AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat ben ik ook maar met een beetje vriendelijkheid kan men meer van mij gedaan krijgen dan met een vijandig leger zei jo om een woordje voor haar vriend in het midden te brengen die van de eene moeilijkheid in de andere scheen te vervallen
stil ik zal de zaak behandelen want het is erger dan ik dacht meta vertel mij de heele geschiedenis beval mevrouw march terwijl zij naast meta ging zitten maar jo bij de hand hield uit vrees dat ze weg zou vliegen
meta en bets zeiden dadelijk neen en keken verbaasd op amy pookte in het vuur en zei niets jo zag dat ze een kleur kreeg en vloog op haar toe amy jij hebt ze weggenomen neen dan weet jij waar ze zijn
maar bets kon hoewel ze naar de groote piano smachtte geen moed genoeg vatten naar het paradijs te gaan zooals meta het noemde on zekeren dag ging ze er met jo heen maar de oude heer die haar zwakke zijde niet kende staarde haar z aan van onder zijn zware wenkbrauwen en zei z hard
hier is een brief voor je meta met vijf lakken wat raar teddy verzegelt de mijne nooit zei jo den volgenden dag toen ze den inhoud van de postbus verdeelde
een paar zijden kousen dien mooi gesneden waaier en een beeldig blauw ceintuur ik had ook zoo graag die blauwe zijden japon gehad maar er is geen tijd meer om hem te vermaken en ik moet dus maar tevreden zijn met mijn oude
meta verbrandde en bevuilde bereidwillig haar blanke handjes met het klaarmaken van lekkernijen voor de lieve schat terwijl amy onder den invloed van haar ring bij haar thuiskomst aan de zusters zooveel van haar bezittingen uitdeelde als ze maar wilden aannemen
kon ze ook niet zien het was een vet kwaadaardig dier dat tegen haar bromde en jankte als ze zijn toilet maakte en dat als hij wat te eten wou hebben op zijn rug ging liggen met alle vier de pooten in de lucht en het onnoozelste gezicht van de wereld een vertooning die ongeveer twaalf maal op een dag plaats had
juist toen het gezelschap de deur uit zou gaan riep ze op dreigenden toon over de leuning het zal je berouwen jo march dat beloof ik malligheid antwoordde jo de deur toeslaande
misschien gevoelde meta wel zonder precies te weten waarom dat het geen bijzonder knappe of schrandere menschen waren en dat al het verguldsel de gewone stof waarvan ze gemaakt waren niet kon verbergen
daisy ik heb een uitnoodiging gestuurd voor donderdagavond aan je vriend laurence we zouden hem graag eens leeren kennen en het zou voor jou heel aardig zijn als hij kwam
ik vind dat ze zich schamen moest zich zoo in te dringen waar ze niet begeerd wordt zei jo knorrig want ze had niets geen lust op een beweeglijk kind te passen nu ze zich voorgenomen had eens echt te genieten
wanneer haar hartje bezwaard was door verlangen naar moeder of bezorgdheid omtrent vader ging bets naar een zekere kast verborg haar gezicht in zekere dierbare oude japon uitte daar in stilte haar klacht en bad haar gebedje
zeg dat niet amy je bent heel ondeugend geweest en het is moeilijk voor jo je het verlies van haar kostbaar boekje te vergeven maar ik vind dat ze het nu wel doen kon en ik denk ook wel dat ze het doen zal als je t maar op het goede oogenblik vraagt zei meta
de onafscheidelijken hadden zich niet uit het veld laten slaan als kabouters hadden ze bij nacht hun werk verricht en een grappige verrassing tot stand gebracht buiten in den tuin stond een prachtige sneeuwjonkvrouw met een krans van hulst om het hoofd in de eene hand een mandje met vruchten en bloemen in de andere eene groote rol nieuwe muziek
bets kwam nooit te weten dat mijnheer laurence dikwijls de deur van zijn studeerkamer openzette om naar de ouderwetsche liedjes te luisteren die hij zoo graag hoorde ze zag nooit hoe laurie in de gang de wacht hield om de bedienden op een afstand te houden
ik geloof dat ik nu maar moest gaan voordat ik bang word en tot groote verbazing van het verzamelde gezin stapte bets vastbesloten den tuin in de heg door en recht op het huis der laurences aan
u hem john vroeg meta glimlachend met haar onschuldige oogen haar moeder aanziende ja hij is als een zoon voor ons geweest en we houden heel veel van hem zei mevrouw march met een onderzoekenden blik
daar hij nooit een moeder of zuster gekend had voelde hij al heel gauw den invloed dien ze op hem uitoefenden en hun bezig opgewekt leventje leerde hem zich te schamen over het luie bestaan dat hij leidde
dit apartje wekte annie's nieuwsgierigheid op maar meta was te moe om napraatjes te houden en ging naar bed met een gevoel alsof zij op een maskerade was geweest en niet zooveel plezier had gehad als ze zich had voorgesteld
amy sloeg haar oogen op alsof ze de woorden gehoord had en stak de armen uit met een glimlach die rechtstreeks doordrong tot jo's hart geen van beiden sprak een enkel woord maar ze omhelsden elkander innig in spijt van al de dekens en alles werd met een hartelijken kus vergeven en vergeten
zweeg meta zich plotseling herinnerend dat ze nog geen besluit genomen had dat ze john had gezegd heen te gaan en dat hij misschien haar veranderde verklaringen hoorde
weet u wel zeker dat ze buiten gevaar is fluisterde jo en zag vol wroeging naar het goudlokkig hoofdje dat wel voor goed uit haar oogen had kunnen verdwijnen onder het verraderlijke ijs
geld is een goed en nuttig ding jo en ik hoop dat mijn meisjes het gemis er van nooit al te zeer zullen gevoelen evenmin als de verzoeking van te veel te hebben ik zou t liefst zien dat john goed en wel gevestigd was in de een of andere zaak die hem genoeg opbracht om buiten schulden te kunnen leven en meta in haar stand te onderhouden
laat amy vooral niet hier komen ze heeft het nooit gehad en ik zou niet willen dat ze het van mij kreeg kunnen jij en meta het niet ng eens krijgen vroeg bets angstig
amy vond het dol al die dingen te bezichtigen en te schikken vooral de juweelkastjes waarin op fluweelen kussentjes de ornamenten rustten die jaren geleden de een of andere schoone hadden getooid
nu en dan gaat het wel eens in de wezenlijke wereld op de echte boekenmanier en wat is dat dan heerlijk een half uur nadat zij allen verklaard hadden z gelukkig te zijn dat ze geen enkelen droppel meer in zich op konden nemen kwam de droppel
