AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij is ook een landgenoot begrijpt ge werd er tot opheldering bijgevoegd ga maar met mij spoedig liepen zij een ijzeren hek door en de vriend van den knecht van den eigenaar van het huis beduidde eduard dat zij zacht moesten praten en loopen
het duel zeide hij is een bepaalde manslag meestal onder het mom van een gelijken strijd een officier die den geheelen dag de wapenen hanteert is immers altijd in het voordeel boven een onschuldigen echtgenoot en vader die niet met zulk moordtuig omgaat maar fatsoenlijk zijn dagelijksch brood verdient
vruchteloos tracht hij de diepe duisternis te doorboren hij slaat zich voor het hoofd als kan hij daardoor de nevels die hem omringen opklaren hij betast zich het lijf als verbergt hij voor zich zelven spijs en drank
de ongewone welkomstgroet wat komt gij hier doen was de introductie welke hij teregt gevreesd had hij reikte haar stilzwijgend den brief over in de hoop dat hierin hem wel de moeite eener explicatie bespaard zou worden
menige grijsaard zou ons veel van zijn kostbaren schat aan ondervinding kunnen mededeelen dan wij nog op dat gegroefde voorhoofd kunnen lezen hij zou ons rijkelijk van s levens ondervinding laten proeven
het bevreemdt ook mij sinds junij geen brief van hem gehad te hebben maar veroordeel hem niet al te gaauw ondankbaarheid is nooit zijne ondeugd geweest zoolang er wat te halen viel zeker dat wil ik wel gelooven merkte mevrouw van
hij behoefde den volzin niet te voleinden de vale kleur van de beval gaf genoegzaam te kennen dat deze zijne bedoeling begreep met minachting vervolgde eduard beef maar zoo niet ik zal u niet verraderlijk
doch als iemand geene bijzondere neiging heeft voor iets en wat nog erger is als hij er eene heeft die hij zelfs niet durft uiten dan is zulk een keuze hard hoewel verstand zeer veel helpt is dit toch geene zekerheid om tot fortuin te geraken
zag eens naar zijn vriend maar daar deze de oogen niet opsloeg snelde hij naar boven en wat u aangaat zeide hij zich tot eduard wendende
elk mensch ontvangt slagen die hem treffen geen mensch hier op aarde kan zich beroemen eene effen baan doorloopen te hebben velen van ons hebben in hun leven veel meer leed te verkroppen gehad dan onze
had te veel werk gehad niet in de handen van zijne verbitterde vervolgers te komen dan dat hij zich op de ontvangst binnen had kunnen voorbereiden zich op een stoel werpende zoodat de stof uit beide vloog
en waarom niet was de eenvoudige en hartelijke uitnoodiging van mevrouw de zooveel goedheid trof eduard hij had nog nooit van iemand eenige hartelijkheid ondervonden en nu zag hij in vreemden eene onbaatzuchtigheid die hem aandeed wat zij gij goed riep hij in vervoering uit
de conferentie zat steeds met de zaak verlegen en stelde protocollen op en eindelijk werd leopold van saksen coburg tot koning der belgen gekozen toen echter de conferentie hare groote ingenomenheid met die troonsbestijging aan den dag legde door een nieuw protocol waarbij noord-nederland nog meer gekortwiekt werd
slaan wij het oog op brussel aan de tyrannie is daar voor goed de kop ingedrukt ons bewind bekreunt zich daar niet meer om die gehate hollanders maar hoe ver zijn wij hier gevorderd
slechts de herinnering aan de genoegelijke dagen bij louise gesleten mogt een oogenblik een glimlach over zijne lippen plooijen een glimlach die dan bij de gedachte aan hunne hopelooze liefde onmiddellijk een somberder tint aannam
bij zekere gelegenheid zeer droevig uitriep ook gij mijn zoon brutus zoo had de heer van duin ook wel uitgeroepen ook gij mijn zoon joseph doch hij was zijne geheele oude geschiedenis glad weder vergeten
hij wilde het aan zijne lippen brengen doch zonder het te ledigen zette george een ongeluksvogel hij het plotseling neder wat scheelt je was zijn uitroep terwijl hij snel op joseph wiens gezigt hoogrood gekleurd was toetrad dat vervloekte wijf ik dacht het wel
waar moet gij zijn kan ik er u ook brengen vroeg nogmaals maar nu op hoogst deelnemenden toon de bezorgde vreemdeling eduard begreep dat hij een antwoord diende te geven hij zette zijn gezigt zoo ongelukkig mogelijk en sprak eigenlijk heb ik geene tehuiskomst ik ben mijn pleegouders ontloopen en blindelings hier heen gegaan
ja het spijt mij geducht dat dat je weêr weg moet het valt mij bijzonder tegen george een ongeluksvogel nu ik kom zoo gaauw terug als maar eenigzins mogelijk is troostte joseph terwijl hij haar strak in het aangezigt zag dat vind ik regt goed van je maar
hij had een weelderigen zwarten krullenbol die hem elf gulden had gekost op zijne kleeding viel niets aan te merken dan zijn afgrijzen voor eene bonte kleederdragt dat al te duidelijk in den zwarten jas de zwarte broek en zijn zwarte vest
juist was louise naar boven gegaan toen van duin zijn huisjapon zorgvuldig digtknoopte het nachtslot van zijne kamer opende en den gang doorliep terwijl de beide gordelkwasten van zijn ruim gewaad eendragtiglijk hem achterna huppelden
volgde zijn voorbeeld en rees op waarna de drie zittenden gelijktijdig als bewoog dezelfde veer hunne kniespieren opvlogen george een ongeluksvogel gij hebt mij aangedaan bepaald gij hebt mij aangedaan begon
en weet gij waar hem dat ongeval is overkomen vroeg louise die zoo gaarne meer had willen weten ik kan u niets met zekerheid zeggen
arme jongen zeide zij medelijdend wij moeten hem laten usten nu hij overtuigd was dat zijn vriend goed verzorgd werd was hij wat gerust gesteld en beide verlieten stil het vertrek
de jongen groeide even als iedereen langzaam op wandelde met een zwaren valhoed op zijn knikkertje en had reeds op zeer jeugdigen leeftijd een kinderlijk welbehagen om zijn vader aan diens grijzen knevel te trekken zoodat hem de tranen te voorschijn kwamen
hij zag zeker voor de tiende maal radeloos in de kamer rond vast besloten den togt uit het venster te wagen in de hoop dat het volk in de straten te veel met het onheil dat de stad trof mogt begaan zijn om op hem de aandacht te vestigen maar waar hij ook rondzag nergens mogt hij iets vinden dat hecht genoeg genoemd kon worden om hem te houden
