AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wat heeft die arme man nu aan zijne burgerlijke rechten het was immers zijn recht dat ik hem in zijne laatste oogenblikken moest bedienen enik was hier nog al bij de hand
in vorige jaren had het menigmaal zijne peluw bezocht als het een kinderachtig spooksel eene monsterachtige verschijning was geweest
omdat hij het hier te eenzaam vond en ging naar londen waar hij eenige maanden bleef maar daar vond hij het gelijk ik het altijd gehoord heb even eenzaam
kort daarop kwam john bij hen en nadat hij de complimenten van het gezelschap met de grootste deftigheid had aangehoord stak hij zijne pijp aan en zette zich neder
zag alleen dat barnaby met een neerhangend hoofd tusschen zijne bewakers voortstapte en toen hij hem voorbijging zonder op te zien met zijne gekluisterde hand poogde te wuiven
waar hij dewijl er juist een nieuwe takkebos op het vuur was geworpen die niet spoedig vlam vatte bijna geheel in het donker zat
want ik twijfel aan het getuigenis mijner zinnen wilt gij zeggen dat gij hebt besloten om u zelve voortaan vrijwillig te berooven van die middelen van bestaan welke gij zoolang van ons ontvangen hebt
uw verliesiszeke zwaar en uw ongeluk groot zeide haredale onrustig naar de deur ziende
john willet placht zich te beroemen dat hij langzaam maar zeker was en tegen deze verklaring was niet veel in te brengen
hij trok zijn degen voelde in zijne borst alsof hij nog andere wapenen bij zich had vatte toen salomon weder bij den arm
onbeschaafd werktuig wilde verkrijgen was nu bevestigd hugh was geheel onderworpen hij ontzag en vreesde chester en begreep dat deze hem zoodra hij slechts wilde aan de galg kon brengen
ik mag u wel lijden en het zou mij spijten als ik u in het ongeluk zag loopen goeden nacht nadat joe willet dezen hartelijken groet had beantwoord bleef hij staan
bij de wankelmoedigheid en zwakheid des ouderdoms zou hij moeten doen waartoe men de veerkracht en boop der jeugd noodig had het leven ophieuw beginnen
nu zullen wij eens zien of gij ook niet eens op mij letten zult ha ha ha nu zult gij wel oogen krijgen voor iemand anders behalve juffer dolly denk ik
en daarbij had haar ook de herinnering geholpen dat zij verscheidene malen den leerknaap overvallen en hem met een geheimen arbeid had bezig gevonden
dat gij dit hoort varden zeide haredale nu gij zijt altijd haar beste vriend geweest als iemand haar doorgronden kan moet gij het wezen
wat nog meer ja wat nog meer herhaalde de ander op een slependen toon want hij was juist bezig om op een puistje bij den hoek van zijn mond een klein stukje pleister te plakken
met deze woorden wees hij naar john willet plantte vevolgens zijne ellebogen op de leuning van den stoel waarop john zat vastgebonden en ging zoo staan
en met het gestolene bij zich voor den rechter laten slepen in welk geval hij zoo zeker gehangen zou zijn geworden als hij geboren was de overmacht welke de man van de wereld op zijn
en zich zonder eenig bedwang op zijn gelaat vertoonde daar voor hem op zijn eigen grond en over hem
dezen avond niet riep hij om shemels wil dezen avond niet sir john liet op het voorbeeld van zijn tegenstander zijn degen zinken
mij kunnen bezeeren terwijl ik in dien tijd zoo muii best deed dat is eene wereld en gij vraagt mij met eens of ik een slok uit die flesch wil hebben
het wordt al dag en dan zal de nachtwacht wakker worden och lieve miggs als gij mij maar wilt inlaten wil ik zweren dat ik het niet doen zal
een tweegevecht nog eene maand was verloopen en het was bijna het einde van augustus
daar is hij riep john opspringende hugh hugh de slaper stond waggelend op en snelde hem achterna john kwam spoedig terug gevolgd door den langverwachten bezoeker
hier had niemand eene schuilplaats kunnen vinden haredale was gewoon om zijne aandoeningen hoe sterk die ook mochten wezen te bedwingen
het onmogelijk te zeggen is wat hij er mede zou hebben uitgevoerd maar de langste dag heeft een avond en eindelijk kwam chester naar beneden
maar hoe zullen wij het leven houden hoe herhaalde de blindeman wel met eten en drinken en hoe zult gij aan eten en drinken komen
maar alien blauw van kleur evenals de kokarden en in verschillende troepen geschaard stonden of op en neer marcheerden
werd zoo trotsch en despotiek dat zijne heerschzucht geene grenzen meer kende hoe meer
salomon werd duizelig zijne knieen kmkten en het koude zweet parelde op zijn bleek gezicht dat hij thans aan haredale's bevel gehoorzaamde
hij mij antwoord geveni riep haredale uit kent gij dien man mylord lord george antwoordde door zijne hand op den schouder van zijn bedremmelden secretaris te leggen
dit alles verkondigde hij barnaby rudge met luider stemme en zonderlinge gebaren aan het volk dat zich om hem heen
gij verbergt het niet dat uw eigen werk u beyalt merkte haredale met verkropte woede aan
hier te blijven is mijn dood gij moet nog eens naar hem toe gaan en hem hier brengen a dat is goed nep barnaby dat had ik juist gewenscht vader
er alle zes weken daarvoor gehangen wordt want daaraan kan men zien hoe goed onze justitie bij de hand is
en verhaalde mijn buren wat mij gebeurd was sommigen hoorden het ernstig aan anderen staken er den gek mede
maar hij is mijn zoon niet langer en ik wensch u geluk mijnheer met den buit die uwe slimheid heeft behaald nog eens riep haredale woest op den grond stampende
en langen parkes deed zeggen dat hugh er dien avond volkomen als een strooper of struikroover uitzag
met eeri streek dien de staat door de vingers ziet omdat de wetten al te hard zijn en dat wij geene scholen voor onze kinderen mogen hebben
dan hij was binnengekomen dat zijn patroon toen hij alleen was nog meer glimlachte dan ooit chester trok daarop zijn rok aan wierp een laatsten blik in den spiegel en riep zijn knecht die spoedig binnentrad gevolgd door
dat hij zich zeer ongerust maakte dat die heer voornemens was om zich zelven aan het leven te tasten
en toch kon ik mij zelven niet overreden dat het hunne natuurlijke schaduwen waren die ik op den vloer zag maar verbeeldde mij dat er leelijke gezichten uitkeken
