AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat een renbode hem een brief gebracht had van de kapittels van utrecht waarbij hem die inzage gladaf geweigerd werd in de eerste opwelling van gramschap over dezen grievenden hoon had hij zonder iemand te raadplegen en alleen zijn drift gehoor gevende
was deze ook dezelfde als de burchtvoogd van het slot nyenstein nabij plaswijk ik zag hem het eerst op het slot zeide madzy wie hij was heb ik gezworen te verzwijgen
want ik ben verantwoord zoodra gij met overmacht aankomt maar het moet mij vergund wezen voor dien tijd mijn zaken behoorlijk in orde te brengen ik heb bevel zeide ijselstein geen oogenblik te vertoeven met het bezetten van het kasteel
zoodat de opene vlakte tusschen de gebouwen besloten genoegzame ruimte verschafte tot het houden van ridderlijke spelen het eenige hinderlijke dat de gelegenheid opleverde was een beek welke toen ter tijd nog de markt over haar geheele lengte
maar deze begrijpende dat alle poging daartoe vruchteloos zijn zoude vermits zij van barken waren ingesloten wenkte hem te zwijgen er zijn ook gewapende lieden aan wal dacht hij en bijgevolg menschen die eergevoel in t lijf hebben
doch ontvang ik geen genoegdoening zoo verklaar ik onze zending afgeloopen en vertrek morgen weer naar friesland niettegenstaande zijn ontevredenheid over den dwazen eisch van adeelen kon aylva den glimlach niet terughouden welken diens buitensporige taal hem
en zeg hem hoe die honden met een vrijen fries handelen wees zoo dwaas niet zoet zusje zeide de koddebeier die intusschen weer op de been geraakt was terwijl hij sytsken bij den arm nam
met menige latijnsche spreuk doorzult gaf hartelijk leedwezen te kennen over het gebeurde te stavoren en eindigde met een ontboezeming der hoop door de friezen gekoesterd dat de eensgezindheid tusschen den graaf en hen steeds duurzamer zoude blijven
en éénen weg met hem uitreed niets in de wereld had hem teruggehouden om haar uit haar draagstoel te lichten en haar met zich te voeren in spijt van alle hinderpalen en zij de arme duif had zij slechts kunnen vermoeden dat de
en smeekte hem ook haar in den pijnlijken toestand waarin zij zich bevond niet te willen verlaten haar gebed was lang en innig en meer dan eens werd het door heete tranen afgebroken maar toen zij weder oprees gevoelde zij zich gesterkt en opgebeurd
neem mij dan in gods naam mede heer ridder merkte boudewijn aan gij zoudt in ongelegenheid kunnen komen en neen vriend zeide deodaat gij keert weer naar beneden
voortreffelijk komaan wakkere ridder laat het hoofd niet hangen maar proef liever eens van dezen wijn het is geen lacryma christi gelijk men in uw vaderland drinkt noch sint jans wijn gelijk men op de feesten te haarlem dronk noch van het roode druivensap dat
en heb ik dien strijdbijl die aan den zadelknop hangt niet nog gisteravond gescherpt en aan zijn dienaar overhandigd het was inderdaad seerp van adeelen die geharnast het krijt was binnengereden en nu onbeweeglijk aan den ingang post vatte
aan den wensch des graven werd voldaan en na een kort beraad tusschen de kamprechters werd hunne uitspraak overluid aangekondigd door de herauten en door een uitbundig feestgejuich der menigte ontvangen
riep de abt reinout terugtrekkende wij willen geen gevangenen smijt hen dood mannen smijt hen dood en de hollanders werden opnieuw begroet door de werpschichten en steenen die de monniken op hen wierpen terwijl hun talrijke vervolgers van het oogenblik dat zij
toen deze echter had uitgesproken kon de graaf zich niet langer bedwingen het voorgenomen huwelijk van madzy wierp weder een der door hem gevormde plannen in duigen dat namelijk van een verbintenis tusschen haar en een zijner vertrouwde hovelingen
en deze laatste over zulk een hoon vergramd de hand aan t zwaard sloeg en de gemoederen zoo verhit waren dat men het doel der samenkomst geheel uit het oog begon te verliezen
eenige roeden verder maakte de weg een bocht en bevonden zij zich eensklaps op een open pleintje waar zij een schouwspel zagen wel geschikt om hun bezorgdheid gaande te maken
hij werkte zich dan met behulp der ijzeren bouten tegen het hooge venster op en poogde zoogoed hij kon naar buiten te zien maar de duisternis liet hem niets anders bespeuren dan den kloostermuur aan de overzijde der groote plaats waarop het venster uitzag en de lucht
waarvan het nu den noordwestelijken hoek uitmaakte en het woonhuis met de kerk vereenigde het was achthoekig van gedaante en van zwaren grauwachtigen steen opgetrokken tot op een hoogte van ongeveer negentig voet
indien zij bekende dat zij geene plaats meer had en aan den anderen haar ziel met geen logen bezwaren zij hield zich dus of zij de vraag niet gehoord of niet verstaan had en zich dadelijk half omkeerende riep zij naar binnen peer
voorwaar zeide adeelen luidkeels lachende met uw vriendelijk verlof dat was ook een gestrengheid welke niet veel beter verdiende en welke gij heer abt wel nooit in t werk zult stellen
madzy zweeg en zag sidderend voor zich wel is waar vervolgde de onbarmhartige bisschop er waren te haarlem twee meisjes in zijn gezelschap maar de eene was een adellijke friezin en de andere haar kamerjuffer zoudt gij eene van beiden zijn
indien zij hedenmorgen is afgezeild moet zij met den nacht aan onze kusten wezen want de wind is naar t zuidwesten gedraaid en zij heeft dien vlak voor t lapje met den nacht reeds zeide madzy verbleekende
en dus het eenigste dat gij niet verantwoorden kunt is mij te beletten in de gevaren te deelen waarin de ridderplicht u noodzaakt u te begeven
elk uwer woorden zeide madzy zich van hem afwendende maakt u nog gruwzamer in mijne oogen eén woord van u kan den oorlog doen eindigen en gij zwijgt bezigt gij uwe macht dan als satan alleen om kwaad te doen
de twee schildknapen zagen elkaar met onrustige blikken aan welnu zeide deodaat hoe kijkt gij zoo zwart wat hapert er aan
bij alle heiligen die jonkvrouw is ouderloos en als zoodanig zijn wij als landsheer haar rechte en natuurlijke voogd en niemand zal haar trouwen die niet onze toestemming verzocht en verkregen heeft
