AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de hond is met tom gegaan zeide sikes terwijl hij voorlichtte hij zou ons maar in den weg loopen goed geoordeeld meende nancy en gij hebt dus den knaap zeide sikes
maar zoodanig ontstelde dat hij zonder zijn opgetoomden hoed te voorschijn kwam eene zeer merkwaardige
in de grootste vrees en angst sloeg de knaap het boek dicht en wierp het ver van zich hij viel op zijne knieën
nancy was inderdaad niet vrij van dat gebrek hetwelk trouwens tamelijk algemeen was onder fagin's vrouwelijke
een huurrijtuig wachtte en met dezelfde hevigheid waarmede zij tegen olivier gesproken had lichtte nancy den knaap er
er zijn boeken die even dik zijn maar van een kleiner formaat zoudt gij ook wel een geleerd man willen worden en boeken schrijven
de deur werd geopend en er verschenen twee mannen om den bewusteloozen knaap naar zijne gevangenis te brengen
een goeden nacht wenschte en op de teenen heensloop nadat de drie vrouwen een tijdlang daar zwijgend gezeten hadden stonden de twee oude waaksters op
wat is dat fluisterde de andere man zij luisterden scherp niets zeide sikes terwijl hij olivier losliet nu
en een rondtrekkenden ketellapper die in een aangrenzend gebouw geslapen had en met zijne twee honden gewekt en geprest was geworden om deel te nemen aan de vervolging
licht barney licht licht den heer voor barney maar wordt eerst wakker zoo het je gelegen komt
wat is er met een weinige overreding gemakkelijker te verkrijgen dacht fagin dan dat zij er
nadat noach claypole aldus zijne meening had te kennen gegeven keek hij met een wijs gezicht in het bierglas
en geef de paarden niets te eten voordat wij het vervloekte londen achter den rug hebben de man van het boekenstalletje mijnheer zeide olivier die weder bijgekomen was
niet alleen in dezelfde kamer maar in hetzelfde bed waarin zij thans lag nu vroeg monks met bevende lippen en over zijne schouders ziende
gij zoudt mij niet zoo behandeld hebben als gij daar even deedt zoo gij daaraan gedacht hadt niet waar zeg gij zoudt het niet gedaan hebben
wel zeide de dokter dan zijt gij een zonderling mensch men wil u voorzeker nog voor kerstmis naar het parlement afzenden
toen deze heer voor mijn stalletje stond te lezen de diefstal werd door een anderen jongen bedreven ik zag het en ik zag ook dat deze jongen er geheel en al verbaasd en verstomd van stond
en op de deur was een bordje gespijkerd met het bericht dat het huis te huur stond het bordje scheen er al eenige jaren gehangen te hebben
bleef hetzij zijn instinct hem zeide dat er iets noodlottigs voor hem gebeuren zou
bontany bay verstaat toen het gesprek werd afgebroken door de komst van bates die zijne beide handen in zijne wijde broekzakken hield en een half verdrietig half lachend gezicht
nu ja het valt niet te ontkennen dat sedert het nieuw ingevoerde voedingsstelsel de kisten iets smaller en minder hoog zijn dan vroeger
mag ik u vergezellen vroeg de man van het boekenstalletje terwijl hij naar binnen keek ja zeker mijn waarde heer antwoordde brownlow schielijk
en vroeg wie die jongen was de jongen anders niet dan de jongen antwoordde sikes terwijl hij een stoel bij het vuur schoof
ja zeker riep rosa schielijk uit er zal onmiddellijk voor gezorgd worden zeer verplicht mejuffrouw antwoordde blathers terwijl hij met zijne mouwen
nimmer hoorde ik zeide de lijkbezorger nooit mijnheer viel de pedel hem in de rede niemand ter wereld heeft ooit zoo iets gehoord
zette zijn hoed stevig op het hoofd stak de handen in zijne zakken en volgde zijne echtgenoote
en toen j kuchte als eene inleiding om haar goedennacht i te wenschen zij vroeg hem eenigszins verlegen j of of hij niet een kopje thee zou gebruiken
en op het couvert stond eene aanteekening volgens welke het pakket eerst na zijn dood moest worden
en dreigende gebaren naar het verblijf terug waar hij den onbeschaamden schurk verlaten had ging toen verder zijn weg
om om te blijven vroeg olivier angstig neen vriendje niet om daar te blijven antwoordde de jood
ja dat is mijn jongen antwoordde sikes een scherpen blik op olivier werpende en de hand als bij toeval in den zak stekende waarin zich het pistool bevond
toen juffrouw mann hooide dat zij goed gehandeld had zuchtte zij nog eens tot zichtbare tevredenheid van den publieken ambtenaar die een innemend lachje onderdrukkende
toen hij weer in staat was om adem te scheppen de draaier zeide niets doch streek olivier's haar
met ketenen beladen en door het ongeluk ternederges agen en in het volgende oogenblik vergast zijn schildknaap van alles onbewust het publiek op een vroolijk lied
het gelaat van den man was mager en doodsbleek zijn haar en baard waren grijsachtig en zijne oogen met bloed beloopen het gelaat der oude vrouw was gerimpeld
het groote gevaar waaraan gij u hebt blootgegeven om mij te komen zeggen wat gij wist uw geheele voorkomen dat mij overtuigt van de waarheid van hetgeen
help schreeuwde de knaap met eene stem die door de lucht dreunde hier is hij slaat de deur in
ik zal genoeg riep de klerk hij heeft zijne volle straf breng hem weg kom zeide de
en liet terwijl hij strak voor zich uitkeek een lang gefluit hooren dat echter niet in de vrije lucht maar in het benedenste gedeelte van zijn buik scheen weg te sterven
het was nu zoo helder dag geworden als het met zulk weer zijn kon en de bedrijvige morgen was voor de helft der stadbewoners aangebroken
voor geen klein geruchtje vervaard was hare oogen moest nederslaan is dat de vrouw vroeg monks hm dat is de vrouw antwoordde bumble indachtig aan de waarschuwing zijner echtgenoote
aan de kamerdeur der zieke hoe dikwijls overviel hem eene huivering en kwamen er koude zweetdruppels op zijn voorhoofd wanneer hij voetstappen hoorde
op het bevel van den jood maakte de qeslepene het tamelijk lijvige pak dat in een oud tafellaken bestond los
daarop nam de jood afscheid van zijn waardigen boezemvriend en keerde met nancy en de jongens naar huis terug terwijl sikes zich op het bed wierp om tot aan de terugkomst van het meisje te slapen
dat juist niet lieve vervolgde de heer sowerberry bescheiden ik dacht dat gij naar mij zoudt willen hooren
