AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Met gejuich en gezang, met groene zegekransen versierd, keerde men naar het vaderland terug, daar de oorlog geëindigd en de vrede gesloten was
Die eene eigenschap, die de patient bezat: jeugd, stelde hem in staat de crisis te
En uit denzelfden zak, waar de hopman vroeger het pistool had verborgen, haalde hij nu eene goed gevulde goudbeurs te voorschijn, die hij Juliaan in de hand wilde drukken. Deze kleurde en verbleekte beurtelings, terwijl hij het hoofd afwendde en uitriep
en dat zij, wat haar betrof, er trotsch op was zich een Yafmouther Panharing te noemen. Toen wij in de straat kwamen
dan zal ze nog wel wat meer waard zijn. Zij nam water en fijn zand om haar blank te maken, maar nauwelijks was zij begonnen de lamp te wrijven
En nu, beste man, druk mij nu weer aan je. hart. Dit is mijn huis, John; denk er toch nimmer, nimmer meer aan mij weg te sturen
Ze is er nog niet, maar ze wordt elk oogenblik verwacht. Bij het agentschap, waar ik een hut wilde bespreken, weigert men mijn geld aan te nemen, want er is, zegt men, geen enkele plaats meer over
Het waren tot poeder gewreven inlandsche kruiden. De oude man was een der weinige Europeanen in Indië, die zich op de kennis en het gebruik daarvan jaren achtereen had toegelegd
Ik geloof, dat Smidt het niets leuk vond om Pop ook te zien, maar hij hield zich goed. Pop ging naar Pa en Ma en ik zei: 'O ja
Zijn leven was duisternis, zijn einde nacht. Geheel de troep opstandelingen was nog onder den indruk van dit zoo spoedig gevoerd en zoo haastig geëindigd proces, toen
die deze bijeenkomst deed verschillen van iedere andere van dien aard, welke ooit gehouden werd. Als het mogelflk geweest ware
Tante vond dat het tijd werd mij naar Fransche wijze in de wereld te brengen, en zij verhaastte dit oogenblik ter wille van eene omstandigheid, die zij eene treffelijke occasie noemde voor mijn optreden
Zij vervolgt mij nacht en dag. Zij is het eenige in de heele wereld, dat voor mij deugt of waar ik voor deug. O, die verschrikkelijke rivier
en hoe het kwam dat het daarmee zoo slap ging, en waarom hij geloofde, dat het met die zaak verliep, en dat er nooit meer drukte daarin zou komen
antwoordde Tigg, die maar eens in de honderd jaar bloeit., ,Ha, ha! lachte Slyme opnieuw. Ik moet twee vreemden danken, omdat zij mijn rekening in een herberg betalen
De overgang uit de bedorven lucht van die benauwde, bedompte koffiekamer in de Temeraire, naar de zindelijke en frisscho straten van Nergenshuizen
De vader gaat weer naar huis, en de zoon leert goed heksen en gauwdieven. Als het jaar om is, loopt de vader te grienen, hoe hij het klaar moet spelen om zijn zoon te kennen
Zoodra zij alleen waren, bood Thénardier den vreemdeling een stoel aan. De reiziger ging zitten; Thénardier bleef staan en zijn gelaat nam een zonderlinge
Wel stiet men enkele keeren op wachters, doch de wachtwoorden bleken overal het tooverwoord tot doorlating te zijn. Bovendien had Paddeltje een schranderen inval gehad, om een gevraagd onderzoek te voorkomen
Dat zeggende, ging de heer Gabriel Parsons weer zitten en lachte totdat hij niet meer kon. Hij had Tottle geld geleend; hij mocht hem dus uitlachen zooveel hij verkoos
Hij moest vrij lang zoeken, eer hij meer van de wilde ganzen vond. Maar toen merkte hij op een kleine hoogte, iets als een klein grauw boschje gras
En bloemen,' voegde Mw. van Eylar er bij: 'en ik wilde juist eens aan de dames voorstellen, de mijne eens te gaan zien. Wil anders iemand nog eerst een kopje thee
Gij hebt mij slechts te bevelen, ik ben bereid u tot gids te dienen. In plaats van hierop te antwoorden barstte Maimoune in een schaterend lagchen uit
Want ofschoon hij zeide, dat hij nu gerust zou zijn, scheen het middel, dat hij toegepast had om zich die rust te verzekeren, nog geen succes te hebben
Met het aanbreken van den dag bevonden zij zich in een groot bosch, waar de weg een' viersprong maakte. Hier verzocht Marzavan den prins, hem een oogenblik te willen wachten
Dat wat mama en meneer Emile en Ma-Boeten daar wegdragen, dat is papa.! Nu is hij alleen in huis. Nu is papa dood en zij dragen hem naar de rivier. Nu heeft hij het Ding gezien. Nu ziet hij het Ding nog steeds. Nu zal hij het altijd zien
Ja, met grijzend haar in plaats van zwart, maar met hetzelfde hart in den boezem, open voor vriendschap, vreugde en gezelligheid! In de vreugd, die hem deze gedachte verwekte
en haar belette hem voor zoo gewetenloos te houden, dat hij van den beginne met haar zuster's liefde een roekeloos spel had gedreven, zonder eenig voornemen, dat navraag velen kon.
