AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
in hem verlevendigde zich de herinnering aan het feit dat hij kort na zijn huwelijk een droom had gedroomd ongeveer gelijk aan zijn vorigen droom
met haar heele lichaam schokte zij op tegen den straffen adem het moest het zoû en zij wende zich aan hare krachtsinspanning werktuigelijk roeide zij door
hijgend ging de adem van den keizer tusschen zijne volle lippen van zinnelijkheid de aderen zwollen dik op zijn laag romeinsch voorhoofd zijne sterke vuisten balden zich
als ze over god spreken mama en bewijzen dat hij niet bestaat als ze onze geheele staatsinrichting een onding vinden
hij stortte zijn eigen kabinet in dat niet verlicht was in den donker dacht hij zich neêr te gooien op de bank maar bonsde op den grond daar bleef bij liggen zoo als verpletterd door de duisternis begon hij te kreunen
valérie had bij toeval het bericht dat men haar verzwijgen wilde in de zelfde courant gelezen waarin zij nu bijna een jaar geleden
zijn glimlach tegen de hertogin is gemaakt en de schoone gastvrouw vindt haren hoogen gast in stilte haars harten een onuitstaanbaren jongen
zeer begaan met de overstroomde dorpen de arme boeren het in alles geheel en al eens met den hertog van xara zich badende in de sympathie die zij opving uit zijne lieve zwarte melancholieke oogen
hij wordt kalmer zei de goedige dokter wien de tranen over het gezicht liepen tot oscar ziet uwe majesteit de prins herkent zijne hoogheid den hertog
en woest voort sleepte zij ze knikkende de keizer die niet sterven wilde leefde met zijne doorboorde longen
had me die propozitie maar eerder gedaan schertste valérie dan had ik met xara meê kunnen gaan maar waar is othomar zei herman
het was of de weemoed van zijn gelaat zich verhardde in eene strakke koppigheid eene stilzwijgende onverzettelijkheid
met dat genot dat men in verleden krijgt als men jeugd verliest er wordt geklopt op de deur een lakei verschijnt en buigt
door heel europa ging de nahuivering der ontzetting door alle couranten gingen de telegrammen en lange artikelen dat was alles om éen enkel schot van een dweper een martelaar voor volksrecht
op het voorplein van het oude paleis was de paradewacht der infanterie ter eere der oostenrijksche bruid opgesteld
ik wil hem niet laten wachten en eindig dus in der haast mijn epistel met mijn beide armen om u heen noem ik mij vol innigheid en eerbied
met de tergende bijvoeging dat bizonderheden nog ontbraken de hertogin begreep dat op dit oogenblik het bulletin
gaan in een bootje varen er heen en men weet wie ze zijn zelve helpen ze een oude vrouw met drie kinderen nat tot aan het middel klimmen op een vlot
het is misschien wel vreemd van me hij zeide het bijna schuchter als ware het een abnormaliteit dat algemeene gevoel waarvoor hij zich schamen moest voor haar
neen het is al te laat andro kom help me en hij ging zijne kleedkamer in hij verscheen op het diner maar verontschuldigde zich toch bij zijne officieren over zijne zichtbare matheid
waàr ben ik voor u geweest als ik altijd was in liefde ik heb u gebukt gezien u zoo tenger onder uw zwaar juk van keizerlijkheid en ik heb mijn hart voor u voelen overvloeien van medelijden
al haar getintel van verguldsel al de nieuwsgierigheid der schitterende oogen die tuurden naar het vorstelijke middenpunt alsof de toiletten der dames zich met ééne ritseling van zware zijden stof ineens
doodsbleek staarde hij naar de mannen die daar aan zijne voeten het krip uitmaten en het wolken deden naar hem toe
tante schrijf u het dan terug aan papa dat het niet kan nu o onmogelijk onmogelijk laat ons haar sparen tante als ze mijn vrouw wordt wordt ze het toch
ze viel uit de boomen uit de lucht de grauwe lucht van onweêr viel ze neêr door lipara door heel liparië
als iets van juweel klein weinig zorgvuldig bewaakt de cavalerie is op dit oogenblik de ziel van lipara
dutri zweeg en vond hem een kind en een vorst tegelijk hij haalde in stilte zijne schouders op om othomars weergâlooze naïveteit
en die grauwe lucht was vol geheim was vol van toekomst van vreemde toekomst ze stortte geen onweêr uit maar bleef hangen over de stad
er werd geklopt aan de deur van de antichambre een lakei opende en eene hofdame verscheen tusschen de portière met eene buiging
andro zeide othomar vraag een paard ga naar vaza en bezorg zoo gauw mogelijk dit telegram aan hare majesteit de keizerin andro ging heen en de vreemd ijle ledigheid viel weêr over othomar neêr
de prinses thera te midden van hare dames zijn daar het is een groote dag de monarchie triomfeert met die zonne apotheoze van parlementsopening over de dreiging van toekomst heen
die vrees was in het park ze kwam van ver uit de violette verschieten langs de gazons streek ze en over de open vensters klom ze naar binnen
zij stond trillende op zag met dolle oogen om zich heen stortte zich als gek in de armen der hertogin een luide snik stiet uit hare keel als schoot een pistoolschot door haar hart heen
ik woû stil tot u komen door die deur daar hernam zij om u nog eens tot u alleen te zeggen hoe innig dankbaar ik ben dat uwe hoogheid behouden bleef hare stem trilde hare zwarte blikken werden vochtig
de markies had zich in den hoek van zijn rijtuig teruggegooid en handen gewrongen geweend als een kind
laat ons terugkeeren sprak othomar zij gingen echter nog eenigen tijd voort ze konden niet opgeven daar klonk een kreet over het water zij schrikten op maar zagen eerst niets
toen met zijne zachte stem die logisch in klank na klank zich verhief en daalde met rustige woorden van overtuiging vroeg hij waarom men zich niet voegen zoû naar de omstandigheden
de prins leest het telegram en reikt het aan den ordonnans-officier graaf van thesbia over daarna gaat hij door den intendant geleid de trappen op de vestibule in
door boeren van den hertog die aan de bedienden van het kasteel lange verhalen hadden gedaan dat de prins zwaar gewond was
zij schijnen dat nog niet te weten niemand nog weet het een vreemde blik vol krankzinnigheid werd troebel in zijne anders heldergrauwe oogen hij scheen een oogenblik niet te weten wat hij doen zoû
