AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en je broeder ook niet voegde adolphus er bij ook je vader niet johnny zei tetterby aangedaan door deze voorwaardelijke verzaking van zijn persoon
zijne zwarte kleeding zijn onbesichrijfelijk grimmig streng doch overigens regelmatig gelaat
en naar hem keek baiden schrikten op uit hun gepeins toan zij redlaw en milly zagen binneinkomen en keerdm zich met eene vroolijke uitdrukking op huit gelaat naar hen toe
terwijl zij nog sprak was redlaw binnengekomen en na een oogenblik het groepje gadegeslagen te hebben waarvan zij het middenpunt was was b ij de trap opgekomen
het is t tweede aan de reenter hand boven de lambrizeeriing in de zaal die onze groote eetzaal was toen onze tien arme heeren nog niet uitgekocht waren
haar werk viel op haar sohoot toen zij hem met de oogen volgde terwijl hij met een ongeduldig gelaat de kamer op en neerwandelde en nu en dan stilstond
hij wist niet waar hij heenging en het kon hem ook niet schelen als hij maar niemand ontmoette
hola riep hij hola deaen kant uit loop op het licht toe terwijl hij daar stond met de lamp in de eehe band
op deze trap rerscheen hij nu opnieuw en bleef erstaan terwijl de jonge student hem roorbijliep en naar beneden snelde
heeft zij je dan geen eten gfcgeven maar morgen heb ik tooh weer honger is t niet zal ik niet elken dag weer honger hebben
in smeekende houding voor het spook op de knieen zinkende die mij verstooten had doch weer heeft opgezocht
maar kwam altijd aan ene zijde overhellende telkens een weinig te laat om iets te zien en dit ging zoo door van maandagmorgen tot zaterdagavond
ook was er geen spiegel in de kamer waarop hij zelf voor een oogentolik een schaduw geworpen kon hebben en toch
viel met een luiden kreet op de knieen g-ij sprak hij plechtig die door mij te leeren
bracht beide handen voor zijn gelaat en kromp ineen als ware hij een moordenaar ach j'ammerde de stervende
en op een loos alarm nog wel twee mijlen ver wegliep met haar nachtmute op het water zou juffrouw swidger het evenwicht kunnen doen verliezen zooals te battersea
de wijze waarop hij van zijn rustbed opsprong deed haar hetgeen zij nog verder wilde zeggen inhouden
zoowel de mannen als de vrouwen de jongens als de meisjes wat zeg ik al die neven en nichten ooms
van dezen kleinen zwerm waren er twee door een of ander krachtig middel in een bed opgeborgen dat in een hoek stond en zij hadden daar met bun beiden den slaap der onschuld kunnen genieten
dit alles drong zich zoo in mij op toen ik daar in de kou rondliep en een aantal andere menschen tegenkwam di allemaal liepen te rekenen en groot manden droegen
dat menschelijke hulp ze niet meer redden kan maar er is een ding je spreekt tot me over hetgeen hier ligt viel het spook hem in de rede wijzende op den jongen
ik heb u geen geheitnhouding vexzoc'hlt maar vertrouw u ten voile waarom zei hij dat dat kan ik u niet zeggen mynheer
ik ben er zeer gevoelig voor dat u mij zooveel belangstelling getoond hebt en ik herhaal dat ik u veel verplicht ben wat wilt u nu meer
de hand afwerend uit om aan te duiden dat haar toestand zulk een onweerstaanbaar beroep op haar moederlijk
maar hij zag en voelde niets van lietgeen hij gewoon was te zien en te voelen op zulk een helderen avond
dat was tevens begrijpen hoe kostbaar zulke herinneringen zijn voor een man op leeftijd de jongen kwam binnensnellen en liep op milly toe hier is de man zeide hij in de andere kamer
moeite doende om zich goed te houden en spreek vooreerst niet tegen mij laat mij maar aan mijn lot over
kent ge mij vroeg de chemist ik zou blijde zijn antwoordde de andere als ik kon zeggen neen de chemist keek den man aan
kijk mij aan zei het spook ik ben de man die in zijne jeaigd verwaarloosd en in armoede en ellende gcootgebraoht werd
courantenverkoopers kerstvert ellingen boven de uhisdeur geschilderd stonden in waarheid was hij de eenige firmamt co was niets dan een dichterlijke vrijheid zonder eenigen grond
waarop de geheele guerilla-troep in alle richtingen en in de grootste verwanring uiteenspatte
dat het scheen alsof hij zelf met zijn frisch blozend gelaat en zijne bedrijvigheid deze verandering teweeggebracht had
het scheen alsof er vuur uit zijne aogea schoot tpen het voortging de weinige lichtstaaleii die uit mijn ouderlijk huis tot mij doordrongen kwamen van haar
hem zelf tot een van iedereen verlatene en de menigte om hem heen hoe verschillend ook in leven en lieven en lijden
en hield zijn armpje in de hoogte om de slagen die hif verwachtte af te weren ik zal je bijten zei hij als je mij aanraakt
wat ik u bidden mag neen zei milly met een gezicht alsof zij iets vroeg dat bepaald onmogelijk was er is geen sprake van wat bedoel je waarom niet
nog een oogenblik antwoordde hij haastig ikwenschte te vergeten als ik kon heb ik alleen dezen wensch gekoesterd
sohrei niet liefste juffrouw mihy als u in mijn hart kondt lezen en alleea maar wist hoeveel liefde en dankbaarhieid en acfating daarin voor u gloeiem
johnny werd niet vergeten maar ontving zijn aandeel op een snee brood uit vrees dat hij den baby zou bespatten met de heete saus
en verduisterden het licht in zijn geest eveinals de wolkeai het licht der maan diepe pilechtige stilte heersehte er
bphoudende om adem te scheppen onverwachts een tooneel van rust en vrede om zich been zag
in de gelegenheid geweest ben mij te verloven eens dongem er zelfs vier te gelijk naar mijne hand
kun je dat gelooven klein vrouwtje ik kan het nauwelijks zelf gelooven lacherid en schreiend te gelijk verborg juffrouw tetterby haaar gelaat in heide handen en hield die
liefste milly sprak william met veel teederheid dat wij zelf geem kinderea hebben maar toch komt menigmaal de wensch in mrj op dat je er een had om lief te hebben en tie verteoetelen
is daar mijne lieve verpleegster t vroeg de stem maar dat behoef ik immers niet te vragen wie anders zou er bij mij komen
wanaeer reilzigers te laiad het bitter koud haddea ea vermoeid op sombere chaeles dickens landschappen tutu-den die door den harden wind schenen te worden
waan-voorstllingen herhaalde het spook met zijne eentonige stem en bleef daarbij den chemist strak aankijken want mijn vriend