Wy reden met myn koets te rug, en de Bevalligheid uit de koets helpende, drukte ik hare hand, doch ik kreeg geen antwoord. Is dat te verdragen? Ik nam beleeft, en in de zydkamer, afscheid, ootmoedig biddende, om de eer te mogen hebben van de Dames myn compliment te komen maken
hij ze uit het valies nam, legde hij ze op het bed. Hij peinsde. Hij herinnerde zich, dat het des winters en op een zeer kouden Decemberdag was geweest
Wees daar niet bang voor, nep Barnaby vroolijk uit. Hij zal wel komen. Hij zal wel komen
Ik leg er nog vijftig bij, zeide Brownlow, en zal het zelf op de plaats gaan bekend maken, wanneer ik er toe doordringen kan
en op een kleinen afstand haar welras ontdekkende, schoot met de snelheid van een pijl voor uit en haar teruggehaald hebbende, reden zij met hun beide, tot driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager dat het geheel gezelschap gereed was, heen en weder
Zij staarden op hun beurt hem aan; en de jongeheer Bardell staarde op zijn beurt iedereen aan. De verbazing
Kies een klein onderdeel daaruit. Dan de werken over Entomologie? Het zal nog niet gaan, gij dient u tot eene enkele orde der insekten te bepalen
wanneer wij onze handen en voeten zoo vastgeklemd houden, dan verliezen wij onze krachten; wij moeten rustpunten uithouwen in de wanden
dunkt u, Sir, zouden we onze pistolen eens afvuren?' 'Neen, ik vind het beter, dat na te laten, tot de zwarten eene meer vijandelijke houding aannemen; bovendien heeft dat veel van eene uitdaging
dezen, waar ik dat kruis opgemaakt heb, om hem te onderscheiden, bezorgt gij te Tiel, ten huize van KLAAS MEINERTZ den Schrijnwerker
maar ook brengt het duizend zeer uitvoerige tooneeltjes op het doek der camera obscura des terugdenkens. Vooral het uur des afscheids staat van ieder hunner in alle bijzonderheden mij voor den geest
en ik hoorde de slaapkamerdeur opengaan en daarna kwam je naar beneden. Is het een misdaad
Hebt gij invloed genoeg in Friesland, vroeg de Stichtenaar, wiens gelaat op eens een meer ernstige plooi aannam, om dit te bewerkstelligen
XXXIV. Hetwelk geheel gewijd is aan een volledig en getrouw verslag van het merkwaardige proces van Bardell contra Pickwick
te edel en te heilig achtten, om door vreemde blikken bespied en misschien daarna bespot te worden; zeker is het, dat zij door den hevigen slag op de deur, opsprongen uit de teedere omhelzing
Op denzelfden avond, toen Bella van de gelukkige gedachtenisviering thuis kwam, viel er iets voor dat zij nauwkeurig met oogen en ooren volgde
naar het politiebureau gesleept, daar verhoord door een onverbiddelijken commissaris die al rood werd van drift als hij den deugniet
om wat te naderen, ten einde den versteenden heer Markies aan te kjjken, had een magere vinger nauwelijks op dat gezicht gewezen
Minstens eenmaal in de week, en soms wel meer, reed ik er heen en bracht er den avond door
en zonder haar dankbaar te zijn, soms zelfs ten koste van het verwijt dat zij hen verwaarloosde
zoodat er althans eenige woorden van beleefdheid gewisseld moeten worden. De een is dan bang, dat er op het verzoek zal teruggekomen, en dat hem verklaring of uitlegging zijner handelwijze zal afgevergd worden
Toen de bader geheel gekleed was, knielde hij op het gras, deed iets met zijne handen en stond weder op met het pakje onder zijn arm
terwijl de dochter zich met haar afbeulen, haar zorgen en haar groote verantwoordelijkheid half dood maakt. e weet niet hoe ze door den winter heen moeten komen en mij is dat ook een raadsel
het document te laten afschrijven? Nooit. Weet u dat zeker? Volkomen zeker. Wel, indien u daar nooit over gesproken hebt en de heer Phelps evenmin
Bewaor ons!' riep GHERYT uit, toen de reiziger zich op een' houten drievoet naast het nu helder brandend vuur had nedergezet: 'man! wat is oe nat! waôr drommel heit oe ezeten
maar hij zei, dàt nooit; hij gaf niet om zijn moeder's boosheid, zoolang hij mijn liefde bezat; onze vooruitzichten zijn niet schitterend, maar wij moeten wachten en het beste hopen
aan de stalen, giftige pijlen van zijn sterken boog, aan de kracht van zijn armzwaai, die zwieren den knots zoû
en het waren na die besprekingen weêr ritten naar de winkels, want de oude dame was alles behalve gemakkelijk, ijdel op haar feestroem, en bang dien door de kleinste nalatigheid te verliezen
Geprezen zij de dag mijner verlossing, want door ooijevaars zal mij deze geworden; zoo luidt de
den eersten steen gelegd van het nieuwe Paleis der Parlementen. Indrukwekkende ceremonie. Spontaan, zonder voorstudie, ongeveer de volgende rede gezegd
met eene plank dwars voor den ingang, over welke plank een jongmensch van zeer teederen leeftijd met de armpjes heen hing
De onafzienbare heidevelden, nog in de vorige eeuw onder de gemeente Gorssel te vinden, zijn grootendeels ontgonnen. Ook hier treffen wij nog slechts enkele plekken aan
k weet absoluut niets omtrent u; ik ken zelfs uw naam niet. k twijfel er geen oogenblik aan of u gooit al mijn brieven in de prullemand zonder zelfs de moeite te nemen ze te openen
en hield zijn gezichtje strak, om de moeite niet te verraden, die hij had de lange stapbeenen bij te houden. De huzaren verbaasden den Syrischen vorst
zij sliep op den harden grond en had geen bed; alleen eene oude stroomat en eene grove gescheurde deken gaf men haar
Je avondeten zal over een mdnuut gereed zijn, Dolphus, zed Tetterby. Je moeder is in den regen naar de gaarkeuken geweest
om de in nog veel grootere menigte aanwezig zijnde bezoekers terecht te wijzen en te helpen, terwijl andere bezig waren met het maken van registers
en haar weder te bed gelegd. Den volgenden morgen zocht deze bij haar ontwaken links en regts naar den schoonen jongeling, welken zij dien nacht aan hare zijde had gezien
totdat hare oogen droog waren en zij bedaard genoeg was om, thuiskomende, de opmerkingen te vermijden dat zij er slecht of bedroefd uitzag
bleef men staan in een kring. Ook Broeder Meertens keek verwonderd, dat enkele leden wel, anderen niet in het plan gekend bleken. Broeder Van Loodijck was meegereden naar het kasteel
op mijn' ouden dag bekrimp ik mij Jacob van Lennep, De pleegzoon niet meer, en van wat ik heb, heb ik vast besloten de helft aan JOAN te geven; ik heb dien armen jongen niet opgevoed om hem naderhand armoede te laten lijden
doch onder zijne zware wenkbraauwen blonk eene schelmsche vreugde, die hij, hoezeer hij ook meester over zijne aandoeningen was, moeite had om te verbergen
dat alleen haar vader over haar hand en haar hart te beschikken had, maar dat niemand ongevoelig kon zijn voor de verdiensten van mijnheer
Hij was bovendien welgemaakt van persoon, keurig op zijn kleeding, en dus in vele opzichten welkom bij de schoone kunne. Wat zijn maatschappelijke positie betrof, hij had noch beroep noch affaire
wierp zich op de merrie, en wilde haar verslinden, doch verschrikt door het geschreeuw dat de stalknechten maakten, liet het zijne prooi los, en stortte zich weder in zee
wier raadselachtige inhoud voor den oningewijden aanschouwer iets schrikwekkend moest hebben, dat hem een rilling over de leden joeg, 'Een krokodil hing aan den zolder af; Daarbij een schildpad, en een gansche kraam Van visschen, droog en opgezet
en al de boeren komen dagelijks bij hem, alsof hij verplicht is hen te helpen. Ja, wordt maar zoo goed als je vader! dacht zij
Ik had er vroeger nooit aan gedacht om mij over mijne handen te schamen, maar nu begon ik ze voor leelijk te houden. Hare verachting was zoo sterk, dat ze besmettelijk
Er was geen tijd om het langer te maken. De tijd was zoo kostbaar. Mijn beste vriend, de heer Ëugène Wraybum, ligt op sterven
