AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij wist dat hij hier niet over na moest denken dat hij zich niet moest laten lokken door de loome armen zijner overpeinzing hij wist
zij hoopte niet heelemaal en zij twijfelde maar even en het was in haar dat spel van halve tinten als onze eerste intense levend levende emoties zich afgestompt hebben in den weemoed
was het nu dat zelfde gejuich van vroeger soms meende hij van ja en dat er zoo weinig veranderde in de wereld en dat alles voortging als onbewust en met heele kleine onopmerkbare evoluties
neen sprak othomar die zijn laatste stuk teekende dat de secretaris daarna opnam met eerbiedige vingeren en hij draalde even tot de secretaris zich had teruggetrokken
door altara wapperden de blauw en witte vlaggen om den verjaardag van de keizerin moeder elizabeth en fladderden als witte vogels de bulletins
achter de voorname kalmte der woorden en de enkele stille gebaren toen werd wlenzci aangediend lid der lagere staten prezident van de liparische interparlementaire groep
toen hij gegaan was walgde othomar van zichzelven om zijne lafheid om zijn niet kùnnen ingaan tegen den loop der dingen die slecht was en die maar stuwde stuwde voort onbegrijpelijk onbegrijpelijk
rede volgde na rede alle gedelegeerden hadden gesproken toen nam de keizer zelve het woord eene bezieling electrizeerde zijne van nature weifelende taal hoog jong met een
en terwijl zij teekende haatte hij haar om haar prinsessetitel god o god o god kreunde ze de deur ging open balthazar kwam binnen
en in eens kwam hij tot zichzelven hij greep hare hand vera vera hoor je dàt ellendeling zij rukte zich los hoor je dat wat
zaligheid die ik gevoeld heb doorstroomen mijne koude ziel die maar vaag liefhad liparië misschien in een voorgevoelen van dit zaligheid die ik voelde omdat illuzie's in mij ontbloeiden
en zoo op een mooien morgen bespeurde zij dat zij was een gracieus jong vrouwtje van eene morbide schoonheid met een aardig kapitaal
laaiende als uit een vlam geslagen uit een langzame opeenstapeling van brandstof sloeg de omwenteling aan alle kanten van de stad uit
en mij in mijn enkele dagen lange rust verwijtend herinnert aan al wat ik met eigen oogen gezien heb onze tocht was een zegetocht maar onze tocht was ook eene uitvorsching om te kennen en te weten
logisch schenen er de evenementen nog niet op elkaâr te volgen daar de logica van het leven er telkens indruischte tegen
maar zoo lang ik leef behoeft mijne arme belofte er geene ijdele te zijn de toekomst blijft ons altijd gegeven ons schoonste geschenk van het leven
poëtische damesbewondering voor zijn idealisme en schouderophalen voor zijn gedweep zoo mengelden de opinie's van het publiek zich dooreen zooals zij zich altijd doen omtrent vorsten
op het oogenblik hier in lipara ja wat doe je hier niets ik woû weg waar naar toe naar naar weenen stotterde hij zij zagen elkaâr aan zij huiverde geheel koud
met verwilderde oogen staarde zij in eene vage angstige ruimte voor zich toen op eens begon zij te huilen als een kind mokkend en
in zijne opsluiting in de dichte menigte poogde hij op adem te komen dichtbij rookte nog altijd de zwarte massa van het gouvernements paleis dat dagen bleef smeulen met zijne holle vensters de rook nog opstijgende
een drift een lust hun den oproermakers die mena doni onderdrukken moest met zijne huzaren gelijk te geven tot hen te gaan met open armen en open handen en hun te schenken wat hij bezat
de weduwe moeder van deze zonen woonde te lycilië een mooie groote statige oude vrouw zij was zeventig jaar en hield zich om hare zonen van allen wereldloop op de hoogte
en nu en dan zie ik hem peinzen en glimlachen mijn kind ik zoû je zoo gaarne willen geven in plaats van die vereering onzer goede landslieden
de kroon scheen estelle te wijd voor een modern hoofd om de keizerskroon lagen op kussens andere kronen de koningskronen van altara vaza en lycilië
de deur uit te komen al was zij naakt maar hij hij zag haar en hij hoorde het aanzwellende rumoer van de rosse nadering der flambouwen hij zag door de open kamer heen door het open venster schemeren de brand
en binnen riep ze vlug in hare schoentjes stappend een lakei kwam met op een blad een kaartje de prinses fronsende reeds haar voorhoofd dat de man hunne intimiteit stoorde
maar diep in haar denken was toch iets van eene berekening in het allerlaatste geval men wist nooit hoe de zaken zouden gaan
eene torsende een bak vol japonnen de andere vouwende tooneeltoiletten die met een even opschitte e rend gegloei van kleur en goud
het scheen alsof zij elkaâr in groote liefde hadden kunnen vinden zelfs met dien barst zoo zij niet zulken grooten haat jegens elkander hadden gekweekt een vreemde haat al zoo lang smeulende iederen dag
ik zoû je wat geven als ik kon sprak ze en hij begreep aan eene zachtheid in hare stem dat zij niet kon maar ik heb geen vijftig florijnen in huis
tante moest eens aan den slager vragen of hij lammeren kon leveren toen viel vera's blik op het tafellaken maar tante
die verslagen werd zal zich willen wreken die gebied verloor zal gebied willen herwinnen en slachting zal op slachting volgen zonder nader te brengen tot éenig ideaal
kleine ziektetjes verkoudheden vlaagjes influenza die de geneesheeren met grooten zorg koesterden en de blijmoedigheid van edzard ging naar het verloop van die ongesteldheden op en neêr
ik haat je zooals ik nooit gehaat heb omdat ik je heb zien spotten en spelen met de edelste gedachten van onze geestgenooten ik haat je omdat je ons verleden over boord hebt gegooid toen het je niet meer te pas kwam
een had de sleutels die hij met ontzag droeg zij gingen nog door een paar antichambres toen ontsloot de geestelijke zware bronzen deuren en zij traden in een kleine achtkantige zaal vol rooden schemer
twintig minuten zoû hij vera komen halen vera drukte hem lang de hand dank u dank u zeer voor uw geleide maar kom liever over een half uur
ik wacht nog heeren de prins van karlskrona komt ook nog voor het congres en dan ga ik misschien naar de receptie van de markiezin
