AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
waarin JOAN, die aan zijne eigene bekommernissen daarenboven genoeg had, hem niet wenschte te storen.
Nadat zij, op deze wijze, gedurende eenigen tijd door Jacob van Lennep, De pleegzoon den modder hadden voortgesukkeld, kwamen zij op een' gullen zandweg, die hen in korten tijd tot bij eene wetering bracht
Niemand kon zeggen tot welke kerk zij behoorde, tot de Catholieke, de Protestantsche of de Grieksche;
maar het was zonder twijfel, dat zij met de aanzienlijkste hoofden en geestelijken
en niemand kan zich beschouwen, in dat geval te verkeeren.
Hij, die derhalve tot wanhoop vervalt, begaat de grootste zonde, die te begaan is;
want hij wantrouwt de goedheid van Hem, die gezegd heeft: al wie tot Mij komen, zullen niet beschaamd worden
dat hij met knikkende knieën voortging, en telkens door eene dreigende vermaning van den Schout moest herinnerd worden, dat er wat haast bij was, en dat hij met talmen niets goed kon maken
Ziet naar beneden, vervolgde Monks, terwijl hij de lamp naar beneden in den afgrond trok;
maar hebt geen vrees voor mij, want ik zou je immers beiden zeer gemakkelijk naar beneden hebben kunnen laten vallen
de vroedvrouw, Dolly en haar moeder, maar bovenal Lewin, die niet zonder ontzetting kon denken aan hetgeen komen zou, begonnen angstig ongeduldig te worden
De loods was in zee gevallen en de kinderen waren zonder stuurman, zonder baak om hun den weg te wijzen, zonder eenig hulpmiddel, dat hen veilig de haven kon
Ik vind hare manier van doen inderdaad subliem.
Maar, lieve hemel, als wij nu naar beneden gaan en haar onder den vuilen verwarden boel met haar stompje pijp op den grond zien zitten, moeten wij maar nooit meer eten
Op eens bukt de ongelukkige jager zich en vat het bij de greep;
maar een forsche hand grijpt de tromp, en ontrukt het hem.
Het was een boer, die toegeschoten was, en nu den anderen loop in de lucht afschoot
zou men met dezen arbeid voortgaan;
aanhoudend zou men pompen en boren tegelijk.
Al duurde het lang voor hen, die buiten de mijn tot onze bevrijding werkten
Ja, ik geef je er op staanden voet een schepel vol geld voor!
Als ik Tell een' pijl overgeef en dan naar de linde wijs, moet ge dadelijk al het volk verwijderen zoodat de knaap heel alleen tegen den boom staat met den appel op het hoofd!
Ik heb u in deze bange ure leeren kennen, beter dan door jaren samenzijns;
ik heb uw karakter leeren hoogschatten, ik wensch u tot vriend te hebben
Haar grootvader nam te gelijk afscheid van het gezelschap, en zij gingen te zamen naar boven.
Het was een groot, ongeregeld gebouwd huis
En je zult den geheelen dag daar alleen in den hoek blijven staan en van middag alleen eten en je zult geen pop te zien krijgen en je nieuwe jurk wil ik ook niet meer voor je naaien
op velen, die zoo droomerig en doelloos voor zich keken, die hun vermogen zoo zagen wegteren en wier leven zoo verbitterd was.
een behoefte had ik om aan de genegenheid, die ik hem toedroeg, lucht te geven, maar ik had den moed niet, want Vitalis was er de man niet naar, tegenover wien men vertrouwelijk kon zijn
hij heeft zeker vrij wat anders te doen, dan aan het onbeduidende kind te denken, dat hij eens zijne bescherming schonk.
want zoo hij, hier te lande weergekeerd, belangstelling genoeg had gehad om naar mij te onderzoeken, ware de nicht van vrouwe de Beaumont nog wel uit te vinden geweest
maar hij was overtuigd, dat niemand ter wereld dezen pluck meer kon bezitten dan hij.
Weet gij wel zeker, dat het niet meer noodig is ze te laten zweeten?
en dat kleine brutale yacht, dat daar ginds lag met dat groote witte zeil, heette De Bella, ter eere van zijne vrouw, en zij hield haar hof aan boord wanneer zij verkoos, als eene moderne Qeopatra
Geszler, Landenberg en al die anderen, die schijnen te gelooven, dat Adeldom bezoedeld wordt door eenig handwerk uit te oefenen.
Nu, gaat dan binnen, riep Montparnasse;
ik zal hier bij het meisje blijven, en zoo zij durft.
Hij liet in het licht der lantaarn zijn mes glinsteren, dat hij open in zijn mouw had
Als meisje had ik vrije tijd tot vervelens toe,' erkende Betsy zonder omwegen, 'en daar ik veel van muziek hield, deed ik geducht mijn best Verder onderwijs was er niet veel,' voegde ze er zuchtend bij
hem weder op eene boot de stroomen, rivieren en kanalen laat volgen, die De Zwaan bevaren kan.
Wanneer wij ons dus aan den loop eener rivier houden, dan hebben wij kans dat wij De Zwaan ontmoeten
Inderdaad, de geheimzinnige indruk, dien de hand van Jean Valjean, in het bosch van Chelles, op Cosette teweegbracht, toen hij, in de duisternis, de hare nam, was geen begoocheling, maar wezenlijkheid
hij van jongs af lust tot de zeevaart had, aan den gang te helpen: hoe hij eerst op een koopvaarder geweest was, maar welras meer zin gekregen had, in ten oorlog te varen, en nu tot den rang van uitenant opgeklommen was
Anna was oprecht, toen zij zoo redeneerde, maar inderdaad had zij tot nu toe noch dit lijden, noch deze schande gekend, die zij meende als boete te zullen kunnen dragen
tWaarisdie?  tGij ligt op uw ru en kunt haar zoo niet zien.
Dat is overmorgen.  Ga maar bij den notaris om het geld voor het kind.
Ik zal morgen wel even aanrijden en zeggen hoeveel ze je geven kunnen.
Had ik het geweten, dan had ik het geld bij me gestoken.
Hij heest mij alleen gebeden, dat ik die met betuiging van zijne erkentenis aan zijne moeder zou teruggeven, daar het hem niet van het hart kon, om haar van die kleinooden te berooven
De lieve, lieve herinneringen van dien korten hoogtij der liefde kwamen haar weer voor den geest.
De wond, nauwelijks genezen door de jaren, bloedde opnieuw
Toen gooide hij de rijksdaalders achter elkaâr allemaal naar buiten, maar den laatsten slingerde hij met alle kracht en sprong er zelf op, en zoo vloog hij het raam uit.
De roovers prezen hem om het hardst: Jij bent nog eerst een held!
toen door de hartverscheurende scheiding van alles wat de mensch dierbaar acht.
Daarna hebben wij hem vergezeld op een zonnig eiland, waar edelmoedige handen zijne ketenen met bloemen omwonden
meer nog dan vroeger tegen de borst stuit, my op publiek terrein te bewegen.
