AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Men verdrong zich voor de groote deuren, die straks zouden geopend worden.
Heer Aloud hoorde met een minachtenden glimlach, hoe het joelen en dreigen verminderde, nu de schout de markt bezette
Het is grondeloos, wijl het God is.
Men werpt in dien put den arbeid zijns geheelen levens, men werpt er zijn fortuin, zijn rijkdom, zijn voorspoed, zijn vrijheid of
wijl hij den dood verkoos boven dat eindelooze zwerven.
hij voelde weder nieuw leven in zijn leden, hij liep haastig heen en rustte niet eer hij de rivier had bereikt
zij nog te Alessandria kwamen, bezochten zij de Abdij der Dominikanen te Bosco, waar hunne oogen verrukt werden door de schilderijen en beeldhouwwerken van den beroemden MICHAEL ANGELO
Hij had naauwelijks het strand verlaten, of hij vond een uitnemend digt boschje, waardoor de zonnestralen met moeite dringen konden.
Daar hoorde hij een koor van allerhande vogeltjes, die de lucht van den aangenaamsten wildzang deden
Mevrouw Steerforth was heel blij mij te zien, en zei, dat hij met een van zijn Oxfordsche vrienden was uitgegaan, om een anderen vriend te gaan opzoeken, die bij' St.
Ik en Bart en mijne kleindochter Judy doen ons best om een inventaris te maken van alles wat nog iets waard is om te verkoopen.
De visscher, die besloten had, om de raadgevingen van den geest stiptelijk op te volgen, wachtte zich wel zijne netten voor den tweeden keer uit te werpen.
Zeer tevreden met zijne vangst, sloeg hij den weg naar de stad weder in
Het huis ligt niet onmiddellijk aan den weg, maar de westelijke zijde is daarvan niet meer dan dertig el verwijderd.
Een koetsier en twee dienstmeisjes vormen het personeel.
De Zeelander stiet zijn zetel achteruit, en riep, terwijl hij een zijner handschoenen op de tafel wierp: Mijne heren, ik zeg dat gij allen liegt!
was een jonge juffer gezeten, die, blijkens het boek dat zij in de hand hield, met lezen bezig was, toen haar mijn onverwachte verschijning daarin stoorde.
De eerste blik, dien ik op haar sloeg, deed mij zien dat zij een wit morgengewaad droeg, hetwelk een bevalligen zwier bijzette aan haar slanke gestalte
De zaal van het gerechtshof was van onder tot boven vol.
Nieuwsgierige, begeerige oogen fonkelden op eiken duimbreed ruimte
Om de kleine voetjens sloten keurig gewerkte zwart lederen schoentjens, voorzien, van hooge roodgekleurde hakken en van gespen, gelijk aan die op de mouwen.
Elke schoen had aan de buitenzijde een ronde opening, waar de rozenroode kous doorheen gloeide
met een hart zoo hard, dat er geen verzachten aan is, zooals de dominee van den ouden zieken heer zei, die zijn geld liever aan zijn vrouw wilde vermaken, dan er een kerk van te laten bouwen
En Aylva was van deze terzinen wel heel zeker, want nu hij ze las, klonken ze op, glasteeder en volmaakt, zooals van snaren van violen
Heer Schout! ' sprak nu Heilwich, die wel toonde, dat zij de klare en krasse vrouw was, waarvoor zij gehouden werd, 'heer Schout, ik weet uit het exempel van mijn man, tot wat jammers overijver kan voeren;
ik heb moeten getuigen van Gods barmhartigheden over ons om der consciëntie wille
Dezen brief legde ik, voor hij nog terug was, verzegeld op zijn lessenaar, en toen hij kwam, zag ik hem door de half openstaande deur mijn epistel opnemen en lezen
dat zelfs die eigenschappen, welke bij anderen deugden zijn, bij hen gebreken of ondeugden worden.
Gashford zat heimelijk over de dwaasheid van zijn meester
Doch hij bleef even stevig op zijn stuk staan, als hij gewoon was zijn voeten op de planken van een wiegelend zeeschip te zetten, en haalde eindelijk zijn meening er met vlag en wimpel door.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter van jij en jou gaan spreken en de titel van sinjeur was met alle winden van de zee weggewaaid
Misschien had hij van een Fransche moeder dat exotisch beleefde en hoffelijke: ingeboren, prettig, natuurlijk.
In zijn vrouw, ook van Fransche origine, gesproten uit een kreolenfamilie van Bourbon, was dat exotische een geheimzinnige mengeling geworden, die niets dan kinderlijkheid was gebleven
Kijk!  Zooals ik ben is mijn vader geweest, en zijn mijn broer en zuster ook.
Ik heb voor mijn broer en zuster gewerkt, vele jaren lang — hard gewerkt, mijnheer Copperfield — den heelen langen dag
Maar de vrijheid, welke gij mij hebt geschonken, is voldoende om u van de verpligting te kwijten, die gij aan mij meent te hebben voor het voordeel, dat ik het geluk heb gehad, u en uwe stad te kunnen bezorgen
Eerst bleven de rekeningen van de kleine huishouding, welke wekelijks voldaan werden, onbetaald.
De remise uit Indie was nog niet gekomen, vertelde Sedley zijn vrouw met een verontrust gelaat
en vervolgens, haar blikken wendende naar de bank van den eer, bespeurde, hoe het oog van aurits herhaaldelijk van den leeraar naar het jonge meisje dwaalde.
e welsprekendheid van ol ging dien ondag grootendeels voor ozefine verloren, wier aandacht bijna uitsluitend gevestigd bleef op den onker
een voormalig ambtsschrijver en een min of meer geletterde boer, een handel, die achteruit begon te gaan.
Fauchelevent zag den eenvoudigen werkman rijk worden, terwijl hij, een baas, armer en armer
de stap, dien gij vreest dat ik doen zal, zal ik nooit doen.
Hoewel ik geloof dat ik er, wanneer ik er koel over nadacht, nooit werkelijk voor gevreesd had
voor mijzelve. - om verder verdriet te hebben.
Vergeef mij.  Ik weet niet waarom ik u dat zeg
Jacky moest ook niet geheel noordelijk zijn getrokken, want hoewel de tochtgenooten nu van hetzelfde punt uitgegaan waren, waar Jacky hen verlaten had, en vlak zuidwaarts hielden, kwamen ze door andere streken;
dit bleek voornamelijk uit sommige vreemdsoortige boomen, die Willem noch Knol op de heenreis hadden opgemerkt, en die nu door hun' zonderlingen vorm zoozeer de aandacht trokken
De troepen, die schoten op de volksmassa's en die ongelukkigen, o God, die stierven, die vermoord werden door mijn soldaten en die uitriepen: leve de keizer
' vroeg EUGENIO aan den onbekende, hem haastig uit de omhelzingen van GROENHOF losrukkende.
