AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de jongen leerde het meisje draden van rendierpeezen maken huiden bereiden kleeren naaien en schoenen van rendiervel op sneeuwschoenen loopen
zoolang als wij wilde ganzen in zweden blijven wil ik wel gelooven dat je bij ons blijft zei akka en vervolgde maar ik wilde je graag wijzen waar de schat was nu we er bij konden komen zonder een al te grooten omweg te maken
en de jongen was in het korte droge gras bij de ganzen gaan liggen t was dien nacht heldere maneschijn z sterk dat de jongen haast niet slapen kon
had vervuld en haar zond waar zij om vroeg toen nu de grijze ratten zoo nauwkeurig het geheele kasteel hadden onderzocht voelden zij zich veilig ze begrepen dat de zwarte ratten gevlucht waren en er niet aan dachten weerstand te bieden en ze sprongen met een
en de jongen bleef staan in het bosch vrij en ongedeerd en hij kon zelf haast niet begrijpen hoe dat mogelijk was de wilde ganzen hadden dien heelen avond heen en weer gevlogen
nu werden ze allemaal zoo opgewonden dat ze elkaar voortdurend in de rede vielen wat is daar nu aan om eieren en jongen te stelen zei de een
nu vlogen ze een poos op goed geluk rond nauwlijks was het hun gelukt de vogels terug te vinden of een eend kwam op hen aan t is het beste dat jelui op het water gaat liggen tot de mist is opgetrokken
als ze stierf ze was er bang voor dat niemand haar de oogen zou toedrukken of de armen gekruist over de borst leggen als ze dood was misschien wil jij dat wel gaan doen de jongen aarzelde
hij vond dat hij nog nooit in zoo'n heerlijk mooi land was geweest en hij had geen andere zorgen gehad dan om te beletten dat de muggen hem zouden opeten
dat was haspel met de witte veer in den vleugel die hem op den rug had gedragen je hebt mij een grooter dienst bewezen dan jezelf kunt begrijpen duimelot zei de kraai op een heel anderen toon dan vroeger en ik wil je leven redden ga op mijn rug zitten
en toen hij eindelijk kwam aan den koninklijken lakei en t mooie boek hadden alle veehoedsters haar handwerk op haar schoot laten glijden en zaten onbewegelijk naar klement te kijken die zulke merkwaardige gebeurtenissen had beleefd
en dat was ook gelukt drie eenden waren door zijn toedoen geschoten hij dacht dat hij zou sterven van schaamte hij meende dat zelfs zijn vriend caesar hem verachtelijk aanzag en toen ze thuis kwamen in de kamer durfde hij niet bij den hond gaan liggen slapen
en ging toen naar bed toen hij de dekens over zich heentrok dacht hij er aan hoe gelukkig hij zich dien morgen had gevoeld nu had hij veel voor zichzelf bedorven maar dat kon hij wel dragen het ergste is
ik zie hoe de menschen door elkaar wemelen en werken van motala tot mem zij graven een verkeersweg dwars door het land en dan komt oostgothlands roem weer op aller lippen maar de boer bleef er ongerust uitzien
de huisdeur stond op een kier zoodat men in de kamer de leeuweriken hoorde zingen de kippen en ganzen liepen in den tuin en de koeien die zelfs in den stal de lentelucht voelden begonnen nu en dan te loeien de jongen
de andere werd doodsbleek denk er maar aan dat je het moet vernietigen als het niets waard is zei hij en ging heen hij was er nu heel zeker van dat de student niet over zijn werk tevreden was de student liep weer haastig de stad in
hij had hem naar de statige hoogeschool gebracht en hem de prachtige voordrachtzalen laten zien hij was voorbij een oud gebouw gevlogen dat gustavianum heette
dat alles was het werk van den ouderdom alleen over de oogen had de tijd geen macht gehad zij schitterden helderder en schenen jonger dan die van de anderen ze keerde zich nu heel trotsch naar den ganzerik weet nu wel dat ik
zou je nu dezen éénen nacht niet met me meê kunnen gaan de proost werd aangedaan door dat smeeken in de oogen van het dier t was duidelijk dat het paard zijn hulp noodig had op een of andere manier
je hoeft niet bang voor me te wezen zei de jongen en keek lang zoo boos niet als hij van plan was te doen ik ben duimelot de reiskameraad van maarten den ganzerik ging hij voort en hij wist niet wat hij zeggen zou
die uit de keuken kwamen en al de jonge mannen liepen het dwergje achterna dat nog harder wegliep dan een rat zij probeerden het den weg af te snijden
moet ik je misschien helpen omdat je mij zoo dikwijls aan mijn staart getrokken hebt vroeg ze eindelijk toen werd de jongen boos en vergat heelemaal hoe klein en machteloos hij nu was ik kan je nog wel eens aan je staart trekken zei
waar de jonge eenden zich nu kunnen verstoppen tot ze kunnen vliegen alle eenden zouden moeten verhuizen en een andere woonplaats zoeken maar waar vinden ze ooit zoo'n schuilplaats als het takermeer caesar zeg nu eens of klorina het niet mis heeft
de jongen trok wel het mes terug maar windsnel sloeg nog even met de vleugels en zonk toen dood neer windsnel is dood de vreemdeling heeft windsnel onzen hoofdman vermoord riepen de kraaien die het dichtste bij stonden
nu eerst merkte hij hoe uitgeput hij was van akeligheid en bloedverlies de huismoeder droeg de mand door de kamer om ze in een hoekje bij den haard te brengen maar al eer ze die had neergezet had jarro de oogen dichtgedaan en was ingeslapen
de koe had al dien tijd leven gemaakt in den stal nu begon zij op eens tegen den jongen te praten ik meende dat een van hen die hier binnenkwamen vertelde dat hij een kabouter was als dat zoo is dan weet hij zeker wel hoe hij een koe moet behandelen
dat je dien krijgt zei de jongen die erg in zijn schik was omdat hij de gans had gered hij hield maar aldoor den vossestaart stijf vast en zwaaide daarmeê naar den anderen kant als de vos hem probeerde te vangen
of er viel hem zoo'n schelle lichtgloed in t gezicht dat hij ze weer dichtkneep eerst kon hij niet begrijpen wat het was dat zoo helder scheen op t meer daarbuiten maar al gauw zag hij dat er tusschen t riet aan den kant een platte boot lag
en hij dacht er juist over dat hij zich niet zou laten overhalen om een of ander zwerver op te nemen maar op het oogenblik dat hij het slot open deed was er een windvlaag bij de hand die hem een poets speelde die rukte hem de deur uit de hand en sloeg die tegen den muur