ik heb zoo'n hoofdpijn en ben zoo moe daarom vroeg ik of een van jullie wilde gaan zei bets amy zal wel dadelijk thuiskomen en er even voor ons heenloopen zei meta nu dan zal ik een poosje gaan rusten en op haar wachten
het was zeker heel plezierig lekker te eten in een mooi rijtuig te rijden elken dag haar beste japon te dragen en niets te doen dan zich aangenaam bezig te houden zooiets viel echt in haar smaak en het duurde niet lang of zij begon de manieren en gesprekken van haar nieuwe omgeving na te volgen
purper van schaamte en toorn deed amy haar twaalf vreeselijke wandelingen heen en terug en iederen keer dat een veroordeeld paar o zoo dik en sappig uit haar onwillige handen viel vermeerderde een juichtoon van de straat de smart der meisjes
nam kleine airs en gewoonten aan gebruikte fransche woorden crêpeerde haar haar nam haar japonnen in en praatte zoo goed ze kon mee over de modes hoe meer ze zag van annie moffat's mooie dingen hoe meer ze haar benijdde en smachtte naar rijkdom
ik zal tot aan de eerste bocht gaan en zien of alles in orde is voordat we om het hardst rijden hoorde amy hem zeggen terwijl hij vooruit schoot en er in zijn pels en bonten muts uitzag als een jonge
wie heeft je dat in t hoofd gebracht heeft iemand je soms verteld dat bets haar dingen heeft weggegeven vroeg laurie ernstig toen amy een stukje rood band een pijp lak een kaars en een cachet voor den dag haalde zij legde het hem uit en vroeg toen angstig wat zei je van bets
ik deed mijn best de kleine koude voetjes te warmen en lotje gaf het wat melk maar het bewoog zich niet en toen zag ik dat het dood was schrei niet zoo lieveling wat heb je toen verder gedaan
de gouverneur van dien jongen aha nu begrijp ik het ik weet er alles van jo versprak zich toen ze mij een boodschap wou voorlezen uit een der brieven van je vader en ik heb haar laten opbiechten je hebt hem toch niet geaccepteerd kind riep tante march verontwaardigd
arm kind wat vreeselijk voor je was ik maar gegaan zei jo met een berouwvol gezicht terwijl ze bets op haar schoot trok in den grooten stoel van haar moeder
rillend druipend en schreiend brachten ze amy thuis en na wat van den schrik bekomen te zijn viel ze bij een heet vuur en warm in dekens gewikkeld in slaap onder al de bemoeiingen had jo bijna niet gesproken maar bleek en verwilderd rondgevlogen haar hoed en mantel half af
en mij dadelijk terug halen als bets beter is op de minuut af en met mij naar de comedie gaan naar twaalf comedies als we maar mogen
toen het negen uur sloeg en jo al voorstelde ook naar boven te gaan stond meta plotseling van haar stoel op nam bets bankje steunde de ellebogen op haar moeders schoot en begon zoo kordaat mogelijk moeder ik moet u wat vertellen
ik denk dat ik het niet zal kunnen uithouden maar ik zal het probeeren dacht amy toen zij alleen bij tante march achtergelaten werd ga weg spook krijschte polly en bij dat onvriendelijk gezegde kon amy een zacht gesnuf niet onderdrukken
thuis scheen haar nu alles in de herinnering kaal en somber toe te moeten werken werd harder dan ooit en meta vond dat ze een heel arm en slecht bedeeld meisje was in weerwil van de handschoenen en de zijden kousen
niet veel maar aan den weerhaan ziet men uit welken hoek de wind waait en ik heb vandaag verscheiden ontdekkingen gedaan o vertel dan eens gauw wàt riep meta uit die naast hem zat
ik verbied hem wel dat te doen maar hij luistert niet zoo naar mij als hij moest dus denk je dat meta niet van john houdt van wien riep jo verbaasd van brooke ik noem hem nu john we kwamen daar zoo toe in het hospitaal en hij heeft het graag
en toch ontbrak er iets en de ouders voelden het hoewel niemand er over sprak mijnheer en mevrouw march zagen elkaar onrustig aan en volgden meta met de oogen jo had plotselinge aanvallen van somberheid en werd er op betrapt dat zij nu en dan met haar vuist brooke's parapluie dreigde die in de gang was blijven staan
hij zag naar haar gekapt hoofd bloote schouders en druk gegarneerde japon met een uitdrukking die haar nog meer terneersloeg dan zijn antwoord dat geen greintje van zijn gewone beleefdheid bevatte
ik zal het probeeren zei amy want die raad was naar haar smaak en na zich haastig aangekleed te hebben liep ze de vrienden na die juist achter den heuvel verdwenen
ik zal het je nooit vergeven was jo's beslist antwoord en van dat oogenblik af scheen ze amy's bestaan geheel en al te vergeten niemand sprak over de droevige gebeurtenis
het was niet vreeselijk jo alleen maar zoo treurig ik zag dadelijk dat het erger was maar lotje zei dat haar moeder den dokter was gaan halen dus nam ik het kind om lotje wat te laten rusten t leek net of het sliep maar op eens gaf het een schreeuw en beefde en bleef toen heel stil liggen
joanna's beeld een meesterstuk van onzen rafaël die t maalde met de meeste zorg mij dunkt het lijkt ook wel ontvang hierbij een helrood lint voor uw beminde kat van meta wat vanille ijs een gletscher in een vat
zeker om bij te bidden het zou de heiligen stellig genoegen doen wanneer men zooiets moois als dit voor rozenkrans gebruikte in plaats van het als een sieraad te dragen
geloof dit van harte en ga tot god met al je kleine zorgen en bezwaren je zonden en lasten even vrij en vertrouwelijk als je tot mij gaat
ik verlang geen groot fortuin geen hooge positie of beroemden naam voor mijn meisjes wanneer rang en rijkdom gepaard gaan met liefde en een flink karakter zou ik ze dankbaar aannemen en mij in jullie geluk verheugen
ik weet het niet zoo zachtjes dat john zich bukken moest om het kleine dwaze antwoord te verstaan het scheen hem toch nogal te voldoen want hij glimlachte met een stralend gezicht drukte meta's handje en vroeg op zijn meest overredenden toon
deed het huishouden en had een onrustig en schuldig gevoel wanneer zij brieven schreef waarin van bets ziekte geen melding werd gemaakt ze kon het maar niet goed vinden dat ze haar moeder moest misleiden
