AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Den volgenden morgen vroeg, toen nog niemand in huis op was, bond Adriaan de zwaan het touw weder om den hals, en leidde haar weg
En evenmin kon zij Willoughby in staat hebben geacht zoo totaal af te wijken van elk betoon van kieschheid of eergevoel, van alle betamelijkheid als man van de wereld zelfs, om een brief te kunnen schrijven, zoo onbeschaamd
Ik ga naar hem toe. Anna zag hem met nadenkende, glanzende oogen aan en antwoordde niets
Zelfs ontdekte hij dit ten allerduidelijkste, toen hij, na zijn vertoeven te Rotterdam, den laatsten avond aan het huis van VAN VLIET had doorgebragt. Hij had afscheid genomen van dat hem zoo dierbaar geworden gezin
Des middags stond Othomar echter op, en kleedde zich zelfs aan, maar niet in uniform. Hij had wat gelucht in zijne kamer en ging nu naar de appartementen der prinses Thera
waar zij haar zaken in orde schikte en afwachtte, dat haar man haar zou komen opzoeken. Maar hij kwam niet
Dus gesterkt en gesteund, viel mij de zware tocht door de lange reeks van zalen toch licht. Nauwelijks voelde ik den grond, en toch ging Eckbert kalm en langzaam met mij voort
daar ik het onderpand moest zijn van des barons getrouwheid, was gewillige volgzaamheid van mijne zijde de noodzakelijke voorwaarde, en die was niet meer te wachten bij zulk een beslisten afkeer als ik toonde
Bij de Boomen was alles in actie. Pa Boom glom, Ma Boom glom en Lotte, die stond voor een nijlgroene canapé in een nijlgroene japon met een nijlgroene glimlach
Hij zelf kon wel is waar zijne zaken niet verlaten, om persoonlijk aan de wederoprichting van de gezamenlijke industrieele onderneming mede te werken; maar hij gaf goeden raad, hij had vele connectiën, hij wist hulpbronnen aan te wijzen, die men maar had te openen
Zijn moeder kwam de kamer uit en gaf hem een paar hevige Happen om zijn ooren. Hij hoorde den markies binnen lachen
Mijnheer Bumble antwoordde niet, maar sloeg langzaam en plechtig zijn arm om het middel der weduwe
Ik zou een moord hebben kunnen begaan, wanneer wij een der gauwdieven achterhaald hadden. De twee anderen dachten er ook zoo over
Hebben wij ons iets te verwijten, Henri, dan hebben wij ons dat samen te doen, en dan heb jij niet het recht, mij, mij. een vrouw, alleen te laten dragen, de last van onze
Het was onder de looverschaduwen van dit buitengoed, in de lange, zoele zomerdagen, dat mijnheer Harthouse begon te beproeven, of het gezichtje
In de kamer van Emilie was het donker. Zij zaten op den divan, Hugo en zij, en zij leunde haar hoofd tegen zijn schouder
als uw schaduw, door de zon zoo lang mogelijk uitgerekt, op u. lijkt. Maar het was toch zijn overschot, daar was geen twijfel aan
welke men zelden bij gewone menschen aantreft, maar hem ook in staat gesteld, verborgene zaken uit te vorschen, ja het toekomende te voorspellen. Cezar! groet de eerbiedwaardige
De jonge man reikte met eene beleefde buiging aan Lina het doosje weder over, maar hij maakte daarvan gebruik om even hare hand te drukken en bracht haar een beleefden groet waardoor zijn weelderig blond krullend haar in al zijn overvloed zichtbaar werd
starende in de vlammen. Wij hadden ook geen woorden noodig, wij behoefden elkander zelfs niet aan te zien om te zeggen wat er in ons hart omging
en daar hij geene bedienden had, liet hij zijnen gasten alleen, en ging heen, om den hem opgedragen last zelf uit te voeren. Ziedaar, mompelde hij zeer verblijd in zich zelven
Oom Ruyvenaer - behalve als hij eens naar Java overtripte, om te zien hoe het er op de suikerfabriek ging, met een retour van zes maanden, - herinnerde zich niet een Zondag-avond gemist te hebben
ik ken den weg. Daarna ging hij onder stoom. Met de hand onder de kin volgde mevrouw Clennam hem vol aandacht met haar wantrouwenden blik en
inaakte hei bed van haar vader in orde en verzocht hem wat te gaan liggen. Hij bleef echter nog een half uur in de kamer
maar ik weet wel dat gijzelf daar geen oogenblik over hebt gedacht. Zoo heeft men zich ook hier en daar zeer beijverd de origineelen aan te wijzen van de personen, die ik heb opgevoerd
maar het staat niet in den weg voor onze plannen, en er zijn restauraties, die. met herscheppingen gelijk staan, en. de dennenlaan kan gespaard blijven, Regina, als ik de zekerheid had dat gij er nog iets aan hecht
Myn vader was zoo verzwakt, dat ik hemnietmeer uit de frissche lucht durfde verwy'deren, en ik had een bed voor hem opgemaakt op het clek
alle zdeken e n alle babies te laten oppakken. En als je zoo ondankbaar. zoo ongodsdienstig
De twee gevels naar het zuiden en westen gekeerd, zijn bedekt met slingerplanten en klimmende rozen; die van het noorden en oosten met klimop
tot een ongeval, dat wij hier willen mededeelen, om de verregaande onbeschaamdheid van een man, die aan Covent-Garden verbonden was
U kunt wel wat fatsoenlijker spreken,' zei Betsy's zwager kwaadaardig 'Het komt volstrekt niet te pas hier te jijen en te jouwen' 'Ik heb niets met u te maken, meneer
opdat zij, uit hunne bezwijming herleefd, zouden geleid kunnen worden gevaarloos, langen weg langs, tot
Miss Ophelia was de slavin van het moeten. Wanneer het haar eens duidelijk bleek, dat de baan van haren plicht
De huizen, hoe doorzichtig ook, tusschen hunne zuilen, hoe open ook, schijnbaar, bleven gesloten; de menschen waren steeds onzichtbaar. Alleen des morgens, boodschappen doende langs de winkels van Rijswijk en Molenvliet
Zijn oogen waren steeds gericht geweest op de jonge dame, zijn hart had haar om zoo te spreken geheel omvat en opgenomen, zoodra zij dit vertrek was binnengekomen
vergrootte. Zulje dan eeuwig even mooi blijven, Kee! riep de oudste in bewondering uit, haar de hand toestekende: het is negen jaar geleden sedert we goede vrinden waren, en je bent geheel dezelfde
de afgestorvene haar wat uit de gedachten mogt zijn, wanneer zij hèm wat beter had leeren kennen, zou zij zich misschien genegen betoonen, hem het geluk te schenken, dat hij haar afmeette
Ik sprak over het volk, niet over hem. Oef, wat is het warm! Ik ga wat rusten, want vannacht zal er van slapen niets komen. Zorg voor alles
of ik durf wel meer doen. Het merg in mijne beenderen is koud van vochtigheid en honger. Ik moet warmte en spijs hebben
en het schrander huisbestuur van mejuffrouw Baptistine nog altijd gelegenheid hem behoorlijk te ontvangen. De bisschop was ongeveer drie maanden te D., toen hij op zekeren dag zeide
Ik was niet ongelijk aan iemand, die zich in een sterrebosch bevindt, en, welke laan hij ook insla, altijd den grooten boom of het standbeeld voor oogen heeft, waar al de lanen op
en dat het ona een pleizier zal doen als uwe dochter zich mettertijd bij ons even thuis zal gevoelen als bij u.
