AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
slechts flauw verlicht werd door eene dunne duister brandende kaars waarbij geen snuiter was het kwam mij voor dat er tijd noodig zou zijn ora onder deze omstandigheden ongemeen te worden maar ik besloot het toch te beproeven
maar altijd is zoo iemand begonnen met nieuwsgierige vragen te doen en ga nu dadelijk naar bed ik mocht nooit licht naar bedmeenemen en toen ik in het donker
dat schatten van zielevrede opzamelt om er zich mee te verlustigen als zij des nachts wakker ligt dat heb ik gedaan
door wien vroeg ik daar wilde ik nu niet in treden antwoordde wemmick ontwijkend dat zou met mijne officieele verantwoordelijkheid kunnen strijden ik heb het gehoord zooals ik op die plaats wel eens andere merkwaardige dingen heb gehoord
bij zich het komen de sprekers aan alsof hij bijzonder opmerkte hoeveel vorderingen zij sedert de vorige maal gemaakt hadden om er bij hunne terechtstelling goed uit te zien
neen dat denk ik niet biddy zeg het mij als eene oude vriendin hebt ge haar geheel vergeten mijne lieve biddy ik heb niets in mijn leven vergeten dat ooit eene voorname plaats daarin besloeg
of dat de vlammen gedoofd waren eer ik de vlokken tonder zag die hare kleeren waren geweest en nu niet meer glommen maar als eene zwarte sneeuw om ons
en toen zij heenliepen wiep hij met eene krachtige poging om zich bij de haren op te lichten het hopelooze onderwerp van zich af
daar onze vluchteling in zijn mantel was gewikkeld voer ik met opzet op een paar bootslengten afstand het drijvende tolkantoor voorbij en zoo naar het midden om in den stroom te raken langs twee emigrantenschepen heen
zittende opdat hij adem genoeg zou kunnen halen om het leven te houden het geheele tooneelkomt mij weder metdelevendige kleuren van het oogenblik voor den geest
ik zag je daar dikwijls zoo duidelijk als ik je ooit in die mistige polders zag god sla mij dood zeide ik dan telkens en ik ging naar buiten om het onder den blooten hemel te zeggen als ik niet
dat ik sedert ik hier ben een enkelen keer voor eene halve minuut maar grof en gemeen ben geweest en dat heb ik ook al dadelijk tegen pip gezegd maak je daarom maar niet verdrietig
het was eene kleedkamer naar ik uit de meubelen opmaakte hoewel de vormen en het gebruik daarvan mij toen geheel vreemd waren
na een poos van stilte begon ik er is daar straks eene vraag geweest mijnheer die je mij verzocht hebt voor het oogenblik te laten blijven ik hoop dat ik geen kwaad doe als ik ze nu nog eens doe wat is het zeide hij
toen kwam er een nacht die zeer lang scheen te duren en vol angst en afgrijselijkheden was en toen ik des morgens beproefde in mijn bed overeind te ko men en daarover te denken bevond ik dat ik dit niet doen kon
die ik voortaan zou hebben als waarin ik zoo dikwijls tusschen de smederij en het huis van jufvrouw havisham en tusschen biddy en estella was geweest be zon had den ganschen dag helder op het dak geschenen en het kamertje was warm
ik wist dat het jo's vijl was en ik wist dat die man mijn vluchteling kende zoodra ik dat instrument zag ik bleef hem versteend aanstaren maar hij lag nu op zijne bank
ik heb werk genoeg om hem van je darmen af te houden wei wat zeg je nu ik zeide dat ik hem de vijl zou bezorgen en alle kliekjes eten die ik krijgen kon endatik s morgens vroeg op de batterij bij hem zou komen
te beschreien en te bedreigen vast te grijpen te doorsteken en op allerlei manieren mede te sollen bedankte ik spoedig voor dit onderricht hoewel niet voordat mynheer wopsle mij in zijne dichterlijke razernij
in mijn hart geioofde ik dat zij gelijk had en toch nam ik het eenigszins kwalijk dat zij op dit punt zoo stellig kon spreken toen wij het kerkhof naderden moestenwij dicht by eene sluis een dijkje over
door haar arm getrokken in hare eigene hand geklemd hield naar de brieven verwijzende die zij haar geregeld had moeten schrijven de namen en beschrijvingen af vande mannen die zij betooverd had en terwijl zij zich met het genot van een doodelijk krank gemoed
en mij dit door haar bij den mijnen te hooren doen werd onder deze omstandigheden eene verzwaring van mijn leed en terwijl ik het waarschijnlijk acht dat het hare andere minnaars bijna dol maakte
vreemde verheffmgen en dalingen van stem sprak als nooit mijnheer waldengarver zeide de man zou graag de eer willen hebben waldengarver herhaalde ik toen herbert my in het oor fluisterde waarschijnlijk wopsle
het zou mij nog sterker gekrenkt hebben dan het deed indien ik niet gedacht had dat ik het vooral daardoor uitlokte omdat ik zoo voor haar afgezonderd en aan haar toegewezen vas
wij verteerden zooveel geld als wij konden en kregen daarvoor zoo weinig als de menschen konden besluiten ons te geven vyij waren altijd meer ofmin verdrietig en de meesten van onze bekenden verkeerden in denzelfden toestand
door een gevoel dat het onedelmoedi was mij aan haar op te dringen terwijl ik wist dat zij niet anders doen kon dan jufvrouw
ja jonge heer er zijn meer veranderingen dan die van u maar kom binnen kom binnen het is tegen mijne orders het hek open te houden
op een genoeglijken toon daar ben ik zeker van ja j a mijn jongen het was maar noodig dat iemand zich eens recht bedacht om daar zeker van te zijn
maar niets kon het feit tegenspreken dat hij teruggekomen was en men hem daar tegenover den reenter en de jury zag het was onmogelijk hem daarvoor te recht te stellen en hem niet schuldig te verklaren
zeide de eigenaar van de kleedingstukken of je zult ze scheuren en als ze scheuren zijn er vijf en dertig schellingen naar de maan shakespeare is nooit met een mooier paar vereerd blijf stil op je stoel zitten en laat ze mij uittrekken
ik moet verzoeken dat ge mij zegt wat je daarmee meent daarmee zeide biddy praat me niet na viel ik nu uit dat placht je k niet te doen biddy
wat is gemakkelijker voegde pocket er toestemmend bij ja ja riep camilla uit wier kokend gevoel uit hare beenen naar hare borst scheen op te stijgen dat is alles zeer waar het is eene zwakheid zoo vriendschappelijk te zijn
en waar ik zelfs toen niet kon nalaten op te merken dat er veel meer jus op de tafellakens de messen en de kleeren der knechts was dan op de beefsteak
