AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik kleine esther summerson het kind dat een afgezonderd leven had geleid en op welks geboortedag geene blijdschap was voor mijne eigen oogen op te rijzen
wisselt vertrouwelijke mededeelingen met den politiedienaar en heeft geheel en al het voorkomen van een onschendbaren knaap onbereikbaar voor constabelsstokken
aan den anderen kant bespreekt de edelachtbare william buffy lid van het parlement met iemand anders over de tafel heen dat de schipbreuk des lands waaraan geen twijfel is alleen over de manier er van kan nog getwist worden
de oude man wierp hem plotseling een blik toe die zelfs mijne aandacht van ada afriep welke verschrikt en blozende op het oogenblik zoo schoon was
zoo zegt george het spijt mij wel dat tehooren ja mijnheer grootvader smallweed wrijft zijne beenen hij is nu een knap jong officier mijnheer george en hij heet
pardon het was mylady's schoonheid die zegt mylady behoeft gij geheel niet te beschouwen eindelijk op een namiddag kort voor het ondergaan der zon als de groepen die voor de laatste twee uren de geestenwandeling hebben
en ik verlangde zoo om nabij haar te zijn en eenigszins op haar te passen dat ik mij voornam des avonds nog eens daarheen te gaan
dat is heel goed van hen en ik ben zeker trotsch op die eer en wij lachen allen maar fitz jarndyce ik weet wel wat er gebeuren zal ik weet veel beter dan zij wanneer de aantrekking begonnen is ik ken de teekenen lieve
des te meer zal hij tegen mij ingenomen blijven daar hij mij tot den voornaamsten representant der groote oorzaak van zijn lijden heeft gemaakt ik kon niet nalaten er bij te voegen zoo onredelijk
george komt terug slaat zijne armen over elkander ziet den ouden man aan die ieder oogenblik lager in zijn stoel zakt en zegt zeer koelbloedig nu moet ik maar
hij krijgt nu en dan eene neep van de jicht en gaat wat stijf hij heeft een deftig voorkomen met zijne lichtgrijze haren en bakkebaarden zijn fijnen jabot zijn hagelwit vest
want hij heeft zijne schilderijen oude en moderne sommigen van de maskerade school tot welke de kunst zich somtijds op eene meesterlijke wijze verlaagt en die bij
en keek zoo driftig naar de deur dat ik dacht dat wij hem verloren hadden evenwel hij bleef gelukkig waar hij was en vroeg mij wat ik van mevrouw jellyby vond zij geeft zich heel veel moeite voor afrika mijnheer zeide ik wel
ja mijnheer en dezen avond ook mijn vrouwtje is om er niet te veel van te zeggen tegenwoordig vroom geworden
jufvrouw barbary mijnheer antwoordde rachel die nu onder de hemelingen is ik hoop waarlijk van ja zeide mijnheer kenge beleefd verlangde dat esther alleen zou weten wat haar dienstig kon zijn
nu jonge dames zeide mevrouw pardiggle haar stoel terugschuivende en als door eene onzichtbare kracht een rond tafeltje met mijn werkmandje er op dat vrij ver achter haar stond omvergooiende
sir leicester blijft zoo omtrent hetzelfde jufvrouw hij is heel ziek en zwak en somtijds ijlt hij zelfs eenigszins heeft hij ook naar mij gevraagd zegt volumnia op een toon vol teederheid
eene poos later volgde hij ons naar het andere einde der galerij en richard en ik wilden juist heengaan toen mijnheer george ons achterop
wel verbaasd zouden zijn over zulk eene onredelijkheid en onbillijkheid bij een van hunne supplianten vervolgde mijn voogd als die geleerde heeren eens mos rozen beginnen te kweeken uit het poeier
en mij zoo gelukkig en zoo vereerd gevoelde en mijn hart zoo vol werd ik kuste hem de hand ik weet niet wat ik zeide of zelfs wat ik sprak hij was ontroerd en ging naar het venster
en bleef na dikwijls genegen te hébben met haar hoofd op zijde voor mij staan richard die zijne onbedachtzaamheid van gisteren verlangde goed te maken legde haar vriendelijk uit dat jonge jufvrouw
tegen iemand anders zou hij dit niet zoo ronduit gezegd hebben maar hij ziet duidelijk dat bucket alles wel weet en de laatste omstandigheden hebben mij eene nieuwe vlaag berokkend
en eveneens dat kinderachtige dat velen daarbij aannemen die het voor eene slimheid schijnen te houden tot arme lieden te spreken alsof zij uit een spelboekje voorlazen heeft hem terstond met die vrouw op een goeden voet gebracht
te gelijk met dit roepen wenkt de cavalerist hem ook phil nadert op zijne gewone manier eerst schuins wegschuivende alsof hij ergens geheel anders heen wilde
daarom is lady dedlock van haai buiten in lincolnshire gekomen en heeft het aan den regen de kraaien de konijnen de horten de patrijzen en fazanten overgelaten
en dus is uw man een steenbakker hoe weet gij dat mijnheer vraagt de vrouw verwonderd wel dat maak ik zoo op uit de kleur van de klei aan uw reiszak en uwe kleeren en ik weet ook dat steenbakkers hier en daar
en eene volwassene vrouw in aanmerking nam ik gevoelde mij zoo arm zoo nietig en op zulk een grooten afstand van haar dat ik bij haar nooit ongedwongen kon zijn neen en haar nooit zoo kon liefhebben als ik wel wenschte
het was een armoedig kamertje met ongeverfde planken van de galerij afgeschoten daar het beschot niet hooger reikte dan acht of tien voet en er geen afzonderlijke zoldering was zag men omhoog de balken van het hooge dak der galerij
bucket laat zijn licht naar de deur schijnen en zegt tot snagsby wel wat zegt gij nu van den taaie is hij het dat is jo
dezelfde die ik nog verwacht zij zijn allen ja dood natuurlijk melieve zeide zij daar ik nu zag dat zij verder wilde gaan achtte ik het beter te beproeven of ik haar niet van dienst kon zijn
eene herinnering herhaalt tulkinghorn mij dunkt van ja antwoordt mylady onverschillig eenigszins en hebt gij u waarlijk de moeite gegeven om den schrijver van dat stuk op te zoeken
berekend altijd klaar met afgepast geld om eene banknoot te wisselen met een gelinieerd opschrijfboek in de hand die over het algemeen sterk op een belastinggaarder gelijkt
schoon het mij niet verraste kortom mijne hooggeschatte vriendin vervolgde jufvrouw flite met hare lippen naar mijn oor komende en een deftig geheimzinnig gezicht zettende ik moet u een geheim vertellen
dan zou het op muren schrijven en op straten roepen terstond beginnen lady dediock en gij moet wel bedenken dat dit niet u alleen zou aangaan
