AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
mdat het oude nu eenmaal in de mode is antwoordde aurits de schouders ophalende dat is een smaak die voorbij zal gaan even als de manie die men in t begin dezer eeuw had om de rieken en omeinen na te volgen
ij zag bleek en verlegen want zij begreep of liever zij gevoelde dat er iets gewichtigs ophanden was waarbij wellicht haar toekomst kon betrokken zijn a zitten icolette zeî ol je twee vaders die je hier ziet hebben je over een belangrijk punt te spreken
k weet het het is ongepast het is ik zal gaan stotterde aurits maar daar schonk op eens het besef dat hij een gelegenheid zoo gunstig als deze niet licht zou terugvinden en zich daarom haasten moest haar waar te nemen hem eenigen moed
en toen bedenkende dat juist door niet te antwoorden zij den schijn op zich laden zou meer gewicht te hechten aan zijn woorden dan zij misschien verdienden poogde zij zich de behandeling van een al te gevaarlijk onderwerp af te snijden door een aanmerking te wagen op het eerste gedeelte van zijn gezegde
oen heeft zij mij naar haar kamer genomen en een beeldige teekening gewezen die zij voor de fancy-fair maakte en toen heeft zij mij gevraagd of ik lust zou hebben te msterdam eens bij haar te logeeren verbeeld u
oo is t evrouw antwoordde atoo plaats nemende op den stoel dien ietje ancras zich gehaast had bij te schuiven evrouw van ardestein had gehoord van het ongeval dat gisteren aan reule ettemie is overkomen
k zie het al zeî aurits geheel ter neêr geslagen een ander is mij voor geweest zoo renkelaer renkelaer herhaalde zij hem met eenige verbazing aanziende
ominee je thee wordt koud merkte sther rawley aan hem op het half gevulde kopje wijzende dat hij al doorpratende in de hand had gehouden
et afscheid werd nu spoedig genomen atoo weder teruggereden zoo als zij gekomen was liet zich in t dorp afzetten en keerde te voet vandaar naar t uis terug om er verslag te doen van haar bevinding
ja waarlijk n zij keek ons beiden aan als wilde zij de oplossing vragen van iets dat haar blijkbaar vreemd voorkwam ngelukkig werd haar de tijd daartoe niet geschonken
a ominee antwoordde renkelaer ik moet tot mijn leedwezen zeggen dat de eer nel ofschoon wij elkander eerst sedert een blaauw maandag kennen zich vertrouwelijker jegens mij getoond heeft dan mijn vriend en mij niet ontveinsd heeft dat uw pupil hem dierbaar was geworden
n viel evrouw hier in een fraaie blonde met een smeltende stem als men het dan in zijn eigen buurt krijgen kan waarom zou men dan bij vreemden gaan til ozefine hernam haar man met een fijnen glimlach de wijn zal wel altijd uit den vreemde komen
te beter des te beter hernam renkelaer terwijl toon en blik even spotachtig bleven ijn eer schijnt er meer van te weten dan ik zeî e at half wrevelig half nieuwsgierig
en ze tevens jaloersch maakte door de fraaie met zooveel smaak gekozen geschenken van fichutjes canezous colliers braceletten of andere nieuwmodische snufjes welke hij haar vereerde
t ou echter nog de vraag zijn geweest of bij een behoorlijk onderzoek al het goud waarmede zij behangen was den toets wel zou hebben doorgestaan en of de juweelen en paarlen aan arm en vingers niet meerendeels van uropeesch fabrikaat waren
en niet zonder zelfvoldoening bespeurde hij hoe hij meer en meer vorderingen maakte in haar goede meening en gezindheid te hemwaart doch hij wist tevens dat dit nog niet genoeg was en dat de beschaafde wereld tot heden nog geen voorbeeld had opgeleverd van een huwelijk gesloten om geen andere reden dan dat de
ort sluik haar van een aschgraauwe kleur viel om de slapen en strekte niet om het voorkomen behaaglijker te maken terwijl toon en houding plomp en ongemanierd alzoo weinig geschikt waren om icolette tot een gesprek uit te lokken
inanciers mogen alleen de zoodanigen zijn die f hun geld zuur verdiend hebben f het nog verdienen moeten oo vroeg ettemie terwijl zij haar groote blaauwe oogen strak op hem gevestigd hield
t s waar hij zat tusschen haar beiden aan tafel maar ook later op het muziekavondje bij de ames rawley was het nagenoeg hetzelfde enfin
heeft hij zeker om de maat boschje voor berceau geschreven n met deze woorden sloop hij naar de plaats waar ettemie en icolette in een donkere nis verscholen zacht met elkander stonden te snappen
natuurlijk zonder eenigen eerbied t zij voor de opschriften van onder of boven waar voorzichtige oude vrijsters haar koffers of doozen mede hadden voorzien t zij voor de angstige vermaningen door sommigen onder de passagiers den kondukteur toegeroepen betreffende de wijze waarop hij met hun goed omsprong
k heb mij die vraag niet voldoende kunnen beäntwoorden en daarom meen ik mij te moeten houden aan den wijzen regel zoodra gij twijfelt onthou u dan at is zeker in elk geval voorzichtiger zeî ettemie en na een oogenblik peinzens voegde zij er
en wat het ergste van alles voor haar wezen moet dat zij zich zelve het onbillijk verwijt zal doen ijdel lichtzinnig en dwaas te zijn geweest en voet gegeven te hebben aan het gerucht als of zij de verstooten wees het er op had toegelegd ravin van ylar te worden
aurits voelde zich beter geïnspireerd dan ooit te voren met hem het geval was geweest en icolette had mede het gevoel dat het toch heel iets anders en veel aangenamer was met hem te zingen dan met den ouden muziekmeester die meer theorie dan stem bezat
zoo mompelde de te leur gestelde vrijster nu ik moet zeggen t zijn wel dagen van geheimenissen en acob van ennep laasje evenster delen wonderen e vriend ylar heeft je zeker verteld wat er gisteren avond gebeurd is na ons vertrek een antwoordde ol is er iets van gewicht voorgevallen
was vercierd met een behangsel door ndriessen met rkadische landschappen beschilderd olossale bufetten van ingelegd hout droegen een tal van foedralen rijk met zilver voorzien
tusschen twee personen die ieder van zijn kant vermijden wilden te spreken juist over die onderwerpen welke hun het naast aan t hart liggen aar beiden gevoelden hoe noodzakelijk het was zich te onthouden van elke toespeling op hetgeen achter den rug lag