er was geen verschil van jaren tusschen ons om ons van elkander te verwijderen wij waren bijna van denzelfden ouderdom
dikwijls was er een staat van getij waarbij ik de rivier afgevaren zijnde niet wederdoor de bogen der oude londen brug kon opvaren
en met een blik naar mijn nog onaangeroerd avondmaal alsof hij aan dentijd dacht toen wij onze sneden brood plachten te vergelijken en wopsle ook en de vroolijke schuitenvoerders zouden het voor een compliment houden
bij wien woon je dan of heb je gewoond want het is nog niet zeker datik je laat leven bij mijne zuster mijnheer jufvrouw gargery de vrouw van
het lantarenvenster was hier en daar bepieisterd alsof men het gaten in het hoofd had geslagen en de verzakte naburige huizen schenen zich omgewrongen te hebben
ik besloot dus mijne homp brood met boter in de pijp van mijne broek te stoppen om dit werkelijk te doen bevond ik dat ik eerie ontzettende inspanning van vastberadenheid noodig had
het zoo mooi met je gemaakt had riep ze me terug om te zeggen dat dat alles was ja jo ik heb haar gehoord
evenals de oude man een persoon is en mijnheer jaggers een ander die moeten niet met elkander verward worden mijne walworthsche gevoelens moeten te
dat zij de oorzaak van die tranen was bit gaf my kracht om ze te bedwingen en haar aan te zien en daarop wierp zij verachteiijk haar hoofd in den nek
neen waarlijk niet jufvrouw ik wilde u maar laten weten dat het mij heel goed gaat in mijn leertijd en dat ik u altijd verplicht ben
dit deed ik des anderen daags door herbert zoodra ik weder in de stad was gekomen jufvrouw havisham had dien avond eenkorten tijd waarin zij geregeld hoewel met zekere akelige levendigheid over het gebeurde sprak
evenwel kreeg het'toch zijn zin want eenige minuten later zag ik het door het venster in de armen van kleine jeane
ach had ik jo geene reden gegeven om aan mijne standvastigheid te twijfelen en te denken dat ik in voorspoed weder koel voor hem zou worden en
het drukkende schuldbesef dat ik mijne zuster wilde gaan bestelen het viel mij niet in dat ik jo zou bestelen want ik stelde mij nooit een stuk uit het huishouden als zijn eigendom voor
jeane wilde door hare tusschenkomst het kind voor een ongeluk bewaren ik wil geene tusschenkomst van iemand veroorloven antwoordde mevrouw pocket het verwondert mij mattheus dat ge mij aan zulk
zeer schoone jonge dame daarna duwde hij jufvrouw havisham in haar stoel met een van zijne groote handen voor zich uit en stak de andere hand in zijn broekzak alsof die zak vol geheimen was
maar ik kan haar wel voor ouder gehouden hebben dan zij was gelijk jongelieden gewoon zijn te doen zij was tamelijk lang vlug en tenger van gestalte buitengemeen bleek met groote
zeide ik het eenige kaartspel noemende dat jo mij geleerd had maak hem dan bedelaar zeide jufvrouw havisham tot estella en zoo gingen wij zitten
welk een idee toen mijriheer camilla toeschoot daar camilla hare hand op hare zwoegende borst legde nam die dame eene houdin van gedwongene onnatuurlijke standvastigheid aan
ja hoe zoo dat drummle keek mij aan en toen naar mijne laarzen en zeide daarop en lachte
had zien eten en drinken mij volgens zyne gewoonte ruimte iatende tusschen honderdmaal en eens ik bedacht mij en zeide nooit en dat zal je ook nooit pip hernam hij met een schamperen glimlach
heb je me niet gezegd dat uw voogd mijnheer jaggers je in het begin gezegd heeft dat je niet alleen met verwachtingen waart begiftigd
neen neen neen antwoordde ik nooit nooit wel je ziet ik was het toch en geheel alleen niemand wist er van behalve ik zelf en mijnheer jaggers niemand anders vroeg ik
ook niet hoe ik het hek verscheidene ik keee in gezelschap naar ons dorp teeug malen voorbijging eer ik tot het besluit kon komen om te schellen of hoe ik overwoog of ik maar niet zou heengaan zonder te schellen eindelijk schelde ik toch
god weet dat ze je gegund is in zoover ze ooit van mij was antwoordde jo met een gemoedeiijk voorbehoud daar hij aan zijne vrouw dacht
nogmaals overdacht of ik niet eindelijk dat drukkende geheim mijner kindsheid zou openbaren en jo alles vertellen
ik zal nemen wat u zelf het aangenaamste is wat zegt u dan van koffie dank je mijnheer antwoordde jo blijkbaar te leur gesteld door dezen voorslag daar je zoo goed bent om koffie te verkiezen wil ik je niet tegenspreken
ik hield mijne lamp over de leuning van de trap terwijl hij langzaam in het licht kwam het was eene studeerlamp met een schermpje en de lichtkring dien zij wierp was zeer bekrompen zoodat hij slechts voor een oogenblik
had hem even spoedig gezien als ik en was gelijk iedereen bang voor hem zij deed eene krachtige poging om zich bedaard te houden en stotterde dat hij zoo stipt was als altijd
en ik gevoelde mij volkomen zeker dat die vrouw estella's moeder was mijnheer jaggers had mij met estella gezien en kon niet hebben nagelaten de aandoeningen op te merken die ik mij geene moeite had gegeven om te verbergen
ja herhaaide de vreemdeling met zijne rechterhand naar den getuige wopsle uitgestrekt en nu vraag ik u wat ge zegt van het geweten van dien man
het souper was uitmuntend en schoon het kasteel een eenigszins muffen reuk had alsof het hout hier en daar door bederf was aangetast en het varken wel wat verderafhad mogen zijn was ik zeer wel teyreden over het geheele onthaal
want nu was mijn tegenzin voor hem geheel verdwenen en in het afgejaagde gekwetste geboeide schepsel dat mijne hand in de zijne hield zag ik slechts een man die mijn weldoenerhad willen zijn
den volgenden avond te gaan kon ik niet in bedenking nemen want dit zou te kort voor den tijd der vlucht zijn en toch zooveel ik wist kon de aangebodene iniichting in eene gewichtige betrekking met die vlucht staan
wel antwoordde hij die zijn er niet veel ik denk mij zelven niet in de courant te laten zetten onder den naam van a m van botany baai teruggekomen en er zijn zooveel jaren verloopen en wie zou er mee winnen
hij toonde eene groote behendigheid en maakte er buitengewone kunsten mede nu juist bijtijds toeschietende
