AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
schijnen af te wachten dat zij zelven begraven worden zijn leden van eene zonderlinge vereeniging het koninklijk hospitaal genoemd
defcige zusterstad het gras groeit zoo hoog in de stille straten dat iedereen er in den letterlijken zin van het woord zoolang de zon schijnt hooi zou kunnen maaien maar de zon schijnt
alvorens ik in mijne eigen kamer kangaan zitten en nagaan dat zij onder de vochtigste behoort
in een hoek en maakte een looze vertooning alsof hij mijn hoed met zijn arm opwreef hacj zijn loon zooveel napoleons bedragen als het nu franken bedroeg dan had er
yerbeeld u de lompe karren van voor vijfhonderd jaren die tot heden toe evenals vroeger nog gebruikt en voortgetrokken worden door ossen
hij draagt een groen lederen tasch aan een riem de leegloopers kijken er naar een er van raakt ze aan ze is vol met
iedereen is frisch en terwijl wij eindigen met ontbijten komen de paarden al rammelend uit het posthuis op de plaats van het logement
wanneer men de straten doorgaat zien de voorgevels der slaperige huizen er alsachterhuizen uit
dat ik haar licht toegankelijken inhoud voor de oogen mijner lezers moet ontvouwen in deze bladen zullen zij evenmin een ernstig onderzoek van het bestuur
het donkerroode licht werd een somber meertje door den avondwind in beweging gebracht aan den kant eenige boomen op den voorgrond was eene groep zwijgende boerenmeisjes liggende
het pelgrims avondmaal waar heeren en dames als een bewijs van nederigheid de pelgrims bedienden en hunne voeten afdroogden nadat ze eerst door anderen waren gewasschen was zeer aanlokkelijk
behoudens alien eerbied voor de raaf en de heilige monniken nog verder gaan wij langs slykerige wegen
met tallooze torens en torenspitsen en daken van huizen ten hemel stijgende en boven dat alles stak een koepeldak uit
gedurende de twaalf maanden dat ik een huis te genua bewoonde heb ik nooit ondervonden dat de
wat zegt ge er van hoe vindtge't zij wachtten ons af aan het buitenhek en vervolgden ons spottend tot aan
die naast aan gelegen en een tegenhanger is van de mijne het eerste gerecht is eene kool met een groote hoeveelheid rijst in eene terrine vol water gekookt en met kaas gekruid
waarin zij liggen te slapen of waar de vrouwen en kinderen zitten te snateren en naar de zee te zien terwijl zij hunne netten op den oever herstellen daar is eene stad camoglia
want zijne eigen flesch wisselt af met de jaargetijden en bevat thans niets dan den zuiversten
in het rond de hielen vlogen naar de hoogte de spitse hoed naar de laagte en daarop vertoonde hij zich weder uitrustende als te voren en tot zich zelven zeggende ha ha wat nu weer
hier en daar eene verlaten en dichtgemetselde hut eenige herders drentelen aan de oevers der rivier die langs den weg stroomt
terwijl hij onder het uitroepen de twee met zijne vingers aanduidt
die onderwijl rooken om de lucht te zuiveren en eenigen wijn en vruchten koopen van vrouwen en alien er smerig morsig en gemeen uitzien
in juist zulk een staat moet voorzeker het mormeldier verkeeren voor het zich terugtrekt in zijne woning of de schildpad voor ze zich begraaft
terwijl anderen die naar beneden waren gekomen en eenige weinigen die beide hadden gedaan en nu weder voor den tweeden keer naar boven gingen
en onze teederheid aan een volk dat van nature een goeden aanleg heeft en geduldig en zachtmoedig is
zou worden uitgevoerd was in de nabijheid der kerk van san giovanni de collato sint johannes
en zijn jeune france passagiers uit de ramen turende met baarden die op hunne vesten
aangezicht en bemerkende dat ik hartzeer om hem gevoelde nam hij een snuifje ieder cicerone snuift en maakte eene kleine buiging deels om zich
en stootte de daarbij geplaatste lamp bijna uit hetwelk het volk lageraf een grooten schrik op het lijf
luister naar mij signor ik heb honger daarop ziet men eene akelige oude vrouw vol vrees er te laat te zullen zijn de straat komen afstrompelen
de kerk schittert van de gedenkteekenen uit zee medegebracht en van de gelofte offeranden ter herinnering aan redding uit storm of
onsamenhangend de schrijver houdt een oogenblik op en wrijft zijne kin de galeislaaf spreekt vloeiend en met nadruk
de kastelein krabt zich het hoofd de goede koerier wijst op zekere flguren in de rekening en geeft te verstaan dat zoo die er op blijven staan het hotel de tecu d'or
hij maakte zooveel hij maar kon van de hoofdkerk van st andreas eene statige kerk en van een afgesloten gedeelte van tafereelen uit italie het plaveisel om hetwelk
en zij is zeer statig in het schemerlicht op het laatst zoo duister geworden dat de beleefde oude koster met zijn ingevallen kaken een klein eindje kaars in de hand houdt
guitaren opzeggers van koddige dichtstukken verhalers van vertelsels eene reeks van goedkoope vertooningen met hansworsten en uitleggers
en alien bidden onderwijl de monniken in de kapel zingen kou krast de raaf koekoekl maar wij verlaten haar
door prankrijk op een schoonen zondagochtend in het midden van den zomer des jaars achttienhonderd
er is een stukje parmezaansehe kaas en vijf kleine verkleurde appelen alles door elkander op een kleinen schotel gehoopt
daar de blauwe zee met hier en daar eene schilderachtige feluca een soort vaartuig die zachtkens
en er is niets meer dan zee en lucht toen wij na eene reis van twee uren de napelschen grenzen waren overgegaan
dit alles vertraagt onze langzame schreden terwijl wij door de stad zwerven jstabij de graven in de kloosters is het museum van natuurlijke historie
en plotseling opreizende uit de vlakte waar purperen bergen met den blauwen hemel in het verschiet ineensmelten schittert op een marktdag met heldere kleuren
op het nu en dan openen en sluiten der deur van de eene naar welke de paus zich ten laatste begeven zou geene dezer ontsluitingen vertoonde iets verbazenders dan een man op eene ladder
had daarbinnen vergenoegd kunnen leven en in zijne bovenhelft van vleesch en bloed nooit de zielskracht hebben
die aanleiding gaf tot de vreemdsoortigste potsen van de wereld onder de menigte te midden van welke zij door den man heengedrongen werd