WAARUIT BLIJKT DAT ZELFS EEN BODE OP ZEKERE PUNTEN GEVOELIG IS. De nacht was bitter koud
Gerrit, zei Paul; het is alles heel waar wat je zegt, maar zeg dat nu eens. in mooi Hollandsch, Gerrit. - En zusje, ging Gerrit voort, wat hakkelend maar vol vuur
van uwen Rentmeester ontstolen had. Ik vrees derhalve, dat ik, in plaats van u hulp te kunnen betoonen, uwen ondergang berokkenen zoude
Duidelijk behandelden zij haar als prinses en gelijke voor de wereld, voor het publiek. Maar in haar eigen côterie bleef zij Urania Hope
Hij kwam den volgenden morgen bij haar en Marianne in de eetkamer, eer de anderen beneden waren; en Marianne, die altijd gaarne bereid was, waar zij kon, hun geluk te bevorderen, liet hen spoedig alleen
Waarom zou hij haar vergeven.? Hoe zou hij haar lief kunnen hebben.? Zij hadden elkaars kussen gedronken: dat was alles geweest: korte lafenis gedurende de reize
Margiane gaf nu last de legertenten op te slaan, en terwijl men daarmede bezig was, begaf zij zich met een klein gevolg, onder geleide van Amgiad, naar de stad der toovenaars
Gij hebt al genoeg gezegd, viel Lord George hierop in, hem een wenk gevende om zich te verwijderen. Ikverlangniet meer te hooren
Cornélie nam heftig het woord, vaarde uit en herhaalde hare frazes: tegen het huwelijk in het algemeen, en nu in het bizonder tegen dit huwelijk, alleen om een titel
EEN ONAANGENAAM OPONTHO UD EN DE GEVOLGEN DAARVAN. Het was voor het oogenblik
antwoordde het kleine schepseltje. Ha, ha! Kijk deze dame eens aan. Dat is mevrouw Waarheid, van adel en in groot toilet
Den volgenden morgen, bij het opgaan der zon, zag ik echter een groot getal van die dieren met statigen tred aankomen. Zij trokken vlak onder mijn' boom heen, en ik schoot verscheidene pijlen op hen af
Al de duizenden kleine diertjes huppelden en sprongen, verscheurden en verslonden elkaar. Maar dat is toch afschuwelijk
Drie maanden was zij dagelijks met haar in aanraking geweest, ook thans nog bleef zij aan hare zorg toevertrouwd; zij wist dat Marianne groot onrecht was geschied; dat zij lang en veel had geleden
dan wil ik, gelijk de eerste maal, door den tuin ontvluchten, terwijl de keukenmeid en de slaaf nog aan hun avondmaal zitten, of in de keuken ingeslapen zijn
Lucie dringend, en 'hè,' voegde ze er bij, 'die hoofdingenieur is ook een nare man. Ik heb het al gezegd, toen we er laatst een visite maakten: hij heeft een echt nurksch
Zij wierp zich te bed, en of het nu door overmatige inspanning was, dan wel of de natuur eindelijk hare rechten liet gelden, nauwelijks had ze zich neergevlijd, of ze viel in eenen diepen en gerusten slaap
las eenige hoofdstukken in den koran met de zelfde gerustheid, alsof hij zich in zijne eigen vertrekken bevond, en begaf zich vervolgens ter ruste
ik wilde u kennis geven, dat ik dezen heer eene schriftelijke belofte heb gegeven, om duizend dollars te verbeuren als gij niet gereed zijt, wanneer hij u hebben wil
Zullen zulke Menschen, Vaders en Moeders geworden zynde, hunne Kinderen beter opvoeden? Ziet eens, brave Vrouwen! welk een reeks van
Dit stond echter bij hem vast, dat hij vooreerst niet voldoen zou aan het verlangen van de schoone onbekende, en noch haar oom, noch de kasteleines uit den Roerdomp zou laten halen
Mijn broeder zag de vraagster aan, en bemerkte, dat zij reeds hoog bejaard was. Ofschoon hij haar nu volstrekt niet kende, bewilligde hij echter in haar verzoek
Ten einde verder niets te verzuimen, wat tot herstelling der prinses zou kunnen strekken, liet de koning eenige dagen na deze vergeefsche proef in zijne hoofdstad omroepen
Daar was zij. De verschrikte koster gaf een gil en riep: sHet spook! Het spook! Voordat hij deze woorden had geuit
Een groot en sierlijk hek van gegoten ijzer, op een kwistige wijze met krullen en strikken begiftigd, en hangende tusschen twee zeshoekige pilasters, waarboven marmeren vazen prijkten, geleidde tot de oprijlaan
San Carlo zoû het worden ingezegend, met al den luister van een groot huwelijk. Hare vader kwam er voor over met haar jongsten broêr
de andere in een bruin zijden paletot en een strooien hoed met rose linten, met een blozend, rond, gelukkig gezichtje, dat iemand goed deed te aanschouwen
Hoe hoog schatte vriend Bellows dit nieuwe zaakje? Vriend Bellows was op weg om zijn bulging voor den breeden boezem te gaan maken
Wij willen hem Harriet noemen. Komt die naam niet juist van pas? Het kind stond zijne moeder in hare vreemde kleeding ernstig aan te zien
want hij sloeg ieder een arm om den hals, en zwoer, dat hij haar met kussen zou verstikken, als zij zich niet doodstil
De Jack van het Schip werd onderrichtwaarde verdronkene gezonken was, en nam op zich naar het lijk te zoeken op die plaatsen waar het meest waarschijnlijk zou aan land spoelen
de groote pleinen, de binnenplaatsen, de koffiehuizen enz., dat wij dien avond, toen wij naar bed gingen
Wij zijn verraden; er is een vreemdeling bij ons! Te gelijker tijd stak hij de hand uit, en greep den dief bij den arm. Deze trachtte zich los te rukken, maar mijn broeder wierp zich op hem
voor welk oppassend gedrag hij hoogelijk werd geprezen. Op zijn gewoon uur of hever op zijne gewone minuut en seconde
en al het zilver, dat op tafel lag voor het kleine festin, dat Rawdon onderbroken had
Myn hart klopte snel, toen de oude kassier de kruk der deur omdraaide. Wat kon mynheer Spalding my te zeggen hebben
Maar! hebt gy zelf niet eene taamlyk goede opvoeding gehadt? Kunt gy niet lezen? Kunt gy niet schryven? Kunt gy niet zo veel cyfferen als er in eene geregelde huishouding te pas komt
ging de huisbel; en de wind raasde zeker de voordeur binnen en de trap op, want de salondeur blies open, zoo luchtig, als zoû die geheele deur opwaaien als een
zonder nochtans een deur te vinden. Nu begon hij opnieuw te huilen en te snikken en zette zich eindelijk op de treden van het hol neer, zonder hoop, ooit weer het daglicht te zien