willet bleef zitten zonder een woord te spreken ofzichtebewegen en staarde salomon strak en verbijsterd aan
nu gebeurde het dat in dien nacht een oude heer die te c h i g w e woonde en lang ziekelijk was geweest kwam te overlijden
zoo lang en dun zij glipt iemand door de handen kom miggs houd u maar even goed daar miggs echter doof bleef voor alle verzoeken zette tappertit haar in een hoek tegen den muur
zijn gewonen weg langs de rivier voornemens zijnde om de westminster hall door te gaan naar de palace yard en daar volgens zijne gewoonte eene boot te nemen voor dehuizen van het parlement
even norsch als te voren sen als gij mij gisterennacht waart tegengekomen had zij u wel kunnen bezeeren laat haar liggen
al had hij geweten wat er in het huis omging dan zou hij daardoor toch niet wijzer zijn geworden tegen den avond sloot haredale zich zelve op
en met die alien den onbekenden gast scheen aan te staren dit aankijken bleek den vreemdeling te
maken volleerde huichelaars en valschaards trachten zelden die ondeugden voor zich zelven te verbergen
en spoedden zich voort alsof zij iets van belang moesten gaan verrichten zij verwonderden zich dat bijna alle voorbijgangers eene blauwe kokarde op den hoed droegen
daar is nu gewoel en gedrang kom of neen blijf liever hier wachten tot ik terugkom
mijnheer haredalej laat utoch raden wie is dat riep haredale uit terwijl hij bukte om hen aan te zien
en er met zoovele menschen in leed en ongeluk mochten zijn gekomen tusschenbeide dacht hij ook
als lord george van middag opstaat en met reden ook ja laat lord george maar begaan hij weet het wel en bij zich zelven mompelende
en in dat geval zou iemand hoe meer ijver en bekwaamheden hij bezat hoe sterker hij zijne roeping gevoelde des te eer voor gek worden versleten
sdewijl ik u dat niet meen te vragen en gij het misschien ongevraagd zoudt gaan doen als ik u nog meer gaf hernam chester zeer bedaard azullen wij bij het volgende glas ophouden
en hij daarheen ziende lord george gordon niet met een hoop volk om zich heen had zien aankomen
waaraan zij dacht aan de mannen en hunne laaghartigheid en trouweloosheid in het algemeen
ik kan hem niet aanraken nep deonnoozele uit terwijl hij huiverend terugdeinsde er is bloed aan
en vervolgens een tweede en een derde shoeveel kunt gij er wel aan vroeg hij nogmaals inschenkende
zij zou ook voor mij te goed zijn geweest maar hij was voor haar met vroolijk en rondborstig genoeg
als wel ten gevolge van zijne gewone koppigkeid w as een van hen die er niets van wilde gelooven
terwijl hij barnaby aanzag en zelfs al ware dit zoo dan moet men eene geringe zonderlingheid niet terstond voor een blijk van krankzinnigheid houden
er is niemand dan eene oude vrouw hier met wier gebreken gij geduld moet hebben als zij een hoogeren rang in de maatschappij bekleedde zou zij het podagra hebben
om mijn zoon te vormen naar het model dat gij voor alle wijze vaders hebt nagelaten dan zouden wij beiden rijke lieden zijn
dat is een ongeluk moest dat met de m e i b o o m g m r en het heerenhuis ook mijnheer haredale zie hem eens aan
sen hoe durft gij mij dan komen vertellen dat gij van avond met u drieen naar londen wilt gaan
ja hernam de ander hugh uit de meiboom hij leeft nog ziet ge wel zoo draagt gij ook de kokarde goed gedaan
al moest het mij ook het leven kosten ik zou niet willen heengaan zonder u te zeggen dat gij uw rangschande aandoet
shebben zij u gestompt of gestagen vroeg daisy terwijl hij angstig willet's hoofd bekeek
dat is geheel iets anders antwoordde chester koel gelijk ik u straks zal duidelijk maken
de dne vnenden nchtten hunne schreden naar de laars om daar eene schuilplaats te zoeken en uit te rusten
het gebulder van den wind in den schoorsteen maakte het moeielijk iets te onderscheiden maar hij hoorde toch dat de deur geopend werd en er iemand naar het scheen een man
door zulke redenen liet hugh zich overhalen om terug te keerenennaar fleet market te gaan
s hemels wil mylord ga toch heen en verlok hem niet om zich in gevaar te steken smaar goede vrouw waar denkt gij aan viel gashford hierop in
en zij zullen die bij mij niet vinden als ik hen dezen nacht ontmoet khm achter mij op houd mij stijf vast en wees niet bang
hugh en zijne twee vrienden bij de meesten dezer lieden bekend waren ontving men hen met luidruchtige welkomstgroeten en ruimde terstond de eereplaatsen voor hen in
het eenige dat men haar kon afpersen was eene belofte dat zij haredale den volgenden avond in haar eigen huis zou afwachten
dat hij zich in staat van beleg beschouwende barricadeerde door alle tilbare meubelen voor de deur te plaatsen nu is het gedaan zeide joe toen hij zich eindelijk op den rand van zijn bed
en al wat zij bij zich hadden voor eene teug water aanboden niemand ging echter heen
doel en krachteloozer als het hare zij die met het verhaal uit de meiboom bekend waren en wisten wat die vrouw geweest was voordat haar man
ja maar zijn huis is een tamelijk eindje van londen hernam daisy en men zegt dat de plunderaars niet verder dan twee of drie mijlen bmten de stad komen
want er vielmet aan te twijfelen of hij was juist het legended van gauw enbovendien hield hij het voor ontwijfelbaar zeker dat hi in a wat hy zeide of deed gelijk had
naar men zeide was het huis in den tijd van koning hendrik viii gebouwd en men verhaalde k dat koningin elisabeth
en grinnekende stond hij met moeite op engingstrompelendheen moeder zeide barnaby sdaar zijn nu veel menschen bij elkaar
eze was volkomen bedaard en verstandig zoo zelfs dat hij zijne eigene oogen nedersloeg toen haredaie hem aanzag
ondanks zijn steeds toenemend ontzag hoe noemt gij dan dit vroeg hij naar den brief wijzende
als hij een mensch was geweest zou hij blij geweest zijn dat hij van haar af was want zij had hem honger laten lijden maar nu hij een hond was en geen menschenverstand had was hij bedroefd dat
spoedig zaten zij boven op den wagen en reden daarmede voort voor de meiboom hield men even op
maar toen hij in londen en inzonderheid bij fleet market kwam waar de soldaten juist de laatste muiters uiteenjoegen zag hij dat zijne hoop ijdel was geweest