verzoenden meta met het tentoonstellen van haar welgevormde blanke schouders en een paar hooggehakte blauw zijden schoentjes vervulden haar laatsten hartewensch eindelijk voltooiden een kanten zakdoek een veeren waaier en een bouquet in een zilveren houder haar toilet
natuurlijk volgde er een algemeene agitatie in de eerstvolgende oogenblikken scheen ieder zijn verstand verloren te hebben want de vreemdste dingen werden gedaan en niemand sprak een geregeld woord mijnheer march werd onzichtbaar in de omhelzing van vier paar liefhebbende armen
hoofdstuk xix amy's testament terwijl dit alles thuis voorviel had amy een moeilijken tijd bij tante march
het was de vader van laurie die in zijn jeugd weggeloopen en getrouwd was tegen den heerschzuchtigen wil van den ouden heer jo meende dat hij aan t verleden dacht en dit betreurde en ze wenschte dat ze maar gezwegen had
de oude heer laurence liep in de huiskamer op en neer met een gevoel alsof hij liever voor een vijandelijke batterij zou komen te staan dan voor het angstig gelaat van mevrouw march wanneer ze tehuis kwam laurie lag op het haardkleedje en deed alsof hij sliep maar staarde in het vuur met een peinzenden blik die zijn zwarte oogen buitengewoon aantrekkelijk maakte
in zoover wel dat ik met laurie kan uitgaan maar niet genoeg om naar de hummels te gaan zei jo lachend maar toch wat beschaamd over haar inconsequentie waarom ga je zelf niet vroeg meta
haar bezittingen naar recht en billijkheid zouden verdeeld worden de gedachte alleen dat ze haar kleine schatten zou moeten opgeven kostte haar heel wat want ze waren in haar oogen even kostbaar als de juweelen van de oude dame
houd je mond riep jo haar ooren toestoppende tobben en zwoegen is mijn noodlot en daar moet ik me maar eens voor al aan onderwerpen ik kwam hier om zedelessen uit te deelen maar niet om over dingen te praten die mij uit mijn vel doen springen als ik er van hoor
dus uit alle macht schudde haar hoofd en zei barsch omdat amy nog onder het bereik van haar stem was het was een afschuwelijk leelijke streek en ze verdient niet dat ik het haar vergeef zoo stapte jo naar haar kamer en naar bed en er werd dien avond geen vroolijk of vertrouwelijk praatje gehouden
zelfs mevrouw march niet want allen hadden door ondervinding geleerd dat woorden niets uitwerkten als jo in zoo'n bui was en dat het wijste zou zijn te wachten tot de een of andere kleine gebeurtenis of jo's eigen edelmoedige natuur haar verbittering verzachtte en de breuk heelde
ze voelde zich zenuwachtig en vreemd en niet wetende wat anders te doen volgde ze een opkomende gril trok haar handen los en zei heftig ik wil niet ga als t je blieft weg en laat mij alleen
curtis march getuigen estelle valnor theodoor laurence de laatste naam was met potlood geschreven en amy verzocht laurie dien met inkt over te schrijven en het stuk behoorlijk voor haar te verzegelen
vader en moeder zaten naast elkander en doorleefden nog eens weer het eerste hoofdstuk van hun roman die een jaar of twintig geleden begonnen was amy teekende de gelieven uit die in een aparte wereld leefden met zulke stralende gezichten dat de kleine kunstenares ze wel niet op het papier zou kunnen teruggeven
bij de herinnering hoe zij hem bijna ontvallen was sloot hij haar vast in zijn armen legde zijn wang tegen de hare en eindigde teeder hier heb ik je veilig en wel mijn kind en hoop je zoo te behouden als god wil
neen dat weet ik niet dat jok je riep jo haar bij de schouders vattende met zoo'n woedenden blik dat ze een moediger kind dan amy zou hebben doen schrikken dat jok ik niet ik heb ze niet en weet niet waar ze zijn en ik geef er ook geen zier om
toe vertel het me maar je kon me best laten meegaan bets is zoo verdiept in haar poppen en ik heb niks te doen en k voel me z eenig ik kan je niet meenemen liefje omdat je niet gevraagd bent begon meta maar jo viel haar ongeduldig in de rede met een
dat doet me pleizier riep meta brutaal tante march deed alsof ze t niet hoorde maar ging voort met haar les die brooke is arm en heeft geen enkel rijk familielid wel neen maar heel veel hartelijke vrienden
ik kon het niet helpen ik moest luisteren meta ik dank jou voor je verdediging en tante march voor het bewijs dat je al een beetje om me geeft ik wist zelf niet hoeveel tot ze kwaad van je ging spreken begon meta en ik hoef niet weg te gaan maar mag blijven en gelukkig zijn
o zoo dan weet ik al dat u zijn partij zult nemen hij is goed voor vader geweest en nu zult u hem niet weg willen sturen maar hem met meta laten trouwen als ze wil echt min om vader te gaan oppassen en u te flikflooien om u te bewegen van hem te gaan houden en jo gaf een verontwaardigden ruk aan haar haar
en daarna mocht ze tot theetijd doen wat ze wilde de avonden waren nog het allerergst dan begon tante march eindelooze verhalen uit haar jeugd te doen die amy zoo afgrijselijk vervelend vond dat ze altijd blij was als zij naar bed kon gaan telkens weer vast van plan haar treurig lot onder de dekens te beweenen
nooit was de zon zoo schoon opgegaan en nooit had de wereld er zoo heerlijk uitgezien in de vermoeide oogen van meta en jo als toen ze in den vroegen morgen naar buiten keken en hun lange treurige nachtwaak voorbij was
ik zal het probeeren moeder ik zal wezenlijk mijn uiterste best doen maar u moet me helpen het mij herinneren en maken dat het niet tot zoo'n uitbarsting komt ik heb vroeger wel eens gezien dat vader soms zijn vinger op den mond hield en u aanzag met een heel vriendelijk maar ernstig gezicht
meta redeneerde smeekte en beval alles vergeefs amy hield vol dat ze niet ging en meta verliet haar in wanhoop om met hanna te beraadslagen wat er gedaan moest worden
terwijl hanna haar vuist balde tegen den ellendeling en de aardappelen voor het middagmaal met zulk een vuur fijnstampte alsof ze hem onder den lepel had niemand behalve haar makkertjes nam eenige notitie van amy's vlucht
maar mijn lieve kind het is om je gezond te houden je verlangt toch niet ziek te worden is t wel neen natuurlijk niet maar ik zal het tch wel worden want ik ben den heelen tijd bij bets geweest
