AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
reeds op een goeien afstand en met recht droeg het zijn naam van de prins te paard want het huppelde en hobbelde over de golven als een ruin die den kolder in den kop heeft en ik zag wel in dat ze met dat booze weer geen sloep konden uitzetten om mij op te zoeken pulvertje maat dacht ik bij mijzelven t is met je gedaan bid een onze vader en daarmee uit maar krek als
wel ja met een broeder te reizen is ook wel een laatste toevlucht weet ued dan niet mijnheer reynhove dat van al de meisjes op den aardbodem er geene is waarover men zich minder bekommert dan over eene zuster
doch er is geen regel zonder uitzondering en men zou onbillijk handelen door de aanleidende oorzaak van haar gedrag altijd te willen toeschrijven aan hare vrees van in de wereld geen opgang te zullen maken
neen die is er nog antwoordde hij maar zij zal niet lang meer blijven althans heynsz wil haar niet in huis houden niet en wat is er dan voorgevallen vroeg ik eenigszins minder in mijn schik met dit tweede bericht
ontwend dergelijke waarheden te hooren lees voort en ik zal u niet storen maar ik wil hier blijven ik moet met mijn vader spreken dat zal zoo niet afloopen zonderling zeide henriëtte zich een traan uit het oog wisschende en hoe kwam de vader van een meisje dat zoo sprak aan het hoofd van een roofschip dat is wat ik ook dikwijls gedacht heb
daar-en-tegen zag ik aan een bruggetje komende hoe beneden mij de zwaluwen onverpoosd en met druipende vlerken heen en weder snorden over de oppervlakte der daaronder vloeiende beek en boven mij hoorde ik nog altijd het krijschen der rondzwierende meeuwen
was wederom geen antwoord voor den drommel dacht ik is het preutschheid trotschheid of domheid dat zij mij niet te woord wil staan ik kon het haar echter bij nader inzien niet erg kwalijk nemen
men zou van iets minder kunnen ontstellen zeide zij althans wanneer men aan dergelijke schriktooneelen ongewoon is maar helaas men went aan alles voegde zij er op een droefgeestigen toon bij
en een ander huis te livorno hadden sedert een geruimen tijd over een netelige handelsquaestie briefwisselingen bestaan welke tot geen beslissing leidden daar nu een mijner tantes in het eerstgenoemde huis een groot gedeelte van haar vermogen had zitten schreef zij mij of ik ook kans zou zien de zaak gedurende mijn verblijf in italiën in het effen te brengen
een beetje regen man maar ik schoot mijn duffel toch aan zette mijn zuidwester op en kwam boven wel wat zeg je van dat weertje schipper vroeg sander ik keek ereis rond wat zal ik zeggen zei ik zoo t is mooi donker en ik hou niet van zoo'n hooge zee zonder dat men wind voelt de zee is den gansenen nacht al hooger geworden zei sander en het zwerk hangt
niets verhindert ons dus langer de reis aan te vangen ik weet niet zeide amelia zich met minzaamheid tot mij wendende of mijnheer ook nog vooraf iets verlangt te gebruiken
gij ziet mijnheer wil ons volstrekt in den haag hebben zeide ik dat wil ik zeide reynhove of liever want het zoude inconvenant zijn van mijn wil te praten ik wensch het vurig
dat vereischt overleg zeide de waard zich den kop krabbende en de kruiken aan mientje overhandigende die sinjeurs in amsterdam hebben armen die ver reiken en zij zouden het mij inpeperen zoo ik een van hun broedsel in den pekel liet steken
wel zeide heynsz ik zou het maar opsteken men moet zoo geen koren van den molen sturen zeide ik sinjeur heynsz wees zoo goed en schrijf mij de quitantie eens gij zijt nu toch bezig en ik zou niet in staat zijn een letter op t papier te stellen zoo confuus ben ik
terwijl de heuvelachtige grond die mij nog van het dorp scheidde met goudgeel koren of sneeuwwitte boekweit bedekt niet weinig toebracht om de bekoorlijkheden van dit landgezicht te vermeerderen
vloek maar niet zeide suzanna daar is het nu geen tijd toe meent gij dat oprecht hetgeen gij zegt mijnheer huyck fluisterde henriëtte terwijl zij mij ernstig aanzag meent gij stellig dat er geen gevaar is
alleen een droevige blik op henriëtte geworpen en een handdruk die meer dan gewoonlijk beteekende bij ons vertrek moesten haar doen weten hoeveel mij dit afscheid kostte en ik geloof mij niet bedrogen te hebben zoo ik toen wij reeds in het rijtuig gezeten waren en het laatst vaarwel over en weder klonk
langen tijd was dit middel met een goed gevolg bekroond geworden doch ten laatste kregen de schippers het in den neus en bedankten den heer van murél voor zijn loodsen en nu moest er op een andere wijze
dat is te zeggen antwoordde de goede schipper verlegen de patroon had gisteren een kattebelletje ontvangen en wij waren bang of het ook van den heer blaek ware en of er altemet in één woord wij waren wel bang dat zij mekaar reis in t vaarwater zouen zitten
ik ben blijde dat zij u gevalt zeide mijn moeder maar zeg mij eens ferdinand vervolgde zij mij naderende en met mijn lokken spelende hebt gij toen gij op reis waart wel eens gedacht aan de laatste belofte die gij mij deedt op den avond voor uw vertrek hebt gij nooit iets volbracht dat gij u schamen zoudt mij te vertellen
neen zeide amelia ook om uwentwille mijnheer huyck moet ik niet bij uwe zuster blijven zouden de menschen die altijd liefst genegen zijn het ergste te denken u niet beschuldigen van te heulen met iemand dien gij vervolgen moet door aan zijne dochter huisvesting bij uwe naastbestaande te verleenen
wat deze betrof zij maakte zwarigheid om te blijven daar het met hare gewoonte streed den avond uit te gaan wanneer zij ter kerke geweest was echter werden de bedenkingen welke zij opperde zoo heftig bestreden en verzocht mijn moeder aan wier bede zij zelden weerstaan kon haar zoo dringend voor deze reis een uitzondering te maken dat zij eindelijk toegaf
daar gingen zes schoten achter elkander af den vrijbuiter vlak in den boeg dat de witte splinters uit het zwarte gangboord vlogen maar op hetzelfde oogenblik loefde het roofschip mee en gaf ons de volle laag krak krak daar lag onze fokkemast met want en tuigage en al in zee maar door de plotselinge beweging van het schip
