AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Soedahf riep hij met een afwerend gebaar 'Ik vertrouw je best;
het zal wel alles uitstekend in orde zijn' Hij was immers volstrekt niet in een stemming om over sloffen en overhemden te spreken
Toen ze den mond van de Ill binnenvoeren, was de Keizer nog niet over het midden der rivier.
Dertig jaar lang heb ik den Rijn bevaren, maar geleerd heb ik van Uwe Edelheid
zeide Madzy, verontrust door den staat van zenuwachtige prikkelbaarheid, waarin zij bespeurde dat zich Aylva bevond: verhaal ons alles;
en waar gij dagelijks buiten de deur onder een soort van afdak, eene rij mannen en vrouwen kunt zien staan, als stalen van de waar die binnen te koop is.
Dan zult gij beleefd verzocht worden, om binnen te komen en te examineeren
Zooveel weet ik er althands van,' antwoordde Van Espenblad: 'dat de strekking is, Frankrijk buiten den vrede te houden.
' 'De Staten zullen toch niet denken vrede te maken, zonder ons er in te kennen!
Lachend keek Stork hem aan met een zwijgend verklaring-vragen.
Wat ik nu maak, ligt buiten het leven, is tegen het leven of er boven.
En poëzie moet nu Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp ook zoo zijn.
Hij koos zich een van de vlugste paarden uit, die in den welvoorzienen stal stonden en zat weldra weer in den zadel.
Hij was zoo geheel vervuld van zijn plan, dat hij bijna geene vermoeidheid voelde
vroeg Nancy, en viel met deze woorden Sikes in de rede, juist toen deze aan zijne hevige verontwaardiging wilde lucht geven
a, zeide de oude, hij heeft, door zijne bescheidene vrolijkheid, na de verkooping, het gezelschap vermaakt, en ik heb hem zijn voorstel niet willen weigeren, om heden zijn bezoek te herhalen;
maar ik vond het ordenlijker, dat hij heden middag bij ons ten eten kwam
Hij sprak zoo zacht en onduidelijk, dat men meende een vogel te hooren.
Ik herinner mij, dat men eens, bij het beeld van Herkules Farnèse, om hem heen ging staan, om hem te bewonderen
Het was dus eene stad, waar kennis, beschaving en intellectueele krachten mede hunne rechten deden gelden, en waar de materieele belangen niet zoo streng als te X.
de alleenheerschappij voerden, zoodat er ook plaats en stof was voor hoogere en diepere
eene nieuwe windvlaag stormde er overheen en vulde het natte haar met hagelsteenen.
Vader!  ik dacht dat ik u tweemaal hoorde roepen
Ik zal straks naar hem toegaan: arm ventje;
Wanda!  Zij wenkte de jonge prinses van Gothland, die nader kwam, en met een lief gebaar knielde voor Elizabeth
Nu dat laatste was waar, maar Betsy moest bij haarzelve toch lachen om de heilzame werking van geneesmiddelen voor kwalen, die men niet heeft Met een onrustig oog volgde zij die dag Sarinah, in al haar doen en laten
in de gedachte, dat zoo ver van de hoofdstad de arm der wet zwak en verlamd zou zijn.
Zij zullen tot voorbeeld worden gesteld.
Maak de bevelen tot inheehtenisneming gereed, mijnheer
eeuwen van het bestaan der universiteiten kende men daaraan als aan zedelijke lichamen zekere rechten, deels voorrechten, toe, die allengs door den stroom des tijds werden medegesleept, daar zij niet meer pasten in den nieuweren toestand der maatschappij.
eene grootere belangstelling inboezemt, dan de schitterendste kleur der gloeijende gezondheid, en de helderste opslag der oogen, door geen zweem van somberheid bedekt
met al de inrichtingen voor onderwijs, wetenschap en kunst, die wij in Europa gewoon zijn daar aan te treffen.
Het bezit eene aanzienlijke handelsvloot, rijke ertsaderen, steenkolenlagen
Als men zoo een vaartuig aan den wal ziet liggen, en men 'er dan op is, schijnt het vrij groot, maar, als men 'er meê in het ruime sop, in de Noordzee, is, dan verdwijnt die grootte, en het is Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager of men op een klein stukje houts heen en weêr geslingerd wordt
tegen in, dat dit juist een bewijs was van den vetten kleigrond, dien men te goed achtte, om met geboomte te beplanten, dat ook op de schraalste gronden, zoo als er in olland vele gevonden werden, zeer wel wilde tieren
En in diezelfde ogenblikken was het ook Betsy, alsof ze gebiologeerd werd Ze had, toen ze wegliep naar haar voertuig, met schrik een pijnlijke greep gevoeld om haar ronde pols, en toen ze snel omkeek, zag ze dat het de vrouw van de resident was
Gerrit, onrustig, bewoog bijna woest zijn groote ledematen
o, zeide, als het hart van de bruid en bruidegom maar groen zijn, wat komt het dan op bloemen en op groente ann.
' - adat zij met elkander in de kajuit het middagmaal gehouden hadden, en onderwijl de wind wat ruimer geworden was, zagen zij weder op het dek gekomen
Mijn arme bloemen zijn heelemaal verwelkt!
zei de kleine Ida, Wat waren zij gisteravond nog mooi, en nu laten ze al haar blaadjes slap hangen!
als toen hij in onze voorkamer zat te wachten op mijn geboprte.
Mijnheer Chillip had zes of zeven jaar geleden Blunderstone verlaten, en ik had hem sedertdien niet meer gezien.
Hij zat vreedzaam zijn courant te lezen
en, al ware het maar voor een oogenblik, hem te doen gelooven, dat hij iemand was als ieder ander, door jegens hem als jegens ieder ander te zijn.
Is dat niet inderdaad het rechte betoon van liefdadigheid
Ik zal u eens wat zeggen, zei Mark, terwijl hij alle terughouding afwierp, en de kasteleines om haar middel pakte, waarvan zij volstrekt niet ontstelde, omdat zij wist wat een fatsoenlijke jongeman hij was
En in gedachten voegde hij er bij: ik ben hem een bezoek schuldig.
Wij moeten echter bekennen, dat dit voornemen, hoe natuurlijk ook in den beginne, hem, na eenige overweging, ongerijmd en onmogelijk, ja, schier stuitend, toescheen
Bella hield vol en schonk hare aandacht aan het eene en vergat het andere, lette dan weer op het andere en vergat het derde, en om het derde denkende, werd zij daarvan weer afgeleid door het vierde
waar duizendbeenen van vijftien voet lang wemelden, en die tot badplaats van Behemoth had kunnen dienen.
De groote laarzen der baggerlieden waagden zich nooit verder dan tot zekere bekende punten
Ik heb aan de persoon van Henry Bennet altijd vriendschap toegedragen,' antwoordde d'Estrades, hem de hand reikende: 'en het zal my verheugen, wanneer de omstandigheden my veroorloven, Lord Arlington niet vermomd en door de achterdeur, maar door de voorpoort te zien binnenkomen
en, toen het huwelijk van den prins kon bepaald worden, zag de professor met evenveel trots als liefde neêr op zijn patiënt, dien hij fyziek genezen verklaarde en moreel genezen voor zichzelven dacht
Ze stonden radeloos bij elkaar, en bekeken den pot, toen ze iemand hoorden zeggen: Zal ik jelui helpen, kraaien?
