AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
nu stond dominee langzaam op het hoofd heffend hapte hij naar adem de oogen onder den bril gesloten wilt mij verontschuldigen sprak hij ik heb ook nu uw broederlijke toegevendheid noodig ik had mijn krachten misschien overschat
laat jij d'er met rust had de vader bedoeld en het hem vernuftig doen voelen dina had immers ook zoo gedacht niets anders had zij hem verzocht dan haar geheim toch niet te verraden dus dacht zelfs dina voorloopig niet verder och misschien hpte ze nog op herman
vader ga je het goed nou halen dina was nog z met al d'er gedachten in de pasterie ik heb zoo brak met waardige kalmte aleida het radde praten af tot mijn spijt vergeten de freule van lakervelde over je verzoek te spreken
ja o hai sait no ja moeder zag het anders in hoor dien had misschien nog zoo stom niet gedaan z'n smots was heurlui dien toch ook niet om d'er eiges te vergooien met niks geen kans
het maakte aleida zenuwachtig zij had toch al zeer moeilijke dagen haar beste man bleef z neerslachtig hij trok het zich vrééselijk aan van herman daarom had zij naar leo geschreven dat die een paar dagen over zou komen hij moest toch ook weten wat er gebeurd was
joop liet zich koesteren hij zei enkel dat het boek er moest blijven leo wenkte loes heen te gaan en liep naar het raam waar hij eind'lijk den brief las onmiddellijk had her zijn schrijven beantwoord dat gaf leo een hoop vermengd met angst
jan van loodijck bracht een lach op het triest ernstige gelaat en achter jan van loodijck kwam zijn broeder gijs het was diens eerste bezoek in de pastorie u moet me mijn onbeleefdheid ten goede houden mevrouw wedelaar het is een onvergefelijk verzuim ik had u al zoo lang mijn opwachting dienen te maken
daar was moeder voor doende geweest dinsdagsavonds ook làng nog in bed zelf had ze de klok van tweeën gehoord al maar leggen prakkezeeren daar hèm in de vroegte nog wat van gezeid opdat ie makkelijker berustte en sedert er telkens met hem van gepraat en er aldoor over
hoofdstuk stork was op weg naar freule sitsen ook wilde hij vr de koffie naar jopie gelukkig waren er niet vele zieken hij was moe van een moeilijke bevalling geheel onverwacht in den voornacht gebeurd daarom liep hij voor deze visites bij de freule kon trouwens zijn fiets niet staan
en nu hij die leelijke meid van hovink om d'er centen had genomen kwelde de smid den kwajongen met graagte door van onder de ouderwetsche petklep het hoofd als altijd in den verstijfden nek iets gebogen hem doordringend aan te kijken en enkel met een knik te groeten
in het deftige dorp vr het bedje een handje van zijn broer in de zijne en suste het drukke gebabbel van loes die af en aan liep tusschen de speelkamer en deze
en moest aan joop vertellen van de maskerade feesten waarvoor hij in het bestuur zat en had een beklemming van weemoed en wrevel omdat deze lieve jongen zoo teer was en omdat moeder het toch blijkbaar wel goed bedoelde met vader daar ze nu bezorgder op den ouden man lette dan op joop
lagen er velen ziek in het dorp met den dooi was de influenza teruggekomen die had longontsteking veroorzaakt en toen was de diphteritis begonnen twee kinderen aan den oosterweg eerst dinsdags hun zuster die bij den gemeente-ontvanger diende het laatst de jonge zwartjes de zoon van den grooten boer tegenover het kasteel
het meeste was dat egberts met van een jichtlijder verwonderlijke vlugheid opstond van de bank en de pet deed dalen met statigen armzwaai langzaam doch verrassend behendig
mies bleek koortsig en voelde zich blijkbaar zieker dan haar man doch stork was niet gerust over diens hoesten het spijt me het meest voor kleestra zei mies je mamà moet hem vragen drong berkie bits aan de dichter zelf had bij het scheiden tegen stork geklaagd
haar dochter niet aantreffend in de keuken vroeg zij vriendelijk aan neeltje of dina boven wezen zou neeltje antwoordde stuursch het niet te weten liet haar lompweg staan en vroeg eerst na een oogenblikje of ze dina nog spreken
maar in den midzomer zat egberts plotseling buiten onder de opkamervensters op stoep naast de zwarte gaping met roode vuurvlakken der smidse een bank waar nooit een ander op plaats nam den zakdoek bij zich de pijp in gebruik meest zonder het kwispedoor en den bijbel
te laf te week zelfzuchtig om zelf nog iets aan hun kind te verrichten om bij het wicht te durven toeven den korten tijd dat het er nog zijn zou overgestoken naar bloemenheuvel naar jhr mr van wanderen renck eigenaardigerwijs gewoon zoowel des winters als des zomers een katoenen huisjasje van roode en witte streepjes te dragen
nadat ze op er ouwe dag moeder geworden was heette ze sara o lachte hovink dat vond hij grappig ik kan toch zien dat je uit een vroom nest ben
loop dadelijk even naar de baas van het kasteel en vraag of die aan van rooien wil zeggen dat hij om twaalf uur met een kruiwagen langs komt vandaag die akelige vrouw van rooien wat wilde ze dat ze het goed hier liet
vader hovink verslikte zich in zijn tarbot zoo geweldig goed vond hij die berkie bleek nou wel echt op zijn praatstoel de jongen was waarachtig geestig die kleestra zat er lijzig bij die dacht natuurlijk weer aan wat hoogers voor zijn khunst waren zulke dingen te laag
als t geen zonde was bijna nog meer dan van menschen uil vond zij een doddig dier nu lag de lobbes aan haar voeten en droomde van al de haagsche beschuitjes die zij hem daarnet gevoerd had leo kwam met een boodschap van u wàt zegt u
moeder was anders nooit zoo spraakzaam nu ratelde ze telkens wat anders en vader zat daar moe in zijn leunstoel en gaf op alles een goedig kort antwoord maar al zijn voelen en denken was elders
de jongen had koorts dat zag leo z wel hij kreeg met den zwakken peuter te doen wat een onnoozel wicht dat krookje zooals moeder prettig vond van haar te spreken daar was de kinderkamer mee uit maar joop had wat verzorging noodig
ontnuchterd repte hij zich terug in bed de kaars liet hij nog even branden welke kinderachtige malligheid hij was boos op zich zelf droomen zijn altijd een reactie op eenig voelen of denken dus had hij hier iets van gedacht of gevoeld
