AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij had zitten staren naar dat onbegrijpelijke dat zich op t pad bewoog tot zijn oogen gloeiden eindelijk kreeg de nieuwsgierigheid de overhand zoodat hij naar den grond gevlogen was om den vreemde van dichtbij te bekijken
maar omdat hij in zee viel werd hij met kalk doortrokken en zoo hard als steen je weet wel dat we steenen aan t strand gevonden hebben die niet anders dan verharde larven waren en nu geloof ik
t was een prachtige morgen zonnig en kalm en de vogels beneden op de aarde waren ijverig bezig hun liefdesliederen te zingen in een hoog donker bosch zat de lijster zelf met hangende vleugels en een dikke keel boven in een dennetop
witte zijden met goud geborduurde vaandels hadden ze gedragen en ze hadden lenteliederen gezongen onder het marcheeren maar niels holgersson had gevonden dat het was alsof ze niet zelf zongen maar alsof het gezang boven hun hoofden zweefde
de jongen begreep wel dat akka zoo'n voorstel niet zou hebben gedaan als er niet iets gewichtigs te doen was en hij ging dadelijk op haar rug zitten
het was hun buitengewoon goed gegaan en ze zouden tevreden en blij naar de kerk zijn gewandeld als ze niet over hun zoon hadden hoeven denken de vader klaagde er over dat hij traag en lui was
jarro werd in eens onuitsprekelijk blij omdat een van de menschen hem werkelijk liefhad hij schoot neer bij peer ola als een pijl uit de lucht ging naast hem zitten en liet zich door hem streelen
allen hadden samen gesproken en kennis gemaakt zij was de eenige die niets had durven zeggen den volgenden morgen begon het werk
of hij geen lakensche kleeren koopen zou en den wagen schilderen vader had verstomd gestaan de zoon had gedacht dat de oude man een beroerte zou krijgen hij had toen geprobeerd vader aan t verstand te brengen
de hond was in den grootsten angst dat hij hem zou moeten missen maar de eland nam de zaak kalm op en scheen er niet blij en niet bedroefd om te wezen ben je van plan om je zonder verzet te laten wegbrengen vroeg karr
de jongen kon dan naar binnen kijken en hij zag dat de raaf gelijk had bataki had hem de groote bibliotheek laten zien die van den kelder tot den zolder vol boeken was
de beer liet hem ook in den smeltoven zien en in de ijzergieterij en de jongen werd er steeds meer verbaasd over toen hij zag hoe de smeden met ijzer en vuur omgingen
waren terrasjes in de wanden en vandaar hingen oude verwaarloosde houten ladders naar beneden aan de eene zijde was de opening van een zwart gewelf dat diep in den berg scheen te loopen
en ben de zoon van een keuterboer tot vandaag toe ben ik een mensch geweest maar vanmorgen verder kwam de jongen niet zoodra hij zei dat hij een mensch was stoof de leidster gans drie stappen achteruit
aan het hek dat rond om de plaats liep waren een dertig veertig stuks paarden en rundvee gebonden zonder eenige beschutting voor den regen en in t midden van de plaats stonden karren met hooge hokken waarin schapen en kalveren varkens en hoenders
en t uitzicht verhinderden toen de reizigers buiten de klippen waren gekomen strekte de zee zich zoo effen en spiegelglad uit dat de jongen toen hij naar beneden keek meende dat het water verdwenen was
hij klauterde op de tafel en sprong later met behulp van de gordijnen met een zwaai in de vensterbank terwijl hij daar stond en de lucifers in zijn zak stopte kwam de kraai met de witte veer door het venster binnen ziezoo hier ben ik nu zei
dat is de kraaienvangst die je bang maakt zei de jongen en dien keer probeerde de kraaienaanvoerder niet den jongen stil te houden integendeel vonden hij en de heele troep het zoo aardig dat ze krasten van pleizier
ik zou wel eens willen weten of ze wakker waren ga jij er maar gerust op af zei de ander ons kunnen ze ten minste niets doen toen ze verder in de grot kwamen bleven ze staan en snoven in t rond wien zullen we vanavond nemen fluisterde de vos die vooraan liep
dat ze alleen het leelijkste willen laten zien wat ze hebben maar het kan ook gebeuren dat het land als het beneden bij de zee komt een muur van bergen opwerpt alsof de zee iets gevaarlijks was
en liep met harde stappen een trap met uitgesleten treden op toen kwamen zij in een groote zaal die vol getakelde en getuigde schepen was
zij hadden langer op het eiland gewoond dan een van de anderen en ze waren gewoon alle nieuwelingen te raden en te helpen ze hadden ook de wilde ganzen zien aankomen
daar lag de domkerk met drie hooge torens en diepe met beelden versierde gewelven de muren waren z versierd door beeldhouwers dat er geen steen was die niet zijn versiering had en zulk een pracht als er door de open deur scheen van gouden kruisen
en zoodra ze probeerden naar het noorden te vliegen werden zij naar het oosten gedreven maar akka meende dat smirre de vos in t oosten van t land rondzwierf ze wilde daarom niet dien kant uitvliegen
wat is dat voor visch die je ophaalt vroeg een wilde gans dat zijn stekelbaarzen ölandsche stekelbaarzen dat is de beste visch in de wereld zei een meeuw wil je niet eens proeven
in skaane hadden ze zich nergens kunnen staande houden dan op het huis glimmingen het oude steenen huis had zulke vaste muren en er waren zoo weinig rattengangen
was er toch eigenlijk niets slechts in haar men kon wel merken dat ze t meeste kwaad deed bij menschen die kibbelachtig en gierig en boosaardig waren maar betrouwbare menschen
pakte hem voorzichtig bij de mouw van zijn jas en trachtte hem tegen te houden de proost keerde zich toen om en zag het paard in de oogen
en toen het tegen den avond liep en hij weer naar het strand terug ging kon hij niet anders denken dan dat zijn reiskameraad weg was hij was zoo moedeloos dat hij niet wist wat te beginnen
dat het griezelig en gevaarlijk was op gladde natte steenen midden in een donderenden waterval te staan slapen maar ze moesten immers blij zijn als ze veilig voor roofdieren waren
t was geen goede grond voor akkers maar de boomen tierden er des te beter en de steile oevers lagen er als mooie parken t was alsof er iets in de lucht of in t water was dat het zonlicht vasthield ook nadat de zon achter de bergtoppen was neergedaald
