AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en waarom de dicht goudbruine kroes den leeuwenhelm ontkruifde, blikten de oogen grauw en blauw als de wisselende lucht, bijna droef lachende over den dringende volke heen
duizend pond met een slag verloren;
zijn complot met Gride mislukt, op het oogenblik dat zij triomfeerden;
Maar eer ik dan ter ruste ga, Moet eerst nog wat gedaan.
Ik kniel stil voor mijn bedje neer En 'k doe mijne avondbeê.
En als ik 'Amen' heb gezegd, Dan word ik in mijn bed gelegd
?  Zij wilde vragen: te Helsingfors, maar zij wilde dit woord niet herhalen, omdat Wronsky het reeds had uitgesproken
deed Karr een aanval op hem, maar hij lag veilig onder den boomwortel.
Wij zullen die denneneters zonder jou wel wegkrijgen.
Den volgenden dag gingen de ijzerfabrikant en de boschwachter langs het boschpad.
maar ik dacht, dat het de ontvanger van de belastingen was, en ik wilde juist zeggen, dat ik niet thuis was, maar dat ik mijnheer Sawyer de boodschap zou overbrengen;
Eer hebbe de geleerdheid, welke ons, die geenszins met oorlogen gediend zijn, het recht geeft, de vriendschap te genieten en te oefenen, welke de heiligste van alle menschelijke zaken is
tenzij een vaste wil om zich zelve hierin te overwinnen, haar macht gaf over die zwakheid.
Zij had eene sterke overhelling tot jaloezie, en vatte licht achterdocht op tegen anderen.
Het kon wel eene familiekwaal zijn, want haar vader leed aan
De oudste dochter van Jondrette was achter de deur gegaan en zag met somberen blik naar den fluweelen hoed, den zijden mantel en het bekoorlijk, gelukkig gelaat.
Gij kunt u verbeelden, hoe ik te moede was.
Ik meende van droefheid te sterven, schreeuwde vol wanhoop, sloeg mij voor het hoofd en wierp mij ter aarde, waar ik een' geruimen tijd bleef liggen, bestormd door gedachten, de eene al treuriger dan de andere
Alle drie sloegen zij de handen aan het werk, en daar de keuken van Scheich Ibrahim, hoewel niet groot, ruim voorzien was van alles, wat zij konden noodig hebben, was de schotel met visch weldra
als ze de kleeren van de zwerfster hadden verbrand, als ze de kamer goed schoon hadden gehouden, en de dekens niet gebruikt, zouden ze allen dan nog in leven zijn geweest, zij, die de kinderen nu betreurden
met beter te vergelijken was, dan bij dien van een hond met een strop om den hals.
Evenwel, gelijk Dennis uit ondervinding had kunnen zeggen
Leefden wij nog in een natuurstaat, hadden wij niets dan een dak van bladeren boven ons hoofd, koeien, schapen en al zulke schepsels om ons heen
zei, dat zij niet meer aan dergelijke vermaken zou deelnemen, trouwens, misschien wel ten gevolge van wenken van zijn oudsten broer en zuster, hij was reeds een zeer waakzame en voorbeeldig huiselijke
welke zelfs op den rand dezer geheimenis durven leven, wachtende tusschen de wereld, die gesloten, en den hemel, die niet geopend is, gekeerd naar het licht, dat men niet ziet, slechts gelukkig in de meening te weten waar het is
en nu hadden kondukteur en dienstmaagd zich naauwlijks van haar afgewend, of de student, die op een afstand zijn glaasje cognac had staan drinken, kwam strijkelings langs haar heengewandeld en fluisterde haar naauwlijks hoorbaar in t oor: 'spreek niet meer met dat wijf
Lange Meeuwis trommelde van blijdschap op den dikken rug van Paddeltje, voor wien op dit oogenblik de schanslooper gelukkig een veilig schild was.
al zit het moeder soms verkeerd, dat zijn vrouw zich juffrouw laat noemen
te nemen.  Ik geloof, dat wij op hem kunnen vertrouwen als op ons zelf, zei ze.
De ooievaar raadde haar dadelijk sterk aan Duimelot meê te laten gaan.
Ja, zeker moet u Duimelot meênemen naar den Kullaberg, Moeder
DE LASTIGE SJERP.  Uit den winkel van de Gouden Sleutel klonk het geluid van hamerslagen zoo lustig en vroolijk
vrij te laten, dit was ook slecht.
In het eerste geval zonk de man van het gezag lager dan de man van het bagno;
in het tweede steeg een tuchteling hooger dan de wet, en zette er den voet op
Iemand, die van de jachtpartij geene kennis droeg en den berg had gezien, zou niet vermoed hebben, dat in het kreupelbosch een veertigtal jagers en evenveel honden op de loer lagen
terwijl hij VAN REEDE scherp aanzag, 'dat UEd.
Of UEd.  moet verleden Zondag slecht geluisterd hebben, of mijne oogen hebben mij bedrogen, toen ik gemeend heb, UEd.
Daarna zetten zij hunne wandeling bijna zwijgend voort, totdat zij bij het schoolgebouw gekomen waren.
Daar scheen het licht door juffrouw Peecher's nette venstertjes als door oogen van naalden
Bedenkt toch, hoe het hem, nu hij alleen is, te moede moet zijn!
Want nu.  En plotseling, geheel onverwachts begon de stem der vorstin te beven.
De dochters zwegen en zagen elkander aan
welke het ergste lot van den grijzen taatsman gevreesd hadden, niet gedwaald hadden in hunne voorspelling van zijnen dood.
ooveel invloed had zelfs deze treurige gebeurtenis op de familiën van en
Maar toch moet ik u eerlijk bekennen, dat ik, hoe eervol en schitterend het huwelijk met de dochter des sultans ook voor mij is, liever sterf, dan langer in zulk een hooge verwantschap blijven wil, wanneer ik mij nog langer aan zulk een onaangename behandeling zou moeten
Op mijn twintigste jaar wist ik nog niet bij ondervinding, wat liefde was.
Ik geloofde zelfs daarvoor ongevoelig te zijn, en was nog zoo kinderachtig, het gezelschap der schoonen zoo veel mogelijk te vermijden
Bovendien begon Jean Valjean schemerend te gevoelen, dat men hem allengs trachtte te verwijderen.
Den volgenden dag, toen hij de benedenkamer binnentrad, ontroerde hij.
Op het gezigt van dit bovennatuurlijke monster, wilde de visscher de vlugt nemen, maar hij was zoo ontzet en door schrik getroffen, dat zijne voeten hem hunne dienst weigerden en hij als aan den grond vastgenageld staan bleef
De goedhartige gastvrouw echter zorgde dat ook deze drenkeling op het tipje naar binnen gevoerd werd, waar alle denkbare hulp en zorg aan haar werd besteed.
