AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en behoedden alzo menig lichaam voor derzelver schendende klauwen bij al die schrikbarende geruchten voegde zich het doffe briesen of liever het gehuil der stervende paarden en de juichende zegeroepen der in de stad zijnde mannen
dan tot de vijand wederkerende verrasten zij hem bezig zijnde met de legerplaats te roven en vielen hem met een groot geschreeuw onvoorziens op het lijf de meeste plunderaars werden verslagen en de anderen in de stad gedreven alzo behielden de vlamingen hun goederen met de zege van die dag
gij die mij zozeer bemindet gij die eens het bloed van uw doorluchtige stam mijn zonen moest meedelen gij waart mij niet bestemd de heer had anders over ons beiden beschikt
indien wij deze twee deugden voorzichtigheid en moed steeds bij elkander voegen zullen de fransen geen tijd hebben om de boeien aan onze voeten vast te maken de deken der beenhouwers gaf door een heldere glimlach zijn blijdschap over deze loftuiting te kennen
na hem het nodige brood en water gegeven was werd de kerker toegesloten en hij bleef alleen in het duister verblijf zitten de woorden van de tolmeester hadden hem de grootste droefheid gebaard want de vrijheid zijner geboortestad was ernstig bedreigd
de schreeuw heil deconinck heil heil verdoofde zijn stem en galmde lang in de kerker van mond tot mond liep die schreeuw naar buiten en weldra hoorde men niets anders meer in de ganse stad ja zelfs de kinderen stamelden heil
hij sprak met drift maar mijnheer d'artois ik vraag u zijn wij ridders of niet en is de eer ons niets meer dat wij aldus erger dan saracenen zouden tewerk gaan
terwijl keerden de ambachtsgezellen naar hun huisgezinnen terug en het feest nam een einde des avonds lange tijd na het vertrek der gasten was de koningin johanna alleen met haar staatjuffer in de kamer waar zij slapen moest reeds had zij een goed gedeelte van het lastige plechtgewaad afgelegd en was nog bezig met zich van al haar juwelen te ontbloten
de klauwaards lieten hem met eerbied doorgaan en hinderden hem geenszins langs hier langs hier volgt mij makkers riep hij tegen de overblijvende fransen menende hen alzo te redden maar de vlamingen hakten te schriklijk onder hen
de chatillon was een moedig ridder hij verwachtte zijn lot met koelen bloede jan van gistel integendeel was bleek en beefde hij kon ondanks het geweld dat hij zich aandeed zijn angst niet verbergen en verwekte het medelijden der bijzijnde fransen zelfs van de chatillon die in hetzelfde gevaar was
ik smeek u vader verwerp mijn bede niet het is de droefheid niet die mij vervoert maar de min drijft mij tot hem aanhoor mij o heer en vader
de andere ambachten waren in mindere scharen tegen de andere kant verdeeld de leliaren en bijzonderste edelen der stad hadden zich onder de hal op een prachtig schavot verenigd
meester brakels en de dienstknechten werden losgelaten en de stoet rende snellijk door de straten van brugge enige stonden later waren zij in het wijde veld en in wegen welke machteld niet kon erkennen de nacht was duister en een plechtige stilte hing over de sluimerende natuur
dwaalden zijn vlammende ogen zo ongemeen stout en dreigend in het rond dat de harten der aanschouwers zich met een bang vooruitzicht beklemden een ridder die men bij zijn kleding als overste kon herkennen naderde omzichtiglijk bij breydel en na hij bevolen had dat men hem geen beweging mocht toelaten sprak hij tot de vlaming
verliet de ridder en kwam enige ogenblikken daarna door maria vergezeld in de kamer terug door het bijzijn harer vriendin versterkt was zij zo beschaamd niet meer echter bleef het rood op haar wangen
meester brakels deed de hamer der poort zachtjes nedervallen na enige ogenblikken kwam een dienstbode in de gang en vroeg met mistrouwen wie zo laat aanklopte doe ras open was brakels antwoord ik kom van meester deconinck met een haastige tijding voor vrouw machteld van bethune wacht geen ogenblik want de jonkvrouw is in groot gevaar
de landvoogd nam de klederen van zijn kapelaan en van gistel die van een geringe dienaar dertig andere fransen die overgebleven waren namen de paarden uit de stallen en bereidden zich om met hun veldheer te vluchten
op hun overgrote macht steunende dachten zij zich de overwinning zeker maar des te laffer en te schandelijker waren hun daden zij doopten hun zwaarden in het onnozel bloed van zuigelingen en onteerden met vloekbare onkuisheid de weerloze maagd wier vader zij in haar tegenwoordigheid gedood hadden
de e augustus had de zeeslag tussen de twee vloten plaats het gevecht duurde twee dagen van de morgen tot de avond de eerste dag was het voordeel aan de zijde der vlamingen en wellicht zouden zij de zege ten volle behaald hebben
langs een andere kant bracht witte van haamstede ook een dapper man insgelijks veel krijgers bijeen en kort daarna een legergedeelte der vlamingen te hillegom ontmoetende versloeg hij hetzelve tot de laatste man
alles was om hem doods en stil de vensters halfgesloten zijnde was het vertrek slechts bij een twijfelachtige schijn verlicht en niets kon men horen dan de lastige hijgingen des ridders en het gekraak van een zijden kleedsel
des nachts een weinig voor dat het bepaalde uur op de klok van st kruis geslagen was kon men tussen de bomen bij de zwakke schijn der wassende maan veel mensen door al de paden omtrent het dorp zien stappen allen begaven zich in dezelfde richting en verdwenen beurtelings in het
in andere tenten was het een verwarde redekaveling uit dewelke men bij de roep vlaanderen de leeuw verstaan kon dat de sprekenden elkander tot onversaagdheid aanporden en de ontheffing hunner zielen elkander in ruwe en losse woorden mededeelden
ook hadden zij kleine borstplaten en knieschijven welke tegen de schijn der zon hevig glinsterden zevenhonderd andere mannen droegen overgrote kruisbogen met stalen veren hun kleding was groen met gele
de fransen voor de behoudenis der stad vrezende en willende een krachtige poging doen brachten al de burgers te wapen en bekwamen bij dit middel een aanzienlijke krijgsmacht welke zij in twee lichamen verdeelden
