AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Alleen aan de hoofd- en sluippoorten werden wachters gesteld, en dat die hun plicht deden, daarvan ging jonker Jan zich verscheidene malen in den nacht overtuigen
is wel beleefd, zeide Henriette, gaarne in het bijzijn van al die dames den arm aannemende van den gevierden musicus.
De heer Van Sterren en juffrouw Rimini wandelden het terras af en juist toen zij de grenslijn hadden bereikt, kwam Lina beneden, om aan Henriette te verteilen, dat zij een brief van nicht de Tonnette had en wat deze haar schreef
Even als vroeger zal ik waarschijnlijk voortgaan mij te ergeren over Iwan den koetsier, evenzoo zal ik polemiseeren en mijn denkbeelden onjuist uitdrukken
een schat vinden van gemunt goud en zilver, en bovendien moeten er verschillende keukens, voorraadkamers, magazijnen en bergkamers zijn vol kostbaar gerei voor elk jaargetijde, die volkomen overeenstemmen met de overige pracht van het paleis
De stuurman wou hem, schetsenderwijs, maar dadelijk behandelen, of hij aan boord van het schip was.
'Jou, aap van een jongen, wat doe jij met zulke rare kleeren aan?
Wil-je eens als de weerga je eigen spullen aan gaan trekken, of ik zal je met een eindje touw langs je ribbenkast spelen, dat je er nog lang heugenis van hebt
Met de vlugheid van een koordedanser nam de vader een gebersten pot van den schoorsteen en wierp water op de rookende spaanders.
Toen zeide hij tot zijn oudste dochter: Komaan, ruk de mat uit den stoel
kruisten;  de verontrustende zaken, welke deze gevangene meldde;
de vijftienhonderd man, die in minder dan een uur in den boomgaard van Hougomont gedood werden
zwijgend wierp deze een sprekenden blik op zijn weldoener;
die blik werd begrepen, de moeite zou nutteloos zijn.
Flaauwer wordt het oog van den rampzalige, die door bloedveries afgemat, maar nog helder in zijne denkbeelden, ligt uitgestrekt
In de rue Mouffetard moeten wij Barberin zoeken, dus in dezelfde wijk waarin Garofoli woont, in de onmiddellijke nabijheid van zijne woning.
Wat zal er gebeuren als hij ons eens toevallig tegenkwam
Maar hij zag niet op naar de wapens en hij bleef turen naar het Paleis.
Gedachte was er niet in hem;
alleen gedachtelooze zelfontevredenheid en daarom treurigheid
Gij zult hem terughebben juffrouw.
maar mijn lieve goede man zei ik mijne handen in elkander slaande,?
hij is zulk een buitengewoon kind
Wachten schaadde niet, immers Javert was zeker, dat hij hen niet zou ontkomen.
Zonderling te moede ging hij dus voort, bij zich zelven honderd vragen nopens dien raadselachtigen persoon doende
De oude heer VAN BEEM had zich in een blaauwen rok met groote George, Een ongeluksvogel koperen knoopen gestoken;
Mevrouw was in gele zijde gehuld en trots de koude vrij laag gekleed, waardoor een vrij knokerig beenenstelsel zich aan het oog vertoonde;
Nu, op dit oogenblik verkeer ik in eenzelfde geval als die lezers, want ik heb in mijn hand eenige draden van een der vreemdste geheimen, voor welker oplossing ooit het verstand van een man zich inspande
Terstond sprongen beide kampioenen te paard en namen hun lansen uit de handen hunner schildknapen aan.
Laissez aller!  riep nu de Kamprechter, zijn handschoen in het strijdperk werpende
Voordat er iemand van de buren kwam, heb ik nog gekeken of er ook iets van waarde was in de oude latafel, die er nog stond, want ik dacht: Je kunt nooit weten, als er onbetrouwbare handen aankomen
Dacht zij misschien, omdat haar vader gelukkig had gediend, dat zij daardoor in de schaduw kon staan van de arme Corrie?
En hoe gemeen zich zoo ook aan te stellen en letterlijk te hengelen naar een man
een gewapenden naijver der natiën, een staking der beschaving ten gevolge van een huwelijk tusschen koningen, een geboorte in de erfelijke tirannieën, de verdeeling van volken door een congres, een ontleding ten gevolge van den val eener dynastie
Mijnheer Headstone, vroeg hij, om op een ander onderwerp te komen, hoe heet de zuster van den jongen Hexam?
Zij heet Lize, antwoordde de schoolmeester, die zijn geheele gelaat vertrok.
Zij is een meisje met een merkwaardig karakter, niet waar
pakte hem liefderijk bij de ooren, als geschikte handvatsels voor haar doel, en kuste hem totdat hij met zijn achterhoofd als met een omwonden klopper tegen de deur bonsde
omdat het uit den mond van een vreemdeling kwam;
, hoe verheven boven vele vooroordeelen, bleef toch een ngelschman, en dus meer of min naijverig omtrent den roem der geleerden van andere natiën
maar ik ken zijn voortvarender geest, en daaromtrent, zoo alles anders schikt, zal er geene zwarigheid zijn.
ene mengeling van aandoeningen vervulde geheel hare ziel.
ij was buiten staat, om een enkel woord uit te brengen
Ik' hoop dat het u verheugt te herleven?
Hij bleef graven, en graven, en graven, tot eene ongeduldige beweging
Ik zal hem maar onzen wederzijdschen vriend noemen, hernam Bofhn.
Wat voor soort van mensch is onze vriend?
De heer Rokesmith is een zeer geregeld, zeer stil, zeer prijzenwaardig huisgenoot
zeer bedaard, hoewel hij thans het masker had afgeworpen, en zijn bittere haat zich op zijn gezicht vertoonde, dat cut de laatste maal zou wezen
Zij namen zwijgend in de coupé plaats en reden zwijgend door de menigte.
In weerwil van alles, wat hij gezien had, veroorloofde Karenin zich toch niet
Zoodra zij hem gewaar werd, ging zij met vasten tred het perron op en toen zij hem ontmoette, sloeg zij met buitengewoon vrije en bekoorlijke beweging haar linker arm om zijn hals
op het smalle rotspad langs den afgrond van angst had zien sidderen en van vrees verbleeken.
en het ongeveer op deze wijze te vertellen: Op een winteravond, omstreeks vijf uur, juist toen het donker begon te worden, had men een man in een sjees kunnen zien
en als het op de practijk aankomt, gelooft gij er zelf niet aan.
Gij gelooft evenmin dat zoo iets recht is als ik, en gij zoudt het ook evenmin doen als ik
beschouw ik, zo als ik elk man beschouw, die in staat is om my eenige honnette vermaken te bezorgen.
Met het bepaalde plan om zich tegenover de mislukte pogingen van mynheer Jarber, zoo mogelijk, een goeden uitslag te verzekeren en een volkomen triomf tebehalen
Heeft zij geen andere familie' vroeg de kapitein Verrast keek de resident hem aan Het was een idee 'Dat is waar ook Welzeker, zij heeft een zuster, die getrouwd is met een controleur
gindsche dikke heer, die de hoogste vracht betaald heeft, is een landgenoot van u, een Hollander;
die twee blond- en langharige jongelieden zijn Duitschers;
Maar hoe komt het dan, dat allen dezelfde taal spreken
Eéne nationaliteit?  Was het dat?
