AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar blijft hier en weest gereed om mijne bevelen uit te voeren doet geen leed aan hen die ons hunne geschiedenis en de oorzaak van hunne aanwezigheid in onze woning met opregtheid zullen verhalen
van genoegzamen levensvoorraad voorzien kwam hij zonder bijzondere ontmoetingen gezond en wel op de plaats zijner bestemming aan nadat hij de zaken die hem derwaarts hadden geroepen naar zijn genoegen afgedaan had nam hij zonder dralen de terugreis aan
terwijl wij hiernaar omzagen voerde het goed geluk ons uw huis voorbij wij namen de vrijheid aan te kloppen en gij hebt ons met zoo veel goedheid ontvangen en onthaald dat wij er nooit dankbaar genoeg voor zullen kunnen zijn
en ik weet ten naaste bij op welke plaats daarom vlei ik mij dat wij geholpen door de herinneringen die u daarvan zijn bijgebleven
helaas heer hernam de jongeling weet gij dan een middel om mijne smarten te lenigen en mijne tranen op te droogen te gelijker tijd ligtte hij zijn opperkleed op
ik zal u echter toonen mijne heeren dat ik hoewel eene vrouw de magt bezit mijne bedreigingen tegenover zulke ondankbare gasten als gij blijkt te zijn ook ten uitvoer te brengen
en slechts zijne blikken verrieden dat er nog leven in hem was ofschoon de koningin slechts het genoegen en de troost had van hem te kunnen zien en alles te kunnen zeggen wat hare dwaze liefde haar ingaf zoo liet zij toch niet na hem iederen dag
en de stad waar mijn vader zijn verblijf hield stond op de plaats waar zich thans de vijver bevindt dien gij gezien hebt de oorzaak dezer veranderingen zult gij uit mijne geschiedenis vernemen
het hoofd der dervissen verloor geen enkel woord van deze zamenspraak tusschen de tooverheksen en geesten die na dit gesprek gedurende het overige van den nacht een diep stilzwijgen bewaarden
gedurende de eerste dagen van onze zeereis hadden wij zeer schoon weder maar in den nacht van den veertigsten dag kregen wij tegenwind
dit gezegd hebbende begaven hem zijne krachten en hij viel half dood bij zijne krib neder hier brak de groot-vizier zijn verhaal af
en laat ons in vreemde landen onze schande en ons ongeluk gaan verbergen en betreuren schahzenan vond weinig smaak in dit wanhopige plan doch hij achtte het niet raadzaam den sultan in den staat van opgewondenheid waarin deze zich bevond
beide op het kunstigst bewerkt zijn voederbak van wit marmer was in het midden afgeschoten aan de eene zijde gevuld met haverkorrels zwaarder dan die der beste tarwe en aan den anderen kant met
maar lieve neef riep ik ontsteld wat moet dit beteekenen wilt gij u met deze dame levend gaan begraven bekommer u daar niet over was het antwoord en keer langs den zelfden weg dien gij gekomen zijt terug
sedert drie jaren is er nu geen woord over uwe lippen gekomen en beantwoordt gij niet aan de liefdeblijken die ik u geef door mijne woorden en mijne zuchten is dit uit ongevoeligheid of uit verachting
waaraan eene menigte ringen van onderscheiden vorm geregen waren zeide zij met een schalksch lachje weet gij wel welke beteekenis aan deze kleinodiën verbonden is neen luidde het antwoord der prinsen maar het hangt slechts van u af er ons mede bekend te maken
in de tweede eeuw zwoer ik aan mijnen bevrijder al de onderaardsche schatten te zullen schenken maar ik was niet gelukkiger in het derde honderdtal jaren beloofde ik mijn verlosser
ik zal er u zoo velen verhalen als gij maar wilt wanneer gij mij eerst weder uit deze vaas bevrijd hebt neen zeide de visscher ik zal u niet verlossen gij praat te vergeefs ik zal u in het diepste der zee werpen
ik betuig u echter dat ik wenschte dat al de bagdadsche dames u in wijsheid evenaarden en nimmer zal ik uwe gematigdheid na onze onbeleefdheid vergeten
drong zoo sterk aan dat de koning van tartarije eindelijk moest toegeven en hem met de oorzaak zijner droefheid bekend maakte oordeelt
sire antwoordde de dervis indien het uwer majesteit kan behagen de prinses hier te doen brengen zoo hoop ik dat zij door de hulp en de gunst des hemels in volmaakte gezondheid van hier zal terugkeeren
de vriendschap en de gemeenzaamheid die tusschen ons bestond lieten mij geene vrijheid hem iets te weigeren en zonder aarzelen deed ik den gevorderden eed
alsdan heeft zij den tijd om te gaan waarheen zij wil en bij het aanbreken van den dag bij hem terug te komen vervolgens wekt zij hem door een fleschje met zeker reukwater onder zijn neus te houden
en zij gearmd de binnenplaats op en neder wandelden vertelde hij den dervis een en ander van weinig belang tot dat zij in de nabijheid van den put gekomen waren
de twee stukken van den leeuw verdwenen en er bleef niets over dan de kop die in een schorpioen veranderde de prinses veranderde zich in eene groote slang en voerde een harden strijd tegen den schorpioen
geschiedenis van den nijdigaard en den benijde in zeker dorp woonden twee mannen beide ongehuwd naast elkander
dat het schooner is te vergeven dan een ellendige gelijk ik die zich van alle hulp verstoken ziet met uwe alles vermogende magt te verpletteren en hem aan uwen toorn ten offer te brengen
in dat gevoelen werd ik versterkt toen de slaven weder aan boord gegaan zijnde andermaal met eene vracht terug kwamen doch nu vergezeld door een grijsaard aan wien zij allen eerbied betoonden en die dus waarschijnlijk hun meester was
de prinses in de vaste overtuiging zijnde dat de koning van groot tartarije zich met den sultan ter jagt bevond naderde zonder eenige beschroomdheid tot onder het venster van zijn vertrek
geest zeide hij wat beteekent dit wilt gij den eed dien gij zoo juist gezworen hebt schenden en moet ik tot u zeggen wat de geneesheer douban tot den griekschen koning zeide
de visscher in plaats van te antwoorden nam het loden deksel en sloot zonder talmen de vaas digt geest riep hij nu op triomferenden toon thans is de beurt aan u mij om genade te smeeken kies
doch toen hij nu van zijne vrouw en kinderen afscheid zou nemen smolten allen in tranen en wilden hem vergezellen om met hem te sterven