uw soldeniers mijnheer mijn soldeniers mevrouw zullen u raken noch spreken deze verzekering zij u genoegzaam wij vertrekken de twee jonkvrouwen omarmden zich met angstige tederheid en de tranen kwamen overvloediger op hun
indien wij niet alle dagen een nieuwe oorlog voeren willen bemerkte jan van cranendonk moeten al de ambachtslieden verslagen worden want de overblijvende zullen zich niet stil houden derhalve vind ik dat mijnheer d'artois de grootste reden der wereld heeft om er geen te sparen
hun blote armen en hun kolders waren met bloed geverfd en tussen hen lagen er menigvuldige lijken uitgestrekt als zij doch zij schenen geen acht erop te geven
philippus de ontwijking des vijands ten nutte makende bestormde en nam de steden terwanen lens lillers en bassée uit weerwraak van hetgeen de fransen vr de slag van kortrijk in vlaanderen gepleegd hadden werd het gans land daar omtrent door de vlamingen verwoest en verdorven
zij zagen op het gelaat des priesters dat alle hoop voor de behoudenis van de gewonde nog niet verloren was de geestelijke ging stilzwijgend voort hij hief de oogleden van de zieke op en bezag dezelve opende hem de mond en liet zijn hand over zijn blote borst glijden
diep in de nacht kwam het leger van mijnheer d'artois omtrent kortrijk de chatillon kende het land zeer wel uit reden hij lang genoeg in de stad had gewoond hierom werd hij door de veldheer geroepen om de legerplaats welke zij verkiezen zouden aan te wijzen
zij zagen duidelijk dat de breton nogmaals de teerlingen aan zijn lippen bracht en door deze list eens tien en eens twaalf wierp gij hebt verloren mijn vriend jehan
nu nog een teug voor de laatsten mijne heren gaat en bereidt uw scharen tot de tocht wij gaan zo spoedig mogelijk vertrekken na enige ogenblikken verlieten zij allen de tent om het bevel van hun overste te volbrengen
hij die zijn plaats tijdelijk had vervangen stond op en bood hem de grote zetel maar breydel in stede van zich na gewoonte aan het oppereinde te plaatsen nam een kleinere stoel en liet zich met een bittere grimlach op dezelve neervallen
ik zie adolf van nieuwland niet de benauwdheid doet mij sidderen gij weet het zo de onversaagde jongeling onder het vijandlijk zwaard gevallen is dan zullen er zulke bittere tranen over hem gestort worden
uit het stedeken lessines op de palen van henegouwen vielen dagelijks hopen soldeniers op de vlaamse bodem en deden veel kwaad aan de inwoners ten platten lande jan van namen dit vernemende trekt met enige benden derwaarts bestormt verovert en verbrandt lessines hetwelk de graaf van henegouwen behoorde
meermalen had men de plaats geruimd om hem door te laten doch hij gaf geen acht op deze beleefdheid en draaide gedurig het hoofd naar de vrouwenstoet om zeker was er onder haar een lief beeld dat zijn hart aan een leiband hield en tot zich trok want men zag op zijn gelaat een zuivere glimlach verschijnen zodra hij het hoofd tot de vrouwen gewend had
de vervalsing der munten was een verderfelijke daad want de kooplieden hun waren voor ongangbaar geld niet willende verkopen verlieten frankrijk het volk werd arm de lasten werden niet betaald en de koning bevond zich in de hachelijkste toestand
nu moest zij met deze vijand harer rust alleen in haar kamer blijven zij moest met hem spreken zijn hoofd en zijn handen raken het is te begrijpen hoe het arme kind door dit aandenken gefolterd werd
de grote rammen en bokken met hun schragen en wagens dan de springalen om schichten in de belegerde steden te smijten en de werprustingen waarmede men grote stenen op torens en wallen zenden kon verder nog allerlei stormbruggen voetangels vuurtonnen en oneindig ander
deconinck zuchtte luid en met pijnlijke aandoening o schande een leliaard een bastaard heeft in het weverspand gesproken die vlek is
hij boog zijn hoofd diep bij dit gezegde alsof hij de twee tranen die hem ontvielen verbergen wilde de oude vader zuchtte met doffe pijn hij gevoelde dat de aaklige voorzegging van willem zich kon bewaarheden want johanna van navarra was een boze vrouw
er werd uitgeroepen dat men de lijken mocht begraven en dat iedereen naar zijn woning mocht terugkeren enige klauwaards die in het huis van de deken breydel gegaan waren hadden de lichamen der twee vrouwen van de zolder gehaald en vervoerden dezelve op een draagbaar tot aan de dampoort
hoe pijnlijk o god wordt mijn wonde nu hoe onverdraaglijk dit ledikant mijn waarde vriend rogaert och genees mij toch ras om gods wil dat ik ook iets doe voor diegene welke mij zo liefderijk in mijn ziekte heeft bewaakt
het vuur der razernij glimde op hun brandende wezenstrekken en het wit hunner ogen was met rode bloedaders overdekt echter kon geen van beiden de andere van plaats doen veranderen men zou gedacht hebben dat hun voeten in de grond die zij drukten geworteld waren
of heeft het verstand u begeven dat gij deze vlaamse slangen ten uwen verderve wilt koesteren mevrouw antwoordde philippe le bel met bedaardheid
mijnheer adolf riep zij met pijnlijke toon uw vreugde verscheurt mijn hart onze rampen zijn gedaan zegt gij daar lees en ween met mij over mijn ongelukkige vader
van tijd tot tijd lieten de arbeiders hun werktuigen in de grond steken en klommen met haastigheid boven de verschansing dan liep er een algemene welkomstgroet boven het leger en de schreeuw vlaanderen de leeuw vlaanderen de leeuw deed zich nog in de verte als een antwoord horen
een andere hoop liep rechtstreeks naar het huis van de deken breydel in weinig ogenblikken werd de deur op de vloer geworpen en twintig soldeniers traden vloekend in de winkel zij ontmoetten niemand alhoewel zij al de vertrekken doorzochten de kasten werden gebroken het goud en geld geroofd en dan alles tot gruis vermorzeld
o gwyde spraakt gij waarheid mijn hart breekt bij het vooruitzicht dat mijn ongelukkig kind op zulke blijde dag met dodende pijnen zal gefolterd worden ik bid u mijn broeder doe de mannen van mijnheer borluut over het slagveld gaan dat men zoeke of het lichaam van adolf niet te vinden is
dit geschiedde iedermaal dat er bijstand uit andere steden aankwam het vlaamse volk had zijn edelen enigszins ten onrechte van trouwloosheid en lafheid beschuldigd weliswaar een groot getal derzelve had zich openlijk voor frankrijk verklaard maar het getal der trouwgeblevenen was groter dan dit der