Hoe het ware, Othomar voelde zich Lipariër.
Hij was moê van den woordenvloed van Wlenzci
Ik zou voor hen willen sterven, Tom, als ik kon, zeide het kind ernstig, haar uitgeteerde handje op zijne hand leggende.
Tom zag haar nu met zekere eerbiedige ontzetting aan
Één middel bleef haar nog, een heroiek middel: de quadrille in de war te sturen.
Van medewerking kon zij zeker zijn: er waren er zoo velen, wien het een ontzaggelijke inspanning kostte om alle figuren te maken, dat een grof vergrijp bepaald tot ontbinding moest leiden, althans van het carré waaraan zij deelnam
iutusschen neemt niemand notitie van de jonge dame aan wier bekoorlpheden men zonder huivering niet denken kan de edele wilde wordt dan beschouwd als gehuwd, en zgn vrienden maken voor hem sprongen
zoo uit msterdam als van elders, waren overgewaaid, die, in verband met zijn eigen opmerkingen betreffende haar uitzien, hem toeschenen, niet geheel verwaarloosd te mogen worden en althans eenig onderzoek rechtvaardigden, ten einde hij in staat zou kunnen zijn, indien de vermoedens niet bewaarheid werden
George's portret was verdwenen en in een rommelkamer op zolder weggeborgen;
en ofschoon het vaak was, alsof hij nog in hun midden
Ook vernam ik nog van zijn hospita, dat het een wonder is, dat de man leeft, als men in aanmerking neemt, hoe gebrekkig hij is, en dat hij soms in een vreemd dialect spreekt en zij hem de laatste twee nachten op zijn bed heeft hooren steunen en schreien.
Wij keerden tegen negen uren huiswaarts, waarna de vier genoodigde Heeren, wier rijtuigen reeds een poos gewacht hadden, hun afscheid namen en Heizicht verlieten.
Alleen voor het kapsel was, ter eere van het verwachte bezoek, eenige meerdere zorg besteed: en in weelderigen overvloed stroomden van onder het zwarte kapjen de goudblonde krullen uit, die haar als een echte afstammeling van het oude Batavische ras deden kennen
om daar een rijtuig naar Londen te huren en den misdadiger terstond voor een rechter te brengen.
Bij de onrust, die in de stad heerschte, zou het raadzaam wezen, den moordenaar
was mevrouw Sparsit van zich af te schudden, en haar op den grond, zoo goed zij dit alleen kon, de verschillende trappen van een zenuwtoeval te laten doorgaan.
Ik ben het zeker, die daar schade aan toebrengt' 'Als mevrouw Den Ekster het huis verlaat, zo dadelijk na de ontvangst van die brieven hier, zal daar veel over gepraat worden Het zal worden rondgebazuind' 'En wiens schuld is dat
die niet waren voorgevallen, en tot voorspellingen, die niet zouden uitkomen.
Onder de ambtenaren ging het praatje, dat van den Broek weg moest.
Toen Van Oudijck eens, bij toeval, in haar slaapkamer kwam, vond hij die, op de meubels na, leêg.
Hij had niet gemerkt het zenden der koffers, maar nu Louis Couperus, De stille kracht begreep hij, dat zij niet weêr zoû komen
En al zal het wel altijd ondoenlijk blijven, om van dien Zeeuwschen scheepsjongen een hoffelijken mooiprater te maken, de zoete Italiaansche taal, waarvan zij zich thans al meer en meer bedienen, kan u in alle opzichten gerust stellen, vooral waar de leermeesteres niemand anders dan de signorita zelf is
Men moest zich haasten, wilde men nog voor het vertrek aan het station zijn.
Pollo, die op de boot vrij had mogen rondloopen, en van de kinderen aan boord, die onbevreesd met hem solden en dartelden, menig klontje had gekregen, werd, hoe hij ook jankte, evenals te Maastricht voor langen tijd in de mand gesloten en in den bagagewagen geschoven
maar eindelijk begon hij te wankelen, en zijn vertrouwen op mij verminderde.
Ik begreep, dat deze verwijdering met een ballingschap gelijkstond;
beweging.  Weldra school er een hoop volks om hem zamen, waarvan sommigen vroegen, wat hem deerde, en of hij hulp begeerde.
Ach!  riep hij, men vermoordt mijn' meester, mijn' waarden patroon!
Zonder iets meer te zeggen, liep hij al jammerende naar
skomt de rijzweep terugbrengen, die gij laatst verloren hebt.
Ik zeide hem, dat gij uit waart;
maar hij zeide, dat hij zou wachten, tot ik u de zweep gebracht had, en wilde niet
Zij glimlachte hem veelbelovend toe Het was een grote geruststellingl Niet, dat zij een weigering vreesde, als zij hem om hulp vroeg;
ik herhaal met nadruk, dat g ij het zijt, die de onderhandeling van dezen avond tot een koude en stijve handelsaangelegenheid hebt gemaakt, terwijl ik bereid was
De groote steden.  van Europa waren nog niet toegankelijk geweest voor de praktijken van onze schurken.
En terwijl er nu ternauwernood een stad in Frankrijk of Italie te vinden is, waarin men niet den een of anderen
Voor de welvaart mijns Vaderlands, voor de bloei des koophandels en der nijverheid is mij niets duurbarer dan de staatkundige rust;
daarom heb ik het op mij genomen, voor zoveel het in mijn macht is, de ogen van het Staatsbestuur te openen over de onmogelijkheid van het willekeurig doel dat het zich voorstelt te bereiken
Hij liep de straat op en keek met vorschende oogen naar ieder rampzalig gelaat, onder de menigte welke hij om zich heen zag.
Doch zijn zoeken was vergeefs, en toen de nacht kwam, keerde hij vermoeid en verlaten naar zijn kamer terug
Blijf Mijnheer!  zeide Bos: ik heb een woord met u te spreken.
zeide Amelia, met een gesmoorde stem, terwijl zij hem omklemde: wat hebt gij verricht?
Maar zegevierend rees de zon omhoog en als de dampen, bleeke schimmen gelijk, volgden om haar te bestrijden, joeg zij ze aan den blauwen hemel uiteen of brak ze in een regen van diamanten, die vonkelend neervielen op de aarde en met duizende kleuren blonken aan elken halm van het gras en elk blad van het
Toen hij aan de Royal Exchange gekomen was, bemerkte hij dat de gesp van zijn schoen had losgelaten;
om dien vast te maken, zette hij zijne goed gevulde beurs, die hem bij het bukken niet weinig zou gehinderd hebben
NEGEN-EN-TWINTIGSTE HOOFDSTUK.  VERMELDENDE WAT ER TEN HUIZE VAN DEN NOTARIS BOUVELT VOORVIEL.
