AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar spreek er niet van het is een geheim zij opende hare reticule behoedzaam een weinigje en wees mij daarin een opgevouwen papier dat de bedoelde benoeming moest wezen nog een geheim melieve ik heb mijne collectie vogeltjes
juist als naar gewoonte als het u belieft en moet ik mijne schuld blijven verbergen gelijk ik zoovele jaren gedaan heb
jenny de moeder had in haar slaap gekermd en zich bewogen het geluid der bekende stem scheen haar weder kalm te doen worden zij hield zich weder stil hoe weinig dacht ik toen ik den zakdoek oplichtte om naar den kleinen slaper
ja zeide zij beleefd en nam een teugje uit haar glas ja melieve zooals ik zeide ik verwacht eene uitspraak een oordeel
dat iemand juist gelegen komt ik gevoelde zulk een medelijden met richard dat ik hem geen verwijt meer kon doen zelfs niet met een blik
keer gegaan ik heb veel overleefd ik zal ook dit gevaar overleven als ik kan het heeft mij ingesloten bijna even geducht
nooit iets geweten of gekend mijnheer geen enkel kort gebed neen mijnheer niemendal mijnheer chadband bad eens bij mijnheer snagsby dat ik hoorde maar het klonk alsof hij tegen zich zelven niet tegen mij sprak
en wiens gezicht kleeren en handen geheel en al zwart waren gingen wij een donkeren gang door naar eene groote lange zaal met kale steenen muren
deze tergende vragen verbitterden hem en zijne broertj es oswald en francis zoodanig dat zij mij op eens alle drie begonnen te knijpen op eene schrikkelijk wel afgerichte manier
omdat zij gelijk ada zeide stikkende namelijk bijzonder uitpuilende oogen had mevrouw jellyby is eene weldoenster der maatschappij en verdient eene helpende hand
wij zooveel in de opena lucht waren kon ik gemakkelijk zulk eene gefegenheid vinden en toen bracht ik hem met kieschheid de verantwoordelijkheid onder het oog om richard aldus aan te moedigen
en nu bedacht ik of ik wel geheel voor mij zelve zou kunnen instaan als die blik hetgeen zeer waarschijnlijk was eene van deze beteekenissen had
wel zegt bucket losweg wij zijn met u niet veel gevorderd maar hier mademoiselle hoeten se zijn toch vijf schellingen voor u pas op hoe gij ze verteert en maak dat gij er niet door in moeite komt
dat raak ons maar met een vinger aan en zij komt in het geweer als zij eens wat haastig vuur geeft voor een enkelen keer zie dat dan door de vingers george want dat doet hare trouw
en dat het daar de verkiezing in dat district dien dag is afgeloopen heel aardig zou zijn als tulkinghorn nu eens aankwam met de tijding dat de candidaat van coodle de neerlaag had gekregen
och sir leicester laat ik de geheele geschiedenis mogen hooren het is mylady die spreekt juist eeno vertelling voor schemeravond hoe akelig dood
lieve vriend hij is een procureur en wel een vermaard procureur hij verlangt een stukje schrift van kapitein hawdon te zien
ja charley antwoordde ik ik herinner het mij nu wel wat verder wel jufvrouw zeide charley dat is dan de zakdoek dien de dame medegenomen heeft
het komt er heel weinig op aan charley ik hoop het wel buiten mijn vroeger gezicht te kunnen stellen weldra was ik zoover gevorderd dat ik in een grooten stoel kon opzitten en ook hoewel duizelende en op charley's arm leunende naar de andere kamer kon gaan
de oorlog met den vermetelen boythorn blijft nog woeden hoewel met onzekere tusschenpoozen en nu heet dan weder flauw
en ons huismoedertje insgelijks zij en ik hebben er vandaag juist over gesproken ik durf wel zeggen dat haar man er niet tegen zal hebben wat denkt gj daarvan
waarin de oude abdijkerk met haar zwaren toren eene zachtere schaduw over het verschiet wierp dan met de ruwheid van dat gebouw scheen te strooken
daar legde ik clan als zij netjes gekleed was mijne kleine naamgenoot in hare armen en zette mij bij haar neer om wat te werken of met haar te praten of haar voor te lezen
terwijl hij zich met een gro ven handdoek afdroogt proest hij gelijk een pas bovengekomen duiker en hoe meer hij zijne gekroesde haren wrijft des te dichter en stijver krullen zij om zijne door de zon gebruinde slapen
slechts half gramstorig want hij scheen mijnheer skimpole nooit als een verantwoordelijk wezen te beschouwen mijn beste jarndyce ik heb eene flesch met verkoelende medicijn in zijn zak gezien
maar nu mijn gezicht heter werd en het heerlijke licht met eiken dag helderder en helderder voor mij scheen kon ik de brieven lezen die mijne lieve ada mij eiken morgen en avond schreef
een brandend lantaarntje over en laat dezen man die nog zijn eigen lantaarntje draagt medegaan tusschen zijne twee geleiders stapt snagsby voort
op stuk gaan werken en tot mijne spijt weet ik ook wel dat zij somtijds hunne vrouwen mishandelen de vrouw slaat haastig hare oogen op als wilde zij ontkennen dat hare kwetsuur aan zulk eene oorzaak is toe te schrijven
en het terugstootend heerschzuchtige van haar uitzicht doch charley hielp mij zonder het zelve te weten door ons te vertellen dat lady dedlock slechts twee nachten op kastanje hof was gebleven
dit nu is naar mijne gedachten een staaltje van ongeoorloofde geestkracht dat wel iets billijks en te gelijk ook iets romanesks heeft
om op te merken dat hij aan zijn werk ging en niet gestoord moest worden zou de wereld een onuitstaanbaar verblijf worden dan was het toch eene belachelijke positie met zwavel uit zijn fortuin gerookt te worden zoodra men het gemaakt had
eene wildernis van ongebruikte gangen en trappen langs welke men als men des avonds in eene slaapkamer eene kam op den grond laat vallen een sluipenden voetstap met eene boodschap door het geheele huis zendt
met zoo weinig verandering bij zomer zonneschijn of betrokken winterweder altijd zoo somber en stil geene vlag die nu over dag wappert geene verlichte vensters die des avonds flikkeren
alsof zelfs het gerucht van hare voetstappen hem had kunnen openbaren wat zij gezegd had den winkel doorgaande om weder heen te gaan vonden wij evenals wij bij onze komst hadden gedaan
wel neen dat denk ik niet en niet met dezelfde hand misschien wel neen dat denk ik niet hier krijgt grootvader smallweed te midden van zijne zegepraal eene hoestbui en moet afbreken om uit te roepen