Doch de jongeling had te veel gehoord en werd nu door de nieuwsgierigheid aangezet om te blijven waar hij was
Met dit afscheid vertrokken al de aanwezigen, Elske in tranen achterlatende, waaraan wellicht de ongerustheid over het wegblijven van haren man, wien zij nog liefhad in weerwil zijner boosheid, evenveel deel had als het besef van haar hulpeloozen toestand
de oude man knikte mij veel beteekenend toe, ik haalde dus een streep door het woord minia dat ik al begonnen was te schrljven, en wij lieten het portretje op de tafel liggen
Ten tweede omdat mijne lieve oude vrouw, mevrouw van het Hof als ik mijnheer het Hof ben er bedroefd om wordt.
Eene zeer merkbare weifeling tusschen twee houdingen — tusschen hare vredelievende houding hier
Vroeg of laat drijft het overstroomde vaderland boven en verschijnt weder.
Griekenland wordt weder Griekenland, Italië weder Italië.
De roof van geheel een volk verjaart niet
En zulke ontmoetingen hebben wij in onzen stand alle dagen.
Heeft het, betrekkelijk, eenige aanspraak op dien roem, dan moet het elders al heel lief gesteld zijn
het donderend schot van het fort, driemaal herhaald, en het krachtig aanruischen van eene naderende zwarte, die als een zee was.
want ik wil niet, dat deze herkenning te Damaskus plaats hebbe.
Mijn plan is, zulks uit te stellen tot onze terugkomst te Caïro, waar ik mij voorstel u allen eene even verrassende als aangename ontmoeting te verschaffen
gevangenis was aangevangen.  Ofsehoon zoo ziek en zwak, dat hij onder het wassohen on kleeden eenige malen moest rusten, zat hij toch eindelijk in zijn stoel bij het venster, terwijl de oude
Versuft, met ondraaglijke pijn in keel en tong, half geworgd, trachtte Buck zich tegen zijn kwelgeesten te verzetten.
Maar hij werd neergegooid en zijn keel werd weer dichtgeknepen, tot zij er in slaagden de zware koperen halsband van zijn nek door te vijlen
Baba Moestapha volgde, en Morgiane geleidde hem, nadat zij hem op de aangewezen plek een doek voor de oogen gebonden had, in het huis van haar overleden meester, en nam hem den doek eerst af in de kamer, waarheen zij het lijk gebracht
De laatsten werden afzonderlijk van elkander geplaatsten de eersten werden in vierkante vakken afgedeeld.
Maar in de geheele plaats ging men van het onaangename, belachelijke stelsel uit
Mama's japon was eenvoudig onmogelijk, meende Lot;
de eenige gezellige kamer, in huis, was de zijne.
Mama, dol op lezen, las heel Louis Couperus, Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan.
moderne Fransche romannetjes, die zij niet altijd begreep, trots een leven van liefde, van passie, van haat, onschuldig gebleven in vele dingen, en totaal onwetende in perversie
En dan? ' 'Je weet Nora, hoeveel ik van je hou.
' Nu hij zoo eenvoudig en oprecht van wal stak, moest zij lachen.
je weet het al lang, ik wou vragen of je je met me wilt engageeren
gij hebt mij een leelijke poets gebakken, met mij zoo te laten slapen.
Och Patroon!  je sliep zoo gerust: ik wou je niet wakker maken, zooals de dief zei, toen hij het horloge van den huzarenofficier van het beddetafeltje nam en de officier hem bij de lurven pakte: en
Toen Van Brakel te Soerabaia aankwam, dacht hij dat Fournier hem zou afhalen van de boot.
Er kwam echter alleen een collega-ingenieur, met wien hij te Delft had gestudeerd.
Een oppasser gaf hem een briefje, waarin Fournier
Dan loopt hij maar door het huis, praat tegen niemand, maar schudt telkens het hoofd en zegt: Adam, Adam!
Deze omstandigheid en de toenemende zwakte van pa, brachten den dokter op het idee, dat het misschien goed kon zijn, als jij hier waart
Daar hij, dit zeggend, hetzij toevallig of opzettelijk, naar Charity keek, en deze niets liever verlarigde dan ruzie met hem te hebben, trok zij het zich oogenblikkelijk aan
en den eer zich te binnenbrengende, verwenschte hij honderde malen in zijn hart de onvoorzigtigheid, die hij begaan had, daar hij zich verbeeldde, dat de eer bijzonder op hem het oog gevestigd had, en hij duidelijk gezien had
ik weet, dat hij er zoo over dacht, hoewel hij het niet zei, en een van de heeren noemde me een pop.
Ik weet, dat het dwaas was, maar ze vleiden mij zoo en zeiden, dat ik een kleine beauté was en nog allerlei nonsens meer, en zoo liet ik met me spelen
De havenmeester moest om deze opmerking hartelijk lachen en zonder zich verder meer om het huilende Jantje te bekommeren, liet hij zich door den stuurman naar de kajuit geleiden.
Uit die kajuit kwam den twee Oosterlingen niet alleen al de vriendelijkheid van den gezagvoerder van dit vaartuig tegemoet
totdat hy eensklaps in zyne vaart werd gestuit op de onderste trede, waar de zwaarmoedige Benjamin zoo lang of liever zoo kort als hij was lag uitgestrekt
Er wordt zeker altijd wat bij gewaagd, maar het fraai saizoen, dat op handen is;
ongelukken kunnen ons ook te land beloopen.
Een misstap van een paard kost somtijds ook aan eenigen het leven
ten spijt van al de pogingen van het Groote Algemeene Afschafflngs-genootschap.
Ja, mij dacht dat zou niet onaardig wezen!
het toch altijd prettig vinden, als die tijd daar is
Zij sloeg een vasten blik op Thénardier en voegde er bij: Zelfs niet voor u, vader.
Toen hernam zij, haar bloedige spookachtige oogen over de bandieten latende gaan
Wel, Moe',' zeî ik, 'zus Corrie is 'Al tien jaar oud, en groot, En die zat gistren toch ook wel Een poosje op uwen schoot!
Zij kneep me eens in de kin, En nam mij op haar' schoot.
zegt dat hij mij nooit een brief geschreven heeft, en dat het hem zeer spijt, dat mijn ondeugende zuster Jo zich zulke vrijheden met onze namen veroorloofd heeft.
De brief is heel vriendelijk en beleefd, maar o, denkt u eens hoe verschrikkelijk het voor me is
Gut!  Jane, zeide hij en bekeek zelfs de oudste zuster met eenige belangstelling.
Eels zal er spijt van hebben, dat hij zich teruggetrokken heeft.
Je bent misschien nog wel vijftig duizend pond waard
en door eene bende ruiterij werd bewaakt, werd langs een anderen gebracht In den korten tijd, voordat zij werden vervoerd, hadden zij geene gelegenheid om eenige afspraak te maken
maar DIEDERIK stoorde hen in die lieve bezigheid, door hun met de noodige stopwoorden toe te voegen: 'Hou wat!
eerst moet ik mijn suikerpoppetje hebben en dan kan voor mijn part de roode haan op het nest, maar ik bedank je, om terwijl je al je groote zakken vol stopt, het kind van de rekening te worden
trok haar kleed uit en ging zitten om het haar voor den nacht los te maken.
