AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dit gevaar inziende sloeg zij de eerste de beste donkere steeg in en spoedde zich voort zonder op de richting van haar weg acht te geven
gij komt mij te pas dick en gij kost mij niets behalve u nu en dan eens te tracteeren
maar dat zijn meester hem verder voile vrijheid moest laten om te loopen hoe en waar hij wilde
en als zij des nachts somtijds uit een droom van dien ouden tijd ontwaakte en uit haar bed opstond om naar de donkere kerk te kijken hoopte zij bijna de vensters verlicht te zien
in het venster dat hij zoo dikwijls had bewaakt waren eenige ruiten gebroken en die kamer zag er nog eenzamer en naargeestiger uit dan de anderen
met eer voor ons zelven en tot nut van onze naasten dat is eene streeleiide gedachte mijnheer eene streelende gedachte
daarmede het stof van wie weet hoeveel becky morgans afschrappende zette hij er zich toe om over de zaak na te denken
en als zij het huis in het gezicht krijgen vraagt hij om eens even op te houden en hem te laten ademhalen
hij is een zeer fatsoenlijk man mijnheer zeide kit en dat is al wat ik van hem weet chuckster scheen zeer genegen om zich over dit antwoord boos te maken
ik heb die kleine menschen lief en het is geene geringe zaak als zij die zoo versch van god komen ons liefhebben
en heeft zoo nog een heilzamen invloed op hetgoen er in de wereld gebeurt al is het lijkje tot stof verteerd of in de diepte der zee verzonken
zeker zou het zeide jufvrouw jiniwinhaastig als wij dat maar hadden zouden wij zeker zijn maar nu de advertentie met het signalement
want ziekte en dood waren hunne huisgoden in het gewoel door zulke omstandigheden altijd veroorzaakt stond het meisje echter nog alleen zij stond alleen in hare
een groot hoofd kort lijf kromme beenen zeer kromme beenen viel jufvrouw jiniwin er op in
ik maakte gebruik van een oogenblik dat het meisje zich verwijderd had om hierover iets te zeggen waarop de oude man antwoordde dat weinig volwassenen zoo vertrouwenswaardig en zorgvuldig waren als zij
als ik dat meende hernam de notaris zou ik een anderen tijd hebben gekozen om het u mede te deelen
maar ik ben toch blij dat gij het zegt juffer nelly vervolgde hij zachter terwijl hij nader bij het venster kwam nu zijn er nieuwe meesters in huis dat is eene verandering voor u
zijne oogen strak op brass gevestigd houdende ging hij rechtstreeks naar de tafel dronk de drie daarop staande glazen achter elkander uit nam de rumflesch onder zijn arm enbleef toen
schoon hare kleederen fraaier hadden kunnen zijn waren zij echter net en zindelijk en verrieden geene sporen van armoede en slordigheid wie heeft u zoo ver alleen uitgezonden vroeg ik
maar het is toch zindelijk en knap en het hofje is het fatsoenlijkste van de geheele stad voor de kinderen behoeft gij ook niet bang te wezen want zij zijn altijd even zoet
om maar voort te rijden hetgeen hij dan ook met zooveel spoed deed dat het afscheid tusschen chuckster en zijn grootmeester op eene vrij onbeleefde manier werd afgebroken
behalve dat zij aanmerkte dat wij een geheel nieuwen weg gingen en vroeg of die korter was onderweg haalde ik mij honderd verklaringen van het raadsel voor den geest om die alien weder te verwerpen
kit besloot bij zich zelven dat hij nooit weer een bode in verzoeking zou brengen behalve met eene ledige kist en na het opvatten van dit christelijk voornemen vestigde hij zijne aandacht op de tweede vraag
ga zitten dan zult gij het overige hooren kit gehoorzaamde terwijlhij nauwelijksdurfde ademhalen
toen en nelly niet eerder bemerkte men dat daniel quilp de oorzaak van al dat leven zelf in de kamer was en dicht bij de deur met de grootste oplettendheid stond te luisteren
hoe zwak en flauw zij ook waren konden zij hier niet blijven nadat zij aan eenige deuren vruchteloos om bijstand hadden gevraagd spraken zij met elkander af om zonder oponthoud verder te gaan
wanneer zal hij voor mij komen ik ben er zeer wel mee tevreden zooals het nu is grootvader zeide het meisje stil stil hernam de oude man gij weet er niets van
wat ik wil zonder dat iemand mij bespionneert of beluistert hier heb ik niemand bij mij dan eene partij ratten
een klein lief zachtzinnig vrouwtje dat nadat zij in eene zonderlinge verblinding waarvan de voorbeelden lang niet zeldzaam zijn den dwerg hare hand had gegeven
en zij eene volwassene kindermeid geweest terwijl swiveller het toeliet met eene soort van dankbare verbazing die met geene woorden te beschrijven is
maar ik had medelijden met zijn ongeluk en dacht dat hij misschien niet beter had geleerd daarom heb ik gemaakt dat hij vrij kwam gij moogt in het vervolg wel beter op hem passen
die daarboven voor een zoldervenster bangt half dol van blijdschap maakt die arme vogel het eenige wezen in de nabijheid eenigermate verwantsehapt met de andere kleine gevangenen de bloemen
de dwerg had swiveller tweemaal ontmoet terwijl deze berichten van de vluchtelingen zocht in te winnen en dit was misschien reeds genoeg geweest om iemand die zoo
over de terugkomst van haar man te gevoelen dan men had kunnen verwachten en legde eene mate van belangstelling in zijn welzijn
die bijzonder veel van het spel hield werd om die reden door haar schoonzoon buitengesloten en kreeg den post om de glazen te vullen
buiten op den weg vindt kit een vliegenden galop nog te langzaam maar tegen het eind van de reis verzoekt hij om wat langzamer te rijden
alsof hij er dadelijk ernst van wilde maken beval hij haar het theegoed weg te ruimen en den rum te brengen
dat er onderzoek zal gedaan worden en dat hij misschien nog pardon zal krijgen eindelijk tegen den avond brengen zij hem naar eenekamer waarin eenige heeren vergaderd zijn
er dus tot den passagier zijn verdriet een non sequitur volgt in t riet
dan komt hy voor zijn pleizier achteraan nog wel eens hinkend by u aan naturalisten die dit niet verstaan
wie hieruit evenwel afleidt dat onze kwinkeleerende leander voor herootjes alleen tiereliert en nooit voor een ander doe mijn komplimenten maar terstond aan zoo'n
als piet agoras zoo begon te redeneeren dan was er geen eind aan en je hadt niet moeten probeeren
