AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Snel kleedde hij zich aan en keek met aandacht naar de bij, die vergeefsche pogingen deed om weer naar buiten te komen.
gonsde het insect en stootte tegen de
maar toen deze niet kwam, zeide ik, dat ik vreesde door mijn vochtig gewaad de fraaie meubelen te zullen bederven.
waarop ik, een weinig geraakt, het kussen van een der stoelen nam en op tafel leide en mij op de naakte zitting plaatste
en wat rook die verfoeilijke kapitein Rook naar tabak!
Dadelijk nam zij haar air van grande dame weer aan en deed zij haar best te doen en te voelen, alsof zij weer te May Fair was
als om het blozende jonge vrouwtje te sparen, wier protesten door het geschater van haar man overstemd werden.
Zijn goedhartigheid bracht haar spoedig op haar gemak;
en hoewel zij het haar ten laste gelegde
en op den wind van zijn vlugge vaart Lydië door gesneld was, verscheen in de nacht, na het dagen durend festijn, Athena voor het weelderig bedde, waar op Herakles zich slapeloos wentelde
Nu greep hij hem eensklaps om het lijf en wierp hem in den put, die niet gesloten was.
Na het bedrijven van deze snoode daad, haastte hij zich het klooster te verlaten, en het gelukte hem, dit onopgemerkt te doen
en dat het de zaak der geleerden is, die kracht in haar verschijnselen na te sporen.
Ik zie waarlijk niet in, waarom zulk een kracht niet voorhanden zou zijn, wanneer
Hij bracht zijn tijd door met een ontluikende anjelier te verbeiden en Austerlitz te gedenken.
Mijnheer Gillenormand had volstrekt geen omgang met zijn behuwdzoon.
De kolonel was voor hem een bandiet, en hij was voor den kolonel een
en daalde majestueus af naar het salon, waaruit het leven kwam.
De keukenmeid was daar met een zwart gezicht op de sitsen sofa gezeten, naast
wel zal u mij verplichten Hare Majesteit daar te geleiden, als het nog tijd is.
Valérie kwam dichter bij het venster, waar Othomar en Ducardi stonden
Hier ging ik scheep met een' kapitein, die voornemens was eene zeer lange reis te doen.
Zij was in waarheid lang, maar tevens zoo ongelukkig, dat de kapitein en de stuurman van den koers afdwaalden, en volstrekt niet meer wisten
Hij schijnt vroolijk en gelukkig te zijn, zeide zij eindelijk.
Ik vreesde, dat het anders zou wezen.
Het doet mij zeer, zeer veel genoegen
Wij zullen haar wel vinden;
die zich reeds verwijderden, en trok Olivier naar boven.
Houd u steviger vast, riep hij, terwijl hij Olivier door het venster trok.
als ik hem een ambacht wilde laten leeren?
Als ik Jane en Rosa school wilde leggen, hoevele scholen zijn er dan in de Noordelijke staten, die haar zouden opnemen
boven de deur hing een beeld van de Heilige Maagd, en daarvoor stonden frissche Alpenrozen en een brandende lamp.
Zijn oom was, zooals gezegd is, een der onverschrokkenste gemzenjagers uit den geheelen omtrek en ook een der beste gidsen
maakte haar van te voren verlegen, haar, met al hare bravoure, van elegante, artistieke vrouw.
Zeer zeker was zij in haar pianospel achteruit gegaan: zij zoû in Den Haag niet meer durven spelen.
En zij dacht, dat het goed zoû zijn een paar weken in Parijs te blijven, om zich wat te ontbolsteren, voor zij in Den Haag zich vertoonde
Het was dus niet te verwonderen, dat mijn tante op het hooren van den enkelen naam van dezen onmensch een koude rilling over haar rug gevoelde.
Inderdaad, ik geloof dat de haren haar onder de kornet te berge rezen
die waarin de liefhebbende vrouw, zonder eenige bijgedachte aan den prikkel van verboden genot, zich geeft alleen omdat zij liefheeft.
we zullen dokter Bangs laten halen, om eens even naar je te zien, liefje, en om te zorgen, dat we het niet verkeerd aanleggen;
dan zullen wij Amy voor een poosje naar tante March sturen, om haar buiten de besmetting te houden, en moet een van de groote meisjes een paar dagen thuis blijven om Bets gezelschap te houden
door de reet zienzonder zelf gezien te worden.
Zoo het ons mogelyk geweest ware onze oogen nog wijder open te sperren, zouden wy het ongetwijfeld gedaan hebben.
Want daar zat de dokter voor eene tafel, waarop het theegoed klaar
Hij vond, dat juffrouw Melia de goddelijkste muziek speelde, die ooit gehoord werd, en dat zij een echte dame was, zooals er geen tweede bestond.
Hij zou nooit voor Sedley gaan zitten, zelfs niet op de club
misschien ook wel den buurman verwenschende, die hem van haar scheidde en die, aan den pijjakker, welken hij aan t lijf, aan de pijp, welke hij in den mond, aan den grooten hoed, dien hij op t hoofd droeg, en aan den duimstok, die uit zijn zijzak stak, voor een aannemer of landmeter te houden was
Ik heb hier bij onze komst niets gezien dat naar een paard geleek, zeide de nar.
zeide Reinout: beken waar zij gebleven zijn, of dit oogenblik is het laatste uws levens
Het gaat naar wensch, anders zouden wij iets van Barney vernomen hebben.
Hij doet voorzeker goede zaakjes.
Heel raar deed hij het, we begrepen er niets van, tenminste ik niet.
En ik kon mijn oogen niet van Kit afhouden, die op een stuk vloei inktmoppen zat te gooien.
en dat dit niet beter kon geschieden, dan door wat uit de fles te gieten En terwijl allen zich beijverden, stroomde uit de azijnfles een zwarte gulp, die in vuile, dikke straaltjes over het gezicht en in de hals van Betsy liep
De schoolmeester tastte met zijne hand in zijn zak, haalde er twee halve kronen uit en stelde ze Riderhood ter hand, die op eene stoep bleef stilstaan om ze tegen elkander te rammelen, eer hij er voor bedankte
Denzelfden indruk, dien hij vroeger had ondervonden, toen hij uit de straat in het klooster viel, gevoelde hij ook thans
maar daar de vizier, volgens het zeggen der slavin, nog steeds even vergramd op hem was, had Noureddin den moed niet, zich aan de voeten zijns vaders te werpen en diens vergiffenis af te smeeken
zijn vaders vader, niet bij dengene, die hier soms komt, en dat hij heel rijk zou wezen en een rijtuigje met een pony hebben, en naar een veel deftiger school gaan
en bedekte hare éene hand éven, schuchter de vingeren gespreid, zich de spitse, rozig getipte borsten, terwijl de andere de bloemen zamelde voor hare naaktheid
reeds den herfst van het eerste huwelijksjaar is zij bij haar komen doorbrengen, geheel verzoend met Witgensteyn, die haar de hoop geeft, dat, bij het doorgaan zijner uitgestrekte plannen, er nagenoeg geen afstand meer zal zijn tusschen Dennenheuvel en de provincie G.
dat tweede bezoek op mijn geest gemaakt, was volkomen gelijk aan den eersten, en aan wat die is gebleven nadat ik ze veel malen had bezocht.