deze som heeft verborgen, toen hij in het bagno van Toulon terugkwam. Het tweede meer uitvoerig bericht is ontleend aan het Journal de Paris van dezelfde
ik ga niet. Ik wenschte zoo dat St. Clare maar eens naar de kerk wilde gaan, zeide Marie; maar hij geeft niets om den godsdienst. Het is inderdaad niet fatsoenlijk
over den rug door de wuivende halmen, terwijl Iolàos speelde op de fluit. Herakles' loome oogen overstaarden zijne kudden
een teedere, jonge moeder, die een kindje verzorgde en die den majoor met een glimlach wenkte om naar het jongetje te kijken
Zij namen de houding van wijsgeeren aan. Zij droomden er van om op een absoluut en buitensporig beginsel een gematigd gezag te enten
Ja, ja, dat is hij! riepen Pickwick en Sam tegelijk, Dan weet ik, waar zij te vinden zijn, hernam de oude Weller. Zij zitten allebei rustig in
Wanneer de hoop groot genoeg was, klom Jan Breydel op een wagen die zich bij geval ter plaatse bevond, en zwaaide zijn slachtbijl met schriklijke wendingen boven zijn hoofd
die onder de Republiek Frankrijks grenzen bewaakt, en onder den Keizer de grenzen van Azië betreden had; die Genua, Alexandrië, Milaan
En Iolàos, gehoorzaam trots hevige smart, steeg op en Herakles steeg op en de menner wendde de rossen
dienovereenkomstig vertelde hij het vaandrig Stubble, dien hij bij den agent zag en die, zoodanig was diens militaire ijver
En nu is het ook zoo uitgekomen en nu heb ik je weêr. Hoû me dicht tegen je aan, zoo in beide je armen, in beide
neen, ook die groote meester der schilderkunst bleef eene plaats in zijn hart behouden, welke geene latere kennismaking met een ander vervullen konde
maar in onze côterie, liebes Fräulein, wordt dat alles op gansch andere wijze gezien, en zulke peccadilles volstrekt niet als doodzonden aangemerkt, vooral niet als doodzonden tegen de eer
De verschillende geruchten, die er geloopen hebben aangaande een nieuw beleg der Spanjaarden, beangstigen de burgers niet meer, niettegenstaande mannen als Pieter Adriaensz., Van Hout
Mathilde viel mij schreiende om den hals, toch lachend door hare tranen heen, 'want zij had het wel geraden, en had altijd in mijnheer Witgensteyn haar vijand gezien.' 'Wij zullen wel vrienden worden,' zei deze, 'als gij op Dennenheuvel komt logeeren
Neen, hij noch iemand anders kan het, en het zou al een wijs man moeten wezen die dit kon. Hij weet alleen, dat zij behooren tot die beruchte bende
niet waar, Juffrouw? vroeg de oude man, terwijl hy schertsend zijn hoofd schudde, totdatTony naar hem keek, waarop hy terstond een zeer treurig en ernstig gezicht zette
De wissel moest niet worden aangeboden, de papieren moesten niet verhandeld worden. Maar hoe den verleider te beletten
mits iedere beurs vergezeld ga van den naam van het eene of andere lid zijner geachte en aanzienlijke familie. Zoo ver de corporatieve
en ignora te melden, dat hem later in grooter moeijelijkheden wikkelen zou. an achteren bleek het, dat alleen eene zware ziekte, die den korrespondent van haren vader te enua belet had
Marianne, die van kostschool voor goed thuis was gekomen, kwam met Edmée en de twee bébés der Van Stralenburgen het rijtuig in de laan reeds tegemoet en de drie dreumessen sprongen als jonge honden en poogden het rijtuig bij te houden, tot grooten angst van Marianne
Vraag dat aan m'n meester, als je voor hem zult staan. Ik kan dat niet en mag dat niet.' 'En als ik nu wilde?' 'Dan zouden we weer geweld gebruiken
Die Osborne is een rekel van een kerel. Daar had je de dochter van een rechter te
Men prate van cabs. Eene cab is goed als men zulk een haast heeft, dat men er zijn nek aan waagt om maar snel voort te komen
De barbier was er niet meer. Darja Alexdrowna beveelt mij u te melden, dat zij vertrekt en u het naar goedvinden kan laten inrichten, sprak hij
Edele man!' sprak mevrouw VAN BEEM schreijende. Het antwoord van LOUISE lag voor de hand; zij wilde echter niet zoo onmiddelijk voor haar gevoelen uitkomen; zij wist zelve, wat beminnen was
En zoo, op een mooien morgen, bespeurde zij, dat zij was een gracieus, jong vrouwtje van eene morbide schoonheid, met een aardig kapitaal
en bovendien ziet hij rond, alsof zulk eene ellende hem wel bekend was en hij die vroeger meer had
Hanna voelde het in haar botten, dat het een bijzonder feestelijke dag zou zijn, en ze bleek een goede profetes te wezen, want alles en iedereen scheen het er op gezet te hebben mee te werken tot een heerlijk geheel
Lachende had zij voor hem beslist. Samensprekende over de preek, zeide zij vrijmoedig haar oordeel, maakte hij haar deelgenoot van wat hem bezwaarde als straks vergeten
Kloosterlingen in hunne onderscheide ordenskleederen volgden weder deze op; daar de Broederschappen en Gilden den aanzienlijken trein besloten, van achteren gedekt door eenige krijgslieden te paard
De soldaten grepen hem aan en niet tevreden met hem naar den boom te sleuren, mishandelden zij hem op eene beestachtige wijze
Van wie is dat telegram? vroeg zij. Van Stiwa. Ik wilde het je niet laten zien. Waarom niet? Welk geheim kan Stiwa hebben
zij had met hem gedanst, met hem gelachen en geschertst, maar nooit had zijn beeld haar gedachte ook maar een wijle vervuld, en zij had hem vergeten, zoodra zij hem niet meer zag en hoorde. Toen zij echter zijn hartelijken eenvoud doorzien had, toen zij ried, dat hij haar liefhad
Wie is ze dan! schreeuwde tante Rien terug. - Wie ze is. Wie ze is. Ze is: C O N S
ho! Nu zijt gij voerman! Ik speel ook wel graag voor paard. Hop, hop, hop! Dat gaat uit rijden; Wij zijn ruiters naar den aard
Vader, ik kon het niet helpen; ik wist niet, wat ik deed!' 'Dat weet ik wel, mijn jongen; dacht je, dat ik je voor een moordenaar in koelen bloede hield
trof hem zoodanig, en maakte hem zoo verbijsterd, dat hij er onderweg niet over denken kon, wat hij nu tegen Ali Baba zou ondernemen, maar zonder te weten hoe, in zijn hol terugkwam
Hoe dit ook zij, het bleek dat hare dochter nu ten minste aan de laatsten geen gebrek had. Haar kleed van wit zilverlaken stond stijf van borduursel, edelgesteenten en paarlen
Koû gevat!! zei tante Floor boos, verwijtend, als konden de anderen het helpen, na begroetingen over en weêr, informaties hoe de reis was geweest. Koû gevat in den trein van Parijs
en Hellen-visioenen, waarin ik my stortte met uw beeld in mijne armen, beminde ik u waanzinnig
at doet mij regt goed,' zeide, 'dat gij zoo blij zijt over de t huis komst van mijn. kom ieder een groot glas besten ijnschenwijn op zijne wellekomst
Kalm en welgemoed zou hij dan ook te Priok aan wal zijn gestapt, als hem daar niet iets heel zonderlings had gewacht. Het waren Bram, van wien hij in den laatsten tijd niets had gehoord
maar toch - wat het aan liefelijkheid miste, werd vergoed door iets opens, dat voor een eerlijk en trouw harte scheen te getuigen. Naar het uiterlijke te oordeelen, mocht hij een man zijn van een echt oud-duitsch karakter, een ridder uit de school van
bij Rhinenburg lag een bierhuis waar de schippers dikwijls aanlegden tot het afgeven van pakjes en ook wel eene kan bier dronken
Het is duidehjk een vreemdeling, juffrouw. Wat een vreemdeling op dezen tijd van den avond aan het kantoor kan noodig hebben
even arm was ais ik, en toen zijn oom mij even goed erfgenaam had kunnen male en als hem
Nu ligt Julie op apegapen,' zei ik somber. 'Toen Dolf bij Pa was, om Betty, heb ik een wekker laten afloopen vlak voor de deur. En Pa dacht, dat er getelefoneerd werd, en die zei tegen Dolf: Excuseer een oogenblikje
Vive Bonaparte! O, Rebecca, Rebecca, schaam je! riep juffrouw
Meer dan eens beproefde de zuster met Frits een vertrouwelijk gesprek aan te knoopen, en dan te zien of zij hem niet zachter en gelukkiger stemmen kon.
