AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de tijdingen die cornelis medebracht waren evenwel niet zeer bemoedigend niet dat men in leiden zich onverschillig aanstelde bij het bericht dat de prins van oranje thans zoo het scheen buiten gevaar was integendeel menigeen dankte
een sluikertje wat is dat hij verkoopt in stilte aan het soldaten volk brangdemoris uwe edelheid
kom kom van der morsch bij mij is het nog altijd omgekeerd het is of ik des nachts den honger nog meer voel dan overdag overdag heb ik wat te doen maar des nachts niet dan slaap ik zelfs niet eens
in een oogenblik was cornelis den ongelukkige nabij en hem opnemende droeg hij hem uit het gedrang het is te laat kameraad zeide jean
de tijding dat er eene duif met eenen brief gekomen was werd spoedig bekend en even alsof het onnoozele dier een einde aan de ellende gemaakt had was op ieders aangezicht vreugde en nieuwsgierigheid te lezen
men had hier niet zooals om leiden voor het eerste beleg alle gebouwen doen afbreken en alle boomen doen uitroeien om den vijand geene schuilplaats te verschaffen het was vanzelf vlak en onbebouwd geweest
gelijk heeft hij wie vooruit wil komen moet niet dutten als het geen tijd van slapen is die leidenaars hebben door te waken maar een stout stuk bedreven dat is zoo en al ben ik er ook slecht afgekomen toch ben ik er grootsch op dat leiden in mijn vaderland ligt
ja wèl was het niet te verwonderen dat de groote menigte verslagen en hopeloos de bewegingen des vijands aanschouwde zie ginds gaan reeds drie vendels goed gewapende en in den oorlog ervaren mannen
met dezen luid aangeheven juichtoon viel cornelis letterlijk met de deur in het huis zijner pleegouders wat zegt ge jongen vroeg van keulen die nog op bed lag
hierop heb ik geen antwoord dan zooals de waard is vertrouwt hij zijne gasten klonk het fier weet gij wel dat er geen haan naar kraaien zal als wij je hier op dit plekje voor altijd het zwijgen opleggen
van den kant van rhinenburg ziet hij een paar spaansche officieren aankomen en het hart popelt hem van onrust als hij denkt dat deze nu hij zoo gelukkig tusschen de vijandelijke schansen tot hier gekomen is hem zullen ophouden
doch deze vroeg inlichtingen aan duc d alv en het einde van de zaak was dat ze er niets bij wonnen eerst na het vertrek van duc d alv zijn de zaken verbeterd doch voor velen was het toen al te laat
houd die zedenpreeken voor je zelven riep de vrouw van moedersmart radeloos wij vragen geene preeken wij vragen brood brood verstaat gij
eenoog dacht dat hij dien snuiter zoo maar in eens zijne bekomst gegeven had en viel met zijne makkers op de anderen aan die in het water een goed heenkomen zochten in een oogwenk waren de vrijbuiters de boot uit en joegen den vijand na
hoort ge het keesje ze willen me vangen als een spreeuw hier pak aan je lootje en als gij niet genoeg hebt opperbest man dan kunt gij nog meer krijgen riep leeuwke en sloeg den naderenden spanjaard eenen haak op het hoofd
ook meende oom jan die te rijnsburg woont dat het nu gebeuren moest antwoordde cornelis en begon toen meteen te zeggen op welk eene plaats zooals oom jan zei die verscheidene jaren hier gewoond had men dien dijk moest doorsteken om het spoedigst leiden te kunnen bereiken
en leefden ten koste der burgers die hiertegen niet weinig morden want ze meenden dat ze zoowel door het beleg van haarlem als door hun eigen beleg
neem dit ringetje en draag het of geef het aan een die het verdient te dragen nu was ik eene week of vier geleden in den haag maar ik durfde het haar niet geven wilt gij nu voor mij vragen of ze het ter gedachtenis aan mij dragen wil
en waar is de arke van delft dat reuzenschip waarover ze een geschreeuw gemaakt hebben alsof de spanjaarden voor dat enkele hebbeding aan den haal zouden gaan
een oogenblik later ging martensz op weg doch werd op een twintig schreden afstands gevolgd door gonda die zich in eene zwarte falie gewikkeld had
nu goed de magistraat eet geen brood met boter en kaas en de bevelhebbers hebben het niet beter zeide de woordvoerder weer maar als die heeren besloten hebben den hongerdood te sterven moeten wij dan maar zeggen goê man dat doe ik ook
of op zijn minst genomen zoo rein en deugdzaam als een zusterke van nazareth hei wat snapt ge daar van een zusterke van nazareth hebt gij altemet een vrachtje voor de eerwaarde abdisse van dat convent
en zeg uwen vader dat ik niet naar rotterdam ga en dat hij te acht uren bij mij zijn moet u kan er staat op maken dat ik waarheid sprak en mijn vader zal komen daar kan u op rekenen
en die aan hare rechterzijde een krachtig jonkman als bruidegom naast zich heeft cornelis jongen pas op dat de oude rederijker u de kaas niet van uwe boterham haalt
het is waarlijk niet te hopen want nu reeds begint bij sommigen en ik durf gerust zeggen bij ons ook schraalhans keukenmeester te worden wordt de belegering lang volgehouden dan sterft de halve stad van honger
en waar ik dat niet deed moest ik door noten ophelderingen geven die gesprekken over hetgeen gebeurd was gaven echter aan den inhoud wat stroefs en het invlechten van ophelderingen
eenenvijftig stuivers en nog zijn de schuiten er niet dat heet ik nog eens de kaas snijden al zeg ik het zelf zijn slaap was over en hij begon heen en weer te loopen maar hoe graag hij ook drie stuivers voor het uur kreeg toch begon het nu te lang te duren
ik heb hem indertijd toen hij mij vertelde dat hij duiven had die hij niet zoo ver kon wegbrengen of ze kwamen altijd terug aangeraden van die duiven aan te kweeken omdat ze misschien bij een beleg van dienst zouden kunnen zijn zou hij die duiven nog hebben
de geheele zaak komt hierop neer dat zij ons aanmanen ons aan den goedertieren koning van spanje te onderwerpen daar we uit gebrek aan leeftocht vroeg of laat ons toch zullen moeten overgeven
dat wist pieter van wezel ook wel doch de deugniet had er een bedoeling mede om de soldaten in hunne koppigheid te stijven en daarom zeide hij zoodra de bevelhebber weg was zou men niet zeggen dat die meester andries voor veldheer in de wieg gelegd is
