AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en als men den geheelen dag gereisd heeft zooals gijlieden naar ik aan uw paarden zien kan dan slaapt men wel in eer men de steken voelt maar wat zult ge nu gebruiken
aangebracht voorzagen zoo vriend zeide de abt tegen daamke die op zijn kast nabij de paarden zat brengt gij ook wat mede om den weg te stoppen dat daar zeide daamke neen dat is een medicijnkist om wij hebben nu geen medicijnen van doen zeide
en zal ik mij eerstdaags een schildknaap zonder meester bevinden het zij zoo alleen zult gij nog eenige dagen op uw vriend den kokeler moeten wachten want ik heb hem tot een geheime zending uitgezonden
rijke dressoiren of buffetten overdekt met kostbare lakens en tapijten waren beladen met spijzen en dranken in blinkende schotels en vazen van zilver en goud
deodaat keek eenigszins wrevelig om en zag zweder met een ontevreden en droefgeestigen blik aan maar de val van den schipper was het teeken der uitbarsting van de volkswoede honderd messen waren in een oogwenk uit de scheede en evenveel dreigende handen verhieven zich
en die hierop den woesten hoop gevolgd was wat wilt gij doen vrienden haalt die lieden van boven maar doet hun geen leed gij hebt u als helden gedragen gedraagt u als menschen na de overwinning
en geborduurd met de wapens van holland en van henegouwen terwijl een halskraag van hermelijn zijn kleedij voltooide de edelen die hem omringden waren over het geheel niet minder prachtig gekleed dan hij
laat het meiske gaan vriend walger zeide het zwarte mannetje gij hebt geen recht op haar en volgens art van het privilege van koning willem is alle maagdenroof strafbaar met
ik zoek jonkvrouw madzy dekama die gij opgesloten houdt riep de eerlijke feiko ik moet mijn brave jonkvrouw terughebben nu nu zeide arkel met bedaardheid maak slechts zulk een geweld niet
in hoeverre hij door dezen arbeid geslaagd zij aan zijn lezers eenige oogenblikken aangenaam en zoo hij hoopt ook nuttig te laten doorbrengen zal de toekomst leeren
maar dewijl ik in u iemand vinde die zoowel met de ridderlijke gebruiken als met het hanteeren der pen bekend is wend ik mij nog liever tot u laat hooren zeide de vreemdeling en zoo mijne zwakke talenten u van dienst kunnen zijn ziet gij mij daartoe
nauwelijks had meester barbanera hem in de oogen gezien of hij wenkte de omstanders terug te treden hoe nu zeide aylva verbaasd het stokje in de hand nemende mag niemand het antwoord hooren
alleen moeten wij u doen opmerken dat zulk een taal weinig strookt met het doel dat wij aan uwe zending toeschreven en weinig die onderwerping ademt welke wij recht hadden van u te verwachten
ware beroofd geweest van de noodige zorgen had niet een bloedverwante van hare moeder die bij de bevalling was tegenwoordig geweest en de vrouwe van dekama in haar uiterste had bijgestaan zich het hulpelooze schepseltje aangetrokken
leed ook niet lang of het grootste gedeelte der ruiterij de graaf zelf niet uitgezonderd zag zich genoodzaakt te voet te vechten onverschrokken echter bleven willems wakkere edellieden stand houden en den roem handhaven van hun gevreesde namen maar helaas terwijl zij gedurig verliezen
rozeroode gordijnen op een sierlijke wijze geplooid en door gouden snoeren opgebonden hingen van den troonhemel af wiens bovenrand prijkte met de wapenborden der verschillende graafschappen en heerlijkheden waarover willem van henegouwen zijn staf zwaaide
ofschoon ook aldaar een nauwere betrekking met andere gewesten en landstreken haar invloed meer en meer begint te doen gevoelen en de zoogenaamde beschaving er een vroeger ongekende zucht tot navolging heeft ontwikkeld zoodat men reeds friesche boerenmeisjes ziet die wijde mouwen dragen
lang reeds had hij in een staat van opgewondenheid verkeerd die aan verbijstering grensde toen hem opeens door het tralieraam een brandlucht tegenwoei die weldra gevolgd werd door geheele rookwolken die voorbij het venster opstegen
en bood daar een hardnekkigen maar helaas vruchteloozen wederstand vergeefs had aylva wiens medelijdende ziel niet stemmen kon in den moord van zoovele dapperen alle pogingen in t werk gesteld om hen te bewegen de wapens neder te leggen
de deurwachter betuigde op zijne eer dat niemand zich verstout had binnen te treden sedert het paviljoen gezet was dan alleen de behangers en een paar lijfbedienden des bisschops ten einde zich te verzekeren dat alles in behoorlijke orde ware
zooals gij verkiest is het wel zweder ga en zeg dat men den man ontboeie en nu jonkvrouw verschoon mij gij waart op het punt van mij te gaan verhalen
een schrikbarende stilte volgde op deze mededeeling des monniks de verschrikte grijsaards zagen hun abt aan om van dezen te vernemen wat er te doen viel maar het anders zoo fleurig gelaat van vader volkert was thans door de bleekheid van den angst
een gelijke ofschoon kleinere verzameling van tenten was aan de westzijde der stad nedergeslagen op de opene plaatsen welke haar afscheidden van het bosch of om den stijl des tijds te gebruiken van den houte
en zoo vurig hij te voren zijn vriend bemind had zoo hevig was hij thans op hem verbolgen iets later op dat feest gekomen had hij niets van de woordenwisseling tusschen den graaf en seerp van adeelen vernomen
als wilde men te kennen geven dat een ieder zich gerustelijk bij het gehoorde kon voegen en dat men slechts te overleggen had op welke wijze het voorgestelde doel best bereikt kon worden maar er was ook in de vergadering een machtige partij
och veerman zoo waar k heb geen penning bij mij zoo schenk mij uw bloem en een kusje daarbij het meisje haar tol met een kusje betaalt of zij wordt door jan carels niet
drinkkannen las maar alles ademde toch die weelde pracht en overdaad welke aan de inwoners den naam van de verwende kinderen van stavoren had doen geven
mutsen af buren en een hoezee voor den heer van beaumont het was inderdaad deze edelman die op het steekspel den graaf vertegenwoordigen moest en nu aan t hoofd van eenige ridders de kampplaats opreed verwelkomd door herhaalde en daverende toejuichingen
