AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
bilderdijk reeds voor het aanbreken van den volgenden dag waren niet slechts al de stoepen en ramen maar ook al de daken en luifels der huizen rondom de groote markt of het zand te haarlem bedekt met een tallooze menigte van toeschouwers
laat u overhalen klonken verscheidene stemmen het is immers slechts een spel indien het u aangenaam kan zijn welaan dan zeide beaumont zeg mij waarzegger of ik in het lot van al die brave heeren deelen zal
lensden op gods genade voort en waren spoedig uit het gezicht de meeste echter werden nu her dan derwaarts heengeslingerd de avond begon intusschen te vallen en het werd den graaf hoe langer hoe moeilijker te onderscheiden hoevele schepen hij nog bij zich had
dat ik door een valschen waan misleid de bedoelingen van dien ridder daar op deodaat wijzende heb miskend ik herstel hem in zijn eer
sedert het aanleggen van den zeedijk deze natuurlijke zeewering met verdubbelde woede ondermijnt heeft haar tegenwoordig ten halve afgeslagen zoodat zij zich thans voordoet als een klein voorgebergte steil aan den zeekant en aan de binnenzijde meer glooiend afloopende maar in den
om t even antwoordde de bisschop wat gaat u dat aan is uw geheele leven niet een logen liegt gij niet op alle markten en kermissen dat de steenen er van zweeten
in een der hoeken van de zaal was men van t eene onderwerp op t andere aan de friesche jonkvrouw geraakt welke men wist dat met de afgevaardigden was
barbanera vertrok sic vos non vobis dacht hij bij zich zelven de bisschop zocht mij te verschalken en zelf den prijs voor het geheim in te oogsten
ik weet dat gij nog liever dan mij te vergezellen naar friesland zoudt reizen indien gij aldaar met zekerheid aan den heer van aylva bewijzen kondet dat gij zijn zoon zijt
ziende dat er geen middel was om zich van het bezoek te ontslaan stond de monnik op van de plaats waar hij lag neergeknield en ontsloot de deur adeelen trad binnen
gewis aan tafel zeide de abt gij zijt lang genoeg uitgebleven om uw honger te scherpen en den onzen ook dat beloof ik u
uw genade zal mij verschoonen zoo ik mijn gevoelen durf uiten zeide deodaat maar zal een daad van geweld niet de gemoederen der friezen verbitteren in stede van hen te winnen die jonkvrouw is de pupil van den eenen en de verloofde des anderen
ik haat hen dubbel zeide adeelen om dien dienst zelven wat kon mij erger overkomen bij de eeuwige veete die ik tegen alle hollanders voede dan weldaden van hen te genieten
t is lang geleden dat wij elkander laatst ontmoet hebben zeide hij en het verheugt mij hartelijk iemand te vinden met wien ik nog over den ouden tijd kan praten
gij bedriegt u zeide de monnik deze is niet de man waar gij hem voor houdt hij is een fries en zal hier niet komen om zijn land ten val te brengen
dat hij zulks gewaarwerd dan door de scherpte van zijn gezicht want het was hier bijster donker en geen wonder daar zij zich op een middelzoldering bevonden waar van geene zijde eenig licht kon doordringen
op het vernemen waarvan de meeste edellieden de schouders ophaalden en adeelen medelijdend aanzagen treslong en de beide friesche edelen namen nu mede deel aan het spel
deodaat haar verlegenheid bespeurende haastte zich voor haar te antwoorden ik zou zeer gelukkig zijn indien ik de verwaandheid mocht hebben zulks te gelooven maar ik twijfel er hard aan of de jonkvrouw iets van mij bespeurd heeft voor wij naast elkander stonden
nu oom zeide de graaf zult gij u over een onschuldige kortswijl vertoornen zie slechts de edele aylva is niet langer verstoord
dit ware minder erg zeide teylingen dan dat die trotsche fries zonder tegenpartij in het krijt verscheen gij hebt gelijk teylingen spoedig spoedig van hier dit moet nader onderzocht worden
een groot denkbeeld van zijn macht aan de vreemde bezoekers en vooral aan de friesche afgevaardigden willende inboezemen had de graaf bevolen dat er geene kosten gespaard zouden worden om een praal ten toon te spreiden geschikt om alle oogen te verblinden
waaruit hij vroeg in den morgen door den monnik gewekt en daarna ongemerkt buiten de muren van het gebouw gebracht werd dertiende hoofdstuk
tot vroolijkheid gestemd waren anderen zagen den toovenaar met een gramstorigen blik aan enkelen bleven in diep gepeins verzonken zijn voorspelling overdenken
de gewapenden streden meest allen met dien onweerstaanbaren vijand de zeeziekte en lagen op het dek uitgestrekt langzamerhand echter begon de wind te minderen