om den keizer te zien van het balkon nergens anders ontvangen dan in deze kamer op tafel slingerden nummers van het maandelijksch orgaan van den
en het tobben over geld en de warmte daar buiten en de woeling in het land als met eene beklemming sloeg het leven worgende handen aan haar hals en een doodsangst ijsde in haar
scheen te repeteeren voor hem den keizer verheven publiek in dit oogenblik voelde hij niet dat wlenzci dacht als zijne majesteit deze rede goedkeurt zal zij ook haar effect doen op het congres
de idee het was de idee en alle kinderen moesten de idee de hooge idee van den vrede inademen inzuigen met de eerste melk daarom saint-simon had het gewild
zij was onmachtig zich te beheerschen zelfs in tegenwoordigheid van prins edzard en jij krijschte zij door tegen den lakei de man was pas bij haar in dienst
maar de prinses zag bleek van woede drift u weet dat ik het niet wil hebben uitte zij heesch u weet dat ik het niet wil laat het alsjeblief niet weêr gebeuren
van het volk dat niet beslist partij koos voor eene der democratische uitingen eene gehechtheid bleef aan de oude keizerlijke traditie eene liefde een vereering voor de persoon van den keizer
was ze gegaan stil door de verlaten tusschenvertrekken die hunne appartementen vereenigden e ids aargang toor ik je vroeg ze nog eens want de keizer nog in zijn vizioen antwoordde niet dadelijk
den prins gevonnen in bloed badende een revolver in de hand daarna de bende der schuldeischers de éclat makende verkoop van haar hôtel en hare diamanten en haar noodwendig wêer verschijnen op het tooneel
een beetje lang opgeschoten maar toch levendiger van beweging in zijn tengere ledematen hij was nu zes jaren hij hield dolveel van zijn vader
dat alles haatten zij maar hij hij stond daar alleen hij voldeed aan hun verzoek en het felle van den strijd de botsing van zijne soldaten en hun zwierende flambouwen ging door
dat het de onafschuifbare plicht aller kiezers was geworden van hunne candidaten eene verzekering te verkrijgen hunner aansluiting bij die interparlementaire groepen
zij hield een coupé en een victoria en maandpaarden weinig bedienden en tante moest goed opletten ze mocht geen florijn verspillen
ik kom aan het hof de menschen zijn zoo lief om mijn verleden niet te tellen ze vinden het geloof ik interessant en zij vergeven mij daarbij om onzen ouden naam mijn onecht kind op den koop toe
toen de troepen voorbij waren toen de laatste stappen van den marsch rythmisch verklonken de wolk meêgaande de straat leêg opklarende uit het verstuivende stof
toen gingen verschillende gedachten woelende door hem heen hij glimlachte als het er nog maar is dacht hij
langzaam sleepte melena zich terug voorbij het imperiaal naar de drukke straten hoe lang had hij eerst geloopen en daar gezeten en liep hij nu weêr hij wist het niet
sedert augustus onze maand van verschrikking schreef ik niets aan ze toe dikwijls als men het meeste te zeggen heeft aan zijn intiemste vertrouwden aan deze bladen zegt men niets
en gouden letters reusachtige uithangborden reclameplaten als was de stad één reusachtig prentenboek terwijl daarboven de muziekbladen der telefoon iole sidderden in de lucht
ik weet het niet meer het zal onmogelijk gaan ella we zullen het inzien van de platen moeten uitstellen tot na het congres maar laat er intusschen eens je gedachten over gaan het meisje lachende beloofde
daarom haastte ik me naar je toe om je alles te zeggen vera vera je moet met me meê jij en balthazar
nu het was maart zij was in altara en kort vor haar was het hof te st ladislas gekomen het was de maand die de keizer ieder jaar op den slotburcht doorbracht
de opera rees er als een reuzebevallige bewerkelijke architectuur en sculptuur in eens in de lucht de geniussen bliezen er gouden bazuinen naar de verre blauwte toe
zij kende hem als een man van overdenking en theoriëen meer dan als een man van handeling en zij kende hem niet genoeg om te doorzien dat er in hem
hij dacht er aan hoe hij zoo gauw mogelijk dezen man naar thracyna zoû zenden als hij maar uit zijn oogen weg was
laat balthazar hier komen een xel ij belde hij zag dat hij de sterkste was dezen keer
het zal u goed doen uit uw gedachten te zijn als ik weg ben het laatste motief voor haarzelve had zekere kracht of fluisterde prins edzard
daarom drukte hij zijne hand en hij zeide eenvoudig met die matte stem die men kende wij danken u wij danken u zeer dit wilde ik u nog zeggen hij draalde even
melena wierp zich met een zucht neêr op een bank door palmengroen zag hij op de zee en de gedachten die zich tusschen de menigte der straten niet hadden kunnen formuleeren wilden nu vorm aannemen in zijn denken
mooi zilverblond haar golfde natuurlijk met enkele vlokken over haar voorhoofd weg naar achteren in een dikken wrong vreemde goudgrijze bloemenoogen half mystiek half sensueel zagen groot uit
toen toen was haar vader verbannen kort daarop was hij gestorven in het buitenland zijn ontzaglijk fortuin scheen als geheel verzwolgen in zijn communisme
je ziet dat alles te donker in ezzera ik hoop het sire maar ik kan niet anders mena doni zoû daar den boel heelemaal bederven liever ga ik er zelf heen de xariërs willen zachtheid
de oudste was schatrijk en stond aan het hoofd van een der grootste lycilische wijnculturen de tweede zoon was luitenant-generaal der kurassiers van xara de derde was gouverneur
ik zie nu al ben ik vreemdeling dat de keizer niet anders dan populair zijn kan de officier die weinig fransch sprak stotterde glimlachend ook een antwoord dat verloren ging
aan de balkons der eerste étage keken de kariatyden onbeweeglijk neêr melena ging voort met zijn doffen grinnik eene moêheid kroop in zijne knieën van het lange doellooze loopen de eindelooze straten af
zalig lag zij een glimlach in de hoekjes van hare lippen ze was tevreden over zichzelve en deze tevredenheid hield haar ziel in een luchtig evenwicht
zwaarder bruisender werd het eerst vage rumoer toen drong het tot in het paleis in de galerijen werd luid gesproken
thuis kleintjes zuinig wordende tante bedrillende de bedienden tikkende op hunne vingers het had niet mogen helpen de schijn kostte
