AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
als ze daar alleen aankwam zouden de buren wel begrijpen dat het slecht stond met haar eigenares ze zouden naar de verlaten hoeve gaan om te zien hoe het de oude ging en dan zouden ze haar lijk vinden en haar begraven
eigenlijk was ik van plan hier den heelen nacht op t landgoed te blijven zei de dwerg als u me maar een veilige slaapplaats wilt wijzen zou ik liever niet vr t aanbreken van den dag naar t bosch terug willen moet ik je een slaapplaats wijzen ben je dan hier niet thuis
keek naar alle kanten uit en werd nu het oude moedertje gewaar toen bedacht hij zich niet lang maar ging naar haar toe en reikte haar het eene jonge eekhoorntje toe
maar hij was nog niet ver gekomen toen hij omviel en bleef liggen toen kwam caesar deed zijn grooten bek open en pakte hem op jarro meende natuurlijk dat de hond hem doodbijten
toen waren alle menschen van skaane de laplanders de dalecarliërs de arbeiders van de gebouwen en de tuinbazen gekomen om hem goeden dag te zeggen en hij had geen tijd meer gehad om den blauwen schotel te halen
hij zag al gauw dat het een blauw en gele vlag was en hij begreep door het gezang en het blij gejuich dat hij hoorde dat de vlag voor een heelen optocht van menschen werd
en hij vroeg den witten ganzerik hem even naar de landtong over te brengen zoodat hij hun om een paar hazelnoten kon vragen de groote witte gans zwom vlug met hem over t water
hamel hamel wat heb je met je wol gedaan riepen de wilde ganzen die boven in de lucht voorbij vlogen die heb ik naar de fabrieken van drag
waar de koopman stijve gebloemde zijde zware goudstof fluweel met weerschijn lichte sluiers en ragfijne kanten over de toonbank uitspreidde
misschien moet ik nu sterven omdat ik dien schat hier gevonden heb hij keerde dadelijk om en ging naar huis na een poos ontmoette hij een groote statige vrouw ze zag er uit als een kloeke mijnwerkersvrouw maar hij kon zich niet herinneren dat hij haar vroeger had gezien
zei ze ze durven zich niet aan de wilde ganzen te vertoonen maar ze vragen me je er aan te herinneren dat je niet van de klippen weggaat voor je bij den ouden visscher ben geweest dat is waar ook zei donsje
hoe hij onder dak komen kon t was geen kleine hoeve behalve t woonhuis den stal en de schuur waren er lange bijgebouwen met schuren en dorschvloeren voorraadshuizen en bergplaatsen voor de werktuigen
dat hij naar t zuiden en niet naar het noorden reed t was zijn bedoeling zijn paard dadelijk te keeren maar hij bedacht zich t paard was vroeger nooit verdwaald en dat was het ook nu zeker niet t was waarschijnlijker dat hij zelf zich
vanavond zullen we den grooten hamel nemen zei de laatste dan gaat het later gemakkelijk met de andere de jongen zat op den rug van den ouden hamel en zag hoe ze
in licht teer lentegroen stonden en de blaren van de boomen op t punt waren de knoppen te doen openspringen waren ze blijven stilstaan voor een
is hij hier vroeg smirre de vos ja hier is hij verstopt antwoordde een kraaienstem pas op duimelot riep garm windkara staat buiten met dien vos die je wil opeten
jij moet jezelf maar helpen zoo goed je kunt en wees maar blij dat wij ons niet tegen jou vereenigen en je terug jagen naar je familie
dat is goed dat er ten minste eindelijk iemand komt riep het arendsjong breng me dadelijk eten nu nu maak niet zoo'n haast zei akka vertel me eerst waar je vader en moeder zijn
ze vond zelf dat hun gezang zoo wonderlijk mooi had geklonken t was alsof vreemde stemmen meê gezongen hadden de ruimte was vol sluimerende klanken en geluiden geweest
hij was alleen maar bang dat hij naar huis zou worden gestuurd maar ook s woensdags zeiden de ganzen er niets van dat hij weg moest die dag ging op dezelfde manier voorbij als de dinsdag
hij ging van den eenen boom naar den anderen en probeerde er achter te komen hoe t met hen was dat daar is een spar die hebben ze misschien niet aangedurfd dacht hij maar ze hadden ook de spar aangetast en daar een berk ja daar ook daar ook dat zal den boschwachter
onder het oorverdoovend gekras dat de kraaien aanhieven toen ze elkaar ontmoetten zei haspel tegen den jongen je bent zoo vroolijk en grappig geweest op reis dat ik veel van je ben gaan houden
er waren honderdduizenden kinderen in zweden die kon men toch niet allemaal op nääs bij elkaar halen om ze slöjdles te geven dat was immers onmogelijk toen was de jonge man met een nieuw voorstel gekomen
dat grauwvel van nacht in ballingschap gaat dat zeg ik nooit zei karr t is een gevaarlijk land voor elanden daar in t noorden meen je dat ik hier blijven wil nu ik zoo'n ongeluk heb aangericht vroeg grauwvel ga nu niet overhaast te werk
schudde den hamel aan zijn horens zoodat hij wakker werd en sprong meteen op zijn rug sta op vadertje we zullen probeeren de vossen een beetje bang te maken zei de jongen hij was zoo stil mogelijk geweest maar de vossen moesten toch iets gehoord hebben
allen namen deel aan dit aanhoudend geroep en ze hadden het alleen afgebroken om den witten ganzerik de wegmerken te wijzen waarnaar ze hun koers richtten
en zoek de oude wilde gans akka van kebnekaise en haar troep ik denk dat ze in dezen tijd van t jaar in dalecarlië zijn vertel akka hoe t met me gesteld is ik geloof dat zij de eenige bij zich heeft die me helpen kan agar de postduif
de jongen was zoo vroolijk na den goeden afloop van zijn werk dat hij in t begin niets deed dan lachen en den vos voor den gek houden maar smirre hield vol zooals oude jagers gewoon zijn en de jongen begon bang te worden dat hij toch nog zou
van den heiligen petrus ziet het er alles zoo uit als t in t verhaal staat en het is geen wonder dat onze lieve heer bedroefd werd toen hij dat zag ging de kleine mads voort en nam den draad van t verhaal weer op de heilige petrus verloor den moed niet
en halve cirkels op die groote bijeenkomst die plaats had in dat jaar toen niels holgersson met de wilde ganzen rondtrok kwamen akka en haar troep later dan alle anderen en dat was geen wonder want
toen hij klaar was zat de jongen een poos stil voor zich uit te kijken ik dank je wel zei hij t is alsof ik het bosch beter begrijp nu ik dat gehoord heb ik zou wel eens willen weten
