AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toen ulrica de omheining intrad om zoo als zij dagelijks deed deze verrichting met hem te deelen het meisje scheen geweend te hebben althands hare oogen waren rood en haar lief rond gezichtje stond treurig
doch de uitwerking was geheel anders dan hij zich had voorgesteld toen het goedhartige meisje hem zoo vast besloten zag op den verkeerden weg dien hij had ingeslagen voort te gaan
omtrent de teruggave van het eigendom van papen en afgodendienaars omtrent jacob van lennep de pleegzoon juist toen ben ik ook wat slaperig geweest antwoordde de lange man
lieve hemel dat had mevrouw zaliger moeten zien maar wat is er toch gebeurd schatje och geert snikte het kind het was joan die jacob van lennep de pleegzoon joan is stout mijn diefje daar moet je niet om grienen
indien ued het mij vergunt heer baron zeide mom zoo zal ik de eer van den jonker van craeihorst handhaven en met den heer van botbergen hoe bevriend wij ook zijn op dood en leven kampen
waarlijk dacht van reede hij is toch een knappe jongen het zoude jammer zijn indien er niets beter dan een geleerde van worden moest
in het derwaartsgaan moest hij de kegelbaan voorbijgaan en eene niet onnatuurlijke zielsopwelling deed hem het oog wenden naar de plaats waar hij zijnen vijand had uitgedaagd
oe paôrd heerschop jaô oe paôrd ai mij die het is geprest voor de lichting en deur dien weg is het marsch en hij vergezelde deze woorden met eene zeer beduidende gebaarde
ziedaar de eenige voorwaarden waarop ik den elendigen bloodaart zijne welverdiende straf zal laten ontgaan ik vrees hernam de zoon van lojola dat de heer van botbergen moeilijk aan zulke voorstellen zal gehoor verleenen
laat mij gaan zeide joan laat mij gaan bouke ik heb haast hei hei die haast wort haast ontwort hernam de oude
na dit gesprek keerden zij naar de kamer van don louis zij vonden joan reeds vertrokken mag ik nu weten zeide velasco naar eugenio toetredende waar ons de klucht moet brengen die wij spelen hoe dan vroeg spinola is die jongeling dan uw neef niet
nog niet uwe genade antwoordde peter doch ja het zijn spanjaarden ik herken hen aan hunnen legertrein en orde van aanmarsch dus nieuwe aanvallers ha daar wordt de marsch geblazen en lopez trekt hen met zijne ruiters
dus weet uwe edelheid het niet zeker maar ued denkt dat zijne excellentie komen zal vervolgde de lastige vrager t is mij onbewust kom reede laat ons voortrijden
ik heb hier al lang genoeg mijn tijd verpraat kijk vervolgde zij terwijl zij opstond en zich langzaam naar de deur begaf als ik in den tijd van mevrouw zaliger
want hoedanig is het leven het is een damp die voor weinig tijds gezien wordt en daarna verdwijnt is niet een ieders leven een samenweefsel van korten voorspoed en duurzame elende
alleen verzoekende zoodra mogelijk op het slot te worden gebracht en joan hoe had hij gedurende den strijd zich gedragen bleek als een doode met de armen los bij het lijf nederhangende zonder eenen voet te verzetten had hij het schouwspel aangestaard strak en akelig stonden zijne oogen
dan de zwartoogige vreemdeling versterkte zijn tred zoodanig dat hij in een gelid met den ruiter bleef voortwandelen wien hij deze nieuwe vraag deed zal zijne excellentie ook op de plechtigheid komen vermoedelijk ja
en gaven daar herhaalde bewijzen van gelijk camillus die rome van het juk der galliërs verloste cicero die zijn goed en leven veil had voor het gemeenebest
zooras hij ulrica door zijne schuld in dien toestand gebracht zag wierp hij zich bij haar neder klemde haar in de armen en bedekte haar bleek gelaat met kussen
de gevels liepen trapsgewijze op naar de toenmalige bouworde slechts weinig in getal waren de ramen en nog meestal met planken jacob van lennep de pleegzoon dichtgespijkerd de ingang was aan de zijde van het weiland en voor den voorbijganger niet zichtbaar ook was er van den rijweg
wat mij betreft volgaarne zal ik van uwe uitnoodiging gebruik maken zeide joan doch de heer vicaris is na mij verzocht te hebben van zijne terugkomst in zijn hôtel af te wachten heden morgen voor eenige dagen naar brussel vertrokken
geen gekscheeren joan zeide de baron gramstorig zulke malligheden komen nu niet te pas en breng dat geweer weg als er uilen geschoten moeten worden zal ik u roepen de jonker heeft gelijk zeide de bottelier hij heeft drie ruiters in de steenen kamer opgesloten
na zijnen dood echter wisten vorstius en episcopius die hem in t hoogleeraarambt te leyden hadden opgevolgd gesteund door de geleerdheid van de groot de welsprekendheid van schryver
men hervatte den maaltijd doch vruchteloos zocht de ambtman het gesprek weder te verlevendigen de baron was zonder het te willen doen blijken ontevreden dat de twist gesust ware en had liever gehad dat joan zijne wederpartij de trappen had afgesmeten
nadat die wederzijdsche stilte een geruimen tijd geduurd had stond raesfelt op schudde het hoofd stak beide handen naar joan toe en zeide
na eene poos gezwegen te hebben zeide de pagie met een ernstig gelaat jonker de boodschap welke ik aan dien boereknaap gegeven heb
bij welke zich voor eene boerenherberg eenige lakeien bevonden in deftige livreien uitgedoscht en alle te paard gezeten welke zoo t scheen deze of gene voorname personaadje stonden af te wachten
besluiteloos was hij blijven staan en het was hem eene gerustheid toen hij bij den uitslag zag dat de strijd aan niemand het leven gekost had toen eerst deed hij een stap voorwaart
en welk hartzeer zeide zijn vriend kan haar kwellen zij is jong geächt bemind door elk die haar kent zij is verbonden aan den man dien zij lief heeft en die het tot zijn hoogste geluk rekent al hare wenschen te bevredigen
de baron begreep terstond dat velasco zich hetzelve tijdens de plondering van bruck had toegeëigend en daar het hem eene aangename gedachte was de gravin
joan zeide van reede uw vriend is geknipt en niemand heeft eenig letsel bekomen zult ge mij nu ook gelieven te zeggen waarom gij de partij van dien bloedhond getrokken hebt en ons in de pekel hebt laten zitten