edzard antwoordde zeer gewichtig laten vragen of de direkteur van de keizerlijke schouwburger die nu te altara is bij me kwam en hem verteld dat het om verschillende redenen
toen vroeg hij aan een officier der lanciers naast hem staande in een der voorste rijen de keizer is populair de officier zag hem aan het bloed steeg naar zijn gezicht als was de vraag
zoo een fraze had hij dan dadelijk bij de hand en haar leven hing af van zijne woorden woedend was ze en edzard zag haar de zaal verlaten
er was een beetje plaats voor wat linnengoed een paar stukken en ze pakte de midden ruimte vol en duwde er allerlei dingen nog tusschen
iets dat wlenzci veel gekost had omdat hij een oratorisch effect liefhad als een redenaar die gaarne naar zijne eigen woorden luistert
ga er overal heen voor de rijks architekten de ruïnes weêr herscheppen in rijksgebouwen leg er de eerste steenen overal zelve leg er hier in lipara den
berekening zal in deze maand het zevende vr ede congres gehouden worden te scheveningen het is een toevallig samentreffen dat de gids in deze zelfde maand met wereldvrede een aanvang neemt
als u met melena spreken wil trek ik me een oogenblik terug in een andere kamer of ik neem afscheid van u en van avond zien wij elkaâr terug bij de markiezin van
de commissaris dankte mevrouw de prinses hij zoû zijne maatregelen nemen hij geleidde haar terug naar haar rijtuig verlucht glimlachend herademend nam zij zijne hand om in te stijgen
en soms uit hunne millioenen drommen p een berg zien enkele oogen naar achteren om en ontdekken
ik was bang dat het iets was over estelle idioot van me het is toch ook wel ellendig voor haar
van den burgerstrijd daar ging door de trompetten toeterden inhoudende de charges der huzaren maar te vergeefs in die verbittering was geene rede meer
axel melena hij had vera's tante herkend de oude dame vroeg verder melena drong aan lang aarzelde tante maar melena
gedachten over de troebelen in dat gouvernement schenen niet meer te kunnen ontspruiten in zijn brein op dit oogenblik
en eene stilte als zonder atomen hing in den reuzenkoepel toen geleid door ceremoniemeesters naderde de burgemeester van lipara den troon en zeide zijne rede aansprekend den keizer en
ik heb mij voelen herleven ik heb geleefd en ik illuzie looze ik heb illuzie's in mij voelen ontwaken voor het eerst voor het éérst
heilig kalm over de wijdte der zee die als een immense beker vol blauw was tusschen de wegwazende wanden der bergen steeg de zon in den wordenden dag
maar uwe majesteit moet alles zelve zien sire laat uwe groote reis door het geheele rijk aankondigen uwe majesteit zal de ontroering e ids aargang de hooge blijdschap zien die alleen deze aankondiging al zal verwekken
wlenzci scheen uitgesproken hij stond nog voor den keizer die daar zat in den stoel bij zijne schrijftafel toen in othomars moede hersenen voelde hij dat hij hem moest laten gaan
omdat hij als kroonprins weinig populair geweest was en omdat hij was als een kind dat geen liefde gekend heeft in zijne kinderjaren en niet gelooven kan aan de eerste vriendschap die hem nadert keizer oscar was nooit populair geweest
maar hunne artikelen waren even helder logisch als die der tegenpartij maar in werkelijkheid was die politieke toestand niet in enkele mooi gestelde en goed gecompileerde artikelen te analyzeeren
het vage wat hij ervan wist nevelde onduidelijk voor zijne oogen toch werd de stem van den keizer buigzamer werden zijne woorden minder stroef
toen werd het tot een drievoudige strijd want zij de brandstichters werden aangevallen door hunne broeders zelve door het volk dat trots alles den keizer
vulde hare straten wereldstad druk en altijd vlaggebont vulde hare paleizen kerken en muzea met zwermen van vreemdelingen en er was in de stad niets dan het congres en niets dan de vrede
wenschen eischen bijna voor mij brachten ze wilden dat ik het voorbeeld gaf aan europa ze wilden dat ik mijn rijk ontwapenen zoû ik het eerste
ik zeg je ze hechten daar zoo allemaal aan liparië sprak hij met zijn stem van een bedorven kind en ik geef niets om de
een adjudant van den keizer de markies van leoni trad nader hield op een afstand stil salueerde zijne souvereinen sire zijne excellentie de
we trouwen morgen even stilletjes en je gaat dadelijk weg en het geld blijft het zelfde het scheen haar zoo eenvoudig en logisch toe dat zij niet begrijpen kn waarom hij toch weigerde
men moest ook alle hinderpalen die een ironisch smalende aan de illuzie ongeloovige tegenpartij opwierp hinderpaal na hinderpaal voor hunne cynische oogen omverwerpen
de woorden vielen in eens stil neêr er was een zwijgen maar de actrice vergetende alle koninklijkheid ging vlammende tot hem
ik denk van niet maar in alle gevallen heb je niets te maken met waar ik naar toe ga ik geloof dat ik meester ben van mijn handelingen
omdat het toch bleek dat de keizer ze nog niet moê was en omdat wlenzci zoo mooi en kort en overweldigend logisch geschreven had
de kolonie spatte uiteen bijna met een oproer harer leden vera bevond zich alleen op de wereld met melena daarop was haar zoon geboren ze had hem balthazar genoemd een tijd van ellende en niet weten
wil je niet neen neen neen weêr poogde zij zich los te rukken hij liet haar los maar hij bleef voor haar staan
met iederen stap hief hij hem hooger de jonge vader hijgde het kind kwam op adem een stille zucht als een diepe adem ging door zijn longen
de handen krampachtig trekkende den mantel om hare naaktheid heen en haar angst kwam terug zij had haar angst terug om den diefstal die haar geheel doorschokte verbaasde verpletterde
alleen als ik veel kalmte in mij heb en om mij gehad heb des daags zie ik ze allen even in
eindelijk roemde estelle in zichzelve eene nerveuze woeling ging door haar heen het rijtuig was voorbij axela had zich verlaat haastte zich afscheid te nemen
toen maakte zij de deur open ik ben klaar meneer de inspecteur na een paar minuten reed het rijtuig weg de huiszoeking begon
uit zijne vrees liparië te voelen zakken op zijne schouders dit kwam om zijne smeltende manieren zijne innemende gladde luchtigheid daarbij hij was niet kwaad
