AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zijn oogleden bedekten half de oogen die starend gericht waren op het boek dat hij vr zich had liggen en waarin hij hardop begon te lezen nu en dan het woordenboek raadplegende
want hij had zijn nichtje niet ten huwelijk gevraagd omdat hij ze zoo lief vond maar omdat zij eene rijke partij was ook bij lina klopten alle aderen en trilden alle zenuwen zij had het liefst zich in een donkere kamer teruggetrokken en daar uitgeweend om haar hart lucht te geven tranen zijn nog het beste middel om zenuwen tot bedaren te brengen
met zijne vrouwelijke bevolking niet zeer in haar smaak viel en zij hare aandacht steeds wijdden aan de enkele heeren die het toeval daar bracht de twee toeristen die door den tijd voor t middagmaal waren overvallen
anasthase vond dit met het oog op zijn doel niet zoo onaangenaam en dubbel aangenaam was hem de ovatie van zijne kunstbroeders nu lina ochten er getuige van was hij had haar al spoedig ontdekt en met eene buiging geheel in overeenstemming met zijn positie als gevierd kunstenaar sprak hij haar aan en maakte haar een kompliment over haar keurig toilet
wie vroeg manfred die het antwoord reeds vermoedde die kleine blonde lina heet ze geloof ik wat lina een millioen alle machten der onderwereld riep manfred en sprong van de bank op welnu wat bedoel je wat wil je
de heer pieter botwater had den rang van hoofdcommies aan zijn departement bereikt die titel was hem op zijn acht en dertigste jaar juist op den dag dat hij twintig jaar dienst had door den minister toegekend onder voorbehoud later zijne jaarwedde in overeenstemming met zijn rang te regelen
heel den haag wist van het uitstapje van den muziekmeester met de jongste pauwin maar men wist er nog veel meer van dan ooit gebeurd was de chronique scan daleuse had van het onvoorzichtige tochtje een roman gemaakt die eene moeder niet aan hare dochter zou laten lezen
trouwens zij hadden die niet noodig zij waren krachtige jonge dames wier harde jeugd gunstig op haar gestel had gewerkt in den tijd dat zij bekrompen moesten leven hadden zij zich nooit gevleid met een huwelijk zooals zij wenschen zouden e een burgerman was haar ideaal niet geweest
mijn zuster wacht u over een half uur zeide de oudgast maar mijn waarde heer rimini ik had gedacht wat dat de zaak niet zoo dadelijk publiek behoefde te worden
botwater had niet veel trek om met zijn neef uit rijden te gaan hij gaf een wenk aan zijne aanstaande en deze excuseerde zich dat zij nog pakken moest pakken vroeg van sterren gaat gij dan heen
botwater schudde het hoofd vestigde zijne blikken weder op zijn bord en ging voort met eten daar is iets zeide van sterren misschien wat dan precies weet ik het niet maar ik heb reden te gelooven dat wij geen erfgenamen van tante de tonnette zijn
maar daarvoor was zij te oud en te gehecht aan hare dagelijksche gewoonten zij ging niet meer op reis dat liet zij aan jongere menschen over dat jagen en ijlen met spoorgerard keller het testament van mevrouw de tonnette treinen die op de minuut vertrekken viel niets in haar geest
nadat de kennismakingen waren afgeloopen brachten de twee heeren die zich met de leiding van het bal hadden belast de reizende muziekanten op de estrade die muziekanten waren de aanleiding tot het bal geweest en daar er te rippoldsau slechts weinig dames logeerden hadden manfred en siegberg het voorstel gedaan eene deputatie naar griesbach te zenden
en alleen naar griesbach was gereisd om haar als haar oudere neef te behoeden voor den stap dien zij misschien in onbedachtzaamheid doen zou hij zou haar waarschuwen haar verdedigen tegen de huwelijksplannen van dien muzikant en op die wijze voor zich zelven den weg banen
en toch dat toeval had plaats pieter botwater die van de meid vernam dat het nog een kwartiertje zou duren had uit tijdverdrijf het boek opgenomen dat voor de hand lag en daar poot voor hem geene lectuur was
en als die trouwt zou er mogelijkheid bestaan dat er nog eens een mannelijke de tonnette kwam maar mijn kinderen als u die bedoelt zouden toch altijd naar mijn man heeten dunkt me
en als zij hem zagen met dorothea rimini trachtten ze te ontdekken welke aan lokkelijkheden deze toch bezat dat men om harent wil zich bloot stelde aan een sabelhouw van een kapitein der zwarte
maar de trein die huiswaarts keert verslindt de afstanden en het eene station volgt het ander voordat men er op verdacht is dorothea rimini vond dit zeer aangenaam
cavalier botwater's blik verried waarschijnlijk wat er in hem omging want een bejaarde dame zeide in het welluidende eenigzins zangerige dialect aan dordt eigen ja ja mijnheer de jeugd is jong moet u maar denken
hier was over het volgende reeds begonnen woord de tonnette geschreven lina vond het blijkbaar wat al te familiaar om alleen zijn voornaam te zetten de tonnette verlangt ook u te zien zegt hij en aan de familie eimini ben ik te veel verplicht om dorothea niet te vragen om binnen te komen
er waren onder de heeren zeker wel musici die bereid waren zich te doen hooren en toen zij den muziekmeesster uit offenburg raadpleegde noemde deze terstond den nieuwen logé anasthase van sterren
het plan werd met tusschenpoozen gemaakt daar elk oogenblik het gesprek afweek anasthase van sterren was de eenige die er zich niet in mengde hij behoorde niet tot het
in dien half verdoofden toestand wandelde rimini in den omtrek van griesbach de zon die door de bladeren speelde en zulk een zachten glans op den grond wierp zag hij niet
heb je niet in den angst gezeten robert heer wat een dwaze vergissing ik ben gisteren te oos uit den trein gestegen en toen kon ik niet meer hierheen komen dan heel laat en toen is mijnheer van sterren zoo beleefd geweest om voor me te zorgen rimini knikte even met het hoofd om de verdere geschiedenis te hooren
de jonge man reikte met eene beleefde buiging aan lina het doosje weder over maar hij maakte daarvan gebruik om even hare hand te drukken en bracht haar een beleefden groet waardoor zijn weelderig blond krullend haar in al zijn overvloed zichtbaar werd