toen ze thuis kwamen zat amy te lezen in de zitkamer ze nam een beleedigd air aan sloeg haar oogen niet van haar boek op en deed geen enkele vraag misschien zou haar nieuwsgierigheid het gewonnen hebben van haar trots als bets er niet geweest was om naar alles te vragen en een opgewonden beschrijving van het stuk te krijgen
zoo zei annie met een spottenden blik toen meta het briefje in den zak stak als een soort van talisman tegen afgunst ijdelheid en valschen trots want die enkele teedere woorden hadden haar goed gedaan en de prachtige bloemen vroolijkten haar
hen achterna zeg niets voordat jo weer in haar humeur gekomen is door laurie neem dan een gunstig oogenblik waar en geef haar een kus of doe iets liefs en dan geloof ik zeker dat ze met heel haar hart vrede zal sluiten
jo vatte zware kou doordat ze vergat haar geschoren hoofd te bedekken en kreeg bevel thuis te blijven tot zij beter was want tante march hield er niet van voorgelezen te worden door menschen met verkoudheden in t hoofd
den volgenden dag was het mooi weer en meta vertrok behoorlijk toegerust om veertien dagen van ongekend genot tegemoet te gaan mevrouw march had met eenigen tegenzin haar toestemming tot het uitstapje gegeven vreezende dat meta ontevredener dan ze nu soms al was zou terugkomen
als hij begon zou je niet eens weten te antwoorden je zou maar schreien en blozen en hem zijn zin geven in plaats van beslist neen te zeggen ik ben niet zoo kinderachtig en zwak als je denkt ik weet precies wat ik zeggen zal want ik heb er een uitvoerig plan voor gemaakt om niet onverwachts te worden verrast
neen vanavond niet vind me nu maar niet afschuwelijk ik verlangde naar wat plezier maar dit soort valt toch niet mee en ik heb er nu al genoeg van daar komt ned moffat wat moet die vroeg laurie terwijl hij zijn zwarte wenkbrauwen samentrok alsof hij zijn jongen gastheer geen aangename vermeerdering van het gezelschap vond
dat gaat niet hij mag zich niet verschuilen achter een belofte van een paar teerhartige meisjes als hij iets verkeerds gedaan heeft moet hij het erkennen vergeving vragen en gestraft worden voor den dag er mee jo ik wil niet in onwetendheid gehouden worden
mevrouw march wilde geen oogenblik bets zijde verlaten maar sliep in den grooten leuningstoel gedurig wakker schrikkend om naar haar kind te kijken haar aan te raken en zich over haar heen te buigen als een gierigaard over een herwonnen schat
mijn makers legden in mijn borst van sneeuw hun warme min ik kom van laurie en van jo zoo k hoop u naar den zin wat moest bets lachen toen ze t allemaal zag wat liep laurie heen en weer om de presenten aan te brengen en wat grappige toespraken hield jo bij het overhandigen
want die vreugdeuitingen zeiden hun dat de kleine iersche kinderen hun geslagen vijanden met amy's tractatie hun voordeel deden dit was te veel allen wierpen verontwaardigde of smeekende blikken op den onverbiddelijken davis en één hartstochtelijke dadelliefhebster barstte in tranen uit
misschien wel maar je mag hem dat verdriet niet aandoen preek als t je belieft niet ik zal eens naar washington gaan en brooke opzoeken het is daar vroolijk en ik wil na al dat gezanik eens wat
ik word bijna elken dag van mijn leven boos jo maar ik heb geleerd het niet te toonen en ik hoop nog altijd ook dat te overwinnen al moest het me ook ng veertig jaar kosten
ze zijn allemaal zoo onverdraaglijk ik zal maar eens aan laurie vragen of hij met me wil gaan schaatsenrijden hij is altijd vriendelijk en vroolijk en zal me wel weer in mijn fatsoen brengen dat weet ik zeker zei jo tot zichzelf en ging op weg
bedoelt u dat u blij is dat ik voor de geheele school vernederd ben riep amy ik zou niet dien weg inslaan om een gebrek te verbeteren antwoordde haar moeder maar ik ben er niet zeker van of je deze methode niet meer goed zal doen dan een zachtere manier
ja we gaan met laurie ergens heen wees nou maar stil en zanik niet langer amy zweeg maar gebruikte haar oogen en zag dat meta een waaier in den zak stak
neen dat zal ik niet ik zal hem zeggen dat ik vast besloten ben en dan de kamer met waardigheid verlaten meta stond op toen zij dit zei en was juist van plan haar indrukwekkenden uittocht voor te stellen
amy was op het punt te gaan schreien maar laurie trok tersluiks den papegaai bij zijn staart wat dit dier een verschrikten schreeuw ontlokte en hem op zoo'n dwazen toon genadige hemel deed roepen dat ze in plaats daarvan begon te lachen
met het meest onderworpen en gelukkige gezicht ter wereld jo hijgde alsof ze een koud stortbad kreeg zoo'n onverwachte omkeer benam haar den adem
zei meta op zekeren dag in april terwijl ze omringd door haar zusjes in haar kamer een koffer stond te pakken en zoo lief van annie moffat dat ze haar belofte niet heeft vergeten
arme meisjes hebben geen kans zegt belle als ze zich niet een beetje op den voorgrond stellen zuchtte meta dan zullen wij oude vrijsters dienen te blijven zei jo opgewekt
nooit vergaten de meisjes dien nacht want geen slaap kwam in hun oogen terwijl zij samen de wacht hielden met dat ondragelijke gevoel van machteloosheid dat ons in zulke uren overvalt
zijn toon was gepast smeekend maar meta keek hem eens van ter zijde schichtig aan en zag dat zijn oogen niet alleen teeder maar ook vroolijk stonden en dat hij tevreden glimlachte als iemand die niet twijfelt aan zijn succes
moeder komt goddank moeder komt ieder was blij behalve bets ze lag in een zware verdooving onbewust van hoop en vreugde angst en gevaar
niemand gebruikte veel maar iedereen keek even gelukkig en de oude kamer scheen als vernieuwd nu de eerste roman in de familie er begon nu zul je niet meer zeggen meta dat hier nooit iets prettigs gebeurt is t wel riep amy terwijl ze tot een besluit zocht te komen hoe ze het paar zou schikken voor een schets die zij van plan was te maken
alles scheen nu evenwel op zijn plaats en na een haastigen blik in haar kast waschtafel en doozen kwam jo tot het besluit dat amy de beleediging vergeven en vergeten had
ze had haar boosheid gekoesterd tot het een krachtig gevoel was geworden dat haar heelemaal beheerschte zooals kwade gedachten en opwellingen altijd doen tenzij men ze terstond verjaagt toen laurie de bocht omging riep hij terug blijf aan den kant het is in t midden niet veilig