robrecht van bethune bleef tot in de nacht bij het bed van adolf hopende dat hij het gehoor en de spraak zou teruggekregen hebben doch deze hoop werd teleurgesteld de gewonde ademde flauw en langzaam er was geen de minste beweging in zijn lichaam merkelijk
wanneer men een steen in een slapend water laat vallen loopt de beweging in bevende kringen over de ganse uitgestrektheid van de plas het gedacht en het inzicht van deconinck verspreidde zich op dezelfde wijs onder de burgers alhoewel de meesten hem niet zagen
wat geven zijn woorden nu hij zonder leen en onze gevangene is zwijg de st pol gij spreekt onbetamelijk feilt het u aan moed terwijl hij deze woorden eindigde verdwenen zij met de andere ridders achter de bomen
o brakels brakels uw laatste uur is gekomen riep breydel als verschrikt van dit verschijnsel de oude maceclier die men om zijn slechte tanden bespot had sprong op brakels en hem met de handen bij de keel gevat hebbende drukte hij hem zo vast tegen de stijl waarop breydel hem geworpen had dat de ogen van de lijdende in zijn hoofd draaiden
hebt gij geen medelijden met mij met uw rampzalige zuster philippa met uw vaderland dat gij het enigste middel dat ons nog redden kan verwerpt robrecht door pijn en woede aangedaan wrong zijn vuisten met
op deze wijze werd het meisje zonder ophouden gefolterd en tot de dood toe bedroefd een doffe zucht kwam uit de bedstede haastelijk droogde machteld de tranen van haar wangen en liep met bange zorg tot de zieke
ongelukkig en edel kind zuchtte maria gij weet niet dat franse soldeniers u beneden wachten en dat gij aanstonds wordt weggevoerd het meisje verbleekte en sidderde sterk bij deze woorden
ja heer robrecht antwoordde de valois het is inderdaad een vogel die voor een adelaar niet wijken moet maar het schijnt mij dat er bloed op zijn bil druipt robrecht de benen van de giervalk bezien hebbende riep met ongeduld
de soldeniers verbaasden op dit gezegde en brachten hun ogen vol twijfelende ondervraging op de bode ja hernam deze morgen vertrekken wij met de schone edelvrouw welke ons deze nacht zo ontijdig is komen bezoeken is het waarheid die gij spreekt
ik zal de dochter van de leeuw bewaken en ik wenste wel dat de fransen haar beledigden want de vuisten jeuken mij geweldig maar heden moet ik nog enig hoornvee te sijsele gaan kopen dus hebt gij de wacht over de jonge gravin
mijnheer vroeg maria aan de overste gelieft het u mij te zeggen waarom gij aldus des nachts in mijn woning komt jawel mijn edele dame was het antwoord het is een bevel van de landvoogd de jonkvrouw machteld van bethune die hier woont moet ons op staande voet volgen
mijnheer van bethune antwoordde de valois met spijt uw woorden zijn zeer driftig ik denk niet dat gij het inzicht hebt mij te honen of te bedroeven ho neen op mijn eer sprak robrecht uw grootmoedigheid heeft mij uw vriend gemaakt maar gij kunt immers toch niet met overtuiging zeggen dat uw koning een trouwe ridder is
zie hier de opgave der vlaamssprekende en waalssprekende belgen door de edelheer blommaert van gent in zijn werk over de moedertaal uitgegeven provinciën waar de volkstaal vlaams is
terwijl men tegen frankrijk een langdurige en weinig beduidende oorlog voerde was zeeland door afsterven zonder heer geworden willem van henegouwen wilde dit land in bezit nemen voorgevende dat het hem door erfrecht toebehoorde de zonen van de graaf van vlaanderen maakten insgelijks aanspraak op die eigendom
intussen was arnold van oudenaarde langs achter de linkervleugel ter hulp gekomen hetgeen de stand van zaken geheel veranderde het veurnes ambacht had zich weder met die nieuwe bende vooruitgeworpen en de fransen werden overhoop
die hoge zending meester en verspil uw gaven niet in nutteloze wraaknemingen terwijl deconinck aldus was sprekende bedaarde de drift van de beenhouwer zijn houding werd rustig en men zou gedacht hebben dat hij zich door de wijze rede van zijn vriend had laten overtuigen
gwyde bezag hem met nieuwgierigheid ja hernam de valois ik wil dat mijn koninklijke broeder u weder op de troon uwer vaderen plaatse en welk middel dunkt u krachtig genoeg om dit wonderwerk te wrochten daar hij u mijn land gegeven heeft
dit bracht willem van henegouwen tot een tijdelijk bestand bij hetwelk het grootste gedeelte van zeeland aan de vlamingen werd afgestaan philippe le bel vergaderde onderwijl een machtig leger om zich over de slag van kortrijk te wreken
philippus van vlaanderen had intussen ook een roep in het land gedaan en veel krijgsbenden onder zijn bevel vergaderd met dezelve toog hij vr het franse leger om philippe le bel de slag aan te bieden de twee legers waren zo dicht bij elkander dat men uit dezelve de beide vaandels kon zien waaien
op weinig afstand der stad rijsel in een veld van buitengewone grootte had het franse leger zich neergeslagen de ontellijke tenten welke voor zoveel mensen behoefden bedekten wel een halve mijl gronds
wanneer gij na lange pijnen dit woord ik min u uit de mond der engelin hoorde en dan uw lippen op haar brandend voorhoofd een bron van nog onbekende zielsvreugde mochten vinden dan hebt gij geweten wat geluk en zaligheid in de wereld is
is dit niet ongelukkig vroeg maria o grote god galmde adolf uit welke zoete zaligheid bewaart gij dan voor gwyde dat hij zoveel verzoekingen op deze wereld moet doorstaan maar zeg mij maria is de leeuw van vlaanderen ook gevangen
terwijl de scribent met het opnemen der stemmen bezig was stond brakels zonder ontsteltenis voor de deken hij betrouwde zich op degenen die zijn eerste rede hadden goedgekeurd doch hij bedroog zich grotelijks want de naam leliaard die door allen als een schandvlek was aanzien had hem geen enkele vriend gelaten
er staat uitdrukkelijk in de wet dat men geen nieuwe belastingen op het volk zal brengen zonder deszelfs toestemming wij betalen die vrijdom maar al te duur en het is niemand hoe verheven ook gegeven dezelve te krenken
