AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar in ernst moeite doetf Zij schudde het hoofd 'Dat helpt niet' Zie je wel, dacht Bronkhorst;
dan had Prédier toch gelijk en was die Den Ekster verwaand ook Hij voelde dat hij een hekel kreeg aan die man, terwijl hij
Buck, op de oever, vol angstige spanning, liep voor de boot uit, zijn blik voortdurend op zijn meester gericht.
Op een bijzonder gevaarlijke plaats, waar een rand van rotspunten ver in de rivier uitstak
Met dit oogmerk zette hij ook zijn zoon aan om haar aan den praat te houden, en de arme vrouw moest het zwaar verduren, en zijne klachten aanhooren over alles wat hij tegen haar bedenken kon
ik spreek niet eens van nuttiger, zoudt doorbrengen, dan in die modieuse laffe Gezelschappen, die volstrekt beneden eenige waardy zyn;
Gezelschappen daar men, om niet van verdriet in slaap te vallen, wel genoodzaakt is tot het spel toevlugt te nemen
werd de stad door prins aurits genomen en ontmanteld.
an de unsterschen had zij in veel te lijden.
ene zware brand teisterde haar in
Wat me het meest ontstemde was de grievende overtuiging, dat ik niet de geringste aanleg bezat voor een der heldenrollen, waartoe ik me zelf wel eens in de toekomst bestemde.
Voor een Don Juan ontbrak me de driestheid, voor een Ritter von Toggenburg de standvastigheid, voor een Raimondo Lullio de volharding in de
Toen zij het groote moeras naderden, dacht Lewin er onwillekeurig over na, hoe zich van Wesslowsky te ontdoen om alleen te kunnen jagen
maar zonder eene enkele reden te vinden, waarom wij aan de eene rivier de voorkeur zouden geven boven de andere.
Gelukkig behoefden wij, te Charenton gekomen, niet te aarzelen
dien hij zoo vaak geplaagd had.
Als een bedorven kind wilde hij ons allen bij zich hebben en hij was boos, als een van ons de kamer verliet.
Zijne ziekte had den gewonen loop, dien alle borstaandoeningen hebben
Toen de duizeling voorbij was, behield hij eene vreemde lichtheid in het hoofd, als was er iets uit weggenomen.
Van dat uur af haatte zij ook het arme Sneeuwwitje en was haar overal in den weg.
Eindelijk nam zij een besluit, riep eenen jager en zeide
Zelfs Marie verklaarde dat het wezenlijk vermoeiend was nicht Ophelia altijd zoo druk bezig te zien, en inderdaad was Ophelia's vlijt zoo groot, dat zij wel eenige reden gaf tot zulk een klacht
de koetsier begreep, herkende blijkbaar met wien hij te doen had, keerde om en volgde stapvoets op de kade beide mannen.
Dit werd niet opgemerkt door den gluipenden havelooze, die
maar er was iets in die muziek, wat hem aan de schelle schreeuwende vagebondenstemmen herinnerde.
Een paar dagen later kwam Sigurd haastig in de groote kamer, waar zijn moeder zat te spinnen.
Nu moet ik u zeggen, dat Jan toch een Tater is, zei
Dan zag hij zich weder staan met eene groote pistool, omgeven van zakken kruid, kogelstapels en de werken van Cats;
hij droomde zelfs van tweehandszwaarden, morgensterren, strijd- en enterbijlen, ganzenroeren
Men moet ze echter eerst hooren om ze te kunnen beoordeelen, zeide de Heer van Teylingen: welke zijn uw voorwaarden?
De eerste is, dat het de uitdrukkelijke begeerte van Mevrouw de Gravin is, dat mijn meester zijn verborgene kennis
Te sterven en te vergaan in het groote Al.
Niet meer te zijn, niet meer te zijn.
Noch meer te zijn de Kracht, noch de Drift, noch de Boete.
water komt, liefste, zou het, dunkt mij, tijd zijn om te sluiten en heen te gaan?
' Indien ooit het kantoor van Chicksey, Yeneering en Stobbles door drie gelukkige menschen gesloten was geworden
Bemoedigd door deze woorden, hernam de senator: Laten we verdraagzame lieden zijn.
Ik verzeker u, hernam de senator, dat de markies d'Argens, Pyrrhon, Hobbes en
Hij had iets ziekelijks in zijn gezicht, iets gebogens in zijne gestalte, iets van een ouden man, iets ouwelijks in zijn kleêren, die niet altijd goed zaten of frisch waren
Ja wel!  En geloof mij, elke vrouw zonder hart, zij mag oud of jong zijn, zij mag je moeder of een andere zijn, is mij volmaakt
Want om te gaan naar het buitenland, moest zij eerst hare zaken in Lipara regelen en dit was haar ondoenbaar.
Zij, met al haar verstand, met al hare economie, zij had toch niet kunnen leven, zooals zij gewild had
Hij viste naar zalm in een brede stroom, die ergens in zee uitliep, en bij die stroom doodde hij een groten, zwarten beer, door de muskieten verblind, terwijl ook hij in de stroom viste, en die hulpeloos en vreselijk door het bos raasde
Graaf Kriwzow was reeds lang opgegeven en hij onderhield twee minnaressen.
Petrowsky had een vermogen van vijf millioen doorgebracht en leefde toch voort als vroeger
Het is dan, als de werkelijkheid, tusschen zijne droomen door, voor hem oprijst, en hem gansch andere dingen zegt dan de liefelijke phantasiën waarin hij zich vermeide.
Als zij hem zegt dat die Machteld, die daar zoo dicht bij hem zit, dat hij de hand maar heeft uit te strekken om de hare te vatten
Op dit gegeven woord trokken de twee strijdenden hun hoofden gebogen tussen de schouders;
hun ogen flikkerden onder de gezakte wenkbrauwen, hun tanden en lippen kwamen met geweld opeen, en dan vlogen zij als twee razende stieren tegen elkander op
Zij zegt, dat zij voor den middag niets wenscht te gebruiken, maar laat toch het ontbijt maar hier brengen, ik wil Alexei opzoeken en
daar kwam een der vensters van zijne glazenkast in de zaal uit, en bleef hij, ten nutte van jeugdige weetgierigen, uren lang daaraan staan, om hunne eerbie'dige vragen over Sheridan
Hij kon hen niet volgen, want voor zijn neusproghtvlijkdemschrptan,d hem niet wilde laten vertrekken.
hij had een lang, krachtig leven geleid, vol gevechten en worstelingen
namen wij ons muziekinstrument, Mattia zijn viool en ik mijn harp, en we begaven ons op weg naar den heer Espinassous.
Capi had, zooals gewoonlijk, met ons mede willen gaan
dat zij zoo geheel en al meedoogenloos jegens hem geweest was, was hij blij, dat het geld in hun familietak was gebleven en hij feliciteerde zijn broer hartelijk met diens geluk
Van Beveren!  herhaalde mijn vader, die met aandacht naar de woorden zijner zuster geluisterd had: waar hoort die man te huis?