gekomen met het voornemen over een gevallen vijand te triomfeeren en een onverbiddelijke zuster te prijzen wegens de verbanning van een lastigen aanbidder was het zeker een schok voor haar toen ze moest aanschouwen hoe bovengenoemde vijand genoeglijk op de canapé zat en de onverbiddelijke zuster op zijn knie
ja je kunt nu van deze school af gaan maar moet dan elken dag een tijd met bets studeeren zei mevrouw march dien avond ik ben tegen lichaamsstraf vooral wat meisjes betreft ik houd niet van mijnheer davis manier van onderwijzen en geloof ook niet dat de meisjes waarmee je omgaat je veel goed doen
eensklaps schoot haar iets pijlsnel voorbij en laurie's stem riep haar toe haal een stok gauw gauw hoe zij het deed wist ze nooit te zeggen maar de volgende oogenblikken werkte ze als een bezetene
al de pijn in haar hand en de smart van haar ziel werden vergeten bij de kwellende gedachte ik moet het thuis vertellen en ze zullen zoo teleurgesteld over me zijn
bets ging een stapje vooruit en bedwong met alle macht de sterke verzoeking in haar handen te klappen de gedachte op dat prachtig instrument te mogen spelen deed haar een oogenblik haar adem inhouden
zelfs polly scheen er van onder den indruk want hij noemde haar meisjelief en verzocht haar op zijn vriendelijksten toon ga wat wandelen liefje amy zou graag uitgegaan zijn om van het mooie winterweer te genieten
wat heb je hem geantwoord vroeg mevrouw march ik heb alleen gezegd dat ik nog te jong was om aan zulke dingen te denken dat ik geen geheimen voor u wou hebben en dat hij met vader spreken moest dat ik hem heel dankbaar was voor zijn goede opinie en dat ik graag zijn vriendin wou zijn maar vooreerst niets meer
maakte mop aan het blaffen door naar hem te pikken als de oude dame sliep schold amy uit terwijl er bezoek was en gedroeg zich in alle opzichten als een onuitstaanbare oude vogel
maar altijd vast in slaap eer ze meer dan een paar tranen had te voorschijn gebracht waren laurie en de oude esther de kamenier er niet geweest dan meende ze zou ze dien verschrikkelijken tijd nooit doorgekomen zijn
t was werkelijk bijzonder want iedereen verkeerde in een bovenaardsch goede stemming en zelfverloochening was aan de orde van den dag toen de meisjes evenwel ontheven waren van de eerste ongerustheid verslapten ze merkbaar in hun lofwaardige pogingen en begonnen ze weer in hun oude gewoonten te vervallen
haar ballingschap viel haar zwaar en voor t eerst in haar leven besefte ze hoeveel liefde en toegevendheid thuis haar deel waren tante march gaf nooit iemand toe daar was ze in principe tegen maar ze meende het goed
verwacht niets van mij als je getrouwd bent die vrienden van je mijnheer brooke moeten je dan maar voorthelpen ik wil niets meer met je te doen hebben en de deur voor meta's neus dichtslaande verdween tante march in heftigen toorn
moeite want de scherpe woorden ontvallen me voordat ik weet wat ik doe en hoe meer ik zeg des te erger wordt het totdat het me goed doet het gevoel van anderen te kwetsen en verschrikkelijke dingen te zeggen vertel mij toch eens moes hoe u het aanlegt
indien niet de verontwaardiging van een zichzelf niet beheerschende jonge dame zich geuit had in een leelijk gesis dat gesis hoe flauw het ook was dreef den prikkelbaren leeraar tot het uiterste en besliste het lot der schuldige
dat geloof ik niet als je veel van iemand hield en hij van jou meta zei het als tot zichzelf en tuurde naar de laan waar ze zoo dikwijls geëngageerde paartjes in de schemering had zien wandelen ik dacht dat je me je redevoering zou gaan opzeggen zei jo de droomerij van haar zuster onbarmhartig verstorend
hoofdstuk xxi laurie sticht kwaad en jo herstelt den vrede het was den volgenden dag de moeite waard jo's gezicht te zien want het geheim drukte haar en ze kon de verzoeking bijna niet weerstaan zich geheimzinnig en gewichtig voor te doen
ik ben er al elken dag heen geweest maar het kleinste kindje is ziek en ik weet niet wat ik er doen moet vrouw hummel gaat uit werken en lotje moet er op passen maar het wordt al erger en erger en ik vind dat jullie of hanna eens moesten gaan
hé neen dat zou ik niet doen de lintjes zouden niet in overeenstemming zijn met je eenvoudige lijfjes waaraan maar een onnoozel kantje zit arme menschen moeten zich niet opdirken zei jo beslist
in spijt van hun pogingen om zoo vroolijk te zijn als leeuwerikken schenen de heldere stemmen toch niet zoo goed bij elkander te passen als gewoonlijk en allen voelden zich ontstemd
hij schrijft nu op een totaal anderen toon zegt dat hij mij nooit een brief geschreven heeft en dat het hem zeer spijt dat mijn ondeugende zuster jo zich zulke vrijheden met onze namen veroorloofd heeft de brief is heel vriendelijk en beleefd maar o denkt u eens hoe verschrikkelijk het voor me is
want liefde sluit vrees uit en dankbaarheid kan trots overwinnen toen ze naar huis terugkeerde bracht hij haar tot aan haar eigen deur schudde haar hartelijk de hand
zag dat haar moeders oogen zich met tranen vulden en dat haar lippen beefden terwijl ze sprak vreezend dat ze te veel gezegd had fluisterde ze hartelijk deed ik er verkeerd aan dat ik zoo op u lette en dat ik er nu van sprak
met het heerlijke gevoel dat er een drukkende last van hen was afgewenteld sloten meta en jo hun vermoeide oogen tot rust gekomen als door storm voortgezweepte scheepjes die eindelijk in een veilige haven waren beland
soms ben ik zoo bang dat ik nog eens iets verschrikkelijks zal doen en mijn leven bederven en maken dat iedereen mij haat o moeder help me help me toch alstublieft
waarom schrijf je niet naar huis om een andere zei sallie die niet bijzonder slim was uitgevallen ik heb geen andere het kostte meta moeite dit te zeggen maar sallie merkte niets en riep in naïve verbazing niets dan die eene wat grappig
ik begrijp u moeder en ben het met u eens maar ik ben zoo teleurgesteld in meta want ik had zoo'n mooi plannetje gemaakt dat zij later met teddy zou trouwen en haar heele leven in rijkdom leven zou dat niet aardig zijn vroeg jo met een verhelderd gezicht opkijkende