wat de eerste voorwaarde betreft hernam ik daar neem ik van ganscher harte genoegen in en zal u eene rijke huwelijksgift geven waarover gij geheel vrij als over uw bijzonder eigendom zult kunnen beschikken
hij had alles opgegeten wat hij in zijn bak vond en den geheelen dag zijn gemak gehouden hij verheugde zich dus zeer den raad van den ezel te hebben opgevolgd en gaf hem duizend zegenwenschen voor de goede dienst welke hij hem bewezen had
ook de kalif schepte er een groot behagen in nadat de drie calenders hunnen dans geeindigd hadden rigtte zobeïde zich op nam hare zuster amine bij de hand en zeide tot haar
ten laatste nam zobeïde haren zakdoek wischte daarmede de hond de tranen af kuste haar gaf de ketting weder aan den drager over
het kostte hem weinig inspanning aldus te handelen schahriar van nature met eene hartelijke genegenheid voor zijnen broeder bezield en voldaan over diens edel gedrag besloot zijn rijk met hem te deelen en beschonk hem met het koningrijk van
in de beide volgende gemunt goud en zilver in zulk eene menigte dat men met het goud alleen een groot schip zou hebben kunnen bevrachten
ik was hierover nog meer verwonderd en getroffen dan door de tranen van de koe ik gevoelde een diep medelijden met het beest of beter gezegd het bloed deed in mijn hart zijne regten gelden
op hunne wijze eenen dans uit met zoo veel losse bevalligheid dat de dames er door opgetogen en in haar reeds gunstig gevoelen omtrent deze hunne gasten bevestigd werden
daarom gij die mij heden bevrijd hebt kies welken dood gij van mijne hand wenscht te ontvangen maar haast u dit stond echter den visscher volstrekt niet aan
kort daarop zagen wij den geest en de prinses in de lucht in een hevig gevecht zij spogen elkander zoo lang vlammen toe tot zij eindelijk handgemeen werden
nadat zij elkanderen op de gebruikelijke wijze gegroet hadden nam de grijsaard het woord broeder zeide hij vergeef mij eene vraag die u welligt zal toeschijnen onbeleefd te zijn
mejufvrouw wij kunnen u slechts herhalen hetgeen ik u bij onze komst mededeelde dit is alles wat wij tot onze verantwoording kunnen aanvoeren
doch wat moeite ik ook aanwendde het was mij niet mogelijk tusschen de vele graven van gelijken vorm het bedoelde graf te vinden gedurende vier dagen herhaalde ik mijn onderzoek doch steeds
de sultan zich naauwelijks op de beenen kon houden moest hij door de gesnedenen naar zijne vertrekken worden gedragen zoodra het gerucht van dit treurig voorval zich in het paleis en door de stad verspreid werd het ongeluk van de schoone prinses algemeen betreurd
mij elk op hare beurt omhelsden en daarbij al snikkende zeiden vaarwel waarde prins vaarwel wij moeten u verlaten
dat einde heeft hij op dit onbewoonde eiland met groote kosten en onder de grootste geheimhouding dit onderaardsche vertrek laten bouwen
de geschiedenis van deze vrouw kan mij daarin niet doen wankelen ik zou er u vele anderen kunnen verhalen die u overtuigen zouden dat gij u niet tegen mijn voornemen aankanten moet
hieraan werd met spoed gevolg gegeven nog niet lang was de koning binnen samarcande teruggekeerd toen de vizier reeds een lange trein van slaven zag naderen
dat hij zijn verstand raadplege en weldra zal hij het middel hebben gevonden om uit zijne verlegenheid te geraken zoo is dat uwe meening en wat zoudt gij dan willen dat hij deed vroeg de hond
en verliet met zijn reisgezelschap de hofstad het was toen avond en na tot middernacht in het pavilloen dat in het kamp voor hem was opgeslagen met den gezant zeer belangrijke en aangename gesprekken te hebben gevoerd
de sultan was ten hoogste verwonderd te vernemen dat hij zich zoo ver van zijne staten verwijderd bevond en begreep niet hoe zulks mogelijk kon zijn
en alzoo de kat de bel aanbinden of de kastanjes uit het vuur halen de kalif trachtte er de calenders toe te bewegen doch deze verontschuldigden zich ieder voor zich op de beleefdste wijze
ik had alles wat ik kon wenschen het is door eigen schuld dat ik mij in ellende heb gebragt en indien ik geene list weet te bedenken om er mij weder uit te redden dan is mijn ondergang zeker
vr mijn vertrek beval ik moeder en zoon bij mijne vrouw aan en verzocht haar voor beiden gedurende mijne afwezigheid zorg te dragen daar ik een geheel jaar van huis zou moeten zijn
op het aandoenlijkst en met tranen in de oogen hem al ware het slechts ter wille van deze geheel onschuldigen in het leven te laten
waar hij het in een put wierp vervolgens ging hij zelf in het bed van den zwarte liggen en legde zijne sabel bij zich onder de dekens om aldus zijn plan geheel te kunnen volvoeren
inmiddels vervolgde de zoon van den juwelier heeft mijn vader op de voorspelling der sterrekijkers acht gevende reeds vr geruimen tijd maatregelen genomen om zoo mogelijk mijne planeet leugenachtig te maken en mijn leven te behouden
ten einde de fijne wijnen en likeuren welke in kristallen karaffen op het buffet in koelbakken geplaatst werden te meer aftrek mogten vinden
de geest spaarde inmiddels geene fraaije woorden en beloften om den visscher te vermurwen open de vaas sprak hij geef mij de vrijheid terug ik smeek er u om en beloof u dat gij over mij tevreden zult zijn
ook zijne onderdanen gingen hem in menigte te gemoet en ontvingen hem met groot gejuich en met de blijken der hartelijkste vreugde en eerbied
mijn dierbare meester riep zij uit bedrieg ik mij niet is het werkelijk waar dat ik u hoor en dat gij tot mij spreekt
toen het uur naderde dat de sultan gewoon was zich ter rust te begeven bragt de groot-vizier scheherazade naar het paleis en keerde terug na haar tot aan het vertrek van zijn heer begeleid te hebben
of naar gene zijde van den kaukasus te verplaatsen door deze wetenschap kan ik op het eerste gezigt alle personen kennen die eene betoovering hebben ondergaan ik weet wie zij zijn en ook door wie de betoovering geschiedde
gij zijt sprak zij mijn meester en ik weet zeer goed wat ik u verschuldigd ben maar ik moet u vooraf mededeelen dat ik aan uwen zoon zijne vorige gestalte niet kan terug geven dan op twee voorwaarden
de dame aan wie hij zijne liefde heeft toegewijd is zijne eigene zuster hij heeft mij trachten te misleiden door zich in den schoot der aarde te verbergen maar gelijk gij ziet de wraak des hemels heeft hij niet kunnen ontvlieden
