AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij was regelrecht op zijn doel afgegaan zonder een enkele maal met het oog op zijne bevordering en op zijn belang te aarzelen hij was een oud procureur
vervullen is het juiste woord en zekerlijk was de dag van den bisschop tot aan den rand vol van goede gedachten goede woorden en goede werken
bleef de vreemdeling een oogenblik voor dit liefelijk huiselijk tooneel staan wat ging er in hem om hij alleen zou t kunnen zeggen waarschijnlijk dacht hij dat dit vergenoegde huis gastvrij zou zijn
blachevelle ging voort zie de messen de heften zijn van zilver bij bombarda en van been bij edon zilver is toch meer waard dan been
zooals gezegd is was onwetend doch niet zwak van geest het natuurlijke licht flikkerde in hem en het ongeluk dat ook zijn schijnsel heeft vermeerderde de helderheid welke in zijn geest bestond
de burgerij der plaats maakte hierover een groote drukte en bij deze gelegenheid richtte een senator van het keizerrijk oud lid van den raad der vijfhonderd die een begunstiger van den en brumaire was geweest
vader madeleine gaf iedereen werk hij vorderde slechts dit ééne wees eerlijk man wees een eerbare vrouw
t zijn die waarin de strafwet een schipbreuk uitspreekt welk een ontzettende minuut wanneer de maatschappij zich van een denkend wezen terrugtrekt en het voor altijd verstoot jean valjean werd tot vijf jaren galeistraf veroordeeld
deed geen poging om zich van de hand te bevrijden die den kraag van zijn jas vasthield hij zeide javert javert beet hem toe noem mij mijnheer den inspecteur mijnheer hernam
doch zoo dat zij hem telkens weder ontmoette er is een manier om iemand te ontwijken die veel van zoeken heeft kortom de idylle begon
werden te montfermeil in de bakkerssteeg toen zij aan de herberg van thénardier kwam vielen de twee vroolijke meisjes op de kettingschommel haar in t oog zij bleef staan voor dit bekoorlijk tafereel
hij gevoelde er zich door aangedaan schier verteederd hij scheen er over te peinzen om aan gene zijde van het aardsche leven de oorzaak de verklaring of de verschooning er voor te zoeken t scheen of hij soms god om verzachting van hun lot bad
wat bedoelt ge hiermede hernam de bisschop ik bedoel dat de mensch een tiran heeft de onwetendheid ik heb voor den dood van dien tiran gestemd deze tiran heeft het koningsschap in t leven geroepen een valsch gezag
hij nam zijn boeken zag ze na en bracht ze in orde hij wierp een lias met schuldbrieven van kleine kooplieden die in bekrompen omstandigheden waren op t vuur
heel wat kan gedaan worden tholomyès was een losbol van dertig jaar die zich slecht gehouden had hij had reeds rimpels en had reeds tanden verloren en spottend
ik laat mij geen zotternijen op de mouw spelden trouwens de lagere klassen de barvoeters de noodlijdenden de armen mogen wel iets hebben
zij had dien en vermande zich de gedachte kwam bij haar op naar haar geboorteplaats m sur m weder te keeren daar zou misschien iemand zijn die haar kende en haar werk gaf maar zij moest haar misslag verbergen
broeder des konings datgene voor wat later de samenzwering aan den waterkant moest zijn l'epingle noire was insgelijks met samenzweringen bezig
en door hem onbekende straten en hij vergat zijn vermoeienis zooals dit bij treurigheid het geval is maar eensklaps voelde hij een hevigen honger de nacht naderde hij zag om zich heen of hij niet ergens een legerplaats kon ontdekken
met over elkander geslagen armen op den boom van een kaapstander gezeten met het eind van zijn ketting in den zak opdat hij niet nasleepte
gij zijt waardig op te klimmen en niet af te dalen ik vertrouw dat ge uw post wel zult willen behouden javert staarde den heer madeleine met zijn ongehuichelde oogen aan
t is niet de schuld der regeering maar men verdient niet meer en verbeeldt u dat ik honderd francs moet betalen of dat men mij anders mijn kind terugzendt
t geen voor zijn gespierde vuist slechts kinderspel was en met dit wapen in de hand zag hij javert aan die naar de deur terugweek toen ging jean
trad er heen opende ze en verliet de kamer nu was hij er buiten in een gang een lange smalle gang met verscheidene trappen en deuren die vele hoeken vormden hier en daar flauw verlicht als door een ziekenlamp
het gasthuis had weinig inkomsten hij vermeerderde het op zijn kosten met tien bedden m sur m is in twee deelen verdeeld de boven en de
intusschen verkeerde fantine op dit oogenblik in groote blijdschap zij had een zeer slechten nacht doorgebracht schrikkelijk hoesten vermeerdering van koorts onrustige droomen
maar ik zal niet op t vonnis wachten dat niet twijfelachtig is zoodra ik mijn verklaring heb afgelegd keer ik terug dat is goed zei de heer madeleine hij gaf javert met een handgebaar afscheid
hij geleek een wezenlooze tegenover al deze om hem geschaarde verstandige lieden en een vreemdeling te midden der maatschappij die hem vasthield intusschen stond de dreigende toekomst voor hem
hij stak haastig zijn kaars weder aan maar hoe vroeg hij bij zich zelven waarvoor vrees ik waartoe al deze overdenkingen
twee of driemalen hoorden de toeschouwers die het dichtst bij hem waren hem halfluid zeggen dat komt er van dat men mijnheer baloup niet ondervraagd heeft
de zuster ontstelde over het geheimzinnige dat zij in dit alles vermoedde hij vroeg kan ik haar zien zal mijnheer de maire heur kind niet tot haar brengen sprak de zuster die nauwelijks een vraag durfde doen zekerlijk maar daar zijn ten minste twee of drie dagen voor noodig
dat was het budget van den heer myriel wat de bisschoppelijke inkomsten betrof als afkooping van geboden dispensatiën doopplechtigheden predikatiën kerkwijdingen huwelijken
men kan zeggen dat de vervolgingskosten wegens de belasting een onfeilbare thermometer van de armoede of den rijkdom van een land zijn in zeven jaren waren de kosten van vervolging in het arrondissement m
evenals men een adder aanziet ging de heer des huizes weder naar de deur en zeide ga heen ik bid u hernam de man slechts een glas water een geweerschot zei de boer
te allen tijde aan de sponde der zieken en stervenden roepen hij wist volkomen dat hem daar zijn duurste plicht zijn gewichtigste arbeid riep