ja met eene soort van angst de afzichtelijke uitdrukking bespeurende welke eugenioos trekken aannamen doch ik twijfel niet of beide zijn u wel aan betrouwd tot wederziens dan voegde hij er bij den pater naar de deur geleidende
en op den bank gezeten was zijn eerste werk om naar zijne pistoolen om te zien doch hij vond die zoo als hij ze gelaten had aan wederszijden in zijn mantelzak gestoken
zijnde de eerste met franjes en het laatste met knoopjens vercierd een roodlakensche mantel met goud geboord en roode hoozen voltooiden zijne kleedij
gij hebt gelijk schurk zeide de baron gelukkig dat alles zich nog zoo schikken kan want de man wien gij zoekt is reeds in veiligheid in de daad het zal best zijn dat wij de zaak schikken heer schout gij kunt weêr binnenkomen
twee ruwe en ronde krijgslieden die van al wat de staatkunde betreft hoegenaamd geen verstand hebben mistrouwen u en denken dat gij omdat gij de staatschen misleidt ook de spaanschen zoudt kunnen misleiden
maôr er moet niets van kunnen oetlekjacob van lennep de pleegzoon ken dat ik met eholpen heb ik ben landsambtenaar en heb geen zin om voor lezum majestatum op'eknoopt te worden
hebt gij vroeg falckestein in de laatste dagen eenige tijding van uwe huisvrouw bekomen ja antwoordde van reede doch die was jacob van lennep de pleegzoon weinig geruststellende ik ben eenigzins over haren toestand bekommerd
of een groâf was zeit hij tegen mij die er nog nooit door groâf of heer of boer op zoôn manier ben oetgepord vrindje stoâ op en moâk open
de frissche buitenlucht zal u goed doen dat beloof ik u treurig schudde de barones het hoofd ik wil u niet bedroeven hendrik zeide zij doch het is zoo als ik zeg
den pagie maar voor geen fesanten hoân an je mocht anders dien sinjeur kakelbont ereis bij vergissing eene pijl in zijn dikste vleesch zenden
hij werd namelijk gelast drie voorname hollandsche ballingen te weten huig de groot uytenbogaert en grevinkhoven welke zich op dat tijdstip in s hertogenbosch bevonden door beloften geschenken of andersints over te halen om de spaansche zijde te kiezen
zijt gij het die u de heer van botbergen noemt vroeg joan met bevreemding in het leger van den koning van boheme droegt gij een anderen naam
oordeel zelf bouke of het mijn plicht niet is jacob van lennep de pleegzoon bouke zweeg en streelde zuchtend de lange hairen van den jachthond
in zonde ontfangen om in zonde te leven en in zonde te sterven ziedaar de straf die het misdrijf wacht o wee mij wee u wee ons allen
wel heb je van jen leven mag ik mijn eigen kinderen niet slaan als ik verkies en zal zoo'n snotjongen mij dat beletten een snotjongen ben ik niet lelijke feeks riep joan huilende en met de voeten stampende
als dat die pagie even zoo goed wist als jij en ik dat joan mijnheers kind niet is bewaar ons riep bouke achteruit springende dan moet jij het hem verteld hebben
in de eerste kamer die hij opensloot zag hij eene kruik nog half vol water een brok brood en de lekkernijen die ulrica s avonds te voren aan joan gebracht had en waaraan hij niet geraakt had gelijk men zich herinneren zal
duizendmaal dank uwe edelheid god zegene ued zeide baker en doe ued en mevrouw veel vreugde aan de lieve kleine beleven een fraaie kant voorwaar echt brusselsch werk ued heeft het immers bij geene plundering gewonnen
is het mogelijk hernam de gravin ja ik herinner mij thands duidelijk reeds waren uwe trekken mij bekend voorgekomen doch in s hemels naam zeg mij heeft ludwig de waarheid gezegd
de oude geert en de jonge pagie hernam joan dat zoû al een fraai paar geven t zou nog de vroâg wezen wie van de twee t eerst genoeg had van de andere merkte frans aan
richtte zich half op knikte hem een bestemmend antwoord toe en vatte moeds genoeg om de gelijkenis van den ouden grootoom te durven aanstaren
ik weet bijna niemand wiens bezoek mij op dit oogenblik aangenamer zoude kunnen zijn dan het uwe jacob van lennep de pleegzoon de trekken der oude dienstmaagd namen op het hooren van dit gezegde eene min vrolijke uitdrukking aan
uw leven was in gevaar riepen de aanwezigen uit wij bidden u verhaal ons het verhaal is kort en eenvoudig zeide ambrosius en hij gaf in weinige woorden op wat smiddags gebeurd was
zijt ge ijlhoofdig bouke vroeg de jongeling wat is dit voor eene razende dolheid laat mij begaan jonker brulde bouke dood bloed geen nood doet
verlost door mij den boezem aan de beschuldiging alle geloof blijft wei
riep de baron met eenen luiden kreet en sloot zijnen pleegzoon die van den getrouwen jacob van lennep de pleegzoon veltman vergezeld naar hem toe trad met hartelijke vreugd in zijne armen
hoe meer zij vorderden hoe vetter en hinderlijker de modder werd zoodat zij eer zij kessel nog uit het oog verloren hadden tot de helft der wielen in het moeras zaten
zoodat hij niet alleen de wapenrusting die het vleesch bedekt heeft aangegord maar ook die welke den christen strijder voegt en de ziel tegen de listen des ronddwalenden satans beschermt
een ongelukkig misverstand en gij hebt tegen zijn leven samengespannen met zekeren booswicht die doch dit misdrijf als in de provincie utrecht geschied en van geen staatkundigen aart zijnde valt niet onder s
in den voorlaatsten zomer echter las ik het in den huisselijken kring mijns vaders voor en had het genoegen van te bespeuren en de verzekering te ontfangen dat het noch mijne ouders noch mijne jongere toehoorders verveeld had
gelijk mij al die van de zaak weten gezegd hebben maar het leger zal er vrij wat minder uitzien dan voor twintig jaren toen was het eene andere troep als thands
bij het uiten dezer woorden knielde hij voor zijnen pleegvader neder tot in de ziel geroerd over het edel gedrag des jongelings sloeg van reede met luide snikken de armen om zijne hals en drukte hem in vervoering tegen zijn hart
het genieten der aangename natuur scheen echter de drijfveer niet te wezen welke de twee personen die het bezochten op den fraaien meiavond waarmede wij onze geschiedenis hervatten derwaart gelokt had noch de lentezang van het kwinkeleerend gevogelte
pleegzoon zijn wij in dienst van den koning van boheme de koning van boheme zeide een officier met een spotachtigen lagch pshaw brrrr als hij hier komt wordt hij er nog bij geprest ook die arme man