rust zal niet meer verstoord worden duwde alfred de beval hem toe eduard begon een angstig voorgevoel te krijgen van hetgeen men met hem voor had het licht verdween de deur werd dreunend toegeworpen en verwijderde voetstappen weêrklonken in den langen gang
wat deedt je daar sprak de woedende heer die uit voorzigtigheid de percussie van zijn vuurwapen afgenomen en dit nu bij den loop gevat had om bij de minste verdachte beweging van den brutalen inbreker diens hersenen met de kolf te benadeelen
heer des huizes zonder juist de rol van president in deze vergadering te vervullen nam het woord mijne heeren heden avond heb ik u verzocht nog eens te vergaderen daar ik eene ernstige beraadslaging met u moet hebben
zij gevoelden hoe weinig balsem hunne opbeuring zou geven de pleyes schudde dan medelijdend het hoofd en emma wierp een sprekenden blik op den zwijgenden lijder als wilde zij zeggen arme jongen
terwijl zijne vrouw er nog overredender wijze bijvoegde als een schaap over de brug is volgen de andere allemaal hoewel zij niet regt wist wat dit er bij te maken had er waren maar twee schapen in huis en dat waren de kostjongens niet
steeds nam de duisternis toe hoewel op sommige plaatsen onmerkbaar gemaakt door het schijnsel van fakkels en flambouwen hier en daar had het aanzien iets fantastisch
joseph heb ik niets kunnen vernemen maar zijn vriend heeft zich ernstig bezeerd dit was de zachtste term dien cajefax kon vinden voor iemand die dood is
zocht men hem dan af te leiden door een gesprek aan te knoopen dat zijne gedachten op een ander punt vestigde joseph zag somtijds op als iemand die plotseling verschrikt en ontwaakte uit zijn gepeins maar het mogt george zelden gelukken zijn vriend af te brengen van de treurige denkbeelden die hem vervolgden
hij merkte haar het eerst op toen zij beide een concert bijwoonden waar eene symphonie werd uitgevoerd die ieder prachtig vond behalve onze george en vele anderen die precies deden als of zij ze mooi vonden
maar telkens als ik mijne lipspieren in beweging bragt om een woordje tot opheldering mede te spreken was het alsof gij mij voor een lid van uwe diergaarde wildet aanzien natuurlijk herinnerde hij zich het figuur van den ouden heer in den vorigen nacht en hij kon zich niet onthouden zijne gewaarwordingen uitbundig te kennen te geven
hadt zeker niet gedacht mij op dezen gelukkigen dag nog te ontmoeten sprak de persoon die haar zoo had doen schrikken die haar van den vrolijken disch had gerukt zonder haar eenigzins voor te bereiden op de ontmoeting die haar wachten zou
naar zijne uitstekende heupen te oordeelen dat hij ook nu in dit opzigt niet te george een ongeluksvogel klagen had maar die hollandsche bloedzuigers hebben mij mijne laatste bezittingen afgeperst mijne vrouw is van hartzeer en verdriet gestorven
wat moet je was de barsche vraag de bogchel verloor zijne verhevenheid de kromme figuur werd regt en de pistool van eduard van bergen bedreigde ten tweeden male den verrasten booswicht wat ik moet niets dan een woordje met u spreken
als hij reeds overdacht had het was ondoenlijk op straat iets tegen de beval uit te voeren en hoe weinig kans tot slagen dit kon hebben en hoe gewaagd het was wilde hij zijn plan doorzetten om met list tot hem door te dringen en zich dan aan hem bekend te maken
zonder de minste moeite werd zijne wensch hij dien nog had geuit met de meeste vredelievendheid vervuld daar hij de geschiedenis met den armband nooit geweten heeft is het geval hem altijd een raadsel gebleven zijne tante kon dan toch ook goed zijn niets nieuws onder de zon zeî
zat stilzwijgend aan zijne fijne sigaar te trekken en ovaalvormige wolkjes te blazen waarvan hij wonder goed slag had nu die welke wij zamen in antwerpen dronken sprak van banen terwijl hij zijn linker buurman met de platte hand op de plaats sloeg waar zich denkelijk de faisant moest bevinden
hij heeft in zekere mate het regt gekregen over den afgelegden levensweg te morren om reikhalzend te verlangen naar het plekje gronds dat zijn afgeleefd ligchaam eene schuilplaats na zoovele stormen zal aanbieden
de commissaris schreef letterlijk op wat zijn offer zeide maar was zeer verbolgen en grimmig over zooveel onbeschaamdheid hetgeen duidelijk te zien was aan de boosaardige krullen die hij aan elke kleine e en groote g maakte
dat men hen verdrijft dat men hen zelfs doodt dit heeft zijne redenen maar zooveel overdreven woede is onbegrijpelijk iemand die zonder een makker te wreken zonder den dood te trotseren somtijds zonder bepaalde grieven bedaard een ander kan
vroeger zoo vrolijk zoo vol hoop zijne loopbaan ingegaan bevond zich zedelijk verbrijzeld op den oceaan om ver van alles wat hem eens dierbaar was geweest als vreemdeling een nieuw leven te beginnen
het geluk diende hem in zeker opzigt daar deze heeren denkelijk tot de partij der belgen behoorden en dus een goed pistoolschot niet zoo als in tijd van vrede met de galg betaald zou worden
onthulde zijn gelaat wat heeft je vrouw wel gezegd vroeg raalte terwijl hij een gezigt zette dat hij voor schalksch hield van de wall vond beter dit niet te herhalen te meer daar hij de grootste helft niet verstaan had
wel verzekerde zijn leermeester dat dit niet waar was maar de beste vader meende dat de jongen er niet om zou liegen en had zijn kind te lief om het in die kleinigheid geen genoegen te doen
als die nadat hij eene schoone maansverduistering heeft waargenomen uit het zoldervenster van zijn huis op de straat valt hij sloot zijne secretaire en verliet het vertrek om zich naar zijne vrouw te begeven
al had van de wall het geld daarvoor kunnen missen elk boekdeel dat de jongen zou begeorge een ongeluksvogel studeren zou hem een nog lijviger boekdeel scheld en andere zoetsappige woorden gekost hebben
een man in grooten haast en verwarring het huisje verlaten en blootshoofds de straat doorloopen niemand had echter het oog gerigt op het oude huisje en de geheele buurt zou blijven verklaren dat het onbewoond was
mogt zich op dat oogenblik niet verheugen in pooten zoo regt als men dit billijk van een poot die voor regt doorgaat kan verwachten hunne assen strookten door al hetgeen op de tafel stond weinig met de definitie van de regte lijn
