AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Een vriendelijk knikje was het ongekunsteld antwoord van HILLEGONDA, en nu beklom men de groene en met boomen beplante wallen van het Kasteel, om de zon, die vast aan den gezigteinder genaderd was, als in de Zuiderzee te zien wegzinken
Er volgde een korte pauze, waarin de gravin zich met een fijn lachje tot Oblonsky wendde, alsof zij op het hoofdonderwerp van het gesprek wilde komen
en met de wijze waarop de man ze droeg.
Er zat een oud dik heer op de bank, die een half uur geleden uitgegaan was, en nu terugkwam
die, verwittigd van de komst harer gasten, op het hooren naderen van een rijtuig, reeds met haar dochtertje MARIA op de stoep was gekomen, en met de haar zoo eigene gulhartigheid en vriendelijkheid bewees, hoe welkom de beide jonge gasten waren, die nu, door Vader BUISMAN geholpen, van het rijtuig afstapten
Ik wist toen niet hoe moeilijk het was de Normandiërs aan het praten te krijgen.
Zij antwoorden nooit rechtstreeks en ondervragen integendeel diegenen, die trachten iets van hen te weten te komen
uwe zuster tot vrouw te nemen, en het zou een treurige hinderpaal en een groot verdriet voor hem zijn, als hij zich over andere dbgen, zooals verschil in stand en zoo, had
vlijt door weelde en moed door uitgeputheid vervangen werd;
opdat het leeren moge, een beter gebruik van eenen langdurigen Vrede te maken, thans de hoop en behoefte van geheel Europa en bijzonder ook van ons dierbaar herboren Volk en Vaderland
zeide de jongeling meermalen tegen zijnen wapenbroeder: 'de oude Heer is niet meer wat hij geweest is.
Gij moet hem vooral niet weêr verlaten: er zal kunst noodig wezen om hem weêr tot de oude bedaardheid en gemakkelijkheid terug te brengen
Ieder zijner woorden, ieder zijner gedachten droeg den stempel van zielegrootheid en adeldom.
Deze overmatige bewondering beangstigde haar soms en zij durfde hem die niet bekennen
toen dacht ik dat ze wat zei van engelen die gevallen waren, maar ik kon het niet goed verstaan omdat Mossel er net weer zoo nijdig op lossloeg.
Doch op het portaaltje boven aan de trap pakte Mijntje mij nog eens om den hals en kuste mij
Of keurden.  zij af, dat Constance op Bertha's jour was geweest?
Zij wist het niet, de oude vrouw, maar nooit was nog een Zondagavond zoo weinig gemakkelijk voorbijgegaan, en toch, wat was er?
deze allen zijn de bestanddeelen van het oproer.
Wie in de ziel een heimelijken wrok wegens een of ander feit van den staat, van het leven of van het lot draagt, is rijp voor het oproer en voelt zich, zoodra het verschijnt, huiveren
namen zij de geheele breedte der straat in beslag, terwijl zij nu eens wijder uit elkaar gingen, dan weer zich nauwer aaneen sloten, al naar de straat breeder of nauwer was.
zijt gij altijd zoo vinnig?
Niet dat ik er iets tegen heb, want het staat u wel aardig, en gij kunt voor een armen kerel uwe schoonheid toch niet verbergen.
maar ik liet toch een traan op het lieve gezichtje vallen, en nog een, en nog een.
Nog zwakker was het van mij, dat ik de gedroogde bloemen uit het boek nam en ze voor een oogenblik aan hare lippen hield
Toen zij opgestaan was, sprak hij tot haar: Goede vrouw, ik zie je reeds langen tijd in mijn divan komen en van het begin tot het einde, bij den ingang staan.
goden, die mijn zinnen verwilderden!
O vervloekte Athena, vervloekte Athena, waar BLEEFT gij, toen ik den bal van bloed àf smeurde op den okeren mantel
Dat doen er velen, merkte de waard aan.
Dit gesprek werd gevoerd in het hartje van den zomer, by heerlp weer, te midden van de heerlpe dalen en vischrpe stroomen van een groen Engelsch graafschap
Met Gods hulp brachten wij haar weder tot haar zelve en de Jonkvrouw verbond de kwetsuur, welke ik mij vlei, dat weldra genezen zal, zoo er geene koorts of ontsteking bij
Javert gehoorzaamde met dien onbeschrijfelijken glimlach, waarin zich het overwicht van het geboeide gezag te kennen gaf;
Jean Valjean nam Javert bij den halsstrik, zooals men een lastdier bij den halsband zou nemen, en hem achter zich sleepende, verliet hij langzaam de herberg
Zonder eenige poging om te spreken, waggelde hy onder den stoot.
Maar er isgeen grootere dwaling dan te veronderstellen dat een berekende booswicht, in eenige phase van zjjn misdaad
Alexei Alexandrowitsch was een gematigd geloovig man, voor wien de godsdienst vooral in politiek opzicht belang had, en de nieuwe richting, die zich nieuwe uitleggingen en aanwijzingen
Eeuwige schande!  Mensch, maak me niet boos, hoor!
Jij moest je mond houden, als ik me daarover beklaag.
Arm meisje, zeide ik, mijne wang tegen haar voorhoofd drukkende;
want ik schreide en beefde ook, het schijnt wel onbarmhartig u nu lastig te vallen, maar er is meer aan gelegen dan ik in een uur zou kunnen vertellen
ga aan den kant van het portier zitten, waar gij instijgt.
Als gij vijf en veertig minuten gespoord hebt tel ze goed zal de trein een weinig langzamer beginnen te loopen bij de nadering van een
wat hem zooveel te gemakkelijker gelukte, daar de prinses met haar natuurlijke goedhartigheid de overtuiging had, dat alle menschen even goed waren als zij zelf, vooral echter die mannen en vrouwen, die het voor hun plicht hielden, God in de eenzaamheid te dienen
Daaruit besloot ik tot zijne armoede, gelijk ik ook de vrijheid nam aan uwe majesteit te kennen te geven.
Ik ben in persoon naar den tuin gegaan, om hem te zeggen, dat de tijd daar was, om aan boord te komen
Misschien is zijn zwijgen toe te schrijven aan de vrees, haar te beleedigen, en ik zal hem dus een wenk geven, in een brief naar Oxford, dat zijn zuster en ik beiden denken, dat een schrijven van hem, waarin hij op betamelijke wijze blijk geeft van eene onderworpen gezindheid geadresseerd aan Fanny bijvoorbeeld, en door haar vertoond aan hare moeder
Kortom, niets werd vergeten, en alles bracht hen op de eene of andere wijze tot het besluit, dat dit voor alien het gelukkigste uur van hun leven was, dat
Dorine, wil je als-je-blief je parapluie buiten zetten.
Dorine zette de parapluie buiten de deur op den corridor en zij liet nu ook haar rok los, Louis Couperus, De boeken der kleine zielen die van onderen een rand natte modder vertoonde, waarheen haar broêr, als gesuggereerd, bleef turen
die dag zal echter niet ten einde zijn, of gij zult de doodstraf ondergaan hebben.