Het was haar zelfs een onaangename gedachte, dat Anna dadelijk bij haar zou komen
dat menige treurende gedaante in de eerste dagen dat sterfbed, zal naderen, om hem nog eens te zien;
dat menig sidderende hand mijne koude vingeren zal opvatten
Ik hang mijn schapevacht weder om de schouders, neem mijn harp en bezoek u dan beurtelings, en zoo zult gij voor mij dan altijd te zamen zijn.
Ik heb mijn liedjes en wijsjes niet vergeten
' Hij deed het op zijn gemak, maar de vondst bood weerstanden wilde niet komen.
Ik moet haar toch hebben en de boot ook, sprak de inspecteur, het touw heen en weer trekkende
Men neemt zijn' vuist maar voor trompet!
Hoezee!  Frisch op, voor
en in Eva's edel gemoed lagen vele van dien aard verscholen, waaraan zij geene woorden kon geven.
Toen Ophelia over Topsy's slechtheid en goddeloosheid uitweidde
Maart.  'k Geloof niet, dat ik Julie een cadeau geef met haar verjaardag.
Dat moet uit je hart komen, en anders behoef je er toch heusch je geld niet voor uit te geven.
want toen hij de ronde gedaan had, verzocht hij mij uit zichzelven, de eer te mogen hebben, van ook met mij te klinken.
zeide Contour, dat er geen dichter is, wiens verzen meer bij ons regiment bewonderd worden, dan de
die quadrilles zou komen spelen voor een dansje op het kleed.
De heer en mevrouw Veneering en het spintemieuwe paartje van den heer en mevrouw Veneering waren van de partij op het diner
De moeder moest het haar zeggen, en toen zeide zij haar dan ook, waar de schoffel was te vinden.
Nu scheen Lewin alles in Dolly's huis en aan haar kinderen lang zoo aantrekkelijk niet meer als te voren
bij de zwarte plek zullen zijn, welke door den matroos op den uitkijk voor land aangezien, en zoo blijde begroet is.
Wat hij echter gezien heeft, is de zwarte berg.
Deze berg bestaat geheel uit zeilsteen, van het allerkrachtigste gehalte
Het scheen mij onmogelijk toe en toch, als het ons nu evenzoo bleef medeloopen als in de eerste dagen het geval was, dan zou ik er misschien kunnen komen
haar niet meer op de gewone wandelingen geleidde, had het vrouwelijk instinct haar onduidelijk in het hart gefluisterd, dat zij niet moest laten blijken in het Luxembourg belang te stellen, en zoo zij er zich onverschillig voor betoonde, haar vader er haar weder heen zou voeren
en dus ook de dronkaard den matige.
Zoo nu een van die gematigde gebruikers van paarden — of van drank — meenen mocht, dat door dergelijke logika aan hunne rede en hun verstand geweld wordt aangedaan
Zij zag, dat zij zich in de volle zaal geheel alleen gevoelden, en op Wronsky's anders zoo zelfbewust en vast gelaat zag zij nu een treffende uitdrukking van
Hoera!  riep Weinstübe, met den hoed zwaaiende: had je nu mijn foorschtel maar aannemen willen.
Hoezee!  riep de menigte, en opende zich voor het rijtuig van Blaek, die, met purper aangezicht, schreeuwende en juichende kwam aangereden
maar als we dan ergens stilhielden, kocht papa weder nieuw daarvoor.
Wel lieve deugd, kind, welk eene manier van doen!
O, het was eene heel gemakkelijke manier, Tante, zeide Eva
Ik zie in, dat gij gelijk hebt, Lijsbeth, en gij doet mij goed met zoo te spreken;
en toch, gij weet niet hoe het mij beschaamt, dat ik, van jongs aan gehard in het ruwe soldatenleven tot allerlei ontberingen en vermoeienissen, nu die lichte onthouding niet heb konnen dragen, zonder als een weekeling te bezwijken
hij heengegaan zou zijn om zijn fortuin te zoeken, ver weg, en bepaald voornemens was geweest nooit weer in leven te komen, maar ons voor eeuwig en altijd de erfenis van zijn vader onrechtmatig te laten behouden
en, bij het afnemend daglicht, een oranjegeel langwerpig vierkant vlak op de djati houten tafel vormde, waarover dwars met grote zwarte letters De Nederlandsche briefsteller gedrukt stond
Hoe durft gij u buiten mijn weten met deze jonge dame inlaten?
Hoe durft gij uw stand en uwe positie in mijn huis vergeten en deze jonge dame met uwe onbeschofte liefdesverklaringen lastig vallen
maar zoo gij mij gelooft, en er eenigszins prijs op stelt om mij genoegen te geven, zult gij hedenavond niet naar stad gaan;
integendeel stel ik u voor tot mijnent te vernachten: en zoo gij de eenvoudige huisvesting voor lief nemen wilt, welke een eenvoudige boerenwoning u kan verschaffen, zal ik mij aan u verplicht rekenen
en, om maar recht door zee te gaan, hem de zaken precies verteld, zooals ze zich hadden voorgedaan.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter dadelijk gezegd, dat er voor zoo'n snuiter maar één wonderdokter in heel de wereld was, en die woonde voor dezen keer in Den Briel
Zij misten in haar de vroolijkheid, die hen eerst had aangetrokken.
Nu kwam de ijverzucht en vijandelijkheid meer los en men sprak veel over haar: zij was aanstellerig, pedant, ijdel, trotsch, zij had pretenties van altijd de eerste te willen zijn in de stad
Ja,' zeide Klaptas, zacht fluisterende: 'ik wil wel zien, of ik nog dezen en genen van onze goede bekenden oploopen en samenbrengen kan.
' En meteen verwijderde hy zich en verloor zich in het gedrang
Mejuffrouw de Weduwe Spilgoed aan den Heer Hendrik Edeling.
Zy gaat te veel uit, maar kan ik dat beletten, daar ik weet, waar en met wien zy gaat?
n zijn wij nu, langs de groote, welvarende boerenerven, met hun schat van kostbaar eikenhout, op de ruime vlakte gekomen, dan zien wij o r n e voor ons en hebben wij spoedig dat echt wenthsche dorp bereikt
gedrag en zijn verlangen om hem te vriend te houden in zijn binnenste streed;
en hoe Uriah zich kronkelde en wrong om met kennelijke opgetogenheid zijn zwakheid voor mij ten toon te stellen
Misschien verkeerde de meester in een minder bewusteloozen toestand dan wij, of wilde bij daartegen strijden en ons beletten om er ons aan over te geven;
althans hij was de eerste, die de stilte verbrak
Zij had dat blonde, waarvan hij hield, en eigenlijk.
Hij zag dat alles heel gauw, en dat de vorm van hare handen heel zuiver was: klein, weifelend en hee!
Al de commensalen merkten het op.