dit laatste was ik volkomen met hem eens en het is ridderplicht de dames die alleen en verlaten zijn daartegen te beschermen ik was nog niet recht bekomen van mijn verbazing ik zag hoe amelia bleek en ontsteld was geworden door de gemeenzame toespraak van den vrijpostigen losbol
lensen op t fokje antwoordde hij en zooveel mogelijk van wal houen en in t open vaarwater trachten te komen welnu doe dat zeide ik en ik zal terwijl op het roer passen maar het was te laat
gij zult verlangen om jetje wat te beknorren maar eerst moet ik u aan den heer huyck voorstellen en u gelegenheid geven om evenals ik reeds deed hem voor onze misvatting en onbeleefdheid verschooning te vragen lodewijk en ik groetten elkanderen met die uiterlijke beleefdheid welke de samenleving voorschrijft ook aan hen die elkanderen niet lijden mogen
ik was echter ook thans niet bestemd die ongestoord te genieten althans nauwelijks was ik onder de dekens gekropen of een luid gepraat gevloek gezang en geloop dat mij zoo duidelijk in de ooren klonk alsof het in mijn slaapvertrek plaats had schonk mij de onaangename overtuiging
ued is immers hervatte contour de maker van dat lieve dichtstukje op hoe heet het ook eilieve reekalf help mij eens op den weg wel ja van dat geestige gedichtje dat wij te zamen lazen zeide deze
wier uiterlijke ofschoon minder regelmatig fraai te noemen een zeker iets bezat hetwelk mij meer behaagde deze laatste had mij bij den eersten aanblik geheel ingenomen wat amelia betrof ik gevoelde wanneer ik den droefgeestigen trek beschouwde die haar groote donkerbruine oogen benevelde een beweging van medelijden
mijn oom wacht mij wij eten vroeg en na den middag weder naar buiten te rijden ik durf niet vertoeven rijdt gij naar huis jetje vroeg mijn zuster opstaande met de houding van iemand die een besluit neemt
en nu mijnheer zeide amelia tot mijn vader laat mij naar de gevangenis naar het spinhuis brengen gij hebt er de macht toe en ik ben buiten staat u te weerstaan maar ik verklaar het u ik heb geen kwaad bedreven en het zal u eenmaal als gij later van mijne onschuld overtuigd zult zijn in de ziel grieven dat gij mij hard en onrechtvaardig behandeld hebt
dat het derde een fontein verborg en men in het vierde een verholen trap die uitquam in een kelder zoude vinden wat den vloer betreft deze was geheel samengesteld uit marmersteenen van onderscheidene kleur zoodanig ingericht dat zij een groote ster binnen drie breede randen voorstelden
daar had ued het gezicht van mejuffer amelia moeten zien het arme schaap werd zoo bleek als een doek en heynsz keek ook zuur dat beloof ik u mijnheer zei hij gij moogt dan van beveren heeten of niet maar al ben ik geen onderschout zoo zou er toch een onderschout kunnen komen en u vragen doen die u niet aangenaam waren
toen ik oprees voelde ik mij vermoeid en afgemat en zonk met gesloten oogen en gevouwen handen op mijn stoel neder langzamerhand begonnen mijn denkbeelden op te klaren
toen ik oud werd en thans in het oog der wereld even weinig meer waard als dit meubel den jood zou wezen dien wij hedenmorgen ontmoet hebben ued zal mij de opmerking vergunnen zeide ik dat gelijk deze borstel nog evengoed dienst kan doen al is hij van zijn pronk beroofd datzelfde voorrecht ook u kan vergund blijven
en wij waren juist voornemens hem deswege te gaan spreken met verzwijging natuurlijk der omstandigheden waarmede het raadzaam was niet voor den dag te komen toen de beide kapiteins naar ons toekwamen
welnu ging zij voort zeg dan aan uwen vader dat ik van zijnentwege een andere behandeling had verwacht zoo iemand zonder opvoeding gelijk heynsz mij beleedigde ik dacht niet dat de heer huyck een dergelijke handelwijze zou navolgen
dan zal ik ook maar geen kruit en lood op u verschieten zeide suzanna want er steekt geen eer in de overwinning wanneer de vijand zich niet verweert
ik zal hier nog bijvoegen dat poes geen legaat heeft gehad de goede juffrouw wist wel dat het ook na haar dood en zoo lang haar beide oude getrouwe dienstmaagden leefden aan niets gebrek zoû hebben
intusschen wisten wij allen zeer goed dat zij van den schrik reeds genoeg bekomen was en inderdaad liever alleen wenschte te zijn om op haar gemak al de toebereidselen te kunnen maken voor de feestviering welke zij voornemens was veertien dagen later ter gelegenheid van den jaardag mijner moeder op heizicht te geven
ik begreep in t eerst niet wat hij meende maar naderhand werd het mij klaar dat hij bedoelde de orde van t gulden vlies die versiert het spaansche wapen en welke hij zich voorstelde te zullen maken op het zijne geen onaardige uitwerking
wij hadden een poos stilzwijgend over elkander gezeten in die aangename rustige gemoedsgesteldheid welke zoo bevorderlijk is aan de goede spijsvertering en waarin men zonder de hersens met eenig bepaald onderwerp te vermoeien de schakel der gedachten volgt die zich van zelve ongezocht in het brein ontwikkelen
een oogenblik later hoorde ik hem de voordeur uitgaan die hij met geweld achter zich toetrok terwijl ook sander zich van zijnen kant verwijderde ik bleef de zaak overpeinzen naar het weinige dat ik begrepen had te oordeelen kwam het mij niet onwaarschijnlijk voor dat andries en zijn makkers het oogmerk hadden om het deensche vaartuig te verrassen en prijs te maken
met deze opheldering moest ik mij voor het oogenblik wel tevreden stellen en de klank van den bengel die ons de aankomst van nieuwe gasten verkondigde deed ons spoedig weder den weg huiswaarts nemen wij vonden den eigenaar van guldenhof en zijn zoon op de stoep met tante en van baalen in gesprek de heer blaek was de eerste die naar ons toekwam zijn kleeding was vrij wat keuriger zijn
geen oud wijf was aan t spinnewiel en geen kind op school gebleven en alles was nieuwsgierig om te zien hoe een amsterdamsch rijkeluiskind werd opgebracht omdat hij een andere heer had overhoop gestoken
zij bezit denzelfden onafhankelijken geest die haar vader altijd gekenmerkt heeft zeide mijn vader nadat wij een wijl zwijgend over de straat hadden geloopen ik beklaag haar want de graaf moge zich nog een wijl aan onze nasporingen onttrekken hij moet toch eindelijk in de val loopen en wat zal dan haar lot zijn
