AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zij hadden hun armen om elkaar heen geslagen achter de varens die in de hooge bloempotten stonden en ze keken elkander aan met oogen waarin te lezen had gestaan dat zij althans zoo dom niet waren zoo er in oogen alleen iets kon te lezen staan
dat is de troep zooals hij is en ik houd er voor dat het komt omdat ik daarbij zoo goed korporaal van mijn geloof ben geweest als ik nu kapitein ben
de meeste jongelieden gingen in groepjes staan praten fournier en van brakel natuurlijk dààr waarheen hun harten trokken en in den loop van den avond gelukte het p a daum de van der lindens c s onder ps maurits hun om de meisjes tot een wandeling in den tuin te bewegen
en lucie deed ook wat in haar vermogen was om den pijnlijken indruk van het gebeurde te doen vergeten in hoofdzaak dacht iedereen aan de verloren bijouterieën maar louise dacht daaraan het minst
dat de maatschappij in haar gewonen gang zich om hunnentwil ook op het n i v e a u van dat uiterste en moeilijkste brengt het zou er waarlijk gek uitzien gecompliceerde werken van water en andere bouwkunde zijn zeer mooi men legt een reusachtige brug men bouwt een paleis
hij weigerde al scheldend maar zij liet niet los en eindelijk betaalde hij onder talrijke verwenschingen een vierde deel van het geld dat ze hem had gegeven
was wat de wereld niet wist feitelijk bewezen dat hij onschuldig was het publiek had zijn gevestigde opinie en die had uitgemaakt dat van leeuwendaal een dief was
ja antwoordde de oude kuchend steunend en hoestend gelijk iemand die ziek is en het benauwd heeft geef dan het geld maar hoeveel heb je
jawel zei moeder sleeks laten de heeren maar lachen ik zeg maar het oog van een ziek mensch wil ook wat hebben ik heb er niks slechts mee bedoeld gut neen maar als een mensch daar zoo ziek in zijn mandje leit en daar komt dan een dokter binnen
maar hoe terwijl hij door batavia reed in zijn kleine coupé verdiept naar het scheen in een courant dacht hij er over na het was een moeilijk geval hij oud hoofdofficier kon toch niet naar dien luitenant gaan om te vertellen dat hij zijn
van schermbeek glimlachte hoe kon toch zulk een oud man nog zoo'n hardnekkig idealist wezen het ging niet voor een luitenant om een zoo oud kapitein als roos was te kapittelen
daarom ging hij er s avonds zelf heen en nam haar eens ernstig onderhanden ze bleef heel bedaard het is goed zei ze ik had toch geen plan om jullie lastig te vallen maar ik was verplicht eerst alles te beproeven om in het fatsoenlijke voor het kind aan den kost te komen
het is bijwijze van spreken fournier jij hebt gemakkelijk praten een onaangenaam lachje gleed den substituut officier van justitie over het gelaat
want ze had reeds berouw in haar eerste boosheid die ze nu zelve ongegrond vond had ze vrij bits fournier gezegd dat ze het oogenblik
ik wil mij er niet mee bemoeien ik heb er niets mee te maken en ik verzoek u nogmaals vriendelijk om te willen zorgen dat ik met al dat volk niet in aanraking kom en er geen last van heb
waar dan ook eene algemeene ontwikkeling waaraan een wetenschappelijke richting ten grondslag ligt zij lagen beiden achterover in hun stoelen
ik zie niet in dat we al pratende veel verder komen ik wèl wat mij betreft want ik wou je alleen maar zeggen hoe ik dacht over dat reclameeren van officieren
de jonge baron van leeuwendaal was een presentkaasje zoo niet in den slechtsten dan toch in een heel leelijken zin des woords in de groote boekhouding van het menschdom zal zijn folio er vermoedelijk aldus hebben uitgezien
heb je daar de rest daar en bij de bank zoowat drie ton dat is verduiveld aardig ja och ik had er eigenlijk al lang moeten uitscheiden als jelui getrouwd zijt denk ik er ook sterk over mijn praktijk van de hand te doen
onwillekeurig keek de schout naar louise die even onwillekeurig de oogen neersloeg de dokter fronste de wenkbrauwen nauwlettend den lichtkleurigen divan bekijkend waarop zich zeer duidelijk afdrukken van door de vochtige aarde vuile voeten vertoonden zeide de politieman
t was toch eigenlijk een raar zootje hij kapitein roos was n flink man met n schrander uiterlijk en wien men het wel kon aanzien dat hij noch zijn decoratie
ze had groot effect verwacht van haar woorden en zou dat ook zeker hebben teweeggebracht bij een ander dan louise van der linden haar berekening was mis geweest maar ze wist nu wel hoe zij de zaak moest aanvatten en zwijgend stapte ze in den wachtenden
de tocht naast zijn bruid geschiedde in een huur trouwkoets in holland zonder pracht of praal maar hoe vol was hij toen van gelukzalige verwachtingen wat al woorden van jonge frisch ontloken liefde wat al teedere blikken
wat bedoelt u wat ik bedoel ik wil geen kwaad spreken van niemand niet ziet u maar ik zeg dat een jong meisje haar raam niet open laat s nachts als er hoeren in huis logeeren dat zeg ik
en hij was dat nu nog erger hij kende echter zijn plichten en daaronder behoorde tot het zwaarste wat hij het clownschap zijner betrekking noemde hij de commandant moest zijn passagiers altijd een vriendelijk gezicht toonen anders kreeg hij de reputatie van
liep in een paar schreden het erfje op en opende de deur van het uit planken van oude petroleum kisten gebouwde huisje er was niets te zien dan rook midden op den grond zat een oude vrouw bij een houtvuurtje waarop p a daum de van der lindens c s onder ps maurits een potje met rijst stond te koken
van brakel en lucie keken onwillekeurig louise aan de een met zekeren ernst want het kwam hem zijn eigen verliefdheid in aanmerking genomen voor dat het hier iets van het allerhoogste gewicht betrof de andere haast
hij schoot voor de twee ambtenaren heen en begroette de dames het eerst paradeerend met zijn uniform zijn sierlijke knevels en zijn galante manieren
ik wil niet zei de een en lekker zoo zei de ander het woog den armen administrateur als lood zoo zwaar kijk eens zei hij op een ochtend tegen van schermbeek het wordt te gek iedereen kleedt zich europeesch den ganschen dag en de kapitein met zijn vrouw en kinderen