in den dos der vreugde kleedt maar nu werd dat uitzicht ruimer tusschen de kleine dwergeiken door welke aan weerszijden in de laan stonden blikte men over een min of meer afhellende vlakte met een frisch glanzend grastapijt overdekt
terwijl adeelen en de vreemdeling zich met eenige goede teugen verfrischten t geen de monnik volstandig afsloeg bleven zij elkander schier zonder spreken nieuwsgierig aanzien als onzeker wie de eerste zijn zou om het onderhoud dat zoo belangrijk wezen moest te beginnen
dit was ook het doel van willem iv geweest en hij was daarin in zooverre geslaagd dat hij jan van arkel den zoon van een zijner machtigste vazallen den mijter had doen bekomen
de gemeente begon onder t voortgaan luidruchtiger te worden hier en daar werden vervloekingen gehoord tegen de hollanders en tegen den graaf rienk westra de varensgast begon zijn deuntje weder aan te heffen en het referein werd door honderden herhaald
beproef het eens zeide arkel met een boozen glimlach bel slechts aan de poort van het eerste klooster het beste o de geestelijke zusters zullen u met opene armen ontvangen wanneer zij vernemen dat gij zes weken hebt doorgebracht in de woning van een wakker jong ridder
weinig dacht deodaat dat een der beide torens die hij in de verte zag oprijzen het aangebeden voorwerp zijner eerste en eenige liefde bevatte
later door het duinzand overdolven deodaat die zich nooit gelijk te denken is aan de natuurlijke geschiedenis van holland had laten gelegen liggen vergenoegde zich met de oogen in t rond te laten weiden
maar gij hebt vergeten ging reinout voort dat gij mij door die handelingen hoondet dat ik uw geheim in mijne macht heb dat eer de avond daalt gansch utrecht en het geheele leger des graven weten kunnen hetgeen gij zoo gaarne zoudt willen verbergen
hoogstwaarschijnlijk maar dat kan ons hier niet baten want dan vallen wij des te eerder in de handen onzer bespringers alles moet beproefd worden zeide zweder
na zich genoeg vergast te hebben aan het aanschouwen der omliggende streken op eenmaal als om haar voogd te plagen gelijk haar gebaren en hoorbaar gelach aantoonden trek had gevoeld om van het duin naar beneden te loopen
en morgen met het aanbreken van den dag het sparen uitzeilen de jonkvrouw zou inmiddels slechts door eenen dienaar vergezeld en beiden in een geschikte vermomming om geen argwaan te verwekken zich van hier over utrecht naar harderwijk begeven
en dus alle voorzorg overtollig rekenden men had van uit dit raam het gezicht op een boomgaard waarin enkele pereboomen groeiden zijnde schier het eenige houtgewas dat men
uit éénen mond spraken de aanwezige edelen den fries tegen die verontwaardigd dat men zoo hij t noemde de waarheid zoo onbeschaamd dorst loochenen zijn handschoen uittrok en dien op het zand wierp tevens zwerende
aan den kant van het weiland was de eerste verdieping mede geheel blind doch de tweede met een aantal kleine venstertjes voorzien die door deels verroest deels half vergaan traliewerk gesloten waren
suivre cassandre ou choisir antigone voltaire olympie toen arkel zich uit het vertrek van madzy verwijderd had was hij naar den kant gegaan
een nieuwerwetsche bezoeker had zich bij het aanschouwen van dit tooneel wellicht in een onderzoek verdiept of die meertjes werkelijk zooals sommigen beweren de overblijfselen zijn van een voormaligen arm des rijns die hier vroeger een uitweg zoude hebben gehad
hij vond bij zijn aankomst een groote beweging in het gesticht er was den avond te voren een vreemde dame aldaar aangekomen die naar friesland toog maar door het slechte weer verhinderd was geworden hare reis te vervolgen
toen adeelen intusschen zijn vraag herhaald had en men hem herkende betuigde feiko niet te weten waarvan de jonker sprak daar hij zelf al de grendels had
totdat hij buiten den hout gekomen was en op een weide kwam welke hij dwars overstak en recht op een gebouw afging hetwelk zich aan de overzijde aan zijn gezicht voordeed
hun een bijzondere kamer aan te wijzen gelijk zij verzocht hadden ten einde aldaar het gedurende den dag opgeteekende in orde te kunnen brengen
en terstond verder lezende ontdekte hij dat het vervolg een latijnsch verhaal bevatte van den slag bij sint odulfs klooster in de jaren gestreden
dan alleen de flauwe terugkaatsing der vlam die tegen de wanden scheen van de gang die zij uit waren gekomen de toren waarin zij zich nu op twee derden der hoogte bevonden was een oud en hoog gebouw dat wellicht reeds gestaan had vr de oprichting van het klooster
bijaldien gij mij dus hier wilt houden zal de trotsche ridder die zoo prat is op zijn adel en zijn macht tegen het arme meisje dat geene wapenen heeft dan hare onschuld en hare tranen geweld moeten gebruiken
nauwelijks had de abt gedaan met spreken of de man die het onderwerp van het gesprek had uitgemaakt trad met drift de kamer in smeet de deur achter zich toe en wierp zich zonder een woord te spreken in een armstoel
het is een krijghmans beê gy mooght die niet ontzeggen vondel gijsbrecht van aemstel deze vermomming zal u weinig baten heer ridder of wie gij wezen moogt zeide reinout op een schamperen toon
ach hoe netjes kon hij op t commando een buiging maken voor t gezelschap en doodliggen net zooals nu maar nu zal hij niet weer opstaan en het is over met al zijn grapjes
indien ik in vrijheid ware en in t midden van de mijnen en gij kwaamt dan mijn hand en mijn liefde vragen dan zou ik u doen hooren hoe ik over uwe voorstellen dacht
met dien frieschen monnik zag praten gij zijt een luistervink zeide de onbekende en gij een verrader riep de italiaan hier hulp mijne heeren deze schelm brouwt aanslagen tegen den graaf
ten einde hunne vaartuigen weder te bereiken vruchteloos waren de bedreigingen en smeekingen van hun legerhoofd die in weerwil van zich zelven zich door den drang der menigte genoodzaakt zag van de landtong te wijken en in de vlucht werd
deodaat meende te hooren dat een hunner bij zijn binnenkomst een uitroep van verbazing deed en zich toen terstond weder omwendde zijn mantel om zich heen trekkende als wilde hij niet herkend wezen