Daar, daar, hoor je niet? Hij stortte naar het venster, lenig als een panther; woest smeet hij de jalouzieën open
niets dan eene hulde aan hunne Idee moest zijn. Omdat ik een groote sympathie voor die Idee gevoel, wil ik hun deze teleurstelling besparen
kwam over hem, een gevoel van rust en onbezorgdheid, kalm als een meer en zoet als een oase: een lachend landschap na de koude en de sneeuw van zoo even
St. Peteren Walburgiskerk te Zutfen behoorende. De hoeve werd een adellijk huis, een der havezathen van het graafschap, lange jaren door edele geslachten bezeten en bewoond
Kom, zei Pickwick met een zucht, maar tegelijk met een glimlach, zeg maar, wat gij te zeggen hebt. Het zal wel weer het oude liedje zijn
De jongen zag ook de smalle straten, die leeg waren op dezen feestdag. Hij wist nu welk een stroom statige menschen er zich eens hadden bewogen
daar hij zich slechts beperkte tot het uiten van eenige kwinkslagen, waarmee hij Sam Weller den tijd trachtte te korten
een fluitje dat om zijn hals hing, en een soort van korte, doornachtige knots met een looden knop die uit een zak van zijne losse overjas te voorschijn kwam
Daar zij al gewoon waren Moorsche gewaden te dragen, waarvan ook de twee matrozen zouden worden voorzien, zou, bij een mogelijke ontmoeting met soldaten of ambtenaren van den Sant, de verschijning van eenige zwervende inlanders niet bijzonder de aandacht trekken, wat, naar men vertrouwde
Ik zie ten minste, zeide zij, terwijl zij zich langzaam uit mijn omhelzing losmaakte en zich naast mij nederzette: ik zie, dat gij nog niet geheel verdorven zijt, dat er nog hoop is op uw behoud; want uw hart is nog vatbaar om getroffen te worden
beteekent het, dat jij, als je stondt in mijn levensomstandigheden, wenschen zou anders te zijn en te denken dan ik doe. Over anderen denken is dùs over jezelf denken
Hij had ze gezien door zijn kinderjeugd, door zijn jongensjaren stille gaan, toen hij zoo oud was geweest als Pol en als Gus; hij had ze zien gaan door zijn zoo heel gewoon leven heen van koffieplanter in Indië, en industrieel daarna
Ik heb uwen raad opgevolgd, zeide hij, maar Camaralzaman heeft nog minder plan om te huwen, dan toen ik er hem de eerste maal over heb gesproken
Juist; maar het schijnt dan toch wel een eigenaardig dwaalspoor, niet waar? Waren er nog andere fietsen in dat schuurtje? Illustratie: Welke theorie houdt u er op na? Verscheidene. Zouden zij er geen twee hebben verstopt, indien zij het denkbeeld wilden opwekken, dat zij per rijwiel waren vertrokken
gij vindt die som waarschijnlijk te groot: zij kan dit voor u zijn, maar voor mij is zij dat niet. En te gelijk gaf hij aan zijnen groot-schatbewaarder
en hij zeide schier stamelend, het hoofd omhooggeheven, zacht en als tot zich zelf: O gij, o Ideaal, gij alleen leeft
en echter meen ik, dat vooral de hoofdpersoon met zulke edele gevoelens bezield is, als het der Kerk en Staat in dit land en bij dit volk op den duur kunnen doen welgaan
of uit Kist Beoefeningsleer dat voorlezen deed tante Mientje altijd, en ik François Haverschmidt, Familie en kennissen moet zeggen zij deed het met graagte
kwam bezoeken en angstig haar woning zocht in een stad vol katten, sluipt die oude man door de straten
Heel goed, ik kan den heelen dag wel praten, als je me maar aan den gang brengt. Bets zegt, dat ik nooit weet op te houden. Is Bets niet het meisje met de roode wangen, dat veel thuis blijft en soms uitgaat met een mandje? vroeg Laurie
k moet hier nog novellen schrijven, evenals nthony rollope s moeder. an heb ik mijn levenstaak volbracht en kan ik me terugtrekken en gaan reizen
Pas op, eer gij een woord zegt I Ik zal u uwe zelfzucht onder het oog brengen, mijnheer Headstone, uwe hartstochtelijke, hevige, onbedwingbare
De liefde is de ware zaligheid. Geen geluk boven dit geluk. De liefde is de eenige verrukking. Al het overige is er treurig bij
was zeer over haar schrijven, zoo eenvoudig en natuurlijk, te vreden: en zag zich bevestigd in de gunstige gevoelens, die zij omtrent haar, staande den korten tijd van derzelver verblijf, had opgevat
Wat zegt gij? vroeg Tell, die opeens tot zichzelven scheen te komen. Dat het mannentaal is, welke gij daar gesproken hebt
zag spoedig in dat men, door den stilzwijgenden Flintwinch wijn in te gieten, hem in stede van te openen nog dichter sloot
zy kan misschien mijn I plichtsvervulling jegens haar te hoog geschat j hebben, en my daarom hebben bemind; wel- licht is zij te ver gegaan
antwoordde hierop niets, ja weigerde zelfs de hand, die VAN WIERINGEN naar hem uitstak, met een dergelijk aanbod te beantwoorden
iets vrouwelijks, dat geen meisje was, en dat sprak tot zijn jongensmijmerziel, als iets, dat hij kon in bezit nemen en beschermen en heel veel liefhebben
en zelfs met haar te schertsen en te stoeijen. Dit liep zoo druk, dat zijne moeder erg opvatte, en dienstig vond deze gemeenzaamheid tusschen de jongelieden zoo veel mogelijk tegen te gaan
dat wij zoo hard tegen haar aanvlogen, dat haar vleugel uit het lid ging, zei Goudoogje. Je zult zien, dat wij van de rotsen hier worden weggejaagd
Ze had haar stem laten trillen, zodat men er als het ware de tranen in horen kon Wel twee minuten zwegen beiden Marie zat op een stoel aan de grote mahoniehouten tafel in de
En Emmy, had zij haar plicht niet gedaan? Zij had George's portret tot troost
dat hij Julie zou vragen, zonder zich om papa en zijn 'het is onmogelijk' in het minst te bekommeren. Den dag, nadat zij meende
ik behoor bij eene jonge dame die niet alleen met eene uitstekende schoonheid is bedeeld, maar tevens zeer rijk is, en het mij aan niets laat ontbreken
Maar juist toen zij haast gedaan had, kwam door eene ongelukkige beweging een eindje van het lint uit hare mouw kijken en viel Ophelia in het oog
Mijne lieveling, zeide ik. Mijn arm, arm kind! Ik beklaagde haar zoo. Ik hield veel van Richard, maar ik kon toen toch niet anders dan haar beklagen