et blijkt mij nu vervolgde renkelaer dat ik mij onvoorzichtig heb uitgelaten s het een geheim wat ik verre was van te verwachten dan vertrouw ik dat het in goede handen is
mijn moeder weigert mij niets en bovendien heeft zij u hartelijk lief en mijn broeder ook eg maar ja en dan zulje al die zwarigheden zien wegsmelten als sneeuw voor de zon
schijnt te msterdam gewoond te hebben liet renkelaer zich ontvallen zonder aan de nieuwe uitlegging te denken die er t gevolg van moest zijn el wis en drie mijn eer p t ingel n manufakturen mijn eer erdrongen en ink een welbekende firma
en zich dan te troosten met de gedachte eens word ik toch rechtvaardiger geöordeeld ieve mijn eer van ylar zeî icolette
of haar in te wijden in de bedoelingen welke hij met het aanleggen van zulk een gruwzame mijn had gehad isschien zijn er onder onze lezers voor wie die bedoelingen niet volkomen klaar zijn
n wat is er in vredes naam daarin gelegen dat u zoo vreemd voorkomt of liever wat gaat het u aan indien je haar niet voor je zelven verlangt oor eens vriend ylar laten wij elkander geen knollen voor citroenen in de handen stoppen at je den zedepreêker hebt uitgehangen en mij verboden haar conquête te maken dat laat ik daar
wat ik echter moeilijk kan beöordeelen want ik ben nooit in de gelegenheid geweest en zal er wel nooit in komen erf ooms heb ik niet in de loterij speel ik niet naar de ost te gaan heeft mijn geneesheer mij verboden
icolette had daar vooral slag van wat gelijk akomina later aanmerkte ook zeer natuurlijk was dewijl zij gelijk akomina zich zeer goed beweerde te herinneren als kind reeds in een winkel achter de toonbank en met een kraam op de kermis gestaan had ja zelfs met boenders en stoffers langs de straten van msterdam geloopen had
en daardoor misschien een eklat veroorzaakt had dat de zaak nog verergerde aar waarom is mijn vriend aurits die mij van flaauwheid beschuldigt zelf niet voor haar in de bres gesprongen
eg eens hebje daar op je buiten niet nog een dochter a a a a antwoordt geeuwende wa at zou dat
aar verre van aan het verzoek te voldoen trok icolette haar hand terug als of een giftig dier haar gestoken had immers nu zou vreesde zij die hand gebeefd hebben en zij was vastbesloten geen zwakheid te toonen
doch in het tegenovergestelde geval laat mij dan gaan waar ik spoediger tot mijn doel kan geraken ik verlang geen belofte van u op mijn terugkomst te wachten ik wil geenszins u maar alleen mij zelven binden
t linkt wat verwaand misschien maar mijn trek tot rooken wordt bij die gelegenheid overwonnen door mijn afkeer van een gewoonte die vele lieden hebben om predikanten te beschouwen als lieden van een andere soort als de rest
e negen uren dan hernam nel dat is mij des te liever ik dorst mij zoo vroeg niet aanmelden ol knikte toestemmend en met een veelbeteekenenden handdruk verliet hem de ontvanger
in het andere een ruime kales kwamen uffrouw eentje en icolette te zitten met renkelaer tegen-over zich e koetsier had zijn zetel op den bok voor deze reis aan aurits ingeruimd en zich met het kattebakje beholpen
ij hebben de reule an oertoghe aan den arm van renkelaer de laan links zien opwandelen en wij willen nu eens hun gesprek beluisteren t geen gewis niet minder belangrijk scheen te moeten worden dan dat hetwelk au acob van ennep laasje evenster delen rits en icolette te zamen voerden
lleen de brave endrik is nog hier en stapt dagelijks als een lieve zoete jongen die hij is zijn acob van ennep laasje evenster delen broêrtjes en zusjes af maar gij zult zeggen dat het mij heel leelijk staat den spot te drijven met zulk een
icolette was reeds bij het binnenkomen van aurits opgerezen en in onveranderde houding bij de tafel blijven staan terwijl zij met de eene hand den rug vastkneep van den leunstoel en in de andere haar zakdoek krampachtig ineenfrommelde
edurende de drukte van het oppakken had echter nel een oogenblik gevonden om den predikant te naderen en hem in t oor te fluisteren ou ik u morgenochtend ook tegen ongeveer elf uren geen belet doen t geldt een voor ons beiden gewichtige zaak
ergun mij eene vraag zeî renkelaer is men niet algemeen in de weer om zich meubelen en cieraden uit een vroeger tijdperk aan te schaffen en betaalt men die niet duurder dan voorwerpen van gelijken aard die nieuw van de fabriek of werkplaats komen
an de uffrouw verbeterde icolette ch wij zijn dat zoo in den aag gewend nu als men er uitziet als de uffrouw dan behoeft men niet lang afhankelijk te zijn i wat zeî labbe de vrijers kommen nou toch ook doorgaans alleen op de pitten af
verdrong het mannelijk deel van het gezelschap zich bijna uitsluitend voor de toonbanken waarachter zich ettemie en icolette bevonden en waar hen niet alleen de aard der uitgestalde voorwerpen maar vooral de bevalligheid en het uitlokkend gesnap der jonge meisjes
k kan je niet feliciteeren met je vriendschap ylar zeî teenvoorde een advokaat en nog wel een akobijn bovendien ola dat schut ik viel ol in het antwoord willende voorkomen dat ylar stond te geven en dat misschien niet malsch zou geklonken hebben
met dit onderscheid echter dat aurits bij t naar huis gaan het mennen aan den koetsier overliet en in de nu gesloten kales plaats nam ij kon daarvoor de zeer gezonde reden aanvoeren dat hij zijn overjas had vergeten meê te nemen en niet doornat wilde worden
had zelve toen met inzicht aan icolette een zuurzoet kompliment gemaakt om aan aurits te herinneren dat een muziek juffrouw of koncert chanteuse geen vrouw voor hem zijn kon maar zij had verlangd dat ook ylar zijn broeder eens onder handen nemen zou
oe zeî aurits naauwlijks hoorbaar je zoudt mij werkelijk geen liefde kunnen schenken acob van ennep laasje evenster delen ie liefde welke ik begrijp dat een vrouw voor een echtgenoot gevoelen moet
deels omdat zij zich niet dorst wagen aan zijsprongen waar zij misschien niet met glans zou zijn afgekomen zij bepaalde er zich bij de muziek te zingen zoo als eber die geschreven had
eteen gaf ik anus een wenk dat hij onzen onbekende zou aflossen die altijd nog het paard was blijven vasthouden en die hem nu zijn post overdoende met een buiging terugtrad k had mijn porte monnaie reeds voor den dag gehaald doch de man had iets zoo fatsoenlijks dat ik vreesde hem te beleedigen zoo ik hem iets aanbood