Terstond daarna gaf de vizier last om op te breken en het was reeds geheel donker, toen hij te paard gezeten, aan het hoofd van zijn gevolg, Caïro binnentrok met den kameel, die den koffer droeg
Moest hij ook met geweld zijn medelijden onderdrukken en die vrouw van zich afstooten, alle banden van liefde, mededoogen of dankbaarheid zou hij breken en nimmer Rosorum terugzien.
Een lang verkropte woede klonk uit zijn toon toen hij haar toeriep
indien dit niet de nette met tegels bevloerde keuken was geweest, waarvan ik reeds meermalen melding heb gemaakt.
Daar men onmiddellijk van de straat daarin kwam, stond ik tusschen hen in
Ik ben nu begonnen met hun anders te leeren, en ik zal hun spoedig allen doen begrijpen, dat ik den een evengoed zal zenden om gegeeseld te worden als den ander, als zij niet oppassen, zeide Marie, gebiedend om zich
tot den kleinsten jongen toe, stemden allen daarin overeen, dat Juffrouw Ophelia raar was, eene uitdrukking, waarmede de dienstboden in het Zuiden gewoon zijn aan te duiden dat hunne meerderen hun niet recht naar den zin zijn
hield zich dezen zomer ook de oude vorstin Tscherbatzky bij de Lewins op.
Zij hield het voor haar plicht onder de tegenwoordige omstandigheden haar onervaren dochter ter zijde te staan
terwijl hij de stem verhief en haar ernstig aanzag.
Zij antwoordde niet, maar mat hem met de oogen.
Zij herinnerde zich tot in kleinigheden het verzoeningstooneel van den vorigen dag
en zijne omlijsting van sombere bergen.
Die tuinen brachten ons soms tot wanhoop, want daar zij ons op een afstand van de huizen hielden, konden wij ons niet doen hooren door de bewoners, als wij niet zoo luid mogelijk speelden en zongen
kom, Schipper, laten wij nu nog elk een' roemer wijn, en dan wel op zijn oud Hollandsch, een glaasje op den Valreep nemen.
Een kort afscheid plagt, mijn Vader zaliger, te zeggen, en eene lange welkomst is het best.
Verheugd over zulk eene rijke vangst, scheepte ik mij in op een schip, dat regelregt naar Balsora zeilde, waar ik behouden aankwam.
Van daar vertrok ik onmiddelijk naar Bagdad, en verkocht er mijne peper, mijn aloéhout en mijne parelen zeer duur
Ik zie niet dat het kind iets scheelt, zeide zij dan.
Zij loopt rond en speelt.
Een hoest!  O, gij behoeft niet van een hoest te spreken
en zij antwoordde niet dan met een naauwlijks hoorbaar neen of ja, en zij droomde ook van hare zijde een gelukkigen droom.
Eindelijk kom ik, na van den morgen tot den avond gewerkt te hebben, op stal, en krijg tot voedsel wat hard gedroogde boonen, welke men zich niet eens de moeite heeft gegeven schoon te maken
Hij kende de plaats, en zijn been hinderde hem te veel in het loopen.
Met hulp van den tuinbaas maakte hij voor Bertha een uitgewerkt plan de campagne op, waarin de hooge koepel, de vijver, de beek en het starrebosch in geleidelijke volgorde waren opgenomen
Wij stelden den dag tot ons vertrek vast, en toen deze aangebroken was, begaven wij ons op weg.
Na Syrië en Mesopotamië te zijn doorgetrokken, doorreisden wij geheel Perzië
Hierdoor was zijn slaap voor een oogenblik verdreven en op nieuw wachtte hij.
Het was hem gelukt de lantaarn, door de verschrikte vrouw achtergelaten, weder aan te steken;
maar omdat.  gij vroeger altijd tegen mij gezegd hebt, dat gij het zoo mooi vondt;
en omdat ik, toen ik pas om u begon' te denken, in den spiegel placht te kijken en mij afvroeg
Bumble schoot met gezwindheid de kamer uit, zonder verder aan zijne afgebrokene zinsnede te denken, en liet zijne vrouw in het bezit van het slagveld
De plotselinge raad: Verhuis, Jean Valjean zoo ruw door een onbekende toegeworpen, had hem zoodanig verontrust, dat hij gebiedend was geworden.
Hij meende, dat hij ontdekt en vervolgd werd, en Cosette had moeten zwichten
en gij komt plotseling tot de ontdekking, dat gij veel van een robber whist houdt ofschoon gij onveranderlijk verliest.
aar adertje, neem die ontluikende liefde voor het ohn rier ome nu niet al te letterlijk op.
anneer ik, zooals ousseau, vijf kinderen had, zou ik ze niet op den drempel van een vondelingengesticht leggen, in de hoop dat ze eenvoudig zouden worden opgevoed
en lieten toen hunne oogen gaan over het hellende vlak van kleine kruikjes, daar in orde geschikt, en gereed om zich emmers vol feiten te laten ingieten
nauwelijks dat zij hem als hunnen beschermer aannamen of erkenden.
en meer dan eens hadden zijn gefronst voorhoofd, en een zijdelingsche blik, op Beaumont geslagen, zijn innerlijke ontevredenheid te kennen gegeven
Gij behoeft mij niet te zeggen wat gij er van denkt, omdat ik niet verlang dat gij er u mee bemoeit, maar gij kunt er daarom evengoed over nadenken.
Wat het m bezit nemen van mijn fortuin betreft
Heer, zeide hij toen, ik vind dezen wijn uitmuntend;
maar, naar het mij voorkomt, is hij niet zeer krachtig.
Indien gij krachtiger wijn begeert, antwoordde de
De waardin liep heen en weer om de talrijke personen, die zich in dit ogenblik met drinken verlustigden, te dienen en voor te schenken.
De tinnen hanapsen of bekers stonden niet stil, en de blijde roepen der gasten mengden zich in een suizend gebrom, waaruit men niets verstaan kon.
hij is niet gewend in zijn sabbatsrust te worden gestoord
In eike straat, bijna in elke steeg en op elken hoek bimbamde, bengelde, luidde zoo'n zwaarmoedige klok, alsof de pest over de stad was losgebroken
Pieter Louwerse, Alles zingt Bakken vol met steenkool dragen, Turven halen uit het hok, Kachels stoken, water halen, Kleeden uitslaan met een' stok
blijft noemen, staat, of liever zit, het metalen beeld van den metalen staatsman, voor wiens eigenaardige verdiensten de groote schare niet ligt
Deze vrome dochter, te arm voor de kostbare dracht harer orde, dat uit een wit kleed met scharlaken scapulier bestond, had daarmede een popje gekleed, dat zij met innig genoegen vertoonde en later aan het huis vermaakte
Sedert dien dag was Kees verschrikkelijk bang geworden, dat zij een ongeluk zou krijgen.