Niet ziekelijk, dacht zij toen. maar 'morbide': het vreemde woord, hoewel zij er zelve om glimlachte, gaf haar beter hare opinie weêr. Niet ziekelijk, maar morbide
Maar wacht! het is hier open hof; dat behoeft juist niet. Met inspanning van al zijne krachten sloot hij de twee oude
ziel van kunst, alleen gedacht, geboren, bloeiende en stervende in zichzelve als in het puurst mysterie
wat had hij gezocht en geaarzeld? Snerpende door zijn cirkel van eenzaamheid, snerpende door alle kringen van revelatie heen, bazuinde het aan
en bij Barkis bewaard moest blijven tot hij werd afgehaald, een fabeltje, dat hij met thans nauwelijks meer leesbare letters op het deksel had geschreven
sprak de een, gisteren reed ik voorbij een uwer landgoederen, nooit zag ik een schooner aanleg en prachtiger gebouw, alles getuigde voor den goeden smaak en den rijkdom des bezitters
Patrijzen en spechten tikten in het woud. Eekhoorntjes snaterden, vogels zongen en hoog in de lucht kwamen de trekvogels in grote wigvormige vluchten uit het zuiden
Er kwam een dag, waarop de gordyn niet werd opgetrokken, om het licht op het werk van den graveur te laten vallen, maar den geheelen dag bleef neergelaten
Naast den naam van zijn vader stond in Marius' hart een andere naam gegrift, het was die van Thénardier. Marius, met zijn ernstige
want dat is hij — de eer te geven die hem toekomt, moet ik u vertellen hoe het was. Misschien weet gij wel, juffrouw Trotwood
Judy schudt haar hoofd, knipoogende evenals haar broeder doet, en knijpt haar mond tot een neen, zonder dit uit te spreken
en tegelijk met mij naar dat en dat oord in Afrika verplaatst. Zonder iets te antwoorden, zette de geest met behulp van de overige dienende geesten van de lamp
vervolgens weer tot zijne vorige levenswijze verviel, wegens nieuwe bedriegerijen en schurkenstreken lang gevangen zat
Onder deze en dergelijke uitroepingen streek Toby Crackit zijne winst op, en stak ze met een onverschillig gezicht in zijn vestzak
edelgesteenten uit den afgrond op te halen en in hun bezit te krijgen. Thans echter moest ik bekennen, dat men mij de zuivere waarheid gezegd had. Inderdaad, mijne heeren, vervolgde Sindbad
toen werd ik er zoo akelig van. Ga er nog weer eens heen, zei de moeder, en als hij weer niet antwoordt, geef hem dan een klap om zijn ooren
totdat zij door eene vreemde stem in het vertrek verschrikt opsprongen. Wijl het na donker in de kamer geworden was, seide de stem: Laat de dame niet schrikken als ik licht aansteek
Prins Edzard van Karlskrona was de zoon van een zuster van keizer Oscar, en van een Gothlandschen prins, neef van koning Siegfried van Gothland
Hij was een oud militair, zooals wij zeiden, en liet zich door een paar tegenslagen niet uit het veld slaan
oogen als vuurvlammen en gitzwarte haren, lang en zwaar als de staarten van een koetspaard bij ons, en zoo maar in vlechten loshangend, met een zijden, gazen sluier er over, en tot sieraad gouden haarnaalden en flonkerende steenen
Sedert men spoorwegen heeft aangelegd, reist men niet meer door het Zuiderkanaal; men kent het zelfs niet meer; toch is het een der merkwaardigheden van Frankrijk
Mij kan niets geschieden, dan hetgeen overlang is verdiend; maar hem, den reine, den heilige, den weldoener der menschheid, mijn weldoener, laat dien niet in mijn ongeluk betrokken worden
zich met tafellakens en bedden voor de logeerkamers moest bezig houden, aan theebladen
Nu zult gy beseffen, waarom hem straks het aflichten van den hoed eenigzins moeilijk viel,' zeide Van Espenblad. 'Ja voorwaar,' hernam de Jonker: 'hy kon alleen den voorarm gebruiken
ij evenaarde in aardigheid van stijl, en overtrof hem in destigheid. lle de geheimen der wijsbegeerte had hij doorgrond
want hij liet hem in zijne gevangenis een bed, eenig huisraad en zijne boeken geven, benevens een' slaaf, om hem te bedienen
de ander, wiens houding onderdanig en kruipend was, luisterde naar hetgeen de eerste zeide, terwijl hij glimlachend
heure verwarde haren hingen haar kletsnat over het gelaat, en eene ijzige vochtigheid voelde zij onder heur mantel, langs haar hals en over haar ontbloote borst glijden
We stoomden maar door Net, onze eigen boot vloog door het water en ik dacht: 'Drommeltje, wat jammer, dat we straks terug moeten, om ze allemaal weer af te zetten. En ik keek eens rond. Lou stond bij Juffrouw Wijers te praten en Kit en Pien zaten naast Juffrouw Greet
De oude hertog bewoonde een enkele kamer, die hij nooit verliet. Alleen aan het middagmaal zag hij zijn zoon
Niemand kan negers liefhebben, en negers kunnen niets doen. Maar het kan mij niet schelen. En Topsy begon te fluiten
Toen de appelen rijpten werden zij geteld, maar den volgenden morgen ontbrak er al een. Het werd den koning gemeld, en hij beval, dat er alle nachten onder den boom zou gewaakt worden
Maar zij scheen te hopen ondanks alles, want iederen keer, dat zij Othomar weêr zag, vond zij hem doffer en matter, radeloozer onder de zekerheid zijner zwakte
reed echter naar het scheen zeer welgemoed voort, en nam nu en dan een slok uit de brandewijnflesch, die hij in zijnen zak had
Toen kwam er een arme vrouw met een emmer en luiwagen en vroeg Cutter, of ze de straat mocht schrobben voor wat visch, omdat ze geen eten had voor haar kinderen en haar werk was misgeloopen
Welnu! ging zij voort: zeg dan aan uwen vader, dat ik van zijnentwege een andere behandeling had verwacht. Zoo iemand zonder opvoeding, gelijk Heynsz, mij beleedigde, ik dacht niet, dat de Heer Huyck een dergelijke handelwijze zou navolgen
