AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
O, ik zou zoo blij zijn als gij het beter wist;
mrik vrees.  ik vrees, dat ik het zelve het beste weet
De blijdschap, welke zij over de gunstiger toestand van Adolf gevoelde, was tegen haar dank, op haar wezenstrekken en in haar ganse houding zichtbaar.
Sneller en onrustiger waren haar bewegingen: haar tranen vloeiden niet meer, en de trouwe vogel kreeg weder vrolijker woorden
en waaromtrent hij zich in ieder ander geval een verwijt zou hebben gemaakt.
Een lid der conventie kwam hem voor, als eenigszins buiten de wet, zelfs buiten de wet der liefde te staan
Wat is zij, o Artemis, schoon, uw Hinde!
Wat is zij wonder-, wonderschoon, de Kerynitische Hinde van Artemis!
Waar ter wereld werd hinde verwekt, te vergelijken met Keryneia's goudzilveren Hinde
de aanleiding geweest was tot hetgeen er te voren reeds was voorgevallen.
Voorts bracht zy de bede van haren broeder aan Eosa over dat zy hem het gebeurde vergeven mocht, en na die boodschap met
en na nog eenig oponthoud, waren zij weder in beweging.
Zij moesten nu een dwarsweg inslaan, met diepe sporen en gaten, die nu met sneeuw bedekt en onherkenbaar waren
bedankte wel vriendelijk, voor eene zoo eenvoudige en duidelijke beschrijving van eene plant, waarvan zij wel, schoon weinig, had hooren spreken in oordholland, en die toch een zoo uitgebreide tak van handel van vele ingezetenen van haar aderland was
IJskoud angstig, trots de zonnehitte, was het meêdoogenlooze, onverbiddelijk wreede leven wijd eenzaam om haar heen.
Zij strekte de handen als duizelend uit
zeide Swiveller weder, en liet zich nogmaals plat neervallen, alsof hij op eens doodgeschoten werd
Ik hebvast besloten dat gij mij niet in het slijk zult ter ugsleuren nu ik er mij ééns boven verheven heb.
Gij kunt mij geene schande aandoen als ik niets meer met u te maken heb, en voortaan w il ik niets meer met u te maken hebben
dat, geen bevel hiertoe hebbende, zijn vuur niet gestaakt had.
De onversaagde en onvoorzichtige Fannicot was een der gesneuvelden.
Hij werd door het kanon gedood, dat wil zeggen: door de orde
Dankbaarheid is een woord: ik ben te oud geworden om in uwe handen niet meer te worden dan de citroen, welken men wegwerpt na er het sap van uitgedrukt te hebben.
Maar hij durfde niet te voorschijn komen om te zien wat er gebeurde.
Toen de voetreizigers eindelijk weg waren, en de jongen uit zijn schuilhoek durfde kruipen, zag hij geen wilde gans meer op het veld
Louis Couperus, De boeken der kleine zielen - Maar jouw zuster Dorine moet weten.
' 'Och ja,' stemde Fanny in, 'Jan heeft mij zooveel van uw spel verteld dat ik van nieuwsgierigheid brand er eens een staaltje van te hooren
want net om dien tijd zat hij voor zijn examen;
maar mijn zusje Marie heeft meegedaan, met de meisjes die bloemen moesten strooien.
En dat zal ik nooit vergeten, hoe beelderig zij er uitzag, toen zij in haar witte jurk geheel en al klaar stond om afgehaald te worden
Jacob Jansz. , geheel door zijn hoog gestemd geestelijk gevoel opgevoerd, scheen te vergeten wie zijn toehoorder was, en wat deze in dienzelfden oogenblik van hem wachtte.
Toch bleek het, dat hjj zich zijner herinnerde en op zijne behoeften bedacht was, toen hij vervolgde, op den toon eener zachte
Dat was de raad van den heer Bintrey geweest.
En Vendale, hoewel niets liever wenschende dan den wil zijns gestorven vriends te volbrengen, stemde er in toe
Toen stak hij zijn schoenen in zijn zak, gespte den ransel dicht, nam hem op den rug, zette zijn pet op, welker klep hij dicht in de oogen trok, zocht tastend zijn stok, en zette hem in een hoek bij het raam
Grantaire was een wonderbaar droomdrinker.
De duisternis van een geduchte dronkenschap, die zich voor hem opende, trok hem aan, in plaats van hem tegen te houden.
o, God, jongen!  Komt gij hier ook sterven?
Iedereen keek hem wangunstig aan, omdat hij er zoo gezond uitzag;
ieder vroeg hem om brood en zijne lieve Pleegmoeder lag langzaam den hongerdood te sterven
om hem gelijk hij wenschte, te onthalen, zoo sprak hij daarover met zijn vader Ali Baba, en zeide hem, dat het wel niet zou passen, als hij nog langer de beleefdheden van Chogia Hoesein onbeantwoord liet
Er is een grendel boven aan de deur, en gij kunt zoo hoog niet reiken, zeide Toby;
gij neemt dus een stoel uit de kleine kamer mee, en gaat daarop staan
Eerst in de derde maand na hun terugkomst uit Moskou, waar zij zich een maand lang hadden opgehouden begon hun huwelijksleven gelijkmatig daarheen te vloeien
Hij deed wat zij verlangde, en nu de luit aanslaande, en de met tranen gevulde oogen op hem gerigt houdende, zong zij eenige verzen, waarin zij hem op hartroerenden toon de weinige liefde verweet, die hij jegens haar liet blijken
Eene uitstraling van glanzend egoïsme was om haar.
En toch was zij, meestal, beminnelijk.
Zij nam meestal in, zij palmde in, omdat zij zoo mooi was.
Deze vrouw, met hare glinsterende zelftevredenheid, was bemind, hoe men verder ook over haar sprak
daar hij als kind gewend was geweest die te drinken en het hem aan zijn land herinnerde.
Dit verhaal gelukte niet altijd.
Maar het was een heerlijke avond, wanneer het geloofd werd
voor zal plaatsen, opdat het laatste nageslacht nimmer dezelve intrede, of zich zulks met hartelijke dankbaarheid herrinnere.
iet verre van het tadhuis stapten zij bij den eer, eenen goeden bekende van den eer, af
vader, moeder en al de kinderen, de groote zoowel als de kleine, leven van de koe.
Wij leefden er zoo geheel-en-al van, vrouw Barberin en ik
Van boven liet zich de stem vernemen van den ouden vorst en het gelach van Katawassow.
als huisgenoot dulden.  Ga, jongmensch!
aldus besloot hij, zijn arm uitstrekkend.
,; Vertrek!  Evenals ieder die u kent, wil ik niets meer met u te doen hebben!
