AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ja lieve engel wilde de onthutste man zeggen ten eten gilde zij dat kan je begrijpen zwelgpartijen in mijn huis dan kunt ge toch lang wachten
daar de oproerlingen zijne hostiliteiten niet onbeantwoord zouden laten en de soldaten door zijne kleeding misleid in hem een vijand zouden zien maar zelfs al had hij gehoor willen geven aan de roepstem die hem naar zijne spitsbroeders dreef het zou hem onmogelijk zijn geweest zich door het gedrang een weg te banen
met allen eerbied was het geheel van den man zoo origineel dat men hem na zijn dood bepaald moest opzetten mevrouw had een gezigt als een van de liefste keeshondjes der toen bekende wereld
die bedreiging noopte haar haren huwelijksgezel over te halen den jongen zijn zin te geven hetgeen er ook wel afkon met gevulden geldbuidel toog de pleyes weg en juist zou hij den graad van doctor behalen toen hij bij eene vrolijke partij met een vriend in onaangenaamheden werd gewikkeld
hij zette meer een meer zijne stem uit en eduard die niet bijzonder met de politiek bekend was begon haast medelijden met dat ongelukkige belgië te krijgen vroeger was ik zeer bemiddeld
de bezoeker kwam achter zijnne vriend z was van de wall in de war raalte maakte eene buiging voor mevrouw welke ze met eene neiging beantwoordde waaruit men met den besten wil van de wereld slecht het denkbeeld welkom kon afleiden hij nam een stoel en ging zitten welk schoon voorbeeld door den heer van de wall gevolgd werd
langzaam en vol sombere meditatiën den gang uit te wandelen he huis nog eens met bevreemding aan te zien om dan op straat aan zijne gedachten den vrijen loop te laten
een militair kommandant kan streng zijn en toch de achting zijner onderhoorigen behouden hij kan echter een dom wezen zijn die zijne roeping verkeerd begrijpt hen met allerlei kleingeestigheid vervolgt en onder den dekmantel van militairen geest een poppenspel van de dienst maakt
zoudt gij niet in eene andere kamer gaan waagde zij te zeggen ik geloof niet dat wij hier meer veilig zijn wij zullen vooreerst afwachten wat er gebeurt luidde het antwoord misschien gelukt het spoedig aan de geregelde troepen hier ten minste het oproer te dempen
is de jonge jufvrouw dan ook niet te spreken er werd verzekerd dat deze te huis was en de bezoeker maakte aanstalten om binnen te gaan de blozende dienstmaagd wist niet regt hoe zich uit het geval te redden
spoedig voelde hij zijn moed herleven en zonder gerucht te maken ging hij den duisteren gang door eduard ontwaakte uit de verdooving waarin hij reeds geruimen tijd was verzonken hij rigtte zich overeind en hoewel flaauw en als uitgemergeld had hij de kracht eenigen tijd overeind te staan
is het niet groot en edel sprak de ridmeester terwijl zijne oogen flonkerden en zijne wangen purperrood zagen voor vorst en vaderland met den degen in de vuist aan zijne manschap het pad der overwinning te wijzen den vijand van schrik te doen verstijven trots geweer en kanonkogels op den vijand in te rennen
blijf en antwoord beval cajefax kort de goede vrouw stapte nu de deur uit en ging naast jimmetje staan mijn kind slaan riep zij met de handen in de zijde mijn kind slaan schreeuwde zij al harder en harder jou leelijke hagedis
welke beleefdheid de heer van de wall niet bijster hoog schatte hij beloofde plegtig na vele vruchtelooze pogingen om de zaak in der minne te schikken binnen een uur secondanten bij hen te sturen waarop zij iets beter omtrent s mans bedoelingen gestemd zijne woonplaats verlieten
nog een manspersoon zouden wij bijna vergeten zeker omdat hij zich zoo zedig achteraf hield hij was een oud beproefd boekhouder van den heer raalte met witte haren zijne verticale pojectie had iets van eene stalen pen
maar de achteruitgang van zijne financiën veroorloofde hem dit niet waarom hij er van moest afzien en zijn pupil de wijde wereld insturen zoo als zoo vele anderen wat de gelden van eduard aangaat hieraan wilde hij vooreerst nog niet raken
ik wandelde hierheen om een vriend van mij op te zoeken toen de commissaris vond het begin van zijn antwoord z onzinnig dat hij de pen nederlegde en zeide als je dien weg inslaat zal het geducht slecht met je afloopen manneke bedenk dit wel
ik laat u maar dadelijk onze huiskamer binnen dit vind ik hartelijker hij maakte plaats voor van beem die met vele buigingen binnen kwam hij had louise menigmaal gezien maar nog niet gesproken
en houd haar zeker als uwé de oude heer waart dien ik op zekeren noodlottigen avond in een plas heb zien staan dan zou ik dankbaar uitroepen o edele man dus dat zeg je nu niet het staat je gemeen mij te bespotten
en toch behield eduard zijne geestkracht en leende het oor aan het minste gedruisch dat tot hem doordrong drie dagen had hij gezucht geraasd gebeden getierd
en hoe in eene vijandige stad waar zijn tegenstander door alles beschermd en nog wel als martelaar der vrijheid beschouwd zou worden hem te genaken hoewel eduard zijn leven als het noodig mogt zijn niet zou ontzien hij had weinig welbehagen om zich stelselmatig aan zijne vijanden over te leveren
kent gij ook iemand die louise heet vroeg eduard op veelbeteekenenden toon dat is nog al duidelijk mijne eigene zuster hebben zij met dien naam vereerd hoe dat
hij zelf eens van zijn leven verschillende liederen had gezongen geaccompagneerd door eene guitar die hij meer dan mooi bespeelde zoo vonden ten minste zijne ouders gij paart zeker menigmaal de toonen door uwe teedere vingeren der snaren ontwrongen
doch spoedig herkreeg hij zijne kalmte zijn leven scheen een kampstrijd te moeten zijn hij wilde dien strijd voleinden en gevoelde de krachten daartoe hij verzette zich tegen de smart die hem verteerde en besloot gerust zijn weg te gaan met het vertrouwen op de toekomst dat hem altijd bezield had
ledig er weder uit te voorschijn bragt in de achterzakken van zijn jas duwde er twee niet al te schoone castoren handschoenen uithaalde en deze schuimbekkende den verwonderden man in het aangezigt
heb je dan zelf geene oogen antwoordde dirk of hij het was dat beloof ik je die twee vergeet ik nooit zijn gelaat nam eene duivelachtige uitdrukking aan en werktuigelijk streelde hij het heft van zijn mes hij ging op nieuw naar het vermolmde venster en blikte door de opening
