AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
bij sint nicolaas zeide adeelen halfluid tegen den abt men had ons toch een betere plaats kunnen geven dan onder stalknechten en jagers zooals dit volkje schijnt
maar vooral en liefst vestigde zich het oog op de bevallige schoonen welker uiterlijken tooi men weldra vergat om die begaafdheden te bewonderen waarmede haar de natuur zoo mild bedeeld had
gij hebt schandelijk en onridderlijk met mij gehandeld zeide zij gij hebt mij met valsche beloften misleid om mij in uwe macht te houden
maar kan ik zulks in mijn eigene oogen doen t is waar ik ben hedenmorgen een geheel anderen weg uitgereden om reinout niet te storen doch had ik madzy wel moeten vergezellen
ik houde mij overtuigd dat de cel van een sint odulfschen kloosterbroeder iets meer bevat bij mijn laatste bezoek heb ik althans gemerkt dat uw oude pater agge een lieven voorraad echten niersteiner onder zijn bedstede bewaarde
komt broeders zij willen dezen weg uit maar bij mijn heiligen patroon wij zullen hun den doortocht sluiten op elk en een iegelijk en tevens sloeg hij met zijn strijdbijl op een schild dat naast hem lag dadelijk rezen al de monniken en conversen op en
dat gij hier vertering maakt is zeker melisbuur zeide een der andere dorpelingen maar of vrouw jaspersz er veel zijde bij spint daaraan zoude ik haast twijfelen hoe dikwijls in t jaar hoort zij de klank van je geld
hij had met beschaamde kaken gestaan voor het eenvoudige meisje waarop hij zich gevleid had een gemakkelijke zegepraal te zullen behalen en hij zag zich in de macht van een man
ik had ook voor u gezorgd maar gij zelf gij schijnt er genoegen in te scheppen om alles omverre te stooten wat ik voor uw heil had bedacht
ik moet eens zien wat daar gebeurt zeide zij ik geloof waarlijk dat zij weer aan t bekkesnijden zijn maar ik zal hun doen zien wie of baas in mijn huis is zij of ik
eene onvoorzichtigheid zoude aanleiding tot nieuwe onlusten en oorlogen kunnen geven met dat al hernam de onderschout
gij toch mede vroeg hij zijn ongenoegen onder deze onverschillige vraag verbergende de schipper heeft melk noodig zeide zweder en ik ga die te stavoren halen
dat gij hem lief hebt dat gij hem als uw minnaar als uw gade bemint madzy werd doodsbleek en gij zoudt uwen hoon verkroppen wanneer ik die betuiging deed vroeg zij overmand door honderd tegenstrijdige gewaarwordingen
weldra bevonden zij zich op een hoek waar de weg zich in tweeën verdeelde nabij de plaats waar veertig jaren vroeger de vlamingen door witte van haemstede aan t hoofd der haarlemmer poorters verdreven waren geweest
zoo gij over den heuvel heen kondet kijken gij zoudt de zee zien schuimen als een ziedende pot aha eindelijk is feiko klaar
welke blijkbaar geheel nieuw en verrassend voor haar waren maar haar oog rustte niet eenmaal op de plaats waar deodaat zich bevond deze bleef nog eenigen tijd stilzitten hij voelde wel dat zijn hart onrustig klopte
schort zijn vonnis op tot na de beslissing van het lot dat ons vaderland wacht en dan spant de vierschaar over hem dat hij intusschen op zijn ridderwoord gevangen blijve en zij hem een eerlijke kerker
lief kind zeide zij hoe gaat het al hoe ziet ge zoo treurig vlot het werk niet of hebt ge muizenissen in t hoofd mij dunkt zeide madzy ik heb weinig reden tot opbeuring verwijderd van de mijnen
uw paard zeide arkel eenigszins donker kijkende bij sint maarten ik heb het hoogst noodig en ik heb het eerlijk aan den man betaald maar verder wat begeert gij nog
en zoo hij nog zoo fiksch en wakker daar voor u staat en zoo zijn haar nog niet grijs is het is alleen door het vermogen van zijn kunst acht gij misschien dat ik u knapuiltjes vertel burgers en landlieden koopt het elixir longae vitae
noch op adeelastins ooit gekend was het was dan ook zonder tegenzin dat zij het aanbod aannam haar door aylva gedaan om eenigen tijd op zijne stins te komen doorbrengen en aldaar zijne zusters gezelschap te houden
wat duivel riep hij plotseling stilstaande hoe komt gij aan dat pak dat zijn mijne kleeren mijne laarzen mijn tasch
dat hij eenige oogenblikken stom bleef en zonder te weten wat hij deed met de linkerhand zijn sabelknop omvatte als vreesde hij een dadelijken aanval
ik zal geen stuk brood meer eten dan voor t minst zal mij de dood van uw dwang bevrijden madzy zeide arkel ontzet over de wending welke het onderhoud begon te nemen o spreek zoo niet zoo gij wist maar neen ik mag niet spreken
daar zulks in iemand van mijn karakter hoogst ongepast ware doch zal hem alleen naar het tegenwoordige vragen zeg mij nu toovenaar dragen al de monniken van sint odulf hunnen abt in hun gemoed de achting toe die zij hem verschuldigd zijn
dat is fout intusschen die friezen beloven ons een genoegen waar wij ons niet mede hadden durven vleien en wij zullen althans eenige eer behalen want er zal weerstand zijn maar het volk dat met u was zit dat nog onder uwe vaten
in gods naam dan zeide feiko maar laat niet blijken dat gij mij kent hei ho rienk westra waar is de boot de koopman gaat met ons mee
ik zie den heer van beaumont niet noch ook den heer van spangen wij waren straks ruim zoo talrijk zouden er zoo velen door de handen dier papen zijn gevallen of is de rest vertrokken en heeft men gedacht dat er manschappen genoeg bleven om het klooster te winnen
welke sedert door de golven is weggeslagen wordende echter de plaats waar het gebouw stond nog heden door de zeelieden de kerk genaamd het bestond uit een hoofd en andere kleine gebouwen door een muur van duifsteen en een smalle gracht of sloot omringd
en naar gelang daarvan den brief van bianca geven of terughouden tot aylva dorst hij zich nog niet wenden eensdeels omdat hij vroeger op zijn leven had toegelegd
eerwaarde vader zeide de monnik er is nog een heiliger plicht die op mij rust en waaraan ik gehoor moet geven heeft deze vreemdeling iets gedaan dat des doods waardig is heeft hij niet integendeel aanspraak op de dankbaarheid van friesland
maar reeds had zich een der edelknapen van den stoet afgescheiden en de wijkende jonkvrouwen ingehaald de heer van beaumont verlangt u te spreken freule zeide hij tot