richard was zeer opgewonden en zoo zwak hoewel alleen zijne ziel nog maar ziek was dat mijne ada groote behoefte had aan opbeuring en bemoediging
doet een steen verslijten en zulk een aanhoudend heen en weer reizen doet eene dame durden verslijten wij zullen voor een poosje naar londen gaan en onze oude kamers weder betrekken
dan in eenige andere gedaante die hij aanneemt en in zulk eene gedaante zal mijnheer bucket wanneer hij verkiest hem in de nabijheid van leicester square vinden om dwalen doch de winterochtend roept hem niet en wekt hem niet
als ik des avonds naar huis kwam waren wij wel bij elkander maar caddy's nachtrust werd meestal door pijn afgebroken en dikwijls bleef ik bij haar om haar op te passen
hare oogmerken waren even verschillend als hare aanvragen zij wilden nieuwe gebouwen stichten zij wilden schulden op oude gebouwen afbetalen zij wilden in een schilderachtig
het was zeer interessant toen ik mij voor den dag aankleedde uit het venster te kijken waar mijne kaarsen als twee vuurbaken in de zwarte ruiten spiegelden
neen mijnheer neem mij niet kwalijk maar dat zult gij niet niet in mijn kantoor als ik het weet gij stelt belang in alles wat uw vriend aangaat
aan ik haar dien avond niet meer zou noodig hebben want tot nog toe had ik niet in den spiegel gezien en ik had niet gevraagd
dan komt een ander gij zelf mijnheer en belast mij even ernstig om er vooral niet tegen dien zekeren persoon van te spreken om er niet te veel van te zeggen het is mij alsof ik in een dolhuis was mijnheer
viel hem mijn gezicht in het oog huismoedertje zeide hij gij hebt geschreid och ja voogd zeide ik
hij zegt dit met een benauwden zucht die haar het hart doet wegkrimpen zij begrijpt dat dit geen tijd is om hem door een onbarmhartig licht te laten beschijnen
en dit was de eenige maal dat ik hem van ter zijde zijn gevoelen over de aangelegenheden van borrioboola heb hooren uiten
dat lieve schepseltje zonder twijfel in de wereld gezonden om zieken en zwakken te helpen was zoo vroolijk en had het zoo druk
maar zoodra tiet verlaten huis de plaats ons vrij gelaten werd naderden wij de vrouw die bij het vuur zat om haar te vragen of het kind ziek was
en ik niet alleen richard ik was het niet die u eens waarschuwde om nooit eenigc hoop of verwachting op den vloek der familie te bouwen
eenige weken vrees ik zoo hij begon met de handen in de zakken de kamer op en neer te stappen en toonde daardoor dat hij dit ook wel had gedacht wat enkt gij van haar dokter zou hij een knap dokter zijn lieve
lady dedlock is naarhaar buiten in lincolnshire geweest men heeft eene overstrooming in lincolnshire
dezen hoewel hij in de buurt doorgaans voor een belachelijk personage met een belachelijken post wordt gehouden ontbreekt het voor het oogenblik niet aan zeker aanzien
in weerwil van hun krijgshaftig voorkomen hunne breed e schouders en hun zwaren stap binnen dezelfde grenzen wel twee kinderen zijn eenvoudiger en minder gewoon aan alle smallweedachtige aangelegenheden des levens
hangen toch zooals zij plachten vroeg ik ja jufvrouw antwoordde charley en de meubelen staan arme rick ook eveneens
gij hebt hun dikwijls genoeg uw moed getoond antwoordde mijn voogd dat heb ik mijnheer zeide gridley met een flauwen glimlach ik heb u gezegd wat er van komen zou als ik dat niet meer deed
iets waarnaar ik gesmacht had en van gedroomd had toen ik nog een klein kind was iets dat ik nog nooit in eenig gezicht
deftig en verwonderlijk net en heeft zulk een rechten rug en zulk eene breede borst dat als haar keurslijf wanneer zij sterft blijken mocht met de ijzers van een ouderwetschen vuurhaard voorzien te zijn
de gelijkmoedigheid waarmede mevrouw jellyby zijne afwezigheid zoowel als zijne terugschenking aan den familiekring verdroeg verbaasde ons allen
komen zij er nu langzamerhand weder uit terwijl dezelfde troep fluitende en loerende om hen heen dwarrelt totdat zij aan den rand des afgronds komen waar men darby het lantarentje teruggeeft
terwijl de onzichtbare ellendeling wordt voorbijgedragen blijft de volkshoop het voorwerp verlatende dat eerst de aandacht had getrokken gelijk een drom van afschuwelijke menschengezichten om de drie vreemdelingen dwarrelen
de dames waren daarop even dol als de heeren mij dunkt dat zij zelfs nog erger waren zij vormden zich met hartstochtelijke drift tot commissiën en vroegen met waarlijk verbazende heftigheid om
zoo zegt george zijn ontbijt hervattende en waar is de ketellapper de drank bracht hem in het hospitaal gouverneur en het hospitaal zette hem in eene glazen kast
ik begreep dit niet en haar geluk ging mij zoo zeer ter harte dat het mij ongerust maakte en dikwijls deed nadenken
en bleef in eene krijgshaftige houding staan terwijl ik jufvrouw flite den inhoud zijner vriendelijke boodschap toefluisterde mijn driftige vriend uit shropshire bijna even beroemd als ik zelf riep zij uit wel waarlijk
de flauwste schaduw van een krachtig gevormd en gekleurd voorwerp geeft zulk eene voorstelling daarvan als hij gaf van dien man uit shropshire met wien wij vroeger hadden gesproken
alles gaat mij aan dat maar kans geeft om iets van hem aan het licht te brengen heeft hij ons niet allen opgelicht is hij ons niet ontzaglijke sommen schuldig gebleven wien kan iets dat hem betreft meer aangaan dan mij
ik had mijn gezicht met mijne handen bedekt toen ik deze woorden herhaalde maar ik nam ze nu weder weg met eene betere soort van schaamte hoop ik en zeide dat ik aan hem den zegen te danken had
laat mij uitspreken toen was het dat gij nooit om den borgtocht hadt moeten vragen george en dat gij dien alles wel beschouwd nooit hadt moeten krijgen
toen de zaak voor was wat zaten mijn edele en geleerde broeder en al de anderen daar weer te wroeten en te modderen volgens gewoonte
aan den leelijken ouden generaal met een mond vol valsche tanden lang de bewondering van bath en de schrik van alle andere plaatsen waar hij komt ook in kamertjes
zich van de oude jufvrouw af te maken zonder haar te beleedigen bleef zij ons voortleiden en bleven hij en ada volgen terwijl onze vreemde geleidster ons met nederbuigende vriendelijkheid bij herhaling verzekerde