dat ik het was die onheil over dat statige huis zou brengen en dat mijne spookachtige voetstappen het nu reeds waarschuwden door een schrik voor mij zelve aangetast die mij deed huiveren
als zij voorbijloopen het schot van een geweer verliest zijne scherpheid in de vochtige lucht en de rook daarvan trekt als een traag wolkje tegen de groene met hakhout bekroonde helling op
als ge nog niet zeker zijt was het deze stem of maar eenigszins deze stem jo kijkt bucket verslagen aan geheel niet
zij zijn door zeker iemand achtergelaten achtergelaten bij dat arme jufvrouwtje flite zeide caddy zeker iemand die heel goed voor haar geweest is moest een uur geleden haastig weg
en dicht bij vholes misschien begon ik zou het wel goed voor mij zijn als ik van allebei af was viel richard er op in met een gedwongen lach
die weinig acht op ons gaven dan om als wij voorbijgingen tegen elkander te lachen of iets te zeggen over fatsoenlijke lieden die liever maar bij hunne eigene zaken moesten blijven zonder zich het hoofd te breken
en staakte zoo dikwijls hare toebereidselen om haar hoofdje aan mijne borst te leggen mij te lief koozen en met vreugdetranen te zeggen dat zij zoo blijde o zoo blijde was dat ik genoodzaakt was te zeggen
zijne hoop geleek zoo weinig naar hoop het was zulk eene woeste inspanning om te hopen zij was zoo gretig en hongerig
dat hij bucket zeker ontzag inboezemt hij heeft iets straks en verstijfds in zijn gezicht boven en behalve zijne gewone trotschheid en spoedig ontdekt bucket eene buitengewone langzaamheid in zijne spraak
zegt snagsby jo staat verbaasd in den lichtkring gelijk eene groteske figuur in eene tooverlantaren en beeft bij de gedachte dat hij tegen de wet zal gezondigd hebben door niet ver genoeg weg te loopen
nu lieve jufvrouw summerson als gij gezond verstand verantwoordelijkheid en deftigheid alles bij elkander als gij een voorbeeldig man wilt zien dan is vholes de man
een beetje vrees ik ada is zoo angstig geweest en het spijt haar zoo voogd ik legde mijn arm op de leuning van zijn stoel en ik zag aan zijne oogen
huis manier dat iüj niets van dien aard ziet bewijst hem dat het niets anders is dan onkosten
fluisterde hij zacht achter zijne hand ja zeide ik hij is bij mij verscholen ik kon dat toen niet zeggen
of zijne geheele ziel aan de grooten is gewijd dan of hij hun niets geeft behalve de diensten die hij verkoopt is zijn persoonlijk geheim hij bewaart dit gelijk hij de geheimen zijner cliënten bewaart
eene poos van stilte tulkinghorn ziet snagsby aan krook staat met open mond te wachten of er weder iemand spreken zal
voortvloeiende die mij zoo verlangend maakt om uwe ladyschap te spreken dat ik niet twijfel of mijn gedrag moet uwe ladyschap zeer indringend
maar het zoo geschikt dat hij geen gerucht kon maken zonder gehoord te worden daar ada wegens eene verkoudheid in onze kamer moest blijven werd mijnheer
gij zijt volkomen geslagen drie tegen een het behoort tot mijnheer tulkinghornvlneesterlijke politiek geene politieke gevoelens of eigenlijk geheel geene eigene gevoelens te hebben
hare gestalte is sierlijk en wekt het denkbeeld op dat zij rijzig is niet dat zij dit is maar zij is gelijk de edelachtbare bob stables dikwijls met een eed heeft verzekerd zoo van zessen klaar
en niet bang voor hem ik zeide hem dus dat ik dacht dat ik over den dood van mijne peet had moeten schreien en omdat rachel niet bedroefd was dat ik
ik vrees dat ik nu en dan tusschen ons gezegd een weinigje van de wijs ben weet ge en daarbij raakte zij haar voorhoofd aan meer niet wat hadt gij mij willen zeggen zeide ik glimlachend
om te zeggen dat hij niet begrijpt waarom iemand zoo getrouw en ijverig als wijlen mijnheer tulkinghorn hem niets van die
onder alle omstandigheden kan eene dame en vooral eene dame van zulk een hoogen rang als miss dedlock mij niet anders dan aangenaam zijn maar mij zelven er buiten gelaten moet ik de vrijheid nemen
hij schreef koud en stijf trotsch en wrevelig wel mijn huismoedertje gij moet daarmede geduld hebben hij is niet te laken het kanselarij proces heeft hem de oogen doen schemeren en doet hem mij voor iets anders houden dan ik ben
op dien zaterdag zaten wij daar mijnheer jarndyce ada en ik tot wij in de verte den donder hoorden rommelen en groote regendroppels voelden die kletterend door de bladeren
volumnia verstaat hem volmaakt wel en inderdaad spreekt hij veel duidelijker dan men eene minuut geleden voor mogelijk had kunnen houden de inspanning waarmede hij dit doet staat op zijn angstig en pijnlijk gezicht te lezen
anders op kastanje hof onbekend tusschen het geboomte omdwalen dan ziet men somtijds twee jonge juffertjes in afgelegene hoekjes van het park met elkander stoeien en dartelen en den rook van twee pijpen voor de deur van den gewezen
na eene poos zet hij zich zachtjes op den kant van het bed met zijn gezicht naar hem toe juist gelijk hij in de kamer van den kopiist heeft gezeten
des te meer uit hoofde van het voornemen dat ik in mijne ziekte had opgevat en hem nu mededeelde lieve vriendin zeide richard
waarom zijn wij dan hier mijne vrienden zijn wij in het bezit van een zondig geheim en eischen wij koren en wijn en olie of wat nagenoeg hetzelfde is geld om hetzelve te bewaren
daarop wenschte woodcourt den praktizijn goedendag en ging richard opzoeken wiens verandering van voorkomen hij nu maar al te wel begreep
niet verder komt dan zijne mestvork en bezem de schimmel die tegenover de deur staat en die met een ongeduldig gerammel van zijn halster zijne ooren opsteekt en zijn kop zoo verlangend omkeert als die deur opengaat
en werd de verdienste der geheele postinrichting aan mij toegeschreven zoo had ik door zooveel in de opene lucht te zijn
moet snagsby hij weet niet hoe aan een ander kind met licht omschenen denken dat hij op schilderijen heeft gezien hij is nog geen drie weken oud mijnheer zegt de vrouw is het uw kind ja
allan ziet met eigenaardigen doctoralen ernst in het rond en geeft phil een wenk om zijn tafeltje buiten te brengen als het hamertje weder gebruikt wordt zal er een roestvlekje aan zijn wel jo wat scheelt er aan