een wapen kon men u wel verschaffen zeide de visscher en haalde tevens een breed mes uit hetwelk hij den ridder voor den neus hield pas op zeide deodaat gij zoudt u kunnen bezeeren ga uw roes uitslapen en laat mij met vrede
weiland dat langs het meer gelegen was voornamelijk uit een heuvelachtigen heigrond bestond over t geheel welbebouwd en aan onderscheidene eigenaars toebehoorende nu was elke bijzondere akker met het land dat er bij behoorde door een aarden wal of zomerkade omringd
zoo sterk om feiko heen dat deze nauwelijks gelegenheid had den voet aan wal te blijven houden plaats wat plaats wat leegloopers riep hij bij zijn best de omstanders rechts en links
zij wreef zich de oogen uit het was geen droom die gedaante zat daar deed een sprong en was naast haar bedstede met een gesmoorden gil vloog zij haar legerstede uit haar kamer en de trap af zij opende een deur
een fraaie aanspraak zeide de aartsbisschop van trier tegen de gravin toen de nar algemeen werd toegejuicht jammer maar dat ik die op mijn doorreize woordelijk door den spreker heb hooren opsnijden aan het hof van gelder alleen met verandering van namen en titels
reinout zeide deodaat het hoofd langzaam schuddende dat heb ik niet aan u verdiend gelooft gij dat ik u verlaten zou hoe zot het avontuur dat gij voorhadt ook wezen mocht
en nu zeide adeelen wien intusschen een nieuw denkbeeld was voor den geest gekomen uwe zaken zijn afgehandeld heer vreemdeling wie gij zijn moogt nu moet ik ook eens aan de mijne denken ik had eerst den monnik willen vragen mij behulpzaam te zijn
madzy omhelsde hem met vervoering doch zweeg haar gemoed was vol maar zij kon noch spreken noch schreien zij sloeg haar mantel op haalde haar kap over t gelaat
een fries is hij dat zweer ik u mannen op dit oogenblik rukte er een bende gewapend volk op uit dezelfde straat waaruit de monnik zoo juist van pas gekomen was ondanks den benarden toestand waarin hij zich bevond kon deodaat niet nalaten
neen antwoordde arkel droogjes weg die is mij somtijds voorgegaan maar ik had verzocht dat daarover niet gesproken zou worden gij weet nu al wat gij verlangt te weten wij zouden onzen tred wat kunnen verhaasten
gij kunt vrij lachen zeide de speerman die het eerst gesproken had en wien een grijze baard en een verbrand met een paar breede litteekens versierd gelaat als een ouden gediende leerde kennen
en zij is dezen nacht uit de herberg verdwenen gij verwondert mij zeide arkel het was ook geene taak passende aan een man van uwen stand en jaren een jong meisje tot leidsman te strekken maar wat kan ik daaraan doen ik ben geen omroeper
den bisschop wil ik behulpzaam zijn en weet gij of de bisschop die in verre landen is den gang der zaken goedkeurt ik weet het antwoordde reinout zoo goed als iemand het weten kan die het uit zijn eigen mond vernomen heeft
daarvoor zal gezorgd worden zeide de grootmeester der duitsche orde die insgelijks genaderd was bij sint veit de eerste van mijne partij die de bepalingen van een vriendschappelijken kamp overtrad zou ik met eigen hand den kop kunnen inslaan
wanneer ik sterven zal is mij vrij onverschillig zeide walcourt zeg mij zoo gij kunt wie mij dooden zal en den staf met een vaste hand aangrijpende stak hij dien in t vocht
maar nu was hem op eens in de ooren gewaaid dat er in gaasterland een landdag zou gehouden worden hij wist dat zulke vergaderingen meermalen hadden
en een wijvesmijter kameraad je zoekt maar een andere herberg op dan de mijne hoe nu zeide walger heeft de oude peter mij niet zelf hier gebracht en u gezegd dat ik een bisschoppelijke wapenknecht was en dat gij mij zoudt herbergen dat is waar
zij was uit de handen des graven ontsnapt die haar in t klooster te rijnsburg wilde steken t kan wezen verder uit deernis nam ik haar mede zij had mij haar naam geopenbaard doch onder voorwaarde van geheimhouding
madzy antwoordde niets maar den arm des oldermans nemende begon zij rondom zich heen te zien en drukte haar bewondering over het schoone landschap uit dit gaf aanleiding tot een onderhoudend gesprek
het ons veroorloofd zeide aylva onder het voortrijden de namen te vragen der edele ridders aan wie wij heden dubbel verplicht zijn het smart mij antwoordde
t is waarschijnlijk een vreemdeling anders zou hij zijn schuit wel vastleggen aan de palen die ik ginds op de hoogte van het dorp gezien heb kom wij zullen nog een vijfhonderd tellens wachten
aan hen die de geschiedenis des vaderlands beoefend hebben zal het gewis niet onbekend wezen dat jan van beaumont s graven oom en een der volmaakste ridders van zijn tijd
waar hij ze een paar dagen later aan den ridder van den rooden arend verkocht had die van hem vernemende dat hij dienst zocht bij de stichtschen hem met een aanbeveling aan jonker robbert van arkel naar utrecht had gezonden waar hij aangenomen
dat hertogen en graven zich het een eere rekenden dienstbare betrekkingen aan zijn hof te vervullen die tijd moet en kan terugkomen maar zoo het sticht zijn aloud overwicht herwint het moet zulks niet te danken hebben aan de loutere eerzucht zijns bisschops
zou ik zijn vermoedens niet alleen bevestigen maar geheel friesland zou in den waan geraken dat ik mijn bruidegom verraden had om eenen anderen mijn min te schenken
ook graaf willem die zich op een te grooten afstand bevond om iets te verstaan kwam met een paar zijner vertrouwelingen aangereden tijdig genoeg om den tweeden brief te hooren lezen die van den volgenden inhoud was
aylva drukte haar aan zijn hart en zonder een woord te spreken begaven zich beiden naar de stallingen van waar zij zich weldra huiswaarts spoedden intusschen zouden de wapenknechten reinout voeren naar den toren boven het jachthuis die hem tot tijdelijke gevangenis was aangewezen
het onweer was bedaard slechts enkele dunne waterlooze wolkjes dreven als sneeuwvlokken door het blauwe zwerk de oppervlakte der zee was stil geworden maar het dof gegons der wateren verkondigde nog
dan gaan wij derwaarts heen goede feiko mijn zoon bevindt zich aldaar met onze wakkere volgelingen en men zal niet zeggen dat ik hen wanneer het er op aankomt in den steek laat zitten