hem totaaniedere deur waar hij binnentreedt en liggen aanzienlijk versterkt voor elke deur op hem te wachten waaruit zij weten dat hij moet komen
het vijfde is een sterk gerecht van knoflook en truffels en ik weet niet wat al nog en dit besloot den maaltijd
en snapten met elkander en rookten sigaren aan het einde der straat was eene open ruimte
die op de bedden zaten en wederkeerig naar mij staarden het uitgemaakt drqevig gekke van dien stand van zaken wordt afgebroken door het bericht van den braven koerier
en elke koets te rome was geprest voordepiazza van de st pieterskerk er waren minst genomen honderdvijftig duizend personen en toch was er ruimte genoeg
over den bergweg van den simplon naar zwitserland ik had half en half geaarzeld naar verona te gaan
de bus is gemaakt op eene wijze waarop soms de stembussen zijn vervaardigd en haalt er een nummer uit dat als een bonbon rondom iets hards is opgerold dit nummer geeft mj
en is voorzeker een van de zonderlingste plaatsen welke ik ooit heb gezien niet om zyn treurigheid ofschoon het droevig genoeg is
buiten de muren zien wij de geheele liefelijke vallei van de arno het klooster te fiesole den toren van galileo
als kleine verrekijkers en begonnen ze een groot rumoer te maken dat ongetwijfeld moet beteekenen hoe wilt ge alweer heengaan
maar hoofdzakelijk om de ontelbare nachtmerrien waarmede het inwendige onder andere voorwerpen van eene meer malsche behandeling is versierd
doch zoodra ik op de oude marktplaats was aangekomen werd de vergissing uit den weg geruimd het is zulk
en van de grot van den pausilipo naar de grot del cane hondsgrot en van daar naar baiae gaan of hetzij wij
diepte er onder zou begraven verwoesting en verval maken hier op al de zinnen iridruk de lucht heeft een rottenden reuk en een aardachtigen smaak en
die aannam ons in derdehalven dag naar m i a a n te brengen en den volgenden ochtend met het openen der poorten te vertrekken
en den voorspoed van het etablissement rome bereikt en verlaten hebbende en daarmee ook de pelgrims die nu naar hunne eigene woning terugkeeren
aan het volk uit te leggen ten rainste deed hij het en toen ik hem evenals gulliver
of wanbestuur van dat land vinden het kan niet missen of een bezoeker van dat schoone land moet ten aanzien van dat onderwerp eene
en uit de reten der steenen vliegen en nogal grijnzende monsters aan de voetstukken der pilaren weder rijke kerken eene dommelige menigte ten hemel stijgende wierook klinkende schellen priesters
en om zoo te zeggen een soort van patroon vormt maar het is stikdonker en het stortregent en ik zou haar morgen niet herkennen indien ik daar teruggevoerd werd om het te beproeven
en op niet minder vreemde wijze de steenen beelden er boven het vuurwerk begon met een verschrikkelijk
welke naar t mi voorkomt iets weghad van een charge der engelschez ware ruiterij te waterloo de man viel echter niet naar beneden en ook niet de ladder
op hunne knieen aan den paus aangeboden die ze dan aan de dertien overreikte de kwaadaardige wijze
dezelfde eentonige ziellooze slaperige zang die altijd voortduurt hetzelfde sombere gebouw
in de vrees dat het mij de beguicheling zou ontnemen ten aanzien van romeo en julia
juist eene als deze waarin de vogel roc sinbad den zeeman achterliet en waar de kooplieden groote stukken vleesch van boven afwierpen opdat er de diamanten zouden aankleven
die tevens de hoofdzakelijke voorwerpen van den handel en de uitstalling van al de juweliers zijn
alleen en natuurlyk te voet en naar men zegt dit vrome werk ten vierden male verrichtende
er was niet veel volk in de nabijheid en dit werd door troepen pauselijke dragonders op een aanmerkelijken afstand van het schavot gehouden
welks somberheid nog sterker wordt door het schitterende van de straat er buiten dezelfde lampen die dof branden
in het eerst hield ik mij in mijne eenvoudigheid verzekerd dat hij een van byron's bedienden was geweest maar neen hij zeide neen hij had de gewoonte met engelsche heeren over
opdathet zijne nieuwsgierigheid zou voldoen en stond hen zelfs toe nu en dan de opschriften der graven te lezen hij was haveloos noch brutaal
gapen maar dat er nog ronde gaten moeten zijn hoog in den muur die er u van verwittigen wanneer er eene muis of rat achterhet beschot wordt gehoord of
bah er binnen is niet veel te zien toen gingen wij het piazza del
mij fluisterend te kennen gaf dat er geene beieediging in zou steken deze bediende een paar paoli x aan te bieden
en waar mijlen en mijlen ver niets is dat de schrikbarende eentonigheid en naargeestigheid afwisselt yan alle soort van omstreken
en op een hoop karrewielen die er tegen den muur waren opgestapeld hadden wij door een groot getralied venster het uitzicht op het schavot en de straat die er achter lag
wie dit kruis kust heeft aanspraak op tweehonderd veertig dagen aflaat maar ik zag niet dat het door iemand werd gekust ofschoon ik dagen achtereen in het strijdperk zat
de bedelaars schijnen zich van al den handels en ondernemingsgeest van pisa meester te maken niets verroert zich in de straten dan de warme lucht
als we ginds de twee groote kerken hebben bezichtigd hij keek de straat op en af en wreef op bedeesde wijze zijne kin
maar welk een weg is het waarlangs het marmer komt hoe groot ook de blokkenzijn moge de genius van het land en de beschermgeest van zijne instellingen dien weg bestraten
ylhoofdigheid kunnen verbeelden er bestaat hier eene zeer beiangwekkende onderaardsche kerk weaker dak gedragen wordt door marmeren zuilen
dat julia's rustplaats vergeten was baarde veeleer genoegen dan teleurstelling hoe troostrijk het ook voor yorick's geest moge geweest zijn
is er veel handel zeer weinig handel veel vreemdelingen och hemel ik dacht dat hij in flauwte zou vallen wat zullen wij zeide ik dan doen
doch hoezeer de mogelijkheid er van bestaat van deze plek gronds is zij verdwenen
die het een en ander te koop hebben en op de borstwering is groenend onkruid en bladen en gras maar anders is er weinig veranderd
en groote zwarte bakkebaarden die tot onder zijne keel doorliepen zijne kleeding bestond uit een gescheurd pak van jagers groen laken hier en daar met rood versierd een spits