om niet in zijne handelingen belemmerd te worden was het noodzakelijk zijne wonde te verbinden hij sleepte zich dus voort naar eene pomp die aan het einde der straat stond het heldere water verfrischte hem zoowel in als uitwendig en nu zag hij dat zijne wonde volstrekt niet zorgwekkend kon genoemd worden
de eerste zou op weinig liefderijke wijze behandeld worden terwijl den laatste die in onmagt op den harden keldervloer lag uitgestrekt geen beter lot beschoren was de spitsboef stond reeds met de bijl opgeheven
haar goed hart door de woorden van eduard bewogen was oorzaak dat zij onwillekeurig zich verried een geruimen tijd stond hij sprakeloos naast het meisje de woning waar hij zoo weinig gerustheid gekend had was hem nu ondragelijk
had het regt verworven zulk een verzoek te doen en alleen zijne naauwgezette pligtsbetrachting en groote onversaagdheid waren oorzaak dat hem toegestaan werd zijne familie zoo als hij van de wall en vrouw noemde op te zoeken
ik verzeker u dat zij in ons ouders zal vinden die zich dubbel gelukkig achten zulk eene schoondochter als de hunne te mogen begroeten niet waar bertha voegde hij er
ik zal u niet meer aanraken ik zal uwe rust niet verstoren hij had drie dagen tijd gehad om over den zin van die woorden na te denken waarlijk hij vatte nu de beteekenis daarvan
hoevelen zullen nog aan ouders en vrienden ontrakt worden jammerde raalte ach ja kermde zijne echtgenoot het ergste vind ik dat de ongelukkigen daar eene eervolle begrafenis missen verklaarde
had durven verwachten en vol strijdlust en dapperheid welke bij een gebonden vijand wèl te pas kwamen nam hij een mes onder zijn kiel en zwaaide daarmede woest in het rond zoodat teun een eind achteruit sprong en uitriep houd dien slakkesteker wat voor je je zoudt me de huid nog
monniken zijn menschen die niets slechts doen verwarren met niets doen een kaarsenmaker is een nuttig mensch die echter met de verlichting der negentiende eeuw niet
vooral indien men in aanmerking neemt dat dit een gedeelte der leerrijke geschiedenis van den grooten koning david voorstelde aan een der wanden prijkte een schoon wapenrek vol sabels en degens
heb je haar gezien zoo sprak een jong volontair in de nog eenigzins romaneske uniform der dragonders terwijl hij op een niet al te oud en leelijk meisje wees dat juist voorbij ging en daarbij een gezigt trok dat moest beduiden dat is niet mis
haalde de schouders op zooveel onbeschaamheid zooveel tergende minachting deed den hurgermeester zéér sidderend van woede strekte hij de hand uit grijpt den oproerling en
het is eene veel te belangrijke zaak voor mij sprak louise om zoo dadelijk een antwoord te kunnen geven maar binnen weinige dagen zal ik na rijp overleg met mijn vader u mijn antwoord doen toekomen
wilde hem in de rede vallen laat mij beloof mij hun nimmer mede te deelen dat gij mij gezien hebt even als ik u beloof hen nimmer te laten gevoelen dat gij mij de waarheid hebt gezegd gij ziet mij nooit terug
op hetzelfde oogenblik kwam de maan achter de wolken en hij wilde zich van de waarheid overtuigen toen hij een geweerschot hoorde losbranden hetwelk door een geweldig rumoer gevolgd werd hij zag zijn vaderlandslievenden reismakker het venster uitspringen
niet wist of hij goed dan wel kwaad moest opvatten maar waarom hebt gij ons niet op de hoogte gebragt ik had dit gaarne gedaan merkte eduard aan
hij sprak deze woorden op bedrukten toon uit en had het voorkomen van iemand die een slaaf van den pligt is het geheel werd gepast door snikken afgebroken george een ongeluksvogel wat deert u vroeg de deelnemende man spoedig bertha een stoel een glas water hemel wat ziet gij ontsteld
sloeg dit uiteen als wilde het aanschouwelijk voorstellen wat den rampzalige van alles wat hij bezat beroofd had die man werd zwaar gestraft zijn huis was eene prooi der vlammen zijn kind het offer zijner eerzucht geworden
neem mij niet kwalijk mijnheer wilde eduard tot opheldering zeggen maar zwijg galgengebroed riep de eigenaar van de beide handen die het moordtuig omkneld hielden terwijl hij met zijne pantoffels in een grooten plas trapte
zoo hij maar in staat ware geweest te zien en te loopen dan zou eduard uit den nood gered zijn geworden zijn plan was dan george een ongeluksvogel spoedig gevormd hij zou de deur die niet erg hecht in elkander zat openrammeijen en gebruik maken de van den onmiskenbaren indruk dien zijne ongeladene pistool op den schelm maakte
gedurende vijf jaren geweest hij moest den man nu dubbel om den tuin leiden want hij bemerkte wel aan alles dat hij niet zonder moeite van hem ontslagen zou worden niet gaarne zou hij hem den naam zijns vriends genoemd hebben te meer daar hij er toch niet heen kon zoo laat in den avond
inmiddels kwamen er drie heeren binnen en een oogenblik later nog twee toen was het gezelschap geheel compleet want na de gebruikelijke begroetingen en pligtplegingen gingen allen om de ronde tafel zitten welk stilzwijgend plaatsnemen genoegzaam bewees dat zij wel eens meer in die zaal bij elkander geweest waren
lang hechtte hij niet hieraan zijne opmerkzaamheid hij zag vorschend naar den man die hem de deur geopend had en zeer onthutst was een onbekende voor zich te hebben alvorens de portier lang met zich zelven kon redetwisten had eduard hem bij de keel gegrepen zoodat hij geen geluid kon geven en hem eene pistool
razend vliegt hij op de wanden van zijn kerker aan en drukt de lippen tegen de steenen en wanhopig staart hij in het rond alsof dit genoegzaam is om de duisternis te breken om een verschiet te ontwaren dat hem redding zal aanbieden zijn toestand was vreeselijk
hij liet hem bij zich komen en beval hem de reden te vertellen waarom hij zoo schandelijk was weggezonden met levendige kleuren schilderde eduard nu het ontzettende voorval en tot groote ergernis van de onmeêdoogende tante die tegen elk gevoel van medelijden gepantserd was
en hoe gaat het met den ridmeester kunt ge het altijd nog goed met hem stellen sprak van duin terwijl hij zijn mes in een stuk taart plantte zoo lang hij niet dronken is gaat het nog al merkte joseph aan