wij spraken daar van ongelukken met rijtuigen en schepen daar ligt al een zeer troostrijk denkbeeld voor mij in opgesloten voor u en hoe dat vroeg zij zonder de oogen op te slaan terwijl mijn onbeduidend gezegde haar een kleur als bloed aanjoeg
ja mijnheer antwoordde helding blijkbaar door de woorden van lodewijk beleedigd en hem aanziende met een vrijmoedigen blik want de kracht des wijns had de afstanden tusschen hen
en langs welken aan weerskanten de met lekzand bedekte voetpaden liepen van afstand tot afstand met zonnebloemen en stokrozen beplant aan het einde dezer laan welke volkomen recht doorliep lag een steenen brug wier leuningen met beelden voorzien waren
en uit wier vriendelijke hemelsblauwe oogen nu en dan een traan langs het zachte engelachtige gelaat nedervloeide terwijl al haar overige kinderen in een blijden kring om ons heen stonden wij hadden u zoo spoedig niet verwacht ferdinand zeide suzanna want moeder en ik waren bijna niet in staat een woord te spreken
een soort van huisje kwam waar ik een paar negers vond die mij te recht hielpen en mij naar de havannah brachten want daar was ik geen twee geweerschoten van verwijderd ik kuierde de stad binnen en vond al gauw een plaats om onder dak te komen bij een ouden landsman dien ik er wonen wist wel kapitein pulver zei die toen hij mij zag hoe kom je zoo uit de lucht vallen
en waarom dat niet vroeg tante van de familie zult gij geen last hebben noch de familie van u ik heb u immers gezegd dat gij stil op uw kamer kunt blijven ik eerbiedig de nauwgezetheid van de freule zeide mijn vader en toch geloof ik dat zij niet beter kan doen dan uw voorstel aan te nemen
ik dank je zeide ik want ofschoon ik later die gewoonte weder heb aangenomen ik was op mijn reis bij mangel aan goeden tabak het rooken afgewend maar ik heb wat eten en drinken besteld zou dat haast klaar zijn
wel ja waarom niet den geheelen weg zeide lodewijk mij spottend aanziende dan kunt gij nog in t voorbijgaan een bezoek afleggen bij uw dulcinea die beneden hem woont neen neen wij gaan allen samen heen
ik was toen nog zeer jong had geen recht besef van het mijn en dijn en het kwam niet in mij op dat mijn oom iets onbetamelijke of onwettigs zoude gelasten te meer daar hij mij dikwijls onderhield over zijn voorvaderen die naar hij beweerde tot de noordsche zeekoningen hadden behoord wier leus was op den oceaan geen vrienden te kennen
ik weet het niet recht antwoordde amelia ik was elf jaar oud toen ik het sacrament ontving en ben vergeten welken naam de priester droeg bij wien ik mijn cathechismus geleerd heb o wee o wee dacht ik nu is het geheel en al mis
ja zeide doedes afspraak met den gedecodeerde den heer blaek aan te vallen aan sander een brief hem uit de voeten helpen na perpetratie van het feit slim overlegd hm
ik weet niet zeide hij wat gij bedoelt mijn naam is bos en ik ben op de antilles nooit geweest uw herinneringsvermogen bedriegt u vriend pulver zeide ik ik ken dien heer zeer wel en de gelijkenis die gij vindt kan niet streelend noch aangenaam voor hem zijn
om in het tijdvak tusschen de bijeenkomsten en buiten de tegenwoordigheid van het geprezene voorwerp er des te kariger mede te kunnen zijn de eene de treurpoëet werd een hoogdravende muzenzoon
doorzoekt de bedsteden zeide mijn vader heynsz ontsloot de deuren maar daar achter was niemand te einden het beddegoed was opgerold en de kussens in t midden er boven op gelegd gelijk gewoonlijk geschiedt wanneer men van de slaapplaats geen gebruik maakt met dit oppervlakkig onderzoek echter niet voldaan haalde heynsz den ganschen toestel over den vloer
ik voelde een koude rilling door mijn leden varen want ik begreep welke gevolgtrekking men uit deze verklaring trekken zoude hm hm zeide doedes met een zegepralenden blik rondziende de zaak opgehelderd klaar als de dag hm helding
ik kon echter niet terstond voldoen aan haar laatste verzoek mijn gemoed was vol ik zonk half in een leunstoel neder en stortte mijn ziel uit in vurige dankgebeden tot hem die mij den zegen had doen smaken van hereenigd te worden met al die panden welke mij zoo dierbaar waren
en liet het landsbestuur zulke gruwelijke dingen ongestoord heur gang gaan vroeg holmfeld met een verbazing welke ik deelde wat zal ik u zeggen hernam van lintz de heer van murél was geen gemakkelijke patroon en zeker geen kat om zonder handschoenen aan te vatten
ik had te veel eerbied voor henriëtte om haar op zulk een tijd en plaats en in een dergelijk gezelschap tot onderwerp van een twist te doen strekken en haar partij te trekken tegen haar eigen bloedverwant maar aan een anderen kant was het in mijn oogen een ellendige laagheid te dulden dat zij in mijn bijzijn tot onderwerp moest strekken van zulk nietswaardig gesnap
onder dit alles nam ik de oude vrouw eenigszins nauwkeuriger in oogenschouw ik meende mij te herinneren haar nogmaals gezien te hebben ofschoon waarschijnlijk jaren geleden daar echter die grauwe oogen met roode randen voorzien die puntige neus dat gelaat waarop de sporen des ouderdoms die der kinderziekte begonnen te vervangen
jongen gij volgt de juffrouw en brengt haar bij den heer bouvelt op den buitenkant bij de peperstraat amelia en ik drukten elkander de hand tot afscheid zij ging met den knaap de lange houten brug naar de muiderstraat op terwijl ik mijn weg langs den binnen amstel vervolgde
maar zoudt gij thans bij bedaarder zinnen mij vergunnen aan die woorden een uitlegging te geven welke mij voordeelig ware hier lichtte henriëtte de oogen op en zag mij aan met een engelachtigen blik maar terstond weder voor zich ziende
ik geloof het wel zeide ik maar nu de depositiën aha ja wel dan de heer blaek vertelt dat hij van u ontvangen heeft een cartel om te vechten in duel op het duin
hoera riep weinstübe met den hoed zwaaiende had je nu mijn foorschtel maar aannemen willen het sakkie toeppeltjes is mein hoezee riep de menigte en opende zich voor het rijtuig van blaek die met purper aangezicht schreeuwende en juichende kwam aangereden
