AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en er is één bij met een pen achter het oor en een fleschje met inkt dat hij aan een touwtje op zijn borst heeft hangen die schrijft alles op tot het speelgoed toe in de kinderkamer
dachten er al eveneens over alleen de kleine jongens en meisjes die griffels moesten hebben maakten een uitzondering die kochten geloof ik haast nergens zoo graag als bij blik hij had twee doozen
waarin zij misschien de zee terugzagen en de batterij en al zulke dingen meer die zij nu wel nimmer in de werkelijkheid zouden terugzien het was een heel andere plaats waar zij thans kwamen wonen hier was de lucht minder frisch
dat die nog eens gebloeid had of in den winter wanneer het al te fel vroor dan had men ook altoos nog de keuken en mijntje die bij het fornuis aardappelen zit te schillen en aan de kinderen uitlegt
soms kon ik niet laten bitter te schreien vooral wanneer ik mij voorstelde dat ook mijn vader en moeder mij eens verlaten zouden hoe zou ik kunnen leven zonder hen
en eens merkte zij op dat den heelen adel er bij was maar dat er binnen ook veel grootheid was wezen controleeren en de roomsche pastoor ook eindelijk toen het begon te schemeren liet vader mij weten dat ik toch eens bij hem komen moest
zoo is hij dood nu dan is er een schelm minder in de wereld en u heeft hij arm achtergelaten al het geld opgemaakt natuurlijk
dat kan ieder wel begrijpen met zulke kinderen en nooit ging het er roeriger toe dan als ze met hun allen uit wandelen waren tusschen de slabladeren
en van tijd tot tijd kreeg ik schokken over mijn geheele lichaam dan komt er iemand bij mijn bed en ik hoor vader die mij zijn armen jongen noemt en ik voel
die hij op haar maakte want dat moet ik tot mijn ooms eer zeggen hij maakte een goed vers met dat al zijn kruis was zwaar om te dragen want wat was het geval zijn patroon
mijnheer blik keerde zich zwijgend om sloot de deur voor meesters neus deed haar op slot en verdween van dat oogenblik af werd elke poging om hem in de kerk te krijgen als volstrekt hopeloos opgegeven zoo stonden de zaken
en hoe kwam het dan dat ik alleen in ons bed lag en zonder dat er nachtlicht brandde zou het dan toch wezenlijk waar zijn zou mijn broertje waarlijk dood zijn verdronken in die akelige sloot gestikt en zou ik hem nu nooit weerzien nooit weer met hem spelen
dat zij haar jonge leven verder in hun zielloos bijzijn zou verfrançois haverschmidt familie en kennissen suffen oom en de juffrouw schenen het te vinden en de
nog een kwartiertje en de beide jongens en een van de meisjes moeten zoo hard als zij kunnen draven om de school te halen dat was nu anders minder maar er moet vleesch gesneden worden
en dan noem ik het schande om nog te zeggen dat hij den nachtmaalswijn opdrinkt en zoo alsof er niets op dien lieven broer te zeggen viel en ik vind dat de heeren gelijk hadden
uit de armen van het volle levensgeluk op het punt van voor het eerst moederweelde te smaken en een broeder ver van huis zonder dat ooit een van ons de plaats zal zien waar ze hem begraven hebben
en als je dan aan ieder het zijne zult geven huishuur en zieken en begrafenisfonds en zoo al meer dan komt er wat kijken doch dat neemt niet weg dat de kinderen toch wàt voor hun sinterklaas moesten hebben en ze hebben dan ook al wat
en heb je nu van je leven en dolf had voor het eerst een hoogen hoed op want hij was dr zijn examen en hij had een arm moeten presenteeren aan nicht jacqueline maar die stak nog een heel eind boven zijn hoed uit
den winkel hooren doorsloffen naar de voordeur ik ben liever wat te vroeg in de kerk dan te laat zei juffrouw pippeling maar het ergste is dat ik menschen ken die er nooit komen dit was een schoen die mijnheer blik paste
en de meester had gezegd dat het nooit weer terecht zou komen en dat had de slapende juffrouw ook gezegd en als die het zei dan zou het wel zoo wezen
en alsof het zoo had moeten wezen maar wat stof dominee vogel eigenlijk had kon zij wel niet meer nagaan doch de woorden die hij juist op dit oogenblik sprak
maar denk je dat ze na den eten de attentie had van thuis te blijven neen daar moet je bet voor hebben of ze dacht dat ik al weer wat bekomen was
en een oogenblik later zat ik op een stoel in zijn studeerkamer mij zelf afvragende of ik niet wat al te voortvarend geweest was nu was het ook wel om tot bezinning te komen mijn kiespijn ging er op staanden voet van over
nu ik vloog door den tuin en riep om mijn broertje doch ik kreeg geen antwoord en zoo kwam ik waar ik s morgens den hoop aarde en de steenen had gevonden
en zoo moest het dan geen oprecht berouw zijn geweest waarvan zijn tranen hadden getuigd was het werkelijk geen berouw wat hem had doen weenen terwijl hij had gedacht aan de oude batterij op den zeefrançois haverschmidt familie en kennissen dijk en aan vrouw haak die hem en suze thuis kwam halen
doch nu gebeurde er iets daar had de geleerde schrijver niet op gerekend want de appel liet den steel niet los maar de boom deed het en toen viel de wereld wel niet maar de appel viel en dat gaf ook een bons van belang en het appelbewonertje
van al de visschers en colliers en noren die hout varen en al die schepen gaan nu tegelijk uit dan is het niet om te zeggen wat een levendig gezicht of de zee oplevert maar
en ik zag duitschers en franschen en nederlanders en indiërs die elkaar in den oorlog gedood hadden en die nu de een den ander de hand reikten met een hartelijkheid of zij altoos de beste vrienden waren geweest maar daarginds daar was men nog veel meer
dat het hier feest was gansch onvermengd feest en werkelijk feest is het en voor die tien twintig kleinen daar wèl
maar de boekhouder verklaarde niet te willen blijven als hij langer met iemand werken moest die hij niet vertrouwen kon en frits stond op straat hij had twee vonnissen tot zijn last
later kwam hij zelfs op een nog winstgevender wijze om de centen te besteden ten minste wanneer het geluk hem diende
en dan haar eigen acht er bij het zal dus wel de bedankjes meegeteld op vijfenzeventig kinderen geloopen hebben jongens en