hetzelfde verzoek uitschreeuwende begint na ontdekt te hebben dat zij zich kunnen spiegelen
en meer kettingen kaapstanders en brokken van oude masten en sparren verstoppen den weg
dien het met den elleboog raakt zoo zeker als de tijd de hand heeft gelegd op zijn pratricisch hoofd was verfrischt en vernieuwd door een zonnestraal
nadat ik al die opmerkelijke voorwerpen had bekeken vraagde ik of er te m a n t u a veel te zien was wel mijnheer i inderdaad niet niet veel
deze krabbelen overeind komen nader en bedelen zonder ophouden ik heb honger geef mi iets
kou krast de raaf daar hij de boeren verwelkomt hoe is het door plundering brand en aardbeving vernield op zijne puinhoopen
los geluid dat er met een of ander verloren zonnestraal binnensluipt is onduidelijk en dof en de wormen de maden en de ratten hebben de oppervlakte van het hout geheel en al veranderd
ochtendkleeding die uit een laag zoldervenstertje leunde wachtende met een kalm genoegen op het drogen van zijne pas gepoetste schoenen
kale pracht maakten in de zon eene weidsche vertooning met hare afgesletenlivreien en dof geworden driekanten hoeden
ook was er een bijster gek verschil in den spoed der verschillende menschen sommigen gingen voort als hadden zij eene weddenschap aangegaan om het in denkortstmogelijken tijd te doen
en eene koninklijke loge voor den koning van n a p e s en zijn gezelschap de tafel gedekt als voor j een
opmerkenswaardige schilderijen bevat van welke er eenige weinige werden gekopieerd door kunstenaars met behaarde aangezichten en fluweelen mutsen
de ander knikt plotseling en gaat zijns weegs hij is tegen half zes tot een vriendenmaal uitgenoodigd geworden en zal zeker komen
met de bestoven passagiers die buitenop zitten in blauwe kielen als slagers en die er binnen met witte
twee of drie in een netofzak onder den boom waar zij half verstikt worden door slijk en stof jan klaassen vertooners komieke zangers met guitaren
en de koets zeer langzaam voortging om er de kroon op te zetten werd de oude priester geplaagd met kramp in zijne beenen
ik geioof niet dat wij tusschen parijs en chalons honderd kinderen hebben gezien misselijke oude steden met ophaalbruggen en muren met wonderlijke torentjes op de hoeken
half verlicht en half verbergt en strepen van kleuriglicht in de lange zijschepen werpt maar hoeveel schoonheid van een anderen aard is er niet
dat er natuurlyk tffeel gek uitzag t was zoo wat zeven voet hoog met een hoog galgvormig raam er op staande waarin het mes hing
het tweede knaapje komt er uit wat een lief jongetje wat aardige kleintjes het kleinste kind wordt uit den wagen gereikt een engelachtig dotje de zuigeling heeft alles overtroffen
waskaarsen brandden en eenigen knielden en onder welke naar men zegt de sangreal der oude romancen is bewaard toen wij deze kerk
opdat zij met hunne ouders omgebracht mochten worden graven met den palm van het
weder kwamen wij te m o d e n a waar de duisternis der sombere zuilengangen boven de voetpaden die de hoofdstraat aan beide zijden bezoomen verfrisschend en aangenaam werd gemakt door
en eindelijk zoo bar en akelig werd als de schotsche moerassen toen het duister was geworden hielden wij op aan de
dat bewaard wordt in twee fleschjes in een zilveren tabernakel en driemaal s jaars vloeibaar wordt tot groote bewondering van het volk
die als men ze kust aflaten voor onderscheiden tijdruimte geven dat in het midden van het coliseum verschaft er een van honderd dagen
het was uiterst donker en akelig er waren bergen boven bergen in sombere wolken gehuld
die eentonig vlak en eenzaam zijn begroeid met rijshout en hier en daar onder water liggen
en er isolie ik zag ze duidelijk in fleschjes kan eenig heer die daar vooraan staat ook mosterd op de tafel zien
aldaar verkoos mij te onthouden van het redetwisten over dergelijke vraagpunten met italianen van welke rang ook zou ik thans maar liever niet in dat onderzoek treden
de met gras begroeide hoopen die het graf aanduiden van verwoeste tempels de steenen van de via
en toen nog een paar mijlen verder de eeuwige stad eindelijk in het verschiet voor ons gezicht oprees geleek zij
waarin eene bedstede was groot genoeg voor eene kostschool waarin ik niet in saap kon komen de voornaamste der bedienden die dit eenzaam vertrekje bezocht waar geen ander gezelschap was dan de
gij maalt niet om een steenen vloer gij maalt niet om onsluitbare deuren of open en dichtslaande vensters gij maalt er niet om
een zwitsersch dorp naby de ontzaglijke rotsen en bergen de eeuwigdurende sneeuw en bruisende watervallen van den grooten sint
hij betaalt nooit de rekening voor die flesch is gevuld dan beknibbelt hij die thans beknibbelt hij ze heel erg nog is hij des kasteleins broeder
is er nog iets bij te voegen vraagt de briefschrij ver niets meer luister dan myn vriend hij leest het door
van den toren te beschouwen en mij op den emmer er binnen in verbeelding te vergasten en bij voorkeur ronddrentelde in de schaduw van den hoogen campanile en in den omtrek
terwijl men nochtans niets ziet dan den grijzen mist die zich plechtig en langzaam beweegt als een
het logement bestond uit eene reeks van vreemdsoortige galerijen die eene binnenplaats omgaven waar onze koets en een paar wagens en eene partij gevogelte
men zou metredenkunnen aanfnerken dat eenige dier graftombes wulpsch en al te grillig zijn
hij was kortelings gehuwd en schonk iets van hare sieraden aan zne vrouw aan wie hij zeide dat hij het op eene kermis had gekocht
de gegoede stand zwierig gekleed in rijtuigen gezeten zwaaien de chiaja op enneer of wandelen in de openbare tuinen
of naar het sacrament en vallen daar in dezelfde orde neder zoodat indien iemand tegen den meester aan zou vallen
en de huishoudelijke vuren van geslachten zijn weggekwijnd terwijl duizenden en nog eens duizenden van aangezichten wier trekken een streng voorkomen hebben gehad door de worsteling
deze heilige trap bestaat uit acht en twintig treden van welke men zegt dat zij behoord zou hebben tot het huis van pontius pilatus