nu meende krule te begrijpen dat de slang die larven voor eigen gebruik wilde houden en hij antwoordde vriendelijk wil je dat ik aan de uilen zeg dat ze die
en wilde geen woord met hem spreken maar nu de vogel den jongen op een plaats had gezet vanwaar hij niet weg kon loopen vertelde hij hem dat hij door akka van kebnekaise was opgevoed
zij die daar aankwamen waren een twintig jonge mannen van een volkshoogeschool die een voetreisje deden er was een leeraar bij en toen zij aan de poort gekomen waren vroeg deze
ik heb nooit over een eland hooren spreken die een onschadelijk dier heeft gedood grauwvel nam afscheid van de oude elanden en ging met karr verder hij werd al stiller en liep met gebogen kop zij kwamen voorbij krule de adder
hij zei geen woord maar keerde zich om en begon te schreien wat in de wereld is dat nu zei akka het lijkt wel of je meer
en hoe daarom de stad stockholm ook z mooi werd dat ieder die daar kwam er graag wilde blijven terwijl hij nog sprak kwam er een andere heer aan en liep haastig op hen toe
zei hij t is jammer dat jij zulke wapens hebt jij die zoo laf is dat je ze niet gebruiken durft toen de adder dat hoorde werd hij ook boos
grauwvel bleef een heele poos op het land eindelijk kwam hij ook zijn adem stokte van welbehagen toen het water zich zacht en koel om zijn leden sloot
dat hij bij hen blijven mocht heel tot zaterdag toe mochten de ganzen op de weiden om öved grazen zonder door smirre den vos te worden gestoord maar toen zij zaterdagmorgen op het veld kwamen lag hij daar op den loer
en hij reed in vliegende vaart naar de oude vrouw toe kom gauw in de sleê zei hij hard want hij was boos op zichzelf omdat hij de vrouw aan haar lot had overgelaten
maar op een avond moet het gebeurd zijn dat vier flinke mannen met houweelen op den schouder naar kare hoeve kwamen ze werden goed ontvangen als alle andere maar toen de boer vroeg of ze bij hem wilden werken zeiden ze kortaf neen
ze stond stil den mond open als om te schreeuwen de armen uitgestrekt naar hulp grijpend maar ze had niet geroepen en ook niet geprobeerd op de slee te komen
dat is voor jou windsnel zei hij dat is lekker eten dat goed voor je is windsnel blies verachtelijk meen je dat ik dorre oude rozebottels eten wil zei
maar jarro bleef toch staan en keek naar het nest want het kwam zoo regelrecht op het eilandje aan dat het scheen of iemand zijn vaart bestuurde
ja nu ben ik niet bedroefd meer zei moeder nu ik zooveel goeds van niels heb gehoord maar ze vertelden toch niet zoo heel veel van hem zei vader nadenkend was het niet genoeg dat ze alleen hierheen kwamen om te zeggen
lees het zoo gauw je kunt en zeg me wat je er van vindt maar als het niet deugt moet je t verbranden dan wil ik het niet meer zien hij liep haastig door de student zag hem na alsof hij hem had willen
en drukte hun de kleeren z vast tegen het lijf dat ze zich met moeite konden bewegen die koude wind was het eerste echt onaangename wat hun op die heele reis overkwam wat hun verwonderde
en leefden van eieren bessen en jonge vogels maar iedere lente als ze nesten moesten bouwen en eieren leggen kwamen zij naar de heide terug de kraai die den lap uit het venster gepikt had heette garm witteveer
den raad maar het duurde niet lang of ze stonden op nieuw voor een spleet en wisten niet wat ze doen moesten weer hoorden ze de ganzen roepen boven hun hoofd
haspel was grooter en sterker dan een van de andere kraaien maar het hielp hem niets hij was en bleef een mikpunt van spotternij
ze waren niet heel hoog maar ze beletten den jongen toch iets van het binnenland te zien mijnheer ermerik ging op een zandhoop staan trok zijn eene been op en boog den hals achterover om den snavel onder zijn vleugel te steken
ijskoud van schrik t was dus daarom dat de beer hem hierheen had gebracht als je die lawaaifabriek in brand steekt beloof ik je dat je mag blijven leven zei de beer
jarro schreeuwde erbarmelijk maar de dwerg die hem bevrijd had zei met de grootste kalmte tegen caesar als jij zoo eerlijk bent als je er uitziet kun je toch niet een goeden vogel willen dwingen om hier te zitten en andere in hun ongeluk te lokken toen caesar dat hoorde grijnsde hij akelig
hoe kon het toch komen dat daar in t geheel geen visch in was en dat het water als het door den storm in beweging kwam soms heelemaal rood werd dat was nog te wonderlijker
op het zuidelijk gedeelte van öland ligt een oude koningshoeve die ottenby heet dat is een groot landgoed dat zich dwars over het eiland uitstrekt van het eene strand naar het andere
hij keek uit over onmetelijke uitgestrektheden land dat op en neer liep in bergen en dalen en overal bedekt was met sombere bosschen
vader en moeder zijn eerlijke menschen en ik weet dat ze liever mijn hulp missen dan dat ik thuiskom met een slecht geweten xxxix
de jongen ging dadelijk overeind zitten ik sliep niet mijnheer ermerik zei hij hoe komt het dat u midden in den nacht uitgaat en hoe gaat het op het huis glimmingen wilt u moeder akka spreken het is van nacht te licht om te slapen antwoordde mijnheer ermerik
maarten de ganzerik kon hem niet komen halen terwijl zij er waren en hij wist dat de wilde ganzen haast hadden hij meende ganzengekakel te hooren en sterke vleugelslagen alsof de wilde ganzen wegvlogen
t was t eenvoudigste wat je maar bedenken kon om alle drie te redden hij kon niet begrijpen dat hij daar niet eerder aan had gedacht
bataki antwoordde een tijdlang niets maar draaide den kop heen en weer en kneep de oogen dicht nu we hier toch alleen zijn zei hij eindelijk moet ik toch de gelegenheid waarnemen om je iets te vragen
zij hadden zich geen tijd gegund om ondeugende dingen te roepen tegen de dieren op het veld maar omdat ze zich toch niet heelemaal stil konden houden
nauwlijks was de eerste kudde verdwenen of weer werd het luiden van de koeklok uit het bosch gehoord en van een tweede hoeve kwam de kudde den bergtop op
meer meê naar de kulla konden komen zij zullen hun doel wel bereiken maar ik heb nu zoolang in de buurt van de zwarte ratten gewoond dat ik er geen pleizier in heb op dezelfde plaats met hun vijanden te wonen nu begreep akka dat de ooievaar zich
