AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de pleegzoon verbeeldde zich dat hij op den rijndijk was nedergezeten bij het pad dat hij den avond te voren was langs gekomen om des huismans woning te bereiken de verbeelding zet aan al wat zij ons schildert nog sterkere kleuren bij dan de waarheid geven kan
dat het zaad van tweedracht door hem in eenen vruchtbaren akker geworpen hoog was opgeschoten diepe wortels gevat had en niet meer kon uitgeroeid worden dat het bestand met de week gëeindigd zijnde het vuur der muiterij alom stond
met uw geheim verdrag met grobbendonck heb ik niet te maken antwoordde de vikaris doch geen landverrader mag zich met ons geslacht vermengen ik had mij gevleid dat gij na het lezen van mijnen brief mij zoudt begrepen hebben en van ulrica afstand gedaan
de geheimen mijns broeders onderzoeken gaan van eenen vorst van princelijken bloede dat ten eeuwigen dage niet dat past alleen aan mij van kinschot haalde de schouders op die het einde wil wilde middelen zeide hij dit zal uwe hoogheid zich nog wel van zijnen
wat weet gij daarvan juffer lena vroeg joans oude krijgsmakker driftig het spreekwoord zegt alle koopers zijn geen kenners en die haast koopt is haast bedrogen ge meugt dien sinjeur van
gij derhalve hebt geen recht hoe ook genaamd mij in t gehoor te nemen of sedert wanneer is tiel aan eene papenrechtbank onderworpen wij zullen u ons gezag wel doen erkennen zeide een der aanwezigen die ongemerkt vertrokken zijnde nu met twee welgewapende lieden terugkeerde
zijne bejaarde moeder stond van achter de tafel op waaraan zij gezeten was sloeg den huisbijbel die voor haar lag toe na alvorens haren bril te hebben afgezet en bij de plaats gelegd waar zij gebleven was en maakte zich gereed haren zoon te omhelzen
zoude hij dien vervloekten jesuit wel verlost hebben indien zij geen maatjens waren geweest praatjens dat hij hem verlost heeft is nog zoo zeker niet
mijne bevelen worden in den wind geslagen mijne vermaningen bespot mijn gezag miskend dit is zoo verre gegaan dat mijne soldaten ronduit geweigerd hebben de straf te volbrengen aan een hunner kameraden die een overrok
zijt gij het bouke riep ulrica u kan ik het zeggen want magdalena heeft het toch ook gehoord het zal u bedroeven gelijk het mij
ongedeerd sprong de vlugge jongeling op en snelde zonder om te zien den gang af terwijl hij in de eene hand zijnen blooten hartsvanger zwaaide en met de andere de schede weder vasthechtte
de pagie die mede van t rijtuig gesprongen was lag midden in een doornenstruik te spartelen en eene in t zwart gekleedde vrouw welke inmiddels de gordijnen had opengeschoven want men wist toen nog van geen poortieren en al gillende hulp vroeg scheen in beraad om ook den sprong te wagen
nadat zij dus eenige oogenblikken met de franjes van het atrechtsche tafelkleed gespeeld had wendde zij zich lot den pagie die achter haar stond en gelastte zij hem te gaan zien of hare bagaadje in orde was en of men het benoodigde voor haar nachtverblijf had
god geve zeide de meer ergdenkende oude vrouw dat hum daôr eerlijk is an ekomen doch we mogen onzen naôsten niet oordeelen ik wil gaôrne het beste van hum eloven
over de wijd uitgestrekte weilanden of over de heerlijke boomgaarden die met millioenen ontlokene bloesems als met een sneeuwwit laken schenen overdekt te wezen
ik moet recht ernstig met u spreken gij hebt zondig en dwaas gehandeld magdalena ik weet het zeide zij de oogen met somberheid nederslaande doch zijt gij het die mij zulks verwijten moet
zeide nu de gravin zich tot den vikaris wendende ik moet u verzoeken dergelijke tooneelen in mijn huis te vermijden de heer ambtman heeft uwe vraag bëantwoord
tot dezen tijd toe had de baron er nimmer bepaaldelijk over nagedacht hoe en wanneer hij den jongeling het geheim zijner geboorte bekend zoude maken hij had gehoopt dat de tijd en de omstandigheden hiertoe eene gepaste aanleiding zouden geven
en verliet de zaal nu frits zeide maurits neem plaats wij zullen dit paket eens gezamenlijk doorloopen neem maar den eersten brief den besten en lees hem gij zult er mij naderhand uwe gedachten over zeggen de graaf nam een der brieven op en leide dien na gedane lezing
en op zijn eigen slot met zijne hanevederen de vijanden te gaan afwachten dan op dit oogenblik werd de vergadering verrast door het binnentreden eener vrouw van middelbare jaren trotsche en majestueuse houding
doch laat ons scheiden eer iemand ons samen vindt en wees zoo goed mij aan de gebeden van den eerwaardigen vikaris aan te bevelen met deze woorden verliet zij hem
morgen ochtend te negen ure herhaalde ludwig zoodra hij alleen was tegen dien tijd zit gij waar men u zoo licht niet van daan laat vliegen de haas is in den strik geloopen waar hem niets uit redden zal
goed rij dan weg doch tracht u morgen te zeven ure weder hier ter plaatse te bevinden dan zal er nog meer voor u te verdienen vallen voort hier
gij die een medestrijder zijt voor de goede zaak gij moet blijven en met ons strijden of afwachten de groote jacob van lennep de pleegzoon dingen die er geschieden zullen manendum est et
strekt mij mijne gevangenis tot schande lieve vader vroeg deze heeft niet daniel hebben niet de apostelen op gelijke wijze in den kerker gezeten en om christi wille smaadheid geleden
op het gefluit en geroep van den baron schoten de ontstelde huisgenooten toe het duurde niet lang of de gravin kwam weder bij haar zelve om gods wil waren hare eerste woorden waar is die knaap hoe komt hij aan dat jurkje
ik ben te mulheim niet geweest viel hem de jongeling in ik heb geen brief van van dyk noch iemand anders ontfangen ik weet van uw voornemen niets af en ik zou niet in dit huis gekomen zijn ware ik niet door den ambtman ontboden geweest
gij hebt gelijk ludwig en ik zoude om geen schepter willen dat gij ongelijk hadt wanneer gij mij door het openslaan van dit boekske bewijzen wilt dat ik meer hulp aan de remonstranten betoond heb dan ik beken
was op het punt van een heftig antwoord op deze beschuldiging te geven doch zij bedwong zich daar zij de koppigheid van hare oude baker kende en begreep aan derzelver hooge jaren inschikkelijkheid te moeten betoonen