onze heldin had echter niet lang tijd om haar meewarigheid te toonen de oude speerman keerde terug met een jeugdigen schildknaap die haar de boodschap bracht dat zijn meester haar wachtende was en haar tegelijk de hand bood om haar van t paard te helpen
en vervolgens een hoek makende zich weder aan den achtergevel aansloot en een hof omvatte gelijk te zien was aan ettelijke hoog opgegroeide vruchtboomen wier takken met welig groen en schitterende bloesems voorzien over den muur afhingen
en gaf zooveel te kennen als dat de man tot wien het gericht was er zich ten hoogste mede vereerd moest achten en dat een weigering kwalijk zou worden opgenomen
dienen mijn lezers zich te herinneren dat de oude graaf reinout van gelder toen hij willem iv als kind ten doop hield de voorspelling gedaan had dat zijn petekind eenmaal door het zwaard der friezen zou omkomen
beken zeide reinout aan wien hebt gij mijn paarden verkocht dat laat zich raden zeide de nar aan dien ridder met den rooden arend die gisteren op het slot gekomen is welnu volg mij dan naar het slot zeide reinout met drift tegen walger
daar zijn de stichtenaars en komen het kasteel bezetten hun bevelhebber is naar ik hoor wouter van ijselstein onbekend goddank zeide arkel welk een slag van een man is hij
en onze beide zwervers die daarvan gebruik hadden gemaakt bevonden zich nu op twee derden der hoogte boven de tweede en aan den voet van de hoogste ladder
blijf edele aylva zeide hij blijf waardige abt u kunnen de woorden des graven niet gegolden hebben o mijn edele neef deze edellieden deze vrome
de muren dik genoeg om geen schade van brand en bestorming te vreezen waren slechts hier en daar met een enkel kijkgat voorzien en verder geheel ontbloot van allen zweem van versiering
hij is bang dat de nachtlucht u hinderlijk zou wezen en dan het begint er mooi stormachtig uit te zien ook zal ik van hem mijn plicht leeren vroeg aylva
nadat madzy verklaard had hoogst verlangend te zijn hem te hooren deelde de monnik haar mede wat er geschied was sedert den morgen dat hij haar in de herberg vermist had en hoe hij vervolgens zich met meester barbanera in het slot van nyenstein had zien opsluiten
wanneer eens dat uur van vertrouwen waar gij van spreekt zal geslagen zijn dan hoop ik u mijn erkentenis te betuigen op een wijze uwer en mijner waardig
ik zie waarde seerp zeide hij dat uw ontmoeting van heden u van alle kalmte en bedaardheid heeft ontbloot en die zijn echter noodig wanneer men een zoo gewichtig onderwerp bepraat wij zullen dus hier liever afbreken
onder het opzeggen dier rijmen begonnen zijn gelaatstrekken te veranderen de blozende wangen vielen in het blanke vel des paters werd bruin en vaal van kleur de ronde buik kromp in
welnu vroeg de monnik heeft uw uitdaging een goed gevolg gehad mij dunkt gij zijt spoedig terug vervolgde hij ziende dat adeelen zonder hem te antwoorden het vertrek met groote stappen op en
en vader syard aanziende ehugh ehugh die vervloekte rook er zijn er zoovelen gevallen die zoo goed ja beter waren dan hij
het oogmerk hebbende om den dag daar aan na alles verricht te hebben wat nog te doen stond zich naar s hage te begeven hiertoe behoorde in de eerste plaats het antwoord dat hij nog aan de friesche afgevaardigden schuldig was
de stoet intusschen geheel te paard gestegen zijnde keerde men langs den kortsten weg terug onder een vroolijk gesprek tusschen madzy en de beide edellieden de goedhartigheid van deodaat die uit al zijn gezegden doorblonk het gezond verstand dat hij betoonde
en met mouwen die naar den toen heerschenden smaak omtrent een halven voet langer waren dan de arm voorts gouden ketens om den hals tootschoenen met punten van een bespottelijke lengte en fluweelen hoeden
men zag krijgslieden zich vermaken met een kegelspel met den wedloop met het schieten met den boog en daarlangs hunne in den krijg gekwetste makkers met karren vol vervoeren
op het eerste gekomen zijt zoudt gij den schijn aannemen alsof gij den graaf wildet tarten en dit is iets hetwelk gij in zijn gebied niet zoudt kunnen volhouden
gij deedt zeker wel zeide reinout met bitterheid niets daarvan te melden aan uw bijzit men kan met zulke kostbare schatten niet te geheim wezen
mistrouw dien bedrieger zeide deodaat ik heb hem ook gesproken en hem verzocht hier nimmer terug te keeren dit zeggende gaf hij zijn paard de sporen en verliet hem die gisteren nog zijn boezemvriend was ter prooi aan den minnenijd die zijn gemoed
en met een eind touw hetwelk aan de bagage des kwakzalvers ontnomen werd vastknevelde mijn hemel feiko riep het arme meisje dat nu weder door den volkshoop naar voren gedrongen was waar brengt men u