edele aylva zeide de graaf beleefdelijk wij stellen uwe pupil weder in uwe handen en bidden u om verschooning dat wij list gebezigd hebben om haar herwaarts te krijgen
hij zal toch hoop ik den brand bemerkt en zich naar beneden begeven hebben dat zou moeilijk geweest zijn zeide de vader guardiaan
tot uwen mindere herhaalde adeelen stom van verbazing en verontwaardiging en in aller heiligen naam wie zijt gij dan wie ik ben mij dunkt vervolgde de onbekende den monnik aanziende met een vragenden blik
kom goede vriend zeide de veldwachter zich met een hoonenden lach bij hem vervoegende geef den baviaan zijn zin en schenk hem een stuk van achten dan zal hij wel tevreden zijn
in waarheid vervolgde de abt zoo ik mij niet bedrieg uw kleederen zijn bebloed en gescheurd als waart gij met de vetkoopers aan den gang geweest
ik ben het zelf seerp van adeelen zeide deodaat en ik dank het den eerwaardigen vader dat gij mij herkennen kunt hij heeft mij uit de handen van het grauw verlost dat mij te lijf wilde men bereidt hier een slecht onthaal aan hen die uwe stad bezoeken komen
wel zonden hem de boogschutters eenige pijlen achterna maar de tooverkast die den nar op den rug danste verstrekte hem tot een schild en in weinige oogenblikken was hij uit het gezicht
doch wij begeeren dat niemand ons volge uitgenomen yolente van dampmartin en ottilia van naaldwijk wij vrouwen vervolgde zij met een vroolijken lach vertrouwen ongaarne onze geheimen aan de ooren van zooveel bijstanders
en de menigte hunner takken en twijgen bijna even weinig doortocht aan de zonnestralen vergunden als de breede en dichtgebladerde kruinen der
en de zonnige lucht daarboven werden teruggekaatst in een tweetal heldere meertjes wier boorden als met een bruidskrans van schitterende veld en waterbloemen omzoomd waren
die midden op de tafel stond en alle mogelijke vruchten droeg deels natuurlijk deels nagebootst en in wiens gouden bladeren kunstig gemaakte vogeltjes door verborgen werktuigen bestuurd met de vlerken klapperden en allerlei deuntjes floten
het vrijgeleide dat de wetten van het tornooispel u schenken zoo wij uwe oproerige handelingen niet met den dood straffen dien zij verdienden
en ik ben meer heer in mijn klooster dan jan van arkel in zijn bisdom waar hij van verdriet is uitgeloopen kent gij den bisschop van utrecht vroeg
ik had u al gezocht ridder zeide zij met een gulle vriendelijkheid welke hem verrukte het spijt mij dat gij heden ongelegenheid hebt gehad om mijnentwil het berouwt mij waarlijk in holland te zijn gekomen
en gij broeder rienk die jong en vlug zijt klim eens even in den toren en breng ons bericht terug wat de vijand in zijn schild voert
ik beloof het u zeide madzy maar het smart mij van u ridder dat gij u tot daden liet vervoeren waarvan gij geheimhouding verzoeken moet neem den raad van een eenvoudig meisje aan en handel nimmermeer in t verborgen anders dan gij in t openbaar zoudt handelen
jou moet dan weten verhaalde de heer broddelsma dat er op een dorp hier kort bi dat hemelum heet een klooster bestond waarbinnen een sterke plaats was de spiker genaamd nu had de abt van dat klooster
wiens naam buiten flie en lauwers even onverstaanbaar als onbekend is een fraai edelman die met dorpers en boeren gaat bakkeleien
die de innige drijfveeren onzer daden niet kent als gij zoude oordeelen gij denkt dat wraak alleen of zucht naar meerder gezag in het hart van jan van arkel woont beiden bestaan bij hem wie zou het ontkennen maar slechts in een ondergeschikten zin
meisje zeide graaf willem toen hij haar gewaarwerd wij hebben u hier ontboden om den moordenaar van deodaat te herkennen is het de man die daar staat die de wond heeft toegebracht
en zich van reinout tot zijn belang bedienen hij werd en voor t eerst van zijn leven door een folterenden hartstocht gekweld waar hij alleen verstrooiing gezocht had
tracht haar afkeer in liefde te veranderen en voorts neem dezen ring aylva zal hem erkennen het was zijn gift aan uwe moeder bianca di salerno neem dezen brief dien zij aan carlo della scala schreef om
kijkt hem maar eens recht aan bij mijn zolen t is volkomen de neus de oogen de mond van ja waarachtig hij lijkt immers sprekend op mijn heer van aylva en dien moet ik toch kennen daar ik zijn dienaar ben
en vereischten een onbepaald geloof aan die wonderbare sympathetische krachten vroeger toegeschreven aan enkele voortbrengselen uit het plantenrijk en aan de meeste gesteenten en metalen
of een daverend hoefgetrappel liet zich aan den boschkant hooren en een schitterende stoet van edele heeren en vrouwen kwam een der zijlanen uitgereden nabij het perk stapten zij af om zich bij het gezelschap te vervoegen dat aldaar vereenigd was
die anders meer dan een ander reden moest gehad hebben om op zijn gelukster die hem nooit verlaten had een blind vertrouwen te stellen
al wie echter billijk dacht moest de gunst rechtvaardigen door den graaf aan de beide jongelingen bewezen men zag den mangel aan een erkende afkomst over het hoofd wanneer men de stoute feiten door hen bedreven en de krijgskundige bekwaamheden die zij bezaten in aanmerking nam
niet geharnast als zijn ambtgenoot van oldeklooster maar in de dracht zijner orde blootshoofds en met opgestroopte mouwen een zware strijdkolf omhoogheffende
de juiste ouderdom van het werk viel moeilijk te bepalen daar het van geen jaartal voorzien was maar uit ettelijke kantteekeningen van een andere min keurige hand ter neder gesteld en onderschreven volcardus abbas
deze kleine fiool bevat twee droppelen van het bloed des heiligen huybrechts zoo gij er onder het zeggen van twee aves en drie paters de punt van een nieuwen pijl indoopt zal u geen haas of reebok meer kunnen ontgaan
dat niemand het hem wijte noch hem op de eene of andere wijze mishandele of benadeele zoo altemet deze of gene zijner woorden iets bevatten mocht dat min aangenaam in de ooren klonk
enge hozen van groen laken bedekten het been terwijl de voeten in puntige schoenen staken rijkelijk met gouden sterren bezaaid wie vermeet zich zulke buitensporigheden vroeg hij op zijn beurt na de klacht van sytsken te hebben vernomen