als ik reeds aan die brave lui gezegd heb antwoordde bouke alleen uit veiligheid maar als iedereen zeit ik ben een varken dan moet ik in t hok
om den ledigen schotel te halen en tevens om eenen bezoeker bij de gevangenen in te leiden welken deze met de grootste blijdschap voor den predikant raesfelt herkenden
stelde zich in postuur keek en jacob van lennep de pleegzoon mikte lang en was even gelukkig als joan en botbergen die het laatste nommer had wierp insgelijks meer door toeval dan door behendigheid den koning om
die was slechts voorwaardelijk hernam de vikaris indien de ambtman zich geschikt achtte om mijne nicht gelukkig te maken
de legers van dien tijd maar vooral dat der staten leverde een babel op van de meest verschillende volkeren en tongen van oorlogslieden uit hun vaderland door win of eerzucht uitgelokt
tot welke klasse de beide nieuwe sprekers behoorden welke wij met den aanvang van het volgende hoofdstuk ten tooneele voeren jacob van lennep de pleegzoon zestiende hoofdstuk
als uwe excellentie het berekent neen antwoordde kessel doch het zij mij vergund aan te merken dat men elk in zijn ambacht geloven moet en dat alle pikeurs en stalmeesters van oordeel zijn dat de keeren veel toebrengen tot de strakof slapheid
om haar te believen zoowel als uit medelijden en geenszins omdat ik eenige geneigdheid tot hunne leer gevoelde volgde ik haar voorbeeld en ondersteunde nu en dan de remonjacob van lennep de pleegzoon stranten doch bedektelijk uit vrees voor mijns broeders ongenoegen
ik zal hen vinden met hulp van god en mijn zwaard daarenboven weet uwe excellentie dat ik een oud eigen op den moordenaar heb zoowel als uwe excellentie hij was een der opstokers van pieter panne wien ik
en t geen er verder volgt zoo als de dominées zeggen als zij den psalm opgeven jacob van lennep de pleegzoon hoe weet gij wat de dominées zeggen vroeg mom gij die nooit in kerk of kapel komt
aan den gouden ojevaar stapten wij af vandaar liet de heer ambtman ons ontbieden men bracht ons in de woning van eenen schrijnwerker die naar ik zie al vrij ruim is en toen ontdekte zekere heer van dyk dat ik niet diegene ben dien hij te wachten was
als met purperen vlekken van alle kanten stegen de geuren van thym en rozemarijn naar boven en verspreidden zich heinde en veer op den adem van het zuizend avondwindje
doch alleen om met des te meer ijver het groote verlossingswerk voorttezetten waartoe wij ons verjacob van lennep de pleegzoon eenigen en wachten wij ons om bij het wreken zelfs van dergelijke wandaden dezelve na te volgen
wanneer kan eduard in engeland wezen vroeg nu een der anderen aan den langen man gij broeder eugenio hebt hem het laatst gezien
de fiscaal zeide van reede terwijl hij den bedienden volgde wat moet die aha nu begrijp ik het hij zal mij over
zoude het niet beter zijn daarmede te wachten tot dat het dag ware zijn opontbod in het midden der nacht zoude opschudding baren en ook uwe hoogheid heeft rust noodig laat hem halen en zoo gij slaap hebt ga dan naar bed zeide
ik herhaal wat ik gehoord heb antwoordde magdalena de schouders ophalende ik kan het niet helpen indien de berichten welke ik breng u niet beter bevallen
laat hem spreken zeide de gravin het doet mij goed hem te hooren en waarom mag ik dat niet zeggen vader hervatte de knaap gij hebt zelf mij geleerd dat een
en wilde die oversnellen toen van reede hem in den gordel greep doch met even veel gemak als had hij een kind opgenomen slingerde de jesuit zijne weêrpartij van zich af en wierp den armen heer van sonheuvel midden in de sloot
ik wel zeide joan en met eene diepe buiging verliet hij de zaal terwijl hem ulrica met bevreemding ja met eene soort van angst of het hem ook in t hoofd
dit geschiedde en de beide vrienden wachtten nu getroost en gelaten het uur der redding af de klok van den grooten kerktoren had reeds twaalf slagen van zich gegeven
zonder te bedenken dat het tijdstip nog niet daar was loste van reede een pistool en deed den jesuit gewond ter neder storten op dit geluid kwamen nu ook de anderen het huis uit
wij hebben immers hem geleerd dat de beulen wel zijn lichaam kunnen martelen doch dat zijne ziel even als die des heiligen
absalom welke het geschrift besloten de rolle onder het maken eener diepe buiging overhandigde aan iemand die binnentrad en welke het stuk met eene verbaasde houding aannam en inzag arminiaansche
vergeefs weigerde de maarschalk horst met zijne hanevederen hem den doortocht op grond dat orsoy op onzijdig grondgebied gelegen was
en weldra herkende hij in menige donkere gedaanten die tegen de graauwe lucht ongelijkvormig afstaken de onderscheiden huizen waaruit het dorp was samengesteld
die knaap heeft een schrander uitzicht zeide de baron toen ludwig vertrokken was doch hij schijnt mij wat teêr van maaksel en ongeschikt voor zware vermoeienis
zwoer dat hij in spijt van allen den graaf tegen alle geweld zoude beschermen en bracht dezen vervolgens in een kamertje bij de poort weinige oogenblikken daarna verschenen de spaansche oversten op wier gloeiend gelaat eene hevige gramschap te lezen was
op de nacht te wachten welke verlossing aan moest brengen toen de knecht des cipiers hunne gevangenis binnenkwam en joan verzocht hem te volgen vermits er iemand beneden was die hem verlangde te spreken
en maôr ien kleintje tegen wel is waôr dat iene kleintje doet de schaol wel iens over slaon en wat is dat eene kleintje vroeg de officier op eenen toon die te kennen gaf dat hij het antwoord op zijne vraag zeer wel voorzag
in het te boven komen van die hinderpalen welke niet uit de macht der vijanden maar uit de samenstelling hunner eigene legers en uit de tegenstreving van den kant hunner natuurlijke bondgenooten en medestrijders ontstonden
de eenvoudige gedachte aan t geen ik u heer baron verschuldigd was heeft mij belet van het spoor te wijken dat plicht en dankbaarheid en eer mij voorschreven
wij hebben uit de mededeeling van de inzichten en voornemens welke frederik hendrik aan zijnen secretaris gedaan had gezien dat deze vorst schoon