of op één na de langste viel hem met eene beslissende stem in de rede geen dag geen uur deze zaak moet op staanden voet vereffend worden de heer van de wall was het reeds met zich zelven eens dat als hij ooit eens deurwaarders mogt noodig hebben hij zeker deze twee zou nemen
drie weken wachtte men op de terugkomst van den avonturier groot was het ongeduld van van duin die vele malen in de laatste dagen naar het hek van zijne plaats was gegaan om met een langen kijker den nog langeren weg af te turen
hij had zich eerst vijf minuten tegen hen te weer gesteld en hunne gezigten met eene twijfelachtige kleur overtogen toen had hij een schitterenden terugtogt verkozen boven eene wisse nederlaag want ofschoon corneille in zijn lied zoo prachtig laat zeggen
na een oogenblik vruchteloos dat leugenachtig gezigt met zijne george een ongeluksvogel blikken doorboord te hebben overtuigde hij zich dat zijne pistool naar behooren voorzien was en spande den haan
bij ondersteunde hen sprak hun moed in en laafde de zieltogenden met den drank hem door zijne zorgvolle gastvrouw ter versterking medegegeven hoewel hij nergens een makker ontmoette was toch elke soldaat die daar nederlag hem op die eenzame plaats een bekende een vriend
intusschen was de kleine henriëtte haar speelmakkertje jeannette versmadende naar raalte gegaan en had zich aan zijn horologieketting op zijne schoot geheschen half fluisterende werd nu het volgende gesprek gevoerd
grelukkig kind fluisterde de vader grelukkig kind lispte de moeder de edele cajefax verborg zijn hoofd in de handen
zag nu in dat hij met al zijne voorzigtigheid nog geducht onvoorzigtig was geweest en kreeg spoedig een tastbaar voorbeeld van hetgeen eigenlijk voorzigtigheid is daar de derde knecht hem armen en beenen onafscheidelijk aan elkander verbond en hem voor alle securiteit nog een touw om den hals hing
daarop stapte hij het vertrek door zooals ongetwijfeld porsenna in zijne legertent moet rondgeloopen hebben toen hij fabricius de olifanten liet bekijken van duin beging eene groote dwaasheid hij probeerde met gestrengheid de liefde zijner dochter te onderdrukken
elk braaf en edel mensch maakt op den medemensch die ook edele beginselen heeft denzelfden indruk dien eene herberg op een eenzamen weg den uitgeputten wandelaar geeft
grij wijdt u zeker liever aan den zang den hemelschen zang en lan zijn welligt de stoute denkbeelden van den nooit overtroffen lodewijk te forsch voor de teedere krachten eener jonge maagd
velen hadden deernis met de ongelukkigen die zonder hunne hulp den dood zouden vinden de avond was reeds ver gevorderd hij lag over een jong sergeant heengebogen die zwaar gewond was en zijn einde voelde naderen
er werd goed gevochten en eduard vocht mede hij was het die met anderen het voorregt had bij hasselt den grooten daine toen deze vergat dat hij aanvoerder was door de stad na te rennen
vol verontwaardiging over zijne eigene luiheid kleedde hij zich in grooten haast waarop hij naar beneden trippelde en dacht delicieus te gaan ontbijten hierin zag hij zich echter deerlijk teleurgesteld daar zijne zorgende gade het ontbijt reeds lang achter slot had laten brengen
ongeluksvogel zoo hij haren zin niet deed hij denkelijk een vervolg op de bedsermoenen van douglas in het licht zou kunnen geven goed laat hem dan je huis verlaten maar hij is een veel te vrolijke jongen en er is wel een ander métier te kiezen dan vreedzame natuurgenooten te vermoorden of wat nog erger is zijn eigen leven in gevaar te brengen
de slapende man scheen plotseling een einde aan zijne droombeelden te willen maken want hij opende zijn mond zoo ver als in zijn vermogen was en strekte beide handen en armen uit met de vijf paar vingers krampachtig als haken uitgestoken
hij ziet twee menschen de eene ligt op de bank de ander op den grond maar beide zijn koud gevoelloos op de bank ligt eene vrouw eene doodelijke bleekheid bedekt haar gelaat zij leeft en spoedige hulp zal haar tot bewustzijn terugbrengen
de schuldige had bovendien nog de groote impertinentie zich zver te vergeten dat hij bij de herinnering van het avontuur dit gelach accompagneerde waaruit mevrouw van de wall natuurlijk opmaakte dat hij haar uitlachte
veel geld bij zich en wij hebben maar toe te slaan het oog van diederik verried plotseling haat ha zoo gaauw had ik niet gedacht mijne wraak te koelen hadde joseph deze woorden gehoord dan zou hij ingezien hebben wie de redder was dien hij aan de deur had hooren kloppen een bondgenoot van wien hij redding
wij zijn welligt eerder aan den dans dan men denkt meent ge waagde de heer van de wall te zeggen dat geloof ik sprak van banen wij zullen spoedig eens in de gelegenheid zijn om te zien hij dronk zijn glas ledig
naauw had joseph bespeurd dat er onraad was of hij wilde de pleyes te hulp vliegen doch op diens bede was hij slechts op de veiligheid van zijne gastvrouw bedacht en spoedig had hij een plan gevormd hij dwong de jonge vrouw die weigerde haren man te verlaten met hem te gaan en wat zij ook tegenstreefde hoe uitdrukkelijk zij ook verklaarde niet zonder haren man te vertrekken
de man zag zijne zonderlinge handelwijze in en strekte beide handen uit om het kind aan zijne borst te drukken doch de kleine henriëtte wist niet welke goede rigting zijn humeur had genomen nog geheel onder den indruk van zijne
plotseling vernam hij een oorverdoovend geraas de vloer waarop hij stond schudde de muren waggelden de glazen in de vensters sprongen stuk en rinkelend vielen de scherven op de straat alles george een ongeluksvogel scheen te sidderen een oogenblik dacht hij dat het dak boven hem instortte een donderende knal volgde wat moest dit zijn
de beide schurken waren vol schrik de kamer afgestoven doch hadden de tegenwoordigheid van geest gehad de deur achter zich te sluiten ellendig wijf schreeuwde hij toen zij alleen waren wat heb je mij daar geleverd wat moeten wij nu doen
er zal hier wel wat anders zijn ik ben er bang voor merkte eduard aan zij besloten het dorp in te gaan en liepen de herberg langzaam uit maar het dorp scheen uitgestorven