hing onder den dissel een zware ketting als voor een gevangen goliath deze ketting deed onwillekeurig denken niet aan de balken welke hij moest houden maar aan de mastodonten en mammouts die er in gespannen hadden kunnen worden
en openlijk verkondigde hij niettegenstaande het wenkbrauwfronsen der zoogenaamde strenge deugd een leer die men vrijwel in de volgende woorden kan samenvatten
alleen mijnheer baloup dit zeg ik u ga naar mijnheer baloup voor t overige weet ik niet wat men van mij wil de man zweeg en bleef staan
integendeel haar toestand scheen van week tot week te verergeren de sneeuw die haar tusschen de schouderbladen op den rug was gelegd had eene plotselinge belemmering der uitwaseming veroorzaakt waardoor de ziekte welke sinds jaren in
te zelfder tijd keek favourite die de armen kruiste en het hoofd achterover wierp tholomyès strak in de oogen en zeide en waar blijft nu de verrassing t is waar het oogenblik is gekomen antwoordde
weldra stond hij weder op en ging verder buiten de stad in de hoop een boom of een hooiberg op het veld te zullen vinden om hem te beschutten zoo ging hij met gebogen hoofd eenigen tijd voort
javert trad binnen de heer madeleine was bij den haard blijven zitten met een pen in de hand papieren doorbladerende waarop hij aanteekeningen maakte en die processen verbaal wegens politie overtredingen bevatten
neem eerst uw kandelaars voor ge heengaat mijn vriend hernam de bisschop hij ging naar den schoorsteen nam de twee zilveren kandelaars en bracht
te midden harer ellende eensklaps deze zegeningen des hemels voor zich te zien verwezenlijkt als wezenloos staarde zij den man aan die tot haar sprak zij kon slechts snikkend driemaal ach ach ach slaken haar knieën knikten
zuster simplicia viel bij de tafel op de knieën de deur werd geopend javert trad binnen men hoorde het fluisteren van verscheidene mannen en het verzet der oude
derde hoofdstuk de gelden bij laffitte madeleine was overigens even eenvoudig gebleven
met de eigen hand van den advocaat-generaal in het klad van zijn rapport aan den prokureur generaal toen de eerste aandoening voorbij was maakte de president slechts weinig tegenwerpingen
goed mijnheer de maire antwoordde scaufflaire en met den nagel van zijn duim een vlek van de tafel krabbende zeide hij op dien onverschilligen toon waarmede de vlamingers zoo goed hun sluwheid bewimpelen maar daar valt mij in
op zekeren ochtend ging mijnheer madeleine te m sur m door een kleine ongeplaveide straat hij hoorde rumoer en zag op eenigen afstand een groep menschen hij ging er heen
alleen in deze duisternis staande van koude en misschien van iets anders bevende gaf hij zich weder aan zijn gedachten over hij had den ganschen nacht den ganschen dag gepeinsd hij hoorde geen andere stem in zijn binnenste dan die hem zeide
zij scheen eerder te willen wegvliegen dan te sterven de tak beeft zoo een hand nadert om de bloem te plukken en schijnt zich tevens terug te trekken en zich aan te bieden
nu was hij met vrouw en kinderen geheel zonder brood en huisvesting de bisschop deed hem bij zich komen berispte hem welwillend en stelde hem tot oppasser der kerk aan
is het waar wat ik u zeg gelukkig hij die wanneer het uur slaat een heldhaftig besluit neemt en als sylla of origenus afstand doet
tegelijkertijd schrijven ons onze ouders zoo worden wij van alle zijden geplaagd het oogenblik schijnt nu gekomen laat ons dus overleggen
het proces wekte veel belangstelling den dag vr de terechtstelling van den veroordeelde werd de aalmoezenier der gevangenis ziek een geestelijke moest den armen zondaar in zijn laatste oogenblikken bijstaan
juist werd het raampje der loge geopend een hand kwam door de opening nam den sleutel en den blaker en ontstak de kaars aan haar licht
aanvankelijk zelfs vr hij nadacht en overwoog angstig als iemand die wil vluchten trachtte hij den knaap te vinden om hem het geld weder te geven toen hij evenwel zag dat dit vruchteloos en onmogelijk was bleef hij wanhopig staan
zonder twijfel was deze tak na een overklimming afgebroken en medegenomen en vervolgens door den gestoorden dief weggeworpen zonder twijfel was er diefstal gepleegd
hem correctioneel te straffen wegens verbreking van ban doch niet met de vreeselijke straf welke den gewezen galeislaaf bij herhaling van misdaad bedreigt de advocaat-generaal antwoordde den verdediger hij was overweldigend en
dat van dezen titansketen een talter voor cherubijnen had gemaakt terwijl de moeder haar twee kleinen talterde zong zij met een valsche stem een toen in zwang zijnde romance
claude queux had een brood gestolen jean valjean had een brood gestolen een engelsche statistiek toont aan dat te londen vier diefstallen van de vijf uit honger bedreven worden snikkende en bevende was
wij stonden aan drie zijden in t gelid tegenover ons de geladen kanonnen met brandende lont wij konden niet goed zien hij sprak maar hij was te ver en wij konden hem niet verstaan dat is nu een bisschop
de koetsier zegt dat hij t mijnheer komt brengen welke koetsier de koetsier van scaufflaire scaufflaire deze naam deed hem schrikken alsof een bliksemstraal langs zijn oogen schoot
en in deze ontzetting voelde hij die huivering welke groote schokken voorafgaat hij boog als de eik bij de nadering van den storm als de soldaat bij den aanvang eener bestorming
groente verkoopt zeg haar dat zij haar aanklacht tegen den voerman pierre chesnelong inlevert deze man is een ruw mensch en heeft de vrouw met haar kind bijna overreden hij moet gestraft worden
en zich daarna tot den man wendende zeide hij ge hebt er zeker groote behoefte aan naar bed te gaan magloire nam schielijk de tafel af ik begreep dat wij ons moesten verwijderen om den reiziger naar bed te laten gaan
al grepen ze ook in zijn bestaan en in zijn fortuin niemand zou het kunnen zeggen al wat men wist was dat hij als priester in frankrijk terugkwam
op het punt waar wij met dit smartelijk drama zijn gekomen is fantine niets meer overgebleven van t geen zij vroeger was door zich tot slijk te verlagen is zij tot marmer versteend wie haar aanraakt huivert