De kantoorbediende van den Notaris, die mij de deur opendeed, liet mij, nadat ik mijn naam en betrekking genoemd, en hem verklaard had, dat ik zijn Patroon persoonlijk spreken moest
Couperus, Metamorfoze was er een opgegierde hartstocht in, die hemzelven zijn adem stokken deed in de keel.
Maar niet die gloed en die effecten.
En niet het vers, waarin hij den zang miste
die nog maar een paar weken oud waren, en op het land verkocht moesten worden.
Ze stapten er dapper op los, zoo klein als ze waren, en drukten zich dicht tegen elkaar aan om elkaar te beschermen.
Ik heb gewenscht dat de huizen op mij zouden vallen, en de grond zich onder mij zou openen.
Ja, en op den dag des oordeels, dan zal ik voor God opstaan als een getuige tegen hen
volkomen in overeenstemming met het geheele voorkomen van den persoon.
Zijne handen, groot en grof, waren met ringen overladen;
Toen de oude haar stanggi gebrand, en haar 'werk' daarbij verricht had, strompelde zij steunend naar achter, waar Sidin bezig was zijn toilet voor de avond te maken: zijn beste hoofddoek, een mooie kain
omdat, mijn eigen overtuiging nu nog daargelaten, onze verwanten er allen aanleiding in vonden, zich te verbeelden en te verwachten, wat in de omstandigheden, waarin je toen verkeerde, nooit gebeuren kon.
Zij zal den weg opgaan, denk ik, dien hare moeder voor haar gegaan is, en dien hare kinderen na haar op moeten.
Er is geen einde aan den vloek, in eeuwigheid niet
dat zij in dien glorieuzen staat zou komen, en toen zij de equipage zagen aankomen achter de jaloezieën waar zij er heimelijk naar hadden staan uitkijken, kwamen zij overeen, het zoolang voor de deur te laten wachten als zij maar konden
Mijn hemel, wat zijt gij heden slecht van begrip!
Begrijpt gij dan niet, dat de landheer zeer toornig zijn zal, als hij het hoort, en dat hij u, als hij u krijgen kan, in de gevangenis zetten zal
Ik mag hem nu van ganscher harte liefhebben.
En dat zal ik, dat zal ik, als hij het toestaat en mij vergiffenis schenkt.
Ik geloof, dat dit gevoel de overhand had over alle
Er zijn geen Alpen zonder Jura, geen Pyreneeën zonder Asturiën.
Gij moest nu maar terstond tot de ceremonie van het overgeven der sleutels komen.
Dit zeide hij aan de ontbijttafel, eenige ochtenden nadat hij met Ophelia was aangekomen
die het gelaat van allen met eenen treurigen eerbied bedekte.
Dit een en ander veroorzaakte in zijnen geest eene zekere soort van angst, die, toen de geheele trein voorbij was, hem tot zijn' vriend VAN DIJK deed wenden, met de betuiging, dat hij genoeg gezien had, en onder eene zoo woelige
en vooral had zij een ingeboren distinctie en zoo, wit en glanzig, had zij iets - had men bijna gezegd - van een heel mooi albasten dingetje, of van een witte azalea in zonlicht;
een lichtende blankheid, fijn en doorzichtig en blauwtjes
Die zijn 'er niet lui bij, en wat zouden die menschen ook al veel anders doen, die aan het slaan met hunne halve piekjes en sabeltjes, en het lijkt, dat hij door hun toen eenige stompen gekregen heeft, waarvan hij in de eerste half dozijn jaren misschien nog wel de lidteekens dragen zal
op en neder over de zacht golvende vlakte der prairie.
Ik merkte met eenigen angst, dat myn paard niet meer het vurige dier was, dat den vorigen dag
geschoten bedienden het rijtuig af te laden.
Langzaam besteeg hij de breede trappen en keek in de kamers, die alle ledig waren, tot hij in een klein kamertje licht ontdekte
En daar dit gisteren had plaats gehad, viel aan een vervolging niet meer te denken, vooral ook, omdat niemand kon zeggen of vermoeden, waarheen de koers gesteld was, nadat de Vrijbuiter eenmaal ver genoeg in zee was, om zich buiten het bereik van mogelijk bespiedende oogen te gevoelen
Maar vandaag willen we niet meer zingen, voegde zij er bij en wendde zich naar het huis toe.
Hoe goed zijt gij, hoe goed!
riep Kitty uit, hield haar terug en kuste haar
ij had ook weinig lust, om zich aan te kleeden, en, niettegenstaande hare verbitterdheid tegen, deed zij toch pogingen, om hare kap netjes te zetten, en had ruim het dubbeld van den tijd noodig, dien zij er anders aan besteedde, en nog, nog wilde zij niet naar haar zin
besluit de knecht, die nog altijd aan de deur stond te luisteren, tot zijne groote ontsteltenis en diep afgrijzen moest aanhooren.
Nadat men nog eenigen tijd over en weder had gepraat en op allerlei wijze had te kennen gegeven, hoe men vereerd was met de gemaakte connectie, werd aangekondigd dat het rijtuig
Ik zie het, sprak Tell.
Welnu, ik, die weet, welk een meester schutter gij zijt, heb tot Landenberg gezegd, dat gij het op een' afstand van vijftig uwer schreden gemakkelijk raken kunt
Er is er een, die mij toebehoort, in het huis, waar ik vandaan ben gekomen, en het zou niet gemakkelrjk wezen een beteren hond te vinden.
Hij zal eerst wat huilen, maar dat zal spoedig overgaan
maar de eerste heeft zich vrijwillig verwijderd: en wat den anderen betreft, hij heeft zijne aanspraak verloren, doordien hij, bij den laatsten rit, in stede van op zijn weerpartijder aan te rijden, hem op een onridderlijke wijze in de borst heeft gevat en een steekspel in een vuistgevecht heeft veranderd
hij heeft als jongmensch reeds iets wat hem van de meeste onderscheidt.
Hij is oprecht, heeft zedelijken moed en
Heb geduld, heb geduld, mijn gemaal, en wij heelen geheel je deerlijk gewonde lichaam.
Zoo troostte en zalfde de vrouwe, zachte, teedere
Grij zjjt gelukkig, vaderlief?
Volkomen, kind!  Zij hadden weinig gepraat, hoewel zjj lang daar samen gezeten hadden
Ongetrouwe, sprak de geest, mij aan haar voorstellende, zeg mij, is dit uw minnaar niet?
Zij rigtte de met tranen gevulde oogen op mij en zeide op droevigen toon: Ik ken dezen man niet;
eer gaarne zal ik die kleine opoffering doen;
wij zullen morgen ochtend bij tijds de merkwaardigste bijzonderheden opnemen, en het zoo aanleggen, dat wij morgen avond te ornichem zijn;
Eene deftige huivering voer over de schouders en handschoenen van mevrouw Wilfer, te kennen gevende: tEen raadsel!
waarop zij aan het hoofd der processie naar de huishoudkamer ging, waar zij opmerkte: Tenzij gij
Zware, gevaarvolle werken voorzeker, maar toch, hoe hij toefde, o hoe hij toefde.