na een poosje begonnen ze te vreezen dat hij misschien wel niet voor den avond zou wakker worden en dat zou hij ook niet geworden zijn wanneer hij niet was opgeschrikt door een vreugdekreet van amy bij het zien van haar moeder
het is precies zijn schrift stamelde meta terwijl ze het vergeleek met het briefje dat ze nog in de hand hield o meta je hebt er toch niet op geantwoord riep mevrouw march verschrikt uit
zij kon niet spreken maar hield hem vast en de warme druk van die vriendenhand vertroostte haar bedroefd hart laurie zou erg graag iets hartelijks en opbeurends gezegd hebben maar hij kon geen woorden vinden hij bleef dus maar zwijgend haar gebogen hoofd streelen zooals hij haar moeder wel eens had zien doen
kind wat is er riep haar moeder naar haar toegaande terwijl jo het velletje dat die uitwerking had gehad trachtte te grijpen het was een vergissing het wàs niet van hem o jo hoe kon je zooiets doen
dat ze den heelen middag voor moeder heen en weer liep van avond meta haar plaats afstond en iedereen geduldig en vriendelijk bediend heeft ik merkte ook op dat zij niet pruilde of in den spiegel keek en dat ze geen woord gesproken heeft over het mooie ringetje dat ze draagt
ik ga uit om een paar kleinigheden voor de meisjes te koopen kan ik ook iets voor jullie meebrengen jonge dames vroeg mevrouw moffat als een schip met volle zeilen de kamer binnenkomende sierlijk uitgedost in zijde en kant neen dank u mevrouw antwoordde sallie ik heb mijn nieuwe roze zijdje voor donderdag en heb verder niets noodig
o moeder als ik ooit half zoo goed word als u zal ik tevreden wezen zei jo aangedaan ik hoop dat je veel beter zult worden lieve kind maar je moet waken tegen je boezemvijand zooals je vader zegt anders zou hij je leven treurig maken zoo niet bederven
waarom niet ik heb ze verbrand wat mijn sprookjes waar ik zooveel van hield en zoo hard aan werkte en die ik van plan was af te maken voordat vader thuiskwam heb je ze wezenlijk verbrand vroeg jo verbleekend terwijl haar oogen schitterden en haar handen amy zenuwachtig
mijn goede moeder hielp mij altijd zooals u ons helpt viel jo haar met een dankbaren kus in de rede maar ik verloor haar toen ik nog maar iets ouder was dan jij nu en moest jarenlang alleen voortsukkelen want ik was te trotsch om mijn zwakheid aan iemand anders te bekennen
u en uw zusters ik weet het madame heeft me in haar vertrouwen genomen ik was bij het maken van haar testament en zoo zal het zijn fluisterde esther glimlachend
die laag staat vreeze voor geen val de needrige geen trots die klein van kracht is bouwe vrij op god als op een rots ik ben tevreê met wat ik heb of t veel of weinig zij tevreden wl ik zijn o heer dezulken toch mint gij
een privaat postkantoor opgeheven het gezichten trekken het geven van bijnamen het teekenen van caricaturen verboden en alles gedaan wat één enkel man doen kan om een vijftigtal oproerige meisjes in bedwang te houden
ja dat is het wel ze kent ons niet en spreekt zelfs niet meer over de groene duifjes zooals zij de wingerdbladen op het behang noemde zij lijkt niets meer op mijn eigen bets en er is niemand om het ons te helpen dragen moeder en vader beiden weg en god schijnt ook zoo ver af dat ik hem niet vinden kan
niemand kwam te weten wat er dien middag in de huiskamer voorviel maar er werd veel gepraat en de dikwijls zoo stille brooke verbaasde zijn vrienden door de welsprekendheid en het vuur waarmee hij zijn zaak bepleitte tot hij alles naar zijn zin geregeld kreeg
dat dacht ik wel wat is het lieveling zal ik verdwijnen vroeg jo bescheiden natuurlijk niet ik vertelde immers altijd alles ik schaamde er mij over om het te vertellen terwijl de kleintjes er nog waren maar ik wou dat u al de schandelijke dingen wist die ik bij de moffats gedaan heb
meta heeft een ernstig karakter en ik ben niet bang dat ze hem onvriendelijk behandelen zal onze lieve teerhartige oudste ik hoop zoo innig dat ze gelukkig mag worden zoudt u niet liever willen dat ze met een rijken man trouwde vroeg jo toen haar moeder de laatste woorden aangedaan uitsprak
wil je een ander hebben vroeg de oude heer die er knorrig en ontstemd uitzag maar zijn best deed het niet te toonen ja als t u belieft ik houd zooveel van den ouden sam johnson dat ik het tweede deel ook wel eens wil inzien antwoordde jo in de hoop hem zachter te stemmen door het aannemen van een tweede dosis boswell's johnson
jo werd weggezonden maar bleef als een schildwacht in de gang op en neer stappen uit vrees dat de gevangene mocht willen vluchten gedurende een half uur hoorde ze het geluid van stemmen in de huiskamer maar wat bij dat onderhoud voorviel kwamen de meisjes nooit te weten
dit zou ik kiezen als ik mocht zei amy terwijl ze met bewondering een snoer gouden en ebbenhouten kralen bekeek waaraan een zwaar gouden kruis hing dat zou ik ook heel graag hebben maar niet voor een
kom laat ik nu eens het plezier hebben je netjes aan te kleeden ik vind het zoo prettig en je zou heusch eene kleine beauté zijn als er hier en daar maar een kleinigheidje werd aangebracht ik zal je aan niemand laten zien voordat je kant en klaar bent en dan komen we opeens voor den dag zooals asschepoetster en haar petemoei toen zij naar het bal gingen zei belle overredend
partij het is wel wat zwaar voor het voorjaar vind je niet het blauwe zijdje zou zoo netjes staan och hemel ja o kom je hebt de neteldoeksche voor de groote partij en als je in t wit bent zie je er altijd engelachtig uit zei amy heelemaal verdiept in den kleinen voorraad opschik waar haar hart zoo naar uitging
wegzonk ze wilde laurie roepen maar haar stem begaf haar zij trachtte op haar zusje toe te schieten maar haar voeten schenen alle macht verloren te hebben en ze stond daar maar onbeweeglijk met een ontzet gezicht te staren naar het kleine blauwe hoedje boven het zwarte water
goed geslapen goeden morgen meneer ziezoo nu ben ik klaar zei amy nadat zij de kleerkast gesloten en een papier uit haar zak gehaald had
geen der zusjes dacht er aan dat deze periode een toetssteen voor hun karakter zou zijn en toen de eerste spanning voorbij was meenden ze allemaal dat ze zich flink gehouden en lof verdiend hadden