ik vroeg of het een groot huishouden was waarvan zij lid zou worden neen er zijn er maar twee moeder en dochter de moeder is eene dame van zeker aanzien hoewel zij er geloof ik niet tegen heeft
de verschijning van een troep soldaten die de kolven hunner geladen geweren kletterend op onzen drempel lieten vallen deed het gezelschap vol verbazing van de tafel
jij bent hier vandaan denk ik ja antwoordde ik ik heb gehoord dat het veel naar jou shropshire gelijkt in het minste niet zeide
wij zaten in die droomerige kamer onder dien ouden vreemden invloed die reeds zoo krachtig op mij gewerkt had en ik vernam dat zij pas uit frankrijk naar huis was gekomen en nu naar londen ging trotsch en eigenzinnig als vanouds
nu handel antwoordde herbert op zijn vroolijken hoopvollen toon het komt mij voor dat wij in onze verliefde neerslachtigheid ons gegeven paard met een vergrootglas in den bek zien
het weder was bij uitstek guur en vochtig ik had de droppels van buiten tegen de ruiten van mijn venstertje zien hangen alsof een nachtspook daar gehuild had en het venster tot zakdoek had gebruikt
maar het is misschien dat we zoo zacht en pleizierig door het water glijden dat me zoo doet denken ik dacht daar juist onder het rooken dat wij even weinig op den bodem van de naaste uren kunnen zien
wat wil je nog eens viel mijn voogd hem in de rede botterik mompelde de klerk met nog een stootje na eene poos radeloos te hebben rondgekeken helderde mike op en begon weder
uitgelokt om bijzonder op deze huishoudster te letten zoowel door haar eigen opmerkelijk voorkomen als door de waarschuwing van wemmick
ik heb sedert wij zoo met onze voeten op het haardijzer zitten gedacht dat estella zeker geene voorwaarde van uwe erfenis kan zijn als er nooit door uw voogd over haar gesproken is
mij meer verbaasd dan gesticht latende door zijne lofrede op de deugden van dat onbepaalde het niet iang daarna ging ik ook heen en toen ik de h o o g straat doorkwam zag ik hem voor zijne winkeldeur eene redevoering staan houden
dan moet het een schelling zijn merkte de koetsier aan ik wii niet in moeite komen ik ken hem hij kneep dreigend een oog dicht tegen mijnheer jaggers naam en schudde zijn hoofd
ook niet zeide biddy mijnheer pip wel ik dacht dat ik dit punt ook maar moest opgeven na nog eens zwijgend den tuin te hebben rondgewandeld keerde ik tot de hoofdzaak terug
welnu gij stelt haar niette recht wegens den moord van haar kind en waarom doet gij dat niet wanneer gij daartoe krabben wilt hebben dan zeggen wij
daarna gaf biddy zich eindelooze moeite om mijne zuster eenig begrip van het gebeurde bij te brengen zooveel ik geioof waren deze pogingen
zeven en vier en acht en zes en twee en tien en zoo voort en nadat een getal uit den weg geruimd was
en gaf mij het brood en vleesch zonder mij aan te zien en met zooveel minachting als ware ik een hond in ongenade geweest ik was zoo vernederd gekrenkt
dat ik een jong assuradeur op zijn rug gesmeten zijn ondernemend oog blauw gestompt en een gat in zijn verantwoordelyk hoofd gestagen had maar tot mijne verlichting kwam weder dat zonderlinge denkbeeld bij mij op
er was ietsin datbedrijf en in den lichten druk van biddy's trouwring dat eene alleraardigste welsprekendheid had lieve pip zeide biddy zijt ge wel zeker dat ge u niet ora haar blijft kwellen
het antwoord is neen zeide jo barsch ik meende dat mijnheer jaggers jo aanzag alsof hij hem wegens deze belangeloosheid voor een gek hield
kleine jeane is eveneens aan haar verlangen naar een huwelijk zou men denken dat zij haar kort leven in de gedurige beschouwing van het schoonste huiselijk geluk had gesleten
daar hij mijne drie metgezellen nog nauwelijks gezien had want hij had met mij geloopen bleef hij na gescheld te hebben op het haardkleedje staan en beschouwde ze met een uitvorschenden blik
maar nadat ik eene poos bij het vuur had zitten peinzen zeide ik dat ik hem gaarne eenige vragen zou willen doen die hij kon beantwoorden of niet gelijk hem
en het was aardig te zien hoe warm en vettig wij daarvan werden de oude man inzonderheid had voor een schoon gewasschen en pas geolied opperhoofd van een wilden stam kunnen doorgaan
in geval er vermoeden mocht zijn daar de vreemde stoombooten tegen den tijd van hoog water van londen vertrokken zou het best voor ons wezen met de vorige eb de rivier af te varen en in een stillen hoek te blijven liggen tot wij op zulk eene boot konden
ill stillen dag met den ouden man te hebben hij zal zoo meteen opstaan en een stukje van ge herinnert u het varken nog wel a wel zeker zeide ik
er scheen reden om te denken dat deverdronken aangever gehoopt had uit de verbeurd verklaarde bezittingen eene belooningte ontvangen en zich eene nauwkeurige kennis van de zaken van magwitch had verschaft
en zoo ver ging dat hij zijn arm ontblootte en omspande om te toonen hoe gespierd die was en daarop begonnen wij alien op eene belachelijke manier onze armen te ontblooten en te omspannen
of welke aardigheid hij dacht dat ik gezegd had daar ik niet bestendig tegen hem kon zitten knikken zonder nog eene poging te doen om hem te onderhouden balkte ik hem de vraag toe of de kuiperij zijn eigen beroep was geweest
voorbeeld op de vraag of het edeler van geest was telijden riepen sommigen ja en sommigen riepen u gooi er om op i zoodat er eene geheele discussie ontstond
dronk een glas wijn en keek met zekere barsche zelfvoldoening naar mijnheer jaggers maar niet naar mij en zoo heeft onze vriend despinnekop zijne kaarten uitgespeeld pip zeide mijnheer jaggers en hij heeft den pot gewonnen
wij gingen langzaam de trap naar het water af en bleven toen nog staan dralen als waren wij nog geheel niet zeker of wij wel wilden gaan varen
zult zelf met hem moeten medegaan dan zai hij zich wel laten overhalen om te vertrekken maar waar ik hem ook heenbreng hoe zal ik hem verhinderen terug te komen
maar jo wilde daarvan in het geheel niet hooren opende wederom zijn mond zeer wijd en hijgde een zeer nadrukkelijk woord daaruit ik kon er evenwel niets van maken
de manier waarop mijne zuster mij had groot gebracht had my zeer teergevoelig doen worden in de kleine wereld waann kinderen leven wie ze ook mag groot brengen wordt niets zoo f tjn opgemerkt en zoo fyn gevoeld als eene onrechtvaardigheid
