AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zonder de wonden te tellen die zij bekwamen en zich met hun vijanden latende voortsleepen of wanneer zij eindelijk onder de paarden geraakten met hun tanden den armen dieren de pezen van den voet afbijtende want het was meest op de strijdrossen dat men het geladen had en
het zwerk rood van vuur herhaalde vader syard dan zeker moet er iets buitengewoons hebben plaats gehad nu ja ik ben bereid u te volgen
o dat hebt gij niet gezegd ridder reinout zeide oda welke jonkvrouw zou komen op het verlangen van iemand die dames uit den weg zet of het vouwstoelen waren
ik begreep dat het niet zou passen indien men zeide dat ik hem ingepalmd had daarom gelijk u heugen zal heb ik u verzocht hem ondershands eens te polsen en over te halen om het kleed der orde aan te trekken broeder syard beet zich op de lippen en
ik versta u zeide adeelen de wapenkreet die in utrecht wordt aangeheven moet door de collumsche en amelandsche duinen worden teruggekaatst welaan aan mij zal het niet ontbreken
welnu ik zal den sleutel verkrijgen van hetgeen mij tot nog toe onbekend is op welke wijze zal mij uwe hulp te stade komen om friesland van s graven heerschzucht ontslagen en mijn eer gewroken te zien
vond zich zonder zelve te weten hoe op eenmaal als een twistappel aan het hof des graven geworpen gevleid bewonderd en benijd zij had de zoete taal gehoord van ridders bij wie adeelen evenmin te vergelijken was als de ruwe goedendag des huismans
er is geen reinout van verona meer zeide hij dus is de ban uws graven nietig en wat deodaat betreft die is zoo levend als ik gisteren althans genoot hij nog een goede gezondheid
maar wat u nog vreemder zal voorkomen dan al hetgeen gij tot nu toe gezien hebt hernam de hansworst na een korte pauze is de heerschappij die mijn meester ook over de wildste en ongezeglijkste dieren uitoefent
en was in gaanderijen afgedeeld waarvan de middelste of kleinste voor het grafelijk gezin en de beide overigen voor de aanzienlijke genoodigden waren bestemd vandaar af liep een lage omheining naar weerskanten in den vorm van een eirond af
en bovendien vreesde dat aylva te weten zou gekomen zijn hoe hij bianca door een valsch gerucht van haars minnaars dood misleid had anderdeels omdat hij hem niet wilde naderen voor hij hem een zoon kon bieden die zijn voorspraak wezen mocht
de zijden bovenrok was geel met vergulde randen voorzien en met vergulde haakjes gesloten een prachtige ponjaard stak in den sierlijken gordel en een krom gebogen oostersch zwaard welk wapen den drager voor een man van aanzien
u niet veel meer te verhalen want het zal hoe langer hoe meer onzeker zijn of gij dan wel uw vriend deodaat de echte zoon van bianca is mijn vriend deodaat slaapt om niet weer op te staan antwoordde reinout met een somberen blik welke rechten hij moge gehad hebben zij zijn
dan kunt gij naderhand vrij handelen gelijk gij verkiest gij hebt de onbehouwen taal dier afgevaardigden gehoord en gij zult met ons van oordeel zijn dat het wel overeenkomstig onze waardigheid ware indien wij hen eens op hun grondgebied de wet gingen stellen
waarvan geen der minste was dat aan den commandeur der orde de bediening van ontvanger der graaflijkheid was opgedragen ter vergoeding hiervan moest ook de commanderij altijd voor den graaf en zijn hofgezin openstaan
en zonder eenig blijk van ongeduld te geven dan dat hij op den knop van zijn wandelstok beet een bezigheid waarmede hij voortging toen aylva gesproken had
ontvangen had gaf hij last de onderste der drie trapladders die naar den toren leidden weg te breken ten einde te verhinderen dat de vijand zoo hij de kerk bemachtigde in het klooster drong dat met den toren gemeenschap had terwijl hij tevens beval de kerkdeur
en welke noodzakelijkheid bestond er vroeg nu reinout op een trotschen toon om haar hier te doen verschijnen heb ik mijn euveldaad niet beleden ja deze hand was het die het verraderlijk hart doorboord heeft
welke tot dusdanige twisten aanleiding geven mochten werd de onbescheidenheid echter te grof dan wist hij die te straffen zoowel als zijn vriend maar slechts zelden bevond hij zich in de noodzakelijkheid om tot zoodanige uitersten te komen daar de meesten hem genegen waren en
en vliegend reed hij voort op een afstand door zijn edelen gevolgd onderweg kwam hij aylva en den abt tegen die naar den vogelesang trokken zonder op te houden schreeuwde hij hun toe gij waant ons ongestraft te kunnen tergen maar wij zullen t u
klomp te vormen die niet gemakkelijk te verbreken was hun vijanden bleven hen met verbittering najagen doch waren op dit oogenblik minder in staat hen te deren want die friezen die langs het strand en dus beneden hen gingen werden zonder moeite afgeweerd die welke hen volgden konden
ja hij was zoo gemeenzaam als ware er niets tusschen ons voorgevallen mijn gevangenis schreef hij aan een misverstand toe hij betuigde mij niet geweten te hebben dat ik mij met barbanera in den kelder bevond wien hij er alleen in dacht op te sluiten
ik verzeker u heer van treslong naardien dat uw naam is dat onze friesche monniken de strijdkolf en den boog meer in de hand hebben dan het getijboek en dat bijaldien ik geen goed kuras gedragen had mij een lidlummer monnik voor mijn tijd naar de eeuwigheid gezonden had
maar doorgaans zijne bedoelingen goed begreep en zeer bruikbaar was tot allen zoodanigen arbeid die ijver en nauwgezetheid vereischte
men heeft een wapenstilstand van vier en twintig uren gesloten men vreest oproer onder t volk dat reeds mompelt van overgaaf ha wat een schoon gezicht zal het zijn u naast het paard des graven te zien gebonden wanneer hij in zegepraal door de bres binnentrekt
de kerk weder ingetreden hij vond echter zijn vriend niet die door een andere deur naar t scheen was uitgegaan toen een page van den graaf hem op zijde kwam en hem de tijding bracht dat deze hem verlangde te spreken
waar zij alsdan door hun prachtige hofhouding door hun milddadigheid door het vieren van ridderlijke feesten welvaart en genoegen onder de ingezetenen verspreidden