denzelven doch naauwlijks had hij eenige regelen gelezen of zijn kleur verschoot en eene hevige verontwaardiging kleurde zijn voorhoofd aha de brief van grobbendonck zeide maurits over zijns broeders schouder heenziende welnu wat zegt gij
het was duidelijk uwe hand ik heb die te lang gezien om dezelve niet dadelijk te herkennen wat het briefje betreft ik heb er meen ik eene kopij van gehouden
heden morgen heb ik hem van nymwegen aankomende achteropgereden hij heeft mij verzocht onder mijne geleide te mogen voortreizen en heeft niet losgelaten of ik moest nog in den gouden ojevaar een tijdlang vertoeven om een glaasje van afscheid te drinken
keek strak voor zijne voeten uit naar eene spin die over de dorre bladeren liep speelde met de vingers der rechterhand eene marsch op de knie en krulde met de slinke zijne knevels op beckman dreef met een peereboomtakje de rondvliegende wespen van het kind en
aan het einde van dien gang gekomen stootte hij eene ongesloten deur open en bevond zich nu tot zijne groote vreugd in de open lucht
de gravin sloeg op hare beurt de oogen neder en beet zich op de lippen de uitval des barons mishaagde haar en gaarne had zij dien beantwoord doch zij had te veel gevoel van welvoegelijkheid om zich eene scherpe uitdrukking jegens eenen voor t overige zoo vriendelijken gastheer te veroorloven
stapte dadelijk naar velasco toe zonder een blik op den graaf te slaan wie vroeg hij heeft aan don diego de velasco last gegeven deze doemlingen aan hunne welverdiende straf te onttrekken ter naauwernood wilde men ons binnen dit slot laten
dan hoe ontstelde joan toen hij niet ver van zich af eenen heer zag zitten die schoon hij ook vermomd ware bijna terstond door hem voor den fiscaal van kinschot herkend werd
ik u vertrouwen geschonken vroeg de onbekende hoe langer hoe meer verwonderd en door wien dan ben ik hier ontboden door wien door mij door van dyk antwoordde
want panne wiens krachten door de angst verdubbeld waren belette hem door de pogingen die hij deed om zich los te maken eene juiste richting aan zijn schot te geven terwijl zij worstelden waren de beide edellieden eugenio genaderd die hen in eene rustige en onverschrokken houding afwachtte
ik bewonder u ondanks mij zelve hervatte zij wanneer ik u de echte taal eens priesters spreken hoor doch als ik dan aan de bloeddorst herdenk waarmede gij onnoozele vrouwen en kinderen
wat doet gij vroeg de predikant ziende dat hij het valluik t welk van onderen gesloten was met geweld openrukte
het verwondert mij dat gij nog zoo onbeschaamd zijt van u hier te vertoonen als jacob van lennep de pleegzoon mijn vader u hier zag zoudt gij de knuppelslagen niet ontgaan
ik ben zoo vrij geweest mij bij mevrouw de gravin te laten aanmelden om haar zoowel als ued te vragen of uwe edelheden ook kennis dragen aan eenige voorwerpen gevonden
daar gekomen kroop hij op handen en voeten de buitenwerken der stad langs en over en kwam eindelijk behouden op een voetpad aan dat jacob van lennep de pleegzoon hem achter de voorstad om op den weg naar den rijn bracht
gij ziet dat de kans tusschen ons beide eenigzins gekeerd is eenmaal ware ik bijna uw slachtoffer geworden thands hangt de beschikking over uw lot aan mij alleen
wier gewone majesteit in dit oogenblik door den zachten invloed van medelijden en deelneming getemperd werd vertoonden zich twee gitzwarte wenkbraauwen cierlijk afgeteekend op het spierwit met blaauwe adertjens doorkronkeld voorhoofd
het is misschien de beste keus die ik in mijne omstandigheden doen kan mijn vader is er op gesteld dat ik een goed huwelijk doe en en gij bemint hem
dat ik u nog heden met diezelfde stil viel hem ulrica met eenen gestrengen blik in de rede gij zijt weder op weg om dat woord te breken
ween niet moeder zeide ludwig haar naderende schoon zij hem terugstootte ween niet en vergeef mij mijne harde woorden ik zoude die nimmer gebruikt hebben zoo uwe verwijtingen ze niet hadden uitgelokt ween niet en vergeef mij wat ik in drift gezegd heb
welnu daar is antwoord op gekomen nu ruim veertien dagen geleden ik heb den brief bij mij luister eens hoe het klinkt mijn waarde neef
met uw verlof dan heb ik aan elk van u nog een woordje dus sprekende loste hij een pistool op van reede de kogel floot deszelfs hairen door en wierp den vederhoed in t gras
nu floot de luitenant een paar malen en zijn sein werd op gelijke wijze beantwoord een man in een zwaren mantel gewikkeld en met een breedgeranden hoed op t hoofd trad voorwaart het was graaf
beet zich de lippen van toorn het zal dan geschieden zeide hij doch niet op mijne last spitsbroeders vervolgde hij terwijl hij zich tot zijne manschappen wendde en op den monnik wees
aan goeden raad wilde leenen ik zie dat ik mij bedrogen heb in deze omstandigheid maar ik hoop slechts dat ued nimmer mijne vrees bewaarheid moge zien
en vroeg aan de landlieden en dorpejacob van lennep de pleegzoon lingen welke in menigte door de nieuwsgierigheid gelokt waren toegeschoten wie hunner den kloeken jongeling kende die zich zoo moedig en behendig voor haar behoud geweerd had
ben ik niet de gezondene en geroepene van omhoog die den volke leeren moet wat het noodig heeft te weten leugenprofeet riep hendrik groenhovius overschreeuwende is dit het christendom dat gij leert al wat gij zegt is uit den booze
truitje zeide hij indien uw vader onze ik wil zeggen mijne ontkoming bemerkt zal hij dan niet verstoord op u zijn
de droes haal mij als ik iets uit die opgesmukte woorden wijs kan worden waarom niet eenvoudig gezegd dus eenigh alleenigh te zijn is pijn dus laat ons beyd o soete meyd versamen eens in
het schijnt dat nunez en lopez zich bevlijtigd hebben mijn gedrag in een donker daglicht te stellen volgde ik thands alleen de inspraak van mijn hart ik voerde u zelf naar eene veilige plaats
liet zich echter hierdoor niet afschrikken verbeeld u freule ging zij voort dat die spanjaard en de heer ambtman zich bij uwen vader aantroffen
de boeren wien het gelukt was den vijand overal te doen deinzen sneden hem alom den pas af en dreigden hem den dood grijpt hem levendig riep falckestein de schelm moet geen krijgsmansdood sterven aan de galg met den