Witgensteyn zelf had ook haast om zich wat op te knappen, daar zijne witte pantalon er even ontredderd uitzag als de japonnen van de dames
'Och, mevrouw Borne, ga even zitten als je wilt;
ik ben in twee minuten klaar, maar ik heb het ook vanochtend zo vreselijk druk gehad, dat ik nog geen tijd kon vinden om me wat op te knappen' Terwijl de vrouw des huizes bezig was
slechts ik ben als een uit de gevangenis vrijgelatene, uit een wereld, die mij zoozeer met haar zorgen gedood heeft, dat ik eerst nu voor een oogenblik tot bewustzijn ontwaak
Griffith en zijn meester, Hoe men een cent tweemaal omkeert Eien remplagant voor vuur.
Het voordeel van er eene snuifdoos op na te houden
hij is goed voor Vader geweest en nu zult u hem niet weg willen sturen, maar hem met Meta laten trouwen, als ze wil.
Echt min!  om Vader te gaan oppassen en u te flikflooien, om u te bewegen van hem te gaan houden, en Jo gaf een verontwaardigden ruk aan haar haar
Van Herwijnen nam den rechter à part, en wandelde met de handen op den rug, zacht sprekend met hem op en neer.
'Mijn buurman is vanavond weêr zoo geheimzinnig,' zei Jorg lachend;
Daar alles, wat haar JOHANNES medekreeg in de ruimte zijn moest, als of hij eene reis naar Oost-Indiën zou doen, en van het fijnste en beste linnen, keurig genaaid, kon de Kommandeur niet langer voor de stad naar den jongen BLOMMESTEYN wachten, maar zou vast opzeilen naar Texel
en tot kwelling voor het kind!
Neen, zonder aarzelen raad ik u, gedoog het niet en sta mij toe, dat ik aan haar schrijf.
gebruiken, ieder jaar op St.
Michel een equivalent moet uitbetaald worden ten voordeele van den landheer, daargelaten het recht van anderen, door elk en een iegelijk, zoo wel eigenaars als bij erfenis bedeelden
altijd wit, altijd zuiver, altijd kuisch, van hèm alleen, van hèm alleen.
Thuis is er niets veranderd, zei Agnes, enkele oogenblikken later.
Niets meer gezegd, zei ik, over — ik wil u geen verdriet doen, Agnes, maar ik kan het niet laten er naar te vragen
De lezer herinnere zich, dat deze brief ruim dertig jaar geleden werd geschreven.
Zoolang echter het vooroordeel, waarover hier geklaagd wordt, niet alleen bij enkele personen, maar zelfs bij geheele gemeenten, ja bij geheele kerkgenootschappen blijft bestaan, kan de hier aangegeven klacht niet als verouderd worden aangemerkt
doch hy repte er zoo min van als zijn vrouw, die betuigde, wel wat vermoeid van de byeenkomst te zijn: en zy zag zich genoodzaakt af te trekken, hoewel zy beloofde, terstond na den eten terug te zullen komen, om Buat te helpen in het opstellen van den brief aan
Geef mij een som gelds, zeide het meisje, en zie van mij af te komen — of, als u dat beter aanstaat, bezorg mij een goede betrekking als gouvernante in een adellijke familie
Of zy nemen het heele net meê,' zeide Buat, lachende: 'maar zoo veel is zeker, dat ik gisteren nog maar weinig had in te brengen, en my heden Jacob van Lennep, Elizabeth Musch kan beschouwen als een zaakgelastigde van den Heer De Witt, gemachtigd om over den vrede te handelen
ook lady Tippins heeft gegeeuwd, is in slaap gevallen en weder wakker geworden, zonder zich in het eerst te herinneren waar zij is — men ziet haastige toebereidsels voor een huwelijksreisje naar het eiland Wight
Na veel wikken en wegen en heen en weer loopen door het vertrek, zette hij zich voor de schrijftafel zijner vrouw neder.
Hier bij het zien van haar schrijfmappe van
omtijds smolten hunne harten van teederheid als weg, daar het twijfelachtig licht der maan, dat van tijd tot tijd in de oogen blonk, door hare onzekere schaduwen vrijmoedigheden en toegeeflijkheden veroorloofde
en zich niet meer tusschen haar en haar echtgenoot dringen zou, stond bij hem vast;
maar hij kon toch het leedwezen over haar verlies niet uit zijn hart rukken
Mag ik nu ook eens weten, wat mij het genoegen verschaft van een onderhoud met U.
Het was duidelijk: hij wilde niet begrijpen.
En ze moest antwoorden op die noodlottige vraag, die eigenlijk toch zoo eenvoudig en zoo natuurlijk was
Onder den maaltijd kon Aladdin's moeder niet ophouden, de schaal en de schotels te beschouwen en te bewonderen, ofschoon zij niet goed wist of zij van zilver of van een ander metaal waren;
zoo ongewoon was haar de aanblik van dergelijke dingen
En zoo was het, dat hij toch voor Frank voelde, dat hij Frank de handen op de schouders legde en hem poogde te troosten, dat hij klanken vond van genegenheid, nieuwe woorden op zijne tong, frisch en ongewoon, verzachtend en
In plaats van de vlam te zijn, waaraan zij haar vleugels zou zengen, was hij slechts de nieuwe schaduw, waartegen haar eigen licht uitkwam.
Ze was als een vrouw, die zich noch voor haar man, noch voor haar amant mooi aankleedt, omdat ze geen ander verlangen kent dan zich in een spiegel te verlustigen aan de aanblik van haar eigen beeltenis
Hij bedoelde hiermede namelijk niets anders, dan dat hij daardoor, gelegenheid zou krijgen, om met Juffrouw ANTJE dien dag door te brengen, en met haar de kernnis te vernieuwen.
'Nu,' zeide vader BLOMMESTEYN, 'ik heb het zoo lang zonder hem geklaard
Men vond aan het einde van de gang een bergplaats voor alle mogelijke dingen, welke bij een overhaaste vlucht inderdaad onbetaalbare diensten konden bewijzen.
Met een weinig goeden wil waren Babette, die er haast uitbarstte, en half en half ook Zus in het pak gestoken.
Er werd gewacht tot de nacht geheel nedergedaald was en toen nam de tocht een aanvang
en dien aan mijnen vriend van der Does, en, zoo uwe Ouders, of wie dan ook, vragen: Wanneer komt nu het ontzet?
de vrijbuiter is iederen dag gereed, zeide de Admiraal
Dit verbond droeg den naam van het Eedgenootschap.
want dat zou geene verontschuldiging zijn;
maar als een waarborg voor den lezer, dat zij ten minste zijn geschreven toen ik van het onderwerp vol was
door de jongelingen van deze eeuw, welke dikwerf ook onder lange namen zuchten, boven die, welke NAATJE of KAATJE of KRISJE genoemd waren, worden aangezocht;
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn zoo 'er namelijk, verstand, - en geld!
Zoû het dan zoo nu worden gaan met haar, met haar leven, in een zachtere opeenvolging der jaren, zij levende voor haar zoon.
