AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
als men van den duivel spreekt ziet men zijn staart zegt het spreekwoord en toevallig kwam eduard ook achterstevoren de kamer in wentelen met een gezigt zoo rood als een kreeft terwijl hij hijgde als of hij om het hardst van helder naar keulen had geloopen
ook vond hij dat het woordje wij zeer misplaatst was daar als het mal was hem in huis te willen houden zij nog boven de wijzen uit het oosten verheven was
waarna zij de coquetterie zoover zou drijven om den twaalfden overwinnaar te refuseren haar gezigt straalde van verrukking bij dat originele denkbeeld de tweede stond dadelijk op toen van de wall binnen kwam om hem een stoel aan te bieden
met zeldzame naauwlettendheid ging zij de tafel dekken welke toebereidselen eduard grimmig aanzag daar zij hem noodeloos van zijn feestmaal verwijderden toen het tafellaken lag en de groote bruine vlek die in het midden prijkte verdwenen was door het servet dat er boven
als ik vragen mag wie is lodewijk wel de groote lodewijk die met zijne geniale scheppingen den aardbol heeft overzwermd die woekerende met de gaven van zijn bovenmenschelijk genie ons het gehoor
dan ook ernstig hare hand vragen hij deed niet goed want het was louise onmogelijk zoo snel haar gevoel voor den ontslapene weg te tooveren en al mogt zij door edele beginselen hiertoe genoopt dit een oogenblik verdooven later zou zij het met verdubbelde kracht voelen terugkomen en voor immer met zich ronddragen
verrukkelijk vervolgde van beem door eigen aanleg en wilskracht zulke verbazende vorderingen gemaakt te hebben is merkwaardig
gij kunt u verdedigen vervolgde hij na eenig aarzelen ik wilde wel eens weten wie gij zijt die hier zulk een hoog woord voert vroeg de heer des huizes die zijn toorn niet langer kon bedwingen
oude vrouw kon na die zoetsappige woorden niet nalaten haar engelachtig kind door de stekelachtige
welk avontuur afliep met een gezigt bij uitnemendheid in staat om het jonge jufvrouwtje op nieuw eene doodelijke benaauwdheid op het lijf te jagen toen hij evenwel de heldhaftige watermanoeuvre van den verschrikten onverschrokken vader vernam begreep hij de oorzaak van dit oogenschijnlijk
een zegevierende glimlach ontsierde het gelaat van die vrouw zij schaamde zich niet tegen een kind te woeden dat op zijn leeftijd in hààr reeds eene vrouw
somber zat zij daar de zaâmgetrokkene wenkbraauwen beloofden eene niet benijdenswaardige ontmoeting goeden morgen kippetje was de vredelievende groet van charles het kippetje zeide niets heb je goed geslapen
lieve menschen zeide van duin toen zij een eind waren doorgereden de dochter haalde hare schouders op men reed een groot hek voorbij een beste jongen toch louise haalde hare schouders op men reed een tweede hek voorbij
hij herinnerde zich niet in tijden zoo gelukkig in zijne woordenkeuze te zijn geweest van duin deed hem uitgeleide en liet hem met zijn rijtuig naar huis voeren niet zonder de aanbeveling spoedig het bezoek te hervatten
naauw had hij een kwartier afgelegd toen hij in het midden van den weg staan bleef ten einde een grootsch verschijnsel aan te staren eene trekschuit kwam hem voorbij
zelfs de gastheer gaf aan zijn anders effen glad voorhoofd een oogenblik den aanblik van eene heuvelenrij hebt gij u goed geamuseerd was de onvoorzigtige vraag van jufvrouw rosalie o uitmuntend was natuurlijk het uitmuntende antwoord
nog eens ik dank je vriendelijk als het niet zoo gaat als ik je voorsla dan pas ik geloof mij je krijgt de oude kraai er nimmer toe zijn kostbaar ligchaam in het strijdgewoel te wagen
ik verzeker u dat uw verzet is vruchteloos schreeuwde van duin gij kunt wilde louise ootmoedig in het midden brengen ge zult gaan en ge zult den jonker huwen ge zult
wanneer een huis uit moedwil of plunderzucht in brand gestoken een roodachtig schijnsel gaf waartegen het bewegelijk schouwtooneel van den strijd zich zwart afteekende
hetgeen hij zoo gevoelvol deed dat twee nachtwachts kwamen toeschieten en hem het stilzwijgen wilden opleggen de beweging der bewaarders van de openbare nachtrust hield hij voor eene speciale aanmoediging en zijne organen zette hij z uit dat op verschillende plaatsen ramen werden opgeschoven
hij had een goed verstand en begreep alles even vlug hier leerde hij een vriend kennen joseph genaamd beide hadden groote zucht tot kleine avonturen de ondermeesters werden door hen menigmaal tot het uiterste gebragt
wees nu eene verstandige meid en pruttel niet langer tegen mijne beschikkingen vervolgde hij na waargenomen te hebben dat zijne eerste bewoordingen geen den minsten indruk te weeg bragten en zelfs met geen antwoord vereerd werden
als dien dag geheel antwerpen in rep en roer was en niemand zich volmaakt gerust kon noemen ontwaarde ook hij eenig gejaagdheid toch dronk hij bedaard de
alleen zou het ons smarten zulk een zoon van zulke ouders te rukken zoowel mijne dochter als ik meenen dit uit den grond van ons hart de dochter trok een gezigt dat na de vaderlijke bewoordingen zeer ongepast kon genoemd worden
keeren werd de deur geopend en zag hij personen in en uitgaan maar zijn gehate vijand verscheen niet bedaard wachtte hij maar na uren lang op de deur getuurd te hebben begon hij den moed wat op te geven
er het zijne bij de dames hadden intusschen de zaal verlaten en het gezelschap werd regt vrolijk van de wall en raalte lachten hartelijk mede om de kluchten die de op het oog zoo eerwaardige veteranen gehad hadden
want wie anders zou deze pelgrim zijn waagde het dan ook niet de geheimenissen van den rookenden steenklomp te onthullen de brandlucht die hem tegenkwam dreef hem terug en half wezenloos liep hij den tuin door
dat meen ik ook merkte joseph aan gelukkig bromt hij thans achter de traliën zeide de dappere man terwijl hij een groot stuk kaas bijna in tweeën sneed ten einde er zijn broodje mede te beleggen inmiddels was de jeugdige vrouwelijke telg van het geslacht der van duins binnengekomen