ik bedoel den koning van panje onzen gemeenen vijand oo zeide zijn medgezel het hoofd met een schijn van ongelovigheid schuddende
de graaf nam den brief uit zijne hand hij behelsde eene volmacht door mendoza gegeven aan broeder eugenio van de orde jesu om met de persoon van ulrich von daun zich noemende grave van falckestein en overstein en heere van bruck naar goeddunken te handelen
ik zoude hetzelfde gedaan hebben antwoordde de pagie kan ik het helpen dat ik in die hatelijke doornen te land kwam neen zeide de vreemde dame op een gestrengen toon
en zijne onvergelijkbare kunde als legerhoofd hadden hem voorlang de schrik zijner vijanden de roem der zijnen het wonder van europa en de spiegel aller krijgslieden doen worden
waar de proef die hij met mom had genomen toen hij hem voor het afbeeldsel des priors bracht was door denzelven met glans doorgestaan doch het was mogelijk dat de ambtman minder dan joan door de gelijkenis getroffen was geweest
aan den jonker van craeihorst hernam de ambtman altijd even bedaard blijvende is daar wat op te zeggen is zijn geslacht niet edel is zijn adel niet zuiver
de pleegzoon koud en donker en de grond hard bevroren zoodat bouke die in den beginne met forsche stappen was afgetrokken al spoedig uit vrees van den grond met zijne geheele lengte te meten zich genoodzaakt zag een langzameren tred aan te nemen
toen hij echter de uitwerking zag welke deszelfs toespraak en voorbeeld op de krijgsknechten maakte begreep hij zonder zijne eer te krenken als vrijwilliger te kunnen doen hetgeen hij als hopman moest nalaten en laken
zult ge mij toch moeten toestemmen dat wij ontkomen zullen indien het in gods raad besloten is dat wij ontkomen moeten ik heb tegen dat argument niets in te brengen antwoordde hendrik wij zullen intusschen zijne hulp en zegen bij onze onderneming afsmeeken
t is een verbruid werk riep de jongeling ik zit hier als een muis in de val ware het niet om voor geen dief te worden aangezien zoo sprong ik het venster uit
zat in eene der bovenkamers van het slot en was bezig om aan de oude geertrui welke half blind en half lam geworden zijnde zelden de trappen afkwam een hoofdstuk uit den bijbel voor te lezen
niet vreemd was het dus dat velen hunner door deze vervolging verbitterd en in hunne begrippen versterkt zich tegen de in hun oog onrechtmatige overheden niet
en hij bewees daarin hoe men schuiten moest inrichten die nimmer kantelen konden maar even als indiaansche duikelaartjes zich altijd weder herstelden
doch vindt gij niet freule dat magdaleentje lang uitblijft mij dunkt ik hoor haar komen zeide ulrica mijn hemel wat is er gebeurd
en waaronder zij al spoedig haren vader herkende verwonderd over dezen ongewoonen toeloop zoo vroeg in den morgen gelastte zij magdalena naar de oorzaak te gaan vernemen en deze hare bereidvaardigheid met eenen stijven knik te kennen gevende verliet het vertrek
hier ben ik al vrouwke zeide gheryt na zijne moeder gekust te hebben hier ben ik hoe staôt het er met sints van mergen en jacob van lennep de pleegzoon meteen trad hij toe en drukte zijne vrouw hartelijk in zijne armen
het is onze notaris zeide de gravin die den practicus de zaal met eenen deftigen stap zag
ongelukkige hernam de graaf ik beklaag u zoo gij er berouw over kunt gevoelen van een oogenblik naar de stem van natuur en menschelijkheid te hebben geluisterd
ik herinner mij die beloften te wel om die ooit te verbreken zeide joan ja ik heb u beloofd dat ik eene dwaze en hopelooze liefde zoude pogen te onderdrukken
sloeg met de rol perkament op het vlak der linkerhand op en neder terwijl hij zijne groote oogen beurtelings van het kind op den steenen trap die om den toren liep en vandaar naar de soldaten wendde eindelijk brak hij het stilzwijgen af en sprak den graaf in dezer voege aan
waarschijnlijk om de schoone te zoeken die hem derwaarts gelokt had t zij dat hij haar niet ontdekken kon t zij dat zij er waarlijk niet aanwezig ware hij nam eene ontevredene houding aan
de koetsier stootte hem eenigzins ruw van zich af met de verklaring dat hij hem hinderde nog maar half van haren schrik bekomen plaatste zich de adelijke vrouw op den stapel boomstammen
doch ik vind alleen eenen koelen onbarmhartigen rechter wien ik vermits hij onbevoegd is mij als zoodanig te verhooren geen verder antwoord behoef te geven
in wier bevallig uiterlijke en minnelijke hoedanigheden de gravin een groot welgevallen scheen te hebben zich ter rust had begeven viel het gesprek wederom op de lotgevallen dezer laatste twee jaren na den dood van haren eersten man huwde zij aan den graaf van nassau die het volgende jaar in den krijg sneuvelde
en de heer van botbergen want deze was het die binnengekomen was werd bleek als een doek o ik vraag verschooning mijnheer van botbergen zeide de predikant onthutst en verlegen ik was verstrooid van gedachten
de dienaars der gravin beijverden zich de hun gedane aanwijzingen naar eisch te volgen allen beminden en eerden freule ulrica wier gulle vriendelijkheid en gemeenzaamheid in de omgang telken reize dat zij jacob van lennep de pleegzoon de gravin bezocht had aller harten tot zich getrokken had
de twee nieuwe personaadjen welke nu op vergunning van den ambtman het vertrek binnenkwamen leverden in hun uiterlijk voorkomen een paar volkomen tegenbeelden op
en laat deze kus u het vermaak uitdrukken dat mij deze ontmoeting verschaft zoo als mijn onvergetelijke ulrich mij uwen vader meermalen geschilderd heeft even zoo kloek en dienstvaardig vind ik thans zijnen zoon
zeide de graaf zich verschrikt omwendende stil beet de prins hem in t oor ik wacht u tot mijnent kom van kinschot laat ons gaan na het uiten dezer woorden drong hij in hevige gemoedsbeweging de kamer uit
dat ik hier in gevangenschap moet blijven zoo wees overtuigd dat ik u niet zal trachten te ontsnappen zeer gelukkig zeide van bleiswyk er zijn er ook genoeg ontsnapt in de laatste dagen
heeft mij diep getroffen doch zoo hij eens de wapenen voert t geen ik nog betwijfele zal hij hoop ik voor de algemeene zaak niet voor bijzondere wraak strijden
dat riekt mij zoo paôpsch maôr mijn grootje heit het mij meermalen verteld eens zei een klein onnozel duvelke tegen ien grooten leepen duvel