helaas antwoordde jacques terwijl hij de hand aan de oogen bragt men gaat in zulke omstandigheden niet de straat op dan in de dringendste noodzakelijkheid doch als de pligt gebiedt zwijgt alles
nadat zij zoo eenigen tijd hadden geloopen kwamen zij bevende van de koû aan de plaats hunner bestemming een zeer aanzienlijk huis in eene der hoofdstraten gelegen onmiddellijk werd de deur geopend en toch schenen zij zich in het minst niet te verwonwonderen over die snelle bediening
echter alleen dan kon hij den portier er bij wel in bedwang houden zijn besluit was spoedig genomen ga mij voor naar die kamer gebood eduard de man gehoorzaamde met bevreemding doch zonder tegenspraak zij volgden den bekenden weg en de portier hield vragend voor de deur stil ga mij voor
waar was deze in hevige spanning liep hij den gang door en kwam bij den trap dien hij eens was afgegaan zijn denkvermogen was terug wat kan de hoop op redding niet uitwerken
wel verbleekte hij eenigzins bij het aanschouwen van zijn vijand en van de twee heeren welke hem dien morgen een bezoek hadden gebragt dat hem eene zitting van het veemgerigt had toegeschenen
hij die zich mede moest verwijten dit tooneel van dood verderf en verwoesting over de stad gebragt te hebben was zelf ook het offer van die ellende geworden
en gretig maakte hij van het eerste morgenrood gebruik om zich aan die sombere droomen te onttrekken zoodra hij echter zijne beenen in de laarzen had gewrongen begon hij te lagchen om zijne bespottelijke droomen en trachtte zich weder geheel te overtuigen dat er geen grein gevaar voor zijn jeugdig ligchaam bestond
had haar om den hals willen vliegen op dit oogenblik zou hij zich sterk gevoeld hebben geheel alleen een oproer te dempen gelukkig dat er geen oproer in de nabijheid te dempen was altijd gelukkig voor hem
de aangesprokene keek hem vreemd aan en een norsch antwoord zweefde reeds hem op de lippen maar hij bedacht zich en vond het gedrag van den jongeling zoo gunstig afstekend bij de ellendige houding die zoo even zijn lachlust had opgewekt dat hij hem welwillend aanzag daarna op zijde nam en sprak
naauw was hij open gedaan toen zijn speelmakkertje hem om den hals vloog die eerste ontvangst viel hem nog al mede maar maakte ook het hem wachtende contrast zooveel te grooter zijn voogd was juist niet te huis zoodat hij geheel het opgestreken zeil van zijne hartelijke tante te gemoet ging
tusschenbeide probeerden zij wel de sneeuw van hunne mantels af te schudden maar het scheen dat de sneeuwvlokken er op geschilderd waren en elk vlokske dat zij er vermogten af te schudden werd dadelijk door een aantal anderen vervangen
zelfs de heer van de wall wilde gaan zingen maar dacht nog tijdig aan de leelijke gezigten die hij dan gemeenlijk trok het gezang nam hiermede een einde want de aanmerking was te juist geweest om niet iedereen in het oog te vallen doch het was toen evenmin volgens de modes der beschaafde wereld zaak voor zijn gevoelen uit te komen
was in zijn boudoir gekomen terwijl het pikdonker was men had hem door de deuropening geschoven en hij was tegen een houten bankje aangeloopen had na lang zoeken eene parodie op eene legerstede gevonden en was door de wandeling afgemat spoedig in slaap gevallen
naauw heeft de zon kracht genoeg om het geluk te beschijnen dat ik geniet nu ik de glinsterende lichtstralen uwer schoone oogen mag ontmoeten sprak hij haar naderende terwijl hij het hoofd tot haar boog om haar een kus op de hand te drukken hetgeen zij niet wilde opmerken
vroeg jeannette zij durfde den volzin niet voleinden de moeder knikte bewogen met het hoofd de noodlottige waarheid was duidelijk
zeg eens dirk ben je nog niet naar de hel was de hartelijke vraag dat zie je wel luidde het antwoord zij reikten elkander de hand teun was in de betere dagen der weduwe haar knecht geweest
zij hield eene bespiegeling over de liefde als of zij die ooit zelve gekend had en drong nu zeer ernstig aan op de verwijdering van den niets kwaads vermoedenden de man liet zich bepraten daar hij wel voorzag dat zijne gade door eene ruime sortering ergerlijke tooneelen den jongen anders zou nopen
ofschoon de verontwaardiging van allen die hen kenden natuurlijk van hen die de slagtoffers van hun vernuft waren in hooge mate werd opgewekt het ging nog al goed een treurspel echter dat tusschen de schoolmeestersvrouw en de beide snaken werd afgespeeld had zeer erbarmelijke gevolgen
was zeker nog jong maar zijn gelaat was een sprekend contrast met die jaren geworden hij was jong maar reeds moest hij zijn vaderland ontvlieden om geheel onbekend in den vreemde zijne smart te zien uitdooven of daaronder te bezwijken
leonore was steeds onder de bescherming van het nachtslot in hare kamer en de man moest lang tikken vrdat hij werd binnen gelaten hoe spoedig maakte de kwaadaardig opgekrulde lip zich tot een betooverend lachje hij was plotseling toch een goede man geworden en het diner zou gegeven worden
hij uit het venster hij kon zich maar geene rekenschap geven van hetgeen nu weder de stad met zooveel schrik en ontsteltenis vervulde op eens ging hem een licht op hij begreep het doel van die onheilspellende slagen en begon de oorzaak van al het rumoer te beseffen
een oogenblik was voldoende geweest om haar een juisten blik op haren toestand te doen werpen zoo lang zij nog niet aan het afzijn had moeten denken was zij er niet toe gekomen zich af te vragen wat haar bezielde zij was tevreden en dit was haar genoeg
de andere personen die hunne rol speelden in deze schets kunnen wij volgen maar waartoe hun leven zou geen invloed meer uitoefenen op de lotgevallen van eduard die reeds zoo jong met een begin van menschenhaat dezen grond
zeer snedig aan laat ons zeggen dat het geen gemakkelijk werkje is dat je mij opdraagt verliefde deugniet ik kan niet op mijne zuster toeloopen en haar eventjes vragen a propos louise ben je soms verliefd op mijn vriend eduard zoo niet dan zult ge mij een groot genoegen doen met hem subiet te gaan aanbidden
gekheid zij zou ons al wilde zij toch niets durven doen niet durven en waarom niet alles is in opstand regt is er bitter weinig wie zou het haar beletten denk je soms dat van banen een detachement zal afsturen om te zien waar wij gebleven zijn
