AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
bedaar toch moeder zoo kan ik u niet verlaten riep hij terwijl hij zich met moeite bedwong hij greep hare beide handen drukte ze aan zijne lippen en streelde haar over de kleurlooze wangen de bediende zette kalm het valies neder
zij dacht als alle geliefden die alleen zijn aan hem die haar hartje gestolen had als vrijwillig geven ten minste met stelen gelijk gesteld kan worden
en hij twijfelde niet of zijn gunsteling zou de laatste sporen van koppigheid bij zijne dochter verdrijven het rijtuig reed het ijzeren hek door vr dat het de woning bereikt had stoven vader moeder en zoon reeds gezamenlijk de deur uit om de gasten plegtig in te halen
die gejaagdheid werd hem eindelijk ondragetijk hij wilde zekerheid hij wilde zijn vijand zien en overtuigd zijn dat deze wel degelijk hem niet meer zou vervolgen en zoo niet hij had reeds zooveel gedaan hij zou niet terug deinzen het mogt ook kosten wat het wilde zich van dien angel aan zijne rust ontdoen
toen nog hoofdpersoontje de huisvader kwam binnen eenigermate voorbereid op het tooneel dat hij zou aanschouwen dit overtrof nog zelfs zijne stoutste verwachtingen
dit laatste in plaats van hare hoogachting voor dien braven man te verflaauwen vervulde haar met zoo veel gramstorigheid op den bezitter van het jeugdig verstokt enz gemoed dat hare woorden ga uit mijne oogen ondankbaar schepsel hem de kamer deden verlaten dol blij er voorloopig zoo af te komen
ik zal u niet meer met zijne tegenwoordigheid lastig vallen en verzoek u wel verschooning voor de verveling en onaangenaamheid die ik zonder het te willen u veroorzaakt heb
deze woorden rigtte emma tot haren echtgenoot die probeerde een erg jaloersch gezigt te zetten kom nog eene kleine hartversterking vervolgde zij en haalde een karaf madera voor den dag
hij smeekt er u toch om en verdediging hebt gij niet noodig ik kan u immers verdedigen hoewel gij geen het minste gevaar loopt hij sprak deze woorden op een zonderlingen toon uit welke de oom die met zijne eigene gedachten bezig was niet opmerkte
antwoord mij kort waar is de man gebleven die hier straks is binnengekomen sprak eduard terwijl hij een voorzigtigen blik in den gang wierp de bediende aarzelde het oog van eduard was zoo gebiedend en zijne handelwijze zoo vastberaden dat de portier na eene dreigende beweging van zijn ondervrager zich haastte te antwoorden
met het plan op dezelfde wijze als hij dit reeds meer gedaan had zich van een paar pistolen te voorzien betaalde hij zijne harde erwten en ging de straat op het vuur was minder hevig en regelregt begaf hij zich naar de woning van
hoe gaarne men in het algemeen ook moge spreken van hem wien men genegen is zoo wenschte zij in dit geval toch het gesprek van dit onderwerp af te leiden zoudt gij niet nog één dag kunnen blijven ik heb je in geen zes maanden gezien en sinds je van de kostschool waart gekomen zijt ge altijd in huis geweest
waarom moest hij aan het ziekbed gekluisterd blijven zonder diens lotgevallen te deelen dit smartte hem meer dan de stekende pijn welke zijne wonde hem veroorzaakte
beval had drie dagen doorgebragt ook hem vinden wij george een ongeluksvogel bij het begin van den vierden dag terug hij had evenmin als zijn gevangene veel rust genoten niet dat zijn geweten zoo zeer sprak niet dat dit hem zijne snoodheid met sterke kleuren afmaalde
bedroog eduard zich in het schijnheilig gelaat dat een oogenblik het mom van berouw trachtte aan te nemen ten einde zijne aandacht nog meer af te trekken van hetgeen om hem heen gebeurde
toen zij echter van het naderende vertrek hoorde gewagen toen zij moest gaan denken aan het verlies van datgene wat haar gegeven was toen eerst begreep zij dat zij zonder hem misschien minder gelukkig kon zijn
scheen niet opgemerkt te worden een hernieuwd getik nog minder langzaam poogde zij de deur te openen in de hoop dat de jongeling die hun zooveel schrik baarde welligt door den slaap mogt overmand zijn de deur was echter niet open te krijgen
raalte die zich maar niet kon begrijpen waarom hare vriendin het laatste gedeelte van den avond zoo grimmig had gekeken volgde haren man huppelend zoowel uit vergenoegdheid als uit gebrekkige ligchaamsconstructie de boekhouder zonder iets meer te spreken dan hij den geheelen avond had gedaan
daar beide vrijwilligers waren hadden zij gebruik gemaakt van de vergunning om hunne eigene appartementen te betrekken spoedig hadden zij het kwartier van joseph dat het digtst bij was bereikt dit was in eene der volkrijkste straten van brussel gelegelegen en getuigde van de welvaart des bezitters dat wil zeggen van den papa des bezitters
maar wat ze nu eenmaal begrijpt begrijpt ze gij zijt een veel te goede jongen dan dat ik zou kunnen gedoogen dat zij je armen en beenen afschieten een oogenblik kwam hem die boosaardige grimmige officier weder in het geheugen benegeorge een ongeluksvogel vens zijn niet al te liefelijke droom
ik weet een patent middel het zal haar niet baten al zat madame achter eene kast met negen deuren ik weet daar een aardig middeltje op eene geroosterde madam gierde kriel die veel met het denkbeeld ophad george een ongeluksvogel maar nu eene kleinigheid voor de moeite
schudde het hoofd juist nu werd de schel aan de voordeur in beweging gebragt met bevreemding zag emma haren man aan wie kan in zulk een weêr tot ons komen
zij waren te vermoeid om meer te spreken eindelijk kwamen zij aan de kom van het dorp zij hadden den toren al lang gezien maar niets is verleidelijker en verraderlijker dan de toren van een dorp die als men er nog ver van af is aan de landstreek ontegenzeggelijk een zeer pittoresque voorkomen geeft
hij wist niet beter of zijne dochter moest geheel begoocheld worden door zulk een man zulk een verstand en daarenboven zooveel geld gij volgt zeker uw eigen gevoel en smaak niet waar freule
zou een geoefend oog hebben bespeurd dat zij haren man geene suiker en wel een kwart maatje melk gaf hetgeen alleen bij dengene die wist dat hij veel suiker en weinig melk gebruikte bevreemding kon verwekken