de daverende stap haar hartslag en tusschen de grenadiers en de hooge huizen schijnt het samengedrongen dr juichende volk nauwlijks ruimte te hebben tot ademen
pardon lieber herzog murmelde de oude prinses elsa de oudste ik heb liever dat kleine stoeltje ook prinses marianne wilde een klein recht stoeltje de oude dames bedankten
gij hadt dan reeds aan de hoven die gij nu bezoekt uwe verloving sous cachet kunnen mededeelen en zij zoû aan het einde van uwe reis te sigismundingen gevierd hebben kunnen worden
dat hij zijn lieveling verloren had bracht zijne ziel in opstand tegen de wereld en tegen god daarbij kwam dat hij zich zeer had aangetrokken zijn laatste gesprek met othomar
toen zich niet meer willende geven aan dien weemoed boog ze haar hoofd en ernstig nu zich gevende aan het heden dat haar van nieuw geluk deed opleven drukte zij die lippen sidderender nog op othomars mond
een beetje vlug met een onaangenaam gevoel over den rug onder den reusachtigen glazen boog van het station achter de gelederen der soldaten zweeg de menigte doodstil want het gonsen verstomde bijna
die evenals de prins de kroon aflegt de mantels worden hun losgehaakt zij gaan naar de groote witte zaal wit van de corinthische zuilen met vergulde kapiteelen de
dat de minister vallen zoû hij herhaalde deze laatste woorden nadrukkelijk en zag toen vast zijn vader eerst aan en daarna graaf marcella
een venster was open een enkele staande lamp in een hoek gaf niet veel licht buiten stortte de woedende kletsregen neêr een vochtige adem van natte bladeren dreef naar binnen
is het om beter te worden dat je zulke dingen leest othomar vroeg ze met een smartelijk verwijt mama ik moet toch zien wat ze willen en wat willen ze hij zag peinzend voor zich
het was die liefde der oude liparische patricische familiën adellijk of niet adellijk voor hare vorsten het was eene liefkoozing die zij nooit te lipara voelde
toen toen othomar ben ik weggeloopen en ik heb gebeden ik wist niet meer wat te doen zij verborg haar gelaat vol smart in hare handen met een grooten snik
dutri murmelde zij nog zachter zoû er geen mogelijkheid zijn hem te zien dutri verschrikte hoe dat alexa wanneer straks na den handkus
de innigste de waarste de eenvoudigste en daarom misschien de vreemdste die zij ooit gevoeld heeft haar omvangen heeft in toovermazen van vuur
te zien zelfs vermeld in couranten verlovingsberichten die kort daarop weêr tegengesproken werden ze hadden zelfs
toen begreep de hertogin toen zag ze en de meisjes zagen ook het volk woedend schuimbekkend wraaknemers al maar eerst ontevredenen zelfs misschien anarchisten zoo waren de lipariërs
welke concluzie kan ik daaruit trekken voor de toekomst ging hij eindelijk langzaam voort de kroonprins begreep hem
met het geschitter van haren reliquie schrijn die als schijnt te wankelen op de golven eener menschenzee verspreidt zich naar de kerk
verraderlijk in eens aanflapperend dan tegen vier uur half vijf bluschte de zon en bleef de atmosfeer alleen hare kilte uitademen
uwe reis had echter toch in alle geval plaats moeten hebben daar ze al zoo lang geleden was aangekondigd uwe ziekte kwam daar tusschen beiden en daar ze dus niet meer is dan eene beleefdheid jegens onze vrienden
en als peinzende over dit raadsel tuurt de hertogin naar de te magere schouders van ady anbury de oogen van xardi schitteren hij vermoed een scher mutseling men zegt dat de markies
in den anderen salon zijn othomar en generaal ducardi en de gothlandsche adjudanten aandachtig bezig
ik ben je heel dankbaar voor den raad dien je ons zoo even gegeven hebt ze was eenvoudig maar uit onszelve waren wij er zeker niet toe gekomen wij zijn daartoe te vasthoudend
de kastanjes wuiven hunne frischgroene waaiers en de lucht is nog als parelmoêr al zeeft er ook al asch van schemering over
toen voelde hij zich zoo klein zoo bang dat hij wel ergens weg had willen loopen uit de hem aangapende oogen zijner toekomstige verplichtingen weg
droomen hecht toch niet aan droomen othomar othomar stond ook op neen ik moest ook niet aan ze hechten herhaalde hij vreemd ik heb het vroeger ook nooit gedaan
hij begon zacht te snikken van van alles mama e ids aargang ij zag hem lang aan schudde langzaam afkeurend haar hoofd vergeef me mama stamelde hij en hij veegde zijne oogen af ik zal er niet meer aan toegeven
uwe majesteit ging de keizerin trillend hoog voort hem het woord met hare ijskoude sidderende stem afsnijdende als met een mes zegt die dingen van den toekomstigen keizer van liparië en ik wensch dat géen onderdaan
de wind waaide de woorden weg nog eens wuiven zij en gaan door zij gaan echter niet ver altijd langs het strand ginds ligt het visschersdorp liggen een paar kleine villa's
fakkels walmen rosse vlamspelingen krinkelen over het water het plein is groot breed zwart staande huizen er om heen en begrenzen het in den nacht met hunne onregelmatige lijnen
von fest is een flinke vent het zoû me pleizier doen hem eens de hand te schudden en hem zelf te bedanken nu ik dat niet kan doen verzoek ik je nadrukkelijk het voor mij te doen en het vooral niet na te laten
de keizer reikte de keizerin de hand en geleidde haar naar den troon waarvan de kroon en de draperiëen omfloersd waren aan beide zijden waren zetels voor othomar de prinsessen den aartshertog
dat ze misschien nog zeer leed maar zich voordeed zich ophield ze was immers een vorstenkind zij leerden dat allen vorstenkinderen zich ophouden zich voordoen het zat hun in het bloed
en over zijn gelaat kwam weêr die nieuwe trek van verharding van onverzettelijke koppigheid die haar hem niet herkennen deed hij schudde het hoofd langzaam heen en weêr heen en weêr
wat ruwe kracht was geweest meende de professor in taaiheid terug te vinden wat wreedheid en sensualiteit
en waarmeê regeert u zoo veel volgelingen vroeg herman ik regeer niet meneer donderde de oude man zijn vuisten ballend zijn gezicht rood van woede ik ben niets meer dan zij allen
maar dat is onmogelijk alexa de prins ziet niemand dan hunne majesteiten en de prinses hij spreekt met niemand e ids aargang zelfs met zijn kamerheeren niet zelfs met ns niet