Toen ik op m'n veertigste jaar myns ondanks daartoe gedwongen werd, had ik in de hoop op eenig succes een bondgenoot tegen den afkeer die elke aanraking met Publiek my veroorzaakt.
onder de lage, grauwende wolken.
En het was troosteloos treurig, dit ruwe Thrakië, tusschen welks rotsen de wind zelfs niet woei.
deze woeste verlatenheid van eenzame wateren en zanden, die de wind zelfs niet rimpelde
En als hij gaat vertellen, Vertellen van de zee, Dan reis ik met dien grijsaard, Dien grijsaard zelf ook mee.
'Hoor knaap, gij moet gaan varen, Gaan varen, net als ik,' Zegt hij dan met een lachjen Een lachjen in zijn' blik
en naar R.  Wilfer kon vragen, toen zij opkeek en niemand anders voor een van de vensters zag zitten, bij het opgeschoven matglas, dan R.
en eerst na de verovering van die allen, drongen zij in het hart van het land door.
De kleine JOAN werd dan, gelijk wij in het slot van het vorige Hoofdstuk hebben verhaald, op het slot te Sonheuvel opgevoed, en ging er voor de zoon van zijnen pleegvader door
satannetje sprong nu, luidkeels lagchende, van zijne zijde weg en op de schelp, welke zich uit het water opheffende met de jonkvrouw en het duiveltje verdween, terwijl de gandsche hoop, die de schoone verzeld had, op den ongewapenden reiziger aanviel
In den salon zat zijn moeder weer te breien en de wacht te houden.
Al den tijd dat Agnes speelde en zong, zat de moeder bij de piano.
Eens vroeg zij om een zekere romance
Ik ben met haar teruggereisd en mijn hoogste verlangen is thans om met U te spreken en tot U den ernstigsten wensch te richten, die ooit in mijn hart is opgekomen.
' Hier hield mevrouw de Tonnette eens even op, om den mooien zin nog eens te herlezen en ook omdat er iets in haar binnenste omging, dat een prikkelend gevoel aan hare oogen
ij komt van mijnen neef, en ziedaar een daarin geslotenen brief, na het opschrift gelezen te hebben een brief aan uffrouw.
at wint het bezorgen naar nkhuizen uit, uffrouw
opgegroeid onder telkens weerkeerende hevige tooneelen, nauwelijks beter weten of het hoort zoo, die er misschien ook allengs koppig en kwaad tegen in zijn geworden en nu bij zich zelven zeggen
want dan weet men dat het een dier is, maar met u is mij dat bijna onmogelijk.
Hij hief dan op de meest aandoenlijke wijze de handen ten hemel en liet ze vervolgens met een harden slag op zijn dijen nederkomen
en begon de voorstelling, daar de oude dame zeer wijselijk aanmerkte, dat het huis niet meer dan opgepropt vol kon zijn, en dat, wanneer men het stuk vroeger begon, het ook eerder afgeloopen zou zijn
maar de baas wist niet wat hij daar mee meende en ging weêr weg.
Den volgenden dag werd de koe geslacht, gelukkig kreeg Duimpje er geen steek of houw bij, maar hij kwam tusschen het worstvleesch.
Toen nu de slager wou gaan hakken, riep hij zoo hard hij kon: hak niet te diep, hak niet te diep!
Clennam stond zachtjes op, opende en sloot de deur onhoorbaar en verliet de gevangenis, de stilte, die daar heerschte, meedragende in de woelige straten
Hij kreeg er echter vrede mede, toen de Tonnette hem de gerustellende mededeeling deed, dat het een dineetje was, hetwelk hij zich veroorloofde aan de dames en den heer Botwater aan te bieden, ter eere van de aangename kennismaking.
Dat mocht Botwater niet afslaan en deze onderwierp zich, na een zeer zwakken tegenstand
En die zal ze wel houden tot in haar graf, denk ik, zeide Legree.
Maar let nu goed op, Sambo, als de neger iets van dien aard voornemens is, laat hem dan in de val loopen
Bij het geraamte van eene schoone Milanesche, volgens hare begeerte op haar sterfbed, daar geplaatst, en met een bijschrift voorzien, dat haar Godsdienstig en stichtelijk oogmerk daarmede aanduidde, ontglipte aan het hart van MAURITS een diepe zucht
had ik die aanmerking minder, dan van iemand anders, Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman verwacht De poëzij immers veroorlooft van het natuurlijke als iets wonderbaars gebruik vie maken
Hy zal het zyn broederen aanwyzen met den vinger: Ziet, daar is een gestorven mensch vergeten, Zyn verstyfde mond kust een
In dit briefje smeekte hij zijn lieven broer en zuster, ter wille van God, ter wille van zijn lief kind en zijn eer, bij hem te komen en hem uit zijn moeilijkheden te helpen
met Frédérique gedanst had, naast haar zat en haar bediende, en liet zich zeer gewillig de les lezen door bruidje en door Marie, die hem verweten dat hij veel te brutaal was tegen al die meisjes.
Etienne had een kleur van de champagne en kreeg, tot vermaak van Marie
Een oogenblik later voegde hij er met een sluw lachje bij: Er was iemand van den stalhouder hier.
Stipan Arkadiewitsch antwoordde niet, slechts zag hij in den spiegel Matjeff aan
de boomstam, waaraan hij zich vasthield, was als doormidden gezaagd en de kroon was ver weggeslingerd;
daar, tusschen de geknakte takken, lag zijn oom met een verpletterd hoofd, zijn hand was nog warm, maar zijn gezicht niet te herkennen
dat ons alien tot schande is door haar gedrag.
En al walg ik er van, toch grijpt het mij aan, toch grijpt het mij aan!
Juffrouw Knag werd hier weer flauw
k weet wel, dat het bid zonder driaan oosjes zn.
, et leven van aurits ijnslager ophouden in een redelijken zin verstaan moet worden, en dat wel te doen en vlijtig de zaken van zijn huis waar te nemen, een gedurig gebed is, dat od aangenaam is
al deze personen schenen bestemd, om elkander hier te ontmoeten.
Zelfs de raaf, die op de tafel was gesprongen, en, alsof hij een toovenaar was, in een groot openliggend boek zat te turen
stond versteld over het uitmuntend borduurwerk, het welk zij onder handen had, daar zij, in de teekenkunst zeer ervaren, daarop geheele landschappen met watervallen, hoven en boomen, met eene ongeloofelijke vaardigheid te voorschijn bragt
ja!  u beloof ik het,' antwoordde zij met eene stem waarin aandoening trilde, terwijl zij hem de hand reikte;
'een wonderdokter wilt gij niet heeten, maar toch, gij zijt een wondre man;
gij weet mij zonderling te treffen en oefent een invloed over mij, dien ik niet kan verklaren
rigtte mij dadelijk op, ten einde mij door eene spoedige vlugt, aan de nieuwsgierige blikken der mij uitjouwende menigte te onttrekken.