zag meer verwonderd dan beleedigd de handelende personen aan hij moest zich wel onderwerpen mijnheer de beval begon eduard is gisteren de koele avondlucht u goed bekomen het was nog al aardig in de stad
groot was de bevreemding van van duin dat zijn zoon niets van zich liet hooren en niet weinig werd die onrust gedeeld door louise die dubbel belang had bij den voorspoed van haren broeder de bezoeken van den jonker van beem werden menigvuldiger en het gloeijend minnend jongelingshart werd voortdurend door zijn gastheer aangeblazen
verder werd er een somber stilzwijgen in acht genomen alleen klaagde eduard dat de touwen hem zoo knelden dat is je verdiende loon was het verligtend antwoord
zij vroeg hem of hij reeds ontbeten had en op de verklaring dat hij het beschimmeld roggebrood dat men hem tot dejeuner had aangeboden voorloopig versmaad had werd voor hem gezorgd
een gezigt zoo smal en hoekig dat men er puntkeijen mede zou kunnen kappen mager alsof zij het zinnebeeld van den hongerdood moest voorstellen en dan oogen diep in de holle kassen verborgen die deden denken aan oesters ziedaar het moedertje dat nog opgevrolijkt werd door de meest havelooze plunje die men zich kan voorstellen
arme bruid want haar liet hij ongetwijfeld achter bij wien had de afgestorvene meer sympathie kunnen verwekken wie zou stipter zijne belofte vervullen dan eduard die zelf zoo leed
deze poging bestond in de navolgende zinsnede wel mijnheer de beval blijft uw vertrek op morgen bepaald de oudste de beval zag zijn broeder aan daar echter op diens gelaat niet veel subliems te lezen stond vergenoegde hij zich te antwoorden ik kan onmogelijk
gij schimpt zoo op eduard weet gij wel dat ditzelfde huwelijk waarvoor gij zoo verachtelijk de schouders ophaalt welligt eene noodzakelijkheid kan worden
het kamertje mogt zich in een allerliefst meublement verheugen eene houten tafel die eene vervaarlijke zucht tot hobbelen liet opmerken stoelen waarin eens matten waren geweest eene oude ladetafel die zorgvuldig gesloten was dit waren de meubelen
wat duivel zeide de ridmeester nadat hij zijn faisantenboutje totaal ontvleescht had waar zijt gij van nacht gebleven terwijl hij zijn blik op eduard vestigde je hebt een aardige manier om van een gezelschap afscheid te nemen
en joseph hadden een koel afscheid genomen van hun vergramden gastheer en spoedig hadden zij het huis uit het gezigt verloren dat zij niet eerder bevel hadden gekregen om terug te komen was een gevolg van de omstandigheid dat men george een ongeluksvogel niet juist had kunnen opgeven waar hun eskadron zijn
hij meende dit te bezitten zij die het meest de speelbal der fortuin zijn denken menigmaal het minst er aan zich te beklagen hij besloot zich van andere kleederen te voorzien en zich te vermommen wel zou de pleyes denkelijk niet met den ruil van zijne kleederen winnen maar hij begreep dat zijn hartelijke gastheer dit niet euvel zou opnemen
hij reisde zonder gevaren of ontberingen en tot groote tevredenheid van den bediende tot aan de grenzen van het tegenwoordige belgië toen hij evenwel die grenzen genaderd was begon hij zijne voorzigtigheidsmaatregelen met hoogst omzigtig uit de diligence te stappen en een onderzoekenden blik te werpen op een zevenjarig meisje dat met een boterham in de hand stond te huilen
hebt gij pleizier hier den nacht door te brengen vroeg eduard verachtelijk de schouders ophalende hebt gij pleizier nog eventjes naar antwerpen te gaan wandelen en op den koop toe onder weg uitgeplunderd te worden met stille onderwerping gingen zij het huis binnen
men make hieruit niet op dat hij niets te denken had tamelijk lang had hij zoo kunnen zitten in somber gepeins verzonken en dan ware het toch niet noodig geweest zijne hersenen met de bewoners en bewoonsters der vijfde verdiepingen te vermoeijen maar de man sliep
spoedig was de geheele vergadering min of meer overtuigd dat chassé niet zou durven iets tegen de stad ondernemen ik stel u voor vervolgde de spreker om zoodra de prins vertrokken zal zijn de troepen te overvallen elk van ons neemt eene bende onder zijne leiding
en het kostte den nieuw aangekomene die man en vrouw reeds vrij wel kende niet veel moeite te zien dat nu juist geen zonneschijn de huiskamer opvrolijkte hetgeen te meer zoo was daar het licht was opgestoken
het heeft mij getroffen betuigde charlotte maar toch hoe verheven schoon is het voor den man het vaderland met zijn bloed te beschermen en hoewel zij snikte heftig het een zware slag voor ons allen is mag zulk een lot benijdenswaardig genoemd worden
zij was dank zij haar lief humeur weder aan het doorslaan gegaan van de wall wist niet wat op zulke laagheden te antwoorden ge zoudt hem liever om eene aalmoes gebedeld hebben zeker waarom niet gelukkig dat het toeval zich met die dwaasheden bemoeid heeft en nu hoop ik dat je niet meer zoo zot en dom met je geld zult omspringen
hadden zijne zenuwen z geprikkeld of liever in den war gebragt dat de wijn dien hij geconsumeerd had hem dadelijk naar het hoofd was gestegen een forsche stoot van den ridmeester bragt hem er toe de oogen te openen daar het tijd werd te scheiden
en zonder het zelf te weten bragt hij zijn vriend aan den rand van een afgrond die nog erger gaapte dan de leelijkste gaper van onzen leelijksten droogist de beide officieren die anders nog al vrolijke menschen waren hadden natuurlijk de zaak eerst serieus opgenomen
ofschoon louise haren broeder lief had en deelneming gevoelde met van beem die haar zooveel gehechtheid betoonde was haar verlangen naar zijne terugkomst onwillekeurig getemperd zoolang zij liefde voor eduard had kunnen gevoelen waren de aanzoeken van cajefax haar geheel onverschillig geweest
begaf zich zonder zich in het minst te verwaardigen daar een antwoord op de geven naar den commissaris van politie hij werd bij hem toegelaten en zag hem zitten met een hoop papieren voor zich waaruit slechts het gedeelte van zijn edel gelaat boven den neus te voorschijn kwam
als u eens zelf naar de commissaris gingt dan zou hij het wel doen zeî de dochter van duin wilde er in het eerst niets van weten het deed hem veel te goed een individu te hebben op wien zijne woede kon afgekoeld worden
