AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en er hem in te voegen, dat zijn eest de mogelijkheid niet kon berekenen dat hij eene andere plaats kon mnemen. Dat is al weder eene betoovering, waartegen de
DURAZZO. Gij hebt gelijk, mijn vriend! ik weet, wat gij zeggen wilt, maar ik wensch, als ik het zoo noemen mag, eene jonge Hollandsche loot op een' ouden Genueschen tronk te enten
maar, na eene zuivering en schikking, bleven er enkele tonnen van over. Vera herademde: voor een totale ruïne behoefde zij niet meer te vreezen
in een liefelijke streek, te midden der natuur, die wij bemind hebben, in een zacht graf, waar rondom het alles bloeit en groent, waarover de zwoele winden waaien
Een half dozijn andere intieme vrienden haalden hem weder spoedig te voorschjjn en brachten hem, heel bmten adem, bij mjjnheer den Markies
Ja, die bastaarden roepen heil Frankrijk; zij strelen de Vreemde, maar hen wacht ook iets, want toen ik mijn bijl met zoveel moeite sleep, heb ik hen niet vergeten
Hem aan, van Wien alleen zij hun redding verwachten konden, en smeekte Hem om voor en met hen te strijden en hen niet beschaamd te maken
Moesje beknorde gelukkig niet erg. Goudhaartje's prachtige zijden haren leken wel een beetje bedorven. - Waar blijft Dina toch, zei Moes. Het was ook al laat, er moest koffiegedronken, juist vandaag wat vroeg om den kerstboom
en be wondering geen grenzen meer. Eindelijk, op een dag, toen hij wist, dat de oude Lobbs uit was, had Nathaniel de stoutmoedigheid Maria een kushandje toe te werpen
nam hare plaats weder in en roeide wanhopig tegen den stroom in, om de eerste ondiepe plek te bereiken waar zij de boot aan den grond kon brengen
zekere Juffrouw MERIAN hadden uitgelokt, om, toen zij reeds eenigermate in Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn jaren gevorderd was, zich uit Europa naar de West, en wel bepaaldelijk naar Suriname te begeven, om in die landstreek van dezelve
want schoenen had hjj niet aan. Een paar oude gebreide mofjes, die tot aan den elfeboog van zyne kleine roode armpjes waren opgeschoven
dacht hij niet eens aan den plotselingen slag, die hem in hopelooze slavernij had gelaten. Hij voelde zich gerust over zijnen meester
Een van DE FAMILIE MICAWBER beiden was altijd aan het zuigen. Er waren nog twee kinderen: jongeheer Micawber ongeveer vier, en jongejuffrouw Micawber ongeveer drie jaar oud
En ze heeft aan baboe verteld, dat ze geen tijd had andere te maken. Het heele huis is dol, omdat Emilie trouwt. We kunnen heusch niet blijven, bij papa en mama, hier op die bovenverdieping
Maar hoe meer het oogenblik van vertrek naderde, des te zwaarder scheen hem het offer, dat hij meende aan zijn plicht te moeten brengen
Dien hacht stierf het kind, en Mark hielp hem den volgenden dag het te begraven, maar wachtte zich wel Martin hiervan iets te zeggen
ge niet tot de kinders er zijn?' vraagt Jannetje. 'Wacht even,' roepen wij hem toe, 'wij zullen gaarne medeklinken.' Of zou er iemand onder de telgen Jan's wezen, die aarzelt hem bescheid te doen
sprak de prinses, hij is de man niet, dien gij mij reeds gegeven hebt, en die mij dezen ring aan den vinger gestoken heeft
evenals zieke menschen naar het strand gingen om zich in zee te dompelen. Er werd in de haven een weinig geviscnt
en dat ik zeide, dat het voor hem, als uw kind, natuurlijk was dat hij tot een veel beter raensch opgroeide dan ik
Een akelige gil klonk. Het geluid kwam van de vliering en weergalmde langs de geheele trap. Legree's knieën knikten en hij verbleekte van schrik
klaagde hij dezen zijn' nood, met de vraag of hij daar geen middel op wist te vinden. Indien hetgeen uwe majesteit mij vraagt
Deze vraag gaf Maurits aanleiding tot een breedvoerige beschrijving van de wijze, waarop hij zijn tijd doorbracht te Marlheim, of liever, in de stad, welke wij om overwegende redenen aldus verkiezen te noemen, en waar hij in garnizoen lag
Mij wel; maar dan vraag ik al weer, of het werk ooit de meester kan loven, als dat werk bestaat uit de dwang om naar een doel te sturen met het verbod ooit dit doel te leeren kennen
Hoe zou ik het kunnen denken met zulk eene verspilde jeugd achter mij als de mijne was! Ik hoop het nederig maar ik durf het niet gelooven
Hoe weet je dat? - Dat weet ik: neem nu aan, dat ik dàt zeker weet. Verder weet ik nog meer. Louis Couperus, Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan. - Wat dan?? - Dat tante Floor nièt weet, en dat oom Daan er met haar niet over zal spreken
Laat losl riep Riderhood, of ik neem mijn mes en snijd u waar ik u raken kan. Laat los
Ik weet het niet; maar het is juist, alsof ik behalve door u, door nog een ruiter gevolgd worde, die een kreupel paard berijdt, en desniettegenstaande altijd gelijken tred met ons houdt
Hij herinnerde zich dat gezegde: zij had het nog éens gezegd. Toen, beiden, dachten zij aan Moldehoï, aan de zwarte wolken. Eve rilde
De wapenknechten meenden de valbrug op te halen, maar zij bemerkten dat er nog iemand uit wilde. Daar kwam Adolf van Nieuwland alleen en geheel mistroostig aangestapt. Het scheen dat zijn draver in zijn smart deelde; want het dier liet onachtzaam het hoofd hangen
En hij sprak ook, en dankte hen voor de heerlijk mooie reis, die hij met hen had gemaakt. Maar op eens werden de wilde ganzen wonderlijk stil, en trokken zich van hem terug
Heb ik u, myn geëerde Vader! ooit ergens in misleit? zoude ik het nu doen, daar de zaak niets minder is dan eene verbintenis voor myn geheel leven? Geef my de vryheid, om voor my zelf te kiezen
De levendige aandoening, welke hij ondervond, kort na zijn terugkomst onder het zodendak zijner wegwerkershut, was van den volgenden aard
Ik zal het aan den dominé, en den dokter, en den meester en aan anderen moeten vragen, die geleerd zijn, en raad kunnen weten voor een geval als dit. Ja, dat nam hij zich voor gauw te doen
en nu en dan stilstaan om Harry een koekje in de hand te stoppen, of zijn hoofd te streelen of zijne lange krullen om hare witte vingers te winden
Ik zou wel willen, dat ik het kon, antwoordde hij, want ik heb gehoord, dat hij zich goed heeft gehouden op de reis. Maar dat staat niet in mijn macht
Daar is voor mij geene kans op, dat zie ik wel,' hernam Juliaan, het hoofd buigend. 'Zoo gij slechts eenig bewijs kondet voortbrengen, dat uw aanklager verdacht maakte, licht werd men er toe gebracht hem dan minder geloof te geven
