AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
tweeëndertigste hoofdstuk aan wien behoore ik dan wien word ik tot verrader wat kan wat moet ik doen aan alle zijde omzet wie voert mij strafloos wie onschuldig uit dit net ô zwakke ô weeke ziel wat liet ge u dus verwrikken
men vertelt mij daar zoo even dat joan zich als een lafaart met stokslagen uit het leger had laten drijven dat is een verd de logen met verlof gezegd zeide
ik lagch wat om ulieden en het bruit mij weinig of gij mij kent of niet daarna gaapte hij den redenaar aan en begon aandachtig naar deszelfs woorden te luisteren
zesde hoofdstuk maer dat en is het niet waarop de veltheer loert wie zich derf onderwinden een aenslagh vol gevaers moet passen op zijn tijt v
gij zult mij toch niet willen helpen zoo gij mij schuldig acht hoor zeide holtvast lagchende en hem tot zich trekkende het is juist omdat ik u schuldig acht aan hetgeen u te laste gelegd wordt dat ik u redden wil ik weet zeer wel dat gij de agent zijt
en aan het verwarde geluid en geroep van waar steekt de guit waar zit de spion ontdekte dat verscheidene personen de bovenkamer waren binnengetreden en althands geene zeer vriendelijke oogmerken jegens hem koesterden
de hoofden der onderliggende partij waren gebannen gevangen gezet of in zware boetens beslagen de kerkdienaren afgezet en tot armoede gebracht de leeken uit alle posten en bedieningen gestoten
ik heb nog niet gehoord op welke voorwaarden mij uw bijstand verleend wordt vooreerst dat gij onbewimpeld met mij spreken zult en niet langer eene onbekendheid met de zaken
eenen hongersnood had doen ontstaan die zoo geweldig woedde jacob van lennep de pleegzoon dat de overloopers en gevangenen dikwijls verklaarden in geen vijf dagen brood geproefd te hebben het hoofdkwartier van graaf maurits was te oud zevenaar gevestigd en zijne sterkste legermacht aldaar verzameld
en hield het toeverzicht over de maatregelen welke de burchtzaten ter hunner verdediging namen in het spreekvertrek werden kogels opgestapeld en vaatjens buskruid binnengewenteld op de plaats ontlaadde men hooi en mestkarren
die op de vischkaar stond liet de aanvallers tot op halverwege naderen en gaf toen het sein aan zijne muskettiers door zelf een pistool op een der spaansche onderofficieren te lossen
indien ik door mijne goed of afkeuring te schenken aan het huwelijk uwer dochter gëacht moest worden een mij van nature toekomend recht te vervullen zoo zoude ik weigeren mijne stem ten dezen uit te brengen
dit is al geschied antwoordde hendrik die reeds met de zijne gelijk joan met zijne laarzen in de hand stond stil antwoordde dezelfde stem hier reik mij uwe hand neem deze twee pistoolen
stil zeide de voorzitter wat aanleiding tot de komst van dezen jongeling heeft gegeven is noodeloos op dit oogenblik te onderzoeken daartoe is onze tijd te
is de jonker niet uw neef hebt gij zelf mij niet verhaald dat gij hem tot u genomen hadt omdat hij als hulpelooze wees overgebleven was
kijk maar zoo zuur niet we geven hier niets om je moffengezwets de pagie zag haar een oogenblik als versteend aan wendde vervolgens het oog op
dan om geschikte gebaarden van den kansel te maken zijne heesche wanluidende stem duidde meer den oproerkraaier dan den leeraar aan
kloeke wel doorvoedde kinderen waren hunnen vader reeds in t gemoet geschoten en de jongste hing hem om den hals doch de twee anderen den vreemdeling nu bemerkende die aan vaders zijde binnenkwam traden beteuterd achteruit en bleven
maar zeide joan eindelijk alles is goed en wel doch is het gezegd dat uwe dulcinea welke zeer geneigd is om u te verlossen evenzeer er op gesteld zal wezen om mij aan mijnen kerker te laten ontsnappen
met het bericht jacob van lennep de pleegzoon dat ik hier de nacht zoude doorbrengen en dat ik wel in een uwer rijtuigen terug zoude komen dan is die zwarigheid opgelost vervolgde de prins heer fiscaal gij zult zorgen dat niemand behalve de raadsheeren die den gevangene ondervraagd hebben
welnu dan ik meen den aanslag begrijpt gij mij nu vroeg holtvast met de hand de gebaarde makende van iemand die een dolksteek toebrengt
ik stem u dit toe zeide ludwig doch vervolgde hij met eene flaauwe stem was het ook noodzakelijkheid toen ik om aan de bijzondere wraak van pater eugenio te voldoen den jeugdigen graaf
in de groote benedenzaal welke nu mede voor stal dienen moest liepen loeiende runddieren blaetende schapen en knorrende varkens door een hier hoorde men het rollen van wagens ginds het kletteren van wapenen wat verder het geblaf der honden het gekakel der kalkoenen
dat heb ik nooit gehoord zeide scherpenzeel doch ik wil gaarne geloven dat het daardoor nog belangwekkender wordt welnu vervolgde joan dan moet de voorste middelkegel er aan met den koning
ha slang brulde hij is dit uwe helsche list mijne oogmerken mij af te vragen om daardoor de uwe te bedekken
en ontzette hem en zijn eerlijk hart werd hoe langer hoe meer gedrukt door de gedachte dat zijn pleegzoon zoolang hij van zijne afkomst niet vergewist ware gevaar liep van onwetend zijne magen te haten te vloeken te bestrijden
ik weet niet freule merkte de kamenier met nadruk aan of die zusterlijke liefde den heer ambtman erg aan zoude staan en ik weet niet hervatte ulrica op een scherpen toon met welk recht zich de heer ambtman over mijne gevoelens zoude bekommeren
haarlem en alkmaar het geval was dan tot het wezenlijk oorlogvoeren zonder de groote legerhoofden die voor hetzelve gestreden hebben ware ons vaderland nog lang een machtig deel van spanje gebleven
na het uiten dezer dankbetuiging haastte zich falckestein naar het vertrek waar hij zijn kind hoopte te vinden hij vond er magdalena bezig aan het herstellen der weinige kleedingstukken die de plonderzieke spanjaarden nog overig hadden gelaten
ik kende de jonkvrouw niet ook had mijn bijzondere vriend de heer ambtman mij wel wat vroeger mogen waarschuwen geloof lieve freule dat ik toen ik daareven van varkens sprak geene gedachte had met wie ik sprak
mij deert het niet en ued moet er niet boos om worden of zoo ued zuur wil kijken zie dan mijn vriend den ambtman zuur aan hê hê hê en waarom moet ik zuur aangezien worden vroeg
