AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
met moeite deed ik hem ontsnappen hij verzocht mij toen het bestuur zijner bezittingen te blijven behouden en de interessen als mijn eigendom te beschouwen
daar hebben wij t al wat voert zoo een pagie niet al uit daar berooft hij de eerzame deerne geertrui claassen die in de eerste dertig jaren geen vrijer heeft willen hebben en in de laatste drie kruisjens geen vrijer heeft kunnen hebben
zeer gaarne zeide de baron zich verheugd de handen wrijvende en zend mij joan hier indien hij zich nog bij haar bevindt nu kijk maar niet zwart zij zijn samen opgebracht daar steekt geen kwaad in
deze toespraak gëeindigd hebbende draaide hij zich om zonder verder antwoord af te wachten en ging naar den stal vergezeld van kapitein schwanck bij mijn degen zeide hij tegen dezen in t uitgaan
en der aanvoer des bergwaters gezwollen zijne oevers verbreeden ziet en over een dieper bedding onder een bepaalden naam zijnen weg vervolgt
zoo zeide de baron toen het gejuich een weinig bedaard was zitten die vogels zoo hoog in de kooi hoort eens mannen vervolgde hij tegen de ruiters die beneden waren en die thands wat minder hoog spraken
meer dan mij lief was heeft haar die terugkomst aangedaan antwoordde mom verwonderd opziende dat eugenio ook de betrekkingen scheen te kennen die er tusschen joan en ulrica bestonden
dat is de eerwaarde predikant jacob van lennep de pleegzoon raesfeldius die in uwe afwezenheid te sonheuvel beroepen is ei zoo uw
dat ik bovendien geene vreemde plant op den stam der sonheuvels enten mag hierbij komt de vrees dat joan die zulk eenen onverzoenlijken haat tegen de spanjaarden heeft veellicht na het eindigen der trêfves de wapenen tegen zijne eigene betrekkingen
met al de gronden die hem de baron had voorgelegd om hem over te halen en die hij eerst zoo krachtig bestreden had terwijl hij aan die zelfde gronden thands door het aanwenden van toepasselijke spreekwoorden een dubbel gewicht bijzette
en vergezelde den waard naar eene achterkamer waar deze hem zijn valies ter hand stelde en hem het geld toetelde dat voor zijn paard betaald was daarvan als van zelf spreekt de som afhoudende welke joan hem voor zijne verteering schuldig was
waarlijk ik zoude gaarne zulk een medelid in onze societeit hebben mits hij wat minder aan den drank verslaafd ware nu genoeg van hem en stoutenburgh
de baron zag eugenio en joan beurtelings aan met oogen die van gramschap vonkelden en vond in beider houding een nieuw bewijs hunner verstandhouding hij was naar joan toegetreden met oogmerk om vertrouwelijk met hem te spreken en de oorzaak zijner vreemde handelwijs op te sporen
zette vervolgens den hoed weder op bracht de hand voorwaart rolde zich den knevel om den wijsvinger hoestte hemde en mompelde eenige reizen achtereen ja wat duivel zeide hij toch
t zij dat hij op eigen lijfsbehoud bedacht zich wegmaakte wij zagen hem niet wederkeeren inmiddels viel de avond en wij vormden reeds daar wij niets meer hoorden en wejacob van lennep de pleegzoon derom moed hadden gevat het voornemen van verder op te trekken
deze troost mocht de ongelukkige lijderes niet bekomen hartzeer deed haar ongeveer twee maanden na de terugkomst van den baron ten grave gaan
gij waart misschien niet van mijne tegenwoordigheid in deze woning verwittigd vroeg eugenio vooruittredende neen antwoordde magdalena met eene onzekere stem
de jesuit nam plaats aan zijne zijde greep op eene vriendelijke wijze zijne hand welke mom noch gaf noch terugtrok en vervolgde in dezer voege
laat hem gaan laat hem gaan heer baron riep joan in hevige gemoedsbeweging hij was de vriend mijns vaders joan ga ter zijde riep de baron zult gij met dien moordenaar ééne lijn trekken
geene partij voor hem begrepen te moeten trekken zooras de opgeblazene gelderschman zich hiervan overtuigd hield smeet hij zijne handschoen middel in de zaal en riep tevens uit hiermede daag ik iederen edelman uit die als ik
met veel tranen en snikken gaf ulrica het gevraagde verslag er vooral bijvoegende dat joans laatste woorden die zij gehoord had toen zij hare bewustheid verloor eene verklaring behelsde dat hij om vergeving vragen zoude
hulp of vertroosting te ontfangen in zulk een geval bevindt gij u thands en de vriend de leeraar die uw vertrouwen genieten en u met raad hulp en vertroosting dienen wil ben ik
dat ik dit kostelijk vertrek door mijne tegenwoordigheid verontheiligd heb t zal wel voor t eerst en t laatst zijn doch zoo gij denkt dat het u wel bekomen zal mij buiten alles te houden hebt gij het mis
t kan ook wel in geweest zijn neen toch want het was net in dien kouden winter ei wanneer was het ook weêr ja mevrouw
dan ach vervolgde hij de armen weder latende vallen op een somberen toon wat is de meening van ulrica voortaan voor mij zeg dat niet jonker
op dit oogenblik hoorde men een verward gedruis op de straat door een luid geklop aan de voordeur gevolgd en weldra liet zich de stem van den heer des huizes kennelijk onderscheiden
deze was door de geleerdheid en smaakvolle onderwijzing der andersdenkenden ingeuomen en stond aldra voor een arminiaan te boek koenraad die bovendien nooit op den besten voet met zijnen broeder geleefd had was over deze zijne afdwaling sterk gebelgd
doch laat ons binnengaan en zorgen dat onze manschappen zich betamelijk jegens de nieuwe bezitters gedragen in de voorzaal vond de graaf zijne echtgenoote en kinderen met
doch van wat anders hoe is het met de tielsche samenzweering gelegen is er van dien kant wat te verwachten jacob van lennep de pleegzoon mij onbewust antwoordde grobbendonck ik wacht pater eugenio dagelijks terug om mij kennis van het aldaar verrichtte te geven doch misschien zal de
ik sta u borg dat gij spoedig vooruit zoudt komen wat dunkt u daarvan kapitein schwanck vervolgde hij zich tot den anderen officier wendende
om goeden raad te verschaffen daarmede vond hij zich meer verlegen eindelijk kwamen zij overeen dat raesfelt den baron zoude verzekeren dat joan geen boos opzet hoegenaamd jegens hem had gevormd
doch dat tusschen twee haakjens geert wat doet dit tot uw gesprek met den pagie dat doet er zooveel toe zeide geertrui hem naar zich toetrekkende en zoo zacht mogelijk sprekende