Te Deventer!  antwoordde Tante: doch hij schijnt hier welbekend;
althans hij heeft mij over vele lieden gesproken en wist bijna aller betrekkingen
Die kreeg hij ook, en daarbij een stuk koude pannekoek, om er tot tijdverdrijf nu en dan eens van te happen, want hij had t' huis vooraf al een stevig maal gehad
Neuriënd stapte hij door de eenzaamheid van zijn kamer terug.
Neuriën deed hij graag en vaak, doch nu ergerde hij zich over zijn doen, en toen hij de honden toesprak, die niet eens de koppen oplichtten, troffen die opgewekte stemklanken hem als valsch.
Zij zong zoo goed zij kon, en met zooveel succes, dat alle mannen zich om de piano verdrongen.
De vrouwen, haar vijandinnen, werden geheel aan haar lot overgelaten.
Buck las geen kranten, anders zou hij geweten hebben, dat er onraad broeide, niet alleen voor hem zelf, maar voor iedere hond, sterk van spieren en met warm, lang haar, van Puget Sound tot San
de deftige kanten kraag omgeeft zijn hals, en daar het schaakspel geene andere gevaren met zich brengt dan die van zekere zedelijke nederlaag voor den verliezer, is hij evenals zijn doorluchtige neef zonder harnas, alleen in een bruin fluweelen wambuis en hozen, met satijn van dezelfde kleur afgezet
Dit gesprek liep grootendeels, zoo als ligt te begrijpen is, over hunne nog korte militaire loopbaan en toen EDUARD haar vroeg, hoe haar de uniform beviel en zij verklaarde, dat zij zeer gaarne uniformen zag en bovenal die der kavalerie, kreeg hij eene onverklaarbare aandoening
Welk orgaan zeide Wegg niet, maar hij sprak opgeruimd en in het algemeen.
De pastei werd dus naar beneden gehaald en de waardige Boffin oefende zijn geduld, totdat Wegg, die zich druk weerde met mes en vork, zijn bord leeg had
Ik versta met de hoogste: de goddelijkste, de kuischte.
De Louis Couperus, Metamorfoze goddelijkste is voor mij de ziel van een beeld, zooals dit.
Het is kort, onmiddellijk, een openbaring.
Het woord is te menschelijk om ooit goddelijk te worden
Ik geef u volkomen gelijk,' zeide hy, goedkeurend knikkende: 'maar welke waarborgen hebt gy, dat het Hof zich deze reize strenger toonen, en een doodvonnis zal uitspreken?
Niemand van hen schreeuwde, of zei een grappig woordje, en dat maakte, dat alles er zoo wonderlijk onwerkelijk uitzag.
Stel je voor, dat we van de aarde weggevlogen zijn!
Stel je voor, dat we bezig zijn naar den hemel te gaan
Zoo eenmaal een vrouw, die ons voorbijgaat, licht doet uitstralen, zijn wij verloren, wij beminnen.
Er blijft ons dan alleen dit over: zoo sterk aan haar te denken, dat zij gedwongen wordt aan ons te denken
in het Kamschatkisch had kunnen geven.
In eene dergelijke crisis riep Bella dan somtijds overluid: Wat bedoelt gij daar toch mee, bespottelijk oud schepsel?
zonder de minste vrees of onwil, bij mij zouden zijn gekomen;
maar ik achtte het best ééne brave vrouw uit te kiezen, die Ada nooit zou genaken, en die ik vertrouwen kon, dat bij het komen en gaan
maar hij begreep dadelijk na: het dwaze van dien achterdocht;
de man was jaren en jaren in zijn persoonlijken dienst, geheel aan hem verknocht en bleef dan ook Oscars langen blik beantwoorden met den kalmen eerbied zijner oogen
Emily zei: Martha, zijt gij daar?
O, Martha, kunt gij dat heusch zijn!
want zij hadden heel wat dagjes samen bij mijnheer Omer zitten werken
zoo Gods goedheid het vergunt, een gevoel van eer en rechtvaardigheid overblijven.
Op dit gevoel doe ik in dit gewichtig uur een beroep.
Zoo dit gevoel nog in u leeft, gelijk ik hoop, bedenk u dan wel
en zonder zich met den slaaf op te houden, die voor de deur lag te slapen, ging zij naar het ledikant, dat door deszelfs pracht hare aandacht trok.
Hare verwondering klom nog hooger, toen zij daar iemand in zag liggen
Bij deze woorden liep de dienstbode ijlings naar boven en kwam na enige ogenblikken terug
er was zooveel honing in, dat het langs den stam naar beneden liep.
De twee oudsten wilden vuur onder den boom aanleggen, en de bijen doen stikken, zoodat zij de honing konden wegnemen.
Maar myn lieve ma, dat doet hy niet.
Misschien niet, antwoordde de oude dame, ,maar dat doet er weinig toe.
Er lag geen ongeduld in den goedigen blik waarmede de heer Crisparkle het lieve oude porceleinen poppetje
zij bespeurde slechts, hoeveel onbevalliger zij was geworden.
Nu echter kleedde zij zich weer met genoegen en met zorg.
Zij deed het nu niet meer om haar zelfswil
En door zijn hoofd stormde het: 'Slim wezen, slim wezen!
.  Sapperloot, ik zou vergeten, dat wij ook hier bespied kunnen worden!
Niet dat hij wilde alleen betuiging maar, dat het zoo mooi was, zijn 'Torquato Tasso', maar wàt hij wilde, was, dat wie over hem schreef, hem minstens las één oogenblik met ernst
Daarop werd het papier in een pakje samengebonden en in een ton geworpen, die in het wachthuis stond.
als u zoo goed zoudt willen zijn eens even mee te gaan.
Na deze geheimzinnige woorden ging zij den besoeker voor in een klein kamertje achter den winkel, met een klein venster, dat uitkwam op een sombere plaats
was zijn antwoord, maar wij, althans ik veroordeel hem daarom niet.
eder moet voor zichzelven weten, wat hij mag en kan doen;
de tranen liepen hem over de wangen en hij eindigde met bijna te stikken;
thans was het geen komediespel meer, maar volkomen ernst
Van Scaufflaire terugkeerende had hij een langeren weg genomen, alsof de deur der pastorie een verzoeking voor hem ware geweest, en hij die had willen ontwijken
was het toch eigenlijk te doen, en mensch!
dan was het een gescharrel en een gekittel en een gelach, totdat moeder kwam en zei: 'Pa, pa, denk toch om je goeie kleeren!
' Maar moeder mocht zich wel stilhouden, want als zij op de
en bukte laag over zijn lessenaar, alsof de booze wereld niet waardig was, dat hij haar aanzag
Een persoon in het bijzonder was er die ons machtig vermaakte, namelijk een van de gepruikte heeren met de roode toga's, die in het midden der zaal voor het vuur heen en weer stapte
In zijn treurigen blik was iets, dat aan de verbijstering van het onmogelijke geleek en de lichtweerkaatsing van een gesloten hemel.