dat uwe moeder zich om mijnentwille zooveel moeite geeft waarom niet gewacht tot na den eten uwe kinderen zullen kwaad op mij wezen dat ik hen in die verrichting stooren kom
zij is gevallen die groote hoer die op de teems zit die jesabel van engeland gevallen door het lemmet der gerechtigheid
de kleinste van deze twee was drok bezig met het prevelen van paternosters zijne vingeren doorliepen onophoudelijk het bedesnoer dat hij in de hand hield en op het gesprek der overigen scheen hij geen aandacht te slaan
bij zekeren jongeling jacob van lennep de pleegzoon onder den naam van joan door ued heer baron op den huize sonheuvel grootgebracht dit zeggende leide hij een pak op de tafel en opende het deze ketting vervolgde hij beweert gemelde jongeling van mevrouw de gravin te hebben ontfangen
wat is eene godsdienst antwoordde falckestein welke leert dat het doel de middelen wettigt mag men het kwade doen opdat het goede daaruit voortkome zegt paulus niet
het ontfing ook van dien kant al zijn licht en de flaauwe schemering die in hetzelve doordrong veroorloofde naauwelijks aan het meest geoefend oog om eenige kleine vaatjens te zien welke tegen de naakte wanden waren opgestapeld
dat zal ik gaan onderzoeken hernam ludwig en de kan van de tafel nemende wilde hij vertrekken sta riep eugenio hem met eene ijzersterke vuist aangrijpende niet van uwe plaats hoor mij eerst
vooral wanneer zulks door ondergeschikte persoonen geschiedt nam frederik hendrik niettemin de vrijmoedigheid zijns dienaars niet euvel op hoe toch konde hij ook op dezen toornig zijn
de jesuit die met hem was volgde dien raad en liep als een haas de plank over die naar de jacob van lennep de pleegzoon weide bracht en het veld in panne wilde hem volgen doch bouke die zijn heer spoedig gevolgd was had het doel des vluchtelings geraden sneed hem bij tijds den weg af
nu dat is voor u het werk van een oogenblik leentje zeide de jonkvrouw er is niemand die zich op het bloemenschikken zoo verstaat als gij
zij heeft mij stellig beloofd dat zoo ik veroordeeld werd naar loevestein te worden overgebracht zij alles in het werk zoude stellen om mij voor dien tijd te doen ontsnappen
in afwachting van hetgeen er volgen zoude u werd echter eene boetedoening opgelegd ging hij voort eene boetedoening die gestreng doch rechtmatig is gij moest namelijk nimmer jacob van lennep de pleegzoon terugkeeren in het oord waar uw vergrijp ergernis verwekte
het ware geen wonder antwoordde zij fluisterende al had ik van u geleerd hoe men te gelijk zijn woord moet houden en breken doch hier sprak zij zoo zachtjens dat bouke haar niet verstaan konde
ik ga terstond weder heen en laat u samen ik begrijp dat men na zulk eene lange afwezigheid zich veel te vertellen heeft hier hield hij zich als wilde hij weder vertrekken
of ik hum ken dat eloof ik een nobel heer bij mijn zolen en zijn dochter dat is een pronte meid en een goede buur dat moet ik zeggen sints mijn wijf laôtst eene kwaôde kraôm ehad heit komt ze om den aôren dag naar heur kijken
heit moeder mij laôten zitten toen ik een klein en hulpeloos knaôpke was ik kan heur immers niets doen dan t geen zij mij duizendmaôlen edaôn heeft
bij het gerucht dat de deur maakte toen zij krakende openging voor den binnentredenden vreemdeling werd de lezing gestaakt en al de geestelijken wendden het hoofd naar den onverwachten en onwelkomen stoorder hunner samenkomst
wilt gij zoo goed zijn mij te volgen vroeg eugenio aan den onbekende hem haastig uit de omhelzingen van groenhof losrukkende doch de jongeling had te veel gehoord en werd nu door de nieuwsgierigheid aangezet om te blijven waar hij was
verliet het kasteel en begaf zich naar de kegelbaan waar de gasten nog altijd met spelen bezig waren toen hij kwam was de toer juist uit en werd hij verzocht het getal der spelers te vermeerderen en zijn geluk te beproeven
doch waar zult gij hen vinden wellicht nog te bruck doch hetzelfde waar zij zich ophouden al zaten zij met verlof gezegd in de voorpoort der hel
die hem beloofd had alles te zullen aanwenden om den raad tot het uitschrijven van een veldtocht te nopen de uitkomst echter liet zich niet gunstig aanzien
de dood staat reeds lang voor mijne oogen zeide falckestein doch bij den god dien wij beide op onze wijs vereeren velasco ik smeek u red zoo t u mogelijk is red mijn kind zend het aan zijne troostelooze moeder terug
nu ik mij wel herinner uw brief in den tijd aan klaas meinertz gezonden de kennis die gij aan mijne geboorte hadt ik geloof dat u meer zaken bekend zijn dan menig ander
en het schijnbaar ongunstig gelegen oord had door de bekwaamheid van den veldheer eene sterke gemakkelijke en wel voorziene legerplaats verschaft
doch waarlijk ik beschouw het als zulk een groot geluk niet dat ik mijn gandsche leven door de weinig gëachte rol van verspieder spelen moet en hen gedurig bedriegen die mij de meeste gunst bewezen
en sedert wanneer vroeg de graaf op zijne beurt kan eene aalmoes iemand tot misdrijf worden aangerekend bewimpel uwe gedragingen niet met den mantel van godsvrucht zeide de prins gij hebt niet haar alleen maar honderd anderen van hare sekte
had sedert dat de zege der zich rechtzinnig noemende kerk op de remonstranten beslist was het zenith zijner macht en grootheid bereikt zijne diepe ervarenis zijne onverzettelijke vastheid zijn nooit verkloekt beleid
de een was een log dik mensch met een gemeen dom en lelijk gelaat een grooten rooden neus die van menigvuldige uitwassen en puisten voorzien getuigde dat de brandewijn niet zelden den vroomen man te stade kwam als hij zijne zorgen begeerde te verzetten
en zijne moeder zeide de ritmeester ik kan u geen verder bericht doen erlangen hervatte magdalena wat beveelt gij moet ik met mijn zoon mede ten prooi strekken aan de bloeddorst uwer volgelingen
de partij waaraan gij zoo lang getrouw zijt jacob van lennep de pleegzoon geweest verraden en een plasdank bij uwe kettersche meesters af gaan bedelen ik weet het niet antwoordde haar zoon terwijl hij zuchtende de schouders optrok