alleen zijn oom hield hij te vriend meer uit dankbaarheid dan uit eigenbelang voor tante was hij eene spirituslamp onder haar toch al ligt verhit temperament toch moest zijne verdere ontwikkeling nog komen
hij sprak niet verder arme jongen dacht louise waarom moest zijn oog op mij vallen getroffen reikte zij hem de hand van beem wilde van niets meer hooren en besloot zich op weg te begeven om zoo mogelijk eenige inlichtingen te bekomen
hoewel de duisternis dit naauwelijks toeliet bespeurde men hier en daar gesneuvelden en gekwetsten waaronder zeker wel menschen waren die slechts in flaauwte waren gevallen doch zoo als zij daar lagen verschilden zij niet van lijken de grijsaard stond onwillekeurig stil
dat kan me niet schelen was het ongepaste antwoord van cajefax ik ben de burgemeester versta je de burgemeester van het dorp begrijp je en nu naar het
hij schelde bij raalte aan en vond dezen in den school zijner familie de vrouw zat voor de koffijtafel en voorzag het gezin van een geurig moka aftreksel zij had de gewoonte altijd zoo lang koffij te drinken tot dat het water boven de filtreerkan ingegoten er weder uitkwam met dezelfde kleur als dat in den waterketel
hij meende dat alleen officieren dit deden om zich in den wapenhandel te oefenen een oogenblik heerschte er nog eenige consternatie maar de belhamel was weg zoo zeî bij wijze van aardigheid de heer van de wall en daarmede was het afgeloopen
een ongeluksvogel teekenend dit onder kinderen nu moge zijn toch wilde de achterdochtige moeder daar dadelijk iets in zien zij had weder een lang gesprek met haren ega waarin zij dringend betoogde dat daaruit voor de beide kinderen groote onheilen zouden kunnen
ik moest wel zoo iets zeggen ge hadt de zaak bijna geheel in den war gebragt maar ge zijt een flinke kerel deze woorden waren den jongeling onuitsprekelijk aangenaam hij had niets meer te zeggen
zij maken zich van de knellende handen los die anderen soms tot overdrijving nopen en toch zou niemand zich durven verm eten iets op hen aan te merken terwijl anderen in hunne onschuldigste handelingen gelaakt worden
dit was niet zoo zeer omdat zij niets te spreken hadden maar buiten andere redenen waarom zij liever konden wenschen hun gesprek niet in de open lucht te houden waaide het zoo hard dat elke lettergreep door het loeijen van den wind onverstaanbaar zou zijn geweest
somtijds gelukkig zelden worden tot die betrekking menschen gekozen die niet bijzonder in den smaak vallen hetwelk dan uitmuntend op de onderlinge harmonie werkt en vele goede groote zaken tot stand moet brengen
de schuldigen waren intusschen wat van den schrik bekomen en hadden nadat zij zich weder in hunne kribben hadden begeven eene lachbui die eerst eindigde toen zij goedvonden in slaap te vallen en beide droomden van het onbehagelijk nachttoilet der
wat moet je hoorde hij een stem binnen zeggen vol verbazing zag de heer des huizes want deze was het met wien de beval in gesprek was zijn bediende met doodsbleeke kaken het vertrek binnen komen daar hij eduard nog niet had opgemerkt
te regt voorzag hij dat het niet gemakkelijk zou zijn de beval in zijne magt te krijgen zijn oorspronkelijk plan om hem in zijne eigene woning te overvallen was hem niet raadzaam voorgekomen daar de beval te veel op zijne hoede zou zijn
wat jammer dat wij nu zoo hals over kop je moeten verlaten niet dat ik wil pretenderen dat wij zulk overheerlijk gezelschap zijn dit laatste sprak hij langzaam en kaauwend uit maar drie personen brengen ligt meer vreugde aan dan één
naauw was de permissie tot vernieuwing der vijandelijkheden door het achtbaar hoofd gegeven of de verwoede menigte stortte op cajefax los en broederlijk naast zijn knecht werd hij onder een luid getier naar het raadhuis gedragen
zoowel vertrek als mijnheer gaven groote welvaart te kennen de dubbele staatsiegordijnen voor de vensters lieten slechts een schemerachtig licht door en vormden in dit opzigt met de leêge schotels die de man verlaten had vr dat hij indommelde een voldoend excuus voor den vasten slaap van den
ik moet weten wie die man is sprak de beval in zichzelven of neen hij haalde eene pistool uit den zak spande den haan rigtte op den boer die zich meer en meer verwijderde en gaf vuur
hij kon onmogelijk meer spreken de afmatting had het krachtige gestel ondermijnd hij moest rust hebben weldra viel hij dan ook in een meer kalmen slaap tot dusverre was deze koortsachtig geweest
zeg mij die dan maar en zorg dat je gaauw weg komt verzocht de pleyes die in de gezigten niet veel vertrouwen stelde deze woorden drongen duidelijk door tot het vertrek waar mevr de pleyes en joseph met eenige spanning de woordenwisseling volgden
de gelukkige ouders besloten de jonge dame te inviteren ten einde eene meer intieme kennismaking te bevorderen en de poorten voor het geluk van hun kind te openen
de heer van duin begreep dat na zulk eene hartelijke welgemeende en treffende aanspraak de oogen vochtig moesten worden hij haalde diep adem als neep de verrassing hem de keel digt
vr dat eduard nog antwoorden kon was robert den hoek al om en hij hoorde niets meer niet regt wist hij wat er van te denken hij vond die manier een logies te zoeken zeer zonderling zelfs romantisch en hij begon achterdocht te krijgen doch nieuwsgierigheid kluisterde hem aan de plaats
werkelijk of schijnbaar verschrikt deinsde achteruit blijf staan waar ge zijt jacques de beval en geef geen geluid nevens de enveldaden die mij onbekend zijn hebt gij voor mijne oogen een gruwel bedreven die u voor eene regtbank rijp voor den strop zou maken
want hierop viel de verontwaardigde moeder hem in de rede ja dat moest je ook eens proberen je zult van het kind afblijven toen nam zij dit bij de hand gooide de deur geweldig achter zich digt en sleepte haren dierbaren last voort met een spoed alsof haar man van plan was haar zijne roerende goederen na te werpen
gemoedelijks iets opbeurends eduard was maar half uitgerust en toch besloot hij zich verder aan te kleeden dat is zijn jas aan te schieten daar hij zich verder gekleed had te bed bevonden nog eens zag hij in de kamer rond maar toen hij geen de minste aanwijgeorge een ongeluksvogel zing bespeurde dreef onrust over zijn