Aan den kant van den kuil zat een vos, en keek op hen neer.
en werkte zoo aanhoudend, dat hij zelf over zijne snelle vorderingen verbaasd stond.
Onder dit werken werd hij eens door een zeer onverwacht voorval verschrikt
Zulk een weelde van verdriet wordt echter alleen maar aan kostleerlingen met huiselijk verkeer veroorloofd
ziet, burgers, de vijand is niet onoverwinnelijk, en de onzen toonen, dat ze den Spanjaard niet meer behoeven te vreezen!
Houdt moed, burgers, God zal met onze goede zaak zijn!
En nu ik.  dit begrijp, heb ik, zoo miogelijk, den grooten sctoat, dien ik nu in mijne armen heb, nog meer leeren waardearen en dank ik God voor haar bezit
door elkander vlogen, hetgeen oogenblikkelijk VAN WIERINGEN en zijn medespeler, zonder nog regt te zien, wie de oorzaak was, deed opvliegen - maar eer zij bijna nog blijken van gramschap konden geven, zeide BLOMMESTEYN met eene zware stem
ingewilligd.  Dit gezegd hebbende, trad hij terug en bleef in sombere gepeinzen staan.
en zij samen naar Hampton Court wandelden.
De eerwaardige bewoners van dit eerwaardige gebouw schenen in die dagen daar als een soort beschaafde heidens gekampeerd te zijn
Dat deed hij met voordacht, omdat hij vreesde, dat anders zijne onervarenheid hem op Crayenstein verraden zou.
Eerst viel zijne koopmanschap hem ook werkelijk wel wat vreemd, maar al spoedig begon hij er den slag van te krijgen, en toen in de verre de torens van Dordrecht voor hem oprezen, kon hij zijn woord doen als de beste koopman
de klerk van Greth and Galley, nog had uitgesproken.
Ik hoorde het ternauwernood en ik begreep het volstrekt niet;
alleen de naam van Driscoll, mijn naam, trof mijn oor
Op, en snelt te hulpe uw niet meer strijdbare vorstin, die Herakles weg zal voeren naar Hellas!
als het avondje van Sinterklaas komt, maar het weet toch niet den bijval te verwerven dien het lieve 'Sterretje, zie ik u blinkende staan', zelfs na nog een tweede uitvoering, mag behalen.
Dit laatste is dan ook volkomen van toepassing
De roode vlag Was recht overeind aan de leuning van het.
achterbankje gebonden, waarop Sam, gesierd met den hoed van Bob Sawyer, zeer op zijn gemak, bezig was, een boterham te eten
De keukenmeesteres geraakte middelerwijl in de grootste verlegenheid.
Zoodra zij de visschen, welke de vizier haar gegeven had, schoon gemaakt had, zette zij ze in eene pan met olie op het vuur, om ze te bakken
Amedeo!  riep de vrouw naar het huisje toe.
Kleine Milio, gauw, waarschuw den babbo!
Een jonge, bruine man was verschenen op een terrasje voor een klein, geelwit huisje met geelwitte gordijntjes
is dat het geval, dan volgt gy hem weêr, tot hy weêr ergens in gaat, en zendt dan een tweede boodschap, en zoo vervolgends: verstaat gy?
' 'Al begreipen,' antwoordde Joris: 'mair die andere jongens zellen de boodschap toch ook niet voor niks doen
Haar zwaarmoedigheid en onrust bedaarde inderdaad wonderbaarlijk en spoedig.
Het was of een schimmig spinweb uit haar hoofd werd weggevaagd en een ijzeren klauw den moordgreep slaakte om haar hart.
Zij sliep weer vaster en vond het eten lekker, ook het zwarte bier, waarvoor zij eerst kokhalsde.
Met een paar knevels en een stok loopt hij om, en speelt den held onder de gevangenen.
Derhalve: gij gaat naar haar toe.
Juist daarom ben ik niet bij u geweest.
Mij dunkt, dat ook onze verhouding moet veranderen.
Waarom toch.  Dat zie ik niet in
op eene wijze, die genoegen voor hem zoû zijn en geene eenzame verbanning uit ons midden.
Hij is heel wel met zijne adjudanten, maar dat is toch niet wat ik zoû wenschen
en vooral wat Brass daar kon te doen hebben, toen jufvrouw Quilp terugkwam, en zeide dat er boven niemand te vinden was.
De raampjes vliegen open, in een oogwenk verjaagt de zuivere bergwind de duffe lucht, en voort gaat het weer, rijzend en dalend, langs scheuren en kloven.
De spoortrein schiet in ijzing- en duizelingwekkende vaart vooruit;
want de vloer was van vastgetrapte aarde, terwijl op de kale steenen van de muren en het gewelf de sporen van slakken zichtbaar waren
Hanna's donker oog beheerschte hem met onweerstaanbare macht
en jaagt ze den geheelen dag, zonder ze ooit te vangen.
Hij kijkt de vensters binnen, en toetst de voorouderlijke portretten opmet lichtstrepen en lichtplekken, waaraan de schilders nooit hadden gedacht
O, ik ben zoo blij, dat ge komt.
Kom dus naar mijn kamertje, wij hebben den geheelen tijd voor ons
Deodaat echter vond ik niet: hij was naar de Gravin gezonden om haar den roem der Hollandsche wapenen te verkondigen.
Intusschen begrijpende, dat de Graaf niet werkeloos zou blijven, hield ik mij nog een wijl in Utrecht op, om te ontdekken, wat hij in zijn schild voerde
Gij kent haar.  Au fond c'est la femme la plus dépravée qui existe.
Zij had een liaison met Tuschkewitsch en bedroog haar man op de afschuwelijkste wijze
Zoo erkent gij ten minste, dat gij iets anders zijt dan die graaf Stanislaus von Schweinitz, waarvoor gij hier doorgaat.
Toen Anna in de coupé plaats nam, werd Stipan met verwondering gewaar, dat haar lippen trilden en dat zij met moeite haar tranen
Maar Rob, zeide mevrouw, Doortje behoeft toch geen ja te zeggen, als zij niet wil.