ik vond het niets erg plaagde laurie terwijl hij zijn das recht schoof ja zie je ik werd ongerust en grootpapa ook wij meenden dat hanna te veel de baas speelde en dat je moeder het behoorde te weten ze zou het ons nooit vergeven als er eens iets gebeurde
mij overleeft geef ik mijne poppen en het kleine kasje mijn waaier mijn linnen boorden en mijn verlakte pantoffeltjes die ze misschien wel zal kunnen dragen omdat ze wel mager zal zijn als ze beter word
maar veel tijd werd doorgebracht met lange brieven aan haar moeder te schrijven en de bulletins uit washington te lezen en te herlezen bets bleef standvastig en verviel slechts zelden en dan maar voor korten tijd tot niets doen en treuren
daar het den heelen morgen regende ging ze naar boven om zich in een der groote kamers te amuseeren polly voor gezelschap meenemende in deze kamer was een kleerkast vol ouderwetsche costumes waarmee esther haar toestond te spelen
arme moeder wie heeft u toen geholpen vader jo hij verliest nooit zijn geduld twijfelt nooit klaagt nooit maar hoopt altijd en werkt zoo opgeruimd dat men zich schamen moet in zijn nabijheid anders te zijn
wie wil je hebben bets er is er maar één noodig vroeg hanna liefst jo en bets leunde haar hoofd tegen haar zuster aan met zulk een tevreden blik dat dit punt op eens beslist was
ja moeder en als ik thuis kom zal ik in de groote hangkast een hoekje leegmaken waar ik mijn boeken kan neerleggen en de copie ophangen van deze plaat die ik geprobeerd heb na te maken het gezicht van de vrouw is niet goed dat is te mooi voor me om goed na te teekenen maar het kindje is beter gelukt en ik houd er erg veel van
kind wat bedoel je hoe oud is hij dan wel riep clara bijna zeventig geloof ik antwoordde meta steken tellende om den opkomenden lach te verbergen
amy nam dit alles hoogst ernstig op want daar zij zoo alleen buiten het veilige ouderlijke nest moest blijven voelde ze dringend behoefte aan een vriendelijke hand waaraan ze zich kon
neen als t u belieft niet liever maar niet zei ze terwijl ze trachtte haar hand weg te trekken en er heel schuw en verschrikt uitzag al had ze beweerd niet bang voor hem te zijn
hanna voelde het in haar botten dat het een bijzonder feestelijke dag zou zijn en ze bleek een goede profetes te wezen want alles en iedereen scheen het er op gezet te hebben mee te werken tot een heerlijk geheel
en er alleen aan denkende dat hij het kleine meisje dat hem zoo lief was geweest verloren had sloeg ze beide armen om zijn hals en kuste hem als het dak van het huis plotseling boven het hoofd van den ouden heer was ingestort zou hij niet verbaasder hebben kunnen zijn
je hebt nu een waarschuwing gehad onthoud die en zoek met hart en ziel dit driftig humeur te beteugelen voordat het je grooter droefheid en berouw veroorzaakt dan je nu voelt
niet erg je mag mijn deel houden hier is het geld maak er zooveel van als je kunt want ik kan t je niet dikwijls geven dat weet je o dank je wel wat heerlijk toch om zakgeld te hebben
het volgend oogenblik ging het praatje als een loopend vuurtje door de klasse dat amy march vierentwintig heerlijke dadels bij zich had zij had er onderweg één opgegeten en zou trakteeren waarop ze door haar vriendinnen met attenties overladen werd
amy was erg met mademoiselle ingenomen en de française vertelde haar dikwijls grappige verhalen uit haar leven in frankrijk als amy bij haar zat terwijl esther de kanten jabots en andere fraaiïgheden van madame in orde bracht
de dokter was er geweest en had gezegd dat er denkelijk tegen middernacht een verandering ten goede of ten kwade in zou treden en dat hij dan zou terugkomen hanna was door uitputting overmand op de canapé die aan het voeteneinde van het bed stond neergevallen en in diepen slaap gezonken
ik mag gehangen worden als ik het doe ik bedank er voor om door iedereen bepreekt en geslagen te worden alleen om een grap het speet mij werkelijk om meta daarom heb ik haar als een man vergeving gevraagd maar dat verdraai ik als ik geen ongelijk heb
toen jo die wel wist hoe ze met hem om moest springen zag dat hij wezenlijk kwaad was nam ze een boetvaardige houding aan en plechtstatig voor hem op de knieën neerzinkende zei ze zachtzinnig vergeef me dat ik zoo geweest ben ik kwam hier om het weer goed te maken en ik ga niet weg voor het in orde is
heb je dat op je eigen verantwoording gedaan vroeg laurie terwijl hij haar zachtjes ziende hoe haar handen beefden op de bank in de gang neerdrukte en haar de weerspannige schoenen uittrok neen de dokter zei dat het moest o jo zoo erg is het toch niet
dat is een leugen lieve lorre krijschte de papegaai naar laurie's voeten pikkende ik zou je den nek omdraaien als je van mij was oude plaaggeest riep laurie terwijl hij zijn vuist schudde tegen den vogel die zijn kop op zij hield en zeer ernstig riep
de korte berichten die hij schreef las ze veel vaker over dan uw brieven en ze kneep mij in mijn arm toen ik daar iets van zei en zij houdt van bruine oogen en ze vindt john geen leelijken naam en ze zal wel heel gauw verliefd worden en dan is er een eind aan vrede en plezier en aan ons gezellig samenzijn
dat zal ik mijn kind dat zal ik schrei niet zoo bitter maar vergeet dezen dag nooit en neem je met heel je ziel voor er zoo nooit meer een te beleven
en meta en jo voerden hun moeder als plichtmatige jonge ooievaars terwijl ze luisterden naar haar gefluisterd verhaal over vaders toestand de belofte van brooke om bij hem te blijven en hem op te passen
meta leunde tegen haar moeder aan als een toonbeeld van wanhoop en jo liep de kamer op en neer terwijl ze laurie voor alles uitmaakte opeens stond ze stil nam de beide briefjes op en na ze nauwkeurig vergeleken te hebben zei ze beslist
verleden zomer liet meta een paar handschoenen bij de laurences liggen en er kwam er maar één terug wij dachten daar natuurlijk niet meer om totdat teddy mij vertelde dat brooke hem had hij droeg hem in zijn vestjeszak en eens viel
er is een brief van den ouden mijnheer kom hem maar gauw lezen o bets hij heeft je begon amy en zwaaide alles behalve fatsoenlijk met de handen maar ze kon niet verder komen want jo smoorde haar ontboezeming door het raam dicht te slaan
