AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en hij was in zekere opzichten te vergelijken met den kaarsenmaker van den schouwburg die de verlichting bezorgt en zonder wien het spel niet vertoond althans niet gezien zoude worden maar die zelf nimmer ten tooneele
eilieve mijnheer wijdveld hoe staat onze rekening met dat huis mij dunkt wij moeten reeds in avans voor hen zijn zoo is het mijnheer zeide de boekhouder het folio opslaande daar zal over geschreven dienen te worden zeide van baalen dat kan zoo niet gaan heeft ued geen vertrouwen op de lieden vroeg ik
as jelui niet gauw maakt dat je wegkomt werd ons toegeschreeuwd zel ik er op losbranden in dat geval maar hoor dan toch eens riep ik wij zijn geen dieven wij hier werd mijn rede op een zeer onaangename wijze afgebroken door het afgaan van een vuurroer dat de man aan het venster in de hand hield
zoodanig een man wordt of werd althans in dien tijd uit de geheime fondsen betaald hij had het oppertoezicht over de geheime agenten knoopte de noodige betrekkingen aan bij de kollegiën der admiraliteiten bij de bank bij de lands en stadsinrichtingen in de
het verblijf van den heer van lintz of zooals mijnheer heeten mag en dat vervloekte geheim hebben mij reeds last en onaangenaamheden genoeg veroorzaakt en ik zal den heer blaek uiterst dankbaar zijn indien zijne bemoeiingen daar een einde aan maken
als ware ik bang geweest dat iemand die lezen zoude en een geheim raden dat ik mijzelven nog niet bewust was deze daad bracht mij opeens van het rijk der verbeelding tot het werkelijke leven terug want het nu weder heldere glas deed mij iemand zien die een weinig zwaaiende althans met geen vasten stap van den kant van soest kwam aangetreden
beter dat ik sterve foei zoo moet gij niet spreken zeide helding nietwaar dokter wel neen antwoordde deze zijn papieren weder bergende niet sterven weder gezond worden niet zooveel praten femina animal loquax te veel
wel natuurlijk zeide tante nou kaik hoe kan een mensch zoo teugens zen aigen zelvers wezen riep hij in verbazing uit geen geld te trekken van een huisje neen as het zoo most wezen met de weuning die ik hier op s gravenland heb staen die ik van mijne vrouws mortje geürven heb
het leed een half uur zeg ik eer ik de banken in het benedenhuis hoorde verschuiven en aan het raam glurende zag ik nu weldra andries met nog een man die oogenschijnlijk beter gekleed was dan hij de herberg verlaten zij liepen met groote schreden voort als menschen die hun tijd verpraat en haast hebben
maar hoe komt die zotte vent van uw terugkomst af te weten vroeg mijn vader ik heb hem bij den heer blaek op guldenhof ontmoet antwoordde ik en gaf nu opnieuw ofschoon ditmaal in weinige woorden een kort verslag van mijn oponthoud aldaar
en ofschoon zijn stof tot onderhoud dus noch gevarieerd noch opbeurend was hoorde ik hem echter liever over dit onderwerp spreken hetwelk ten minste van zijn goed hart getuigde dan dat ik gedwongen ware geweest hem over poëzie te hooren redekavelen of wat erger was naar het opzeggen zijner dichterlijke voortbrengselen te moeten luisteren
om hem in de gespreide netten te vangen moet ik mij niet uit deze gevaarlijke plaats verwijderen met uw verlof vroeg ik na een oogenblik te hebben nagedacht hebt gij voor u zelve iets te vreezen voor de
ik weet het waarlijk niet antwoordde henriëtte hij heeft somtijds zulke rare kennissen maar ja de een is geloof ik de heer weinstübe een associé van een duitsch kantoor den anderen ken ik niet
laat dat aan mij over lieve tante gij zult toch niet langer verkiezen hier te blijven dan tot morgenochtend en wel eenig schoon goed willen hebben om behoorlijk gekleed te huis te komen t is gelukkig juist zaterdagavond zeide de stem van suzanna van uit de andere bedstede en zij liet er een half gesmoord gelach op volgen terwijl een ander stemmetje
zij zag mij eenigszins verrast aan doch haar vorige houding weder hernemende antwoordde zij op een onverschilligen toon ik weet niet mijnheer welk recht ik zou hebben om ontevreden op u te zijn het ijs was gebroken en ik moest voortgaan wilde ik niet als een botmuil worden aangemerkt
hou u maar bedaard kindlief zeide helding terwijl zijn eigen stem beefde god zij geloofd dat ik u weerom heb wij zullen over het verledene niet meer spreken en alleen over de toekomst denken
voor zooverre ik mij herinner was ik de eerste die sprak en de oogen om mij slaande om de dames te zoeken die door den schok van mij afgeraakt waren riep ik in vervoering uit god lof wij zijn gered dat mag wel ezeid worden bij t walletje langs zeide klaas op zoo'n rare manier ben ik nooit aan wal ekomen
het is wel een wezenlijk en waarachtig treurspel en wee driewerf wee u die er de stoffe toe geleverd hebt mijn kind is dood dood verstaat gij en van hier kunt gij haar beschouwen zie of zij u nog bekoren zal
ik verdedigde mij een korte poos onder het aanhoudend geschreeuw van moord moord dieven maar het gelukte eindelijk aan den knaap die den naam van haentje droeg mijn arm te vatten op het oogenblik dat ik daarmede een stoot van den hoofdman afweerde en te gelijkertijd voelde ik mij door andries bij de beenen grijpen en van den grond lichten
santje santje zeide tante den vinger dreigend opheffende is dat geoorloofd aldus met uw tante te gekscheren omdat ik nu van den preektrant van talard houde waar onze predikanten wel een voorbeeld aan mochten nemen
verliefd op een meisje dat ik maar eens in mijn leven gezien heb denkt gij dat ik zoo spoedig vlam vat als wist ik niet dat de jonge heeren op uw leeftijd verlieven wanneer zij slechts een vrouwenmuts op een bezemsteel zien
ik schaamde mij echter niet over mijn liefde maar over den invloed dien een hartstocht over mij uitoefende en ik vormde het besluit om niet langer uit te stellen mijn ouders met het gebeurde bekend te maken
helding naderde met eenige strijkages en het glas opnemende dat lodewijk voor hem had ingeschonken hield hij het zoolang in de hand totdat de zoon van zijn beschermer het zijne geledigd had waarna hij met kleine teugjes de fijne likeur begon in te slorpen