maar meester jan laat u zo niet vervoeren gij kunt immers alleen de fransen niet verjagen dit geeft er met aan zover denk ik niet wraak over de dochter van de leeuw en dan de dood ho nu ben ik gelukkig mijn geest heeft zich losgerukt het hart klopt mij nu weder zo fel en zo krachtig
in die twijfel dorsten de vlamingen die zich bij het leger bevonden hun broederen van gent niet met luider stem van verraderij beschuldigen echter werden de gentenaren door velen verdacht gehouden en menig eenzame vloek welkers doel men niet zou geraden hebben was hun toegestuurd
zonder twijfel zij hebben zich der dood schuldig gemaakt ook zal ik de kroon van mijn vorst zoveel mogelijk wreken maar dit slechts op die welke met het wapen in de hand zullen bevonden worden ik beroep al deze ridders of het wel betaamt dat wij onze degens tot een beulenwerk gebruiken en weerloze laten vermoorden terwijl zij op het veld aan het ploegen zijn
nu weder durft gij op de grond van mijn rechtsgebied een mijner beste mannen moorden er zal u volgens uw daden geschieden een galg zal men heden nog voor u boven de muren van male stellen opdat de brugse muitelingen aan u een voorbeeld nemen
ho ja dit is de gang der wereld de slangen wonen in aanzienlijker getal aan de voet der reuzeneiken laat ze begaan gustaf uw naam zal ondanks dit gif met die van rubens en van van dijck leven
maar hoe groot was mijn verwondering wanneer ik het hoofd opheffende een priester voor mij zag staan ogenblikkelijk dacht ik dat mijn gebed verhoord was en dat mij door deze mens enige troost moest toekomen het was ook zo edelvrouw want door zijn hand ontving ik de brief en uit zijn mond vernam ik de zalige tijding
op een goede draver gezeten zijnde ontkwam het doodsgevaar en vlood met snelheid heen zonder zich meer om zijn volk te bekommeren de legerplaats was welhaast gezuiverd er bleef na enige stonden geen enkele levende fransman meer in dezelve
aan zijn rechterzijde reed willem zijn jongste broeder wiens bleke wangen en droefgeestig gelaat tegen het bruine aanzicht van robrecht als het wezen ener kranke maagd schenen te zijn zijn kleding verschilde niet van die zijns broeder tenzij het krom zwaard dat men bij niemand dan bij robrecht bemerkte
gedankt zij uw goede engel om die gelukkige ingeving en gij meneer de valois om uw edele moed sprak gwyde met blijdschap god mocht ik door dit middel de tranen van mijn armzalig kind zien opdrogen maar wie weet of de banden des kerkers mij ook niet wachten in dit gevaarlijke frankrijk
op het altaar leest men de namen der gesneuvelde franse veldheren en een der echte vergulde sporen is te midden van het gewelf opgehangen in kortrijk werd die heugelijke dag alle jaren door een openbare plechtigheid en door volksvermaken gevierd
philippe le bel willende vlaanderen langs de henegouwse grenzen aanvallen toog met zijn leger naar doornik maar reeds de eerste dag zijner aankomst waren de vlamingen bij hem
de vaandrager bemerkte welhaast dat de banier in die plaats niet kon behouden worden en vluchtte met dezelve achteruit maar de gulden ridder dit ziende wierp met een wonderbare kracht drie of vier vijanden uit de weg en vervolgde de vaandrager te midden der fransen op een grote afstand des gevechts
zal aanmerken dat het werk van de heer auguste voisin bibliothecaris te gent mij voor de beschrijving van de slag der gulden sporen van groot nut is geweest die schrijver heeft mij met een goedheid waarvoor ik hem dank betuig de kaart van de slag bezorgd
wat mij aangaat mijn armen moeten lam worden indien ik iets ertoe doe de goedendags staan gereed de messen zijn geslepen enzovoorts gij weet wel deken van de wolwevers wat dit onder mijn ambacht zeggen wil
dit zie en hoor ik in mijn hart dit voel ik in mijn ziel en zou ik glimlachen neen dan straffe mij de heer machteld die op deze droeve rede half geluisterd had plaatste haar valk haastelijk op de rug van een zetel en viel met onstuimige tranenvloed en droeve snikken voor de voeten van haar grootvader
maar hij wilde naar niemand luisteren en sprong door al zijn mannen gevolgd dwars door de vluchtelingen heen de ruiters aan de eerste nederlaag ontkomen werden door de seneschalk en zijn nieuwe benden ondersteboven gesmeten en zij liepen in wanorde langs alle kanten van het slagveld om uit die ijslijke verwarring te komen
de klauwaards kon men aan de uitdrukking dezer aandoening herkennen hun hoofden hingen gebogen en de diepste droefheid schetste zich op hun gelaat nochtans dachten zij niet dat hun iets meer dan de afeising van de witte penning en een sterkere verdrukking zou geschieden
ik zal het hun vragen antwoordde de mortenay maar laat u niet zien of zij halen u uit het huis hij opende het venster en riep meester breydel mijnheer van gistel doet u vragen of gij hem voor een groot losgeld een vrijgeleide wilt verlenen
zijn landheer met pracht in te halen is overal de gewoonte dit kan de gemeente niet onteren het is beter de macht tot gewichtiger pogingen te bewaren het vaderland is overdekt met franse krijgsknechten en wellicht zouden wij tegen hen
korts hierop bedankte hij het volk en gebood hun dat zij zich zouden gereed houden om ten allen tijde te wapen te kunnen lopen na de boeien van zijn handen en voeten losgemaakt waren werd hij door de toejuichingen der bruggelingen tot aan de deur zijner woning in de wolstraat vergezeld
die schreeuwende straf wilde hij als een schrikwekkende gesel gebruiken hij vergaderde spoedig zeventienhonderd ruiters uit henegouwen picardië en waals vlaanderen hierbij voegde hij een grote bende voetknechten en toog vol woede met dit leger naar brugge
weldra zag hij de snep in de verte vliegen sneller dan een steen die valt daalde de valk op de arme vogel en neep hem in zijn scherpe klauwen te pletter ziet gij mijnheer de valois riep machteld met vreugde ziet gij dat de hand ener vrouw ook wel valken kan africhten daar komt mijn trouwe vogel zo lieflijk met zijn vangst terug
hij hief zijn gulden drinkschaal omhoog en riep op de eer van frankrijk en de vernieling der muitelingen rodolf de nesle herhaalde op de eer van frankrijk en drukte met inzicht op die woorden elkeen verstond dat hij niet op de vernieling der vlamingen wilde drinken