Zij maakt
lom, de minste niet en zijt.
e aeght, die haer gedicht liet aen den mstel klincken, ingh u verheven geest met deze kroon beschincken, iet op haer eygen naem, maer uyt gemeene gunst an al het geestigh volck
en, evenals de armen en hunne kinderen, zich vergenoegd met de harde broodkruimels des levens.
Mijnheer en juffrouw Boffin, lieve, van wier fortuin gij gehoord hebt
Edward heeft zijn eigen lot gekozen, en ik vrees dat het niet gelukkig zal zijn.
en Elinor's hart bloedde bij de gedachte aan Edward's gevoelens, terwijl hij zijn moeder's bedreigingen trotseerde voor een vrouw, die hem niet kon beloonen
Zij was, van verre, door de roode woede van dien brief, geheel zijn object, zijn ding.
alle leerknapen, dienstmeiden en straatjongens met oritzag.
Toen de dag ten avond neigde, en de duisternis reeds de nauwste straten der stad
ik teeken hem slechts op, doch laat hem nog een poos in de wereld rondzwerven, om zijn zonde te boeten en beter te worden.
Wanneer hij het juist het minst verwacht, stop ik hem in de zwarte doodkist, zet deze op mijn hoofd en vlieg naar de sterren op
maar ik ben zoo belachelijk verlegen, dat ik dikwijls lomp lijk, terwijl ik alleen word belemmerd door mijn aangeboren onhandigheid.
Ik heb mij wel eens verbeeld dat ik zeker door de natuur voorbestemd was om bij voorkeur in onbeschaafd gezelschap te verkeeren
Ik voldeed aan haar verzoek, en we gingen verder.
,Bedrieg ik me niet, dan heb ikbuitendeze muren meermaien zulke gesprekken gehad met dames
Hij heette Pieter Van Wezel en had, hetzij het hem aangeboren was
' vroeg Thomson?  met een weemoedig verwijtenden blik.
'Ach! ' hervatte zy: 'gy weet immers te goed, hoe ik niets vuriger zoû verlangen, dan dat gy immer by my blijven mocht
dat was als ik het wel heb de opperste van de dienders, op den commissaris na.
Nu dat was een man daar waren alle jongens bang voor, en ik dacht dat er geen mensch in de wereld was die niet bang was voor majoor Zoetjes
als we ons vestigden op West Vemmenhög en niets meer van de wereld zagen?
Ik dacht, dat je naar huis wilde, naar Vader en Moeder, en toonen wat je voor een flinke jongen bent geworden
Angstiglijk staarden de scheepslieden rondom zich heen.
Plotseling, op een hooge rotspunt, bespeurden zij een grooten, wilden ram, zwart gevlokt en wijd
uit trots, om eerzucht, om wat van ze te maken.
En de kleine ziel, ach, de kleine ziel is eigenlijk heelemaal niet bestemd voor trots en eerzucht, en om iets te worden tusschen de menschen
Op niets anders bedacht, dan om zich lucht te verschaffen, en zonder op het haar omgevend gezelschap te letten, rukte zij haren halsdoek af en ontblootte daardoor een' hals en een' boezem
En nu begon, ofschoon vooreerst bij gedeelten, haar verwachting van een, zoo ook al niet onbezorgd, dan toch behagelijk landleven zich te verwezenlijken
Hij is met veel beter dan een beest, mijnheer!
Gij moet het hem niet kwalijk nemen.
Als hij al eene ziel heeft, moet het zulk een klein zieltje wezen, dat het er met
eenige ellen ternauwernood;  ongelukkig konden mijne oogen niet door de steenen heendringen.
Maar zoo het oog niet door de muren heendringt, het geluid gaat
was de hoofdvertegenwoordigster van een nieuwen Petersburger kring, die de imitatie van de een of andere imitatie was en zich Les
Wat twijfel in hèm was, verglimlachte lief weg in zijn ziel, na die zoo teeder eenvoudige bevestiging, dat zij hem liefhad, en om niet anders, dan om hèmzelven - meende hij - in een zacht zich verwonderende zaligheid, die het geluk al scheen te zien naderen
Hij was getroffen tot in het diepst van zijn natuur en in delen van zijn natuur, die dieper waren dan hij zelf en teruggingen tot in de schoot van de Tijd.
Hij werd overweldigd door de branding des levens, de eb en vloed van het Zijn
Het plaveisel was bedekt met een helder groen vloerkleed, hetwelk met dat groen, en met het onverdraaglijke rood en karmozijn
Het verwondert mij namelijk, dat het u in het hoofd gekomen is om daar in het voorhuis leven te maken.
prijkte deze naam boven de bruine bovenlijst van de koffiezaal.
In der haast merkte hij nog op dat een kleine glazen deur, met een gordijntje
Dorine met een paar van de jonge nichtjes, schonk de thee, bracht ze rond.
Suiker, melk?  Wat klonk dat gewoon en lief, nu heusch toch of zij er bij behoorde, altijd
Naar de stallen!  luidde zijn bevel en hij nam de brieven om ze te lezen, maar bedacht zich weer en las ze niet, om zich niet op te winden, voor hij zijn paard had
Toen de beide kinderen nog klein waren, had laat op een avond een arme zwerfster op de deur geklopt, en om huisvesting gevraagd.
Hoewel de hut nauwelijks de menschen, die er woonden, kon bevatten, was ze binnengelaten
haar genomen heb, gaat u niet aan, dat is mijne zaak.
Ik wilde alleen maar aanmerken, Bounderby, dat wij mogelijk alien meer of minder verkeerd gedaan hebben, gii niet uitgezonderd;
Gelooft gij, dat er eenige kans op hare toestemming is, om haar, die goede, liefderijke oude vrouw, de grievende beleediging te durven aandoen van haar zoo iets voor te stellen
Mevrouw Lammie, die op eene canapé voor een tafeltje zit, roept de aandacht van den heer Twemlow in voor een album met portretten dat zij in de hand heeft
Altijd door, met groote oogen, liep zij op en neêr in de kamer.
Telkens, in de bladen van den drievoudigen staanden spiegel, tusschen het groen der palmen, keerde hare loopende schim heen en weêr
Nog schitteren de oogen van het meisje, nog kleurt een donker rood haar wangen, en de lieve, vriendelijke mond heeft een ernstiger plooi gekregen, als zij antwoordt: Misschien heb ik te veel gezegd voor een meisje, maar ik kan het niet helpen;
dat prachtige voertuig, waarmee hij te Cheltenham placht te rijden, majestueus en eenzaam, met gekruiste armen en met den rand van zijn hoed opgeslagen;
of, gelukkiger, met dames' naast zich
Henriette hield zeer veel van hare zuster, maar er is toch één ding, dat eene ongehuwde dame nooit aan eene andere vergeeft, al houden zij nog zooveel van elkander: dat ze eerder een man krijgt.
zuchtte Fulco, en met een knipoogje tegen den Jonker en een blik op de tasch, die hij aan den zadel had hangen, liet hij er op volgen: 'k Wed, dat ik wel twee bekers wijn noodig zou hebben, om al het opgezamelde stofweg te spoelen.