zou denkelijk na dit mengelmoes van droevige gebaren zich vergeten hebben maar louise die niet zoo ongevoelig was werd door deze uiterlijke teekenen van droefheid getroffen
ijselijk amusant mijne bezigheden waren zeker prettig hm er liet zich inmiddels weder een dreigend rumoer hooren dat als een langzaam opkomend onweder naderde het schijnt goed te gaan
en meer en meer begon eduard toch te bespeuren dat het militaire leven niet alleen bestond in het opvangen van granaatkartetsen en het zien wegvliegen van armen en beenen dat was juist een leventje zoo als hij wenschte en nu joseph met hem ging wat kon hij meer verlangen
wat zou onzen waarden beaulieu schelen vroeg hij ofschoon de man tot wien de vraag gerigt was dit naar alle berekening ook niet zou weten die persoon was onzigtbaar dewijl hij in een grooten stoel bij den haard zat gedoken
op nieuw wilde hij joseph tot het leven terugroepen deze vaste slaap geleek een doodslaap hij smeekte hij bezwoer hem op te staan het was toch geen onwil
dit uur duurde onuitsprekelijk lang de drang van het gevaar en niet minder de groote standvastigheid van eduard waren oorzaak dat hij met voor de vermoeidheid bezweek meermalen poogde hij nog joseph uit diens diepen slaap te rukken niets mogt baten
juist had zij haar borstelig haar in eene slaapmuts geduwd en zou bijna in puris naturalibus hare legerstede zelve gaan opvullen toen de kastdeur zich langzaam en plegtig krakend opende de haren der vrouw rezen onder hare muts te berge zoodat deze dreigde af te vallen
daar ik geloof dat de afwezigheid van je vriend niet het eenige is dat je drukt kom biecht eens op welligt is er raad voor te vinden joseph aarzelde geen oogenblik zijn vriend op de hoogte te brengen van de gevoelens die eduard voor zijne zuster koesterde
hij valt op de knieën naast hem neder hij grijpt de hand die hij zoo menigmaal gedrukt heeft zij is koud zeer koud met een angstig voorgevoel buigt hij zich over hem heen strijkt hem over het misvormd gelaat plaatst de hand op het hart dat korten tijd geleden nog voor hem klopte
voorzigtigheid schaadt niet stilte volgde afgebroken door de komst der vrouw welke hare tien vingers had geslagen om eene groote ronde schaal dat wil zeggen drie groote stukken schaal door krammen tot een geheel gehouden zij zette ze voorzigtig op de tafel neder
is een onmensch en hoevelen toch hebben zoo gehandeld de straat waarin de beval zich bevond scheen uitgestorven alsof de bewoners ze verlaten hadden in de huizen was alle licht verdwenen en geen sterveling verbrak de doodsche stilte
de ander gaf door een onverstaanbaar geprevel eene onvolledige voorstelling o van een antwoord ummer draaide nog wel driemaal zijn hoofd om maar daar zijn enthousiasme voor dat lid der zwakke sexe niet avantageus op zijne halsspieren scheen te gaan werken zette hij eene sourdine op zijn geschokt gevoel
maar wacht sprak hij dreigend er zal een tijd komen dat de sluimerende leeuw ontwaakt het dwangjuk zal worden afgeschud en het bloed dat men ons heeft uitgezogen zal hun ruimschoots weder afgetapt worden
en eene flesch eau de cologne denkelijk tegen slechte odeur op de slagvelden in de verte flikkerde nog een dievenlantaarntje dat cajefax absoluut wilde medenemen nadat de edele zoon zijn stok gegrepen en zich overtuigd had dat het zijn dienaar gelukte het monstervalies op te tillen
na in de consternatie een stoel omvergeworpen te hebben waardoor de oude heer ontwaakte en verschrikt uit zijne legerstede sprong hemel mijn vader hoorde hij in het duister zeggen en tot zijne bevreemding herkende hij de zuivere stem van zijn kind
wilde hij juist met een glimlach op het gelaat zijn avontuur vertellen toen hij de zaâmgetrokken lippen te zien kreeg van haar die hij nu en dan eens moeder noemde een vlugtige schuinsche blik op zijn oom gaf hem den mageren troost dat het ideaal van hulp op het oogenblik van den voogd te wachten eene strikte neutraliteit zou zijn
op zekeren avond speelde hij voor eene groote schare toen op eens o noodlottig toeval bij het voordragen van eene zeer zware passage hij met kracht den voet op het regter pedaal wilde drukken en met zijne laars tusschen de beide pedalen
zij mogten niet te veel aan elkander hechten daar zij toch nimmer hare toestemming zou geven dat hare dochter met zulk een bedelaarskind zoo als zij hem altijd nog noemde zoo lang hij er niet bij was in den echt trad
men zag eduard weldra kloppen aan de deur van het huis door de beval bewoond die deur werd geopend zeg aan uw meester dat ik eene dringende boodschap van den heer beaulieu heb zeide eduard op een snijdenden toon die eene gelukkige nabootsing van elk accent behalve het zijne kon genoemd worden
welligt ook om zich in den doodsangt in de wanhopige kreten van het voorwerp van zijn haat te verlustigen hij had zich weten te verzetten tegen het gevoel dat hem naar de plaats dreef waar hij zoo deed lijden en meermalen had de bittere spot van zijn broeder een einde aan zijne zonderlinge gedachten gemaakt
want ofschoon eene vrouw tot het tweetal behoorde het uiterlijk van die vrouw deed een tegenstand vermoeden waarvoor menig niet al te zwaar gebouwd manspersoon het onderspit zou moeten delven daarbij voelde hij zich niet in staat langer tegen den slaap te kampen de spanning waarin hij verkeerde was hevig
hij waagde zich nog eens voor het venster krijgsvolk zag hij niet meer ten minste niet zijne wapenbroeders doch aan gewapenden was geen gebrek niellon mellinet en kessels waren dadelijk na het ontruimen van de stad door de krijgsmagt de poorten ingerukt
wijl de laatste begon met krachtdadig te weigeren het bedelaarskind in haar huis op te nemen verklaarde dat iedereen wel zulke dwaze verzoeken kon doen en dat haar man een uilskuiken was
wisselde nu met zijn gastheer een hartelijken handdruk klopte den jongeling vertrouwelijk op den linker schouder en zag toen juist hoe mevrouw van beem probeerde zich in de armen van zijne louise te werpen die tijdig