en daar is nooit een beest in de natuurlijke historie geweest dat zich op uw zilvren bruiloftsfeest
en de stad van trooie en draagt naderhand zelfs den generaal de straat nog langs in zegepraal
en raakt nooit van de wijs in t kort t is zijn element want voor de zangschool of t conservatorie spendeert de kleine vent voor zoover my is bekend
en zeg hem dat hy uit mijn naam zijn eigen vergist en dat ik waarlijk dacht o jeugd dat hy t beter wist daar professor hem scilicet verwart met een ander verliefden tortel
piet agoras heeft het voor een duizend jaar of wat al gezeid o menschdom gy zijt een toonbeeld van ondankbaarheid
ofschoon hy met zijn exteroogen menigmaal zijn laars niet aan kan krijgen voor t pedaal
de kolonel van de platte schuttery klimt er met zijn handen en voeten allebei op parade nog wel eens over doch hy valt doorgaans op
zijn excellentie weet natuurlijk niet wat er in een schip dat van den wal is geschiedt ligt bles eindelijk finaal op de baar
een heel leger dan een leger een heel paard in zijn zak gelijk de jeugd leest in dat mooie beleg van
want na zijn metempsycosis zingt hy net als een schor mensch dat boos is de
wanneer ouwe koeien soms in een sloot verdwalen dan heet het hoogst onfatsoenlijk ze daar uit te halen
maar kan blind blesjen volstrekt niet meer loopen dan komt hem de minister van marine voor de trekschuit koopen
en wie zou dan o jeugd uw en mijns gelijken niet verfoeien als men nagaat hoe gemeen zy zich gedragen jegens de koeien
en hy zong zoo zoet in t looffestoen het was in de mei en hy gaf zijn zoetelief een zoen net als ik ef jy zou doen
ga dat maar eens te bennebroek vragen aan den geleerden man de schoolmeester de gedichten van den schoolmeester immers dido in haar dagen sneed er nog een heele hoofdstad van
zes maal zesmaal doen het was in de mei een bloedrert ant van patertjen langs den kunt ons
een koei is iemand met twee ooren en aan weêrskanten een horen volgens den hollandschen naturalist verboom is zy de uitvindster van de aardbeien met room
is eigentlijk hun oudste zoontjen in t gebit net als het zakpistool ons jong musket is in zijn kamizool
zet toch altijd zijn beste beentjen voor bij zijn vrijster voor dat vogeltjen zingt hy waarlijk als een lijster want hy houdt van zijn bruid in zijn ziel veel
want daar staan mijn handen niet na zegt dit schrander dier en toch speelt hy zonder handen heel wat knapper dan een doofgeboren
zegt een voormalig philomeel is onder de dieren ons bescheiden deel net als t loeien
van amandelen houdt hy veel en van nooten en wat een ander met zijn handen zou doen doet hy met zijn pooten
in dit ondermaansch gewemel zoekt ieder op aard een hemel doch meestal helaas overal behalve waar hy zoo iets vinden zal
en licht met een gouden zwiep of een paar nieuwe sporen vereerd en op kermis eens in t paardenspel geïnviteerd waar hy zijn eigen evenwel minder dan u amuseert
neem wat in mijn aders vliet konings kinderen hebben t niet want gemelde hit waar de jeugd voor een rid vervolgt cuvier zoo graag op zit
of je neemt hem s zondags in de narrensleê of in t speelwagentjen met de famielje meê bles heeft door de week zoo braaf gewerkt dat hy nu ook vry af krijgt
als ik u voorts wilde optellen wat voor zaken men al niet van een koei haar horens hairen en darmen kan maken
met bruidlief die al zoo rood ziet en de bruidsuikers inkluis of blijft gy na dato
als je t ook niet wist dan zei je is dat het halve zoontjen niet van den orgelist maar geen orgelist dat ik weet heeft het hem nog na
en je kijkt niet om of hy is al weêrom met niemendal op zijn rug is hy byzonder vlug en met iemand onder den man
of de lieve straatjeugd met sneeuwballen gooit enfin hy heeft nooit gedaan maar is nacht en dag op de baan
en hoe schandelijk hy die weldaân vergeet dan is hy immers niet waardig dat hy ooit meer biefstuk eet
een paard is in alle geval nooit zoo mal in plaats van op fokzaal of bal zoekt hy zijn hemel t huis bovenal
met zijn maatgeluid is het echter uit t is niet langer die zoete guit met zijn mooie fluit vol melodieus getuit
doch zonder dat hy t merkt als t echter helaas uit is met draven en hollen dan loopt bles al gaauw mank onder de knollen
om een schepnetjen van gescheurd neteldoek ik weet het veel beter dan jy want het is juist mijn liefhebbery
en van t nut dat men van heur staart en heur pooten trekt daar zou ik je tot overmorgen van kunnen vertellen
daar is thands in zijn stem iets dat me stuit iets enfin t heeft heel veel van een driftig aanspreker met een graat in zijn keel
in t jaar wil ik wedden geen cent ik heb zegt hy jandorie de geheele muziek al in mijn memorie
enfin als een mensch gaat bedenken wat de koeien hem zelfs by testament nog schenken
in een paard zijn gezin valt men zeldzaam over de min want daar mag er nooit een in de
en hoe komt het dat hy zijn plicht zoo vlug en gehoorzaam verricht en dat nooit met een zuur gezicht omdat zijn grootjen hem nooit over t paard heeft gelicht
zoo gruwelijk verveelt als de koetsier en dit dier maar zijn t ballet en de bruiloft gedaan de schoolmeester de gedichten van den schoolmeester en de gasten reeds lang weêr naar bed toe gegaan
onder oude voorzangers en koeien en een concert vocaal dat zeggen wy allemaal
om zoo als ik nu doe hem te interrompeeren maar nu hy dood is raakt het hem niet aan zijn kouwe kleêren
en dan zelfs laat hy in de vliet de schuit met kaptein nog vaak in t verschiet vooral als de lijn breekt zonder dat hy t ziet de
dan nog komt zijn paardenhaar u te pas in uw paardenharen matras en dineer je by een kees dan eet je zijn
den schoolmeester of hy er echter nog eieren blijft leggen dat zou ik u niet durven zeggen
waar vindt men nu schier onder de vernuftigen op alle vier zoo'n nuttig en aangenaam dier dat zijn plicht doet met zooveel pleizier
hoe zou men t b v op t schip zonder een koevoet stellen in t kort het is al van ouds een spreekwoord geweest
zoodra een landman van een koei geen zoete melk meer hoopt dan ziet men hoe hy haar terstond aan den slager verkoopt
moeten martinet maar eens opslaan zoo lang als een paard zoo mooi galoppeert wordt hy nu en dan op een harddravery getracteerd