als het mij gezet werd ik was eens een echte boerenjongen mijne goede moeder woonde buiten zij moet eene knappe oude dame geweest zijn gouverneur merkt phil aan
wat doet gij hier gij behoort toch niet in l o n d en thuis neen mijnheer wij behooren in hertfor dshire waaromtrent in hertfordshire saint albans te voet hier naar toe gesukkeld wij zijn gisteren hier gekomen
moeder waarom is die dame nu geene mooie dame meer zooals zij placht te zijn maar toen ik bevond dat het kind daarom niet minder van mij hield en met zeker medelijden zijne zachte handjes over mijn gezicht streek
er is nog eene manier zegt phil en doet een sierlijken veeg met zijne kwast over de schijf wat doe ik nu op het oogenblik
hij moet een beroep hebben hij moet eene keus doen er zal nog meer pmikenmeratie om moeten plaats hebben denk ik maar het moet toch gebeuren
dat weet ik haast niet te zeggen kommandant antwoordt phil zich bedenkende waaraan zaagt ge dan dat ge buiten op het veld waart aan het gras geloof ik en aan de zwanen daarop zegt phil na nog eene poos bedenkens
alles wat men van hem weten wil ik heb den jongen al uitgehoord zegt bucket terugkomende en hij is de rechte en nu mijnheer snagsby zijn wij voor u gereed
voor een oogenblik zweeg ik verlegen stil daar alles wat met betrekking tot woodcourt in mijn binnenste was omgegaan mij weder in gedachten kwam gij hebt immers niets tegen hem
het maakte mij zeer bedroefd als ik dacht hoe braaf zij was en hoe weinig ik haar waard was en ik placht vurig te hopen dat ik een beter hart zou krijgen
dat die malen nu ten laatste aan een eind zijn gekomen doet gij bat hm ik ben zelf ook haast van die gedachte
zich onder het spreken omkeerende en met gemak ruimte voor ons makende bleef hij toen wij uit het gedrang waren
weder zijn hoofd op kijkt nog eens rond en zegt zeer zacht wel dan zal ik u wat zeggen ik ben weggehaald daar weggehaald in den nacht ja zeer angstig dat hij beluisterd zal worden
stubbs het verwondert mij dat ge niet gaat galoppeeren als ge weet dat ik het gaarne wilde en mij dunkt dat kondt ge toch wel want nu wordt ge maar suf en valt ge haast in slaap
zij staat op maar hij zonder zijne eene hand van den stoel te nemen of de andere uit zijn ouderwetsch vest te halen schudt nog eens zijn hoofd wat niet gaan gelijk ik gezegd heb
volumnia o volumnia vindt niets zoo verrukkelijk als in het donker te zitten praten brengt ze dan weder weg zegt sir leicester mijnheer tulkinghorn ik verzoek u wel verschooning hoe vaart gij
ik meen niet iets van belang natuurlijk weet ik wel dat gij daarvan niet zoudt willen hooren ik meen een of ander ondergeschikt
u zelfs niet aan mijne eenvoudige behoeften voegde hij er somtijds met eene uitbarsting van welgemanierdheid bij als zij ooit hinderlijk mochten zijn om de uwe te bevredigen gij hebt meer behoefte aan gemak dan ik
god helpe u charley zeide mijn voogd gij zijt niet groot genoeg om bij eene tobbe te reiken op muilen wel mijnheer antwoordde zij snel ik heb een paar hooge muilen die eens van moeder waren
na eene poos zou het mogelijk zijn dat zij het zoo volhield waarlijk mijnheer ik geloof van ja antwoordde jufvrouw blinder die moeielijk ademhaalde zij is zoo handig als iemand maar met mogelijkheid wezen kan
het zou tot niets dienen als ik nu wilde onderzoeken waarom ik nooit dicht bij het huis kwam of er nooit binnen ging de familie was er niet had ik bij mijne aankomst gehoord en werd ook niet verwacht
de boekverkooper of dien dwerg of reus bij mijne aanzienlijke connexiën in huis wilt brengen mijnheer of die vermakelijkheid de gunst van mijne aanzienlijke connexiën wenscht te verzekeren moet gij dat maar aan mij overlaten mijnheer
waar de werklieden er veel van hielden om elkander potsen te spelen en met dat ongeluk in de gasfabriek toen ik half geblakerd werd
het zou misschien eene nieuwe wereld voor hem openen zeide ik dat zou het kunnen zeide mijn voogd toestemmend en ik twijfel of hij van de oude wereld wel veel verwacht
weer zou heengaan zeg nu eens of het zoo niet was gij hebt uw woord gehouden mijnheer antwoordt
en dat het hoe gaarne zij ook daar wilde blijven wachten misschien als een blijk van zelfopoffering van haar gevergd zou kunnen worden
alles was nu verdwenen de hemel was mij zoo genadig dat ik het met eenige weinige niet bittere tranen verloren kon achten en daarna met een waarlijk dankbaar hart mijn haar kon staan opmaken
toen gevoelde ik door het oproer mijner aandoeningen heen eene opwelling van dankbaarheid voor de voorzienigheid gods dat ik zoo veranderd was dat ik haar nooit door eenigen zweem van gelijkenis tot schande kon zijn
terwijl judy de muts op zijn kalen knikker zet gij mijn lieve mijnheer george zult waarschijnlijk wel een brief of ander papier hebben
de eenige vraag is hervat de rechtsgeleerde of gij iets wilt toegeven neen mijnheer antwoordt sir leicester niets i k
heeren en dames ik zou een briefje van vijftig pond willen geven om zulk een liguur te hebben toen de zaak in zooverre geschikt was deed george na eenig bedenken het voorstel
die met zijn schouder tegen den muur de zaal rondschuift om den vloer te vegen er zijne oogen van dichtknijpt na dit borstelen is het toilet van mijnheer george spoedig geheel voltooid
en hare oogen laten hem niet los zij werden door iemand weggenomen en verborgen en morgenavond rnylady zullen zij in mijn bezit komen nog eens vraag ik u wat gaat mij dat aan
de portretten het voorhoofd doen fronsen de wapenrustingen doen rinkelen neen woorden snikken en angstkreten zijn slechts dunne lucht
zooals die van de meeste menschen wel eens doen maar voor wien de gewone hoogte toch hoog genoeg zou zijn als hij daar nuttig bleek te wezen en goede diensten tot niets anders leidden
lacht van blijdschap wat ik dan dacht mijnheer snagsby was als ik eens geheel uit den weg ben of gij dan zoo goed zoudt willen zijn
en is overtuigd dat hij geboren is om het noodeloos te maken dat zij zulke dingen hebben als hij het tegendeel ontdekte zou hij eenvoudig