Zijn bloed willen voelen bruischen, tot dolheid toe!
onmacht het moment met brutale hand te grijpen en de angst, altijd de Angst voor wat komen zoû: dat gruwen voor den ouderdom, terwijl hij toch nog jong was
Pickwick reist naar Ipswich, waar hij een romantisch avontuur heeft met een dame van middelbaren leeftijd
de wetten betreffende de nalatenschappen zijn niet dezelfde in alle landen, en in Engeland kan zich het geval voordoen, dat een oom erft, ten nadeele van eene moeder
sinds eeuwen tot op het gebeente afgeknaagd, en eerst nu, in den tijd, dien wij beleven, begint de genezing dier volken, dank zij de heilzame en krachtige gezondheidsleer van
was over dit gedeelte van zijn moeders brief zeer geroerd, en het laat zich gemakkelijk begrijpen, dat 'er op nieuw verwijtingen in zijn gemoed oprezen: te meer, daar hij zich, behalve het gebeurde van den vorigen avond, te binnen bragt, hoe hij door de verstrooijingen der reis
De slavin kwam dus reeds in den winkel van Ebn Thahar terug, toen deze nog met den prins aan het praten was, en hem zocht terug te brengen van de dwaasheid, om zijne liefde te vestigen op de beminde van den Beheerscher der geloovigen
O, laat maar eens erwten strooien in de voorzaal, zei de leeuw, dan zult ge het dadelijk zien.
maar meisjes, die trippelen en trappelen en schuifelen, en de erwten rollen.
sommige nog in vollen bloei, andere prijkende en als overladen met de heerlijkste vruchten, bekoorden het gezigt.
Zeer kunstig aangebragte waterleidingen kronkelden als slingerende beekjes door den geheelen hof, en bevochtigden de wortels der boomen
dat zij niet laten los, voordat het tastbaar is in kleur, voordat het drijft in goud, dat zichtbaar zal voor allen zijn en eeuwen lang.
?  En dat was hem een tweede maal
Na den eersten blik zag men onder deze groote massa verschillende dingen enkele afzonderlijke voorwerpen, die zich zonder eenige reden uit den warboel losmaakten
Eindelijk werd hij besteld om nog eens voor den lord-kanselier in zijne eigene kamer te komen, en daar berispte de lord-kanselier hem ernstig, dat hij zijn tijd verbeuzelde en zelf niet wist wat hij wilde
Zij deed een tiental schreden en bleef weder staan.
Zijdelings, zonder zich tot hem te wenden, sprak zij tot hem: A propos, ge weet dat ge mij iets beloofd hebt
Wist dan de machtige Aloud niet, hoe het kookte en bruiste in de harten en hoofden der Dordtenaars, die het gejuich van uit de verte konden hooren?
Wist hij het niet, hoe gekrenkt die vrije poorters waren door zijne trotschheid en heerschzucht, en hoe zij zich in hunne rechten aangetast achtten door zijn eigenmachtig bestuur
droegen vrouwenhoeden;  anderen een mand op het hoofd;
men zag harige borsten, en door de scheuren der plunje onderscheidde men tatoueeringen;
liefdetempels, vlammende harten, cupido's.
Maar waarom moet ik aan zulk een individu verbonden wezen als een slavin?
O, ik haat hem nu al zoo, en als ik er in toestemde, hem mijn geluk verder in den weg te laten staan, dan zou ik hem vermoorden
Op zekeren avond, juist toen de zon in haar pracht onderging, kwam er een heele troep groote vogels uit het bosch, het eendje had er nooit zulke mooie gezien;
zij waren spierwit en hadden lange, buigzame halzen: het waren zwanen
Joop,' zei Pa.  'Ze is onuitstaanbaar den laatsten tijd,' zuchtte Julie.
Maar na tafel heeft Pa me op mijn rug geklopt, en hij heeft gezegd: 'Als je zoo doorgaat met werken, als deze laatste weken, dan ben ik over je tevreden hoor Joop
de keizer en de koningin, de koning en de keizerin, de aartshertog van Karinthië met Thera, en Othomar met de aartshertogin.
De andere officieele quadrille's vormden hare figuren om ze heen
Satans wijf!  Zie ik uw man daar nog levend, of wel, laat gij een lijk onbegraven?
' 'Roep den satan niet aan in mijn huis, gij daar!
' vermaande Bastiaan met een zwakke en holklinkende stem, en sloeg de groote oogen wijd open
Voorzichtigheid, vergevensgezindheid, nadenken en bedaardheid, al wat een ten uiterste getergden man zijne woede kon helpen betoomen
Signora beklaagde zich in het eerst nog al over zijn afzijn, omdat het juist de laatste avond was, maar VAN DIJK merkte aan: 'Het is een oud gezegde, dat een gezelschap niet te klein is, wanneer het uit het getal der bevalligheden bestaat
op het oogenblik, dat zij den steek voelde, viel zij in diepen slaap en de slaap verbreidde zich over het geheele slot: de koning en de koningin, die juist waren thuis gekomen, sliepen in, en met hen de geheele hofstoet
De oude dame nam den kwartijn uit de handen harer nicht en sloeg hem open, maar al stonden hare oogen nog helder, zij deden toch de dienst niet meer, die zij er van Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette verlangde.
Zij trachtte de letters te herkennen, maar het ging niet meer en zoolang de zon aan den hemel was, liet zij haar lorgnet rusten
De nachtegaal was ook een zeer geliefde vogel van TESSELSCHADE, gelijk natuurlijk van ieder, die, met een muzijkaal gehoor bedeeld, in de onderscheidenheid der toonen, in het rijzen en dalen derzelve, en in de zuiverheid der slagen een door woorden onuitdrukbaar genoegen schept
door den grooten kop van Hugh met alle kracht weg te duwen, en het luikje op te halen, terwijl Hugh, schaterend van lachen, zwoer, dat hij nog eens moest
Mogt ik hopen van uwe hand, op mijne reis, al was het maar eenige weinige regels te ontvangen, die mij uwen welstand berigtten.
Ik zal hier nog wel drie of vier weken moeten blijven, en dan ga ik naar Florence, waar ik mij ook eenigen tijd zal ophouden
Ik stelde voor, dat, indien Roggeveld de noodige ligging bezorgen kon, de dames zich hoe eerder hoe beter te bedde zouden begeven, terwijl wij Heeren den nacht bij het vuur zouden doorbrengen.
maar vroeg of er intusschen niet iemand zoude kunnen gaan naar Heizicht of naar de hoeve van de oude Martha
totdat ik alles gezegd heb wat ik op mijn hart heb, en dan kan het mij niet schelen hoe gauw wij ophouden.