als namentlijk t beleg is voltooid maar de generaal draagt hem zelden of nooit vooral niet wanneer het ijzelt als het dooit
een aap schoon kleiner dan een schaap is echter een veel verstandiger knaap en zou zich zoo gemakkelijk niet laten scheren als een schaap doet in zijn wollen kleêren
op een tak is voor een nachtegaal de schoolmeester de gedichten van den schoolmeester wellicht een smakelijker onthaal en niet minder amicaal dan zelfs t stroopen voor
hij speelt dan ook naar den eisch al van kindsbeen af in t lover op zijn muziekale schaatsen beentjen over
hy maak zich bekend ik doe mijnheer op t moment by deze met vermaak een paar laarzen present
een aap is zeer amusant vooral in zijn geboorteland en heeft in zijn jeugd veel grappiger manieren dan de meeste jongeluî onder de dieren
met je grootmama want eens onder zeil gaat hy net als een boog uit een pijl de schoolmeester de gedichten van den schoolmeester hy steekt vervolgens met meer gemak
natuurlijk zoo vol als van a en b mol geen nachtegaaltjen gaat er over straat met een parasol
op t casino vernachten dan staat hy na dato aldààr zich weêr dood te wachten
die jammert op zijn dorre ranck van een beroofden boom zijn wortel haar leven lanck een hollandsche nachtegaal verhuist by zijn dood volgens de fabelleer met zijn ziel naar een sloot
en vindt hem dan ook s avonds op stal de schoolmeester de gedichten van den schoolmeester jeugdlief onthou dit vooral als de ondergeteekende er reeds geweest zijn zal
net als romulus de romeinsche historie om je moeilijkst ut re miboek geef ik net zooveel als een vlugge snoek
zelfs by den lompsten boer die nooit in martinet of plinius leest alles is even nuttig wat er komt van dat edele beest
die haar onbarmhartig vermoordt en de huid afstroopt en daarna wat nog het gemeenste is in een os herdoopt
ook waren rundermest en rollenden vr de koei heur tijd nog onbekenden en wat men van haar huid al niet maken kan
nog vangt uw levenstoorts niet aan of gy ziet hem by t licht van de maan reeds in t vigilant aan de onderdeur staan
en onderweg wat muizenkeuteltjens koopen of zeult u en de ouwelu weêr naar t stadhuis
en om de baker en de bloemkool gaan of hy trekt u met uw ouders naar t doopen ten zij gy qua koppig zuigeling liever wou loopen
want vervolgt hy de muzijkwareld is mijn paradijs waar ik geboren word gestorven en grijs net als baanvegers op t
of de man moet byzonder vroeg zijn opgestaan treft de jeugd echter zoo'n baasjen aan kom aan
is hy in t loopen nog zoo'n jan dat j'em met je beien niet inhalen kan of zeg je daarop geen ja loop hem dan maar eens eventjes na
als de baker met t veulen t vertrek in komt zeulen zegt reeds in t verschiet eer zy t borstjen nog ziet tot het stamhouertjen dat hitjen hiet
of mijnheer is dadelijk op hol en op neepjens kappies is hy dol maar dat moet ik zeggen philomeel
een jong philomeel draagt het haarlemsch orgel dan ook flink in zijn keel mitsgaders de kasten en pijpen doch zonder t klavier
daar is altijd groot dispuut geweest of een aap eigentlijk een mensch is of een beest de schoolmeester de gedichten van den schoolmeester en dat verwondert ons ook niet daar men zooveel apen onder de menschen ziet
ik geloof dat al je gezamentlijke leien er meê vol zouden raken maar mijn verhaal dient niet te uitermate gerekt
het klimmen en klauteren doet hy net zoo vlug als een kat en hy rijdt te paard op een hond als iemand die er les in heeft gehad
brachthuizer sluit ik uit dat was geen orgelist dat was een luit van wege l'amour heeft rossignol zijn kleinen krullebol
voorts wil ik de jeugd attent maken op een beest zijn overleg want immers ging die mopshond te kampen voor t vuur uit den weg op zijn volharding by zijn beroep
de heuschelijke en de schoorsteenvegers de schoolmeester de gedichten van den schoolmeester de slang een slang is niet heel dik maar naar proportie te lang schoon sommige slangen die van amerika komen byna zoo dik zijn als eikeboomen
doch dit is juist het laken waar ik een rok van voor de natuurlijke historie wil maken by voorbeeld aangaande een dier zijn instinct waarom een ezel die dood is niet drinkt
en menige leidsche diender maakt een mensch niet half zoo bang als zulk een amerikaansche slang over het geheel wordt een slang zelden geprezen of het moet zijn hy het
voorts zou hy naar wy in mosheim en vitringa lezen vry gunstig in de muziekale wereld zijn bekend ofschoon aldaar meer onder zijn franschen naam van
of zat niet an ijn soms dagen lang op een stoep op de naarstigheid van zoo menig dier by voorbeeld zoo iemand als een mier op de beesten hun eigendommelijken aart of waarom is een oud beest zoo bejaard en een dood beest in den regel zoo bedaard
of waarom als t je blieft een hond dadelijk stil blijft staan zoo dra hij niet langer loopen wil waarom een haas die in t duin loopt het land heeft aan een jager en een runderhaas daar-en-tegen of een gebraden speenvarken aan een slager
ik heb my dus liever daartoe willen bepalen de schoolmeester de gedichten van den schoolmeester om hun iets nieuws uit het beestenspel der natuur te verhalen iets waar een ander t is me t zelfde of hy dood is dan leeft zijn natuurlijke historie geen hand water by heeft
den schoolmeester natuurlijke historie voor de jeugd inleiding in mijn natuurlijke historie voor jonge lui maak ik met opzet geen gewach van de regenbui om dat kinderen in holland zelfs familiaarder zijn met den regen dan wel met den zonneschijn
en met meer dergelijke belangrijke zaken zou ik wenschen hen bekend te maken daarom geef ik nu dit boek in uwe hand en verzoek o jeugd en kinderen dat niets u in t leeren moge hinderen ontbreekt voorts aan dezen of genen regel somwijlen een voet
alsof zij het nog onder haar hart voelde kloppen zij leed al dien tijd gebrek en kwijnde weg van bittere armoede en nijpende zorgen
toby mijmerde noch over liet oude npeh over lueit nieuwe jaar i druk zo don kop in
meer brengen die kindertjes mee mylady antwoordde sir joseph op plecmigeo toon
hij keek het kind bij deze laatste woorden zoo teeder aan dat toby de tranen in de oogen voelde opwellen