gelijck een vader hem pleegh te erbarmen en zoo voort e vurige wensch van het hart zal er door te leur gesteld worden doch het zal in zichzelf de beloning eener zoo groote opoffering vinden
doch misschien is het meisje wel van hare liefde te genezen vooreerst wij hebben de afjacob van lennep de pleegzoon wezigheid van den minnaar in ons voordeel en dat zegt
nu dan zal het berouw niet groot zijn viel van reede lagchend in want haar kapsel is grootendeels uitgevallen in één woord het spijt haar zeer vervolgde bouke en het zoude haar innig grieven indien
onwillig onder mijn gezag gesteld geene andere bevelen volgen dan die welke uit den boezem hunner societeit voortkomen hoogwaardigste zeide velasco verbleekende gij bedoelt toch de jesuiten niet
maar jonker jonker wat ben je een kaerel geworden zoo waar ik leef ik zou je bijna niet herkend hebben maar laat ik eens uitblazen want al dat trappen klimmen lijkt mij niet meer
en daardoor ondank ja bestraffing in stede van roem en prijs behaald zijne postuur was eerder klein dan middelmatig zijne grijze doch levendige oogen waren altijd in beweging stil te staan lang dezelfde houding te bewaren waren bij hem onmogelijke dingen
en hadden zich om de beide sprekers in eenen engen kring verzameld zich met de gramschap des jongelings en de angst des kasteleins vermakende honderd daalders riep joan verontwaardigd die griek die smous een paard dat de helft meer waard is
dat gij namelijk uwe kettersche gevoelens af wilt zweeren en eene heilige steê gaat zoeken waar gij u aan de dienst godes wijden moogt doch het is niet don louis welke u die verschaffen zal
hier stoof de knaap driftig op hein wat verdiend niets had de arme jongen gedaan zoo min als gij of ik hoor maar eens hoe het gebeurd is ik ging
hij bekommerde zich dus weinig over botbergens lastertaal alleen voor zoo verre hij zich bij ulrica nog rechtvaardigen moest want bouke had hem zoodra hij op het slot gekomen was en vernemende dat het vol gasten was naar dien ouden vriend gevraagd had verwittigd
welnu zeide de baron en aan dien slechthoofd wilde de brave ambtman u afstaan hoe zult gij s mans edelmoedigheid beloonen
gij ziet hoe een ontrust geweten ontwaakt zeide de jesuit tegen joan meteen eene pistool voor den dag halende deze man heeft mij herkend hij behoorde ook onder de moordenaars
ja zeide bouke dat weet ik niet mijnheer wenschte wel dat ik met hem ging maar dat gaat op mijne jaren zoo gemakkelijk niet meer staroogend zag ulrica hem aan greep zijne breede hand tusschen hare kleine poezele handjens en sprak
uit medelijden trok ik mij uwer aan en bracht u bij mijne brave vrouw wij besloten u op te voeden en zij deelde hare tederheid tusschen u en ulrica tot dat zij ons helaas te vroeg ontviel sedert beminde ik u als zoon
ik heb gezegd en thands staat het aan u te bëoordeelen of gij u aan t hoofd dier schaar plaatsen wilt dan of gij hen allen maar ook uzelven nevens hen aan het zwaard des beuls ten prooi wilt geven
geef u over schurk van een jesuit bij het uiten dezer woorden liep hij met drift op eugenio aan die achteruittredende hem de tromp zijner pistool
ued spot er mede hervatte de vreemdeling maar vaarwel pater goede reis naar brussel en mijne gebiedenis aan den aarts hertog zeide de ambtman willende
al sprekende haalde zij een hengselmandje van onder haar voorschootje en bood hem haren voorraad aan bestaande uit een patrijzenboutje eenige trossen bessen en gedroogde confituren
ten einde de roest eenigzins weg te wrijven raapte hij een papiertje op dat voor hem lag toen de baron die naast hem stond hem hetzelve met den uitroep dat is de hand van joan uit de hand rukte
och dat hartje toe geef haar aan mij je draagt haar zoo onhandig nu mijn engeltje vervolgde zij het kind met de vlakke hand op den rug tikkende huil maar dat zal u goed doen
van brussel zeide spinola ik heb den heer kantzelier laten draven zoo als hij zij leven niet gedaan heeft jacob van lennep de pleegzoon ja dat mijn leven niet weder zeide pekkius spinolaas gezegde met een knik en eenen zucht bevestigende
daar staat die lange slungel al aan t einde van de laan zeide bouke zachtjens ga hem maar te gemoet ik verschuil mij hier dit gezegd jacob van lennep de pleegzoon hebbende sloop hij tusschen het hakhout
inmiddels waren mom en botbergen op het slotplein verwelkomd geworden door den baron van sonheuvel verzeld van den ouden jachthond veltman die nu blind en onbekwaam hem in t veld te volgen den baron binnens huis altijd vergezellen bleef
ik kan niet geloven dat hij die zoo dikwijls met warmte en gevoel over de groote weldaden sprak welke hij van ued ontfangen heeft op eenmaal alle erkentelijkheid alle beginselen van plicht en godsdienst met voeten zoude treden
schoof zijnen stoel een eind achteruit en zag den jesuit met een oog van verbazing aan nu geloof ik pater zeide hij dat gij voor de eerstemaal in uw leven oprecht zijt
ik geloof u wel lieve joan je hebt het mij van morgen al verteld maar je had je er niet meê moeten bemoeien dat was altijd verkeerd van u wat moest ik als een lafbek zijn blijven staan kijken hoe kwalijk zij haar kind behandelde
welke het gedeelte van zijn gelaat dat nog zichtbaar gebleven was ten vollen bedekte de voerman was insgelijks stil en afgetrokkener van gedachten dan men van iemand uit zijnen stand verwachten zoude
en toen was jij op je praatstoel ja hij is ook fijn die pagie hij zal wel niet met de deur bij jou in huis zijn gevallen want men vangt geen hazen met trommels dat verstaat zich
hier zal hij wezen riep de wachtmeester binnen mannen en draagt zorg dat niemand er uit kome dat zal ik riep joan die hen stil gevolgd was en smeet meteen de deur achter hen toe
ja omdat zij altijd op haar stoel zit denkt zij dat die kleine meid ook zoo zal blijven koekeloeren nu zoo als de waard is betrouwt hij zijn gasten
hij ligt reeds in boeien doch hij is buiten staat een woord te getuigen merkte van kinschot aan hoe zeide magdalena tegen ludwig gij hebt den pater verraden
uwe beleefdheid is al te groot geloof vrij dat geen inzicht van mij te verrijken mij noopt uwe bevallige dochter ten huwelijk te vragen