dit gezegd hebbende gaf hij de noodige bevelen om eugenio na te spooren alle vervolging was vruchteloos echter ontdekte men na een naauwkeurig onderzoek dat iemand wiens beschrijving zeer wel met die van den pater overeenkwam
ik had een treffelijk plaatsje op t schavot vlak achter den fiscaal ued wilde hem zeker in het uitertst bijstaan jacob van lennep de pleegzoon toch niet mijn beste dat liet ik aan lamotius over maar als men zulke goede vrienden geweest is en daarenboven ik zie gaarne alles
maar op eens van hare nachtrust spot maar niet antwoordde geertrui het is waarachtig geen ding om meè te spotten hoor eens bouke het heugt je nog toen mevrouw zaliger nog leefde
en ik den baron zoolang bidden en smeken dat hij de gandsche zaak maar blaauw blaauw laat jacob van lennep de pleegzoon joan zweeg eenige oogenblikken geert zeide hij eindelijk gij kunt mij misschien eene dienst bewijzen waar zit de gevangene in het oude turfhok beneden weet gij
wij hebben ons voordezen meer ontmoet zeide deze hem met welgevallen aanziende kapitein holtvast zeide joan verrast jacob van lennep de pleegzoon dat was ik te tiel hervatte maurits hier noemt men mij
reeds dat de man dien wij gisteren voor eenen remonstrantschen proponent hielden de pleegzoon van uwen aanstaanden schoonvader ware ja dit wist ik reeds voor dat uw heldhaftige jacob van lennep de pleegzoon vriend elbert van botbergen mij zulks kwam vertellen
een aanstaand krijgsman moet zich eene rusting aanschaffen daartoe is geld benoodigd ziedaar hier wierp hij eene beurs met pistoletten wel voorzien op de tafel maar vader zeide joan al dat geld zal ik u immers nooit terug kunnen geven
onder die genoodigden bevonden zich twee edellieden van voornamen huize door de banden eener langdurige en trouwe vriendschap te zamen verbonden met namen ulrich von daun graaf van falckestein en
veel dat had ik nooit gedacht dat daar zijne lief hebberij op gevallen ware lief hebberij een razende drift eer aron eene zegevierende verrukking als augustinus zegt
met ueds verlof mijnheer ued heeft van mij niet gehoord dat geert gebabbeld heeft onder dienstboden is men niet gaarne de zegsman van dergelijke praatjens wat er van de zaak is weet ik niet precies doch met den jonker heeft zij er niet over gesproken
ik begrijp er niets van vader zeide joan ik weet niet wat ik gedaan heb om eene dusdanige behandeling te veroorzaken niet verstokte zondaar vraag het dan maar aan dominé die zal jou de les anders leeren
ei ei zeide de jonker van scherpenzeel dat is geen echt spel wil ued ons een roes laten drinken en zelve nuchteren blijven
van de gesprekken welke na het afloopen der eerste verwelkoming en daaraan verknochte plichtplegingen volgden zullen wij geene melding maken zij waren onbeduidend gelijk gewoonlijk bij den aanvang van alle feesten en partijen het geval is
en tot bevestiging van dit gezegde zette zij den kleinen neder en gaf hem over aan de zorg van geertrui die de zuigeling jacob van lennep de pleegzoon intusschen in de wieg had gelegd smakelijk nuttigde het knaapje eene boteram en liet zich vervolgens door geertrui naar een bedje brengen
het overschot van dezen dag werd van de zijde der bezetting doorgebracht in het maken det noodige toebereidselen voor den uittocht die den volgenden morgen plaats moest hebben terwijl de spaansche krijgsknechten de posten innamen en de wachten betrokken
die vreeze ik haar teder gestel een knak gegeven heeft waarvan het moeilijk zal genezen waarlijk zeide falckestein nadat van reede zijn verhaal waartoe hij nog meer woorden gebruikt had dan wij hem in den mond hebben gelegd
raesfelt want wij moeten den man nader leeren kennen was gelijk de meeste godgeleerden van dien tijd een man vol groote bekwaamheden en met enkele lichte gebreken
de baron zulks goedgekeurd hebbende zond roelof naar het vertrek van den jonker om deszelfs tegenwoordigheid te verzoeken dan al spoedig kwam deze terug met het bericht dat de jonker niet in zijne kamer te vinden was t welk bevestigd werd toen de
zoo dat zal dan misschien de reden geweest zijn dat gij zoo spoedig het leger verlaten hebt om uwe haardsteden weder op te zoeken zeide mom spottende
dit geschied zijnde bond men het dier aan den daartoe bestemden paal vast en ging de optocht ter zijde om plaats te maken voor de doorluchtige toeschouwers die het vette dier van dichte bij bezien kwamen
stil zeide de geestelijke die ongelukkige jacob van lennep de pleegzoon leeft nog hij is misschien nog te helpen gij wilt dien elendige bijstaan hernam joan een vertoornden blik op
maar durft ued daar wel van te drinken ik dacht gij dacht als een gek en breng toch wat ontbijt ik rammel van den honger
de op mij verstrekte last bevrijdt mij van alle verantwoording wat mij voorkomt tot nadeel der ketters te kunnen geschieden moet in t werk gesteld worden en de dood van een gevaarlijken vijand als sonheuvel zoude een ware dienst aan onze kerk geweest zijn
neen zeide joan de edele deugdvolle man die mij nooit anders dan goede lessen gaf die mij altijd als kind beminde kan geenen moord hebben gepleegd
ik die booswichten dienen goede heer neen ik zal uwe genade volgen waar gij gaat heeft uwe genade elders jacob van lennep de pleegzoon geen brood voor den ouden beckman hij heeft genoeg in vroeger jaren overgewonnen om zijne weinige levensdagen nog te kunnen doorbrengen zonder voor honger te vreezen
de edellieden deden eer aan deze spijzen zoowel als aan de voortreffelijke wijnen die hun onder het opzicht van bouke die als bottelier optrad werden toegediend alleen de ambtman scheen weinig smaak te vinden in t geen hem aangeboden werd
want denk dat indien mijn broeder dit woord was tweewerf onderhaald door den toorn mijns vaders op te wekken zich buiten staat stelde hem van zijne onschuld te overtuigen hij de innigste smart zoude veroorzaken aan zijne zuster en vriendin u
uw oogmerk was edel zeide maurits doch gij hebt wat veel op onze edelmoedigheid gerekend heer vikaris dat gij zonder vergunning u hier vertoont