of doken pijlsnel onder de bladeren van groote waterlelies die als eilandjes op de spiegelgladde golven dreven doch dat alles verbaasde mij nog het minst want ik had het honderdmaal afgebeeld gezien als jongen
nog het krachtigst werkt van alle huisgenooten te meer omdat zij het geluk niet heeft van de jongeren die zich lichter over onaangenaamheden heenzetten en die
vergeleken bij haar meer bevoorrechte kennisjes zag zij er dus tamelijk sober gekleed uit doch om er niet van te gewagen dat zij er slag van had met behulp van bijna geen enkel versiersel een goed figuur te maken zij had trouwens een
en goliath en mijntje meent vrouw haak kon best catechiseerjuffrouw worden maar zj kan pannekoeken bakken en smeerbollen en dat is k wat op dit punt zijn de kinderen het met haar eens
of hij zich juist herinnerde dat de oudste zoon van zijn zuster een uitrusting noodig had om naar zee te gaan hij nam den gevaarlijken voorslag aan hij ging waken
en kerken met klokken in de torens en boerderijen en bosschen vol leeuwen en tijgers maar ook dierentuinen waar men die verschrikkelijke beesten bekijken kon zonder gevaar te loopen van door hen te worden opgegeten
niet onmogelijk aan zijn manier van doen ontbroken had doch wij laten nu een oogenblik mijnheer swart aan zijn eigen bespiegelingen over
maar de waarheid is ook dat vader azijn een verkeerde manier had van met de kinderen om te gaan altoos was hij er wrang en straf tegen
in het voor hen diep weemoedig maar toch ook weemoedig zoete feestgenot daar was in de eerste plaats hun lievelings zoogbroertje de aardige jongen
niet dat ik er voorgoed was en er blijven mocht maar er was geloof ik een engel gekomen en die had mij weggevoerd van de aarde en nu stond ik
of het moest al héél boos zijn regende het z hard dat er geen denken aan was om op den dijk te spelen of in den tuin het was gelukkig een
daarop lag zij in zijn armen bewusteloos hij tilde haar op en liep met haar het bosch in honderd passen van de bank stroomt het frissche water
en die rustte niet voordat de vrede geteekend was maar eindelijk zei klaartje dat zij er haar bekomst van had en toen is zij gaan trouwen met een
als hij ziet dat de sporen diep zijn want denkt hij zoo bijten slechts stevige tandjes neen het opkomend geslacht zal den mond niet angstig behoeven dicht te houden van de jongelingen zal men kunnen zeggen hun tanden zijn als leeuwentanden
over en om ons heen zij schijnen het bepaald op ons gemunt te hebben maar ofschoon tante een verhaal doet van een juffrouw van haar kennis die zoo'n vleermuis verward had gekregen in haar muts en haar toeren z dat het dier daar niet uit te verwijderen was geweest
en tegelijk bewees het door de omstandigheid dat het meer dan vierhonderd regels lang was hoe de dichter de zeldzame geestkracht had weten te bewaren
en dan komt er ook bij dat tante bet het haar nooit kwalijk nam integendeel wanneer de stroom van tante mientje's verwijtingen opnieuw dit punt bereikte hoe zij zelve wel had kunnen trouwen
met een stoof naar het wel lijkt arendje die angstig smeekt och neen meneer asjeblieft niet een gil ijzingwekkend maar meteen ook weer davidson gemoedelijk goedig
en de jongens van bol vieren hun kerstfeest in atjeh beneden in de keuken leveren zuster lenemie en de meid elkaar slag en ik die ten minste op mijn eigen kamer rust dacht te vinden
en de kleuren van de palmen op haar omslagdoek waren tamelijk verschoten ook had zij in de hand die zij ophief een groote bruine paraplu
dan vooral had zij een krachtdadige wijze van aan haar aandoeningen lucht te geven doch toegestemd moest worden en wij hebben gehoord dat haar broer
hoe zijn stemming en zijn inborst er niet bij wonnen bij tusschenpoozen gemelijk en opvliegend of stil en afgetrokken
en ik trap van mij af in één woord ik ben woedend tegenover deze ontzettende werkelijkheid dat er niets meer aan te doen is een paar vaste handen helpen mij behoedzaam op een onbekende stem zegt dat ik naar bed moet en ik voel mij de trap
dat prettig door de gang klinkt waarop dan de kinderen en bello de kamer uitvliegen om vader te verwelkomen dat is nu uit
een aardig paar daar boven op den zeedijk hij een jongen van een jaar of acht met een donkeren krullebol en groote oogen niet minder donker en zijn zusje een paar jaar jonger met blonde lokken
want daar waar ik was had de hemel dacht mij al niet schooner kunnen zijn en het was alleen doordat ik het in het wijd verschiet vr mij zag dat ik gelooven kon aan verblijven van nog grooter schoonheid en geluk
want gij zijt iemand die niet kwaad kan blijven uw hart is goed als gij u omkeert is alles weer vergeten bij u namelijk gij eet dus zelf met overdreven appetijt doch uw vrouw dat malle mensch neen zij doet haar best wel maar het slikken
uit de golven alzoo uit een wolk opduikende en een onbekende schoone uit een ouden jaargang van een tijdschrift deze laatste droeg op haar voorhoofd een ferronière
doch toen was het iets bijzonders en wij worden er allen stil onder als wij zien hoe die verbazende neef uit brussel zijn roodzijden zakdoek voor den dag haalt
dat ik machtig kon worden was mij welkom ik kwam dus op een avond thuis met een stuk of tien groote olijfgroene watertorren die ik uit de fransche school langs de vischmarkt gaande had opgedaan en bij gebrek aan betere berging in een van mijn broekzakken gestopt
moeite boven de geweldige witte das van den afgescheiden kleermaker en groefbidder over ons uitkomen en niettemin werkten de dragers uitsluitend op mijn lachspieren terwijl zij daar twee aan twee
en oom gijs die zaken deed met den rijken gastheer dorst er zich niet tegen te verzetten daarbij kwam dat juffrouw berebijt in klimmende mate last kreeg van het hartwater zoodat zij misschien wel meer dan ooit behoefte had om alleen te zijn
die arme drommels die niet binnen mochten komen maar als ge geneigd waart hen te beklagen dan zouden zij u dat zelven wel afleeren
misschien zou zij het nochtans voor dezen keer hebben beproefd f vrouwen het werkelijk niet kunnen doch gij zijt neen geen driftkop bewaar ons maar gij denkt er toch ook zoo over
men weet overal wie iemand is en mij in het bijzonder ze kennen mij als den bonten hond en wat voor kennissen zijn dat dan nog die ik heb