Rimini zag eerst een oogenblik zijne vrouw aan, alsof hij hare vraag niet begreep en er over nadacht;
als met vorstin Marie Borissowna en vooral zoo, dat haar echtgenoot, wiens onzichtbare tegenwoordigheid zij als het ware in deze oogenblikken gevoelde
Nu had deze opvatting mij ongetwijfeld een gevoel van superioriteit kunnen geven;
Komt dit door mijn onwillekeurig bukken voor het overwicht, dat zij uitoefenen op de massa, of schuilt hier achter weer hetzelfde onaangename vermoeden van te worden doorzien
Zoo klaagde zij voort met lossamenhangende zinnen, in haar nervoziteit geprikkeld door een avond eenzaam gemijmer in een overwarme kamer, steeds terugkomende op haar doelloos leven, dat zij voortsleepte als een vervelenden last, en er klonk iets in hare stem als verweet zij dit alles aan hem, aan Henk, aan haar zwager
sloeg Vitalis rechts om en een oogenblik later bevonden we ons in een zeer armoedige wijk der stad met hooge huizen, die door hun zwarte gevels nog hooger schenen
maar het dnurde niet lang, of de wind ging geheel leggen;
en de hitte was zoo drukkende, dat noch TESSELSCHADE noch HILLEGONDA bijna lust hadden om zich te bewegen, ja niettegenstaande zij alle Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman vensters tegen elkander openzetten, geene de minste verkoeling was er te bespeuren
En toen hij tot zichzelf gekomen was, had hij gemerkt, dat hij op den bodem van een groot bergdal lag.
Melena deed een verhaal: hij kwam van Thracyna, hij was aangevallen onderweg;
men had hem geworpen in de aloës: vandaar die strammen, dat bloed.
Ook had men hem ontroofd van alles, zijn geld en papieren
Neem het mij niet kwalijk,' zei juffrouw Harris, ,ik hoop mij te pardonneeren;
want als er ooit iemand was, die zich zou doodwerken om haar medemenschen goed te doen, dan ken ik een juffrouw, die Sara Gamp heet
Marianne had zich zoo ver mogelijk teruggetrokken, om hare droefheid te verbergen, en Margaret, die wel iets, maar niet alles van de zaak begreep, vond het raadzaam, een waardige houding aan te nemen;
zij ging dus zoo ver mogelijk van hen af zitten, en bewaarde een strak stilzwijgen
Daarin zou de duivel zelf hem niet kunnen verbeteren.
Wel, jongens, de beste manier is hem het geeselen te laten verrichten, tot die grillen uit zijnen kop zijn.
maar zijn vaderlijke genegenheid voor dit kind hield zijn behoefte aan passie in toom, net als in een gierigaard de geldzucht alle andere hartstochten aan banden legt.
Wel maakte de Kantere op haar zijdelingsche prikkelende toespelingen.
daar hy zelf toch zoo spoedig negentig jaar zou zyn, en dat het dan gemakkelyker zou zyn schoenen te dragen.
De kolonel zei my ook, met zyn handen op zyn heup, dat hy zich reeds ouder gevoelde, en rheumatisch werd
Ik zie daar een zwarte, die zwarte is stellig weggeloopen, en zonder complimenten te maken, sluit ze hem op.
De openbare meening verleent den man der wet de macht
dat zij in een pension te Cheltenham verblijf hield.
Rawdon gaf haar een redelijk jaargeld;
en wij kunnen er van verzekerd wezen, dat zij een vrouw was, die met haar geld woekerde, zooals men dat uitdrukt
De dommen gaven geld aan een agent, opdat Clermont Tonnerre op St.
Jansdag tot paus zou worden verheven, maar wijl Clermont geen priester was, kon hij geen paus worden gemaakt, en de agent bracht woedend hun het geld terug
daartoe hebt opgezet.  Gij spreekt van schandelijk ten toon stellen.
Eens hebt gij mij gezegd, dat gij dien armen zinnelooze en zijne moeder geld hadt gegeven om te vertrekken
Daarna gingen zij alle drie een heerlijk toertje maken en eene prettige wandeling door de bloeiende heide, en ontmoetten daar denzelfden Knorrig-en-barsch, met zijne houten beenen horizontaal
reule! ' zeî hij ten slotte: 'ik geloof niet, dat ylar is of ooit worden zal, wat men in msterdam een financier noemt, en daar is hij dan ook niet voor in de wieg gelegd.
want ik heb hem juist lief gekregen om zijn open hart en zijn open hand.
aar liet ik mij op reis als op t sleeptouw meênemen, elke vertering, die ik deed, zou in klinkende muntspeciën uit de beurs van den traktant moeten nedergeteld worden, en als acob van ennep, laasje evenster delen post op de rekeningen, misschien in zijn zakboekje, worden genoteerd, en hij zou, t huis gekomen, op een cent kunnen nacijferen wat ik hem gekost had
Een borrel zou nu lang niet slecht smaken!
antwoordde Lewin niet zonder slimheid, want hij hoopte, dat Wesslowsky den trek naar brandewijn niet zou kunnnen weerstaan en naar de boeren gaan zou
Het was tien uur, toen hij ontwaakte en de roodharige en roodwangige jongen hem met trots een mooie zilveren kapdoos bracht, waarmede hij zich mocht scheren
Na drie brieven in ééne week over den wensch om van studie te verwisselen;
nadat zijn vader hem had gewezen op wat er in deze brieven niet klopte;
Juffrouw Dartle keek mij aan, alsof zij mij wilde vragen of er nog iets was, dat ik wenschte te weten.
Daar mij juist nog iets was ingevallen, zei ik, als antwoord hierop
Alhoewel de zon hevig scheen, was het licht er zeer twijfelachtig, want de vensters, van half Romaanse half gotische stichting, waren bij de zeven voet boven de vloer verheven, en uit kleine ruitjes gevormd.
Zware zetels en nog zwaardere tafels stonden hier en daar in de kamer
Om het niet te vergeten, stak hij het vel papier, in een ongesloten couvert, nu reeds in den borstzak van zijn zwarten rok.
Want het spreekt van zelf, dat Botwater in zijn zwarten rok op reis ging: fantasiejasjes waren niet van zijne gading en strookten ook niet met het doel zijner onderneming
Deze man was samengesteld uit twee zeer eenvoudige en betrekkelijk goede eigenschappen, welke hij echter door ze te overdrijven, schier slecht maakte;
den eerbied voor het gezag, den haat tegen wederstand
en hij had een gelen degenstok in de hand, die hij om dezelfde reden thuis had kunnen laten.
Amelie wier peettante eigenlijk Meeltje geheeten had, was zeer bijzonder gekleed.
Beneden dit hemd zag men een beslijkte broek en laarzen, waaruit de teenen staken.
Hij schreef waarschijnlijk een brief van de soort als Marius gelezen had
het gezigt van eenen man op mij maakt, door wiens overdreven ijver ik kreupel ben, en mij tot de treurige noodzakelijkheid veroordeeld zie, een zwervend leven te leiden, ver verwijderd van mijne bloedverwanten, van mijne vrienden en van mijn
Hij zou mijn haar niet zoo glad kunnen maken als gij, of mij de trap op en af helpen zooals gij doet, ja hij zou niets kunnen doen zooals gij doet;
Inderdaad, jongeling!  riep thans Bedreddin Hassan, het is wel hard, dat men u iemand tot leidsman heeft gegeven, die u met zoo veel gestrengheid behandelt!