lichtte hem als een kind op en smeet hem over het houten schot buiten de baan onder toejuiching der aanschouwers woedend stond botbergen weder op trok zijnen degen kwam de baan weder in loopen en snelde regelrecht op joan aan
de overhand nam boven droefheid en angst durft gij uws vaders zoon van zulke boosheden verdenken ik verdenk u niet meer antwoordde de prins met eenen verachtenden grimlagch dat deed ik dezen morgen waar de zekerheid bestaat houden de vermoedens op
ja vreeze ik dat men de woorden die ik als motto voor dit hoofdstuk gebruikt heb op mij zal toepassen en mij teffens de reden van mijn vreemd gedrag te dezen opzichte vrage
dadelijk stond hij op om haar te gemoet te gaan doch ook het duiveltje stond te gelijk op en bleef hem de kaars jacob van lennep de pleegzoon voor oogen zwaaien als met oogmerk om hem het gezicht der aankomende te ontnemen
wat collega wat verdrukte riep de vreemdeling uit terwijl hij rood werd van drift ik heb plautus ook gelezen en ik ben niet op de malle vergelijking tusschen mij en zijnen thraso gesteld hoe is het een misverstand of scheeren wij elkaêr
ja zelfs ballingen en door de wet veroordeelden met raad en daad bijgestaan de bewijzen hiervan zijn in mijne handen had uw medelijdend hart
kapitein met last om het slot van bruck in naam van de infante op te eischen en de overlevering te vorderen van tien hanevederen welke jegens de spaanschen zoo als hij voorgaf geweld hadden uitgeoefend
ook voegt het mij bij de weinige mondbehoeften die wij bezitten mij van alle onnutte monden te ontslaan geene tegenspraak het is mijn vast besluit omhels mij en ga alles tot uw vertrek gereed
vaartwel dan mijne kinderen zeide de vroome man de beide jongelingen omhelzende jacob van lennep de pleegzoon god schenke u kracht in uwe beproevingen op morgen ziet gij mij niet weder want er staat mij een gewichtig werk te doen waar ik u eerst na den uitslag kennis van zal mogen geven
de gasten zullen niet lang meer toeven hernam de baron mij dunkt ik hoor reeds iemand komen ha het is onze goede dominé hoe zoo bedrukt wel eerwaarde je brengt waarachtig geen gezicht voor een bruiloft mede
stond niet weinig ontzet want hij had de stem van van bleiswyk herkend en was hoogst beducht voor eene ontdekking echter hield hij zich bedaard en trad even als hendrik met hunnen nieuwen leidsman de duistere gang ten einde waarna zij eene slecht verlichte trap beklommen
het overschot zijner manschappen bleef op den oever in t gras leggen en poogde door een wel onderhouden vuur den overtocht te dekken en de landlieden van hunne post op den steiger te verdrijven
aan welke de uitspraak van zijn lot verbleven is maurits liet hem eenige oogenblikken in die houding staan alsof hij verwachtte dat de graaf het eerst zoude spreken hij hoopte dat deze van schuldbesef doordrongen zich aan zijne voeten werpen en om vergiffenis bidden zoude
wij zullen zien wie hier meester is riep nunez en beide de kapiteins snelden de trappen af toef hier slechts een oogenblik zeide velasco tegen den graaf ik moet het uiterste jacob van lennep de pleegzoon wagen onder het uiten dezer woorden volgde hij de oversten naar het
ben ik de beste dan die d'afgront tot dit snoot bedrijf uitbraken kan is niemant meer bequaem tot schelmery gevonden
hun de hand drukkend god moge uwe trouwhartigheid loonen mij is zulks onmogelijk ik kan slechts danken en vurig kuste hij het kind dat de hemel zoo wonderdadig gespaard had
was een lang deftig man met een hoogen breedgeranden hoed een kastanjebruinen rok vol linten en strikken hooge laarzen met zilveren franjes en bijzonder net geplooide kraag
reeds verblijdde hij zich in de gedachte dat hij nu welhaast aan den grooten weg en dus bij de ingang van het dorp moest wezen toen hij op eens bemerkte dat het pad zich in tweeën
hem door zijnen pleegvader geschonken met zwier bereed wanneer hij met vlugge hazewinden den reebok of de hazen op het uitgestrekte heideveld najoeg
wij hebben dezen morgen van de burchttinne twee vendelen spaansche ruiters gezien die hierop aanhouden en voorzeker niets goeds in den zin hebben mevrouw gelastte mij uwe genade te gemoet te rijden en te verzoeken zooveel spoed te maken als de nood
om hem de vereischte ophelderingen te geven omtrent een punt dat hem zoo diep getroffen had kort daarop kwam de stokbewaarder en gaf hem te kennen dat zijn bezoek volgens de voorschriften van het gevangenhuis niet langer duren mocht
dan hoop ik u fiksch en gezond te vinden zeide de reiziger haren volzin voleindigende maar daar komt moeder al weder terug houdt u toch nu niet langer om mijnentwege op goede vrienden ik zal verder wel alleen
riep van reede in gramschap uit is het waarheid wat de ambtman zegt hebt gij mijne weldaden beloond door mijne dochter te verleiden
en de dikke onderlip met eene uitdrukking van algemeene verachting en wrevel tot aan den graauwen knevel opgeheven zette aan de vervallen trekken des gelaats iets satanächtigs bij
wien de koe behoort behoort ook het kalf zeide eugenio grijnzende al wat ik bezit al wat mij overbleef is het uwe doch spaar mijn kind
hoe riep falckestein verbaasd en wat kan u zoo zeker doen spreken jacob van lennep de pleegzoon op dit oogenblik ging de deur open en onaangemeld trad
met zijne lafhartige wederdoopers van een wraakzuchtigen stoutenburg die van god noch zijn gebod weet en van zoovele anderen doen om het zuiver oud geloof weder op te richten hun doel is herstel hunner eigen grieven of wraak over geleden hoon jacob van lennep de pleegzoon te erlangen
wilt gij niet goedschiks dan met dwang zeide falckestein hem met zijn degen in de zijde kwetsende en dat voor u grinnikte eugenio terwijl hij met de gesloten vuist aan
dezen belette aan het gesprek eenig deel te nemen ik zoude moed kunnen vatten zeide hij eens tegen velasco wanneer zij zich alleen bevonden ik zoude hoop kunnen voeden indien ik dien
gij kwaamt dus om mij te bespieden vroeg frederik hendrik bedaard achteruittredende een ware trek van broederliefde beledigt ge mij nog verrader graauwde maurits wiens gramschap nu den hoogsten top bereikt had hem toe sidder voor mijn toorn