het was in het eerst al niet veel geweest hij was met schulden getrouwd en ik kon thans zeer goed begrijpen wat het beteekende dat mijnheer vholes zijn schouder tegen het wiel had gelijk ik nog
ik wacht hier maar omdat hier zoo meteen de zon zal komen en mij wat warmen ik vrees dat ge heel moe zijt het spijt me dat ik u zoo op straat zie zitten wel bedankt mijnheer maar het komt er niet op aan
ik las de geheele treffende geschiedenis hoewel toen zeer langzaam en moeielijk want mijne het veelaten hols oogen schemerden zoodanig dal ik de letters niet kon onderscheiden
men vindt hem somtijds sprakeloos maar toch geheel en al thuis op een hoek van de tafel bij een diner op een groot landhuis en bij de deur van een salon waarover het gerucht in de modewereld zeer welsprekend is
of omdat dit zoo zijne natuurlijke manier van eten is het veld zegt george met mes en vork schermutselende wel ik geloof dat gij nog nooit het veld hebt gezien phil
wat moet het nu veranderd wezen het had voor zijn tijd de puntgevels geheeten hij gaf het den tegenwoordigen naam en leefde daar opgesloten dag en nacht in die goddelooze papieren van het proces turende
ik zeg mijne vrienden vervolgt chadband zonder naar snagsby's oplossing te luisteren waarom kunnen wij niet vliegen is het omdat wij bestemd zijn om te wandelen zoo is het zouden wij kunnen wandelen mijne vrienden zonder kracht
en weidra hoort men hen wegrijden het is nu schemeravond jufvrouw rouncewell kan zich op de bescheidenheid harer jeugdige hoorders verlaten en hun mag zij wel vertellen hoe het terras aan dien akeligen naam kwam
maar zij werd eenigszins getroffen door het een of ander aan dien man hetzij omdat hij ongeschoren was of omdat zijn haar
een vijand geen vriend iemand die te koud is om een van beiden te zijn het is sir leicester's procureur uit gewoonte getrouw zonder gehechtheid
er eindelijk veilig afgebracht melieve die ongelukkigen aanbaden hem bijna zij vielen voor zijne voeten
tot den kant eener deur toe te vinden zou zijn geweest of het had zooveel vuil vergaderd als er maar aan kon blijven kleven
terwijl caddy en ik daarover spraken nu en dan met een half verwijtenden glimlach haar hoofd schuddende alsof haar verheven geest ons gebeuzel maar even kon verdragen
mijnheer tulkinghorn treedt zijne torenkamer binnen eenigszins buiten adem door de reis naar boven hoewel hij die zeer op zijn gemak heeft volbracht
zij had ondertusschen meer dan eens gezegd laat mij los maar nu bleef zij staan haar dreigend gezicht had zulk eene macht over mij dat het mij in het midden mijner onstuimigheid stuitte
het heeft daar in lincolnshire zoo hard en zoo lang geregend dat jufvrouw rouncewell de oude huishoudster op kastanje hof
is de soort die ik het liefste heb en dat is woodcourt's soort en zal hij die plaats krijgen vroeg ik wel vrouwtje antwoordde mijn voogd daar ik geen orakel ben kan ik dat niet met zekerheid zeggen maar ik denk het toch wel
ik hem nu hier vond en die jonge jufvrouw diè er zoo lief uitzag kreeg zijne ziekte en verloor al haar mooi en men zou haar nu haast niet meer voor dezelfde kennen als het niet door haar engelachtig humeur
ik vind de nachten lang want ik slaap maar weinig en denk veel dat is natuurlijk onvermijdelijk daar ik in de kanselarij hen het spijt mij dat ik geene chocolade kan presenteeren
is zij een zeer klein plekje er is veel goeds in er zijn vele goede brave menschen in en zij heeft ook hare bestemde plaats
ten koste van akelige jaren van uitstel en angst en van uwe onverschilligheid voor elk ander doel gij zult u misschien verwonderen dat ik die zoo weinig kennis of ervaring heb dit zoo stellig zeg
en bucket die in geval van nood evengoed voor ceremoniemeester als voor iets anders kan spelen helpt haar niet zonder galanterie de trap at
dit deed mij aan geheel mijn vroeger leven denken en dat bracht mij gelijk het reeds vroeger had moeten doen in eene betere stemming want ik zag nu wel dat ik niet had kunnen bestemd zijn om te sterven
zult ge nu wel alleen voortloopen als ik een poosje ga rijden want zoodra ik hem alleen liet stond hij weder stokstil zoo was ik genoodzaakt te blijven vooruitgaan en op deze manier kwamen wij tot groote vreugde van het dorp naar huis terug
wij zouden eene maand bij mijnheer boythorn blijven nauwelijks had echter mijne ada eene vergenoegde week daar doorgebracht
maar nooit kon ik bespeuren dat hem dit gelukte want mijne kleine naamgenoot scheen er niet het minst op te letten dan kwam ook mevrouw jéllyby nu en dan met hare gewone verstrooidheid
bij het maanlicht kan men lady dedlock zien die onbeweeglijk stil zit toen die kapitein dood was achtte zij zich veilig
ik weet niet waar zij naar toe ging maar wij zagen haar zulk een klein schepseltje met haar vrouwenhoed en
wel waarlijk mijnheer antwoordde het winkeliertje met zijn eerbiedig kuchje dat is overheerlijke fijne wijn mijnheer het is tegenwoordig een zeldzame wijn zegt tulkinghorn hij is vijftig jaar oud
wat wij hier allemaal willen mijnheer bucket wij willen dat er meer moeite wordt gedaan om dien moord na te sporen wij weten wie er belang bij had en gij hebt niet genoeg gedaan
sir leicester zegt genadig toestemmend ja wel mijnheer ïulkinghorn daarmede aanduidende dat zij in de oogen van den ijzersmelter eene aanmerkelijke zedelijke grootte moet gehad hebben
dat is waar zeide mijn voogd dat had ik vergeten maar wij zouden hem toch wel rijk genoeg willen maken om te kunnen leven denk ik rijk genoeg
ik ben bekend met de omstandigheden antwoordde mijn voogd en blijf u toch evenzeer verplicht zij had hem hare hand gegeven op eene onverschillige manier die zij scheen te hebben aangewend
daar zij zich volkomen op haar welbeproefdcn mantel met zijne groote kap kan verlaten maar gebruikt dat instrument doorgaans als een staf
en toch wordt in dat huis door eene woeste op den grond geknielde gedaante deze kreet opgezonden o mijn kind mijn kind niet gestorven in de eerste uren van haar leven gelijk mijne wreede zuster mij zeide
dat ik dikwijls het verslag dat zij uit een nieuwsblad geknipt had moest neerleggen het streelde mij zoo zeer dat ik den man gekend had die zich zoo edel en moedig had gedragen ik verheugde mij zoo zeer in zijn roem