Met welke bedoeling Martin, toen hij deze woorden hoorde
eene verantwoordelijkheid, eene bedaardheid, gepaard met eene afwezigheid van al wat berekend is om een blos te voorschijn te roepen op de wangen van een jong meisje
Toen het bruidspaar aftrok met jonkvrouw François en de speelnooten, wierp hij een blik van leedwezen en benijding op de gelukkige cavaliers, die het recht hadden haar te geleiden en te volgen, en al achtte hij zich zelf door overwegingen van plicht of belang gebonden den Stadhouder bij te blijven
En inderdaad: ondanks al de dapperheid, door de geestelijken betoond, was het aan een gedeelte der krijgsknechten eindelijk gelukt, de kerk te beklimmen, en zich van daar over verschillende daken te verspreiden, waar zij nu de monniken en conversen bevochten
Nu ja, zeide Daamke: dat brengt mijn beroep mede en ieder gelooft er het zijne van;
maar of nu dat Friesche volkje zich door een praatje om den tuin zal laten leiden, dat is nog de vraag: en die Seerp Van Adeelen draagt een broodmes op zijde, waar ik ongaarne kennis mee zou maken
De beide vrienden gingen op weg en waren nog een wijl voor den tijd, door Van Zevenaer bepaald, aan de woning van Lammertsz.
De man was nog aan de fabriek, en het oudste kind naar school: vrouw Lammertsz zat aardappelen te schillen en haar dochter met de vondeling op haar schoot, terwijl haar jongste telg in zijn wieg lag
onderdruk dan uw gevoelens niet.
Verbeeld u, aldus besloot zij, wat ik geleden zou hebben, als ik hem tot zelfmoord had gedreven, en het in de courant was gekomen
een aankomend officier zit er zoo erg onder, ik vooral, in de volstrekte afhankelijkheid van mijn oom
Anna was van achter de schutting van klimplanten te voorschijn getreden, en in het halfdonker van het kabinet herkende Lewin dezelfde vrouw, maar in een donkerblauw kleed
Men zag, dat het hem, nadat hij zooveel zorg aan de verfraaiing van zijn landgoed besteed had, nu eenigszins een behoefte was bij zijn nieuwe bekenden daarmede te pronken
En wij snoerden den gordel, dien Iolàos terug heeft gebracht uit Mykenae, onder den boezem van de beeltenis der godin.
Herakles haalde diep adem als verstikte hij onder de stille en zwaar wegende smart
ij het afloopen van het ontbijt, tikte haar hare oudste broeder op den schouder, zeggende, met eenen vrij wat beduidenden grimlach.
dat uwe pijn in het hoofd tegen den middag wat zal optrekken, want het zou apitein dan zeer spijten
buitengewoon gezond en kleingeestig, zinnelijk mensch, verder niets;
een gentleman voorzeker, dat kon Wronsky niet ontkennen;
tegenover hooger geplaatsten rustig en ongedwongen
en nu volgden een nog treuriger zomer en daarna de herfst.
Mijn lotgenoot was een Piemontees.
Hij was inbreker, ialsaris en brandstichter
Juffrouw Varden besteedde wel een uur met het bezichtigen van de keuken, en stond zoo opgetogen over ai wat zij daarin zag, dat zij zich half met de Meiboom en zijn eigenaar verzoende
Zij wordt teregt zoo genoemd, viel de prins in, daar zij inderdaad schooner is, en de glans harer behoorlijke oogen meer kracht uitoefent, dan de middagzon aan een' onbewolkten hemel.
en hem gewonnen, was zij een verstandige en zuinige vrouw voor hem geweest.
Niettegenstaande haar goede zorgen, had hij echter steeds schulden
stond ik op en wandelde de kamer op en neer om mijn beenen eens uit te rekken.
Mijn koffie was nog niet gekomen en ik werd nieuwsgierig, wat de oorzaak van dit uitstel kon zijn.
En echter, hernam zij, ben ik verzekerd, dat gij eene geheel andere taal zult voeren, indien gij eene mijner vriendinnen gezien hebt, die jonger en nog schooner is.
Zij heeft een zoo vrolijk karakter, dat zij zelfs den droefgeestigste doet
En in zich voelde hij de Kunst, die ernstig gekomen was, nu drijven haar edele spel en cizeleeren gaan haar rijke werk en hem, als altijd, suggereeren, heel zacht aan
r werd oogenblikkelijk door aan een der bedienden last gegeven tot de verschikkingen, die noodzakelijk waren, om deze twee onverwachte gasten plaats aan de tafel te geven
zij zag er op dat ogenblik allesbehalve 'gemakkelijk' uit, en voor het eerst bekroop Betsy een gevoel van vrees, want het werd haar duidelijk, dat zij verkeerd had gedaan in haar geringschatting dezer schijnbaar alleen huiselijke en huishoudelijke persoonlijkheid
Predikant en al de aanwezigen met verbazing had aangekeken, en eindelijk met de laatsten in een schaterend gelagch was uitgebersten: 'wat brust ons Sint Jan of de Inquisitie?
Is het weêr de eigenste malerij van eergisteren
Het zij dan gelijk gij verlangt!
Oud in ondervinding van beproevingen en rampen, mijnheer!
En toch toonde Bradley Headstone, gewoon aan het kleine gehoor eener school en niet gewend aan de welspekendheid van redenaars, zich zeer met de speech zijns kweekelings ingenomen.
Na hen naauwkeurig te hebben beschouwd, zonder tot een besluit te kunnen komen, zeide hij tot Maimoune: Mevrouw, ik zou u moeten misleiden en tegen mijn gemoed spreken, indien ik zeide, dat ik den eenen schooner vond dan de andere
Verbied hem te dobbelen en beveel hem zijn passie meester te worden.
Martin;  dan weet ik al bij voorbaat, in welke richting zij gaan, en dus hoeft gij niet uit kieschheid na te laten duidelijk te spreken.
voor beroemde artistieke Parijsche salons.
Hij nam de brieven uit zijn portefeuille, hij las op de adressen de beroemde namen, en hij voelde zich geen lust, trots zijne verveling
Doch toen de prins daaraan raakte, merkte hij, dat het geen dieren, maar planten waren;
het waren groote klissen, die hier als een prachtige pauwestaart schitterden.
De leeuw en de tijger sprongen als katten tusschen de groene heggen door, die als de bloemen van den olijfboom geurden;
Zij was vrijwel ongedeerd uit de bui gekomen, zondagsch-netjes, alsof het mooi weer was, maar op haar hoed, op den eenen schouder en onder aan den rok restten toch stukjes sneeuw, en tusschen het lint van den hoed, aan haar kraag, op de mouwen, parelden
Te Ecouen maakte men bij de processie van het H.
Sacrament onderscheid tusschen de maagden en de bloemenmeisjes.
Er waren ook troonhemelen en wierookvaten, namelijk zij, die de koorden van den troonhemel droegen, en zij die het H.
verdieping verlicht endegordijn slechts halverwege neergelaten was.
Uw souper wordt koud, zeide ik, terwijl ik weder by de tafel kwara en een blik van verstandhouding met den ouden heer wisselde
Er was een lapje stoffige grond voor het huis, met een sintelpaadje tot aan de deur en een open regenbak er naast.
Er hing een vuil gestreept gordijn aan een slap gespannen eindje band voor het verister
Eens echter op een' vroegen morgen, dat Khasan zich naar het paleis des konings begaf
Ik mag misschien denken, ja weten dat ik op zijde geschoven en voorbijgegaan ben.