Hij maakte zijne eenzame wandelingen langs het strand, heel ver, als zoû hij nooit terugkeeren.
En dan sloot hij zich op in zijne eenzaamheid, in zijn eenzaam kamertje, tot verdriet van mevrouw
Toen zeide hij, dat hem de krijg riep, tusschen Titanen en goden.
Toen zeide hij, dat hij moest gáan.
mijne bevelen bùiten mijn zalen af te wachten en met uw onwaardigen aanblik niet te bezoedelen het oog van uw vorst, noch uw jachtbuit binnen te zeulen tusschen de zuilen zijner heilige woning
plaats hebben!  Akka strekte dadelijk den kop omhoog, en antwoordde: Dank je wel!
Veel groeten.  Daarop vlogen de kraanvogels verder, maar de wilde ganzen hoorden ze nog lang, terwijl ze voortvlogen, roepen
Zij belde, de meid zoû sluiten, en zoo kleine gewoontetjes hadden voor haar de troosteloosheid van het iederen dag terugkomende, omdat het alles onnoodig
vlammen, oorlog en kreten van dreigende toekomst.
Wat was het leven zacht hier, wat was de wereld mooi, en hoe zoet was het te ademen, in het opalen licht, een geur van wijde gezondheid en lucht
Een zacht gemompel van medelijden Hep door de menigte heen, en de vrouwen schreiden hardop, toen deze gedaante, bijna zonder vorm, zeer langzaam uit den ijzeren verlosser werd getild
En met-een zich naar de zaal begevende, doorliep hy deze, tot dat by zich by den armstoel bevond van den ziekelijken knaap, van wien wy gesproken hebbende, en die werkelijk, hoe ook schijnbaar door het Jacob van Lennep, Elizabeth Musch spel alleen bezig gehouden, de binnenkomst van Van Espenblad terstond had opgemerkt
Allen stonden min of meer wankelend op hunne beenen, en hadden wijdgeopende oogen en
dat, bevracht met eene schrikkelijke massa ijzer, geheel gereed was neer te vallen, en helder blonk in de morgenzon, als die, nu en dan, eens van achter eene wolk uitkeek
dat wist ik niet, en ik wil het liever ook niet weten voordat we klaar zijn met de visch, want anders wordt zij koud.
' Nu dat was wel wat een raar zeggen maar vader hield het voor een praatje
Dat is het juist, zeide Sikes toestemmend;
gij wijven kunt veel zeggen in weinige woorden, behalve wanneer gij kwaadspreekt;
op die krengen neder en vloog dan met een schellen kreet weer op, zijn prooi in den bek houdend.
De bevalligheid van dit meisje wekte de genegenheid van den eersten stuurman op het schip, waarmede zij de reis deden, en kort nadat zij in de haven kwamen werd zij zijne vrouw
Het water vloeide uit den muil van ieder der vier leeuwen, en deze waterdroppels die waren als diamanten en paarlen, vormden een schoon geheel met de fontein, welke zich in het midden van het bekken bevond
haar van Dotheboys-Hall had geschreven, uit haar reticule nam.
In al ons ongeluk, ben ik blij dat hij het goed maakt en ons zoo'n opgeruimden brief schrijft.
Het is een troost bij alles wat
de grieven der geschiedenis tegen Lodewijk Filips moet onderscheid gemaakt worden;
er is in beschuldiging van het koningschap, beschuldiging van de regeering en beschuldiging van den koning;
drie kolommen, welke ieder een verschillende som geven
a, ik moet u maar ronduit bekennen, dat ik ook niet vele moeite aanwend, om er van af te raken, daar mij de ichtkunst zelfs eene aangename verpoozing van ernstiger bezigheden verschaft - zelfs, om u de waarheid te zeggen
voor ik het doen kan voor een goede ronde som.
Harriet, zei miss Wade, spreek eens met hem.
met dezen heer af waar je hem morgen wat geld kunt zenden
Alle gewaarwordingen zoowel als herinneringen, die men in hem had kunnen vermoeden, waren verdwenen.
Op dit ondoordringbaar en strak gezicht als van graniet lag niets dan een sombere treurigheid
die in het malsche gras geworteld zich fier verhieven en wier nooit rustende bladeren trilden onder den zachten adem van den morgenwind.
Hunne eindelooze reeks in rechte lijn langs den oever geplant, vormde een dicht groen gordijn
zeide de moeder vroolijk lachend om zijn haast: En het uitzet?
Moet er dan werkelijk een uitzet en al dat andere zijn?
dat hij misschien nog wel zou willen trouwen, als hij een meisje vond, dat hem hebben wilde.
Juffrouw La Creevy zei daarop, dat zij een vrouw voor hem wist, die hem bijzonder zou bevallen
Ik heb toch lust om nu en dan hier te komen, en haar te herinneren dat ik nog leef.
Ik wil haar zien als ik het verkies.
Ik zeide, dat ik blijven zou totdat ik haar gezien had
in zulker voege dat de edellieden, die met Gwyde waren, het avondmaal bij hun aankomst mochten nutten.
tot zijn grote droefheid bevond hij dat men hetzelve niet zonder de zwaarste stormtuigen kon verwinnen
Bezit ik niet, op mijn nog jeugdigen leeftijd, een pozitie, die mij door mijn tijdgenooten niet alleen, maar door honderd lieden van meer gevorderden ouderdom benijd wordt?
Geniet ik niet het vertrouwen van mijn opperhoofd en ontvang ik niet dagelijks blijken van zijn tevredenheid en vriendschap
Doch Vendaie legde zyne hand op haar arm en drukte haar zacht terug.
Ik heb al lang naar eene gelegenheid gezocht om u een geheim te vertellen.
Mevrouw Aylva leed er onder, dat hij niet met haar sprak: zonder te weten waarom, leed zij Louis Couperus, Metamorfoze met hem.
Want zij had wel doorzien, dat het geene overwerking was;
haar moederangst doorzag wel, dat het dàt niet zijn kon
Waar de geliefde broeder sterft, Wie stelt haar hier de wet?
Ach!  'twas geen lijden van e'en week, Dat haar onttronen zag;
Haar huiseltjk geluk verdween Niet met een enklen slag.
steeds een eerste plaats in haar gedachten hadden ingenomen, en dat zij de teederste belangstelling voor haar welzijn gekoesterd had, Dat veronderstelde lady Crawley zelf
Clare gekend te hebben, een soort van chevalier d'industrie en ried de Vere's aan op hunne hoede te zijn.
Oom Daniël echter haalde de schouders op en Eline verpletterde den graaf onder een zwijgende minachting en trok zich om twaalf uur terug in hare slaapkamer
ij was een rijzig schoon jongman, in alle wetenschappen tot zijhoofdstudie betrekking hebbende, niet alleen door en door ervaren, maar ook een groot beoefenaar en vriend van alle schoone kunsten, die maar eenigzins strekken kunnen, om s menschen geest te veredelen en te beschaven
Middelerwijl ben ik reeds met mijn nasporingen begonnen.