Ik haalde mijne beurs, die goed gevuld was, te voorschijn, en strooide het goud en zilver met handen vol onder het
Vervolgens dwong hij mijn' ongelukkigen broeder hem de plaats te zeggen, waar hij zijn geld had geborgen, beroofde hem daarvan, en verbande hem voor zijn leven, nadat men hem gedurende drie dagen, op een' kameel gezeten
en zij beschaamt al de andere dames: evrouw mag zich ouwerwetsch noemen;
maar het zou gelukkig zijn, als er nog velen waren, die een voorbeeld aan haar wilden nemen en zich wat meer bemoeien met hetgeen in huis omgaat.
de reien der jeugdige maagden hadden juichend geklonken om het festijn, de rijen der jongelingen hadden jolig met elkander gewedijverd in spelen van zangkunst en
met den eer, en naar het zoo voortreffelijk gelegen klooster der arthuizers.
ij gingen den zacht hellenden bergtop op, en verkregen van den ortier toegang in het klooster;
en mede tot de kruiskapel bij hetzelve gelegen
zoo als het mij omhing den vacht van den Leeuw in stede van u dien omme te hangen, want wie weet niet, dat een vorst, een veldheer, en een held, als gij, hunne
ik zie op.  Maar het ergste is, ik zie toch niets als ik het doe.
Het schijnt aan de kinderen en arme oprechte lieden, zooals gij
maar begon, de handen op den rug houdend, met groote schreden het vertrek op en neer te gaan.
Toen hij besloten had met zijn vrouw te spreken, scheen dit hem zeer natuurlijk en gemakkelijk
Onder het eten trachtte Lize haar in hare beminnelijker en betere stemming terug te brengen.
De vrouw van den huize was de vrouw van een ziekelijk huis vol schande en zorgen
Het doet er niet toe, door een eend uitgebroed te worden, als men maar uit een zwanenei gekomen is!
Het gevoelde zich nu verheugd over al den nood en de ontberingen, die het doorgestaan had.
Nu erkende het eerst recht zijn geluk en de heerlijkheid, die hem omringde.
hij begon weer te gelijken op haar man van vroeger En toen hij zich tot haar wendde, ontroerde zij van zijn ontroering
Op de kamer van Eylar gekomen vonden zij de achtergeblevenen met hun arbeid gereed.
De ontworpen overeenkomst werd gelezen, besproken, met de noodige wijzigingen vastgesteld, en daarna, op voorstel van Hoogenberg, overluid gedikteerd, ten einde elk der aanwezigen voor zich een afschrift er van maken kon.
Ik kwam derhalve naar de Nederlanden: doch werd reeds aan de grenzen gewaarschuwd, dat men mij in Holland als deserteur beschouwde, omdat ik indertijd zonder verlof was weggereisd, en dat bovendien de Spaansche Gezant mij opeischte.
Men raadde mij dus, zoo ik het wagen wilde, onder een bedekten naam over te komen
de bevroren grachten wasemden een vuilen geur uit;
de slijk werd hoe langer hoe zwarter en wanneer zij niet meer uit ijs of sneeuw bestond
geen grafschrift in de kerk, welke hy naderhand dikwijls bezocht, en geen antwoord op zyn behoedzaam navragen verspreidde daarover het minste licht
er aan boord hard gesjouwd moest worden, gesmeerd, gepoetst, geklauterd, gevochten tusschen de klapperende zeilen in tegen den storm, of als er aan wal zwaar en vermoeiend werk verricht moest worden, met balen, kisten en zakken haast om er onder te bezwijken
en ik zal het aanzien dat zij mijne vrouw nemen en haar verkoopen, terwijl God mij een paar sterke armen gegeven heeft om haar te verdedigen!
Neen, zoo helpe mij God!
maar ik erken het onderscheid niet, dat door een partijdige beschouwing gemaakt is!
ik was Souverein: ik heerschte met onbepaalde macht over de mijnen, en het eenige verschil tusschen mijn tegenpartij en mij bestond daarin, dat ik slechts over vijfhonderd, hij over vijftig millioen onderdanen gebood maar
Hij glimlachte terug.  En zij vond het lange gedicht niet meer zoo ondragelijk vervelend, nu hij naast haar zou staan, tot het gedaan was.
Toen de graaf zijn laatsten alexandrijn donderend had laten wegsterven ontstond er als een electrische beweging in de eerst roerlooze groepen.
Dolly dacht aan haar eigen leed.
Haar vernedering, die zij onophoudelijk gevoelde, deed haar nog meer pijn, toen zij door haar zuster daaraan herinnerd werd
Maar die zette boven aan op het papier heel fier: De Telefoon, onderstreept.
Ze legde het papier zoo, dat ik lezen kon wat ze schreef
Ofschoon een groot gedeelte der Vlaamse benden bij hopen de vijand in de velden achtervolgde, bleven er echter nog enige regelmatige scharen op het slagveld.
Jan Borluut had zijn mannen doen blijven om volgens het gebruik des oorlogs het slagveld tot des anderendaags te bewaren
ruchteloos beproefd, het onheil in zijn begin te keeren!
oor het drooge, warme voorjaar waren de menigvuldige houten gevels tot zoovele gevaarlijke punten geworden, waar de vlam voedsel vond
Terwijl hij daarop Turowzin op den schouder klopte, fluisterde iemand hem iets zots in en zette hem tusschen zijn vrouw en den ouden vorst
Vermoeide, weemoedige dofheid zonk neder over Herakles' brein.
Hij wenschte alleen te sterven, geen hoop in dit leven meer hebbende, geen hoop op onsterfelijkheid
Toch had het duet groot succes en in een stijgende vroolijkheid galmden zij weldra met hun vieren, Ange, Léonie, Etienne en Paul, zoowel uit de maat als uit den toon, nu het langoureuse
en het juist donker begon te worden, werd John op eens zoo ongesteld en duizelig, dat alien er van schrikten.
Zijn vrouw was de eenige, die genoeg tegenwoordigheid van geest bezat
men ziet meer zonen van goeden huize hunne familie te schande maken door hunne gedragingen, de zijne mag van geluk spreken, dat hij nu voor een geruimen tijd in goede bewaring is, en buiten staat ergernis te geven of haar schande aan te doen
zijne Therese wat al te landelijk naar zijn smaak zou vinden.
Dat had aanleiding gegeven tot het huren van de apartementen in de
en een groote oranjekokarde op zijn borst want hij moest voor de berichten zorgen in de buitengewone avondeditie, en hij roept: 'de khoning, de khoning!
Verdenkt gij iemand?  Ik verdenk mij zelf — Hoe?
Van te snel tot een gevolgtrekking te komen.
Ga dan naar Londen en onderzoek de juistheid uwer conclusiën.
Uw raad is uitstekend, Miss Harrison, zeide Holmes, van zijn stoel opstaande
Er wordt over de kosten niet gesproken, eenvoudig niet gesproken, mijnheer!