Volstrekt niet expansief van natuur, veeleer een 'binnenvetter' dan een redenaar, had hij er nooit veel slag van gehad Corrie door mooi praten te behagen, ofschoon hij haar wezenlijk zeer
hield zij haar eigen waardigheid en die der Barnacles hoog, door ijverig haar eigen bewering ingang te doen vinden, dat het toch een ongelukkige geschiedenis was
Lou nog al degelijk, omdat haar vader een instituut heeft.
Ik heb een heel vernuftig smokkelapparaat uitgevonden, en daarmee hoop ik door mijn repetities te rollen
Hij had den Regent steeds zeer nauwgezet gegeven wat hem toekwam, hem gelaten in zijn rechten, hem hoog gehouden tegenover de Javaansche bevolking en zelfs tegenover de Europeesche ambtenaren
Nog nimmer was hij zoo machtig geweest, als op dit oogenblik.
Als om de klagers te bespotten, had Keizer Albrecht hem en zijn' vriend van Landenberg, die zijn' zetel te Sarnen in
En de Held wrong zich uit de armen des menners en waadde met groote stappen weg door de sneeuw.
Hij daalde in de sneeuw tot de dijen en iedere pas was een strijd met het weeke element, machtiger dan wie krachtig was
van Thrachis, van Deianeira en Iolàos en Hyllos.
Die allen, dat alles, het week terug naar een kim van oneigenlijkheid of het nimmer, nimmer bestaan had
En die anderen hadden maar al te veel reden om denzelfden wensch te uiten;
want Marie gebruikte haar nieuwen jammer tot een voorwendsel om allen die haar genaakten, te kwellen
Monseigneur was eenvoudig een man, die slechts de geheimzinnige vraagstukken uitwendig aanschouwde, zonder ze na te vorschen, zonder zijn geest er door te verontrusten, en die in zijn ziel een diepen eerbied voor het verborgene koesterde
De werking, welke zij door de menigvuldigheid hunner kleuren en hun stralenden glans in het heldere daglicht hadden, was zoo groot, dat moeder en zoon er bijna verblind door werden en zich ten hoogste verwonderden
Het is altijd eene onaangename positie voor iemand, die gebukt gaat onder een gedwongen gesprek;
ook Mijnheer RAALTE ondervond dat en zijn gelaat begon dit zoo duidelijk uit te drukken, dat de vriend en gastheer de hooge noodzakelijkheid inzag, om de stoute schoenen aan te trekken en trots zijne echtgenoot eenige woorden te spreken
de Leeuw!  Heil onze verlosser!
Heil, heil!  Robrecht keerde zich tot de non, en sprak Gelief hun te doen zeggen dat de gulden ridder, die zij roepen, binnen weinig ogenblikken onder hen komen zal
en met hare goedkeuring had ik zulk een brief geschreven.
Ik ontving een stokstijf bericht van de ontvangst daarvan, waarin gezegd werd: Wij nemen notitie van den inhoud, welke naar behooren aan onzen cliënt zal worden
' 'Ja;  maar hij kan me ontgaan, als er anderen zijn, die hem helpen.
Loop er eens langs en vraag haar mee te gaan om koffie te drinken en kwee-kwee te eten
dewijl mij de eer heeft uitgenoodigd, om daar te komen, als de nieuwe chouwburg met een reurspel van word ingewijd, en, daar uwe den vrienden zoowel bevallen is, zal zij, die dan eene zoo wel- driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman kome gast, als mij, eene aangename reisgenoote zijn
Buck hield niet van haar, maar hij voelde zich te ellendig om tegenstand te bieden.
Hij verdroeg haar als een onderdeel van zijn verfoeilijke taak.
Een van de toeschouwers, die met opeengeklemde tanden zijn drift had trachten te bedwingen, sprak nu
als visioenen uit eene tooverwereld voor haar waren, met wier schittering ijverzucht en boosaardigheid of iedere andere gemeene ondeugd zich onmogelijk verdragen konden
En beneden den rots zong Iolàos op zijne enkelfluit de biddende melodie.
En begeleidde de parelende dubbelfluit het vrome lied, dat gleed over de zee op de roerelooze, windlooze lucht
waarin hij bijzonder veel vermaak scheen te hebben;
en toen er eindelijk niets meer te doen was, belastte hij den jongen om zijne makkers te gaan halen
tot mirael.  n k zie eerlang ons zilvre kruissen, ezaeit met gout van starren, eerst ontdeckt, n t wapen, tot een emelsch teken, m hoogh, van mist noch aerdschen damp bevleckt, en
Eva is in staat om een geheel huisvol te bederven.
Hoe zij het maken zal als zij zelve eens moet huishouden, betuig ik niet te weten.
het beschreef mijne kleeding, beschreef de papieren in mijne zakken gevonden en noemde de plaats op waar ik lag om herkend te worden.
Ik liep er heen op eene woeste en onvoorzichtige manier
keek men de andere zijde op, dan vond men zich in het kabinet van den man van studie verplaatst.
Zware boekekasten langs den muur, aard- en hemelgloben, land- en stedekaarten, tafels, beladen met papieren van allen vorm en
of, wat nog erger was, een koel aanschouwer te blijven van de slachting, onder hen aangericht.
Het is waar, ook voor Utrechts wallen had hij de Hollanders bevochten;
maar toen was zijn gemoed door zoovele hartstochten geslingerd en in zulk een staat van spanning, dat hij
Ik had een horloge, een eigen horloge in mijn zak, waarop ik zien kon hoe laat het was: het stond op twaalf uur.
Dat was voor mij echter volstrekt van geen belang
zeide hij met de grootste koelbloedigheid, zonder zich aan mijne oploopendheid te storen, vergeet niet, dat gij ziek zijt geweest.
Maak u niet driftig, gij zult binnen een oogenblik geholpen zijn.
Langzamerhand, in jaren en jaren, had zij steeds minder en minder in haar Bijbel gelezen, omdat zij toch slecht was en omdat zij nooit had berust in hare opoffering
is heel aardig.  Hij helpt ons met allerlei: kaarten voor een mis van de Paus, introducties hier, invitaties daar.
Wat kan het mij schelen, wie en wat hij is.
Zij kreeg vochtige oogen en glimlachte.
Toen schertste zij: - Maar 'niets is zeker'.
- De twijfel was een distel, die niet groeide tusschen de lelies.
Ik zie wel, dat gij mij de waarheid hebt gezegd, en zal u ergens brengen, waar wij beter op ons gemak zullen zijn.
Dit zeggende ging hij verder, de eene straat uit, de andere in, tot de avond begon te vallen
neergesmakt worden op straat, zonder dak, zonder iets.
Het linnen aan zijn lichaam, de schoenen aan zijne voeten, de ring aan zijn vinger, het was van Frank.
Het souper daarginds, zijn bed boven, het was van Frank
Er is geen blindheid, waar zekerheid is.
De ziel zoekt tastend de ziel en vindt haar.
