AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
huisdeur vind-je het niet vreemd wal begon willem opeens zijn boog neerleggend wat vreemd vroeg walter
hem innig haatte en dat die haat wederkeerig was aan moed ontbrak het den rijksvoogd in het geheel niet ook hij spotte met gevaren maar dan moest hij als ridder te paard zitten op de vlakte of op de gewone heerbaan
wat werd er gejuicht wat werd er genoten welk een ongedachte voorspoed geszler dood landenberg gevangen ulrich heinrich en gottlieb ook dood gerold van den rigi hun bondgenoot
weldra was alles daar binnen in de bergwoning stil kuno en eppo zaten bij den haard te dutten hedwig had haar leger opgezocht en walter en willem lagen in hun kribbetje
en alleen in vonden op zijn last te parijs honderddertien tempelridders den dood op den brandstapel dit gruwelijke feit had in october van dat jaar plaats
om de vrouwenroovers in de armen te loopen hedwig wie is ginds thuis de oude eppo alleen welnu als tell thuis komt zal eppo hem zeggen dat gij naar uw vader zijt en terstond zal hij ook daarheen gaan
hoort het gij zwitsers waardige zonen der allemanen hoort het grijsaards met den voet in het graf en jongelingen met een lang leven voor u
tell plaatste zich nu aan het roer en tot buitengewone verbazing van den schipper waren ze binnen korten tijd bij de schuit des keizers nog ééne meesterlijke wending van het roer en
hij heeft ondanks het heesche geluid geszlers stem herkend en opent de poort als een dolle springt geszler op hem toe heft zijne bijl op laat ze neerdalen en
jawel nu man wees zoo kortaf niet welk is dat middel midden op het meer verdrinken wat anders
deze deed het doch toen tell den boog in handen had wierp hij hem neer en zeide kinderspeelgoed met dien boog kan ik niet schieten gisteren hebt ge mij immers den uwen beloofd heer rijksvoogd en die is waarlijk nog gebrekkig genoeg
reeds had filips bij eenig nadenken kunnen begrijpen dat keizer albrecht hem om zijn schoon uiterlijk haten moest en dat er achter dat zoeken van zijne vriendschap eene heel andere reden verborgen was
kleine walter stond alleen met den appel op het blondgelokte hoofdje en zijn boogje in de hand tegen den knoestigen stam sterk
kijk kijk daar op den kop van die golf daar daar weg heidaar vagebonden klonk op eenmaal eene ruwe stem achter hen
voelt iets men ontrukt hem wat een felle bliksemstraal doorklieft de lucht een man springt uit de boot op de rotsen en duwt met den krachtigen linkervoet de boot het meer op
rudolf vroeg geszler verbleekend rudolf was hij een oud man o heer u kent hem wel wij kennen hem allen hij is die oude droomerige boeren edelman van den
zonder de noodige voorzichtigheid in acht te nemen loopt hij voort hij denkt slechts aan al wat er buiten om gaat en aan zichzelven denkt hij niet
als hertog albrecht niet met stiermarken en salzburg in oorlog geweest was toch liet hertog albrecht den tijd niet geheel verloren gaan met alleen oorlog te voeren
ze zijn dieren en leven als de dieren maar stil nu ben ik toch dom genoeg geweest om langs dit smalle pad te gaan nog wat verder loopt het langs een gapenden afgrond als ik nog jongen was en ik wilde bij den ouden tell zijn liep ik niets liever dan dit smalle pad
vrijboer gij overtreft mijne bourgondische schutters verre zoo gij met mij mede wilt naar parijs verhef ik u tot den adelstand en maak u bevelhebber mijner
en met van geestdrift schitterende oogen riep hij het zàl niet zal melchtal gewroken worden zullen de oostenrijkers voor de bedreven wreedheden hunne straf ontvangen
en plaatste zich met tell's groote jachtbijl achter de deur en vr de twee knaapjes het gerucht nam toe
laat je binnen ezel snauwde beringer en snelde gevolgd door herman zijn trouwsten onderbevelhebber naar de zaal ik haastte mij om in den kelder onder die zaal te komen en hoorde nu wat er gebeurd was
de herder was reeds een man op leeftijd en zeide tot den veerman neen z heb ik het meer nog nooit gezien het is alsof de golven de bergen willen neerslaan en wat een onweder het is verschrikkelijk
mijn kind heeft hij uit het sarnermeer gered en dat met gevaar van zijn eigen leven sprak de ander en daarom verraad ik hem ook niet ik verraad geen enkelen zwitser want zij zijn werkelijk flinke en eerlijke mannen het zal mij leed doen als het tot een strijd komt want
en de lage huurling van den oostenrijker zal geene vrouwen en meisjes meer beleedigen ik heb hem gedood met deze bijl nu jaagt men mij na zet over ik moet hoog in het gebergte mij in veiligheid stellen
zeker tell zeker maar wij kunnen dat scherpe zwaard afwenden nu wij weten dat het er is waar het is en hoe het dreigt het zwaard keert men met het zwaard
een der habsburgsche bezittingen als residentie slot gegeven de küsznacht lag echter vrij afgelegen om de ontevredene en dikwijls oproerige bewoners van uri onder behoorlijk toezicht te houden
opeens blijft de wateremmer onbeweeg'lijk hangen en claus schrikt hoe kon hij zich zoo vergeten wat is het hoort hij boven zich vragen claus herkent in de stem van den vrager den ouden oostenrijker
hij hoopte er op dat dit geschieden zou want hij wist zeker dat hij met de vierhonderd zwaar gewapende dienstmannen die aan orde en tucht gewoon waren al heel gemakkelijk dien ordeloozen dollen hoop zwitsers zou kunnen terugdrijven
koest bruno koest wolf ga liggen goed volk sprak tell met een gebiedenden blik tot de honden die grommend gehoorzaamden en gingen liggen maar met een paar oogen die vertelden
en wij wij moeten hem huldigen en trouw zweren want zwitserland is een rijksleen dat wascht al het water van het vier woudsteden meer niet af
geszler landenberg en al die anderen die schijnen te gelooven dat adeldom bezoedeld wordt door eenig handwerk uit te oefenen het pad werd allengs breeder en gemakkelijker en spoedig stonden ze nu voor de stevige poortdeur
de boot luistert niet naar het roer antwoordde de stuurman eene hooge golf sloeg over wij verdrinken wij verdrinken klonk het klagend geroep van
als gij bang zijt verwijder u dan en verschans u achter de muren van den sarnenstein ik ben geen lafaard en vrees het zwitsersche gepeupel niet ik zal vandaag aan al die schelmen toonen dat oostenrijk heerscht over dit oproerige volk
