AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hij had het al drie dagen geleden hem willen vertellen maar waartoe zou hij zoo iets zeggen vr dat het volstrekt en onvermijdelijk noodig was bovendien als hij aan botwater zijn voornemen te kennen gaf was deze in staat om onmiddelijk een onderzoek in te stellen
ik geloof wel nicht dat ze elkaar krijgen ik ook me dunkt dus dat we de rest wel schenken kunnen of vind jij het erg mooi
en voor zieken was die badplaats ook uitmuntend mevrouw rimini zag er na hare te huiskomst oneindig veel beter uit zij wandelde weer en zij maakte weer visites en zij die nooit iets wist te zeggen had nu altijd discours
ja nicht zeide lina met een zeer ernstig gezicht alsof zij doordrongen was van het hooge gewicht dier gegerard keller het testament van mevrouw de tonnette beurtenis het spijt me wel dat ik dien dag niet met u zal doorbrengen
aarzelend om van zijne vrienden te vernemen wat hij eigenlijk zelf ook zeer goed wist dat zij veel meer had gedaan dan ja gezegd en even ingenomen met hem was als hij verliefd was op haar
ziet dus wel dat u niet met me kan meegaan hernam lina die onderscheiding is te groot om ze op te offeren wat is dat voor eene commissie neef t is eigenlijk geen commissie t is meer eene conferentie tusschen eenige musici over den diapason maar ik kan er zeer goed af
hij die nooit jong was geweest kreeg een flauw denkbeeld dat er ook andere genietingen waren dan ambtelijke onderscheiding het respect van ondergeschikten en het besef van eigen
nu moge men zeer ridderlijke gevoelens hebben omtrent bescheidenheid als men het voorrecht heeft eene rijke erftante te bezitten en een papier vindt waarop deze haar testament heeft geschreven dan zou het zelfs van den meest bescheiden man te veel gevergd zijn dat hij dit ongelezen zou ter zijde leggen
van daatje beverling vernam ik dat je neef anasthase in eene commissie te parijs is benoemd nu daar mag hij voor mijn part blijven die windzak als zijn moeder geen de tonnette was geweest zou ik mij nooit aan hem hebben laten gelegen zijn
eens in de maand kwam hij thee drinken bij zijne tante de tonnette den den of den en als hij er geweest was zeide mevrouw bij zich zelve dat is gelukkig weer voor een maand achter den rug en den indruk dien deze woorden vertegenwoordigen maakte de heer botwater ongeveer op iedereen met wien hij in aanraking kwam
wel zeker hoe later op den avond hoe welkomer gasten zeide de oude dame heel beleefd maar in haar hart was zij weinig met dat nachtelijk bezoek ingenomen en zij vroeg ook niet eens of de dames zich niet van haar mantels en hoeden wilden ontdoen
en jet rimini die yan sterren had gekregen en dan die kleine lina ochten die ook al gegerard keller het testament van mevrouw de tonnette engageerd van de reis was teruggekomen algemeen informeerde men waar de familie rimini toch heen was geweest en griesbach kreeg eene groote reputatie onder de jonge dames in den haag
de hoofdcommies antwoordde niet hij stak den jongen kunstenaar de hand toe en drukte die of hij ze wilde kraken mein hertelichen dank bei vorbaat zeide hij men ging weder naar de zaal waar het bal op het punt stond weder aan te vangen en eene quadrille werd georganiseerd
zij hadden hem herkend maar in plaats van nu in zijne nabijheid plaats te nemen richtten zij zich zeer in het oogvallend naar het andere einde der zaal waar zich kort daarop ook de heeren winkelman en rootvliet neerzetten de eerste groette heel effen de ander gaf een knipoogje aan anasthase dat knipoogje was de lont in t kruit
men vergat de geheele prachtige natuur en bewees voor de ontelbaarste maal dat niets de belangstelling van menschen zoo zeer bezig houdt als hetgeen met andere menschen gebeurt vooral wanneer het niet in den haak is
henriette sloeg haar oogen op met eene uitdrukking die noch van toorn noch van verontwaardiging getuigde zij fluisterde alleen zeide ze t is goed dat niemand u hooren kan ik zal t vergeten
met zulke éphémère aanbidders kan men zich wat meer vrijheid veroorlooven en zij had eene bijzondere reden om den jeugdigen duitschen schilder aan zich te boeien daardoor wist zij zeker dat haar neef botwater geen gelegenheid zou hebben met haar dat toegezegde ernstige gesprek te houden waarmee hij haar gedreigd had en waarvan zij de strekking maar al te goed begreep
men zag haar gaarne komen omdat men dan weer op nieuw over de reis kon praten die de harten van dorothea en henriette in dezelfde mate vervulde als dat van lina terwijl zij er met haar broer en zuster niet over spreken konden
zij lachte en schertste met manfred die tegenover haar te meer op zijn gemak was omdat hij eene eenvoudige gerard keller het testament van mevrouw de tonnette onbemiddelde jufvrouw van gezelschap zag die in haar hart die millionnairs wel een weinig moest benijden licht dat zij nu op een feest aan eene badplaats waar allen gelijk waren voor eene enkele maal de koningin was
en dat zou ik jammer vinden wie een meisje om haar geld neemt is de ware echtgenoot niet meisjes zonder geld krijgen zelden een man zeide lina
de heer van sterren die voor den vorm zich even bij het gezelschap voegde excuseerde zich eerst maar de studenten boden hem een plaats in hun rijtuig aan en daar hij zich tegenover zijn neef en de rimini's niet wilde verraden nam hij eindelijk de uitnoodiging aan
ik zal maar blijven zitten begon de jong ofschoon mijn hart mij met onweerstaanbare stem toeroept van uwen zetel om hulde en eer en lof te brengen aan hen die zoo kort geleden bijna zou ik zeggen slechts enkele oogenblikken geleden elkander de belofte hebben gedaan van nu af alleen voor elkander te leven
toen dorothea en lina weder in het hotel waren gaf louis aan zijn plan gevolg ik ga met u mede zeide botwater och ik ken den weg ja maar ik moet ook nog eene commissie doen
er was geen heer tegenwoordig toen lina ochten dien wensch uitte anders had hij zeer zeker gezegd dat hij oneindig liever haar zag zoo als zij nu was met haar naief vriendelijk gezichtje hare kastanje bruine haren hare blauwe oogen die zoo lachend iemand konden aanzien