Hy zag er zelfs niets eens meer grooter uit dan hy wezenlijk is en het was al veel dat hy zijne laarzen meteen beetje
ja tegen zijne hem onbekende naastbestaanden, de wapenen voeren zoude.
'Mevrouw! ' zeide hij, na lang zwijgen: 'ik trachtte altijd aan JOAN te leeren, dat het Christenplicht is, aan onze vijanden te vergeven: uw goedheid jegens
strikjes, die zich luchtig schenen neêrgezet te hebben op haar schouders en aan haar middel.
roze schoentjes schoeiden haar voet, loom en licht als die eener fee;
Buat bleef nog een oogenblik staan, als wilde hy iets zeggen;
doch hy zag op het ijskoude gelaat, van De Witt dat alle verdere moeite om den brief terug te bekomen, vruchteloos zoû zijn: en, een afscheidsgroet stamelend, verwijderde hy zich
Het gezigt van dit wreede meisje, en de gedachte aan het lijden van een geheel jaar, dat niet zou eindigen, dan met een' niet minder ijsselijken dood, dit alles te zamen deed den prins schrikken en beven
Zij zoû hem nooit willen ontvangen, na zoo grove beleedigingen.
O, het jubelde in hem op: een brief!
De zaligheid zich op het papier te verlagen tot een stof aan hare voeten
Gij hebt goed gehandeld, Heer Werner, zeide de oude Tell.
Toch denk ik, dat deze ontmoeting met den trotschen Oostenrijker niet in ons voordeel zal zijn.
Oho!  nu vat ik de geschiedenis: dat zal de knaap wezen, wien men mij met alle geweld tot neef wil opdringen.
Nu, ik ben nieuwsgierig hem eens te zien: ik verzoek Uwe H.
hem te willen melden, dat ik hem morgen te tien ure zal afwachten
maar er kwam dadelijk een wever uit de menigte tot bij Jan van Gistel gelopen, en gaf hem zulke zware slag op het hoofd dat hij hem de schedel aan stukken brak;
de wever morde met doffe stem: Mijn vader heeft het u gezegd dat gij op uw bed niet sterven zoudt, verrader
en bleven naar de twee wandelaars staan wachten.
en van zulke nare dingen als de Marshalsea nooit had gehoord.
De volgende dagen kenmerkten zich door even schitterende diners en een even voornaam gezelschap
Maar denkt gy er om,' hernam de Kapper, 'dat, wanneer de Raadpensionaris laat t'huis komt, hy zijn dienaar met een fakkel by zich heeft.
' 'Die fakkel zullen wy hem uit de hand slaan,' zeide Van Vaalen, 'en hem voorts een muilpeer geven, dat hy noordoost leit.
ze hadden een paar bloemen uit de serres zich gestoken in de ceintuurs.
Valérie praatte vroolijk, Herman plaagde haar nog eens met hare wolkstudies, maar Othomar zei, dat hij ze zeer bewonderde
om een handel te drijven, die, schoon zich zelden verder uitstrekkende dan de gewesten, welke om die binnenzeeën gelegen waren, haar niettemin gelegenheid gaf, om de voortbrengselen van hare door geheel Europa beroemde lakenweverijen te slijten
IV.  Ter eere van Eline zorgde Paul tegenwoordig te zijn bij het koffiedrinken, te half-een.
Des namiddags kwamen eerst de heer en mevrouw Verstraeten met Marie en vervolgens Emilie De Woude.
Eline ontving ze hartelijk en toonde zich verheugd ze weder te zien en vertelde hun allen veel nieuws van Georges en Lili
Ze waren samen alleen in het bidkamertje, waartegen haar moeder geen bezwaren had, toen haar was uitgelegd hoe het gebruikt werd.
Integendeel, ik keur het heel goed, lieve kind, zei ze, van den stoffigen rozenkrans naar het veelgebruikte boekje en de mooie plaat met den krans van klimopbladeren ziende
Het donderend gejuich, dat van den overkant klonk uit de monden van honderden toeschouwers, vereenigde zich met het jubelend: Halli!
ik dacht in dit oogenblik alleen aan de goedheid, die gij mij bewezen hebt en aan mijn ongeluk, dat ik u niet langer den naam van vader geven mag.
want mijne liefde voor u blijft altijd dezelfde
Priasnitschnikow gehoord?  Men heeft mij vandaag verteld, dat hij een duel met Kritschky gehad en hem gedood heeft.
Het schijnt dat men altijd de gewonde plek moet aanraken, dacht Stipan
van het valsche naar het ware, van den nacht naar den dag, van den lust naar het geweten, van het bederf naar het leven, van het dierlijke naar den plicht, van de hel naar den hemel, van het niet naar God
met de groote vork voor zich uit, waarmede zij elk woord, dat Flora of de patriarch tot haar hadden willen zeggen, onmiddellijk afgeweerd had, alsof zij te kennen wilde geven dat zij toch stom was
ondanks den tegenstand van den jonkman, die slechts ééne hand tot zijn dienst had om hem af te weren;
de vaste wal was al bereikt, en de afgetobde scheen nu zelf het tegenstreven moede.
' sprak Graswinckel, terwijl hij den wankelende hielp zich op te richten
Hij werd aanstonds binnen gelaten, en nadat hij zijne brieven bezorgd en een en ander verteld had, ging hij naar huis, waar hij met blijdschap ontvangen werd.
En raad nu eens wie we in huis hebben genomen, Keesje?
nog dit bijvoegen, dat, zoo mijn uitlandsche en sobere opschik aan de meisjes een lach afdwong, het mij somtijds toescheen, als of mijn persoon zelve haar anders niet mishaagde: ik was groot en sterk van gestalte: mijn kloeke lichaamsbouw gaf mij, ofschoon ik werkelijk jonger ware, het voorkomen van reeds boven de vijf-en-twintig jaren te zijn
bestaande, die zich vereenigden in een geweldig groot ovaal slot, op t welk de ieterskerk te ome in mozaïek prijkte.
en chotsche geruite doek met rooden grond, op de borst vastgehecht met een ronde broche
Een enkel woord eer ik mg herstel: Gg hebt er niet met mgn nichtje over gesproken?
Ik heb mijn geheeie hart voor uw nichtje uitgestort en ik heb reden om te hopen
enagerie en pluimgraaf zijn verdwenen.
en plek met jong hout begroeid, in het schoonste gedeelte van het bosch, wijst de plaats nog aan van de gastvrije woning, wier verdwijnen voor de bezoekers van wickel
daarachter duisternis.  Terwijl hij langs de eenzaamste boulevards ging, meende hij van tijd tot tijd een zonderling gerucht in Parijs te hooren.
En uit zijn droomerijen ontwakende, vroeg hij bij zich zelven: Wordt er gevochten
En voor hem stond de monnik, in dezelfde nederige en deemoedige houding, waarmede hij zijn Abt zou genaderd zijn.
maar het was duidelijk te zien, dat de geestelijke wachtte, dat het den kokeler behagen zou zijne rede tot hem te richten
Neen, mijnheer.  Geen inlichtingen te geven, voor eene belooning?