Ik kom tot eene vraag, die de zaak zal bekorten.
Wat meent gij met het voorstel, dat
De vrouwen hielden onwillekeurig den adem in, en de geheele troep zette zich met benauwde gezichten neer.
Ondertusschen draaide Legree zich op zijn hiel om, en ging naar het buffet van de boot, om een borrel te nemen
Reeds had de beul den Jood den strop om den hals gedaan, toen de snijder kwam aanloopen en voor den regter trad.
Heer, sprak hij, het scheelde weinig, of gij zoudt drie onschuldige menschen het leven hebben doen verliezen
Daarop praatten ze nog een paar minuten door, zonder dat zij een woord verstond, totdat een tweede welkome pauze in Marianne's spel haar gelegenheid schonk, den Kolonel met zijn bedaarde stem te hooren zeggen: Ik vrees ten minste dat het niet zeer spoedig kan plaats hebben
U hebt mij gevraagd of ik mij dit verdwijnen kan verklaren, :J bracht mevrouw Clennam hem op barschen toon in herinnering, niet of ik er u een verklaring van kon geven
Paddeltje liet de gewapende lieden zoo dicht mogelijk bij zich komen.
Een voorpost, door Il Capitano, die wellicht reeds kennis van het dreigende oproer droeg, tot hier vooruitgeschoven?
om toch wel op te letten, dat men het arme kind geen leed zou doen.
Thans in myne kamer alleen gelaten, schoof ik weldra myn stoel naar het venster
alleen met deze verandering, dat alle de Leden der Regering, in plaats, dat zij hem naar het stadhuis lieten brengen, zich aan zijn huis vervoegden, om daar, als het ware, de laatste woorden van eenen stervenden vader te hooren
Radijsboomen zou evengoed een gepaste naam geweest zijn;
de stam namelijk, bij den grond niet dikker dan een gewone boomstam, zette zich even boven den grond verbazend uit, om langzamerhand weer in te krimpen en eenige dunne, bijna
Is uwe jufvrouw eene helleveeg?
Tot antwoord op de vraag kneep de kleine meid met een blik vol loosheid en wantrouwen haar mond dicht toe
Nu zou ze alles goed vinden wat wij deden, later zou ze ons dit kunnen verwijten.
Ik hoop, dat ze mag opgroeien tot een meisje, dat gelukkig weet te zijn ook zonder de schatten van
juffrouw hoe gaat het,' vroeg hij haar vriendelijk de hand reikend, en die met een zachte drukking langer in de zijne houdend, dan noodig was.
'Meneer van Olm, het spijt me, dat ik uw kinderen geen les kan geven
door hunne woorden te kennen gevende, dat de volle maan weldra in al haren luister aan den hemel zou verschijnen, en de zon zou naderen, hetwelk in Oostersche beeldspraak zoo veel beteekende, dat Schemselnihar zich weldra vertoonen
En toen hij eens schipbreuk geleden en een wrak aangekocht had, om daarop door zijn zeemanschap naar het vaderland weer te keeren, hielpen de mannen van Salé hem de opgeborgen goederen aan boord brengen, en niet alleen miste de Zeeuwsche schipper niets van zijn goederen, maar zelfs wilde men van hèm geen belooning aannemen
Ik vind, dat gij daarin uw eigen zin moet volgen.
zonder geld komt gij niet ver in de wereld en alzoo zult gij een harden dobber hebben.
ik verafschuw dien en zoo lang ik leef, zult gij daaraan niet opgeofferd worden
Hadde de hemel, dacht Rosa, mgnearme moeder maar zulk een moedige, bekwame hulp gezonden.
En dat hij toen nog zoo jong en zoo tenger was
In het salon vonden zij vorstin Warwara en de heeren in het zwart gekleed;
slechts de architect droeg een frak.
Wronsky stelde zijn gast den dokter en den Duitschen rentmeester voor
akelig en naar als dat met Lange Meeuwis het geval was geweest, ontwaakte op een goeden morgen onze vriend Paddeltje uit een verdooving.
Hoe Veritas er ook op aangedrongen had, hij had niet willen beloven, zich rustig, enkel met een blinddoek voor de oogen, over land te laten vervoeren.
Koud lamsvleesch en salade zijn niet zeer be staanbaar met de weelderige tafel van den heer Boffin.
Stellig zal hij u vergeten,' Zeî een jongen mij daar net.
Gekheid, hoor, ik weet het beter: 'K heb mijn' schoen al klaar gezet.
En 'k zal zingen uit den treuren, Als een eerste zangersbaas: 'Vul mijn' schoen tot aan het randje, Beste, goede Sinterklaas
in wien de twijfel rondkroop, zag in Enjolras gaarne het geloof opzweven.
Maar Herakles, onder voet en knie en in beide handen, wist de vier schelmen gevangen te houden en daarbij nog, hoe zij ook schreeuwden en spartelden, zich het lange koord om zijn lendenen los te strikken
Hij heeft geene verbeelding, mijnheer!
zeide John langzaam en ernstig, en nadat hij zich een geruimen tijd had bedacht.
deze vraag herhaald had, liet hij zijn oogen in de kamer rondgaan, alsof hij nieuwsgierig was, of er ook bij toeval spijkers in de muren waren blijven zitten.
Tom wist volstrekt niet wat hij doen of zeggen zou, en wilde zijn meester al onder het oog
In de starlooze duisternis vaalden nauwlijks de weg en de paarden op, teekende nauwlijks zich de ronde lijn van de kar en stond, radeloos van smart, Iolàos, verlaten
Als ik je grootvader er toe breng, zich te verontschuldigen over dat door elkander schudden, zul je dan je idee om weg te loopen opgeven?
Ja, maar je krijgt het niet gedaan, antwoordde Laurie, die verlangde de zaak uit te maken, maar zijn beleedigde waardigheid eerst bevredigd wilde zien
Hierover ernstig bestraft zijnde, beloofde bij wel beterschap;
maar de liefhebberij was te diep bij hem ingeworteld, dan dat hij die geheel zou hebben laten varen.
Intusschen verwierf hem deze de gunst van een Franschen schilder, die, bij zijn ouders zijn intrek genomen hebbende, zoo getroffen werd door de beschouwing van sommige voortbrengselen van des
Denk er aan, wat er van ons worden zou, als wij met zulk een vaart, in het donkere van den nacht, met iets anders in botsing kwamen
heilig tot een vriendschappelijk werk met zijn naaste verbonden, aan het werk gingt.
