AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar wij konden elkander nauwelijks verstaan en martha scheen ook geen lust te gevoelen om met mij te praten ik keek met zulk een wanhopend gelaat naar deze hagelsteenen als menschen naar hun woning zien wanneer die afbrandt
kwam van afstand tot afstand uit de aarde te voorschijn als wij voorbij tuinen kwamen zagen wij de takjes der seringen tusschen het groen
welk een tooneel alles was verbrijzeld en lag in stukken over den grond verspreid pannen bloemen glas en hagelsteenen vormden een verwarde massa
het pompen deed ons niet lang in dienzelfden opgewonden toestand blijven waarin het ons eerst gebracht had door nadenken geraakten wij in een andere stemming wij waren niet vergeten
wel waren wij niet verdronken maar door-en-door nat in het eerst hadden wij niet gedacht aan de gevolgen
o wat een verrassing zeide zij met een stem die trilde van ontroering daar moet gij mij niet voor bedanken
ik wil u een hand geven op het oogenblik dat de meester zich vooroverboog gleed hij vooruit en hetzij hij zijn beweging slecht had berekend of wel zijn lichaam stijf was geworden door den langen tijd van rust
neen dat was onmogelijk maar wat ik begreep wat ik voelde was dat een vader minder ruw minder wreed zou geweest zijn
hij richtte zich eensklaps op zette lize op den grond die zich echter aan hem vastklemde en zijn hand niet wilde loslaten
meer was niet noodig om mij te doen begrijpen wat er gebeurd was zerbino had zich tegen den gendarme verzet
en als men op die oogen de bril zet die de boeken u geven dan eindigt men met veel op te merken nu heb ik niet veel tijd tot lezen en ik bezit geen geld om boeken te koopen
dat was alles maar toch was het genoeg welnu vroeg hij mij toen de repetitie geëindigd was gelooft gij dat gij aan het komedie spelen gewoon zult raken ik weet het niet
toch waren voor mij die vijf minuten een eeuwigheid wij volgen nu reeds langer dan vijf minuten den goeden weg sprak vitalis stilstaande
weldra zult gij te londen het bezoek krijgen van mattia ondanks den ongelooflijken bijval die zijne reeks concerten alhier verwierven verlaat hij ons
die het laatst gesproken hebben mattia heeft gelijk hernam ik en het heeft mij dan ook niet weinig moeite gekost
dit stemde mij dikwijls treurig maar toch had het in één opzicht veel goeds daar ik in alles zooveel mogelijk mijn best deed om het ongeluk te vermijden
nu was het oogenblik daar om te denken hoe wij aan den kost moesten komen ik liep het dorp door om te zien waar de gunstigste gelegenheid was voor eene voorstelling en ook om de gezichten der menschen gade te slaan
maar inplaats van hem naar de zee te richten wendde ik hem naar den weg vanwaar de break moest komen zie eens door dien kijker zeide ik
zeide hij wel neen gij zijt het ik zeg dat gij het zijt gij hebt het eerst de tonnen gehoord
als ik een hoofdstuk afhad zond ik het naar dorchester naar den lithograaf en denzelfden dag ontvang ik de gesteendrukte kopieën van mijn handschrift om aan ieder der gasten er een te geven
de schapevacht beschutte vitalis voldoende en zij kon ook joli coeur beschermen die bij den eersten droppel terstond zijn schuilplaats had opgezocht
wanneer gij dan zoo redeneert heb ik altijd tot mezelf gezegd dat als gij wildet wij misschien wel heel goedkoop ons een boekje konden aanschaffen
maar niet de geheele wereld ik gevoelde wel dat ik hiertegen niets kon inbrengen niets kon antwoorden
zonder zich hierover gekrenkt te gevoelen zag hij mij met zijn vriendelijke oogen lachend aan het is waar gaf hij ten antwoord
en ze waren bezig een lekkere warme soep te eten de reuk van de soep wekte weder mijn honger op ik voelde dat ik in onmacht raakte en wankelde
voor zoover ik er over oordeelen kon en zij nam bijna zijn geheele kamer in beslag daar de kleine stukken op de stoelen en de tafel waren uitgestald en de grootere op den grond lagen
en deze leertijd was mijn geluk want hij stelde mij in staat weerstand te bieden aan de slagen die mij meer dan eens zouden treffen harde en verpletterende beproevingen in mijn jeugd
om ze nooit weer te zien maar in elk geval mochten zij geen onaangename herinnering aan mij houden drie dagen later ontving mevrouw milligan een brief van mijn meester
luister eens morgen ga ik naar louisot ik beloof u plechtig dat ik dan bijtijds terug zal wezen
het waren de mijnwerkers die met hun lampje in de hand weder in het daglicht terugkeerden nadat hun arbeid volbracht was
en toen wij te corbeil kwamen durfde ik zonder al te onvoorzichtig te zijn eenige noodzakelijke inkoopen doen in de eerste plaats een
toen bracht ik op mijne beurt mijn oog voor het glas hoe is t hebt gij niets door dien kijker gezien vroeg ik op den toon van vitalis als hij zich tot het geëerde publiek wendde
hetgeen zij zeide was maar al te waar ik behoorde niet tot de familie ik kon niets eischen als ik iets vroeg dan bedelde ik
ge mij plezier wilt doen zeide ik dan zult ge nooit aan dit doosje komen dat is een geschenk goed hernam hij ik beloof het u
dat het te warm noch te koud werd gedurende dien tijd bleef lize altijd bij het toestel dat diende om het water voor de besproeiing op te pompen
dat kan ik denken welnu laten wij dan dit doen alle varensgezellen en bewoners van den oever langs de geheele rivier
en uw meester hij had evenmin iets gegeten dus is hij eigenlijk van honger en koude omgekomen de soep had mij weder kracht gegeven ik stond op om te vertrekken
toen ik zag dat ik mij vergiste bekeek ik weder het servet en vroeg mezelf af op welke wijze ik het gebruiken moest eindelijk schoot mij iets te binnen ik rolde het servet op en bond het als een das om mijn hals
wanneer zal met de gang hebben doorboord maar niemand gaf mij het gewenschte antwoord toen men uw namen gevraagd had en de ingenieur na carrory rémi riep ben ik weenend op den grond gevallen
en de meester is in de hel gij wildet mij niet gelooven toen ik zeide dat wij daarheen gaan
nu kunt ge langzaam naast mij voortgaan maar bedenk wel dat als ge ontvluchten wilt capi en zerbino u spoedig zouden hebben ingehaald en zij scherpe tanden hebben