Zij vroeg het zich diep, bijna onbewust, af in hare ziel, en een weemoed vloot in haar vol, een weemoed om die beide oude moeders, om Henri, om zichzelve
waar bleekend de geknaagde beenderen en geknauwde koppen wijd lagen over het barre gerotste.
en terwijl hij, zooals hij zeide, veel te glad was om zich door ook maar een enkelen rentmeester te laten bedriegen, liet hij zijn zaken door een dozijn van hen verkeerd besturen
Ach, ik bid u, spreek eens met hem;
ik wilde zoo gaarne, dat hij eenige afleiding had.
ij bracht zich daarbij gedurig in herinnering het voorgevallene voor ruim tachtig jaren, tusschen een anderen renkelaer en eene van hare bloedverwanten, en hoe ook deze laatste tegen den magnetischen invloed van een listigen bioloog had moeten kampen
Ernstige plannen?  riep Winkle met drift.
, Ja zekerl Van ganscher harte!
Bedenk, zei Pickwick met schitterende oogen, dat wij haar in het huis van onzen uitmuntenden en gastvrijen vriend hebben ontmoet
en met de heerlijkste edelgesteenten bezette kroonen.
Daar zij, schoon door hunnen uitstekenden rang boven het overig gedeelte van het menschdom verheven, echter aan alle de gebreken en zwakheden der menschelijke natuur, aan alle ellenden en den dood onderworpen blijven
Dit kwam mij zeer vreemd voor, en mijns ondanks door een gevoel van mededoogen aangegrepen, kon ik niet besluiten haar te dooden.
Ik beval dus aan den pachter mij een ander offerdier te brengen
tik houd er evenveel van als van iets anders, R.
W.  Daarna ging de waardige vrouw weer voort met eten, onder den verdienstelijken schijn van zich voor het algemeene welzijn op te offeren
dit laatste was ik volkomen met hem eens en het is ridderplicht, de dames, die alleen en verlaten zijn, daartegen te beschermen.
Ik zag, hoe Amelia bleek en ontsteld was geworden door de gemeenzame toespraak van den vrijpostigen losbol
- En ze zijn maar van een heel eenvoudige familie: Van Lowe.
Aan den menschelijken mest heeft de bodem in China het te danken, dat zij nog even versch is als in den tijd van Abraham.
De Chineesche tarwe geeft honderd-twintigmaal het zaaisel terug.
Geen guano is in vruchtbaarheid te vergelijken met de beer eener hoofdstad
Een kwartieruurs verder, van den hoek der straat Vieille du Temple, die op den boulevard bij het Waterkasteel uitloopt, zag men in de verte, wanneer men waagde het hoofd voorbij het punt te steken, gevormd door den voorgevel van den winkel van
en toen ze opstond om de deur open te doen, dacht ze: Dat is zeker iemand, die Mads beloofd heeft me te sturen.
Als het nu zuster Helma, de pleegzuster, die in de buurt woonde, was geweest
maar het oorlogschip groet met het kanon: 'Boem!
Dit alles is recht prettig, maar moes heeft er weinig oog voor als ze boven op vaders kamertje zit, en als het kanon 'boem' zegt
Een slecht samengestelde grootheid, waarin zich alle stoffelijke elementen mengen, maar waarin geen enkel zedelijk element komt.
Het communisme en de Agrarische wet meenen het tweede probleem te kunnen oplossen.
vroeg Anna met moeite een glimlach onderdrukkend.
Och, ik begin het moede te worden altijd te vergeefs lansen te breken voor de waarheid;
Drie dagen reeds was EDUARD in de woning van zijn vijand geweest, en van den overgang van dag en nacht had hij evenmin iets vernomen als van zijne gastheeren.
Wèl had hij reden gehad, een somber voorgevoel met zich om te dragen toen de broeders hem met die sarrende bedaardheid verlaten hadden
meester, zeide Nathan, gij zijt altijd goed voor mij geweest.
Welnu, waarom wilt ge mij dan verlaten?
Meester kan sterven, en wie zal mij dan krijgen
Vooruit!  beval de Hopman nog eenmaal.
Vooruit, mannen, dat zei de jongen ook, en hij reed met twee oude bakkers aan een touwtje over den havendijk, spotte Eenoog
Het is ook mogelijk, dat eene te groote gestrengheid van zeden te Geneve daaromtrent heerscht, schoon ik geloof, dat zoo 'er aan de eene of andere zijde toch gedwaald moet worden, het dan wenschelijkst is, dat zulks aan onze zijde plaats hebbe
Zevende hoofdstuk.  Van Espenblad geeft zich vrij wat moeite.
'Is de Heer Raadpensionaris reeds op het Kantoor terug?
' vroeg Van Espenblad aan den Bode, op den morgen, na dat de door ons beschreven tooneelen in den Dolfijn hadden
vond het niet noodig, om haar gesprek verder voort te zetten.
Zij was volkomen overtuigd, dat hare dochter niet besmet was met den hoogmoed, voor welks beginsel haar Ds.
bleven stil staan en zich neêrzetten op een rotsblok, om te rusten.
In de diepte rustte Drontheim met zijne houten huizen, omcirkeld door zijn staalkleurigen Nid en zijn fjord
Al den tyd, zelfs terwijl haar man sprak, zong het magere wyf de tweede party van het danklied, op den allerfleemerigsten toon.
De oude heer gaf
silhouet, bloem van lijnen, vreemd jonge vrouwelijkheid, kind, opstaande huiverig recht, de armen hangende langs het lijf, het hoofdje jong rond, en met een blik, die recht uit
hij schrijft, dat hij niet kan komen, voegde zij er onbevangen en natuurlijk bij, alsof het haar niet in het hoofd kon komen, dat Wronsky voor Anna een andere beteekenis had, dan die van partner
dus met zijn gevoel contrôle uitoefent over zijn verstand in plaats van omgekeerd.
maar de drie jongelui niets anders lezen konden, dan dat die heer erg het land scheen te hebben.
Lina had hem verzekerd, dat zij veel achting voor hem had, maar volstrekt de genegenheid niet, die men iemand moet toedragen om hem tot man te nemen
Zij zag niet naar Paul om, zij rende voort als had zijn kus haar met den angel van een bij gestoken en haar razend van machtelooze woede gemaakt.
Zij zwiepte den bles en haar beest vlood met haar weg tusschen het brandende goud van het koren en in den gouden brand van de zon
Kunt gij zoo flauw, zoo afgepast spreken van de goddelijkste accoorden, die ooit menschenooren troffen.
Die zangster was geen schepsel van klei en water
zelfs de wijze, waarop zij half vriendelijk, half verdrietig Wesslowsky op zijn verzoek zich op haar paard te mogen zetten en hem ook met den rechtervoet te laten galoppeeren antwoordde: Nu
waar zijn vader en ULRICA weldra Jacob van Lennep, De pleegzoon verschenen.
Na het ontbijt kwam BOUKE den Baron verwittigen, dat het rijtuig gereed stond.