luid waren de toejuichingen welke de vergadering den verweerder toezwaaide wegens zijn edelmoedige handelwijze ofschoon velen het eenigszins gewaagd van hem oordeelden
daarom willen zij beproeven wat er nog door zachtere middelen te verkrijgen is wil beseffen dat men nooit aan dien buffelachtigen adeelen reden zal doen verstaan maar met de beide anderen is wellicht nog wat aan te vangen
misschien wij met u lieden bromde een uit den hoop tusschen de tanden kunt gij mij den weg wijzen naar meester claes gerritsz den ambtman vroeg deodaat aan feiko toen hij eindelijk met zweder boven op het hoofd gekomen was waar zij nauwelijks genoeg ruimte vonden
stuurde de beide rossen een zijlaan in die evenwijdig met den landweg liep van welken zij door een rij berkeboomen was afgescheiden madzy onmachtig de snelle vaart te bedwingen welke de monnik aan haar paard gegeven had reed een wijl hijgende en schier sprakeloos naast hem
die alle moeite deden om den knaap met zich te sleuren en zonder een woord te spreken sneed hij met zijn dolk de touwen los waarmede de gevangene gebonden was en rukte hem uit de macht
dat het bedrog hoe listig het ook achter het masker der waarheid schuilen moge altijd een kleur behouden blijft welke heenschijnt door het vernis waarmede het omtogen is moeilijk te verbergen is voor het oog der rechtschapenheid
hier drukten de beide vrienden elkander nogmaals de hand en reinout verliet het vertrek deodaat ter prooi latende aan duizend gissingen naar den verrader die zoo getrouwelijk al de geheimen van den aanslag des graven aan den monnik van sint odulf had
te meer was hem zulks welkom omdat hij voornemens zijnde op het steekspel te verschijnen deswege eenige inlichtingen wenschte te verkrijgen
aylva in onderhoud gewikkeld zijnde had madzy niet eerder herkend dan toen zij reeds bij de gravin stond en hoewel hoogst verbaasd en gebelgd
telken reize als de naam siward gedurende den maaltijd werd opgeroepen stond het den gasten vrij de naast hen gezeten vrouwen of meisjes te kussen en adeelen had den vorigen dag naar het schijnt van dit voorrecht hoewel te onpas gebruik willen maken
bij den eersten aanblik echter dien hij daarop geworpen had rilde hem een kille huivering door de leden want hij zag tot zijn ontzetting dat werkelijk de plaats waar madzy gelegen had was ingenomen door een ander wezen
dat zekere koning of vorst lem genaamd aan de door hem gestichte stad de benaming van heer lems stad naderhand haarlem hebbe achtergelaten
welnu laat mij dan alleen gaan zeide reinout wrevelig ik geloof inderdaad dat men alleen beter tot zulk een tocht geschikt is
ken hem zoo ik niet terstond naar verona keer zal hij binnen weinige dagen hier zijn voor dien tijd moet gij mijn echtgenoot zijn hoe riep madzy in wier ooren een zoodanige taal vreemd klonk
twee zaken waar ik een onoverwinnelijken afkeer van heb met uw verlof die kleine deerne welke ons hulp kwam vragen deed op mij een geheel andere uitwerking
meer en meer begonnen de gemoederen door drank en spel verhit te worden toen er een twijfelachtig schot plaats vond waardoor de goede harmonie die tot nog toe geheerscht had gevaar liep van verbroken te worden
gij ontzegt hem dan vroeg de monnik ik heb hem niets te ontzeggen want ik heb hem nooit als mijnen heer erkend maar ik verklaar hem oorlog oorlog eeuwigen oorlog aan den graaf van holland
maar vooral aan het bestuur om zich van hem te ontslaan had men geen beter middel weten te vinden dan om hem bij den graaf aan te bevelen toen deze naar een geschikten persoon omzag ten einde hem te vertegenwoordigen op de rechtsdagen in
vervuld met het gebeurde van den dag dan dat hij het van zich zoude hebben kunnen verkrijgen rustig en bedaard achter een hegge of kade de komst des vijands te verwachten gelijk de andere friezen deden wier anders zoo onstuimige zielen door de zekerheid der overwinning die allen bezielde in staat gesteld waren
ik hoop dat het u aan niets ontbroken heeft zeide hij de oogen slaande op een schotel welken de voor alles zorgende peter haar gebracht had en die nog onaangeroerd was
tusschen rijke graanvelden en groene weilanden kronkelde eene kleine rivier haar oever was hier en daar door bevallige bosschages bezet wier welig groen de laatste stralen der ondergaande zon met liefelijke tinten kleurden
deodaat zweeg en vergenoegde zich kalm om zich heen te zien terwijl hij feiko volgde die hem niet zonder moeite en kracht van ellebogen een weg baande door den volkshoop die zich slechts opende om zich weer dadelijk achter hen te sluiten
zeide dat wellicht haar oom daar zijn zoude en vertrok de deur weder zorgvuldig achter zich sluitende een oogenblik daarna kwam de oude peter hem berichten dat er een vreemdeling met een zwarten mantel voor de poort was die hem verlangde te spreken
met welk recht herhaalde adeelen op een schamperen toon ben ik hedenmorgen niet door de aanwezigen ook door u vader volkert verzocht geworden het hoofdbestier te nemen van den verdedigingsoorlog dien wij voeren zullen
dit gezegd hebbende wendde hij zich om en wandelde met bedaarde schreden heen met feiko en sytsken achter hem zoolang de menigte nog door de verbazing van het oogenblik de krachtige taal en het forsch gelaat des edelmans in bedwang was gehouden was zij stil en besluiteloos gebleven
de monnik ziende dat madzy zich reeds genoodzaakt zag tegen wil en dank de waardin te volgen steeg nu ook af en terwijl de beide dienaars de rossen als in zegepraal naar de stalling voerden trad hij naar de meesteres en vatte haar bij den arm
nu vraag ik toch eens zeide sytsken wat feiko altijd met die varenslui te maken heeft is dat een gezelschap voor den dienaar van een edelman
riep deodaat hem met vervoering de hand drukkende ik hervind den vriend dien ik verloren waande nu kan ik gerust sterven
zoo gij antwoordde ottilia gisteren met ons op den vogelesang geweest waart hadt gij den held leeren kennen hij is een der friesche afgevaardigden en ginds is de andere in gesprek met den heer van
kom kom zeide de abt van bloemkamp met zijn gewapende vingers op de tafel trommelende straks waart gij zoo voortvarend adeelen en nu houdt gij ons met allerlei snorrepijpen op wat bruit ons die hollander laat hij bij zijn makker hangen en hoe is het