in hun bijgelovigheid dachten zij dat st joris die men gedurende het gevecht in al de kerken van kortrijk had aanroepen onder deze gedaante hun was ter hulp gekomen de langzame stap des ridders en zijn stilzwijgendheid staafden die gissing en velen vielen terwijl hij voorbijging biddend op hun knieën ter aarde
of volgens de wil mijner koninklijke nichte viel de chatillon vleiend in haar rede het zij zo hernam johanna ik verheug mij in uw goedwilligheid twaalfhonderd ruiters zullen u bijblijven om uw bevelen te staven het gelieve uedele mij nu de nodige rust te laten genieten
wilt gij uit dorst naar goud de handen kussen die u de boeien aan de voeten doen en zullen de nakomelingen zeggen dat de bruggelingen het hoofd voor de vreemden en voor zijn slaven gebukt hebben neen o broeders lijdt het niet besmeurt uw naam niet met die laster
mits gij alles van mij gewonnen hebt makker zult gij mij niet weigeren het lot nog eens te wagen ik zet het geld dat wij deze avond verdienen moeten tegen gelijke som doet gij het ja zeker ik wijk nooit
vlaanderen de leeuw volgt mij volgt mij deze woorden roepende wierp hij een groot getal fransen in het slijk en ging zo verbazend in de slachting voort dat de vlamingen hem als een bovennatuurlijk wezen aanzagen
de leliaards hadden sedert lang onder hen een verraderlijke aanslag ontworpen zij konden hun heerschappij in brugge op geen vaste gronden vestigen want daar al de poorters gewapend waren was het niet mogelijk dezelve tot het uitvoeren der bevelen te dwingen
het nageslacht zal u doemen om uw laffe handel en uw kinderen zullen uw vloek op de bladen der kronieken als een verloochening schrijven het is tijd dat uw belachelijke lastertaal een einde neme viel van gistel uit
daarom deed hij geen poging om die drift te verdoven hij bedekte het vuur dat hem brandde onder de vorm ener eerbiedige hulde en dacht dat machteld zijn zorg slechts als een bewijs van dankbaarheid zou ontvangen hebben
denkt gij dat jan breydel dat een vrije beenhouwer van brugge zich als een kalf binden laat neen bij alle santen en santinnen dit zal heden niet zijn
de ongelukkige vorst zag zich nu op het einde zijns levens wanneer de rust als een beloning des arbeids komen moet van zijn kroon beroofd zijn kinderen waren door het lot der wapenen van al erfdeel verstoken en de armoede wachtte hen zij die de rijkste der europese vorsten zijn moesten
een hoop van bij de veertig franse ridders ziende liep hij te midden onder hen doch jan borluut vervolgde hem met een groot getal gentenaars de veertig ridders waren weldra verslagen en nog verdedigde rodolf de gaucourt zich altijd even moedig
terwijl hij dit zegde was machteld bezig met haar valk de blijde verbetering in het oor te praten de vogel die zijn meesteres zo vrolijk zag schudde zijn vederen alsof hij zich tot de jacht bereiden moest
de anderen werden aan hun wapenen herkend en als bastaarden neergehakt en doorkorven de jonge gwyde kreeg medelijden met de nog overblijvende ridders welke zich zo moedig verweerden hij riep tot hen dat zij zich gevangen geven zouden opdat het leven hun bewaard wierde
de soldeniers bezagen elkander met verwondering en een blijkbaar spijt bewoog de wangen van leroux de koude uitdrukking van breydels gelaat had echter zoveel indruk op hem dat hij de vlaming zonder meer te spreken naar zijn zetel het terugkeren middelerwijl had de waard het geëiste bier gebracht en de deken
de chatillon deed alle mogelijke pogingen om het grote vaandel van vlaanderen te grijpen doch alhoewel segher lonke die de standaard droeg reeds menigmaal omvergeworpen was kon de chatillon zijn doel niet treffen hij raasde en schreeuwde met verwoedheid tegen zijn mannen en hakte als dol op de uitrusting der drie onverwinbare vlamingen
het was de stem der gewonden roepende drinken drinken om godswil drinken de zon brandde met hevige gloed op hun ontblote spieren en pijnigde hen met een onverdragelijke dorst
en indien het de vreemde eens gelukte hen te overwinnen kon hij toch niet lang op de zege roemen want dan knaagden zij met spijt aan de keten en verstaalden zich de moed bij de heugenis hunner voorleden grootheid
merkbaar was het dat de deken der wevers met inzicht alle zwier verworpen had om zijn lage staat aan te tonen en alzo hoogmoed tegen hoogmoed te stellen want die wollen kolder dekte de machtigste man van vlaanderen
het volk poogde zijn gulden harnas tussen het loof nog te ontdekken maar tevergeefs de draver had zijn meester reeds ver uit het bereik hunner ogen gevoerd dan bezagen zij elkander en zuchtten met droefheid hij is in de hemel teruggekeerd
de hemel teruggekeerd historisch vervolg tot aan de verlossing van robrecht van bethune drieëntwintigste graaf van vlaanderen van de zestigduizend man die om vlaanderen te verwoesten door philippe le bel gezonden waren ontvluchtten er slechts omtrent de zevenduizend
gelijk een tijger die in een strik gevallen is wierp breydel zijn vluchtige blikken rond de winkel en scheen een doorgang te zoeken zijn lichaam helde voorover en zijn leden spanden zich alsof hij zich bereid maakte om tegen de hinderpalen zijner vlucht op te springen
ja zuchtte de droeve jonkvrouw johanna van navarra wacht mij het was haar niet genoeg mijn vader en al mijn bloedverwanten te kerkeren ik ontbrak er nog nu is haar wraak ten volle uitgevoerd o mijnheer gij hebt een boze koningin
robrecht van bethune zelf twijfelde geenszins aan de beloofde genade want sedert zijn vader aan het hof geweest was waren al de franse heren ten uiterste minzaam en eerbiedig met de vlamingen
enige ogenblikken later liepen twee paarden met weergalmende stappen door de eenzame straten der stad totdat zij onder de gentpoort verdwenen
o god het vaderland is vrij de fransen zijn verslagen en u mijn vader u bezit ik weder dan zullen wij nog in ons schone wijnendale terugkeren de droefheid zal uw oude dagen niet meer bitter maken en ik zal mijn leven zo vrolijk en zo zalig in uw armen doorbrengen
ja antwoordde hij onder mijn ambacht zijn dappere mannen meester pieter en de wallen zullen het wel eens weten wanneer de bittere appel zal rijp zijn maar ter goeder ure hoe zult gij de dochter van de leeuw onze heer aan de kennis der koningen onttrekken