en zijn daden hadden deze uiterlijke kenteekenen nooit gelogenstraft schoon geene waardigheid in de sint odulfsche hiërarchie bekleedende oefende hij over zijn broeders dat gezag uit hetwelk de min verhevene zielen
zij hadden het gerucht beneden gehoord en op de tweede zoldering afgedaald zijnde bespeurden zij al spoedig dat men zich gereedmaakte hen in hun hooge schuilplaats te komen bestoken
moesten houden gebruik maakten om van alle zijden op hen aan te dringen beaumont gelastte hierop aan zijn achterhoede rechtsomkeert te maken om de hen vervolgende friezen af te houden terwijl hij zelf met de voorhoede de versperring bestormde het gevecht hield nu met hevigheid aan en
in de achterhoede kwam onze goede hansworst op zijn ezel met den aap op den schouder en de tooverkast van meester barbanera op den rug en beweerde al lachende dat zijn vracht zwaarder was dan die van
dat zwarte gekje van een haarlemmer maar daar bemoeide ik mij niet mee ik dacht zoo bij mij zelf het zou toch jammer zijn dat ridder deodaat die er ons voor utrecht zoo trouw heeft doorgeholpen dat die nu van een slechte reis kwam
en in haar verbeelding reeds al de lekkernijen welke zij met haar deelde ziende verdwijnen en plaats maken voor den soberen pot der arme burgerij ik hoop dat gij wijzer zult zijn denk toch dat gij pas ziek geweest zijt en gezond voedsel noodig hebt dat hebje
de brug overgaande kwam men langs een pad met keisteenen bevloerd tot den ringmuur van het slot waarom een tweede gracht gegraven was wel niet diep doch ondoorwaadbaar door den modder
ik hoop dat het in open kamp was zeide arkel intusschen ik beklaag u beiden zulk een overwinning moet even zwaar vallen als de nederlaag
geef uw toestemming adeelen fluisterde cammingha hem in t oor zoo gij niet begeert dat wij uw handelwijze aan een min zuivere reden dan aan vaderlandsliefde toeschrijven
zeide aylva van wien hebt gij deze dingen doch adeelen was hem reeds voorgetreden elk zijn beurt vriend aylva zeide hij kom meld mij eens kokeler of friesland nog lang vrede zal hebben maar spreek mij geene vreemde talen die ik toch niet versta
maar de schepen leverden niet meer de schitterende vertooning op van des morgens in het laatste uur waren meest alle banieren en wimpels binnengehaald en men zag geene blinkende harnassen noch golvende pluimen
die al een poos naast haar gestaan had en haar vroeg wanneer het haar behagen zou zich aan te kleeden ik geloof dat het hier de plaats is om onze lezers en vooral onze lezeressen die wellicht de schoone madzy van ongestadigheid of besluiteloosheid verdacht houden
wij danken onze friesche onderzaten zeide hij op dit laatste woord drukkende voor de betooning hunner verknochtheid wij hadden echter iets meer durven hopen dan loutere betuigingen
alvorens hij zich ter ruste begaf dan toen hij een paar stappen verder gedaan had was het licht eensklaps verdwenen eenigszins verwonderd trad hij toe
ondernemend en vroolijk van aard maar tevens wispelturig oploopend en heerschzuchtig aan degenen die hem onbescheidene vragen of aanmerkingen betreffende zijn geboorte deden had hij zulks meer dan eens
en op den schouder zijns meesters die zich terstond verwijderde de drie bondgenooten oogden hem zoo lang na als de duisternis het veroorloofde en sloten vervolgens weer het raam
het krijgstooneel te verwijderen en terstond zijn ros beklimmende reed hij landwaarts in terwijl reinout insgelijks in den zadel sprong de medestrijders van beaumont waren bezweken hij zelf uit zijn verschansing naar beneden gedrongen stond aan den voet van het klif op het strand tot de knieën
en vergolden zij hun door een ruim onthaal de vroegere door deze bewezene diensten ook de poorters van haarlem en de vrije opgezetenen der omliggende dorpen waren niet achterlijk om het voorbeeld der edelen te volgen en geen hunner was er
mevrouw de gravin hoort wat die nar verlangt zeide treslong lachende zal zij zoo goed zijn een bevel dienovereenkomstig te geven het zij zoo zeide de gravin
nog was de dans niet aangevangen maar in verschillende groepen hier en daar verspreid onderhield men zich over de onderwerpen die aan de orde waren
dat is een vierde uurs vroeger dan de afspraak was zeide arkel zij zullen niet binnenkomen voor het oogenblik dat ik bepaald heb dit zeggende ging hij de zaal uit en begaf zich naar het verblijf van madzy die nu geheel gekleed hem zat te wachten
wanneer men zich van de zijnen afgescheiden en onder vreemden bevindt zag zij op eens het hinderlijke van dien toestand nog vergroot door de onverwachte nadering van den bruinen beer
welke hij met vele staatslieden ook van latere dagen als de bestierder onzer daden eerbiedigde men vergeve ons deze uitweiding die zeker lang genoeg is om onzen dischgenooten de gelegenheid te hebben gegeven
en wier breede kruinen op een schitterende wijze door het zonnelicht bestraald werden vroolijk staken de witte legertenten die zich van afstand tot afstand vertoonden tegen het donkere groen af der
hij gaf den monnik een volledig verslag van hetgeen er was voorgevallen op het feest en van de list waarvan men zich bediend had om madzy derwaarts te lokken en op welke wijze denkt gij dezen hoon te wreken vroeg vader syard na eenige oogenblikken zwijgens
eenmaal zich in den stand geplaatst ziende waartoe vaderlijke dwang hem verwezen had nam hij voor zich daarin een naam te maken niet zoozeer nog uit eerzucht als wel om zich te ontslaan van hetgeen hem het onverdraaglijkste van alles was de afhankelijkheid van anderen
en de talrijke bende van den abt van bloemkamp ontdekten die met bogen en slingers gewapend het roode klif bezet hielden voorwaarts mijne kinderen riep beaumont onze laatste toevlucht ligt in de punt van t staal bemachtigt die versperring dan kunnen wij die tot onze eigene bescherming aanwenden
en door dien rook henen bewogen zich in de dakgoten eenige strijders als zoovele fantastische schimmen het waren gedaanten van monniken waaronder hij nu en dan de welgevulde gestalte van vader volkert meende te herkennen
hier verliet reinout de dames hoogst gebelgd over hare opmerkingen ook zij traden ter zijde daar de graaf haar voorbijging alleen adeelen was blijven staan misschien om zooals oda beweerde holland voor friesland te doen wijken