VAN REEDE vertrok hierop met ULRICA, na aan JOAN last te hebben gegeven van hen niet te volgen.
bij zekere gelegenheid zeer droevig uitriep: 'Ook gij, mijn zoon BRUTUS!
' zoo had de heer VAN DUIN ook wel uitgeroepen: 'Ook gij, mijn zoon JOSEPH!
', doch hij was zijne geheele Oude Geschiedenis glad weder vergeten
met die vrouw, welke daarin met de juiste hatelijkheid wordt afgeschilderd, vergeleek haar MAURITS bij dezelve.
en nog meer, waaraan hij beter deed, zichzelven bij den jongeling, die zich door de verleiding liet wegslepen
Stel eens voor, dat ze zichzelve van kant wilde maken, hoe zou ze het dan doen?
Waarde heer, het doet mij leed het te moeten zeggen, maar wanneer het geld niet op den veertienden betaald is, zal er den achttienden geen huwelijk worden gesloten
Anna drukte hem hartstochtelijk tegen zich aan.
Zij zag, hoe hij gedurende haar afwezigheid gegroeid en veranderd was
Het vertrek zag met drie spitsboogvensters uit op de stad en den antieken Dom, die in een oranje weêrkaatsing van laatste zonnelicht even opleefde uit zijn grauwe stof der eeuwen met de onduidelijke wemeling van zijn heiligen
Kunt ge my vatten, Lucie?
Ik verbeeld mij, dat men een eenzaam gevangene moet geweest zjjn, om zulke verwarde begrippen te kunnen ontcjjferen
Het was in den avond van den dag, volgende op dien, waarop de jachtparty had plaats gehad, en de klok had juist vijf geslagen, toen de Kamerdienaar van Sylvius zich aan de Huizinge van Beverweert vervoegde en den Lakei
Zij is ternauwernood veranderd in die acht jaar, zeide juffrouw Rosalind tot juffrouw Violet, toen zij zich voor het diner kleedden
Met een omzwaai der fortuin zijt gij er weêr boven op, en in tijden van oorlog als deze, is een goed officier zijn wicht in goud waard
Hij praatte zooveel over de toenemende duurte van het huishouden, en de aanhoudende onvoorziene eischen aan zijn beurs, waaraan iemand van eenig aanzien in de wereld was blootgesteld, dat het haast scheen, alsof hij eerder zelf geld noodig had, dan dat hij eenig plan koesterde om het weg te schenken
het was alsof zijn blauwe oogen vochtig werden van aandoening;
hij omhelsde haar met groote voorzichtigheid, zeker vreezende het toch reeds zoo delicate wezentje onder deze delicate omstandigheden te beschadigen
de stoombooten op de meren zelfs voor de beroemde en op dit punt terecht bij ons zoo hoog aangeschreven Schotsche schepen niet onder behoeven te doen
Je zei: volgens de onderwijzing van Dewi Sri.
' 'Eh!  dat is zij die zorgt voor de rijst!
Ik heb u laten komen, zei hij, opdat gij dit venster zoudt voleindigen en het net zoo schoon maken, als de andere zijn.
Beschouwt deze nauwkeurig en laat geen tijd verloren gaan, met aan den arbeid te beginnen
Judy, geen het minste belangstellende in iets, dat zij dikwijls heeft gehoord, begint het overschot uit den trekpot en de kopjes in eene kom te gieten, om de kleine schoonmaakster tot avonddrank te dienen
was op het punt van toe te geven, toen de deur van het vertrek openging, en zich de Bode Hanszen daardoor vertoonde.
'Heer Ritmeester! ' zeide deze: 'ik ben gelast u te verzoeken, onverwijld voor Heeren Gekommitteerde Raden te verschijnen
zult gij eenmaal dien gordel snoeren onder uw borst, dan zal Afrodite haar beloften vervullen cn Admete zal de gelukkigste gade ter wereld worden.
Herakles, ik verhaalde dezen morgen mijn vader mijn droom en smeekte hem
De onversaagdheid der Vlaamse ridders kon de Fransen in hun loop niet tegenhouden.
werd door een andere vervangen, nu waren het de Fransen die riepen Noël!
de duisternis, die zich om hem samenpakte, was de schaduw van zijn eigen leven.
Zijn vrouw had de deur gesloten, en zich voor deze op haar knieen geworpen.
terwijl geheel zijn tors nu helde naar achteren, mede met den gehevenen knots.
Rondom de zigzaggende gluiping van den aanrazenden, rossen monsterleeuwen de reussterke afwachting
Gemelrjk, huiverend wendde hij den blik nu eens naar dezen dan naar genen kant en sorns bleef hij staan en keek achterom en in het rond.
en niet met zijn verstand is te rade gegaan, maar dat gy, in wie ik meer scherpzinnigheid vermoedde, niet terstond de zaak uit het juiste oogpunt hebt beschouwd.
Zagen de welgezinden niet sedert lang naar een geschikt middel uit, om veilig met onze vrienden in Engeland briefwisseling te houden
Bij het zien van zijn peinzenden, stralenden blik zou men gezegd hebben, dat hij in het vorig leven reeds de revolutionaire apokalypse was doorgegaan.
De overleveringen kende hij, alsof hij er getuige van geweest was
dat de kinderen van die ouders, die te zamen met elkan der voor de Godsdienstige en Burgerlijke vrijheid, gestreden hebben, nu tegen elkander moord en verderf blazen over gevoelens omtrent fijne Godgeleerde verschillen, die wij menschen aan dezen kant van het graf toch nooit zullen kunnen beslisfen
en ik gun dat geld niet aan dat monster dat zooveel opslokt, terwijl wij van alles noodig hebben.
En of gij al zegt — dat wilt gij toch zeggen;
aan Dolce en Zerbino, ging hij languit liggen, en slaakte een zucht van berusting.
Zij hielden voor eene deur stil, waarachter zij met groote verwondering eene Polka Mazurka hoorden fluiten, die den commissaris zich deed verbijten over zulk een onbehoorlijk gedrag in een duisteren kerker.
Naauwelijks waren zij binnen, of EDUARD vloog zijn ouden schoolkameraad in de armen onder de woorden: 'Jij hier, ben je ook opgepakt
met evenveel lust naar een sterfhuis als naar een kraamvrouw ging.
Och, zei juffrouw Gamp, want bij alle sterfgevallen kon zij dit rustig zeggen
dat deden de aandoening en de champagne De dames hadden er ook van meegedronken, en kwamen daardoor meer uit de plooi Mevrouw Bronkhorst zag wel, wat het onuitgesproken verzoek was van velen;
e wijze van werken voor ndië bleek van inspanning overspanning te zijn geworden, enkele voorregten en beschermende regten vervielen, de tijdsomstandigheden werden ongunstig
dat de eene of andere bevooroordeelde burger van een anderen staat haar ook op zijn land zou kunnen toepassen;
en met zijn geliefkoosden zwaai schoof zijn rechterarm het geheele overige Europa en geheel Azië
had eindelijk, bemerkende, dat het nog lang kon duren, eer deze vervoerd werd, besloten naar boord te keeren;
doch mij eerst willende spreken, stond hij alsnu mij midden in de herberg af te wachten, toen Helding, wien ik op den voet volgde, eensklaps voor zijn oogen stond.