in gezelschap te bevinden dan moet er dadelijk licht komen opdat ik u beschouwen moge en wijn opdat ik uw gezondheid drinke ja maar t is alleen van moederszijde zeide de fries mijn naam is dirk broddelsma
en dus den geheelen omvang bevatte welken de binnenmuren overlieten uitgenomen vier hoeken waarvan er drie tot kabinetjes dienden en het vierde de trap verborg
mijn eerste boodschap was aan zekeren ambtman des graven claes gerritsz genaamd zeide deodaat begeert gij dien te zien deodaat knikte toestemmend
zoodat eerst de deur en vervolgens de daarachter geplaatste meubelen weldra in brand geraakten maar daarmede was de zwarigheid nog niet overwonnen want nu bevonden zich zweder en zijn makkers voor een muur van gloed die eerst omvergehaald en opgeruimd moest worden
al deze verschillende reizigers richtten hun weg naar het boschachtig oord aan de zuiderkust van friesland gelegen dat de plaats bevatte welke ditmaal tot het houden van een algemeenen
aldus sprekende waren zij langzamerhand verder getrokken en het dorp meer genaderd het was en bleef stikdonker en geen geluid deed zich hooren
en dat uw witte tandjes die zoo aardig en net als een parelsnoer blinken wanneer gij lacht evenals nu eenmaal zoo hot en haar zullen staan als de steenen van het kerkhof der joden op bakenes
van onze verstandhouding kennis droeg want weinige dagen na onze verbintenis werd ik op een avond in eene der duistere straten van milaan door drie moordenaars overvallen een hunner herkende ik het was zekere paolo een dienaar van graaf luigi van bianca's vader dezelfde
en is hij niet bereid u al te geven wat gij verlangt beproef het eens vraag hem wat gij wilt en gij zult zien dat het u geworden zal dat zal het
ik hoor het alarmgeklep zeide madzy de vijand moet geland zijn hij is geland riep de monnik ik moet geen tijd verliezen de ure des gevaars kan voor ons klooster komen en dan mag niemand zeggen dat broeder syard afwezig was
zoo aarzelde hij niet om de streelende hoop op het bezit der schoone friezin te laten varen zoo hij door die opoffering zijn eer en waardigheid voor schipbreuk behouden kon eerst echter trachtte hij nog eene poging te doen
althans tot zoolang het overige gedeelte van het leger geland ware maar nauwelijks was hij bij de vechtenden of hij bemerkte dat het gevaar grooter was dan hij dacht hij vond zijn volgers in verwarring gestort door den onverwachten aanval
neem dan dit laatste aandenken mede van uw heer en meester deze woorden waren nog niet uitgesproken of willem de vierde had zijn zwaard omhoog geheven en met een slag luider klinkende dan die welken de moker op het aanbeeld geeft kwam het lemmer op het hoofd
het roode klif te bereiken en zich bij de bloemkampers te vervoegen dit ontging ook beaumont niet hij wendde het oog naar de zee en met verrukking zag hij de afgedrevene vaartuigen welke met den vloed weder kwamen opzetten daar zijn de schepen kinderen riep hij nog een halfuur volgehouden
de inzichten en verwachtingen van vader syard zeide adeelen terwijl hij den monnik met een spottenden glimlach van t hoofd tot de voeten bekeek een kleine worm doorknaagt soms een paal dien een groote stier vergeefs poogt omver te stooten en de verachte monnik zal wellicht verrichten
en zijn baas is als hij welaan dan zoo doe hij drie sprongen voor mij de kook'ler zijn tol met een kunstje betaalt of hij wordt door jan carels niet
in den beginne kwam wel is waar seerp haar nu en dan bezoeken en eenige verscheidenheid in haar eentonig leven brengen doch daar deze eerlang met de monniken van
met den ongeordenden staat des frieschen volks de éénheid die den aanval zou besturen met de verdeeldheid die bij de verdedigers heerschte vergeleek dan achtte hij dat een wonderwerk alleen friesland voor een wissen val behoeden kon
en die geen teekenaar afzenden om al het bijzondere daar en elders op eigen bodem af te schetsen en ter kennisse van onze landgenooten te brengen ja
de verbazing des monniks was niet ongegrond er werd van buiten tegen het raam getikt wie is daar riep adeelen met drift het venster opendoende het is de booze zeide hij toen op hetzelfde oogenblik een zwarte gedaante naar binnen sprong en zich op de tafel neerzettende
daar ligt de gansche bisschoppelijke weelde zeide willem het oog slaande op den gevallen toestel en op den wijn die door elkander vloeide en wij zouden waarachtig gevaar kunnen loopen aan boord te verzuipen zoo niet in zeewater dan in druivennat
alvorens men verder door kon dringen terwijl dit binnen het kerkgebouw geschiedde hadden eenige soldaten de masten welke tot den stormram gediend hadden daarbuiten tegen den muur geplaatst
tot uwen dienst klonk zachtjes het antwoord van den nar voortreffelijk hier zijn twee brieven ter bezorging wil ik ze u toewerpen voorzichtig zeide de monnik hem terughoudende
indien hij niet wordt voorgekomen zeide de vreemdeling glimlachende welnu hernam de monnik het oogenblik dat het sticht als één man tegen holland opstaat zij ook dat van frieslands bevrijding
maar die arme kerels zijn ziek als honden en het vaartuig stoot als een kreupele hit geen nood zeide de schipper dat zal niet lang duren wij komen zoo in slecht water en dan krijgen wij een oppertje
zij had voor een kommerlooze gerustheid plaats gemaakt want hoe kon men anders wanneer men het oog in t ronde sloeg en die landingstroepen zag wier aantal omtrent gelijkstond met de gansche bevolking van wester en oostergoo te zamen
zie uw aanstelling te krijgen en verwijder u zoolang friesland bestaat hebben zijn zonen nimmer een vreemdeling op hunne landdagen gedoogd adeelen begaf zich naar zijn zitplaats terug
en als om strijd naar het hollandsche vaartuig toe roeiden terwijl al de schepen en schuiten in de haven zich met toeschouwers vervulden waarvan sommigen tot in de toppen der masten klommen om te ontdekken of zij ook iets in het scheepshol van den bierhaalder konden ontdekken
dekama alsnu gelijk men meende de uitwerking had ondervonden de vreugde was nu op dekamastins ten top en de schoonste toekomst lachte den burchtheer tegen toen de geboorte van het zoolang verwachte kind alle vooruitzichten in rook deed verdwijnen
of de engelsche dames beschrijven die met taffen parasols de vesuvius beklimmen of zelfs een steentje uit den zak halen uit