van berouw of wroeging of iets dat ik gevoel vervolgt lady dedlock weldra zeg ik geen woord als ik niet stom was zoudt gij toch doof zijn stappen wij daarvan af dat is niet voor uwe ooren
maar toen zij mij aan hare borst nam mij kuste over mij schreide mij beklaagde en mij weder tot mij zelve bracht toen zij op hare knieën viel en mij toeriep
esther hervatte richard gij moet niet denken dat ik hier ben gekomen om john jarndyce achter zijn rug zwart te maken ik kom alleen om mij zelven te rechtvaardigen
daarvoor dankte het arme kind mij met al haar hart en als gij morgenochtend jufvrouw ada in den tuin hoort en ik niet wel in staat mocht zijn om naar het venster te gaan ga gij dan charley en zeg dat ik nog slaap
daar hij er altijd mede placht te schertsen dat ik zoo naarstig was ada leunde over zijn kussen en liet zijn hoofd op haar arm rusten
heggen en slooten muren houtstapels en hooischelven werden door onze knechts tot ver in het rond onderzocht daar men vreesde dat de jongen hier of daar bewusteloos of dood was blijven liggen
toch vooral uit de kanselarij te blijven want zeide hij het is aan stukjes gemalen te worden in een kleinen molen het is bij een langzaam vuur gebraden te worden
ik ben voor zoo iets de laatste mensch op de wereld ik ben nooit in mijn leven verantwoordelijk geweest ik kan het niet zijn ik vrees dat iedereen daartoe verplicht is antwoordde ik
door de drukte om peepy te reinigen en mij zelve klaar te maken en ada te helpen werd ik spoedig door en door warm wij vonden de jonge jufvrouw jellyby in de schrijfkamer beproevende zich te warmen aan het vuur dat
het eene vindt dat het dit niet kan doen en het tweede vindt dat het dat niet kan doen geen van beiden kan zelfs maar zeggen dat het iets niet kan doen
ik heb hem mijn executeur gemaakt benoemd en aangesteld in mijn testament ja zoo waarlijk zeide ik
en richard ons zeide dat de postiljon die lang in ons klimmend verlangen had gedeeld omkeek en knikte gingen wij beiden in het rijtuig overeind staan terwijl richard ada vasthield opdat zij niet door het schokken zou vallen en zagen wij
dat onder de oppervlakte is geraakt en minder onschuldige dingen doet dan zich met stijve dassen de keel toe te binden iets waarvan geen redelijk wezen bijzonder bezwaar behoeft te maken
jenny kent haar geheel niet jufvrouw wie zou het dan wezen zeide ik melieve antwoordde jufvrouw fiite dicht aan mijn oor en met een zeer geheimzinnigen blik
is dit recht of onrecht hebt gij het hart om mij te zeggen dat ik recht heb ontvangen en daarom word
voor den mond houdt en kucht als de rechtsgeleerde heer hem verzoekt zich eens in te schenken nu snagsby zegt tulkinghorn om weder eens op die rare historie te komen
ik had geen gezelschap meer behalve mijn vogeltje en dat nam ik in zijn kooitje mede toen het huis niet meer te zien was zat ik met het kooitje voor mijne voeten in het stroo naar voren op de lage bank
dat ik wel genoodzaakt was in het rijtuigje te komen en haar tot bedaren te brengen door haar te laten zeggen en doen wat zij maar verkoos
en ik vertrouw haar aan onzen vader had hij geen ander beroep zeide mijn voogd neen mijnheer antwoordde jufvrouw blinder hij was niet anders dan zoo'n
of zij moet zich verbeelden dat het bloed is zeide de vrouw zij zou evengoed daardoor heen waden als door iets anders denk ik
de avond was gevallen toen ik mijne oogen opsloeg en mijn voogd op het portaal zag staan wie is daar dame durden vroeg richard de deur was achter hem maar hij had op mijn gezicht gelezen
uwe ladyschap moet weten als uwe ladyschap het niet toevallig reeds weet dat er in het huis van zekeren krook in chancery lane eenigen tijd geleden een kopiist van
gelikteekende handen zoo licht en teer een bosje welriekende kruiden gelegd de hemel mag u loonen zeiden wij tot haar wabe vbouwelijke sympathie gij zijt eene goede vrouw ik jonge dames antwoordde zij met verwondering st jenny
jufvrouw summerson ik hoop toch dat ge niet aan het onderhandelen zijt om uw haar te verkoopen laat u niet verlokken aan die drie zakken beneden heeft mijnheer krook rijkelijk genoeg
of misschien zonder eenige reden ik was nog nooit dicht bij het gebouw geweest tot op den dag waaraan ik nu met mijn verhaal ben gekomen
dat zij bijna geheel wel was hetgeen ik de hemel vergeve het mij nooit miste te bevestigen dit beurde prince dan zoo op dat hij somtijds de viool uit zijn zak haalde en een paar streken deed om de kleine te verbazen
dat ik hen tot mijn dood toe heb uitgetart gelijk ik zoovele jaren lang gedaan heb hier kwam mijnheer bucket die in een hoek bij de deur zat goedhartig tusschen beiden om zooveel troost te geven als hij geven kon
om als zij gaat markten naar stukken vleesch of zooitjes groente te wijzen of door een vriendelijk duwtje de aandacht van verkoopers te trekken
na den maaltijd met grooten ernst vertelt dat hij waarlijk niet ziet waar het in dezen tijd naar toe moet eene discussie is niet meer wat eene discussie placht te zijn het huis is niet meer wat het huis placht te zijn
zij had zich zelve in een toestand gebracht waarin geene hoop en geene hulp meer voor haar was hetzij haar geheim tot aan haar dood bewaard bleef of hetzij het ontdekt werd en schande bracht over den naam dien zij had aangenomen
chadband staakt zijne rede met de gelatenheid van een man wel gewoon om vervolgd te worden plooit traaglijk zijne kin tot een vetten glimlach en zegt laten wij de jonge dochter hooren spreek jonge dochter
de vreemde heer zette zijn bril op om mij aan te zien en zeide kom eens hier liefje hij gaf mij de hand en vroeg mij om mijn hoed af te zetten
een lang en mager man van ongeveer vijftig jaren met hooge schouders een gebogen rug eene vaal bleeke kleur hier en daar een rooden uitslag in zijn gezicht en dicht geknepen lippen die er uitzagen alsof zij koud waren
ik trachtte haar te verzekeren dat dit niet zoo was zij hoorde mij geduldig en glimlachend aan maar was terstond
maar toen mijne lieveling hem met zooveel vertrouwende hoop met zulk eene hemelsche blijmoedigheid antwoord gaf aan de hulp denkende die zij bekomen zou en zoo nabij was toen wist ik toch wel wist ik toch wel