en welke melodie vertegenwoordigt voor u dan de gebeurtenis waarmede ik uwe familie en mijn neef kwam geluk wenschen vroeg anasthase even opstaande en weder eene buiging makende
zie zoo dacht pieter botwater bij zich zelven wij zijn al een stap verder als men er iemand plezier mede doet is lina zoo ongeneigd niet om te doen wat van haar gevraagd wordt en mij zou ze er een bepaald plezier mede doen een zeer groot plezier zelfs
mevrouw rimini zag tegen de reis op als tegen eene heelkundige operatie en rimini zelf zeide nooit meer dan volstrekt noodig was dat had hij in de oost geleerd daar had hij op eene plantage op eene der buitenbezittingen gewoond waar hij nooit een europeaan zag dan in den spiegel
maar hoe zou hij het hem mededeelen hij zat op heete kolen en zijn neef anasthase ook anasthase wilde beginnen kuchte legde zijn servet neder en zeide
de oudgast kwam binnen en hoorde hem aan en knikte toen ten teeken dat hij zich met de schikking vereenigde maar te gelijk zag hij botwater aan met een blik die veel beduidde
maar de jongelui waren dan ook wel geschikt om sluimerende geesten op te wekken en een goed glas wijn na een vermoeienden dag werkte mede om de stemming te verhoogen dorothea werd eenigzins pathetisch henriette liet zich het hof maken en moedigde de jongelui aan door woord en blik
hij en de jong wandelden elk aan eene zijde van henriette en lina die gearmd liepen louis voegde zich bij botwater en dorothea anasthase scheen nog geheel verdiept in de beschouwing van het panorama
ik zal de volgende geven zeide botwater die als het guldens of marken gold steeds zeer gevat was de uitdrukking waarmede rimini hem antwoordde werd met twintig mark niet te duur afgekocht
en zoo bracht lina haar neef weder in huis en terwijl deze uit haar antwoord opmaakte dat hij een reuzenschrede vooruit was gegaan zij had toch dadelijk begrepen dat hij een doel had en hij had dat doel zeer fijn doen
nu en dan moest zij het lint van haar hoed vastmaken dat haar telkens voor de oogen fladderde en dan vertoonde ze een arm zoo blank dat anasthase gaarne nog iets verder zou hebben gezien dan de elleboog
niet lief kind zeide mevrouw de tonnette hare nicht met een veelbeteekenenden blik aanziende gerard keller het testament van mevrouw de tonnette niet u denkt er toch nu niet meer aan voor me zelve niet maar ik heb nog een
neen dat wil ik volstrekt niet hebben ik ben nu meerderjarig en ik kan zeer goed mijn weg van griesbach naar den haag vinden o gemakkelijk viel botwater in ik heb de reis ook gemaakt terwijl ik er nooit geweest was alles wijst zich van zelf ten minste als men de taal meester is
bij die overweging voegde zich het zalige gevoel dat zijn duel achter den rug was en dat hij in het vervolg van tijd kon gewagen van die zaak van eer die hij eens in eene buitenlandsche badplaats had gehad met een kapitein van de zwarte
maar te heidelberg ontmoette hij weder andere vrienden van voorheen en ditmaal redde zijn koffer hem niet pieter botwater had geen vrienden in keulen
ik hoop niet dat ik u te lang heb laten wachten neef zeide zij maar ik heb me van morgen eigenlijk verslapen t is schande volstrekt niet tante dat gebeurt meer menschen die geen vaste bezigheden hebben waarom zouden zij ook vroeg opstaan
rimini u begrijpt toch wel dat ik u niet z zal laten gaan wat bedoelt u vroeg henriette hem met hare donkere oogen doordringend aanziende maar zoo ijskoud dat anasthase op een denkbeeld kwam waaraan hij zelf volstrekt niet gedacht had
op haar man had het geen invloed ten minste geen die zoo terstond bleek hij was nog even zwijgend en in zich zelven gekeerd als altijd maar hetzij men het op rekening van griesbach wilde stellen of niet
je hadt verdiend dat ik er mij niet mede bemoeid had zeide de musicus bij zich zelven die opmerking van zijn neef hinderde botwater echter en de eerste gelegenheid de beste om zich te wreken greep hij aan het was na het diné toen de heeren eenige oogenblikken in den tuin vertoefden in afwachting dat de dames haar toilet zouden hebben gemaakt om naar het slot te gaan
tonnette toch eigenlijk wel zoo gemakkelijk was want nu de tijd naderde dat hij zijn besluit ten uitvoer zou brengen begon hij er zeer tegen op te zien om tegen dat nichtje dat hij als kind had gekend de rol van minnaar te aanvaarden
opzeggen gij wilt mij niet begrijpen misschien zeide lina onbegrepen te zijn is het lot van de kunstenaars nicht lina dames seules riep de dirigent
de riminietjes dachten aan de mogelijkheid dat emilie wat gekregen had en botwater aan eene ramp waarvan zijn nichtje het slachtoffer was maar voor zij nog aan die gedachten toegaven hoorden zij stemmen en een oogenblik later zagen zij het verloren drietal uit een zijlaan komen
en dat eenvoudige nichtje zou er zeer mede vereerd zijn als de gevierde kunstenaar haar boven alle anderen onderscheidde zijn musicale triomf zou hem den weg openen om ook over het hart van lina te
en sandal waren overgelukkig en stelden onmiddelijk hun vriend voor de quadrille werd er zelfs door gestoord en op die wijze vernam iedereen dat een groot musicus uit holland was gekomen
dien avond hare kamer en om haar niet alleen te laten bleef lina bij haar nadat zij een korte poos in het salon had doorgebracht en gezien had dat neef pieter het zonder haar zeer goed met hare vriendinnen kon stellen en met deze het middenpunt uitmaakte van een kleinen kring waarin fransch gesproken werd
en terwijl verscheidene familien besloten of ten minste er ernstig over dachten om dien mijnheer anasthase niet langer de lessen harer dochters en zonen toe te vertrouwen en als zij al daarmede voortgingen dit geheel zouden doen omdat hij zooveel talent en zulk een tact had
die saaie botwater zoo'n versteende ambtenaar van den echten stempel een vreeselijke kloen en dan die winderige muziekmeester van sterren dat wordt dan allemaal familie van je erfooms zelfs
nazien baden-baden in oos uitstappen zeide hij baden-baden riep henriette verrast maar ik moet naar appenweiler dan kunt u te oos een ander biljet nemen dame met die woorden verdween de conducteur
ik heb mijn oogen en mijn verstand ook ik vind het heel aardig voor je ongestoord kunt ge nu zamen zijn want dorothea leeft voor niets anders meer dan voor botwater
