AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
bouke zeide de baron zonder bijna naar hem te luisteren mijnheer van botbergen ik bid u verklaar mij eens wat gij van mijnen joan gezegd hebt ik bedoel van dien jonker
ik begrijp mij zelven heelwel dominé ik zal u dat alles uitleggen die rekel een nagel aan mijne doodkist doch ik zal hem leeren ik zal hem leeren
neen vader dat niet hoe ben je dol knaap of spot je met uw vader ik doe het alleen omdat ulrica anders zoo bedroefd is antwoordde joan den baron met een openhartigen blik aanziende
juist zulk eene groote aanwinst niet zoude zijn voor de spaansche partij zijne eigene begaafdheid in t behandelen eener zoo tedere zaak mistrouwende had hij den heer
met ijzing en afschuw zag hij den gevreesden booswicht aan dan nog bleef hij twijfelen want hij had gezien hoe zijn joan zijn vriend en leerling op den toon der vertrouwelijkheid met den onbekenden gesproken ja hem zelfs de handen gedrukt had
wat is er van je dienst heerschop zeide hij zijn breeden vooruitpuilenden buik naar den jacob van lennep de pleegzoon kant van joan toewendende ai mij wat zie ik is oe niet die heerschop die laatst met dien zwartrok hier ekomen zijt
wie drommel spreekt er van terug geven ik schenk het u en het zal er niet bij blijven denk dat ulrica in de kamer is voegde de baron er zachtjens bij
pleegzoon densch volk heeft geene deernis met mensch noch beest gelukkig nog zijn die arme beesten zeide falckestein wien bij de sombere gemoedsgesteldheid waarin hij verkeerde ook de vrij kluchtig uitgedrukte klachten van den goeden rentmeester geen glimlagch konde afperssen
behalve dat zij scheel zag dat haar gelaat met sproeten en puisten met een rooden neus scherpen kin en vale kleur vercierd was bezat zij eene inborst niet ongelijk
als er geschreven staat ii corinthen vii en wederom in t zelfde kapittel wij zijn vertroost over uwe vertroostinge ik dank den heere dat hij mij heeft waardig geoordeeld in uwe woonstede het euangelium te verkondigen
dat zult gij hooren mijn oom had zijn eenigste dochter bij de geestelijke zusters van sinte coecilia laten opbrengen nu gebeurde er in dat klooster een schandaal namelijk dat eene non met een jesuïtschen pater
hij schoof dus zijnen zetel een weinig terug speelde met de lissen zijner sjerp en mengde zich verder niet in t gesprek velasco opperde nu wederom de vraag wat er met zijn zoogenaamden neef moest worden aangevangen
gij hebt uwen vader vermoord riep magdalena terwijl zij zich wanhopend met de vuisten voor t voorhoofd sloeg en de zaal met wilde blikken op en neder liep
waarachtig mijnheer het huishouden is in de war het was geloof ik half een eer de jonker in bed lag hij die daarenboven met den jachttijd altijd zoo vroeg bij de werken is
dat heeft men ued zeker ook gezegd zeide de deftige heer spottende want ik twijfel of ued het gezien heeft ik was toen nog een knaap hervatte bleis wyk doch ik hield veel van alles te zien en te vernemen
pater eugenio herhaalde magdalena en verliet het vertrek joost haal mij zoo ik er iets van begrijp zeide elbert zooras zij weg was
trok naar tiel nam het geestelijk gewaad aan verkreeg als zijn oom de waardigheid van prior en zoude tot hooger waardigheden gestegen zijn ware hij niet met een groot gedeelte der roomsche geestelijkheid van oproerigheid beschuldigd geweest en ten lande uitgebannen
is hij eens hier dan wordt hij zoodanig met arminiaansche smeekschriften bestormd ja zoo wel in den schuurzak gebracht dat al mislukte onze geheele onderneming de beide broeders in gezworen vijandschap geraken moeten
papperlepap zeide teun zoo eindigen zij allemaôl en het zou eigenlijk niet meer dan billijk wezen dat hij die zijn leven slijt met anderen te bedriegen ook eens zijn loon wegkrijgt doch zoo als oe weet voor geld en kwaje woorden ben ik altijd te vinden
daar het geval in het boheemsche leger zich juist had toegedragen als elbert het verteld had met dit kleine onderscheid echter dat het joan geweest was die den anderen met stokslagen had weggejaagd
en de eens zoo bevallige schoone was niet meer dan eene schaduw van wat zij eenmaal geweest was op raad van zijnen geneesheer die de fijne lucht welke men op het kasteel van sonheuvel
wat gaan ons de velascoos aan vroeg van reede joan is geen velasco er is nimmer eenig spaansch bloed met het zijne vermengd geweest
en zoende en streelde mij en anders zeide hij niets hm hm dacht bouke dan is t misschien zoo kwaad niet dat hij van hier gaat want vuur en stroo dient niet alzoo en de oude heer zou misschien ongaarne zien
dadelijk met het mes gereed was en hem bovendien een kwaad hart toedroeg den pagie betrouwde hij zoo weinig dat hij niet wist of hij hem als vriend of vijand beschouwen moest
zij vatte nog al vuur op mijn verhaal en haar hart schijnt meer dan wel noodig is aan haren ouden schoolkameraad gehecht
hierin had de baron gelijk want de stoelen die op zijne kamer stonden waren van zwaar eikenhout met groote beelden en loofwerk vercierd de zware armleunsels pronkten met bruine hertenkoppen en stonden wijd genoeg van een om een verliefd paar te omvatten
den ambtman een geheim te vertrouwen dat hij voor elk ander zorgvuldig bewaard hield doch t geen hij als een eerlijk man zich verplicht achtte zijnen aanstaanden schoonzoon mede te deelen
hij weet het wachtwoord antwoordde meinertz de schouders ophalende dan zal het preys wezen of leendertz laat maar binnenkomen de grijzaart vertrok doch scheen niet terug te komen
welnu zoo ued mij kent zeide joan zal uwe verwondering over mijne reis naar den bosch niet zoo groot wezen want dan zult ge ook de betrekkingen kennen welke ik aldaar ga opzoeken ten minste ik moet dit veronderstellen
ziet vervolgde feurich daar komen de oversten te paard de hoogte oprijden er wordt een kring om de galg gevormd luistert hernam falckestein daar klinkt de trompet zeker om onzen aandacht op dit spel te vestigen
ik zit hier in een mal parket pater eugenio had zich de moeite wel kunnen sparen mijne familie dus ongevergd te vergrooten terwijl hij deze woorden mompelde trad joan binnen en bleef in eene eerbiedige en verlegene houding aan de deur staan