de plunderaars kwamen lachend uit de verwoeste woningen de handen vol geroofd goud en vol vlaams bloed wanneer enigen verzadigd van moord en buit vertrokken werden zij door anderen nog boosaardiger opgevolgd en alzo bleven de fransen een ruime tijd aan dit schandelijk werk
met zijn hamer verpletterde hij helmen en bekkenelen en vond niemand die hem weerstand bieden kon al wie door zijn slagen bedwelmd ten gronde viel werd onder de voeten der paarden
een dankbare traan welke mijn aankomst over hun wangen deed rollen was mij een beloning die ik tegen al het goud der wereld niet zou verruild hebben zij gebenedijd o edelmoedig priester riep adolf u wacht een zalig leven maar ik bid u hoe vaart mijnheer van bethune
met de ogen ter aarde gewend ging hij in zijn treurige bedenking voort terwijl hij dus gebogen zat kwam nog ver van daar een ander mens aangestapt een bruine wollen monnikskolder met een wijde kap die op de rug neerviel was zijn kleedsel
zo een vijand of ontrouw dienaar u onder deze gedaante ziet zijt gij in groot gevaar van uw leven zonder vrucht bloot te stellen adolf begreep de redelijkheid dezer woorden en staarde met droeve blikken op machteld
de bittermeers was slechts één plas bloed waarin de voeten der strijdenden zich verborgen hoofden armen benen het lag er al met helmen en gebroken zwaarden verward
het tweede gedeelte telde zesduizend mannen en knotsen welke aan het dikke einde met schriklijke stalen punten waren beslagen het derde gedeelte bestond uit helmhouwers met lange bijlen al die mannen waren uit gascogne languedoc en auvergne gekomen
o mijn broeders riep hij komt en geeft mij de hand want ik heb uw vriendschap zo nodig mij en ons onbevlekt ambacht is heden een hoon geschied die niet kan afgevaagd worden
bij deze woorden opende willem opnieuw zijn boek en las met luider stem jezus christus zaligmaker ontferm u mijner zuster door uw bitter lijden verlos haar o heer
maar iets dat mij meer aan het hart ligt is de eer des ridderschaps en ik verzeker u dat gij dezelve in groot gevaar stelt wat duivel riep de veldheer zou men niet zeggen dat gij die muitelingen wilt verschonen hebben zij de dood niet verdiend mits zij zevenduizend fransen zonder genade hebben vermoord
dan toog hij weder naar het westen en schonk hun dapperheid ten loon aan d'onversaagdsten zijner zonen een konings of een keizerstroon maar wat betekent dit gezang dat zij eeuwiglijk in de mond hebben vroeg leroux aan een vlaming uit het slot die bij hem zat
de graaf hief ze tederlijk van de grond en sprak met goedheid bedaar mijn lieve machteld ween niet philippa is niet dood niet dood vroeg het meisje met verwondering waarom spreekt mijnheer willem dan van sterven
nog meer weet ik mijnheer gij hebt machteld zo geheimlijk niet in uw woning kunnen brengen dat deconinck het niet geweten heeft en zij zou dezelve zonder mijn kennis niet verlaten hebben stel u echter gerust want ik mag uedele verzekeren dat weinig personen in brugge dit geheim met mij
wilt gij spelen of zingen riep breydel want zo gij u niet spoedt zal u iets kwaads gebeuren de zanger tot de dood toe verschrikt bracht zijn bevende vingeren op de harp en haalde slechts valse en verwarde tonen uit het speeltuig de beenhouwers bemerkten stellig dat hij er niet op spelen kon
de zon had zijn wangen een weinig gezengd en met een ernstige toon geverfd zijn voorhoofd droeg reeds die twee rimpels welke het denkvermogen vroegtijdig aankondigen zijn aanzicht was treffend en manlijk en de hoekige lijnen die hetzelve aftekenden gaven hem het voorkomen van een grieks gebeiteld beeld
troost u toch mijn edelmoedige vriend en denk dat het vuur hetwelk onder de as slaapt zich echter niet uitdooft eens komen die luisterrijke dagen terug de nevelige lucht der slavernij klaart op en de zon der vrijheid heeft reeds enige harer stralen over ons gezonden
de andere zijde werd met inzicht opengelaten opdat de burgers mochten zien wat er ging gebeuren wanneer die schikkingen genomen en uitgevoerd waren zond men de overige ruiters en soldeniers bedektelijk naar de stadspoorten om dezelve te sluiten en te bewaren
onder de anderen waren er vele die niet twijfelden of het moest de graaf van vlaanderen zelf zijn het was hun echter genoeg dat gwyde de begeerte van de gulden ridder had doen kennen om hun het stilzwijgen tot een plicht te maken
de voornaamste inwoners van noord-holland werden als gijzelaars gevangen en naar gent overgebracht terwijl de graaf van henegouwen het veld verlatende holland aan de vlamingen overleverde stond in dordrecht een dapper man op met name nicolaus van den putte
mijn wil is de wil van uw vorst en gij wilt vlaanderen aan de trotse gwyde wedergeven gij wilt hem in staat stellen om u nogmaals de oorlog aan te doen deze onbezonnen daad zal u een droevig naberouw verwekken ik verzeker het u sire
reeds waren er maanden verlopen sedert de overgaaf der stad brugge de chatillon had mijnheer de mortenay tot stadsvoogd benoemd en was naar kortrijk teruggekeerd want hij betrouwde de bruggelingen niet genoeg om binnen hun muren te wonen
bij de marmeren schoorsteen in dewelke een klein houtvuur blaakte zat de oude graaf van vlaanderen in een zware armstoel met diep aandenken vervuld zijnde rustte hij met het hoofd op zijn rechterhand en bezag zonder aandacht zijn zoon willem die in een boek met zilveren sloten bezig was met gebeden te lezen
een vierendeel uurs later waren de wakers van al de poorten vermoord en ieder ambacht bevond zich op zijn plaats voor elke deur der herbergen waar de fransen gehuisd waren stonden acht klauwaards gereed om zich met hamers en bijlen een ingang te openen
uw vraag vereert mij grotelijks niets zal er tot het bewaren van zulk een edele spruit gespaard worden willende de gemeente nog meer gewicht verkrijgen voegde hij er met inzicht bij het is echter mogelijk dat zij van hier vervoerd worde eer ik haar moge ter hulp komen
geeft niemand lijfsgenade moordt al de fransen die u onder de hand vallen en laat geen wortel van dit vreemd onkruid wij of zij moeten sterven