ik was juist acht jaren zegt phil volgens de kerspel rekening toen ik met den ketéllapper meeging ik was om eene boodschap gestuurd en zie hem zitten naast een oud gebouw bij een vuurtje geheel alleen en heel genoeglijk
een verren tocht dien weg op en terug na onze terugkomst hielden wij eene groote revue over het huis en den tuin
zij wilden mevrouw jellyby een eereblijk aanbieden zij wilden het portret van zekeren secretaris laten schilr luw het verlaten huis deren en aan zijne schoonmoeder zenden wier innige genegenheid voor hem algemeen bekend was
na elk dezer vragen heeft zij het hoofd gebogen zeer goed i nu was deze jufvrouw barbary buitengemeen achterhoudend schijnt buitengemeen stilzwijgend te zijn geweest voor eene vrouw
en zoo heb ik toen mijn best gedaan en zoo heb ik toen thuis gewerkt schoongemaakt en huis gehouden en gewasschen lang voor dat ik uit werken begon te gaan
hij mag mij vrij klappen geven links en rechts als hij verkiest ik zal er hem niet over aanklagen jufvrouw flite gaf op dat oogenblik een gil die mij nog in de ooren klinkt o neen
daar wilde zij nederig en beschaamd wezen in de eenige natuurlijke oogenblikken van haar leven mijne ongelukkige moeder zeide mij dat zij in mijne ziekte bijna waanzinnig was geworden
eerst poogde ik mij te verontschuldigen met de algemeene reden dat ik bezigheden had die ik niet mocht verzuimen maar dewijl dit niet baatte zeide ik meer in het bijzonder
en sterk naar iets verlangt om aan te trekken en te rukken behalve zich zelven en zijn ketting zoo herinnert hij zich nu misschien half wakker en knipoogende het huis vol gezelschap
er was iets dat mij ontrustte en ik dacht er lang over na eer ik in slaap viel ik had de bloemen van mijnheer woodcourt bewaard toen zij verwelkten had ik ze gedroogd en in een boek gelegd waarvan ik veel hield
volumnia die met het verloop des tijds wat het rood in haar gezicht betreft helderder scharlaken en wat het wit betreft geler wordt leest in de lange avonden voor sir leicester en moet allerlei kunstjes te baat nemen om haar geeuwen te verbergen
ik dank u nogmaals en nogmaals vader zeide prince hem de hand kussende ik ben u innig dankbaar voor al de goedheid en toegeeflijkheid die gij ons bij ons huwelijk hebt bewezen
ja zegt hij ik heb naar dien man gevraagd en hem ook gevonden en wat vreemd is ik vond hem geen persoon die de moeite waard was om naar te zoeken vrees ik zegt mylady met lustelooze onverschilligheid ik vond hem dood
kenge en carboy zullen er iets over te zeggen hebben meester dings een belachelijk soort van doodgraver die op eene achterkamer in een achterhoek bij chanceryl a n e graven voor incidenten van processen zit te delven
met uw verlof mylady zegt guppy zal ik nu ter zake komen ik ben gelijk ik uwe ladyschap in mijn eersten brief gezegd heb in de rechten
met een blik naar zijn meester krabbelt phil op en zegt hier is de gouverneur jufvrouw bagnet hier is hij en daarop verschijnt de genoemde jufvrouw zelve in gezelschap van haar echtgenoot jufvrouw bagnet gaat in welk
dan zou men sir leicester kunnen zien ziekelijk gebogen en bijna blind maar nog van een deftig voorkomen die in gezelschap van een forsch gespierd man hem altijd dicht op zijde blijvende
mij zeide dat ik tom en emma nog van hare liefde moest verzekeren en dat zij overtuigd was dat tom tot een braaf man zou opgroeien
alsof het haar vuur op kastanje hof was en zij dit nooit verlaten had sir leicester daarvan onbewust leest door zijn dubbel oogglas voort
koud en kleurloos zendt hij eene waarschuwende doodsbleeke schemering vooruit alsof hij riep ziet wat ik u breng gij die daar waakt wie zal het hem zeggen
gij weet nu nog niet sir leicester dedlock baronet wat ik over vijf minuten zal gaan zeggen en doen en als ik nu werd weggeblazen zoudt gij u ook kunnen verwonderen waarom ik het niet gedaan had begrijpt gij dat niet
er komt een overvloed van stof door dé vensters van mijnheer tulkinghorn binnen en reeds had zich een overvloed daarvan uit zijne meubelen en papieren ontwikkeld het ligt overal dik op
voordat de ridder haar wekte gelijk deze slapende schoonen ook eens zullen gewekt worden en dan zullen al de stilstaande speten in de keuken verbazend beginnen te draaien
ik twijfel niet of mevrouw jellyby was op de gewone manier naar bed gegaan en weder opgestaan maar uit haar voorkomen kon men niet opmaken dat zij van kleeding verwisseld had
de bruidegom die het eerst de pen kreeg zette een ruw kruisje in plaats van zijn naam de bruid die op hem volgde deed hetzelfde
nu oude jongen zijt gij één en een acht er bij op april gekken dag daarna zeide ik nu oude jongen zijt ge twee en een acht er bij
hij spreekt in den loop van een paar dagen zoo dikwijls van mijnheer snagsby dat allan na met den heer jarndyce geraadpleegd te hebben besluit om eens in cooks hofje aan te gaan vooral daar de kar het niet lang meer schijnt te zullen uithouden
wel vrouw herneemt bucket op straffen toon gij zijt toch zoo onnatuurlijk niet hoop ik dat gij uw eigen kind dood wenscht god weet dat gij de waarheid spreekt mijnheer antwoordt de vrouw
wederom lager dan de tafel zat eene lange rij van solliciteuren met bundels papieren op de mat voor hunne voeten
zij kwam haastig binnen en wilde even haastig weder heengaan toen zij mij zag o mijne engelachtige ada die oude dierbare blik vol liefde en teederheid niets anders daarin
en brengt hem de deur uit terwijl snagsby onder deze geheimzinnige omstandigheden lang niet op zijn gemak met de gesluierde gedaante alleen blijft doch zoodra tulkinghom de kamer binnenkomt
cachetteerde het in een koffiehuis opdat het tot grillet s schuilplaats geene ontdekking aanleiding zou geven en wij zonden het met een kruier daarna namen wij
tegen de duisternis heerscht over tom all alon e s zich sedert de zon onderging al meer en meer uitzettende
daar alweer riep gridley uit op eens geweldig kwaad wordende ik ben ruzieachtig van humeur ik ben niet beleefd niet bijzonder dunkt mij mijnheer zeide gridley het kind neerzettende
het verheugt mij antwoordt sir leicester dat gij meent hoe jammer volumnia haast zich om haar gevoelen uit te drukken dat die slechte menschen als hoogverraders te recht gesteld moesten worden