toen ze op den hoogsten top van den berg waren gekomen bleef het paard achter een dikken den staan alsof het zich daar verborgen wilde houden
zegt hij niets vroeg klement ja in t begin probeerde hij de vogels te roepen maar daar moest ik niets van hebben en ik bond hem den mond dicht maar asbjörn zei klement hoe kun je zoo met hem doen
en toen de jongen op t veld was neergesprongen zei de arend hier is wild in t bosch en ik denk dat ik mijn gevangenschap niet kan vergeten en me niet recht vrij voelen eer ik op de jacht ben geweest
schrikaanjagende gezichten ze waren groot zagen er dapper en woest uit vol van denzelfden fieren geest die de groote schepen hadden uitgerust ze waren van een anderen tijd dan de zijne
dan zal ik je al de keeren betaald zetten dat je den melkstoel onder je moeder hebt weggerukt en al de keeren dat je haar over je beenen hebt laten vallen als zij met den melkemmer aankwam en al die tranen die ze hier om jou heeft
hebben wij nu het heele bosch gezien vroeg hij neen nog niet antwoordde karr hij bracht nu den eland naar den zoom van het bosch waar statige loofboomen groeiden eiken en abeelen en linden hier eten je stamgenooten gewoonlijk loof en bast
op den heenweg ging alles goed maar op den terugweg vielen die beide knechts in een wak en verdronken toen herinnerde men zich de oude sage van het broederdeel en men zei dat het zeker dat was wat de mannen hadden gevonden
zuidenwind over t kalmar sond zoodat zij naar het noorden gedreven waren toch werkten zij zich met een flinke vaart voort in de richting van het land maar
maar nu zal ik je toch iets noemen dat altijd hetzelfde blijft en dat is dat zulke trotsche en hardnekkige boeren als jij er een bent hier in t land zullen zijn tot aan t eind van de wereld nauwelijks had de vrouw van ulvasa dat gezegd
en liepen snel naar het meer al de ganzen waren uit het water gekomen en stonden te praten met een ouden hond die zoo gebrekkig en zwak was dat men den indruk kreeg dat hij ieder oogenblik dood neer kon vallen
levendige en mooie streek als t stukje van smaland dat ten zuiden van t wettermeer ligt in heel zweden niet te vinden is denk eens aan t mooie meer
vader was altijd zoo opgewekt dat moeder en alle kinderen zich nu en dan bijna ziek om hem lachten de tijd na den dood van die arme zwerfster was voor de kinderen als een akelige droom
zijn gezicht ook zoo wonderlijk wit geworden was en hij begreep dat het oude mensch dat daar op den vloer in de kamer lag dood wezen moest de dood was zeker zoo haastig over haar gekomen dat zij niet eens meer naar bed had kunnen gaan
ze was sterk als een man geweest en ze had geploegd en geoogst s avonds als ze in den stal kwam om te melken was ze nu en dan z moe dat ze schreide maar als ze aan haar kinderen dacht werd ze weer blij
de mannen waren gauw bij de kleine hoeven en gingen samen naar een van de huizen de jongen was van plan geweest meê naar binnen te gaan maar toen hij aan de stoep kwam had hij
maar de vogels vonden het daar zeker een echt paradijs eenden en grijze ganzen liepen te grazen op de wei dichter bij het water sprongen houtsnippen
t was niet zoo dat er een groote verandering met haar gebeurde ze werd niet moedig of zelfbewust maar ze voelde zich blij en gelukkig ze voelde zich door en door verwarmd door al die
ze waren zoo blij dat ze dat hadden gehoord en nu was het hun plicht dit aan vader te vertellen want hij zou daar zeker nog altijd over loopen tobben de kinderen gingen eerst naar hun huisje in sunnerbo
de kinderen waren de leermeesters want zij waren al geoefend in de kunst en ze wezen vader en moeder hoe ze moesten doen
t was de gonzende insecten wekken en lijsterzang en t spelen van woudhoenders en allerlei soort van leven op de woeste bergvlakte en dan ook t was als een gedenkteeken dat men voor t komende geslacht oprichtte
het gevaar de jongen had een poos naar beneden in zee zitten kijken op eens meende hij dat die sterker begon te bruisen
het is geen kleinigheid wat je wil weten zei de vrouw van ulvasa maar ik kan wel zoover in de toekomst zien dat ik merken kan hoe er leven en beweging komt in de bosschen om
hij was er zoo zeker van dat hij werkelijk gezien had wat hij had gezien dat niemand hem die overtuiging kon ontnemen hij liep z bedroefd rond dat zijn reisgenooten ongerust over hem werden
de rook kroop wit en zacht over den grond en daaruit schoten een massa zwarte staken op dat was alles wat van het mooie bosch was overgebleven
dacht hij want anders ben ik bang dat mijn reiskameraden me niet vinden hij zou juist naar een van de wanden loopen toen iemand hem van achteren aanpakte
om bij je te komen zei de jongen en sprong naar den hond toe toen die hem zag was hij z verbaasd dat hij geen woord kon zeggen ik ben het die duimelot wordt genoemd en ik reis rond met de wilde ganzen zei de jongen
maar ze gaven gauw toe klement stelde voor dat bernhard beginnen zou en die had er niets tegen hij kende klement larsson niet goed maar hij vermoedde dat die met een of ander oud verhaal van spoken en heksen zou aankomen
hij probeerde er blij om te zijn dat hij nu zeker zou ontkomen maar tegelijk begon het te branden en te trekken in zijn borst hij had nog nooit iets onteerends gedaan en nu meende hij dat zijn heele leven was verwoest
en in t gekakel onderscheidden ze de woorden blijf stil staan waar je bent blijf stil staan waar je bent de kinderen spraken geen woord over wat ze hoorden maar ze gehoorzaamden en bleven staan kort daarop gleden de ijsstukken weer naar elkaar toe
daar daalde hij neer op een heuvel in t bosch en liet den greep los waarmeê hij den jongen vasthield maar nauwelijks voelde deze zich vrij of hij begon zoo hard als hij maar kon naar de stad terug te loopen
en ze werkte niet meer ze wilde de hoeve niet meer verzorgen maar liet alles vervallen ze onderhield het huis niet meer en ze verkocht de ossen en koeien
nu ze gehoord hadden hoe hij met den koning had gesproken en de kleine speelman durfde niet toonen hoe trotsch hij daarop was maar midden in dit groote geluk vroeg een van hen wat hij met het dwergje had gedaan