De twee baboes trokken zich terug; de vulsalamander gloeide als een oven, rood achter zijn mica-deurtjes. Tante Floor had met een diepen zucht zich opgericht, en zat nu
De drager, door den wijn, een' voor hem ongewonen drank, eenigzins opgewonden, stond haastig op, schortte zijne kiel op en zeide: Ik ben gereed
Laurie bloosde, maar antwoordde oprecht: Och, zie je, ik hoor jullie dikwijs elkaar roepen, en als ik hier boven alleen ben, kan ik niet nalaten naar je huis te kijken; jullie schijnt altijd zooveel pret te hebben
maar het geluk sneeuwde er bloesems op neêr en in de sneeuwende bloesems hoog houdende hun trotsche hoofden, met glimlach en oogen van liefde, liepen zij voort in hun droom
Ik had het volstrekt niet vooraf bedacht, lieve, zeide hij tot Bella. tToen John zei, dat indien hij zoo gelukkig geweest was uwe liefde te winnen
waarop Jos misschien plaats genomen zou hebben, had hij dien zetel gekozen; en zoo zat zij daar nu met haar ouden bewonderaar te praten
Het was vroeger anders, zei de oude mevrouw De Harteman, de schoonmoeder van Eva's vriendin. Nu waren ze er niet meer, de gezellige huizen met hun Indische gastvrijheid, met hun open tafel, met hun oprechte hartelijkheid van ontvangst
Hier veranderde zijn stem in een zacht gefluister, hetwelk ik niet verstaan kon. Sander scheen echter geen voldoend antwoord te geven; want ik hoorde ten slotte Andries met een zwaren vloek van hem gaan onder den uitroep van: je verdijt het? wel ga dan en laat je opknoopen! Een
Hij kan ons waarschijnlijk de bijzonderheden mededeelen, welke wij noodig hebben, tot wij weten, hoe wij ons licht in de zaak kunnen verschaffen. Gij zeidet, dat gij een draad in handen hadt. Wel, wij hebben er verscheidene, maar alleen
toen hij uit het kamp vermist was, en zij te vergeefs op zijne terugkomst gewacht had, het besluit had genomen, zich voor hem te doen doorgaan
gij zijt de sterkste, de krachtigste, de edelste der vier hoofdstoffen! De Aarde is stom, dood en roerloos; maar uwe stem is als de donder
En dat is nu het beste wat ik voor u doen kan, zeide de vrouw, toen zij zijn hoofd op eene rol bedorven katoen had gelegd, om hem tot kussen te dienen
Toen zei Domoor: vader, laat mij ook eens hout gaan hakken. Maar de vader antwoordde: Dat hoef jij niet te beginnen, je broêrs hebben het er niet eens goed afgebracht, blijf jij nu maar stil thuis
Uit een adelijk Fransch geslacht voortgesproten, zoon van een dier dapperen, die onder Maurits de kunst des oorlogs waren komen leeren en onder Frederik Hendrik tot hooger krijgsambten waren opgestegen
Wat men hem nu ook onder het oog zoû willen brengen, de Regent zoû zwijgen, volharden in het volkomen zwijgen, hem opgelegd door de doekoen. Zoo meende hij veilig te zijn, voor wie hij meende, dat waren zijn vijanden
ons zoo pijnlijk aandoet. Er lag afgematheid in dit einde van den dag. Was dan het loon van al dat zorgen en strijden slechts rust, het voorspel van den nacht? Jan
beefde van woede; zijne groenachtige oogen fonkelden, en zelfs zijne bakkebaarden schenen van woede te krullen
Aboe Bakar zelf meehelpend, allen zuchtend onder de zware vracht voor menschen die nooit werkten. Zij spraken geen woord
Men herinnere zich dezen hoek, die een soort van voorgebergte in de straat vormde; hij beveiligde eenige vierkante voeten gronds voor de kogels en het schroot, en ook voor het gezicht
Een doffe geest scheen te waren door de geluidelijke marmeren ruimten van het
Dan raad ik hem om met dien jongen heer geene zaken meer te doen. Er is niets meer van hem te halen. Zooveel ik weet, is het bij hem alles op
Maar toch was zijn geduld met hen nog niet uitgeput; zijne lankmoedigheid scheen wel grenzenloos, en hij trachtte op zijne beurt zijne vrouw over te halen, nog wat lijdzaamheid te oefenen, al stemde hij zelf met al hare grieven in
Luister! Dat was de lijster! Zij heeft geen enkele maal zoo helder gefloten, terwijl gij weg waart; zij houdt evenveel van u als van mij
Ik kan niet. Wij zijn nu eenmaal in de Samenleving, en wat zou de Samenleving dan wel zeggen. Ga dan weer buiten de Samenleving, zeide ik
die met naam en toenaam aan de kaak worden gesteld. Hier Het Riool, met een artikel over den Rechter, voor wien hij gisteren wegens eerroof heeft
en dag na de ontmoeting aan de speeltafel kleedde Jos zich met ongewone zorg en p jjW? pracht
met de noodige pauzen en bovenal onbezorgd en zonder nadenken. Dit ondervond hij dezen zomer elken dag
Ze had het verkeerd aangevat, dat stond thans vast. Het eenige voordeel van haar bezoek was, dat ze thans wist hoe ze n i e t moest beginnen. Inderdaad was het bestaan dier 'zuster' Louise
Waaruit onderstelt gij dat ik een goed officier zoude zijn? Gij kent mij niet.' 'Mogelijk beter dan gij meent; ik heb u lang reeds geobserveerd, en weet onder anderen, dat gij u promptelijk door uwe soldaten weet te doen gehoorzamen
Ik weet heel wel, dat ik nog gansch geen recht heb u mijn liefste te noemen; ik heb uw jawoord immers nog niet eens durven vragen; ik moest den moed daartoe nog vatten, dien de desperatie mij nù geeft, om u met zooveel woorden te zeggen, dat ik u liefheb
en mynheer Chops zeide: Heeren, dat is een oud vriend van mi uit vroeger dagen; en Normandy keek mij aan
Maar de ongewone toestand en het ongewone spreken roerde haar zoo diep dat zij alles als openbaring aannam. Zij hunkerde altijd zoo naar openbaring. Zij deed niet liever dan er aan gelooven
Een vreeselijke bliksemstraal doorkliefde het donkere zwerk. Een ratelende donderslag volgde. Feller, woester werd de storm
Op een dag, dat de koude, natte nevel weer niet optrok, die vuil grauw al vier en twintig uren lang Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis de stad omwalmde, alle kleuren doovend, alle geluiden smorend
Ik heb het u altijd gezegd: om zich niet te vervelen, moet men er niet aan denken, of men zich verveelt. Dat is hetzelfde als met de slapeloosheid
Vooral waren er veel vrouwen en nog veel meer kinderen. Die houden beiden veel van praten, en Paddeltje hield van een praatje maken. De vrouwen waren nieuwsgierig, wie die vreemde jonge zeeman toch zijn mocht, en met de kinderen was hij spoedig goeie vrienden
en als dat gebeurt, wat niet lang meer duren kan, zult gij de verantwoordelijkheid dragen, dat gij mij met u meegesleept hebt