bedreigd werd in handen gesteld van een piepjong schilder die een plezierreisje deed en morgen misschien in plaats van te komen op de plaats waar eer en plicht hem riepen een schetsje zou gaan maken in het bosch bij rippoldsau of met een van de jonge vrouwelijke badgasten coquetteeren waarvan hij blijkbaar zoo goed den slag had
wat er in het gemoed van beide dames omging vertelden zij elkander niet maar zij begrepen elkaar volkomen nu als je dan niet verder kunt ook goed zeide lina met een zucht in ieder geval moet je t vragen waar de anderen bij zijn van avond als we terugkomen ik beloof je t
kapitein von behren erkent dat hij wanneer hij alles geweten had er het gevolg niet aan zou gegeven hebben dat hij er in zijne eerste opwelling van geraaktheid aan gaf maar nu eenmaal zijn vriend lange in de zaak is betrokken kan hij natuurlijk het gebeurde niet ongedaan maken en moet hij van u eene verontschuldiging vorderen
het belangrijkste punt van het geheele voorval de naam van den student scheen aan de aandacht der dames rimini ontgaan te zijn voor lina was dit juist de hoofdzaak zij wist hoe hare tante aan dien naam gehecht was en hoe die meende dat hij in ons land was uitgestorven
riep mevrouw de tonnette uit en zij veegde haar bril eens af om te zien of zij ook verkeerd had gelezen maar het stond er misschien had lina zich verschreven het volgende echter bewees het tegendeel
zij namen nu beiden eerbiedig hunne hoeden af en vroegen verschooning voor hunne vergissing de hoofdcommies gerard keller het testament van mevrouw de tonnette verleende die welwillend en deed zijn best om er ook over te lachen maar t ging hem niet van harte hoe was het mogelijk dat men hem den hoofdambtenaar voor een bediende hield die duitschers schenen geen begrip te hebben van hetgeen deftig is
rimini vertelde in zoo weinig woorden als mogelijk was hoe de zaak zich had toegedragen zonder zich eenige moeite te geven om door de inkleeding botwater of zijne zuster te sparen
ja die twintig dagen kan ik best in mijn eentje doorbrengen maar t zou me niets verwonderen als ik je na acht dagen weer bij me zag de menschen die reizen strijden het zich zelven maar op dat het zoo pleizierig is
in die gedachten verdiept zag hij den hoek eener laan omslaande den heer rimini vr zich staan als twee bekenden in een vreemd land op eene eenzame plaats elkaar ontmoeten kunnen zij elkander toch niet voorbijgaan zooals zij op een zondag voormiddag in het haagsche bosch zouden doen
van mevrouw de tonnette dames rimini de pauwinnen zooals zij in de wandeling altijd genoemd werden wij komen zelf maar eens mede mijn lieve mevrouw zeide dorothea rimini wij dachten t is nog zoo laat niet of mevrouw de tonnette wil ons nog wel ontvangen niet waar
en henriette weder in het rijtuig zaten zwegen zij eerst geruimen tijd henriette's hart was vol want zij had zeer goed bespeurd hoe men over haar dacht en zij had omziende aan de gezichten die haar allen nastaarden begrepen wat er gezegd zou worden
alle logés sliepen reeds toen de tonnette zich op de springveeren matras wierp en lachend insliep gelukkige tijd dat men nog lachen kan als men zich te slapen legt
ja waarom zou hij den titel niet mogen voeren dien zijn overgrootvader droeg en waarop hij toch alle recht en aanspraak had dan zou zij het hoofd gerust kunnen nederleggen het geslacht der de tonnettes brantour zou in stand zijn gebleven in de rechte lijn
hij kreeg een legaat het geslacht der de tonnettes brantour waardig en een klein kapitaal was er bepaald bestemd om als hij meerderjarig geworden was de middelen te bekostigen die voor de erkenning van zijn titel vereischt werden
maar nu zou het overige wel van zelf volgen hij dineerde aan het station waartoe hij ruim den tijd had en toen hij duidelijk het station oppenau hoorde afroepen ging hij naar den trein vroeg nog een paar maal of die naar oppenau was bestemd en op het herhaalde bevestigende antwoord der conducteurs waagde hij het de reis te ondernemen
wel god bewaar me dacht botwater bij zich zelven maar hij hield die uitdrukking terug en bepaalde zich om ze op zijn gelaat te doen lezen dorothea meende ook iets in dien geest te zeggen maar lina voorkwam haar door de zeer eenvoudig uitgesproken vraag gerard keller het testament van mevrouw de tonnette u vindt het immers goed neef dat mijnheer de tonnette met ons mede reist
boven schreef zij met iets grooter letters dit is mijn uiterste wil en verder als ik mocht komen te overlijden alvorens mijne nicht lina ochten dochter van herman ochten en therèse de gerard keller het testament van mevrouw de tonnette tonnette een huwelijk heeft aangegaan
maar t was nu slechts de vraag of mevrouw de tonnette haar zoo lang wilde afstaan en de dames rimini besloten het ijzer te smeden terwijl het heet was en vr lina misschien andere bezwaren maakte aan hare nicht hare toestemming te vragen
hij verlangde naar het einde om weder bij de rimini's en lina te zijn slechts nu en dan had hij met de zusters een blik van verstandhouding gewisseld die hem aan haar gezelschap bond
als de zaak kon worden bijgelegd was dit oneindig veel beter nu manfred een vriend was van behren en zoo intiem met de rimini's en lina bestond er kans om alles nog te schikken en hij vroeg op eenigzins gejaagden toon
dat zullen wij wel in den trein vinden zeide hij en verwijderde zich eenige oogenblikken later met twee kaartjes voor baden-baden terugkomende gerard keller het testament van mevrouw de tonnette henriette nam het haar toegereikte aan zonder het te bezien maar van de eerste gelegenheid dat van sterren niet op haar lette maakte zij gebruik om het te lezen en zij zag
het speet haar geweldig dat zij zich in haar drift had laten vervoeren tot die hatelijkheid al was het dan ook uit zelfverdediging geweest zij dacht er over om naar dorothea toe te gaan en op een bedekte wijze haar excuus te maken
alles komt op zijn tijd voor hem die weet te wachten haar nog altijd schoon gelaat drukte dan ook die kalme gemoedsstemming uit die een der bekoorlijkheden van den ouderdom uitmaakt