de ouders vonden het een goed denkbeeld de jongeluî zich zamen te laten amuseren en van beem begon dus op hoog ernstigen toon zich met zijn gast in een gesprek over zijne broeikasten te verdiepen
aan de tegenpartij hoe verraderlijk deze zelve ook mogt zijn in den rug afbreuk te doen zonder zich als vijand te kunnen kenbaar maken daartoe was hij niet in staat hij wilde niet verraad met verraad vergelden
na deze afdoende communicatie verborg de man zijn schrander hoofd in de handen erg veel baatte hem die grimmigheid niet want zijne dochter bleef bij haar besluit volharden die tooneelen waren te alledaagsch om eenigen indruk te kunnen achterlaten
zonder zich juist met den duivel in te laten beloofde george het lieve meisje haar spoedig als zijne vrouw te begroeten en op een stormachtigen avond plaatste hij een ladder onder het venster van zijne lieve emma klom naar boven en wilde haar schaken
hij besloot nu zich eenig geld te verschaffen door het onderwijs in de schermkunst te dien einde toog hij naar de naastbijgelegene stad en gaf schermlessen wel overtuigd dat iemand die in een eerlijk tweegevecht zijn tegenstander heeft verslagen een behendig meester moet zijn
nam den brief uit de hand van zijne gade en bood dien zijn vriend aan lees zelf volstrekt niet ik zou niet gaar neen ga je gang maar sprak van de wall nog aarzelde
een braaf mensch is in den kring die hem omgeeft wat eene centraal zon in ons planeten stel is alleen wordt van de zon door de omgrenzende ligchamen het licht bijna nooit benomen terwijl de handelingen van den braven mensch zoo menigmaal ontzenuwd worden door de slechten die hem omringen
nu en dan zag men hem hoogst onrustig opstaan zeer zenuwachtig de kamer doorloopen en bedenkelijk door het raam naar buiten zien alsof eene afdeeling bandieten weder verkenningen deed voor den volgenden nacht
dat het gezin met den zwartgerokten papa de zwart gehumeurde mama en het bijna zwartgebrande dochtertje niet compleet is dit was zoo en toch niet
daar stilte dringend noodig was hetgeen de zieke zelf gevoelde besloot men vooreerst den kranke aan zichzelven over to laten de tegenwoordigheid van anderen deed geen nut en hield den lijder slechts de slaap uit de oogen het was nu twaalf uur emma zooals wij de jonge vrouw hoorden noemen zat met de dampende koffij te wachten
en weldra gelukte het hem zich bij den troep te scharen die weinig nut van zijne hulp zou trekken doch hij deed zijn pligt en had hij eerder kans gezien zich een weg te banen hij zou zich reeds vroeger onder de nationale kleuren geschaard hebben
bedanken stotterde hij volstrekt niet mijne dochter zoowel als ik zullen van de allerheuschte invitatie gebruik maken van de allerheuschte invitatie zeg dat duidelijk aan den knecht
hij besloot in elk geval aan het verzoek gehoor te geven zijne reis naar haarlem was hiertoe zeer geschikt geweest maar hoe gaat het twee schoone oogen behoorende aan een meisje dat men lief heeft doen iemand alle beloften zelfs pligt vergeten
wat treft gij gunstig weder van daag zeide mevrouw tot de jonge dame die zat te trillen van de koude gij hebt gelijk waarde moeder meende de jonker het schijnt buiten bijzonder aangenaam te zijn waardoor hij bewees dat hij nog niet lang buiten geweest was
dit lag echter niet in de bedoeling der vrouw zij vond het beter eerst haren buit te gaan onderzoeken zij woelde in zijne zakken en vond spoedig de beurs welke voor twee menschenlevens niet te duur gekocht zou zijn
als nu het geval zou zijn door ons tot elkander moeten worden gebragt hoe komt het in je hersens op sprak zij huwen al wilde eduard nog zoo gaarne dan zou hij in alle geval vier of vijf jaren moeten wachten en tegen dien tijd is het hoogst onzeker dat wij het kapitaal zouden behoeven
het zal niet kwaad zijn niellon en kessels van onze plannen te verwittigen opdat zij ons kunnen bijspringen lang kunnen wij het met de noodige barricades tegen de troepen uithouden doch op den duur kon het wel eens tegenloopen en dan ik houd in die gevallen niet van een slechten uitslag
gevangen wel schoof hij den grendel van de deur doch deze was en bleef digt daarbij vreesde hij elk oogenblik door een aanval verrast te worden en alles had reeds bewezen dat die zoo verraderlijk mogelijk zou zijn dan maar door het venster fluisterde eduard die de noodzakelijkheid inzag zoo spoedig mogelijk
te meer daar het zeer wenschelijk was het jonge meisje onder den goeden indruk te laten dien zij ongetwijfeld van hem moest opgevat hebben uranus heeft in zijne onverbiddelijke gestrengheid dit uur doen omsnellen ik moet afscheid van u nemen maar uw beeld zal mij blijven vergezellen
aan wie hij een verhaal had opgedischt van de ijzingwekkende gevaren welke hij alleen door zijn heldenmoed en zijne onversaagdheid was te boven gekomen ter eere van cajefax zal het zaak zijn te verzwijgen welke schildering hij van zijn romantischen togt aan van duin en diens dochter gaf
zijne eerste opwelling was hen te gemoet te vliegen doch hij vond het gepaster en origineler hen af te wachten zoo als te voorzien was eenige hoe kom jij hier s wie had dat kunnen denken s en meer van die synonieme ontboezemingen en joseph lag in de armen zijns vaders en ging van deze over in die van zijne zuster
och zeide eduard hoogst bedenkelijk want hij had er zich altijd zooveel ellende van hooren voorspiegelen door zijn heldhaftigen oom dat hij er niet geducht meê kon ingenomen zijn hoe zeide joseph terwijl zijne oogen tintelden zou je niet soldaat willen worden als ik maar mogt dan zou ik mij niet lang bedenken
beide handen in zijne leêge zakken stekende kostte het hem niet bespottelijk veel moeite om tot de convictie te komen dat hij niet van gemakkelijke vervoermiddelen gebruik zou kunnen maken waarom hij bij zijn oorspronkelijk plan bleef om den statigen en vervelenden weg die naar haarlem met al zijne bleek en kweekerijen voert af te wandelen
zotheden herhaalde de heer van duin op een toon als dacht hij na of dit woord tot eene doode of levende taal behoorde ik geloof dat mijn aanstaande man krankzinnig is zeide louise die den lieveling haars vaders onophoudelijk met mijn aanstaanden man betitelde