ware hij tegenwoordig geweest op zekere bijeenkomst die george een ongeluksvogel wij eens het genoegen hadden bij te wonen dan zou hem dit huis zeker bekend zijn voorgekomen nu zag hij met teleurstelling zijn boezemvriend de deur ingaan nadat de klopper even in beweging was gebragt
boog zich heen over het ligchaam dat geheel weêrloos en met den schrik op het gelaat onder hem lag en hief het wapen in de hoogte de hand daalde neder maar het lem verdween niet in de borst van den man die zulk eene straf zoo zeer verdiend had eduard verborg den dolk stapte voorzigtig over den bewustelooze heen en snelde naar boven
want door het voortslepen van zijn vriend wiens bloed voortdurend uit de diepe wonde bleef vloeijen waren de kleederen van eduard mede vol bloed geraakt toch vermande zich de jonge vrouw eene vrouw die s nachts om vier uur trots de vinnige koude hare sponde verlaat om door medelijden gedreven een ongelukkige
gaf een gesmoorden gil raalte zonk achterover in het rijtuig alsof hij een zonnesteek kreeg eduard die mede was genoodigd en het kistje niet had ontwaard wist zoo gaauw niet wat de oude luî scheelde
ga maar wat met hem in den tuin ried emma haren echtgenoot de lucht zal die onaangename gedachten wel verdrijven geef mij je arm op zijn gastheer steunende ging joseph voorzigtig den tuin in
zij vond den weg langs de ladder zeker wat te gevaarlijk en weigerde de pleyes wilde goedschiks heen gaan en kroop het venster door hoewel de jonge maagd door zenuwachtig de hand uit te steken hem van zulk een compromitterend bezoek wilde afhouden
met ongemeene behendigheid opende hij den brief zonder zich om de ergernis van zijne levensvreugde te storen bleef hij midden op den buitensingel staan wat scheelt je nu weêr was de te verwachten vraag van mevrouw van de wall die hem den brief uit de hand scheurde en met de grootste bedaardheid las
na een poosje te hebben geschreven legde hij de pen neder nam een prise snuif die een kind van tien tot twaalf jaren op de plaats morsdood zou hebben doen blijven en keek op zijn horologie die moeite had hij zich kunnen besparen zoo hij een oogenblik had gewacht want de pendule was zoo welwillend hem het uur mede te deelen
zij was verzekerd nooit meer een gevoel te willen koesteren zooals dit voor eduard tot rijpheid was gekomen en zij zou krachtig tegen de geheele wereld voor dat gevoel gekampt hebben misschien zou zij nu zwak zijn en niet langer george een ongeluksvogel iemand die steeds hoopvol zijn tijd afwachtte zijn hoogste geluk benemen
uw rijtuig herhaalde jacques die hierop niet gerekend had en in zijne plannen gedwarsboomd werd ik mag het niet toelaten dit zou juist de weg zijn om uwe veiligheid werkelijk in george een ongeluksvogel gevaar te brengen de paarden zouden onvermijdelijk schrikken en op hol gaan
wandelden zij de stoep weder af naauw was in dezen buitenlandschen oorlog eene soort van wapenstilstand gesloten of een binnenlandsche begon die vrij wat heftiger scheen te zullen worden
als er iemand getroffen was zou men er eer hem voor houden dan dengene die tot mikpunt gediend had hij dreigde languit tegen den grond te zinken en toen hij den loop van de pistool zijns onversaagden bevechters op zich zag rigten begon een waas voor zijne oogen te schemeren nog één oogenblik en hij ware werkelijk zielloos op den grond gevallen
uit het verhaal werd hem duidelijk hoe bijna in zijne onmiddellijke tegenwoordigheid van zijn kapitaal gebruik was gemaakt want toen hem de naam dunk genoemd werd herinnerde hij zich de onrust en gejaagdheid die zijn voogd aan den dag had gelegd toen deze den brief had ontvangen
mijn armen vriend aan te bevelen zou noodeloos ja ondankbaar zijn na de liefderijke zorgen die gij ons beiden reeds betoond hebt ik verzoek u hem zoodra hij weder goed denken kan hartelijk van mij te groeten en daar gij toch de goedheid zoo ver hebt gedreven de verpleging van joseph op u te nemen
deze vraag was even moeijelijk voor hem te beantwoorden als de keuze voor een jong meisje dat kleedjes uitzoekt maar niet boven de vijftien gulden mag gaan het vurigste verlangen van den jongen was altijd geweest student te worden doch hij durfde dit niet eens uiten
hij nam zijn mes plantte dit in het brood en sneed er een veelbeteekenend brok af waarop de vrouw het niet langer kon aanzien en wegging zij kwam met eene kruik bier terug en weldra gevoelde eduard zich weêr sterk
vertoont zich de zwart uitgebrande gevel graauw is de lucht en graauw is het dak van de woning daar nu het onmetelijk uitspansel slechts het dak van die woning is
hij geleidde haar naar de piano schoof het krukje voor het instrument en ging toen naast haar zitten de handen in elkander de oogen gesloten en het hoofd naauw merkbaar achterover welke zotte grimassen luisteren moesten beduiden
die opmarsch was zeer karakteristiek dit valt niet te ontkennen doch miste iets van zijne indrukwekkende plegtigheid toen de heer van duin op eens stil stond en niet verder scheen te kunnen hij moest zijne pose verlaten om te zien wat hem belette op zijne trillende dochter toe te loopen
toch had hun oog iets levendigs maar niet het gulle van een eduard de eenige uitdrukking die hun gelaat nog had was trotschheid en geslepenheid bij de eerste ontmoeting reeds had eduard een diep afkeer van hen opgevat
waarop de heer die het woord had gevoerd hem den regter wijsvinger onder den neus hield en sprak gij zijt een lafaard een eerloos wezen en mogten wij u weder tegenkomen dan zullen wij u met stokslagen tot rede brengen de ander deed niets dan knikken maar zoo zult gij er niet afkomen gij zult onzen beleedigden vriend n nog
de ander die zijn kostbaren last had nedergelegd zag mede verschrikt op en eduard herkende in hem denzelfde met wien hij de de beval in gesprek had gevonden het scheen alsof alle vijandschap opgehouden had ieder voor zich begreep dat geen ander doel de hier vergaderde personen geleid had dan het veege leven te redden