toen drong ducardi dadelijk de stad in staat van beleg te stellen de proclamatie werd daar in den salon van de keizerin opgesteld de maatregelen werden genomen
zij stond klein teêr bloot op bloote voeten in haar wit dun hemd en zij hief haar hoofd hoog op
dat hij als met een vluggen zwaai zijn denkkracht e ids aargang wenden moest met zijne gedachte even de dadelijke werkelijkheid moest aantikken de rijkskanselier markies van
ja zeide zij overtuigend natuurlijk om mijn byouterieën en dan edzard ik moet toch iets inpakken ik kan toch niet zoo gaan
dat augustus heeft moeten geschieden in de kalmte van den nacht zie ik dat dan klaar voor mij beneden mij beneden den wijden kring van mijn warend oog en dan wordt dit eene luciditeit waarvan ik huiver
mispels en oleanders en magnolia's zoo zwaar als gebeeldhouwd van blad en bloesem dat de lichte wind ze niet beroerde en alleen maar even woei tusschen de zilveren linten der
moeders kleedden hunne kinderen uit behaag zucht in mooie uniformen lessen van geschiedenis waren aaneenschakelingen van krijgsepizoden men meende dat de oorlog eene noodzakelijkheid was
door de open kamer schemerde het rood in de verte en nu hoorde zij gonzen in hare ooren dreunen in hare hersenen het rumoer daarbuiten het rosse gevaar
edzard zeide dit met bravoure alsof hij eigenlijk de schuld op sofie wierp zoo even vroegen mijn hofdames me er al naar ging de koningin jammerend voort je hebt er zeker weêr over gekakeld
valérie en gunther van gothland waren juist langs den burchtweg teruggekomen op t adislas bij tijds voor de receptie
mooi meestal zeer rijk en toch exquis gekleed schitterend van jonge majesteit zij scheen nu niets dan eene vrouw die iets verlangde zijn alle telegrammen verzonden
het amuzeerde hem en vera had haar plannen prins edzard ook de zijne liever de hare op dit oogenblik en terwijl de prins champagneflesch na champagneflesch opentrok
in de warmte die als zichtbaar trilde in de achter de jalouzieën schemerende kamer en haar zielsgroot medelijden met zichzelve was haar eenige troost
zijne oogjes werden kalm zijn mondje vriendelijk toen zeide hij het witte kasteel in zicht met blanke zuilenterrassen vol groote aloës en op een der terrassen witte figuren van vrouwen
terzijde van het paleis gingen zij toen daarna het kolossale voorplein over toen de imperiaal avenue op overal door de wachten gingen zij
hij liep verloren doelloos met de menigte meê instinctmatig kijkende naar ieder gezicht dat voorbij hem heen waasde in de snelheid van het voorbijgaan
ik wil mij met mijne geheele ziel verklaren vr de ontwapening en den universeelen vrede en ik wil dat doen in het congres en met mijn eigen stem
deze zag niets meende dat de keizer eindelijk praktisch snel beslissend en redelijk was geworden dacht dat hij ten laatste iets van de gunst des keizers won
over zijn toegeven aan de eerzucht zijner ouders en alle zijne zorgzaamheid ging toe naar den kleinen prins was xaverius ziek
na al hun gekheid ze zoû zich minstens heelemaal verkleeden héélemaal dat was ten minste zoo veel gewonnen god god zonder linnengoed te reizen zonder toiletten hoe zoû het nog gaan
gebulk en dat hem toch streelde hoe dikwijls had hij het niet gehoord vroeger toen zijn vader nog leefde toen zijne moeder er angstig om werd als het drong in hunne paleizen en pijnlijk trilde in haar fijn
tot straks tot straks excellentie de officier salueerde en ging vera was binnen gegaan ik dacht dat je daar misschien wel blijven zoû liefje
er waren er die niet wilden brandstichten die met groote gebaren den mannen met de toortsen hun brandstichten verweten en er waren er die dichter bij het imperiaal feller begonnen te schelden
terwijl om de keizerin elizabeth nu de groep was van othomar van valérie van de gothlandsche familie was daar aan het boograam dat levendig gesprek tusschen edzard en de markiezin
der kurassiers die keizer van liparië was in liefde toeging naar zijne stad naar zijn volk voelde die franschman niet voelde geen vreemdeling dat was het onzichtbare mysterie
ontvangen de commissie van herziening der regelementen de nieuwe xarische wet de hygienische verbouwing der kolonie's met onze speciale giften
het was haar meêgeloopen de liparische sociéteit de hofcôterie had haar opgenomen en om haar ouden naam
ik had het recht ze te stelen beet hij haar toe ik ben je man en ik had honger en jij ik dacht dat je van die dingen echt had en jij jij
daar begonnen de wachten om het imperiaal heen dat er nu lag als een vesting melena belde hij wachte lang toen belde hij nog eens en nog eens door een raam van het sousterrain klonk een beverige stem wie is daar
zij voelde wel dat er nuances waren in zich te geven maar hoe afwisselend die ook konden zijn de handeling zelve vond zij altijd een corvée
te wijzigen thomar was verstrooid hij was klaarblijkelijk niet bij het telegram de secretaris daarna haastte zich met het telegram weg
en vlaggebont vandaag om den verjaardag der keizerinmoeder elizabeth waren de breede straten als ingesloten tusschen twee cyclopische bouwen
weêr zoû doen stalen othomar dacht aan den vrede en hij glimlachte dien avond vroeg ruxodi om een bizonder onderhoud
het is allemaal last die wachten overal je moet weêr een geleide hebben het is nu al mooi dat we hier gekomen zijn maar nu weêr weg te gaan
ik geloof nu dat congressen er zijn moeten om een geheimzinnige omstandigheid die misschien voor onze kleinkinderen heel duidelijk zal zijn maar mij ontsnapt maar dat congressen weinig dadelijk nut hebben
ja juist zoo om verschillende redenen beter was dat estelle niet in altara optrad en toen is de direkteur gegaan naar den direkteur van de opera
in ééne cosmopolitische gedachte het egoïsme der naties wegsmeltende in de nieuwe verbroedering aller volkeren die één zouden worden ééne nationaliteit
waarop zeepschuim dreef het schuim van vera die er gebaad had overal een lauwe atmosfeer met het parfum van een vrouw die daar heeft geslapen en een dag geleefd
hij zocht nu omzichtiger het lijk links rechts omkeerende met veel handigheid papieren geld een horloge dat alles vond hij niet
om het congres was de groote wereld dit jaar vroeger dan anders van hare zomerverblijven teruggekeerd en men miste alleen de keizerin die met den kleinen kroonprins op raad der doktoren