de arbeiders naderden opnieuw de poort maar deze reis hadden zij de voorzorg gebruikt van een nat zeil over hun hoofden te spannen zoodat hun de olie geen hinder kon doen
juist op het oogenblik dat hij van den dijk wilde afspringen hoorde hij een flauw gedruisch en gespat in het water hetwelk zijn aandacht boeide bij sint japik dacht hij ik geloof waarachtig dat die visschers zich in dat fraaie weer met zwemmen vermaken
nauwelijks had barbanera den ridder bespeurd of hij wenkte dezen dat hij hem iets te zeggen had deodaat reed hem op zijde en de kokeler zich weder van de italiaansche taal bedienende fluisterde hem de volgende woorden in
want waarom zou ik het u niet bekennen freule ik bemin u en is de zekerheid dat ik verwinnaar of verwonnene geene hoop op uw bezit mag voeden niet genoegzaam om mij voor mijn leven ellendig te maken
bij mijn ziel ik bedenk daar iets riep een der jonge edellieden uit laat ons naar de sint jans heeren gaan daar zijn zeker wapenen te vinden en allen zich verwonderende dien inval ook niet te hebben gehad volgden hun metgezel naar het klooster in de
dat slot antwoordde de monnik wordt thans bewoond door iemand die ons van dienst kan wezen en een veilig geleide naar de plaats onzer bestemming bezorgen het is mijn voornemen hem nog hedenavond te bezoeken
dit stond echter bij hem vast dat hij vooreerst niet voldoen zou aan het verlangen van de schoone onbekende en noch haar oom noch de kasteleines uit den roerdomp zou laten halen
en er vliegen kraaien genoeg door den hout om de kracht van uw middel in t werk te stellen de hansworst stond een oogenblik beteuterd van den onvoorzienen voorslag doch hij herstelde zich terstond
en zij was vrouw genoeg om gegriefd te worden door het verwijt dat in zijne woorden lag opgesloten zij weigerde dan ook de hand niet haar aangeboden door arkel
inderdaad zeide reinout doch hij heeft mij een nader bewijs beloofd zoodra zoodra gij in staat zoudt wezen dit met goud te betalen daarvoor ken ik hem genoeg ik weet dat onze kwakzalver zijn waren zoomin als zijn valsche geheimen
door madzy's liefde gesterkt ben ik onverwinnelijk god zegene u mijne kinderen zeide de olderman beiden aan zijn hart drukkende maar laat ons thans den tijd niet verzuimen en ons gereedmaken voor het feest
de abt viel van vermoeidheid in den eersten stoel den besten neder en vond zich onbekwaam en buiten staat om eenig advies te geven zoodat aylva begreep vader syard te laten roepen ten einde met hem over de zaak te raadplegen
ofschoon half knorrig dat de schoone hem met al haar onschuld nog te slim was men zegt wel met grond dat hij die een vrouw wil vangen vroeg moet opstaan
des te beter hervatte adeelen zonder de bedoeling des ridders te bemerken dan behoef ik met u niet te veinzen want ik kom er rond voor uit ik haat alle hollanders en het kost mij moeite hun eenige vriendschap te bewijzen
met het verlof van uwe genade zeide krijn jansz die op dit oogenblik buiten de tent keek ik vrees dat de kamp met den storm wel de ergste wezen zal dien gij heden zult strijden ik zal zien uw boodschap te doen maar ik moet naar mijn schip keeren wel over
een vierde beweerde dat een pruim van echte baai alle pijn dadelijk zoude stillen de meid uit de herberg daarentegen hield vol dat het beste middel in het water over de deur groeide
indien haar schoonheid slechts niet bedorven wordt door die gekke kapsels die zij dragen zeide ottilia maar wij zullen geloof ik niet veel gevaar loopen ik heb zooeven van mijn vader vernomen dat zij niet komen wil
de taal van reinout scheen eenigen indruk op de aanwezigen te maken de abten van lidlum en sint odulf althans gaven blijken van goedkeuring terwijl cammingha en martena een blik van ontevredenheid op adeelen sloegen
en waarvan nog enkele in wezen zijn schoon meerendeels in een vervallen staat deze zitplaatsen waren reeds vroeg in den morgen bezet geweest door een talrijken drom verkoopers van drank en eetwaren welke zich derwaarts hadden begeven in de blijde verwachting dat zij een goede winst zouden doen
in de houding van iemand die met kiespijn gekweld is namelijk hij zette een droevig gezicht legde den elleboog op de tafel
hij nam het tusschen duim en voorsten vinger bezag het een wijl met dezelfde aandacht waarmede een oudheidkenner een zeldzamen penning zoude beschouwen en reikte het vervolgens onder een veelbeteekenend hoofdschudden aan zijn medehelper over
zij zich te dien opzichte aan zijn bescheidenheid overliet en niet begeerde dat hij om harentwil zijn krijgsmanstrouw te kort zou doen
gij weet lieve madzy zeide aylva dat hij hedenmorgen bij den helmslager zijn moest ten einde te zorgen dat zijn wapenrusting voor het steekspel in gereedheid zij gij zoudt toch niet begeeren dat hij daar niet verscheen als iemand die friesland eer moet aandoen
als om hem een vrijen doortocht te laten van het venster had men het uitzicht over een gedeelte van den stadswal en deodaat trad met ijzing terug toen hij van verre het lijk van onzen armen haarlemmer aan een pereboom zag hangen vol verontwaardiging begaf hij zich weder naar de tafel
welnu hernam madzy indien gij hem zoowel kent dan zal hij u ook wel mededeelen wie ik ben bij sint maarten zeide arkel lachende
gij zeide reinout blozende en hem niet willende bedroeven door hem te melden dat zoo een hunner de zoon van aylva was de andere noodwendig die van barbanera zijn moest
kon men besluiten dat het werk althans ouder zijn moest dan de eerste helft der veertiende eeuw vermits de abt volkert gelijk ieder weet in nog leefde
die hen onder de banier van orde en wettigheid komt scharen dan zal ik meester zijn mijne voorwaarden voor te schrijven aan hen en aan die kapittels en regenten
zwijg en ga bij haar onderzoek eenvoudig of zij ziek is ja dan neen geene van uw kwakzalverskunsten zie slechts of zij in staat is de reis naar utrecht te ondernemen
wij terstond iemand naar den vogelesang gezonden hebben om den grave bericht te geven van het voorgevallene wij hebben niemand gezien zeide teylingen