ik meende dat hij verdwenen was zei toby aldoor in draf maar alles is nog in orde ik zou hem niet hard hebbeh kunnen vallen als hij op den loop was gegaan
nu zal ik je eens in een paar woorden een goeden raad geven meisje zei de alderman op zijn eigenaardig minzamen toon
door de bewoners gewoonlijk de wereld genoemd de brief woog dan ook zwaarder in toby's hand dan andere brieven
eh kan men ze evenmin pvertuigen dat zij geen recbt hebben dat er geen reden voor hen bestaat om te trouwen
want dan hebben zij een ellendig levein dat niet waard is geleefd te worden ik kan zeggen dat deze hand
zij schudde het hoofd en gaf liem een wtenk dat hij haar nu alleen moest laten goeden avond margaret
en niet weder geopend kon worden maar dit was eene reden te meer om het plan door te zetten
lieve kinderen voorwaar six joseph zei mylady huiverend khumatiek koortsen kromme beenen asthma en al zulke afsohuwelijke dingeu
weder hoorde toby de stemmen zeggen volg haar hij wendde zich tot zijn geleide maar zag dat het kind verdween na hem nogmaals toegeiroepen te hebben vo haar
hij zag den toren waarheen hq zich door eene onweerstaanbare begeerte had laten driven omringd door allerlei gedrochten
bracht toby's gedachten weer in dezelfde richting waarin ze den ganschen dag rondgedwaald hadden en door de gebeurtenissen van dien dag waren geleid
hier vlak bij antwoordde toby ik zal je met genoegen zijne woning wijzen ik zou anders morgen naar hem toe zijn gegaan hernam de man terwijl hij met toby
toby dacbt met ernstig zelfverwijt aan de pens maar dat je je gehik zoudt vinden in werken
ontelbare millioenen geledien en gestreden hebben en gestorven zijn om den mensch den weg te wijzen wie tracht hem te doen terugkeeren
want dat ik er dan voor al het goud van de wereld de hand niet in zou willen gehad hebben de heer sprong van het vat af rekte zich
maar ik kau mij niet goed hea-inneren waar het lag zoodat ik het zelf zal gaan opzoeken na deze listige inleiding verdween toby
bedenk dat wel mijne jeugdige vriendin ik zal korte metten met hen maken want ik ben van plan dat door de straten loopen zonder kousen en schoenen den kop in te drukken
en had zooveel moedte om zijne gewone kleur terug te krijgen dat zijn dikke beenen de zonderlingste uitstapjes in het luchtruim maakten
draaf-toby wiens geestdrift al lang bekoeld en die in eene neerslachtige stemming geraakt was deed eenige stappen voornit en nam met een somber gelaat den brief aan
nauwelijks was die weggestorven of de groote klok d w z de geest van de groote klok begon te spreken
die alderman cute had slag om met het mindere volk om te gaan ziezoo maak nu dat je wegkomt hernam
voorbij wat riep hij sidderend ben ik dan een jaar geleden van den weg afgeraakt en naar beneden gevallen
aan struiken en kluiten van den onder himne voeten afgebrokkelden grond doet onrecht aan den heanel en de menschheid aan den tijd en de eewwighcid en dat onrecht hebt gij gedaan
die naar ik gehoord heb nogal een woest teven leidt en meer dan eens wissels trok op zijn vader waarvan deze niets wist een zeer achtenswaardig man
en te voeleu hoe het langzaam ineeiifcromp zonder de herinnering aan een gelukkig oogenblik als vrouw
hij hijgde nog erger dan gewoonlijk daar bij al het geld uit de lade had miede te dragen en daar was eene groote hoeveelheid kopergeld bij
en de herinneringen welke zij opgegaard hebben ze ingeven en jij vroeg toby woest wie ben jij
al hadden daar niet zooveel plechtigheden en publieke vermakelijkheden bij plaats gebad wat mij betreft ik beken volkomen geloof te slaan aan bet getuigenis van toby veck
of het mij aangenaam zijn zal will fern van de baan te helpen heel aangenaam antwoordde lady bowley de ergste van alien
niettemin ben ik i de vriend en de vader der armen i niettemin zal de arme aanmoediging ontvangen uit mijne hand
eerst schrikte hij want hij meende in haar te grijpen maar toen hij begreep wat hij in de hand had deed de gedachte dat hij de groote klok aan het luiden zou brengen hem doodelijk ontstellen
ik zou niets liever verlangen dan dat het anders ware mijnheer zei toby die zich wilde verontsohuldigen wij zijn zwaar beproefd mijnheer
met mijne groeten en mijne dankbetuiging zeide sir joseph wacht even wacht even klonk als eene echo de stem van mijnheer fish
t waren oude klokken dat kan ik verzekeren eeuwen geleden waren deze klokken door bisscboppein gewijd
en naar de plekken en strepen licht in de richting van de plek waar meg zich wellicht nieuwsgierig zat af te vragen waar hij was misschien hem wel
dat hij er spoedig berouw van zou krijgen dat zij niet goed genoeg voor hem was en dat een jonge man zooals hij niet behoefde te trouwen en de heeren joegen haar angst aan en maakten haar bang
neen daarvoor is t te week maar wacht nu weet ik het t is
riep een vroolijke stem in de onmiddellijke nabijheid maar toby hoorde t niet en draafde maar door vooruit en achteruit al pratende in
beloofde mijnlieer fish plechbig dat hij het droevige nieuws niet aan sir joseph zou meedeelen voor de dag ten einde was eer zij scheidden nam alderman cute
waarom schitterden hare oogen zoo en was er zoo iets vreeselijks en ontzettends in hare liefde telkens wanneer zij deze woordem herhaalde
toby haalde even den neus op aan het geopende hoekje en riep verrukt uit het is warm ja t is gloeiend riep
bij wist het wel die alderman zie je vrinidje ging hij voort er wordt heel wat onzin uitgekraamd over gebrek en armoede nietwaar ja zoo is het
hij liep naar meg toe nam haar frisch gezichtje tusschen zijne beide handen en kuste haar om daarna achteruit te loopen ten einde haar geen oogenblik uit het oog te verliezen en weer op haar aan te vliegen
denkt zij nog zoo dikwijls aan mij is zij er weer geweest twintig malen is zij er geweest antwoordde richard
zoo kalm zoo jeugdig en bloeiend uit dat hij een kreet van blijdschap uitstiet alsof er een engel in zijne woning was neergedaald claarna liep hij op haar toe
en stopte de ooren dicht alsof zij zoodoende toby beletten kon het juiste woord uit te spreken
dat dient tot niets je moet de omstandigheden onder de oogen zien wat zou er van mij gewordein zijn