een akelige bleekheid bedekte zijn gelaat maar zijn gitzwarte oogen doorliepen de zaal en vestigden zich op de aanwezigen met een uitdrukking van hoogheid gelijk aan die waarmede de schilders den gevallen aartsengel afmalen
maar die haar onschuldig en argeloos hart haar altijd verborgen had vrouw wat bedoelt gij met dat alles wat heeft men met mij voor ik blijf geen dag langer in dit huis ziedaar vervolgde zij een gouden doekspeld op de tafel leggende
dat hij niet op zijn gemak was wat verder stonden in de sponning van een groot kruisraam een drietal gewapende edellieden in een druk gesprek
in allen gevalle zeide deodaat met verrukking het lieve meisje beschouwende deedt gij niets dan de woorden van een ander herhalen zonder dat gij voor zijne gevoelens behoeft in te staan en graaf willem heeft immers gisteravond de hand van seerp van adeelen geschud
maar toen zijn fonkelende oogen zich vruchteloos nu her dan derwaarts hadden gewend en hij nergens iemand ontdekte vaardig om het woord te nemen rees hij op en drukte zijn meening in de navolgende bewoordingen uit
dat geloof ik wel zeide adeelen gij zijt vriendelijk onthaald gevleid gestreeld en wellicht zoude het u nog bovendien aangenaam zijn dat die italiaansche windbuil morgen de zege behaalde al ware de overwonnene een fries en uw verloofde
dat hij het sticht ten ondergebracht had de partij der heethoofden dreef dus boven gelijk zulks schier bij alle staatsberoeringen het geval is en na eenige woordenwisseling werd er zonder merkbare tegenkanting besloten een leger naar utrecht te zenden
deze vol vertrouwen in zijn eigene kunde en bekwaamheden en overtuigd dat een abt van sint odulf onfeilbaar moest zijn wist zich zelven altijd op te dringen dat er nooit een ander besluit werd aangenomen dan hetgeen hij aan de hand gedaan had
toen ik een paar maanden later begreep dat mijne tegenwoordigheid alhier noodzakelijk was verliet ik grenoble onder voorwendsel eener reis naar italië en nam mijn weg over zwitserland en duitschland
naast den kokeler stond een kast of soort van vliegende apotheek in dien opzichte van onze hedendaagsche medicijnkasten verschillende dat zij behalve een aanzienlijke hoeveelheid fleschjes potjes en poeders ook een menigte voorwerpen bevatte
beiden waren niet slechts in alle vrouwelijke handwerken maar ook hetgeen te dier tijd zeldzamer was in zang en snarenspel bedreven en madzy maakte van haar onderricht zulk een nuttig gebruik dat zij weldra haar meesteressen
men zal heden naar een nieuwe kampwijze strijden welke in vlaanderen en henegouwen meer bekend is dan hier en la defence du fis d'or genoemd wordt t welk zooveel wil zeggen als de verwering van den gouden draad
maar de drie muren van den vleugel waren gelijk hierboven gezegd is blijven staan en verhinderden dat iemand hen van beneden zien kon zweder keek naar beneden maar de oneffenheden van den muur
ik wil zien wat hier schuilt zeide adeelen hem terugstootende aha wat hebben wij daar de dubbele deur der slaapplaats was opengevlogen en had aan adeelen een man vertoond die half gezeten was en half nederlag op een
de naald aan haar blanke en vermagerde vingeren en zakte haar hoofd als in somber gepeins op den boezem neder op eenigen afstand van haar was een burgervrouw van middelbare jaren aan t spinnewiel gezeten
voorzeker zeide madzy glimlachende om deze zonderlinge vraag maar ik bid u welk belang stelt gij daarin gij hebt toch geen lust zijne pillen en tincturen te gebruiken
en bood hij de hand aan deodaat om hem te volgen het was echter geene gemakkelijke zaak daar boven te komen want de toevloeiende volkshoop drong zich onder een dof gemurmel van daar is hij
optime carissime frater zeide de abt gij begrijpt mij volkomen ziedaar juist wat ik u vragen wilde tracht eenig naricht in te winnen en breng het verloren schaap ovem
die een ongeluk gehad heeft wachtende even onwillig is langer te verbeiden als te vertrekken de jonge edellieden die langs de zitplaatsen heen en weder liepen waren niet minder dan de oude wapenkoning verontwaardigd over de schande
om verschooning bidden brulde adeelen wien zijn ouder ambtgenoot nog altijd tegen den wand hield gedrongen laat de handen van mij af aylva want ik wil dien hofknaap van zijn overmoed genezen
en wie der hofvlinders vroeg adeelen welke om u heen gefladderd hebben heeft u dat schoon besluit doen vormen madzy heeft volkomen recht zeide aylva
en doe onze uitnoodiging voorkomen als een bewijs onzer gunstige gezindheid van ons verlangen om eendracht en vriendschap te bewaren verstaat gij bij sint japik het denkbeeld vermaakt mij reeds die friesche prinses in vollen tooi te zien ga nu en overleg uw zaken goed
en u de ongenade des graven op den hals halen vervolgde deodaat gevoelende dat deze beweeggrond nog krachtiger zoude werken dan de vorige
dat hij zich niet bediend had van het voordeel bij het eerste treffen voor hem ontstaan want nu de beide ridders te voet waren en op elkander toetraden was het duidelijk te bespeuren dat de fries vrij wat grooter en kloeker was dan zijn bestrijder
en ten westen aan een heuvelachtigen grond met schapen bedekt en door kleine partijen kreupelhout omgeven terwijl de blanke toppen der zeeduinen zich daarachter verhieven
de dienaars rezen op en vertrokken en vader syard maakte zich uit bescheidenheid gereed om hun voorbeeld te volgen toen adeelen hem verzocht weder te gaan zitten daar men zijne hulp als klerk van het gezantschap waarschijnlijk behoeven zoude
het was in de kerk van het aldaar gelegen klooster dat de plechtigheid van het gehoor zou plaats vinden en een aanzienlijke menigte herauten
want ridder reinout of hoe hij heeten mag heeft duidelijk een vrouwspersoon de kamer zien overloopen en toen hij haar volgde is zij als een gejaagde kat de deur uitgeloopen en heeft die achter zich
en tevens zag hij de opening uit door welke zij in den toren gekomen waren het trapje de gang en al de zolders aan deze zijde waren ingestort
om godswil zeide aylva wien opeens het denkbeeld voor den geest was gekomen of ook deodaat wellicht een dier beide personen in den toren wezen kon