of het nu dunner vloeide e ids aargang door fijner aderen dit bloed toch niet zo verarmd was dat men het delicate van dezen aanstaanden keizer uitputting van ras kon noemen
de riemen los hij greep ze en roeierde op ze viel even tegen hem aan maar hield zich toen recht om hem niet te belemmeren
dauw aanademen zij zwijgen een oogenblik zien elkaâr aan en othomar voelt dat zijne aandoeningen om deze vrouw niets zijn dan vluchtige momenten wolkjes in zijne ziel
die zich beter vechtmajoor weet dan trooster in watersnood de oogen van dutri nog vol van den mondainen glans der onvergelijkbare rezidentie
ze kan zich niet ontkennen dat de hertogin van yemena een splendide vrouw is tusschen den hertog en de hertogin gaat de prins door de haie der gasten die buigen de markies van xardi volgt met de
een enkele star van brillanten in het haar van voren othomar wees met het potlood over de kaart zoo kunnen we dan gaan langs dien weg zie
de vensters waren open ze openden op het park de beroemde e ids aargang platanen rezen daar knoestig oud breed
en het leven hier bij u is een heerlijke nakuur geweest een heerlijke vacantie maar nu zal het uit zijn met die vacantie zal je nu weêr kunnen handelen
daarna rende berengar weg en djalo mocht met hem meêrennen door het park na een uur bracht hij den hond bij othomar terug en sprak hij met gewicht van zijne lessen die begonnen en als berengar weg was
wat hare majesteit prins berengar de koorts is gestegen hij ijlt sire en de doktoren de keizer was verbleekt hij is dood vroeg hij woest zeg het in eens niet dood sire maar maar wat maar
we waren nog geen van allen gekleed wat vindt u goed dan na het diner de kroonprinses ging ze moest zich haasten met haar toilet toen het zeven uur was luidde een klinkende bel lang door
schel stemmetje die met een paar vriendjes speelde de keizerin las voor maar het vermoeide othomar het gaf hem hoofdpijn
en ik weet dan nooit veel anders te zeggen het is altijd het zelfde bij de soldaten die toch wel instinctmatig voelen al zien ze mij ook nooit anders dan in uniform dat ik geen militair in mijn hart ben
ze ziet zijne verwondering en aanbidt hem om zijne naïveteit en hare oogen zien hem zoo dringend aan dat hij antwoordt morgen dineer ik bij den franschen gezant daarna ga ik naar de opera
dat hij zoo kort na den gewelddadigen dood van zijn vader reeds diens ideeën loslaat en die nu verzocht heeft om zijn ontslag
telkens vroeg ik mij af wat ik daar deed zoo ik niets kon doen om mijn volk te helpen nooit nog liefste moeder heb ik dit gevoel van onmacht van niets kunnen tegen wat moet gebeuren
othomar in zijn haast trad het eerst naar buiten de adjudanten en ordonnans officieren volgden hem niet dadelijk daar zij moesten uitwijken voor prins herman die zich toevallig wat achteraf bevond
nu is ook de hertogin nader gekomen en begroet zij den kroonprins met hare beroemde nijging lady danbury benijdt haar heure gratie en vraagt zich af hoe ze mogelijk is met die sculpturale vormen
voor iets dat tante olga me zei voor dat je me gespaard hebt te altseeborgen ik dank je othomar zij sloeg haren arm om zijn hals en gaf hem een zoen
hij schiep zich den room af van een kelk waaruit othomar later alsem zou drinken vergeleek hij ook eerst othomar met zijn broêr
zoû zij er in het minst op zijn voorbereid waarschijnlijk niet we hadden er toch geen van allen nog iets van gehoord of gelezen zal ik het haar zeggen arm kind wil ik het doen mama zooals ik u zeg
op dit oogenblik ijlden stappen buiten aan klonken verwarde woorden in de antichambre en de markies van xardi adjudant van den keizer ontzet in verwarring smeet de deur wijd open
verpletterd was othomar op de bank ineengezakt hij kon niet meer onderscheiden wat recht was en wat waar hij kende zichzelven niet meer op dit oogenblik als geesels striemden de woorden van zijn vader hem de ziel
dien middag had er een groot galadiner in het imperiaal plaats des avonds zoû de keizerlijke familie hun gast begeleiden naar de opera waar een galavoorstelling zoû worden gegeven en een beroemde tenor
en ze bleven staan tusschen het dringende volk troepen hotsten aan socialistische juichzangen joedelden ruw op toen ging zij met eleonore terug dringende duwende gevende hélène gelegenheid haar weêr te bereiken
op dit oogenblik scheen achter het paleis onder het paleis waar een vreemd onweêr uit te barsten door het gegalm der muziek en het getril van het licht heen daverde een donderslag en rommelde door
en sprak meer met hem over ze alleen of met den rijkskanselier de strenge maatregelen echter van ruw geweld die de hertog van mena doni genomen had hijzelve te lipara en zijne officieren te thracyna
nog eens waar wil je naar toe othomar ziet u dat niet in papa ik zal het u zeggen is berengar niet meer vorst dan ik
en in zijn opzien tegen den keizer als tegen een half god van wil en van kracht mengde zich iets van antipathie en onwil dat hem van zijn vader stiet en moeilijk maakte gedachtewisseling tusschen hen beiden
tenger slank stak zijn hals uit den lossen omgeslagen kraag van het zijden hemd waarover hij een fluweelen buis droeg hij had een boek in de hand opengeslagen djalo de colley lag op den grond
herman bleef hem star aanzien trots zijne flinkheid en zijne fyzieke kracht van spieren school er in hem eene lichte overerving van het bijgeloof dat in de zee aanruischt als met stemmen van verre profetie
dreigend strekte hij den vinger naar xardi uit mocht u oit vergeten markies dat het niet gebeurd is dan zal ik ook vergeten
buigende zich verontschuldigende tusschen de wachtende dames doordraaiende om zich een weg te banen door den vollen salon
valérie hield elizabeth zacht in hare armen met gelijk getelde tusschenpoozen bonsden de schoten van het fort af over het paleis
de chef der geheime politie meende zeker te zijn dat de schuldigen scholen in het imperiaal zelve en bekend waren met de intieme gewoonten van den keizer
de keizerin had zich bevende uit het venster gebogen ze zag een tiental kleine jongens ze keken beteuterd waar is zijne hoogheid
niet eenvoudig niet gemakkelijk als herman en hij zag herman die zich met gemak bewoog in de zalen van het kanselarij paleis die zich eenvoudig weg