en dat de soldaten toortsen aanstaken en die twee in hun midden namen en dat wij medegingen door de donkere polders om hen te zien wegbrengen en dat het licht van de toortsen hen in het gezicht scheen
hij kwam mij zoo dapper en zoo onnoozel voor dat ik schoon ik den strijd niet had aangeboden toch maar eene sombere voldoening in mijne overwinning vond
nog op hetzelfde oogenblik zag ik het gezicht ontbloot en het was het gezicht van den anderen vluchteling van lang geleden nog op hetzelfde oogenblik zag ik dat bleeke gezicht terugdeinzen met eene uitdrukking van ontzetting die ik nooit vergeten zal
hoewel mijne verbeelding zoo geheel met haar vervuldwas hoewel zij zulk een alvermogenden invloed op mijn leven
en lange rijen lantarens op een kouden voorjaarsavond een naargeestig treurigen indruk op mij maken de dagelijksche bezoeken die ik hem brengen kon werden nu verkort en hij werd stronger bewaakt
en deed het zelfs voorkomen dat hij die zinspelingen uit mijne eigen onschuldige keel haalde gelijk hij ik weet niet hoe ook werkelijk deed
ik heb hem nooit gezien want het is vijf en twintig jaar geleden gebeurd eer dat jtj en ik er waren handel maar ik heb mijn vader wel hooren zeggen
ook gaf zij mij nooit eenig geld of iets anders dan mijn gewoon middagmaal en maakte ook nooit eene bepaling dat ik voor mijne diensten zou beloond worden
en ik weet wel hoe ik mij voor heeren moet gedragen lieve jongen en jij kameraad van pip wees maar niet bang dat ik weer grof en gemeen zal worden
maar vijlde als dol aan zijne kluister zonder zijn been te ontzien dat eene oude geschaafde wond had en bloederig was hetwelk hij even hard behandelde alsof hij niet meer gevoel had dan de vijl
wij hadden een zeer goed diner en werden bediend door eene meid die ik zoo dikwijls ik daar geweest was nooit gezien had maar die toch voor zooveel ik weet wel al dien tijd in dat geheimzinnige huis kon geweest zijn
zij verzonken in nog diepere schande en vernedering als er diepere wezen kan en stortten zich geheel in hun verderf
maar wacht een oogenblik zeide hij zich omkeerende eer wij nog vele schreden ver waren ik behoor je ook reden te geven om te vechten daar is er een
en zulk een plas warm water in mijne melk goot dat hij oprechter zou geweest zijn als hij de melk geheel had weggelaten liep zijn gesprek over niets anders dan over
eenige juweelen flonkerden aan haar hals en hare handen en nog andere juweelen lagen op de tafel te flonkeren kleederen minder prachtig dan het kleeddatzij aanhad en half gepakte koffers waren hier en daar verspreid
ik had geen vriendelijker oppasser kunnen hebben op vaste tijden nam hij de verbanden af doopte ze in het verkoelende vocht dat altijd bleef gereedstaan en legde ze weder op met een geduld en eene zachtheid waarvoor ik hem innig dankbaar was
toen wij een half dozijn spellen hadden gespeeld werd mij een dag bepaald om terug te komen en werd ik weder naar het voorplein gebracht om op de vorige hondsche manier eten te krijgen daar werd ik ook weder alleen gelaten om naar believen rond te zwerven
was zoo groot dat ik mij slechts met moeite den toestand kon voorstellen waarin ik eenige uren vroeger had verkeerd de frissche lucht de zonneschijn de beweging op de rivier en de beweging van de rivier zelve
anders zag ik niets dan zware duisternis onze lichten verwarmden door hunne harsachtige vlam de lucht om ons heen en de twee gevangenen die tusschen de geweren voortstrompelden schenen daarin
op de trap gaf zij mij te verstaan dat het een zware slag voor die lieve mevrouw pocket was dat die lieve mijnheer pocket in de noodzakelijkheid was om jonge heeren bij zich te nemen om te studeeren
een gedeelte van het kwaad dat mij bezielt maar bij deze scheiding verbind ik u alleen met het goede en daarmede zal ik u altijd getrouw verbinden want gij moet mij veel meer goed dan kwaad gedaan hebben
want deze gedachte die zoodra ik wakker werd bij mij opkwam hield alle andere gedachten in een verwarden drotn op den achtergrond
hij rookte anders nooit zoo laat en ditscheenmij een blijk te zijn dat hij om eene of andere reden opbeuring noodig had
maar zij vroeg mij niet waar ik geweest was of waarom ik naar had laten wachten en zij had een helderen bios over haar gezicht alsof er iets gebeurd was dat haar verblijdde
en telkens als zijne opvatting hem in profiel bracht riep ik ik zie de ouwels niet en des avonds was zijne opvatting kostelijk
denk daarom niet meer daaraan tusschen ons tweeen en laten we niet over onnoodige dingen spreken biddy heeft zich eer ik heenging veel moeite gegeven
en toen hij en ik te zamen alleen waren bleef hy zitten met een gezicht zoo vol geheimen en achterdocht dat het waarlijk te veel voor my was hij scheen zelfs zijn wijn in het verhoor te nemen als hij dit niets anders kon doen
het kwam mij voor dat wemmick tusschen de gevangenen wandelde omtrent erelijk een tuinman tusschen zijne planten zou doen deze gedachte werd mij het eerst voor den geest gebracht
het helpt een jongen niet dat hij zich voor mijn kameraad wil verschuilen al heeft een jongen de deur op slot gedaan en al ligt hij warm in bed en al stopt hij er zich in en'trekt het dek
hij moet slaan of kruipen zeide wemmick maar zonder zich eenigszins tot mij te richten dit is dus een glaasje op mevrouw bentley drummle zeide mijnheer jaggers eene karaf met fijner wijn van zijn stommeknecht nemende en inschenkende
door dezen angst gekweld begon ik mij te verbeelden of te herinneren dat de nadering van dezen man mij door geheimzinnige waarschuwingen was aangekondigd
buiten de deur vonden wij een nieuw troepje menschen wachten maar wemmick baande zich een weg door hen keen door koel maar beslissend te zeggen ik zeg je het helpt niet hij wil geen woord van iemand van je hooren
beiden verwenschten'de plaats in zeer krachtige uitdrukkingen bromden toen nog wat en hadden eindelijk niets meer te zeggen na het hooren van deze samenspraak zou ik zeker afgeklommen
zonder twijfel zonder twijfel neem nu nog eens dat papier en zeg mij of het niet duidelijk vermeldt dat de gevangene uitdrukkelijk heeft gezegd