den haag is niet volstrekt afkeerig van schandalen en toen de familie winkelman en kato zonne van hunne reis terug kwamen hadden zij veel te vertellen maar een van de meest interessante reis avonturen was die ontmoeting bij griesbach toen zij den muziekmeester anasthase van sterren en jet rimini moederziel alleen daar
ik heb wezenlijk medelijden met je zeide de jongste jufvrouw rimini maar ik heb nog volstrekt geen lust om naar huis te gaan door zou het ook niet prettig vinden maar weet je wat ik kan je tot heidelberg brengen en den anderen dag
met al zijne stugheid was rimini in zijn hart een goedaardig man hij kende het zwak van zijne gade vond het heel dwaas en belachelijk maar kon toch niet over zich gerard keller het testament van mevrouw de tonnette verkrijgen om er niet aan te voldoen
een jonge dame kan maar niet van elke reisgelegenheid gebruik maken zij moest berekenen hoe laat zij aankwam in de plaats waar zij overnachten kon niet alle treinen pasten haar dus bovendien zouden de rimini's haar niet laten gaan
anasthase had henriette niet overreed maar het was toch ook geen toeval dat zij juist thans hare vriendin alleen liet zij had haar plan maar om dit ten uitvoer te kunnen brengen moest van sterren eerst de kleine operatie ondergaan waartoe hij zich moest aanbieden
en waar gaat het zoo heen mijnheer botwater had de referendaris gevraagd misschien naar belgie mogelijk een eind den rijn op had botwater geantwoord of misschien ook wel naar luxemburg maar ik voel dat ik behoefte heb er eens uit te gaan de dokter heeft mij ook dien raad gegeven
de echtgenoot der dame stond dadelijk van zijn stoel op en boog voor botwater of deze de minister zelf was van wien deze in zijn plechtgewaad ook wel iets had hij stelde zich voor als de heer klooks uit nederlands derde
waarom niet ik vond het een zeer aangenaam tijdverdrijf ik moet erkennen dat in dit opzicht de duitschers ons ver vooruit zijn ik vrees dat ik al te familiaar ben geweest sprak dorothea schuchter en vestigde weder een onderworpen blik op botwater
hij dineerde in een hotel van den tweeden rang omdat het daar rustiger en de tafel degelijker was dan in de groote hotels en daarna gerard keller het testament van mevrouw de tonnette verborg hij zich in zijne apartementen in de stille zijstraat
zij wilde den schijn van coquetterie vermijden en moest zich dus inhouden tegenover de tonnette die zijne uiterste pogingen aanwendde om dat vormelijke en stijve bij haar eenigzins te doen verdwijnen van hellingen en de jong vonden haar saai maar dat ze mooi was konden zij niet ontkennen
zeide dorothea toen werd ter bevrediging van dezen eisch der vrouwelijke schuchterheid de bejaarde dame uit brussel uitgenoodigd zich niet aan het voorschrift te onderwerpen maar een oogje op de jongelui te houden wat de zaak nog pikanter maakte men had nu al een dol pleizier
zeide anasthase die aan zijn eigen reis dacht dat kan ik me best begrijpen ik denk er ook wel eens over om er uit te gaan dwaasheid antwoordde pieter bevreesd dat zijn neef op het denkbeeld zou komen om lina op te gaan zoeken
die kalme berusting viel zeer in den geest van van sterren die reeds vreesde dat de dag voor goed was bedorven in de stad terug gekomen opperde zij het denkbeld om nog eens te flaneeren om de fraaie winkels te zien
hij de man van zaken die alles wist dat testament van tante de tonnette had het op nieuw bewezen zou den anderen dag zeker reeds weten dat anathase plan had om een reisje naar het schwarzwald te maken
wel als gij meegaat kunt ge met ons een nacht in heidelberg blijven en den anderen middag terug keeren dan zijt gij er lang genoeg om in heidelberg het slot te zien toe doet dat
hij was jaloersch op dien man die de genegenheid had genoten van lina zelfs in een tijd dat zij volkomen recht had die te schenken en als hij op dit oogenblik in zijne nabijheid was geweest zou hij hem uitgedaagd hebben
maar ik zal er over zwijgen vertel het ook maar aan niemand anders vooral niet van dat derde gedeelte hoor kind en nu wordt het me wat koud we moesten maar naar binnen gaan eindigde de oude dame terwijl zij opstond wilt gij mijn boek dragen en mijn breiwerk truitje zal de rest wel weghalen
hoogstens zal het den heer botwater eenige flesschen champagne en een dejeuné kosten hij ging toen eenige schreden met den hoofdambtenaar ter zijde en verzekerde hem op de plechtigste wijze dat het misverstand op de meest vredelievende wijze kon worden opgehelderd
over drie weken is lina terug en die weken zijn spoedig om en als zij gerard keller het testament van mevrouw de tonnette terug is zal ik haar naar dien de tonnette vragen dien zij ontmoet heeft maar reeds den tweeden dag kwam zij tot de overtuiging dat lina haar niets meer van dat jonge mensch kon vertellen dan zij reeds wist en dat zij dus dan nog even ver zou zijn
nicht tonnette zat aan de tafel ook zij was vervuld met de gewichtige gebeurtenis en niet minder met de gedachte aan de eenzaamheid die haar beidde t was of lina voor altijd heenging en de goede vrouw pinkte bij herhaling een
mijnheer van sterren schijnt nog niet te kunnen scheiden merkte de jong op t is immers anasthase van sterren ja zeide henriette wij hebben hem op reis ontmoet hij is op weg naar parijs maar wilde het heidelbergsche panorama nog eens zien nu hij laat zich dan ook niet onbetuigd sprak van hellingen
foei mijnheer yan sterren zeide henriette met neergeslagen oogen u zoudt de heele rijtoer voor me bederven en voor mij wordt hij er zooveel te aangenamer door zeide anasthase
die goede vroolijke royale anasthase van sterren die men in geen zes jaar gezien had sedert hij te leipzig den cursus volgde kwam daar plotseling als uit de lucht vallen
och zeide botwater die dingen gaan zoo gemakkelijk gerard keller het testament van mevrouw de tonnette je begrijpt men doet aan de stations den ganschen dag niets anders reizen is zoo moeielijk niet als men met iemand reist die er slag van heeft merkte henriette op
eindelijk was men te keulen daar zou men halt maken om den anderen morgen het laatste gedeelte der reis te aanvaarden ten einde op een geschikt uur t huis te komen en bij tijds van hunne komst berigt te zenden