Neen, mijnheer.  Het gelaat van den man scheen een oogenblik te betrekken, toen hij dat laatste antwoord gaf, maar het was onmiddellijk voorbij
had zich vaderlijk met al dat gebroedsel vermaakt, had nieuwe spelletjes uitgedacht, en een zeker opzien gebaard als nieuwe, groote, sterke neef van dertien.
Den geheelen morgen echter had hij gedacht aan den dikken man, Louis Couperus, De boeken der kleine zielen naar wien hij heel vroeg in den morgen al even geloopen was om te zeggen, dat papa het huis waarschijnlijk nam
Ik mag niet mee of ik moet het bevel van d'n ouwe opgevolgd hebben.
Het duurde lang, eer hij den verwijtenden blik vergat, dien Amy hem toewierp, toen ze, zonder een enkel woord te zeggen, naar de kleedkamer ging, haar goed van den kapstok rukte en de plaats voor altijd verliet, zooals ze zichzelf hartstochtelijk beloofde
of dat, als het Zondag nog eens zoo tochtte in de kerk, zij er vooreerst niet meer naar toeging.
Ditmaal had zij het op de pendule: 'gaat die niet weer erg langzaam?
Vroeger was het een best werk, maar nadat jij er aan geweest bent
Ik geloof het niet, ik wil het niet gelooven, zeide zij, steek den gek maar met mij.
Als gij niet gelooven wilt, zie dan hier, zeide Haley, een papier toonende.
Dat is de koopbrief en daar staat uws meesters naam onder
Wij plaatsten ons dan om de theetafel, en ik moet hier tusschen twee haakjes de bekentenis afleggen, dat onder al de genietingen, welke mijn terugkomst bij de mijnen mij opleverde, die, van wederom een lekker kopje van dien goddelijken drank, in echt Sineesch porcelein geschonken, te mogen smaken, op verre na de minste niet was
Ik begon mij ongerust te maken en van tijd tot tijd zag Mattia mij aan.
en legde mijn hoofd op Jo's schouder, gelijk iklang geleden had gedaan als hij mij naar eene kermis of ergens anders had gebracht.
en het genot te veel was voor mijne
en mijn landaard, altijd afkeerig van vreemden, zou thans meer dan ooit de dochter van Friesland verachten, die hare bezittingen in de handen van uitlanders deed overgaan.
Haat en vervolging zouden mijn loon zijn, indien ik tot zulk een stap besloot
Toen was hij, na zijn herstel, nog maar zeldzaam op straat geweest, en zijn voornemen was juist, om dien dag het beloofd bezoek bij HILLEGONDA af te leggen;
dat hij, echter, haar vertrek toevallig vernemende, had uitgesteld
de verwachting, om welke zij aan dit diner gekomen was, werd vervuld.
Mevrouw Hoze, die Cecile bij de Van Attema's gezien had, had zich blij tot taak gesteld het, nog zoo jonge, vrouwtje opnieuw in de wereld te brengen
er bestaat even veel kans dat men alles ten gunstigste als ten ongunstigste uitlegt.
' 'En ziedaar juist wat my kwelt,' zeide De Witt: 'ik heb zulke waarborgen niet: - en ik moet die verkrijgen
Deze beleediging, het allerheiligste Sacrament des altaars gedaan, hoewel slechts voorbijgaand, konden haar heilige zielen niet vergeten en zij meenden dat ze niet hersteld kon worden dan door een Eeuwigdurende aanbidding in een
zeide hij bij zich zelf, terwijl hij aan de tafel ging zitten en zich met ijver aan zijn werk begaf.
Nooit werkte hij beter dan wanneer het hem aan geld ontbrak
Alles stond op zijn gewone plaats, mijn kruiwagen en mijn ploeg, die ik van een knoestigen boomtak gemaakt had en het konijnennest en mijn tuin, mijn heerlijke tuin!
Wie zou nu mijn mooie bloemen zien bloeien
Goeden avond, Kinderen! ' zeide Mevrouw Musch: 'gy hadt my niet verwacht, niet waar?
- En wat zegt gy van de verrassing, die Tante u bezorgd heeft?
En is het niet onze vriend Sylvius, dien ik daar zie
Zij nam hem op den arm, fluisterde hem nog eens toe dat hij heel stil moest wezen, opende de deur van hare kamer, die op de veranda uitkwam, en sloop zonder eenig gedruisch te maken naar buiten
Geen enkelen herder ontmoetten wij, geen enkele hut kwamen wij voorbij.
Wat is het eene lastige aandoening te moeten denken, ook deezen dag zie ik myne Vriendin alweer niet!
en dien beleedigt gy met uwe onbeschofte taal.
Zie!  zyn paard is versch, en hy heeft dat van Sem meegebracht;
en gy zoudt willen zeggen, dat hy een blank christenmensch zou vermoorden
Topsy werd door de hoogere bedienden eerst veracht en gesmaad;
maar weldra vonden zij reden om van meening te veranderen.
Men ontdekte zeer spoedig dat wie Topsy eenige minachting toonde
Voor den dorst, zeide hij den hoorn in den zak stekende.
Steeds vooruitgaande kwam hij aan een plek, waar de nevel van den kruitdamp lichter werd, zoodat de tirailleurs der linie, die achter hun borstwering van straatsteenen stonden, en de
want men mag trecht uit het eene noch hem of chem uit het andere wegsmokkelen: en waar blijft, als ik u zeg, de geheele edelheid?
Maar zelfs gesteld dat u - in den eersten naamval altijd - taalkundig te verdedigen ware en alzoo geschikt om uwee te vervangen
Middenop die rivier en aan de kade lagen een aantal schepen, die als boomen van een woud zich verhieven, waarvan tuig en masten, zeilen en vlaggen in elkander grepen en zich verwarden, wanneer de wind er onder speelde
of met mijn geweer in de hand op de jacht ga;
mijne moeder bezorgt al de zaken.
Ik ben echter haar eenige zoon, en zal die dus in later tijd, wel moeten overnemen
toch zag hij op straat schuchter rond, vreezende den een of ander rekruut te ontmoeten, want hij verbeeldde zich dat onder elke uniform een hem vijandig hart klopte.
Toen hij te huis kwam, sloot hij zich in zijne kamer op, waar hij angstvallig door de ramen gluurde, of krampachtig de hand naar den kagchelpook uitstrekte
uit de bovenkamers kan men zijn grooten, fraaien kruidtuin en zijn stookhuis zien.
' 'Nu, als hij zoo dichtbij woont, ga gij zelve hem dan vragen, of hij eens schielijk bij mij wil komen.
Laat hij weten, Brigitte, dat ik hem ruim beloonen zal, als hij mij van die wondre naargeestigheid geneest
en zekere fijnheid van zedelijk gevoel gaf hem zulk een verheven denkbeeld van de uitgebreide eischen des christendoms, dat hij reeds bij voorbaat terugdeinsde voor hetgeen hij gevoelde dat zijn geweten van hem vorderen zou
dat beteekent bevallig, een naam, dien hij in alle opzichten waardig is.