is het dan voor het vermaak van het gepeupel dat men heden vechten zal en is een strijd op leven en dood tusschen twee ridders niet meer dan een hanengevecht
zonder verlof van den keizer over hem ontdekte men den heer van aylva die gedwongen was geweest de sponde des gekwetsten te verlaten bij wien zich thans niemand bevond dan des graven biechtvader gereed om hem de diensten van zijn heilig ambt aan te bieden
na haar dank op hartelijke wijze te hebben geuit gaf madzy haar verlangen te kennen om huiswaarts te keeren en vroeg of er niet iemand aan den heer van aylva kon gezonden worden om hem te verzoeken haar derwaarts te geleiden
de heer heeft mij verlost zeide de monnik gelijk hij daniël uit den leeuwenkuil verloste wij zijn er beiden heel wat op vermagerd zeide de
en de vraag gedaan of hij slagen zou in de onderneming welke hij in den zin had of de waarzegger zag hem met smeekende oogen aan wrong de handen en viel op de knieën neder
dat toen niet minder dan tegenwoordig den roem waardig was welken het door geheel holland verkregen had wegens de fraaiheid van zijn wandeldreven en zijn statig geboomte terwijl het bovendien het voorrecht bezat van niet gelijk heden ten dage een afgesloten hertenkamp te bezitten
uit hun verbrand gelaat en uit de kast welke nevens hen stond en waarop een dier lag te slapen welks soort de schaduw welke de tafel daarover wierp belette te onderscheiden drie dorpelingen vaste klanten van de herberg maakten met de bovengenoemden het gezelschap uit
mag ik weten of ik hier voor een rechtbank sta vroeg deodaat welke vergadering vermeet zich hier mij te verhooren aha gij wilt weten met wie gij te doen hebt welnu
den strijd minder ongelijk zijn dan die buiten op het open veld was geweest intusschen nam de brand al meer en meer de overhand en kwam de eene zolder voor de andere na met een oorverdoovend gekraak en gedruisch naar beneden
blijf van mij af schurk riep de verschrikte sytsken vruchteloos pogende zich van de omarming des jagers los te maken ik wil niet met u gaan ik haat u gij zijt de oorzaak van alles
hoe kan men zich zulk eene achteloosheid verklaren van lieden die een aanval wachtende zijn ik had reeds gevreesd hier den dijk vol krijgsvolk te vinden en ik zie zelfs den staart van een dog niet
welnu zeide deze zoodra de schipper voor hem in het paviljoen stond wat hebt gij ons te melden is het kasteel van stavoren al onder het bedwang van onzen vriend
waar de heuvel zeewaarts nederglooide en de afdalende zijweg zich als in de golven scheen te verliezen terwijl het landschap een bekoorlijk tooneel opleverde van golvende graanvelden hier en daar afgewisseld door welig hakhout heldere meertjes en bloeiende heidevelden met de zee in t verschiet
hoe zeide deodaat verwonderd van waar kent gij hem ik herhaalde reinout verrast dat is te zeggen ik heb het gehoord
ik ben ongelukkigerwijze van een min gemakkelijken aard en zal niet rusten voordat ik den hoon gewroken heb den frieschen naam en mijn madzy aangedaan wat mij betreft zeide madzy ik heb mij niet beleedigd gevoeld
bijna op hetzelfde tijdperk dat de heer van spangen de voorpoort overweldigd had ik wist het wel ridder zeide zweder dat wij u eindelijk zouden vinden het klooster is ons althans ik denk niet dat die vrome paters zich lang meer zullen verweren
dat begint er slecht voor ons uit te zien zeide zweder die nu en dan met de noodige voorzorgen naar beneden keek er blijft ons niets over dan om ons ter dood te bereiden zeide deodaat en ons leven zoo duur te verkoopen als het ons eenigszins mogelijk is
en de kwakzalver thans den wassen neus niet ophad die hem anders vermomde een pater herhaalde de wapenknecht met een schuinschen blik op den
men moest een ezel zijn om dit niet te begrijpen zeide adeelen terwijl hij vergenoegd aftrok zal ik goede tijding uit verona hebben vroeg deodaat aan wien reinout deze vraag had geopperd het antwoord was
ik zie de onbillijkheid nog niet in daar gij van spreekt zeide zijn buurman betaalt gij meer gij geniet ook meer en haarlem is sedert dien tijd ook wel eens zoo groot geworden
laten wij ten minste eerst vernemen zeide madzy wat feiko te verhalen heeft en of zijn bericht op goede gronden steunt gij hebt gelijk welnu feiko verhaal ons al wat gij gezien en gehoord hebt
aan het hoofd van dit adellijk geslacht bevond zich in het begin der veertiende eeuw de wakkere sjoerd dekama wiens bezittingen een groot deel uitmaakten van die landerijen welke zich
welke laatste bestemming het nog ten huidigen dage onder den naam van de wilde merkt behouden heeft over dit geheele veld henen waren van afstand tot afstand kleine aarden wallen in den vorm van zitbanken verspreid die aan de oppervlakte van den grond de gedaante gaven van een roskam
die op de gewone stervelingen met een glimlach van verachting nederzien en niet tevreden zijn met een dagelijksche bestemming een dier
walger wierp zich zonder een woord te spreken op zijn legerstede alwaar weldra een zwaar gesnork aanduidde dat hij in diepe rust was de hansworst volgde zijn voorbeeld en barbanera maakte zich gereed hetzelfde te doen toen reinout hem weerhield gij zijt mij nog
hier is iets dat ons misschien zal kunnen dienen men moet in onze omstandigheden niets verzuimen dit zeggende maakte hij een eind touw los dat aan de lantarens vastzat en door een katrol liep welke aan het einde van den uitgestoken staak hing en bond het zich om het lijf
gij verstaat mij verlaat dit land ik raad het u want de pogingen die gij hier doet om de lieden te verschalken zouden u duur te staan komen
behaagt het u vroeg de monnik aan den onbekende dat ik den jonker mededeele wat hem noodig is te vernemen een toestemmenden knik ontvangen hebbende ging vader syard aldus voort
nu begaven zich langzamerhand de aanwezigen naar de hun wachtende zitplaatsen de vaste rangschikking welke in andere landen op dergelijke bijeenkomsten de orde van zitting bepaalde werd hier niet of althans niet rechtens in acht genomen