had hem zijn hotel aan de hand gedaan darmdstädter hof onvolprezen baedeker wat maakte hij het den reizigers gemakkelijk uit het station komende hoorde hij den naam reeds roepen hij zette zich in den omnibus naar het hotel en noemde het nog eens zoo duitsch mogelijk en de conducteur verstond hem perfect
pepermunt moest er ook wezen en dan een nieuw horloge sleuteltje en een kartonnen doos voor de kraagjes en zoo trippelden de drie dames de stad door en kregen zij hoe langer hoe meer pakjes te dragen want zij durfden het er niet op laten aankomen om die t huis te doen bezorgen
rimini schudde ontkennend het hoofd met dezelfde kalmte of men hem gevraagd had of hem ook een rijtuig was gepasseerd ik heb er een jij
heel intiem dit werd natuurlijk altijd in diep geheim verteld maar juist daardoor vond het spoediger zijn weg eene mededeeling in groot gezelschap raakt vergeten t is of de een het overlaat aan den ander om het te onthouden
de dans begon weder en dorothea verzocht hem verlof om te dansen met den heer die haar vroeg hij aarzelde niet om zijne toestemming te geven en eerst toen hij ze gegeven had viel het hem in dat dit toch vreemd was jufvrouw rimini kon toch dansen met wien zij wilde hij had niets over haar te bevelen
de heer rimini dien botwater aansprak bepaalde zich tot de opmerking dat er wel zieken maar geen dooden waren toen hij bemerkte dat zijn toilet minder in het genre viel keerde hij naar het hotel terug waar hij zich op een bank zette
daar zag hij dorothea rimini die zou wel weten waar hare vriendin was hij kon beginnen deze een wenk te geven en het terrein voor te bereiden met haastigen tred ging hij naar haar toe
het huwelijk eischt liefde sprak henriette even haar snikken bedwingende dat was precies hetzelfde wat lina met eenige andere woorden ook gezegd had vrouwen schijnen dan al heel sterk aan dat begrip te hechten dat zelfs henriette het verlies van haar goeden naam er aan opofferde
ik geloof wel dat ik het boek gezien heb maar ingekeken heb ik het nooit niet toe kind haal me dan mijn poot eens er staan zulke allerliefste prentjes in t is wezenlijk er komen veel boeken uit en mooie ook maar daarom moet men toch de oude niet zoo heelemaal vergeten
botwater was zoo ten eenenmale onbekend met de eigenaardigheden van dames de minste liefkozing het geringste vleijend woord had dus zulk eene uitwerking op zijn gemoed dat het dorothea geenerlei moeite kostte om van haren in dit opzicht onwetenden aanstaanden echtgenoot te verkrijgen wat zij wilde en waartegen hij dus volstrekt niet was opgewassen
bovendien wist men van hem dat hij eene bejaarde tante had eene zekere mevrouw de tonnette die wel eenvoudig leefde maar wier giften voor weldadige doeleinden toch genoeg getuigden dat zij er warm in zat die oude dame was in de zeventig en dus eene vrouw van den dag
de heer siegberg maakte zich van lina meester de riminietjes hadden ook reeds haar cavalier en anasthase moest het terrein aan de dansenden vrijlaten maar vr hij ging vroeg hij nog een dans aan zijn nichtje zij zeide iets wat hij niet verstond en verdween met den heidelbergschen student
maar botwater zou dat nooit gelooven zoo onverwacht behoeft niemand naar parijs en zijn plotseling vertrek zou slechts den argwaan van zijn neef opwekken hij hoopte nu maar dat er iets gebeuren zou wat wist hij natuurlijk niet dat aan de bezoeken van den hoofdcommies tijdelijk een einde maakte
toen volgde een kort afscheid van de tonette dat zeer koel was en ook lina scheidde van hem of zij elkander straks zouden weerzien en inderdaad toen mevrouw de tonnette een klein uur met haar nichtje was zamen geweest en nadat deze haar reistoilet verwisseld had met een andere japon maar die haar even goed zoo niet beter stond
julius de tonnette wat wil dat zeggen nicht dat is latijn zeide mevrouw de tonette tot hiertoe heden morgen verder
is dan het heidelberger vat ook niet waar ja dat is waar dat zou ik wel eens willen zien zeide dorothea dan zullen wij het zien sprak botwater plechtig
de jongelui hadden niets van elkander maar eene vrouw ziet steeds in hem wien zij niet ongenegen is het beeld van dengene die den eersten indruk op haar maakte men zou het bijna als zeker kunnen stellen dat in den echtgenoot dien eene vrouw uit eigen beweging aanneemt
neen eva wilde geen van de dames wezen maar mijn lieve hemel dames wie schaamt zich nu zijner moeder riep de student mijnheer heeft gelijk zeide de belgische matrone maar eva was blond en wij hebben geen blondine
wat hem zelven betrof hij had de tijding van lina's badreisje uit haar eigen mond vernomen en hij had zelfs dadelijk een baedeker gekocht dien hij haar den volgenden morgen reeds had t huis gebracht en tevens een hendschel waarvan hij al de treinen naar het schwarzwald had uitgeschreven met de prijzen er
deze dacht geheel anders over de reis en als zij door de gesprekken met hare nicht er soms tegen opzag de riminietjes wischten dien indruk weder dadelijk uit dat zij naar deze ging zoo dikwijls zij maar gelegenheid er toe had sprak van zelfs
want een getrouwde broer is evenmin een broer als een getrouwde zuster een zuster is ja daar is iets van aan als ik mijn rekening hier betaald heb zijn alle banden verbroken die mij aan de maatschappij hechten ging henriette lachend voort
de vreemdeling was blijkbaar geen zeer spraakzaam mensch te appenweiler echter steeg hij te gelijk met hem uit den trein en aan het station wees hij hem de wagens die voor oppenau gereed stonden en waarop de bestemming met groote letters was aangegeven
naar den haag een mooi ding wat moet ik in den haag doen t is hier veel te prettig neen gaan jelui maar met je viertjes ge zijt oud en wijs genoeg om met elkaar te reizen dan ga ik ook niet dan houd ik me ziek en door en botwater dan die kunnen toch niet alleen reizen
maar zoo'n klein geheim zoo op het kantje af dat niemand weet behalve hij die het vertelt en hij die het hoort hecht zich vast aan t gemoed en het genot dat men had om een geheim te hooren verhoogt men door aan anderen op zijne beurt het over te brengen wat zou men ook anders aan een geheim hebben als men het niet nu en dan eens vertellen mocht