eeds bij voorraad verblijd ik mij in t vooruitzicht van met uw lieve kinderen kennis te maken en hun mijn zorgen te wijden vereenkomstig w d ebs voor mij vereerend verlangen dat ik eenigen spoed zoude maken
ij de laatste woorden van aurits had zij gevoeld dat zij bleek werd doch haar besluit was even vast en onwankelbaar haar moed even krachtig gebleven en de oogen die zij een poos naar den grond gewend had opslaande
aar ettemie had zich reeds half omgewend en zoo trof het dat zij van aangezicht tot aangezicht vlak tegen-over den eer en evrouw uring stuitte die haar bijna op de hielen volgden
u dat wil ik wel gelooven zeî ettemie een weinig kleurende die onbekende redder had gansch geen kwaad voorkomen e zoon van een naaister uit een achterbuurt zeî atoo den neus optrekkende althans dat heeft icolette aan uffrouw eentje verteld
op de hazen en konijnen die over den weg snelden op alles in een woord wat de aandacht waardig scheen aar twee jonge meisjes kunnen geen half uur te zamen zijn en alleen over de natuur praten
ier blijft hij voorloopig rusten en ik denk er hem te bewaren tot ik er een zeker antwoord in bergen kan op een brief dien ik eerstdaags hoop te schrijven een antwoord dat mij tot den gelukkigste der menschen maken zal
is die eer niet goed in acob van ennep laasje evenster delen zijn zaken n evrouw heeft zulke smaakvolle toiletjes en de meisjes dragen altijd zijden kleedjes en alles ziet er zoo knap en welvarend uit
ja men zou kunnen gedacht hebben dat hij er zijn schepen meê verbrandde en zich zelven voor t vervolg de mogelijkheid afsneed om ettemie ten huwelijk te vragen maar hij had nu eenmaal besloten haar opmerkzaamheid te wekken
eenigszins gevariëerd naarmate de personen die men bezocht meer of minder met den aag bekend waren en dus meer of minder in staat aan icolette eenige nuttige wenken te geven aangaande hetgeen zij vermoedelijk zou hebben te bewonderen en in acht te nemen acob van ennep laasje evenster delen aan welke predikanten en aan welke winkels zij er de voorkeur zou hebben te schenken
enige woorden op dat oogenblik tot hem gericht door den plattelands heelmeester die juist dood was deden hem echter van meening veranderen ja zich zelven gelukwenschen dat hij gekomen was
el verwonderde het in t eerst hem eenigszins dat men dezen laatste niet naast ettemie geschikt had maar spoedig begreep hij dat w an oertoghe onderricht van de geruchten die er liepen betreffende een engagement tusschen die beiden allen schijn van zich werpen wilde als of zij zoo iets in de hand zocht te werken
terwijl hij den gulden opstak en bij zich zelven dacht dat zoo de wagen niet onderweg omviel of er geen ander buitengewoon ongeval of oponthoud plaats had de uffrouw op nummer tien precies op haar tijd en evengoed in den aag zou aankomen als hij zelf
maar wat de reule bedoelt en wat ik met haar eens ben is dat men de natuur niet verminken moet anneer ik een waterpartij zie als die op ardestein zich met bevallige bochten tusschen de glooiend opgaande welig beplante boorden slingerende om achter het hooge geboomte te verdwijnen
en meteen plaats nemende zong zij met een lief stemmetje dat juist in harmonie was met de grootte van het vertrek eenige vrolijke ransche liedjes die een aangename afwisseling te weeg brachten met de meer ernstige muziek die men tot nog toe had gehoord
et laatste weet ik niet of ik wel zou durven ondernemen antwoordde icolette ik heb den duo uit uillaume ell gezongen en een uit
men moet tevens aan t fleschje ruiken en helaas de geheimzinnige toovergeur die er anasse ben zaak had ingedaan is lang vervlogen en wat ik er nu in kan aanbieden is niet anders dan de onschuldige geuren die ean arie arina bereidt
met rechte lanen stijve hagen regelmatige perken en vijvers brengt men te-weeg dat het geheel terstond overzien wordt en alzoo nog kleiner schijnt dan het is
ik ben arm zeg ik maar al ware ik rijk en u gelijk in alle opzichten dan nog zou ik als nu u zeer dankbaar zijn voor de onderscheiding mij betoond maar u toch evenzeer verzoeken uw genegenheden elders te plaatsen
en nu de zaak alzoo tusschen hen beklonken was hadden de ames ook w an oertoghe met ettemie en ietje welke laatste mede niet onaardig op t klavier speelde en voorts ook de bewoners van root en lein ardestein alsmede reule lara genoodigd
hoe meer zulks strekte om haar dieper nog haar afhankelijkheid te doen gevoelen en dat gevoel was alles behalve opbeurend of vertroostend eder begonnen haar tranen opnieuw te vloeien en met het hoofd in de hand voorover op de tafel gebukt murmelde zij halfluid
en zijn belangstelling in het lieve meisje verhoogd echt in zijn schik dat de snoode verleider dus door de geheele lengte der tafel van haar gescheiden was recht in zijn schik voegen wij er bij dat hij zelf naast haar zat had hij bij zich zelven overlegd of er geen mogelijkheid was haar tegen haar overbuurman te waarschuwen
it was aan erdrongen ter oore gekomen die daarop niet gerust had eer hij voor zijn dochter hetzelfde voorrecht had verworven e aanwezigheid dier beide meisjes was oorzaak dat aan ol de gelegenheid ontbrak om gesteld dat het zijn voornemen geweest ware
ergeefs was het of zij zich al poogde te onttrekken aan het magnetisch vermogen dier zoo zachte en toch zoo doordringende haar overal volgende blikken l wendde zij t gelaat elders heen al sprak zij met anderen al dacht zij voor een poos niet aan renkelaer toch voelde zij het als zijn oogen op haar gevestigd waren
doch nu dat punt tot zijn genoegen kan worden geschikt geloof ik dat wij moeten beginnen met te hooren hoe icolette er over denkt en geen misschien onnoodige brieven aan haar pleegvaders schrijven
en je hebt zelf kunnen hooren toen wij er onze digestie-visite deden hoe de oude evrouw toen men over die uffrouw ermans sprak met een streng gelaat verzocht dat de naam van die persoon nooit in haar bijzijn geüit mocht worden
en dat zoo iemand zich thans anders aan mij vertoont dan hij werkelijk is hij over zes of zeven weken zijn masker wel niet zal hebben afgelicht aar wat ik meen is dit