de ongelukkige vadermoorder stierf in een krankzinnigenhuis zijne moeder begaf zich naar frankrijk trachtte er door de strengste boetedoejacob van lennep de pleegzoon ning des hemels gerechtigheid te verzoenen en stierf in reuk van heiligheid en trouwde hendrik raesfelt met de dochter van den cipier
gekend gekend herhaalde botbergen ja een weinig schoon het geene eer was hem te kennen de baron zag zijnen gast verwonderd aan zette zijnen roemer neder en vroeg met bevreemding wat door deze uitdrukking gemeend
heb ik gisteren avond niet de eer gehad ued te zien schoon mom reeds tijd gehad had om zich op een antwoord voor te bereiden hetwelk hij al dadelijk had begrepen dat hem afgevorderd zoude worden was hij nog niet met zich zelven eens hoe hij dit antwoord
en de zorg waarmede hair en baard gekamd en gebalsemd waren gaven hem een nog jeugdig voorkomen doch eenige rimpels die zich aan de slapen van het hoofd vertoonden veroorzaakten aan den opmerkzamen beschouwer dat de ambtman van t land tusschen maas en waal
er is toch meer van die soort in mijne kelder zeide de baron bouke geef den heer van botbergen maar waar is bouke hij is zoo even uit de kamer geroepen antwoordde een der dienaars er was iemand beneden om hem te spreken
waar zijn vader en ulrica weldra jacob van lennep de pleegzoon verschenen na het ontbijt kwam bouke den baron verwittigen dat het rijtuig gereed stond van reede vertrok hierop met ulrica na aan joan last te hebben gegeven van hen niet te volgen deze echter
zoodra mijn grootvader gestorven was riep mijn oom godard mijnen vader weder tot zich en stelde hem voor samen als broeders op sonheuvel te leven dit aanbod was met hartelijkheid gedaan het werd met dankbaarheid aangenomen
hij dient de spaansche zijde ja doch alleen voor geld en voor geld zoude hij die even gereedelijk verraden men moet op hem even goed letten als op teun wezer op
te tiel de hulp van onheilige ketters noodig heeft freule van sonheuvel de rol die ik bij u gespeeld heb is afgeloopen uw verloofde wordt ter dood gebracht gij kunt uwen minnaar huwen
onmogelijk riep de baron met hevigheid uit en op hetzelfde oogenblik sprong de oude veltman als of hij die lasteringen tegen zijnen voormaligen meester niet langer wilde aanhooren met een luid geblaf van onder den zitbank des barons op
waar ook zeide raesfelt zich langzaam opheffende en de beenen voor zich uitstekende doch dat werkje lubberti heeft mij alle waereldsche zaken doen vergeten om alleen te denken aan het dierbaar belang onzer waarde en zwaar bedreigde kerk welk belang ook wel hooger zijn moet dan al onze
en of dit strookte met het verhaal van den vreemdeling over t geheel genomen ja antwoordde raesfelt en gij kunt het ook leeren kennen want het staat ofschoon niet volkomen juist in de geschiedenissen te lezen welke in de afgeloopen jaren gedrukt zijn
breng hen niet op den weg die ter verderfenis leidt laat hen terugkeeren tot het zuiver oud geloof de vlek uitwisschen die op hunne geboorte kleeft even als de wijsheid van salomo de smet zijner overspelige afkomst vergeten deed
dan kijk pas sloâp ik ien oer of wie stoât doâr veur mien bed die hansworst van een roodrok en met een stem als of hij zelf een prins
vond joan nog op zijne knieën liggen in dezelfde houding als toen het spook de kamer had verlaten jonker zeide hij uw vader verlangt u te spreken zijt gij alleen bouke vroeg joan zich met een sprong oprichtende
en moet niet de kerk van christus in het bloed der heiligen gegrondvest worden maar niet vergeefs zal rachel hare vermoorde kinderen beweend hebben en niet vruchteloos zal het geschrei te rama op de straten gehoord zijn
wat daaraan verbeurd is wel dat het stinkende beest met zijn vuile pooten tegen mijne schoone bouwen is opgesprongen is dat manier van doen waarom ligt het niet aan de ketting zoo als diaan en juno en de hemel weet hoe die heidensche dieren meer heeten
en met deze keerde weldra de bedaardheid en tegenwoordigheid van geest spoedig liet hij de valbrug uitwerpen en reed met feurich en twee ruiters de afgezondenen te
een babel van ongerechtigheid eene kapel van den antichrist dat al lang had moeten uitgeroeid en geslecht zijn geweest dat zoude jammer zijn zeide falckestein glimlagchende en waarom dat alles is de bewoner zulk een
deze twee genoot ook joan welhaast het voorrecht om de lessen des leeraars te hooren viermalen s weeks wandelde hij naar de pastory om er in t latijn het grieksch en de godgeleerdheid onderwezen te worden
de leer der kerk luidt gij zult niet doodslaan zeide spinola eene leer die een krijgsman dagelijks overschrijdt wilt gij zijn sabelslagen bij den dolksteek des sluikmoordenaars vergelijken vroeg de verontwaardigde
op het kasteel het middagmaal gebruiken en deed als de namiddagdienst was afgeloopen met joan en zijne zoons eene wandeling in den omtrek
zonder te kikken liet joan zich naar boven brengen en in een kamertje sluiten t welk zich onder het torentje bevond dat uit het dak oprees eerst toen hij alleen was gelaten wierp hij zich met het gezicht plat op den vloer en snikte luid
gratulor zeide raesfelt toetredende ik wensch u van harte geluk mijn zoon gij ziet het god heeft alles ten beste gekeerd en het is als de psalmist zegt in salm doen zal wel beklijven spoedig met
de baron vulde twee roemers leegde den zijnen in ééne teug en schoof den anderen naar joan die hem met bevende lippen bij tusschenpoozen uitdronk vervolgens plaatsten beide zich dicht bij elkanderen de baron nam joans hand tusschen de zijne en ving aldus aan met spreken
het verhoor heeft nu lang genoeg geduurd zeide de vlaere oprijzende stokbewaarder de stokbewaarder en de dienaars traden binnen breng dezen gevangene in goede verzekering zijne persoon is van het uiterste gewicht
de baron kwam met ulrica en bouke in het wagentje van zijne reis naar tiel terug en vond zich nu voor de brug van zijn eigen slot den ingang ontzegd door de drie aldaar geposteerde ruiters die hem niet verstonden of niet wilden verstaan ik ben de baron van
wentelde zich op den grond om en om al roepende dat hij het niet deed hei bouke riep de baron breng mij den hondenzweep eens hier