vriend werner deed dat ook dit kon des te gemakkelijker geschieden omdat ik daar toen woonde in een dier holen stroomt eene kleine bergbeek met kristal helder water
de föhn mompelde tell alles voorspelt dat hij heftig zijn zal ik mag mij dus wel reppen anders wil de veerman mij niet meer
vader en de gast aten appelen en toen vader over de tafel heen een appel naar de vrouw rolde deed ze niet zooals u deed maar zooals wil deed ze sloeg de beenen tegen elkander o o bruno en wolf hebben goed gezien
om niet alleen het tornooi maar ook allerlei andere ridderspelen te zien want zulk krijgsspel behaagde hem zeer op zekeren morgen den dag na het groote tornooi
gejaagd en met een hart vol angst staarde hedwig de twee na zoolang zij ze zien kon liep toen in huis wierp zich voor het kruisbeeld neer en begon vurig te bidden toen ze opstond lagen walter en willem geknield
claus heeft dat alles afgeluisterd nu echter houden ze hem gevangen en ze denken dat veilig te kunnen doen de ware familie heinrichs is ook in ketenen
hoe komt gij aan die wapenrusting niemand zag mij in zwitserland ooit zoo walter en toch kan ik u verzekeren dat ik ridder ben en het recht heb om de gouden sporen te mogen dragen hierover straks waar gaat gij heen
eens beringer zingen wil ik en zingen zal ik zoolang de goede god mij nog de stem laat behouden laat lachen wie lachen wil frisch op halli halli hallo
het kasteel onbewoond gebleven en aan weer en wind overgelaten was zeker nog wel goed bewoonbaar voor een zwitserschen ridderboer die zelf den ploeg dreef maar niet voor een rijksvoogd en daarom had keizer albrecht hem den burcht
reeds een paar dagen te voren konden de schippers voor hunne oudste booten de hoogste prijzen bedingen om de lieden naar de overzijde te varen
na dit voorval durfde hedwig hier niet blijven en gisteren tegen het vallen van den avond is ze met willem die weer beter was naar haar vader gevlucht en kuno is medegegaan om haar te beschermen en haar de veiligste paden te wijzen
en vindt ze verlaten wat daar woonde zoekt alleen kleine willem ligt op zijn kamertje nog te bed en heeft beloofd te zullen blijven liggen
terwijl hij hier aan het werk was hoorde hij al weer den hoefslag van een naderend paard en even door een der luchtgaten glurend zag hij dat het geszler was blijkbaar in een zeer opgewonden toestand landenberg liep hem
maar aan de oevers van het vier woudsteden meer werd men van dat minder schoone niets gewaar alles groende en bloeide daar en vroolijk stoeiden de stralen der gouden zon met de dartele golfjes van het prachtig
toen de laffe wreedaard dit verteld had deelde geszler zijne plannen mede en deze kwamen hierop neer gij weet dat de oude stauffacher zijne vervallen woning verlaten heeft en dat hij woont in een ruim en prachtig huis dat hij zich nu op het dorp steinen bij het
vooral de zwitsers hielden veel van hem en dat is niet vreemd aan den habichtsburg wij zouden hem valkenburg noemen waren uitgestrekte bezittingen verbonden en hierop woonden lieden die door graaf rudolf als vrijen beschouwd en behandeld werden
neen wij bewaren al dat vee en als dan het voorjaar in het land is spelen we den edelmoedige en zeggen gij kunt uw vee van ons terugkoopen en het geld ervoor bij kleine deelen betalen
doch het weder is nu bedaard kom laten wij er heengaan men zou daar buiten niet gezegd hebben dat nog geen half uur geleden heel natuur in zulk een opstand was de avondzon zette alles
eerlijk moet ik bekennen dat ik er niet in deel heer stauffacher de voogden hebben op het oogenblik over niet veel meer dan vierzeg vijfduizend man te beschikken
hij moet onze gijzelaar blijven en als gevangenis voor zulk een is de bruneck te verkiezen boven den zwing uri zoolang de zwitsers meenen dat tell hier gevangen gehouden wordt zullen ze voor geen anderen burcht oog hebben dan juist voor dezen
neemt gij het aan dan trekken we terstond naar altorf waar ge dan op het marktplein uwe kunst toonen kunt mag ik eerst den boog zien dien gij mij geven zult sprak tell hier de mijne staat u ten dienste
even ondeugend als gij zijt sprak tell gaat beiden bij de honden marsch neemt uw eten mede zonder eenige tegenspraak verlieten de jongens de tafel en op de bemerking van moeder het is er toch veel te koud willem hoorden ze vader zeggen
hieraan had men niet gedacht doch nu ludwig het zeide ja nu begrepen ze toch dat die claus wel eens de man zijn kon die de woorden iemand van de lippen
toch moest hij met dat luisteren alweer heel voorzichtig zijn want als men hem zag luisteren als er wat te hooren was dan zou men er achter komen dat hij niet zoo doof was als hij zich hield en wat hoorde hij
en ik wenschte dat heer geszler van bruneck een zwitser ware dan zouden wij nu geen vijanden zijn vanmiddag zal ik u den bok zenden of zelf brengen heer
landenberg week achteruit en zeide nu zie nu wordt gij boos maar dat is mijne schuld niet aan uwe bevelen heb ik niet voldaan maar wel aan uw verzoek
met ons die hoofdzakelijk het land bebouwen is dit heel wat anders en bovendien ik weet dat we door spionnen omringd zijn die ons volgen en gadeslaan zonder dat wij hen zien men wantrouwt onze kalmte
wie er niet uit moest bleef in huis bij het gezellige vuur zitten om daar zich bezig te houden met het een of ander handwerk dat ditmaal niet uit alle hoeken moest opgezocht worden zooals we weten
wien dan wel wien anders dan den stuurman van mijne schuit het is daar schippersvolk aan den wal en veel hebben ze gezien
en als men in uwe afwezigheid den burcht bestormt dan sla je den storm af maar hiervoor is in de eerste dagen geen gevaar
ga naar binnen kind laat die menschen ook in huis komt mannen de gezellen van walter fürst traden in het vertrek en
hier rustig riep geszler uit wie heeft den keizer die leugen wijsgemaakt het is geene leugen heer ben ik niet heel alleen van de oevers van de bodensee naar hier gekomen en wie heeft mij bemoeielijkt niet één
ook deze spreker ging naar zijne plaats terug en thans trad willem tell voor het is de vraag niet begon deze wat de keizer doen of zeggen zal