!  De seizoenen waren gewenteld, de druiven waren gezwollen, de wijn was getreden onder der dansers rythmischen tred
De dieren liepen in een lange rij achter haar aan.
De herdersjongen en zijn hond liepen heen en weer, om toe te zien, dat geen enkel dier van den rechten weg afweek
Een brief van Kleine Dorrit.
Aangezien ik in mijn laatsten brief schreef, dat het beter was mij niet terug te schrijven
Na de afschuwelijke, donkere plaats te hebben verlaten, die men het bagno noemt, had de bisschop zijn ziel pijnlijk aangedaan, gelijk een te helder licht bij het verlaten der duisternis, zijn oogen zeer gedaan zou hebben
waren door hun' Vader gemaakt en wel berekend voor hunne krachten, maar toch alles behalve ruw bewerkt speelgoed.
en dewijl wij slechts een klein gevolg bij ons hadden, was het waarschijnlijk, dat de roovers niet zouden aarzelen ons aan te tasten.
Daar wij niet in staat waren geweld met geweld te keeren, riepen wij hun toe, dat wij gezanten waren van den sultan van Indië
en wyn die als damp naar binnen gaat, zeide ik tegen Pebbleson en Neef.
Ik heb myn leven in pakhuizen gesleten en heb de zaken behartigd
Iolàos deed den zweep klakkeren door de lucht en de vlokken, zij vielen dichter en dichter.
De rossen schoten vooruit, in hun angstigen vaart gestremd tot bedachtzame mate.
alles wat het Vaderland kon groot maken was heilig voor de edele burger van Brugge.
haar armen drukten haars vaders hoofd met vurige drift tegen haar hijgende borst, en zij sprak met zwakke stem
zooveel voor beschaving, kundigheden, talenten en godsdienst.
Och, dat laatste artikel zou weinig uitmaken, denk ik.
Maar kom, Eva, vervolgde hij, nam zijn dochtertje bij de hand en stapte met haar de boot over
Toen hij zich tot de diepste armoede gebragt zag, zocht hij naar een voorwendsel om haar te kunnen verstooten, en joeg haar weg.
vrij wel schikten;  maar dat hij in stede van nog zoo spoedig naar Holland terug te keeren, zich had laten overhalen, om zijne vrienden in Groningen en Embden te gaan bezoeken, en dat dus zijne reis ruim veertien dagen langer duren zou, dan hij zich voorgesteld had
en nu kwam hij zich eenvoudig als de nieuwe eigenaar aanmelden bij den huurder.
maar hij had zich heel gauw vermand en groette haar als een vreemde, en sprak haar aan in het maleisch
Intusschen werd de woning van Noureddin door de soldaten uitgeplunderd en omvergehaald, waarna de kapitein zich genoodzaakt zag den koning te berigten, dat hij te vergeefs naar de hem aangeduide persoon gezocht
Ik sla al maar nieuwe blaadjes om en beklad ze telkens weer, net als vroeger mijn schriften, en ik begin zoo dikwijls van voren af aan, dat er wel nooit een eind aan komen zal, zei Laurie somber.
Mannen brommen altijd, als ze honger hebben, en hiermee wipte ze de voordeur uit
Dit is nu, zeide hij, de vreemdste zaak, waarvan ik ooit gehoord heb.
Hoe is het mogelijk, mijn zoon, dat uw twist over een ingebeeld huwelijk zoo hoog kon loopen?
Het doet mij leed, dat gij over zulk eene nietigheid met uw' broeder
hetgeen een groote triomf was vooral nu er sprekende oogen en een flink postuur bykwam, maar het was hare bedaarde manier van omgaan met hen
k zou, als ik in uw geval was, dat zoo niet kunnen afwachten.
aar valt mij wat in, zoudt gij wel zwarigheid maken, dat ik van uwen wege bij den eer mijn kompliment ging maken
Javert bleef een oogenblik, als overdenkend, zwijgen;
toen verhief hij zijn stem met een soort van sombere plechtigheid, die echter zonder gezwollenheid was
Misschien hoopte zy ook wel, dat de vervulling dier taak haar minder moeilijk zoû vallen, nu het toeval De Witt en Elizabeth in elkanders byzijn gebracht had, en deze laatste zelve zoû kunnen aanvoeren, wat noodig ware
dat, meende hij, zou voor hem het einde van alles zijn;
de dag, waarop die naam weder zou te voorschijn komen, zou geheel zijn nieuwe leven, en, wie weet?
misschien de nieuwe ziel, in hem doen verdwijnen
Ik ben slecht, ik ben egoist, dat ik zoo spreken kan, maar ik moet u de waarheid zeggen, opdat u niet te goed van mij denkt.
En zoo zoek ik uw gezelschap alleen als iets heel moois, dat ik me een enkele maal vergun te genieten
Dan kondt gij ook wel een nieuw onderwerp vinden, dat minder afgesleten is.
Maar indien dat onderwerp voor de kunst het verhevenste van alle is?
Als men zoekt zal men wel iets anders vinden
Alles was nieuw, van het Fransche behangsel tot het tapijt, dat den vloer bedekte.
Het bed met de springvedermatras, de marmeren waschtafel, de toilettafel, de
of hij zal zoo blijven staan en op een mooien dag niet meer dicht gaan.
Als het mogelijk was, opende Slop hem nog wijder en hield hem open totdat hij uitgelachen had
noodig om die dikke steenlaag te doorboren?
Onze berekeningen waren zeer verschillend: een maand, een week, minstens zes dagen.
Hoe zouden wij het nog een maand, een week, zes dagen kunnen uithouden?
De eetzaal voor de meisjes tevens die van jonge kinderen is het voornaamste aantrekkingspunt.
Nette dienstmeisjes bewegen zich stil om de ordelyke en stille tafels
Als dat geschied is, beleggen we krijgsraad om vast te stellen, wat er gedaan moet worden.
Zooals we nu ons in het wilde gewapend hebben, zouden we bij een stormloopen in de pan gehakt worden, want er is ook geen orde of regel onder het volk
in het gebed;  en dan had hij altijd het land en was boos, als ze hem kwamen storen.
zij trokken zich niet veel aan van het humeur van den ouden geitensik!
Hoe!  kon het gebrek in de wapenrusting der maatschappij door een grootmoedig ellendeling gevonden worden!
Kon een eerlijk dienaar der wet zich eensklaps tusschen twee misdaden geklemd zien, tusschen de misdaad van een man te laten ontsnappen, en de misdaad hem in hechtenis te nemen
Zij en haar gezin meenden echter, dat zij het slachtoffer was van afgrijselijke zelfzucht en verraad, en dat haar opofferingen ten behoeve van juffrouw Crawley met de meest barbaarsche ondankbaarheid beloond werden
en dat gij hier niet gekomen waart, beste jongen.