en wat meer zegt van zijn verdere inzichten op uw pupil mmers ook dit heeft hij zich laten ontvallen dat het misschien gelukkigst ware indien zij het aanzoek van den eer nel aannam
lles was ollandsch alles was goed klaargemaakt alles was smakelijk maar er was niets buitengewoons it laatste zou echter een kenner niet gezegd hebben van de wijnen die er gediend werden
n gevolg gevende aan dit besluit spoediger opgevat dan het hier geschreven staat ging hij op de volgende wijze met spreken voort acob van ennep laasje evenster delen t as misschien ook maar een invallende gedachte van aurits ofschoon ik niet denken kan dat hij van zijn plan zou hebben afgezien alleen omdat ik van zijn edelmoedig aanbod geen gebruik heb willen maken
eer zal mijn naam wel hebben hooren noemen mijn naam is nog al bekend mijn eer el zeker mijn eer antwoordde renkelaer die hem voor t eerst in zijn leven hoorde erdronken wel zeker
e geheele zaak toch kwam hierop neêr dat op zekeren dag nog te arlheim aurits zich had uitgelaten dat hij wel eens naar arijs zou willen gaan en aan renkelaer had voorgesteld zijn reisgenoot te zijn in welk geval hij hem zou vrijhouden aarbij echter was het gebleven zonder dat er verder over de zaak een woord gesproken was
p oornwijck gekomen achtte ik mij verplicht acob van ennep laasje evenster delen aan ante ons ongeval juist zoo als het gebeurd was mede te deelen overtuigd dat het haar anders toch in al zijn kleuren en misschien nog met vrij wat borduursels er bij zou ter oore komen
eer zou mij een dienst kunnen bewijzen en een groot onrecht voorkomen dat jegens mij staat gepleegd te worden k mijn eer a mijn eer ijn eer moet weten dat ik een dochter heb akomina erdrongen mijn eer ij heet naar haar moeder die eene an laars is
aauwlijks was er een week verloopen sedert de komst van renkelaer op ardestein of het verderfelijke zaad door hem gestrooid was reeds ontkiemd en begon vruchten te dragen
tut zeide renkelaer wij zullen het lied dat wij zingen naar de omstandigheden weten te wijzigen maar van wie hebje dat it zeer goede bron van ietje ancras aan wie ettemie het heeft verteld
de vijvers tot waterpartijen de hagen tot boomgroepen doet omwerken slaagt er alleen in bij de bezoekers de overtuiging te-weeg te brengen dat zij niet langer de zomerrezidentie van eenig adellijk geslacht voor zich hebben
zelfs reule lara die hoe ook ingenomen zij met haar eigen vogeltjes was bitter weinig gaf om die van anderen isschien was icolette voor wie deze rijke verzameling al het voordeel der nieuwheid had de eenige die er recht vermaak in schepte
ij kwamen aan de pastorie elukkig had ominee in de studie verdiept gezeten en was uffrouw eentje bij de ames rawley zoodat wij zelve hem de tijding van het ongeval konnen brengen en hem meteen omtrent de gevolgen
geloofje dan werkelijk aan bovennatuurlijke krachten mijn eer renkelaer k meen mij te herinneren reule antwoordde hij dat wij dit punt reeds hebben aangeroerd de eerste reis dat ik het geluk had u te ontmoeten en dat wij het er toen vrij wel over eens waren
k geloof dat uw beschouwing juist is en in dat geval maar hoe spoediger hoe beter gehoord hoe zij over de voorstellen denkt il ik haar roepen eteen stond hij op doch bedacht zich en zeide maar mijn zuster
e dosch toch van w an oertoghe was in volkomen harmonie met al wat haar omringde kostbaar degelijk en statig et verbleekt doch nog regelmatig en ongerimpeld gelaat dat de sporen van een vroegere schoonheid bewaarde acob van ennep laasje evenster delen was omlijst door zilverwit haar in breede vlechten opgerold
el ik zal t u zeggen zeî renkelaer terwijl hij e at met zich buiten de deur trok men had mij gewaarschuwd en ik moest het op mijn beurt mijn vriend ylar doen dat de reule
ad icolette tegen het bezoek op lein ardestein minder opgezien dan tegen dat bij de ouairière zij vond toen zij het bracht zich bij de dochter minder op haar gemak dan bij de moeder
die diners zijn zoo vermakelijk niet vooral niet voor wie zich in het geval bevindt waar een goevernante noodwendig in verkeeren moet om er namelijk als figurante bij te zitten
lleen hij die in de eerste plaats den luister van zijn geslacht voor oogen heeft legt buitenplaatsen in den stijl van e ôtre aan en wie een buitenplaats in dien stijl aangelegd
zoodat zij verstandiger oordeelde er vooreerst zoomin mogelijk deel meer aan te nemen aar men echter met onbescheiden lieden te doen heeft wordt de rol van zwijgende zeer moeilijk en dit ondervond zij ook nu
f een ander moet het u hebben verteld oem uw zegsman of ik maak u overal voor een lasteraar uit aar mijn hemel reule stamelde e at dat is iemand het mes op de keel zetten k eisch het zeî ettemie terwijl zij haar hand gebiedend uitstrekte
el ja dat had het nog wat opgevrolijkt ant acob van ennep laasje evenster delen woordde e at t ziet er zoo somber en melankoliek uit t s niet goed reule dat je zulke treurige onderwerpen onder handen neemt
aar gelaat t welk overschaduwd werd door een paars zijden hoed met ontzettend veel en veelkleurige bloemen was als reeds gezegd is bijzonder breed en uitgezet en daarover lag een tint verspreid die meer naar t vermiljoen trok dan naar t rozerood
had beloofd zijn aanzoek met beraden zinnen in overweging te nemen en dat zou zij doen maar daartoe moest zij vooraf kalmte van geest bezitten en die hoopte zij elders te verkrijgen
oo is e at hier vroeg ettemie op een toon acob van ennep laasje evenster delen die zooveel zeggen wilde als ik woû dat hij in t eperland zat ch ja en ik kondig u zijn visite aan als hij bij uw ante heeft uitgepraat
k weet niet riep de aron die al gedurig goedkeurend met het hoofd had zitten knikken wat de advokaat zal zeggen en t raakt mij ook niet wat zoo n pennelikker er over denkt maar dat weet ik dat evrouw den spijker precies op zijn kop heeft geraakt
onne maar dat is immers scherts ie eens ik wil u allen twijfel ontnemen hervatte zij terwijl zij hem den brief toereikte door haar even te voren geschreven
maar ik weet t niet ik vind hem zoo bourgeois zoo triviaal en toch zou hij ongetwijfeld rekenen mij een groote eer aan te doen wanneer hij mij ten huwelijk vroeg en hij zou in t oog van alle menschen gelijk hebben