want dat men ten huize van den burgemeester een schoothondje gebraden en gegeten had werd niet algemeen geloofd van die ontevreden stemming onder de goedgezinden trachtten degenen die de stad reeds lang geleden hadden willen overgeven gebruik te maken
het was immers nergens toe noodig vooral als het op het geld aankomt zijn er tal van menschen die zich gauw laten overhalen om het een of ander te laten of te doen als het hun maar oogenblikkelijk voordeel geeft
in het eenvoudige huisje van schipper van keulen zat het heele gezin in eene sombere stemming bijeen zich bezighoudende met het voeren van allerlei gesprekken over het beleg de verdeeldheid den honger de ziekte en allerlei akeligheden meer
dat zijn briefdragers jongen weldra zal de stad zoo nauw ingesloten zijn dat er geene muis meer uit kan of de spanjaard ziet het en als het z ver gekomen is dan zullen de duiven onze boden zijn
tot het donker genoeg was om te wagen verder te gaan zijn eerste werk was nu uit het bosch te komen op goed geluk ging hij rechtuit en kwam eindelijk aan eene vaart die te breed was om er over te springen
zoo die beide jongens aan eenig kwaad schuldig zijn zullen ze ervoor gestraft worden sprak van bronkhorst bedaard doch hoe het zij gijlieden gaat allen heen of ik jaag u met geweld uit elkander
dan diende hij onder eenen anderen karel en wel karel van bourbon en het is moeielijk uit te maken of die gevangenneming geschiedde met goedvinden van keizer karel ja of neen
ha brood brood kreesch gindsch eene schorre stem terwijl de spijze niet gegeten maar verslonden werd brood brood hoorde men er weer een door de straten roepen terwijl hij zich naar huis spoedde
hij zwaait met den hoed liet een tweede zich hooren ik geloof dat hij wat roept merkte een derde aan en dit was werkelijk ook het geval want nadat hij eene poos met zijne muts had staan zwaaien zette hij ze weer op
die bijnaam beduidde veel want een groot deel van het volk was op zijne hand en dat waren nu juist niet allen spaanschgezinden we zouden hen liever kleinmoedigen noemen die niet tegen den honger konden strijden
ja den achttienden van hooimaand wierpen de spanjaarden in de nabijheid van de rijnsburgsche poort een schansje op om den leidenaars geheel te beletten zoo nu en dan nog eenige groenten uit de nabij gelegen tuinen te halen
de waard keek op straat en zeide dat is pieter van wezel edele heer hij is bijgenaamd pier quaet gelaet ha de beruchte glipper
ho kat aas schreeuwde pier dat zal je berouwen en meteen zette hij den sarrenden knaap na doch deze had gezorgd ver genoeg uit de voeten te zijn om niet ingehaald te kunnen worden zoodat pier het dan ook eindelijk opgaf en den knaap verwenschende naar huis ging
nu ik ook maar wil ik u nog eens wat nieuws vertellen jonker van der does heeft een goed oogje op mij en hij heeft mij vanmiddag gezegd dat ik als er eens boodschappen buiten de stad moeten gedaan worden ook wel eens zal mogen gaan
thans ging de kamerdeur open en kwam vader van keulen kijken wie er toch in huis gekomen was vader vader
mijne lezers hebben zeker leeuwke herkend daar zijn de officieren bij hem en hen heel nederig groetend wil hij voorbij gaan ho knaap zei de een kunt gij niet spreken als gij menschen groet
en half aanmoedigend zeide hij nu terwijl hij cornelis op den breeden schouder klopte wacht maar mijn jongen de spanjaard ligt nog lang genoeg om de stad en er zal nog meer dan genoeg te doen vallen
brood halen bij den spanjaard cornelis dat kunt ge immers niet ze zullen u ophangen evenals ze leeuwke gedaan hebben laten ze me ophangen ik ben liever dood dan dat ik ze hier allen van honger zie sterven
ook kregen een zekere amersfoort en robert engelschman twee pond en acht schellingen omdat ze twee hoofden van de vijanden door hen in het gevecht afgeslagen binnen de stad gebracht hadden
zou men niet zeggen dat onze jurrie klerk geweest is riep van schaeck hij spreekt als een minnebroeder uit het
en dat tegen hem die met trots een koperen half maantje op de muts droeg ten teeken dat hij een watergeus was waarlijk het was al te erg en bij nader inzien zou van keulen begrijpen dat hij iets gezegd had dat hij niet verantwoorden kon
in een oogenblik was cornelis door een achttal spanjaarden omringd en reeds wilden dezen hem afmaken toen jean lebon riep houdt op mannen het is er een van de onzen
het is natuurlijk dat de menigte na zich overtuigd te hebben dat de spanjool teruggekeerd was de moedige mannen die bij de duisternis uitgetrokken waren met het oog trachtte te volgen
eergisteren dus zaterdag is de prins met meester paulus buys en eenige leden van de staten naar kapelle aan den ijsel gegaan en daar is onze eigen oogen hebben het gezien want wij waren er
maar als don valdez me dan eens zag don valdez komt alléén en als hij hier is dan heeft hij wel wat anders te doen dan door het raam te kijken wie er klopt maar zeg eens gij zijt toch geen geus of overlooper vroeg sanne eensklaps wantrouwend wordende
dat het mosterd na den maaltijd is hadde men terstond na het eerste beleg gedaan wat men nu doet dan zouden de acht of negenduizend spanjaarden die nu de stad bijna geheel insluiten jaar en dag kunnen belegeren zonder de stad te krijgen maar nu
zette zij zich op de hurken in den donkersten hoek neer en beluisterde het gesprek der mannen die hier veilig meenden te zijn en dus geene voorzorgen genomen hadden en ook geene moeite deden zachter dan anders te spreken
welke mees vroeg van aecken mees de klapperman die op marendorp woont en wat heeft die heldhaftige krijgsman wel gezegd vroeg jonkheer van der does met een spotachtig glimlachje
naar den satan met je gekwezel geef hier dan zal ik mijne kunsten eens toonen schreeuwde eenoog en rukte cornelis het musket uit de handen
cornelis beloofde dat hij dit aan van boisot zeggen zou en begaf zich met de drie anderen op weg langs het naaste pad door de duinen naar wassenaar
zeker zeker maar peter cornelius is ook een mensch de booze heeft zijn harte bekoord zoodat hij ziende niet ziet en hoorende niet hoort maar man ge raaskalt de onderneming zàl gelukken
