AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar een beplakt schotwerk dat hen van de achterkamer scheidt naast de deur bemerkt ge een gelijkvormige dito die toegang geeft tot de trap welke naar de bovenwoningen leidt
we zullen in de eerste plaats zien of we jou identiteit voldoende kunnen bewijzen en ten tweede of we dien ouden schurk en zijne dame een poosje vrij logies kunnen verschaffen
hou hem goed vast manus roept de kruier tot zijn makker die evenals hij niet dan met de grootste moeite de armen van den hondenkoopman in bedwang kan houden
t is waar een goedkeurende blik een vriendelijk aanmoedigend woord van albertine maakte hem onuitsprekelijk gelukkig en zijn oogen lazen als het ware elken wensch van hare lippen nog vr zij dien uitgesproken had
en nam hem een eind weegs mede maar toch had t reeds lang elf uren geslagen eer hij zijn bestemming bereikte in de herberg zelf was t al donker maar op de bovenkamer brandde nog licht
je bent toch een traiter zegt lachend van blaak intusschen zijn broodje verorberend krasser staat voor het venster en ziet naar buiten met de eene hand brengt hij zijn kop koffie aan den mond en met de andere trommelt hij
wanneer je z je best blijft doen dan kun je al gauwer dan ik dacht naar een conservatoire gaan hoe glinsterden de bruine oogen van den knaap bij zulk een loftuiting en hoe vriendelijk vroeg hij dan mag ik nu ook nog eens een half uurtje
een menschenziel is de eeuwigheid ingegaan en niemand van de overgeblevenen vraagt zich af hoe of waarheen zij dolen verder door het leven tot ook het raadsel van t sterven voor hen wordt opgelost
me niet tournel vervolgt juffrouw barbara zal nu niet meer over mijn gezaag te klagen hebben zelfs mijn phantaseeren zal hoop ik nu genade vinden in haar oogen
de oude baas van beneden wil je verkoopen ik heb gehoord dat hij t tegen juffrouw ram zei ha ha ha ha ik zal hem eens lekker beetnemen hij noemt mij ook rakkerd en kriek stil blijf zitten koest dan
hou hem weg verd md hij is dol en geweldig schopt hij voor zich uit als wilde hij het denkbeeldige dier van zich afweren
ja ja ze is nu geen kind meer al wil barbara haar ook nog zoo graag klein houden wil ik je eens wat vertellen maar geheel entre nous hoor ze heeft al aanzoek gehad dat wil zeggen
t is incroyable dat zoo'n mismaakte sinjeur zoo aardig spelen kan foei mijnheer dat's ongevoelig van u t was goddelijk z te kunnen spelen is een gave die
krates met vier ton altijd door klonken hem die woorden in de ooren hij dacht er dag en nacht over na hoe hij destijds zoo dom had kunnen zijn den jongen niet bij zich in huis te nemen en stelde zich levendig voor hoe alles zou gegaan zijn
plotseling staat de oude trompetter op slaat zijn stramme beenen met de hielen tegen elkaar en zegt de hand met
hij doet zijn best en dat's meer dan je verlangen kunt t is wat moois k wou dat ik nooit begonnen was
als de klerk zich verwijderd heef ziet strijkman om naar de deur staat op opent die op een kiertje en ziet oplettend in de gang niemand ziende gaat hij weer zitten en fluistert zeg dat's andere thee hoor zoo heeft hij ons nog nooit ontvangen
daar heb je iets voor je moeite zet die bagage maar neer k zal ze zelf mee naar binnen nemen zâ'k t niet efkes veur oe naar t huus brengen m'neer vraagt de jongen die verheugd is over het kwartje dat hij gekregen heeft
waf waf waf keft de kleine door den roeper en als de hansworst het instrument wegneemt staat de groote hond op en maakt dezelfde beweging met de
als juffrouw barbara mijn kamertje nog niet tot provisiekamer heeft bevorderd zou t wellicht gaan dat is nog al aardig dat hij zich dat herinnert t is waar ik zei dikwijls dat ik er een proviandkamertje van wou maken maar dààr kunnen we hem niet hebben tournel
hij rammelt met de zolderluiken fluit een snerpend lied op een gebroken vensterruit of draait den windwijzer op het dak van de kerk heen en weer tot hij steunt en knarst zoodat de kraaien in den toren onrustig worden en eindelijk angstig heen en weer vliegen
in hun wederkeerige verlegenheid vergeten zij den gewonen groet te wisselen en staan een oogenblik vlak voor elkander zien elkaar met groote oogen aan en zwijgen totdat augusta begint te lachen ik dacht niet je hier te zullen ontmoeten
t schiet me in mijn knieën zegt bleek wordend de juffrouw als een stuk glas en een gebroken aarden schotel rakelings langs haar heen op straat vallen
is t al weer z laat met makko strijkman gaat even terug sluit zijn winkeldeur dicht en staat nu met de vrouw op straat beiden zien naar boven
ik zou wel eens willen zien wie de brutaligheid heeft om te zeggen dat deze jongen niet makko's zoon is daar zal ik je dadelijk gelegenheid toe geven de procureur schelt en onmiddellijk daarop verschijnt keesje in de geopende deur
je zoekt mij met je beiden een rad voor de oogen te draaien deze jongen is niet de zoon van den hondenkoopman maar strijkman heeft intusschen al zijn kalmte teruggekregen neemt zijn toevlucht tot onbeschaamdheid en antwoordt
maar t is wildzang en als je daarmee doorgaat komt er niets van je terecht verwonderd zag dorus den heer tournel aan die hem een muziekboek voorhield en vervolgde
hou je mond vrouw juttner riep strijkman verschrikt uit t is goed om de helft dan k dacht wel dat je toe zoudt happen ouwe zondaar
als hij eenige oogenblikken later alleen is gebleven met dorus ik dansen u maakt toch zeker een grap ik dansen met mijn figuur
zie daar wandelt augusta arm in arm met den blonden krullebol ze gaat rakelings dorus voorbij maar zij ziet hem niet ze praat zoo vroolijk en druk met haar cavalier en toevallig houdt zij den waaier voor t gelaat juist aan den kant waar dorus staat
niettegenstaande zijn mismaakt figuur tot hem trok waren het de zwaarmoedige bruine oogen die als zij tot haar opzagen zoo kinderlijk vertrouwelijk blikten was het de innemende trek om den mond of waren het de parelwitte tanden die tusschen de welgevormde lippen schitterden
ei ei coloratuurzangeres och grootpapa antwoordt het meisje even kleurend k ben nu niet bij stem moet ik deftig worden augusta laat je je bidden of is t nog als vroeger