met heeoche sttexn neen niet geheel amtwoowdde het spook ik had eene zuster
die kinderen zullen mij nog in het graf brengen zei juffrouw
hield op en begon den trouwring weder om baar vinger te draaien ik begrijp bet well zei tetterby mijm kleine vrouwtje was doodop
redlaw's oogen gleden van den ouden man die zijn gelaat in het kussen van den stervende verborgen had naar den man die hem het eerst herkend had
aan regen wind mist en sneeuw opvangt geeft het als uitslag terug en het glimt is t niet vader
wees de weldoener der menschheid van dit oogenblik af zijt gij bevrijd van al dergelijke herinneringen
al de liefde an het vartrouwen waaraan ik in mijne jeugd geen udftiing kon gevem wijdde ik aaa hem niet geheel
waar is mijn zoon william vroeg hij haastig ga mee william ga mee naar huis naar huis vader verlaat je je eigen kind waar is mijn eigen kind waar daar
de kamer was boven in huis vlak bq het winderige dak zoodat de brandstof spoedig verteerde en de gloeiende asch voortdurend naar beneden viel
zijne geheiimzinnige dagreis volbrengt waarheen nooh waar vandaan heeft ooiifc ieimaind geweten en de sterren
geen zelfopoffeirende moederliefde vervolgde het spook geen vaderlijke raad warm mijn deel
oogenblikken waarin die herinnering je diep ongelukkig miaakt er was zoo weinig vrouwelijks in haar gelaat overgebleven dat hij ontstelde toen zij het hoofd geheel
ja opdat wij t zouden kunnen verge ven vergiffenis groote god zei redlaw de oogen ten hemel slaande
ik heb nog maar weinig tijd te leven mijn ademhaling wordt al korter en korter sprak de zieke op een arm steunende
de kerstmis-muziek waar hij zoo straks ook reeds naar geluisterd had begon nu opnieuw
en het is maar heel goed dat wij geen kinderen van one zelf hebben ofschoon juffrouw swidger er wel ondier gebukt gaat
als ware het nog in leven en spreekt tot mij met een stemmetje dat ik p zoo goed kea wanneer ik hoor van kinderen die lijden
veeleer scheen hi getroffen door de beschouwing die zijn zoon hield over het leger als het kind waarheid spreekt zou ik zelf wel in het leger willen zijn meende juffrouw
kwam van morgen met zonsopgang bij mij en was zoo vriendelijk alsof ik zfjn eigen dochter was vriendelijta dan ik hem ooit gekend heb
het met zijn gansche lichaam alsof hij het aan de oogen van den gever wilde onttrekken
en door zijoe verbazing een weinig naar den a ffltrgrond gedrongen was ging hij haastig eenige stappen achteruit
een oogenblik wees barmhartig ik voelde dat er eene verandering in mij plaats vond toen zoo even die tonen weerklonken zeg mij heb ik de macht om haar leed te kerstvertellingen doen
juffrpuw tetterby genoot niet van haar souper zij scheen iets op het hart te hebben het eene oogenblik zat zij zonder eenige aanleiding te lachen het volgende te
en t is zonderling hoe goed ik mij nog hetinner dat beiden zeiden dat het een goed gebed was bedd ni toeh nog volatrekt niet demkende aan
ba wijzer t mocht wat ben je ook beter geworden deze vraag raakte eene gevoelige snaar in tetterby's ziel aan
ja ja zei de oude man je hebt gelijk mijn zoon william heeft gelijk het zal wel voor ons bestwil zijn
maar ook nog met eene andere bedoeling die te gelijkertijd in hem opkwam na zich met eenige moeite vergewist te hebhan
al sprekende had hij den jongen man die zich hog steeds aan hem vastklemde van zich afgeworpen en zelfs naar hem geslagen waarna hij zich met onstuimigen haast naar buiteri begaf
h woorden van het spook schenen hem toe te waaien in een ijzig koude windvlaag ik zal er van avond niet heengaan mompelde hij ik ga van avond nergens heen
en ik moest zoo rekenen en nog eens rekenen eer ik voor het eenvoudigste zes stuivers durfde uitgeven
en na dit op tafel gelegd te hebben wenkte hij hem te volgen zooals hij dat gewoon was haalde de jongen de lompen die hij droeg wat bij elkaar
en haar charles dickens hoofdje tegem zijn schouder legde alle kinderen hebben mij zoo lief dat ik mij soms half verbeeld een dwaze waan william dat zij ik weet zelf niet hoe
hemel neen mijinheeir hij zei dat hij voor geen geld ter wereld zou willen dat u met zijn verblijf bekend werdt dat hij geen hulp van u wil aannemen ofschoon hij toch tot uiwe leerhngen behoort
wanneer ze uit hunne schuilhoeken te voorschijn traden en vormen en gelaatefcrekken aanioamea uit lang vervlogen dagen uit het graf
de levende man en het bezielde evenbeeld van hem zelf na zijn dood ziouden elkander zoo hebben kunnen aanstaren
indien men de ijzingwekkende trekken achter den stoel een aangezicht noemen mag en hadden beide in het vuuir gestaard zander elkander aan te kijkeni
was op het punt om den vreemdeling te gemoet te gaan zij had de eene hand tegen het voorhoofd gedrukt
de jonge man bleef staan getroffen door de heftigheid waarmede mijnheer redlaw hem van zich afhield en streek met de hand over het voorhoofd
die gevierendeeld en opgehangen werd in het hoi van de roovens of heimelijik vreesden dat zq het booze wijf met de kruk dat gewoon was uit de hat in de slaapkainer van koopman
wie zou zijn veidriet en zijne dwalingen niet willen vergeten wie zou dat niet willen en daaird'oor gelukkiget en voorspoediger worden zei het spook
in hartelijkheid zij werden evehzeer tot haar aangetrokken als de kinderen kusten haar de handen verdrongen zich om haar zoo enthousiast mogelijk te ontvangen
er was een tijd geweest waarin de firma de ijdele hoop gekoesterd had met nagemaakt goud en zilverwerk wat te verdienen
niets daar en nog eens als je dat graag hebt och niets daar och niets ziedaar nu nog eens
en zou alles willein doen om te bewijzen hoe lief ik hem heb goed heel goed riep tetterby zoo lief als een lief klein vrouwtje haar man maar kan hebben
wie hem daar eehimaal gezien had op een winlteiravond alleen omringd door zijne chemis'che preparaten instrumenten en boeken terwijl de schaduw van de lampekap
ja de student boog het hoofd alsof hij haar in stilte hulde wilde bewijzen de chemist die in een staat van gevoelloosheid verkeerde waardooc hij meer geleek
zij neemt het mee in huis om het te verwarmen en eten te geven zoodat onize geheele spaarpot op ketrstmorgen verdwenen is