met uw verlof zeide joan die alle deszelfs bewegingen aandachtig gade had geslagen dat zal ik wel voor u doen en met éénen sprong hij op het voetpad dat veel hooger dan de weg niet zoo zwaar bemodderd noch onbewandelbaar was
en een medearbeider in zijnen wijngaard te worden van ued die zoo ijverig de dingen bedenkt die des koninkrijks zijn wel moge ik met den psalmist uitroepen wat hij in den honderd twee en twintigsten psalm zingt
maar eilieve zie eens kent gij dien man met zijn rooden neus wel die daar ginds door de schaar heendringt niet dat is de arminiaansche predikant groenhovius maar waar loopt ued zoo haastig naar toe
om door dien weg een oog in t zeil te houden t gunt mij zoo wel elukt is dat de baron mij elast heeft hier te blijven t is wel hernam magdalena en oordeelt gij uzelven behendig genoeg om den pater uit den benaauwden toestand te redden waar hij in gebracht is
hoogheid o ik verzoek verschooning voor hetgeen ik onwillig geene verschooning is noodig waar geen wil tot belediging bestaan heeft hernam de prins
tot in de ziel getroffen over dit sprekend bewijs dat zij althands op wier achting hij meer prijs stelde dan op de meening der gandsche waereld hem niet alleen voor onschuldig hield aan het misdrijf dat hem ten laste gelegd werd maar hem ook in zijn ongeluk hare tedere belangstelling betoonde
het moet wel bedroevend jacob van lennep de pleegzoon zijn voor ued hem zoo lang te moeten missen doch tevens troostrijk dat z ed in den verleidingsvollen krijgsmansstand met zulke oprechte vroomheid en godvruchtigheid is toegerecht
de dominé beneden dat hadt gij mij wel eerder mogen zeggen en waarmede heeft die goede man al den tijd zoek gebracht o op eene zeer aangename wijze
maakte eene diepe buiging en liep de zaal uit dat's een satansche gaauwdief riep de wachtmeester naar boven mannen het slot doorzocht de paap zit zeker hier of daar verscholen
de schout kwam terug met de overigen ik ben over de inlichtingen voldaan mij door den wachtmeester gegeven zeide van reede en hij kan in vrede met zijn volk vertrekken mits zulks dadelijk
terwijl gij in uwen stoel laagt te dutten als naar gewoonte dat gebeurde ook niet toen mevrouw zaliger nog leefde niet waar
eerst waart gij opgetogen en verrukt van blijdschap omdat gij het geheim uwer geboorte hooptet te leeren kennen ongelukkig legt de kennis van dit geheim u eenen lastigen plicht op en dadelijk verwenscht gij hem die de moeite nam het u te ontvouwen
terwijl hij den avond wel niet met studeeren doch met het lezen van de nieuw uitgekomen werken over controverse punten ten einde
tegen zijne bloedverwanten zoude voeren en ik vraag mij zelven af of ik joan omtrent zijne geboorte de geheele waarheid moet openbaren gij herinnert u dominé dat velasco joans vader door mijne ruiters wreed vermoord
kalfvleis halfvleis jonge lui domme lui ued moet naar een geschikt persoon omzien die hem op reis verzellen kan en wien zal ik met de zorg van zulk een wildenbras belasten
uit den weg zouden kunnen geruimd worden eindelijk verzocht de predikant dat de baron hem de nacht ter overdenking zoude vergunnen belovende hij aan zijne edelheid den volgenden morgen een stellig antwoord te brengen van reede willigde dit verzoek in en de conferentie werd op reces gescheiden
na een wijl over onverschillige dingen gesproken te hebben begon de ambtman weder zijne liefde voor ulrica tot onderwerp van hun gesprek te maken en toen was het dat de baron wiens oprecht en rondborstig gemoed door den rijnwijn nog openhartiger geworden was het gepast oordeelde
je vader je moeder och denk je nog om die spanjoolsche ouders die je verzaakt en vergeten hebben is de baron u niet altijd meer dan een vader geweest en was mevrouw zaliger in den korten tijd dat het mensch
de schampere lagch van den jesuit gaf wel aan zijne toegevendheid een zweem van spotternij doch de uitslag bleef gunstig voor den graaf na eenige woordenwisselingen kwam men overeen dat het kasteel op staande voet zoude overgaan aan de infante
het is dan waar zeide ulrica sidderend en haar aangezicht met de handen bedekkende trad zij snikkend terug aan de trap ontmoette zij geertrui welke zij dringend verzocht naar de ware toedracht der zaken te vernemen en haar het gehoorde te komen mededeelen
toen hielden zij beter hun kleur maar zij zei nu ik heb toch liever de kussens om op te zitten zei zij dan alleen voor de pronk
of waarop die hingen te droogen de baker zelve eene vrouw van zekere jaren die sedert zij als min bij de kleine maria van sonheuvel gekomen was haar nimmer verlaten had
twijfel hernam velasco mijn leermeester te salamanka gelijk ik mij nu herinner heeft mij wel eens van hem gesproken dat was immers de man die zeide quousque tandem catalina catilina verbeterde
dat het alleen uit de vier muren bestond jacob van lennep de pleegzoon zijnde het droevig overblijfsel eener nog vr den aanvang van het bestand uitgebrande huizinge welke thands uitmuntend geschikt was tot eene verblijfplaats van uilen en kraaien en misschien van nog gevaarlijker
hier verliet de zwarte man zonder te antwoorden zijne plaats en verloor zich weldra in de menigte gelijk ook de predikant ik verwed mijnen vederbos tegen een oude beddekwast dat die zwartrok een arminiaan of een spion van t gerecht is vervolgde
is dat mijn gandsche misdrijf vroeg joan verbaasd ja dat heb ik en hier is het paket t welk ik op mij had genomen te bezorgen aan
wees alle hulp af hief het hoofd met waardigheid op en zag de omstanders met fierheid aan dat zich ieder wachte de hand aan de bruid des heeren te slaan zooverre is het nog niet gekomen dat zuster klara de
ja riep hij loontje komt om zijn boontje deze reis zult gij mij niet ontsnappen eugenio schoon doorgaands op zijne hoede en altijd tegen eenen aanval gewapend was niettemin op zulk eene plotselijke aanranding niet bedacht
ach riep zij uit dat ik u onder zulke omstandigheden moet wederzien hadt gij mij maar laten sterven dit slot had geen vreemden meester gekend en uwe kinderen zeide falckestein anna waren ook niet uwe kinderen ten dood gedoemd
naar het veer dan zeide bouke daar hooren wij zeker wat van hem want vaart men over een sloot men laat er een brood vaart men over een veer men laat er nog meer