evena'ao vexanderen als lilian en nog sneller dan zoo even spoedde zij zich voort o was eir maar iets dat haar kon wakkex schudden
maar de jonge man was in zoo'n druk gesprek met haar dat hij toby eerst begreep toen oak alderman
hoe heel anders dan wij dacht toby in zijn eenvoud in vollen ernst terwijl hij het adres bekeek
en zijn baard waren verwildexd maar toch kon men hem aanzien dat hifbetere dagn gekend had ea er in zijn jonge jaren goe'd uitgezien moest hebben
het raam wiaarop lilian had zitten werken was opgeborgen en met een doek bedekt de stoel waarin zij gezeten had stond tegen den mrnir
en zoo zacht sprekende alsof zij bang was verstaan te worden door den inhoud van de mand nu ruik dan eens wat zou ef in zijn
toby's vrees was mi geweken hij liad altijd groote liefde en achting gekoesteixl voor de klokken
verwacht niet van mij dat ik mee zal juicihen wanneer er een geboortedag gevierd of eene mooie toespraak gehouden wordt of iets dergelijks
ook met eene schoone lei intreedt het spijt mij mijnheer maar ik vrees dat ik nog wat achterstallig ben zei toby
ook had hij meermalen een stijven nek van het kijken naar den toren en moest dan een extra toertje draven om dien weer terecht te brengen jp zekeren kouden dag
het schijnt web dat wij geen goed kunnen doen den juisten weg niet kunnen bewandelen en geen recht kunnen krijgen
vindt de veldwachter of de schout mij bezig iets te doen waarvoor ik naar de gevangenis moet naar de gevangenis met hem hij is een bekende boef en een strooper
maar toch duidelijk sprekende dat er nu weer een jaar om was en waarvoor het toch diende van jaar tot jaar te wachten
eerlijken geduldigen glans gelijk aan het licht dat de hemel in het aanzijn riep mooie trouwe oogen waaruit de hoop u
en aangezien het wensehelijk is dflt een sprookjesverteller en degene die ze leest zoo spoedig mogelijk
en daalt hij dan niet meer gesteuind door al deze prikkels en door de zelfvoldoening van den arbeid in het graf
ik ga altijd oprecht en practisch te werk altijd den rechten weg er is niet de minste geheimzinnigheid of moeilijkheid in om met dat soort van volk om te gaan
dan liep hij op zijn gewone sukkeldrafje eu riep collega's die veel harder liepen dan hij toe dat zij uit den weg zouden gaan
ik kan dat echter niet en doe dat niet daarom bestaat er een klove tusschen mij en hen die dat wel kunnen en doen
zoo van de eene plats naar de andere en van deur tot deur trekkende kwam hij voor de honderdste maal bij zekeren heer die hem dikwijls werk verschaft had want hij was een knap werkman
lever vroeg toby bij zich zelven te rade gaande neen ook daarvoor is de geur te kruidig varkenspootjes
die werkelijk bestonden en van een aantal andere die er niet waren t is zelfs niet bij benadering te bepalen
er tegen opklimmen en er zich laten afglijden hq zag ze om zich heen op den grond in de lucht langs de touwen naar boven klimmen
liefste lilian beste lilian kind van mijn hart geen moeder kan haar kind meer lief hebben leg je hoofd tegen mijne borst nooit meg nooit meer
hoe droefgeestig deze maat echter was hij bracht hem ten behoorlijken tijde waar hij wezen moest aan de woning van
ben ik nu niet vroolijk meer riep meg die er verlegen onder werd en opstond om naar te omhelzen maak ik je het leven moeiliiker lilian
als je niets anders in de wereld doen kunt dan rondzwerven en tweedracht zaaien tusschen man en vrouw dan was t betei dat je maar niet bestondt alio pak je biezen
och zei juffrouw tugby terwijl zij naast hem ging zitten dat is nog niet bet slimste mijnheer ziet zij zijn jaren lang bij elkaar gebleven zij en richard
en viel bevend in die van toby en deze al voortrammelend bracht hem weg zoo teeder en zoo voorzichtig als geleidde hij een kind
in het volgend oogenblik was hij verdwenen zooals hij gekomen was maar die plotselinge opflikkering van het uitgedoofde vuur had hemt volstrekt niet tot een helderder inzicht gebracht van zijn eigen verval
weeg die beiden tegen elkander gij daniel over wien geoordeeld zal worden wanneer uw dag
daar heb je haar ook riep toby haar in zijne armen opvangende daar is de kleine lilian
wat is er aan de hand wat is er aan de hand men zou je eindelijk nog op de bloote knieen moeten smeeken en bidden om de stoep vrij te laten hernam de lakei met grooten nadruk
dan zei tugby zich tot zijne vrouw wemdende moet hij weg voor hij voor eeuwig heengaat ik kan er niet aan denken hem nu te vervoeren zei de heer
met de armen op de knieen en voorovierzittende op zijn stoel alsof hetgeen hij zeide op den vloer geschreven stond in halfleesbare teekens die hij ontcijferen moest ging hij voort
alvorens zij vlak bij en op het punt was om binnen te gaan toen herkende zij den heer des huizes die zich zoo had opgesteld
en wat jou betreft jij stomme hond hernam de alderman zich met toenemende vroolijkheid en beleefdheid tot den jeugdigen smid wendende hoe kom jij er toe over trouwen te denken
je gaat trouwen zeg je vervolgde de alderman maar dat is voor iemand van jou sekse al heel ongepast en heel onkiesch dat doet nu echter weinig ter zake
het was daar s winters vooral een koud winderig plekje waar men kippenvel kreeg roode oogen en klapperende tanden dat wist toby veck maar al te goed
maar op het zijne kwam niet de minste verandering zg begreep hem niet toby ging heen
op het strand werpt ongetemde wilde monsters komen ontijdig en in allerlei wanstaltige vormen
hoe dwaas groote goedheid hoe knap denken zij wel dat wij zijn ja liefje riep toby
een klein winkeltje opgepropt met allerlei waren een vraatzuehtig winkeltje dat deed denken aan den muil van een gulzigen snoek
klaar eu bracht het u om u te verrassen en zie nu eeiis hoe koud hij het laat worden op de stoep sprak eene andere stem
voorbeelden bij duizenden druk ze den kop in druk ze den kop in als de klokken nog iets zeiden dan was het dit
of het kwam dat hij wat schuins door de straat liep of dat de hoed hem over de oogen gezakt was hoe t zij het duurde niet lang of hij liep tegen iemand aan
hij wandelde nog maar steeds tusschen al die deftige menschen door al kijkende naar zijn geleide en zeggende waar is richard wijs mij richard toch daar liep hij bijna tegen mijnheer fish aan