den derden keer was hot toen hij bleef stilstaan om naar eene klagende fnelodie te luisteren maar hij iioorde niets dan klanken
hij weet dat hij nog slechts schaamte en last zou veroorzaken aan hen die hij zoo wreed verwaarloosd heeft de beste boete die hij doen kan is hen te ontwijken
zeg als een baby liefste er net zooveel idee op had als baby zed juffrouw
ware tetterby tien voet lang geweest hij had geen lieftalliger uitdrukking voor de feeengestalte zijner echtgenoote kunnen vindem en ware juffrouw
ook bleef het niet zonder uitwerking op de beide architeoten die zich heimelijk en zoo vlug mogelijk naar bed begaven in een aangrenzend kabinetje
mijn kinderen zien er anders uit zij hebben eerbied voor mij passen mij op en verzorgen me en daar heb ik recht op ik ben
en kekan elkaar even doordrdngend en ontzaginiboezemieind aain als op het oogenblik dat de gave werd uitgereikt over den knaap heen
toch naar hen keek want alien voelden hoe heerlijk het zijn moest zoo dichtbij haar te mogen blijven
torn die laatste tomem wegstierven bleef hij nog luisteren met opgeheven hoofd en taen zag hij achter den sapencfen knaap aan zijne voeten het spook steam onhewegellijk en zwijgend
terwgl hij daar aan de plek vastgenageld stand onder den indruk van angst en verbazing zich verbeeldende de al zwakker en zwakker wordende echo te hooren van de woorden
geen enkele tegenetelling die hem het gemis aan herinneringsvermogen doet beseffen in zijn verhard gemoed
wij swidgers zijn met zoo velein peper daar hebt u mijn vader mijnheer gepensionneerd portier van dit gestioht zeven en tachtig jaar oud mijnheer hij is een swidger lepel
om te zorgen dat jullie allemaal zoo'n lief zusje zoudt krijgen moet je je nu zoo aanstellen dat mijn hoofd er van barsten zal
kromp ineen oniteteld van hetgeen hij moest aanhooren daar is vervolgde het spook
welke ruwe hand he eft je zoo toegetakeld vroeg hij mijne eigene ik bracht mij zelve deze wonden toe antwoordde zij snel dat is onmogelijk
kedlaw keek onthutst naar zijne armen en beenen als om zich te overtuigen dat hij nog dezeilfde was als een uur geleden
johnny naar moloch's oogjes om te zien of die al dicht waren klopte haar op den rug die naar boven gekeerd was en wiegelde haar op zijne knieen heen en weer
keek kerstvertellingen hij haar nog aandachtdger aan hij is de vader van mijnheer edmund den jongen heer dien wij zooeven gezien hebben zijn naam is longford herinnert ge u diem naam
glas allemaal swidgers genoeg om als ze hand aan hand gingen een kring om engeland te vo-rmen
bet is even zeker dat er geen voetstap over den vloer gleed toen hij plotseling het hoofd oplichitlte en sprak
sophia beste je weet niet wat er in mijne ziel is omgegaan ik was al slecht genoeg
moeten wij terug naar de woning van de vrouw vroeg hij ja vlug antwoordde redlaw blijf nergens staan onderweg
ban ik met onweerstaanbare snelheid gedaald tot hetgeen er nu van mij overgebleven is dat is t wat ik te zeggen heb
maar twee voet hoog geweest zij had deze uitdrukking niet meer harer waardig kunnen vinden maar zie je dolphus ging juffrouw tetterby voort
die door het mechanisme van de instrumenten op z-'ju trommelvlies warden overgebracht
och niets i herhaalde zijne vrouw sophia riep tetterby op vermanenden toon dat heb je straks ook gezegd en ik zal t nog eens zeggen als je dat graag hebt antwoordde juffrouw
ik hoop dat mijn zoon u eenige belangstelling zal inboezemen ter wille vaii zijne moeder moge hij die verdienen
en eindelijk lachte en schreide zij te gfelijk zoo hevig dat tetterby er geheel van onder den indruk geraakte
de chemist legde zijne vork neer en stond van tafel op waarna hij zich naar den anderen hoek van de kamer begaf
den tweeden keer noodzaakte het breken van het maanlicht door de wolken hem naar den hemel te kijken
ik ontving geen nadere beschrijving dan dat hij in deze straat woont maar ik begon mijne nasporingen bij het eerste huis en heb hem gevonden
en binnen in de kamer van den chemist was alles zwart en onduidelijk bij het licht der langzaam uitgaande lamp
wel neen mijnlieer antwoordde kerstvert ellingen swidger dat is wat ik zelf ook altijd zeg ze zijn niet gemaakt om iemand vrees aain te jagen ze zouden niet zoo zacht zijn
william vroeg hij op fluisterenden toon wie is die man ziet u mijnheer antwoordde william dat is wat ik zelf altijd zeg
terwijl hij zijne wangen met de versleten mouw van zijn buis opwreef wat mijn gezicht
tafereelem van mijn hudselijik leven in den lateren tijd met haar die mij bezieude bij mijn harden arbeid tafereelen van mijne zuster als de vrouw van mijn besten vriend
de grasveldea wonstelend met de beschiamaelde aarde om gras te wordea of tea miaste iets dat daarop lijkt aaa dea dag te breagea
de huisdeur binnenging zag hij dat de jongen zich op den grond wierp en onder een der bogen van eene brug wegkroop als een rat hi had geen medelijden voor het kind maar was er bang voor
aangezien u uwe brieven altijd dateert uit de academie begaf zij zich onmiddellijk daar been en nog eer ik van morgen mijnheer bedlaw ontmoette zag ik haar
de hoeveelheid electriciteit die er in eene week uitgewreven werd is zelfs niet bij benadering te bepalen
deze versbherpte uitdiukking gebruikein nooit heb ik eens een vrijen dag nooit eenig genoegen
en met den anderea in de lucht slaande en ik herinner mij dat er nog iets was tusschen dien man daar en mij
en heeft al wat hfj het meest had moeten liefhebben verlaten gedurende al dien tijd is hij die een heer had moeten zijn gaandeweg afgedaald
wanneer er op zijne deur gehopt werd terwijl hij daar zoo zat en hij opstond en riep wie is daar komi binnen
zijne kleederen glad strijkende met zijne handen ik ben niet erg nat geloof ik glimt mijn gezicht erg vader
welk eene verandering had er toeh met mij plaats dolf beste dolf welk eene verandering
uit er is ergens wat te doen zij werden gehaald en gingen gauw weg ik moest hier waohten ga met mij mee zei de chemist dan zal ik je geld geven
welk een dnoevig schouwspel mijnheer maar dat is nu eenmaal zoo genoeg om mijn vader naar het graf te brengen