En de gevondene en beproefde ziel is een vrouw
nu tot een enkele concentreerden en met de grootste energie naar een begeerlijk doel streefden, en dit maakte hem gelukkig.
ijn rijke statievertrekken hebben te verhalen van vorstelijke bezoekers, die er vertoefden: de groote tadhouder illem, onze regerende oning, onze geëerbiedigde oningin.
ijn groote zaal, die de geheele breedte van het hoofdgebouw beslaat
daarop hoorde ik een zonderling geritsel tegen den grond en de muren, als het kabbelen van doorstroomend water.
De plaats waar ik stond, was echter geheel droog en dat geluid was mij dus onverklaarbaar
Neen, mijnheer, neenl antwoordde Pinch.
Ft Niet?  zei Pecksniff, den ouden man aankijkend, Wilt gij zoo goed zijn dit geld na te tellen, en deze quitantie te teekenen?
consumeerde met grooten ijver eene aanzienlijke hoeveelheid brood, en zoolang hij zich niet met zijn bord bezig hield, was George, Een ongeluksvogel zijn oog onophoudelijk gevestigd op zijne lieve dienaresse.
Hij begon haar lang niet onaardig te vinden, doch de tegenwoordigheid van den ouden heer belette al te langdurige waarnemingen
ma foi!  zeide de arme vader, die weer bij zijn positieven kwam: er is de tuindeur;
maar die is gesloten van binnen: en nu ik mij bezin, pauvre malheureux que je suis!
ik heb ook opgesloten die arme schapen in hun kamer: omdat de eene is somnambule,.
Dat ziet er vroolijk uit, Pip, zeide zij, en liet haar krukstok om mij heen zwieren, alsof zij, de toovergodin, mijne peetmoeder, die mij zoo veranderd had, mij met hare laatste gaven bedeelde
maar, als nu eens die Juffrouw WYNSTOK.
' O!  die zal al lang met een' ander getrouwd zijn, als ik te Amsterdam kom.
maar niemand kwam de trap op en beneden hoorde zij geen stem.
De bode, dien zij had gezonden, was met de kales teruggekeerd.
Hij had den graaf niet meer aangetroffen
Toen Lacenaire, als straatjongen, den afschuwelijken Dautun moedig zag sterven, zeide hij deze woorden, waarin een toekomst ligt besloten: Ik benijdde hem.
De straatjongen kent niet Voltaire, maar wel
Een frissche ziltheid kwam aan van de zee.
Melena had zijn hoed afgezet, de gedachten begonnen zich te omlijnen in zijn hoofd.
: hij slaakte zijn grinnik van minachting.
Richard wierp een angstigen blik naar Ada, maar zeide niets.
Ik heb mij tot nog toe onthouden van een enkel woord tot een van beiden, of tot Esther te zeggen, hervatte Jarndyce, opdat wij zoo open als de dag zouden kunnen zijn
! !  Zij hoorde het gonzen, zij hoorde het dreunen.
Zij hoorde hen roepen, haar eigen naam;
zij hoorde hen schelden, haar vervloeken;
Ik wilde u doen bedenken en onthouden dat er een schoone wereld is, waar Jezus is.
Ik ga daarheen, en gij kunt ook daarheen gaan;
die wereld is voor u, zoowel als voor mij
of, erger nog, hem in het verhoor zullen nemen.
Hij heeft echter reeds vooraf een plan gemaakt, wat hij in dat geval doen zal en zet bij voorbaat een jammerlijk gezicht, terwijl hij eene hand voor het hoofd houdt
en toen ik in de Samenleving kwam, moest ik grof geld betalen om gezien te worden.
Ik verkies nog liever het eerste, al werd ik er toe gedwongen.
Laat morgen ,maar weer voor my trompetten zooals voorheen
want Sir Mulberry Hawk schoot, in overmaat van grappigheid, handig Lord Frederik voorbij, die Kaatje naar beneden wilde leiden, en trok haar arm tot aan den elleboog door den zijnen
en op den verschrompelden bladerentooi der boomen.
Had de gloeiende hitte niet elke gedachte aan het koele westen verbannen, men zou een vergelijking hebben kunnen maken met het najaar, ten minste wat tinten en tonen betreft.
Door het bruin verbrand en krom getrokken gebladerte
En heeft hij Littimer zelf gehoord?
Ja, ik heb hem gezegd waarom gij dat hadt verlangd.
Ik heb een paar brieven met uw voormaligen vriend gewisseld, mijnheer, vervolgde zij, het woord tot mij richtend
En wanneer ik zag, dat een van beiden naar mij opkeek, al was het nog zoo vriendelijk en zij keken dikwijls naar mij op, inzonderheid Biddy, gevoelde ik mij geraakt, alsof zij eenig wantrouwen in mij te kennen gaven
je moeder is uitgeweest en heeft in degaarkeuken, 'behalve erwtenpodding, een gebraden varkensschenkel gekocht, met een gedeelte van het zwoord er nog aan
luidde nu onbarmhartig voor haar, zoo jong, zoo schoon en zoo goed.
Zwakke oude lieden en forsche mannen, de bloeiende jeugd en de onnoozele kindsheid
houd ik mij van mijn belofte ontheven en zal ik u precies vertellen, wat er Maandagavond is voorgevallen.
Wij kwamen ongeveer kwart voor negen uit Watt-Street en moesten op onzen weg naar huis door de Hudson-Street, een zeer stille straat
en bij de negenenzestig jaar, maar hij had zijn volle gebit nog.
We woonden toen ter tijd te Uitgeest en hij kwam geloopen van Uitgeest na Alkmaar om de koffie, want we hadden een eigen moei te Alkmaar
Wlenzci was blijven staan in zijn houding van extaze, drukkende de hand van zijn souverein, als zonder te zien, machinaal buigende tot den kanselier.
en opstaande, verlaat de oude heer even het vertrek.
Als hij alleen gebleven is, slaat Dorus nogmaals een blik in den spiegel
Wij hebben op het oogenblik niets in huis.
Ik heb mijn kapitaaltje verloren en het weinigje wat ik verdiend heb met het schrijven van een artikel is op
haar tong en haar geest waren nog niet bedreven genoeg om zich van de gewone spraak te bedienen.
Terwijl ik met de oogen hare taal volgde, die Mattia niet verstond, zag ik achter in den tuin
Juist was de Heer BERGVELD gereed, om het doosje met juweelen voor den dag te krijgen, toen de oude Heer BLOMMESTEYN binnentrad, die de oorzaak der komst van zijn vriend den Advokaat al spoedig eensgzins raadde in verband te staan met het geval van zijnen zoon
vermeed zij elk vertoon van ergernis of ongenoegen en behandelde hem, zooals zij oordeelde, dat hij, wegens hun familiebetrekking, behoorde behandeld te worden.
de smart was uit de ziel, de smart was om de ziel.
De smart scheen wel moeilijk te blusschen en toch, zoo eerst de ellende genezen zoû zijn, zoû niet meer zoo hevig schroeien de smart
Regt gelukkig en vereerend is het ons, u hier aan den disch geschaard te zien.