maar heer sprak de herder zie hier ligt het overgebleven stuk van het doorgehakte touw en ginds ginds zijn de vluchtelingen zij zullen den anderen oever bereiken zij zullen het
die in den muur gemetseld was welke de heele woning omringde de zware ring die in het midden der deur was werd door tell een paar keer krachtig in een gegroefden ijzeren looper op en neer bewogen
het zou eene schande voor alle eeuwen zijn klonk luide de stem van den stokouden willem tell een vrijboer uit bürglen in
ik zeide attinghausen het doet ons allen leed dat door tell's onvoorzichtigheid de opstand een half jaar te vroeg uitgebroken is we zijn nog niet klaar
geen antwoord spreek op toch wilt gij dan verdrinken ja liever verdrinken dan langzaam sterven in een onderaardsch kerkerhol van den bruneck
onverschillig waarop het staat als gij het maar zien kunt hij wilde dat niet gelooven nu stel ik u voor om te toonen dat ik u niet te veel geprezen heb
ja tot hier maar dat zegt al heel weinig kuni sprak tell ik heb gezien dat de ruiters met friedel in gesprek geweest zijn
er moeten afgevaardigden van ons naar straatsburg om den keizer hulde te doen en onze rechten en vrijheden bij hem aan te bevelen wie meent een ander en beter voorstel te kunnen doen hij trede voor en spreke
als dat geschied is beleggen we krijgsraad om vast te stellen wat er gedaan moet worden zooals we nu ons in het wilde gewapend hebben zouden we bij een stormloopen in de pan gehakt worden want er is ook geen orde of regel onder het volk
het was willem tell die zoo sprak de oostenrijker achtervolgt mij om mij misschien te dooden o veerman zet me in godsnaam over ik doe het niet klonk het koud uit den mond des veermans
met een het wordt er voor claus niet gemakkelijker op en het wordt meer dan tijd dat de oostenrijkers het land uitgejaagd worden rolde hij de vaten in de kelders
maar die van uri schwyz en unterwalden zijn niet dwaas genoeg om samen die kat aan te vallen het is ons streven een groot en machtig verbond met elkander te sluiten en is dat er welnu dan zullen de woudsteden het sein geven
en een helm met wuivenden vederbos op het grijze hoofd hij is zoo even hier nog geweest dan maakt hij eene heel andere vertooning dan wanneer hij achter den ploeg loopt of aan de wijnpers staat
doch toen er een paar uren verliepen en de zwitsers nog altijd schenen te aarzelen om storm te loopen meende geszler dit aan angst en vrees te moeten toeschrijven en stond hij al gereed om de belegeraars aan te vallen
dit echter kan pas in den loop van het volgende jaar gebeuren en als nu door de daden van arnold melchtal en koenraad hier in de woudsteden de opstand uitbreekt dan staan wij geheel alleen want geen der anderen die tot ons eedgenootschap zullen behooren zijn bereid
maar destemeer op haar willem die alleen op huiselijke feestdagen één enkel dronkje nam waarom waarschuwde ze hem niet in stilte dat hij claus moest spreken hoe kon ze bij zichzelve denken
met ongetemperde kracht had de zon al dagen lang geschenen wat het loof der boomen misschien nog in kracht deed winnen wat de druif en andere vruchten deed zwellen doch dat de hoog gelegen alpenweiden op sommige plaatsen een dor aanzien gaf
claus zeide dat ik het bericht hiervan eerst bij heer rudolf moest brengen en dan u sprak de man die afsteeg en ik heb ook goed nieuws tell is vrij met een pijl schoot hij mij dit bericht in het vensterluik riep walter opgewonden
duizend oostenrijkers staan gemakkelijk tienduizend zwitsers die als het er op aankomt laten blijken dat ze geboren lafaards zijn intusschen men drage zorg dat de zwitsers niet te weten komen dat er opstand in tyrol is
bloed om bloed leven om leven ik heb je eens gezegd dat een zwitser nooit een laaghartig moordenaar wordt ja gezegd heb ik dat maar ik wist niet dat jij zoo laaghartig zijn zoudt om kinderen te rooven na eerst mij in de val gelokt te hebben
het zal ongeveer negen uur in den morgen geweest zijn toen de drie opnieuw de grot verlieten om nu langs de gewone wegen den tocht naar walter's hoeve te ondernemen gerold liep als spion vooruit want hier kon men geszler ieder oogenblik ontmoeten
allen zijn ze zwitsers maar niet allen zijn helden of heldinnen de vrees zou oorzaak kunnen zijn dat ze u verrieden gij tell ga den gewonen weg en deel onzen edelen meester alles mede
deze luiden zijn geene straatsburgers gromde de keizer het is ellendig schippersvolk het is watervee van de
doe het zelf als je er moed toe hebt je bent immers zoo'n baas in het sturen dus je geeft mij je boot vroeg tell gejaagd friedel knikte toestemmend
dan ga ik er ook heen riep walter met een nijdigen blik op de vrouw die naar hij meende hunne pijlen betooverd had en ik ook deed willem zich hooren bruno en wolf zijn niet ondeugend geweest
en dat zou ik doen al moest ik den wijn uit de kelders van zwing uri den beul voor de oogen weghalen
na het hooge gezelschap gegroet te hebben verwijderde tell zich zoo spoedig hij kon en in stilte de vuist ballend oogde de keizer hem na
maar het volk zal dat niet dulden het volk weet van niets en zit thuis of op het veld bovendien we zullen zorgen dat we gewapende mannen genoeg bij ons hebben alles loopt goed af wees gerust tot morgen
zoo en nog meer had claus gesproken en toen de avond aangebroken was was tell als een dief binnen de woning van baumgarten geslopen om de vrouw en kinderen van den vluchteling ook in veiligheid te brengen
laten we al valt het ons tegen beginnen met te gehoorzamen aan de tucht de anderen zagen nu ook in dat men berusten moest in het uitstel en lieten walter heengaan hem belovend scherpe wacht te zullen houden
en toen deze niet verscheen verklaarde de paus de verkiezing onwettig hij verbood zelfs den duitschen vorsten hem te gehoorzamen en aan dat bevel gehoorzaamden zeer bereidwillig een paar geestelijke keurvorsten van den rijn
o ik zie hen daar komen mijne vervolgers kreet baumgarten je wilt me niet overzetten veerman al wilde ik ik zou niet kunnen
opzettelijk mishandelen zou hij hen wel niet doch hen beschermen en voorthelpen zou hij nog veel minder hij achtte zich van te hooge geboorte te edel te voornaam om zich met het volk op ééne lijn te stellen