en ik beken tevens voegde hij er met de innemenheid eens hovelings bij dat indien uwe inborst en bekwaamheid slechts gedeeltelijk den gunstigen indruk evenaren dien uw uiterlijke op mij gemaakt heeft ik het mij als een bijzonder geluk zal rekenen een man als neef te omhelzen
riep melis zich vruchteloos verzettende dan jost noch karl konden hem te hulp komen
ja mijne heeren zeide velasco het is niet zoo zeer om uwent wil als om de zaak welke gij zoo moedig en belangeloos hebt voorgestaan dat ik ued zoude aanraden de aanbiedingen zijner katholijke majesteit te aanvaarden
wat wilt gij meer wat nog ontbreekt moet gij zelf zien te verkrijgen is ued wel zeker vroeg mom zijne woorden wegende dat zij nog niemand met eene meer bijzondere onderscheiding heeft gezien
en hendrik dus waren de beide oudsten genoemd beäntwoordden de moeite die hun vader zich gaf met aanmerkelijke vorderingen in de oude talen zoowel als in de eerste gronden der theologische studiën
want wat zoude het baten een jongeling tot eene bestemming op te leiden welke hij nimmer naar behooren vervullen kan ach gij spreekt wel als ik het verwachtte dominé en toch is het een pijnlijk gevoel
hier eindigde van reede de predikant zweeg en lang zaten beide over elkanderen in diep gepeins verzonken bij hunzelve overleggende op welke wijze de zwarigheden die zoowel het verborgen houden als het ontdekken van het geheim met zich bracht
en dat de dochter achting voor mij heeft niettemin ware het mij aangenaam zoo die knaap van hier was botbergen heeft zich met het geval bemoeid en bijna had hij de zaak verkorven
pleegzoon stijf op den grond keek als iemand die van den uitslag eener zaak onzeker zich niet op zijn gemak bevindt aan de deur gekomen bevond zich joan niet minder dan zij met de houding verlegen die hij aan moest nemen
zijne huisvrouw had hij ondanks haar weinig aangenamen aart van harte lief en met zijne kinderen was hij recht mal gelijk men zegt jacob van lennep de pleegzoon ook de inwoners van het slot en het dorp sonheuvel waren aan hunnen herder bij uitstek gehecht
kent gij zijne ouders dan vroeg maurits dat de heer van sonheuvel zich slechts herinnere hoe hij aan hem gekomen is en wat hij bij hem gevonden heeft
maar ik huilde toch niet neen lieve joan als gij u zeer doet huil je jacob van lennep de pleegzoon niet dat mogen alleen de meisjes doen doch toen vader u laatst beknorde omdat je het achterhek hadt opengelaten toen huilde je wel
t geen de tegenwoordigheid aller ambtenaren in de plaats hunner residentie noodzakelijk maakte de baron had gaarne zijne tegenwoordigheid genoten vermits
wie spreekt daar vroeg elbert met trotschheid opziende maar zijne oogen zagen verlegen voor zich toen zij den vrijen blik ontmoeteden van joans ouden krijgsmakker die met de armen over elkaêr geslagen achter de zitplaats des gastheers stond
zal meer onheil brouwen dan ooit eenig ander hier te lande gedaan heeft uw leven zal af hangen van hetgeen hierin gevonden wordt jacob van lennep de pleegzoon ik kan niet begrijpen zeide joan welk kwaad er in steekt brieven te bezorgen aan
zelf zeide joan geef mij eene snede brood en eene kan bier en laat mijn paard opgezadeld worden ik moet spoedig verder
vervolgens geslacht en onder den stadhouder die t hoofd kreeg en deszelfs raden verdeeld reeds een uur voor de plechtigheid waren het binnenhof en de straten
ga nu maar heen joan het is van avond te laat om nog naar juffrouw raesfelt te gaan gij zult haar morgen ochtend wel om verschooning vragen op dit bevel vertrok joan na eene beleefde buijacob van lennep de pleegzoon ging voor het spook
intusschen maakte het plaats hebbend rumoer dat joan onderscheidene reizen zijne stem verheffen moest eer hij van den waard gehoor konde verkrijgen deze was eerst sints weinige jaren bij aankoop eigenaar van dien stand geworden
na te dier plaatse eenige oogenblikken vertoefd te hebben wikkelde hij zich in eenen grooten mantel trok ongemerkt het kasteel uit en ging den tuin door met oogmerk om zich door het achterpoortje naar het lischbosch te begeven
men deed beter den bek te houden dan zulke grollen te vertellen zeide de baron met bitsheid vergetende hoe hij zelf den vorigen dag wegens dezelfde aantijging tegen joan was uitgevaren
trekken lang nog zaten zij over elkanderen schoon zij jacob van lennep de pleegzoon weinig of niet meer spraken joan scheen het beeld der droefheid hij bleef in gepeinzen verdiept
gij leert mij veel en merkwaardig nieuws zeide mom doch gij neemt mijne voorname zwarigheid niet volkomen weg hoe kan ik hier mijne plannen tot rijpheid brengen zonder
redde hem echter uit die verlegenheid door hun nogmaals te verzekeren dat zij zich vooreerst niet behoefden te verklaren en dat hun de noodige tijd en vrijheid gegeven werd om zich over de aanbiedingen van het spaansche hof te beraden
thands echter bleek hem het tegendeel en zoo diep werkte die overtuiging op zijn gemoed dat hij niet met spreken voort konde gaan maar op zijne beurt den predikant zwijgend aanzag met oogen waaruit vertwijfeling straalde
had zich na het vertrek zijner doorluchte gast naar de pastory begeven de deur open gevonden hebbende was hij om niet door het gesnap der pastoorsche verveeld te worden den trap opgelopen nadat hij zijne laarzen in den gang had uitgedaan
dan zult gij dominé ook nadere kennis maken met mijn man ik ben benieuwd te weten hoe hij u bevallen zal gij begrijpt hij is geen geleerde maar een krijgsman echter is hij zijn gezelschap dubbel waardig
ja wat zeide hij ook in die schoone leerrede toen wat duivel zeide hij toch hier richtte de goede ritmeester zich op in den zadel nam den hoed af en hield denzelven tusschen duim en wijsvinger jacob van lennep de pleegzoon terwijl hij met de andere hand zich het achterhoofd wreef
doch sedert haren echt met den baron van reede of liever sedert de weigering van haren vader om dat huwelijk met zijne goedkeuring te bekrachtigen had eene diepe smart aan haar fijngevoelend hart geknaagd en hare levenskrachten langzamerhand aangetast