uwe misdaad zal niet ongestraft blijven als koning rust de pligt op mij de misdrijven die er in mijn rijk plaats hebben te straffen als beleedigd echtgenoot voel ik mij genoopt u aan mijne regtmatige wraak op te offeren
de wijze waarop men mij behandelt verschilt daar veel van en mijn lot is even onaangenaam als het uwe gelukkig is
laat mij leven en god zal uwe dagen verlengen de vrees van den visscher deed den geest lagchen die hem antwoordde
de sultan besteedde volgens zijne gewoonte dien dag om zich met zijne rijkszaken bezig te houden en toen het nacht werd bragt hij dezen andermaal met scheherazade door
wij uwe slavinnen bereid om uwe bevelen te ontvangen niets ter wereld verwonderde mij zoo zeer dan de ijver die deze schoone dames aan den dag legden om mij alle mogelijke diensten te bewijzen
nieuwsgierig het gelaat der koningin te zien welke zich vermoedelijk weldra van den sluijer die hare majestueuse gestalte verborg zou ontdoen plaatste zich zoo dat hij alles kon zien zonder vrees van ontdekt te worden
zij wenschten mij goeden morgen en vraagden met de meeste belangstelling naar mijne gezondheid ik verzekerde haar dat deze niets te wenschen overliet en dat zelfs een zieke
en ik zag er alle mogelijke vogelen welke door schoonheid van gevederte het oog bekoren of door hun liefelijk gezang het gehoor streelen
het water vloeide uit den muil van ieder der vier leeuwen en deze waterdroppels die waren als diamanten en paarlen vormden een schoon geheel met de fontein welke zich in het midden van het bekken bevond
en ik begreep mijn leven dat voor mijne onderdanen zoo nuttig kon zijn niet langer aan de wisselvalligheden van dit bedriegelijke en gevaarvolle element te mogen blootstellen de wind was ons gunstig
ik bond haar vast doch op het oogenblik dat ik het offermes ophief om haar te slagten begon zij zeer droevig te bulken en ik bemerkte dat de tranen bij stroomen uit hare oogen liepen
de drie calenders de kalif de groot-vizier de opperste der gesnedenen en de drager waren allen op een tapijt in het midden der zaal gezeten in tegenwoordigheid der drie dames welke op de sofa hadden plaats genomen
neen inderdaad niet zeide de visscher en ik zal u niet gelooven tenzij gij het mij met eigen oogen zien laat zoodat ik daardoor overtuigd wordt
ben ik niet een groote dwaas sprak hij tot zich zelven te gelooven dat mijn ongeluk zoo eenig is het is ongetwijfeld het algemeen lot der mannen door hunne vrouwen bedrogen te worden daar de
dit scheen den koning eenigszins te troosten waarde neef zeide hij hetgeen gij mij daar verhaalt wekt mijne hoop weder op het was mij niet onbekend dat mijn zoon een graftombe liet bouwen
zoo ging vervolgde de derde calender de eene dag gelijk de andere voorbij en dit vrolijke en weelderige leven duurde een vol jaar zonder door iets gestoord te worden
schahzenan zijnen broeder eene gelijke droefheid willende besparen als hij zelf had ondervonden bleef lang weigerachtig doch schahriar
en waardoor hij verdiende dat gij met zijn lijk op zulk een wijze handelt neef antwoordde de koning hij is niet waard mijn zoon genoemd te worden want hij heeft oneer en schande over zijn geslacht gebragt
gij zult gehoorzaamd worden dame sprak nog eens de vizier wij zijn niet onbescheiden noch nieuwsgierig of onbeleefd en wij hebben genoeg te letten op hetgeen ons zelven aangaat zonder ons met de zaken van anderen te bemoeijen daarop zetten allen zich neder
toen ik den calender die hier naast mij zit en die ook op reis was ontmoette hij groette mij en nadat ik zijnen groet beantwoord had zeide ik
evenwel met het aanbreken van den dag bedaarde de storm de wolken verdeelden zich en toen de zon opging bevonden wij ons in de nabijheid van een eiland dat ofschoon klein en weinig bevolkt ons eene veilige haven aanbood
en laat uwe gebiedster hier komen het is mijne begeerte dat ook zij in mijn genot deelen zal de opperste der gesnedenen vertrok en kwam weldra terug vergezeld door de prinses
dat zoo ik uitspraak had moeten doen ik in verlegenheid zou zijn geweest aan wie den eerepalm te moeten toekennen aan die bekoorlijke zangsters of aan die schoone danseressen beide bragten mij in verrukking
beide bleven meer dan twee uur onder water en wij wisten niet wat er van hen geworden was toen zich eensklaps zulk een vreeselijk geschreeuw deed hooren dat wij van schrik beefden
hij las deze blijkbaar met groot genoegen en zeide indien zelfs een mensch in staat ware zulke verzen te maken hij zou mijn hoogsten lof waardig zijn
ik geloof dat gij zelve dwaalt ik zie hier niemand dan dezen kleinen slaaf den gesnedene uw gouverneur en mij zelven die immers allen de vrijheid hebben uw gelaat te zien
toen het voltooid was bragt zij er haren minnaar dien zij nog den zelfden nacht waarin ik hem gewond had naar eene volgens haar oordeel geschikte plaats had doen vervoeren
en gij zijt wreed genoeg om mij wanhopige nog te komen beleedigen ja dat ben ik hernam ik vertoornd ik zelf heb dit monster naar verdienste gestraft
die zeer bloeijend en sterk bevolkt was zij vernietigde de huizen pleinen en markten en schiep in plaats daarvan den vijver en de verlatene landstreek die gij gezien hebt de visschen in den vijver zijn de inwoners der stad
zoo vlug als een aap daar tegen op en in een oogwenk was ik aan boord doch daar mij de spraak ontbrak zag ik mij in groote verlegenheid en inderdaad het gevaar waarin ik mij nu bevond was niet minder groot
zuster zeide zij gij hebt heden wonderen verrigt men kan wel zien dat gij de schoonheid van het heerlijke lied met even veel levendigheid als waarheid zoo even voorgedragen diep gevoelt
toen hij te huis kwam werd hij door zijne vrouw en kinderen met de grootste blijdschap ontvangen doch in plaats van hunne liefkozingen te beantwoorden onttrok hij zich daaraan en berstte in tranen los
en een ieder nam deel in de regtmatige droefheid van den sultan men nam zoowel aan het hof als door de geheele stad gedurende zeven dagen den zwaren rouw aan en alle vermakelijkheden stonden stil