ik ken hem beter dan hij althans gisteren zich zelven nog kende en dit is zeker dat hij u van dienst kan zijn wat zoudt gij wel geven hoogwaardigste om in friesland een vermogenden vriend te bezitten op wiens erkentenis gij zoudt kunnen staat maken
er is iemand achter ons achter ons riep de vreesachtige dienaar die reeds weinig zin had in deze nachtelijke onderneming en wie zou dat wezen
een oogenblik goede vrienden zeide vader syard zich voor de deur stellende met zulk een vastberadene houding dat de beide gasten een poos besluiteloos stonden ik ben een man van jaren en ongewoon om met rauwe gasten als gij zijt te vechten
en hij zou op dat oogenblik de wereld gegeven hebben om die hemelsche zangen welke hem te meer bekoorden naarmate hij de woorden minder verstond nogmaals te hooren en de zangeres
was door de regenplassen van den vorigen nacht schier onbruikbaar geworden zoodat de ridder van de vermoeide rossen niet te veel willende vergen stappende voortging verre vooruit achter de torens van stavoren die er donker tegen uit kwamen verhieven zich nog nu en dan hooge vlammen
ik kom antwoordde deodaat neen zeide aylva hem tegenhoudende zoo moet gij ons niet verlaten de eerwaarde abt en ik zijn u voor uw vertrek nog de betuiging schuldig van ons innig leedwezen over de behandeling hier door u geleden
wat heeft er plaats gehad vroeg de graaf driftig het moordtooneel naderende is het die ellendige fries wiens dolk een mijner edellieden heeft durven zoeken en zijn vorschend oog ondervroeg beurtelings beaumont en adeelen
en had het paviljoen omgeworpen waarvan de rijke hangtapijten nu als rag gescheurd maar weerhouden door de sterke koorden waaraan zij vast waren gemaakt over het dek in de hoogte fladderden terstond snelden een paar matrozen toe en sneden die koorden los
gedekt aldus sprekende was hij met de zijnen tot dicht bij de versperring genaderd niettegenstaande de hagelbui van steenen en pijlen welke de bloemkampers van uit hun hooge stelling op hem afzonden toen opeens reinout zich boven op de borstwering vertoonde met een bevende stem
maar eene vroolijk lachende vallei versierd met al den tooi welken de aard van den grond en der luchtsgesteldheid in staat waren op te leveren aan de westzijde was zij door de hier in evenredigheid hooge en steile duinen als door een muur van zand besloten
dat geheim is goud waard zeide barbanera en ik ben de eenige die er van bewust is welnu zeide arkel een goudbeurs uithalende haast u er is weinig tijds over en zoo ik thans het geheim niet weet zal het mij niet baten
houdt u toch stil daar beneden zeide hij opstaande en op den bodem stampende en schept moed wij zullen wel in de haven zijn binnen een half hier zag hij den schipper aan die het hoofd schudde binnen een uur
de waardin antwoordde niet op deze vraag waarschijnlijk was zij in een tweestrijd met zich zelve als willende zij aan den eenen kant haar nieuwe kalanten niet afschrikken
toen bood ik aan rienk te helpen iedereen die mij niet kende hield mij voor een varensgast k was ook de eerste aan boord maar jawel wat ik ook zei de ridder wou aan wal met alle geweld
in zulke sierlijke trekken geschreven stond in wiens oogen een traan van boete fonkelde en die geknield aan haar voeten lag bewogen reikte zij hem de hand toe sta op ridder zeide zij en moge god u vergeven gelijk ik het doe zoo wij scheiden zal het in vriendschap zijn
op dit oogenblik trad zeer gelukkig voor reinout de oude peter binnen en meldde zachtjes den kokeler bij zijn meester aan ik zal bij hem komen hernam de bisschop welaan vervolgde hij tot
het bleef op deze wijze het lot van montfoort om met den duitscher te kampen en voorspoedig kweet hij zich van de hem toevertrouwde taak de beide lansen gleden over de kurassen heen
toen ik daar tegen de uwen streed wist ik niet wat ik deed ik was als iemand die van den duivel bezeten is maar verhaal mij toch eens hoe is de stad overgegaan en op welke voorwaarden
krijgsknechten van onderscheiden wapen wandelden heen en weer of waren bezig met het polijsten en opscherpen hunner bijlen en seizen enkelen ook met het spel timmerlieden waren werkzaam aan het vervaardigen
mijn disch moet voortaan eenvoudig en zelfs schraal zijn ik zal hierover met onzen gastheer spreken wat een dwaasheid engeltje riep mechtelt vervaard en verontrust door het gezegde van
weinig goeds antwoordde deze de hollandsche vloot is in aantocht en misschien voor morgen op de kust de hollandsche vloot herhaalde aylva
die niet naarmate hem zulks zijn vermogen toeliet een of meer vrienden van buiten af gehuisvest had bij wie het feest niet minder belangstelling wekte dan bij den adel dewijl er toch behalve de tornooi en ridderspelen
daarom wil ik er slechts als uw schildknaap verschijnen in wien niemand den kerkvoogd vermoeden zal mijn broeder robbert heeft een woning besteld voor den ridder van den rooden adelaar die zult gij betrekken gij zult er meester in zijn ik zal onder uwe vleugelen schuilen
daar hadt gij immers wel mede kunnen beginnen zeide de portier zonder mij op te houden met al uw onnoozel gereutel dat niets ter zake doet ga binnen en wacht mij zoodra ik de brug weder heb opgehaald zal ik mijn heer gaan waarschuwen
zijn kudde met een goed voorbeeld voor te gaan en dat een betrekking tusschen hem en een jonge deerne even onwettig als onbetamelijk was dit waren bedenkingen welke in het minste niet bij hem opkwamen
ridder deodaat van verona is naar sint odulf overgebracht wordt het klooster aangevallen zoo smeek ik u draag zorg dat hem vriend noch vijand dere ik bezweer u zulks bij uw zaligheid
dan dat hij op iets anders acht had kunnen geven de eerste omdat de onverwachte verschijning van den hansworst hem zeer in verlegenheid bracht daar deze door de vermelding van zijn boodschap naar harderwijk hem bij reinout tot een logenaar kon maken
zoog hij ook van dezen gelijk wel te verwachten was al de vrijheidsademende denkbeelden en al den nationalen trots in welke den ouden edelman kenmerkten en als het meestentijds gaat door zijn kweekeling nog overdreven werden
wel hernam oda dat zij nog te koop of met andere woorden nog vrijster is de getrouwde vrouwen alleen mogen in friesland een hoofdwrong dragen maar wie heeft ooit gehoord dat men met een voorschoot op een feest kwam