of slechts gedaan had zou vijf jaren gevangen zitten hij vond het idée erg gek hij vond er zelfs iets grappigs in het was alsof men in een land van omgekeerde menschen leefde wat de oude lui betrof t was hem onverschillig of ze verdriet hadden om t geval
en elken dag was het indisch négligé hetgeen sterk op de gemoedsrust van den administrateur scheen te werken die haar al eenige dagen met schuine blikken had nagekeken
niemand in dezen kring hield genoeg van hem om dààrop acht te geven louise liet hem de inkoopen zien die ze gedaan had want al kwam zij in een huis dat geheel gereed was
niettemin lachte hij hen steeds toe met vriendelijk en opgewekt gelaat hoorde hij hen geduldig aan met welwillende hoofdknikjes vol instemming en beantwoordde hij met ernst en nauwgezetheid hun vragen
kreeg waren het toch volstrekt niet de egyptische vleeschpotten in den huize van der linden hij was erg vermagerd en zag nog bleeker dan gewoonlijk bij zijn verhooren voor den officier van justitie den rechter-commissaris en den raad was dat niet zoo opgevallen
en oordeelt over allerlei dingen dat neemt een loopje met zijn superieuren onder allerlei gekke maleische hollandsche latijnsche en andere naampjes zoodoende gaat de soldaat er uit en komt de schrijver er
en zijn cynische levensbeschouwing stond de dokter verstomd van zooveel zedeloosheid bij een wezen dat moeder heette de luitenant van schermbeek heeft haar genomen ging njonjah kerstien
dat hij niet kon komen want dat hij zitting had des avonds kwam hij hem opzoeken in het hotel van samenwonen zou vooreerst wel geen sprake zijn aangezien de rechterlijke ambtenaar bij particulieren
de oude vrouw die de bij van der linden gestolen kostbaarheden in ontvangst had genomen verliet den volgenden ochtend haar huisje en haar kampong
neen ik ken u niet wees zoo goed wat spoedig te zeggen waar het op staat nu nu niet zoo haastig het werd op sarrenden toon gezegd langzaam heel langzaam louise stond driftig op
maar het dagelijksch werk dat van gewoon onderhoud blijft verven witten baggeren enzoovoort merkwaardige ziektegevallen en zware verwondingen
en niet hadden bespied of en hoe de b l a n d a weer uit de kamer was gekomen vond men heel natuurlijk menschen die honderden malen zich geërgerd hadden
kan jelui ook wat geld bergen vroeg de dokter die in den laatsten tijd buitengewoon veel had verdiend van velton zweeg een oogenblik
ps maurits het gelezen in haar brutale blikken vernomen uit haar onbeschaamden toon dàt was de vrouw met wie haar vader in betrekking had gestaan terwijl haar moeder nog leefde en in gedachten nam zij het haar moeder kwalijk
en er is een soort brutaal ontkennen dat met een schuldbekentenis gelijk staat t was echter geen zaak dit te laten blijken te minder daar de vastberaden houding van den verdachte aantoonde
achter de bloempotten die wel niet spiritistisch waren maar waarbij het magnetismus toch zeker zijn bescheiden rol vervulde hij dacht aan zijn lucie zoolang tot hij bij zichzelven dure eeden zwoer dat hij niet lang zou zaniken maar zoo spoedig mogelijk zou trouwen
dat behooren we ook niet en ik durf volhouden wat ik laatst heb gezegd dat het een schandaal is om iemand te behandelen zooals ze het jou gedaan hebben maar over dat reclameeren ben ik het volstrekt niet met je eens
welzeker vulde lucie aan misschien meer dan onder de heeren en dat is wel jammer luus hoe laf zelve ons af te vallen om de verregaande pedanterie der hedendaagsche jongelui
zijn kleine king charles was op den divan gesprongen en lekte t meisje de hand heb je wel eens meer zoo'n hondje gezien neen een
ofschoon ontwikkeld als volwassen personen liepen ze op het dek rond in broek en baadje waaronder bloote beenen uitstaken die geen balletdanseres zich had behoeven te schamen
maar toen fournier en louise terugkeerden trok hij verbaasd de wenkbrauwen op en een v a i n c u ontsnapte hem inderdaad liep de jonge rechtsgeleerde er vrij mistroostig p a daum de van der lindens c s onder ps maurits bij en het meisje was nog meer verstoord dan ze geweest was
langzaam liep ze voort tot ze aan de deur kwam van het p a daum de van der lindens c s onder ps maurits kleine europeesche huis waar de dokter s avonds zoo dikwijls
het luxueus diner bij den dokter was van velton wederom een kneep in zijn conscientie want t deed hem denken aan ex en co t zou hoogst waarschijnlijk dien dag wel beslist worden of het huis zou staan blijven
kwam het beeld van t blonde lieftallige meisje voor zijn geest hij zag haar in de zacht blauwe oogen hij drukte haar mollige handjes in de zijne en voelde haar gevulde volmaakt knokvrije vormen tegen zijn breede
dokter van der linden overkwam iets dat hem in vele jaren niet was gebeurd zoodat hij het langzamerhand voor een onmogelijkheid was gaan houden hij kreeg een kleur zich herstellende haalde hij de schouders op het zal een misverstand wezen je hebt immers geen zusters
ze had zoo'n lieve stem t bruine dochtertje van dokter van der linden en als ze wilde kon ze er een vleienden p a daum de van der lindens c s onder ps maurits zachten drang in leggen waartegen slechts een steenen hart bestand kon wezen
zeker waarom zou het niet kunnen maar och ik raad het u af laat het maar bij hen t is bij hen net zoo goed als bij ons wij hebben geen behoefte aan geld en het staat eenigszins gek en die vijf
dan slapen dat dit betrekkelijk zoo waar was speet hem geweldig hij was immers nu toch als een hond in de gevangenis geworpen beschuldigd van een misdaad die hij niet bedreef ongetwijfeld zou hij in dit vervloekte land van poenen en stommeriken veroordeeld worden
en zij dweepte met den dokter want in de gansche wijde wereld bestond er voor haar geen andere toen hij uitstapte en de galerij betrad zag hij tot zijn schrik den artillerie officier van schermbeek zitten
het was een invitatie de heeren werden uitgenoodigd om een danspartij bij te wonen te geven door dokter van der linden bij gelegenheid van het vertrek der familie diephuizen t is van morgen vendutie geweest bij diephuizen hoe is het afgeloopen
wegen begrintend en zoo voort hun kennis verloren is gegaan en ze uit gebrek aan mannenwerk groot zijn geworden in kleinigheden dan kan hij het wel met hen vinden maar ons taquineert hij