ofschoon onschuldig in deze zaak wachtten hetzelfde lot reeds hadden hunne beulen het zwaard opgeheven doch eer zij toesloegen zeide een der zwarten tot zobeïde en hare zusters verhevene zeer magtige en geëerde meesteressen
het overige mejufvrouw en waaraan ik het geluk te danken heb in uwe woning gastvrij te worden opgenomen is u bekend toen de tweede calender zijne geschiedenis geëindigd had zeide zobeïde ik ben voldaan
en hij hen dus de gewenschte inlichtingen zoude kunnen geven hierin teleurgesteld besloot nogtans de kalif zijne nieuwsgierigheid tot elken prijs te bevredigen
wat valt er te doen het begin is goed antwoordde safie wacht onze bevelen af gij zult niet lang met de armen over elkander behoeven te staan
zij gaf mij tallooze blijken harer liefde en van mijnen kant betoonde ik ook zooveel teedere genegenheid voor haar dat er niets aan ons huwelijksgeluk ontbrak dit duurde zoo vijf jaren toen ik bemerkte dat het hart der koningin had opgehouden voor mij te kloppen
opdat wij nu vervolgde hij in vrijheid kunnen spreken zoo laat ons in den hof gaan en daar de nacht op handen is kunt gij uwe monniken gelasten zich naar hunne cellen te begeven
doch de laatste voegde er bij opdat gij moogt weten mejufvrouw dat wij niet tot den lagen stand behooren en opdat gij ons met verschooning zult behandelen zoo zij het u bekend dat wij alle drie konings zonen zijn
hierop begon hij te weenen als iemand die kleinmoedig wordt bij het vooruitzigt van een wissen dood zijne woorden bragten schrik te weeg bij al de scheepelingen en ik zelf wist niet wat te moeten denken
wij zouden den sleutel van de gouden poort wel kunnen medenemen maar het zou eene beleediging zijn voor een prins van uwe deugden als wij zoo weinig zielskracht en zulk een gebrek aan zelfbeheersching bij u veronderstelden
zij kwamen langs de stad en klommen boven op eenen hoogen berg waarna zij in eene uitgestrekte vlakte nederdaalden en bij eenen tusschen vier heuvelen gelegen vijver kwamen
allen schoone jongelingen schitterend gekleed en op de prachtigste paarden gezeten hunne reis was voorspoedig en toen de sultan die koeriers vooruit had gezonden om zijnen onderdanen kennis te geven van de vertraging zijner terugkomst
wanneer deze strafoefening afgeloopen is bedekt zij mij eerst met een ruw kleed van geitenhaar en hangt vervolgens daarover dit zijden kleed
gij drieën zijt vrij gaat heen werwaarts u zal goeddunken doch een van hen antwoordde hierop mejufvrouw wij bidden u
dit alles geschiedde zonder de minste wanorde en met zulk eene bevalligheid dat ik er geheel van opgetogen werd nadat ik mijn maaltijd had geëindigd zetten al de dames zich in een kring om mij neder
bij dit gevaar was ik op niets anders bedacht dan vast in den zadel te blijven en hoezeer ook vol schrik hield ik mij ferm na tot in de wolken te zijn opgestegen schoot het paard even snel naar de aarde en daalde op het platte dak van een kasteel neder
dit in orde zijnde zal ik zonder verzuim naar deze plaats terugkeeren en mij in uwe handen stellen maar hernam de geest indien ik u het uitstel verleen dat gij mij vraagt zoo ben ik beducht dat gij niet zult
daarna liep zij al klokkend en met de vleugels slaande naar ons toe alsof zij vragen wilde ziet gij ook soms nog een korrel werkelijk was er een op den kant der gracht welke het paleis omgaf blijven liggen de kip bespeurde dien in het terugkeeren
de vorst en ik hadden geen lang verhaal noodig om hen met het ongeluk bekend te maken de twee aschhoopen waartoe de prinses en de geest verteerd waren lagen nog daar om er hun een denkbeeld van te geven
ik verwonder mij dus niet meer over uw verdriet de oorzaak die daartoe aanleiding gaf is van een aard die mij welligt onder haren last zou hebben doen bezwijken
door een onverwinnelijken lust bezield om zijnen broeder te zien zijnen eersten vizier met een talrijk gevolg naar samarcande zond om den koning van tartarije tot een bezoek uit te noodigen
ik vroeg hem welke reden hij had tot zulk eene uitzinnige handelwijze helaas sire antwoordde hij al zuchtende de storm die wij hebben doorgestaan heeft ons zoo ver van onzen koers doen afdwalen dat wij morgen tegen den middag
ik zou in dezen schoonen tuin den ganschen dag ja dagen hebben kunnen doorbrengen zonder mij een oogenblik te vervelen maar juist het schoone dat ik hier zag
na aldus aan het hem gegeven bevel te hebben voldaan keerde hij naar den sultan zijnen meester terug die hem toen den last opdroeg
ziedaar de oorzaak van onze droefheid vr ons vertrek echter zullen wij u alle sleutels ter hand stellen en in de eerste plaats die van de honderd poorten
ik zou moeten gehoorzamen welk eene vreesselijke taak voor een vader ach bijaldien gij den dood niet vreest vreest althans mij de doodelijke smart te berokkenen van mijne hand in uw bloed te moeten doopen
vervolg der geschiedenis van den visscher en den geest zoodra de visscher de geschiedenis van den griekschen koning en den geneesheer douban geeindigd had maakte hij daarop de volgende toepassing voor den geest dien hij steeds in de vaas opgesloten hield
luister dan zeide scheherazade aan hare zuster en vervolgens het woord tot schahriar rigtende ving zij aan als volgt
ik kan best begrijpen dat gij in den korten tijd welken gij opgeeft uit uwe hoofdstad hier zijt gekomen maar zulks werd veroorzaakt omdat de mijne toen betooverd was maar sedert dat dit niet meer het geval is
geschiedenis van den koning der zwarte eilanden weet heer ging hij voort dat mijn vader mahmoud koning van dezen staat was
ik mag niet anders handelen hernam de geest en opdat gij daarvan overtuigd moogt worden zoo hoor mijne geschiedenis ik ben een dier weêrspannige geesten die zich tegen den wil van god verzet hebben
bovendien de landbouwer die steeds achter mij gaat houdt niet op mij met slagen voort te drijven door het zware trekken en het harde juk mij opgelegd
heer ik acht het mijn pligt dat ik voor u opsta en u de vereischte beleefdheid bewijze maar duid het mij niet ten kwade eene bijzondere reden verhindert mij daarin
uit hun voorkomen maakte zij op dat deze lieden tot den beschaafden stand behoorden zij zeide hun daarom hier de meesteres niet te zijn doch dat indien zij een oogenblik geduld wilden hebben zij hun verzoek voordragen en daarop antwoord brengen zou