of brokken van melodieën op de piano spelen of brokken van liedjes zingen of op zijn rug onder een boom liggen en naar de lucht kijken hetgeen hij niet nalaten kon te denken zeide hij dat alles was
zij zuigen hunne zielsrust uit hun verstand uit hunne goede eigenschappen uit ik heb zelfs wel gevoeld dat zij des nachts mijn slaap wegzogen die koude glinsterende duivelachtige dingen
maar waarom wandelt zij zonder schoenen door al dat water zeide mijn voogd wel mijnheer dat zal wezen om haar bloed wat te verkoelen zeide de man
scheen mij het hart te verscheuren dat ik er mij van moest afkeeren ik zeide dus op een drukken vroolijken toon dat ik als zij mij niet eenigszins aanmoedigden om terug te komen zeker die vrijheid
en zijn gezicht werd bijna verborgen door eene bonten muts met breede bonten kleppen op beide zijden van zijn hoofd die onder zijne kin waren vastgemaakt maar ik was nu weder bedaard
maar het is een heer jufvrouw en hij laat u zijn compliment doen en of gij eens zoudt willen overkomen zonder er iets van te zeggen
de heldere zon gaat op en trekt alles omhoog de will's en sally's de over den grond zwevende dampen de neerhangende bladeren en bloemen de vogelen viervoetige dieren
het is niet veel hun de huur kwijt te schelden mijnheer zeide zij wie zou ze van hen kunnen aannemen wel wel zeide mijn voogd ons beiden aanziende
ik weet niet wat gij hier misschien doet heeren en dames zeide hij alsof hij zich boos maakte dat wij daar waren maar gij zult mij wel niet kwalijk nemen dat ik binnenkom
de balie van engeland is over het gelaat des aardrijks verstrooid hoe engeland de vier lange zomermaanden kan doorkomen zonder balie hare eenige toevlucht in tegenspoed
waarschijnlijk mijne vrienden gij zijt een man van zaken dat zijt ge antwoordt bucket die zeer oplettend heeft geluisterd
en het was er zeer ordelijk en stil allan stond achter hem en sloeg hem met ernstige oogen gade zijn gezicht kwam mij voor geheel kleurloos te zijn
wel daar is woodcourt immers liet mijn voogd snel hierop volgen dit had ik niet gemeend en ik werd er eenigszins door verrast
als gij van verantwoordelijkheid spreekt hervatte hij zou ik wel willen zeggen dat ik nooit het geluk heb gehad van iemand te zien
eerst twijfelde ik er aan of ik wel zulk eene vrijheid zou nemen maar ik bedacht weldra dat waarschijnlijk niemand in huis er op zou letten
ij ook niet eens hier zal vinden liggen stijf en gevoelloos zooals ik zoovele vogeltjes heb gevonden richard gehoorzamende aan wat hij in ada's medelijdende oogen las
waarin ik haar zag dat zij mij als eene moeder liefhad bad zij mij om dit te gelooven want dan zou ik mij kunnen verbeelden wat zij leed en met meer medelijden aan haar denken
onder het gezelschap bevonden zich mijnheer pardiggle en zijne vrouw mijnheer pardiggle een man wien men de koppigheid op het gezicht kon lezen met een lang vest en borstelig haar
daardoor gerugsteund kwam hij op een ochtend na het ontbijt bij ons aan huis en vond mijn vrouwtje ik meen jufvrouw snagsby als ik dat zeg in den winkel
de betrekkingen tusschen ons zijn van een ongelukkigen aard lady dedlock maar zij zijn niet door mij veroorzaakt en ik behoef er dus geene verschooning voor te verzoeken
ik moet evenwel den kleinen recruut van het kinderlijk vreugdebond uitzonderen die gelijkmatig bot verdrietig was gij hebt bij mevrouw jellyby gelogeerd naar ik verneem zeide mevrouw pardiggle
zeide hij opstaande en zijn stoel terugschuivende ik denk dat wij voor vandaag in de bromkamer gedaan hebben nog maar een woord tot slot esther melieve wenscht ge mij iets te vragen
wij scheiden als beste vrienden vaarwel nu caddy en wees heel gelukkig toen viel caddy haar vader om den hals en drukte zijne wang tegen de hare alsof hij een ongelukkig wezenloos kind was dat pijn leed
zeide de oude man naar de deur komende hebt gij wat te koop wij traden natuurlijk terug en keken naar onze geleidster
als ik nog verder ga en aanmerk dat ik niet wel kan begrijpen hoe o e n i g recht van mij een ondergeschikt punt kan zijn
en grijpt in zijne wanhoop het bosje haren achter op zijn kaal hoofd hoe zou ik weten waarom maar gij zijt ongetrouwd mijnheer en ik hoop dat gij nog lang in staat zult zijn om een getrouwd man zulk eene vraag te doen
uitstekend vereerd inderdaad zeide onze arme oude gastvrouw met de grootste minzaamheid door dit bezoek van de pupillen
evenwel zag ik haar nog nooit want ik had nog den moed niet om het dierbare gezichtje te beschouwen hoewel ik dit gemakkelijk had kunnen doen zonder dat zij mij zag
eene pijp gaan zitten rooken antwoordt george die zeer bedaard zijn stoel bij den haard zet zijne pijp stopt en aansteekt en vreedzaam blijft zitten rooken
niet dat ik niet wil ik kan maar eenvoudig niet gij kunt niets voor den jongen aanraden zou ik denken zeide mijn voogd half gramstorig over zijn schouder omziende
met zoovele kinderen te spelen met zoovele oude lieden te praten met charley les te geven en dagelijks een langen brief aan ada te schrijven haast geen tijd om aan dat kleine verlies van mij te denken en was ik bijna altijd opgeruimd
paardenharen pruiken en zwarte tabbaarden gij begrijpt wel dat dit eene smartelijke verandering is ten uiterste verstandig daaraan twijfel ik niet maar zeer onaangenaam
maar toen ik nog een heel klein dingetje was gebeurde er iets dat veel daartoe bijdroeg ik had nooit van mijne mama hooren spreken ik had ook nooit van mijn papa gehoord maar ik gevoelde toch meer belangstelling voor mijne mama
aldus uitgenoodigd treedt chadband voorwaarts en nadat hij wat zoetsappig heeft geglimlacht en zijne handpalmen wat tegen elkander gewreven spreekt hij als volgt mijne vrienden wij zijn thans rachel mijne vrouw en ik
uit het huis droegen hem goed ingebakerd over de natte voorplaats het was genoeglijk op te merken hoe vriendelijk en zorgvuldig zij voor hem waren
ga zitten lieve zeide mijnheer jarndyce dit moet ge weten is de bromkamer als ik uit mijn humeur ben kom ik hier zitten brommen
huis kind hoe gaat het u vandaag zij glimlachte dan vriendelijk zonder op het antwoord te letten of ging zoetvoerig over tot eene berekening van de brieven die zij in de laatste dagen ontvangen en beantwoord had