neen en sidin ook niet ik weet bij ervaring dat zoo iets toch tot niets leidt met inlanders dan moeten ze nu maar zoo ongestraft blijven rondloopen
dat ontbrak er maar aan jullie bent nogal aangenaam tegen mij ik weet niet dat wij je iets in den weg hebben gelegd die onnoozelheid staat je fraai van brakel wist zeker niet dat hij alles aan papa zat te verraden
de oude heer had onder warme dankbetuigingen zich gehaast van dit vriendelijk aanbod gebruik te maken maar zeer spoedig berouwde den dokter die bij zijn drukke praktijk geen tijd had om zich veel met het baronnetje in te laten zijn bijzondere gastvrijheid
het was waarachtig onverantwoordelijk en dat leefde er maar op los men had moeder roos maar aan te zien om te weten dat er meer passagiers aan boord waren dan op de lijst stonden
hij had er een langdurig gesprek over met een ouden mandoer der firma een min of meer trouw maleisch dienaar wien niettemin het galgebrokachtige met duidelijk schrift op de bruingele tronie te lezen stond
dan moeten zij de gevolgen ook maar dragen bovendien geloof ik dat ge de jongere officieren niet billijk beoordeelt een enkele mag t hoofd kwijt raken maar verreweg de meerderheid weet wat haar te doen staat
op het papier onze officieren worden slecht betaald en onze hoofdofficieren meestal slecht behandeld ik zeg je meneer dat dàt het ergste is met de andere diensten zou het zoo'n vaart niet loopen maar dat het leger wordt verwaarloosd zal zich bloedig wreken
dat de ingenieur van brakel er dadelijk op uit moest want dat volgens ontvangen rapporten de vensters in het huis van een regeeringspersoon gerepareerd moesten worden
aan den juweelendiefstal had verdacht maar niemand was b r a n i genoeg om nog met van leeuwendaal om te gaan men was immers diep overtuigd van s mans schuld personen die gewoon waren
van brakel kwam des avonds al heel vroeg dan kwam lucie hem te gemoet en ze zoenden elkaar dat louise als ze er bij was er akelig van werd maar dat was nog het ergste niet
maar och die hadden weinig vat op het kind geboren en opgebracht in de achterbuurten van indische kustplaatsen waar stinkende goten en een moerassige grond de kweekplaatsen vormden voor myriaden van die insecten zij sliep er niet minder rustig om
om tegenover jongere collega's niet te veel achter te staan welnu jij houdt het westgat van straat medoers open met baggeren en je vindt dat beneden je waardigheid ik kan je zeggen beste jongen dat het hoofddoel mijner pillen en poeders geen nobeler beteekenis heeft
louise stond stil anders heb ik u niets te vragen zei ze koud en uit de hoogte ik dank u voor de mededeeling laat ons naar binnen gaan
een verschil in het erfdeel aan persoonlijke eigenschappen dat hij tegen wil en dank aan zijn twee dochters naliet ze kon zich niet houden van t lachen
op een z verkregen overtuiging niet hebben durven vonnissen als mensch deed hij dat wel dien avond sprak hij het meisje nog slechts om haar op de meest gewone wijze een goeden nacht te wenschen en daarbij even haar vingertoppen aan te raken
t a l geplaatst de eer van het indisch leger aangetast door het legerbestuur zelf moest hij helpen verdedigen aan zulke mannen had men behoefte die hadden den moed hunner overtuiging
en van ons goed recht als staatsburgers om ons tot in het hoogste ressort te beklagen als we onrechtvaardig bejegend en in onze belangen benadeeld worden
maar de bataviasche politie was veel te slim om zoo iets te doen dat wist sidin ook wel en daarom had hij den buit in zijn kamer gebracht overtuigd dat ze daar volkomen veilig was
de lucht stond zoo strak alsof ze van metaal was gegoten het eeuwigbewegend wateroppervlak zond langzaam ontelbare witte kuiven omhoog
kindlief vermaande de dokter zacht toen hij op de gezichten van van brakel en diens meisje bij deze hatelijkheid een onaangename uitdrukking zag komen
t zal wel weer een mop zijn meende van schermbeek ten minste zeker erg overdreven vond van brakel voor zoover ik weet bezitten jonge meisjes geen duizenden guldens althans hebben ze die niet in bewaring
neen voegde hij er bij voor capricieus genoeg om overplaatsing te vragen zonder gegronde reden hield ik u ook niet
ik ben er zoo aan gewoon ja t is een gemakkelijke dracht en ik kan me begrijpen dat het heel wat is ze te verlaten voor een andere maar t is nu eenmaal niet anders mevrouw neen zei ze met een zucht hij kwam niet verder op die wijze
slapen had ze in haar verbeelding niet allerlei looze plannetjes gevormd om hem bij toeval te ontmoeten en hem op een buitengewoon slimme bedekte wijze
dan zooals ik daarin ben geweest als officier van gezondheid dus als militair en je weet van brakel in het militaire zijn stiptheid en van de klok zijn vereischten wanneer ik bijvoorbeeld als chef order had gegeven
naäpers in de manieren van onmogelijke buitenlanders z waren ook niet de plompe zonen des volks z waren de jongelui van goeden huize
dàn zat hij haar blonde krulletjes te schikken dàn nam hij haar hand in de zijne dàn weer had zij iets aan zijn das te strikken in één woord z gek kon het niet loopen of ze moesten zich voortdurend handtastelijk van elkaars tegenwoordigheid overtuigen
toen hij ditmaal tehuis kwam was louise nog op hij hoorde haar een baboe een brief geven met de boodschap dat ze dien den volgenden morgen vroeg moest brengen bij den heer fournier in het commensalenhuis van sleeks wat beteekende dat regelrecht ging hij naar achteren
gedurende de eerste week was het een zoo aangenaam leven dat van schermbeek als hij met zijn emma langs het strand wandelde of de hooge duinen beklom alle m i s è r e s van den indischen dienst vergat zondagsavonds zat men op het terras bij de muziek de eerste week was omgevlogen
wat is er tegen wel als men zelf vertoeft waar zijn vermogen is belegd dan is dat als men eens wat doen wil een groot gemak
het is meer dan schande zoo'n afschuwelijke kerel en bovendien drukte haar hand bemoedigend de knie van den armen jongeling en zijn hand die op de hare lag drukte daarop deze bijwijze van
die iets bijzonders willen zeggen met halve woorden en bedekte zinspelingen ik begrijp dat nooit goed ten minste niet zoo dadelijk en zie dan