zoo duidelijk mogelijk: Inderdaad? Zonderling! en maakte daarop, met verbazenden nadruk, het gewone gebruik van den zakdoek
Woedend drukte zij op de electrische schel. Hare overwinning was maar twijfelachtig: ze had
Daar nu. Maar, Tante, wij gaan maar naar huis. Waartoe hoeft dat zoo? Om alles netjes te houden, kind. Iemand moet op zijn goed passen, als hij het bewaren wil
er kans op zien zou, dagelijks de modderwegen te bewandelen en door de kledderige modderpoelen te ploeteren, met een lichtkleurden pantalon, zonder dat er een spatje op bleef kleven
Aboe Bakar stond er werkeloos bij, met verbazing toeziende, hoe netjes Djalil alles boenkoesde; met hoeveel tact hij de kisten pakte, zoodat er niets kon schudden of breken
Hij had een verren tocht af te leggen, hij moest een groot, donker bosch door, en nu werd het een verschrikkelijk slecht weer; hij raakte heelemaal verdwaald, en voordat hij weer op den rechten weg kwam, was het avond en te ver om de stad nog te bereiken of voor den nacht naar huis terug te keeren
en ontvangt den duivel, als hij van het tooneel ter helle vaart, tusschen bruine boonen of oesterschelpen, al naar den tjjd van het jaar
Ik zeg u, Monseigneur, dat wij grendels moeten hebben, al ware het alleen voor dezen nacht; want niets is verschrikkelijker, dan een deur, die met een klink van buiten geopend kan worden door den eerste den beste
En de heer Orisparkle is hier ook, eindigde Eosa snel, en zoudt gy het wel gelooven, lang geleden heeft hy zyn leven gerecl
n onder t uiten dezer woorden waagde hij t, voor t eerst sedert den aanvang van hun onderhoud, een blik op haar te slaan als die haar bij hun eerste ontmoeting zoo pijnlijk had aangedaan
Ik geloof, dat dit alles is, wat ik u van hem kan mededeelen. Maar wacht, liet zij er op volgen
zeide zij, en ze hield den adjudant in eens staande, klemde zijn arm, zag hem vol met hare natte oogen aan
Terwijl ik onzen zieke verpleegde, zocht hij eene plaats waar wij eene voorstelling konden geven op de overdekte markt, want in de open lucht was het niet mogelijk bij zulk eene koude
Doertoghe, broêrsdochter van Mw. Van Doertoghe van welke reeds gesproken is en nog meermalen gesproken zal worden, en thans bij deze op de hofstede Doornwijck gelogeerd
Neen, negen personen komen hier gewoonlijk te zamen, maar heden wacht ik slechts één persoon meer.' 'Dus hij is nù nog de eenige?' De bediende verzekerde dit
De vreemdeling vergenoegde zich, den Jood met een langzaam hoofdschudden af te wijzen, zonder eenig antwoord op zijn aanzoeken te geven. Laat ik wat an jou verdienen, vervolgde Simon, hem bij den mantel trekkende
Als ik hem wezenlijk niet onverschillig ben, moet hij zich van avond verklaren, dacht Sophia bij
in hare eerste onveranderde conceptie. Maar de Rijkskanselier voegde zich bij den kroonprins, deed nog nadrukkelijker uitkomen
in vol licht, den Rijkskanselier naast zich. Zij was er verheugd om, al hoopte zij niet met frischheid, al wist zij nu, dat het leven meêdoogenloos is
ook mij aan u gewroken hebben! Het is niet mogelijk de blijdschap van den prins naar waarheid te schetsen. Geliefde prinses, juichte hij
Juliaan heeft antecedenten, die hem bijzonder schuw maken voor de menschelijke gerechtigheid; om de waarheid te zeggen, ik meende alles korter en zakelijker te konnen afdoen. Zooals gij weet, woont de Advocaat van Holland dicht in mijne buurt, als hij zich te Delft ophoudt
maar aangezien Van Zirik zijn pak slaag ook wel verdiend zal hebben, weet ik er niet beter op, dan dat hij de flesch aan Galjart betale; dan schenk ik hem de klappen kwijt
nu bisschop van Ealing tegen den godsdienstleeraar van lady Steyne, Vader Mole, op te hitsen, als zij aan hun wijn zaten
Dokter Rantzow en zijn vrouw waren Duitschers; hij, dik, blond, vrij vulgair, met een buikje; zij, met een helder Duitsch gezicht van prettige matrone, levendig Hollandsch sprekende met een Duitsch accent
Waarom zij aldus de vijanden des vaderlands begunstigden, zal bij de volgende rede licht verstaan worden. Voor enige jaren, hadden de kostbare ridderspelen, de inlandse oorlogen en de verre kruisvaarten de meeste edelheren verarmd
Verheugd waren de mannen en uit hunne bundels kozen zij kleurige feesttunieken en zij vlochten zich
en had zij de baker tot verantwoording geroepen over een groote vlek op het gangkleed. O! het was een ramp met slordige menschen
Hartelijk was de verwelkomst die GHERYT MAESSEN van zijn gezin ontfing, toen hij, met een vrolijk: 'gen avond samen!' zijne woning
Ik dacht het wel, zei Bataki, want toen we elkaar het laatst ontmoetten, sprak je er zoo trotsch over, dat er niets zoo leelijk was, als een vriend ontrouw te worden, die op je vertrouwt
allen geknield en ijverig bezig hun pater nosters te zeggen en kruisen te slaan. Hier is uw duivel! riep de monnik: maar waar is nu de Jonkvrouw gebleven
ij de oofdhut zagen zij de niet minder uitgebreide kokshut, waar de lotheer verzekerde, dat dagelijks ruim een geheele os buiten al het overige werd gereed gemaakt
ja het scheen hem toe, dat het voor de gedachtenis van FERDINAND eene veel vereerender vertooning zou gemaakt hebben, indien zijn standbeeld door de beelden van eenige dankbare onderdanen en burgers omringd ware geworden
Duimpje bedankte beleefd en zei, dat hij eerst de wereld moest zien. Toen verdeelden zij den buit; maar het snijdertje vroeg maar een dubbeltje, omdat hij niet meer dragen kon.