waarin ontaarden de nuttigste betrekkingen niet al men houde wel in het oog dat al hetgeen hier beschouwd wordt tot de uitzonderingen behoort wij wenschen aan te toonen waarin eene nuttige betrekking soms ontaardt zonder in het minst er aan te denken dat die uitzonderingen veel in getal zijn zoodat men zeer zou dwalen zich iets aan te trekken
een slot was er niet aan te zien zoodat die deur zeker op vereerend verzoek moest opengaan als daaraan ten minste niet eene min bekende beweging bij het openen moest gegeven worden in zijne onderzoekingen voor goed verhinderd zou de onbescheiden nieuwsgierige tegen wil en dank wel genoodzaakt zijn geweest zijn achtbaren rug de ijzeren deur toe te draaijen
nadat zij zich met een glas water verfrischt had vervolgde hij minder bits welligt ware het beter geweest wanneer ik u niet meer ontmoet en mijne smart in mijn binnenste begraven had
nu gaat hij toch onder die booze mannen jammerde de kleine henriëtte de ridmeester noch de heer lehman daagden haar uit nu eduard sprak zijn oud schoolkameraad
hetgeen diens bewaker deed denken dat ook hij wilde wegstuiven waarop hij even onzacht werd teruggeworpen het rijtuig hield stil en met eene akelig holle stem verklaarde de langste der secondanten
met bevreemding zag hij zijn vriend vrij hartelijk bejegenen en uit eigen beweging werd door mevrouw van de wall de heer joseph van duin te dineren gevraagd eduard had zich al voorgespiegeld elke kubieke streep vleesch die zijn vriend aan tafel zou mogen consumeren duur te moeten bekoopen
teregt greep die tijding eduard aan ware hij niet van fortuin ontbloot geweest ware hij in eene andere positie bij van duin gekomen dan zou hij met meer vrijmoedigheid louises hand hebben gevraagd zijn voogd de man die het vertrouwen zijns vaders had genoten had hem bestolen en dit kon hem zijn hoogste geluk kosten
de vorm van het geheel deed denken aan de gouden kast die hoofdzakelijk de reden zou kunnen zijn waarom de zakkenroller hem van dat log onhandelbaar instrument zou ontlasten de ketting liep te niet in drie gouden versierselen
eduard niet liep en dus geen pas verder kon gaan bleef hij gelaten staan wachten de gewapende man liep nu steeds met het roer aangelegd op hem toe de bedienden met stokken gewapend kwamen op hem aansnellen terwijl hij in het verschiet een anderen bediende zijn slaapkameraad zag achtervolgen
iemand die hem stil had staan bekijken tot de heilige overtuiging gebragt hebben dat die vleeschmassa niet zoo als de mumie het voorregt had al eenige duizendtallen jaren engel te kunnen zijn
ziedaar het uitgelezen gezelschap dat de grootste behendigheid in het thee schenken nog teleurstelde een van de onbeduidende george een ongeluksvogel gesprekken die bij zulk eene gelegenheid iedereen uitlokken den mond open te doen al spreekt men ook geen woord circuleerde ook nu
word wakker fluisterde hij zijn vriend toe terwijl hij hem schudde en over het hoofd streek in de hoop hem weder tot besef te brengen joseph herhaalde hij dringend terwijl hij zijn best deed hem overeind te krijgen george een ongeluksvogel deze opende flaauw de oogen tracht op te staan of wij worden beide vermoord duwde hij hem haastig toe
geloof mij het zal u belang inboezemen helaas te veel belang zijn gezigt stond zoo bedrukt dat mevrouw van de wall begon te begrijpen dat hij haar iets gewigtigs had mede te deelen
je stelt dien jongen toch niet boven je vrouw en kind van de wall zag haar sprekend aan zij begreep dat hij hem ten minste boven zijne vrouw stelde george een ongeluksvogel ja wij zijn gered maar ik herhaal u tot welken prijs zal er zegen op onze verdere handelingen rusten
besluiteloos zagen zij het venster uit sloten dit gingen toen naar de deur die eduard gesloten had en tot zijne groote geruststelling verwijderden zij zich eerst toen hij niets meer vernam begon hij ruimer adem te halen
hij begon alles te begrijpen trilde van verontwaardiging en zonder zich om zijn gebrekkig toilet te bekommeren snelde hij de vlugtelingen na het jonge paar vlood met overhaasting maar de vader haalde bijna den snooden verleider in zoodat deze in de treurige noodzakelijkheid kwam eenige violen het luchtruim te doen
zooals bekend is waren de nederlandsche troepen na de hardnekkige gevechten door den hertog van saksen weimar in den omtrek van antwerpen geleverd niet meer in staat het veld te houden zij waren op antwerpen teruggetrokken en begonnen bij gedeelten de grenzen van noord-brabant te naderen
zonder meer te spreken over het gebeurde zeg ik u dat het mij aangenaam zal zijn niet wegens uw persoon maar voor de rust mijner dochter dat gij uwe bezoeken hier zoomin mogelijk aflegt
gaven zij door een dof gebrom hunne weinige ingenomenheid met het aanlokkelijk weder te kennen en het was voorzeker geen gewoon avondwandelingetje dat hen nu de straat opvoerde
zij nu terug dan was zeker de vrees voor zijn vuurwapen geweken hij besloot vooreerst de deur te barricaderen wat er maar in het vertrek was werd tegen die deur aangebragt en door alles naast elkander te zetten kreeg hij eene soort van schoortoestel tusschen de deur en den tegenovergestelden wand
nog lang bleef hij zitten zonder een uitweg te kunnen vinden hij stond dus op sloot de secretaire en kwam mistroostig beneden mevrouw zat in de voorkamer henriëtte was bij haar en borduurde
met mannelijke vastheid nam hij afscheid van louise en zwoer met haren broeder en kon het niet anders met diens kostbare overblijfselen terug te keeren hij drukte van duin warm de hand en fluisterde hem weemoedig het hoofd schuddende eenige woorden toe welke van duin niet verstond en waarop deze de oogen ten hemel hief
de pistool welke hij in de hand had en die alfred geen oogenblik uit het oog had verloren ging door den onverwachten schok af zoo als de aanvaller ook berekend had en de kogel sloeg boven in de lijst van het behangsel
hij spiegelde nu den hoopvollen minnaar de moeijelijkheden voor die deze zou te overwinnen hebben hij bragt hem al de gevaren onder het oog die een medeminnaar te loopen heeft en besloot met hem van zijnentwege alle hulp toe te zeggen
was hiervan zeer overtuigd zijn toestand was hagchelijk zoolang evenwel de ijzeren deur digt bleef was hij veilig wanneer de zaal ten minste niet meer uitgangen had