dit was een uitstekende gelegenheid om ze te dragen en vooral de riminietjes en lina zagen er allerliefst uit botwater zag zich al gearmd met zijn nichtje hoewel die oudste rimini hem eigenlijk beter zou lijken die was wel zoo toeschietelijk als lina die pas kijken kwam met haar kon men nog
die schitterende dorothea mocht dan misschien niet zoo regelmatig schoon zijn als zijn nichtje zij was een vrouw met wie men veel beter in de wereld kon verschijnen en botgerard keller het testament van mevrouw de tonnette water had bij zich zelven reeds de overweging gemaakt
er in geslaagd zou zijn om den haren te vatten of zelfs maar te zien want die was te klein en tot staving van zijn beweren had hij wel hare hand moeten meten nu stelde de jong de thesis dat de omvang van de hand in bepaalde verhouding stond tot de lengte
nu ik ben vrij maar ik dacht dat ge alles hadt emilie heeft nog zooveel noodig emilie de zieke de hoofdpersoon van de badreis had altijd nog gehoopt dat er niets van de geheele operatie zou komen en dat zij rustig op hare kamer zou kunnen blijven
en keek zijn neef aan of hij zeggen wilde je bent een ezel hoe vindt ge den wijn al ben je dan niet in luik geweest kan je toch wel proeven of hij goed is ik zou zeggen dat hij zeer goed smaakt
een reisgenoot een bekende botwater schoof naar hem toe en zeide zich naast hun plaatsende schon wetter von tag de vrijheer behren von behrenfels die met een vriend stond te praten keek op
zijn de eijeren nog niet goed en henriette zag op haar horloge de eieren ja vindt u ook niet dat het wachten op het vertrekuur van een trein heel veel heeft van eieren koken zij zijn nog te zacht antwoordde van sterren lachend terwijl hij eveneens op zijn horloge
daarna kwamen zij weer te voorschijn maar toen hij ze vast greep verdwenen zij weder t wordt te laat zei de hij fluisterend terwijl hij zijn eigen brief aan lina over den drempel schoof
t is de aangenaamste boodschap die u mij zoudt kunnen opdragen dat dacht ik wel half en half maar je behoeft niet gerard keller het testament van mevrouw de tonnette met de deur in huis te vallen en te zeggen jufvrouw daar heb-je je papieren
louis had zijne bezoekster terwijl zij sprak wat aandachtiger opgenomen zij mogt een weinig ouderwetsch zijn gekleed haar gewaad houding en gelaat en vooral de toon waarop zij sprak verrieden toch de deftige aanzienlijke dame en nu die neven zocht was het toch geen zaak haar onbeleefd te bejegenen
wie zou dat kunnen wezen zij ging naar boven naar de zoogenaamde bibliotheek en haalde het fraai in marokijn gebonden dikke cahier te voorschijn waarin haar vader het geheele geslacht der de tonnettes bruntour had ingeschreven met al de aanverwante familien en de afstammelingen in rechte lijn en zijlinien
rimini bracht zijn aanstaanden schoonbroeder bij zijn vrouw deze was zeer hartelijk en verklaarde dat zij al van t eerste oogenblik zijner komst af duidelijk bespeurd had dat anasthase vues op hare zuster had en dat deze hem volstrekt niet ongenegen was
t is te warm voor u mijnheer botwater sprak klooks die zich bij hem voegde u ziet zoo bleek als de dood ga maar mede naar buiten die duitschers zijn gek met hun bals in de hondsdagen
botwater voelde zich al zoo t'huis of hij zijn gansche leven in duitschland was geweest met volkomen gerechtvaardigd zelfvertrouwen zat hij door het portierraam naar het landschap te kijken dat hij doorsneed en hij was nu ook veel geruster
na hem gaven anderen hunne gaven ten beste en terwijl dezen op de estrade thans door de muzikanten ontruimd speelden of zongen voegde zich van sterren bij de rimini's en lina en putte zich uit in beleefdheden en geestigheden de riminiettjes amuseerden zich boven verwachting maar lina was stil
de tonnette bijzonderheden van de departementen van algemeen bestuur ingewijd vroeger wist zij niet eens dat die bestonden maar nu kende zij ze allemaal en ook de namen van de ministers en de chefs en de ondergeschikten van botwater en zij zag ze al op hare
maar juist de wijze waarop hij zich tegenover haar had gedragen en vooral ook die handdruk dien zij beweerde niet eens gevoeld te hebben weerhielden haar aan mevrouw de tonnette te vertellen wat haar overkomen was
en zij ging naar beneden maar in haar verbeelding en zocht het boek en vond het nergens en doolde door het huis en was toen aan een badplaats zooals zij die in de romans wel eens beschreven had gevonden en zij droomde voort tot lang na den tijd waarop zij anders gewoon was op te staan
hij was vijf en dertig tante vijf en zeventig het lag in de natuur der dingen dat zij hem vrging en dan gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zouden alle schulden worden betaald en hij geen lessen meer behoeven te geven als hij ze nog gaf zou hij tien gulden per uur vragen
is me dat ook een badplaats niets dan vrouwen van middag vr wij aan tafel gingen heb ik een wagen vol koffers zien komen misschien wel een heel pensionnaat van jonge juffrouwen sprak jetje k geloof het niet t waren zulke bepaalde
den derden dag rees het onbestemde plan bij haar op om in afwachting van lina's t huiskomst eens te informeren wie die de tonnette kon wezen zij kon maar niet begrijpen van welken tak hij afstamde
een mensch van den dag daar kan men zoo weinig van zeggen de een wordt zeer oud de ander sterft in den bloei van t leven dorothea zuchtte bij die sentimenteele poëtische uitdrukking je schoonzuster bijvoorbeeld ging botwater voort op practisch terrein terugkeerende
morgen zal je misschien ja reken niet te vast op me voor morgen viel de hoofdcommies hem in de rede ik denk niet dat ik morgen komen zal er is nog al veel werk aan het ministerie het loopt naar de zomervacantie en verscheidene ambtenaren gaan dan uit de stad
toen de dokter haar eene badkuur had voorgeschreven had zij als voorwaarde gesteld dat haar echtgenoot mede zou gaan het was haar genoeg dat zij hem zag in den haag zat hij meestal op zijne kamer of was hij uit
weldra was hun tête-à-tête ten einde en henriette en andere logés voegden zich bij hen ook de heer rimini verscheen maar hij had een pak couranten en brochures onder den arm en gaf daaraan blijkbaar de voorkeur boven de conversatie met de badgasten van