wiens magtige bloedverwanten ook met den graaf in vriendschappelijke betrekking stonden en wiens vrouw uit het Geldersche geslacht v a
en geeft George een stoot in den rug. Nadat de cavalerist zijn hoofd heeft opgeheven, geeft zij haar geachten grootvader insgelijks een stoot
Zoo verliep de nacht met beurtelings te sluimeren, na te denken en uit het venster te kijken; en eindelijk begon de morgen aan te breken
ook uitstekend om te zomerschitteren, zoo vlak in de nabijheid van het koninklijk kasteel. Maar de Gothlandsche familie bewaakte ook zorgvuldig de vrijheid van haar
en van dezen werd het antwoord afgeperst en weer langzaam teruggebracht, tot het eindelijk Jerry's ooren bereikte: Het zjjn getuigen
Ik nam nu een' grooten steen op en verpletterde hem de hersenpan. Mijne blijdschap was zeer groot, toen ik mij van dezen verwenschten grijsaard had verlost
Sire, ik heb goeden moed, ik voel den daad in mij bruisen. Er kwijnt veel in het land, maar in het land is ook veel vitaliteit verscholen
de heer Mabeuf, zich voor de republiek latende dooden, hij zelf aanvoerder van opstandelingen, dat alles kwam hem een monsterachtigen droom voor
zoo voor een misdaad armen noodig waren, verstrekten zij die. Zij hadden voor alle helsche treurspelen een troep duivelachtige acteurs beschikbaar
dan dat, waarin zich de beide zwarte honden bevonden. Zij kwam weldra terug met een' koker in de hand en gekleed in geel satijn
tantes en verdere familiebetrekkingen, zoowel van dezen als van den anderen kant en van geen kanty met al hunne verloofden
en, zonder dat gij u in wijsgeerige redeneringen, zoo als de oude DREBBEL, verdiepte, slechts weinige hevige slagen uitgezonderd, dezelfde gelatenheid behield, als hij
Het schip liet even beneden de stad het anker vallen, waarop de passagiers zich aan wal begaven, en ieder een
hoewel Anna toch angstig toezag, de poes terug jagende naar de keuken, bang als zij was, dat ze tusschen de voeten van den ouden heer zoû glippen. - Grootmama is moê, zei Daan Dercksz
Neen, sprak hij nogmaals, en onverzettelijk koppig ook klonk zijne stem: excuzeer me bij hare Excellentie, Dutri. En waar. waar zoû ze me willen zien
Ik weet niet hoe gtj er over denkt; maar zoo denk ik er over. Zoo sprak Walter Wilding tot zjn notaris, in zijn eigen kantoor
Laat u door de woorden eens ongehoorzamen Vazals zo licht niet verleiden, mijn zoon, sprak hij, ik wil echter niet onverbiddelijk zijn; indien men mij bewijzen kan dat hij slechts door vaderliefde en niet door trotsheid gedreven werd
en klopte toen aan de deur van een huis, dat — zelfs onder de keur van smerige huizen, die daar te zien waren — opviel door zijn vuilheid
Een roman? Neen, nooit een roman. Afgerekend, opgeruimd zijn kunst, na eerste desilluzie, die alle hoop hem had ontnomen
Ik benijd haar niets, al heeft ze ook nog zooveel geld, want alles wel beschouwd, hebben rijke menschen bijna evenveel moeilijkheden als arme, geloof ik, voegde Jo er philosofisch bij
het kind later geboren en nooit erkend, nooit gesteund; de jongen, zwervende Louis Couperus, De stille kracht van kampong tot kampong, romantisch prat op zijn ontaarden vader, dien hij uit de verte in het oog hield
De last des levens wordt ondragelijk; de dood maakt er een spoedig einde aan. Toen dacht hij, dat hij twee plichten had te vervullen
De deur van de slaapkamer was open en aan de deur bleef Othomar staan. Op zijn veldbed lag de kleine prins en praatte zacht, zangerig door
in allen gevalle zal dit dokument aan Gekommitteerde Raden moeten worden overgelegd. - Stevensz, gy zult het met de overigen in eenen omslag doen
maakte een afwerend gebaar. 'Néén, kapitein, dàt hoeft niet. Laat Veritas maar de baas blijven; die weet immers den weg? Een raar soort leider zou ik zijn, die volgen moest
daar vind ik dat ik de hongerigen moet voeden, de naakten kleeden en de bedroefden troosten, en dien Bijbel denk ik te volgen
Weldra hadden wij het dorp bereikt, waar ik den eersten nacht met Vitalis doorgebracht had. Van daar hadden wij nog slechts eene vlakte door te trekken
eindelijk geheel buiten zich zelve, stond op van haren troon, en begaf zich naar de deur der koepelzaal. De prins, haar oogmerk gissende, haastte zich ook, derwaarts te gaan
maar zoudt u ook eens door Horsemonger Lane kunnen gaan? Zondt u wellicht tijd kunnen vinden voor een bezoek aan dit adresf
Enfin, laat hij maar eens vacantie nemen; hij zal het later wel weer inhalen, zei de oude heer. Volgens onze vriendelijke buurvrouw studeert hij te hard en heeft hij behoefte aan den omgang met jonge menschen, aan uitspanning en lichaamsbeweging
en de grond nog geheel met asch bedekt; vraag maar wat daar gedaan is en zie of iemand het u zal willen zeggen
GESCHIEDENIS VAN AMINE. Beheerscher der geloovigen! zoo ving zij haar verhaal aan, ten einde uwe majesteit niet te vervelen, door in herhaling te vervallen omtrent zaken
Ik koop hem, daar blijf ik bij. Tom had onder de menigte personen die hem omringden angstig uitgezien naar een, wien hij zijn meester zou willen noemen
Half en half ergerde de toestand haar. Van tijd tot tijd gevoelde zij aandrang om verder te gaan en meer te geven dan gevraagd werd, maar haar ijdelheid verzette zich daartegen
sommigen hadden al lang naar hun rooktoestel gesmacht, andere deden het alleen, omdat de rook der overige hun dan minder hinderde
Doch toen hij Frits opzocht en weer eens terugkwam op de ontroering, die deze had laten blijken, wilde de ongelukkige van niets weten
En, of al Graswinckel zich haastte den lamp om te keeren en schielijk tot hem te gaan, hij herkende niet terstond in den man met den grijzen, versleten huispels, den deftigen burger dien hij had aangerand
en al de biezen bogen voor den wind, opdat hij hen geen kwaad zou doen — die lafaards! Maar Grip is voor niets bang, en
Hetgeen zoo al niet geheel, dan toch ten naasten by de waarheid is, namelyk in dien ziu dat Durdels altyd bier of daar
en Caddy helderde bijzonder op, en mijn voogd was even vroolijk als wij, en wij waren allen zeer vergenoegd, tot Caddy des avonds