een valsche munter een heel goed werkman vandaag zal de recorder rapport doen en hij zal maandag zeker geexecuteerd worden
waarvan het zoo wenschelijk kan zijn dat sommige menschen zich vrij maken ik herinnerde mij dehulpelooze omstandigheden waarvan zij in dat ellendige winkeltje en datellendigeavondschooltje omringd was
dat zij met iedereen overeenstemde iedereen prees en naar omstandigheden met iedereen lachte en schreide de naam dezer dame was mevrouw coiler en ik had de eer van haar op den dag mijner installatie naar de eetzaal te leiden
en zoo op eene kleine plek omdwalende eene reeks van manoeuvres met zijne pijp tabak knipmes en kaarten te maken alsof het hem zoo was voorgeschreven zette herbert zich onbedacht daarop neer
mijnheer en jufvrouw hubble zouden je misschien graag eens in je nieuwe fatsoenlijke gedaante willen zien pip zeide jo vlijtigzijn brood snijdende
een slechte smaak zeide herbert lachende maar t is de waarheid ja zij had mij laten komen op een proetbezoek en als ik dat gelukkig had doorgestaan denk ik dat ik goed bezorgd zou geweest zijn
niet pip zeide jo alsof hij zoo lang had moeten praten om mij tot deze verklaring te bewegen wat ik je dan zeggen wil je hebt gelijk pip ja jo
met een geeuw oprichten zij kreeg mij als het ware toevallig in het oog en schoot dan op mij toe met kom dat is al genoeg van je maak maar dat je naar bed komt je hebt voor van avond al last genoeg gegeven zou ik denken
tot heden toe geloof ik dat het aan de zuivere edelmoedigheid en onbaatzuchtigheid van mijne liefde voor haar was toe te schrijven dat ik de gedachte niet dulden kon dat zij zich tot zulk een wezen vernederde
hoe vaart ge zeide ik hem de hand gevende terwijl wij te zamen de straat opgingen ik zag dat ge mij ook zaagt
wel jozef gargery ge kijkt of ge verstomd waart dat ben ik zeide jo op zeer beslissenden toon het was afgesproken dat je niets voor je zelven verlangde weet je wel
het was niet zoo dadelijk dat ik dit alles zag hoewel ik er in de eerste oogenblikken meer van zag dan men denken zou maar ik zag dat al wat binnen het bereik vanmijngezicht wit moest wezen
eten en drinken zeide ik als jemede materialen bezorgt compeyson lachte keek mij nog eens oplettend aan gaf mij vijf schellingen
br wat een paar wilde beesten laat elkaar los het water plaste de modder vloog in het rond vloeken werden uitgebraakt en slagen uitgedeeld toen er nog eenigen in de sloot sprongen om den sergeant te helpen
terwijl mijnheer pocket het voorwerp van een zonderling soort van vergevensgezind verwijt was omdat hij nooit een titel bekomen had
ja ja lieve jongen antwoordde hij met een ernstigen knik jaggers weet het wel dan heb ik met wemmick gesproken zeide ik en ik kom hier om u te zeggen welke waarschuwing hij mij gegeen heeft en welken raad dit deed ik dan ook nauwkeurig met het
hij en ik zijn te zamen verteerd de muizen hebben er aan geknaagd en scherper tanden dan die van muizen hebben aan mij geknaagd
met ernst gesproken handel want het onderwerp is ernstig genoeg dat weet je zoo goed als ik ik geloof wel dat er eens een tijd was toen mijn vader de zaak nog niet had opgegeven maar als die tijd er ooit geweest is hij is nu voorbij
ik ga met hem trouwen zeide zij een zachter toon aannemende be toebereidselen voor mijn huwelijk worden gemaakt en ik zal spoedig getrouwd zijn
voor den koning sprekende antwoord ik omdat ik een klein karweitje wenschte gedaan te hebben dit werd als wel aardig van den sergeant opgenomen zoozeer zelfs dat oom pumblechook hoorbaar uitriep mooi zoo
ik voelde zijne hand waarmede hij onder in de boot liggende de mijne vasthield beven tegelijk keercu by zijn gezicht van mij af
om onder dit herbergzame dak een diefstal te plegen rezen in de gioeiende kolen voor mij op kerkhof i zeide mijne zuster terwijl zij streeier weder op zijne plaats zette
zoo werd ik vastgehouden en vastgehouden tot ik onder al dat vasthouden groot werd zoo kwam het dat ik toen ik nog een havelooze kleine jongen was die er zoojammerlyk uitzag
je hebt haar altijd aangebeden zoolang je haar gekend hebt je hebt je aanbidding en je valies hier meegebracht gezegd
ik at in een huis dat door herbert en mij eene geographische restauratie genoemd werd groote verwachtwgen waar men op elk lapje tafellaken van een halve el wereldkaarten van bierkan randen zag geteekend
het stelsel van opvoeding door mijnheer wopsle's oudtante aangenomen kan in het volgende overzicht worden samengevat de leerlingen aten appelen en staken elkander strootjes in den nek
dat men hem iets te drinken moest geven zij sloeg zijn gezicht gade alsof zij bijzonder verlangde zich te verzekeren dat hij deze ontvangst vriendelijk opnam
toen hij het weder gedaan had ging hij weder zitten en dronk op mijne zuster laat ons nooit blind wezen zeide hij voor de gebreken van haar humeur maar het is toch te hopen dat zij het wel meende
het was een stille peinzende avond voor ons beiden maar eer wij naar bed gingen had ik besloten dat ik tot overmorgen zou wachten daar het morgen zondag was en ik maandag een anderen weg zou inslaan
opende ik mijne oogen over dag ook dan zag ik op de vensterbank en voor het verdonkerde maar geopende venster jo gezeten
bij mij enblevenwij daar wachten somtijds in onze jassengerold op den kant liggende somtijds heen en weder stappende om ons te verwarmen tot wij de boot zagen aankomen
met dezen helper ging ik weder naar de boot en nu kwamen wij alien aan land brachten de riemen het roer en den haak in huis en bevestigden ons vaartuig voor den nacht
en dat heb ik dus gedaan als wij minder aan elkander gehecht waren geweest geloof ik dat wij elkander geregeld elken morgen gehaat moesten hebben
waar ik mij eens bij de haren had staan trekken nadat estella mijn hart zoodanig had gemarteld verder het voorplein opgaande aarzelde ik of ik nu de vrouw zou roepen om het gesloten hek voor mij te openen waarvan zij den sleutel had
zijn geweest verschrikkelijk wreed de teerhartigheid van een armen jongen zoo te misbruiken en mij al deze jaren lang met eene ijdelehoop en verwachting te martelen als zij had nagedacht over het ernstige van hetgeen zij deed