Daarna spreekt Wegg zedig van zijn gebrek aan geschiktheid om met een houten been ladders en dergelijke hoogten op te klimmen, en gewaagt van de natuurlijke
eide betuigden zij, dat het ijnvat hunne verbeelding verre overtroffen, en hij zich dus geheel niet aan grootspraak schuldig gemaakt had, toen hij met eene diepe buiging en zelfsgenoegen op het wezen vertrok
Hij kwam recht op Akka af, en zag er medelijdend en ernstig uit.
Wij moeten naar Öland, maar we zijn er nog nooit geweest, zei Akka.
Ze meende, dat dit een vogel was om op te vertrouwen.
Jean Valjean de galerij opwaarts ware gegaan, zou hij na duizenden bezwaren, uitgeput van vermoeidheid, stervende, in de duisternis aan een muur zijn gekomen, en hij ware verloren geweest
Musch doet zich nog wel deze of gene omstandigheid voor, die ons in de hand werkt, en waaruit krachtiger bezwaren tegen Buat oprijzen.
Die aanslag tegen De Witt zoû ons mooi in de hand gewerkt hebben
doch hij hield hier op, keek op zijn horloge en sloop, zoodra het gesprek weder algemeen werd, schier onopgemerkt uit het vertrek.
en onder de gasten begon een vroolijkheid te heerschen, welke hoe langer hoe luidruchtiger werd
in alle straten zag men wenende moeders, die haar benauwde dochters met liefde en medelijden omarmden.
Het was zichtbaar in haar stijve ogen, dat zij voor haar nog een schrikkelijker kwaad dan de dood vreesden: de kinderen huilden, omdat zij hun moeder zagen wenen, en beefden, zonder het gevaar, dat hen bedreigde, gans te verstaan
Als dat alles was afgeloopen, kon er eerst aan de muziekles worden gedacht;
meestal had ze plaats bij een halt onder een boom of wel op een hoop steenen
evenals de Ahrimanianen den duivel aanbidden, maar hem niet noemen;
en een beschaafd publiek kan het net zoo min verdragen een authentieke beschrijving van ondeugd te hooren
en in de eenzaamheid, vervolgd door het grimmige spook.
Zijne sluwheid was met het daglicht weer wakker geworden, en zjjn angst was met den nacht verdwenen
dat zal mij kracht geven, ook het zwaarste lijden met geduld te dragen.
Slechts als gij kondet ophouden mij lief te hebben, dan zou mijn doodvonnis geveld zijn, want ik zou den hemel zien instorten, dien gij in uwen brief voor mij geopend hebt
Thands, oordeel over mijnen tegenwoordigen toestand!
nu ik u, die mij dierbaar zijt, oneindig schuldiger vindt, dan de Advocaat geweest is.
Overweeg nu, welk eene vreesselijke taak uwe handelingen mij voorschrijven, en of ik gronden heb om mij diep ongelukkig te noemen
is het tooneel eener ongewone gebeurtenis geweest.
Een vreemdeling in het departement, Madeleine genoemd, had sedert eenige jaren, door een nieuwe wijze van bewerking, een oude plaatselijke industrie
zij bleef thuis, ondanks de voorstellingen van haar oom, die alles bedacht wat hij kon om haar over te halen.
moet ik, die zoo mijne gewoonte heb, van die buitensociëteit nu thuis blijven om die gril van u
oodanig was nu ongeveer zijn gemoedstoestand - omtrent dien van icolette hebben wij uit den brief van ettemie het een en ander kunnen opmaken - toen de groote dag aanbrak, waarop de fancy-fair op den uize ardestein zou worden gehouden
de rhetoriek bloesemde als met lange arabesken en festoenen door de zaal.
Othomar, zittende op den troonstoel, luisterde aandachtig toe, maar toch dwaalden zijne eigene gedachten als vogels heen door de bloemen
komt men hen met dit zacht beroep op hun eergevoel tegen.
Alles binnenshuis is zeer eenvoudig en net, zooals het behoort
Ik geloof, dat Othomar zieker is, dan de doktoren het inzien.
Hij is magerder geworden en ziet er zeer slecht uit.
Hij klaagt nooit veel, maar verleden zei hij me toch, dat hij zich dikwijls moê voelde
De logica mengt zich met de stuiptrekking, en de draad der redeneering zweeft zonder te breken in den woesten storm der gedachten.
Terwijl hij ternedergedrukt, maar vastberaden
En voor Cornélie verloor zij alle belachelijkheid van Amerikaansche parvenue;
en kreeg zij integendeel iets tragisch van jeugdig slachtoffer.
Wat zaten zij er vreemd, zij, de jonge prinses en haar broêr, met zijn stevige kuiten
al zijn andere verdriet was daarin opgelost.
Toen hij weer naar de slaapkamer was gegaan, zijn koffer had gesloten, zijn jas had aangetrokken
Het zou slecht van me geweest zijn, als ik je vrouw had kunnen worden zonder eenige wroeging
zei Elinor, niet bij machte langer te zwijgen.
ik dacht.  Na een korte stilte liet Elinor hierop volgen: Je stelt geen vertrouwen in mij, Marianne
Maar het meisje stond daar voor het raam van het zolderkamertje met stralende oogen, met den blos der gezondheid op de wangen, en vouwde haar teere handjes boven den erwtenbloesem en dankte God
van het gezag noodig was om de bepalingen der wet te handhaven.
Doch eenige weinige jaren waren voldoende, om hare trouwe nakoming tot eene volksgewoonte te maken, en het tegenwoordige geslacht
hernam Samuel;  en terwijl hij zijn meester hielp kleeden, deelde hij dezen het plan mee, dat hij reeds bij zich zelf had gemaakt
en toen zij naar de plek zag, van waar het geluid scheen te komen, meende zij eene gebukte gedaante te onderscheiden.
maar alles was stil, en zij stapte
Stuurman,' meende Jaap, 'ik geloof, dat het voor dezen keer veiliger is, als ik hem met den vlaggestok op z'n kop sla.
' De stuurman wilde juist zeggen, dat het niet dom gedacht was van Jaap om den brutalen rakker op die manier te tracteeren, toen het daar luid en vroolijk over de vlakte klonk
De hoogmoedig beschermende toon, waarop deze voorspoedige man die woorden uitte, maakte dat hy tweemaal zoo groot er uitzag als hy was, en viermaal zoo hateljjk
hem nu reeds getroost had, of dikwijls ook vruchteloos had moeten troosten, van velerlei moeite en verdriet.
Nauwelijks meer was hij dan een knaap, toen hij de pijp kreeg.
oogen bleven naar den grond gericht, ofschoon hij niettemin zeer goed zag dat Bofn hem waarnam, en hij sprak op onderdrukten toon.
Zijne woorden kwamen hem echter gemakkelijk over de lippen en zijne stem was aangenaam
Nu begreep hij, hoeveel hij er aan te danken had.
Wat zou ik geweest zijn, als ik niet had geweten, dat ik voor God moest leven en niet voor de voldoening mijner behoeften
Het lag plat op den buik met het gezicht op de steenen, met uitgebreide armen, bewegingloos als een doode.