keek haar even doordringend aan en schudde het hoofd die persoon hernam milly met hare heldere zachte stem
met het hoofd op de borst stond in dof gepeins verzonken de kinderen nog steeds aan hunne moeders rokken hangende
de slechte tijden het slechte weer en hard werken stellen haar nu en dan wel eens op de proef ik begrijp het geen wonder
zeg hem dat ik hem vergeven hem gezegend en voor hem gebeden heb ik heb die woorden nooit vergeten en ik ben nu zeven en tachtig vader sprak de zieke
te voorzien waarna hij weder naar de tafel ging hij had de lamp aangestoken en zoo platseling was het geheele voorkomen van het vertrek veranderd
daarna dekte zij de tafel voor het avondeten al zuchtende och och zoo gaat t in de wereld
er kan geen andere reden zijn voor mijn bezoek mompelde hij terwijl hij zijn hoofd weder met beide handen vasthield er kan geen andere reden zijn en tooh
om hem de woorden in het oor te flluisteren juffrouw swidger heeft hem met goedheid overladen overladen dat zeg ik u
ale onschuldig kind en welk een troost te denken dat ook god zelf deze herinnering van hem behouden heeftl
en over een groot onrecht dat niet meer goedgemaakt kan worden moor of x hem zelf of een ander gold dat kan ik niet zeggen niet door hem daarvan ben ik zeker
met welker optelling wij ons kwellen tot de onverbiddelijke dood achteloos alles door elkaar gooit en uitwischt
zij bleef zoo lang weg dat ik haar ging zoeken en verdwaame ik wil die yrouw vinden plotseling deed hij een sprong om weg te komen
naar de ontevreden uitdrukking op haar gelaat te oordeelen scheenjuffrouw tetterby er piracies eender over te denken als haar echtgenoot maar zij sprak hem toch ttegen om het plezier te hebben van met hem te kijven
gevoelde zich zoo ongelukkig dat zij haar fcwijfel opgeheven wilde zien en daarom kwam zij gisteren avond ixier vergezeld van haar
ik zag haar eerst nu in het vuur ik hoar haar in de muziek in den wind in de doodeche stilte van den nacht antwoordde de behekste man
zelfs wanneer ik ouden van dagen zie zooals vader komt de gedachte bij mij op ons kind had ook zoo oud kunnen worden had langen tijd na ons kunnen leven
hij speelde met kinderen voor hij naar bed ging en in slaap viel zeide hij aan zijn moeders schoot zijn gebedje op
tetterby'e gezicht begon op te helderen en een glimlach te vertoonen juffrouw tetterby's gezicht helderde ook op en zij begon ook te glimlacheffi
indien u zich alles kondt herinneren aangaande hem meent u dan niet dat het uw medelqden zou opwekken
schreef daarna met een potlood op een blaadje uit zijn zakboekje dat de jongen met hem was meegegaan
tot eeme verwarde massa zand die door den wind op hoopen gejaagd werd de sporen van het verieden die nog in zijne ziel achtergebleven waren
als juffrouw swidger beter bekend is om iets anders dan om haar naam ij v om haar hoedanigheden en haar inborsit wat kan mij dan haar naam schelen al is die swidger
ja snikte juffrouw tetterby diegedachte kwam werkelijk in mij op bern je nu boos op me dolphus wel neen antwoordde tetterby tot nog toe niet
keer terug vervolg mij dag en nacht maar neem uwe gave terug en van mij af
is de herinnering daaraan niet blijven bestaaai in weerwil van alles dat ge daartegen gedaan hebt en koinen er niet telkens en telkens weer
dat dit alleen reeds haar beschermd zou hebben tegen de ruwste manneii alsof zij ooit beeoherining noodig kon hebben
barmhartige goedheid riep de oude man ik heb alle herinneringen aan verdriet wroeging en zorg verloren hernam de chemist en daarmede alles wat een mensch zich kan heirinneren
neen antwoordde de chemist ik verlang alleen te gaan en niet aangediend te worden hij wacht mij niet geef mij het licht dan zal ik den weg wel vinden
verlegen den beaoeker na en kropen dicht bij elkaar toen zij zagen dat hg naar beneden keek kom zei de vader op ruwen toon t is nu genoeg naax bed
terwijl hij zijne hand ter hoogte van zijne knieen hield en zijn ondervrager aankeek als staarde hij in een ver verleden
ik dat zeide zou ik de zorgzame hand vergeten die mij gekoesterd heeft bedoel je de vrouw van den huisbewaarder vroeg eedlaw
en het poortje van het kerkhof dien avond niet meer geopend werd wanneer de sohemering aan al de schaduwen die over dag achter sloten en grendels begraven waren
want in die kleine ruimte maakten zrj wat het aantal betrof den indruk van ontelbaar te zijn
u onmiddellijk een onrecht te herinnieren waarvoor u vergiffeinis geschonken hebt hq keek weder naar de gestalte bij de deur
en belangstelling in hetgeen hij behandelen zou te lezen stond maar nu was de zaal ledig en scheen ze hem zoo ontbloot van alle leven een zinnebeeld
wanneer de geluiden die te gelijk met de schaduwen door de schemering uit hunne kerkers verlost waren de stilte om hem heen nog grooter schenen te maken wanneer de wind door den schoorsteen gierde
daar hij zelf en zijn zoon langzamerhand in eene weeke stemming begonnen te geraken eindigde de vader met zijn zoon te omhelzen sprong daarna op een der ahdere misdadigers toe
en ik dacht maar waarom alles op te noemen god zegen je beste man jou en dit heele huis hoera daar is juffrouw swidger
en ik had dit god weet het niet noodig van uwe aangeboren vriendelijkheid en van den grooten afstand tusschen ons een niets zeggende lach was al wat hij antwoordde
en door dat gedeelte van het gesticht waar hij woonde naar eene kleine deur waarvam hij den sleutel in den zak had
het haardvuur waarheen hij den jongen gisteren avond verwezen had scheen hem te gemoet en vormde eene verlichte plek op het
bovendien liep een andere kleine jongen wel vrjg dik msmar tojch ook klein been en weer naar ene zgde overhellende en erg zwak in de knieen
keek nu eens den student aan die nog steeds met de hand op den rug van het rustbed leunde dan weder naar den grond of in de lucht als zocht hij licht voor zijn verblinden
ik kon aan niets anders denken dan aan onze armoede en aan het groot aantal monden dat wij in huis hebben
ben je daar weer herhaalde het spook ik zie je in de vlamrnen zei de behekste man ik hoor je in de muziek in den wind in de doodsche swite van den nacht
of een halven nacht kon redlaw onmogelijk zeggen toen de nachtelijke stilte plotseling verbroken werd door den knaap