terwijl zij over elkander de deur uittuimelden, om hunne pret buiten uit te gieren. Hebt gij ooit zulke lastige jongens gezien? zeide Tante Chloe
Wij en de wereld! Want zij dachten, dat zij de helft waren, en verreweg de beste helft. Het eendje gaf als zijn meening te kennen, dat het toch ook wel eens anders zou kunnen zijn; maar dat kon de kip niet velen
honger?' vroeg Jacob Jansz. meêwarig, terwijl hij hem eene kruik frisch water aan den mond zette. Juliaan schudde het hoofd en liet dat weêr lusteloos neêrvallen, nadat hij met gretigheid had gedronken
Vier minuten om. Bravo! Wilt gij mij niet een klein beetje helpen, juffrouw Nickleby? zei Lord Frederik na een korte poos
en hetzjj de garde werkelijk in aantocht was of niet, dit was zeker de wn'ze, waarop gewoonljjk een volksoploop eindigde
Ik zal je moeder nooit vergeten, zei tante Therèse. Ik zie haar nooit meer, en ik zal haar misschien nooit meer zien. Maar ik hoû zoo veel van haar. en ik bid, ik bid veel voor haar. Zij heeft het noodig
tja, lieve, ik geloof ook dat het daar het beste voor mij is, en met die gevoellooze woorden maakte hij dat hij wegkwam
eenzaam in het ledige huis zat te waken, tot het daglicht de vlam zijner kaars zou verdooven
Een pijnlijke trek kwam op het gelaat der moeder. 'Nonsense!' 'Toch niet. Het kan mij nu hoegenaamd niet meer schelen. En dan toch liever hem dan een ander
de pakhuizen er tot het dak mede te vullen en de burgers, die duur te laten betalen om ze naderhand, ten deele bedorven, voor eenen appel en een ei van de hand te doen
Zij begaven zich met eenige moeite, beleefd dringend, naar den kleinen wintertuin. Er zaten slechts twee groepjes, twee oude heeren aan een tafel vol leêge wijnglazen, en een jong vrouwtje met een jongmensch, die haar iets scheen te vragen en telkens met een waaier op heur knie tikte
Enjolras klaagt over zijn grootheid, die hem aan het weduwnaarschap verbindt. Wij allen hebben ten minste minnaressen, die ons dol, dat wil zeggen dapper, maken
juist omdat zij altijd zoo gezocht geweest was en het niemand kon invallen, dat zij nog vrij zou zijn. Zij moest haar moeder zeggen, dat zij ongesteld was en naar huis moest
Zoo!' zeî Drenkelaer, terwijl hij Bettemie scherp aanzag: 'heeft de Freule inderdaad de groote vraag betreffende het bovennatuurlijke willen doorgronden
bij afwisseling met Hoorn en Medenblik, toen ten tijde en lange daarna plaats had. Met zeer veel aandacht beschouwde HILLEGONDA deze Munt van Holland, en gaf door hare
Of ik zoû anders. Ottilie eens in Nice kunnen gaan opzoeken. - Neen mama! zei Lot, bijna driftig. - Waarom niet? riep mevrouw Steyn de Weert heftiger. Ze is toch mijn kind
zoodat iemand, met het huis bekend, wanneer hij een klein gordijntje wegschoof, dat voor een raam in den muur van het achterkamertje
op het voorbeeld van Vitalis, mij gewend, om nooit iets van eenig belang te zeggen, wanneer wij ons in eene straat van een stad of dorp bevonden
Wat mijnheer Dick mij verteld had, en wat ik toen voor een inbeelding van hem had gehouden, kwam mij nu weer voor den geest. Ik kon er niet aan twijfelen
Ik verlang nog meer denzelven van onderen, dan van boven te zien.' - 'En waarom dat?' vroeg JOAN, verwonderd over deze verkiezing
toen op eens de fierheid en het gevoel eener gekrenkte liefde by haar bovenkwamen, en zy alles weder bedierf, door haastig hare oogen af te veegen en te
Dat is toch het gewone leven van u jonge mannen allen! antwoordde zij met gefronste wenkbrauwen
Hoe lang hij zoo gezeten was is niet bekend, en misschien hadde men nooit dit grootsche voorval gekend, ware niet zijn zoogenaamde lakei met een brief binnengekomen, zoodat hij in die peinzende, poëtische, welligt ook suffende houding verrast werd
Zooveel is zeker, dat, toen ik geheel gekleed en in orde voor den dag kwam en het huis uittrad om de balsemende buitenlucht te genieten, ik mijn zuster reeds kant en klaar vond en druk bezig om een ruiker te maken
noch zijn hansworst, noch zijn aap, betoonden dus eenige verlegenheid, toen zij zich door een daartoe afgezonden page voor het edel gezelschap op het grasperk gevoerd zagen
Hij zei, dat ik lang niet geworden was wat hij verwacht had, en dus trouwde hij met zijn
en het bevochtigen der reten in de planken met een oplossing van gewoon keukenzout, en de kalander te verjagen door aan de muren en daken, in de schuren en pakhuizen bloeiende varens te hangen
Maart. Ik heb nog nooit zoo in de put gezeten als nu, nu ik een goed rapport heb gehad. En ik ben werkelijk een oogenblik van plan geweest om niet meer als een razende te blokken, en den boel er bij neer te gooien. Dan maar naar kostschool
en door twee openingen bij de schouders, kwamen een paar armen te voorschijn, die met een soort van fluweelen stof, welke vroeger blauw geweest moest zijn, bedekt waren
Zijn vader beval hem uit zijn graf, Thénardier zooveel mogelijk goed te doen; sinds vier jaren had Marius geen andere gedachten, dan de voldoening van deze schuld zijns vaders
nam hij zijn intrek in het logement waar de diligence was blijven staan, en nuttigde een stevig diner van beafstuk
omverhaalden, bedierven en vernielden. Het geheele huis was vol volk; de slaapkamers, de keuken, de gangen, de trappen
ik. ik mag zoo niet zijn. Ik mag niets zeggen, niets, zelfs niet tegen Sofie. Alleen tegen jou, niet waar, tegen jou, màg ik wat zeggen
Toen snelde hij naar binnen, om zijn hoed te halen, en draafde hinkend de koets na, als was het zijn bedoeling om achterop te klimmen
aar dit meisje, sedert haar vertrek uit witserland, ongezond is, heeft haar de octor aanbevolen, om zooveel mogelijk beweging te maken. k vond dus geene reden, om, daar zij mij voorsloeg
ulke lieden schijnen eer broeders en zusters, die met elkander overeengekomen zijn, om onder één dak te wonen en uit éénen pot te èten, dan jonge lieden, die door de aanprikkelingen der natuur