Dit zeggend, deed hij zijn oogen zoo wijd mogelijk open, en ging tegelijk op zijn teenen staan
' voegde een derde er bij, op dien krijgsbevelhebber wijzende, die juist zich de moeite gaf in alle richtingen te groeten met een lachend en vriendelijk gelaat, en die zelfs met den hoed wuifde, als hij burgers of krijgslieden zag die hij herkende
en in een vreemde kleeding, op een eenzamen weg bevond, nadat hij den heelen dag in vreemde plaatsen had rondgezworven, bleef hij meer dan eens stilstaan, om in het rond te kijken, hopend dat alles een droom mocht zijn
Lize heeft mijne moeder niet verlaten, die haar onder hare leiding heeft doen opvoeden en onderwijzen, en zij is eene schoone jonge maagd geworden, voor mij begaafd met de volmaaktste eigenschappen en de grootste deugden
eene vrij langdurige stilte geheerscht had, jraaar als gy er niet tegen hebt, oom, zouik, er ik En gel and verlaat, gaarne met haar ipreken over over mijne wenschen
Ik geloof, dat jelui samen heel wat op je geweten hadden,' merkte mevrouw aan, op een flauw schertsende toon, die niet vrij was van minachtende jaloezie.
Een schuin lachje speelde over het bol bleeke gelaat tusschen de breede mond met dunne lippen en de ijle, grijze
Het huis en de kantoren waren nog slechts eenige minuten gesloten geweest, toen dedeur eener blinkende Kast in de blinkende kamer van den notaris
Mevrouw Shelby, die met groot genoegen dit gesprek beluisterd had, besloot nu insgelijks hare rol te spelen.
Zij kwam naar buiten, gaf met beleefdheid haar leedwezen over Haley's ongeluk te kennen en drong hem om ter maaltijd te blijven
ziet mag je gerust gelooven dat er niet aan je gedacht wordt, niet dat ik verwacht, dat jij Arthur Doyce en Clennam nog aan mij denken zult
Wanneer ik verlang, dat gij biijde zult wezen, omdat gij jufvrouw Nelly zult zien, is het alleen, omdat ik zoo gaarne zou hebben, dat gij blij waart met alles, waarmede ik blij ben
weemoedig, als die zachte, gele lichtstroom!
Een traan, die reeds lang getrild had tusschen haar wimpers, en haar gezicht had verduisterd, ontrolde haar oog, glinsterend als een diamant
wees niet boos op me en denk nu niet, dat ik je goedheid niet op prijs stel.
ltijd, altijd.  e eenige manier, waarop ik je ooit mijn dankbaarheid kan bewijzen is door een eer uttig urger te worden
lieve Juffrouw!  als ik met vader aan boord ga, kleed ik mij altijd zoo, dat het wel wat velen kan: ik houd mij overtuigd, dat het zonder opzet geschiedt
van dat heele kleine verleden, de ellende, die hij gezien had en had pogen te troosten, als éen groot geheel, éene schilderij van menschelijke ramp, zich zag uitbreiden.
En voor het groote leed, dat zijn land vervulde
Gij zijt een jager en deedt uw heele leven niets anders dan in de bergen zwerven.
De Oostenrijkers weten dat en als zij u daar zien, al was het iederen dag, dan zullen ze geen' argwaan krijgen
Het volgende oogenblik werd het donker om hem heen, en stond hij, tusschen eenige oppassers, in het voorportaal der gevangenis.
Spoedig verscheen er een smid, die hem een paar zware boeien aanklonk
Na het diner gingen we te voet een schilderachtigen waterval in de buurt zien, en besloten den interessanten dag op het terras bij het hotel met een uitzicht, zoo schoon, als men zich nauwelijks kan voorstellen.
Wat de talrijke gasten van het hotel betreft, we zagen hen alleen op de uren der maaltijden
voor hetwelk reeds eene postkoets met vier paarden stond te wachten.
Met vier paarden, waarachtig!
zeide Kit, verrast door dit gezicht.
Zeven Klauwaards werden beurtelings aan de galg gehangen en stierven in het gezicht hunner stadgenoten.
De droefheid der benauwde Burgers veranderde in wanhoop: iedermaal dat er een van de ladder gestoten werd, bogen hun hoofden zich te gronde, en zij wendden alzo hun ogen van dit ijslijk schouwspel
Er zullen nu twee begrafenissen uit de koetspoort gaan.
Ge hebt u dan ter liefde voor den generaal Lamarque opgeofferd.
Maar Betsy wist het Zij had ook daarvan wel eens gehoord;
zij wist dat Sarinah telkens in die rook de naam uitsprak van Bronkhorst, om hem aan te roepen spoedig te komen tot haar, die hem wilde ontvangen
Waarom ging hij?  Omdat hij van uit zijn raam den knaap zag vluchten.
Hij haalde zijn fiets te voorschijn, achtervolgde den knaap en kwam op den tocht om het leven.
was Uwé ook zo dingzig, toen je eerst aan die droevige kiespyn raakte?
niet dan een forsche poging van de brave Hedwig om de overhand te bewaren.
Later overlezend vond zij dit wezen, dat wou zijn als Leo, maar dit toch niet kon, onoprecht en onverdragelijk.
Het was in dezen levenstijd dat zij muziek begon te verstaan.
maar hij bleef even gerust en vergenoegd, zich bezig houdende met zijne eigene gedachten, alsof er geene andere mer schen in de wereld waren
wanneer ik hem voorzichtigheid aanrade, en aan u ook, mijn Heer Sylvius!
Die man, die gisteren met u beiden ter jacht reed, is by Zijn Hoogheid geweest: de dienaars van den Fiskaal loopen de Plaats op en neder om zijn te-huis-komst te bespieden: - zy zullen vergeefsche moeite doen
Dat had ze natuurlijk niet bedoeld met haar ziekte en ik denk, dat ze ook wel gauw niet meer apathisch zijn zal.
Toen ik me vanmorgen aankleedde, had ze alweer veel te vertellen.
Ik moest mijn haar moderner doen en niet zulke groote strikken dragen en eens een dasje koopen, dat bij mijn overhemd kleurde en niet altijd zonder handschoenen loopen
Om ze te bereiken, moest hij over een tamelijk groote, vrije en verlichte ruimte gaan.
Zij, die hem vervolgden, hadden blijkbaar zijn spoor verloren en Jean Valjean achtte zich buiten gevaar.
een zeldzaam schoone, zachte lente, waarin plant en dier en mensch zich verheugden.
In de laatste vastenweek was het nog helder vriezend weer geweest.
Des daags dooide het in de zon
Door den bijzonderen vorm van den oever aan de zijde van Kentucky, waar het land met eene bocht ver in het water uitstak, was het ijs daar in groote hoeveelheid opgehouden en vastgezet
en deed zijn rondte over zijn landgoederen, nu eens over klaterende beekjes, dan over ijs en straks weer diep in den modder stappende.