Ik gaf hem eenige koperen muntstukken, alles wat ik in mijne beurs vond. Dit deed hem weder eenige dagen voortleven, hoewel zeer sobertjes
en hij besefte, dat zijn woorden volstrekt niet die werking hadden, die hij er zich van voorgesteld had, en dat
evenmin als de verschotene mij zijn geweest. En als verluchtte het hem van den koker zich te ontdoen, haalde diep Herakles adem en sprak
en de maan hoog aan den hemel stond, schudde Akka den slaap uit de oogen, en liep rond om Yksi en Kaksi, Kolme en Neljä, Viisi en Kuusi te wekken
De tijd vloog spoedig voorbij, en toen de avond begon te naderen, zeide Safie uit naam harer zusters tot den drager; Sta op en ga heen, het is tijd om te vertrekken
Hij kwam naar haar toe en zijne vrouw vouwde de handen op zijn schouder en schudde haar hoofd toen zij het op hare handen legde
aar bij mannen zult gij misschien altijd waarheid, zuivere waarheid schilderen, die hebben niet noodig, dat zij geflatteerd worden
Intusschen had ik met goed gevolg mijn examen voor de Hoogere Burgerschool afgelegd. Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis Gewoon me zelf te onder- of liever andere menschen en elke moeilijkheid te overschatten, was ik over deze uitslag niet weinig verwonderd
De Vicaris!' riep hij uit, terwijl een glans van vergenoegen zich op zijn gelaat verspreidde: 'voorwaar de man kon nooit op een gelegener tijdstip komen
met te lezen, te droomen, en nu en dan wat te schilderen, geheel veranderd was in gewoonte en lijn, nu de lijn van zijn leven
onderwijzers, teneinde langs dien weg de broederlijke genegenheid te dieper wortelen mogt schieten in hunne harten. De wijze vorst bereikte dan ook zijn doel volkomen
Zy is die van een tamelyk ryzig man, van ongeveer vyf en dertig jaren, die een weinig gebukt gaat en een rondenrug heeft, een bril draagt
Hier! riep mijnheer Rigaad. Drink deze flesch maar leeg. Er was niet veel meer in
die zoodra hij wil mijn boeltje kan aanslaan en mij hier vandaan jagen. Hij houdt mij gestadig in onzekerheid
hoort men beschaafde volwassenen die woorden nimmer bezigen, wanneer zij van hun ouders, en maar zelden, wanneer zij tot hen spreken. Maar het was ook niet zoozeer het vermijden van Fransche of andere uitheemsche woorden, waarop ik doelde
Marius dood, toen levend, Marius verzoend, Marius verloofd, Marius met een arme deern trouwende, Marius met een schatrijke jonge dame trouwende
Gij weet dat gij mij ongelukkig maaktet door uwe vervolging. Gij weet dat gij mij bang maaktet om zijne edelmoedige oogen te openen
die spoelen over het lagere, eenzame strand. Niet waardig oordeelde zijne vroomheid zich bezoedeld, geschroeid en moede te verschijnen in den tempel zijns machtigen Vaders
Mijn God, een mensch is geen monster, al heeft hij den slag van Waterloo bijgewoond; daarom moet men een vader van zijn kind niet scheiden
Alice bleef stokstijf staan van verlegenheid, wat deze woorden beteekenden. Wat zou hij er mede meenen
Er was nog iets, dat ik wel anders had kunnen wenschen, namelijk dat men Jip ONS EERSTE DINER nooit had aangewend onder het eten over het tafellaken te wandelen
Neen, mp waarde vriend; geen woord. Maak u niet noodeloos zenuwachtig; laat het aan m over
Op het Slot ontmoette ik iemand, van wien ik u bij mijn vertrek sprak. Heel toevallig was hij met een paar vrienden van hem, ook studenten, op reis, maar hij kon niet langer wegblijven en toen is hij maar met neef Botwater, Doortje Rimini en mij teruggekeerd
Martin aarzelend op de stoep bleef staan, kwamen er nog drie heeren met schrik en angst op hun gezichten
want ik moet mijnen lezeren de gewichtige bekentenis doen dat ik de muziek, in het afgetrokkene, waarlijk zie
en met een gevoel van ontzetting zien wij in die zee, welke het verleden wordt genoemd, achter deze kolossale baren, de eeuwen, deze groote schepen: Babel, Ninive
Met rasse schreden spoedde hij zich door de velden langs de voetpaden, die ze hier en daar scheiden
Tot opheldering van het stuk en om het spel der acteurs gemakkelijker te maken, laschte Vitalis van tijd tot tijd een woordje er in, dat een verklaring gaf
Ik boog toestemmend; mevrouw schudde even het hoofd, en zei toen tot mij: 'Nu Mathilde naar de van Redichems gaat zonder u, wilt gij daarvan zeker profiteeren, om uw avond vrij te hebben, niet waar, ma
Zoodra het gelach ophield, begon mevrouw March Brooke te danken voor de trouwe zorg, die hij voor haar echtgenoot gedragen had, waarop Brooke zich plotseling herinnerde, dat mijnheer March rust noodig had, en Laurie bij de hand nemende, zoo haastig mogelijk verdween
ik heb mij dien dag voor mijn leven lang uitgeput en er is niets meer uit mij te halen. Zoo weert Mortimer den aanval af
VIERDE HOOFDSTUK. VROOLIJKHEID. Desniettemin hebben deze meisjes in dit ernstige huis bekoorlijke herinneringen achtergelaten
waar niets dan de Haarlemsche krant in lag, die zij, na dankbare lezing door de pastorie, terug had te brengen op het kasteel. Zij droeg altijd japonnen van grijs katoen; dat kleedde haar ook verrukkelijk
Op hetzelfde oogenblik opende Marius langzaam de oogen en zijn blik, nog bewolkt door doffe verbazing, vestigde zich op den
Van ganscher harte. Zeer verplicht, zjn hoed en parapluie op de tafel leggende. Ik kom vroeg, ten einde u niet te storen
Freddy was liever in Den Haag gebleven; waarom, was haar niet duidelijk en deze onduidelijkheid verergde haar stemming van ontevredenheid over zichzelve. Zij had er echter niets van laten blijken en zij was voor de anderen in huis zooals zij steeds geweest was, vroolijk en vriendelijk
een goede uitslag bekroonde hunne pogingen: het schuitje werd niet alleen afgeweerd; doch het kantelde, wierp zijne manschap overboord en dreef zwemmende naar den overkant terug
Cosette ging onder de takken, die ze nu en dan met de hand ter zijde boog, wijl sommige zeer laag hingen. Aldus kwam zij aan de bank
Onder de schijnbare overeenkomst van oppervlakkig verstand, was het onderscheid tusschen Tholomyes en hem zeer groot
en toen het tegen den avond liep, en hij weer naar het strand terug ging, kon hij niet anders denken, dan dat zijn reiskameraad weg was. Hij was zoo moedeloos, dat hij niet wist wat te beginnen
die onderweg slechts voor een korten afstand meereden. Dien avond werd er niet verteld, en Traddles drong er op aan mij zijn hoofdkussen te leenen