Wel ik dacht, dat het u meer genoegen zou gedaan hebben mij hier te zien
insgelijks zou ik Mijnheer Van Gulik en Mijnheer Van Renesse derwaarts doen komen.
In dier voege, edele Graaf, ben ik zeker dat er binnen vier dagen dertigduizend strijdbare Vlamingen in het leger zijn zullen, en dan moeten wij de Fransen zozeer niet vrezen
en nu en dan op handen en voeten voortschuivende, totdat hij zich achter het schuurtje bevond.
Hier legde hij zich plat op den grond neder, en het hoofd op de hand leunende, keek hij op zijn gemak door eene der menigvuldige spleten naar binnen
hoewel hij dezen keer levend was;
dat men vervolgens weder in zijn rijtuig had plaats genomen, dat hij zijn paarden voortgezweept had, dat men hem op eenige schreden van de deur der Archiven had toegeroepen, dat hij moest stilhouden
Zonder naar hem te luisteren, deed de graaf eene poging om het portier te openen.
gij zijt te verstandig om door nutteloos verzet u zelven bloot te geven aan eene zeer gevaarlijke opmerkzaamheid
dertig roovers bevonden, die slechts op een teeken of bevel van hun aanvoerder, dien gij voor een koopman hieldt en zoo gastvrij opgenomen hadt, wachtten om het heele huis leeg te plunderen, toen geloofde ik, dat hier geen tijd te verliezen was
De groote deur sloeg achter hem dicht, en mijnheer de Markies ging door eene voorzaal, grijnzende met oude jachtspietsen, zwaarden en jachtmessen
Gij moogt er niets bijvoegen dat ik u niet voorzeg, pa.
Dat durft gij in de kerk niet doen, j moogt het evenmin buiten de kerk doen
, die my raadde het in de Courant te zetten, en zo te zien, dat zy in handen der Justitie kwamen.
Hij gaf hun zeer koeltjes te kennen, nadat zij vrij veel gesnoefd hadden, dat men zeker altijd op het water aan eenig gevaar was blootgesteld, en dus wel geloofde, dat dit het geval op dit Meer ook somtijds dadelijk was, maar dat hij, een Hollander van geboorte zijnde
Othomar zal Myxila nog pogen te weêrhouden, maar begrijpt zelve, dat het onmogelijk zal wezen.
En de Grondwetherziening in het verschiet met zoo vele ingrijpende veranderingen
Toen zij nu met deze, naar zij meende, voor Aladdin volkomen troostlooze gedachten in haar hoofd naar huis kwam, zeide zij tegen hem: Mijn zoon, ik raad je aan, denk niet meer aan een huwelijk met prinses Bedroelboedoer
zij sloegen met de vleugels, pikten met den snavel, en zoo werd de een na de ander uit het nest gegooid.
Zij hielden de kop op zijde en knipten met de naar boven gekeerde oogen
Tegen de bruine muren van het gebouw kropen lange veilranken, en wortelden zich in de uitgebrande naden der stenen;
andere gewassen als wilde wijngaard en eiloof smeten zich van de ene muur op de andere, en vormden aldus, voor de diepe scheuren, een weefsel van het aangenaamste groen
die, zooals zij zich plastisch uitdrukte, de gouden eieren wel van zelf zouden leggen indien hij er hun den tijd maar toe liet.
die natuurlijk niet door Lady Crawley te Queen's Crawley ontvangen konden worden ook vond zij in haar nieuwen rang en woonplaats geen enkel mensch, die haar wilde verwelkomen
noch ik noch mijn vader hebben eenige reden, om u van spilzucht te verdenken;
maar gij zijt in eene grootere ruimte, dan ik, opgevoed.
e toon van leven aan het huis van uw vader
God geve dat gy beiden veel vreugde van de kleine beleven moogt, en dat zy in Zijne vrees moge opgroeien!
- Deze heet nu naar uw moeder niet waar, Betjen?
- Wel!  voor de volgende beveel ik my als meter aan.
de schipper nam zijn plaats weder in aan het roer;
de jager zette zich op een der paarden;
het schip kraakte even en wij vervolgden weder onzen weg.
Hoe heerlijk is dat reizen in eene boot
want hij was wat duizelig en gevoelde zich niet wel.
Balie woonde dicht in zijn buurt en toen hij diens woning naderde, zag hij nog licht in
maar er werd niet naar geluisterd, de bijlen der beenhouwers benamen hem de spraak en het leven.
Dit duurde de ganse dag, totdat er geen enkele Fransman of Fransgezinde meer te vinden was
die tooverbalsem, waarmede hij alle soorten van wonden wil genezen.
zegt Snagsby, met zijn kuchje van medelijden
Het werd in de ruime voorgalerij langzamerhand vrij vol De notaris was kwistig geweest met zijn uitnodigingen Bij deze gelegenheid kon het hem niet schelen of er dertig of zestig gasten kwamen Hoe meer zielen, hoe meer vreugd
Geloof dit toch van mij, dat ik mijn leven zou willen geven voor het behoud van Bastiaan!
gij hebt het dankbaar te gebruiken zooals God wil!
allereerst om u met Hem te laten verzoenen,' sprak Jacob Jansz.
Den volgenden dag had hij ten gevolge zijner goedheid eene zeer onaangename ontmoeting.
Ill Hlj ging toen namelljk naar den betaalmeester van Covent-Garden, om zijn wekelijksch salaris van tien pond te ontvangen
en zoo posteerde hij zich dan maar voor het stille, en men zou haast gezegd hebben, verlaten kwartier van den Stadhouder, met het vaste voornemen om niet van daar te wijken, tot deze zelf zich zou vertoonen;
dan wilde hij fluks de gelegenheid aangrijpen om dezen toe te spreken, al zou hij zich daardoor ook aan het ergste
wien zij zoo dikwijls bij het aanbreken van den dag thuis had zien komen.
Dit was haar beminde oude vriend, haar zachtmoedige reisgezel, haar goede, vriendelijke grootvader
Maak mij niet boos, maak niet, dat ik u weêr van onpregtheid verdenk.
Als gij nu van wat anders gaat praten, beloof ik u, dat ik mij in eene zoo vrolijke plooi zal zoeken te brengen, als mij mogelijk is
haar guile beschermheer het geleend had.
Lord Steyne was echter niet zoo lomp zijn achterdocht op dat punt aan mevrouw Becky mede te deelen, wier gevoelens hij misschien mocht kwetsen door een geschil over deze
Ik zeg, dat zij het beste, vriendelijkste, zachtste, liefste meisje in Engeland is;
en dat, failliet of niet, mijn zusters niet waard zijn haar schoenriemen te binden
Geld om te beginnen heb ik genoeg, dat zou geen bezwaar zijn!
hij dacht er niet aan, dat er iets beleedigends kon zijn in den klemtoon, dien de goedhartige huisbaas op het woordje ik legde.
Een winkel met boeken, leesboeken en studieboeken, wat een
gij zult hem zelven zien en spreken, en moet dan maar weten, hoe u te verantwoorden.