om mijn bevelen aan de vervallen loods in t duintje af te wachten wees nu slechts zoo goed mij eenig schrijfgereedschap te verschaffen want ik vrees dat de kamer van dezen jonker daarvan slecht voorzien zal wezen gij kunt schrijven zeide adeelen verbaasd nadat de monnik vertrokken was
hij was nauwelijks in de groote hal gekomen toen hij den dienaar ontmoette die de afgevaardigden was gaan ontbieden deze bevestigde s graven vermoeden door hem te berichten dat een der knapen van den heer van aylva hem had verhaald
aan den paal moge hij hem vertegenwoordigen schreeuwde helbada wij willen geen verspieder van graaf willem riepen anderen wij zijn vrije friezen en dulden geen vreemdeling op onzen weerstal is er geen water in de buurt het ware niet kwaad hem een dooping te geven
en laten zij zich wapenen hei peter ontsluit de poort voor de hoplui maar laat al wie verder komt tot nader order wachten de poort ging weder open en wouter van ijselstein trad met een ander hopman binnen
maar ik heb reden om te vermoeden dat ons gesprek beluisterd is geworden in de hoop dat wij hier meer ongestoord zouden spreken had mij de eerwaarde monnik voorgesteld ons onderhoud in deze afgelegene cel te hervatten
hij is mij komen zeggen zeide vader syard dat hij naar het sticht ging en dat men weldra van hem hooren zoude tevens heeft hij mij geraden te vluchten daar ik eerstdaags zou gevat worden er schijnt iets van onze bijeenkomsten te zijn uitgelekt
en wij zullen den eenen voor den anderen na wel helpen ho peter laat slechts één persoon te gelijk in peter die aan de overzijde der valbrug stond gehoorzaamde aan den gegeven last
dat de jongere broeders ongehoorzaam zijn wanneer de oudere het voorbeeld geven het is tegenwoordig een zondige wereld ik had gehoopt broeders dat ik heden een loflied met u zou kunnen aanheffen ter eere van onzen broeder syard
sleurt hem van hier zeide adeelen de wachters maakten zich gereed dit bevel te volvoeren deodaat zag reeds geene andere uitkomst dan den dood
en om onbewimpeld te spreken wij willen liever zoo in den slag als op de feesten alle graven voorgaan dan dat wij alle hertogen zouden volgen moeten
ik heb als een andere simson de banden dier tweede delila verbroken en ik zal hem niet in zijn dwaasheid volgen om zich mede onder de puinhoopen te begraven welke hij
de eigenliefde van den marktschrijver was te groot om hem zulk een post te doen afslaan met welk gevaar die ook scheen verzeld en hij had zich dan ook voorgesteld zich bij de friezen eens recht te doen gelden en hun te leeren welk ontzag zij den grave schuldig waren
de priester vertrok hierop met zijn altaar en nadat de kamprechter een wenk aan paypaert gegeven had deed deze den gewonen uitroep doet uw plicht
hoe weinig hem het bondgenootschap met friesland zou baten zelfs in het bestrijden van den graaf de teerling was echter geworpen en arkel behoefde geen groot waarzegger te zijn om niet te voorzien dat de graaf weldra in het sticht zoude vallen met een legermacht welke zoowel de krijgsroem van willem iv
en had niettegenstaande de voorstellen van meester claes gerritsz en anderen last gegeven dat men s graven bevel zou ten uitvoer brengen en den kwakzalver met zijn maat over de grenzen voeren een last waaraan alsnu voldaan werd
gelijk ook het verdere u feiko ongetwijfeld zal gemeld hebben en waant gij dat reinout ter goeder trouw handelt
voor hem stond een beker met zuiver water en een stuk brood met sterkers waarmede hij zijn avondmaaltijd scheen te zullen doen hij sloeg een onverschillig oog op den monnik toen deze voor den ingang van het kabinetje stand hield
madzy zou de mijne zijn riep reinout uitgelaten van blijdschap ik heb u miskend heer bisschop maar waarom ook zoolang gezwegen
en gelijk geen ander graaf ja gelijk geen rijksvorst in staat was onder zijn banier te scharen helaas wat is de heerlijkheid des menschen
schurk riep walger wat let mij of welnu zeide de waardin met een nieuwe kan terugkomende begint gijlieden weer komt drinkt als vroolijke gezellen met elkaar en laat dat eeuwige gekijf varen t is of gij heden
aan god alleen komt de dank toe voor mijn redding antwoordde zij hem de hand kussende maar ik weet gij handelt hier over s lands belangen veroorloof mij voort te reizen mijne tegenwoordigheid is hier onvoegzaam waar zal ik u afwachten
elke cel was gesloten met een deur van dikke greenhouten planken over wier ruwheid nimmer een schaaf scheen te hebben gegaan en veel minder eenige verf midden in die deuren was ter hoogte van het oog een kleine vierkante opening van buiten met een schuif voorzien
en tegen den namiddag werd het stil zoodat men alle zeilen bij moest zetten om slechts een flauw zuchtje dat nu uit het noordwesten woei te kunnen opvangen en alzoo met halfwind voort te komen
en zonder dat verlof af te wachten verliet zij het vertrek deodaat was op het punt aan adeelen op een scherpe wijze zijn hardnekkigheid te verwijten
laat ons hiermede betijen genadige oom zeide de graaf met bedaardheid zoo wij wel verstaan hebben is deze seerp van adeelen mede uitgedaagd door deodaat van verona en deze wederkeerig door reinout zoo is het antwoordde
waar zou men die beide bezoekers en hun gevolg plaatsen of de vreemde dame haar reis dien dag vervolgen zoude was nog onzeker want er waren reeds geruchten in omloop dat men in friesland met strijden bezig was
weldra vertoonde zich een gemengel van golvende pluimen rijk geborduurde sjerpen en banieren het waren de kampvechters die zich buiten de stad vergaderd hadden en thans gezamenlijk van hun schildknapen en wapenknechten vergezeld aan den ingang ter westzijde
dat loof ik niet antwoordde truitje laat zien daar is de ydeljaander met zijn kameraad in één bed en die gast van straks in het andere met dien kerel die zulk een zwarten mantel om heeft en oogen nog zwarter dan zijn mantel
en hij zag met schrik de gevolgen in van een vredebreuk met holland indien de bisschop niet verkoos gezamenlijk met hen en openlijk te handelen hij doorzag spoedig dat zoo de graaf zijn wapenen eerst tegen het sticht wendde