Nu reeds?  Ja, ik heb in het station te Woking aan alle avondbladen in Londen een telegram gezonden.
In al deze bladen zal de volgende bekendmaking voorkomen.
Hij reikte mij een uit een zakboek gescheurd blad papier over
gevorderd.  Alsnu Karolientje op den schoot en Pietje nevens haar nemende, knipte zij eerst met groote vlugheid een paar bloemtakken van gekleurd papier, en maakte toen zeer handig twee kleine doosjes van karton, ieder met een laadje voorzien en waarin gezegde knipsels gelegd werden
Als u te onverwachts begint, zult u haar totaal afschrikken.
Ik ken mijn tantes wereldschen aard zoo goed, dat ik zeker ben, dat elke plotselinge poging tot bekeering het minst doeltreffende middel zal wezen
Ik behoef u niet te zeggen, dat zulke praatjes nooit in de ijle lucht vervliegen;
de justitie luistert scherp op een tijd als deze, waarin zooveel volk in de stad is samengepakt, en waar zooveel vorsten en heeren die allicht hunne vijanden hebben, bijeen zijn!
Na die woorden, ging hij tot Adolf, en kuste hem op de wang.
En zijn Machteld tegen de borst drukkende: Vaarwel, mijn beminde Machteld.
Ween nu met meer over mij, ik ben gelukkig, nu het Vaderland gewroken is
Allen hadden een helm op het hoofd en waren gewapend met zwaarden, lansen en speren, of knodsen en goedendags.
Duizenden steenen lagen op de muren opeengestapeld, om naar de hoofden der vijanden te worden geslingerd.
De boogschutters hadden zich tusschen de kanteelen verborgen, gereed om hunne doodende pijlen door de lucht te doen snorren
hij streed met hart voor zijn vaderland, maar met onverschilligheid voor zich zelven.
Midden onder de vreugde zijner makkers over eenig behaald voordeel, was hij steeds even neêrslagtig en ongevoelig;
gekwetst werd hij niet of ligt, hoewel hij eer roekeloos het gevaar zocht dan zich ontzag
'Een crime,' verbeterde Julie notabene.
'Een crème, als jij eens met een man aan je arm zou loopen, maar nu begint het me wel aan te lokken.
Ik heb ook waarlijk anders voor hem te groote achting.
ik had daarom dezen morgen veel verbloemd, maar als ik u plaisier kan doen, dan zal ik, zonder dat ik achterhaald wil worden, 'er wel zoo veel van zeggen, als ik 'er van weet.
en de angst, dat deze het zonderling beweren van den Terschellingschen overheidspersoon gehoord zou hebben en daarvan partij trekken, deed hem het zweet op het aangezicht stijgen;
terwijl zijn gelaat een zoo kluchtige uitdrukking aannam, dat ik, in weerwil van mijzelf niet kon nalaten te glimlachen
Betsy integendeel ging alleen naar de opera om te zien en zich te laten zien;
zij zou Eline's genot, zoo zij hiervan geweten had, kinderachtig hebben gevonden en er de schouders over hebben opgehaald, maar Eline genoot in stilte, omdat zij Betsy's opinie vermoedde, en liet haar zuster dus denken
Nooit zal ik vergeten hoe ik lag te woelen en te wentelen;
hoe ik mij aftobde met over Agnes en dat creatuur te denken;
hoe ik overlegde wat ik kon doefi
mij van den door ons gesloten koop een schriftelijk bewijs te geven.
Dit zeggende, nam hij uit den inktkoker, die aan zijn' gordel hing, eene pen, benevens een strookje papier uit zijn zakboekje, bood hem dit schrijfgereedschap aan, en leende zijn' rug tot lessenaar
Toen hij de kamer van den portier binnen kwam, zag hij het eerst de brieven en acten, die men van het ministerie gebracht had en liet ze in zijn kabinet brengen
en als zij zich herinnerden hoe zij er had uitgezien en gesproken, en hoe vroeg zij gestorven was, meenden zij dat het wel wezen kon.
en wat u gewis, even als my, het vreemdst moet voorkomen, is dat, in weêrwil gy beiden op dit oogenblik vrienden heet te zijn van den Heer De Witt en vyanden van mijn Meester, gy nog uw goed gesternte danken moogt, dat ik het ben
terwijl hij zich, als afgemat, op de bank liet nederzinken: in die oude herberg, niet lang geleden, hebt gij mij gezegd, dat ik voor allerlei bedrog het hoofd en het hart van een geest had
maar nogmaals, veroorloof mij, uw vertrouwen af te vergen.
en echter heb ik u, slechts halfgekleed, en stijf van koude, op den weg vinden liggen, als iemand die geen nachtverblijf had
Grij wijdt u zeker liever aan den zang, den hemelschen zang, en lan zijn welligt de stoute denkbeelden van den nooit overtroffen LODEWIJK te forsch voor de teedere krachten eener jonge maagd
Ik zocht haar in een gasthuis op, en ging met uw verlof bij haar bed zitten.
Wij hadden geen lang gesprek;
want zij was zwak, en daar r menschen dichtbij waren, was ik met geheel op mijn gemak
en werd dan zoo vriendelijk door zijn vrouwtje begroet, dat de menschen zich werkelijk schaamden over hun ergdenkendheid.
'Het gaat goed,' meende Kees, toen zij op een ochtend wat lang in hun hut bleven, omdat het schip zwaar slingerde
hernam BUISMAN, nu hare HILLEGONDA weder te huis is.
' En zoo stapten zij het vertrek in, waar juffrouw KROMBALG HILLEGONDA in de armen van hare moeder liggen zag
dat ik verwacht.  Indien gij slechts éénmaal met deze lieden kennis gemaakt hebt, zult gij zoo over hen tevreden zijn, dat gij, om hun bijzijn te genieten, gaarne van uwe andere vrienden afziet.
Laat ons daar niet verder over praten, antwoordde ik, ik kan heden op uw feest
k geloof, dat er noch op mijn familie, noch op mijn gedrag, aanmerkingen van gewicht te maken zijn, en ik hou mij zelf voor geen ezel.
taan mijn persoon, mijn karakter, mijn humeur, u niet tegen, dan acob van ennep, laasje evenster delen blijft alleen de kloof, die verschil van fortuin tusschen ons maakt
Ik rees op, en groette den Dignitaris, die, na mij kortaf goeden dag te hebben gewenscht, zich tot Reynszen wendde, in de navolgende afgebroken bewoordingen: Niet rooken.