gedeeltelijk door hem bevracht is en waar hij voor mij en mijn dochter plaatsen had besproken amelia in stilte van ons plan verwittigd was in amsterdam reeds scheep gegaan en het gelukte ons alzoo ten einde toe de vervolging en de list van uw heers vaders agenten te ontduiken
wat mij betreft ik spreek ernstig en ik verzeker u het doet mij innig leed dat mijn vader het noodig geoordeeld heeft u een last op den hals te laden welke u geene andere dan onaangename gevolgen berokkenen kan
geworden zet die grillen uit den kop neem een glas brandewijn en verzuip daar alle viezevazen in ga zitten vent denk je dat ik hier ben ten anker ekomen om bot te vangen er was een oogenblik stilte ik hoorde stoelen verschuiven en bemerkte dat beiden zich aan de andere zijde van het beschot dat ons scheidde hadden geplaatst
neen blijf nog wat hier neef zeide tante die geloof ik bevreesd werd om zich met amelia alleen te bevinden en krijg dat fleschje met die droppeltjes eens uit het hoekkastje en de
en eer ik nog den tijd had om na te denken aan wien dit rijtuig behoorde herkende ik daarbinnen den ouden heer blaek met zijn hofdichter over en o spijt zijn schoone nicht naast hem
die koopman kijkt naar mijn mes en geeft een bretaal antwoord daar te boven mot ik me van zoo'n loop in t lijntje laten op den kop zitten maar omdat hij nog maar een loeris van een jongen is zal ik hem niet te hard behandelen en met een enkeld half maantje over zijn hakkebord laten waaien maar opstaan mot hij
zelfs ook dan al ontsloeg mij de heer bos van alle geheimhouding wie zou de zonderlinge ontmoetingen die mij in deze weinige uren overkomen waren op mijn woord af verkiezen te gelooven
wanneer ik eens een speculatie doe die anderen tonnen gouds in den zak jaagt moet ik mij met eenige percenten vergenoegen gij kooplieden zijt evenals de boeren zeide tante altijd klagen al gaat het nog zoo voor den wind zal de balans van dit jaar een zooveel minder voordeelig saldo opleveren dan die van het vorige daar valt nog niets van te zeggen
daar uw naam echter meer dan de mijne in de letterkundige wereld bekend is wend ik mij tot u met de vraag of gij de peetschap over het papieren kind wilt op u nemen overtuigd dat enz uw vriend
hoe gelukkig was het dat ik juist heden in de stad moest zijn om een comparitie te houden met den heer van baalen die geloof ik vrij raar op zijn neus zal kijken wanneer hij u ziet want hij verwacht zich op een klein jongetje met een dik hoofd een rooden neus en groote ooren die niets anders kan dan wat cijferen en wat pennen vermaken en gij zijt voorwaar omtrent zoo groot als hij
ik vond hier amelia in hetzelfde gewaad als den vorigen dag gekleed behalve dat zij nu een muts droeg en een falie daar over heen ook was zij met een zonnescherm voorzien de heer bos liet ons alleen en na een korten morgengroet bleven wij beiden zwijgend en eenigszins met onze houding verlegen voor ons zien
nu zijn die veertig jaren om en ik wil niet dat men het na mijn dood onder mijne papieren vinde men mocht eens denken dat het eigen compositie ware neem het dus en handel er meê naar welgevallen
ga zitten juffertje zeide tante die aan de buitengewone ontroering welke op amelia's wezenstrekken zichtbaar was wel bespeurde dat zij door geen onbeduidende oorzaak tot haar gedreven werd
in t kort het druivennat begon zijn invloed uit te oefenen en ik te denken dat het voor mij ook welhaast zaak zou worden het voorbeeld van heynsz te volgen en mij stil te verwijderen toen helding die een oogenblik naar buiten was geweest om wijn te halen weder binnenkwam met het bericht dat er een heer in t portaal was om heynsz te spreken
haar vader had het hoofd te zeer vervuld gehad met andere zaken of wellicht de gelegenheid gemist van haar te onderrichten hoe zij zich omtrent dat stuk in holland te gedragen had zij had dan ook al wat tante vroeger gezegd had op haar eigen kerkleer toegepast
de bui was intusschen meer en meer genaderd en weldra viel de stortregen op het dek de dames hoewel in de kajuit geborgen waren ook daar niet veilig voor het water dat als een cascade de trappen afstroomde weinstübe was insgelijks naar binnen gevlucht en prevelde al de gebeden die hij in zijn leven geleerd had
gij zijt nu weder terug en ik vertrouw dat zulks niet zal zijn om uw dagen in ijdele ledigheid door te brengen en een straatslijper te worden in tegendeel vader niets zal mij aangenamer zijn dan mijn tijd op een nuttige en werkzame wijze door te brengen
dan mientje zeide de waard zich omkeerende waar blijft het ontbijt voor den koopman zoo aanstonds antwoordde de dochter wil je er beschuit op hebben koopman of verkies je nagelhout
ik zal wel geven een goede kleur aan de zaak wees gerust helaas ik was zeer verre van gerust te zijn of een onbepaald vertrouwen te bezitten op den gelukkigen briefstijl van heynsz en op zijn voorzichtigheid en zijne wijze van de zaak voor te dragen ik moest echter wel berusten er was niets anders aan te doen
zij beantwoordde mijn handdruk en liet terzelfder tijd het hoofd tegen mijn arm nedervallen maar weldra richtte zij zich weder op en het hoofd schuddende zeide zij met een weemoedigen blik
ik zweeg en volgde gelijk een hond die een kastijding ontvangen heeft zonder verdere woordenwisseling mijn geleider wiens groote stappen ik moeite had bij te houden ik dacht dat die fatale holle weg nimmer zoude eindigen toen wij ten laatste aan een klein boerenhekje kwamen hetwelk de heer bos openstootte en waar wij doortrokken
op de beide eerste bevelen had de koetsier eenvoudig jawel mijnheer geantwoord tegen het laatste vermeende hij evenwel te moeten opkomen mijnheer zeide hij het beest is gisteren pas beslagen
ik besloot dus een duidelijk vraagteeken achter mijn volgende woorden te plaatsen mag ik vragen zeide ik of dit goed niet toebehoort aan den heer blaek van amsterdam ik meen wel gehoord te hebben dat hij in deze omstreken een fraaie hofstede bezat
lief kuiltje zeg mij toch indien gij t kunt verhalen en prent het mij ter dege in hoe zijt gij toch ontstaan en wat toch deed u pralen zoo schoon als geen apèl het beter konde malen in t midden van die ronde kin
paulus leyster insolvent hernam karelsz zuchtende ik had zooveel vertrouwen in zijn soliditeit stil zeide van baalen men behoeft niet precies te weten wat wij daaraan verliezen
