgespeurd en toen het spoor weer gevonden.
wat toen nogal geld kostte, en ze hielden allen evenals hun moeder wonderbaarlijk veel van hun 'oome'.
Het lijdt dus geen twijfel, of het was zooals Jillessen zeide, dat de groote van Daveren gemeenzaam met hem over den nieuwen dominee had gesproken
zij waren te nieuwsgierig, en wanneer de nieuwsgierigheid bevredigd was, stelden zij geen belang meer in wat vroeger hun genegenheid opwekte.
Kees van den Broek had zijn Corrie lief gehad met vereering van haar geheele persoon, met vergoelijking harer gebreken
want hij kon niet gelooven, dat Nathaniel zich zooveel zou durven aanmatigen.
Hoe groot was dan ook zijn verontwaardiging, toen de arme man antwoordde: Ja, dat is waar, mijnheer Lobbs, ik kwam om uw dochter
en onder zulke dringende omstandigheden als niet dikwijls voorkomen.
Als ooit uitstel gevaarlijk was, is het dat nu;
en als gij ooit niet in staat zoudt zijn om het u zelven te vergeven
Daar zat vader altoos te werken, zegt moes, en nu zit zij er zelve soms uren lang alleen, en kijkt naar buiten, en als de kinderen op den dijk haar zien, dan juichen zij en zwaaien met hun wapperende zakdoeken
je moogt mijn antwoord op den voorslag van mijn pleegvader an irik gerust lezen: ik moest het nog aan ominee toonen, om te weten of er geen fouten in waren;
' aurits nam werktuiglijk den brief aan en liet er bijna even werktuiglijk zijn oogen
Men weet soms niet, waartoe iemand komt, die in het nauw zit
en de majoor trok aan het andere eind en, zooals te verwachten was, hij trok het hardst want de vrouw liet den stok los en pof, daar buitelde majoor Zoetjes in al zijn vreeselijkheid hals over hoofd van het bordes af onder de
Maar hoe is het mogelijk honderd sous daags te verdienen?
Welaan, zeide zij, verkoopen wij het overige.
ongemerkt stak ik mijn arm naar buiten en draaide met mijn rechterhand den knop om, maar hield het portier tegen.
En als ze dan tegen den middag de hulpbenden zien komen, dan.
Dan zien ze dat het maar een handvol volks is en krijgen we de poppen aan het dansen.
Maar het was eeninvalvan hem geweest, dat het vertrek onbewoond zou blijven, dat het heilig in denzelfden staat zou worden bewaard, en dat men de stem van zjjne oude vriendin niet meer hooren zou.
Toen vroeg de vader weer: Waar is toch mijn zoon?
Och, zei de moeder, hij is naar buiten naar zijn moeder's oom, daar wou hij een poosje blijven.
Wat moet hij daar doen, hij heeft mij niet eens goeden dag gezegd
niets dan twist en verwarring, en gij zult van dat alles pijnlijk den weerschok voelen als gij u daarin begeeft.
' 'Een huis, dat tegen zich zelf is verdeeld, kan niet bestaan, staat er geschreven, en het wordt ook hier weer bewaarheid.
lieve, rijke, lief hebbende ouders, die je alles geven, waar je om vraagt;
en hun liefde, die kostbaarder is dan alles!
Mijn arme vader kon mij niets geven
e hand werd aan het werk geslagen, de zaak breed opgezet.
e ederlandsche andelmaatschappij bood krachtige hulp.
et gebouw werd uit ruime beurs gesticht, en toen het gereed was, werd het feestelijk ingewijd
Bertha van Arkel stond te midden van hare getrouwe dienaren en wierp een fieren blik op Heer Aloud, die hare komst met een spottend lachen begroette.
Zij wilde geen vrees toonen, noch voor hare vijanden, noch voor den schandelijken dood, die haar misschien wachtte
' eteen scheurde zij het zegel los, en bevende van blijdschap liep zij den brief over.
' an daag drie weken, zeide zij met eene onuitsprekelijke vreugde;
' vroeg MOM, die zich weder maar half te vreden en met blijkbare ongerustheid in eenen stoel had
Nu, mompelde de jood, terwijl hij aan de deur klopte, wanneer er iets achter steekt dan krijg ik het uit jou, meisje, hoe geslepen gij ook wezen moogt
Het groote gebouw van het postkantoor was geen plaats bijzonder geschikt om brieven te lezen.
Wij zochten daarom een gang op in eene naburige straat
Zij komen terug als overwinnaars en met roem beladen.
' 'O, wat dat betreft: Louis is mijn eenige broer, maar wanneer ze niet als overwinnaars konden terugkeeren, zag ik hem er liever sneuvelen
Daar hebt gy nu de geheele onschuldige conspiratie!
Schryf per omgaande terug, lieve zuster, ofgijerdeelaan neemt
Amy was zeer gesticht door John's eerbiedige aanbidding en over de waardigheid, waarmee Meta zich die liet welgevallen;
Bets zat hem in de verte glimlachend aan te staren, terwijl mijnheer en mevrouw March met zooveel blijde tevredenheid op het jonge paar neerzagen, dat Tante March blijkbaar gelijk had met hen zoo onverstandig als een paar zuigelingen te noemen
Maar veilig had hij op het kantoor kunnen blijven, want aan het huis van den Heer WYNSTOK gekomen, vond hij dien van huis, doch dat voor hem grievender was, ook zijne dochter ANTJE was een goed vriendinnetje gaan bezoeken, en niemand was 'er te huis dan de oude Juffrouw
en haar weer aangestoken had, nam zij een grooten ketel, ging weder naar den hof, en vulde hem met olie uit den zak.