men heeft meermalen opgemerkt dat lieden die doorgaands en over t geheel eene kalme bedaarde gemoedsgesteldheid bezitten en niet dan zeer traag tot drift vervoerd worden
juffer zeide deze het hoofd van onder jacob van lennep de pleegzoon den pels uitstekende ik ben het help mij hier toch uit want ik breek mijne lenden nog op dit oogenblik sprong veltman op en liep zoo spoedig als hij gekomen was de trappen af
espargne het slachten liet werd het gortig en vuil bevonden zoodat de raden aan de magistraat van utrecht om een ander schreven ik heb den brief zelf gelezen
droom je wie heeft dat zotte praatje in de waereld gebracht dat weet ik niet maar gisteren avond was het geheele dorp er vol van
ik tracht zoo min mogelijk met de heeren van den gerechte in kennis te komen want zij hebben allen ik weet niet woârom een hekel aan mij gekregen en ik heb geen lust om dat gindsche veld met roojekool eens uit de hoogte te bekijken
dat geen andere drijfveer u handelen deed en dat gij haar van mijne hand zoudt willen nemen al ware zij niet machtig u een penning als huwelijksgoed mede te brengen
voor geheime staatkundige ontwerpen was hij ten eenemale ongeschikt doch zijn onwederstaanbare ijver zijne gulhartigheid en welwillenheid jegens een iegelijk
welke voor de tweede reize zich zwanger bevond te amsterdam waar hij woonde in ziekelijken toestand achtergelaten het was dan op den morgen van den vierentwintigsten mei dat deze beide vrienden
indien zijn geweten het hem toelaat wat den jesuit betreft dien moeten wij echter niet laten wegkuieren zeide de schout hij is aan hoog verraad schuldig en het zoude mij spijten indien ik dien vogel niet weder in de kooi kreeg
eenen listigen behendigen man en tot dusdanige onderhandelingen bij uitnemendheid geschikt doen verzoeken de samenkomst te willen bijwonen in afwachting van dezen las hij den brief des aartshertogs nog eens over toen de vicaris zich bij hem liet aandienen
gewis dominé antwoordde mevrouw mijn echtgenoot mag in dit opzicht tot een voorbeeld strekken aan alle krijgslieden ja dachten allen als hij dan zoude de hand des heeren ijveriger zijn voor ons land
uit hoe later op den dag hoe schooner volk wie had deze verrassing kunnen vermoeden vanwaar komen de vrienden met zulk een drift
juist juist heer ambtman antwoordde van reede gij moet alles weten want al zijn uwe gevoelens omtrent mijne ulrica nog zoo edel omtrent mij zoudt gij welligt van meening veranderen zoo ik niet met open kaarten speelde dan ter zake
al ras vertoonden zich nu eene kompagnie schutters welke de noodige ruimte op het binnenhof maakte voor den optocht die haar volgde de trein werd gëopend door twee hellebardiers welke den schout en burgemeesteren begeleiden
ik weet niet dat ik u eenige rekenschap verschuldigd ben zeide joan misschien antwoordde schwanck het moet ons vreemd voorkomen dat iemand die voorgeeft jacob van lennep de pleegzoon koning frederik te dienen
na verloop van eenige minuten waren zij aan het zoogenaamde lischboschje gekomen jacob van lennep de pleegzoon zijnde de plaats waar onze lezers zich zullen herinneren dat joan zijne partij bescheiden had
mijnheer van botbergen zal wel zoo goed zijn beneden in het voorhuis te gaan zorgen dat niemand het gesprek kome stooren t welk ik met zijne edelheid hebben moet
bëantwoordde deze beleefde toespraak op de minzaamste wijze en trad nu zoo met hem als met de predikanten in een zeer onderhoudend gesprek waarvan echter de beide bevelhebbers weinig begrepen
ik dank u zeide de kamenier de baron van sonheuvel alleen heeft het recht mijne diensten te betalen aan anderen bewijs ik die zonder loon dit zeggende wees zij het geld met eene trotsche wending af
op datzelfde tijdstip sprongen de twee personen uit het vervallen gebouw dezelfde welke joan in de herberg jacob van lennep de pleegzoon gezien had met het mes in de vuist voor den dag en snelden op de kar aan
verscheen en de baron gelastte hem al de boeren wel te onthalen en goede wacht voor de gevangenis van den jesuit te laten houden inmiddels maakte teun wezer eene buiging nam zijn afscheid en vertrok
deze man was een schrijnwerker gelijk de meubelen die hem omringden aanduidden hij was bezig met het afschaven van een kabinet welke bezigheid hij verlichtte door met eene holle stem psalmen te zingen
doch als vriend raad ik u in t vervolg behoedzaam te werk te gaan want anders zoude noch uwe societeit noch uwe diensten den lande bewezen u voor straf behoeden
de bevelen van den baron werden opgevolgd hij plaatste zich in de benedenzaal en wachtte in zijnen grooten leunstoel de boeren af die een voor een
zeide de jesuit terwijl een waas van weemoed of aandoening zijne gestrenge geele gelaatstrekken overdekte moeten wij na eene afwezigheid van vijfentwintig jaren doch gij hebt gelijk het is hier de geschikte plaats niet
ued schijnt het spreekwoord vergeten te hebben beslapen is uw morgenwerk bederven is uw dagwerk hoe laat is het dan vroeg de baron het hoofd oprichtende
wel t is mij bijzonder aangenaam oe te zien hervatte de waard ai mij de lui zeiden al je waart verzopen jaô eene sneê brood en eene kan bier daôr kan ik oe an
hier zijn de twee heeren uit den gouden ojevaar zeide klaas meinertz zijn neus door de even gëopende deur stekende
hij heeft mijn bijstand ingeroepen antwoordde de grijzaart en dit heeft nooit een sterveling vergeefs gedaan dit zeggende trachtte pater ambrosius gelijk de geestelijke als men weet genoemd werd den gekwetste op te helpten
doch deze reis was zijn lagch gemaakt en zich buigende begaf hij zich naar het slot
hem dubbel welkom heette de hand drukte en een zetel aanbood kom joan zeide de predikant nadat zij zich kortelijk hunne wederzijdsche vreugde van zich in gezondheid weder te zien hadden betoond
was intusschen door een der ruiters op t paard genomen de knaap schreide luid en hield alleen op toen de spanjaard dreigde hem in t water te zullen werpen indien hij zich niet stil
toen ik zoo even uw lief dochtertje hoorde nedervallen en hem een akelig gegil aanheffen schoot ik ter hulp toe en de knaap zag mij waarschijnlijk voor een bietebaauw aan die hem over zijne koppigheid straffen kwam is het niet zoo mijn jonge