Helding!  riep hij verbaasd: hoe drommel komt gij hier verzeild, poëet
En nu werden boden uitgezonden heinde en ver, om een bruid te zoeken, die zoo mooi was als de gestorven koningin.
Maar in de geheele wereld was er geen zoo mooi, en al was er een zoo mooi geweest, zulke gouden haren waren toch niet meer te vinden.
om hun aan te wijzen waar het gestaan had;
maar weldra geraakte hij in het onzekere omtrent de plek, en kon slechts zeggen, dat het daaromstreeks was, en dat die veranderingen iemand in de war hielpen
alles bijeengenomen had hij liever schuim dan bedorven lucht, en boven den modderpoel verkoos hij den stortvloed, den val van den Niagara boven het meer van
Musch welke het een byzondere eer strekte te worden toegelaten, bestond uit de aanzienlijksten onder de genoodigden, meest oude of tegenwoordige Regenten, of vreemdelingen van rang.
De minder bevoorrechte onder de gasten stonden, achter de stoelen der spelers
die als het ware vreesden elkander te ontmoeten: en op veler wezenstrekken was angstige bezorgdheid voor de toekomst te lezen.
Wil ik van avond om kwart voor tienen je komen halen bij tante Bertha?
Men zegt vrij algemeen en men kraait het elkanderen na, dat onze voorvaderen ons land hebben vrijgevochten;
doch de door hen betoonde dapperheid en volharding heeft zich meer bepaald tot het verdedigen van eigen haardsteden, gelijk te Leyden
om, evenals de dokters of deskundigen, een consult te houden.
Vader Acquin behoorde onder de knapste bloemkweekers van Parijs;
wanneer de tijd was aangebroken waarop de viooltjes uitgezocht moesten worden
Hij waste haar hoofd, haar hals en haar handen, en dekte haar voor de koude met een groot stuk tapijt, dat hij hiertoe van de wand scheurde.
Al de middelen, die in zijn vermogen waren aldus gebruikt hebbende, en overtuigd dat de maagd leefde, gaf hij het de rust en de natuur over haar te versterken, en keerde terug naar zijn paard
de booswicht zal je zelf meêdragen: maar als je thuis zijt, laat dan dadelijk hulp voor mij komen.
Zij zette haar toen beide in een mand en overdekte ze met goud, dat er niets van haar te zien was en toen riep zij den heksenmeester en sprak
Vader heeft gesproken, om misschien broêr JAKOB, daar hij 'er op aandringt, ook die reis te laten doen.
hij is een wilde knaap en het zou hem dus wel lijken.
Ik kan daarom niet denken, zonder dat mij een koude ril over het hart gaat
voor de regtbank ods komen zal, en hem rekenschap wegens zijn zoon, den roover, zal worden afgevorderd.
zou ik liever die ongelukkig stervende roover dan de raaf zijn
en hem zoo geweldig vervolgden en kwelden, dat hij zich diep rampzalig gevoelde.
Het was avond en juist acht uur
zucht baas Venus diep, de kaars snuitende de wereld, die 'eerst zoo bloeiend scheen, heeft opgehouden te bloeien l Gij slaat een oog op den winkel, Wegg.
welnu, dan is hijzelf het, die den band tusschen ons en het Rijk verbreekt, maar wij staan voor de heele wereld, als mannen, die deden, wat plicht en recht was.
en terwijl zij de wangen van den verschrikten knaap met haar tranen bevochtigde, zeide zij tot hem, dat zijn vader een heilige en zijn moeder gestorven was.
Gravin Lydia Iwanowna hield haar belofte
Zij liep toen naar haar hokje, en wiesch zich vlug, en nam uit de noot het kleedje, dat zilver was als de maan en trok het aan.
En zij ging als een koningsdochter naar boven en de koning trad haar te gemoet, en verheugde zich, dat hij haar weêrzag, en daar juist de dans begon, dansten zij samen
Ik had stellig voorgenomen den gewigtigen raad, om de gouden of honderdste poort niet te openen, te zullen opvolgen, doch daar het mij geoorloofd was mijne nieuwsgierigheid ten aanzien van de negen en negentig overigen te bevredigen
en trokken hetzelve en de Monte Juovo over.
Zeer staken deze dorre en onbebouwde oorden af bij de weelderige omstreken van Florence, waarvoor de kleine valleijen rondom de steden van Scarpia en Fiorenzola slechts eene kleine vergoeding opleverden
Toen hij het artikel, waarin hij belang stelde, gelezen had, trok een naam, de naam van Jean Valjean, onder aan een bladzijde, zijn aandacht.
omdat wij niet wenschen nagerekend te worden om de eene of andere onjuistheid van détail, werd een groot festival gegeven ter gelegenheid van den verjaardag der Koningin.
Wat gij het meest noodig hebt, indien ik daartoe in staat ben.
In alien gevalle zou ik gaarne willen beproeven om daar zoo nabij te komen als ik kan
waar zij de hooge schreeuwende stem van de blonde dame in het rood fluweel en het gelach van Elize hoorde doorklinken.
Het geraas van die orgie verhinderde haar, trots de druppels, te slapen.
Maar hoewel zij niet sliep en het daarginds niet rustig was, gevoelde zij toch iets van een rust in zichzelve
Mevrouw Skimpole zuchtte, naar mij dacht, alsof zij deze begaafdheid der familie gaarne had willen missen.
Mij dacht ook, dat zij moeite deed om haar zucht door mijn voogd te doen hooren, en dat zij elke gelegenheid waarnam om nog eens te zuchten
op dezelfde plaats.  Wanneer gij dit nu met de geschiedenis van den laatsten nacht in verband brengt, dan zult gij vinden, dat alles door de roovers in het bosch uitgevoerd is, wier bende intusschen, ik weet niet waardoor
Buiten de eigenlijk gezegde politieke partijen, ontstond een andere beweging.
Aan de democratische gisting paarde zich de philosophische.
De keur der bevolking gevoelde zich evenzeer gestoord als de menigte;
UEd.  is altijd zoo vriendelijk en goed geweest.
maar ik heb den knaap altijd wel behandeld en hartelijk lief gehad.
' - 'Hij houdt ook veel van u, heer Baron: daar heb ik doorslaande bewijzen van
alles is verkeerd gegaan van avond.
Eilieve, neem plaats, en zeg my, wat mag ik u presenteeren?
Znllen wij nog eens hulde doen aan een van uwe Engelsche instellingen
allen schoone jongelingen, schitterend gekleed en op de prachtigste paarden gezeten.