wat ik ga doen wel onze banier op de wallen planten wie maar eene vlag in huis heeft doe als ik was het antwoord gauw cornelis loop naar huis en haal de nieuwe vlag die ik kort voor het beleg voor onze schuit heb laten maken
dat zal echter nu niet noodig zijn tenminste als mijn vermoeden bewaarheid wordt dat de storm die thans opgestoken is vanavond of morgenochtend naar het zuid-westen loopt want dan zullen we volop water krijgen nu is mijn plan aldus
zeker oom jan ze hebben zelfs geene aangifte gedaan van de dooden en daarom is er eene strenge straf gezet op die bedriegerij
aanstonds begonnen de vrijbuiters op den veroverden weg twee schansen op te werpen en toen dit gedaan was stak men drie gaten in den weg en hielp de galeien er door van assaliers met de artillerie en den leeftocht volgde
och houd toch den snater over duifkens en briefdragerkens luister liever wat ons medegedeeld zal worden daar hebben we meer belang bij zeide van der morsch
gemeene luiden toch veranderlijk als de wind zeide jurrie en er klonk wat minachtends in zijne stem ja maar goedgezinden die zich laten betalen voor de goede gezindheid zijn toch nog gemeener zou ik zoo meenen zeide de brouwer
die vr sonnen onderganck de papieren munt niet ter bestemder plaatse had ingewisseld daarvoor later geene vergoeding zou krijgen met opzet nu had hij dat niet alleen nagelaten maar heel in stilte had hij zelfs bij enkelen
niets heer kapitein maar ge moet me een oogenblik te woord staan ik heb u wat te vertellen nu wat zal dat zijn ja maar u moest beneden komen ik mag het zoo hard niet schreeuwen
al te samen int ronde de alderverste wat meer als een myle weechs van deser stede gheleghen denkelijk zal echter het fabriekswezen zoowel als de handel door de spaansche onlusten wel geleden hebben
ik ken er anders wel die meer dan eene maand geleden al beproefd hebben of ze de stad niet in handen der vijanden konden brengen zeide cornelis en keek mandenmaker vlak in zijn gezicht
voorzeker is er na dien tijd menige straat verbreed menig huis afgebroken en weer opgebouwd en menige gracht gedempt of gegraven maar behalve al deze veranderingen was het leiden van toen nog heel wat kleiner in omvang dan heden
leiden ontzet leiden ontzet god zij geloofd juichte er hier een leiden ontzet haring en brood god zij geprezen klonk
en van de pest ook cornelis viel eene bekende stem hem in de rede de knaap keek om en zag in het gelaat van van der morsch zijt gij ook ziek geweest van der morsch
leiden en delft ieder vijfendertighonderd amsterdam drieduizend hoorn tweeduizend rotterdam twaalfhonderdvijftig en enkhuizen zeshonderdvijfentwintig schilden betalen aan de soldij van vijftienhonderd gewapende mannen
en weet gij waaraan ik dat meevallertje te danken heb neen hoe zou ik dat weten hij heeft me eens buiten met andere knapen slootje zien springen en toen heeft hij verbaasd gestaan dat ik voor niet ééne sloot staan bleef maar over alle heensprong
mogelijk zijn ze van vroeger met elkander bekend en was het slechts eene vriendschappelijke bijeenkomst merkte van keulen aan het kan zijn riep leeuwke die nu opeens vergat dat hij van het voorgevallene van den verloopen middag zwijgen moest
hij die het verstaan moest verstond het tch tusschen de tranen en de snikken in de kerk was uit de tranen waren opgedroogd overal was vreugde behalve hier en daar waar een te gulzige eter met den dood
op de welbekende plek aan de koepoort liet hij zich afglijden en zoodra hij buiten was scheen hij besluiteloos en stond even stil wacht mompelde hij naar oom jan te rijnsburg hij zal me brood geven
met de verdediging van de sterkte te valkenburg ging het ook slecht wel werd er veel geschoten doch van weerszijden vielen volstrekt geene dooden zoodat de leidenaars niet ten onrechte vermoedden
de strijd is voor de spanjaarden niet langer vol te houden zij werpen hunne wapens weg vallen voor de leidenaars op de knieën en schreeuwen
hiervan wordt een mensch altijd zoo raar eet minder spot niet van schaeck en praat me niet te veel van eten want dan zou ik den geeuwhonger krijgen
en verzoeken u den inhoud van den derden brief mede te deelen van wien komt dat schrijven dit is een brief van den edelen heere ferdinand de lanoy grave van roche enz stadhouder van
van de nonnekens in het graeuwe sustershuys en toch was van schaeck altijd en bij allen de graag gewilde schipper
ik heb immers al gezegd dat ik hem niet gezien heb dat wil zeggen vandaag niet in het kamp zie ik hem dikwijls genoeg als ik hem de visch breng die ik dikwijls voor hem moet gaan vangen hij houdt wat veel van waterbaars en hij betaalt goed
naar den blauwen steen mannen naar den blauwen steen hoorde cornelis roepen toen hij op de breedstraat kwam waar honderden mannen en vrouwen zich van den glipper hadden meester gemaakt
en die in stilte met den spanjaard heulden mij dunkt de leidenaars deden wél zoo ze doof bleven voor dergelijk gekal het ware beter zoo ze toonden geleerd te hebben de verraders en spaanschgezinden te onderscheiden van hen
zoodra dit afgekondigd was verspreidde de menigte zich in de stad om thans weer zonder pruttelen de bevelen der regeering ten uitvoer te brengen
en of dat alles niet genoeg is legt de magistraat tot groot ongerief en nadeel van de burgeren gedurende zes maanden eene belasting op alle eet en drinkwaren ik vraag waartoe dit noodig is
van der werff viel met eenig ongeduldig gebaar den secretaris in de rede en zeide al genoeg de vier brieven blijven hier en kunnen door ieder lid van den magistraat later gelezen worden
houd op ellendige bedelaar de eer iets voor uwen wettigen vorst te mogen doen moest u belooning genoeg zijn van eer eet men hier te lande niet senor antwoordde jurrie thijsz op onbeschaamden toon
weer hief hij het geduchte wapen op het daalde neer en met eenen akeligen gil stortte de vrijbuiter met de brandvlekken op het aangezicht ter
en om u de gulle waarheid te zeggen de heele jurrie thijsz acht ik te min om er maar ééne minuut van mijn leven boos op te wezen
keerde het dier zich om en vloog eenen spanjaard naar de keel deze op zulk eene vreemde ontvangst niet voorbereid tuimelde achterover en zou zeker door den hond van kant gemaakt zijn indien zijne kameraads hem niet in allerijl waren komen helpen