met stammen zoo dik als een mensch die getuigen van zijn hoogen ouderdom en al de zorgen van de tuinlieden zijn noodig om te verhoede dat zijn weelderige groei onder donker loof de
misschien is het voor u zelf ook wel nuttig als ge lust mocht gevoelen mijnwerker te worden was dat stellig wel zoo goed dan langs den weg te loopen
en ieder dien wij tegenkwamen bleef stilstaan om ons na te staren sommigen zelfs kwamen naar mij toe en drukten mij de hand met tranen in de oogen anderen weer wendden het hoofd van mij af
zoo zij er al geweest was zij des nachts moest gepasseerd zijn zoodat niemand haar had kunnen zien van la bouille kwamen wij te rouaan
is men haar te chavanon gaan halen en zij heeft alles verlaten haar dorp hare gewoonten hare vrienden de koe die uit onze koe was geboren om in engeland bij ons te komen
deze ziekte deed mij nog meer de goedheid van de familie acquin op prijs stellen en vooral bleek mij toen welk een zorgvolle huishoudster martha was
toch hij zweeg wat toch toch zijn er misschien dingen die gij niet weet dat overkomt den wijsten misschien wel niet waar
dat ging zoo snel niet en er kwam zelfs een oogenblik waarop het mij berouwde dat ik het had willen leeren ik moet er echter bijvoegen om me zelven recht te doen wedervaren dat dit niet uit luiheid was
des te meer vorderde hij in de muziek bij de onderwijzers die mijne moeder hem gaf en het was gemakkelijk te voorzien dat de voorzegging van espinassous den kapper musicus van mende eenmaal bewaarheid zou worden
wil u een dans of eene comedie vroeg ik o een comedie riep de knaap maar de dame zeide dat zij liever een dans wilde zien
helaas deze hoop zou niet zoo spoedig verwezenlijkt worden voor geen van ons vr wij het warme zonlicht zouden terugzien vr wij het ruischen van den wind door de bladeren zouden hooren
toen hief hij het hoofd op en riep den arbeider toe wien hij zijn horloge gegeven had zeg haar dat haar vader haar in gedachten omhelst
geen boomen geen huizen een vlakte slechts uit hei bestaande en hier en daar afgewisseld door lage ruwe struiken die wanneer de wind er langs streek een golvende beweging maakten
wat is het dan ik weet het niet maar het is niet het water hoewel de meester ons verscheidene malen bewijzen gegeven had van zijn doorzicht en gezond verstand
is zij spoedig gaan slapen neen eerst een kwartier geleden heeft zij den slaap kunnen vatten zij wilde op u wachten en wat wildet gij
de tijd ging voort en de break die ik naar ferry had gezonden om de familie van lize te halen kon elk oogenblik aankomen
mattia speelde bijna even mooi als vitalis en wie heeft u viool leeren spelen vroeg ik in de handen klappend niemand of liever iedereen en vooral mezelf door mij veel te oefenen
maar de boeken welke men mij gegeven had hadden mij altijd meer genot dan verdriet verschaft het aanbod van mevrouw milligan maakte mij dan ook zeer gelukkig en ik meende het oprecht
ge zijt een goed kind en een liefhebbende broeder welk een schat van liefde bewaart gij in uw hart omdat ik dien vroeger heb opgespaard maar t is niet over mij dat wij nu spreken maar over arthur
als gij wilt kunt gij hier werk vinden en bij ons blijven gij begrijpt dat ik u geen schatten kan aanbieden maar evenmin dat ik luiheid zou dulden
maar het kwam niet bij mij op dat ik haar geheel vernielde door er een stuk af te knippen integendeel in het eerst had ik onder het knippen naar mattia geluisterd maar al spoedig had ik de schaar opzijde gelegd en was ik geheel gehoor
dit was z waar dat gedurende zijn korte uitstapjes met capi hij in de gelegenheid was geweest twintig francs bij elkaar te zamelen wat voor ons een belangrijke som was
ik geloof het wel hij volgde de dragers met hangenden kop en van tijd tot tijd zelfs sprong hij op de burrie
ik was gered eerst langzaam en zacht werd het slingeren al sneller en sterker het schip daalde en rees en weldra sloegen de golven nu eens tegen de eene dan tegen de andere zijde
ik ben er nooit geweest en toch weet gij waar wij heengaan hij zag mij weder lang aan alsof hij in mijn ziel wilde lezen gij kunt niet lezen niet waar zeide hij toen neen
en dat bezoek is op morgen bepaald wel zeide lize toen zij binnenkwam wat is er toch gaande men verbergt zich voor mij men spreekt in het geheim
ik wandelde langs de kaden en over de boulevards in het luxemburg de tuileriën en de
hetgeen ik wist was zeer weinig en in korte woorden te vertellen maar de commissaris wilde meer weten en ondervroeg mij geruimen tijd naar alles wat betrekking had op vitalis en mij
maar niemand gaf eenig antwoord op dit verzoek daar het tot allen tegelijk gericht was en dus niemand gedwongen werd niemand spreekt ik heb het ook koud antwoordde
zijn onuitputtelijk geduld waarvan hij het bewijs had gegeven zoowel met joli coeur en de honden als met mij hij glimlachte toen even
xxvi in de zijgang diepe stilte heerschte er in de mijn geen geluid drong meer tot ons door
waarover ons scheepje zich bewoog zich telkens op zijde werpende alsof het in de golven zou duiken maar het dook niet onder integendeel het lichtte zich weder veerkrachtig op
hoeveel moeite het mij gekost had om hem tot spreken te krijgen het viel mij nog zwaarder om hem te doen zwijgen toen hij eenmaal begonnen was
twee maanden arme jongen hoe komt gij zoo alleen op uw leeftijd ik moet wel mevrouw uw meester dwingt u vast om na twee maanden hem eene bepaalde som geld te geven neen
o hoezeer wenschte ik toen te kunnen spelen als vitalis om het jonge meisje genoegen te geven wier oogen mij tot diep in de ziel roerden
langzamerhand kreeg ik mijn krachten terug en zou ik in den tuin kunnen arbeiden ik zag dien tijd met ongeduld tegemoet want ik verlangde er naar om voor de anderen te doen hetgeen zij voor mij gedaan hadden
ik heb geen ouders gij zeidet dat die grijsaard uw vader niet was ik heb geen vader en uw moeder ik heb geen moeder gij hebt toch stellig wel een oom of tante een nicht of neef neen niemand
om de stroomatten uit te leggen wanneer de vorst plotseling was ingevallen op haar veertiende jaar lag er op haar gelaat een treurige zwaarmoedige trek alsof zij reeds dertig jaar oud was