wat snik je zenuwachtig t was ook zoo alles wat je hadt hé ja je hebt gelijk wij hebben elkaar in zoolang niet gezien maar je begrijpt immers wel dat t geen onhartelijkheid van mij is
strijkman spreekt luid en gejaagd ja oome dorus heet ik kobus en dorus vrouw juttner krijgt het benauwd en strijkman wischt zich tersluiks een paar kille druppels van de slapen
en als ik niet wil blijf jij er nuchter van och kom denk je dan zal de procureur verhagen er nog wel een aardigheidje voor overhebben om
tot wie hij opzag als tot eene heilige zonder zich rekenschap te kunnen geven van zijne gewaarwordingen had hij den invloed gevoeld van haar reine maagdelijke schoonheid de weldadige uitwerking van haar zachte manieren
geheel zijn droevig verleden komt hem in de gedachten en met vaste stem zegt hij tot dokter abels stel mij tegenover strijkman dokter en gij zult zien dat ik hem klein krijg we hebben nog een oude rekening te vereffenen
zoo nu geef dien kop dan maar aan van blaak zeg wil jij wel van mijn koffie afblijven cornelis geef me mijn broodje en mijn kop koffie en houd de juffrouw niet langer op
daar ligt hooi in van den baas uit het kraaiende haantje daar kun je van nacht in slapen je slaapt er wat goed in maar als de baas het merkt krijg je een pak
hoe is t mogelijk zoo'n knappe jongen zoo'n lief uiterlijk grootpapa ik wou dat hij leelijk was maar verstandiger
de donderdagmorgen is daar op het kantoor van den procureur verhagen krassen de pennen niet sneller of langzamer dan gewoonlijk de heeren krasser en van blaak zijn even te voren door hun patroon genoegzaam ingelicht over hetgeen weldra gebeuren zal
zij wenkt haar zoon om ook op te staan blijf zitten juffrouw strijkman ziet dorus onbeschaamd aan en zegt plotseling je kunt zeggen wat je wilt maar bewijzen kun je niets
hij heeft als hij begint te spelen de lorgnetten op zich zien richten en de hoofden waargenomen die bij elkaar worden gestoken terwijl zich de blikken zijdelings naar hem wenden
proestend en met den kop schuddend springt het dier van zijn schoot als hij t eindelijk loslaat het blaast nijdig tegen zijn meester die grijnzend zegt lekker hé
en ter zake juffrouw nu dan na dien tijd zeit hij nog altijd moeder en t is hem niet meer uit het hoofd te praten casuweel hé meneer
zoo'n buskruitvaatje poeff dat vliegt me op als pulver bij t minste of geringste en dan op eens paf neergeslagen als een pannekoek en grienen er bij wat was je toen laf
wat staat hem dat pakje grappig speel nog eens voor me toe laat ik nog eens wat hooren maar niet dat treurige dat van laatst hoor
omdat het bestuur een cotillon met verschillende figuren wilde hebben onophoudelijk repeteerden de solisten te huis bij hun respectieve pianino's en de solisten en de koristen verzamelden zich s avonds in de kleine societeitszaal om nog eens te oefenen
koel en koud het kalme licht der maan doodt ze niet maar voor den warmen zonneschijn verdwijnen ze en komen niet terug arme dorus warmte en zonneschijn liefde en geluk
eenigszins verward door de omgeving de strenge blikken van den procureur en vooral door de woorden van kobus die juist moeder mooi hier hé zegt stottert zij ja ja ziet u u uwé een eed
de torenklok slaat twaalf dof en zwaar dreunen de slagen alsof er sneeuw in de lucht ligt langzaam valt de hamer twaalf malen op de klok hoog boven in den toren
de clown buigt zich over de lage leuning beweegt de lippen trekt zijn mond in allerlei vreemde plooien verdraait de oogen en beweegt de handen heen en weer alsof hij een redevoering uitspreekt het publiek wordt kalmer en hier en daar hoort men een
met den staart tusschen de beenen op zijn buik tot voor carlo's voeten en keek hem toen aan met een blik waarin een bede om genade opgesloten scheen
nou en hij kon ze ook nog wel andere kunsten leeren dan jij ei zeker we hadden er twee die konden tellen en op de klok kijken
zij ziet hem niet ze denkt niet eens aan hem haar eenige gedachte op dat oogenblik is de dans arme dorus de liefde is in uw hart ontwaakt en te gelijk ook de jaloezie ge weet nog niet dat gij
mijn vrouw is ziekelijk teringachtig zooals gij weet stierf mijn dochtertje verleden voorjaar ha ik begrijp het al zeker die vrouw toen doodgegaan toen hij zelf doodgegaan de heele boel dood
t is een langzaam heengaan vrouw carels och erm dienzelfden nacht bleef het licht veel langer dan gewoonlijk branden in de bovenkamer van de herberg den vorigen dag waren carlo en zijn zoons nog bij de zieke geweest
en te denken dat men zijn geheele leven zoo zou moeten voortsukkelen ja voortsukkelen anders is het niet ik wil liever alles doen wat ik kan mijn eigen brood verdienen
iv paljas ruim anderhalf jaar later bevond het gezelschap van signor carlo zich in een klein geldersch stadje op de kermis
stoelen stonden er niet in maar in plaats daarvan aan beide zijden langs de wanden vierkante hokken waarin de viervoetige artisten van signor carlo verblijf hielden
en het denkbeeld lacht mij toe om u en de uwen spoedig weer te ontmoeten ik zie er nu ook niet meer tegen op beste vriend ik geloof dat mijn wond genezen is en dat ik zonder gevaar augusta kan terugzien
ga jij maar weer zitten ik begrijp genoeg hoor eens baas strijkman ik zal maar niet langer omwegen maken jij bent een oude schurk en zij is je medeplichtige
as ge t hart hêt om ooit weer hier te kommen dan sloa k oe de been stuk begriept de en in zichzelven zegt hij de jongejuffer is veuls te goed om met zoo'n jong nog proatjes te maken
kom één slokje hmm k zal de helft nemen vier honderd acht en zeventig gulden naar de maan als t zoo doorgaat maakt ze me heelemaal op
medelijdend zagen dokter abels en zijn dochter den armen jongen aan die overweldigd door zijn smart zijn tranen hun vrijen loop liet en op niets en niemand scheen te letten
goed goed kom asjeblieft niet in een anderen toonaard en luister ik beloof algeheele onderwerping aan al haar schikkingen mits zij mij maar niet wegstuurt want ik beschouw uw huis beste vriend als mijn tehuis
en even werktuiglijk liet hij dus den strijkstok op en neer gaan hij begon met eene bekende melodie die hij ergens gehoord had vaster en vaster werd zijn streek en eindelijk phantaseerde de knaap zijn oogen schitterden zijn borst zwoegde