hij keek haar ernstig aan en begreep niet goed waarom zij lachte want hij vond dat idee van een postscriptum nog zoo kwaad niet
een fijn netwerk aan de slapen van heel azuren aderen die lichtjes zichtbaar klopten de groote lichtkleurige oogen starende over de golf van thracyna heen
en dat wist ze nog niet en dat was een weifeling van keuze die aangenaam was in het schemerduister waardoor de blokkenschijnsels opspeelden zij was bang voor de intimiteit van de turksche kamer en de robe d intérieur
mensch na mensch voor het guichet der perronkaarten begon men zenuwachtiger te dringen velen gaven het op kaarten te nemen drongen terug naar het plein wanhopig ontstemd
meer nog dan van zijne moeder en toen hij othomar terugzag liet hij trots hunne omgeving alle etiquette in den steek en wierp zich met een kreet in de armen van zijn vader hem klemmende in zijne kleine armen
krachten die totnogtoe op zichzelve hadden gepoogd zouden zich nu verbinden tot één ontzettende kracht die de wereld naar het hooge doel zoû dwingen
en wijs me nu eens waar ligt lipara het kind wees goed in het zuiden en altara daar noordelijk mooi zoo en waar
wat is dat alles groot ja zeker de wereld is héel groot het kind had nog een vraag op zijne lippen die zich al openden maar hij zag zijn vader aan
en zij ze was niet alleen ze was beschermd door de geheele maatschappij die hij haatte de muren van haar huis de geheele stad daarbuiten en hare geheele organizatie beschermden tegen zijne woede
vadertje wat is dat alles de wereld ja maar een heel klein stukje alleen dat weet je toch wel en een heel klein stukje van liparië ook nog maar
had ze dat aan hem verdiend als een stortbui vielen hare imprecatie's over den prins deze was het gevaar in den muil geloopen en wist op dit oogenblik niet hoe en wat
estelle een beetje nerveus schokte met hare schouders de een of ander die het land aan mij heeft jalouzie kletspraatjes ja ja kletspraatjes herhaalde de secretaris haastig
ik wil ze leiden naar mijn geschenk maar zij zij zijn de menschen en zij praten en denken en zoeken en dwalen zij zijn soms als kinderen dan voel ik dat zij te veel praten slecht denken verkeerd zoeken
de juiste datum van den terugkeer uwer majesteit en de keizerlijke familie naar de rezidentie kan uwe majesteit nog niet bepalen
het yacht van prins edzard lag met andere vaartuigen in de hoede van wenceslasfort en de bemanning van het yacht die geheel bestond uit gothlanders was geheel vertrouwbaar
valérie schrikte zij zat moedeloos met eene hofdame die zij dadelijk wegzond toen zij de nerveus verwrongen trekken van othomar zag mijn god othomar wat is er nieuws
omdat het dien keizer zoo liefheeft dat hunne liefde getriomfeerd heeft over den drang van hunne voorbarige toekomstzucht wat de toekomst ook kan worden en wat ze ook onzen kleinen kroonprins moge voorbehouden
van niet voltooide prins edzard in de volle zaal was plotseling een gegous van woorden de vorstelijke families onderhielden zich vroolijk met elkaâr een tweede druk gesprek was daar voor het
neen het streelt mij niet ik heb nu ernstiger ideeën in mijn hoofd daar komt de keizer de oogen der balkons waren van de prinses
melena was voor het oogenblik vergeten de onwettige geboorte van haar zoon ook zij wiegelde alleen als in een spel tusschen deze gedachten
was heel gul met zijne koninklijkheid en dineerde waar men hem vroeg eenvoudig een kaartje pousseerend zelden in uniform zelden bestarreld met zijn orden
eene drukte van menschen krioelde door de stad stroomende in de richting van het centraal station kleurig druk van vrouwen donkerder van mannen
dat je me beloofd hebt toen je van me wegging pas op dan zal ik het weten te nemen ziedende stond hij vlak voor haar zijn flonkerende oogen priemden haar zijne haat in hàar oogen
excellentie sprak de prins met een zachte stem hij kwam nader wilde haar tot kalmte brengen zij barstte in snikken uit zij viel om zijn hals met eene wanhoop van beide hare armen
zonder iemand feest te vieren het was eenig zij amuzeerden zich zeer buiten veraf hoorden zij schoten en dan deden zij even quasi angstig of ze heel bang waren
eene verduidelijking van détails onophoudbare debatten om kleinigheden sponnen zich voort als webben en webben die al duisterder en duisterder maakten de klaarheid der eerste gedachte
de jonge prins trad binnen hij was twee-en-twintig jaar maar hij zag er ouder uit blond voornaam heel gedistingueerd
god zij denken het zij die ons utopisten noemen ik herinner mij hunne frazen te veel gal is er opgehoopt tusschen de europeesche naties de oorlog is het eenige middel de internationale quaestie's op te lossen
een lastige fijne diplomaat die zeer handig scheen en met zijn glimlach soms oude ambassadeurs mat speelde en een utopist
zoo had hij zich geleerd door eene lange langdurige studie van zelfkennis die toch ach hem telkens verried
als om hem weg te jagen zeg dien meneer dat ik niet met hem spreken wil toen van ontzenuwing zonk hare woede een angst borrelde
rijtuigen wachtten voor de trappen der entrée de keizer zoû naar het congres gaan eene dichte menigte stond geschaard gedrongen hopende op een groet van den
het kabinet was somber verlicht met een lamp alleen op de schrijftafel omdat de keizer veel licht niet verdragen kon daar in den zwakken schijn zat de keizer
wat de groote wereld betrof alle regeeringspersonen waren in lipara maar enkele families die konden waren gegaan naar hunne kasteelen
doen zoû dan bepeinzen door haar geest flitsten utopistische gesprekken van vroeger eene vage herinnering aan een lang geleden geluk schoot door haar heen
met hun onbevredigbaren vraagblik om de verte der zilveren horizonnen te peilen en een grens te stellen zoo zaten zij
de prins bleef alleen zijn elegante kamers in groote wanorde op de gedekte tafel nog een paar zilveren mandjes
de kleine salon lachte haar meer toe om de meerdere etiquette die dit vertrek zoû eischen maar ze was ook een beetje moê en dan was een robe d intérieur gezelliger