Onder de kastanjes aan den Burchtweg waren de villa's ook dwarrelig vol van toeschouwers, die in de tuinen en op de terrassen liepen en zaten
deur uit. och naauwelijks op straat gekomen, be- driaan oosjes zn., et leven van illegonda uisman gon hij met haar over een onderwerp, waarop zij geheel geen vermoeden had, dat hij komen zou
van alle leugenaars en bedriegers, die ik ooit onder de weesjongens gekend heb, is deze wel de
Hij staarde voor zich uit. Zestig jaren geleden had hij het Ding gezien. Het ging voorbij, maar, in het langzame voorbij-gaan, kwam het zoo dicht, kwam het zoo dicht weêr terug
of tegen de lieden aan de beneden vensters; en somtijds mengden zich de toeschouwers, van een hooger gelegen balkon of venster in de grap
dat is te beproeven! riep van Berchem in vervoering hare hand vattende, en deze aan zijne lippen brengende als die van een reddenden engel. 'Ik ga er op staanden voet werk van maken en er met Welsink over spreken
waarin derzelver lieve nicht verkeerde, haar biddende, dat zij alles van hare zijde zou aanwenden, om haar aan het dreigend bederf te ontrukken
maar deze kerels, die meestal forsche stemmen hadden, zongen slechts een of ander straatliedje, wel begrijpende, dat men dit niet hooren zou
Zij reden echter vroolijk voort, en de opgeruimdheid maakte den slotenmaker zoo onvoorzichtig, dat hij voor alle herbergen langs den weg
en hij zou den man, die hem gezegd had, dat Julie van Aardenburg werk maakte van haar toilet om zijnentwille, hebben uitgelachen. Kees was beleefd en vriendelijk, maar hij zag absoluut niets
en eischten eene Kapiteins-bediening. Wat is dat? Eene afzonderlijke kamer, iederen avond drie dikke kaarsen op tafel en een groot vuur aan den haard
vervolgd te worden, elk oogenblik angstig om te zien, bij ieder gerucht te schrikken, voor alles bevreesd te zijn, voor den rookenden schoorsteen, voor den voorbijganger
maar dewijl hare kwaadheid van die bittere soort was, welke zich in woorden geen lucht kon geveri
want de ondervinding van vroegere eeuwen, toen de schoolplichtigheid nog niet algemeen was ingevoerd, heeft geleerd, dat de gevangenissen het meest bevolkt werden door hen, die noch lezen noch schrijven konden
Voorop gingen de muzijkanten, de dansers en de danseressen, en Bedreddin Hassan deed nu en dan een' greep in zijne beurs, en strooide zijne sequinen met milde hand uit
van Falun. En toen had zij, die hij liefhad, er niets op tegen bij hem te komen wonen. Hiermee eindigde de raaf zijn verhaal. De jongen
wezenlyk een uitmuntend soort van wyn, op een stoel, die hem tot tafel diende, en zyne wangen blonken en bloosden nog frisscher
Ik heb haar gestraft met drie dagen kamerarrest op koffi en brood, en hoop dat het haar goed zal doen. Om tevens die straf te doen strekken tot zedelyke verbetering, heb ik haar gelast, het kapittel dat ze niet lezen wilde, tien
Misschien zal de bekoorster lang genoeg leven om zelve een Mysterie te worden, en met een sjaal te staan wachten bg het scherm
de kinderen kleine geschenken, die naderhand op de huishoudelijke tokorekeningen paraisseerden, en daarmee was het uit; de vreemden bepaalden zich tot hun hartelijke felicitaties
en zoo digt langs mij heen ging, dat een vooruitstekende tak mij het gelaat had opengekrabt, doch dat het weinig te beduiden had. Mijn echtgenoot ontstak daarover in hevigen toorn
En zoo werd het eendje voor drie weken op de proef aangenomen; maar er kwamen geen eieren. En de kater was heer in huis, en de kip was er zoo goed als vrouw, en altijd zeiden zij
een verlies, dat hem vroeg of laat te wachten zou staan, en dat eene lieve jonge vrouw zijn levenspad met bloemen mogt omzoomen. Het behoeft niet gezegd te worden, dat hij die redevoering van buiten had geleerd
fly had het genoegen my te ontmoeten niet verwacht. Verscheidene arglistige menschen heb ik tot staan zien brengen
Fulco reed het binnenplein op, waar hij dadelijk door de wachters en door de gewekten werd omringd. Jonker Jan gaf hem de hand. Welkom, Fulco, zeide hij ernstig, maar hoe komt ge zoo alleen? Is onze Heer .? Hij is gevangen genomen, Jonker
en geen mensch haar kon herkennen. Zij ging toen het huis uit en ontmoette eenige van de bruiloftsgasten, die vroegen
De overleden eigenaar van het goed was een ongetrouwd man, die een zeer hoogen leeftijd bereikte, en die gedurende vele jaren van zijn leven een getrouwe gezellin en huishoudster had gehad in zijne zuster
Daarbij bleef het. Lize begreep er niets meer van, maar zij moest wel gelooven aan hetgeen zij zag gebeuren. Regina liet hare kamenier gaan; Thomas kreeg zijn pensioen, zooals hem was beloofd
Norah was uiterst vermoeid en viel weldra in slaap, eene koortsige, onrustige sluimering, die eenige uren
Door de keukendeur, die wagenwijd openstond, zag men eene tafel bedekt met vleeschschotels en op een breed fornuis ontwaarde men een aantal pannen van
zich over de leuning van zijn stoel boog en haar armen hartelijk om zijn hals sloeg, wat hem voor een oogenblik in zijn spelen stuitte
en ik doe mijn aanzoek van ganscher harte. Uw broeder is ten hoogste tnet dat huwelijk ingenomen en wij zouden waarschijnlijk met elkander kunnen wonen
doch ol had gelegenheid gevonden, eer zij uitgingen, en op een oogenblik, dat zijn zuster uit de kamer was, haar op dit punt gerust te stellen. nel, dit wist hij, had dien avond zijn kontroleur bij hem, en zou dus niet uitgaan
dat ik veel beter zou doen, als ik u met dit glas voor uw moeite DfE; WELLE R'S ONTVANGEN HUN ERFENIS bedarikte. Op uw gezondheid dus, mijnheer PelL
Dat is het nu wat ik elken nacht verwacht, Miss Phelia; want als dat gezegende kind in het koninkrijk binnengaat
toen zag hij de klove, die zijn verleden van haar engelenreinheid scheidde, en hij was ontroerd over hetgeen hij gedaan had
Dit behaagde Ritsert en hij deed overmoedig al wat deze verruiming kon doen toenemen. Hij liet rijpaarden komen en deed wilde ritten met haar door de duinen en naar de naast bijgelegen stad, waar Hedwig welbekend was
lang na Zijn dag scheen erg druk bezet 'Kom morgenmiddag om drie uren of morgenavond om tienf Hiermee waren momenteel de 'zaken' afgedaan
en een laken rok, maar met zooveel distinctie en toch coquetterie, zooveel voornaamheid en toch broze lijn van bevalligheid
Eene kleine tafel was daarbij aangeschoven, en daarop lag een Engelsche octavo Bijbel, waarin zij ijverig las. Zij hield daarenboven een breiwerk in de hand.