doch ik begrijp licht voegde hij er bij met eenen verachtelijken blik dat de oogen van den minnaar der schoone ulrica den bloedvlek niet kunnen zien die haars vaders handen bezoedelt
die kreet was in overeenstemming met de laatste woorden uws vaders wanneer hij op last van den laaghartigen van reede vermoord in mijne armen nederzeeg het brekend oog op u sloeg
niet weinig was de graaf verwonderd toen hij bemerkte dat niet alleen velasco maar ook eugenio van wien hij na het jegens hem gehouden jacob van lennep de pleegzoon gedrag geene inschikkelijkheid verwachten konde hem bij het opmaken van het verdrag de billijkste en ruimste voorwaarden toestonden
hij wilde een zieltje winnen en hield de kleine maria bij zich om haar tegen de begeerte haars vaders aan in de hervormde leer te laten opvoeden ziet ge dat was niet zoo als t hoorde
dan t is tijd dat wij opgeven wat in deze tweede zamenkomst verhandeld werd nadat door van reede aan den predikant vrij omstandig het onderhoud verhaald was dat hij s avonds te voren met joan had gehad
verrukt op het gezicht van het bevallige kind nam hij het uit de armen der moeder op zette zich in den stoel die baker hem had aangeschoven wipte het kind over zijne knieën tot groote angst der baker op en neder
de drie anderen die aan het achterhek post gevat hadden kwamen op het gerucht aanrijden om hunne makkers bij te springen en het ware tot een algemeen gevecht gekomen bijaldien niet de baron op de bank van zijn rijtuig geklommen ware en van daar uit de hoogte eene algemeene stilte geboden had
en hierop begon joan zonder te spreken van hetgeen hem te tiel met van dyk overkomen was de oorzaak welke hem naar het lischboschje gevoerd had en zijne ontmoeting van den morgen te verhalen
dat gij door bouke of geert waart ingelicht onder voorwaarde van hen niet te noemen en dat gij daarom dat historietje bedacht hadt joan bevestigde de waarheid van zijn verhaal met den meesten nadruk
welke gelegenheid zoowel joan als de jood zich ten nutte maakten om in de herberg een sober ontbijt te gebruiken terwijl joan hiermede bezig was zag hij uit het raam
en met hunne ongemeene begaafdheden te sterken hoe weinig deze taak ook naar den smaak van velasco ware begreep hij echter dezelve niet te mogen verzuimen ofschoon het hem naar zijn dom krijgsmansbegrip toescheen dat twee verloopen dominées en een
daarom juist wil ik hem niet van de hand sturen en echter geloof ik dat dominé in den grond gelijk heeft en dat er weinig anders opzit
dat heb ik van bouke vernomen antwoordde joan wie van de heeren noemt zich de heer van botbergen wat kent gij hem niet eens vroeg de baron verbaasd hoe hangt dit
heb ik de eer den aanstaanden stedehouder van gelderland voor mij te zien vroeg de vreemdeling met eene nederige buiging dat zal veel afhangen van de tijdingen die ik heden wacht antwoordde de ambtman kort en goed wie zijt gij
daarentegen snapte onophoudelijk door over de schoone gravin haren pagie haren koetsier jacob van lennep de pleegzoon met zijne groote knevels en de fraaie wapens op de koets
hij zal komen de groote dag die israël van zijne verdrukking bevrijden zal de dag waarop de afgedwaalde schapen door den eenigen herder tot den stal zullen teruggeworpen worden
die hier door t land reisde samen opdrosten het volk dat al niet zeer op de hand der nonnentjes was plonderde toen het gandsche konvent en joeg de nonnen weg
daar heb ik een taai gesprek mede gehad hij heeft in s hage rotterdam en leyden aanhangers genoeg meest warme vrienden van den advokaat en mannen waar men in tijd van nood op rekenen kan
en raad ereis door wien door dien mooien pop van jacob van lennep de pleegzoon de vreemde mevrouw ja hoe noemt men zoôn lintejongen door den pagie wat had die zoo vroeg buiten te doen
die heden van tiel kwam ued meer licht kunnen geven ik ben voor de belangen der kerk in tiel geweest en geenszins om met landverraders en schelmen te raadplegen doch zoo de heeren bericht verlangen
vriendje vriendje hernam de raadsheer het hoofd schuddende ik zoude u raden van te bekennen het konde anders slecht met u afloopen hebt gij het hok gezien waar bysterus en lindenius in gezeten hebben die even koppig waren als gij
koolveld waarop zich de jongeling bevond was van den weg door eene smalle strook kreupeljacob van lennep de pleegzoon hout afgescheiden hetwelk schoon reeds aan t verdorren echter dicht genoeg was om het doorzien te beletten
de vervooruitspringende schoorsteenmantels van kostbaar egyptisch marmer vervaardigd schraagden eene menigte antieke vazen bij deze gelegenheid met de eerste voorjaarsbloemen gevuld
dezen waar ik dat kruis opgemaakt heb om hem te onderscheiden bezorgt gij te tiel ten huize van klaas meinertz den schrijnwerker
hoe laat hij zich noemen vroeg mom de paapschen noemen hem vader ambrosius antwoordde van reede doch het zal moeilijk zijn zijne verblijfplaats uit te vorschen er zijn er zoo veel van dien naam
hoe zeide joan met sombere blikken tegen bouke die zich zoodra geertrui vertrokken was haastte zijnen mand uit te pakken en het middagmaal op tafel te zetten zijn de bevelen zoo streng zit ik hier buiten toegang
neen alleen de tijdelijke geheel aardsche heerschappij hunner eigene societeit over de geheele waereld is het nut dat zij bejagen en aan t welk zij alle belangen alle plichten
het vaderland verdeelden gesprekken over dat onderwerp gevoerd met belangstelling te kunnen hooren van zijnen pleegvader leerde joan den wapenhandel en de
ik had geen roomschen prelaat hier verwacht zeide maurits zich met bevreemding en ontevredenheid tot vader ambrosius wendende een heilige plicht riep mij herwaarts zeide deze
de oude heer schijnt sterk met u ingenomen zeide elbert terwijl hij met mom den baron die de nieuwaangekomene ontfangen ging langzaam volgde
vader riep hij kan ik nog een oogenblik met u spreken heeft het zoo veel haast joan vroeg de baron ik heb thands het hoofd vol
ik vrees dat het slecht met u af zal loopen alles toont duidelijk dat gij u hier hebt zoeken schuil te houden dan ware ik heden morgen niet op het binnenhof gekomen waar iedereen mij zien kon zeide joan met drift doch men zal zich nog bedenken eer men mij op losse gronden verwijst