zij zwegen even hunne blikken begrepen elkaâr eene huivering liep over hunne ruggen de nacht scheen als met wolken van onheil kil te dalen over het paleis en de kleine prins vroeg de
ziet er veel beter uit hoogheid dan van morgen de lucht heeft u goed gedaan zij schudde haren huiver af de prins echter bleef
markies beet de keizer xardi toe ik weet niet wat u denkt maar ik zeg u dit u heeft niets gezien u denkt niets wat hier gebeurde vr u binnenkwam is niet gebeurd
uit de fondamenten opsijpelend zich verraderlijk weg banend door de minste voege of barst de bewoners redden zich in kleine booten die met roode lichtjes door de zwarte
het huis van adel erfelijk autoritair het lichaam van den keizer zelve dat alle te constitutioneele wetsvoorstellen komende uit het huis der standen te niet deed
in haar hoftoilet bij hem te zijn gekomen verlangend als zij was geweest hem te zien en zich niet gunnende den tijd zich te verkleeden
wij moeten u echter onze bevreemding doen opmerken omtrent hetgeen tante olga ons schreef en ons leed betuigen dat gij u niet naar ons verlangen gedragen hebt
haar zwaar en oud maakte en was heel blij dat de prins toegaf het was heerlijk weêr gebleven zachte zon in blauwe lucht
voor den prins front maakte en den hoed diep afnam dan reed hij langs de witte kaden met hare villa's en palmen
allergenadigsten vader hen weêrhouden hun geliefden kroonprins in hun kasteel te ontvangen maar dat zij zijne keizerlijke hoogheid verzoeken dit huis als het hare te beschouwen
wat ook instinctmatig toch stortte hij op othomar toe maar de prins licht ontsprong hem richtte den revolver de oogen dol het gelaat verwrongen
haar gelaat was zonder uitdrukking hare oogen stonden koud zij sprak zakelijk als ware zij niet eene moeder
wat heeft u me doen schrikken hoogheid wat heeft u ik dacht wat andro niets hoogheid uw stem klonk zoo verschrikkelijk heesch wat heeft u toch
haar man en haar stiefzoon waren te lipara hare stiefdochters van wie ze veel hield voltooiden hare opvoeding in een klooster waar eene keizerlijke prinses zuster des keizers
maar generaal hernam othomar zacht ik begrijp heusch niet waarom zanti's socialisme op dit oogenblik verhinderen moet dat wij
zwaar doffe rommelingen gingen door de lucht dikke druppelen vielen hard als liquide hagel neêr op de bladeren der platanen
de keizer schreef het hart breekt mij dit alles te zien en er zoo weinig aan te kunnen doen de geheele streek ten zuiden van den zanthos
dat het autoritaire ministerie na de nieuwe verkiezingen onmachtig in het voor het meerendeel constitutioneele huis der standen den keizer zijn ontslag zoû bieden
god laat mij er maar niet verder over denken of schrijven het gaat mij anders zoo warren in mijn arm hoofd wat kan mijn kind zien in een vrouw die ouder is dan zijne moeder wat zijn die dingen toch vreeslijk in de wereld
overvloeiend vriendelijk buigend en lachend naar alle zijden had de lipariërs gewend aan de koele hoogheid hunner vorsten met eene vroolijkheid doortinteld die onuitbluschbaar scheen de syrische vorstin werd het topic van alle gesprekken
zoo blijft zij een oogenblik alleraanminnigste gastvrouw tusschen de beide prinsen zij vrouw alleen te midden dier officieren die hen omringen tusschen een kort snel vuurwerk van compliment en geestigheid dat
laagheid en schande krankzinnigheid en ontaarding hij ging er in onder hij zwolg de modder ervan in tot hij er
graaf myxila sprak ze sidderend mag ik uwe excellentie verzoeken mij te volgen zij begaf zich naar de deur myxila aarzelend volgde reeds waarom brulde de keizer wat hoeft dat ik heb nog met myxila te spreken
de afrikanen voerden hunne zwierige fantazia's uit drilden de speren die bliksemden als losrakende bundels stralen en wapperden aan in wolken van witte
en zoo is het leven der heerschers de keizer was vermoord eenvoudig doodgeschoten en de opperceremoniemeester had het druk
in de ridderzaal van het paleis je begrijpt hoe trotsch ik er op ben van de plechtigheid zal ik je maar niets vertellen omdat je je die nog wel herinneren zal
nauwlijks een paar dagen nu en dan als wij ergens samentreffen voor een huwelijk van bloedverwanten rustelooze dagen altijd waarin we toch niets aan elkaâr hebben
de koningin van syrië sleepte er hare curieuze theaterkostuums heen den breeden boezem steeds overdwarst door een blauw ordelint vol
en ze schijnt ééne witte weelde van hooge jonkvrouwelijkheid te midden van haar wit en bloemengeurend gevolg en de zang strooit er zijne klanken als met handenvol zilveren leliën over haar uit
men maakte zich in het imperiaal zelve minder ongerust dan in de stad dan door het land maar de kleine prins ontving othomar met minder zachtmoedigheid dan de keizerin en het waren iederen dag stille woeden
want als je zoo moê was geweest dat je niet meer had gekund hadt je immers in zee kunnen springen en kunnen zwemmen naar land je bent een goede zwemster je hadt alleen de boot er aan opgeofferd zij zag hem aan
wat dan vroeg de ordonnans-officier uit de hoogte woningen antwoordde zanti droog thesbia haalde geërgerd de schouders op
de prins en hélène zetten zich eveneens een kruisvuur van vragen naar de beide families ontvonkte tusschen de keizerin en haren neef
maar de kroonprins zelve was nadergereden salueerde zanti zonderdat deze hem eenigen groet gegund had ergunt we xcellentie dat wij een blik slaan op wat zij doet voor de slachtoffers der overstroomingen
en het was of ik het nog altijd hoorde naklinken voor het imperiaal het is voor het imperiaal herman was opgestaan hij werd een beetje zenuwachtig kom zei hij willen we gaan
bloed bloed bloed zong het kind othomar gaat dood ja hij geeft me altijd zooveel moois othomar ik heb al zooveel
nu hoorde zij ducardi droog antwoorden als uwe hoogheid dan volstrekt wil dat wij er heen gaan zullen wij gaan ik hoop alleen dat uwe hoogheid zich altijd herinneren zal dat ik het in dezen niet eens met haar was
altseeborgen afging zij had de kamenier alleen gezegd dat zij vor het eerste ontbijt dat gezamenlijk gebruikt werd terug zoû zijn beslist als met eene impulsie ging zij het eene terras na het andere af