Tusschenbeide probeerden zij wel de sneeuw van hunne mantels af te schudden, maar het scheen dat de sneeuwvlokken er op geschilderd waren en elk vlokske, dat zij er vermogten af te schudden, werd dadelijk door een aantal anderen vervangen
Verbruid! ware ik in uwe plaats, en de zoon van een rijken Amsterdammer, ik nam te Amersfoort een wagentje bij Jan Stoffelsz, die rijdt flinke paarden: en dan: voort koetsier! den zweep er over gelegd en dubbel drinkgeld zoo gij dubbelen spoed maakt
Die armoede is niet het gevolg van de onverschilligheid of luiheid der inwoners, maar van de onvruchtbaarheid der streek, waarin het gelegen is
Kijk maar zoo ernstig niet, hervatte Richard, want het is het beste, dat ik doen kan, lieve Esther, daar ben ik zeker van
maar telkens had hij het geld aangenomen en aan de armen gegeven. Het fraaiste altaar, zeide hij dan, is de ziel van een getroosten ongelukkige, die God dankt
Rien. begrijp je, dat ze hier is? Begrijp je, dat ze zich niet schaamt? Begrijp je, dat ze zich vertoont? Ja, Rien, ze is een gemeene vrouw. ze is. ze is
daarmede hield htj zyne taak om het gezellig verkeer te veraangenamen voor afgedaan. Stilte is somtyds besmettelijk
Hij zeide tot zich, dat deze dappere, onbezoedelde degen wel had gedaan hem te ontkomen en vertoornd in de duisternis te
Arthur begon dadelijk te leeren en van de plaats, waar ik was blijven staan, kon ik duidelijk zijne lippen zien bewegen. Het scheen, dat hij met aandacht leerde
wijl Sagittarius, bisschop van Gap, broeder van Salonius, bisschop van Embrun was, en beiden Mommol gevolgd zijn
maar Herakles sliep niet naast den slapenden knots. Hij overdacht zijn leed om de zijnen, die hij gedood had toen Hera hem met razernij had vervuld
Vlak voor u ontdekt gij een groot raam, waarop het woord koffiekamer duidelijk te lezen staat; en als gij bijtijds gekomen waart, zoudt gij bovendien gemerkt hebben
Ik moet bekennen, zeide ik, dat uw beschuldiging veel grond heeft; maar ik neem de vrijheid, u te doen opmerken, dat ik, door een samenloop van toevallige omstandigheden, gelegenheid heb gehad, haar karakter te leeren kennen en waardeeren
Wat hebben ze eigenlijk tegen u?' had Maurits onder het voortgaan gevraagd; 'ik moet de grieven kennen, wil ik paysmaker zijn.' 'Ze keuren het in mij af, dat ik de partij volgde, die mijn vader koos
was hij doof en blind voor elke verstandige overweging en liep als eene mol in den val. Hij nam de beurs met vijf-honderd goudstukken, hing die aan zijnen gordel, en liet zich door de oude geleiden
de gebarsten exemplaren weggooien, en de andere spoelen. Als er geen leege flesschen meer waren, waren er etiquettes op voile flesschen te plakken
Wat is er, Jozef? Hebt ge de boodschap gehoord? Ja, Jozef! B Wat maakt ge daaruit op, Tom? Memendal
De fraaiigheden en kostbare meubelen van het huis in Sackville-Street hadden het geraamte boven geheel bedekt en weggestopt
Wel, neen, wij logeeren bij kennissen van hem, daar ergens achter Molenvliet; als ik geweten had waar jij woonde.' 'Hier in de stad in de kampong. Ik heb nu zaken
had verhaald, smeekte zij haar dringend, dit geheim te bewaren, en zich te houden alsof zij werkelijk met haren man zeer ingenomen was, tot tijd en wijle
k word niet wakker voordat ik mezelf op de knieën vond liggen, bezig een psalm te zingen. oen speet het me toch, dat ik niet beter had geluisterd, want ik zou dolgraag wat meer van den man willen weten, die zulk een psalm uitzocht. uister maar
Dit onderscheid bleek te duidelyker, omdat hy sommige punten aanroerde, die ook door Sjaalman behandeld waren, want ge hebt gezien dat er in zyn pak veel over javanen en andere heidenen voorkwam
In de eerste plaats wil ik je er op wijzen, dat de knaap zeker en gewis uit vrijen wil is weggegaan. Hij is uit het raam geklommen en hij ging of alleen weg of in gezelschap. Dat staat vast. Ik knikte
aldus, in dit nachtelijk uur, op deze onbekende plek, door dezen onbekenden man uitgesproken, deinsde Jean Valjean terug. Hij was op alles voorbereid geweest behalve hierop
Waarom hadden zij haar ook niet gewaarschuwd, alles kwam op haar neêr, zonder haar marcheerde er niets in huis en zij stond voor alles alleen! Niemand hielp haar ook; en plotseling keerde zij zich tot
en een lange grappenmaker, op deze wpe beklad, met het hoofd eerder uit, dan in een langen zak van eene slaapmuts, doopte den vinger in de modder
beefden de raadlooze beenen en schreeuwde zijn kinderschreeuw, schèl, door den diep brullenden bulk van Herakles heen
Den ganschen winter was het huisje van Cosette van boven tot beneden verwarmd. Jean Valjean zelf bewoonde de soort van portierswoning achter op de plaats
Diep doorhuiverde haar schaamte met een leegtegevoel van woedende onmacht. Er drong tegelijk een verlangen naar gemeenzaamheid met haar broer, als den eenigen jongere in huis en dien ze beklaagde met schuldbewustzijn, daar alles met vrouw Telders gebeurd was om haar
Scherp vatte hij die telkens, als hij op het kruispunt der twee straten gekomen was, in het oog; de gordijnen waren opgetrokken en nu en dan meende hij er achter iets te zien bewegen; doch de deur bleef hardnekkig gesloten
dat wy mogen van geluk spreken. Ik verzeker u, myn waarde Heer, dat ik nooit tegen uwen altoos redelyken wil trouwen zal; en dat ik, omtrent het XIIIde Geloofsartikel van vele Dames, eene Ongelovige ben
hij zag haar lange lijf van kronkelen draak uit gerekt tot eene, vele vademen tellende, lengte, eindend in spitsen staartpunt
Toen wij trouwden hoopte ik eenigszins, dat ik in staat zou zijn hem zijne dwaling te doen inzien; dat hij die zaak als mijn man op eene andere manier zou leeren beschouwen
maar om dan ook door een salvo uit het rijtuig, met achterlating van de noodige dooden en gekwetsten, op de vlucht te worden geslagen
of ik was bij u geweest, wenkte zij mij bij haar te komen, en zonder dat iemand het hoorde, zeide zij tot mij: Ik ben u zeer dankbaar voor den dienst, welken gij mij weder hebt bewezen