ik zeg alleen maar dat het zoo is en van dat oogenblik af kan will fern geen goed meer doen alderman cute
maar ze kerstvertellingen waren er toch donkere zwarte wijgende gevaarten een drukkend gevoel van vrees en eeneaamheid maakt zich van hem meester
om den kna rsenden weerhaan draaien en den spits kan laten schiudden en trillen hoog in den toren in den eigenlijken klokkentoren met zijne verroeste ijzenen leuiningen
nu beste kind ik deed liet niet met opzet zei toby zijn misslag herstelleiide meg liefste meg
margaret antwoordde zij snel daar ben ik blij om zei hij daar ben ik blij om hij scheen vrijer adeni te halen en na weder een oogenblik gezwegen te hebben nam hij zijne hand weg en keek het kind aan
ik zoek elders in mijn levensonderhoud te voorzien maar ik ben een vagebond in de gevangenis met hem
zij is veel te mooi mannetje herhaalde de alderman ik voorspel je i kerstvektellingen dat t nooit goed met haar afloopt
en dan hadden zij swrns van een stevigen noord-wester een briesje weten te maken zooals toby veck vertelde
al bleef hij volhouden dat hij er niet van hield neen het was een waar genot voor hem will fern en lilian te zien eten en drinken en voor meg ook
dan mylady sir joseph moest den neus even snuiten dan zal ik een vriend en een vader zijn op dezelfde voorwaarden voor zijne kinderen
en niet tevreden met te loeren door de zuilengangen en langs de pilaren te glijden en door dc bnspijpen van het orgel te brommen stijgt hij naar het dak
zonder een woord tot dank wat hebt ge gedaan vroeg zij en keek hem angstig aan
niet levend meer riep toby dood dood antwoordden alle geesten te gelijk goede hemel en het nieuwe jaar
ve'nnoedelijk niet sir joseph dat geloof ik ook maar hetgeen ik ga zeggen is niettemin de zuivere waarheid misschien is dat wel de proef op de som
de toon waarop hij gezegd had vriendelijk dank had toby diep getroffen die man scheen zoo vermoeid en
totdat zij ergens uitgeput neerzegen om te sterven of diefstal pleegden en zoo misdadigers werden
hij verloor zijn knap uiterlijk zijn flink karakter zijne gezondheid zijne kracht zijne vtienden zijn werk in een woord alles hij verloor niet alles juffrouw tugby antwoordde de heer
hij trachtte haar aan te raken terwijl zij hem voorbijging den dnisteren afgrond te gemoet maar geen menschelijke kracht was in staat haar tegen te houden en met de snelheid vaji den wind gleed zij hem voorbij
als een paar vechtende kemphanen een gil boven in huis een jammerklacht deed hem plotseling zwijcharles dickens gen de vreemde heer sneide haastig naar de deur
en toon berouw wees niet zoo dwaas om op nieuwjaarsdag te gaan trouwen en als een volgende nieuwjaarsdag aanbreekt zul je er wel anders over denken
mylady de alderman is zoo beleefd mij in herinnering te brengen dat hij de buitengewone eer gehad heeft hij is wel goed
hij sloeg zich op de borst en schudde het hoofd is vervlogen met den geur van de klaver en de boonen van het afgeloopen jaar
pe geest van liet klokkenspel zal u geleiden sprak de geest van de grootste klok vertrek hij staat achter u
wie dat loochenen kan mag die hand afkappen maar als mijn werk mij geen mensehwaardig bestaan meer oplevert
lezer die al zijne visioenen mede hebt doorleefd maar tracht dan de ernstige werkelijkheid waarin deze visioenen hun oorsprong vonden in uwe gedachten te bewaren
totdat het den amsbtenaar aangewezen voor de openbare liefdadigheid de liefdadigheid volgens de wet niet die welke gepredikt werd op zekeren berg
kom laat nu den moed niet zakken begin het nieuwe jaar met nieuwen moed de hand verliet het hoofdje van het kind
dat de loop der dingen soms beheerscht wordt door eene macht geschikt om de gansche maatschappij t onderst boven te keeren
voor zoover ik weet niet liefje antwoordde toby maar er zijn altijd menschen die elk oogenblik weer met nieuwe wetten komen aandragen
neem haar maar mee meg breng haar naar bed ziedaarl kom will dan zal ik je wijzen waar je slapen kunt
het bestond maar uit twee pexsonen die echter samen rood geiioeg waren voor tien zrj zaten voor een heider vuur met een klein laag tafeltje tussohen zich in
en eichard overlaadde haar met kussen wie heeft er ooit in zijn gansche levien iets gezien dat leek op toby
en gee-n vrouw heeft ooit meer verda-iet gehad over een man dan zij toen richard voor t eerst van het goede pad afweek
je glimlacht wel tegen je werk waarom lach je ook niet wanneer je naar mij kijkt meg
en dan iemand de pens uit den mond te stelen hij zou t verfoeien iemand die alles koopen kon wat hij verlangt onwiiltekeiwig deed de
en toch was het hetzelfde kind in dezelfde heeding luister zij spreken samen meg zei lilian met iets aarzelends in hare stem
de alderman lachte eens en knipoogde eens want alderman cute was een vroolijke kwant o zeker en een slimmerd ook
bij regenachtig weder was hij altijd van boven tot onder bemodderd bovenidien zou hij met veel minder moeite kalmer hebben kumnen loopen
altijd met een geldbakje voor zich vinden en dan moogt ge op mij vertrouwen als op een vaderlijken vriend
en hoe hard vader oud te worden en te sterven met de gedaclite dat wij elkaar liet leven haddea kuiinen opvroolijken en elkander helpen
toby die als versuft meg en richard had nagekeken verzekerde dat hij nog heel vlug en sterk was hoe oud ben je
je bedoelt toch niet zei toby opmerkzaam naar eene gesloten mand kijkende die zij in de haryl had je bedoelt toch niet dat je
dat is de grondregel waarvan ik uitga ik ben als als een vader voor mijne arme vrienden
een tweeloops pistool voor den mond gezet op zijn eigen kantoor vartelde fish en zich de hersenein verbrijzeld geen aanleiding louter de omstandigheden
ziezoo mi hebben wij elkaar begrepen is t niet toby wist niet of hij beangst of blijde moest zijn
zie je zei de alderman zich tot zijne beide vrienden wendende met het gewone zelfgenoegzame lachje om den mond zie je ik ben een oprecht man en een practisch man
nu en dan liet zij net even los om het angstag in het geizichtje te kijken en dan drukte zij het weer tegen zich aan
ik heb wel niet veel geleerd toen ik jong was en ik kan niet uitmaken of wij eigenlijk wel thuis behooren op dit ondermaansche soms denk ik van wel