een groot geluk ik heb niets genomen stamelde noach die de beenen niet meer uitstrekte als een heer maar ze geheel en al onder zijn stoel trok
met het hoofd naar haar man knikte de oude die dt moeder oppaste had deze bestolen toen zij nog leefde vroeg monks
thans is zij ziek en zij wordt voorzeker nog zieker mijne lieve lieve rosa wat zou ik zonder haar zijn
dat er ten allen tijde zeer verstandig uitzag was thans nog belangwekkender door de stille waarneming van het spel
ook niet dorstig niet waar ja mijnheer zeer dorstig antwoordde olivier juist zooals ik verwachtte juffrouw bedwin zeide de dokter
gij maakt mij gelukkiger dan ik zeggen kan vervolgde het meisje het denkbeeld alleen dat mijne goede tante
door zich in de gracht neder te laten en wanneer hij in de modder niet stikte in de duisternis en algemeene verwarring te trachten te ontkomen
reikte de dikke heer aan de beide dames de hand en vroeg naar hare gezondheid gij moet doodelijk verschrikt geweest zijn waarachtig doodelijk verschrikt zeide de dikke heer
ja antwoordde de stem maar hij is bijzonder spaarzaam met zijne tong geweest zou hij niet blij zijn je te zien
wiens bloed ijs en wiens hart staal is eens gezien had hoe olivier de lekkere beten j verslond welke de hond had versmaad
de uwe tot de mijne te maken en gene te verlaten opdat geene geboortetrots de lippen voor u zou optrekken
en liefderijk aan dat hij niet laten kon zijne magere handjes in die der dame te leggen en ze om zijn hals te slaan
zijn hoofd was duizelig en hij waggelde heen en weer als een beschonkerie maar hield zich toch op de beenen en hompelde met het vermoeide hoofd op de borst gezonken verder
bij god riep de man met het witte vest uit terwijl hij nader trad dat heb ik wel gedacht ik heb van den beginne af
toen een bejaard man van een fatsoenlijk doch armoedig uiterlijk en in een versleten zwart pak driftig de zaal binnentrad en uitriep
toen zij mij dit met groote inspanning zeide vervolgde de vrouw zonk zij achterover en stierf
de regen viel in dichte en fijne droppels neder en ruischte in het bladerloze kreupelhout
reeds wilde verhalen of het leven van olivier twist zulk een geweldig uiteinde had of niet
daar zat de afschuwelijke oude man op zijne gewone plaats wees naar hem en fluisterde met een anderen man die met een afgewend gelaat naast hem gezeten was
zij zal niet gerust kunnen sterven voordat gij bij haar komt juffrouw bij dit bericht pruttelde de waardige
en schoon zij wisten dat hunne tegenwoordige reis de zaak moest ten einde brengen die zoo goed begonnen was was echter alles nog in zulk een nevel van geheimzinnigheid gehuld
de trap af en de straat op de hond was door een open venster binnengesprongen hij maakte geene poging om hen te volgen en zijn meester was niet te zien
of zij ons dezen monks onder voorwaarde dat hij alleen met ons en niet met de wet zal te doen hebben toonen wi
hurkten bij het vuur neder en hielden hare rimpelige handen er tegen om ze een weinig te warmen de vlam wierp een spookachtig licht op hare verwelkte aangezichten en
woont gij te londen vroeg olivier ja wanneer ik thuis ben antwoordde de knaap gij hebt zeker nog geene huisvesting van dezen nacht niet waar
het is zeer natuurlijk dat hij dorstig is gij kunt hem een weinig thee geven juffrouw ook wat geroosterd brood doch zonder boter
boven den schoorsteenmantel stond een zwart berookt beeld en boven de gevangeniskooi hing eene smerige klok
waarmede hij het zweet van zijn gelaat veegde want hij was driftig geworden zette vervolgens den hoed weer op en zeide op een zachter toon tot den kistenmaker hoe staat het nu met den jongen
overvloedig kon ontwikkelen en hieraan is het misschien toe te schrijven dat hij zijn negenden geboortedag beleefde
de stem volgende keek bumble naar boven en zag een man die uit een venster van de tweede verdieping zijn hoofd stak
welke op de plaats uitkwam ging in een hoek zitten en bracht zich een aantal gezichten voor den geest welke hij vroeger gekend had
waardoor zij kennis hadden kunnen bekomen van de verschrikkelijke gebeurtenissen die in de twee laatste dagen hadden plaats gehad
en elk ander geluid werd door het bruisen en klotsen tegen de groene en slijkerige palen verdoofd daar beneden was vroeger een watermolen geweest
wier gelaatstrekken de ondeugd in alle mogelijke gedaanten en graden uitdrukten en juist de opmerkzaamheid tot zich trokken
oog en neus worden in de nauwe stegen welke links en rechts uitloopen op eene onaangename wijze aangedaan
zal ik den kandelaar hier op den trap laten staan met deze woorden bukte zich de jood plaatste het licht boven op de trap juist tegenover de deur
dat voor het oogenblik de kracht hem begeven had om een enkel woord uit te brengen vervloekt riep sikes die in zijn hart een zweem van onrust voelde opkomen
a propos kent gij niemand die een leerjongen noodig heeft wij hebben hier in huis een knaap die als ik het zoo zeggen mag ons tot last is
vroeg olivier in zijne onschuld verder bij deze woorden keek de jongen verschrikkelijk kwaadaardig en zeide dat olivier
terwijl hij zijn bril naar gamfield richtte op wiens galgentronie de uitdrukking van groote wreedheid te lezen stond
maak de deur van de eene of andere kamer open waar ik dezen helschen schreeuwer kan opsluiten riep sikes
maar de mannen denken altijd dat zij het beter weten oa maar de trap af naar beneden klein geraamte met deze woorden opende de vrouw
is is het lijk is het begraven zij schudden het hoofd waarom niet vroeg de man met denzelfden blik achterwaarts waarom laat men zulke akelige dingen boven den grond
ik hoop dat welvarende zijt zoo zoo juffrouw zeide de bode het leven van een stedelijk ambtenaar is geen bed van rozen juffrouw mann
totdat zijn scherp gehoor voetstappen op de straat gewaar werd eindelijk mompelde hij terwijl hij over zijne droge brandende lippen streek eindelijk
thans verscheen hem een gezicht aanhoudender en verschrikkelijker dan waaraan hij ontsnapt was
zwak vermagerd en bleek ontwaakte hij eindelijk zooals het hem voorkwam uit een langen bangen droom