verpletterend al wat haar in hare toomelooze vaart tracht tegen te houden welnu vergeet het dan niet en onthoud het maar spreek er tegen niemand over de tijden zijn nog niet rijp voor zulke daden
ik reken er op maar zorg ook dat ze hier niet doen wat ze op den sarnenstein doen als landenberg er niet is wat is dat heer
kom zetten wij ons aan den maaltijd bruno en wolf vader vroeg walter die zijn ondeugend geweest door tegen deze arme vrouw zoo te keer te gaan ze moeten hiervoor gestraft worden en zullen hun eten in de schietbaan hebben
weldra waren ze op een punt waar ze het heele dorpje steinen konden zien liggen zie begon tell en wees naar de diepte daar ligt steinen en dat huis heel alleen staat het is dat van onzen stauffacher wij zullen er spoedig zijn
en in de nabijheid van worms zijn vijand aan den oostenrijker in persoon te bestrijden was het doel van onzen dapperen koning doch de huichelaar ontweek dien kampstrijd en gaf tegen alle riddereer in bevel de paarden van den koning en de zijnen te treffen
de burgers kooplieden en landbouwers die in rudolf een beschermer vonden waren hem zeer genegen en schonken hem talrijke bewijzen van hunne liefde en genegenheid
snorrend vloog de pijl van den boog spleet den appel in tweeën en drong diep in den stam geszler landenberg en friedel knarsten op de tanden van woede
dan vindt hij zijn graf in de golven wij krijgen van nacht storm en onweder ik voel de föhn nu reeds in mijne leden de natuur zal heden nacht onze bondgenoot zijn
wie leerde niet de gebeurtenissen kennen waaraan onze hollandsche graaf willem ii als roomsch koning deelnam toen willem ii in in een strijd tegen de west friezen vermoord werd was hij nog immer roomsch koning
dat deed ik ook antwoordde landenberg maar het helpt toch zooveel dat daar geene samenzweringen meer kunnen gehouden worden de samenzweringen hebben hier op den sarnenstein plaats snauwde
die in elke boot steeds aanwezig waren om de voeten en beenen der reizigers die overgezet werden tegen het overslaande water te beschermen hadden ook hunne voeten en beenen droog gehouden
en zonder zich te bedenken viel hij hem met den knuppel aan en sloeg hem twee vingers van de rechterhand af vol angst over zijne daad bracht hij de koeien thuis deelde mede wat hij in drift gedaan had en vluchtte de bergen in
maar die oogen doen raar heel raar de oogleden vallen nu en dan dicht het blonde kopje knikt schudt buigt zich voorover en blijft eindelijk voorover gebogen hangen walter slaapt en droomt
overijling deugt nergens toe dan om alle kwaad nog erger te maken en wij kunnen niets beters doen dan voorloopig afwachten wat de oostenrijker doet
en ik en ik riep gerold die nu hedwig en willem losliet gerold gerold de grijze simson riepen de oostenrijkers en hunne wapenen neerwerpend riepen ze genade heer slotvoogd genade
na den val van de groote romeinsche heerschappij viel straatsburg ook lag een paar eeuwen later bijna geheel in puin en was maar voor een klein gedeelte bewoond
tell bekeek den boog van alle kanten wond hem met eene kleine windas op en na hem zonder een pijl er op eens aangelegd te hebben sprak hij ik zal treffen heer
de arme mannen namen nu de vlucht doch velen bleven onderweg liggen verpletterd of zwaar gewond door de steenen die van de rotsen
fürst de jonge tell de oude leefde niet meer werner van attinghausen baumgarten en zoovele anderen als het er op aankwam de mannen zouden zijn die den opstand leiden zouden
en minachtend en spottend aangekeken maar gegroet neen dat niet z ver is het met tell nog niet gekomen ik zag ook die schildwachten doch werd niet aangegrepen geen wonder ei waarom geen wonder
zij hebben zich gewapend en daar de keizer den opstand onderdrukken wil zoo heeft hij op het oogenblik daar zooveel volk noodig dat hij hierheen waar het rustig is niet meer manschappen zenden kan
plof daar viel de laffe dronkaard neer het werd stil daar boven langs het touw van den emmer konden wel tien man naar boven klauteren zeide claus zacht wie klimmen kan kome hier staan
vier vijf mogelijk zes uur lang bleef hedwig in stomme smart verzonken bij den haard zitten gebrek aan hout deed het vuur uitdooven
als dol rennen de paarden voort achtervolgd door bruno en wolf die hun jongen meester ontdekt hebben en hem nu bevrijden willen helaas
en stauffacher op weg naar zijne kleine en vervallen bergwoning waarheen hij reeds weken lang zijne kostbaarste bezittingen had laten brengen en waar zooals wij weten ruimte in overvloed bestond en niemand bevreesd behoefde te zijn van koude en gebrek om te komen
toch kent hij mij niet sedert wij op de rütli geen vrijboeren gericht meer houden groeien de jonge zwitsers de oude uit de kennis dat is helaas zoo maar er is niets tegen te doen
moest die vraag niet doen ik geloofde gisteren nog dat men tell en zijn zoon in de bergen verongelukt waande nu geloof ik het niet meer ik zou zelfs willen voorstellen om dat pijlschot niet hier te laten doen op de binnenplaats van den zwing uri zijn we veiliger
of ze repten zich wat ze konden om geszler te vertellen dat ze tell bij stauffacher het huis hadden zien uitgaan en dat hij voor hem een gemsbok zou gaan schieten goed zeî geszler dien gemsbok zal de oude samenzweerder niet hebben zadelt mijn paard
ongemerkt bereikt claus dus den boom en spoedig is hij voor ieders bespiedend oog verdwenen op de gewone manier sluipt hij voort en ziet dat men bezig is met
bovendien was een deel z steil dat men er alleen tegen opklauteren kon met behulp van eene touwladder die iemand van boven naar beneden werpen moest en na gebruik alweer ophalen kon
zijne gestalte was nog meer dan forsch bijna reusachtig maar zijne heldere blauwe oogen die van vriendelijkheid schitterden vertelden dat hij dan toch in alle gevallen een goedige reus was
neen je mag mij niet dragen ik ben boos op je als ik met moeder praat dan vergeet ze te schreien en nu ik het niet mag doen loopen er telkens tranen langs hare wangen