de paarden waren nu uitgespannen en de boeren stonden gereed om de koets naar den kort daarbij wonenden wagenmaker te brengen toen zich de postiljon met een half koppig half beteuterd gezicht bij de gravin vervoegde
men zegt er zijn gevangenen ontsnapt mompelde een ander ontsnapt herhaalde de predikant ued gelieve
dewijl hij alsdan gevaar liep van niet alleen tegen de kapiteins en hunne legerbenden maar ook tegen den geduchten invloed van pater eugenio te moeten kampen hij zwichtte dus gaf zijne toestemming aan den voorslag en omhelsde de beide oversten tot een teeken van verzoening
doch vergun mij die een krijgsman ben en bovendien stellig verbod ontfangen heb om immer over godsdienstige punten met ketters te redekavelen dat ik liefst dit gesprek ontwijke falckestein boog zich en zweeg waarmede dit gesprek ten einde liep
dit gezegd hebbende groette zij den baron met eene buiging vol waardigheid en verliet het vertrek om zich naar haar slaapsalet te begeven
eugenio wat zal er van ludwig worden ludwig zeide de volgeling van lojola snel naar het bed ziende och hij zal een nuttig werktuig worden in de hand des meesters die ons bestiert
met den markgraaf de bethune den kolonel der fransche hulpbenden hen volgden andere stafofficieren waaronder zich de schot aan zijn geruiten mantel
het andere schuitje naderde echter den steiger het was met kloeke en nog ongedeerde kaerels bemand die nu van hunne zijde op de boeren met goed gevolg vuur begonnen te geven
welke hij met eene krachtige stem had uitgebracht zweeg de prins en zag zijnen broeder aan om den indruk gade te slaan welken zijne taal op hem had
de jonkvrouw op wier teder gemoed de vergiftigde taal van elbert meer indruk had gemaakt dan zij zichzelve wilde bekennen gaf zoodra een slingerboschje haar aan het gezigt van het waardig vriendenpaar onttrokken had aan haren boezem lucht
op een gestrengen toon en den eed dien gij aan den lande deed hebt gij dien gehouden toen gij uwen trouw naderhand aan spanje verpandet ik ben van dien eed door eenen priester ontslagen geweest antwoordde
dan zal hij ued misschien zelf komen verrassen ware het nu niet beter freule verschoon mijne vrijpostigheid maar ik heb meer jaren en helaas meer ondervinding dan
op den afstand van ongeveer twee kanonschoten aan de wederzijden van een klein boschje halt maken en het leed geen half uur of een ruiter in volle wapenrusting uitgedoscht en van eenen
deze leer heb ik geheel mijn leven door in praktijk gebracht en er mij steeds wel bij bevonden geloof mij ludwig ik behartig door zoo te spreken alleen uwe rust en welzijn
dit vergeef ik u gaarne antwoordde joan en zult gij dat jachtgerij voor uwe rekening nemen daar is al den brui doch pas op dat de hoenders niet uit de weitasch vliegen dit zeggende hing hij dezelve om den hals van den pagie
het ruime voorvertrek doorgaande vond hij het met jacob van lennep de pleegzoon soldaten gevuld die bezig waren de karren buiten te brengen hij volgde zijne leidslieden door eene andere deur dan die waardoor hij eerst gekomen was en bevond zich toen op den publieken weg
terwijl hij aldus den teugel vierde aan zijne ontevredenheid was hij de brug overgegaan en trad den hof in hier ontmoette hem
toen zij na een ernstig zelfsonderzoek tot slotsom van hare overdenkingen inzag hoe de tederheid voor joan wiens beeldtenis zij geheel uit haren boezem waande te hebben uitgeweid sterker dan ooit te voren was teruggekomen
het luik dat de opening gesloten had bestond uit twee deelen het bovenste dat het grootste was was uitgeweken en aan stukken gesprongen het onderste een plankje van twee duim breedte dat het luik van den vloer
ik ben straks weder tot uwe dienst vetter vervolgde hij zich tot graaf lodewijk gunther wendende ga mevrouw verwelkomen en zeg haar dat ik haar verwacht
gij bemint den ambtman niet gij koestert alleen achting voor zijn karakter gij neemt hem ik moet u openhartig mijne gedachte zeggen alleen om mij alle hoop voor de toekomst af te snijden om uzelve te behoeden tegen eene genegenheid die u schuldig voorkomt
euphuïsme beginnen in den smaak van sommige haagsche hofheeren die in engeland fraaie manieren geleerd hebben wij zijn hier op het land wij moesten de plichtplegingen daarlaten
als gij wilt zeide magdalena aan u graaf heb ik geene verplichting en het zal mij niet verweten worden indien stijfhoofdigheid uwe ondergang berokkent
wat moet dit kluchtspel beduiden vroeg lopez die vergeefs zijn gezag had willen doen gelden niet anders zeide velasco dan dat ik die het verdrag met den graaf van falckestein geteekend heb plechtig bezit van zijn slot neem en er alle verraders en moordenaars buiten zal houden
en dat zoo zeer verdiende bemind te worden zoude kunnen jacob van lennep de pleegzoon worden opgeöfferd aan iemand die hare liefde onwaardig was trof hem te zeer dan dat hij niet al zijne krachten zoude inspannen om zijn onderzoek te bewerkstelligen
het was reeds donker geworden en de duisternis belette de schildwachten die ver van daar op de stadswallen geplaatst waren hem gewaar te worden bij zijnen overtocht hij liet zich dus zachtjens in t water glijden en zwom met zoo weinig gerucht mogelijk naar de overzijde
zeg eens kaerel vervolgde hij tegen bouke terwijl hij de linkervuist in de zijde zettede en zich met de rechterhand de kin wreef wat was je oogmerk met dat moordtuig daar
zoo maôr half in den haak waren maôr wie kan t bewijzen t is maôr die t laatst verteld heit leeft nog zoo gij te tiel zoo wel bekend zijt weet ge voorzeker ook wie klaas meinertz is vroeg de vreemdeling
althands niet als de rook enkel in den mond komt daarenboven brandde zooveel ik gezien heb het vuur zeer helder en steeg de rook zeer goed naar boven
wel dan was de sabbath om en zij zouden kunnen beginnen om het huis onderst boven te keeren en overal bloemkransen eerpoorten festoenen en lovertakken te plaatsen
dan tot zijne groote teleurstelling was de opening niet ruim genoeg om het bovenlijf door te laten zoodat hij steken bleef en er zich weldra door vruchtelooze pogingen zoo vastwerkte dat hij noch voornoch achteruit konde