waarom keert gij niet terug ik durf dit immers niet mijne booze stiefmoeder zou mij onmiddellijk het huis uit laten werpen nu blijf van nacht bij mij sprak de vreemdeling op zoo kameraadschappelijken toon dat ieder ander dan eduard zich zou geschaamd hebben een oogenblik aan zijne goede bedoelingen te twijfelen
het regtmatig eigendom van onzen eduard had reeds dienst gedaan men had met bevreemding vernomen dat de zaken van van de wall lang niet meer wisselvallig stonden naauw had raalte de zekerheid dat zijn vriend uit den nood was of de hartelijke man verklaarde
zonder eenig afscheid van hunne kameraden te mogen nemen zelfs zonder dat mijnheer zijn schrander hoofd aan het raam wilde vertoonen werden zij naar het diligence bureau gebragt onder geleide van een ondermeester wien zij het geval verhaalden de man verklaarde om zijne deftigheid op te houden dat zij niet meer dan hun verdiend loon hadden ontvangen
ik bid u laat ons hierover nog eenige dagen zwijgen en dan vooral niet zulk een gesprek in het bijzijn van en zij wees op cajefax die haar ten volle gelijk gaf
de hanen vielen neder veel menschen vielen niet geen der beide schoten ging af vermoedelijk had de heer van beem de lading er averegts verkeerd ingedaan
tot tijdpassering liet louise haar album zien en een half schertsend doch onbeduidend gesprek werd gevoerd toen op eens de heer van duin die naar zijne gewoonte druk bezig was het dagelijks nieuws te bekijken een kreet van verrassing liet hooren hij hief het blad op als kon hij zijne oogen niet gelooven
voor de laatste maal de beval sta klonk hem de bekende stem in de ooren als verpletterd en werktuigelijk hield de beval zijn paard in op die plaats en onder deze omstandigheden klonken die woorden hem als een doodvonnis in de ooren
de twee bedienden maakten nu eene taktische omtrekking en grepen de op geene verdediging bedachte vesting aan die zij van drie zijden ongezien konden naderen daar eduard alleen voor den heer met de pantoffels oogen had en zonder moeite gelukte het hun haar te ontmantelen
hem vermoorden dit had eduard niet kunnen doen een tweegevecht was ook door den ellendeling geweigerd maar doodslaan kon hij hem nu met een gerust geweten hij had reeds zoovelen doen vallen die hem geheel onverschillig waren nu zijn vijand want dat was hij bepaald geworden hem in den mond liep nu was diens laatste uur geslagen
de arme ongelukkige bogchel gevoelde grooten aandrang om zoo regt te worden als een liniaal en den onbeschaamden bediende met het hoofd tegen de marmeren wanden van den gang te duwen
onder deze prophetische bewoordingen sloeg hij een doordringenden blik op zijn jongen reisgezel maar bemerkte niets dan diep medelijden waar moet gij zijn vroeg de weemoedig gestemde betreurder der namelooze ellende van zijn dierbaar vaderland dat dol blij was hem kwijt te zijn
zeldzaam is zulk een verschijn sel zoo moet men het wel zonder eenige zwartgalligheid noemen zulk eene maagd was wel edel wel braaf
geene vrees voor straf folterde hem de dooden spreken niet eduard zou binnen kort uit den weg zijn geruimd zoo dit reeds niet het geval was en nimmer zou iemand kunnen bewijzen dat hij de nalatigheid had gehad een vijand des volks dien hij voor de zekerheid der republiek onschadelijk maakte glad te vergeten
de ridmeester en de luitenant deden nu het voorstel de zaak onverwijld met een glas wijn geheel uit te maken en het rijtuig hield voor den doelen stil de heer van de wall die reeds dronken van vreugde was er zoo excellent te zijn afgekomen scheen dit nog in erger mate van het edel druivensap te willen worden
dat hij eene pruik droeg was niet omdat hij zelf geen haar ontvangen had of gescalpeerd was maar daar het weinige oorspronkelijke haar waarmede hij nog in zijn wiegje had liggen schreijen aan eene vuurbaak deed denken had hij gemeend zijnen persoon niet in een onbehagelijk daglicht te stellen door een zwarte kleur te verkiezen
ook nu was hij niet gelukkig want naauw had hij zijne spitsbroeders bereikt of hij werd door een kogel in den schouder getroffen wel trachtte hij zich staande te houden maar hij verloor zijne bezinning
had hij de ware tijding uit amsterdam medegedeeld dan had hij zich den togt misschien bespaard want louise zou uit het lot van den vriend ligt dat van den broeder afgeleid hebben met hartelijkheid werd cajefax door van duin uitgenoodigd den avond verder bij hem door te brengen en te zijner eere werd eene fijne flesch opengetrokken
zag de hooge noodzakelijkheid in een onderwerp van discours te zoeken daar zijne bevallige gastvrouw het gesprek niet animeerde hij vond hiertoe de muziek eene zeer aanlokkelijke zaak
vertrekken juist nu hij zich zoo zeer begon te huis te gevoelen vertrekken hij had alle inwoners van brussel wel willen verminken
niet gemakkelijk gelukte het hem de gevoelloosheid bij haar te verdrijven en het geschokte denkvermogen op één punt te bepalen eerst na zeer veel moeite kon hij haar tot het leven
dus zelve nooit meê doen vervolgde hij terwijl hij haar aanzag alsof zij dezen nacht nog mede moest louise verwaardigde zich niet hierop antwoord te geven of liever zij durfde geen woord spreken om niet te verraden hetgeen in haar omging
zeg dat niet mevrouw weinig anderen zouden zoo aan hunne menschlievendheid gehoor hebben gegeven als gij de meeste menschen zijn slechts gevoelig voor de kwalen die hen zelven treffen zeide eduard die onwillekeurig aan het digt geworpen venster
hij schelde aan en stoof de deur binnen liep regelregt naar het kantoor en viel naar de omstandigheden op een anderen stoel neder onder den uitroep ach dat weemoedig uitgesproken ach deed den heer raalte opzien en de tragische gemoedstemming van zijn vriend ontwaren
gij weet den weg reeds niet waar als ik zoo vrij mag zijn sprak eduard waarna hij als een pijl uit den boog naar boven snelde hij plaatste zich aan het hoofdeinde van het bed waarop zijn lotgenoot rustte en zag hem vertrouwelijk aan
ik krijg eene opwelling je op eene repetitie van den bartholomeusnacht te onthalen hij ging naar den schoorsteen en nam eene buks die tegen den wand stond schrik niet arme zieke
zoo tragisch aan zijn einde te komen lag niet in zijne bedoeling zij waren hem tot in den gang gevolgd maar durfden toch niet de kamer binnentreden en onder ééne verzameling scheldwoorden waarvan mevrouw er in hare dolste buijen nog nooit één gebezigd had