wel lieve moeder zeide ik de beste vrouw bij de hand nemende uw jaardag wordt onder geen blijde voorteekenen gevierd o zeide zij mij een kus op het voorhoofd drukkende
alleen de drollige kwant t zij uit jaloezie t zij dat hij gemerkt had dat ik spotte voegde zijn lof niet bij die der overigen maar zag mij aan of hij mij had willen verslinden wat heynsz betrof deze bleef ernstig volhouden dat hij geene verzen kon voordragen
nu ja maar nu doet gij zulk een grooten sprong zoo gij op uw vijftigste jaar begonnen waart zoudt gij ruim den tijd hebben gehad eenige boekdeelen te vullen hoor ik heb nooit verlangd mij een naam te maken en al wat ik begeer is na mijn dood vergeten te worden
gij maakt misschien zeide ik geen onderscheid tusschen hen en hoort allen even gaarne inderdaad zeide amelia ik geloof hoe viel tante in mij dunkt er is toch nogal onderscheid tusschen den godvreezenden klarebron die zijn naam te recht draagt want hij is als eene fonteijne
wel zoo zeide lachende eduard wilt gij die eer aan onze stichtsche baljuwen niet gunnen is dat nu een wensch voor den erfgenaam eener heerlijkheid welke het recht van hooge en lage jurisdictie bezit
dat de jongen beter deed zich stil te houden ik riep uit al mijn macht sandertje mijn vriend ben je mal wat wil je toch uitvoeren en zoo meteen als ik dat zei keek de kapitein mij aan en naar mij dacht iets vriendelijker dan de overigen en toen fluisterde hij iets in de ooren aan een kameraad van hem sandertje en ik werden aan mekaar gebonden en
en hij zag van lintz wantrouwend van ter zijde aan terwijl holmfeld de kajuit verliet om te gaan zien wat het wezen kon het is zoo waar ik leve het jacht van den heer blaek dat van ons afgaat zeide van lintz uit het raam ziende wat kan dat beduiden
en geen rakje in t zeil gehad totdat wij zoo naar mijn beste geheugenis op vijftien graden n b waren gekomen het woei een bramzeilskoelte genoeg om het schip aan den gang te houden meer niet ik was naar kooi gegaan en pas had ik naar de gis een uur geslapen en droomde dat moeder pulver die ik te huis gelaten had in de blije verwachting met al
ik zag met genoegen dat reynhove niet instemde met den lof welken de overigen lodewijk toezwaaiden maar evenals ik stilzweeg en het hoofd schudde wat mij betrof ik was verontwaardigd over een zoo schandelijk bedrog te minder verschoonbaar omdat het gepleegd was tegen iemand die er zich bij geen mogelijkheid tegen hoeden kon
weldra hoorde ik de oude martha naar het voorhuis schoffelen ik rees op en overlegde of het ook zaak zoude wezen den heer bos te gaan wekken toen ik martha met een heesche stem haar zoon hoorde toeroepen daar slaapt van nacht familie van mevrouw hier in huis ik mag je niet opendoen zie maar dat je in de schuur
wel gerust ja t was een ongelukkig geval maar wie drommel kan het helpen ik lij er het meest bij en hoe heeft die stoffel van een weinstübe het toch gemaakt jongens wat zat de vent in de benauwdheid
in dat geval zeide tante ware het misschien best hem maar te wachten als de koetjes in de wei etende en drinkende te meer daar ik den heer lodewijk ook zie aankomen lodewijk reed inderdaad op dit oogenblik de werf op en trad ons weldra met zijn gewone onbeschroomdheid nader
al mijn maats die hier in den omtrek de wacht hebben gehouden declareeren dat zij hem niet hebben zien uitgaan en de dienaars van gooiland declareeren het ook had ik maar kunnen vermoeden wie die heer van beveren was maar wie kon ook veronderstellen zoo iets te denken dat de man dien wij zochten heeft gewoond veertien dagen lang te mijnen huize
ik kan ik mag niet langer onder zijn dak blijven maar waarheen zal ik mij wenden gij alleen mejuffrouw gij kunt mij helpen o ik bid u wijs mij een wijkplaats aan bij eerlijke lieden waar ik mijn intrek nemen kan
ik herinner mij schonen smaland ostrogotland en sundermanland te zijn doorgereisd zonder dag of nacht op te houden schrijlings zittende op een plank op wielen t geen men daar nog wel gelieft een kariool te noemen en tot voerman een meisje van vijftien jaren over dik en dun dan moet hij veel hebben gehad van een bierton die vervoerd wordt fluisterde suzanna
ik keek uit en inderdaad daar kwam helding voorbij met den hoed in de hand en het gezicht zoo rood als een kalkoensche haan terwijl hem het zweet tappelings langs de wangen droop zoodra hij hoorde dat er getikt werd draaide hij het hoofd om en zijn gelaat helderde op bij den aanblik van een volgeschonken roemer dien lodewijk hem voorhield
maar wij zullen hem toonen dat wij ook wat durven met gaf hij last om zeil te minderen en dat iedereen zich klaar zou houden ondertusschen kwam de korvet statig aanzeilen en was weldra zoo dicht bij dat wij de manschap op het dek konden zien en onvriendelijk genoeg zagen zij er uit want het waren al handspaken en korte pieken en enterbijlen die men blinken zag
is waar rijk ben ik niet maar ik ben thans deelgenoot eener bloeiende firma en hoop weldra in staat te zijn eene vrouw wel niet op een weelderigen maar toch op een ordentelijken voet te kunnen onderhouden
kwam mijn bagage te huis en nu stoven allen meisjes zoowel als knapen naar het voorhuis om de dienstboden te helpen in het naar boven slepen mijner koffers ik wilde mij insgelijks daarmede bemoeien doch suzanna weerhield mij
waarlijk vervolgde hij den borstel aandachtig beschouwende ziedaar wel een evenbeeld dat ik op mijzelven toepasselijk kan maken ben ik niet evenals hij na jaren wrijvens en schurens van mijn glans beroofd
doch mijn bloedverwant zaliger had een vrij zonderlinge en geheel eigene manier om te zorgen dat dit gebeurde en de kans zoo voordeelig mogelijk voor hem te maken hij was niet ongelijk aan sommige spelers die wanneer de fortuin hun niet gunstig is raad weten om haar een weinig in de hand te werken en een zetje vooruit te geven
anderen wandelden langzaam den weg op en neder blijkbaar den uitslag des wedrens verbeidende terwijl enkelen te paard of in hun chaisen gezeten met hetzelfde oogmerk stapvoets op en neder reden
vader zeide ik ik verzeker u vertrek zeide hij ik wil niets meer hooren ik zuchtte en maakte mij gereed om aan dit bevel te gehoorzamen