het doet u zeker leed zeide adeelen met bitterheid dat gij nu met hem de middelen niet kunt beramen om ons in slavernij te brengen uw plan is ontdekt hoe listig het ook overlegd ware de muis zal in de val blijven zelfs zonder het spek geproefd te hebben
dat van boven met biervaten geladen was zijn plan was dit volk bij nacht te ontschepen en daarmede naar het kasteel te trekken hetwelk
hij is kort na zijn verheffing onze kloosters komen bezoeken een schoon jongeling was hij en wien de mijter wèl stond dat mag gezegd worden hij kwam eerst te sint odulf en toen gaf ik hem op zijn reis naar de andere kloosters onzen broeder syard mede
de monnik naderde terstond met verbaasdheid en belangstelling op het gelaat wat doet gij mannenbroeders riep hij schaamt gij u niet allen gezamenlijk eenen weerlooze op t lijf te vallen
ware ik niet ten einde mijn reputatie als galant ridder op te houden verplicht geweest de dames op haar rijtochtje te vergezellen ik zoude wel hier gebleven zijn om u vroeger te ontvangen ik zie met vreugde dat gij onze oude krijgstochten nog niet vergeten zijt
nog was het gezang niet geëindigd toen men vader syard op eens zag binnentreden maar in stede van zijn gewone zitplaats onder zijn broeders te nemen bleef hij midden in het kerkgebouw en vlak tegenover den abt staan wien hij met een blik van ongeduld aanstaarde
zijn uwe gasten laat hen niet vertrekken met een slechte herinnering aan uwe vorstelijke gastvrijheid wij hebben hen niet gehinderd daarvan gebruik te maken zeide willem op een hoogen toon
en de minst geweldige van zijne slagen ware genoegzaam geweest om zijn tegenstander te vellen indien deze niet de grootste voorzichtigheid in het werk gesteld en zich alleen bij de verdediging bepaald had de vreemde ridder bleef staan gelijk een rots
nauwelijks had hij over dit schouwspel dien onbestemden en dwalenden blik doen weiden welke op de voorwerpen rust zonder die te zien en te kennen geeft dat de gedachten verre van daar zijn
madzy gevoelde zich sterk aangedaan nooit had zij adeelen zoo warm zoo waardig met zooveel gevoel hooren spreken ja ik wil uw vriendin zijn adeelen gelijk voorheen zeide zij hem hare hand toereikende
dan weder zegevierde het geweld van het vuur en golfde het in rooden gloed langs de daken nu en dan stortte er een krakend gebouw in en versmoorde voor een oogenblik den gloed die het verteerd had maar die weldra des te feller van alle zijden onder het puin te voorschijn kwam
en mijn hart had u wellicht boven anderen verkozen neen spaar uwe betuigingen en antwoord mij nog niet ik heb niet uitgesproken gij zijt geen fries ridder
voor t oogenblik zal ik u verlaten en u gelegenheid geven u te kleeden zoo gij inmiddels iets noodig hebt gelief slechts op den vloer te stampen en men zal zich gereedmaken om aan uw wenschen te voldoen met deze woorden nam hij zijn afscheid
schoon niet dan bij zeer hellen dag de kleur van het rechteroog kunnen bepalen zijnde vaalgrijs en de uitdrukking zijnde nagenoeg die eener loerende kat
en het vernuft dat hij in de redelooze schepselen weet te ontwikkelen gij ziet den aap die op mijn schouder zit burgers en boeren welaan
wij hadden u als overwonnene buiten het krijt kunnen laten werpen uwe wapenen doen aan stukken slaan en u vervallen van uw adel verklaren maar wij vergenoegen ons met uw sloten landgoederen en bezittingen verbeurd te verklaren en u voor eeuwig uit onze staten te bannen
en in wier midden een opening gelaten was welke men bereikte door middel van een trapladder die van onderen tegen den muur vaststond en van boven met een paar ijzeren krammen voor het wiggelen bewaard werd er waren dus in t geheel drie van deze ladders of liever
en bloemkamp vormden met hun talrijke en welgeoefende conversen twee hulpbenden gereed om zich overal te begeven waar de strijd het heetste was reinout was bij adeelen helbada
bovendien uit een hooggevoelend en trotsch geslacht gesproten dat slechts noode iemand boven zich gesteld zag had de fiere jongeling weinig lust gevoeld aan den leiband des graven een berooiden boel te beheeren en alleen in naam bisschop te zijn
welke raadsels spreekt gij toch vervolgde aylva maar voor de monnik kon antwoorden deed een nieuw geroep van kijk die twee daarboven hen beiden het hoofd naar den toren wenden
dan niet lang hadden zij zich op die reede bevonden toen de schepelingen een hevige vlam ten noorden van stavoren zagen opstijgen ha riep willem die op dit gezicht al zijn moed herleven voelde zij houden woord mijn trouwe zeeuwen hoe is de wind schipper
en feiko trok naar rijnsburg hij is een hupsche kerel die feiko en ik had hem beloofd te plaswijk op hem te zullen wachten maar wees dan toch wat kort wat gaan mij al uw reizen aan
ik smeek u daarom gij zult de waardigheid die gij bekleedt niet tot een voorwerp van spot doen strekken noch de eene onvoorzichtigheid op de andere stapelen seerp van adeelen ik bezweer u
en ik dank er god voor maar achter deze muren zullen zij hoop ik hun plicht weten te betrachten dat zullen zij zeide vader syard verspreidt u nu allen en zoekt alles bijeen wat dienstig zijn kan om de voorpoort te beschutten
strijde op te roepen wees tot zoolang bedaard een te onberaden driftbetoon van uwe zijde kan alles bederven beloof mij om eer drie dagen verloopen zijn niet daaraan toe te geven alsdan zal ik u mijne inzichten en verwachtingen mededeelen
juist zooals zij zich gereedmaakte met madzy binnen te treden een oogenblik vrouw zeide hij haar met een strakken blik aanziende voor wij binnengaan wenschten wij te weten of er al of niet kans voor ons is hier hedennacht te vertoeven
zonder eenige vrucht zouden blijven indien hij niet sprak gaf hij hem te kennen dat hij alles verhalen zou wat hij wist voor wij echter aan onze lezers den uitslag van hun onderhoud mededeelen voegt het ons te zien wat vader syard wedervoer bij zijn avondbezoek op het kasteel
waaraan de laatste alleen deelnam onderscheidene zoogenaamde mysteriën en volksvermakelijkheden zouden plaats hebben waarin de goede burgerij de hoofdrol speelde