Hoewel voor Helding een bed in een afzonderlijk vertrek gereedgemaakt was, verkoos hij, gelijk niet te verwonderen was, den nacht in de ziekekamer door te brengen.
Wat mij betreft, ik begaf mij met Pulver, nadat wij het avondeten gebruikt hadden, in de ons aangewezen slaapkamer, waar wij ons in twee tegenover elkander geplaatste bedsteden ter ruste schikten
Volbreng, wat gij zoo goed bedacht hebt.
Wij hebben toch slechts den dood van den prins van Perzië bekend te maken, die bijna gelijk met Schemselnihar gestorven is, en geheel Bagdad zal den kalif smeeken
terwijl mevrouw Sparsit de voorzorg nam van haar tafeltje met al wat er op stond in eene kast te bergen, en zich toen naar boven haastte
Ze waren ook prachtig gekleed, maar lang zoo sierlijk niet als de mannen.
Dit alles hier was immers precies als in de boeken met oude sagen, die Moeder een enkelen keer uit de kist haalde, om hem te laten zien
ging zelve voor de piano zitten en attaqueerde een wals van Strauss, die de voeten van een dode in beweging zou gebracht hebben Er werd haastig opgestaan;
de dames wiegelend op haar heupen, het hoofd achterover
en zonk in de armen van mevrouw Lewis.
Terwijl dit in de huiskamer plaats greep, was Grimaldi vol vuur op het tooneel, want wetende dat
slapferment!  Kon ik het gebeteren, dat die weerlichtsche knaap juist van daag weêrom zou komen.
Ik had hem liever onderweg afgewacht en aan hondert piesjes gehakt, dan dat ik zoo gelogenstraft ware geworden
DE WALL en RAALTE zagen er al zeer naar uit;
zij zuchtten beiden, hetgeen toevallig voor het geoefend oor het effect van een terts maakte.
EDUARD zag het leelijke figuur, dat zijn heldhaftige oom maakte, en kon niet nalaten hem toe te voegen: 'Houd u toch goed, zij zullen u uitlagchen
Mevrouw Rokesmith.  wilde haar echtgenoot beginnen, toen de heer inspecteur, die woorden als eene introductie opvattende, zeide: Zeer gelukkig, dat ik de eer heb, en beleefd boog
God!  Was het een geestverschijning, die zich daar uit de armen van den doctor losrukte en met een luiden kreet, wuivend met beide handen, in hare armen zonk
den schelm ter neder, die ons verraden heeft,' riep de serjeant, terwijl hij woedend een pistool op BOUKE loste.
' riep BOUKE, terwijl hij met een' geduchten slag den serjeant helm en
Therese daarentegen was aan de poort, met ongepoeierd haar, dat in verwarde lokken neerviel toen de kap van haar mantel afgleed;
hare lippen openden zich tot een ademloos wel-
En hij zette de boeken weêr weg, vol treurigheid, omdat hij zoo geworden was.
Zoû het zoo moeten voortgaan: zoû alle moois in hem moeten verwelken, omdat zijn ziel een dorre grond bleek
heel veel later eerst en onder de treurigste omstandigheden, maar die ik wel vertellen zal als mijn verhaal zoover is.
Den anderen dag schreef mijn meester muziek voor mij
Lieve menschen,' zeide VAN DUIN, toen zij een eind waren doorgereden.
Juist dit, zeide SCRIVERIUS, juist dit is het grootst voorregt dier kunst, welker weerga in nuttigheid niet bestaat, en daarom heb ik in mijnen Lauwerkrans van de Drukpers en de Inkt sprekende, met regt mogen zeggen
is, het als eene gewone handelszaak te beschouwen, en die zaak is nu afgehandeld.
Gij hebt mij een grooten dienst, een zeer grooten dienst bewezen en ik heb er voor betaald.
Jo opende den brief en begon te lachen, want de eerste woorden, die ze zag, waren: Mejuffrouw March, Waarde, jonge Vriendin.
onwillig en boos en zijn glimlach dadelijk verglommen was om zijn baard en de vermaakte glans dadelijk vermatte in zijn grauwblauw oog, gluipten zij weldra terug
met het schild van die Kamer gereed, om de overige te verwelkomen, terwijl 'er een aangenaam muzijk gemaakt werd.
De Broeders van de naburige kamer van Nootdorp gingen vooraf, dragende hun schild;
aan Wijnands had zij zoo weinig, en het viel haar zoo mee, dat ik niet somber en zenuwachtig was, en als ik mij maar voorloopig met het kleine logeerkamertje wilde behelpen, dan kon ik later, als de Indische logés vertrokken waren
als hij BLOMMESTEYN zag, wierp hij palet en penseel neder, en verwelkomde hem zoo vriendelijk, als of zij twintig jaren kennissen geweest waren: en nadat hij de vrouw, die hij voor BLOMMESTEYN den naam zijner huisvrouw dragen deed, vaarwel gekust had, met bijvoeging
kon niet laten te lachen, toen hij zag, hoe alles geruit was.