neen ik ken dunkt mij ook goeie kerels die op zekeren dag met bloemen in het knoopsgat van hun besten rok en met al den ernst van een eerlijke ziel beloofd hebben
dat was nu tien jaren geleden en nog altoos was jillessen weduwnaar hij was wel in de gelegenheid geweest om weer een voor zijn doen goed huwelijk aan te gaan
het hielp hem dus niet of hij er al aan dacht om soldaat te worden eindelijk nadat hij een tijd had rondgezworven zonder dat iemand begreep waar hij van leefde
en moeder had mij tegen etenstijd de deur uit gevloekt het spijt mij mijnheer dat ik het zeggen moet maar het was zoo ik had mij over dag warm zoeken te houden met baantjeglijden en sneeuwballen françois haverschmidt familie en kennissen maar de dienders zaten mij overal op de hielen
en een scherpe kou meebracht in het mogelijk wel wat heet gestookte vertrekje waarin mijntje met de kinderen zat eerst hadden zij samen een poosje geschreid het was heel naar met moes
tusschen sierlijke witte waterlelies welvarende dorpen met kerseboomgaarden vol rijpe vruchten in den hoefstal wordt een paard beslagen en de kinderen hoopen er om samen
was net het tegenovergestelde van oom vroedschap van putten was een hevig patriot en hij brandde van krijgshaftigheid tegen de prinsgezinden dag en nacht spoog hij vuur en vlam tegen die
zij kon zoo heerlijk lachen die goeie tante bet op allerlei manier z dat zij schudde om een onschuldige grap maar ook zacht en vredig in den letterlijken zin engelachtig wij hebben een plaat bij ons in de kamer hangen
en dat is er toch maar eventjes drie uren rijdens vandaan maar het allermooiste is binnen in het bosch daar hebt gij een kluizenaarshut en daar zit een echte kluizenaar
dat zij een zooveel beter gestel had dan haar zuster vooreerst kon zij het nu buiten al die lekkere en dure huismiddeltjes doen
als hij hen bij zich in den kost nam hij was tegen een zachte opvoeding en daar bedoelde hij mee dat jonge menschen in een bestendige vrees moeten worden gehouden dit had hij zich tot beginsel gesteld
toen juffrouw kwebbel dat gezegd had dronk zij het glas pons uit dat voor haar stond zeker om dien nacht geen last te hebben van haar luidruchtigen bovenbuur en ik nam die gelegenheid waar om de vraag tot haar te richten
in een speelgoedwinkel en links en rechts nevens en vr en achter ons grooter en kleiner kinderen met of zonder geleide maar allen door den diender of klepperman
en vooral in dat gedeelte waar oom gijs zijn huis en zijn fabriek had men zag er in den naasten omtrek niets dan fabrieken en die brachten behalve een regen van roet waardoor tot de madelieven in de bleek bij het plukken zwart afgaven
naar het politiebureau gesleept daar verhoord door een onverbiddelijken commissaris die al rood werd van drift als hij den deugniet
en nu begin ik te bespeuren dat ik in mijn bed lig ik voel mij heel slap en zeer treurig en als er iemand bij mij komt en mij wat vraagt heb ik geen lust of geen kracht om er op te antwoorden totdat op zekeren dag
van namelooze ontzetting tusschen de leikleurige lipjes bruist een akelig schuim en het blonde haar dat zooeven nog zacht om het voorhoofd golfde kleeft druipnat aan de slapen
op den vijand los of mijn oom al riep van hou hou hou dat hielp niet de stakkerd zou er zeker afgevallen zijn als hij zich niet aan de manen van het beest had vastgehouden
maar ik sliep zeker niet heel vast want ik bleef al maar door voelen dat het koud was en dat ik honger had toen kwam er iemand en raakte mij aan en ik werd wakker
een mensch kon zich altoos nog vroeg genoeg verwennen werd er op een toon bijgevoegd dien de man met de reisdeken zich wel eens had mogen aantrekken
om de papieren met de geheimen goed achter slot te françois haverschmidt familie en kennissen bergen maar op staanden voet kwam hij terug soms zonder rok z maar in zijn engelschehemdsmouwen en dan kreeg ik ook wel een zoen of hij streek mij eens door mijn krullebol
voor mijn verkeerdheden bij haar uit te komen dat was een groot geluk voor mij want anders weet ik niet wat er van mij geworden was in onze kleine jongenswereld waren zoovele en zoo gevaarlijke verzoekingen achterna kan ik dat nu best bezien
en op de tafel ligt zijn boterham een ongesmeerd beschimmeld stuk roggefrançois haverschmidt familie en kennissen brood en achter in de hut is zijn bed daar slaapt hij in op een bos stroo ik zeg maar je moet er kluizenaar voor wezen om het prettig te vinden
toen de dokter haar had gevraagd of zij als min dienst wilde doen bij den rijkeluiskleine en haar goede diensten waren nog geenszins uit het geheugen gewischt van de rijkelui
en er was een kogel door de ruit gegaan u zult het niet gelooven mevrouw maar wel casueel net een rond gat waar de kogel precies door kon en de heele linker oorlel van pons was er glad afgeschoten
opdragen en aanstonds daarna lig ik in ons ledikant naast de plek waar broertje placht te liggen hier barst ik opnieuw in tranen uit maar mijn smart lucht zich
en hij was den heelen avond kwaad op ons omdat wij hem plaagden met nicht en toen we weer thuis kwamen bleven wij nog eens even voor ons chassinet staan
bliksemsnel duikt hij onder een breede bloedstreep achterlatende op de oppervlakte van de zee maar nu heeft de dominee de handen vol werk
maar hij kon het niet laten van wege de verliefdheid waarop hij haar dus een zoen gaf en zij liet het toe hoewel niet zonder eenige tegenstribbeling zoodat het heete water uit den
hij was van buiten de stad gekomen en de juffrouw had gehoord dat hij vroeger iets in den haag was geweest maar wàt dat wist zij niet recht en hij woonde heelemaal alleen
bij de tafel en naast de haardkachel ook al een keurig net stuk en waar een lekker vuurtje in brandde in een grooten gemakkelijken stoel zat een vreemde jonge vrouw bleek en armoedig
maar door op een sukkeldrafje in de rondte liep en de rijtuigen gaan ook weg de sjees en de ar waar vader achterop stond met een bonte muts en wij er in onder een