in de lengte was de zaal ter eener zijde met acht vensters voorzien wier bovenste afdeelingen met allerlei wapens beschilderd waren terwijl de benedenste glasruiten een vrolijk uitzicht opleverden over de tuinen van het slot en de omliggende landsdouwen
ik ken die stem zeide de overste en zijn paard de sporen gevende reed hij op magdalena aan snel en zacht en zooverre ik hooren konde in de spaansche taal sprak zij hem toe
wie wie is er riepen alle aanwezigen als uit één mond ulrich von daun graaf van falckestein zeide van bleiswyk binnentredende onze held volgde hem
de bal wierp eenen kegel om en schudde den tweeden doch hij had zijne kracht verloren en rolde al draaiende het spel uit zonder iets verders te verrichten de tuinknaap zette dadelijk den gevallen kegel weder op en zond den bal terug
die knaap herinnert mij volkomen eenen dapperen kleefschen graaf doch dien hebt gij nooit gekend schwanck joan staarde den ritmeester met verbaasdheid na en bleef een wijl wrevelig en ontevrede staan
en om die knoâpen te mijden heb ik de bijpoâdjens enomen anders ware ik hier al eer geweest wat is er nou van s
ik heb hem niets gezeid zeide van bleiswyk half dansende van vreugd ja heer fiscaal kijk zoo zuinig als ued wil ik heb hem deze nacht mede naar mijn huis genomen en hem verstopt
dit boschje bestond uit een paar morgen gronds met elzen en wilgen beplant en dat s winters meestal onder water staande met lisch en biezen was opgevuld
dat hij geen geleerde is vermindert zijne waardij geenszins in mijne oogen wie zoude ons dierbare vaderland en deszelfs kerk beschermen indien wij geen ander wapen voerden dan de pen wel is waar al hem zegt naar de berijming
en was nu meer dan ooit verlegen welke handelwijze hem in dit geval betaamde joans oprechtheid en gevoel van billijkheid hadden hem behaagd
troostte hem met woorden en kusjes bracht hem in haar tuintje achter het slot bij den moeshof gelegen en wees hem hare bessen boompjes weldra had hij met haar spelende de abrikozen
vader kreet hij zich voor den baron nederwerpende en deszelfs handen met kussen bedekkende zeg mij toch wanneer waar hoe ik geboren ben
daar twijfel ik aan zoo hij den knoop ontjacob van lennep de pleegzoon warren moet vrees ik dat de zaak eeuwig geheimzinnig blijven zal want hij zit op het slot te sonheuvel
ik kan u niet verlaten o dat is goed riep ulrica die inmiddels genaderd was dat is goed daarvoor moet ik u kussen
ik zonder wien geene samenzweeringen aanslagen noch eedverbonden zijn uitgedacht verlevendigd of voortgezet ik die den arm wapende van panne en micault die den graaf van falckestein en zijne beide kinderen om hals liet brengen
zooras ik vertrokken was uit het leger want zulke dwaasheden als men daar deed kon ik met geene drooge oogen meer aanzien liep alles in de war en nu komt hij met de kous op het hoofd terug
ach ja ik had mij te voren gevleid dat hij nog maar alleen de begrippen arminii vorstii en episcopii aankleefde doch het is wel als in den eersten psalm gezegd wordt
onder de toekijkers bevond zich als natuurlijk was de jonker van bleiswyk dezelfde van wien ludwig in het vorige hoofdstuk had aangemerkt dat hij overal met den neus bij was hij had zich ook thands eene der beste plaatsen uitgekozen om jacob van lennep de pleegzoon alles wel te aanschouwen en op te nemen
en eene keuze doen kunt of zoudt gij ook willen studeeren zeg openhartig uw zin vergeef mij vader onder mijn valschen naam kan noch wil ik langer hier blijven
de hond zwom het slot om terwijl de oude beckman zich met het schuitje begaf naar de plaats waar het kind gevallen was het was mijne moeder aan wie het getrouwe dier zijnen jongen meester bracht en die hem voor de
nu ja gij zijt dan toch die jongeling die bij den heer van sonheuvel is opgevoed en die thands vervolgde joan de bevestiging komt vernemen van een verhaal mij onlangs gedaan dat ik de zoon zoude zijn van uwen overedenen broeder
zoo ook is ons verhaal dat tot nu toe niet de lotgevallen van een bijzondere hoofdpersoon maar de wederwaardigheden van verschillende personaadjen heeft geschetst
het is hier niet warm dominé zeide de jacob van lennep de pleegzoon baron toen hij zich voorzichtiglijk op den rand van den door ons beschreven zetel nederzette dunkt ued dat heer baron dan moest ued mijne pels aantrekken ik heb het van t peinzen en studeeren overvloedig warm gekregen
dan bij al de akelige denkbeelden welke de voorvallen en mededeelingen van dezen en de vorige dagen in hem hadden doen ontstaan was er toch een dat hem welkom en streelend was als de zonnegloed die in den kerker des gevangenen nederdaalt
ik erken die goedheid dankbaar hernam de ambtman gij kent dan dien schoonvader of ik hem ken ik ben gisteren en heden met hem in conferentie geweest
waarom hebt gij u niet aangemeld bij z m den koning van boheme onder wien gij voorgeeft te hebben gediend ik vreesde dat mijn nieuwe naam mij minder welkom zoude maken jacob van lennep de pleegzoon waarom niet bij den baron van reede uwen pleegvader
amen zuchtte de baron hem na de muts afnemende maar vervolgde hij van toon veranderende zullen wij niets gebruiken hebt gij reeds iets genuttigd dominé dit zeggende nam hij een zilveren fluitje dat naast hem aan den wand hing en floot twee reizen achtereen
ik zal u die ophelderen aan u kan ik die mededeelen zij is mijne vrouw geworden tegen den wil haars vaders falckestein zag zijnen vriend aan met den ongerusten blik van iemand die eene nadere verklaring verwacht
aan het studeervertrek was geen deur men besteeg het langs een trap die midden in het kamertje uitkwam raesfelt had den baron dus niet hooren inkomen en deze zijn raadsman zoo diep in gedachten vindende had hem niet willen storen maar zich naast den ingang op een boekentrapje nedergezet
vooral voor graaf maurits deszelfs meest jacob van lennep de pleegzoon schitterende ster zij deden meer zij zochten hem onder de aanwakkerende godsdiensttwisten tot een ijverigen voorstander der oude rechtzinnige leer te maken en het was vooral de predikant die hiertoe zijn uiterste best deed