nu heeft dominee het van de dokter moeten hooren die op jullie verzoek zoolang heeft gezwegen dokter is s goed voor dina gewees
mild doorvloeide deernis zijn denken een wijde teerheid voor dien goede in de teleurstelling over her was t hem een half bewuste behoefte zijn gevoel te verinnigen voor vader die anders maar k leed onder
nederig bleven ze tegen den dokter nooit een wrd over domenee's zoon nederig wachtte moeder van rooien tot mevrouw haar zou laten roepen nederig zat z'op de punt van den stoel
maar ik heb me niet in er vergist dat ze houdt van een kerel als evert polsbroek bewijst dat ze niet is wat ik gevreesd heb toen ik hoorde dat ze zich af had gegeven met een mispunt als me neefje ik ga het straks aan mies vertellen berkie zal woest zijn géén slot voor zijn drama
zonder den strijd van papa met oom de broers die elkaar het rijkworden misgunnen die elkaar weg bijten bij de zaak als twee rekels bij een wijfje wàs er geen handeling en hoe dan
geantwoord dat tweemaal ootmoedige droefheid verklankt had onder t wrevelig berispen der in den hooghartigen toorn minder dan gewoonlijk slepende stem vrouw van rooien meende iets meer nu te kunnen durven en zei met een huilstem haast fluisterend
haar schrik haar smart haar wrok moeder had ze dien etgensten middag weg moeten dringen eerst voor mijn en toen voor vader dien avond dorst ze het vader niet zeggen t was toch ook iets om niet te gelven dien uit de pasterie in de kraam
het onderhoud dat vader met domenee zou hebben het onderhoud dat moeder met domenee f met mevrouw zou hebben waarin de zaak zou worden geschikt het woord schikking was van moeder
waar wàren jullie verbeeld u papa ze hebben bij meulemans gebiljart mies zei dat natuurlijk niet om te klikken zij bedoelde het als iets grappigs de meid was goddank juist de kamer uit
en omdat hij leo nochtans vervreemd zich voelde van thuis vervreemd zelfs hier bij de kinderen en terwijl die iets overgelatens hadden iets hulpbehoevends bij z weinig toezicht anders dan onder die knappe dina een en al flinke reddering dat
eindelijk zou daar wedelaar zijn doch vreemde luidruchtigheid johan de meester de zonde in het deftige dorp klonk door de gang leo wedelaar ng niet leo hij maakte altijd grapjes met neeltje z aardig was hij met
er was een klein gemompel van instemming ds wedelaar zat sprakeloos neer zijn lichaam schokte tranen vielen op zijn toga broeder lovink halster trachtte afleiding te geven door in den kring van zwijgende mannen met broeder nagelbloem den diaken een gesprek aan te vangen over den tekst welke zoo gelukkig was gekozen
en langer bad vader voor herman dat dien zijn zonde mocht worden vergeven om jezus wil en ten slotte bad vader voor zichzelven dat de lankmoedige god den nalatigen herder genadig mocht zijn
oprecht was over willem's werk sprak deze geen woord zat maar las schreef lette op niemand terwijl zijn gastheer telkens opvloog juist doordat hij moest denken aan willem
berkie gaf een draai aan zijn stoel nam het papier en deed of hij las doch wat daar stond kende hij van buiten hij zei het met gedempte stem wel verlegen voor willem kleestra bescheiden of als iets dat geheim is hovink luisterde belangstellend hij lachte telkens
ik dank u zei ds wedelaar zacht hij had nog bijna geen woord gesproken ook gijs van loodijck naast hem was stil het was nu een zeer groote kring geworden waar men praatte als groepsgewijs aleid dacht had ik dit kunnen voorzien dan had zij krookje beneden genomen al die kopjes zij kon t haast niet af
ook buiten was t nog volslagen donker snel maakte hij licht stapte in zijn pantoffels en ging naar zijn waschtafel om zich drinken in te schenken naast hem door het hoogopen venster dreef de buitenlucht aan als een scherpe omkilling
dorpen de boodschappen loopende koetsiers met livreipet kenschetsten den loondienst even zuiver zij waren s winters wat minder talrijk een typeerings vreugd enkel van s zomers van dagen dat er bijna geen nacht is met wolklooze luchten maar wolken van stof tusschen al het gerij op den straatweg was de vader der smidse egberts
je begrijpt dat ik na al haar bedrog nu allerminst reden heb haar hierin maar dadelijk te vertrouwen uch mefrouw weer zuchtte de vrouw haar toon was die van insmart berusten de zaak is ongeloofelijk mijn stiefzoon heeft zich nooit misdragen
zij schrikte toen domenee vlugger dan zij vermoedde den bril opgezet hebbend haar aanzag en zeide gods hand rust zwaar op je huis vrouw van rooien maar denk aan wat job tot zijn huisvrouw gezegd heeft zouden wij het goede van god ontvangen en het kwade niet ontvangen
en ze wees me even plechtstatig af nadat ze me een avond had meegenomen naar d'er getrouwde zuster waarschijnlijk om bij die te geuren met d'er heer van en krant de meid was verstandiger dan ik stel je voor dat ik dààrmee getrouwd was en daardoor dat werk moest doen aan die krant
het treft zoo ellendig ik kan niet weg met al die diphteritis hier daar màg ik het gezin van me zuster niet aan blootstellen stork had geglimlacht en deed dat nu weer doch vroeg kleestra bij zich te logeeren
hoofdstuk te midden van zijn groentebedden genoot dokter stork dien zondagmiddag van de rust en van de lente toen na een plotseling hondenspektakel kleestra zijn logé hem riep
het meeste van het spaarbankboekje is trouwens ook van moeders versterf enfin regel jij het met vader ik vertrouw jullie natuurlijk ten volle leo bleef uit het venster turen de brief raakte in zijn greep verfrommeld
deze vroeg vriendelijk of er niemand voor hem was geweest en liep fluitend naar de honden s avonds moest stork nog geruimen tijd uit maar toen hij eindelijk wel moe thuis kwam was het gezellig in de studeerkamer zijn gast te vinden die nu in het geheel niet gerookt had stork haastte zich goede sigaren op tafel te brengen doch kleestra weigerde
beteuterd nam ze haar leitje van tafel dat mevrouw net had nagerekend ze zag mevrouw voortgaan met kopjes wasschen doch toen zij zich omdraaide gromde mevrouw waarom zeg je me dat vandaag pas ik wil dat goed niet langer in huis hebben
hij was waard het station in den haag te krijgen de gentleman chef van het deftige dorp zich dwingend tot de afleiding van dergelijk ironisch denken trapte stork genoegelijk voort over den eenzamen achterweg