om langs de winkels en kramen te wandelen en dan waarschijnlijk ook hier en daar zij het ook niet juist in de voorname magazijnen enkele kleine inkoopjes te doen veel kan vader niet missen en moeder heeft ook niet veel kunnen oversparen voor deze gelegenheid het is alles zoo duur tegenwoordig
want men was onder de gelijkheid draafden een keer of drie in de week op koets of sleperspaarden al naar dat ze hadden door de straten en de stad uit naar een naburige wei om daar allerlei oorlogsmanoeuvres te maken en aan de spits der dapperen
en kennissen deel ging nemen aan de exercities hij moest althans beloven dat als de vijand mocht opdagen hij op het andere paard van den apotheker zou gaan zitten
ik ben in een soort van droom de komedie uitgeraakt het laatste wat ik zag was de gewezen schurk die diep stond te buigen voor neef en ons en voor al de menschen en de barbiersvrouw boog ook
als zij de kamer waar hij eens gelukkig was op den sinterklaasavond ten minste vulden met andere gelukkige kinderen en toen zij het daarover eens waren hadden zij spoedig een lijstje opgemaakt van wie er ditmaal deelen zouden
als voor den looper en de matten natuurlijk en wat het weerglas aangaat daar heb ik zelfs een heimelijken hekel aan gehad die afkeer was trouwens zooals wel meer met afkeeren wederzijdsch of mocht dat toeval heeten
en gebloemde pantoffels en dat mij dit van hem tegenviel want in mijn voorstelling was hij onafscheidelijk van een deftigen zwarten kleedrok een korte broek met zijden kousen en lage schoenen met groote zilveren gespen
en wel met zijn gewone nauwgezetheid z zelfs dat het een oogenblik de aandacht trok van de geneesheeren er werden nog twee in consult geroepen waarvan één meende dat het kereltje uit den kelder een onbetaalbaar ziekenoppasser zou zijn
dat althans bij de jongeren voor wie de dag zoo ongemeen vroeg begon en met zulke buitengewone inspanningen gepaard ging zeer licht zou kunnen uitloopen op slaap daarom ook wordt
ik was daar uit mij zelf mee begonnen hoe dat weet ik niet meer en de eenige die er achtergekomen was dat was moeder want nu en dan wanneer zij mij naar bed bracht vroeg ik haar of zij het voor mij doen wou nooit
en zoo het hier en daar hoeken en ruimten vertoonde waarvan men zich tevergeefs afvroeg welke bestemming den bouwheer daarbij voor den geest had gestaan
en zij maakte dan ook aanstonds van die bevoegdheid gebruik om oom gijs en juffrouw berebijt aan elkaars gezelschap over te laten had de strengste zedenmeester van haar kunnen eischen
in den ouderdom van drie jaren en twee maanden want dat staat er ook op den steen maar ze moesten eens weten hoe dat hij gestorven is
op die netjes sommigen niet onmogelijk wat al te zwierig aangekleede poppen daar nu geen wonder als zij u blind maken voor al het overige hier schijnt het leven
trokken wij bij zwermen door de stad en zongen een liedje dat wilden de dienders niet dat wij zongen maar waar het eigenlijk op was en waarom wij het niet zingen mochten daar ben ik nooit recht achter gekomen
met suikerboonen van wien kon dat anders komen dan van françois haverschmidt familie en kennissen den grooten kindervriend die net toen hij boven den schoorsteen was een paar ferme grepen had gedaan in zijn onuitputtelijken zak maar men moest er zoo'n aardig jongetje voor zijn
en de voorzang was zoo goed als gedaan zoodat vrouw den broeder haar klompen al in de hand had gehad om de kerk uit te sluipen
hield hij die van zuster leonie omsloten hoe weinig had hij haar nog gekend wat school er een goedheid onder die harde vormen och er was veel droevigs en leelijks
deed dat venster zijn dienst eens klopten de stille wakers oom gijs op want dat zij iemand over den muur van de achterplaats hadden zien klimmen
den ganschen omvang van juffrouw bekkers woord dat vader zooveel had meegenomen ge zult wel zeggen dat we moeder toch nog hadden en dat is ook zoo en eere wie eere toekomt als zij niet voor ons had zitten pikken en mazen
mijnheer swart scheen zich erg onpleizierige dingen te herinneren en dat deed hij hij dacht er aan hoe hij de academie ontijdig had moeten verlaten want zijn vaders middelen veroorloofden niet langer dat zoon bleef studeeren
en dat heeft een heele verwijdering tusschen de neven en nichten gegeven twee zwagers zijn nog aan het procedeeren kortom ik weid er liever niet over uit
doch daar stond hij nu op het bordes van den korenkooper en dreigde het volk met zijn stok maar een vrouw ze zeggen dat het vrouw leidekker geweest is maar ik heb het van de ontzetting niet goed kunnen onderscheiden die pakte het eene eind van den stok
hij achtte zich niettemin verplicht en hij behaalde de overwinning op zich zelven om voordat hij vertrok zijn voogd een brief te schrijven waarin hij hem bedankte voor alles wat deze ooit ten beste voor suze en hem gedaan had
in het nastukje als het tooneel een parijsche restauratie voorstelt at hij zoo geducht van de evenveeltjes die de rol van een keurig fransch diner vervulden dat moeder hem uit haar loge moest toeroepen dat hij om zijn maag zou denken
en dit te minder omdat zij met een onbeschrijflijke blijdschap opmerkte hoe gelukkig frits zich gevoelde als hij bij haar was en hoe hij al het mogelijke deed om zijn belofte aan haar te houden
gelijk ik waarachtig gedaan heb toen ik uit de gevangenis kwam wat zou het geven ik heb het toen al ondervonden niemand vertrouwt mij meer maar wij zullen gaan naar een stad waar ze ons niet kennen ons land is zoo klein
dat deze in verrukking uitriep o wat een voorrecht met z iemand in één stad te wonen och mocht ik den lieven man maar eens eventjes zien jillessen
behoorlijk zou kunnen losbranden gij kunt u voorstellen hoe druk de vroedschap van putten het had zijn sabel moest door den jongen die anders de drankjes rondbracht en de
der dragers meer teekening zat dan in de breede maar onberispelijk gladgeschoren kaken hoe scheert zoo'n pokdalig mensch zich toch zoo onberispelijk die niet zonder
de koning bij ons in de stad kwam nu dat was een pretje toen vader dat voorlas uit de krant dat de koning komen zou want s morgens bij het ontbijt werd er altoos voorgelezen
behalve als er menschen bij ons aten dan mocht ik het wel zachtjes doen ik had daar om gevraagd want ik vond het zoo raar voor die vreemde menschen maar s avonds deed ik mijn eigen gebedje