ook hier was zulks het geval daar sowerberry nu als eene bijzondere gunst smeekte datgene te mogen zeggen wat zijne vrouw maar al te gaarne hooren wilde
en geen sterveling was opgestaan om zijn dagelijksch werk te hervatten de zon schitterde in haar vollen luister doch haar licht scheen den armen jongen zijne eenzaamheid
en ik weet dat de jongen van den chirurgijn op den hoek ze daar neerwerpt verleden nacht struikelde een jonge vrouw over een stuk en viel tegen de heining van mijn tuin
en het geheele vertrek was in zulk een dikken tabaksdamp gehuld dat men binnentredende bijna niet in staat was iets of iemand te onderscheiden
hij had van zijne kindsheid af geene betere eigenschappen getoond dan verraad boosheid en ondankbaarheid zijne korte loopbaan in zijne geboorteplaats had hij besloten met een verraderlijken
nooit zag ik zoo'n doortrapten vagebond uw gestrenge zeide de gevangenbewaarder met een glimlach hebt gij nog iets te zeggen deugniet herhaalde hij
rozen en anje ieren bloeiden voor het huis de klimop slingerde zich om de boomstammen
daar claypole echter een kort buis over zijne leeren broek droeg zoo was het niet zeer duidelijk waarom zijn uiterlijk zooveel opzien in eene herberg baarde
en je niet meer om mij bekommert dan om dien hond daar jaag hem naar beneden charley ik heb nooit zoo'n joligen hond gezien zeide bates terwijl hij deed wat hem bevolen was
daar niets dat eetbaar was zich meer op het bord bevond beantwoordde olivier de vraag toestemmend
het was een marktmorgen de grond was bedekt met eene hand dik vuil en slijk eene dichte damp steeg onophoudelijk uit de lichamen van het vee
daar ik er echter van overtuigd ben dat gij mij bij eene andere gelegenheid wel een dienst zult doen
in het armhuis had hij oude lieden dikwijls hooren verhalen dat men in londen nooit behoefde honger te lijden wanneer men niet wilde
alleen om zijne nalatenschap voor zoover ik weet want zij had nooit veel liefde voor hem noch hij voor haar gevoeld
ja juist waar zijn zij herhaalde de draaier waar zijn zij ik zou ze wel eens willen zien aan dezen wensch werd onmiddellijk voldaan
in dit oogenblik nog luide in mijnheer grimwig's borst hooren en werd nog versterkt door het vertrouwend lachje van zijn vriend neen zeide hij terwijl hij de vuist op de tafel sloeg
gij toch geweest uit voor uwe zaken bezigheden mijn waarde antwoordde de jood niet op zijn gemak zijn makker aanziende en terwijl hij sprak langzamer gaande
doch zullen zij mij niet veel helpen op eene reis van vijf en zestig mijlen in den winter ofschoon dus olivier de zwarigheden welke hem in den weg stonden volkomen kende
zonder zelfs bij naam aan de meeste der inwoners dier stad bekend te zijn om in deze buurt te komen moet men een doolhof van nauwe morsige straatjes en steegjes doorloopen
zich schielijk verwijderde en deze jonge gentleman was de gevangene die zich hier bevond hebt gij deze getuige iets te vragen knaap vroeg de magistraat
hij besloot derhalve den hond van kant te maken zocht eene sloot op nam een grooten steen en bond dien aan zijn zakdoek het dier keek zijn meester gedurende deze toebereidselen aan
maar verre beneden de waardigheid zijn van rechters parlementsleden staatsministers lordmayors en andere voorname publieke ambtenaren
zijne rechterhand was tot aan zijne lippen opgeheven hij beet in gedachten verzonken op zijne lange zwarte nagels en in zijn tandvleesch vertoonden zich
mijne levensdagen spoeden ten einde en moge ik barmhartigheid vinden zooals ik ze anderen betoonde
uit de sterke kracht der gewoonte kwam de hond nader toen echter sikes zich bukte om hem den zakdoek om den hals te binden knorde hij en verwijderde zich weer
voor het venster stond eene tafel en aan deze tafel zat mijnheer brownlow te lezen zoodra hij olivier zag schoof hij het boek ter zijde en verzocht den knaap te naderen en te gaan zitten
het verdient opmerking en het ontging olivier ook niet dat hij op zijne morgenwandelingen niet meer alleen was
ja zelfs de kinderen in de deur hem met achterdocht te beschouwen hij keerde weer terug zonder den moed te hebben
kroop dan in een hoek waar hij trachtte in te slapen sprong echter gedurig vol schrik en beving weer op en drong dan al dichter en dichter tegen den muur aan
ik ben zelf gekomen om hem af te halen en verzoek u dus om hem hier te brengen ik zal hem oogenblikkelijk halen zeide nu juffrouw mann terwijl zij met dat plan de kamer verliet
tot bijzonder veel genoegen van toby crackit en barney en die zelfs den stuurschen sikes een glimlach afdwong
deels geheel jonge meisjes deels jonge vrouwen geene enkele boven de jaren der jeugd het zwartste en treurigste gedeelte van dit tooneel vormden
en wat is er van den jongen bates geworden vroeg kags hij slentert rond en wil niet hier komen alvorens het donker is maar hij zal er spoedig zijn
die vrees voor ontdekking en ellende en dood en eene brandende en doodelijke woede door dat alles
maar ook het onderwerp van hun gesprek vrij goed kon volgen wanneer hij het oor tegen het beschot legde
en gaf hem een duchtigen slag op het hoofd recht zoo merkte een der toeschouwers aan uit een zoldervenster dat is de ware manier om hem tot rede te brengen
harry maylie in den beginne ook was hij was niet bestand tegen des dokters goede luim welke aanleiding gaf
die beefden als een riet en klaagden over de koude op eene wijze welke volgens de verklaring van mijnheer bumble hem zelven deed
dat doe ik niet dat zal ik nooit doen antwoordde het meisje welk een duivel hij ook zij en al heeft hij nog erger dan een duivel met mij gehandeld dat zal ik nooit doen
wat krijg jij tch in de hersens slet wat is het laat mij gaan zeide het meisje met den i meesten ernst
alsof het voelen van de harde koude oppervlakte er van eene beveiliging was tegen de eenzaamheid en duisternis die hem omringden
de jonge gentleman gaf aan o ivier geen ander blijk van herkenning dan een humoristischen glimlach maar wenkte de aangekomenen om hem eene trap naar beneden te volgen
nu goed antwoordde de jood met een zucht ik zal terstond den geslepene naar huis zenden dat moet gij in dit geval niet doen zeide sikes
toen hij van de plaats waar hij op eenigen afstand was blijven staan met de oogen zoo wijd open