uit de dichte menschentrossen die zich over de façades der huizen tot op de daken stapelden het daverde tot othomar door het echode weêr in zijn ziel hij kende dat geluid van liparisch volk hij herkende er in dat vulgaire
bijna op hun hoogen troon kinderen die geleden hadden wat hadden zij anders gedaan dan barmhartig geweest het leven was voortgerold op zijne raderen van noodlot langs een weg van onvermijdelijkheid een
maar de anderen eischten de keizer de keizer wat wilden zij van hem op dit oogenblik zij wisten het nauwlijks zelve zij wilden hem alleen zien in eens werd de witte zaal hel van electrisch licht
om de ontzettende onverbiddelijkheid die voortgaat als meêdoogenlooze triomftocht mevrouw sprak de keizer met zijn zachte stem groot zijne zwarte oogen op haar
het episcopaal als het plechtig stille hof van den primaat van liparië breidde zich om hen uit als een wijd doolhof vol sonore
maar hun gedweep bleef over de werkelijkheid heenzien en zij bleven er op staan het voorbeeld stellen liparië ontwapenen
des avonds te thracyna aangekomen de stad nog eene halve ruïne den volgenden dag den eersten steen gelegd van het nieuwe gouvernementspaleis zonder stoornis is alles afgeloopen
eindelijk caroline diende melena aan ja ja ja riep de prinses driftig ik heb je al gezegd laat hem boven
het was op dien nacht voor het imperiaal gebleken zoodra de aanslag van melena bekend was geworden en het imperialistische gepeupel zich razend op de anarchisten geworpen had
lucht in in woorden trilde de hooge idee uit die de eenvoudigste de edelmoedigste en de christelijkste zijn zoû dezer laatste jaren der eeuw
dan oordeelde men hem naar die verschillende persorganen een handige kerel een onmogelijk droomer en dit dubbele portret als van een fotograaf
ik ga er weêr terug tante ik kom alleen mijn nécessaire halen en eens zien alles is in orde kind is u niet meer naar boven geweest
en over zijne oogen die naar de blauwe lucht zagen waarheen wlenzci in extaze gestaard had trok een dichte wolk van weemoed een waas van vocht tot een traan
sijpelden langs de oude huizen aftappelden van de kastanjeboomen en de blauw en witte vlaggen als natte lappen slap deden hangen
door hun gespeel daar en zij had alleen een pelerine om om te slaan zoo kon ze toch niet gaan op reis dat zij het reizen noemde maakte hem in stilte kribbig
gedaan en meer niet was het daarom hunne liefde was het omdat hij niet ingedruist had tegen de wereldorde en de orde van zijn rijk was het om een negatieve kwaliteit dat zij van hem hielden even in hem
en met de ruimte van het reusachtige plein tusschen hen allen en hem zagen zij alleen een figuur treden op het balkon het was de keizer
haar kind zelfs over het hoofd gezien zij wilde op het oogenblik niet aan dit kind denken zij was te gelukkig zij was een vrouw die haar egoïsme als een alleraanvalligste kwaliteit droeg
wie in de dagen volgende op dien aanslag waarin de hertog van mena doni was omgekomen de groote europeesche bladen
ik heb er nooit iets van gezegd ze is een groote actrice waarom zoû ik om een geheel persoonlijk gevoelen niet willen dat ze in liparië zong
nu zend nu dadelijk hier met mijn kaartje precies zoo een mand aan madame estelle desvaux in het grand-hôtel maarvlug hoor toen reed de prins terug naar st ladislas
even met mij trouwt in alle stilte en dat je dan weêr naar het buitenland teruggaat en nooit meer een voet binnen de grenzen zet
en als ik niet meer zijn mocht xaverius o scheld je vader die er zoo smartelijk om geleden heeft dan kwijt zijne belofte aan jezelven e ids aargang n poog ze voor hèm te houden aan de wereld
bedenk dat wel het volk verlangt naar u uwe majesteit weet het hoe het volk u vereert en liefheeft zij smachten er naar u te zien en zij zien u niet
gebleven het was in staat van beleg verklaard geworden maar meer om de algemeene wet dan uit dringende noodzakelijkheid
maar hij had zijne zuidelijkheid weten in te houden en zoo was het geweest dat hij tegen de polemische invectieven van den franschen socioloog gesteld had een eenvoudig sober bijna dor
en waarom niet leo xiii een plotselinge schaduw een pijn trok over othomars gelaat hij klemde zijne lippen dunner
door caroline gewaarschuwd en geheel ontzet in tranen om het kind door het geheele huis waardoor de bedienden dwarrelden ging een rumoer een vreemd rumoer van geheimzinnigheid vera bleef weenend liggen
de inspecteur boog ik weet dat zijne koninklijke hoogheid dikwijls hier komt excellentie maar de tusschenkomst van zijne hoogheid zoû niet kunnen verhelpen dat u aan mijn verzoek volgens dezen last toch gehoor moet geven
toen drong in haar neus eene benauwdheid van rook door de reten van de gesloten deuren der kamers beneden onverbiddelijk drong de rook eerst weinig onzichtbare kleine wolkjes toen meer opwolkende
zij had alles verwacht maar niet dat dat zij melena zien zoû aan wien ze nooit dacht dien ze dadelijk na tante's woorden in hare opwinding weêr vergeten had
niets het is niets ik ben een beetje ontstemd maar het is van geen belang ik kan er je niet lastig meê vallen je hebt al
ruxodi inderdaad rijkskanselier was geworden alleen zijne oude zeventigjarige moeder was niet verrast geheel liparië juichte toch zoû deze hooge aanstelling zijne bezwaren hebben na een afscheid van lycilië
toen bedacht zij zich prins edzard van karlskrona zoû dien avond komen zij had hem gezegd dat zij alleen was zij wist niet wat zij doen zoû hoe zij met hem zoû spreken in haar nieuw
maar zoo is het door het geheele rijk sire en zij zien u niet u verbergt u nu hier in dit halflicht u vertoont u zelfs niet in uwe stad zelfs niet aan uw hof
verblind door de vlammen ervan geschroeid en teruggehouden en wringende op elkaâr daartusschen het geknetter van schoten het opflikkerend metaalgezwaai van sabels
en bijvoorbeeld nu dadelijk omdat je geld noodig hebt een paar honderd op voorschot neen schudde hij weêr haar minachtende eene ergernis borrelde in haar op zoû hij haar toch ontsnappen
waarvan ieder woord logisch gevolgd werd door een volgend woord totdat de zinnen elkaâr volgden met eene onverbiddelijkheid die alle argumenten van den franschman een voor een