dat het de elanden zwaar viel voor den dag te komen met wat ze wilden zeggen en hij probeerde hen te helpen is t misschien de bedoeling dat ik de menschen zal laten weten hoe het hier gaat toen begonnen alle vier de ouden met den kop te knikken
maar de zon stond nu goudgeel en blij aan den hemel en gaf de heele wereld moed je hoeft nergens bang voor of ongerust over te zijn zoolang ik er ben niels holgersson zei de zon
maar ze moesten naar de boschree en geen van hen werd gespaard de proost dacht aan de boeren van delsbo die zooveel van hun huisdieren houden ze moesten t maar weten
maar hij wist ook dat de berenklauwen die hem vasthielden hem dan met één greep zouden doodknijpen daarom zei hij ik mag me zeker nog wel even bedenken nu ja dat mag je wel zei de beer maar ik moet je zeggen
begonnen ze even voorzichtig de volgende te onderzoeken weer moesten ze een moeielijke en gevaarlijke klauterpartij door de muren ondernemen terwijl ze in ademloozen angst verwachtten dat de vijand op hen aan zou vliegen en hoewel de heerlijkste geuren uit de korenhoopen verlokkend tot
die was zoo rijk en gelukkig dat nooit een stad heerlijker is geweest maar de inwoners gaven zich helaas over aan trots en pronkerij
zoodat hij een flink regenstortbad kreeg als hij zich maar bewoog t is hier niet veel beter dan in het rotsdal dacht hij
dalecarliërs te spreken maar wat was dat in vergelijking van het thuis te vertellen al zou klement ook in het armhuis terecht komen toch zou dat nu zoo akelig niet meer zijn
en hem vertelde hoeveel moeite hij had met zijn verlangen naar huis wat zei de oude heer verlang je naar huis als je in stockholm ben dat is toch niet mogelijk en hij zag er bijna beleedigd uit toen hij dat zei
je moet kiezen tusschen hier boven te verhongeren of naar beneden te springen in t dal maar ook dàt kan je het leven kosten
op die manier heb ik niet alleen hun taal leeren verstaan maar ik heb ook veel van hen geleerd en ik durf beweren dat er geen vogel hier in t land is die zooveel weet van je stamgenooten als ik ik heb eens jaren achtereen in een kooi gezeten
de stad op den bodem der zee het werd een heldere rustige nacht de wilde ganzen hadden geen lust beschutting in een of andere grot te zoeken maar stonden boven op den berg te slapen
dat hij geen ruimte had om de vleugels uit te slaan en van alle kanten strekten de zwanen hun sterke snavels uit om hem de veeren uit te trekken maarten de ganzerik verdedigde zich door van zich af te slaan en te bijten zoo goed hij kon en ook de andere wilde ganzen
maar de kraaien waren talrijk en er heerschte veel armoede onder hen ze konden het op den duur niet uithouden zoo'n sober leven te leiden
toen begreep hij dat de groote geruite doek de platte grond van skaane was waar hij nu over heen vloog en hij begon te begrijpen waarom die er zoo geruit uitzag
nu kan ik niet meer naar mijn volk teruggaan en in kleine huizen leven nu ik zoolang vrij op de rotsen en in t bosch heb rondgezworven jaag me niet weg maar laat me hier blijven
en dat ze heelemaal niet bang voor hen hoefden te wezen hij had opgemerkt dat zoowel de menschen als caesar kalme oogen hadden en het deed hem goed ze aan te zien de eenige in de kamer die hij liever niet in de oogen zag was klorina de kamerkat
en er werd besloten dat de eland zou worden verkocht karr hoorde al gauw wat er gaande was en liep naar den eland om hem te vertellen dat de bedoeling was hem weg te zenden
waar ga jelui heen wilde ganzen riepen de trekvogels waar ga je heen we gaan naar t buitenland net als jelui antwoordden de wilde ganzen we gaan naar t buitenland jelui jongen kunnen nog niet vliegen riepen de anderen
ze landden op een eenzaam zeestrand bedekt met effen fijn zand langs de kust liep een lange rij duinen met helm op de toppen
maar onder het werk naast den jongen bleef staan in t begin was niels heel vlijtig maar na een poosje merkte de raaf dat de slagen steeds met grooter tusschenpoozen kwamen en eindelijk heelemaal ophielden
ze hadden een bijzonder mooien tocht eer ze nog uit smaland gekomen waren gingen ze op een dag een boerderij binnen om wat eten te koopen
ze stond doodstil met het gezicht naar het bosch ze keek uit en luisterde hoewel de proost alles heel duidelijk zag was hij zoo verbaasd dat hij er zich als t ware tegen wilde verzetten
toen hij hoorde dat jarro weer naar het takermeer en de andere eenden was teruggegaan kon hij daarmeê niet tevreden wezen maar dacht er telkens aan hoe hij hem terugkrijgen zou
en toen ze er bij kwamen sloegen de vlammen er uit dat was wel een groot verdriet dat hij hun gedaan had en dat speet hem heel erg als hij ooit weer een mensch werd zou hij de schade en de teleurstelling kunnen vergoeden toen dacht hij weer aan de kraaien
en hij sprak ook en dankte hen voor de heerlijk mooie reis die hij met hen had gemaakt maar op eens werden de wilde ganzen wonderlijk stil en trokken zich van hem terug
je vader wil hem niet doodschieten en hij kon hem niet verkoopen t is om dat paard dat sterretje en goudlelie hier allebei vandaan moesten
maar even een bad genomen en uit het water dook de kleine grijze gans op frisch en gezond en vertelde dat duimelot haar vleugel weer in t lid getrokken had en dat ze heelemaal beter was
oude en jonge hadden pleizier in het mooie kleine dier met zijn grooten staart zijn verstandige nieuwsgierige oogen en zijn kleine nette pootjes zij wilden den heelen zomer
klaar om in t huis glimmingen binnen te dringen buiten de muren van dat kasteel waarvoor zveel van zijn voorvaderen gevallen waren de grijze rat zat een poosje heel stil in het luik te wachten of hij ook aangevallen werd de hoofdtroepen van de verdedigers waren nu wel weg
neem ons meê schreeuwden de kinderen neem ons meê van t jaar niet van t jaar niet riep de jongen maar later
maar toen u begon te zingen was het alsof hij een roepen hoorde van allen die hem noodig hebben hij voelde dat het voor hem nog geen tijd was om te rusten
die hem op de hoeve had gevonden de jongen nam hem onder den arm en ging met hem naar het takermeer het ijs was gesmolten terwijl jarro ziek was