ondertusschen had seerp van adeelen met de monniken van lidlum vrede gesloten waartoe hem gelijk wij vroeger gezien hebben de welsprekendheid van vader syard genoopt had
terwijl hij dit voornemen overpeinsde zag hij zooveel de duisternis hem zulks toeliet dat het visschersvaartuig begon te naderen en weldra niet ver van den dijk een ankertje uitwierp voorwaar dacht hij die visscher kiest ook een vreemde ankerplaats uit
om zijn eigen weg te gaan zonder zich veel om de friezen te bekreunen welke hij zelf tot afval genoopt had de monnik zag nu duidelijk in dat de bisschop
had ik een greintje beleefdheid gehad die gansche bende ware reeds op ons dak maar ik heb hem de tanden laten zien en de wolf zal niet in de kooi komen voor de schapen er uit zijn
en verstrekte hem bij zijne komst in haarlem ter gewone huisvesting het voormalige klooster aan het einde van den hout had sedert de sint jans heeren hunne nieuwe woning betrokken ledig gestaan en men was reeds dikwijls van meening geweest het voor afbraak te verkoopen
daar zal onze goede feiko zijn zeide madzy haar boek nederleggende die ons tijding komt geven hoe het binnen de stad gesteld is hij mag voorwaar wel iets belangrijks medebrengen zeide aylva om zijn lang uitblijven te vergoeden
hij had hen daarom doen uitnoodigen zich te haarlem te vervoegen ten einde aldaar met hem te overleggen wat er ten nutte van hun gewest te doen stond en hij vleide zich niet weinig dat de eer
en waarom vraag ik op mijne beurt zeide de ridder waarom zoudt gij uit wier lieve oogen slechts zachtheid en welwillendheid spreken zoo wreed zijn om mij de laatste troosteres des menschdoms de hoop te ontzeggen
zoodra de bisschop dit geluid vernam zweeg hij eensklaps sloeg zich voor t hoofd en snelde de deur uit welke hij echter niet vergat met voorzichtigheid weder achter zich te sluiten waarna hij zich naar den kant begaf van waar het geroep gekomen was
toen zich eensklaps als een loopend vuurtje de tijding in het leger verspreidde dat de bisschop uit frankrijk terug was gekomen en zich in de tent des graven bevond inderdaad zeide reinout glimlachende hij kwam wel juist van pas
welke gelijk wij verhaald hebben bij sommigen over deze onderneming was gevoed geweest zoolang zij niet werkelijk was aangevangen was verdwenen zoodra men zich aan boord bevond
intusschen dient de lezer te weten dat de graaf zoowel als beaumont bij de drukte welke de staatsaangelegenheden zoowel als het gebeurde op den vogelesang veroorzaakten vergeten hadden de bezetting te doen afzeggen of een anderen kampvechter in de plaats van deodaat te benoemen terwijl
zoo zeide aylva lachende het was dus naar den ridder dat gij met zooveel drift toesneldet een gloeiend inkarnaat verfde opnieuw het gelaat der jonge schoone
dat alles is waar hervatte de onderschout maar daar is bloed van onze poorters gestort daar is schipper harmen harmsz die zijn neus kwijt is en de bakker aan de nieuwsteeg die een houw in t been heeft en anderen meer die builen en blutsen hebben
en een scheuring verwekken die in het belang uwer genade en in dat van friesland moet worden voorkomen inderdaad hernam willem
het is niet stavoren dat in brand staat zeide hij stavoren ligt meer westelijk en mij dunkt ik zie den kerktoren die den gloed terugkaatst het is norwert waar men den rooden haan heeft uitgestoken
wij verzoeken alsnu aan onze bescheidene lezers zich met ons in friesland te willen verplaatsen en wel op den vroegen morgen van den dag volgende op dien waarop de in ons vorige hoofdstuk vermelde voorvallen
neem mijn arm zeide ottilia en leun op mij wij zullen ons ginds op dat bankje nederzetten en zweder zal u wat te drinken brengen niet waar zweder
noch de kleeding zonder naam als in de cel des monniks maar een ruimen en gemakkelijken tabberd die hem los om t lijf hing en hier en daar geopend het eenvoudig huisgewaad eens edelmans vertoonde
ridder zeide madzy ik ben de bruid van seerp van adeelen en ik mag uwe taal niet aanhooren veroorloof mij naar mijn voogd terug te keeren
flux les apporta le reflux les remporte corneille le cid terwijl dit alles in den omtrek van sint odulf plaats had
en geen arm was tegen feiko opgeheven geweest maar evenals kleine keffers die beangst wegdruipen wanneer een moedige dog hen aanziet maar hem nablaffen zoodra hij zich verwijdert zoo hief het gepeupel een verward en woest getier aan zoodra men de zoo gevreesde friezen
en vroeg de bisschop haastig heeft die getrouwe dienaar u nog meer verhaald veel wat mij zelven betreft niets wat u aangaat zoo en uw naam
alleen spijt het mij dat gij die ridders die u ontzet hebben niet op ons maal genoodigd hebt dat zij in friesland komen riep adeelen uit met kracht zijn drinkhoorn opvattende komen zij als vrienden
hij stapte echter naar hem toe en vroeg wat er gaande was maar het was niet gemakkelijk terstond een duidelijk antwoord op deze vraag te bekomen wel traden de dienaars terug en poogde daamke zijn boodschap te verrichten
om na den dood van dezen weer tot een staat van onderdanigheid te geraken om als een luchtverheveling slechts voor een korten stond aan den gezichteinder der eeuwen te schitteren
en verscheidene middelen aan de hand deed om partij te trekken van de gelegenheid van den grond bij zijn inlichtingen een zoodanige kennis van zaken ten toon spreidende en zoovele blijken van een juist oordeel gevende dat allen hem verbaasd aanstaarden en elkander vroegen wie toch de man ware
hoe riep adeelen is het nufje verstoord omdat ik haar een onnoozelen kus heb willen geven naar friesche wijs toen de siward werd opgeroepen
ik verlang geen vermaningen van een italiaanschen gelukzoeker zeide adeelen geef ze aan uw hollandsche vrienden die laf genoeg zijn er naar te luisteren nauwelijks waren deze woorden gesproken of deodaat had zijn handschoen uit den boezem te voorschijn gehaald en er adeelen mede in t aangezicht geslagen
dit gezegd hebbende nam hij zijn afscheid en haastte zich naar sint odulf over een voetpad hetwelk langs het meer heen van den landweg af derwaarts geleidde
het is niemands schuld dan de uwe zeide deodaat wat behoefdet gij onze ontmoeting van hedenmorgen op het jachtslot te verhalen de graaf heeft ons gezonden omdat hij begreep dat wij wegens den bewezen dienst den friezen de meest welkome geleiders zouden wezen