Deze met haar bescheiden voorkomen is signora Dolce, een schoone Engelsche, wie haar lieve naam eerlijk toekomt
Leun als J t u blieft niet met uw hoofd tegen het behangsel, viel juffrouw Tibbs hem in de rede;
en zet uw voeten niet op de gladde plaat;
Ik vrees, zeide hij, dat mijn zoon, door zijne jongelingsjaren in ledigheid door te brengen, verliezen zal, niet alleen de schoone gaven en de deugden, waarmede de natuur hem zoo mild bedeeld heeft
Om Godswil!  geen woord, geen enkel woord meer!
herhaalde zij en met een vreemde, hem onverklaarbare uitdrukking in het gelaat ging zij van hem af
De donder rolde reeds in de verte en naderde langzaam, vergezeld van een oogverblindend licht.
Martha en ik hadden Lize bij de hand genomen en trokken haar bijkans voort
je kunt het niet denken, nèh Hoe kan jij weten, wat nonna Lidia schrijft in een brief?
ik ken nonna Li, zoals ik nonna Betsy ken Allah ze waren nog slechts zó kleinf Mevrouw Den Ekster werd een beetje
Onveranderd en hopeloos rollen de karren verder.
Terwjjl de sombere wielen van de zes karren ronddraaien, schjjnen zjj een lang, kronkelend spoor te ploegen
Hij meende thans een ernstigen plicht te moeten vervullen: namelijk de teruggave van de zesmaal honderdduizend francs aan iemand, dien hij zoo behoedzaam mogelijk zocht.
en na deze buitengewone blijken van vroolijkheid, stak hij zijne pijp weder in zijn mond.
Wat zal ik u vertellen, vader?
zeide Joe, zijne hand op den schouder van den ouden man leggende
Ik haalde mijn kat-oog voor den dag, en jawel: daar zag ik duidelijk een galjoen, kennelijk van Spaansch makelei: ik kon masten en tuigage klaar onderscheiden.
De groote moeielijkheid was nu nog maar om te Oppenau te komen;
Te Karlsruhe, waar hij een uur aan het station bleef, had hij getracht in het fransch eenige inlichtingen te vragen;
om die nu goed te vervullen, behoeft ge slechts te wezen, zooals ge thans zijt;
maar daar dit op den duur onmogelijk is, moet ge u voor den geest brengen wat gij geweest zijt en met eenige kunst worden
zelve vertelde hij toen de weifeling, den strijd, de radeloosheid van Constance en van hemzelven, die hun kind zagen vertreuren in dat verdriet.
En als geleidelijkweg, van zelve, bekende Van der Welcke eenvoudig, dat hij met zijn zoon gesproken had als met een man en zijn zoon de waarheid gezegd had, omtrent het verleden zijner beide ouders
Legree was afwezig op een rijtoertje naar eene naburige hoeve.
Vele dagen lang was Cassy bijzonder vriendelijk geluimd geweest, en alles scheen tusschen haar en Legree te zijn bijgelegd
en uit wier vriendelijke, hemelsblauwe oogen, nu en dan een traan langs het zachte, engelachtige gelaat nedervloeide: terwijl al haar overige kinderen in een blijden kring om ons heen stonden.
zeide Suzanna: want moeder en ik waren bijna niet in staat een woord te spreken
Zij vond de Doorn de Bruijns en de Rantzows nu goed als onverschillige kennissen, maar niet meer als vrienden.
Zij vermoedde, dat mevrouw Doorn de Bruijn valsch was, dokter Rantzow was haar te burgerlijk, te plat, zijne vrouw een onbeduidende Duitsche huisvrouw
Ik stak daarom myn hand uit om hem te verhinderen.
fly tuimelde weer terug naar de sofa, zat daar in de lompen van zyn kamerjas, hygende, bevende
Alleen de honderdste poort bleef nog over, die, zoo als gij u zult herinneren, het mij verboden was te openen.
En die gij dus wijselijk gesloten liet, riep de drager, die niet langer zwijgen kon
welke de groote edelman aan de kleine avonturierster schonk.
Het betaamt zulk een zwakke en onervaren pen als de mijne niet een poging te doen om de bijzonderheden van het onderhoud tusschen Rebecca
maar toen had Gorgo de klauwen om hem heen geslagen, en was weer met hem de lucht ingevlogen.
Slaap jij maar, Duimelot, riep hij.
De zonneschijn houdt me wakker, en ik wil de reis voortzetten
De meid vertrok.  De onverbiddelijke vader was zeer boos;
'Ge schijnt mijn geduld te beproeven, maar pas op, er komt eens een eind aan;
deed de arme, eenzame gezelschapsjuffrouw niet weinig genoegen.
Wat kan lady Southdown er mee voor hebben voor jou een kaartje achter te laten, vraag ik mij af, juffrouw Briggs?
en het coquette muiltje, dat zich even van onder de plooien van haar kleed laat zien, schijnt voor een kindervoetje berekend.
vraagt het meisje, terwijl zij met een sierlijke beweging het zilveren trekpotje opneemt.
Als Elinor naar haar had kunnen luisteren, zonder door de anderen gestoord te worden, dan zou ze alle kamers van het huis met evenveel genoegen hebben beschreven.
Hoe groot was echter zijne verbazing, toen hij, het koffertje opensluitende, in plaats van geldstukken, niets anders vond dan een' hoop rond afgeknipte boombladeren.
Hij sloeg zich met de vuist voor het hoofd, en schreeuwde zoo hard, dat de buren kwamen
bij den hoop voegde, werkte aan de kleine barricade en maakte er zich nuttig.
De knaap, die Courfeyrac in diens woning gewacht en naar mijnheer Marius gevraagd had, was omstreeks het oogenblik verdwenen
Aan Eckbert vertrouwde hij deze beschikking en gaf haar op als de reden, waarom hij geen offers wilde doen om de zinkende firma te redden.
Hij deed zijn oom inzien, dat verbittering en plaaglust slechte raadslieden waren
En Théodule omhelsde haar nogmaals, en zij had zelfs het genoegen, dat haar hals een weinig door de snoeren der uniform geschaafd werd.
maar je had je er niet meê moeten bemoeien: dat was altijd verkeerd van u.
' 'Wat!  moest ik als een lafbek zijn blijven staan, kijken, hoe kwalijk zij haar kind behandelde
waarvan gij misschien niet eens bewust zijt.
De vreemdeling antwoordde slechts met een snuivend neusophalen;
of hij daardoor die hulde aan de poëzie in zijn gemoed wilde aannemen of verwerpen, gaf hij niet te kennen
Gij hebt noodig door spitsroeden van zorg en smarte heen te gaan, om het nietige te erkennen van die schatten, waarop gij zoo trotsch zijt en die u met blindheid hebben geslagen, terwijl gij u inbeeldt dat zij anderen verblinden;
gij zult hongeren en dorsten naar een menschenhart dat het uwe verstaat, en gij zult het niet vinden
De woonplaats van den Honger was in alle opzichten hem waardig.