en met zware zonder smaak gevormde pilasters omzet was welke een gewelfd dak onderschraagden tusschen de pilasters bevonden zich nissen die voormaals naar t scheen tot plaatsing van beelden der heiligen gediend hadden
schier tot razernij vervoerd over zulk een ongehoord bestaan reed falckestein de brug over en wierp zich met uitgetogen zwaard onder de moordenaars
straks werd al wat hand en tastbaar was in het slot buiten de poorten gebracht en aldaar naar evenredigheid onder het krijgsvolk verdeeld waarna volgens de overeenkomst die deze reis niet geschonden werd lopez en nunez met hunne krijgsbenden aftrokken
deinst de vijand zoo wacht gij mijne nadere last zetten zij den aanval door zoo plaatst gij al uw volk op den kant van t water laat algemeen vuur geven en zendt mij er bericht van
maar ik wel viel zijn min geduldige reisgenoot hem in de reden en zoo men mij niet spoedig komt openen zal ik zien of ik mijzelven geenen uitgang kan verschaffen
eene taak welke die goede vrouw in vroeger dagen voor hare freule verricht had en welke deze thands met even veel bereid willigheid voor haar vervulde
dat vervloekte talmen riep de heer van sonheuvel en snelde in drift de plank over die naar het erf geleidde het was als bouke gedacht had die binnen waren hadden het paardengetrappel gehoord en opgemerkt hoe er voor de hofstede halt was gemaakt
zoo waar heb je dat aan gezien tut tut heer baron men ziet aan t been wel waar de hoos gescheurd is had ze geen rood jacob van lennep de pleegzoon bekreten oogen en bleeke wangen toen zij van joan sprak en heeft de ambtman wel een zoet woordje van haar gekregen
ik verwachtte geen ander antwoord van zoo braaf eenen edelman als de graaf van falckestein zeide don diego het doet mij echter leed heer graaf dat uwe koenheid u noodlottig zal moeten wezen
ik zal hun duim noch hand maar wel een paar fiksche vuisten toonen dat beloof ik ja ik moet en wil zijne excellentie spreken misschien zal maurits als ik hem alleen vinde mij wel toestaan een tochtje te jacob van lennep de pleegzoon ondernemen hij is hierachter in de stallen ik zal hem maar terstond gaan opzoeken
en is dat de reden uwer komst vroeg maurits met hevigheid losberstende en zoo ik u niet bescheiden had zoudt gij dan niet gekomen zijn dan heb ik u niet noodig
en tot ued zeide mijnheer van sonheuvel ik heb ued altijd géeerd en lief gehad en ben uwe achting nimmer onwaardig geweest en die anders spreken zijn schelmen en als hij zich dan voor ued nederwierp en
ik woû dat ik dat wijf maar eens in haar bakkes kon kijken want als zij zulke fielterige voornemens heeft is t niet kwaad vooruit te weten hoe zij er uitziet om iedereen tegens haar te waarschuwen men kan aan t been best zien waar de hoos gescheurd is
de dorre hand liet bij de intrede des geheimschrijvers het geschrift varen dat zij jacob van lennep de pleegzoon vasthield en strekte zich langzaam uit naar eene der binnen haar bereik gelegene pistoolen terwijl al de peezen van het aangezicht zich samentrokken en de oogen blaauwe vlammen schoten
en wie betaalt mij mijne verlorene zielsrust vroeg ludwig ik heb u reeds gezegd hernam eugenio dat uwe zonden u vergeven zijn wat kan u dan nog kwellen
dat ik u niet meer geld zond toen gij nooddruft leed is mijne schuld niet men wist nooit waar gij u bevondt en ik zelf had niet veel te geven daar ik de grootste helft mijner verdiensten
en de stoet die graaf maurits vergezelde bood in een klein begrip voor dezelfde beschouwing stof aan naast den graaf reed een der bekwaamste officieren van zijn tijd
beproeven wij eerst het middel dat velasco ons heeft aangewezen hernam falckestein die door de redenen van magdalena kwalijk overtuigd werd wij zullen naderhand tot uwe bescherming de toevlucht nemen
ja waôrlijk moeder dat eloof ik ook ei klaoske haôl iens ezwind mijn freweelen wammes en mijn fulpen broek oet de kleêrkas en oe symen krijg eens de brandewijnflesch een hartversterking zal den man goeddoen de
paai mij niet met zulke praatjens zeide maurits hem met drift in de rede vallende zoude hij zich dan openlijk aan die vergadering vertoond hebben om de gezegdens van dien schurk te bevestigen de hemel gave dat ik twijfelen mocht
was hij buiten staat zich langer te bedwingen maar driftig opgesprongen zijnde drong hij door de menigte heen tot voor den kansel en greep groenhovius heftig bij den arm
bedaar edele vriend zeide mom hoe kan eene zoo natuurlijke genegenheid welke ued zelf heeft opgewekt u verstoren die ik opgewekt heb herhaalde van reede met drift nu ja
of het moest teun wezer zijn mompelde de vrouw van den metselaar tegen den barbier die zal zoo mal niet wezen om zich hier te vertoonen zeide de barbier sedert bouke hem rottingolie heeft toebedeeld omdat hij zijn nichtje klaartje zocht te verleiden
die het oudste zoontje van den graaf bij zich op t paard had volgde haar met eenige hanevederen en t zij dat de spanjaarden nog eenig mededogen voor de vluchtenden overhielden t zij dat de algemeene verwarring hun het vervolgen belette
van verre hoorde men schoon verflaauwd door den afstand de zuivere toonen der nachtegalen uit de omliggende boschjens wederklinken dichterbij werd het oor min aangenaam getroffen jacob van lennep de pleegzoon door het ja
wat herhaalde de baron wiens oogen de beweging van die des ambtmans gevolgd waren versta ik u wel en is hier zweeg hij als wilde hij de invulling van den volzin aan mom overlaten
volgens de gegeven last werd bouke na eerst wel gekneveld te zijn door de twee daartoe genoemde manschappen weggeleid naar eene boerenwoning die kort daarbij op hetzelfde erf gelegen was
en deze kinderkleêren vervolgde van kinschot o die herken ik zeide van reede het is het pakje dat hij aanhad toen ik hem vond hij neemt het altoos met zich even als of hem dat wat helpen zoude
ja ik weet zeer wel van wien ik kom antwoordde de andere op eenen toon die ludwigs vermoeden versterkte van den zwarten vos misschien zeide ludwig den jesuit bedoelende
zoo komt ge van hem vandaan vroeg de officier wiens nieuwsgierigheid door deze omstandigheid werd gaande gemaakt het was vol tot zijnent niet jacob van lennep de pleegzoon vol met kisten en kasten in t voorhuis ja dat gaat wel an