t wordt lichter buiten zilveren strepen vervangen het karmozijn aan den horizont violette wolkjes drijven voort of smelten samen met het azuur en tintelend trilt het licht door hun floers
ik geloof je t doet me genoegen dat t niet zoo is maar wat bewoog je dan om om zoo overhaast heen te gaan och dokter zie mij niet zoo uitvorschend aan
wat een drukte wees kalm man dan krijg je geen dikke beenen hè hè hè dok nou maar gauw een dozijntje guldens nou doe ik t geen cent minder zie je strijkkie ik zou wel vrijloopen als ik sprak
of kon hij haar eenmaal meer zijn misschien misschien fluisterde de geheimzinnige stem in haar binnenste t was dezelfde stem die dorus hoorde in zijn kamer en die hem ijlings het venster deed sluiten en t gordijn
natuurlijk was het verbroken engagement van augusta tournel een alleraangenaamste stof voor de babbelende burgers men beklaagde haar men beoordeelde of veroordeelde haar al naarmate men tot haar vrienden of niet behoorde brouwer had een paar ellendige dagen op de
stilte dat eeuwige gekibbel verveelt me riep de heer carlo zijn geslacht op tamelijk barschen toon toe zoolang ik aan mijn toilet bezig ben wil ik rust hebben
in den groenen wagen van signor carlo is het benauwd de zon heeft den geheelen dag met kracht op het rijtuig geschenen en daardoor is de temperatuur daarbinnen buitengewoon hoog
k ben moe k wil naar huis wat een succes heb je gehad dorus jongen wat was ik grootsch op je hoe voel je je nu wel gelukkig hè
zoo niet meer wist dan hij zelf tom was dank zij het smeersel van wijlen klaas makko weer even rap en vlug als vroeger terwijl onder dorus leiding een der andere honden in de kunst van het tellen en op de klok kijken werd onderwezen
mij ook vroeg albertine lachend neen jou niet liefste jou niet een paar dagen later vertrok dorus weder naar tournels woning en de oude muziekmeester zag met vreugd zijn leerling terugkeeren
is een achterkamer met het uitzicht op een plat zij is schamel gemeubeld maar een vorstelijk verblijf in vergelijking met het armoedige vertrekje vroeger door de weduwe bewoond
zoo dorus augusta's stem beeft een klein weinig als zij die woorden zegt wanneer je niet te moe bent zou je dan met mij een wandeling in den tuin willen doen we kunnen ook een oogenblikje in het prieel bij den vijver gaan zitten wil je
ei ik beschouw hem als een broer als een besten vriend van wien ik heel veel houd en daarom wil ik niets hooren dat o zoo hoofdschuddend zegt de grijze tournel
nou strijkkie t mensch had het zelf van een inspecteur dien langen blonden je weet wel die laatst bij je geweest is om
een toornige blik van den aangewezene treft hem en ontlokt hem de woorden kijk me maar zoo valsch niet aan k zal je straks wel nader spreken k zag hem door de kleine deur sluipen en in den tuin gaan
geef dan mijn speldje maar weerom dan verpas ik het ik kan bij den goudsmid elk oogenblik acht gulden krijgen gaan we nou haast heen moeder vraagt de knaap die tot nog toe gezwegen heeft op zoo doffen
hij zal z'n eigen wel stilhouden strijkman maak je maar niet benauwd wat ben jij toch voor een kerel ba t is kwart voor elf we moeten gaan
de pseudo dorus kijkt haar strak aan en herhaalt als voor zichzelf dorus kobus kobus dorus hè hè hè hè en luider gaan we nou heen moeder
met den wijsvinger dreigend antwoordt hij tientje tientje wat ben je laat ik heb op je gewacht het bevallige meisje nog steeds in de deur staande lacht vroolijk
maar dat is ruim twee uren gaans zegt albertine verwonderd o dat is minder al was het nog eens zoo ver zou u denken dat de dokter zou willen
half onwillekeurig voelt hij in zijn broekzak een eindje touw een pijpensteel en een knikker zijn de eenige voorwerpen die hij ontmoet
hij zal zich mij wel niet herinneren want hij was maar vijf jaar toen ik hem het laatst zag hm vijf jaar dus zes jaren lang was hij toen al weg uw broeder adriaan
dat hij zonder t zelf te weten het drietal dat aandachtig toehoort aan zijn lippen kluistert augusta lacht nu en dan luid en hartelijk en wendt geen oog van hem af zij verwondert er zich over dat hij zoo vroolijk vertellen kan
jawel ik weet wien je meent nou dat is een verre neef van haar en die zei we loeren al lang op dien ouwen pandjeshuisbaas hij zet de menschen af neemt woekerwinst en op een goeien dag rukken we hem in
met een zijdelingschen min of meer angstigen blik naar het binnenvertrek antwoordt de pandjesbaas praatjes allemaal praatjes k zou misschien wat over kunnen hebben wanneer ik minder voor de panden gaf want gewoonlijk
snuiter meneer een en dertig gulden zestig centen van den betaalmeester vier-en-dertig centen af voor zegel is het zoo niet akkoord meneer
een enkele ster schittert reeds aan den hemel die zich effen en donkerblauw over de aarde welft in de tuinkamer van dokter abels villa is licht en ruischend klinken de akkoorden van den vleugel door de opengeslagen deuren in den stillen avond
dokter abels had hij te gelijker tijd geschreven mijn kunstreis spoedt ten einde t zijn nu bijna zes volle jaren dat ik rondgezworven heb
methode was zijn geliefkoosd stopwoord school het tweede wat hij gebruikte t was geheel een musicus van den ouden stempel hij dweepte met bach en beethoven vereerde mozart
serpent sist strijkman heb je lust om een poos in de gribus te zitten ik niet ik geloof dat ik het wijste doe om
als een jammerlijke verschijning die in elken gelaatstrek schuld verraadt zit hij daar en juffrouw juttner tegenover hem denkt hij krijgt er wat van hij krijgt er wat van
het maanlicht droomde op de boomen en liet de boschjes en bloembedden in den tuin phantastisch gevormd uit het duister te voorschijn komen hier en daar blonk het op de kiezelsteenen van het pad met een twijfelachtig geheimzinnig licht
het meisje gevoelt wat ze speelt haar onberispelijke aanslag en hare vaardigheid komen heerlijk uit als zij bij het scherzo met het meeste gemak de zwaarste passages overwint als een vogel verscholen in het gebladert
dorus opent een van de raampjes blijft er een oogenblik voor staan om te voelen of het ook tocht en nadert de zieke met een apothekersfleschje en een lepel in de hand