komt op de stoep en houdt een aanspraak die hij reeds voor het mogelijke geval van te voren had ingestudeerd het was een vreeselijk bloeddorstig stuk
er is geen denken aan wie wil nog langer te doen hebben met een eerlooze een gevonnisden dief ik frits uw zuster uw suze die gij vroeger liefhadt en die nooit opgehouden heeft u lief te hebben och blijf bij mij
dat had de schilder duidelijk gemaakt door aan het gras de kleur te geven van groene zeep en door een sloot op den voorgrond te vullen met slappe thee en veel melk maar ook afgezien van neefs gezag als beoefenaar der
dat uw ouderlijk erfdeel tot uw beschikking ligt dat kunt gij wel houden suze het komt mij toe maar al werd het mij toegewezen gij zoudt het kunnen krijgen met alles wat mij behoort
bij tante bet's ledikant vond nicht vertelde mij ook hoe het kwam dat tante het ongeluk gekregen had zij was naar gewoonte in den tuin gegaan om de kruimels van het ontbijt
een bril en een bruin krulpruikje de beide heeren hebben witte dassen om en rooken uit lange pijpen de dominee steekt juist op aan de prachtige kool in het onberispelijk blinkend zilveren komfoor het gesprek is zeer onderhoudend
er kwam geen geluid uit den kelder en op het laatst waren ze zoo goed niet of ze moesten hem er uithalen bont en blauw geranseld en naar het scheen meer dood dan levend doch zonder een enkel zweempje van berouw om kort te gaan
en terwijl de min ook naar huis toog in het midden van haar drie belast en beladen met boterhammen en met een nieuwe wollen deken en sinterklaas mag weten wàt al niet meer onderwijl zaten zij die de oorzaak waren van al dat geluk weer met hun beiden alleen in de kamer
en toen was de geschiedenis uit ik herinner me nog een ander vertelsel van mijntje maar dat weet ik niet heelemaal meer het was van een fleschje slaolie dat ging trouwen met een fleschje azijn
zoo dacht de voorzanger er over en een oudachtig heer van het metalen kruis die met geen hoorn te beroepen was en daarom vlak onder den preekstoel zat naast den voorzanger
en verbeeldde hij zich dat hij het weer terug had als jaren geleden onschuldig en vroolijk en nu verwonderde het de juffrouw niet langer dat hij dan achterna zoo melankoliek kon loopen fluiten maar
aan allen daarbeneden dat niet de kerk waartoe men behoort noch de denkbeelden die men voedt iemand zalig maken maar dat het aankomt op de reinheid van het hart den ernst waarmee men het goede zoekt
dit verhindert evenwel niet dat zij aangenaam vertelt van den vliegenden hollander en van een schip dat was in noorwegen gebouwd en het was z groot
en eindelijk onder al de geleerdheid die hij het jonge meisje zocht mede te deelen doch zuster lenemie stoorde zich aan geen teederheid evenmin als aan de vurig verbeide ontknooping van een verschrikkelijk boeiende
een stevigen bitter nemen of als zij afschaffers zijn eenige glazen port of madera probatum est
toen leek het wel of de zolder en het dak en alles verdween en de goede god zelf zag uit zijn hemel naar beneden en breidde de armen zegenend uit over de wereld de oogen van kiliaan waren vochtig
maar wij zongen het met een soort van woede dat weet ik wel ik kon mij dus niet begrijpen waarom vader zoo buitengewoon lang tafelde
en helder blauwe kijkers maar allebei met rozen van gezondheid op de wangen nu is dat ook geen wonder hoe kan een mensch bleek zien
hij was lid van een rechtbank geworden de koets voorbij te rijden waarin de groote van daveren met een nog vrij mooie en buitengewoon gegoede hoewel kinderlooze weduwe naar het stadhuis rolde om te trouwen
en dat was het ook doch ik zou het nog veel grooter zonde gevonden hebben als ik onder mijn moeders gebed om wat anders gedacht had maar dat deed ik nooit
of in wiegen en niet minder snoeperige jonge dametjes bij pianootjes met heusche muziek vr zich en misschien konden de pianootjes wel wezenlijk spelen
en ik was er zelf ook een baas in maar op die manier als het in de kerk ging kon ik het niet en ik dacht bij mij zelven wat of ze daar nu bezingen
en dat is niet te verwonderen want zij was zelve de deugd in persoon haar deugdzaamheid ging zoover dat zij zich beroemen mocht nog nooit in een spoortrein of op een stoomboot gezeten te hebben
en als de oude klok terugkwam dan keerde er zeker nog heel wat meer liefs en dierbaars terug en het zou mij op eens blijken maar een benauwde droom te zijn dat mijn ouders huis ontruimd en verlaten was
dat durfde de juffrouw niet goed vooreerst was mijnheer blik geen kind meer zij schatte hem al op dichter bij de zestig dan bij de vijftig en bovendien want dat alleen
maar een beetje later kreeg ik er toch ook mee te doen toen er een meisje op het tooneel kwam en kijk dat was nu zoo'n snoeperig gezichtje
in zijn kooi en van dien tijd af weet ik waarom de burgemeester van die afschuwelijke orgels ook buiten kermistijd vrij in de straten laat draaien want zoo afschuwelijk kan er geen zijn
want mijn overgrootouders moeten erge keezen geweest zijn en ik zal ook niet zeggen dat hun achterkleinkinderen geen enkel spatje republikeinsch bloed in de aderen hebben
wanneer er een bijzonder kleintje onder liep kwam hij zelfs achter de toonbank vandaan en dan nam hij het kind op zijn arm en eens wist de werkster
en deze prozaïsche omzetting van een oorspronkelijk bevalligen naam was zeer eigenaardig leonie dan was onder den druk der omstandigheden een lenemie geworden op het stuk van huishouden vrij wat practischer dan haar oudere broer die ten spijt van
dat zij in u geen katje om zonder handschoenen aan te pakken voorhebben françois haverschmidt familie en kennissen ten behoeve dergenen die bij gemis aan genoegzame geestkracht het niet goed van zich krijgen kunnen
rechts en links uit elkander wij baanden ons zonder moeite een weg door het gewoel niemand scheen ons te zien maar toen wij in een stille straat gekomen waren ik had al onfrançois haverschmidt familie en kennissen der het voortgaan gemerkt dat mijn
maar het oorlogschip groet met het kanon boem dat is dan zooveel als adju namelijk als ze weggaan dit alles is recht prettig maar moes heeft er weinig oog voor als ze boven op vaders kamertje zit en als het kanon boem zegt