haar eenige ware roem in voorspoed is de vraag niet zeker is het dat britannië's schild en beukelaar niet benoodigd zijn de geleerde heer die altijd zoo schrikkelijk verontwaardigd is over de voorbeeldelooze beleediging
of hij met het kromme mes van zijn geest aan het haarklooven of op den grooten weg aan het steenehbreken moet gezet worden
veelgevleescht wordt neemt hij eene dragonderssabel en gaat met deftigen ernst alleen aan het schermen ondertusschen is phil aan zijne gewone tafel aan het werk gegaan waar hij schroeven los en
de oude ruin zoo vermaard voor zijn loopen over het ongebaande veld draait zijn grooten oogappel naar het getraliede venster bij zijne ruif
ik wil weten waar zij zijn ik wil ze niet zoo stilletjes laten verdwijnen ik heb ze mijn vriend en solliciteur mijnheer tulkinghorn overgegeven en aan niemand anders
met uw believen jufvrouw zeide charley toen ik haar eenigszins verwonderd aanzag jenny zegt dat gij toen haar kindje stierf daar een zakdoek hebt gelaten
want lignum zit tegenwoordig zooveel stil en heeft zoo weinig beweging dat eene wandeling hem goeddoet maar wat scheelt u george zegt jufvrouw bagnet zich zelve stuitende
gemeld dat richard vertelde hoe mijnheer jellyby na den maaltijd dikwijls zijn mond opende zonder evenwel iets te zeggen dit was een aanwendsel van hem hij opende nu ook verscheidene malen zijn mond en schudde treurig zijn hoofd
mercurius die koffie presenteert bericht sir leicester hierop dat mijnheer tulkinghorn reeds is aangekomen en aan zijn diner zit mylady keert voor een oogenblik haar hoofd om en ziet dan weder strak voor zich
het was gelijk ada zeide toen zij aan den arm van den huisheer mij buiten kwam opzoeken haar neef john waardig een vermetel gezegde hoewel hij haar daarvoor slechts in hare lieve wang kneep
ik was nu wanner die naam genoemd werd niet zoozeer op mijn gemak of ik gevoelde eene verademing toen richard met een uitroep van verrassing heensnelde een vreemdeling
had zijn lof gezongen in een gedicht dat zoo goed ik het kon opvangen mewlinnwillinwodd heette
poetst en vijlt in kleine openingen blaast en zich zoo hoe langer hoe zwarter maakt en alles uiteen schijnt te nemen en ineen te zetten wat maar aan een geweer uiteen te nemen en ineen te zetten is
toen hij nog eens verstrooid met de hand door zijne haren streek en niet met zekeren schrik esther had gezegd ik zeide hem waarom ik kwam zoo laat aan het werk liefje
en van hem op hen op te merken hetgeen echter weinigen doen want het huis ziet tegenwoordig niet veel gezelschap in het warme zomerweder krijgen zij echter bezoek dan ziet men een grijzen mantel en eene paraplu
dan raad ik hem om met dien jongen heer geene zaken meer te doen er is niets meer van hem te halen zooveel ik weet is het bij hem alles op
van welker uitoefening zij eens zal moeten bestaan dat zij het pad van deugd en eer zal betreden en de en zoo voort ik was nog minder in staat om te spreken dan te voren
de dame was rijk en schoon het meisje beviel haar zij behandelde het zeer vriendelijk en hield het altijd bij zich nu had deze dame onder al hare grootheid een geheim dat zij reeds vele jaren bewaard had
de cavalerist werpt zijdelings een blik op allan's gebruinde wang en donker oog neemt snel de maat van zijne lengte en breedte en schijnt over hem tevreden
ik dacht dat ik dit wel zou kunnen na den laatsten nacht dacht ik dit wel maar te moeten wachten en wachten en denken en denken was zulk eene slechte voorbereiding dat ik besloot nog eens den weg op te stappen
de vogeltjes zongen allerliefst de flikkerende dauwdroppels op het gras het kruid en de boomen waren verrukkelijk om te zien het welige der bosschen scheen sedert gisteren twintigmaal verdubbeld te zijn
een oogenblik esther zeide hij gij waart mij juist in de gedachten ik hoop niet dat ik de reden van onrust was voogd hij wuifde even met zijne hand en nam zijn gewoon uitzicht weder aan
hij was in het zwart gekleed met zwarte handschoenen en zijn rok was geheel dicht geknoopt maar niets was zoo opmerkelijk als het levenlooze van geheel zijn voorkomen
en ik volgde hem én keek door het venster binnen en zag hem op een leuningstoel voor het vuur zitten gerust
ik weet niet waar zij liggen kommandant maar ik heb ze gezien zij waren plat en er hing een dikke mist over gouverneur en kommandant zijn woorden die phil bij afwisseling gebruikt beide duiden evenveel eerbied aan
ik moet tot uw eigen bestwil en om mijn plicht te doen de vrijheid nemen om u te bidden dat ge niet langer in die akelige duisternis blijft liggen wachten en zoo den tijd nog langer doet duren
ik denk dat gij mijne zuster toen wij te zamen op reis waren beter gekend hebt dan mij zeide zij weder naar hem omziende
neem eens een uiterste neem de slaven op de amerikaansche plantages ik durf wel zeggen dat men hen hard laat werken en dat hun dit niet te best bevalt
als dat waar is antwoordde caddy zal ik mij gaan klaarmaken ada zeide dat zij ook wilde meegaan en was spoedig bij de hand ik deed peepy bij gebrek aan iets beters voor hem te kunnen doen het voorstel
het zou ook het tegendeel kunnen zijn ik zeg niets neen mijnheer zeide mijnheer vholes en liet zijne vlakke hand op den lessenaar neervallen
en naar de lezingen als er lezingen waren zij sloeg die nooit over zij was schoon en als zij ooit had gelachen zou zij er
en ik weet niet hoe het mij kan aangaan en verwacht dat ook niet moet gij het voor lief nemen dat ik u met weinig complimenten zeer kort bescheid geef zeg nu wat gij te zeggen hebt als het u belieft
zij wil zich niet uitlaten over de vraag die hare kamenier opwerpt hoe het komt dat zij daar bij de hand moet zijn en niet in hare eigene kamer welke dichter bij die van sir leicester is
maar telkens herhaalt deze zijn kunstje van uitwijken en duiken en rent weder voort door hém bij zulk eene gelegenheid een slag te geven zou het gemakkelijk zijn hem te doen vallen en verder wegloopen te beletten
vervolgde hij maakt geene voorwaarden behalve dat hij zijne verwachting te kennen geeft dat onze jeugdige vriendin zich te geener tijd