hier eindigde het gesprek en weldra begaf men zich ter ruste doch de heer van sonheuvel alleen kon den slaap niet vatten de gelijkheid welke tusschen het lot van joan en dat van den pagie bestond verbaasde
mede door jesuiten opgemaakt wegens een aanslag op het leven der koningin en des graven van essex gevat was zoowel deze als panne werden met den dood gestraft toonende deze laatste op het schavot groot
wien onze lezers ongetwijfeld uit de bovenstaande beschrijving reeds zullen herkend hebben ik ben zeer over u voldaan doch ik niet over u wat moet er van dit alles worden hoe nu is alles niet juist afgeloopen gelijk wij gewenscht hadden
willen wij niet terugkeeren en u een glas water geven vroeg magdalena o neen voor geen geld van de waereld
een droom vooral welke hem later in den morgenstond overviel op dat tijdstip waarin gelijk men beweert de droomen eene meer stellige beduidenis hebben
en zonder een woord te spreken zoude hij de kamer verlaten hebben toen eugenio hem op den welbekenden strengen toon aan welken hij altoos was gewend geweest gehoorzaam te zijn gelastte te blijven ludwig trad dan ook een stap terug doch zijne hand verliet de kruk der deur niet
oudere broeders hebben het bloed der rechtvaardigen geplengd hunne handelingen zijn werktuigen van geweld geweest en ook de ouder broeder van onzen josef heeft in zijnen toorn de mannen doodgeslagen die den vaderlande dierbaar waren
wat drommel riep van reede na gelezen te hebben dat briefje luidt aan ulrica wat hebben wij daarmede noodig is dat de toon van een schelm vroeg
de vreemdeling scheen het oogmerk dier beweging te raden althands hij zette zich schrap en sloeg de hand aan t gevest van zijn hartsvanger doch de jesuit liet na een oogenblik zwijgens den arm weder zakken en vroeg zeer bedaard
voor hem stond een ebbenhouten kruis waar een zilveren christusbeeld aan vast gehecht was en aan welks voet een doodshoofd lag van hetzelfde metaal
welnu vroeg zij welnu herhaalde mom ik heb uwen raad gevolgd en geene verwondering laten blijken toen hij mij de schilderij vertoonde
de schaduw der hooge zeeduinen begon zich reeds over de grasrijke velden te verlengen het rundvee verdween in den dichten daauw dien voorbode van een fraaien morgen voor het oog des wandelaars en de
ik zal antwoorden dat het in t algemeen niet van eenen schrijver afhangt lang of kort te zijn naar behooren dat een schijnbaar min geschikt onderwerp hem eene wijdloopige behandeling noodzakelijk maken zal
waar is de kapitein der bende vroeg de ritmeester van reede zoodra hij zich van de overwinning verzekerd zag ik denk zeide bouke dat men hem in gindsche woning gebracht heeft daar heeft hij zijn nachtverblijf gehouden
en toen maakte stevyn op zijn last een verjacob van lennep de pleegzoon toog t welk hij noemde hoe duivel heette het ook o ja vlietende
te meer daar het pad niet rechtuit liep maar in menigvuldige bochten en oneffenheden nu tusschen hakhout dan weder over afgemaaide graanvelden slingerde
mijn vriend de ambtman kent mij te wel om geene getuigenis voor mij af te leggen dat ik niets zoude aanvoeren t welk bezijden de waarheid was dit zeggende zag hij mom met een scheeven blik aan als wilde hij zeggen ik ben er om uwentwil ingeraakt
ik hoop ook den vader te redden zeide velasco met waardigheid daarom heb ik zelf het schuitje dat aan de voorpoort lag aan den steiger doen vastleggen
de overigen welke hem al doodgestoken waanden zochten overal naar een goed heenkomen wanneer de juichtoon het is zijne genade den algemeenen schrik in luide blijdschap veranderde
arminiaan te worden zal ik deze papieren met mij nemen vroeg de fiscaal dezelve willende opnemen een oogenblik zeide maurits weder naar de tafel gaande en den brief die in cijfers geschreven was opnemende hadden wij vervolgde hij slechts een sleutel om
verschoon mij jonker zeide deze hem beleefdelijk afwijzende gij hebt genoeg te dragen om met geene oude vrouw als ik belast te worden indien de jonker het mij toestaat zeide lud wig beleefdelijk toeschietende
uw varken zeide ulrica lagchende mijn goede gheryt ik heb zooveel varkens in mijn leven gezien dat ik naar het uwe niet nieuwsgierig ben
doch ik ben verplicht als broeder verplicht u te waarschuwen dat uw huwelijk nimmer gelukkig kan uitvallen wanneer het alleen gesloten wordt om een ander dieper ingeworteld gevoel uitteroeien of te verdoven
nu ja in t voorhuis maar zijne woning is groot zijne woning groot dat kan ik ook alweder niet gaaf toestemmen want behalve den winkel is er niets dan een opkamertje en zijne werkplaats is nog aôn de overzijde van de straat
en gaf bevel aan diegene onder zijne krijgsknechten welke de beste zwemmers waren om zich van hunne bovenkleederen te ontdoen en het water te doorwaden ten einde den aanval alzoo gelijktijdig op verscheidene punten te bewerkstelligen en de be jacob van lennep de pleegzoon legerden in verlegenheid te brengen
zeide op eenen bestraffenden toon de jonkvrouw die hoewel de geestigheden van den gelderschman zeer ongepast oordeelende het evenmin goedkeurde dat hare kamenier zich in t gesprek mengde het wordt u immers niet gevraagd
zag den baron een oogenblik met tederheid aan sloeg de oogen weder neder en zweeg terwijl een gloeiend rood zijne wangen op nieuw bedekte
over het uitvinden van betere verontschuldigingen dan deze gij ziet intusschen dat mijn argwaan niet zoo geheel op losse gronden steunde als gij wel gedacht en gewenscht hadt ik zie zeide frederik hendrik dat ik het slachtoffer ben van een verfoeilijk bedrog
vervolgde hij den pagie schuins aanziende mag ein beispiel aan ihm nemen wie sich te ketraken in eine sortkelike
ik beloof het u hernam de secretaris terwijl hij angstig het vertrek op en neder liep nog meer ik beloof u dat wat er ook geschiede ik u niet betichten zal
praatjens mompelde van reede wij nemen de toomen onzer paarden en onze paarden loopen haroet zeide bouke die jonkman heeft gelijk sprak
dat de nedervallende gedaante die van een levenden manspersoon was schoten zij toe en grepen onzen bouke vrij onzacht in de kraag hei hei wat zeide bouke die zich vruchteloos poogde los te rukken voorzichtig wat ik heb geen kleêren te bederven buiten deze