het groote vogelmeer jarro de wilde eend ten oosten van het meer wettern ligt het takermeer daaromheen strekt zich het groote vlakke land van oost gothland uit
maar de koeien luisterden niet naar hem ze maakten zulk een spektakel dat hij bang was dat een van hen zich los zou rukken en hij meende dat het maar het beste was uit den koestal weg te sluipen
maar had vroolijk rondgeloopen en naar bevroren boschbessen gezocht maar toen kwam de avond en t werd zoo donker dat niet eens zulke oogen als hij had er door konden kijken
en er was niet anders te doen dan beter hulp halen gauw donsje roep akka en de wilde ganzen riep hij maar op eens hield de arend met vechten op
t was vast en zeker dat ze maar zelden aan iets anders dacht dan aan kattekwaad doen de kolenbranders boven op de kilsbergen durfden nauwlijks een dutje te doen want zoodra ze een onbewaakte kolenmijn zag sloop ze er heen en blies die aan
die rolde vooruit langs den weg als een groot stralend hoofd met haar van veelkleurige stralen en een gezicht dat van vroolijkheid en goedheid glansde
kunnen immers zoo geweldig hard loopen dat zelfs een vos moeite heeft ze in te halen de jongen zat achterstevoor op den rug van de gans en riep en schreeuwde tegen de vossen jelui hebt je te dik gegeten aan schapenvleesch jelui vossen
ölandswind en dan moet men den langen muur van ottenby niet vergeten die van t eene strand naar het andere loopt en ottenby van het overige eiland afscheidt zoodat de herten kunnen weten hoe ver de oude koningshoeve loopt en er op passen kunnen
je antwoordt moedig op mijn vragen en hij die moed heeft kan een goede reiskameraad worden al is hij ook in het begin onwetend
tot de groote fabriek bij munkfors toen sloegen ze af naar t westen naar fryksdalen eer ze nog aan het meer fryken gekomen waren begon het donker te worden
dan raakt hij je niet aan toen fluisterde de beer den jongen een paar woorden in het oor en liep toen snel voort want hij meende te hooren dat honden en jagers hem vervolgden
of het misschien gods bedoeling was dat de smart haar hart zou komen openen voor barmhartigheid vandaag eer het te laat was om die wreede daad weer goed te maken
om hem goed in de war te brengen moest u een paar dagen op de zuidelijke spits van öland blijven daar zult u goed eten en goed gezelschap vinden
als hij wist dat zij daar ziek en alleen achter bleef en moest doodhongeren met een paar vleugelslagen was hij bij den steenhoop maar daar lag geen jonge gans tusschen de steenen donsje donsje waar ben je riep
zoodat het groote huis niet alleen door een smalle gracht maar door een breed water van het land was gescheiden in strängnäs werd de mooie wandelplaats aan het meer
de menschen lachten en neurieden zij en de dieren waren vroolijk alsof zij een recht prettigen dag verwachtten
of hij beter worden kan hangt er van af of dat verdriet kan worden weggenomen een oogenblik later kwam de student bij den overblijver binnen hij lag in bed heel bleek en zwak
maar hij werd nooit anders dan haspel genoemd omdat hij altijd dom en onhandig deed en nergens goed voor was dan om uitgelachen te worden
die zich in zwartgroen onbewegelijk stil water spiegelen daar zijn reuzenpannen in de rots uitgehouwen en geweldige spleten den wandelaar uitlokkend zich in de diepten van den berg te wagen
en toen merkte men dat de oude droge boot niet meer op den kant lag en men begon te begrijpen hoe alles was gegaan de boer en zijn knechts maakten dadelijk de booten los om den jongen te zoeken
en de dalen loopen er over ongeveer op dezelfde manier als de nerven over een blad t was een mooi land om te zien
zoo zwaar en vast gebouwd alsof ze met pels bekleede rotsblokken waren ze waren gaan liggen en knipten ongeduldig met hun kleine oogjes
terwijl moeder ziek lag had ze vaak tegen de kinderen gezegd dat ze goed moesten onthouden dat ze er nooit berouw van had gehad dat ze de zieke in huis gehouden had
hun veeren waren wit maar om den hals hadden zij een breeden gelen band de vleugels speelden in groen rood en zwart de vleugelpunten waren zwart de kop was zwartgroen en had een weerschijn als zijde
en zoo was hij in t vuur blijven staan kijken hij had zoo een paar uur gestaan zonder een beweging te maken dan alleen om nu en dan een stuk brandhout op den haard te gooien de moeder had het avondeten afgenomen
maar een paar stappen waagde hij toch te doen en nu onderscheidde hij flauw een gebouw dicht bij hem t was niet heel groot maar verscheiden verdiepingen hoog hij kon er den top niet van zien
vertel me nu ook hoe jij het hebt en de student was blij dat hij een vertrouweling had en vertelde eerlijk wat hem was gebeurd dat alles zou nu wel weer overgaan zei hij eindelijk maar waar ik niet tegen kan dat is dat ik een kameraad ongelukkig heb gemaakt
en droomde van vader en moeder hij kon ze bijna niet herkennen beiden hadden ze grijs haar en oude gerimpelde gezichten gekregen
toen de jongen dat hoorde fronste hij de wenkbrauwen en balde de vuisten zoodat de knokkels wit werden t is wreed van den kabouter zei
smirre hield van pracht en zijn pels was schitterend rood zijn borst wit zijn neus zwart en de staart donzig als een pluim maar toen de avond dien dag kwam hing smirre's pels in pruiken neer hij baadde in t zweet zijn oogen
heb je haar dan al bij je genomen vr je weet of haar vader t hebben wil ik hoef me toch aan haar vader niet te storen als hij niet dood is hoort hij toch tot die menschen die niets van hun kinderen willen weten
en roeken en raven en zaadkraaien daarna verschijnen er aan den hemel niet alleen wolken maar een menigte ongelijke strepen en teekens dan vertoonen zich rechte gestippelde lijnen in t oosten en t noordoosten dat zijn de
toen kreeg de boschwachter verlof van den fabrikant een hooge groote omheining te zetten om het stuk land waar het liep daar leefde de jonge eland verscheidene jaren
de toppen werden rood in den zonneschijn en de hellende kanten waren lichtblauw met gouden weerschijn vooruit vooruit geen gevaar zoolang ik er bij ben riep de zon