ik wil fortuin gaan maken zeer spoedig zelfs want mijn eenige reden is dat ik er mede hier terug wil keeren en uwe hand vragen wat ik in mijn tegenwoordige pozitie niet doen kan ijn eer
maar ik geloof als mijn eer van teenvoorde het vertoog eens las dat hij onlangs geschreven heeft over de verbetering van het kiesstelsel hij hem niet zou beschuldigen zich te rangschikken onder de voorstanders eener regeering van t gepeupel
e reule heeft volkomen gelijk zeî renkelaer en wat ik er bij kan voegen is dat wanneer de hazeltwijg het water aanwijst zij doorgaans afbreekt bij de duimen en men in de handen een pijnlijk getintel voelt als of men met brandnetels gekwispeld werd
ezelfde antwoordde ylar maar vervolgde hij dit is zeker dat hij moeilijk nieuwe argumenten zal vinden om bij die te voegen welke w an oertoghe met zooveel scherpzinnigheid en helderheid heeft opgesomd
oen renkelaer binnentrad gebeurde wat er altijd gebeurt als een vreemde eend in de bijt komt e aanwezigen wendden hun oogen van de biljarttafel de kaarten of de courant af maten den hun onbekenden bezoeker een wijl met de oogen en gingen toen weêr hun gang
de jonge lieden bleven bij t gezelschap en lieten de dames niet aan haar lot over edert de cigaren zijn uitgevonden of liever sedert zij in steeds toenemende hoeveelheid zijn verspreid heeft in den staat van zaken een omwenteling plaats gehad
elk een verschil ook zeî icolette beurtelings haar oogen van teenvoorde op den raaf van ylar latende gaan a hernam aurits ouis zou u een betere definitie van den edelman kunnen geven at is immers niet noodig zeî icolette hij behoeft zich slechts te vertoonen
k weet waarlijk niet reule zeî de toegesprokene el kenje laasje niet meer vroeg icolette terwijl zij haar de hand drukte laasje herhaalde de andere verbaasd
ij antwoorddet mij dat zou misschien niet zoo duren n tegendeel k heb nog vele nieuwe acob van ennep laasje evenster delen kennissen gemaakt en kan niet anders dan aller beleefdheid roemen el is uffrouw eentje nog al gestreng en beknort mij nu en dan over wat zij mijn te groote vrijmoedigheid met de eeren noemt en t zal zeker wel aan mij liggen
en daalde den stoep af en sloeg een berceau in dat in de geschoren haag naast het huis de poort vormde die tot een laan van fraaie kastanjeboomen geleidde
mijn eer van ylar zeî uffrouw eentje ik zal ominee gaan zeggen t s noodeloos antwoordde hij uw broeder wacht mij en ik heb u de groete te doen van mijn vrouw die je zeer verplichten zult indien je eens bij haar zoudt willen komen om met haar over de belangen van het enootschap te handelen
ie is met zware hoofdpijn naar haar kamer antwoordde ol die toen hij zijn zuster had zien naderen zich terstond naar de huiskamer begeven had om alle gesprekken tusschen haar en de dienstmaagd te voorkomen
erouw herhaalde ol die al begreep hij zijns vriends gevoelens volkomen de aanleiding daartoe niet in alle opzichten billijkte en waarom ij hebben een verstooten en verlaten voorwerp waarvan zoo het aan de openbare liefdadigheid ware overgelaten geweest
en in plaats van te gaan deed hij de deur dicht en zeide ik herhaal het je hebt gelijk in t algemeen namelijk maar wanneer het nu het geluk van mijn leven is dat afhangt van een onderhoud met u dan dien ik mij toch over die gewone vormen heen te zetten
k behoef niet te vragen hoe evrouw vaart hernam atoo evrouw ziet er altijd even wakker en jeugdig uit m dat mocht toch wel beter zijn antwoordde de ouairière ik ben weêr zoo stijf in de lendenen
s hemels naam geen excuses zeide zij terwijl zij poogde te glimlachen ik zou u dan op mijne beurt vergiffenis moeten vragen van te hebben willen doordringen in de redenen uwer handeling iets wat ik nu gevoel dat onbescheiden was
it mocht oppervlakkig vreemd schijnen doch dat vreemde was licht te verklaren voor wie de ouairière kende oe kloek van hoofd ook hoe helder van doorzicht en vastberaden in de meeste opzichten had zij echter als meer vrouwen en mans ook mag men er bijvoegen die in weelde zijn opgebracht
aauwlijks echter was zij door de eerste noten heen van een sonate die zij dikwijls genoeg gespeeld had om gerust te wezen dat zij niet zou haperen of zij voelde dat haar vrees geweken was
at is er toch gaande vroeg op eens nel die als wij zeiden het jonge paar op een afstand gevolgd was en nu tusschen de twistende partijen intrad iets dat uwe interventie kan noodig maken mijn eer nel voegde aurits hem op bitsen toon toe
ij zeggen dat zij er niet over zullen praten antwoordde w van ardestein tot wie de vraag gericht was a zoo hernam de eer an loff en verviel weêr in zijn vorige
en op hare uitbundige blijdschap wanneer zij nu en dan eens verrast werd door de onverwachte verschijning van vader oogenberg die altijd het een of ander mooi boek voor haar medebracht of van
en zij achtte zich zelve niet heel veel minder dan een orstin haar grootvaders van vaders en moeders zijde hadden toch tot de egeerders van den lande behoord en onder anderen als edeputeerden te velde bij hun beraadslagingen in leunstoelen gezeten
zij dacht alleen hoe met ylar alles voor haar verdween wat haar nog ardestein en haar bekenden aldaar vertegenwoordigde en zij vond zich zelve lomp en onhartelijk dat zij haar hand belemmerd door het werkmandje dat zij vasthield en door haar shawl niet tijdig genoeg had kunnen loskrijgen om de zijne te vatten
en waarlijk als ik de oplossing van het raadsel niet spoedig vind geloof ik dat het mij inderdaad ziek zou maken unt gij het altemet uitvinden verzwijg het dan niet voor w liefhebbende
en hij oordeelde alzoo beter voor t oogenblik geen verdere woorden over het onderwerp te spillen ijn eer zeî hij op den beleefdst mogelijken toon ik ben u inderdaad zeer erkentelijk voor de inlichtingen en niet minder voor de wenken die mij door u gegeven zijn
n de eer van ylar dan e raaf is een perfect gentleman en toch ben ik overtuigd dat hij zich in zijn hart beschouwt als van een andere klei gevormd dan onzer een
ag ik dan hopen vroeg renkelaer op eens van den toon van diepe mistroostigheid vervallende in dien der blijdste opgewektheid