Maar toen de wilde ganzen hem hoorden lachen, riepen ze als bestraffend: Vruchtbaar en goed land!
Het voorhoofd van den Heer van Treslong fronselde zich en hij zag de Gravin vragende aan.
Deze bede is hoogst billijk, zeide de Gravin: en ik verwacht, dat niemand der aanwezigen zich tegen hare vervulling verzetten zal
welke reden hebt gij, om u boos te maken?
Weet gij wel, dat niet alle barbiers aan mij gelijk zijn, en dat gij, om er zoo eene te vinden, hem eerst zoudt moeten maken.
Gij hebt slechts naar een' barbier gevraagd, en in mij hebt gij gevonden den besten barbier
Je zult beleven, dat hij me nog eens zandruiter maakt.
De transportaannemer blijft bij zijn bod van zeven honderd vijftig.
Hij wierp zich voor mij neer, evenals voor Allah zijn God.
Nu zijn zij begraven: er staat een piramide van zand boven hen allen.
Als ik deze eenmaal wegblaas, dan zal de zon de beenderen doen verbleeken;
dan kunnen de reizigers zien, dat daar vroeger menschen geweest zijn.
Weinig behoeft gezegd te worden van het hoofd der familie Southdown, Clement William, vierden graaf van Southdown, behalve, dat de graaf zitting in het Parlement kreeg als Lord Wolsey
Was alles bedorven?  Of had veeleer een God het gebed verhoord, waarmee de zuster was ingeslapen, om haar broeder en haar, vroeg of laat, naardat het Hem goeddacht, maar haar niet zonder hem, te brengen in zijnen Hemel
Het schijnt zelfzuchtig, maar inderdaad was het een gevolg van het toeval, dat u dit horloge in handen deed nemen.
hij begon weer complimenteus te worden
want van het oogenblik, toen de stemmen in dat sterfvertrek hadden gezegd: Het is voorbij, was alles om hem heen een dichte nevel geweest, had hij niets gevoeld dan zijne bedwelmende
om zijn astrolabium te krijgen, dan had hij het eene, dan het andere in de handen, tot dat hij eindelijk weder met zijn astrolabium in de hand naar buiten ging, om den juisten tijd van den dag op te nemen, terwijl hij mij half geschoren zitten liet.
Stel je voor, dat het leven voor hen voorbij is, als de kinderen weg zijn.
Stel je voor, dat ze thuis op dezelfde manier naar hem verlangden, als deze oude vrouw naar haar kinderen
Zij vonden dezelve net en zindelijk gebouwd, en zoodanig, dat zij wedijveren mogt met de aanzienlijkste steden van Europa.
Zij bezochten ook de Hoofdkerk in de vijftiende Eeuw gesticht door den bekwamen Bouwmeester
maar Bradley Headstone merkte ook op dat Lize, die haar hoed niet afgezet had, onmiddellijk daarop eenigszins gejaagd voorstelde om samen naar buiten te gaan, wijl het zoo donker werd
snikte zij.  Ik ook, ik hoû veel van je, ik hoû van jullie beiden.
Het verhaal was in een half uur over het geheele regiment bekend en dienzelfden avond schreef mevrouw O'Dowd haar zuster
zag hij de groote zee voor zich.
De zee is altijd een ontzaglijk gezicht, maar als men haar ziet op een volstrekt eenzame plek, met niets dan het dorre duin links en rechts en achter zich
Graaf! ' zeide hij: 'ik weet dat mijn bijzijn u niet behagen kan;
doch ik ben verplicht u over hoogst belangrijke zaken te onderhouden: wees dus zoo goed mij in den tuin voor te gaan, daar wij onverhinderd zullen kunnen spreken
en legde een slot op hunnen mond, of, om eene uitdrukking van die dagen te gebruiken, het liet de tong in den lomberd brengen.
De toegang tot de wallen was wel verboden aan ieder, die niet met de wapenen de stad diende
Van dit laatste artikel had hij altijd een nijdig hoopje liggen, waarop een klein houten maatje lag, dat om zoo te zeggen geen holte had, en de centsmaat, door de Magna- charta bepaald, scheen te moeten vertegenwoordigen
Hij vroeg haar naar den toestand harer meesteres.
Vertel mij eerst, hoe het den prins van Perzië gaat, antwoordde zij, want de omstandigheden, waarin hij zich bij uw vertrek bevond, hebben mij veel onrust gebaard
dat je dien krijgt, zei de jongen, die erg in zijn schik was, omdat hij de gans had gered.
Hij hield maar aldoor den vossestaart stijf vast, en zwaaide daarmeê naar den anderen kant, als de vos hem probeerde te vangen
de kijkende menigte, achter de grenadiers, zag nieuwsgierig naar het even schitterende der mooie dames door de glazen der equipages heen.