ik kom niets verder met vader dacht leo en even neep een toornige lust nu toch de volksbanier te toonen daar stond het zoo nuchter dat andere belang waar vader heel niet op leek te letten
toen cornelia kwam dekken begon zij met ostensief het raam te sluiten als iemand die dààr niet tegen kan en ging vervolgens krampachtig hoesten kleestra scheen het niet op te merken
toen dina onder snikkend bezweren dat ze de waarheid sprak dat hj het was dat ze dol was geweest op den jongen dat ie gezeid had d'er te trouwen in een stukje krant uit d'er zak de briefjes gehaald had en het purtretje had moeder de schouders opgehaald lang alles bekeken zonder een wrd maar de dingies genomen en weggesloten in de la van het kastje weg en op slot
en evenmin eenige familiegelijkenis toonde met den braven wedelaar t is jammer dat wedelaar weer te goedig het dorp met hem heeft opgescheept
zou hij nu met berkie spreken en als de kerel dan geen schuld had er niets tusschen hem en dina bestond god hij raakte gewoon aan het malen straks bij de freules van lakervelde had hij de grootste moeite gehad om zijn gedachten bij de migraine van zijn malade imaginaire te houden
clara had gelijk hij was vooral vreemd meer vreemd dan onaangenaam maar wèlk een verschil met den vroegeren dokter dien hartelijken en toch k kundigen slinkers
vader stond vr de boekenkast zoekend open boeken lagen dooreengestapeld op de schrijftafel dadelijk schoot leo iets in ben je daar
vader begreep hem niet het belang van zijn vragen ontging aan vader en hem bleef diens zelfverwijt onverklaarbaar of her ooit iets voor dina gevoeld had bleek ook
ja en nu dat was nu over de dienst had hem wezenlijk goed gedaan en fel was hij gesteld op dina vrouw van rooien begreep wel het was astrant dat ze alweer tot den dokter dorst komen en dat nog wel op zondag middag
vader bij grootmoeder bleef nog wel weg doch het motregende piet kon elk oogenblik d'er in komen met mijn natuurlijk en mijn was de eerste tegenover wie de moeder schaamte over haar kind moest voelen want mijn mocht aan aanpakken een hekel hebben als thuisgehouden dochter verwend zijn fesoenlijk was ze daar niet van
of dat werkelijk waar zou wezen dat die meid zou zijn weggestuurd zonder schadeloosstelling meneer hovink geloofde er niets van z dom zou dominee niet doen zijn zoon zou tch al over de tong gaan
muslin heeft me geintroduceerd weet je al dat ik daar dikwijls aan huis kom het is een allergezelligst gezin leo keek op de tweede bladzij niets doch hier half de derde kwam het
om soebatterig huilerig kwam weer de moeder as se nau mot thuuskomme net mit de winterdag was het dat vrees louter voor het ontdekt worden nù niet verder gingen de berekeningen der ouders stork had al zooveel gezien in zijn armen praktijk maar dergelijke stompe domheid
boos was hij straks op loes geweest toen die gegaan om het boek te halen binnenkomende het liet vallen rustig zaten ze nu met zijn beidjes joop in het bedje en leo ervr
de achterdocht blééf wroeten in moeder nooit gaf ze aan haar dochter een kans dat die kon denken moeder gelooft het op elke uitlegging en verzekering en herhaling deed moeder norsch het zwijgen toe
hij dacht met sympathie aan kleestra hij gevoelde iets als deernis met hem voordat kleestra terugkeerde naar zijn heihut kon hij ook hier nog wat logeeren en die zaak met dina mest nu geregeld t best was dat hij naar beuk en beek ging regelrecht in het hol van den leeuw en alles aan freule constance verklaarde
de critici foeteren tegen tendenz ook in die grief zijn ze oppervlakkig de grootste boeken zijn vol tendenz als je maar wezenlijk wat hebt te zeggen ik weet wel het is inkonsekwent van me maar soms krijg ik zoo'n fel verlangen om toch ook nog mee te doen
voor dorpspraatjes zou zij wel bang zijn ja hij zou doen voor dina en kleestra niet zij samen de vieze nonsens maar voor allebei wel wat doen z den mis'lijken droom overwinnen hij wist het iets sentimenteels mest erbij en dan den
hij verheugde zich op de ontmoeting het was een eenvoudig frisch wezentje deze zelf invitatie bij een ongetrouwden dokter al was hij dan maar een burgerman beteekende heel iets voor zoo'n meisje welk freuletje hier deed dat haar na
laat je vader dat blad niet zien och néé moeder nu waren zij samen eindelijk leo kon alles nu vragen en zeggen willen we samen bidden mijn jongen
met jou drift bereik je niks had ze vader overtuigend verweten moeder hoorde geduldig dien uit en besprak met haar man de schikking schikking had vader verwonderd gevraagd toen moeder opeens zoo'n ongewoon woord wist
ik kwam er uit de honden deden z krankzinnig de vrouw zag stork's ontevredenheid dokter moest het niet kwalijk nemen maar dokter zijn invloed johan de meester de zonde in het deftige dorp was zoo verstrekkend en ditmaal kwam zij voor heel wat anders niet om het geld en niet voor d'er
voor de lidmaten had zij zich nooit aangemeld doch zij kwam uit een braaf fatsoenlijk gezin en hare grootmoeder de oude weduwe van rooien die met haar dochter de weduwe plaat aan den schijfweg woonde was eene innig godvruchtige vrouw bij wie dominee gaarne een bezoek bracht
blijkbaar verheven boven de vrees voor den huisknecht te worden gehouden t zelfde onschendbaarheidsbesef had renck de dochter van een zijner boeren doen trouwen eenmaal zeker een struische meid nu een ruïne kribbig en hoog kinderlooze
burgemeester klincker van garderen niet van adel wel met een freule gehuwd had zich met een opstaan en de pet afnemen moeten tevreden stellen totdat zijn zoon het pleegkind en de volle nicht van baron van der waele had getrouwd
dorpstype overlei hij was ook de stationschef wel veel minder uniek dan de smid maar sympathieker want met den schijn tegen egberts toonde niet anders karakter dan door naar het verheven voorbeeld der van der waele's voor een hovink slechts minachting over te hebben
hij wist het hij was zich niet meer goed meester freule constance zou waarschijnlijk den dag door weeklagen over het verlies van slinkers doch het besef het bij die weer verkorven te hebben lei hem nog de vuurproef der hovink's niet op t was bij twaalven achter de horst om zou hij kwart over twaalven thuis zijn