maakte zijn jachtgeweer in gereedheid en begaf zich naar buiten aan de steenen poort gekomen waar de oude poortier zijne slaapplaats had die hij niet zelden al grommende verliet wanneer hem de jonker zoo vroeg kwam wekken om de poort te ontsluiten
en rustten aan elken hoek op twee spierwitte kolommen cierlijk met groene hulst omslingerd kostbare basreleven uit eene andere marmersoort gehouwen vercierden het lijstwerk en de voetstukken
gij geeft alles aan die schrokster van een joanna en uw naamgenootje krijgt bijna niets weenend verbeterde ulrica hare ongelijke toebedeeling gaf het mandje aan bouke terug en bedekte haar gezicht met eene tip van haren voorschoot
ik heb hem ook niet voor niets de zitting in de staten der provintie bezorgd zeide mom en daarenboven een nieuw jachtgeweer laten komen waarvoor hij mij geloof ik nog dankbaarder was
zoo ik mij niet bedrieg vroeg eindelijk de heer van sonheuvel aan den onbekende heb ik u laatstleden zondag in s hage gezien bij het uitgaan der kerk toen ds uytenbogaert gepreêkt had
ik zal zien wat er is hernam bouke altijd even stemmig van wezen belieft ued een paar sneden wittebrood en een hoendervlerk wel zeker niet antwoordde de baron driftig weg met die liflaffen breng een paar hompen ham of een karbonade zoo als gewoonlijk
alle bestemd en geschikt om eenen akeligen indruk te maken op het gemoed van al wie tegen zijn wil die plaats betrad achter eene soort van balie waren gelijk aan joan naderhand bleek twee gecommitteerden van den hove gezeten bezig met het verhoor van eenen gevangene
gij hebt u als een kaerel geweerd zeide van reede en als de schelm hangt zult ge een mooien kermisduit van mij hebben dat hoeft niet zeide
verschoon mij zeide deze ik ben zoo even wat van u afgeraakt echter niet zoo ver of ik ben ooggetuige geweest van uwe
help daar is grootoom weêr riep joan zich aan den baron vastklemmende wat onvoorzichtigheid zeide van reede tejacob van lennep de pleegzoon gen den onbekende hoe waagt gij het hier te verschijnen en wel in dit gewaad terwijl hier wees hij op
want de bijdragen tot menschenkennis die men op eene dusdanige wijze vergadert zijn niet van de aangenaamste mijne boodschap aan u is verricht en ik moet u verlaten met den wensch dat gij met een gerust geweten de weldaden van uws vaders moordenaar moogt blijven aannemen
moâr je mot weten ik vrijd zoo wat noâr het nichtje van bouke den olden knecht op t slot en dat meiske heit me wel verteld dat hoâr heugt
uw lot is in mijne handen edele heer en pater eugenio van de orde jesu komt niet geheel uit brussel herwaart reizen om met de kous op t hoofd weder t'huiswaart te keeren of t geen nog erger zoude wezen om de markt van tiel uit de hoogte te bekijken
de juffer klaagt over u zij zegt dat gij haar gebeten en gekrabt hebt hier stroopte de pastoorsche hare mouwen op ter bevestiging van dit punt der beschuldiging
zoover ik weet antwoordde joan zijn het brieven waarin de verbannen heeren zich in de bescherming zijner doorl aanbevelen het bevreemt mij merkte de fiscaal aan op een straffen toon
uwe h heb ik dat niet gezegd zeide spinola ziende dat ambrosius insgelijks vertrekken wilde ued mag de tijding gerust vernemen welke wij met ons brengen
kort daarna kwam teun wezer de reisgenooten waarschuwen dat het tijd was weder op reis te gaan zij vervolgde dan hunnen weg door een zwaar slijkerig spoor hetgeen de paarden nood zaakte stapvoets voort te gaan
tot den oorlog gereed te wezen voor zoo verre althands het vak jacob van lennep de pleegzoon betrof dat aan zijne kunde en ervarenheid was toevertrouwd het laatste bevel hetwelk hem de aartshertog had doen toekomen was van een zoodanigen aart dat het veeleer staat dan krijgskundige overpeinzingen van hem vorderde
weten het al en ik niet hernam de oude vrouw hoogstens gebelgd en ik niet aan wie mevrouw zaliger al haar vertrouwen schonk ik die altijd al de nieuwtjens wist zelfs voor mijnheer
en van dezen kant wachtte hij dus geen bijstand voorzichtigjacob van lennep de pleegzoon heidshalve was hij daarom in zijn schuilhoek blijven zitten tot na den afloop van t gesprek
met mij gaat het ook zoo lieve dominé ik heb van de enkele gedachte dat de knaap misschien tegen zijn eigen gezin het harnas zoude aangespen nog van deze nacht schier geen oog toegedaan en van middag geen mond aan de patrijzenpastij gezet hoewel dat mijn geliefdste schotel is
zoo zeide bouke die er een schalksch vermaak in schepte zijnen heer een weinig te plagen ik dacht anders dat ued niet wel waart en hoofdpijn had hoofdpijn heb ik dat gezegd heb ik ooit hoofdpijn is de kaerel
met deze woorden steeg hij af hielp met bevallige beleefdheid de gravin van het paard en stelde haar aan haren gemaal voor welke redenen de graaf ook hebben mocht tot dankbare vreugde over de verlossing van zijne gade
zijn gezicht met beide handen bedekkende dit jacob van lennep de pleegzoon scheen echter het oogmerk van het spook niet te wezen daar het naar ulrica toegaande haar keurslijf losmaakte
maar ik heb toch ouders gehad vervolgde hij met eene dringende stem jacob van lennep de pleegzoon hoor joan wees bedaard ik zal u alles verhalen alles wat ik u verhalen kan ga zitten en wees bedaard ik zal u alles zeggen drink een roemer wijn gij zijt ontsteld
dit had de verlossing des gevangenen ten gevolge doch tot aller verbazing was het eerste gebruik dat de baron van zijne herkregene vrijheid maakte dat hij joan eene geduchte oorveeg gaf
ik denk altoos met kleine lapjes leert de hond leêr eten vuur en stroo dient niet alzoo geef je den duim dan
ja jonker ditmaal heb ik het jou afgewonnen en daarbij moet je niet eens denken dat je de eerste man zijt die de poort uitgaat het is al een half uur geleden dat ik gewekt ben eweest
dat is de eene geloovige aan den anderen en vooral van die zaken waardoor de liefde des naasten verbroken en twist zoude ontstaan zijn
wat is uw last wachtmeester vroeg van reede en hoe durft gij zoo onbeschaamd in mijn kasteel den baas komen spelen spreek de waarheid of ik laat u ophangen
toestapte en met eene eenigzins verzachtte stem doch op vasten toon hem de volgende vraag deed welke schoon op haarzelve zeer eenvoudig in de omstandigheden van den ambtman vrij geschikt was om hem van zijn stuk te brengen