ik begreep zijn stilzwijgen te moeten koopen en tevens oordeelde ik dat hij wiens schranderheid ik kende mij van dienst zoude kunnen zijn den hansworst had hij in duitschland opgedaan van dezen was geen ontdekking te vreezen maar ik vond in hem een geschikten en ijverigen bode
dit zeggende haalde hij uit een koffer een mantel een wassen neus en valschen baard een samaar in t kort een geheel gewaad voor den dag gelijk aan dat hetwelk barbanera droeg wanneer hij zijn kunsten vertoonde en waarvan deze een dubbel stel had
aanleiding te hebben gegeven tot de verwonding van deodaat ja tot des graven toorn die weldra vreesde zij op een geduchte wijze haar vaderland zou treffen
dan voordat hun geroep eerst een grooten dog en eenige keffertjes vervolgens een drietal kinderen daarna een knecht en eindelijk een paar knappe boerendeernen had doen te voorschijn komen die allen
slechts deze omstandigheid redde beider leven want nauwelijks bevonden de gewapenden zich op de trap of deze stortte in met een oorverdoovend gekraak en de beide aanvoerders stonden alleen op het portaal voor een muur van vlammen en van rook die uit het puin naar boven sloeg
allen geknield en ijverig bezig hun pater nosters te zeggen en kruisen te slaan hier is uw duivel riep de monnik maar waar is nu de jonkvrouw gebleven
en hem herhaaldelijk verzekerde dat zij bereid was de hoop eenmaal te verwezenlijken door zijn moeder gevoed aldus stonden de zaken toen de gebeurtenissen te stavoren plaats vonden welke aanleiding gaven dat in den weerstal
terwijl wij volgens het privilege van koning willem slechts twintig pond schuldig waren te betalen evenals bij de blijde inkomste maar de magistraat is een hoop stoflikkers en er moesten heel andere menschen aan het roer zitten voegde hij er bij den neus optrekkende en de borst hoog zettende
ik ben een verwant van het hollandsche huis zeide de tweede ik ben een henegouwer zeide walcourt mede toesnellende de graaf ging voort met zich te wapenen zonder eenig antwoord te geven
en zich uit den boom latende vallen klauterde hij als een kat den aarden wal over en was terstond uit het gezicht hij had geen gelukkiger oogenblik kunnen uitkiezen want bijna op hetzelfde oogenblik ging de deur van deodaats tijdelijke gevangenis open en reinout vloog in zijn armen
welke vaak door hun liefelijkheid in een omgekeerde reden stonden tot den inhoud van haar gezegde tot een staaltje van haar onderhoud diene het navolgende gesprek dat zij met madzy bezig was te voeren
achter hem reden twee herauten benevens gerard van florevy die s graven banier droeg simon van teylingen en gwij van de merwede van top tot teen gewapend volgden als kamprechters door een stoet van schildknapen en trompetters vergezeld
t zij dat al deze oorzaken gezamenlijk op haar werkten haar slaap was onrustig en afgebroken droomen en nachtgezichten vervulden haar verbeelding en deden haar gedurig met schrik en siddering ontwaken
was de bij den kruisweg staande krijgsknechten ongemerkt genaderd en begroette hen nu op eenmaal met een hagelbui van pijlen en steenen te gelijk daagden de welgewapende lidlummer monniken en conversen op met hun abt aan t hoofd
en met al deze materialen werd een bolwerk achter de voorpoort opgeworpen bestemd om den vijand zoo niet geheel te stuiten althans zoolang op te houden tot er hulp kwame
dat hij nog een dochter op adeelastins in leven had en verveling of nieuwsgierigheid meer dan ouderliefde dreven hem
t is goede ezekermunt zeide feiko zijn geld toonende die elke schipper mij zal inwisselen al genoeg riep de onderschout aan wien claes gerritsz een waarachtig verhaal van het voorgevallene had pogen te geven
en welke de eerbied voor haar neerslachtigheid alleen wederhield kwam daamke wien het gezelschap van den monnik begon te vervelen hun op zijde
t zij het begin van een lang beloofd vuurwerk t zij de ontknooping van een langdradig tooneelstuk t zij het toegezegd bezoek van een ouden vriend die wegblijft t zij de aankomst
het betaamt ons zeide hij eindelijk toen hij gereed en te paard gestegen was het betaamt ons zelven de beleedigingen te wreken die ons worden aangedaan voort voort naar haarlem ieder oogenblik is kostbaar
geen brief van eenig aanbelang geschreven waar broeder syard niet over geraadpleegd werd daar hij zich echter nooit op zijn meerdere bekwaamheid liet voorstaan en noch eer noch
oorlogsmans had opgeheven een vuistslag gaf die hem in het zilte nat voorover wierp tilde hij met de andere zijn waardigen leermeester op het paard en holde zeewaarts in er was een oogenblik van verbazing maar weldra terwijl de monniken hun doornatten abt weder ophielpen snelden eenige rappe gasten
schoon in vorm vrij gelijk aan die van seerp van adeelen hoogst eenvoudig was had geen uitwendigen tooi noodig om zich als een edelman te doen kennen
nu geen woord riep adeelen met drift aan tafel daarna zal ik u alles verhalen t is niet dat de zaak zelve van belang zij doch men kan er ten minste uit opmaken hoe men hier over ons denkt
met deze woorden verliet hij de zaal waar niemand hem miste noch betreurde reinout was nu terstond bij de hand om zijne plaats in te nemen en madzy verschooning te verzoeken voor het deel dat hij in s graven list had gehad
de monnik voelde den steek en verwijderde zich ook terstond na een toornigen blik op den gek te hebben geslagen wien hij in zijn hart beloofde deze beschimping betaald te zullen zetten
zij houden scherpe wacht hier dat beloof ik u en ware het niet door dien jonker van naaldwijk geweest wien god loone en spoedig zijn riddersporen met eere doe verwerven wij hadden er wel eeuwig kunnen staan blauwbekken ik hoop intusschen dat wij hem weer ontmoeten
hoedanig hij begreep dat met zijne waardigheid zou overeenkomen maar alles was bezet en niemand scheen genegen hem tot zijn buurman te dulden veelmin voor hem plaats te maken integendeel gaven de norsche en dreigende blikken welke hij van alle zijden ontmoette
allen zijn aan het voormalige stamhuis vermaagschapt en getrouwe dienaars van het tegenwoordige en gij zelf zeide adeelen terwijl de vreemdeling voortging met de namen der aanwezigen op te noemen mag men naar uw naam vragen