Hunne reis was voorspoedig, en toen de sultan, die koeriers vooruit had gezonden om zijnen onderdanen kennis te geven van de vertraging zijner terugkomst
Er komt een uur, waarin protesteeren niet meer baat;
de levende kracht voltooit wat de idée ontworpen heeft;
Een daverend 'hiep, hiep, hiep, hoera' klonk door de voorgalerij en deed de paarden opschrikken, die voor de rijtuigen op het erf wachtten;
de koetsiers sliepen door Betsy ging ook naar de groep en dronk dapper mee op de gezondheid van haar tante
De indruk, welken de onbekende teweegbracht, had haar oorzaak in de fierheid van zijn oogopslag, in de vastheid, waarmede hij in den zadel zat, en in de behendigheid, waarmede hij op zijn gevorderde jaren met zijn klepper wist om te gaan
terwijl de Edelen nieuwsgierig schenen, te vernemen op welke wijze Adeelen zich van deze betichting zoude zuiveren.
Wat dezen betrof, hoe geraakt hij zich ook gevoelde, de hoogmoed zegevierde bij hem over den toorn: Ware ik bloot een krijgsman
in de van stralen schichtende Dageraad, een schiereiland, dat zwevende op die lucht van licht, dreef als de eenige wolk en rondomme die wolk blaakte een rossige gloed, als de weêrschijn van onderaardsch vuur
t s weder eene helsche streek van dien booswicht.
k ben te blijde, ik ben te blijde, dan dat ik aan iemand dan aan denken kan
Ik heb heel veel geschreven, mijn vingers zijn er moe van, maar het heeft me een verschrikkelijke inspanning gekost er mijn aandacht bij te bepalen, dàt wil ik je wel zeggen.
Ik geloof niet dat er iets vermoeiender is dan geestdoodend werk van dien aard
Ik vond het naar, dat hij het zoo roerend me eens was en ik begon aan den bruigom te klodderen.
alleen veel boeken: een groote jaarlijksche boekenrekening, maar anders nooit iets: zij zoû wel zien, dat er dit jaar wat voor hem overschoot, om een paar maanden te reizen: zij zoû het wel berekenen
met destemeer gretigheid viel ik op het water aan, want ik leed een versmachtenden dorst en die dag ging ik elk kwartier naar mijne kruik en dronk met lange teugen
Spoedig wierp ik een brandend hout onder den troep, en zy verdwenen in de duisternis, maar nog een half uur lang kon ik hun verdrietig janken hooren, flauwer en flauwer naardat de afstand grooter werd
Toen werden de verzen, welke Bol, Van Zirik en Donia als mededingers naar de opgegeven prijsstof vergel.
de straks gelezen notulen hadden vervaardigd, achtereenvolgens voorgelezen.
Ook deze deelen wij niet mede, dewijl zij later door de makers vernietigd zijn geworden, of althans niet terug te vinden
en een heerlijk middel, om zijne vrouw en schoonmoeder steeds in angst en onrust te houden.
Vervolgens dacht hij op de middelen om zijn verblijf wat beter bewoonbaar te maken
Andries met een smeekenden blik aanziende: elp mij toch theugen dien Filisthijn, dien langen schlingel dhaar, die me eelemaal heit bedhurven.
Hoorje niet, dat je gepraaid wordt, vervolgde Andries tegen den vreemdeling, die, zonder zich zijn woorden aan te trekken, onbeweeglijk stil bleef staan: wat hadje met men mes noodig
Wanneer die uit het huis was, zou het toch nog tijds genoeg zijn, om zich te verkniezen, want eenzaam.
En Marie wees hun alles aan, dit van die, en dat van die
de kreet werd niet beantwoord, al tintelden de oogen van hen, die hem hoorden en al werden ook gretig de halzen gerekt, om te zien, wie den moed had, dien kreet te slaken.
Zou die monnik, daar tusschen de pilaren van het stadhuis, de vermetele zijn
Ik zou heel bedroefd en verdrietig zijn als er iemand vertrok.
Ik verlang alleen maar, dat men mij soms ook
Twintig sous voor de kamer, zes voor het avondeten, hernam Thénardier koel.
Wat de kleine betreft moet ik met mijnheer nog een woord spreken.
moet wel zien, dat ik verbaasd ben, sprak ze.
Ik vraag u pardon: ik kan me zoo weinig verbergen: dat is heel moeilijk voor me en dikwijls heel onaangenaam
Eerst kostte het me moeite om mijn vraag aan den man te brengen, want Barrabaud en zijne vrouw waren samen bezig: de een om een groene klomp door te hakken
en waarlijk, ik heb in langen tijd niets zoo hartelijks gehoord als het gebed van Tom.
Hij bad voor mij met een ijver die waarlijk apostolisch was.
Misschien kon hij raden dat gij stondt te luisteren
en sprak hem aldus aan: Jongman, ik kan moeijelijk gelooven, dat gij op zoo jeugdigen leeftijd, de kennis en de ervaring zult bezitten, die vereischt worden om mijne dochter te genezen
Suze herinnerde zich nu de woorden en de blikken van dien man;
en werd bijna flauw van angst, toen zij bedacht hoe hij Emmeline's handen had bekeken en hare krullende lokken opgelicht, en gezegd dat zij puike waar was
Juist zooals haar vader gezegd had dat hij niet zou doen, juist aangelokt en aangehitst door anderen, als op eene prooi die een kapitaal vertegenwoordigde, dat hij bleek noodig te hebben
haar den Sleutelring gevende: ga eens op de boven-achterkamer.
In de tweede kast van het raam af, op de vijfde plank van onderen af, ligt een pakket, met rood band omwonden: haal mij dat eens hier: maar denk er aan, de knippen te sluiten, als gij de kast weer dicht-doet: en neem het koffiegoed maar weg: Mijn Heer drinkt toch niet meer
Mevrouw de Douairière Van Doertoghe, die nog al steil rechtzinnig was, wilde, dat de vereeniging strekken zou tot het verspreiden van kristelijke lektuur onder de Ashantijnen en andere bewoners van de kust van Guinea
Zijne stem bleef steken en de tranen rolden over zijne wangen.
Welnu, ik zal niet meer naar die verwenschte gezelschappen gaan, Tom, zeide St.
Clare, op mijn eer, ik zal niet
Gij wilt dus niet meer met me omgaan, Cornelis?
Ik kan je missen als kiespijn, en dit zeggende ging Cornelis de zeemtouwerij van den Burgemeester voorbij
Beider naam mocht ten aanhoore van Mevrouw Ferrars niet meer worden genoemd, en zelfs al zou zij er later toe kunnen komen, haar zoon te vergeven, zijne vrouw zou nooit als hare dochter worden erkend
Geen mensch is vreeselijker in het gevecht dan een zoogenaamde droomer.
Het was een zielstorende verwarring harer zenuwen, die de verwarde snaren van een gesprongen en ontredderd speeltuig gelijk waren.
Hij wilde zichzelven niet meer wetenschap toekennen, dan hij bezat, hij vermocht die snaren niet opnieuw te spannen en te stemmen, tot zij harmonieus zouden klinken
Hij was naar zijn kamer gegaan, hij wilde alleen zijn;
er lag egoïsme in dien wensch, maar ook poëzie.