schei nu uit met dat gesnuffel zei de berin je kent me toch genoeg om te weten dat ik niets gevaarlijks bij de jongen zal laten komen vertel me liever wat je hebt uitgevoerd ik heb je de heele week niet gezien ik heb naar een nieuwe woning omgezien zei de beer
zijn zwaar lichaam schoot door het kreupelhout als een boot door het water de beer liep door tot hij aan een heuvel aan den rand van t bosch kwam waar hij de groote ijzerfabriek kon zien daar ging hij liggen zette den jongen voor zich neer
en aan den anderen kant een onderwijzer uit jockmock en er was gepraat en gelach geweest om heel de lange tafel heen van t eerste oogenblik af
en het ventje dat in de botaniseertrommel zat opgesloten werd braaf ongeduldig maar hij moet toch heel stil gelegen hebben want de eigenaar van de trommel merkte in het geheel niet dat hij hem bij zich had eindelijk ging dan het geheele gezelschap het kasteel binnen maar
de jongen zat op den rug van den wilden ganzerik en reed voort hoog in de wolken dertien wilde ganzen vlogen in een goed geordenden troep snel naar t zuiden
en steeds jaagden de menschen achter hem aan met geschreeuw en gelach de kleine stumper vloog voort zoo hard hij kon maar t scheen toch dat de menschen hem zouden inhalen toen hij voorbij
want daar in huis waren ze niet gewend royaal met brandhout om te gaan en de boer had zijn jas over een stoel voor het vuur gehangen toen had hij zijn voet op den haardsteen gezet en den arm op de knie geleund
en s avonds als de vrouw zoo moe was dat ze onder t melken bijna insliep werd ze weer welgemoed als ze aan hen dacht
al gauw kreeg hij een nieuw ganzenpaar in het oog ze hoorden niet tot zijn troep t waren vreemdelingen maar hij werd zoo blij dat hij begon te neuriën alleen omdat hij wilde ganzen zag
onder de dieren was hij heel beroemd om zijn dapperheid zij zeiden gewoonlijk dat hij voor niets en niemand bang was behalve voor zijn pleegmoeder akka
in het gangetje op verder kon hij niet komen want de kamerdeur was dicht hij hoorde den ganzerik schreeuwen en jammeren daarbinnen maar hij kon de deur niet open krijgen de groote jacht achter hem aan kwam al nader
hij dacht geen oogenblik dat ze hem in den steek zouden laten maar hij was bang dat ze een ongeluk hadden gekregen en zat er over te denken hoe hij dat zou kunnen onderzoeken toen bataki de raaf naast hem neerstreek
t was bovenmenschelijk zooals hij zich had ingespannen om te helpen wie in nood waren ga toch en zing voor hem werd er om haar heen gefluisterd laat hem niet sterven zonder een groet van zijn school
en heelemaal begroeid zijn met kamperfoelie en wilde rozen met hagedoorn en els met vogelkers en wilgen en er is niet veel
op eens riep bataki hun toe met zijn scherpe knorrige stem stil jelui daar buiten luister nu naar mij als jelui me helpen wilt ga dan heen
als het dan winter was en de wegen begaanbaar waren en ze zag veel wagens rijden dan ging ze gauw een sneeuwstorm aanblazen en torende de sneeuwhoopen z hoog op dat de menschen maar met moeite s avonds konden thuiskomen als het zomer was
er was een roepen en schreeuwen van de eene vlucht naar de andere zoo zoo zijn jelui vandaag gekomen riepen sommigen ja dat zijn we antwoordden de ganzen wat denk jelui van den winter
met een paar onbeschrijfelijk moede oogen toen begon hij te spreken met zijn kameraad die brood en kaas uit een zakje haalde en zijn avondmaal hield
hij had tijd genoeg alles daar binnen te bekijken want toen de bronzen man de modellen zag vergat hij het andere hij bekeek ze allemaal van de eerste tot de laatste en vroeg naar alles wat hij opmerkte en
want die was ook naar hem gaan zoeken en toen had hij hem naar het ooievaarsnest gebracht en hem om vergiffenis gevraagd omdat hij
maar omdat hij in geen geval den hond terugnemen wou wist hij eerst niet wat hij doen moest als u hem wilt nemen en er voor instaan dat hij zich beter gedraagt dan tot nu toe
met gele randen waren zeker beukenbosschen want daartusschen staan de groote boomen die midden in t bosch groeien kaal in den winter maar de kleine beukjes aan den kant van het bosch behouden hun dorre gele blaadjes tot aan t voorjaar daar
en sneed het net dat jarro's vleugels vasthield met een paar vlugge sneden door vlieg nu weg jarro eer de knecht op nieuw heeft kunnen laden riep hij terwijl hij weer in t nest sprong en van land afzette
hij bouwde een groote prachtige hoeve in de buurt van de mijn en noemde die kare hoeve naar den bok als hij naar de kerk in torsang reed was zijn paard met zilver beslagen en toen zijn dochter bruiloft zou vieren liet hij bier brouwen van twintig ton mout
op de stoep kwam de dokter haar tegemoet t gevaar is voorbij voor dezen keer zei hij hij lag bewusteloos en t hart klopte steeds zwakker
ze wist dat hij den laatsten tijd meermalen een aanval van hartziekte had gehad maar ze had niet gedacht dat er levensgevaar was
dan was t waarschijnlijk dat de wolven hen zouden inhalen en dat én zij én hij én het paard gedood zouden worden en hij dacht er over of t niet het beste was één leven op te offeren om twee anderen te redden
lagen ouderwetsche gebouwen de bronzen man ging naar een huis met lage muren kleine vensters en een groot dak hij stootte met zijn stok tegen de deur zoodat die open sprong
waren ook donkere ruiten met grijs in het midden dat waren de groote hoeven in het vierkant gebouwd met de zwartgeworden stroodaken en de steenen plaatsen in t midden
en na hen pakten hun erfgenamen het werk aan openden nieuwe schachten en breidden het ertsopdelven verder uit jaar op jaar nam de mijn in beteekenis toe en steeds meer mijneigenaars sloten zich als deelnemers aan sommige woonden er vlak
zijn zacht vel en de lichtbruine vlek aan zijn hals als een klein prachtdiertje uitziet is toch eigenlijk maar een ruwe boschbewoner en hij antwoordde bijna niet het verbaast me zei smirre dat zoo'n jager als jij zich met de jacht op
hij is bang voor den grooten versteener zei een jonge lichte berk die zoo vroolijk en flink meêliep dat het een lust was om te zien