de dapperheid en de onbezweken trouw der haarlemmers hadden dus niets gebaat naar het scheen niets gebaat waarom niet omdat de stad zich toch moest overgeven
die bij het eerste beleg gediend had om de papieren munt te maken aan de eene zijde stond weer trots den tegenstand der predikanten bij het eerste beleg haec libertatis ergo en aan de andere zijde was het stadswapen om hetwelk de letters n
nu goed goed maar zeg zoudt gij ook half de berekening kunnen maken hoe het komt dat geert soet en de zijnen zich te vergeefs hebben laten wachten
en wie weet hoe lang het nog aanloopt we zijn veel te vroeg verblijd geweest als de wind nog eens keerde dan eene duif eene duif riep men van verscheidene kanten
des vorigen jaars order gegeven heeft tot rotterdam koren te koopen met belofte de eene helft dadelijk te betalen en de andere bij het ontschepen aan de kade
eenentwintigste hoofdstuk watergeuzen en spanjaarden na het innemen van zoetermeer en het bezetten en doorsteken van den heerweg naar benthuizen was van boisot nog altijd werkeloos op noord aasche meertje blijven liggen
volgens het oordeel van jop de snijder was hij geenen knip voor den neus waard pas had jop dit gezegd of meester jacobsz verscheen hij had alles verstaan naar het scheen en zeide hier is de man die geenen knip voor den neus waard is
hier was het onze fiere geduldige en standvastig volhardende burgerij die den vreemden huurling en plunderaar het stalen voorhoofd onverschrokken bood dr w j f nuyens gesch vd opstand in de nederlanden
de kleine afdeeling spanjaarden was spoedig ingehaald staat dan mannen riep de dappere hopman don petrus ciaccone zijnen moedeloozen en dralenden soldaten toe zoodra dezen op de vlucht begonnen te slaan
mijne heeren antwoordde hierop van boisot ge voorkomt mijnen wensch want ook ik geloof dat geen andere weg ons aangewezen is dan de schans te bestormen
ik weet dat alles zeer goed maar al had de regeering honderd zulke orders gegeven het is uit alles blijkbaar dat ze aan geen tweede beleg gelooft maar stil hoe maakt dat hoopken volks ginder zulk eene beweging
gij hebt het u zeker verbeeld cornelis er is geen wind zeiden ze neen neen niet verbeeld ik weet het zeker zoo even was er wèl wind
en den stedelijken bevelhebber den moedigen en geleerden jonker johan van der does niet alleen blootstond zooals schotel schrijft
en met de bruid wegloopt zeide jonker van der does die zich niet te voornaam achtte ook hier aan de vreugd deel te nemen och edele heer laat vriend van der morsch maar begaan antwoordde de kloeke jonkman in wien ge onzen cornelis wel zult herkend hebben
maar er werd meer gedaan van alle kanten werden liefdegaven gezonden om de behoeftige leidenaars tegen den naderenden winter van het noodige te voorzien want waarlijk heel nederland had gewichtige redenen om mede te juichen leiden ontzet god zij geloofd
zijn dienaar verscheen aan de deur zadel mijn paard gebood valdez alonzo verwijderde zich en een half uur later hoorde men den hoefslag van een paard op den eenzamen weg
zou ik waarlijk het beleg moeten opheffen maar dat zou toch schande zijn hadde ik de stad maar bestormd toen het mijn voornemen was dan zou leiden reeds lang in mijn bezit zijn geweest en nu wat zal requesens zeggen wat zal de geschiedschrijver van mij boeken
de dreigende houding had uitwerking en de menigte ging hoewel morrend uiteen gelukkig dat de knapen niet geroepen werden zich te verdedigen anders had het er slecht voor ons uit gezien jurrie sprak de bierbrouwer
de sluizen te rotterdam en te schiedam staan niet alleen open maar de vijf sluizen bij vlaardingen ook het water stroomt nu over het land en holland wordt eene binnenzee wat zegt gij nu
vanwaar komt gij knaap vroeg de admiraal ik kom uit leiden heer admiraal antwoordde cornelis en haalde uit den dubbelen bodem der kevie een paar brieven die aan van boisot's adres gericht waren
men zou dan zilvergeld slaan van minder zilver gehalte doch den prins van oranje verlof vragen om dat slechtere geld in alle dorpen en steden die aan zijne zijde waren voor goed geld te mogen uitgeven
de oude man was aanstonds weer met zijn brood en spek voor den dag gekomen en de vier mannen sloegen er een geducht gat in toen cornelis alle vragen beantwoord had die oom jan betrekkelijk gonda en alles wat leiden aanging deed meende hij heen te gaan
die op voorspraak van allertsz op vrije voeten waren gesteld geworden nu togen ze in alle eer door de straten heen en zongen beiden een welbekend spotliedje van die dagen waarvan het refrein van ieder versje
en kwamen ongemerkt voorbij de spanjaarden die te leiderdorp lagen om een weinig verder en wel bij de doesbrug de does op te varen alles ging naar wensch en op het haarlemmermeer ontmoetten ze de vijandelijke schepen
want als men de knokkels op de eiken paneelen ontveld heeft dan heeft nog niemand geroepen ja ik hoor kom binnen
onder het luid gejuich der bevolking staken ze van wal aller oogen zagen hen na zoover ze konden en in bijna aller hart rees de wensen dat ze spoedig rijk geladen en in grooter aantal mochten terugkomen
hier lijs putwater daar heb-je een presentje van me riep de verbitterde vrijbuiter en wilde cornelis met de kolf van zijn musket op het hoofd slaan maar eer dit geschied was viel er een schot en eenoog lag zoo goed als dood op den grond uitgestrekt
en wel was er haast bij dat ze met hunne kostbare lading die voor een groot deel uit turf boter kaas en graan bestond trachtten zoo spoedig mogelijk zich voor eenen overval van de spanjaarden te hoeden door binnen leiden te komen
zoo cornelis al wakker ja gerrit maar waar komt ge vandaan daartoe heb ik nu geenen tijd om het te vertellen is uw vader al op
vroeg pier om zoodoende te weten te komen of de jongen hem en den spanjaard misschien ook gezien had neen dat niet ik kom zoo uit de donkersteeg waar ik van schaeck gewekt heb antwoordde de jongen maar wat hadt ge zoo vroeg op de mare te scharrelen
wacht ik zal je reis even koningen mooie don riep cornelis en zijn musket aanleggende schoot hij het af en een spaansch bevelhebber tuimelde op den grond