och dat's aardig dan hebben wij ze alle twee niet en nou liegt een van ons beiden maar ik niet k zei daar straks immers vijf gulden maar wel bekeken is dat te weinig oude heer
de pandjesbaas kijkt met zijn gluiperige oogen naar den knaap die zeer ongegeneerd op den rand van het kopieertafeltje is gaan zitten en met beide handen over de voorpanden van zijn buisje strijkt terwijl hij grinnikt en op eigenaardig doffen toon zegt
en hoop u wanneer mijn engagement bij hem afgeloopen is persoonlijk te komen overtuigen dat ik hoewel ik voor de muzikale wereld en het publiek thans monsieur
dat is een groote aangename verrassing voor ons allen hoe jammer dat mijn man juist op reis is augusta nadert en reikt hem de hand
en hij let niet op t trouwe dier dat eerst gaat opzitten om aandacht te wekken dan zachtjes jankt en eindelijk moede van t vruchteloos pogen zich aan de voeten van den baas
met de handen onder het hoofd las hij met ingespannen aandacht klengstown mei hm klengstown waar ligt dat zeker in amerika
albertine is weer aan de piano gaan zitten haar kleine handen glijden vaardig en snel over de toetsen ze speelt een concertstuk breed en vol ruischen de accoorden der introductie en als een zoetvloeiende stroom van harmonie volgt een adagio
je kunt ook niet denken augusta hoeveel drukte zoo'n klein kind medebrengt otto is er zoo gelukkig mee t zegt al zoo aardig dada en mama en t is zoo vlug als water aardig hé ben je nu al wat bedaard goed heel goed
neen kind ik dank je laat me nu maar liggen k zal zien of ik slapen kan want ik ben zoo moe zoo erg moe de knaap schikt zorgvuldig haar kussens terecht trekt de wollen deken over haar voeten en buigt zich nogmaals over juffrouw keetje
mag ik hem daar meenemen wie onwillekeurig volgen strijkmans oogen de aangewezen richting boppie wie is dat je broertje
t is verschrikkelijk juffrouw ram antwoordt strijkman als eensklaps van boven een gebrul klinkt dat niets menschelijks heeft en dat zelfs t hevig hondengeblaf
daar is de meester klinkt een stem onder aan de trap en eenige oogenblikken daarna maakt men ruimte bij de deur der kamer om een chirurgijn binnen te laten die inderhaast door een der buren is opgezocht in een oogenblik is nu de kamer overvol
achthonderd zesenvijftig en vijftien is achthonderd éénenzeventig en twaalf is achthonderd drieëntachtig hè
hij lachte tot zijn roode oogen er van overliepen en wreef zich de knokkelige vingers terwijl hij nogmaals de melodie van malbroek floot
t angstzweet parelt hem op het voorhoofd hij weet niet wat aan te vangen neemt werktuigelijk een bak met water die bij t bed staat en doopt er een doek in dien hij op t brandende voorhoofd van keetje legt dat's koud hu dat's koud
een kloppen op de deur doet den procureur even ophouden en binnen roepen meneer de juffrouw beneden heeft haast zij verzoekt beleefd of u haar ook te woord kunt staan
een brief van dokter abels hij komt eens glans van genoegen verheldert augusta's gelaat als zij haar kind omhoogheffend zegt je peetoom komt kleine man wat zal hij een schik in je hebben
eensklaps staat hij als aan den grond genageld de oogen puilen hem schier uit het hoofd en onafgebroken staart hij naar een hoek der kamer terwijl een siddering door zijn lichaam vaart met heesche stem roept hij
t wordt doodstil men kan zooals men t noemt een speld hooren vallen in de zaal waardoor de heerlijke tonen ruischen die dorus aan zijn cremona ontlokt
een ziel die met haar één was in denken en gevoelen als het ware een beter deel van haar eigen ik haar geheele karakter had in de laatste jaren een meer ernstige richting aangenomen zij gevoelde dieper en verstandiger maar daarom niet minder innig
de muzieklessen van juffrouw tournel werden meer en meer gezocht en vrij goed gehonoreerd zoodat zij op voldoende wijze in haar onderhoud kon voorzien
rondom den kermiswagen heeft zich een soort van meertje gevormd de zandweg is in een poel van leem en modder veranderd het rijtuig van dokter abels heeft de plek waar carlo's wagen staat bereikt hierheen dokter roept dorus hem te gemoet hierheen
o ja meneer stotterde dorus en eensklaps zich tot albertine wendend zei hij met een lichten blos op de wangen juffrouw ik hoop dat u gelukkig wordt heel erg gelukkig en toen albertine hem de hand toestak
trouwen ja wat anders hoor eens beste man k ben net zoo gaar als jij dacht je nou dat ik niet snapte waarom je me trouwen wilt
zij moet hem voor donderdag nog eens goed onderhanden nemen tirommetomtijne als ik de duiten in handen heb dan koop ik een huis hm altijd voor dorus natuurlijk op de keizersgracht
kom k heb geen uren den tijd wil je nou t speldje zien of niet dadelijk juffrouw de oude man is van zijn verbazing eenigermate bekomen
ik sympathiseer volstrekt niet met je hoor je wel ich grolle nicht ba je zingt valsch en leelijk
vindt u mij dunkt hij heeft een fatsoenlijk gezicht comment fatsoenlijk t is al bourgeois wat er aan is
t spijt mij voor u juffrouw maar u zult geduld moeten hebben en hoe lang kan het nog duren vraagt strijkman terwijl hij de papieren en t portret weer bij zich steekt niet te bepalen de rechter zal
als jij zoo speelt jaag je het publiek mijn tent uit kijk naar carlo dat is eerst een kerel wel drinkt hij een borrel en was een paar dagen in de war maar hij heeft toch nooit zoo goed gewerkt als nu
satansche feeks mompelt de pandjesbaas terwijl hij nijdig naar de deur ziet waardoor de vrouw verdwenen is zij ruïneert me heelemaal t is god geklaagd laat eens zien t is nu
in den wagen blafte een hond t was tom hij had zijn naam gehoord een oogenblik later sprongen twee keesapen en een zwarte poedel van het trapje hem
miauw miauw zoo poes ben jij daar weer heb je honger ja je krijgt ook wat van den baas daar dan daar heb je een beetje water en wat brood poes ja
otto stond op en reikte hem de hand terwijl hij vroeg ben je weer beter ik hoorde van albertine dat je lang ongesteld waart
even bijna onmerkbaar glijdt een fijn lachje over het gelaat van den dokter en een zeer zacht aha ontglipt zijn mond
