AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dit hek een soort van deur beneden in de kade kwam tevens aan de rivier en aan den oeverkant uit er liep een zwarte beek onderdoor die zich in de seine uitstortte
die zich niet durfde verroeren bleef een geruimen tijd met luisterend oor en starenden blik de verdwijning dezer schimmen patrouille naoogende tegen den muur aangedrongen staan
dit althans had hij begrepen hij voegde er bij dat hem een schadevergoeding toekwam en terzelfder tijd zijn zakboekje te voorschijn halende verzocht hij mijnheer den inspecteur zoo goed te zijn een klein bewijs hiervan te schrijven
er zijn aangenomen opstanden die revolutiën heeten er zijn geweigerde opstanden die oproeren heeten een uitgebroken opstand is een idée die voor het volk haar examen ondergaat
het oog gewent zich eindelijk aan het kelderlicht kortom het was voor hem voldoende dagelijks cosette eens te zien zijn geheel leven was in dat uur samengevat hij zette zich naast haar neer aanschouwde haar zwijgend
en zijn grootste uitgestrektheid in de straat st sabin waar het zich tweehonderd acht-en-dertig el ver verspreidde in het begin dezer eeuw was het riool van parijs nog een geheimzinnig oord
hoe zou zich de bekleeding der barricade onder den kogel houden zou men bres schieten dit was de vraag terwijl de opstandelingen hun geweren weder laadden laadden de artilleristen het kanon
noch herroepen verliet terwijl zijn dochter het hoofdkussen achter marius opschudde zoo haastig als zijn hooge jaren hem vergunden de slaapkamer
op het koffertje dat hem nimmer verliet toen hij den juni in de straat de lhomme armé was gekomen had hij het op een kastje bij zijn bed geplaatst hij trad eenigszins levendig op dit kastje toe nam een sleutel uit zijn zak en opende het koffertje
ik bewonder enjolras zei bossuet zijn onwrikbare vermetelheid verbaast mij hij leeft alleen t geen hem misschien een weinig somber maakt
door wien door mij zelven ik zelf sluit mij den weg ik sleep ik drijf mij voort ik sta stil en lever mij over en wanneer men zich zelven bestuurt wordt men goed bestuurd
t is niets te sterven maar t is vreeselijk te sterven zonder haar te zien zij zou mij toelachen mij een woord zeggen zou dit iemand leed doen neen t is gedaan voor immer
sedert eenige oogenblikken was grantaire ontwaakt grantaire zooals men zich herinnert sliep sedert den vorigen avond in de bovenkamer der herberg op een stoel zittende en op de tafel
verbeeldt u niet dat ge de wereld veel veranderd hebt wijl uw epidemie cholera en uw dans cachucha heet hoe t ook zij men zal wel altijd de vrouwen moeten beminnen ik tart u er aan te ontkomen
twaalfde hoofdstuk de grootvader basque en de portier hadden marius die steeds bewegingloos op de canapé lag waarop men hem terstond bij de aankomst gelegd had de kamer
verwonderd over het licht dat hij door de reet der deur zag was hij opgestaan en tastend genaderd hij stond op den drempel met de hand aan de kruk der half geopende deur
er bestaat een soort van werkelooze vroomheid waarin de ziel als verdoofd vreemd blijft aan t geen men wereldsche zaken zou kunnen noemen en geen gevoel heeft van menschelijke gewaarwordingen noch van aangename noch van
daar gekomen zag hij door de vensterruit een stadssergeant en trad binnen enkel aan t openen der deur van een wachthuis kennen de politiemannen elkander javert noemde zijn naam toonde zijn kaart aan den sergeant en zette zich aan de tafel waarop een kaars brandde
zijn gelaat verbleekte en glimlachte tegelijk het leven was er niet meer er was iets anders zijn ademhaling werd korter zijn blik werd grooter t was een lijk waaraan men vleugels vermoedde
is men leelijk dat is de schuld van voltaire te palaiseau is men dom dat is de schuld van
plateel goud zilver blonk en schitterde en stemde tot vroolijkheid de ruimten tusschen de armluchters waren met bloemen gevuld zoo dat langs de wanden licht en bloemen elkander afwisselden
bovendien is er op negentigjarigen leeftijd geen nieuwe betrekking meer mogelijk alles is uitwendige aanraking een nieuwe persoon is lastig er is geen plaats meer alle gewoonten zijn aangenomen mijnheer fauchelevent mijnheer tranchelevent vader
destijds was op dat punt van het riool montmartre een soort van klein plein t welk men sinds heeft opgeruimd uithoofde de regen zich daar verzamelde en een soort van meer vormde
den ruimen horizont de vrijheid rechts zag men stroomafwaarts de jena brug links stroomopwaarts de brug der invaliden de plek zou gunstig zijn geweest om er den nacht te blijven en dan te vluchten
t was als een begeerte die een prooi vervolgt zonder den schijn te hebben dit opzettelijk te doen de prooi was sluw en op zijn hoede
hij wist niet wat van cosette was geworden al het gebeurde in de chanvreriestraat was als een nevel in zijn geheugen onduidelijke schimmen zweefden voor zijn geest
eenmaal moest hij zich op den vooruitstekenden rand onder aan den muur van het gewelf neerzetten om marius van ligging te doen veranderen en hij meende hier te zullen moeten blijven
t was een verhemeld huwelijk deze twee kinderen waren twee leliën cosette zag marius in een stralenkrans marius zag cosette op een altaar en op dat altaar en in dezen stralenkrans terwijl deze twee gloriën samensmolten
de eerlijke man offert er zich voor op en zelfs uit liefde voor die menigte bestrijdt hij haar maar hoewel hij haar het hoofd biedt verschoont hij haar hoewel hij zich tegen haar verzet vereert hij haar
hoe spraakzamer thénardier was des te stommer was jean valjean thénardier stiet hem opnieuw tegen den schouder laat ons den koop sluiten laat ons deelen ge hebt mijn sleutel gezien laat mij uw geld zien
toen deze verschoten waren toen deze vreeselijke zieltogenden noch kruid noch lood meer hadden nam ieder twee flesschen in de hand welke enjolras had achtergehouden en waarvan wij gesproken hebben en met deze vreeselijk broze knotsen boden zij den beklimmers het hoofd
t was de morgenstond maar niet de ontwaking het einde der straat chanvrerie tegenover de barricade was zooals wij gezegd hebben door de troepen ontruimd zij scheen vrij en bood de voorbijgangers een akelige stilte aan