me dan hij hield haar nu vast met beide handen om haar middel zij stonden er gracieus àls een schilderijtje de twee schoentjes lagen uitgeslingerd op den grond
ook al had hij weinig den tact zich te verbergen zijne zorgzaamheid scheen beminnelijkheid toe en was die ook zeker in zekere mate en het was niet met oogen te zien dat zij geheel sproot uit zijn dor egoïsme
neen juist niet excellentie een fou rire begon haar beiden te overweldigen achter hare waaiers hare zakdoeken alleen het bewustzijn dat zij onder de oogen van den keizer waren vermocht ze eenigszins
starende naar de leêge champagneflesschen hij zag op zijn horloge berekende wanneer zij terug zoû kunnen zijn en zoo bleef hij op haar wachten
wlenzci was blijven staan in zijn houding van extaze drukkende de hand van zijn souverein als zonder te zien machinaal buigende tot den kanselier zoo zoû zijne rede luiden
had zij melena geheel vergeten in de zenuwachtigheid van haar gepak van haar uit en willen aankleeden had zij dat geheel vergede
en ze zien in mij een god die alles kan die alles zoû kunnen doen met één woord ze denken dat ik maar één woord te zeggen heb om hun alles te geven geluk en brood ik kan dat woord niet zeggen maar ik kan me aan hen vertoonen
kwam hij de trappen op waarom wachtte hij niet beneden of kwam hij opzettelijk boven om hier in haar kamer hunne flirt voort te zetten dat zoû ze hem dan betaald zetten zoo had ze hun flirt niet bedoeld
maar melena daar dadelijk op het plein werd neêrgehouwen door sabels van huzaren en othomar steeds onbewegelijk zag het aan toen met een spijt in zijn ziel hief hij zijn oogen weêr naar de menigte
die tusschenlengten van tijd die doelloos nutteloos vreemd zich opvolgen schakelend een weg
toen vervolgde hij wij nemen ons voor in persoon bij de opening van het congres tegenwoordig te zijn met ons ministerie en onzen
allen die nu spotten zouden dàn de realiteit zien de verwezenlijkte illuzie kunnen tasten ja waarom geen supreme arbiter waarom niet zijne heiligheid waarom niet vroom zijn en eenvoudig en goed
een tenger kind roerend om die tragische tengerheid de fijne bruine vloszijde van zijn haar kortgeknipt en een vreemd hoog voorhoofd ontdekkend
othomar bleef alleen in zich voelde hij een vreemde fataliteit er is niets aan te doen dacht hij wat er gebeuren moet
face à mains en fixeerde de beroemde actrice even door haar heen ging de gedachte aan dien roman van vroeger de keizerin toen nog aartshertogin van oostenrijk en prins von lohe obkowitz en
liet de commandant hem gaan hij had hem gaarne twee soldaten willen meêgeven maar dit was onmogelijk militairen mochten zich niet afgezonderd vertoonen melena ging langzaam door en wandelde de straat af
en dat je misschien een oogenblik anders gedacht hebt is bij jou niets anders dan opwinding geweest best mogelijk al jullie theorieën zijn opwinding
iets van een uniform speelde hem door het hoofd en dan een revolver hij wist daar en daar hadden officieren gewoond
gemoed als lichte blauwe luchten was zijn keizersleven om hem heen dat de eerste dag van het congres louter feest was was hem niet tegen was integendeel op zijn aandrang hoezeer hij ook anders ceremonie's
de keizerin schudde haar hoofd je bent een ondeugd prins edzard voegde zich bij haar wanda stond op en moedwillig sprak zij beste neef zeg eens neen aan tante
en knakkende onder het leven dat te benauwend zwaar was kroop zij in een op haren divan de knieën opgetrokken en angstig als een bang kind bleef ze liggen met groote oogen tuurde zij voor zich uit
dus er is niets waar van het praatje zeide hij u zingt overmorgen en ik kan het zeker tegenspreken o ja zeker herhaalde estelle stellig
rekenschap vragen van hem hun keizer zij wilden hem zien zij schreeuwden het uit dat zij hem zien wilden de keizer
kom jongen de blik van het kind dreef nog langs de golvende berglijnen het zag nu naar othomar op glimlachte met zijn even ouwelijk lachje en kom vadertje het was tijd om terug te keeren
en zijn geschrift had dat kolossale succes gehad niet alleen in liparië maar door geheel europa om een stelselmatig ontwijken van groote woorden eene algeheele afwezigheid van frazen
whoe het was om gek te worden hare vingers krampten zich in elkaâr hare vuist balde zich tegen de rukvlagen
wij stonden op den drempel van een nieuw tijdperk deze drempel zoû slechts door middel van eene ontzettende omwenteling te overschrijden zijn
zij schikte hare gedachten samen ordende de woeling in haar brein terwijl zij in stijgende zenuwachtigheid op haar rijtuig wachtte
de vrede was de egoïstische droom van de bourgoisie wat gaf de vrede hem en die met hem samen dachten de vrede onderstelde de mogelijkheid van den oorlog
maar minstens dan zich heelemaal verkleeden zoo een oogenblik was ze naakt in het flauwe licht der kaarsen die groote schaduwen wierpen en ze deed vlug een hemd aan
tusschen twee zeer groote spiegelramen die over de imperiaal avenue uitzagen tot aan het opera plein toe was een hooge gebeeldhouwde wit marmeren
eens had hij met hem te doen gehad werktuigelijk wenschende een wapen zocht hij naar het pistool dat dezen man gedood had hij vond er echter geen
ik zeg je nog eens ons huwelijk en je onmiddellijk vertrek voor goed naar het buitenland zijn de eenige voorwaarden waarop ik je je jaargeld laat behouden zoodra je een voet weêr binnen de grenzen zet trek ik het jaargeld in
de landauer naderde van de balkons wuifden de zakdoeken klonk een voornaam gejuich een bloemenregen daalde neêr de keizer keek op groette dankte een zachten trek om de lippen
dagen reed melena door zich alleen nu en dan wat rust gunnende en iets etende als hij kon eerst was de streek dor verlaten toen was het de eindeloos eindelooze zonneblakende hoofd weg
maar geheel reinigen kon hij het niet zijne handen ook niet hij keek nog eens om zich rond toen stond hij op en ging verder
en zij zagen hem onbewegelijk den geheelen nacht en in dien zelfden nacht nachtroze morgen
maar dat is afschuwelijk afschuwelijk afschuwelijk gilde vera maar dat is niet zoo het heeft allen schijn dat het wel zoo is excellentie ik verzoek u u te kleeden ik zal aan de deur op de gang op u wachten