beter wonen dan in vrouw polsbroek d'er heihut ach die zelfvoldane hulp waar het wijf d'er zoon niet mee weerkreeg den wilddief soldaat uit baloorigheid nu zoodat het dorp hem tijdelijk kwijt was wàt eenige christen liefde verdiende ze leken gepikeerd de freules toen hij van robuusten knaap had gesproken
mijntje de kamenier was er vr het ontbijt nog heengegaan toch was stork eerst na elven gekomen en hij had zich weer z onverschillig getoond die man was altijd in de johan de meester de zonde in het deftige dorp contramine klaagde een patiënt hij behandelde het geval en bagatelle durfde een zieke optimist zijn stork deed zijn best om neer te drukken
ja ik weet het niet heel zeker ik ben eerst later binnengekomen nu en toen had hij het druk over u allergrappigst tante's gezicht wordt u verlegen
zoo kwam er allerlei neer op hààr en dat terwijl zij zich moest sparen wel gaf de heer haar kracht naar kruis doch zij voelde maar al te dikwijls niet meer de vrouw te zijn van toen wim kwam neen
toen ik zeventien was heb ik het precies geweten me zuster was toen ongetrouwd ik heb haar voorgesteld om samen buiten te gaan wonen van de kleine rente uit vaders versterf ik had hevige ruzie met me stiefvader me zuster vond dat akelig om me moeder ze wist dat hij heel boos zou zijn misschien het verbieden hij potte voor ons
boven her welnee hij is toch niet al weer terug naar edinburg hij is heelemaal niet over geweest en we laten hem ook niet komen voegde aleida na even wachten er bits met stelligheid aan toe nu was leo gaan zitten hij keek onthutst
hoe dringend sommig hekwerk van het kasteel vernieuwing noodig had dit suprême huldebetoon was langen tijd uitsluitend voorbehouden aan den heer van het dorp baron van der waele
liet de vrouw op de mat in de gang hoewel de meisjes bij mevrouw wedelaar verlof hadden haarmoeders en zusters bij zich in de keuken te laten al had mevrouw haar niets gezegd nu neeltje meende in de veranderde omstandigheden een reden te hebben om zoo te doen op eigen gezag
ik heb je gebed wel noodig mijn jongen wat bedoelde vader leo begreep niet en dit zei hij eindelijk al wat hem dezen middag vreemd was voorgekomen zei hij met de aandrift van zijn angstig verlangen naar eerlijkheid en weder werd hij teleurgesteld
daar kwam van laer juist ook al zoo'n nimrod groette den dokter hààst als gelijke zoo hij giste wat hier op de fiets overlegd werd stork trapte opeens met beslistheid voort hij kn nu niet naar lommerlust gaan zou wel tijd maken in den namiddag lommerlust was het allerergste
egberts dorpsbesef zijn overtuiging en zijn vernuft uitten zich in de feilende noch ooit falende toch uiterst fijn berekende schakeering of graduatie zijner petgroeten het minste was een tik aan de pet
telkens ook brieschte het in haar op dat het niet waar was dat de meid loog onder apenkool johan de meester de zonde in het deftige dorp de waarheid verborg telkens ook moest moeder weer denken aan dien knappen palfrenier uit de nieuwe fiella op den hoek van de
om toch maar wil te hebben van dat zuurverdiende geld wou ik trouwen tegenover m'en kamer op de singel woonde een mooie forsche dienstmeid daar werd ik vleeschelijk verliefd op ik vroeg er in alle
hij vouwde den verfrommelden brief recht legde die in zijn portefeuille en ging naar zijns vaders kamer iets moest hij doen tot vreugde van vader hij wist niet wat toen hij binnenkwam zijn liefdesdrang dreef hem hij zou wel wat vinden
vies wat vies dat het kind niet van hem is stork ik meende dat je ruimer dacht kleestra leeft johan de meester de zonde in het deftige dorp prachtig zijn leven is een eenheid hij weet te leven naar den geest gedachte en daad zijn één bij hem
ook dina luisterde boven in donker vr de deur der kinderkamer terwijl ze in de keuken was had ze iemand de trap hooren afkomen en de huisdeur uitgaan dominee bleek het niet te zijn die kuchte en liep heen-en-weer op zijn kamer dina duizelig in het duister steunde met de hand op den deurknop
maakt u iemand z graag nieuwsgierig ik zeg het om u blij te maken want het was de moeite waard als u tante constance gezien hadt het was uw neef leo wedelaar tusschen haakjes een aardige jongen nu en hij vindt ù méér dan aardig
de zonde in het deftige dorp zestiende hoofdstuk neeltje klaver was nooit bezonder gesteld geweest op haar kameraad dina ze hield niet van die mooie menieren ook had zij haar wel eens wereldsch genoemd geruzied hadden de twee maar zelden doch er mokte een stille wrok
doch al had het er niets mee te maken hij voelde tegelijk iets als meelij met her een drang om hem dààrin gelijk te geven het was hier niet meer geheel hun thuis dat volkomen veilige bleek nu ook hem van vader's huis af
dat straffen dat moeder dien deed met te zwijgen het elke vleug van nieuw vertrouwen bot afsnijdende angstig makende bedroefd norsche zwijgen
doch broeder van loodijck had hem verzekerd dominee wenschte zijn gemoed te ontlasten naar dien wensch had de kerkeraad zich te schikken en nu dominee had gesproken nu getuigden zeker de andere leden van den kerkeraad mèt hem
toen dus in den avond de bel gegaan was en neeltje bij het openen van de huisdeur vrouw van rooien vr zich zag beredderde zij onmiddellijk je zou hier maar effe wachten
maar als wezenlijk kerksch had hij nooit zich voorgedaan en nu moest de vroomheid het dan maar eens hooren er waren wetten van zedelijkheid waar de vroomheid zich k aan moest houden en anders zouden dorpsgenooten die geen schijnheilige snuiten trokken hun die wetten even leeren
waarde leo den heelen middag heb ik getennist bij voor edinburg mooi weer je kon je verbeelden dat het voorjaar kwam trouwens tennissen doen ze hier weer of geen weer het was in een club met heel aardige meisjes ik ben nog geen lid maar denk het te worden
het rijtuig stopte t was dat der hovinks de heer van lommerlust riep hem tot zich het trof te mooi hij moest even mee een enkel kwartiertje naar mies en berkie stork zag geen kans om te weigeren hovink begon terstond over dina of dàt nou toch geen nakend schandaal was en wat stork zei van die heeren op soos