hoedanig men handelen zoude ten einde vriendschap en vrede met holland te bewaren zonder de onafhankelijkheid van friesland in de waagschaal te stellen hij deed daarbij nogmaals verslag van het wedervaren der afgevaardigden te haarlem
berg ze maar gerust weg zoowel als uw friesch mes eer de dienaars u bij de kladden krijgen als valschen munter en als breker van s graven vrede
en met welk een vastberadenheid hij dit wist door te zetten het sticht bewonderde een kerkvoogd die reeds op zulk een jeugdigen leeftijd met zulk een ijver de belangen van het bisdom wist te behartigen en aller harten waren met smart vervuld
doch de hazelbruine levendige oogen schenen tevens vernuft en loszinnigheid van karakter aan te duiden de mond was tot een glimlach vertrokken
voor den volgenden dag reinout was deodaat bestendig ontweken wanneer zij elkaar bij toeval op straat of in een werkplaats ontmoetten en adeelen die nu een bepaald voornemen in t hoofd had zag hen zoo dikwijls hij hen tegenkwam met een koele bedaardheid aan
wien zoekt gij en wat wilt gij zoo laat riep hij zijn hoofd achter om de klep van de brug stekende den monnik toe goede vriend zeide deze laat uw brug neer ik moet uw heer spreken en heb geen tijd te verliezen
zonder de oogen van het doodsbleek gelaat te kunnen afwenden al de overigen volgden of omringden hen met zichtbare blijken van deelneming adeelen alleen bleef terug met madzy die toen het lichaam was opgenomen
of gedurende de dagen dat hij zijn ouders bezocht in de ridderspelen zijner broeders en van andere jeugdige edellieden deelde uitspanningen welke hij verschoonde door aan te voeren dat zij voor zijn gezondheid die van t letterblokken kwijnde noodzakelijk waren
lage onvruchtbare strand bloot hier en daar met helm en duinplanten begroeid en slechts enkele terpjes of verhevenheden bevattende welke tot een schrale weide verstrekten voor de kudden van diegenen uit den omtrek die niet rijk genoeg waren om zelf eenigen grond te bezitten en zich
wij zullen volgens onze overeenkomst vaardig zijn om onzen grond te verdedigen maar ik twijfel of gij éénen fries zult vinden die geneigd is voor eene hem vreemde zaak te strijden en dit was ook onze bedoeling niet
dat er een vermomde jonkvrouw bij haar had gehuisvest en dat zij s nachts van daar geloopen was en dat er den volgenden dag een draagkoets den ridder van den arend naar utrecht gevolgd was kreeg hij kwaad vermoeden en zoo besloten wij samen u te gaan opzoeken
maar deze toen hem dat verzoek werd voorgedragen nam terstond het besluit om dit gebouw ter bereiking van zijn eigen oogmerken te doen strekken
en waar nooit anders dan bescheiden volk wordt toegelaten en denkt gij dat de herberg van maaike jaspersz een klooster of een bijenkorf is waar ieder zijn eigen celletje heeft ik voel mij wat ongesteld zeide madzy op een smeekenden toon
had zijn behoudene wederkomst bij zijn onderzaten op het voetspoor zijns doorluchtigen vaders met luisterrijke spelen willen vieren waarop als naar gewoonte
nu elk zijn liefhebberij zijn nieuwsgierigheid was echter opgewekt hij liep den dijk langs naar de plaats waar het geluid vandaan kwam
begon zich reeds te vergaderen in de hofzaal op de markt waar het dansfeest dat in t klooster minder voegde stond gehouden te worden het oog kon zich niet genoeg verzadigen aan het beschouwen van de pracht aldaar ten toon gespreid
stil zeide de onderschout het past niet zulke dingen aan te merken in t bijzijn van s graven ambtenaar ik zeg niets kwaads hernam claes gerritsz de
uwe genade riepen naaldwijk en teylingen als uit één mond laat mij den fries bevechten ik ben maarschalk van holland riep de eerste het komt mij toe die eer te genieten
dat is tot daar aan toe viel haar maaike jaspersz in de rede een meid uit een ordentelijke herberg behoeft de jonge knapen niet in de oogen te kijken laat zien de bedsteden zijn bezet maar er zal nog wel een ledig hoekje zijn om een stroozak te leggen
goede hemel wat is er gebeurd vroeg de bezorgde monnik is u eenig leed overkomen een priester een priester schreeuwde de beangste vrouw de booze zelf ligt in eigen persoon in t bed van uw nicht
om die zelfde tijding aan helbada te brengen terwijl hij heendraafde over den kronkelenden zandweg die van het genoemde dorpje naar rys geleidt was het hem meer dan eens voorgekomen alsof er behalve daamke die achter hem reed nog iemand was die hem volgde