Te oordeelen naar iets, dat een slang geleek en op den grond lag, zou men gezegd hebben dat deze akelige gestalte een touw om den hals had
waarna VAN REEDE de zweep over de paarden legde en den weg naar den Rijn opreed.
Na hen eene wijl nagestaard en vervolgens zijne taak voor den Predikant te hebben afgewerkt, begaf zich JOAN, wien de valsche schaamte hoe langer hoe meer begon te kwellen, naar de
Ik had niet verwacht, JOAN, dat gij het eerste uur, dat wij ons na zoo eene lange afwezigheid terug zien, zoudt besteden met mij eene beschuldiging te doen hooren, die mij, zoo zij gegrond ware, in mijne eigene oogen vernederen zoude
Maar wat ons bijzonder trof was een meisje, met een afgemat, ongezond uitzicht, hoewel lang niet leelijk, dat aan eene schrijftafel op de veer van hare pen zat te bijten en ons aan te staren
een breed uitloopend gezicht, en bij dit alles de niet te beschrijven uitdrukking, dat men zich te huis gevoelt.
Zoudt gij mij tegen betaling een bord soep en een hoekje om te slapen in gindsche schuur in den tuin willen
uit een gansch andere maatschappij dan onze moderne met haar stoomfabrieken en spoorwegen, met haar burgerscholen en haar burgerregten, ligt er het adellijk slot in eenzame grootheid
kreet hij: lacht vrij: er zullen nimmer zoovelen om zijn dood lachen, als hij bij zijn leven lachen deed;
maar uw arme meester zal niet meer lachen, nu gij hem ontnomen zijt, mijn lief en aardig snaakje
maar wie weet, als zij op eene behoorlijke manier bij elkander werden gebracht, of dan Frederik ons niet evengoed zou kunnen dienen, als de kleine Nelly of haar grootvader
waarvan geen der minste was, dat aan den Commandeur der orde de bediening van Ontvanger der Graaflijkheid was opgedragen.
Ter vergoeding hiervan moest ook de Commanderij altijd voor den Graaf en zijn hofgezin openstaan
Velters verliet mij en ik kwam in een vrij onaangename stemming te huis.
Nauwelijks dorst ik de oogen opslaan toen ik binnentrad: mijn vader was ernstig en sprak weinig: mijn moeder zuchtte, zag mij nu en dan met een weemoedigen blik aan, en ik kon duidelijk aan haar gezwollen oogen bemerken, dat zij geweend had
om mijne nederlaag te voltooien, zeide James Harthouse, en liet zich met een gezicht vol neerslachtige berusting op de sofa zinken, nadat hij eene poos als versteend was blijven staan
Wat zou men dus niet van ons zeggen, indien wij in strijd handelden met de door ons vrijwillig afgelegde belofte.
En nog belagchelijker zouden wij ons maken, indien ons daardoor eenig kwaad overkwam
dat de meester van het eerste oogenblik af het volle bewustzijn van onzen toestand had, en al zag hij nu niet juist in, welk een gebrek aan voedsel ons te wachten zou staan
en het ideale, voor edelmoedige vermetelheid, voor utopieën, hersenschimmen, toorn, ijdelheid en vrees;
als generaal te Valmy, als soldaat te
Een ieder, die in betrekking is met het hotel de PEcu d'Or, is weer betooverd.
De goede koerier loopt het huis in om een pakje te halen
immers zoo ik alles bevind, gelijk wij wenschen.
Kom ik niet terug, dan is het een teeken, dat mijn leven of mijn vrijheid bedreigd wordt: gij wendt in dat geval den steven en boodschapt den Graaf mijn wedervaren
ofschoon zijn aanwijzingen meermalen werden veranderd en zijn bevelen in den wind geslagen, zoo dikwerf die in strijd waren met den last der Herauten, die, als bekend met al hetgeen bij zulke plechtigheden noodig en behoorlijk was, zich weinig aan zijn beklag
Een paar eikens in den dop, ja, die neemt hij wel gaarne, maar meer nog om mij pleizier te doen, en zichzelven het pretext te geven hier nog wat langer te blijven praten.
' 'Zoo, zoo!  vrouwken, heb je een dokter noodig, en dat wel een uit de stad,' zeî Juliaan losweg;
want hij had het veel te druk met zijn smakelijk eiergerecht, om veel opmerkzaamheid te geven aan hare woorden
precies op de manier van den ouden Jos, zoodat het onmogelijk was zijn lachen te bedwingen.
De bedienden stikten van het lachen, als de jongen iets vroeg, dat niet op tafel was en daarbij dat gezicht trok
en, voor de deur der cel blijvende staan, riep hij met een halfluide stem door de opening: slaapt gij reeds, vader Syard?
Hij ontving echter geen antwoord, maar hoorde nu dat de vrome monnik bezig was om in diepe duisternis zijn avondgebeden op te zeggen
Zonder een oogenblik te dralen, sprong hij over de leuning naar beneden in het portaal;
en nauwelijks raakte hij den grond, of Barnaby stond naast hem
Maar ook zij was dadelijk opgesprongen en weer geheel de oude geworden.
Met haar hooge mooie Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis gestalte, haar koude, strak lichtende oogen, haar minachtend opgetrokken neus, haar trotsch gesloten mond imponeerde ze me zoodanig, dat ik onwillekeurig een pas
Een oogenblik later stond hij bij de schuur, en wilde juist de deur sluiten, toen hij daarbinnen iets hoorde ritselen.
Dat kwam, omdat de jongen gezorgd had gelijk met hem naar buiten te komen, en hij was dadelijk naar de schuur geloopen, waar hij het
Integendeel, Mejuffrouw!  antwoordde zij: ik ben wel, volkomen wel!
welke toen reeds aan de omstreken van Haarlem een alom erkende vermaardheid gaven, rechts laten liggen en een achterweg ingeslagen, welke, over het grondgebied van den Heer van Heemstede, door een bevallige landstreek heenkronkelde
Juist die boomen waren het, waarlangs hij zijn denkbeeldig richtsnoer spande.
Willem en Knol hadden er elkander reeds des morgens opmerkzaam op gemaakt, dat hun gids telkens, als hij een' boom genaderd was, een oogenblik omkeek.
en hem tevens bekend te maken met zijn aanstaand benefiet in Drury-Lane, waarover Kemble zich natuurlijk zeer zou verheugen, dewijl hij altijd zulk eene belangstelling in het welzijn van zijn ouden bekende getoond had
als hij doen kon, streelend, lang en innig op haar voorhoofd: hij zat dan een oogenblik nog op den rand van haar bed, praatte nog even wat na, en dan met een streeling van zijn fijne hand over haar wang, zeide hij wel eens een enkele maal: - Mama, wat heb je een zacht velletje
De meetkunde bedriegt: alleen de orkaan is waar.
Dit geeft aan Folard het recht Polybius tegen te spreken.