het dienstmeisje zeide fluisterend aan zuster simplicia dat mijnheer de maire dienzelfden morgen vr zes uren in een kleine tilbury met een wit paard was uitgereden alléén zonder voerman dat men niet wist waarheen hij was gereden
een flauwe vluchtige bliksemstraal die geheel zijn ziel verlichtte en hem overal voor en achter de afgrijselijke afgronden en het donker verschiet van zijn lot vertoonde
dat schoon weder warmte en middag beteekent de drie anderen welke minder bloode waren droegen zeer lage lijven t geen des zomers onder met bloemen bedekte hoeden zeer bekoorlijk en verlokkend staat
met hoevelen zijn ze met hun twaalven en daar is eten genoeg voor twintig menschen zij hebben alles besteld en vooruit betaald
zijn geweten beschouwde beurtelings deze zoo voor hem staande beide mannen den bisschop en jean valjean niets minder dan de eerste was nodig geweest om den tweede te voorschijn te roepen
ik had haar verwonderde en treurige blikken niet kunnen verdragen t was evenwel om harentwille dat ik zondigde en daarom zal de goede god mij vergeven
op zeer jongen leeftijd had hij zijn ouders verloren zijn moeder was bij zijn geboorte gestorven aan een koorts die niet goed behandeld was zijn vader evenals hij een boomsnoeier was uit een boom gevallen en daardoor gestorven
de thénardier's meenden te eerder tot deze handelwijze gerechtigd te zijn wijl de moeder die steeds te m sur m was ongeregelder begon te betalen zij was reeds eenige maanden ten achter
zijn rijke biechtdochters en andere vrome vrouwen van digne hadden herhaaldelijk met elkander het geld bijeengebracht voor een fraai nieuw altaar in de bidkamer van monseigneur
deze inleiding behaagde blachevelle en hij was verliefd t was favourite die hij beminde o favourite gij hebt ionische lippen
brevet geheeten dien hij in het bagno had gekend en wiens broek slechts aan één gebreiden katoenen draagband hing hij had den geruiten draagband gestadig voor den geest
man en vrouw en was gelegen in het bakkerssteegje boven de deur was aan den muur een plank
t moet overigens in t voorbijgaan gezegd worden dat in dien zonderlingen tijd waarvan wij spreken en dien men den tijd der anarchie in de doopnamen kan noemen niet alles dwaas en oppervlakkig was behalve het romantisch element dat wij aanduidden
en make zich uit dit voor leder verkochte bordpapier een rente van vierhonderd duizend francs een pakkedrager huwe met de woekerzucht en doe haar van zeven of acht millioen bevallen waarvan hij de vader en zij de moeder is
wee hem die in zijn handen viel hij zou zijn vader hebben gevangengenomen zoo die uit het tuchthuis had willen vluchten en zijn moeder zou hij hebben aangeklaagd zoo zij haar ban verbroken had
hij trad zacht binnen en ging op de teenen naar het bed hij opende even de gordijnen en zag bij het schijnsel van het nachtlicht fantine's groote rustige oogen die hem aanschouwden zij sprak tot hem
met een uitdrukking van onbeperkt gezag een uitdrukking welke te geduchter is naarmate het gezag lager zonk wreed bij het wilde dier gruwzaam bij den gemeenen mensch sergeant riep hij ziet ge niet dat de deern weggaat
als legde hij ze achtereenvolgens op zeven hoofden van ongelijke hoogte en men leidde uit dit gebaar af dat welke zijn misdaad ook mocht wezen hij ze gepleegd had om zeven kleine kinderen te kleeden en te voeden
hij vroeg aan zich zelf of de maatschappij het recht mocht hebben haar leden te doen boeten èn voor haar schandelijke verwaarloozing èn voor haar onbarmhartige voorzorgsmaatregelen
hierop opmerkzaam doch t scheen hem onverschillig hij vroeg zelfs javert niets en zocht noch ontweek hem hij verdroeg zonder dat hij er op scheen te letten diens hinderlijken en schier drukkenden blik
maar zie hier de wegen der voorzienigheid de gevangenis was in slechten toestand en mijnheer de rechter van instructie vindt het goed champmathieu naar arras in de departementale gevangenis te doen overbrengen
zonder een woord te spreken zonk hij toen op de knieën en zelfs vr de omstanders een kreet hadden kunnen uiten was hij onder de kar
zij streden met elkander hij zag ze strijden naarmate hij ze langer overdacht waren zij voor het oog van zijn geest grooter geworden ze hadden nu reusachtige
t is altijd dezelfde geschiedenis deze arme levende wezens deze schepselen gods voortaan zonder steun zonder leidsman zonder toevlucht gingen wie weet
is mijnheer de maire ziek mij dunkt dat hij eenigszins anders dan gewoonlijk was de boekhouder bewoonde een kamer vlak onder die van den heer madeleine hij sloeg geen acht op de woorden der portierster ging te bed en sliep in
de heer madeleine zond dadelijk opnieuw driehonderd francs en schreef haast u cosette te zenden verduiveld zei thénardier wij zullen het kind niet laten gaan
hetgeen men van de menschen zegt het moge dan waar zijn of niet heeft dikwijls evenveel invloed op hun leven en vooral op hun levensloop als hetgeen zij doen
dat zij nooit gelogen had dat zij nooit om welke reden ook zelfs in de onverschilligste zaak iets had gezegd dat niet waar dat niet de zuiverste waarheid was zij was bij haar orde wegens deze onwrikbare waarheidsliefde schier vermaard geworden
weet ge ik zal u iets zeggen en gij zult mij laten gaan dit monster van een maire deze oude schoft is van alles de oorzaak verbeeld u mijnheer javert hij heeft mij weggejaagd ten gevalle van een hoop
hij geloofde zooveel hij kon ik geloof in den vader zeide hij dikwijls overigens putte hij uit de goede werken genoegzame zelfvoldoening om het geweten te bevredigen
zijn rooverijen verspreidden schrik in den omtrek men zond de gendarmerie op hem af doch vruchteloos telkens ontsnapte hij en bood soms gewapenden tegenstand
het denkbeeld kwam in hem op de wacht te roepen maar jean valjean kon van dit oogenblik gebruik maken om te ontsnappen hij bleef dus nam zijn stok bij het dunne eind en ging tegen den deurpost staan zonder jean
hij sloot het verborgen kastje en met dubbele voorzichtigheid die voortaan echter niet meer behoefde wijl het kastje ledig was schoof hij er een zwaar meubelstuk voor
dat hij misschien niet ongelukkiger zou zijn wanneer hij zijn plicht gedaan had dan wanneer hij dien ontweken was dat zoo hij de dingen hun loop liet en hij te