zoodat w an oertoghe voorstelde in de berceaux te toeven tot het noodig getal regenschermen was gehaald ie berceaux in den stijl van e ôtre ingericht
en wie denkt gij dat het acob van ennep laasje evenster delen was ezelfde personaadje die ik op oornwijck voor de brug had zien wachten en op eenigen afstand kwam blijkbaar doodelijk ontsteld dezelfde uffrouw aan die door ante was afgewezen
die mijn vriend aurits en uw lieve pupil juist ter zelver tijd hier heeft gebracht eiden zijn jong vrolijk en niet misdeeld van geest zeide ol
e matrone van hare zijde nam de gelegenheid waar om icolette ter zijde te trekken en haar op geheimzinnigen toon te vragen of zij w an irik persoonlijk kende
nderweg kwam aurits ons tegen die op lein ardestein geweest was en bij zijn terugkomst vandaar vernomen had dat wij een ongeluk hadden gehad ij toonde zich zeer gelukkig toen hij zag dat wij er heelshuids waren afgekomen en toch eenigszins spijtig dat hij er niet bij was geweest
k haalde een zeeuw of wat voor den dag doch zij had mijn beweging naauwlijks opgemerkt of zij voorkwam mijn aanbieding door even met het hoofd te schudden en met een weemoedige uitdrukking op t gelaat te lispelen dank je reule
och niet alleen waren er waskaarsen geplaatst op de tafel waar zij aan gezeten waren men was reeds begonnen met het aansteken der lampions die den gevel der oranjerie vercierden
ngelukkig openbaarde zijn dienstvaardigheid zich op een wijze die de zaak erger maakte in plaats van beter at bl erdrongen zeide hij terwijl hij hem bij den arm
n wat is het gevolg een vrouw die bij den rooker zelfs geen meisje dat bij haar minnaar meer opweegt tegen den cigaar rouw en dochters zouden gaarne naar de opera of t koncert gaan maar dan is de man verplicht althans t grootste gedeelte van den avond zijn cigaar op te offeren hij wil dus liever naar de
ofschoon ik de stellige overtuiging heb dat hij geen syllabe verloor van al wat zij zeide althans ik heb opgemerkt dat wanneer hij ons achter tafel bedient hij met hetzelfde onnoozele gezicht maar blijkbaar met dezelfde belangstelling het oor leent aan de konversatie t zij die in t ransch of in t ollandsch gevoerd wordt
een antwoordde mma rawley maar het geeft iets dat meer waarde heeft te weten den vrijen toegang op het kasteel waar na den afloop der trekking de avond naar ik mij overtuigd houde op een aangename wijze zal worden doorgebracht
antwoordde ettemie lachende in olland is overal water genoeg t is waar t is zelden drinkbaar ch zeî ietje ancras die aan de andere zijde van den onker zat reule ettemie schertst maar wat zij zal toch aan zulke zotternijen niet gelooven
och niet alleen binnen de pastorie was die achterdocht ontstaan ook daarbuiten op het dorp werd reeds gemompeld dat de onker zijn hof maakte aan het mooie pupilletje van ominee
e hedendaagsche weelde poogt ze vergeefs te vervangen door meubels vazen pendules en allerlei burgerlijke pracht waar een mensch van schrikt doch al die overdaad van cieraden en kleuren al dat fluweel en verguldsel al die snuisterijen en snorrepijpen op schoorsteenmantels en étagères
ls je de moeite nemen wilt o ja antwoordde evrouw die nu wel gaarne eenige oogenblikken met e at buiten de tegenwoordigheid der bezoekster spreken wilde en weetje wat uffrouw atoo als je niet gehaast bent blijf dan maar een poosje met haar praten en kom mij later eens vertellen hoe je haar vindt
an men dan geen partij trekken voor een eerlijk meisje of men moet juist inzichten op haar hebben u zeide uring je zoudt slechter kunnen treffen t is een lieve aardige meid dat moet gezeid worden aar van wat anders gesproken vertel mij eens nel is evrouw de ravin nu wel van patent voorzien als publieke koopvrouw
at ik zoo bl mal was om een gulden te geven als ik vooruit kon weten dat er niks dan prullen konnen overblijven bromde de ajoor til stil klonk het om hem heen want er stond een tweede nummer gelezen te worden
eldzaam zeî ettemie halfluid en als voor zich acob van ennep laasje evenster delen zelve maar wat is er op de keerzijde aar heb ik nog niet op gelet en allerliefst vrouweportret zeî renkelaer glimlachende laten al de dames t getuigen
k geloof niet dat zelfs door u aan aurits iets kan onder t oog worden gebracht wat hij in de laatste dagen niet herhaaldelijk tot zich zelven gezegd heeft en nu is mijn overtuiging deze dat indien hem door u gevraagd wordt wat zijn inzichten zijn hij
op ilje ik zag u voor zulk een filozoof aan zeî ettemie nu valje mij uit de hand a hernam hij op een toon van
het liefste en verstandigste meisje dat ik ooit ontmoet heb u beschuldigt men niet wel bij t hoofd te zijn k had het al vermoed zeî ettemie met een gesmoorde stem
doch even als het vogeltje zoo hield ook haar het onverbreekbare snoer vast dat haar in zijn macht terug moest brengen et deze aangename gedachte begaf hij zich te bedde
alles op aarde vergetende en met het beeld voor den geest van hem wiens liefde zij zoo innig beäntwoordde en zoo fier versmaad had at gehoor zelfs zoo straks nog zoo fijn toen aurits zich verwijderde scheen haar thans geheel verlaten te hebben
en daar ik den doortocht vrij zie ga ik mij een snippermand bij de reule aanschaffen ominee heeft gelijk ook riep uring ol achterna terwijl deze zich verwijderde
ie sinjeur is wat zwaar op de hand niet waar mijn eer vroeg de wijnkooper lachende ch antwoordde renkelaer er zijn meer van die lieden die zich altijd verbeelden dat iedereen hen en hun relatiën kennen moet
t s niet om de zaak zelve want ik vind het niet zoo vermakelijk ja zelfs eenigszins vernederend voor een fatsoenlijke uffrouw den geheelen namiddag achter een toonbank te staan en snuisterijen te venten als een publieke
op de eekhoorntjes die ons van uit zijpaden begluurden en zoodra zij merkten dat wij naar hen acob van ennep laasje evenster delen keken den eersten boomstam den besten opklauterden wel zorg dragende daarachter te blijven en ons niet meer dan de punt van hun neus te laten zien
oezeer deze laatste woorden schijnbaar als ondoordacht renkelaer ontvielen bleef een dergelijke uitboezeming door een jongeling gebezigd tegen-over een jong meisje dat hij naauwlijks kende toch altijd iets gewaagds