arkel zweeg en ging met groote stappen het vertrek op en neder terwijl zijn hoofd vervuld was met onaangename gedachten wat baatten hem nu al zijn fijn gesponnen listen wat de vernuftige wijze waarop hij madzy in zijn geweld had weten te houden
cette galère molière les fourberies de scapin eenige dagen waren er verloopen sedert het tooneel dat wij in ons vorige hoofdstuk vermeld hebben
geef antwoord hernam de woedende jongeling of ik ga uw naam overluid op de markt schreeuwen dat ware vrij ondankbaar van uwentwege zeide arkel maar herinner u dat gij mij uw woord gegeven hebt van geen onderzoek te doen naar hetgeen gij thans begeert te weten
nu ja zeide daamke dat brengt mijn beroep mede en ieder gelooft er het zijne van maar of nu dat friesche volkje zich door een praatje om den tuin zal laten leiden dat is nog de vraag en die seerp van adeelen draagt een broodmes op zijde waar ik ongaarne kennis mee zou maken
was hij te paard gestegen om hem na te rijden toen hij den heer van naaldwijk toevallig ontmoetende van dezen vernam dat deodaat bij de friesche afgevaardigden namens den graaf een boodschap was gaan verrichten
ik mag niet ik ben op mijn woord gevangen zeide deodaat des te erger ik ben toen ik u niet meer helpen kon naar boord gezwommen en heb hun geraden zich te verwijderen deodaat knikte goedkeurend
landen teneinde hierdoor den vijand in verwarring te brengen hij ontscheepte dan werkelijk zijn volk aan de zuidvenne dus noemde men een stuk gronds van eenige uitgestrektheid
die vlegels dacht hij daar hebben zij weer de zijdeur opengelaten zeker zitten zij in kroegen en kitten te zuipen en laten het huis ter prooi aan elken voorbijganger
maar nu kunnen wij het halleluja zingen om zijn weerkomst hoewel gij ziet dat de man een schrale keuken heeft gehad bij de hollanders ja hij ziet er waarlijk uit of hij al dien tijd alleen op hiera picra geteerd had
zij behandelde hem echter uit oude betrekking met minzame vertrouwelijkheid maar als adeelen over hun aanstaand huwelijk sprak kwam zij altijd met de verontschuldiging voor den dag dat zij nog veel te jong was om daaraan te denken
en thans welk een onderscheid als een moordenaar zwierf hij rond half overgeleverd aan de genade van een onbekende wiens inzichten hij niet doorgrondde vervallen uit den eerestaat waarin hij geplaatst was en beladen met den vloek van velen
een bode naar grenoble den bisschop terugroepen neen waarde oom daarmede ware de boel nog erger verknold ik heb wel een verkeerde ingeving gehad toen ik dien jan van arkel omdat hij een hollandsen edelman was tot bisschop liet verkiezen
in gesprek te treden die zich dan ook genoodzaakt zag zijne toevlucht te nemen tot het spelen van de rol van opmerker en tot het heerlijke vocht dat hem echter spaarzamer werd toebedeeld dan hij wel verlangde
de vijand zegt gij herhaalde de abt sidderende het is zooals ik u zeg hij landt aan de zuidvenne ik bevond mij nog op het pad langs het meer toen ik over de hoogte heen de masten zijner schepen gewaarwerd binnen een halfuur kunnen zij hier zijn
maar met dat al ik moet uit dien pijnlijken staat van onzekerheid die mij ondraaglijk is verlost worden wat het ook koste wat mijn ouders betreft die verlang ik niet terug te vinden
en waarop het wapen van friesland was afgebeeld zijnde een man die in volle wapenrusting onder een boom stond in de eene hand een lans en in de andere een ontbloot naar den schouder gekeerd zwaard vasthoudende
het feest kan toch nog niet afgeloopen zijn de duivel hale het feest en allen die er op zijn gij sluit hoop ik den edelen aylva uit en madzy dekama die gelijk ik verneem
deodaat is een braaf ridder zeide beaumont zijn kweekeling op den schouder kloppende hij heeft de lessen niet vergeten die ik getracht heb hem in te prenten
hij zal wel daaronder liggen merkte de abt aan terwijl hij hijgende op den muur naast den toren wees ongetwijfeld hervatte de andere monnik de brand is aan de kerkdeur begonnen
een lange sleep van monniken aangevoerd door vader syard geleidde onder het zingen der psalmen voor de afgestorvenen een doodbaar naar het klooster van
ik schroom niet u mijn vertrouwen te schenken gij kent mij reeds als den man aan wiens zaak gij uw arm en uw ervarenis kwaamt aanbieden maar wat u misschien vreemd zal voorkomen in plaats van u mijn bescherming te schenken moet ik om de uwe vragen
en wel terstond hernam vader syard want zoo het aangenomen wordt dient het dadelijk ten uitvoer te worden gebracht beiden begaven zich hierop bij madzy welke zij in dien droevigen staat van neerslachtigheid vonden waarin men volkomen bereid is zich als een kind te laten leiden
en ik zoo vertoornd op hem was dat ik eenmaal in de plaats van graaf willems bevelen de zijne zou volgen ik geloof zeide deodaat dat hij meer moeite zal hebben om zich door zijn volgelingen te doen gehoorzamen dan onze graaf
intusschen moeten wij dit zeggen tot eer van juffer mechtelt zooals zij zich noemen liet dat zij ook dan wanneer zij het meest ontevreden en tot brommen en knorren geneigd was nimmer anders dan de zoetste en vriendelijkste woorden bezigde
ja dat het hem wellicht een instorting en het leven kosten zoude indien hij thans vernam dat die deodaat wiens dood hij betreurde geen vreemdeling maar zijn zoon was geweest
nu en dan links en rechts uitziende of hij het goede spoor was ingeslagen en somtijds wanneer hij aan een kruisweg of driesprong kwam even stilhoudende als iemand die zich een weg zoekt te herinneren
de monnik nam dit aanbod met een stijve hoofdbuiging aan madzy hoorde het niet of deed althans of zij het niet hoorde en nam afscheid van de gewonde haar belovende den volgenden dag naar haar te komen zien
dat weet ik niet zeide adeelen ik kan niet alles alleen af aylva ligt ziek vader syard die zooveel praats had is verdwenen denkt slechts om zich zelf maar zooals het nu is zal het niet blijven of ik werp mijn zwaard in t meer en word een
dat schoon gij mij met ridder handslag tot wapenbroeder verkoren hebt schoon ik u dank en trouw verschuldigd ben dat ik u als elk anderen den ridder handschoen zal toewerpen zoo gij u een woord laat ontvallen beleedigend voor de eer dezer jonkvrouw