eilieve zeide de ridder waar gaan wij nu weer heen thans zal het gelukken zeide de schipper wij zijn boven den wind en krijgen zoo dadelijk hoog water met een paar gangetjes zijn wij er
welke anders van zijn lippen vloeiden en van den moed die alsdan elk bezielde door het vertrouwen hetwelk hij aan de zijnen wist in te boezemen voelde een angstige huivering door zijn aderen varen als hij het gedrag thans door den graaf gehouden bij zijn houding van vroegere dagen
zij hebben u slecht te eten gegeven vader hoezee leve vader syard er ontstond een weifeling onder de menigte rienk westra trad toe
dat zult gij niet dolzinnige hernam vader syard de naam dezes mans moet u nog een raadsel blijven doch dit verklaar ik u willem de vierde heeft geen grooter vijand dan hem
geen woord van haar tegen die friezen zeide reinout zoo gij mij eenigszins vermaak wilt doen ik zal u wel eens nader zeggen waarom welhaast bevonden zich nu de ruiters in de breede laan welke recht op s graven jachtslot
aylva gaf geen antwoord maar de beweging zijner handen en van zijn hoofd gaf te kennen dat hij stemde in haar voorstel door madzy den trouwen
gelooft gij dat ik het gestolen heb antwoordde de andere ik heb het gisteren op de markt te leiden gekocht bij alle heiligen riep reinout zich op eens bezinnende ik ken die stem waart gij het niet dien ik eergisteren in het
als tot een baak en wegwijzer aan de omliggende landstreken verstrekt de rivier waarvan wij gesproken hebben besproeide in eene van hare veelvuldige bochten een onbebouwd
waarna zij hun plaats hernamen waar of onze vriend adeelen schuilt vroeg de abt van sint odulf aan zijn mede afgevaardigde die met hem en de schoone madzy in eene der gaanderijen gezeten was naar welke menig oog zich in t voorbijgaan richtte
om dezen invloed te herwinnen had de graaf onderscheidene middelen in het werk gesteld en nu kort te voren inzage der rekeningen van het bisdom verlangd maar het was juist na den afloop van het
doch waarlijk deze prijs was meer waardig dan de onnoozele schaapsvacht welke zooals jasper de vinder verhaalde door den dapperen ridder jason aan de turken bij de zwarte zee werd ontroofd
het zoude in dien deodaat die wellicht niets anders dan een ten hove gewone beleefdheid jegens mij in acht genomen heeft een dwaasheid zijn mij te
ook omtrent die punten welker verstand noodzakelijk is om den draad van het geheel niet ieder oogenblik te verliezen en die alle opheldering ook de meest noodige tot de laatste bladzijde verschuiven
terwijl zij wankelende een steun zocht onderving haar de arm van deodaat zij zonk met het hoofd tegen zijn schouder en weende o welk een vloed van zoete van hemelsche aandoeningen doorstroomde het gemoed des
lang mij een teug bier broeder keldermeester zeide de abt ik heb grooten dorst en mijn tong kleeft aan t verhemelte van al hetgeen ik vandaag heb moeten praten waar is de gevangen ridder
een stem van binnen gaf verlof om in te komen de portier ontsloot de deur en ging vervolgens dadelijk weer naar beneden vader syard trad het vertrek in hetwelk achtkantig en vrij ruim was naardien het een gansche verdieping des torens uitmaakte
vergenoegen moesten hun vee aldaar op het domein van t algemeen te laten grazen een voorrecht dat niet vrij van gevaren en tegenspoeden was want ofschoon het zeewater wanneer het bij gewonen vloed den geheelen zandigen oever bedekte de genoemde terpjes doorgaans vrijliet
doch alles scheen vruchteloos en reeds wanhoopten de beide ouders toen eindelijk na tien jaren huwelijks de zwangerschap zijner echtgenoote aan
met zijn schitterende daken en ruime kerkgebouwen met zijn dubbele haven en zijn ver vooruitstekende kaaien waarmede het de zee te omarmen scheen het gelaat des jongelings werd somberder nog dan het geweest was en een vloed van gewaarwordingen overstelpte hem
alles daarmede versta ik het noodige zonder uitweidingen of herhalingen zooals ued het beveelt ued moet dan weten dat ik met het krieken van den dag naar stavoren was getrokken
en met eens andermans paarden door te gaan ik geloof wel jonkvrouw dat uw vos voor hem schrikte zij zijn oude kennissen hoe zeide madzy was die ongelukkige de man
en toen de woeling die een oogenblik te voren geheerscht had voor een diepe stilte had plaatsgemaakt nam aylva het woord en bepaalde de vergadering bij het oogmerk der bijeenkomst zijnde namelijk om een besluit te nemen
t zij dat hij vreesde zijner achtbaarheid te kort te zullen doen indien hij zich vernederde om tot gewone menschen het woord te voeren hij liet deze taak over aan zijn metgezel of hansworst die aan zijn radde tong evenveel beweging
men trad eerbiedig op zekeren afstand terug de gravin door de twee jonkvrouwen vergezeld begaf zich naar den kokeler wien zij de vraag voorstelde of zij nog lang met haren echtgenoot gelukkig zoude wezen
hou hou dat gaat zoo gauw niet zeide de krijgsknecht wij moeten eerst uw gevangenen eens bekijken of denkt gij dat wij die jonge meid die daar met u trekt op een paard dat een ridder zou passen tolvrij zullen laten doorgaan
dat hij het in een uurtje vertelde en wat behoef ik u ook veel te vertellen is het u niet genoeg den man slechts aan te zien om van zijn kunde en bedrevenheid overtuigd te wezen
hadden wij kunnen veronderstellen dat hij die dwaasheid zoude hebben begaan wij hadden gepoogd hem daaraf te brengen intusschen hoe kan de graaf den abt en mij zulks ten kwade duiden
ik zelf heb het ook onmogelijk genoemd zeide teylingen want de deur van het kamertje was zoowel voorzien dat zij niet kon geopend worden zonder de wachters te wekken ook is daaraan niet geraakt en uit het venster heeft hij niet kunnen wegkomen tenzij hij vleugels had als een vogel
dit zeggende trok zij naar boven maar zij was ternauwernood vertrokken of vader syard hoorde een angstig gegil en zag haar terstond daarna terugkomen het gelaat geheel verward en verwilderd
riep hij onder t nederstorten het is met mij gedaan vlucht en laat mij hier aan mijn lot al de wapenknechten waren terstond in zee gesprongen zweder alleen was nog bij zijn vriend gebleven