een der vier werd de jonge genoemd wijl zij de jongste was en een de oudste deze was drie-en-twintig jaar om niets te verzwijgen de
de diligence komt ziet mij houdt stil en neemt mij op dat gebeurt alle dagen ge kent het leven niet mijn lieve
zou doen veroordeelen hij trachtte zich aan alle zelfmisleiding te onttrekken maakte zich meer en meer van de aarde los en zocht elders troost en kracht hij zeide tot zich zelven dat hij zijn plicht moest doen
als hij den eersten dag was hij had grijs haar een ernstigen blik de bruine kleur van den arbeider het denkend gelaat van een wijsgeer gewoonlijk droeg hij een hoed met breeden rand en een lange jas van grof laken die tot aan de kin was
de soort van verklaringen welke hij op goed geluk af er uit wierp kwamen hortend en stootend te voorschijn en gingen gepaard met de beweging van een houthakker die hout klooft
wij zullen hem in t vervolg niet anders noemen was opgestaan met zachte bedaarde stem zeide hij tot fantine wees gerust hij komt niet om u
en ging op weg na een geweldigen regen die het geheele land onder water had gezet zoodat men langs den weg nauwelijks de toppen van het gras zag ik vond een afgebroken tak waaraan appelen zaten ik raapte den tak op zonder te vermoeden dat mij dit in moeilijkheden zou brengen
zoo zijt gij t jongen gij krijgt niets zeide hij hij legde de zweep op t paard en reed in een draf voort te
dat voor beiden zijn armen scheen te openen om den een te zegenen den ander te vergeven eensklaps zette jean valjean zijn pet weder op en ging zonder verder naar den bisschop te zien rechtstreeks naar het kastje bij het
wij hebben de oude wereld omvergeworpen en de oude wereld een vat vol jammer en ellende is een vaas van geluk geworden toen ze omgeworpen en van het menschelijk geslacht gestort
voor de armbanden de samenvoeging door dubbel geplet in plaats van door gesoldeerd blik te vervangen deze zoo kleine verandering werd een revolutie
dat wel is waar javert alsmede brevet chenildieu en cochepaille oude tuchtelingen die hem gekend hadden er ook zouden zijn
had zij haar kamertje op de tweede verdieping verlaten voor een dakkamertje dat slechts met een klink sloot een dier hokken wier zoldering schuins tegen den grond afloopt en waar gij telkens uw hoofd stoot
hij werd een moordenaar hij doodde hij doodde zedelijk een ongelukkig mensch hij bracht hem tot dien vreeselijken levenden dood dien dood in de open lucht dien men het bagno noemt
plotseling aangegrepen door een van die geheimzinnige en vreeselijke slagen die somtijds den mensch door hem in de ziel te treffen verpletteren den mensch dien de openbare rampen niet zouden doen wankelen
nu maakte hij voor het eerst de opmerking en vond het zonderling dat ze hem niet eerder in de gedachte was gekomen dat al de moeite welke hij aanwendde misschien nutteloos was
hoe wat inderdaad gij houdt mij gij verjaagt mij niet een galeiboef gij noemt mij mijn vriend gij snauwt mij niet af weg hond zooals men mij steeds doet
gij zijt in t bagno van toulon geweest twintig jaar geleden wij waren er samen champmathieu ontkent drommels gij begrijpt men deed onderzoek en vorschte de zaak na
zooals wij hebben gezien had de bisschop slechts duizend francs voor zich gehouden t welk gevoegd bij het jaargeld van juffer baptistine
inderdaad het wiel was erg beschadigd de stoot tegen de postkar had twee spaken gebroken en de naaf doen barsten waarvan de schroef los zat is hier een wagenmaker vriend vroeg hij den stalknecht welzeker mijnheer
de in t lichtstelling dezer raadsels ongelukken tweegevechten bankroeten den ondergang van geheele gezinnen met verlies van menschenlevens ten gevolge tot groote zelfvoldoening van hen die dit hebben ontdekt
al wilde god mij zijn schoonste ster geven zou ik het kind dat ge mij gegeven hebt toch liever hebben wat moet ik met dat lijnwaad doen mevrouw maak er hemdjes van voor mijn pasgeborene
denzelfden avond schreef de bisschop de volgende nota welke hij aan zijn zuster ter hand stelde equipage en reiskosten
na zoovele jaren van berouw en zelfverloochening te midden van een boete zoo bewonderenswaardig begonnen zelfs bij al het schrikkelijke dat de omstandigheden mochten hebben niet een oogenblik hadde gewankeld
fantine zag opwaarts naar den hemel van haar bed zij scheen te trachten iets in haar geheugen terug te roepen eensklaps begon zij te zingen met een stem zoo zwak als een adem de geestelijke zuster luisterde
dat zijn ware vreugden deze wandelingen van gelukkige paren zijn machtige eischen aan het leven en aan de natuur en lokken overal liefkoozingen en licht uit
dat is van den wezenlijken jean valjean de zaak geheel van gedaante was veranderd en de gezworenen een onschuldige voor zich hadden de advocaat haalde daarbij eenige voorbeelden aan die echter niet heel nieuw waren van rechterlijke vergissingen
dat zijn zoon hem eenmaal zou opvolgen dezen zeer vroeg op zijn achttiende of twintigste jaar namelijk had laten trouwen overeenkomstig een gebruik in de familiën der leden van het parlement
eenerzijds met den staat anderzijds met den h stoel kortom duizend zaken wachten op hem den tijd welken hem deze duizend zaken zijn kerkdiensten en zijn brevier lieten wijdde hij vooreerst aan de noodlijdenden
hoe het zij er zijn menschen op de wereld zijn zij menschen die duidelijk aan den gezichteinder van den droom de hoogten van het volstrekte zien
hij zeide mij dat hij van avond in het zilveren schip zou zijn en wat bood hij u vroeg margaretha twee gouden napoleons
hoor ik heet jean valjean ik ben een galeiboef ik heb negentien jaren in t bagno doorgebracht sinds vier dagen ben ik ontslagen en op weg naar pontarlier de plaats mijner bestemming
laat zich de hand eener schim eens met asch vullen zeggen wij de waarheid wij die ingewijden zijn en het kleed van isis hebben opgelicht
eerlijk of oneerlijk verkregen macht winstgevende trouwbreuk voordeelig verraad verkrachting van het geweten en daarbij de overtuiging dat zij na het genot van dit alles in t graf zullen dalen het is zeer aardig