nadat hij lize's hand in die van martha gelegd had ik wilde hem volgen en begaf mij reeds naar de deur toen martha mij terughield waar zou ik zijn heengegaan en wat zou ik gedaan hebben
gij ziet sprak vitalis terwijl hij met zijn hand op de vlakte wees dat het vergeefsche moeite wezen zou indien gij ontsnappen wildet
wij hoorden tegen den wand van de zijgang eenig gedruisch en het water klotste alsof er stukjes steenkool invielen
maar ditmaal brak ik met die gewoonte ik had dan ook behoefte om hem te vertellen dat ik van hem hield of tenminste dat ik gaarne iets voor hem wenschte te doen
hang uw instrument aan dien spijker mijn jongen en wanneer de dag soms mocht aanbreken waarop gij het niet langer met ons vinden kondt dan neemt gij het daar weder af om te vertrekken
hij wandelt nu slechts op de koele wegen daar die goed zijn voor zijn brandwonden hij weet ze te vinden maar ik niet daarom heb ik hem al in geen halfjaar gezien
arme jongen stamelde zij terwijl zij zich over mij heenboog en ook zij gaf mij een kus op het voorhoofd ik richtte mij toen plotseling op en snelde naar de deur arthur ik zal altijd van u blijven houden
was het verbeelding of werkelijkheid maar het was mij of die rook den geur der eikebladen met zich bracht die gedroogd waren tusschen de stapels takkenbossen waarmede wij altijd het vuur aanmaakten
want anders loopt men gevaar dat men met de grootste zorg vijftig op de honderd planten kweekt die men moet wegwerpen wanneer zij beginnen te bloeien dat wil zeggen een jaar nadat zij gezaaid zijn
dat ik hierover veel nagedacht heb en ik zal u mijn besluit mededeelen waardoor gij dan niet nadat ik u verlaten heb alleen zult behoeven achter te blijven
hoeveel langzamer moest de tijd omgaan voor ons die machteloos en gevangen waren die verplicht waren te wachten zonder eenige zekerheid of men nog tijds genoeg zou komen om ons te redden
van tijd tot tijd sprak vitalis hun een vriendelijk woord toe nu eens in het fransch dan weder in een taal die ik niet verstond noch hij noch zij dachten een oogenblik aan moeheid
waar te parijs gij zoudt beter doen met naar uw land naar uw bloedverwanten of ouders terug te keeren
ik ging op den grond liggen en kroop den geheelen muur langs zonder echter een voor te kunnen ontdekken ik keerde toen naar vitalis terug en stelde een zelfde onderzoek aan de tegenovergestelde zijde in
den anderen morgen gaf men mij het werkpak van alexis nadat ik mattia en capi nogmaals op het hart gedrukt had om toch vooral voorzichtig te wezen volgde ik oom
alles wat ik mij herinner is dat vitalis niet meer op zijn fluit speelde maar die met een viool verwisseld had waarmede hij de oefeningen der honden begeleidde en waarop hij nu eens dansmuziek dan weder lieve vroolijke deuntjes speelde
de eenige weelde die wij ons konden veroorloven daar wij geen andere kleederen bezaten dan die welke wij op onzen rug droegen
hij is erg ziek geweest en hij is slechts gered door de zorg zijner moeder nu is mijn vaste overtuiging dat om hem geheel-en-al te doen genezen mevrouw
konden wij dien dag aan ons voornemen geen gevolg geven om nog een les te nemen bovendien waren wij uitgeput van vermoeienis
was de lucht met de geur van deze bloemen vervuld de taak die men mij had opgedragen was in evenredigheid met mijn krachten zij bestond voornamelijk om s morgens de ramen van de broeikasten af te lichten
maar hij is toch de vader niet van rémi riep arthur hij is zijn vader niet daar hebt gij gelijk in maar hij is zijn meester en rémi behoort hem toe daar zijn ouders hem verhuurd hebben
o wij krijgen wind des te beter ik houd ook van wind droomde hij ik trok hem bij den arm maar hij vervolgde
elken dinsdag gaat de eclips naar engeland zij is tot uw beschikking dat was een recht vriendelijk aanbod maar dat wij volstrekt geen lust hadden om aan te nemen
vader vader dit woord herhaalde ik werktuigelijk bij me zelf nooit had ik mezelf eenige rekenschap gegeven van hetgeen een vader eigenlijk wezen moest
dat men mij beloofde die jongens zouden mijne broeders zijn die mooie lieve lize mijne zuster in mijn kinderlijke droomen had ik mij meer dan eens voorgesteld dat ik mijn vader en moeder zou
misschien wel maar zeker is het dat zoo parijs mij veranderd heeft het mij ook achteruit heeft doen gaan hoe zullen wij voortaan onzen kost verdienen
terwijl ik met hem sprak zag ik hem aan en het scheen mij toe dat zijn oogen vochtig werden ik zweeg toen en vroeg of ik hem leed deed neen mijn kind zeide hij met bewogen stem
wij begaven ons alle drie op weg de agent de vader en ik zooals de commissaris vermoed had zou ik spoedig het huis herkennen en wij gingen naar de vierde verdieping
duurde zeer lang en hoewel het werken in den tuin niet geheel gestaakt werd viel er toch maanden achtereen weinig te arbeiden
ik dacht dat de kapper die juist op het punt stond om de kam door het lange haar van mattia te halen een soortgelijk antwoord als ik wilde geven en ik lachte reeds in mijn vuistje toen hij eensklaps het woord nam
vroeg hij ik zag hem aan maar ik kon geen antwoord geven zoo verrast was ik door die vraag mijn zoon vraagt of gij bij ons wilt blijven op dit schip ja op dit schip
om geld te besparen hadden wij onze uitgaven verminderd en daar het zeer warm was had mattia verklaard geen vleesch meer te willen eten want des zomers was vleesch ongezond
carrory uithoofde van hun jeugd minder weerstand aan den dood zullen bieden dan pagès en compayrou gij zijt toch ook ouder dan zestig jaar
in haar blik en haar geheele houding raadde ik onwillekeurig een gevoel van sympathie en voor de eerste maal sedert ik van arthur gescheiden was maakte zich een onbeschrijflijk gevoel van mij meester
wij liepen maar altijd voort en de weinigen die wij op onzen weg ontmoetten staarden ons verbaasd na was het onze kleeding of onze vermoeide gang die de aandacht trok
was alexis de eenige die iets voor geld gevoelde en wij plaagden hem steeds met zijn gierigheid hij bespaarde altijd elke cent en hij was niet weinig in zijn schik
zij begaf zich daarop naar de gevangenis waar zij een onderhoud met den tuinman had en acht dagen na haar komst te parijs zonder ons ooit haar plannen en overwegingen te hebben