ieder weet best wat vertering hem lijkt zeide de monnik mits slechts de waardin niet klage over kwalijke betaling bovendien goede vriend kan ik om een andere reden uw voorslag niet aannemen
vroeg adeelen zich omwendende met een verschrikkelijken blik waar is hij cammingha wees hem op een terp die niet verre vandaar gelegen vroeger gestrekt had tot inhuldiging van s graven vader als heer van friesland weinig dacht toen willem iii dat die zelfde plek eens het
en gij jonge deerne vervolgde de nar die zonder zich het gram gelaat des paters aan te trekken zijn toespraak nu tot een aardig meisje wendde dat onder de menigte stond en gij wilt gij uwe glimmende zwarte haren behouden
de overige edellieden over de uitdrukking van den fries gebelgd zagen bleek of rood van gramschap en meer dan een sloeg de hand aan zijn dolk
zijt gij aan uw bruidskrans bezig vroeg vader volkert na eenige oogenblikken stilte aan madzy die zich onledig hield met de madeliefjes die aan hare voeten groeiden
hoewel nog ontevreden zag zij zich wel genoodzaakt hem vergiffenis te schenken en als een bewijs daarvan de hand te aanvaarden welke hij haar aanbood om haar ten dans te geleiden en de zoetigheden aan te hooren waarmede hij haar
die nog heden ofschoon door het golfgeweld dagelijks afnemende zijn naam van het roode klif bewaard heeft tegen de helling en aan den voet dier hoogte graasde een talrijke kudde schapen die al meer en meer naar de kruin terugweek naarmate de vloed kwam opzetten
ziehier een goudstuk dat uwe moeite ruim beloonen zal maar pak u uit mijn gezicht gij vervolgde hij tot daamke volg mij in het zij vertrek ridder tegen reinout gij zult mij wel voor eenige oogenblikken willen verschoonen
en het kan zijn dat geene bezittingen opwegen tegen armoede met den lieveling van ons hart maar ik zou een grooter schat verliezen en dien wil ik niet opofferen mijn goede naam ware onherstelbaar verloren
en wierp er onderscheidene poeders in waarna hij den bokaal weder toedekte straks werd men een zonderlinge werking in het glas gewaar de daarin geworpen stoffen losten zich op en vormden onderscheidene gedaanten
alle weerstand ware ijdel ontsluit de poorten of wij zullen u uitbranden als men een wespennest doet een tegelsteen die op zijn voorhoofd gemikt was maar gelukkig slechts op zijn helmvizier aan stukken sprong was het eenige antwoord dat hij bekwam
van overal te zamen gevloeid om het tornooispel te aanschouwen de groote kerk welke thans de bewonderende aandacht trekt van al wie haarlem bezoekt bestond nog niet
en daar ik betaald worde om haar te bewaken zoo dacht ik geen kwaad te doen met haar te wederhouden dat dacht ik gij dacht als een oude zottin zeide arkel haar verstoord aanziende
geen van hen dorst hem echter van nabij aanvallen toen op eens de koddebeier die de eerste aanleiding tot den twist gegeven had door de omstanders die hij rechts en links van zich afstootte heen drong en zich vlak tegenover den fries plaatste
doch hier was geen denken meer aan reeds had het zwaard van adeelen bloed doen vloeien en het volk op dat gezicht verbitterd had de vrees voor de wraakzucht doen zwijgen
arme jongen zuchtte deodaat maar helaas gij zijt nog gelukkiger dan ik want niemand neen niemand zal mijnen dood beweenen wat zeg ik reinout wellicht en misschien ook
gij weet edele jonkvrouw welken hoon ik van uw verloofde heb moeten ondervinden kan een dergelijke terging in t bijzijn van getuigen ondergaan anders dan met bloed worden uitgewischt
ellendige wezens die wij menschen zijn ik die niets op de wereld meer bejaagde dan mijn onafhankelijkheid ik was op het punt de slaaf te worden van een paar schoone oogen maar god lof
ten einde het tooneel van ellende dat zij hadden aangericht te aanschouwen het was een vreeselijk gezicht die strijd der elementen onderling nu eens was het of de zware regenvlagen de opstijgende vlam geheel zouden uitdoven
terwijl het huis haars vaders eenige herstelling en vertimmering onderging die door langdurig verzuim hoogst noodig waren geworden het was daar in haar nieuw verblijf dat zich de uitmuntende begaafdheden welke zij van de natuur ontvangen had geheel ontwikkelden
dit gezegd hebbende gaf hij zijn ros de sporen en bevond zich weldra aan de poort van het voormalige klooster s graven naam in welken hij zich liet aanmelden verschafte hem niet alleen een spoedigen toegang maar hij werd door de friezen althans door aylva en den abt als een oude kennis ontvangen
toen zich van de zijde van utrecht een verward gedruisch liet hooren en men weldra een talrijke bende uit ruiters en voetknechten samengesteld het dorp zag intrekken
of het peter of paulus zij die met de bruid gaat strijken ga dan uw reinout halen en met hem de friezen noodigen om ons feest van hedenavond bij te wonen maar zij moeten hunne schoone
maar slechts dienstvaardigheid en ijver voor het belang der orde zijn daden bestuurden was hij de afgunst en jaloezie zijner broederen ontgaan de nederige wijze waarop hij in zijn raadgevingen en
agge geheeten was en een groot schieringer want jou moet weten dat er twee partieën in friesland waren die nu ja viel willem in haec lippis et tonsoribus nota t geen zooveel zeggen wil als vertel maar verder
wat de derde betreft vervolgde de dwaas een koddige buiging makende zij bestaat alleen daarin dat het aanzienlijk gezelschap indachtig zij hoe wetenschap boven vlugheid verheven is en dus op eene hoogere belooning aanspraak mag maken
in een meer zijdelingsche richting en kwam hierdoor wel aan den rand der steilte maar op een plaats waar die ongelijk minder hoog was zoodat zij daar zijnde zonder zich te bedenken naar beneden sprong en ongedeerd naast den toegesnelden ridder op het zand stond
ga in vrede mijn dochter wacht mij aan mijn huizinge te awert daar zal ik u komen afhalen zorg ook dat uwe reisgenooten aan niets gebrek hebben ik zal straks na den afloop der vergadering bij u zijn
gij hebt dan geene machtiging vroeg willem met eenige verbazing om ons uit naam van hen die u zonden openlijke hulde als heer van friesland te doen