ik jonge borst zeide de goudsmid wat belieft u meester vroeg de knaap vertel ons wat ge vannacht meent gezien te hebben
goed schipper sprak gerrit en was weldra in het duister verdwenen eerst meende hij in de richting van het eilandje te gaan waar hij het gesprek had aangehoord doch hij bedacht zich en geloofde dat hij hem wel ergens anders vinden zou
die er roem op draagt het met spanje eens en met valdez bevriend te zijn maar gelooft gij dan toch werkelijk dat de spanjaarden terugkomen en onze stad belegeren zullen meester
daar hangen mijne zondagsche kleeren gij trekt die natte uit die kunnen dan hier drogen onderwijl eet gij met ons van den baars mede en als dan uwe kleeren weder droog en in orde zijn gaat gij maar dadelijk naar boskoop want zuster mina zal er vast van opzien
jonkheer van der does gaf ieder een verreltje dat was een vierde gulden en beide knapen snelden verheugd heen wat denkt gij ervan van aecken zouden de jongens ons niets wijs hebben gemaakt
en ik heb ook redenen meer voor mijne ongerustheid zeide van schaeck en deelde zijnen vriend nu mede wat gerrit te weten was gekomen
hij was een watergeus die onder het algemeene gelach der omstanders vertelde dat hij als eene rat in eene spaansche klem had gezeten doch dat hij gedaan had als de vossen die liever gehavend vrij komen dan ongeschonden doodgeslagen worden
maar de koning hield vol en de handigste vrouwen uit zijn rijk moesten de drie gewaden weven het ééne gulden als de zon het tweede zilver als de maan en het derde glanzend als de sterren
lang was de koning troosteloos en hij dacht niet aan een andere vrouw maar eindelijk sprak s koning's raad het gaat niet anders de koning moet weêr trouwen dat wij een koningin hebben
maar de slimme jongen zei als ik jou van mijn eierkoek en van mijn wijn geef dan heb ik zelfs niets maak maar gauw dat je wegkomt en hij liet het mannetje staan en liep door
en nu werden boden uitgezonden heinde en ver om een bruid te zoeken die zoo mooi was als de gestorven koningin maar in de geheele wereld was er geen zoo mooi en al was er een zoo mooi geweest zulke gouden haren waren toch niet meer te vinden en de boden kwamen onverrichter zake weêr thuis
nu zou hij verloren zijn geweest zonder zijn hoedje toen zijn handen even vrij kwamen draaide hij het een paar maal rond en daar begon het geschut te donderen en sloeg alles neêr en de prinses moest zelve komen en om genade vragen
toen de koning ten derden male een feest gaf ging het niet anders dan de vorige keeren wèl zei de kok nu je bent een heks pelsdiertje want je doet iedere keer wat in de soep waar ze zoo lekker van wordt en de koning beter smaakt dan wanneer ik ze gekookt heb
toen dankte hem de koningsdochter en zij zeide tot haar jonkvrouwen bedwing je en trap met vasten stap op de erwten toen nu de koning den volgenden morgen de twaalf jagers bij zich liet roepen en zij door de voorzaal moesten waar de erwten lagen
verlang ik een mantel van alle soorten van pelswerk en bont in elkaâr gezet ieder dier in uw rijk moet een stuk van zijn huid er voor geven en zij dacht bij zichzelve dàt is zeker niet te krijgen en mijn vader zal zijn plan moeten opgeven
toen werd de oude huishoudster kwaad onnoozele suffers dat jelui zijt je hadt de rozenstruik midden door moeten snijden en het roosje aftrekken en meè naar huis brengen ga gauw terug en doe het
maar de koning wilde hem op één voorwaarde het leven laten behouden als hij namelijk het gouden paard bracht dat sneller loopt dan de wind en dan zou hij nog als belooning den gouden vogel krijgen
toen domoor dat hoorde ging hij met de gans en toebehooren naar de prinses en toen die nu die zeven menschen zoo al maar achter elkaâr aan zag loopen begon zij hard te lachen en kon niet meer bedaren toen verlangde domoor haar als zijn bruid
en den volgenden ochtend heel vroeg stond de houtvester op en ging op de jacht toen hij weg ging lagen de kinderen nog in bed en leentje sprak tot vogelbuit verlaat je mij niet dan verlaat ik jou ook niet toen antwoordde vogelbuit nu niet en nooit
en toen de dans gedaan was neigde zij en was op eens verdwenen niemand wist waarheên de wachten werden geroepen die voor het slot stonden maar zij hadden niets gezien
op een dag gebeurde het dat zij in een groot bosch kwamen en midden daarin was een berg en dichterbij gekomen zagen zij dat de berg heelemaal van zilver was
zie je zei die dat komt er van dat je niet naar mij geluisterd hebt maar ik zal je wel helpen hou maar moed ik zal je zeggen hoe je bij het gouden paard moet komen
joringel keek naar jorinde jorinde was veranderd in een nachtegaal die zong ti uut ti uut een uil met gloeiende oogen vloog driemaal om haar heen en krijschte driemaal hoe oe oe
ach wat moet mij gebeuren joringel ging heen en liep en kwam eindelijk in een vreemd dorp daar heeft hij langen tijd de schapen gehoed
de tweede broeder bleef staan en weifelde wat zal ik doen dacht hij zou ik van het goud zooveel nemen dat ik voor mijn leven genoeg heb of zou ik verder gaan eindelijk nam hij een besluit vulde zijn zakken met wat er in kon nam afscheid van zijn broêr en ging naar huis
den volgenden morgen pakte domoor zijn gans op en ging er meê weg en om de meisjes die er aanhingen bekreunde hij zich in het minst niet zij moesten maar meêloopen links en rechts zooals het uitkwam
toen zei de huishoudster morgen vroeg als de baas op jacht is zet ik het water op en als het kookt gooi ik vogelbuit er in en zal hem koken
de koning danste weer met de schoone jonkvrouw en geloofde dat zij nog nooit zoo mooi was geweest en terwijl hij met haar danste stak hij haar zonder dat zij het merkte een gouden ring aan den vinger en hij had bevolen dat de dans heel lang zoude duren
toen hij bij den koning kwam vroeg die wie de soep gekookt had ik heb ze gekookt antwoordde de kok maar de koning sprak dat is niet waar want ze was anders en beter gekookt dan gewoonlijk toen zei de kok ik moet bekennen dat ik ze niet gekookt heb maar
midden op den landweg kwam hen de dominee tegen en toen hij het spektakel zag riep hij schaamt je toch jelui onkuische meisjes met een jongen knaap zoo door het veld te loopen past je dat