ik had aan lize beloofd dat ik eerst martha en haar broeders zou gaan zien vr ik haar bezoeken zou
ongetwijfeld had die man zich daar verborgen om te zien of men het kind dat hij daar had neergelegd vinden zou jérôme wist niet wat te doen
maar de heer joli coeur vindt dat ge er te dom uitziet dat is niet prettig wat doet er dat toe het is immers gekheid stel u dus voor dat ge werkelijk bij een heer uw dienst komt aanbieden en dat men u beveelt de tafel te dekken
hem een stukje zou voorspelen mattia nam dapper zijn viool en begon te spelen en gij kent geen noot muziek riep de kapper in de handen klappende
terwijl de hond niet verder kwam dan zijn naam te schrijven mocht het mij weldra gelukken in een boek te lezen nu gij lezen en schrijven kunt zeide vitalis wilt gij zeker ook wel muziek leeren
een van de agenten fluisterde hem toen iets in wat ik niet verstaan kon ja gij hebt gelijk het moet antwoordde
en nu met verminkte lichamen door het water werden verteerd maar onder hen die mij staande hielden waren er velen die het mij lastig maakten daar zij volstrekt wilden dat ik met hen zou eten of naar een koffiehuis gaan
wanneer ik mij vergiste en hem zijn armen weder ten hemel zag heffen zelfs joli coeur lacht u uit riep vitalis als ik gedurfd had zou ik geantwoord hebben dat hij zoowel den meester als den leerling bespotte
wilde ik toch het genoegen dat mattia wachtte niet langer uitstellen nadat wij in zijn gansche uitgestrektheid de vlakte van méjean doorgetrokken waren
waar zouden wij heengaan ik was vertrouwelijk genoeg met mijn meester geworden om deze vraag te doen kent gij het land antwoordde hij mij terwijl hij mij aanzag neen waarom vraagt gij mij dan waar wij
werkte den ganschen dag voor het huishouden stond s morgens reeds vroeg op om haar vader vr dat hij zich naar de markt begaf zijn soep te geven
evenals de zusters dat in het gasthuis doen zonder ooit eenig ongeduld daarbij aan den dag te leggen als zij mij een oogenblik verlaten moest om haar huishouden te besturen
zij zwegen toen een oogenblik en ik kon even ademhalen van angst en schrik werd mijn keel als
twee jaren gingen er op deze wijs voorbij en daar de tuinman mij dikwijls naar de markt medenam of soms ook wel naar andere
in hun geheelen omvang te begrijpen vitalis was dood de man met de grijze jas of liever de tuinman deed mij dit verhaal
mattia zeide dit op een toon alsof hij boos op mij was want hij verwaardigde mij noch vrouw barberin met een blik
en wreef met de hand over het voorhoofd hetgeen hij altijd deed wanneer hij in verlegenheid was
maar als het uitkomt zooals het fijne linnen voorspelt zooals moeder barberin denkt en zooals werkelijk het geval zal zijn dan zijn uw ouders rijk misschien behooren zij zelfs tot de aanzienlijkste menschen
ik vind begon hij dat de nieuwe de oude niet mogen doen vergeten tot nu toe behoorden lize martha alexis en benjamin tot uw familie
wij moeten dus eerst een rivier hebben laten wij eens op de kaart zien welke rivier het meest in de nabijheid ligt wij spreidden de kaart op het gras uit en zochten de rivier het meest in de nabijheid wij vonden de seine
wilt ge mij een eierstruif geven van zes en niet van acht eieren snijd hem maar in twaalven dan zal ik hem opeten als ik
van tijd tot tijd echter bleef hij achter om tusschen den een of anderen hoop vuil een beentje of een korstje brood te zoeken want de honger kwelde ook hem maar het vuil lag onder een ijskorst en zijn zoeken was tevergeefs
eindelijk wilde ik aan uw verlangen voldoen maar toen werd het juist ziek ziek ja ziek dat was toen immers niet het geschikte oogenblik om het naar een gesticht te brengen want daar zou het gestorven zijn
maar het was onmogelijk al dien tijd werkeloos te blijven met zulke hongerige magen want de honger liet zich te meer gelden nu er niets was dat ons eenige afleiding geven kon
ik moest dus niet door de duisternis mij laten misleiden want dan zou mijn tocht tevergeefs zijn het dak en de wanden van de gaanderij waren dus geen voldoende gidsen voor mij
toen zij me hard zagen wegloopen bleven ook capi en dolce niet achter ik voelde ze op mijne hielen terwijl joli coeur dien ik op mijn schouder droeg zijn poot om mijn hals sloeg om niet te vallen
zonder opvoeding en zonder geld zou zulk een gebeurtenis een zeer groote verantwoordelijkheid hebben
mijn moeder mijn broeders en zusters die korte oogenblikken had ik met hen geleefd die ik nog niet kende en die ik slechts voor het eerst zag zonderling mattia
waarbij capi kon optreden voor hem waren die zondagen ook feestdagen zij herinnerden hem aan het verleden en wanneer hij zijn rol afgespeeld had zou hij die gaarne weer van voren af aan begonnen zijn
na een oogenblik stilte vroegen zij elkaar af wat er eigenlijk gebeurde alsof zij uit een droom ontwaakten gij hebt geijld antwoordde oom
hij begon toen in zijn laden te zoeken na geruimen tijd vond hij een boek dat den titel droeg theorie der muziek
maar bovendien elken dag ons brood moesten verdienen hadden wij vijf weken noodig om van isigny charenton te bereiken
dan kan ik altijd antwoorden zij behoort tot onze familie en wie anders kan zich haar lot aantrekken dan wij
nu geeft hij vr hij heengaat nog eenige bevelen vooral om te doen zorgen voor zijne bloemen zoolang hij afwezig is
hij doet hen daarin plaats nemen en wil zich naar de andere lampen begeven die hij gezien heeft maar de mannen die hij heeft gered houden hem met geweld tegen en trekken hem in de ton
en zoo ben ik uw moeder geworden o moeder drie maanden later verloor ik mijn eigen kind en ik hechtte mij toen nog meer aan u
nu hij wenschte dat ik arme ouders zou hebben inplaats van hetzelfde droombeeld als ik te koesteren
toch was er een geheimzinnig punt dat ik zou hebben kunnen aanhalen hetgeen bij onze laatste voorstelling had
het was de eerste maal niet dat de truyère eene overstrooming ontstaan deed en daar de openingen der drie schachten zoo hoog boven den grond waren
als ik een anderen wagen tegenkwam hij had gelijk toen hij zeide dat het geen moeilijk werk was en al was ik binnen weinige uren geen bekwaam arbeider