eenige toespeling gemaakt werd verzonk hij in gedachten wie kan zeggen of de verschijning van dien geest voor den zijnen
in dat jaar hadden vier jonge parijzenaars een aardige grap tweede hoofdstuk een dubbel viertal
fantine werd alzoo in den hoek van het kerkhof begraven die niets kost die aan allen en aan niemand behoort en waarin de armen worden bijeengestopt gelukkig weet god de zielen te vinden
waarop hij zooals men zich herinnert een plaats besproken had even voor zes uren in den morgen was hij te
zie voel geef uw hand wees niet bang t is hier zij weende niet meer haar stem was vleiend en op haar blanken teederen hals legde zij de breede ruwe hand van javert en zag hem glimlachend aan
en verrukt door de oneindige schepping zweefde zou hij misschien zelf niet in staat zijn geweest te zeggen wat in zijn geest omging t was hem alsof iets uit zijn binnenste opsteeg
jean valjean die zich volstrekt niet herinnerde iets beloofd te hebben stond als versteend de bisschop had deze woorden met nadruk gesproken hij hernam plechtig
waarom haastte hij zich hij wist het niet hij ging op goed geluk af voorwaarts waarheen ongetwijfeld naar
laten wij alleen god bidden wanneer wij meenen dat ons een ongeluk nadert bidden wij hem niet voor ons maar dat onze broeder niet om onzenthalve in zonde vervalle
vrouw thénardier ondeugend voor cosette was waren eponine en azelma het ook kinderen van dien leeftijd zijn slechts afdrukken der moeder het formaat is alleen kleiner dat is het onderscheid
om de waarheid te zeggen want de kleine tegenstrijdigheden van groote harten moeten evenzeer als het overige aangewezen
hun gebed is een stoutmoedige drang om meer licht hun vereering is een vraag t is een onmiddellijke godsdienst vol angsten en verantwoordelijkheid voor dengene die er de steilten van beproeft
was hij aan den kant van een muur dan schoof en trok hij zich door inspanning van rug en knieën terwijl hij de ellebogen en hielen tegen de ruwe steenen klemde als door tooverkunst tot een derde verdieping verder
een stukje schapenvleesch vijgen versche kaas en een groot roggebrood zij had er naar de gewoonte van den bisschop een flesch ouden mauveswijn bijgevoegd
zij zond de veertig francs naar montfermeil t was overigens slechts een list van de thénardier's geweest om geld te krijgen cosette was niet ziek fantine wierp haar spiegel uit het venster sedert lang
wat dacht hij over dit of dat leerstuk over deze of gene verborgenheid deze geheimen der ziel zijn slechts aan het graf bekend waarin de zielen naakt en bloot
goede god wat wilde men van haar zij werd van alle zijden vervolgd en geplaagd en in haar natuur ontwikkelde zich iets van een wild dier
met wonderbare kieschheid van instinct gevoelden zij dat te groote welwillendheid soms lastig kan wezen zelfs wanneer zij meenden dat hij in gevaar was begrepen zij dan ook ik
achttienhonderd jaren vr dezen rampzalige had het geheimzinnige wezen in t welk al het heilige en al het lijden der menschheid vereenigd was had ook dit wezen terwijl de olijfboomen in den woesten wind van het oneindige
en ubayette naar de gehuchten en dorpen hij kwam zelfs tot embrun brak op zekeren nacht in de kerk in en beroofde de sacristie
maar welk doel zijn naam te verbergen de politie te bedriegen was t voor zulk een nietige zaak dat hij al datgene gedaan had wat hij had verricht had hij geen ander doel dat het eigenlijke groote doel was niet zijn persoon maar zijn ziel te redden
welnu zeide hij laten wij hiertoe besluiten doen wij onzen plicht redden wij dien man hij sprak deze woorden met luide stem zonder er op te letten dat hij luide sprak
dat meende hij zou voor hem het einde van alles zijn de dag waarop die naam weder zou te voorschijn komen zou geheel zijn nieuwe leven en wie weet misschien de nieuwe ziel in hem doen verdwijnen
waarheen zal men hem brengen voor de assises wegens een diefstal op den openbaren weg door hem eertijds gepleegd nu
op den hoek van beide straten stond een man tegen den muur ik vroeg dien man waar ben ik welk oord is dit de man antwoordde niet ik zag de deur van een huis open staan en ging binnen
en wees hem aan de andere zijde van het plein een laag huis naast het bisschoppelijk paleis gij zegt dat ge overal hebt aangeklopt ja hebt ge dààr aangeklopt neen klop daar dan aan
kortom men vernam dat fantine een kind had t moest een soort van meisje zijn er werd een vrouw gevonden die naar montfermeil reisde de
bezwaart hem en schijnt bewijzen noodeloos te maken is dit niet gewoonlijk zoo bij de procureurs des konings men gelooft dat hij een dief is wijl men weet dat hij een tuchteling is geweest
bij de overweging van al deze sombere voorstellingen wankelde zijn moed niet maar zijn hoofd werd moede onwillekeurig begon hij aan andere aan onverschillige dingen te denken
als de citadel van het kwaad hij gevoelde flauw dat de vergiffenis van dezen priester de grootste en sterkste aanval was die hem ooit geschokt had dat zijn verstoktheid duurzaam zou wezen
waarin tafeltjes met wasdoeken kleedjes stonden spoed u wat hernam hij ik moet dadelijk weder op reis ik heb haast
eensklaps zonder dat hij wist hoe stond hij voor de deur en greep krampachtig den knop de deur opende zich hij bevond zich in de
door een schepsel dat buiten alle wet is een publieke vrouw had een burger mishandeld hij javert had het gezien zwijgend schreef hij
de herbergier fluisterde hem een paar woorden in t oor en de jongen liep ijlings heen in de richting van t stadhuis de reiziger had van dat alles niets gezien hij vroeg nog eens wordt er spoedig gegeten aanstonds herhaalde de kastelein
de overheid zou t immers niet veroorloven dat men een kind behield wanneer men betaald is lieve zuster wenk mij niet dat ik zwijgen moet ik ben zoo onuitsprekelijk gelukkig
fantine kwam geheel verstoord te huis en verhaalde de zaak aan de goede buurvrouw margaretha kunt ge zoo iets begrijpen is t niet een afschuwelijke kerel hoe kan men zulke lieden door het land laten trekken
het vaderland eischt dat we evenals iedereen familievaders préfecten veldwachters en raadsheeren worden vereert ons wij offeren ons op beweent ons snel en vervangt ons spoedig