maar ook beefde ik voor amelia en alleen de kennis die ik van mijns vaders strikte eerlijkheid bezat boezemde mij eenige hoop in mijn vader zag eerst amelia en vervolgens mij met een navorschenden blik aan
aangenaam zijn nadere kennis met u te maken sta mij toe u aan elkanderen voor te stellen lodewijk was niet in zijn schik vervolgde hij zich tot henriëtte wendende dat gij zoo zonder hem daar iets van te zeggen herwaarts getrokken waart gij weet dat in uwe afwezigheid gildenhof weinig bekoorlijks voor hem oplevert dat wist ik niet
sta mij ten minste toe u tot aan de schuit te brengen zeide lodewijk insgelijks opstaande en amelia zijn arm aanbiedende zeven gulden vijftien stuivers wegens betaalde vracht voor ueds goed antwoordde mij de waard twee kommetjes koffie en twee boterhammen
maar vader zeide ik had mij beloofd zijn oordeel te zullen opschorten tot zich het oogenblik zoude opdoen waarin ik hem een volkomene geheel voldoende opheldering zoude kunnen geven
lodewijk dient ook zijne verontschuldigingen te maken hij heeft gewis wat onvoorzichtig gehandeld doch zooals hij zegt hij lijdt er het meeste bij want het zal geen kleintje kosten om het jacht weer in t water te krijgen en er zullen wel wat reparatiën aan moeten gedaan worden ook
ik wed dat ik wel kans zou gevonden hebben met de helft dier koffers toe te komen wel mama nu maakt gij het al te grof zeide ik denkt gij dat ik gedurende mijn reizen geen pakken geleerd heb neen voorwaar die beschuldiging is onverdiend
ik las het briefje dat van den volgenden inhoud was wel edel gestrenge heer zooeven geeft kleine simon mij de stellige verzekering dat de heer van beveren niemand anders is als de graaf van talavera dien wij zochten
het was inderdaad opmerkenswaardig den indruk gade te slaan dien deze vraag op het vroom en medelijdend hart mijner goede tante teweegbracht zij zag mij een wijl verrast en verlegen aan
dat is voorwaar een jobstijding zeide ik ontroerd en is ued zeker dat niemand er het leven bij ingeschoten heeft niemand zeide van baalen en dat is waarlijk een wonder te noemen
dat heb ik zeide ik en ik dank u voor de ridderlijke wijze waarop gij voor mijn thee in de bres zijt gesprongen ik beklaag u arme man want gij wilt den goeden weg op en gij weet slechts niet hoe zulks aan te vangen is het zoo niet
wat amelia betrof zij beantwoordde hem op dezelfde wijze als hij mij deed namelijk met niet veel meer dan ja mijnheer of neen mijnheer zij hield de oogen gedurig voor zich geslagen op het kopje dat zij in de hand hield en waaruit zij nu en dan een langzame teug nam
boeten de soldaten die in den veldslag sneuvelen de arme landlieden wier oogst vernield en weggeroofd wordt de burgers die hun woningen geplunderd en verwoest zien niet voor het vergrijp der vorsten in wier raadsvertrek de krijg besloten is
ja vervolgde zij met klimmende aandoening ziende dat ik zwijgend voor mij staarde terwijl haar vader ons beurtelings met eenige verwondering beschouwde een paar woorden aan mejuffrouw jetje blaek ontvallen hebben een lichtstraal bij mij doen geboren worden en ik heb niet gerust voordat mij alles was
o hemel hernam ik dan zal ik niets vernemen voor en aleer de voorzanger in de oude kerk met zijn neusstem aan de gansche gemeente verkondigt dat er trouwbeloften bestaan tusschen den heer n n en mejuffrouw suzanna aletta huyck
ik bleef mijn weg voortzetten ongezind even als de meeste lieden in mijn geval zouden zijn mij op te houden en ergens in te gaan voor en aleer de nood werkelijk daar ware
ons vooruit riep lodewijk neen voor den d dat zullen wij hem anders leeren je mot het mij niet kwalijk nemen mevrouw maar dat laat ik mij niet doen maar mijnbeer blaek zeide ik het wordt laat en de dames wenschten wel aan wal te zijn wat gaat het u aan of hij vooruit komt daar hij toch op de stad aanzeilt en wij op oud naarden moeten aanhouden
ued is hier slecht gelogeerd zeide hij nadat wij het voormelde punt hadden afgehandeld ik zal daarover spreken met reynszen er is geen reden om te behandelen als een slechten boef iemand die wel in staat is te betalen een goed logies maar
zwik zeide ik mijn mond aan het zoopje zettende dat mientje mij bracht en het daarna aan andries toestekende zwak zeide deze het glas ledigende en ik wensch je toe dat je nooit meer in mijn vaarwater komen meugt
is ued waarlijk die vermaarde lucas helding wiens verzen mij zoovele aangename uren hebben doen doorbrengen vroeg contour met een gemaakte verbazing wel ik had nooit durven droomen dat ik het geluk ooit zou hebben mogen smaken van uwe kennis te maken gun mij uwe gezondheid te drinken
jongen zeide andries er is zulk een schoone zaak voor ons te doen dat pakhuis ik ben er heen gelaveerd met eenen trap ligt de deur in kostelijke thee man en geen averij en joosje ligt met zijn aak in de haven in een ommezien is het voort zonder dat iemand lont ruikt of vermoedens op ons heeft
zie ik ben overtuigd dat zoo mejuffer zich in haar eenzaamheid verveelt het voornamelijk daar vandaan komt dat zij niets omhanden heeft tante zoude haar stellig geen grooteren dienst kunnen bewijzen dan door haar wat werk te verschaffen en dank zij den behoeftigen die hulp vereischen dat ontbreekt nooit bij tante
dan is het jammer dat gij geen roman geschreven hebt waar gij uw kennissen met verandering van naam tijd enz in te pas had gebracht mijn lieve p gij vergeet dat die kleine bijzonderheden die thans aan u en anderen belangrijk voorkomen omdat zij belangrijke personen betreffen of wel omdat ik er zelve in gemoeid ben
maar vroeg velters hebben zij recht die wapenen te voeren ik dacht dat dit alleen den adel toekwam wel mon ami antwoordde heynsz leven wij niet in een vrije republiek en wat bekreunen zich daarover de heeren staten of er inwoners zijn die gelieven aan te stellen zich als gekken en dan men weet hier in t generaal zoo weinig af van blazoen
wij vormden het besluit onze reis gezamentlijk voor te zetten in siciliën overviel hem een kwaadaardige ziekte welke van langen duur werd en waaruit hij slechts langzaam herstelde het spreekt van zelf dat ik mijn vriend en reisgenoot niet verliet en hem zoo trouw ik kon oppaste en verzorgde