nu was het elck voor zich een ieder bergh zijn leven een algemeene schrik had de hollanders bevangen die overal niets dan vijanden ziende zonder naar de bevelen van beaumont die hen hereenigen wilde te luisteren op de vlucht togen en zich naar den zeekant spoedden
hij bleef echter staan in afwachting of deze hem insgelijks herkennen zoude gelijk ik u gezegd heb mevrouw zeide treslong overluid tot de gravin
vrouw riep de monnik haar met geweld bij den arm grijpende wat durft gij zeggen wat beduidt dit ik zeg u dat de booze haar den hals heeft omgedraaid en in hare plaats in bed is gaan liggen
ik dorst hem de bewijsstukken niet weigeren hij had mij vermoord gelukkig heeft hij het beste stuk niet morgen trek ik naar den haag verhaal aan graaf willem wat de vrome jan van arkel brouwt ontvang een goede belooning en zorg dat de
en is hij dan niet verschenen dan kan de indager geacht worden aan zijne verplichting voldaan te hebben maar het eerste uur verstreek en het tweede ging mede voorbij en niemand was nog aan den ingang van het krijt verschenen
ruwe figuren met krijt en houtskool op den muur geteekend en waarmede men zoo het scheen de gedaanten van krijgsknechten had zoeken na te bootsen duidden aan dat hier meermalen gewapenden hun nachtwaken met dergelijke uitspanningen hadden
naast haar reed feiko wiens oplettend oog al de bewegingen van het paard zijner wedergevonden meesteres gadesloeg ten einde in staat te zijn zoo er iets gebeurde dadelijk met zijn hulp bij de hand te kunnen zijn
wij hebben ons genoeg verlaagd lang genoeg de plompe onbeschaamdheid van een vazal verdragen die het er op toelegt ons in t aangezicht te beleedigen
aan de slachting ontkomen welke laatsten terstond gedwongen werden met hen voort te rukken weldra ontmoette men het friesche leger dat zonder orde of leiding maar met een onwederstaanbare woede en dorst naar slachting bezield gedeeltelijk langs de wegen en voetpaden kwam aansnellen gedeeltelijk
inmiddels haar tegenwoordigheid van geest herkregen had onvervaard het poortje binnen verzoek uw hopman hier te komen zeide zij zich met waardigheid tot een ouden krijgsknecht wendende die met een speer op den schouder kwam zien wat dit bezoek te beduiden had
die van den zeekant woei de rookwolken voor een oogenblik van een scheidde en als uitgerolde wimpels over de landtong heen deed zwaaien ontdekten zij de kloosterlingen die in een breeden kring op het binnenplein bijeenverzameld stonden
en de te paard zittende ridders en speermannen tusschen het voetvolk ingedrongen waren ternauwernood in staat om zich te bewegen en van hun wapenen een goed gebruik te maken terwijl zij zelven buiten de hoofden uitstekende tot een des te wisser merk strekten voor de friesche boogschutters
zij troffen noch den kastelein aan noch de kasteleinske die beiden naar eene naburige kermis getrokken waren en de dienstmaagd durfde het niet op zich te nemen
f ten gerieve der vrome burgerij van haarlem en der geëerde inwoners van het graafschap nog wel zou willen daarstellen op de merkwaardige genezingen door den grooten man uitgewerkt of nog uit te werken
uwe genade heeft te veel goedheid zeide de bisschop zich half opheffende met de achtelooze loomheid eener half slapende kokette ik had wel gewenscht uwe genade meer naar verdienste te kunnen behandelen
en trok naar het nabij de stad gelegene nonnenklooster van sinte martha waar hij besloten had van de reis uit te rusten en op nadere tijding uit friesland te wachten ten einde naar bevind van zaken te kunnen handelen
een mede afgevaardigde laat gij straffeloos hoonen en weigert gij uwe medehulp wanneer hij vergoeding eischt vervloekt zij de dag toen mijn landsluiden hunne keus op mij lieten vallen
zoo gij het verlangt zal een mijner dienaars u naar het dorp terugvoeren maar ik herhaal u gij zult het vol krijgslieden vinden wat meer zegt eer een paar uur verloopen zijn zal ook dit kasteel bezet worden
daar zou geen van onze hollandsche edelen die karnemelk voor bloed in de aderen hebben ooit toe komen goddank neen zeide ottilia gij zijt afschuwelijk oda en ik spreek u heden geen woord meer toe
gij vergeet zeide de stichtenaar met een spotachtigen glimlach dat de bisschop te grenoble is en dat alleen hij tot het opperbestuur gemachtigd is
deodaat zou nog lang met wellust op den heerlijken sterrenhemel en op die sombere zee daaronder zijn blijven staren maar zijn ziel was te bezig met den kamp die in het klooster gevoerd werd dan dat hij zich den tijd kon gunnen langer naar deze zijde uit te kijken
hij zou gevreesd hebben den grammen leeuw te tergen en een meer geschikte gelegenheid afgewacht hebben om tot den vorst te spreken maar adeelen was er de man niet naar om zich door een donker gezicht te laten afschrikken stoutweg deed hij een stap naar den graaf en hem madzy voorstellende
ondertusschen geloof mij blijf niet in dien hoek zitten beven ga gerust in bed en tracht u te verwarmen het doet mij in de ziel leed dat hier geene vrouw is om u te verzorgen maar daaraan is voor t oogenblik niets te doen
een langer verblijf op die koude en vochtige plaats had haar doodelijk kunnen zijn bij den eersten opslag meende arkel dat hem die trekken bekend voorkwamen
bedevaarten naar onze lieve vrouwe van kevelaar en van scherpenheuvel ruime giften aan kloosters en kapellen alles was beproefd geweest om den zegen des hemels op dezen echt te verkrijgen
maar dewijl het zijne gewoonte niet was het gesprek te beginnen in gezelschap zijner meerderen kon zijne stilzwijgendheid niemands aandacht treffen wat eindelijk den kloostervoogd betrof
als een kerel en toon dat gij werkelijk een aylva zijt en het goed met friesland meent of bij o l vrouwe ik sla u den kop in deze zoogenaamde opwekkende toespraak was op haar zelve niet beleefd maar aan reinout klonk zij dubbel onwelkom in de ooren
met het hoofd in de beide handen achter de versperring blijven zitten als hoorde of zag hij niets van al wat in zijn nabijheid plaats had want hij gevoelde noch de kracht om zich aan dit afschuwelijk tooneel te onttrekken noch die om daaraan eenig deel te nemen wat daamke betrof deze was bezig zijn