dat was echt kloppen en geen droom maar ze was nog z vol van wat ze gedroomd had dat ze niet uit elkaar kon houden wat werkelijkheid en wat verbeelding was
maar het ergste was dat zeven groote uilen op een rij op het dak van het woonhuis zaten t was akelig ze te hooren zooals ze daar zaten te klagen over t weer
hij was juist zooals een student behoort te zijn hij had geen ander gebrek dan dat het aan hem te merken was dat alles hem
de woorden kon hij niet onderscheiden maar hij vond het prettig weer menschenstemmen te hooren ik zou wel eens willen weten wat ze zouden zeggen als ik aanklopte
hij had t nu zoo gemaakt dat hij niet in noorwegen en niet in zweden kon wonen en naar het buitenland wilde hij niet gaan maar er moet nog wel een uitweg zijn dacht hij en trok met zijn knechten en schatten naar t noorden
om te helpen t vee de botervaten en kazen naar huis te brengen toen hij de kudde natelde merkte hij op dat een van de bokken heelemaal rood aan de horens was wat heeft de karebok voor
t ging hier precies als op de vorige plaats geen van de reizigers dacht er ook maar een oogenblik aan dat ze op een mooie en zeer beroemde plek waren ze dachten er zeker meer aan
t kan nu wel prettig zijn om kippen en katten te plagen maar ik vind het nog merkwaardiger dat een kraai een mensch ergeren kan ik heb eens een zilveren lepel gestolen
de muren zouden barsten door de hitte en de machines vernield worden nu wil je of wil je niet zei de beer de jongen wist wel dat hij dadelijk behoorde te antwoorden dat hij niet wilde
tot de morgen aanbrak hij speelde tot de zon opging en aldoor volgde de heele schaar grijze ratten hem en werden al verder en verder van den grooten korenzolder op het huis glimmingen weggelokt v
hij las een paar regels maar toen keek hij toevallig op daardoor viel zijn oog op den spiegel en toen riep hij hardop kijk daar is er nog een
ze vond dat het meer was dan ze zou kunnen uithouden maar ze wilde ook het aanbod van het schoolbestuur niet weigeren en zond haar aanvrage om plaats in
al laat je hun vee en hun volk met rust al leef je van boschbessen en mieren en groen dan mag je nog niet in t bosch blijven wonen ik zou wel eens willen weten waarheen we moesten verhuizen om rust te hebben hier in de groeve hebben we t immers jaren lang best gehad zei de beer
het was zooals hij had gedacht daar lag donsje zoo mooi te broeden en naast haar stond de witte ganzerik de jongen vond dat men hem kon aanzien ook terwijl hij sliep
maar de vlucht ging zoo wonderlijk gemakkelijk dat het bijna scheen alsof ze stil in de lucht lagen de jongen vond dat het maar verbazend kort duurde voor mijnheer ermerik weer begon te dalen
en het liep hem mee zoodat hij bij dezelfde poort kwam waardoor hij was binnengekomen hij vloog er door en begon naar het kleine geroeste muntje te zoeken dat hij zoo juist aan het strand had gezien hij vond het ook maar toen hij het had opgeraapt en er meê de stad in wilde loopen
nog lager en langzamer vloog zij en nog moeilijker scheen zij haar weg tusschen de beukenstammen te vinden smirre nam een geweldigen sprong en het scheelde maar een haar of hij had haar gegrepen maar ook deze gans redde zich
t was vreemd dat hij het zoo heelemaal had kunnen vergeten maar vader was een man die gebiedend optrad met een heel sterken wil en toen de zoon volwassen was en die twee veel samen werkten had vader grooten invloed op hem gekregen en
en in de blauwe zee beneden lagen zwarte waterhoenders eiderganzen en andere watervogels zoo mooi en vredig bezig met visschen in de strooming
de kooi stond buiten in de vrije lucht en was zoo groot dat men er een paar boomen had kunnen planten en een vrij groot hunnenbed bouwen opdat de arenden er zich thuis zouden voelen
door de hjälmaropening dan rent hij voort over de vlakte maar vlak in t westen bonst hij tegen den hoogen wand van den kilsberg aan en wordt
nu dan zullen we doen wat je wilt zei akka dank u zei de jongen en voelde zich z gelukkig dat hij schreide en weende van blijdschap zooals hij eerst van verdriet had
en ook was er veel van de boerderij te vertellen die was niet altijd zoo armoedig geweest als ze nu was die was heel uitgestrekt maar het grootste deel bestond uit moerassen en steenachtige velden
hij vloog zoo gelijkmatig in dezelfde richting dat de jongen meende dat hij op de maanschijf geteekend was t lichaam was klein de hals lang en smal
maar al gauw was er een nieuwe spreker opgetreden en dadelijk hadden de hoorders zich weer om hem heen verzameld en op die manier was het doorgegaan
hij trok de deur achter zich dicht haalde het dwergje voor den dag en legde het voorzichtig op een bank het had de handen en voeten nog gebonden en een prop in den mond
daar verhief zich de omberg hoog en donker veel kolossaler dan hij gewoonlijk was en sneed een groot driehoekig stuk uit het hemelgewelf
drie vermoeide reizigers zochten een nachtverblijf op den laten avond zij liepen wel door een armoedig woest gedeelte van
maar wil je hier liggen doodhongeren terwijl je op hoenders en muizen wacht dan zal ik je dat niet beletten toen akka dit gezegd had vloog ze weg
antwoordden niet maar de ooievaar kon niettegenstaande zijn droefheid niet laten gekscherend tegen de kat te praten wees maar niet bang mono huiskat zei hij zie je niet dat moeder akka en duimelot hier zijn gekomen om het slot te redden ge kunt er zeker van zijn dat hun
en met behulp van haar licht gelukte het de leidstergans een van de andere slaapplaatsen te vinden die zij daar in de buurt kende ze volgde de glanzende rivier weer naar t zuiden over het buiten van djupadal en over de donkere daken
eindelijk op öland waren aangeland streken zij als alle andere neer op het strand bij de schapenwei dicht lag de mist over het eiland zooals vroeger over de zee maar de jongen was toch verbaasd
die al meermalen op nääs was geweest aan een paar nieuwelingen verteld hoe de slöjdschool was ontstaan en doordat ze dicht bij hem had gezeten had ze gehoord wat hij zei
hierop antwoordde caesar niets hij was niet spraakzaam dien morgen het eenige wat jarro een beetje vreemd vond was dat de jongen zijn geweer had meegenomen hij kon niet gelooven dat een van die goede menschen daar op de boerderij van plan was op vogels te schieten