hij sprak dit op akeligen door het hart vlijmenden toon uit zijne vrouw zag even op en bromde zie je nu eindelijk zelf in hoe gevaarlijk dat nachtbraken is
nog altijd lag het koude hoofd van den ontslapene in zijne armen voor een oogenblik van de wereld af vergat hij de fantastische plaats waar hij zich bevond de sombere straat de duisternis die hem omringde de hooge als uitgestorven huizen en de roerlooze ligchamen
tot versterking gebruikte hij met zijn broeder een paar flesschen van den wijn waarvan een enkel glas op een afgematten zieke zoo heilzaam kan werken je begrijpt dat je nog eenige dagen ziek moet zijn
laat hen maar hier komen vindt ge niet zeide jacques terwijl hij op zijn broeder nog een vragenden blik wierp de andere knikte toestemmend de bediende boog en vertrok spoedig kwam hij terug gevolgd door een zevental menschen uit de heffe des volks gedost in de brabantsche kleuren
toen hij haar zoo in gepeins verzonken zag was het hem niet twijfelachtig welke gedachten in s dochters breintje rondwoelden hij sloop naar zijn kind en legde het vertrouwelijk de regterhand om den hals lief kind sprak van duin gij zult u zelve op deze wijze nog ongelukkig maken
de plannen van den vreemdeling waren wel niet diefachtig of moordlustig maar toch was het der eerbare trui niet duidelijk wat hij aan de jonge jufvrouw kon te zeggen hebben kan ik ook zeggen wie er is was hare laatste toevlugt dit is onnoodig werd verzekerd
eene dusdanige brutaliteit ten aanhoore van al de dorpelingen was ongehoord weet je wel wien je voor oogen hebt zeide het hoofd van het dorp op verpletterenden toon george een ongeluksvogel weet je wel wien je voor hebt herhaalde hij
de dooden riep van duin deze woorden troffen hem toch george een ongeluksvogel en mijn kind mijn joseph waar hebt gij die tijding van daan weet gij niets van
zij trachtten het wijf te grijpen doch margriet ging steeds achteruit terwijl de beide bezoekers ongaarne er toe overgingen zoo dadelijk het huis binnen te komen hierdoor ontstond eene originele schermutseling op dit oogenblik verscheen de pleyes boven aan den trap
terwijl eduard iets bromde dat ook goeden morgen moest beduiden ook een kop thee vroeg joseph dank je diepe stilte
verteerden zou welligt de eene of andere neef die niet precies al zijn adem had uitgeblazen verrassend voor den dag komen en ik dank je wel of een bediende is ongezien getuige van de grap en komt ons naderhand lastig vallen
hij zag wel in dat het gesprek zoo lang zijne hem innig liefhebbende tante haren mond roerde voor hem slechts eene ongunstige wending kon nemen en hij besloot liever met den voogd alleen te spreken zij zaten dien avond zoo stug bij elkander als vier geneesheeren die in consult zijn
den vorigen keer al een alles behalven ongunstigen indruk van eduard behouden die toen zoo zonderling met haar in kennis was gekomen menigmaal had zij zich zelve in de eenzaamheid rekenschap gevraagd van die gevoelens maar altijd had zij ze toegeschreven aan belangstelling wegens de naauwe vriendschap tusschen hem en haren broeder
ware ik man ik ijlde naar het tooneel van den strijd ten einde mijn armen broeder op te sporen want ik gevoel het hem is iets overkomen ik begrijp u riep hij opgetogen ja ik zal in uwe plaats gaan ik zal uw broeder terugbrengen welligt dat dan
en langs zijne gordijnen naar beneden te gaan even goed kon hij uit het venster naar beneden springen een wissen dood te gemoet te gaan was eene groote dwaasheid in zeker opzigt had het koord dat hij vervaardigd had aan het doel beantwoord meer mogt hij er niet van vergen
de handel kon eduard echter niet bekoren het was hem niet te doen om geld bij elkander te schrapen hoe dikwijls hij ook met zijn voogd over dit onderwerp sprak nooit noemde deze het studentenleven het was als wist de man niet dat dit bestond hoewel de jongeluî hiertoe overal leven genoeg maken
zonder morren gaf het meisje aan dit verlangen gehoor daarna deed van de wall de deur op slot ik begin meer en meer de noodzakelijkheid van een ernstig gesprek in te zien ik heb anders niet veel trek in je afgezaagde jeremiades
bedwong zich om haren goeden vader niet al te kwaadaardig te maken de dienstmaagd kwam zeggen dat de bediende nog altijd op antwoord wachtte zeg maar dat ik bedank voegde louise de meid toe bedanken de oude heer werd kreeftkleurig
bonsoir gij zijt er vroeg bij zeide hij in het fransch maar er zal dezen avond wat verhandeld worden gij weet het nieuws wat dan vroeg jacques evenzeer in het fransch eindelijk zal de prins van oranje vertrekken
zij zullen ons zoo gaauw niet hebben riep hij half luid oogenschijnlijk zou de aanval die niet kon uitblijven door de deur geschieden om hiervan stellig verzekerd te zijn besloot hij de kamer goed te doorzoeken hij zag alle hoeken zorgvuldig na en betastte de wanden maar verborgene plekken ontwaarde hij niet
het uur heeft geslagen dat ook wij hier voor goed het dwangjuk zullen afschudden toon wie gij zijt laat u niet door gevaren afschrikken
hij beminde haar met eene vereering die aan heiligen eerbied grensde voor het eerst van zijn leven trachtte hij zich te wringen en te buigen voor haar die hij steeds naar de oogen zag hij verdiende waarlijk de toegenegenheid der vrouw van wie hij zoo gaarne méér zou ontvangen hebben
nu alles in het duister gehuld was behoefde eduard niet meer te vreezen herkend te worden mogt bij zijne spitsbroeders al niet helpen hij wilde toch nuttig zijn en ging terug naar de plaatsen waar de sikkel des verderfs gewoed had daar heerschte thans diepe stilte hij zocht de arme gekwetsten op die nog te redden zouden zijn
toen onze de pleyes met zijn kostbaren last midden in de straat george een ongeluksvogel stond en bespeurde dat het regende begon bij ernstig te peinzen over de vraag hoe de zaak glorierijk ten einde te brengen want het rijtuig door hem besteld was door de onbegrijpelijke nalatigheid van een dronken koetsier ergens anders blijven staan
gevoelde dat hij een ongeluk ging begaan mijn kind mishandelen schreeuwde zij steeds harder mijnheer dat wijf zal je aanvliegen waarschuwde de dienaar