'Niet alleen verbind ik hieraan iets aangenaams, maar tevens heeft dit oogenblik iets plegtigs
toen begon hij harder te loopen en stond nu en dan stil om in deze eenzaamheid, met een stem die boven alle verbeelding schrikkelijk en wanhopig was: kleine Gervais!
dit teedere hulsel der ziel, dit alles wordt ruw aangegrepen door de hand die naar redmiddelen zoekt, die eerloosheid vindt en die zich daarin schikt.
Vaders, moeders, kinderen
Ellendig en troosteloos liep hij tussen de verschillende tenten door, maar de ene plaats was al even koud als de andere.
Hier en daar schoten wilde honden op hem toe, maar hij zette zijn nekharen overeind en gromde want hij leerde snel en zij lieten hem ongehinderd zijn weg vervolgen
Jurrie Thijsz. , ja, zelfs vele Leden van den Magistraat, die voor een deel Spaanschgezind is, hun uiterste best om iedereen gerust te stellen.
want ze voeren redenen aan, die voor de lichtgeloovigen klinken als eene klok
Niet aan geld.  Maar de juweelen van mijn dochter, waaronder kostbare erfstukken van haar moeder, zijn verdwenen.
' Snel keerde Louise, die zich goed had gehouden, zich om, ging naar het andere eind der kamer en wischte een paar tranen weg
er was schoonheid in het stemmig zonlicht door de kleine ruiten, de kleuren waren allen diep en krachtig, en in den smoezeligen rommel was niets kaal, of hard en nuchter.
Hedwig dacht aan haar nette huis, tegen-over de school, en begreep niet wat het aangename was, dat hier gevonden werd en bij haar thuis ontbrak
In stede van hun ondoorzichtig groen kleed vertoonden de bosschen lange reeksen van naakte stammen, grijze, diep gegroefde eiken met zilvergroen mos bedekt, glimmend witte berken met afschilferende schors en zware bruingroene beuken gelijk kerkzuilen opstijgende uit den grond
' zeide Elizabeth, terwijl de uitdrukking van haar stem toonde, hoeveel het haar kostte, dus te spreken: 'gy hebt gedreigd, geweld te gebruiken, en daarvoor moet ik zwichten.
eg mij, is het dan te verwonderen, dat somtijds de engste grenzen der matigheid worden overschreden?
.  t ou meer te verwonderen zijn, wanneer bij zulk eene gelegenheid de stiptste wetten der matigheid gehoorzaamheid werden
Hij lachte bij zichzelf bij dit ongekunstelde verhaal.
Want onze lieve vriendin Becky had hem een zeer omstandig verslag gegeven van Briggs' verrukking bij de ontvangst van
riep mijn voogd uit, en stak te gelijk de hand in zijn zak.
Hoeveel geld heeft zij wel bij zich?
ik ben hier eigenaar, squatter, geen ondergeschikte, zooals jij.
' fluisterde de staljongen, die Willem naar het magazijn bracht, hem toe, 'als hij bemerkt, dat je bang voor hem bent, negert hij je van den morgen tot den avond
Altijd zijt gij dezelfde goddelooze, eervergeten schurk geweest.
Voor de tweede en de laatste maal verwijt ik u dat in het gezicht
want Javert, wiens beenen gebonden waren, kon slechts zeer kleine passen doen.
De opstandelingen, uitsluitend op het dreigend gevaar lettende, stonden met den rug naar hen gekeerd
berg en dal waren vol bloemen en groen, zijn hart was vol jeugdig gevoel, waarbij geen ouderdom en geen dood te pas komen: leven, heerschen, genieten!
Wint gy niet liever gehoorzame burgers voor onze Koningin, de Reden dan dat gy der onbillyke Overmagt slaven bezorgt - Neen Moeders!
doet U zelf meerder recht - Laat uwe Moederlyke regeering door de Reden gebillykt worden
De directeur van het werk daarentegen, die door de Chineezen goed en goedkoop gediend werd, weigerde hen te ontslaan.
Op een goeden dag scheepten de blanken, die besloten hadden zich, hoe dan ook, van hen te ontdoen, ze met geweld op een boot in
ging hij op ernstigen toon voort;
gij weet niet hoe ge mij verwend hebt.
En haar met een eigenaardigen glimlach een langen handdruk gevend, hielp hij haar in de coupé
Heb slechts nog een oogenblik geduld.
De hand van Hem, die zijn vloek op moord heeft gelegd,.
Je zult mij toch veroorloven te veronderstellen, dat gij buiten onze verwantschappelijke betrekking ook nog andere, vriendschappelijke gevoelens voor mij koestert, even als ik die u
en de arme Chloe te zeggen, dat ik het goed heb, omdat zij zoo schrikkelijk angstig was, arme ziel!
Clare, die op dit oogenblik de deur inkwam
Zij was gewoon zich te verbeelden, dat vrouw Thénardier altijd tegenwoordig was.
Op deze wijze kon zij evenwel weinig vorderen, niettegenstaande zij elk rustpunt verkortte en na ieder zoo lang en zoo snel mogelijk voortstapte
en indien derzelver onschendbaarheid bijtijds was gehandhaafd, zou de secretaris gewis eene bittere teleurstelling hebben moeten verduwen
hernam de waarnemer, het geld met de oogen tellende, zoudt gij dan uit eigen vrijen wil dat geld hier willen achterlaten?
Neem het maar, baas, neem het, gij moogt het hebben, van ganscher harte
Adriaan hakte er frisch op los, tot dat de stam begon te waggelen.
Maar toen die geveld op den grond lag, kijk, daar zat onder den hollen stronk eene gouden zwaan, die daar zeker haar nest had willen maken
Toen, in de zachtheid van die gedachten, in den weemoed ervan, zonk zijne, hem zoo ongewone, drift en hij bedwong zich.
En hij zag de fataliteit der dingen weemoedig in
Gij hebt gelijk, mijnheer, ik zie mij verplicht mij zelven voor te stellen.
Ik ben de baron de Ghiselles, in Holland gekomen met een last van Monseigneur le Prince d'Orange aan zijn broeder graaf Maurits van Nassau;
Te laat bemerkte hij zijn vergissing, toen Thornton vlak tegenover hem was en hij hulpeloos door de stroom snel langs hem werd gesleept.
Hans trok den half verdronken hond snel aan land en samen met Pete stompten zij de adem in hem en het water ui
O, zij is den Jordaan over.
In het land van Kanaän, zou iemand mogen zeggen.
zeide Mevrouw Shelby, bijna flauw vallende, toen de mogelijke beteekenis dezer woorden haar te
En een wolk stelde zich tusschen de aarde en hem, en de stralen van de zon stuitten daarop terug.
En hy werd toornig dat zyner macht weerstaan werd, en hy klaagde dat die wolk machtig was boven hem.
Overigens was van weerszijden de woede, de verbittering, de stoutmoedigheid dezelfde.