of ik die ken lize is met eene engelsche dame op een schip vertrokken lize op de zwaan was het geen droom de vrouw gaf een antwoord waaruit bleek dat wij niet droomden
xxxi het oude en nieuwe gezin ik sliep dien nacht weinig en hoe dikwijls had ik in den laatsten tijd verlangd
de ingenieur had zich aan het hoofd gesteld hij was de eerste die op de trede stapte en ik lag in zijn armen vr ik nog een woord had kunnen uiten het was hoog tijd want mijn hart klopte bijna niet meer
en wanneer ik er over sprak wat wel twintigmaal daags gebeurde dan sprak ik altijd van mijn tuin den vorigen zomer had ik mijn kweekerij eerst aangelegd
en was haar spoedig als een dienstbode gaan beschouwen die men zelfs in geen enkel opzicht ontzag want men wist dat zij nooit zou wegloopen of boos worden
mijn vriend verlaten dat zou mij niet mogelijk zijn ik dank u zeer voor uw aanbod mijnheer
en allen en ned zijn veroordeeld om hun gansche leven in eene strafkolonie door te brengen zij vinden daar hun vader
vitalis vroeg ik hij vraagt naar zijn vader zeide een meisje dat de oudste der kinderen scheen hij is mijn vader niet
en dat juist wanneer ik meende het zekerst van mijn rust te zijn het oogenblik was aangebroken waarop ik weder
alexis en benjamin instijgen en beval mij lize op haar schoot te zetten toen ik geheel terneergeslagen bleef staan duwde zij mij een weinig weg en sloot het portier
zou zulk een beroemd kunstenaar er ooit in toestemmen om ons arme drommels les te geven
iedereen heeft geloof ik zulke visioenen gehad waarin hij in den kortst mogelijken tijd een aantal jaren doorleeft of wel de onoverkomelijkste bezwaren overwint
gij zult mij dus niet aan mijn lot overlaten riep hij uit toen hij dit zeide gaf ik hem een flinken duw om hem te leeren dat hij niet aan mij twijfelen mocht
en een ieder vroeg ik naar zijn meening hoelang kan men zonder eten leven wanneer zou het water uitgepompt zijn
mijn reukorgaan was bijna even fijn als dat van de honden zoodat reeds op een afstand de lucht van het warme brood door mij werd waargenomen
alles zal verloren zijn men zegt wel eens dat hagel maar op enkele plaatsen valt wij zijn te dicht bij huis
toen was hij niet langer de koning der zangers hij wilde niet dat zijn roem zou verminderen door in schouwburgen van minder rang op te treden
ik had niet vergeten wat hij tot vitalis gezegd had toen hij mij aan dezen verkocht en dikwijls had ik het bij mezelf herhaald
het was volstrekt geen mooie tuin met fraai onderhouden paden en nette bloemperken waarin de zeldzaamste bloemen prijkten zij die hier voorbijkwamen zouden niet eens stilstaan om over de heg te gluren
waren martha en lize geen zusters voor mij hield ik dan niet genoeg van hen en hield lize niet evenveel van mij als van alexis en benjamin
lize vrouw barberin mevrouw milligan en arthur behoorden allen tot mijn familie en vitalis was mijn vader
de aap de aap riep arthur ik naderde den knaap en terwijl hij hem streelde kon ik hem op mijn gemak gadeslaan
daar gij het niet weet zijt ge dus even dom als de anderen die mij uitlachen waarom houdt gij mij dan staande
welnu als alexis het kan dan zou ik het ook wel kunnen gij en hij begon hartelijk te lachen maar werd spoedig weder ernstig t is waar gij zoudt het kunnen
ongetwijfeld drukte die gedachte zwaarder op mijne makkers dan op mij want terwijl zij wakker bleven in een toestand van doffe
capi en dolce door hun beklaaglijk voorkomen joli coeur door zijne dwaze sprongen zerbino was nog altijd niet terug
dan zou de genegenheid die zij voor mij hadden opgevat geheel verdwijnen de herinnering aan mij zou hun zelfs onaangenaam worden
toen ik mijn zak geopend had kwam ik op de gedachte om hem eens nader te onderzoeken en ik was ook blijde dat ik al mijn schatten aan mattia kon laten zien ik legde ze allen op het gras
als men in het publiek optrad moest men korte broeken dragen met kousen waarover gekleurde schoenlinten kruiselings gebonden waren
z groot dat wij nauwelijks erover durfden nadenken maar nog vreeselijker waren de gevolgen welke zij na zich sleepte spoedig vernam ik door martha en de jongens dat hun vaders wanhoop zeer te verklaren was
mama zeide arthur de dame begreep zijn bedoeling zij sprak eenige woorden in een vreemde taal tot eene vrouw
de lamp die hij vasthield om mij bij te lichten viel eveneens er heerschte thans volslagen duisternis
onwillekeurig ging ik achteruit wat had ik gedaan wat had ik misdreven waarom ontving hij mij zoo terwijl ik toch naar hem toe kwam om hem een hand te geven
en daar er maar ééne zwaan is met eene veranda en geen ander schip haar gelijkt zal men haar wel hebben opgemerkt op de seine
geef de lamp meester ik wil op een stukje papier aan mijn vrouw en kinderen schrijven schrijf voor mij ook voor mij ook
geschoren hebt zeker jongmensch en ik zal u ook scheren indien gij dat verlangt dank u zeide mattia vandaag niet als ik terugkom
want hoe onwetend ik ook wezen mocht wist ik toch dat een boek uit een zeker aantal bladen papier bestond waarop zwarte figuren geteekend waren
want al speet het mij dat zij mijn moeder niet was het deed mij toch genoegen ik was er trotsch op dat hij mijn vader niet was vandaar die tegenstrijdigheid in mijn gevoelens die in mijn stem lag opgesloten
toen capi mijn naam hoorde begon hij zooals altijd te blaffen en hij legde den rechterpoot op zijn hart als zijn ouders arm waren dan behielden wij dit vrije leven
hoe zich er mede te belasten wanneer men zelve moeite heeft om aan den kost te komen zij had bij een notaris gediend en deze ging zij raadplegen wat zij met ons zou beginnen diens raadgevingen beslisten over ons lot
maar de honden en ik die geen mantel of iets dergelijks hadden waren weldra druipnat de dieren konden zich van tijd tot tijd nog eens afschudden maar dit middel stond mij niet ten dienste
toen ik bemerkte dat het hem ernst was bekeek ik zijn vondst oplettender het was inderdaad een stukje hout afkomstig van een beuk dat niet langer was dan mijn arm en niet breeder dan mijn beide handen
deze verzocht om de lamp en wierp toen een blik tusschen de voering van het hoofddeksel hoewel wij niet in een zeer vroolijken toestand waren werd dit onderzoek met vreugdegejuich begroet