het is gedaan zeide de ritmeester een traan wegwisschende zijn dood zal mij eeuwig rouwen hij werd vermoord en ik die het had moeten beletten
welk een heerlijke dag die geeft voor eene maand stof tot onderhoud nu plaatsten zich de vorstelijke personaadjen en al de aanwezigen in het rond
dan zoude ik dan zoude ik maar dat zal nooit gebeuren dan zoude ued uwe armen om zijn hals slaan heer baron en tegen hem zeggen
kan hij het helpen magdalena heeft hij zichzelven zijne ouders kunnen kiezen o zoo gij hem gekend hadt gij ook hadt hem lief gehad iedereen op het slot in het dorp in het leger had hem lief
en dan zoo een lafbek heeft hij wel eens op de plaats waar hem de heer van botbergen wachtte durven verschijnen dat was wel deugdelijk zijn voornemen toen hij naar het lischboschje ging
uit eene zware ziekte kortelings hersteld en nog bij de minste aandoening bedremmeld en sprakeloos was de vorst niet in staat zijne voordracht ten einde te brengen de spaanschgeinde
en ik derhalve niet als bloedverwant maar krachtens beschikkinge der overledene mij voor of tegen haren echt verklare zoo meen ik mij hiertoe gerechtigd te kunnen houden
nam van een daarbij staanden wagen waarop schansgraverstuig lag eene zware jacob van lennep de pleegzoon spade en sloeg daarmede zoo geducht in t rond dat hem in de eerste oogenblikken niemand naderen dorst
dan zoude de huichelachtige rol welke ik twintig jaren gespeeld heb mijn boezem niet drukken vervolgde ludwig meer en meer ontsteld jacob van lennep de pleegzoon voor al die leugens zijn u aflaten bezorgd merkte de jesuit aan
in een breeden groenen bandelier hangende een hoed zonder pluimaadje een paar bestoven halve laarsjens met groote sporen en breede ruitershandschoenen kondigden in hem veeleer een ruiter dan een predikant aan
hij lag te half tien ure des avonds op zijne legerstede te ronken toen zijn dienaar bouke op eens half naakt voor hem verscheen en hem wekte met dit spreekwoord hoe later op den dag hoe schooner volk
een man die zoo als hij daar geplaatst was alleen de toverroede miste om voor eenen wichelaar te worden aangezien want zijn sterk gerimpeld voorhoofd waarvan slechts eenige graauwende hairen ongekemd afhongen
de blijdschap van onzen reiziger verminderde echter spoedig toen hij bemerkte dat hij er nog weinig bij gewonnen had met zich buitens huis te bevinden
klim hier onbevreesd uit zeide zij tegen hendrik het regent buiten de lucht is bewolkt niemand zal u zien hendrik had de linker voet reeds buiten het venster gestoken terwijl hij den rechter arm om den hals van het lieve meisje slaande haar den vaarwelkus op den roozenmond drukte
tegen eenen broeder wien hij zoo plechtig beloofd had een getrouw en standvastig vriend en beschermer te strekken het hart van maurits dat niet alleen achilles heldenmoed en kinderlijke oprechtheid ten toon spreidde doch ook als het hart van
nadat deze ook van zijne lotgevallen aan den predikant een kort bericht gegeven had verzocht hij van denzelven te mogen weten of het waar was dat gelijk bleiswyk verhaald had ulrica eerlang verloofd zoude worden raesfelt bevestigde zulks
hoopte door deze vooruitzichten aan den geldzuchtigen jongeling voor te stellen de vlagen van een lastig en in zijne oogen hoogst ontijdig berouw te verdrijven
een groote fraaie hond schoot te gelijk de deur in en sprong vrolijk om velasco en de kinderen heen de kapitein wendde zich nu tot den onderofficier en sprak met hem eene poos in t spaansch
weet dat ik zoo even de duidelijkste bewijzen ontfangen heb dat de ambtman mom het voornemen had van na het einde van het bestand de stad tiel in de handen der spanjaarden te leveren ja wel mogen wij god danken indien dit het geval is zeide
merkte bouke aan men moet het ijzer smeden als t warm is de ritmeester trad zijne tent weder uit en wandelde naar de straten achter de legerplaats waar zich de paardenstallen bevonden
ook de baron en dit bemerkte zijn pleegzoon al spoedig was dezelfde niet meer hij was nog altijd hartelijk welmeenend en goed doch hij had eene zekere ongedurigheid eene zekere kregelheid aangenomen die hem te voren minder eigen was
en wachten met ongeduld uwe terugkomst af uitmuntend zeide mom welnu mijne heeren vervolgde hij zich tot het gezelschap wendende
waar hij na stellig bescheid ontfangen te hebben dat de reiziger niets meer noodig had en het verder wel alleen zoude klaren hem onder het toewenschen eener aangename nachtrust alleen liet
doch eer hij nog een woord tot verklaring van zijn gedrag had kunnen bijvoegen sloeg ludwig dien de vreesselijke blik zoowel als de beweging van den pater voor een moorddadigen aanslag op zijn leven deden vreezen hem met de wijnkan zoo geweldig in t gezicht
en de secretaris opgerezen was om die te ontfangen zagen beide zich gedurig steelswijze aan want beide herinnerden zich elkander meer gezien te hebben doch waar en wanneer dit wisten zij zich niet zoo oogenblikkelijk te binnen te brengen
en wandelde in hevige gemoedsangst de kamer op en neder somtijds de zweetdroppelen afveegende die langs zijne wangen liepen ben ik geen groote gek vroeg hij zich zelven en den hond gelijk die zijne prooi voor den schijn in t water vallen liet
en aan te toonen dat gij u werkelijk in de vergadering bevondt om den oproerkraaier te logenstraffen en de aanwezigen omtrent mijne bedoelingen uit den waan te brengen antwoordde de graaf waarachtig zeide maurits met bitterheid
te nymwegen echter was raesfelt reeds gevangen genomen en dadelijk naar jacob van lennep de pleegzoon s hage gezonden waar hij sedert dien tijd op de gevangenpoort gezeten had en zeide joan zoo als ik heden meen gehoord te hebben zult gij dezen kerker niet verlaten dan voor de loevesteinsche gevangenis
welnu zeide de graaf na een oogenblik beraad neem tien boeren en even zoo veel scherpschutters met u verdeel deze laatsten in jacob van lennep de pleegzoon den tuin en op het vischhuisje en laten de boeren den steiger bezetten
ons verken is geen verken als een aôr weet oe wel dat het pond weegt en dan als oe het ezien had zoude oe er met eigen oogen van ewagen kunnen want ik had nog al hoop om ik zoude gaôrne weet oe