de jongen zag ook de smalle straten die leeg waren op dezen feestdag hij wist nu welk een stroom statige menschen er zich eens hadden bewogen
stel je voor dat iemand kon schieten op akka en yksi en kaksi op den ganzerik en de anderen de menschen hadden toch geen begrip van wat ze deden zoo ging de tocht weer voort door de stille lucht en alles was doodstil als te voren
je moet ons niet voor landloopers houden die maar met iedereen meegaan en denk maar niet dat wij iemand op onze slaapplaats toelaten die niet wil zeggen van welke familie hij is toen akka de leidster gans zoo sprak deed de jongen snel een stap naar voren
in een hoek stond een amerikaansche schommelstoel op de tafel voor het venster lag een bont pluche kleed een mooie sprei lag over het bed aan de wanden hingen de portretten van de kinderen en kleinkinderen in mooie uitgesneden lijsten op de commode stonden hooge vazen
een vetkaars en een bos zwavelstokken ja t zag er hier zeker uit alsof zij die de kamer bewoond hadden van plan waren geweest terug te komen er lagen dekens en lakens in t bed en aan den wand zaten nog repen doek
dat hij niet eten kon zooiets wordt hier in t friedsbosch voor een misdaad gehouden wie is dat die zooiets schandelijks heeft gedaan vroeg grauwvel het schijnt dat het een eland is en nu wilden we je vragen of je weet wie dat wezen kan neen
zie daar eens heen zei gorgo nu geloof ik dat we hem hebben hij daalde neer en tot zijn groote verbazing zag de jongen dat de arend gelijk had
en hoe hun handen trilden van haast en ijver terwijl zij het op de toonbank legden toen de jongen voortliep sprong een van de kooplieden over de toonbank haalde hem in en legde zilverstof en geweven tapijten met schitterende kleuren voor hem neer
toen de jongen zag dat daar een groot buiten lag meende hij wel te kunnen begrijpen wat er van den ganzerik geworden was de kinderen hebben stellig den ganzerik naar dit buiten gebracht en hem hier verkocht en dan is hij zeker al geslacht zei hij in zichzelf
midden op de plaats van de herberg hoorde de jongen een oude rammelende klok aan den wand elf uur slaan juist toen was hij bezig het vee los te maken om het naar de schuur op de boerderij te brengen het nam heel wat tijd om hen wakker en gerangschikt te krijgen
dan ontmoet ze weer een klip daar gaat het ook zoo meê en nog een ja daar gaat het ook zoo meê die wordt uitgekleed en uitgeplunderd alsof ze in roovershanden gevallen was maar dan komen de klippen
en t was helder dag hoewel de zon nog niet op was toen werd karr wakker doordat iemand hem bij zijn naam riep ben jij het grauwvel
dat is zeker een betooverde prinses hij kreeg grooten lust haar te helpen en stak zijn kleine handjes onder de veeren om aan het vleugelbeen te voelen t been was niet gebroken maar het gelid was niet in orde
ben je van plan naar je gevangenis terug te gaan vroeg hij wat heb je met mij te maken ik mag toch gaan waar ik wil je hebt niets over mij te zeggen zei de jongen en probeerde weg te komen
hij had wel voor hen willen gaan staan en roepen dat ze moesten stilstaan maar hij begreep wel dat het niet in de macht van eenig mensch stond den optocht van het vee dien nacht tegen te houden
t waren groote sterke mannen en vrouwen met ernstige gezichten t waren bruiden in lange sluiers en heeren in fijne kleeren en kinderen met krulhaar en mooie witte kleertjes aan
was probeeren om op den rug van den gans te komen en daar kroop hij ook op maar niet zonder groote moeite en ook was het geen kleinigheid zich in balans te houden
hier staat iets op den eenen kant ja dat is zoo het zijn kleine letters laat eens zien ja daar staat daar staat niels holgersson v vemmenhög dat is wel t wonderlijkste wat ik ooit gehoord heb zei mads
hij bleef aan den oever naar hen zitten kijken hij voelde zich erg vernederd en vond dat zijn eer als jager op t spel stond op eens zag hij een otter uit het schuimende water komen met een visch in den bek
dan kun je naar buiten gaan en uit een van de plassen op de hoeve drinken en dan zal ik probeeren op den hooizolder te klimmen en hooi in je krib te gooien
groote leege ruimte bestond de eenige plaats waar ze niet aan dachten om die te doorzoeken was het groote ooievaarsnest op het dak waar juist op dat oogenblik de uilevrouw akka wakker maakte en haar mededeelde dat flammea de torenuil
en later is hij naar lapland gereisd met een tamme gans dat is een merkwaardig bericht een merkwaardig bericht kan hij nooit weer een mensch worden katuil kan hij nooit weer een mensch worden dat is een geheim
zei hij en probeerde zijn tranen meester te worden ik heb al jaren lang medelijden met hen gehad al van den tijd af dat vader hun het hutje afgenomen heeft en dat heb jij ook ja maar
als hij maar weer een mensch mocht worden zou hij zoo'n beste lieve gehoorzame jongen zijn maar wat hij ook beloofde het hielp hem geen zier
het gooide hem om rolde hem met de poot heen en weer en besnuffelde hem het deed juist alsof het van plan was hem in te slikken maar scheen tot andere gedachten te komen en riep morre en bromme
de pannedaken schitterden en de vensterruiten blonken als juweelen gele landwegen glanzende spoorrails en blauwe kanalen liepen door de verschillende plaatsjes als in zijde geborduurde
als allen hun plaatsen hebben ingenomen beginnen ze naar de vogels uit te zien t is gewoonlijk mooi weer op dien dag de kraanvogels zijn goede weerprofeten en ze zouden de dieren niet bijeenroepen als ze regen verwachtten maar al is de lucht helder
terwijl de laplanders druk aan t praten waren onder de koffie kwam er een roeiboot van den kant van kiruna en legde aan bij het
klonk het trianut de kraanvogel laat akka de wilde gans en haar troep groeten morgen zal de groote kraanvogeldans op den
om te zien of hij daar den kabouter niet kon vinden t was een geluk dat de huisdeur op een kier stond want hij zou niet bij het slot hebben kunnen komen om die open te doen maar nu kwam hij er zonder bezwaar door
hadden gehouden van den tijd af dat het gebouwd was toen vroeg de ooievaar snel of akka de grijze ratten had gezien die op weg waren naar het glimmingehuis en toen akka antwoordde dat zij dat ongedierte gezien had begon hij te vertellen van de dappere zwarte ratten