over mijne geboorte ondervraagdet om zulke lastersprookjens uittelokken als hij u op den mouw spelde jonker antwoordde de pagie met een nog ernstiger gelaat en op een langzamen toon
deze keek om en zag joan achter hem die hem een frisschen morgen toewenschte goeden morgen jonker zeide ludwig even den hoed aflichtende en vervolgens een gelijken tred met joan aannemende reeds zoo vroeg in het veld
gelukkig nog dat zij slechts een lichamelijk lijden te dragen hebben en voor geene zedelijke kwelling vatbaar zijn maar wat gaan zij nu verrichten vroeg feurich de oogen strak op de werkzaamheden der spanjaarden gericht houdende
maar vervolgde hij snel tot den onbekende pak u weg want daar klost zij de trappen op de gestalte verdween door eene zijdeur terwijl de oude geertrui boven kwam
dat aan een paal hing die boven het beschot uitstak aan het begin der baan stonden twee andere dienaars bij eene tafel waarop bier en brandewijn gereed stonden tot lafenis der spelers
gek zeide magdalena hem verachtelijk aanziende als of er iets aan een elendig leven als het uwe verbeurd ware doch om t even hier vervolgde zij hem een goudbeursje in handen stellende
den weg op naar wijk te duurstede was ingeslagen en aldaar de rivier was overgestoken terwijl andere berichten vermeldden dat joan met een vermomden grijzaart den waal te tiel was
en menigeen had zich overtuigd gevonden dat hij gepraedestineerd ware om van koenraad raesfelt te worden afgeklopt omtrent den stillen en zachtmoedigen hendrik won vader min gunstige berichten in
breng die ongelukkige weg zeide maurits dit tooneel is te ijsselijk om door vrouwenoogen gezien te worden verscheidenen onder de aanwezigen traden naar magdalena toe met oogmerk om haar weg te leiden doch op eens bleef zij staan
terwijl deze gebeurtenissen op het slot te sonheuvel voorvielen was joan die vroeg in den morgen van daar vertrokken was de poort van tiel reeds binnengetreden
en in bed waar het vroege opstaan van den man en de drokke vermoeienissen welke de vrouw zich door loopen en praten en kijven veroorzaakten beiden alras deden inslapen
en hem in t midden van zijn lijden eene flaauwe verkwikking komt aanbieden de onbekende die zich de vriend zijns vaders genoemd had had hem wel geene stellige maar toch ook geene geheel verwerpelijke hoop gegeven dat zijne moeder nog leefde
zoo hervatte bouke een weinig verlegen neen het spook is weg kom maar met mij en wees wijs jacob van lennep de pleegzoon wel joan vroeg de baron zoodra de knaap met hem alleen was zijt gij nu eindelijk tot betere gedachten gekomen
met veel plechtigheid naderde bouke het gezelschap zoo ras het de kegelbaan binnentrad haalde de dobbelsteenen voor den dag en reikte die aan den jonker van scherpenzeel toe welke na geworpen te hebben dezelve aan zijnen buurman overgaf en zoo vervolgens
mijne vrouw gilde hij mijne kinderen zij moeten gered worden feurich haast u laten al de hanevederen opzitten maak alles tot eenen uitval gereed mijne anna ik word radeloos
op eens rees in zijne ziel eene gedachte op welke hij zelf niet besefte dat nu eerst bij hem opkwam hij snelde den jesuit achterna en hem bij den arm grijpende riep hij uit en mijne moeder
arminianen mennisten ja orthodoxe protestanten bijeen zien de middelen zullen hier beraamd worden om tot ons doel te geraken en van de uitvoering zal ik al de moeite gij al de eer ontfangen
en ik moet morgen nog uit op eenen geheimen tocht voor uw belang en voor mijne wraak voegde hij er grijnzend bij ik begrijp niet hoe die samen gepaard kunnen gaan zeide mom met
ei en mij bij gevolg ook want wij reizen samen zoo hervatte de veerman wiens gelaat op dit bericht betrok nu ja maôr ik weet niet of het zich wel schikken zal patientie wij zullen zien haalt aan jongens haalt aan
waarna hij zich vloekende en tierende bij de jonge vrouw begaf haar verwijtende dat zij de paarden averechts gespannen had maar zij staan immers altijd zoo zeide de jonge vrouw
zie eens wat ik u heb meêgebracht maar zeg het vooral aan niemand want dan zoû ik knorren krijgen schoon het mijn eigen eten is en ik er dus meê doen mag wat ik wil
inmiddels had van reede zijne dochter doen ontbieden zij kwam met rood bekreten oogen en een bleek gelaat de kamer in zwijgend wees de baron haar eene zitplaats aan keek eene poos voor zich en begon toen aldus
moet ik mij niet verheugen als de apostelen deden zoo ik om zijnent wille smaadheid lijde is er niet geschreven dat de gelovigen zouden vervolgd en gemarteld worden
dat de beroemde bastert van mansfeldt kort geleden bad ingevoerd bij het uitrijden van het haagsche bosch verzocht de graaf zijnen vriend den draf voor het stappen te verruilen daar het nog vroeg genoeg was om tijdig te leyden te komen
gij dacht hier den heer van botbergen te vinden zeide de jesuit en het is u leed dat gij buiten de mogelijkheid gesteld wordt het bloed van uwen naasten te plengen
hij maakte groote vorderingen en de oude heer had het genoegen hem voor zijnen dood tot prior van datzelfde konvent der dominikanen te zien verheven dat moet een vet ambtje geweest zijn
dat zal nu ongeveer twee jaren zijn antwoordde mom hij is meen ik in van hier vertrokken zoo dan vat ik den kneep
vroeg gedaan en laat bedacht heeft menigeen ten val gebracht heden doen morgen bloên vandaag de tong gevierd morgen de rug gesmierd ja als je mij geen beter troost weet te geven dan je stomme spreekwoorden bouke dan
wat beveelt ued zeide de schout na een oogenblik zwijgens t welk hij zich ten nutte gemaakt had om het briefje nogmaals na te lezen zal men den jonker nazitten
zeker zeide beckman is het hun voornemen een stormgevaarte te maken zoo als de pastor mij wel verhaald heeft dat civilis gebruikte om het valkenhof te nymwegen te bestormen toen karel de groote aldaar voor paus julius cezar het bevel voerde
deze woorden sprak de jesuit wien mijne lezers reeds voorlang herkend zullen hebben op eenen langzamen vasten toon van tijd tot tijd ophoudende en den edelman met een snellen blik aanziende om gade te slaan welken indruk zijne redeneering op hem
