AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
aan al de ambtlieden van de waereld zwijg bouke en spreek van dien schavuit niet meer die nog al zoo onbeschaamd is om zich op lichten klaren dag hier in s hage voor onze oogen te vertoonen op eene plaats die zoo vol van menschen is als deze
zoo half en half was het antwoord van zijnen reisgenoot wel me dunkt wel hiel ende al hernam de landman hem van top tot teen in oogenschouw nemende en mot je nog ver loopen eer je oe voor een viertje drogen kunt
gij weet een schoonen glimp aan uwe handelingen te geven op de vergadering te gaan om te zien hoe het aldaar gesteld is uit loutere nieuwsgierigheid om met eigene ooren te vernemen of geef liever geene dan zulke antwoorden
ijt gij vroeg de predikant toen jacob van lennep de pleegzoon ook hij de hoogte gezien had van waar zij af moestenglijden het is me hercule halsbrekens werk om zich daar af te laten vallen
pleegzoon het in de daad zoo zelden is de nachtegaal zong zijne afscheidstoonen uit het lover der hooge iepenboomen die aan de beide zijden van den rijweg geplant waren
geene nadere vergunning af doch ludwig aan de hand houdende trok zij zonder iemand te groeten dadelijk de achterdeur uit en verwijderde zich met haren zoon
neen freule zeide gheryt met warmte het is niet alleen voor die drankskens dat ik oe dankbaôr ben t is voor oe vriendelijkheid om mijne goede vrouw van het eerste oogenblik van heure ziekte zoo trouw te komen bezoeken als of ze oe maôgschap waôre
bedenk u wel en luister naar hetgeen ik u vraag hebt gij het voornemen van ulricaas geluk door dezen echt in deze omstandigheden te bevorderen
men kent den vogel aan zijn veeren zeide bouke in zich zelven de voorzorg verwenschende die hij gebruikt had door het pistool mede te nemen dat moet de serjeant hooren zeide een ander hier steekt verraad achter en er is rede genoeg om het geheele dorp uit te plunderen
de preêk verveelde den ritmeester van sonheuvel en omdat deze half duttend voor zich kijkt als eene hen op eene streep en omdat toevallig panne aan t eind van die streep zit zoo pakt de bloodaart zich weg voor dat de zegen nog is uitgesproken
het is nu uwe zaak mij er weêr uit te helpen dan mom had hier vooreerst geenen zin in hij zag dat de list die botbergen volgens een tusschen hen gemaakte afspraak in t werk had gesteld haar doel bij ulrica miste
onttrek mij dus uwe achting niet want derzelver gemis zoude den laatsten slag toebrengen aan een bestaan dat reeds van mijne geboorte af bestemd om zonder doel of uitzicht voortgesleept te worden alleen door die achting nog dragelijk bleef
daar zal ued wel an doen zeide bouke die zich op dat oogenblik alleen met zijnen meester bevond ik ga strak hem eens opzoeken heeft ued hem ook wat te zeggen
ik weet niet wat ik gedaan heb om die eer te verwerven zeide de graaf op een gemelijken toon met verlof zeide ludwig uwe doorl heeft er nog al eenige geholpen en het is geen wonder dat zij de goedheid van uwe doorl kennende die als een milde regen
en droeg niet de wapenrusting waarmede hij zich zoo dikwijls aan het hoofd zijner wakkere scharen vertoond had maar de eenvoudige huispels welke hij aan had als hij des avonds bij zijne beminde gade en in t midden zijner waardste panden gezeten was
dan wat schouwspel deed zich aan zijne oogen voor toen hij de zwartgerooste balken en steenen genaderd was een twaalftal half verbrandde en geroostte lijken alle naakt uitgeschud en onkenbaar met ijzing treedt hij terug doch
die arme graaf zeide bouke doch wat kon hij anders van zulke schelmen verwachten t zijn allen fielen en rabauwen heugt het ued nog van die satansche jesuiten
van den hove van spanje te verzekeren hetwelk hem als de omkeer van zaken gelukkig tot stand gebracht was het stadhouderschap zoude opdragen benevens een zwaar pensioen en andere voorrechten ik zeg antwoordde frederik hendrik op de vraag zijns broeders dat die afschuwelijke brief
en gij een kapitein bij de guarde schurk dit zult gij boeten hier stokbewaarder dienaars hier deze wil den prins vermoorden onder het uiten dezer woorden was joan den kapitein aangevlogen en had hem in de borst gegrepen
dat duiveltje had volkomen de gelaatstrekken van den zoo raadselachtigen van dijk of hoe hij heeten mocht terwijl hij er over peinsde hoe zich best van het bijzijn eens zoo zonderlingen lichtblakers te ontslaan
zijt ge mal geworden vroeg ulrica angstig opstaande en zich aan zijne zijde voegende gij hebt gelijk hernam hij ik moet den schijn hebben van ijlhoofdig te zijn
gij schijnt vrolijk landman zeide de reiziger nadat de dorpeling zijn lied gëeindigd en zijner groete met eenen wederkeerigen gen avond beantwoord had
hij ontdeed zich van zijne bovenkleederen greep den sabel tusschen de tanden zwom de rivier over en klom tegen den steiger aan de overzijde aan wal
bovendien schreef de vorst aan den keizer en al de rijksgrooten om zich over het hem aangedaan geweld te beklagen en spoedige hulp te verzoeken
het roozenrood mondje ten halve tot een vriendelijk lagchje gëopend vertoonde twee rijen van hagelwitte en in grootte volkomen gelijke tandjens het eirond kinnetje en de anders misschien wat al te bleeke
en voornamelijk op den groenen bandelier die van nabij beschouwd zeer aartig geborduurd bleek te zijn met tien verschillende kleuren van groen
deze woorden geuit hebbende begon hij op de deur te bonzen met al de krachten die de natuur hem gegeven had doch de dikke eiken planken stelden zijne pogingen te leur
daar uwe komst te dezer plaats genoegzaam bewijst welk vertrouwen gij in mij gesteld hebt en de zegepraal der goede zaak de val onzer hoogmoedige verdrukkers de vrijheid der kerk zullen tot zoovele bewijzen strekken dat jacob van lennep de pleegzoon dit vertrouwen aan geen onwaardige geschonken werd
nadat de voorzitter eenen tijd lang het voorstel van eugenio scheen overwogen te hebben wendde hij zich tot den reiziger en vroeg hem of hij in zoodanige voorwaarden als de gëachte spreker had opgenoemd genoegen zoude nemen