welke kamer is dit waarheen heeft men mij gebracht vroeg olivier dit is niet de plaats waar ik vroeger sliep
hij sloot zich bij eene bende gauwdieven en slechte menschen aan en heeft zijne moeder bijna het hart doen breken
en wanneer de man nuchter ware geweest zou er een sterke grond voor geweest zijn dat hij werkelijk schertste
maar het stroomde desniettemin naar binnen was het schouwspel ijzingwekkend geweest in den nog halfdonkeren morgenstond wat was het nu in dit heldere licht
en nu verder mijnheer bumble wel juffrouw vervolgde de bode hij ging heen en stierf werkelijk op de straat hebt gij ooit zulk een koppigen arme gezien
ook beloofde monks nog meer te zullen geven wanneer van het kind een dief gemaakt werd met welk oogmerk vroeg rosa
hoe jong en hoe goed zij is en hoe zij ons aller vreugde is ik weet het ik ben er zeker van om uwentwil die zelve zoo goed zijt
deze bittere teleurstelling baarde olivier zelfs bij zijn geluk veel kommer en zorgen want gedurende zijne ziekte
en wischte zijne oogen af met een blauwen wit gebloemden zakdoek dat de brave man zijne aandoeningen niet huichelde toonden zijne roode oogen
de oude juffrouw en alle anderen die zoo vriendelijk jegens mij waren zullen mij voor een dief houden
over het algemeen was de waardige man in een zeer goede luim waarschijnlijk door het onmiddellijke vooruitzicht van in werkelijken dienst te treden
dat de heer t geen zij mededeelde opteekende nadat zij de ligging van het huis de geschiktste plaats van waar het kon worden
achter een lessenaar zaten twee oude heeren met gepoeierde hoofden een der heeren las in een nieuwsblad terwijl de ander met behulp van een schildpadden bril een voor hem liggend stuk perkament onderzocht
giles die deze wijze van de zaak te beschouwen voor eene onwettige poging hield om zijn roem te bezwalken antwoordde eerbiedig dat de diep ziet er volstrekt niet verschrikkelijk uit hij zulks niet kon beoordeelen
is het een vrij algemeen gebruik om den zoon voor wien men geene voordeelige broodwinning vinden kan naar zee te zenden
oiivier kon noch den man noch de vrouw aanzien zij geleken zoo op de ratten die hij voor de deur had zien liggen
en op hem gevestigd houdende stond de jood en naast hem bleek van woede of vrees of beide het kwaadaardig gelaat van denzelfden man dien hij in de gang der herberg
men had hem het hemd losgerukt en zijn aangezicht met water besproeid hij was doodsbleek en beefde aan al zijne leden arme jongen arme jongen zeide de heer
er over te kennen te geven wat die voorname dame toch wel te zeggen had en de vierde begon het eerst met een quartet van schandelijk waarmede de vier kuische diana's haar gesprek besloten
iets goeds baren kan mij zelven martelen en pijnigen neen voordat ik weer vertrek moet rosa mij aanhooren
hare beurs en zonder verder een oogenb ik te vertoeven liep hij zoo snel voort als hem slechts mogelijk was
aan het boveneinde der tafel zat op een eenigszins hoogen leuningstoel een buitengewoon dik heer met een volkomen rond en vuurrood aangezicht
en wanneer hij zich er van vergewist had dat alles in orde was begon hij wederom te fluiten en te roeren
terwijl de klerk aan een paar dienaars en een anderen man die in een rechterlijk gewaad over eene tafel leunde eenige verklaringen van getuigen voorlas
maar werd door haar nog met andere bewijzen bewaard voor het geval dat men de onechtheid van het kind soms zou willen
doch de waarheid is dat de knaap schoon hij zeer nieuwsgierig was door den sluwen uitvorschenden blik van fagin
hij verzamelde al zijne krachten voor eene laatste poging en richtte zijne wankelende schreden naar het huis toen hij het naderde was het hem alsof hij het reeds vroeger gezien had
je durft dus je durft bromde sikes terwijl hij met de eene hand den pook greep en met de andere een groot knipmes opende dat hij uit zijn zak haalde
wat er verder ik weet het schreeuwde zij driftig opspringende terwijl haar aangezicht bloedrood werd en hare oogen haar uit het hoofd puilden ik heb haar bestolen zij was
en die meening was niet zoo onnatuurlijk dat de regenten besloten hadden hem om deze of gene reden te laten slachten daar het hun anders niet in den zin kon komen hem zoo vet te mesten
en crackit is een genie is hij niet fagin vroeg lom daar behoeft ge volstrekt niet aan te twijfelen mijn jongen
zoo antwoordde juffrouw mann de diligence neemt deze twee voor weinig geld mede vervolgde mijnheer bumble zij verkeeren beiden in een zeer slechten toestand
en wat is er aan van den jongen van wien de bedienden gesproken hebben vroeg blathers verder volstrekt niets antwoordde de dokter
plooi aan en limbkins sprak muts in de handen om en verwijderde zich langzaam van de tafel
den volgenden morgen om zes uur nam mijnheer bumble die nu zijn opgetoomden hoed met een ronden verwisseld en zijn eigen persoon
en hij snikte overluid kom olivier vervolgde bumble wat minder deftig want het streelde zijn gemoed toen hij zag welk eene uitwerking zijne welsprekendheid had teweeggebracht
grimwig hij verdient dat hem het hoofd voor de voeten werd gelegd wanneer hij het meent riep brownlow uit
de honger en de herinnering aan pas doorgestane mishandelingen zijn machtige helpers wanneer er geweend moet worden en inderdaad oliviers tranen waren dan ook geheel natuurlijk
wat bedoelt gij ze hebben den heer gevonden aan wien de doos toebehoort er kwamen nog een paar andere menschen die den draaier gezien hebben
dat geloof ik ook zeide mijnheer fang met een spotachtigen lach kom hier jonge deugniet en geen streken die helpen hier niet hoe heet gij
die bevende van koude met zijn bord in een hoek der keuken zat en het oude brood verslond dat men expres voor hem bewaard had
wat wilt gij dan vroeg de bultenaar toornig wil je de biezen wel pakken voordat ik een ongeluk aan jou bega
heer bewaar me wasch uwe handen en iaat ik u het haar netjes in orde maken riep juffrouw bedwin uit
een grof opvallend bont vest en grijze broek de heer crackit want deze was het bezat niet veel haar
toen hij zag dat zij zich opnieuw in den bijna bewusteloozen toestand bevond waaruit hij haar gewekt had nancy kraste de jood met zijne gewone stem