zij is ook bovendien zoo vroolijk geluimd als ze morsig is en dat is niet weinig en zoo drink ik uit de flesch wijn die voor mij staat op haar lang leven
maar van een ander vader of eene andere moeder hij isnietmeer zoo nauw met hem verwant als den vorigen avond
in een andere was er onder een zuilengang eene verzameling grieksche romeinsche en etrurische overblijfselen
er zijn geene vloerkleeden en ook niet veel meubelen waarvan men zoukunnen spreken maar er is een overvloed van spiegels
in de uitgestrekte paleizen die thans tot hoopen steens en verstrooid manner zijn geworden wat vuurglans
over de voetpaden in oude straten en lichtere en vroolijke bogen in de nieuwere gedeelten der stad weder zijn er sombere gewijde gebouwen met nogal vogels die in
soms is het een zak op het eind van een langen stok hier en daar tusschen het volk gestoken
achter mij te laten en toch voort te trekken en nog nieuwere tooneelen te ontmoeten en bovendien heb ik zulk eene ongelukkige natuur met betrekking tot gezichten die gegraveerd gedroogd
op het cigen oogcnblik wordt de steen waar de heilige het martelaarschap onderging en die eenige mijlen ver
elk oogenblik omziende om zich te vergewissen of hare beenen zich wel in behoorlijke ligging bevonden
des vrijdags toen hij des middags met de andere gevangenen at kwamen ze hem zeggen dat hij den anderen dag zou worden onthoofd en namen hem mede
gestopt in een lomp oud waggelend rijtuig of van eenig bespiegelend
zij zijn in het wit gekleed en tot hoofddeksel hebben zij eene stijve witte muts evenals eene groote engelsche bierkan zonder handvat
de woonhuizen die niet onmiddellijk op de haven uitkomen zijn toegankehjk door middel van donkere lage gewelfde gangen en uitgesleten trappen
om daarmede naar de grafsteenen te zoeken en tusschen de stroeve zuilen juist er uitziende als een verdwaalde geest die zijn eigen graf opzoekt
dan spreek ik alleen over het uitwerksel er van dan doe ik daarom geen aanval op des goeden en geleerden dr wiseman's verklaring van deze
en onder de levendigste indrukken der nieuwheid en frischheid hebben zij misschienhet voorkomen vaniets hersenschimmigs
nu en dan hossebossend voorbijkomende in rijtuigen zoo rommelend enroestig beschimmeld en rammelend dat het een engelschman niet zou gelooven
de rol van den persoon geheel vervullende ware weggeloopen en zich had opgehangen alles volmaakt zou zijn geweest
waardoor my werd te binnen gebracht dat wanneer men de zaak op de keper beschouwt romeo slechts uit een omtrek van vijf en twintig mijlen buiten de stad was gebannen
dewiji elk fragment van zijne vervallen tempels elke steen van zijne verlaten paleizen en kerkers bijdraagt tot het opscherpen der les
gaat de deur open en de brave koerier komt binnenzeilen te midden van zulk eene hoeveelheid brandhout dat hij er uitziet als een geheel bosch dat eene winterwandeling gaat doen
en al de toegangen die er op uitkwamen verstopt had en de brug welke naar het kasteel leidt zoo overlaadde dat zij op dit punt scheen in den snelvlietenden tiber te zullen neerstorten
op dezelfde wijze drukte in den schouwburg van h e r c u a n e u m een komiek masker dat op den stroom dreef toen die heet en vloeibaar was zyne
de ganzen die het kapitool hebben gered waren in vergelijking met deze niet meer dan zwijnenvleesch in verhouding tot een geleerd
wij gingen den volgenden morgen vroegtijdig de hoofdkerk bezichtigen die zoowel van binnen als van buiten er hoogst schilderachtig uitziet
is het somtijds een lange samengestelde vloek dan begint hij met het christendom en daalt tot in het heidendom neer
voornamelijk aan de buitenzijde benevens het marktplein of de groote p i a z z a dat vrij ruim is en waarop eene groote fontein staat met eene gebroken voorzijde
de groeven of kelders zooals zij ze hier noemen zijn zoovele openingen boven aan de heuvels op beide zij den dezer engten waarin men groeven en uithollingen maakt om manner te zoeken
behalve wanneer eene plotselinge windvlaag den mist die haar omgaf voor een oogenblik opklarende de onstuimige zee verre beneden ons vertoonde
dat die keurige vormen vol bevalligheid geest en heerlijke standen uit al dit werk en zweet en uit al deze martelingen ontstaan zouden
in hun ouden norschen toestand op elke straat in het midden der stad op het plein van den groothertog versierd met schoone standbeelden
die omstandigheid vermeld ik niet als eene verschooning voor eenige leemten daarin te vinden
eene kleinigheid zou geven opdat wij onze reis in vrede konden vervolgen gewoon was de beambten in gebroken engelsch te vermanen terwijl het gezicht van den ongelukkigen man die
dit herinnert mij dat eenige romeinsche altaren van buitengewone heiligheid het opschrift voeren elke mis op dit altaar gelezen bevrijdt eene ziel uit het vagevuur
een kleine rit bracht ons van dit meer naar ronciglione eene kleine stad die naar een groot varkenskot geleek waar wij den nacht
ik ben nooit in staat geweest de kosten van zoodanig een dienst te weten te komen maar zij moeten nogal aanzienlijk wezen er zijn ook onderscheiden kruisen te rome
en daar wij niet anders dachten dan dat er eene overgroote menigte menschen zou zijn waren wij reeds ten halfacht ter plaatse de plaats waar de straf
die de twaalf apostelen en judas iscariot moesten voorstellen de plaats waar deze godvruchtige dienst verricht wordt is eene der kapellen van de
zij hadden er blijkbaar veel pret in zij waren alien zeer dicht naast elkander gestopt maar de overigenvan het gezelschap maakten voor de jongens zooveel mogelijk ruim baan
z a verlaat en langs den weg waggelt in de hoogste postsjees welke men ooit heeft gezien zoodat hij uit het voorste raam ziet als keek hij
dat dit hier kwam binnenstroomen en de stad voorstellen verzwolg en dat al wat er niet is als wezenlijke steen met de bijl is weggehakt geworden
het u waarlijk niet goed sint giles zoo terugstootend en de porta capua na zoo aanlokkeiljk te vinden
terwijl bij met zijne banden drie vierde gedeelten van het geheele gebouw aanwijst alvorens er nog een uur is verloopen
elk met twee kleine bedsteden evenals de ramen smaakvol behangen met roode en witte gordijnen het woonvertrek is van belang