aan een bedwingen van den opstand kon fabian niet meer gelooven en daarom gaf hij den burcht over onder voorwaarde dat de bezetting na het neerleggen der wapenen ongehinderd zou mogen uittrekken belovende nimmermeer de wapenen tegen zwitserland te zullen voeren
maar heer waagde de onder bevelhebber te zeggen mij dunkt dat ge u den toestand veel te ernstig voorstelt wat zouden die ongeoefende zwitsersche boeren vermogen tegen eene macht als de onze
en toch was deze kluis die voor een deel in de rotsen uitgehouwen was nog een paleis te noemen in vergelijking met de tent die men van takken en waardelooze lappen linnen in de grootste haast voor ridder rudolf opgericht had
waar van den morgen tot den avond de schoorsteen rookte ten bewijze dat het huis bewoond was dat stauffacher hun te slim af was geweest
heeft ons afgevaardigd om u als keizer van duitschland onze hulde te brengen en u als keizer en hertog van oostenrijk viel de keizer in
wij zwitsers zijn verplicht hem onze hulde te doen zwitserland is en blijft een rijksleen onverschillig of de keizer adolf van nassau of albrecht van habsburg heet
hier klopte zijn hart niet van vrees doch het hoofd stond hem zoo draaierig op den romp en nu op zulk een gevaarlijk punt bevond hij zich tegenover zijn grootsten vijand die sterk was als een reus en zoo vast stond als eene rots
ik zal drie pijlen nemen met den eersten pijl zal ik het middelste wegschieten met den tweeden het twijgje rechts en met den derden het twijgje links ten minste als ge mijn boog kunt spannen mompelde de reus
men had immers reeds zooveel van dien filips gehoord hij was zeide men de dapperste ridder van frankrijk en de schoonste man van de wereld
maar niet alleen zij was met een hoofd vol gedachten te rusten gegaan ik zal vader weer hier brengen dacht walter en in dat kleine hoofdje verdrong het eene plan het andere tot het kind moede en mat de oogen sloot nog mompelend
en de honden dan die trouwe bruno die goede wolf had zij zelve niet op het eerste gezicht die vrouw gewantrouwd had zij zich niet voorgenomen haar te bespieden
dan moest hij met het zwaard in de vuist achter de muren van zijn kasteel tegenover den vijand staan hier was het heel wat anders hier was zijn moed niet minder maar stonden zijne voeten niet vast
hij moest nu ook oppassen dat hij niet te veel zeide wanneer toch geszler en landenberg samen met elkander spraken en hij alleen was er bij dan zouden ze natuurlijk er achter komen dat niemand anders dan hij voor verklikker speelde
bij zulk een storm is het op de zwitsersche meren zeer gevaarlijk en gaan er golven zoo hoog en zoo krachtig dat men die wel op eene groote zee maar niet op zulk een meer zou verwachten
ondertusschen is oppassen nu de boodschap dacht claus en ging met zijn werk voort scherp toeluisterend wat er gezegd werd er hing zeer veel voor hem en zijne vrienden van af dat hij zich niet verried
en zegt den woudsteden dat ik als keizer al de rechten en vrijheden die ze bezitten beschermen zal welnu dan mag geen zwitser er aan denken hem zijne trouw te weigeren nog eens ik zeg
gij hebt mij niet te bevelen slechts één is er die landenberg beveelt en wien landenberg gehoorzamen zal die één is keizer albrecht maar heet niet geszler van bruneck deze is de gelijke van ridder beringer van
de verraders zullen wel oppassen dat ze niet op den zwing uri komen hervatte geszler zij kennen mij en weten met wien ze te doen hebben zoudt gij dan denken dat ze op den sarnenstein veiliger zijn gij ziet mij toch niet aan voor iemand die de zwitsers vreest
ja heer in één slag dood door de verwarring die ontstond bij het redden van den kleinen tell lette men niet op mij en wist ik in het bosch te komen sluipend door heggen en struiken zag ik opeens walter fürst naderen
een heldenstuk gezien ja ja het is dan toch waar wat ik wel eens betwijfeld heb wat hebt gij betwijfeld
wakker blijven en wachthouden wat anders mooi wachthouden ik sta hier wel al een kwartier en als ik om al je wijsheid niet in den lach geschoten was dan stond ik er nog wil je me bij walter fürst brengen
en alleen maar voor den doove gespeeld heeft om achter onze geheimen te komen ik weet het zeker heer antwoordde de oude soldaat ik heb hem dezen morgen op de proef gesteld maar hoe slim hij zich ook wist te redden toch zag ik zeer goed dat hij mij begreep
ja walter is daar zeide gerold geszler zelf heeft het mij gezegd vroolijk ging het voorwaarts en tegen den avond kwam men op vader walters hoeve aan
het was toen reeds als nu iedereen liet graag zijn eigen licht schijnen en meende de zaken veel beter in te zien dan een ander die er naar zijne meening niets van wist vooral was er één troepje al heel wijs luisteren wij
kind je maakt me ook bang toe warm je zooveel je kunt dan ga je niet zoo koud naar bed de knapen schoven hunne zitbankjes bij den haard doch pas had moeder de harsspaan opgestoken en zich aan de ruwe tafel neergezet
de snorrebaard was nog niet overtuigd en vroeg nu nog eens maar veel langzamer heb je niet wat wijn voor me ik heb dorst
wat stonden die stevige voetjes vast op het meer dan gevaarlijke pad langs den afgrond wat klopte dat jonge hart van levenskracht en
ik bracht ze niet omdat het heele nest verlaten was zelfs het huisraad was verdwenen en geen vee was in den stal te zien geszler verbleekte en zeide dan moet er in onze nabijheid een verrader zijn
dus gij wilt geen onderdeel van het hertogdom oostenrijk worden neen heer keizer nu niet en nooit wat meer niets meer heer keizer slechts dit weinige hadden de afgevaardigden in last te eischen
men zegt dat mijn kleinzoon en naamgenoot anders spreken zou hernam de oude tell het is mogelijk maar ik geloof het niet indien hij had willen zeggen wat gij
ik zocht u ik wil dat gij heden voor mij jagen zult morgen heb ik een gastmaal doch het wildbraad ontbreekt mij nog het spijt me heer rijksvoogd dat ik u niet aan wildbraad helpen kan ik heb mijn vaders vriend den ouden
rust wat goed dan hebt ge straks nieuwe kracht en te vaster zal uw handje zijn als ge tot zesmaal achter elkander uw pijl z wegschiet dat hij even veel keeren hetzelfde doel raakt zit en rust wat
de zalving van de fransche koningen te rheims staat gelijk met de kroning der duitsche koningen te aken heer neef en ook daar wordt tot hen door die gewijde handeling als het ware gesproken et rege