hoe kom je dan zoo overmoedig dat je met wilde ganzen meêdoen wilt dat kan immers wel zijn omdat ik jelui wilde ganzen toonen wil dat ook een tamme gans ergens goed voor is zei de ganzerik ja dan was het goed
toen begon hij met groote stappen heen en weer te loopen heen en weer en hij wrong de handen alsof hij in grooten angst was het paard weggejaagd en bedorven
maar nu en dan hieven ze t hoofd op zagen t bosch in en lachten in zichzelf ja nu zijn we hier weer zeiden ze en het dorp zonk weg uit haar gedachten en t bosch omringde haar met zijn stillen vrede
de jongen zag er ook veel van omdat de arend den ouden speelman klement larsson zocht en in ieder dal naar hem uitkeek toen het tegen den morgen liep kwam er leven en beweging op de
duimelot help me toch duimelot help me toch maar toen begon de jongen te lachen midden in zijn angst ja ik ben wel de rechte om iemand te helpen zei hij toch stond hij op en liep den ganzerik na ik kan hem niet helpen zei hij maar ik wil tenminste zien wat ze met hem uitvoeren
en nu ging t zoo dat alle volwassenen die gekomen waren om naar de kinderen te kijken aan t werk gingen meêdoen toen werd het natuurlijk veel prettiger dan t eerst was geweest en na een poosje kregen de kinderen nog meer hulp
toen de kinderen uitgerust waren en wat gegeten hadden grepen ze naar hun schoffels en spaden en begonnen te werken de boschwachters wezen hun hoe ze doen moesten en ze zetten de eene plant na de andere op alle kleine plekjes aarde die ze konden vinden
hij was een jonge vogel en had nog maar één zomer één herfst en één winter geleefd nu was het zijn eerste lente hij was pas uit noord-afrika thuis gekomen
dat het gered zou worden was hij buiten zichzelf van blijdschap hij sprong om den boschwachter heen likte hem de handen en blafte van vreugd
maar toen werd de jongen juist over t bosch gedragen en toen hij dat liedje een paar keer gehoord had en begreep dat de lijster geen ander kende zette hij de beide handen voor den mond en riep naar beneden dat hebben we meer gehoord dat hebben we meer gehoord wie is dat wie is dat
ik weet niet hoe ik me wakker zal houden nu ging het werk een poosje vlug door maar toen kwamen de slagen weer met al langer tusschenpoozen de raaf maakte den jongen weer wakker maar hij begreep dat als hij hem niet op een of andere manier wakker kon houden
intusschen was het niet zoo gemakkelijk voor haar om thuis te komen als je wel denken zou want het landgoed was verkocht aan menschen die ze niet kende
de jongen merkte al gauw dat verscheidene van de reizigers aarzelden langzamer liepen en eindelijk bleven staan hij zag dat de groote beuk staan bleef de herten en het koren bleven aan den weg liggen
de muren waren beschilderd met lichte olieverf deuren en vensterkozijnen waren schel blauw en groen of nu en dan zelfs rood terwijl de jongen de huizen liep te bekijken hoorde hij heel op den weg de menschen in de warme kamers praten en lachen
asbjörn zag den speelman met groote verbazing aan toen hij die groote som noemde hij dacht dat klement meende dat het dwergje een geheimzinnige macht bezat en hem van dienst kon wezen
daardoor waren niet alleen de boomen verbrand en alles wat er op het veld groeide het heikruid en de boschbessen het mos en de jeneverbes waren ook meê verbrand en de aarde zelf die den bergbodem bedekte
hij wist niet hoe het kwam maar hij had een gevoel alsof hier vroeger sterke en kloeke reuzen hadden gewoond en dat ze veel gevaarlijke en gewaagde avonturen hadden moeten beleven in deze geheimzinnige streken
de arend je verscheurde ik wou dat onze huismoeder je snor afknipte maar jarro kon klorina met dien uitval niet tot zwijgen brengen zoo geloof je dat ik lieg zei ze vraag het caesar dan hij was gisteren avond ook in de kamer caesar liegt nooit caesar
eksters en kraaien waren overal en die moest hij niet te veel vertrouwen en zoodra de schemering inviel moest hij de ooren spitsen om te luisteren naar de groote uilen die zoo stil voortvlogen dat ze vlak bij hem konden komen eer hij het merkte
zou dat kleine meisje alleen naar den onderdirecteur hebben hoeven te gaan als haar vader nog leefde zou ze nu nog maar een oogenblik alleen zijn nu heel sameland er over spreekt wat ze voor een flink meisje is als haar vader niet al dood was
en er over verbaasd want hij had nooit anders gedacht dan dat ze blij waren van hem af te zijn toen de jongen wakker werd was de morgen aangebroken met mooi helder weer
de jongen ging weer naar t land daar bleef hij toezien hoe de snippen speelden zij leken op heele kleine kraanvogels hadden ook dat kleine lichaampje die hooge pooten lange halzen en lichte zwevende bewegingen alleen waren ze niet grijs maar bruin
op de boerderij juist in die dagen gebeurde er in skaane iets waar veel over gesproken werd en dat zelfs in de courant kwam maar dat velen voor een praatje hielden omdat zij niet in staat waren het te verklaren
en had over het geheele eiland moeten reizen eer ze van een paar kraaien had gehoord dat haar reiskameraden op klein karelseiland waren
de jongen was niet bang geworden want hij zat goed verstopt onder de trap naar den molen maar nu was t zoo gegaan dat de herders juist op diezelfde trap waren komen zitten
de schoenmaker die schoenen voor de heele familie maakte zat dan ook in de knechtenkamer te werken en t was altijd even interessant om te zien hoe hij t leer sneed en nieuwe zolen en achterlappen op de schoenen zette
lange kleederen met nauwe mouwen ze waren ook prachtig gekleed maar lang zoo sierlijk niet als de mannen dit alles hier was immers precies als in de boeken met oude sagen die moeder een enkelen keer uit de kist haalde om hem te laten zien
dat de kat haar klauwen introk en zijn keel losliet zie zoo zei ze nu is t genoeg ik zal je dezen keer nog loslaten ter wille van de vrouw ik wilde alleen maar dat je weten zou wie van ons beiden nu de baas is
dat de wind er niet doorheen dringen kon hier zoeken je stamgenooten gewoonlijk beschutting voor de kou en den storm zei karr hier staan zij onder den blooten hemel den heelen winter jij zult het beter krijgen waar je nu komt je krijgt een dak boven je hoofd en moogt in den stal staan