genoemd worden denkt gij zeide maurits hem scherp aanziende denkt gij waarlijk dat deze mijne getrouwste legerhoofden zijn doch lees verder de volgende brieven door andere voorname spaansche oversten onderteekend luidden in den zelfden toon als die van grobbendonck en gaven aanleiding
het past u niet zulks te behandelen niet omdat gij mijne kamenier zijt maar omdat het niemand behalve mijnen vader voegt mij op eene dergelijke wijze over eene zaak te jacob van lennep de pleegzoon onderhouden welke van eenen zoo moeilijken en tederen aart is
verraad verraad klonk het door het dorp en eer men tijd had om te ontdekken vanwaar de aanval komen zoude zagen de spanjaarden eene staatsche ruiterbende van twee kanten binnenrijden
het duurde niet lang of de vijand begon de noodige toebereidselen tot den aanval te maken het eene vendel in vier benden afgedeeld trok regelrecht op het slot aan
ik had de krachten der wederzijdsche partijen leeren kennen en op prijs stellen en ik had met schrik bemerkt hoe veel het scheelde dat de in schijn verplette aristocratie
het gewicht van hare smarten onderdrukte haar en zij konde terwijl zij aan maurits het knaapje voorstelde en zich als smekeling voor hem nederboog niet anders uitbrengen dan deze woorden uwe doorluchtigheid bescherme mij en dit ongelukkige weeskind
de deelgenoot mijner gevangenis mijn vriend een onschuldige jongeling die om t even hij heeft althands tienmaal meer gezond verstand dan gij want hij weet van de gelegenheid gebruik te maken
mijn beide gemaals vielen door het staal mijn jongste zoontje kwam met jacob van lennep de pleegzoon zijnen vader om en mijn oudste mijn eenigst overgeblevene och hij werd voor weinige jaren gruwzaam vermoord
want gij zult uwe vijanden zien vertreden in den grooten wijnpersbak des toorns gods en daar zal bloed jacob van lennep de pleegzoon uitkomen tot aan de toomen der peerden duizend zeshonderd stadiën verre
gij kleingelovige zeide de jesuit roeit niet de tuinman als hij het onkruid wiedt ook de wortels uit laat de jager de tijgerwelpen in t leven als hij de ouders in hun nest geveld heeft
edele zal zoo aanstonds hier zijn zeide van bleiswyk ik heb zelf toen ik het voorportaal doorging den heer baron in het spreek vertrek gezien met den fiscaal de fiscaal herhaalde
ons gemeenebest was toen in een tusschenstaat de oude grootheid de vorige fortuinen waren niet meer men begon geld te winnen doch men was nog niet op de hoogte van hetzelve te verteeren veel min dacht er eenig inboorling aan
toen liet hij de twee kleine schuitjens waarmede hij de overvaart gedaan en die hij met zich gevoerd had met zoo veel soldaten bemannen als de zwakke vaartuigen dragen konden
ik zal er wezen antwoordde elbert op denzelfden toon heer baron zeide hij hard-op zich tot van reede wendende die hem met de andere heeren stond uit te lagchen
dat er zich nog zoo laat eene gelegenheid had opgedaan om zijne kunst aan den dag te leggen nadat falckestein omtrent een halfuur jacob van lennep de pleegzoon tegen eene der palen van de smederij had staan leunen
en thands genoeg hierover mijn beste stevyn de grootmeester der artillerie kessel wacht ons aan de stallen ik heb nu een twintigtal toomen laten maken volgens de teekening die ik er laatst van ontworpen heb
zijn meester kende hem als een sluwen ondernemenden kaerel die zich niet licht zoude laten beknippen en wien in dat geval zelfs geene bedreiging geene doodsangst zelfs zoude dwingen om iets van het ontwerp te verraden
wees voorzichtig of hier hield hij den vinger dreigend op en eene buiging in t rond gemaakt hebbende wilde hij vertrekken een oogenblik mijnheer van kinschot zeide jacob van lennep de pleegzoon de gravin hem terughoudende
de mensch loopt de fortuin na en deze komt hem dikwijls in zijn bed opzoeken dit spreekwoord dat bouke dikwijls bezigde werd kort na jacob van lennep de pleegzoon na het gesprek dat de graaf met van reede gevoerd had aan dezen laatsten bevestigd
dan mijne moeder zaliger was vooral door de vriendschap welke zij voor haren franschen predikant uytenbogaert koesterde de verdrukte partij genegen en bewees haar al die diensten en hulp waartoe zij door haar invloed en vermogen in staat was gesteld
daarenboven waren zijne vermoedens wel gegrond hij was zoo lang in vreemde landen geweest en in zijne afwezigheid konde er zooveel in zijn vaderland gebeurd zijn en toch het geheimzinnige waarmede zich al de persoonen die hij aangetroffen had
en in t geheim hunne tegenstanders zoo veel ondersteuning te bieden als noodig is om hen voor volstrekte armoede en daaruit voortkomende wanhoop te bewaren
een fraai uitgedoschte koerier ging het rijtuig voor gaf zoodra hij ter plaatse gekomen was waar de weg nederwaart op het dorp aanliep zijn paard de sporen
doch gij hebt gelijk men moet u niet van den aart uwer schuld onbewust laten dan waarmede zullen wij beginnen de bezwaren zijn zooveel in getal hier zweeg hij bezig met te overdenken op welke wijze hij het best in de ziel zijns broeders grijpen konde
lieflijk werden de dampen die over de vochtige velden gleden door de breede zonnestralen verlicht in vollen bloei stonden de ontelbare ericaas en bedekten het graauwe
de dubbele middeldeur opende zich en de gravin douairière trad binnen in een deftig feestgewaad hare jonge vriendin aan de hand geleidende en door een vrolijken stoet adelijke en hoffelijke jonkvrouwen gevolgd zoowel mevrouw van nassau als de aanstaande bruid zagen bleek en betrokken
want dit voorrecht bezit de natuur dat hare schoonheid nimmer den gevoeligen toeschouwer vermoeien noch verzaden kan en dat de indrukselen welke zij te weeg brengt met de jaren eer versterkt dan verzwakt worden
en zelfs de heethoofden achten het onnoodig die met geweld te verstoren de haat en vervolging beginnen te verflaauwen de bezadigdheid en zucht naar rust winnen hoe langs hoe meer veld
doch zoo ik hier in geene blijdschap kan deelen zoo kan ik ten minste troost aanbrengen ik kan meer doen heer baron ik kan u zelfs geluk wenschen dat de almachtige uwe dochter van den rand des afgronds heeft gered waarin eene onwaardige echtverbindtenis haar gestort had
beide verzetteden en wilde terugtreden doch het was te laat van bleiswyk had joan reeds met zich binnen getrokken en hendrik die niet van zijnen vriend wilde scheiden volgde hen