Ik mag misschien denken, ja weten dat uwe dochter Bella, hier wendde zij zich tot haar echtgenoot
Aan de groote kerkdeur wacht hun eene aardige processie.
Zy voegen er zich by en gaan de straat af onder het luiden der klok, het knallen van schoten, het wapperen van vlaggen
beuzeling, vergelekenby de schande, het verlies van vertrouwen, de vlek op den naam van Spalding.
Ja, tot elkenprys moest het schandeiyk bedrijf van denjonkman in duisternis worden gehuld
Zij reden echter de bouwvallen voorbij, zonder dat er iemand te voorschijn kwam;
doch naauwlijks was men een twintig roeden verder gekomen, of TEUN WEZER liet, als bij toeval, zijn' zweep vallen, hield de paarden staande en sprong af, als wilde hij dien gaan oprapen
De opstandelingen gaven onstuimig vuur.
De beklommen barricade scheen bliksemstralen te schieten.
De bestorming was zoo geweldig, dat de barricade een oogenblik van aanvallers overstroomd was
Maar haar vrij laten, dat zoû hij niet doen.
Haar laten aan haar prins, dat zoû hij niet doen.
En niet meer zichzelve van bitterheid, van ruwheid, van opgezweepte passie
trots hare brochure en haar vrije-vrouwschap, voelde zij zich radeloos tot wanhoop toe, en terwijl zij naar huis ging, moê, afgebeuld door trappenklimmen en nuttelooze gesprekken van sollicitatie, kwam de oude klacht op hare lippen
wat zy zelve niet kon, liet zy door anderen verrichten.
De Prins - voor wiens zaak Buat moest lijden, de Princes Douairière, die hem van zijn kindsheid af gekend en begunstigd had, de Jonkvrouw van Beverweert, die in zekeren opzichte als zijn medeplichtige beschouwd kon worden
Als zij mij op willen schrijven en mij vragen hoe heet je, zeg ik: vraag dat aan een ander.
En als zij mij naar mijn godsdienst vragen, zeg ik ook: Vraag dat aan een ander
wij zullen den brand wel meester worden - gaauw meer water!
meer water! ' en met een kneep hij een gedeelte van het brandende gordijn uit.
- En de meid, nu eenigzins van den schrik bekomen, voerde nog eenen emmer water aan, die geheel een einde maakte aan het gedreigd ongeluk
ik was geweest, voor ik mijnheer Murdstone had gebeten;
waarover ik het maar volstrekt niet met mij zelf eeris kon worden, zoolang scheen het mij geleden te zijn dat ik hem gebeten had
Zij betreurden hem eene geheele maand, en na verloop van dien tijd verschenen zij voor de eerste maal in den raad van den sultan, dien zij nu in het vervolg geregeld bijwoonden.
Telkens als de sultan op de jagt ging, vergezelde hem beurtelings een der broeders
Ga, en zorg dat ik nimmer meer van u hoor spreken.
Ik bukte voor de noodzakelijkheid, en heb vele jaren in vreemde landen omgezworven.
Eindelijk kwam mij ter ooren, dat de kalif
Tegen dit maritaal argument was niets in te brengen: de goede vrouw haalde met een' zucht de schouders op en riep toen, JOAN ziende, verwonderd uit: 'Lieve deugd!
Ik heb geloofd, ik heb mij neergebogen en ik heb gebeden, maar nooit werd mijn gebed verhoord, en mijn geloof is gebroken door de stormen des levens, gelijk Marcellus Emants, Een drietal novellen een zeepbel door een ademtocht breekt
Sedert had hij zijn noodlot àltijd gezien - en het had hem, klein, zwak, ter neêr gedrukt.
O, in die ellende, in die ruïne van zijn jonge leven, naast die vrouw, in wie hij - die niet de schuld op zich nam - nooit vergat de vier jaar oudere, wereldwijze verleideres
en bevond zich eindelijk buiten adem voor zijn eigen huis.
Hij schrok terug, viel tegen het hek en beefde, toen hij naar boven keek.
De salonramen waren hel verlicht.
Ik begon te lachen en onze les werd weder voortgezet.
Maar bij de muziek hadden zich niet dezelfde moeilijkheden voorgedaan en sedert zijn eerste optreden had Mattia geduchte vorderingen gemaakt
hoe hadden zij alien uitgekeken naar de aankomst van den ouden wagen!
Heeren, mijn oom placht te zeggen, dat hij op dat oogenblik aan dat alles dacht
De rechtbank spreekt den beklaagde vrij van het hem ten laste gelegde feit, als hebbende gehandeld zonder oordeel des onderscheids, maar gelast opzending naar en verblijf in het Rijksopvoedingsgesticht voor jongens op den Kruisberg voor den tijd van twee jaar
dewijl hij alsdan gevaar liep van niet alleen tegen de kapiteins en hunne legerbenden, maar ook tegen den geduchten invloed van Pater EUGENIO te moeten kampen.
Hij zwichtte dus, gaf zijne toestemming aan den voorslag en omhelsde de beide oversten tot een teeken van verzoening
Tusschen hoop en vrees, die zich gelijkelijk van haar meester maakten, had zij geen oogenblik rust, tot om vier uur de Heer Harris kwam, die haar door zijn stellige verzekering, en door zijn gelukwensch met een beterschap, welke zijn verwachting overtrof, zoowel vertrouwen als kalmte schonk en bewoog tot tranen van vreugde
maar deze stelde haar deswegens gerust, haar, op de voegelijkste wijze, waarbij hij de eer van zijne vrouw volkomen ophield, beduidende, dat hij het voor moeder en dochter nuttig hield, dat zij eens eene korte poos gescheiden waren, er
Luter zelf zou niet meer uitgevaren zyn in zo een geval als ik.
Toen hij dit gedaan had, ging hij weder heen;
en Sir John, die zich intusschen op zijn gemak in zijn kussen had laten zinken, keerdenogmaals zijn
Ik heb de bom geworpen, en binnen acht en veertig uren zal zij moeten barsten.
Ik denk, dat die goede lieden er wel door uit elkander
De dreigende majesteit van den ontwapenden en bewegingloozen Enjolras scheen het tumult te bezweren, en enkel door het gezag van zijn rustigen blik scheen deze jongeling, de eenige, die niet gewond was
en zonder op de tegenwoordigheid der gebrekkige Priores te letten, sloot hij haar in zijne armen.
Maar de goede Hadewij strompelde ter deure uit, al te discreet om langer fâcheuse troisième te zijn, en wel verheugd, dat men het zoo ontkomen was;
want eene huiszoeking, dit moest zij zich zelve bekennen, zou niet goed voor haar zijn uitgevallen
die, in een donkerkleurig gewaad uitgedost, dat de waardigheid zijner houding nog beter deed uitkomen, naar hen toetrad.
Dat volstrekt niet, hernam ik, zwaar zuchtende, uwe ongegronde verdenking verhoogt integendeel mijne smart.