hij voelde of hij zijn mes wel bij zich had en jawel het hing in de schede achter aan een knoop van zijn broek maar het was zoo klein geworden dat het niet eens zoo lang als een lucifer was nu
de eland was altijd treurig en scheen traag en weinig ondernemend te zijn maar karr verstond de kunst hem blij te maken en aan het spelen te krijgen grauwvel had vijf zomers op de plaats van den boschwachter geleefd
maar probeerde onze lieve heer te troosten trek u dit maar niet zoo erg aan zei hij wacht maar tot ik menschen geschapen heb die de moerassen kunnen bebouwen en akkers kunnen ontginnen op de rotsen maar toen was het geduld van onzen lieven heer eindelijk uit en hij zei neen jij moogt naar skaane gaan
grauwvel vocht zwijgend maar kroonhoorn brieschte en snoof de oude eland werd nu op zijn beurt over het heele veld teruggedrongen op eens hoorde karr een sterk gekraak
t was nu een goede tijd t weer was warm en t was makkelijk om aan eten te komen ze gingen samen strikken zetten voor de vogels hengelden forellen uit den waterval en plukten wilde frambozen op t moeras
maar de menschen namen al die moeielijkheden op met luid gelach en vroolijkheid tegen den middag bereikten de wandelaars open plekken in t bosch
onmiddellijk daarna zette haspel niels holgersson neer in een zandkuil de jongen liet zich op den grond vallen en bleef liggen alsof hij doodaf van vermoeidheid was er vlogen zveel kraaien om hem heen dat de lucht bruiste als door een storm
zij die het dichtst bij t venster zat keek eruit met een lucifersdoosje in de hand en riep waar ga jelui heen waar ga jelui heen naar dat land waar geen kaarsen of lucifers noodig zijn riep de jongen t meisje meende wel dat
heb je dat van me gehoord dan kun je nu eens probeeren mij te vragen naar wat je wilt weten en dan kun je zien of ik niet zoo kan antwoorden dat je tevreden bent
is daar in de lente en in den nazomer een rustplaats voor vele duizenden trekvogels vooral aan de moerassige oostkust onder de schapenwei strijken de trekvogels neer om te grazen en te rusten toen de wilde ganzen en niels
niemand van hen schreeuwde of zei een grappig woordje en dat maakte dat alles er zoo wonderlijk onwerkelijk uitzag stel je voor dat we van de aarde weggevlogen zijn zei hij in zichzelf stel je voor dat we bezig zijn naar den hemel te gaan
ik schaam me er genoeg over dat ik hier maar sta te eten zonder iets uit te voeren t is goed dat je geen ziekte hebt zei niels holgersson
toen ze bij den ganzerik kwamen lag hij op het veld hij kon niets zeggen maar snakte naar adem kittel hem onder aan den hals en klop hem op den rug zei akka dat deed de jongen en dadelijk hoestte de witte ganzerik een grooten wortel op die in zijn keel was blijven zitten
zich dagen en nachten waarin hij werkeloos rond had moeten loopen zonder een stuk wild om op te jagen als de trekvogels weg waren als de ratten zich onder de bevroren aardkost verborgen en de kippen opgesloten waren
de zaak is deze zei akka dat wij die oud zijn tegen elkaar hebben gezegd dat als jij duimelot bij menschen in dienst waart geweest
de oude broodkorstjes en de droge stukjes kaas waren zeker zeldzame lekkernijen voor hem de student wilde hem niet storen zoolang hij at maar toen het dwergje eindelijk genoeg had begon hij met hem te praten hallo jij daar zei hij wat ben je voor een ventje
maar toch ging het haar aan t hart een verlaten jong niet te helpen zoo goed t haar mogelijk was waar zit je zoo naar te turen zei de jonge arend hoor je niet dat ik eten wil hebben
maar toen kreeg hij iets te zien dat hem hevig verschrikte t was een hoog rotsachtig eiland met groote kantige blokken bedekt en tusschen de zwarte blokken glinsterden plekken helder schitterend goud
en nu lag het op de rotsen een paar meter breed en bijna even hoog als een lappenhut de rotswand waar het arendsnest lag verhief zich boven een vrij groot
toen de witte den jongen z hard zag loopen meende hij dat gevaarlijke vijanden hem vervolgden hij gooide hem haastig op zijn rug en vloog met hem weg
er kwam een leven en beweging over de heele vlakte en dien dag kreeg de jongen zooveel te zien dat hij zich geen oogenblik verveelde
de jongen voelde zich wel heel alleen en verlaten toen hij op een steen zat uit te zien over de kale bergvlakte en de groote bosschen die er om heen lagen
zette die tegen de kooi en klauterde daarlangs naar boven op dezelfde manier waarop de zeeman tegen een touw opklautert toen hij bij de kooi gekomen was rukte hij aan de deur van het kleine groene huisje alsof hij die open wou maken
toen een van de drie hij die beloofd had wakker te blijven die boerderij zag dacht hij t mag gaan zooals het wil maar in deze hoeve moeten we zien binnen te komen
omheen lag smeltovens waar het vuur uit opvlamde en die omgeven waren van zwarte slakken zag hij overal niet alleen in de stad maar in de heele buurt ze stonden in alle omringende dorpen
en wij hebben al gehoord hoe goed hem dat gelukte toen de jongen vrijdags in het park kwam zongen de bergvinken in iedere struik hoe de vrouw van sirle den
de jongen was er vast van overtuigd dat akka en de wilde ganzen dit alles hoorden maar toch ging de heele vrijdag voorbij zonder dat ze er iets van zeiden
en half in t zand begraven we hoopten dat er koren in de zakken zou zijn en rukten en trokken er aan tot we het goed kapot gemaakt hadden
ieder van de kinderen had een schoffel en een spade en een zakje in de hand zoodra alle er waren trokken ze in een langen stoet het bosch in
stoot nu recht vooruit fluisterde hij de hamel stootte toe en de eerste vos werd halsoverkop teruggeslingerd naar de opening van de grot stoot nu links zei de jongen en wendde den grooten kop van den hamel in de juiste richting
om op de melk te passen en om kaas en boter te maken om voor menschen en kudden schuilplaatsen in de wildernis te maken kapten de boeren een plaats open midden in t bosch en bouwden daar een paar hutjes die zij zomerweihutten noemden