Het was eene nauwe, kronkelende straat, vol gemeenheid en nare reuken, met andere nauwe en kronkelende
Een confrontatie van Strijkman met Dorus was het eenige middel om tot den gewenschten uitslag te komen, en derhalve had de procureur aan dokter Abels voorgesteld op den bepaalden Donderdag ten zijnen kantore de komst van den
alleen rees, buiten, de maan in verre nachtblauwe lucht;
hier en daar tintte ze met een witte glansplek de wapenrustingen, de trofeeën, die hingen en, als ijzeren geesten, stonden in nissen en aan den muur
Vaarwel.  God zegene u!
Wees verzekerd, dat ik voor uw broer Thomas zal blijven zorgen.
Gij kunt wat dat betreft volkomen gerust zijn, juffrouw Pinch!
maar het komt mij toch voor dat er eenig verschil is tusschen u en mij.
Ik geloof dat ik liever mijne rechterhand zou willen afhouwen, dan dag aan dag voortgaan met te doen wat ik voor kwaad hield
Wel, ik denk dat ge zoo iets in geene twaalf maanden gedaan hebt.
Twaalf jaren, dat gelijkt er meer naar, zeide Wemmick.
ik weet heel goed hoe ik dans, antwoordde de jonge juffrouv Podsnap.
fik zal u eens iets zeggen wat ik van u weet, lieve, hernam mevrouw Lammie op hare innemende manier
daar het in het Imperiaal geen goeden indruk zoû maken, zoo in zulk eene, schijnbare, kleinigheid den hertog van Xara geene vrijheid werd gelaten.
Hij poogde dus slechts den volgenden morgen Othomar nog eens het bezoek te ontraden
Zij bragt het eindelijk door haar praten hierover zoover, dat vader, BLOMMESTEYN 'er in bewilligde, dat JOHANNES, de weinige dagen, die hij nog in het Vaderland zijn zou, weder aan haar huis zou doorbrengen
van den man kwamen naar voren bij deze ongekunstelde uitingen van vaderlijk gevoel, waaraan hij zich in haar tegenwoordigheid overgaf en welke door haar sympathie aangemoedigd werden.
en wetende dat de sultan alsdan gewoon was op te staan om zijn gebed te doen en den raad bij te wonen, hield zij eensklaps op met spreken.
zeide Dinarzade, welk eene fraaije vertelling
Des morgens achttiende mei, een weinig eer De Chatillon in Brugge trad, rookten voor de regelmatige lijnen dezer legering ontellijke vuren;
nochtans bespeurde men weinig volk bij de hutten, er stonden wel genoeg vrouwen en kinderen, maar het was zelden dat een man zich vertoonde, en dan nog was het een
Wat weet gy of er nog niet wel onder deeze ruuwe menschen;
zy blyven echter Menschen, zullen gevonden worden die van hunne Kinderen zullen leeren, dat er een God is;
dat zy eeuwig zullen leeven, dat er een Zaligmaker is
Waarom?  Uithoofde van Wellington?
Misschien wenscht gij wel, dat ik daar van nacht blijf.
Ik was juist van plan, het u voor te stellen.
Het zwaard flikkerde in zijne hand, doch in plaats van den kamerheer te treffen, sloeg hij de wraakzuchtige dame het hoofd af, dat op het bed van Bahader
Het riool van Parijs was in de Middeleeuwen een legendenboek.
In de zestiende eeuw wilde Hendrik II een onderzoek beproeven, dat mislukte
ik ben volkomen overtuigd van mijn plicht, en dankbaar voor het vertrouwen, in mij gesteld.
aar,' vervolgde hij, op zijn gewonen toon, 'wat uffrouw eentje zoo even zeide, dat zeide zij gewis alleen uit zedigheid, en ik twijfel niet, of zij zal u een voortreffelijke cicerone zijn
Edwin nam nu den gemakkelyken stoel in den hoek, en de mist welke hy medegebracht had, en de mist welke hy met zyn overjas en zijn cachenez aflegde
en mij niet zoo boos, met zijn opgeheven stok, zou hebben aangezien.
Hij wilde mij naar het vondelingsgesticht zenden;
zou vrouw Barberin dat kunnen verhinderen?
Zij was, dank zij haar lief humeur, weder aan het doorslaan gegaan;
VAN DE WALL wist niet, wat op zulke laagheden te antwoorden.
'Ge zoudt hem liever om eene aalmoes gebedeld hebben, zeker, waarom niet?
En nu hoop ik, dat je niet meer zoo zot en dom met je geld zult omspringen
r lag over dit eenvoudig tafereel een bekoorlijk waas van poëzie gespreid, en zelfs menig kunstenaar van beroep zou de bekwaamheid hebben benijd, waarmede zij, met geringe middelen en alleen door eenige lijnen en tinten, zulk een krachtig en spre- acob van ennep, laasje evenster delen kend effekt had weten te verkrijgen
r g e n, die ederland over ldenzaal met oord- uitschland in verbinding brengt, en die te utfen de reizigers uit de oordelijke provinciën opneemt, loopen zijtakken naar nschede
Haar vaag Bacchantisch verlangen versmolt in hare loomheid.
Zij strekte zich gemakkelijker, zij mijmerde, met bijna geloken oogen.
die zn oorsprong verschuldigd was aan zijn eerbied voor de majesteit der wet Het is een zeker feit, sprak de inspecteur, dat die man, van wien wij ons bericht ontvangen hebben
en hun door aurits, in overleg met den urgemeester, de plaatsen aangewezen, waar zij post hadden te vatten om acob van ennep, laasje evenster delen toezicht te houden en alle ongeregeldheden te voorkomen.
mmers met klokslag van elf uur zou het park voor het publiek worden opengezet, en, om niemand te vergeten, had men goedgevonden, niemand uit te sluiten
Ik heb misschien het geheim geleerd om u te laten praten, lievertje
De muffe benauwdheid hunner onzindelijke, kleine kamertjes, geheel hunne ellende en hun gebrek beklemde haar de keel;
zij zou gestikt zijn had zij éen dag in zulke vuile bekrompenheid moeten ademen
De laatste achterblijvers waggelden hunne voorgangers na;
het verwijderde roepen en fluiten van hen, die hunne makkers misten en zochten, werd al flauwer en flauwer
en beval hij oogenblikkelijk een postwagen te laten voorkomen, zoodat zij konden vertrekken.
Daarop richtte hij zijn schreden naar de kamer van den heer
Inmiddels had onze HILLEGONDA nader kennis gekregen aan eene jonge dochter in hare buurt, GEESJE KROMBALG genaamd.
Dit meisje had familie wonen te Alkmaar, en onder deze hare Moeije, de weduwe KROMBALG, beter bekend bij den naam van TESSELSCHADE, de dochter van
Denk er vooral aan, zoolang je op de slaapzaal bent, met geen van de jongens te praten.
De straf er op is afzondering bij het eten, water en brood en als het nog weer gebeurt, cachot.