Wees zoo lang geduldig, en schik u in uw lot, dat is de beste raad, dien ik u geven kan
Daar de prijs der plaatsen verschilde naar het lichaamsgewicht, moesten wij vooraf gewogen worden.
Phantasia betaalde natuurlijk het minst.
Daarop begaven wij ons door eene deur in een klein zijvertrek of wachtkamer, waar wij nog eenige andere passagiers vonden
Als zij naar gewoonte haar jaargeld had genomen, zouden wij beiden er beter aan toe zijn geweest.
Maar dat doet nu niet tot de zaak
Er heerscht onder de menigte binnen de besloten plek een oorverdoovend leven;
de een spreekt al harder dan de ander, want allen willen, dat hunne woorden gehoord worden.
Wat beteekent een mensch toch weinig in zulk een positie, mompelde hij tegen Tschirikow, terwijl Lewin na hem een verstrooiden blik te hebben toegeworpen, zijn bruid naderde
Dat alles zeide hij met zulk een gloeiend gelaat en zulke hevige gebaren, dat zyne zuster naast hem kwam, hem bij den arm vatte en berispend zeide: Neville
Als gij met elkaar op goeden voet stondt, zou ik dat voor heel onnatuurlijk houden;
maar zooals de zaken nu staan, houd ik u voor een paar knappe lui, die in staat zijn naar rede te luisteren
Te Leiden werd mijn paard ziek: ik liet het daar met mijn wapenen en dienaars, en hield mij bij Haarlem verborgen: den dag voor het steekspel kocht ik de paarden, die wij thans berijden, van iemand, die zich voor een paardenkooper uit Asperen uitgaf
En wat dunkt u van dien zwarten vilthoed à la Henri IV, met smallen, licht omgebogen rand?
Geen pluim, dat is waar, maar een zijden koord met roos en gesp tot sieraad.
' vroeg meester Boudewijn, hem stuk voor stuk ter bezichtiging aanbiedende
Als gij gerucht maakt, val ik hier dood op den vloer.
Het bloed, waarmede ik dien bevlek, kome over u en de uwen, in den naam van den Booze, die mij verzoekt om hen te verderven
zoo groot was de vrees, welke die man haar had ingeboezemd.
Deze stoornis, en de omstandigheid, dat juffrouw Varden, die tot nog toe doorgaans had geslapen, nu wakker bleef
Gereed om hieraan te voldoen, viel zijn oog op een' barbier die zich in ons gezelschap bevond, waarop hij dadelijk terugtrad, en zich wilde verwijderen.
De gastheer vond dit zeer vreemd, hield hem tegen, en zeide: Waar wilt gij heen
Ik benijd u Louis Couperus, Metamorfoze ik vind de kunst van het woord de hoogste, omdat die de ziel is van alle kunst.
Maar de hoogste heeft geen vorm: die is alleen ziel
Wat moet die malligheid beduiden, zeg dan?
Mademoiselle zegt dit op een bedaarden toon, terwijl zij hare armen over elkander slaat, maar in.
hare bruine wangen is iets, dat als eene klok schijnt te tikken
Eindelijk vroeg zij aarzelend: Wat doet ge?
Mijnheer Madeleine stond reeds een uur op deze plek.
Nu nam hij haar hand, voelde haar den pols, en antwoordde: Hoe gaat het
Hare vrouwen, welke haar omgeven, zullen dan tot mij zeggen: Goede heer en meester, zie hier uwe echtgenoote, uwe zeer nederige dienares voor u staan;
zij wacht, dat het u behagen moge, tot haar te spreken
leunde tegen den muur met gesloten oogen en scheen te slapen.
Hij was oud, en had een vreeselijk aanzien met zijn wit haar en zwart gezicht.
De twee anderen schenen jong, de een had een zwaren baard, de andere lang haar, geen hunner droeg schoenen
Daarna begint de toovenaar allerlei vreemdsoortige gebaren te maken;
en schijnt ten slotte den strijd aan te binden met den boozen geest, die in het lichaam van den zieke huist.
Als het hem na lang pogen gelukt, dien meester te worden, werpt hij hem met alle teekenen van afschuw in het vuur
en haar eigen jonge liefde getooid met alle bekoorlijkheden, waaraan zulk een liefde zoo rijk is.
Zou het werkelijk beter zijn geweest, als wij elkaar alleen maar als kinderen hadden
Je komt hier toch niet om mij te doen gelooven, dat hij haar wenscht te trouwen?
Haar trouwen, die is goed.
Mijn zoon en erfgenaam met een bedelaarsdochter van de straat trouwen
Behalve den roem, waarvan wij verhaald hebben, die Fauchelevent onbewust ten deel werd, vond zijn goede daad ook op andere wijzen belooning;
ten tweede had hij minder werk, wijl zijn arbeid thans gedeeld werd
Doe het, anders schelt hij de boot bijeen en krijgt wellicht argwaan.
Willem keek vreemd op, toen zijn vrouw gekleed binnenkwam
overweldigd door liefde en angst, en nauw hoorbaar als een beschaamd kind dat een gestrengen meester om vergeving vraagt, had zij gestameld: 'Ga, en neem mij mede.
' Terwijl de oude dronkaard weer tot zich zelven kwam had zijn zuster geweigerd George's
Het slingeren is opgehouden.
' Aan het einde der reis waren zij gevierde personen aan boord.
Den laatsten dag aan tafel werden er zeer speciale toasten gewijd aan den heer van den Broek en diens beminnelijke echtgenoote
Sedert heb ik reizen gedaan naar Indië, Perzië, Arabië, Syrië en Egypte, mij in de mooiste steden dezer landen opgehouden, en ben toen naar Afrika vertrokken, waar ik langen tijd verbleef
en het gedempte vuur in haar oogen herinnerden hem volkomen aan den avond, toen hij haar in Moskou op het bal ontmoet had
Hy hoorde geduldig aan, wie tot hem kwam, en gaf weder wat ontnomen was.
En wie den ploeg niet dryven kon door den grond omdat de buffel uit den stal was gehaald, hielp hy zoeken naar den buffel.
En waar de dochter was geroofd uit het huis der moeder, zocht hy den dief en bracht de dochter weder
tegen te spreken en te dwarsboomen, en geen gelegenheid te laten voorbijgaan, om alles kwalijk te nemen, Dit verheugt mij, zei Pecksniff terwijl hij opstond en met gevouwen handen om zich been keek
ik heb maar een doos, en daar wonen we met ons vijf-en-twintigen in;
Maar ik moet toch eens kennis met haar maken
Aan zijne vrienden gaf hij geschenken en groote aalmoezen aan de armen.
Het overige van zijn vermogen verdeelde hij onder zijne kinderen, na aftrek van hetgeen aan zijne vrouw bij huwelijkscontrakt daarvan toekwam
Aan de piano was het kalmer geworden, Léonie was bij Emilie gaan zitten praten en verhaalde zeer levendig van een kleine sauterie bij de Van Larens, Etienne had zich omgedraaid op den tabouret en maakte nu gekheid met Ange, die in een schaterlach op den pouffe was neêrgevallen, terwijl zij haar gelaat met de handjes bedekte, Paul lachte meê en bladerde in de muziek
Beiden hielden zij zich met hunne buren bezig.