MAURITS nu den laatsten avond voor zijne afreis te bed zoude gaan, was hij zeer aangedaan; hij beschouwde de voorwerpen, die hem omringden, met zoodanig een oog, als of hij dezelve voor het laatst zag
een omweg zijn horlogeketting schitterend uitkomen op zijn breed wit vest; hij droeg den rouwband om zijn grijzen vilten hoed; hij zag er achtbaar en solide uit; ik ben zeker, dat hij het publiek vertrouwen reeds heeft herwonnen
Daar kan hij niet blijven, dat ben ik met u eens, want uit eigenbaat of uit zottelijke toegeeflijkheid zouden ze hem alles toelaten wat in zijne kranke hersens opkwam, en gij noch ik kunnen er altijd bij zijn om tegen zulke abuizen te waken
meer schrik aangejaagd dan ik zeggen kan. Hier zweeg zij. Zij gij dan hier gekomen om hem te ontloopen
k ben de zoon van den raaf te onden, dien hij buiten den echt verwekte bij eene zeer fatsoenlijke jonge juffrouw uit den burgerstand. oolang mijne moeder leefde, zorgde hij voor mij
en ik zou nooit toestaan, dat die toast in mijn huis anders gedronken werd dan als op de dames
met de behendig aangebrachte kleine mouches: het fijne halve maantje, om het reeds amandelvormige oog te verlengen
Het avontuur van Charles Augustus Milverton. Het is jaren geleden, dat de gebeurtenissen, waarover ik nu ga spreken, hebben plaats gehad, en toch doe ik mijn verhaal nog met een zekeren schroom
Dat verheugt mij; maar toch, biecht eens eerlijk op; gij weet dat gij mij uw vertrouwen kunt schenken, en dat ik toeschietelijk ben, zelfs al valt er iets te vergeven
Wat dit laatste betreft, sternde de oude John volstrekt niet met zijn vriend overeen, daar hij begreep
ofschoon hy een zeer onwillig getuige was, niet kon nalaten te verklaren. Het is treurig, zeer treurig, zeide Brass
als noodzakelijk zijnde voor het verwerven van die gedistingeerde houding, welke zoo onontbeerlijk is voor iedere jonge dame van distinctie
u moet ik het u vertellen, dat ik anders nog eenigen tijd gezwegen zou hebben, om er u aangenaam mede te verrassen. k heb op last van mijn vader, die zeer met u ingenomen is, aan den eer
hij dreef een groote kudde koeien en stieren voor zich uit; deze liepen tegen den zak aan, waarin de kleine Klaas zat, zoodat hij omver viel. Och, och! zuchtte de kleine Klaas. Ik ben nog zoo jong en moet nu al naar den hemel toe
die gedurig door een schorre hoest gekweld werd, en den zakdoek, welken hy voor den mond hield, byna nooit wegnam, dan om een teug gerstewater met suiker te drinken
Ongelukkigerwijze had hij, tegen zijn gewoonte in, voor de toekomst gezorgd en aan het station zijnde, zijn koffer naar Heidelberg doen expedieeren. Hij was dus wel gedwongen den tocht voort te zetten
Met haar eigen lieve kalmte bedaarde zij mijn ontroering. Zij voerde mij terug naar den tijd van ons scheiden
Hij heeft een brandmerk in eene van zijne handen. De hand, waarmede George de plaatsbriefjes aannam, beefde eenigszins; maar hij keerde zich koelbloedig om
begaf zich weer net zoo vroeg naar haar kamer, om zich daarvan op de hoogte te stellen. De zoon van den grootvizier, die zich over zijn ongeluk in dezen nacht nog meer schaamde en ergerde, dan de eerste maal
Des avonds was hij zeer vroeg te bed gegaan, met bevel dat men alles in huis zorgvuldig zou sluiten, en hij was van vermoeidheid
maar op Anna's bleek, van vreugde stralend gelaat zag hij duidelijk, dat hij, dien zij in het oog had, niet was gevallen
in eene grensvesting als gast der officieren van een regiment jagers der Vereenigde Staten doorgebracht
De ketting viel rammelend op de voorplecht neer, een krachtige duw dreef het ranke vaartuig van den oever af, en juist op het oogenblik dat Fokke den waterkant bereikte wiegelde de boot onder den druk van Tonie's voet, die er in was gesprongen, langzaam naar het midden toe
Ik zoû u gaarne iets vragen, maar ik durf niet! sprak hij. Zij glimlachte om hem aan te moedigen. - Neen heusch, ik durf niet! herhaalde hij
De deur werd geopend, en Agnes kwam zachtjes binnen, zonder eenig spoor van kleur op haar wangen. Zij sloeg haar arm om zijn hals en zei. met een vaste stem
Zoo! zeide hij, terwijl zijn gelaat zich op een zonderlinge wijze samentrok: de zoon van den Hoofdschout moest zich, minder dan iemand, alleen wagen op onveilige wegen
Na de begrafenis bleek de deerlijke staat van oom Jozua's boedel, wiens persoonlijk vermogen geheel was opgegaan in de eischen der firma. Zijn deftig koopmanshuis en zijne meubelen was al wat er nog overschoot
toen over den muur een zijner mannen kwam klauteren. Waar kom jij van daan? snauwde Geszler hem toe. Je ziet er uit als een geplukte vogel
Den heelen dag zweefden Jo en Meta om haar heen, wakend, wachtend en hopend, en op God en Moeder vertrouwend, en den heelen dag vielen de sneeuwvlokken, gierde de wind en kropen de uren langzaam om
omdat ik nogal aanleg voor dat vak meen te hebben. Toen ik hoorde, dat de advertentie van hem kwam, was ik er nog meer op gesteld om bij hem te komen, omdat hij
En hij past zoo goed op mij, moeder! vervolgde Barnaby. Hij houdt altijd de wacht als ik slaap, en als ik mijne oogen toedoe
maar wij zullen dat daarlaten. Toen gij mij voorsteldet uw slot onder uw geleide te verlaten, deed ik zulks alleen, omdat ik op uw belofte rekende van mij weer bij de mijnen te voeren. Dit heeft geene plaats gehad
de soliditeit zijner firma op voldoende wijze wist te vertegenwoordigen in de wereld; in het hotel, waar zij hun intrek hadden genomen, betoonde men hun de grootste achting en onderscheiding
Hier was er een, die het met Walter Fürst hield, en meende, dat het eenige middel om ineens een einde aan al die verdrukking te maken, was: den vijand overal terstond aanvallen
scheen niet genegen aan dien wensch te voldoen. 'Verstaat ge mij niet?' vroeg de heer VAN DUIN, terwijl hij norsch naar haar zag. LOUISE gaf geen antwoord, dat wel niet beleefd, maar toch het best was, wat zij doen kon.