tot mijne groote teleurstelling bespeurde ik tevens dat dit eiland ver van het vasteland was verwijderd waardoor mijne vreugde over mijne wonderbare redding zeer werd getemperd
hij moest zich met geweld van hunne omhelzingen los maken met een bloedend hart sprak hij ten laatste zich vermannende kinderen
de landbouwer deed zoo als hem gezegd was de ezel moest den ganschen dag voor den ploeg loopen waarbij hij den rug vol slagen kreeg
maar nog nooit eene welke met die van dezen calender te vergelijken is terwijl hij aldus sprak vatte de tweede calender het woord op en wendde zich tot
zoo aarzelde ik niet de eerste poort te ontsluiten door deze poort mejufvrouw vervolgde de calender kwam ik in een boomgaard of fruittuin wiens weêrgade ik niet geloof dat op de wereld bestaat
bekoorlijkste van uw geslacht die ik op den bruiloftsdag ontvoerd en sedert met standvastigheid en onveranderlijke liefde bemind heb gij zult mij wel willen veroorloven eenige oogenblikken in uwe mij zoo waarde nabijheid te slapen
ja die magt heb ik luidde het voor mij verblijdende antwoord o hernam ik in mijne vreugde zoo gij dit wilt doen en er in slaagt zal ik u tot meesteres over al mijne goederen maken
daar ik bemerkte dat hem dit niet aangenaam was maakte ik om hem over zijn verlies te troosten voor de vuist een gedicht dat ik nederschreef en hem toen aanbood
gij kunt u dus voorstellen mejufvrouw hoe verwonderd ik was toen op den eersten dag van het nieuw ingetreden jaar de veertig dames in plaats van mij vrolijk te komen geluk wenschen in tranen
gij verdient ten volle den naam van dom dien men u gegeven heeft gij zijt al te onnoozel laat met u doen al wat men wil en komt er niet toe een goed en moedig besluit te nemen
dat hij rust noch duur had en eindelijk zijn huis en zijne zaken verliet met geen ander doel dan om den man dien hij zonder eenige gegronde reden haatte in het verderf te storten
de dame bij toeval naar boven ziende en de beide prinsen bespeurende wenkte hen met een vrolijk gelaat om bij haar te komen hoog klom nu zij zich in hunne schuilplaats ontdekt zagen de angst van schahriar en
overal hoorde men zuchten en angstkreten hier beweende een vader het verlies van zijne geliefde op zoo wreede wijze omgebragte dochter daar hoorde men de klagten eener teedere moeder die voor hare kinderen een gelijk lot vreesde
daar herschiep zij hem door hare tooverijen in een kalf en bragt hem onder die gestalte bij mijnen pachter om als een kalf dat zij voorgaf gekocht te hebben
toen wierp zij de zweep van zich nam de hond van den drager over hief haar bij de voorpooten op en terwijl zij elkander dus in de oogen zagen begonnen beide om het hardst te weenen
ik vlei mij met de hoop dat gij mij uwe geschiedenis wel zult willen verhalen maar wees zoo goed en zeg mij vooraf welke vijver het is die zich hier in de nabijheid bevindt waarin men visschen van vier verschillende kleuren ziet
maar ik zie den dag aanbreken zeide scheherazade en dat dwingt mij mijn verhaal op de belangrijkste plaats af te breken de sultan die besloten had deze vertelling ten einde toe aan te hooren liet zijne gemalin
ook ik dacht niet anders dan dat mijn laatste uur weldra slaan zou nogtans was ieder op zijn behoud bedacht en nam daartoe al de te zijner beschikking staande maatregelen
in de tweede waren diamanten en robijnen in de derde smaragden in de vierde goudstaven die tot aan de zoldering lagen opgehoopt
de sultan van indië liet ter eere van zijnen broeder vele prachtige feesten aanrigten doch schahzenan bleef daar geheel ongevoelig voor en zoo groot was zijne neêrslagtigheid dat zulks de aandacht van den sultan niet ontging
ziedaar nu mijne geschiedenis en die van deze hinde is zij niet zeer verrassend en vreemd dat stem ik u toe sprak de geest en uit dien hoofde scheld ik den koopman het derde deel zijner schuld kwijt
als of zij zich van hare vermoeijenis en hare aandoeningen trachtte te herstellen alvorens zich bij het gezelschap te voegen lieve zuster sprak thans safie wilt gij uwe vorige plaats niet weder innemen
en hij daaraan met moeite ontsnappen indien hij echter zoo gelukkig is dat gevaar te ontkomen dan zal hij een lang leven hebben
grijs van ouderdom en van ontzettende grootte die met een ontbloot zwaard in de hand op hem afkwam en met eene verschrikkelijke stem riep
zoodra de sultan de visschen in zijn bezit had liet hij ze in zijn vertrek brengen met al het noodige om ze te doen braden vervolgens sloot hij zich met den groot-vizier in zijne kamer op waarna deze laatste de visschen toebereidde en in eene pan op het vuur zette
uit dien hoofde verkocht hij zijn huis met het weinige goed dat hij had en begaf zich naar de hoofdstad des rijks in welker onmiddelijke nabijheid hij een klein landgoed kocht
schahriar zeide hier niets op maar volhardde in zijn ongeloof en een oogenblik later verlieten beide koningen in burgergewaad het paleis en de stad een anderen weg inslaande dan van waar zij gekomen waren ten einde de legerplaats te vermijden
het was nu ebbe bij het opkomen van den vloed zeker zou hebben moeten verdrinken aarzelde ik niet lang den gevaarlijken togt te ondernemen en door den hemel geholpen gelukte het mij hoewel doodelijk afgemat ongedeerd de kruin des bergs te bereiken
neem deze visschen meê zeide hem de geest en breng ze aan uwen sultan hij zal er u meer geld voor geven dan gij uw gansch leven gehad hebt gij kunt elken dag in dezen vijver komen visschen maar ik waarschuw
mijne geschiedenis zeide hij zich tot zobeïde rigtende en de oorzaak waarom ik hier ben zijn u reeds bekend wat ik u dus heb te verhalen laat zich in weinige woorden zeggen
de twee prinsen die vr mij gesproken hebben verloren elk hun regter oog door een ongelukkig toeval van het mijne ware ik zoo als uit mijne geschiedenis zal blijken door eigen schuld beroofd mijn naam is
gij vriend zijt niet wijzer geweest dan wij en hebt dezelfde straf moeten ondergaan wij zouden u wel in ons gezelschap kunnen opnemen waardoor gij onderworpen zoudt zijn aan de zelfde boetedoeningen die gij ons hebt zien verrigten