neen dat hebben wij spoediger afgehandeld zeide tante en dan de meeste dier besognes zijn gaandeweg geschied daar is baas roggeveld die had ook al lang afgedaan gehad indien hij zoo stijf niet op zijn stuk stond om mij zijn koeien eens zoo duur aan te willen smeren als het vorige jaar
mijn houding boezemde den schurken eenig ontzag in hij die de hoofdman der bende scheen haalde den haan van zijn pistool over laat die gekheid varen zeide hij op mij aanleggende of het gaat er door maak maar gerucht hernam ik de justitie is u al op t spoor
slechts zeer zijdelings antwoordde ik uit deze vraag de gevolgtrekking makende dat mijn vader omtrent de wezenlijke oorzaak nog niets wist doch vergun mij ook een vraag mijn vader indien deze zwarte piet mij het leven gered had en ik zijn verblijf kende zoude ued dan oordeelen dat ik verplicht ware het aan den hoofdschout te openbaren
draaiden een zijlaan in en de twee jonge dames begonnen met elkander te fluisteren terwijl ik er naast liep al bij mijzelf peinzende wanneer de gelegenheid waar ik naar verlangde zich zou opdoen
zoolang zij nog minderjarig is zou hij zeer verkeerd handelen alle meer schitterende uitzichten die zich voor haar zouden kunnen opdoen te vernietigen door haar weg te geven aan iemand wiens fortuin slechts in verwachtingen bestaat want gij weet het wat ik u kan medegeven is weinig of niets
schrikkelijk en wat toch kan het zijn dat hier achter schuilt het tooneel begon mij te vervelen ik trok mijn hand los en kroop zoo dicht tegen den wand dat ik buiten zijn bereik lag hij tastte nog eenige oogenblikken naar mij zuchtte toen diep rees op nam den kandelaar en trok af gelijk hij gekomen was
toen ik haar voor het eerst ontmoette op den koepel van guldenhof trof mij haar beschaafde toon haar ingetogenheid en minzaamheid later op heizicht vond ik een nieuw behagen in haar ongedwongen en toch recht fatsoenlijken omgang en op het jacht in de ure des gevaars kreeg ik eerbied voor haar beradenheid haar kalmte van geest en godsdienstzin
maar deze hem zonder schroom afwachtende greep hem met de eene hand in de das en met de andere in den gordel droeg hem ondanks zijn tegenspartelen de deur uit en smeet hem toen van al de trappen af o god wat zal het gevolg van dit alles zijn riep amelia mijnheer huyck in s hemelsnaam help hem toch aan t bedaren
wat mij betrof ik was door dezen aangenamen omkeer zoo verrast en gevoelde mij zoo innerlijk gelukkig dat ik er stil van werd en mij zelfs kwalijk verdedigde tegen de plagerijen van suzanna die mij beschuldigde een druiloor te zijn en een zeer slecht gezelschap voor jonge dames
nou mevrouw zoo as ezeid is morgenavond kom ik toch hier met de vrouw om de kermis te zien in dat geval zal ik de koeien maandagavond of dinsdag ochtend hier bezurgen in dat geval zal ik ze hier verwachten zeide tante
heynsz maar bovenal op den heer huyck wien ik als mijn doodvijand beschouwde ik was naar mijn jacht gekeerd maar bracht den nacht slapeloos door en keerde zoodra het dag werd naar wal met een koppel pistolen voorzien en van zins den heer huyck tot een tweegevecht uit te dagen
heerschte welzeker mijnheer wij hebben een vereeniging om de veertien dagen waar de braafste dichtgeesten der stad leden van zijn daar lezen wij onze verzen voor en ieder maakt zijn aanmerkingen en dan worden de zwakke regels naar het gevoelen der meerderheid verbeterd
neen santje blijf maar wanneer men een minnebrief te schrijven heeft dan zal men dralen en peinzen en kladjes maken en vreezen nog dat stijl en uitdrukking ongenoegzaam zullen zijn om de liefde te schetsen die men gevoelt en het hart der beminde te vermurwen
zij bewilligden gereedelijk in den voorgestelden maatregel van bewaking waardoor hun voorgewend privilege vooralsnog ongeschonden bleef en er werd een tijdelijke verblijfplaats voor den heer van lintz en zijn dochter aangewezen
en die kleinigheden verwaarloosde welke de wereld voorschrijft maar die in een zoo plechtig oogenblik niet meer zijn dan asch en drek reynhove keek eenigszins zuinig bij het aanhooren van deze taal maar hij was te wellevend om er iets op te antwoorden
hoe riep heynsz deze omstandigheid in zijn voordeel aangrijpende is de drost geen terschellinger dan mag hij dubbel voorzichtig zijn hoe hij het aanlegt in deze zaak twee of drie andere personen die gedurende het gesprek waren binnengekomen en gelijk mij naderhand bleek tot de notabelen van het dorp behoorden
kom zeide ik tegen de zieke gij moet u zoo ongerust niet maken noch u het ergste voorstellen tracht wat te slapen want gij hebt rust nodig wat dunkt u kapitein zoo wij die goede lieden eens alleenlieten ons bijzijn is hier toch overbodig
wat de jonge dames en mij betrof wij begaven ons naar de kamers welke wij betrekken moesten en waar de dienstboden ons goed brachten en maakten ons toilet in behoorlijke orde ik althans besteedde daaraan meer tijd en zorg dan ooit te voren mijn geval was geweest
baas roggeveld heeft ons immers nog verteld van die inbraak t is zeker volk van de bende van zwarten piet en dan kleeden zich die schelmen soms als heeren en sluipen in de huizen om te zien of er iets van hun gading is
deze harde taal sloeg mij geheel ter neder maar ik begreep dat er voor t oogenblik niets tegen te doen was en dat ik moest afwachten of wellicht de tijd in de gezindheid van den heer blaek om mij zijn nicht te ontzeggen of in hare gezindheid om zijn wil op te volgen eenige verandering teweeg mocht brengen
dat kan wel zoo valsch zijn als de rest zeide ik het hem teruggevende ho ho men kent aan onze kantoren zoowel als aan de landssecretarie de naamteekening van den graaf van
dit zeggende keek hij suzanna zoo veelbeteekenend aan dat zij een kleur kreeg en dat mijn moeder enigszins bezorgd opzag men kan wel zien dat mijnheer uit den haag komt zeide suzanna en zag te gelijk haar moeder aan als wilde zij zeggen heb geen zorg
ik laat u niet van hier gaan maar zal zenden een boodschap aan uw ouders zoo gij niet belooft aan mij de zaak te termineeren in goeden vrede gij zijt een onbeschaamde vlegel zeide lodewijk driftig opstaande