hebben uw ooren van ochtend niet getuit dokter omdat ik me had verslapen meent u o foei welneen omdat men u vleide mij freule niet mogelijk
ook wilde hij niets meer eten maar met de wijnflesch tusschen hen in bleven de mannen geruimen tijd praten kleestra had op de brochurestafel een aflevering der grenzfragen gevonden welke het hypnotisch ondergaan van muziek invloeden door
mevrouw nee lieve je begrijpt me verkéérd het moeilijke was mijn dochter wilde mee maar dat vond ik te druk voor jullie
naar den trant van zijn jongensjaren sprong leo in drie zetten de trap af telkens het bovenlijf zakken latend de handen langs de leuningen en zoo geruchtloos mogelijk op de punten der schoenen nederkomend hij griste zijn citybag van de gangbank en schoof haakbeenend diefachtig naar boven moeder zou wel niet om hem laten roepen
toen loomde hij weg in behoefte aan rust maar het was of zijn hoofd hem pijn deed van zwaarte of er iets drukte dat te veel was hij verlegde zich trok het hoofd achterover er kwam een verijling toen was hij klaar wakker en wist in-eens een ellendig gedroom
toen wim kwam neen zij was er volstrekt niet zeker van dat die van rooien's niet iets in het schild voerden de bedoeling kon wel geen andere zijn dan wedelaar wat geld af te persen en dit zou het ergste niet wezen maar hèm zou de houding dier menschen grieven en het gebeurde bedroefde hem toch zoo
berkie had landman gesproken den ondermeester van de openbare en die had beweerd dat herman wedelaar strafrechtelijk kon vervolgd worden wegens verleiding van een loontrekkende in het huis van haar dienst
schielijk was stork van bloemenheuvel naar de kom getrapt even het geloovig geduld der oude freule sitsen bewonderd bij den bakker om frissche lucht gevraagd in het rookerige hoekje waar het hoestende meisje lag toen naar jopie wedelaar toen dat
prees dina eveneens zij was zeer attent zorgde voor zijn ontbijt wanneer aleid moe nog wat boven moest blijven waarschuwde hem dikwijls voor katechisatie wanneer hij de klok dreigde te vergeten nu had zij hem z teleurgesteld
bleef men staan in een kring ook broeder meertens keek verwonderd dat enkele leden wel anderen niet in het plan gekend bleken broeder van loodijck was meegereden naar het kasteel
ja freule met een haagsch beschuitje toch niet nog iets van port of zoo o nee verwierp freule constance de auto van den engelenburg reed voor nu stonden er drie rijtuigen vr de pastorie in de kom begon men te kijken
vader streek over het voorhoofd wat schrijft her och niets belangrijks een brief over zaken k spreek daar nog wel met u over niets bijzonders maar u bent bezig vader schudde zacht het hoofd een halve ontkenning
omdat dus dominee verklaard had op het oogenblik nog niks te kunnen zeggen meende vrouw van rooien te moeten gerust johan de meester de zonde in het deftige dorp stellen omtrent de mate van haar geduld en ze zei met bedeesd zachte stem d'er is tuch cheen haas bai daumenee doch nu begreep aleida verkeerd en schrikte
zooveel verre patiënten waren er niet of er schoot in den namiddag nog wel een half uur voor lommerlust over even moest hij zich vertreden nu beslist niet denken aan dat ritje voor plezier door het dorp door zijn veelgehate woonplaats waar hij laf praktisch niet uittrekken dorst
ik met alles uit kunnen spreken met vader zoo dacht hij en als moeder dat verhindert ga ik van delft via londen naar her dan zal die me de waarheid zeggen geld kan ik wel leenen misschien juist van eeze
er werd doorgesproken over de beroering die het geval in het dorp had veroorzaakt bij meulemans hoorde je over niets anders het vers uit de volksbanier was er op een spiegel geplakt men beweerde dat dominee wedelaar telkens onaangename briefjes in de bus vond
als domineesvrouw in dit dure dorp had aleida met de dienstboden déboires gehad zij was aan deftiger boden gewoon dan er voor de pastorie hier bereikbaar bleken een meisje als neeltje hoe gewillig was van eene soort met welke het aleida moeilijk viel te huishouden te leven
freule constance veroorloofde zich met deze scherpe franchise het fonds van hare gedachten te geven daar het doktersbezoek haar dezen ochtend bijzonder onvoldaan had gelaten omdat zij den vorigen dag in de kerk blijkbaar weder had kou gevat was er vroeg om den dokter gezonden
ontroerd had hij bij het sterven gestaan van de kleine adeline zijn typhuspatientje in t groote huis wier lijden door rijke verzorging gerekt was en die beweend werd met zenuwschokken der vertwijfeld zich beklagende moeder
ik ga weg maar alleen even dit joop is god zij dank véél beter weet u wat ik zoo aardig vind die drang naar boeken in dat kind vader dat heeft hij beslist van u
haar zuster clara kwam vond zij laat er was des morgens lang beraadslaagd of het comme il faut was dat claartje mee ging bij dit bezoek wel wist het meisje dat dominee's zoon zich droef had misdragen maar toch
gelukkig bleek het serum doeltreffend nu het goed ging met zijn patiënten staalde belangstelling in zijn vak stork's wel even bedreigde geestkracht trouw trapte hij zijn rijwiel voort de knecht moest alleen voor de honden zorgen met de drukte mocht er geen mee
kreeg hij plotseling een gast tot luidkeelsche woede in t hondenhok en tot een in zwijgend zuurkijken zich openbarende ontstemming van cornelia blijf van m'en instrumenten af maar doe verder precies wat je wilt zei hij na het
och wat komt dat er op aan moeder wat hem zeer deed en mij ook was dat wat hier over johan de meester de zonde in het deftige dorp herman staat het feitelijke begrijpt u wel niet kan worden tegengesproken weer klonk de huisbel nu ontstelde aleida meer met handbeweging dan woorden zeggend gaf zij gejaagd te kennen dat vader het blaadje vooral niet zien mocht
ik dacht dat u de vrouw niet wilde ontvangen omdat ik er ben zei leo deemoedig vrouw van rooien vroeg wel freskuus dat zij mevrouw dorst lastig vallen maar haar dina had er zoo'n spijt van dat vader en piet d'er alsmaar niet aan johan de meester de zonde in het deftige dorp waren toegekomen om het goed te halen elken morgen had dina gevraagd