te midden van het volk op hun gemak in de st pieterskerk komende
die zeerlang geleden te dezer plaatse reeders van kustvaarders waren en op spanje en op andere landen handel dreven
men zeide mij dat het mijne kamer was enik wandelde er omtrent een half uur op en neer
ik wandelde het overige van den dag de stad door en kon er naar ik geloof tot nu toe gewandeld hebben
en dat geduldig den tiid afwacht waarin het ontdekt zal worden als gij langs een dezer steile bergengten klimt en klautert nadat gij den buikriem van uw hitje een mijl of twee
dien langs iedere groep van gebroken kolommen als wij over de ledige binnenplaatsen der huizen zwerven en door de slingerpaden en tusschen de festoenen van elken weligen wijngaard ons ginds naar
thans staat het groote romeinsche amphitheater zoo wel bewaard enzorgvuldig onderhouden dat iedere rij zitplaatsen nog ongeschonden is
die zoo onbegrijpelijk leelijk en grotesk zijn dat men er over verwonderd staat hoe eenig mensch zich zulke schepsels kan hebben voorgesteld
tenzij hi een slechten smaak van wijn had dat niet denkbaar is ten opzichte van iemand welke dien zoo wel wist te genieten
in brobdignag deed vergeleek met de inrichtingen van mijn eigen geliefd land kon ik mij niet weerhouden tranen van trotschheid en blijdschap te storten
en de geheime vertrekken door te wandelen der tempels van een godsdienst die van de aarde is verdwenen
wij reisden met een snelheidvan slechts vier mijlen per uur en hielden nergens stil om ververschingen te gebruiken
haar die geheel alleen was in dat paleis dat als een uitgedroogde regenbak stond tusschen riet en biezen
toen ik alles met groote belangstelling had doorgeloopen en tot de bovenste zitplaatsgalerij was gegaan en mij afwendende
naar de rechterzijde welnu god zij gedankt tis er zeer vroolijk hoe groen en koel is het er het is een volmaakt weiland hij zag mij strak in het
van het stuk der tafel waarop het laatste avondmaal is gehouden van den put uit welken de vrouwen van s amaria den heiland water gaven
is dat in de bovenste reeks want er zrjn twee verdiepingen van deze holen de eerste christenen die er toe bestemd waren bij de vertooningen in het coliseum door de wilde dieren te worden verscheurd
en op een nevelachtigen ochtend in de wolken verloren is des te beter voor den doffen galm van zijne klok
de zoutwaterigste ruwste roofziekste kleine stad die er ooit gezien is groote verroeste ijzeren ringen
deze behooren tot de minst erge onderwerpen die zulk een indruk op u maken en u de ziel doorvlijmen dat elk lijder
zij die er niet goed uitzagen of geene lange baarden hadden droegen hunne kaarsen zooals het uitkwam en gaven zich over aan geestelijke
komt de goede koerier na het eten der twee in schijfjes gesneden komkommers overgoten
in het weifelende licht het schaduwachtig oorspronkelijke van de oude prent afbeeldingen in schoolboeken die de wonderen der wereld beschrijven
als men maar een of ander herdersdicht of soortgelijk schilderstuk neemt en zich datgene verbeeld wat het meest wat hemelsbreed verschilt van de daar gegeven afbeeldingen
de hemel weet hoe schoon zij eens mogen geweest zijn kenners worden er nog door verrukt
bekend doordien smolet er begraven ligt waar lediggang verdreven wordt door den handel
in een gedeelte was het zeer schoon met een welig bosch en in een ander zeer onvruchtbaar
op het kerkhof waar de kleine cicerone zijne kinderen begraven had was een zoo net gekleed wachter dat toen de kleine
en de carbriolet boven op het verhemelte knikkebollend en schudden als het hoofd van een simpele
op dat uur was er niets dat een rustdag verkondigde behalve hier en daar het verschijnen van een gezin dat een speeltochtje ging doen
en hem die er oorzaak van was geweest in onuitsprekelijke verlegenheid bracht op paaschzondag zoowel
enhaar had doodgestoken op de marktplaats welke vol was van schitterende bloemen hier binnengebracht om het aantal gevangenen te vergrooten
en eene redelijke kans hebben om de zege te behalen de rukwind kwam aanzetten gierende door de breede kloven
het volk begon afte zakken de officieren haalden hunne schouders op en schenen te twijfelen
dat had ge haar mil door een kijkglas getoond ik haar voor niets anders zou hebben gehouden
en zeer kleine ruitjes van bobbelig glas er in en al de deuren die er op uitkomen een paar dozijn gedeeltelijk beroofd van hengsels
van de reizende engelschen zoude staren waarin een engelsch edelman lord john met een zeer dikken buik gekleed in een blauwen rok metpanden tot aan de hielen hooggele broek
die kaas uitzwitserland aan voeren en waar van de geheele rij vaak onder het bestuur is van een enkelen man
wel wat koeltjes maar toch aangenaam recht lief gelieft mijnheer dat ik de deur open
in geheel italie beteekent een eigenaardig schudden met de rechterhand van de pols af terwijl men den wijsvinger uitgestrekt houdt eene ontkenning
maar onder de vele tooneelen eener gevaarlijke vervulling van uiterlrjke godsdienstoefeningen die op zich zelve slechts ledige vormen zijn
en scheuren drong en treurige gevangenen die hunne aangezichten niet konden brengen buiten de staven der getraliede vensters
de eenige ontkenning welke bedelaars altijd zullen verstaan maar innapels zijn de vijf vingers eene rijke spraak
en op welker poort is geschilderd stalling voorzestig paarden zooals er dan ook inderdaad stalling voor twintigmaal zestig zou zijn als daar eenige paarden waren te stallen
maar scheen er niet aan te denken dat de beesten hem konden afwerpen en blindelings zijne hersenen op den weg vertrappen te midden
evenals toen de trotsche duizendtallen er uit en in snelden begeerig de bloedige vertooning van het strijdperk
of als hield de gansche bevolking de siesta het middagslaapje of het gelijkt nog meer naar de achtergevels op gewone
hoe deze de poort uitreed van het hotel meurice in de straat
over aan den dichtst bij hem zittenden rechter die het een klein eindjeafrolt en het dan toereikt aan den president naast wien hij is gezeten
het was op het hoogst toen het volk van de voetwassching kwam binnenstormen en toen was er zulk een geschreeuw en getier dat een gedeelte der