en de deuren en vensters als met onzichtbare liand doen rammelen en naar allerlei spleten en scbeuren zoeken om binnen te komen
hoe zoo'n man net nieuwe jaar kan ingaan terwijl zijne zaken in zoo'n deerniswaardigen toestand verkeeren hoe zoo'n man kan slapen en s morgens weer opstaan
ik ben en blijf toch hun vriend en hun vader dat is eenkerstvertellingen maal zoo verordimeerd het is de natuurlijke loop der dingen met zulke verlieven gevoelens bezield
eoo is hij dea verkeetden weg opgegaan vroeg de heel terwijl hij den stop uit het biervat trok
dat hij de krant liet vallen en van afschuw vervuld in zijn stoel aohterover viel hoe onnatuurlijk en wreed riep hij uit onnatuurlijk en wreed
voor welke bekentenis een regen van ernstige verwijten op zijn ongelukkig hoofd was neergedaald toby stelde na alle veranderingen die hij gezien had weinig belang in eene als deze
eenmaal s jaars zullen mijne vrienden en ik hem met diep gevoel toespreken eenmaal in zijn leven
zij wees er met nauw hoorbare stem op dat t al zoo laat was morgen zou zij t probeeren
oom will wat heb ik van nacht een visioen gehad door jou te herbergen o oom will wat heb je mij een verplichtingen opgelegd door hier te komen goede vriend
aan den geheimsecretaris die bij zonder zennwachtig scheen goede hemel riep mijnheer fish waar is alderman cute heeft iemand den alderman gezien
ik verwachtte iets dergelijks want men kan van dat volk niets anders dan onbeschaamdheid en ondankbaaiheid verwachten maar dat doet er nil niet toe
ik alle twist vermijden wil maar als je niet weggaat zal ik'wat luidex sprekea en zul je aanleiding geven tot woorden die je geen genoegen zullen doen
t is niet veel bijzonders een vliering niet meer maar zoo'n vliering is altijd gemakkelijk zeg ik en zoolang deze woning
het is niet geoorloofd misnoegd te zijn en ik ben misnoegd maar de hemel vreet dat ik veel liever vroolijk zijn zou als ik maar kon
iemand die zijn weetje wel wist van alle markten thuis hij liet zich niet gemakkelijk beetnemen en het volk nou of hij het volk kende die cute dat beloof ik u maar wie eet er pens
ook de raderen en veren van zijne gee-stelijke organen in beweging worden gezett om zijne vriendschap voor de klokken in het leven te roepea op eeae wijze die hem ten hoogste verbaasd zon hebben
tastend ging hij verder al hooger en hooger al in t rond in t rond en hooger hooger
voor dien grooten naam op het adres toby den brief tusschen het voorschoot nemen zijne kinderen ging hij in zich zelven voort terwijl er tranen in zijne oogen kwamen
op jou schoudeir waarbegea haar hoofd had moetenrusten vertel haar hoe deemoedig ik was richard zeg haar dat je mij hetot aangekeken
en herhaalde de laatste woordan tot hij edndelijk scheen te ontwaken en opstond wil jie t niet aannemen margaret
alles wat ik van daag gehoord heb is waar de bewijzen zijn voor t grijpen wij zijn sleeht
en eene witte das hij had eene etrg roode kleur alsof er te veel bloed naar zijn hoofd geperst werd waaruit wellicht de omstandigheid verklaard had knnnen worden
op dezen dag van het jaar loopt iedereen maar naar binuen je komt geen mimwit te vroeg want het rijtuig staat al voor de deux
en dat zijn alle menschen niet maar als het nu werkelijk waar is dat wij geen recht hebben op het nieuwe jaar dat wij maar indringers zijn
wijzer menschen dan draaf-toby zouden al hun redeneertalent te hulp hebben moeten roepen om een tegenbetoog te levercn toby bowaarde dan ook het stilzwijgen
de eene groote zedeles in te prenten die deze klasse van menschen zoo zeer behoeft en die is algeheele afhankelijkheid van mij
en probeetrde door het spongat naar binnen te kijken nu mijnheer ik geloof niet dat hij t ooit weer met zich zelven eens is kunnen worden begrijpt u ik denk dat hij zooveel als aan t majen l-aakte
toen alle gevaar om gadegeslagen te wordea voorbij was vertelde toby wat hij gehoord had en hoe zij hem beschreven hadden en zoo meer
en dat er geen trouwjapon behoeft gemaakt te worden zooals bij de groote dames vader is t wel en hij zei nog zooveel meer
dat hij over dag naar de vogels kijkeiide die op deze hoogte rondvlogen menigmaal duizelig geworden was afgesneden van de menschen die in dit imr
en kreeg een duw zoodat hij over de straat tuimelde neem mij niet kwalijk zei toby terwijl hij zijn hoed uit de oogen schoof
he vader riep de vroolijke stem nog eens ditmaal hoorde toby het hij schrikte bleef staan en nu den blik niet meer op verren af stand gevestigd houdende
ik heb dat al dikwijls gedacht ik heb dat gedacht aan een kouden haard en bij eene ledige broodkast ik heb dat gedacht toen wij als twee dieven werden opgepakt maar zij
welk eene grenade welk eene bannhartigheid terwijl zij s'tierf keerde de geest van het kind terug stralend en onchables dickens schuldig hij raakte den ouden man even aan met de hand en nam hem mee
was er alderman cute had veel sympathie voor de groote lui en de vriendschap met sir joseph bowley was bijzondier innig geworden na de laatste hriefwisseling ja hij was sinds dien tijd
en leer daaruit hoe kaal en armzalig hij worden kan volg haar tot waar de wanhoop wacht alle spookgestalten strekten den reenter arm en wezen naar beneden
nu en dan knikte hij eens meer naar het scheen om een bijna vergeten voorval te bevestigen dan om het een of ander te
wanineer het uitednde van de straat evenals toby's keel verstopt was door den mist
zij is dood riep de oude man nit meg is doocl haar geest roept mij aan ik lioor het i e geest van uw kind betreurt de dooden
bes'te alderman cute zei mijnheer fish nog wat meer dezen kant uit er heeft iets vreeselijks plaats gehad zoo even ontving ik er het bericht van
het was voorbij en was die vrouw daar zij de trots en de vreugde haars vaders deze vermagerde doodsbleeke vrouw die daar stond te schreien bij het bed
al doze kleinigheden en meg's door kommer en zorg verteerd gelaat vertelden hem eene gansche geschiedenis wie zou die riie hebben gelezen
hij had een toost ingest em op zijne vrienden en kinderen en op den heilzamen iavloed van den arbeid