toen freule constance opstond om heen te gaan vroeg moeder of het niet te veel was gevergd of de freule even met haar vooruitging door de voorkamer une minute t was wat mal dat wachten met vader en claartje
her hem eens alles kwam zeggen dat hij begrijpen kon wat het geweest was zou her ng liefhebben zou hij dat durven hij las
kinderachtig hoovaardig genoeg om aan ontrouw niet te dènken maar verdord en uitgedroogd in een haat tegen haar bloedeloozen ouderen man in een stugge onvoldaanheid en zoo uit algemeenen menschenhaat de vrek geworden die de schrik was van haar keuken die zelfs haar verwanten alle hulp weigerde wat zijn familie ten goede zou komen
wil jij die twee nog weer samenbrengen maar jongen en als hij haar zou willen trouwen dààr heeft hij me niets van doen blijken maar vader hoe vreeselijk dan moet hij haar toch vergeving vragen
kwam nog al eens juffrouw van rooien blijkbaar woog het haar wel zwaar dat stork het fondsje voor dina beheerde maar nu zelfs op zondagmiddag hoe komt ze binnen
toen was opeens dat fortuintje gekomen die werkelijkheid z lillend vr hem herman wedelaar mooi dientje daar kon hij wel met papa over spreken ruiterlijk had hij geroepen dat maak ik satyrisch blijspel in drie bedrijven
maar dokter beschikte altijd zoo goedgunstig daarom kwam ze met dit verzoek de plaats was fekant als knecht voor de honden bij de heeren van sieten op engelenburg en dat zou krek wat zijn voor evert voor wie
pietje het meisje van de dames van eerde had dina gezien met den tuinjongen van bloemenheuvel die ook dikwijls met dina's broer liep en pietje's vraag of er wat zijn kon tusschen die twee had neeltje gebracht tot toespelingen welke bij pietje gebotst waren op een zoo beslist ongeloof
och ongeduldigde mevrouw hovink aldoor die onkiesche zaak en dat terwijl krisje binnen was laten we nu eens over wat anders spreken viel emmy haar moeder bij
ook na al de deelneming hem maandag betoond door de eerste fâmieljes de van der waele's de klincker's van beeckesteyn ook repte zij van een brief aan her waar vader een halven nacht aan was blijven
vrouw van rooien zei hij de stem klonk gesmoord doch volstrekt niet onvriendelijk vrouw van rooien vond dat domenee juist van pas kwam
lees eerst zei joop heel edelmoedig wel was zijn stem niet volkomen vast leo knikte neen en zou lezen toen loes gewichtig zei van her
nog vriendelijker antwoordde vrouw van rooien dat ze haar graag even genacht gezegd had en op de mat aan de huisdeur bleef ze fluisteren tot dina op een belruk uit de huiskamer verschrikt haastte k mot na binne moeder
uit hare gedachten was het lot van haar dochter niet weg geweest sinds den zondagnamiddag in t keukentje toen vader naar zijn moeder was en piet met zijn meisje de deur uit toen had vrouw van rooien een schrik als een slag op het hoofd gekregen om te grienen vond ze geen tijd
die meid ze wou maar niet uit zijn hersens o die vervloekte berkemeier als het wààr was maar wat wist hij hij vermoedde op grond van wat
alleen met vader sprak moeder wel dan was dina weer naar d'er dienst en piet was uit of naar zijn bed bij vader drong moeder haar achterdocht weg dan niets geen twijfel
sprekend groeten bleef uitzondering bewaard voor dokter daumenee standgenooten kregen een hoofdknik dienstmeisjes van klanten jonge kinjohan de meester de zonde in het deftige dorp deren van klanten een beweging der stramme hand halfweg van de knie tot de pet
juist en als kalfsleven maandag in die pastorie was geweest zou hij een andere taal gehoord hebben ik begrijp niet dat iemand die zijn opleiding aan de vrije universiteit heeft genoten zulke bladen leest of is hij soms
maar in het dorp was geen vrouw of meisje wier uiterlijk hem ooit z geboeid had die betoovering werkte nog na het was toch eigenlijk ellendig z'n macht van zinnen waartegen je streed maar die het lichaam beheerscht den geest juist nu na dat bezoek van claartje
de figuren leven ze lijken zei willem doch het eerste bedrijf gaf enkel den opzet nu in ii moest de handeling komen mocht hij daar
hij was gekomen om met vader te spreken en eerst vond hij zijn stiefmoeder die met snibbige pruderie alle inlichting over het doen van zijn eigen broer hem weigerde die eigenlijk alleen maar bang scheen bang ook was bang en vijandig tegen dina en haar ouders en nu hij nààst zijn vader zat
dominee verklaarde zich bereid tot een bezoek op het kasteel johan de meester de zonde in het deftige dorp doch van loodijck wenschte den predikant deze moeite te besparen hij zou met meneer van der waele gaan spreken het gevolg van deze beraadslaging was dat mevrouw van der waele met de jonge mevrouw klincker die de pleegouders bij den terugkeer had opgewacht plaats nam in de bank van het kasteel
met zijn groote stads manieren moeder had hem nooit veel vertrouwd hij had om dien heen gedraaid heel den zomer met den winter was t ie verdwenen dan woonden z'en menschen in amsterdam t zou moeder benieuwen of men hem weerzag als het van die was
in de groene rotondekamer pa's kamer waar diepe leeren stoelen in het halfrond vr de gordijn vrije vensters stonden daar zaten de heeren uitgestrekt met de ruggen naar de lichten welke door groene franje kappen gedempt in het vierkante gedeelte der kamer boven de groote schrijftafel hingen
och een nijdig schouderophalen van moeder een langzaam als aarzelend boezelwringen een gauwe blik naar d'er man die een rouwgezicht trok en na een stoot aan d'er stoel op een listiger toon de uiteenzetting van wat moeder getroost hield dat de vader en jonk uut de pasterie was de eigen zoon van domenee
hij zei hier goeden dag groette daar met het hoofd maakte een cirkel om spelende kinders en kreeg opeens als een por in zijn denken toen hij een daglooner ziende die een kruiwagen plaggen langs zijn johan de meester de zonde in het deftige dorp woning naar het schuurtje duwde bedacht dat daar gijs van rooien gewoond had in het voorjaar naar den schenkelweg achter het kasteel verhuisd
hij las zoo nog een minuut of vijf toen hij joop die in kussens aldoor had gezeten een kussen zag wegtrekken om te gaan liggen nu weer eens rusten