Maar aarzelde de godin Afrodite haar minnaars woede te wekken door hem te melden, dat zij zelve in den droom Admete bewogen had Hippolyte's gordel te vragen
Ik dacht, dat het het beste was, zeide zij zacht. Haar toon trof hem, en aandachtig, van terzijde, nam hij haar op
die Bonmeesters heetten. Deze Bonmeesters moesten zorgen dat er bij brand terstond bluschmiddelen kwamen, dat er bij winterdag bijten in het ijs gehakt werden
De derde persoon was aan het lager einde der tafel geplaatst, niet, gelijk de beide vorigen, in een gemakkelijken leunstoel, maar op een nederig houten schabelletje
Zou je het niet heerlijk vinden beroemd te zijn? Zie je, als ik niet Eline Vere was dan werd ik actrice! En zij galmde een roulade uit, die van haar lippen viel als een ris diamanten
Sedert, sedert was zij hier niet meer geweest! Sedert was haar vader gestorven! Sedert had zij hare lieve moeder maar twee maal gezien, even, te Brussel
Grimaldi nam het aan, zij gaven den vriend bericht van hun voornemen en reden in eene sjees naar Kent
Maar in plaats van de kan aan zijn mond te zetten, zette hij die weer n'eer, keek, zich stijf omdraaiend en zijn hoofd
Eindelijk deed j hij eene andere poging, wreef zich de handen, en vroeg op zijn vriendelijksten toon: En waar I zoudt gij denken, dat Bill nu wel is
het gezicht van den ouden man en toen werd bet jonger. Een oogenblik was het dat van de beide kinderen
eze brief klinkt heusch, alsof ik de hydrophobia had, maar dat is toch niet zoo. k verlang alleen maar naar familie, naar iemand die van me houdt. acht, mijn lieve adertje. k wou, dat ik je kende
Ik gaf het op. Zulk een exemplaar van anti-nationaal vooroordeel en onwetendheid is zeker zeldzaam, maar toch de geest, waarvan dit getuigt, is hier helaas! meer algemeen dan ik had erwacht
Ik ben er zeker van. Vaarwel! En hij was verdwenen. Tom bracht zijn zuster naar haar stoel en zette zich op den zijne
en, daar zij wenschte het goed te begrijpen, vroeg zij naar alles, wat Wronsky groot genoegen deed. Ik geloof
dan klinkt haar schrille lach boven alien uit. fl Is ze alleen, dan schijnt ze zeer gelukkig, als ze maar haar brei- of naaiwerk bij de hand heeft
hij zoo algemeen bekend stond, als een man, van te slechte, beginsels en slordige zeden, om zich in geheime onderhandelingen met hem in te laten
VIERDE HOOFDSTUK. A. Wie zich een juiste voorstelling van den slag van Waterloo wil maken, behoeft in gedachten slechts een groote A op den grond te trekken
terwijl de overige gasten, voor zooverre die tot de coterie der ouairières behoorden, op korten afstand volgden en zich van tijd tot tijd bij hen aansloten. edurende een uur lang, dat men zich in het beschouwen der prachtige verlichting
Ik geloof dat gij het wel met my eens zult zijn dat ik hem terecht gezet heb, en hij maakte een einde aan het
als onrijm, zwaaide, schreef zij, op een' hooger gestemden toon, dan wanneer er aan onze HILLEGONDA, als hare jonge vriendin, een brief van goeden raad of vertroosting uit hare pen vloeide
Maar vertel mij liever eens GEERT!' zeide BOUKE, haar in de rede vallende: 'wat heeft die lanterfant van een pagie je toch verteld. Je hadt het bijster drok met hem
Terstond?' hernam de vreemde glimlachend, 'dat zou weinig eere doen aan mijne kunst van vermommen.' 'Wel niet bij den eersten aanblik, dat stem ik toe
Wronsky ging de met een tapijt belegde trap af naar het door kroonluchters en gasvlammen verlichte parterre juist
Ik geloof, dat hij niet eens weet, wat een jager is, vervolgde Dawkins droefgeestig. Ik geloof, dat ik het wel weet, antwoordde
Zijne verdraagzaamheid ging zooverre, dat hij niet schroomde bij zijn onderwijs gebruik te maken van het voortreffelijke werkje van den onsterfelijken
ndertusschen stak, terwijl wij aan tafel zaten, de wind zoo hevig op, dat men het ongeraden oordeelde, om met de sloepen naar boord te roeijen; en besloot dus den nacht aan de elder door te brengen
THUISREIS EN THUISKOMST. Het was een fraaie heldere avond
neen, juffrouw! Gy zoudt geen oogenblik, voegde juffrouw Billicken er op diep beleedigden toon by, misbruik willen maken van mijne positie
en op die maat plegen kleine voetjes gppv mm BESLUIT om u heen te dansen, terwijl heldere oogjes tot u opzien. En er is een lief, teeder meisje, Tom
zijt gij het jongske, ging de oude vrouw voort, dat hij zocht om aan zijn rijke familie terug te geven
wat wij er van maken moesten, omdat wij — ik wil geen geheim maken van onze gedachten — altijd gedacht hadden dat een secretaris een meubelstuk was
de duisternis alleen verlicht door de spookachtige blankheid der doodstille sneeuw! En nu, die warmte, een dak, een souper
Prins, zeide hij, hem ter zeide nemende, op mijne hooge jaren bestaat er weinig hoop, dat ik nog lang zal leven
en toch viel er niet aan die verlegenheid te twijfelen. Eugène was geheel op zijn gemak, als altoos; maar toen zij daar
de doffe oogen blikten naar binnen, de fantasie zegevierde over de werkelijkheid. Dat zijn vrouw hem niet meer zien wilde, met afschuw de hand voor de oogen drukte
en hare slavinnen berstten in een luid weegeklag uit, daar Noureddin, voor wiens leven zij moesten vreezen, door allen
het kan niet waar zijn, zeide de vrouw met toenemende ontroering. Gij kunt een van die lieden hier vragen, die schrift kunnen lezen
In een nacht, toen allen in Toms hut lagen te slapen, werd hij eensklaps gewekt, en zag hij haar gezicht voor het gat dat tot venster diende
lachte verachtelijk. Hij kende dat schriftwoord lang genoeg, maar in dit geval was het niet te passen. Ja
en alles weg te wisschen en af te sterven, wat hinderlijk kan zijn in de richting die het wenscht te volgen; maar door deze enge poort gingen voorwaar niet allen in, die zich bij de Publieke Kerk hadden gevoegd
Er werden in deze dagen bij al de uitgangen der keizerlijke familie, steeds onder den schijn van glanzend vertoon
Naar huis, antwoordde zij. Zij dacht nu in het geheel er niet meer over waarheen zij anders zou kunnen gaan
De Heer heeft mij verlost, zeide de monnik, gelijk Hij Daniël uit den leeuwenkuil verloste. Wij zijn er beiden heel wat op vermagerd, zeide de
Zoo was het laat geworden. 'Dat blijft dus afgesproken, Willem. Aanstaanden Zondag en de volgende dagen gaan we samen in den berg. Dan kunt ge eens hoogte nemen en langzamerhand gewennen aan het verblijf onder den grond; ik zal je nog wel het een en ander vertellen