wil je wel gelooven dat ik als ik zag dat de arme vader zijn zoon doodschoot instaat zou zijn om hij hield zijne woorden in
en toen de koning besloten was tunis door bestorming te nemen was het te laat dus vrienden morgen ochtend het besluit
hij wilde den oostenrijker laten zien dat hij hem tart maar hij vergat dat de tijd van tarten te vroeg genomen is wij kunnen tell niet helpen en moeten hem aan zijn lot overlaten
ik ben te oud om mij voor alles beschikbaar te stellen de vraag echter is zullen we nu terstond den strijd aanvangen of hiermede nog wachten tot we andere en betere redenen tot verzet hebben wie zal spreken
reeds de eiken eenmaal aan wodan den hoofdgod der germanen gewijd zeggen ons dat zij die hier vr eeuwen vergaderden germanen waren en wodan dienaars
nu zijt ge nch het een nch het ander uw eerewoord is voor mij geen eerewoord woedend zag geszler den stouten spreker aan doch hij zweeg bij zichzelven denkend nog een oogenblik slechts en ik heb hem klein gekregen
wees verstandig willem beheersch uzelven zet eene wacht voor uwe lippen en houd steeds een kluister voor de al te bereidvaardige hand gereed
de geestdrift bij het aanschouwen van die heldenvlucht over het fel bewogen meer had hen niet doen hooren dat de oostenrijksche ruiters genaderd waren kijk kijk eene boot midden op het meer heer hoofdman riep een ruiter
door trots ingegeven hij had f tell en dien knaap niet moeten oplichten f wel oplichten doch om hen te dooden ik geloof ook dat de zaken een ongunstigen keer genomen hebben maar wie wind zaait zal storm oogsten
het zeil neer schreeuwde de stuurman de storm greep het aan en sloeg het in flarden stuur beter naar den wal
druk vol gezellige beweging en vol bezig leven was het er dus altijd maar het was eene handelsdrukte en deze is voor iemand die aan een kalm en stil leven gewoon is nu niet altijd even aangenaam ja dikwijls is ze hem eer vervelend
ik stem met u in herneemt stauffacher doch laat mij vervolgen alleen heer bernard de nobele aartsbisschop van trier
maar waartoe was dan de haast noodig waartoe gij zooeven aandreeft waarom zou dan mijn leven nog niet gered zijn maar kuni heeft het groote gevaar waarin we verkeerd hebben heeft de bijlslag waarmede gij den onverlaat gedood hebt
en bijna op schreeuwenden toon snauwde hij goed goed gij zwitsersche boeren zult hebben wat gij eischt ik zal u rijks of landvoogden geven en dezen zult gij in alles gehoorzamen
het werd gedaan en thans had men in korten tijd het touw boven het werd aan een boomstam vastgemaakt en spoedig was kuno ook gered vlug naar vader riep hedwig zou walter er zijn
en knarsetandende van woede zag geszler hem van rots tot rots springen om de gedoode bokken te halen terwijl hij af en toe een luid halli halli hallo liet hooren
wie spreekt van vier of vijfduizend man ik niet een renbode is gekomen met het bericht dat er slechts duizend man zullen komen slechts duizend man waarom omdat de anderen in tyrol moeten blijven
dat wordt een booze nacht mannen sprak claus de föhn zal zich alweer laten gelden zie daar komt ze al naar de poort de luî daar buiten zullen er in willen
zijn er de noodige paarden op den bruneck er zijn er twee heer maar twee nu goed het is genoeg
even als alle afgevaardigden die van elders gekomen waren zou dat al het begin van de wraakneming zijn vroeg
kon dus onbezorgd zijn en met een vroolijk hart den kouden winter zien naderen toch was hij niet vroolijk zijn blik was somber en blijkbaar ging er in zijn hoofd heel wat om dat met den winter en nog veel minder met gebrek in verband stond
heer koning sprak tell een zwitsersche vrijboer is reeds edelman maar edelman zonder wapen en ridder zonder gouden sporen en u volgen heer koning het kan niet
in den winter kan een oostenrijker niet in het gebergte strijden maar een tyroler trekt zich de koude niet aan en al liggen alle kloven met sneeuw bedekt hij weet waar hij den voet zetten moet om niet in de diepte te storten
je dan alle bezinning doen verliezen baumgarten zag zijn vriend met verwonderde blikken vragend aan het schijnt dat je me niet gelooft hernam tell begrijp je dan niet dat de oostenrijker zich reeds gewroken zou hebben om den dood diens éénen
een weinig geluk slechts en de woudsteden verpletteren die macht en eer de keizer met versche benden aanrukt moet het diep in het voorjaar worden want wie zwitserland kent en de keizer kent het komt in den winter geen oorlog tusschen onze bergen voeren
zij die zich hier bevinden zijn sinds lang christenen en aan die eiken bewijst men niet meer den eerbied alsof ze de woonplaatsen der godheid waren maar germanen zijn ze gebleven in hart en nieren en de rütli is hun heilig
dat zelfs met eene kleine windas moest kunnen gespannen worden zonder door te kraken hierbij kwam het niet alleen aan op het soort van hout maar ook op de wijze van bewerking en op het niet aanwezig zijn van kwasten waarbij hout lichtelijk afkraakt
wat zoudt ge er zoo laat nog uitgaan het zal donker worden en koud ook ik vrees voor een sneeuwstorm o liever bleef ik hier bij het knappende houtvuur maar rudi kent u niet heer
want tell maakte zijne pijlen zelf met pijlen door anderen gemaakt kon hij schieten als een gewoon schutter dat wil zeggen nu eens raken dan eens misschieten
walter mijn kind sprak tell de hand op het hoofdje zijns zoons leggend ga nu als een brave jongen naar den boom terug en zet den appel weer op uw hoofd ja vader
het kon niet duidelijker gezegd worden geszler en landenberg handelden zoo op hoog bevel en beiden waren bereidwillig genoeg om dat hoog bevel na te komen ja om nog verder te gaan dan de keizer bevolen had zij wisten dat zij dit straffeloos doen konden
was walter nieuwsgierig wij zijn het niet minder en daarom doen we maar alsof we niet bij de overrompeling van den sarnenstein geweest zijn en begeven ons bij het invallen van den nacht naar den zwing uri want wij willen tell's bevrijding ook bijwonen
en wist men een soort van verdedigend verbond te sluiten waarvan de rijksvoogden en hunne trawanten niets bemerkt hadden op de voornaamste vrijboeren hielden geszler en de zijnen vooral het oog want ze begrepen al te goed dat mannen als