schoof hij het raam open en wierp de geïmproviseerde touwladder het venster uit niet gaarne ware hij daar langs afgeklomme zonder zich verder om iets te bekommeren vloog hij naar eene kast waarin de sleutel stak verborg zich hierin en met zijn mes gewapend wachtte hij de verdere gebeurtenissen af
en tijdig want naauw had hij eenige schreden gedaan of met een luid gekraak stortte het dak ineen de vlammen hoewel eerst om de kapgebindten lekkende hadden die geheel vernield eene dwarlzee van vonken steeg knappend en knetterend omhoog en met de handen voor de oogen ontvlood hij dit tooneel van ellende en verwoesting
ik liep naar de hooge steile trap zag john beneden wurmen het paard ging geweldig te keer steigerde bliefde zich schrap te zetten ik wierp een kropje salade halfwege
betje die nit naast den bak met turfmolm dee die niks van tafel diefde en alleen met de twee wijfjes kanaries in de kooi an t behang gelaten kon worden sinds ze r eenmaal met d'r lekkere neusje tot r spijt maar t most om t af te leeren tegen de tralies der kooi had gewreven
n dag later z toen k op m'n kamer m'n toffels aan had getrokken of ze m'n thuiskomen beloerd had werd bezoek aangediend t vrouwtje van
en me toevallig verhaalde van iets waarover ik eerst glimlachte de andren met mij tot de tragiek van het geval ons duidelijk werd gezelligjes geleund in z'n stoel praatte hij helder en verstandig over alles bedaard puffend kleine wolkjes blazend
in die dagen gebeurde r zooveel kreeg je zooveel onder je oogen zooveel zonderlings en merkwaardigs dat je r n spannend boek over zou kunnen schrijven t heele coulisse leven ging aan je voorbij t eene schandaaltje na t andere t was n kaleidoskoop van
nee dat niet ontkende ze maar ik groei d'r zoo in omdat-ie zoo krimmeneel ziek is en toe dee t me zoo'n machtig plezier dat de brief van meneer de directeur kwam
maar menschen die afgebeuld zijn tobben niet lang over dingen vanzee die slàpen pieter jongske van twaalf sliep niet vlak over z'n kooi nou had je de kooi waar bas lei
dirk bij de hanglamp nam t schroefje tusschen z'n grove arbeidsvingers wrikte stevig de pit pafte wat knettrende vonkjes maar t licht roodde zoo doezlig als straks aarzelde over de voorwerpen snikte weg in het dompe geschaduw van kooien en
as je de wind in je kop heit bet praatte moeke hardop ze was r witjes bij geworden mot je buiten n luchie scheppe benepentjes van gebaar as an maar eerst uit stad werom was
gijs pieter dirk drongen de hoofden vooruit de lucifer propte paars sputterend kookte met sissend gepuf langzaam werd de vlam geel en bescheen het sneeuwwit hoofd het bleek oor de haar pluizinkjes de stroosprieten die barstig staken en piekten
r bek zwarte scheur in t sneeuwige dons van den kop klaagde met pijnlijke schreeuwen en als moeke r sussend toesprak over t schor geweld van den wind en t sijplend gelek van t water in de sluis heen blies ze met stugge verwoedheid of ze t vrouwtje aanvliegen zou
de olie scharnierde piepend tam van schommling lichtgolfjes wieglend lamp over de rommeltafel t fornuis en de banken door t dekluik gleed maanlicht strepend langs de traptreden melkwittig ketsend tegen de kommen op t hoekkastje
zag ze t witte kopje dan weg dan verspoeld dan weer boven de schuimbladders uit de voorpootjes besloegen t water tik tak tik tak
schrapte n lucifer af smeet n bezem weg en n zwabber die toch niet zou reiken toen zag ze de puts aan t touw waarmee an water optrok
kijk jij ns even wie dat is zei de directeur daar hoef ik niet voor op te staan antwoordde k ongeduldig dat is n hardnekkig type met n stuk dat ik al twéémaal gelezen en tweemaal geweigerd heb de dichter werd niet ontvangen
as r een stierf op de vischvangst wat zelden gebeurde werd t lijk zoolang onder n zeil op dek geleid want t logies was te benauwd te klein om n lijk te bergen en koken smoken waar n lijk was ging niet
en z'n pijp zal je zoo verdrietig aankijken als n treurende vriend maar lieve lezer k dwaalde af niettemin nu we over sterven gesproken hebben zijn we eenigermate teruggekeerd tot den dag toen hij bij het potkacheltje dàmpte
pardon zei k haastig uitwijkend toch niet zoo haastig of k zag n vermoeid gezichtje onder n slordig opgestoken hoed even keerde k me nog om
wil ik t officieel tegenspreken vroeg k bereidvaardig nee daar vliegen we niet op in zei périer f de redacteur heeft t uit z'n duim gezogen f t is n lokvogel we zullen r geen reclame voor maken pas de
lieve god ze begreep hoe t gebeurd most wezen over t bruggetje van de gesloten deuren as-ie meer dee most ie gekropen zijn en door n rukwind gepakt
omdat ze poes wel nog hoorde dof van roep donker murmlend van kreet maar r nergens meer zag strompelde ze t schuurtje bij t huis binnen en daar op den tast lichtte ze de lantaarn met t ronde beslag van den spijker
schoof dan woester nog priemde ze r nagels in t behang r de blommetjes afkrassend dat t linnen bloot lei en toen moeke nou heusch dreigend op r toekwam om r te verbieden blies ze kwaadaardig en floepte met n waanzinnigen sprong over de tafel en toen onder de open bedstee
zelfs toen n jaar gelejen in de naherfst onweer en bliksem meer as n vollen middag te keer gingen slag op slag vlam na vlam en ze net as nou alleen in de sluiswachterswoning met n kom leut in d'r handen soesde
gijs stapte over den schipper in t stroo dirk klom omhoog om t den stuurman te zeggen pieter die geen woord meer gepraat had enkel bleek angstig geluisterd naar t fluistren der mannen kroop in de kooi van den stuurman onder den dooie liggen goede god néé
hoe ouwer die wordt hoe meer de malle luciferskist m in z'n maag zit je kan geen doosje gewone lucifers laten slingeren of wèg zijn ze precies of die ze opeet t is niet bij te houen laat m z'n gang gaan
die is met recht an zee geboren an zee gestorven praatte dirk angstig de kooi bekijkend op z'n tiènde jaar op zee gekommen nou is die
bas schreeuwde de schipper nu harder t bleef stil in de kooi je zag alleen de flauwing van n jekker het witte gepluis van het haar en n plomping waar de heup moest
dat al de kamervoorwerpen an z'n bakkebaardjes z'n dunne lippen z'n spits kinnetje z'n vierkante slapen gewend waren geraakt en om den drommel gevoelig voor een vriendlijk kijken der oogen door de brilglazen