Niet te bestig, antwoordde Reynszen: ik wou dat zij weg waren gebleven
Hij vervolgde: Ik ken u niet, maar wil u helpen.
dat hij sprak, had zijne stem eene herinnering bij mij opgewekt, die ik mij niet kon verduidelijken;
maar nu bracht iets driftigs in zijne tonen, iets vroolijks en innemends in zijne oogen mij op eens den heer in de
F.  Thomson;  de vaandrigs Hicks en Grady;
een muziekcorps op de landingsplaats speelde het volkslied en de menigte juichte de dappere strijders luide toe, terwijl zij het hotel
Nu had je me toch in het geheel niet verwacht, niet waar?
vroeg Stipan en steeg uit de slede met een modderspatje op de wang en boven de wenkbrauwen
Hier zijn verspreid, tusschen de omgewoelde boomen en rotsen, de verbleekte beenderen van allen, die de Leeuw sleepte in zijn rijk en ongehinderd, alomme gevreesd, verslond in monsterlijke
was blijkbaar in weerspraak met het gevoelen van allen, van het publiek, van het hof, van de gezworenen.
Het had den verdediger weinig moeite gekost deze rede te bestrijden, en te betoogen, dat, tengevolge der verklaringen van den heer
doelende op de bonzende eischen van de lever — maar uit zulk een lichaam was nooit iets te krijgen.
Wijl er nu niets meer te doen viel, eer de gerechtelijke lijkschouwing den volgenden dag zou plaats hebben, gingen de vrienden te zamen heen
en de ingenieur dacht, tot zijn spijt, daaraan eerst toen hij bij dokter Van der Linden kwam en er zijn vriend zag zitten.
'Wel,' zei de heer des huizes vriendelijk, 'hoe komt het meneer Fournier, dat we u in zoolang niet hebben gezien
maar ook voor koortsen in de moerassige mondingen van een tropische rivier, voor scheurbuik door het langdurig eten van gezouten vleesch, of voor buikloop veroorzaakt door het onmatig eten van vruchten na een tijd van ontbering, bevatte de medicijnkist aan boord de daarvoor aangewezen middelen
Neen, zeide hij, ik kan van uwe vriendelijke uitnoodiging dit maal geen gebruik maken;
ik heb hier in den omtrek nog eene belangrijke zaak te verrigten.
Bij mijne terugkomst zal ik mijn geld halen;
zijn heele oogmerk is, om te trouwen met ANTJE WYNSTOK, en dan komt hij zacht en zoet hier in het kantoor en in het huis van vader, die al vast een oud man wordt en aan veel corrupties onderhevig is, dan moeten wij hier uit.
Swiveller opende zijne oogen nog wijder, scheen toen een oogenblik na te denken, beval daarop het;
meisje om even op hem te wachten, en snelde de deur uit
' 'Beste jongen, jij bent een zeevogel, die uit een goed nest bent uitgevlogen.
Ik ken je ouders en heel dat groote huisgezin, nu al kleiner, omdat de jongen beginnen uit te
je vader stond te krakal als een kettingganger, wanneer ik hem niet geholpen had.
Goed, ik zou je danken met mijn hart, als ik zag, dat je een goeje vrouw voor mijn zoon was.
Parijs is op een grondlaag gebouwd, die zich ongemeen tegen de spade, het houweel en de menschelijke hand verzet.
Er is niets moeielijker te doordringen dan deze geologische vorming, welke Parijs wordt genoemd
halsterkettingen der paarden op stal;
de honden blaften en de uil maakte een leven, dat zeer weinig overeenkwam met het geluid, dat menschelijke dichters aan den uil
bracht de wind de tonen tot ons over van de muziek, die andere muzikanten een paar straten verder maakten.
Heeren en dames, goeden nacht en vroolijke Kerstmis
Op die manier, vervolgde Bob, geloof ik, dat het uitstapje mij meer goed dan kwaad zal doen.
Als het in een van de couranten komt, ben ik er vast en zeker bovenop, Daar is Ben.
In een oogenblik was de Engelschman op de been, en met kloppend hart, de kolf van het geweer tegen de heup, den vinger aan den trekker, stonden alle drie naast elkander en tuurden in de schemering naar de zijde, vanwaar de kreten kwamen.
Daar trilde opnieuw een langgerekte gil, akelig en scherp, door de stille lucht
Dick stond nog altijd in sprakelooze verbazing te kijken, nu naar haar groenen japon, dan naar haar vaal kapsel, en dan weder naar haar gezicht of hare rappe pen
Zij wilde wel weten, vervolgde de Bisschop, of de Heer van Aylva, wien zij vroeger schijnt gekend te hebben, nog harer gedenkt: en tevens, of een zoon, dien zij in zijn kindsheid aan Carlo della
Naar mijne gedachten, zeide John, zou het best wezen, alswij ons alien hier van maar stilhielden.
Op het Heerenhuis zouden zulke histories niet aangenaam zijn
Onder de regering van den kalif Haroun-al-Raschid was er te Bagdad, alwaar hij zijn verblijf hield, een sjouwer, die in weêrwil van zijn zwaar en moeitevol bedrijf altijd even opgeruimd en geestig was
tenzij men ze noodig heeft, en zoo opgeruimd zich zelf vergetend voor anderen, dat niemand hun opofferingen ziet, totdat de kleine krekel aan den haard ophoudt met zingen en de liefelijke zonnige verschijning verdwijnt, stilte en schaduw achterlatend
oudere zusters waren mooie jonge dames, en een van hen was geëngageerd, wat in Meta's oog bizonder interessant en romantisch was.
Mijnheer Moffat was een dik, vroolijk oud heer, die haar vader wel kende;
en mevrouw Moffat, een gezette, vroolijke oude dame, die evenals haar dochter groote genegenheid opvatte voor Meta
spreek zoo niet!  Tonie, mijn Tonie, mijn eenige vriend, mijn.
Zeg spoedig wat je te zeggen hebt, en bedenk dat het nu zeker de laatste keer is dat je me hier ziet, de laatste keer dat ik een woord tot je richten zal
ok nel bleef weg, en ook dat verbaasde uffrouw eentje;
ofschoon de gevolgtrekking, die zij uit dat wegblijven opmaakte, alles behalve juist was.
mmers nu bleek het toch wel, dacht zij bij haar zelve, dat hij nimmer eenig inzicht op icolette gehad had
onder het spreken eene flesch zeer krachtigen cider opentrekkende, waaruit hij een paar glazen vulde.
Gij moest hier blijven tot het dag wordt, vervolgde hij hartelijk.
Ik zal de oude vrouw oproepen en in een oogenblik een bed voor u laten maken
evenals mama, en Harry mag ze zoo graag lijden!
Hij zag dadelijk in, dat het noodig was, de dames Steele te inviteeren;
en zijn geweten werd gerustgesteld door het besluit, zijn zusters te vragen in het volgend jaar
Weir zeide ik, terwyl ik met hem myn geduld begon te verliezen.
Ziet gy niet dat ik uw woord verlang en uw advies noodig heb, maar niet uw hoest
dat het tot een gunstig oordeel moest lijden, ten opzichte zoo van zijn inborst in t algemeen als van het gedrag, door hem jegens aurits gehouden;
maar nu had op eens de raad, acob van ennep, laasje evenster delen dus ongevraagd door hem aan ol gegeven, de achterdocht van dezen weder opgewekt
Mijnheer, zei Jean Valjean, ik moet u iets zeggen.