zelf kwam hij in kleeren die thuis geweven en genaaid waren en de wagen was eenvoudig en ongeschilderd maar het paard was het mooiste dat op t kerkplein kwam eens had hij het gewaagd er met vader over te spreken
het water daar in t westen was open en ze meenden gezien te hebben dat de schuimrand zich haastig naar t oosten verplaatste ze wisten niet of het ijs overal breken zou of wat er zou gebeuren maar ze voelden
dat ze ons wilden helpen omdat niels hun zoo groote diensten had bewezen ik vind dat je hun aanbod had moeten aannemen vader neen moeder
weet je wel maarten zei hij toen ze hoog door de lucht vlogen dat het misschien wel eentonig voor ons wordt den heelen winter thuis te blijven nu we zoo'n reis als deze hebben meegemaakt
in al dichter rijen en dan begrijpt de zee zeker dat het land haar zijn kleinste kinderen tegemoet zendt om haar tot zachtheid te bewegen
zei de eene nu moet je niet meer schreien nu zijn we bij de herberg hier mogen we wel binnenkomen nauwlijks had het meisje dit gezegd of de jongen riep haar toe neen jelui moet niet probeeren in de herberg te komen dat is heelemaal onmogelijk
en na dien tijd heeft hij het niet meer kunnen gebruiken zeg niels holgersson dat zijn ouders al twee koeien hebben moeten verkoopen en dat ze zeker van de hoeve zullen moeten heengaan als ze niet worden geholpen
dat er in een boerderij een dwergje gezien was met een leeren broek aan en met klompen aan de voeten als een werkman en herinner je je dat we toen we in vittskövle kwamen een meisje hoorden vertellen dat ze een goa dwerg met klompen aan had gezien
de jongen was niet weinig verschrikt toen hij merkte dat akka juist boven dat eiland ging neerdalen neen goeie hemel daar moeten we toch niet neerstrijken zei hij maar de ganzen bleven dalen
eenige van de zieken waren op een veranda gegaan om van de lentelucht te genieten en zoo hoorden zij het ganzengekakel waar ga jelui heen waar ga jelui heen vroeg een van hen met zulk een zwakke stem dat het nauwlijks hoorbaar was naar het land
maar pas was hij in zijn bed gekropen of de koe begon weer te praten je zult me wel heel vervelend vinden als ik je nu weer wat vraag zei de koe
na deze gans kwam er nog een en toen een derde een vierde een vijfde tot het geheel werd afgesloten met de oude grijze en de groote witte
dat moesten menschen zijn die aankwamen en in den nood waarin hij nu verkeerde werd hij niet bang maar alleen blij hij stond al op den drempel toen de deur eindelijk open ging
jarro probeerde peer ola te vertellen dat hij die niet vliegen of zwemmen kon moest zien aan land te komen maar peer ola begreep hem niet toen wachtte jarro geen oogenblik meer
staat u op zoo'n goeden voet met de menschen dat niemand op u zal schieten of een ei uit uw nest nemen maar dat hield ze voor zich tegen den ooievaar zei ze alleen dat ze niet gelooven kon dat hij van een huis zou weggaan waar ooievaars hun verblijf
ze nam denzelfden weg als de eerste en vloog nog lager en langzamer ook zij vloog dicht voorbij smirre en hij deed zoo'n hoogen sprong dat zijn ooren haar pooten raakten
luister nu naar wat ik zeg zei klement ik weet wel dat volkje als jij t niet prettig vindt als menschen ze zien en dat je liever op je eigen houtje rondloopt en je eigen gang gaat
nu klaagt ze er t meest over dat het haar eigen zoon was die met den ganzerik wegliep zoo gelooft ze dat ik hem gestolen heb zei de jongen ja wat moest ze anders denken
de jonge onderwijzeres zat hiernaar te luisteren en hoe meer ze hoorde hoe lichter t om haar heen werd ze had eerst niet begrepen waarom de slöjdschool op nääs was ze had er niet over gedacht dat die was opgericht door twee mannen die hun volk goed wilden doen
want in den spiegel zag hij duidelijk een klein klein kaboutertje gekleed met een slaapmutsje en een leeren broek aan die is precies gekleed als ik zei de jongen
ik heb hier vijf jaar lang aan gewerkt en als het wegraakt kan ik het niet overmaken er zal hier bij mij niets aan komen zei de student en de ander ging heen de student trok het dikke boek naar zich toe ik ben benieuwd wat hij daar heeft zitten krabbelen zei hij o zoo
ieder apart thuis op hun kamer als ze met een onderwerp klaar zijn gaan ze naar hun professoren en die nemen hun een examen af over het heele onderwerp tegelijk zulk een examen wordt tentamen genoemd en t was juist het laatste en t moeilijkste dat de student dien dag doen moest
t paard gaf hem intusschen nieuwe zorgen het wilde niet meer het zette de hoeven vast op den grond en spartelde tegen toen werd de proost eindelijk boos hij sloeg dat paard nooit en hij wilde dat ook nu niet doen
toen de hond dat zei hief kromrug plechtig zijn zwaren kop op klapte met de lange ooren en zei we hebben je hier geroepen karr om te hooren of de menschen iets weten van deze verwoesting neen zei karr
wat zijn t voor menschen hier in t land riep hij flinke brave boeren antwoordde de kraai flinke en brave boeren
waarheen ze wilden maar t was niet akka die den jongen ontdekte terwijl hij met zijn groot gevolg voortliep t was niet akka die neerdaalde hem met den snavel pakte en met hem naar boven zweefde hoog in de lucht dat was mijnheer ermerik de ooievaar
de vreemde had eerst die twee die daar met ronde rose kindergezichten zoo ernstig stonden te praten zoodat ze driemaal zoo oud schenen als ze werkelijk waren heel verbaasd aangekeken
dan weet ik niet wat ik bedenken moet had de jongen gezegd het is de geleerdheid die hier in de stad woont en regeert had de raaf verklaard en toen hadden ze heen en weer gevlogen en naar de groote huizen gekeken hier en daar hadden vensters open
daarom had hij een ontzettende massa steenen en bergen bij elkaar gehaald en een hoog land gemaakt en dat had hij gedaan omdat het dicht bij de zon zou komen en veel zonnewarmte krijgen
de heele hut was al gauw vol rook en smirre die buiten het venster stond begon te begrijpen hoe het daar binnen gesteld was nu duimelot riep hij wat kies je nu gebraden te worden of bij mij te komen ik zou je wel het allerliefst opeten
maar ze hadden donsje niet herkend in de menigte hoe vreemd dat de wilde ganzen hier op de klippen landen had de oude ganzerik gezegd wat een prachtige troep dat kun je al aan het vliegen zien maar t zal niet gemakkelijk zijn weiden voor zoo velen te vinden