na een poosje vroegen de zusters donsje of ze met haar meê wilden gaan om te zien waar ze van plan waren haar nesten te bouwen zij ging dadelijk meê en zag dat ze goed verborgen en beschutte broeiplaatsen hadden gekozen
wat hij doen moest om zich tegen de roofdieren te beschermen akka antwoordde dadelijk dat de jongen moest probeeren goede vrienden te worden met de kleine dieren in t bosch en op t veld
beneden in de dennenbosschen zaten de jonge korhoenders ineengedoken ruig en koud en keken naar al die groote troepen vogels die met vreugde en gejuich naar t zuiden vlogen wanneer mogen wij gaan vroegen de korhoendertjes wanneer mogen wij gaan
de jongen sprong in de kloof nam een mosselschelp in iedere hand en begon het zand op zij te schrappen hij vond geen zakken maar toen hij een vrij diep gat had gegraven hoorde hij metaal klinken en zag dat hij een gouden munt had geraakt
ja dat was onattent van me dat ik ze losliet maar kan ik je nu niet thuisbrengen vroeg ze ze had veel sagen gedicht en was niet weinig verwonderd dat ze nu onverwachts in gesprek met een van t kleine volkje was geraakt
en alles doodstil was hier is hun rijk uit dacht de hond bleef staan en keek rond maar hier was het nog erger hier hadden de larven hun werk al voltooid en de boomen stonden zonder naalden ze waren als dood
akka akka riepen zij die achteraan vlogen kun jelui me niet met rust laten vroeg de leidster en scheen nog ongeduldiger dan de vorige keer de witte is op t punt van te vallen de witte is op t punt van te vallen zeg hem
tot ze aan de beek van ronneby kwamen toen veranderden ze van richting en vlogen naar het zuiden hij begreep dat ze van plan waren een slaapplaats aan den kant van de beek uit te zoeken en hij dacht dat hij wel een paar van hen zonder bizonder veel moeite zou kunnen pakken
wilde hij dat gebruiken om een reddingsplan te bedenken maar zijn gedachten gingen waar ze wilden dien nacht en ze hielden zich weer bezig met het ijzer hij meende zoo langzamerhand te begrijpen wat de menschen al niet hadden moeten denken
klement keek vol verwachting naar den dwerg maar die verroerde zich niet je zult het goed hebben zei klement ik zal elken dag eten voor je buiten zetten en ik denk dat je hier zooveel te doen zult krijgen dat de tijd je niet lang vallen zal
maar toen hij aan den kant van het bosch kwam zette hij de voeten vaster op den grond stootte krachtig met de horens en begon kroonhoorn achteruit te drijven
ben je niet bang dat hij een zwarte zeeraaf is ze wist haar woorden goed te kiezen en maakte het arme donsje bang je meent niet wat je zegt zei het grauwe gansje je wilt me alleen maar bang maken ik zeg het om je eigen bestwil donsje zei
om te gaan slapen op den buitensten kant van het nest met het eene been opgetrokken maar akka belette hem dat zij zag er in t geheel niet gekwetst uit ze zei alleen heel vergenoegd t zou wel erg zijn als iemand die zoo oud is als ik zich niet uit grooter moeilijkheid
de jongen was op den haard gesprongen en probeerde de deur van den oven open te krijgen toen hij op eens een sleutel in het slot hoorde steken en zachtjes omdraaien
gorgo was nog maar drie jaar oud en had er nog niet aan gedacht een vrouw te zoeken en zich ergens te vestigen toen hij op een dag werd gevangen door een jager en aan de schans verkocht
de begrafenis was voorbij alle gasten waren vertrokken en asa was alleen in de kleine hut die aan haar vader toebehoorde
kon men zeker wezen haar niet tegen te komen ze was geen akelige sombere heks maar vroolijk en uitgelaten en waar ze t allermeest van hield was een flinke storm
die op een eilandje in t mälermeer hadden overnacht werd de standplaats onder water gezet zoodat ze naar land moesten zwemmen heele voorraden brandhout massa's stokken en planken een menigte brouwvaten en kuipen waren vlotgeraakt
siste de slang hij verdient zeker een heel harde straf hij lag nog een tijd lang te kronkelen van verdriet maar op eens hief hij den kop op ik zal me wreken zoowaar ik helpmij heet en de oudste slang in t bosch ben
en ze onder de cylinders staken t scheen voor hen een spel met dat sissende ijzer om te gaan ik moet zeggen dat dit hier echt mannenwerk is dacht de jongen
maar hij was toch blij dat hij dien hond dood mocht schieten omdat hij wist dat hij niet alleen schapen en honden najoeg hij liep maar al te dikwijls het bosch in en snoepte een haasje of een jong korhoen
de oude heer bouwde slöjdzalen een vergaderlokaal een gymnastiekzaal en zorgde dat zij die naar de school kwamen kost en inwoning konden vinden
hij stootte de kleine jongens ondersteboven joeg den kettinghond in zijn hok en liep dan fier rond alsof hij alleen baas op de hoeve was
het gebeurde nu op een middag toen de kraaien al hun nesten in orde hadden gebracht op het kraaienveld dat zij een merkwaardige vondst deden windsnel haspel en een paar anderen waren in een grooten kuil neergeslagen in den éénen hoek van de heide
als men dien vogel zag zou men kunnen meenen dat hij het lichaam den hals en den kop van een kleine witte gans had geleend maar daarbij had hij zich groote zwarte vleugels aangeschaft hooge roode pooten en een langen dikken snavel die te groot was voor den kleinen kop
nu hoeven ze niet langer weg te blijven nu kunnen ze hun brood hier thuis verdienen het was om dien brief te schrijven dat ze naar huis was gegaan de jongen hoorde niet meer wat de oude koe vertelde hij had de schuurdeur open gedaan
maar wat is dat nu rosenbom want daar stond niels holgersson midden op den kalen schedel van rosenbom maar nu was hij niet bang meer hij nam zijn witte muts af en zwaaide die hoog in de lucht en riep hoera voor jou langlip
zoodra hij het hoofd op het kussen had gelegd hij had niet eens de tijd om de lamp uit te doen die op het nachttafeltje naast zijn bed stond
maak dat je weg komt ouwe helpmij siste hij t vergif loopt me langs de tanden maar ik wil iemand die mijn stamgenoot heet liefst sparen
en als de lucht met een vreeselijk gedreun in de ijzermassa drong sprongen daar groote zwermen vonken uit de vonken kwamen in kwasten in bundels in lange trossen ze hadden allerlei kleuren waren groot en klein stoven tegen den muur en door de geheele groote ruimte