reinout beantwoordde den hem toegebrachten dronk maar de sombere gedachten welke zijn ziel vervulden hadden hem in een stille afgetrokkenheid doen vervallen het was hem onmogelijk te deelen in de vroolijke luim des bisschops
terwijl de nog gedurig opkomende benden zich aan een der beide vleugels moesten aansluiten de rechtervleugel zoo men overal verspreide krijgsbenden aldus noemen kan werd door adeelen aangevoerd
want niettegenstaande den wapenstilstand en de gerustheid welke het gezelschap eens potsenmakers inboezemen moest bleef het een gewaagd stuk
madzy trok haar mantel nog dichter over haar gelaat en vergezelde nu met vader syard haar geleidster naar binnen met een haastigen stap traden zij het voorhuis door waar eenige menschen rondom het vuur
waarin een pijnlijke gedachte aan den geheimzinnigen sluier die zijn geboorte overdekte soms toevallig bij hem opgewekt zijn heldere blauwe oogen met een nevel van droefgeestigheid overdekte
het komt mij voor als ware men buiten ook nog aan het strijden zeide deodaat althans ik hoor een luidruchtig alarm aan de landzijde indien slechts die satansche rook het uitzicht over de landtong niet belette
althans de keten die u mijn broeder vereerde en waarvan hij mij goedwillig een gelijke aanbood hangt nog ter herinnering aan uw hals
zeg hun dat zij hen smeekt haar hoon te wreken ga een treffelijk loon wacht u indien gij mijn bevel met beleid en spoed ten uitvoer brengt maar zeide de hansworst hem met wijdopgespalkte oogen aanziende t is met dat al immers niet waar
beter dan men in een landherberg verwachten zoude videamus dit zeggende trad hij naar een groot blad toe hetwelk in een houten lijst gevat voor den schoorsteen hing en hetgeen hij voor een wijnkaart had aangezien
die feiko nu en dan aldaar aflegde grooten hinder mochten aanbrengen aan den aanval dien zij voorlang op het hart van den jongeling gemaakt had wel feiko welke kruiden brengt gij uit het veld vroeg madzy toen de dienaar het vertrek
of niet zijn plan verraden en reeds te stavoren bekend ware en hij oordeelde het raadzaam zich hiervan te verzekeren ten einde de zijnen niet nutteloos ter slachtbank te brengen
en in de plaats van den gezonden vader volkert zag madzy een afschuwelijke gedaante gelijk aan die onder welke men den boozen geest afschildert welke haar tandenknersende van den rand der vensterbank begluurde
adeelen stond nog roerloos beaumont die een uitbersting vreesde trad haastig tusschen beiden het is niet aan den afgevaardigde van friesland zeide hij het is aan jonker seerp van adeelen dat willem van henegouwen de hand biedt
mij dunkt zeide spangen tegen beaumont nadat zij eenigen tijd vruchteloos op de uitwerking van zijn stormram gewacht hadden zoo deze deur proef houdt tegen ijzer en hout moesten wij zien of zij ook tegen het vuur bestand is
en denkt gij dat het met een schaduw van onderwerping zal tevreden zijn zal de wolf die de schaapskooi beloert zich vergenoegen met den plas ledig te drinken waarin zich de kudde spiegelt en den schijn voor het wezen nemen
ik beloof u plechtig dat niemand deze kamer zal binnentreden buiten uw verlof met deze woorden maakte hij een koele buiging en wilde vertrekken maar de zachte stem van madzy deed hem aan de deur vertoeven
en daar men eerstdaags oorlog met holland verwacht zoo heeft men begrepen hier inlegering te zenden gaan de kapittels hunne macht te buiten zij mogen zulks aan den bisschop verantwoorden ik volg mijn last en zal dit slot bezetten met mijn volk zonder uw verlof te vragen
de meeste omstanders volgden den graaf maar zijn laatste woorden waren niet verloren gegaan en de oude wapenkoning die ze gehoord en als een zijdelingsch verwijt had opgenomen trad naar adeelen toe en begon hem
maar steek vrij uw dolk op van mij hebt gij geen verraad te vreezen ik heb uw geheim bewaard toen ik uw gesprek met den monnik van sint odulf beluisterd had ofschoon ik toen nog aan den graaf getrouw was en ik zal het thans niet verklappen nu ik zijn dienst heb afgezworen
bij sint japik zeide zweder de kans is verkeken zooeven wezen ons de steenen twee vijven aan maar nu heeft de vijand twee zessen geworpen
toch zag ik u nog liever de gade eens anderen dan dat de minste vlek op uw naam kleefde die ik er af kon wasschen wel hernam de jonkvrouw laat ons dan beginnen met voor het tegenwoordige te zorgen
dan zijn ziekte en zwakheid vergeten en de kracht der ziel schenkt ons wat die van het lichaam ons weigeren mocht maar laat ik eens aan t raam gaan en naar den wind zien
de zachte en innemende stem der friezin scheen eenigen indruk op het hart der waardin te maken althans zij bracht haar gelaat weder in een vriendelijke plooi en madzy op den schouder kloppende wij zullen zien zeide zij maar waarlijk ik moet eens bedenken
integendeel was dit een geloofsartikel hetwelk hij niet slechts zelf moest aannemen maar ook aan anderen onderwijzen en inprenten hij was tevens wel gerust dat de duivel niet machtig was te kampen tegen al wie hem met geestelijke wapenen bestreed
slapen zij op de voorposten ziedaar een dronken hansworst een monnik en een jonge deerne die zij doorlaten en ons zonder geleide op ons dak sturen alsof het kamp een kroeg ware waar elke leeglooper onverhinderd insnijdt
de hopman haalde de schouders op maar gehoorzaamde en deodaat met den monnik en feiko tusschen zijn gewapenden innemende liet hij deze laatsten rechtsomkeert maken zweder
en als met een gaas bedekt terwijl de zon die rood als bloed door dien nevel scheen een heeten dag voorspelde de wind welke gedurende den nacht frisch uit het zuidwesten gewaaid had was met den dag uitgeschoten
maar kom vervolgde hij wij moeten alle hoop op lijfsbehoud niet opgeven hier is een trap die naar boven leidt waarschijnlijk vinden wij een uitweg die naar een ander gedeelte van het gebouw voert
ridder zeide zij terwijl hare oogen een zoo edele uitdrukking aannamen dat de hardvochtige arkel een onrustige beweging in de borst gevoelde ik vertrouw mij aan uwe rechtschapenheid het zou schandelijk van u zijn indien gij mij misleidet
en toen hij in de herberg gekomen vernam dat het harde in lange sneden gedeelde krentenbrood herkomstig was van de overblijfselen des gehouden