ik beken hij erkent den keizer als zijn heer en zou daarom niet ongeneigd zijn den graaf als beschermer van friesland aan te nemen doch zonder hem eenig ander gezag dan dat van bemiddelaar toe te willen kennen
eerbiedige houding en hun naar den grond geslagene blikken aanschouwd had zou zich niet hebben kunnen voorstellen die zelfde lieden te zien welke kort te voren met de wapens in de hand bij trompetgeschal ter slachting trokken en met onmenschelijke woede hun weerloozan vijand
beken mij zonder omwegen zeide reinout in dezelfde taal op een straffen toon op welke wijze gij mijn oogen hebt misleid door welke zwarte praktijken gij u tevens hier en bij den monnik in het schuurtje hebt bevonden
maar hij leerde nu ook bij ondervinding dat voortvarendheid in t besluiten en spoed in het uitvoeren twee geheel afgescheidene dingen zijn
ik ben de vrouw van den boschwachter niet maar t zal nu moeilijk schikken u te helpen de stem was zoo zoet en welluidend en deed zich in zulk een zachten tongval hooren dat deodaat een oogenblik verlegen en opgetogen van verwondering bleef staan
maar dat des meesters was wel geschikt om de opmerkzaamheid en weldra den eerbied des voorbijgangers op te wekken en meer dan één landman of kloosterling die hem op zijn weg ontmoette was na den gewonen groet gewisseld te hebben op het voetpad blijven staan
dat is waar maar ik heb ook heel wat rondgezworven zeide reinout wien onze lezers reeds zullen herkend hebben ik begin thans echter oud en stijf te worden en naar rust te verlangen en zoo er nog een hoekje op aylva state open is wilde ik daar mijn dagen wel eindigen
en de vloed van andere zoowel aangename als pijnlijke gedachten zich van zijn geest hadden meester gemaakt en hem ongeveer in den toestand hadden gebracht van iemand die bij een morgensluimering half wakende nog door een belangrijken droom
wij hebben samen veel lief en leed doorgestaan hadden wij niet beiden ons oog op madzy laten vallen wij waren eeuwig vrienden gebleven nu spreekt gij zooals ik het gaarne heb zeide aylva
ontzet over het gevaar dat deodaat boven het hoofd hing want zij had van verre sint odulf zien branden en het hart door het pijnlijkste voorgevoel beklemd gaf zij last aan daamke zich onmiddellijk naar stavoren te begeven den heer van aylva op te zoeken en hem den brief ter hand te stellen
was omgekomen hoe verplet over deze maar welke al de zoete uitzichten van geluk die een oogenblik te voren haar voor den geest gezweefd hadden ter
nu madzy zich verwijderd had maar ons bijzijn hier ware wellicht ieder niet even aangenaam hier gaf hij adeelen zijn trotschen blik terug en wij willen u den avond voor het plechtig gehoor niet hinderlijk wezen ontvangt onzen groet
kort bij hen liepen het paard en het grauwtje in goede eendracht naast elkaar en scheerden het jeugdige gras dat langs den weg groeide het gezicht van des bedriegers handlanger deed de gramschap van reinout des te feller gloeien
en door ons in het achtste hoofdstuk geboekt is en gaf vervolgens verslag hoe hij bij dit zonderling toeval in dezen zijn ouden bekende paolo ontmoet had aan wien hij de ontdekking der waarheid verschuldigd was
geef het lieve kind maar hier riep de oude krijgsman ik zal er zorg voor dragen of het mijn eigen was ja ja riepen sommigen onder de knapen verheugd gij zult het moeten aanzien feiko
liefdadigheid is altijd een deugd van ons lief dekamaasch roosje geweest maar komaan mijn engeltje vervolgde hij op een vroolijken toon want de wijn van het lijkmaal al had dit te kort naar zijn zin geduurd was echter goed genoeg geweest om hem in een vroolijke luim te brengen
namelijk hij stak de beenen voor zich uit liet een arm naast zich neerhangen leide een elleboog op tafel en zijn kin op de opene hand en zag paolo strak in t gelaat
op een staak of boomtronk gezeten de stilte af met zijn krassend geschreeuw een talrijke optocht voor den dageraad van uit de omstreken van stavoren vertrokken
vrouwtje zeide hij kunt gij of uw man even buiten komen om onze paarden vast te houden de gedaante hief het hoofd op met een half versmoorden kreet van schrik want zij had de komst van deodaat niet opgemerkt doch antwoordde zich terstond herstellende
en leeft zij nog riep reinout leeft mijne moeder leeft bianca di salerno nog ziedaar wat mij op het oogenblik onbewust is om tot mijn verhaal terug te keeren
die door het woedende gepeupel eerst naakt waren uitgeschud en vervolgens op hoopen gestapeld om op het slagveld te blijven rotten een wreedaardig gebruik waarmede de friezen evenals vroeger
aylva hoorde niets meer hij snelde de trappen af en weinige oogenblikken later lag hij in de armen van zijn gade en van hun zoon
paolo moet ik den zin uwer woorden gunstig opnemen riep reinout vol blijdschap uit daar hij in de taal des kokelers eene schijnbare bevestiging zijner innige hoop meende te ontdekken
en terwijl de kleinsten onder de jongens die bezig waren met den bal te werpen hun spel staakten en hem met open mond en eenigszins vreesachtig bleven aanstaren en de meisjes die een kransje van veldbloemen vlochten zich angstig tegen elkander drongen
dan moeten zij vroeger gestolen zijn zeide reinout want ik had ze aan denzelfden boom gebonden waar nu deze ongelukken van beesten aan zijn vastgemaakt
wel dat is een mijl op zeven viel hem een ander in de rede gij moet linksaf naar de woning van tiete donia en daar uw paarden laten en het voetpad nemen tot aan de schuur en dan rechtsaf
maar carlo vermoedde niet wie den brief geschreven had althans op zijn sterfbed gaf hij ons dien maar meldde ons den naam der schrijfster niet
helaas zeide madzy terwijl zij het hoofd weemoedig schudde en haar bleek gelaat treffend afstak bij de karmozijnkleur die op de wangen des kloostervoogds prijkte ik vrees dat het laatste gedeelte der voorspelling alleen onvervuld zal blijven
ook van de strooptochten waartoe men had verklaard te zullen overgaan was niets gekomen de poorters van stavoren althans de vermogenden onder hen waren over t algemeen