op zijn gemak tegen een boom leunende en den bouwval beschouwende met zulk een genoegen dat het hem zijne i barnaby rudge gewone traagheid en zelf beheersching deed vergeten
gij zijt zelf zoo rondborstig dat gij het wel zult verschoonen dat ik eene kliene vrijheid neem
zijn gezicht was bloedrood waarschijnlijk omdat hij zoolang gebukt had gestaan daarop wenschte hij den ouden man die nu in de
maar waarom zien zij naar die akeligheid er is met dien onnoozelen bloed mets te beginnen prevelde de slotenmaker zou hij inderdaad dien
in een vijver van het park werd gevonden met eene diepe wond in de borst hij was maar half gekleed
hij slaapt nu vandaag is hij vrij onrustig geweest maar nu is de koorts af en de dokter zegt dat hij spoedig beter zal worden
was geklommen met nog een zucht goede reis sgoeden nacht zeide gabriel nu denk eens over hetgeen ik gezegd heb en bega geene doue streken
hij bij alle rampen en teleurstelling van zijn leven had gedaan stond de man wiens tegen woordigheid hem overal hoeveel te meer dan hier ondragelijk was
met deszelfs slingeringen toe en af eensklaps barstte het duidelyk uit als het gerucht der stemmen en voetstappen van eene menigte menschen
maar moeten wij nog gesmaad en vertrapt worden door zulke menschen daar hebt gij waarlijk een kerel omu geen paperij te helpen roepen gij moest u schamen
daarop volgde eene korte poos stilte afgebroken door een gesmoord geluid dat geen gil zucht ofnoodkreet wie
zij zijn zeker met sim naar die kostelijke vergadering gegaan haredale verzocht hem om bij hem in de koets te komen
hier is er eene vervolgde hij erw jl hij de kokarde van zijn eigen hoed nam het is uit voorz
en daarom door den commandeerenden oracier aan de wacht werden overgegeven met welke zij van tijd tot tijd eene schermutseling hielden
en voordat hij zich ter rust begaf besloot hij om zijne aankomst aan niemand bekend te maken slechts nog een nacht in londen door te brengen
en ik raad u aan zeide joe met een vergramd gezicht opziende om mij met rjust te laten en niet tegen mij te spreken
maar het hangt immers van u af welk gebruik daarvan gemaakt wordt zeide haredale dat was zoo antwoordde de weduwe
en wie zou er dan om geven als ik het niet deed zeide dennis opstaande ik wist niet dat gij zoo teerhartig waart hernam de sergeant
als hij het volk in handen viel daar hij het was die de wet ten voordeele der katholieken had voorgedragen
shakespeare is zeker een fraai schrijver milton ook maar wat langwijlig bacon geleerd en dieffzinnig maar de roem van zijn land is lord chesterfield
ik herinner mij nu den man mompelde rudge waarom hebt eii hem hier gebracht omdat hij zeker om het leven zou fijn gekomen
en dat hij er des morgens zeer bleek en ontdaan uitzag toen de knecht in de herberg terugkwam zeide hij zelfs tegen een ander
wat zij daarmede te doen hebben hernam de oude man hoe kunt gij zoo praten weet gij dan niet dat zijne lordschap heeft gezegd
en te eten waarvan hij een zakvol scheen bij zich te hebben haalde hij eene flesch uit zijn zak nam er een teug uit en bood die toen zijn makker aan
begonnen zij de uitputting te gevoelen welke een noodzakelijk gevolg was der woeste overspanning welke hen tot hunne euveldaden had aangezet en kracht gegeven
maar nu naderde hij de groote stad die voor hem lag uitgestrekt als eene donkere schaduw boven welke een dikke
stilzwijgend bleef toezien terwijl hij daar half voorovergebogen en half terugdeinzende stond waren zijn gelaat
gelijk varden bij verder nadenken geloofde te zoeken was in eene bijgeloovige verwachting der vervulling van een droom
totdat hij dezen in den spiegel in zijn gezicht kon zien en zeide toen zoo vriendehjk als hij kon wilt gij met mij spreken meester of moet ik maar weer heengaan sspreek maar op goede vriend zeide chester
en riep derhalve om dennis luister eens john zeide hugh wij zullen u binden aan handen en voeten maar anders geen kwaad doen hoort gijf
wij hebben niets meer van hen te vreezen zij zijn vertrokken vertrokken herhaalde haredale waarheen
er k nog van dat men hem in het holste van den nacht in zijne kamer had hooren op en neer stappen
de zakken van den doode werden op het gras omgekeerd en men telde behalve eenig vreemd geld en twee ringen twee en veertig guinjes dit werd in een zakdoek geknoopt en
eene hagelbui van steenen na te zenden die echter zonder eenige schade te doen in het water plasten
zonder te denken aan de vermoeienis die hen eenige minuten vroeger bijna deed nederzinken en bereikten spoedig de plaats hunner bestemming
hoe gelukkig zij zijn vader zijne moeder hij zelf en hugh wezen zouden als zij te zamen op een stil plekje gingen wonen waar men zulke onlusten niet had
den zoon van den herbergier een lange forsch gespierde knaap van twintig jaren die echter door zijn vader nog als een kleinen jongen werd beschouwd en behandeld
de vensters hadden looden ruiten de vloeren waren verzakt en ongehjk de zolderingen waren zwart en hadden zware balken
die nu den slotenmaker verzocht om zonder verder vertoef met hem mede te gaan daarop stapten zij beiden in eene huurkoets en reden heen
weder ledig behalve dat nu en dan een enkel man met een blauwe kokarde op zijn hoed hijgend kwam aanloopen als vreesde hij om te laat te komen
waar zijt gij gisterengeweest waar zijt gij uit de gevangenis naar toe gegaanr waarom zijt gij toen van ioaij afgegaan
daar het avond was waren salamon daisy tom cobb en de lange parkes die alien in de gemeene kamer zaten getuigen van dit voorval geweest
ik heb al gesproken ik wacht naar u wel mijnlieer hernam hugh met nog grootere verlegenheid
dat durf ik niet simon antwoordde miggs datdurf ik niet gij weet wel hoe ik altijd op mijn goeden naam pas en nu in het holste van den nacht naar beneden te komen
men un zyn gefronst voorhoofd en over elkander wr smi pmak ch met heel iets anders be g ffdfn dan met de gesprekken die in zijne nabijheid werden gevoerd
en ik zou om een lief ding met willen dat hij niet weer uit vrijen zou kunnen gaan want dan zouden een paar heldere oogen duister worden
geene dames vroeg gabriel naar het scheen eenigszins verwonderd en te leur gesteld een brief antwoordde de weduwe