Die van de hertogin van Yemena was het allerlaatst
Zij zag, hoe allen, zelfs Henk en Betsy haar opnamen, van het hoofd tot de voeten, als getroffen door den rijken eenvoud van haar toilet, en zij glimlachte, toen Jeanne haar van dokter Reijers goede hoop sprak, het tobbende vrouwtje in den triumf en den glans harer schitterende bevalligheid toe
De plaats Saint Bernard was niet volkomen meer afgescheiden van de plaatsen Charlemagne en Saint Louis.
met andere woorden, bruggen en trappen, die naar de vrijheid konden voeren
ze hief het hoofd op en zag Sigurd diep in de oogen: Het kan mij niet schelen, van wat voor stam Jan is, zei ze.
Aanstaanden Vrijdag gaan we naar den dominé en zullen aanteekenen
- Ik kan niet vooruit voorspellen wât je in werkelijkheid doen zult.
Want.  ik heb toch niets anders gedaan dan de bevelen van een meester op te volgen, dien ik vereer zooals ik geen mensch ter wereld vereer
In de Santee die gij drinken gaat, stem ik van harten meê in;
maar ik zet mijn mond niet aan den beker der bedwelming,' antwoordde Bastiaan stroef.
Ik verwed mijn ringkraag tegen een ouden spijker, dat wij hem zullen zien opdagen, eer je een Onze Vader bidden
dat u voor een vriend, voor een eerlyk man hieldt, laat my gaan, en ik zal u alles vergeven.
Zij glimlachte om dat aanstaand geluk, hoe gebroken en loom zij zich gevoelde ook.
na dien slapeloozen nacht van wind.
Zij lag op den rieten stoel, toen
Maar toen zij na deze treurige vier-en-twintig uren Jean Valjean wederzag, slaakte zij zulk een vreugdekreet, dat een opmerker, die hem gehoord had, in dien kreet de redding uit een afgrond zou vermoed hebben
Ik wilde nog eens even met je praten, zeide Dolly.
Waarover?  vroeg Kitty snel, terwijl zij het hoofd verschrikt ophief.
Waar anders over, als over je kommer
open te laten, en of hij niet vreesde, dat in een zoo slecht bewaakt huis eens een ongeluk zou gebeuren.
De bisschop klopte hem met zachten ernst op den schouder, zeggende: Zoo de Heer het huis niet bewaakt, waken de wachters vergeefs
en gaf haar echtgenoot wijselijk zijn voile vrijheid daarbuiten.
Hij kon uitgaan en thuis komen, wanneer hij verkoos, en zoo dikwijls het hem behaagde buitenshuis eten
Het gezicht hiervan houdt de ziel soms genoegzaam bezig en ontslaat haar bijna van het denken.
Het zien van duizenden dingen voor de eerste en de laatste maal, maakt gewis een erstigen en krachtigen indruk
oude man zeide niets, en las door, of hij niet had gehoord, en de oude vrouw drong niet op antwoord aan.
Maar des avonds, toen zij, in den donkeren zomernacht, zaten te staren naar buiten, ieder gezeten aan een raam, zei de oude heer Van der Welcke
maar hij heeft het dikwijls van mij gehoord.
Zijne vrouw was kort geleden gestorven, en had hem een kind nagelaten, die juffer Haredale, naar wie gij gevraagd hebt
Een tijdlang bleef zij als een vogeltje op eene kist of baal dicht bij Tom zitten, en nam van hem zoo, met zekere schroomvalligheid en beschaamdheid de kleinigheden aan die hij haar aanbood
en terwijl hij met de armen op de tafel leunend op het bestelde beefsteak wachtte, zag hij in den Franschen roman op zijn bord.
Hij las om zich niet met de in- en uitgaande officieren te moeten inlaten
en ernstig naar den hemel ziende, terwijl tranen en bloed ondereengemengd over zijn gezicht vloeiden, riep hij uit: Neen, neen, mijne ziel is uw eigendom niet, meester
en van het lijden, dat hem kwelde, te bevrijden.
Begrijp toch het angstige en belachelijke mijner positie ging hij in vertwijfeling fluisterend voort
Toegeven kon hij haar niet in eene aangelegenheid, die zijn geheele leven betrof.
Ook was het niet te begrijpen wat zij eigenlijk verlangde
Daar zij echter vonden, dat dit genot zondig was en vooral niet-Hollandsch, spraken ze nooit over hun genot en genoten stilzwijgend.
Zij berekenden, dat zij nog wel een goed uur konden digereeren bij hunne groote vulkachel en omdat zij niet hielden van de thee bij mama, dronken zij eerst een kop thee thuis
En je denkt er aan den volgenden winter je aan het Hof te laten prezenteeren, zei Van Vreeswijck, zijn clubgenoot nog uit Leiden - nu kamerheer in buitengewonen dienst bij de Louis Couperus, De boeken der kleine zielen Koningin-Regentes - tegen Van der Welcke, terwijl zij samen uit de Place Royale kwamen.
Wyst hen het onderscheid tusschen ware en valsche eer - Breidt vooral hun hart uit, door de alles en altoos weldoende menschlievenheid - Neemt alle beginzels van zwaarmoedigheid, van geemlykheid, van eigenwysheid, van styfzinnigheid in den oorsprong weg
Hij had naauwe verkeering met den Heer VAN DALEN, die vrij algemeen bekend stond voor een speler;
daarenboven had hij iets, dat haar geweldig tegenstond, dat hij, namelijk sprekende, altijd zijne oogen naar den grond sloeg;
Toe, laten wij het hem dadelijk gaan vertellen, waren de eerste woorden, die zij sprak.