De lente is de tijd van plannen en ontwerpen
SALUZZO schrikte 'er van, en nadat zijne eerste ontroering door deze uitbarsting lucht bekomen had, verzocht hij haar en het overig gezelschap verschooning, zeggende, dat hij eene zeer aangenaame tijding van zijn' vader ontvangen had, die deze uitroeping had veroorzaakt
Er zijn weinig Engelsche bladeren of bessen, die ik niet zou weten te noemen.
Er zullen niet veel boomen zijn, waar ik nog niet zou kunnen inklimmen
Uw zeer druk en levendig onderhoud met graaf Wronsky hij sprak dien naam kalm en vast uit trok de algemeene opmerkzaamheid.
Zoo sprekend zag hij haar in de overmoedige oogen
e hoofdpijn,!  schijnt wel wat opgetrokken.
u, ik ben er om uwentwil blij om.
ijnheer zou anders u ook ligt voor een stuursch meisje gehouden hebben, en wie weet, of in dien naam niet alle nkhuizer meisjes gedeeld hadden
uitgezonderd de macht van geest of deugd — heeft altoos de grootste aantrekkelijkheid voorde laagste wezens en het enkele tarten van den onschuldigen gevel, met de macht om het dak boven de hoofden van het in het huis wonende gezin
te omvatten.  Toen viel zij op hare knieen, en zich aan de dochter van den potsenmaker vastklemmende, zag zij bijna met eerbied naar haar op.
Vergeef mij, heb medelijden met mij
ij dienen wel allen te nijgen,' zeî lachende madame mère, 'voor de fraaie komplimenten, die mijn eer ons maakt.
' icolette dacht bij zich zelve om de waarschuwing, die zij van w.
ilverman en om die zij van aurits ontvangen had en vond de komplimenten te flaauw om gevaarlijk te zijn
die Zijne Majesteit en de Wet en het Parlement zoovele jaren gediend heeft, en laat mij niet sterven, omdat er eene vergissing plaats heeft
meende in het eerst, dat hij den Stuurman kwalijk verstond of begreep: maar deze verzocht hem, dat hij, indien hij lust had, om zoodanig windverkoopen bij te wonen, den volgenden avond maar met hem meê zou gaan
u daar niets van gezegd.
?  Neen, noch van den een, noch van den ander;
maar ik weet, dat het alles door die.
Denk toch eens aan, als zij Lewin afgewezen had
Het is allemaal heel dwaas van je, hoor, heel dwaas.
Zij begon hevig te snikken, te kermen, in eene overvloeiïng van rampzaligheid.
Zij wrong de handen en bewoog langzaam haar bleek hoofdje van links naar rechts, van rechts naar links
DE WALL zag nu twee kolossale afleveringen van het menschdom voor zich;
zij waren op het oog idealen van deurwaarders, alleen zagen zij er wat te fatsoenlijk voor uit.
VAN DE WALL begreep al dadelijk, dat dit de zaakwaarnemers van den heer DUNK moesten zijn en hij besloot zoo beleefd mogelijk te wezen
Men behoeft niet angstig te onderzoeken, welke de reden van dit uitstel of deze schorsing van den herdruk geweest zijn.
De Hollandsche gevoelens, door dit geheel werk, schoon zonder eenige partijdigheid, verspreid, waren daartoe genoegzaam
terwijl ze vergat, dat zij zelf voor hem alles, wat haar zoon betrof, geheim had gehouden.
Zij zond naar hem toe om te vragen, of hij terstond bij haar wilde komen
Ik kom van Utrecht en daar is een ijlbode bij den Bevelhebber der bezetting gekomen.
Toen ik u niet te Woerden vond, dacht ik dat ge naar Gouda gevaren zoudt zijn
De procureur Verhagen, die door de toevallige ontmoeting met Dorus op het concert van Polyhymnia den naam Makko had gehoord, was door het daaropvolgend gesprek met dokter Abels tot de overtuiging gekomen, dat de ware erfgenaam de jonkman was, dien hij op dien avond had
moest ik te voet van Dreuze naar Parijs.
Ware Mattia niet bij mij geweest, dan zou ik steeds zeer groote afstanden afgelegd en mij bepaald hebben om slechts zooveel te verdienen, als wij voor ons onderhoud volstrekt noodig hadden
En zij werd bleek toen zij een paar woorden opvatte.
wij meisjes en vrouwen, die niet als onze jongere zusjes worden gewezen op den strijd daar vlak bij ons, maar ik geloof, dat wij nog de hoop hebben op onze jonge jaren
Toen de veertiende kwam, stond dat heel mooi, omdat zij wit was, en het glansde als een lichtschijn door het donkere bosch
dan ik, zoo kort na de vervulling van mijn schoonste verwachtingen, voor mogelijk zou hebben gehouden.
Terwijl ik zoo zat te denken, ontmoette ik toevallig den blik van mijn tante, die op mij gevestigd was
Op dit oogenblik spreidde een der dienstdoende geestelijken een groot stuk rooskleurige stof op den vloer, terwijl het koor een moeielijk uit te voeren psalm
die den heelen dag wat gedrukt was geweest, den volgenden droom: Zij droomde dat zij in de keuken bezig was water te koken voor de thee
dacht ik er dan ook met pleizier aan, dat onder de laatste gedenkwaardige schoonheden, waar ons oog met welgevallen op gerust had, die waren
De man achter de tafel hief zich langzaam op, het hoofd was vooruitgestoken, de tanden half ontbloot, maar de oogen.
Heel dat gelaat werd zoo verschrikkelijk, dat Paddeltje bleef staan waar hij stond, verbaasd, ontsteld
Haar knieën knikten toen met het kinderbont de laatste stukken weer in de kist waren verdwenen, en zij vroeg zich af, of haar nog kracht genoeg overbleef het zware deksel in beweging te brengen.
Nadat Willem den brief had bezorgd, sloeg hij zingend den weg naar den Kruisberg weer in.
Halverwege lokte een schaduwrijk plekje tot rusten uit;
in de verte glinsterden de leien daken van het gesticht, en ter zijde van den weg strekte zich een jong bosch van dennen en berken uit
hoe zou ik u in dit kleed en in zulk eenen staat dadelijk herkennen?
Ik nam hem in mijn huis, en vroeg naar zijne gezondheid en hoe hij het op zijne reis gemaakt had
vereenigde al de pracht en schoonheid van lelie en roos;
de andere was zonder kleur, zonder geur en schijnbaar gering en nietig
en vervolgde toen op een suikerzoeten toon: En lieve tijd!
kon de juffrouw waarlijk denken, dat hare Miggs haar verlaten had, die haar bij zoovele rampen heeft ondersteund
Schaduwen aan den wand hebben uw fluisteren gehoord en mij alles gezegd;
de aanblik van het vervolgde kind heeft zelfs de ondeugd bekeerd
Doch daar de vijandschap tusschen dezen vorst en mijn' vader met mijne lotgevallen in geen naauw verband staat, zult gij mij veroorloven, Mejufvrouw!
zij ging voor de piano zitten en rammelde een zegevierende fantasie op de toetsen, die de menschen onder haar raam deed stilstaan, om naar haar brillant spel te luisteren
Ik vond hier Amelia, in hetzelfde gewaad als den vorigen dag gekleed, behalve dat zij nu een muts droeg en een falie daar over heen: ook was zij met een zonnescherm voorzien.