Hoe zong die viool, hoe heerlijk golfde de toon uit de bruine, schoone
die in gedachten verzonken tegen den paal van den wegwijzer stond te leunen, en nadat hij zijn schoone in het rijtuig had geholpen, nog nauwelijks had opgekeken
En hij liep in een galop naar Fuda;
en overal zag hij, dat men hem verwacht had, dat men zich verheugde en hem voor den gelukkigsten mensch ter wereld hield
hare wenkbrauwen opgetrokken en haar hoofd een weinig op zijde hield, en een zonderlingen twijfel aan die mogelijkheid in baar eigen hart gevoelde, toonde Lize haar buiten eenige quaestie dat zij wèl zou kunnen
met uw welnemen, het was juist om een onbeduidend sieraad, dat gij de vrijheid, het leven van een mensch in gevaar hebt gebracht, en door uwe onbarmhartigheid ware een onberekenbaar kwaad gesticht, zoo God het niet genadiglijk had verhoed, door zulke middelen die men gemeenlijk toevallige omstandigheden noemt
maar ik behoefde er nooit aan herinnerd te worden.
Ik ben niet alleen, zooals u ziet.
Ik heb mijn oude vriendin meegebracht.
' Opkijkende zag hij Maggy met haar roote muts op.
en te kennen gaf dat zij satellieten waren.
zei de treurspeler, met een blik, van onder naar boven, die Nikolaas van zijn laarzen tot zijn kruin scheen te moeten meten
naar het huis van den dokter daar.
En nog een uur later aan de hand van welk feit wij kunnen vaststellen, hoe de voortreffelijke mevrouw Bute Crawley er altijd zorg voor had gedragen voeling met het groote huis te houden
een aartsbisschop, die kardinaal weet te worden, voert den gunsteling mede naar het conclave, hij komt dan in de rota, bekomt het pallium, wordt uditore
als wellicht wie ook ter aarde maar Herakles nooit verdiende, wreed om Hera's haat, wreed om Hera's haat, wreed om Hera's onverzoenlijken haat, Hera, die Deianeira haat
altijd en overal liet hij haar voorgaan.
Zoo zeer was hij er op gesteld, dat haar de noodige eer bewezen werd, dat hij op dezen zelfden tocht van den Grooten Sint Bernard naar beneden
Die verdeeling?  vroeg Wegg, die zich aan een derden borrel hielp — want een tweeden had hij reeds genomen.
Ja.  Als zij het eerst van ons beiden stierf, de arme ziel, zou zij al haar leven kunnen denken dat ik alles nog had
Maar zich onderscheiden van de wereld is gansch iets anders, dan zich stellen boven hare gezette regelen, om iets zonderlings te doen!
Door zulke averechtsche opvatting zou een voorschrift, dat strekken moest om tot onze heiligmaking meê te werken, oorzaak worden van de onzaligste verwarring
dat hij toch waardeerde wat hij had.
Thuis lag zijn boek, bijna voltooid.
In zijne ziel was immers een zachte resignatie aan het leven
Maar wees jij daar maar niet bedroefd om.
Toen de arend goed kon vliegen, leerde hij zichzelf visschen en kikvorschen vangen
Men verhaalde, dat hij met zeer weinig geld in de stad was gekomen, hoogstens met eenige honderd francs.
Uit dit kleine kapitaal, in den dienst gesteld van een vernuftigen geest, vruchtbaar gemaakt door orde en overleg
dat onder den schoorsteen brandde en nu en dan een rood licht over onzen weg wierp.
Toen wij zeer dicht bij het huis waren gekomen, zag ik dat de deur en het venster gesloten waren
Het doet mij genoegen, dat ik in staat geweest ben, om u ten minste te kunnen waarschuwen, opdat gij in het vervolg hier te lande voorzigtiger zijt.
, Het leven van Maurits Lijnslager Nu sprak MAURITS nog veel met hem over de aardbeving van den vorigen dag, en over het
de arme beesten, die in de barre winternachten uren lang op meesters en meesteressen staan te wachten om van de koetsiers niet te spreken, die zich intusschen in de snikheete zalen allerlei kwalen en kwellingen voorbereiden
Tom maakte eene beweging van schrik;
want die verbitterde vrouw, met hare wilde oogen en treurige stem, kwam hem voor als de vreeselijke verzoeking, waartegen hij geworsteld had
Daarenboven kende hij MAURITS, die, hoe oprecht en goedhartig van nature, door de omstandigheden, door het bedrog en de vijandschap van hen, die hij als vrienden had aangemerkt, en door de menigvuldige tegen hem gesmeedde aanslagen, opvliegend en achterdochtig geworden was
dat gij dien misschien nu zult gaan.
De heer Lammie stond van zijn kant der tafel op met een brutalen lach, mevrouw Lammie stond met een verachtelijk nijdig gezicht van den haren op
ze moest bij zichzelve lachen Nonna was toch ook soms erg dom Hoe kon ze nu op het idee komen, dat kokki er niets van wist Alsof niet alle bedienden er alles van wisten
Hij werd wel gedwongen in Saunders McNitre, Luke Waters, Giles Jowls, Podgers' pillen en Pokey's Elixer te gelooven
leven van illegonda uisman lijksch nkhuizer tronietje zoo waren hare woorden eene zoo vleijende kopij te willen maken;
er bijvoegende, dat zij hoopte eenmaal in staat te zullen zijn, al was het maar door een klein voortbrengseltje van hare handen, hem te toonen, dat zij hem opregt dankbaar was
De vermoeide Hanna sliep door, en slechts de beide meisjes zagen de bleeke schaduw, die op het bedje scheen te vallen.
Een uur ging voorbij, waarin niets voorviel, behalve dat Laurie zoo zacht mogelijk het huis verliet om naar het station te gaan
Maar als een reine jonkvrouw binnen dien kring kwam, veranderde zij die in een vogel en sloot haar dan in een mand en droeg die mand naar een kamer van het slot.
Zij had wel zeven duizend van zulke mandjes met die zeldzame vogels, in het slot
Uit de tuigage van het ros blijkt evenzoo de rijkdom van den edelman.
Ook die is versierd met edelsteenen en paarlen, de stijgbeugels zijn van zilver, het donkerroode dekkleed, waarop in zilverdraad het wapen van IJselstein is gestikt, is van kostbaar
De Baron kwam met ULRICA en BOUKE in het wagentje van zijne reis naar Tiel terug en vond zich nu voor de brug van zijn eigen slot den ingang ontzegd door de drie aldaar geposteerde ruiters, die hem niet verstonden of niet wilden verstaan.
Het kwam er dus op aan, om die kracht, welke dan eens groot, dan weder gering is, gelijkmatig over een zeker tijdsbestek te verdeelen.
waarin de gevoelens voor zijn familie, dat is voor zijn vrouw en zijn zoon, woonden.