en van onderwerp veranderende verhaalde hij haar dat de wond van deodaat onderzocht was en dat men in afwachting van den wondheeler om wien men gezonden had er een doek met olie van hertshoorn op had gelegd welk middel door den eerwaarden abt van
ieders woorden kwalijk op te nemen en schoon zijn voorstel aan vader syard op zich zelf verplichtend was de norsche en onaangename toon waarop het gedaan werd nam er alle verdiensten van weg
en uwe getuigenis is onmisbaar tot zijn overtuiging heden of morgen antwoordde madzy het zal er toch toe moeten komen en waarom dan maar niet terstond mijn ziel is nu toch zoozeer geschokt dat een pijnlijke gewaarwording te meer schier geen invloed meer op mij hebben zal
en de wateren der zuiderzee zijn zuidelijke helling wier voet de golven bespoelden stak bijna even verre in zee uit als de landtong van sint odulf die een halfuur gaans vandaar gelegen was tusschen deze beide vooruitspringende punten en den zomerdijk die beide aan de landzijde vereenigde lag
meer dan gij denken zoudt misschien antwoordde feiko ik kwam dan te stavoren en er was reeds meer volk op de markt bijeen dan ik wel gedacht zou hebben en zij stonden allen op een hoop bij elkaar om een workummer visscher en die workummer visscher verhaalde al heel wonderlijke dingen
en de gravin van haar rit terug is tegen dit verzoek was niets in te brengen de paarden werden aan de dienaars overgelaten die hen naar de stallingen brachten
was tot nog toe rinaldo van verona welhaast hoop ik er een anderen te voeren inderdaad en gij wilt dienst nemen bij de stichtschen
en nu verzuim geen tijd om de gunst des oldermans te winnen madzy zal wellicht aan den zoon van haar voogd de hand schenken welke zij den onbekenden italiaan volstandig bleef weigeren
ik heb mijn besten vriend mijn wapenbroeder een dolk door het hart gejaagd gelooft gij dat ik na zulk een daad voor den moord van een ellendeling als gij nog zou terugdeinzen neen bij de almacht gij zult mij alles mededeelen wat gij weet en wel terstond
uwe genade heeft nog hulptroepen bij de hand zeide dusmer en is mij in getal vooruit wij zullen dan nog een rit wagen zeide willem de oogen naar zijn achtergeblevene strijdgenooten wendende maar wat zie ik is de twist weder aan den gang
sommigen zelfs hadden de steen en uit den vloer en de houten beschotten der kamers uitgebroken de vader keldermeester hield ofschoon met menige verzuchting het opzicht over het ophijschen der wijnvaten die vervolgens naar voren werden gerold
den dijk langs getrokken zijnde ging hij aan het hoofd van vierhonderd man op het klooster af het overige gedeelte zijner benden gelijk wij reeds gezegd hebben aan den driesprong latende waar zich de weg naar stavoren en naar het klooster vereenigde om te voorkomen dat de vijand hem in den rug aanviel
en zijn buik tot zijn afgod verkoren scheen te hebben een oogenblik te voren in een maalstroom was rondgesleept van hooge staatkundige plannen en inzichten en van kleine en verwarde verwikkelingen van allerlei aard
en met dat al ik zal maar doen wat hij zegt want die geestelijke heeren zijn altijd in staat ons een kool te stoven is de ambtman claes gerritsz hier vroeg deodaat aan den stadsbode die zich in t portaal bevond
met zijn innemende stem bevallige manieren en heusche handelwijze ten haren opzichte maar wat baat dit alles dacht zij terwijl sytsken haar hoofdtooi in orde bracht
welnu het is dan als afgevaardigde van den graaf dat ik tot u spreek hier is mijn geloofsbrief en meteen haalde hij een perkament uit den boezem waarmede hem de graaf voorzien had ten einde hij zich daarvan in een oogenblik van nood zou kunnen bedienen
na aangediend te zijn trad madzy de tent binnen het eerste voorwerp waar haar oog op viel was een sluier met zilveren lieren geborduurd en afhangende over een wapenrusting die midden in de tent prijkte
ik heb zeide vader syard die dit luidruchtig gesprek staande en zwijgend had aangehoord ik heb den hopman verzocht voor de veiligheid van dezen ridder te zorgen daar ik overtuigd was dat mijn vader abt
madzy zag verlegen op en was zelfs op het punt om de waakster terug te roepen want sedert haar komst te utrecht had zij haar gastheer nooit anders als in tegenwoordigheid van mechtelt ontvangen en hoe verachtelijk dit schepsel ook ware
hij deed zulks in de verwachting te zullen zien hoe de zaken bij sint odulf stonden en daarvan kondschap aan adeelen te kunnen geven misschien zullen sommigen onzer lezers zich verwonderen dat reinout wiens moed niet in twijfel kon getrokken worden het zich had laten welgevallen
met of zonder baard vervolgde de monnik hij toonde met de daad dat hij de belangen zijns bisdoms behartigen wilde en dat hij niet gelijk zijn voorganger een tamme sperwer was
een sprekend bewijs had opgeleverd dat de vernielende krijgsgod niets met dat legertje te maken had van afstand tot afstand vertoonde zich een paviljoen grooter in omvang en rijker in versierselen dan de overige
mijn nicht is wat vermoeid zeide de monnik en wenschte wel terstond haar kamer te betrekken en daar wat te gebruiken zoo zeide de kasteleines de onderlip vooruitstekende en madzy met een verwonderd gelaat aanziende
recht zoo voortreffelijke barbanera dan ik heb nog een dienst van u te vergen hierboven ligt een jong meisje dat wellicht de hulp van een geneesheer noodig heeft is het garnizoen versterkt vroeg de kokeler meesmuilende
tot uw dienst maar weet dat het u voor t oogenblik toch niet zou baten het kan alleen dienen voor dezulken die absolutie hebben bekomen en wanneer ik de karbonkels aanzie die uw neus omringen dan houde ik mij overtuigd dat er menige pekelzonde bij u huist
zoodra hij den scherpen blik des monniks niet meer te vreezen had de slotvoogd zal zich wel wachten mij een vinger aan te raken ik heb op het kasteel althans zooveel invloed als die oude gek vertrouw daar niet te veel op vriendje zeide de hansworst het zou mij niet verwonderen indien die
en onder het spreken dezer woorden keerde hij zich om en zag in den toren naar beneden waar de friezen reeds een paar aaneengebonden ladders tegen de eerste zoldering aangezet hadden en zich gereedmaakten die te bestijgen