De Heer Bos liet ons alleen, en na een korten morgengroet, bleven wij, beiden zwijgend en eenigszins met onze houding verlegen, voor ons zien
Haar trots kwam haar nu goed te pas, om haar verontwaardiging, haar woede en verdriet, over wat ze juist gehoord had, te verbergen;
want hoe onschuldig en onergdenkend ze ook was, dit kon niet beletten, dat ze de praatjes van haar vrienden begreep
want de treurige Boeteling, die niet de Boete volbracht, zoû het Noodlot op roepen over have en hof, over vrouw en zoon, zoo hij tartend keerde te midden van het teeder geluk
en moeder had mij tegen etenstijd de deur uit gevloekt.
Het spijt mij mijnheer dat ik het zeggen moet, maar het was zoo.
Ik had mij over dag warm zoeken te houden met baantjeglijden en sneeuwballen, François Haverschmidt, Familie en kennissen maar de dienders zaten mij overal op de hielen
Ik heb den slag niet, om mij anders te kunnen vertoonen, dan ik wezenlijk ben.
' 'Stil, stil!  zeide HILLEGONDA, uwe nicht komt.
maak toch, dat gij haar geene gelegenheid tot nieuwe aanmerkingen geeft
Hij hield zich aan zijn woord en stoomde dadelijk weg.
Ze werd waarlijk niet zonder reden een kleine stoomboot genoemd.
en na een indolenten groet aan juffrouw enny, met het verzoek om eene sigaar te mogen aansteken, vertrok hij.
Nu, oude verloren zoon, zei Jenny, haar hoofd en haar sprekend wijsvingertje tegen haar kind schuddende
en zeker niet weer in de zaal had durven verschijnen, indien Mejuffrouw Henriëtte, van mijn ongeval gehoord hebbende, zich mijner niet ontfermd had en mij uit de oude plunje van haar oom een ander kleedingstuk had opgeschommeld.
Een rijtuig met vier paarden stond daar;
alsmede een zeker soort koets, die men een glazen koets noemt.
Er waren slechts een paar leegloopers verzameld wegens den triestigen regen
Hij ontmoette eenige kennissen, hij ging naar enkele ateliers, naar Fedder - onzen Fedder in Rome - die verbaasd was hem weêr te zien en hem lachende vroeg, of hij geen kluizenaar meer was
en vleide zich, dat zij hare slavinnen weldra weg zou zenden, ten einde met hem onder vier oogen te zijn.
De jonge dame scheen zijne gedachte te raden, en schepte er vermaak in, hem in zijne aangename dwaling te doen blijven
Ik zal naar huis gaan al worden de toegangen tot mijne woning door honderden Oostenrijkers voor mij afgesloten.
Eén pad is er, dat ik alleen weet en dat alleen ik waag te betreden.
Ik kan wel niet verklaren dat ik het zelf gevoeld heb, maar ik zag den kapitein zoo dikwerf van, en weer op het dek springen, dat ik daaruit wel besluiten moest, dat het schip vreeselijk stampte en stootte
Hoe meer hij werkte, des te meer wilde en kon hij werken;
hoe meer de factoren van zijn geest arbeidden, des te sneller en onvermoeider spanden zij zich in om alles in zich op te nemen, wat nieuw en belangrijk was
Daarop ondersteunde zij hem met kussens, misschien niet zoo handig, alsof zij al haar leven eene ziekenoppasster van beroep was geweest
schoon hem de Lierzang lang genoeg geweest was, en hij zich staande de voordragt van denzelven, ruim zooveel met de bevalligheden van het gelaat van ANTJE vermaakt had, dronk echter het door den Keizer ingestelde mede
In de schaduw van het Cook's Hofje, meestal een schaduwrijk plekje, heeft Snagsby handel gedreven in oningevulde formulieren yan allerlei akten en dokumenten;
Hij droeg het meest volmaakte reiskostuum dat men zich kan voorstellen.
De wereld scheen maar amper groot genoeg om hem zooveel te laten reizen als met zijn kostuum
zoo was het acht maanden nadat een vloed van volk samengestroomd was in een onheilsnacht tot voor het Imperiaal om als in dat enkele oogenblik te eischen voldoening van hunne wenschen
'Zoo Jo,' zei hij, en stak me zoowaar vijf glacévingers toe.
'Dag meneer,' zei ik ook vriendschappelijk.
an ga ik schrijven en nogeens schrijven totdat ik ten langen leste zoo doodop ben, dat ik haast van mijn stokje val.
an ga ik uit met ollin de nieuwe herdershond en ren met hem door de velden en doe een nieuwen voorraad gedachten op voor den volgenden dag.
evenals zijn Oostersche evenknie, Mokanna, de gesluierde profeet van Korassan, uit den rioolput van Kekhscheb zijn valsche zon deed komen.
De geschiedenis van den mensch spiegelt zich af in de geschiedenis der
nadat 'er weder eene hevige losbranding van vuurpijlen had plaats gehad, de namen van de Czaar en Czarin in Russische en Hollandsche letters, beide met keizerlijke kroonen versierd, uit welke onderscheiden gekleurde lichtstralen, als uit edelgesteenten, voortschoten
Laat ons dan dien treurigen toestand zoo min mogelijk rekken;
sprak Othomar en zijne stem trilde, hoog, jong, zenuwachtig in zijne heldere keel.
Zij haalde de geschenken te voorschijn, die Dolly's kinderen hem zonden en vertelde hem, welk een lief klein meisje die Tania daar in Moskou was, hoe die Tania al kon lezen
zeiden de jongen, en nu deden zij hun uiterste best;
zij oefenden zich alle dagen en vlogen zoo netjes en zoo vlug, dat het een lust was om te zien
het gezin Thénardier, al zijne akelig in den kruitdamp der barricade gehulde vrienden;
de zonderlinge verschijning van den heer Fauchelevent in dat bloedig avontuur, kwam hem voor als een raadsel in een storm
Hij knielde dadelilk onder het mes, zijn nek plaatsende in eene holte, daartoe gemaakt, in eene dwarsplank, welke holte gesloten werd
Hij richtte fier het hoofd op, nam oen cigarette, deed eenige trekjes, wierp ze toen weer in een paarlmoeren aschbakje, schreed ijlings door het salon, dat hem nu ondanks alle schilderijen
Het gevolg was, dat zij die avond wel een uur lang aan de piano bleef zitten, allerlei stukken beginnend, waarvan de technische moeilijkheden haar krachten te boven gingen en dat ik, naast haar staande ten einde de bladen om te slaan, een vertrouwelijkheid tusschen ons voelde ontstaan, die me even gelukkig maakte als verbaasd
Weetje wel, Juffrouw! ' zeide Maurits, glimlachende, 'dat je een groot voorrecht hebt boven mij;
want ik ben met den besten wil van de wereld niet in staat, u het kompliment, dat je mij maakt, terug te geven, aangezien ik niet kan vinden, dat je op iemand hier in de buurt gelijkt
en was e'en oogenblik ook in de handen van het grauw;
maar hg was zoo vlug, en maakte zulk een uitstekend gebruik van zjne
nadat zij hun bewezen had, dat er geen mogelijkheid bestond, dat hij geld van een anderen kant kreeg, en dat er niet de geringste kans was, dat zij ooit hoogere uitkeering zouden krijgen
Maar stel eens, dat hij arm geweest was, wie van die ris schoonheden zou hem dan hebben willen hebben?