ik maakte geen aanmerking op deze getuigenis maar vergenoegde mij de schouders op te halen en bij mijn vroegere verklaring te volharden nu werd pulver binnengeroepen en insgelijks ondervraagd
kom ik ben een zottin verschoon mij mijnheer huyck het is beter dat wij dit onderwerp niet verder aanroeren en zelfs dat wij elkanders gezelschap vermijden hoe riep ik uit verbaasd en
god doe u de betrekkingen die u dierbaar zijn in welstand en vreugde ontmoeten hij loone u met zijn rijksten zegen voor hetgeen gij zoo grootmoedig ten gevalle mijns vaders hebt verricht en waarvan de herinnering hoop ik weldra geheel bij u uitgewischt moge worden
want het zal tot een vertroosting strekken voor zijn arme dochter die hedenmorgen toen ik haar verliet bittere tranen schreide uit ongerustheid over het lot haars vaders
de grendel week en de dochter mijne gastheers stond voor mij met een glas water in de hand mijn vader heeft mij alles verhaald zeide zij met een eenigszins ontstelde stem wij ook zijn u dank verschuldigd ik heb gedacht dat gij wellicht zoudt verlangen iets te drinken
geef dan voor den antwoord kaerel bulderde andries den vreemdeling bij den mantel grijpende hebt gij lust denzelfden weg op te gaan als die jood daar vroeg deze ik hinder niemand maar niemand moet mij aanraken
wij spraken een wijl over onverschillige zaken maar ziende dat ik vruchtelooze pogingen deed om de aanvechtingen van den slaap te bestrijden gaf mij op nieuw den raad daaraan geen langer weerstand te bieden
en zeit die smous dat vroeg de waard weder die koopman daar de zoon van en hij zag simon aan die bevend bij den haard gedoken met een herhaalden hoofdknik de waarheid van het gezegde bevestigde
wij hebben de kennis reeds hernieuwd zeide ik lodewijk zag mij schuins aan en vervolgens zich tot de dames wendende begon hij waarschijnlijk om mij te vermijden een druk gesprek met henriëtte zoodat zijns vaders gelaat van tevredenheid blonk en deze nauwelijks de buigingen opmerkte waarmede kapitein pulver hem begroette
nu zoo eenig mensch de gaven der fortuin verdiende het was dezelfde hendrik blaek want een meer edelmoedig hart en meer geneigd hetgeen hij bezat met anderen te deelen heb ik nooit gekend
wat mij betreft ik liet mij geen woord ontvallen maar een der zes of zeven scharen om niet te gewagen van even zoovele knipmesjes welke mij werden overgereikt aannemende maakte ik mij gereed om over te gaan tot het lossnijden der pakjes toen ik mijn hand plotseling weder
maar hetzij dat hij te oprecht van harte was om tot dergelijke listen zijn toevlucht te nemen hetzij dat hij begreep er geen baat bij te zullen vinden na de gevatheid waarvan amelia reeds blijken gegeven had hij schudde het hoofd en zeide
gij zult het mij niet kwalijk nemen nietwaar ach gij weet niet hoe teeder een moeder aan haar kind gehecht is en hoe vele angsten haar hart benauwen wanneer zij slechts veronderstelt dat het van den rechten weg zoude kunnen afwijken
maar die mij toch ongeschikt voorkwam om met ware deelneming naar zulke zaken te luisteren als de dochter van een buiten de wet gestelden zwerver ongetwijfeld verhalen zoude en die haar althans geen goeden raad zou verschaffen
spreek mij niet tegen vervolgde zij ziende dat ik het hoofd schudde als iemand die niet overtuigd is ik weet het beter en dit ware niet alles maar ik zoû geen genoeglijk uur meer met u of mijn andere goede vrienden hebben
ik versta u mijn dochter zeide hij zich tot haar wendende ik weet wat gij denkt schoon gij het schroomt te zeggen gij beschuldigt mij in uw hart dat ik menschen en staten onrechtvaardig beoordeel en dat ikzelf in vele opzichten de rampen die u en mij troffen door mijn handelwijze heb verwekt
maar omdat de staat der luchtgesteldheid mij hoe langer hoe meer vrees deed koesteren voor het op handen zijn van een fiksche regenbui die ik oordeelde dat na de lange droogte met dubbel geweld zoude neêrkomen
de aanmerking maakte dat er al vroeg volk in de herberg was dat eleuf ik wel koopman antwoordde het meisje terwijl zij zonder naar mij om te zien voortging met voor haar gasten een paar hooge glazen met schuimend bier te vullen je zult het ook wel eroken hebben wat hier van daag te doen is
maar man zeg ik ued is zeker abuis ik ben geen geld te wachten geen abuis ter wereld zegt hij terwijl hij het geld al vast voortelde zoo ued lucas helding is
want welke gevolgen die ook hebbe ik zal het bewustzijn behouden van den plicht der dankbaarheid volbracht en naar de inspraak van mijn geweten gehandeld te hebben gij zijt een braaf mensch mijnheer huyck zeide amelia mij met aandoening de
een paar dagen na uw vertrek van amsterdam werd door de heeren in den haag ten gevolge der voorspraak van den russischen gezant met wien men gaarne goede vrienden wilde blijven van een dringend advies van de amsterdamsche regeering en van de démarches door ettelijke lieden van influentie gedaan
toen echter de predikant het eerste deel zijner rede ten einde had gebracht en de gemeente van deze gelegenheid gebruik maakte om naar gewoonte te hoesten en zich te snuiten liet ik even den blik over de vergadering weiden en werd ik in een der meer verwijderde mansbanken iemand gewaar dien ik verre was te dezer plaats te verwachten
zeide martha terwijl zij zich met amelia weder naar beneden begaf er is meer gelijk als eigen maar toch indien het niet sprekend de jonge heer mijn gastheer de deur weder sluitende belette mij de juistheid der gissing van de oude vrouw te beoordeelen
kom binnen mijn waarde heer zeide helding hem als t ware binnendringende met een ongemeene drukte t is immers beter in een warme kamer te wachten dan op een tochtig portaal een stoel voor mijnheer wees zoo goed en neem plaats maak bid ik u geen complimenten hier een pijp voor mijnheer en een schoonen roemer
santa maria doe dat niet riep amelia ontsteld uit de heer bouvelt ligt ziek te bed en is buiten staat zich met eenige zaken te bemoeien wat zeidet gij daar voor een vreemd woord vroeg tante terwijl ik op mijn lippen beet