de wereldorde was en is gegaan zooals zij moest toen ben ik verbaasd geweest de maanden gingen voorbij de dingen stuwden voort als ondanks mijzelven voelde ik mij herademen
als een stormslag in eene zee deinde de menigte de huzaren drongen ze terug de troepen prezenteerden het geweer
estelle vond het charmant en nam aan zij wilde geen rijtuig nemen het weêr was mooi het loopen deed haar goed
ja lachte zij minachtend en wat scheelt jou dat of ze valsch waren ze zijn valsch krijschte hij door woedend om zijn nuttelooze inbraak ze zijn valsch zooals alles valsch om
stonden als bijna betrapte samenzweerders luisterend de stappen verklonken laat ons niet hier blijven sprak sofie
hij was er treurig om maar wat kon hij er aan doen en tragisch maakte hij zich in zijne gedachte zichzelven en haar speelballen van het lot
ontsprong tusschen henbeiden een factice geflirt als een spel van licht vuur roze vuur met korte roze knetteringetjes bij beiden verborg dit spel het dorst mogelijke gevoel
liparie en het deed hare ijdelheid aangenaam aan dat de figaro haar geestig vond
en omdat zij een oogenblik niet verder dachten was als een even stilstand van het eeuwigdurende voortgaan van het leven van het eeuwigdurende zich verdringen en strijden om te ademen te zijn en te blijven zijn
er heerschte daar een edele smaak een groote eenvoud het was de studeerkamer van de prinses maar het bracht in verwarring dat deze kamer de studeerkamer was juist van de prinses zanti
omdat het de wereld tch ten laatste gebracht heeft op haar tegenwoordig hoogtepunt van beschaving dan redeneeren zij niet verder
wanda kreeg een kleur verlegen je weet ik word een oude vrouw ging de keizerin half schertsend voort en als oude vrouwen haar zinnen zetten op iets moet dat wel gebeuren wanda
weet je wat je hadt moeten doen je hadt altijd zoo moeten leven want er is niet de minste eerlijke gedachte in je je bent een geboren
voel ik dat door valérie misschien maar loutere waarheid is dit toen ik mij zoo gevoeld heb zijnde vorst van mijn land in den klaren eenvoud der wereldorde toen heb ik mij voelen ontwaken voelen ontwaken
van dien stillen tegenstander toen beheerschte hij zich en hij be e ids zichzelven zoo dat hij niet zoo als hij eerst had willen doen wlenzci in de rede viel
maar wat beteekende dat alles waarom wilde edzard niet dat zij in altara zong en er schoot een flits door haar heen in hare vrouwe luciditeit dacht zij aan valérie
en welke te overdenken of zij niet goed deed af te zien van dit genomen besluit en niet in persoon te verschijnen op het congres waarom
de prins was opgestaan hij had den naam van melena verstaan ik bid u excellentie sprak hij vriendelijk goedig laat mij u niet storen
en de tijd ging voorbij geheel leefde hij in zijn vizioen van vrede toekomst die wlenzci bijna reeds realiteit maakte krakend ging eene lage boogdeur open stoor ik je
bij beiden was het ijdelheid en daaruit sproot misschien de affiniteit die zij sympathie misnoemden bij de prinses was het de ijdelheid dat de prins van karlskrona haar sedert een paar maanden het hof maakte
tot het einde ik voel het dat het zoo tot het einde zal blijven o het zal vreeslijk zijn het einde
hij was even stil geworden zij riep nog altijd stikkende van woede als regelmatig uit ellendeling ellendeling maar nu nu scheen hij te hooren hij begreep
en alleen nu en dan fronsten zijne wenkbrauwen en kwam er een blik van hulpeloosheid in zijne oogen als pijnlijk vragende gingen dan die oogen langs den menschenstroom die over de boulevards vloeide met hem mede of tegen hem in
klonken bijna nog overtuigender dan de officieele extaze van zijn welgewikte rede othomar hoorde ademloos toe maar wlenzci sprak verder
misschien had de officier het toch beter gevonden vroeger te komen dan hun laatste afspraak maar wat was dat ze luisterde
de reeds verkregen resultaten zouden met elkaâr vergeleken worden om te komen tot de kennis van wat de beste middelen zouden zijn tot het bereiken der
in een voortdurend gaan naar bezigheid zonder veel om te zien
ook hij was vol bitterheid de barst in hunne zielen was zoo geheel ingescheurd dat hunne zielen ongeneesbaar waren
en het is niet goed zoo een groote sympathie zoo weinig voldoening te geven ik meen in uiterlijkheid ons volk is een zuidelijk volk het bespiegelt niet het wil zien
ze vielen haar meê het eenmaal ontzaglijke fortuin van balthazar zanti was wel niet meer de macht van millioenen die zelve kapitaal gevochten had tegen
ik hoû van het kind jij niet zei hij kort hare geheimste gedachten lagen eensklaps bloot voor haar in het laatste geval zich beroepen op haren dooden vader balthazar zanti op haar man
het was toch zeker wel wat te doorzichtig geweest hoe wist anders die kleine dazzara er van af op den man af had zij er hem over uitgevraagd
en eene kniebuiging het was voor de heilige kroon van st ladislas die niet meer gebruikt werd toen omslachtig met oude langzame bewegingen trok hij de roode zijden schuifgordijnen terzijde het licht viel langzaam binnen
zij haatten zijne regeering zijne ministers en zijne wetten geheel de staatsinrichting van zijn keizerrijk maar hem hem hadden zij lief toch juichten zij niet
wat is dat vroeg ze dat is brand riep hij uit in eene overspanning wijzende naar het einde van de lange straat dat is brand en dat zijn zij allen ze komen aan dat zijn hunne
van leoni toen daverde luid het gejuich op door het geschitter der vergulde harnassen en witte uniformen der officieren van de troongarde heen zag het volk othomar in het open rijtuig twee
en nader brachten het onverbiddelijke noodlot dat mij een kroon zoû bieden ik gesterkt door haar door haren eenvoud en hare levensberusting en hare levenskracht
en uit haar zak nam ze een ivoren doosje en ze poeïerde zich met een klein kwastje toen belde zij de coupé
keizer frans jozef zelfs willem ii had gezegd ik wilde dat de europeesche vrede lage in mijn hand en in mijn hand alleen ik zoû zorgen dat hij nooit verstoord werd
zeker mocht uwe majesteit nog niet alle hare besluitnemingen omtrent dit gewichtige punt hebben vastgesteld zoo zoû ik de vrijheid willen nemen uwe majesteit een raad te geven