Haar vader!  Zij sprak over niets dan over hem
en danste allerdeftigst drie of viermaal om de tafel heen.
Na deze buitengewone lichaamsoefening volbracht te hebben, zette hij den hoed weer af
ch ijnheer!  zeide zij, dat is die rieksche choorsteenveger.
ij gelooven vast, dat het hem bij de bui in het hoofd scheelt.
- e choolmeester zegt toch, dat hij nog geleerder is dan hij-zelf, en dat hij alle talen van ods aardbodem verstaat
stond de arend van Meaux, behagelijk tegen den deurpost van het café Musain geleund.
Hij leek veel op een cariatide die vacantie had;
kwam in den loop van dien avond bij hem, liet de roemers boordevol schenken, en noodde den gevangene hem nu eens lustig bescheid te doen, op zijn eigen welvaren.
Tot zijn spijt en teleurstelling antwoordde Juliaan kalm maar vast, dat hij dit niet kon doen, daar hij eens vooral had besloten, nooit meer de lippen te zetten aan den beker der bedwelming
Hij herstelde zich echter, en vroeg aan den juwelier, welk besluit hij in deze omstandigheden moest nemen.
Er blijft u niets over, hernam deze, dan zonder verwijl te paard te stijgen, en den weg naar Ambar in te slaan
ij onderstelde, dat aurits hem spoedig volgen zou, en deze liet inderdaad zich niet lang wachten.
et onderhoud, dat het viertal te zamen voerde, was echter kort van duur;
want spoedig kwam de tuinknecht, die naar het heerenhuis was gezonden, met ettelijke regenschermen en mantels terug, onder welker bedekking men zich huiswaarts begaf
en in die qualiteit had hij teekenlessen aan juffrouw Pinkerton's school gegeven.
Hij was een knap man, een aangename vriend, een zorgeloos student, met veel aanleg om schulden te maken
daar in huis zou dit reeds duidelijk hebben gemaakt, al had hij er niet bijgevoegd wat hij daarop zeide
Zijn kracht is onuitsprekelijk als het oneindige, het bewaart den wind in zijn zeilen, het beweegt zich met juistheid in de ontzaggelijke verwarring der golven;
in eene zeer peinzende gestalte, en de overige van het gezelschap stonden voor de andere.
- u zeide op een zachten en vriendelijken toon tegen: ' oor, ijnheer!
Van deze mannen waren twee opzichters van naburige plantages, de anderen waren eenige lieden, met wie Legree in de herberg eener naburige stad kennis had gemaakt, en die uit liefhebberij voor de jacht gekomen waren
De student antwoordde niet, maar bracht nogmaals de hand aan het voorhoofd.
Eedlaw had hem nog bjj een pand van zijne jas vast, toen Milly's stem op de gang gehoord werd
Dat was moeilijk, want het gaat zoo slecht den ouden vertrouwelijken toon en wijze van omgang van den eenen kant te laten varen, wanneer die argeloos worden volgehouden van den anderen kant.
en ook maar niets voor mij be waren, want het zou koud zijn, voor ik kom.
hij zei evenwel niets, maar ging naar binnen en smeet de deur met een slag achter zich dieht
Waarom?  Omdat, als vrouw Thénardier ziet, dat een ander hem voor mij heeft gedragen, zij mij slaan zal.
Een oogenblik later waren zij aan de deur der
De dame bij toeval naar boven ziende en de beide prinsen bespeurende, wenkte hen met een vrolijk gelaat om bij haar te komen.
Hoog klom, nu zij zich in hunne schuilplaats ontdekt zagen, de angst van Schahriar en
met trouwen Iolàos, die naast hem nu stond, bij Deianeira en Hyllos, om te tellen het vee, om te danken de goden, om weemoedig te einden het leven, het oudere leven in eindelijke rust
en moest ook niet mevrouw Milligan met de plannen van haar schoonbroeder bekend worden gemaakt?
Als wij op den heer James Milligan hadden willen wachten, terwijl wij dagelijks van den morgen tot den avond uitgingen
dat Latijn had den beslissenden stoot gegeven.
Niemand begreep precies waarover de man gesproken had
Waar was haar vroegere gelijkmatige zachtheid van droomend geluk?
En waar, waar was haar zonnestralend geluk?
En waar was haar strijd in zichzelve tusschen wat zij was en wat hij in haar zag?
apotheoze of afranseling.  Toen ontving hij een brief van Scheffer uit Amerika, een opgetogen brief over 'Mathilde,' een brief vol oude vriendschap, met een toon van weemoed om de dagen van vroeger
Dat kan zoo zijn, herhaalt Guppy, of ook niet.
Het is genoeg te zeggen, dat mijnheer en jufvrouw Snagsby zeer bereidwillig zijn om mij te verplichten
De sultan van Cachgar vond in deze geschiedenis meer behagen, dan in de beide voorgaande verhalen.