Dan rolde een traan, die zich allengs in zijn oog vergaderd had, over zijn wang, en soms tot aan zijn mond
maar bovendien stond dat gebouw nog te ver van mij af en zag ik naderbij een gelegenheid, waarvan ik mij vleide ongestoord en onverhinderd gebruik te mogen maken.
Het hek ik heb nog vergeten te zeggen dat het in gouden letteren den naam van GULDENHOF voerde was
dauw aanademen.  Zij zwijgen een oogenblik, zien elkaâr aan.
En Othomar voelt, dat zijne aandoeningen om deze vrouw niets zijn dan vluchtige momenten, wolkjes in zijne ziel
in datzelfde deel van L on den waar hij in betere omstandigheden zoolang gewoond had en waar ook thans zijn vriend woonde.
Deze woning betrok hij terstond.
Velen van zijne oude vrienden bezochten hem hier
de uitvlucht die gij zelf hebt bedacht, is volvaardig door hem aangegrepen.
Wij willen niet in den blinde tasten, waar wij een lichtstraal konnen opvangen.
Gij zoudt u schuldig maken tegen de goede cause, tegen den persoon van Zijne Excellentie zelf, indien gij hier uwe medehulp weigerdet
zooals ik hoop dat gij er een worden zult, laten zich nooit een woord ontvallen dat niet eerbiedig voor hunne ouders is.
Gij wordt toch niet boos, dat ik dit zeg, jongeheer George.
Zou Moeder niet gauw komen met de koffie?
Maar toen herinnerde hij zich, dat hij in een verlaten hutje op het kraaienveld lag, en dat Haspel met de witte veer hem daar den vorigen avond had
had de treurige sympathie van het leger en het volk voor den door het lot veroordeelde niets belachelijks, en, den despoot er buiten gelaten, had, dunkt ons, een hart als dat van den bisschop van Digne het verhevene en treffende
Een beweging van mijn hand, en nooit zou zij meer geluid hebben gegeven.
Haar oogen waren op de mijne gevestigd.
Ik weet niet, hoe het kwam, maar zij maakten mij angstig en bevreesd, en ik sloeg mijn oogen neer
MEINERTZ!  die isegrim, die femelaar, die den heelen dag bidt en psalmen balkt, en mij al meer dan eens noâr de diepste diepte van de hel ewenscht heit, zal die mij twee kroonen geven?
EEN EN VEERTIGSTE HOOFDSTUK DE JONGE MEESTER Twee dagen later kwam een jonkman in een lichten wagen de laan van oranjeboomen oprijden
en van hoogstens twee of drie andere akteurs van mijn drama niet in de Geschiedenis voor, zoo zijn zy, die ze voeren, toch wel degelijk historische typen, en heb ik my niet van pseudonymen bediend
EERSTE HOOFDSTUK.  GESCHIEDENIS VAN CORINTHE SINDS ZIJN STICHTING.
De Parijzenaars, die thans, van den kant des Halles de straat Rambuteau ingaan
Ik wou dat iemand tnij eens wist te zeggen of er in andere landen zooveel gebeschermheerd wordt als hier!
Ik begrijp niet dat al die Beschermheeren
Neen, den stadhouder van Friesland en Groningen, in welke laatste provincie wij gelegerd waren.
' 'Willem Lodewijk van Nassau, den neef van Maurits?
die passeert immers voor een vroom, zachtmoedig en rechtvaardig heer?
' vroeg de hopman, niet zonder intentie om weêrspraak uit te lokken
Hij had eene losse achteloosheid in zijne manieren, en zelfs in zijne kleeding zijn haar zwierde hem vrij om het hoofd, en zijne das hing los en met wuivende slippen, gelijk ik wel eens kunstenaars hun eigen portret heb zien schilderen
toen het ter helft door haren man voleindigd was, op het vuur smeet, en het zoo bont maakte, dat de arme leeraar, die geduldig zijnen arbeid van nieuws af aan weder begonnen was, bij haar overlijden uitriep: 'God zij geloofd!
in zijn rechterhand had hij een apothekersfleschje, en in de linker een theelepeltje;
zijn handen, armen en beenen waren stijf en machteloos.
En toch schreide madame Mantalini niet over zijn toestand
' Maar de luitenant had er geen zin in.
'Het is nogal lastig voor me, en bovendien.
Hij kan het nog niet wezen, nèh Volgens zijn brief komt hij pas morgen' 'Misschien heeft hij haast' Betsy lette niet meer op hetgeen de meid zei;
haar aandacht was alleen gevestigd op de reiswagen, die met woeste vaart naderde;
Visscher, mijn waarde vriend, antwoordde de geest, ik bezweer u eene niet zoo wreede wraak op mij te nemen.
Bedenk, dat alle wraak hoogst liefdeloos is, en dat het integendeel zeer prijsselijk is, kwaad met goed te vergelden
en later dan de anderen iio BARNABY RUDGE, begonnen, daar zij eerst iets door de tralien fluisterden, was die deur het eerst open en die man het eerst er
Deze vreugd duurde schier een kwartieruurs.
Maar hoe voorzichtig Cosette ook was, zij bespeurde niet, dat een van de beenen der pop uitstak, en helder door het vuur van den haard verlicht werd
de leeuw zweette stinkender walm en schroeiïng en in zijn onaâmbare blaking wilde het zich werpen hoog op den Held, toen de hellend gehevene knots den snellen halfcirkel beschreef en neêr keilde op den steenharden schedel
Toen hij nu zoo loopt te grienen komt hem zoo'n klein manneke tegen, dat zei: man wat grien je, ben je zoo bedroeft?
Er werd geen woord meer tusschen hen gewisseld en hij vertrok.
Zwaar voelde zij zich gedrukt door haar stil verdriet en zij smachtte het iemand mede te deelen.
Niet aan mama, mama kon hare kinderen niet zien lijden
zelve in vuur om haar verhaal, was haar de spanning van Christie niet opgevallen en zij hoorde hem nu in zulk eene hevige kindersmart tegen haar aan weenen
Prinses!  om een hooggeboren woesteling te behagen;
Cendrillon!  om zich zelve te voldoen, om te spotten met hen die haar in ernst opvatten;
altijd uit dezelfde oorzaak, caprice, zelfzucht, wantrouwen
Spreekt vanzelf, dat wij hier door de woorden Venetië en Engeland op geen volken, maar op maatschappelijke instellingen wijzen;
de oligarchieën over de natiën en niet de natiën zelven
zeide de monnik tot den wapenknecht: uw voorstel is hupsch;
Hoe nu!  zeide de man met het zwaard op een hoogen toon: zijt gij een kerel
Mijn zoon, sprak hij, gij komt mij voor als een verstandig en welopgevoed jongmensch.
Hoe is het mogelijk, dat gij u aan eene zoo onwaardige daad hebt schuldig gemaakt, als waarvan ik op den berestein heb hooren spreken
Denkt gij, dat het bij toeval ,was, dat ik vergat de torenklok op te winden?