kende hij echter geen grooter genoegen dan om alleen zonder gezelschap buiten zijn trouwen hond veltman met het jachtmes op zijde en den kruisboog in de hand de omliggende velden te doorkruissen
of hij druipt weg als een bassend keffertje voor eenen bandrekel hoe ging het laatst in de kerk te s hage de kans stond schoon de graaf zat in zijne bank en was zoo licht te treffen als een haas in t leger doch wat gebeurde er
ik hoop dat ik den dag des heeren niet ontwijden zal door er eenige uren aan te besteden want daar staat geschreven dat men wel moet doen ook op den sabbath
aha zeide de vinder in t spaansch terwijl hij met een zegepralend oog het moordtuig in de hoogte hief dragen de boeren hier te lande zulk ontbijt in den zak
zij wendde dus het gesprek af en vroeg aan geertrui of zij den jonker al sedert zijne terugkomst gezien had onzen besten jonker joan herhaalde geertrui terwijl zich over haar gelaat eensklaps eene ongewone opgeruimdheid verspreidde
al treedt gij terug gij kunt ons niet meer beletten ons doel te bereiken het stadhouderlijk gezag is aan het wankelen verraad omkooping en wantrouwen beheerschen de raadsvergaderingen
ik voel dien zet zeide de ambtman met eene buiging ik kom te vroeg doch het verlangen om u te zien mijne waardste freule in s hemels naam heer ambtman zeide ulrica lagchende laat ons
dat zoude ik door af te reizen antwoordde deze hier valt niets voor mij te vreezen t kan zijn hernam
is zeker heden of gisteren alhier aangekomen om de verloving van mijnen vriend den ambtman te vieren hervatte elbert doch wat moet deze schriftuur
werd bleek schoof haren zetel terug en wischte haastig hare tranen weg jacob van lennep de pleegzoon laat ik u niet storen zeide mom zich buigende en zijn mond tot een spotachtig lagchje
joan en hendrik betrof deze althands de laatste begrepen dat zij niettegenstaande de kans van ontdekt te worden hier misschien hulp zouden vinden onder de remonstrantsche broederschap
betuigde hem dat zij niet in de nederkreits blijven wilde noch haren nu eenigen zoon aan de rampen des oorlogs blootstellen en eindigde met van maurits te verzoeken dat hij haar in eene der hollandsche steden
deze waren namelijk kort te voren aan de schuur gekomen waar zich een aantal ossen en paarden vonden besloten toen zij op eens ontzetteden door den val van een zwaar lichaam dat van de hoogte af midden tusschen hen nedertuimelde santa maria
de stadhouder wanende dat zijn broeder hem een listigen strik wilde spreiden om hem naar gelang van zijn antwoord in zijne eigene woorden te vatten sprong in losgebarsten gramschap op
en de andere een geruimen tijd in de hand hield als besluiteloos wat er mede te verrichten eindelijk rukte hij eene verborgene lade uit de schrijftafel schoof de kopij er haastig in
het kan niet missen of de tegenwoordigheid van eenen jongeling die vertrouwelijk ja broederlijk met u omgaat en aan wien ued wederkeerig blijken van genegenheid geeft zal den naijverigen minnaar die tot nog toe alleen de begunstigde was grieven
ge hadt wat nu wilt ge een van mijne dienaars met u hebben ge zijt misschien bang alleen op den weg ik ben heden niet geschikt om uwe zotte schimpscheuten aan te hooren zeide botbergen gemelijk en zijn paard de sporen gevende draafde hij weg
indien ik van u mijn lot vernemen moet zeide falckestein dan weet ik reeds wat mij te wachten staat want van u kan ik niets hopen dat mij gunstig zoude zijn doch ik vleide mij dat velasco mij de bevelen omtrent mij gegeven zoude kenbaar maken
met het inpakken het uithalen der karren en het maken der verdere toebereidselen tot het vertrek verliep nog een geruime tijd tot groote vreugde voor bouke die als wij reeds aanmerkten niets ergers duchtte dan dat men te ras vertrekken zoude
naar zijn kasteel van bruck waar hij kort daarna den nieuwen vorst van kleef welke zijn gebied rondreisde om zich te laten inhuldigen luisterrijk ontfing
deze woorden gëuit hebbende maakte hij eene deftige buiging voor het geheele gezelschap en keerde zich om met oogmerk van te vertrekken dan eer hij nog aan de deur gekomen was eer nog de aanwezigen van hunne verbaasdheid waren teruggekomen was de fiscaal van kinschot binnen
en terwijl zij jacob van lennep de pleegzoon met de eene hand veltman streelde die zijnen meester het verlorene had terug gebracht bood zij hem met de andere eenig goud aan hem verzoekende het aan te nemen
geene gemeenschap tusschen ons en de schelmen die den spaanschen jacob van lennep de pleegzoon naam door schanddaden bezwalken t is niet onder velascoos vendel dat de bloeddorst en t verraad hunne beulen zoeken
die hem de spijs trachtten te ontweldigen toen hij zag dat hij tegen de menigte toch niet was opgewassen maakte hij wijsselijk van den nood eene deugd nam het beste deel en liet het overschot van den buit aan de hongerige aanvallers ziedaar een navolgenswaardig voorbeeld
gij zult mij dan onverhoord verwijzen vroeg frederik hendrik gij zult mij uwen broeder de billijkheid weigeren die gij den laagsten booswicht niet ontzeggen zoudt is dat de rechtvaardigheid waarop maurits roem durft dragen
zeer gaarne antwoordde joan doch thands niet wanneer gij morgen nuchteren zij fluisterde hij hem zachtjens in t oor en u te zeven ure in t lischboschje hierover bevinden wilt ben ik bereid u met pistool en degen af te wachten
en wenkten hun beleefdelijk toe dat zij plaats hadden te nemen voor dat van bleiswyk aan deze uitnodiging verkoos te voldoen stak hij de handen in de zijde wierp den rug achterover en liet in die houding het oog over de gandsche vergadering weiden
doch de geheimschrijver was niet minder wantrouwend dan zijn leermeester in de kunst van veinzerij eer hij dronk hield hij het glas voor het oog en ontdekte dat de wijn bijzonder troebel en schijnbaar met een vreemd vocht vermengd was
te vertrekken en hulp te vragen was gewaagd en onzeker daar hij vreesde hen niet te zullen wedervinden hen aantevatten ware dwaasheid geweest want de drie jesuiten vooral broeder eugenio schenen onverschrokken kaerels te zijn