of is het aan eene arme weduwe die met den krijg niets gemeens heeft vergund dat zij vertrekke houd dat wijf heer baron zeide bouke het is eene feeks die met den jesuit van de katholijke hofstede
wiens heldhaftige daden den aandacht van europa trokken en onderscheidene jongelingen van edelen huize uit de protestantsche landen uitlokten om onder zulk een wakker overste de oorlogkunst te leeren
en het verschiet dat zich voor mij opdeed was zoo duister en vreesverwekkend dat ik dadelijk inzag hoe alleen de uiterste voorzichtigheid en naauwkeurigheid in mijne handelingen dien zwarten gezichteinder zoude kunnen verhelderen
welnu keer dan terug van waar je gekomen bent zeide een uit de troep hem van zich afstotende nein nein riep een ander hem wederhoudende so leicht komst
en hare liefde volkomen waardigen echtgenoot gelijk de baron haar den ambtman beschreven had en waarvoor zij dezen ook ter goeder trouw bleef houden maar jacob van lennep de pleegzoon thands nu joans onschuld bleek kwamen de waarschuwingen en zijdelingsche wenken
iets meer van hem te onderscheiden het vertrek zijner gemalin had inmiddels zijn hart van eene groote zorg ontslagen zoodat hij met koel beleid zijne maatregelen konde bewerkstelligen
en zoowel den innerlijken als den uiterlijken mensch te verwarmen met deze aangename gewaarwordingen doordrongen stapten beide lustig verder en vonden zich weldra aan het hek van des huismans nederige doch niet geheel onaanzienlijke hoeve
die redenen zult ge mij geven zeide op een half gesmoorden doch strengen toon iemand die in een grooten mantel gewikkeld achter hem oprees en hem op den schouder tikte
naar de hel met hem wraak over den moord te bruck riepen eenige voormalige haneveêren die zich mede bevonden onder de ruiters welke den heer van reede vergezeld hadden en ijlings afgestegen zijnde snelden zij de boerenwoning in welke bouke aan zijnen heer had aangewezen
de laatste brief dien mijn vader van hem ontfangen heeft meldde dat hij gezond en wel was sedert zijn er althands hier geen bodens uit het
wel foei mijne heeren gaat gij kijven in mijne tegenwoordigheid zeide ulrica dezelve alleen ontwapend mijnen rechtmatigen toorn zeide botbergen op eene kluchtige wijze zijn lemmer half uithalende en weder in de schede latende vallen
hij is misschien bij mendoza te gast geweest merkte stevyn aan al lagchende daor heur ik volgt men het oude veurschrift van den filosoof om naomelijk altijd met honger van taofel te gaan
uw maat zijn zeide de cipier juist geraden en het doet mij genoegen dat gij oude kennissen zijt hebt gij mij verder niets te zeggen niet dan wensch ik u een vrolijken dag samen dit zeggende vertrok hij
dat is gewonnen riep hij neen zeide bouke dat is verloren gij hebt den koning niet met de bal aangeraakt hij is alleen gevallen omdat de voorste kegel er tegen aan geworpen werd
iets anders begrijp dacht bouke dan dat het een paar is dat aan mekaêr gewaagd is mag ik lijden dat ik mijn geheele leven in dit hok slijte zulk vee van den satan durft nog woorden uit de schrift aanhalen en van godsdienst en kerk spreken
men zegt vrij algemeen en men kraait het elkanderen na dat onze voorvaderen ons land hebben vrijgevochten doch de door hen betoonde dapperheid en volharding heeft zich meer bepaald tot het verdedigen van eigen haardsteden gelijk te leyden
ik ben u van mijne daden geene verantwoording verschuldigd jongeling zeide lopez tracht nooit te vergeten dat gij onder mijn bevel zijt uitgetogen en slechts daaraan moet gehoorzamen wat u betreft ulrich von daun gij kunt u ter dood bereiden
zwaar drukte hem het denkbeeld door joans uitroep in hem opgerezen dat deze eenmaal den wapenhandel kiezende tegen zijne eigen landgenooten
als van den overtuigden booswicht en in waarheid nimmer had hij zich in zulk eene moeielijke ja gevaarlijke omstandigheid bevonden de rechter voor wien hij verschijnen jacob van lennep de pleegzoon moest was wel is waar zijn broeder die hem steeds liefde achting en vertrouwen betoond had doch die naauwe graad van
het zal nooit zoo ver komen zeide van reede zich met zijn stoel omdraaiende en ued de hand kuste en die met heete tranen bevochtigde wat zoude ued dan doen
en hemzelven met eigen handen aan de wraak eens driftigen broeders te hebben overgeleverd gij hebt alleen mijne voorschriften gevolgd en volgens de getuigenis van kundige godgeleerden is de dienaar nimmer verantwoordelijk voor de daden welke hij op last zijns meesters bedrijft
ik houd hem voor een eerlijk achtingswaardig man en daarop alleen zult gij hem huwen ulrica speel niet met uw geluk
zwijg stil om godes wil zeide magdalena hem snel de hand op den mond leggende gij weet niet wien gij vloekt ik weet zeer wel hernam hij dat ik van eenen in uwe oogen eerwaardigen man spreek
met oogmerk om zich eenen veiligen terugtocht te behouden zooras derhalve de aanwezigen op hem aftraden deed hij eenen stap rugwaart beschreef eenen halven cirkel in de lucht met zijnen hartsvanger om zijne vijanden op den noodigen afstand te houden
een luid gejuich bekroonde deze welgeslaagde verrichting en de boeren zonden bitse spotternijen jacob van lennep de pleegzoon tot de belegeraars die doornat en meerendeels gewond tot de hunnen waren
en den sluijer doen vallen die mijne handelingen nog bedekken moet en aan de geheele waereld toonen dat de heer van sonheuvel in mij geenszins zijn vijand veelmin zijn moordenaar heeft grootgebracht geheel de uwe
en zoo gij de u ingeprentte beginselen moedig vast blijft houden zal hij meer dan een bloote tijtel zijn gij ziet het vader riep joan verheugd uit de genadige vrouw acht mijne woorden zoo gering niet jacob van lennep de pleegzoon van sonheuvel zweeg schudde het hoofd en keek in het vuur
een aangenaam woord zeide mom toetredende en zijne bruid wier bleekheid in dit oogenblik nog vermeerderd was naar de tafel geleidende waaraan zich de notaris geplaatst had ja waarlijk thands moeten ons alleen gelukkige gedachten bezig
ten ware een derde zulks goedkeurde en om dezen derde dezen noodlottigen oom in zijn belang te winnen begreep hij de spaansche zijde te moeten blijven houden het voornaamste van alles scheen hem echter toe joan te moeten verwijderen