en hanna zat gerust voor het keukenvuur te dutten toen bets stil haar hoed opzette een mandje met allerlei overblijfseltjes vulde voor de kinderen en met een pijnlijk hoofd en een droevige uitdrukking in haar geduldige oogen in de vinnige kou uitging
ik ben bang dat het al te onplezierig voor je zal zijn zei meta haar best doende beleedigd te kijken wat haar echter volkomen mislukte volstrekt niet ik sterf van verlangen kom ik zal braaf zijn ik vind je japon akelig maar je bent anders prachtig
och och waarom zijn we maar niet allemaal jongens dan zou er niets geen ellende zijn jo leunde in eene wanhopige houding met haar kin op haar knieën en balde haar vuist tegen den schuldigen john totdat mevrouw march zuchtte en ze eenigszins bemoedigend opkeek
het is tijd om te zingen en ik verlang mijn oude plaats weer in te nemen ik zal probeeren het liedje van den herdersjongen te zingen dat de pelgrims hoorden ik heb de wijs voor vader gemaakt omdat hij zooveel van de woorden houdt
heerlijk hier weer eens rustig te zitten en niet den heelen tijd zoo opgeschroefd te moeten doen het is thuis toch wel erg prettig al is het er lang niet zoo prachtig als bij de moffats zei meta vroolijk rondziende toen ze zondagsavonds met haar moeder en jo gezellig zat te praten
zou je me niet eens willen vertellen wat je zou zeggen vroeg jo meer eerbiedig met plezier je bent nu zestien oud genoeg om mijn vertrouweling te zijn en mijn ondervinding kan jou misschien mettertijd te pas komen in een dergelijke aangelegenheid
toen kerstmis naderde begon de gewone geheimzinnigheid in huis te heerschen en jo bracht gedurig de heele familie buiten zichzelf door het opperen van volstrekt onmogelijke en onuitvoerbare maar prachtige en origineele feestelijkheden waardoor dit zoo buitengewoon vroolijk kerstfeest luister moest bijgezet worden
het zijn nu altijd dadels iedereen zit er onder schooltijd in zijn lessenaar aan te zuigen en verruilt ze in het speelkwartier tegen potlooden kralen ringen en papieren poppetjes of iets anders
terwijl zij haar lief gezicht tegen john's vest verborg een kwartier na het vertrek van tante march kwam jo zachtjes naar beneden wachtte even aan de kamerdeur en geen geluid hoorende knikte en lachte ze met een tevreden gezicht en zei bij zichzelf
alles viel goed uit hetgeen volgens hanna een gelukkig toeval was want ik was zoo veraltereerd mevrouw dat het een wonder is dat ik de podding niet heb gebraden en den kalkoen met rozijnen heb opgevuld of hem in een doek gekookt
mijnheer laurence zag er zoo grimmig uit en sprak zoo heftig dat jo graag weggeloopen zou zijn als ze maar gekund had maar ze zat daar boven op het trapje en hij stond er voor als een leeuw op haar pad ze moest dus wel blijven en zich er door
zij zond allerlei aardige boodschapjes aan amy en droeg de zusters op haar moeder te laten weten dat ze gauw schrijven zou dikwijls vroeg zij om potlood en papier en probeerde een woordje te schrijven vader mocht niet denken dat zij hem vergat
de aangename dingen volgden dezen keer al heel gauw op de treurige en ik geloof dat de veranderingen ten goede nu begonnen zijn zei mevrouw march in de meeste families komt er nu en dan zoo'n gewichtig jaar dit is er een voor ons geweest maar het is gelukkig geëindigd
een verschrikte of verbaasde blik van een van mijn kinderen als ik eens scherp uitviel was mij grooter verwijt dan woorden hadden kunnen zijn en de liefde de achting en het vertrouwen van mijn kinderen was de heerlijkste belooning die ik kon ontvangen voor mijn streven om de vrouw te worden die ik wenschte dat ze zouden navolgen
er waren dien dag waarschijnlijk wel veel gelukkige kleine meisjes in en rondom de stad maar ik ben overtuigd dat amy het gelukkigst van hen allen was toen ze op haar moeders schoot zat en haar wederwaardigheden vertelde troost en vergoeding ontvangende in den vorm van goedkeurende glimlachjes en innige liefkoozingen
zeker riep laurie bereidwillig vertel ze dan als'tjeblieft thuis niets van deze japon ze zouden er de aardigheid niet van begrijpen en het zou moeder hinderen waarom deed je het dan vroegen laurie's oogen zoo duidelijk dat meta er haastig bijvoegde
wierp haastig de wapens neer en bood de antwoorden aan voor een paar moeilijke sommen maar amy had de scherpe opmerkingen niet vergeten van de jongejuffrouw snow over sommige menschen wier neuzen niet te stomp waren om de dadels van anderen te ruiken en verwaande menschen die niet te trotsch waren er om te vragen
het was niet verstandig van me je bij menschen te laten logeeren die ik zoo weinig ken ze zijn zeker heel vriendelijk maar wereldsch niet fijnbeschaafd en vol onkiesche gedachten over jonge menschen
toen de theebel ging verscheen jo maar ze zag er zoo boos en ongenaakbaar uit dat amy al haar moed bijeen moest rapen om zachtzinnig te zeggen jo wil je t mij als t je blieft vergeven ik heb er vreeselijk veel spijt van
wacht jo je moet eerst rekenschap geven van je gedrag je hebt zoo veel guitenstreken uitgevoerd dat ik vrees dat je ook hierin de hand gehad hebt neen heusch niet moeder op mijn woord van eer ik heb dat briefje nooit gezien en ik weet er niets van zoo waar ik leef
thuis raakte ze totaal overstuur en toen de oudere meisjes eenigen tijd later terugkwamen werd er dadelijk een zeer verontwaardigde vergadering gehouden mevrouw march zei niet veel maar keek ontstemd en troostte haar bedroefd dochtertje op de teederste wijze
hier bood zich weer een schoone gelegenheid om de verpletterende speech uit te spreken en een statigen aftocht te blazen maar meta dacht er niet aan een van beide te doen en verlaagde zich voor eeuwig in jo's schatting door zacht te fluisteren
en dat ze daar heerlijk bleven uitrusten zooals wij nu doen voordat ze de reis verder voortzetten antwoordde bets en voegde er bij terwijl ze zich langzaam losmaakte uit de armen van haar vader en naar de piano ging
dus haalde ze de witte voor den dag die er naast sallie's nieuwe japon eenvoudiger uitzag dan ooit tevoren meta zag hoe de meisjes er naar keken en haar wangen begonnen te gloeien want ze was met al haar zachtheid toch heel trotsch