begon de oude heer welke den inval kostelijk had gevonden in eene lachbui uit te barsten die bij mevrouw een aanval van woede verwekte welke haar noodlottig zou zijn geworden als haar mond niet tot veiligheidsklep had gediend waardoor zij hem in vrij krasse bewoordingen het verkeerde van zijn gedrag onder het oog bragt
regt gelukkig en vereerend is het ons u hier aan den disch geschaard te zien pauze alle blikken waren op den redenaar gerigt niet alleen verbind ik hieraan iets aangenaams maar tevens heeft dit oogenblik iets plegtigs
twee dagen later was door geheel amsterdam het gerucht verspreid dat de heer van de wall denkelijk binnen weinige dagen failliet zou zijn zoo als reeds aangemerkt is dit was de troost dien van de wall van zijn vriend ontving
hernieuwde ongeloovige glimlach na lang wachten en ongemeen diep doordacht te hebben was de commissaris er eindelijk toe te bewegen den jongeling te vergezellen hij zette een hoed op zijn door de zorgen nog niet kalen schedel nam twee agenten mede
mijn onuitputtelijk geduld is uitgeput ik ben in de treurige noodzakelijkheid geweest uwen pupil weg te jagen mevrouw sprak dit woordental weg te jagen zoo akelig hol dat de kleine henriëtte angstig aan haar boezelaartje trok
door zijn doodsangst gedreven wilde de ongelukkige van de wall die zoo geducht om den tuin geleid was het rijtuig uitspringen juist toen dit een boek omreed dewijl hij zich liever aan de middelpuntvliedende kracht dan aan de kracht van het buskruidgas wilde
met groote bereidwilligheid leende de baron von schnitsendorf twee degens de vrijheer von krabbelendorf en drie andere vrijheeren boden zich welwillend als getuigen aan en na een krachtig ontbijt verscheen george op de
men zou welligt meenen dat hij nog over zijne onaangenaamheden van den vorigen avond peinsde of zich daarover pijnigde maar dan dwaalde men grovelijk hij herinnerde zich met schrik dat hij nog een briefje in zijne secretaire had waarop van daag antwoord werd gewacht
lang werd er nog in dien geest beraadslaagd over de middelen om het opzet niet te doen falen en men ging uiteen volgen wij de beide de bevals die weder in hunne mantels gewikkeld het huis verlieten en zich naar hunne woning begaven
onze beide kampioenen hadden zich op reis begeven en waren reeds digt het buiten genaderd spoedig zagen zij de aanlokkelijke woordjes ons genoegen door de phoebus schichten bestraald schitteren
na vruchteloos gewacht te hebben op eenig antwoord van u mijnheer ben ik zoo vrij geweest persoonlijk te komen om u de som te verzoeken daar mijn principaal bepaald moet weigeren langer uitstel te verleenen hij is om geld verlegen en bij gebrek aan
goddank er schijnt een einde aan dezen verschrikkelijken worstelstrijd te komen zeide hij met een zucht moge dit waar zijn klaagde de vrouw nooit hebben wij zoo iets in de stad beleefd het volk schijnt uitgelaten
de eenzaamheid was eduard niet onaangenaam vele herinneringen doorkruisten zijn brein wat moest hun chef denken wel lag de schuld aan dezen die zoo onvoorzigtig in zijne aanwijzingen was geweest maar zooals reeds eeuwen lang bewezen is vechten grooten en kleinen dan krijgen de kleinen altijd ongelijk
hij zag in dat wilde hij zijn zin hebben hij den verkeerden weg insloeg er volgde dus een verzoeningstafereel hij had het zoo niet gemeend hij was wat driftig en louise besloot mede te gaan bij nader inzigt begreep zij ook dat dit haar eenige afleiding kon bezorgen
het allerkoddigste hierbij was dat zelfs zij die met het scherpste geheugen waren begaafd zich niet konden herinneren ooit s avonds licht in dat huis te hebben zien branden hetwelk toch door de reten die overal de blinden sierden onmiddellijk zou zijn verraden geworden
bovenal werden toen zij beklaagd die te arm waren om hun zolderkamertje te verlaten dat zich in eene verzameling pannen mogt verheugen waardoor de maan menigmaal hare zilveren stralen wierp
de verdrukte onschuld zag hem scherp aan om uit te vorschen of hij hem al dan niet verstaan had maar de belg werd door het volmaakt onnoozel gezigt van den jongeling geheel misleid en begreep dat deze niet wist wat hij had gevraagd
geluk blind geluk is de hoofdzaak terwijl het woordje protectie in dit opzigt niet uit den dictionnaire mag gebannen worden men onderkruipt benadeelt en bedriegt elkander over het algemeen zooveel als maar eenigzins mogelijk is en somtijds ziet men nullen tot hooge staatsambten komen en hij die maar goed durft komt het verst
de klep viel neder en eene schilderachtige collectie hokjes met allerlei boeken en papieren opgevuld vertoonde zich aan het oog de man gebruikte die klep tot schrijftafel en had in een der hokjes pen en inkt staan zoodat hij voor zijne secretaire gezeten onnoemelijke schatten van kennis kon vergaren en aan anderen mededeelen
vruchteloos had hij getracht hare rede te stuiten door de woorden lieve meid of kindlief of mijn engel en andere lieftalige benamingen waarvan hij niets meende
treurig waren zijne overpeinzingen en hij was zoo neêrslagtig dat hij op dit oogenblik den vijandelijken kogel zou gezegend hebben die een einde had gemaakt aan een jeugdig leven waarin hij toch geene rozen meer zag
t is goed gaf cajefax trotsch ten antwoord en met opgerigten hoofde liep hij door den drom van boeren die eerbiedig voor hem plaats maakten gelukkig aan dit avontuur ontsnapt besloot hij regelregt naar antwerpen te gaan en van daar zijne onderzoekingen op grootere schaal voort te zetten
er bleef alzoo niets over dan zijne schuilplaats op te zoeken bedaard den avond af te wachten en dan door de duisternis begunstigd werkelijk de vlugt te nemen voor het oogenblik was het ontsnappen door het venster al had hij zelfs eene sterke touwladder hem onmogelijk
de achtbare man was juist bezig bier af te tappen toen de mare tot hem doordrong maar volgde de aanbrengster naar de plaats des onheils hij kwam daar juist toen een geweldige aanval op cajefax en zijn dienaar zou beproefd worden
een orkestmeester is iemand die over het algemeen veel beweging maakt en het kommando heeft over een aantal longen strijken tromstokken een photograaph ontrukt tronies aan de vergetelheid die anders vr den dood dikwijls reeds vergeten zouden zijn