Ik ben zelf in vroeger tyd een van uwe arme verlatene kinderen geweest.
De thesaurier antwoordde beleefd dat die omstandigheid hem byzonder belang deedstellen in den heer Wilding
Gij behoeft hier niets te zeggen, en gij kunt niet te weinig spreken.
Kortom, hoe minder gij parleert, des te beter voor u.
Bucket is zeer in zijn schik, dat hij haar dit zoo goed in het Fransch heeft beduid.
Toch had ze wel naar binnen willen vliegen, en hem bidden, die kerels weg te jagen en zijn goddelijke geld weer weg te sluiten in de kist met drie sloten;
ze had het hem toe willen schreeuwen en dan hard wegloopen naar haar kamer
te weinig onder zijne medeburgers gezien was, dan dat men, toen men zag, dat hij geen het minste letsel van het gebeurde had, zich over dat voorval bekommerde;
allen waren even vriendelijk voor haar, en ze kreeg twee complimentjes.
Annie verzocht haar wat te zingen, en een der gasten maakte de opmerking, dat ze een bijzonder lieve stem had;
majoor Lincoln vroeg wie dat frissche, aardige meisje met de mooie oogen was
Anders niet?  vroeg Vianen, terwijl opnieuw een wreede trek op zijn gelaat verscheen.
Neen Heer, schenk mij het leven, anders vraag ik niet, en nog dezen nacht behoort IJselstein u.
De blaadjes keerden zich nu plotseling om, want van buiten hoorde men de stem van den echtgenoot, die dringend verlangde binnen gelaten te worden.
Ware JOSEPH maar zoo bedaard geweest als EDUARD, dan zou zij welligt nog niet den moed gehad hebben, de deur te openen en dit roepen voor zinsbegoocheling gehouden hebben
ooral verlustigde zich in den fraaijen ruidtuin, waar zij getroffen werd door de oneindige verscheidenheid van gewassen in een zoo kleinen kring, bij elkander verzameld, en hier bijeengevoegd, opdat de leergierige jeugd gelegenheid hebben zou, om daar de planten en gewassen
Daar ik nu uit den brief dien ik gelezen had, zoo juist wist hoe gegrond al die beschuldigingen waren, deed het me groot genoegen, te zien dat ik de zaken zoo goed beoordeeld had, en was ik zeer tevreden met myzelf.
Telkens trachtte hij te ontsnappen, maar even dikwijls verhinderde ik het hem.
Beschouw u als rekenschap schuldig te zijn aan mij.
Daar Venus te waterenmelkachtig voor u is, ben ik uw man.
Ik heb bedacht, antwoordde de heer Bofïin, opneerslachdgen toon, dat ik het voor mijne oude vrouw geheim moet houden
doch zijne tegenpartij houdt stand als eene rots, slaat hem het schild in tweeën en had hem ongetwijfeld uit den zadel doen storten, indien niet Bertha een teeken had gegeven.
Dadelijk traden de krijtwaarders toe en wierpen hunne staven tusschen de strijdenden.
het leven bij zijne tante begon hem zeer te verdrieten en hij nam een kort besluit: 'Als mijn oom het mij wilde toestaan, zou ik gaarne van uw vriendelijk aanbod gebruik willen maken.
' Oom bragt niets in het midden, en tante VAN DE WALL vond het denkbeeld subliem
en hoewel zij Augustine voor een halven heiden hield, had zij hem toch lief, lachte over zijne grappen, en verdroeg zijne gebreken zelfs in eene mate, welke diegenen die hem kenden geheel ongelooflijk voorkwam
op de andere.  Zij zagen zijne bevende voeten machteloos trappen, zijn trillende armen machteloos wringen, zij zagen hem kruipen en krimpen en als verschrompelen meê met het kleed
Ik schaam my over de wanheblykheid, waar in gy myne kamer eens gevonden hebt, over dat verkwistent air, doorstralende in het verwaarlozen myner kleêren.
Nu, ik heb die ook al weg gedaan, en lees thans werken, die de Heer Hendrik in zyne Boekenkasten met genoegen een plaats geeft
De dokter, hoe beslist anders in zaken, zag weifelend en vragend zijn dochter aan, die met groote verslagenheid beurtelings keek naar het sigarettenpijpje, dat de schout in de hand hield, en naar den divan
Wat is het onderwerp van de schilderij?
vroeg Anna.  Christus voor Pilatus.
Christus is een Jood van de nieuwe, zuiver realistische school
Jo zag, dat ze een kleur kreeg en vloog op haar toe.
Wees nu zoo stil als een muisje, zei de oude, beweeg je niet, want dan is het met je gedaan.
Van nacht als de roovers slapen, zullen wij ontvluchten, want ik heb al lang op een gelegenheid gewacht
was het uitgegeven, dan bezocht hij de rijken.
Daar hij zijn priesterrokken zeer langen tijd droeg, en niet wilde dat men dit opmerkte, ging hij nooit uit dan in zijn violetkleurig kleed.
minder ging het Louise aan het hart, dat ze haar vriendin met haar verloving moest in kennis stellen, en Lucie nam het ook heel kalmjes op
Het schijnt dat de Heeren mooi benaauwd zijn, dat men hun den Gevangene afhandig maken zal,' zeide de Slachter Louw tegen Klaptas, die met Verhoef op het Buitenhof stond te praten: 'zy sturen ten minsten volks genoeg om hem te bewaken
en gaf hun insgelijks twee mannen mede, die last hadden, hen naar hunne woningen te vergezellen.
Ik heb grond te vertrouwen, besloot mijne goede meesteres, in tranen losbarstende
ij begreep intusschen klaar, dat hare reis daarom niet kon uitstellen, en deze beloofde haar, dat zij, zoo zij zich ter dezer gelegenheid te nkhuizen mogt bevinden, zich daaraan niet zou onttrekken
opdat het beest gedurende zijne afwezigheid niet zou wegloopen;
toen volgde hij den heer met het witte vest in de kamer, waar Olivier dezen voor het eerst gezien had
hoe hij dwaasselijk een' droom voor een dadelijk verschijnsel gehouden had, en besloot, om den volgenden dag aan Signora DI BRAGA, die zich nog te Milaan onthield, te schrijven, ten einde haar het leven en de herstelling van MARIA te berigten
ik ben van mijn dienst ontzet en als schelm en verrader uit het vaandel gejaagd, zonderdat men zich heeft verledigd mij de oorzaak van dezen vernederenden maatregel te doen kennen, zonderdat men dien door eenige forme van proces heeft laten voorafgaan, en ondanks mijne dure verzekering, dat ik mij geenerlei schuld bewust was, die tot zoodanige hardheid
Toen hij toestemmend antwoordde, ging Sissy hen halen en kwam terstond met hen terug.