doch daar zij haar vorige jeugd in een afgelegen dorp gesleten had ontbrak haar wel eenigszins die fijne beschaving welke men van eene ancras zou verwacht hebben en ontsnapten haar nu en dan wel eens uitdrukkingen die geweldig burgerlijk riekten
adat ominee op verzoek der gastvrouw het gebed had gedaan nam de maaltijd een aanvang die het zij in t voorbijgaan gezegd uitmuntte door overvloed van kostelijk aan t spit gebraden vleesch en treffelijk gestoofde groenten
had zij er geen ander voordeel bij dan op een boetpredikatie te acob van ennep laasje evenster delen worden onthaald door evrouw die steeds ingenomen met haar plan om aurits en etsy tot een paar te maken van deze laatste geen kwaad wilde hooren
te ledigen en met zijn onbeduidend gewawel en krassende stem den goeden ol die zich reeds in geen aangename stemming bevond ongeveer hetzelfde genot te verschaffen als het geluid van een ijzeren boor waarmede gaten in metaal gedraaid worden zou bezorgen aan iemand die met de koorts te bed lag
ja zelfs kon spreken over dingen die zij nooit gezien had veel beter dan reule lara die alle winters in den aag kwam e zaak was echter doodeenvoudig e reule had van kinds af geene andere dan de konventioneele opgeschikte en formalistische wereld gekend waarin zij verkeerde
en zoo is volgens het stelsel van zaïs in alle dingen kompensatie acob van ennep laasje evenster delen e reule zou mij zeker zeer flaauw vinden zeî renkelaer indien ik haar zeide dat zij nog gaven genoeg bezit om des noods èn die van de fortuin èn een stem als uffrouw evenster te kunnen ontberen
a mijn eer en dokter maar deze wat is hij een plattelands heelmeester niet meer oed maar die toch over alle kwalen geraadpleegd wordt en men weet die dames hebben soms kwalen waar zij niet gaarne meê te koop loopen
och zoo dit zeer streelend was voor de eigenliefde van evrouw en tevens leerzaam voor icolette het was minder vermakelijk voor de andere gasten die alras begonnen uit te zien naar het oogenblik dat men weêr buiten de menagerie komen zou welke echter niemand dorst verlaten zoolang de vrouw des huizes er zich bevond
emelde akomina was een schoonheid van bij de veertig jaren met een kleur als saffraan een paar dikke zwarte in een loopende wenkbraauwen over kleine glazige oogjes een geweldigen haviksneus en een formeelen knevel onder den neus
t as een zure appel doch er moest doorheen gebeten worden ntusschen had ol een maatregel van voorzorg genomen die naar hij verwachtte goede gevolgen hebben zou en s morgens een briefje aan w van ardestein gezonden waarbij hij haar in weinige woorden het aanstaand vertrek van icolette mededeelde
ergeet mijn eerbiedige groete niet aan evrouw uw tante en vele komplimenten aan ietje ls gij atoo ronck ziet zeg haar dan dat ik haar eerstdaags hoop te schrijven
aar waaruit zoo hij u niets gezegd heeft meent mijn eer dan stof te moeten ontleenen om zoo bepaald te gelooven dat er iets bestaat dat niet zijn moest vroeg ol
en ol dan ook voornam zijn oordeel daarover op te schorten tot hij zelf op oornwijck geweest zou zijn en ettemie hebben gesproken icolette was eerst bang geweest den eer nel op de af te leggen bezoeken te ontmoeten daar zij toch begreep acob van ennep laasje evenster delen dat na het voorgevallene zulks beiden in een minder aangename stelling brengen zou
aarschijnlijk belette haar blijkbare tegenzin om over die beide personen te spreken haar toen over het ongeval uit te weiden en zelfs kwam zij aan tafel daar niet op terug
aar zeg eens renkelaer heeft de spreuk haar kracht behouden vroeg aurits acob van ennep laasje evenster delen aarschijnlijk niet zeî ol want dan zou mijn eer immers nu al voor t minst voorzitter van een of zijn
een leven welk een blijheid welk een vrolijkheid in dit eenzaam oord an de andere zijde van den weg glinsteren op eenigen afstand de wateren der slingerende beek ons uit de diepte tegen en aan den overkant daarvan rijst de grond hier met statige reusachtige dennen beplant
ij wilde uitvorschen wie toch de schoone wezen kon voor wie aurits inclinatie gevoelde en de briljante partij opofferde die hem scheen toegedacht eeds den dag na het bezoek van renkelaer en wel des ondags in de kerk meende zij het raadsel te hebben opgelost toen zij icolette in de bank van den predikant naast uffrouw eentje zag zitten
en was nu door een getralied hek de menagerie binnengetreden die inderdaad door weinige in ederland geëvenaard door geene overtroffen kon worden eer soorten van gevogelte mocht men in een diergaarde ontmoeten maar bijna nergens zulk een overvloed van elke soort
evrouw erdrongen en haar dochter hadden als van zelve sprak zich gehaast aan haar vriendinnen het gewichtige nieuws mede te deelen dat ettemie vlagen van razernij had waarin zij door geen zes man kon gehouden worden
a hervatte zij en dat vroeg aurits de onker meen ik ook en hij zeî o hij was zoo boos hij zeî t waren praatjes van leêgloopers en koffiewijven en hij zou die lasteraars en uitstrooiers van gemeene leugens wel vinden en hun voor altijd den lust doen vergaan er nog eens meê voor den dag te komen
zoo uit msterdam als van elders waren overgewaaid die in verband met zijn eigen opmerkingen betreffende haar uitzien hem toeschenen niet geheel verwaarloosd te mogen worden en althans eenig onderzoek rechtvaardigden ten einde hij in staat zou kunnen zijn indien de vermoedens niet bewaarheid werden
n fijn brievepapier om pouletjes op te schrijven zeî uffrouw akomina ie gun ik aan wie er behoefte aan hebben hernam renkelaer meteen een zijdelingschen blik werpende op aurits die zich onwillekeurig bij icolette gevoegd had
ekere mijn eer nel die ontvanger op ardestein is en geloof ik zoo wat van icolette is gepikt stond er ook bij n gaat dat zoo maar alleen zonder bediende vroeg
en douches of de hemel weet wat moest nemen k werd ik beken het recht boos en was op het punt haar onaangename dingen te zeggen wat verkeerd zou geweest zijn dewijl t goede mensch uit belangstelling handelde toen vert binnenkwam en haar een brief ter hand stelde