De prins wist niet, hoe zich daarvan te verontschuldigen, zonder een gek figuur te maken, en zette zich naast zijne schoone
Wat onze reiszakken betrof, die waren met al wat zij bevatten in den wagen van de familie Driscoll gebleven
Maar juist terwijl hij dit zeide, trad de meuwe bezoeker binnen; het was niemand anders dan Hugh. De secretaris hield zijne hand boven zijne oogen
Ik verloor hem in den eersten choleratijd of eigenlijk offerde hij zijn leven voor mij op; want ik werd ziek, bijna doodziek
Ik ben mij wel bewust van mijn eigen vroegere dwaasheden. Ik hoop, dat hij berouw mag hebben over al de goddeloosheid en zonde, waaraan hij heeft deelgenomen
Kan mij nu iemand verhalen, vroeg Arkel, wat aanleiding gegeven heeft tot dit onhebbelijk rumoer? Deze knapen wilden mij niet binnenlaten, zeide de hansworst: ofschoon ik een boodschap voor uwe Edelheid heb
Ik niet,' repliceerde de kapitein En toen de anderen iets daartegen wilden inbrengen, schudde hij het hoofd, onwillig, en vervolgde
Toen keerde hij zich voor het eerst om, zoodat de gloed der'roode vlammen uit den openstaanden oven op hem viel, en keek mij strak aan
die zoo vast in den zadel waren? En waarom, zeide Walcourt, zonder dadelijk te antwoorden, zoudt gij haar dat onschuldig vermaak misgunnen
maar beefde evenmin als het huis zelf. Laat deman, die dat begint, om zijn laatste gebed denken! zeide hij met eene vaste stem
dat u weinig heeft gereisd, anders zou ik het u niet behoeven te verzekeren dat het fijnste Fransche maal in den besten restaurant nooit de vergelijking kan doorstaan met den vaderlandschen pot
De Palmers zouden in het laatst van Maart naar Cleveland vertrekken, voor de Paaschvacantie, en Mevrouw Jennings werd mèt haar beide vriendinnen, allerhartelijkst door Charlotte uitgenoodigd, met hen mede te gaan. Dit zou op zichzelf niet voldoende zijn geweest om Elinor's schroomvalligheid te overwinnen
Wat ben-je toch een echte jonge hond. Een van het grootste soort dan, als je er kwaad om wordt. Neen, maat, hoor nu eens. Ik ken je nu al in zoover, dat ik weet, hoe je niet in staat bent iets te doen, dat eigenlijk onedelmoedig is
zuchtende onder dien last, en wel zoo wat gelijkende op den bordpapieren molenaar en molen aarsknechts, zooals die in onze jeugd op het tooneel werden opgevoerd
daarentegen snapte onophoudelijk door over de schoone gravin, haren pagie, haren koetsier Jacob van Lennep, De pleegzoon met zijne groote knevels, en de fraaie wapens op de koets
Met het gedruis van een springvloed, die tegen een sluis aanbruist, bonsden zij tegen elkander aan: en, zoodanig was de riddergeest, die allen bezielde, dat elk op zijne weerpartij
waarheid is, dat hij opmerkelijke curen doet en weinig patiënten verliest, wat men niet van de andere doctoren kan zeggen,' eindigde hij lachend, terwijl hij zijne winkellade ledigde in een leêren zakje
Jane liet haar hoofd hangen en kromp ineen toen zij dit hoorde, want zij voelde dat het bijzonder op haar gemunt was
en nadat de voorafgaande beleefdheden van weerszyden gewisseld waren; namen beiden plaats om over de belangen des huizes te praten
en dat ik het genoegen zal hebben voortaan te mogen denken, dat ik heden twee eerste steenen heb gelegd van gebouwen, die mijn leven lang zullen duren
met, bij het heengaan, de gewone bedreiging der onmagt te uiten, dat hij geene middelen onbeproefd laten zoude, om zich regt te doen wedervaren, en dat men zien zou, of er niet langer regt in t land was
en wat de oorzaak is dat de schoone jonge vrouw, die zoo even in zwijm viel, den boezem zoo vol lidteekens heeft, als of zij met het mes van den vilder in aanraking ware gekomen
tot bij den groot-vizier doordrong, hem de hand kuste en zeide: Oppermagtige vizier, hoofd der emirs van dit hof
wij terstond iemand naar den Vogelesang gezonden hebben, om den Grave bericht te geven van het voorgevallene. Wij hebben niemand gezien, zeide Teylingen
ver boven hare jaren; die zachte klagende stem, nu en dan woorden uitende zoo ongeljjk aan het gesnap van een gewoon kind
Na langdurig overleg kwam Karenin tot het besluit, dat er maar één uitweg voor hem was: haar bij zich te behouden
Het was twee dagen daarna de dag van het keizerlijke huwelijke
Een menschelijk hart, dat geschokt werd tot versteenens toe, treft mij diep, en al begrijp ik, dat het eene indiscretie is naar het geheim van die smart te vorschen, toch heb ik te strijden met de verzoeking om haar te begaan
De hertogin zelve, gelokt door de discussie, waarin zij Othomars stem hoog op hoorde klinken met jong gezag, was met Dutri nader gekomen
Ik zeg u, als ik bedaard en werkeloos was blijven toezien, zou ik mij zelf verfoeid en ieders' verachting verdiend hebben. Die gewetenlooze
Hij is geheel en al jood in zijn uiterlijk, maar hij is nog meer jood in zijn handel en wandel. Hij is het ergst als hij neergedrukt is
Maar reeds had zich een der edelknapen van den stoet afgescheiden en de wijkende jonkvrouwen ingehaald. De Heer van Beaumont verlangt u te spreken, Freule! zeide hij tot
Hij was nu gereed en stak een sigaar op, toen hij tante Verstraeten met Marie langs het raam zag gaan. Er werd gebeld. Daar hij wist dat Leentje de meid oud werd en lang deed wachten, deed hijzelve open
moest zoo'n armen Koning dan toch de kans laten dat-i eens eindelyk iemand naast, onder of boven zich kreeg, die wat meer beteekende dan te verwachten is van uit de Kamer voortgekropen ministers
om zich tegen, den broeder van de bruid, welke nu met haar speelnoot was, en niet weinig grootsch op het mooije nkhuizer meisje, dat zijne zijde bekleedde, tamelijk minzaam te gedragen
De sinjo's hadden met het geweer gespeeld, het was afgegaan en nonni was gewond. Waar waren de
en speelde om het hoofd van den ontstemden jonkman. Hij nam hoed en stok en ging naar buiten, den gewonen wandelweg op, waar hij Van Brakel ontmoette
Ik legde mij halfgekleed neer en sliep eenige uren gerust. Toen ik wakker werd, was de wind opgestoken, en knarste