r oogen zochten in hulplooze gejaagdheid de plaats rond t sluisje af den plas met de witte fabriekskontoezen de donkere effene wetering en den overzij weg waar nog vanmorgen n schuit met turf met deklast te breed om te worden geschut had gelegen
ik gaf een laatsten ruk trachtte het paard binnen te halen maar het heele achterlijf haakte onder den gootrand wel vertikt dat het hijschen iets verder baatte geen uur bleef john langer in mijn dienst
hoe meer ie naar den wand keek hoe sterker ie bas zag bas zooals ie onder de lamp naar de bijbellezing geluisterd had en geknikt en weer in z'n ooren klonk het verstikt gereutel dat m wakker gemaakt had dat-ie gehoord had door t houten beschot
de haard floot en juilde en door t getocht bij t raam klepte de gordijnstok tegen t kozijn of r iemand sarrend mee speelde nou dat was allemaal niks an storm en wind was ze n menscheleeftijd hier bij de wetering en de plassen gewend
voorbarig zei hij waarom voorbarig k heb toch zelf t telegram van périer aan smit gelezen werkelijk spotte ik op m'n woord zei hij verbaasd
en hier mijnheer lei de weduwvrouw huisbewaarster uit terwijl zij de deur van een steenen schuur opende hier heb u gelegenheid voor de wasch en stalling voor twee paarden voor twee paarden informeerde ik voor twee paarden en een koe zeide zij
hoe meent u vroeg hij op m'n gezicht ongewenscht onraad speurend wel zei k dat bericht over t stuk van zekeren smit dat jullie voor ruim n week brachten was bepaald fameus voorbarig en indiscreet
k zou n nieuwe kist koopen lachte ik ze zijn n i e t meer te krijgen redeneerde hij grappig ernstig ze zijn n i e t meer te krijgen ja je ken nog wel phosphorlucifers koopen maar niet meer van dat soort
ach t is geen zuinigheid van m lachte z'n dochter achter de tafel hij is bang dat z'n eigen lucifers opraken z'n eigen lucifers informeerde ik
het paard stommelde achteruit hout splinterend van de traptreden kalk aftrappend kijk nou is wat n schandaal wat n last huilde de buurvrouw ik diep in zorgen stond weder op het balkon kijkend naar de bekalkte flanken van mijn bruinen hengst
dat zee ze maar zoo zonder meenes zonder r n oogenblik an te denken gek as ze met betje was betje met r schattige snuit en r menschelijk verstand
ze had wat bij dien afstand onlogisch scheen r mantel r hoed r voile r handschoenen aan en ze viel met de deur in huis
maar op den diemerweg een heel eind buiten de stad stond een gewezen boerenhoeve herdoopt als v i met een of anderen l u s t dat leek me bijzonder een huis zonder buren mèt een stuk weiland en achter een boomgaard met twee appelboomen
dat je r bij had willen springen zonder gedachte an je eigen leven en an je zoon die niet buiten je kon
de piek met n ploetrenden plassenden knauw in t water as ze niet snel achteruit was geweken was ze mee in t sluisje gekiept toen begon moeke redeloos klagend van sluisdeur naar sluisdeur te loopen de ijzeren meer ringen mijdend hortend van pas als de storm de pannen van t dak raatlend dee kleppren
driftig scheurde hij n hoek van de krant frommelde dien tot een reep hield t opnieuw boven de lamp ik stak mijn sigaar op spotte wij jonge menschen kunnen van u héél wat zuinigheid leeren
nû schooierde ze bij den weg wauw wauauauw daar had je r dat kon enkel bet zijn omdat r nog nooit n tweede poes bij de sluizen verdwaald was
de wind was bijna gaan liggen nauwlijks bleven de zeilen gespannen en haast geen schuim stoof voor den boeg over het glad vlakkend water schimde het maanlicht dan ns blauw wolkje voorbijschoof dan lief zilvrig in n nim ijlgvanswe bus van schijnbaar stijgenden damp
waar t water witte schuimbelletjes sputterde waar vage kringetjes dobberden most ie zijn t klaagde en t vleide t bad en t kermde daar langgerekt
praatten ze over den ouwen bas en over wat-ie nog s middags an tafel gezeid en hoe die gezeten had mee psalmend met de anderen in den avond het wekkerklokje stond bij eenen dood op lam van vermoeidheid na n werkdag die om vier uur begonnen was kropen ze een voor een in d'r kooi terug den rug naar den doode gekeerd
dat die secretaris r zoo talentvollen man niet fair had behandeld door n arbeid waaraan théod smit twee jaar gewerkt had in n uur door te snuffelen en dat ze n beroep op t hart en t verstand van mijnheer périer
languit op den gemetselden grond niet wetend wat ze dee en dat t nutteloos was en dat ze r zoo nog in geen duizend jaren bij kon omdat r geen meter water binnen in de sluis stond stak ze r handen uit en keek met oogen blind van tranen den steilen wand af
hoe is t met meneer vroeg ik goed antwoordde ze schuw toen zei k zonder spot en zonder eenige hatelijke bedoeling als ik u n raad mag geven mevrouw laat u dan niemand meer uw telegrammen en brieven lezen dat is n gevaarlijk spelletje
ik spotte niet meer met z'n bijgeloof het werd tragisch n listig beweging gade te slaan vader wordt kindsch zei eens de dochter toen we alleen waren
onder de klungels invijf bedrijven waarmee k toen m'n tijd vermorste en waarvan k niet één naam onthouen heb bevond zich tarquinius superbus treurspel in veertien tafreelen en in verzen als k zeg dat k niet één naam memoreerde en k met
hij het zoo geschreeuwd praatte het kind akelig hoor dat wil k geloove knikte de stuurman opnieuw ze zwegen de man en het kind de bom lag bijkants stil de zeilen klepperden slap langs de masten r was haast geen wind
b paarden in gemengd gebruik hieronder alleen te verstaan paarden die doorgaans en hoofdzakelijk worden gebezigd voor de uitoefening van een beroep of bedrijf van den
vr ik het stuk waarlijk inpakte doorbladerde k nog n paar tafreelen om meerdere balken onder het ijs mijner opinie te leggen toen verdween tarquinius superbus uit het kantoor
wie zulke genegenheden van voorwerpen voor menschen niet begrijpt of er om grinnikt die moet maar eens gaan in de kamer van t eerste t beste mannetje dat gestorven is dan zul je den armstoel waarop ie zat triestig zien
dat hangt r van af soms wel soms niet en verder verder niks bromde de stuurman je mot niet zooveel van de dood vragen jong ga liever koffie zetten