zou hij mij het eerst kennen, antwoordde Kitty op Agasija's bewering. Als hij wakker wordt, zal u het zien, als God wil
En nu ben ik vroolijk, en als ik rijk genoeg was, om hem voor vast te huren om alle dagen wat bij mij te komen zitten, zou ik nooit anders zijn
en naar de afwisselingen geleken, welke men op het gezicht van een blinde ziet, die op den tast naar zijn weg zoekt
welk een heerlijke dag! die geeft voor eene maand stof tot onderhoud.' - Nu plaatsten zich de vorstelijke personaadjen en al de aanwezigen in het rond
Nee,' zei ze. 'Dat was het juist. Niemand nam notitie van mij en mijn strookjes, en ik zat den heelen avond in een hoekje als een heel bescheiden rose
Zoo was zij doorschijnend blank, geheel blond, en hij vond haar wel heel bekoorlijk. — Ja, herhaalde hij, en innig teer was zijn stem, viriel. Ik meen het
Onverbeterlijke deugniet!' en Machteld, terwijl zij met den vinger dreigde, zag schuchter om naar Jacob Jansz.; zij vreesde dat deze de uittarting kon gehoord hebben en dat er nieuwe twist zou ontstaan
Heer, antwoordde zij, ik kan u niets anders mededeelen, dan hetgeen ik reeds de eer heb gehad, u te zeggen. Maar zie hier de kleeding van mijn' echtgenoot, welke hij op dezen stoel heeft achtergelaten
Ik vind dat gemeen en afschuwelijk en madame Katawassow had daar volstrekt geen recht toe
Maar nu was het hoorntje er nog, en in zijn woede blies hij er op met al zijn kracht. Toen viel alles ineen: muren, vestingwerken, steden en dorpen, en verpletterden den koning en de prinses
en zich te vergenoegen met zijn tafereel der middeleeuwen, waarover hij even voldaan was als Golinitschef en Anna
Gij kunt veilig gelooven dat zij niet bestaat, want zij zou zich niet willeh verlagen u aan te kijken, en zoo dikwijls ik uw naam noemde
Neen, met hen is niet te strijden, dacht hij. Zij steken in een ondoordringbaar pantser en ik sta tegenover hen geheel onbedekt
En Becky, die aan zijn groote inkomsten dacht, noemde niet slechts de som, welke zij van juffrouw Briggs geleend had
Ach wat heb ik doorleefd! hernam zij toen Kosnischew binnentrad en naast haar op de kussens ging zitten
Dit gemor werd eindelijk zoo hevig, dat Hugh en eenige anderen, die nog in huis waren, en de aanvoerders bleken te zijn
Tot zoolang zal het u toch wel onverschillig wezen, of ik Peter of Paulus heet.' 'Zoo zal ik u Hopman Peter noemen,' hernam Juliaan glimlachend. 'Ik heb er vrede meê; doch waarom Peter
en nadat hij zijn bagage naar zijn slaapvertrek had laten brengen, begaf hij zich, met een blaker in de hand, op weg naar den eenen kant van het huis
waarin men zijn richting moet kiezen en er zich aan houden. Bid God, dat Hij u helpe en in Zijn barmhartigheid u ondersteune
en het gebulder van het geschut, dat zich paart aan het ratelen van den donder en het dreunen der instortende bergmassa, zou geen ontzaglijker geweld teweeggebracht hebben
Alles is by die Heeren misdaad, wat met hunne politiek niet overeenkomt,' hervatte Mevrouw Musch met bitterheid: 'en al kon men geen bezwaren genoeg ten zijnen laste vinden
Maar wat ben jijzelf voor een schepsel? Ik denk er over om hierheen te verhuizen, zei de jongen, zonder op de vraag van den uil te antwoorden. Zou je denken, dat het lukken zou
Nu nu!' zeide hij, 'jongelief! wat gedaan is, is gedaan, en gij kunt het ook niet helpen, dat wij uwe familie nooit hebben kunnen opschommelen
Maar ik heb u dikwijls gezien, antwoordde Monks. De vader der ongelukkige Agnes had twee dochters, zeide Brownlow
Er ligt een gouden bal voor uwe voeten. Goedennacht, lieve. Bella was niet zoo ingenomen met die verzekering en dat vooruitzicht als zij geweest kon zijn
Dat is onmogelijk, mijnheer, het kan niet zijn, zeide de oude dame met vuur. En ik zeg u echter, dat het zoo is, antwoordde de oude heer driftig
dat het de onafschuifbare plicht aller kiezers was geworden, van hunne candidaten eene verzekering te verkrijgen hunner aansluiting bij die interparlementaire groepen
Wat begrijpt gy niet?' vroeg Buat: 'my dunkt, de zaak is duidelijk: dit is weêr een brief van Arlington, voor Mademoiselle van Beverweert, dien ik bezorgen moet, zoo als ik er al een dozijn bezorgd heb
en brengt hen in tegenwoordigheid van den gewaanden Champmathieu. Zij weifelen geen oogenblik. Zij verklaren, evenals Brevet, dat het
Maar hij bemerkte, dat het opzien, dat Anna's verschijning baarde, nog grooter was, en dat al het glimlachen en schouderophalen
en hoe het kwam wist hij niet, het was hern eenigszins alsof h ij nu de hondsvot was. Hij wist zich volstrekt niet te helpen
en spraken dan altijd met dien gemeenebestgezinden geest, welke de ziel verheft en aan anders eenvoudige menschen eene taal in den mond legt, welke ieder, die de waardij der menschheid hulde doet, verrukt
die echter al spoedig te voorschijn kwam kijken met haar fonkelende, donkere oogen. Het had den rijken molenaar gestreeld, dat het een jager uit zijn kanton was, die de beste schoten deed en door al de anderen geëerd werd
en drukte zijn vochtige hand vol gezwollen aderen. Ik dank u zeer voor uw vertrouwen. zeide hij half geërgerd en
Met moeite slechts onderdrukten ze een' vreugdekreet, toen ze de plassen bezaaid vonden met eenden, ganzen en zwanen en ze de acacia's langs den oever letterlijk bedekt zagen met papegaaien, kakatoes en andere bont gekleurde vogels
maar ik denk er van, dat op die manier na zijn dood te blijven voortleven, als tante Mientje het doet, net het tegenovergestelde mag heeten van een zegen
illuminatie. Jean Valjean deed zich geweld aan, en geleidde haar naar deze vermakelijkheden, om haar de herinnering aan den vorigen dag te doen vergeten
Wronsky en Anna brachten den geheelen zomer en nog een gedeelte van den herfst in dezelfde omstandigheden door
Toen Wronsky met Jawschin de hut binnen kwam, sliep hij nog. Opstaan! Genoeg geslapen! riep Jawschin, die achter het schot was gegaan
Deze man, die bezield is met de grootste menschlievendheid, heeft het dorp, waar hij geboren is, verlaten, en is zich hier met der woon komen vestigen
Met eene hooghartige beweging, zonder hem aan te zien, stak mevrouw ammle hare linkerhsmd uit en de heer Boffin legde er den briefin. Toen