en het zoude eenen opmerkzamen bijstander niet ontgaan zijn dat de goede houding die hij aanwendde alzins gedwongen was de heerschende stilte deed den baron dus spoedig besluiten om het gezelschap te verzoeken een einde aan het ontbijt te maken en zich met hem naar de kegelbaan te begeven
voor al wie zich onderwerpt dood aan al wie wederstand biedt heb deernis graaf met u zelven met de uwen met uwe vrouw en kinderen voegde hij er langzaam bij jacob van lennep de pleegzoon met mijne vrouw en kinderen herhaalde
maar ik heb geen wijn van deze soort meer en het zoude eene misdaad van gekwetste majesteit wezen indien ik jacob van lennep de pleegzoon ueds beleefdheid met een ander wijntje beantwoordde dan hetgeen ued mij toegedronken heeft
daarenboven was bij hun huwlijk als eene plechtige voorwaarde door den predikant bepaald dat barbara nooit in de studeerkamer zoude verschijnen noch er eenig gezag in zoude uitoefenen t zij in eigen persoon t zij door middel van meid of kinderen
of arminiaansche vergadering bijgewoond te hebben vroeg de raadsheer die zoo even gesproken had den gevangene ik blijf dit ontkennen antwoordde deze met eene vaste stem welke aan joan niet onbekend voorkwam
het bleek een gedeelte van een briefje te zijn waaraan twee hoeken ontbraken en liet de volgende afgebroken woorden lezen het bewijs uwer deed toekomen
die al snuffelende vooruit was gelopen stokstijf staan bleef en op deze wijze de tegenwoordigheid van een koppel patrijzen verried hetwelk in de daad niet lang daarna klapwiekend opsteeg en vooruitvloog sneller echter vloog de pijl des jonkers het achterna
daarentegen een rang bij het leger de vloot het hof of zelfs de compagnie te doen bekleeden was aan even grootte zoo niet grootere zwarigheden onderhevig
en het gelukte hem bouke van zijne weêrpartij af te scheuren doch de oude dienaar des barons door deze tusschenkomst nog feller verbitterd trok zijn mes en zoude eugenio een steek hebben toegebracht had joan zijnen arm niet met geweld teruggehouden
den naam van uw vriend jacob van lennep de pleegzoon vollen uwer waardig eerst bezwaarlijk vallen de vermoedens te
terwijl de kruin kaal geschoren was zijne kleeding was allereenvoudigst en bestond uit een graauwen overrok van zijn linkerarm hing een bedesnoer af en in de hand hield hij een klein gebedenboek
indien het uw wil is dat wij het getal vergrooten van zoovele vroome martelaars die voor de verdediging van hun vaderland voor de rechten van hunne overheden ja wat meer zegt voor uwen heiligen naam en ter bewaring uwer onvervalschte leer hun bloed hebben vergoten
hier schudde hij het hoofd zag voor zich en haalde de schouders op joan zeide de predikant de paapschen hebben eene instelling welke zij een sacrament achten te zijn door eene verkeerde toepassing namelijk jacobi
onder t voortgaan haalde de wachtmeester een papier uit de borst en las het signalement van den voortvluchtigen overluid op blaauwe oogen gebogen neus ronde kin grijsachtig hair zware wenkbraauwen
neen vader want ik heb gelijk en zij ongelijk niet riep de baron hem in drift aangrijpende en voor barbara op de knieën werpende vraag terstond om verschooning of ik zal er op ranselen dat
men had het op mijn leven toegelegd antwoordde de vicaris doch de heere heeft de plannen van schaamtelooze booswichten verijdeld en schikte mij eenen helper toe over dezen eigenlijk was ik den heer grootmeester komen onderhouden
zoo doe ik antwoordde bouke zonder verlegen te worden ik denk dat ik jonker joans jacob van lennep de pleegzoon oude wapenbroeder ben en dat ik over eenen lasteraar sta die
en zoude er geene mogelijkheid wezen dat ik hem een oogenblik sprak heer beware ons wel jonker jonker hoe kunt ge zulke dingen in je hoofd halen den gevangene spreken ja de baron zou je zien komen
dat heb je al heel dom behandeld voor een verstandig mensch bromde bouke t is met jou ook hoe alder hoe malder ik zou het maar niet aan mijnheer vertellen want dan zag het er slecht met je uit jacob van lennep de pleegzoon ik heb mij toch niet versproken zooveel ik weet zeide
wat riep van reede wat zegt gij dominé een sociniaan hij gij jaagt mij de koorts op t lijf dominé dat hebt gij mij nog nooit verteld
de graaf die het bevel voerde over eene bende kleefsche ruiters toen hanevederen genaamd droeg ten teeken zijner waardigheid geene andere pluimaadje dan een paar kleine veêrtjens aan den staart des morgenwekkers
dat komt juist uit zeide de fiscaal een geschreven papier doorloopende dat hij in de hand hield doch indien de heeren mij vergunnen eene vraag te doen waarom heeft de gevangene voor vier weeken het slot te sonheuvel op eene zoo vreemde wijze verlaten
wij zullen zien zeide de baron de heer ambtman komt hier dan kunt gij zelf uw verzoek doen verlangt gij den haag te zien mijn vrouws vaôder woont er bij de gravin van
ja dat geloof ik dominé zeide de baron lagchende in dien stoel zonder zitting dat is ook eene gevangenis waar men niet uit komt als men er zich eens heeft ingewerkt
er is wel eene zwarigheid vervolgde de baron op eens het voorhoofd fronsende doch dezelve is van eenen geheel anderen aart eene zwarigheid herhaalde mom van kleur veranderende ik bid u
toen magdalena op eens boven het woest getier der vijanden en het noodgeschrei der vrouwen hare stem verhief en den spaanschen overste toeriep jacob van lennep de pleegzoon don estevan de nunez is het schoon op weerlooze vrouwen te woeden
op mijn ouden dag bekrimp ik mij jacob van lennep de pleegzoon niet meer en van wat ik heb heb ik vast besloten de helft aan joan te geven ik heb dien armen jongen niet opgevoed om hem naderhand armoede te laten lijden
maar je weet ook wel dat wij mijnheer bij eede beloofd hebben nooit aan iemand iets daarvan te zullen na vertellen dat heb ik beloofd bouke en het spijt mij genoeg want het is de eenige reis in mijn leven dat ik gods naam zoo iedelijk gebruikt heb
zoover ben ik niet geweest zeide elbert mijne krijgsverrichtingen waren alleen in boheme en daar zal men gelijk ik mij zonder grootspraak vlei nog wel van mij gewagen