omstraalt haar als met eene apotheoze van licht dat maagdelijk blank op haar terugkaatst haar bruidegom knielt naast haar geheel omplooit zijn blauwe mantel hem
gewekt valérie's oogen staarden brandend groot zonder tranen voor zich uit het was waar reëel dit was het wiel dat telkens terugdraaide in hare gedachte
twijfelend aan zijn recht vol vreemd week erbarmen voor zijn volk het was geheel de oude ziekte die zoo periodiek in hem
eensklaps breidde aan den horizont de anthos zich uit het breede vlak van uitgestort water eén groot meer onder de wijde tintellucht van voorjaar
een hernieuwde verbintenis met liparië op prijs stelde nog andere redenen voor van intimer aard
de familie gebruikte het diner alleen in de kleine eetzaal zonder gevolg eene verplettering was als neêrgezonken op het paleis dat geheel scheen te zwijgen op dit uur
kwam het aan het licht dat er anarchisten scholen onder het personeel dit verraad tot in hunne paleizen toe bracht de keizerin in eene voortdurende siddering van angst zij leefde deze dagen een voortdurend leven van angst
mijn kroonprins die wakker wordt en om mij roept god geve mij kracht mama valérie
zooals u het zich voorstelt maar niet zooals het in werkelijkheid is wierp herman tegen zanti zag hem boos aan stond stil om beter te kunnen praten en driftig hevig riep hij uit
in zijne kostbare statie nu verhoogd door de blanke aanwezigheid van de jonge hertogin van xara en haar eigen gevolg
mooie fijne lijnen groote koude bruine oogen zonder expressie een koude mond van
zijn haar ongetwijfeld te zwaar geweest nu onlangs is zijne hoogheid verloofd geworden dit kan haar emotie gegeven hebben
de ministers die zouden aftreden elk van hen met in zijn hart zijn eigen belangen in plaats van liparië
den kroonprins altijd den kroonprins altijd te neêrbuigend te minzaam niet vrij genoeg
een tweede golf kletste hare voeten waren doornat zij richtte zich langzaam op zag naar de booze zee naar de donkere lucht toen greep zij de riemen weêr met een zucht van smart
wat een vulkaan ben je toch alexa wat een vulkaan hij schudde afkeurend met zijn fatterigen krullekop schikte even de zware kwasten van zijn uniform
het schijnt de bevolking die ons zoo lief heeft toch goed te doen ons te zien men was zeer opgetogen dat er was aangezegd dat u en thera na mijn vertrek te altara zouden komen
en mij herinnerde hoe wij waren olga toen wij jonge meisjes waren op ons mooi oud slot bij boekarest hoe leefden wij niet geheel met elkaâr olga
hij zoû gaarne eens lang met hem hebben willen spreken over punten van filozofie ook van zijne tante hield hij een flinke vorstin hoeveel deed zij niet voor haar land hoevele liefdadige instellingen riep ze niet op
oscar had daarna een lang onderhoud met den chef zijner geheime politie over wien hij in den laatsten tijd niet anders dan tevreden kon zijn geheime drukkerijen van anarchistische bladen die telkens verspreid werden
hij vermoedde een oogenblik dat de revolutie was uitgebroken maar mama dat kàn ik niet het moet berengar en dadelijk
maar daarna zijne reeds vroeger voorgenomen reis aan de europeesche hoven te ondernemen het gemakkelijke samenzijn had de neven zeer tot elkaâr gebracht
maar de keizerin had gezegd dat ze niet plaats zouden hebben om de ziekte van den kroonprins op dit eerste groote bal waren de majesteiten maar een kort oogenblik verschenen met de quadrille d'honneur
hoogheid roept hij mogen wij uw lijfwacht zijn de etiquette bestaat hier nauwlijks al kijken ook de autoriteiten boos
onlangs ben ik er geweest met monseigneur o de groote sombere zalen de fresco's in schaduw het donkere park en de kapel als er de nieuwe glazen zullen gekomen zijn waardoor het licht in mystieke kleurenwemeling zal neêrvallen
de keizerin zat bij hem waar hij lag op zijn bank te staren door de open ramen in de groene diepte van het platenenpark de vogels sjirpten er soms klonk
de koningin van syrie eehter in haren exuberanten levenslust had hen verzocht langer te blijven zij hadden toegegeven waren zij om éen uur gegaan dan had de ontploffing plaats gehad op het oogenblik
de deuren staan open het weêr is heerlijk een beetje koel de hofmeester slaat haar een bonten mantel om den blooten hals op het lange terras buiten gaat zij met dutri op en neêr op en neêr
laat ons dan dien treurigen toestand zoo min mogelijk rekken we kunnen zeker gaan sprak othomar en zijne stem trilde hoog jong zenuwachtig in zijne heldere keel de deuren openden zich
het moet knarste zij tusschen de tanden zij hield de smalle boot tegen den wind in en begon te roeien het moest
de oude man echter zag strak fronsend en groette niet het rijtuig ratelde voorbij dat was zanti fluisterde de hertogin
en zich als ingekankerd had in zijn merg en zijne zenuwen hij dacht over die vermoeienis niet na beschouwde ze misschien als eene organische loomte iets tijdelijks dat wel zoû overgaan
ik vind eleonore mooier glimlachte hij nu kom dan meer bij ons op mijn intime réunies we zien je ook nooit ik zal den hertog prepareeren
op bevel van den gouverneur van de rezidentie een ordonnans-officier kwam ons zeggen dat er een detachement infanterie zoû aanrukken als eerewacht kwam die ordonnans-officier ook uit het
om hun één zijn met hunne paarden als zij in woesten rit zich half afwierpen naar den grond toe en raapten in stormender vaart een vlag van den grond zich weêr zwaaiden met éen kreet op en wuifden het doek
een flinke lichaamsbeweging zei herman u lijkt me een krasse man u zegt dus dat u hier een nederzetting vormt vroeg
de kleine prins kwam zijn broêr iederen dag even zien altijd droeg hij zijn kleine uniform had hij zijn stevig airtje van een miniatuur generaal en othomar zag hem glimlachend onderzoekend aan
een beetje duizelig andro het gaat al over maar zoû uwe hoogheid dan wel gaan wil ik dan niet om prins dutri zenden othomar schudde beslist van neen en stond op
den volgenden morgen ging de dag op over den rouw van een keizerrijk prins berengar was in dien nacht bezweken
met den aalmoezenier een coupeuze van worth haar wachtte voor het zelfde toilet dat ze nu draagt en ze vindt de toevalligheden van het leven toch zéer interessant