hij werd in zijne overpeinzingen gestoord door twee mannen die op hem toekwamen hierdoor keerde hij tot het werkelijke leven george een ongeluksvogel tot zijn dolenden gevaarlijken toestand terug hij legde het hoofd van den doode zacht neder als vreesde hij hem nog te deren
verloor zijn bewustzijn hadde hij zijne bezinning niet verloren dan zou hij hebben waargenomen dat er boven zijn hoofd gelagchen werd en een luik boven hem werd digt geslagen
werkelijk drukte hem de verantwoordelijkheid en weder kwam het denkbeeld ernstig bij hem op de beval op te sporen maar op nieuw deed zich dezelfde moeijelijkheid voor waar hem te vinden
hoog werden de glazen opgeheven en luid klonken de hartelijk gemeende gelukwenschingen ellen lange toasten wisselden de overvloedige geregten af en liefdevol hechtte zich de blik van cajefax op zijne jonge vrouw die roerloos naast hem zat als bedwelmd door al wat haar omgaf
schakeringen van allerlei aard waren als altijd bij zulk eene plegtige gelegenheid op te merken allen kwamen hunne gelukwenschen aanbieden allen bogen als marionetten en verduisterden hypocras het was de moeite waard om te zien
de commissaris antwoordde slechts met een hoogst ongeloovig lachje waarbij hij het regter gedeelte zijner bovenlip eene groote vervorming deed ondergaan laat mij bij hem toe en gij zult het zelf zien zeide joseph eenigzins dringend
wij meenen nu tot dit gelukkig tijdstip genaderd te zijn en in het kort het is op dit oogenblik dat ik u ook uit naam van mijne gade de hand uwer dochter vraag voor onzen zoon
neen negen personen komen hier gewoonlijk te zamen maar heden wacht ik slechts één persoon meer dus hij is nù nog de eenige de bediende verzekerde dit
den volgenden morgen stonden de beide jongelieden vroeg op en kleedden zich haastig aan hoewel louise geducht veel indruk van het gesprek met haren vader had behouden had zij het toch na eenige george een ongeluksvogel overweging raadzaam gevonden hare kamer te verlaten
die woning waarin hij bijna zijn laatsten snik had gelaten zoo niet zijn vriend met levensgevaar hem uit de roofgierige klaauwen van het gespuis gerukt had
huis en kamer gaven overtuigend te kennen dat de eigenaar tot de meest bevoorregten der wereld behoorde die eigenaar was in het vertrek tegenwoordig en een man van ruim vijftig jaren uit eene oud antwerpsche familie gesproten
waardoor het edele vocht dat er door de groote activiteit van den ridmeester en luitenant gelukkig karig in voorhanden was toch welig over de tafel stroomde en mevrouw van de wall deed jammeren over haar fijn tafellaken
hij sloeg de oogen ten hemel hij bad niet maar die ééne blik was een geheel gebed die ééne blik was het in handen stellen van zijn lot aan hem die alles bestiert toen als van die bescherming overtuigd voelde hij zijn moed herleven hij was weder tot de zoo noodige kalmte gekomen
hoewel ik s winters het filomeelengekweel moet derven zoek ik schadeloosstelling in onze oranjerie die ik mij heb uitgekozen voor mijne
hoe had het hem gegriefd het genadebrood te moeten eten en nu bleek hem dat dit niet noodig was geweest nooit had hij eenige liefde voor van de wall gevoeld en veel had hij van diens vrouw verdragen
de deur ging digt en daar stond eduard weder besluiteloos de voorzigtigste weg ware geweest te wachten tot dat de beval zou verschijnen maar wilde hij ééns tot handelen komen dan was het zoo dacht hij zeer gevaarlijk de beval op straat te verontrusten
hij zag meermalen zijne eenige dochter onbeschrijfelijk teeder aan als vreesde hij dat de gruwzame booswichten haar vroeg of laat nog eens zouden uit elkander nemen
de burgemeester gebood dat men den gevangene zou loslaten en dat deze zou opstaan cajefax voldeed aan dit bevel meer omdat het op den grond liggen hem niet bekoorde dan uit eerbied en onderworpenheid
namelijk was hevig vertoornd toen hij uit den mond van cajefax het besluit van louise vernam en regelregt was hij op haar toegesneld om haar hevig te berispen en met zijne vaderlijke gramschap te dreigen
overal zag hij de troepen terugdrijven afgemat door de vele ontberingen en vermoeijenissen die zij hadden verduurd en versmolten door de wisse schoten waaraan zij ten doel stonden naauw was de eene versperring onder het moorddadigst vuur opgeruimd of men stuitte op eene andere
daar deed zich een roerend schouwspel aan zijne graauwe oogen op het wijf was bezig een jongen kerel die op het eerst aanschouwen veel had van een vagebond hetwelk bij nader beschouwen ook nog het geval was te omhelzen
je zult geen pluisje van je stekelhaar verliezen verzekerde dirk nou top was het gulhartige antwoord zouden we niet een paar jongens medenemen vroeg teun die zijn klap maar niet vergeten kon
de goede man was zoo blij als een engel over eene goede daad hij maakte hieruit natuurlijk op dat de zaak gesust was en wist niet hoe gaauw er over heen te praten na eenige onverschillige woorden werd door raalte besloten met een rijtoertje te eindigen
belgië zich nimmer beklagen over den stap dien het gedaan heeft moge het niet later welligt versnipperd en verguisd de zachte heerschappij terug wenschen van het huis van oranje dat zoo ondankbaar behandeld is
ook nu ging hij niet van zijne gewoonte af de drie jongeluî schikten bij elkander joseph had bepaald genoegen in de verlegenheid van zijn vriend maar vond het beter mars en venus de zaak te laten opklaren
voor niemand hoor voegde hij er veelbeteekenend bij terwijl hij zijn regter wijsvinger naar den knecht toestak als vreesde hij dat deze zonder die aanmaning half de bevolking van centraal europa bij hem zou toelaten
de vrees dat zijn lust om een degelijk lid der maatschappij te worden mogt verflaauwen heeft mij beter doen oordeelen hem er niet over te spreken ge zijt anders zoo openhartig waarom heb je mij dit nooit verteld vroeg zij met eenige
en hoewel louise biddend de handen naar hem uitstrekte hij snelde heen en verdween als ware er niets gebeurd gaf hij den bediende eenig geld met de aanmaning niet te zeggen dat er iemand geweest was