maar dat was het ergste niet eer juffrouw pippeling zich geheel van den schrik over haar onhandigheid hersteld had moest zij bemerken
wonderlijke wezens die wij menschen zijn z lachen en z huilen ik geloof zoo waar françois haverschmidt familie en kennissen dat tante het ook een beetje te kwaad krijgt wie het wezenlijk te kwaad heeft dat is mijnheer swart of liever
bij dit kanon kwamen twee afgedankte matrozen van s lands vloot te staan en de kastelein in den gouden engel die vlak bij de poort waar het kanon lag woonde kreeg last van burgemeesters en schepenen die bij hem op den zolder
even voor zijn ooren houdt en men neemt ze er dan weer eventjes af die plotselinge overgangen van stilte tot geraas en omgekeerd neen
onder de verzekering dat hij een dod is en dat is hij dan ook dus zie ik mijn zalig woonvertrek maar ik zie het ook zooals het getuige de eenmaal zoo prettige en nu zoo doodsche tuinkamer van mijn ouders
en de handen uitstrekken om een centje waarop hun zoute duimen en krentekoekjes uit een van de trommels worden
en diende tegenwoordig zijn trekjes altoos te maken bij zich op zijn eigen kamer suze gevoelde slechts dankbaarheid dat zij nu vrij was om te gaan waarheen zij wilde
en toen zij jong was en haar wangen waren nog niet ingezonken toen moet haar gezicht veel geleken hebben op dat van haar dochtertje maar suze
maar jawel wat wou jij met een zweep is het daarop en geen zweepen mee hoor gevolgd onder t wegrijden van een verschrikkelijk vertelsel van tante hoe er laatst een rijtuig op hol is gegaan door een jongetje die iets meegenomen had wel geen zweep
zeven zegt de naaister en mis roept kees we hebben er acht want ik heb ook nog een eksteroog waarop hij voortgaat en als onze linnenmeid er nu nog eens bij was hoeveel oogen zouden we dan hebben
als hij maar bij mogelijkheid kon niettemin vond juffrouw pippeling het gezang stichtelijk en werkelijk de ouderling mocht dan schreeuwen of niet stichtelijk was het
wij ontbeten op mijn grootvaders studeerkamer wat een boeken aan alle kanten een paar van de dikste folianten werden op de stoelen gelegd waar mijn broer en ik op moesten zitten
het zou bij voorbeeld niet in mijn hoofd zijn opgekomen haar of ook maar een vriendin van haar iemand daar ik wist dat zij veel van hield in haar tegenwoordigheid zoo'n vraag te doen althans op denzelfden toon
en ik klom de trap af langzaam en o zoo treurig in mijn hart wat lag mijn jeugd toch ver achter mij hoe snel waren zij voorbijgevlogen de blijde jaren
vooreerst was er in het minst geen sprake van wat ik wel wilde anders zou ik hem verzocht hebben om met mij op de knieën te vallen en te zien of wij god nog niet verbidden konden dat hij mijn broertje weer opwekte
een jankende hond of een dronken man met wat volk er achter had op mij dezelfde uitwerking als tjilpende musschen in de vensterbank op een gevangen sijsje dat als een dolle gaat
de zelfverloochening waarmee men weerstand biedt aan iedere verzoeking tot onwaarheid en onzedelijkheid met die woorden en met een broederlijk tot weerziens scheidde x van mij nog keek ik hem
tweemaal moest ik mijn boodschap herhalen eer de oude meid haar ooren scheen te willen gelooven françois haverschmidt familie en kennissen dat zoo'n dreumes van een jongheertje den dominee graag even alleen spreken wou ook de dominee zelf zag er bij het binnenkomen in de voorkamer
dat ik van mezelve dacht te vallen ik zei bet zei ik je doet mij den dood je moet maar zien dat je vandaag alléén schoonmaakt en dat is ze toen gaan doen ook
dat was mijn rechtvaardige straf dat weet ik en ik weet ook dat er geen vergeving voor mij is daar heb ik ook nooit meer om gebeden maar alle avonden
maar mijnheer sloot zei dat het niet meer kon want dat het chassinet al af was en het stelde een woedenden leeuw voor die had den franschen adelaar in zijn bek maar onze werkster
vooral wanneer zij weer een gedroogd scharretje voor hen meebrengt dat gaat dan mee naar de batterij en daar wordt huishoudinkje gespeeld een enkelen keer mogen de buurkinderen meedoen
hij meende eerst dat mijnheer hem scherp aanzag maar hij had zich zeker bedrogen want een oogenblik later ging deze hem rakelings voorbij in een druk gesprek gewikkeld en zonder hem ook maar even te groeten
maar te zien kreeg op het laatst niet eens meer in het verhoor genomen want zijn schuld stond al vooruit vast in elk geval en alleen reeds omdat het keesje was nergens beter op zijn plaats dan in en dus op staanden voet verwezen naar
keesje stotterde ik arme jongen hoe kom jij hier en hij lachte weer dat al zijn witte tanden zichtbaar werden en hij zeide mijnheer als ge
des zaterdags kregen zij verder huiswerk genoeg op om er niet vr den nacht mee klaar te kunnen zijn en de overige avonden vlogen of françois haverschmidt familie en kennissen kropen misschien ook wel eens om met het onderwijs dat juffrouw berebijt aan suze gaf in breien
mijnheer swart die les geeft aan het gymnasium in de meeten de wiskunde en françois haverschmidt familie en kennissen hij pruttelde over de nieuwerwetsche manier van huizenbouwen waardoor men
gelukkig zijn er nog velen die niet naar oud of nieuw vragen maar de gave bezitten om het schoone en goede te ontdekken in allerlei vorm zij zullen het ook in deze verhalen vinden en voor hen
ook of ik had mijn verdiende loon ik verging van de pijn het geval wilde dat mijn gebit in een staat van overgang verkeerde
die vindt immers toch dat het zulke lieve menschen zijn maar wat ik zeggen wou en jokken niet is bet me daar niet naar die kinderpartij toe geweest het was nog wel midden in den schoonmaak
sinterklaas is dat nu toch niet wat ondeugend van u weten de pa's en ma's er wel iets van dat deze dingen gebeuren gij meesmuilt oude heer
dat zij het dan nog wel eens hardop lezen jan karel frederik en of er dan ook wel eens een is die denkt wat was hij toch nog jong
een beetje kinderachtig van mij ik wil zeggen dat er mogelijk wel wat te groote ingenomenheid uit spreekt met mijn eigen geschrijf maar ik wensch mijn boekje op te dragen aan u