die mij liefheeft in amsterdam o god er is wel een geweest die het mij gezegd heeft maar hij was een verleider hij was de oorzaak van mijn verderf en ellende
het bleek mij echter reeds toen en later werd het ook door de getuigenis van de equipage van de fortuin bevestigd dat schipper en stuurman hun plicht tot het uiterste hadden volbracht en dat de geleden wederwaardigheid alleen aan het geweld van den storm te wijten was die het vaartuig op de robbeplaat had gesmeten waarvan het niet mogelijk was af te komen
ach ik gevoelde te wel de behoefte om het voorschrift mijns vaders na te volgen en in angstige verzuchtingen smeekte ik den almachtige mijn gangen te bestieren en mij licht te geven op mijn donkeren weg
maar vertel mij toch zeide tante die half naar dit laatste gedeelte van het onderhoud geluisterd had en half gesnuffeld in een paar nieuwe engelsche boeken die zij mede naar buiten nam waar en hoe hebt gij elkander meer gezien en laat dat gehakketeer toch eens varen
maar met uw verlof een amerijtje geduld riep pulver hem navolgende sander ben je t of ben je t niet sandertje ken je kapitein pulver niet meer
welke brieven zeide ik waarschijnlijk nog ongeopend bij bouvelt liggen die gevaarlijk ziek is ik had intusschen bemerkt vervolgde de heer bos dat mijn gangen gevolgd werden door datzelfde joodje hetwelk te soest zoo ongenadig door mij begroet werd
en dan zal ik haar miskenning met meerdere gelatenheid dragen suzanna nam nu de verzending van den brief op zich en ik begaf mij naar het kantoor in de dagen welke er tusschen dit gesprek en den jaardag mijner moeder verliepen viel niet veel voor dat des lezers belangstelling waardig is
en voor de tiende maal aan onze moeder haar tienmaal herhaalde vraag of wij niets hadden vergeten van hetgeen wij buiten noodig hadden beantwoord en gegaapt en opgestaan en weer gaan zitten en alle dergelijke belangrijke handelingen meer bedreven die men niet doet dan alleen wanneer men wacht en zich verveelt
intusschen gaven govert en aagt de kleine pakjes aan die wij mede moesten nemen er was vrij wat drukte en bereddering en ieder sprak te gelijk wel jetje lief hoe vaar je wel tante wat is dat een lieve verrassing zeide suzanna
ik heb de eer het gezelschap nederig te groeten zeide hij een spottenden blik op van lintz werpende maar de uitdrukking van zijn gelaat veranderde en zijn kleur verschoot toen hij mij herkende ga zitten mijnheer blaek zeide holmfeld waarlijk wij waren er verre af van ons op uw bezoek te verwachten dat is hupsch van u
ik wilde dat ik alles kon vergeten wat mij in de laatste weken gebeurd is zeide ik zuchtende maar het wordt laat ik moet vertrekken mijne tegenwoordigheid alhier zoude tot vermoedens kunnen aanleiding geven vertoon u toch niet buiten en hou zelfs zoo ik u raad schuldig ben u ver van het raam er kon zoo licht een oog van uit dien tuin naar binnen dringen
elfde hoofdstuk hetwelk ettelijke politie geheimen aan den dag brengt ik had ongeveer een half uur in dezen aangenamen zorgeloozen toestand doorgebracht toen ik half wakker gemaakt werd door drie kleine slagen op een bijzondere wijze tegen eene der deuren gegeven
want hoe dikwijls zijn naam ook in den loop mijns verhaal genoemd is en welken invloed hij onwetend en middellijk uitoefende op de gebeurtenissen welke ik te boek stel zijn deel daaraan was echter van een ondergeschikten of liever van een verwijderden aard
voorwaar dacht ik mijn goede tante van bempden die ginds haar buitenplaats altijd vol gasten heeft denkt thans weinig dat haar neef hier eenzaam door de heide kuiert ik ben ook wel dwaas geweest dat ik haar niet geschreven heb de goede vrouw had mij zeker haar koets te amersfoort gezonden en dan was ik vrij wat meer op mijn gemak en vrij wat royaler de provincie binnengekomen
na eenig verder onderhoud stond reynhove op en nam afscheid toen hij vertrok deed ik hem uitgeleide zoodra wij in de gang waren nam hij mij bij de hand ik had nog een verzoek aan u zeide hij maar ik dorst er daarbinnen niet mede voor den dag komen uw ouders zijn zulke deftige lieden ik was bang dat zij mij railleeren zouden
goddank dat was boven verwachting riep lodewijk maar met deze uitboezeming scheen hij zijn geheelen voorraad dankbaarheid te hebben uitgeput want op het dek heen en weer loopende begon hij bij zichzelven te mompelen t is een mooie winkel hoe d krijgen wij het jacht hier weer vandaan
ja ik was er ten laatste niet verre af om die toe te schrijven aan den invloed van den brandewijn dien ik genuttigd had en die misschien van beter en sterker allooi was dan de geestrijke dranken welke men in andere landen tapte
hij wist zich aan te sluiten bij jonge lieden die zooals lodewijk blaek er minder op zagen met wie zij omgingen mits het slechts liefhebbers waren van rijden rossen en geld verteren en door middel van dezulken hoopte onze westfalinger langzamerhand met hooger standen in betrekking te geraken
gij zult het mij betalen brulde lodewijk pogingen aanwendende om zich los te rukken houdt mij niet vast lamme valsche vrienden die gij zijt pieter mijn zweep ik wil dien schoft mores leeren
op dit oogenblik kwam doedes met reynszen en eenige andere notabelen aanloopen hm riep de eerste twee lijken moord gepleegd door wien allen zwegen een der aanwezigen wees op andries en zeide die man is ons komen roepen
maar nu wil die verbruide strandvonder de waren niet laten volgen dan tegen een derde van de waarde voor bergloon terwijl hem volgens alle ordonnantiën en costuymen niet meer dan zes twintigsten kunnen toekomen
de eene door storm of onweder van zijn kruin beroofd scheen door zijn dikte te vergoeden wat hij aan hoogte verloren had en zijn zware armen waren met het dichtste loof bedekt de andere droeg minder bladeren en had een holte in den tronk maar verhief zich nog altijd statig naar boven
den heuvel beklom die zich tusschen het bevallige laren en de grijze vesting waar ik zooeven van sprak bevindt zag ik een rijtuig mij van de hoogte af te gemoet komen hetwelk ik bij het naderen voor de huifkar herkende die ik des morgens te soest had gezien en die thans ledig terugkeerde