voor t geval hij tot de reis naar montfermeil mocht besluiten toen men hem kwam verwittigen dat de inspecteur van politie javert hem wenschte te spreken
t was een geestig mensch die verzen maakte een deurwaarder stond aan de deur die naar de gerechtszaal voerde madeleine vroeg dien deurwaarder zal de deur spoedig geopend worden zij wordt niet geopend zei de deurwaarder
meermalen vond een arme drommel bij zijn thuiskomst dat de deur van zijn vlieringkamertje in zijn afwezendheid geopend ja soms met geweld geopend was geworden
de moeder van cosette hernam ziet ge ik kan mijn kind niet naar mijn geboorteplaats medevoeren het werk vergunt het mij niet men vindt moeielijk een betrekking als men een kind heeft
de fabrieken en werkplaatsen vermeerderen de gezinnen honderd duizend gezinnen zijn gelukkig het gewest wordt volkrijker er ontstaan dorpen waar nu slechts hoeven zijn
de eetkamer was bovendien nog met een oud rose geverfd buffet versierd een dergelijk buffet bekleed met witte doeken en onechte kant had de bisschop tot altaar in zijn bidkamer ingericht
houdt daarbij een streng dieet lijdt honger neemt koude baden en legt op de maag een looden plaat ik wil liever een vrouw hebben zei listolier
javert was een nauwgezet man die noch een kreuk aan zijn plicht noch aan zijn uniform duldde stroef tegen de schurken streng tegen de knoopen van zijn rok
en welke meubels helaas had haar gezegd zoo gij weggaat laat ik u als dievegge en oplichtster gevangen zetten de huiseigenaar wien zij huur schuldig was had haar gezegd gij zijt jong en schoon gij kunt wel betalen
dat alles lag open voor hem vol afgrijzen sloot hij de oogen en riep in t binnenste zijner ziel nooit en door een treurig spel van het lot dat al zijn denkbeelden verwarde
ik heb niets antwoordde de hospes de man begon te lachen en zeide zich naar den haard en de fornuizen wendende niets en wat is dat dan dat alles is besteld door wie door de
wij bidden beiden maken ons beiden beangst en vallen in slaap en zoo de duivel in huis kwam niemand zou hem tegenhouden wat hebben wij in allen gevalle ook te vreezen
hij lag in een hondenhok daar hij zelf sterk en onverschrokken was nam hij zijn stok gebruikte zijn ransel tot schild en kroop zoo goed hij kon uit het hok evenwel niet zonder zijn lompen nog haveloozer te maken
wanneer de bisschop niet smult als een pastoor eet hij als een trappist na het avondeten praatte hij een half uur met baptistine en magloire vervolgens begaf hij zich naar zijn kamer en zette zich weder aan t schrijven
de beschuldigde schudde het hoofd als iemand die goed begrepen had en weet wat hij antwoorden wil hij opende den mond wendde zich tot den president en zeide wat het eerste betreft toen zag hij op zijn muts vervolgens naar den zolder en zweeg
hij herhaalde bij zich zelven wat hij bereids tot zich zelf had gezegd toen hij de cabriolet van scaufflaire huurde dat welke ook de uitkomst mocht zijn niets hem behoefde te weerhouden met eigen oogen te zien
die fantine is toch een wonderlijk meisje ik zie haar met bevreemding aan zij verwondert zich over de eenvoudigste dingen veronderstel dat ik op reis ga en aan de diligence zeg ik ga vooruit neem mij in t voorbijgaan op aan de kade
t is treurig te moeten zeggen dat nadat hij de maatschappij had gevonnist die hem ongelukkig had gemaakt hij de voorzienigheid vonniste die de maatschappij had gemaakt en dat hij ook haar veroordeelde
de bisschop voelde misschien zonder t zich zelven te bekennen dat iets in hem getroffen was hij liet echter niets merken en antwoordde
t hoofd van den waard kwam nu te voorschijn dan is t goed zei hij de zaak werd beklonken de moeder bracht den nacht in de herberg door gaf haar geld liet haar kind achter
t was een ellendeling een soort van straatmuzikant een lediglooper die haar sloeg en haar verliet zooals zij hem genomen had met afkeer zij aanbad haar kind
inspecteur javert hernam de heer madeleine op bevredigenden kalmen toon luister gij zijt een braaf man en ik maak dus geen bedenking mij jegens u te verklaren
jean valjean stond met zijn wigge in de hand bewegingloos in de schaduw verschrikt voor dezen schitterenden grijsaard nooit had hij iets dergelijks gezien
t was hem aan te zien dat hij gekomen was om haar dingen te zeggen welke hij thans aarzelde uit te spreken de geneesheer verwijderde zich en nu was zuster simplicia alleen met beiden eensklaps riep fantine te midden dezer stilte
tot families die wegens geldzaken of erfenissen in tweedracht leefden zeide hij neemt de bergbewoners van devolny tot voorbeeld een land zoo woest dat men er een nachtegaal nauwelijks in vijftig jaren
in kon het laaghartig verzet van het vroeger zwijgende wetgevend lichaam door de rampspoeden stoutmoedig gemaakt niets anders dan verontwaardiging wekken en men had ongelijk het toe te juichen
deze beschermheilige paste voor deze ziel bij haar komst in de orde had zuster simplicia twee gebreken waarvan zij zich allengs gebeterd had zij hield van lekkernijen en ontving gaarne brieven
wordt een zeer aartsvaderlijke en schoone industrie uitgeoefend namelijk de kaasmakerij terwijl de man at gaf mijn broeder hem eenige nauwkeurige inlichtingen nopens die kaasmakerijen
alle ontberingen in aanraking komen zonder zelf iets van die heilige behoeftigheid te bezitten als het stof van den arbeid
de liberalen droegen hoeden met breeden rand die bolivar's heetten acht of tien maanden nu na t geen op de vorige bladzijden verhaald is in de eerste dagen van januari
wij moeten getrouw verslag geven van t geen er in dat hart omging en wij mogen niet anders dan de waarheid zeggen in de eerste plaats had de zucht tot zelfbehoud de overhand
van het gewas van den coural das freiras die zich driehonderdzeventien vademen boven de vlakte der zee verheft denkt er aan als ge drinkt driehonderdzeventien vademen en mijnheer
hij begreep hier niets van en meende zich te kort gedaan of om t juist te zeggen bestolen den dag na zijn ontslag zag hij te grasse voor een destilleerderij van oranjebloesem lieden bezig met balen af te laden
t was meer dan een verandering t was een herschepping het gelukte hem te ontkomen hij verkocht het zilverwerk van den bisschop uitgezonderd de kandelaars welke hij als een gedachtenis behield