maar in othomars overpeinzing kwam het ieder oogenblik terug als een wiel hij kon niets voor zijn volk dat hij toch liefhad hij kon het niet regeeren
aanstonds bevriezen door den koud keizerlijken glans van zijn kroonprinsschap hij zag de ministers voor zich
toen werd het de gothlandsche zee en hij roeide valérie voort maar hoe hij ook roeide de drie torens van het kasteel trokken altijd door verder weg onbereikbaar
beide in eene gelijke houding op zijn knieën en hij had den tic zich de linkerhand soms onder het oog te brengen en hij was wat bijziende dan even te turen naar zijn ring
den degen in den arm roerloos als de wapenrustingen aan den muur stonden vier ridders van st ladislas den blauwen mantel om twee aan twee aan iedere zijde van de
de gelaatstrekken van professor barzia werden geheel blank en strak het zoû eenvoudig-weg onverantwoordelijk zijn zoo het huwelijk van zijne hoogheid de volgende maand plaats greep orakelde hij met zijne effen stem
men wachtte lang toen klonk buiten een dof gejuich de prins was aangekomen vor het station de wachtkamer vulde zich met uniformen flauw schitterend in den morgen korte zachte gesprekken gingen om
generaal ducardi bromde een vloek binnen-in allerstomst hoorde herman hem namompelen ik wilde ze toonen sprak othomar in eens hij had willen zeggen dat ik niet bang voor ze ben
en hij had er niet aan gehecht omdat hij meende dat deze tweede droom alleen de afschaduwing geweest was van den vorige alleen de herinnering aan wat reeds gebeurd was en niet meer
ieder weet ze een bijna gemeenzaam woord te zeggen terwijl het goud van hare stem tusschen hare lachende lippen smelt en hare groote egyptische oogen vreemd droomend kijken
de hertogin is in het kasteel alleen zij zit in een groot boudoir dat met driekantige loggia uitgebouwd ziet op het park de vijvers de herten
er zijn leeuwerikken zegt ze die moesten morgen naar lipara gezonden worden excellentie naar zijne excellentie den hertog
haastige woorden handdrukken worden gewisseld de keizer stapt opnieuw in zijn coupé de kroonprins in den zijne de trein van den prins wacht
dat oscar waarschijnlijk zijn appartement juist binnen zoû gegaan zijn men had eerst gesproken over de antichambres alleen het scheen nu toch dat er ook groote schade veroorzaakt was aan het kabinet zelve van den keizer
maar wanda deed ze sofie na en ze lachten allen sofie uit sofie lachte meê sprak ik zoo vroeg ze met hare loome stem ik weet het ook niet ik word hier zoo slaperig zoo lui
een blauwtjes wolkende cigarette tusschen zijne vingers sofie en valérie vergeleken hare studiën en lachten ze keken naar de lucht die het neêrgelaten zeil recht
omdat er in hare aderen vloeide als in de zijne één enkele druppel heilig gouden bloed die eenig is in alle e ids aargang hunne gelijken en die zijn zoû hun kracht op de aarde en hun recht voor god
zijne gebaren en zelfs aan zijne handelingen bij deze zekerheid behield hij eene stil waardige bescheidenheid drong hij niet hoog op wat van hem was bleef hij bezitten dat ontvankelijke voor wat van andere menschen komt
en vond er zijne adjudanten dutri en leoni met hen reed hij terug naar het paleis en begaf zich naar het kabinet van zijn vader
die visite lijkt me ten minste nog al een corvée lachte herman en hoe lang blijven ze tante keizerin elizabeth haalde hare schouders op om te zeggen dat ze niets wist
de visscher wijst goedig naar altseeborgen van het kasteel maar wie dan zegt de dame verschrikt wel die meneer is de prins van liparië
mijn kasteel in lycilië waar we nooit komen mijn eigen kasteel en erfgoed wil ik geven aan onze heilige kerk voor een klooster van jonkvrouwen
ik wil niet over je heerschen want ik ben maar een mensch als jullie allen en niet menschelijker is u menschelijker als u menschelijker was dàn zoû u mogen heerschen
n toch toch is het zoo want jeugd is zoo krachtig en ik ik ben sterk ik met het zijn ik heb hem bewonderd mijn jongen keizer
als een cauchemar in het wakende leven maar prins herman sprak reeds over de ministerieele crizis men verwachtte ieder oogenblik
na het diner een gezellige reunie in een paar kleine salons in een ervan staat een biljart
zij maten met wijde armen de nevels van zwart uit wierpen zwarte wolk op wolk de wolken krip stapelden zich met eene droeve luchtigheid op en op en op schenen de geheele trap te vullen en treê na treê
die sympathie zie ik bij het laagste volk arbeiders en werklieden die ik toch nooit gezien had met weten en nauwlijks drie vier woorden van troost kon zeggen
trots den zomerzonneglans drijft een mystieke schaduwschemer tusschen de ontzachlijke hooge bogen van den dom en bloesemt het daglicht alleen op de bonte glazen der zijkapellen in de welvingen hangt zelfs donker
othomar draagt zijn groot uniform van chef van het regiment der kurassiers van xara zilver rood en wit zijn helm met vederbos houdt hij onder den arm
zij begreep niet waarom wanda en valérie zoo flauw waren niet meer terug te wuiven aan den horizont ging de zon onder
de officieren der verschillende legercorpsen boden den kroonprins gastmalen aan zijne verloving ter eere de portretten der aartshertogin valérie lagen voor de ramen van alle platenwinkels
eene vage vreugde dat dit geheim hem macht zoû geven over zijn toekomstigen keizer was reeds door zijn hoofd vol luchthartige berekening
de intendant echter die naar vaza geweest was kwam ontzet terug in de stad maakte men zich zeer ongerust verdrong men zich aan de deuren der courantenbureaux voor de bulletins die den aanslag kort vermeldden
prins herman was dit gewen tusschen othomar en hem bestond geene innigheid en vooral den eersten keer dat zij elkaâr weêr ontmoeteden na maanden trof dit het deed de keizerin onaangenaam scherp aan
als zij alleen is houdt ze van veel licht in eene gezonde behoefte aan ruimte van atmosfeer voor de hooge boogramen zijn de gordijnen weggetrokken
prinses wanda zat op den grond en stoeide nog al wild met hare twee jongste neefjes erik en karel op een langen rieten stoel lag prins herman met beide beenen uitgestrekt