dat is nu alles goed en wel en juist gelijk ik het ook zou hebben voorgeschreven maar met dat al hoop ik dat men de cel goed gesloten heeft en de deuren van de gang ook want wat zouden wij oude lieden doen indien de ridder eens uit wilde breken
en wie waarborgt mij vroeg arkel dat gij niet morgen mijne zijde zult verlaten de graaf begeert mijn hoofd waant gij dat ik geneigd ben hem dat te brengen
ik ben nooit aan gene zijde van de zuiderzee geweest een fijn vermaak wij zouden er veel aan hebben om ons met die lompe boeren te meten bij wie geen eer noch profijt te halen is ik trok even gaarne nogmaals tegen de lithauwer heidenen te velde
dat kan wel zijn moeder zeide de monnik maar wees nu zoo goed en ga mijn nicht waarschuwen dat zij zich gereedmake ik ga al zeide de waardin zij zal nog wel in een zoete rust liggen want de jongelieden zijn doorgaans lui en lekker
en daar hij buiten dat geene ware redenen tot klachten gegeven had en zijn mederechters vooral die van stavoren hollandschgezind waren had hij tot nog toe geene dadelijke weerstreving aan zijn bevelen gevonden
als de menschen in de dagen noachs deden voor de zondvloed kwam en ze allen van de aarde wegnam beef want het bloed zal bloed eischen en de wraak zal u vervolgen waar gij ook schuilen moogt walger trad onthutst en bedremmeld terug en terwijl de
en gelijke beweging had eens het eigendom geweest was van dien ongelukkigen deodaat wiens beeld al de vreemde voorvallen die zij ondergaan had nog geenszins uit haar geest hadden geweerd
en men kon aan den scheeven trek van zijn gelaat bespeuren dat de vrijmoedigheid welke hem bij zijn opkomen bezield had langzamerhand begon plaats te maken voor verlegenheid
het schijnt wel dat de ingezetenen niets meer hebben in te brengen t is zeker wat erg merkte walger aan terwijl hij met een frissche teug uit het lederen fleschje dat aan zijn bandelier hing zijne door het gevecht verloren krachten poogde te herstellen
ja toch daar is onze familie raar aan ekomen door dien zelfden ige galama waar jou van sprak aandachtig schoof willem zijn stoel bij en gerrit zelf het hoofd oplichtende keek den verteller met belangstelling aan
uw goede naam herhaalde deodaat verbaasd ja eenigszins gevoelig t is waar mijn geboorte is nog duister maar mijn eer is onbevlekt gij misduidt mijne woorden oordeel zelf adeelen verdenkt mij door
het gewaad van den kokeler belet mij niet mijn bestrijder op het steekspel te herkennen bij mijn zaligheid riep arkel lachende terwijl hij neus en baard afwierp
is liefde aan ons leven tot vreugde gegeven of stort ze ons in zorgen en pijnlijk verdriet ik weet het niet k hoor alle dagen vroolijk van zin liesken gewagen van t heil der min
of het rondfladderen aan de koord boven het genot van gods vrije lucht verkieze moet ik vroeg arkel uit uwe woorden zelven niet afleiden
en aan den anderen kant niet te hoog voor zijne bevatting zijn en hoeveel te sterker moest de indruk zijn dien de gezegden van deodaat op het eenvoudige meisje teweegbrachten nu de beschaafde vormen
wij zijn onvoorzichtig geweest zeide de monnik zich voor het hoofd slaande wij zitten hier met licht en iemand die de moeite neemt om een der boomen welke buiten staan te beklimmen kan ons alle drie herkennen doch bij alle heiligen wat is dat
is uwe edelheid in ons land geweest riep deodaat verwonderd van zijn landtaal zoo onverwachts en zoo zuiver te hooren spreken ik heb er een jaar doorgebracht antwoordde aylva
maar één ding moet gij mij nog verhalen zeide arkel hoe zijt gij toch uwe gevangenis ontkomen seerp van adeelen wien ik als mijn medeminnaar haatte toonde zich mijn vriend hij verschafte mij een dolk toen ik nu in den toren van het jachthuis zat opgesloten
hij verwaardigde s graven bode met geen antwoord maar zijn schildknaap roepende ontdeed hij zich van zijn helm en de muts waarmede hij dien verwisselde diep in de oogen drukkende ging hij met zijn medeafgevaardigden naar het klooster
dit gezegd hebbende vestte hij op aylva een doordringenden blik om de uitwerking zijner woorden te zien zonder van zijn stuk gebracht te zijn antwoordde de olderman met waardigheid
o wees edelmoedig heer bisschop ik ben een ijdele dwaas geweest ik heb gesteund op eigen krachten en ben beschaamd gemaakt maar wees grootmoedig gelast dat men haar zoeke zij moet hier ergens schuilen
ik heb in uwe woning gastvrijheid genoten en ik ben er u dankbaar voor maar ik ken u niet ik weet niets van uw rang en stand ik weet niet of gij gehuwd of ongehuwd zijt dit alleen is zeker dat het mij niet betaamt langer onder uw dak te blijven
geen stap verder zeide hij t is thans met mij dat gij zult te doen hebben hoe nu zeide deodaat ik versta u niet