verlaat je mij niet dan verlaat ik jou ook niet en vogelbuit antwoordde nu niet en nooit toen zei leentje word jij dan een rozenstruik dan ben ik het roosje dat er aan groeit
toen greep hij haar bij de hand en hield die vast en toen zij zich wilde lostrekken en wegloopen viel de pelsmantel open en het sterrenkleed schitterde er tusschen door toen trok de koning den mantel af en de gouden haren en het prachtige gewaad kwamen
toen sprak de koning weêr probeer het levend te vangen en bindt het vast op den wagen en neemt het meê toen de jagers het meisje aanpakten ontwaakte zij en zij was verschrikt en riep ik ben een arm kind door vader en moeder verlaten heb medelijden en neem mij meê
toen nam zij afscheid van haar vader en reed met hen weg en zij reden naar het hof van haar vroegeren bruidegom dien zij zéér lief had daar liet zij aanvragen of hij jagers noodig had en of hij haar dan niet alle te zamen in zijn dienst wilde nemen
toen de dans gedaan was liet de koning zich de soep brengen en at ze en zij smaakte hem z goed dat hij geloofde nooit smakelijker soep gegeten te hebben
joringel kon zich niet bewegen hij stond daar als een steen hij kon niet schreien niet spreken hand noch voet verroeren nu was de zon onder
ik moest je eigenlijk maar in je eigen sop laten gaarkoken zei de vos maar ik heb meelijden met je en zal je nog ééns uit den nood helpen je weg brengt je recht naar het gouden slot s avonds zul je er aankomen en s nachts als alles stil is gaat de schoone koningsdochter naar het badvertrek om daar te baden
er was eens een oud kasteel midden in een groot dicht woud daar woonde een oude vrouw heel alleen en die vrouw was een aartstooverkol over dag was ze een uil en s avonds kreeg zij weer haar gewone menschelijke gedaante
toen hij klaar was dacht hij het zou toch jammer zijn als dat mooie tafellakentje hier in het bosch bleef liggen bederven en hij vouwde het netjes op en stak het in zijn zak daarna ging hij verder en s avonds toen hij weêr hongerig werd wilde hij zijn tafellakentje eens op de proef stellen
en zij antwoordde weêr om met de laarzen naar het hoofd gegooid te worden daar ben ik alleen maar goed voor en weêr vroeg de koning vanwaar was de ring dien ik in de soep vond en zij antwoordde van den ring weet ik niets dus kon de koning niet achter de waarheid komen en moest haar weêr wegzenden
de koning meende dat zijn lieve jager iets overkomen was hij liep naar hem toe en wilde hem helpen en hij trok hem zijn handschoen uit daar zag hij den ring dien hij zijn eerste bruid gegeven had en toen hij haar goed aankeek herkende hij haar
en die had ook geen rust of zij moest een gouden veêr hebben maar nauwelijks had zij haar zuster aangeraakt of haar hand bleef vastzitten eindelijk kwam ook de derde om een veêr toen riepen de twee anderen blijf weg blijf toch in godsnaam weg
toen heeft hij het gedaan en nauwelijks was het gebeurd of de vos veranderde in een mensch en hij was niemand anders dan de broeder van de schoone koningsdochter die nu van een booze betoovering was verlost er ontbrak nu niets meer aan hun geluk zoolang zij leefden
de koning had drie zonen den oudsten zond hij uit om bij den boom te waken toen den nacht aanbrak maar toen het middernacht was kon hij zich niet meer verweeren tegen den slaap en s morgens miste men weêr een appel
zij liep zoo gauw zij kon naar haar hokje onder de trap maar zij was over het half uur weggebleven en kon haar mooie kleed niet meer uittrekken daarom sloeg zij er den pelsmantel maar overheen en in de haast heeft zij ook het roet niet overal goed kunnen aanbrengen en één vinger bleef blank
en als ik hem ken hoef ik niks te geven nu ben ik zoo bang dat ik hem niet ken en dan weet ik niet waar ik het geld vandaan moet halen toen zei het manneke hij zou een korstje brood meenemen en onder den schoorsteen gaan staan daar staat een mandje daar kijkt een vogeltje uit en dat is je zoon
dat verwonderde hem en hij riep wel dominee waar gaat dàt naar toe denk er aan dat er van daag nog een kind gedoopt moet en hij liep op hem toe en trok hem bij zijn mouw maar toen zat hij ook vast
in het bosch ontmoette hij een oud grijs mannetje goeden dag zei het geef mij toch een stuk van je koek en laat mij een slok van je wijn drinken ik heb zoo'n dorst en honger
hebben zij er over geloopen met vasten tred en z krachtig en zeker was hun stap dat er niet een enkele wegrolde of bewoog toen zij weer weg waren gegaan sprak de koning tot den leeuw je hebt mij bedrogen zij loopen als mannen
in het eene werd gezongen en gesprongen en het andere zag er armzalig en saai uit ik zou wel gek zijn dacht hij als ik in dat schunnige logement ging en het mooie voorbij liep hij ging dus het vroolijke binnen en leefde er lekker op los en hij vergat den vogel en zijn vader
toen zij nu alleen was klopte zij er op en beval de soldaten dat zij hun vorigen meester moesten gevangen nemen en uit het paleis wegbrengen zij gehoorzaamden en de valsche vrouw liet nog meer manschappen volgen die hem over de grenzen moesten jagen
de koning vroeg verwonderd wat zou dat beduiden toen sprak de jonkvrouw ik weet het niet maar ik was zoo treurig en nu ben ik vroolijk het is of mijn ware bruidegom gekomen is
eens zou de oudste het bosch ingaan om hout te halen vr hij ging gaf zijn moeder hem een kostelijke eierkoek mee en een flesch wijn dat hij geen honger en dorst zou lijden
de koning liet zijn raad bijeenroepen en allen verklaarden dat één zulk een gouden veer hun meer waard was dan het halve koninkrijk is die veer zoo kostbaar zei de koning dan is mij die ééne niets waard dan wil ik den heelen vogel
albontje kwam toen weer voor den koning maar zij antwoordde dat zij alléén maar goed was om met de laarzen naar het hoofd gegooid te worden en dat zij van het gouden spinnewieltje niets afwist
er was groote vreugde maar het paard dat wilde niet eten de vogel zong niet en de jonkvrouw zat al door te schreien de jongste broer was echter niet verdronken er was niet veel water in de bron geweest en hij viel op zacht mos zonder letsel maar hij kon er niet weêr uitkomen