aanvaarde de beide pistoolen en stak er dadelijk een aan joan toe volg mij nu en spreek geen woord dit zeggende nam de jeugdige geleidster des gevangenen hendrik bij de hand
omdat hunne oogmerken en wenschen geheel uiteen loopen niet alleen maar ook tegen de onze aandruisschen wat zal de hulp van eenen dronken groenhoff met zijne oproerkraaiende arminianen van een
wenschte de huisgenooten vaarwel en spoedde zich zonder naar hunne herhaalde dankbetuigingen en heilwenschingen te hooren de deur uit met eenen zoo overhaasten stap dat magdalena haar naauwlijks volgen konde
en zij wisten daarenboven dat zij hunne meesteres beliefden door de jonkvrouw van sonheuvel te vereeren feurich en gheryt maessen welke laatste in s hage niet veel beters te doen had droegen met al hun vermogen bij tot opluistering der
mij die schurken eens begroetten dit zeggende had hij met de twee boeren eene balk opgeraapt die naast den steiger lag zij brachten die met vereende krachten vooruit om het vaartuig te keeren
ik ben de domste ezel die er leeft gromde bouke bij zich zelven zoodra hij zich alleen bevond mij zoo te laten beknippen ik ben immers waard dat men mij een kogel door den kop jaagt hoe kon ik ook zoo lomp zijn om daar midden tusschen die schavuiten te tuimelen
dat het beter is iemand in zijn geheel vertrouwen te doen deelen dan hem half onderricht te laten wijl hij in t eerste geval zoo hij geen schurk is zwijgen zal en in het laatste uit onwetenheid of verkeerd begrip zondigen kan
ik hoop niet moeder zeide de vreemdeling toetredende dat ik u eenig ongerijf zal veroorzaken ik heb mijn gezelschap uwen zoon niet opgedrongen maar hij heeft mij gulhartig verzocht en even gulhartig heb ik zijn aanbod aangenomen
ik wist wel dat men hem die uit verre landen kwam het voorrecht moest gunnen van zijne verhalen naar verkiezing optecieren doch die verzinselen moesten nimmer de eer gelden van iemand die niets anders dan die eer bezit
ik prijs de achterhoudendheid zeide eugenio doch hier is dezelve althands overbodig bij ons behoeft gij uwen naam en bediening niet te verbloemen
dat zij eens hare verloving vieren zoude nu joan in eene erger gevangenis zit maar zoo zijn de vrouwen altemaal als het op trouwen aankomt wel jacob van lennep de pleegzoon zegt het spreekwoord een bruidkrans een
door u op zulke losse gronden vrij te laten zouden wij ons geheel aan uwe bescheidenheid moeten overgeven en gij gevoelt wel dat dit wat veel van ons gevergd ware het doet mij leed hernam de reiziger doch ik kan geene andere voorwaarden aannemen
begaf zich zuchtende naar het slot alwaar zij gevolgd door magdalena keuken en kelders bezocht om tot onthaal van haars vaders gasten de noodige voorzieningen te maken
en mijne schande voor de rechtbanken bekend te maken neen van kinschot deze zaak is tusschen mijnen broeder en mij alleen daarom wilde ik slechts van u verzeld mij gaan overtuigen van de waarheid der bij u ingekomene berichten
bëantwoordde deze vraag ontkennend drukte hem de hand trok hare falie weder over t gezicht en verwijderde zich waarna ludwig de brieven zorgvuldig verborgen hebbende den bode riep en hem gelastte den vreemdeling binnen te laten
ook geen lievert is en vervolgens hoor ik dat hij sints jaar en dag naar mijne dochter zou vrijen kom kom laten wij van middag om niets anders denken dan om ons wel te vermaken
met uw verlof oom zeide de baron terwijl hij wrevelig den brief uit den zak haalde dien hem de vikaris geschreven had vervat dit stuk papier uwe toestemming niet
niet gij zult van hem houden als ik het verkies ik begeer dat gij zeer vriendelijk tegen hem wezen zult en hem morgen zoo hij het verlangt het kasteel de tuinen en de omstreek zien laten
terug zeide de prins zijnen stoel achteruit schuivende geen stap verder ik wil u niet in de gelegenheid stellen van een broedermoord te kunnen begaan almachtige god riep frederik hendrik met ijzing uit wie kon u zulke denkbeelden van mij inboezemen
bij avond de gedaante van een dicht en majestueus bosch opleverden prachtig blakend van den helderen glans der maan rees de kerktoren van sonheuvel uit het geboomte en daarneven blonken de leien daken van het slot tusschen de kruinen der lindeboomen
ik zoude mij dood schamen het wandelen zal mij goed doen geef mij uwen arm en laat ons wat aanstappen ik zal spoedig weder beter zijn
dat ben ik hernam gheryt maessen van te voren woonde ik aan gene zijde van tiel en was veerman over den waal eene goede bediening en een gemakkelijk postje maôr ik ben om de religie vervolgd eworden
lieve vader laat ons een onderwerp vermijden dat niets dan bitterheid in stede van liefde en verwijdering voor toenadering geven kan de oogenblikken zijn kostbaar god weet of ik u immer wederzie overmorgen wellicht vertrek ik voor mijn leven naar
het strookt niet met mijne oogmerken dat vrouwen hier blijven een goed geleide zal de gravin naar eene veilige wijkplaats voeren gij moogt daarvan naar verkiezing al of niet gebruik maken doch hier kunt gij niet blijven
waarschijnlijk van den ambtman hernam hij ja ik herken die hand t is wel ik hoop slechts dat ik hem te zien zal krijgen is er nog iets
ondertusschen had zich de graaf verscheidene reizen naar den toren begeven en vandaar de nadering der spaansche benden bespeurd die langzaam in benden afgedeeld in aantocht waren tegen den avond belette hem zoo de duisternis als de hoogte die de vijand om moest trekken
hij liegt het freule bij mijn ziel joan zich laten kloppen t kan niet wezen ik ken uwen jonker niet zeide magdalena maar ik kan toch niet inzien welk belang de heer van botbergen er in hebben zoude hem te belasteren
die der moabiten koning sloeg en aan judith die den oversten holofernes het hoofd afsneed en aan den heiligen balthasar die den ketter willem van nassau dood schoot dit gezegd hebbende sloeg hij de oogen weder neder en vervolgde met ijver zijne gebeden
dit gezegde veroorzaakte eene verontwaardiging die algemeen was en ook bijna gelijktijdig werd uitgedrukt door al de aanwezigen zwijg ludwig zeide de gravin