die door zijne drift nog nauwelijks een knoop van de touwen had kunnen losmaken jlen mes daisy hebt gij ook zeide john om zich heen kijkende alsof hij zijn zakdoek
daarin eene zeer voldoende reden vonden om nog wat te t bliiven zitten terwijl de herbergier voorspelde dat het ten s ure zeker zou opklaren
toe ikheb dag of r acht geene rust het is eene onweerstaanbare roeping zijne stem was zoo vreemd en duidde
het gemompel der aanwezigen gaf te kennen dat zij dit insgelijks zonderling vonden en daarop vervolgde hij
omtrent een groot getal zijner landgenooten zulk eene lasterlijke taal uitslaat als ik op het oogenblik van hem gehoord heb
mijne eigene oogen zijn mijne getuigen mijnheer en om harentwil mocht ik wel lijden dat ik die kon wantrouwen
neen neen zie eens hier mijnheer riep john uit terwijl hij haredale die nu begonnenwas zijne handen los te maken
welke bijzonderheid al zulken reizigers als niet konden lezen en zes en zestig jaar geleden was dit met vele reizigers en thuisblijvers het geval aan het verstand werd gebracht
hoen de ander uitriep haredale waarlijk dat is zonderling ja wel dat is het zeide haredale ongeduldig goede vriend hernam de ander
als gij maar wat op zijde gaat en niet tusschen mij en die dingen waarvan gij spreekt blijft stilstaan
en in veiligheid en laten gevaarlijke posten voor botterikken over gij behoeft geene verschooning te vragen hervatte sir john glimlachend
in wijde schoorjeenen bulderde en den regen tegen de vensters van de meibo om dreef het weder was zoo onaangenaam dat de gasten die in ae herberg zaten
zoodat hij die aanklopte wel had kunnen denken dat er slechts e'en mensch in huis was shet zal een dief of roover wezen misschien zeide de
een oogenblik bleef hij staan om naar de geblakerde muren en het rookende puin te zien salomon zag hem beschroomd in het gezicht maar hij had zijne lippen
zich met een blik vol verbazing tot de oude vrouw keerende die de deur geopend had vroeg hij waar juffrouw rudge en barnaby waren
hetwelk zonderling genoeg juist de tiid was waarop hij gewoon was zijne deur te slmten denaam van hem die deze voorspelling waagde was john willet
wat zou er van mijn joe geworden zijn als ik hem niet onder handen genomen had hoort gij wel wat ik zeg heeren
om de waarheid te zeggen ik dacht en hoopte dat zij bij mij zou komen om er met mij over te spreken
want wij weten wel dat hij het nooit opgeeft voordat hij afgevochten is daar kennen wij hem wel voor dat denk ik nuisterden al de overige leden van het gezelschap
deze blik was van gevolg dat alien terstond hunne oogen weder naar het vuur keerden
zette mijne lantaarn op eene bank in den hoek waar het klokketouw hangt en ging er bij zitten om mijne kaars wat uit te halen
in een hoek tegen een hoop potten en pannen waar cobb met een geweldigen smak op zijn gezicht
fluisterden eene poos met elkander en kwamen toen op hem af swaarom zit gij nog hier vroeg een van de twee die eenvoudig in het zwart was gekleed
en men had geene groote veaeesoodigfom het ook in and'ere opzichten bij een mensch te versen
dat een aantal protestanten gelijk gij tegenwoordig hier verbonden zijn om te beletten dat ons het ongehoorde voorrecht worde geschonken
het is niet mijnheer zeide de slotenmaker met zijne ronde eerhjke stem omdat ik haar voor rudge vrijde en zij mij met hebben wilde dat ik zeg dat zij te goed voor hem was
en achter de beschotten hoorde men de ratten en muizen scharrelen het was zonderling hoe het oude huisraad aan de vorige bewoners tan het huis herinnerde
het was nu dag geworden maar daar het een koude ochtend was hadden eenigen zich in eene herberg
op een jachttoertje uit zijnde niet slechts een nacht in dit huis en wel in een met eikenhout beschoten vertrek met een balkonvenster had geslapen maar k bij haar vertrek
en de nedenge buigingen der groep bij den haard beantwoordde door even zijn hoed op te lichten er is een vreemdeling hier willet die mi eene boodschap heeft gezonden
de wegen waren na het vallen van den avond niet zeer veilig en sedert de onlusten deed men vooral voorzichtig om zich
steenkolengruis daarop ging zij naar dedeur knielde daarvoor neder en blies zeer behendig de fijne stof in het sleutelgat
indien hij dezen doek had omgeknoopt om een leelijk litteeken te verbergen dat eens eene diepe wond moest zijn geweest
de oude willet keek den ander aan alsof hij met wist wie er sprak en prevelde zoo iets dat hij alle zondagen ten twee ure open tafel held
en nagenoeg onmogelijk van hem te vernemen als het inderdaad zoo is gelijk gij denkt beef ik voor den jongen
het bloed dat uit de wond stroomde droop langs zijn rok af maar hij keerde zich terstond om en de trappen weder opstuivende met eene stoutheid en drift die alien
maar nu in plaats van het terug te trekken die kamer binnengaan in een oogenbgk was miggs weder in haar kamertje en stak haar hoofd uit het venster
ik had u kunnen zeggen welken naam er op zijne doodkist stond als hij die medegebracht en hier gelaten had
dit zeggende wees hij naar de vensters van het huis der gemeenten die op de rivier uitzagen zal menig gezicht zitten dat tamelijk bleek zal worden
en schaarde zich bij de trap op welke haredale stond te wachten tot de boot gereed was van een dof gemompel ging men weldra tot het uitbraken van scheldwoorden en smaadkreten over
en daar zij over het genoorde nadachten spraken zij weinig onder elkander het was nil donker geworden en toen zij nader bij de stad kwamen zagen zij de bevestiging der
een voortvluchtige betrapt weinig droomende van de verandering die er zoo spoedig in hunne geliefkoosde verzamelplaats zou voorvallen
en dat niet een voor e'e'nachter elkander maar als het ware alien te gelijk ik herinnerde mij den vertelsel onder anderen waarvan men op het dorp veel hoorde
niet wezen om dat van eene vrouw wie zij ook zijn mocht te zeggen dat gaat zoo gemakkelijk niet
deze laatste omstandigheid deed miggs die zijne oogmerken wantrouwde huiveren en verbleeken en een paar malen riep zij binnensmonds uit hoe gelukkig dat er een grendel
en rende in een ijienden galop op den pumhoop aan die toen de zon onderging een statig huis was geweest willet staarde hen na luisterde bekeek zich zelven