Mevrouw Hoze rees op, nam den arm van den heer naast haar.
De generaal geleidde Cecile naar den salon, door het langzaam voortwandelen der anderen heen
Hij stond bewegingloos en hield Montparnasse steeds vast.
Ieder oogenblik deed de sterke, vlugge, jonge bandiet zijsprongen, als een in den strik gevangen dier.
zonder gemaaktheid, bij alle pasgevende gelegenheden doorschitterde, en altijd eenen heilzamen invloed op hare daden had
Dat is een heel eind ver, geloof ik.
Dat land is op veiligen afstand.
Noem het dan hier, zegt Neville, en stuift woedend op
als Corrie van den Broek hadden zich zoo menigmaal onbewimpeld ongunstig over hem uitgelaten en een hard oordeel over hem geveld in haar bijzijn, zonder dat ze altijd moed en kracht genoeg had, om hem te verdedigen.
en in een kwartier tijds zijn al de kamers weer dicht 'esloten en het beddegoed uit de bedsteden 'enomen, en kan niemand merken, dat ik hier volk heb 'ehad.
Ik kon mij niet weerhouden van te glimlachen: zoo al de slaapplaatsen zoogoed gestoffeerd zijn als de mijne, dacht ik, zal zeker het opredderen niet veel tijd kosten
ja zelfs kon het wel zijn dat hij naar Amerika overstak, omdat hij daar wis relatiën heeft aan te knoopen.
Hoe wilt gij nu, dat zoo iemand zich met sentimenteele dankbetuigingen zal ophouden omtrent een voorval dat hij lang zal vergeten zijn
Tot zijne groote verbazing en niet geringe blijdschap bemerkte hij toen dat de stad vlak voor hem lag;
wel op vrij grooten afstand, maar toch een weinig in de schuinte aan zijne linkerhand zag hij den heirweg liggen, die hij, uit Delft komende, was afgereden, en die bijgevolg derwaarts moest heenvoeren
Nu, ik luister, wat komt er nog meer?
Ik heb geen recht, begon hij, uw bizondere gevoelsopwellingen te peilen
Terwijl zij den knecht een paar woorden zeide, voelde hij zich winnen door de bekoring van hare aanwezigheid.
Niets dan dat: hare aanwezigheid, haar zijn dicht, dicht bij hem, dat was het geluk
De sultan echter begaf zich regelmatig elken dag zoodra hij was opgestaan, naar een kamer vanwaar hij Aladdin's paleis kon zien, en ging ook des daags meermalen erheen om het te aanschouwen en te bewonderen
Ik had er nooit een hooren maken;
ik had er nooit een gezien, zoover ik weet;
maar ik begreep wat dat geluid was, zoodra ik het hoorde;
Alles te zamen genomen had ze dus een recht prettigen avond, totdat ze een gedeelte van een gesprek hoorde, dat haar geheel van streek maakte.
Ze zat juist in de serre te wachten, tot haar cavalier een portie ijs bracht, toen ze aan den anderen kant van een bloemen- en groenversiering een stem hoorde vragen: Hoe oud is ze
Verbeeld u een schrikkelijken modderpoel, waarin men honderd malen kon verdrinken, in het slijk verdrinken.
ik zag, hoorde niets, ik kon niets van mijn eigen lot bevroeden
Dit blad heeft de vogel Phoenix, de eenige, die er op de wereld was, aan mij gegeven!
Hij heeft er met zijn snavel zijn heele levensgeschiedenis gedurende de honderd jaren, die hij geleefd heeft
Vergeef hem.  Karenin reikte hem de hand en kon de tranen niet weerhouden, die zijn oogen verduisterden.
Goddank!  zeide zij: Nu is alles in orde
Den volgenden morgen ging de dag op over den rouw van een keizerrijk.
Prins Berengar was in dien nacht bezweken
en in dien tuin een tamelijk goeden appelboom.
Naast dien appelboom stond een fruithok, dat slecht gesloten was en waar gemakkelijk een appel was te kapen.
Een appel is een avondmaal, een appel is het leven.
Wat Adam deed verloren gaan, kon Gavroche redden
Toen hij op de bestemde plaats was gekomen, trad de arts eerbiedig nader en bood den vorst de door hem toebereide maliekolf aan.
Neem deze kolf, Sire, zeide hij, oefen er
maar zoo broos, zoo gevaarlijk om er aan te raken, dat men zich zeer in acht moest nemen.
In den tuin zag men de wonderlijkste bloemen, en aan de prachtigste waren zilveren klokjes vastgebonden, die altijd bengelden, opdat men niet zou voorbijgaan, zonder op de bloemen te letten
Hij hief zijn hoofd op en miste den hond.
Veldin was dichter bij dan hij gedacht had en sprong uit het hooge toeterloof, waaronder zich, vlak naast het stulpje
waar aan den eenen kant een man staat wiens driften zijn eigenbelang te sterk zijn;
en aan den anderen kant een slaaf, manhaftig of rechtschapen genoeg om zijn wil
moest hij, levend naar den koran, de ongehoorzame vrouw niet slaan?
Daarom liet hij zijn zware vuist een paar malen neerkomen op haar schouders, greep haar in de kondé en slingerde haar door een achterdeur
zou hij schaterend zijn uitgebroken, toen zijn blik op vrouw Jondrette viel.
Zij droeg een zwarten hoed met veeren, zeer gelijkende op de hoeden der wapenherauten bij de zalving van
zijn verbeelding levendig, zijn opmerkingsgave juist en scherp, en zijn smaak verfijnd en zuiver.
Zijn begaafdheden in ieder opzicht vallen bij nadere kennismaking evenzeer mee als zijn wijze van optreden en zijn persoon
Dan straalde het gezicht van Van der Welcke en Constance bedacht, dat zij alleen zoû zijn, geheel alleen, droefgeestig in huis, terwijl de avond donkerde
Grimaldi deed bij dit alles zijn best om te troosten;
en terwijl hij in orde bracht wat de dieven hadden achtergelaten, bemerkte hij de sjaal van juffrouw Hughes.
en bleef bij vrouw Holle een heel langen tijd, daar zij alle dagen kostelijk eten en drinken kreeg, zaodat beiden een heel vergenoegd en rustig leven zamen hadden
Wij zullen u honderd sequinen geven voor hetgeen gij ophaalt.
Op dit voorstel vergat de arme visscher zijne vermoeijenis, hield den kalif bij zijn woord, en keerde naar den Tigris terug, gevolgd door de drie anderen, terwijl hij bij zich zelven zeide
en Reinout, die, na hun paarden aan de zorg hunner dienaars te hebben toevertrouwd, aan gene zijde des vonders bleven staan.
schreeuwde Adeelen: wij komen den Heer van Aylva bezoeken
een gedeelte der onaangenaamheden van zijn tegenwoordig lot zou kunnen afwenden.