en hij was weduwnaar de heer van velton des morgens had hij in een statistische verhandeling gelezen dat weduwnaars de grootste sterftekans hebben
wat moest hij er aan doen het was over dit moeilijk vraagstuk dat dokter van der linden nog peinsde christien donker had altijd berust in zijn besluiten en hij wilde er de politie niet mee lastig vallen
onze lieden zijn eerlijk en trouw ze dienen al jaren bij ons verbeeld je dat een van o n z e menschen bij mij in de kamer zou komen en mij bestelen
heel batavia was er vol van den volgenden ochtend wel heere heere zei moeder sleeks toen ze de eetzaal binnenkwam waar haar gasten aan het ontbijt zaten de wereld loopt op z'n end ik wensch u allemaal een
en haar kinderachtig oogenblik van drift zoo hoog had opgenomen hoe anders was het nu met haar gesteld was het niet waar dat ze elken dag wel honderdmaal uitkeek of hij niet komen zou p a daum de van der lindens c s onder ps maurits schrikte ze niet en was het niet
zoo zei de dokter vroolijk heb je het weer zoo zwaar in de eenzaamheid gruwelijk wel het middel ligt voor de hand neem een
hoe het hart van den verliefden vriend trok naar het door oude versjesmakers zoo bezongen voorwerp van de min zwijgend haalde hij het geld en gaf het hem hier heb ik een bewijsje och t is niet noodig
ge moet me niet kwalijk nemen kapitein maar dàt spreek ik tegen het is beroerd voor de betrokkenen dàt geef ik toe doch voor den hoofdofficiersrang een zekere wetenschappelijke ontwikkeling te vergen is niet meer dan voldoen aan een dringenden eisch van den tijd
wies als toch de wereld hoe kan je er nog z over praten waarom ben jij dan niet weggegaan dat is geheel iets anders ik ben je vriendin en ken je genoeg om te weten dat het niet waar kan zijn
ijverig naar in zijn kleeding en wijze van spreken meer het diplomatiek tintje van het consulaat dan den eenvoud van den handel op den voorgrond te doen treden alles
haar moeder keek het nieuwe slot nog eens na waarmede zij het venster had gesloten men kon nooit weten zoo'n nest kon wel eens haar stoutigheden herhalen
louise had t gesprek aangehoord en in haar onschuld geloofde ze nu ook vast aan die van haar gast hoe zou toch dat pijpje daar in mijn kamer zijn gekomen vroeg ze toen zij weer terug waren in de achtergalerij en de dokter die geen tijd had zijn patiënten was gaan bezoeken
toen hij zijn teleurstellingen had meegedeeld en de onrechtvaardige bejegening waaraan hij had blootgestaan was zij diep verontwaardigd en haar vader een gepensionneerd ontvanger met zeer vrijzinnige denkbeelden was het niet minder
toen ze te bed lag en ze viel er bij in slaap tot ze prompt te vijf uren wakker werd het was nog duister ze ging met haar nachtlampje door de smalle gang a j o lien gauw opstaan en baden riep ze in het slaapkamertje aan den anderen kant kom a j
toch zou er in t geheel geen aardigheid aan haar trouwen zijn geweest indien ze niet veel had ingekocht hij vond alles even mooi en stond terwijl ze t een en ander bekeken met den arm om haar heen geslagen
en met verbazing kwam hij tot de ontdekking dat hij nog n paar honderd gulden te goed had wegens reis declaraties stom dat hij daaraan niet gedacht had als hij nu berekende dat hij bovendien
een stijf knikje was haar antwoord van leeuwendaal zei de dokter er is hier iets onaangenaams voorgevallen wij zijn bestolen t i e n s da's erg onpleizierig
twist er niet over het is de moeite niet waard meende van schermbeek die hen door en door kende ik vind theorieën van dien aard gruwelijk vervelend t lijkt me zoo taai daar komt de o p p
zij had ongelijk dàt wist ze nu en het was voor haar één doen ongelijk gevoelen en het bekennen ze ging naar binnen en luisterde aan de deur der logeerkamer lucie
ei ei lachte de dokter die wel begreep dat hier een geweldige adder onder het gras moest schuilen omdat van brakel van natuur niet ironisch was nu het doet me genoegen dat ge daar een werkkring hebt gevonden meer in harmonie met je wetenschappelijke opleiding mag men ook vragen
och kom dan heb ik t zeker mis ik meende me te herinneren dat u de wegen de straatverlichting den schouwburg de toko's en alles zoover stelde boven die in de
hij zou overigens gaan het was een geschikte gelegenheid om een afscheidsvisite te brengen ik ga van avond naar dokter van der linden zei hij aan het ontbijt
hij wachtte geen repliek af maar ging naar zijn kamer moeder sleeks keek hem spottend na en begaf zich naar haar keuken al mopperend ja jongeheer dat zegt uwes wèl t is ook om tureluursch te worden as je n goed oogie hebt op een meissie
ik dacht dat je van fournier niets wilde weten het is verschrikkelijk luus ik dacht ook eerst dat hij me volkomen onverschillig was het is zoo zonderling maar ik kan er niets aan doen
als de regeering zich niet onthoudt van inmenging in justitiezaken nu ja we leven hier onder exceptioneele toestanden ik begrijp wel wat je bedoelt die vervolging
een paviljoentje bewoonde dat slechts ruimte liet voor één persoon ook dacht hij spoedig promotie te maken en overgeplaatst te worden maar hij vroeg van brakel die gruwelijk mopperde
niet onbekend jaren te voren hadden de baboes haar reeds gesproken over een ander kind dat haar papa had in plaats van eenig zusterlijk gevoel of zelfs maar nieuwsgierigheid op te wekken had het haar woedend jaloersch gemaakt
viel van brakel uit blij dat hij zijn hart kon luchten het is op zulk een wijs onmogelijk dienen dàt kan niemand uithouden wat is er dan gebeurd
haast onmerkbaar knikte de oude vrouw met het hoofd en ving toen aan op haar potje te passen zonder verder naar den maleier om te zien en alsof er niets was gebeurd
die meenen dat ze een postdag te laat zullen komen om promotie te maken en meer traktement te krijgen voor onrechtvaardigheid heb ik de grootste verachting en dat steek ik onder stoelen noch banken
dat verlangen naar iemand anders dan haar wettigen man en niet naar een denkbeeldig persoon maar iemand die p a daum de van der lindens c s onder ps maurits reëel bestond en met wien ze in aanraking kon komen