De grens der hoorbare scherpe klanken kan misschien evenzeer voor den geest als voor het oor overschreden worden
Kom, kom, kastelein, twee drie flesschen met een rood bandje en drie glaasjes;
wij zullen die kwestie afdrinken.
en met een zette hij BLOMMESTEYN op geene zeer zachte, maar toch veel beduidende, wijze op een' stoel neder
daar de echte Nederlandsche gevoelens, in dit werk verspreid, en aan welke meer dan aan deszelfs kunstmatige zamenstelling ik zijnen goeden opgang toeschrijve, althans, nu voor ons het dierbaar Vaderland herboren is, welkom zullen zijn aan mijne Landgenooten
de Gravin ontstelde en zag in het glas: het vocht was op eenmaal zwart geworden, en de zich daarin bewegende gedaanten zwommen als paarlen of tranen heen en weder.
en nu moeten we nog achtgeven, of er ook altemet een jongen van een jaar of zeventien ingaat;
maar geen agent, die hier op post was, heeft nog iets gezien, dat op het signalement lijkt.
' riep Willem in vroolijke verbazing over de snuggerheid van den
bij elke deining van het schip duchtte hij, met zijn geroofden schat verzwolgen te worden.
Bij hem was de schrik nog zoo spoedig niet verdreven.
Menig passagier, naauw hersteld, kwam nu eerst den kajuitstrap opstommelen, om ook eens van het schoone weder te profiteren, en de stuurman zeide: 'dat het gespannen had
en u weder te verlaten, nadat gij waart ingeslapen?
Ik begrijp niets van deze wonderbare zaak, en indien de Hemel ons niet gunstig is, zoo zal zij de oorzaak van ons beider dood zijn
als een zwakke, laffe vrouw mij verzetten zal, zoo je in kracht je gewassen voelt om te gaan, waar de plicht je roept!
Forsch verrijs je weêr voor mij, geheeld zijn de huid en geoefend de spieren
uizen liggen hier dan ook niet.
n de laagte rondom den esch zijn zij verspreid in het bosch, ook weleer aan de gezamenlijke markegenooten behoorend, waar zij het hout hakten
Hoewel Noureddin Ali dit lagchende zeide, was zijn broeder echter niet gestemd het voor scherts te houden, en gevoelde er zich door beleedigd.
Ongeluk kome over uw' zoon, riep hij driftig, daar gij hem mijne
Gaarne.  Wacht, ik ga met u mede en zal u uitgeleide doen.
Weldra zaten Gijsbrecht en zijn dienaar weer te paard, en nu werd de reis met dubbelen spoed voortgezet.
Na een paar uur rijdens zagen zij de forens van het slot te Heukelom voor zich oprijzen, doch Gijsbrecht gunde zich den tijd niet, de ouders zijner gemalinne een bezoek te brengen
zij trokken zodanig op de leibanden dat de jagers zich achterover aan dezelve moesten laten hangen.
De valkeniers droegen op dwarsstokken allerlei valken en jachtvogels, als haviken, steenvalken, gieren, sperwers
Toen noodigde zij de vrienden van den heksenmeester uit voor het feest, en daarna kroop zij in een vat met honing;
zij sneed toen het veêren bed open en rolde zich er in, zoodat zij er uitzag als een allerwonderlijkste vogel
Behalve het afschuwelijke souvenir van dit innerlijke angstleven is me van die middag zoo goed als niets bijgebleven.
een lang en mager man van ongeveer vijftig jaren, met hooge schouders, een gebogen rug, eene vaal bleeke kleur, hier en daar een rooden uitslag in zijn gezicht, en dicht geknepen lippen, die er uitzagen alsof zij koud waren
liet het witte paard voor het karretje spannen, klom er in en reed verder, steeds denzelfden weg.
Toen het karretje zich in beweging zette, bekende hij zich zelven, dat hij een oogenblik te voren verblijd was geweest
een delicate zaak.  Te streng kon men ook weer niet zijn.
Iets van het gemoedelijk dorps-karakter moest de societeit Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp behouden.
Wilde men wèrkelijk lètten op stand, dan kon de societeit niet bestaan.
en hij scheen een onbestemd gevoel van steun te ontleenen aan het bezit van een gewillig werktuig, al zou hij het misschien nooit gebruiken.
Eensklaps bleef hij staan en wendde zich regelrecht tot Riderhood
Onder de kerk van San Sebastiano, twee mijlen buiten de poort van dien naam, aan den Appiaanschen weg, is de ingang naar de catacomben vanRome
Balzac en Charlet kwamen in de Parijsche kroeg.
Adonaï rijdt er door op zijn wagen met twaalf wielen van donder en
eide polsen waren met driedubbele armbanden van allerlei vorm en materie voorzien: gelijk de dikke vleezige vingers met ringen: in t kort, men zou oppervlakkig gezegd hebben, dat er voor een juwelier of goudsmid vrij wat aan t mensch te sloopen viel
Het verstand heb ik,' zei de mandoer met zekere plechtigheid.
' Een fragment van wat hij in Holland wel eens had gehoord in gesprek, schoot Aboe Bakar door het hoofd;
Zie den jongen eens aan, naar wien gij wacht, en die uitgegaan is om mij een goeden dienst te doen.
Denk aan de kinderen, met wie gij door uw post zoo dikwijls te doen krijgt en die gij ziet groot worden
vandaar dat deze bediening van juffrouw Tope genoot — het was zeer klein en had iets van het karakter van een koelen toren.
De oude muren waren massief en de kamers schenen er
Gij zult niet door het venster, maar door de deur gaan;
Gij zijt zeven man sterk, wij zijn met ons vijftienen.
Hebt ge dorst?  vroeg de man, op den zelfden korten, driftigen toon, nadat hij den blik van Riderhood beantwoord had.
Wel natuurlijk;  heb ik niet altijd dorst?
verontwaardigd over de ongerijmdheid der
die een meer gedistingeerden en ook een meer verstandigen indruk maakte dan zijn vrouw, maar minder geneigd scheen te behagen, of behagen te laten blijken.
Hij kwam de kamer in met iets zeer zelfbewust in zijn houding, boog even voor de dames zonder een woord te spreken
men zag een Jan in de livrei der sociëteit aankomen, belast met de ververschingen, door de luidruchtige buren besteld, en mijnheer had maar even te wachten, tot ze bediend waren, om zijne eigene bestelling te kunnen doen, die kans had spoedig en stipt te worden uitgevoerd
Toen zei de geneesheer: - 'Roep zuster Paula van de bovenzaal.
' En toen deze was gekomen: - 'Zuster Paula, wilt gij u over haar ontfermen, even als over onze Italiaansche?
En ze ziet er uit of we haar eerder in tweeën zouden trekken dan haar loskrijgen van den duivel
eens, als deze armen niet meer door schandelijke boeien zijn gekneld, zal ik mijne zuster smeeken om eene broederlijke omhelzing.