bij t licht slurpte moeke r thee r grotjes in blazend donker borende grotjes en omdat r minder melk in t kannetje was as ze zoo straks nog had gemeend nam ze amper n scheutje om voor bet n bakkie te sparen as bet voor de deur kwam
ik herinnerde me den man van de vrouw met de zwarte oogen herinnerde me dientengevolge ook de onsamenhangende poespas die met de onteerde lucretia en den poenigen tarquinius verwantschap had
maar toen ze an wal kwamen zat-ie nog bij t stuur en toen ze bas neerlieten in z'n schulpenkar om m naar huis te rijjen keek ie den anderen kant op t paard trok de kar door t water
hij denkt dat t nog bij meneer périer is toen ze uitgepraat had wilde k haar overtuigen de tragedie liever aan n meer kunstzinnig theaterdirecteur te sturen ik bekladde m'n chef ik zei dat andere theaters duizend maal meer geschikt waren zulk een werk op te voeren
toen kwam de winter mèt het potkacheltje mèt de lamp tevreden rookte hij z'n pijpen scheurde stukjes papier af stak de pijp i n de kachel
omdat t heele theaterleven van zulke malle hebbedingetjes aan mekaar hing glimlachte k en vergat t kleine evenement tot de maand ja verrassing bracht nuari wat lees k voor nonsens in t ochtendblad viel périer achter z'n krant uit heb jij dat opgegeven
was ze niet overstuur geraakt niet erger as n ander bij t inslaan van den bliksem in den schoorsteen van de cement fabriek geschrikt nee de eenzaamheid was t m niet ook niet t rumoer buiten dat r bij t bedachtzaam geslobber der
niet om t rauwe geweld van den storm die de rokken rond r beenen spilde en de slippen van den doek met n zwabberzwaai over r hoofd keilde nee dat was bijzaak bij den schok den krijschenden schrik dat betje's geroep van benee klonk van benee uit het water in de sluis
en k zou wel willen weten sinds wanneer t n indiscretie is dat je van n nieuwtje dat de vrouw je zelf in vertrouwen laat lezen misbruik maakt o als dat t geval is zei k nadenkend en ernstig als dat t geval is heb ik niets te beweren
brief herhaalde ik zoo niet schrikkend dan toch met gespitste aandacht heeft u n brief van den directeur onder uw oogen gehad natuurlijk natuurlijk zei ze ik was gisteren boven om te hooren hoe t met meneer smit ging en toe liet ie me de brief lezen
wat n hondenweer zei moeke t wollen doekje aan de twee punten strakker om d'r schoeren spannend de deur weer sluitend stak ze binnen de lamp
lichtjes wieglend alsof er een tweede hemel was een hemel boven een hemel benee en de bom log en zwart dreef dan tusschen die twee gedragen op het zoet gekabbel dat vrindelijk klotste ook wel gansch onhoorbaar geleek
ik poogde met een arm het touw vast te houden met den anderen den kop van het dier te grijpen maar door dit onhandig zelfs gevaarlijk pogen schoot het touw los gierde als een stoomfluit en dadelijk daarop hoorde ik het harde klikken der vier paardehoeven die de stoep raakten
meneer zei ze verlegen ik heb pas vandaag gehoord dat u secretaris bij meneer périer is en meneer
t was waarachtig angstig om bang bij te worden soms met de zot spelende vaart van n geiteke in de wei veerde ze met vier pooten gelijk van den grond zes zeven zwaaien achter
zei gijs wijs knikkend en z'n vrouw is k in die streek ja t was n leeftijd zacht bromde de schipper en voort fluisterend angstigjes omkijkend
meer vragen dee k r niet k wist genoeg bij t vlug de trap afwippen k had me ongemanierd verslapen botste k bijna tegen m'n buurvrouw met de zwarte oogen
t wekkertje dat an in de fransche bazar had gekocht en dat om vijf uur precies afliep tegen den tijd dat de eerste schuiten voor de deuren kwamen tikkerde nog rapper as je meetellen kon
onweerspreekbaar was r niets belangrijks aan dit doen en ik zou wel stevig vermijden t zoo uitvoerig te beschrijven als mij niet naast het serieus ouwe mannetjes beweeg iets in de oogen getroffen had dat me sterker deed toekijken dan gerechtvaardigd was
ik greep het dier nu bij het gebit poogde het op te tillen ik trok de voorpooten over den rand heen en het verstandige dier trachtte zich op te zetten maar op dit moment schoot het touw los van den poot van het ledikant en scheelde het weinig of ik ging mee naar omlaag
z'n mager gelig gelaat behoorde bij den stilstand der kamertjesdingen ja ik verzeker u plechtig het kan gebeuren en bij hem was het een gebeuren van sta weerkeer
het paard was het eerste balkonnetje al voorbij toen john schreeuwde op te houden steviger dan straks bevestigde ik het touw keek over den gootrand er stonden beneden heel wat nieuwsgierigen en een majoor van de politie
nu dat mot je juist lachte de dochter zoo ongeveer was dien avond het gesprek en aan den gril van n ouwen man zou k niet meer gedacht hebben r gaat in t leven zooveel aan je voorbij ware het niet dat hij telkens als ik s kwam aan z'n kinderlijk bijgeloof herinnerde
dat is bijgeloof dat weet k wel je mag niet bijgeloovig zijn dat weet k ook wel maar t is eenmaal zoo en as ouwe menschen zich wat inbeelden komt t meestal uit
maar t r toegeworpen kaaskorstje besnuffelde ze niet en toen moeke r bij de bedstee den rug toedraaide werd ze opnieuw en nog krimmeneeler door t dolle heen ze rende tollend en cirklend rond de tafelpooten zoo gehaast en zoo kwiek dat ze r dronken van werd en met n zet over t zeil
dat is heel makkelijk merkte ik op maar de ruimte lijkt me wel wat klein voor drie beesten nou maar u kan ze d'r rustig stallen zei de weduwvrouw
op de stoep stond mijn palfrenier met de paarden een bruin en een zwart mijn paarden zonder eenige quaestie ik twijfelde er zelfs niet aan
zachtjes zeilde de bom op de kust toe het wisselend licht van scheveningen spatte in de verte het rustig wit licht van t eigen dorp staarde goedig en stil
ik als secretaris was de wrijfpaal in al de gevallen dat de directeur zich buiten schot bliefde te houen ik kreeg standjes van boven van beneden
ze drukte me met verwarmende sympathie de handen ze zei dat ze t n voorrecht achtte met zulk n fijngevoelig mensch kennis te maken ze inviteerde me tegen den volgenden zondag als t niet dérangeerde als k met n erg huiselijk dineetje genoegen nam