vergeet gij dan zijn kwaden engel die ons van alles onderricht vrees niets eer t jaar een dag ouder is zal deze u een middel aan de hand doen of zelf misschien den graaf herwaart leiden
de edele eerwaardige gestalte van godard van reede zoo als hij zich in het klooster te tiel aan hem vertoond had herkende wat zie ik riep joan verbaasd
onder dit gesprek waren zij eene der zalen ingetreden eene kan met ouden hochheimer en drie bekers werden voor den graaf nedergezet het noodige schrijfgereedschap werd aangebracht en na een morgendronk plaatste men zich en begon men de voorwaarden der overgave onderling te overleggen
als lood woog hem nu zijne verplichting op het hart dan eens wenschte hij dat de juffrouw maar uit ware dan weder dat zij aan de deur zoude staan in welk geval hij terstond door het ergste heen zoude wezen
had eene beminde binnen brussel aan welke hij vrij regelmatig zijne lotgevallen schreef deze vrouw bezocht ik in de afgeloopene week ten einde haar van geestelijken raad te dienen
en dit nog wel behoorlijk toegegrendeld bij naauwkeurige beschouwing bleek het echter dat men die jacob van lennep de pleegzoon grendels had doen springen en er bleef dus geen twijfel over of de gevangene had langs dien weg een uitkomst verkregen
met den heer vicaris met den heer van grobbendonck en met eenige remonstrantsche uitgewekenen zoo en hebt gij ook voor die heeren eenige boodschappen opgenomen te verrichten
binnen gekomen wilde mom eenige verontschuldigingen bijbrengen wegens zijne vroege komst doch de baron wilde daarvan geen woord meer hooren reppen alvorens de heeren zich met eene teug goeden wijn die hun in groene fluiten jacob van lennep de pleegzoon op een zilveren schenkblad werd toegediend ververscht hadden
de vicaris riep hij uit terwijl een glans van vergenoegen zich op zijn gelaat verspreidde voorwaar de man kon nooit op een gelegener tijdstip komen
de wederdoopers die niet vechten mogen hebben jacob van lennep de pleegzoon ons van geldelijken onderstand verzekerd de kornetten van grobbendonck hebben last gekregen om dadelijk bij het einde van het bestand vaardig te wezen tot ondersteuning uwer pogingen
een uur daarna keerde bouke terug met eene kom water en een stuk brood joan lag nog in dezelfde houding jonker jonker joan slaap je
edele heer wees goedsmoeds ik zie u nog liever verstoord en opvliegend gelijk zoo even dan bedrukt en uit het veld geslagen zoo als thands laten wij een dwazen twist of hoe zal ik het noemen t geen tusschen ons voorviel vergeten
wel ja zoo zeker althands als men van de gevoelens van een twintigjarig meisje wezen kan dat zegt juist niet veel merkte botbergen lagchende aan
als een boer gekleed doch wien joans scherpziende oogen dadelijk voor den vreemdeling die hem den ring gegeven had herkenden de baron bij het wagentje gekomen plaatste zich naast den vluchteling terwijl bouke op de achterste bank ging zitten met
dat joan deszelfs vriendschap altijd waardig gebleven was doch dat hij de redenen van zijn geheimzinnig gedrag nog niet vermocht te openbaren waarop van reede te vrede over de voorloopige verzekering van de onschuld van zijnen pleegzoon besloot hem den volgenden morgen te gaan spreken
en daarom zult gij zonder avondeten naar bed gaan t geen voor uwe gejacob van lennep de pleegzoon zondheid ook niet anders dan heilzaam wezen kan kom geef mij een zoen droog uwe traantjens af en toon mij uw lief en vriendelijk gezichtje weder
welk verder bewijs hebben wij nog noodig riep de baron uit zoodra hij deze onsamenhangende woorden gelezen had blijkt het niet uit dit geschrijf volledig dat joan en niemand anders den jesuit heeft verlost let eens heer schout op de woorden
en hierdoor tot een geliefkoosd verblijf aan de eenden en watersnippen verstrekte waarom het ook in den jachttijd alleen bezocht werd en men er in het voorjaar zonder vrees van gestoord te worden eene samenkomst konde houden
en geen was er onder de aanwezigen die na den afloop der plechtigheid niet bemoedigd en als t ware met een nieuw leven bezield de zaal weder verliet alleen hij die de overigen bemoedigd had ondervond zelf jacob van lennep de pleegzoon die kalmte die opgewektheid niet welke het hem gelukt was aan anderen in te boezemen
dit weet ik dat wij in overhaasting de teugels wendden doch de kogels uit de spaansche pistolen vlogen sneller dan onze paarden wij werden achterhaald uwe haneveêren vochten als leeuwen
vervolgde hij tegen zijn ouden dienaar die de kamer binnentrad breng eene kan wijn binnen en zet twee roemers op tafel welken wijn zal ued drinken vroeg bouke met een stemmig gelaat
wordt welgelukzalig die op den wegh der sondaers niet en gaet en niet en sit by de spotters onreyne want eens op dit pad gekomen vordert men met reuzenschreden ik heb de bewijzen zijner ketterij in handen daar op de tafel liggen zij
of hoe zeide mijn hoogloffelijke leermeester te salamanka ook al ik zijner hoogwaardigheid zeggen dat ued belet is vroeg de
het is u misschien niet bewust dat zij mijne volle nicht is haar vader mijn oom was even ijverig een roomschgejacob van lennep de pleegzoon zinde als de mijne een protestant was
ik moet bekennen mijnheer dat ik na al wat ik gehoord heb na al hetgeen de heer baton uw pleegvader mij voor vele jaren geschreven heeft na de berichten welke ik onlangs heb ingewonnen geene redenen meer heb om te twijjacob van lennep de pleegzoon felen aan den graad van bloedverwantschap die ons verbindt
dezelve was geteekend en uitgevaardigd door de staten van gelderland en bevatte een bevel aan peter maanvreter wachtmeester om op te spooren en te vatten den persoon van
ik weet het niet gij weet het niet wat is dat voor een jacob van lennep de pleegzoon antwoord hier trad de fiscaal toe en fluisterde hem iets in t oor aha ja filius illegitimus waar opgevoed op den huize
de pagie zweeg een oogenblik en hield zijne kleine gitzwarte oogen op joan gevestigd als wilde hij op het open gelaat des jongelings lezen of zijn gezegde niet meer dan eene loutere veronderstelling dan wel of het een geheimen zin bevatte vervolgens hernam hij