denk je dat rosenbom ja blijf dan niet langer daar zoo stil op je paal staan maar kom met me mee en help me hem zoeken vier oogen zien meer dan twee
die ze aan de arbeiders op de suikerfabriek verkochten ze waren zoo handig en ordelijk dat men hun alles kon toevertrouwen t meisje was de oudste en toen ze dertien jaar was kon men al op haar vertrouwen als op een volwassen mensch
want zij die uitstapten en de hoeve binnengingen konden niemand anders zijn dan asa t ganzenhoedstertje en haar vader ze hielden elkaar bij de hand toen ze naar t huis liepen
ze hebben het al moeielijk genoeg dacht hij moet ik hun nu ook dat verdriet doen maar toen de deur achter den ganzerik dichtviel kwam er leven in den jongen
t was nu slachttijd en ze hadden hard werk alle dagen maar t was ook een goede tijd met nog grooter overvloed van voedsel dan in den zomer
zei de eend men kan wel zien dat jelui niet aan t reizen gewend zijn t scheelde niet veel of de rekels hadden akka suf gemaakt voor zoover de jongen t begreep vlogen de wilde ganzen
toen de beide kinderen nog klein waren had laat op een avond een arme zwerfster op de deur geklopt en om huisvesting gevraagd hoewel de hut nauwelijks de menschen die er woonden kon bevatten was ze binnengelaten
zoodat hij niet kon wegloopen zie je ik dacht dadelijk dat dit iets voor de schans was klement werd wonderlijk bang toen de visscher dat vertelde
zouden dood bijten als er zvele in het kasteel kwamen en zij bromde onophoudelijk op de zwarte ratten hoe kon jelui zoo dom zijn en je beste soldaten weg laten gaan zei zij hoe kon jelui op de grijze ratten vertrouwen t is onbegrijpelijk de twaalf zwarte ratten
zooals je al zoo dikwijls hebt gedaan zei ze ja zei de jongen dat wilde hij wel t is wel akelig voor je niet te kunnen slapen zei de wilde gans maar zou je wakker kunnen blijven tot de vossen komen en ons dan wekken zoodat we weg kunnen vliegen
en men kon wel begrijpen dat men daar met droge voeten over kon komen als het laag water was op het eilandje regende het even erg als overal elders de jongen kon niet slapen door de droppels die aanhoudend op hem
je zult er me niet toe brengen een ijzerfabriek te vernielen zei de jongen want het ijzer is zoo'n groote zegen dat het niet aangaat daar kwaad aan te doen dan verwacht je ook zeker niet dat je lang zult leven zei de beer neen
in de mijn van falun is het erts bijna op t zou nu meer dan ooit tijd zijn om het broederdeel te vinden ik zou wel eens willen weten of die mijneigenaar de laatste was die het zag zeide de jongen ik zal je zeggen
en bij de kirunavara werd een station gebouwd een hôtel voor reizigers en een massa woningen voor alle arbeiders en ingenieurs die hier moesten wonen als het ertsbreken goed aan den gang was
t schijnt wel of we nu stil weer zullen krijgen zei ze en ik denk dat we morgen over de oostzee zullen vliegen
vijftig kraaien gingen om den jongen heen staan met de snavels naar elkaar toe gekeerd om hem te bewaken nu kan ik zeker wel gewaarworden kraaien waarom jelui me hebt meêgenomen maar
maar t waren niet alleen de menschen die in zorg kwamen omdat het mälermeer buiten zijn oevers trad de eenden die hun eieren tusschen de struiken aan het strand hadden gelegd de veldmuizen en veldratten die aan t strand woonden en kleine hulpelooze jongen in het nest hadden
met rust zullen laten ja als jij die wat invloed hebt hier in t bosch daarvoor zorgen kon zou het wel goed zijn misschien zal ik ook een goed woord voor hen doen bij de lijsters zei de adder
maar in een breede bergspleet of iets dergelijks t was een ruimte zoo groot als een kerk met bijna loodrechte rotswanden aan alle zijden en heelemaal zonder dak
de jongen ging op het gras zitten met dien grooten appel voor zich en begon er kleine stukjes uit te snijden met zijn mes t zou toch niet zoo erg zijn je heele leven een dwergje te zijn
toen hij die overgeloopen was zag hij een andere plaats waar het woonhuis lag met een zandpad en een groot plein
t was nu wel al wat laat op den dag maar t was zoo'n mooie heldere maneschijn in dezen tijd dat het niet moeilijk zou zijn te wandelen
de spreker had verteld van die vreeslijke ziekte die ieder jaar zooveel menschen in zweden deed sterven de tuberculose hij had heel helder en duidelijk gesproken en de kinderen hadden ieder woord verstaan en begrepen
of meen je dat er een landschap in zweden is dat zich beroemen kan op het bezit van twee kloosters tegelijk als alvastra en vetra
akka en de witte ganzerik en de heele troep zitten zeker behouden en wel in lapland op het oogenblik zei de jongen ik alleen zit hier gevangen
hij hoorde hoe leven en bezittingen waren gewaagd de laatste penning geofferd om oorlogsschepen te bouwen hoe bekwame mannen al hun krachten hadden ingespannen om die vaartuigen zoo goed mogelijk te maken en te verbeteren
hij moest maar aldoor aan dat verloren handschrift denken wat zei de stumper ook weer dacht hij had hij niet vijf jaar aan dat boek gewerkt en had hij nu geen kracht meer om het over te schrijven
op een morgen toen gorgo in zijn gewone dofheid verzonken zat hoorde hij hoe iemand hem riep beneden op den grond hij was zoo soezig dat hij nauwelijks in staat was zijn oogen naar beneden te richten
maar toen rolden er geen zaadkorrels maar blinkende goudstukken uit zulke dingen konden wij wilde ganzen niet gebruiken en we lieten ze waar ze waren
dat had hij niet en toen zocht ze een droog komijnenplantje voor hem dat al zijn vruchtjes nog had toen de jongen gegeten had zei akka dat ze vond dat hij al te onvoorzichtig in het park rondliep
vader kom eens kijken wat een goede vangst ik daar deed zei ze neen wacht even moeder kijk eens hier zei vader nu ben ik erachter gekomen wat ons paard scheelde ik geloof dat het ons nu weer eens meêloopt zei moeder
hij keerde zich om en liep weg hij wist zelf niet waarheen maar een blijde ontmoeting wachtte den jongen toen hij op de heide kwam want daar in het heikruid kwam hem de witte ganzerik met donsje tegemoet