maar ook om dat gezag over de naburige gewesten uit te breiden hij had zich gevleid in vader syard een bekwamen en behulpzamen handlanger te zullen vinden
gij noemdet uw vriend reinout dat doet mij ergens aan denken is hij niet althans volgens uwe meening op een dolk naar beneden gereden
dan huiverde zij tegen het denkbeeld dat zij slechts korte dagen in holland verblijven zoude en dan waarschijnlijk den jongeling nimmer terugzien in wien zij zulk een hoog belang stelde
weldra kwamen nu de heer van aylva en de abt met madzy van het feest terug en haastten zich hun vriend op zijn kamer te gaan bezoeken ten einde hem woorden van troost en opbeuring toe te spreken zij vonden hem wrevelig en vermoeid in een armstoel liggende
het voegde mij niet ongeroepen het woord tot u te voeren maar de taal door gindschen bedrieger gesproken maakt het mij tot een plicht u te verzekeren dat zoolang de friezen in u een goeden en gunstigen beschermer vinden
zij welke hij zoo onuitsprekelijk teeder beminde zij welke hij gevreesd had nimmer terug te zullen zien zij lag vertrouwelijk in zijn arm haar adem beroerde zijn wang
aylva gaf weldra blijk dat hij de oefeningen zijner jeugd onderhouden althans niet verleerd had daar hij de schijf nooit miste tot zijn bevreemding zag hij
en al ware hij het niet onder uwe bescherming en die van deze waardige ridders geloof ik niet dat wij twee oude lieden iets te vreezen hebben
zoodra hij zich echter buiten en in den zadel bevond scheen net of zijn zwakheid geheel verdwenen was en zijn ros de sporen gevende reed hij van feiko vergezeld in vollen draf den weg op naar
de voorkant op den grooten landweg uitziende van breede steenen te zamen gesteld en onregelmatig opgetrokken droeg duidelijke blijken van trapsgewijze vergrooting t geen vooral daaruit te zien was dat de poort of hoofdingang die van zwaar ijzer was saamgesteld
het is wel gezegd zeide de abt van bloemkamp terwijl hij met de in ijzer gehulde vuist krachtig op de tafel sloeg niemand zal hier te lande in seerp van adeelen een bloodaard zien
er groeien zoovele en zoo dichte struiken om de muren dat de kerel er vruchteloos naar zoude zoeken nog beter hernam de stichtenaar wij hebben immers den bode bij ons
een brief werd bij hen gevonden waarbij carlo gebeden werd in naam van de moeder gods en van alle heiligen het hem toevertrouwde kind dat uit verona en van adellijken huize was tot zich te nemen en als het zijne op te brengen
waar geen helmslager nieuwe nagels in de stormhoeden dreef waar geen bontwerker bezig was met pluimen van allen vorm en kleur te vereenigen waar eindelijk geen talrijke drom van ridders en schildknapen heen en weder liep om zich aan te schaffen wat nog ontbrak
andere ridders en edellieden volgden en bijna ieder ontving een onheilspellend antwoord het was niet onbelangrijk op te merken hoe elk hunner zich in deze omstandigheid gedroeg sommigen lachten overluid doch hun gedwongen houding toonde genoeg aan hoe weinig zij innig
dat zij met den dwingeland gehuwd en sedert gestorven was zij was u dan ontrouw geworden vroeg madzy verbaasd ondanks haar plechtige belofte wat haar aangespoord heeft om den mij gezworen eed te breken is mij onbewust zij was niet meer wat kon een ijdele navraag
ik ben heer van treslong in t henegouwsche antwoordde de ridder terwijl een vluchtig rood zijn wangen bedekte maar komt mijne heeren hoe is het zult gij niet met ons een kans wagen
neen de goede schildknaap had zijn meester niet bijtijds gehoord dit werd hij te ras en op een schrikkelijke wijze gewaar hij was bij het opklimmen de voorste geweest en bij het terugkeeren bevond hij zich dus met deodaat achteraan
ook die kans is door mij voorzien en het hangt slechts van den uitslag des oorlogs af of ik als legerhoofd dan wel als middelaar zal optreden
intusschen deden verscheidene bootslieden moeite om het vaartuig te beklimmen handen af riep de schipper een eind hout opheffende handen af wat beduidt dit die koopman kan toch niet met u allen te gelijk meegaan
joost haal mij wij hebben van den een noch van den ander iets vernomen te rijnsburg wist men van geene madzy dekama zooals ik trouwens ook wel dacht en te plaswijk wist men evenmin waar meester barbanera was
hij zond mij naar martena en helbada om hen tot dubbele waakzaamheid aan te sporen en te beletten dat zij niet door den brand verlokt hun benden van de plaats doen gaan
echter zou haar de belangstellende nieuwsgierigheid van vrouw jaspersz nog geene rust hebben gelaten zoo niet een rumoer in het benedenhuis ontstaan de aandacht van deze getrokken had