Voor de eenen was vooruitgaan sneven, en niemand dacht er aan terugwijken;
voor de anderen was standhouden sneven, en niemand dacht aan vluchten
Geheel zijn droevig verleden komt hem in de gedachten en met vaste stem zegt hij tot dokter Abels: Stel mij tegenover Strijkman, dokter, en gij zult zien, dat ik hem klein krijg;
op dezen loerde, hem opwachtte en doodde, en, zeventien jaren oud, naar het bagno werd gezonden.
Hij verliet het en maakte deze barricade.
Later, toen beiden te Londen ballingen waren, doodde, helaas
En toen zij eindelijk het huis bereikt hadden, sprong juffrouw Amelia Sedley uit het rijtuig aan Sambo's arm, het gelukkigste en knapste meisje van de groote stad Londen
zij een z waren voetstap op de trap;
hij kwam nader, hij was boven, en de yader waggelde de kamer in.
;  Het metaje zag dat hij dronken was en ging hem met ae kaars in de hand
Na het eerste lied had Capi weder zijne inzameling gehouden en met verbazing zag ik, dat de rijke dame niets op het bakje legde.
Hij nam de pistool van JOSEPH en onderzocht die, doch, zoo als hij verwachtte, zij was niet geladen.
snel overzag hij het terrein, hij beraamde een plan van verdediging en kreeg eenige hoop, hun beider leven met vrucht te kunnen verdedigen
Zij had zich eerst willen wijsmaken, dat het volk wel overdrijven zoû.
Toen zij bedacht, dat de prinsen en de adjudanten, in het geval, dat Othomar verwond was, dadelijk zouden terug zijn gekomen, werd zij rustiger en wachtte af
en ontwijfelbaar gewicht tot getuigen van uw alibi bijbrengen.
Mijnheer Farmer en zijne vrienden, bij voorbeeld, zouden ongetwijfeld een groot aanzien hebben bij het Gerechtshof
e fabrikanten en handelaars van wenthe schenen een plaats noodig te hebben, waar zij elkander geregeld konden ontmoeten en zaken doen.
engelo was de aangewezen plaats, als het middelpunt van het
maar nu vandaag is Juffrouw Wijers al met Aardrijkskunde begonnen, en ik geloof, dat ze wel even wanhoopte toen ik ijskoud geen enkele vraag wist.
Ik schijn werkelijk een gebrek in mijn hoofd te hebben, dat ik geen plaatsen en bergketens en voortbrengselen van den grond onthouden kan
Woodcourt bedankte mijnheer Vholes, want hij had niets bij hem te doen, behalve wat hij reeds gezegd had.
Ik geloof, mijnheer, zeide Vholes, en dwong den vreemdeling om te gaan zitten, door het adres maar niet te geven
de rust deed ons den toestand, waarin wij verkeerden, beseffen en van allen, zelfs van den meester, maakte zich een soort van bedwelming meester.
Eensklaps voelde ik op mijn hand warme droppels vallen
Aan het tegenovergestelde einde van den rechten weg vertoonde zich op den achtergrond van grauw kreupelhout de witte vlek van een stuk muur of een klein huis.
Halverwege werd het pad door een even rechte laan gesneden, die tusschen struikgewas besloten, aan weerszijden een onafzienbare reeks geraniums vertoonde
Nadat ik ongeveer een maand deze manier gevolgd had was ik er niet dikker op geworden;
ik zag er bleek en ziekelijk uit en dikwijls hoorde ik in het voorbijgaan zeggen: dat kind sterft van honger
die ongeveer twee maanden geleden Charenton was gepasseerd, de Seine opvarende.
Twee maanden!  Dus was zij ons een ontzaglijk eind vooruit.
waar het tooneel toen onder het beheer was van mynheer Macready, de vader van den grooten treurspeler.
Zoodra hij aankwam begaf zich Grimaldi naar zijn logement, waar hij met zeer veel
zij kreeg iets zeer belangwekkends voor zich zelve, en zij gevoelde een leegte in haar ziel zich al meer en meer vullen met de schatten van haar passie
Jonge vrouw, vroeg een net gekleed meisje, hetwelk uit eene deur te voorschijn kwam, wat moet gij hier doen?
Ik moet eene dame spreken, die hier woont, antwoordde het meisje
De kelders waren stikdonker, en daar zij, om hunne schuilplaats niet te verraden, geen licht hadden durven medenemen, moesten zij op den tast voortgaan
Onder den maaltijd spraken zij over de reis van den volgenden dag, echter raadde Signore DI BRAGA onzen MAURITS, om voor hun vertrek uit Piacensa de voortreffelijke standbeelden ter eere van ALEXANDRO en RANNUCCIO DE FARNESE te beschouwen
die, voordat hy het aan de drukpers overgaf, het gevoelen van onzen vriend daarover had willen vernemen;
want ondanks zyne stille en afgetrokken levenswyze, had de goede Meester Humphrey dien naam zal ik hem maar blyven geven
meer alsof hij een verhevener wezen ware, die goedgunstig zijn zegen over Fledgeby uitsprak, dan als een arme afhangeling, dien deze met den voet
en Jan Salie!  Hooft, in wiens torentje allerlei nymphen stoeiden, Grieksche en Italiaansche, Latijnsche en Gooische nymphen;
Hooft, die van kusjens en knepen zong, maar ze nooit aan de poffertjes wangen van onzen sukkel zou hebben verkwist
De prins bedankte haar voor dit vernieuwde blijk harer liefde, en hij verheugde zich reeds bij voorraad nu weldra in de gelegenheid te zullen komen, om de vergiffenis van zijn' goeden vader, dien hij zoo diep bedroefd had, af te smeeken en te verwerven
eerst door de hoogere ambtenaars, en daarna door de haute volée zou worden opgevolgd.
De onbeleefdheden, die tot nog toe alleen aan ons beiden verkwist waren, werden nu ook algemeen verkrijgbaar gesteld
maar daartoe moesten akten worden opgemaakt: en dat nam tijd weg, terwijl hier dadelijk geld vereischt werd.
Eindelijk was het of hem een lichtstraal voor den geest kwam.
Het was dan ook wel een groot verschil, die pracht van ideale aristocratie, en deze eenvoud van wel bemiddelden, maar noodzakelijk zuinigen adel, en toch, zij had nu niet willen ruilen, en zij sprak glimlachend tegen Otto van Ouida en de Engelsche kasteelen en beweerde aan de Horze de voorkeur te geven, zooals zij ook de voorkeur gaf aan hem
had ze allemaal wel eens in Holland gezien: ze kwamen voor een paar maanden, voor een jaar met verlof, en zij gaven altijd stof tot bespreking en humor in den huize d'Herbourg.