op dit oogenblik kwam falckestein die voor deze zijde van den tuin beducht was ter ondersteuning der landlieden toegeschoten zooras de monnik hem in t oog had drong hij met geweld door liep op den graaf toe en gaf hem een zoo geweldigen slag op den kolder
sonheuvel hernam de onbekende heb mijne toestemming nog niet gegeven tot het huwelijk van jonkheer jacob mom met jonkvrouwe ulrica maria van reede tot sonheuvel mijne kleindochter
de reiziger zag op trad zijnen vrolijken makker na langs het zandige voetpad slechts eenige minuten gaans hadden zij op hetzelve afgelegd toen zij eenen dijk opkomende die den vrijen uitkijk belemmerd had de zilveren stroomen van den rijn aan hunne zijde vloeien zagen
want vervolgde hij met nadruk terwijl hij hare hand vatte en haar recht broederlijk in de oogen zag ik zoude ongaarne zien dat gij uw lot verbondt aan iemand wiens inborst en gedrag mij althands nog te geheimzinnig voorkomen om
wel sprak falckestein hem de hand met warmte drukkende ik ga mijn trouwen beckman voorbereiden god zegene u en verhoore uwe beste wenschen
indien gij eenige dagen hier doorgebracht had zeide hendrik zoude het u niet verwonderen dat men ook op de gevangenpoort tegen jacob van lennep de pleegzoon den middag honger kan hebben maar ik heb nog eene andere reden waarom ik den schotel ledig wilde hebben
nu joan zoude spelen zagen al de omstanders scherp toe omdat zij na boukes gezegde een meesterlijken worp verwachtten joan zette den voet op den streep keek even naar de kegels en wierp toen den bal over de baan
had een soortgelijk jurkje is het mij vergund dit zeggende nam zij het pakje op ontrolde het bekeek het eerst met belangstelling vervolgens met aandacht en eindelijk met eene scherpe
meest vermomd of althands wel dicht in hunne mantels en huiken gewikkeld hoewel sommige onder hen hunne gewone kleeding droegen en de hoofden vrijmoedig uitstaken als wilden zij daardoor toonen dat zij zich des noods voor hunne zaak het martelaarschap getroosten zouden
want dit was de rang der schoone ongetwijfeld ware gekozen geweest indien men een natuurlijk afbeeldsel der christelijke hoofddeugd de liefdadigheid hadwillen
nog een goeden stond ik ga naar sonheuvel en zal oe met dat natte pak den rijn overvaren dat zal pardienne niet beuren eerst kan je in onze keuken oe wat wermen man
de ongelukkige moeder wilde antwoorden doch de koude gevoellooze taal haars zoons deed de stem haar in den gorgel stikken en voor t eerst na lange jaren berstte zij in tranen uit
de toon waarop deze vraag gedaan werd deed het hart des graven sidderen als met een elektrieken schok hij herkende in denzelven de stem van den gestrengen rechter en tevens die van den diep gewonden broeder
bemint mijn zoon mij niet meer kunt gij daaraan twijfelen vroeg ludwig haar de hand kussende doch uwe plotselinge verschijning verrastte mij hoe onvoorzichtig indien iemand u hier zag
opstaande en de beide handen boven het hoofd zijns zoons uitstrekkende ach mocht hij de kracht bezitten om u af te leiden van het verjacob van lennep de pleegzoon derfelijke doolpad dat gij gekozen hebt
welaan wij zullen zien heer fiscaal wees zoo goed eens in te komen dit zeggende stond hij op en sloeg met de geslotene vuist ongeduldig op de tafel op het oogenblik trad de fiscaal binnen doch bleef hij eerbiedig in de deur staan
thands was ook de geestige kout en het meer en meer belangrijk onderhoud van ulrica niet in staat den baron uit zijne gemelijke verdrietige luim te krijgen het gevolg van dit alles was dat van sonheuvel om hetgeen hij verloren had te vergoeden nieuw gezelschap zocht
ik beken was het antwoord dat de schijn tegen mij is doch openhartig zal ik u mijn geval verhalen ik kom van nymwegen een zekere predikant die op een vrij slechte knol gezeten denzelfden dijk volgde als ik hield mij gezelschap
zij willen wel met verlof van den jonker al de schuld van het geval op mij schuiven maar ik verklaar uwe genade dat het alleen van dien d rschen steen komt en dat ik er zoo onschuldig aan ben als een pasgeboren kind zoo mevrouw dus zoo goed wilde zijn
nu dat zal zich wel oplossen ik moet uw vaders oordeel hierover eens weten doch laten wij van iets anders spreken lieve ulrica vervolgde hij haar weder naar hare zitplaats geleidende zeg mij toch hoe varen dominé en zijne vrouw en hoe maakt geert het toch
te meer daar een schildwacht er heen en weder liep die ook dadelijk den soldaten in de spaansche taal naar de reden hunner komst vroeg na eene korte woordenwisseling in gebroken spaansch duitsch en italiaansch gehouden en waarvan bouke niet een woord verstond werd deze in een hok gebracht
wat is dat elbert verlaat gij ons weêr vroeg mom met bevreemding ik moet wel zeide elbert ik gevoel weinig lust om door dat bezopen gespuis van ginter overhoop gestoken of in de gracht gesmeten te worden
welnu zeide eugenio met een schamperen lagch welk kwaad konde hij er in vinden dat in een huis als dit waarin wij als haring in een ton gepakt zijn de biechtvader vroeg opstaat van de vochtige steenen in het vertrekje hiernaast
en echter ik heb de zorg voor mijnen roem voor mijne eer bij de nakomelingschap laten varen en alleen het belang des lands en de handhaving der wet
uit deze onzekerheid werd de graaf weldra gered door een gerucht van paarden die in vollen draf aan kwamen rijden in de hoop dat de aankomenden hem hulp zouden kunnen verschaffen verliet hij de plaats waar hij post gevat had begaf zich naar den rijweg
gewis zeide botbergen die van de gandsche samenspraak niets gehoord had en alleen op de laatste woorden lette van ulrica die hem nog onbekend was al die snorrepijpen en tirelantijntjens dienen nergens toe
waarvan beticht ge mij hebt gij zelf niet zoowel als ik die bijeenkomst met uwe tegenwoordigheid vereerd hij deed deze vraag op eenen half schertsenden althands gemeenzamen toon
wat rammelt gij toch botbergen vroeg mom merkt gij niet wien gij voorhebt dit is de freule van sonheuvel het pronkjuweel van t sticht freule deze edelman is de heer van bot bergen een geldersch edelman mijn bijzondere vriend
zij denkt in de volgende week zich naar orum te begeven waar men voor haar een kamertje aan den haven gehuurd heeft met het uitzicht op loevestein zooras zij bevallen is zal zij een verzoekschrift inleveren om bij haren man te worden opgesloten