och ued meent het niet zeide helding de jongeheer kan immers naar huis gaan wanneer hij verkiest en behoeft niet meer te drinken dan hem lijkt een glas roode wijn kan op zijne jaren zooveel kwaad niet en dan bovendien de jongeheer heeft het mij beloofd
ik had langzamerhand moed gevat en bij deze minzame toespraak was mijn beschroomdheid geheel geweken in waarheid zeide ik het weer is zoo boos dat ik niet aarzel om van uwe beleefdheid gebruik te maken al mocht het onbescheiden geacht worden
ik verwachtte niet anders zeide hij toen ik met mijn mededeeling geëindigd had en ik had dienaangaande het noodige onderricht aan de oude martha gegeven ondertusschen die schurk moet u noch mij hier zien de gevolgen zouden te gevaarlijk kunnen wezen
ik nam een glas cognac aan en voelde inderdaad dat het mij goeddeed intusschen had ik terwijl mijn schoone gastvrouw in de kast schommelde het opschrift gelezen hetwelk daarboven prijkte en luidde als volgt
andries met een smeekenden blik aanziende elp mij toch theugen dien filisthijn dien langen schlingel dhaar die me eelemaal heit bedhurven hoorje niet dat je gepraaid wordt vervolgde andries tegen den vreemdeling die zonder zich zijn woorden aan te trekken onbeweeglijk stil bleef staan wat hadje met men mes noodig
alles werkte ook samen om mij verkeerde vermoedens jegens u te doen opvatten uw kleeding de verrassing van het oogenblik het verhaal van dieverijen in de buurt gepleegd en zoo voort nu doe mij vermaak en toon mij dat ued mij geen kwaad hart toedraagt door mij eens te komen bezoeken gij zult mij altijd welkom wezen en het zal mijn zoon ongetwijfeld
het gaat zooverre zeide reekalf dat twee luitenants een vendrig en drie kornetten in arrest zijn gezonden omdat het lezen uwer gedichten hen het parade uur had doen verzuimen
dat het onmogelijk is dat een waarachtig geloof niet zou voortbrengen vruchten der dankbaarheid want nimmer was haar hart of haar beurs voor den lijdenden natuurgenoot gesloten en wanneer zij gaf vervulde zij letterlijk het voorschrift des heilands en wist haar slinkehand niet wat naar rechte uitdeelde
wees maar bedaard zeide zij gij zijt van daag de held van t stuk en moogt geen hand uitsteken wij zullen wel oppassen dat alles voorzichtig de trappen opga zonder dat er iets breke van al de kostbare kristalwerken en fraaie porseleinen die gij ons ten geschenke
men bemerkt de waarde van een schat ook nooit beter dan wanneer men gevaar geloopen heeft dien te verliezen in waarheid zeide ik wat gij mij daar vertelt bevreemdt mij ik kan toch niet denken dat hij inderdaad oogmerken op haar heeft noch ik hernam reynhove maar de zaak is waar en gij kunt er uw profijt mede doen
suzanna en dat nog wel om onzentwil welk een ongelukkige reis zeide henriëtte is ued niet doornat mijnheer huyck zooals ued ziet mejuffer zeide ik en ik ben waarlijk eenigszins beschaamd mij aldus aan u te vertoonen
mag ik eens verder lezen vervolgde ik en hief nu aan met het opschrift boven het derde vak geplaatst de leeuw dien simsons vuist ter neder heeft geveld had honing in den muil gelijk de schrift vermeld maar zoo deez kast almeê een leeuwenkop besluit daar vliet nooit anders dan gezuiverd water uit
immers uittreksels daarvan beschrijvingen van landen en steden zeden en gewoonten en uw aanmerkingen daarover ik kan niet ontkennen dat zij mij dikwijls vermaakt hebben
bij de teleurstelling welke ik hierdoor ondervond voegden zich de verdrietelijkheden welke mij dagelijks kwelden wanneer ik jongere of min bekwame officieren mij over t hoofd zag stijgen alleen omdat zij der heerschende kerk waren toegedaan
en is er altemet iets geweest dat u het eene oor is ingekomen zoo vertrouw ik dat zulks het andere oor weer is uitgegaan en verzoek u althans er niemand zelfs mij niet iets van te laten blijken
dan weder stelde ik mij de belofte voor den geest welke ik den heer bos gedaan had en de moeilijkheden welke voor mij zouden kunnen ontstaan zoo uit de verplichting die ik op mij genomen had om amelia naar amsterdam te brengen als uit die van het op dien gevaarvollen avond voorgevallene voor elk geheim te houden
o zeer gaarne zeide henriëtte op een toon die aanduidde dat zij het gezelschap van haar boezemvriendin voor deze reis wel zou kunnen gemist hebben gij blijft toch nog wat neef zeide tante dan kan ik u dadelijk zeggen wat mij op het hart ligt
niet alleen dat ik het weet maar ik ben bereid het te herhalen en geen woord meer te verdragen ten nadeele van mejuffrouw uwe nicht en wie duivel heeft u opgedragen haar ridder te zijn vroeg lodewijk maar dat is hetzelfde wij zullen elkander nader spreken mijnheer huyck
ik haastte mij naar beneden en zat weldra met de mijnen op mijn oude plaats tusschen moeder en santje aan het middagmaal waar ik van vragen bestormd werd door het jongere deel van het huisgezin zoodat mijn vader meer dan eens stilte moest gebieden en mijn moeder de kinderen beknorren en hun verzoeken mij toch te laten uitblazen en in vrede mijn eten nuttigen
laat de heer huyck geen moed verliezen hij zal vlei ik mij bij zijn terugkomst geen moeite hebben om zijn henriëtte te overtuigen dat hij nooit iemand buiten haar bemind heeft hoe zeide ik aangenaam gestreeld door de hoop die zij mij gaf en tevens verrast door het stellige van haar belofte gij gelooft waarlijk
zeide ik maar voegde er bij dat het niet om een enkele onwaarschijnlijkheid maar om de opeenstapeling van onwaarschijnlijkheden was dat ik de meeste romans veroordeelde
de brokken uit de latijnsche dichters waarmede hij gemeenzaam was werden dan ook gelijk men uit de vorenstaande bladzijden heeft kunnen zien niet minder dikwijls in het dagelijksch gesprek door hem te pas gebracht dan de aanhalingen uit het corpus iuris
ik wenschte aan amelia een gerusten nacht en volgde den heer bos die na zich half bij zijn dochter verontschuldigd te hebben dat hij haar in het donker liet de kaars opnam en mij in een klein vertrekje bracht hetwelk op dezelfde trap doch eenige treden hooger uitkwam
of ik wendde mij om en zag hetgeen ik in het eerste oogenblik niet had opgemerkt dat ik namelijk niet alleen was op eene der diep inspringende vensterbanken en half achter de sponning verscholen