mij dunkt vervolgde hij met een ontevreden blik omziende en aylva ter zijde trekkende die ontvangst is niet geweest gelijk ze behoorde
kwamen menschengedaanten te voorschijn welke echter zoodra hij zich bekend maakte weder verdwenen een hunner intusschen verzocht hij hem naar helbada te geleiden dien hij te rys vond bezig een zijner verspieders te ondervragen die hem bericht bracht
onder het uiten dezer woorden greep hij den vreemden ridder met de linkerhand in de borst maar deze zijne lans wegwerpende bukte zich vatte reinout met beide handen bij t been en slingerde het zoo behendig over den zadel dat de jongeling aan de andere zijde op het veld viel
verwondering steeg ten top toen hij zag dat die korst zich bewoog als een reusachtige mierenhoop wat gebeurt daar vroeg hij aan den abt naar boven wijzende gij zult het wel zien zeide deze maar één ding moet ik u zeggen gij kunt nu onmogelijk verder al het volk
reinout riep madzy god loone hem hij is mijner waardig zeide aylva verheugd maar nu de tijding der vloot is zij echt
beide kenmerken eener bloeiende gezondheid waaraan de kloosterregels geen nadeel schenen te doen en zijn groote blauwe oogen die alle uitdrukking misten de waardigheid zijns gelaats niet verminderd hadden
in een dier groepen stond de wapenkoning op den hem eigen gewichtigen toon doch niet luider dan juist noodig was om door zijn toehoorders verstaan te worden zich te beklagen over de moeite welke het geven zoude
bij sinter klaas die een hand aan t schip slaat sla ik de hersens tot gruis gij allen kent krijn jansz en gij weet dat hij woord houdt
vraag visschen aan het geboomte en bloemen aan de zee riep adeelen uit maar vraag nimmer onderwerping aan een vrijen fries hoe nu hernam de graaf zijn dit de woorden uwer
alleen de rozenroode halsband aan wiens einde een gewerkt gouden kruis afhing gaf zijn rang eenigszins te kennen wat zijn persoon betrof die was geenszins van statelijkheid ontbloot ofschoon zijn zwaarlijvigheid hem wanneer hij zooals nu niet in pleeggewaad was
intusschen was het misschien uw geluk dat u hier gevoerd heeft onder mijn geleide zult gij veilig kunnen reizen en welhaast in de armen uwer vrienden de ongemakken der reis vergeten
en wij zijn gered nog een halfuur brulde de abt die dezen uitroep hoorde hoort gij dat broeders wat staat gij daar en kijkt met steenen werpen is het niet te doen gij moet voor den dag komen en hen verpletteren en dat volk van martena dat om hen
onder deze gepeinzen trad hij de herberg binnen het was reeds volkomen duister geworden het voorhuis was ledig en verlaten t geen hem te meer genoegen deed dewijl hij daaruit opmaakte dat zich de luidruchtige gasten ter ruste hadden begeven
dat hollandsche ambtslieden het recht spraken in onze steden dat het wapen eens vreemden graafs aan onze raadhuizen werd aangeslagen hij beschouwt ons als zijne lijfeigenen en dit friezen
dit huis verlaten herhaalde mechtelt die bleek ware geworden indien de grauwe tint van haar gelaat voor eenige verandering ware vatbaar geweest heden mijn tijd engeltje hoe komt gij aan die dwaze gedachte
vlei u daar niet mede zeide reinout met bitterheid willem moge gekwetst zijn maar het is slechts aan den voet en zijn geest blijft even helder als te voren
een fraaie zaak voor een edelman dan die snoever welken wij uit de handen van t gepeupel verlost hebben en de abt van sint odulf wie van drieën zoude het recht van patronaat over dit meisje uitoefenen
hoewel zij met dezen laatsten naarmate zij in jaren klommen somtijds onaangename tooneelen had door zijn hoofdigen en eigenzinnigen aard veroorzaakt
waarom komt gij niet aan t hoofd liggen met uw tjalk riepen ettelijke stemmen ik moet met de eb naar makkum riep de schipper
en het noodige geld van den olderman ontvangen hebbende verliet hij het klooster hij kwam echter weldra terug doch schier onkenbaar voor zijn beste kennissen
ongeveer te dier plaatse gelegen waar thans het hazepatersveld gevonden wordt verzameld had om een stellage van waar een kwakzalver
met deze woorden rees de graaf op en begaf zich met teylingen naar den gewonde wien hij volkomen bij zijn kennis vond en verkwikt door eenige uren sluimering na een kort onderhoud over zijn toestand vroeg hem graaf willem of hij ook de oorzaak kon gissen waarom beaumont zoo overhaast vertrokken was
om naar een klooster vervoerd te worden het is mij steeds geweigerd uithoofde van zwakte het zij zoo die reden bestaat thans niet meer