' 'Deze boeien zijn alleen schande voor hen die ze smeedden,' sprak Mabelia
Den avond van dien zelfden dag zat de goede oude vrouw in haar loge, nog geheel ontsteld en in treurige gedachten verdiept.
De fabriek was den geheelen dag gesloten geweest, de wagenpoort gegrendeld, de straat eenzaam
Een man hield mij om kinderen voor de markt van mij te krijgen, en verkocht ze zoo gauw ze groot genoeg waren.
Eindelijk verkocht hij mij aan een handelaar, en mijn meester kreeg mij van hem
in het slijk afgestegen, had zich uit de hoeve van Rossomme een keukentafel en een boerenstoel doen brengen, was gaan zitten, met een bos stroo als tapijt, en had op de tafel de kaart van het slagveld
Ik deed nog een poging om ze te openen, maar daar dit mij niet gelukte, kneep ik mezelf met alle kracht in mijn arm;
Ik had op mijn achtste jaar genoeg roovergeschiedenissen gelezen of hooren verhalen, om er iets onverklaarbaars en te gelijk vernederends voor mij in te vinden
en eens buiten de buurt, hielden zij stand om te overleggen wat nu te doen.
Als zij, zonder gejaagdheid met een geregelden krijgsmansstap voortgingen, konden zij door de dienaren van den onderschout worden aangezien voor een rot voetknechten, die eene wacht moesten betrekken
Ik ben de zoon van uwe huishoudster, Lady Dedlock, en heb mijne kindsheid in dit huis gesleten.
Mijne moeder heeft hier eene halve eeuw gewoond, en zal hier zonder twijfel wel sterven
om zich volstrekt niet aan zijn voerman, een stalknecht, die in het wagentje zat, te storen;
want hij draafde, stapte, steigerde, bleef stilstaan, en liep achteruit
in de vertrouwelijkste oogenblikken, wanneer men meent de harten tot in de diepste schuilhoeken voor elkander te hebben opengelegd, wanneer wij met ons vieren te zamen waren, uw grootvader, gij met uw beiden, en ik, zou er een onbekende zijn geweest
een zestigjarigen doch nog ijverigen Landsdienaar, aan naburige aanzienlijke Regentengeslachten vermaagschapt, en omtrent wien steeds gunstige getuigenissen waren uitgebracht, aan eene hem moreel geheel vernietigende bejegening te onderwerpen
en door de Kleefsche regeering op nieuw om hulp aangeroepen, had zich van Zevenaar, Heussen en Lobeth verzekerd, en die grensplaatsen van de noodige versterking voorzien.
Hierdoor waren de vijandelijke legers zoo dicht bij elkanderen
zelfs mevrouw March niet, want allen hadden door ondervinding geleerd, dat woorden niets uitwerkten als Jo in zoo'n bui was;
en dat het wijste zou zijn, te wachten tot de een of andere kleine gebeurtenis, of Jo's eigen edelmoedige natuur, haar verbittering verzachtte en de breuk heelde
maar gij blinkt als een edel metaal, met maagdelijk smettelooze reinheid!
Uwe veerkrachtige oppervlakte werpt de vermogende stralen der zon terug, en doet het trillend geluid huppelen naar uwe maat!
achter het tweede gelid laadden de
en is met zich zelf tevreden, dacht zij bij den aanblik van een commies met roode wangen, die op een manegepaard voorbijreed.
Ja, hij heeft den smaak in mij verloren
en het eindigen zou zoo het de intelligentie miste.
Wekt dit oneindige in ons het denkbeeld van uitvloeisel, terwijl wij ons zelven slechts het denkbeeld van bestaan kunnen toeschrijven?
Zij liet hem toe, dat hij haar bij' de hand vatte, en haar naar eene bank leidde, die een weinig verder stond.
Gij maakt mij ongerust, mijnheer i zeide zij met eene zachte stem
evenals men een adder aanziet, ging de heer des huizes weder naar de deur, en zeide: Ga heen!
Ik bid u, hernam de man, slechts een glas water!
Constànce!  zei Cateau, en ze vond zich een beetje brutaal zoo maar Constance te zeggen, want ze zag haar schoonzuster voor de tweede maal - getrouwd met Karel na Constance's huwelijk met De Staffelaer - en ze had op de lippen om te zeggen: mevrouw
en de avondschemering zette alles een waas van geheimzinnigheid en stilte bij, waardoor het op zich zelf reeds zoo belangwekkend tooneel nog oneindig dieper indruk moest maken
Een paar baltoiletten, een paar minder gekleede avondtoiletten, enfin, alles.
De prinses Urania zoû haar dat wel zeggen, en wel met haar willen meêgaan.
En zij stond op, pogende jong te doen
de jonge mevrouw Klincker van Garderen- Van der Waele, na de verrassing der vroege benoeming van haar man tot burgemeester in een Veluwsch dorp, van hier zou vertrekken, en haar kindermeid Dina van Rooien weigerde met haar mede te gaan, betoonde Aleida zich bij de pinken
nu gevoelde hij zich eensklaps, terende op zijn vijfhonderd gulden, zoo gedésoeuvreerd, dat de last zijner lusteloosheid hem somwijlen zijne zwakte vergeten deed.
Maar zij wist niet dat deze zangeressen feeën waren, die de geest, de slaaf van de lamp, hiervoor uitgezocht had.
Toen de avondmaaltijd geëindigd en alles afgeruimd was, kwam in plaats van het muziekkorps een groep dansers en danseressen
Arme vrouw! ' zuchtte deze en liep mistroostig het vertrek op en neer, 'arme vrouw!
ze heeft er zelfs nooit aan behoeven te denken, dat rijkdom een' grens heeft;
kan langs de Vo o r s t en het Ve l d e op den Lochemschen straatweg uitkomen, om over Warnsveld terug te keeren, of den korteren weg naar Zutfen tegenover het huis de Voorst inslaan
Hoe, mijn zoon, hernam Fatime, gij hebt nog andere redenen, behalve die, welke gij mij hebt opgenoemd?
Hoe die ook zijn mogen, ik ben zeker ze allen te wederleggen, en u met een enkel woord den mond te sluiten
en ik heb hem altijd en in alles trouw en eerlijk bevonden.
Sommige menschen gelooven niet dat er vrome negers zijn, Shelby, zeide Haley met de hand wuivende, alsof hij eens zeer billijk wilde zijn;
en naren jongen, waarop ik natuurlijk antwoordde met nog ééns zoo hard aan het kermen te gaan.
In die stemming werd ik bij oom en tante afgeleverd, maar die waren zoo goed niet of zij moesten mij den derden dag al met pak en zak
Cornélie liep hier, zocht daar, had eindelijk de meisjes verzameld.
Een hofmeester kwam haar iets vragen.
En Brox week niet van haar zijde
Eene ontzetting staakte een oogenblik het gedrang;
Dames vluchtten er tot achter de coulissen, vermengden er hare aristocratie met de bohême der akteurs, der actrices, door elkâar heen
Na het eten vertelden ze elkander hunne lotgevallen of doodden den avond met kaartspelen.