en hij zijn oogen beurtelings van den eenen op den anderen spreker liet ronddwalen al lachende om hun gesnap kwam een oude fries wien hij niet dadelijk bespeurd had omdat hij achter een terp had gestaan
waren er twee paarden aan dezen boom gebonden ik heb geen biest gezien jij al marretje niets dat naar een paard leek zeide deze
zijn voornemen was niet geweest aldaar te vertoeven doch zich den volgenden dag naar zijn gewoon verblijf bij scadaert in wonseradeel te begeven dan een geweldige aanval van koorts
hij trad een stap achterwaarts en toen de huispriester hem met deftigheid feiko met belangstelling de pachter met onderdanigheid en madzy op een recht welmeenenden toon gelukwenschten gevoelde hij zich bijna ongelukkig
èn de betrekking des paters tot madzy èn de geheimzinnige taal van barbanera eenigszins verschoonlijk maakten deed hem een besluit vormen t welk hij zich te voren of in andere omstandigheden zou geschaamd hebben en t geen hem zelfs op dit oogenblik een blos op het aangezicht jaagde
madzy boog zich zonder nauwelijks het oog te durven opslaan zij kon bijna niet gelooven dat de man die voor haar stond in geestelijk gewaad gedost en die op een zoo minzamen en bedaarden toon tot naar sprak dezelfde opbruisende jongeling ware die te utrecht aan haar voeten had gelegen
of zij verlangde den brief te zien en hoewel den inhoud die in de italiaansche taal geschreven was niet verstaande bemerkte zij dadelijk aan de onderteekening dat dit stuk hetzelfde moest zijn waarvan de monnik met haar gesproken had
en voor hem stond de monnik in dezelfde nederige en deemoedige houding waarmede hij zijn abt zou genaderd zijn geen van beiden sprak maar het was duidelijk te zien dat de geestelijke wachtte dat het den kokeler behagen zou zijne rede tot hem te richten
doch dat patronaat zal zich moeten bepalen tot kerkelijke zaken en ook de bisschop van utrecht zou niets dan tegenkanting vinden bij de minste poging om zijn gezag verder te doen strekken
eens op een schoonen avond had madzy het vertrek des oldermans verlaten met oogmerk om voor eenige oogenblikken versche lucht te scheppen een genot waarvan zij nu een geruimen tijd was verstoken geweest
laat hij wegblijven een schurk minder in de buurt men kwam mij dit alles boodschappen terwijl de afgevaardigden als u bewust is afwezig waren ik bevond mij juist bij de jonkvrouw die terstond begeerde het meisje te zien
die achter aylva om niet ophield van haar wenken te geven dat zij voor den bisschop knielen en zijn zegen af moest smeeken den glimlach niet bedwingen kon die op zijn lippen zweefde toen hield alle twijfel bij haar op
was om haar mede te deelen dat het na vele nasporingen aan de arbeiders eindelijk gelukt was het lijk van deodaat terug te vinden en dat wel aan den voet
bij alle heiligen riep aylva zou het mogelijk kunnen zijn dat dat ik er u tijding van gaf zeer waarschijnlijk mij is in de vorige week in de kuinder iemand ontmoet die een boodschap uit verona bracht
dat hem slechts weinige bladzijden meer ter inzage overschieten en zoo al niet naar de ontknooping dan althans naar het einde verlangende met die beschrijving een weinig vrijer zou kunnen omgaan dan voor onze eigenliefde streelend ware
terwijl dit binnen de muren van oldeklooster voorviel was het verdrag van utrecht verbroken en liepen s bisschops dienstmannen holland af zich weder van de veroverde plaatsen meester makende en het land brandschattende
deze heeren zijn zoo goed geweest ons den weg te wijzen antwoordde vader syard voor hen maar zij hebben er ongelukkiglijk hun paarden bij ingeschoten
met dit afscheid vertrokken al de aanwezigen elske in tranen achterlatende waaraan wellicht de ongerustheid over het wegblijven van haren man wien zij nog liefhad in weerwil zijner boosheid evenveel deel had als het besef van haar hulpeloozen toestand
kon ik zoolang mijn edelen vriend vergeten in zijn bijzijn alleen moet gij ons het geheele geheim onzer geboorte ontvouwen kom volg mij naar haarlem ik zal den graaf smeeken dat hij zijn besluit weer intrekke
hij heeft haar gezien voor hij zich naar dit land op reis begaf en hem toen van haar ontvangen om tot bewijs mijner geboorte te strekken dit had barbanera aan reinout in de herberg te plaswijk verhaald
hoe vervolgde hij terwijl hij met groote stappen het vertrek op en neder ging zij was hier ik had haar kunnen spreken en ik heb mij laten ophouden door de guichelstreken van een bedrieger die zijne ziel aan satan verkocht heeft om vrome lieden te verstrikken
neen maar wel zingen zeide reinout en de ooren die eens de melodie uwer stem dronken zullen haar nimmer meer met een andere verwarren
want een oogenblik van verzwakking had de hoop van holland en henegouwen op het harde vloersteen of in de doopvont doen rollen tot eeuwige droefheid van dat beminnelijke huis van avesnes
verscheuren zeide de bisschop is deodaat dan geen ridder wien elke vader trotsch zou wezen zoon te noemen deodaat gilde aylva sprakeloos van vreugd en verbazing
het eenig meubel dat zich in dit berooid verblijf bevond een dichte mantel overdekte al zijn ledematen uitgenomen het rechterbeen
in t geheel niet antwoordde de fries t is toch hun tijd komaan madzy vervolgde hij tot een klein vierjarig meisje schoon als de dag dat haar bloempjes bijeenpakte rep u wat kind sytsken mocht op u knorren
reinout volgde op eenigen afstand den stoet die meester barbanera en zijn hansworst naar haarlem geleidde daar hij weinig trek gevoelde de eer van zijn gezelschap aan den marktschrijver te schenken
barbanera heeft in zijn stervensuur berouw gehad zeide vader syard het oordeel over hem komt gode alleen toe uwe bestraffing is billijk zeide de bisschop en ik verdien haar maar mijn waarde olderman hoe zit gij toch die naamteekening op den brief zoo te kussen
maar hij bleef koel bij die omhelzing hij droeg den olderman eerbied toe maar hij ondervond die warme kinderlijke liefde niet welke hij zich verbeeldde dat in het hart eens zoons jegens zijn vader wonen moest
het eerste wat onze ridder bij het inkomen bespeurde was eene aan de tafel zittende gedaante welke hij voor de vrouw des boschwachters hield en die een pak dat naar een kind geleek op den schoot had zonder verder rond te zien naderde hij dit vrouwelijk wezen