het werd alzo besloten en gwyde van vlaanderen vertrok met de edelen naar compiègne maar daar gekomen zijnde werden zij allen in hechtenis genomen en nu is ons land onder frans bestuur raoul de nesle beheerst vlaanderen
de edelmoedige krijgsman die mij ditmaal nog van de banden heeft ontslagen ontving mijn erewoord dat ik zou terugkeren zodra de slag zou geleverd zijn het meisje liet het hoofd met diepe treurnis op de borst zinken en
bij deze woorden hief hij de lokvogel in de hoogte de valk dit ziende daalde onmiddellijk op de vuist van zijn meester terug ziet gij hernam robrecht terwijl hij de vogel aan de valois toonde ziet gij wat schone blonde vederen wat zuivere witte borst en wat hoge
maar nu gwyde als wettige veldoverste over zijn onderdanen gebood kwamen zij uit alle heerlijkheden met hun laten toegelopen de eersten dag des morgens kwamen de heren boudewyn van papenrode hendrik van raveschoot ivo van bellegem salomon van zevekote en mijnheer van maldegem met zijn twee zonen te kortrijk
hij liet zich tussen de helmbijlen der rechtsdienaren door vier of vijf straten heen leiden en scheen geen acht op de verwonderingskreten van het volk te geven eindelijk bracht men hem in de opperzaal van het prinsenhof
twintig treden achter deze wapenboden kwam de koning philippe le bel op een hoge draver statig aangestapt onder al de ridders die hem vergezelden was er geen enkele die hem in schoonheid van gelaatstrekken te boven ging
overtuigd dat moed en onversaagdheid hen niet meer helpen kon gaven de ridders zich over en werden ontwapend jan borluut kreeg dezelve onder zijn wacht de voornaamste dezer edele krijgsgevangenen wier getal tot bij de zestig beliep was thibaud ii namaals hertog van
en indien er één blad van mijn boek tot de nakomelingen moet overgaan zal het gewis dit zijn waarop uw naam geprent staat antwerpen de december hendrik
gij hebt de ganse wereld getoond wat het de vreemde kost op onze leeuwenbodem de voet te durven zetten de liefde tot het vaderland heeft uw heldenzielen in ongekende onversaagdheid doen ontsteken en uw armen door een rechtvaardige wraakzucht verstaald hebben de dwingelanden verslagen
bij deze groet verliet hij de verwonderde ridder en ging tot in de wolstraat alwaar hij in het huis van deconinck verdween opgetogen van vreugd over dit onverwacht geluk dat hem als een gulden droom was toegekomen klopte adolf met het grootste ongeduld aan zijn deur
maar waarom pijnigt gij mij mijnheer waarom verklaart gij mij dit raadsel niet o spreek opdat de twijfel uit mij verdwijne een licht misnoegen verduisterde de heldere gelaatstrekken van de jonker
twee soldeniers welke het ook waagden over de sloot te springen vielen er tot de hals in en moesten dan alle vervolging opgeven de deken der beenhouwers kwam vol woede te brugge en ging rechtstreeks naar zijn woning hij vond niemand thuis dan een jonge gezel die zich juist opschikte om uit te gaan
en de volken die de grote euveldaden zowel als de grote deugden bewonderen geven aan zulke de naam van held en zeggen hij is groot omdat hij het mensenbloed bij stromen vergoten heeft
het oog kon de uitgestrektheid van dit ontzaglijk gevaarte niet meten reeds waren de voorsten op de kim onvatbaar geworden eer de laatsten uit de verschansing gingen het duurde meer dan een uur tijds
zonderling was dit om zien want daar de valk zijn klauwen in de rug van de lopende haas geslagen had bleef hij erop staan en zij dreven tegelijk als de wind voort nochtans duurde deze vaart niet lang want zodra zij voorbij een boompje vluchtten sloeg de valk zijn ene klauw eraan
de franse ruiters konden zich in de modderige grond niet staande houden zij vielen de ene over de andere en doodden elkander in de val mijnheer d'artois dit ziende werd uitzinnig hij sprong met enige onversaagde ridders over de beek en viel op de benden van gwyde
eensklaps werd hun aandacht door een vreemd gerucht gaande gemaakt zij hoorden op enige treden achter de tent een gekijf alsof twee mannen aan het vechten waren allen stonden op om te gaan zien wat dit zijn mocht
kom dan wij staan op ga stilzwijgend langs de scharen en zorg dat men zich niet oprichte ik ga deconinck tegemoet opdat hij wete in welke lanen hij zijn mannen kan schikken
het misnoegen was op haar wezenstrekken zichtbaar en johanna bedroog er zich ook niet over zij wierp haar trotse blik in de ogen van machteld en wilde het meisje voor haar scherp gezicht doen bukken maar zij vergiste zich want de jonkvrouw liet haar oogleden niet zakken en staarde met fierheid op de grammoedige koningin
de heere van marloos de heere van albemarke des bisschop van beauvais broeder de heere van versen de heere van rochefort mher gillis van olingy de heere van montfort godefroid's graven van bonnen broeder en meer dan seven hondert vergulden sporen
nu drong iedereen naar de standaard die bij de galg geplant was allen kwamen beurtelings met opgetogenheid de blauwe leeuw bezien en blikten op dit kenteken hunner stad als op het aangezicht van een vriend die na lange reizen uit vreemde landen onder zijn broederen terugkomt
hij voelde de moed hem ontzinken en zag de vloek zijns vaders met dodelijke angst tegemoet terwijl de ridders in de grootste verbaasdheid op het antwoord van de graaf wachtten sloeg deze zijn zwakke armen om de hals van robrecht en riep met tranen van vreugde en liefde o mijn edele zoon
men zag de macechers over de lijken van paarden en mensen met blote borst blote armen en roodgeverfde bijlen lopen en springen alles omver kappende gans met bloed en brein overdekt hun haren verward hun aangezicht met slijk en zweet en bloed onkenlijk gemaakt
maar hernam robrecht indien een man om mij te verdedigen zijn leven waagde zoudt gij die ook niet beminnen zeker ja was het antwoord en ik zou hem daarvoor eeuwig dankbaar blijven
zodra de wethouders het geweld tegen de burgerij gebruiken wilden kwamen de schriklijke goedendags te voorschijn en dan werden al hun pogingen nutteloos want de ambachten waren te machtig
de hemel was voor haar niet meer blauw de velden niet meer groen haar dromen waren niet meer van goud en zilverdraad doorvlochten nu konden droefheid en stille wanhoop alleen de baan tot haar hart vinden bij het pijnend aandenken der gevangenis haars vaders mocht niets haar troosten