t is waar zeide hendrik doch geen zorgen voor den tijd laat ons alles aan gods bestuur over laten recht zoo hernam joan en ofschoon een arminiaan voegde hij er glimlagchende bij
wie ik ook wezen moge zeide joan zich eene traan uitwisschende een ondankbare zal ik jacob van lennep de pleegzoon nimmer zijn en zoo lang ik leve heer baron zal erkentenis voor uwe vaderlijke weldaden mijnen boezem vervullen
doch met sabel en pistolen gewapend beckman wilde hem ontwijken doch met een kreet van blijdschap snelde de vreemdeling op hem af het was feurich wien de gravin die behouden te dortmond was aangekomen had afgezonden om naar het lot van haren echtgenoot te vernemen
veel meer aan u voor wie ik achting heb maar thands ben ik verplicht u te verbieden van verder een woord te reppen over het onderwerp dat gij zoo allerongelukkigst tot stof onzer samenspraak gekozen hebt
had het geluk van op den eersten zondagmorgen na hunne komst in s hage eene beurt in de groote kerk te mogen waarnemen welke hem zijn geleerde vriend ds lamotius had afgestaan
door zijne buitenspoorigheden aan den drank toe te schrijven verzocht hij van reede en deszelfs pleegzoon hem een oogenblik gehoor te willen verleenen en plaatste zich met hen op eene tuinbank
niets is gemakkelijker ik neem aan uwe d jacob van lennep de pleegzoon naar eene bijeenkomst te geleiden waar niemand haar kennen zal ik zoude bijkans trek gevoelen om u aan uw woord te houden zeide
bitter klagende dat de spanjaarden hunne woningen verbrand en hun vee geroofd hadden ditzelfde verzoek diezelfde klachten werden van toen af dagelijks door anderen herhaald zoodal ik eindelijk bemerkende dat
na eenige oogenblikken poogde hij het gesprek te hervatten en vroeg met schroomvalligheid zullen wij u welhaast mevrouw mom kunnen heeten daar is nog niets over bepaald antwoordde zij op nieuw van kleur veranderende ik weet niet of dat wel ooit zal gebeuren
heeft de ongelukkige het u in zijn laatsten levensstond niet gezegd vroeg magdalena hem met een somberen blik aanziende het is de zoon van den vermoorden overste
voor de goede zaak heb opgëofferd en wat de weldaden betreft die ik van u zoude genoten hebben ik beken dat ik werk heb die te ontdekken ik ben u weinig verschuldigd die mij als een bastert de waereld hebt ingestuurd om een leven vol zorg en kommer te leiden
als postiljon de koets gemend had en bij reenen te huis behoorde hij stond in den geheelen omtrek in slechten reuk wegens gepleegde strooperijen en
behalve deze hoofduitgangen was het vertrek voorzien van vier zijdeurtjens eene van welke onze onbekende vriend was binnengekomen midden in de zaal welke overigens geene meubelen bezat stond
den koning den koning riepen de spelers dat telt negen punten zeide bouke nu mijne heeren wat heb ik gezegd ja ik wist wel dat de jonker niet zoo lang voor niet met mij gekegeld had
en in plaats van zijne paarden des te steviger vast te houden poogde hij af te klimmen en tuimelde hals over kop in t zand de paarden schichtig geworden sloegen aan t hollen en waren niet door de dienaars welke inmiddels afgestegen waren te
aan de andere zijde van den hoektoren en buiten zijn gezicht had plaats gehad langs de rivier in de zijgracht gekomen zag hij wel een mutsje drijven doch het kind zelf was nergens te bespeuren alleen de kringen in het water verrieden
en het schril gekwaak der ganzen en in t midden van dit alles zette de oude rentmeester zijne piepende en schorre stem uit om al dat geraas te overschreeuwen
hartelijk dank zeide de vreemdeling met het hoofd op de hand leunende gij zijt al te vriendelijk maar ik zoude nu op t oogenblik niet in staat zijn een brok eten door de keel te krijgen
was zij nog niet genoeg voorbereid om hem te zien en deed zijne plotselinge verschijning haar ontstellen magdalena rees met hare gewone deftigheid op
zes dagen verliepen er zonder dat er iets voorviel hetgeen in deze geschiedenis verdient te worden opgeteekend velasco bleef zijnen gevangenen met de meeste onderscheiding en beleefdheid behandelen
wat verlangt ued vervolgde hij overluid zich tot een jongeling wendende die eenvoudig doch smaakvol gekleed binnentrad mijne boodschap was eigenlijk aan zijne doorl in persoon gericht zeide joan want deze was de vreemdeling doch daar ued
liet niet af van hem moed in te spreken hem over de geleden onheilen zoo veel hij kon te troosten en hem al die diensten te bewijzen welke in staat waren zijnen toestand dragelijk te maken
en deze had dadelijk na het vernemen dat het konvooi in het dorp was het bevel tot den aanval gegeven naauwlijks had bouke het sein tot denzelven gehoord of hij rukte zich los uit de handen die hem vasthielden
de ridderschap wist zij in hare eer de raden en landafgevaardigden in hun belang zoo verstandig te treffen dat men zoo al niet tot oorlogvoeren ten minsten tot verdediging besloot
tegen welke boomen het hert zijne hoornen gewet had zijn nieuwe jachtgezellen waren den streek onkundig aan tafel strekten voorheen de vrolijke scherts en vernuftige invallen van joan tot een jacob van lennep de pleegzoon saus bij het
als bouke en joan maar weêrom zijn dan zal alles jacob van lennep de pleegzoon wel weêr te recht komen wanneer echter de oude geert somtijds hare klaagliederen aanhief en vroeg wat mevrouw zaliger wel gezegd zoude hebben van het leven dat nu op het slot gevoerd werd maakte hij zich driftig
zich niettemin met moed wapenende richtte hij het naar den grond gebogen voorhoofd op en zeide met eene afgebrokene stem welke de onrust zijner ziel aanduidde gij hebt mij bescheiden
al wat bedektelijk remonstrantsgezind bleef door beloften en geschenken uit te lokken om zich tegen des princen bestier te verzetten gelukkig echter voor nederland en tot eer der natie waren er slechts weinigen
in dit oogenblik trad de kamerdienaar des prinsen in en meldde zijne doorl graaf frederik hendrik aan eene kille huivering beving den prins doch zich spoedig herstellende gaf hij last om zijnen broeder te laten bovenkomen vervolgens verzocht hij den fiscaal zich in een ander vertrek te begeven