ons jongetje was ziek ik had het naar ù genoemd vader dat mocht wel dacht ik het kind had er toch geen schuld aan en het was een lieve jongen
maar dominee vogel aan wien ik het oververtelde was van een ander gevoelen hij erkende dat het zeker een groot geluk was wanneer
en wat juffrouw berebijt betreft die had er ook nog het spattende pitje onder den trekpot bij zoodat zij dus over een meer dan voldoende verlichting kon beschikken
niet zelden ook door avond op avond achtervolgd waarop wij anna's rust in het geheel niet mogen storen dan is er een tijd dat wij haar niet zien
ook al aan de juffrouw verteld of neen wie was het nu ook weer geweest die had gezegd dat men niet anders dàcht of het was heelemaal verkeerd gegaan want die man van mijnheer blik zijn dochter die dronk
is weggehold nadat hij zijn cadeau tegen de voordeur had gelegd en hij zag hoe die deur op zijn gebel openging nu houdt hij waarschijnlijk buiten adem stil om den hoek van de straat
doch wat ook aardig was dat waren in het vooren najaar de spreeuwen en zoo mooi als die dan fluiten konden ofschoon
dat zich voor zoo'n françois haverschmidt familie en kennissen piet hield wou net nog roepen heb ik het niet gezegd daar gaat de wereld al toen bonsde de appel en hij met zijn neus tegen de wereld
en toen zij dat merkte sprong haar hart op van vreugde en haar voetjes sprongen ook op en zij danste met de pop in haar droom net zooals sinterklaas met de kinderen gedanst had en terwijl
ook nog want het stond naar regen nu juffrouw pippeling wou net de volgende tree nemen toen zij onder in den winkel de stem van mijnheer blik hoorde en die sprak zoo luid en zoo snel maar vooral zoolang achtereen
iemand die in het water plast maar geen kreet om hulp meer geen antwoord op het verschrikte roepen en vragen van de menschen hemel die man verdrinkt plof
en frits zou u dadelijk kunnen zeggen of het een vol schip is dan wel een bark of een brik wanneer de wind lang tegen geweest is zoodat er haast geen plekje ruimte overschiet in de haven
dat temperde den schrik over zijn onverwacht opdagen met een glimlachje en een leugentje nu ja maar een leugentje beminnelijker dan de naakte koude waarheid
kocht zij het weer in maar juffrouw bekker had er order op willen geven en dat nam zij toen kwalijk aan mijn moeder en sedert kan het wel zijn dat ik ook zwak voor de pendule kreeg nu
maar ik vrees wel eens dat mijnheer soms wat al te veel op zijn stuk staat daar hebje den nieuwen dominee nou ik hoor liever den ouwe
en waarschijnlijk werkte het sterk mee om hem niet alleen raadslid maar zelfs lid van de tweede kamer te doen worden op den dag
en zooals mijnheer met haar inkwam was het maar dadelijk vrouw mangel leg de kachel aan in de binnenkamer en geef eens gauw een warme stoof en ik stond nog verbouwereerd te kijken toen had hij de lamp al op ik heb mijnheer nooit zoo gezien
de meisjes onder haar schoudermanteltjes en die lekkere dikke jongen met die wollen das om of het hard vroor en het dan nog maar beter was dat hij smoorde dan dat hij kou vatte wat stapt hij deftig naast zijn vader
want dat bestond voornamelijk in op den leeg terugkeerenden en over den oneffen grond voortschokkenden wagen zijn leden goed door elkaar te laten schudden en dan weer met de jongens en meisjes van den boer
en moes is vroolijker dan anders en er wordt gekiend of ganzenbord gespeeld ach waarom gaat dat alles zoo spoedig voorbij en komt er een vroeg en onherroepelijk einde aan hun blijde jeugd de dood heeft moes al lang gewenkt zonder dat de kinderen het merkten
zij kon het niet helpen dat ze geen zenuwen had om twist en tweedracht rondom zich te zien zooals tante bet wat of die voor een gevoel had dat wist tante mientje niet
en hij had het erg druk met een klein koffertje en met iemands paraplu neer te doen want het was een beetje gaan sneeuwen en grut daar liet zij haar mof vallen op de mat en toen zij zich allebei bukten om haar op te rapen
en in zijn eene hand heeft hij een houten paardje en in de andere twee stuks suikergoed daar is één van voor jantje thuis die slaapt nu gerust want grootje is bij hem gebleven maar wat zal hij morgenvroeg opkijken
er hangt een daguerreotype in de voorkamer en als men die goed naar het licht keert dan kan men nog wel zien
en of ik al zei wat zullen ze thuis wel denken ze wilden me niet laten gaan dat is voor mijn rekening zei juffrouw pons en pons vertelde ons hoe of het begonnen was en dat het ergens anders ook op die manier was begonnen
en toen was er een heer geweest die had over haar gevreeën maar dat was niet veel bijzonders geweest en haar ouders hadden het niet willen hebben maar toen de dochter meerderjarig was geworden
maakt god dan in t geheel geen onderscheid en laat hij iedereen zoo maar zalig worden toen keerde pastoor zich om klopte mij op den schouder en zei hoor eens vriend hier in den hemel
honderden jaren zeker staat hij daar al en hij is van dat lange staan geweldig dik geworden maar hij ziet er uit of hij het nog honderden jaren zal kunnen volhouden
en baliekluivers bij den naam het zijn k menschen placht de groote man te zeggen allen kinderen met ons van één gezin dit maakte hem zeer gezien
tante mientje en tante bet t wordt in de volgende week vier jaar dat tante mientje die het langst geleefd heeft de wereld verlaten moest
den pas afsneed voor elk vertrouwelijk onderhoud zoo koud was zijn oogopslag zoo strak sloten zijn lippen op elkander en zoo spaarzaam was hij dan ook in zijn woorden
en eens onder de godsdienstoefening barstte hij plotseling en heftig in tranen uit de predikant verwonderde er zich over
een enkelen keer maar als zij weer een kaartje had aangenomen en bij de overigen in een mandje gelegd zei ze hoeveel of zij er nu al had
dat had zij al meer dan eens ondervonden en nu zou de jongste van haar drie er weer het bewijs van ontvangen en wat een heerlijk wat een onbegrijpelijk wat een ongelooflijk bewijs op den sinterklaasavond gevraagd bij meneer en mevrouw en neen
en zij zullen hun kruis opnemen en het dragen de een met de andere beiden beurtelings voor elkaar zoolang het hem belieft en éénmaal wellicht wanneer zij jaren reeds verzoend zijn met hun nooit vergeten verlies