komt nu maar mede heeren ik zal u voorgaan ja maar zeide de officier zooras zij de steenen voorbrug over waren gekomen is hij stellig op t kasteel
het uitzicht en de hoop van alle brave lieden die vrede zoude mij dierbaar zijn riep de groot uit doch zoo ik dezelve aanraad moet zulks uit eigene overtuiging geenszins op verzoek van z k majesteit geschieden
welnu men spore hem op en verzoeke hem terstond hier te komen wij zullen dan beginnen met den gevangene nog eens te ondervragen dienaars brengt hem binnen
over de boodschap der brieven had hij maar half nagedacht meenende dat de bezorging daarvan een geheim ware dat de gravin raakte en naar t welk hij zelfs niet gissen mocht
maar bijna dadelijk wikkelde hij zich weder uit deszelfs omhelzing los joan herhaalde hij ik moest u niet omarmd hebben eer ik wist of gij het waardig waart men verhaalt schandelijke dingen van u
de omstanders zagen den officier aan nieuwsgierig om te hooren hoe hij de fiere taal van den jongeling beäntwoorden zoude want zij beschouwden den krijgsman als iemand die voor zoo verre men het uit zijn kloek en mannelijk voorkomen
en mijn valken zitten met open bekken die stomme dieren kunnen het weinig helpen of jij al geklapt hebt en zij moeten er niet door lijden nu zoo als gezeid is oudje wees in t vervolg voorzichtiger
hij begon met het varken en eindigde met een christelijk gebed nu er kwam een ander beest en toen waren onze lekkerbekken uit den brand ik heb zelf bij zijne doorluchtigheid van den kop gegeten hij was puik puik
eene fijne distinctie en was ued nog al voldaan over de predikatie denk je dat ik naar het gerammel van dien kwijlbaard geluisterd heb om geen geld maar naast mij zat een zoet zusje dat de moeite wel waard was om gezien te worden
doch ook op uwe getuigenis mijn vader kan ik hem daar niet voor houden welnu dan hernam de baron wat dunkt u van zijne ontsnapping te gelijk met den jesuit van deze wigge en dat touw van dit briefje
ja vader ik wilde u vragen ik wilde maar weten wie mijne moeder was deze laatste woorden sprak hij zeer schielijk uit als had hij gevreesd dat dezelve hem in den keel zouden hebben blijven steken indien hij nog een oogenblik gedraald had
is de achterkamer ledig klaas meinertz was de vraag welke hem de ambtman deed de oude man knikte toestemmend zonder op te zien
nog aan de echtheid der mededeeling twijfelen moest zoolang hem niet volkomen gemeld werd wie zijne moeder geweest ware ik zelf antwoordde eugenio heb in den jare
amsterdam dat hem niets dan smartelijke herinneringen gaf te verlaten en zich op zijn kasteel van sonheuvel te vestigen gedurende den tijd dien hij niet in het leger doorbracht
wel dan moet jij het hem beletten hervatte joan ja wél om slaag te krijgen hij is grooter en sterker dan ik
ondanks zijn zittend leven had hij eene zeer rechte gestalte zijn gelaat had de zoogenaamde kamerkleur verkregen en getuigde van onthouding en inspanning zijn neus was ver vooruitgebogen als was dezelve bij de wording bestemd geworden tot het snuffelen in boeken en papieren
hij zag vreemd op toen hij zich in zulk een luisterrijk gezelschap bevond doch nog vreemder toen hem de gravin om den hals viel en onder den uitroep van mijn zoon mijn zoon de tederste moederkussen gaf
want niets scheen hem noodzakelijker dan in de eenzaamheid over het gebeurde van den dag en den weg dien hij moest inslaan na te denken wij zullen echter geene poging aanwenden om de onderscheidene overdenkingen na te gaan welke zijnen geest beurtelings vermoeiden
de aangeklaagde zoon beantwoordde zijns vaders minzame verwijten meestal met bezadigdheid doch tevens met vrijmoedigheid hij beweerde dat hij naar leyden gegaan zijnde om in de leerstukken der godsdienst onderwijs te ontfangen zijne meening van onderzoek en overtuiging wilde laten afhanjacob
vermoedelijk wilt gij dit alleen weten hernam joan hem met een toornigen blik aanziende om het heden avond te kunnen rondvertellen en er bij te voegen dat gij het van goederhand vernomen hebt misschien wel hernam bleiswyk lagchende nieuwsgierigheid is mijn zwak
ja men moet kiezen of deelen doch waar waren wij gebleven bij uwen oudoom den prior is hij het niet die wanneer hij zat te lezen een duiveltje de kaars liet houden
durft gij nu aannemen mij te beloven aan niemand ook aan ulrica niet te vertellen dat gij mij hier gezien hebt zoo zult gij mij levenslang aan u verplichten
die een zoontje van den vermoorden overste is hoewel ik weinig lust had om mij met dit spaansch gewrochtje te belasten zoo nam ik het echter mede half uit medelijden en half omdat zijn vader eer hij stierf het mij had aanbevolen
ziet vervolgde feurich zonder de geschiedkundige aanmerking des rentmeesters te beantwoorden zij zetten twee balken recht overeind en spijkeren er een derden boven op voegde peter er bij dat lijkt als twee droppels water op eene galg
lees het in uwe historieschrijvers die op dit punt ten minsten der waarheid zijn getrouw gebleven doch ik spreek in den wind voor hem die liefst niet overtuigd wil wezen helpen geene
dat is ons geloof niet antwoordde de gevan jacob van lennep de pleegzoon gene die een remonstrant was verbaasd over des raadsheers onkunde ued achtbare meent wil je t mij leeren vlegel bromde de gewichtige man
in denzelven den jesuit van de katholijke hofstede herkende want schoon er sints dien tijd twintig en meer jaren verlopen waren behoorden de gelaatstrekken van eugenio onder diegene welke men niet licht vergeet na dezelve eens aanschouwd te hebben
dat zoude zeker de beste manier zijn om iemand te doen voortmarcheeren merkte bleiswyk aan die nimmer zijne blijgeestigheid verloor ijn goede vriend vervolgde hij tegen
c i n e athalie op den avond van denzelfden dag op welken joan in s bosch was gekomen zat de grootmeester der artillerie don louis de velasco met een ontrust gemoed eenen brief te herlezen
zoo sprekende gaf hij met hernieuwde blijken van ongeduld zijn paard de sporen en falckestein die het gesprek verloren zag en wien de eenzelvigheid der landgezichten begon te verveelen volgde zijn voorbeeld