Wel het was daar op zijn hart wijzende niet zoo gerust, als het behoorde. Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Maurits Lijnslager Lach mij maar niet weder uit, als gij mij op raad van mijne Godvruchtige moeder alle dagen een gedeelte uit den Bijbel lezen ziet
en aan den kleinen Rawdy thuis. En Rebecca dacht aan haar eigen jeugd en de verfoeilijke geheimen van die dagen van schande uit haar kinderjaren
maar wij bezitten nu een nieuw type: de vrijdenkers, die opgroeien zonder ooit te hebben hooren spreken van de wetten van zedelijkheid en godsdienst
in aanzien was, hoe nauw verwant zij was aan den Soesoehoenan zelven, want de Regent stapte uit, en zonder een stap verder te doen, hurkte hij neêr op de eerste trap van de voorgalerij
Hij stond te draaien aan een wiel Den heelen langen dag, Doch als het niemand zag, Dan liep de Vlissinger Michiel De lijnbaan uit. Zoo'n guit
Lewin zuchtte. Dat schoone kind met zijn waggelend hoofdje boezemde nog slechts een gevoel van medelijden in
op het oogenblik, dat ik heb wat ik wil, wat ik goed en deugdelijk betaald gewonnen heb, zal dat alles heengaan en verdwijnen
ontving zijne kleederen terug met een alterverpligtendst verzoek van, om, zoo ras het hem maar eenigzins schikte, bij hem een bezoek te komen afleggen
Terwijl de beide ellendelingen hunne verradelijke plannen beraamden, had hij zijn toestand nog eens bedaard overdacht; hij wist nu wat hem boven het hoofd hing, hij zag dat zijn leven van zijne waakzaamheid en schranderheid afhing
Onze Wethouders zijn achtbare en wijze heren. De grootste verbaasdheid deed zich onder de wevers op, en velen smeten grammoedige of verachtende blikken op degene die deze laffe woorden gesproken had
sledereen begreep nu, dat de tuinman de moordemaar moest wezen; en hoewel men van dien tijd af nooit van hem heeft gehoord
zooals hij blindlings elke medecijn zou gekocht hebben, hoe kostbaar ook, die haar verlichting gaf. Het gezin Marga de Fontayne verstrooide zich nu gansch. De oude man ging in stad wonen, op bovenkamers, met zijn dochter
Hier op aarde moet zij boeten om eenmaal rein te worden als het kind dat in uw heerlijkheid zich baden mag. God, waarom verliet gij haar? Zij ziet uw hand
en vond het de moeite niet waard om af te wachten, of het ook wat geven zou dat een heer het volk begon toe te spreken. Later heb ik gehoord dat het een groot volksvriend was
Maar, jongentje, daar is je ziel mij dan toch nog te lief voor. Van mij zou zij geëischt worden, als ik je liet gaan. Zoodra je van school bent, kom je bij mij op het kantoor
over een en gemakkelijken straatweg naar iddelburg en van daar naar aterloozewerve. ven buiten ter eere, viel het oog van op eenen hoogen ouden toren
Spek,' bromde de kolonel, 'in de keuken werkt hij bij mevrouw Wandelheem.' De Wethouder lachte dat hij aan het hoesten raakte en een half glas Beijersch bestellen moest om tot bedaren te kunnen komen
Hoe het mij ook mocht schijnen te treffen, let er niet op. Ik zal zelf ook spreken, eerst voor hem en daarna voor God
Daartoe had men paarden en een' wagen met voedsel meegenomen. Daar verscheen Willem met den vermiste op zijn' rug op den hoek der straat. Een luid gejubel en hoerageroep, ging uit den stoet op. Men vloog meer dan men liep op beiden toe, en wenschte hun beurtelings geluk
Jfeedaard genoeg om het zonder dat te kunnen yjrtellen en wist waarschijnlijk veel meer van wat er in de landen, welke zy bezoeken zou-
Het menschengezicht van Javert bestond uit een stompen neus, met twee diepe neusgaten, welke op beide wangen zware bakkebaarden aanraakten
Ik geef de topographische beschrijving van mjne woonplaats zoo nauwkeurig, omdat fij dan gemakkelper zult begrijpen, hoe het warn
maar kon hij dan tot mij komen, terwijl die onverdraaglijke babbelaarster muurvast aan mijne zijde zat? Hij bracht de hand naar het voorhoofd; het kwam mij voor, dat hij rondzag of hij iets zocht
Zeer goed, mijnheer Holmes, ik zal zeggen, dat u hier is. Na een half uur wachtens verscheen de groote edelman. Zijn gelaat was lijkkleurig, zijn schouders leken veel smaller en hij scheen mij veel ouder toe dan den vorigen dag
Martin keek den kolonel aan; maar deze was volkomen ernstig., t O, zei Martin. Dan zal er zeker gauw een klein Brickje komen
had het gerucht opgehouden. De mannen der ronde luisterden, maar hoorden niets; tuurden, maar zagen niets. Zij raadpleegden
een nauwkeurig pendant der vorige, maar vol smerige kerels, met een bid gerammel van boeien
Ik kan het me niet voorstellen.' 'Jij bent op het oogenblik gedoodverfd als de toekomstige man van Julie van Aardenburg
Grantaire richtte zich eensklaps op, breidde de armen uit, wreef zich de oogen, zag in de rondte, geeuwde, en begreep
En toen hij zag, dat deze edelman bij den Graaf in hooge gunst begon te geraken, heeft hij hem toen niet in een valstrik gelokt en hem met schande het land doen verlaten? Nu is Heer Aloud, Van Borselen's getrouwe handlanger, tot Baljuw benoemd
naar de huisdeur stevende en binnentrad. Hoe blijde was ik, dat ik in een afzonderlijk kamertje gezeten was! Mits nu maar, dacht ik, de waardin dien niet hier brengt om met mij te eten, gelijk zij mij met dien vreemdeling en zijn dochter had willen doen spijzigen
Alle gewoonten en regels van zijn leven, die hem tot nu toe zoo vast en onomstootelijk hadden geschenen, waren plotseling valsch en ontoereikend gebleken
Een wijde leêgte zwom om hem rond. Hij wist niet meer, verdoofd door den vreeslijken opdracht. Zijne vingers rilden
Een woeste hartstochtelijke gedachte aan de rivier lost zich op in het tooverlichtdermaan, en de Hoofdkerk, en de graven
en insgelijks om dezelfde reden blijft hij hem in de kerk als vanouds uittarten, door eene koele onbewustheid van zijn bestaan
En nu volgde tusschen hen beiden een onderhoud over het zeewezen, waarby Willem III een scherpzinnigheid en kennis van zaken ontwikkelde, verre boven zijn jaren