genoeg hiervan het is niet mijne hand die zonder noodzaak het gordijn zal opentrekken wanneer alles tot nog toe samengeloopen heeft om het dichtgeschoven te houden daarom mijn jonge vriend vergeet wat gij gezien en ook wat gij mocht gehoord hebben
waarschijnlijk begreep hij dat twee heeren uit amsterdam in allen gevalle goede vertering bij hem zouden maken en dat hij als kastelein wel datgene aan mij zou terugverdienen wat hij als strandvonder door mijn komst zou moeten missen
t is twintig gulden meer per stut dan in t leste jaer dat s waer maer in dat geval wil ik ereis zeggen het binnen er ook biestjes naer die van verleden zeumer vielen een beetje mager maar deuze mostje ereis voelen in dat geval zoo modderig als klinkklare butter ik wed je heit ze in je hiele land zoo niet staen wil ik er ereis zeggen
heeft hij dat in uw bijzijn gedaan vroeg ik verrast aha die vraag is een antwoord op hetgeen ik zooeven vroeg in mijn bijzijn mieux que ça tegen mijzelven vriendlief hoe dat
nu ben ik gereed uw lofspraken aan te hooren ik liet hem ook niet lang in verlegenheid en wetende dat de menschen in t algemeen en de dichters in t bijzonder nog liever gevleid dan geprezen worden zwaaide ik aan het flauwe voortbrengsel zijner muze meer lof toe dan ik aan de beste verzen van vondel zou geschonken hebben
zoo ued mijn knecht verkiest te hooren zal deze u zeggen dat uw zoon hem verhinderde mij ter hulpe te komen terwijl een ander mij in de borst greep en mishandelde die ellendige riep ik voorzeker als de zaak op die wijze wordt voorgedragen moet mijn handelwijze vreemd en berispelijk schijnen
hier werd het gesprek afgebroken door mijn moeder die mij kwam onderhouden over de noodzakelijkheid om mij eenige nieuwe kleedingstukken als hemden kousen enz aan te schaffen een onderwerp dat voor t oogenblik althans nog belangrijker en zeker meer spoed vereischende was dan mijn vrijerij naar een juffrouw zonder geld
n de vliesridder is met zijn dochter gisteren morgen om half acht ure uit amersfoort gereden met een huifwagen van de geus te zoest heeft hij stilgehouden en aldaar onbescheiden behandeld zijnde door dien zelfden andries matthijssen van wien ik zoo even sprak
ik had laatst werk genoeg om van baalen te beletten van door te slaan toen hij in tegenwoordigheid van den heer blaek en jetje over dat onderwerp begon zij heeft met de folies van haar tante niet noodig t was anders een aangenaam mensch die van lintz ik herinner mij nog zeer goed met hem menigmalen gedanst te hebben hij was la pluie et le beau temps in zijn tijd
b v mijnheer voorstelde mij als lakei in zijn dienst te nemen zou zulks ued aanstaan gij weet antwoordde ik om de veronderstelling glimlachende dat men geen lakei huurt zonder attestatiën van goed gedrag te zien en ik twijfel of de uwe van dien aard zijn dat zij mij voldoen zouden
genoeg draag zorg dat de ouders ondershands bericht bekomen van het verblijf hunner dochter en hou intusschen den knaap in t oog het is de eerste reis niet dat hem iets dergelijks gebeurt hij is onverbeterlijk en behoort onder diegenen qui hostili more matrimonia student sibi conjungere wat meer
en denkt hij nog aan zijn slechte nietswaardige dochter die hem zooveel verdriets heeft gekost en weet hij dat ik nog leef o het ware immers veel beter dat ik dood ware dan behoefde hij geen leed meer te gevoelen over een schepsel dat niets dan schande over zijn eerlijken naam heeft gebracht
velters verliet mij en ik kwam in een vrij onaangename stemming te huis nauwelijks dorst ik de oogen opslaan toen ik binnentrad mijn vader was ernstig en sprak weinig mijn moeder zuchtte zag mij nu en dan met een weemoedigen blik aan en ik kon duidelijk aan haar gezwollen oogen bemerken dat zij geweend had
ik begon op het laatst zelf te gelooven dat zij gelijk had en dat ik een mal figuur maakte ik bedroog mij echter en met een weinig meer ondervinding in liefdezaken zoude ik geweten hebben dat een welopgevoed en weldenkend jong meisje zich meer gestreeld gevoelt wanneer iemand die haar zijn hof maakt zich in haar tegenwoordigheid bedeesd en ingetogen betoont
wij zullen de zaken maar blauw blauw laten mijnheer huyck ik ben wat driftig geweest en sinjeur heynsz heeft mij alles opgehelderd ik verlang niets liever antwoordde ik met een stijve buiging lodewijk moffelde even aan zijn hoed t geen voor een groet moest doorgaan en vertrok
worden en zag te laat in hoe verachtelijk mij zulks in aller oogen maken zoude kortom ik was wrevelig en vol spijt maar gelijk het gaat ik beschuldigde iedereen behalve mijzelven en vloekte op den heer van lintz op mijn dwazen hartstocht op
onder het uiten dezer woorden was hij ons reeds voorbijgeschoten en terwijl hij de voordeur met de eene hand dichtsloot opende hij met de andere die van de zijkamer er zat dus niets anders op dan aan zijn verzoek te voldoen
weinstübe liep vooruit zeker met het oogmerk om de beste plaats voor zich te nemen reynhove en suzanna ondersteunden tante en ik volgde met henriëtte dan nauwelijks waren wij op het dek of een windvlaag kwam met zooveel geweld tegen ons aan dat wij werk hadden om ons op de been te houden te gelijk bespeurden wij dat het vaartuig op
suzanna die wel bemerkte dat het hem daar niet zat doch de reden van henriëttes handelingen volstrekt niet verklaren kon werd van zelf stil en zag mij zijdelings met eenige ongerustheid aan
nu ik ga naar bed want ik heb werk dat ik uit mijn oogen zie blijft gijlieden nu ook niet langer plakken dit zeggende kuste zij ons goeden nacht en verliet de kamer mijn vader rees ook op en zich tot mij wendende slaap wel zeide hij
ik ben het rooken buitenslands verleerd zeide ik en groette nogmaals het gezelschap op de stoep gekomen hoorde ik lodewijk overluid zeggen nu ja geloof maar vrij jetje dat het de zoon van den heer huyck zou wezen t is een verkleede fielt die zien komt of er iets van zijn gading is
mijn gedrag herhaalde ik verblijd over de gedachte dat ik mij ten minste van die zijde onschuldig gevoelde wat kan de heer blaek mij te verwijten hebben hoe mijnheer iemand die zich niet schaamt op den dag zijner terugkomst bij zijn ouderen