wier adellijke bewoners in een schier ongestoorde eensgezindheid met de poorters levende het hunne toebrachten om den bloei der stad te bevorderen en opdat geen roem aan haarlem ontbreken zou de graven zelven kwamen meermalen zijn vest bezoeken
ik vrees uw genade geheel niet te verstaan antwoordde deodaat wiens voorhoofd van verontwaardiging gloeide uw genade zal toch niet van mij vergen de rol van verspieder te spelen
hij had toch moeten begrijpen zeide teylingen dat de graaf niets onbillijks kan vergen veelmin iets dat met den ridderplicht strijdt hoor deodaat hernam willem wij zullen u in korte woorden zeggen wat het geval is
ik ging den heer van aylva het verlangen der jonkvrouw van dekama overbrengen zij wenscht te vertrekken ik wil het gaarne gelooven zeide beaumont de schouders ophalende maar dat zal nu niet gaan vrees ik
ofschoon zij die beweging niet behoefden om hun honger te scherpen zij hadden door het tornooispel van dien morgen verzuimd hun middagmaal te nemen of te rampeneeren gelijk men het noemde
een hansworst van de hand gezonden om friesland in rep en roer te brengen een adellijke jonkvrouw geknipt en een ridder bovendien bij sint maarten dien had ik bijna vergeten het wordt tijd dat ik hem uit zijn gevangenis verlosse
maar in t geheim te doen wat hij verkoos in t kort hij veinsde alle wereldsche gedachten te laten varen en zette zich met meer ijver dan ooit aan zijn studiën
doch zij hadden aan den ingang van den hout de troostelooze sytsken ontmoet die van verre was blijven staan toen adeelen en feiko den strijd begonnen waren en nu hun gevaar bespeurende op het hoefgetrappel was toegesneld ten einde de hulp der ruiters in te roepen
welig begroeid met berken en dwergeiken waarvan de wortels door het witte zand van de gebrokkelde helling heenstaken vlak tegenover den aanschouwer liep de grond glooiend naar beneden en ontdekte men over doornenhagen
die er meer van af wist dan een van hen na deze wandeling bracht arkel hen in de zaal waar hij hun reinout voorstelde als een duitsch ridder die van het steekspel te haarlem gekomen was en thans naar utrecht reisde om het sticht
men zou tegen den hollandschen bisschop het wantrouwen ja den haat der gemeente weten op te wekken of zoo men al aan de oprechtheid van mijnen haat tegen het huis van
de waarheid daarin bevestigd vinden der stelling dat zoo niet al het goede op deze wereld zijn loon noch het kwade zijn straf ontmoet diegene ten minste die zich laat overmeesteren door eenigen hartstocht
reinout van verona dien gij hier ziet ligt onder den ban des graven ik eisch dat hij in mijne handen worde overgeleverd reinout keerde zich met een half verwonderden half toornigen blik naar den spreker
ik rinaldo van verona ridder verklaar bij dezen dat ik onridderlijk behandeld en grovelijk beleedigd ben door deodaat mede zich noemende van verona
hoe seerp van adeelen s morgens in volle wapenrusting naar haarlem was gereden adeelen te haarlem riep de graaf terwijl hij bij al de heiligen uit den almanak vloekte
langs al de wegen welke naar een geestelijk gesticht een adellijke state of een stad geleidden zag men lieden aankomen onderscheiden in rang gewaad en uitrusting doch die allen door den ernst die op hun gelaat te lezen was door den aard
zoo zij mijn leven begeeren zullen zij het echter niet goedkoop hebben zeide deodaat en trok zijn dolk laat af zeide feiko hem weerhoudende wat zoudt gij tegen zoovelen
en meermalen het zien belette was hij nog niet van zijn plaats gerezen om een schuilplaats op te zoeken want een krachtig denkbeeld had zich van hem meester gemaakt en deed hem het woeden der elementen vergeten
op eene aan mijn lezeressen gewis niet onbekende wijze aan elkaar te hechten dat heeft nog zulk een haast niet antwoordde zij blozende
waarlijk ridder zeide ottilia ik geloof dat gij verliefd zijt op die overzeesche tooveres nu kleur maar niet er steekt geen kwaad in
het ware intusschen te wenschen vervolgde de olderman als had hij s graven aanmerking niet gehoord dat uwe genade het gebeurde geliefde te vergeten en den moedwil van een onberaden hoop vergeven
nauwelijks waren zij de poort uitgereden of zij ontdekten reeds de vlam maar zij hoorden geen krijgsgerucht hetgeen aylva aan het geweld van den storm toeschreef zij vervolgden echter hun weg maar spoedig vernamen zij hoefgetrappel voor zich uit
die onbeschaamde riep reinout uit een woord meer en mijn degen had hem geleerd de lompe tong te snoeren
truitje is het achterkamertje al besproken daar ligt de leidsche koopman in lakens al sedert een half uur te ronken zeide de dienstmaagd die zich weer bij hen gevoegd had de man wenschte morgen met den dag weer op reis te gaan
koop het elixir dat het leven rekt en gij zult alle uwe oudere broeders overleven en eenmaal tot proost tot abt ja tot bisschop verkozen worden
ik zal mij gaarne met deze boodschap belasten zeide zweder ofschoon het mij altijd aangenamer ware de tijding van uwe komst dan van uw vertrek te brengen
wat echter thans aan de stad een minder vroolijk aanzien gaf was dat in de huizen der aanzienlijkste meest hollandschgezinde bewoners de blinden gesloten waren
madzy gevoelde wel eenigen trek om haar te vragen wie de geheimzinnige bewoner ware van dat slot daar zij met den monnik over gesproken had
graaf willem en dusmer waren ondertusschen naar de plaats gereden waar adeelen overwonnen was en waar deodaat en montfoort na het volbrengen van hun rit waren teruggekeerd de fries had na zijn nederlaag het veld in haast verlaten
en het innemend uiterlijke van den spreker ook aan min belangrijke zaken waarde zouden hebben bijgezet het was dan ook schier onmerkbaar dat zij zich weder aan den heirweg tusschen haarlem en leiden bevonden
en dit zeggende gaf zij een angstigen half gesmoorden kreet naast hen stond reinout doodsbleek met gekruiste armen en het oog vonkelende van toorn
ieder tevreden te stellen maar deze spreeuw die mij zoo onbeschaamd afjakkert wat is hij anders dan een kale stomme nachtegaal
en met deze woorden voerde hij de ontstelde maagd aan wie alles wat zij zag en hoorde een droom scheen haar vertrek uit naar beneden en nu vaarwel aan alle liefdedroomen zeide de bisschop toen hij zich s avonds alleen bevond en zich vermoeid in zijn zetel