Ik moet toestemmen, zeide hij tot den Jood, dat hetgeen gij mij daar verteld hebt, verwonderlijk is, maar ronduit gezegd, de geschiedenis van den gebogchelde
Zijn oogen schenen toe en zijn hand lag op een opene lade van zijn bureau.
anders zou het ook geen vergeving zijn.
Als men vergeeft, dan ook geheel!
Maar kom!  zeide ze en stond op, ik zal je eens naar je kamer brengen
Is zij geveinsdheid?  Jufvrouw Snagsby schudt haar hoofd.
Neen, mijne vrienden, zij is geen van deze.
Toen deze jonge heiden, thans onder ons
Waren uw meester en uw meesteres goed voor u?
Denk wel van ja, antwoordde het kind, Ophelia wantrouwig aanziende.
Ophelia liet het gesprek steken en stond op.
St.  Clare was achter haar gekomen
Treurige tyding voor den armen Amos, een grrjzen, ouden knaap, maar nog vry stevig.
Hfl is te Brown-Hole — neen, te Round-Pond — en handelt in
Alhoewel zij hun eigen stad bewaken moesten, wilden zij echter niet lijden dat men Vlaanderen zonder hun toedoen zou verlossen.
Hun benden waren de schoonste en de rijkste die men zien mocht;
er waren vijfhonderd knotsdragers, gans in scharlaken gekleed, met fraaie vedertjes op hun blinkende huiven
Kolonel Crawley daagde kolonel O'Dowd, Ridder van de Bathorde, uit.
De opperbevelhebber, die van den woordentwist hoorde t zond om kolonel
Het gaat mij net zoo, riep Jo, terwijl zij eens op den band van het zoo lang gewenschte Undine en Sintram klopte.
En mij, juichte Amy, die zat te genieten van een gravure, voorstellende de Madonna en het kind, die haar moeder haar in een mooi lijstje gegeven had
Hoe! ' roept Jan Cordaat, 'hoe, waarmeê heb ik dien smaad verdiend!
Waart gij ooit op Java de man geworden, die ge nu zijt, als ik er geene andere jongens had aangevoerd dan Jan Salie's?
Stel eens, dat ik tegen de list der inboorlingen niets anders had overgesteld dan zijne traagheid
Ik heb er nooit iets aan gehad, hernam Jean Valjean.
Er was inderdaad geen spoor van eenige wonde te zien.
k begrijp heelemaal niet, waarom je dat van me vraagt, maar in elk geval helpt het je nu toch niets meer dat je er bezwaren tegen maakt, want ik heb het al aangenomen en ik ben ook niet van plan nu nog van gedachten te veranderen.
at klinkt wel wat brutaal, hè adertje, maar ik meen het niet zoo erg
Het idee, dat de goede vriend van mynheer Forley tienmaal meer belang in den kleinen kabouter toonde te stellen dan de goede mynheer Forley zelf, scheen in hare oogen zulk eene nooit gehoorde, weergalooze grap
de misdadiger treffen zal, die moed heeft gevat na het welsprekend pleidooi van zijn advocaat.
In de illusie dat al de zonderlingheden, die me van de groote menigte onderscheidden, heel het onuitsprekelijke, dat ik in mijn binnenste zoo pijnlijk gewaarwerd, ten slotte zou blijken de fijnere impressionabiliteit van een kunstenaar te zijn
en wat de gedachte om jaloersch op Glorvina te zijn betreft verbeeld je, Glorvina, Amelia zou dit denkbeeld ver van zich geworpen hebben
Daar vond hij eenen nieuwen vijand in eenen grooten wachthond, die hem blaffend te gemoet sprong.
en zij antwoordde weêr: om met de laarzen naar het hoofd gegooid te worden, daar ben ik alleen maar goed voor!
En weêr vroeg de koning: vanwaar was de ring, dien ik in de soep vond?
En zij antwoordde: van den ring weet ik niets.
Dus kon de koning niet achter de waarheid komen, en moest haar weêr wegzenden
Niemand zou dan een onwaarheid behoeven te zeggen.
Mijnheer Madeleine scheen zich eenige oogenblikken te bedenken, toen zeide hij met kalmen ernst: Neen, zuster, ik moet haar zien.
maar dat deze heer, vermoedelijk op aandringen van een onbekend vriend, hem een aanbod had gedaan.
Daarop verzocht hij den heer Fawcett, die nu de gansche zaak kende, te zeggen wat hij er van dacht
Ik wil niet dat ge mij lieve Eva noemt, als gij zoo doet, zeide Eva.
Lieve Nicht, gij kent Dodo nog niet.
Dat is de eenige manier om met hem te recht te komen, zoo vol leugens en uitvluchten is hij
e zijn grijs en je wenkbrouwen steken als luifels naar voren in romans spreken ze altijd van dreigende, zwarte wenkbrauwen maar ik vind dat niet leuk
Het eenige, wat een beetje onrust gaf, was, dat het niet heelemaal helder was;
Maar ik zal er over zwijgen, vertel het ook maar aan niemand anders, vooral niet van dat derde gedeelte, hoor kind.
we moesten maar naar binnen gaan, eindigde de oude dame, terwijl zij opstond;
men zal hieruit ligt opmaken, dat hij, George, Een ongeluksvogel met den bril op, voor zijn boek was in slaap gevallen toen ik een stuk van een glasruit hoorde vallen.