de spookachtige pilaren in het forum de triomfbogen der oude keizers die verbazendemassa'spuinhoopen welke eens bunne paleizen waren
en nog eene andere zitplaats waar een aantal reizigers onder welke twee priesters zijn zich rondom het vuur dringen terwijl hun avondmaal wordt bereid
en wanneer men er zich aan heeft gewend is het een zeer goed middagmaal er wordt iets opgebracht met groenten of rijst er
en eene donkere binnenplaats bezet met ledige stallen en zolders en eene groote lange keuken met eene groote langebank
hetwelk omringd wordt door zulke kloosters met zoodanig beweegbaar licht en schaduwen door hun keurig beitelwerk op het steenen plaveisel vallende
en het doophuis met zijne gewerkte bronzen deuren en hier is de steen van dante een onbetreden vierkant van het
zoo er ooit een mensch heeft bestaan die goed paste voor een dergelijke woonplaats en eene woonplaats die geschikt ware voor hem dan pasten de magere apotheker en mantua volmaakt goed bij elkander
het is een groot houten gebouw van hoefijzer vorm de onderste zitplaatsen zijn gerangschikt naar de romeinsche wijze
advertrekken waren en geheime kamers van tempels en wat niet al maar daarvan spreek ik niet onder de kerk van
en zou gaarne de hoop koesteren dat ik het water nergens zoo ruw heb geroerd dat er die schaduwen door zijn bedorven
kleine dieren en trapsgewijs opklimmende door de brjzondere organen van'smenschen lichaam tot het geheele samenstel van dit verwonderlijke
of dat hij eene slecht gespekte beurs heeft de toskanees ging slenterend heen met eene sigaar in den mond en hield zijn hoed in de hand
door een verbrijzelde poort had binnengelaten ging ik naar eenige wandeldreven waar versche planten en jonge bloemen lustig opschoten tusschen brokstukken van oude muren en
en het door troepen op troepen boeren zag voorbijgaan op weg om het andere te kussen
door langzamen hongerdood de zegepralen van het geloof zijn niet boven den grond in onze prachtige kerken zeide de monnik in de rondte
met de sterkste geneigdheid om te gelooven kon ik het niet verder brengen dan te gelooven dat de vrouw met de schitterende oogen
midden zijner zegepraal dezen achtermiddag in een van de menigvuldige werkplaatsen van carrara staande
en door de meest berooide en verstrooide dorpen waar in al de huizen niet een enkel venster is of niet een enkel ongescheurd gewaad op het lichaam van een enkelen boer
welke er ooit heeft geklonken dadelijk daarop kwam er met groot gedruisch een troep parijsche paardryders aandraven die zich in orde stelden langs de muren van de kerk en met de hoeven
en de kamenier van het hotel de l'ecu d'or is er ook en een heer in eene glimmende pret met rooden baard
toen de optocht zoo volkomen voorbij was dat de schelle trompet door den afstand zacht klonk en de staart van het allerlaatste paard voorgoed om den hoek was keerde het volk
dat ezelsooren verbeeldt waardoor zijne tegenpartij op het zeerst geprikkeld wordt twee menschen staan te handelen
en deze zijn ontblooten arm en geopende hand vooraf in de hoogte heffende duikt in het gat
tot alles gereed is is dat het geval en och hemel welk geraas maken zij er om dan stapt hij met schoenen en al in de laarzen
een paar naakte beenen en een versleten roode sluier maken niet al het onderscheid tusschen hetgeen belangwekkend en hetgeen ruw en hatelijk is by alle schildering
tegenover een van deze een wit huis was het schavot opgeslagen een onzindelijk ongeschilderd misselijk ding
na eenigerhande herinnering van dit oude peins plekje en het verband er van met de liefelijke gedachten
smeden deuren kijkgaten rook en takkenbossen zijn mij welkom toon mij het glimlachend gelaat van den bediende hetzij man of vrouw de hoffelijke manieren het beminnelijke verlangen
en treurig dan deze verschroeide heuvels en het stilstaande water er boven de roode zon zag er vreemd op neer
en een heer met een rooden neus die een buitengewonen glans bezat welken ik nimmer te voren bij een menschelijk wezen had opgemerkt
en van het eene eind van de landstreek naar het andere gaan in weerwil van alle vertelseltjes die het tegendeel verhalen
zoodat hij genoodzaakt was bijna elke tien minuten een verschrikkelijken gil te geven en door de vereenigde pogingen van het gezelschap er uit geheschen moest worden
in mijn eigen voordeel toevlucht genomen tot de voorraadschuur dan beschouw ik het daarom toch niet als een noodzakelijk gevolg er
osteria herberg van lasc ala een geheel eenzaam huis waar het huisgezin om een vuur zat dat in de keuken op een steenen verhevenheid
dat daar in geen opzicht menschelijke vooruitgang beweging streven of bevordering meer is dat het geheele ontwerp hier eeuwen geleden is blijven steken en
toen wij de bergengte bereikt hadden die aan gene zijde der stad ligt begon de wind gelijk zij ons in de herberg gewaarschuwd hadden
dat daar beneden in de verte ligt en de vlakke groene streek welke met beekjes doorsneden is een aangenaam en frisch gezicht na de duisternis en den nevel van het klooster
en judas die zijne lippen zeer duidelijk bewoog een inwendig gebed scheen te doen vervolgens verscheen de paus
eene aalmoes eene aalmoes ik zal dadelijk voor u gaan bidden schoone dame als ge mij eene aalmoes geeft
en door het midden der vallei slingert en dit is de weg omdat het voor vijfhonderd jaren de weg was
er zijn groote broodjes een per persoon een visch daarna vier gerechten daarna eenig gevogelte daarna dessert en wijn geen gebrek
ondertusschen was het gezang zeer eentonig en akelig de processie trok langzaam voort naar de kapel en het gegons der stemmen duurde nog voort en kwam nader
tusschen de rij bergen ter rechterzijde zoodat wij met wezenlijken angst naar een groot moeras ter linkerzijde staarden
kwamen we door een gang of portaal zonder poort in de eerste napolitaansche stad fondi herinner ufondi wel
door giulio romano daar is een glurende reus boven zekeren
in den somberen put op welks rand wij nu staan toenzij aan eenige van de steenen banken des schouwburgs kwamen die treden want daarop gelijken zij
die eene groote hoeveelheid kaarsen aanstak maar bij elke nieuwe opensluiting was er een verschrikkelijke oploop naar de ladder en naar dien man