vergenoegt als er zooveel edeler wild in je bereik is hier hield hij op en wachtte op antwoord maar toen de marter heel onbeschaamde gezichten tegen hem trok ging hij voort
dat hem bijna tot de kin reikte toen hij voelde dat iemand hem van achteren aangreep en probeerde hem op te lichten hij keek om en zag dat een kraai hem bij zijn hemdkraag vast had hij probeerde zich los te rukken
toen petrus was begonnen te werken maar het zuidelijk en westelijk gedeelte en t geheele binnenland had hij alleen moeten scheppen toen nu onze lieve heer daar kwam waar petrus had gewerkt schrikte hij z dat hij bleef staan
appelboomen liepen hijgend voort zwaar van vruchten en achter hen kwamen vol uitgegroeide booneranken groote witte margrieten en een heel kreupelbosch van
en van dien dag af had hij loopen verlangen naar den dag dat hij met maarten den ganzerik naar huis zou gaan en een mensch zou worden
toen de wilde ganzen in den herfst gingen verhuizen vloog gorgo midden in den troep nog altijd beschouwde hij zich als een van hen maar de lucht was vol vogels die naar het zuiden trokken
maar t was heel wat anders nu hij er midden in was nu zag hij duidelijk dat de wolken reusachtige vrachtwagens waren die door de lucht reden met hemelhooge ladingen sommige waren met geweldige groote grauwe zakken geladen andere met tonnen
hij kon alleen niet begrijpen waarom de wilde ganzen niet bij hem neerkwamen t was toch onmogelijk dat ze hem niet zagen hij trachtte den loktoon te roepen die hen bij hem zou brengen maar zijn tong was onwillig
wat zou je er van zeggen een paar dagen bij ons te blijven tot we zien wat je waard bent dat wil ik heel graag zei de ganzerik en was blij toen wees de leidster gans met den snavel naar den jongen
we hebben nog lang niet genoeg zei zijn reisgezelschap je denkt toch niet dat ik van plan ben jelui te laten eten tot je zveel gegeten hebt dat je je niet meer kunt bewegen zei de leider
de tocht ging zoo kalm dat het soms scheen alsof ze stil stonden in de lucht nu komen we in lapland had gorgo gezegd en de jongen had zich voorover gebogen om het landschap te zien
maar het was iets van een kleedingstuk dat half van brokaat en half van baai gemaakt was maar zij die dat kleedingstuk bezat versierde het baaien gedeelte met zooveel paarlen en edelsteenen dat het mooier en kostbaarder scheen dan het brokaat hij dacht daaraan
hij was nu al twee dagen lang zichzelf niet geweest en had geen vroolijk woordje gezegd dat kwam omdat hij alleen aan die stad dacht die zich op zoo'n wonderbare manier aan hem had vertoond
de oude vrouw zag hem duidelijk met haar vèrziende oogen en ze zag ook dat hij iets in de handen hield maar wat dat was kon ze maar niet begrijpen wat hij in de linkerhand had legde hij
en de raaf had den jongen op het dak van de kas neergezet daar had hij rustig gezeten en de eene toespraak na de andere gehoord eindelijk was een oud man op t spreekgestoelte geklommen
daar was de knechtenkamer en de schuur en de stal met de etensbel boven den eenen gevel en den weerhaan boven den anderen
hun veeren bruisten en de vele vleugels sloegen door de lucht met zoo'n sterk geluid dat men nauwelijks zijn eigen stem kon hooren
niemand hoeft bang te wezen zoolang ik er bij ben de schare haastte zich verder met dezelfde vaart spoedig waren zij in norrland en nu hielp het niet hoe de zon ook riep en smeekte
donsje en duimelot maar kaksi van nuolja de eerste gans links was verdwenen en niemand wist wat er van haar was geworden toen de wilde ganzen merkten
ik zie dat er hutten en smederijen verrijzen en ik geloof dat het heele land geëerd zal worden omdat er nu ijzer bewerkt wordt de boer kon niet ontkennen dat hij verbazend blij was dat te hooren maar als het nu eens zoo ongelukkig ging
t was niet gemakkelijk van den hoogen rechten stam van den denneboom weg te komen hij hield er zich aan vast zoo goed hij kon gleed heele einden neer tusschen de takken door en rolde eindelijk op den grond
en gesmolten te worden er was nog veel hard en vast ijs dat groote gave velden vormde maar het grootste gevaar voor de kinderen was dat ze het ijs niet konden overzien
ze kan er zeker niet aan wennen in een tent te wonen als ze er niet bij is opgevoed ze krijgt goede ouders en goede broers en zusters zei ola serka koppig t is erger om alleen te zijn dan t koud te hebben
en als ze weer in t gezicht kwamen stormde hij opnieuw voort we begrepen dat het zijn bedoeling was de jagers weg te lokken van de plaats waar de koeien lagen we vonden dat hij dapper was omdat hij zelf in t gevaar ging om de zijnen rust te geven
enkele nesten waren al uit elkaar geslagen een paar omgevallen en de eieren die er in geweest waren lagen te glimmen op den bodem van de baai toen akka in de baai neerstreek waren alle zwanen die daar woonden bijeen op den oostelijken oever
tot nu toe had hij alleen maar in de lucht gekeken naar de ganzen maar nu begon hij om zich heen te zien hij was niet op het vlakke veld
dat er wat van aan is wat je zegt zei de jonge man want in de zomernachten als de hemel zich hoog en open welft boven het eiland heb ik soms gevonden dat het was alsof het uit de zee wou opkomen en wegvliegen maar nu de oude man den jongen herder
het takermeer is zeker het grootste en mooiste vogelmeer dat er in het heele land te vinden is en vogels moeten zich gelukkig voelen zoolang ze zulk een toevluchtsoord hebben maar het is niet zeker hoelang ze de heerschappij over de rietvelden en de slikplekken zullen behouden
iederen dag bij het elandkalf en bracht uren bij hem door likte zijn pels en stoeide met hem en onderwees hem zoo'n beetje in alles wat een boschdier noodig heeft te weten
zoodra hij gekleed was en ontbeten had ging hij aan zijn schrijftafel zitten om voor het laatst nog zijn boeken eens in te zien ik geloof wel dat het onnoodig is want ik heb me zoo goed voorbereid dacht de student maar ik moet maar zoo lang mogelijk werken dan heb ik
hij woei twee keer om eer hij bij het woonhuis was en eens gooide de wind hem in een plas die zoo diep was dat hij bijna verdronk maar hij kwam er toch hij klauterde een paar treden van de stoep op kroop over een drempel en kwam in de gang