wat zal ik doen ik zal den armen jongen brittles wekken opdat hij niet in zijn bed vermoord worde
en nog een woord wisseldet met een dier booswichten of nog eenmaal de lucht inademdet
db ontsluiering van meer ban een geheim
in de kreupelen vroeg de man de jood knikte wacht eens vervolgde de koopman nadenkend ja zooveel ik weet zijn er zoo wat een half dozijn ingegaan ik denk niet dat uw vriend er zijn zal
hij droeg een keurig gesneden koffiekleurigen rok met koperen knoopen een oranjekleurigen
antwoordde rosa hem geruststellend maar wat is er dan toch gaande van wien spreekt gij ik heb den heer gezien antwoordde olivier die nauwelijks in staat was te spreken
ik geloof zeide rosa maylie dat mijnheer die moeite niet behoeft te doen wanneer ik goed onderricht ben kent ook hij de zaak waarover ik u wenschte te spreken
maar dat alleen haar nog verbond aan die menschheid waarvan de uiterlijke ken eekenen reeds in hare jeugd door haar verdorven leven waren uitgewischt
werden uitgesproken viel olivier voor den jood op de knieën en vouwde krampachtig zijne handen in de diepste wanhoop
olivier die nauwelijks krachten genoeg had om te staan deed eene poging om op zijne beenen te komen
geloof dat niet antwoordde fagin wanneer iemand zijn eigen vijand is komt het alleen daar vandaan dat hij al te zeer zijn eigen vriend is
volgende droomwas het dacht hem toch beter in de nabijheid van menschelijke wezens te sterven dan op het vrije open veld
brittles die bij het openen der deur zich er achter verscholen had had nauwelijks een blik op olivier geworpen of hij slaakte een luiden kreet
olivier wiens oogen fonkelden toen hij van eten hoorde spreken en van begeerte brandde
in weerwil van de uitgeschrevene belooning van pond die later nog verdubbeld werd in weerwil van de door het gemeentebestuur in het werk gestelde ongeloofelijke
terwijl hij dit zeide steeg hij de ladder op sloot haastig de vensters van de kamer waar hij hen bracht en trok eene lamp meer naar beneden welke aan het einde van een
qa mij nu maar voor juffrouw mann want ik ben hier gekomen om zaken en heb het een en ander te zeggen
en het kost ons twee pond minder wanneer wij hen wegzenden dan wanneer wij ze moeten begraven wel te verstaan wanneer wij hen ten laste eener andere gemeente kunnen doen overgaan
wanneer de wet dat aanneemt zeide bumble terwijl hij zijn hoed nadrukkelijk tusschen zijne twee handen drukte
waarom zendt gij den njeuwe ing hier niet vroeg bates terwijl hij de hand op noach's arm legde niemand kent hem wel wanneer hij er geen lust in heeft merkte fagin op
dat inderdaad niet het maakte mij niet zieker juffrouw ach ik zag het zoo
deze schikkingen gemaakt hebbende ging hij voor de deur staan om de aankondiging te lezen de heer met het witte vest stond juist aan de deur met de handen op den rug geslagen
deze antwoordde niet en lag naar alle waarschijnlijkheid nog te slapen toen de jood op dit punt gerustgesteld was sloop hij naar de deur
olivier trad na hem binnen er was geen vuur in de kamer evenwel zat een man werktuiglijk gebukt voor den ledigen
toen zij uit het rijtuig stapten alsof hij de grootvader van het geheele gezelschap was hij was een en al glimlachjes en voorkomendheid bood niet aan om zijn hoofd op te eten
want terwijl zij het vurigst brandend verlangen koesterde om den geheimzinnigen sluier te doordringen waarin olivier's lotgevallen waren gehuld moest zij toch het vertrouwen
olivier huiverde toen hij de oogen naar dit voorwerp sloeg en drong zich onwillekeurig dichter tegen zijn meester want de knaap gevoelde het dat onder die deken een lijk lag
en liet aan hare tranen die zij niet meer weerhouden kon den vrijen loop lieve rosa zeide hare tante terwijl zij haar in hare armen sloot
en verdween daarboven in de duisternis de kamer beneden bleef ongeveer vijftien minuten ledig waarna het meisje weer even onhoorbaar terugkwam
toen het meisje buiten op de straat was ging zij op eene stoep zitten en scheen een tijdlang geheel buiten staat te zijn om haar weg te vervolgen eensklaps stond zij op
nam de panden van zijn langen rok onder de armen gaf de punt van zijn neus een zestal tikjes op eene familiare maar veelbeteekenende wijze draaide op zijn hielen rond en vervolgde
xxxix er tredfn weder bkkrnde personen opj onderhoud tusschen fagin en monks
het water dacht olivier in zijn angst hij heeft mij hier op deze eenzame plek gebracht om mij te vermoorden
totdat giles die van de drie den koristen adem had en bovendien een hooivork torste staan bleef om zich te verdedigen over zijne driftige woorden
oordeelde hij het onnoodig terug te keeren en liep met de boeken onder den arm zoo schielijk hij kon het steegje door
de geslepene speelde den stomme tegen de heeren bates en chitling het gelaat van eerstgenoemden gentleman
sof het een paar castagnetten waren waar is de jongen wat zegt hij zelf van zich van waar is hij gekomen hij is toch niet uit de wolken gevallen wel mijnheer
en naar de lichten toe die hij vroeger gezien had zij waren er niet verre van verwijderd en daar zij met snellen tred liepen hadden zij weldra chertsey bereikt recht door de stad fluisterde sikes
op den grooten weg uitliep sloeg hij het in en volgde het met verhaasten tred olivier herinnerde zich
de verschrikte kinderen weenden bitter doch de oude vrouw die zich tot nu toe zoo stil gehouden had alsof zij doof was voor al hetgeen
plaatste zich na vele wendingen zijns lichaams op een stoel en stak eenigszins verlegen den knop van zijn stok in den mond
de schel werd terwijl de overigen in den donker achterbleven nogmaals en met zeker ongeduld
die in spijt van alle waarschuwende blikken en ribstooten var den heer bumble het werkelijk schrik inboezemend voorkomen van zijn aanstaanden leermeester met zooveel angst en vrees aanstaarde
zoo was het buiten gesteld toen juffrouw corney de moeder van het armhuis dat de lezer reeds als de geboorteplaats van olivier heeft leeren kennen
ik weet niet wat het is dat mij zoo menigmaal overkomt zeide het meisje terwijl zij hare kleeren weer in orde trachtte te brengen het is zeker de vochtige morsige kamer