Ik kon niet over mij verkrijgen, haar de ware oorzaak mijner droefheid te verklaren
Het waren manufacturen, gebreid goed, mutsen, omslagdoeken, zakdoeken, kousen, onderbroeken, vesten, knoopen, garen, katoen, naai- en
Hij deelde zijne schoonzuster mede, wat te Caïro in den bruidsnacht zijner dochter was voorgevallen, en hoe verwonderd hij geweest was, toen hij het handschrift zijns broeders in den tulband van diens zoon Bedreddin had gevonden
Zij gedroegen zich, zooals ze gewoonlijk deden, als hij een vreemden hond bij hen binnen liet.
Zij was een bleek blond meisje van zestien jaren, met flauwe blauwe oogen, en een wit velletje, zonder bloed.
Haar haar, weggestreken van haar voorhoofd, was achter al opgestoken in een dotje.
En nu zette zij zich voor een piano en tikkelde gamma's af
Maar laat ik er niet meer van praten, ik kan er sikkeneurig van worden, als ik er aan denke.
Jonge, jonge, zuuk nooit rechtveerdigheid bij de menschen, leer dat van mij.
Now en toen ze mij en mien olde vrouw uit ons huusien hadden gejaagd, heb ik hier op de heide een hutje gebouwd, en hier lêven wij now tevreden met ons lot
Wat zal ik hier den heelen winter zitten, bij jou.
' antwoordde hij en toch houdt hij van mij en Milio.
Maar hij moest gaan, ver gaan.
riep ik uit, verheugd over de gelegenheid, welke zich aanbood van hem op mijn beurt een dienst te bewijzen.
Natuurlijk Je moet zien van haar te scheiden Me dunkt, dat kan zo moeilijk niet zijn' 'Ik vrees, dat het heel moeilijk wezen zal' 'Dat hangt toch veel van jou af' 'Als zij niet wil
Ge houdt van appeltaartjes, dames, eet er niet te veel van.
De gulzigheid straft den
Ditmaal raakt hy haar niet aan.
Doch hij ziet er zoo slecht en zoo dreigend uit, terwyl hy daar tegen den zonnewyzer leunt
en Amy naaide weer voort, in het trotsch bewustzijn van haar braafheid en het gelukkig ten einde brengen van zoo'n sierlijke zinsnede.
Ik heb heelemaal vergeten aan tafel te vertellen, wat ik van morgen voor aardigs gezien heb, kwam nu ook Bets uit den hoek
Zoo, zoo, antwoordde de heer Van Nagel;
Tegen dat idée van Mattia kon ik niets inbrengen.
Wij besloten dus de Seine op te zoeken en den oever ervan te volgen.
Nadat wij voor ons zelven hadden gezorgd, was het tijd om ook aan Capi te denken
Geene andere toch dan het genot om nog eens met u aan mijne onbezorgde jeugd te denken.
Ik ben daar al zoo vèr van af, en toch heugt het mij nog of het gisteren ware, hoe blij ik was als ik met mijn vader meeging naar Dennenheuvel, hoe de prachtige bloemperken mij daar in verrukking brachten
Het zou dan onmogelijk zijn de eer der familie voor een enkelen dag te redden.
Zijn antwoord heeft iets koel beslissends, dat geene tegenspraak toelaat
Tusschen de bedienden in Zuidelijke huisgezinnen bestaat zooveel verschil als maar mogelijk is, volgens het karakter en de bekwaamheid der meesteressen, die hen hebben opgebracht
om de nadeelige gevolgen van zijnen zeer wel verschoonlijken, maar toch ontijdigen, lach te voorkomen.
Nu verlieten zij spoedig de ellendig berookte woning, en BLOMMESTEYN kon, zoodra zij buiten dezelve de frissche lucht inademden
Dat paard was, gelijk Scaufflaire had gezegd, van het kleine Boulonneesche ras, dat te dikken kop, te grooten buik en te korten hals heeft, maar een breede borst, een breed kruis, fijne, gespierde en forsche pooten
maar wanneer hij haar aanraakte en sprak gelijk nu, dacht zij, dat zij liever wilde, dat hij haar geslagen had.
De uitdrukking zijner oogen deed haar walgen en huiveren
Hij speelde voor goudmijn en stopte elk der kinderen, die intusschen uit den wagen waren gekropen, een stuk van het gele metaal in de hand, waarnaar de vader zoo lang te vergeefs had gezocht.
Men reed, om den verpraten tijd weer in te halen, wat sneller voort
zeide Madzy: misschien moest ik zwijgen en uwe woorden alleen met verachting beantwoorden!
maar ik kan niet vergeten, dat uw ouders mijne weldoeners, dat gij de vriend mijner jeugd waart
en, wanneer men praat en drinkt, is een leunstoel met open armen en gevulde kussens voor de tafel geschoven, gansch geen verwerpelijk ding.
Zoo gij liever in mijn vertrek wilt komen, zeide Adeelen: het huisraad is er zeker beter in orde en
dat ik vatbaar ben voor de klassieke schoonheden van mijn vaderland, en dat ik 'er eenigzins trotsch op ben eene Italiaansche te zijn.
Ja ik gevoel dikwerf leedwezen, dat ik niet toegelaten ben tot die heiligdommen der
Hier bedacht zich BLOMMESTEYN, wiens hartstogten ver boven hun gewoon peil gestegen waren, niet lang over, en het gezigt van den zoo gehaten VAN WIERINGEN was genoegzaam, om Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn hem pas eenigzins bekoeld geheel in vuur en vlam te zetten
nam, toen zij bemerkte, hoe onaangenaam hij zich gevoelde, Karenins hand van zijn schouder, kuste hem, geleidde hem naar buiten op het balkon en kwam toen dadelijk terug.
EERSTE HOOFDSTUK.  EEN MOEDER, DIE EEN ANDERE MOEDER ONTMOET.
Te Montfermeil, nabij Parijs, was in het eerste vierde deel dezer eeuw een soort van kroeg, welke thans niet meer bestaat.
Deze kroeg werd gehouden door de
en liep nog driftiger dan te voren de kamer op en neder.
Hoe meer ik er over nadenk, zeide de dokter, hoe duidelijker het mij wordt, dat er eindelooze zwarigheden en
Volgens de voorwaarden, bij de overgave van den burcht gesteld, zijn de Edelvrouwe en hare zeven dienaren vrij, en kunnen zij gaan, waarheen zij willen, en niemand, zelfs gij niet, Heer Aloud, mag hen wederrechtelijk gevangen houden.
Met mijn leven sta ik borg, dat die bepalingen worden uitgevoerd
Het komt mij zoo voor, zei Lucy, dat u de kleine Middletons nog al verwend vindt;
misschien worden ze dat ook wel, meer dan goed voor hen is, maar het is zoo natuurlijk van Lady Middleton;
en wat mij betreft, ik zie graag kinderen waar een beetje leven en vroolijkheid inzit;
en hij trachtte slechts zijn kalmte te vermeerderen en zijn paard niet sterker aan te drijven, ten einde het den voorraad kracht te laten behouden, waarover, zooals hij bemerkte, Gladiator nog beschikte
Jonas was zoo ontzet, dat hij zelfs geen moed genoeg bezat om de handen van den ouden man los te maken, maar dezen, zoo goed hij in de duisternis kon, aanstaarde, zonder een vinger te bewegen
zonder u toe te wenschen dat gij dezen gelukkigen dag nog menig, menig jaar beleven moogt.
t Bravo, bravo, nog tien duizendmaal!
riep John;  ik vul mijn glas en dat mijner dierbare vrouw
Onderzoek het niet, antwoordde ik: hij is hier in gevaar: ik zal u de opheldering later geven.