aan het regeerend stamhuis zich ook ditmaal als vanouds schitterend zou openbaren en wat moeder aangaat die was zoo goed niet of zij moest op staanden voet beloven dat onze vlag in de wasch
of broertje ligt maar ik denk in eens om die blauwe kleur en die verglaasde oogen en dat schuim op zijn mondje en ik verberg mij angstig aan mijn vaders borst en snik het uit
hij had wel gezegd dat god het gedaan had om broertje bij zich te hebben in den hemel maar dat veranderde voor mij niet veel aan de zaak god had broertje weggehaald bij ons bij al zijn speelgoed en zijn beste paatje en zijn lieve moes
dan maakt hij geen onderscheid tusschen zijn naaste bloedverwanten en tusschen ja tusschen den ellendigsten bedelaar die om een centje komt malen hij smijt ze allen eveneens de deur voor den neus toe
om hem te helpen tot het plukken van boontjes en erwten of op een wandeling waarbij we dan niet ophielden of we moesten een bezoek brengen aan den boer wiens varken zoo'n aardige verzameling biggen had gekregen
daags voordat hij naar de strafgevangenis ging helaas hoe verweet zij zich achterna hare zwakheid maar bij het zien van dat bleeke verwilderde gelaat had zij er geen woord kunnen uitbrengen en frits liet haar stil
doch om mee op den voet gevolgd te worden door het kerkboek dat zoo deftig als het was en tot onherstelbaar nadeel van het zilveren beslag met groote sprongen omlaag tuimelde
en hij doet of hij zoo geweldig snuiten moest bij het verhaal van moeder hoe vader ziek geworden is françois haverschmidt familie en kennissen en wat er dan verder volgde maar als hij daarop een poosje stil heeft gezeten met een gezicht haast even rood als zijn zakdoek springt hij van zijn stoel
als jelui nu z begint dan gaat er geen een van allen mee dàn op de straat onder t naar school gaan tegen de kennisjes aan wie uit een soort van bluf
dat was als ik het wel heb de opperste van de dienders op den commissaris na nu dat was een man daar waren alle jongens bang voor en ik dacht dat er geen mensch in de wereld was die niet bang was voor majoor zoetjes
lenemie met mofjes tegen de winterhanden de neus op de eeuwige maaskous en nu en dan een uitval zooals op de petroleum waar ze tegenwoordig zoo mee knoeien of op den melkboer die weer zoolang uitbleef
een belofte waartoe hij zich ten laatste liet overhalen denkende dat het er toch wel nooit toe komen zou maar het kwam er warempel toe op zekeren achtermiddag daar verspreidde zich het gerucht door het stadje de boeren uit
en het kerkboek op hun oude plaats borg en zoo al meer dat lijkt mij de moeite niet waard om te vertellen mijnheer blik is kort na het voorgevallene verhuisd de stad uit
niet dat banale ik zal je geen zeer doen o neen dàt behoefde davidson niet eens te zeggen dat sprak vanzelf hij had nog nooit iemand zeer gedaan
en zoo'n hopeloos vooruitzicht ik kon onder dat vonnis mijn ooren haast niet gelooven maar was toch alles behalve verzekerd dat ik het niet zou verdienen
in de gevangenis en voor altoos bedorven de maanden in een cel gaan wel langzaam om maar er komt toch eens een einde aan frits werd ontslagen
maar in het huis waar de kleine eenmaal speelde was het nu toch zoo stil en zoo leeg geworden en vooral vanavond zag het er zoo vreeselijk verlaten uit zijn speelgoed was opgeborgen zijn stoeltje was ook weggenomen wat hielp het
doch ditmaal werd de stoof haar zwijgend en tamelijk hardhandig onder de voeten geschoven en er werd niet eens gekeken of de kool soms ook te diep was ingerekend wat deed zij ook eerst te komen als de dominee al op den stoel was
van de weduwen wier mannen haar midden in den winter hadden achtergelaten met een huis zonder brood en vol kinderen van den oppasser wiens zoon maar niet oppassen
dat het zoo klapt heeft de feestvreugde hiermede haar toppunt bereikt het duurt nu ook niet lang meer of er moet zachtjes een einde aan komen
ten minste als het een hooge van de marine is die begraven wordt in de haven ligt meer dan een oorlogsschip en in het dok liggen er ook maar onder kappen
is een lange magere françois haverschmidt familie en kennissen man met een bril op hij leest des zondags in de kerk uit den bijbel voor en altijd eerst de tien geboden
en we dachten dat er in het geheel geen reden was om het langer te verzwijgen dan schoot er zich iemand dood of zoo en zoo doende bleef het tot aan het slot een geheim
het diner bestaat uit biefstuk die mee is gebracht sla met eieren en pannekoeken na maar het voornaamste is haast nog dat wij in de open lucht zitten te eten
over de prozaïsche waarheid in ieder ander geval wil ik haar gaarne boven de schoonste verdichting stellen maar als ik aan de pastorie van mijn grootvader denk dan geef ik de voorkeur
een oude rooverroman een roestig pistool zonder slot en een volledig spel kaarten wanneer oom gijs bemerkt had dat zijn françois haverschmidt familie en kennissen brandkast opengebroken was had hij moeielijk woedender kunnen worden
behalve dat er van s morgens acht françois haverschmidt familie en kennissen tot s avonds acht een doove werkster kwam die voor het eten en de wasch en voor alles zorgde maar s zondags dan was zij er maar een half uurtje en dan was mijnheer blik
doch wanneer frits er bij was zou hij het wel gelaten hebben om zoo iets te zeggen eens dat haar broeder er toevallig op inkwam terwijl oom
en bestemd om over weinige dagen tot den laatsten steen te worden afgebroken doch helaas dat was geen droom er moest een spoorweg worden aangelegd de ontwerper had op de kaart een rechte streep getrokken
lag te worstelen met den dood er was françois haverschmidt familie en kennissen dus veel vraag naar dezen drank en de fabrieken die hem voortbrachten hadden het druk de gansche week door
want ja hij vertelt niet maar hoe de harpoenier dat doet hij doet het zelf roef daar gaat het ding in allerlei bochten en kronkelingen gevolgd door de lijn en bravo de visch is getroffen
op welks strand jezus de heer zijn gelijkenissen heeft verteld aan de visschers en de moeders met haar kindertjes en als ik dan vroeg zou het nu ook zoo in den hemel zijn grootvader dan glimlachte hij