en daarentegen ik heb de stoutheid aangewakkerd in de harten der friezen die op de gesprokene taal moesten juichen en in hun hart den graaf verachten die in hunne tegenwoordigheid om de woorden eens kokelers verbleekte
want zeker hebt gij reeds kennis gemaakt madre di dio deze hier heb ik meer gezien dit zeggende pakte hij sytsken bij den arm die zich haastig losrukte
ik geloof intusschen niet zeide vader syard dat f de voorspelling van gelder f die van barbanera den graaf zouden afschrikken indien hij het besluit vormde een tocht naar friesland te wagen
syard trad nu binnen en de deur werd wederom gesloten hoe komen die twee aan malkander en wat kunnen zij te zamen te verhandelen hebben waren twee vragen welke zich zeer natuurlijk aan den geest van reinout voordeden
ik althans gevoel dat het mij gemakkelijker zal vallen thans de schoone madzy te vergeten dan zulks wezen zou indien ik haar meer dagelijks zag ik wil u in t vervolg geen oogenblik meer achterdocht verwekken
en bij sint maarten wel mocht hij sidderen ha ik herinner mij hoe dikwijls mijn edele vader mij die profetie van den ouden graaf van gelder verhaald heeft hij was er bij tegenwoordig
welk een gereutel over eenige voddige grooten die u de man misschien schuldig is zeide reinout kunnen wij hier de zaak niet tot effenheid brengen
hebt gij uw wapen niet veranderd deodaat vroeg reinout na het pronkstuk gedurende eenige oogenblikken aandachtig te hebben beschouwd ja antwoordde deze ik heb
aan het italiaansche bloed dat mij door de aderen vloeit misschien ook aan het friesche want naar ik bemerk men ziet er hier te lande ook niet veel kwaad in
indien uwe edelheid borg voor hem wil stellen zeide claes gerritsz zullen wij dien gaarne aannemen volgens art van het privilege maar het zal dan noodzakelijk zijn dat ued ons naar haarlem vergezelt ten einde aldaar ten overstaan van schepenen
een soort van duizeling overviel reinout op het onverwachte schouwspel hij bleef aan de deur staan alsof hij door den bliksem getroffen was de verontwaardiging en toorn welke zijn ziel vervulden
die den satan den verleider dienen en hulp van hem afbidden om kwalen en ziekten te genezen verwerpende de middelen die van god gezegend zijn en in ons klooster
en keerden zij huiswaarts nadenkende over het onbestendige en wisselvallige der ondermaansche zaken en wel was die optocht geschikt om de zielen tot nadenken te bewegen want hij was uitgetrokken om een lijkbaar naar de grafplaats te brengen
gij moet u wat opbeuren indien gij zoo droevig kijkt en uw wangen zoo bleek blijven zien zouden wij genoodzaakt zijn u in t vervolg de lelie van dekama te noemen en dat ware jammer hoewel misschien meer naar den aard want gij voert toch een lelie in uw wapen
gij zijt te goed antwoordde madzy zoek eerst de verlorene schapen weer op wij zullen den weg wel vinden maar wacht eens hier wendde zij zich tot de buurvrouw die met elskes dochtertje op het gerucht was komen aanloopen zijn deze vrouwen en dit meisje niet met den meester gekomen
zoudt gij niet liever uw bianca zelve aan t hart drukken ik verzeker u zij is het nog wel waardig bianca riep aylva opstaande en wankelende naar den bisschop toetredende
doch haar fijne leest was gewikkeld in een zwarten zijden mantel die niets liet bespeuren dan de bevallige ronding van een leliewitten arm die tegen de toen algemeen heerschende mode tot boven den elleboog bloot
t zijn de beesten van den kwakzalver die wij voor de onzen aanzagen zeide deodaat in gelach uitberstende schurk riep reinout den hansworst in den hals knijpende wat belet mij u op de plaats te doorsteken en meteen hief hij zijn dolk op
op dit gebouw hetwelk sedert lang in het bezit van zijn geslacht was was door hem een pachter geplaatst onder voorbehoud echter van een paar vertrekken voor zich en de zijnen
om den onbekenden grijsaard na te oogen ja zelfs gebeurde het nu en dan dat deze of gene dorper die de weelde zoo verre dreef van zijn blonde haren onder een hoed of muts te verbergen door een onwillekeurige beweging de hand aan zijn hoofddeksel sloeg
op ditzelfde oogenblik ging de stulpdeur open en marretje des boschwachters dochter die nadat haar moeder weer was bijgekomen door deze was uitgezonden om een buurvrouw te halen ten einde bij de zieke te waken
het betreft iedereen wie hij ook wezen moge de zieke is nog zwak en moet alle aandoeningen mijden gij zult toch zeide nu reinout den zoon niet blijven weigeren de sponde zijns vaders te naderen
dat zou hij voor dertig jaren niet gezegd hebben beet feiko al lachende zijn vrouw in t oor stil duwde sytsken haar man toe hoe kunt gij daarmede spotten ik ben er geheel van aangedaan
de vreemde dame aan wie de friesche taal onbekend scheen en die dit aanbod meer uit den toon dan uit de beteekenis van madzy's woorden opmaakte dankte haar met een minzame hoofdbuiging en een glimlach zoo betooverend als madzy er nooit een gezien had
en zij vervulde jegens haar voogd op de teederste wijze al de plichten eener liefhebbende dochter terwijl sytsken die op de maar der terugkomst van haar meesteres dadelijk naar awert state gereisd was haar in deze taak op de dienstvaardigste wijze ondersteunde
wat is u toch overkomen vroegen vader syard en de beide meisjes als uit eenen mond hier priester eene bezwering het is de booze zelf die mij in t aangezicht vaart
juist merkte de monnik aan vrouwtje vervolgde hij tot machteld waar hebt gij dien wonderdokter en zijn maat ontmoet zij zijn ons op den grooten weg achterop gekomen was het antwoord
want de tijding welke die veroorzaakt had zoowel als de omstandigheden waarmede die gepaard ging waren treffend en hartverscheurend wij hebben vroeger verhaald hoe daamke van reinout last bekomen had
de kalme en in zich zelf gekeerde uitdrukking van zijn gelaat verraadde die niet hij scheen tot het einde toe doordrongen te blijven van het gewicht zijner bediening en van het plechtige des oogenbliks
gij kunt den dag niet vergeten zijn toen gij in den vijver gevallen waart en de getrouwe paolo u met eigen levensgevaar daaruit haalde