n beroerte geweest zei dirk nog ns het zachtjes scharnierend lampje bescheen de gelaten van den schipper de twee matrozen den jongen ze bewogen niet stààrden ze staarden naar t geheimzinnig schemerdonker de witte haren de vocten in zwarte kousen
vlug puffend en haastiger nog blies hij het vlammetje weg lei het half verkoolde houtje op den aschbak sloot netjes en langzaam het doosje stopte het in den vestjeszak
toen nam de schipper zwijgend n zak bedekte het hoofd en nu gehurkt om t fornuis kwam t gefluister los zalle we m an dek brenge vroeg
dood zei de schipper in t roodig gedoezel van de lamp z'n kop in den ringbaard leek grauw en scherper van trek dood herhaalde gijs starend met suffig ontzetten naar het kooigat
eiken dag lag r n stapel of n stapeltje op m'n schrijftafel en zelden ging k zonder n zwaar gespekte portefeuille naar m'n gemeubileerde kamers terug
grooter kwelling dan t kennismaken met zooveel dramatische producten onleesbaar hondschslecht idioot huizenhoog beneden t middelmatige kun je je niet voorstellen
moeilijk weer overend gestommeld beweging van allen dag was t niet trachtte moeke in t gehaspel en gestotter van r gedachten n uitweg te vinden
dirk die met den stuurman de wacht had klompte naar t luik en een oogenblik slokte z'n pootig lichaam t licht van de maan roep jij bas is zei aarzelend de schipper en terwijl de stevige matrozenhand in t donker van het kooigat bewoog sprak niemand n woord
norsch van schouderbeweeg was de schipper opgestaan z'n zwaar voeten pletten de sintels die leien bij t fornuis t knerste beschond vinnig onder z'n zolen
ik was stellig en vast overtuigd dat m'n bovenbuurman théod smit dien ik niet kende en nooit had gezien n onvoorwaardelijk prul had gewrocht enkel de intieme sensatie van onder één dak te wonen had me n moment doen aarzelen
jammer dat de huur tweemaal te hoog voor mijn inkomen was jammer voor het eenzame huis het wei appelen de stalling voor twee paarden en een koe land e thuisgekomen lag een formulier van de belasting met b e l e e f d verzoek voor de invulling binnen zooveel dagen te willen zorgdragen
ik ontstemd door de vrij dubbelzinnige houding der jonge vrouw die in adoratie van t prul eerst den directeur tegen mij toen mij tegen den directeur trachtte uit te spelen groette haar bij n ontmoeting in de buurt der gezamenlijke woning met de noodige reserve
m n mep john schreeuwde ik zweetend van inspanning john sprong op het gezadelde paard gaf het de sporen zonder uitwerking het edele dier hinnikte smartelijk met de krop sla in zijn bek weigerde pertinent op het geraas kwam de juffrouw van éénhoog op haar portaaltje
dat was een gelukkige inval john bond het touw om den buikriem van den zwarten hengst daarna een dunner koord aan den achtersten linkerhoef om het dier eventueel af te houden ik begon te hijschen
onrustig draaide t kind zich af de kleeren zweetplakten om z'n lichaam z'n schoenen snoerden als lood starend naar de wand zàg ie bas bas met z'n mageren bruinen kop z'n kleinen spitsen neus z'n scherpe grijze oogjes z'n witte haren die van onder de
de trappen en gangen van een huis in de pijp zijn niet op paarden berekend achteruit john kommandeerde ik mijn hospita is lang niet tam uitgevallen als haar meubeltjes bedorven of het wit van haar portaal
zich te overtuigen nog eens te roepen of ze zich niet vergiste was onnodig ze hoorde niet alleen kermend duidelijker betje's angstig geschreeuw zoo dichtbij of ze r met t uitsteken van n arm te grijpen had klonk t spartlend geplas van de drenkeling
we hadden première en in de pauze rondslenterend ontmoette k den man van de avondpost waarin we de grap hadden gelezen nieuws vroeg-ie me nee zei ik spottend jullie weten t doorgaans vroeger dan
mits niet het bedrijf van rijtuigverhuurder ondernemer van personenvervoer verhuurder van rijpaarden manegehouder of
te zien in die dagen toen k nog als je t ding n deftigen naam wil geven secretaris bij den voor n jaar gestorven theaterdirecteur périer was
néé vader lachte de dochter nou vertel je meneer niet alles hij is bijgeloovig meneer eens heeft-ie is gezegd dat-ie zoolang die leeft z'n èigen lucifers wil houen en dat zoodra ze op zijn z'n uurtje geslagen heeft ja z mal is die meneer
meppend en patsend zonder n rust zonder n missenden greep en als-ie niet kon alsie zich machteloos rekte loodde t kopje omlaag dreigde t lichaam te zwenken de zwarte rug onder de witte buik boven
maar nog denzelfden dag kwam r n onaangenaam briefje door hààr geschreven waarin ze zich bij périer beklaagde dat z'n secretaris n parti pris tegen n bepaalde kunstrichting scheen te hebben
n brief met t firmastempel van ons theater informeerde ik ja zoo precies heb ik d'r niet na gekeken praatte t vrouwtje n brief is n brief
hij had geen ongelijk als we alle uit de lucht gegrepen vermoedens alle met zeker opzet gelanceerde berichtjes ontkenden of bevestigden hadden we dagwerk toch wilde t toeval dat ik me nag eens met tarquinius superbus zou bemoeien
heel dichtbij zwak klagerig maar onzichtbaar antwoordde bet
overdag had ik woningen gezien woningen in de pijp woningen op de keizersgracht woningen één twee drie hoog woningen met vieze tuintjes woningen met naar gekookte kool riekende buren alles had negatieve eigenschappen
keek ze m na geen wonder dat-ie opgewonden dee de groote plas achter de gesloten sluisdeuren telkens met bulderende dreuningen door den wind bestoven woelde en klotste of ze n zee was geworden
door het lang lang wonen in amsterdamsch kamertje was er ik fantaseer nièts al lijkt het een weinig ongelooflijk een zeer hartelijke vriendschap tusschen ouweman's kopje en wat hem omringde ontstaan
ruwig bevend daalde de eeltige bruine hand van den schipper raakte de baardstoppelige wang van den ouwe en tegelijk als z'n hand wegschoot als bij branding doofde de lucifer viel t glimmend spaantje als n dwaallichtje op den grond
wel streek hij druk gewone lucifers af in z'n huisjasje zaten soms drie doosjes tegelijk vragen er om dee hij nooit dan werd ie bespot hij nam ze of kocht ze
t kon al niet omdat m'n brave chef dat soort dingen niet zelf dee en t kon nog minder omdat we samen over t geweigerde stuk hadden gesproken s morgens bij m'n ontbijt maakte m'n hospita n praatje