xxxiv hoe iemand geknepen wordt
naar de uitdrukking van zijn gezicht zou hij een vermaard whistspeler kunnen zijn die om eene hooge som speelde en het spel in de hand had
de doodenmarsch zeide mijnheer george zich naar richard en mij keerende en ernstig zijn hoofd schuddende gij zijt dus te recht mijnheer wilt gij zoo goed zijn om binnen te gaan
dat onder de treurige omstandigheden die sedert hebben plaats gehad vernieuwbaar zou zijn wanneer ik nu beken dat ik in
den rechtsgeleerde een wenk gevende om te gaan zitten en voor hem alleen te lezen ik was waarlijk ontsteld
wilt gij nog eens oplezen wat de jongen zeide hervat tulkinghorn zijne handen in de zakken zijner rossig zwarte broek stekende en op zijn stoel achteroverleunende met pleizier mijnheer daarop herhaalt het winkeliertje
ofwel voornemens dat er niets voor hem verborgen zal blijven in den grond waar hij zijn leven lang naar geheimen heeft gedolven of wel dat hij in zijn hart den glans veracht waarvan hij een der uiterste stralen uitmaakt
en die matig koel en hem zelven matig warm te houden maar het is eene onbescheidenheid van mij dat ik zoo iets zeg jufvrouw summerson weet al zulke dingen zoo goed dat zij dat zeker ook wel weet
de dame wendt hare oogen niet meer van hem af neen niet geleek op iemand van uwe familie neen
de kamer hoewel twee of drie voet hooger dan de deur is toch zoo laag dat de langste der bezoekers met zijn hoofd de zwart berookte zoldering zou aanraken als hij rechtop stond
eene arme vrouw met een lang niet fatsoenlijken hoed jenny met uw believen jufvrouw zeide charley juist zoo liet jufvrouw flite vriendelijk knikkende hierop volgen jenny ja wel en wat vertelt zij ons vriendinnetje
ofschoon zij somtijds eene vraag deed scheen zij nooit een antwoord te verwachten maar sprak maar voort alsof zij dit ook gewoon was te doen als er niemand bij was
ik heb er eene zeer onduidelijke herinnering van hoe die nacht in den dag overging en de dag weder in den nacht maar ik was dien eersten morgen nog juist in staat om naar het venster te gaan en met mijne lieve ada te spreken
sommige menschen die haar gebruiken gooien dat haar toch voor de voeten sommigen rekenen het zich tot verdienste dat zij haar laten werken met dat en al het andere dat zij tegen zich heeft en betalen haar daarom misschien minder
met haar hoofd uit het portier van een rijtuigje dat zij gehuurd had om haar naar hare leerlingen te brengen zij had er nu zooveel alsof zij mij reeds op honderd schreden afstands wilde omhelzen
hij had geen het minste gevoel van de eer die de dame aan zijne dochter door hare gunst en goedheid bewees in het minste niet hij nam de positie van het meisje zoo kwalijk alsof de dame de gemeenste vrouw was geweest
koppen en schalen van garnalen tafelmatjes handschoenen gemalen koffie paraplu's dat hij er van schrikte en het liet steken
mijn voogd zag mij aan en wachtte wat ik zou zeggen ik had niets te zeggen ik wist ten minste niets te zeggen dat ik zeggen kon het schemerde mij wel voor den geest dat het beter zou kunnen zijn als wij iemand anders in huis hadden
was gezongen waarmede ik nooit een zegen had gehoord die mij nooit hoop had ingeboezemd een onuitwischbaren indruk op mijn geheugen maakte ik zeg ik verklaarde of beproefde dit te doen
het was aandoenlijk om te zien hoe caddy zich toen nog aan haar bejammerenswaardig ouderlijk huis gehecht toonde en hare moeder met de grootste teederheid omhelsde
bij ééne gelegenheid en niet meer dan eene schijnt zij echter met mijne getuige over een enkel punt vertrouwelijk te hebben gesproken
alleen door eene herhaling van dat onfeilbare geneesmiddel kan hij zijn gevoel lucht geven waar ik aan gedacht heb
ik ben een cliënt en vriend van mijnheer tulkinghorn geweest kraait grootvader smallweed nu ik heb lang zaken met hem gedaan ik was hem van dienst en hij was mij van dienst krook die dood is was mijn schoonbroeder
mijn derde negen jaar een schelling zes en een halven stuiver en felix mijn vierde zeven jaar acht stuivers aan de afgeleefde weduwen
vol en buigzaam en gaf groot gewicht aan ieder woord dat hij sprak hij luisterde met blijkbaar genoegen naar zich zelven en sloeg somtijds zachtjes met zijn hoofd de maat bij zijne eigene muziek
maar zij is geweldig hooghartig en driftig schrikkelijk hooghartig en driftig en nu haar de huur is opgezegd en zij anderen boven zich gesteld ziet neemt zij dat niet vriendelijk op
nadat mevrouw woodcourt eenigen tijd over den roem van haar grooten bloedverwant had uitgeweid zeide zij dat haar zoon allan zondertwijfel waar hij ook heenging zijne afkomst gedachtig zou zijn
en hij was zulk een blijgeestig kind naast dié ernstiger kindsheid die wij gezien hadden dat hij zelfs mijn voogd deed glimlachen toen deze zich van een afzonderlijk praatje met jufvrouw blinder naar hem omkeerde
terwijl de oude heer turveydrop zich op grond van zijne welgemanierdheid ver boven het geheele gezelschap verheven rekende beloofde al zeer weinig goeds
ml uitkwam zij was bij de pupillen in jarndycé gelijk zij hen nog bleef noemen een staatsiebezoek gaan afleggen en zeer in haar schik met het vervullen van die plechtigheid
of dit alles geheel of gedeeltelijk zoo zij het is wel mogelijk dat het voor mylady beter was vijf duizend paren oogen uit de wantrouwig waakzame modewereld op zich gevestigd te hebben
ik weet niet officier hervat sir leicester naar hem opziende of gij verlangt dat wij tiet verlaten huis alleen zullen zijn maar dat zal wezen gelijk het
peepy was gelukkig in slaap waardoor hem de smart der scheiding bespaard werd ik was niet zonder bekommering dat hij naar de ne w g a temar kt was geloopen om mij op te zoeken en al de andere kinderen klommen achter op de
ik heet george mijnheer en ik heb gescheld zoo waarlijk zeide de oude heer gij heet george dan ben ik even gauw hier als gij ziet ge gij zijt mij zeker zelf komen roepen neen mijnheer ik heb het pleizier niet van u te kennen
hij is zonder twijfel zeer welsprekend hoewel ik zelf niet veel met zijn trant van welsprekendheid opheb maar dat doet er nu niet toe