Dat kan ik niet, antwoordde de dood, eerst moet het uwe zijn uitgedoofd, voor er een nieuw kan branden. Zet dan een nieuw op het oude, dat het blijft doorbranden als het zou uitdooven
Dat was het laatste, dat hij zag van den man in de rode trui, en toen Curly en hij van het dek van de Narwhal keken naar het verdwijnende Seattle, was dit ook het laatste, dat hij van het warme zuiden zag
Giondar schonk hun daarop alles, wat hij in goud en zilver bij zich had, en keerde toen, na een hartelijk afscheid, naar de hoofdstad van het Ebbenhout eiland terug
zij waren de onderaardsche gewelven der wereld. Onder het maatschappelijk gebouw, dit wonder uit een bouwval gevormd, zijn allerlei holen
Toen wandelden de beide mannen door de groote gebouwen: de zeilmakerij, de ankersmederij, de machine en timmerwerkplaatsen. Ze zagen de kranen en dokken, de groote magazijnen
Zullen we er heen rijden? Dan zou ik vroeg opstaan en van het jachtterrein onmiddellijk naar het station kunnen rijden
Je bent al vroeg mooi. Waar moet dat naar toe?' 'Naar de kerk.' Het was hem niet wel mogelijk een woord te uiten, en zwijgend zag hij haar instappen en wegrijden
overlaadden het tapijt zoo kwistig met hun gunsten, dat het bij mi vaststond, dat de werkmeiden van den President een hoog loon
Het is troostend, te weten, dat de Hemel in het hart van zulk een schepsel die vatbaarheid voor genot heeft laten bestaan
Het waren de eerste woorden, die hij sprak, sinds hij Baumgarten een kort antwoord gegeven had. Er was geen tijd geweest tot praten, want het roer vereischte alle aandacht
Telkens, wanneer zuster Simplicia haar vroeg, hoe zij zich bevond, antwoordde zij onveranderlijk: Goed. Ik wenschte mijnheer Madeleine te zien
niet naar het Westen, reeds tweemaal betreden, noch naar den Zuidelijken horizon, waar Helios heerscht boven Libyë's woestijn
De patriotten lagen overhoop met den prins van Oranje. Ze riepen de Franschen, die hun eigen koning het hoofd al hadden afgeslagen, te hulp. Nu die kwamen dan ook dadelijk met Fransche
en, naar de getuigenis van anderen, waren mijn lichtbruine oogen geheel niet van levendigheid ontbloot en onderscheidden zich ten minste door een niet onaangename uitdrukking van goeden luim en
vele zeer vele arme mencshen, en die het dan bij den kraag af wagen, om door het stroopen van een of ander wild nog een stuivertje voor hunne arme huigezinnen bij een te zamelen
Kijk dan toch uit, je morst er de helft weer overheen, ezel! pruttelt Krasser, als Keesje het hem gevraagde in een behoorlijk hellenden stand toereikt
Hij beval zijne lijfwacht aldaar post te vatten en trad binnen, alleen vergezeld door zijne stafofficieren. De dervissen ontvingen hem met den diepsten eerbied
Zonder schoonheid en zonder geld, wacht men niet als zich een goede partij opdoet en de rechte nu toch eens en voor al de deur is voorbijgegaan
die alien gillen, fluiten, stampen en een aanbod doen van een zeker aantal koeien voor de hand der
had hij beloofd des Vrijdags terug te keeren. Heden was het reeds Zaterdag, en dus wist hij, dat de brief verwijten moest bevatten
en kennissen mensch moet zwijgen. De vrijmachtige God maakt levend en Hij maakt dood; Hij heelt en Hij verslaat, en er is niemand die it
maar niet minder rijk aan gevoelvolle en ook spannende tafereelen. Het ademt evenveel menschenkennis als
De stalknecht en de wagenmaker antwoordden, te gelijk het hoofd schuddende: Neen. Madeleine gevoelde een onbeschrijfelijke blijdschap
De lezer gelieve zich het hdligdom van Hausehold Words voor te stellen. Alles wat het best s lezers verbeeldingskracbt voldoet
Gedurende de maaltijd werd er over de stand der zaken veel geredeneerd; uit de woorden der gasten kon men begrijpen wat schriklijk lot het veroordeelde Vlaanderen was beschoren
en legde zich dan weder voor een oogenblik, met de voorpooten uitgestrekt en den kop daartusschen, neder, om straks weer op te springen
Zoo! dan zijt ge waarschijnlijk best in staat om ons in te lichten. Hebt ge hier gisteren of vandaag ook een landlooper gezien, die eene schuilplaats vroeg, of om onderstand verzocht
Blijf, mijnheer Pycroft! riep ik. Als gij verkiest dat gevoel van vijandschap te blijven koesteren
ie zijn achter die hoogte gebleven,' antwoordde ettemie, met een spottend lachje: 'of misschien staan zij aan deze zij, buiten de lijst van de teekening
Jean Valjean stond met zijn wigge in de hand, bewegingloos in de schaduw, verschrikt voor dezen schitterenden grijsaard. Nooit had hij iets dergelijks gezien
Had hij hem ooit een wissel geweigerd, als George er een trok? Daar lagen ze — zonder een woord betaald
Nu hield de koetsier stil voor het benedenhuis, waar Anton woonde, en zij dacht: zoû ze wachten tot hij in het rijtuig kwam of zoû zij er maar even uitgaan? Zij besloot tot het laatste, klauterde, toen de deur door een juffrouw geopend werd, bij wie Anton twee kamers bewoonde
Elke losbranding beantwoordde hij met een couplet. Men mikte gestadig op hem, doch miste hem altijd. De nationale garden en de soldaten lachten, terwijl zij op hem
en het was of hij nader de bange aarde naderde, want zijn licht regende niet meer uit het diepe azuur
vandaag scheelde het derde wat, morgen het vierde en het vijfde toonde een boozen aard en zoo verder. Zelden was er een korte, rustige periode
illegonda uisman over deze zoo natuurlijke opwelling van den edelaardigen geest van. n zoo het had durven wagen, had hij haar omarmd, en kussende aan zijn hart gedrukt
Nu maar, A L S ik je eens van dienst kan zijn. als je dien salon wilt veranderen, zeg het mij dan maar, en laten we dan een dag afspreken. Adolfine had ademloos toegehoord, Louis Couperus, De boeken der kleine zielen hare ooren niet kunnende gelooven. Was ze gek geworden, Constance
aan den anderen kant van den muur? vroeg hij, en ging vlak voor den heer Tartaar staan, om bg zgne bijziendheid niets van diens gelaat te verliezen
Hij zegt, neen, niet bijzonder. Omday merk ik op, wat geoogst wordt somtyds van te voren gezaaid is
zoodanig in de war, dat hjj genoopt werd herhaaldeljjk den hoed af te nemen, ten einde zich achter het oor te krabben