Spreken wij thans over de schikkingen, die er in deze treurige omstandigheden te maken zijn.
Hiertoe werd ons echter weinig tijds gegund: wij hadden slechts even het punt der begrafenis aangeroerd, toen de vrouw van Reynszen weder aankwam
schreeuwden weer enkelen, doch alvorens Gerrit de hulpvaardigheid, waarmede hij zijnen vroegeren makker bijstond, met den dood, of een pak slaag moest bekoopen, kwam de burgerwacht onder bevel van Dirk van Bronkhorst aan
Somtijds is hij half zoo lang als een kerktoren, en somtijds niet grooter dan een dwerg.
Nu komt hij achter mij aan, dan loopt hij mij vooruit, en dan sluipt hij weder stil naast mij
BUITENHAGEN: Gij praat 'er over Vriend BUISMAN!
zoo als het een vroom Christen past, en ik zie daar uit, dat gij, het geen ik omtrent uw HILLETJE zo gezegd hebt, mij althans niet ten
Na een paar malen vergeefs getracht te hebben haar in de rede te vallen, was Jan in zijn stoel neergezonken, ten einde raad.
Een blik vol vertwijfeling naar tante Bee geworpen baatte evenmin, want die goede vrouw
De anderen werden door zijne manschappen, die hem trouw gebleven waren, afgemaakt en Don Ciaccone hier geenen vijand meer te bestrijden hebbende, sprong met de mannen van zijn vendel in de volgeladen boot der gesneuvelde vrijbuiters en bracht haar triomfantelijk bij zijnen laffen Bevelhebber
Hij geleidde Willem door een' doolhof van houten kramen en linnen tenten, waarvoor allerlei koopwaren lagen uitgestald, en waar het van luidruchtige koopers wemelde.
Dit was evenwel slechts een voorpost van de eigenlijke goudstad, die men weldra bereikte
Ja,' antwoordde hy: 'juist heden morgen: ik heb ze aan den Heer De Witt gebracht.
' 'My dunkt,' merkte Mevrouw Musch aan: 'gy hadt ze ons wel eerst kunnen mededeelen.
Maar was er geen byzondere brief by, dien gy my intusschen kunt voorlezen
dan werden wij tenminste door de warmte der schapen voor de koude bewaard;
ook was het juist tijd, dat de schapen hun jongen zogen en dikwijls kregen wij verlof om een schaap te melken
moet ter rechtvaardiging van dien heer worden opgemerkt, dat hij slechts daarom het geld aan Charlotte had toevertrouwd, opdat men, wanneer zij vervolgd en ingehaald werden, het geld bij haar
Wel mogelijk, zeide de blindeman, weder zuchtende, en toch met iets, dat naar een glimlach geleek.
slk kan geene wegwijzers of mijlsteenen zien.
Zooveel te meer ben ik u dankbaar voor dit plekje
ot nu toe heeft ean ebster, adertje angbeen hij alleen maar jongens op weg geholpen en het is me nooit gelukt, ook maar in het minst belangstelling in een van de meisjes van het gesticht bij hem op te wekken, hoe zeer enkelen het misschien ook verdiend hebben
Jullie bent toch zo dom Uithuizig Ik heb haar nog nooit zo hokvast gezien als tegenwoordig!
ze had echter wel een uitvlucht 'Het is zeker nog de tijd nietB
En na eenige hartelijke handdrukken, en herhaalde waarschuwingen, dat men zich vooral toch niet verslapen moest, scheidden de vrienden van elkander
gezicht.  Het zal omtrent zeven jaren geleden zijn, dat ik, dank zij uwe goedheid, verlof kreeg om eene week lang bij mijne vrienden te Pendlebury te gaan doorbrengen
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn partij bedankte, daar zij bij de andere kinderen liefst te huis wilde blijven en bang op het water was, beduidde hem, dat het haar aangenaam wezen zou, indien hij zoo ver mogelijk hunnen zoon uitgeleide deed
Hij werd beloond voor zijn beangste nieuwsgierigheid.
Hij kon de volgende samenspraak opvangen, welke in de duisternis iets sombers had.
De oude man vroeg, Montparnasse antwoordde: Hoe oud zijt
aan dat kooitje en de plaats waar het hing had ik het te danken, dat ik mij eenigszins een denkbeeld kon maken, hoe mne twee vrienden aan de overzpe er uitzagen
oeden morgen, nu heb ik gelukkig een echt nieuwtje en wat een heerlijk ook.
ik vind geen woorden, om de pijnen, die ik uitgestaan heb, naar behooren en met alle bijzonderheden te schilderen.
Ik wil niet eens spreken van de ontzetting, welke mij aangreep, toen ik viermaal in mijn bed omhoog getild werd, zonder dat ik zag, wie het bed ophief
weet, Hoogheid, dat Zijne Majesteit alles-behalve op Zanti gesteld is, en er zelfs over denkt hem te verbannen.
Het zoû misschien meer in den geest van Zijne Majesteit zijn
en vooral de Engelsche bonne bevielen Dolly niet.
Ook begreep zij spoedig uit eenige opmerkingen, dat ook Anna en de Engelsche niet met elkander
liet hij ze als een wervelwind voorbij den paal stuiven, die daar geplaatst was om paarden aan te binden.
Haley's paard, een schichtig, jong veulen, sprong op zijde en trok hard aan zijn halster
De juffers namen van elkander en van ons een hartelijk afscheid;
de drie bollebuizen drukten mij allen zeer voelbaar de hand;
Haar vader nam plaats nevens haar: de zweep des voermans klapte en het rijtuig voerde beiden uit mijn gezicht.
Ik zal niet beproeven de gewaarwordingen te beschrijven, welke ons allen bij dit wederzien bezielden
En nauwelijks was het liedje uit, of Rudolf van Brammen gaf een fikschen klap op zijn stroohoed, zoodat hij in plaats van boven op zijn hoofd te staan, op zijn linker wang kwam te hangen en, zijn weemoedige zuster om haar paarsen spencer grijpende
Zij ried iets van de waarheid, maar zij wilde die, uit een zekere schaamte, niet doorgronden.
Was dat louter scherts, dien zij allen begrepen, of was dat iets valsch
En voor het goed van Carlo mede, zeide Reinout: want zoo ik mij niet bedrieg, joeg hij u weg omdat hij u van diefstal verdacht hield.
Maar lady Jane nam beide handen van haar schoonzuster en kuste haar hartelijk.