dat hij in staat was de wilde ganzen heel naar lapland te volgen had hij erg veel lust om terug te komen in het ganzenhok in den koestal van niels holgersson
maar hier kwam niets van want de arme koe die nog geen avondvoer had gehad hield zich geen oogenblik stil ze trok aan haar halster schoof heen en weer in haar stal en klaagde over den honger de jongen kon geen oog dicht doen maar lag wakker en liet alles aan zich voorbijgaan
de vader van peer ola wist wel dat hij hen had overgehaald om meê te doen hij had al zijn overredingsvermogen gebruikt om zijn zoon een hoeve na te kunnen laten die tweemaal zoo groot was als die hij van zijn vader had geërfd en nu stond hij daar
zoo zei de jongen kortaf want de keel snoerde hem samen zoodat hij niet spreken kon hij had toch nog gehoopt dat hij uit zijn betoovering zou verlost worden terwijl hij op skaane was
hij wel zou moeten blijven waar hij was niet alleen dien nacht maar zeker ook nog den heelen volgenden dag zou misschien het werk beter gaan als ik je een verhaal vertelde vroeg hij
is er nu niemand onder jelui kraaien die zoo sterk is dat hij mij op den rug kan dragen jelui hebt me al zoo slecht behandeld dat ik een gevoel heb alsof ik in stukken gebroken ben
ja hij heeft zich zeker voortgesleept naar den oever van het meer om wat van grauwvel te hooren de raaf en de jongen sprongen beiden van den steen
een eind verder hoorde hij een mensch zingen en neuriën beneden in den mist is hier ook een stad in dit land vroeg de jongen wat wat wie roept daar antwoordde de mensch is hier ook een stad in dit land herhaalde de jongen
hij keek in een nieuw boschje kreupelhout en daar zag hij eindelijk een paar dat hij herkende dat moest stellig neljä zijn die daar lag te broeden en de ganzerik die naast haar stond was kolme ja zeker dat was zoo hij kon zich niet vergissen
hij zag een paar kinderen vr zich maar wat ze voor gezichten zetten toen zij het hutje in brand vonden hij had geen tijd om er naar te kijken hij vloog ze voorbij naar buiten
en dat moet ik doen en brita maja ook zoodra we hebben opgezegd van onzen lieve heer die de kinderen liefhebt zullen we stil zijn de boer zat stil te luisteren hoe de kleintjes hun gebedje opzeiden
dat zou nu juist een leventje voor mij zijn dacht de jongen toen hij onder den vleugel van den ganzerik kroop maar morgen zal ik wel naar huis gestuurd worden
dat zij t zoo mooi in orde gemaakt hebben dat ik den heelen tijd met mijn neus in die preek zitten moet zoolang ze weg zijn maar vader en moeder verheugden zich in t geheel niet integendeel ze waren heel bedroefd hij was een arme keuterboer en hun hoeve
toen de goede vredestijd kwam wilden ze niet meer in de donkere koude steenen kamers van het oude kasteel wonen ze hebben al lang het groote huis glimmingen verlaten en zijn naar woningen verhuisd die zoo zijn ingericht
die sloeg juist elf zware slagen t was vreeselijk zoo laat als het was geworden t wordt tijd dat je naar bed gaat dacht hij maar toen herinnerde hij zich dat hij nog niet de hoeve was rondgegaan zooals hij iederen avond placht te doen om na te zien of alle deuren en luiken dicht waren
ieder aan een kant onze lieve heer trok een eind naar het zuiden en daar begon hij skaane te scheppen t duurde niet lang tot hij klaar was en dadelijk vroeg hij of petrus zijn werk al af had en of hij niet wou komen kijken naar t werk van onzen lieven heer ik heb t mijne al lang in orde zei petrus
ik zal je wat vertellen waaruit je misschien begrijpen kunt dat hoe langer je hier bleef hoe beter je je bij ons thuis zou voelen daarop begon aslak asa te vertellen
er werden ieder jaar vier cursussen gehouden en voor alle meldden zich meer leerlingen aan dan er geplaatst konden worden de school was ook in het buitenland bekend geworden
t was een ingebouwde plaats en die werd nu z goed verlicht dat de oude vrouw de spleten en gaten in de verf op den muur aan den overkant kon zien
de slang was zoo bedroefd dat zijn lang lichaam kronkelde alsof het gewond was zelfs de kikvorschen die in een voortdurenden angst voor hen leefden hadden medelijden met hem wat moet hij toch slecht zijn die een arme slang doodslaat die zich niet kan verweren
dat de kleine verschrompelde berkjes die t veld bedekten hun bladen niet uit de knoppen konden krijgen voor midden in den zomer ten westen van het meer lag t veld vrij en open en daar hadden een paar laplandsche families zich gevestigd
met een groote brandende teerfakkel op een ijzeren stang op den achtersteven de roode vlammen van de fakkel spiegelden zich helder in het door nachtelijk duister pikdonkere meer en de prachtige gloed
toen vielen zijn oogen op een wonderlijk gebouw van dennetakken dat boven op een rotsterras lag dat is zeker zoo'n arendsnest als gorgo
toen kwamen de meesten aanstroomen naar den afgebranden berg eerst stonden ze een poosje te kijken maar toen konden zij niet laten meê te doen
z gevreesd dat niemand het vrijwillig wilde doen toen werd aan ter dood veroordeelde misdadigers en menschen die vogelvrij door de bosschen zwierven meegedeeld dat ze vergiffenis voor hun misdrijven zouden krijgen als ze mijnwerker in falun wilden worden
en je weet dat wij die in sameland thuis hooren moeten gaan waar de rendieren ons leiden t zweedsche meisje was een kind van rijke ouders ze was gewend onder een dak te wonen en in een bed te slapen en aan een tafel te eten
konden al gauw merken dat hier iets gaande was dat alles in de war bracht op den rand van het ooievaarsnest zaten twee katuilen een oude grijsgestreepte kat en een dozijn stokoude ratten met scheefgegroeide tanden en loopende oogen dat waren nu juist geen dieren
en alleen nog maar zijn tong inhaalde en uitstak begon de slang gauw op een heel anderen toon te praten ik had eigenlijk nog een boodschap zei hij en begon zacht te fluisteren
eerst dacht hij dat alleen planten op die manier langs den weg trokken maar hij zag al gauw dat ook dieren en menschen meêgingen
maar z wou de jongen zich niet door een kraai laten behandelen hij rukte zich snel los sprong een paar pas achteruit trok zijn mes uit den gordel en hield dat voor zich uit pas op jij riep hij windsnel toe