Tom was de laatste en bleef in het donkerste gedeelte van het vertrek, vlak bij de deur staan
Hetzij toevallig, hetzij dat de heer Leblanc een opwelling van ongerustheid gevoelde, hij wendde zijn blik weder, terwijl hij de schilderij bezag, naar den achtergrond der kamer
Windsnel zond een kraai vooruit, om te vertellen, dat het hem goed gegaan was, en toen dat bekend werd, vloog Windkara met honderd kraaien op van het kraaienveld, om de aankomenden te gemoet te gaan
Ik deed er erg mijn best toe, maar nu ik alleen was met dien edelen weldoener, en in zijne vriendelijke oogen zag
zoodat ik wist dat de dieven den karbouwen een heeten pisangstam op Augusta de Wit, Orpheus in de dessa de horens gestoken hadden, tot ze zacht werden en loslieten en hun toen andere horens op den wortel hadden geplant, opdat ze niet herkend mochten worden
aan de lange lellen der ooren twee kolossale brillanten, die haar hel bruskjes omschitterden en niet schenen te behooren bij haar toilet - de ruime flanellen zak - maar meer bij haar eigen wezen, zoo als een juweel, dat men in een idool heeft geïncrusteerd.
Eerst begeeft hij zich naar de kamers van Lady Dedlock, om alles na te zien wat hem eene geringe aanwijzing kan verschaffen.
De kamers zijn nu donker, en Bucket daar te zien, met eene waskaars in de hand, die hij boven zijn hoofd houdt
Daarop vatte zij vlug haar werk weder op, en zeide, met een zijdelingschen blik van hare oogen en haar kinnetje, tot Fledgeby: Waar woont gij?
met een zeer zonderlingen glimlach op zijn lang en strak gezicht.
Een rijzig tenger jonkman, wiens uitzicht verstand en gevoel aanduidde, nam nu het woord en zeide
Hij rekende ook op den donkeren nacht, en al had hij over eene krijgsmacht, van zooveel duizenden manschappen, als er nu tientallen waren, kunnen beschikken, hij kon niet met meer moed de stad verlaten hebben dan nu
Hij moest maar zeggen, dat er weer goed wat te verdienen was.
De knecht kwam terug met de boodschap van Jillessen's zuster, dat mijnheer het niet kwalijk moest nemen, maar dat haar broer het zoo pasjes had afgelegd
door tto eijlink, rigter te orne, onder wiens rigterambt ook engelo behoorde, gehoord over de vraag, of aan het destijds bestaande kasteel ook heerlijke regten waren verbonden
dat, sedert de honger mij pijnigde, mij onophoudelijk voor den geest kwam.
Het was de geschiedenis van matrozen, die op een zandbank waren geworpen, waar geen voedsel voor hen te vinden was, en toen den
Ik u mistrouwen;  ik twijfel koesteren of ik uw welkome gast zou zijn, sinds ik u mededeelde dat de dochter van den millionair geruïneerd was!
Gij acht dit mistrouwen gruwzame miskenning van uw karakter;
en het mijne wint er niet door in uwe schatting
En in zijn hartstochtelijke blijdschap sloeg hij den arm om zijn hals en omhelsde hem.
' vroeg Juliaan, verbleekend bij de gedachte aan zulke misleiding
Zij was, en dit wist hij, geheel en al, zonder mogelijkheid van redding of tegenstand, in zijne macht
haar in alles gelijk, deelde haar nu en dan schertsend zijn raad mede en sloeg dadelijk weer zijn tegenover zulke vrouwen gewonen conversatietoon aan
en alle kracht, die tot nog toe gekluisterd geweest schenen te zijn, werden nu Tosgelaten.
Zij waren nu dicht bij een van die
Maar er was alleen slechts Glorvina met de gitzwarte krulletjes, waarmede hij familiaar omging, en deze zwierige jonge vrouw legde het er niet op aan om den majoor lief te hebben
alwaar wij onzen intrek in eene karavanserij genomen en ons magazijn daar opgeslagen hebben.
Heden zijn wij bij eenen koopman te dezer stede te gast geweest.
De wijn maakte ons vrolijk, en eenige danseressen vermeerderden onze
Ik was blijde toen wij aan het huis van den steenbakker kwamen, hoewel het tot een groepje ellendige hutten in een kleiveld behoorde, met varkenskotten vlak voor de gehavende vensters
VRIEND.  dig en hoe stelselmatig hij te werk gaat.
Eerst hoort hij van mij en mijne erfenis, en van deze jonge dame en haar deel in de geschiedenis van den armen John
Laat hen maar hier komen, vindt ge niet,' zeide JACQUES, terwijl hij op zijn broeder nog een vragenden blik wierp.
Spoedig kwam hij terug, gevolgd door een zevental menschen uit de heffe des volks, gedost in de brabantsche kleuren
Viel het dak des schouwburgs San Carlo in, dan zouden er zulk eene menigte personen zetten op de getallen, die in het Wichelboek voor zulk eene gebeurtenis worden opgegeven
toen zij bij de Hoofdkerk de lijkstaatsie zagen voorbijgaan.
'Beklaag mij' antwoordde de Engelschman, 'beklaag mij, mijn vriend!
en in mij zoovele mijner landgenooten, die even als ik door eene plotselijke zwaarmoedigheid overvallen worden
wist er niets anders van te zeggen, dan dat hij het verschrikkelijk vond, en vroeg, of ze daardoor zoo arm waren geworden.
nooit gebruukte hij een cent van het geld, dat hij verdiende, veur tabak of jenever;
Ik spot niet.  Ik ben zelfs zeer ernstig, MAURITS!
Gij hebt dan ook een' zeer diepen indruk op het hart van ANTONIA gemaakt.
MAURITS LIJNSLAGER.  ô Wilt gij mijne goede luim verdrijven, noem mij haar niet, die
Beiden zwegen.  Lize keek met hangend hoofd in den gloed van het vuur waarin hare eerste verbeeldingskracht voedsel had gevonden, en waarin zij het eerst het harde leven had ontvlucht waarvan zij
Daarop legde hij zich, zoo lang als hij was, achter een snuifdoos neer, die op tafel stond;
nu kon hij de kleine dame eens goed opnemen, die al door maar op één
Terwijl dus de betere gevoelens van George Osborne en zijn goede vriend en genius, Dobbin, den spijbelaar weer aan Amelia's voeten terugbrachten, regelden George's vader en zusters deze schitterende partij voor hem