hij had menigmaal de honden achter zich aan gehad en de kogels om zijn ooren hooren fluiten hij had diep in zijn hol gezeten terwijl de taxhonden in de gangen kropen en hem bijna gevonden hadden maar alle angst
tijden terwille van de mijn werd de heele stad falun gebouwd en als zoo merkwaardig en nuttig werd de mijn beschouwd dat de koningen gewoon waren naar falun te reizen om de mijn te bezoeken en haar roemden als het geluk en de schatkamer van het rijk
zoodra een paar van hen zich aan t strand vertoonden zeiden de andere vogels kijk die eens die hebben slag zich op te tooien als ze niet zoo mooi waren zouden ze hun nesten niet in den grond hoeven te maken maar konden boven in t daglicht wonen zooals alle anderen
hij kroop over steenen en kwam langzamerhand dichter bij de wilde ganzen t was een gevaarlijke tocht wel waard om door de nachtegalen bezongen te worden smirre volgde zijn weg met de oogen zoo goed hij kon eindelijk zag hij dat de otter bezig was naar de wilde ganzen te klimmen
met booze scherpe stemmen over de groote wreedheid van de grijze ratten en dat ze om hen uit hun nest weg moesten want dat ze gehoord hadden dat ze eieren noch donzige jongen spaarden de oude gestreepte kat was er van overtuigd dat de grijze ratten
dat er groote ongelukken waren gebeurd de groote zwanennesten waren losgerukt en dreven in den sterken wind over t water
er is een groote leege hooischuur die ze vergeten hebben te sluiten en daar kan ik jelui in brengen ja graag zei het paard t zal prettig zijn nog eens op de oude plaats te mogen slapen
op eens maakten ze er een eind aan ze begonnen met hun vleugels in de lucht te slaan dat het dreunde kwamen een heel eind als t ware springende vooruit over het water
en zich ook over het land had uitgespreid bosschen en heuvels daken en torenspitsen in jönköping die flauw te zien waren aan de oevers van het
je hebt meer dan je noodig hebt en t zou heel onnatuurlijk zijn als je niet aan anderen dacht toen de kleine meisjes in huis gekomen waren was de jongen ze nageslopen en al dien tijd had hij zich in een donker hoekje verborgen het had niet lang geduurd
en bataki had ten minste het genoegen te kunnen uitvinden hoe t er daar binnen uitzag er was niet anders te zien dan een groote oven met een paar ingemetselde pannen en die had hij al gauw voldoende bekeken
kindertjes kom eens hier ik heb een lekker hapje voor jelui dadelijk kwamen er een paar slordige jongen aanrennen die los op de pooten stonden
die lag te glinsteren in den vuurgloed als een gulden weg de heldere hemel was diep blauw en dicht met sterren bezaaid t strand lag verscholen achter de rietbossen in t westen
en vroeg om binnengelaten te worden dacht hij dat was juist wat hij van plan geweest was te doen maar nu was zijn angst over nu hij de verlichte vensters zag
van t heele ambt vemmenhög zouden ze komen om hem te bekijken en misschien zouden vader en moeder hem meênemen om hem op de markt te vivik te vertoonen neen dat was àl te vreeselijk om aan te denken
maar nu hoorde hij een klauw langs een steen schrapen hij zag drie vossen de helling opkomen en zoodra hij wist dat hij met iets werkelijks te doen had werd hij weer kalm
en maakte de zaak erger dan ze was de groote witte was er nu zeker van dat de leidster gans zeggen zou dat ze hem heelemaal niet meê wou hebben hij was dus heel verbaasd toen ze zei
en nog steeds was hij even klein maar het scheen dat hij er niet hard om treurde dien zondagmiddag zat hij in een grooten weelderig groeienden
maar daar was ook nog een andere reden voor niets van al wat hij zag had een gewone kleur het gebouw waar hij was stond op een berg
maar toch lette hij met de grootste belangstelling op alles en hij was benieuwd wat hij te zien zou krijgen en wat er gebeuren zou
daar waren gesteven witte hoofddoeken en zware zilveren broches en kettingen de menschen wilden nu zooiets niet meer dragen en moeder
en ze begonnen nu zich met alles bezig te houden wat hij op zijn tocht over de mijndistricten had gezien t was wel merkwaardig dat er zooveel leven en beweging zooveel werk in die woestenij was stel je voor
ze wisten niet meer of die kort of lang had geduurd maar ze herinnerden zich dat er telkens begrafenis geweest was bij hen aan huis
daar kwam een troep die sneller vloog en luider riep dan de andere en er was iets dat hem zei dat het deze troep moest zijn
hij doet zijn eigen zin die bok en als ik dat rood van zijn horens afschuur gaat hij dadelijk heen en zorgt dat hij het terug krijgt schuur dan die roode verf nog eens af zei de boer dan kan ik zien hoe hij dat doet pas waren de horens van den bok afgeschuurd
maar hij streek met den kop langs haar hand als zij hem eten kwam brengen als zij uit de kamer ging zuchtte hij van verdriet en als ze weer binnenkwam riep hij haar welkom toe in zijn eigen taal
ongedeerd eerst naar lapland en dan naar skaane te brengen je weet dat het niet zoo gemakkelijk is een ganzerik behouden en wel door het land te brengen had bataki toen gezegd je kon nog wel eens een anderen uitweg noodig hebben als je dat niet lukte
maar nu is het met mij gedaan als je me niet wilt helpen een vos zit me op de hielen hij staat op me te loeren daar om den hoek ja zoowaar ik ruik hem al zei de hond
ik begrijp wel dat u denkt dat ik een van t kleine volkje ben zei nu de dwerg maar ik ben een mensch zoo goed als u
t koffieuurtje kwam en na de koffie kwam er nieuw werk de directeur hield een voordracht toen volgde gymnastische oefeningen en toen begon weer
die van een van zijn jachthonden af wou zijn hij liet zijn boschwachter roepen zei hem dat het onmogelijk was dien hond langer te houden omdat men hem niet kon afwennen achter alle schapen en kippen te jagen
met hun eigen stamgenooten omgaan ik hoop niet dat er iets niet in orde is met uw huis mijnheer ermerik zei akka toen bleek het dat t waar is wat men zegt dat een ooievaar zelden zijn snavel opent als het niet is om te klagen wat nu maakte