op het geluid af karr hoorde dat de eland voor hem uit sprong maar hij kon hem niet inhalen hij rende het dennenbosch in waar het t dichtste was zonder zich aan pad of weg te storen
ik ben toch anders zoo zwak niet zei hij als jelui me maar tot morgen wilt laten slapen denk ik wel dat ik het met dat deksel klaar zal spelen maar windsnel was ongeduldig hij vloog vooruit en pikte den jongen in het been
of iemand van haar troep hier aan zee te ontmoeten zei hij en zweefde weg in snelle en fraaie vlucht dat was dezelfde arend die mij eens bij de wilde ganzen heeft teruggebracht zei de jongen en zag hem verwonderd na
van den dauw midden op die boschweide liepen eenige groote dieren te grazen t waren elanden een stier met verscheidene koeien en kalveren toen grauwvel hen zag bleef hij eensklaps staan
de reeën de hazen de vossen en de overige wilde viervoetige dieren den tocht naar den kullaberg al in den nacht om door de menschen niet te worden opgemerkt kort voor de zon opgaat trekken ze alle op
die aan den weg woonden moesten de deuren openzetten voor de marktgangers en ze zoo goed en kwaad als ze konden huisvesting geven t werd overvol niet alleen in de woonkamers maar ook in stallen en schuren zij die dat konden probeerden intusschen voort te komen
ze waren in den grootsten angst en konden niet in het bosch komen zonder tranen in de oogen te krijgen karr walgde zoo van al dat kruipend en knagend gedierte dat hij het bijna niet over zich verkrijgen kon de deur uit te gaan maar op een dag vond hij
de menschen verbaasden er zich over dat het zoo lang duurde eer die berghoogte weer met bosch bedekt werd maar men dacht er niet aan dat toen de boschbrand daar uitbrak het veld na een lange droogte zonder eenig vocht had gelegen
wanneer nu de menschen er aan dachten hoeveel rijkdom al uit die oude mijn te voorschijn was gekomen is t geen wonder dat zij die geloofden dat een koperschat dubbel zoo groot in de buurt was er zich over ergerden dat die ongenaakbaar was
en had zich neergezet in de hjälstabaai en van hen stamden alle zwanen af die daar woonden nu in dezen tijd waren er wilde zwanenvolken in vele inhammen van t mälermeer en ook in t takermeer
en kleine kuststoombootjes maar aan den kant van de zee lagen gepantserde vaartuigen sommige breed met reusachtig dikke naar achteren hellende schoorsteenen andere lang en smal en z gevormd dat ze door t water moesten kunnen glijden als visschen
de raaf dat is een lang verhaal je hebt toch geen geduld daarnaar te luisteren maar de jongen beweerde dat hij dat wel had en nu vertelde de raaf de heele geschiedenis van karr en grauwvel en de slang helpmij
de ganzen sliepen spoedig in maar de jongen deed geen oog dicht zoodra de zon onder was werd hij bang voor het donker en t woeste veld en verlangde hij naar menschen
om de werkplaatsen heen lagen reusachtige kolenschuren groote hoopen slakken pakhuizen stapels planken en bergplaatsen voor gereedschap een eind verder stonden lange rijen arbeiderswoningen mooie villa's scholen vergaderlokalen en winkels
en een gouden munt zoo groot als de kast van zijn vaders horloge de jongen vond niet dat dit bod groot genoeg was maar het was hem zoo gegaan nu hij den kabouter in zijn macht had was hij bang voor hem geworden
vertel me nu hoe hij hief den staart en den kop op als om een fiere flinke houding aan te nemen maar hij zonk weer neer karr
t waren niet alleen dunne halmpjes die uit dit zaad hier zouden opkomen maar sterke boomen met hooge stammen en geweldige takken t was niet alleen te doen om t gewas van een zomer maar om den groei van vele jaren
aan de heerenhoeven en de bosschen zei asa ja dat is wel waar gaf kleine mads toe en herinner je je niet ging asa voort dat de schooljuffrouw zei dat zoo'n
maar toen ze zoover gekomen was dat ze de villa van den directeur zag bleef ze staan ja kinders ik geloof dat we niet verder moeten gaan zei ze
als iemand die flink en verstandig was al de ellende hier zag zei hij dan zou hij zeker niet rusten voor die vossen hun verdiende straf hadden gekregen
de boschbrand terwijl de jongen nog met zijn ontbijt bezig was merkte hij een flauwe rooklucht uit het noorden
en kwamen z in vuur dat ze in den kuil vlogen dat zal ik jelui zeggen maar je moet eerst beloven mijn voorwaarden aan te nemen zei hij toen vertelde de vos van duimelot en zei aan de kraaien dat als ze hem naar de hei konden brengen
in den nevel jullie gaan naar de noordzee terug past op grijze ganzen riep iemand van een anderen kant als jelui zoo voortgaat kom je nog in rügen
maar nu het zoo hardnekkig was dacht hij dat het misschien een beter weg wilde zoeken en dus liet hij het begaan t paard redde zich best al had het ook geen pad dat het volgen kon
dat het den gevel naar de straat had gekeerd en de gevels waren zoo versierd dat men zou denken dat ze wedijverden wie de mooiste versiersels
maar als ik over menschen praat ruik ik die lucht weer zei hij zie nu maar zelf alles na als je me niet gelooft zei de berin ik zou wel eens willen weten
het siste en dreunde als een bruisende storm door den rook heen was het te zien hoe de vlammen van den eenen boom op den anderen sloegen
je moest akka eens naar de voorwaarden vragen je weet dat ze bij je thuis geweest is en den kabouter heeft gesproken
hij had er vroeger al van hooren spreken dat de dieren in delsbo in den oudejaarsnacht bijeen komen op de blacksbergvlakte en dat de boschree dan de tamme dieren aanwijst die in t volgend jaar een prooi van de roofdieren zullen worden
vlieg met me meê naar den kerktoren moerasuil dan zal ik je alles vertellen ik ben bang dat er hier iemand in de straat is die ons beluistert
hij kon het rechte geluid niet krijgen hij hoorde akka hoog in de lucht roepen maar hij begreep niet wat ze zei wat is dat hebben de wilde ganzen een andere taal gekregen vroeg hij zich verbaasd af
en dat menschje riep hem toe kom zoo dicht bij t water als je kunt jarro en houd je klaar om weg te vliegen je zult spoedig bevrijd worden een oogenblik later lag het duikernest bij t land maar de kleine roeier kwam er niet uit hij bleef