machteld en maria de zuster van adolf van nieuwland met nog een groot getal edelvrouwen uit brugge waren reeds enige uren te kortrijk eer het leger aankwam zij hadden zich bij hun kennissen gehuisvest en hadden insgelijks de herbergen voor de ridders hun bloedverwanten of vrienden voorbereid
nog op het ogenblik dat ik daar even mistroostig bij de baan zat vroeg ik hiertoe de ingeving des heren en gij o priester zijt zijn tolk geweest het is nodig dat wij deze nacht vertrekken opdat dit geheim niet ontdekt worde
hen reed een ridder die een ongemeen spijtig en stuurs voorkomen had zijn ogen draaiden halsstarrig in het rond en wanneer zijn blik op een fransman viel kwamen zijn lippen met zoveel ongenoegen over elkaar dat hij zichtbaar de tanden
ziet hier wat gij te doen hebt zodra drie uren op de klok van sint kruis slaan zullen zult gij uw mannen doen opstaan in gelederen scharen en tegen de baan brengen
de vloer of het onderste vertrek was zo wijd als de buitenmuren strekten een brede ja wanstaltige haardstede die met haar tafelplaat enige voeten vooruitstak vervulde het diepe der kamer en liet er geen andere plaats over dan een hoekje aan elke zijde waar de zaden en plantenwortels te drogen hingen
de onversaagdheid der vlaamse ridders kon de fransen in hun loop niet tegenhouden de schreeuw vlaanderen de leeuw werd door een andere vervangen nu waren het de fransen die riepen noël noël vooruit aan ons de zege slaat dood die voetgangers
deconinck moest al de invloed welke hij op zijn makkers had om hen te stillen gebruiken want menige toonde zich tot gewelddaden genegen meteen werd er voorgesteld of men meester brakels uit het ambacht bannen zou dan of men hem tot een boete van veertig ponden was zou verwijzen
ho de onderwerping en het gezicht der opgeblazen fransen was een adder die om zijn hart gekronkeld lag en het wredelijk verschuurde voor hem was er vreugde noch genoegen meer zelden ging hij uit zijn woning want nu was het verwonnen brugge hem een kerker welkers lucht hem verstikte
zij zullen u vermoorden mijn rampzalige vader wees toch zo bevreesd niet machteld hernam robrecht mijn broeder gwyde heeft zestig franse ridders van edelen bloede gevangen genomen
ere zij de leeuw onze heer robrecht liet zijn dochter los hief de heren jan borluut en van renesse van de grond en zoende hen beiden op de wang hij deed aan de overigen een teken dat zij zouden opstaan en sprak
men had in de velden een groot getal jonge bomen afgehakt om de straten als groene dreven te beplanten des anderendaags om tien uur was alles vaardig op het midden der grote markt had het timmermansambacht een statige troon van lazuur fluweel verheven
breydel verenigde op dit ogenblik al de krachten welke hij zo mildelijk van de natuur ontvangen had en rukte zijn armen uit de handen zijner wachten hij sprong als een luipaard op de twee soldeniers die hem meest getergd hadden en sloeg zijn handen als twee nijpende klauwen aan hun keel
gij ziet wel sire dat mijn raad belangrijk voor u is hoe kunt gij toch om opstandelingen te begunstigen het heil van frankrijk uit het oog verliezen zij hebben u en mij gehoond onze vijanden geholpen onze bevelen durven misachten het geld dat zij bezitten maakt hen trots en opgeblazen
een man van kleine gestalte droeg het toegejuichte teken en hield het met de armen op de borst gesloten tegen zijn hart alsof het hem een innige liefde inboezemde tranen liepen in overvloed op zijn wangen tranen van vaderlandsliefde en van geluk
zij waren nu tot de plaats waar men het hardnekkigst gevochten had genaderd want grote hopen lijken lagen verward en bebloed rondom hen terwijl zij bezig waren met mijnheer van machelen te laven hoorden zij eensklaps een ratelende zucht als uit de grond opkomen
het zij zo antwoordde de chatillon ik ben bereid de eer mijner koninklijke nicht tegen al de ridders der wereld te verdedigen hierop zwegen zij en hernamen hun vorige plaatsen
liepen de soldeniers bij hopen met het zwaard in de vuist door de volkloze straten en deden zich de huizen der klauwaards door de leliaards aanwijzen zij stampten de deuren en vensters aan stukken roofden geld en goed en verbrijzelden alles wat hun niet kostelijk genoeg of te zwaar voorkwam
duizenden lichtende punten waren als met volle handen erover gestrooid deze sterren waren niets anders dan de bijlen in welkers glad staal het weinige licht des nachts zich spiegelde
om de klauwaards geen tijd tot voorafgaande muiterijen te laten had de franse landvoogd zijn komst bedektelijk aan mijnheer de mortenay kenbaar gemaakt niemand dan de stadsvoogd wist iets van de schriklijke wraakneming die er moest gebeuren
geen nederlaag meer durvende wagen stelde hij na enige schermutselingen de vrede voor en men trad in onderhandeling terwijl er een wapenschorsing gesloten was het duurde vrij lang eer men de voorwaarden van wederzijde aannam
hij ook was buitengewoon sterk van leden en onversaagd van hart een lang slagzwaaid blonk in zijn vuist en zijn ogen gaven genoeg te kennen dat hij een vreeslijke kamper zijn moest hij had de wonderbare ridder zo even ontmoet en daar zij beiden dezelfde plaats bereiken wilden waren zij te
en denkt gij mertyn dat ik nu nu de bloedige schim mijner lieve moeder mij steeds voor de ogen zweeft een fransman zal kunnen zien zonder dat mij een dolle razernij kome vervoeren ho ik zou ze bijten en met de tanden verscheuren indien mijn bijl op zoveel slachtoffers breken moest
ware het niet veel wijzer de franse beheersing als getrouwe onderdanen te dulden en alzo onze koophandel over de bodem van dit groot land uit te strekken ja ik zeg het de regering van philippe le bel zal onze welvaart vermeerderen en elk welpeinzend burger moet de franse beheersing als een heil aanzien
de standaard met de brugse leeuw werd bij het moordtuig geplant en dan met nieuwe vreugdekreten begroet nadat deconinck nog eens zijn ogen naar het herkochte wapen had opgeheven zonk hij langzaam te gronde knielde liet het hoofd nedergaan en bad met saamgevoegde handen