zeer gaarne was het antwoord willen wij dan onder het voortwandelen praten de dauw is wat vochtig
toen werd alles nog duidelijker en kon men de lantarens zelven als gele lichtende punten onderscheiden
anders met veel om zijn fatsoen bekommerde en veel smaak had in de vroohjkheid van zijn jongen vriend berispte hem
zoo stel ik haar mij nog duidelijk voor en daarom zal ik haar vriend blijven en trachten haar weder een tevreden leven te bezorgen ja waarachtig mijnheer
d f zat hi j in zi j ne gelagkamer zijn heiligdom dat nu in een dolhuis scheen veranderd vol woeste kerels met knuppels etm a en pistoien
gaan luisternaar mij zeide haredale aluister naar mij om u op de zwakheden van het menschdom te hooren smalen vroeg sir john
maar neem het mij niet kwalijk gij trekt het u veel meer aan dan ik verwacht had
gij hadt het toch wel kunnen weten vriend zeide gashford hoe komt het dat gij het niet weet
naar het peperige stemmetje van salomon daisy luisterde die in den gezelligen kring om het vuur in de meiboom doorgaans de grootste prater was
toen dit beding gemaakt was lieten zij haar eindelijk met weerzin vertrekken daar zij in het huis niets wilde eten of drinken
ik houd geene gemeenschap met afgodendienaars geef hem geen antwoord gashford vervolgde hij tot zijn secretaris want deze scheen te willen spreken
als zij nu eens onvoorzichtig getrouwd was het is niet onwaarschijnlijk want zij heeft jaren lang een eenzaam en vervelend leven gehad en naderhand bevond
een der bedienden uit de herberg zag die hem zijn degen bracht welken hij had laten staan
en dat deze gashford u prode heeren haredale chester en gashford testanten leeren wil om alien van mijn geloof als wilde dieren te beschouwen en uit te roeien
was eene tweede gedaante voorwaarts gesprongen had de eerste aangegrepen ter neer geworpen en hield die nu met beide handen bij de keel
een of ander staaltje van alles te boven gaande zelfzucht die mij nog vreemd was ik moest blozen over mij zelven als men met zijne voorschriften voor zich over iets blozen mocht
maar de woorden bleven hem in de keel steken de fijne kunst waarmede zijn patroon het geheele gesprek had geleid en hem op dit punt had gebracht sloeg hem geheel uit het veld hij
shoe zooveel spoed een oogenblik van oude kennis wege ikhebhaast antwoordde haredale wij hebben niets met elkander te maken
wat meent gij daarmee meer dangij denkt vriend antwoordde john willet die woorden beteekenen meer dan gij wel denken zoudt
wat hebt gij gedaan zeide haredale hen afgekocht antwoordde zijn vriend glimlachend ik heb het noodig bevonden eenige maatregelen te nemen
maar daar hij zich zelfe toen scheen teherinneren dat die uitdrukking zijn gezicht na den dood leehjk zou pen trachtte hij een glimlach aan tenemen
maar zijne makkers die niet voor zulke vermetele stappen waren als zij geen hoop gemeen volk bij zich hadden hielden hem voor oogen
legde hij den brief op de tafel welke dolly zooveel tranen had gekost hebt gij dien met geweld genomen goede vriend vroeg chester hem wederom
maar ik heb nu geen tijd om u te troosten en ben er ook niet toe gestemd zeg mij eer ik heenga maar e'en ding en ik bid u
maar zijne moeder die niet herkend wilde worden en bovendien vreesde dat haredale zich zou bedenken en iemand naar die herberg zenden om haar te halen drong er op aan om op het kerkhof te blijven wachten
niet dat ik den armen man iets zou willen verwijten maar ik wil u haar slechts voor den geest brengen gelijk zij toen inderdaad was
het doet er niet toe wat dit beteekent vraag niet spreek niet denk er niet over hij mag niet nagegaan of tegengehouden worden kom terug
nu zooals het u belieft maar het spijt mij dat ik slechts weinige oogenblikken tijd voor u heb
het was de flauwe afschaduwing van een blik waartoe slechts een oogenblik van onuitsprekelijk afgrijzen aanleiding kon hebben gegeven en die hoe
hij is van zijn paard gevallen en hij heeft gedronken de boomen draaien met hem in het rond zegt hij en de grond danst onder zijne voeten gij kent hem wel bedenk
om het vuur verzameld waar zij zich bezig hielden met heet bier te drinken en plannen voor den nieuwen dag te beramen
zonder te groeten keerde haredale zich naar de naaste trap aan de rivier en riep den eenigen bootroeier die daar lag
toen hij daar was aangekomen stapte hij af en vervolgde zijn weg te voet hij ging de meiboom zoo dicht voorbij
dat ik tamelijk wel bedreven was in al die kunsten welken den man van de wereld van een boerenlummel onderscheiden
gashford schoof zijne koude verraderlijke hand tusschen de bevende vingers van zijn meester en zoo wandelden zij door bardaaby en diens moeder gevolgd tusschen het volk door
en zijn gezegde werd terstond door de twee anderen herhaald daar zulke complimenten echter john
lk heb geen anderen naam gij zijt toch een zonderling man weet gij inderdaad uw anderen naam niet of wilt gij hem niet zeggen iais ik hem wist zou ik hem zeggen antwoordde hugh snel men heeft mij altijd hugh genoemd
welk droombeeld vervolgde hij waarom zag hij zoo dikwijls naar beneden hij wist immers dat hij alleen was
zijne beenen en voeten waren reeds naar de nieuwste mode uitgedost maar het overige van zijn toilet was nog te maken zijn rok hing uitgespreid op een
maar toen zij hoorden dat er een detachement van de lijfwacht in aantocht was lieten zij spoedig hunne hielen zien en verstrooiden zich naar alle kanten
ook weet gij wel dat sommige roomschen hunne kostbaarste goederen daarheen hebben gezonden om ze te bergen ten minste zoo wordt er verteld
en altijd zag hij het licht der eenzame kamers door de reten der vensterluiken schijnen terwijl van binnen alles doodstil was
het was mijnheer ruben haredale de oudste broeder van mijnheer geoffrey begon de koster maar bleef toen steken en zweeg zoolang stil
voor een oogenblik verschrikten zij zelfs den slotenmaker die onwillekeurig naar de deur ging om te luisteren
was omdat hij het vermogen niet had om te spreken of zich te bewegen hij vestigde zijne starende oogen
dacht gij dat ik uw tijd afwachtte of gij den mijnen wat voor een man is hij die met al zijn geteem