er hadden zich nog wel een vijftal dames aangesloten maar deze hielden zich op het tweede plan en schoven alle vijf schuchter ter zijde toen hare medewerking werd gevraagd manfred kwam toen op de gedachte om de negende muse door het lot te laten aanwijzen en pieter botwater had het vooruitzicht om voor een der zanggodinnen te moeten poseeren
kom dora je hadt toch wel kunnen begrijpen dat ik je iets wilde geven in herinnering aan onze reis zeide hij vaderlijk knorrend je moet je dat zoo niet aantrekken
wilt u zelf u een oordeel vormen ik geloof wel dat ik weet waar zij zijn dat zal mij een waar genoegen wezen antwoordde anasthase mag ik u mijn arm aanbieden
laten we er niet over spreken mijn lust is groot genoeg maar het kan niet zij wendde haar hoofd naar de andere zijde en zweeg en anasthase zag haar een oogenblik later haar zakdoek uithalen hij was zeker dat zij tranen afwischte
neen men komt om tien ure mij bezoeken wilt gij bij mij zijn gerard keller het testament van mevrouw de tonnette die gedachte was eensklaps bij botwater opgekomen terwijl hij met den oudgast stond te praten
de beide dames zagen elkander aan even zeer even slechts maar die enkele blik was voldoende om elkander volkomen te begrijpen dat kunt u niet meenen zeide van hellingen die op die vraag welke hij henriette op dat oogenblik deed een antwoord kreeg dat er volstrekt niet op paste
wij willen het feest niet bederven mijnheer maar u zult ons genoegen doen de plaats te bepalen waar wij u morgen ten tien ure kunnen spreken met die woorden overhandigde hij met eene beleefde buiging een kaartje dat botwater aannam zonder te weten wat hij deed
propos kent ge ook mevrouw de tonnette dat zou ik eerder aan jou moeten vragen maar ik ken ze en als ik je een raad mag geven zeg dan dat je een neef van haar zijt en probeer in haar testament te komen ze heeft ze
en wat zouden zij vertrouwelijk en gezellig met elkander wezen en in zulk een vertrouwelijk oogenblik zou hij de kans waarnemen om haar voor altijd aan zich te verbinden hij was wel een jaar of wat ouder maar lina was toch ook meerderjarig en hij had eene zeer respectabele betrekking en verkeerde in de beste kringen ten minste zij stonden voor hem open
als hij het eens waagde in den trein zich tot een medereiziger te wenden maar wie weet in wiens handen hij dan vallen zou er waren zoovele voorbeelden van eerzame reizigers die in spoorwegcoupés vermoord werden en mogelijk waren al die menschen die hem omringden wel leden van zulk eene bende
men vorderen dat hij dit in de volle zaal te rippoldsau deed dat zou bekend worden misschien wel in de couranten worden vermeld zijn geheele toekomst niet slechts zijn naam zou verloren zijn
lucie de tonnette kende dien stamboom half van buiten maar dit was geen reden om hem niet telkens met dezelfde belangstelling te lezen en te raadplegen en nu vooral deed zij het met gerard keller het testament van mevrouw de tonnette meer aandacht dan ooit nu zij vernomen had dat er nog een tonnette in het land was van wien zij nooit had gehoord
ik ga morgen naar naar toe ik zou wel eens willen weten aan wie ze haar geld vermaakt aan die lina misschien die onnoozele baaf ik heb die dreumis nooit kunnen uitstaan met haar schijnheilig plafond engelen gezicht maar dat kan immers niet piet wij zijn de naaste bloedverwanten als tante geen testament maakt maar als ze dat doet
hij pronkte door zijn toilet en zijne uitgaven en een van zijne middelen om te schitteren was ook anderen te onthalen van welke karaktertrek velen gebruik maakten van daar dat hij in de kunstwereld tallooze vrienden telde die hem hielpen om zijn inkomen te verteeren en zijne schulden grooter te maken
als ik zoo vrij mag zijn jufvrouw zeide hij zal ik dat doosje weer eens netjes voor u dicht maken en vr zij er op bedacht was had hij alles in zijne handen en terwijl hij dood op zijn gemak op het kozijn ging zitten zette hij de doos op zijn knieën en wond er touw om heen dat hij stevig vastknoopte
ik denk dat hij het te druk heeft met het opmaken van de begrooting het is maar goed ook dat hij niet komt want ik zou hem toch niet alles kunnen vertellen daar hij te veel bij de zaak betrokken is
het touwtje was door lina bij het openen om andere voorwerpen te bergen niet met die zorg behandeld die de winkelier er aan besteed had en op eens lagen manchetten zeep en zakkammetje en het pakje pepermunt over den grond verspreid lina ochten bukte zich om alles op te rapen maar te gelijker tijd boog zich een jong mensch met hetzelfde doel
maar wat behoefde hij zich in de zaken van anderen te mengen toch kon hij niet nalaten bij zich zelven den volzin samen te stellen u behoeft niet bang te zijn er is volstrekt geen gevaar ik heb gisteren den geheelen dag in den trein gezeten zonder een ongeluk te krijgen en wij zijn toen ook tunnels doorgegaan
onderwierp zij zich maar nu had zij nog zoo veel noodig dat het bijna onmogelijk werd den den te vertrekken dorothea en henriette waren den ganschen morgen bezig geweest en robert had haar gelukkig volmacht gegeven om alles te koopen wat noodig was
als altijd werd hij in de huiskamer gelaten mevrouw was nog niet beneden maar zij zou zoo aanstonds wel gerard keller het testament van mevrouw de tonnette komen zeide de meid en begaf zich naar de slaapkamer harer meesteres om haar mede te deelen dat de heer botwater beneden was zij had niet vermoed dat mevrouw nog sliep wat dan ook nooit de gewoonte van de oude dame was de slapelooze nacht was er schuld van
en toch het was zoo de een wist het al van meer nabij dan de andere dorothea zelve had het verteld op een zeer intieme vergadering van haar vereeniging en botwater had het wel niet met zoovele woorden gezegd maar toch duidelijk genoeg doen uitkomen dat hij te griesbach een affaire d'honneur had gehad met een kapitein van de zwarte
hij bood zijne bezoekster een stoel en nam tegenover haar plaats op een puntje als eene beleefde kennisgeving dat hij geen plan had lang te blijven zitten u heet de tonnette mijnheer begon zij louis knikte toestemmend dat wist hij al twee en twintig jaar lang