ik weet het niet van brakel ging naar de kamerdeur van zijn contubernaal en vroeg hem nog een oogenblik in de voorgalerij een glas wijn te drinken fournier antwoordde als altijd vriendelijk en beleefd maar hij weigerde
zij mocht haar vriendin niet geheel onkundig laten meende ze t is zeker n ongelukkige historie en het is best mogelijk dat hem door dezen of genen lasterlijke praatjes zijn verteld praatjes
noch zijn sociale positie zooals men dat noemt gestolen had kapitein roos was echter geen academie officier zooals van schermbeek wat men verstond
en op een wijze naar zijn kamer ging die erg veel had van een vlucht toen begrepen ze er niets van ze bleven echter zitten en fluisterden zeer druk
hij had geld en invloed genoeg om niet toe te staan dat zijn aanstaande schoonzoon mishandeld werd de oude van schermbeek kon dat ook zeggen en misschien met nog meer recht doch men brengt zijn zoon niet groot en laat hem geen officier worden
hoor je me niet toen ze uit de keuken terugkwam waar ze zelve het vuur had aangemaakt zag ze dat lientje nog niet was opgestaan en pruttelend liep ze het kamertje binnen het bed nog haast een kinderledikant was leeg en het venster stond open
t is verschrikkelijk vond fournier hij wilde verder gaan maar werd verhinderd door de komst van twee jonge dames die de jongelui zich haastten te groeten
het is wezenlijk z keurig zei hij dat mijn armzalig boeltje er tegen zal afsteken nu lachte ze dat is n mooi praatje in dat groote c h i q u e huis zullen al die prulletjes in het niet zinken
en dat nu reeds zestigduizend guldens kost aan den lande terwijl het hier eenvoudig totaal onbruikbaar is zou men van zulk een dienst niet walgen ik heb er genoeg van méér dan genoeg
indien de politie ten tweeden male huiszoeking had gedaan in de door s dokters bedienden bewoonde lokalen dan zou ze in een wormstekig heel ouderwetsch latafeltje in sidins kamer een cassette en een chubtrommeltje hebben gevonden
menige mond had de lippen opeengeklemd toen de ingenieur daar zoo stralend van geluk binnenkwam met zijn vredig glimlachend gretchen aan den arm maar ook waren spottende glimlachjes en blikken van
nu haar drift weer door zijn weinige toeschietelijkheid was opgewekt zij waren het huis genaderd maar hadden voorbij kunnen gaan
even naar haar kijken ze werd te groot voor het kleine ledikant dat slechts voor n kinderleeftijd van een jaar of twaalf berekend was haar welgevormde beenen staken door het ijzeren ornament en dreven den spot met alle pogingen om p a daum de van der lindens c s onder ps maurits de klamboe te t o e t o e p e n zoodat het vrij entrée was voor de muskieten
het is waarlijk om te lachen het heeft nooit zoo mijn aandacht getrokken antwoordde fournier uiterst koel toch geloof ik dat ge u vergist juffrouw van der linden
over dat onderwerp liever zwijgen wat sidin aangaat die is twintig jaren in mijn dienst en voor zijn onschuld zou ik durven instaan beter dan voor die van menig ander u wilt zeggen dan voor de mijne wel ik vraag niemand daarvoor in te staan maar er valt me iets
o n a i s e hadden de meisjes gelegenheid in de achtergalerij elkaar een oogenblik te spreken t begint me wel n beetje te vervelen zei louise ik wou dat ze zich nu maar
wat dàt aangaat ik zal geen finantiëele zaken doen dat in mijn leven niet ik wilde mijn geld bij de anderen opvragen en het geheel bij jelui deponeeren kan dat
nam ze hem mee achter de meerbedoelde potten waar hij in een hartelijke omhelzing geheel vergat hoe hij doen zou als zij eventueel hun huwelijksreisje
dag moeder zei hij in t maleisch zij antwoordde met een onbestemd geluid ik heb niet veel tijd zei hij uit het zaagsel het gestolen juweelenkistje te voorschijn halend en het vuil er af schuddend je moet dit voor me verkoopen
het wond den luitenant op hij voelde zich sterk genoeg om het op te nemen tegen den legercommandant den generalen staf het artillerie bureau kortom tegen de geheele wereld
al heel dwaas gekozen vond voor een declaratie en dat ze bovendien geen oogenblik aan hem dacht hij had haar geantwoord met een stille buiging haar den arm geboden dien ze onwillekeurig aannam en zonder een woord te spreken waren ze naar binnen gegaan
met moeite hield de dokter zich bedaard maar het was hem aan te zien dat hij een gloeienden lust had den jongen man wiens bleek vermoeid gezicht lusteloos achteroverlag een oorveeg toe te dienen
ik durf er niet veel van zeggen zei van brakel langzaam en met eenigen nadruk hij is zeer in zichzelven gekeerd spreekt weinig en zit meestal alleen in zijn kamer ook ziet hij erg bleek
wordt er dan kwaad van me gesproken vroeg louise bij wie het denkbeeld nog niet was opgekomen dat zij het onderwerp van publieke conversaties was geweest
fournier was met een ernstig gezicht opgestaan en moeder sleeks gevolgd naar achteren daar stond de weduwe met haar kokki op haar manier over het voorval te redeneeren
haar heeren echter liet ze indisch betalen t was haar zwakke zijde dàt en haar linguistisch onvermogen waardoor ze dertig jaren in de
ook voerde hij geen weelde in zijn levenswijze dat zou verdacht zijn geweest zijn plan was om later een reden te zoeken ten einde goedschiks den dienst te verlaten of kwaadschiks te worden weggejaagd dan zou hij een warong beginnen
zij had reeds herhaaldelijk naar hem uitgezien en zorgde wel dat ze hem attaqueerde zoodra hij een voet in huis zette wel meheer fournier zeg uwes het nou reis terdege is het heusch waar as dat die meheer de baron in de pot zit
lucie dringend en hè voegde ze er bij die hoofdingenieur is ook een nare man ik heb het al gezegd toen we er laatst een visite maakten hij heeft een echt nurksch
nu dan ik vind dat er oogenblikken zijn die iemand in een gevoelvolle stemming brengen dat er oogenblikken zijn zie je luus als wij trouwden ging van brakel met aandoening voort en ik zag je afscheid nemen van je goeje vader dan zou ik
waarom ook maar niet die ellendige geschiedenis in den doofpot gestopt waarin toch zooveel te batavia terecht kwam terwijl de jongste telg van het edele geslacht der baronnen van leeuwendaal zeer u n
tegen den middag sprak batavia over niets anders dan over het gebeurde bij dokter van der linden baron van leeuwendaal was preventief in hechtenis genomen