op dit punt van het verhaal ritselden de kleederen van den vreemdeling alsof hij zich omkeerde om beter te kunnen luisteren
terwijl hij hugh een stuk geld in de hand stopte vervolgde hij als gij nog iets van dien aard vinden mocht of iets mocht hooren dat voor mij van belang was om te weten zult gij het mij dan komen brengen of
sir john zag den spreker aan met een allerbeleefdst vragenden blik en schudde even zijn hoofd als zeide hij bij
zoo'n eind te voet zijn paard heeft hij van middag kreupel gereden en hier in den stal moeten laten
als hij hem daar zag wilde hij beproeven hem te roepen wederom viel er eenig puin naar beneden en vervolgens een paar steenen die dof op den grond ploften
maar het verwondert mij niet zoozeer als gij verwacht hadt mijnheer daarin hebt gij gelijk
en het had langs de muren en op den vloer gelekt de planken kraakten onder hunne voeten het doodkloppertje tikte in het hout
in de groote bovenkamer op mijnheer eoiirey haredale zat te wachten aan wien hij door middel van mhh een bnef had gezonden
maar de vlek bleef er altijd in zij legden nieuwe planken maar op ne plek kwam zij toch weder door
en nu zag men hem daar hij waarschijnlijk door verbijstering eene verkeerde richting had genomen door het opene veld wegloopen
van omtrent drie weken oud zoo zag de zeer haveloos gekleede man er uit die nu opstond de kamer doorging en zich in het hoekje van den haard nederzette
toen hij met de honden door velden en bosschenhuppelde en deze herinnering vulde zijne oogen met tranen het was hem met bewust dat hij kwaad had gedaan
er is nu niets meer te vreezen als er iemand van mijne aanhoorigen hier is geef antwoord hij riep alien bij hunne namen maar het bleei stil
nog eens riep men dennis en nu kwam deze die een lang touw om zijn middel gewonden had binnenstuiven kom
toen varden daarop zijn jas uitgetrokken en den gekwetste daarmede bedekt had reden zij voort teiwijl barnaby op zijne vingers de sterren telde
en ik heb moeite genoeg gehad om hier te komen waarom verzoekt gij mij bij u en sluit mij buiten de deur als ik kom
zoo werd lord george menig ergerlijk liedje in de ooren geschreeuwd terwijl hij zonder dit te vermoeden stijf en statig
rudge de brug er door verstopt geraakte en de opeengepakie menigte waimeer een rijtuig daartegen in kwam dikwijls eene poos oioest blijven stilstaan
ik heb u altijd veracht gelijk gij weet maar ik hield het er toch voor dat gij in het bezit waart van eene soort van dierlijken moed
heeft iemand hem ook gezien of iets van hem gehoord men keek elkander aan en alien schudden het hoofd toen men buiten gerucht hoorde en er iemand riep dat hij hugh moest spreken
de meiboom waarmede wij voortaan het huis en niet het zinnebeeld bedoelen was een oud gebouw
er is bloed aan zeide barnaby huiverend sdat maakt mij akelig jwat is er gebeurd vroeg varden staal staal staal antwoordde
en zich zeer stichtte met de vroomheid zijner volgelingen zoo ging hij de rijen en gelederen langs
zonder om deze vermaningen zijne luidruchtige vroolijkheid te bedwmgen bleef hugh tusschen hen beiden en met hen gearmd voortstrompelen totdat zij de laars in het gezicht kregen
terwijl een aflder die eene toorts in zijne hand had met woeste gebaren om de plek heen dwaalde en te gelijk het geschreeuw aanhief dat de slotenmaker had gehoord
ik zal wachten tot gij weder geheel bedaard zijt ik heb geen haast deze handelwijze had de bedoelde uitwerking zij maakte den man verlegen en vernederde hem in zijne eigene oogen
en nogmaals bevond hij zich in de hoofdstad hij bleef in de herberg slapen waar de
doorgaans slechts nog koppiger maakten dan hij was antwoordde hij met verachtelijke verontwaardiging
dat als men de oogen sluit en terstond weder opent het in dat oogenblik veel donkerder schijnt te zijn geworden
twijfelde niet of indien hij het antwoord had gegeven dat in hem opkwam toen chester zich omkeerde en hem zoo scherp ondervroeg zou deze hem terstond in hechtenis hebben laten nemen
het is twijfelachtig of de oude willet zelfs toen wel aan de plunderaars zou gedacht hebben indien zijne keukenmeid en werkmeid hem met op dat denkbeeld hadden gebracht
hoor ik daar de stem van daisy met ja hier benik barnaby rudge mijnheer antwoordde het manneke het is alles waar wat de tolbaas zegt laat u toch raden
sen gij hebt zeer wel gedaan dat gij hem aan mij hebt gebracht ik heb hem op mijne eigene verantwoordelijkheid geopend en gij ziet wat ik er mede gedaan heb daar is iets voor uwe moeite
daarop keerde hij zich tot tbhm en vervolgde a betalen geen mensch john keek om zich heen naar al die gedeeltelijk door de vlam van toortsen verhchte grijnzende en woeste gezichten
op de ledige ruimte boven barnaby's hoofd naar mete hii bleef in dezelfde houding en met dezelfde ontzettmg op zijn selaat eene poos staan zag toen langzaam om zich heen
terwijl john dit verbijsterende tooneel zat aan te staren bleef hugh bijna bestendig bij hem en hoewel deze de luidruchtigste
zijner verstandelijke meerderheid aan den dag legde deed hi een paar trekken om zijne pijp aan te houden en vervolgde toen op hugh wijzende die knaap heeft al zijne zmnen zooals men zegt
alweder een zieltje gewonnen niet wetende waarheen zij zich zouden keeren en verbijsterd door de menigte menschen
het was inderdaad een akelig ding vooral daar de doodgraver ziek was en ik daardoor alleen moest gaan want het was te laat om een anderen kameraad op te zoeken
een tegenzin zij zouden gevoeld hebben om op zulk een tijd de klok te luiden de koster was hierop voorbereid en vervolgde
schikte zich toen op zijn gemak met zijn rug tegen den muur legde zijne beenen op de bank en zijn voorschoot over zijn gezicht en viel gerust in slaap
eerst een half uur geleden en gij hebt niets vernomen van barnaby of zijne moeder vroeg df slotenmaker op een twijfelenden toon
maar geloof dat ik eer te beklagen dan te veroordeelen ben ik moet morgen uit mijn huis vertrekken
niet eens of tweemaal maar aanhoudend en hoe langer hoe harder nu geheel wakker zette gabriel die een onverschrokken man was zijn paard aan i om spoedig te zien wat er gebeurd was