hij was verliefd model verliefd het koste hem geene moeite met haar in kennis te komen hij begon hiertoe muziek te koopen waarin hij patrijzen of konijnen die hij nu en dan schoot rolde zoodat menig beest gewikkeld was in eene elegie op hem of een ander gemaakt
de oude heer stond nog altijd in zijne treurige overdenkingen verdiept die man had gevoel diep gevoel hij kon niet onverschillig heenstappen over menschen die elkander het leven hadden benomen zonder daartoe een andere reden te hebben dan werktuigen te zijn
want de leus mogt vrijheid wezen de daad was het volgen van de inzigten der volksleiders die een geheel ander doel beoogden dan de vrijheid van het volk
daarbij sneeuwde het zoo dat de daken der huizen het nevelachtig wit aanzigt hadden dat onder eene sneeuwjagt zich vertoont terwijl de mantels der beide wandelaars lieten raden in welke kleur de stof zich mogt verheugen die tot de vervaardiging dezer kleedingstukken gebezigd was
wist niet of hij waakte dan droomde hij bragt de handen aan het hoofd alsof dit er af kon vallen en opende langzaam de oogen het eerst wat hij aanschouwde was de hem toegereikte hand van den man dien hij voor zijn beul had gehouden
ik dacht dat ik het bestierf bekende volmondig raalte wat zag hij er gisteren woest en bloeddorstig uit als je bij ongeluk hem maar eventjes hadt geraakt zou hij je onvermijdelijk zonder genade hebben doodgeschoten
zijne rust was niet verstoord geworden zelfs niet om hem het noodige voedsel of drinkwater te brengen hij was zoo gelukkig zich van zijne banden te bevrijden waarom had dit niet eerder kunnen gebeuren
zeer dank ik u voor de beleefdheid mij bewezen en indien het lot mij in staat stelt u alles te vergelden wat gij mij gedaan hebt zal ik nimmer in gebreke blijven
willen wij niet liever zeggen dat zij de rest voor zich houdt vroeg eduard terwijl hij op het nederig servies wees doe wat je wilt maar laat ons eerst zien of hetgeen zij opdisschen zal geheel en al voor de varkens is
men schreef het jaar en zuid-nederland begon reeds meer en meer grimmig naar de noordelijke helft te staren in het zuiden begon men te vinden dat men vreeselijk onderdrukt werd en de gisting der gemoederen begon aldaar z toe te nemen als dat breedvoerig in de historie vermeld wordt
terwijl hij telkens als er zestig sekonden waren verloopen een vinger opstak het weinige dat hij er van opgevangen had bragt hem tot de conclusie dat de vraag is dat eene manier
waar zijt gij van daan gekomen zeide de commissaris terwijl hij in de diepste gedachten van den booswicht wilde doordringen van amsterdam van amsterdam hm herhaalde de commissaris terwijl hij goedkeurend het hoofd schudde alsof dit laatste een helder kaarslicht over de zaak verspreidde
zij kon dus best van het voedsel proeven het bewijs daarvan was dat hij zelf nog niets gevoelde toch vervulde hem het denkbeeld met schrik dat ook hij onder den invloed van het mengsel mogt komen wie zou dàn hen beschermen
het was intusschen noodzakelijk de kranke vrouw een oogenblik alleen te laten en hulp te zoeken het was maar al te waar zijn vriend was bezweken sprakeloos geleidde hij het lijk naar zijne laatste rustplaats en zonder zich meer om iets te bekommeren verliet hij het oord waar hem zooveel onheil was wedervaren
onder geleide van zijn vriend stond hij op liet gewillig toe dat raalte hem bij den arm nam en vertrok zonder dat een van beiden zich ergerde aan de onbeschaamde wijze waarop de knecht hen nazag
zij zouden door een vuur voor ons loopen riep de laatste spottend een mooije speech je moet ze in druk geven vooral dat gedeelte over het bloedvergieten was fijn het joeg mij eene halve kan tranen naar de oogen ik moet bekennen je gezigt was meesterlijk nu gloeijende van opgewondenheid dan weêr zacht
zie eens of de bedienden in den gang zijn of wacht stuur ze uit hoe minder menschen mijn goede logé hier ontmoet hoe beter dit voor zijne rust zal zijn hij drukte op het woord rust terwijl hij zijn broeder veelbeteekenend aanzag aha riep deze uit ik begin te begrijpen
bankiers zijn rijke menschen of schijnen dit te zijn boekverkoopers zijn meermalen menschen die schatten van levenswijsheid bewaren en afgeven even als okshoofden die fijne wijnen in zich bevatten
juist nu de beantwoording van de redevoering des gastheers zoo schoon begon te worden kraakte de deur en kwam de bediende binnen heeft u gescheld
wilde haar achterna gaan doch een blik op het buffet dat in den hoek van de zaal prijkte weêrhield hem hij wachtte overtuigd dat hij in staat zou wezen zijn dorst te lesschen het buffet bestond uit eene soort toonbank waarachter drie kranen uitstaken
het is eene zeer gevaarlijke wonde verklaarde de pleyes ik mag u dit niet verhelen is er levensgevaar bij vroeg eduard onthutst niets zou hem kunnen troosten zoo hij zijn eenigen vriend moest verliezen
deze wijze van binnenkomen was wel wat ongepast maar toch te excuseren als men nagaat dat hij door een drietal jongens werd nagezeten welke hij grof beleedigd had door te zeggen dat zij schapenkoppen waren welk affront dubbel gevoelig werd door de juistheid der aanmerking
bijna zelf gaat veigeten welke geheime belangen hem noopten zoo braaf te zijn een man die zich gaarne op den voorgrond stelt die wanhopige pogingen aanwendt om toch bekend te worden die zijn naam gezegend wenscht te zien
daar van den tekst van het wiegelied geene letter te verstaan was had zij het best met één couplet kunnen doen doch uit groote wellevendheid galmde zij er een vijftal uit zoodat eduard niet kon nalaten zijne verwondering te kennen te geven dat de politie geene huiszoeking kwam doen
eduard reik mij de hand alle aarzeling was geheel verwonnen hij begreep dat lang weigeren stuitend zou zijn o dacht hij er zijn nog wel edele menschen in de wereld
de burgerheeren hadden niets hier tegen daar zij er naar snakten zoo spoedig mogelijk dit oord van onheil en ellende george een ongeluksvogel te verlaten men plaatste zich weder in het rijtuig de koetsier legde de zweep over de paarden en spoedig had van de wall zijne dierbare vaderstad die hij op het punt was geweest nimmer weder binnen te rijden in het gezigt