van de eene zijde pogingen te doen om den gouden draad te overschrijden en van de andere zijde om door behendige tegenbewegingen zulks te keer te gaan van de zijde des graven hielden buiten hem niemand het veld meer dan de baanrots van ligny
de burchtvrouw bracht een meisje ter wereld en stierf in het kraambed een wanhopige droefheid vervulde de ziel des vaders die zich zoo opeens in al zijn verwachtingen zag teleurgesteld
t laatst der week hopen wij er hier echter een te geven waartoe de voorbereidselen gemaakt worden ik zie geloof ik hier den
en hadden zij vervolgens hun wandeling door de omliggende bosschages voortgezet het onderhoud was onmerkbaar afgeloopen daar ieder zijn bijzondere redenen tot ernst en nadenken had
zijn oog bleef met een angstig ongeduld gevestigd op de overige schepen en pijnlijk was de indruk door die beschouwing teweeggebracht de schoone orde waarmede de vloot nog zoo kort geleden zeilde was
ik ben wel dwaas zeide hij bij zich zelven zoovele plichtplegingen te maken jegens een boerinnetje dat mij wellicht niet eens dank zal wijten voor mijn bescheidenheid
en bovendien geloof ik niet dat er hier een klok in den toren is die zwelgers hebben alleen een etensbel noodig en die hangt boven de bakkerij
en dat zij kans liepen bij een nieuwe ineenstorting van het puin in den gloed te vallen en jammerlijk om te komen al trippelende en met verschroeide ledematen sprongen zij van den eenen hout of steenhoop op den anderen
zij haalden er alles uut wat zij vonden en ige behield een grooten buut voor zich maar mijn stamvader douwe die een man van studie was nam er de perkamenten en papieren
ik ben dus volgens u door het sleutelgat gekropen vroeg adeelen en om uwe nalatigheid te bewimpelen wilt gij mij aan het bezit mijner vijf zinnen doen twijfelen sluit terstond de zijdeur dicht en zeg mij waar is de abt
en men weldra door de hoofdstraat de gravin zag aankomen op t prachtigst uitgedost en omringd van een luisterrijke schaar van ridders en jonkvrouwen op trappelende rossen en witte hakeneien gezeten en schitterende van goud
onze heer mompelde adeelen met bitterheid ellendig dienstvolk en zonder verdere groete verwijderde hij zich met feiko en sytsken
gij zijt onbillijk adeelen zeide madzy terwijl de tranen in haar lieve oogen blonken denkt gij dat ik het gevaar t welk den vriend mijner kindsheid mijn speelmakker mijn broeder boven het hoofd hangt met een onverschillig oog aanzie
en wat zal dan het gevolg van uwe oploopendheid wezen niets anders dan dat graaf willem u in ketens slaat uwe goederen verbeurd verklaart
geloof sloeg het zou slechts zijn om mij te beschuldigen dat ik het geluk van het bisdom aan eigen heerschzucht had opgeofferd verdeeldheid zou weldra in onze vergadering en in ons leger heerschen
en zich met een hardnekkigen moed verweerden tegen de krijgsknechten die hen van alle zijden bestookten in het midden van de jongere broeders en conversen stonden de grijsaards en zwakken met schorre kelen doch met een prijzenswaardige gelatenheid den psalm zingende
als dekama zijne roos verliest en deze voor friesland het zeenat kiest dan zullen om haar te plukken komen vogels van alle wieken en veeren dan zal zij welken en verkwijnen en t hoofdje droef laten hangen
veelvervig pak van den kraag af tot de hoos toe de kleur van uw bloed doen aannemen kom kom zeide daamke heb maar zooveel praats niet die lange fries van den heer van aylva mocht eens terugkomen en u afranselen zooals hij in den haarlemmerhout
en trui een frissche boerenmeid kwam de herberg uitdraven en nam met haar purperkleurige handen de teugels der beide rossen terwijl haar meesteres er madzy afhielp eer deze nog wist of zij blijven zou dan verder gaan
en nam hen zooras zij in staat waren een zwaard te voeren als schildknapen met zich naar spanje gelijk wij hierboven verhaald hebben de edele man overleed na het afleggen dezer verklaring zijn paarden
de nacht was voorbij en de zon begon zich alreeds aan den gezichteinder te vertoonen maar nog was de woede van den strijd niet verminderd van het geheele gebouw dat weinige uren te voren zoo stevig daar neder stond was bijna niets meer overig gebleven
in waarheid hernam deodaat voor zooverre mij scheen was de stem volkomen zuiver en ontbrak het der zangster niet aan gevoel misschien zult gij zeggen dat zij nog eenige leiding behoeft om
einde van uw verhaal schuldig zeide hij in t italiaansch wat zal ik u zeggen zeide de kwakzalver de schouders ophalende en reinout met een blik aanziende die zooveel zeide als gij zult thans minder dan ooit in staat zijn mijn ontdekkingen goed te beloonen ik