ze waren toch niet van jou wel wel wis en waarachtig waren ze van mij voor de huur en vader heeft verleden week toch de huur betaald
een koele luchtstroom die langs haar lokken strijkt doet de wingerdranken voor het venster ombuigen en dan weer nieuwsgierig naar binnen zien om te weten wie daar door de deur in de kamer is gekomen papa papa roept de kleine
op het oogenblik dat mijn verhaal begint zit de eigenaar van het pandjeshuis in de achterkamer bij de tafel in een groot dik boek te schrijven t is er zoo donker dat hij hoewel t pas vier uren in den namiddag is zijn olielamp reeds heeft opgestoken
wat wou jij t me heeten liegen heb ik je niet verleden week nog zeventien gulden gegeven zeventien mooie ronde guldentjes strijkman zucht
en van dat oogenblik af liet de forsche man zich leiden door haar die verstand genoeg had om daar waar het noodig was een oogje dicht te doen en het spreekwoord langzaam gaat zeker altijd in praktijk te brengen
er is daar iemand gestorven en een doode heeft geen licht meer noodig een menschenziel is van de aarde verdwenen een tempel is ineengestort gebouwd van hoop en wenschen van vreugde en leed teleurstelling en verwachting de nachtwacht gaat verder
kobus gaat om de tafel heen en staat nu naast den heer verhagen die hem zeer luid vraagt jij heet dorus is t niet zoo
in een gemakkelijken fauteuil zit dokter abels tegenover hem met de handen op de leuning van een stoel gesteund staat dorus hij is bleek en zenuwachtig vriendelijk vraagt dokter abels je bent dus zoo even aangekomen ja dokter
daar blijft hij in zegt verschrikt een der vooraanstaanden tot zijn achterbuur och ben je mal hij komt wel weer bij zijn positieven schreeuwt een vrouw terug
toch schijnt het mij alsof ik er nooit zal komen soms bekruipt mij een gevoel van moedeloosheid als ik hier de andere jongelui zie die reeds zoo vroeg ruimschoots zijn voorzien geworden van alles wat ik mis en t kost mij inspanning om niet jaloersch te zijn
met verbeten woede maar angstig en bevend onderteekende strijkman de verlangde verklaring en toen hij eindelijk uit des procureurs mond de woorden
k dank je hm dus ik zou moeten beginnen met een twintig guldens te wagen die niet waagt die niet wint
de avond valt en in het westen kleurt zich de gezichteinder met een bloedroode tint het scheidend licht der zon verft de toppen der boomen met een gulden gloed
een plaag voor de buren maar een stumperd ik geef hem wel af en toe ereis een boterham of een kliekje omdat hij er soms zoo akelig hongerig uitziet maar
t is toch wat te zeggen herneemt strijkman met een zucht juffrouw blommers en ik we hebben al heel wat geld aan dien jongen uitgegeven meneer niet dat we t niet voor hem overhebben och god neen dat is t niet niet
t is een mooi kapitaaltje zei de dokter tot dorus vr deze weer naar t conservatoire vertrok zoodra ik het geld in handen heb zal ik t zoo goed en zeker mogelijk voor je beleggen
nu löbell wil je k deel tusschenbeide wel een halven gulden dat zou dan een kwartje voor jou wezen was was ein kwartje bin jij toll wenn ich je was leer versta je dan
met de woorden ik zal toch eens even gaan kijken slaat strijkman zijn loshangende jas dicht en strompelt zoo spoedig zijn neergetrapte pantoffels het toelaten de trap op naar de onderste voorkamer gevolgd door de vrouw die telkens
en hem zelfs tegen de soms vrij heftige uitvallen van nicht barbara te beschermen dorus van zijn kant deed alles wat mogelijk was om zich aangenaam te maken
invloed dat hij al meer en meer beschaafd werd maar evenmin als hij zelf het wist vermoedde het meisje er iets van dat zij zoo krachtig medewerkte om dorus geestes en gemoedsleven te ontwikkelen
je bent nu ruim zes maanden bij ons dorus en we mogen je allemaal goed lijden wil je graag voorgoed bij ons blijven dorus knikte van ja terwijl zijn groote bruine oogen van blijdschap straalden
c'est trop fort ça de man keek mij aan alsof hij zeggen wilde wat verbeeld jij je wel enfin zei hij essayez
de neusvleugels verwijden zich een oogenblik om dadelijk daarna weer samen te trekken en aan den neus den eigenaardigen spitsen vorm te geven die de voorbode is van den dood
als ik haar eens trouwde dan had ik recht hm dien suffen bochel heb ik dan op den koop toe maar t is misschien toch de wijste weg
de jongen ziet den pandjesbaas met zijne groote donkere oogen eensklaps onderzoekend aan en vraagt terwijl hij met de zweep op de bedstede wijst
over t algemeen mocht iedereen hem gaarne lijden omdat hij gedienstig was en voor een vriendelijk woord alles deed wat van hem verlangd werd
de apen gingen op hun achterste pooten staan en grijnsden als wilden ze zeggen wat heeft onze directeur te bevelen de poedel kroop bij het zien van het mattenrietje dat de baas uit handen van zijn zoon ontving
ie kunt wel noar binnen gaan m'neer wie bint hier terecht bie den dokter heur ie wel zie speult en zingt
zoo nu maar vooruit hij zet de deur wagenwijd open en met een paar schoppen van zijn korte magere beentjes jaagt hij het zevental honden de kamer uit
zoo nou dat zal wat wezen jij bent de rechte er voor ja je kijkt naar die flesch hé er is een drupje in geweest ik heb last van kramp op de maag begrijp je t zal wat moois wezen wat je hebt
verwachten reken er op dat gij een paar dagen misschien langer zult moeten blijven in uw eigen belang uw toekomst hangt er gedeeltelijk van af
zoo'n miserabele kromme speelman zou me waarachtig mijn heele succes bij juffrouw masthoven bederven ze is parole d'honneur épris van dien bochel
dat interesseert uwé wel met verlof want ik geloof dat die strijkman er meer van weet maar het niet zeggen wil hoe bedoel je dat
ja juist die brief en t portretje grinnikt de pandjesbaas is er niemand buiten u die den zoon van makko zou kunnen herkennen een van de vroegere buren
daar zit ras in mompelde carlo en terwijl hij het rietje door de lucht liet zwiepen vatte hij dorus bij zijn kraag met de woorden k zal je wel eens even bijlichten
hoewel hun bedrijf het meebracht dat zij als het ware een nomadenleven leidden en nu hier dan daar hunne tent opsloegen vond dorus in signor carlo's gezin een tehuis zooals hij vroeger nooit had gekend