alwaar ik mijn moeder en zuster benevens tante letje die mede in t geheim was gezeten vond insgelijks in pijnlijke verwachting de terugkomst mijns vaders verbeidende er verliep echter nog een goed half uur alvorens wij de bekende schel hoorden overgaan ons aller hart klopte hevig bij zijn binnentreden
t is een heerlijk denkbeeld om papa bij egeus te vergelijken zeide suzanna had hij nu maar geweten hoe papa s morgens in verlegenheid was toen ferdinand niet terugkwam dan had hij die vergelijking nog verder kannen uitwerken ofschoon vader de dwaasheid niet zou gehad hebben van in t water te springen
wie is daar vroeg lodewijk die met den rug naar ons toe stond en zich eensklaps omkeerde hij herkende mij verschoot van kleur maar herstelde zich dadelijk en zag beurtelings amelia en mij aan met een schamperen glimlach aha zeide hij ziedaar een welkomer gast nu zie ik inderdaad dat ik het veld zal moeten ruimen
n de koning van corse logeert in het wapen van emden en heeft bij kuyt een cabriolet besteld waarmede hij plan heeft morgen naar rotterdam te rijden hij zal zijn reis nog wat dienen uit te stellen merkte mijn vader aan die insgelijks zijn zakboekje ter hand had genomen en aanteekeningen maakte naarmate de beambte sprak
onbekend herhaalde heynsz met verbazing en de notaris bouvelt heeft mij nog wel aanbevolen die lieden pas maar op zeide mijn vader is qui fugitivum celavit fur est maar misschien zal mijn zoon u den waren naam van die personen wel kunnen aan de hand doen
soms gebeurt het dat ik hem de beste regels voorlees die ik ooit vervaardigd heb en wanneer ik aan het einde ben en een klein compliment verwacht dan schijnt hij ais uit een droom te ontwaken en vraagt aan zijn zoon hoe de wisselkoers op genua is of welken prijs de koffie op de laatste veiling gehaald heeft
deze woorden boezemden mij geen geringe bezorgdheid in en ik sloeg het oog met ongerustheid op den in t zwart gekleeden roover tot wien andries zijn rede wendde ik sidderde toen ik hem de wenkbrauwen zag samentrekken en op een korten gebiedenden toon hoorde zeggen kent gij hem in t bosch dan met hem
juist nu wenschte ik wel dat gij eens naar de hoeve reedt en een oog liet gaan over de daar gemaakte toebereidselen want de timmerman die het bezorgen zoude is een wijsneus die alles zeker naar zijn kop en niet naar mijne verkiezing zal willen doen
waarlijk niet antwoordde ik en ik gaf haar een kort verslag van de zaak zooals die zich had toegedragen alleen voor haar gelijk voor mijn vader de aanleiding mijner kennismaking met den heer van lintz verbergende daar ik die niet kon openbaren zonder te spreken van zijn verblijf in de boerderij die ik van gedachte was dat hem wellicht nogmaals tot toevlucht verstrekken kon
en ik kon te minder gelooven dat ik dezen voor mij zag daar de toon en houding van reynszen jegens den nieuwgekomene die gemeenzaamheid aanduidden welke tusschen goede bekenden plaats heeft
of haar leerling goede vorderingen onder haar opzicht maakte weet ik niet zooveel is zeker dat hij als een tweede alcibiades het zooverre bracht in de minnekunst dat zijn meesteres na verloop van een paar jaren als zijn echte vrouw met hem in holland terugkeerde
deze voorzorgen en nog meer de waardigheid over haar geheele wezen in weerwil van haar blijkbare ontsteltenis verspreid deden mij blozen over mijn ongepaste vermoedens
wel santje zeide henriëtte rood wordende ik dacht dat gij nooit terug zoudt komen hoort gij broertje zeide suzanna gij schijnt het talent nog niet te bezitten om iemand den tijd kort te doen vallen wie zegt dat mejuffrouw mij vergunnen wil zulks te beproeven zeide ik lachende
maar toen wij hem aanzagen stond zijn gelaat zoo strak dat de vraag wel hoe is het afgeloopen ons op de lippen bestierf en wij elkander zuchtend aankeken mijn vader plaatste zijn hoed op de tafel en nam zwijgend plaats ik zie het al zeide ik het aanzoek is niet gunstig opgenomen
ik mot schippersknecht worden riep hij en zijne oogen rolden vreeselijk in zijn hoofd schippersknecht omdat ik menheer tweeëntwintig jaar trouw gediend heb met den
tusschen dat gelaat en de edele en teffens zoo zachtaardige trekken van den baron en van de jonkvrouw van nagel toen ik gezeten was begon ik den eerbiedwaardigen edelman mijne zaak voor te stellen ik zeide hem
ergens ontmoet de freule was met mij in het huis eener treurende gij kent die juffrouw noiret ik heb haar een paar malen ontmoet en ken haar uit de berichten van lieden uit den kring tot welken zij nu behoort
nou ik docht menheer zal alevel zoo gek niet wezen dat ie daar binnen van dat possie spreekt want ik docht dat ding is ofgedaan hij het wel gezien dat ik der geen zin in heb
jagertje de lijn kan wel stuk met die horten hij mot nog langer mee as ik as t god blieft
maar als de burgemeester zag dat het gezicht van kees opklaarde vatte hij ook moed zoodat er op dat oogenblik twee menschen bijeenwaren die beide den besten moed van de wereld hadden
et rijtuig vraag ik neen kees zeit ie jij alleen ga maar bij de bodes daar heb je nog kennis bij
wat riep zij uit jij met pakkies langs de deuren loopen een karrepoesmus op je gepoeierde hoofd jij een soldatekapot om je lieve lijf in plaats van je rok met passement
twee lievelingen haar eenige bange dagen gekost ik ben zoo gelukkig niet mijne lezers te kunnen mededeelen of het azor geweest is of mimi de heer van der hoogen heeft zich in het beheer van zekere
natuurlijken wensch zooveel mogelijk te voldoen henriette kegge is in het verleden jaar gehuwd met een kapitein der rijdende artillerie dien zij vrees ik een weinigje op het uiterlijk genomen heeft
en daardoor meer en meer hij hen in aanzien komt mevrouw is naar ik hoor nog altijd dezelfde weinig sprekende en weinig bewegelijke dame alleen heeft het sterven van een harer
is uw verlangen zei de heer van nagel met voorkomende goedwilligheid dat ik den jongen de maete zijn ontslag weiger hetzelfde antwoordde ik welnu zeide hij hij zal het niet hebben mijnheer hildebrand
maar wat die vrouw anging toen ik daar thuiskwam als schippersknecht maar ik was nog haast niet thuis of daar had je mevrouw dikkerdak al en de jongejuffrouw allemaal maar filiciteeren en dat ik