het liep hem als ijswater langs den rug neen z kon zij niet spreken als ze iets voor hem gevoelde hij boog even en volgde haar de marmeren treden op
och neen ik heb het hier nogal naar mijn zin t is een akelig land met een miserabel klimaat maar overigens kan ik me hier wel
slechts als hij vr zijn kamer in t gebouw zat te luieren volgde hij haar met de oogen en dan was het alsof er langzamerhand leven kwam in zijn anders reeds vrij fletschen blik
noch de schoonvader noch de getuigen deden ooit aan godsdienst en kwamen ook nooit in de kerk dan bij zulke gelegenheden of ze iets geloofden en wat dat eigenlijk was wisten ze niet ze dachten daaraan niet en hadden slechts zeer vage ideeën in dat opzicht
och het is eenvoudig ik ben met een dame die p p getrouwd uitkwam op te goeden voet geraakt aan boord wij dachten dat niemand het wist maar iedereen wist het
hij volhardde in zijn eerste verklaring spotte met het ernstige gezicht van fournier en van al degenen waarmee hij dien dag in aanraking kwam kortom gedroeg zich overdreven op zijn gemak
bedoel ik het niet hoe bedoelt u het dan t was pijnlijk deed hij het nu met opzet of was hij werkelijk z wonderlijk naïef
ik dacht dat bij officieren van gezondheid ja als ze veel particuliere praktijk hebben dan gebeurt het wel dat ze n mooie vendutie maken de arme diephuizen is een charmante kerel
die eigenlijk toch niet zoo heel oud waren wel dan had hij immers best die vierhonderd pop kunnen accepteeren want hij zou ze dan gauw genoeg terug hebben kunnen geven bovendien dat behoefde niet in eens fournier was vermogend en t zou hem niets kunnen schelen
de besteller had drie brieven voor elk een de couverts waren van t zelfde formaat en de adressen met dezelfde hand geschreven de omslagen waren niet dicht gemaakt zoodat men zeker kon zijn van een uniformen inhoud
zeker of het nog gebeurt weet ik niet maar het is gebeurd en dat wist je en je hebt me niets daarvan gezegd
het schijnt me zoo heerlijk toe dan moet u eens met me uitvaren van nieuwediep in den winter o dan is het zoo heerlijk op de brug kou vind ik een van de onaangenaamste dingen ze doet zeer
ik geloof niet dat men u vr jaren te nieuw york of in china heeft kunnen vertellen wat hier te batavia gisternacht is voorgevallen onvoorzichtige uitlatingen zouden u wel eens in moeilijkheden kunnen brengen
het u zooals uwes ziet onkruid vergaat niet en hoe maakt het je dochter en wat heb ik gehoord is ze zoo geangliseerd met dien rijken meneer van velton van het koningsplein nou dat is t ventje wèl hoor ik kan me heusch niet begrijpen
dat ze z eigen niet meer waren hoe is het hier met den dienst vroeg van brakel wat zal ik je zeggen
want achter de partij planten die aan den eenen kant de voorgalerij versierde was een heerlijk plekje waar men precies twee stoelen kon neerzetten
louise bemoeide zich met van leeuwendaal zoo weinig mogelijk eerst had ze zich met hem vermaakt maar later had ze een grooten afkeer van hem gekregen
t is hier een beroerd land mopperde de luitenant het mag dan waar zijn dat in holland een officier zonder fortuin geen dubbeltje daags overhoudt om in de soos een bittertje te drinken men leeft er
zij scheidden zeer hartelijk fournier had t geld met genoegen gegeven maar hij vond het flink van van brakel dat deze van het voorrecht om zijn meisje te ontmoeten afzag om voor zijn aanstaande vrouw te zorgen en van brakel gevoelde zich voor den aangeboden
en de ingenieur dacht tot zijn spijt daaraan eerst toen hij bij dokter van der linden kwam en er zijn vriend zag zitten wel zei de heer des huizes vriendelijk hoe komt het meneer fournier dat we u in zoolang niet hebben gezien
welnu is dat zoo erg ik zie het ook niet in meende van brakel beter met den handschoen getrouwd dan ongetrouwd
en dien diefstal ernstig zei ze van leeuwendaal ik moet je voor we verder gaan even spreken met genoegen zei hij ik ben in een buitengewoon aangename stemming t is voor het eerst in mijn leven dat ik dit apenland mooi vind zoo'n maand of wat binnen
pleizierig is anders dat is zeker maar maak je er niet boos over daar komt van brakel drink je een glas port mee merci geeft mij maar n bittertje
ik ken dat spreken zooals hij het deed met zijn halve woorden en jij met je zwijgend neergeslagen oogen bedoel je over
dat weet ik niet geld is de n e r v u s r e r u m bij alles wat voor geld te koop is dat geef ik toe met alle schatten der wereld echter is het vertrouwen in het recht niet meer te herstellen
indien ik het tegendeel niet wist zou ik er op zweren dat het afdrukken van mijn eigen voetzolen waren het kostte den dokter moeite zich bedaard te houden
wat de straf betreft werd hij in het ongelijk gesteld en daarenboven nog eens gestraft op zijn request kreeg hij een nul en zelfs minder hij kreeg een standje
neen ik begrijp niet hoe het u in de gedachten komt ik meende het stellig te weten kom ik loop even naar achter om mama sleeks goeden dag te zeggen
toen het juweelenkistje openging zoo verblindend fonkelden bij het grillig houtvuurtje de diamanten der van der lindens alsof ze dien glans vreesde
hij had een afkeer van vrijen niet gelijk jantje van van alphen wijl god het ziet maar hij wist bij ervaring dat hij er niet tegen kon en dat het fransche
toen hij in zijn rijtuig was gestapt en huiswaarts reed zuchtte van velton onwillekeurig hoe lastig was hem de keus gevallen hij wist dat ex en co in moeilijkheden waren en dat het terugvragen van zijn geld door van der linden wellicht schromelijke gevolgen kon hebben
haar hinderde t meest de gedachte hoe nu aan de geheele wereld en vooral fournier het praatje bekend was dat die van leeuwendaal des nachts in haar kamer was geweest want ze begreep zeer goed
kon leven zonder draaglijk maleisch te spreken of ook maar iets van haar haarlemmerdijksch accent te verliezen waren de eenige grieven harer commensalen
denk je dat de kleine man van zulke dingen iets hoort verneemt of zelfs maar begrijpt als de regeering toeliet dat een europeesch ambtenaar van eenige beteekenis voor een vuilen javaan