geschiedenis van den eersten calender den zoon eens konings om u te doen begrijpen hoe ik mijn regter oog verloren en waarom ik het kleed van een calender aangenomen heb moet ik u vooraf zeggen dat ik van geboorte een konings zoon ben
behandel mij niet gelijk imma weleer ateca behandelde en wat deed imma met ateca hernam de
maar weldra zagen wij ons door een nog grooter gevaar bedreigd de geest zich van de prinses ontslagen hebbende naderde de galerij en blies ons geheele stroomen van helsch vuur toe
hij zette zich geheel alleen voor de deur van zijn huis neder en stond in beraad of hij zijn leven voor zijne vrouw welke hij hartelijk lief had niet maar ten offer zoude brengen
de koopman en de drie grijsaards werden ofschoon zij daarop verdacht konden zijn zoo verschrikt door deze plotselinge en dreigende verschijning van den geest dat zij het van angst uitschreeuwden
intusschen groeide mijn zoon zeer voorspoedig op en reeds had hij zijn tiende jaar bereikt toen ik in de noodzakelijkheid kwam eene verre reis te maken
zoowel in landerijen als in handelswaren en klinkende munt hij had vele kantoorbedienden en slaven zijne zaak vorderde dat hij van tijd tot tijd reizen deed om mondeling met zijne correspondenten te spreken en te handelen
de zon was nog niet lang opgegaan toen de sultan die niets wilde verzuimen van hetgeen hij oordeelde dat tot genezing van de prinses zijne dochter zou kunnen strekken met een talrijk gevolg voor de kloosterpoort verscheen
rigtte dezelfde woorden tot hen en allen gaven zij de koppen opligtende haar het zelfde antwoord de jonge dame smeet daarop met haar stokje de braadpan nogmaals omver en verdween in den muur
helaas antwoordden zij wat anders prins zou ons zoo diep kunnen bedroeven dan de treurige noodzakelijkheid waarin wij verkeeren om u te moeten verlaten
de koopman bevredigde de nieuwsgierigheid van den grijsaard en verhaalde hem door welk noodlottig voorval hij zich op dit tijdstip daar bevond en wat hem welligt binnen weinige oogenblikken te wachten stond
en hun avondlied neurieden waren niet in staat hem uit zijne treurige overpeinzing op te wekken terwijl hij aldus werktuigelijk en zonder eenig gevoel voor al dit schoone in den hof staarde
het was dezelfde vizier die mijn vader onttroond en van het leven beroofd had en die thans met eene sterke krijgsmagt was uitgetrokken om ook de staten van mijn oom te veroveren
ik loofde allah toen ik bemerkte dat zich alles toedroeg zooals mij in den droom door den grijsaard voorspeld was want nu twijfelde ik aan mijne redding niet meer
ik ben thans blijde dat ik schipbreuk heb geleden en dat mijn noodlot hier heen heeft gevoerd om uw leven te kunnen beschermen tegen een ieder die daarop een aanslag zou willen maken
hoe gegrond en welgemeend deze raad ook was gaf toch de kalif die slechts naar zijn ongeduld luisterde er geen gehoor aan
deze vangst verblijdde hem ik zal dacht hij de vaas bij den koperslager brengen en voor het geld dat ik er van maak eene maat koren koopen opdat ik iets te eten hebbe voor mij en voor mijne huisgenoten
drukte hij eigenhandig op het looden deksel van de vaas zijn zegel waarop de naam van den almagtigen god gegraveerd was vervolgens stelde hij de vaas in handen van een der hem onderdanige geesten met last deze in zee te werpen
kon hij niet ophouden ze te bewonderen en oordeelende dat hij er eene vrij aanzienlijke som voor zou kunnen krijgen was hij over deze vangst uitermate verblijd
kuste die met eerbied en zeide vorst van het geestenrijk ik bid u demoedig uwen toorn op te schorten en mij goedgunstig aan te hooren ik zal u mijne geschiedenis en die van de hinde welke gij bij mij ziet verhalen
dat zij er duidelijk eene menigte visschen in bespeurden gelijk aan die welke de visscher aan het paleis gebragt had de sultan hield stil aan den kant des vijvers
en haalde van daar een mes op welks lemmer eenige hebreeuwsche woorden gegraveerd waren zij bragt ons namelijk den sultan den opperste der
dezelve met aandacht beschouwende bemerkte hij intusschen een digten damp die er uit opsteeg en die hem vepligtte twee of drie passen achterwaarts te doen om niet te stikken
wat hernam de kalif behoort gij dan hier niet te huis kunt gij ons niets mededeelen aangaande de beide zwarte honden en deze bezwijmde en zoo vreesselijk mishandelde jonge vrouw
ik maakte eene diepe buiging en den zoom van zijn kleed kussende zag ik hem smeekend en met tranen in de oogen aan dit maakte zijn mededoogen gaande
amine was te zeer geroerd om op deze beleefdheid te antwoorden haar hart was zoo ter neder gedrukt dat zij meende te stikken
al sluit hij mij ook in eene glazen kist die hij op den bodem der zee bewaart ik zal hem toch weten te misleiden hieruit moogt gij leeren dat indien eene vrouw zich iets heeft voorgenomen
en keerde naar het hof van mijn vader terug daar ik niet gewoon was lang afwezig te blijven ik liet intusschen de ministers van mijn oom den koning in groote ongerustheid omtrent het lot van den prins
riep thans de arme visscher op klagenden toon wees niet op mij vergramd en kwel geen ongelukkige die u smeekt hem te sparen
als zeker grieksche koning met den geneesheer douban handelde dit is eene geschiedenis welke ik u vertellen zal luister
die eindelijk zullen vinden doch dewijl hij deze zaak in het geheim heeft behandeld en ook u het stilzwijgen heeft opgelegd zal het naar mijn inzien raadzaam zijn wij slechts met ons beiden dit onderzoek doen ten einde alle opspraak te vermijden
de sultan liet de prinses bloem van schoonheid het verhaal van haar gevecht met den geest voleindigen doch toen het woord opvattende zeide hij op een toon die van zijne diepe droefheid getuigde
dat zij mij evenzeer als vader bloedverwant en echtgenoot kon beschouwen dertig jaren leefden wij met elkander zonder dat onze echt met kinderen werd gezegend dit belette mij echter niet met haar in liefde en vriendschap te leven
neen dame zeide een der calenders die voor allen het woord voerde wij bestaan elkander niet in den bloede maar wij zijn broeders in onze betrekking van calender dat wil zeggen wij volgen allen denzelfden