gij moet alles eens aan ons vertellen zeiden zij ik bedankte altijd voor dergelijke uitnoodigingen
de waldhoren was spoedig gehaald en weder begonnen wij quadrilles polka's en walsen te spelen wij speelden zonder een oogenblik op te houden tot aan den nacht toe
arthur werd dus beter wij naderden dreuze nog twee dagen nog een nog maar eenige uren
toen wij den anderen morgen weder alle drie bij elkander waren en bij de kachel zaten waarop de melk van onze koe kookte bespraken wij wat ons te doen stond wat moest ik doen
maar daar tante katherina zweeg vroeg ik en ik gij wel gij behoort niet tot dit gezin ik zal voor u werken gij behoort niet tot dit gezin
het uitpompen van het water allen tegelijk en op denzelfden toon herhaalden wij deze woorden en als door een electrische vonk getroffen richtten wij ons op
het was dag wij bevonden ons in de open lucht op hetzelfde oogenblik wierp zich een wit lichaam op mij het was capi die met een sprong op den arm van den ingenieur zat en mijn gelaat lekte
maar het was mooi glad geen krasje was er op te bespeuren hoe zou ik op dat plankje kunnen lezen en wat stond er op te lezen gij denkt over iets zeide vitalis lachend gij drijft den spot met mij
dat was de vraag die wij overwogen terwijl wij van isigny den weg naar bayeux aflegden wat mij betreft zeide mattia
ik zal hem de reiskosten overmaken en wanneer ik hem uitgelegd heb waarom wij niet met den trein kunnen gaan dan hoop ik dat hij mijn uitnoodiging zal aannemen
eensklaps hield hij met dansen op hij greep zijne viool en speelde zijn triomfmarsch zoo hartstochtelijk als ik ooit van hem gehoord had
men zal u meesters geven terwijl ik altijd alleen in de wereld zal blijven en mijn eigen weg zal moeten vinden om dan aan u te denken zooals ik hoop dat gij ook aan mij zult doen o mijn goede beste mattia
barberin had mij niet uit medelijden van de straat opgeraapt en evenmin had hij uit medelijden zich met de zorg voor mij belast het was alleen omdat ik in fraaie kleederen gewikkeld was
die mij het bewijs waren hoeveel zij er onder leed maar bij zulk een goed en zacht karakter duurt het verdriet niet lang
maar uit eerbied en uit vrees hield ik gelukkig dit gezegde altijd terug ik stelde mij tevreden met het tegen mezelf te zeggen
hij liet mattia alleen uitgaan mijn grootvader was nog niet beneden mijne moeder was uitgegaan met kate en annie en mijne broers liepen op straat
toen het gevuld was bracht zij het mij weder met een glimlach zoo zacht en bemoedigend dat ik ondanks mijn honger een oogenblik dien honger vergat en het bord niet aannam evenals de eerste maal
waarom heeft de eerste en laatste maat van een stuk niet hetzelfde tempo waarom kan men zijn viool niet op alle noten stemmen op deze laatste vraag kon ik met waardigheid antwoorden
morgen zullen we onze eerste voorstelling geven zeide hij en daarin zult gij optreden gij moet dus de rol die ik voor u bestemd heb eerst repeteeren
zoo ik altijd in een kamer had kunnen werken met mijn handen op mijn ooren en de oogen in de boeken zooals sommige scholieren
terwijl capi en ik onbeweeglijk voor hem bleven staan totdat hij een beslissing genomen zou hebben eindelijk stond hij op waar gaan wij heen naar gentilly en daar een steengroef opzoeken
zijn ouders heeft hij ouders als hij ze had zouden ze hem reeds lang gezocht en in die acht jaar zeker wel gevonden hebben ba
en al haar wilskracht scheen verdwenen ternauwernood was zij instaat zich een oogenblik te beheerschen om lize te troosten
de hemel bleef steeds donker de maan scheen niet en slechts enkele sterren vertoonden zich die echter veel kleiner dan anders geleken de wind was inplaats van te gaan liggen met dubbele kracht opgestoken
duizend of twaalfhonderd kubiek meter water moet de machine dagelijks in de divonne werpen wanneer zij stilstond zou er onmiddellijk een overstrooming volgen
terwijl hij sprak had het kleine meisje met haar verbaasde oogen haar blik niet van mij afgewend
niemand waar woont gij wij hadden geen woning wij zijn eerst gisteren hier gekomen wat wilt gij doen op de harp spelen liedjes zingen om daarmede mijn kost te verdienen
daar de tijd voorbijging en zerbino niet kwam zond ik capi er nogmaals op uit om zijn kameraad te halen maar na verloop van een halfuur kwam hij weder alleen terug en deed mij begrijpen dat hij hem niet gevonden had
maar toen ik zag hoe hij de kinderen behandelde toen kon ik mezelf niet langer meester blijven gij hebt immers geen lust om bij hem te blijven
ik zou het dan nooit wederzien en vr mij strekte zich het onbekende uit en achter mij lag het huis waarin ik tot op dezen dag gelukkig geweest was en dat ik nooit in mijn leven weder betreden zou
zij keerde zich daarop tot mij verdeelde het takje waaraan twee knoppen zaten die bijna uitliepen en gaf mij er een van
lize riep tante katherina maar lize gaf geen antwoord en liep snel voort bloemisten en moezeniers gebruiken altijd elk plekje van hun tuin zoo nuttig mogelijk
ongetwijfeld zou de heer espinassous onmiddellijk al onze vragen beantwoorden hij zou niet verlegen staan om ons alle redenen op te sommen waarom de mollen de tonen verlagen en de kruizen die verhoogen één vrees bekroop mij echter
of in een uithoek van het bosch onder den blooten hemel is thans de erfgenaam van een voornaam geslacht in het bezit van een kasteel
hebben wij het met onze natte kleeren dan warm gij behoeft niet in het water te vallen als het zoo gesteld is hernam de meester dan zal hier het lot moeten beslissen wie een gedeelte van zijn kleederen zal afstaan
dat op het dek voor hem was gespreid onder een glazen dak met groen en bloemen maar die nu en dan toch opstond
sprak compayrou zooveel ge wilt wij hebben water in overvloed drink de gang maar leeg pagès wilde naar beneden gaan
men kon nergens anders zoeken dan bij twee of drie logementhouders wier namen zij kende en bij wie men hem zonder twijfel vinden zou ik moest dus maar naar parijs gaan en hem zelf opzoeken
knielden zij in het stof want gedurende veertien dagen was de bodem die door stortregens door-en-door nat was geworden gedroogd