rimini stapte daarop vooruit botwater voegde zich bij hem er is toch geen gevaar in den toestand van mevrouw vroeg deze neen zij was moê
dat is eene zeer laffe aardigheid sprak pieter botwater waardig oft is das des menschen loos antwoordde de oppasser wijsgeerig ja de menschen zijn zeer loos zeide de ambtenaar maar van zulke loosheid ben ik niet gediend
ik ken jongelui ik ben zelf ook jong geweest en ik weet dat zij aan ander gezelschap de voorkeur geven boven bejaarde dames gij zult wel geen uitzondering maken op den regel maar aan tafel kan men gezelliger praten
dat geeft hij er aan hij heeft zelf gisteren gezegd dat die reis niet zoo noodig was toe help me nu gauw want anders moeten ze op mij wachten en dan krijg ik weer een uitbrander van robert die ontziet zich nooit wie er ook bij is
je man zou er niets tegen hebben om bij zijn naam die van mijn vader te voegen als hij daardoor ook het geld kreeg der familie de
henriette deelde in de opgeruimde stemming en zij had hare bijzondere reden om zich van de gunstigste zijde voor te doen lina had zich wel voorgenomen om aan haar neef te doen bemerken dat zijn gezelschap haar zoo aangenaam niet was maar de vroolijkheid was aanstekelijk en wanneer lina eenmaal begon haar hart lucht te geven kon zij zelve t niet meer bedwingen
ochten nu voel ik dat ik een beroemd kunstenaar worden zal gerard keller het testament van mevrouw de tonnette met die woorden en eene theatrale beweging alsof hij een zwaard ophief stapte hij naar zijn rijtuig en een oogenblik later reden de heeren heen terwijl manfred nog met zijn hoed zwaaide
wat is dat voor eene dame eene oude nu ja dat weet ik ook maar is ze gezien in letterlijken zin niet men ziet ze nooit ergens maar bedoelt ge of ze geacht is dan kan ik je verzekeren dat geen schepsel ooit iets kwaads van haar heeft vernomen
hier is schaduw sprak de musicus en hij voerde zijn nichtje in een dier luchtige kleine steenen kamertjes spelonken indien men ze zoo noemen kan aan het uiteinde van het terras door wier opening men een onbelemmerd uitzicht geniet op de verschillende deelen der wonder schoone streek
hij zeide dus bereid te zijn in dien zin eene verklaring af te leggen en toen manfred hem nog eens vroeg of hij het zelf zou zeggen antwoordde hij misschien is t maar beter dat u het doet ik ben het duitsch niet zoo volkomen machtig hij voegde het bewijs bij de bekentenis
zij is een jufvrouw ochten maar aan mij geparenteerd ik ben misschien wel wat vrijpostig geweest maar mijn nichtje heeft me alleen verteld dat zij uw naam gehoord had en dit bewoog me om naar u te informeeren
die studenten permitteeren zich toch alles merkte de oudste rimini aan t is goed dat rob er niet bij was zeide de jongste die had hem zeker bij zijn kraag gepakt
dat zeg ik niet nu ik zeg het dan wel maar vr je haar vraagt moet je condities met haar tante maken er zijn nog zoo'n paar neven die haar nader bestaan en men zegt dat die met de erfenis zullen gaan strijken
zij kan niet weigeren sprak hij toen dorothea stond eensklaps op en scheen een oogenblik in beraad om de kamer uit te snellen maar eensklaps kwam zij tot andere gedachten zij wierp zich snikkend om den hals van haar broeder
daarmede was de plechtigheid afgeloopen en lina dacht bij zich zelve aan de wijze waarop tante tonnette dien dag zou hebben gevierd en de cadeaux die ze zou hebben gekregen voor velen is jarigzijn heel prettig maar vooral om de geschenken die men krijgt en lina was nog op den gelukkigen leeftijd dat zij in de termen daarvoor viel
mevrouw rimini voor wie de reis gemaakt werd was eene zwakke ziekelijke vrouw zij kon vr dien tijd wel dood gaan of als zij niet spoedig baat bij den kuur vond besluiten om ze niet voort te zetten
de jong was een der ijverigste leden van sempre die blaakte voor muziek en het zeer op prijs stelde met van sterren zamen te zijn hij liet hem dan ook niet meer los maar in zijne tegenwoordigheid werd er zelfs niet in de verste verte gezinspeeld op jufvrouw ochten in verband met de tonnette's plannen
de trein reed voor een coupé eerste klasse werd voor hen geopend daar konden zij zeker wezen dat zij alleen zouden zijn zonder eenige aarzeling steeg henriette er in zij wist nu reeds dat de partij gewonnen was gerard keller het testament van mevrouw de tonnette het duurde niet lang nadat de trein in beweging was of anasthase begon
aanschrijvingen circulaires en besluiten zoo vervuld was hij er mede dat toen hij in gedachten verdiept zwijgend door het portiervenster staarde en dorothea hem vleiend vroeg
nicht zou het zeker heel aardig vinden hernam lina maar zij ving een wenk op van louis en ging voort als u evenwel meent dat het beter is om later te komen mag ik er niet op aandringen maar wil ik zelf maar een rijtuig nemen
haar mond had nog altijd een vriendelijke trek eene herinnering aan den glimlach die haar toen eigen was maar glimlachen en lachen doen oude menschen niet meer al is hun hart ook niet ongevoelig voor blijde gewaarwordingen
maar dat is een kostbare reis sprak henriette vragend haar broer aanziende als je daar lina pleizier mede doet ga dan maar ja zeide deze er werden nu afspraken gemaakt omtrent den tijd
een ambtenaar die in geen acht jaar een dag verlof had gevraagd kon men moeielijk een veertien dagen weigeren er waren andere ambtenaren die eveneens het zelfde verzoek hadden gedaan maar die moesten zich nu maar schikken naar den hoofdcommies botwater die de laatste helft van de maand juni had bedongen
approximatief begon anasthase dat wenschte ik juist te vernemen een duizend gulden of vier vijf dat is voldoende om den mond open te houden en je schulden
de elzasserinnen die haar vaderland hadden verloren zouden met hem een nieuw vaderland vinden de secondante zou haar pensionaat met een bestendiger te huis verwisselen en de riminietjes zouden aan de heerschappij van haar broeder onttrokken zijn en rustig den dag kunnen afwachten waarover zij niet spraken maar waaraan zij des te meer dachten