ja ik ben daar eenigszins bekend maar nu moet ik u ook eene vraag doen hebt gij geld voor een logies ja mijnheer antwoordt zij zoo waarlijk
ik wensch mij zelve niet te sparen en evenmin gespaard te worden gij kunt mij niets ergers doen dan gij gedaan hebt doe nu ook het overige
en hoe er een algemeen denkbeeld bij hen scheen te bestaan dat het hem moest opbeuren als zij dikwijls oude jongen tegen hem zeiden
niet lieve vriend zegt grootvader smallweed zijne stem verzachtende dat ik u iets wil doen verraden verre van daar zijt ge klaar om mede te gaan lieve vriend
george heeft zich zoo warm gemaakt dat hij zijn voorhoofd met zijne hemdsmouw moet afvegen zelfs terwijl hij om zich te bedaren het volkslied fluit schudt hij nog tusschenbeide zijn hoofd en tast hij somtijds met beide handen naar zijn open
ik heb haar het kwaad vergeven maar haar gezicht werd niet minder strak dat zij mij gedaan heeft en ik zeg daar niet meer van schoon het grooter was dan gij ooit zult weten
ik weet waarlijk niet welken raad ik u zou kunnen aanbieden behalve om den beadle te laten roepen ik spreek niet van raad antwoordt tulkinghorn i k zou wel raad kunnen geven
ik had somtijds gedacht dat ik als hij dat gedaan had er verheugd over zou zijn geweest maar hoeveel beter
toe te vertrouwen maar het was het mijne niet en ik meende geen recht te hebben het zelfs mijn voogd mede te deelen dan alleen in geval van dringende noodzakelijkheid
vooreerst is hier een oud valies mijnheer zegt snagsby ja zeker een oud valies tulkinghorn schijnt het niet vroeger gezien te hebben schoon hij er zoo dicht bij stond en er weinig anders is
mijn dokter mijnheer woodcourt lieve die zoo buitengemeen oplettend voor mij was hoewel zijne diensten wel onbeloond zullen blijven tot den dag des oordeels ik meen van dat oordeel
tot antwoord op deze vraag waarvan het korte en onverwachte iets comisch had antwoordde ik dat zij mij zeer wel beviel en ik haar aangenamer in den omgang vond dan voorheen
indien dit zoo wezen mocht of als gij bij hetgeen gij tegenwoordig doet nog veel om mij denkt bid en smeek ik u ernstig om er van af te zien
hij zou ons dat toonen wij zouden zien hij was vurig en opgewonden alsof ada's teederheid hem gestreeld had
maar ik moet niet vooruitloopen en over den inhoud van ons gesprek onder het naar huis rijden spreken eer ik caddy heb laten trouwen wij gingen allen naar de kerk en zagen haar trouwen
maar dat geene schoonheid of schatten voor den afstammeling van zulk een geslacht voldoende waren zonder geboorte die dus altijd de hoofdzaak moest wezen zij praatte zooveel over geboorte dat ik voor een oogenblik dacht
hij brengt mij niet in de noodzakelijkheid om mij op te rollen als een stekelvarken met mijne pennen naar buiten ik verruim mij ik open mij ik keer mijne zilveren voering naar buiten gelijk milton's wolk dat is aangenamer voor ons beiden
haar uitgemergeld voorkomen had eene nog aandoenlijker beteekenis dacht ik toen ik rondkeek dan ik te voren had begrepen
trotsch jufvrouw rachel zeide ik daarop ik ben weer getrouwd esther antwoordde zij mij koelte recht zettende en heet nu jufvrouw chadband
wel god zegen u wat hebben wij niet samen beleefd heb ik u niet ontelbare malen in de fleet gezien voor minachting van het hof
hij is aan eene overmatige dosis opium gestorven zegt de chirurgijn daar is geen twijfel aan de kamer ruikt er sterk naar er is hiernog genoeg een ouden trekpot van krook aannemende om een dozijn menschen om het leven te helpen
sir leicester heeft geen afkeer van een eindeloos kanselarijproces zoo iets is een langzaam kostbaar echt engelsch en constitutioneel soort van ding wel is waar heeft hij bij het bedoelde proces
herneemt zijn nieuwe vriend die den hoed reeds zoo goed schijnt te kennen alsof hij hem zelf gemaakt had en als gij klaar zijt ben ik het ook zij verlaten
die bleeke tusschenpoos voorbij begon de schilderij zich zoo snel te vergrooten en te vullen dat ik telkens als ik opnieuw uitkeek genoeg had kunnen vinden om mijne oogen een uur lang bezig te houden
ja waarlijk wel jufvrouw maar zoudt ge toch niet liever naar bed gaan zeker zoudt gij veel beter naar bed gaan miss dedlock voegt de kamenier er scherp tusschen
gij denkt al heel eerlijk zegt de cavalerist uit de hoogte en met geene geringe verontwaardiging op hem neer ziende dat moet ik zeggen phil
en caddy lachend en rood en alles behalve ongehavend stond na te kijken was ik verwonderd dat ik nog zoo was weggekomen zij keek ons uit het portier na zoolang zij ons maar zien kon
die meid niet als eene christenmeid wil gaan zitten zegt george zijne oogen peinzend op judy gevestigd houdende is iets dat ik niet begrijpen kan
laat het hun bekend worden gelijk ik het u bekend maak dat ik zijnde gezond van geest geheugen en verstand geene beschikkingen herroep die ik ten haren gunste gemaakt heb ik neem niets terug van wat ik haar ooit gegeven heb
toen dus onze wandeling ons weder naar het dorp had teruggevoerd en ik naar huis was gegaan om te ontbijten bereidde ik ada eerst voor op hetgeen ik haar te verhalen had
welk gedeelte is dat de kanselarij ik heb nog nooit gehoord zeide woodcourt zijn hoofd schuddende dat het daar goed ging ik ook niet antwoordde richard somber en wie heeft dat ooit gehoord
nooit geademd had dat ik begraven was nooit leven had ontvangen nooit een naam had gedragen toen zij mij voor het eerst in de kerk had gezien had zij eenigszins geschrikt
in de heldere stralen van den zonneschijn en eene bij vergelijking zuivere lucht xl
moet ik bekenhet verlaten huis nen dat mijn veranderd voorkomen mij eene zenuwachtige onrust veroorzaakte ik had mijne ada zoo lief dat ik mij den indruk daarvan op haar meer dan op iemand anders aantrok
om die kwestie te beslissen moest ik toen mijn broeder eene actie begon in die vervloekte kanselarij komen ik moest daar komen omdat de wet er mij toe dwong en mij nergens anders wilde laten gaan
hare wraak was de zonderlingste die ik mij had kunnen verbeelden zij bleef stokstijf staan tot het wagentje de laan in was en toen trok zij zonder haar gezicht in het minst te bewegen hare schoenen uit