dit zeggende keerde hij zich om met oogmerk om het raam dat vrij hoog was te openen toen zijn voet een ijzeren ring ontmoette welke diende om een valluik open te halen
en vrij onzacht nederviel tegen het beschot eener schuur het was namelijk op eene hoeve midden in het dorp en niet op den rijweg dat het door hem gekozen pad geleidde
maar ik dacht dat hij als uw aanstaande echtgenoot ten minsten eenige aanspraak mocht hebben op uwe onverdeelde liefde en wie zegt dat hij mijn aanstaande echtgenoot is vroeg ulrica wie de gandsche waereld
den oudsten zoon mijner weldoenster aan het staal der moordenaren opofferde magdalena zweeg en zag zuchtende voor zich
wie uw gedrag hij die zoo diep ontaart is dat hij met den huichelachtigen lagch der onschuld op het wezen zijnen broeder zijnen vorst misleiden kan
voorbij het een of ander schrikbarend acob van lennep de pleegzoon voorwerp b v een hondehok of eene oude bedelaarster en nu daar zijne ouders hem uitlagchende zijn voortgewandeld niet weet of het op dezelfde plaats zal blijven staan of het terugkeeren dan wel of het zijne ouders inhalen
dat zulk een gebouw nog bewoond zoude wezen dat er menschen van zoo verschillende geloofsbelijdenis in vergaderden en vooral dat er zich een kruidmagazijn in bevond dit kwam hem onverklaarbaar voor
kleêren daôr neen die zijn van eenen reiziger die de nacht bij mij is over ebleven hum leit daôr nog op dat bovenkaômerke te snorken dan zullen wij maken weg te komen eer hij wakker wordt en ons hier vindt zeide de freule kom
trad binnen met een gelaat waarop de aandoeningen welke hem gedurende de laatste uren hadden vermeesterd nog zichtbaar waren hij hield zijnen broeder onder den arm
gij zijt een man van moed ik wil dus geenszins voor u veinzen verbeeld u dat de bode welke dezen morgen van orsoy herwaart gekomen is niets anders medebrengt ten minsten mij niets anders heeft ter hand gesteld dan een bevel van
zoo was ook het maangezicht waarop onze reiziger in zijnen droom bleef staren nog heerlijker dan de wezenlijkheid zelve terwijl hij nu in gepeins aan den oever der rivier gezeten was
sloeg zich de dekens dubbel om t lijf en rolde zichzelven als een kluwen ineen om des te eerder warm te worden dan ondanks zijne vermoeienis ondanks het hagelwitte
maakte eensklaps rechts om keert wierp een der gewapenden die hem den weg wilde afsnijden met eenen vuistslag voor den grond stoof de deur uit
wij zullen zien doch zeg mij zal ik uwe schoone niet zien zij zal mij niet bezoeken antwoordde hendrik ten einde geene vermoedens op te wekken voor dat het uur mijner redding daar is
voldeed aan hare nieuwsgierigheid gij zult u toch aan geene gevaren blootstellen vroeg zij deze woorden werden door een zoo beminnelijk lagchje vergezeld en de oogen der bevallige schoone jacob van lennep de pleegzoon vestigden een zoo deelnemenden blik op den
die doodelijk getroffen uit de boot in het water plompte vijf musketschoten vielen en even zoovele spanjaarden vielen gewond achterwaart of rolden
die hun tot het etensuur overbleef met den bal te slaan of met het kegelspel alleen de heer van sonheuvel schudde ontevreden het hoofd en begaf zich naar zijn kwartie zijn dat mannen mompelde hij onder t voortgaan
van heemstede en van zoovele andere heerlijkheden die zich in luisterrijken dosch vereenigden noch de luchtige nonnen der rijnsburgsche abdij in een geestelijken tooi met waereldschen opschik vermengd
laat af van den vroomen man want hij spreekt de woorden der waarheid zie om u heen de groote verlosser israéls wien hij bedoelde is onder u is in deze vergadering gekomen om uwe valsche beschuldigingen te
onbarmhartig maar wat is grooter barmhartigheid schelmen te hangen of schelmen te laten loopen indien deze laatste woorden mij gelden riep
gij hebt gelijk antwoordde de graaf die den omgang van de voorpoort op en neder wandelende de op de slotbrug aanrukkende vijanden inmiddels in t oog hield doch wij hopen het hun te beletten wordt het geschut op den achterwal goed bediend
de lucht was helder en als gebalsemd door den geur van duizende welriekende kruiden als de kamille het pijpenkruid en dergelijke die tusschen het wilgenhout in aan de slootkanten groeiden vriendelijk zag de opkomende maan in vollen luister neder
s voorzitters stilzwijgen aangemoedigd droegen met klem van redeneering voor hoe dwaas en ijdel aan de eene zijde de wederstand zoude wezen tegen zoo geducht een vijand als de admirant en hoe voordeelig van den anderen jacob van lennep de pleegzoon kant een vast verbond ware dat aan kleef de vriendschap
woedend wilde de officier zijnen degen trekken om het lastige nikkertje te doorboren doch in de plaats van een lemmer haalde hij niets dan een lange hanenveder uit de schede en bleef verbijsterd staan
die nimmer verwezenlijkt kon worden niet waar beckman vervolgde zij tegen haren jacob van lennep de pleegzoon ouden rentmeester die insgelijks in het vertrek was gekomen niet waar gij hebt het met eigene oogen gezien dat een verfoeilijke booswicht het kind
het oogenblik reikhalzend te gemoet ziende waarin hij zijne beminde gade en lieve kinderen weder aan zijn hart zoude drukken reeds zag hij de donkere torens van zijn voorouderlijk slot tegen de heldere lucht afsteken
welnu en dit heeft hij plechtig beloofd zeide van reede beloofd herhaalde vader ambrosius heer ambtman durft gij in mijne tegenwoordigheid die belofte herhalen
wijt dit aan de omstandigheden die ons de list tot plicht hebben voorgeschreven en niet aan mij antwoordde zijne moeder noodzakelijkheid drijft u en mij
satannetje sprong nu luidkeels lagchende van zijne zijde weg en op de schelp welke zich uit het water opheffende met de jonkvrouw en het duiveltje verdween terwijl de gandsche hoop die de schoone verzeld had op den ongewapenden reiziger aanviel
uwe eer lijdt evenzeer als de mijne door de inbreuk op het verdrag gemaakt ik laat derhalve gaarne de zaak aan uwe beslissing over de jesuit nam hierop de beide oversten ter zijde en hield met hen een kort doch hevig gesprek
de gravin had het jurkje uit hare handen laten vallen eene doodelijke bleekheid had zich over haar gelaat verspreid en zij was bewusteloos in haren stoel gezegen