Anders vergeet ik het nooit, hoewel het oude prul alle dagen moet worden
eeuwig, der arme menschen.
Bereiken was nog ver van hem, maar het verre land, hij zag het, en hij zag de ideale waarheid van het sprookje, en om de illuzie sloeg hij zijne armen heen
enigszins verstoord, sedert wanneer, Meester, hebben de Heren Van Nieuwland uw rechten verkort?
Verschoon mij, Mijnheer, indien mijn woorden u gehoond hebben, antwoordde de Deken, het is zo moeilijk de goeden uit de kwaden te kennen, dat men zich met recht van allen mistrouwt
die er veel genoegen in vond, het Elinor naar den zin te maken, allerlei verbeteringen liet aanbrengen;
en nadat zij een poos op de voltooiing daarvan hadden gewacht, en als gewoonlijk zich hadden moeten schikken in eindelooze teleurstellingen en uitstel, door de onverklaarbare langzaamheid der
Na verloop van korten tijd komen wij uiterst voldaan weer in het heldere daglicht terug, niet eenmaal altijd met zichtbaar bespatte laarzen.
Deze transacties met zijn hartstochten verkleinen en verlagen den mensch.
Vaak merkt hij dit in anderen, zelden in zich zelven op
De logementhouder, die den slependen tred van Wandelheems stijf been reeds in den gang herkend had, haastte zich hem in de ontbijtkamer binnen te laten.
de luitenant had in den laatsten tijd weinig wijn besteld.
geen middel onbeproefd te zullen laten, om haar aan den koning te ontnemen.
De schoone Perziane vond ook van haren kant den jeugdigen en geestigen Noureddin zeer beminnelijk
Een afgrijselijke nachtmerrie, de droom van langzaam verpletterd te worden tusschen twee reusachtige steenen, joeg me overeind met een hartklopping, zoo ondraaglijk heftig, dat ik dacht aanstonds te zullen stikken van
Voor dit libel voor de rechtbank geroepen en schuldig verklaard, nam hij, in plaats van op te komen, de vlucht naar Holland, van waar hij echter
het vertrek.  het zoo kort aanstaand vertrek van mijn' broêr JAKOB veroorzaakt, dat ik alles behalve opgeruimd ben.
en ieder koopvaardijschip, dat ik zie, doet mij daaraan met nieuwe levendigheid denken
Dien avond werd, tot groote verbazing van de geheele equipage, de matroos, die het had toegelaten dat zijn jongere makker door de zeeroovers was geronseld, als schelm van boord gejaagd
ontbering en vermoeienis dat het zich de weelde van mooi te zijn had kunnen veroorloven.
De oogen alleen, de donkerbruine gazellen-oogen onder de zwarte wimpers, die in hun blauwachtig wit als zwarte diamanten glansden in bleeke opalen gevat, oefenden
maar ik heb eene religie op mijne eigene hand, en dat is haat aan de papen, aan de stokers van de inquisitievuren, aan de beulen der edelen, aan de stichters der moordschavotten, en eeuwige, bloedige, onverzoenlijke haat tegen den koning van Spanje en zijne
nu het regiment dagelijks kon verwachten Engeland te verlaten, buitengewoon slecht gekozen was;
en dat de enkele dagen der week, die zij nog thuis waren, aan zaken gewijd moesten worden en niet aan
Haar huis, haar manier van leven, alles wijst op een uiterst ruim inkomen, en de kennismaking met haar is niet alleen tot nu toe je van zeer groot nut geweest;
gaf Barnaby een slag op den schouder, en ging heen met den tred van een leeuw.
Zij traden een ruim vertrek binnen, zoo dicht bij het schavot
doch Rokesmith sliep nog een paar uren onrustig tegen den morgen en stond versterkt in zijn voornemen op.
Geen geest zou de rust van den heer en mevrouw Bofün verstoren
ge ons nu binnen acht dagen geen veertig francs zendt, is het meisje dood.
Zij begon luide te lachen, en zeide tot haar oude buurvrouw: Die menschen zijn wel heel vriendelijk!
en ontstelde Kitty onderzocht, beklopt, haar ademhaling beluisterd en daarna zijn handen zorgvuldig gewasschen had, keerde hij in het salon terug om met den vorst te spreken.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter schriftelijke aanbeveling nu maar zullen noemen, had het kleine reisgezelschap, waarvan stuurman Dercksen de leider en aanvoerder was, veel gemak en genoegen.
Niet alleen in de onmiddellijke nabijheid der stad, maar ook op verren afstand er van werd de macht van den
en ritselden boven het verzamelde stof van de jaren als groene takken van gisteren.
Maar er stonden met die herinneringen nog andere personen in verband, en vele veranderingen hadden er plaats
Wat zal men zeggen van een' toorn, die zich alleen door bloed laat stillen!
Deze woorden, die zij door hare tranen deed vergezeld gaan, en haar smeekende op hem gerigte blik, maakten op mijn' echtgenoot een' diepen indruk
Het kan wel waar zijn, dat zijn moeder vroeger met een Haak getrouwd was geweest, en hij meent haar ook wel eens van een paar kinderen te hebben hooren vertellen.
Ik heb hem gezegd, dat ik zijn vrouw niet meer zijn kon.
dat.  Ik heb hem alles gezegd.
Terwijl zij sprak, had hij zich onwillekeurig voorover gebogen
antwoordde zij, terwijl zij huiverde, alsof haar eene doodelijke kilheid overviel;
De zon nijgt zich nauw naar het Westen!
En zoo de Held heden vare uit de Westelijke kimme aan, is Poseidoon zeker gunstig zijn komst
Ja, mijn schat, ja!
roept de knecht, die in de tuindeur verschijnt.
want de glimlach verliet nimmer zijn gelaat;
niaar hij schoof zijn stoel dichter bij het vuur, als een wenk, dat nij alleen wenschte te zijn, en de herbergier kon niets anders doen, aan zich verwijderen
Wei, wel, antwoordde juffrouw Tibbs, op meewarigen toon;
meer kon zij niet zeggen, want de meid verscheen nogmaals in de deur en begon zeer ernstige telegrafische teekens aan de juffrouw te geven
hoeveel hij verloren had, zijn eigen abnormalen toestand kon betreurea ea vergelijkea met den na,- fuurlijkea toestand van degeaea met wie hij in aanraking kwam
HOOFDSTUK.  VOORTEEKENEN.  Twee dagen later namen Alfred en Augustine St.
Toen zij weêr vaardig was om hare gewone leefwijze te hervatten en in den huiselijken kring terug te keeren, meende haar verloofde, dat hij niets meer van Jacob Jansz.
had te vreezen, daar deze zoo trouw had gezwegen, en dat zijn onwil en tegenstand niets was geweest dan eene voorbijgaande kwade luim, omdat hij zijn beschermeling in de lij had gebracht
herinnerde ik me tot vijf uur wakker gelegen en daarna gedroomd te hebben van een nauwe, donkere, smerige koker, waardoor ik heen moest kruipen.