hij begreep dat hij slechts van banen te spreken had om zich geheel te kunnen verantwoorden door dezen met hunne omstandigheden bekend te maken wel zou hij dit schriftelijk hebben gedaan maar geregelde postdienst was eene hersenschim en bovendien welk adres te verzinnen
gij geeft haar den doodsteek sprak de oude heer met tranen in de oogen george een ongeluksvogel plotseling stond cajefax op ik kan niet meer terug prevelde hij nu drukte hij zijne moeder een kus een veelbeteekenenden kus op de wang en stortte met de handen voor de oogen de deur uit
zijne gade die zoo even al in dubio had gezeten wat op het tapijt te gaan uitrusten had dit nu onherroepelijk gedaan zoo zij met haren lieveling alléén ware geweest
zwakke wapenen om twee menschenlevens tegen welligt meerdere aanvallers te verdedigen een uur verliep en nog altijd wachtte eduard daar stond hij verkleumd van de koude en duizelend van slaap en vermoeidheid
begreep nu ten volle de oorzaak van het ongeval dat hem bijna zoo noodlottig was geworden alle hoop om zich bij zijne makkers te voegen was vervlogen in deze kleeding naar de citadel te loopen waarin naar hij teregt veronderstelde de geteisterde troepen terug getrokken waren was eene hersenschim
gaf hem eene hand groette nogmaals mevrouw en ging zitten een kop koffij een blik op een naast hem staand kopje deed hem de tegenwoordigheid van geest hebben te bedanken
daarenboven schijnt zij mij geheel alléén in dit huis te zijn en zoovele kostbaarheden zijn ons niet te ontstelen vervolgde hij terwijl hij op zijn tamelijk gevulden geldbuidel sloeg deze manoeuvre was schreeuwend ondankbaar tegen zijn vader daar deze hem onbekrompen had bijgestaan
natuurlijk was zijne eerste opwelling den vreemdeling te volgen doch daar bij nader inzien hij er niet veel behagen in schepte om door te groote onbescheidenheid in kennis met eduards wapen te komen haastte hij zich de deur te sluiten
zoudt gij niet een meer zacht en voor de vrouw gesteld muziekaal voortbrengsel willen voordragen vroeg hij op honigzoeten toon hebt gij niet onder uwe collectie een adagio cantabile van beethoven of een larghetto van mozart die werken altijd zoo op mijn gevoel
vond het geraden bij die heftige vaderlandslievende manoeuvre te declareren dat hij ook in belgië geboren was en in welke plaats van mijn arm ellendig geboorteland vroeg zijn gezel terwijl hij treurig het hoofd schudde maar eduard van ter zijde
beaulieu beloofd had wat den strijd met de beval aanging onzijdig te blijven zou hij ongedeerd niet iemand die zoo de verborgenheden van zijne woning onthuld had laten vertrekken
wij zullen je wel klein krijgen waarop hij met zijn george een ongeluksvogel vinger tegen de pen klopte als menigmaal aangewend middel om den inkt er uit te krijgen hetgeen den eigenaar van het tapijt maar half beviel
na de gebruikelijke pligtplegingen zeide george tot zijne vrouw lieve emma laat ons nu alleen dan zal ik zien wat er voor den armen jongen te doen is
besluit de knecht die nog altijd aan de deur stond te luisteren tot zijne groote ontsteltenis en diep afgrijzen moest aanhooren nadat men nog eenigen tijd over en weder had gepraat en op allerlei wijze had te kennen gegeven hoe men vereerd was met de gemaakte connectie werd aangekondigd dat het rijtuig
verschillende deuren werden geopend en verschillende menschen kwamen toeschieten en spoedig stond eene groote massa volks de bloem van het dorp om cajefax heen geschaard raak hem nog eens aan tartte het wijf kom nog eens aan het kind als je durft foei een kind slaan t is schande spraken eenige omstanders
terwijl hij een witten das om had die zoo men er een dun wandelstokje had doorgestoken en dit maar ééns bij wijze van eene kruk had rondgedraaid hem onmiddellijk geworgd ter aarde zou hebben doen zijgen
en daarbij achtte hij zich geroepen naast zijne makkers te strijden en niet het capua te verkiezen boven ontberingen en gevaren had de korpskommandant kunnen weten welke noodlottige gebeurtenissen de zuidelijke nederlanden in een tooneel van dood en verderf zouden herscheppen
hij verzocht haar dat grienen te laten en te zeggen wat zij te vertellen had met een gevoel als ware zij een der diepst rampzalige kindertjes van negen jaren die den aardbol bevolken bragt zij snikkende hare boodschap uit namelijk
en de heer van de wall zou denkelijk als naar gewoonte eene groote menigte domheden gedebiteerd hebben toen een ijselijk gegil en geschreeuw van boven tot hen doordrong mevrouw sprong verschrikt op en stormde onder den théâtralen uitroep mijn kind mijn kind de kamer uit
de reden die hem hiertoe noopte was zoo vreemd dat niemand ze zou willen gelooven en daar geloofwaardigheid een hoofdvereischte is voor iemand die eene ware gebeurtenis verhaalt zouden wij de risico hebben dat men aan de echtheid van de feiten ging twijfelen
hij liet de hand van louise die hij nog altijd in bewaring had gehad los en koos den wijssten weg namelijk den weg naar huis maar beste vader sprak joseph steeds op een eerbiedigen afstand blijvende
hij probeerde dus die constructie niet eens en begon een leelijken marsch te neuriën vervolgens trapte hij tegen de deur maar alléén de echo beantwoordde tartend zijne vruchtelooze pogingen die slechts de hakken zijner laarzen beschadigden
terwijl de derde vol voorbeeldeloozen ijver een broodje met zalm naar hare teedere ingewandjes zond de heer van het huis eindelijk zat op een grooten stoel de handen over elkander gevouwen zijne lieve vrouw aan te staren met het grootste blijk van huiselijk genoegen dat een gelukkig huisvader met mogelijkheid kan
was een heer het verzameld gezelschap overwaard hij had een gezigt te dom om er iets van te zeggen en eene plunje waarvan de gaten en lappen te zeer boven de oorspronkelijke stof de overhand hadden om er ook veel van te zeggen
hij bedroefde zich hij weende over de handelingen van het dom gepeupel dat meestal zonder te weten wat het begint als een hollend paard voortdraaft en dikwerf meer ellende sticht dan in vele jaren hersteld kan worden