moeder tegen me gezeid afijn ik mocht het wel lijden en dat is hij blijven zeggen nadat hij de hersenziekte heeft gehad k heb wat met den stumperd uitgehouwen meneer altijd door maar kouwe doeken op het hoofd en
wat nu mijn plannen zijn vraagt ge dokter ja ga je weer een nieuwe reis ondernemen ja en neen
het cylinderbureau van den procureur was gesloten de lederen armstoel er voor stond nog ledig en deze omstandigheid gevoegd bij de gehoorigheid van het huis
gooi eerst die zweep in den hoek dààr ver weg nu goed dan ben je nu tevreden de zweep vliegt in een hoek
even verveloos en verwaarloosd als haar buurvrouw onderscheidt zich die deur alleen door een papier dat boven tegen de gebarsten ruitjes van het snijraam geplakt is en den voorbijganger vertelt dat op de onderste voorkamer woont
in vrijheid gedresseerd door den directeur carlo en den weergaloozen engelschen clown den jongeheer theodorus deze productiën alleen zijn ruimschoots de entrée waard
de goede man blijft steeds mijn beschermgeest ik wou maar dat ik bij machte was hem te bewijzen hoezeer ik gevoel welke verplichtingen ik aan hem heb
is t waar dorus wat juffrouw barbara zegt ben je toen s nachts dronken tehuis gekomen en is t omdat je je daarvoor schaamdet dat
alleen op de wereld die woorden ontglipten onwillekeurig haar mond zij had behoefte aan een hart aan een gemoed dat haar begreep dat haar toebehoorde geheel alleen en onverdeeld waaraan het hare zich hechten kon
werktuigelijk loopt hij voort even werktuigelijk blijft hij nu en dan voor een helder verlichten winkel staan kijken om dan weer opnieuw zijn wandeling voort te zetten bijna zonder het zelf te weten is hij de
en nu en dan het geblaf van een enkelen hofhond die aansloeg verschrikt door de een of andere nietige oorzaak twaalf malen sloeg de klok in den ouden toren dorus telde de slagen die de avondkoelte uit de verte tot hem overbracht als een oude bekende stem
dan weer door een zenuwachtigen lach of een traan die niet te weerhouden zijn oog ontsprong in dat jeudige gemoed trilde een snaar die zachtkens bewogen een heerlijken toon voortbracht maar een schrille dissonant liet hooren zoodra zij ruw werd aangeraakt
hij heeft mooie oogen en fijne trekken jammer van dien man dat hij contrefait is zegt u maar gerust gebocheld t is ongepermitteerd zoo'n figuur te hebben parole d'honneur t is een phantasierug
de jongen heeft uit een hoek een flesch gegrepen en schreeuwt laat me er uit laat me er uit of de pandjesbaas ziet de saamgeknepen lippen van den knaap en een zeker iets in zijn oogen dat hem doet denken
totdat het plotseling scheurt schitterend breken de zonnestralen zich baan en spiegelen zich triomfeerend in den dauwdroppel die op de grasscheuten en bladeren beeft
dubillard die misschien anders zou gesproken hebben wanneer ik niet geslaagd was zei nu a bas la hongrie vive la hollande en engageerde mij in plaats van
ja elegant hé o ja t is een lust om t kind te zien ze is er zoo met hart en ziel bij ze is er dol
naar groenendaal in t moortje vooruit barend stapvoets dank zij dokter abel's bemiddeling lag vrouw keetje sedert acht dagen in een frissche ruime bovenkamer van de herberg het moortje te groenendaal
een oogenblik later staat de looper met den hoed in de hand voor zijn patroon wat is er van uw orders meneer heb je die juffrouw ram nu gevonden
janus steekt hem dreigend de vuist toe keesje toont janus zijn tong en met een slag valt de deur dicht zoodat krasser een inktvlak uit zijn pen laat vallen en de procureur het hoofd omwendend lomperd zegt
strijkman legde het papier op tafel vouwde het weer in de plooien en zei in zichzelven de zaak is zoo klaar als een klontje er zit een erfenis in amerika
de heer verhagen ziet het tweetal eenige oogenblikken doordringend en zwijgend aan vr hij op elk woord nadruk leggend antwoordt wie eenvoudig een jongmensch iemand die zich bij mij heeft aangemeld als rechthebbende
laat de politie en het gerecht buiten spel niet om dien ouden schelm maar om hem hij wijst op kobus wil je een verklaring onderteekenen dat je dit jongmensch herkent als dorus makko
je bent vermoeid dat kan ik aan je zien ga zitten dorus plaatst zich zwijgend tegenover hem in een stoel de vriendelijke oogen van den dokter vestigen zich met een ernstige uitdrukking op dorus gelaat
als de zang van den opstijgenden leeuwerik t juicht in de snaren geduld geduld eens zult ge meer zijn dan zij dan allen die u bespotten om uw lichaam geduld
ongestraft het miauwen van een kat nadeed tot groot vermaak van den tweeden klerk die tegenover hem zittend op zijn vingers blies en met de voeten op zijn bankje trappelde
mozart meyerbeer en mendelsohn en zag met eenige minachting neer op den in de mode komenden offenbach en andere dergelijke muziekfabrikanten zooals hij ze noemde
rêve viens encore zegt hij in gedachten als hij zich voorstelt hoe hij een kort oogenblik gedroomd heeft dat augusta hem liefhad zij is reeds als knaap zijn droombeeld geweest zonder dat hij er eigenlijk besef van had
in korte woorden verhaalt dokter abels aan dorus wat de procureur verhagen met hem heeft besproken hoe de vrekkige pandjesbaas alle mogelijke moeite aanwendt om de erfenis machtig te worden en hij eindigt met de woorden
aangeboren talent en een vlug begrip zij had zich aangetrokken gevoeld door brouwers hoffelijke manieren zijn goed uiterlijk en de voorkeur die hij haar boven anderen schonk
alles is vol warmte leven glans en gloed de geur van jasmijn en kamperfoelie vervluchtigt zich in de warmte der zon krachtig slaat de vink in den beukeboom vroolijk wiegt zich het roodborstje in de twijgen van het vlierbosch in den tuin
een vrij groot hoofd met dun rosachtig blond haar bedekt rust op een korten hals en nijgt ietwat scheef naar de zijde waar de ruggegraat het kromst is
en tot productiën in het vuur eten steen verbrijzelen en het jongleeren met messen carlo was tot zoover met zijn toilet gereed strikte zich een veelkleurige das om
noch heut zingt een glasheldere meisjesstem in den tuin de dokter heft eensklaps het hoofd op en een gelukkige lach speelt om zijn lippen als hij de slanke gestalte zijner dochter voor het huis ziet verschijnen