maar wij mochten de belangen van onzen graaf die noodzakelijk gevaar loopen bij de minste beleediging welke dien friezen wordt aangedaan niet in de waagschaal stellen
de ridders stegen af en terwijl reinout de paarden aan den boomstam bond begaf zich deodaat naar de hut om den boschwachter of iemand der zijnen te roepen ten einde bij de paarden te blijven en die te bewaken zoolang zij op hunne ontdekkingsreis uit waren
zoo de oude paypaert de kampwerf niet ontzeide aan al wie geen adellijk bloed in de aderen heeft ik zou met genoegen eens binnenstappen en dien hoovaardigen ruiter voor de eer van holland durven staan zonder ander wapen dan mijn moker
die nu moesten wijken voor een saamgeraapten ongeordenden hoop monniken en boeren deed een kille huivering in zijn boezem ontstaan hij begon ijverig na te denken over den toestand waarin hij zich bevond gedwongen te strijden tegen hen met wie hij voorheen zoo dikwijls de lauweren des
ofschoon hij met vrij wat gemompel en stugheid ontvangen was geworden had hij zich daaraan weinig gestoord maar was onverschrokken den hem eigen toon blijven voeren
schoon was zij gelijk de schilders ons de moeder gods afbeelden en beminnelijk gelijk de engelen wij waren beiden nog in dien gelukkigen leeftijd waarin men het tegenwoordige geniet zonder over de toekomst na te denken
zal hun genoegzaam blijken wat er in den tusschentijd is voorgevallen met die personages waarin zij belang stellen wij verplaatsen hen dan met ons in een kleine maar naar den aard des tijds met smaak behangen en gemeubileerde kamer
ach weinig dachten zij die moedige ridders en baanrotsen dat de blijde disch waarom zij zich onder luide gezangen en schaterende toejuichingen verzamelden hun doodmaal droeg
toch aanleiding tot den oorlog gegeven had en die de noodzakelijkheid erkende van het zwaard aan te gorden weigerachtig zou kunnen blijven om zich aan het hoofd der zijnen te plaatsen hij maakte eindelijk een aanmerking in t wilde
en uw kast kan ons best te pas komen plak die maar mede tegen de borstwering aan en onder het uiten dezer woorden gaf hij met zijn bijl een zoo geduchten slag op de kast dat de verschrikte daamke zich spoedde om te voldoen aan een bevel dat op een zoo nadrukkelijke wijze gegeven werd
hoogwaardigste antwoordde willem wij bidden u na uw terugkeer in duitschland de uitdrukking onzer erkentenis voor den keizerlijken troon te willen brengen het blijk der gunst van onzen genadigen leenheer zal ten allen tijde ons hart voor hem van liefde en getrouwheid vervuld doen zijn
maar zij hebben niets met des bisschops bijzondere eigendommen te schaffen hier ben ik meester tot zoolang zijn hoogwaardigste terugkeert dit slot is gebouwd tot dekking der grenzen zeide ijselstein
toen wij malkaar laatst binnen haarlem zagen u zoo spoedig weer en dat wel hier te zullen ontmoeten maar als het spreekwoord zegt bergen ontmoeten zich niet maar
kan mij nu iemand verhalen vroeg arkel wat aanleiding gegeven heeft tot dit onhebbelijk rumoer deze knapen wilden mij niet binnenlaten zeide de hansworst ofschoon ik een boodschap voor uwe edelheid heb
om gods wil ridder zeide zij laat mij gaan het voegt mij niet langer naar u te hooren men heeft ons misschien zien gaan men zal ons bespieden men heeft ons reeds
de italiaan overleefde zijn bekentenis niet lang hij is getroost in mijn arm ontslapen mij smeekende zoo ik in friesland terugkwam den heer van aylva deze tijding te melden
indien deodaat kwam te overlijden om diens begrafenis op een behoorlijke wijze in te richten dewijl de adel des jongen italiaans een hoogst onzekere zaak was en er bij velen nog twijfel bestond of graaf willem wel recht had gehad reinout en hem tot ridders te slaan
vermoedelijk heeft hij het buitgemaakt in het vertrek waar de jonkvrouw geslapen heeft die hedenmorgen verdwenen is een snel denkbeeld hetwelk hij terstond met welgevallen aangreep kwam den bisschop als een lichtstraal voor den geest
een geruimen tijd bewaarden zij het stilzwijgen men kon zien dat beiden elkander veel te vertellen hadden en als t ware verlegen waren hoe te beginnen
en de stem der staatzucht verdrong eindelijk alle andere neigingen uit zijn borst ten einde den staat van zaken beter te leeren kennen vertrok hij in stilte
kempenesse aldenum en hofland niet zitting op uwe landdagen hebben ten einde mijne stem te kunnen uitbrengen in het belang der heerlijkheid
alleen tot de verwering van het hoofdgebouw moeten onze krachten besteed worden en daartoe kan ieder hoe oud en stram ook van nut zijn zouden wij niet een poging doen hen buiten den wal te houden vroeg broeder agge zijn met ijzer beslagen knods in de rondte zwaaiende
en te gelijk voelde hij dat hem een dolk werd toegestoken dien hij schielijk in zijn kleed verborg een haastige wending met het hoofd deed hem seerp van adeelen herkennen die zich van hem verwijderde
en zijn broers lachten wat om dien ban en met behulp van juw jongema die een wakkere vetkooper was en van eenige hollanders belegerden zij het klooster en namen den spiker in
onverschillige houding wie weet dat beter dan ik zeide walger die hem het paard verkocht heb waar hij op zat een echten kastiliaan dat beloof ik u is het sedert niet lang dat gij paardenkooper geworden zijt vroeg daamke voor weinige dagen stondt gij nog in den hout
ook zou zij weinig tijds gehad hebben om een vraag te doen daar de waardin wier nieuwsgierigheid was opgewekt geworden door het gunstig uiterlijke van madzy die haar mantel had afgedaan
oom oom was dat wel van u gehandeld zeide graaf willem van t paard springende en den overwinnaar omhelzende stil stil zeide
vazallen van het bisdom riep hij ziet daar zooals ik zeide een zendeling van den hollander een flikflooier van graaf willem wiens vangst meer genoegen aan de kapittel zal doen dan de inneming van een kasteel indien het zoo is zeide melis met de andere
beklauteren de muren rooven haar weg slaan alles dood en voeren onzen buit naar ons paleis te verona is dat uwe bedoeling niet
indien die lieve stem aan eenig ander dan een menschelijk wezen toebehoorde want ik zou gaarne kennis maken met de zangster en met engelen of heiligen ware ik misschien minder op mijn gemak doch hoe komt zulk een virtuose in t gezelschap dier plompe friezen