al met kennis gezien hebt hoe kunt gij dus zoo lichtvaardig oordeel vellen over iemand die misschien eenmaal recht zal hebben op mijnen eerbied op mijne gehoorzaamheid op mijne liefde
en sterk overhellen om eenen aanslag te laten varen die hem toch nimmer eer konde aanbrengen dan de bezittingen waarop hij vlamde konde hij door de naauwgezette braafheid des barons niet verkrijgen
welke joan zoo regelmatig als mogelijk was aan zijne achtergelatene vrienden schreef en waarvan wij er tot ons leedwezen geen hebben kunnen terugvinden getuigden van zijne voortdurende gezondheid van zijn smaak in t leven dat hij leidde
men passe deze stukken bij het fragment zeide hij en het zal dadelijk blijken of de inhoud van mijn briefje misdadig was de predikant beloofde dat hij den volgenden dag reeds zich bij den baron zoude aanmelden
een brave zoon als de uwe zonde alle moeders gelukkig maken antwoordde de freule maar daar denken wij nog niet aan eerst moet ik zoo een braven man hebben als hij is en komen die tijden dan komen die plagen
en wat zullen deze vroeg bouke het kleine kind opnemende en te gelijk den hond streelende als of hij hem wilde verzekeren dat hij geen boos opzet had tegen deszelfs beschermeling
dat ben ik ook koopman was het antwoord en wie zou ook niet vrolijk wezen op zoo een schoonen avond en althands as men zoo een goede welkom t'huis met brengt alhoewel de vracht zwaôr enoeg is
en onbelangzuchtige beginselen handelende niet vrij was van de remonstranten meer dan eens ondersteund te hebben somtijds tegen het uitgedrukt verlangen zijns broeders
die alles voor hare rekening krijgt en hier begon hij eensklaps op panne wijzende tot zijne broeders zeer zacht te spreken zoodat falckestein althands geen woord meer van het gesprek konde opvangen
zoo ik dacht dat ik de eenige persoon ware die hieromtrent beslissend spreken kon doch het is hiermede als met meer dingen elk weet wat van de zaak is en spreekt er op stelligen toon over behalve degene wien zij aangaat
wat beduidt al dat gebabbel ik zoude u de waarheid van al die geruchten hairklein kunnen vertellen want ik heb zelf doch ik wil niet dit zeggende sloeg hij zich met de hand voor den mond jacob van lennep de pleegzoon stilte mijne heeren zeide een der gasten daar is hare
op eens liep het pad eene jacob van lennep de pleegzoon hoogte op van waar het aan de andere zijde zoo schielijk en zoo steil afdaalde dat bouke die hier niet op verdacht was over een steen struikelde
door een ongewoon en verward gedruis dat zich van den grooten weg liet hooren ulrica sloeg hare oogen naar het venster en zag eene menigte lieden welke in eenen dichten drom van den rijnkant kwamen
toen streelde een misschien zondige hoogmoed mijne ziel dat ik eenmaal uwen naam als dien van romes getrouwsten en ijverigsten dienaar zoude hooren prijzen
zoodra zijne droefheid over de aan den dag gelegde hevigheid bedaard was keerden al zijne denkbeelden weder tot het punt waarvan zij waren uitgegaan de ontrouw zijns broeders
wil ik u die laten genieten de keuze waar en in welken rang gij die wilt smaken laat ik aan u jacob van lennep de pleegzoon over en ik twijfel niet of mijn invloed zal u den rang of de bediening doen verkrijgen welke gij verlangen zult
hij scheen thands eene al te groote gemeenzaamheid tusschen de beide jonge lieden te schroomen hij bracht joan veel op groote partijen gaf zelf feest op feest en liet ulrica zoo min mogelijk met haren gewezen broeder alleen
de gravin schoon even tederhartig als badeloch had niets van het heldhaftige dat gysbrechts echtgenoote kenmerkte onder het storten van een vloed van tranen omhelsde zij haren gemaal en beloofde hem zijne last te zullen volgen
wat den pogchenden windbuil betreft van wien gij gewaagt zoo heb ik hem daar hij mij op eene onbeschaamde wijze dorst hoonen het gewicht mijner rotting doen voelen zoodat hij gelijk een haan wien de kam is afgebeten zich wegpakte
is naar ik vermoede de ambtman mom op wiens last ik hier geroepen ben dat is te zeggen zeide mom eugenio zijdelings aanziende op mijn last ja in een zekeren zin eigenlijk heeft mijn vriend van dyk het een en ander met ued te overleggen
weldra naderde zij door graaf lodewyk gunther voortgeleid zij was in zwaar rouwgewaad gehuld doch de diepe weedom op haar bevallig nu verbleekt gelaat verspreid duidde nog meer dan dat rouwgewaad het lijden aan dat haar ten deel gevallen was
en het kloppend hart verried maar al te zeer partijdige liefde voor den verwijderden koele onverschilligheid voor den begunstigden minnaar hevig was ulrica te moede
is deze handelwijze billijk is zij grootmoedig is zij vriendelijk ten opzichte van hem en van mij ik ben misschien te ver gegaan zeide hij geloof mij ik gevoel uwen toestand ik schat de opoffering die gij wellicht zult doen op hare waarde
waren vier personen jacob van lennep de pleegzoon gezeten als landlieden gekleed hoewel een hunner boven zijn wambuis een wit hemd en eene soort van stool had geslagen
hij wacht voor de deur antwoordde magdalena terwijl zij de kinderen uit het bed haalde jacob van lennep de pleegzoon die zich nu wakker gemaakt de vaak uit de oogen wreven
t is maar om u te toonen dat men altijd zorgen moet zijne spullen in orde te hebben ik zal er met dat al maar een buis over aantrekken vooreerst om de koude en ten tweede om niet gezien te worden
de uitgerukte stukken kalk en metselwerk zoowel als de overgebleven ijzeren bouten toonden aan dat men de oorspronkelijke bewoners dier nissen met geweld had weggenomen
waarna hij het geestelijk gewaad aflegde en den admirant van arragon don francisco de mendoza tot opperbevelhebber van een machtig leger aanstelde
welnu ja de fiscaal zeide mom zich met een hoogmoedigen blik naar hem omwendende heeft uwe heldhaftigheid iets met z ed gestr uitstaande
deze groette haar beleefd het spijt mij schoone freule zeide hij dat de jonker van craeihorst om mijnent wille misschien in ongelegenheid zal komen
van het opkaômerke worden ebracht en dan klaôr is kees de sloopen van de kussens leggen op het rechtsche plankje in het kabinet zeide de zieke vrouw welke uit hare bedstede het gesprek gehoord had