t vlas had lang op een wei gelegen om te rotten dan werd het in het oude badhuis gebracht en de groote badkachel werd aangelegd opdat het zou drogen
hoorden ze een vervaarlijk wolvengehuil uit het bosch en onder het huilen der wilde dieren door hoorden ze menschen schreeuwen de boer stond dadelijk op maar de knechts schenen geen lust te hebben om meê te gaan
t was niet te verwachten dat de stadsbewoners naar buiten zouden komen om de wilde ganzen na te roepen de tocht ging verder langs t wettermeer en na een poosje kwamen de ganzen bij t sanatorium van sanna
hij had geen tijd om stil te staan maar in het voorbijgaan greep hij het dwergje bij den kraag en nam hem meê en op de stoep sloeg hij de vleugels uit en vloog op in de lucht meteen
het lentefeest maar nu gebeurde het terwijl de student insliep dat een dwergje met een geel leeren broek aan een groen vest en een wit puntmutsje op het hoofd op het dak voor het venster zat en dacht dat hij
wat zou het helpen als ik me verzette zei grauwvel ik zou t liefst blijven waar ik ben maar als ik verkocht ben zal ik hier wel vandaan moeten karr stond hem aan te zien
eindelijk kwam ze daar toch aan op nääs was er veel leven en beweging onder de deelnemers aan de cursussen ze kwamen van verschillende kanten en nu zouden hun kamers worden aangewezen in villa's en hutjes
en daar een kasteel laten bouwen zoo groot als vittskövle en op een dag zou hij dan den boer holger nielsson en zijn vrouw bij zich vragen op t kasteel en als ze dan aankwamen zou hij op de stoep staan en zeggen kom binnen alstublieft en doe alsof u hier thuis is
hoewel t een uitgemaakte zaak is dat op een dag als deze algemeene vrede heerscht en niemand bang hoeft te zijn om overvallen te worden
nauwlijks hadden de jongen en de ganzen zich in de lucht verheven of ze kregen een hoogen berg in t oog met bijna loodrechte wanden en een recht afgebroken top en ze begrepen dat dit de taberg moest wezen
wij kunnen hier in dezen tijd geen gasten voor den nacht ontvangen nu eerst begon akka te begrijpen dat het ernst was wij zullen heengaan wanneer u dat verlangt zeide zij maar wilt u ons niet eerst zeggen wat u kwelt wij weten nergens van
die niet verwacht had t was een windvlaag die kwam aanzetten in woedende vaart en de deur van een groote schuur vlak voor hem opengooide de jongen liep natuurlijk gauw naar het paard terug t is niet mogelijk in de stallen te komen zei hij maar
ze liepen stil en ernstig maar met een mooien glans van geluk in hun oogen toen ze ongeveer midden op de hoeve waren hield asa haar vader staande
xx het baaien kleed de jongen was weer op weg hoog in de lucht hij had de groote vlakte van oostgothland beneden zich en telde de vele witte kerken die boven kleine boschjes uitstaken
maar vergenoegde zich met dicht naast hen te loopen de vos durft niet zoo dicht bij de menschen te komen dacht hij maar al gauw hoorde hij de vos aankomen die rekende er zeker op dat de mannen hem voor een hond zouden aanzien
en placht in den zomer den tijd te verdrijven met van het eene ganzennest naar het andere te gaan en raad te geven over t broeden en over t verzorgen van de jongen
zij wilden het indijken en dan bebouwen daar was ze bang en toch blij door geworden hoor je wel rödlina had ze gezegd hoor je dat ze zeiden dat er rogge op t moeras groeien kan nu zal ik de kinderen schrijven dat ze thuis moeten komen
die geschiedenis kwam me in den zin toen ik de oude smidse zag zei bataki heel onverschillig de beide reizigers verhieven zich weer in de lucht en de raaf bracht den jongen naar t zuiden
je moet je wat bewegen en opletten wat er om je heen gebeurt vermaande de jongen anders zul je er gauw even ellendig uitzien als de andere arenden
en daarmeê gewapend schenen ze op het vuur te willen afgaan er waren niet zoo heel veel menschen t was merkwaardig hen daar te zien staan klaar voor den strijd terwijl alles vluchtte
wilden vooruitdringen om de witte wilde gans te zien die witte ganzerik daar moest zich ten minste schamen om zich hier bij ons zwanen te komen vertoonen hij is stellig even grauw als de anderen hij is alleen even in een meelhoop gevlogen op een of andere boerderij akka
ze wierpen naar een doel met steenen en gouden ballen vlogen in de lucht met zulk een vaart dat zij de wilde ganzen bijna bereikten
en zoo gaat het voort de wind vliegt rond in al kleiner en kleiner kringen en blijft eindelijk midden op de vlakte staan ronddraaien als een tol maar op zulke dagen
de geruite doek de jongen werd zoo bedwelmd dat hij lang niet wist wat er met hem gebeurde de lucht huilde en suisde hem te gemoet de vleugels sloegen op en neer en door de veeren
en akka slaakte een zucht van verlichting de oude leidstergans had opgehouden met eieren te leggen en jongen groot te brengen
en hoe de scherpe hoektanden zijn keel kietelden hij schreeuwde om hulp zoo hard hij kon maar niemand kwam en hij geloofde vast dat zijn laatste uur geslagen was toen voelde hij
ik heb daar nog niet aan gedacht maar misschien is de directeur wel z gevaarlijk ziek dat we hem hinderen met ons gezang t zou toch vreeselijk zijn als we hem erger maakten
toen de wilde ganzen en smirre bij de beek kwamen was het koud buiïg lenteweer alle boomen stonden kaal en er was zeker niemand die er ook maar een oogenblik over dacht of de oevers mooi of leelijk waren
maar wat in t begin maar een schaduw was werd al duidelijker en hij merkte al gauw dat het iets werkelijks was t was niet meer of minder dan een kabouter die als een ruiter te paard op den rand van de kist zat de jongen had wel over kabouters hooren spreken
en hoe er behalve dat nieuwe aarde onder de boomen zou worden gevormd en hoe er zaadjes neer zouden vallen en over een paar jaar zouden ze frambozen en blauwbessen hier kunnen plukken
de slang hoeft waarschijnlijk zoo oud niet te worden dacht hij hij zal wel niet altijd veilig onder een boomwortel liggen als hij maar eerst de larven heeft weggemaakt weet ik wel wie hem doodbijten zal werkelijk
antwoordden de vreemden de berg is groot en op wat vrij en onbeschut in de wildernis ligt hebben wij evenveel recht als jij meer werd hierover niet gesproken