De omhelzing bracht tranen in de oogen van de kleine avonturierster
Maar wee u, zoo er één woord van al, wat ge me gezegd hebt, blijkt geene waarheid te zijn!
Dan laat ik u de poort uitjagen om er nooit meer binnen te komen.
De edel- en jonkvrouwen werpen den strijdenden linten, handschoenen en andere voorwerpen toe, om hen aan de moedigen, en met verdubbelde kracht zetten dezen den strijd voort.
Hier vliegt eene glavie aan stukken in de lucht, daar trachten er twee tevergeefs elkander uit den zadel te lichten, ginds stort een derde bewusteloos op den grond
Ik voelde het reeds als een kind, en nog meer toen ik in de kerk was gekomen;
maar ik dacht dat ik het zou kunnen verbloemen en
terwijl hij afklom.  Vraag maar niet, antwoordde Chuckster.
Als die hit van mij was, zou ik hem wel leeren.
Neen, man, een best, onfeilbaar middel.
In een halven dag is de pijn over en wat nog het mooist is, zij komt nooit weerom.
evenals een tamboer-majoor, de aandacht te trekken.
Ik had het geluk niet om zoo lang te zijn als hij en ik miste ook zijn fraaien kop;
mijn gestalte was eer klein dan middelmatig
De regter deed de strafoefening staken, gaf den ring, en beloofde den dief, hem genade te zullen schenken.
In vertrouwen op uwe belofte van straffeloosheid, heer, hernam deze, zal ik u dan bekennen, dat mijne kameraden en ik
Zij spraken beiden over hun toekomst, zij wilden beiden boeken schrijven, later.
Zij filozofeerden druk over God en het Hiernamaals.
Scheffer was zeer pozitief en atheïst en dweepte met Multatuli
In waarheid!  riep Willem, zich verheugd naar den spreker wendende, een klein, schraal, ineengedrongen mannetje, met een half boersch, half steedsch voorkomen: heb ik waarlijk de eer, mij met een afstammeling der Galamaas
Recht tegen het centrum der linie van de geallieerden rukken, een opening in den vijand maken, hem in tweeën snijden, de Britsche helft op Hal werpen, en de Pruisische op Tongeren, van Wellington en Blücher twee stompen maken
en een koude rilling doorliep zijn leden bij de gedachte, dat degenen die terecht gestraft werden, hun stem slechts tot den hemel verhieven om te lasteren;
en dat ook hij zelf de vuist tegen God had opgeheven
trok met een grijns, waarbij zijn gewone lach innemend was, de deur dicht, en ging heen.
Hugh wachtte niet langer, maar aangevuurd, zoowel door het geschreeuw der gevangenen
maar dat weet ik, dat jijlui je biezen moet pakken en Zijne Edelheid ongemoeid laten oprijden, of dat het slecht met je zal afloopen.
' Terwijl hij sprak grepen eenige der tuinlieden den ruiter aan en ontwapenden hem
Alexei Alexandrowitsch trad nu op Anna toe en bood haar hoffelijk den arm aan.
Kom, als gij het wenscht, zeide hij in het Fransch.
Maar zij luisterde naar hetgeen de generaal sprak
Ik heb meer dan eens gehoopt, onder zooveel Engelschen, Duitschers, Franschen, Italianen, Chineezen en ik weet niet wat voor landslui meer, eens een' enkelen landgenoot aan te treffen
Dus waren deze twee ieder een voorbeeld van de ijdelheden dezer wereld en verlangden beiden naar lets, wat hij of zij niet kon krijgen
Wij kregen mylord North tot gast, een edelman van zekeren leeftijd, die vrij barsch was en gansch niet de fijne manieren had, waarop moei zoo gesteld was.
Maar wij hadden weinig omgang met hem, daar hij meestentijds op het Hof was bij den graaf, of zich ophield in het deel van het huis dat hem was afgestaan
Ja, ziet ge, ik heb de moeder getrouwd, vervolgde Snawley;
het is kostbaar om kinderen in huis te houden;
en daar zij wat geld heeft, waarover zij zelf beschikken kan, vrees ik
Toen hij eens op een avond uit den schouwburg kwam, zag hij een beschreid treurig gelaat vol droefheid, die hij haar had veroorzaakt en niet weer goed kon maken
dat, hoewel Ralph geen berouw voelde over zijn gedrag ten opzichte van zijn onschuldige nicht, en hoewel zijn clienten niets anders hadden gedaan, dan wat hij verwacht
Trouwens, dacht Dolly met een terugblik op haar vijftienjarig huwelijksleven, de zwangerschap is een vreeselijke tijd;
De Chatillon was een moedig ridder, hij verwachtte zijn lot met koelen bloede;
Hij kon, ondanks het geweld dat hij zich aandeed, zijn angst niet verbergen en verwekte het medelijden der bijzijnde Fransen, zelfs van De Chatillon, die in hetzelfde gevaar was
waarin een machtige toovenaar, die een jong meisje gevangen hield, in een heksenboek zat te studeeren, terwijl de gongong zijn zachte tonen deed hooren!
of welke uitdrukkingen zijn voldoende
dat hij alle morgens tusschen zijn deur en zijn eenig raam, waarachter hij altoos bij zijn elzen en leesten te werken zat, hing, stond geen weidsch: 'Mr.
zonder dat ik de herberg durfde verlaten, en mij aanhoudend met Joli-Coeur en de honden bezighield, die eveneens in de grootste onrust verkeerden.
en zal het ook nooit meer zien zonder dien akeligen avond in Juni voor myne oogen te hebben toen dat jonge verlaten ding voor haar open hoekraam bij het venster van de tweede verdieping zat
Met nedergeslagen oogen en op eerbiedigen toon antwoordde zij: Zij slaapt;
Hij maakte eenige aanmerkingen wegens een deur, die niet goed sloot, en welker gerucht de zieke kon wekken
Onze taak is het, schipper, zooveel mogelijk te zorgen, dat wij ook meer doen dan wij zeggen, dan kunnen onze tegenstanders, die gelukkig onder het volk nog in de minderheid zijn, niet zooveel kwaad doen.
En hierin zult gij een loffelijk voorbeeld geven, dat weet ik
Gij zijt getrouwd, gij moet het weten.
Het is verschrikkelijk, dat wij ouderen met een verleden juist niet van liefde, maar van zonden te rekenen hebben
de vraag naar haar gevoelens en aandoeningen gaat mij niet aan, maar haar eigen geweten.
Als hoofd des huizes ben ik verplicht
en, in eens, bij Christie's tranen, was twijfel bij haar opgeschoten.
Bedierf zij ze niet en verweekte zij ze niet in hare liefde, in de zachtheid van haar gevoel
Toen de zaak zoo ver gevorderd was, bekende het arme meisje hem eerbiedig, dat zij in het geheim verloofd was met het populair personage, dat door dichters en romanschrijvers gemeenlijk Eenander wordt genoemd
die door Camaralzaman allen met gezond verstand beantwoord werden.
De monarch zag nu den groot-vizier aan, alsof hij zeggen wilde: Ik kan niet zien, dat de prins mijn zoon krankzinnig is, zooals gij mij hebt verzekerd
Erg is het niet, want over een goed uur zijn we terug.