mijnheer en mevrouw van de wall vertrokken onder een zeer heftig discours en eduard was met allerlei wraakzuchtige plannen bezield tegen de antwerpenaars george een ongeluksvogel toen hij gelijktijdig met hen de deur uitstapte kon hij niet nalaten hun mede te deelen dat zij lummels waren waarop zij hem het onbeschaamde antwoord gaven
van lieverlede was het donker geworden een onverschillig toegeorge een ongeluksvogel schouwer zou aan een uitgebreid vuurwerk gedacht hebben wanneer hij dat onophoudelijk geflikker in de duisternis had bespied als hij die onafgebroken korte slagen had hooren knetteren
eerst had hij zich bezig gehouden met louise met zijn vriend in het begin had hij de vrijheid gezien al was het ook in den slaap de eerste twee dagen was zijn geest levendig gebleven nu de vierde ten einde spoedde werd het hem vreemd om het harte
houd je bedaard zeide van de wall toen hij haar zoo heftig zag weenen er is welligt nog een middel ter redding er is iemand die ons helpen kan wie dan noem hem mij toch dat is
raalte verbleekte weder zigtbaar ik verlang dol naar wat variatie zeide de luitenant dat laauwe leven begint me geducht te vervelen ik begeer lauweren te plukken vervolgde hij alsof de lauweren als snijboonen te plukken waren
met ontstichting zag hij dat zijne beide kwasten die nà hem wenschten binnen te komen door zijn overijld digt werpen van de deur in hun voornemen verhinderd en tusschen de deur en het kozijn gekneld waren
eene herinnering nam hij mede de beurs die misschien de oorzaak van al hunne ellende was geweest met den inhoud verschafte hij den doode eene stille maar deftige begrafenis beter kon hij dit geld niet besteden
zoo peinzende kwam hij langzamerhand tot andere gedachten hij was z wonderdadig gespaard dat zijn laatste levensuur nog niet nabij kon zijn er was nog iets voor hem te doen
waar was hij nog niet gered maar zijne list was gelukt zij had hen in den waan gebragt dat hij gevlugt was en hierdoor zou het hem veel gemakkelijker vallen te ontkomen
hier is de zoon van een mijner beste vrienden van wien ik u reeds gesproken heb sprak van duin zeer ontsticht dat zijne dochter zoo weinig notitie van den gast nam
geef mij van hetgeen gij gegeten hebt smeekte onze zwerver die alle lekkernij op zijde zette de waardin staarde een oogenblik naar hare hanebalken en draaide eduard den rug toe
en dat eduard haar niet te goed daartoe hield was duidelijk te zien aan de venijnige blikken welke hij haar telkens toewierp zij waren te vermoeid om nog vele redevoeringen te houden en vroegen dadelijk naar hun souper
en zelfs al ware dit niet het geval geweest die straf was niet groot genoeg voor den man dien hij zoo met reden verachtte en daarenboven wilde hij weten waar de andere woonde
thans werd er dan niet meer gestreden weerloos het geweer in den arm trokken zij terug elk oogenblik zag men nog een hunner vallen had die zich z lang goed gehouden om nu nog te bezwijken was die reeds vroeger gewond
begreep wel dat hij deze vraag nooit naar genoegen zou kunnen beantwoorden toch begon hij naar waarheid de geheele zaak mede te deelen maar zoo als ligt te voorzien was iedereen beschouwde dit als een sprookje als een verhaal dat zoo verdicht was dat de commissaris hem het stilzwijgen oplegde met de woorden
die manoeuvre had zoowel ten opzigte van tapijt als gade een heilzamen invloed charles maakte van dit gunstige keerpunt gebruik om haar volmaakt gerust te stellen en weldra verscheen de onthutste vrouw op nieuw in den huiselijken kring
hierin was dus de oorzaak te zoeken waarom zij uit wraak gerugsteund door den aardigen geldbuidel dien zij had opgemerkt den dood der beide jonge hollanders wilde
houd je eenige minuten overeind en volg mij belooft ge mij dat k zal t proberen zeide joseph iets tot zich zelven gekomen eduard maakte van eene laatste flikkering der lamp gebruik om zijn vriend nog eens aan te zien en overtuigd dat deze hem volgen zou besloot hij te handelen
een zeeman is de overgang van den mensch tot den visch hij leeft intusschen geheel anders in het water dan deze en kan het op het land ook zeer goed uithouden zelfs op het water heeft hij somtijds het land
zij waren inmiddels haarlem genaderd en de man sloeg een zijweg in ik ben zeker dat je bed je nog al meê zal vallen sprak de gids ik ken op een buiten hier digt bij een der knechts die laat mij wel eens binnen en altijd heb ik dan een goed leger gevonden met een klein kamertje voor ons beide moet gij u evenwel tevreden stellen
hij vond dezen te bed met eenige geneesmiddelen voor zich george een ongeluksvogel hoe gaat het arme zieke vroeg hij met deelneming daarop barstte hij in lagchen uit wil de arme kranke ook een glaasje wijn tot versterking een enkel glas wijn is zoo goed
want het is niet weinig onrustbarend iemand voor zich te zien die reeds een jaar overleden moet zijn toen evenwel eduard geheel door die zonderlinge ontvangst uit het veld geslagen haar naderde bij de hand nam en een kus op het ontdaan gezigtje gaf werd zij wat gerust
zij was te zeker van haar opregt gevoel om voor den vaderlijken wil en toorn te zwichten of voor de galanteriën en het liefdebetoon van den goeden cajefax te bezwijken doch als de jonge man die zooveel liefde voor haar toonde te bezitten nu terug kwam en haar steeds bewijzen van zijne goede bedoelingen bleef geven
laat je gerust in den oorlog doodschieten zeide hij dat is immers de gewone ontknooping van al zulke verijdelde liefdeplannen het komt goed dat wij morgen al op reis gaan
ijlde voort als ging hij op een vast doel af eduard wierp hoewel hij hem naliep instinctmatig alle deuren digt maar zorgde den vlugteling te volgen zonder hem uit het oog te verliezen
dit was de troost en hulp die van de wall van zijn vriend kreeg na eenige woorden van raalte die ten doel hadden zijn moedeloozen vriend wat op te beuren kwamen beide de kamer weder binnen wat ziet gij bleek van de wall zeide de bezorgde huisvrouw in de hoop iets te zullen hooren
de prins van oranje had zich naar brussel begeven doch met levensgevaar die stad moeten verlaten het oproer kreeg zulk een dreigend aanzien dat de troepen zelfs brussel moesten uitrukken zoo stonden de zaken toen eduard en joseph bevel ontvingen zich onmiddellijk bij hun korps te vervoegen