Hij zag genoeg mishandeling en ellende, om zijn hart met verontwaardiging en weedom te vervullen
Kosthuis voor Zeelieden.  Toen de man PleasantRiderhoodm de deur zag staan, schoot hij zoo schielijk op haar toe, dat zij nog bezig was met zich op te draaien toen hij ?
Lestrade ging er binnen en kwam een oogenblik later naar buiten met een bordpapieren doos in een stuk papier gewikkeld en met koord dichtgebonden.
Naast den koetsier zat een jongeling, en voor dien jongeling lag een tamelijk groote reiszak.
Op dezen reiszak konden de voorbijgangers een kaart gehecht zien, waarop met groote zwarte letters: Marius Pontmercy stond
om dankbaar te wezen en zich goed te gedragen.
la plaats van over groote, lange, meer voor vagebonden dan voor menschen geschikte zalen te zijn versnipperd
was hunne liefde als eene idylle aan de zee ontloken, en had de hertog van Xara zelfs eens het leven gered der aartshertogin, die zich met stormachtig weêr te ver in een roeiboot had gewaagd
Overigens liet zij evenmin aan Jean Valjean iets anders zien dan haar bleekheid.
Zij toonde hem immer een vriendelijk gezicht.
Maar deze bleekheid was meer dan voldoende om
wier eens zoo vroolijk gezicht donker betrokken was, bleef zwijgend aan het gereedmaken der ontbijtbeschuiten, als zag of hoorde zij niets van het gewoel om zich heen
maar als u op reis wil, welnu, laat ons dan op reis gaan.
En wenschende over de ophanden reis verheugd te schijnen, begon zij over de toebereidselen te spreken
gehad had van zijnen vriend den uitenant, die haar wel zijne groete gebragt, maar geen het minste blijk gegeven had, dat zij met elkander te otterdam gekomen waren, en vooral dat hij haar nu hier kwam opzoeken
Trek maar aan het touwtje kind, dan gaat de deur open,' zei de wolf.
Zoo kwam dan Roodkapje binnen, vroeg hoe het met grootmoeder was, en deed hare boodschap
Er stond eene steenen waterflltreer op tafel, en eene versleten klok hing er aan den wand, en achter de toonbank zat eene oude vrouw, met vlasachtig haar en van een onontwikkeld, melig voorkomen
Waar moest hij heen, nu hij gegaan was uit haar kamer?
Hij zoû verloren zijn, een zwerveling, en zonder iets.
En nu, nu wachtte hij haar antwoord
Zij rijden hard.  Op die wijze zal mijn vrouw binnen drie kwartiers terug kunnen zijn.
Toen schoof hij een stoel naar den schoorsteen, zette er zich op neer, met de armen over de borst geslagen, en stak zijn beslijkte voeten uit naar het komfoor
Geen borst, geen slanke taille, knokkige polsen, gemarkeerde trekken.
dacht hij, onder een lange uitweiding over de literarische beteekenis van het woord
Daar Mevrouw Jennings over niets anders kon praten, zag Elinor spoedig in, dat Marianne op de bespreking van de zaak moest worden voorbereid.
zij moest op de hoogte worden gebracht, de volle waarheid vernemen, en leeren, erover te hooren spreken door anderen, zonder te laten merken, dat zij bedroefd was om hare zuster
van haar kind zit, rust hij op het hoofdkussen en slaat met zijn vlerken een stralenkrans om het hoofd van het kind.
Hij vliegt door de zalen der
Ik vergat dan ook de moeielijkheden van den weg, zoo dikwijls ik herdacht, dat elke stap, dien ik nederzette, mij nader bracht bij de voorwerpen mijner kinderlijke liefde, bij mijn welbeminde broeders en zusters, bij de vrienden mijner kindsheid en bij dat dierbare Amsterdam, hetwelk ik in zulk een geruimen tijd niet aanschouwd had
hij bedekte zijn gelaat met beide handen en weende als een kind.
Den volgenden morgen zond hij eene boodschap naar den schouwburg, dat hij door ziekte verhinderd werd, zijne rol vooreerst waar te nemen
die ten noordwesten opsteeg als achter een gordijn van regen, hetwelk aan het vuur een des te fantastischer aanzicht gaf.
De monnik ontdekte echter spoedig, dat de brand zeer vermoedelijk een andere oorzaak had, dan die, welke er door Sytsken aan gegeven was
baden wij ons in de weldadige wateren.
En leggen wij, ter bescherming, knots, boog en pijlen, en Nemeïschen vacht om Deianeira heen
et ongeduld van was, staande deze weken, op eene zware proef, want, hoezeer hem de zoo vriendelijke brief van had opgebeurd, evenwel, hoe meer de tijd van de ontvangst zich verwijderde, hoe minder deszelfs kracht werd
Ik heb een papiertje bij me waarop staat 'Denk om God.
Die nieuwe beproeving deed Therese weder vervallen en zy werd opnieuw even mager en bleek als toen zy eerst als weduwe op het kasteel Crowley terugkeerde
Mijn broeder, ik gevoel vreugde in mijn hart dat Allah uw schreden tot mij wendt.
Ik mag het beschouwen als een teeken, dat gij mijn hulp noodig hebt.
Spreek, en zoo het in mijn macht is, zàl ik u helpen
die ik voor het vuur had gehangen en die nu nagenoeg droog was, en strekte mij bij het vuur uit, met het hoofd op een platten steen, die mij tot oorkussen diende
Alles scheen reeds lang geleefd te hebben en zich tegen het graf te verzetten.
Behouden, Behouding, Behouder, dat was er bijna het geheele woordenboek;
de hoofdzaak was in goeden reuk te staan
namelijk naast geest, aanvalligheid en schoonheid ook nog oprechtheid.
Zij gaf zich geen moeite het moeielijke harer positie voor hem te verbergen
ik heb mij op weg begeven, ten einde zoo mogelijk, indien hij nog in leven is, zijn tegenwoordig verblijf op te sporen.
De geheele avond verliep aangenaam onder bezigheid en droomerijen, of men niet zulke molens zou kunnen maken, waarop men kon gaan zitten om dan de roeden met de hand vast te houden
De commissaris van policie zond terstond eenige zijner dienaren om mij op te halen, en toen ik voor hem werd gebragt, toonde hij mij het halssnoer en vroeg mij of het niet datgene was, hetwelk ik op den berestein te koop had laten veilen
voegde de norsche man met het witte vest er bij.
Op een gevoeligen wenk van den bode, maakte Olivier eene diepe buiging voor deze vereeniging
want natuurlijk had ik het aan hem overgelaten het woord te voeren.
In hetgeen hij zeide kwamen herhaaldelijk de woorden boy, family en Barberin voor
Een paar ouvreuses en een slenterende knecht keken me eens aan, maar zeiden niets;
loges gingen open en luid pratende mannen kwamen er uit te voorschijn.
Ik keek nog altijd niemand aan, omdat ik me verbeeldde, dat de menschen dan pas, maar dan ook zeker mij zouden aanzien