en ze op mij werpende sprak hij tot mij leg de gestalte van een mensch af en neem die van een aap aan terstond verdween de geest en ik bleef alleen in een geheel vreemd oord achter
en wij begaven ons ter ruste nog onverzadigd van de genoten genoegens maar met de troostvolle gedachte dat de volgende dag ons weder een gelijk genot zou opleveren
de onbetamelijkheid van eene dergelijke handelwijze deed aan schahzenan genoeg zien om zich te overtuigen dat de sultan zijn broeder niet minder te beklagen was dan hij
van dien tijd af droeg hij mij een kwaad hart toe en vond er vermaak in mij op alle mogelijke wijzen te kwellen hij werd toen echter uit ontzag voor den koning mijn vader terug gehouden doch nu hij de magt in handen had
hij voorzag zich van eene sabel en toen alles in zijn kamp in diepen slaap gedompeld was vertrok hij onvergezeld hij ging zonder groote moeite over een der heuvels en liep vervolgens door tot aan zonsopgang
zij had hem zoo lang in het leven behouden door geneesmiddelen die zij zelve had toebereid en ging er mede voort toen hij in het tranenpaleis was ze hem iederen dag zelve te brengen
en onder vrolijke gesprekken snelde de tijd voorbij neef sprak nu de prins plotseling opstaande het is thans tijd doe mij het genoegen deze dame met u te nemen en haar naar gindsche begraafplaats te begeleiden
toen hij er digt bij was bemerkte hij dat het een schoon paleis of liever een zeer sterk kasteel was gebouwd van schoon gepolijst zwart marmer gedekt met geslepen staal en glad gelijk een spiegel
als uwe verbeelding ze zich slechts kan voorstellen
en wat aanleiding had gegeven dat amine's hals en boezem met lidteekens als overdekt waren heer sprak de drager als ik het wist zou ik het u zeggen maar ik zweer u bij den baard van den grooten profeet
dan kunnen wij zeker zijn dat wij door niemand beluisterd worden de goede dervis deed zoo als van hem verlangd werd toen nu de nijdigaard zich met hem alleen bevond
de vizier bragt ze zelf naar de keukenmeesteres en gaf ze haar eigenhandig over ziedaar zeide hij tot haar vier visschen die men aan den sultan gebragt heeft hij beveelt u ze voor hem toe te bereiden
met den derden pijl deed ik hem in zee storten en het paard viel neder naar den kant waar ik mij bevond zonder mij echter te raken of te wonden
ik heb eene dochter welke eenige kennis van de tooverij bezit toen ik nu gisteren het kalf dat gij niet hadt willen offeren weder op den stal bragt bemerkte ik dat zij eerst lachte en een oogenblik daarna begon te weenen
en weldra stond zij in de meening dat ik sliep met zoo weinig omzigtigheid op dat zij hardop zeide slaap en mogt gij nimmer meer
daarbij was zij van eene uitstekende schoonheid en onwankelbare deugd zoodat zij met regt het wonder van hare eeuw mogt heeten de vizier droeg deze zijne dochter
waarin men u naar het schijnt levend heeft begraven om redenen die mij onbekend zijn maar wat mij in verwarring brengt en wat ik niet begrijp
waarna ik niets meer te vreezen had nu met mij zelven raadplegende wat mij verder te doen stond nam ik het besluit naar bagdad te gaan en mij aan de voeten van dezen grooten monarch te werpen wiens regtvaardigheid en edelmoedigheid alom geroemd worden
zoo is het ook met u o geest indien ik u had kunnen vermurwen en de genade waarom ik u bad van u had kunnen verwerven zou ik thans medelijden hebben met den toestand waarin gij u bevindt
riep de vizier door zulk een voorstel van schrik verbleekende vordert gij van uwen vader die u lief heeft als de appels zijner oogen dat hij uw beul zal worden
ik zal dan hier mijne hut opslaan en mijne woning vestigen ten einde alle visschers die te dezer plaatse hunne netten mogten willen uitwerpen te waarschuwen om zich wel in acht te nemen
maar het zal mij niet weêrhouden u te doen sterven ik heb u daarbij slechts ééne gunst toe te staan en wat zal dat zijn vroeg de visscher dat ik het aan uwe keus laat antwoordde de geest op welke wijze gij wilt dat ik u doode
ik heb zoo als uwe majesteit gezien heeft den geest overwonnen maar die overwinning is mij duur te staan gekomen er blijven mij slechts weinige oogenblikken te leven over en gij zult het genoegen moeten
gij kunt van nu af aan zeide hem de sultan rustig in uwe hoofdstad wonen tenzij dat gij in de mijne die zoo digt bij is wenscht te komen ik zal er u met opene armen ontvangen
en eerst na vele blijken van de meest ongeveinsde genegenheid klommen zij weder te paard en reden naar de stad waar zij door een groot deel der talrijke bevolking onder blij geschal werden ingehaald
even alsof er niets gebeurd was en zeer verheugd aan een gevaar te zijn ontsnapt dat hem zoo zeer beangst had na hem nam een der calenders het woord
toen gij de doppen van uwe dadels wegwierpt ging mijn zoon deze plaats voorbij gij troft hem in het oog en hij is er aan gestorven het is daarom dat ik u wil dooden
en zou mijn vloek verdienen indien niet s hemels toorn mij reeds was voorgekomen en hem op eene voorbeeldige wijze gestraft had
toen echter zobeïde naar den stand van hare gasten vraagde begon hij weder hoop te koesteren dat deze zaak een minder treurig einde zou nemen dan het zich aanvankelijk liet aanzien
sire antwoordde de vizier mijn hart zal bloeden en de natuur moge er zich tegen verzetten hoewel vader ik sta u borg dat mijn arm zijn pligt zal doen
indien de schepper van het heelal u in uwen tegenwoordigen staat geschapen heeft of indien hij vertoornd op u is zoo verander niet maar indien gij slechts in dezen toestand zijt door de kracht mijner betoovering zoo herneem uwe natuurlijke gedaante
ik wilde nog iets zeggen doch hij sloot mij den mond met woorden zoo vol toorn dat ik begreep mijn leven in gevaar te zullen brengen indien ik mij niet onmiddelijk verwijderde en zijn bevel nakwam
hier verdwenen zij als spoken onder den grond en kwamen na eenigen tijd zonder hunne vracht weder te voorschijn dit deed mij vermoeden dat zich daar ter plaatse een onderaardsch gebouw moest bevinden
ik brand van ongeduld om uwe geschiedenis te vernemen die ongetwijfeld hoogst wonderlijk moet zijn en ik ben overtuigd dat zij in verband staat met den vijver en zijne bewoners