Voegen wij hierbij dat er altijd een zeker oogenblik is, dat de veldslag in afzonderlijke gevechten ontaardt
NEGENDE HOOFDSTUK.  DE MAN MET DE SCHEL.
Valjean ging rechtstreeks op den man af, dien hij in den tuin zag.
Hij had de rol geld in de hand genomen, welke in zijn zak was.
zij dorst echter deze twijfel door woorden noch gebaren te kennen geven, want sedert enige uren vreesde zij de liefde van Adolf te zeer.
Heer Van Nieuwland, sprak Diederik de Vos, indien gij uw edel voornemen gelukkig wilt volbrengen, is het raadzaam dat wij deze plaats verlaten, en dat gij spoedig vertrekke
Zoo ging het ook den volgenden Zondag, want alle Zondagen werden er versche rozen in het glas gedaan;
maar de rozestruik bloeide altijd even mooi.
De jonge musschen hadden nu veeren en wilden graag meevliegen;
maar haar moeder wilde dit niet, en dus moesten zij thuis blijven
en de oude vorst had geschreven, dat hij misschien mede zou komen.
Hij zegt, dat men jonggetrouwden aan zich zelf moet overlaten
Of zij kon hare kasten opruimen met pleizier, alle hare kanten en linten nazien, ze netjes opvouwen, ze glad strijken, ze leggen in verschillende laadjes van coquette Empire chiffonières, en ze parfumeeren met poudre
Smijt dat pak gewawel in het vuur, en kom tot mijne kerk over.
Gij ziet wel dat de Heere u niet helpen zal
alsof hij begreep, dat de grootste familiariteit toch binnen zekere grenzen moest blijven.
Toen de oude vrijer, na het overlijden van den predikant, bij zijn broeder, den heer Garland, kwam inwonen
juist nu je zou mogen verwachten, dat het eens echt iprettig zou zijn.
Ik voelde mij door een hand aanraken, die ik wist, dat niet de hare of die van Peggotty was
en latere in gebruik was, dat de oorspronkelijke niet alleen verbasterd, maar zoodanig veranderd werden, dat het zeer moeijelijk viel, om eenig spoor van den eigen naam te ontdekken.
- Van hun had ook de nederlandsche burgerstand deze dwaasheid niet geleerd
Maar al die voorvallen en toestanden hingen niet van haar af;
maar dit Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette nam zij zich stellig en vast voor om geene gelegenheid te laten voorbij gaan en het uiterste te wagen om haar doel te bereiken
om te vertellen hoe het ging en een mondjevol brandewijn met water te nemen, en die deze aardigheid voor een van de beste scheen te houden, die ooit op de wereld is losgelaten
Maar deze onrust bleef hem bij, en was door niets te verdrijven.
Als hij zijne oogen sloot, voelde hij dien droom weder aankomen
Toen werd de eigenaar van het huis bleek, en evenzoo zyn vrouw, en Charles Pacdoodle van Macdoodle gaf Lady Maria een wenk niets meer te zeggen, en zoo werd iedereen stil
Dit enorme cijfer verklaart dan ook het veelvuldig voorkomen en de verbazende uitgebreidheid der lawinen van den Muir.
Bij Takoe had ik er reeds zeer treffende bijgewoond, maar die kwamen met lange tusschenpoozen, terwijl hier de gletscher voortdurend in een toestand van instorting scheen te zijn
Kinderen, sprak de vader, hij is een bescheiden meüsch, en ik zou haast zeggen, inzonderheid in het gezelschap van meisjes van uw leeftijd.
Als volgens eenparige afspraak, wendden allen hunne oogen naar het Hcht van het vuur dat door het venster scheen.
Het was flauwer en dofler nu.
daar een heideveld.  Daartusschen verheffen zich ronde heideheuveltjes en naakte bergtopjes.
Daar ziet het er uit als op alle anderen hoogvlakten in Skaane.
Wie daar op dien landweg, midden over den berg wandelt
Maar had ik het een paar uur vroeger vernomen, dan geloof ik stellig, dat er nog wel iets op te vinden was geweest.
Ik zou Edward met den meesten nadruk mijn meening hebben te kennen gegeven.
Je verlaagt je door een dergelijke verbintenis, die door je geheele familie wordt afgekeurd
waarvan het gevolg was, dat zij voor haar bezoeker alles behalve gunstig was ingenomen, Zij gevoelde zich terstond flauw worden: en nadat haar het ruikertje van krokussen en primulaveris
grijskop langer dan gij, kennis had met dengene, die op dat slot huisvest.
vroeg Melis: behalve de oude Peter en een aantal uilen en kraaien!
Zeg daar maar niets van, zeide een der andere boeren: ik heb er niet
Het was tijd: drie stuivers was onze eenige bezitting en onze schoenen hadden geen zolen meer.
leidde hen ter waterpoort uit, waar de inge, die de stad in twee deelen scheidt, in de erwe stort, daar de aal zich met de aas op de hoogte van oevestein vereenigd hebbende dien naam van ornichem tot ordrecht voert
Lieve?  antwoordde de Gouden Vuilnisman, plotseling stilstaande.
Duid mij de vraag nietten kwade, Demus, maar, wezenlijk!
Hij brandt van verlangen u weer te zien!
sprak hij met zijn bedachtzame, fijne stem en op den toon, waarop hij gewoonlijk tot haar sprak, namelijk alsof hij spotte
Hij stond met eene blijdschap, die niet te beschrijven is, naar goedvinden op, en dankte God voor zijne herstelling
de hand vaag bewegend als tot steun, was tegen haar aangevallen;
zij ving hem op, in haren arm, aan hare borst, doodelijk verschrikt, en ze zag, dat hij flauw lag
dien in een brief aan den advocaat in, welken brief ik graag wou gezien hebben.
Heel eenvoudig schreef hij aan den advocaat dat hij een arm man was, en wel gevoelde dat het misschien een groote zwakheid in hem verried, zooveel geld uit zijn handen
of medelijden toonde, en meer dan enig ander in sympathie was met de grote onverschilligheid, die haarzelf zo koud liet 'Heb je hem nog gezien' vroeg Marie toen zij met haar man naar huis terugkeerde 'Ja;
Ik ging het pad naar huis op, terwijl ik naar de ramen keek en bij iederen voetstap vreesde het dreigende gezicht van mijnheer Murdstone of zijn zuster voor een daarvan naar mij te zien gluren
Ik weet het niet, antwoordde Vendale;
ik heb nooit geweten wat ik van hem denken moest.
Hij is een knap en schrander mensch, hernam Wilding.
Die is voor niemand te spreken,' zeide hij, terwijl hij hem daarop gebiedend de deur wees en weêr een stuk papier opnam.
JOSEPH, die vreesde dat hij zijne geliefkoosde lectuur mogt vervolgen, besloot zich bekend te maken.