zoo reeën we na stad stilgehouën voor t stadhuis ik klim der of en help menheer der uit wacht hier een oogenblikkie kees zeit ie
en die kierewier was ook al klaar met een pampier dat ie me in men hand duwde en mijn menheer
die er genoegen in scheppen hunne lezers met teleurstellingen te plagen dit is onbehoorlijk en schijnt mij toe met de beleefdheid te strijden die den auteur in dubbele mate betaamt daarom zal ik pogen aan
het leek wel zoo'n klok en toen luien wat ben je me en toen kwam neef weer binnen en ik had maar te vertrekken
ik en zij drukte verbazend op dat voornaamwoord ik kan geen enkele domestique missen
toekomstigen winkel aan het schoone geslacht het zal een lust zijn bij haar te koopen suzette noiret werd onder den titel van kamenier een zeer bevoorrecht persoon bij de
ik zou zeggen van neen antwoordde ik wees dan zoo goed mij te volgen zeide de heer van nagel die mijn naam misschien van de freule gehoord had en vermoedde dat ik in het belang van de moederlooze suzette kwam
en dan menheer daats die zen zoon nou ook al burgemeester is loof ik en dan de overleden heer watser met z'n staartpruik en dan menheer kierewier maar die
maar ze zei temet geen gendag of genavend en ik ben nou in me tweeënzeuventigste hoo o o o h
zijn er nog immer prettige verguldpartijen saartje is de verloofde van een hupsch jong mensch die eene niet onbelangrijke zaak in manufacturen drijft ik
zijne verantwoording toebetrouwde gelden zoo weinig charmant gedragen dat hij het raadzaam heeft geacht op een goeden morgen zijn hotel in den beddewinkel voor goed te verlaten tot niemands spijt dan van den
had dan eigenlijk niets te zeggen die was zoo veul als sikretaris en die zat midden in de pampieren nou had die dikste
hij zal het niet hebben constance wij laten onze kinderen niet weggaan op een aanbeveling van den heer bout hebt gij ooit van een broer van den heer bout gehoord die in de west zou zijn nooit papa
gebrek aan gunstige vooruitzichten en hoofdzakelijk ten gevolge van de listige bemoeiingen van een zijner superieuren het voor hem noodlottig voornemen had opgevat om naar de west te gaan en dat ik dat voornemen
een mooi baantje hoo o o roepen met twintig o's bij een brug en hu u u u met vijftig u's bij een schoeiing heerlijk hé
dat ik van zekeren reindert de maete sprak een oppassende jongen merkte de heer van nagel aan zonder mij evenwel in de rede te vallen van zekeren reindert de maete zeide ik wien men en wel
en wie zijt gij mijnheer om mij op mijne eigene kamer de les te komen lezen ik houd u voor een
deze tafereelen te volgen niet willen dat ik de pen nederleg voor ik nog ten minsten iets vermeld heb omtrent het verdere levenslot der opgevoerde personen ik durf zeggen dat ik niet behoor tot de
blijf nog een oogenblik ik heb u uitgehoord nu moet ge niet ineens weggaan ik heb ook te leiden mijn graad gekregen en daarop begon hij eenige herinneringen uit zijn studententijd op te halen het is de
maar niets as hoesten nou was ie vol op de borst en eer ik wat zeggen kon daar tastte menheer van zuchter na zoo'n groote tafelschel ik weet niet dat ik me leven zoo'n tafelschel meer gezien heb
oogenblik de maete heb ik nooit gezien zoo zoo antwoordde de heer van nagel nu wees gerust ik zal de zaak onderzoeken de maete zal niet naar de west-indiën gaan eéne vraag zoo het niet
en dat ze hoopten dat ik die post trouw en eerlijk en al die viezevazen waar zou nemen kijk ik werd zoo kwaad menheer dat ik docht een beroerte te krijgen
wordt binnenkort vergeven bedenk er u op kees ik raad het u aan en ga nu heen kuche kuche en vraag ùche ùche of mevrouw ùche ùche mijn stroopje wil boven sturen met betje ik heb
de baron op mijn antwoord wachtte mijnheer zeide ik en ik geloof dat ik bloosde er is een dame in het spel een jong meisje dat belang stelt in den jongen de maete maar dat evenmin van den
t zel niet gebeuren riep leentjen uit laat menheer je afschaften laat ie je op straat sturen maar geen schippersknecht as je tweeëntwintig jaar knecht bij een heerschap bent geweest
voorgekomen vol dankbaarheid aan mijn gesternte dat mij in zoo weinige dagen onder zoo verscheidene daken en met zoovele lieve en goede menschen in aanraking gebracht had om mij in de overtuiging te versterken dat
freule constance de maete door den baron in bijzondere bescherming genomen is zeer spoedig ter secretarie opgeklommen en bekleedt nu den post van den heer bout die aan de gevolgen van zijne ongeregelde
maar al zen leven ik wacht wel een hallefuur daar wordt gescheld me neef na binnen met n bos op zen borst wat ben je me
maar ja wel zou gou as ie amen gezeid had zel ik maar zeggen daar begonnen ze allemaal me te filiciteeren en te doen dat het een
en met eenparigheid van stemmen werd besloten dat het niet gebeuren zou wat er gebeurde mag kees op zijn eigen manier vertellen zoo als hij het meer dan eens gedaan heeft met de hand aan de roerpen
en zijne eegade die een halfjaar kamerhuur en een aardig sommetje aan verschotten aan zed te kort kwamen de zoete inval is nog altijd een degelijke koekwinkel en tegen
het weer schrikkelijk weg kees wenschte nog iets in het midden te brengen maar de burgemeester hoestte zoo ontzettend en werd zoo rood in t gezicht en wenkte zoo duidelijk met de hand dat hij het stroopje volstrekt terstond hebben moest
en je hebt ommers pas een nieuwe het helpt niet vrouw zei kees ik heb t al gemerkt der is zwarigheid bij menheer maar t is maar ongelukkig voor die et treft
dat's onmogelijk mijnheer als er te veel verteerd is het is door de meiden niet geschied de meiden moeten blijven
ik deelde hem alles mede wat ik wist én voegde er bij hoe suzette om haar allerliefst karakter algemeen bemind was bij degenen die het voorrecht hadden met haar omtegaan dat zei de dokter ook
de freule welnu mijnheer hernam de baron wij kennen mijnheer bout en wij kennen den jongen de maete wij zullen alles in orde brengen kent gij de beide heeren den heer bout zag ik een
schipper zou worden een mooi ding al de schippers zijn jonger van jaren as ik en ik ben nou op drie na de jongste knecht van dienst dan