zeker vulde joseph aan de tijd van acht dagen is ook veel te kort om iemand tot op het binnenste van zijn hart te kennen louise zag haren broeder van ter zijde aan zij bespeurde niets dan luchtige onbezorgdheid op zijn gelaat zij had haar geheim niet verraden
en er onder één george een ongeluksvogel adem bijvoegde dat zoo dit niet het geval was hij een kopje thee bij hem kwam drinken de familiaire voet waarop raalte in dat huis verkeerde wettigde dien voorslag hoewel van de wall met een gezigt als wilde hij hem door een valluik laten zinken de kamer
vertrek herhaalde de heer van duin op een toon zoo koud als een schrale februarijnacht eduard zag zijn vriend van ter zijde aan maar diens oogen beduidden hem dat het lang niet kwaad zou zijn als hij zich verwijderde
een oogenblik hield hij den klopper in de hand alvorens dien te laten vallen was de stap niet wat al te gewaagd was het te verantwoorden zich z in den muil van den tijger te begeven
welk karakter kan niet door levensplagen verwrongen worden hoe spoedig kan vrolijkheid zich niet oplossen in innig verdriet george een ongeluksvogel neen hij was dezelfde eduard niet meer
ons arm verdrukt vaderland heeft onversaagde mannen noodig om van de kluisters der dwingelandij bevrijd te worden veel is reeds door u gedaan en toch moet nog zoo veel verrigt worden stroomen bloeds zijn vergoten wij zullen nog veel bloed zien vloeijen
ik wil het voegde hij er bij vreezende op nieuw zijn toorn op te wekken waardoor de zaak niets beter maar integendeel veel slimmer zou worden onderwierp zij zich na eenige overdenking en verliet zonder een woord te spreken het vertrek
en liep toen over zijne vrouw instinctmatig heen springende met henriëtte naar beneden om haar met de andere helft van zijne thee weder bij te brengen het meisje opende de oogen en verklaarde na wat gerust gesteld te zijn dat zij geducht geschrikt was
gaat gij weg vroeg henriette die zulk een plotseling vertrek niet verwacht had gij zijt in deze stad in de groote wereldstad de eenige die ik liefheb gij zijt oud genoeg om te begrijpen wat ik gevoel ik wil uwe ouders niet
zijn eerste voornemen om de deur te barricaderen kwam hem onuitvoerbaar voor de kamer was te groot en de meubels waren betrekkelijk te ligt radeloos liep hij de zaal op en neder hij vloog naar het venster dit was naar zijne schatting zes el boven de straat er uit springen was moedwillig den dood zoeken
hij besloot daar zijne achterdocht eenmaal was opgewekt den voorzigtigen weg te nemen en hoeveel opoffering hem dit ook voor het oogenblik kostte liever zijn eetlust niet te verzadigen hij at slechts een stuk brood terwijl joseph met belangwekkende graagte zat te eten
hebt gij nog verdriet vroeg de bezorgde vader deelnemend mistroostig stond de zuchtende jongeling op en verliet zonder een woord te spreken met geduchte stappen de kamer de beide ouders schudden ongewoon medelijdend het hoofd intusschen ging het rijtuig voort
dat in een eerlijken strijd menschen die elkander nooit gezien of beleedigd hebben op het laatst met verbittering vechten is te vergeven menigeen heeft zijn vriend zijn besten wapenbroeder naast zich zien neêrzinken en te naauwernood den tijd gehad hem de oogen te sluiten
wat zal ik je zeggen antwoordde de pleyes met de politiek heb ik me nooit bemoeid maar zveel weet ik wel er van dat de zaak voor holland verloren is
een verhaal dat van duin met bewondering voor den onversaagden held overstelpte intusschen kon louise niet nalaten den bereidwilligen cajefax voor zijne opofferende moeite te bedanken
wij kennen hem half hij heeft er ons zeker genoegen meê denken te doen hij kon handelen zooals hij wilde daar hij zelf kommandant was ik beken het was onvoorzigtig maar ik ben er zeker van dat hij dacht ons te verpligten daar het reizen met den troep niet alles is
hij keerde daarom naar het hôtel terug wierp eenig geld op tafel en vroeg een pak kleederen met bevreemding zag de beste vrouw hem aan maar was van oordeel dat er ligt eene plunje te vinden was die minder waarde had dan hetgeld dat op tafel lag zij haalde een oud versleten pak te voorschijn waarin eduard gelijk hij zelf oordeelde iets van een boekhouder zou hebben
het was een specie spaansch karakter die vrouw zij vergold dood met dood en nu was zoo onverwachts haar lief kind met opgelapten schedel teruggekomen zij had haren diederik in hare magere armen
eduard geen antwoord gaf besloot de man dat dit zoo was want ver wierp hij het denkbeeld van zich af dat men iemand als hem niet op zijne bescheidene vragen zou antwoorden
ook moest bij zich van een dolkmes voorzien dat reeds vele jaren nutteloos in de secretaire van den doctor had gelegen toen begaf hij zich voor het laatst aan de sponde van zijn vriend die z ijlde dat hij hem niet herkende en vertrok nu om zijne bestemming te volgen
zoolang zij in holland reisden leverde de togt niets bijzonders op zij hadden bevel ontvangen zich naar halle een dorp in den omtrek van antwerpen te begeven omdat daar hun escadron zou zijn
ouderdom bromde de commissaris zeventien jaar de commissaris een der beide agenten de jonge jufvrouw en de bedienden schudden vol afgrijzen het hoofd
maar gij zult het koud hebben vervolgde hij waarna hij zijn schralen mantel den jeugdigen reisgezel over de schouders hing deze poogde zich te verzetten natuurlijk uit pure discretie maar de vreemdeling bleef er bepaald op staan zoodat eduard zijn ligchaam aan eenige polypèdes moest wagen
zijn bewustzijn herkreeg was alles rondom hem stil nadat hij zijne verwarde gedachten wat verzameld had bragt hij zich zijne lotgevallen van den vorigen avond en den bijna afgeloopen nacht te binnen hij had een dorst die hem de keel als ware het
nadenkende schoot hem te binnen dat de raad hem door de pleyes gegeven om vermomd de stad te bereiken wel veilig maar bij dieper doordenken niet te verkiezen was met het oog op zijne militaire betrekking
als eene spookgedaante zou hij ons verschjjnen alfred en wij zijn wat zenuwachtig george een ongeluksvogel roep françois even wat is je plan vroeg alfred half luid wacht maar