want meer dan eens als zijn meester even ophield en in gebroken hollandsch naar den weg vroeg begon het met de voorbeenen op den harden kleigrond te krabben
maar uwe edelheid weet dat het hart van een jong meisje een vreemd en onverklaarbaar voorwerp is noch de gunst der fortuin welke francesco
het was langs den gewonen heirweg dat men huiswaarts ging en reeds was men de stad genaderd toen reinout uit een dikke stofwolk een aanzienlijk gezelschap te paard zag te voorschijn komen in hetwelk hij weldra den heer van aylva en madzy herkende
evenals in de fabel van den arend en de zeug die beide te huis blijvende elk bezorgd dat de andere zijnen jongen leed zoude doen van honger omkwamen en aan hun gemeenen vijand de kat ten
om eene bedevaart naar o l vrouwe van loretto te zullen doen alvorens zich in t huwelijk te begeven hoe ongaarne ook gaf graaf luigi eindelijk zijne toestemming tot die reis zij deed die in t gezelschap van mijne vrouw die haar vertrouwde dienstmaagd was
en zich in het lijkgewaad te hullen als om den naderenden doodsslaap te verbeiden de zonnestralen waren aan het gezicht onttrokken door een dichten neveldamp die als een sluiergaas over het groene veld lag heen gespreid treurig en naakt
en velen dreven handel met het graafschap maar zelfs die welke op de oostzee voeren en uithoofde van hun belang moesten verlangen dat de handel van holland gefnuikt werd waren in dit tijdsgewricht bezorgd
jongeling zeide vader syard want deze was de monnik die naast net ziekbed zat oprijzende en met een streng gelaat naar hem toetredende bewaar uw loszinnigheid voor het hof van graaf willem daar mag zij misschien behagen hier is zij ongepast
in t kort zij verliet milaan niet eerder dan nadat zij met hem in een geheimen echt was verbonden en volgde haar die geheime echtgenoot naar verona vroeg reinout
of zij gaf een luiden kreet en begon over al haar leden te beven het was nu de beurt der onbekende om tot hare hulp toe te snellen maar terwijl zij vergetende dat madzy haar niet verstaan kon
en nu vaarwel dit gezegd hebbende verwijderde hij zich sprong op zijn paard en was spoedig buiten het gezicht madzy wilde zich nu terstond naar huis begeven maar reinout hield haar staande
en kropen met ingetrokken staart en hangende ooren achter hun meester die zelf op zijn erf nederknielende de gebeden voor de afgestorvenen opzeide en niet opstond voordat de laatste man van dien talrijken sleep voorbij was
maar seerp van adeelen is dood en blijft dood t is jammer hij was in den grond een goede vent en een echte fries maar koppig als een stier daar weten wij best van te spreken mijn vriend aylva en ik
want zij zelve was niet gewoon voor den spiegel te staan glimlachen en hoewel de beide dames elkanders taal niet verstonden zoo ontsproot er van het eerste oogenblik een overeenstemming tusschen beiden welke haar over en weder op haar gemak bracht
t is waar uw zoon kan nog terugkomen ofschoon ik hem tegenwoordig niet raden zoude zulks te beproeven want hij heeft het hier leelijk laten liggen met verlof gezegd en zonder u te beleedigen
de juistheid dezer aanmerking en meer nog de uitwerking van madzy's bevallig stemgeluid deed de gramschap van reinout bedaren die eenigszms verlegen
bedaar wat zeide deodaat hier is een zieke en gezonden ook naar ik merk hernam zijn vriend rondziende t verwondert mij niet dat gij mij in zulk gezelschap vergeet zult gij mij het genoegen doen mij aan deze jonkvrouwen voor te stellen
door een enkelen dienaar gevolgd op een fraaien zomerdag langs den kronkelenden weg die van harlingen naar bolsward geleidt kwam aangereden beiden schenen reeds bejaarde lieden
dat de verpestende lucht der rottende lijken in den omtrek van genoemde stad zou teweegbrengen van dit nieuwe verblijf der jonkvrouw waren wij voornemens een uitgebreide
de poorters verklaarden ronduit dat men hen steeds bereid zou vinden om de grenzen van hun land te verdedigen maar dat zij nimmer daarbuiten zouden gaan oorlog voeren de kloostervoogden waren evenmin geneigd hun conversen uit te zenden
adeelen riep zij verontwaardigd uit ik ben geen koopwaar welke men van de eene in de andere hand kan doen overgaan ziedaar een punt waaromtrent uw laatste reisavonturen nog eenigen twijfel zouden kunnen doen ontstaan
nu madzy vervolgde hij overluid doe uw best mijn kind want ik verzeker u de bisschop is een kenner aan tafel en weet over pastijen en taarten te redeneeren als de beste kok
toch niet mijn hartje toch niet maar van wat anders gij moet mij eenige windsels bezorgen en wat boter eierdooren nieuwe was en
hoe gaat het al ik heb daar zooeven gehoord dat uw man u half dood geslagen heeft en van zijn bediening is ontzet ach zeide elske ik ben een bedurven mensch en hoe ik het zal redden met mijn twee bloeien van kinderen weet onze lieve vrouwe
dan zij ontving door een vertrouwden vriend de tijding dat haar gemaal gesneuveld was en toen hoezeer onder tranen en rouwklachten gaf zij hare hand aan den
welaan noem uw eisch en ik zal zien wat ik doen kan zoudt gij niet denken dat driehonderd gulden terstond en een goede schriftelijke belofte van het dubbele dier som zoodra ik u in de armen van een rijken vermogenden vader gevoerd heb
eindelijk gingen de dubbele zaaldeuren open en de bisschop trad binnen maar zonder eenig gevolg hij groette aylva met wellevendheid schudde den abt op een gulle wijze de hand
en ook hieruit kan ik mij de reden verklaren waarom hij geschroomd heeft mij te haarlem te komen opzoeken en mij daar reeds het geheim uwer geboorte mede te deelen ach dat hij het gedaan hadde
hier hadden zij nauwelijks aangeklopt of de deur werd opengeslagen en zij zagen aylva adeelen en een aantal dienaars met flambouwen gereed om uit te gaan ten einde de afwezigen te zoeken
gelijk gij mij bevolen hadt te doen als hij wakker werd de oude heer ging recht overeind in t bed zitten zoo fiks gelijk hij nog niet gedaan heeft sytsken zeide hij ga den ridder verzoeken hier te komen maar zei ik
wat voorts uw verzoening met uw vader betreft wees gerust dat madzy dekama blozen zou haar invloed op hem te misbruiken door zijn hart van u te verwijderen