toby riep achterwaarts naar dien aantrekkelijken stoel en nauwelijks zat hij er vreer in of het kind door al het leven gewekt kwam half aangekleed de kamer binnen
in het wea-khuis antwoordde hij waarvoor zijn de werkihuizen anders daarvoor niet verklaarde juffrouw tugby met warmte daarvoor niet liever ziou ik nooit met je getirouwd zijn
en werden zijne gedachten voorfcdurend beziggehouden door de monsterkoppen die hem onafgebroken aanstaarden
er waren te gelijk met hem nog twee gentlemen naar buiten gekomen de een was iemand van middelbaren leeftijd
en zijt ge daar dankbaar voor geweest o duizend maal hoe hebt ge die dankbaarheid getoond
of dite allebei kent en je niet beiden al het goeds toewenscht dat het nieuwe jaar brengen kan daarom zijn wij hier gekomen om te spelen en te dansen naar hartelust
en ze niet vermoorden is t wel vroeg alderman cute aan den erfgenaam van bowley twaalf jaar oud allerliefste jongen
terwjjl weer anderen de klokken geheel stil lieten staan hij zag ze voorstellingen geven hier van eene bruiloft daar van eene
wat is er van te zeggen wie kan nu eenig belang stellen in zoo'n kerel hij bedoelde toby
in zake dien william fern van wien ik n tot mijn leedwezen weinig goeds kan meedeelen
had draaftoby geen oogenblik zijn aanval op het lucullusmaal gestaakt maar hij sneed en at en sneed en dronk en sneed en kauwde
raakte diezelfde fern ik zie hem nog voor me even aan zijn toed en zei ik vraag u wel nederig verschooning dat ik zoo vrij ben
dat ik iete anders was dan ik was welnu heeren vooral heeren van de rechtbank wanneer gij een man ziet met het stempel der ontevredenheid op het gezicht dan zegt gij tot
denk je dat je zonder geld eenprettige huurster bent zeg vroeg tugby zij berhaalde hetzelfde zwijgende beroep op zijn hart
want zij had altijd aanleg tot geizetheid gehad zelfs reeds in de dageii toen er nog eerie kleinigheid te zijnen laste in haar boek stond
wel goede hemel ging hij voort de kranten zijn vol van dergelijke opmerkingen en het parlement ook
tot de herinnering er aan samensmolt met het besef dat ze ontelbaar waren met de vage wetenechap
nu het was een paartje dat gezien mocht worden zij konden geen verstandiger en eerlijker ding op touw zetten dan samen te trouwen
maar dat mijnheer fish die heer daar een kasboek naast zich heeft liggen en daar eigenlijk alleen maar zat om een nienw blad om te slaan
op de maat van zijn onveranderlijk kruierspasje had toby gedroomd of zijn alle vreugde en leed die hij had doorgestaan
het waait en sneeuwt vrij liard wij krijgen volop sneeuw en t is donker en t vriest
en zeiden de wanhoop te gemoet leer het van het lief ste schepsel dat gij op aarde kent en hdnderden steimmen spraken het na de lucht
achterstallig i herhaalde sir joseph met eene stem die toby deed ontstellen ik weet het niet zeker
en je niet zie kijk je zoo angstig en bezorgd naar me dat ik de oogen niet durf opslaan t is waar het leven met al zijn zorgen
een ontzaglijk zwaar slot dat er meer hengsel en slot dan deur aan was maar wie schetst zijne verbazing toen hij blootshoofds bij d kerk komende en zijne hand uitstak
ik begrijp nog niet hoe zij al dien tijd geleefd hebben dat weet ik wel mompelde tugby terwijl hij een blik wierp naar de winkellade en heel wijsgeerig rondkeek
die man is verdacht ik wantrouw will fern houdt dien man in het oog ik zeg niet dat het niet heel natuurlijk is heeren
zijne kinderen en vrienden zouden een aantal plum-puddings verorbea-en in de groote zaal em op een afgesproken teeken zouden de vrienden en kinderej zicl bij lmnne vi-ienden en vaders kerstvertellingen vervoegen
bowley deed ook eenige worpen op korterea afstand en iedereeu zei dat nu een baronet en de zoon van een baronet
en alien gezamenlijk zouden een familietafereel te aanschou wen geven dat zelfs geen mannelijk oog kon aamzien zonder tranen te schreden van aandoening
er moet in londen nog eene vriendin van hare moeder wonen die zal ik gaan opzoeken en te gelijkertijd traahten werk te vinden
hem meer geluk een beter leven te verschaffen en hem te leeren dat leven meer waardig te zijn hem binnen de grenzen van zijn
en voortdureaid schreide hij aanbad dat kind bijna hij voelde er zich aan geliecht omdat het haar eenige troost was de eenige nog niet verbroken schakel met het verleden
en dat de tevreden om niet te zeggen vettige gezichten van haar meester en meesteres nog meeir glommen dan gewoonlijk
ik heb later menigmaal gezien wat eene kleur zij kreeg als hij haar op zijne onvetrschillige trotsche manier voorbijliep
toby was buiten zioh zelven van blijdschap toen het kind bedeesd naar hem toekwam en na hem gekust te hebben ommiddellijk wegkroop in de armen van meg zij is zoo wijs als
en frischte hem op wanneer hij honger had of moedelooe was ook harde vorst of eene fxksche sneeuwbui deden hem weldadig aan hoewel toby niet zeggein kon waarom
nu vader v riep meg na eene kleine pauze hie r ben ik al mijn lieveling i zei toby goede hiemel
en een die altijd geluk aanbrengt het is wel erg gauw vader is t niet maar u moet bedenken dat er niets valt te regelen aangaande mijne bezittingen
meg glimlaohte tegen toby en toby glimlachte tegen meg meg sohudde het hoofd en deed alsof zij in de handen klapte
onder de slacharles dickens pende maar ook onder de wakende menschen bezig met allerlei werkzaamheden van den meest uiteenloopenden soms tegenstrijdigen aard
naar lichaam en geest meg's werk moeet gedaan worden zij zat aan hare taak en werkte ijverig voort
meg kus mij sla de armen om mij been druk mij aan je trouwe hart kijk vriendelijk op mij neer maar laat mij niet opstaan laat mij hier blijven liggen
aan het ziekbed van pen kind waarbij de arme moeder angstig do wacht hield of in de but van eene verlaten vrouw wier man op zee was
toen zij jong waren t was een schoon paar menschen en alles vastgesteld was zouden zij op nieuwjaarsdag trouwen
looper kom eens hier vervolgde hij draaf-toby bij zich roepende kom hier wat is dat is dat je middagmaal ja mijnheer antwoordde toby terwijl hij zijn maal in een hoekje liet staan
het moest wel niet zoo zijn dat weet ik wel maar wij hebben het hard te verantwoorden mijnheer sir joseph keek naar mylady en naar mijnheer fish en naar toby