op dit oogenblik kwam een monnik vervaard over den zolder aangeloopen de kerk staat in brand riep hij en de hollanders zijn bezig het dak te beklimmen
en liet haar den armen hansworst zien die van zijn ezel gevallen zijnde met zijn kast waarin eenige pijlen staken op den rug niet kwalijk op een stekelvarken geleek en langs den grond kroop onder het aanheffen van droevige weeklachten
gevolgd door de twee dienaars van eerstgenoemde mede te paard en de draagstoel waarin madzy zich bevond en welke door een boerenknaap gemend werd
in de handen klapte naar alle kanten rondzag als om het omgelegen landschap te beschouwen en toen met eenige drift iemand wenkte die met een minderen spoed over den rug der hoogte naar haar toekwam
waarom geeft gij ons niet liever den raad onze ambtenaren uit friesland terug te trekken opdat gij ulieden geheel naar uw eigen goeddunken zoudt kunnen regeeren
een zwaarmoedig hier en daar ingevallen dak van blauwe grootendeels afgewaaide of gebroken tegels bedekte het gebouw slechts hij die het op eenigen afstand van over de weide beschouwde zag een hooger gewelf
mij dunkt zeide aylva lachend om zich heen ziende tegen adeelen dat wij dien sleep van dienaars wel te huis kunnen laten de weg van hier tot aan de vogelesang zal hoop ik wel veilig zijn
lodewijk gy zult baron zijn jan langendijk het wederzijds huwlijksbedrog het was gelijk arkel gedacht had
waarvan meer dan een onzer lezers wellicht meermalen de onaangenaamheid zal ondervonden hebben dien toestand waarin men verkeert wanneer men
en zoovele wakkere oorlogslieden voor deze muren gevallen kunnen tot getuige strekken of uwe zaak mij ter harte is gegaan wat mijn adel betreft er is geen huis ook dat des graven niet dat zich op een hoogere en schoonere afkomst beroemen kan
ontdekte hij aan het uitbundig gejuich der menigte en aan het plotseling steken der trompetten dat hij reeds in zijn oogmerk was voorgekomen en dat een onbekende ridder in een eenvoudige wapenrusting zonder blazoen of leuze het krijt was binnengereden
zoowel als gij ja van nog beroemder afkomst al stamt gij van een frieschen koning af doch hierover willen wij niet twisten de graaf is uw vijand hij is ook de mijne
en dat hij hem ook niet beklaagde gelijk een kind zijn vogel of een oude huishoudster haar mopshond betreurt uit eenig kinderachtig zwak voor het beest
vader syard rees van zijn zitplaats op t is waar zeide hij dat indien de edele seerp van adeelen in twist geraakt is het misschien gewaagd zou zijn
maar op het oogenblik dat hij de hand naar een drinkkan uitstrekte kreeg het schip een golf in den boeg die het fraaie kunststuk het onderst
voortreffelijk mijn knaap toon u heden een wakkere zoon van friesland ik blijf in de stad wellicht kan ik hier van nut zijn met deze woorden verlieten zij elkander aylva begaf zich weder naar de haven en reinout reed de stad door naar martena
een beter hoveling dan adeelen zou de gefronste wenkbrauw des graven hebben opgemerkt die zich nog sterker samentrok toen hij den fries in t oog kreeg
soms stortte er een lange balk een gedeelte van het dak of een brok van den muur op de binnenplaats die dan hollanders en friezen met éénen slag verpletterde en de strijdenden uit elkander deed stuiven
hij verhaalde hoe zij eerst met groote onderscheiding behandeld maar later op een beleedigende wijze waren weggezonden hoe een vrijgeborene friesche jonkvrouw door dwang in s graven macht was gehouden
beaumont had intusschen madzy met de hem zoo eigene minzaamheid bij de hand genomen en zoodra de hofstoet zich verwijderd had vroeg hij haar op een vriendelijken toon hoe zij het had
boog het hoofd en wachtte zijn schildknaap af die na het voortvluchtige paard te hebben opgevangen het wapentuig had losgemaakt en het nu aan zijn heer kwam terugbrengen
terstond was zijn besluit genomen geweest hij had zich laten wapenen en was nu vaardig om de eer des graven in den kamp te gaan handhaven maar toen hij aan het hoofd zijner ridders en omringd door de verheugde edellieden de groote markt opreed
in haar vollen luister mogen bewonderen ja niet voor niets is hij aan het hof van egypte geweest en heeft hij jarenlang bij den keizer van ethiopië gewoond
plaatst de punt tegen den buitenmuur en zet zich op het lemmer te paard dan daalt men af de scherpe punt glijdt den muur langs naar beneden
hoe adeelen tot toorn gestemd ware kon hij zich niet onthouden van te glimlachen over dit onverwacht antwoord doch weldra verkreeg de wrevel weder de overhand bij hem antwoord met meer bescheidenheid zeide hij
den avond van dien dag teruggekomen zijnde om zich van de gegrondheid zijner vrees te verzekeren had hij door het venster naar binnen gezien en madzy den monnik en de beide italiaansche ridders bemerkt bij de legerstede waarop zijn vrouw dood zoo hij meende lag uitgestrekt
t is zooals het u goeddunkt ook dient er wel iemand hier te blijven om te waken voor hetgene wij te huis laten gij ziet fluisterde deodaat reinout in met welk een zorg zij hun harem wenschen te bewaren
kom het is gedaan wij overleven de grap niet en ik zal ons slot van naaldwijk en mijn lieve moei ottilia nimmer terugzien
wij zagen elkander op ieder uur van den dag ik had haar lief van het eerste oogenblik af dat ik haar zag en ik had het geluk of liever het ongeluk haar niet te mishagen geene week was er verloopen of ik had haar mijne min verklaard
wij moeten dus kampen daar is geene mogelijkheid om zulks te voorkomen madzy zweeg en sloeg de oogen neder haar hart bloedde maar zij gevoelde dat deodaat gelijk had
hier kwam een bode binnen en berichtte aan reinout dat adeelen hem wachtte welaan zeide deze ik moet u verlaten wie had ooit gedacht vervolgde hij met een zucht nadat de bode vertrokken was toen wij dien fries uit de handen van de haarlemmers verlosten
om hem tot schildknaap te verstrekken en onder zijn opzicht aan te leeren wat hem nog ontbreken mocht door welken dienst hij gelijk hij zich uitdrukte de handelwijze der adeelens jegens zijne dochter hoopte te vergelden