en het gewicht ten deele beseffende dat in het bewaren van des vreemdelings geheim was gelegen besloot hij de ruiters zoo lang op te houden tot de baron weder terug en de vluchteling in zekerheid ware
wat henker jou olijke schalk houd je ons voor de mallen ik zal je leeren joan die in het kasteel zijns vaders voor niemand vreesde daar hij zeer wel wist dat geen mensch er ongestraft eenig geweld zoude mogen uitoefenen zag den wachtmeester spotachtig aan
nu mijnheer zeide bouke tegen den verslagen snoever die met hangende armen en stijf op een gesloten tanden als vastgenageld zitten bleef wat dunkt u is het niet met mij een man een man een woord een woord
wel die komen er dagelijks laat zien gisteren was het smeerige gys en dien gaf ik niets omdat hij niet werken wil en eergisteren kees keessen met het stompje en dien gaf ik een oortje omdat hij niet werken kan want hij heeft maar ééne hand
een hunner het was velasco was ongeharnasd een vederhoed met smaak opgetoomd dekte zijn bevallig manlijk gelaat een zijden wambuis rijk met strikken en borduursels vercierd sloot op zijn lichaam en een pronkdegen hing van den breeden gordel
neen daar versta jij je beter op oudje doch dat daargelaten wat heeft je de pagie verteld dat is maar het punt in kwestie want dat hij jou zijn hof gemaakt heeft is zeker
ach dat ik ook mijnen zoon mijnen henricum alsoo wederom vond en zich eensklaps bedenkende haalde hij zijn smeekschrift voor den dag en bood het den prins aan
en ik heb eene disputationem van hem liggen juist over dat onderwerp en waarin hij betoogt dat de apostel wel driemalen te rome is geweest moet ik hem dan een huichelaar zien worden was het niet genoeg dat hij een sociniaan werd
in de volgende week gaat een wagen van hier zeide de predikant die ons derwaart zal voeren welnu dominé dan zal het mij aangenaam zijn u eerwaarde morgen op het middagmaal bij mij te zien met de juffer
dat is ongelukkig riep hij uit wie kan zoo iets helpen de kegel valt juist voor mijn bal en snijdt hem den weg af anders waren er nog wel drie of vier omgeworpen geweest
dan alles bleef rustig en stil in het leger het was acht uren geslagen en nog deed niets het voornemen tot eenigen aanval vermoeden waarlijk zeide feurich ik zoude beginnen te geloven dat zij van hunne onderneming afzien en eieren voor hun geld kiezen
het grootste en vetste dat in de provintie utrecht te vinden ware en hetwelk jaarlijks op zekeren bepaalden dag als eene hulde en tot een teeken van onderdanigheid met de noodige plechtigheden werd aangeboden
en wat haperde daaraan vroeg de andere weet ued dat niet wel het beest was zoo slecht onderwezen dat het zoodra het aan den paal lag allerlei onbeleefdheden beging ik zelf stond er vlak bij de roozen van mijne schoenen waren glad bedorven
tot uw dienst pater van dyk zeide botbergen en vertrok en wat moet er nu gedaan worden vroeg mom die zich weder maar half te vreden en met blijkbare ongerustheid in eenen stoel had
de beminde van haar hart was harer waardig hij was niet meer een arme onbekende vondeling maar integendeel door rang en geboorte ver boven haar verheven
hierover verontwaardigd sprong joan over de heining liep op koenraad af en greep hem bij het been je meugt niet steelen riep hij en veel minder hein uitlagchen die veel beter is dan gij kom hein help mij eens dan zullen wij hem daar af
na het uiten dezer woorden draaide hij zich om en snelde als een pijl uit een boog weder naar het binnenhof om te vertellen aan ieder die t hooren wilde hoe de redder der freule van sonheuvel wegens hoog verraad was vastgezet
vindt gij vroeg van reede ik weet niet maar ik heb die gezichten meer gezien nu zouden zij verder gereden zijn zonder meer jacob van lennep de pleegzoon aandacht op de onbekenden te slaan
dat ben ik met uw verlof zeide bouke en wat ik niet vol kan houden zal een ander voor mij doen bouke riep de baron terwijl hij aan zijn gezegde den toon der bestraffing poogde te geven denk wie gij zijt en waar gij zijt
mijn vader riep joan en op eene schendige wijze vermoord o noem mij den moordenaar en deze hand zal in zijn bloed de schande jacob van lennep de pleegzoon uitwisschen die mij drukt dat ik hem zoolang ongestraft liet
hulst en bloemenfestoenen aan een gestrikt was t geen jacob van lennep de pleegzoon eene vrolijke vertooning maakte en de oogen aangenaam streelde doch wat aan de gasten gelijk ik hierboven met een enkel woord reeds aanmerkte
echter stelde hij hem eenige zwarigheden voor hem vragende of hij die wel overwogen had doch bouke die nu eens het ijs gebroken was hoe langer hoe meer smaak in het reisplan kreeg versterkte zich
pleegzoon een honger die stomme dieren hebben kijk hoe zij pikken wacht daar komen de joanna en ulrica aan die zullen ook wel wat lusten
er wordt immers maar een woord van mij vereischt en gij komt met mij op de gerichts plaats wel is waar ik word gehangen en ued onthoofd dat is niet meer dan billijk en een privilegie dat u rechtmatig toekomt
er is iets vreemds zeide deze het hoofd bedenkelijk schuddende in het gedrag van die magdalena zij heeft u waarschijnlijk het leven gered en echter weet ik nog niet of ik haar als vriendin of als vijandin beschouwen moet
wat zullen de oude lui dan zijn als de jeugd geen warm bloed meer heeft na deze wrevelige aanmerking keerde de baron zich weder tot zijne gasten en geleidde hen buiten het jacob van lennep de pleegzoon slot naar den hof
intusschen had velasco laten opdisschen de gasten plaatsten zich en het gesprek werd meer algemeen de groot gaf op het verzoek van grobbendonck een omstandig verhaal van zijne zonderlinge
heer baron zeide de wachtmeester wees zoo goed en zie dit papiertje eens in met een toonde hij het aan van reede terwijl hij het zorgvuldig met de beide handen onder en boven bleef vasthouden uit vrees dat het hem ontscheurd zoude worden
woedend over deze in zijne oogen althands hoogst onrechtvaardige handelwijs wierp joan zich tusschen moeder en zoon zocht dezen laatsten uit jacob van lennep de pleegzoon hare handen te scheuren
waarlijk zeide mom met een schamperen lagch ik dacht niet dat gij bij wijlen zulke goede gedachten hebben kost zulke mannen als groenhof zijn goud waard vervolgde eugenio veinzende de aanmerking van den ambtman niet te hooren