de predikant moest tegen wil en dank een paar roemers ledigen en nam vervolgens zijn afscheid de baron bleef zitten peinzen tot dat de kan ledig was zal ik u eene andere brengen vroeg bouke op één been kan niemand staan
en hunne arminianen zijn uit wraakzucht en haat alleen volkomen bereid zich bij ons te voegen
tracht dezen onder t een of ander voorwendsel hier ter stede te lokken of maak dat gij in allen gevalle een geheim mondgesprek met hem houdt
en heeft men u gewaarschuwd dat ik eenige kennissen spreken moet en weet ge het woord jacob van lennep de pleegzoon de schrijnwerker bëantwoordde deze vragen op dezelfde wijze zonder zijn arbeid te staken
des te meer eer zal hij u doen bouke doch gij moet om mij denken als gij met hem jaagt nu kon bouke het niet langer uithouden neen jonker riep hij ik wil den hond niet hebben en ik wil niet met hem jagen ik ga met u waarjacob van lennep de pleegzoon heen gij trekt nu mag ik het u zeggen
op datzelfde oogenblik ontdekte zij den jesuit die zich bij hare komst achterwaart begeven had en gaf een gil wat schort er aan wat deert u riepen mom en botbergen als uit één mond
de lange man scheen echter den aanval van van reede bedaard aftewachten en had bij deszelfs eerste beweging van onder zijnen mantel een lang pistool voor den dag gehaald toen hij de ruiters hun weg zag vervolgen liet hij de hand weder zakken
juist daarom kom ik binnen antwoordde de vreemdeling opdat hij zich overtuigen zoude dat ik geen spook ben maar een schepsel van vleesch en been
is het waarlijk zooverre gekomen vroeg raesfelt angstig rondziende vervolgens trok hij de voeten onder den stoel bijeen legde de platte handen op de ver van een verwijderde knieën en keek strak voor zich het hoofd langzaam schuddende
wel dat moet geene hindernis te weeg brengen breng de gansche poppenkraam dan maar mede hoe meer zielen hoe meer vreugd zoude bouke zeggen doch met uw verlof ik heb thands met mijne vrouw iets gewichtigs af te handelen
en welk een man was hij dien zij verloor of zij gaat met een anderen in t huwelijksbootje haar over t bewuste onderwerp meer te schrijven
verlaat dit land en ga in een klooster uwe overtredingen beweenen ik gehoorzaam zeide magdalena en zonder er een woord bij te voegen zonder zelfs een blik te werpen op haren elendigen zoon verliet zij het vertrek
eensdeels opdat mejuffrouw raesfelt bij het gezicht van vuile voetstappen niet naar boven zoude komen hollen anderdeels opdat zij de laarzen des barons herkennende zich wachten zoude de samenspraak der beide heeren te stooren
eenigen tijd na zijne aankomst op sonheuvel vernam de baron van eenen reizenden koopman in honden dat dit fraaie dier hetwelk hij bij velasco gevonden had door hem een paar jaren te voren aan den grave van falckestein was verkocht geweest
natuurlijk zeer natuurlijk zeide velasco zich over de kin strijkende ofschoon ik gedacht had dat ik die van ued zoude ontfangen men had mij ten halve met de hoop gevleid dat ik hier mijne moeder zoude vinden
doch neen de meesten ronken nog onder hunne tenten alleen de toegangen zijn bezet waarschijnlijk wachten zij versterking uit het hoofdleger of willen zij ons door honger tot de overgave dwingen maar bij mijn zwaard zij zullen alleen over mijn lichaam in het slot mijns vaders komen
geen woord daarvan hernam de baron wie hem ooit in zijn recht verkort ik zal hem blijven handhaven dan nu is er nog iets mijn oom was ter oorzake der naauwe verwantschap tusschen maria en mij tegen ons huwelijk geweest
dat heb ik ook al gezeid zeide koenraads broeder hendrik die in een hoek des tuins zat te lezen maar hij wil het maar niet laten
en hij omhelsde hem hartelijk waarna joan het vertrek verliet maar gij liefste schat zeide de predikant tot zijne huisvrouw die nog vol nieuwsgierigheid boven om de trap stond te draaien gij moest ons ook alleen laten en aan kaatje zeggen dat zij den armstoel boven brenge
en nu hoor ik eene doffe trom als bij halsrecht zeide peter het oor tegen het vloersteen houdende om beter te hooren ik zie vrouwen uit het leger komen zeide feurich schielijk vrouwen en kinderen men brengt die tusschen soldaten den heuvel op
zal ik zeide mom zoodra zijn handlanger het vertrek verlaten had thands de redenen vernemen pater welke mij de eer van uw bezoek verschaffen
wij komen al zeide joan wacht ik zal even veltman gaan vastleggen heden neen zeide bouke veltman moet medegaan en aan mijnheer vertellen dat hij de oorzaak is dat ik met u op reis ga
wij zullen het bij ons houden hendrik zeide mevrouw het kind op het voorhoofd kussende wij zullen het als ons eigen kind behandelen tot de moeder zich aanmeldt of de bloedverwanten zich zijner aantrekken
de eerwaarde pater heeft zoovele diensten aan den staat bewezen dat wij hem gerust naar zijn begrip kunnen laten handelen elk heeft op deze waereld zijne bijzondere zaak te vervullen
de sporen van beide ruiters waren verguld en liepen in de gedaante eener slang tot aan den rand der laars op en reeds rinkinkte in die sporen het stalen wieltje
en daarom juist lieve vriend kunt ge uw paard niet weêrom krijgen want ik heb het met toom en al naar graaf hendrik frederik gestuurd tot een modél
totdat de prins hem last gaf alsnu te openbaren wat hij nog te zeggen had toen eerst boog hij zich zag langzaam en deemoedig de vorsten de gravin en den baron aan
gij hebt ons dan gezien viel ludwig haastig in en gehoord zeide joan ludwig zweeg zag somber voor zich heen
daar het toch billijk scheen te zijn dat men aan den heer des huizes jacob van lennep de pleegzoon reden gaf waarom hem de toegang tot zijn eigen slot ontzegd werd althands in vredestijd en door soldaten in dienst van den lande
ik ben geen man die voor festijnen geschikt is en ik wensch gaarne een goed oog te behouden om den kegel niet mis te raken voegde hij er grimlagchend bij
en alles wat daartoe betrekking heeft heugt het ued nog hoe spoedig hij toen hij nog een kleine jongen was dat vaersje van buiten wist dat ik hem leerde en waarin al de boeken van het oude en nieuwe testament naar rang vermeld worden
de vicaris beloofde deze boodschap aan den jongeling die gelijk hij zeide aan zijn hôtel gehuisvest was te zullen overbrengen en nam afscheid van het gezelschap