zij kon het wild en de vogels lokken en dan slachtte en kookte zij hen en at ze op als iemand tot op honderd pas van het slot gekomen was moest hij stil staan en kon niet van die plaats komen tot zij hem vrijsprak
toen zei de oudste nu heb ik het verlangde geluk gevonden en heb niets verder noodig hij nam zooveel zilver van den berg als hij maar dragen kon keerde toen om en ging weêr naar huis
dat hoorde zijn eerste bruid en zij leed zzeer onder zijn ontrouw dat zij bijna verging toen sprak haar vader tot haar mijn lief kind waarom ben je zoo treurig wat je wenscht zal toch immers gebeuren
de vos bleef bij hen en zeide nu zal ik je ook aan den gouden vogel helpen als je dicht bij het slot van den vogel zult zijn laat dan de jonkvrouw afstijgen ik zal haar bewaken rij dan met het gouden paard het slotplein op
maar de koning had een dochter die was juist zoo mooi als hare moeder geweest was en zij had ook zulk gouden haar toen zij was opgegroeid heeft de koning haar eens aangezien en hij zag dat zij geheel gelijk was aan de gestorven koningin
toen werd zij gruwelijk angstig en zij dacht wat zal ik nu zeggen als de houtvester thuis komt en hij merkt dat de kinderen weg zijn gauw ze achter op dat ik ze terug
leentje zag het en zei hoor eens oude sanne waar is al dat water voor als je het niemand oververtelt wil ik het je wel zeggen leentje beloofde dat zij er niemand over spreken zou
de heer uit de koets roept man wil je dien hond verkoopen ja zegt de vader hoeveel geld moet je er voor hebben dertig rijksdaalders nou dat is veel maar omdat het zoo'n deksels mooi dier is zal ik hem nemen de heer neemt den hond in de koets
nauwelijks was hij gezeten of de vos liep over stok en steen dat de haren floten in den wind toen zij bij het dorp waren steeg de jongeling af en volgde den goeden raad zonder om te zien ging hij in het mindere logement waar hij rustig overnachtte
wel bedankt zei de andere ik zal je je maal niet afnemen je hebt niet op een gast gerekend maar neem je voor lief wat ik heb dan nood ik jou
en de jagers moesten alle dieren uit het rijk opvangen en een stuk van hun huid af nemen en daaruit werd een bonten mantel gemaakt toen alles klaar was heeft de koning het haar laten brengen en heeft gezegd morgen zal de bruiloft zijn
maar de koning had allerlei uitvluchten en zei hij moest eerst een man brengen die een heele kelder met wijn kon uitdrinken domoor dacht aan het grijze mannetje dat zou hem wel kunnen helpen en hij ging het bosch weêr in en naar de plaats waar hij den boom had geveld
maar de broeders duwden hem ruggelings in het water namen de jonkvrouw het paard en den vogel en keerden terug naar hun vader's slot daar brengen wij niet alléén den gouden vogel zeiden zij maar wij hebben ook het gouden paard en de jonkvrouw van het gouden slot
de vogel vloog weg maar de pijl had zijn veêren getroffen en een van zijn gouden veêren viel naar beneden de jongeling raapte haar op en bracht ze s morgens bij den koning en vertelde wat er s nachts gebeurd was
voor lange tijden was er een koning hij had een prachtigen tuin achter zijn paleis en daarin stond een boom die gouden appelen droeg
toen werd het paard een musch en die vliegt boven over de deur weg en de gauwdiefmeester wordt ook een musch en vliegt hem achterna ze komen bij elkaar en vechten maar de meester verspeelt het en hij gaat in t water en wordt een visch
naderbij gekomen zag hij dat het zijn broeders waren zij hadden alles er doorgelapt en allerlei slechte streken hadden zij uitgehaald hij vroeg of zij niet vrij konden komen als je voor hen wilt betalen was het antwoord maar waarom wilt ge uw geld weggooien en slechte menschen
toen hij nu zoo loopt te grienen komt hem zoo'n klein manneke tegen dat zei man wat grien je ben je zoo bedroeft o zei jan ik heb mijn zoon voor een jaar bij een gauwdiefmeester in de leer gedaan en die heeft mij gezegd dat ik over een jaar terug moet komen en als ik dan mijn zoon niet ken zou ik hem tweehonderd rijksdaalders geven
hij ging bij hen binnen maar omdat hij in een versleten jas was het schunnige hoedje op zijn hoofd had en den ouden ransel om wilden zij hem niet voor hun broeder herkennen
nu gebeurde het toen zij eens op de jacht waren dat het bericht kwam dat s koning's bruid in aantocht was toen de echte bruid dat hoorde leed zij zoo groote smart dat het hart haar stilstond en zij viel in onmacht ter aarde
de vader gaat met zijn zoon weer naar huis onderweg komt er een koets aangereden de zoon zegt tegen zijn vader nu zal ik een groote hazewind worden dan kun je veel geld met mij verdienen
noodde hij liet hem weêr van zijn tooverkleedje meêeten en dat smaakte den kolenbrander z goed dat hij hem ten laatste een hoorntje er voor aanbood dat nog heel andere eigenschappen had als het hoedje
voor één ding heb je te zorgen zadel hem met den leelijken zadel van hout en leêr en niet met den gouden die er bij hangt of het gaat je slecht toen strekte de vos zijn staart uit de prins ging er op zitten en voort over stok en steen dat de haren floten in den wind
zij maakten rechts om keert en in een oogenblik brachten zij het verlangde zij hadden het den kolenbrander zonder complimenten afgenomen hij dankte ze af en ging verder hij hoopte dat zijn gelukszon nog klaarder zou gaan schijnen
toen de appelen rijpten werden zij geteld maar den volgenden morgen ontbrak er al een het werd den koning gemeld en hij beval dat er alle nachten onder den boom zou gewaakt worden
het ging alles juist zoo hij kwam in den stal waar het gouden paard stond maar toen hij hem den houten zadel zou opleggen dacht hij het misstaat toch zoo'n mooi dier als ik hem niet zadel zooals het behoort
als zij een eindje zijn doorgereden springt de hond uit de koets door het glas en toen was hij geen hazewind meer en hij kwam weer bij zijn vader zij gingen toen samen naar huis den volgenden dag is er in het naaste dorp markt
toen stuurde de heks hun drie knechten na die moesten hard loopen en de kinderen achterhalen de kinderen zaten voor het bosch en toen zij in de verte de drie knechten zagen komen zei leentje tegen