tot het einde! Ik voel het, dat het zoo tot het einde zal blijven! O, het zal vreeslijk zijn, het Einde
al heb ik geen bakkebaarden, hier wreef hij de plaatsen waar die zitten moesten — en geene manieren en geen conversatie
Cateau was een poetje. En zij betrapte zich op het idée, wel eens met dien komedietroep te willen meêdoen: ze vond dat Frédérique, Marie, Lili, Paul en Etienne een uitstekende levensopvatting hadden, altijd vroolijk samen, vol plannen van pretjes
Boots en Brouwer zitten in cabs, met geen ander begrijpelijk doel ter wereld dan om de menschen op te roepen om bij de Veneerings te komen eten
Hij werd erg verliefd op Grafin Fanny de Butterbrot, een heel lief, teerhartig en bescheiden
Dat zou ik voor geen een jongen overhebben, al is hij dan net zoo lief als Ru,' zei ik. Toen lachte Connie weer. 'Ken jullie je geschiedenis?' zei ze. En ik was werkelijk blij, dat we weer op gewoon terrein kwamen
De keizerin was de trappen en galerijen naar de slaapverdieping opgehold. Zij zag niet, dat een paar dames haar volgden: zij rukte een deur open
En tot nog toe had ik een feit altijd kunnen begrijpen. ten minste, dat kwam mij zoo voor. Nu werd het mij of ik niets meer begreep. Zoo werd ik slecht ambtenaar, en toen begreep ik, dat het gedaan was
dat het zijn eigen groote sociale talenten en geest waren, die de grootelui van dit stadje om hem heen verzamelden
Groote loofboomen, beuken, eiken en lindeboomen liepen kalm op hun gemak midden op den weg, fier ruischend met hun kronen, en weken voor niemand uit
de vijanden of de geallieerden, Napoleon of Buonaparte, dit scheidde twee menschen meer dan een afgrond
en hadden eenige negers twee witte schimmen de laan zien langs zweven, die naar de groote weg leidde. De zon zou haast opgaan
verguist mij en mijne zuster — die toen reeds aan een gebroken hart gestorven was — en sluit ons bij name uit De jeneverflesch werd door mijn edelen weldoener
en zij was zulk een karakterloos schepseltje, dat zij — wij zijn genoodzaakt het te erkennen — zelfs de grofste beleediging kon vergeten
Het uitzicht, dat ik den avond te voren van de kamer, waar wij ons toen bevonden, had gehad, was beperkt: het raam, waar ik nu voorstond, opende zich aan eene andere zijde van het gebouw en vergunde mij het gezicht van een natuurtooneel, het penseel eens schilders waardig
en die heb ik hun verteld. Zij hebben mij gevraagd of ik trouw en ijverig wilde zijn, en dat heb ik hun beloofd. Zij doen welwillend met een goed hart hun plicht
Hoe vrij hij zich gevoelde, gebonden aan niet ééne natie, toch was hij de taal zijner eigen moeder blijven liefhebben en, hoe hij er ook op mocht afgeven, het land zijner geboorte was altijd verbonden gebleven aan de herinneringen uit zijn jeugd
Hij zoû er gaarne iets moois van maken, maar hoe? Het was alles zoo weinig reëel, omdat niets absoluut was. Alles was te beredeneeren
Er moet een steen worden opgeheven. Een zwaren? De zerk naast het altaar. De zerk die het gewelf sluit? Ja. Daarvoor zouden twee mannen noodig zijn
Zuinig zijn, om San Stefano op te knappen! Dat is nu Urania's ideaal. Ze heeft zich in het hoofd gezet onze voorvaderlijke woning eere aan te doen
MOM, voor wien de geschiedenis op eens eene belangrijker gedaante verkreeg: 'dan heeft oom GODARD alles ingepalmd
Heb je gehoord, ze zijn allemaal woedend, Ruyvenaers, Saetzema's, Karel en Cateau, omdat ze niet gevraagd zijn op de eerste partij. Het plan was die te geven voor de aanteekening, maar Otto's komst kwam er net tusschen. Ook een râté, die Otto, met zijn papieren vrouwtje
en zijn familie zich te St. James's om hem heen schaarden. Emmy lachte. Zal ik de familie-juweelen dragen, Jos? vroeg zij
als zij maar wist, hoe verkeerd zij doet, en zich door u maar liet raden, wat een lief meisje zij mettertijd nog zou kunnen worden
Zes hadden zich, onder het commando van Feuilly, met aangelegd geweer voor de vensters der twee verdiepingen van Corinthe geplaatst
DERTIGSTE HOOFDSTUK KRIJGSLISTEN De weg der goddeloozen is als een donker, zij weten niet waarover zij struikelen zullen
Word nu niet kwaadaardig, het is allemaal gekheid; laten we ons nu amuzeeren. Daar heb je het oude wijf. Ze kijkt naar je uit
Dit zeggende, keek hij Suzanna zoo veelbeteekenend aan, dat zij een kleur kreeg en dat mijn moeder enigszins bezorgd opzag. Men kan wel zien, dat Mijnheer uit Den Haag komt, zeide Suzanna, en zag te gelijk haar moeder aan, als wilde zij zeggen: heb geen
laat zich dan op een stoel naast de sofa neerzinken, en begint een gesprek met de jonge dames over het weder, de theaters, het oude jaar, den laatsten moord en luchtbol
Zou men dan zeggen: Die gevallen zijn zeldzaam en geene proeven van het algemeen gebruik? Deze onrechtvaardigheid is onafscheidelijk van het stelsel der slavernij
en hij doet zulks niet geheel in den blinde, op goed geluk af, want het Meteorologisch Instituut is reeds begonnen kaarten uit te geven, waarop de richting der luchtstroomen
ik heb u verzocht, hier te komen. Ik voel, dat het spoedig. met mij gedaan zal wezen. en ik wil. zooveel in mij is, herstellen, wat ik bedorven heb
witte, roode, blaauwe en gele. Hij wierp zijne netten in het water, en ving er van ieder dezer kleuren één. Daar hij nimmer zulke visschen gezien had
Zoudt gij wel denken, dat ik begin te gelooven, dat ik het middelpunt ben van een monsterachtige samenzwering en dat men het zoowel op mijn leven als op mijn eer gemunt heeft
De emir, zich op zijne kennis in de tooverkunst verlatende, nam het voorstel zonder aarzeling aan, en de koning bragt hem in eigen persoon bij zijne dochter
Zij wisten, dat door de afwezigheid van mijn meester er iets van het grootste gewicht gebeurd was en zij verwachtten van mij eene verklaring. Indien zij niet alles begrepen
Het is je verbeelding, zeide de jood eindelijk, terwijl hij het licht opnam, en naar zijti makker terugkeerde
Ik vroeg hem verlof om het land te zien dat wij doorreisden en daar hij zich mijne genegenheid wilde verwerven, zeide hij, dat ik kon kijken zooveel ik wilde
Er zweefde eene duisternis over zijn voorhoofd; zijne wenkbraauwen waren zamengefronseld, en eene zwaarmoedige ontevredenheid straalde uit dezelfde oogen, die gisteren zoo helder en vrolijk stonden
mijnheer Squeers is nu juist bij u gelogeerd; gij hebt nog twee zoontjes op zijn school. Gij deelt hem uw ontdekking mee