deed dokter van der linden zijn best om de acht dagen die vr van leeuwendaals terugkeer naar europa verliepen zoo aangenaam mogelijk te doen zijn
niemand wil voor haar zorgen en ik kan het niet ze verdient nu haar eigen kost net als ik deed toen ik jong was ondanks al zijn ervaring en menschenkennis ondanks al zijn
den dokter zijn mislukte poging van dien avond en beiden lachten er hartelijk om vooral de dokter die nooit zulk een susceptibelen aard had gehad en wien het altijd wèl was geweest met of zonder conversatie
fournier hief het hoofd op half verbaasd half verontwaardigd zoo goed als de ingenieur had hij den onuitgesproken zin begrepen
doch er was één ding dat den heer van der linden gruwelijk ergerde zelf een werkzaam ambitieus man altijd op het pad altijd klaar bij nacht en dag om hulp te verleenen waar die noodig was verfoeide hij traagheid
daar denk ik anders over amice ik ben er ronduit gep a daum de van der lindens c s onder ps maurits zegd een vijand van die jonge vrouwtjes die met den handschoen getrouwd uitkomen
ja en natuurlijk heb ik wiens métier het is de wapens te hanteeren den burger die misschien voor het eerst n sabel in de hand had maar n flinke fatsoenlijke kerel was een
de oude vrouw snel het deksel dicht stond vlugger op dan ze gewoonlijk deed en verborg het doosje in een oude jeneverkist die gesloten met een gewoon hangslot stond onder oude kains en andere vieze lappen
weer een steen afbrokkelde van het ideëel gebouw dat de verbeelding zijner voor het goede en schoone blakende jeugd zoo fraai had opgetrokken met een diepen zucht sloot hij de kennisgeving weg in zijn lessenaar hij zou haar niet beantwoorden
de moderne luitenant en de ouderwetsche kapitein de stoomer waarmede zij reisden werkte zich met eentonige regelmaat door den korten golfslag der indische zee alles was kalmte de
verbazend over het weefsel van logens in het requisitoir dat er uitzag als de meest onvervalschte waarheid dat hij zweeg was om louise niet te compromitteeren hij wilde wel de kamer van een meisje binnendringen en hij wilde zelfs veel meer maar hij zou zich voor een
tot lampje moest dienen en zocht hij vond wat hij noodig had zette het ijzer tusschen het deksel en het kistje en forceerde niet zonder moeite de sluiting het was alsof een nieuwe lamp werd ontstoken in dit akelig verblijf
ofschoon er geen druppel bloed had gevloeid elkaar bij de justitie hadden aangeklaagd terwijl ook van schermbeek prompt op tijd in een magazijn moest wezen om hemden voor soldaten te keuren toen s avonds fournier uitging had hij verzuimd aan van brakel te vragen wat deze hem wilde zeggen
jij hoeft het niet te betalen als je niet wilt ik heb goddank twee handen aan het lijf waarmee ik werken kan en geld verdienen ik zal er zonder jou ook wel komen
volstrekt niet hoe kunt u het vooronderstellen als de heer van leeuwendaal uw gast overigens iemand van goede familie a p r è s c o u p zich verdacht maakt van misdaad kan dat immers geen zweem van blaam werpen op het huis van uw papa
het moest wel trouwens als het ongeluk den ouden heer had getroffen welnu dan zou er misschien nog wel een mouw aan gepast hebben kunnen worden
maar waarom trouwde hij een andere dat behoefde toch niet s o e d a h zij had zich niet verzet ze herinnerde zich nog heel goed dat de dokter aangedaan was toen hij in haar huisje kwam
het waren de roosjes niet meer ze speelden en ravotten niet maar zaten zich stil te vervelen hun kleeren naar de maan wenschend ze waren leelijk in dat pak van schermbeek plaagde haar
van der linden geheel gerustgesteld ten opzichte van zijn vermogen door zijn schoonzoon in wiens doorzicht hij vertrouwen stelde en aan wiens woorden hij geen oogenblik twijfelde was reeds gekleed toen van velton louise kwam afhalen om de plechtigheid te doen voltrekken
den volgenden dag zocht hij zijn papieren bijeen en meldde zich in groot tenue aan bij het departement van koloniën
met een overdreven beleefdheid welke machtig veel had van bespotting eindelijk vertrok het wonderlijk presentkaasje en als had men slechts
anders zou van schermbeek er erg veel lust in gehad hebben het was juist zoo iets voor een troupier om bang te wezen voor de reputatie van een in harderwijk voor geld gekochten troep en om uit vrees zoo'n kruidje roer me niet te bezeeren zich te onderwerpen
wat kon hij van velton eigenlijk beter verlangen hoe meer hij er over nadacht des te aanlokkender scheen het hem toe hij was in zaken een practisch man
het meisje zei dat alles op een koelen voornamen toon de kleeding en de houding der bezoekster hadden haar met een oogopslag overtuigd dat zij te doen had met iemand van minderen stand en bij haar trotsch karakter
ik zal niets zeggen van wetenschap en van zoogenoemde wetenschappelijke wapens als het uwe ronduit gezegd en dat weet je trouwens wel heb ik er geen verstand van
van schermbeek die met eenige officieren aan een van de ingangen der galerij stond te praten viel het op hij zag de fiere houding van den ingenieur glimlachte en zei in zichzelven v
houd je bedaard mensch als je lientje meeneemt zal ik voor haar betalen en daarmee uit wanneer wou je gaan met de eerste boot naar semarang
koortsig misschien het is er juist de tijd voor er zijn veel zieken overal koorts maar van n heel goedaardig karakter misschien ik geloof evenwel niet dat het dàt is hij schijnt verdriet te hebben
och ja zoo zijn de inlanders zoo is de javaan de liefde tot schandaal bij een ander had zich met alle kracht ontwikkeld vooral toen die andere
reed dokter van der linden met den bediende naar de kampong en bestormde de oude vrouw ja deze vermeende wel zich te herinneren dat ze voor tweehonderd gulden goed had verkocht voor dien sidin aan een europeesche dame en dat ze daarna t geld aan sidin had gegeven nu werd deze
ik heb geen tijd voor al die praatjes wilt u dadelijk zeggen wat u te zeggen hebt of niet het jonge meisje en de oude vrouw stonden tegenover elkaar
ja aangenaam is die niet altijd dat ondervindt zoo iedereen en ik zeg dat het een schandaal is weet je wat ik vandaag gedaan heb
en evenmin zou het hem hebben gehinderd dat t jonge mensch nu en dan heel fideel op hem toetrad met een vertrouwelijk