en zoo was het ook met de oude kerken de meesten waren zonder spits en naakt van binnen de vensteropeningen stonden leeg de vloeren waren met gras begroeid en langs de wanden groeide de klimop naar boven
had hij gedacht koop ik allereerst mijn paard weer terug nu was vader dood en hij zelf had nu de hoeve al een paar jaar maar hij had nog geen poging gedaan om het paard terug te koopen hij had in lang niet aan het dier gedacht voor nu vanavond
en hoewel de jongen zoo ongemakkelijk had gehangen was hij toch ingeslapen en had een wonderlijken droom gehad hij droomde dat hij op een breeden weg liep in zuid zweden z hard als zijn beentjes hem dragen konden hij was niet alleen
het ganzenhoedstertje hem had geplaagd zij was daar veel te verstandig voor maar wie hem plagerige antwoorden kon geven dat was mads haar broertje heb je gehoord niels hoe het toeging toen smaland en skaane geschapen werden vroeg hij
hij herkende ze aan de groote vanen met goud opschrift die over hen heen wapperden en ze zongen het eene lied na het andere zoo lang hij ze kon hooren de jongen kon later nooit meer gothland hooren noemen zonder te denken aan spel en zang
werd hij onrustig de boschwachter had zeker begrepen dat hij de eland om het leven had gebracht en nu moest hij naar huis terug om gestraft te worden vr hij zou sterven
ook niet toe kunnen komen het te hakken en in toom te houden het bosch had mogen doen waar het lust in had maar het was natuurlijk dat een bosch dat zoo met rust gelaten werd een heerlijke schuilplaats voor boschdieren moest worden en die waren er dan ook bij massa's
eer ze den bergtop in het gezicht kregen als wij er morgen maar komen zijn al onze zorgen voorbij dacht de jongen en kroop diep onder het stroo om wat warmer te worden
je hebt je belofte zoo goed gehouden als je maar kunt en hij sprak zoo verstandig met haar dat hij mocht blijven leven nu bracht de boer eerst de koeien naar huis toen ging hij naar de mijndistricten en huurde knechts die verstand van mijnwerk hadden
ik vind dat je den laatsten tijd afgevallen ben er was zooiets onbeschrijfelijk vriendelijks over den ouden heer dat klement moed vatte
hij vertelde asa van t leven in sameland en verzekerde haar dat de menschen t daar beter hadden dan ergens anders
vader en moeder verbeelden zich zeker dat ik dezen zomer als een landlooper heb rondgezworven ze denken dat het niet goed met je is zei meiroos en ze hebben over je getreurd zooals men doet als het liefste wat men heeft verloren gaat
het ijs is immers op andere plaatsen al weggedooid maar nu zijn we zeker in het allerkoudste gedeelte van smaland waar de lente nog niet gekomen is ik begrijp niet wat ik beginnen moet om een goede slaapplaats te vinden
hij had er niets tegen zijn heele leven bij hen te blijven maar op een morgen vroeg legde de huismoeder over jarro een soort teugel of strik die hem belette zijn vleugels te gebruiken en gaf hem toen aan den jongen
en goed oogstweer zat ysätters kajsa stil tot de eerste hooiwagens opgeladen waren en dan kwam ze aanvliegen met een paar stortbuien die voor dien dag een eind aan het werk maakten
maar ook nu zag zij ze niet daarentegen hoorde ze in de stilte van den morgen een kreet die boos en klagend tegelijk klonk en die uit het arendsnest scheen te komen
en het erts omhoog haalden de vreemdelingen geloofden niet veel van de sage van de reuzendochters maar wel geloofden ze dat het mogelijk was dat er een groote ertsader ergens in de buurt was
en zijn eenige zorg zou zijn dat hij moest zien iets te eten te krijgen maar hij had nu zoo weinig noodig dat dit wel terecht zou komen en dan dacht hij aan alles wat hij te zien zou krijgen en aan alle avonturen die hij meemaken zou ja
om haar te bezoeken en te hooren wat ze zouden moeten doormaken aan lief en leed op een dag dat de vrouw van ulvasa in haar zaal zat te spinnen zooals de vrouwen vroeger plachten te doen kwam er een arme boer de kamer in
en het afval aten dat in het water werd geworpen zij waagden zich nooit in de stad die aan de zwarte ratten toebehoorde maar zoo langzamerhand toen de grijze ratten in aantal toenamen werden ze moediger
maar söderberg vroeg wat de laplanders van haar vader wisten ze zeggen dat hij uit visschen is gegaan zei de arbeider ze weten niet of hij nog vanavond hier in t kamp terug kan zijn maar zoodra t weer beter is zal een van hen hem gaan zoeken
de vrouw kwam hier om me te helpen zooals gewoonlijk maar ze was zoo ziek dat ze dadelijk weer naar binnen moest gaan en ze is niet meer terug gekomen t is toch akelig dat ik zoo klein en zwak ben zei de jongen ik geloof niet dat ik je helpen kan
mannetjes ooievaars gewoonlijk vroeg daarheen komen om na te zien of hun nest geen schade geleden had in den winter vr de vrouwtjes ooievaars zich de moeite geven over de oostzee te vliegen maar ze vroeg zich heel verwonderd af wat dit kon beteekenen dat hij haar opzocht omdat ooievaars het
zou kunnen vertoonen als iemand heel snel achter elkaar veel nieuws ziet kan hij niet alles onthouden maar de jongen kon zich later nog herinneren dat hij trapgevels had gezien
en ze streken neer in een ondiep moeras in een hoogliggend bosch t moeras was wel een goed nachtkwartier voor wilde ganzen maar de jongen vond dat het er guur en akelig was en hij wilde graag een betere slaapplaats hebben
en toen ik een paar uur heen en weer had gevlogen over de plaats zag ik den kabouter die tusschen de gebouwen kwam aansluipen ik sloeg dadelijk op hem neer en vloog met hem weg naar een akker om ongestoord met hem te kunnen praten
zei smirre je kunt me misschien zeggen waar akka van kebnekaise en haar troep zich nu ophoudt ja ik weet misschien wel waar ze zijn zei agar maar ik wil het je niet zeggen
evenzeer uit lust in een goed maal als om zich op hen te wreken voor al het verdriet dat ze hem hadden bezorgd hij zag dat ze naar het oosten gingen
over hen gesproken omdat zij zoo dapper waren geweest in den strijd met hun vijanden en omdat ze zoo flink waren geweest onder de groote ongelukken die over hun volk waren gekomen zij behoorden namelijk tot een rattenvolk dat eens talrijk en machtig was geweest