ik weet het zeide van reede dan bij de ongemakken aan dien staat verbonden voegt zich eene geheime kwelling een hartzeer dat haar gedurig sterker pijnt en hetwelk ik vrees dat nimmer geheel zal kunnen worden weggenomen
ik vrees maar dat de een of ander hoofsche jonker gekheid gekheid heer ambtman zij hield veel van de gravin van nassau en huisde er gaarne maar ik heb haar toch altijd vrolijk en wel te vreden gezien als zij weder bij mij op het slot keerde
en hem volgden vrij te onvrede dat de eer hun ontgaan zoude van zulk een belangrijken misdadiger te hebben ingeleverd
schoon onze held zich van zulk eenen reisgezel weinig vermaak konde beloven begreep hij echter de gelegenheid niet te moeten versmaden weshalve hij den vreemdeling een toestemmend antwoord gaf hem tevens vragende wanneer hij dacht te vertrekken
de booswicht die velasco bij zijn leven niet in de oogen zien durfde en hem na zijnen dood bespotte bracht den zoon op die eenmaal des vaders moord hem vergelden zal
in boheme zegt ued en dat onder welke vanen vroeg van reede ik heb onder den spotkoning frederik gestreden maar ik heb hem laten zitten want er was niets met hem uitterichten ik
de achterste der twee want zij liepen op het voetpad achter elkanderen was bleek kort en vrij gezet had een ongemeen groot hoofd bolle wangen doffe halfgeslotene oogen
terwijl deze bevelen volvoerd werden en zich de ruiters naar de hun aangewezen posten begaven volgde de wachtmeester met twee ruiters joan binnen het slot op het plein stegen zij af en gaven hunne paarden aan de verbaasde dienstboden te bewaren
de jonkman deed mij hoogstnatuurlijke vragen over zijne familie daar ik geen antwoord op wist te geven mijn doel is niet naar wensch gelukt zeide
mijn gemoed is vol dit zeggende keerde bouke zich om en liep de kamer uit terwijl hij de deur met drift achter zich toesloeg joan bleef lang met donkere blikken als op den grond genageld staan
behoeden bleef zij verliet terstond het slot met ons beide en stelde zich onder de bescherming van velasco o voorzienigheid hoe wonderbaar zijn uwe wegen zeide vader ambrosius de handen ten hemel heffende
doe geene moeite dominé zeide de baron hier is immers eene zitplaats de stoel waarop hij doelde kon waarlijk op den naam van zitplaats weinig aanspraak maken
en met hem alleen begreep hij thands geheel vrijmoedig en openhartig te kunnen spreken jacob van lennep de pleegzoon de predikant had zoodra het gerucht van het spiegelgevecht aan het lischboschje in zijn eenzaam studeervertrek was doorgedrongen zich naar het kasteel begeven
neen die is hier in de buurt niet geweest zeide joan die nu begon te begrijpen dat het spook van grootoom de persoon wel wezen konde die men zocht
ik denk toch dat dit zotte gebruik van de jacob van lennep de pleegzoon min verlichte tijden niet lang meer duren zal hervatte de andere spreker daar zal eens een hartig woordje bij de aanstaande vergadering over gewisseld worden zeide
het schijnt mij toe dat ued van alles bijzonder wel onderricht is dat plach zoo te zijn mijn waarde heer dat plach zoo te zijn ten tijde van wijlen den heer advocaat was ik spoediger achter de zaken dan tegenwoordig
u blindelings al mijne zaken te laten besturen jacob van lennep de pleegzoon met raad en daad sta ik mijne vrienden altijd ten dienste zeide eugenio zich buigende
dat behoeft niet ik heb voor ditmaal genoeg zeg eens bouke gij kunt mij misschien goeden raad geven wat zal ik van joan maken een officier of een advocaat
hij liegt die schelm van een ludwig heb ik niet het kind van den heer graaf voor mijne augen zien in t wasser wirfen wat wie twijfelt daar aan de waarheid van zijn verhaal vroeg de gravin angstig en snel opziende
dat zijn pleegzoon joan alle zijne liefde en achting nog volkomen waardig is en dat deze in geenen aanslag noch tegen zijnen pleegvader noch tegen den lande gedeeld heeft
verjaagd cicero onthalsd de groote cato genoodzaakt zichzelf van het leven te berooven waren die heeren ook remonstranten vroeg velasco jegens wien de groot nutteloos zijne geleerdheid verspilde
bleef versteend staan eene trilling beving hem en half onmachtig zonk hij op eenen stoel neder kind der schande kind der verdoemenis vervolgde de radeloze vrouw terwijl zij elk terugstootte die haar naderen wilde
zijne bekommeringen beletteden hem echter eenigen aandacht aan zijne verrichting te schenken achteloos hield hij den rietstok vast en liet de korpers ongestoord het aas van den angel halen
wierp een vluchtigen blik op den man die hem dezen voorslag deed hij had het uiterlijke van eenen duitschen of poolschen jood droeg eene lange blaauwe samaar met een hoogen kraag die hem over de ooren stak eene diep ingedrukte bonten muts en eenen bruinen baard
welnu hernam de grijzaart laat dan mijn muilezel oprijden want ik verlang hartelijk uit dit ongemakkelijk rijtuig te zijn laat een uwer die het beste paard berijdt afstijgen en het aan dezen edelman geven die zich te onpas heeft genoodzaakt gezien voor koetsier te speelen
poogde terzelfder tijd den jesuit van achteren aan te vatten doch deze had zich reeds achter zijn paard om begeven was behendig opgestegen en poogde nu den teugel wendende zijne aanvallers te ontrijden toen hij door eenen nieuw aangekomenen vijand wederhouden werd
dat verwondert mij zeide eugenio met veel koelheid want gisteren had mijne komst u bijna het leven gekost en heden redt zij dat van uwe vrouw en kinderen
naauwelijks had hij deze woorden geëindigd of de schrijnwerker trad binnen en gaf op zijne gewone geheimzinnige wijze te kennen dat er iemand aan de deur was die zijne edelheid wenschte te spreken is hij van die wij verwachten vroeg
wat doet u denken jonker dat ik voor mevrouw de gravin ben uitgeweest omdat ik niet geloof gaf joan ten antwoord dat gij voor uw eigen vermaak na gisteren den ganschen dag gereisd te hebben zoo vroeg het warme bed voor de koude hei verlaten hebt
die heeft voor zijne toehoorders een uitmuntend sermoen gehouden doorspekt met bijbelsche aanhalingen zoo fijn bijeengehaald dat ik bij mijzelven dacht
wien aan niemand of liever aan dengenen die zich zijner erbarmen zal luister in de vorige maand heb ik een konvooi opgelicht dat van gelder naar mendoza gestuurd