maar eischte in ruil daarvan een stuiver daar een mes de vriendschap afsnijdt het uur ging snel voorbij nog een kwartier en vijf minuten en dan zouden wij van elkaar moeten scheiden
ik wacht den dood als er redding komt dan zij god geloofd ik wilde onze trede verlaten om zelf me te overtuigen of het water inderdaad daalde
dan hadden dezen het recht zijn lichaam in stukken te snijden en het tusschen elkander in zooveel deelen te verdeelen
zeg eens ben je bevroren vroeg hij mij vooruit zet de borden op tafel ik haastte mij om hem te gehoorzamen
maar om tot ons door te dringen behoeft men niet alles eerst uit te pompen wij bevinden ons in de bovenste laag
op het land zouden wij des nachts een onderkomen kunnen vragen maar in den omtrek van parijs is men niet zoo gastvrij
tot nogtoe was het gesprek voor mij geheel naar wensch geloopen het was alsof een goede fee mij met haar staf had aangeraakt
die den onzen doorsneed en op den hoek van dat pad een zwarte massa dit moest het kreupelhout zijn ik liet de hand van vitalis los om spoedig vooruit te komen deze weg was met voren
het is juist het geschiktste oogenblik maar ik hield hem terug en wenkte capi om stil achter ons te blijven daarop gespte ik de harp los en maakte mij gereed om erop te spelen
ik wilde aan mattia toonen dat ik ook musicus was ik nam mijn harp en zonder eenige inleiding begon ik mijn beroemd lied
en hij verloor daarbij zijn pensioen en was wel genoodzaakt om als opperman in de mijn van truyère te gaan werken
capi was reeds in zijn armen gesprongen en zerbino en dolce klauterden tegen zijn beenen op ik ging thans op mijn beurt naar hem toe en toen vitalis capi op den grond had gezet
bijna drie maanden hadden wij noodig om den weg af te leggen maar toen wij in de nabijheid van varses kwamen mocht ik dan ook nadat ik mijn geld had nageteld
noch zich eenige afleiding te kunnen verschaffen in de mijn doorbrengen en tot zulk een bestaan was ik ten
hechtte men geen geloof aan hetgeen hij zeide dan wanneer hij dit door bewijzen staafde hij erkende dat hij niet wist waaraan dit geluid was toe te schrijven later
terwijl lize zich in haar vaders armen had geworpen hing ik de harp om mijn hals en begaf mij naar de deur
maar wat zal ik je zeggen als er geen geld is valt het heel moeilijk om te leven en geld was er niet
toch na een oogenblik gerust te hebben opende ik de deur en toen was ik weder bij den tuinman en de kinderen zij zaten aan een tafel bij een helder vuur dat in een hoogen schoorsteen brandde
want dan zouden wij een nieuw gerecht hebben dat onze aardappelen in alle opzichten kon vervangen en vrouw barberin zou dan niet meer gebukt behoeven te gaan onder den verkoop van onze
daarop klom hij weder naar de zijne omhelsde pagès en carrory en maakte toen van zand en vermolmd hout een hoogte waarop hij met zijn hoofd kon rusten en strekte zich vervolgens in zijn geheele lengte uit
ja zeiden zij alle drie gij zult altijd een broeder van ons zijn lize die niet kon spreken drukte mij de hand terwijl zij mij met tranen in de oogen aanzag welnu
en kate de kleine kate past haar grootvader op die nog altijd leeft zij wonen in de roode leeuw de oude heeft geld zij zijn niet ongelukkig
dat hij de dubbele planten uitkiest omdat de dames de enkelen niet verlangen daar het zaad in evenredigheid tenminste
wat zijn die vrouwen toch koppig nu als zij komen welnu dan zenden wij ze naar het gesticht maar genoeg hierover het verveelt mij morgen zal ik hem bij den burgemeester brengen vanavond ga ik nog eens naar françois
varses bezat naar men vroeger beweerd had ijzermijnen men vond ze niet men zou er ook nooit steenkolen vinden
eerste optreden van het gezelschap rémi leer mij uw lied zeide mattia wij zullen het dan samen zingen en ik denk dat ik het wel spoedig met de viool zal kunnen begeleiden dat moet zeer mooi zijn
de gevangenis is een ongezond verblijf en de verveling een kwade ziekte maar dat zal nu allemaal wel overgaan hij veranderde toen plotseling van onderwerp en vroeg hoe hebt gij die dame leeren kennen die mij geschreven heeft
en toch toen de tuinman mij voorstelde om bij hem te blijven begon ik weder eenig vertrouwen in mijn toekomst te stellen
speelt ge voor uw pleizier vroeg de dame mij in een vreemden tongval ik deed het om mijn troepje te oefenen en ook om mij eenige afleiding te bezorgen
gelukkig had mattia zes gulden opgespaard en wij hadden bovendien ons aandeel in de ontvangst welke bob en zijne makkers hadden gemaakt op den avond dat wij met hen speelden en dit bedroeg veertien gulden ruim
bij vader acquin hebben zij hem uit eigen beweging zooveel vriendschap betoond zij waren dit volstrekt niet verplicht
toen ons lied uit was stond capi op zoo goed en zoo kwaad als het ging ieder legde zijne gift in het bakje
nergens ontdekte ik eenig teeken van leven geen ander geluid dan het gieren van den wind die over den bodem heenstreek o had ik uw oogen maar sprak vitalis maar ik zie slecht
noch mij ooit van lezen of schrijven gesproken men had mij daar hoegenaamd niets geleerd men moet hieruit niet opmaken dat al gebeurt dit niet altijd op de scholen hetgeen ik vertel daarom onmogelijk is
daar een zwaar blok steenkool op hem was nedergevallen een van zijn vingers was bijna geheel verbrijzeld en de geheele hand gekwetst
ik had s nachts in de sneeuw geslapen toen het vinnig koud was mijn meester is dien nacht van koude gestorven ik heb er maar eene bloedspuwing van gekregen is dat lang geleden drie jaar
dat zij in uw hals zal vallen als ze een gat boorde o ja een gat wel tien gangen loopen onder de rivier
hij was mij stil genaderd en kroop behoedzaam voort tusschen de varen hij snoof zachtkens zijn adem streek mij langs het gelaat en over mijn haren
slechts uit honger had zerbino het vleesch gestolen maar dit was voor mij geen reden van verontschuldiging hij had gestolen en de schuldige moest gestraft worden of het was uit met de tucht onder mijn troep
gij hebt te kiezen tusschen dezen man en het gesticht neen vrouw barberin kom gij begint mij te vervelen
in zijn staart alleen had hij meer geest en welsprekendheid dan vele menschen in hun tong of oogen