burgemeester dikkerdak streek zich met deftigheid langs de kin het beneficie van knecht aan het sche veer zei burgemeester dikkerdak met majesteit
en wat me vrouw huilde toen ik op en kouën ochtend na de schuit most met me schanslooper over men arm
in een ommezien was ie weerom daar hadje t lieve leven gaande ik most boven kommen daar hadje menheer zitten die nog al tamelijk dik is en dan hadje die dikke van
zij maakt soms kleeren voor mijn dochter ging de heer van nagel voort en die is zeer over haar tevreden het is een bescheiden meisje en zij heeft ondersteuning noodig weet gij iets meer van hare familie dan wij
mij tot hem wendde in het belang van een jong mensch die eene ondergeschikte betrekking bij de stedelijke administratie had ik verhaalde hem hoe die jonge mensch door een samenloop van omstandigheden
bedaard in deszelfs officiëele plooien lei een blokje bij op het vuur wandelde naar de
insgelijks hun leven hadden gesleten den roem nalatende die meer was dan hun adelbrief den roem van beminlijke menschen
lieve kinderen menschen och ja zoo sukkelen we nou maar vort menheer is dood en mevrouw is dood en de jonge juffrouw het onderlaatst nog met me gevaren
de goede eegade begreep juist niet al te veel van deze uitboezemingen maar welke was hare ontzetting en afschuw toen zij de oorzaak
wacht nog een oogenblik zeide hij en zou voortgegaan zijn maar de knecht kwam binnen en diende den heer van der hoogen aan onwillekeurig kwam de uitdrukking eener onaangename gewaarwording op het gelaat van
burgemeester kreeg een hevige hoestbui want hij was vol op de borst hij vouwde het exemplaar van de haarlemsche courant van dinsdag october het is lang geleden
ambitie en gekweld door eenige teleurstellingen het voornemen heeft opgevat er naar toe te gaan ja dat hier werkelijk al een begin van uitvoering had plaats gehad daar de heer bout reeds voor hem en met zijne toestemming een
ik kan je niet verstaan zei ze maar dat weet ik wel dat het lang duren zal eer de rijkdom bij pleuntje samei's laatste leger komt om te huilen
op eene wijze alsof hij er een zwaar hoofd in had dat dit voorstel fortuin zou maken een meid minder riep zij uit en hare oogen begonnen gevaarlijk
die van zuchter zoo'n hamertje in zen hand en die begon me daar een preek te doen en een gelukwensching en in één woord te zeggen dat deur mooi praten zus en zoo van menheer dikkerdak
aangenaamste tijd van t leven zegt men wel zeide hij ten slotte maar zoo ondankbaar ben ik niet jegens mijn overleden vrouw en lieve dochter dat ik dat toestem en daarenboven het doet nog meer goed zich in de wereld een man te gevoelen
engagement met zijnen bouts broeder die in suriname eene plantage scheen te hebben had aangegaan die hem als eerlijk man verplichtte met de eerste gelegenheid te vertrekken en nu
dan een student ik hoop dat gij het ondervinden zult na nog eenige algemeene gesprekken waar ook de jonkvrouw deel aan nam verliet ik deze woning die mij als een verblijfplaats van zielsrust verstand en deugd was
menheer dan de heeren zoo over me gedocht hadden om me dan te maken na me begeerte note bene knecht bij et veer
trouwen zel ik mær zeggen nien dat laikt er niet nee heije je nou al bedocht trijntje vraagt de koopman nou jæ zeit trijntje geef me een kloentje zwart
maar laat het maar lichte maan zijn dan komt er nog menigeentje weerom en wel eens een grooter slag van rijders ook waar de andere wateren des avonds te ver af of te vol gevaars voor zijn
daardoor heeft een andere deugniet die al tweemaal op zijn neus gelegen heeft onuitsprekelijk veel genoegen en dan komt er een scheur in t ijs van de sterkte
wat doet het monster op de laatste soirée die hij met haar bijwoont hij ziet haar nauwelijks aan met een stijve buiging vraagt hij haar ter nauwernood hoe zij vaart als zij op aller aandrang behalve de zijne zich aan de piano zet en zingt ziet zij hem in den spiegel die daarboven hangt geabsorbeerd in een gesprek met
en des zondags zijn de wegen vervuld met wandelaars uit de stad die al die schoone wonderen komen bezien en waaronder zich een enkele vertoont die reeds een witte zomerbroek heeft aangetrokken in de zalige overtuiging dat hij een rechte primula veris is
maar as t nou eens een rood kuitje was jæ dan most et weg die brandrooie mag ik niet zegt de philozoische boer die geen beest om zijn haar wil verachten maar wien dit vooroordeel te machtig is
de zwaluw scheert over het water en vliegt een stal binnen om zijn nest op te hangen boven de ruif het jonge vee loeit reeds in de weide en de melkkoeien zullen met den eersten mei kunnen worden uitgezet
de maand maart is in t land met hare gehate afwisseling van sneeuw storm en regen de geheele stad hoest en proest en vraagt met verontwaardiging hoe zij aan den onverdienden naam van lentemaand komt
nou leet ie geen as jai denke dat t veur hil der best is en zoo is ie geen ook en wat zei hil er wel van vraagde de landheer die als hij uw laatste romans gelezen heeft o heeren uit de stad denken moet dat het meisje ten minste eenige teringen gezet heeft
een droevig drama ontwikkeld de schoone emmeline c was op alle de feesten van dezen winter reine du bal zij werd gefêteerd zij werd geadoreerd hare moeder was trotsch op haar zij was trotsch op
en zijn nog kleiner broertje meebrengt dat voor het allereerst begint te scharrelen alras verzamelt zich uit alle woningen een aardig troepje van boertjes en boerinnetjes die elkander alle bij den naam noemen en zeer familiaar zijn met de jonge heertjes en jonge juffrouwtjes van de
hebje daar een potlammetje zegt hij op een klein zwart dier wijzende dat op de vuurplaat geknield ligt naast een dikke kat rood en zwart geplekt och jæ zeit de vrouw we hebben twee lammetjes van dat ooi ien witje en ien zwartje dat dan dut is
en op iedere wandeling ontmoet hij nieuwe bloemen in den tuin vertoont zich reeds de groene hoop des zomers boven de aarde de wilde tortels en blauwe duiven vliegen af en aan door het geboomte met dwarse takjes in de roode bekken
is t ook nog zoo leet in den evend nou wat dan vraagt de koopman met een sentimenteelen lach kom den hier hoor den zei k je ophelpen dag