O, wat ik u bidden mag, geen honden!
dochter van den Hooggeboren Heer, den graaf van Castlemouldy.
In zijn verbeelding zag hij zijn huis reeds vol met die hooge oomes, en dus vergaf hij den jongen Bullock
Mijnheer Reynhove!  zeide ik, den Hagenaar naderende: heeft UEd.
ook invloed genoeg op den Heer Blaek, om hem te beduiden, dat hij aan het verlangen der dames gehoor geve?
heeft zelf gehoord, dat het zeilen de dames amuseert en dat zij prefereeren, nog niet aan wal te gaan
Lize kwam toen naar mij toe en mij bij de hand nemende, trok zij mij voort naar een gekleurde plaat, die tegen den muur hing: zij stelde den heiligen Johannes voor in een schapevacht
Vijf jaar geleden verliet hij te zamen met zijne moeder Pendlebury, plotseling, en op eene verdachte wijs.
Vijf jaren later vind ik hem met zijne moeder te L on den terug
Hij verbeeldde zich dat alle voorbijgangers hem aankeken in de helder verlichte straat.
.  En Wandelheem, die achter hen liep, merkte hij dan niets?
Zou hij niet aanstonds de hand op zijn schouder leggen en vragen
Goedennacht en vaarwel!  Het was maar een haastig afscheid op den hoek eener gemeene straat, maar het bleef eene heilige herinnering voor die twee gemeene lieden
daar hij nu toch op nieuw de broosheid van hetzelve had opgemerkt, en het zijne zaak achtte, om het er, zooveel mogelijk, van te nemen, en dus den regel der ligtzinnigen van den ouden dag te volgen: Laat ons eten, laat ons drinken, want morgen sterven wij
Maar zijn leven was even als dat van Hedwig vroegtijdig en blijvend geschaad, op gelijksoortige wijze, schoon met tegengestelde werking.
Hij wist niet gestadig meer dat zijn wezen daardoor nog steeds beschaduwd was, hij achtte het voorbij, maar toch was het die schaduw die bemerkbaar bleef
Wel, haal uw verzuim dan in en kijk dan nu nog eens rond, zei Steerforth.
Kijk naar rechts, en gij ziet een vlak land, met tamelijk veel moeras;
Op het oogenblik toen Haley zich in den zadel zette, deed zijn paard zulk een onverwachten en geweldigen sprong, dat het zijn ruiter eenige voeten ver op het zachte, droge gras neersmeet
Zoo sprong hij onder anderen boven van de coulissen op het tooneel, en voerde meer dergelijke gevaarlijke kunsten uit.
Hij had altijd langen tijd vooraf noodig om zich tot deze sprongen in staat te stellen
Terwijl dit alles zijn gewoon verloop had, bleef Sarinah haar betoveringsmiddelen aanwenden met volharding en onwankelbaar geloof 'Het wordt nu tijd voor het grote middel,' zei ze op een avond tegen Betsy
Hij ledigde zijn glas in een teug, smakte met zijn lippen, en keek met zelfvoldoening de om hem heen staande koetsiers aan
De arme bruid achter het vat sidderde en beefde, want zij zag wel, dat haar hetzelfde lot was toegedacht.
Een van de roovers bemerkte aan de pink van de vermoorde, een gouden ring, en toen die er niet gemakkelijk afging, nam hij een
Grimaldi vroeg haar hoe die heer gekleed was, maar kon verder niets vernemen, dan dat hij een wit vest aanhad.
Hij begon angstig te worden en liep naar den schouwburg terug, waar men zijn broeder echter niet weder gezien had
de Franschen te land,' zeide Heenvliet, Jacob van Lennep, Elizabeth Musch maar half te vrede over de oorlogzuchtige gevoelens die Tromp aan den dag leide: - 'maar, vrede of oorlog, geen Engelschman zal ooit met minachting van onze zeelieden gewagen
Hij begreep dus dat het zaak was, van batterij geheel te veranderen en de partij van den afwezigen JOAN te nemen: dit moest hem, naar zijn oordeel, Jacob van Lennep, De pleegzoon bij ULRICA den naam van eenen grootmoedigen medeminnaar doen verwerven
Wij hadden nu eene koe, maar geen stuiver meer om haar te voeden of in ons eigen onderhoud te voorzien
waarmede hij haastig het woord wilde nemen.
Henrique gaf hem met de karwats een slag in het gezicht, greep hem bij een arm
Een jongen van Willems jaren beet hem in het voorbijgaan toe: 'Heb je tabak bij je?
' Willem gaf natuurlijk geen antwoord en stoorde zich weinig aan de welgemeende verwenschingen, die hem in de uitgezochtste termen naar het hoofd werden geworpen
De drie heeren zagen elkander aan, maar zeiden niets.
Op al die vragen, herhaalde Brass op een kwaadaardigen toon, die zeer bij zijne gewone zoetsappigheid afstak
een,' antwoordde mma rawley: 'maar het geeft iets, dat meer waarde heeft, te weten den vrijen toegang op het kasteel, waar, na den afloop der trekking, de avond, naar ik mij overtuigd houde, op een aangename wijze zal worden doorgebracht
allen, met uw vader en allen, die hij beveelt, over wie hij heerscht?
Waarom, o lieflijke Admete, duldt Zeus den opdracht, die onvolvoerbaar is
Zoo ik mij in mijn gedachten omtrent u niet bedrieg, durf ik hopen, dat uw edelmoedig hart zich zal verteederen bij deze mededeeling en u zal dringen mij behulpzaam te zijn door mij een kleine weldaad te bewijzen
Zoo ik tot dien stap niet gekomen was, en in het klooster was aangenomen, zou ik zeker een veel ruimer en rijkelijker leven geleid hebben;
.  maar of ik daarom wezenlijk gelukkiger zou geweest zijn, daaraan twijfel ik
nèh zei toch ook, dat Betsy maar mee moest gaan' 'Ze werd zeker bang' 'Het is wel mogelijk Enfin, ze gaat nu mee,' eindigde Lidia met een diepe zucht
Verbeeld u: ik had er den ganschen dag al op gepeinsd, hoe ik een kort gesprek onder vier oogen zou kunnen houden met de gravin Françoise van Egmond, de zuster der jonggehuwde;
maar telkens wist de jonkvrouw dat te ontgaan, of kwam er het een of ander tusschenbeide om het mij onmogelijk te maken
Al dat soort van zaken hoorde zij bespreken, zooals wij, mijne heeren Bestuurders en Regenten, in onze ongenaakbare pracht ze nimmer hooren
Na dezen maatregel van voorzorg zette ik mij aan tafel en begon niet zonder graagte, op de mij voorgezette spijzen aan te vallen.
Zoodra echter mijn eerste honger gestild was, ging ik met meer bedaardheid te werk, ten einde mijn maal ten minste zoo lang te rekken, totdat Andries de herberg zoude verlaten hebben
Het genootschap der Rechten van den mensch bracht het genootschap van de Daad voort.