mijne mededeelingen hebben dus geenen invloed op uwe voornemens vroeg van reede terwijl een waas van tevredenheid zich over zijn gelaat verspreidde gij blijft de hand mijner dochter vragen
ja zeide van reede ik zelf ben ook met het geval verlegen en weet gij wat mij ook nog hindert al het geen ik met mijne vrouw getrouwd heb behoort eigenlijk niet aan haar maar aan haar vader nu is bij mij dikwijls de vraag ontstaan
over nagedacht heer baron slapelooze nachten ledige uren verlies van eetlust en genoegens heeft het mij gekost het zoet mijns levens is er door verbitterd
vereischte zorg had gedragen en al de tuinen welke men reeds rondom leyden begon aan te leggen van bloemen beroofd om hun ten blijke hunner hoedanigheid van speelnooten fraaie ruikers met kleurige linten vercierd te overhandigen
de jonker heeft ons zelf hier gebracht antwoordde de wachtmeester gij zijt een te oude roofvogel om u door zulk een jong spreeuwtje van den rechten weg te laten afbrengen doch heeft de jonker die buitenposten uitgezet die mij den toegang hebben afgesneden
ja om hem alleen te plakken dat zal bezwaarlijk gaan antwoordde de stokbewaarder doch ik zal hem bij dien arminiaan zetten die zoo even hier geweest is
zoo niet dan hebt gij t avond of morgen gelegenheid om uwe dapperheid aan den dag te leggen dus man drink uit en denk vooreerst maar niet meer aan het gekke geval
het komt mij voor zeide de fiscaal dat wij het overige veilig aan dien jongeling laten kunnen stokbewaarder breng uwen gevangene weg joan groette de raadsheeren en den fiscaal
ten einde mij naar s bosch te begeven en met wien hebt gij daar omgang gehad met mijnen oom
eene hoofdtrek in joans karakter was al van zijne kindschheid af een hevige afkeer van alle onrechtvaardigheid geweest deze was zoo sterk dat hij zijn toorn of wrevel niet bedwingen konde
ik moet morgen weder van hier mijne tegenwoordigheid in s bosch zal weldra noodzakelijk zijn want zoo even ontfang ik de tijding dat de aartshertog overleden is
ik had gehoord dat zijne excellentie in s hage bleef om de groote zaken af te handelen die met den aartshertog op t tapijt zijn t is ook mogelijk
aan den slaat der ruiters als aan de deftigheid van het feest hetwelk zij gingen bijwonen geëvenredigd in zoo verre echter
in den beginne dolf arminius met de zijnen het onderspit althands bij de predikanten en gemeenten want de meeste wethouders en zoogenaamde politieken hadden zijne zijde gekozen
en waarop zich prins maurits met zijn gevolg waaronder de ambtman mom en meerdere hoofdbeambten van het gewest bevonden onder de muren van tiel stond krijgsvolk onder de wapenen
aan weêrszijden der kamer was jacob van lennep de pleegzoon een raam met kleine beschilderde ruiten waardoor de zon slechts flaauwe stralen schoot onder een dier ramen stond eene zware tafel waarop een bijbel lag benevens een psalmboek een exemplaar van de utrechtsche unie keurig ingebonden
ik ben het niet die haar verlaat antwoordde mom het zijn de aartshertog en spinola die jacob van lennep de pleegzoon mij laten zitten wat kan ik al wilde ik ook zonder geld ten dienste zijner majesteit uitrichten
verplicht zeide joan ik begeer noch uw geld te ontfangen noch uwe jokkernij aan te hooren en verzoek u zelfs aartigheden te sparen die ik niet dulden mag ik verlang alleen mijn paard terug want ik moet nog heden verder
ik ook zeide bouke ik zal je een knipje meêbrengen of een gouden slootje dat kunt ge altijd jacob van lennep de pleegzoon voor uw mond doen als je t niet beter gebruiken kunt
ik althands zou er mijn leven geen beteren begeeren nu bouke bewaar hem dan als een aandenken van mij doch gij moet hem wel behandelen
niet alleen dat het mij altijd vermoeiend en lastig is voorgekomen wanneer in werken van deze soort de draad der geschiedenis werd afgebroken om te vertellen hetgeen voor de geboorte van den hoofdpersoon althands lang voor den tijd van het verhaal was voorgevallen
hij bevond zich in den toestand van eenen reiziger die bij nacht op eene eenzame heide verdwaald zich van moerassen en kloven omringd vindt en onbewust is welken weg hij zal kiezen
ware er een andere weg mogelijk geweest ik had dien gaarne ingeslagen doch ik heb alles onderzocht en beproefd vergeefs niets blijft er over dan ruiterlijk en moedig gelijk het een christen betaamt den zegepraal te behalen op eene aardsche en valsche liefde
neen zeide van reede terwijl hij zijne oogen afwischte laat den ongelukkigen gaan waar hem zijn gesternte brengen wil in den oorlog werd zijn vader door mijne soldaten vermoord en ik wil het bloed des zoons niet op mijn jacob van lennep de pleegzoon gemoed hebben hij ga en leve in vrede
dezelve was oorspronkelijk van matwerk geweest met pooten en leuning van stevig greenenhout doch joan die hem in zijne leeruren altijd gebruikte en de slechte gewoonte had van weinig stil te zitten had den rug merkelijk doen uitwijken
en omdat ik overtuigd ben dat de eerwaarde pater eugenio zich aan geene gevaren zoude blootstellen zonder de noodige voorzorgen te hebben genomen vrees intusschen van mij niets vervolgde zij de hand aan den van verbazing sprakeloozen ambtman toereikende
zoodat gij zegt vervolgde hij na zich in de pels gewikkeld en zijne plaats hernomen te hebben dat een kloek besluit alleen in staat is het ongeluk van den armen jongen te voorkomen
met een gerimpeld voorhoofd en strakke oogen die weinig goeds beloofden midden in het vertrek stond de predikantsvrouw met de armen in de zijden terwijl zij ongeduldig met het bovenlijf waggelende op de lippen
juist kom ik hier hervatte eugenio ik die vijfentwintig jaren lang geene moeite geene opofferingen heb ontzien om het heerlijk doel te bevorderen dat ik eenmaal zwoer te zullen bereiken
maar in jonker zeide bouke met ijle handen is t kwaad havikken lokken en t is zwaar kammen waar geen hair is de ruimte schaadt nooit al is t maar in geld
ik weet dit alles zeide eugenio doch ik weet ook dat de wijze zich aan geen zotteklap stoort ik maak geene aanspraak op den naam van wijze hernam de jongeling maar ik ben een man van eer en draag een degen op zijde