De sneeuwvlokken warrelden binnen, sisten in het laaiende vuur.
Zij schepten en zongen en dronken, zij schepten telkens weêr.
Zij schepten de geheele nacht, zij dronken de geheele nacht
In dit eerste oogenblik wist hij nauwlijks, waarom hij zoo geleden had, dien morgen.
zijn begoocheling, dat zij, onverwachts, verschenen ware
Weldra kwam de bode terug aan het hoofd van een heelen troep kabouters van allerlei grootte, die, toen de oude vrijer hen voor de deur van het huis te gemoet kwam
Ik moet kennis met dien man maken: zyne liefde voor de jonge Dame neemt my sterk ten haren voordele in.
Ik ben de eenigste man, zegt gy dikwyls, die u mag tegenspreken: van die vryheid moet ik in deezen gebruik maken
tot sentimenteele treurigheid over;
en nadat hij eene poos had gezucht, en by manier van zijne haren uit te rukken, den kwast van zijne slaapmuts had afgetrokken
en in het jaar op het strand gevonden was, in een pilaar boven het bereik van menschenhanden gemetseld, en door sommigen geacht voor een bewijs, dat er op deze plaats een empel of apel, aan ercules toegewijd, zou gestaan hebben
Mijn vader was eerst page, toen lakei, toen bottelier, toen hofmeester, toen kastelein.
Hij was in zijn leven algemeen geacht en werd bij zijn dood algemeen betreurd
Maar wij gaven ons den tijd niet meer;
terwijl tevens het overschot van onze twintig gulden met den dag kleiner werd
een gezicht hadden zien voorbijgaan.
Hoewel al wat er in dien nacht gebeurd was, al het akelige, dat zij gezien hadden, uit hun geheugen was
lik zou er niets tegen hebben, als ik er een bij mij had;
Hij kreeg eene kleur en was kennelijk in verlegenheid toen hij dat antwoord gaf.
iDan zult gij er althans niet tegen hebben, ging de inspecteur voort
terwijl wij volgens het Privilege van Koning Willem slechts twintig pond schuldig waren te betalen, evenals bij de blijde inkomste.
Maar de Magistraat is een hoop stoflikkers, en er moesten heel andere menschen aan het roer zitten, voegde hij er bij, den neus optrekkende en de borst hoog zettende
daar zijne vrouw, van hare boodschappen in de stad teruggekeerd, allerlei nieuwtjes en berichten had opgedaan, die zij zich verplicht achtte Bastiaan mede te deelen, eer hij zich weêr tot de 'boevenbende' begaf, zooals zij, in hare ergernis dat hij dit gezelschap zocht, de voormalige kameraden van haar echtgenoot betitelde
Dat deze al niet vroeger had plaats gehad was niet zonder reden.
De dood van Keizer Albrecht had heel Duitschland in beroering gebracht, en vooral in de Oostenrijksche landen was, door de vervolging, die tegen den moordenaar ingesteld werd, de verwarring groot
Ik heb altijd de wijze bewonderd, waarop deze teergevoelige schepsels, die zonder sympathie niet bestaan kunnen, een bijzonder leelijke vriendin huren, van wie zij bijna onafscheidelijk zijn
Plof!  daar viel de laffe dronkaard neer!
Langs het touw van den emmer konden wel tien man naar boven klauteren, zeide Claus zacht.
En toch was zij eene, geneigd zich aan een machtiger natuur te onderwerpen.
Maar Gerard had haar eerst te hoog gesteld en daardoor bedorven, zelf met onderworpenheid aanvangend, in plaats van, zelfstandig blijvend, haar eigen zelfstandigheid tot deugdelijk evenwicht te stijven
klopt om ons te misleiden.
Maar de beide houwers, die het eerst het geluid gehoord hadden, hielden vol dat zij zich niet hadden vergist en dat hun kloppen beantwoord was geworden.
Wel bespeurden zij een gebaand pad, maar dit was zoo smal en moeijelijk, dat zij er zich niet op durfden begeven.
Zij gingen daarom langs den voet van den berg, in de hoop een' beteren weg te zullen vinden, maar
maar men zoude er moeilijk een aantreffen, zoo rijk en prachtig als dat van den Graaf!
zou de tiendepart van dat troepje niet genoegzaam wezen om uw landje in te pakken
Peinzend zag ik naar de straat, waaruit wij gekomen waren, en na eene poos richtte ik mijne schreden wederom derwaarts.
Ook zeide zij hem, dat hij de duizend goudstukken, die zij voor de olijven had betaald, kon behouden, daar zij dit bij den koopman wel verantwoorden zou.
Dus rijk beloond en zeer tevreden over deze vorstelijke milddadigheid, vertrok de kapitein van daar
gelijk deed hij hem door zijne wacht vatten, en in een' ouden toren opsluiten.
Doch zelfs ook nu verloochende zich de vaderlijke genegenheid van Schahzaman jegens zijn' weêrspannigen zoon niet
hadden hunne knapzakken ingepakt en legden zij zich ter ruste.
Bij het aanbreken van den dag vonden zij het halve stadje in de nauwe straat verzameld om hen te zien vertrekken
De oude heer werkte zich mopperend met zijne breede schouders de hoogte in;
zijn gelaat was rood onder zijn, achterop gezette, geruiten reispet, en hij blies als een triton
Luister eens.  Omdat Emily het zoo graag wil, en omdat zij toch ook wat ontdaan en angstig schijht te zijn, zal ik haar tot morgen hier laten.
Misschien komt het eens zoo ver, maar nog niet, zeide Chester, terwijl hij met zijne hand wuifde, alsof zij de beste vrienden waren, en zich daarop omkeerde en heenging
doch zoo hij integendeel schrijven kan, gelijk ik vertrouw want nooit heb ik zulk een' handigen aap gezien en die zoo schrander is om alles te begrijpen, zoo zweer ik, dat ik hem als zoon zal aannemen
Grey gaat met mij in het Park rijden.
Ik heb het kleine jongetje ontmoet, dat vroeger eens reed.
Het meisje zag hem bevreesd aan, in de meening dat hij met zijn eigen ouderdom en zwakheid den spot dreef;
maar de eenvoudige doodgraver sprak in goeden ernst
bedreigd werd, in handen gesteld van een piepjong schilder, die een plezierreisje deed en morgen misschien, in plaats van te komen op de plaats waar eer en plicht hem riepen, een schetsje zou gaan maken in het bosch bij Rippoldsau of met een van de jonge vrouwelijke badgasten coquetteeren, waarvan hij blijkbaar zoo goed den slag had
De bespiegeling is, als het gebed, een behoefte der menschheid;
Ik weet, dat deze minder voornaam zou zijn dan dien ik verlaten heb.
met een mengeling van spotterij en hoogmoed, als zij vertelde van de vruchtelooze pogingen, die deze en gene harer mededingsters hadden gedaan om hare hoogte te bereiken
En Buck waggelde bij dit alles voort aan het hoofd van het span.