in sneeuw en wind en terwijl de wind blies de sneeuw hem in fc gelaat woei de wolken langs hot zwerk joegeiii in het doffe maanliclit klonken hem de woorden van het spook in de ooron
ik ben een vreemdeling voor mijzelf t is alsof ik in een droom hier rondloop welk belong stel ik in deze woning of in welke woniing ook die ik mij herinneren kah
ik was krankzinndg maar nu ie het over al spciekemde voel ik mij weer de oude worde n flk hoorde de kinderen uw naaxn uifcschreeuwen en toen op dat geuid was t alsof ear een wolk van mij afdreef
als verrukkeljjk om te aanschouweiu ik was mijzelf niet zeide hij nog steeds geknaeld ik weet niet wat het was mieaohien een gevodg van mijne ziekte
daar deed zij wel aan zei tetterby en juffrouw tetterby zei ook chaeles dickens dat zij er wel aan deed en al de kinderen herhaalden in koor dat zij dar wel aan deed
nu dan ongea-oepen zei he spook dat doet er niet toe ik ben hier tot mi toe hadden de vlammen in den haard de beide aangezichten beschenen
daarna stak hij zijne rech'ter hand vroolijk naar philip uit en zeide dat zij vandaag een kerstmaal zouden houdem in de zaal die de eeitaaal was
dat doe ik ook antwoordde de chemist gie weet wat ik wil vragen waarom heeft dit kind alleen mijn invloed getart en waarom
ik vond hem verwierf zijne vriendsc'hap en verbond hem kerstvertellingen aan mij wij werkiten samen zij aan zij
dat is beter dan dicht bij mij te komen in zgn ijlen vertelde hij dat u dien man kent dat hij eenmaal uw vriend was lang geleden
niet wetende hoe ze aan te spreken of in hun spel te deeien vreemder aan alle kindergewoonten dan de wildste liond het was droevig te zien
t is altijd hetzelfde leven van het eene jaar in het andere de hemel beware dit kind vofegde zij er bij terwijl zij de baby veel harder schudde dan met dezen vromen uitroep overeen te brengen was
de weldoener zijn van de menschheid meende hij een stem te hooren antwoorden hij keek rond maar er was niemand en aangezien het kleine bemedenkamertje nu aan zijn oog onttrokken was liep hij door
beminde hij haar vnoeg het spook zijn pednzenden toon aannemende ik denk het wel ik ben er zekar van het ware beter geweest als zij hem minder liefgehad had
bad in eene menigte zaken'zijn gelfuk beproefd eens zellfs had hij het gewaagd eene partij speelgoed in te slaan
dat van zijn herinaeringsvermogen beroofd is waarvan gij afstand gedaan hebt bij hem verzacht de herinnering aan verdriet wroeging en onrecht het gemis niet
en in elken straal uit hare oogen ik heb weinig geleerd en u zooveel ik ben niet gewoon veel te denken en u denkt altijd
en slaagde er na een korten wedloop over eenige kris en kras door de kamer staande stoelen in bem in de
ziezoo breng mij nu bij die vrouw toen eedlaw wieais afkeer zoo was toegemomenj dat hij he kind niet ineex koh aanraken het met een ernstig gezicht wenkte
even bang om zqn weg te vervolgen als om terug te keeren wat heb ik gedaan zeide hij ontsteld en wat ga ik doen
en keek hem verbaasd aan ik denk er niet aan best schepsel antwoordde hij ik was ongesteld
ik zou de herinnering niet willen verliezen aan mijne jeugd noch aan het vele goede dat ik van anderen ondervondeia en aam anderen bewezen heb
en koelde eindelijk zijn ongenoegen aan het onschuldigste lid van de familie door moloch's trouwe kindermeid een paar draaien om de ooren te geven
wie die dat alias gezien had kon zeggen dat hij er niet uitzag als een bethekste man
ijkbaar niet meer wetende hoe hij daaraan eenige vriendelijke verzachtende troostrijke gedachte zou kunnen vastknoopen
steun zoekende aan zijn stoel het v rbaasde mij dat ik ooit iets in je bewonderd had ik vergat de heerlijke kinderen die je me geschonken hebt
evenale bij eb het water langzaam afdeinsden zoodra er meer gloed in kwam van allerlei huishoudelijke zaken
wees verzekerd dat die jonge man aijn toestand nimmer aan iemand van aijne eigen sexe bekend gemaakt zou hebben juffrouw swidger heeft hij in vertrouwen gennmen maar dat is heel wat andera
ja vinden herhaalde johnny hoe zou u het vinden als u in mijne plaats was zoudt u soldaat wordem en dat wil ik ook i in hot leger zrjh ten minste geen baby's
eeeds gewend om als een dier mishandeld en gejaagd te worden kroop het kind weg toen men naar hem
zoudi ge dat wenschen vroeg de chemist met eene woeste uitdrukking in de oogen zoudt ge dat wenschen
ik wist niet dat u hier waart mijnheer zei philip anders was ik u wel te gemoet gekomen nu ik u op kerstmorgen hier zie
hij legde deze dan ook neer draaide ais een postduif die nog niet zeker is van de richting waarin zij zal vertrekken
dat is mijn zoon niet zei philip bevend van toorn zoo'n ellendig wezen als daar ligt kan mijn kind niet zijn
de chemist viel peimzend in zijn srtoel neer en de hulst veirwelkte aaai den moiur zoodat de doode tokken op den grond vitelen
el zoon mijnheer redlaw i zei de oude man dat is m ij n zoon ik zou wel eens willen weten wat hij ooit gedaan heeft om mij het leven te
en onthulde venster voor venster de scbatten voor de oogen van de voorbijgangers die echter tegen deze verleiding bestand waren
tot hem te komein ik houd het meest van de vrouw zei de jongen haar bij de rokken vasthoudende je hebt gelijk zei redlaw met een flauwen glimlaoh maar je behoeft voor mij ook niet bang te zijn
ik weet zelf met wiaarvoor je eigenlijk goed bent wij zouden zonder jou een veel aangenamer leven kunnen hebben
ear was goed nieuws en goede hoop want george aan wien de vader en de broeder met milly opnieuw een bezoek gebracht hadden was achtergelaten in een rustigen slaap
en na den jongen man die met eene hand op den rug van zijn rustbed leunde eenigen tijd aangekeken te hebben zei hij met de oogen naar den grond gericht
malen bleven zij stilstaan naast elkander drie malen keek de chemist zijn metgezel in het gelaat en huiverde want dat gelaat was voor hem eem levend verwijt
geen moeder onder al de liefhebbende moedera in het gansche land die over hem waakt geen die den kinderschoenen ontwassen is stelt zich verantwoordelijk voor zulke
als een eenzame baak gestaan had te midden van den sichuirenden en beukenden golfslag der menschheid