ziet gij kans die schuit met dat paardenvlot daar in te halen vroeg hij den schipper die schuit inhalen er is immers geen kijk op antwoordde de schipper gekheid het gaat best mag ik het roer nemen een ruiter is geen schipper klonk het wat spottend
in allerijl riep nu heer rudolf van reding het volk te wapen en het gelukte hem bij morgarten een dertienhonderd man bij elkander te brengen hij verdeelde dit hoopje volks op de bergen last gevend om het leger van hertog leopold als het door de holle wegen trok met
zeide nu walter fürst het wettig gezag berust bij den keizer en dezen willen wij trouw blijven dat die keizer nu meteen hertog van oostenrijk is kan niet in rekening gebracht worden den hertog van oostenrijk als zoodanig kunnen we den oorlog aandoen
eindelijk eindelijk stond hij tegenover zijn vijand en riep dezen toe hier zal uw rijk en uw leven eindigen rijk en leven zijn in gods hand antwoordde de oostenrijker
en het zal den keizer niet moeielijk vallen daardoor bondgenooten te verkrijgen en wat dan ik geloof dat gij u vergist heer van
je kunt het koken zooals je het eten wilt deed friedel spottend hooren maar het was zijn laatste woord een welgericht pijlschot benam hem het leven
dat kan maar nu is hij er niet meer ga terstond alle plaatsen van den burcht afzetten waar hij ontsnappen kan ik geloof nu ook dat hij de verrader is en ik wed dat hij even goed hoort als wij
geszler had wel gelijk gehad met rudolf van reding een gevaarlijk vijand te noemen want hij had dadelijk werk ervan gemaakt om ook van de meerzijde den burcht in te sluiten
wees maar niet bang kuni sprak tell als heinz hoort dat die bijl wolfenschiez den beleediger uwer vrouw doodde dan
nam den pijl die reeds op den boog gereed lag eraf bekeek hem even boog den punt een weinig krom stak hem in den koker die ledig aan zijne zijde hing en zeide tot een oostenrijkschen boogschutter
langs den krommen bergweg hij wist immers het doel van dien tocht en hij wist ook dat ze de vogels gevlogen zouden vinden
met het bericht dat duizend oostenrijkers op weg naar den burcht waren en er zijn zouden eer het middag was maar duizend man vroeg geszler de keizer berichtte mij dat er vijfduizend mannen komen zouden
zoo had walter als kind geredeneerd en nu was hij bezig te beproeven wat hij kon zesmaal geraakt en verdwenen in den boom het geldstukje het was hem gelukt
heb echter maar geduld het zal nu geen maand meer duren ga naar uwe mannen en als gij hun de boodschap hebt overgebracht kom dan weer hier wij zullen dan samen naar attinghausen en stauffacher gaan
en spoedig daarop verschenen eenige oostenrijkers volg ons sprak de aanvoerder gij moet voor den rijksvoogd verschijnen
nixen waren volgens datzelfde bijgeloof mannelijke of vrouwelijke geesten die eene menschelijke gedaante hadden en in rivieren beken bronnen en meren leefden
dat zou waar zijn als de hertog van oostenrijk niet als keizer rijksvoogden aangesteld had voor het oog der wereld staan we dus wel degelijk tegen ons wettig hoofd op als we geszler en landenberg de rijksvoogden den oorlog aandoen en dooden of verdrijven
het is de grootste dwaasheid om hen te leeren schieten met speelgoed dat niet geschikt is eenig doel te treffen de bogen en pijlen die walter en willem voor hunne oefeningen gebruikten
maar wie er sliep niet hedwig de trouwe gade en liefhebbende moeder zij verweet zichzelve dat de hoogmoed haar in zijne strikken gevangen had hoe kon ze toch zoo blind geweest zijn en waarom had ze niet meer acht geslagen op hetgeen walter zeide
en juda vaart er wel bij daar de keizer hem het geld niet terug kan geven zoo betaalt hij hem met verbeurdverklaarde goederen ook dat kan hier gedaan worden
dat zullen we nog heer we zullen ons toch niet door een troep boeren laten slaan je bent een oostenrijker fabian en je vergeet te veel dat iedere zwitsersche boer als het er op aankomt een geboren krijgsman is
zij verbonden zich ongehuwd te blijven en al hunne bezittingen aan de orde te vermaken zij werden tempelheeren of tempeliers genoemd en namen in aantal steeds toe zelfs lang nadat het koninkrijk jeruzalem gevallen was
en daarom besloot geszler een geheel nieuwen grooten en sterken burcht te laten bouwen aan den zuidelijken bocht van het vier woudsteden meer die burcht moest hem echter geen geld kosten en de zwitsers die zich vrij noemden moesten hem in heerendienst bouwen
gij hebt goed gehandeld heer werner zeide de oude tell toch denk ik dat deze ontmoeting met den trotschen oostenrijker niet in ons voordeel zal zijn hij heeft toegegeven maar hoe
kom geloof me hoe langer gij wacht hoe meer gevaar gij loopt in handen te vallen van geszler en den laaghartigen vleier
hij is een held dat is hij sprak de herder kijk kijk dan toch hoe hij den slag van elke golf weet te ontwijken en dezelfde golf die hem met den dood bedreigt weet te gebruiken om verder te komen
nu zond hertog frederik zijn dapperen maar onstuimigen broeder hertog leopold aan het hoofd van een groot leger uit om de bondgenooten van keizer lodewijk te dwingen de zijde van oostenrijk te kiezen
het is het einde van de föhn het is het naspel van het uur der angsten halli halli hallo klinkt het flauw maar duidelijk uit de verte en nu het grootste gevaar voorbij is en de stuurman het roer weer meester is keert geszlers moed terug
als er één is die ons aan den wal brengen kan dan is hij het mompelt hij zal hij hem vragen het roer in handen te nemen ja en zal hij het dan doen
toen over den muur een zijner mannen kwam klauteren waar kom jij van daan snauwde geszler hem toe je ziet er uit als een geplukte vogel
daar klonk de zware tred van een man eene schaduw gleed voorbij hunne schuilplaats kleine willem wilde zich losrukken en achter gerolds hand klonk het heel dof vader achter de andere hoorde hij tell willem
smakelijk drinken vanavond oostenrijkers mompelde hij gladde vogels zijt ge dat moet ik erkennen maar tell en ik zijn gladder
nog één slag harder dan er een geweest is de druk ervan doet de bergen dreunen en stukken rots slaan naar beneden alles verwoestend in den val het was het slot akkoord van het lied