daarom ga in vrede van hier maar doe dit op staanden voet zoo gij één dag één uur slechts langer hier bleeft zou ook ik het leven verliezen
als wel dat der schoone prinsessen van wier rampvollen dood ik mij zelven beschuldigde ik heb verscheidene landen doorgetrokken en ben eindelijk te bagdad gekomen in de hoop dat ik gelegenheid zou vinden mij aan den beheerscher der geloovigen te doen voorstellen
hare tranen en hare smart troffen mij ik smeekte haar mij te zeggen wat aanleiding kon hebben gegeven tot deze droefheid en tot de scheiding waarvan zij mij spraken
om onder eene groep boomen die zich op eenigen afstand vertoonde eene schuil en rustplaats te zoeken toen hij die plek bereikt had ontdekte hij tot zijne groote vreugde een bron met helder water door eenen kokosboom van reusachtige grootte overschaduwd
de geest was eenige oogenblikken met zich zelven in tweestrijd of hij het aanbod zou aannemen of afwijzen maar het slotwoord was welnu laat hooren ik sta het toe
vorst zeide hij hem omhelzende verblijd u gij hebt niets meer te vreezen uwe wreede vijandin leeft niet meer
zij waren er bij zich zelven over verontwaardigd de ongeduldige kalif brandde van verlangen naar de oplossing van dit voor allen onverklaarbaar raadsel en wenkte gedurig zijnen vizier om er naar te vragen
onder vele andere voorwerpen die mijne aandacht trokken merkte ik een zwart paard op zoo schoon en zoo edel van vorm dat ik er de oogen niet van kon afhouden
ik zeg herhaalde de geest dat gij mij beleefder en met meer ontzag hebt toe te spreken voor dat ik u doe sterven wel nu nog fraaijer riep de visscher om wat reden zoudt gij mij dooden
vervolgens liet zich uit de vaas eene stem aldus hooren welnu ongeloovige visscher thans ben ik in de vaas gelooft gij mij nu
na deze bekentenis zeide zobeïde op eenen toon die bewees hoe diep zij zich beleedigd achtte daar wij slechts vrouwen zijn en alle mogelijke onaangenaamheid wenschen te vermijden hebben wij
sire gaf zij ten antwoord wanneer gij nog eenige liefde of genegenheid voor mij gevoelt zoo bid ik u laat mij begaan sta toe dat ik mij overgeef aan mijn hevig verdriet de tijd kan het niet verminderen
werd zeer bedroefd niet zoo zeer uit gehechtheid aan het leven dan wel om zijne drie kinderen die door zijnen dood in de diepste armoede en ellenden zouden worden gestort dit bewoog hem nogmaals te beproeven of hij den geest niet zou kunnen vermurwen
een ander doorschiet hem met een pijl een derde wilde mij met eene handspaak te lijf om kort te gaan mijn leven hing aan een zijden draad in dit gevaar nam ik mijne toevlugt tot den kapitein
naauwelijks had hij zijn gebed geeindigd en lag nog op de knieën met het gelaat naar het oosten gekeerd toen hij plotseling een geest zag verschijnen
hier nam de vizier den kalif ter zijde en zacht sprekende zoodat zij door de anderen niet konden worden verstaan vervolgde hij de nacht spoedt bijna ten einde
ik liet mij den baard en de wenkbraauwen afscheren en nadat ik het kleed van een calender aangetrokken had verliet ik de stad zonder door iemand herkend te worden
de koning mijn vader stierf op zeventigjarigen leeftijd ik had naauwelijks den troon beklommen of ik trad in het huwelijk met een mijner nichten
het is mogelijk zeide een der calenders den drager een wenk gevende om naderbij te komen hij vraagde hem of hij niet zeggen kon waarom de zwarte honden zoovele zweepslagen hadden ontvangen
en gij zult zien op welk eene wijze ik er mij van zal kwijten na dit onderhoud waarvan den koopman geen enkel woord ontgaan was zwegen beide
de tooveres sprak daarop verder tot hem ga verwijder u uit dit kasteel en zoo gij hier immer terugkomt zal zulks u het leven kosten
doch die vreugde ging weldra in droefheid en bittere teleurstelling over want in plaats van de verwachte visch vond hij toen hij het net met inspanning van al zijne krachten opgetrokken had daarin niets dan het geraamte van een ezel
uit dit vrvertrek kwamen wij in eene groote zaal waarvan het gewelf op zware kolommen rustte en die door kristallen kroonen waarop waskaarsen brandden helder verlicht was
de drager zocht zijne woning weêr op en de kalif door masrour vergezeld keerde naar zijn paleis terug van nieuwsgierigheid brandende deed de beheerscher der geloovigen dien nacht geen oog toe
het was op mijn verlangen dat zij deze en niet eene nog minder aangename gedaante bekwam opdat wij haar zonder tegenzin in onzen familiekring zouden kunnen dulden
ik zal dan sprak zij met haar handelen zoo als zij met uwen zoon gehandeld heeft doe dit gaf ik ten antwoord maar geef mij eerst mijnen zoon terug
zoodra de vorst haar zag binnenkomen beval hij haar zich te ontsluijeren en hem haar aangezigt te laten zien hij vond haar zoo schoon dat hij er verrukt van was en ziende dat zij weende vroeg hij naar de oorzaak daarvan
ik laat mij een onderaardsch paleis bouwen dat misschien wel waardig is door u bezien te worden maar alvorens dit plaats hebbe verlang ik van u dat gij mij getrouwheid en eene stipte geheimhouding zweren zult
uwen zoon zal tot zijn vijftiende jaar niet het minste ongeval treffen maar op dien ouderdom zal zijn leven in groot gevaar verkeeren
liet nog dienzelfden dag het bevel tot eene groote jagt uitgaan en de tenten buiten de stad opslaan om aldaar den morgenstond af te wachten en bij tijds te kunnen vertrekken
doch hoe groot was de verbazing des konings toen hij zag dat zich onder dit gezelschap hetgeen alleen uit vrouwen mogt bestaan tien zwarte slaven bevonden die zich elk bij eene der vrouwen voegden
dit zeggende stampte zobeïde driemaal op den vloer en klapte in de handen komt spoedig riep zij luid en toornig eene achter het behangsel verborgen deur vloog open
de beide vorsten keerden nu naar het kamp terug waar zij met groote vreugde ontvangen werden de sultan toonde zich zeer goed gestemd beschonk zijne hovelingen rijkelijk en keerde de jagtpartij uitstellende naar de stad terug
uw voornemen is hoogst loffelijk mijn kind sprak de vizier maar voor het kwaad dat gij van uwe stadgenooten wenscht af te wenden zie ik geen hulpmiddel