zelfs de poging daartoe blijft dus achterwege maar ze waren ar bij dozijnen en twintigtallen en
ga maar naar boven als u hem verlangt te spreken voegde hij er nog bij ja ik verlang hem te spreken zei de chemist
op dit oogenblik ontstond er twist tusschen johnny en de vijf jongere broers die bij het in gereedheid brengen van de ontbijttafel eene schermutseling begonnen over het tijdelijk bezi't van het brood
mij maar steeds aankijkende zei milly dan kan ik grooter deernis voelen voor eike teleurgestelde hoop
en beantwoordde toen den kreet met een harden doordringenden gil want hij voelde zich zoo vreemd zoo beangst alsof hij zelf verdwaald was
ik ben ook gereed zei de ander als uit een droom ontwakende waarna hij langzaam de kainer op en neer ging loopem
hield op en trachtte hem door bliik en hoaiding en glimlach tot spreken te dwingen ik ben de man vervolgde het spook die in deze worsteling een vriend vond
en rolde meer dan hij liep naar een anderen hoek van het vertrek waar hij zijn voet uitstak om zich te verdedigen j sta op riep de chemist ken je mij niet meer
want dat korudien de schaduwen verdudsteran noch verandexen door het haardvuur nog dieper van toon
hongerig en van iedereen verlaten hij is gehcel vorslagen en heeft geen enkele hulpbron meer
je weet wel liefste zei hij achter in t gebouw vertel het maar in vergelijking met mij ben jij een shakespaere
jongeheer adolphus was ook in het courantenvak doch bij eene uitgebreider firma dan tetterby en co hij verkocht nieuwsbladen aan een
en terwijl ik dat deed stemde mijnheer redlaw er plechtig mede in en dankte mij en dankte den goeden god jeoo vurig dat mija hart
u ziet dat hier sorns raar gezelschap bijeenkomt kwam hij op mijn verzoek even binnen om naar mijn broeder te kijkem
de scherpe oogen van den kleine gleden naar de tafel waarop zich de overblijfselen van het middagmaal nog bevonden geef mij daar wat van zei hij
redlaw lichtte het hoofd op en keek haar aan mijn gansche leven door ging zij voort schijnt die herinnering mij iets te zeggen zie ik verwaarloosde kinderen dan pleit mijn gestorven kindje voor hem
maar ik meen dat zij eene zuster van i was aan wie u zeer gehecht waart de chemist sclmdde het hoofd en kbestvertellingen keek hem aan
en daariai den weg baande waarop mijn afgetobde voet ruistpunten moest zoeken die man ben ik zei de chemist
neem haar weer mee mijnheer kondt u maar te gelijk de herinnering aan uwe woorden etn uw aanbod meenemen
totdat de aarde genoeg overdekt zal zijn met boosheid om de wateren van een nieuwen zondvloed over zich te zien
hemel o hemel zij verheugen zich ook oyer maje komst evenals da rest riep milly terwijl zij van blijdschap in de handen klapte en staan bleef a weer twee
als u mij weer noodig hebt ben ik bereid om terug te komen toen u mij noodig hadt was ik blijde te kunnen komen daar was niet de geringste verdienste in
en hoe eerder hoe beter zou ik meenen arme menschen moesten geen kinderen hebben voegde tetterby er bij ze geven ons geen genoegen
de tetterby's waren opgestaan en aan hunne bezigheden mijnheer tetterby nam de luiken van de winkelruiten af
mijn kleine vrouwtje hernam haar echtgemoo't zeg dat niet je overlaadt mij met de bitterste verwijten door zulk een edel gedrag
en zeker zou hij haar gaarne den geheelen langen winterdag zoo bij zich gehouden hebben met haar hoofdje tegen zijn schouder
eedlaw keek rond l aariu iierhaalde de jongen weder hetzelfde huis aanwijzende ik zal buiten wachten
maar mijnheer eedlaw ging de student voort is een goed man en een rechtvaardig man hij weet hoe onschuldig ik ben
toen zij opkeek toonde zij hem een jong gelaat maar een gelaat waarvan alle jeugd alle hoop was weggevaagd gelijk de ruwe winter de lente een onnatuurlijken dood doct sterven
zonder op deze zwijgende uitnoodiging om mede aaja te zitten te letten herhaalde tetterby nog eenige malen zachtjee ja ja je avondeten zal over eene minuut gereed zijn
de woning van den portier stond juist binnen het ijzeren hek dat den vierhoek gedeeltelijk omsloot hij wist dat hij van buiten in hunne huiskamer loeren
ik heb gezegd z oek haar op hernam het spook meer zei ik niet zeg mij riep redlaw uit zich vasthoudende aan het greintje hoop dat in deze woorden lag
voelde ik hoe u dacht dat zelfs deze omdervindjng eenigszins eene vergoeding was voor het verlies van uwe gezondheid en ik heb zoo duidelijk als in
waarmede hij het gezin besmet had en die ware milly niet tusschenbeide gekomen zich hoe langer hoe meer verspreid zou hebben
ik herinner mij mijn schooltijd nog van jaar tot jaar en al de pret die wij hadden ik was toen een flinke knaap mijnheer redlaw
zonder eenigen geheimzinnigen mvloed op hem te oefenen of hem iets in te fluisteren van het verleden of van de toekomst even machteloos om v hem te treffen als
maar dat was een zeer gewoon en dus geen verontrustend verschijnsel het was droevig den knaap die geen naam en geen familie had te zien kijken naar het spelen der andere kinderen
em in tranm udtbarsteo de strekte hij de arxnen naar mij uit en zeide dat hij zijn leveri slecht besteed had maar het verleden nu diep
tegen den vloek waarmede ik hen belaadde voor hen die niet brj machte waren zich er voor te behoeden kan ik voor hen niets doen
er kwam een harde trek op de schaduwen werden dieper de uitdrukking van smart verdween herinner je t je niet ken je hem niet vroeg hij weer
biddende dat de angstkreet dien ik opgezonden heb verhoord is of zal worden ten behoeve van degenen tegem wie ik zoo zeer misdreven heb
en met een afschuwelijke uitdrukking op de zijne gevestigd bleven het spook smolt langzaam weg en was in het volgend oogenblik verdwenen
hoe heb ik na dien tijd mijn leven verkwist eens was hij een kind hernam de oude man
en die aan zijne zitkamer grensde g-ewoonlijk was die zaal gevuld met jeugdige gezichten waarop vreugde over zijne komst
vergiffenis dat ik van uw eigen hoogste en beste eigenschap zoo roekeloos af stand deed
met deze woordeo stiet hij de deur opear en ging binnen op de trap zat eene vrouw die
de kameraad van den gegrepene was ook stilletjes in zijn nestje gekropen zoodat