en hield stil op eenigen afstand van den wachtpost van het chateletplein aan den hoek der brug nôtre dame de seine vormt dààr tusschen die brug en de brug du
zijnerzijds had het huurrijtuig t welk zich naar al zijn bewegingen regelde boven hem bij de borstwering stil gehouden de koetsier in de meening lang te zullen moeten wachten bond den haverzak om den kop zijner paarden
ja wij hebben aanstonds mei maar men stookt tot juni in dezen kelder heeft men het geheele jaar vuur noodig ik dacht dat het vuur onnoodig was
is men verliefd als een tijger dan moet men ten minste wel als een leeuw vechten op die wijze wreken wij ons over de streken onzer dames grisettes
van den aanval hij beantwoordde slechts nu en dan het kanon met gesnork hij scheen hier een kogel af te wachten die hem de moeite van te ontwaken zou besparen
zij heeft u innig bemind zij heeft evenveel rampen gehad als gij geluk gehad hebt dit zijn de beschikkingen gods hij is hierboven hij ziet ons allen en weet wat hij temidden zijner oneindige wereldbollen doet
opnieuw boog hij nam uit zijn zak een neusdoek dien hij in het water doopte en wiesch daarmede het bloedig voorhoofd van marius
utopie zij mogen slagen of niet niet te bewonderen zelfs wanneer zij schipbreuk lijden zijn zij eerbiedwaardig en hebben juist dan misschien de meeste majesteit
enjolras had tot de soldaten geroepen nadert niet en een officier hieraan niet gehoorzamende werd door enjolras gedood thans was hij op de kleine binnenplaats der barricade tegen het huis corinthe in de eene hand den degen in de andere de
verder was de duisternis als een vaste massa er in door te dringen scheen afgrijselijk en een verzwelging men kon echter in dezen muur van duisternis voortgaan dit moest geschieden en wel spoedig
toen nog slechts eenige huizen tusschen hem en deze straat waren welke hem scheen aan te trekken vertraagde hij zijn tred zoodanig dat het op sommige oogenblikken was alsof hij in t geheel niet ging
dief moordenaar deze woorden welke marius meende dat verdwenen waren en nu terugkwamen vielen als een stortbad van ijs op hem nog zeide hij
hij was nog altijd in dezelfde houding met de borst op de tafel gebogen het hoofd op de armen omgeven van glazen kruiken en flesschen hij was in den diepen slaap van den verdoofden beer en van den verzadigden bloedzuiger
en dààr hernam een andere stem in de groep zal men gevat worden men zal er in een sterken post van linietroepen of der voorstad vallen zij zullen iemand met kiel en pet zien voorbijgaan en hem vragen van waar komt ge
cosette antwoordde niet de bezoeken van jean valjean verkortten zich niet verre van daar t valt moeielijk tegen de uitstroomingen des harten een dam te stellen
toen marius met gavroche op zijn armen in de barricade terugkwam was zijn gezicht evenals dat van den knaap met bloed overstroomd juist toen hij bukte om gavroche op te nemen had een kogel zijn hoofd geschampt zonder dat hij er iets van bespeurd had
het pelotonsvuur der linietroepen en der voorstad ondersteunde de artillerie op eenigen afstand hoorde men een andere kanonnade terwijl twee kanonstukken hardnekkig de barricade der
de liefde is goed maar dit behoort er bij in het geluk moet iets overtolligs zijn het geluk is slechts het noodzakelijke
jean valjean scheurde zijn overhemd verbond de wonden zoo goed hij kon en stelpte het vloeiende bloed toen in dat schemerlicht over marius gebogen die steeds buiten kennis
ik herhaal dat het hier de vrouwen de moeders de jongedochters de kinderen geldt men spreekt van u niet men weet wie ge zijt men weet voor den drommel dat gij allen moedig zijt men weet dat gij allen
wij hebben hem reeds en hij heet luchtbol den dag dat dit prometheuswerk voltooid zal zijn en de mensch aan zijn wil het drievoudig antieke monster de hydra den draak en den griffoen
marius dit moet in t voorbijgaan gezegd worden een heftig republikein zooals hij bewezen had was nu tegen wil en dank baron door dien titel was in de familie een kleine revolutie ontstaan thans was het de heer
cournand met delille wees op eenige passages door malfilâtre vertaald bijzonder op de wonderen bij cesars dood en door het woord cesar kwam het gesprek op brutus
dat de linietroepen in de barricade waren had een deur den tijd gehad zich te openen en te sluiten een oogenblik was daartoe voldoende en de deur van dit huis schielijk geopend en dadelijk weder gesloten was voor deze wanhopigen het leven
dat ik u zou gehoorzamen en gij alles van uw ouden grootvader zoudt kunnen gedaan krijgen ge wist het maar gij zeidet neen hij is een koningsgezinde ik ga niet
hij vatte de hand van marius en zocht den pols t is een gewonde zei jean valjean t is een doode
terwijl nu basque den chirurgijn ging roepen en nicolette de linnenkast opende voelde jean valjean dat javert hem aan den schouder stiet hij begreep hem en ging de trap af door javert op den voet gevolgd
een pijnlijke vraag deed zich aan hem voor de voorbestemming is niet altijd rechtstreeksch en vertoont zich niet als een rechte weg voor den
enjolras boog en kuste deze eerwaardige hand gelijk hij den vorigen avond het voorhoofd had gekust t waren de twee eenige kussen welke hij in zijn leven gegeven had
het fraaie haar van marius was net gekapt men zag hier en daar onder de zware lokken bleeke strepen de litteekens der barricade de grootvader
het antwoord dat op den naam der straat en niet op de straat zelve doelde kwam marius beslissender voor dan het was ik heb stellig gedroomd dacht hij t is een zinsbegoocheling geweest
in t midden dier rots gaat men heen en weder men gaat er te bed staat op het gezin is er bijeen men eet men drinkt er men is er angstig t is verschrikkelijk
voortaan mag er nergens verdriet meer zijn voor den drommel ik beveel algemeene vreugde het kwade mag niet bestaan voorwaar t is schande voor het azuur des hemels dat er ongelukkige menschen zijn
en waarom voor de republiek in plaats van naar de chaumière te gaan dansen zooals het jongen lieden betaamt t is wel der moeite waard twintig jaar oud te zijn de republiek een vervloekte gekheid
t was iemand die op hem geleek de heer fauchelevent was er niet