of een gezicht in verband staande met de gebeurtenis waarover hij zoovele jaren had gemijmerd en hij een bovenatuurlijk bezoekverwachtte liet hij geen de minste vrees of aarzeling blijken
voor een oogenblik onderging het effene gezicht van sir john eene verandering gelijk nog nook iemand daarop had gezien
haredale hield daisy zijne hand voor den mond en tuurde toen nog eens naar de plek waar men het gedruisch had gehoord met fonkelende oogen beyal hij den koster
eindelijk kwamen zij aan den hoek van de straat waarin het huis stond en waar haredaie afstapte en de koets heenzond als gij
om zijne makkers te waarschuwen dat zij le thans zoo gevaarhjke herberg niet moesten naderen voorzichti ontkeek en hun toeriep om terug te keeren
voeg daarbij nog dat deze man hier in de beschaafde maatschappij verkeert en zich op den vollendag op
onder het spreken waren zij een weinig opgewandeld en nu bevonden zij zich vlak bij de deur der hall die zij te zamen uitgingen
door zulke pogingen hetzij die van zendelingen van den paus afkomstig zijn of niet dat verzeker ik u kom
want het gerucht van een grooten hoop volks op eenigen afstand klonk hen als het bulderen van eene zee in de ooren stapte lord george door tot hij st george's fields bereikte
en fleet market vervulde deze bestemming wonderbaar wel misschien omdat de banken en manden zeer goed voor bedden te gebruiken waren
wemelden van kerels die door de vensters inklouterden terwijl de deuren wijd open stohden of er zich uit lieten vallen
en zoo bleef lord george druipende van zweet en steeds door gashford barnaby en de weduwe gevolgd met denzelfden statigen tred
ik herinner mij nu dat hij toen ik het iaatst boven kwam hcht op den schoorsteen wilde hebben het is zoo duidelijk hervatte salomon als de neus op parkes zijn gezicht
en baldadigste van den hoop was redde hij wel twintig malen de lurid van zijn ouden meester
terwijl gij uwe schande hoort blootleggen om dit werk te verrichten hebt gij een geschikt werktuig uitgekozen
zij gingen weder naar beneden en naar de kamer welke zij pas verlaten hadden haredaie gespte zijn degen los en legde dien op de tafel alsook een paar zakpistolen
de arme vrouw volgde hen insgelijks met hoeveel smart en angst zou moeielijk te zeggen wezen
ihij is ongehuwd houd u toch stil man ziet gij dan niet dat dit praatje dien heer niet aanstaat
mijnheer zeide de tolbaas terwijl hij het hek opende maar te gelijk het paard bij den teugel greep
ik mijnheer ne en zet dan die kokarde op als wij de mmters ontmoeten zeg dan dat ik u gevangenheb genomen omdat gij die op
chesterfield vervolgde hij het boek met vriendelijke voorzichtigheid nederleggende ahad ik maar vroeg genoeg met uw genie mijn voordeel kunnen doen
die den inwoners van londen nu tamelijk gewoon begon te worden maar waarop hij geen acht sloeg te minder daar de schreeuwers tot de laagste volksklasse behoorden
viel op zijn vijand aan liet een hagelbui van vuistslagen op hem nederdalen en slingerde hem eindelijk
en omdat ik niet wil dat dit dak op mij nedervalle en mij verplettere of de muren van bloeddruipen wanneer mijn naam daarin wordt uitgesproken
met meer gevelspitsen dan een luiaard gaarne op een zonnigen dag zou willen tellen
gij zult verbaasd wezen als gij hoort wat ik hier kom doen het zal u gewis zeer zonderling voorkomen
den laatsten dronk hij met water aangelengd maar zelden at hij iets indien de beweegreden dezer vrijwillige opoffering van slaap en gemak
het lijk bleef vooreerst daar liggen maar men het een sergeant met zes man achter om het naar de naaste herberg te brengen
maar daar john er bijzonder forsch en vastberaden uitzag vergenoegde het zich met de boot
ik was een van de weinigen die nog eene proef namen om hem te ontzetten hij riep mij toe dat ik hugh moest zeggen waar hij was wij deden ons best al gelukte het ons niet
en die toen nauwelijks een jaar oud was hoewel de spreker zich tot den man richtte die zich naar deze familie nieuwsgierig had getoond
daarop werd de deur van het vertrek gesloten om vreemden buiten te houden en nu ging men aan het uitwisselen van nieuwstijdingen ik hoor dat de laars door soldaten bezet is zeide hugh
aan de barnaby rudge beschikkingder voorzienigheid overlaten goede vriend varden hervatte haredaie mijn tegenwoordig
aan wie zou ik het vertellen hernam ahier weten zij het al en ik geloof niet dat ik iemand il ontmoeten wien het schelen kan
alsof hij wilde zeggen john willet john willet later wij te zamen maar in het water springen
haredaie aarzelde eenige oogenblikken en antwoordde toen sedert den nacht van den storm kortom sedert den laatsten negentienden maart en als vreesde hij dat varden
langzamerhand in vreemde handen is gekomen jammer genoeg amogelijk was het antwoord maar ik vroeg naar den eigenaar
er was toen wat te doen voordeelig werk vervolgde hij met geld in zijn zak rammelende hebt gij
de andere is een ontsnapte gevangene het spijt mij broeder zeide hij op een neerslachtigen toon terwijl hij zich tot hugh keerde
het weder was onstuimig t weinig beter dan den vorigen avond en voor een zwaarlijvig man als gabriel
gij zijt niet zeer vlug in het lezen van gezichten en zijt dat k als ik mij wel herinner nooit geweest anders zoudt gij wel wat vroeger
dat de winkels gesloten waren en dat schrik en angst op de gezichten van alle voorbijgangers geteekend stonden
met elkander begonnen te overleggen wat men met john zou doen om hem stil te houden tot zij hun voornemen hadden volbracht
ik behoor niet tot de vereeniging hoewel ik alle achting voor hare leden heb en ook dat is zeker waar mij gewetenshalve tegen uwe ontlasting moet verklaren
en vervolgde terstond zachter gij zult het zoo meteen gaande hebben pas maar op ik meen geen kwaad antwoordde de vreemdeling stoutweg en ik weet niet dat ik iets miszegd heb
ik uit het vaandel loopen ik die edward dennis heet is die bijl van u broeder ja antwoordde
los gekleed in eene plunje van de gemeenste stof terwijl eenige stroohalmen zijn gewoon bed in zijne ongekamde haren waren blijven zitten
en hoe langer de slotenmaker nadacht des te slapiger werd hij ook zoodat hij half duttend voortreed zonder zelfs bij de tolhekken recht wakker te worden