Terug kon ik niet en de cirkel wit daglicht, die ik bereiken wilde, werd in de verte al kleiner en kleiner
en keerde Arkel naar de beide nieuwaangekomenen, aan wie hij zijn ontwerp voor zooverre hun aanging mededeelde en het noodige onderricht gaf.
doch deze was te veel in geestdrift geraakt om op dien wenk te letten.
'Hij verkondigde mij de vervulling van mijn diersten wensch, wat mij tegelijk tot de diepste beschaming en verootmoediging strekte.
dat er ook aan deze zijde van het gordijn komedie genoeg gespeeld wordt, en ik zeg met neef: liep het ook altoos maar even mooi af, als in het prachtige stuk dat wij toen met hem gezien hebben.
Prachtiger stuk denk ik niet dat ik ooit van mijn leven zien zal
Eenige mannen grepen den bontgeverfden paal met den Hertogshoed aan, rukten hem uit den grond en vertrapten den hoed.
De oude Walter was intusschen naar de linde gesneld waar hij zijn' kleinzoon gezien had.
Den volgenden dag bij zijn ontwaken, zag hij door zijn venster, dat de berg verdwenen was.
Verheugd ging de jongeling naar den koning en meldde hem dat de voorwaarde vervuld was, en de koning, graag of niet, moest woord houden en gaf hem zijn dochter
Zij moest spreken, als hij niet sprak.
Zij moest hem leiden, als hij een groot kind was.
zij had hem gaame meer praktiesch gezien en hij al die dingen regelend.
schurk, dat u dit tot les strekke, verkooper van geheimen, zwendelaar in verborgenheden, ellendeling, die in de duisternissen wroet.
Neem deze vijfhonderd francs en scheer u weg!
als de heer Crawley den ouden heer niet met dreigementen gedwongen had ze naar school te zenden.
Wij hebben reeds eerder gezegd, dat, wat voor persoonlijke geschillen er ook tusschen hen alien mochten bestaan
Ophelia zag wel dat er niemand was die voor het reinigen en kleeden van het nieuwkoopje zou willen zorgen;
Allengs kwam er meer leven in het verstijfde lichaam van den zieke;
hij wentelde zich om, trachtte zich op te richten en stamelde onsamenhangende woorden.
Jan Kranse en zijne vrouw lagen op hunne knieën bij het vuur en wierpen, toen ze zagen, dat de warmte den bewustelooze goed
van hare schoonheid spreek ik niet — dat met eene wonderbare kracht en behendigheid zijn leven gered heeft;
dat hij kent als een zeer braaf meisje, dat merkwaardige eigenschappen bezit
Ik wil zulk een medelijden, zulk een veinzerij niet!
Gij meent, dat ge beleedigd zijt, en valt mij nu aan
de Italiaan.  Van der Welcke, verbaasd, wist niets te zeggen.
Hij staarde Addy aan, en zijn stilzwijgen was voor Addy
Ik wilde het u in het geheel niet zeggen, maar ge dwingt er mij toe.
Spoedig, zeer spoedig zal zich alles oplossen en wij allen zullen tot rust komen en ons niet meer kwellen
Helaas!  riep ik uit, een bedrukten toon aanwendende: vermaakt!
wellicht ten koste van den armen schrijver, die zich na de vermoeienissen van den dag uitsloofde om met vakerige oogen en een slaperig brein aan de schrijftafel te gaan en ter liefde zijner familie halve nachten doorbracht met papier
Neen, mijn jonge vriend, antwoordt Chadband zoetsappig;
Omdat ik een arbeider in den wijngaard ben, omdat ik een zwoeger en slover ben
Dierbare, beschuldigende engel!
Als gij zoo tegen mij spreekt, moet ik immers denken dat het is om mij te plagen
en uit de voorbarigheid der boeren, die zonder tijdige kennisgeving den oogst reeds gedeeld hadden, leidde Lewin af, dat het daarbij wellicht niet recht was toegegaan
En deze klasse, en die laatste die ik opgenoemd heb, de ellendige aristocratie, die teelt eener valsche republiek
Zij luisterde met verbeten ongeduld en schijnbare belangstelling, doch niet zonder ergerlijke distracties;
zij hield une oreille en campagne, want zij wilde toch weten waarover Eckbert Witgensteyn het zoo druk had met zijne 'dolvroolijke' tafelgenoote
Hij was vermaard om zijn kok, die hem echter den poets speelde, zijn engagement te verbreken, om chef te worden in een der voornaamste hotels van Wiesbaden, hetgeen Zijne Doorluchtigheid in eene onbeschrijfelijke woede bracht.
terwijl hij inmiddels op zijne bank ging zitten.
Ik hoop dat het er voortaan goed mee zal afloopen.
Wat dunkt u dat wij daartoe doen kunnen, oudjer
van het vlammende zwaard van den straffenden cherub een vonk in het nest van den vogel, zoodat het vuur vatte.
De vogel kwam in de vlammen om, maar uit het roode
En toen moest zij hem nogmaals verzekeren, dat ze niet meer boos op hem was;
twee dagen zou hij wegblijven, maar hij verzocht haar echter hem morgen een briefje te zenden, slechts twee woorden
Zie, mevrouwe, daarin hebt gij gelijk, onze levenswijze kan niet dezelfde zijn, en onze levensbeschouwing evenmin;
maar toch, mij dacht, eene dochter van Egmond moest zoo fier zijn op hare afkomst, dat zij zich te hoog achtte om op deze wijze te willen uitblinken
Luister!  zei Enjolras, zijn hand op den arm van Combeferre leggende.
Men hoorde een mannelijke stem roepen: Leve Frankrijk!
In de gasthuizen worden de studenten in de geneeskunde door middel van tegen den muur aangeplakte biljetten verzocht, om hun tabaksap in opzettelijk voor datdoel bestemde bakjes te ontlasten
zich waarschijnlijk herinnerende dat hij zoo'n dingsigheidje al had.
Wij gingen eerst den tuin door, waar nog een enkele maandroos bloeide, die er heel goed uitzag, ofschoon Barend beweerde, dat zij het door de
nog aardiger dan juffrouw Grudden bij mijnheer Crummies, die ook heel aardig was en misschien nog meer praatte dan juffrouw La Creevy, maar die zoo'n grove stem had
En nu begint het meisje, den blik gewend naar het punt, dat ze zal bezingen, zonder een der reizigers aan te zien en blijkbaar zich zelve en deze vergetend, haar lied
niet op behoorlijk postpapier, maar op kleine onooglijke stukjes geschreven, toegevouwen, zonder adres, blijkbaar inderhaast geschreven en alleen bestemd om van hand tot hand te gaan.