en verder zult gij van avond toch niet willen reizen met blijdschap zal ik met u gaan jonker zeide de gravin op wier gelaat eene diepe ontroering leesbaar was met onuitsprekelijk veel jacob van lennep de pleegzoon genoegen zal ik uwen vader zien verschoon mij indien ik u onbekend beledigd heb
dan toen hij naderbij kwam zag hij met verwondering jacob van lennep de pleegzoon op een der torens een aantal krijgslieden vergaderd die met drift schenen te spreken en naar den rijnkant te wijzen
maar ziet gij dan niet vriendlief zeide zijn reisgenoot dat ik geen koopman ben hier wees hij op zijn degen dat oe de pikken wat zijt ge dan toch geen soldaôt hoop ik want dan zeg ik
die van mijnen zoon vernam ik dezen morgen van mijn godvreezenden ambtgenoot dm lamotium en de uwe joan van den heer baron aan wien zekere jonker van bleiswyk die als een petrus tegen u opstond dezelve verhaald moet hebben
trok den postiljon ter zijde en betaalde hem vervolgens gaf hij hem nog een daalder boven zijn eisch en vroeg hem of hij hem een dienst bewijzen wilde
en zijne bekommering hieromtrent naar eene verwijderde toekomst verschoven doch thands was die verwachte aanleiding gekomen en zij vervulde hem met angst en zorgen
den schelm ter neder die ons verraden heeft riep de serjeant terwijl hij woedend een pistool op bouke loste oranje oranje à bas de spanjolen riep bouke terwijl hij met een geduchten slag den serjeant helm en
ik herhaal het geheel onschuldige bijwoning van eene arminiaansche vergadering mij van hoog verraad beticht hier zag de stadhouder hem eerst met eenige verwondering en vervolgens met zulke scherpe blikken aan als of hij de verborgenste kuilen zijns harten doorschouwen wilde
den dank van allen zult ontfangen als de man aan wien rome en spanje het meest verschuldigd zijn ik wil u niet weder bedroeven moeder zeide de secretaris op den minzaamsten toon
mendoza had min door beleid of dapperheid dan door de medewerking der pestziekte die de bezetting wegrukte en der vlam die het buskruid der staatschen springen deed de stad rijnberk in zijne macht gekregen
dermate verbaasde hem de onverwachte vertooning welke bij het binnentreden zijne oogen trof jacob van lennep de pleegzoon hij bevond zich namelijk in eene vrij ruime zaal die haar licht ontfing uit in de zoldering geplaatste ramen met geschilderde ruitjens voorzien
zeker ben ik niet voornemens haar ongelukkig te maken zeide mom met zichtbare verlegenheid geene omwegen ik vraag eenvoudig ja of neen nu ja antwoordde
aha nu begrijp ik waarom ik het varken moest zien doch waarlijk mijn krediet is zeer gering en althands in zulke omstandigheden ben ik geene
men bracht hem nu ter zijde met oogmerk hem aan de staart van een paard te binden en zoo bij den aftocht mede te voeren hiertoe werd de koord die hem de voeten gebonden hield geheel los gemaakt en de soldaten ontdeden hem ook van den strik die hem de handen bond
ik ook maar dat doet niets ter zake toen jacob van lennep de pleegzoon dominé hoorde dat ued er niet was zei hij dat het hem bijzonder leed deed omdat hij niet wachten kon want hij had nog
en dat op zijne volgende loopbaan meer invloed had dan men er in het eerst van had kunnen verwachten schoon joan op dien leeftijd een geoefend ruiter was en den fraaien vos
anders ware het vermoeden alleen dat gij mij verraden wildet genoegzaam om mij zonder verdere omwegen van u te ontslaan was uw leven niet aan het eind van deze pistool en had het niet in mijne macht gestaan u
o mijn vader toen gij uwen jongsten zoon aan mijne zorgen zoo teederlijk hebt aanbevolen dacht gij weinig dat ik in hem eene slang zoude opvoeden die mij eenmaal naar de hartader steeken moest
wanneer zijt ge hier in t land terug gekomen gisteren morgen van nijmwegen waar hebt gij dan van nacht geslapen
het is uw vriend die wegrijdt hernam de jesuit met koelheid hij heeft lang gehoopt u te kunnen beschermen doch de mensch mikt en od beschikt gelijk de spreuk zegt
den vikaris mompelde de ambtman dat satansche wijf weet alles t is en blijft zoo als ik gisteren zeide ik heet de leider van het eedgespan en ik ben alleen de houten pop die met onzichtbare koorden ten dienste van anderen heren derwaart getrokken wordt
intusschen had het paard der gravin verschrikt door het schieten eenen geweldigen zijsprong genomen en was dwars door de gelederen der spanjaarden heen het veld ingehold
want zoo ik toen jacob van lennep de pleegzoon rechtvaardig was toen het mijnen vijand gold ik zal het ook heden zijn nu het mijnen broeder gelden moet vermoeid van deze toespraak
de hemel had echter besloten dat de wederstand vruchteloos zijn zoude en dat juist zijne bezorgdheid omtrent zijne vrouw hem ten verderve zoude wezen met het doorbreken der eerste zonnestralen zag jacob van lennep de pleegzoon men van het slot de twee spaansche vendelen
hij sprong in de rivier en zwom weldra al de overigen voorbij ongeveer in t midden van den stroom gekomen zijnde gaf de monnik aan zijne muskettiers bevel niet op de landlieden maar op de schutters die achter de boomen in den tuin half verscholen bleven te vuren
omtrent een uur had hij met eenen stevigen tred doorgestapt toen hij op eenen kleinen afstand een vrolijk liedje door eene heldere stem hoorde opzingen
die aôrs licht verkoûen zou raken niet waôr ook man hier klopte hij zijnen gast vriendelijk op den schouder en wie heit oe dan met ebracht vroeg de moeder terwijl zij haren bril weder voor den dag haalde en opzette om den vreemdeling beter te kunnen zien wie is dat heerschop
gij hier mijn vader riep hendrik o nu is alle hoop nog niet voor mij verloren ik herleef nu ik u wederzie zeide joan gij althands kunt getuigen dat mijn vertrek van sonheuvel plichtmatig was
dat alles weet hij viel de zwarte man in verdrietig opstaande en nog vrij wat meer daarenboven doch hij behoeft slechts dezen of genen ketter in zijne buurt te hebben die hem wat scherp in de oogen kijkt
en per slot van rekening zijn zij allen loopen spelen maar wat mij betreft ik beloof dat ik den eersten spanjool dien ik in handen krijg den kop zal afhouwen tot een exempel van alle zulke woordbrekers en verraders