misschien had hij daar nog zeer lang geloopen als niet de deur geopend was geworden en een meisje van op het oog tien jaren naar hem was komen toerennen onder de woorden pa compliment van ma en george een ongeluksvogel of u
is hier niemand zijn togt naar de deur had eenig gevolg want een jong meisje verscheen hij verbeeldde zich althans een meisje voor zich te zien hoewel hare plunje niet al te duidelijk blijken gaf dat zij het voorregt had tot het schoon zwak en bekoorlijk geslacht te behooren
welke toonzetters hebben het meest uw gekuischten smaak weten te treffen vroeg de muziekale vrijer gij dweept zeker met beethoven gij vereert zeker den grooten
en als ware er niets gebeurd wilde zij de kamer waarin de oude heer zat binnen komen toch ontging aan van duin die met argusoogen den brief was gevolgd de doodelijke bleekheid niet welke zij onmogelijk kon verbergen wat scheelt je mijn kind
hij drukte haar een kus op het voorhoofd waarna zij vrolijk en welgemoed vertrok hij slaapt merkte eduard aan als wilde hij te kennen geven dat het niet raadzaam zou zijn thans tot een onderzoek over te gaan
maar altijd was van duin van plan zijne dochter te doen bukken en haar zoo mogelijk een mensch uit het hart te praten die naar zij meende niet eens meer bestond vele dagen gingen aldus voorbij
betoogde dat zoolang hij leefde eduard aan niets gebrek zou hebben hij zag de liefde van zijne vrouw die geforceerd voor moeder moest spelen over het hoofd hij hoopte dat eduard zich dit alles zou waardig toonen en de liefde mogt beantwoorden die zijne vrouw en hij voor hem zouden aan den dag leggen
beloof mij op uw woord als eerlijk man geene vijandelijkheden te plegen vervolgde hij tot beaulieu het is de eenige wijze george een ongeluksvogel om dien ellendeling van een oogenblikkelijken dood te redden ik zal dan mijne wapenen wegleggen
dat toch al lang het ligchaam ontvloden was dood klaagde hij op doffen toon en de tranen dreigden hem te verstikken de ademhaling was hem belemmerd dood
naauw had hij die woorden uitgesproken of hij voelde zich plotseling van achteren omstrengeld van den grond geligt en hoe wanhopig hij ook tegenworstelde op den grond geworpen
omtrent half twaalf blies de heer van de wall zijne bougie uit en het geheele huisgezin lag in diepe rust behalve eduard die geen oog digt deed ook de drie schapenkoppen sliepen en vergaten dus zoo lang hun gemeenschappelijken vijand om elf uur hadden zij reeds hunne oogen gesloten
zij waren van gekrulde haarlokken voorzien droegen wit piqué vesten en geleken in sommige opzigten sprekend op de wezens in de schepping welke zoo geducht veel van den mensch hebben
in een der hoeken van het vertrek stond eene secretaire die zich trotsch tusschen twee stoelen verhief de tafel schoon even als vele andere tafels van een viertal pooten voorzien
het gevecht duurde voort doch merkbaar dunden de gelederen van de soldaten die onbezweken den ongelijken strijd volhielden menige brave werd nog in dien noodlottigen nacht neêrgelegd menige borst nog
gij zult hem overhoop steken mijne zuster zal zich aan lucifers verzadigen en ik laat mij uit deelneming uit de vierde verdieping vallen wees maar niet bang ik zal hem alles op de ontzaggelijkste wijze voorstellen en nu doe mij ook een pleizier
de vrouw verscheen met eene witte muts waarvan de kleppen haar om de ooren fladderden alsof haar hoofd een luchtschip voorstelde haar uiterlijk gaf genoegzaam te kennen dat zij de moeder moest zijn van het smerige kind hetwelk zoo even de oogen van eduard verlustigd had
leden van kamers parlementen en senaten zijn veelal personaadjen die maar al te dikwijls tot niets anders deugen veel geld hebben en lang veel en weinig beteekenend kunnen redeneren
het vuur werd dubbel hevig zelfs zware mannen mengden zich in het bombardement en met bekwame hand werd een projectiel door de lucht geslingerd dat een sierlijken boog beschreef en cajefax tegen den rug
hij hoort geen geluid geene ademhaling zelfs dringt tot hem door hoe naauwkeurig hij luistert met de treurigste voorgevoelens opent hij de deur het daglicht dringt slechts binnen door een raam aan de andere zijde van den koepel dat op onmetelijke weilanden uitziet maar dit eene raam is voldoende om het somber tafereel in den koepel te verlichten
zij gingen naar den wintertuin want het was dien avond wat te koud om in den tuin te kunnen wandelen tusschen joseph en eduard ging de vrolijke meid ongedwongen voort eduard had nu steun en het moet gezegd worden die was niet gering
weldra stond het huis in brand de vlammen moesten snel toenemen want binnen een korten tijd vulde eene dikke rookmassa de kamer en spoedig belette zij hem de omringende voorwerpen te onderscheiden
waarop hij het eene oog digtkneep zeker om beter te hooren eduard begreep dat hij hier geene fratsen moest verkoopen en antwoordde zeer onderworpen
een scherp geslepen mes met een kurketrekker er in een enorme dictionnaire waarmede hij ligt één vijand slaan kon eene veldflesch waarin grog van melk twee zware pistolen door den zorgenden vader met stukken van een passer geladen
onder zijne vaderlijke hoede zult gij hoop ik ongedeerd onze woning binnentreden en eenige oogenblikken doorbrengen in het gezelschap van mijne hartelijk geliefde ouders die zeer verlangen zich in de conversatie met u te mogen verheugen
consumeerde met grooten ijver eene aanzienlijke hoeveelheid brood en zoolang hij zich niet met zijn bord bezig hield was george een ongeluksvogel zijn oog onophoudelijk gevestigd op zijne lieve dienaresse hij begon haar lang niet onaardig te vinden doch de tegenwoordigheid van den ouden heer belette al te langdurige waarnemingen
hij overmande zich en naderde de vrouw van de pleyes die op dit oogenblik meer zijne hulp noodig had wat was van de pleyes geworden ziedaar eene vraag die hij niet kon oplossen hij kwam tot de overtuiging dat het noodzakelijk was alvorens iets te ondernemen de jonge vrouw bij te brengen ten einde van haar de noodige inlichtingen te bekomen
zachtkens naderde hij het bed van zijn vriend deze sliep ten minste hij had de oogen gesloten zij noodigde hem uit zacht te loopen welke aanmaning niet eens noodig was