t was een zware taak die alle te bezoeken de bisschop deed het echter hij ging te voet wanneer hij in de buurt moest wezen reed met een karretje door de vlakte en gebruikte een bergrijtuigje als hij hoogere streken moest bezoeken
de kalmte zijns harten met de kalmte des hemels in overeenstemming brengende in de duisternis aangegrepen door den zichtbaren luister der sterrenbeelden en den onzichtbaren luister van god
het is niet genoeg de misbruiken af te schaffen men moet de zeden herscheppen de molen staat niet meer schoon de wind er nog is gij hebt afgebroken afbreken kan nuttig zijn maar ik wantrouw het afbreken wanneer het in toorn geschiedt
t waren vier oscars want op dat tijdstip bestonden de arthurs nog niet brand voor hem reukwerken van arabië zong de romance oscar nadert oscar zal ik zien
dan wanneer het in den mensch van het verstand tot het geweten en van het geweten weder tot het verstand gaat t is alleen in dezen zin dat de in dit hoofdstuk meermalen gebezigde woorden hij zeide hij riep moeten verstaan worden
en hij zou t gedaan hebben met die inwendige zelfvoldoening welke de deugd geeft daarbij leefde hij in ontbering afzondering zelfverloochening en kuischheid en gaf zich nooit aan eenige uitspanning over
een man zich verwerende wiens hoed op den grond was gevallen en een vrouw met handen en voeten slaande en schoppende blootshoofds brullende zonder tanden of haar paars van woede
ge kunt mij laten vatten want hier ben ik ik had echter gedaan wat ik kon ik heb mij onder een anderen naam verborgen ik ben rijk geworden ben maire geworden
ik hinderde hen de buitenlucht kwam met mij binnen ik had op hen de uitwerking als van een open deur een andermaal zeide hij wat zal ik u zeggen deze heeren zijn prinsen ik ben slechts een arme
niet waar mijn dochtertje is schoon ge moet het wel koud in de diligence gehad hebben zou men haar niet voor een enkel oogenblik kunnen brengen
kwam boven t water uit de vernedering dat hij een oogenblik het spoor verloren en zich aangaande champmathieu vergist had verdween onder den trots terstond zoo goed geraden en zoo lang een juist instinct gehad te hebben
want een zonderling verschijnsel en slechts mogelijk in den toestand waarin hij verkeerde hij had toen hij den knaap het geldstuk ontstal iets gedaan waartoe hij reeds niet meer in staat was
ontleenen equipagekosten waartoe die in een stad van minder dan vier duizend inwoners reiskosten waartoe dienen vooreerst deze tochten
men bediende hem hij greep het brood nam een mondvol legde het toen langzaam op de tafel en raakte er niet meer aan een voerman at aan een andere tafel hij vroeg aan dezen
alle lieden met gezond verstand waren t er over eens dat de tijd der revoluties door koning lodewijk xviii bijgenaamd de voortreffelijke bewerker der charte voor altijd gesloten was op de pont-neuf beitelde men het woord
doch het was toereikend het vraagstuk was opgelost zij verdiende den kost
ten mijnent ge zijt mijn gast ik ben u beleefdheid schuldig gij bestrijdt mijn denkbeelden het past mij niet verder te gaan dan alleen uw redenen te wederleggen
deze vrouw had ter wereld niets dan dit kind en dit kind had ter wereld niets dan deze vrouw fantine had haar dochtertje gezoogd tengevolge daarvan was haar borst verzwakt en zij hoestte een weinig
de deur achter zich open latende hij had den ransel op den rug zijn stok in de hand een uitdrukking van ruwheid vermetelheid vermoeidheid en drift in de oogen het schijnsel van het vuur verlichtte hem
ik heb bij den heer baloup op den boulevard de l'hopital gewerkt ik heet champmathieu gij zijt wel slim dat ge mij kunt zeggen waar ik geboren ben ik weet het zelf niet iedereen komt niet in een huis ter wereld dat zou al te gemakkelijk zijn
ik zal mij wijl mijnheer de maire dit wil bij het feit van den burger bepalen ik was er bij deze vrouw heeft mijnheer
onophoudelijk haar liefde te kunnen afmeten naar den duur harer tegenwoordigheid bij ons en te kunnen zeggen dewijl zij al haar tijd aan mij wijdt
en een bloemengeur te verspreiden scheen was verdwenen als het glinsterende rijp dat in den zonneschijn als diamanten fonkelt maar wanneer t gesmolten is den donkeren boomtak overlaat
na eenige oogenblikken lichtte hij langzaam zijn linkerarm op en nam zijn pet af toen liet hij even langzaam dien arm zinken
al etende werd de man levendiger mijn broeder schonk hem goeden wijn van mauves dien hij zelf niet drinkt wijl hij hem te duur vindt
de beste menschen zijn vaak gedwongen hun gezag op anderen over te dragen t was in haar vol gezag en in de overtuiging dat zij wèl handelde dat de opzichtster het proces aangevangen fantine geoordeeld gevonnist
eenigen tijd na de verheffing van den heer myriel tot bisschop had de keizer hem gelijktijdig met verscheiden andere bisschoppen tot baron van het keizerrijk gemaakt
beslecht kosteloos alle geschillen verdeelt de erfenissen zonder belooning strijkt kosteloos vonnissen en men gehoorzaamt hem wijl hij een rechtvaardig man onder eenvoudige menschen is
door het geluk die wederga van het talent laat zich ook de geschiedenis bedriegen alleen juvenalis en tacitus onderscheiden ze
ik viel de zuster de spreekster in de rede ik zeg niets zooals mijn broeder doet is t mij wel magloire vervolgde als ware er geen tegenspraak geschied
had de treurige sympathie van het leger en het volk voor den door het lot veroordeelde niets belachelijks en den despoot er buiten gelaten had dunkt ons een hart als dat van den bisschop van digne het verhevene en treffende
of die van pompierry was hem op zekeren dag waarschijnlijk op aansporing van magloire vroeg of monseigneur wel zeker was niet eenigszins onvoorzichtig te handelen door dag en nacht zijn deur voor ieder die wilde binnengaan
de beide vrouwen zagen elkander aan zonder een woord een blik een gebaar te wagen om hem tegen te houden jean valjean beefde aan al zijn leden hij nam de beide kandelaars werktuiglijk en met een verward voorkomen aan