dezen middag was het diné aan de table d'hote zeer luisterrijk nog voordat het verloofde paar zich had vertoond wist iedereen dat het huwelijk tusschen den honorair referendaris en een van de vrouwelijke millionnairen tot stand was gekomen
de vrouw van den stationschef nam zij in de armen en toen zij terugkeerde terwijl anasthase geduldig bij het rijtuigje wachtte dat hij besteld had zag zij er uit of zij nooit een traan had gestort rimini zag het tweetal aankomen terwijl hij met zijne vrouw voor het gesloten raam van hun salon zat hij had het gesloten omdat het wat tochtte voor emilie
zij steeds voor zich zelve althans in het begin eene groote overeenkomst zal vinden met hem wien zij het eerst hare sympathie schonk om niet van liefde te spreken toen de commissie met de dames in de groote zaal van rippoldsau aankwam werd zij luide
herwaarts bracht maar hij zoomin als de hoofdcommies had eenige kans op een goeden uitslag van zijne reis gerard keller het testament van mevrouw de tonnette ik ben opzettelijk om u hierheen gereisd zeide
zulk een ambtenaar releveert het departement en de afdeeling was er trotsch op hem aan haar hoofd te hebben zijne collega's deden het gaarne voorkomen of zij op vertrouwelijken voet met hem stonden een vriend van botwater te zijn was reeds eene onderscheiding
de tonnette maar in den waan waarin deze verkeerde en dat was eene reden te meer voor hem om zijn geschenk geheim te houden als ge t niet kwalijk neemt zal ik hier maar alleen binnengaan sprak hij dat komt juist goed dan ga ik mijn commissie doen u wacht me hier
dat botwater zich voorstelde als eene natuur die in een inktpot was gedompeld zonder het doel te bereiken waarvoor men zijn tijd zijn vrijheid en zijn leven zelfs veil heeft
en het ware altijd nog vroeg genoeg geweest de verijdeling zijner verwachting te vernemen als zijne tante stierf misschien zou vr dien tijd lina zelve wel gestorven zijn jonge meisjes krijgen zoo licht de tering
de flesch stond er al vr dat de hoofdambtenaar er nog in geslaagd was de aandacht van een kellner te trekken en nu was lina geheel anders dan zoo straks zij praatte zoo vroolijk en opgewekt zij had zoo'n pleizier in haar leven dat de riminietjes zelven moesten erkennen dat zij lina nog niet z gezien hadden
terwijl hij dan aan de oude dame zou overlaten voor wien zij het vak aan de andere zijde bestemde tante zou dan ongetwijfeld zijn portret vragen hij zou zorgen dat hij het bij zich had en zij zou het genot smaken waarop zij zelve bij herhaling gezegd had zooveel prijs te stellen zelve een echtgenoot te kiezen voor haar nicht lina
het was de eerste liefkozing die zij op haar dertigste jaar ondervond en zij vergat dat pieter botwater diep in de veertig was het hart blijft toch altijd jong
een van hen had zich op een wenk van den schilder weder verwijderd en weldra verscheen nu de vrijheer von behren von behrenfels zelf tusschen zijne beide secondanten en manfred duwde botwater vr zich uit naar eene voorzaal die hij besproken had
wie vroeg hij verwonderd mijnheer botwater en nu begonnen dorothea en henriette hem te verhalen maar moest al spoedig lina de taak overnemen om hem onder diepe geheimhouding natuurlijk mede te deelen wat er had plaats gehad tusschen hem en den vrijheer behren von behrenfels zoon soldaat zoo'n
wanneer botwater maar eens bij haar kwam die zou misschien wel raad verschaffen zij zond hem een briefje waarin zij een onderhoud met hem vroeg in hare gejaagdheid ging zij zelfs zoover om er in te zeggen dat het een huwelijk van lina betrof zoodat hem verzocht werd spoedig haar te bezoeken maar botwater was nog niet verschenen die moest het dan wel vreeselijk druk hebben
een cadeau koopen juist voor uw secretaris generaal of uw minister misschien de heeren waren weder op straat en liepen zwijgend naast elkander voort
als van middag aan tafel ieder hem gelukwenschte met zijne verloving zou dat oude wijf wel zien welk een domheid zij begaan had maar nauwelijks zat hij weder op zijn bank of wederom werd hij als kellner aangesproken ditmaal door een der jonge toeristen die hem gelastte een koffertje van zijn kamer te halen botwater keek hem aan
opperde dorothea een ander plan dat bij haar en botwater was gerezen zoo als zij zeide de waarheid gerard keller het testament van mevrouw de tonnette echter was dat zij dezen had overgehaald zonder zijn verzet in aanmerking te nemen
zij zeide wat er in haar was omgegaan toen hij daar met zijn rijtuig voorbij reed en zij werd zoo poëtisch dat de hoofdambtenaar zelf ook zijn flegma verloor en zijn arm sloeg om de leest van
zoo hield ook anasthase zich niet met den toestand van zijn eigen gemoed bezig maar dacht hij slechts hoe goed dat ik op den bok zal zitten alsof dit de hoofdzaak was in de geheele gebeurtenis
het rijtuig kwam weder voor en in gestrekten draf rolde het langs den hellenden weg tot op het terras van den adler t ging zelfs z snel dat zij die er in zaten meer dachten aan de kans om omver te vallen dan aan de schoonheid van den avond of van de boschrijke streek die ze doorreden
men kon veilig per spoor reizen gisteren had hij het nog den geheelen dag gedaan en zonder de minste storing of zweem van een ongeluk gaarne had hij dit tot geruststelling van zijne medereizigers gezegd maar
aan het station aarzelde de bureaulist geen oogenblik om hem een plaatsbiljet naar baden-baden te geven en de conducteur opende voor hem dadelijk een tweede klasse
een bal een soirée waaropzij om te schitteren haar hals tot de schouders ontblooten of zich inrijgen dat zij ter nauwernood adem kunnen halen kortom al die onvoorzichtigheden welke eene jonge dame begaat uit ijdelheid konden haar het leven kosten
neen meer dan ik gisteren avond deed moet u niet van me vergen nooit laat ons nu naar beneden gaan l'oiseau s'envole voegde zij er lachend bij terwijl zij de kamer uitwipte
en hij deelde me toen mede schrik niet dat hij met hetzelfde doel was gekomen t is een zeer spraakzaam openhartig man die mijnheer anasthase van sterren en
van sterren was artiste hij had ook weer als artiste gehandeld een ander zou een visite aan de familie hebben gebracht en haar dood eenvoudig henriettes hand hebben gevraagd