cosette was met geen dezer geheimen bekend t zou evenwel hard zijn ook haar te veroordeelen marius had op haar een machtigen magnetischen invloed die haar instinctmatig en schier werktuiglijk alles deed doen wat marius wenschte
in het acaciaboschje voor uw venster komt elke lente een nachtegaal ge zult hem binnen twee maanden zien zijn nestje zal aan uw linkerhand het onze aan uw rechterhand zijn
achter hem waren de pestdampen de duisternis het afgrijselijke de gezonde zuivere verlevendigde vrije lucht woei hem tegen aan alle zijden rondom hem heerschte stilte
wat in javert omging was de kromming van een rechtlijnig geweten het uit den weg dringen eener ziel de verplettering eener eerlijkheid die tegen god
en kon er zich toch niet aan onttrekken vruchteloos worstelde hij en was gedwongen in zijn gemoed de verhevenheid van dien ellendeling te erkennen t was verschrikkelijk
of sprak haar van vroegere jaren van haar kindsheid van het klooster van haar vriendinnetjes uit dien tijd op een namiddag van een der eerste aprildagen die reeds warm maar nog frisch zijn
marius die misschien dood was woog zoo zwaar als ziellooze lichamen wegen jean valjean droeg hem zoodanig dat de borst niet gedrukt en de ademhaling niet belemmerd werd hij voelde de ratten tusschen zijn
achttiende hoofdstuk de gier prooi geworden wij moeten hier op een psychologisch feit wijzen dat den barricaden eigen is niets van t geen dezen merkwaardigen straatoorlog karakteriseert mag worden
ik bezweer u mijnheer geef mij uw heiligst woord zeg het haar niet is t niet genoeg dat gij het weet ik heb het met vrijen wil zonder er toe gedwongen te zijn gezegd ik zou t aan de wereld aan iedereen gezegd hebben
voor een veroordeelde is een masker geen masker t is een schuilplaats hij had van die schuilplaats afstand gedaan een valsche naam is een veiligheid hij had dien valschen naam
en hij zag de gezichten der levenden slechts met de oogen van een doode hoe was fauchelevent hier gekomen waarom was hij er wat kwam hij er doen
deze oprechtheid der vuilnis doet ons genoegen en geeft de ziel rust wanneer men zijn leven heeft doorgebracht met op aarde het gezicht te verdragen
zonder patronen zonder degen was hij nog slechts gewapend met den loop zijner karabijn wier kolf hij op de hoofden der binnenstormenden had stukgeslagen
combeferre die naast enjolras stond beschouwde dien jongeling hoe jammer zei combeferre dit bloedvergieten is afschuwelijk helaas zoodra er geene koningen meer zijn zal er geen oorlog meer wezen
jakob worstelde slechts één nacht met den engel helaas hoe dikwerf hebben wij jean valjean in de duisternis in strijd gezien met zijn geweten en wanhopig er mede worstelend
er was in zijn geheugen een opening een donkere plek een afgrond ontstaan door zijn doodelijke ziekte van vier maanden veel was daarin verloren gegaan
in een hoek de uniform van een gepensionneerd militair elders de rok van den geletterde iets verder de rok van den staatsman dit wezen was de
was de last die op zijn ziel drukte jean valjean bracht hem in verwarring al de grondregels die de steun van geheel zijn leven waren geweest stortten in tegenover dien man
en men er de dreg in moet werpen vrouw thénardier was dood boulatruelle was buiten beschuldiging gesteld claquesous was verdwenen de hoofdbeschuldigden waren uit de gevangenis gevlucht het proces wegens den moordaanslag in het huis
boulatruelle was dom genoeg dit niet te begrijpen hij geloofde aan de rechte lijn een zeer vergeeflijk optisch bedrog maar dat vele menschen ten verderve leidt het kreupelhout hoe dicht het ook was scheen hem de goede weg
een gestoofde tong is uitmuntend als men begint te herstellen maar om den zieke op de been te brengen is een kotelet beter marius wiens krachten bijna geheel waren teruggekeerd spande ze in
niet aan den kant der hallen zei enjolras de straat mondétour is vrij en door de predikerstraat kan men de markt des innocents bereiken
ijs te zijn en te smelten een nijptang te zijn en een hand worden eensklaps te voelen dat men vingers heeft die zich
het leger was gevonden nu kwam t er slechts op aan het wild te vatten daar was waarschijnlijk de zoo lang gedroomde schat t was geen kleinigheid om op die open plek te komen
de ouden handelden gelijk de jongeren de riolen van rome zegt liebig hebben den geheelen welstand van den romeinschen boer vernietigd toen de omstreken van rome door het romeinsche riool bedorven waren putte rome italië uit
ik heb er een gezien niet grooter dan dit zijn vader was dood arme lieden hadden het uit barmhartigheid tot zich genomen maar zij hadden voor zich zelven geen brood het kind had altijd honger
tafels banken een afgrijselijke opeenstapeling en die duizenden nietswaardige zaken welke zelfs de bedelaar wegwerpt en die tevens woede en het niet bevatten
voorbij de straat michel le comte in het riool van het louvre bij den boulevard en in het riool montmartre bij de hallen
werd dit op de straat soms door een berst in den vorm van de tanden eener zaag tusschen de straatsteenen aangewezen het gebeurde ook dat de inwendige verwoesting zich door geen berst van
de muur van de kade die ruw en onduidelijk een oogenblik in de duisternis te voorschijn kwam maar dadelijk weder onzichtbaar werd had het voorkomen van een steilte van het oneindige
aan al wat deze man zeide voor marius ontstond hieruit een zonderlinge omkeer van beschouwing wat boezemde de heer fauchelevent in wantrouwen wat verwekte jean valjean vertrouwen in de geheimzinnige balans van dien
marius schoof eensklaps zijn stoel dicht bij dien van thénardier thénardier merkte deze beweging op en sprak voort met de langzaamheid van een redenaar die zijn hoorder boeit en de hartklopping van zijn tegenstander onder zijn woorden voelt
het was volkomen nacht toen het huurrijtuig voor het huis no in de straat des filles du calvaire stilhield javert stapte het eerst uit het rijtuig
de portier verroerde zich niet ga toch herhaalde javert en hij voegde er bij morgen zal men hier een begrafenis hebben