is om er van te schrikken en ik zag een zenuwachtig reiziger die naar beneden had gezien onwillekeurig den toren vasthouden als dacht hij hem testutten
er waren twee of driehonderd infanteristen onder de wapens op hun gemak hier en daar in groepen bijeen staande en offlcieren wandelden bij tweeen en drieen op en neer
bij het terugkeeren kunnen wij van de hoogten boven castela mar e nederzien en tusschen twijgen en bladeren
en vertrok den volgenden dag met zonsondergang naar mantua waar ik gezeten in de coupe van een omnibus en naast den conducteur die de
der vetturino's worden getrokken door drie paarden naast elkander bedekt met vlugge strikken en een grooten overvloed van koperen
en zoeken er eeuwig eenig voedsel dat zij er volstrekt niet schijnen te vinden
maar overal in de kerken in de paleizen in de straten op de brug of beneden langs de rivier was veron a altijd behaaglijk
dat de weg naar mantua in zijn tijd zoo schoon ware geweest slingerde hij toen door even groene weiden
en wat was het niet een gevoel van genoegen vreugd en verrukking toen de klok half acht sloeg op hetzelfde oogenblik
en op stoute wijze preekte van de zon die juist door een hoog venster binnenstroomt op het zeil dat boven hem en dwars over de kerk is gespannen
uitgang langs de muren s jpelt drip drop drip drop en zich gaat vermengen met de waterpoelen die hier en daar liggen en geen straal der zon ooit gezien hebben of immer zullen zien
met witte en roode draperieen behangen met eene andere groote loge voor dames die verplicht zijn zich voor deze plechtigheden in het zwart te kieeden en zwarte sluiers te dragen
maar ik vond spoedig eene parallel en eene uitlegging er voor in iedere deugd die op een ellendigen grond ontspringt en elke zaak die ontstaat te midden van kommer en ellende
en bij korrels wegrottende maar thans nog in de schilderstukken op de muren de zegepralen der medici en de oorlogen van het oude florentijnsche volkherinnerende
wordt een oudman van tachtig jaren die om het sluiten van een koop twist had gekregen met een jong meisje van zeventien jaar
hen met de eigen onuitsprekelijke smart zou hebben verscheurd op het vreeselijke rad en het bittere kruis en in het verschrikkelijke vuur
de hoofd lazzarone ziet er vol ergernis naar en roept op schellen luiden toon uit sessantadue
en als waren het gevangen reuzen gedwongen tot het dragen der daken van christelijke kerken van schilderstukken slechte en verwonderlijke en goddelooze enbespottelijke
toen de eerste italiaansche spoorweg geopend werd wij keerden naar pisa terug en huurden een goed geluimd vetturino en zijne vier paarden om ons naar rome te brengen
en van uit het groote raam van het atelier des beschouwers naar de bergen ziende waar de marmergroeven zijn die rood en gloeiend waren by het vallen van denavond dachtik
al de verrukking komt op den zuigeling neer daarop strompelen er de twee kindermeiden uit en daar de geestdrift
op een openbaar plein wellicht keerde en wenddehij zich op dezelfde scherpe wijze over twee rammelende
ik geloof dat de voorzitter van dat lieve gezelschap een schoenmaker was hij werd echter gevat en de club ging uiteen
zoo hevig op steken dat wij verplicht waren mijne wederhelffc uit het rijtuig te halen om haar niet met rijtuig en al te laten omverwaaien en ons aan den kant van waar de wind kwam
maar de meeste boetelingen kwamen er vlug en frisch af als hebbende een wezenlijk goede daad verricht die tegen eene goede portie zonde zou kunnen
hoe zij de verwijderde rotsen geeselde en haar schuim woedend opspatte het regende onophoudelijk iedere beek en stroom was hevig gezwollen
om gods wil aalraoezen in den naam der gezegende maagd aalmoezen in den naam van alle heiligen een troep eliendige kinderen
ontaarding en rampzaligheid dat vroolykenapolitaansche leven onafscheidelijk is verbonden
noch van een kleinen hoop argwaanwekkende lieden die zich in een donkeren hoek van de kamer verborgen in welke al de messen van het huis in verschillende richtingen verspreid lagen
den anderen weg kiezen naar den vesuvius en sorrento het is overal eene opvolging van verrukkeltjke gezichten
yele kerken hebben crypta en onderaardsche kapellen van grooten omvang welke in oude tijden
indien zij zich niet nog meer in het geheugen van den reiziger vestigde door de beide steenen hellende torens op zich zelven t moet erkend worden afzichtelijk genoeg
tot omtrent elf uur j s avonds toen de voerman berichtte dat er aan geen verder trekken kon worden gedacht en wij dienvolgens stilhielden bij eene plaats
het is volgepropt met mannen en vrouwen in het blauw in het rood in het groen en in het wit met overdekte stallen en fladderende koopwaren
met die van eenigen onder de menigte welke de geschetste tooneelen jater met belangstelling en genoegen zullen bezbeken
zijn nog zoo frisch en onbeschadigd als waren zy pas gisteren geschilderd hier zijn stillevens als mondbehoeften dood wild flesschen
dan die in voorjaarsregen zachte lucht en zonneschijn op de graven komen verona is streelend met zijne schoone tafebeelen uit italte oude paleizen en bekoorlijk landschap in het verschiet
eene vervaarlijk groote klok hangt de stad gelijkt wel iets naar v e n e t i zonder het water er zijn eenige bezienswaardige oude paleizen in de stad die zeer oud is
soms komen wij eene dorpsherberg voorbij met een daartoe behoorenden afbrokkelenden muur en eene volslagen stad van
die wit op de naden zijn en bezet met de spatten van eenige modderige winters zij worden verzeld door een morsigen priester en een
hij is nooit te voren hier in huis geweest maar hij kent overal iedereen zoodra hij ergens vijf minuten is geweest
en de fontein van neptunus rijst het palazzo vecchio het oude paleis met zijne verbazende overhangende
wat zijne heiligheid had te verrichten deed hij zooals een gevoelvol man eene lastige plechtigheid vervult en scheen zeer blijde toen alles gedaan was
erger zelfs dan die tusschen haar en de zon leeft graven graven en nog al graven graven van mannen van vrouwen van hunne kleine kinderen
een vochtig beschimmeld gewelf eener oude kerk in den omtrek van rome zal mij bovenal in het geheugen zweven