op de bergen hadden ze plaats in overvloed en konden ze uren lang ronddolen zonder menschen te ontmoeten en hier in huis geene ruimte om zich vrij te bewegen en op straat een voortdurend gedrang van menschen van allerlei rang en stand
mag ik het weten waarom niet gisteren was er op den sarnenstein groot feest en naar gewoonte moest claus weer helpen om de kelen der altijd dorstige oostenrijkers te laven
mijn grootvader om zijne vele deugden zijn vroom en edel gemoed en zijn dapper hart verleden jaar heilig verklaard heeft draag ze hem en mij ter gedachtenis gij hebt een koning overwonnen heer
wie opstond stond stellig alleen op en eer hij zich eenigen aanhang gemaakt had was hij al in de macht der oostenrijkers toch woelde en werkte het in hoofd en hart van al wat zwitser heette
een schildwacht neemt een stok en wil vader slaan zal de slag neervallen de stok daalt hij ziet vader den breeden rug buigen om den slag te ontvangen en
het lijkt wel een kasteel zeide baumgarten zeker en het is er ook een gij weet toch dat stauffacher een van onze rijkste edelen is al drijft hij zelf den ploeg en al werkt hij mede als een man in huurloon een heel verschil met
dat is bijtijds de plaat gepoetst claus bromde hij maar die ludwig is een baas dat moet ik zeggen toch is de man de kwaadste niet hij dient zijn meester trouw en als ik hem eens te pakken krijg nu ik zal hem niet ophangen
een mooi schot spotte willem als vader dat zag dan zou hij wel zeggen een schot alsof ik het deed walter schudde ontevreden het hoofd en zeide weet je wat ik geloof wil
heeft er iemand geklopt vroeg een man achter de deur ja ik heb geklopt antwoordde cornelis en vroeg meteen woont hier jan leendertsz verlaen nog jawel die ben ik zelf maar wie zijt gij wat moet gij hebben
erg opgewonden liep hij nu naar huis en hij was z boos dat hij zelfs weigerde te eten en zoo naar bed ging om daar zijn hart in alle stilte in tranen lucht te geven
dat wordt ze goede vriend sprak deze zuchtend maar zou het wel waar zijn een kwaad gerucht wordt altijd vergroot
de oude koot had spoedig een vuur gebouwd alsof er een os op gebraden moest worden en zeide nu neefje gij weet den weg
dat is goed jongen maar als gij hem om twaalf uren nog niet gevonden hebt dan moet gij naarboord terugkeeren zult gij anders gaat cornelis u weer zoeken en dan komt er nooit een einde aan
het duurde echter niet lang of schutters en vrijbuiters deden al naar het zoo uitkwam denzelfden dienst er wordt toch heel wat gedaan vader zeide cornelis toen hij des avonds met zijne pleegouders
maar ze hebben me toch niet ge gevangen ze heb ben misge ge stoken en half droomende stapte hij weer in het bed bemoei u niet met den jongen vrouw zeide barend hij droomde maar hij ligt nu weer voor anker
ja uwe edelheid ze zijn met hun allen in het huis van jurrie thijsz gegaan jurrie thijsz de schipper weet u die op de coebrugsgraft woont die houdt een sluikertje
toen opeens de deur openging en van schaeck van der morsch en bakker met veel beweging binnen traden terwijl op hun gelaat stond te lezen dat ze de brengers van eene goede boodschap waren
als ik het hem dan ook nog eens zeg zal hij er stellig zijne schouders nog wel meer onder zetten om alles te doen wat in het belang der stad is
de anderen werden door zijne manschappen die hem trouw gebleven waren afgemaakt en don ciaccone hier geenen vijand meer te bestrijden hebbende sprong met de mannen van zijn vendel in de volgeladen boot der gesneuvelde vrijbuiters en bracht haar triomfantelijk bij zijnen laffen bevelhebber
men sprong van den kant af in het water en liep de schepen te gemoet de zeeuwsche vrijbuiters zoowel als hunne bevelhebbers kwamen handen te kort om brood en haring uit te reiken ja sommigen wierpen het van de schuit hun die op den kant stonden maar in de handen
bij mijne zaligheid dat is de knaap die zulk eene hoofd en kiespijn had zeide diala zoodra hij den knaap in het oog kreeg gij verbeurt het leven kerels als gij hem laat ontkomen brengt hem in mijne tent
zesde hoofdstuk twee die vroeg op pad zijn men zou zich zeer vergissen zoo men het leiden van wilde gelijk stellen met het leiden van onze dagen
cornelis volgde haar doch eer ze binnen gingen vatte hij haar bij de hand en zeide hoor eens ik kan niet langer wachten te vragen wat scheelt er aan gonda niets was het antwoord en ze sloeg de oogen neer
van keulen en van schaeck spraken nog met elkander af om van een en ander zoodra ze in leiden gekomen waren den magistraat in kennis te stellen en na elkaâr een wel te rusten toegewenscht te hebben gingen ze ter kooi
met dien schout bestond het bestuur uit acht schepenen en vier burgemeesters en van deze dertien regeerders gingen alle bevelen besluiten en bekendmakingen uit
maak nu maar dat ge voort komt anders zijt ge er te laat bij nadat ze van elkander hadden afscheid genomen ging cornelis stoutmoedig op weg zoo brutaal mogelijk ging hij voorbij elke schans want nu hij het wachtwoord wist kon niemand hem den doortocht beletten
hem achterna en daar jurrie vast bang was in den avond alleen te loopen begon hij op eene vreeselijke manier een liedje te zingen zooveel te beter dacht cornelis zing maar zoo hard en leelijk gij kunt oude jongen
deze herkende hem ook terstond en riep terwijl hij opsprong op mannen vat dien bengel dat is een spion uit leiden
de schippersknecht van eene ellendige tentsnebbe heeft op zijne reizen van leiden tot utrecht en terug ooren en oogen den kost heeft gegeven maar als gij een dwaas antwoord hebt verwacht waarom vraagt gij mij dan wat
wat helpt het den leidenaars of het water al tot de landscheiding staat maar er niet door kan komen wordt die dijk niet doorgestoken dan had men bij mijne trouwe de gekheid niet behoeven uit te halen om de maasen ijseldijken door te steken
en zij die deze lieden onverhoord durfden wegzenden of kwalijk bejegenen zouden gestraft worden
juist wilde allertsz het raam weer sluiten toen cornelis riep heer kapitein u zou goed doen zoo ge niet naar den prins gingt wat raast gij jongen wat hebt gij daar mede te maken