Onraad vreezende, stond ik zeer stil op en opende behoedzaam de deur, na eerst mijn jagtgeweer gegrepen te hebben, dat, zoo als gij weet, mij nooit verlaat
Ik voor mij geloof niet aan die heel brave lieden, die tevens zoo heel ellendig zijn: wanneer men hun geschiedenis wel kende, zoû men dikwijls vinden dat de rampen, waarmede zij te worstelen hebben, haar oorsprong hebben, in verkeerde, en vooral in domme streken, vroeger
en dat hij moreel Rawdon's crediteur was.
Maar als men in de kolommen van het nieuwsblad de Times ieder oogenblik eigenaardige aankondigingen vindt van den Minister van Financien
van hare zijde, vermoedde, zeggende daarom met vrij wat nadruk: 'ANTJE!
ANTJE!  Gij moet u dat heengaan van BLOMMESTEYN niet te veel aantrekken, dat staat een meisje, die geene betrekking op een' jongeling heeft, niet mooi
Ik zou u gaarne eens in mijne kamer over zaken spreken, als het u belieft.
Mr.  Wilson volgde hem, als iemand, die in zijnen slaap wandelt, en zoo gingen zij naar eene groote bovenkamer
Ik ontdekte nu ook, waardoor de schepen naar deze noodlottige kust werden gedreven.
In de rots, die uit kristal, robijnen en andere edelgesteenten bestond, was eene breede grot, waarin zich de zee met geweld als in een' afgrond
Men zag er, die naar de vlam liepen, en er met hunne handen in flodderden, alsof het in water was;
en anderen, die men met geweld moest beletten om zich in het vuur te storten
om mij te bedriegen, en dat ik hem geloofde, hem vertrouwde en hem liefhad!
Rosa Dartle sprong van haar stoel op, deinsde terug en gaf tegelijk een slag naar haar
Kitty had den ganschen middag tot den avond een gevoel als een jong soldaat voor den veldslag.
Haar hart klopte heftig en zij kon haar gedachten nergens bij bepalen
niet in de Marcellus Emants, Een drietal novellen goede stemming om over haar te spreken.
Hij had meer dan ooit behoefte aan een zekere opwinding, die hij thans door den wijn zocht te verkrijgen.
De feiten kon hij mededeelen, maar den eersten indruk
en mocht den keizer en der keizerin geen andere kinderen geboren worden, zoo kwam de kroon van Liparië aan prins Edzard.
De mogelijkheid was vaag, maar zij was er
In alien gevalle trok dit werk, waartoe hij spoedig geroepen werd, hem voor eene poos van deze smartelijke gedachten af.
De gevangenen werden niet te zamen weggebracht, maar in twee partijen
Men zegt, dat zij zeer bevallig is, zeide de jeugdige Ottilia van Naaldwijk, tot den heer van Walcourt, die zich nevens haar bevond.
doch zeker recht en stijf als een boonstaak, en zonder gevoel noch leven
begrijpende, dat, zoo die eensklaps door een doodelijk berigt verijdeld werd, voor den schrik bezwijken zou.
ij zorgde dus meest, om haar van tijd tot tijd, als hare angst haar tot wanhoop vervoerde, het een of ander te doen toedienen
Ik zie geene reden om zoo heftig in drift te geraken,' zeide LUDWIG, ongeduldig op zijne pen knaauwende: 'gij hebt u immers over niets te beklagen?
dat gij kamenier zijt geworden, is uwe eigene verkiezing geweest
aar hig vrijdags te voren de vrijheid verzocht had, hoorende, dat het vertrek van ejuffrouw en dat der overige oordhollandsche familie, op maandag bepaald was, om zondags nadenmiddag afscheid te komen nemen, vervoegde hij zich ten dien tijde
Hij hield haar nog altijd bij de polsen vast, haar pijn doende zonder het te weten en hij smeekte.
Zij dacht aan prins Edzard, aan de veiligheid van het Kroonpaleis, dat zij verlaten had
De apotheek van het hospitaal, een in den tuin aan het huis toegevoegd gebouw, was in keuken en spijskamer veranderd.
Nog bevond zich in den tuin een stal, die vroeger de keuken van het hospitaal was geweest en waarin de bisschop twee koeien hield
Hoewel zij niet precies wist, aan wien de schuld te geven, ergerde zij zich over alle afwezige vrienden.
was de vraag, die voortsproot uit haar ongeduldig verlangen, dat er toch iets gebeuren mocht
elk papier inkeek, het hoofd sclmidde en stalk voor stuk aan mijnheer Craggs overhandigde, die het inkeek, daarna het hoofd schudde en het papier op zijn lessenaar legde
en geeft in zijne verdediging zelf de volgende bizonderheden.
Ter rechtvaardiging van Grimaldi wil ik in 'tkort verhalen wat de aanleiding is geweest van mijn omgang met hem
in de donkere ingang stond, bij den arm nam: 'vergun mij, Mijnheer!
want ofschoon ik hier meer geweest ben, zoo ben ik altijd bang om in dit donkere gat armen en beenen te breken
het een of andere ijzerwerk, een tang of aschschop bij voorbeeld, naar het hoofd werd geworpen.