weet je wat vervolgde zij als hij het nog eens waagt den drempel te overschrijden dan verzeker ik je dat ik hem z zal ontvangen dat hij zal begrijpen hoe zijn gebedel ons eindelijk gaat vervelen
den volgenden morgen zagen zij intusschen met eenige bekommering den afloop van hun nachtelijk genoegen te gemoet en hadden zij dezen afloop kunnen vermoeden zij hadden zich zeker nooit voor spoken uitgegeven
declameerde van beem waarna het zeer duidelijk was wien hij bedoelde louise begreep hem dan ook volkomen en verklaarde dat zij wel eens zong de oude heer zette steeds een gezigt alsof elk woord door zijn jongen vriend gesproken weêrklank in zijn mannelijk gemoed vond
aan het einde van de straat zag hij zware rookwolken opstijgen een roodachtig schijnsel verlichtte de nabijgelegen huizen en de felle gloed van vlammen weêrkaatste in de vensterglazen der omliggende woningen
na lang praten kwam hij met zijn oom overeen tot zijn zeventiende jaar in amsterdam te blijven echter moest hij binnen eene week zijne keuze bepalen maar wat weet een jongen van veertien jaren van een beroep
ik moet u eene treurige openbaring doen begon van de wall toen zij alleen waren de oogen van raalte werden anderhalf maal zoo groot als anders door de noodlottigste slagen die mij getroffen hebben als anderzins
eten vraagt hij eten wie denkt nu om eten of drinken zeî de schoone vrouw met de handen in de heupen wij hebben niets klaar geef mij maar een stuk brood en een glas bier
spoedig werd het diner opgedragen en de disch maakte de tongen los het viertal zat regt gezellig en het gesprek hoewel eerst langzaam ontluikende werd meer en meer geanimeerd vooral toen van duin om zijne groote vreugde over het wederzien van zijn lieveling ondubbelzinnig te kennen te geven een flesch
geen hond kan trouwer aan zijn meester zijn dan deze dienaar oogenschijnlijk aan zijn vreemden gebieder was dank zij het ontzag dat een bediende heeft voor wat lood waarachter een weinig buskruid zich bevindt dat door eene practisch ingerigte mechaniek in brand kan worden gestoken
belieft mijnheer iets vroeg zij met een iets minder grammatigeorge een ongeluksvogel caal naauwkeurig dialect dan wij hier uit achting voor het geciviliseerd publiek verpligt zijn neder te schrijven
zij bleef eenigzins angstvallig staan met de regterhand aan den knop der deur hangende en bekeek hem wien zij zooveel verpligt was en die zonder in het minst van zijne aangenomen rigting af te wijken regelregt op de deur aankwam daar hij het wicht nog niet had bemerkt
en raalte wilden wel eens zien wanneer iedereen te wapen vliegt alsof zij er niet waren om het veege benarde vaderland te verdedigen gij zijt brave flinke jongens voegde hij eduard en joseph toe
hij dacht de ouders op deze wijze bijzonder te streelen maar nu begreep hij er niets meer van de vrouw hield krampachtig haar borduurschaartje omkneld en wierp haren man een laatsten maar onbeschrijfelijk gruwzamen blik toe waaronder deze als ineenkromp
looden massa viel hij tegen de deur geheel buiten kennis zijn geest zijne wilskracht waren niet langer bestand tegen de vele vermoeijenissen en ontberingen die hij gedurende het laatste etmaal had moeten verduren hij lag even bewegingloos als zijn wapenbroeder die eendragtiglijk naast hem was uitgestrekt geen van beide
de deelnemende echtgenooten begrepen wat hun treurig gestemden vriend kwelde wat hem zoo stil deed zijn zij lieten hem aan zijne gedachten over troost toch konden zij onmogelijk hem geven want evenmin als hij konden zij vermoeden waar zijn zwervende vriend gebleven was
zij hielden voor eene deur stil waarachter zij met groote verwondering eene polka mazurka hoorden fluiten die den commissaris zich deed verbijten over zulk een onbehoorlijk gedrag in een duisteren kerker naauwelijks waren zij binnen of eduard vloog zijn ouden schoolkameraad in de armen onder de woorden jij hier ben je ook opgepakt
wat zou hem op den heuvelachtigen levensweg moeten leiden zoo de ster die gelijk hij zoo innig hoopte hem tot gids zou strekken moest verdwijnen zoo louise ééns de welligt wufte belofte vergat en voor de verleiding bezweek van iemand die haar meer dan hij zou kunnen aanbieden
hij moest weg onwillekeurig hechtte zich zijn oog weder op den slapende bij het aanschouwen van den broeder kon het niet anders of de zuster moest hem voor den geest komen
beloofde zulks door de noodzakelijkheid gedrongen na dezelfde belofte van den portier te hebben geëischt begaf eduard zich naar een hoek van de kamer toen hij eene ongewone beweging hoorde snel zag hij om en bespeurde zijn vijand die van dit korte oogenblik gebruik maakte om laaghartig de vlugt te kiezen
natuurlijk bleef het gesprek loopen over het ongeval van zoo even maar spoedig rees de bezoeker op prevelde eenige woorden die hij niet meende daar er het hoofdbeginsel in lag verborgen dat het hem speet hen te moeten verlaten
men kan zich begrijpen welke levendige verbazing deze brief bij eduard moest opwekken de taal was z dat het hem ongeloofelijk voorkwam dat die brief van zijne tante kon komen zijne verbazing was even groot als die van onze lezers zou zijn geweest als zij niet tijdig genoeg van de beweeggronden waren ingelicht
en pluimen van slaapmutsen waren te bespeuren de nachtwachts schenen groote ambitie te krijgen hem in verzekerde bewaring te nemen maar aanhoudend zingende sloeg hij de maat ik meen zes acht op hunne groote hoofden waarop zij met veel krachtsinspanning begonnen te ratelen
laat ons liever zien wat er gedaan kan worden zeide hij op bedaarden toon in elk geval moet ik eduard met de gesteldheid zijner zaken bekend maken bestond er maar eenige genegenheid tusschen de jonge lieden dan zou het veel minder stuitend voor beider gevoel zijn zoo zij naderhand onze plangeorge een ongeluksvogel nen mogten doorgronden dan wanneer zij
doch het zachte kind was voor geen geruchtje vervaard zij maakte een einde aan het gesprek door hem haren rug toe te draaijen haren lieven rug en de deur der kamer zeer vinnig achter zich digt te gooijen