Het waren de ongeduldigen, die zich los maakten en vooruit ijlden.
Onderaan hechtte zij een rand van diamanten, de eerste steenen, die zij had bemind, toen haar jonkvrouwelijk oog nog slechts de tranen kende van weelde en genot.
Op de borst gloeide een rozige amethist uit louter bloesemtint geboren.
Deze rekruut was te huis bezig met zijn kaart te zoeken, maar vond ze niet, wijl zij in den zak van Fauchelevent was.
Zonder kaart kon hij naar het kerkhof niet wederkeeren.
om de edelmoedige taak, die hij op zich genomen had, te vervullen.
Deze laatste week- was een vervelende tijd.
Meagles was de beminnelijkheid zelf voor Pet en
Wij verheugen ons zeer over het besluit van Uw Majesteit en het zal ons een groot geluk zijn Uwe Majesteit te vergezellen.
De Rijkskanselier trok zich daarop terug.
Zij waren alleen, de keizer en de keizerin
De pasteibakker, die Bedreddin Hassan tot zoon had aangenomen, was reeds voor eenige jaren overleden, en had hem zijn' winkel en al zijne goederen nagelaten.
maar uit edelmoedigheid eene beurs met Louizen schpnk.
Mijnheer!  ik heb nog wel aanzienlijker kennissen.
Nog dezer dage heb ik van den Czaar van Rusland onverwacht een bezoek gehad
k kan mij niet begrijpen,' zeide, eenigermate verontwaar- driaan oosjes zn.
, et leven van aurits ijnslager digd, 'hoe die man er zijne eer in schijnt te stellen, om de denkbeelden van het eidelbergsch ijnvat en den eidelbergschen atechismus met elkander te verbinden
en zoo hij al eenige opwekking behoefde om zich bedaard en rustig te gedragen, dan zou hij die juist gevonden hebben in de bijtende spotternijen van de rechtbank
nedervallen wel opgemerkt? .
spreek toch niet van dezen Nilson;
van haar is niets nieuws meer te zeggen
maar gedenkt dat een edelmoedig en vrij volk geen vreemde meesters kan lijden;
ook hebben wij, sedert de verraderlijke aanslag des Konings Philippe le Bel, ons lijf en goed menigmaal gewaagd, menig Fransman heeft de euveldaad van zijn Vorst met de
Zonder eenige twijfel zullen ze van het stadhuis de politie met die verklaring in kennis stellen.
Toen du gansche troep verdwenen was, nam hij bedaard zijn hoed af, greep daaruit een zakdoek om er zijn verhit gelaat mee af te vegen, borg toen den doek weer in den hoed
breng hen niet op den weg, die ter verderfenis leidt: laat hen terugkeeren tot het zuiver, oud geloof, de vlek uitwisschen, die op hunne geboorte kleeft, even als de wijsheid van SALOMO de smet zijner overspelige afkomst vergeten deed
Nu zie ik alles klaar en duidelijk in en zeg ik je: ik wil je niet weêr ontmoeten.
Ik wil van de hooge ernst van onze scheiding geen vaudeville probeeren te maken
en welk kwaad steekt daar op zich zelf in, zoo lang gy niet begeert, dat die vrienden hier den baas spelen?
en dat is, gelijk ik my overtuigd houde, verre van uwe meening
onverschillig zal het u zijn, of mij!
! . ' Dit was te veel voor haar geschokt hart.
'Onverschillig,' barstte zij uit, 'onverschillig over het lot van mijne vrienden.
Toch scheen nog de drukt van het pas tot stilstand gebrachte malen en slijpen der geld molens in de lucht te hangen, en de kalmte had meer van het zieltogen van een dooden reus
u, die vracht is nog al over te komen.
maar hij moest mij niet geschreven hebben, dat moet ik hem kwalijk nemen.
meer neem ik hem nog kwalijk, dat hij mij zulk een brief geschreven heeft.
maar zoo ver wil ik toch gaan.
Gij hebt zooveel voor hem gedaan, gij zijt zoo liefderijk voor hem;
Het land was gerust en de koophandel begon opnieuw te bloeien, met betere hoop op een goede oogst werden de verwoeste landen weder bezaaid, en het scheen dat Vlaanderen een nieuw leven, een nieuwe kracht verkregen had men dacht met enige reden dat Frankrijk nu genoeg geleerd was, gelijk Van Velthem zingt
totdat hij ten laatste een heer van middelbare jaren aantrof.
Hy zeide nu tot den heer: Wat doet gij hier?
En zijn antwoord was, ik ben altijd bezig.
je zoon, een kind van veertien jaren, de ziel - eenvoudigweg - bederft door hem te vertellen je misdaad - eenvoudigweg
En het deed hem plezier zeeziek te zijn!
Maar de dag ging toch om en ik bracht mijn tijd door met van de kajuit naar het dek en van het dek naar de kajuit te gaan
Overigens, voor ge mij dien zeidet, hadt ge er een, dien ik kende.
De man opende wijd de oogen, en vroeg: Waarlijk!
ontkomen kan hij niet, zoomin als een der zijnen.
Zij zullen allen vallen en na hun dood op het strand blijven rotten, totdat de vloed hen wegslaat of de vogels des hemels hen komen opvreten.
en nu, aan zijn tafel, bij het feest ter eere van den nieuwen maarschalk, had hij een aangenaam bewustzijn van overwonnen te hebben voor den door hem gekozene
Deze, door den Vorst aangestoken zijnde, keerde onmiddellijk naar het in het Spaarne liggende vlot terug, en oogenblikkelijk vertoonde zich een fraai verlicht oorlogsfregat, dat tot opening van het vuurwerk de volle laag aan beide zijden loste-en nu rees 'er uit de vier hoeken
een dichte menigte over de modderachtige steenen voort.
Nooit had ik zulke bleeke gezichten gezien als van deze menschen;
evenzoo trof mij de onbeschaamdheid der kinderen
van Castle Hoggarty misschien.
Lady O'Dowd danst nog jigs en stond er op het tegen den stalmeester op te nemen op het laatste bal van den Onderkoning van Ierland
en deelde hem onbewimpeld mede, dat hij in de stad was gekomen, om naar zijn' broeder te zoeken, die reeds den vorigen dag derwaarts vertrok, om eenige levensmiddelen te koopen, maar niet was teruggekeerd
en verschooning verzoeken, vergiffenis bidden voor het geen ik daarin misdreven heb.
Ik beloof u, dat ik alles wil aanwenden, wat maar strekken kan, om dit kwaad, dat toch niet uit te wisschen is, door alle middelen, die in mijne magt zijn, te vergoeden
en hij niet had vreeze te koesteren, want dat zij maar kwam als gehoorzame gezante van de grootere machten.
Zij wist niets, zoo min als hij, maar achter den horizon, uit welken zij aandreef
Mevrouw weet toch,' zeide Bol, die geduldig het tijdstip had afgewacht, tot de woordenstroom was uitgeloopen en ieder zijn zitplaats genomen had, en nu op haar laatste verwijt antwoord gaf, 'dat Louis in dit bijzonder geval de eerste brieven had