Het duurde wel een vol uur, voor de oude Rivière klaar was met zoeken
betrok eenigszins, toen hij, zijn blikken van de toonbank afwendende, in een hoek van de gelagkamer den waardigen Hendt zag zitten, die van de vermoeienissen van zijn ambt uitrustte, of zich daartoe voorbereidde, door het genot van een neusbrandertje en een glaasje Schiedammer nat
er nog bijvoegende, dat zoo men zulks in diergelijk eene verscheidenheid van gevoelens had gedaan, zulks een werk zonder einde zijn zou.
ij bad daarom den rins, dat het hem gelieven zou deze goede stad en deze eerlijke ergadering naar behooren te verschoonen
en die bij den hoogsten graad van hartstochtelijkheid en smart zich uitzet, de temperatuur der ziel verandert en den mensch zoo geheel beheerscht, dat zij zijn zelfbewustzijn in een nevel hult.
Wij hebben meer dan eens op dezen karaktertrek van Marius gewezen
zoo hij maar wat sterker ware geweest, zij zoû het wel geweest zijn!
Wat deed hun de ongenade van haar oom, den keizer, zoo ze elkaâr liefhadden?
en waartoe zy wist dat hy den wil had.
Hoe vreeselyker hij in hare ontstelde herinnering en verbeelding werd, zooveel te angstwekkender scheen haar hare verantwoordelykheid
Het kind dezer vrouw was een der liefelijkste wezens, die men zien kon: een meisje tusschen de twee en drie jaar!
Zij had met de twee andere kleinen in netheid van kleeding gerust kunnen wedijveren
Daar Pickwick het niet kiesch vond, Bob Sawyer of Benjamin Allen aan het jonge paar voor te stellen, voordat hij dit had voorbereid pm deze heeren te ontvangen, en hij de teergevbeligheid van Arabella
zijn schijnbaar toegeven?  Zijne hooge edelen: betreurden zij den tijd van autoritairisme van keizer Oscar?
Zijne ministers: deden zij maar met hem meê om wat zij, zelfbewust, misschien dachten: een
en zette, zonder een woord te spreken, Smike dit mengsel aan den mond.
Het scheen hem slecht te bevallen, dat zijn jonge vriend dezen verkwikkenden drank maar even proefde
Terhandgesteld aan Bedreddin Hassan, voor de aan mij verkochte lading van het eerste zijner schepen, dat de haven zal binnenloopen, en welke schepen vroeger het eigendom waren van zijn' vader Noureddin Ali, zaliger gedachtenis
Machteld ontknoopte de groene sluier die in haar hulsel hing, en gaf dezelve met een minnelijke glimlach aan de Jonker.
Daar!  sprak zij, Dit diene u tot gedachtenis dergene die aan u gedurig zal denken.
Wel, zeide Haley, dat ik u het kansje aan de hand doe, is toch iets waard.
Zeg tien percent van de winst, na aftrek van de kosten
Een woordje, voordat wij verder gaan.
Sally schoof terstond dichterbij, als ware zij wel gewoon aan onderhandelingen met hun gastheer
Hij gaf dadelijk aan die uitnoodiging gehoor en nam het gezag in handen.
Een zijner eerste daden was, alle schenkingen, die Van Borselen zichzelven of zijne gemalin gedaan had, te vernietigen, en IJselstein terug te geven aan Heer Gijsbrecht, den rechtmatigen eigenaar
dat zijn vriend een prachtig figuur had gemaakt.
'Doch van middag zal aan de verzoening de laatste hand gelegd worden,' vervolgde hij.
Zijn bezoeker zag hem met een gezigt aan, waarop zooveel verwondering te ontcijferen was, dat RAALTE herhaalde: 'Ja
Hij nam het besluit om Jonas, zoodra hij hem gebruikt had, met een ijzeren boei te bedwingen, maar begreep, dat hij nu niets kon doen, dan hem zijn gang te laten gaan
Daar mijnheer Milligan mij niet kent, behoef ik niet bang te zijn dat hij aan u en aan de familie Driscoll zal denken.
Mevrouw Milligan kan dan zelve beslissen wat er gedaan moet worden
In het huiselijk leven waren Myriels gevoelens dezelfde als in zijn openbaar leven.
De vrijwillige armoede, waarin de bisschop van Digne leefde, zou voor ieder, die hem van nabij had kunnen gadeslaan
Met ontzetting zag hij ook, hoe van den top van dezen berg de bronnen afstroomende zich tot twee stroompjes vormen, waarvan het eene zich in de zee van Genua, en het ander zich in de rivier
Nu ontbond zich het ligchaam van den geest, dat weder in damp veranderde, verspreidde zich als vroeger over de zee en het strand, trok daarop weder te zamen en verdween van lieverlede in de vaas, zoodat er eindelijk niets meer buiten bleef
Van den Berg was juist aan de beurt, dien avond.
Nadat hij er zich van vergewist had dat de drijfmachine goed werkte, ging Bake op het Augusta de Wit, Orpheus in de dessa gewone uur het molenhuis uit, maar in stee van naar huis te gaan, liep hij om de gebouwen heen
Een gedachte van u zij mij een heilig gebod, o doorluchtige Jonkvrouw
want het verlies van uw regteroog staat er bij op het spel.
riep ik, ik betuig u plegtig, dat indien dat ongeluk mij mogt overkomen, gij er niet schuldig aan zult zijn, en ik dit alleen aan mij zelven zal te wijten hebben
Op onze tochten door dorpen en steden hadden wij verscheidene van die padrones ontmoet, die de kinderen, welke zij in dien tusschentijd hadden gehuurd, met stokslagen gedrild hadden
Ik dank u, zei Martin, hem de hand drukkend.
Gij zijt een beste kerel, op mijn woord, en meent het goed.
Gij begrijpt wel, vervolgde hij, na een poos, terwijl hij zijn stoel weer bij het vuur schoof
op door ons gewijde aarde te begraven, naar de gebruiken van ons kerkgenootschap.
De opzieners hebben mij opgedragen, u bij de eerste de beste gelegenheid, uit naam onzer gemeente, de uitdrukking hunner warmste
maar goede wijn behoeft geen krans, zegt het Hollandsche spreekwoord.
Ik twijfel geen oogenblik, of gij zult in uwe snipperuurtjes u wel verledigen, om die zoo geestrijke werken in te zien
Dat had zij altoos gedaan, toen zij hem als kind ronddroeg, hij even zwaar als zij zelve De tranen sprongen hem in de oogen.
p mijn woord, Lize, en hij streek met den rug
die hem dadelijk na zijn aankomst overviel, noodzaakte hem van dit plan af te zien.
Madzy bleef, gelijk men gissen kan, bij hem;
Het is in zulke omstandigheden een voordeel, dat men geen huurling in vertrouwen behoeft te nemen.
want de depositie van Andries Matthijssen is bij mij ook geen oortje waard en naar hetgeen onze vriend Heynsz vertelt, loopt hij meer kans zelf de galg te kussen, dan er anderen aan te helpen.
Lodewijk, eenigszins bijgekomen zijnde, toonde zich bereid, de verklaring te hooren lezen, en te teekenen, een daad, welke hij, schoon met moeite, ten einde bracht
Beide mannen, zelfs toen zij hun bezinning hadden herkregen, waren, zonder er van bewust te zijn, nog in de grootste geestverwarring en in hen was iets zonderlings, eigen aan de treurige plaats waar zij zich bevonden
de meerlen zongen in het kreupelhout en over de heg had vrouw Barberin het linnen gehangen, dat zij in de beek gewasschen had.