Hij, vroeger zulk een nauwgezet vader, verkoelde in dezen winter vooral jegens zijn zoon
Zoet' af, den nachtegaal, zijn lijmen: Dat hy, uyt lust tot leer: Zijn' stem in ooren keer.
Om al het groen der maijeboomen, En ruild' zy niet, misschien, de droomen, En schilderige spraak
Gy wendt en gy weet uwen weg zoo wel, Al zie 'k u geen ooge, geen één.
Wat waert, of wat zyt, of wat zult gy zyn?
Wat zyt gy toch, blinkende knopke fyn, Dat nimmer van schryven zyt moe
omringd van banken, die wel uit ruw hout samengesteld, maar met sierlijke kussens overdekt waren.
Op en om die tafels waren al de fraaiigheden ten toon gesteld, welke de kunst in die eeuw bekwaam was op te leveren
Het was trouwens zo moeilijk niet, en de meid met een paar woorden geruststellend, ging zij de overdekte galerij door, die naar het kantoor leidde 'Wat is het' vroeg Bronkhorst bezorgd, terwijl hij haar tegemoetkwam
al is het niet van de bloohartigste, als electriseeren.
laten wij deze bladzijde voor alle vliegeroplaters en soldaatjespelers verbergen en verstoppen;
adat hij aldus de zusters voorbereid had, haastte Dobbin zich naar de city om p lt e het laatste en moeilijkste gedeelte van de taak, welke hij op zich had genomen, p j fcl p te vervullen
maar die waait my als vanzelf aan als ik zoo in mgn eigen voorkamertje zit en myn hart eens lucht kan geven bij menschen, die ik yertrouwen kan
Walter en Willem namen hunne bogen en pijlen weer ter hand en begonnen zich opnieuw te oefenen in het moeielijke schot.
Bruno en Wolf lagen nog altijd heel nijdig te kijken, en gluurden menigmaal brommend naar de huisdeur
Eindelrjk was hij tot het besluit gekomen schilder te worden, zoowel omdat hij altijd wel eenigen aanleg voor de schilderkunst gehad had, maar ook om de hooger geplaatste Barnacles, die zich niets
Galjart, met de beide vuisten op den rand van de tafel geleund, en zich op de teenen heffende, staarde voorover gebukt op het fraaie St.
Van Zirik schudde het hoofd rechts en links als een Sineesche knikkebol;
Hoogenberg schoof zijn bril al heen en weêr en zag er geheel verwezen uit
Nu, gij weet wel, dat ik op dezen tijd van den dag niets te doen heb.
Zullen we een van die Paapsche kapellen omverhalen, of wat anders
Nu!  zeide hij: zoo ik op uw discretie staat kon maken, zoû ik u een handschrift kunnen doen zien, eenige voorvallen behelzende, die mijn eigen grootvader zijn overkomen, en waarin zoovele toevalligheden en vreemde ontmoetingen voorkomen, als men die naauwlijks in een roman zoû aantreffen.
als was hij een gespannen suaar, die men aanroert.
De acht dagen te Altara, de volgende vijf dagen te Vaza, de tochten in de omstreken hadden hem zeer afgemat
daar aan den stok, dien hij over zijne schouders droeg, slechts een zeer klein bundeltje, in een zakdoek gewikkeld, bengelde dat klaarblijkelijk zeer licht was
dat Rivière niet voldaan had aan haar verzoek, en sedert zij hem afwees, geen voet meer gezet had over den drempel van haars vaders huis.
Zij hadden thuis eerst nog twist gehad over zijn hoed
Zeker kapitein.  Ik kan het niet ontveinzen, dat ik met dien jongen heb opgekregen.
En van harte zou het mij genoegen doen, als dat bij u ook het geval mocht zijn.
Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter 'Dat zal wel nooit gebeuren, want, Veritas, er is geloof ik niemand tegen wien ik zooveel haat gevoel als juist tegen dien jongen
weet ik te voren dat ik mij niet aan de natuur kan houden, en dat ik ze niet bij elkander kan gebnnken, omdat ieder mensch zijne eigene ribben heeft, en een ander mans ribben er niet bij passen;
maar in ieder ander geval kan ik het doen
dat een vrouw, die eens, enz.
, en zulk een engel, waarmee zij het geluk had gehad te huwen, voor eeuwig gehuwd was;
maar zij had er niets op tegen Becky den majoor te hooren prijzen
een gezigt zoo smal en hoekig, dat men er puntkeijen mede zou kunnen kappen;
mager, alsof zij het zinnebeeld van den hongerdood moest voorstellen en dan oogen, diep in de holle kassen verborgen, die deden denken aan oesters.
Ziedaar het moedertje, dat nog opgevrolijkt werd door de meest havelooze plunje, die men zich kan voorstellen
laat ons beiden dit verschrikkelijk verblijf verlaten, en ver van elkander een beter leven leiden, en vergeten hoe wij geleefd hebben, behalve in het gebed, en elkander nooit weder zien
Even kort en scherp als hij ieder afbitste - en daarin spaarde hij zelfs niet de Opperbevelhebber der vloot - greep hij den vijand aan.
Al zijn stille vijanden - en om zijn norsch karakter had hij er velen onder zijn volk - erkenden volmondig, dat zij geen vlekje van lafhartigheid hoe klein ook op zijn dubbel witten naam
Als u er genoegen in hebt wat muziek te makenB' Zij was blij, dat ze van die Prédier, die haar telkens de gehate naam van 'mevrouw Den Ekster' gaf, ontslagen raakte Even lei ze haar hand op de arm van Bronkhorst, die haar naar de piano bracht
Toch streelde het haar, dat hij met haar anders vroolijk was, dat hij met haar anders sprak, dan hij met die nuffen en nesten deed.
Dorine, toe, zoû je de presse-papier met rust willen laten: die papieren raken anders gedecideerd in de war.
- Nu.  eerst wilde Adolfine beslist niet komen, en was ze bang voor Constance's slechten invloed op hare meisjes, en wilde ze de meisjes niet meênemen
De vizier bragt ze zelf naar de keukenmeesteres, en gaf ze haar eigenhandig over: Ziedaar, zeide hij tot haar, vier visschen die men aan den sultan gebragt heeft, hij beveelt u, ze voor hem toe te bereiden
daar de schuit nu niet zoo volgeladen was als de vorige reis, kantelde zij niet: met reuzenarmen klemde de monnik de balk tegen zijne borst, trok hierdoor zelf het schuitje nabij den wal, sprong toe, greep eene der kettingen van de vischkaar en slingerde zich
Zeker, die feiten getuigden tegen een vermoeden, waaraan zy bflna niet durfde denken.
En toch was hy een vreeseljjk mensch!
Wat kon het arme meisje weten van een boosdoeners overleg
de chicaneur door den roofvogel gemeen, en de roofvogel door den chicaneur afschuwelijk te maken.
Hij had een vrouwenhemd aan, dat zijn harige borst en zijn met steile grijze haren begroeide armen bloot liet