ik was men bemerkt dit wel toen in het geheel niet gelukkig en wist dat zeer wel waar gaat ge te richmond naar toe vroeg ik estella
mijn waarde handel zeide herbert dan met alle oprechtheid als je mij gelooven wilt ik had door eene allervreemdste toevalligheid juist dezelfde woorden op de tong laten wij dan onze zaken eens nazien herbert zei ik dan
toen wij de gevangenis weder uitgaande het portaal doorkwamen merkte ik op dat de macht van mijn voogd evenzeer door de cipiers en sluiters werd erkend als door hen die zj in hunne hoede hadden
er was zeker een schepel vol sinaasappelschillen bijzonder toen hij den geest zag hoewel ik je zelf laat zeggen
en die nu bekwame hulp en meer kapitaal noodig had en door den tijd ook een compagnon zou behoeven tusschen hem en mij werd een geheim contract gesloten waarvan herbert het onderwerp was
dat dorpsjongens niet door het land mochten dwalen fatsoenlijke huizen op de horens nemen en de leergrage jeugd vanengeland afbeuken zonder zich aan zware straiten bloot te stellen
er volgde eene poos van stilte ja maar mijn waarde handel vervolgde herbert alsof wij gepraat in plaats van gezwegen hadden
waterkers metmijne vernedering in verband moest staan wel waar de eenvoudige vruchten der aarde neen hetbehoeftniet william ik
om mij te berichten dat mijnheer jaggers zich zou verheugen als ik hem ten vijf ure in den namiddag van dien heuglijken dag wilde komen bezoeken
indien ik ruimte van tijd tot overweging had gehad geloof ik dat ik toch zou gegaan zijn nu ik bijna geheel geen tijd tot overweging overhield mijn horloge toonde mij dat de postwagen over een half uur zou aft tj den besloot ik dadelijk te vertrekken
dat ik wel vijftig laarzen scheen aan te hebben en die alle tegen de kanten van de trap schenen te slingeren mijn gemoedstoestand gelijk ik dien te voren beschreven heb begon eer ik des morgens op was
ik ziehet dunkt mij nog dat schynsel van het licht op hunne gezichten terwijl buitenaf een kring van nachtelijk donker ons omgaf
en op de nog oyereind staande kleine plassen had gelaten ging ik naar den verwaarloosden tuin ik ging dien geheel rond bezocht den hoek waar herbert en ik gevochten hadden en al de paden die ik met estella had bewandeld
met groote behoedzaamheid onder een sterk ijzeren deksel opgesloten mozes in de biezen voorgesteld door een kluitje boter in een bed van peterselie
hem berichtende dat ik daar ik zoo spoedig moest vertrekken zonder te weten voor hoelang besloten had eens haastig heen en weder te rijden om zelf te vernemen hoe jufvrouw havisham het maakte
en dat zijn de bitterste tranen die men storten kan je moet weten zeide estella met de nederbuigende vriendelijkheid eener schitterende schoone dat ik geen hart heb als dat soms iets met mijn geheugen heeft te maken
ten minste beginnen met te zeggen wat er aanleiding toe heeft gegeven dat ik deze tegenwoordige eer heb want was het niet vervolgde jo met de vroegere uitdrukking op zijn gezicht als hij bondig wilde redeneeren
hij was duizendmaal fcnapper en kundiger dan wemmick en toch zou ik duizendmaal liever wemmick ten eten gehad hebben en ik was het niet alleen dien mijnheer jaggers zoo diep zwaarmoedig maakte
bij gelegenheid van het leggen van den eersten steen van een of ander gebouw en het overhandigen van den troffel of de kalk aan een koninklijk personage hoe dit zij hij had mevrouw pocket van de wieg af laten opvoeden
zij zou kunnen denken dat je iets noodig hadt iets van haar verwachtte denk je niet dat ik zeggen kon dat ik dat niet deed jo
en was tevens de oorzaak dat mijne zuster die met ledige handen van de etenskast terugkwam eensklaps gestuit werd in hare jammerklacht genadige hemell waar is de pastei gebleven
en stak zijne handen op alsof hij om genade bad zijn lijden werd door een troepje toeschouwers met een luid gejuich begroet en ik wist mij niet te bergen
ik schudde somber mijn hoofd zij is duizenden mijlen ver van mij af zeide ik vgeduld mijn beste handel tijd genoeg tijd genoeg maar je hebt nog iets meer te zeggen
en het geheim is het uitsiuitend oezit van dien persoon en mij wederom geene moeieiijke voorwaarde om tegen zulk eene vermeerdering van fortuin op te wegen
daar is het alweer zeide ik voor herbert stilstaande en hem mijne opene handen voorhoudende als om hem het wanhopige van mijn toestand te toonen
maar aan de arme biddy vertelde ik alles waarom het mij zoo natuurlijk was dit te doen en waarom biddy zooveel belang stelde in al wat ik haar vertelde wist ik toen niet hoewel ik het nu meen te weten
is uw antwoord dat gij gereed zijt om terstond onder een geschikten ieermeester geplaatst te worden is het dat ik stotterde ja dat is het
omdat ik het kwalijk nam dat hij hier gebracht werd om my met zijn gezelschap te plagen hij en ik zijn nu groote vrienden zeide ik zoo ik meen mij te herinneren dat ge bij zijn vader studeert jal
hebt ge ook gehoord dat hij dood was jo vroeg ik kort daarop met toenemende beschroomdheid wie hij die je die banknoten heeft gezonden pip ja
en zich berucht had gemaakt als het voorbeeld eener gedrochtelijke vermenging van trotschheid gierigheid onbeschoftheid en
het droevige van plaats en tijd en de schrik van die akelige begoocheling hoewel zij slechts een oogenblik duurde boezemden mij eene onbeschrijfelijke angstvalligheid in toen ik naar buiten kwam door het houten hek
ik nam hem uit het papier enhetbleek een echte te zijn maaf wat is dat zeide mijne zuster den scheliing neergooiende en naar het papier grijpende
ja zeker zeide herbert maar scheen niet zeer getroost te zijn en keek nog even ontzet en verbijsterd wij verlangden beiden naar het oogenblik dat hij naar zijne nieuwe kamers zou gaan
behalve als de ellendeling die mij in mijne kindsheid twee angstige dagen had berokkend herbert stond op stak zijn arm door den mijnen
denkende dat hij dit deed om mij gelegenheid te geven zijne walworthsche gevoelens te vernemen maakte ik zoodra wij buiten het kasteel waren daarvan gebruik
hij nam zijne hand van de hare en liet ze op de tafel liggen zij bracht ook hare andere hand te voorschijn en legde de twee naast elkander