zij kon niet hebben dat wedelaar laat kwam het maakte haar onrustig angstig hij moest eens wat krijgen bij al dat loopen al die bezoeken dikwijls zoo ver wedelaar was immers niet jong meer zij was met een uderen man getrouwd het was haar plicht als vrouw en moeder daarmede rekening te houden
zij dacht aan de verge ten belofte het leek haar werkelijk veiliger die vrouw toch maar een oogenblik te woord te staan echter verzocht zij leo snibbig zoodra neeltje de kamer uit was zich niet te mengen in gesprekken met de bojen
het verbeide in alle kansen van uitslag overdachte het als becijferde bezoek en nijdig met al den haat van standsverschil van de arme bij rijken geroepen en daar uit de hoogte zonder achting zonder inschikkelijkheid berispt had zij naar mevrouw geluisterd
hij verdacht het ploertje omdat hij uit de pastorie komend dina en berkie achter elkaar had zien loopen omdat het toevallig zoo had getroffen dat hij den tuin doorgegaan om zijn fiets te krijgen terwijl hij het stroeve hek opentrok beide menschen in het oog kreeg dina op de stoep van het huis en vlak bij aan den anderen kant
zoo heb jij een brief van her ja ik had hem iets gevraagd niets bijzonders ik kom vrt bij u weg was hij veilig nu in zijn kamer
ik blijf wat langer lachte freule constance tegen de oude freule op de kanapee die vriendelijk antwoordde u bent z de vriendin van den huize je geeft straks wel een kopje thee informeerde freule constance
nu moet je niet lachen zei hij buiten ik moet je iets zeggen als vriend van willem k geloof dat hij op dina verliefd is stork vergunde zich wel te lachen
goedig met even een blik naar de meid vertrouwelijkte hovink naar berkie hij zei het met wat gedempte stem dat hij om de wettenkennis van dien schoolvos geen oortje gaf het gesprek liep voort over andere dingen doch na den eten onder de pousse begon berkie weer over de pastorie
al was grootvader egberts ter ziele de smidse lette z iets wel op en desgelijks de bakkersvrouw en een enkele bezoeker van westrik en berkemeier op zijn divan hij riep er mies bij en ook kleestra
stork verklaarde ervan te weten hij nam zijn familie niet in bescherming maar wist dat er een misverstand was en vertelde dat leo wedelaar zeker werk van de zaak zou maken dina had recht op onderstand of op een zekere som ineens die dan voor haar vastgezet moest laat die frulles tweiduusend
sprak hartelijk hij vroeg verlof met een persoonlijk woord te beginnen en getuigde van de ontsteltenis welke de mededeeling van broeder van loodijck hem den vorigen dag had gegeven hij had moeite gehad aan diens woord te gelooven
riep berkie over de tafel krisje gaf juist schoone borden pa drong berkie aan ongeduldig ja jongen ik hoor
ja dokter moest wel verrast zijn het was er ook nog maar twee dagen door evert was pas in het dorp terug maar dina kende hem al jaren eigenlijk van kindsbeen af hij had vroeger lang om er geloopen toen was t ie aan den drank geraakt
glimlachend keek vader over den bril heen gisteren vroeg ik wat of ie wou worden u hadt moeten hooren hààst verontwaardigd dat weet je toch leo dominee
stork was het nooit met zichzelven eens wanneer hij het deftige dorp minder onaangenaam vond met of zonder de zomervogels t was t bleef stijf o bijgeharkt hij kende daar geen beter woord voor
dààrdoor was het hem in het hoofd geschoten berkie de vader van dina's kind maar och neen er was wel meer wat kon die zonderlinge verwondering van berkie den avond dat hij bij hem had gegeten toen de vent haar vader voor een vrijer aanzag anders zijn geweest dan afgunst
mies bloosde en keek gebelgd làngs haar zuster mocht het weer niet was em weer jaloersch em was tch geen vrouw voor kleestra stel je voor die uit zijn heihut
je vraagt me hoe ik deze zonde heb kunnen doen ach beste broeder ik heb de verleiding althans met vrouwen altijd weerstand geboden maar van den zomer ben ik bezweken en nu bid ik god om vergeving bid jij ook voor mij
vrome en onverschillige kerkbezoekers hielden kennissen aan op den weg want ze moesten het even vertellen een kwartier na het uitgaan der kerk was t in het kroegje van meulemans en van de eerste twee societeitsbezoekers begon laat in den namiddag de een heb je gehoord van de preek van morgen
men zou haar vandaag bezoeken jan van loodijck was zelf bij de oude freule sitsen geweest om haar te verzoeken ook te gaan je begrijpt lieve ik kom met opzet wat vroeg het zou anders te druk zijn voor mijn hoofd
gelukkig was ik er gauw overheen en toen heb ik de knoop doorgehakt in het leven en dan een vrouw was het bezit van een vrouw me dàt bestaan waard nee dan ook in eens er uit ik heb nog even gedacht over walden maar ook daar was men niet vrij
het werd stork benauwd hij zei dat hij weg moest nog twee bezoeken vr de koffie ik kom er wel uit doch berkie liep mee in het gangetje greep hij zijn fietspet tot zwijgen wenkend verliet hij met stork het huis
hij stond op dat was hem te kras hij zou dan wel zien er wàs ook nog tijd ik zal nog eerst eens met dina spreken as dokter soo goed wou sijn asteblieft dan motte we de dokter bedanke
hij komt toch niet op dina d'er geld af dat had vader van rooien ook al gevreesd maar de moeder had met evert gesproken danig hem aan johan de meester de zonde in het deftige dorp den tand gevoeld de kerel had gewoon zitten grienen uit ou'e baloorigheid over
zou die dina bij hèn kunnen wennen na een dienst als bij de jonge klincker's in die villa en met zoovéél personeel bezwaren tegen het meisje had hij niet zij was een zijner katechisanten
of liever vier honderd gulden wat gaf dat om een kind op te voeden neen hij zou eerst daar met neef over spreken maar wel moest het gauw gebeuren johan de meester de zonde in het deftige dorp meer dan een week was hij nu al hier o hij snakte naar delft terug vader had de spaarbankboekjes hij mest er dus ook hem in kennen
en wat zouden de tantes hebben gezegd die lieve oude freule sitsen was wel anders dan de spoken van beuk en beek stork groette een slagersknecht een fietsenden kruideniers jongen een dienstmeid die een hek johan de meester de zonde in het deftige dorp uitkwam en was even de ronding voorbij van den weg toen een rijtuig daar achter hem aangedraaid kwam en hij meteen zich hoorde roepen