een onderhoud met zijn gastheer bragt hem tot de overtuiging dat het onmogelijk zou zijn in zijne militaire kleeding hiertoe te geraken te meer daar hij slechts kon vermoeden waar zijn escadron zou zijn als dit ten minste niet geheel versnipperd was
maakte een einde aan al deze scènes door eene nijging te maken aan gastheer gastvrouw en zoon dank te zeggen en mede te deelen dat zij gevoelig was voor de hartelijke ontvangst bij hen genoten en zonder naar haren vader om te zien de deur uit te gaan
ja zij beminde de gloeijende stroom die alles doet tintelen die twee geesten tot één maakt die als ware het een onzigtbaren geleiddraad van den een mensch tot den anderen vormt was ook door haar gevoeld
zij gingen naar beneden en traden de huiskamer binnen thans was het dag en zij behoefden niet bij het schemerachtige licht van eene flikkerende kaars en het roodachtige schijnsel van glimmende kolen raad te houden hoe zich van hunne gasten van weleer te ontdoen het middagmaal was aangerigt
wiens woning driemalen boven zijn hoofd werd in brand gestoken en die altijd door de geheele bevolking van het uitspansel verguisd en mishandeld werd met galachtige bitterheid moet uitroepen ik haat den mensch
hier en daar liep een klein kind of een hond die de beide vreemdelingen onheilspellend tegenblafte en toen zij de straten eenige malen waren doorgetrokken kwamen zij tot de overtuiging dat er geen ander logement in het dorp aanwezig was dan dat waar zij zoo even hun dorst gelaafd hadden midden voor de deur hielden zij halt
s morgens reden vader en dochter weg het weder was koud en guur doch zij hadden daarvan weinig last met inwendige tevredenheid zag van duin het gelaat van zijne dochter een vrolijker tint aannemen toen zij de plaats naderden door hun gastheer bewoond
baasje zag op en bespeurde een zwaren man van een bijzonder lang figuur met eene soort knods gewapend die voor hercules te ligt maar voor hem in het eerst te zwaar moest zijn geweest
snel ging hij nu de plaats over doch voor het hek hield hij stil en wierp een laatsten verheven blik op het vaderlijk erf dat hij welligt nimmer weder zou mogen betreden
weemoedig ging hij het verschroeide hek door en kwam op de plaats waar de pleyes woonde of had gewoond welk noodlottig voorval had zich hier voorgedaan wat werkte meer die stilte of wel dit rookende geraamte het onheilspellend overblijfsel van eene vrolijke gezellige woning
tot instandhouding van den algemeenen vrede was van veel gewigt dat aan dit billijk verlangen geen gehoor werd gegeven en werkeloos stond het leger weêr onderhandelde men zonder resultaten maar nederland bleef gewapend
trouwens hij geloofde dat het niet anders zou kunnen dan dat louise smoorlijk verliefd moest worden op den man dien hij voor haar koos al was het maar uit kinderlijke gehoorzaamheid
wat nachtbraken ik heb een gevaarlijk duel gehad riep met klem de verguisde echtgenoot ja ik begrijp het wel je hebt zeker in dronkenschap weêr ruzie gezocht zeide de deelnemende vrouw alsof haar man om den anderen dag in dronkenschap ruzie zocht
even goed gelijk als een rijk heer die nooit iets doet maar het baantje van lid der eerste kamer waarneemt om zich zelven toch gelijk te blijven hem werd toch stoutweg verklaard dat hij gek was
bewaarde het stilzwijgen wat suft ge dan nog riep zij uit terwijl haar gelaat ophelderde dan is immers alles in orde wat niet weet deert niet van de wall zag haar met verachting aan schaam u sprak hij goed dat ons kind verwijderd is het zou over hare moeder blozen
hij naderde de groep en juist toen hij deze had bereikt zou hij door de meergenoemde deur welke naar den gang voerde verdwijnen terwijl hij met die lieden den gang doorging zag hij een man die een meisje dat bewusteloos was voortdroeg voorafgegaan door een ander
terwijl van de vele schaduwtinten niet gesproken was geworden de welwillende gezindheid van mevrouw van de wall duurde tot george een ongeluksvogel den volgenden avond zeven uur de goede man had niet gedacht zooveel pleizier van zijn cadeau gehad te hebben toen ontstond een klein verschil omdat de heer van de wall verklaarde eduard te willen wegbrengen
toen overdacht hij een oogenblik wat hem te doen stond zijne eerste op welling was zich op de eene of andere wijze in de woning te begeven maar hij had nog niets van zijn chef of zijne kameraden gehoord
zeggen of je meê doet krijschte het oude wijf moeder heeft gelijk doe je meê kriel t kan er naar wezen hield kriel vol
van dezen zijn wij af mompelde de man terwijl hij den grendel op de kelderdeur schoof die zoo als men zich herinnert naar de insteekkamer leidde en opengezet was in de hoop op die wijze van hem ontslagen te worden welk opzet maar al te goed gelukt was
ik zelf zou gaarne zien dat louise eenige genegenheid voor je had maar wat dunkt er u van zeide joseph na eenigen tijd hoogst bedenkelijk getuurd te hebben als wij veertien dagen verlof vroegen
door den schrik verlamd is zij waarschijnlijk in zulk een toestand geraakt doch op den grond ligt een roerloos ligchaam dat met bloed bevlekt bijna onherkenbaar is doch niet om eduard te beletten zijn vriend te aanschouwen
welnu was de naar de omstandigheden onverbeterlijke vraag van van duin toen joseph binnen kwam deze was nog altijd hoogst verontwaardigd en begon die gemeene kerel zoo'n vervelenden vent heb ik nog nooit gezien
je wijn is niet kwaad sprak van banen hoewel deze meening reeds den geheelen avond niet onduidelijk door kem was aan den dag gelegd dat geloof ik zeî eindhoven terwijl hij z welbehagelijk met zijne tong tegen het verhemelte klapte dat mevrouw raalte verschrikt opzag
die van al die grimassen niets begreep staarde hem met stille verbazing aan die verbazing nam niet af toen de knecht den heer van de wall mededeelde dat er vier heeren in de zaal waren om hem te spreken want de man maakte eene beweging die menigeen voor wegloopen zou hebben uitgekreten
strekte hij de hand uit naar den bewerker van het onheil toen hij echter zijn kind genaderd was en zij daar sidderend voor hem stond loste zich zijne woede op zijn hart werd week en de oogen liepen vol tranen