zij was ruim en langwerpig van gedaante twee vervaarlijk breede en hooge haardsteden waarin ondanks de naderende lente een goed onderhouden vuur brandde stonjacob van lennep de pleegzoon den aan de beide einden over elkaêr te prijken
op dit oogenblik stoof botbergen de kamer in daar is de kamenier van de freule van sonheuvel zeide hij welke den heer mom verlangt te spreken
onder dit gesprek hadden zij het boschje verlaten en waren binnen de stad aan de deur eener burgerwoning gekomen van welke zij het
ook jegens menschen van meer gevorderden leeftijd wanneer hunne handelingen hem onbillijk toeschenen wij zullen hiervan een voorbeeld bijbrengen hetwelk meteen zal kunnen strekken om jacob van lennep de pleegzoon de karakters der in dat verhaal betrokkene personen nader te ontwikkelen
in één woord al wat noodig jacob van lennep de pleegzoon kon gëacht worden onderscheiden lijnen evenwijdig over de breedte der baan getrokken duidden de plaats aan van waar men werpen moest en welke de speler wien het slotnommer te beurt viel doorgaands aanwees
in die bijzondere gevallen waarin zij door eene onwederstaanbare zielsaandoening overmeesterd worden hunne tegenwoordigheid van geest nog meer verliezen dan anderen aan wie een minder bedaard gestel te beurt viel
dunkt u dat bouke zeide joan lagchende welnu dan veltman de trap op onbesuisd snelde de hond naar boven en liep de oude geertrui die hem tegen kwam bijna omver
maôr als oe genade mij een dienst wilde bewijzen dan had ik gaôrne dat oe een woordeke aôn den heer ambtman zeide dat ik den hofbeer bezorgen mocht die naôr den haôg moet gaôn ik heb er aôn de freule al van esproken
omdat het ued eene fiksche som gelds zoude kunnen kosten hernam de fiscaal eilieve zie eens zeide bleiswyk met eene onveranderlijke koelbloedigheid zijn halskraag in orde schikkende
god is mijn getuige dat ik alleen de waarheid spreek zeide de gevangene wat doet des heeren naam vroeg de raadsheer in den mond van een schelm als gij die gelooft dat een kind voor zijne geboorte al verdoemd is
ik ben zeker dat ik mij uwer nimmer zal behoeven te schamen doch vervolgde hij geen misbruik willende maken van joans grootmoedige opwelling waarom zoudt gij ons nu verlaten kunt gij niet hier blijven tot gij ouder van jaren zijt
is er geen der edellieden hier tegenwoordig die de partij eens afwezigen opneemt vroeg bouke botbergen zag bëangst in t rond doch zijn gelaat helderde spoedig op dewijl al de gasten ziende dat de heer van sonheuvel zelf zijnen zoon niet verdedigen wilde
en dat de barones er van hartzeer over ekrepeerd is maar het fijne van de mis weet ik zoowoâr niet dan zal ik u ook niet meer vragen hervatte de pagie hoor hier hebt gij twee brieven beide zonder opschrift
bedenk dan wat anders doch breng dominé en het ontbijt hier boven of liever breng maar geen ontbijt ik heb geen honger en zal wel fluiten als ik iets noodig heb
dan zoude ik bedrogen zijn geweest zeide joan de schouders ophalende waarlijk zeide van kinschot hem verachtelijk aanziende wij zullen zien wie hier de bedrogene is het paket werd nu gëopend en de inhoud onderzocht
toen zijn oog het eerwaardig gelaat van den vikaris ontdekte het antwoord van den fiscaal deed hem bevreemd opzien doch hij gaf terstond weder een wenk aan ludwig om te vervolgen
heden dominé zeide de baker terwijl zij verbaasd het hoofd ophief en met den paplepel in de hand als het beeld der verwondering staan bleef ik dacht dat de psalmen alle davidis waren zoo
dat zult gij best weten kapitein holtvast antwoordde deze jacob van lennep de pleegzoon uw naam vervolgde de andere tot joan uw naam is zoo ik mij niet bedrieg
en dikwijls op losser gronden dan hij zelf dacht voor valsch of ten minsten voor dom verklaard zoodat hij hoe onpartijdig hij meende en wenschte te zijn dikwijls en zonder het te weten tot sterke partijdigheid verleid werd
daar ook maar niet over binnen veertien dagen ben ik op reis en weg op reis en waarheen dat met den jonker naar america naar turkye of de noordpool weet ik het waar maar te vechten valt
en met geschreven aanteekeningen zwart gekrabbeld grieksch testament gevestigd hield er iets van gewaar was geworden een leermeester wiens lessen den knaap beter aanstonden
laat ons nu terugkeeren tot joan die op last jacob van lennep de pleegzoon van den baron zich naar zijne kamer begeven had geen bevel had hem in deze tijdsomstandigheid meer welkom kunnen zijn
juist catilina ik geraakte in de war omdat catalina was een meisje waar onze gëeerde corregidor te salamanka veel werk van maakte en daarom lag mij die naam in t hoofd gelijk ik de eer had ued te zeggen
zonder dat zijn hoofd er iets door leed de eenige invloed welken de wijn op hem uitoefende was die van hem nog opgeblazener en laatdunkender dan gewoonlijk te maken
dit gezegd hebbende begaf hij zich naar zijne schuilplaats zijnde een verborgen kamertje dat in de dikte van den muur gemetseld twee onderscheidene van buiten bedekte uitgangen had
de spaansche gezanten zullen niet dulden dat de neef van don louis de velasco ongelukkige logenaar gij vleit u vergeefs viel hem van kinschot in gisteren sprak mij de kantzelier pekkius kort voor zijn vertrek en stellig betuigde hij mij
alleen de oudste dochter kaatje bracht s morgens aan haren vader eene kan bier en eene snede brood met kaas voor zijn ontbijt boven doch dit verrichtte zij met inachtneming der uiterste stilte
deze onverwachte toespraak de toon waarop zij werd uitgesproken en vooral de barsche houding van den krijgsman deed de omstanders beteuterd ter zijde treden en als kinderen die eene bestraffing ontfangen hebben bleven zij op een afstand het verder onderhoud gadeslaan
armen hendrik ja den toorn der ruwe pastoorsche geheel vergeten dan deze had onzen knaap geenszins vergeten na verloop van een uur kwam bouke joan roepen de baron moest hem noodzakelijk spreken
hij meende dat het zaak was zich zeer opgeruimd en luchthartig te veinzen hij huppelde dus naar binnen terwijl hij zich de vuisten tegen elkander wreef en zijnen vader aanzag met een gelaat waarop wezenlijke angst en voorgewende vrolijkheid kamp voerden