toen zeide ik ik kan niet elders leven dan hier ik moet blijven nu ja gij hebt gelijk ik ben een dwaas waarom ben ik niet eenvoudig gebleven zooals ik was gij biedt mij een kamer in het huis aan
de dood van den sergeant der artillerie had hen verbitterd en wat nog noodlottiger was eenige uren voor den aanval werd onder hen gezegd dat de opstandelingen de gevangenen verminkten en in de herberg het lijk van een soldaat zonder hoofd lag
eensklaps sloeg hij zich voor het hoofd op het punt waar de vaste grond eindigde en het water begon had hij een breed laag gewelfd ijzeren hek ontdekt dat van een zwaar slot en drie dikke hengsels voorzien was
chirurgicale instrumenten lagen uitgespreid de geneesheer wiesch het gezicht en het haar van marius met koud water in een oogenblik was een volle emmer rood de portier lichtte met een kaars in de hand
waar minder huizen en minder straten zijn heeft het riool minder openingen de duisternis werd grooter om jean valjean hij zette daarom niet minder zijn weg voort tastende in de duisternis
de goede alles beheerschende luim van den grootvader gaf den toon aan het feest en ieder stemde zich naar deze schier honderdjarige hartelijkheid
o t is zoet z te sterven ook gij cosette bemint mij ik wist wel dat gij steeds vriendschap voor den ouden goeden man hadt hoe lief zijt gij mij een kussen onder de lendenen te hebben gelegd
hij was een groot man des te beter of des te slechter de les komt des te hooger zijn drie-en-twintig wonden treffen mij minder dan de bespuwing van christus
vrouw welke en ge hebt te montfermeil een kroeg gehouden een kroeg nooit en ik zeg u dat
vervuld van geweldige aandoeningen en het einde voelende naderen had zich hoe langer hoe meer aan die verdooving overgegeven welke het noodlottig oogenblik dat vrijwillig wordt aangenomen voorafgaat
een riool is een misverstand wanneer overal de draineering met haar dubbele uitwerking door terug te geven wat zij neemt het riool zal hebben vervangen dat slechts een verarmende reiniging is dan zullen in verband met de uitkomsten eener nieuwe maatschappelijke
wie weet wat zij zal antwoorden de dageraad zou er voor altijd verdonkerd door kunnen worden in dien gemoedstoestand was het voor marius een pijnlijke verlegenheid te denken dat deze man voortaan in eenige aanraking met cosette zou zijn
de eerst aangekomenen zullen de beste plaatsen hebben nadat deze maatregelen genomen waren wendde hij zich tot javert en zeide tot hem ik vergeet u niet en op de tafel een pistool leggende voegde hij er
de burger beseffende dat de koek gevaar liep teloor te gaan en verontrust over die nuttelooze schipbreuk begon met de armen te telegrapheeren zoodat hij eindelijk de aandacht der zwanen tot zich trok
lodewijk xi is er met tristan frans i met duprat karel ix met zijn moeder richelieu met lodewijk
men zag uit het midden van den rug een straal bloed stroomen de kogel was door en door de borst gegaan hij was dood men moest hem wegdragen en vervangen daarmede werden werkelijk eenige minuten gewonnen
en dezen hopeloozen strijd deze stoïcijnsche verdwijning aanvaarden zij om de verheven menschelijke beweging die onwederstaanbaar den juli begon tot haar heerlijke en verhevene algemeene gevolgen te brengen
welke fraaie wimpers heeft zij kinderen drukt u goed op het hart dat ge het ware hebt gekozen bemint elkander verdwaast er u door de liefde is de dwaasheid der menschen en de wijsheid van god aanbidt elkander
van grof papier en slordig dichtgevouwen mishagen sommige brieven op het eerste gezicht de brief dien basque had gebracht behoorde tot die soort
deze hoop werd van de eene groep naar de andere overgebracht met een verheugd en tevens vreeselijk gefluister het oorlogsgegons van een zwerm bijen gelijkende
geen men overigens in sommige gevallen al te hard de ondankbaarheid der kinderen noemt is niet altijd zulk een berispelijke zaak als men meent
enjolras de man van beginselen had op zijn geestverwanten die soort van almacht welke zich tot het absolute uitstrekt hoe groot die almacht mocht zijn men morde echter
vaak gebeurde het dat cosette van jean valjean sprak en zich verwonderde dan stelde marius haar gerust hij is van huis geloof ik heeft hij niet gezegd dat hij op reis ging
o destijds waren uw handjes zeer rood thans zijn zij zeer blank en de groote pop herinnert ge u haar ge noemdet haar kaatje
hij tastte in zijn zak trad woedend op thénardier toe en drukte hem schier zijn met bankbriefjes van vijfhonderd en duizend francs gevulde vuist op t gezicht
wat baat het den chaos te kanonneeren en de regimenten gewoon aan de vreeselijkste gestalten van den oorlog aanschouwden met ontrusten blik dit bolwerk dat een wild dier een wild zwijn door zijn stekels een berg door zijn hoogte geleek
trouwt met mejuffrouw grippesou pracht en heerlijkheid men heeft een louisd'or aan een waskaars geplakt ziedaar de eeuw
vandaar dat de klanten van den wisselaar moeite hadden iets van pas te vinden en zij zich moesten behelpen zoo goed zij konden des te erger voor de uitzonderingen
een weinig voorbij een zijriool waarschijnlijk de vertakking der madelaine hield hij stil hij was zeer vermoeid een tamelijk breed luchtgat waarschijnlijk de opening in de straat d'anjou wierp een schier helder licht
op dit oogenblik ben ik een wederspannige aan de wet iemand die zijn ban verbroken heeft wat marius deed om voor de werkelijkheid terug te deinzen het feit niet aan te nemen zich tegen de waarheid te verzetten
ge zijt gelukkig dat ik u geen afbreuk kan doen zoo ik twintig jaren jonger ware zouden wij met den degen om haar vechten
deze zonderlingheid is meermalen opgemerkt de val van alles rondom hem vermeerderde grantaires bewusteloosheid het gewoel wiegde hem
een kwartieruurs verder van den hoek der straat vieille du temple die op den boulevard bij het waterkasteel uitloopt zag men in de verte wanneer men waagde het hoofd voorbij het punt te steken gevormd door den voorgevel van den winkel van
o hoe gelukkig ben ik t ongeluk is dan voorbij ik ben heel en al dwaas ik wilde u een en ander zeggen maar ik ben t geheel vergeten
waar waren zij toch allen was het waar dat allen dood waren een val in de duisternis had alles doen verloren gaan behalve hem alles scheen hem verdwenen als achter