terwijl de planken waaruit die fraaije deur was george een ongeluksvogel zaamgesteld zelfs aan praktische geschiktheid voor brandhout deden twijfelen er waren twee kleine vensters aanwezig aan weêrszijden van de deur met roeden waarin eens glasruiten waren geweest zoo als eenige scherven die verrassend hoekige punten lieten zien deden vermoeden
verder bestond het gezelschap uit den heer lehman een oud veteraan die van het jaar tot aan het begin van dit jaar met trouwe volharding zijn jeugdig leven voor vorst en vaderland had veil gehad maar juist nu zijn pensioen had gevraagd
je naam zoo begon de voorzitter jonkheer cajefax van beem sprak hij gelukkig zijn naam te kunnen kenbaar maken terwijl zijn knecht eerbiedig het hoofd ontblootte
kunt gij ons aan eene flesch wijn helpen vroeg joseph wijn ja wijn herhaalde eduard ongeduldig joseph nam den lepel en begon zonder complimenten te maken zich op te scheppen
blies hij het licht uit om zijne belagers in den waan te brengen dat alles sliep eduard ging op het bed maar hield zich overeind achter het houten beschot dat den ingang der bedsteê begrensde zoo stond hij daar met de sabel in de linker en de ongeladen pistool in de
op zoo jeugdigen leeftijd zonder eenige reden wel is waar te meenen dat haar vader ook zonder eenige reden haar wil te lijf gaan en daarna op het punt te zijn om met sigarenasch naverwant te worden zou elk negenjarig meisje wel eene tobbe vol tranen gekost hebben
was door zijn chef zeer hartelijk ontvangen geworden die hem gedurende zijne afwezigheid verantwoord had dadelijk na zijne aankomst trad eduard weêr in dienst hij was in zekere mate onverschillig over zijne toekomst zijn vriend had hij verloren en met hem tevens de eenige gelegenheid om weêr met van duin op goeden voet te komen
zelfs joseph had geene zucht meer tot lagchen nu hij begon te bespeuren dat het met beiden ernstiger gemeend was dan hij oorspronkelijk had gedacht en niet zeer opgeruimd ging het drietal naar hunne kamers
begon nu meer vrij in zijne woorden te worden en zelfs de straks zoo stemmige louise luisterde met genoegen naar zijne invallen terwijl zij zich niet ongevoelig betoonde voor een los door het gesprek geworpen compliment
de positie werd niet benijdenswaardiger toen eene tweede ook al witte gedaante zich achter de eerste voegde en eene holle stem driewerf wee riep het werd haar werkelijk wee
zij gingen de gelagkamer door terwijl joseph die de lamp hield het terrein verlichtte zoo bereikten zij de voordeur doch gelijk te voorzien was zij was op het nachtslot eduard begreep zeer goed dat men hen niet zou laten vertrekken hij wist dus de stilte niet te verklaren die hen omringde zij waren
het gezigtje van mejufrouw van duin werd met een klein zeer klein blosje overtogen na eenig aarzelen sprak zij het is ontegenzeggelijk een zeer aardig mensch maar ik ken hem nog te weinig
apropos oude heer zeide joseph ik geloof dat ik er voor pas mij nog heden nacht naar antwerpen te slepen wat wil je dan hier soms overnachten
met dit groote onderscheid dat de wijnen aan het ruwe okshoofd nog iets van hun bouquet afgeven terwijl de schoonste werken soms onopengesneden worden verzonden en als zij niet doorgebladerd worden niets van zich kunnen afgeven
dit meisje hebben wij grootendeels schreijende aangetroffen hetgeen geene gunstige opinie kan geven maar men houde hierbij in het oog dat het lieve wicht juist vele schokken te verduren had gehad
had hem de laatste teug uit zijne veldflesch toegereikt die george een ongeluksvogel verkwikking flikkerde het bijna uitgedoofde levensvuur van den stervende wat op hij maakte zich gereed den gekwetste zoo goed hij kon te verbinden
en een lachje werd gewisseld met onzen ijverigen student die toen hij studeerde meer verstand had gehad van verschillende wijnsoorten dan van dysblennie dyscolic dysemie en meer van die
dit zou dan gebeuren op een avond dat de chef der inrigting op reis was zij hadden zich hiertoe in eene kast van het ruime slaapvertrek verscholen en schoon zij door de trouwe politie der ondermeesters vermist waren niemand had eenig vermoeden dat zij op die heilige plaats zich bevonden
deze had van duin al menigmaal om de hand van louise gevraagd doch van duin had er niet bepaald op geantwoord thans was hij het met zichzelven eens de hand zijner dochter aan niemand anders dan van beem te geven
hoe heet deze plaats vroeg louise nadat beide een hardnekkig stilzwijgen hadden bewaard rozenlust was het eerste eenvoudige antwoord zijt gij hier den geheelen winter
die schaamteloos lang en veel schreeuwde en niemand anders was dan de ons bekende george toen de jongen zeven jaren oud was wilde hij reeds doctor worden een denkbeeld dat den zwaardenfabriekant zeer geestig voorkwam
niet van plan met hem in een discours te treden antwoordde kortweg neen waarop hij weder naar een echtpaar visschen zocht moet ge ook naar haarlem ja maar ik heb den tijd
dan zag hij zich weder staan met eene groote pistool omgeven van zakken kruid kogelstapels en de werken van cats hij droomde zelfs van tweehandszwaarden morgensterren strijd en enterbijlen ganzenroeren
hopelooze liefde is een verwelkende bloem die nog wel het oog bekoort maar giftige geuren van zich afgeeft die de gezondheid ondermijnen eduard hoopte nog vr den avond antwerpen te bereiken en had zich van een knuppel voorzien die zoowel tot steun als tot zelfverdediging kon dienen
of zich voor hem had geplaatst en hem vrij krachtig op den schouder tikte zeer begeerig naar eenige opheldering over zulk een laakbaar gedrag wat eduard aangaat die was zoo als gezegd is onder de consternatie weggegaan waarheen dat wist niemand
nadat hij ver genoeg verwijderd was van het gebouw dat hij aan de vlammen ter prooi had verlaten wijdde hij eenige oogenblikken aan het tooneel dat hem omringde ook dit beloofde hem nog lang geene rust hoewel de overspanning waarin hij verkeerde hem vermoeidheid en ontbering van alle voedsel nog niet deed gevoelen
hoewel dit een weinig beduidend wapen was tegen een of meer personen die mede gewapend zouden zijn en die nu zij eens zoo ver gevorderd waren in hun opzet moesten slagen
zou hij z kunnen sterven als de jongeling die zijn laatsten adem gaf met de gedachte aan haar welke hij wel is waar moest achterlaten doch die hem lang zou beweenen dit sterven ver van haar hoe smartelijk voor den gewonden krijger had toch iets zoets