wat mij betreft ik ben uw dienaar tot heden avond dan hoop ik u weder te zien met uw verlof hernam de jongeling hejacob van lennep de pleegzoon den avond was het mijn voornemen om
ik zweer u dat ik geen woord terugneem van al wat ik gezegd heb al wat ik tot verschoning van dien jonker kan bijbrengen is dat hij dronken was toen hij mij beledigde
en dat vriendelijk innemend gelaat dat hij altoos gehad heeft en tot ued zeide hij zoû den bek wel houden is de kaerel dol
aldus peinzende vervolgde hij zijnen weg hij was het met zich zelven nog niet eens of hij over de bescherming van ulricaas kamenier te vreden moest zijn of niet zij toonde zich bereid zijne inzichten omtrent hare meesteres te bevorderen
de nieuwe wacht weet niet wie zich hier bevindt zeg aan den wachthebbenden officier dat hij een gevangene te bewaken zal hebben voor wien naauwkeurig zorg zal moeten gedragen worden graaf geef mij uwen degen ik zal zelf uw stokbewaarder zijn uw kerker de naaste kamer
dezen noch zijnen buurman herinnerde zich falckestein immer gezien te hebben doch in de twee anderen herkende hij terstond de lieden met welke hij eenige dagen te voren op den weg naar leyden de door ons verhaalde ontmoeting had gehad
volgt gij gewillig of moet ik u laten voortslepen en de boeien aanzetten vroeg de cipier altijd even koel ik ga al zeide joan ziende dat de stokjacob van lennep de pleegzoon bewaarder aan zijne aanklacht toch geen geloof zoude slaan
dat de houding gemakkelijk en los zonder wildheid zedig en bescheiden zonder stijfheid maakt een zeker iets een ick en weet niet wat hetgeen behaaglijk en beminnelijk maakt
het spijt mij maar dat ik kwaad van hem gesproken heb als hij het gehoord heeft zou hij wel eens uit wraak mijne kippen kunnen stelen
braaf gesproken zeide bleiswyk overluid dat is taal die men verstaat dat andere was zoo diep dat niemand het verstaan kon die niet gestudeerd had
verheugd u weêr te zien zeide ludwig zich buigende doch hoe duivel komt pater eugenio ik vat er niets van gij kent pater eugenio hernam joan verbaasd doch waarover verwonder ik mij
toen naarden het slachtoffer zijner helsche eedbreuk werd had ook thands bij den raad der trouwelooze legerhoofden voorgezeten nog was de geheele trein de slotpoort niet uitgetrokken
dit zeggende ging de pater naar het kabinetje dat hem tot slaapvertrek diende en kwam spoedig met eene kan wijns en twee glazen terug hoe hangen dikwijls de grootste gebeurtenissen van kleine omstandigheden af
en daar dit werk niet van god is zal het verbroken worden in u stelt de verdrukte gemeente eene andere hoop dan wat waarborgt mij dat gij zelf wanneer ulrica de uwe wezen zal uw woord niet verbreken zult en tevreden met den verkregenen bruidschat
de heer fiscaal zeide een der gasten is naar ik hoor gisteren den geheelen dag in touw geweest men spreekt van hoogst zonderlinge gebeurtenissen zeide een ander
of dat hij de schilderij meer gezien had en dus op de vraag voorbereid ware joan besloot eindelijk met den gevreesden man zoo spoedig mogelijk een onderhoud te hebben ten einde al hetgeen hem nog duister voorkwam tot helderheid te brengen
doch zijn vinger wees zijnen pleegzoon aan die bleek en stijf als een steenen beeld voor den bank bleef staan en de oogen naauwlijks durfde opheffen zoo ik mij niet bedrogen heb ja antwoordde de
het zoude toch nog al aartig zijn indien ik juist geraden had ook zal ik maar een helm zonder vederbos opzetten ja zijne excellentie zegt wel dat ik geene bedaardheid bezitte
eene redelijke vraag sla ik niet af antwoordde ambrosius zich naar een venster begevende welke opheldering verlangt gij wat is uw doel vroeg mom zacht en schielijk waarom mij dus ten toon gesteld op een oogenblik dat ik alles voor uwe geloofsgenooten doe
pleegzoon eenen sprong en de huisman tegen wiens borst hij belandde lag zieltogend in het gras van de verbazing van het oogenblik gebruik makende snelde de jesuit naar den steiger
de middelen die gij aan moet wenden om dat doel te bereiken kunt gij deze boete voldoen zoo zijn u uwe zonden vergeven en uw loon zal heerlijk wezen
ik ben uw geleider niet meer ziet hier den man die u ten zege voeren zal de eerwaarde pater wordt uw hopman dit gezegd hebbende ontdeed hij zich van zijne sjerp smeet die den monnik voor de voeten en trad terug
na deze fraaie proeve van welsprekendheid liet groenhovius zoo heette de leeraar zijnen reisgenoot los knikte nogmaals meinertz toe dat hij hem het gevraagde brengen zoude zette zich in eenen armstoel neder vouwde de handen over den buik ineen en
dit was oorzaak dat het dier op zijn nevenpaard aandrong het geheele span ontfing een zijdelingschen schok waardoor het rijtuig met zooveel geweld over den steen gehaald werd dat het wiel omboog en tegen den bak aansnorde de postiljon verloor zijne tegenwoordigheid van geest
inmiddels had eugenio zich door eene zijdeur weggemaakt groenhof had mantel en bef van zich gesmeten en zich onder de menigte begeven
om de tafel te nagelbijten hunne oogen strak gevestigd houdende op den rijstenbrijschotel het doet mij van harte leed zeide de vreemdeling tegen
opstaande en met groote schreden de kamer op en neder wandelende heb ik niet als een andere judas mijnen meester verkocht hmmf bromde de jesuit uw meester is de koning van spanje
waartoe de paus alreeds de vrijheid verleend had deze opdracht welke door den infant philips s konings erfopvolger bevestigd en goedgekeurd was geschiedde op woensdag ei
helaas hoe fel worde ik gestraft voor dien vermetelen waan hoe weinig bëantwoordt gij aan de heerlijke vooruitzichten die mij uwe daden in den beginne beloofden dan genoeg ik lees in het ongeduld dat zich in alle uw trekken vertoont de bekrompenheid uwer ziel
het zoude uwe doorl voor eeuwig van alle vooringenomenheid met de arminianen genezen wij zullen zien hervatte de graaf lagchende doch het wordt mijn tijd zijne hoogheid wacht mij voor de laatste onderhandeling met de spaansche gezanten
op een anderen tijd gheryt zeide de jonkvrouw zich omdraaiende om de kleur te verbergen welke haar gelaat bedekte door deze lichaams wending vielen hare oogen op de kleederen des reizigers