op en neer alsof ze papieren poppen waren door een draad bewogen de griffier las het vonnis voor met een eentonige p a daum de van der lindens c s onder ps maurits stem die van leeuwendaal onbestemd en dreunend in de ooren klonk men zag hem dat alles niet aan hij stond met dat zeker air van voornaamheid voor de bank
zij vond het toch opbouwend een man te hebben die aan een verloren anderhalve ton n mouw wist te passen en die dat kunststuk had willen vertoonen ter liefde van zijn
in een enveloppe schreef daar met een gedwongen vaste hand het adres op van mr g fournier te soerabaia wierp toen de pen driftig op de tafel en
ik weet het ik weet het en ik werd er ook volstrekt niet boos om maar het hindert je toch niet om mijzelven het hindert me
maar vond dat die quaestie over de toepassing der wet niets ter zake deed en fournier van zijn kant beschouwde al hetgeen de ingenieur had tegen den dienst als van ondergeschikt belang maar vond het meten met twee maten waartoe de regeering den rechter noodzaakte
kon dàt liefde zijn neen zeker niet zoo min van haar als van zijn kant hij kende van velton slechts heel oppervlakkig en vond hem een onuitstaanbaar mensch
als wij er dan maar met een t a h a n op los trokken onder officieren die niet op de hoogte waren van de krijgskunde van den nieuweren tijd immers niets nogmaals
van n beetje kwaadspreken en verdacht maken kon men haar niet vrij pleiten wie van de commensalen behalve zijn abonnement een briefje bij haar maakte schrikte soms met reden van het montant als de maand om was vooral wanneer hij bezoek had gehad
ja maar dat ken ik niet dat ons officieren is mij een vreemd woord dat is misschien meer eigen aan een academische opleiding wat ik ken
dat er in haar huis schandaligheid gebeurde de dokter moest zich schamen nu dat deed hij ook en hij kreeg haar zoo ver dat ze t hem vergaf omdat hij het was zei ze er uitdrukkelijk bij een ander zou ze het nooit hebben vergeven
juist wat hebt ge na zooveel bewezen diensten en dienstjaren nu voor belooning het niet reclameeren heeft u nergens toe
reeds lang met geen gunstig oog beschouwd en nu er kans was hem voor een dief te houden kon geen vrijspraak die kans aan de handen van het publiek doen ontsnappen het was al te mooi
niet bij neerleggen en ze disputeerden er nog over toen van velton aankwam hij was deftig en onberispelijk als altijd maar er lag een trek van zorg op zijn gezicht en hij was tegen zijn gewoonte in het gesprek soms zeer afgetrokken
hij richtte zich op keek naar zijn eigen voeten en naar de afdrukken van de zolen der pantoffels die hij s nachts had aangehad en zei op een kouden voornamen toon
dat hij begreep hoe weinig t hem ten slotte baten zou indien hij er zich tegen verzette sneller dan hij was binnengekomen retireerde hij langs denzelfden weg
de soliditeit zijner firma op voldoende wijze wist te vertegenwoordigen in de wereld in het hotel waar zij hun intrek hadden genomen betoonde men hun de grootste achting en onderscheiding
betrekkelijk dus toch o maar dat is afschuwelijk dan heb je toch mama's juweelen och maar beste juffrouw louise daar is immers geen sprake van juweelen ik heb u gezegd dat ik in uw kamer ben geweest dat is helaas slechts
hij hoorde den diepen zucht van verlichting niet die haar p a daum de van der lindens c s onder ps maurits ontsnapte langzaam wandelden ze op zij vond het tergend wat was dat nu gaf zij hem dan nu geen gelegenheid genoeg om zijn aanzoek te hernieuwen
dat zij de njonjah wel eens wilde spreken met een zeer hoorbaren zucht stond deze op en ging door de oude gevolgd haar kamer binnen die ze zorgvuldig achter zich sloot beiden namen daar plaats op den grond sarinah greep onder haar
wilt u den dokter spreken de vrouw keek haar scherp aan nam haar op van t hoofd tot de voeten en glimlachte op zonderlinge manier
bij het schoone geslacht en versmaadde hij de goede sier niet maar hij jaagde noch het een noch het ander na en was nooit gelukkiger dan wanneer hij een ander van dienst kon zijn
nog tweemaal beproefden louise en van leeuwendaal elk voor zichzelf den dokter tot aangifte bij de justitie over te halen maar de anders zoo goedhartige kalme man werd zoo boos op zijn dochter dat zij
de dief moest een europeaan zijn geweest en men verdacht den logé baron van leeuwendaal er kwamen intusschen meer berichten in het commensalenhuis het was reeds een geheele geschiedenis enorm geïllustreerd
de gedachte aan hààr vreugde met de bloempotten in de voorgalerij van dokter van der linden tot decoratief was beslissend hij mocht haar het genoegen niet onthouden
met omstreeks tweehonderd gulden aan bankpapier bij zich des avonds herhaalde sidin toen hij ijs haalde voor den dokter het uitstapje naar de oude
een paar doodzieke leverlijders waren altijd uit hun humeur een weduwe met zes jonge kinderen die aan geen de minste orde of tucht gewoon waren en een oude kapitein van de infanterie ook met tal van kroost
dat een meisje van nog geen twintig hem zou liefhebben p o u r s e s b e a u x y e u x dat ware belachelijk geweest het was hem wel zoo lief dat zij den man van invloed fortuin en positie in hem vereerde
er viel hem iets in hij reed naar het commensalenhuis van moeder sleeks sedert jaren kende hij haar en ze waren zoo familiaar mogelijk hij mocht de oude werkzame vrouw gaarne
vrij koeltjes scheidde men van brakel met het vaste voornemen voortaan elke uitnoodiging van fournier af te slaan in het hotel waar hij logeerde zaten nog enkele personen in de voorgalerij te praten
nu ja riep van brakel gij hebt mooi praten heb ik denk je dan dat bij mij elken dag zulke prachtige gevallen voorkomen op medisch of chirurgisch gebied ik heb gestudeerd tot mijn zeven en twintigste jaar en in p a daum de van der lindens c s onder ps maurits later tijd den boel zooveel mogelijk bijgehouden
een tafeltje en één stoel heel p a daum de van der lindens c s onder ps maurits veel meer was er niet in de cel te zien waar van leeuwendaal gevangen zat het was de laatste nacht dien hij er doorbracht maar hij wist dat niet ofschoon hij geen gevangeniskost behoefde te eten maar door bemiddeling van den dokter goed