zij kende den afstand die hen scheidde te wel dan dat zij zijn oplettendheden aan iets meer dan aan gewone welwillendheid zou hebben toegeschreven en zij vond zich met hem zoo geheel op haar gemak
et jonge meisje schepte behagen in zijn onderhoud te meer dewijl renkelaer met verstandig overleg haar gelegenheid wist te verschaffen ook de gaven van haar geest te doen
zij was met den predikant en zijn zuster op een deftigen maaltijd genoodigd bij w an oertoghe en daar was altijd een tal en luisterrijk gezelschap aanwezig
maar die voorbijgaande ontmoeting van haar blik met den zijnen was genoeg geweest om hem te doen beseffen welk offer icolette gebracht had e bent een braaf en edel kind zeî hij een kus op haar voorhoofd drukkende en od zal het u loonen
ominee weet wel dat wij altijd graag naar hem luisteren t zij dan s ondags of in de week zeî sther terwijl zij het kopje aannam dat hij haar toereikte zal ominee nog een kopje gebruiken
ij liep dus altijd met vluggen stap naar het rijtuig gevolgd door haar schoone gezellin van welke icolette begon te twijfelen of zij ook altemet doofstom was dewijl zij haar nog geen geluid had hooren uitbrengen
maar als men zoo op iemands gezegden en handelingen let en t een aan t ander knoopt dan kan men nog wel eens tot gevolgtrekkingen komen die enfin ik ga in deze alleen af op mijn eigen overtuiging en dan moet ik erkennen dat ik medelijden met hem heb
eel verstandig gesproken dacht bij zich zelven renkelaer die evenmin plan had naar ost ndiën te gaan als schrijver dezes en zeer gek gekeken zou hebben indien de reule hem aan zijn woord gehouden had ij wachtte er zich echter wel voor iets van dien aard te zeggen maar hervatte op ernstigen toon
et was kwartier over elve dat de groote koets van w an oertoghe met vier prachtige gitzwarte paarden bespannen w an oertoghe was ook hierin nog ouderwetsch dat zij bij plechtige gelegenheden met vier paarden reed
lleen mogen wij niet verzwijgen dat icolette aan wie ylar een drietal loten ten geschenke gegeven had op een daarvan een pennemes trok wat volgens de verzekering van akomina voorspelde dat aan de trekster allerlei ellenden en akeligheden boven t hoofd hingen
e at schudde het hoofd ik geef u niet meer zeide hij dan dienende is om u een rustigen slaap te bezorgen n ik ben nog te jong
t s honderd malen gezegd en behoeft dus niet opnieuw betoogd te worden dat bij ontmoetingen als deze een vrouw altijd spoediger de noodige tegenwoordigheid van geest herwint en de gevoelens van het hart beter weet te beheerschen dan een man
e blikken van ettemie ontmoetten die van het echtpaar en zij meende daarin diezelfde uitdrukking van hatelijk medelijden te lezen die zij al meermalen bij hen en anderen had opgemerkt een uitdrukking die echter terstond weder verdween als vreesde men dat zij die op zou merken
et estuur had dit voorzien en daarom een vijftal voorwerpen van meer bijzondere waarde buiten den verkoop gehouden en tot hoofdprijzen bestemd te weten een prachtig gewerkt kussen door eene der orstinnen gezonden een vuurscherm door w van
doch nog altijd acob van ennep laasje evenster delen duurde het een geruimen tijd eer zij iemand van haar medereizigers gezien had en liet zij in treurige gepeinzen verzonken den onbestemden blik over de groene bouw en weilanden daarbuiten
iet men nu dat er niets van komt dan zal men er het gevolg uit trekken f dat die praatjes haar betreffende eenigen invloed op u hebben gehad f dat er waarheid is aan zeker ander praatje dat men van u vertelt
maar met een vriend moet men op een gelijken voet blijven geen tweede rol spelen en wend het hoe je wilt reule de man die betaalt is en blijft de man van wien de verplichting komt de beschermer dien men te ontzien heeft
en een paansche kraag en mantel beter stond dan een witte das met dito boordjes en een paletot acob van ennep laasje evenster delen aar dat is de vraag niet aurits zeî ettemie er wordt gehandeld over gelijksoortige
als hij mij nu achter mijn rug vrijelijk denkt te kunnen blameeren dan zal hij ondervinden dat adame ont thos zich ook niet op haar teenen laat trappen dat zal hij
aar zie daar op eens sprong iemand die van den kant van oornwijck kwam van het zijpad af midden op den weg greep het leisel dat ik had moeten loslaten en dat langs den weg slingerde op en liet zich een eind medeslepen elukkig knapte het leisel niet en de poney stond spoedig stil
ij het uitspreken dezer laatste woorden had hij gestotterd en gekleurd ook zij gevoelde dat zij rood werd en zij was blijde dat de muziek juist op dat oogenblik het sein gaf en de dans terstond een aanvang nam t geen haar de hoop deed voeden dat niemand haar verwarring zou hebben opgemerkt
ik wilde u nog iets vertellen van reule ettemie die zoo vriendelijk jegens mij is zij heeft mij reeds een paar malen bezocht en dewijl ik bij haar tante op oornwijck gegeten had ben ik daar gisteren met ominee en uffrouw eentje een bezoek gaan afleggen
dan weder treft men ondoordringbare boschjes aan waar blonde vrolijke berken breedgebladerde elzen vlierboomen kamperfoeliestruiken met tallooze bloemen doornige braamstruweelen en honderd andere heesters in en door elkander gestrengeld zijn
de knieën knikten onder t lijf en als een wanhopende zonk zij voor den stoel waar zij op gezeten had neder op het vloerkleed liet voor de zitting geknield het hoofd daar overheen zakken borg haar gelaat in haar handen bleef een geruimen tijd snikkende en schreiende in die houding
alleen meende ylar te weten dat hij voortdurend depôts gekommandeerd en zoo langzaam maar zeker en zonder zware vermoeienissen de trappen der militaire hiërarchie was opgestegen erder nog ten derde de aron van teenvoorde een grondeigenaar uit den omtrek met zijn beide zoons
foei zeide ettemie wat zijn dat voor zwartgallige gedachten ij zijn antwoordde renkelaer op een somberen toon terwijl hij een niet min somberen blik wierp op het duiveborstje dat hij op zijn vork hield de zoodanige als aan iemand in mijn pozitie voegen
en onbeschrijflijk smartgevoel beving mij en ik voelde in mijn borst een diep medelijden oprijzen zonder te weten waarom of met wien p eens drong een brandende straal mij in t hart en spleet het als t ware vaneen