Eensklaps dwaalde mijn geest van
En daar is Mark Tapley ook, zei hij, naar de deur loopend, om nog iemand de hand te geven.
Hij lijkt geen dag ouder dan toen hij nog in De Draak was.
boomen en struiken wasemden geuren uit, en prachtig was het, waar hij zat;
O, wat was al het geschapene toch in liefde en heerlijkheid voortgebracht!
Alles, wat er in het binnenste van den vogel omging, wilde zich in een lied lucht geven
en zeiden het met groote belangstelling.
Cosette werd door de wet mejuffrouw Euphrasie Fauchelevent, en ouderlooze weeze verklaard.
Jean Valjean richtte het zoo in, dat hij onder den naam van Fauchelevent tot voogd van Cosette en de
en slechts zijne blikken verrieden, dat er nog leven in hem was.
Ofschoon de koningin slechts het genoegen en de troost had, van hem te kunnen zien en alles te kunnen zeggen, wat hare dwaze liefde haar ingaf, zoo liet zij toch niet na, hem iederen dag
de wanden behangen met dikwijls door mij begeerde en eindelijk misschien nog als een verrassing bij mij aan huis bezorgde platen, en met de portretten van boezemvrienden en lievelingsdenkers en dichters
Gij moet weten, zeide de oude Paypaert tot Adeelen, dat het hoogst onbetamelijk en met alle gebruiken strijdig is, het woord tegen den Graaf te voeren, zonder daartoe alvorens verlof te hebben doen vragen door een
Dat wat de Ghiselles nu tot hem zeide, klonk als eene uitdaging, die hij nu in de stemming was om aan te nemen.
Al was hij overigens ook te flauw, om het in een twist ooit tot dadelijkheden te laten komen;
al had hij onder een opgeraapt voorwendsel de eere ontdoken, om het schuttersvendel te voeren
Zoodra zij den drempel had overschreden bleef zij staan, verlegen, bang, want zij herkende hem nauwelijks, zoo somber straalde zijn oog, zoo vast hield hij de lippen saamgeperst, zoo diep was zijn voorhoofd gerimpeld
predikanten en priesters zijn àl één, hebben te zamen een gelijk doel, te heerschen over de gemoederen, en een zelfde instrument om het te bereiken;
de eersten noemen het: Gods woord, de anderen de Kerk
Al de wezenstrekken worden slap, de oogen breken;
rochelend blaast hij den laatsten adem uit en de vale doodskleur trekt over zijn gelaat, terwijl zijn geheele lichaam zich op den grond uitrekt en daarna roerloos blijft liggen
Maar, wij mochten ons niet voorstellen dat onze reis voortdurend zoo voorspoedig blijven zou.
Het werd slecht, en later stormachtig, en vrij onverwacht waren wij op eens in gevaar!
Ik ben waarachtig overgegaan en ik zou wel op het dak willen klimmen om het iedereen toe te schreeuwen: 'Menschen, snap jullie het wel, dat ik over ben!
Dat ik, Josephine Louise ter Heul niet ben blijven zitten!
Overgegaan zonder preek met maar eén onvoldoende een vijf min.
Op den rug van den wissel, dien deze heeren ontvingen, mochten zij wel deze woorden schrijven van den grooten Betaalmeester, met wien zij eens hunne rekening zullen moeten sluiten
Van het noodige voorzien, keerde ik met Klaas op het dek terug, die zich hierop met Reynhove welke laatste daarvoor beter berekend was dan ik met het laden van het geschut belastte.
Toen verzocht ik de meisjes dringend, weder naar binnen te gaan, daar zij onnoodig in den weg stonden en zij bij Tante meer van dienst konden zijn dan op het dek
met stoute schreden, en met eene houding, alsof hij gereed was, om ieder, die hem in den weg kwam, den hals te breken, door de donkere straten
Terwijl zij daarom haar tranen droogde, welke intusschen al rijkelijk waren begonnen te stroomen
en in plaats van het slot van een vers zeide hij het begin van een ander op.
Dit woog bij den vader zwaar, omdat daaruit bleek, dat Serëscha zelf niet verstond wat hij zeide
Ik heb immers al gezegd dat ik hem niet gezien heb, dat wil zeggen, vandaag niet.
In het kamp zie ik hem dikwijls genoeg, als ik hem de visch breng, die ik dikwijls voor hem moet gaan vangen.
Mistroostig stond de zuchtende jongeling op en verliet, zonder een woord te spreken, met geduchte stappen de kamer.
De beide ouders schudden ongewoon medelijdend het hoofd.
Mijnheer Jos was erg eenzaam te Southampton, en hij haalde den waard van de George dien dag over een glas wijn met hem te drinken;
bleef het gelaat in de hoofdtrekken hetzelfde, en elk hoofd was vroegtijdig vergrjjsd.
Honderdmaal vroeg de dommelende reiziger aan het spook
op deze volgden de Procureur-Generaal, de Raadpensionaris en de Leden van den Provinciale Hove.
Na deze kwamen wederom eenige burgers en vervolgens het voorname doel van het gejuich en de menigte, het voorwerp van het luid opstijgend hoezee
De oude wilde, dat ik zelve hem deze vraag zou doen, maar ik weigerde dit, en zeide tot haar, dat eene der voorwaarden van mijn huwelijk was, dat ik met geen' man, behalve met mijn' echtgenoot, zou spreken
Othomar hield de hand voor de oogen, verblind.
Toen boog de Rijkskanselier een knie voor zijn jongen
Eponine stond op en zonder de kat los te laten, ging zij naar haar moeder en trok haar bij haar kleed.
Er zit niet anders op, Brandon, dan dat je morgen naar de stad gaat.
Weet u, Landau was in Parijs een winkelbediende en kwam eens bij een dokter.
In de wachtkamer sliep hij in en begon in den slaap de zieken de merkwaardigste voorschriften te geven
als wij ze nu voor niets gebruiken, wat zullen we dan later doen als we ze noodig hebben?
En denkt gij niet, dat ge van ongeduld zoudt sterven wanneer gij het water
ik word dikwijls wakker om er over te denken — dat ik nu en dan een stuiver of wat bij elkaar krijg om vader te doen gelooven, dat gij uw kost al zoo wat begint te verdienen op de rivier
De familieleden en het personeel hidden zich op een afstand van de droefgeestige plek, waar het stoffelijk overschot van den afstammeling van een oud geslacht van ridders en edellieden
hier afbrekende rees zij schichtig op en ging naar hare slaapkamer.
Hier vierde zij bot aan hare droefheid, bad voor de behouden reis van haar' broeder JAKOB en voor die van MAURITS met grooter hartelijkheid en aandoening, dan zij ooit gebeden had
Maar zoo gaat het: als de wijsheid op de straten schreeuwt, blijft ieder thuis;
en als de dwaasheid maar even fluit, is er dadelijk een toeloop.