met alleen nu en dan het zachte geloop door galerijen van een ordonnansofficier die ging een lijkkrans in de hand van een lakei die bracht een blad vol
die van haren rug afsleepte in wit broché zij droeg hare tiara van smaragd en brillant en de zelfde groene steenen sparkelden in een groote juweelen bloemtak die over haar corsage heen bloeide
de galerijen van het paleis wemelen van gouden uniformen een dicht gevolg stuwt zich achter oscar en othomar de grootmeester van de garderobe met twaalf kamerjonkers treedt den keizer tegemoet
in deze korte oogenblikken van alleen samenzijn niet meer klagend weifelend zoekend maar kalm sprekende over wat hij doen moest vol van eene blijkbare harmonie die rustige zekerheid gaf aan zijne woorden
te steenen luid op te snikken met scherpe gillen van zenuwtoeval andro was binnen gekomen zijn voet stiet tegen den prins aan hij stak het gas aan
het onzekere van het leven het ijdele van menschenvoornemen kwam tot hem weêr maar in klaarheid het was geen zwart mysterie en werd harmonie het was of hij geheel de harmonie zag van het verleden
andro kwam binnen andro begon hij maar zweeg verder verlangt uwe hoogheid zich te kleeden alles ligt klaar
tante sprak herman de klank van zijne stem wilde zeggen dat hij dit nooit van othomar zoû willen eischen ik ben uitstekend ontvangen geworden
u zal mij niet ids aargang meer behooren en daarom neem ik afscheid van u wat ik ook ben dubbele zondares misschien die alleen naar den hemel verlangt omdat de aarde haar niet meer boeit
de doktoren meenen dat hij eenigen tijd rust noodig heeft en raden een lange zeereis aan zijne reis door europa waarover ik u verleden schreef zal dus uitgesteld moeten worden
kijk bloed aan je oor wat bloedt gaat toch dood ga je dood othomar kijk bloed op je jas de keizerin bleef strak zitten zij zag van berengar naar de bloedende wond van haar oudsten zoon
e ids aargang aar wat dan mama daar lees zelf de koningin reikte den brief aan hare schoondochter over deze las haastig
knikkende op hare beenen naast haar maar eene woede van menschen dwarrelde over het operaplein een strijd scheen daar te heerschen
ik was zeer aangedaan zoo tusschen al die groote ridders met hun lange blauwe mantels naar onzen vader toe te wandelen en te knielen voor zijn troon ik had mijn nieuwen uniform aan van luitenant van de garde
schetteren de trompetten galmt het orgel zijne juichtonen van plechtigen feestmarsch uit door de sacristie is de eerste cortège binnengekomen de keizer van duitschland met keizerin elizabeth van liparië
in de verflauwing dier wanhoop toen was ze het treurigst geweest omdat wanhoop verflauwen kn toen treurig omdat zij nog leefde en voelde vitaliteit in zich
over het park scheen de zon de herten glansden als van havanna satijnen vellen de laatste veertien dagen trokken othomar weêr voorbij en het was of hij in het perspectief
ze stonden in eens stil en als welopgevoede kinderen die de leden der keizerlijke familie iederen dag zagen voorbijgaan groetten zij diep de jongens onhandig de meisjes met pas geleerde
zij antwoordde niet slap zakte ze tegen hem aan niet wetende hoe te troosten en op te beuren en zacht klagend begon ze te snikken
mijn lieve moeder ik kan u niet zeggen welk een verdriet uw brief mij deed in gods naam wind u zoo niet op en zeg niet zulke verschrikkelijke dingen het deed ons ook innig veel leed
de kerkvorsten zetten zich in de hooge gebeeldhouwde zetels van het choor de dienst begint e ids aargang e zon schijnt op dit oogenblik gewacht te hebben om door de hooge bonte
toen de dokter de kompressen aanlegde woelde het tegen begon het te huilen alsof een groot verdriet in zijn hartje opwelde ik zie het niet snikte het ik zal het noit zien
in eens zweeg othomar zijn gillen stil zijne keel verstomde mat knikte zijn hoofd neêr op den schouder van barzia deze hield hem steeds in zijne armen
de roman dien hélène las was daniele cortis een werk dat opgang maakte aan het hof omdat de prinses thera het mooi had gevonden
en belt hare kamenier waarna ze hare kleedkamer ingaat wil ze nog lachen of nog huilen ze weet het niet maar ze weet wel dat ze zich kleeden moet wat er met of om een mensch gebeurt
de koningin had haren arm onder dien van othomar gestoken en begon met hem op en neêr te wandelen en je gaat ons dus verlaten vroeg ze hij zag haar glimlachend aan
aan het voeteneind der katafalk breidde op een tafel met wit fluweelen kleed als altaar een groot verguld crucifix tusschen luchters ontfermend twee kruisarmen uit
hij glimlachte met eene kalme berusting in zijne melancholieke oogen eker tante het mag niet altijd vacantie blijven
ze zoû dankbaar zijn dat ze geleefd had en nu oud worden maar oud ze was nog zoo jong ze voelde zich nog zoo jong ze merkte nu eerst hoe ze haren kroonprins liefhad
brachten die verontwaardiging echter in verwarring stilden hunne boosheid deden hun den profeet beschouwen als een halven gek wien de kroonprins zoo genadig was zijne majesteitschennis niet kwalijk te nemen
de koningin strekte de hand naar valérie uit ze schudde het hoofd en zei ondeugend kind wat heb je ons bang gemaakt valérie kuste het voorhoofd der koningin vergeef me tante
dat zijne liparische wereld niet ging zooals hij wilde dat ze gaan zoû scheen hem voortdurend te irriteeren noch de keizerin nog de prins zelve hadden het oogenblik gunstig geacht
de hertogin vindt hem een vreemden jongen even meent ze dat hij coquetteert daarna besluit ze dat hij om de eene of andere reden wat zenuwachtig is dan vindt ze dat hij mooie zachte oogen heeft
heb ik den heer professor wel begrepen zoo is de ongesteldheid van zijne hoogheid een tijdelijke en geneeslijk zeker excellentie antwoordde barzia zoo men ze niet ongeneeslijk en niet tijdelijk dwingt te zijn
hij vond het beter dat ik met je sprak omdat hijzelve oordeelde dat ik gemakkelijker met je kon spreken hij is anders heel tevreden over je mijn jongen
waarom heb je me niet om zeven uur wakker gemaakt uwe hoogheid sliep nog zoo vast ik dorst niet uwe hoogheid was gisteren niet wel
waar op het dringend verlangen van hare zuster ook koningin olga met de prinses wanda gekomen was en in de rouwstilte van het imperiaal trok de familie zich bij elkaâr in een nauwen cirkel van intimiteit