Maar Ina lachte niet meer, zij stond op, en de nieuwsgierigheid brandde haar zoo, dat ze haar pijn deed
Het zijn hier niet droefheid en liefde, die ze bij de rustplaats van het voorwerp harer vereering planten: het is het overleg van den aanlegger, die weet hoe het behoort, die ze elken doode
Ik ben nog verdiept in de herinnering aan dat verrukkelijke onderhoud en die wals, wanneer zij weer naar mij toekomt met een vrij leelijk oudachtig heer, die den heelen avond whist heeft zitten spelen, aan haar arm
in werkelijkheid luisterde hij evenmin naar Glorvina als naar het gehuil van de jakhalzen in den maneschijn buiten, en zooals gewoonlijk verkeerde zij in een waan
rijdags wordt hier schoongemaakt en de meid had alle papieren op mijn lessenaar door elkaar gesmeten.
oor dessert hadden we vanavond vanillevla, dat is melk en gelatine met wat vanillesuiker er
Gij moet toch erkennen, hernam de smid, dat de vorige Graaf veel voor ons gedaan heeft en den naam van den Goeden ruim verdiend heeft.
Nu!  dan verkerft zijn zoon het dubbel, zeide de schrijver: heeft hij ons niet bij zijn huwelijk over de veertig
zeer knorrig.  Mevrouw Parsons hief haar handen omhoog en trok haar wenkbrauwen op, met een stom beroep op juffrouw Lillerton.
Toen ik een hoek van den weg omsloeg, hernam Gabriel, bleef het paard eensklaps staan
omdat hij tegen ongeoefende mannen te strijden had.
Zonder door iemand weerhouden te zijn, kwam hij echter op den wal en zijne blikken naar het vijandelijk kamp slaande, balde hij de vuist en bromde
Die dag legden zij veertig mijlen af, daar de weg in de sneeuw gebaand was;
maar de volgende dag en vele dagen daarna moesten zij hun eigen pad maken, harder werken, en toch kwamen zij langzamer vooruit
Ik verbaas mij er werkelijk over, hoe gij zoo met uw dwaasheid te koop kunt loopen.
Maar liefste.  begon Pott, Och, zwijg maar!
hernam zijn vrouw, Speelt gij
Wat Neeltje niet begreep, dien dag, was, wat Domenee haar in de keuken kwam zeggen.
Zij trachtte zijn woorden te verklaren uit een verregaand verantwoordelijkheidsgevoel van den vromen man en minachtte Dina er slechts des te meer om, daar Domenee er zich een verwijt van maakte, dat hij van haar toestand nog niets had gemerkt
Blijf gij hier;  ik zelf zal het vuur op den bergtop gaan ontsteken, en u dan een pad wijzen, dat veel veiliger is.
Voor al wat Zwitser heet en door den Oostenrijker verdrukt wordt, heb ik alles over
a eenige oogenblikken vertoefd te hebben, sloeg nu voor, om het rijtuig maar naar uiten te zenden, en van het aangenaam weder gebruik makende door het aagsche osch, nog in vollen glans en heerlijkheid, en waar slechts hier en daar een enkel geel blaadje
Ook met onze hedendaagsche muziek kon zij het maar niet vinden: zij haalde de schouders op bij de roulades en fioritures, die tegenwoordig bij geen aria ontbreken: en beweerde dat men alle lieflijkheid, alle gevoel had verbannen en opgeöfferd aan de zucht om te schitteren en moeilijkheden te overwinnen
en zou, doordat hij verzuimde aan de achterhand te blijven met de fourchette, bijna een sans prendre hebben verloren, als zijn collega, die ook door de muziek werd afgeleid, zich niet had vertrokken, wat de kapitein een stille vloek ontlokte
met booze, scherpe stemmen over de groote wreedheid van de grijze ratten, en dat ze om hen uit hun nest weg moesten, want dat ze gehoord hadden, dat ze eieren, noch donzige jongen spaarden.
De oude gestreepte kat was er van overtuigd, dat de grijze ratten
En droomde.  Hij droomde, dat hij de Appelen nog rooven moest, maar niet dorst, omdat heilige Angst hem vervulde en dat hij den Titan vroeg de Appelen voor hem te plukken uit den Tuin der heilige Droomsters
Het was een signalement mijner moeder, waarmede zij bezig waren;
want mijnheer Bucket bracht het mij, toen het gereed was, en las het mij fluisterend voor.
Hoezee!  daar heb ik de leêren beurs van den verwenschten schelm Peter bij mij gestoken.
In de verwarring van het oogenblik, wist ik zelf niet dat ik dit gedaan had;
Mogelijk is er wel een pistolet of een dubloen in blijven steken, dat zou een uitkomst zijn;
mij dunkt ik had zulke mirakuleuse hulp van den Hemel wel verdiend
zijner orkanische driften, woedende vlagen, die zijn geluk hadden weggewaaid.
En zijn leed was zoo ontzettend groot, dat hij het niet geheel en al voelen kon, omdat het te veel omvattend scheen, voor zijne menschenziel
Van mijn lager standpunt beschouw ik den heer Boffin als te edelmoedig, als iemand, die te veel lankmoedigheid bezit
wanneer, na het vertrek van het gezelschap en van George met den heer Rowson, zijn lijf knecht, de arme mevrouw Osborne haar mantels en sjaals aantrok, alvorens zij naar huis wandelde
Hoe durven zij van een man, als ik ben, dank te verwachten?
Tigg was opgetogen van bewondering over dezen edelen trek van zijn vriend, en verzuimde niet, dit door een pantomime aan Pinch te kennen te geven
Nu, God zij met u, zeide Anna aan de deur van zijn kabinet, waar reeds een lamp met kap, een glas met water en een gemakkelijke leunstoel voor hem gereed stonden
Intusschen waren de bedienden des huizes in rep en roer geraakt.
Allen hadden gehoord, dat de Barinja teruggekomen was, dat Kapitonitsch haar had binnengelaten
En dan zijne oogen, die zij reeds kende, zijne oogen van geheimenis, klein en diep liggend, met de diepte van hunne pupil, die zich nu scheen te sluieren en dan weêr
dat gij u zoudt kunnen houden alsof gij nog in het komplot waart, totdat ik Wegg had omgekocht, en dat gij dan, om uw geweten te zuiveren, aan mij terug kondt geven wat gij den schijn hadt aangenomen van voor u te houden
als dat een eind op weg was, kwam er een derde.
En onophoudelijk slingerden zich nieuwe roode draden over den vloer, als sissende slangen.
De jongen vond, dat het prachtig was het ijzer te zien, maar nog prachtiger vond hij de arbeiders, die vlug en handig de gloeiende slangen met hun tangen aanpakten
zooals al die ongelukkige vluchtelingen, welke de waakzaamheid der wet en de maatschappelijke vervolging van het spoor willen leiden, een donkeren, kronkeligen weg.
zij had een mooie bruine tint en groote, donkere oogen, als een Italiaansche, en weelderig zwart haar.
Haar donkere tint deed het bleeke en afgematte in het voorkomen van haar verloofde des te scherper uitkomen
In het rpuig zat Therese, in den zwaren rouw van die dagen.
Zy keek verlangend uit het rytuig, of zij niet iemand achter Jozef den portier zag staan
Ik zal er niet meer op aandringen.
' 'Niet willen!  Welke reden zou ik daar voor kunnen hebben, denk je?