ik was te heidelberg maar van ochtend herinnerde ik me toevallig dat gij de zesentwintigste ja waart en nu meende ik morgen naar griesbach te komen die reis heb ik u dan uitgespaard zeide lina volstrekt niet ik kom toch maar ik ben naar rippoldsau gegaan omdat ik weet dat men in griesbach geen heeren
ik bid je jet ga mee ik kan niet meer klaar komen ik zal je helpen ik zal den halven nacht den heelen nacht des noods op blijven maar zorg dat ik niet met mijn neef anasthase alleen reis
van sterren en henriette er bij waren maar toen deze vrij spoedig om nadere verklaringen te vermijden waren vertrokken werd deze ontmoeting een allerinteressantst onderwerp van
als men van mevrouw tonnette sprak verzuimde hij nooit op de gerard keller het testament van mevrouw de tonnette eene of andêre wijze te doen opmerken dat zij de tonnette heette en dat zij eene zuster was van zijne moeder die ook eene de tonnette was en afstamde van de adellijke emigranten van dien naam die geschiedenis wist het gansche ministerie
aan eene badplaats kon zij hem den ganschen dag zien en spreken en was hare beterschap misschien voor een deel te danken aan de heilzame werking van het bronwater voor een groot deel was daarvan de oorzaak dat rimini steeds bij haar was
waar is botwater was de eerste vraag die de dames hem deden toen louis zonder dezen bij haar kwam hè is hij nog niet thuis goede god riep dorothea als hij maar niet gerard keller het testament van mevrouw de tonnette nu wat die kapitein van de
zou zij opstaan en het boek gaan halen of lina wekken en het die verzoeken zij deed noch het een noch het ander omdat zij geen opschudding wilde verwekken en ook niets kon verzinnen dat aan het halen van poots gedichten midden in den nacht een verklaarbare reden kon geven
daar is iets van aan antwoordde botwater glimlachend en hij vond die oudste juffrouw rimini toch nog al geestig dat wachten zal u wel verveeld hebben zoo'n beetje ja vooral wanneer men prijs stelt op het gezelschap dat men wacht
knikte de hoofdambtenaar toestemmend en voegde er zelf bij dat het plan van hem was en dora hem ontzaggelijk veel genoegen deed met eveneens haar verblijf aan de badplaats wat te bekorten
niets liever dan dat en wel naar griesbach ik heb eenige papieren van waarde die mijn nichtje moet hebben nu zij meerderjarig is geworden en ik durf die niet aan de post toevertrouwen wilt gij haar die brengen
wat denkt die ploert van een rootvliet wel dat ik zoo'n vuile gemeene kerel ben als hij sprak anasthase bij zich zelven in zijn drift woorden gebruikende die anders niet tot zijn vocabulaire behoorden dat zou hij doen ja maar zoo diep ben ik niet gezonken ellendige panier percé
gunst ja wat heb je voegde dorothea er bij beider blikken richtten zich onwillekeurig naar anasthase want beiden vermoedden dat hij er aanleiding toe moest gegeven hebben een kleur och dat denk je maar zeide lina nu nog sterker blozend ik weet niet waarom ik een kleur zou hebben
deed zou-je niet denken piet dat tante er tegen opzag om haar testament in orde te brengen pieter haalde de schouders op gij zult haar toch niet helpen ik vrees anasthase dat zij er mij wel buiten zal laten
de heer botwater liet zich dan ook geen oogenblik door eenig gewetensbezwaar weerhouden om de bladzijden schrift te lezen maar toen hij er volkomen kennis van droeg eerbiedigde hij de vormen en legde het weder op de plaats waar hij het gevonden had toen hij was binnengekomen en keek naar buiten naar den tuin met het groen en de vogeltjes
in kennis met haar komen t zal wel lastig zijn want zij recipieert niet en dat spijt me verduiveld zij heeft een nichtje gerard keller het testament van mevrouw de tonnette een nichtje ja jufvrouw ochten een meisje om verliefd op te worden ze is nu uit de stad geloof ik ten minste ik heb ze al een poos gemist maar dat is een schepseltje om van te droomen
wie heet er lucie t mensch is verkeerd en dien vautour of brontour ik ben niet van plan ze te ontvangen t is een bedelpartij een vrouw die toevallig mijn naam draagt misschien heeft ze hem maar aangenomen en gehoord dat ik door mijn kandidaats ben en zal ze nu van een gulle bui willen profiteren dankje
de logés der beide badplaatsen sloten zich aan er waren ook een paar hollandsche familiën eene uit groningen en eene uit dordrecht die zich eveneens in het gezelschap mengden nu er landgenooten bij de griesbachers waren
als men tien of twintig is denkt men er in het geheel niet aan en is men dertig of veertig dan verbeeldt men zich dat die gebeurtenis nog in de verre toekomst ligt maar zij overwon hare aarzeling zette de ouderwetsche kassette vor zich die altijd in de huiskamer stond
anasthase was den vorigen avond vrij ontstemd naar zijne kamer gegaan ware zijne liefde voor lina een hartstocht hij zou wanhopend zijn geweest na hare weigering maar het was meer het testament van tante de tonnette dan genegenheid voor het jonge nichtje welke hem er toe gerard keller het testament van mevrouw de tonnette gebracht had hare hand te vragen
botwater had niet gedacht dat men reeds zoo vroeg zou beginnen hij had gemeend dat men den avond zou afwachten wanneer de lichten ontstoken zouden wezen geheel vergetende dat men in de tweede helft van juni was
had willen schreien maar de traanbuizen schijnen bij oude menschen opgedroogd men denkt wel eens dat zij ongevoeliger zijn geworden met het klimmen der jaren en door de reeks van ervaringen maar hun hart lijdt evenveel en misschien nog meer dan dat der jeugd en hunne smart duurt langer omdat zij minder vatbaar zijn voor nieuwe indrukken
wat baatte het dan ook elkander aan hun leed te herinneren dat zij er beiden aan dachten bleek uit de afgetrokken in zich zelf gekeerde stemming van den hoofdcommies en in de bezuinigingen die de muziekmeester in zijn lunch bracht
de eekhorentjes die over den weg sprongen en na een oogenblik te hebben rondgestaard als om onzichtbare vijanden uit te lokken om hen te vervolgen pijlsnel tegen de loodrechte boomstammen opklauterden om zich te verschuilen tegen gevaren die hen niet bedreigden
den brief zal ik morgen vroeg aan den concierge geven zal ik den uwen dan komen halen vroeg louis gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zeker niet zeide dorothea het woord voor lina opnemende wij zullen er zelf wel voor zorgen en als ge u verslaapt daar zal ik wel op