vallen hij vermocht ja nog op de liefde op de toegenegenheid zijns broeders rekenen doch hij wilde zijne onschuld erkend niet zijne schuld vergeven zien en zoo dit laatste al gebeuren mocht het eerste scheen jacob van lennep de pleegzoon hem toe bezwaarlijk te kunnen geschieden
op dit oogenblik trad de man van wien hij sprak de kamer in als een schuldige liet joan de hand der jonkvrouw varen en trad achteruit terwijl zijn gelaat zich met een hoog rood overdekte
en uwe geloofsgenooten met al die tot ons verheven doel werkzaam waren bij uwe meesters te gaan verraden want is de hooge belooning die spanje en rome u schenken zouden nog onzeker de bloedprijs voor het overleveren onzer bondgenooten kan u niet ontgaan
toen een zijner geloofsgenooten wien hij te amsterdam gekend had hem met zich nam met belofte van hem eene veilige schuilplaats te bezorgen
tot ueds dienst zeide deze met hem ter zijde gaande gij spreekt geen woord over al wat er deze nacht is voorgevallen beet hem de fiscaal in t oor of het zal u duur te staan komen
den wijsvinger der linkerhand over de benedentanden gekromd houdende op eenen afstand staan vanwaar zij nu en dan het waagden de oogen op te slaan om den vreemdeling van ter zijde te bekijken
nergens te vinden vervolgde bouke ja het is tegenwoordig eene kunst van belang om een gevangene te houden maar dat is nog niets er is mij daar op straat nog iemand op zij gekomen die hier ook op t feest moet wezen
onmogelijk ik heb niets misdreven en zonder schuld dat doet niets ter zake vriend zeide holtvast ha ha als men alleen den schuldige jacob van lennep de pleegzoon hong doch mijne vraag is niet of gij schuldig of onschuldig zijt ik wilde u helpen lieve vriend anders niet
genoeg hernam de ritmeester die nu geheel wakker was met blijdschap ik geloof dat ik het oogmerk al raden kan doch laat ik niet jacob van lennep de pleegzoon te veel zeggen anders mocht hij een
en daar ik nog niet buiten was toen de moord begon heb ik niets voor mijzelve noch voor het kind te duchten gehad edele vrienden zeide
pots dit en dat vloekte elbert zult gij het mij heeten liegen dat zal ik hernam bouke als de maan vol is schijnt zij overal
de uitdrukking van ludwigs gebaren had op dat oogenblik zoo iets grappigs dat de graaf niet kon nalaten van nadat hij een wijl op hem jacob van lennep de pleegzoon gestaard had in een luid gelagch uit te bersten waarop hij de vraag spoedig deed volgen gelooft ge mij niet
en greep hem met eene gespierde geldersche vuist in de kraag terwijl hij met de andere hand een pistool op den ontsnapten vloekverwant loste doch
welkom mijne beminde bruid zeide mom tot haar toetredende en haar de hand kussende doch hoe gij schijnt geweend te hebben daar moet gij zoo naauw niet op zien viel de baron die met den fiscaal binnen was getreden hem in
het is geenszins het kegelspel noch zelfs het altijd vleiend en gul onthaal van den heer baron dat mij voor den dag van heden zulk een genoegen belooft het geluk dat ik verlangde ben ik reeds machtig geworden sints ik ued mocht ontmoeten
nu dat is billijk doch ik zag en herkende u terstond en om te weten dat gij hier geplakt werd dat was spoedig
dan het leed niet lang of hij bemerkte dat zijn ros t welk tot nu toe weder fiks geloopen had aan denzelfden voet waaraan het beslagen was weder zwaar kreupel was geworden
laat mij met deze oversten slechts een paar woorden spreken en ik ben overtuigd dat alles naar wensch zal afloopen doe zoo als gij wilt antwoordde
de koortsachtige aandoening welke hij gevoelde en de invloed welken de gebeurtenissen van den dag op zijne herssenen en zenuwgestel maakten beletteden zulks
scheen dat alles gelijk men rede had van te verwachten in de beste orde zouden afloopen doch falckestein had niet gerekend op den kwaden trouw der spaansche verraders dezelfde geest die romero had bezield
gij wilt het kind mij dan niet teruggeven vroeg de monnik het is velascoos eigendom antwoordde de vrouw doch gij weet wat ik u gezworen heb eene fraaie wijze van eeden te bewaren mompelde de eerste spreker
in den lagen en verachtelijken stand van dienstbode verkeert of dat gij nu zij voor haar onderhoud niet meer bekommerd is ontslagen zijt van den plicht die op u
van spanje en oostenrijk verwierf met een smekend oog waar tranen van spijt en droefheid in zwommen zag de vorst zijnen getrouwen ulrich aan doch wat de graaf ook tegen de drogredenen der andersdenkenden mocht invoeren
gij hebt mij fraaie angsten op mijn dak gejaagd met uw zot gezwets ik was maar bang dat het een of ander uit zou lekken van gij verstaat mij
zoo is het zoo moest ik u doen smeken maar neen de dood van het knaapje is besloten en voor de muren van uw slot zult gij het met het water zien spartelen
om voor de zaak te strijden van eene natie die hun vreemd en onverschillig was en het is nog te verwonderen hoe een legerhoofd niet alleen de vereischte orde
maar vervolgde de vreemdeling zich naar eugenio keerende ik moet heden avond naar sonheuvel en ik zie niet welke redenen men hebben kan mij hier op te houden
dat voorrecht bezit ik ook tot mijn geluk geloof mij het ware eene onnutte poging te willen kennen hetgeen ik bedekt wil houden indien mijn hemd achter een mijner geheimen kwam smeet ik het dadelijk op het vuur
van de apostelen zegt zij vreesden hem allen niet geloovende dat hij een discipel was met veel arglistigheid wist hij zonder iemand te noemen in den loop zijner predikatie den tekst
om in ledigheid den grooten weg op en neder te draven de avond was liefelijk en stil gelijk de lenteavond dichterlijk gesproken behoort te zijn
ik riep de jongeling die de vreemde redenen van den gewaanden bosschenaar met verwondering had aangehoord en voor wien ziet ued mij aan zoo zeide
want reeds lang geleden toen iedereen zeide dat teun wezer voor de galg opgroeide had zij alleen staande gehouden dat men hem onrecht aandeed en dat hij integendeel zeer wel zoude voortkomen
dit zeggende plaatste hij de lamp weder voor zich en wachtte met een koel gelaat het aantwoord des jongelings af jacob van lennep de pleegzoon vraagt gij nog wat mij ontzet heeft