bumble werd belast met het inwinnen van informatiën of niet een scheepskapitein of iemand anders een scheepsjongen zonder een enkelen vriend noodig had
houd je dan oogenblikkelijk stil zeide sikes brullende zooals hij gewoon was wanneer hij tegen zijn hond sprak of ik zal je voor een geruimen tijd tot zwijgen brengen
dat ik jou kop zoodanig verbrijzelen zou alsof er een zwaar geladen waggon over gereden was zoudt gij dat doen dat zou ik doen zeide de inbreker probeer het maar
eindelijk was alles gereed de man zette zich in den zadel nam den brief galoppeerde over de ongelijke straten van het vlek rende langs den straatweg en was spoedig uit het gezicht
mijn broeder olivier leggen zal zult gij nooit gespannen hebben zijn broeder riep rosa uit
zij stond onmiddellijk op en ik zag hoe zij keek naar zijne helsche roode lamp met het spookachtig licht
kan de ziekste oogen heelen antwoordde deze achtbare koopman op de vraag van den jood naar zijne gezondheid
was er niemand anders tegenwoordig vroeg monks op denzelfden luisterenden toon geen zieke geen krankzinnige in een ander bed niemand die hooren of met eenige mogelijkheid iets verstaan kon
met deze woorden bood de oude heer zijn arm mevrouw maylie aan en geleidde haar naar de eetzaal
dat ik zonder goede en afdoende redenen voor deze reis hem niet zou uitnoodigen mij op dien tocht te vergezellen
klom boven op hem stak olivier langzaam en met de voeten vooruit door het venster en liet zijn kraag niet los voordat hij hem in veiligheid op den vloer had
dat is het antwoordde monks de andere vraag wat wilt gij er mee doen kan het ooit als bewijsstuk tegen mij dienen
crackit trad naar het venster en over al zijne leden bevende stak hij het hoofd er buiten het was niet noodig hun te zeegen wie het was zijn bleek gelaat sprak duidelijk genoeg
dat is het geval niet zeide de dokter geheimzinnig giles zijt gij protestant ja mijnheer dat vertrouw ik stotterde giles die zeer bleek geworden was
op dan zij zij was met de uiterste zorg schoon hoofdzakelijk naar den ouden smaak gekleed
olivier en sikes stegen er onmiddellijk op zonder eenige plichtpleging en de eigenaar die nog
en verwachtte iets voor zijne moeite maar de oude heer wierp hem een blik vol verachting toe en keek verschrikt in t rond alsof hij zelf wilde wegloopen
dezelfde gronden welke mij toen bestuurden zullen mij ook thans besturen zeide rosa met vastheid
wanneer wij ons zulke kwellingen willen besparen dan moeten wij bijtijds er aan denken toen olivier binnenkwam zat mevrouw maylie in de kleine spreekkamer
de verbaasde spion bleef nog eenige minuten beweegloos op zijn post eerst nadat hij meermalen
sloeg zijne blikken naar achteren over zijne schouders heen schoof den stoel dicht tegen den muur zoo dicht als mogelijk was hij schuurde hem er tegen aan en ging zitten
met knikkende knieën van wie men niet licht zeggen kan hoe oud zij zijn daar zij nog kinderen zijnde er uitzien als niet volwassen mannen
in zulk een toestand ontwaart de mensch juist zooveel van de werkzaamheid van zijn geest
terwijl ik alleen bij haar was ik stal het reeds in mijn hart toen ik het voor de eerste maar aan haar hals zag hangen en het leven van het kind heb ik misschien ook op
sikes merkte daarentegen aan dat indien hij niet meer krijgen kon hij wel met drie pond moest tevreden zijn
hoe zou ik ooit weer gelukkig hebben kunnen worden wanneer d a t gebeurd ware harry antwoordde mevrouw maylie dan zou toch uw geluk vrees ik verwoest geweest zijn
zijt gij er volkomen zeker van bedriegt gij u werkelijk niet vroeg de heer met eene bevende stem zeg mij de waarheid en geef mij geene hoop die niet vervuld kan worden
zooveel vergeten en zoo weinig weer goedgemaakt en de herinneringen daaraan behooren tot de bitterste van het menscheiijk leven
en toen olivier bedacht dat de dood gedurende vele dagen en nachten over hem gezweefd had en misschien nog niet ver van hem verwijderd was keerde hij zich om verborg zijn aangezicht in het kussen
dat is voor onze moeite zeide sikes verder maar niet half genoeg die boeken mag jij houden wanneer je liefhebber van lezen bent ben je dat niet verkoop ze dan
en bindt u aan ellende en misdaad o kan ik dan geene snaar van uw hart roeren
en van de oude vrouw had men een ouden mantel geslagen de doodkist werd dicht gespijkerd op de schouders der dragers gelicht en de trap af naar buiten gebracht
en reeds tot op de helft er van gekomen alvorens hij bespeurde dat hij zich vergist had
en zijn levendige vriend hun gemoed lucht door menige aardigheid ten koste van chit ing in wiens gedrag toch niets bijzonders en in het oogloopends gelegen was
ben zonderling onderhoud dat een vervolg is op het vorige hoofdstuk
dan zal ik je een pak ransel geven als ik binnenkom zeide de stem maak er staat op
toen het rijtuig stilhield voor het huis naar hetwelk de jood den vorigen avond zijne schreden gericht had bij het uitstappen uit het rijtuig wierp olivier een haastigen blik over de ledige straat
ik geloof dat hij werkelijk ziek is meende de diender dat weet ik beter riep de heer fang uit
en was sikes bezig met onderscheidene voorwerpen in de zakken van zijne overjas die over een stoel hing te bergen terwijl nancy ijverig bezig was om het ontbijt gereed te maken
en dan moeten wij er zoo goed uitzien als mogelijk is want hoe beter wij er uitzien hoe meer genoegen het hem doet
een groot hoofd een grooten mond en groote halve laarzen met kappen en zag er uit alsof hij eene evenredige hoeveelheid bier ingenomen had
slaapt ze oude de waakster boog zich over het bed en knikte toestemmend dan zal zij misschien voor goed inslapen
wilt gij mij voor geld en goede woorden hier laten blijven totdat de jacht over is gij kunt hier blijven
wanneer er meer waren zooals gij dan zouden er minder zijn zooals ik o zeker zeker
maar wij kunnen niet alle dagen koffers ledigen en ons met het geld uit de voeten maken och men kan ook andere zaken doen dan alleen koffers ledigen zeide claypole
neem mij niet kwalijk mijnheer harry antwoordde giles terwijl hij zijn beschreid gelaat met een laatsten veeg van den zakdoek verder afdroogde