hij hervatte zijn wandeling en ging naar het andere einde der kamer toen hij zich omkeerde zag hij dat marius hem naoogde hij zeide hem op een onuitsprekelijken toon ik sleep een weinig met den voet gij begrijpt nu waarom
en dat het eindelijk eerbiedwaardig en goed is dat de samensmelting van twee levens waaruit een familie zal voortkomen in het huis een begin en de huishouding voortaan tot getuige de bruidskamer hebbe
van de tuilerieën naar het luxembourg is de afstand niet grooter dan die het koningschap van het pairschap scheidt dat is niet ver het zal geweerschoten regenen
men bezit en verwacht men heeft nog den tijd voor zich om te raden t is op dien dag een onuitsprekelijke gewaarwording
gij vraagt waarom ik spreek gij zegt dat ik noch verraden noch vervolgd noch tot spreken verplicht word ja ik ben verraden ik ben vervolgd ik ben tot spreken gedwongen
en door den natuurlijken loop van zaken er toe geleid de klove te erkennen die zich tusschen dezen man en hem gevormd had voegde marius er
toen hij zag dat marius herstelde en het oogenblik voelde naderen dat dit geld van dienst kon zijn was hij het gaan halen en wederom werd hij door boulatruelle in het bosch gezien maar thans des ochtends en niet des avonds boulatruelle erfde de spade
hij zeide mij cosette wij hebben dertig duizend francs rente zeven-en-twintig welke gij bezit en drie welke mijn grootvader mij schenkt
men herinnert zich dat hij deze kandelaars bij zijn vlucht uit m sur m had medegenomen de man dien boulatruelle op dien zekeren avond zag was jean
en was hij opgestaan en ongemerkt naar de voorkamer gegaan t was dezelfde kamer die hij acht maanden geleden vuil van slijk van bloed en buskruit was binnengegaan toen hij den kleinzoon aan den grootvader terugbracht
ik veroorloof mij niet mijnheer den baron tegen te spreken in allen geval moet ge zien dat ik goed onderricht ben wat ik u nu heb mede te deelen is alleen aan mij bekend het betreft het fortuin van mevrouw de barones t is een buitengewoon geheim
men zou hem voor een onkwetsbaren dwerg van het krijgsgewoel hebben gehouden de kogels liepen hem na maar hij was vlugger dan zij
ik begin voor niets zei de onbekende gij zult zien dat ik belangrijk word spreek mijnheer de baron ge hebt in uw huis een dief en moordenaar
hoe nader hij bij dien hoek der straat kwam des te helderder werd zijn oog een soort van vreugd blonk in zijn blik als een inwendige dageraad hij scheen als betooverd en verteederd
moest na eenige weifeling met achterlating van vijftien lijken terugtrekken het oogenblik van weifeling gaf den opstandelingen den tijd om hun geweren weder te laden
men zag alleen haar lief gezicht zij was bekoorlijk met haar nog ongekapt haar en haar oogleden waren nog gezwollen van den slaap zij maakte de beweging van een vogeltje dat zijn kopje uit het nestje steekt
het lastige dezer stukken moet noodzakelijk verminderd worden zei enjolras en hij riep vuur op de artilleristen allen waren gereed de barricade die sedert zoolang gezwegen had gaf nu geducht vuur
hij gaf in de benedenkamer zijn laatste bevelen kort maar volkomen kalm feuilly luisterde en antwoordde in naam van allen houdt op de eerste verdieping de bijlen gereed om de trap te vernielen heeft men ze ja zeide
dan verzinkt de bevloering op een zekere lengte de van water doorweekte bodem is in gisting al zijn deeltjes hangen samen in een zwakke zelfstandigheid t is noch aarde noch water de diepte ervan is soms aanzienlijk
indien vrouw toussaint hier was hernam jean valjean als iemand die iets ter bevestiging wil aanvoeren en zich aan alle takken vastklemt zou zij dadelijk bekennen dat het waar is en ik mijn bijzondere manieren heb
het stof was er in rust de spinnen werden er niet geregeld vervolgd een spinneweb groot vuil met doode vliegen bezaaid prijkte op een der glasruiten van het venster
deze overigens oude man had een dikken neus de kin in de das een groene bril met groenzijden kleppen voor de oogen glad plat sluik neerhangend haar gelijk de koetsierspruik van den engelschen hoogen adel
bruneseau vond het merk der zeventiende eeuw in het riool van ponceau en in dat der straat vieille du temple welke tusschen verwelfd waren
straks schreef ik aan cosette zij zal mijn brief vinden aan haar vermaak ik de twee kandelaars die op den schoorsteen staan zij zijn van zilver maar voor mij zijn zij van goud van diamant
zij stonden tegen het zes verdiepingen hooge huis achter de barricade dit huis kon hun heil zijn maar het was versperd en als van boven tot onder een muur
nu het zij zoo heden ge hebt mij driemaal vader genoemd dit is het wel waard ik zal er voor zorgen men zal haar bij u brengen ik heb het voorzien zeg ik u
marius lette nauwkeurig op de woorden van den man hij bespiedde zijn tongval en zijn gebaren maar zijn teleurstelling nam toe hij sprak door den neus geheel verschillend van de scherpe en ruwe stem welke hij verwacht had hij was geheel uit het veld geslagen
overigens wist hij zich geen verklaring te geven van t geen zich achter hem bewoog de slapeloosheid het gemis aan voedsel de aandoeningen hadden ook hem in een verbijsterden toestand gebracht
allerlei schimpredenen en tegenwerpingen tegelijkertijd fauchelevent coupelevent de fortuin de armoede de steen om den hals de toekomst geweldig verzet en tot besluit weigering marius verhardde zich vooraf
toen de straatsteenen bestemd voor de laatste verdediging geplaatst waren deed enjolras de flesschen naar de eerste verdieping brengen welke hij onder de tafel had gezet waarop mabeuf lag wie zal ze drinken vroeg bossuet zij antwoordde
jean valjean deed alles maakte alles in orde bevredigde alles ruimde alle bezwaren uit den weg hij bespoedigde met zooveel ijver en schijnbaar met zooveel vreugde cosettes geluk als cosette zelve
al wat wij gezegd hebben moet ter zijde worden gesteld wanneer het dit buitengewone oproer geldt waarin men den heiligen angst van den arbeid gevoelde die zijn rechten eischte
hij nam het hoofd van marius en drukte het in zijn armen tegen zijn oude borst en beiden weenden dit is een der vormen van het hoogste geluk