zijn gereisd terwijl t overigens mogelijk was dat zij juist geraden had de geneesheer vond dit goed hij ging weder naar het bed van fantine die hernam want morgen weet ge zal ik mijn lieve schat bij haar ontwaken goeden morgen kunnen zeggen
toen de geest tot zich zelf kwam en deze daad van het dier zag deinsde jean valjean ontsteld terug en slaakte een kreet van
in de straat sabot no waar zij hielp vouwen en innaaien zij moest er s morgens om zes uur wezen s winters lang voor de dag aanbrak er was een school in het huis waarin zich de drukkerij bevond en naar die school bracht zij haar zevenjarig zoontje
de senator van wien reeds gesproken is was een schrander man die zijn weg rechtuit was gegaan zonder te letten op de beletselen welke men geweten trouw rechtvaardigheid of plicht noemt
wat den vreemde betreft hij was werkelijk zoo vermoeid dat hij niet eens van zijne schoone beddelakens gebruik maakte na met den neus gelijk de tuchtelingen doen de kaars te hebben uitgeblazen liet hij zich geheel gekleed op het bed neervallen
de reiziger zat nu neêrgebogen en stiet met de ijzeren punt van zijn stok eenige gloeiende spaanders in t vuur eensklaps keerde hij zich om maar toen hij den mond opende om te antwoorden staarde de hospes hem strak aan en voegde er zacht bij
de bisschop werd door een onbeschrijfelijke aandoening aangegrepen na eenig zwijgen hief de grijsaard een vinger ten hemel en zeide
ontwikkelde in hem een gevoel van verteedering hij was slechts bedacht voor zich zelven de beste wijze te vinden om te beklagen en wel te doen
noemde niet de eerste aan de tweede zijn veiligheid aan zijn deugd op te offeren zoo had hij in spijt van alle behoedzaamheid en voorzichtigheid de kandelaars van den bisschop bewaard had over hem gerouwd
dat er voor hem geen middenweg meer bestond dat zoo hij voortaan niet de beste mensch was hij de slechtste zou zijn dat hij thans om zoo te spreken zich boven den bisschop moest verheffen of lager dan de galeiboef zou zinken
zij volgde werktuiglijk geen van beiden zeide een woord de zwerm toeschouwers uitgelaten van vroolijkheid volgde en stiet allerlei schimpredenen uit de diepste ellende aanleiding tot de vuilste taal
deze man had geen haar men zag zijn kalen schedel en de aderen op den schedel hij had een stokje in de hand dat buigzaam was als een wijngaardrank en zwaar als ijzer
uw behendigheid in t schieten uw eenigszins slepende voet en ik weet niet wat meer domheden maar in één woord ik hield u voor zekeren jean valjean zekeren hoe zegt gij
wij zullen doen als zij en hem bij gelegenheid ook zoo noemen de naam behaagde hem trouwens ik houd van dien naam zeide hij bienvenu maakt monseigneur weder goed
t was alsof iets duisters op haar nederdaalde zij was doodsbleek en haar lippen waren blauw nu en dan glimlachte zij
dat de dingen hun loop laten den goeden god laten handelen op de keper beschouwd afschuwelijke huichelarij was de vergissing van het lot en van de menschen toe te laten ze niet te beletten
t is alles in mijn reiszak dan moet gij het geven riep de mannenstem zekerlijk zal ik het geven zei de moeder t zou wat fraais zijn als ik mijn dochtertje naakt achterliet
noemt daarentegen zich over te leveren dezen man te redden die t slachtoffer van zulk een rampzalige dwaling was zijn eigen naam weder aan te nemen wederom uit plichtbesef jean valjean te worden
niemand zou dan een onwaarheid behoeven te zeggen mijnheer madeleine scheen zich eenige oogenblikken te bedenken toen zeide hij met kalmen ernst neen zuster ik moet haar zien er is misschien haast
dit bed uit drie of vier rijen bloemen bestaande hield den bisschop schier evenzeer bezig als zijn boeken hij bracht hier gaarne een paar uren door met snoeien
voorwaar wij willen het niet ontveinzen de opmerkende physioloog zou hier een onherstelbare ellende hebben gezien hij zou misschien dezen door de wet ziek gemaakten mensch beklaagd maar hij zou niet gepoogd hebben hem te genezen
het kind opende de oogen groote blauwe oogen als die zijner moeder en aanschouwde wat niets alles met dien ernstigen soms zoo strengen kinderlijken blik
is dit een en ander geen volstrekt bewijs dat ik een domkop zou zijn ik beveel u dus de matigheid in uw begeerten aan zoo waar ik felix tholomyès heet
in de afgrijselijke gedachten welke t gezicht van het schavot doet oprijzen verschijnt het vreeselijk doordat het aan zijn werk doet denken
t was hartverscheurend wanneer men des winters het arme meisje dat nog geen zes jaar oud was bibberend in haar gescheurde katoenen lompen vr het licht was met een grooten bezem in de kleine roode handjes en met tranen in de groote oogen de straat zag vegen
wederom in t breede van al die erfenissen en van al die vooruitzichten sprak met eenig ongeduld vroeg zij hem maar neef waaraan denkt ge toch
dat men de menschelijke wet vergeet alleen aan god behoort de dood met welk recht raken de menschen aan dit onbekende allengs werden deze indrukken zwakker en werden waarschijnlijk geheel uitgewischt
eens zeide hij tot zich zelven sprekende ik geloof dat ik er achter ben toen bleef hij drie dagen peinzen zonder een woord te spreken het schijnt dat de draad dien hij meende in handen te hebben was gebroken
zoo kwam hij aan de prefectuur vervolgens aan het seminarie toen hij over het plein der hoofdkerk ging hief hij tegen de kerk zijn vuist op
en onder deze rekening neuriede zij flauw het moet zoo zijn sprak een soldaat ik geef ze hernam de moeder
een brigadier der gendarmerie die den troep scheen aan te voeren stond bij de deur hij trad binnen en naderde met militairen groet den bisschop monseigneur zeide hij bij dit woord richtte jean
dat onderrokje maakte de thénardier's verwoed zij wilden geld hebben het rokje gaven zij aan eponine de arme leeuwerik moest bibberen als vroeger
zijn slapen klopten geweldig zijn hoofd bonsde hij ging altijd nog op en neer het sloeg twaalf uren eerst van den kerktoren toen van t stadhuis hij telde de twaalf slagen van beide klokken en vergeleek beider klank met elkander
nog een tweede raad dames trouwt niet het huwelijk is een loterij met veel nieten maar wat praat ik toch al wat ik zeg is vruchteloos de lust tot trouwen is ongeneeslijk bij de vrouwen en wat wij wijzen ook mogen zeggen