gij weet zeide deze dat het huis van salerno sedert de onheuglijkste tijden tot de aanzienlijkste van verona behoord heeft van mijn jeugd af was ik een kliënt van dat huis en diende gelijk mijn vader vr mij deed den edelen graaf luigi
zij was ongeveer een jaar met hem gehuwd toen zijn argwaan werd opgewekt door de bezoeken welke zij zoo dikwijls zij daartoe gelegenheid vond bij mijn vrouw afleidde om haar zoon te zien en te omhelzen hij liet haar bespieden
het is ongeveer twee uren geleden zeide vader syard dat een klein meisje naar ik meen het dochtertje van deze vrouw aan ons verblijf kwam aankloppen en schreiende aan den dienaar die haar inliet verhaalde dat haar vader hare moeder doodgeslagen had
een fraai bruin paard van andalusisch ras dat niet dan met ongeduld den teugel scheen te velen en welks bestiering naar men zien kon een geoefende fiksche hand vereischte
die hem dadelijk na zijn aankomst overviel noodzaakte hem van dit plan af te zien madzy bleef gelijk men gissen kan bij hem en daar de eene zuster van aylva ondertusschen overleden en de andere met een edelman in groningen gehuwd was kwam de gansche zorg op haar alleen neder
en waaraan eenige lagere gebouwen als de schuur de stal de bakkerij en dergelijken paalden hier en daar zag men nog sporen van versterking door den bouwmeester aangebracht maar deze waren bij vervolg van tijd tot andere gebruiken besteed
eindelijk echter kreeg arkel medelijden met het ontroerde meisje en zich tot den abt wendende al die teekens zijn niet noodig zeide hij ik kom heden niet als bisschop maar als vriend maar wie zien wij daar broeder syard zoo waar ik leve
luidinga kerke mariëngaarde of andere gestichten die hem omringden en tegen het ineengedrongen onbeschofte voorkomen des bloemkampers die tegenover hem met het lijk aankwam jan van arkel had een paar dagen na den slag bij
is er geene mogelijkheid om hier veranderde zijne stem in een zacht gefluister zoodat reinout hoe scherp hij ook toeluisterde
uw hart is nog tegen mij ingenomen zeide hij op een smeekenden toon maar kunt gij op mij eeuwig vertoornd blijven wegens een opwelling van gramschap welke haar oorzaak en tevens haar verschooning in mijn blakende liefde vond
reinout gehoorzaamde hij vermeldde de wijze waarop hij bij carlo della scala gekomen was herhaalde hetgeen barbanera hem betreffende bianca had gezegd
de bisschop weet dat gij onvoorbereid zijt hij zal het eenvoudige voor lief nemen maar hoor men blaast aan de slotbrug daar is hij zelf en een half dozijn vrouwspersonen met hem zeide de abt
het hoofd van dat geslacht hij was een edel heer signor die zich veel roem had verworven in krijg en onderhandelingen en gij zult wel op deze of gene wijze van zijne daden gehoord hebben
gij hebt gelijk zeide de friezin toen zij naar eisch geslaagd was en ik dank u voor de hulp wie had het ooit gedacht voegde sytsken er bij dat een jonker beter een verband zou leggen dan freule madzy die ik niet dacht dat haars gelijke had
o voldoe dan terstond aan zijn verlangen ridder zeide madzy en moge de uitslag van uw onderhoud zijn als gij dien wenscht
indien ik geweten had zeide hij een trotschen blik op de beide ridders werpende dat gij zulke geleiders tot uw dienst hadt zou ik mij die moeite voorzeker gespaard hebben
ik zou het zelf wel doen zoo ik slechts de taal verstond maar dat gesnater kan geen mensch ter wereld begrijpen de ridder glimlachte de goede dienaar die eigenlijk een henegouwer van geboorte was had zoolang met hem
voorwaar wie haar aanziet kan gemakkelijk besluiten dat zij niet langer onder uwe voogdij zal behoeven te blijven dan zij zelve verkiezen zal god zegene u mijn dochter
zooals gij wilt zeide adeelen wrevelig ik ben met u gegaan om u een dienst te bewijzen niet om twist te zoeken er heerscht reeds tweedracht genoeg in friesland
en zoo hem een heimelijke bezorgdheid bijbleef omtrent den uitslag van des ridders overdenkingen geen trek daarvan vertoonde zich op zijn onbeweegbaar en strak gelaat
hier werd hun gesprek gestoord door sytsken die de deur uitkomende zich tot reinout wendde en hem te kennen gaf dat de olderman verlangde hem te spreken
wat verwachten vroeg aylva verwonderd maar dadelijk voegde hij er met minzaamheid bij t is of gij angst hebt voor de komst van iemand die u geheel onbekend is
wie had u opgedragen u met dat onderzoek te belasten vroeg de abt eenigszins ontevreden om t even wat men u vertoond heeft ik zeg alsnog er zijn duivelsche ingrediënten bij
nauwelijks had hij dezen volzin geëindigd of hij werd knorrig op zich zelf en vond de geüite plichtpleging laf ontijdig en ongepast het antwoord der schoone versterkte hem in deze opvatting
eindelijk echter kon zijn edelmoedige ziel het denkbeeld niet langer verduren van eenige achterhoudendheid jegens zijn wapenbroeder te voeden reinout zeide hij denkt gij morgen weer naar de hut van walger te gaan
men heeft bij u te lande ook nogal vrij wat op met waarzeggingen zeide reinout tegen madzy ten minste dit is mij wel verhaald dat geloof ik zeide
madzy herhaalde de reiziger blijkbaar ontroerd is dat kind een dochtertje van de vrouwe van aylva hei ho antwoordde de fries meesmuilende
uit verona leeft leeft bianca di salerno nog riep de olderman in hevige gemoedsaandoening en de handen samenvouwende francesco della scala de dwingeland van verona is niet meer zeide arkel
haar kleeding was eenvoudig en hield als het ware het midden tusschen het wereldlijk en geestelijk gewaad en hoewel zij bovendien thans half nedergebogen was over de armen van eene harer
na hen kwam gevolgd van een deel zijner ridders de commandeur der sint jans ridders te haarlem heer hugo van koukerk hij was het die
met meer onderscheiding behandeld werd dan francesco della scala die zich door zijn geboorte macht en rijkdommen als het hoofd der vermogendste partij in verona had doen erkennen
waar zij mede lachen denk eens ernstig over onze bedoelingen na broeder en zoo gij mij van dienst kunt zijn ik zal mij niet ondankbaar toonen het is niet onder die ruwe friezen dat een man van oordeel en kennis als gij zijn leven verslijten moet