verscheidene jaren had hij van zijn inkomen gespaard om boeken te koopen en die in zijn vrijen tijd te lezen maar toen hij getrouwd was en kinderen had kreeg hij minder vrijen tijd
wel verre van geld over te leggen teerden wij van ons kapitaal laten wij ons haasten om bij de zwaan te komen zeide
maar toch gevoelde ik voor het mijnwerken niet de minste roeping om onder den grond te leven moet men bijzondere hoedanigheden bezitten die ik miste
op de voorplecht was eene verande aangebracht die met slingerplanten was bedekt waarvan de stengels die hier en daar zich aan het glazendak hadden gehecht als beken van groen
ik heb reeds verteld dat er verscheidene instrumenten tegen den muur hingen waaronder zich ook een klarinet bevond die mattia loshaakte en waarop hij toen begon te
besloot ik mijn verdriet aan mevrouw milligan te vertellen en haar te vragen in hoeveel tijd ik naar toulouse zou kunnen terugkeeren want ik wilde gaarne voor de deur van de gevangenis staan als mijn meester die zou verlaten
lieve moeder het moet u geen zorg geven dat arthur christina bemint t is waar dat zal hem beletten een goed huwelijk te sluiten en een goed huwelijk is in het oog der menschen een huwelijk dat geboorte en rijkdom vereenigt
het stuk dat wij zullen geven vervolgde vitalis heet de knecht van den heer joli coeur of de domste van de twee is niet dien men denkt ik zal u het onderwerp mededeelen
en voortloopende vervolgde hij daar het mij verveelde alleen door die sombere straten te loopen op zoo'n triestigen zondag ben ik maar naar huis gegaan om te gaan slapen en ben toen in mijn bed gaan liggen
maar het meest speet mij toch dat ik arthur en mevrouw milligan zou moeten verlaten ik zou hun liefde niet langer ondervinden en ook hen verliezen
evenmin moet men mij voor ondankbaar houden omdat ik haar nooit had geschreven in al den tijd dat ik van haar gescheiden was geweest
en zullen daarin omkomen ik bergounhoux smeek god om een man voor de weduwe en een vader voor de weezen te zijn ik geef hun mijn zegen
hij zweeg toen ik weet niet welke gedachten deze stilte bij de anderen teweegbracht maar voor mij was zij een van de vreeselijkste uit mijn leven gij kunt wel nagaan
evenmin had hij iets van zich laten hooren door tusschenkomst van een buurman of landgenoot het was zijn gewoonte niet om zich aan dergelijke vriendschapsbetuigingen schuldig te maken
de hemel die sedert ons vertrek onbewolkt was geweest begon langzamerhand te betrekken en weldra viel een motregen die wel niet zou ophouden
als zij in de mis kwamen bijna onhoorbaar over den steenen vloer liepen terwijl wij boeren met onze klompen een geweldig leven maakten
deze woorden werden door een uitroep en een kreet van smart beantwoord lize wierp zich snikkend in zijn armen
zoodra ik in mijn bed lag was ik ingeslapen want ik was dien dag zeer vermoeid geweest en ook verlangde ik
hij is mijn meester waar is hij waar is capi vitalis had men voor mijn vader gehouden en men vreesde daarom zeker mij van hem te spreken maar nu hij slechts mijn meester bleek te zijn
lize zullen zij bij zich nemen laten genezen en leeren en u zullen zij met mij naar de akademie zenden zoo ik daarheen moet gaan
weet gij wie die heer is die straks bij uw vader was vroeg hij de heer james milligan de oom van uw vriend arthur daar ik onbeweeglijk middenop straat bleef staan nam hij mij bij den arm
spoedig hadden wij onze twisten weder vergeten en s avonds als we de soep aten waren wij weer de beste vrienden
blafte tegen alles en niets uit louter pleizier om te blaffen wat voor de honden waarschijnlijk een even groot genot moet zijn als voor de menschen om te zingen
ik liep de plaats dus op gevolgd door mattia en capi en met mijn hoed in de hand en eene diepe buiging de deftige buiging van vitalis deed ik aan den eersten persoon dien ik tegenkwam dit voorstel
komt gij mij niet goedendag zeggen zijt gij ook geen kind van mij wij waren buiten ons zelf van smart blijf beval acquin ik beveel het u en haastig vertrok hij
voor hem echter bestaat het groote gevaar in mijninstortingen ontploffingen en overstroomingen en tevens in de ongelukken
lize heeft mijne moeder niet verlaten die haar onder hare leiding heeft doen opvoeden en onderwijzen en zij is eene schoone jonge maagd geworden voor mij begaafd met de volmaaktste eigenschappen en de grootste deugden
was deze hoop van veel waarde voor ons wat hoopten wij dat wisten we zelf niet maar wij hoopten
hij gaf een onderdrukten kreet en legde toen eensklaps zijn poot in mijn hand zonder zich verder te bewegen ik vergat toen mijn vermoeidheid en mijn verdriet mijn toegeknepen keel ontspande zich weder
één les ook maar en dan kon hij alles vertellen wat ik niet weet waarom hebt ge zoo'n les bij een echten meester niet genomen
en de anderen riep arthur zerbino en dolce volgden hun makker en de aap ook joli coeur kon gemakkelijk den sprong doen
ik kan hunne min niet zijn zooals ik uw min geweest ben maar mijn leeftijd zal mij niet beletten dat ik goed op uwe kinderen pas
die elken nacht door haar gekras het begin en het einde van den dag verkondigen op dit oude kasteel van milligan park woon ik nu met mijne familie mijne moeder mijn broer en mijne vrouw
het is door een uitgestrekt park omringd daarin groeien oude boomen die nog nooit gesnoeid of geveld zijn en levende beken stroomen erdoorheen
ik zou rémi gaarne bij mij doen blijven antwoordde mevrouw milligan gij houdt veel van hem en ook ik ben hem zeer genegen
evenals om bekwame tooneelspelers te wezen welnu gij moet ook werken om de verschillende rollen te leeren die gij met hen te vervullen hebt laten we dus beginnen
sedert ik weder mijn schapevacht en mijn harp had omgehangen had ik toch iets dat mij hinderde het was mijn broek ik meende dat een kunstenaar geen lange broek moest dragen
terwijl deze zich neerzette op de bank bij den haard ik had mij niet durven verroeren van de plek waar hij mij met zijn stok had doen blijven
als wij ze op de seine niet vinden zullen wij haar zoeken op de loire op de garonne op al de rivieren van frankrijk en eindelijk zullen wij haar wel vinden