t is jagen jagen jagen o zoo heb ik het weer gedaan pruttelde de musicus
een van hen de eerste trompetter een hanoveraan was weldra zijn vriend geworden en bij hem bracht hij gewoonlijk zijne vrije oogenblikken door
omdat zij eigenlijk zelf artiste is maar ben ik dan zoo afschrikwekkend ha ha ha ha zenuwachtig en luid lacht hij en akelig klinkt dat geluid door de ledige straten
een zorg bromt dorus terwijl hij met de zweep op een der kisten slaat in t gesticht krijgen ze eten genoeg zou je denken grinnikt strijkman
en vriendelijke belangstelling op zijn geheele persoonlijkheid ondervonden onwillekeurig had hij geluisterd naar de innerlijke stem die zwakker of sterker zich vroeg of laat doet hooren in ieder hart zijn hartstochten evenwel sluimerden nog
dokter abels had zich bereid verklaard als voogd van dorus op te treden en de erfenis die in waarheid slechts een kleine twintig duizend gulden bedroeg te beheeren totdat dorus meerderjarig zou zijn
daardoor werd het hem mogelijk gemaakt op het conservatoire te brussel een plaats te vinden tournel zelf bracht hem er heen en toen zij te zamen vertrokken waren schreide augusta en juffrouw barbara zei
von mir das soll der teufel ich wol dat ich t zoo kon versta je och kom löbell
trouwakte hier t geboortebewijs hm wie weet wie weet daar is misschien een aardig stuivertje aan te verdienen ik heb zoo'n idee dat ze dien makko zoeken omdat er hier of daar vandaan duiten voor hem losgekomen zijn
merg en been doordringend schettert de trompet en oorverscheurend gilt de klarinet terwijl de schuiftrompet haar zware klanken onophoudelijk laat hooren
weg daar vervloekt dat beest vliegt mij aan draai hem zijn nek om geef hem een doodschop hij komt hij komt
als een weerlicht vliegt hem de gedachte door t hoofd ook dat nog dronken denken ze en augusta zal t gelooven met vaste stem herhaalt hij dat is gelogen
de flesch kan gevaarlijk worden en daarom opent hij de deur hem toesnauwend allo marsch dan dief dief gilt dorus terwijl hij zich ijlings uit de voeten maakt en rinkelend vallen de scherven der flesch op het portaal voor strijkmans voeten
de knaap neemt de lamp en licht den dokter bij kun je niet wat lucht maken want het is hier om te stikken t is voor een gezond mensch om ziek te worden
met juffrouw barbara stond hij soms op niet al te goeden voet haar meestal knorrige toon van spreken hinderde hem en als haar humeur in mineur gestemd was stond het zijne in denzelfden toon
dronken dokter ik dat's onwaar geheel onwaar een gloeiend rood van verontwaardiging kleurt zijn wangen
dat zou ook wat ik verzeker je pieter dat hij haar aankijkt met een paar oogen hmmm en juist altijd als zij niet naar hem kijkt wel wel
hij is nou zestien jaar meneer den den januari geweest hm zoo maar weet je wel zeker juffrouw dat deze jongen dorus makko is de zoon van den
om kort te gaan ik speelde en beste dokter ik durf zeggen ik speelde goed ik had reeds herhaalde malen majôsz hooren spelen en kende de hongaarsche melodieën waarop hij improviseerde en varieerde vrij wel van buiten
als de onnoozele kobus die tot dusverre schijnbaar zonder deel te nemen in t geen voorvalt is blijven zitten het portretje ziet staat hij op en zegt er op wijzend oome oome en fluisterend is t zoo goed moeder
er ligt in den blik in de uitdrukking der oogen van sommige menschen iets vreemds onverklaarbaars en wonderlijks dat aantrekt en sympathie
kun je bidden dorus bidden neen ontsteld ziet hij haar aan bidden wie zou t hem hebben geleerd ik wil
je hebt gisteren bij dokter abels een paar malen boodschappen gedaan en dien jongenheer gezien die bij hem logeert niet waar om u te dienen meneer
hij ruikt er aan en meesmuilt lekker lekker voorzichtig snijdt hij er een gedeelte van af en bergt de rest zorgvuldig weer in t papier en in de kast waaruit hij achtereenvolgens een stuk brood wat boter een flesch met brandewijn en een glas neemt
hij was bij al zijn geslepenheid en geldzucht toch een weinig ontwikkeld man verblind door zijn begeerigheid en dom genoeg om geen rekening te houden met de maatschappelijke verhoudingen en wettelijke bepalingen
ik zal dien avond nooit nooit vergeten mijn ijdelheid was geprikkeld het publiek dat ik voor mij had inspireerde mij en ik liet mijn phantasie den vrijen teugel
ware dokter abels niet zoo algemeen geacht en bemind geweest waarschijnlijk zou men over dorus afkomst en verleden nog meer den neus hebben opgehaald dan nu het geval was
een bochel juffrouw barbara zei wat een ongelukkige kromme krates en tournel antwoordde dat doet er niet toe hij heeft talent
kind je bederft me of u mij papa albertine staat op een slaat het kostbare instrument open chopin papa
in het zwerk pakken zich de wolken tot een donkere massa samen en hier en daar steken lichtere rotsachtige koppen uit de wolkenmassa op
terwijl hij hem een bakje met doosjes waslichtjes toont neen zoo t is je ook geraden er is hier al konkerrensie genoeg er is geen droog zout meer aan te verdienen k geef ze nou al voor een halven cent winst over omdat de anderen het ook doen
en op hem wijzend giegelend zegt wou je zijn stiefvader worden god beware hem er voor de kamer waar het tweetal roofvogels zich nu bevindt
hij voleindigt niet want met de snelheid des lichts schiet hem nogmaals de gedachte door het hoofd die jongen lijkt als twee druppels water op krates
eensklaps grijpt dorus met beide handen die van den dokter en drukt er zijn lippen op een diepe zucht ontsnapt zijn borst hij buigt even het hoofd en richt het daarna met een ruk op als schudde hij iets van zich af
was t mij net alsof er iets in mijn binnenste brak rare jongen je moest liever geen muzikant worden als je zoo'n kruidje-roer-mij-niet bent
dat's warm dat's lekker dat brandt op je hart dat doet goed maar t is te duur veel te duur voor een enkele maal kan het er door maar t is eigenlijk zonde van t geld
augusta toonde hem een vroolijk gelaat en drukte hem hartelijk de hand maar juffrouw barbara zei nu begint het spektakel weer maar als hij t me te bont maakt dan moet hij de deur uit