zoo de sombere stemming van zijn neef aan anasthase tamelijk onverschillig was dezen bevielen de bezuinigingen volstrekt niet hij zou in staat zijn geweest aan van sterren de clientèle op te zeggen en elders zijn middaguur door te brengen
mevrouw de tonnette scheen dien wenk niet te begrijpen zij wist nu dat die student haar neef was en zij kon dus haar onderhoud voortzetten ik heet ook de
niet zijn dan de rimini's geen millionnairen de broer ja maar de zusters hebben niets in haar land noemen zij haar de pauwinnen en die broer den tijger wiens spoor zij volgen maar er is wel een dametje bij dat een millioen of ten minste zoo ongeveer te wachten heeft
zij zette zich in het prieel en verdeelde hare aandacht tusschen hetgeen werner verhaalde en wat de maand juni voor haar zou opleveren en nu en dan dwaalden hare gedachten ook af naar hetgeen mevrouw de tonnette haar omtrent hare nalatenschap had gezegd waardoor hare toekomst zoo geheel anders werd dan zij zich steeds had voorgesteld
is dàt juffertje uw nichtje dan is u mijnheer botwater om u te dienen wel dat doet me genoegen u te kunnen spreken frans riep zij een zeer gezet heer toe die op een afstand half soezend om zich zat te kijken frans hier is mijnheer botwater
ik begrijp niet waar hij blijft sprak dorothea half voor zich zelve laten we dan ook eens gaan zien in den tuin zal t wel frisscher wezen dan hier de drie dames begaven zich naar de deur die op het terras uitkwam
en misschien ook om het vermoeide en slaperige van het gelaat te verbergen door eene kleeding waarop niets is aan te merken onberispelijk in zijn kleeding kwam hij op zijne voorkamer terug hij keek eens in den spiegel t ging nog al hij zag er niet erg verlept uit als hij te scheveningen was zou hij wel heelemaal opknappen
mevrouw de tonnette wie het juist te doen was om meer van hem te weten vroeg wat haar in de gedachte kwam en louis antwoordde en beiden raakten spoedig op meer vertrouwelijken voet hij vertelde met de openhartigheid der jeugd eigen en aangetrokken door de goedhartige oude dame die alleen uit familiezwak hem was komen opzoeken
de hoofdcommies stak het muntje in zijne portefeuille en dacht er bij aan de munt en bankbiljetten die hij niet zou opsteken als tante nog zoo lang leefde tot lina gehuwd was onder dien indruk ging hij heen en wandelde naar zijn ministerie waar hij iets later dan gewoonlijk kwam
onmogelijk onmogelijk waarom onmogelijk vroeg anasthase wiens gemoed door zulk eene hartstochtelijke smart zoo week was geworden als was
wie verzekert u dat wel dat is nog al natuurlijk u zult me toch niet willen wijs maken dat u nooit eens aanzoek hebt gehad nu dat zal ik ook niet beweren maar lientje daar kwam wat ijdelheid bij
men zou er dan tevens bij weten dat zoo de buit van den tijger verdeeld werd hij pieter botwater toch ook zijn deel zou krijgen beter ware het altijd wanneer hij eerst eens zijn engagement kon bekend maken maar dorothea had een manier van redeneeren waaraan hij volkomen ongewoon was
neen nicht welnu beste meid doe dan het boek straks maar weer in de portefeuille en schenk me nog maar een kopje thee lina sloot het boek en deed wat mevrouw tonnette verlangd had
gelijk de visscher die met welgevulde korf naar zijn huis terug keert verlangt zijne vangst te doen zien en prijzen verlangde ook zij weer in den haag te wezen het onderwerp uit te maken van het algemeen gesprek zoo als aan een nieuw
zij voelde dat haar oogen brandden toen zij ze sloot en dat bragt haar weder tot bewustzijn ik ben toch dwaas dat ik mij dat heengaan zoo aantrek sprak zij half luid bij
om van de secondante met haar pince-nez niet te spreken vooral thans was zij bekoorlijk in haar eenvoudig japonnetje van havannah kleur met granaatrood afgezet en niet al te hoog en te nauw om den hals sluitend
en begon terstond over den haag en de departementen van algemeen bestuur te spreken waarvoor botwater altijd zeer gevoelig was als men daarover begon was hij nooit uitgesproken
toch kwam men het meest met haar in aanraking want zij was de eenige die duitsch sprak daar de dames rimini zich volstrekt niet van die taal bedienen konden en het hoofd van het gezin in alle talen zweeg
hij sprak toen van het voorgevallene in de schoolstraat en wist er zoo vleiend dorothea en henriette in te betrekken dat dezen er zich door gestreeld voelde toen verzocht hij het genoegen te mogen hebben haar zijne reisgenooten voor te stellen
om me zelve en om de gevolgen dacht ik niet ik had ze moeten voorzien en nu die niet zijn uitgebleven is het niet meer dan mijn verdiende loon dat ik er alleen voor boet en alleen de schande draag
rimini die geen woord had gesproken en slechts nu den een dan den ander met zijne vorschende blikken had gadegeslagen zeide met zijne sonore stem in zeer goed duitsch mijne zuster zal gaarne de gelukwenschen van de heeren ontvangen
en er wel beschouwd ook vrij wat meer gerard keller het testament van mevrouw de tonnette van had dan de kleine breedgeschouderde rimini met zijne ruwe vormen en zijn weinig verzorgd toilet de voornaamheid van botwater werd nog verhoogd door zijne onbekendheid met de taal
terwijl lina met de logées alleen was had zij onder den indruk van dien brief verteld dat zij veel spoediger zou vertrekken dan haar voornemen was hare oude nicht kon haar zoo moeielijk missen in een oogenblik dat het gesprek dreigde te hokken zeide eene van de logées tot
zoo zeide hij gaan uw vrienden naar zwitserland in uw geval zou ik van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt om mede te gaan een anderen keer zeide louis gelaten
en hoe dat cadeau getuigde voor de juistheid van het verwijt dat lina was ontvallen nu ge zoo'n kostbaar document bezit kunt gij mij het andere wel geven welk ander dat portret een portret ja van dien duitscher dien manfred
bijzonder opgewekt was de tocht niet de heer rimini staarde zwijgend vr en om zich mevrouw liet zich rijden alsof zij een offer bracht anasthase was onder den indruk van de mislukking van zijn plan en moest zich inspannen om dien te verbergen en het gezelschap bezig te houden