aan het blaadje knaobelde en wat hij er afbeet weer uiispuwde i de koele onverschilligheid waannede i zijn jongste zoon wat was hij veri anderd hem aanstaarde
toen ik bij den haard zat zij is zoo dik zij wordt zoo oud zij zou eene vergelijking met alle andere vrouwen niet kunnen doorstaan
en dansten en trokken haar in zegepraal met zich voort tetterby en zrjne vrouw bleven geenszins achterlqk
om zich het een of ander duidelijk te herinneren geven deze plek een spookachtig aanzien hier sticht ik geen kwaad als ik vergeteli heid aanbreng
het gevxeesde woord geest roept mij tot de arde ledeireein zed dat hij er uitzag als iemand die behekst was
mag ik u toch zeggen waarom t mij toeschijnt goed te zijn dat wij ons het onrecht kunnen herinioeren dat ons is aangedaan
zag van de lezing der courant af en langzaam de kamer op en neer wandelende met de handen op den rug
in niets anders het spook bewaarde het stilzwijgen maar na eenigen td zwijgend voor hem gestaan te hebben ging het in de richting van den haard en bleef daar staan
scheiden door een klein scherm aan beide zijden beplakt met kleine stukjes courantenpapier
zie hoe laag hij gezonken is hoe ellendig hij er uitziet fluisterde zij terwijl zij de armen naar hem uitstrekte zonder naar het gelaat van den chemist te kijken
mijn geweten zou mij geen uur met rust laten als ik iets verzweeg klein vrouwtje juffrouw swidger is vlak bij i schreeuwde johnny aan de deur mijn kleine vrouwtje het verbaasde mij stotterde
en werd het doffe geluid van de bloote voetjes op den vloer dichtbij het gordijn gehoord jnaar eedlaw greep hem nog juist bij de vodden die hij om het tengere lichaampje had
verrast onmiddellijk herkend te zijn in deze vreemde woning bleef redlaw staan terwijl hij poogde zich het bleeke ontetelde gelaat te herinneren
maar ik weet t met en t kan mij niet scheien t kan mij geen zier scheien in zijn slaperig gewauwel stak hij al schuddend mot het hoofd de handen in de zakken van zijn vest
dat ik dit offer was en wilde dat het nooit aangenomen was had ik het maar nooit gedaan tetterby dat bezweer ik je antwoordde zijne vrouw
als iemand die bang is voor zich zelven nu was hij inderdaad alleen alleen alleen
johnny mijn jongen draag zorg voor je eenige zuster sally want zq is het schitterendst juweel dat ooit aan je jeugdigen scbedel flonkerde
waar zij au is zij zit in mijn kleine kamertje in de portierswoning op u to wachtea hij drukte haar de hand en wilde heengaan maar zij hield hem tegen
ja mijnheer heel veel anitwoordde de oude man heeft zijn geheugen ook geleden onder den last der jaren
er was een tigd gisteren nog toen niet een dezer voorwerpeh hoe gering de bebetrekking ook was waarin hg tot den bewoner van de kamer stond aan redlaw's aandacht ontgaan zou zn
neen ik blijf hier hij bleef bevenid van angst niet het mimist om deze laatste woorden
nauwelijks waren zij op straat of hij vroeg den jongen die op een eerbiedikerstvertellingen gen afstand van hem bleef
een schepsel naar het uiterlijk een mensch doch naar het innerlijk een dier zoo scheen het gedoemd te leven en te sterven
ook bracht hij de hand naar zijn hoofd alsof hij zich iets wilde herinneren maar het was uit zijn geheugen verdwenen
dat meer lijfet op een wild dier dan op een kind het bibberde van de kou ein wat doet juffrouw swidger
met mijnheex redlaw bleef zijne hand naar de bjijne tasten aoodat iemand anders verplicht was mijne plaats in te nemen
vader wien de zorgen zijner kindeiren zoo ter harte gaan neem dezen pelgrim tot u niet zooals hij nu is maar zooals hij vroeger was
nu mij ook niet dat is zeker zei juffrouw tetterby ik doe er een eed op verzekerde
ja zelfs op mij en ik ben zoo geheel anders dan u die zooveel geleerd hebt ik kan niet zoo zuiver denken zelfs op mij
maar dat is zeker als ik toen lets aan haar gezien heb dan is t nu toch weg gisteren avond na het eten dacht ik er al zoo over
kunt u onderstellen dat ik zoo laag zou zijn om mijne verdiensten als ziekentroosteres te overschatten u zoudt u zelve dan grooter onrecht aandoen dan mij
ik ben ziek geweest antwoordde de student niet alleen aarzelend uit vereering voor zijn leeraar maar ook omdat deze hem angst aanjoeg maar t gaat veel beter
gezegd en gevoeld heb snikte juffrouw tetterby met den boezelaar voor de oogen ben ik dan een wilde geworden zei tetterby is er niets goeds meer in me sophia mijn kleine vrouwtje
behalve wat mijn naam en mijne afkomst aangaat aan eenig onrecht of aan eenig verdriet dat hem is aangedaan verdriet
die wel eens in verzoeking zou kunnen komen het terug te eischen en niet voor hij hem bij de lamp aan de tafel zag zitten met het gelaat in de handen verborgen begon hij de geldstukken op terapen
daarna ging hij voort op een toon alsof hij nietis dan aanmoediging ontving ja mijnheer dat is juist wat ik zelf zoo dikwijls gezegd heb
hij ziet er zoo gewoom uit vertoont niets meer schrompelt in elkaar loopt met gebogen rug en krijgt al een kaal hoofd mompelde juffrouw
de kleine portretjes op den schoorsteenmantel en de teekening van het ouderljgk huis naar het bews van zijne genegenheid voor hem redlaw in den vorm van een eigen gemaakt portret van hem
juffrouw swidger heeft weer eens iets gedaan dat geen ander doen zou hernam swidger terwijl hij een bard warmde bij het
jongens en meisjes en dan schitterden hunne oogen nog helderkekst vert ellingbn der dan de besjes velen hunner zijn ai heengegaaai en mijn zoon
de jonge man verzekerde haar met een blik dat hij hare waarschuwing in gedachten zou houden
eerst luisterde hij er naar zooals hij op het kerkhof gedaan had maar toen de muziek al zachter en weemoediger werd stond hij op
zal het u wat koude besparen als u deze kleine trap opgaat hij wees den bezoeker eene trap die in het spreekkamertje uitkwam
vader william luister eens was daar niet iemand in t zwart ja ja daar was iemand zei de oude vader
wanneer zeelieden zioh vastklemmend aan bevroren raas op huiveringwekkende wijze boven den bulderenden oceaan rondgeslingerd weirden
en hiiigen aan ha e kleeren en legden hunee blijde gezichtjes tegen haar aan n kusten en verkreukelden hare japon en waren uitgelaten