hij ving een aanmoedigenden blik van zijne vrouw op en door die pantomime gesterkt vervolgde hij reeds lang heeft ons ouderlijk verlangen gehaakt naar het oogenblik dat onze geliefde zoon bij een gelukkigen gezelligen haard eene schadeloosstelling mogt vinden voor het verlies van den ouderlijken
en op het eenzame plaatsje nabij het afgelegen dorp waren zij gelukkiger dan alle vorsten op al hunne troonen te zamen waren zij verpligt geweest hun leven in die groote afzondering te slijten dan zouden de aanlokkelijkheden van dit afgezonderd leven welligt spoedig verdwenen zijn
nadat hij de maag tot vijf minuten geduld had aangemaand klopte hij met een stoel op de tafel en vermits ook deze geeseling van de tafel niets uitwerkte ging eduard wanhopig de zaal door opende de deur en schreeuwde door den gang
politie is soms letterlijk de steun der vagebonden want vertrouwende op de waakzaamheid der politie legt men zich gerust te slapen de diet heeft dan van den snorkenden bewoner even weinig als van de steeds slapende politie te vreezen
zijne oogen waren strak op den grond gevestigd en hij zou misschien met zijn kostbaar ligchaam tegen den smallen kant van de deur zijn aangeloopen als het verbaasde kind die niet tijdig had
ontsnapt riept beaulieu want deze was de eene maar goed beschouwd wat kan de jongen ons ook schelen de troepen zijn weg verraden kan hij ons niet en buitendien hij schijnt niets george een ongeluksvogel ontdekt te hebben de beval is zeker door de geheime deur gegaan
zijt toch een lompert sprak eduard op verwijtenden toon daar ging den lompert een licht op wat riep hij uit is u soms ook al verliefd
doch het omgekeerde was gebeurd zou hij nogmaals zulk een misstap begaan voor de tweede maal misbruik van vertrouwen plegen welligt zou hij gered zijn maar als dit geluk hem eens niet te beurt viel
doch rusten was niet mogelijk naauw had eduard haar koesterend gedekt of zij vloog weêr op en dan gelukte het hem niet zonder veel inspanning haar tot kalmte te brengen hij wist niet wat aan te vangen met de vrouw wier man ongetwijfeld in den brand was omgekomen en welke buiten de plek gronds die haar nog toekwam alles verloren had
toen hij den brief gelezen en met veel aandoening en hoofdschudden nog eens gelezen had vouwde hij hem hoogst voorzigtig digt maar hoe vindt ge die opeenstapeling van zotheden
die hardnekkig weigerde hem eene voldoende som ter hand te stellen tot het bestrijden van verschillende rekeningen door het gebruik maken van paarden rijtuigen en champagneglazen hem aan huis bezorgd
het eerste diende tot sleuteltje en had eenigzins de gedaante van een opgezetten vlinder die op een halven lucifer staat in dit belangrijk document had hij eenig pluksel van george een ongeluksvogel zijn eigen haar en dat zijner vrouw zoodat de eene zijde een rooden en de andere een donkerbruinen gloed gaf
na rijp overleg besloot hij dus tot het invallen der duisternis de rol van oproerling op zich te nemen en als men hem niet al te oplettend had gadegeslagen zou men hem voor een der gevaarlijkste belhamels gehouden hebben
hij verbeeldde zich dat de vrouw zou verbleeken en eene aschgraauwe tint van ontzetting hare kaken zou kleuren doch niets van dien aard gebeurde zij vertrok haar gezigt tot een grijns
eene duisternis dubbel noodlottig voor eduard daar juist de vrees die zijne pistool inboezemde hem moest redden hij kon het wapen toch niet gebruiken gelukkig had de booswicht het vuurwapen gezien
te verlaten hij rukte de luiken van een venster en schoof het raam open spoedig joseph ga eerst spring er gerust uit ik zal je van achteren wel dekken er schiet niets anders over joseph zette stilzwijgend de lamp neder en klom uit het venster altijd met het gezigt naar de kamer gekeerd van waar hij een mogelijken aanval vreesde
zoo waren de gedachten van een man die niets dan welvaart gekend had die altijd zijne vaderstad had zien bloeijen en thans in de straat stond die anders zoo vrolijk
waggelde voort sloeg de eerste zijstraat in maar verder kon hij niet de krachten begaven hem alles gonsde om hem heen en hij stortte geheel buiten kennis neder op het harde
nu moest hij ze verachten ja haten want de misleiding van zijn oom zou hem kunnen treffen in het heiligste het dierbaarste wat hij had doch alles kon nog ten beste keeren en dan zou hij alles vergeten
met een oogopslag ontdekten zij het openstaande venster zij snelden er heen zagen den weg waar langs de ontvlugteling had plaats gehad en begrepen alles dat wil zeggen niets
toen zij digt bij het huis waren gekomen sprak hij fluisterend blijf hier nu maar een oogenblik wachten ik kom dadelijk terug ik moet even zien of de knecht nog op is als de heer er iets van in de gaten kreeg zou hij hem bepaald wegjagen
zij wilden namelijk de jufvrouw eens fameus aan het schrikken maken en takelden zich met allerlei witte kleedingstukken z toe dat zij er juist uitzagen zoo als men op kleine tooneelen in hamlet het spook laat bekijken
wat moet je hier wat beteekent dat schandaal riep george terwijl hij den trap afging george een ongeluksvogel dirk nam zijn vuilen pet af u heeft hier een logé zoo'n soldaat we moeten hem spreken we hebben eene boodschap voor hem
je moet wat minder leven maken gromde de sleuteldrager wat blieft u was het wellevend antwoord de man gooide de deur digt
zeer getroffen over de hartelijkheid en goedheid hun betoond voelde zich gedrongen haar de noodige inlichtmgen te geven hij deed haar een omslagtig verhaal van de ontmoeting in de herberg en met de levendigste deelneming volgde de jonge vrouw dit verhaal
dat hij vr zijn vertrek eene verklaring behoefde en joseph hoewel voor het ergste vreezende vond het beter dat men ronduit voor de zaak zou uitkomen dan op zulk eene wijze ze verder wortel te laten schieten hij kon het zijn vriend dus niet ontraden
wel maakte nu en dan de slaap een einde aan zijne ellende maar die slaap was niet gerust en hij werd slechts wakker om van de meest benarde droomen die hem de ijselijkste tafereelen afmaalden tot het ontmoedigend ja smartelijk heden terug te keeren