dat het zoo goed als uitgemaakt was dat al die duizenden zwanen en eenden en zeeduikers hun tehuis hier bij het takermeer zouden moeten missen dat wordt toch moeielijk voor hen dacht ze waar zullen ze dan hun jongen opvoeden
ik geloof wel dat ik een beter raad weet zei de slang als ik maar het loon kreeg dat ik verlang ben jij t soms die ze helpmij noemen vroeg de hond verachtelijk ik ben al een oude boschbewoner zei de slang ik weet hoe je dat ongedierte
en zag toen den witten ganzerik aankomen tegen den steenhoop op met moeite verscheidene lange wortelvezels in den bek meêsleepend de ganzerik zag den jongen niet en deze riep hem ook niet maar meende dat het zaak was eerst te onderzoeken waarom de
ze volgde de beek zooals ze die als een zwarte glanzende slang kon zien slingeren door het in t maanlicht badende landschap zoo kwam ze heel tot
ze leefden stil op hun bezittingen en intusschen namen de grijze ratten hun het eene landgoed na t andere het eene dorp na het andere de eene stad na de andere af ze werden uitgehongerd verdrongen uitgeroeid
toen ze hun verhaal hadden gedaan zei een grijze gans die even oud en wijs scheen als akka zelf dat was een groot ongeluk voor u dat de vos in zijn eigen land vogelvrij verklaard werd
t lijkt wel of ik geen mensch meer ben maar een echte kabouter dacht hij al dien tijd dat de jongen at stond de ganzerik zwijgend naast hem maar toen hij zijn laatste hapje op had zei hij zacht t is maar zoo dat we bij onvriendelijke trotsche ganzen gekomen zijn
als je maarten den ganzerik weer thuis bracht zoodat je moeder hem op de slachtbank kon leggen de jongen stoof op dat is niets anders dan een ellendig bedenksel van jou riep hij
intusschen was akka naar t zuiden gevlogen om een nieuwe slaapplaats te zoeken er was nog een klein beetje daglicht en bovendien stond de halve maan hoog aan den hemel zoodat ze eenigszins zien kon
hij was nu een heel ander man dan vroeger hij zou heel anders geacht en geëerd worden en dat nieuwe verlangen werd klement te machtig
en waarom het leeg stond t zag er wel uit alsof de menschen die daar hadden gewoond van plan geweest waren weer terug te komen de koffiekan en de breipan stonden nog op den haard
als het ventje gehoopt had gelegenheid te hebben uit de botaniseertrommel te ontsnappen dan had hij het mis want de leerling hield hem bij zich en hij moest meê door alle kamers
en hier die twee kinders tot zwervende bedelaars gemaakt en dat allebei was t werk van zijn vader misschien had zijn vader toch niet altijd gelijk bij alles wat hij deed hij ging op een stoel zitten en steunde het hoofd in de handen
maar dat gemompel bleef toch voortduren en hij riep nog eens dat ze moesten zwijgen toen moeder van ons wegging antwoordde daarop een helder stemmetje heeft ze me laten beloven dat ik elken avond mijn avondgebed zou opzeggen
maar de eene dag na den anderen ging voorbij zonder dat de kraaien op t kraaienveld een glimp van hen te zien kregen
over het hek het regent nu komt de lente gauw zei ze toen de jongen haar zag werd hij wonderlijk beklemd hij had wel willen schreien voor het eerst maakte het hem een beetje onrustig dat hij zich buiten de menschenwereld gezet had
de bronzen man stootte met zijn stok hard op den grond maar de jongen kwam nooit te weten wat hij van plan was te doen want nu ging de zon op en meteen verdwenen ze allebei de bronzen en de houten man alsof ze uit damp bestonden
en nu was hij zelf niet gekomen wat moest ze wel van hem denken hij voelde een steek in t hart en wilde haar gauw naloopen maar toen zei een van zijn vrienden het is niet goed met steenberg dien overblijver je weet wel hij is vanavond ziek geworden
daar een heideveld daartusschen verheffen zich ronde heideheuveltjes en naakte bergtopjes daarboven is het niet zoo bizonder mooi daar ziet het er uit als op alle anderen hoogvlakten in skaane wie daar op dien landweg midden over den berg wandelt
hij had nooit van zoo'n dwaasheid gehoord wat kon die helpmij nu voor macht hebben toen karr in die gedachten verdiept voortging zag hij den boschwachter die naar boven stond te wijzen bij een boom waar kijk je naar vroeg een man die naast hem stond
want de menschen kunnen niet vergeten dat het meer zich uitstrekt over een groot stuk goed en vruchtbaar land en keer op keer doen ze elkaar voorstellen om het droog te maken
en zich hebben gewend om met weinig tevreden te zijn dan genieten ze meer van het visby dat bestaat dan van een prachtig vineta op den bodem der zee
ze dacht er aan dat den volgenden dag het besluit van het droogmaken van het meer genomen moest worden en ze vroeg zich af of misschien daarom haar kleine jongen juist vandaag was heengegaan
ik weet wel hoe jij t aanlegt om een forel machtig te worden smirre zei hij o ben jij t gripe zei smirre en was blij omdat hij wist dat deze otter
is niet anders dan het oude vlinderlichaam als je even nadenkt merk je dat dit eiland een vlinder is naar het noorden kun je het smalle borststuk zien
aan den westelijken oever van luossajaure een meertje dat veel mijlen ten noorden van den malmberg lag was een klein lappenkamp
gorgo hief nauwelijks het hoofd op stoor me niet duimelot zei hij ik zat te droomen dat ik vrij rondzwierf hoog in de lucht ik wil niet wakker wezen
hij was blij toen hij den arbeider zag t was een goede vriend van de laplanders een vriendelijk en spraakzaam man die lapsch kon spreken en de laplander riep hem toe dat hij in de tent moest kruipen
de ganzen vlogen over de lange smalle stad en maakten t zelfde spektakel daar als buiten op t land maar in de stad antwoordde hun niemand
als ze er thuis op de hoeve aan dachten dat ze den heelen zomer alleen in het bosch moesten wezen konden ze bijna niet begrijpen hoe ze dat uit moesten houden
van goede vermogende familie die een huis en een smeltoven in de stad bezat hij wilde met een mooie boerendochter uit leksand trouwen
ik geloof dat je hier staat te slapen zooals ik zei mijnheer ermerik ach mijnheer ermerik zei de jongen wat was dat voor een stad die hier zoo pas stond heb je een stad gezien zei de ooievaar