gesteld op het trouwens pas gewonnen geld zich toonde dat hij de karwei aanbesteedde had hem de nu niet meer te boven te komen geringschatting van egberts berokkend al gingen johan de meester de zonde in het deftige dorp de knechts er voor de kachels en telkens voor allerhand reparatie de smid dàcht s zomers aan geen opstaan wanneer de heer hovink zijn bank
mogelijk op antwoord wachten mondeling had hij dit gegeven freule claartje schreef over den kennel deze week ging ze naar stad terug en het was een oude afspraak dat ze dokter's honden zien zou nu hij kon de freule wachten zelf zou hij dienst doen als
behandelde en stork vertelde van mevrouw harte de weeklagende moeder van het gestorven adelientje die beethoven speelde om haar smart te uiten en volgens haar man altijd saaie muziek koos zou k gauw zijn te
natuurlijk heeft hij verkeerd gedaan maar het is toch heel iets anders of hij te goeder trouw geweest is of gewoon haar met leugens verleid heeft jij moet wat bedaren leo als vader voort thuis komt ik heb je juist voor hem geschreven hoe meent u
en zoo sprak het vanzelf dat hij als hoofd der burgerlijke gemeente behoefte had ds wedelaar in deze verdrietelijke omstandigheden zijn sympathie en achting zijn hge achting te betuigen
er was een kloeke oprechtheid in kleestra's spreken stork onderging de bekoring ervan de dichter werd hem veel minder antipathiek zij bleven nog een tijdlang praten toen stork alleen in zijn slaapkamer was dacht hij na over wat kleestra verteld had en de eigenaardige uitdrukking vleeschelijk verliefd ging door zijn brein
het werd besproken in de equipages welke wegreden van de kerk naar de buitens en reeds in de vestibules der groote huizen zoowel als aan lunchtafels waar geene kinderen mee aanzaten werd nog gefluisterd of met reserve gesproken over dat in de
bijbel eindelooze hitte middagen zat hij daar weliswaar onder het dichte looverdak der hooge boomen doch met de smederij gloeiing naast en onmiddellijk vr zich de stofplaag der vele rijtuigen aan en afrijdend bij westrik of in volle stuiving voorbijgaand
de verleiding hij tuurde op dat woord dina had dus her verleid zoo knap als jozef indertijd had ie zich toch niet weten te houden maar her liet de geldregeling over goed van zijn boekje zou hij het leenen
trouwens misschien dat vader begreep eén keer zou hij het flink alles zeggen nu neen eerst praktisch praten met neef arme goede onpraktische vader
loesje had gisteravond geschreid doordat ze dacht dat paatje boos was en nu jopie weer verkouden aleida wilde niet sturen om stork doch zoo gaf het hààr ng meer drukte
neen maar daarom kon hij dat stukje wel hebben ingestuurd ik ben evenmin socialist zei berkie da's j'auk m'ar geraje dreigde zijn
dina hààr knàppe dina die de vader van mijn en andere buren voor de lol wel de dame noemden z oliedom had willen wezen moeder kn het nog niet begrijpen
dorp verpersoonlijkte hij een reactie op het bijgeharkt fatsoen dezer omhekte buitenplaatsen met als bewoners heeren jagers die dom zijn hulp noch zijn onderricht vroegen
wist u dat hij geëngageerd is met betsie kruisdoorn hij is een grte vrind van dolf en deed gegêneerd toen hij mij daar zag hierom begn ik dat dolf en ik juist over her zaten te praten of her hèm er van had geschreven toen kwam hij los
de jonge meheer die gesmoesd had en bij dien in de kamer geweest was door de altoos afgesloten gehouden maar s avonds stiekem ontsloten tusschendeur nadat de goochemert het slot had gesmeerd met het oliespuitje van zijn fiets al johan de meester de zonde in het deftige dorp dergelijke kleinigheden waren moeder bekend
vrouw van rooien zuchtte bij deze gedachte toen terwijl haar blik langs domenee en mevrouw ging bukte ze zich om beleefd op te staan en vroeg of zij dan nu maar gaan zou
zij las de lelie van ons vorstenhuis een wel mooi boek dat claartje lakervelde den vorigen dag was komen brengen de tantes hadden het ook pas genoten aleida werd er door geboeid doch telkens keek zij op de klok dreven haar gedachten af
in den tuin met zeus lachend ging stork den dichter vertellen dat nu diens laatste kans was verkeken maar zoo zei hij ik vind het aardig als hij deugen wil is er wat van hem te maken en van dina doet het me ged ik wist niet dat hij een vlam van d'er was
meester de zonde in het deftige dorp neerslachtigheid streed er steeds tegen doch wat hij nu zag was de werkelijkheid scherp doorzag hij haar in klaarheid op dina was hij volstrekt niet verliefd waarlijk verliefd was hij nooit geweest
toen ze meneer van beeckesteyn hoorde vertellen dat hij als lid der staten een conferentie had gehad met gedeputeerden doch die bijeenkomst een paar uur vervroegd had gekregen en nu zeer gelukkig was dominee de hand te drukken
neeltje had niet willen vragen de verhouding was vijandig gebleven dina altoos grootsch bleef stug doen ook terwijl ze van neeltje afhing wel brandde de vraag neeltje op de tong zij verdacht er een palfrenier van den vorigen zomer meegekomen met amsterdamsche menschen die een pasgebouwd huis hadden bewoond
droef telgje van overwerkt geslacht van ouders beiden zenuwlijders nu éven in hun lusteloos niets doen reactie op beider grootvaders en beider vaders overijverig geldgeschraap opgeschrikt door den angst voor den dood maar lui
och triest armoedig uw geld was welkom ja dat wou hovink graag gelooven hij moest altoos de menschen nog vinden waar zijn geld niet welkom was als opblazend van voldaan gegrinnik legde hovink aan stork uit miesje en berkie waren den vorigen avond uit naam van papa een bezoekje gaan brengen bij van rooien
loodijck die tegen iedereen je zei maar die hem als een ouden vent bleef maineeren hovink wist het zeker voornamelijk loodijck had verleden najaar zijn candidatuur voor den raad geketst hoewel hij als gemàtigd liberaal was aanbevolen dormser den meubelmaker hadden ze verkozen boven hem
van het s winters stille dorp dat dan in zijn geheel geleek op een ruime woning waar de menschen uit zijn doch de dienstboden in de keuken was dit de buurt der volkomen verlatenheid een meisje achter een kruiwagen met haar jongere zusje naast zich waren de eenige levende wezens die hij ontmoette