de eenige vorst in eur op a te zijn die lodewijk philips niet heeft erkend als koning van p r an k r ij k hij boertte niet maar meende het ernstig
is hard en onaangenaam en het effect van het geheel doet naar ik meen veel meer dan eenig werkelijk
en geen stem zou hebben tot schreien het is daar alles zoo stil en zoo eng en zoo grafachtig en de kerkers
als ware de zaak een groote grap en wanneer zij z dachten bestaat er weinig twijfel of zij hebben den spijker op den kop geslagen
eene zoo armzalige en kleine vertooning maken en zoo spoedig vergeten zijn hier blijft het onvergankelijke deel van edele vestingen door aanval en verdediging in puin vergaan
nadat hij elk vertrek doorgeloopen en overal rondgekeken heeft om zeker te zijn dat er niets is achtergelaten
kunnen het vorige jaar hebben plaats gehad als men oordeelt naar het voorkomen der stad hoe de uitgeteerde honden
totdat de pauszelf verscheen gaande onder een wit satijnen verhemelte en met beide handen het overdekte sacrament dragende
gedeeltelijk gckleurde slaapmutsen tabakspijpen blauwe kielen wijde laarzen en ruigharige koppen
en ik hoop dat zij het in dit werk ten mijnen opzichte zullen doen maak ik melding van eenigerhande vertooning die mij ongerijmd of onaangenaam voorkwam
en er zijn groote met kunstbloemen gevulde vazen onder glazen stolpen en er zijn
waarmede hij dien vasthield en dat er niet te minder in uitgedrukt lag ofschoon het blijkbaar zijne haastig aangetrokken zondagschekleeren waren
de kerk had verlaten om den stoet aan te staren er weder binnen maareene oude dame die op de vloersteenen der kerk dicht bij de deur geknield lag had alles gezien en gevoelde zonder op te staan
dit is de plaats van het logement de hof van den gouden leeuw mijnheer moet oppassen dat hij op de trap niet
van nu af en voor altijd een hotel de tecu de cuivre zal zijn de kastelein
ik twijfel er niet aan eenigermate reden voor hetgeen zij deden en hunne reden in het geheel genomen
den volgenden morgen kregen wij vroegtijdig eenige hitjes en reden uit om de marmergroeven te zien
de vertrekken zijn op de eerste verdieping behalve de slaapkamer der kinderen dat een groot leeg vertrek is met vier of vijf bedden
de reusachtige stijve laarzen door dezepostiljons gedragen zijn somtijds eene eeuw of twee oud en zoo bespottelijk
ontdekt men het verschiet dat zich plotseling als door een wonderwerk ver uitstrekt veraf achter die zee daar
en het is hier eene zeer belangwekkende gewoonte de koren saam te stellen uit lieden die in de marmergroeven arbeiden en welke zich zelven onderrichten en alleen op het
enhoedeneveldampen sterk door de galerijen rollen in de vierkante galerij nabij de standbeelden van den beschermheilige en diens zuster wandelen twee zwarte schaduwen op enneer en
en droomerig ziende schepsels in marmer en rooden steen gehouwen in edele en luisterrijke rust opeengehoopt zijn
elk heeft een ruiker zoo groot als eene kleine bloemkool in de hand en twee er van droegen bij deze gelegenheid brillen
de herbergierster geleek naar de vrouw van een roover uit een drama en droeg hetzelfde hoofddeksel de honden blaften alsof ze dol waren
en uit eene eindelooze laan wederom op eene nare vlakte er zijn eene menigte wijnstokken in het open veld
die daar overeind en grimmig stond en zich op het oude tooneel ophield beroofd door plunderende pausen en vechtende vorsten
gedurende den geheelen dag en het overal en op elk uur bedelen en stelen ziet ge op het schitterende strand waar de golven van de baai vroolijk glinsteren
de uitwerking aan den lag en kant om het zoo te noemen als men van de galerij naar beneden kijkt en den koker naar zijne basis ziet terugwijken
zoo denk ik en het zwaard waarmede petrus den dienaar van den hoogepriester versloeg een volmaakte poppenwinkel van kleine voorwerpen
en dit op eene zoo zorgelooze wijze als waren zij onsterfelyk deze holen waren reeds voor driehonderd jaren als begraafplaatsen in gebruik
de brokken steen en aarde uit den weg te ruimen en naar beneden te werpen om plaats te maken voor de marmerblokken die opgegraven waren
in de rots uitgehouwen aan het einde van eenige dezer lange gangen ontmoet men eene onyerwachte scattering van het daglicht dat van boven
waar de barsche wallen op neerzagen bovenal dacht ik er aan hoe vreemd die romeinsche zwijgenden naar het geliefkoosde grappige tooneel
in eene kerk stond eene knielende dame een oogenblik uit haar gebed op om ons haar adreskaartje als onderwijzeres in de muziek te overhandigen
eene menigte uurwerken alles is in beweging yooral de goede koerier is overal hij beziet de bedden
toen het tegen den middag liep waren aller oogen naar het venster gekeerd ten behoorlijken tijde zag men den zetel naar voren komen en vlak er achter den reusachtigen waaier van
corriere mio buon viaggio corriere vaarwel lieve koerier goede reis koerier
terwijl reizigers die het leven slechts vermaakshalve schijnen door te trekken hunne aangezichten onder het voorbijgaan afwenden en sidderen voor de somberheict en ruwheid die ze bedekt
er aan vast te klemmen zoo goed als wij van t lachen konden om het rijtuig te verhinderen weggevoerd te worden
gedwongen als wii waren tot een bepaalden weg door de pauseiijke dragonders die by zulke gelegenhedendepolitie te rom e waarnemen
den vesuvius gade zooals hij uit den gezichteinder verdwijnt en staren bij onze terugkomst met hetzelfde hevige verlangen weder naar hem als de vloek en het noodlot
waar de zonnestralen den tijd te midden vanhetknielende volk aantoonen haar een fantastisch en behaaglijk belang doen inboezemen daar bologna vol toeristen was die hier opgehouden werden
kerkhof metzijne driehonderd vijf en zestig putten wordt alleen gebruikt voor dezulken die in gasthuizen en gevangenissen sterven en niet door hunne betrekkingen opgevraagd worden
wij weten hetwel komtmaar voort goede menschen k ben blij dat k u zie hoe heeft zulk een buitengemeen gebouw ooit op zulk eene plaats kunnen worden
was mijn kleine vriend volstrekt bepaald bij de p i c c o o giro of kleine wandeling door de stad welke hij vroeger had