hij legde zijne vracht aan de voeten des barons of liever bij de pooten des stoels af waarna hij zoowel tegen den predikant als op zijnen beknelden heer sprong met groote teekenen van blijdschap
deze brieven hernam sartor zich tot den fiscaal wendende zijn van zulk een aart dat wij naar mijne gedachten buiten voorkennis zijner hoogheid geen stap verder in dezen doen kunnen
wat deedt gij er ook zoo dicht bij te staan laat dat aan de straatjongens over zeide de deftige man met uw verlof ik had gewed dat het dier niet deugde en wilde mij daarvan verzekeren ook had ik niet misgeraden want toen de rentmeester
met deze woorden sprong hij op en ging voort weder zitten doch ongelukkig kwam hij midden op de zitting te land en wel met zulk eene kracht dat hij er doorheen zakte en met armen en beenen in de lucht in de pels bedolven tusschen de vier pooten steken bleef
en met fluweel gevoerde leunstoel gezeten tusschen haar en den haard was de thands in onbruik geraakte bakermat omringd van de benoodigde korfjens en rekken waarin de onmisbaarste kleedingstukken van het kleine poppetje net gevouwen lagen
waarom dan is hij zelf niet gekomen vroeg joan hij heeft mij nu het recht gegeven van door de gandsche waereld te gaan verbreiden dat hij een laffe logenaar is die noch moeds genoeg heeft
zoo meen ik het niet viel hem de ambtman in de reden men kan niet verliezen wat men nimmer gehad heeft was zum henker riep botbergen uit de hand aan het gevest van den degen slaande indien een ander dan jacobus mom mij zulk eene belediging zeide
dat de heer baron uwen vader zoude vermoord hebben noch zelfs den moord gelast daarvan is mij nooit iets gebleken en ik geloof het ook niet waarschijnlijk is dit een bijvoegsel van den gevangenen om uwen haat tegen zijn edelheid aan te vuren
dat hoop ik ook niet riep bouke die op dat oogenblik met eene mand met eten de kamer binnenkwam maar wat doe jij hier geert als mijnheer het hoort dan stuurt hij je nog op je ouwen dag op
terwijl de knevels opwaart stonden in een woord de gansche kleedij was volgens de laatste duitsche mode alleen de witte hoed stak af bij dien tooi
woorden van vrede herhaalde joan met eenen verachtelijken grimlagch gevoelt de heer van botbergen berouw over de mij aangedane beledigingen
louis weet dat ik u zoude opzoeken doch herinner u hetgeen ik u gezegd heb ik had van uwen vader zelven een last bekomen dien ik vervullen moest en waarom draaldet gij hiermede dan
dat behoeft niet dominé was het antwoord want ik heb hem reeds alles gezegd alles is het mogelijk alles dat is te zeggen op eenige uitzonderingen na
de gewichtige plannen en de daaruit ontsprotene bekommernissen welke zijn brein vervulden ontnamen hem alle eetlust en verre van in een onmatig gebruik van drank eenige verstroojing te zoeken
nu trek u zijne zaak maar niet te veel aan vervolgde hij ziende dat joan de hand aan t rappier sloeg ge schijnt mij een goed kalf van een jongen en zijt ge om vijftig daalders verlegen ik zal ze er wel bijleggen dan hoû ik het paard voor mij want zuiver de knol bevalt mij
deze woorden sprak was een man van middelbare jaren gezet van gelaat en lichaam hoog van rug en met grijsachtig hair en baard
wees maar zoo dartel niet sinjeur zeide de baron het kon wel eens slecht met u afloopen nu kijk maar niet naar den zolder zie mij in de oogen
en begaf zich naar zijne slaapkamer om aldaar in eene zoete rust de bekommernissen van den dag te vergeten en gij vervolgde de baron tot den onbekende houd u morgen tegens acht uren gereed dan zal bouke u eene vermomming bezorgen
en wie heeft u al die zotteklap verteld vader vroeg joan met drift wat zult gij het nog loochenen doch zoo ge den zegsman weten wilt daar staat hij schaam u in zijne tegenwoordigheid te ontkennen wat hij u bewijzen kan
oordeel niet opdat gij niet gëoordeeld wordt zeide hij en schort uwe meening op omtrent eenen jongeling die u tot nog toe alleen stof van blijdschap en verheuging gegeven heeft
en gij vervolgde de baron tegen joan begeef u naar uw vertrek en wacht daar tot ik u laat roepen joan gehoorzaamde welnu bouke hebt gij den schout laten ontbieden
en was mede jacob van lennep de pleegzoon aan t peinzen geraakt hoe hij het gesprek zoude aanvangen toen hem de uitroep van raesfelt als uit een droom ontwaken deed deze uitroep kwam zoo volkomen met de gedachten overeen welke hem op dit oogenblik vervulden dat hij dezelve aanmerkte als tegen hem
mensch riep joan radeloos uit martel mij niet op eene zoo verschrikkelijke wijze jacob van lennep de pleegzoon zoo zijn de dwaze stervelingen altijd hernam eugenio even onmachtig om de tegenheden als om de vreugde te dragen
eindelijk werd zijne onzekerheid weggenomen toen de pater bij het afscheid nemen zijnen naam noemde dien naam welke den braven bouke zoo verfoeilijk was hij nam nu het vast besluit om deze reis den booswicht niet gelijk de vorige keeren te laten ontkomen
hij moet iemand bij zich hebben die niet van hem afwijkt hem vermaant en leidt en onderricht zoodanig een zal ued moeilijk vinden of ued moest zelf medegaan
werd zij bleek als een doek vouwde de handen stijf tegen hare borst zag hem een geruimen tijd met wilde oogen aan en viel toen eensklaps onmachtig naast hem neder
echter en door eene in de menschelijke natuur niet ongewone tegenstrijdigheid bleef het hart van raesfelt ondanks hem zelven meer den in zijn oog verdoolden dan den rechtzinnigen zoon genegen
hij kan ons op dit oogenblik van onbeschrijfelijk veel nut zijn zeide eugenio ik zag naar een geschikt werktuig om dat den achterdocht dien maurits jegens zijnen broeder heeft opgevat kon verlevendigen en daardoor haat en vijandschap tusschen hen beiden en verdeeldheid in den staat te weeg brengen
dit voorstel scheen eene verlossing toe aan de gandsche vergadering en allen haasteden zich daaraan te voldoen behalve joan die zijnen pleegvader ter zijde trekkende van hem verlof verzocht om zich af te zonderen en ulrica te gaan groeten
onder het aankleeden schikte hij in zijn geest de woorden welke den verzoenenden volzin moesten uitmaken met trage stappen ging hij naar de benedenzaal