de jongen vond wat hij daar zag z overweldigend dat hij er heelemaal van onder den indruk kwam en bijna vergat dat hij tusschen een paar berenklauwen gevangen zat de beer liet den jongen ook in de cylinderwerkplaats zien
zwartje heeft vandaag al vijf mijl geloopen zei hij zoodat je wel begrijpen kunt dat hij gauw moe zal worden en de lading is niet lichter sinds jij er bij bent gekomen
en ging in dienst bij hem maar na een poosje begeerde hij de zuster van den koning tot vrouw en toen de koning hem zoo'n voorname bruid niet wou geven vluchtte hij met haar
dat een troep kraaien uit smaland hem hadden meêgenomen om den jongen zoo gauw mogelijk te vinden had akka bevolen dat de ganzen twee aan twee verschillende kanten uit zouden vliegen om hem te zoeken
dat is je verdiende loon ka ka ka dat is je verdiende loon de jongen probeerde weg te komen maar de kippen vlogen hem na en schreeuwden zoodat hij er bijna doof van werd hij was zeker nooit van hen afgekomen als de huiskat er niet aan was gekomen
die ten minste een paar dagen oud waren toen de vader op de boerderij zelf de jongen zag zei hij t mag nu wezen zooals t wil maar zeker is het dat we ons voor dieren en menschen
misschien zouden ze haar maar uitlachen omdat ze daar in den laten avond met haar schoolkinderen aankwam ze zouden met elkaar toch niet zoo mooi kunnen zingen dat iemand er wat om gaf ze begon langzamer te loopen
een arbeidershuisje liep hoorde hij een gans kakelen en hij zag een wit veertje op de stoep liggen daar had hij eindelijk den ganzerik hij was dus op den verkeerden weg geweest hij dacht niet meer aan de meisjes en jongens die hem achternazaten maar klom gauw de trappen
en waarom werd hij heen en weer gerukt en geslingerd zoodat hij bijna kapot ging op eens werd hem dit alles duidelijk hij was weggeroofd door een paar kraaien de witte ganzerik lag aan het strand op hem te wachten
t is schande dat moeder me zoo'n honger laat lijden akka begon nu te gelooven dat de oude arenden wezenlijk waren geschoten
als je hem uit wilt krijgen toen gingen zij eindelijk heen en toen de jongen hen in de deur stond na te kijken vond hij dat hij in den val geloopen was nu loopen ze er zich in te verheugen
en de meisjes gaven hun boodschappen mee en droegen hun groeten op voor bekenden in t dorp dat was ongeveer alles wat er gezegd werd toen keek de oudste van de meisjes van haar werk op en zei opgewekt we hoeven niet zoo stil te zijn hier op de zomerwei
maar toen wierpen alle kleine meertjes in uppland en in de mijndistricten op één en denzelfden dag al hun ijsdeksels af zoodat de rivieren met ijsstukken werden gevuld
er lagen veel goede vaartuigen aan den kant maar zij waren vastgebonden de eenige die daar los en leeg lag was een oude droge schuit maar zoo slecht
en niet ver van daar yksi en kaksi ze sliepen alle vier en de jongen liep hen voorbij zonder ze wakker te maken
woedend razend en schold ze uit noem jelui dat een hutje jelui schooiers zie je niet dat het een groot kasteel van steen is zie je niet wat mooie muren het heeft
zei akka duimelot zal hier niet alleen achterblijven zei de ganzerik als de kraanvogels niet willen hebben dat hij hen ziet dansen blijf ik hier bij hem nog nooit is een mensch bij de groote dierenvergadering op de kulla geweest zei
ola gehoorzaamde onmiddellijk en het dwergje hielp hem de boot voort te duwen al gauw waren ze bij een van de eilandjes tusschen t riet en nu kreeg peer ola t bevel aan land te stappen
toen grauwvel dat zag bleef hij onbewegelijk staan wat is dat karr vroeg hij t was voor t eerst dat hij een meer zag dat is een groot water
ik geloof dat de bronnen op medevi het land zoo beroemd zullen maken als je maar wenschen kunt dat is een gewichtig ding om te hooren zei de boer maar als er nu een tijd komt dat de menschen hun genezing bij andere bronnen zoeken daar moet je niet bezorgd over wezen antwoordde de vrouw van
maar hij kwam gelukkig in veiligheid toen de jongen daar in den bek van den beer hing bedacht hij dat hij zeker nooit zoo dom was geweest als dien nacht als hij maar had gezwegen was de beer geschoten en hij zelf zou zijn losgekomen
en het lentewerk was begonnen wat zijn dat voor lange kreeften die daar over de akkers kruipen vroeg de jongen na een poos ossen en ploegen ossen en ploegen antwoordden alle wilde ganzen
en zij probeerden het water uit te malen om op den bodem van het meer te kunnen zaaien en oogsten het gelukte hun niet het geheele meer te verleggen
maar de houten man antwoordde met jammerende stem ik smeek u alleronderdanigst te mogen blijven staan waar ik sta ik zie er frisch en glimmend uit door de verf
er was zooals we al zeiden geen gevaar dat de vogels die gewoon waren dezen weg te nemen zich den verkeerden kant uit zouden laten lokken maar zij die t moeilijk hadden dàt waren de wilde ganzen
hij kon nog hun spoor zien op een smal pad dat het bosch inliep en hij bleef het volgen spoedig kwam hij aan een kruisweg en hier moesten de kinderen van elkaar zijn gegaan
waar ga jelui heen waar ga jelui heen riep een arbeider de wilde ganzen begrepen niet wat hij zei maar de jongen antwoordde voor hen daarheen waar noch machines noch stoomketels zijn
waarom moest hij ook juist vandaag met het handschrift komen maar zoo gaat het als men behulpzaam is op hetzelfde oogenblik zag de student den jongen man aan wien hij dacht aankomen
en sneden ze uit ze werkten van den morgen tot den avond maar ze waren altijd vroolijk en blij vooral wanneer vader van de dagen vertelde toen hij ver weg in vreemde landen geweest was om weefkammen te verkoopen
dat vrij van ijs en stralend helder daar lag te glanzen alsof t niet met water maar met blauw licht was gevuld t was juist dat wettermeer dat het uitzicht naar het noorden zoo mooi maakte omdat het scheen alsof een blauwe schijn uit het meer was opgestegen
ola serka de pijp uit den mond en stond op de oude ola verstond meer zweedsch dan hij wel wilde laten merken en hij had de woorden van zijn zoon begrepen
een grijze gans en dat was werkelijk waar de bergeenden hadden een groote knoest op den wortel van hun snavel die hen erg leelijk maakte binnen het strand vlogen meeuwen en zeezwaluwen heen en weer over het water en vischten