u wat ik zeide toen ik gisteren ayond aan uwe kamerdeur klopte betreffiende iemand die eenmaal uw vriend was en nu op den rand van den afgnond staat
ja je blijft je zelf wel gelijk zei juffrouw tetterby kijk maar eens naar dat tochtscherm geheel van uitknipsels uit de kranten gemaakt waarvan je de kinderen
hoe is t inogelijk dat het wisselen van een paar woorden zulk eene verandering in u teweeg brengt laat onze verhouding zijn en blijven zooals ze tot nu toe geweest is
mijnheer redlaw zei de oude man dat lijk t op u dat is juist iets voor u mijnheer
ook scheen hij zicjb met de hoop gevleid te hebben dat er in de tabak een bestaan gevondsfl iou kunnen worden en had hij ds beeltenis van een inlander
antwordde mjlly na eenig nadenken want ik ben niet zoo heel slim weet u alleen heb ik getraeht hem van dienst te zijn door zijne kamer wat in ordle te brengen
stak zija arm do'or deii harea en waadelde met haar op niet als de wq'ze geleerde man voor wien de wonderen der hatuur een open boek waxen met eeh weinig ontwikkelde vrouw
geen land ter wereld waarvoor zulke toestanden charles dickens niet een vloek zullen zijn geen godedienst die ze niet verloochent geen volk dat er zich niet over sohaimea moest
na deze woorden vestigde hij voor de eerstie maal den blik op redlaw die als in een droom de hand uitstak hij keerde terug raakte die hand even met de zijne aan
maar toen de student bij de laatste woorden met uitgestoken hand op hem toekwam sprong hij op en riep hem toe blijf daar kom niet naderbij
op wier zachte wangen het vroolijke rood van haar mans vest werd teruggevonden maar terwijl william's blonde haren
eenige malen het kamertje rond deed een vergeefschen uitval nar een of twee vlueshtende gestaltea in nacht'gewaad toen ze hem
daarorn kinderen denkt aan je merkwaardige moeder en houdt haar in eere zoo lang zij nog in je midden is
ik kan er niet naar luisteren als ik aan sally denk tetterby liet het na en johnny nog meer het gewicht beseffende van hetgeen
en aangezien hij voortdurend in hare nabijheid bieef ontwikkelde zich dit besef hoe langer hoe meer
te weinig aan hetgeen wat is maar het kwaad dat daarudt voortspruit is meen ik meer op mij zelven dan op anderen
zich verheugen over hare komst dat was eigenlijk het woord niet zij snelde in de annen van haar man die ze wijd opende om haar te ontvangen
onnaspeuirlijk proces uit die schaduwen eene ijaingwekkende gelijkenis van hem zelf charles dickens doodsfeleek en koud met loodkleurig gelaat
ik vrees dat ik van avond ver over den tijd ben maar juffrouw williams is zoo dikwijls gevallen
gn geheugen is als dat van anderen maar die anderen stonden nooit voor zulk een keuze
er had wat meer vleesch aan den schenkel kunnen zijn gelaten door den eigenaar van de gaarkeuken die den poot reeds voor vroegere klanten afgesneden had
wat heeft de oude man daar ia zijn armen vroeg mijnheer redlaw toea hij aan tafel zat hulst mijnheer antwoordde de kalme stem
haar man die volstrekt niet vrij van vrees geweest was in het begin en door hare zonderlinge wijze van doen in geenen deele gerustgesteid was wemdde zich nu tot den bleeken bezoeker in de zwarte jas
belangstelldng voor hem toonen kon wlat bent u toch een kranige man vader hoe is t nu met u voelt u u werkelijk heel wel vader vroeg hij telken's weer
een man wat ik zeggen wil george viel zijn broeder in terwijl hij zich vriendelijk over hem heenboog t is mijnheer
zich naar het kamerschut en zocht naar een toepasselqken zin om den kinderen bij deze gelegenheid in te prenten en las
dat is niets bij hetgeen ik was dolf riep zijne vrouw overstelpt van verdriet sophia hernam
waar ik belangstelling medelijden deelneming voel verander ik in steen zelfzucht en ondankbaarheid schieten op uit mijne alles verzengende voetstappen
wanneer heine sprookjeslezers aan het hoekje van den haard sidderden bij de gedachte aan
redlaw had niet erger door een bliksemstraal getroffen kunnen worden dan door den schok dien hij kreeg zittende op den rand van het sterfhed
be te dolphus was het antwoord ik mag er niet aan denken zei tetterby zooals ik straks was sophy
aarzelend bleef staan evenwel zij zocht hare zitplaats op en nam de naald weer ter hand zonder zelfs een ontevreden blik op hem geworpen te hebben
aanschouw nu vervolgde het spook de volmaakte type vain hetgeen ge zelf gewenscht hebt te zijn uw invloed op dien knaap is machteloos want ge kunt uit de ziel van dat schepsel niets uitbannen
ik ben wel eens bang geweest dat je er te veel aan daoht zeg dat toch niet het is zoo'n troost voor me het onschuldige kind
een boek op uw gelaat gelezen dat wij zonder wat verdriet en zorg nooit goed kunnen weten hoeveel goeds er is op deze wereld
en ofschoon hij nooit iemand gekend had die er zoo vervallen en ongelukkig uitzag was er toch iets in zijne gestalte dat hem de hand naar het voorhoofd deed brengen
gleed er iets dat op een wilde kat geleek iangs hem heem in zijn eigen kamer en kroop in ean der hoeken'weg wat is dat vroeg hij onthutst
mijnheer redlaw en daar ben ik trotsch op en wacht tot u mij aanspreekt gelukkige kerstmis mijnheer en een gelukkig nieuwjaar en nog vele na dit zelf heb ik er vele meegemaakt ha
zei redla v onnstig lf is je voor dat die alien dood waren voor je geen onrecht gedaan
maar er was eea ding in de zaal waarop de oogen van bedlaw van milly en haar man van den oudea philip en van den student en zijne aainstaan de bruid telkens weer gevestigd waren
maar beat u er wel zeker vam niet te zullen instorten als het eens s lecht nieuws is ja heel zeker
zeggen mij dat u mij kent dat u het nu nog wilt verbergen is alleen een nieuw bewijs
en mi eens kreunde dan weder bulderde door het huis wanneer de oude boomen op de binnenplaatsen zoo geschud
maar hij hleef bij milly en began haar lief te hebben alweer een zooals zij zeide en daar alle kinderen haar liefhadden waren zij blijde als zij zagea hoe hij achter haar steel zioh verschuilend
en dit gebeurde er waren zooveel swidgers volwasseneh en kinderen dat eerie poging om ze in ronde getallen op te noemen wellicht twijfel zou doen ontstaan omtrent de waarachtigheid van deze geschiedenis