ik was de groote begunstiger van coavinses en de kleine genoegens van zijn leven waren mijn werk er was iets zoo innemends in de luchtige manier waarmede hij deze fantastische snaren tokkelde
niet genoeg zegt george zijn hoofd schuddende ik moet meer weten en er tevreden mee zijn wilt gij dan bij dien procureur komen lieve vriend wilt gij met mij naar dien heer toe gaan zegt grootvader smallweed dringend
zij werd in haar bed gelegd langer dan eene week lag zij daar voor het uiterlijke weinig veranderd met de oude fraaie strenge trekken die ik zoo wel kende als het ware versteend
alles in vollen gang tusschen de twee achterpooten van zijn paard om aan te duiden naar hij meende hoe weinig een dedlock om zulke kleinigheden gaf
en hoe uit deze schijnbare woede reeds op de kleinste bloemen en blaadjes eene frischheid werd uitgestort die de geheele schepping scheen te vernieuwen is het niet gevaarlijk op zulk eene opene plek te blijven zitten
de jongen geheel verbluft door hetgeen hij hoort besmeert zijn begroezeld voorhoofd met zijne vuile hand staart op den grond en beeft zoodanig dat de wrakke schutting
is zij niet geheel afgemat van vermoeienis dan trok hij zijne oogleden op en wierp mij een kushandje toe hoewel tot mijn genoegen zijne beleefdheden niet zoo buitengemeen meer waren
en hield ze frisch en luchtig er was geene dienstbode in of om het huis of zij was zoo goedhartig dat zij allen op ieder uur van den dag of den nacht
mijnheer chadband is een lang man met eene gele kleur een vetten glimlach en over het geheel een voorkomen alsof hij veel traan in de aderen had mevrouw chadband is eene stille vrouw zeer streng en stroef van uitzicht
wij konden nooit met elkander omgaan nooit gemeenschap houden waarschijnlijk zouden wij van dien tijd af nooit weder een woord met elkander wisselen zij gaf mij een brief
en nu en dan gevoelde ik mij eenigszins verward met eene zonderlinge gewaarwording van volheid alsof ik hoe langer hoe meer
snagsbij drinkt eens en prevelt met een bewonderend kuchje achter zijne hand he dat is waarlijk fijne wijn daarom hebt gij dus uwe boodschap verleden avond maar voor u gehouden zegt tulkinghorn en dezen avond ook
en het is best dat maar terstond te doen mijne lieve esther hoe kunt gij zoo blind zijn ziet gij dan niet dat hij geïnteresseerd is
en voorgeeft ook voor onzen jongen een lepel te hebben laat dien lepel niet eens zien én onze jonge vriend zegt derhalve gij moet het mij niet kwalijk nemen als ik er een neem
er schitterden diamanten aan de hand die het schermpje vasthoudt de dame speelt met het schermpje en laat ze nog meer schitteren
of beproevende hoe zij tegen mijn haar uitkwamen eindelijk toen zij heenging bracht zij mij naar mijne kamer en stak ze mij voor de borst voor mij zeide ik verwonderd voor u zeide caddy met een kus
er wordt in verschillende huizen navraag gedaan naar een jongen die jo moet heeten
ik zweer als jufvrouw summerson niet hier komt en mijn huis in bezit neemt dat ik heden ten een ure voor haar ontruim en vervolgens met den grootsten ernst
van kastanje hof zouden uitrijden zegt men dat zij meer dan eens in het holste van den nacht r de legende van de geesten wandeling m naar de stallen sloop en hunne paarden
dat hij het zeker eens doen zou vroeger f later hij kwam de deur in op dien dag en ging daar langs en bleef op de bank zitten die daar stond
want hoewel niemand behalve ik en charley er iets van wist was het toch alsof het de afzondering tusschen mij en ada had verminderd
naai te tasten en te bevinden dat het verbeeldingwas doch alles is ledig ledig gelijk de duisternis boven en beneden terwijl hij de groote trap weder opgaat ledig gelijk de drukkende stilte
mijnheer en mevrouw cheeseming ik wil zeggen hoe heeten zij ook weer en daarop ontsteld de vlucht neemt
als ge mij vragen het verlaten huis mocht wie die iemand is op mijn woord ik kan het u niet zeggen laten wij dus eens op iemand drinken zijne gezondheid
ik weet niet wat zij zijn behalve dat het oude brieven zijn ik heb ze nog nooit in mijn bezit gehad ik zal die pahet jonge mensgh wenscht mylady goedenavond pieren hier brengen zoodra ik ze krijg en zé voor de eerste maal met uwe ladyschap doorzien
hij bad een heelen boel maar ik kon er niets van maken tusschenbeide zijn er ook wel andere heeren in tom all al one s komen bidden
dan de meerdere ruimte die de grootte van het gebouw aanbood om te toonen hoe slordig en morsig men wel kon zijn ik geloof dat niets van het huishoudengoed dat met mogelijkheid kon gebroken worden ongebroken was gebleven
de andere vrouw die er overheen gebogen was toen zij binnenkwamen bukt wederom en kust het zooals het daar ligt te slapen gij schijnt er evenveel van te houden alsof gij zelf de moeder waart zegt bucket
ik heb gedaan mijnheer jarndyce ik ben driftig dat weet ik ik moet het wel wezen ik ben in de gevangenis geweest voor beleediging van het hof
wat kon ik doen om mijne vriendin gerust te stellen dacht ik toen en haar te toonen dat ik niét treurde wel ik kon maar zoo vlug en ijverig als mogelijk zijn en dat had ik reeds lang beproefd
maar van mijne lieve ada die des anderen daags zou komen vond ik een vroolijken brief zoo vol liefderijke hoop dat ik van marmer had moeten zijn als ik er niet door geroerd was geworden
en dat ik die onverflauwd blijf koesteren zeg dit aan haar zelve en aan iedereen als gij ooit minder zegt dan dit zult gij u aan opzettelijke valschheid schuldig maken
gij zult de groote vacantie wel ongemeen lang vinden niet waar wij zeiden ja daar zij scheen te verwachten dat wij dit zouden zeggen als de bladen van de boomen vallen
uitgewischt van het samenstel waardoor de staat bijeengehouden wordt algemeene uitbarsting van neeflijke verontwaardiging volumnia acht het waarlijk hoog tijd dat er iemand van gezag tusschen beiden komt
ik hoop dat het geene eigenlievende zwakheid is deze tranen te storten als ik daaraan denk ik ben zeer dankbaar ik ben zeer welgemoed maar ik kan toch niet geheel beletten dat zij mij in de oogen komen
ik wil niet zeggen dat juist dat testament voor geldig zal verklaard worden maar het is er toch en heeft evengoed kans als het andere