'Ik ben de zoon van mijnheer VAN DUIN, die gisteren uwe hulp heeft noodig gehad
Schoon ik u niet kenne, Mejuffrouw, nam nu CATS het woord, uwe nieuwsgierigheid rust op zeer goede gronden, en zoo het mijne vriendin niet te veel ergert, wil ik, dat het geen mij om zijne aardigheid nog in het hoofd ligt, met genoegen voordragen
Judy is een waardig gezelschap voor dit paar.
Zij is zoo ontwijfelbaar de tweelingzuster van den jongen heer Smallweed, dat de twee tot een gekneed nauwelijks een jongmensch van gewone grootte zouden uitmaken
Maar hij scheen toch mijnheer Kenge tot zijne meening over te halen in een gesprek, dat mij in de ooren klonk alsof het bijna geheel uit de woorden boedel en kosten bestond
Zij was even bang te worden gezien;
een hond, die blafte, een voetstap, die ver klonk, deed haar schrikken.
Maar hij klemde haar aan zich vast en zij vergat de wereld, de menschen.
Frank onttrok zich aan die dankbetuigingen en Bertie bleef alleen, voor de kachel gezeten, stokend tot zijn lichaam geheel en al gloeide, zich roosterend met de voeten op den nikkelen rand.
over de lieve Meimaand, dat mij evenwel, zoo allersomberst was de inhoud, doelmatiger zou zijn voorgekomen, al
' Dit zeggende had hij met de twee boeren eene balk opgeraapt, die naast den steiger lag.
Zij brachten die met vereende krachten vooruit om het vaartuig te keeren
Ik vrees, zei Elinor, dat genoegen en gepastheid niet altijd onvermijdelijk samengaan.
Integendeel, juist dat genoegen bewijst zijn eigen onschuld;
als er werkelijk iets ongepasts was in wat ik deed, dan zou ik dat voortdurend gevoeld hebben
Feller, buiten, woei het rumoer op, als opzwellende tot een orkaan van volksbeweging.
De keizer, met de ministers en zijne officieren, was nu ijlings gegaan naar zijn kabinet
Onder het standje door, kreeg hij bevelen, die hem meer belangstelling inboezemden Er zou een grote partij worden gegeven ter ere van de familie Borne Er moest voor heel veel gezorgd worden, want lekker eten was een voornaam deel van het
Of, zeide Hugh, haastig omziende, of er moest iemand wezen, die zin had in een hond, en dan niet, of hij moet voornemens zijn om hem wel te behandelen
Een jonge vrouw!  zei Stipan lachend.
Hij zal wel weer naar haar toegeloopen zijn.
Laat mij althans mij mogen verbeelden, dat een beter inzicht in mijn gemoedsgesteldheid en mijn tegenwoordige gevoelens haar eene meer vrijwillige, meer natuurlijke, meer zachtaardige, minder hooghartige vergiffenis zal ontlokken
De gastheer, geholpen door zes krachtig gespierde armen, omvatte den ongelukkige, terwijl eenige anderen het klavier tegenhielden.
Met vereende pogingen gelukte het hun den lijder te bevrijden, die de laars, langzaam voelde glippen
in het vroolijke groene geboomte van het Speculatiebosch, aan de grenzen der Aandeel-markt en der Effectenbeurs.
Gij hebt zeker altoos het gezelschap van vrouwen gezocht
Ik kan mijn paard niet meer voortkrijgen, en het gejoel hier bezorgt me hoofdpijn.
Stel je voor, op een bovenhuis.
' 'En ik weet zeker,' zei ik, 'dat het Jog niets zou kunnen schelen.
Ik vind hem wel echt iemand om gemoedelijk elken dag bij een trap op te
Daar gij dus Harold Skimpole vooru hebt als een vertrouwelijk kind, dat u, de wereld, als eene verzameling van practische menschen met talent voor zaken, vraagt om hem maar te laten leven en het
en de opstandelingen voelden die soort van verlamming, waarmede de onverschilligheid des volks de aan zich zelven overgelaten hardnekkigen treft.
De algemeene beweging, die eensklaps scheen ontstaan te zijn, was in de geboorte gestikt
Midden op de plaats van de herberg hoorde de jongen een oude rammelende klok aan den wand elf uur slaan.
Het nam heel wat tijd om hen wakker en gerangschikt te krijgen
Men maakte alle toebereidselen voor het huwelijk.
De geneesheer, die hieromtrent geraadpleegd werd, verklaarde dat het in Februari kon plaats hebben.
Eenige heerlijke weken verliepen in volkomen geluk
Gij zijt mijn getuige' antwoordde Jasper, schouderophalend, hoe ik te moede was, dien avond, eer ik mij tot schrijven zette, en in welke woorden ik mijne bezorgdheid lucht gaf
gelijk ook hier weer was gebleken, de waarheid zich niet uitsluitend binnen de kerk en in het binnenste van kerksche menschen liet gelden.
Doch tevens nam hij de vrijheid van op te merken, dat zoolang
hoever hij op de school al in het cijferen was, maar ik geloof het was in de decimalen.
Wat het ook wezen mocht hij is bij den molenaar in de leer, en is een goede, bedeesde jongen
De woorden smoorden op hare lippen in den kus dien Vendale er op drukte.
Laat mij los, mynheer Vendale' bad zy flauw.
Beiden voelden we, dat hij de regelmaat, de behoudende kracht vormde, ik de uitzondering, de vrucht van een degeneratie was.
Dit begon ik destijds al in te zien en werd me later volkomen klaar, toen ik meer gelezen en me zelf dieper ontleed had
Er zat nog iets van den kinderangst in Klement, want hij voelde een rilling over zijn rug gaan, toen hij in het kistje keek.
Asbjörn merkte, dat hij bang was, en begon te lachen
Door uwe krokodillentranen, hebt gij mij tot een' moordenaar gemaakt van mijne kinderen!
Onnatuurlijke moeders, gij hebt duizendmalen den dood verdiend, schandvlekken van uw geslacht
De overige drie zijden zijn ingenomen door groote heerenhuizen, die er verlaten uitzien;
hooge, donkere huizen, met vensterkozijnen van gehouwen steen, of van lichter roode baksteenen
hij zou u kunnen besmetten met een ongeneselijke armoede, de verstijving van de ter bevordering noodzakelijke leden, kortom: met meer zelfverloochening dan gij wenscht;
Ik zal een paar regels schrift medegeven, die gij van mijnentwege aan den koning moet overhandigen, en ik blijf er u borg voor, dat hij, na die gelezen te hebben, u zeer wel ontvangen, en niemand het wagen zal, u een kwaad woord te zeggen, laat
De heeren, die vrouwen hadden, waren boos dat hunne rijtuigen zoo laat kwamen, en de heeren, die paarden hadden, maakten zich ongerust dat het hunne misschien lang zou moeten wachten
Toen ze na lang slapen weêr wakker werd, was ze half naakt, en ze dacht: Ben ik het, of ben ik het niet?
Intusschen was het nacht geworden en zij liep het dorp in en klopte bij haar man aan het raam en ze riep: Friedertje