som gelds hadden bestaan maar lieve hemel zeide jufvrouw flite hoe kunt gij dat zeggen gij weet toch zeker wel lieve dat al de grootste sieraden van engeland menschen van buitengemeene kunde verbeelding ijverige
het zal zijn alsof ik weder op het oude verlaten huis kwam en daar zult gij ook komen hoop ik rick ik ben nu weder eenzaam weet ge en het zal eene weldaad zijn eens bij mij te komen
niet te onderrichten dat hare middelen met haar stierven en dat deze jonge jufvrouw nu hare tante overleden is mijne tante mijnheer
vrienden zijn voor den dag gekomen en hebben alles fatsoenlijk afbetaald zoo hervat george denkt gij dat uw vriend in de city wel een goeden raad zou willen hebben ik denk wel van ja mijn lieve vriend van u vooral
dat zij er aan moet denken hoe het haar zou het verlaten huis kunnen ontnomen worden terwijl zij dat denkt denk i k welke schatten ik geven zou om mijn lieveling terug te hebben maar wij meenen hetzelfde als wij het maar wisten te zeggen
zeggen blaze en sparkle de juweliers moet gij bedenken dat gij niet met het groote publiek te doen hebt gij moet onze klanten in hun zwak tasten en hun zwak is daar om die stof in de mode te brengen heeren zeggen
dat twee zusters hun berokkend hebben en zijn tegenstander die dit nu weet is de man niet om het hem te zeggen zoo duren de vijandelijkheden voort ten genoegen van beide partijen
dat er somtijds zelfs in voorname familiën zeer vreemde dingen gebeuren dat alles en nog meer is in uwe eigene familie gebeurd
zooveel ik begrijpen kon kwamen zij hem maar zeer zelden voor den geest de week was verloopen tot den volgenden zaterdag nadat mijn hart in de kerk zoo had geklopt
schuift zijn fluweelen mutsje omhoog en krabt op eene aapachtige manier zijn hoofd george die zijne pijp heeft neergezet en zijn eenen arm over de leuning van zijn stoel heeft geslagen tikt met zijn rechtervoet op den grond
ter govaar bestaat dat zij in den kring zullen inbreken hoe dit zij kastanje hof is nu zeer vol zoo vol dat er in de borst der slecht gelogeerde
nu en dan als zij een politiedienaar op zijn post ontmoeten merkt snagsby op dat die man en zijn geleider als zij elkander naderen eene vlaag van verstrooidheid krijgen
dat hij hen zal gaan stichten mijne vrienden zegt chadband vrede zij dezen huize vrede zij den meester daarvan en de meesteres en de jonge maagden en den
kortom een smaak voor zoo iets die hen in hun volgend leven nuttig voor hunne medemenschen zal maken en gedurige stof tot zelfvoldoening geven
n e gedachte maar laat ons vriendinnetje er niets van hooien is zij de vrouw van den lord-kanselier hij is getrouwd weet ge en naar ik hoor moet zij schrikkelijk met hem leven
neen niets niets anders en hoe gelukkig was ik toen ik daar op den grond zat met mijne lieve schoone ada naast mij
het is die plaats zooals gij weet vervolgt mijnheer tulkinghorn in de snel toenemende duisternis waar men den zoon van jufvrouw
en aan zijne arme kinderen teruggegeven worden en dat zij als zij nooit beter werd en ook sterven moest het waarschijnlijk achtte dat het bij tom zou opkomen om hetzelfde gebed voor haar te doen
ik mag met de beste inzichten er in te kort schieten zonder het te weten maar niet als ik hem ken mijnheer woodcourt sprak nog eens van het adres laat ik u mogen zeggen mijnheer
hij snelt naar den overkant en plaatst zich den jongen in den weg maar de jongen is vlugger dan hij maakt eene bocht bukt duikt onder zijne handen door
maar doordien ik toen ik jong was het vuur met mijn mond moest uitblazen en zoo mijn gezicht blakerde mijne haren afzengde en gedurig den rook inslikte
wanneer men veinst stil te gaan zien of de vuren in hare kamers wel doorbranden en alles gereed is om haar te ontvangen die schijn hoe ijdel ook alsof zij verwacht werd houdt de hoop bij hem levendig
en zijne vrouw in het hofje verschenen zijn terstond daarop tinkelt de bel in den gang en jufvrouw snagsby vermaant hare dienstmaagd op straffe van weder naar haar beschermheilige te worden gezonden
sir leicester ik zal ze zeer kort verhalen zij geven een voorbeeld van wat ik gezegd heb ik zal vooreerst geene namen noemen
en ik zag hoe fraai en deftig die aanleg was en hoe de oude steenen leuningen en borstweringen en de breede trappen door den tijd en het weder waren aangetast en hoe men daar tegen op
boven aan de tafel en haar man onderaan caddy was te voren naar boven geslopen om de kinderen nog eens te kussen en te zeggen dat zij nu turveydrop heette maar dit bericht in plaats van eene aangename verrassing voor peepy te zijn
en dan zal ik weder met vernieuwde kracht aan dat proces gaan werken natuurlijk vraag ik op het verlaten huis geene geheimhouding
ik riep charley bij mij en gaf haar mijn laatsten last nu charley als zij hoort dat ik ziek ben zal zij in de kamer willen komen houd er haar buiten charley als ge mij waarlijk lief hebt tot het laatste toe
mijn voogd zag wat er omging kwam in een oogenblik zachtjes bij mij en legde zijne hand op die van richard o mijnheer zeide richard gij zijt een braaf man een goed man en voor de eerste maal barstte hj in tranen uit
wij waren nu aan mijnheer boythorn's huis gekomen waar de theetafel ons stond te wachten kort daarop kwam richard haastig aanloopen en over den stoel van mijnheer vholes leunende fluisterde hij dezen iets in het oor
dat weinig anders dan een wonder er ooit voor iemand iets goeds uit kon halen dit was voor mij die er geene ondervinding van had iets zoo vreemds en innerlijk tegenstrijd igs dat het mij eerst ongelooflijk was
dit doende verschuift zij de kleeding der moeder maar strijkt die snel weder over de gekwetste en gekneusde borst heen waartegen het wichtje heeft gelegen
naar het model van een grooten lord die zijn cliënt was en dat hij algemeen conversatie kenge werd genoemd mijnheer jarndyce vervolgde hij bekend zijnde met den
toen hij pas hier kwam wonen wist ik niet wat hij was en ik moet bekennen toen ik het ontdekte zeide ik hem de huur op men vond het niet goed in de buurt en het beviel aan de andere inwoners niet
wat er gedaan is herhaalde mijnheer kenge ja er is niet veel gedaan niet veel wij zijn opgehouden eensklaps gestuit zou ik zeggen op den zal ik het den drempel noemen