en de landheer geeft haar een vriendelijk kneepjen in de wang en zegt zoo hil ik zei daar net tegen je vader dat je zoo'n knappe meid wordt en dat het me verwondert dat je nog niet aan t vrijen bent
zijne perziken beginnen te bloeien zijn violenbed is blauw zijne kuikens komen uit een lichtgroen waas spreidt zich over zijne boomen en de donkergroene garst schiet op zijne akkers op
en ik zel dat zwarte kuitje anleggen zoo goed as dat bonte en weetje wat ik denk t is nog beter as en hiele witte want die worden dan skrikkelek van de vliege plaagd en ze zam ook erg kouwelek gunder steet er iene die het een rond jær met et dek eloopen
daar zult gij ook een ijsvreugd zien en indien gij van kinderen houdt zal zij u verrukken de volwassenen versmaden dezen geringen plas maar hier hebben wij den kleinen dikken wulbert met de mooie oogen die zijn schaatsjes loopt halen zoodra hij hoort dat de jonge heeren er op
de toevlucht wezen moet der kwijnende conversaties op fluweelen sofa's en der levendige tête a têtes bij marmeren schoorsteenmantels en in vertrouwelijke vensterbanken
maar de boer en de vrouw nemen bedenkelijke gezichten aan die te kennen willen geven dat er te veel dak op t huis is en de landheer vindt het gepast zijn gesprek te veranderen
in zijn vijvers zijn de eenden gekomen die een nest zullen bouwen onder de lage takken van den sparreboom aan den oever de hazelaars bloeien zijn moestuin wordt sedert vrouwendag in orde gebracht en weldra zullen zijn doperwten worden gelegd nog een veertien dagen en de stier begint rond te gaan
zou je me helpen hil vraagt de koopman met een smeekend oog as je me zag leggen deer zou ik rais over denken zegt de vroolijke hil dag doris wel thuis meet val mær niet hoor en as je
de buitenman vraagt het niet want voor hem is zij rijk aan bemoedigende verschijnselen aan bewijzen van nieuw leven en nieuwe kracht der natuur als hij in de heldere dagen of op de heldere uren van den dag zijn esschen stok opneemt en
vrijen meheer zeit hil ik weet niet wat ik liever dee en ze huppelt haastig voorbij en doet haar moeder bescheid op de boodschappen en helpt den reizenden koopman in het opladen van zijn pak en vraagt hem lachend of hij wel weer zou kunnen opstaan als hij er
den geheelen avond geen woord geen blik van hem voor de schoone emmeline en den anderen dag het gerucht door de stad dat zijn engagement met de freule e te x dat reeds sedert dezen zomer gehangen moet hebben er dr is
en de merels zingen luide en heerlijk in zijn nog dor hout eer de maand ten einde loopt zijn hem de eerste kievits eieren gebracht en is zijn bloemkool reeds gepoot en nauwelijks is de wispelturige april daar of de ooievaar laat zijn lange pooten op zijn dak
het hart der arme emmeline is gebroken neen vergiftigd van dezen oogenblik af is de gansche wereld haar geveinsdheid en mommerij en het geheele mannengeslacht louter valschheid
maar nu zie ik mijn buitenman een bezoek brengen bij een zijner boeren en met hem nederzitten bij diens namiddag koffie en boterham in gezelschap van een koopman die met een hoog langwerpig pak op den rug op den boer reist
worden maar het is in t laatst van januari en uw barbier hangt u telken morgen verschrikkelijker tafereelen op van de duimen dik die het in de stadsgrachten gevroren heeft
nou deer wil ik den ook wel leuven dat je hil voor wezen mot om zoo te doen as zai dæn ik speurde in de beginne wel dat et er niet an en stond mær ik zaide hil zaide ik teugen der nou leg niet te knaizen ook maidje want de borst is ienmæl weg en hai
de bloesem der wilde kastanje meldt zich reeds in den knop en den den of uiterlijk den den verkondigt de blijde nachtegaal met een helder georgel en een schellen slag dat hij daar is om het lied der lente te zingen iederen morgen hoort hij aan zijn ontbijt nieuwe berichten van boomen die reeds geheel groen zijn
gesprek met een andere schoone neen met heeren met een geleerde met een diplomaat en een oogenblik later neemt hij de kaart op voor eene bejaarde dame die daar een andere bejaarde dame en twee bejaarde heeren het haar in t omberen te lastig maken hem verzocht heeft haar eens af te lossen
ziet hij alom de braakakkers vervuld met deftige schapen en vroolijke lammeren die op de stoppels grazen ziet hij den ploeg drijven door de stoppels van andere die dit jaar hun vrucht zullen moeten opbrengen
en plotseling het vroeger gesprek weder opnemende gaat hij ten overstaan van de twee kuitjes en het eene bulletje die hij beurtelings op zijn hand laat zabberen voort nou kaik je bent best onderricht ook hoor en ze had er zinnen wel op em steld ook zei ik maar zeggen
hij is al heel zwart hielkendal meheer maar weetje wat ik zeg je mot gien beest om zen haar verachten ik denk dat et niet past en dat je der gien zegen op hebbe kenne zel ik mær zeggen je heb mense die zijn er zoo keurig op kaik maar ik zeg dat et niet past
maar denkt niet dat wij buiten ook geen ijsvermaak hebben pret hebben wij degelijke pret en ik wenschte wel dat gij die ook hadt ik onderstel dat gij zelf bezitter zijt van een of ander landhuis nabij een klein dorp
waarvan zij u des morgens de bewijzen komen vertoonen op uw bed de donkerheid alleen maakt een einde aan de vreugd waarin het middagmaal slechts een kleine pauze teweegbrengt
wel jantje heb ik het al of heb ik het mis dat je dochter trouwen in het hoofd heeft nou heerschop is zijn woordenrijk antwoord de lui willen zoo veul zeggen t zou er kwed uitzien as we t alles leuven wouwen ik zel niet zeggen dat ze niet rais deur een borst is
en main en stuk of vier heinsknoopies zeit de vrouw ik had verleden najaar al gehoord dat ze met een vrijer te kermis geweest was zegt mijn buitenman die niets van dien aard gehoord heeft
jæ herneemt de boer en mot meneer de kalven niet rais kaiken en mijnheer staat op en volgt hem naar het hok daar zij zich bevinden kaik hier der zijn der drie twee kuitjes en ien bulletje dat iene kuitje is van daag ekomme leelijk haar niet waar
echter wil ook zij een mom dragen en evenzeer veinzen maar kan zij het weren dat al hare vriendinnen haar in hare bijeenkomsten beklagen en dat zij weken lang onder den titel van het meisje dat infaam behandeld is