en het was vreemd dan dacht zij niet aan hemzelven maar zoo ze niet bij haar waren aan hare kinderen alsof de catastrofe niet anders gebeuren zoû dan op eene plaats waar zijzelve zich niet zoû bevinden
hij zag haar aan in dit oogenblik had hij haar alles kunnen zeggen en zoo hij zich inhield gaf hij haar toch de essence zijner smart
iedere minuut steeg de angst geen vermoeden werd uitgesproken maar men las het elkander in de oogen koning siegfried beval zelve stil te gaan zoeken om geen opzien te baren bij de hofhouding en het volk van het dorp
het was op dit oogenblik dit oogenblik van ovatie dit oogenblik van schitterenden roem van den tenor zijn applaus afklinkende van vorstelijke handen het was op dit oogenblik
xardi smeekte hij je huis was altijd trouw aan ons huis zweer me dat je zwijgen zal in ontzetting zag de markies den kroenprins aan hoogheid
te paard wachtende met de anderen begon zijne houding reeds moeilijk te vinden verloor zijn tact nam zijne stijve strakheid aan
de man met het verwrongen harigbruine gezicht die als een nachtmerrie op hem toestortte hem aangreep vol haat
toch wil papa dat je zoo gauw mogelijk trouwt othomar hij wenscht een kleinzoon hij antwoordde niet een lijden trok over zijn gelaat de koningin zag het maar je hebt gelijk antwoordde zij hem toegevend
den rijkskanselier zijne schouders ophalen en berusten in het onmogelijke den minister verklaren dat hij nooit toe zoû geven
hij boog de geneesheeren bogen zij trokken zich terug alleen met de keizerin en den rijkskanselier hield oscar niet langer zijne woede in
van spiegelend goud zonneflitsend boven het satijnzwart der hengsten de hellebaard op de dij
moet wel ziek zijn ziek naar lichaam en geest arme moeder om zoo te kunnen schrijven ik glimlach er een beetje om ik herken u zoo niet meer en laat mijn glimlach getuigen
de hertogin was half tegen othomar aangezonken toen zij elizabeth met dolle wezenlooze oogen voorbij hen zagen ijlen een deur uit hare lange witte fluweelen sleep slierde haar radeloos den hoek om achterna
ik ben gek dacht ze waar ga ik naar toe ik moet terug maar het was moeilijk de boot te keeren telkens sloeg de wind haar weêr af en dreef haar verder
dat ik je vrouw moest worden kwam even onverwacht als als mijn groot verdriet gekomen was e ids aargang oen heb ik me zoo zwak gevoeld omdat het me zoo overstelpte omdat ze me geen rust lieten
valérie zei dat ze het niet wist herman dronk aan zijn sherry cobbler wanda wilde ook proeven maar herman zei dat ze zelve maar om een glas moest bellen en weigerde wanda wilde toch hij greep haar de polsen
olga en het is niet alleen mijn eigen blinde moederliefde die mijn kind beminnelijk en sympathiek ziet en daarom zoû ik zoo ingaarne hebben dat herman hem wilde meênemen en hem beter leerde kennen
een kind huilt luidkeels het zijn arme menschen honderden die daar te-zamen wonen als opgestapeld in doozen de prinsen zijn afgestegen
de leden der beide huizen der rechtscolleges corporatiën en deputaties na den cour het déjeuner waarvan de tafel met het ceremoniëele gouden en juweelen vaatwerk schittert dat slechts bij de keizerlijke huwelijken gebruikt wordt
toen haalde elizabeth diep adem en glimlachte hélène had bij een zin tot haar opgekeken met een licht effect van stem en oogen voor den dialoog in den roman
misschien om den lof die de noordelijke couranten den hertog van xara vol sympathie schonken om zijn oogenblik van populariteit hij wilde zijn zoon meer en meer laten deelen in de staatszaken
de dienst was geëindigd de prelaat sprenkelde het wijwater ging sprenkelend om de katafalk heen de vorsten verlieten de zaal maar othomar bleef ik wil mijn krans neêrleggen sprak hij zacht tot de keizerin
keizer oscar met den hertog van xara de keizer van oostenrijk met de bruid langzaam gaat zij aan de zijde van haren oom het hoofd iets gebogen als onder het gewicht van hare
dit scheen hem het allermoeilijkst te doen voor een vorst maar de monarchale zege van den keizer maakte dat hoe waar hij ook in zichzelven zijne zwakte zag
nu wil ik mijzelven niet bedriegen en weet ik heel goed dat ik dit gevoel nooit zoû gevoelen te lipara maar hier voel ik het in onze oude stad die ons hare geheele sympathie geeft
en nu en dan een kleine vonk van scherts tegen de oude tantes vooral maar ook tegen de kinderen en zelfs tegen de adjudanten de hofdames hij wist e ids aargang dat zijn oom een denker was een
bloemerig en doorglanzend en de keizerin verwonderde zich er om dat hélène zoo mooi kon lezen en niet scheen te voelen dien angst die toch overal omsloop als een spook
in het midden van het plein rijst een groot ruiterstandbeeld van een liparisch keizer reusachtig in bronzen onbewegelijkheid over het kleine dwarrelen der menigte den arm uitzwaaiend een zwaard in de vuist
strenge maatregelen van voorzorg genomen de rijtuigen die dien avond naar het gebouw der groote opera reden omtrappelde een dicht en sterk escorte van kurassiers
maar wat beduidt dat vroeg de keizer steeds onwillig dat zijne hoogheid sedert dien tijd denkelijk zich geen rust heeft gegund sire
en welks gemis de smart zijn zoû die altijd alsem zoû blijven op den grond van zijne nu uitgestorte ziel
prins dutri het standbeeld te bereiken het verre geruisch als van zee komt nader en nader men vlucht in alle straten te voet of in bootjes de processie in
in de daarop volgende de nieuwe gouverneur-generaal der rezidentie chef van het militaire huis van den keizer de hertog van mena doni ruwer soldaat en minder hofman dan de markies van dazzara
tegensprak gaf hun allen grond om zich schrap te zetten tegen den ouden generaal die den tocht totnogtoe geleid had met iets van militair autocratisme dat hen vaak had gehinderd
het rijtuig was tusschen hellingen van wijngaarden gegaan toen het op eens als bij verrassing langs een kasteel reed half zichtbaar tusschen heel oude kastanjeboomen e ids aargang at is dit goed vroeg de prins
een gerechte straf des hemels en er zullen meerdere straffen komen de tijden zijn zondig de prinsen zagen elkaâr aan met een snellen blik