dan ooit bij of omtrent haar komen en dat zij heel goed voor hem was dit alles zegt hij alsof hij het op zijne manier oprecht meende en besluit met een jammerlijk
dat ik bevond gedeeltelijk een bibliotheekje van boeken en papieren en gedeeltelijk een klein museum van laarzen schoenen en hoededoozen te zijn
en wonderen van geduld en bekwaamheid voor hen verrichtte won hij daarmede zeer weinig geld hij was zeven jaren ouder dan ik niet dat ik dit hier behoef te vermelden want het schijnt bezwaarlijk bij iets te pas te komen
ja het is vuil natuurlijk is bet vuil en natuurlijk is het ongezond en wij hebben vijf vuile ongezonde kinderen gehad die alle vijf dood zijn en zooveel te beter voor hen en voor ons ook
en met zijne oogen knippende half lachende en half schreiende een vaarwel toe en sluipt aan den overkant der straat dicht bij de huizen blijvende allan woodcourt na zoo komen deze twee tom all alone's uit
maar voor niet langer dan eene minuut dan begint hij weder naar buiten te turen en naar ieder gesmoord geluid te luisteren door het bewijzen van bovengemelde kleine diensten en de manier waarop zij zijn aangenomen
en met eentonige treurigheid hunne tranen tegen de vensterruiten spatten een labyrint van grootheid minder het eigendom eéner oude familie
het smeulend wegstervende vuur heeft geen licht meer over en zijne pogingen zijn vruchteloos na nog eens even vruchteloos zijn huurder te hebben geroepen mompelt de oude man dat hij naar beneden zal gaan
waarom niets bijzonders zegt bucket maar hij heeft zich een weinigje door zijn humeur laten foppen en tegen eenige fatsoenlijke lieden dreigementen gedaan
toen wij omtrent een half uur daar geweest waren scheen de zaak die in behandeling was indien ik een woord mag bezigen dat aldus toegepast belachelijk klinkt
ik wist niet hoe mij te verontschuldigen en keek naar richard om hulp daar hij half moest lachen en half nieuwsgierig werd en geheel niet wist
en er bestond nu geene gegronde reden meer om mij dit genoegen te ontzeggen üp zekeren morgen kwam hij en toen hij pas binnentrad kon hij niets anders doen dan mij in zijne armen sluiten en zeggen mijn lief lief meisje
witten phil knikt dat zou eene fraaie manier zijn weet ge wel hoe het in dat geval met de bagnet's zou gaan weet gij wel dat zij geruïneerd zouden worden om mijne oude schulden te betalen
het spijt mij dat gij het u zoo aantrekt omdat ik hoop dat het nog zoo erg niet is zeker heb ik van morgen dezen brief gekregen dien hij naderhand hardop voorleest maar ik hoop dat het nog wel te recht zal komen
maar het is toch een verschrikkelijk ongeluk voogd ja het is een schrikkelijk ongeluk moedertje ooit onder den invloed van jarndyce en jarndyce te komen ik ken geen grooter
maar nu was zijn uitzicht veranderd en zelfs de stille blik van vertrouwen in mij die wederom volgde was niet zoo vol hoop en gerustheid als die in het eerst was geweest
en trok zijn rok uit om ons te helpen maar zulke wonderlijke dingen kwamen uit de kasten tuimelen als men de deuren opendeed brokken beschimmelden koek verzuurde fiesschen mutsen van mevrouw jellyby brieven pakjes thee
sedert wij elkander verlaten hadden ik had altijd eene manier om op te merken maar niet vlug o neen eene stille manier om op te merken wat er om mij heen gebeurde
ik nam waar dat hij zijne rechtervuist balde en daarmede heimelijk een stomp in zijne pet gaf die hij onder zijn linkerarm had
dit deed mij begrijpen dat ik haar behoorde te vertellen en caddy insgelijks dat ik meesteres van het verlaten huis zou worden
niemand der aanwezigen scheen in staat om over iets anders te spreken dan over zijn of haar eigen en eenig onderwerp
als hij ooit gedaan had en de gezonde kleur kwam op mijn nieuw gezicht zoo goed als op het oude charley was verbazend om aan te zien zoo vroolijk en blozend zag zij er uit en wij genoten beide den geheelen dag
en gedwongen om de partij te ondersteunen het verheugt mij volumnia herhaalt sir leicester zonder op die bevredigende verklaringen te letten dat gij meent hoe jammer
ik weet niet goed hoe ik schrijven zal wat ik verder nog wil zeggen maar ik vertrouw dat gij begrijpen zult hoe ik het meen
meestal kijkt mijnheer bucket maar in het algemeen rond met een gezicht dat zoo weinig verandert als de groote rouwring aan zijne pink of de speld met een zeer kleinen diamant in eene groote kas die hij voor de borst draagt
mijn dierbaar kind zeide de heer turveydrop laat ik u zelfs in deze buitengewone omstandigheden eene stipte nauwkeurigheid aanbevelen het is van het hoogste belang dat gij de betrekkingen aanhoudt en in scholen wordt het minste verzuim
het is geen gewone blik dien hij ontvangt van het schoone gelaat dat in de duisternis verdwijnt en het is geene gewone beweging schoon eene zeer geringe die zijne beleefdheid beantwoordt
en door de lucht als door een bliksemstraal getroffen in een oogwenk verdwijnen is uwe ladyschap bekend met den naam van hawdon
ten derde moet bucket jo bij den arm vatten een weinig boven den elleboog en zoo voor zich uit duwen daar zonder deze ceremonie een jongen van dat soort onmogelijk naar lincoln's inn fields kon gebracht worden
die terwijl zij veinzen haar met de diepste nederigheid te volgen haar en haar geheelen troep bij den neus leiden die wanneer zij er één
daar komt bij den kleinzoon eensklaps een verlangen op om ook het huis eens te zien en wil hij met het gezelschap medegaan de grootmoeder welke het streelt dat hij daarin
ziet ze haar met groote inspanning stilhouden ziet haar zich zelve weder dwingen om aan hem en wat hij gezegd heeft te denken
niet moeten doen maar ik ben gewoon mij stap voor stap te verzekeren of ik op vasten grond ga de eenige zorg in dit ongelukkige geval is sir
en veel van hem leeren houden ik zeide dat hij haar persoonlijk niet vreemd was daar zg hem dikwijls had gezien toen hij jufvrouw flite zoo menschlievend verzorgde
ben ik niet wel twintigmaal in het hof moeten komen alleen om te zien hoe ge den kanselier als een bulhond hadt vastgepakt weet ge niet meer van den tijd