in het gevecht zette hij den orkaan voort op het genie na was in cournet iets van danton gelijk er op de goddelijkheid na in danton iets van herkules was
nu en dan verscheen in deze duizelingwekkende diepte een lichtschijnsel dat zich onduidelijk kronkelde want het water heeft zelfs in de diepste duisternis het vermogen licht aan te nemen en het in een slang te veranderen
op zekeren dag bleef hij aan den hoek der straat culture sainte catherine en zag in de verte naar de straat des filles du calvaire toen schudde hij stil het hoofd alsof hij zich zelven iets ontzegde en keerde denzelfden weg terug
wie weet waarom niet heden is dat een zeggen ik zal morgen eten mijn schotel te laten staan zonder ze aan te raken het was zoo lekker jean valjean nam de hand der oude vrouw
gouden sieraden ivoren bonbonnières met microscopisch schilderwerk snuisterijen linten dat alles schonk hij aan
combeferre die aldus sprak was niet ouderloos hij herinnerde zich de moeders der anderen en vergat de zijne hij wilde zich laten dooden hij zelf was
bovendien had het geweld zich ontmaskerd het kanon was beginnen te bulderen en het leger stormde tegen de barricade de woede was nu behendigheid een sterke colonne
ik zeg dat jean valjean en madeleine een en dezelfde persoon zijn en ik zeg dat javert geen anderen moordenaar heeft gehad dan javert
ik zou naar de sarmaten willen vluchten o reeds in voorspelde ik dat alles verloren was den dag toen ik den hertog van rohan den prins van leon den hertog van
trad toen naar het hek en pakte met beide handen de spijlen de hevige ruk had echter niet de minste uitwerking het hek bewoog zich niet
niets was inderdaad gemakkelijker geweest hij behoefde slechts den eersten wachtpost dien men voorbijreed toe te roepen hier is een tuchteling die zijn ban verbroken heeft
in de vernietiging der dingen welke verdwijnen in de afneming der dingen die zich verwijderen ziet zij alles zij stelt het purper weder uit de lompen samen en de vrouw naar t overschot harer kleeding
cosettes vermaken waren niet kostbaar zij bestonden eenvoudig in bij marius te zijn met hem uit te gaan met hem te huis te zijn dat was de grootste bezigheid van haar leven
op het dessert dronk de heer gillenormand staande met een glas champagne in de hand half gevuld opdat de beving zijns twee en negentigjarigen arms het niet deed storten op de gezondheid van het jonge paar
die de schurken als een rechter oordeelde en hen als een bedrogene betaalde men herinnere zich dat thénardier hoewel naast marius gewoond hebbende dezen nooit gezien had
hij ging toen weder dwars over het chateletplein naar de kade en kwam met automatische juistheid op hetzelfde punt terug t welk hij een kwartieruurs vroeger verlaten had
sinds hij den mannelijken ouderdom had en ambtenaar was legde hij genoegzaam zijn geheelen godsdienst in de politie zijnde hij wij zeggen dit zonder eenige ironie en in den ernstigsten zin spion gelijk men priester is
uit de groepen riep men tot marius wijs gij dengene aan die blijven moet ja zeiden de vijf kies gij wij zullen u gehoorzamen
achtste hoofdstuk twee onmogelijke weder te vinden mannen
zijn vijfjarig verblijf in het klooster had slechts vijf duizend francs gekost jean valjean plaatste de twee zilveren kandelaars op den schoorsteen waar zij tot groote bewondering van vrouw toussaint schitterden
wie had zulk een onverklaarbare samenkoppeling kunnen beschikken op welke wijze ten gevolge van welk wonder had dit gemeenschappelijk leven tusschen dit hemelsche meisje en dezen ouden doemeling kunnen ontstaan
eenige sterren die flauw aan t azuur dreven waren alleen voor den peinzer zichtbaar de avond spreidde over t hoofd van jean valjean alle liefelijkheden van het oneindige uit
de grijsaard proefde er den zilten smaak van zoo bleef hij eenige oogenblikken als versteend staan vervolgens keerde hij langs denzelfden weg met denzelfden tred terug en naarmate hij zich verwijderde werd zijn blik doffer
hij heeft mij gezegd dat hij welvarend was komt ge terug dokter ja antwoordde de geneesheer maar t ware beter zoo een ander dan ik terugkwam
dat was eenigszins waarheid de inhoud van den brief was op marius afgegleden hij had meer het geschrift gezien dan den brief gelezen hij herinnerde zich den inhoud nauwelijks sedert een oogenblik was hij door een nieuwen wenk oplettend geworden
zij hervindt in t geen geweest is het goede het kwade het valsche het ware de bloedvlek van het paleis de inktvlek van het hol den vetdroppel van het huis van ontucht
ga maar binnen want wijl de goede man niet meer van zijn bed komt steekt de sleutel altijd in de deur de geneesheer zag jean valjean en sprak hem toen hij weder naar beneden ging vroeg de portierster hem nu dokter uw zieke is zeer ziek wat deert hem
het eerlijk wedergegeven bewaarde geld de trouwhartige bekentenis dat was goed dit veroorzaakte als een lichtopening in een wolk maar dadelijk werd de wolk weder donker
haar dit was het signalement dat de portier van hem gaf naar den zieke vragen en liet een groot pak pluksel voor het verband achter eindelijk den den september vier maanden op den dag af na den smartelijken nacht
zij gevoelde dat zij zonder marius niet kon leven dat dit bijgevolg voldoende was en dat marius komen zou geen tegenwerping werd aangenomen alles was zeker en gewis t was reeds erg genoeg drie dagen geleden te hebben
god werkt zijn wonderen naar goedvinden hij had de bekoorlijke cosette gevormd en daartoe jean valjean gebruikt het had hem behaagd den zonderlingen medewerker te kiezen welke rekenschap hebben wij van hem te vorderen
dat is in de richting van jean valjean het schot rolde van echo tot echo in het onderaardsch gewelf als een rommeling van dit reusachtig
de opzichters die insgelijks door den algemeenen angst waren aangegrepen en zich meer bezighielden met hetgeen buiten dan binnen gebeurde achtten niet meer op den tuin en hadden de beide overtreders niet gezien
t is mij alsof ik een bloem zou afschieten twaalf man vormden een peloton in den hoek tegenover enjolras en maakten zwijgend hun geweren gereed toen riep een sergeant legt aan