' Nanni verstomd over de heftigheid van haar oudere zuster, trachtte haar te bedaren
was eene vrij talrijke troep volk verzameld, die als er leden uit- of ingingen, en, naar mate van hunne bekende gevoelens, op eene tamelijk luidruchtige manier
Nu: ik geloof, dat de anderen ons niet zouden vatten, omdat wij alleen hier sympathieke cirkels hebben.
Maar mijn kring is van een veel inferieurder substantie dan de uwe, die heel mooi is
Keetje had Steyn de Weert thuis gevonden en hij kwam met haar meê in het rijtuig: zij waarschuwden aan het huis van dokter Thielens, maar de dokter was uit.
Tante Adèle kwam in de vestibule Steyn te-gemoet.
Door het groote huis beneden dommelde een stille, witte rust: buiten sneeuwde het dichter
Zwaar gevoelde hij de noodlottigheid van het leven, en de onrechtvaardigheid der levensaaneenschakelingen en hij zag in, dat hij zijn eigen ongeluk had opgeroepen door slechts een enkel woord.
Een enkel woord: Noorwegen!
groote, gouden cachetten, een gouden bril, en een grooten zegelring aan zijn pink.
Dit is het kind, zeide mijne petemoei met eene gesmoorde stem.
Daarna zeide zij, met hare natuurlijke, stroeve manier van spreken: Dit is Esther
Ik zou het in êen oogenblik te boven zijn geweest, zegt George, zich dwingende om een vroolijken toon aan te nemen;
hij, gedoemd de slaaf te zijn van den misboreling, van den laffeling, van Eurystheus, dien zijn voet zonder erg vermorzelen kon als een padde, waar over hij trad
Van Baalen met een zucht: gij hebt altijd tegenspoeden gehad, zoo dikwijls gij voor ons gereisd hebt.
En als ik niet wist dat het uwe schuld niet is, en dat gij een knappe kerel zijt.
doet mij blozen als de kreeft zei tegen de braadpan, maar, wat ik zeggen wou, dat alles kwam toch niets bij
Is u geweest op die soirée van ze, eergisteren?
die eenige voeten boven hem woedde, bereikte zijn ooren, zooals wij gezegd hebben, dank zij de dikte van den grond, die er hem van scheidde, slechts dof en onduidelijk, als geluid in een diepte
Betjen, Betjen! ' zeide haar Tante, weemoedig het hoofd schuddende: 'omdat gy nu juist niet op den besten voet met haar zijt, omdat zy in Amsterdam opgebracht en misschien niet op de hoogte is van uw Haagsche en hoffelijke manieren
en, daar brandewyn nog niet spoedig genoeg ging, met iets dat sneller werkte!
Heb ik nooit gezien, wanneer ge mij bedwelmd waandet, dat geuit uwkleine fleschje iets in mjjn glas goot
Ik ging dagelijks op vastgestelde uren naar het hof, en den tijd, die mij overbleef, besteedde ik om de stad te bezigtigen, en alles te beschouwen, wat mijne aandacht waardig was.
Het eiland Serendib ligt onder de evennachtslijn, en is tachtig mijlen lang en breed
en deden alles, wat hun mogelijk was, om gerust te stellen, en den volgenden dag verlieten zij armstad en reden, zonder eenige onaangenaamheid te ontmoeten, door het denwald naar de stad rankfort, zoo bekoorlijk
Dat zal nog een harde dobber zijn, Van Keulen, zeide Van Schaeck, en hij wees op den vijand, maar hoofdzakelijk op de schans Lammen.
Ja, langs dezen kant zullen ze toch moeten komen;
Ziedaar de kenmerkende eigenschappen dezer stad!
Al licht zou men zich verbeelden, dat het mooie seizoen daar was, en de meeste huizen tegelijk met hun bewoners naar buiten waren gegaan
De heer Botwater liet zich dan ook geen oogenblik door eenig gewetensbezwaar weerhouden om de bladzijden schrift te lezen.
Maar toen hij er volkomen kennis van droeg, eerbiedigde hij de vormen en legde het weder op de plaats waar hij het gevonden had, toen hij was binnengekomen, en keek naar buiten, naar den tuin met het groen en de vogeltjes
Gij weet dat Sikes dood is, dat Monks alles bekend heeft en gij niets meer te hopen hebt.
Welnu, sprak Bertha, haalt dan de paarden uit de stallen en rijdt de sluippoort uit.
In de hitte van het gevecht trachten de voetknechten de kat en de overige werktuigen in brand te steken
Hij meubileerde deze kamer met een menigte kostbaarheden van den ouden trant.
Hij deed ze plafonneeren en met een buitengewone stof behangen, waarvan hij een stuk bezat, en welks gesatineerde gouden grond met fluweelen bloemen bezaaid was
riep zijn voerman met een zwaai van zijn wortel: i Voer, Hans?
en hij zelf en de achterhoeven, de rolwagen en Hans, alles scheen samen in een soort van apotheose in de luch te vliegen
maar toch hield hij zich stout en moedig, en bleef volharden in toon en houding van een verongelijkte en miskende.
'Daar is list en schuinschheid in uwe voorstelling, jonkvrouw.
Dat gij mij niet meer herkennen wilt, noch de oude vriendenrechten hergeven, late ik daar
niet alleen op dezen tocht zal het ons tegenloopen, maar alles wat de Leidenaars voortaan ondernemen, zal verkeerd uitkomen!
Dat ben je toch al, alle Lewins zijn wilden.
Lewin zuchtte.  Oblonsky roerde terstond de hoofdzaak aan.
Nu?  zijt ge van avond een der onzen, dat wil zeggen bij de
om zich van zijn opdracht te gaan kwijten.
en Noggs, die voor een oogenblikje naar de herberg was gegaan, kwam terug, zag hem op de stoep staan, en opende de deur
Dit zeggende, stapte hij weder voort, en ging een paar malert het plein op en neder-, maar toen hij eindelijk nog eens bij deplete kwam, waar zij stond, bleef hij weder stilstaan, en zeide
menig edel hart gebroken is, daar de bewustheid van onschuld en zedelijke waarde hun lijden slechts verzwaarde en ondragelijker maakte
Dan zal hij langzaam, heel langzaam wegsterven van wroeging en leed.
Hij moet morgen, blozende van gezondheid, voor zijn' Vader staan
Kijk eens door de zaal heen, allemaal leelijke menschen: de een loopt scheef, de ander is krom, die heeft een vooruitstekenden boezem, die een dikke buik.
Ik kan niet tegen lichaamsdeelen, die proemineeren: het maakt me ziek er naar te kijken
Er is niets te veranderen aan wat geweest is, en wat geweest is.
Durf nu eens zeggen, dat ik niet netjes spreek en kiesch.
Geen vloek en geen onvertogen woord komt over mijn mond.
overige was het vijfvensterig huis tusschen de twee dakraampjes en het genoemd café slechts een enkele verdieping rijk, waar zich het achttal kamers bevond, die den naam van Hôtel du Jet d'eau moesten rechtvaardigen.