maar door wie zegt u dat hij vues op mij heeft t is een student en die jongelui doen den eenen dag precies het tegendeel van den vorigen hij heeft geen lust om verder te reizen en nu keert hij om ik kan t niet helpen dat hij met ons meegaat
daar houdt men wel de lijsten van de gestorvenen bij voor zoover men er toe in staat is maar omtrent het zedelijk gedrag en den lichamelijken toestand der militairen ontvangt men daar geene berichten
dorothea was nog onder den indruk van het gebeurde zij voorzag dat robert al had hij gezwegen toen hij haar op botwaters kamer aantrof het daarbij niet zou laten zij had echter aan hare zusters en lina die scène maar niet verteld misschien gevoelde zij dat deze al was de zaak nog zoo onschuldig haar geen gelijk zouden geven
botwater haalde een pakje uit zijn rokzak en overhandigde dit aan zijne aanstaande hij was zoo vervuld met zijn cadeau en vooral met den indruk dien zijn lang wegblijven te weeg zou brengen dat hij geen oogen had voor de stemming waarin dorothea
zij had overwonnen maar niet volkomen nog haar echtgenoot moest haar nooit kunnen verwijten dat hij haar alleen uit medelijden had genomen of om eene fout goed te maken hij moest haar zeggen dat hij haar nam uit liefde en onder het snikken door sprak zij tot driemaal toe
waarover over hetgeen ik je zeggen wilde antwoordde botwater je begrijpt zoo'n reis naar verre oorden onderneemt men niet zonder een bepaald doel
eén brief slechts bleef over fräulein ochten zeide de besteller rimini wenkte en nam den brief aan in plaats van een kellner te roepen stond hij op en begaf zich naar zijn salon om zelf aan lina den brief uit den haag te brengen waarnaar zij verlangd had dat zou hij voor niegerard keller het testament van mevrouw de tonnette mand doen en henriette kon een trek van wrevel niet bedwingen
maar huizen waar men altijd kosteloos dejeuneeren kan zijn schaarsch en botwater hoopte nu maar dat die besparingsgeest wel zou luwen en zijn neef van zelf tot de weelderige gewoonte zou terugkeeren die voor dezen een behoefte moest zijn geworden
botwater had zijn present in zijn zak maar hij besefte dat hij dit in de gegeven omstandigheden moeielijk haar kon aanbieden bovendien waarom zou hij zulke kostbare sieraden schenken aan een nichtje dat met der tijd rijk genoeg zou zijn
t is net een boek om nu zoo eens in te kijken lina verliet het prieel dat achter in den uitgestrekten tuin der woning van mevrouw de tonnette was aangelegd en begaf zich naar de ruime bovenkamer die behalve andere bestemmingen dienst deed als bibliotheek en hieraan haar naam ontleende
och ik meen veel genoegen ja dat zal niet veel wezen hernam de hoofdambtenaar met een genadig lachje tot weerziens wij hooren wel iets van elkander zeker
was opgestaan en nam een pakje dat hij zorgvuldig in zijn hoed had gelegd ik heb een kleinigheid voor u meegebragt tante zeide hij gerard keller het testament van mevrouw de tonnette hij durft niet dacht
och kom behren een ijzervreter t is een van je beste menschen dien ik ken maar die mijnheer botwater mijnheer botwater is een zeer degelijk braaf man die misschien wat onbedachtzaam heeft gehandeld onder den indruk van het oogenblik
ik hoop mijnheer rimini dat u mij als schoonbroeder zult willen erkennen en u het lot uwer zuster met gerustheid aan mij toevertrouwt geen reden voor het tegendeel ja sprak rimini en reikte anasthase zijn twee vingers toe jet zeide hij toen ga jij t eens aan emilie vertellen
vrouwen stellen bijzonder veel belang in huwelijken en hij zag zich al gelukgewenscht en gefêteerd en ontwierp reeds den brief dien hij gemeenschappelijk met lina aan tante tonnette zou schrijven wat zou die vreemd opzien als zij die kennisgeving ontving
vooreerst presenteerde van sterren zich zeer goed hij sprak gemakkelijk duitsch hij had meer gereisd en wist zich overal beter door te helpen dan botwater die wel een heel fatsoenlijk best man was maar toch eigenlijk een sukkel
en dit gold ook van die ontmoeting met den student tonnette die zij maar niet kon vergeten ondanks de gedachte aan de reis die haar morgen wachtte en die anders zeker haar hoofd en haar hart geheel in beslag zou hebben genomen nu neutraliseerde de herinnering het vooruitzicht
dat zijn we allen ieder op zijn tijd t komende jaar zal je me dankbaar zijn dat ik je behouden heb voor die klip waarop beteren nog dan gij schipbreuk hebben geleden maar ik zweer je siegherg
nadert de ernstige hymen met haar fakkel die het leven met vollen glans verlicht de symbool van amor is de blinddoek die wijst op inkeer in ons zelven op het geluk dat men vindt in eigen gemoed
je zegt pardon ik meen ijdel als een toonkunstenaar schilders zijn steeds de bescheidenheid zelve die zouden er nooit aan denken eene jonge dame ten huwelijk te vragen die een millioen te wachten heeft
de minister had te minder gedifficulteerd om het tractement van den nieuwen titularis tot nadere regeling maar te laten gelijk het was omdat die ambtenaar niet behoorde tot hen die zware huisgezinnen tot hun last hadden en met moeite konden rondkomen
die naam door een mannelijken de tonnette uitgesproken greep lucie de tonnette zoo zeer aan dat zij een poos lang buiten staat was om zich te ontkleeden met hoed en sjawl bleef zij zitten op de canapé in hare huiskamer en vergat zelfs het licht te doen ontsteken
maar hij zag er niets van al had plotseling de bloeiende natuur der meimaand plaats gemaakt voor eene december temperatuur hij zou er niets van hebben bespeurd zoo gerard keller het testament van mevrouw de tonnette geheel vervuld was hij met hetgeen hij had gelezen de heer botwater was een man van zaken en al lezende had hij dadelijk de zwakke punten van het testament opgemerkt
dat maar eerder gezegd sprak manfred dan had ik het dadelijk aan mijnheer rimini kunnen mededeelen vergun me dit thans te doen en even de deur openende riep hij op dood familiare wijze den oudgast alsof deze volstrekt geen millionnair was die duitschers schijnen geen begrip te hebben van millioenen