het spijt mij zeer dat ik de vijandin moet wezen gelijk ik onderstel te zijn van een aantal bloedverwanten en andere menschen en dat zij mijne vijanden moeten zijn gelijk ik onderstel dat zij zijn
maar aan den anderen kant wisten wij ook wel dat zij het voor haar plicht hield om zijnentwil spaarzaam te zijn met hare bezoeken bi ons aan huis
ik wenschte ada ook te doen weten dat ik al zie ik haar tegenwoordig zelden toch zoowel voor hare belangen als voor de mijne zorg
huis denheid der straten de menigte menschen die reeds op de been was de rijtuigen die ai heen en weder reden de drukte om de winkels uit te stallen en winkels te vegen
had ik het genoegen van de onbekende voorwerpen te ontdekken die mij in mijn slaap hadden omringd in het eerst waren zij door den mist slechts flauw te onderscheiden en glinsterden de laatste sterren nog
door wien of hoehij kon worden weggenomen wisten wij niet maar niet door haar dit wisten wij wel zelfs wat zij voorlas en zeide scheen ons toe voor zulke toehoorders slecht gekozen te zijn
waarom zijt ge dan hier gekomen jo laat zijne oogen in de bekrompene ruimte rondgaan ziet daarop den vrager aan
hoe oud is dat schepseltje wel zegt bucket het ziet er uit alsof het pas gisteren ter wereld was gekomen hij zegt dit op volstrekt geen ruwen toon en terwijl hij zijn licht zachtjes op het wichtje laat schijnen
ik was niet zooals hij hij kon een aardig liedje voor hen zingen dat kon ik niet hij kon een deuntje voor hen spelen op wat voor pot men maar wilde als het maar ijzer of tin was
en een knap man zijn geweest hij zegt dit niet zonder gevoel terwijl hij op den kant van het bed zit met zijn gezicht naar dat andere gezicht gekeerd en zijne hand op de
a pardiggle een pond dat is hun vader wij volgen gewoonlijk dien regel ik zet eerst mijn penningske dan teekenen mijne kinderen voor hunne bijdrage
och neen ik kan niet zeggen dat ik daar bijzonder naar verlang zegt phil gij hebt genoeg aan de stad niet waar wel ziet ge kommandant antwoordt phil
ik weet niet recht wat en ik twijfel of wel velen het wisten aan den zolder hangende ik kende grubble zeer wel van aanzien daar hij dikwijls aan zijne deur stond
ik zat na eene lange wandeling op mijn geliefkoosd plekje te rusten en charley was op eenigen afstand aan het viooltjes plukken ik had naar de geestenwandeling in de verte getuurd die juist in eenè donkere schaduw lag
plat aan elke zijde van het hoofd raakt hij hem bijna zonder naar hem te zien even met zijn stok aan waarop de jonkman omkijkt en dadelijk verdwijnt
ik zag zeer wel hoevele dingen tot mijn welzijn hadden samengeloopen en dat indien de zonden der vaderen somtijds aan de kinderen werden bezocht
al was het hun met nog zooveel bescheidenheid en tact medegedeeld wat het dooi den man bedoelde boekje betrof wij maakten er naderhand kennis mede en mijnheer jarndyce zeide dat hij er aan twijfelde of robinson crusoë
wanneer een windje van het vrije veld dat hier verdwaald is bang wordt en met blinde haast weder naar buiten poogt te vliegen blaast het de allegorie zooveel stof in de oogen
gebeurt het wel eens dat hier iets bij ongeluk van zelf afgaat zeg lieve vriend vervolgt grootvader smallweed zeer slecht op zijn gemak
mijnheer tulkinghorn haalt zijne papieren uit verzoekt verlof om ze op een gouden talisman van een tafeltje aan mylady's elleboog te mogen leggen zet zijn bril op en begint te lezen bij het zachte licht eener lamp
en gij hadt zoo veel menschlievende drukte beste dame durden zeide richard hoe konden wij er u dus toen van spreken en buitendien het was geen stap dien wij lang overlegden
zekere toovermacht schijnt te verkrijgen ik mag verdoemd zijn als ik door iemand op de wereld mijn werk zal laten bederven of mij in de wielen rijden of mij maar eene halve minuut
ik begreep zeer wel dat hij als hij mij zien kon gelijk ik was dat arme meisje verontreinigd zou achten
als het eene kleingeestigheid was wist ik ook wel dat hij die zou verschoonen ons verwend huismoedertje zeide mijn voogd moet dan ook hierin haar zin hebben schoon ik weet dat het beneden tranen zal kosten
nadat de zachtaardige judy haar grootvader wat van het vuur heeft geschoven hem naar gewoonte heeft opgeschud en een zijner oogen van de daarover heen gezakte muts heeft bevrijd zegt de oude heer wederom
het was een sombere dag en nu en dan vielen er eenige koude regendroppels het was een van die kleurlooze dagen waarop alles er even naargeestig en dreigend uitziet
ja de minnaar ook in plaats dat zij van hen behoefde af te zien voorondersteld dat zij onder zulke omstandigheden op kastanje hof bleef
een compleet venetiaansch senators pak een rijk geborduurd wit satijnen postuum met portret in profiel van miss jogg het model eene krommesabel prachtig in goud gemonteerd m et juweelen gevest
met gladstrijkende overreding dat dit een groot proces is geweest dat dit een langdurig proces is geweest dat dit een ingewikkeld proces is geweest
kan ik dan beter doen vrouwtje dan mevrouw woodcourt nog eenigen tijd hier houden neen en toch
hoe kan ik lieve esther als er nog niets geregeld is hebt gij weder schulden gemaakt wel dat spreekt van zelf antwoordde richard verbaasd over mijne onnoozelheid spreekt dat zoo
hij had den ouden kleinen jongen zoo noemde hij mijnheer skimpole gaan opzoeken en de oude kleine jongen had hem gezegd waar wij waren
praat dan niet op zulk eene verkeerde manier zegt bucket wederom verzacht waarom doet ge dat het komt mij maar in het hoofd mijnheer antwoordt de vrouw
charley's laatste bericht was dat de jongen zeer stil lag ik kon uit mijn venster zien dat de lantaren die men bij hem gelaten had bleef branden en ik ging naar bed
en hoe komt gij die boodschap te brengen charley ik heb de boodschap niet gebracht jufvrouw antwoordde mijn kameniertje het was
het zou veel beter voor u zijn mijnheer gridley zeide de lord-kanselier mij verleden week hier uw tijd niet te verspillen maar in shropshire te blijven en u nuttig bezig te houden
maar trok het terug toen zij mij zoo aanzag en legde het op mijn jagend hart zij hief mij op zette zich op haar stoel en terwijl ik zoo voor haar stond zeide zij langzaam met eene doffe zachte stem