uit den vleugel pianissimo eindigt zij springt plotseling van haar zitplaats op en valt haar vader om den hals terwijl zij haar hoofd aan zijn borst verbergt en zachtjes zegt maar wij hebben elkaar toch nog niet waar
we zullen haar nog eens laten plaatsen meneer van blaak wil u die oproeping even overschrijven met deze verandering erfgenamen zijn of kunnen aanwijzen
de dunne bloedelooze lippen vast op elkander gedrukt doen den tandeloozen ingevallen mond nog breeder schijnen dan hij in werkelijkheid is terwijl de spitse kin en de kromme neus aan het geheele gelaat iets
dat alles zag dorus terwijl hij voor het raam stond en hij mompelde in zichzelf wat een knap man wat een mooi gezicht wat een flinke houding hoe innig keek hij haar aan en hoe gelukkig zag zij er uit
droeg hij zijn eigen compositie voor maar meestal hield hij zich niet bepaald aan de geschreven noten en improviseerde naar hartelust zijn spel had iets wilds phantastisch en melancholisch
de burgermeesterszoon een fatterig jongmensch die op de piano zonder haperen il baccio kon spelen en een sonate van beethoven meesterlijk wist te verknoeien
bravo bravo mijn jongen klonk eensklaps de stem van dorus mentor den muziekmeester tournel die zachtjes was binnengekomen bravo herhaalde hij heel aardig gespeeld
nog geen twintig jaren en toch heeft hij geen jeugd er overvalt hem een gevoel alsof hij oud is heel oud te oud voor de wereld
eenmaal zelfs toen zij om de een of andere kleinigheid boos geworden zich het woord kermisklant liet ontvallen vergat hij zich zoover dat hij haar een serpent noemde
zoo omdat ik zoo koel zei ik maak je zeer mijn compliment hm dat niet maar ik had toch liever gehad dat
laat hem kijken voor een cent ha ha ha waslucifers heeren allemaal goed vijf centen n doos de jongen staat op en gaat haastig een paar aankomende heeren
t is curieus om te hooren help me liever tegen hem grootpapa ik houd het niet uit dat's te bescheiden dat meen je niet foei je maakt het te erg ik ga heen
dief schreeuwt dorus hem heesch van kwaadheid toe en rakelings vliegt de hondenzweep strijkmans hoofd voorbij boppie blaft uit alle macht en de oude man keert zich om
akkoord van putten bromde binnensmonds keesje die intusschen bezig was met een radeermesje een inktvlak van een protocol dat voor hem lag af te schaven
wie weet als ik destijds gesproken had neen neen riep een stem in zijn binnenste toen kon zij mij niet liefhebben en nu o god als zij het nu kon wat zou ik gelukkig zijn maar
k ben blied dâ ge der bint want k bin zelfs niet als te fiksch en kost toch niet sloapen goan veur is zij zooveel erger geworden vroeg dorus angstig
zeg dorus zul je je goed houden vraagt strijkman nog eens de parels van angst en zenuwachtigheid staan op zijn voorhoofd
in langen tijd heeft zij zich niet zoo tevreden en gelukkig gevoeld als nu zou t kunnen komen omdat dorus terug is zij weet het niet recht en blijft een poosje staan denken
serpent sist strijkman binnensmonds we zullen nu verder de zaak maar in handen der politie geven dunkt u niet dokter
zij wilde hem hebben zooals hij destijds was maar waarom waarom hij was voor haar toch niets meer dan een broer had zij t niet zelf gezegd
en weldra rolt het rijtuig in snelle vaart den weg op jacob ziet het na en terwijl hij de groote staldeuren sluit zegt hij bij zichzelven t is toch een goed man die een boel voor een ander overheeft jammer dat hij zoo mankeliek is
weet ik het heb je geen oom of tante neen geen andere familie neen dan moet je naar t gesticht
de directeur had zich sedert eenigen tijd geassocieerd met een zekeren hermans den bezitter van een houten kermistent waarin behalve een cyclorama koordedanserskunsten wilde menschen en meer dergelijke wonderen werden vertoond
dan kunnen de heeren gaan koffie drinken bedaard verlaat hij het vertrek en als zijn voetstappen niet meer in de gang klinken staat keesje bij de deur zet de borst vooruit trekt zijn mond in een deftige plooi en met onmiskenbaar talent zijns meesters spraak nabootsend
ook nog wel komen wat een jammer dat die ongelukkige jongen niet te vinden is want nu zou hij toch zeker moeten erven waarschijnlijk
mijn cremona is heerlijk en wekt de afgunst van het halve conservatoire op wat heeft die beste dokter abels mij daar toch een heerlijk geschenk
ha daar hebben wij de paperassen mompelde hij terwijl hij de papieren die hij eenmaal uit makko's latafel had genomen met oplettendheid bekeek dat is de trouwakte hier
ze zeien dat hij gevraagd had of ik de moeder was van kobus of z'n pleegmoeder en of jij ook al vroeger kennis aan mij had gehad en zoo al meer god bewaar
hurriewinkel een pan zooals ze hier zeggen van alles door elkaar afijn dat hinderde mij niet ik maakte een praatje en zei rappeleert u je dat hier een zekere makko heeft gewoond
juist je bent nog niets veranderd ik dacht dat je nu niet meer zoo'n otje buiskruit was
met wien heb je haar straks niet zien walsen dorus met den jongen brouwer dien blonden krullebol n knappe jongen hé dat is hij nu die waarover ik je sprak
een halfsleten tricot en een paar lage schoenen van het wonderkind aantrok greep hij eensklaps hare hand en zei juffrouw ik zal u alles vertellen en ook hoe of je ze op de klok leert kijken
dorus was na den dag waarop zijn vader stierf niet weer in de egelantiersdwarsstraat of daaromtrent gezien niemand had ooit meer naar hem gevraagd men was hem vergeten
en nu moet augusta eens voor je zingen dorus je zult erg aan haar zang gewonnen hebben ze heeft nu voldoende school en ja schrik niet coloratuur ook zegt tournel als men eindelijk van tafel is opgestaan
bevend staat hij bij de doode de herinnering aan het sterven van zijn vader komt een oogenblik in zijn geest op hij huivert als hij er aan terugdenkt
kun je vijf geven des te beter vijf k zou je danken geen rijksdaalder geef dan maar weer hier t is een mooie doekspeld met een echt steentje
ik heb zoo gaandeweg alles bijgebrokkeld wat ik kon en voor dien jongen gedaan wat menschen mogelijk was dorus kind schei nou uit met rozijnen eten je zult misselijk worden en luider roept zij hou nou op met eten
ik wil u hoe moeielijk t mij ook valt alles zeggen maar lach mij niet uit waarom zou ik je uitlachen