toen de raad dat hoorde was er groote ontsteltenis en zij spraken god heeft verboden dat een vader zijn dochter trouwt en uit zonde kan geen goed voortkomen
hij haalde het servetje uit zijn ransel legde het uit en zei tafeltje dek je en op eens stond er gezoden en gebraden en zoo lekker warm als kwam het pas uit de keuken
maar naar de andere bruid zond hij een bode en hij liet haar verzoeken naar haar rijk terug te keeren want hij had al een vrouw en wie een oude sleutel heeft teruggevonden kan de nieuwe missen toen werd de bruiloft gevierd en de leeuw kwam weer in gunst omdat hij toch de waarheid gezegd had
zij waren in de bruidsdagen en zij hadden groote vreugde in elkaar om nu eens vertrouwelijk te kunnen spreken gingen zij te zamen in het woud
zij liep toen naar haar hokje en wiesch zich vlug en nam uit de noot het kleedje dat zilver was als de maan en trok het aan en zij ging als een koningsdochter naar boven en de koning trad haar te gemoet en verheugde zich dat hij haar weêrzag en daar juist de dans begon dansten zij samen
albontje ging nu naar de keuken en kookte voor den koning de broodsoep en toen de kok weg was legde zij het gouden haspeltje er in toen de koning het haspeltje op den bodem vond liet hij albontje weer roepen en hij zag den blanken vinger en den ring die hij onder den dans er aan had gestoken
er woonde eens een vrouw met haar dochter in een mooien tuin met kool de vrouw zegt tegen de dochter ga naar buiten en jaag t haasje weg
eenzaamheid den eenen dag als den anderen antwoordde de kolenbrander en iederen avond aardappelen heb je zin dan kun je mijn gast zijn
dikwijls liep hij rond het slot maar niet te dicht er bij toen heeft hij eens s nachts gedroomd dat hij een bloedroode bloem vond in het midden was een mooie groote parel
toen het twaalf uur sloeg ruischte het in de lucht en hij zag in den maneschijn een vogel vliegen met glanzend goud gevederte de vogel liet zich op den boom neêr en hij had juist even een appel aangepikt toen de jongeling een pijl op hem afschoot
zij bedacht zich een oogenblik toen zeide zij lieve vader ik zou een meisje wenschen volkomen aan mij gelijk in gelaat en gestalte en gang als het mogelijk is wordt die wensch vervuld
maar zij vroeg het zoo dringend dat hij haar ook deze keer weer liet gaan nu trok zij het kleed aan dat als de sterren glansde en trad daarmee de zaal binnen
kom meisje zegt t haasje zit op mijn hazestaartje en ga mee naar mijn hazehutje t meisje wil niet den derden dag komt t haasje weer en eet van de kool toen zegt de vrouw tegen de dochter ga naar buiten en jaag t haasje weg
nu eischte domoor zijn bruid op maar de koning zocht nog een uitvlucht hij verlangde een schip dat te land en te water kon varen wist hij dat te krijgen dan zou hij de koningsdochter mogen trouwen
de koning zag haar aan en herkende haar niet maar omdat het knappe menschen waren zeide hij dat hij ze gaarne nemen wilde en nu waren zij de twaalf jagers des konings
de man gaat met het paard naar huis en brengt het in den stal als de meid over den deel komt zegt het paard doe den toom af doe den toom af de meid blijft staan luisteren wat kan jij praten en ze gaat heen en doet hem den toom af
zij wachtte tot domoor uitgegaan was en toen pakte zij de gans bij een vleugel maar haar hand en vingers bleven er aan vastkleven kort daarop kwam de tweede dochter
na het eten zei de kolenbrander ik heb een oud versleten hoedje dat heeft zeldzame eigenschappen als iemand het opzet en op zijn hoofd ronddraait dan schieten de kanonnen of er twaalf naast elkander waren opgesteld
daar wezen zij haar een hokje onder de trap waar geen daglicht binnen kwam en zij zeiden pelsdiertje daar kun je wonen en slapen toen zonden zij haar naar de keuken en zij moest hout en water dragen het vuur oppoken de hoenders plukken de groenten schoonmaken de asch vegen en al het mindere werk doen
jorinde schreide en zette zich in den zonneschijn en weeklaagde en joringel weeklaagde ook zij voelden zich zoo verward alsof zij sterven moesten
maar de leeuw antwoordde zij hebben t geweten dat zij beproefd zouden worden en zij hebben zich bedwongen laat nu eens twaalf spinnewieltjes in het voorvertrek brengen zij zullen er naar toe loopen en er pleizier in hebben dat doet geen man
de zoon was z bedroefd dat hij er in t geheel niet met zijn gedachten bij was en hij zeide ja lieve vader zooals het uw wil is zal het gebeuren toen sloot de koning de oogen en stierf
de gauwdiefmeester zei ik wil het je zoon wel leeren kom over een jaar maar terug als je dan je zoon nog kent wil ik in t geheel geen leergeld hebben en ken je hem niet dan kun je mij tweehonderd rijksdaalders geven
de bruid zegt weêr niets en ze huilt haasje gaat weg haasje komt terug doe open doe open de gasten wachten de bruid zegt niets en haasje gaat weg maar ze maakt een pop van stroo trekt die haar kleêren aan en ze geeft ze een potlepel in de hand
hij had niets te eten of te drinken en was op het punt te versmachten toen klom hij in een hoogen boom om te zien waar het bosch ophield maar zoover zijn blik ging zag hij niet anders dan
ik heb een oven vol brood gegeten maar wat helpt dat zoo'n honger als ik heb ik voel altijd nog een leege maag en ik moet mij insnoeren om niet van honger te sterven toen domoor dat hoorde had hij schik sta maar op en ga mee dan kun je je genoegen eten
hij ging binnen over het slotplein en luisterde of hij vogels hoorde en hij hoorde ze hij vond de zaal daar was de heks en voederde de vogels in zevenduizend mandjes
de twee trokken nu samen weg en het duurde niet lang of de trouwe vos kwam bij hen het beste heb je nu zei hij maar bij de jonkvrouw van het gouden slot hoort ook het gouden paard
maar het tafeltje was hem toch nog niet genoeg om er rustig mee thuis te gaan zitten hij woù liever nog wat in de wereld rondtrekken en nog meer geluk zoeken op een avond ontmoette hij in een eenzaam bosch een
toen was joringel los hij viel voor de vrouw op de knieën en smeekte dat zij hem zijn jorinde zou terug geven maar zij zeide dat hij haar nooit terug kreeg en toen ging zij weg hij riep en schreide en jammerde maar alles vergeefs