Heere! heere! wat gaat hij te keer. Hoor eens!. Mooi! de boel gaat kort en klein, hij slaat de glazen in, God bewaar me, dat was bijna raak
en zij kreeg een stem en zong met al de engelen, die Gods troon omzweefden, enkelen dichtbij, anderen om hen heen in groote kringen, gedurig verder en verder, in het oneindige, maar allen even gelukkig
was echter, geheel buiten de schuld der gastvrouw, inderdaad, gelijk zij het zelve met het juiste woord had uitgedrukt, vrij lam afgeloopen. e twist, die in het park had
en de derde was my zeer wel bekend. Toen ik hem het laatst zag, had hij een Komeinsch hemd aan, eene bisschopsmuts op
Het geslacht leed even groote verliezen door de onkosten voor een krijgstoerusting tegen de Spanjaarden ten tijde van de Armada
uwe zuster naar zulk een schouwspel zoudt gebracht hebben. Ik heb hem gebracht, vader! zeide Louisa snel. Ik vroeg hem om mee te gaan
van een aantal zich noemende menschenkenners, die hoffelijkheid altijd voor willen doen komen als laagheid, en welwillendheid als
Na eenige discussién over de betrekkelijke verdiensten van kalfecoteletten, zwezeriken en kreeft, viel de uitspraak ten gunste van kalfscoteletten uit
Ik ben jaloersch op je. Ik zoû ook willen in zoo een eenvoud, in zoo enkele lijnen, kunnen geven een gedicht, een ziel, iets onstoffelijks
Legree maakte juist een glas punch voor zich gereed, en terwijl hij uit een gebarsten kan water opschonk, bromde hij
sprak nu met over de verregaande verguizing, die hun werd aangedaan, toen zij op het onverwachtst uit het bosch een geluid hoorden, dat het fluiten van den ostiljon driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager scheen te beantwoorden
En de verklaring van de Dertien Vereenigde Staten van A m e r i k a, inhoudende: dat alle menschen gelijk geschapen
Ja, ik had nog eenige boodschappen. Ben je wat beter?' Nanni schudde het hoofd; ze was niet beter. Haar slapen gloeiden als vuur en nog altijd kon ze aan niets denken dan aan den brief
Een ogenblik kwam haar aard boven 'Niet wil, niet wil Er is altijd wel een akal op te vinden In het uiterste geval neem je een
en plaatste zich met zijne kan bier naast Van Wezel, die, in zichzelven gekeerd, zich in eenen hoek van het vertrek bij zijnen brandewijn of brangdemoris had neergezet
Ik zie de onbillijkheid nog niet in, daar gij van spreekt, zeide zijn buurman: betaalt gij meer, gij geniet ook meer: en Haarlem is sedert dien tijd ook wel eens zoo groot geworden
beu van het overbekende, hadden verlaten, om hun weg door de wereld te vinden, nu terug te zien, er hunne gebroken levens naar
en die sullen mij gauw opsoeken, en die hebben mij geschreven Chineesche kaarten meê te brengen, en ik heb twintig spel meêgebracht: zoo sal ik die vijf maanden wel doorkomen. En tante Floor, oud boos mandarijnengezicht, zag naar haar man, Ddaan
Er is evenwel een plaats op het houten hek aan den weg, waaraan, naar sommigen zeggen, zou te zien wezen, dat er iemand is overgeklommen; het bovenste deel van het hek
en met al de weelde versierd, die een Markies betaamde in dien weelderigen tjjd en in dat weelderige land
hij keerde terug en ging de vernielde woning rond. Moedeloos begaf hij zich naar de andere zijde van het gebouw; eene doodsche stilte heerschte ook hier, en hoewel de brand aan deze zijde minder verwoesting had aangerigt, was de villa grootendeels uitgebrand
IK!' stamelde Juliaan, toen hij weêr geluid kon geven, 'en dat kon Uwe Genade gelooven! En dat kon Zij verzwijgen, en verzuimen te straffen met zoo exemplaire straffe, als ooit op een schelm en verrader werd toegepast
aan de voordeur vertoonden zich van tijd tot tijd angstige gezichten, en vrouwen en kinderen vertrokken weer met tranen in de oogen
en misschien bedacht zij, dat dit het gewone lot der menschen is, geen vrienden te hebben, als zijzelf om niemand geven
op stoelen, die zij zelven hebben gehaald, en zij drinken bier uit glazen, die zij zelven aan een der buffetten hebben laten vullen. n de week is ook
Zeer goed,' antwoordde deze, en vroeg toen fluisterend aan den knecht: 'Is het spreekkamertjen onbezet? Zoo ja, breng er dan licht, en zorg, dat men ons niet stoore
Ik. Myn iets is dat Noodlot, zeg ik immers. Stelt gy een eeuwig Verstand, dat volmaakt goed is, en alles vormde en bestiert; ei, wees dan zo goed, en los my eens op, van waar alle wan order
Maar uw huwelijk is dadelijk ongelukkig. Zij is een wuft kindje; zij verlangt brille. en u behoort tot de Zwarten
Toen ik thuis kwam, liet ze my geen rust, of ik moest de zieke eens op gaan- zoeken en haar pols voeten
Evenwel gij zijt met dat alles nog jong en zult daarom mij wel ten beste houden, dat ik u met een vaderlijk hart nog het een en ander
Bedoelt gij ja? tja. t Ik kwam van mijn werk, langs het buitenpad — ik had de nachtbeurt in de fabriek — ik hoorde kreunen en vond u hier liggen
die leverancier van het gezelschap was, en dat de oude heer Lilly vick volkomen bij zijn vrouw onder de pantoffel zat
werkzaam te zijn in Moeder de Gans, welke pantomime daar nog steeds met de grootste belangstelling werd bezocht
Kom mee, kindlief!' sprak hij meewarig, 'helpen kunnen wij toch niet, en God weet wat we voor onze oogen zouden moeten zien!' Zij verstond hem niet recht, maar zij liet zich voortleiden als in bedwelming
Zij lachte vroolijk, terwijl zij hem, altijd bij de hand, de trap optrok. Zij woonden in de Laan Copes bij mama Van Neerbrugge in
lacht van blijdschap. Wat ik dan dacht, mijnheer Snagsby, was, als ik eens geheel uit den weg ben, of gij dan zoo goed zoudt willen zijn
inderdaad laag op hem neerzien; en dat niemand vooral dit met grooter minachting doet dan zekere dame, wier heer en meester meer dan verdacht wordt
met eene zachtzinnig afwerende beweging van hare handschoenen. iZooals gij er over denkt, R. W., niet zooals ik handelen zou
Van Espenblad, Afgevaardigde ter Staten-Vergadering,' antwoordde deze: 'en mijn Heer is mijn broeder, dien ik naar Zorgvliet breng, waar hy de nacht gaat doorbrengen