Des Zaterdags had deze knaap het tot een gewoonte gemaakt, zijn hemdsmouwen tot aan zijn schouders op te stroopen
Zooals gewoonlijk overblufte het onverhoedsche me volkomen.
Het gevoel van nog ongekleed te zijn maakte me dubbel verlegen en de loomheid van mijn hersenen, die ik vooral op warme, regenachtige dagen gewaarwerd als een nevel, waarin mijn gedachten verbleekten, drukte me, gelijk ik me voorstel, dat de voorboden van waanzin een aanstaande krankzinnige moeten beklemmen
Ik zou gaarne, stotterde het kind, dat iemand, die schrijven kan, een paar woorden voor mij op een stukje papier schreef, het toevouwde, verzegelde
Het waren wezens, niet één maar verscheidene, die wisten meer dan zij en zeiden het, en hielden toch nog meer verborgen.
De verhouding tusschen Durdels en Gezant is van een zeer zonderlingen aard;
want nu Durdels zich met langzamen dronkemansernst omkeert, beschryft Gezant een vrij wyden cirkel
getracht een schets te geven van wat er kàn omgaan in de harten der arme lieden die men berooft van wat dienen moet tot onderhoud van hun leven, of zelfs: ik heb dit slechts laten gissen, vreezende my te zeer te bedriegen in het teekenen der omtrekken van aandoeningen die ik nooit ondervond
Kees zegt, dat het een boetedoening is, en nu heeft ze zich in haar wijsvinger gehaakt en Jog heeft het gisteren aldoor moeten afkussen.
Ik zei heel moederlijk: 'Toe maar hoor,' maar toen zei Julie: 'Hè Joop, ga de kamer uit
Was het eenmaal zoover, en schoot er dan voor haar, vrouw Lammertsz, nog een voordeeltje over, waarom zou zij daar dan geen partij van trekken?
en dan was de slotsom van haar redeneering onveranderlijk deze, dat, als ieder zich maar met zijn eigen zaken bemoeide, alles vrij wat beter zou gaan
Mevrouw Jennings lachte hartelijk, en Elinor hoorde nu, dat zij, vast besloten erachter te komen waar zij geweest waren, Willoughby's knecht had laten uitvragen door haar eigen kamenier, en langs dien weg was gewaar geworden, dat zij naar Allenham waren geweest
Prins, zeide hij daarom, het verblijdt mij iemand van zulk eene afkomst en zoo ongelukkig als gij binnen mijne woning aan te treffen, en dat door een zoo zonderling toeval, als men maar zou kunnen uitdenken
Blijf hier, blijf!  zei Rokesmith bedarend.
Ik heb het al te menig jaar ontvlucht
Zelfs glimlachte zij hem toe, met een lach van extaze, met een lach van aanbidding.
En wierp zij haar brandenden fakkel, in den stapel, waar zich stapelden de twijgen en de appelen en het rijs
met een glans van geluk op haar gelaat, zonder evenwel een woord te verstaan van hetgeen Betsy tot haar sprak.
Maar zij ging met haar naar de groote tafel
Tot nog toe had Weg er zijn vmlnisvriend gemakkelijk laten afkomen, wijl hij in zijn bemmnelijk plan van dikwijls bij hem te gaan dineeren gedwarsboomd was geworden door de machinatiën van den slapeloozen
Niemand was bedaard, dan hier en daar een enkel grijsaard, die met blauwe slaapmuts op en zwarte muilen aan, met de beenen op zijn stoepbankjen uitgestrekt, een pijp zat te rooken, in gezelschap van een violier en een balsamine, zich verheugende in den ouërwetschen dag weer
Zeer gaarne, mijnheer!  zeer gaarne, zeide Brass glimlachend, terwijl hij zijn hoofd wreef.
Houd u stil, riep Quilp, of gij krijgt nog eene betere vermaning
ij vond zoowel haar vader als den zijnen mede reeds gekleed, maar lang duurde het, eer zijne moeder met voor den dag kwam.
et een gelaat gloeijende van blijdschap, en een hart vol verrukking vloog hij zijne te gemoet
Het leed niet lang, of hij zag den Graaf met zijnen jongen broeder HENDRIK FREDERIK, den Generaal der Artillerie KESSEL en de beide Kwartiermeesters Generaal STEVYN en LIEVEN CYS bij een fraai merriepaard staan, aan hetwelk zij onderscheidene gebitten pasten
Het staat in de Observer en ook in de Royalist, antwoordde de heer Smith.
Hij dacht, dat de geschiedenis met lord Steyne reeds inde bladen stond
De Protestanten van Suffolk zijn vrome lieden.
Hoewel andere van hunne landgenooten in duisternis zijn verdwaald, gelijk wij dezen nacht
en een harer speelmakkertjes te arresteeren, ofwelde meubelen van haar poppenhuisje in beslag te nemen, en een inventaris van de stoeltjes en tafeltjes te maken
Ik hield van hem, ik hield van hem, als ik nooit van iemand heb gehouden!
Als hij me eén woord schreef, zoû ik vergeten wie ik ben, mijn man, mijn pozitie