hij wandelde uren lang rond en kwam weer op de vorige plaats terug de voormiddag en de namiddag
ik heb voor je gestreden maar vruchteloos gij zijt in hun net gevangen en niet te redden en zoo gij eenmaal hun ontvluchten kunt dan is het
en vreemde omstandigheid welke bewijst dat zelfs een bode door een plotselingen en krachtigen schok een oogenblik zijne bedaardheid verliezen
daar hebt gij het waarom de jood wreef zich de handen nam plaats aan de tafel en poogde om den inval van zijn vriend te lachen doch gevoelde zich werkelijk niet zeer op zijn gemak
nu zeide hij fluisterend terwijl hij de deur der kamer voorzichtig opende aat nu eens hooren wat gij van hem denkt hij is wel juist niet geschoren en ook sedert niet lang gewasschen
dat is eene buitengewone gebeurtenis mevrouw maylie zeide de dokter terwijl hij met den rug tegen de deur ging staan als om te zorgen dat zij gesloten bleef
alleen de geschikte persoon was om het gesprek voort te zetten sikes aldus stilzwijgend aangezocht en wellicht ook zelf gevoelende
dat is niets ongewoons zeide de heer ik heb meer dan eens lijken ontmoet ja wezenlijke lijken antwoordde het meisje maar dat was geen wezenlijk lijk
hetgeen gij meent zeide nancy op een nadrukkelijken toon terwijl zij de oögen op olivier gevestigd hield alsof zij al zijne aandacht voor hare woorden wilden inroepen
aanmerkelijk aan het wankelen werd gebracht rosa die genoegzaam tijd had gevonden om hare gedachten
met versnelden tred sloegen zij een weg links in nadat zij nog ongeveer een vierde van een mijl hadden afgelegd bleven zij voor een eenzaam huis staan dat door een muur omringd was
maar zelfs met een buitengewoon lichten tred en meende overal valluiken te zien de deur waardoor zij binnen gekomen waren
wat is hier te doen vroeg de jood fagin die juist zijn hoofd binnen de deur stak kunt gij de deerne niet een handje helpen vroeg sikes ongeduldig
hij moest er natuurlijk wel verwonderd over zijn dat zij nog zooveel tijd hadden kunnen vinden om zoo vlijtig te werken
antwoordde de armmoeder zij zijn zoo gelukkig zoo dartel en zoo vroolijk dat zij inderdaad mij den tijd helpen
en uit den grond zijns harten begon te lachen over een paar snedige gezegden die sikes van de lippen vloeiden nadat hij herhaalde malen de rumflesch had aangesproken
ik heb hem in mijn geheele leven niet gezien antwoordde bumble én misschien ook niets verkocht neen antwoordde
daar mijnheer antwoordde olivier en wees door het portier dat huis daar ja wat zou dat halt lioetsier riep de dokter wat zou dat huis mijn ventje
en trok zijn oproerigen leerjongen bij den kraag er uit olivier's kleeren waren bij de kloppartij vreeselij'k gehavend zijn gezicht was vol schrammen en blauwe plekken
zij werd geopend door een meisje van omstreeks veertien jaar met een enkelen blik in het woonvertrek zag de lijkbezorger terstond dat hij hier te recht was
de vroolijke oude heer stak eene snuifdoos in den eenen een brieventasch in den anderen broekzak een horloge met een ketting om den hals in zijn vestzak
om dien zoo gewenschten en nuttigen indruk duurzamer te maken deelde hij hem vrij omstandig den aard en den omvang van zijne zaken mede
kom sta daar niet zoo te snotteren wanneer gij anders niet doen kunt pak je dan hoe eer zoo liever weg begrepen
de ontmoeting was van weerszijden roerend moeder fluisterde de jongeling waarom hebt gij mij niet eerder geschreven
en ik geloof het ook niet wel is waar werd ik meermalen door hen aan wie ik weldeed bedrogen doch ik geloof dat ik in u vertrouwen stellen kan
hoeveel ik geleden heb hoe vurig ik verlang haar te zien niet waar moeder gij wilt haar dit zeggen
betsy is een lief meisje neem haar als ge kunt tom en je fortuin is gemaakt dat zal ik antwoordde chitling ik zou niet in den molen geloopen hebben wanneer t niet om haar was gebeurd
heere riep juffrouw corney uit wel dat is verstandig ja onder ons gezegd juffrouw is dat het groote beginsel
schaf dus het een of ander op en laat mij het eerst sedert drie dagen bedaard mijne maag vulen
het zou zeer vervelend zijn het met de woorden van den bode hier terug te geven daar hij er twintig minuten voor noodig had
dit onderzoek scheen hem gerust te stellen hij kuchte eenige malen en zocht een gesprek aan te knoopen doch het meisje nam zoo weinig notitie i van hem als ware hij van steen
kan het hellevuur niet uitblusschen dat een mensch in zich dragen kan oij zult zoo licht niet afgekoeld worden of meent ge van wel
dat langs het binnenpad over het veld geene mijl van hier ligt en vervolgens van daar door een bode te paard onmiddellijk
hij zat op zijne hurken voor den ouden haard gewikkeld in een oud gescheurd kleed en met zijne blikken geslagen op eene bijna afgebrande kaars die naast hem op de tafel stond
die aan zijn bed gebracht werd hij zag nu een heer met een zwaar en hard tikkend gouden horloge in de hand die hem den pols voelde en zeide dat hij hem merkelijk beter vond
en zeide er zeker van te zijn dat zij den volgenden morgen weer geheel hersteld was ik hoop mevrouw zeide olivier toen mevrouw maylie terugkwam dat het niet ernstig zal zijn
omging beval hun dreigend om zich stil te houden maakte den halsdoek van den man die nog altijd uitgestrekt op den grond lag los en waggelde naar den
boe zeide de jood verachtelijk gij zijt dronken meid fagin buiten zich zelven van woede ben ik zeide het meisje op een bitteren toon
en zag om zich heen met eene kille huivering die zelfs groote menschen niet zouden hebben kunnen onderdrukken
alleen om je mijne meening duidelijk te maken antwoordde de jood terwijl hij zijne wenkbrauwen optrok dit mogelijk te maken hangt van mij af mijne kleine broodwinning aan den gang te houden ligt aan jou
mijne honden barney vroeg crackit hier zijn zij antwoordde barney terwijl hij hem een paar pistolen ter hand stelde gij hebt ze zelf geladen
n dat was eene goede plaats niet ver verwijderd en toch vrij afgelegen derwaarts richtte hij zijne schreden dan eens hollende dan weer kruipende als eene slak
na verloop van ongeveer tien minuten overviel fagin eene geweldige hoestbui waarop het meisje haar doek om de schouders sloeg en zeide dat het tijd was om te gaan