en door zijn waakzaamheid moest de jongen naar huis gaan zonder een schot te hebben gelost toch zag caesar er minder ontevreden uit dan den vorigen dag en toen de avond kwam nam hij jarro in zijn bek droeg hem naar den haard en liet hem slapen tusschen zijn
maar zelf kon je t er na maken of je met een goed geweten wou sterven of met een slecht vr moeder was heengegaan had ze geprobeerd nog wat voor haar kinderen te zorgen
als t nu maar niet mijn ganzen zijn die weggaan zonder me goedendag te zeggen dacht hij hij zou hun zoo graag vertellen hoe alles gegaan was en hun laten zien dat hij weer een mensch was geworden
hij had het wel moeilijk gehad met kou en ruw weer op reis en toen hij eerst op de schans kwam had hij gedacht dat het misschien wel goed was dat hij de reis moest afbreken want hij was zeker doodgevroren als hij in mei in lapland gekomen was
een kleine hond draafde rond tusschen de koeien door en blafte tegen hen die stooten wilden de boer spande een paard voor een kar en laadde die vol met botervaten kaasvormen en allerlei levensmiddelen
vader maakte zelf den kant van de kam moeder en de oudste zuster maakten de verbinding de kleine kinderen schaafden de tanden
en zware schoenen aan en hij dacht er over wie het wel wezen zou hij hield een langen stok in de hand en zag er uit alsof hij dien ook wel wist te gebruiken
ze konden niet zien waar de spleten zoo breed waren dat ze er onmogelijk overheen konden komen ze wisten niet waar de groote ijsstukken waren die hen konden dragen
z hard dat het een wonder was dat niemand in de huizen hem hoorde maar dat deed niemand en hij liep zoo hard zijn beenen hem dragen konden terug naar de wilde ganzen in het natte moeras
ja als ik dat maar wist ze vlogen gisteren morgen weg en lieten me een rotsmuis achter om van te leven terwijl ze weg waren je kunt wel begrijpen dat die al lang op is
en denzelfden dag dat de oudste zuster begraven was had moeder het huis gesloten en was weggegaan met de twee kinderen die ze nog over had
in al haar pracht en ligt op de oppervlakte der aarde één uur lang ja dat moet het wezen zei duimelot want dat heb ik gezien maar als dat uur voorbij is zinkt ze weer neer in de zee als niet een koopman in vineta
maak dan de ganzen wakker zoodat we kunnen afspreken waar ze je morgen zullen komen halen zei het paard kort daarop zat de jongen op zijn rug het oude dier draafde weg beter dan de jongen van hem verwacht had
dien smirre nog ooit beleefd had de wilde ganzen vlogen onophoudelijk over hem heen kwamen en gingen kwamen en gingen groote heerlijke ganzen die vet geworden waren
t was onmogelijk te begrijpen waar die vandaan kwam o wee klement zeide de veehoedster t lijkt wel of t kleine volkje hooren kan wat we hier zeggen
het sloeg een blik naar hem op die smeekend en verwijtend was ik heb je gediend en dag aan dag gedaan wat je wilde scheen het te zeggen
maar de jongen had al lang gemerkt dat de raaf nooit iets zei zonder dat hij er een bepaalde bedoeling meê had en hoe langer hij naar hem luisterde hoe meer hij nadacht
van falun en toen had zij die hij liefhad er niets op tegen bij hem te komen wonen hiermee eindigde de raaf zijn verhaal de jongen
wat het eigenlijk beteekende dat het nacht was t was alsof de heele wereld versteend was en nooit meer levend zou worden toen begon het licht te worden en de jongen was blij
de eene zat bij de riemen de andere stond bij de achterste roeibank en hield een korte piek met grove weerhaken voorzien in de hand hij die roeide scheen een arme visscher te zijn hij was een klein droog verweerd mannetje
dat de boschwachter boos op hem zou worden want sinds hij zijn leven had gered hield karr het allermeeste op de wereld van den boschwachter hij dacht er alleen aan hem te volgen en over hem te waken
en goudoogje zoo samen praatten hadden de wilde ganzen op het strand gestaan en hun veeren in orde gemaakt na den tocht nu trokken ze
en een pels voor vocht ondoordringbaar wilde t niet op zich laten zitten dat er een stroom was dien hij niet aandurfde hij keerde zich naar het water en zoodra hij de wilde ganzen in het oog kreeg wierp hij den visch weg en sprong van de steile helling in de rivier
die hij in de sloot langs den weg had laten varen hij wist toch wel dat die stad waar zooveel oorlogsschepen lagen geen andere dan karlskrona kon wezen de grootvader van den jongen was een oude marinematroos geweest en zoolang hij leefde
t is om maarten den ganzerik te doen dacht hij toen hij die mijn beste vriend was sinds ik hier voor t laatst
hij kreeg jarro in het oog en raapte hem op maar jarro die niet anders verlangde dan in vrede te mogen sterven verzamelde zijn laatste krachten en beet den jongen hard in den vinger om hem te dwingen hem los te laten
tegen den morgen was de wind uit het noorden gekomen maar nu was hij omgeloopen zoodat ze hem achter zich hadden en geen zuchtje voelden
ik wil van niemand geld aannemen niet als geschenk en niet te leen ik wil van mijn schulden af komen dàt allereerst en dan zullen wij ons wel weer opwerken
aan het slot dat de deur afsloot in de spijkers die de meubels bij elkaar hielden in de platen die het dak dekten t geweer dat de wilde dieren uitroeide was van ijzer en het houweel dat de groeve
t is een groot ongeluk hulp van de menschen te moeten vragen maar we weten geen anderen raad kort daarna was karr op weg naar huis terwijl hij haastig voortliep diep bekommerd over alles wat hij gezien en gehoord had kwam hem een groote zwarte slang
en in de maand maart is het niet waarschijnlijk dat wandelaars daarheen zullen verdwalen alle vreemdelingen die anders gewoonlijk op de heuvels
beste poes zei hij je kent zeker wel alle hoekjes en gaatjes hier op de plaats wees nu eens lief en vertel me waar ik den kabouter kan vinden de kat antwoordde niet dadelijk zij zette zich neer
maar wie ook een uitroep van vreugde liet hooren dat was moeder neen wat ben je flink en groot geworden riep ze de jongen was niet in de kamer gekomen maar bleef op den drempel staan
dan gaat het wel en zoo gingen ze op weg over het meer t ijs was niet heel glad maar prettig om op te loopen er stond wel meer water op