het zou nooit bij mij opkomen een meisje te vragen omdat zij fortuin heeft dat is een zeer edel beginsel mijnheer sprak botwater en hij dacht aan het doel zijner eigene reis naar het schwarzwald
den anderen morgen vonden de badgasten van griesbach elkander allen aan de bron en maakten zwijgend of althans zeer weinig conversabel hunne gewone wandeling met de glazen in de hand
toen ik bemerkt had hoe gij het slachtoffer waart geworden van een klein coquet ding had ik medelijden met u en daarom liet ik me overhalen om met u naar baden-baden te gaan ik vond het zoo treurig voor u in den toestand waarin ge verkeerdet om zoo geheel alleen te zijn
ik zal u maar niet bij uw woord houden foei mijnheer van sterren u moet niet alles zoo gaan uitleggen en dan zoudt ge nog met me naar baden willen gaan dit antwoord gaf den doorslag aan het station wilde henriette hem hare portemonnaie geven om hare plaats te betalen
uit het rijtuig wilde stappen om de vracht voor het paard te verlichten werd dat kleine voetje en hetgeen er aan voorafgaat zichtbaar en anasthase maakte zeer ernstig de opmerking dat hij zich niet bedrogen had
heel toevallig schijnbaar maar minder toevallig in werkelijkheid want zij had de stem van botwater herkend en zijne vraag gehoord is u al t'huis vroeg hij eenigzins verbaasd want niettegenstaande hij vr de deur had gezeten had hij de familie niet zien terugkomen ja al een uur
zij zagen er wel niet verdacht uit maar juist dit verhoogde de waarschijnlijkheid een schurk neemt altijd het voorkomen aan van een eerlijk man en eene dievenbende zou slechte zaken doen als men terstond bemerkte dat zij eene bende vormde
er waren maar drie rijtuigen die elk vier of vijf plaatsen hadden en blijkbaar waren dus niet alle dames bedoeld maar manfred zeide dat zij niet meer rijtuigen hadden kunnen bekomen maar dat er zeker te griesbach nog te verkrijgen waren
natuurlijk was lina en pieter botwater er bij maar van sterren was niet verschenen die werkte aan zijne compositie om den indruk van de ruïne niet te doen verflauwen botwater was eerst niet erg in zijn humeur studenten drinken wel veel bier maar hij kon ze toch op het terras van het victoria hotel geen bier schenken
hij mocht haar ook wel lijden maar zij was hem op verre na zoo onmisbaar niet als hij haar was en als men in het diepst zijner ziel lezen kon zou men er den stillen wensch hebben ontdekt dat hij niet ten eeuwigen dage den last behoefde te torschen om z bemind te worden
mijnheer de tonnette zeide botwater eindelijk u hebt gevraagd om met ons de terugreis te maken ik had geen recht om dit te beletten maar ik hoop niet dat u daaruit eenige gevolgtrekking maken zult
nicht was dwaas om zich met zulke dingen te bemoeien want t was heel duidelijk dat zij in haar brief op een engagement doelde en dan met een student want het zou wel die jonge de tonnette zijn op wien zij doelde
ja maar ik wil niet dat je behalve de moeite er nog geld op toelegt en tante haalde haar sleutelbos te voorschijn opende hare kassette waarin zij het geld voor dagelijksch gebruik bergde en nam een muntje dat zij voor pieter neerlegde
als altijd was de heer robert rimini ten vijf ure op die gewoonte was hem bijgebleven uit de keerkringen dat uur waarop niemand sprak stemde het best overeen met zijne eigene zwijgende natuur
t is zonderling maar bij mij lost altijd het practisch schoone zich op in eene melodie anasthase was gestreeld over de onderscheiding die zijne kunst van de zijde van henriette rimini ondervond
die lang verwachte beroerte kwam niet en hij bleef leven trots alle stille wensclien van botwater en van sterren die zich aan de atspraak hielden en hun zwager niet tot bankier gebruikten
en de hoofdcommies overwoog bij zich zelven de beteekenis der mededeeling van den musicus hoe wist deze dat hun nichtje op reis ging waarom deelde hij het mede hij was toch niet voornemen om haar na te reizen
zij had zich jegens niemand te verantwoorden en hij was evenmin aan iemand rekenschap verschuldigd het zou een gezellig aangenaam uitstapje zijn zij was spraakzaam en geestig zij zag er goed uit zij had een bevallig toiletje dat zeer goed paste bij de toiletten der dames in de eerste badplaats van duitschland anasthase's besluit was genomen
dorothea was gelukkig botwater was juist een echtgenoot zooals zij altijd gehoopt had dat verzekerde zij zich gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zelve bij herhaling een bezadigd man die eene eervolle betrekking bekleedde een voldoend inkomen had voor het oogenblik en eene aanzienlijke erfenis in de toekomst wat zou zij meer verlangen
op het slot ontmoette ik iemand van wien ik u bij mijn vertrek sprak heel toevallig was hij met een paar vrienden van hem ook studenten op reis maar hij kon niet langer wegblijven en toen is hij maar met neef botwater doortje rimini en mij teruggekeerd
anasthase zoowel als henriette was den leeftijd der onbezonnenheid te boven gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zij waren evenwel nog jong genoeg om zich te amuseeren en zij genoten dan ook beiden
en vooral nu hij van dezelfde zijde was ingelicht wat zijn tegenpartij bewogen had om zoo onbeleefd die dame hem te ontrukken het hart had gesproken en er was een millioen mede gemoeid want te rippoldsau even als te griesbach was men overtuigd dat ook de zusters van een millionnair millionnairen moesten zijn
ook botwater verlangde naar huis reizen is enfin ja reizen levert ontegenzeggelijk zijne genoegens op maar het moet niet te lang duren en als men vijf en twintig jaar en langer aan een ministerie zijne dagen heeft doorgebracht
maar dorothea voorzag de mogelijkheid dat dit niet gebeuren zou en de eerste gelegenheid om zich als geëngageerd aan landgenooten te doen voorstellen dan misschien verloren zou gaan ik geloof pieter dat wij verplicht zijn onze zuster niet alleen te laten met jongelui
in plaats daarvan vroeg deze hem naar iets waarvan het bestaan door hem niet kon worden ontkend maar waarvan bij onmogelijk den omvang kon bepalen maar hoe wist die indiaan dat hij schuld had