en dat ledereen die hem tegensprak ongelijk moest hebben j i i pn john willet ging langzaam naar het venster
wat wie is dat laat mij los kom terug kom terug riep de vrouw zich aan hem
toen de opening der hut eensklaps verdonkerd werd en dennis voor hen stond zonderling gedrag van dennis s ik kom niet ongelegen hoop ik zeide deze op een nederigen oon
ik verzoek u verschooning sir john zeide haredale het aanbod met een wenk afwijzende
h was echter een frissche krachtige ouderdom en op een zomeravond als de gloed der ondergaande zon
klemde hij zijn stok zoo vast alsof hij bijna een aanval verwachtte en daarom op zijne hoede wilde blijven
toen maakte zij uit hetgeen zij hoorde op dat hij zijn sleutel in het slot stak er weder
gashford zeide lord george terwijl hij vol ontroering zijn secretaris bij den aim greep
hier kwam om de groote kamer gevraagd s ja zeker antw t e ul hn uli zeide ten minste dat hi j een g r oot vertrek wilde hebben
akelige geruchten in driezware branden dicht bij elkander diedelucht een donkerrooden gloed mededeelden
sniet gestorven riep de ander uit niet gestorven op eene gewone manier wilde ik zeggen vervolgde de herbergier de vreemdeling zweeg eene poos en vroeg toen kortaf
barnaby en zijn vader gingen in het midden van eene afdeeling soldaten langs e'en weg en hugh die stevig op een paard was gebonden
nam het aangebodene glas aan en dronk het stilzwijgend uit maar hoe heet gij nu eigenlijk goede vriend hernam chester hugh ja dat weet ik wel maar uw andere
en dat misschien de blindeman die zoo verstandig van goud had gesproken en naar hij zeide zulke groote geheimen wist
op dit alles acht gevende met eene benauwdheid die geen van driesn lust had om aan zijne makkers te openbaren kwamen zij aan een tolhek
wij zullen u geen kwaad doen zeg lk hoort gi welf brulde hugh terwijl hij om ziine meening te verduidelijken john een forschen stomp in zijn rug gaf hij heeft zoo geschnkt
zou zij hertrouwd kunnen zijn zeide haredale zonder dat wij het wisten zeker niet mijnheer mogelijk heeft zij het gedaan omdat zij vreesde dat wij er tegen zouden hebben
dat hij den blindeman den vorigen nacht niet hadgevonden en nog mijmerde hij hier over toen zijn vader aankwam en hem op den schouder tikte
ik ben dan gekomen mijnheer hervatte hugh r om de zweep terug te brengen en nog iets anders er bij een brief dien ik iemand heb afgenomen dit zeggende
gelijk dikwijls het geval is met huizen van barnaby rudge i i whiim km ftmhutfittmtt barnaby rudge het gezelschap in de meiboom onzekeren zoowel als met dames van zekeren ouderdom
het speet den knecht dat hij niet naar mijnheers zin had gedaan en hij zou den degen weder medenemen maar mijnheer had gezegd dat hij naar buiten ging en misschien eerst laat zou terugkomen
hield zijne hand boven zijne oogen en tuurde in den hoek maar kon niets zien
op straat vertoont en ik moet u toestemmeh dat dit alles vreemd zeer vreemd is
de biervaten opensloegen op de tafel pijpen gingen zitten rooken de laden openbraken zijn geld voor zijne oogen onder elkander deelden alles baldadig
om te zien hoe het met den gekwetste gesteld was het huis waarin hij dezen gelaten had stond in eene achterstraat van southwark niet ver van de londensche brug
hugh gaf geen antwoord maar rukte zijn makker het touw uit de hand en begon zelf john te binden hij deed dit echter zoo onhandig dat dennis bijna smeekte om het werk aan hem af te staan
zoo denkende kwam ik op den ouden heer die pas gestorven was en toen ik naar het donkere koor keek had ik er op kunnen zweren
om den spreker te herkennen terwijl chester zich glimlachend voor hem boog de deur zal terstond geopend worden zeide deze
en te gelijk duidelijk zagen dat de brand flauwer werd alsof die uit gebrek aan voedsel uitging stap voor een oogenblik een enkel oogenblik af zeide
hij vloog terstond naar buiten daar zag hij nu eindelijk dien vreeselijken blik denzelfden dien hij zoo wel scheen te kennen
afval van vleesch en allerlei de meeste inrichtingen tot algemeen gerief waren in die dagen bestemd om te gelijk tot algemeenen overlast te dienen
hij ziet er toch nietnaar uit om krankzinnig te wezen fluisterde lord george zijn secretaris in het oor
de hemel weet het zeide de slotenmaker menigeen dien ik vijf jaren geleden kende ligt nu onder de zoden en de wereld is groot geloof mij rnijnheer
wist gij dan niet dat dit de manier was om hem even spoedig te verliezen als gij hem gevonden hebt
de geluiden werden hoe langer hoe sterker de voo rw erpen hoe langer hoe duidelijker en nu was londen in de duisternis bij haar eigen schemerlicht zichtbaar bijna bereifct
ik vrees dat hij gek wordt gij verbergt het niet dat uw eigen werk u bevalt zeg ik herhaalde
het is wel denkelijk als zij misschieten zullen zij van leer trekken en dan in goeden ernst aan den gang aan
alles was juist gelijk zij het de laatste maal hadden gezien de lucht was echter benauwd en dompig de gordijnen van het bed en de vensters waren met eene laag stof bedekt
en niet uit vrije keus dat ik ze draag voor dezen enkelen nacht moet gij die ook dragen o ja riepen de drie vnenden zich om het paard dringende
duivels ik weet niet aan welke partij ik mij houden zal gij zijt even slecht als de anderen wat moet er van het land worden als de militairen zoo den baas spelen
onder anderen vraag mij toch naar niets zoo hartroerend dat ik haar niets durfde vragen gij zult wel denken
hij vroeg ook los weg hoe de man er uitzag of hij ook geleek op iemand dien hij kende
zoo groot was de algemeene opgeruimdheid barnaby rudge gespannen verwachting dat zij op het voorstel van salomon daisy ieder john medegerekend een halven shilling uitlegden om eene kan heeten krmdenwijn te drinken
de ander hugh die insgelijks sliep had zich in het voile schijnsel van het vuur op eene bank
maar hij heeft het dikwijls van mij gehoord zijne vrouw was kort geleden gestorven en had hem een kind nagelaten die juffer haredale naar wie gij gevraagd hebt
en begrijp er niets van barnaby rudge dit laatste gezegde was tot de blijkbare oorzaak der verlegenheid van joe willet gericht die nu was opgestaan en zijn mantel