zoo lang zij nog door valsche blijken misleid joan voor een laaghartigen moordenaar had moeten houden hadden spijt verontwaardiging en maagdelijke fierheid haar doen toestemmen in eene echtverbindtenis met een alom geachten deftigen
het was echter geen gebrek aan hoffelijkheid dat hem belette iets meer tegen die verzorging in te brengen maar hij gevoelde zich door de uitgestane vermoeienis schrik en koude zoodanig verward en versoezeld dat het hem moeite koste eenige woorden geregeld uit te brengen
het is geene preêk het is een gedicht misschien op het jonge paar nu dat verwachten wij ook met uw verlof het is een smeekschrift hernam de predikant
het verhoor was kort schoon men tegen bouke niets jacob van lennep de pleegzoon anders had in te brengen dan dat hij met een pistool de schuur genaderd was scheen deze omstandigheid echter van zulk gewicht dat velasco begreep hem gevangen met zich te moeten voeren om hem bij geschikter gelegenheid een langer verhoor te laten ondergaan
ik weet dat gij mij bemint en uwe zorg mij nimmer hebt onttrokken ook toen ik in vreemde handen mijne opvoeding genoot en mijnen loopbaan volgen moest laat mij die tranen afdroogen en herken uwen ludwig nog
zeide de graaf naar zijnen broeder toetredende en de beweging makende alsof hij jacob van lennep de pleegzoon zijne handen wilde vatten zoo moeten wij niet tot elkanderen spreken
en meer dadelijke gevolgen zijn van de werking onzer verbeeldingskracht op onze gedachten verdient om deszelfs zonderlingen aart eene meer bijzondere vermelding
mevrouw riep joan na het aanhooren van dit alles in geestdrift uit ik hoop dat ik eens in staat zal wezen al uw ongelijk te wreken jacob van lennep de pleegzoon zoo ik ooit dien mendoza dien lopez dien
deze keurige kleeding stak bijster af tegen het gewaad des postiljons die op het bijdehandsche voorpaard gezeten was zijnde een geldersche boer met ongedekten hoofde
in den tuin gekomen vonden zij er beckman met het kind dat zich met het plukken van grasplantjes en het oprapen van eenige rotte appelen in de plondering gespaard vermaakte wat verder waren twee soldaten bezig met de lanen op te harken
met het uiten dezer woorden trad eene vrouw in burgerkleeding binnen een knaapje van acht of negen jaren aan de hand houdende ja mijne goede vrouw zeide de gravin wij vertrekken het slot van bruck levert geene jacob van lennep de pleegzoon veilige wijkplaats meer op aan vrouwen zoo als wij
want bij zijn ontwaken bevond hij zich op den vloer van het vertrek aan den voet der bedstede liggen en de pijn welke hij in de lenden gevoelde belette hem wel ook dit voor eenen droom aan te zien
indien mevrouw het pakje nog wat houden wil zeide de fiscaal zoo heb ik er niets tegen de justitie stelt er geen verder belang in het kan dus aan den eigenaar worden teruggegeven ued zal mij verschoonen indien ik thands van hier moet vertrekken
voorzichtig om s hemels wil of gij bederft alles zeide falckestein zijnen te voortvarenden vriend met stem en gebaarden terughoudende gij kunt te paard niet op het erf komen stijg af en bind uw paard vast gij zijt gewapend met sabel en pistoolen
dat heit oe recht de laatste prior van die dominikaners was gelijk men mij wel verteld heit van de namaôgschap van den heer
ik baan mij eenen doortocht antwoordde zijn makker ik heb altijd geleerd dat een waarlijk bekwaam krijgsman zich zoowel op het retireeren als op het attakeeren verstaan moest
haastig trad hij de woning in waar zich een vreesselijk schouwspel aan zijne oogen vertoonde met wonden overdekt lag de dappere velasco in t midden van de schuur op den vloer uitgestrekt omringd van ruiters die hem nog gedurig houwen en steken toebrachten
intusschen was de beminnelijke ulrica bij haren vader terug gekomen beide hadden reeds een geruimen tijd sterk naar elkanderen verlangd en waren recht verheugd en gelukkig van zich weder bijeen te vinden
t is waar uwe excellentie de dood van ons eenig zoontje heeft haar in haren zwangeren toestand zeer getroffen doch ik bedoelde thands de nieuwe berichten die ik heden ontfing over den moord van iemand die zoowel de vriend jacob van lennep de pleegzoon uwer excellentie was als de mijne den waardigen
op wier gelaat de kommer geschreven stond terwijl een somber rouwgewaad aan haren weemoedigen blik nog meer treurigheid bijzette deze vrouw was sibille s vorsten zuster en vertrouwde
zeide ludwig oprijzende ik zal t beproeven doch hier in dit benaauwde kot kan ik niet langer blijven t is of ik stikken zal dit zeggende ontknoopte hij zijn buis
laat de poorten sluiten en de brug ophalen ik zal terstond weder hier zijn zoo sprekende geleidde hij zijne vrouw naar een binnenvertrek en verzocht haar hem naauwkeurig te verhalen wat haar voor een aanval vreezen deed
hoe vroeg de jesuit vertrekt gij naar uwen vader ik dacht dat hij u niet meer voor zijn zoon erkennen wilde dat kan hij ook niet hernam de reiziger dat verbieden de omstandigheden
naast de bedstede waarin de zieke vrouw gezeten was bevond zich eene jonge welgekleedde juffer die de eene hand der lijderesse in de hare hield en op eenen deelnemenden toon naar den staat van hare gezondheid vroeg
zijne meesteres vergenoegde zich met van neen te schudden en wendde zich vervolgens tot den koetsier die van den bok geklommen was en de paarden ophielp en wien zij vroeg jacob van lennep de pleegzoon of hij alleen dan wel met behulp van anderen de paarden had kunnen stuiten
in t kort het geheel leverde een alleraanminnigst voorkomen op waarin ernst en minzaamheid droefheid om eigen jacob van lennep de pleegzoon leed en belangstelling in den toestand van anderen zoo duidelijk te lezen waren dat de freule
op het oogenblik dat falckestein naar binnen keek sloeg de lange zwarte man met de gesloten vuist op de tafel terwijl zijne samengetrokken wenkbraauwen eene sombere uitdrukking aan zijn gelaat gaven
dezelfde bij dat vertrek vervaardigde ik voor hem eenen degenhanger juist gelijk aan dengenen dien wij daar zagen en ik konde niet nalaten mij zulks te herinneren en daarbij al de genoegens die ik met dien besten jongen gesmaakt heb