Pas maar op, dat er geen toeloop kome om u te zien ophangen.
Denk eens!  de zoon van den Hoofdschout het stadhuisraam te zien uitsteken: dat zou een aandoenlijk schouwspel wezen
Vrouwen uit het vlek nabij de stad hadden hem onder het geboomte van den Boulevard
vaste stem: Mijnheer Thénardier, men neemt geen pas om zich vijf uren van Parijs te verwijderen.
Zoo ik Cosette medeneem, neem ik haar mede, dit is alles.
Ge zult noch mijn naam, noch mijn woonplaats vernemen;
Gij moet bekennen dat men onze heer Robrecht niet beter kon dopen, want hij is een waarachtige leeuw als hij het zwaard in de vuist heeft
Kom, riep nu Van Keulen, hoe kon hij dat?
Er kwam een gelukkig lachje over zijn ernstig gelaat en hij zeide: Dan is het voorstel, dat ik deed, aangenomen
nam Lize haar plaats in en dikwijls zag ik deze in mijn koorts, aan het voeteinde van mijn bed, terwijl zij haar groote oogen aanhoudend op mij gevestigd hield
in tranen uitbarstende.  Ik twijfel er niet aan, Varden!
Dat is evengoed, als mij te zeggen, dat gij bij mij zoudt blijven wachten, tot ik den adem had uitgeblazen
gekomen om de collectie te bezichtigen, en op algemeen verlangen, de tentoonstelling den volgenden dag weder zou geopend worden, en nog eene week open zou blijven.
'Precies hetzelfde. ' Toen kwam Pop ons achterop en die vroeg natuurlijk dadelijk, waarom Connie huilde en Connie snikte notabene: 'Vin jij Ru niet lief Pop?
Hoe grof hij ook vroeger tegen haar was geweest, hoe hij haar mishandeld had, geslagen met zijn dichte vuist, gekwakt tegen een muur.
En wij wenschten een vroolijke Kerstmis aan hen, die liefde genoten
Lang had de natuur hem afgewezen, den machtigen heerscher, die het eerst aanzoek had gedaan om haar hart, maar nooit was hij van haar zijde geweken.
Zij had hem vergeten toen zij zich in de armen stortte van haar eerste, warme liefde, zij was hem blijven vergeten toen haar liefde dood en haar schoot in vruchtbaarheid zwellende was
a, gij zijt mijn ongeluk — mijnongeluk — mijn ongeluk.
Ik heb geene hulp in mij zelven, geen vertrouwen op mij zelven, geen bestuur over mij zelven zoodra gij bij mij of in mijne gedachten zijt
en hare rood bekreten oogen toonden aan, dat beide geweend hadden.
De Gravin had de nacht slapeloos doorgebracht en onöphoudelijk nagedacht over de zonderlinge verschijning der kinderkleertjes, welke haar de Fiscaal had voorgesteld
en hield nu de oogen onafgewend gericht op de plaats, waar zyn zoon voor hem stond.
Hy was een schoone, kloeke kerel, enzooals hy daar stond met de hand zyner vrouw in de zyne
Zij vond het een geheimzinnige en onheilspellende bel.
Van de voorgevoelens, die sommige menschen altijd hebben, zullen er zeker enkele wel uitkomen
In de dagelijksche afwachting van Alexei Alexandrowitsch' antwoord, dat hun de toestemming tot de scheiding zou brengen, richtten zij zich daar gemeenschappelijk in
En zij wees daarbij op haar fraai Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods bekleedde en versierde kamer, met oude oorspronkelijke schilderijen en fraaie wedergaven van Italiaansche meesterstukken, vooral met vrome voorstelling, maar ook daartusschen godsdienstige platen van nieuw Duitsch maaksel en gering gehalte
dat zij zenuwachtig om thee heeft gescheld en ten slotte, toen haar man binnenkwam, in hevige beschuldigingen tegen hem is uitgevaren.
Er moet daarom tusschen half acht en negen uur iets zijn voorgevallen, dat haar gevoelens jegens haar echtgenoot geheel veranderd heeft
Meester, mijn gezellen van de legerwacht hebben mij tot u gezonden, om u te boodschappen, dat men voor de poort onzer stad Brugge een dikke wolk van het stof der baan in de hoogte ziet klimmen;
en dat een bruisend gerucht, als het geraas eens legers, zich doet horen: het gevaarte verlaat de stad en komt naar onze
ik zal hier maar dadelijk zeggen dat zij niet doorgegaan is;
tante Mientje was er zoo hardnekkig tegen, dat tante Bet van haar lievelingsplan heeft moeten afzien.
'Ik wil er geen ruzie om hebben,' zei tante Bet en er viel een traan op haar werk
Mama had zich altijd gevleid dat ik met een lang lid der maatschappij in het huwelijk getreden zou zijn.
Dat mag eene zwakheid zijn geweest, maar in dat geval was het, meen ik, dezelfde zwakheid van koning Frederik van Pruisen
, welke ontmoeting men schier met het samentreffen van twee planeten kan vergelijken, had een soort van verwondering bij hem achtergelaten, die hem nog zachtmoediger maakte.
Daarop had hij den koster gewekt;
men was met eenige andere mannen naar de kerk gegaan, maar toen had de hond aangeslagen en terwijl men de deur opende, waren de dieven door het venster gevlucht
en in de nabijheid van Worms, zijn' vijand aan.
Den Oostenrijker in persoon te bestrijden was het doel van onzen dapperen Koning, doch de huichelaar ontweek dien kampstrijd, en gaf, tegen alle Riddereer in, bevel de paarden van den Koning en de zijnen te treffen
daar zij onuitvoerbaar waren, en zij werden veranderd door Karnej, Karenins kamerdienaar, die onbemerkt het geheele huis regeerde en met kalmte en omzichtigheid, terwijl hij zijn heer aankleedde
Hij was tevreden, verblijd, verrukt, bekoorlijk, jong.
Zijn wit haar paarde een zachte majesteit aan den vroolijken glans op zijn gelaat.
Wanneer bevalligheid zich onder rimpels voegt, is zij aanbiddelijk
och, wat nood, hier binnen de stad gaan we den hongerdood te gemoet.
Over een uurtje wacht ik u voor den tocht geheel gereed op het stadhuis, om nogmaals eenen brief naar den Prins te brengen
'zoo hem ietwes overkomt, zal zijne moeder het besterven en ik meê.
dan zal ik u meteen ook eene boodschap aan mijne trouwe Leidenaars medegeven.
Cornelis groette beleefd en ging heen, doch vroeg aan den knecht, of hij hier wel zoo lang mocht blijven tot deze terugkwam, want dat hij in Delft den weg niet wist
Ik deed echter wat in mijn vermogen was om mijn leven te beschermen.
Ik verzamelde eene groote menigte kleine houten en doorntakken, en maakte daarvan verscheidene takkebossen, die ik stevig in elkander werkte en als eene verschansing om den boom optrok