zijn gedrag afgebakend ware hij alleen geweest dan had hij zich onmiddellijk een weg gebaand doch hij kon joseph niet aan hunne genade overlaten vrdat zijne belagers bij hem konden zijn had hij de kelderdeur digt geworpen en de deur van het insteekkamertje dat van buiten gesloten was geopend in een oogenblik was de deur digt en hij plaatste zich
zij slapen als beeren fluisterde de eerste maak het lichter want ik kan verd niets zien deze woorden maar vooral het accent gaven aan eduard te kennen dat hij met geen zachtaardig jongentje te doen had
wat moet daarvan worden riep hij uit het drietal zag den heer van duin met verbazing aan verbeeld je eens er is oproer in brussel zij moeten er verschrikkelijk hebben
zijne kluisters zullen nog al gemakkelijk te dragen zijn voegde de pleyes er bij ik zou mijn geheele leven z gevangen willen zijn bekende eduard volmondig pas op je zult george jaloersch maken en dan wordt hij een verschrikkelijk mensch niet waar
eene rilling voer haar door de eens zoo fijne ledematen haar mond opende zich krampachtig maar de woorden bestierven haar op de lippen men hoorde niets dan het klapperen van hare tanden
hij bespeurde hoe de arme soldaten werden geteisterd door het moorddadige vuur uit de huizen hij moest aanschouwen hoe zij terug werden gedreven strijdende tegen eene overmagt welke zij in het open veld zouden versmaad hebben doch die hun nu noodlottig dreigde te worden
ieder kent zulk eene inrigting in elk geval was hem dit verblijf zeer nuttig aldaar ontwikkelde zich zijn karakter dat toch door vele grootere plagen zoozeer gewijzigd zou worden
dat deze in grooten nood zich daarvan eens begeorge een ongeluksvogel diend en dat hij na de doodtijding van eduard met het geld van zijn pupil zich uit zijne benarde omstandigheden gered had eduard was verontwaardigd uit deelneming met het meisje dat hem alles zoo opregt verhaalde bedwong hij zich
bijna anderhalf jaar was verloopen sedert hij ons genoegen onder zulke weinig aanmoedigende omstandigheden had verlaten sinds hij te antwerpen aan den rand van het verderf was geweest niets had hij van zich laten hooren want naar haarlem durfde hij niet schrijven en voorzeker zal men dit kunnen billijken om naar amsterdam te schrijven ontbrak hem ten eenenmale de opgewektheid
zooveel spektakel behoeft gij niet te maken was het antwoord zij schepte zich wat op en proefde daarvan eduard schonk haar een glas wijn in zij dronk dit uit en spotachtig lagchende vertrok de oude vrouw
er werd verder bepaald dat zij op twintig pas zouden gaan staan en dat op een gegeven sein de uitgedaagde het eerst zou mogen vuren george een ongeluksvogel men reikte den heer raalte de geladen pistool over zeer voorzigtig gaf raalte het wapen met den loop naar zijn vriend gekeerd dezen in handen
hij besloot naar zijn vriend raalte te gaan in de hoop dat deze de beide boosaardige menschen wel tot rede zou brengen hij vechten hij een menschenleven op zijn geweten hebben dat is te zeggen zijn eigen dat nooit
ook die poging mislukte en juist wilde hij tot radeloosheidgebragt zich op het klompenmaken gaan toeleggen toen hij uit zijn bitteren nood gered werd door de aangename tijding dat zijne tijdelijke degenscheede geheel hersteld was en onbezorgd den hochheimer verzwolg
hij was dol met zijne vrouw ingenomen en zij bleef hem voor den besten man houden daar hij intusschen niet gaarne zag dat de lieve tante zijne emma opstookte verkocht hij op zekeren dag fabriek en huis hoe hij precies er toe is gekomen op het kleine buiten nabij het vergeten dorp te gaan wonen willen wij liever niet verhalen
wat dan spreek er geen jota meer over want je rijt ook mijne wonden open je wonden o ja neem me niet kwalijk ge zijt ook verliefd
zij kunnen lang wachten eer ik mij met die zaken inlaat zeide raalte het geheele gezin wierp een blik van dankbaarheid op den vader george een ongeluksvogel die hen allen zoo lief had dat hij van roem en onderscheiding niets weten wilde
van dit oogenblik was de ondergang der beide de bevals besloten als ik je een raad mag geven laat die snaken dan voorloopig maar aan hun lot over zij zullen je nog wel eens in den mond loopen en het zal mij dan niet onwelgevallig zijn met u een duo burlesque op hunne personen te trommelen denken wij nu liever aan ernstiger zaken
drie dagen had hij vruchteloos de koude muren gebeukt en de deur met ongeloofelijke krachten willen verbrijzelen steeds was hij uitgeput op den grond neêrgevallen om nog moedeloozer duisternis honger en dorst te voelen plagen
eene maand later zou het huwelijk van van beem met freule van duin voltrokken worden de drukte der omgeving het geluk dat haar omringde gaf aan louise een oogenblik een meer gezond uiterlijk terug
wij zullen zien was het wijsgeerige antwoord van zijn lotgenoot deze had gelijk want de deur werd geopend en de oude vrouw kwam binnen met een grooten ouden gescheurden zakdoek die met bereidwilligheid de functiën van tafellaken op zich nam
de groote vermoeijenissen van dien dag waren het weinige dat hij van den slaapdrank geproefd had te hulp gekomen en hoewel tot dus verre de wilskracht hem de oogen had opengehouden deze waren als met lood bezwaard
gij hebt voor uwe vrouw geene geheimen vervolgde zij op honingzoeten toon zij hield zoo lang aan tot dat haar ega haar op de hoogte had gebragt altijd onder het zegel der grootste geheimhouding
hij moet nog maar keurig ook wezen mompelde de tante brommend hetgeen eduard niet verstond het kantoor ware voor u zeer voordeelig gij kunt bij mijn zwager geplaatst worden en misschien later
welke reden zoo als hij zelf inzag van nul en geener waarde was daar hij onverschillig welke regenboogkleuren in zijn haar mogten op te merken zijn denkelijk nimmer een beroemd persoon zou worden iets dat hem menigmaal innig bedroefd maakte
en op nieuw liep hij naar de deur om zich te overtuigen en de zekerheid te verkrijgen waarnaar hij zoo haakte evenwel aarzelde hij even als de ontelbare malen toen hij dien dag op het punt had gestaan zich van de waarheid te overtuigen leefde zijn vijand nog in elk geval zou deze hem niet kunnen ontsnappen