alle leven en reuk van de brouwerij was misschien met het laatste rookwolkje uit den schoorsteen weggevlogen op een plaatsjestond eene wildernis van ledige vaten die nog zekere zure herinnering van betere dagen hadden behouden
eet was zijn eigen inval geweest een zweempje van poeier te dragen en nadat ik hem van de korte broek had afgebracht had ik dit toegegeven
maar met estella is het een ander geval en als ge ooit het kleinste gedeelte kunt herdoen van hetgeen ge zoo heilloos gedaan hebt om haar karakter zooveel mogelyk te bederven zal dat beter zijn dan honderd jaren lang het verledene te
mag ik zoo vrij zijn u te feliciteeren mag ik u verzoeken om in den winkel te gaan de winkeljongen van mijnheer trabb was de vermetelste jongen van den geheelen omtrek
die grofheid en gemeenheid is het eerste ik heb niet zoo menig jaar besteed om iemand tot een heer te maken dat ik nu niet weten zou hoe ik my bij een heer moet gedragen luister eens pip
liet zijne oogen in zulke vreemde richtingen dwalen werd door zulke opmerkelijke hoestbuien overvallen zat zoo ver van de tafel a f en liet zooveel meer vallen dan hij at en wilde zich dan houden alsof hij er niets van merkte
ik volgde haar op een afstand en zag haar de trap opgaan zij had eene kaars in de hand die zij waarschijnlijk van een der armblakers in hare kamer had genomen
en zijne voorlezingen over de behandeling van kinderen en dienstboden werden als de beste leerboeken voor zulke onderwerpen beschouwd
in weinige minuten waren wij aan newgate en stapten door het portaal waar eenige boeien en een reglement aan den muur hingen de gevangenis binnen
en zonder zijne ziekte zou men hem ook geboeid hebben gelaten want hij werd voor een gevaarnjken uitbreker en ik weet niet wat nog meer gehouden
te maken hadden eens schrikte ik hevig toen ik dacht dat ik de vijl nog hoorde doch het was maar een
ontwijk de vraag niet ge weet het of ge weet het niet hoe zai het zijn hij stond met zijn hootd en geheel zijn lichaam op zyde
en nu ik dit eene hoofdstuk heb gewijd aan het onderwerp dat mijn hart zoozeer vervulde en het zoo dikwijls martelde kan ik ongehinderd overgaan tot de gebeurtenis die mij reeds lang boven het hoofd had gehangen
met een hart om zich aan te oefenen als er geene andere oefening bij de hand was dit waren de eerste grieven die ik gevoelde
heere zeide ik alsof ik mij genoodzaakt vond om biddy wanhopig op te geven dat is waarlijk eene zeer slechte zijde van het menschelijk gemoed zeg niets meer als je blieft dit treft mij zeer
jongens hamert op de maat oade clem last het klinken over straat oade clem laat het dreimen door den groud oade clem
daar heb je gelijk in antwoordde drummle ik zou geen van jelui een schelling leenen ik zou niemand een schelling leenen dan staat het je gemeen hernam ik u om van een ander geld te leenen zou ik zeggen
iederen medemensch alle recht heb ontkend en hield mij bij mijne mouw voor zich vast een toonbeeld van domheid dat alleen door hem zelven kon geevenaard worden
over den dam van losse steenen boven de modder en de staken die het vaarwater aanwezen met alien spoed dien weg langs gaande
zeg een goede jongen als je een woord noodig hebt zeide herbert met een glimlach en zijne hand op de mijne leggende een goede jongen waarin driftigheid en bedeesdheid stoutheid en schroomvalligheid voortvarendheid en
de geheele waarheid rees voor mij op en de teleurstellingen gevaren en allerlei schandelijke en grievende gevolgen
ge dus niet aan haar gebonden ziit kunt ge u dan niet van haar losmaken ik heb je wel gezegd dat ik onaangenaam zou zijn
waarom ik beproefde het mijne in mijn waterglas te stoppen kan ik niet zeggen ik weet alleen dat ik met eene volharding eenerbetere zaak waardig de krachtigste pogingen aanwendde om het binnen dien omtrek samen te persen
zachtaardige meisje en de moederlijke vrouw die nog niet te oud was geworden voor eene oprechte sympathie met een onschuldig minnarijtje afscheid had genomen was het mij alsof die lijnbaan en haar omtrek eene geheel andere plek waren geworden
tot vergoeding voor wat vroeg jo voor het verlies van zijne diensten jo legde zijne hand op mijn schouder zoo licht als die eener vrouw ik heb hem sedert dikwijls met den stoomhamer vergeleken
zeggen laathij het voor eene kuur houden maar die geheim moet blijven tot die ochtend komt en laat hij dan maar weten dat er eene dringende reden is om provis aan boord te brengen en weg te helpen
en dergelijke fraaie dingen betrof van kwaad tot erger en intusschen verliep de tijd gelijk hij gewoon is te doen zonder zich aan iets te storen en werd ik
gezicht zulk een akelig voorkomen dat het mij zelfs in mijne hartstochtelijke droef heid en opgewondenheid deed schrikken
zij had wel de beleefdheid kunnen hebben om die boodschap eerst te sturen maar het is beter laat dan nooit en wat heeft zij dien jongen lorrebos gegeven zij heeft hem niets gegeven antwoordde jo
eenige korsten kaas omtrent een halven bal gehakt dat ik alles met mijne boterham van den vorigen avond in mijn zakdoek knoopte wat brandewijn uit eene kruik
onze oogen ontmoetten elkander en al het mijnheer smolt uit zijn mannelijk hart weg terwijl hij mij zijne hand gaf pip lieve jongen het leven is van afscheidnemen
en bevond dat het met die beweging hoogst moeielyk was de boterham te beletten bij mijn enkel uit mijne broekspijp te zakken gelukkig vond ik gelegenheid om eens weg te sluipen en dat gedeelte van mijn geweten op mijn zolderkamertje te bergen
nadenkend aan hoorde mijne verklaring keek even nadenkend naar mijne zuster en naar jo die op de lei altijd door de beginletter van zijn naam werd aangeduid en liep naar de smederij gevolgd door jo en mi
hetgeen ik hoop dat aan de onzekerheid mijner inkomsten en vooruitzichten te wijten was had ik toch smaak in de studie en las ik geregeld zoovele uren daags
hij had in zijne kamer eene daartoe ingerichte kast die zoo sterk naar geparfumeerde zeep rook alsof het groote verwachtingen een parfumeurswinkel was
ik verzocht wemmick om boven te komen en zich met een glas grog te verkwikken eer hij naar walworth stapte hij nam deze uitnooaiging aan