als door een tooneelkijker, met die zonderling harmonieerende oogen en kin, i altoos als zij visite krijgt, niet waar, Lize
Maar, dacht zij 'er bij, laat ook BLOMMESTEYN zeggen wat hij wil, en zich ook zoo gedragen, als hij verkiest, wat heb ik 'er mede te stellen
Een schelle dissonant, als de laatste kreet van een gewonde ziel, brak zijn droomerij af; langzaam liet hij de viool zakken en staarde doelloos voor zich uit
Hier en daar schemerde, vergeeld wit en fluweelig van een woekerend mos, een verminkt beeld op een voetstuk, een Flora of een Pomona. Een adem van vuur scheen van boven uit het geblaârte neêr te zinken over de paden
iets tegen gehad als hij er eenig heil van verwachtte. Frans was bereid aan dit verzoek te voldoen. Zoolang tante Bee boven vertoefde
edurende het laatst medegedeelde gesprek tusschen de beide jonge lieden was het nagerecht opgebracht, en, dewijl nu de honger verzadigd, de dorst daar-en-tegen meer en meer aangeprikkeld scheen, werden de gesprekken luidruchtiger en meer algemeen
van stil mokkende wanhoop, in de lampenschemer van het groote kabinet. Zij zag hem echter staan, en zij zag Ruxodi. Zij voelde, dat er gewichtig was gesproken
den moed toch niet zakken:. denk aan uw toestand: denk aan het kind, waarvan gy moeder worden moet.' 'Spreek my daar niet over,' zeide Elizabeth: 'ik kan alleen aan mijn man denken
Gij ziet er niet jolig uit, antwoordde Lavinia de stoutmoedige. Jolig! herhaalde hare moeder. Jolig? Vanwaar die onbeschaafde uitdrukking
maar dàt was onmogelijk, en zij moest dag aan dag luisteren naar de uitingen van hun aller verontwaardiging. Sir John kon niet begrijpen, hoe zoo iets mogelijk was geweest. Een man, van wien hij alle reden had gehad niets dan goeds te verwachten
toen ook Wronsky kwam om haar voor de quadrille af te halen. Onder deze quadrille werd niets van belang gesproken
Nagenoeg alles! alleen wil mij zeggen.' 'Neen, neen! ik zeg niets meer, gij zult morgen nieuws hooren, de zaak is beklonken
en den onderzoekingsijver, welke in de harten dezer twee jonge beoefenaren dier wetenschap gloeide, te bevredigen
zijn handen hingen als dood neder, zijn leden waren koud en aan de hoeken der lippen was gestold bloed. In den strik van de das lag een bloedklomp; het hemd was aan de wonden gekleefd
indien het een ander ware geweest als UEd., die met haar had gemaakt de reis, ik zou toch nemen de moeite van mij te informeeren, hoe gij beiden u zoo à l'improviste bevondt te Naarden, zonder dat iemand weet, hoe en vanwaar gij daar zijt gearriveerd
dat dezelfde stralen het weinigje kleur, dat hij bezat, geheel schenen te doen verschieten. Zijne koude oogen zouden haast geene oogen zijn geweest
maar had kunnen zèggen op zijne moedelooze woorden, maar ze had alleen kunnen snikken, alleen kunnen toegeven aan zijne wanhoop
Ik zoû je wat geven, als ik kon. sprak ze, en hij begreep aan eene zachtheid in hare stem, dat zij niet kon: maar ik heb geen vijftig florijnen in huis
Ja? zeide de jood, die het hoofd vooruitstak, en wiens oogen bijna uit hunne holten puilden. Hm! mompelde Sikes
Sydney Carton. Neen! eer ik voortga, zei Stryver, het hoofd schuddende op zpe heerschzuchtige manier, wil ik dit toch met u uitmaken
Hij luisterde ook oplettend naar het geheele verhaal, en het slot scheen hem buitengemeen te vermaken; want hij lachte dat hij schudde
Wanneer mijnheer Dorrit aan tafel dronk, zag hij door zijn glas heen, dat de man hem met een paar spookaehtig konde oogen aanstaarde
maar de koetsier Philip keek norsch voor zich uit en besloot reeds vooraf zich naar dien uiterlijken glans niet te schikken
Maar de familie vraagt ze niet. Ach, je moet ons niet rekenen. Fie. ie. ne. W I J leven altijd. héel stil. Het is Kárel. zie je
Hij moest eerst een eindweg den singel op, dan een laan in, dan rechtsomslaan, totdat hij aan zoo'n wit paaltje kwam: dan weer links-, en dan weer rechtsom, en dan was hij in de
Ja, ja, zoo is het! zeide Oblonsky met een zwaren zucht. Deswege ben ik ook gekomen, dat wil zeggen
Met mijn' voet zal ik dat Zwitsersche ongedierte vertrappen, zeide Hertog Leopold, en eer de Zwitsers het vernamen, stond hij reeds aan de grenzen
Dit voor geheel Europa geëigend werk, bracht in Duitschland meer verwarring teweeg dan ergens elders. Gedurende een zekeren tijd, door Schiller
De uitnoodiging werd aangenomen, maar toen het tijd was om te gaan, kostte het Elinor, ofschoon het alleen reeds uit beleefdheid tegenover Mevrouw Jennings volstrekt noodig was, dat zij haar beiden vergezelden bij dit bezoek
En dan, vervolgde Salomon rondziende, dan zullen wij ook eene van die vlekken op den vloer hebben, die nooit uitgaan
De volgende morgen leidde Buck het span de straat op. Er was geen ziertje energie meer in hen. Ze gingen uitgeput op weg. Vier keer had Buck nu al de afstand afgelegd tussen Salt Water en
bevreemd opziende: 'ik, die mijn leven voor eenen vriendelijken lagch van dien bevalligen mond zoude geven.' - 'Wel!' zeide BOTBERGEN, 'omdat
en zoo belachelijk was deze figuur, dat Martin veel moeite had om ernstig te blijven, hoewel hij wist, dat kolonel Diver scherp op hem lette
en zelf met een doek om het hoofd gebonden, naderde Dolly haar huis, toen de koetsier zich omkeerde en zeide: Daar komt een heer aan
Mijnheer! zeide Reynhove, mij met warmte de hand drukkende: ik declareer u op mijn eer, dat UEd. een perfect Advocaat zoudt zijn! maar waarlijk! ik meriteer niet, dat UEd. met zulken lof spreekt van de stemming, welke mij toen bezielde
Bovenal bewonderden Signora DI BRAGA en MAURITS ook in dit gedeelte van de stichting, orde, zindelijkheid en netheid. Het bezigtigen van dit gebouw gaf eenige afleiding aan den geest van
Een vioolspeler r die' eene vaste aanstelling bij de Vereeniging scheen te hebben begon terstond een Schotsch deuntje te spelen
Booze machten hadden haar spel met hem gedreven. Verdwenen was het Alpenmeisje, verdwenen de beschermende hut, het water stroomde langs den naakten rotswand neer, sneeuw lag er rondom
een karakter is een streelend onderwerp van nadenken, waarlijk! Als mijnheer Garland dan naar boven was gegaan