de twee vrouwen het zal hem heugen voegde de man er bij terwijl hij olivier nog een muilpeer gaf en hem toen bij den kraag pakte
en zijne waardigheid vergeten kan o mijnheer bumble riep noach olivier mijnheer olivier heeft
de knaap was zeer ziek zeide hij en verzwakt door het bloedverlies maar zijn geest werd zoo gedrukt door het verlangen
die na het diner eene speech houdt de jood had zijn jongen vriend werkelijk in zulk eene vroolijke stemming gebracht dat bates die den draaier eerst voor een martelaar had aangezien hem thans beschouwde
tranen zijn zoowel teekenen van blijdschap als van droefheid maar die welke over rosa's wangen biggelden terwijl zij peinzend aan het venster zat
in de donkere gelagkamer eener gemeene herberg in het morsigste gedeelte van l
is hier niemand barney vroeg fagin zonder zijne oogen op te slaan toen sikes weder opkeek geen sterveling
lachte mijnheer bates dat zou een grap zijn fagin ik zeg wat zou hij hen havenen zou hij niet
wanneer ik zeg ik wil dan wil ik ook antwoordde gamfield kribbig gij spreekt ruw vriend maar gij schijnt mij toe een rechtschapen man te zijn vervolgde de oude heer
terwijl het ongelukkige schepsel met eene schrikwekkende bedaardheid
dat is hij fagin zeide jack dawkins mijn vriend olivier twist de jood grinnikte en terwijl hij eene diepe buiging voor olivier maakte
welnu die moordenaar had zesmaal de koorts gehad derhalve kon men geen medelijden met hem hebben
talmde en eens omkeek zij bevonden zich thans in een donkeren hoek waar geene menschen
ook het heldere verstand dat uit hare donkerblauwe oogen en van haar edel voorhoofd straalde scheen nauwelijks aan hare jaren en aan deze wereld te behooren
dat wil zeggen dat de personen die aan een beter leven gewoon waren wanneer zij in het huis komen het eerst sterven
nu ja dan zou het niet gedaan hebben antwoordde sikes maar verdoemd daar begint de meid alweer te huilen het is niets antwoordde het meisje terwijl zij op een stoel neerviel
want de bode droeg het hoofd zeer hoog zooals het een ambtenaar van zijn rang betaamt daar het een zeer winderige dag was werd olivier door bumble's rokspanden bedekt
zij had haar zeventiende jaar nog niet afgelegd en zij was zoo teeder zacht en lief zoo rein
maar het meisje bleef onbeweeglijk voor het vuur zitten zonder zich te bewegen behalve wanneer zij nu en dan de kaars snoot
want men zeide hem dat dit zijn broeder was en hij herkende in hem denzelfden man dien hij in het vlek ontmoet en die met fagin door het venster in zijn kamertje gegluurd had
intusschen liep de dokter in de naaste kamer zeer onrustig op en neder terwijl mevrouw maylie en rosa met bekommerde gezichten zaten te wachten
misschien ziet zij mij fluisterde olivier terwijl hij de handen vouwde misschien heeft zij aan mijn bed gezeten
er heerschte gedurende eenige oogenblikken eene doodelijke stilte onder de volksmenigte die zijne bewegingen
en toch geluigden de afwisselende uitdrukking van zachtmoedigheid en vroolijkheid de duizenden lichtstralen die om haar hoofd speelden en geene schaduw
ik heb dit gedaan antwoordde mevrouw maylie doch verzond na rijpe overweging den brief niet alvorens ik losberne's gevoelen
ieder oogenbük de zware vuist van sikes op haar schouder te voelen vervolgens boog zij zich zachtjes over het bed heen
ik ben gemeente bode mijne heeren antwoordde bumble met trotschheid ik zag wel dat hij zulks was zeide mijnheer grimwig ter zijde tot zijn vriend van top tot teen een bode
het luiden der klokken het geraas in de herbergen het dringen duwen stooten en slaan het ontzettende en wanluidende rumoer
eensklaps veranderd het tooneel de lucht wordt donker en zwaar en met schrik meent hij te ontdekken dat hij zich weer in het huis van den jood bevindt
een ambacht vroeg het kind bevende ja olivier antwoordde bumble die goede en gezegende heeren
en te zedig is om behoefte te gevoelen bij zijne terugkomst aan de rechters voorgesteld te worden voegde mijnheer kags er
en al had ik bijstand gehad wat zou ik dan nog anders gedaan hebben dan mij zelven verraden en uitgebracht hebben op welke wijze ik de zaak onderdrukt heb
het eerste wat hem in het oog viel was de volgende advertentie vijï pond bklooning
om het huis in chertsey voor eenige maanden te verlaten zij zonden het zilver dat zoo hevig de hebzucht van fagin had opgewekt naar den bankier
rosa bloosde maar opperde geene hoorbare bedenking tegen dezen voorslag daar zij wellicht gevoelde dat zij eene hopelooze minderheid zou uitmaken
van niets ben ik in mijn leven meer overtuigd zeide de man met het witte vest des anderen daags toen hij aan de voordeur klopte
beter daarvoor geschikt dan hij hij was te zeer aan lijden gewoon en daar waar hij was had hij reeds te veel geleden dan dat het vooruitzicht van verblijf
en haar arm onder den zijnen stak zoo was het ook inderdaad daar het echter claypole's gewoonte niet was in wie het ook zijn mocht een blind en dwaas vertrouwen te stellen
voordat ik de hand er aan geleend had om het kind hier terug te brengen hij is van dezen nacht af een dief een leugenaar een duivel is dat niet genoeg voor dien ouden
zoo zachtmoedig wacht eens ik heb nog meer te zeggen ik heb alles nog niet gezegd niet waar neen neen antwoordde de armmoeder die zich bukte om de woorden te verstaan welke
hij is hier veilig genoeg olivier keek terwijl deze woorden gesproken werden van den een op den ander
twintig pond riep monks en deinsde terug ik heb zoo duidelijk gesproken als ik kon antwoordde juffrouw bumble en het is niet te veel
eene vroolijke melodie maar hare vingers zonken krachteloos op de toetsen neder zij bedekte haar gelaat met hare handen waggelde naar de
aan zijn geleider vast en stapte met moeite de donkere hier en daar gebrokene trap op die door zijn geleider bestegen werd met een gemak en vlugheid die toonden
eer gunstiger uitkwam dan het er door verduisterd werd en zoo zat zij daar in eene deftige houding met de handen voor zich op de tafel gevouwen
en den volgenden morgen werd er een bekendmaking aan de voordeur geplakt waarbij eene belooning van vijf pond sterling werd uitgeloofd aan hem die olivier twist uit het gesticht zou nemen