en ik aan haar zou word en voorgesteld en teen wij ter bevestiging van ons wederzijdsch vertrouwen elkandermetwarmte de hand geschud hadden legden wij ons vuur by bliezen de kaarsen uit en gingen heen om mynheer
en kortom mocht hij daarna vroeg hij mij weemoedig of ik mij ons kinderlijk spelen met sommetjes nog herinnerde en hoe wij hadden samengespannen om mij als leerling te verbinden
toen wij hammersmith doorkwamen wees ik haar waar mijnheer pocket woonde en zeide dat het niet ver van richmond was en ik hoopte dat ik haar somtijds zou zien
het was in het vierde jaar van mijn leertijd en op een zaterdagavond dat in de brie vroolijke schuitenvoerders eene groep om net yuur verzameld was
maar omdat jo zulk een gevoel had dat ik tegen mijn zin met vrij veel yver werkte het is niet mogelijk te weten hoever de invloed van een beminnenswaardig man die eerlijk zijn plicht betracht zich in de wereid uitbreidt
wel wel well bracht herbert hiertegen in zeg niet dat ge voor niets deugen zoudt waartoe ben ik dan geschikt ik weet maar één ding waartoe ik geschikt ben en dat is om soldaat te worden
en dat ik zelfs bij die ernstige woorden die den sterveling herinneren hoe hij niets in de wereld heeft gebracht en niets daaruit kan medenemen
ik ben blij jo dat ik je zie jo geef mij je hoed maar jo den hoed voorzichtig met beide handen opnemende alsof die een vogelnestje was met eieren er
ik vermeldde als reden dat ik alle opzien in het dorp wilde vermijden en hij prees mij tot in de wolken erwasniemand dan hij zelf gaf hij te kennen die mijn vertrouwen verdiende
het was opmerkelijk maar misschien kon het ellendige le ven dat hij geleid had dit verklaren dat hij de minst angstige van ons alien was
dan ben je verkeerd jack zoo ben ik met dit veelbeteekenend antwoord en in de voile overtuiging dat hij altijd gelijk had trok jack een van zijne uitgeweekte schoenen uit schudde er eenige steentjes uit en trok hem weder aan
of ik niet als wij van paarden verwisselden zou afstappen en teruggaan en nog een avond thuis doorbrengen en een beter afscheid nemen
aan den anderen kant zag zij hem dikwijls met belangstelling en nieuwsgierigheid zoo niet met wantrouwen aan onder den maaltijd had hij er zeker droog vermaak in om sarah pocket
ge zijt toch niet bang voor eene vrouw diedezon niet heeft gezien zoolang als gij geboren zijt met leedwezen moet ik zeggen dat ik niet bang was om de geduchte logen uit te spreken die in het antwoord neen begrepen was
en niemand besteld om je achterna te komen neenl wel zeide hij ik geloof je je zoudt wel een bloeddorstige hond mo eten zijn als je zoo jong kondt helpen
hebben skiffins datishaar broeder is een zaakwaarnemer ik zai hem eens opzoeken en spreken ik dank u tienduizendmaal integendeel zeide hij
een ellendeling lieve jongen hij zeide dit met den grootsten ernst alsof hij een beroep nbemde toen ge verleden avond de poort zijt binnengekomen
met een soort van zeemansdeun die evenals het huilen van den wind beurtelings rees eh daalde de woorden van dien deun waren de volgende behalve dat ik zegewenschen in de plaats stel voor iets dat juist het tegendeel was
alsof het in een zeer onregelmatigen vorm de mazelen had gekregen zat ik bij mijn tafeltje terwijl hij voor het vuur stond
toen ik mijne oogen weder opsloeg bevond ik dat hij mij al dien tijd scherp had aangezien en dit nog deed als dit alles is wat ge te zeggen hebt mynheer merkte ik aan kan er voor mij niets meer te zeggen zijn
het diner werd in de beste van deze kamers gereedgezet de tweede was zijne kleedkamer de derde zijne slaapkamer
ik had niets gezien wij waren zeker niet opgemerkt en even zeker werden wij op dien tijd door geene boot vergezeld of gevolgd
ook bespeurde ik geene verandering in de manier waarop jufvrouw havisham met estella omging behalve dat ik zekere vrees meende op te merken welke zich thans onder de andere eigenaardigheden van dien omgang vertoonde
ja mevrouw zeide ik om haar te stuiten want ik was bang dat zij zou gaanhuilen en zij is zoo aristocratisch van gezindheid ja mevrouw zeide ik weder met hetzelfde doel als te voren
zij scheen zich niet aan estella's schoonheid hare woorden en hare gebaren te kunnen verzadigen en terwijl zij op hare eigene bevende vingers mommelde zag zij haar aan
mevrouw wemmick meer op de toekomst bedacht stak hare witte handschoenen in haar zak en trok de groene weder aan nu mijnheer pip zeide wemmick bij het naar buiten gaan zegevierend den hengel weder op schouder nemende
daar kon ik morgen wel heengaan terwijl ik aan mijne beschermster dacht en mij de schitterendste tafereelen van hare plannen voor mijn welzijn voorstelde
te zeer uit mijn humeur om er mij veel om te bekommeren of hij het was of niet en ook om mijn ontbijt aan te raken
en getroffen werd geene de minste verwarringin moorddadige aanval op jufveouw jo de keuken behalve die zij zelve door haar val veroorzaakt had
de koelbloedigheid waarmede jufvrouw skiffins dit deed was een van de opmerkelijkste dingen die ik ooit gezien heb en als ik had kunnen denken dat zulk eene afgetrokkenheid van geest mogelijk ware zou ik gemeend hebben dat jufvrouw
en even duidelijk dat dit eene zaak was waarover alleen zijne walworthsche gevoelens konden geraadpleegd worden het was eene verademing de kamer uitte komen waar ik zulk een ellendigen nacht had doorgebracht
ondertusschen was mijnheer waldengarver druipende van het zweet aan het werk om zich van zijn vorstelijk rouwgewaad te ontdoen stroop de kousen af mijnheer
ik wilde mij verontschuldigen doch toen hij er bijvoegde wemmick komt ook veranderde ik mijne verontschuldiging in eene toestemming
onder de vrouwen had men gillen gehoord maar deze waren gesmoord en er was stilte gekomen de sh erifs met hunne groote kettingen en ruikers
dat zou mij zeer wel bevallen dan mijn lieve handel zeide hij zich omkeerende toen de deur openging is hier onze maaltijd en ik moet je verzoekenaan hethoofd van de tafel te gaan zitten omdat het diner door u bezorgd is
dat hy ons persoonlijk als drie zeer duidelijke en armhartige raadseltjes beschouwde die hij reeds lang geraden had