in plaats van in het water geworpen genoegzaam zijn om de wereld te voeden die vuilnishoopen aan de hoeken der straten de karren met slijk welke des nachts door de straten rollen
ten vijfde in de madelonnettes zijn slechts twee spijlen in de cantine zoodat de cantinehoudster haar hand door de gevangenen kan doen vatten ten zesde
gij vermoeit uw longen tevergeefs mijn arme lompe oude het spijt mij maar gij verspilt uw woede voor niets dit is geen donder t is maar hoesten en men lachte rondom
er is duisternis genoeg voor een hel en slijk genoeg om slechts een modderpoel te zijn en de stervende weet niet of hij een geest of een pad zal worden
dit is goed mits het licht terugkome en de verduistering niet in nacht ontaarde dageraad en opstanding hebben dezelfde beteekenis de wederverschijning van het licht is identisch met het voortbestaan van het ik
welke marius in zijn geest opmaakte erkende hij het actief en het passief en trachtte het saldo op te maken maar t was alles als in een storm
van den modderpoel gesproken ge zijt zeer dom geweest waarom hebt ge er den man niet ingeworpen jean valjean bleef zwijgen
het geweerschot dat niets mist en niemand doodt het vuur der aanvallers hield aan het geweer en het schrootvuur wisselden elkander af zonder inderdaad veel schade te veroorzaken
en een kartonnen doosje met roode ouwels welke den laagsten trap vormen van den officiëelen stijl daarmee begint de staatsletterkunde javert nam pen en papier en schreef het volgende eenige opmerkingen ten nutte van den dienst
indien marius bekend was geweest met de verborgen instellingen van parijs zou hij dadelijk op den rug van den bezoeker dien basque binnen had geleid den rok van den staatsman hebben herkend afkomstig van den kapstok des
en zijn eigen rok met volle vuist vattende en naar marius uitstekende hernam hij zie deze vuist vindt ge niet dat zij dezen kraag houdt als om hem niet weder los te laten
de tours indische doeken met goud geborduurd die gewasschen konden worden stukken dauphiné zonder weerzijde kanten van genua en
de chineezen wisten dit wij zeggen het tot onze schande eer dan wij geen chineesche boer eckeberg zegt het gaat naar de stad zonder van daar aan de einden van zijn bamboe twee emmers mede te brengen gevuld met hetgeen wij vuilnis noemen
neen hernam marius waarheid is de geheele waarheid en die hebt gij niet gezegd gij waart de heer madeleine waarom het niet gezegd gij hadt javert gered waarom het niet gezegd
om t even hoewel ik uw gezicht niet zie en uw naam niet ken zoudt ge u vergissen zoo ge meent dat ik niet weet wie ge zijt en wat ge wilt
t was in zulk een stil plekje binnen de barricade dat eponine gestorven was daar bleef jean valjean staan hij legde marius zacht op den grond leunde tegen den muur en sloeg de oogen rondom zich
een compagnie infanterie had het einde der straat achter het kanonstuk bezet de soldaten namen de steenen uit de straat en maakten daarvan tegenover de barricade een kleinen
de twee eenige slagvelden waar ontvluchten onmogelijk is in minder dan een minuut waren twee derden der straatsteenen welke enjolras voor de deur van corinthe had doen opeenstapelen naar de eerste verdieping en den zolder gebracht
oprecht en vreeselijk oog hij was onversaagd schrander van vurige wilskracht de hartelijkste mensch de vreeselijkste strijder
champmathieu was dat ik door mijn naam te verbergen niemand benadeelde dat mij de naam fauchelevent door fauchelevent zelven was gegeven uit dankbaarheid wegens een bewezen dienst en dat ik hem behouden kon
op de waarschuwing van den schildwacht die den omtrek der hallen had bewaakt nam enjolras die een overval in den rug vreesde een ernstig besluit
t was mij onverschillig maar zij zij weet niet wat het is t zou haar ontstellen een galeiboef wat men zou het haar moeten verklaren haar zeggen t is iemand die in het bagno is geweest
het kwam aan de straat uit was met roode tegels bevloerd en flauw verlicht door een van ijzeren spijlen voorzien venster deze kamer behoorde niet tot degene welke door stoffer schuier en bezem geplaagd worden
elders aan de seine tamelijk ver van die rivier zooals bij voorbeeld te belleville grande rue en passage lunière ontmoet men grondelooze zandbanken waarin men zakt en in een oogenblik verdwijnen kan
niet voor u vader noem mij niet langer vader waarom noem mij mijnheer jean jean als ge wilt zijt ge niet langer vader ben ik niet langer cosette mijnheer
hij ging in de stille straten evenwel volgde hij een richting langs den kortsten weg ging hij naar de seine bereikte de olmenkade zette zijn weg voort over het
deze blik was niet voldoende hij beproefde het open te stooten hij schudde het maar het stond stevig vast t was waarschijnlijk dat men het geopend had hoewel geen gerucht was gehoord
eenzaam en ontvolkt bekoorlijk de boomgroepen en bloembedden zonden elkander in het licht betooverende geuren toe de takken weelderig in het middaglicht schenen elkander te willen omhelzen
zij verliet het bed en verrichtte de beide reinigingen van de ziel en het lichaam haar gebed en haar toilet men kan desnoods den lezer een bruidskamer binnenvoeren
dat zich eensklaps aan den horizon onthult hij heeft zijn nachten dat hij slaapt en voor den denker is het een der vlijmendste smarten de menschelijke ziel in de schaduw te zien en in de duisternis rond te tasten zonder den slapenden vooruitgang te kunnen wekken
wat in dit oogenblik naar jean valjean kwam was de lantaarn der ronde van den rechteroever deze ronde had de kromme galerij en de drie sloppen onder de straat du cadran onderzocht
een laatste bestorming werd beproefd en deze bestorming gelukte de massa bajonnetten die met den stormmarsch aanrukte was onweerstaanbaar en het dichte front der aanvalscolonne verscheen in rook gehuld op de barricade
een physioloog had bij hem de toenemende verschijnselen dier in de wetenschap bekende en gerangschikte koortsachtige overspanning kunnen opmerken die in het lijden is wat de verheuging is in het vermaak
deze muur was van straatsteenen gebouwd hij was recht glad vlak rechtstandig als met winkelhaak en paslood gebouwd
ik dacht dat ik haar niet weer zou zien verbeeld u mijnheer pontmercy dat juist toen gij binnenkwaamt ik bij mij zelven zeide t is gedaan