toen het dessert halverwege was vestigde rimini zijne groote zwarte oogen achtervolgens op de vier dames en zij stonden bijna alle vier te gelijk op hij bood zijn arm aan zijne echtgenoote en de drie anderen volgden als jachthonden hun meester
maar t was toch zoo natuurlijk dat hij het had gezegd dat spoorwegongeluk had hem door de snelheid der gedachten het beeld voor den geest gebracht van lina als zij op reis was en van nog iemand anders die eveneens voornemens was de reis te doen
van gravinnen en baronnessen en freules voor drie gulden in het uur de muzikale studien leidde het was eene beleediging zij verdiende ten eeuwigen dage ongehuwd te blijven eene oude vrijster te worden uitgelachen en bespot door iedereen
als haar anasthase zich eenmaal iets in het hoofd zette moest het gebeuren en al had zij het hem wel een weinig kwalijk genomen zijn doel was goed en aan een geniaal man moest men het middel vergeven
hij wandelde eenzaam door de nog verlaten lanen en mijmerde maar waarover een indisch oudgast mijmert men zou zelf in dien toestand moeten verkeeren om dit te kunnen weten
hij verlangde naar de zee zoo frisch zoo koel vier ure zes ging de trein het was precies half drie hij kon nog even op de kroeg aanwippen waar hij zijn club vinden zou met dit doel ging hij naar beneden opende de voordeur en stond tegenover eene oude dame
en keek met de meeste aandacht naar den manchetknoop dien zij bezig was vast te maken botwater werd door dit fransch weder herinnerd aan den vorigen avond en aan die tableaux en aan eva en hij zeide met een blik op den manchetknoop dien dorothea niet kon vastmaken
botwater was ongehuwd en moest eenig fortuin van zich zelven bezitten want zijn voorkomen was onberispelijk en hij verkeerde met de aristocratie van de ambtenaars wereld daaraan was hij misschien wel voor een gedeelte zijne mooie carrière verschuldigd want eene mooie carriêre was het op zijn acht en derstigste jaar hoofdcommies te zijn
de brief was vrij lang en gaf veel te denken de oude dame begon met een felicitatie in den vorm zoo als het jonge geslacht ze niet meer schrijft daarop vertelde zij hare levenswijze sinds het vertrek van haar nichtje kleine huishoudelijke bijzonderheden omtrent dienstboden vogels katten en bloemen een sterfgeval en
hij hoorde de vogels niet die in het dichte groen zongen en tjilpten en hij merkte de houtduiven en eksters niet op welke nu en dan als plotseling verschrikt opvlogen om met groote haast zich weder te verbergen
en nicht luisterde weder goedmoedig hoewel het haar niet bijzonder interesseerde wat er met dien koetsier op de kniebis gebeurd was eindelijk ging zij er toe over de jongelui een handje te helpen
hij werd overladen met toejuichingen en eenige dames overhandigden hem een in haast gemaakten eikenkrans het tweede gedeelte waarin ook lina eene rol zou vervullen zou later wel komen daar had hij een voorgevoel van
maar bovendien hij hoopte te vernemen wie die manfred was wiens naam hij nog niet had gehoord en gerard keller het testament van mevrouw de tonnette die blijkbaar zulk eene belangrijke rol gespeeld had ook in het leven van haar die hij hoopte dat eenmaal zijne vrouw zou worden
manfred een jong schilder uit munchen was terstond bereid hij eischte dat alle aanwezenden de oogen zouden sluiten tot hij driemaal in de handen had geklapt dit was al iets wat indruk maakte een afwijking van het gewone het alledaagsche de oogen te sluiten terwijl heeren en dames bij elkander waren
vergist zeide botwater ik zie niet in hoe hebt ge dan niet verstaan welke kamers de kellner je aanbood ik neem nooit zooveel notitie van bedienden sprak de ambtenaar met waardigheid en keerde zich om
de telegraaf is eene zeer goede instelling maar niet in overeenstemming met de natuur van oude dames lina wist zeker dat nicht vreeselijk schrikken zou als zij een telegram kreeg zij zou ze daarom uit keulen schrijven en eerst den anderen middag vertrekken
aan spoorwegongelukken dacht hij niet hij was meer vervuld met het doel zelf van zijn reis zijn nichtje lina kende hij slechts van aanzien enkele keeren had hij haar ontmoet maar nooit in het huis zijner tante
ik geloof ook dat het nu tijd is om een einde aan den dag te maken was het advies van botwater wij hebben een vermoeiende reis gehad en morgen wacht ons weder een lange tocht
terstond na zijne aankomst in nederland had hij haar tot gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zijne gade gemaakt maar hij was voortgegaan rijkelijk voor zijne zusters te zorgen hij had ze nu bij zich in huis en doortje en jetje waren met haar beiden van oordeel dat als zuster emilie eens mocht komen te overlijden haar toestand zoo veel ongunstiger niet wezen zou
slechts de riminietjes ontbraken en evenzoo lina zij waren met emilie in het salon dat de familie had gereserveerd zij kenden den toestand en achtten het onbescheiden om op het terras den uitslag te verbeiden emilie kwam er trouwens zelden of nooit zij vond dat het er tochtte
daar zou het gesprek mede geëindigd zijn als de paranimfen niet waren te hulp gekomen van hellingen vergerard keller het testament van mevrouw de tonnette zekerde dat bergen en dalen elkander niet ontmoeten maar menschen wel en de jong vroeg of zij het hier ook niet mooier vond dan in de achterkamer van de merkenbeeken waar hij haar den vorigen winter had ontmoet
zoodra het vijftal de zaal had verlaten begonnen alle gasten te gelijk te spreken het was een ware verluchting voor hen dat die zwijgende hollandsche millionnair met zijn voorkomen van gezag
er volgde geen antwoord botwater hoorde slechts het ritselen van een zijden kleedje als hij eens het uitzicht uit de kamer van jufvrouw rimini vergeleek met het uitzicht uit zijne kamer zou hij er waarschijnlijk over kunnen oordeelen
zelfs botwater die anders op het punt van dames vrij onverschillig was uitgezonderd de dame zijns harten of liever zijner speculatie begon iets te gevoelen van de levensopvatting der jeugd
maar rob zeide mevrouw doortje behoeft toch geen ja te zeggen als zij niet wil rimini zag eerst een oogenblik zijne vrouw aan alsof hij hare vraag niet begreep en er over nadacht toen vestigde hij den blik op zijne zuster die ondanks hare zenuwen alles zeer goed had gehoord