anasthase zat te ver af om zich in het gesprek te mengen henriette had gezorgd op lina's verzoek dat zij hem van deze scheidde en het was slechts zeer enkele malen als de trein stil hield dat hij gelegenheid had een woord rechtstreeks tot zijn nichtje te zeggen te heidelberg zou echter alles wel in orde komen
wel zeker niet ik herhaal het neef botwater is een braaf mensch en hij heeft eene zeer fatsoenlijke betrekking hij gaat met de eersten van de stad om zou hij nogwel eens minister kunnen worden dat durf ik niet zeggen maar tante heeft me verteld dat hij van alles verstand heeft
hendschel zelden had hij gehouden en den baedeker na gebruik terug gevraagd die kon meer te pas komen met den referendaris had hij dien dag een kort onderhoud dat zeer bevredigend afliep
tonnette maals gelezen in eenzaamheid op hare kamer maar toen gevoelde zij behoefte om er over te praten en met dit doel was zij naar buiten gegaan om henriette te zoeken die ze niet vond
geloof me nichtje vervolgde de musicus van deze gunstige gelegenheid gebruik makende dat ook mijn gevoel lina scheen hem niet te hooren zij volgde den omloop zoodat zij weder voor de anderen zichtbaar werd en vroeg toen zeer bedaard u gelooft toch ook niet dat het vat ooit dienst heeft gedaan
de laatste herinnerde zich weder dat olographisch testament dat thans misschien reeds een verbindenden vorm had gekregen terwijl zijne verloofde dacht aan hetgeen hem en dus ook haar te wachten stond wanneer de oude dame kwam te overlijden
ik ben met haar teruggereisd en mijn hoogste verlangen is thans om met u te spreken en tot u den ernstigsten wensch te richten die ooit in mijn hart is opgekomen hier hield mevrouw de tonnette eens even op om den mooien zin nog eens te herlezen en ook omdat er iets in haar binnenste omging dat een prikkelend gevoel aan hare oogen
op zijne terugreis uit indie had hij begrepen dat hij in europa een vrouw moest hebben en om de soesa van een huwelijk met alle formaliteiten te ontgaan had hij de hand gevraagd van eene weduwe die met de handschoen was getrouwd maar wier man vr hare aankomst was overleden
en trad vooruit en toen zij eindelijk weder naast haar cavalier stond scheen zij het geheele gesprek vergeten te zijn anasthase zocht een middel om tot hetzelfde punt te komen waar hij straks gebleven was maar lina ontweek hem zoo behendig dat hij haar niet grijpen kon toch moest deze quadrille over zijn toekomst beslissen
eens kreeg zij een erge kleur toen ze zich omwendende om naar het landschap achter zich te kijken haar voet op den zijnen zette zeer deelnemend vroeg zij tot tweemaal toe of zij hem geen pijn had gedaan
zij vroeg slechts een glas melk dat zij leeg dronk met haar gelaat naar het venster gekeerd waar zij vr stond als zag zij wonderveel in den verlaten tuin de kellner deelde mede dat de omnibus voor het station vr was
in zijn zwarten rok met zijn hoogen hoed op zijn zwart glacé handschoenen aan en zijn grooten koffer op de voorbank tegenover hem alsof deze zijn reisgezel ware in zekeren zin was hij dit ook want botwater had voor de conversatie aan zijn koffer even veel als aan hen die hij ontmoette
maar wat manfred ook bij haar in gunst bracht was dat hij in haar oog zooveel geleek op dien tonnette dien zij den laatsten morden in de schoolstraat had ontmoet en die zoo allerdwaast haar had geholpen terwijl hij op een winkelkozijn ging zitten
en terwijl zij daaraan dacht viel haar oog op het étui van den armband en werktuigelijk nam zij het op en las op het stuk papier dat er onder lag en waarin het was ingepakt den naam van den haagschen winkelier bij wien het kostbaar kleinood was gekocht
dus t is in orde mevrouw vroeg de oude dienstmaagd ja truitje ik denk het ten minste wel ik zal ze maar eens dadelijk gaan lezen ja dat moet u maar eens doen zeide de oude en liet hare mevrouw alleen beide brieven waren uit keulen die van lina luidde
mevrouw rimini vond dat het nu al tochtte en anasthase was te beleefd om de kranke dame een oogenblik aan eene temperatuur bloot te stellen die nadeelig voor haar gestel zijn kon
rijk was hij niet of hij nam altijd nog een bankje van vijf en twintig of een muntje van tien aan om zeker te wezen dat hij de oude dame alleen zou kunnen spreken kwam hij dan gewoonlijk als zij aan haar ontbijt zat hij behoefde er dan ook niet expresselijk voor uit te gaan maar slechts iets vroeger zich naar zijn ministerie te begeven en een zeer korten omweg te maken
en achtte dit zulk een uitstekende gelegenheid om dien insolenten vreemdeling eens te doen gevoelen wie hij was de vriend der rimini's dat hij zich tusschen het tweetal doorschoof en dorothea zijn arm bood met de woorden ik moet u noodzakelijk spreken
pieter botwater toch had zich voorgenomen zijn vrienden en bekenden op geleidelijke wijze voor te bereiden op de gewichtige gebeurtenis maar dorothea vond het veel aardiger om plotseling zonder dat iemand er iets van vernomen had in de tent te verschijnen aan den arm van den fatsoenlijken botwater
en toen hij dan ook gerard keller het testament van mevrouw de tonnette na een oogenblik gezwegen te hebben de vraag liet volgen denkt gij er ook zoo over antwoordde lina geheel argeloos natuurlijk
nu mijnheer botwater zulk een advokaat heeft zal ik mij wel wachten hem ongelijk te geven antwoordde hij beleefd waar blijft u toch neef vroeg lina wij zoeken u overal
zeer zeker waarom zou ik het niet meenen en als ik nu eens maar hij zal me niet vragen dat zal hij wel hij moet naar parijs
naast hem zat emilie zijne gade en aan zijne andere zijde henriette zijne jongste zuster terwijl tegenover hem dorothea en lina ochten hare plaatsen hadden aan weerszijden van zijne dames volgde eene onafgebroken reeks van andere dames oude en jonge
die verduivelde kleine heks mompelde de musicus gerard keller het testament van mevrouw de tonnette bij zich zelven toen hij weder in zijn rijtuig had plaats genomen ze weet het z te schikken dat men haar geen enkel woord onder vier oogen kan zeggen
en zij drukten elkander nogmaals de hand zoo hevig en hartelijk als zij het in jaren niet gedaan hadden t is nog al wel afgeloopen sprak de musicus bij zich zelven zie zoo dat is een pak van mijn hart nu de koffer maar in orde gebracht