er ontstond een rumoer van ontsteltenis laat ons ten minste het tweede schot beletten zei enjolras hij liet zijn geweer zinken en mikte op den kommandant van het stuk die over het kanon gebogen het op een bepaald punt richtte
ik had u het leven te danken waarom het niet gezegd wijl ik even als gij dacht ik vond dat gij gelijk hadt ik moest heengaan
dit gedeelte der kade is niet ver van het huis in door kolonel brack van moret naar parijs overgebracht
hier zwijgen wij op den drempel van een bruiloftsnacht staat een glimlachende engel met den vinger op den mond de ziel verzinkt in eerbied voor het heiligdom waar de liefde gevierd wordt boven die huizen moet een glans zweven
de liefde is de ware zaligheid geen geluk boven dit geluk de liefde is de eenige verrukking al het overige is er treurig bij
t was iets dergelijks dat den juni des namiddags op den seineoever even voorbij de brug der invaliden plaats had aan dien rivierkant schenen twee mannen op eenigen afstand elkander in t oog te houden
volstrekt niet cosette goed beminnen goed ik wil niets liever mijnheer wees zoo goed te trouwen wees gelukkig mijn geliefd kind toen hij dit gezegd had begon de
men ziet iets roods op de nagels men herinnert zich niets meer keeren wij tot de straat chanvrerie terug eensklaps hoorde men tusschen twee losbrandingen in de verte het slaan eener klok t is middag zei
hij was verbaasd maar tevens verheugd en t zou hem zeer gespeten hebben een afleider tegen dien bliksem te hebben laat ons aanstonds met dezen man eindigen
in den eersten tijd bleef hij slechts eenige minuten bij cosette en verwijderde zich dan allengs nam hij de gewoonte aan zijn bezoeken minder kort te maken het was alsof hij gebruik maakte van de vergunning der langer wordende dagen hij kwam vroeger en ging later heen
maar neem niet kwalijk dat ik den burgerstand een weinig hekele ik behoor er toe die liefheeft kastijdt en ik zeg het onbewimpeld men trouwt tegenwoordig maar men weet niet hoe men moet trouwen
op het punt waartoe de beschaving is gekomen is het exacte een noodzakelijk element van het schoone en het kunstenaarsgevoel wordt door het wetenschappelijk orgaan niet alleen gediend maar volkomen gemaakt
stadssergeanten hielden aan beide zijden van den boulevard deze twee eindelooze zich in tegenovergestelde richting bewegende rijen in orde en zorgden dat niets hun dubbelen loop hinderde deze twee rijen rijtuigen rolde de een naar
en uit de diepte zijner duisternis was het hem gelukt meer dan één geheimzinnigen draad te vatten door allerlei sluwe praktijken of ten minste door gissingen had hij f ontdekt f geraden wie de man was dien hij op zekeren dag in het groote riool ontmoet had
van deze geheele beweging merkte jean valjean niets dan de verduistering van de lantaarn die eensklaps omkeerde voor zich te verwijderen loste de sergeant ter bevrediging van t geweten der politie zijn karabijn naar den kant dien men verliet
stak zijn hand in een grooten zak onder zijn kiel nam er een touw uit en reikte het jean valjean ziedaar ik geef u dit touw op den koop toe wat moet ik met dit touw
t was winter het weende niet men zag het de kachel naderen waarin nooit vuur was en wier pijp met klei was gestopt
op den boulevard wemelde het van gemaskerden de paillassen de pantalons en de gilles stoorden zich niet aan de regenbuien die nu en dan vielen
ik had gedacht haar zoodra ge hersteld waart eenvoudig voor uw bed te plaatsen maar alleen in romans brengt men de meisjes zoo onverhoeds aan het bed der schoone gewonden in wie zij
aan hun portieren frissche gemaskerde kindergroepen zevenjarige pierrots zesjarige colombines bekoorlijke kleine wezens die gevoelden dat zij officiëel aan de openbare vroolijkheid deelnamen
en nu van al die wortellooze takken afgevallen en door den wind verstrooide bladeren hun kleeding die tijdens magnon zindelijk was en haar tegenover den
zijt dus boos op mij omdat ik gelukkig ben de onnoozelheid dringt soms zonder het te weten zeer diep door deze eenvoudige vraag van cosette was diep voor
en dien de wachtende politieagent had aangehouden als op heeterdaad betrapt van een opstandeling te redden wat was van den agent zelven geworden waarom had deze agent gezwegen
luister mijnheer zeide hij zoo gij wilt zal ik haar komen bezoeken ik verzeker u dat ik t vurig wensch zoo ik cosette niet gaarne had willen wederzien zou ik u de bekentenis niet hebben gedaan welke gij gehoord hebt
ongehoorde strijd nu eens glijdt de voet uit dan weder stort de bodem in hoe dikwerf had dit geweten in het goede volhardend hem gegrepen en
de gedachte de diefstal al wat de menschelijke wetten vervolgen of vervolgd hebben heeft zich in dat hol verborgen de maillotins in de veertiende eeuw de tire laines in de vijftiende eeuw de hugenoten in de zestiende eeuw
tegenwoordig is het riool zindelijk kil recht nauwkeurig het verwezenlijkt schier het ideaal van t geen men in engeland onder het woord respectable verstaat
hij zag een lichtschijnsel en om dat lichtschijnsel als schimmen wat was dat hij begreep het niet toen jean
deze twee wezens waren opgetogen zij waren in de eenige en niet wederkeerende minuut op het verblindend snijpunt van alle jeugd en van alle blijdschap zij verwezenlijkten prouvaires lied te zamen waren zij geen veertig jaren oud
toen zette zij zich op de knieën van den grijsaard streek met een bekoorlijke beweging zijn wit haar weg en kuste zijn voorhoofd ontroerd liet jean valjean alles geschieden
waarbij het offer zulk een zonderlinge rol had gespeeld door gedurende den strijd te zwijgen en later te vluchten hoe kwam het dat hij er cosette niet van had gesproken
maar in dien nevel was één vast punt één juiste duidelijke lijn als in graniet het besluit den wil cosette weder te vinden voor hem was de gedachte aan t leven niet van de gedachte aan cosette gescheiden
een verdoemde ziel die te midden van den vuurgloed eensklaps den uitgang der hel zag zou datgene gevoelen wat jean valjean gevoelde zij zou als uitzinnig met haar door de vlammen verzengde vleugels naar de schitterende deur vliegen