zeide joan den herbergier vrij onzacht bij den arm grijpende mijn paard weêrom of ik klaag u zoo dadelijk aan bij t gerecht ai mij hernam de waard terwijl hij zich uit de handen van eenen zoo geweldigen tegenstander zocht los te maken
verzeld van beckman welke de sleutels op een schenkblad droeg en die met eene buiging aan velasco bood ik vervul zeide deze terwijl hij de kenteekenen der overdracht aannam de eerste voorwaarde onzer overeenkomst heer graaf
waar wij op aan trokken hooren lieten dit geluid deed ons stilstaan om raad te plegen wat ons te doen stond wij besloten een der ruiters op kondschap vooruit te zenden doch t zij dat hij in vijandelijke handen viel
reeds haalden echter de getrouwe hanevederen hunne paarden de stal uit toen zich het trompetgeschal vr de slotbrug hooren liet en na een kort verwijl twee afgezondenen uit het leger om gehoor verzochten
dan zoodra hij die uitgewreven had ontdekte hij dat hij zich niet vergiste en dat werkelijk de pagie der gravin in zijn paarssen mantel gewikkeld midden op den weg stond en iemand die van den kant van reenen aan kwam wandelen aldus
om zich hierbij te bepalen en bleef hij met gejacob van lennep de pleegzoon spannen aandacht luisteren naar het vervolg joan ging voort en zag den predikant vlak in t aangezicht om den indruk gade te slaan die zijne woorden op hem zouden maken
zoowel in het kabinet als in het heir eene der voornaamste plaatsen wettig toebehoorde sints eenige jaren met anna margaretha gravinne van manderscheid gehuwd zag hij zijnen
en dan in de tweede plaats hoe heet die knaap ik zal hem waarschijnlijk wel kennen want ik heb een blaauwen maandag onder dien spotkoning frederik gestreden
slechts één hielp den gekwetsten koopman waar de schrift ons van verhaalt en die was een samaritaan zeide ambrosius met nadruk onder dit gesprek hadden zij den gekwetste verbonden zoo goed hun mogelijk was
hij heeft met de freule over de opvoeding van hare kippen en met de oude geert over de zedelijke verbastering der eeuw gepraat het was stichtelijk om aan te hooren hij had geert liever over haar babbelen moeten onderhouden
als had hij de mis in zijne kerk hooren lezen hij boog zonder een trek van zijn aangezicht te verroeren voor den baron knikte even stemmig man en de freule toe en zettede zich onder het loozen van diepe zuchten in den stoel neder welken bouke hem
en wier namen hij opschreef opdat zij als getuigen in rechten zouden kunnen strekken terwijl hij eene goede belooning aan elk hunner beloofde voor de aan hem bewezen goede diensten
die een eigen broeder is van den overledene hoe het schaap in mijne handen geraakt was en vroeg hoe ik het hem best zoude oversturen en wat denk je dat mij die spanjool ten antwoord gaf
stil geert die veel kalt veel ontvalt beter gezwegen dan van veel spreken hinder gekregen noem dat woord van spanjool toch nooit want men wordt voor mondhoûen gevangen maar voor praten gehangen
ik hoop zeide hij tegen een deftigen in t zwart gekleeden heer die naast hem stond dat utrecht van t jaar een fatsoenlijker varken sturen zal dan dat van verleden jaar
opende de deur en liet half tegen zijn zin teun wezer in aha zeide van reede zoodra zij alleen waren gij hebt u best gekweten kameraad
een sluikmoordenaar antwoordde eugenio altijd met dezelfde bedaardheid is alleen de zoodanige die voor zijn verraad geld of loon ontfangt doch zij die zulks ten dienst der goede zaak verrichten kunnen dien naam geenszins verdienen
beiden zijn in goeden welstand mijnheer antwoordde de kamenier de freule heeft mij verlof gegeven om mijn oom klaas meinertz te komen bezoeken
kort herhaalde eugenio en hief het pistool omhoog wel zeide falckestein ik heb voor mijne eer gedaan wat ik konde doch de natuur heeft ook hare rechten spaar de mijnen en handel met mijn slot naar uwe verkiezing
zoo gij geen ander voorstel hebt verzoek ik u alle verdere moeite omtrent mij te sparen eu u naar uw kamp terug te begeven waar ik juist van oogmerk was u te komen bezoeken dat rade ik u sterk aan zeide eugenio gij zult op een vermakelijk schouwspel vergast worden
en als gij bij uwen schoonvader komt kunt gij hem vertellen dat wij den schoelje gehangen hebben die zijnen vorigen meester eens zoo lelijk de kool gestoofd heeft nu goeden morgen gij kunt gaan maar houd u in de buurt hoor is er nog iemand
wat kan de valsche tonge stichten wat kan de leugenaar uytrichten wat sullen syn listige sinnen en valsche tonge toch
maar zie ik ginds mijnen goeden vriend niet die om mijnent wille in ongeval gekomen is wees hartelijk welkom in s bosch mijn waarde jonker
ja maar zeide mom zich eenigzins verwonderd tot botbergen wendende als nu preys en leendertz komen die zullen vooreerst niet komen hernam de geestelijke heer die heb ik ook van de hand gezonden
een stellig bewijs van hoog verraad zeide joan met een bitteren grimlagch wat doet gij met kindergoed in uw valies vroeg
ja zeide botbergen hoe wil men een vent herkennen die een hoed met breede randen draagt en in een mantel gebakerd zit kijk daar staat hij op wie duivel mag die lange spergie wezen hij lijkt wel den koning uit het
om het godsdienstig stelsel dat hij zich eenmaal gevormd had te versterken al de schriftuurplaatsen al de bewijzen en verklaringen die aan zijne denkwijze kracht bijzetteden
wat zegt de spreuk werkt en bidt ga allen aanzeggen dat zij zich in de groote zaal vereenigen de pastor is met mevrouw vertrokken doch ik zal zelf het gebed doen en wij zullen den drieëntwintigsten psalm zingen die op onze omstandigheid toepasselijk is
nadat hij den baron eenen tijd lang sprakeloos had aangezien berstte hij in tranen uit en herhaalde met angst vader in gods naam zeg mij wie was mijne moeder
neen zeide raesfelt zuchtende en het hoofd droevig schuddende terwijl hij de handen voor de borst vouwde en zijne knokkels bekeek denk er eens over na heer baron vervolgde jacob van lennep de pleegzoon hij na een oogenblik zwijgens
hij moest ereis komen zeide koenraad spottende terwijl hij een abrikoos in den mond stak dat zou hem geraden wezen daar hein dat s voor jou en hij wierp hem den steen toe