ach riep deodaat hoe kunt gij tevens zoo goed en zoo wreed zijn gij zijt als de engelen die gelijk mij wel verhaald is aan den heiligen mozes het beloofde land toonden maar hem niet toelieten daar binnen te gaan
aan het hoofd zijner herauten en trompetters recht bezig om alles naar behooren te schikken echter kon hij niet nalaten van tijd tot tijd het hoofd te wenden naar de zitplaatsen van den adel
elke uitval kost opnieuw ons dapperen en zoo de verslagenheid ergens heerscht het is in deze wallen waar gebrek en ziekte reeds woeden en geene hoop meer is dan op een spoedige overgave
t ware toch misschien voorzichtigst zeide aylva een paar dienaars uit te zenden om onzen ambtsbroeder op te sporen hij kan verdwaald zijn misschien is hem een ongeluk overkomen
de waarzegger stelde hem het stokje ter hand maar nauwelijks stak de ridder het in t water of hij zag de kleur daarvan in die van bloed veranderen terwijl hem barbanera toeriep
omringd van zijn bespringers reeds scheen hij reddeloos verloren toen op eens reinout te paard van het klif kwam af hollen de hem in den weg staande monniken onderstboven rijdende terwijl hij met een daverende stem den oorlogskreet weergalmen deed van holland holland
riep de graaf zich met een bitteren lach tot de naastbij gezetenen wendende gij hoort het mijne heeren men verzoekt onze bevelen te vernemen
ik heb wellicht in de middelen gefaald maar zoolang mij dit niet gebleken is moet ik op het ingeslagen spoor blijven voortwandelen wat u betreft tracht ik smeek er u om de kalmte te hervinden en overweeg bedaard hetgeen ik u gezegd heb
gekheid hij weet niets ik had spoedig in den neus dat hij met zijn persoon machtig verlegen was ik zond hem daarom naar mijn broeder met een brief in cijferschrift waarin ik meldde dat ik te plaswijk antwoord wachtte
amen hernam de graaf en zich terstond met een lachende tronie omwendende welnu jonker seerp zeide hij hoe staat gij daar zoo in u zelven gekeerd wij brengen u uwe verloofde terug
ieder zich voegde bij de partij waartoe hij behoorde waarvan het gevolg was dat aan de eene zijde enkel schieringers en aan de andere vetkoopers gezeten waren
en daar het nu wederom ebbe was dreef men spoedig ver genoeg van wal om buiten bereik te zijn zweder op wien door den dood van boudewijn het bevel was overgegaan gaf nu last dat men zooveel doenlijk zuidwaarts zou stevenen en een poging doen
daar is die kust dan dacht hij die kust welke ik zoo gaarne als vriend betreden had daar leeft voor wie ik met wellust al mijn bloed zoude offeren en wier landgenooten ik thans bestrijden ga zal ik haar nog zien
dat men voor den ledigen zetel des graven had nedergesteld en waarboven een geordende geestelijke een kruisbeeld hield hij legde hier den gebruikelijken eed af en keerde vervolgens terug waarna de verweerder hetzelfde deed met dit onderscheid alleen dat hij zijn aangezicht niet ontblootte
ik ben ridder freule en alleen op een ridderlijke wijze kan ik mijn geschonden eer terugbekomen ik heb van uw ridderwetten gehoord hernam madzy voor zich ziende en adeelen zelf zou niet begeeren dat ik u afhield van te handelen gelijk die wetten voorschrijven
zij gaat zeker op het steekspel een lans breken vervolgde de bijtende oda zij is immers reeds half geharnast geharnast of niet ik heb nooit zulk een pracht van gespen en ketenen en armbanden gezien
zoo nu begrijp ik u zeide deodaat er wordt dan heden recht gedaan de bootsman zag hem met een schamperen blik aan en met verdubbelde kracht voortroeiende neuriede hij het volgende referein van een oud friesch deuntje
en verwierf zich door dezen voorslag de toegenegenheid eener aanzienlijke partij iedereen keerde tot zijn plaats terug en aan reinout werd het woord
hij vreest een landing aan de lemmer of aan deze zijde der kust moge de hemel mij mijn vurigsten wensch ontzeggen en mij beletten den moord mijns zoons op worp ropta te wreken indien ik hier als een onnut meubel blijf suffen gelijk een verroest
zoodra hij tot zijn kennis kwam de waardige olderman stond in diep gepeins verzonken en als verplet van droefheid wat verder zag men eenige stichtsche edelen
welnu mijne heeren zeide willem zich lachende tot de omstanders keerende hebben wij het niet voorspeld zietdaar al zwarigheden
uw meester barbanera heb ik niet in mijn zak ik meen gehoord te hebben dat de graaf hem heeft doen opknoopen laat u dat niet ontmoedigen zeide feiko terwijl hij den bedrukten hansworst op den schouder klopte
waarlijk zeide de monnik zoodra de waardin vertrokken was indien ik geweten had dat hier zoo weinig gelegenheid ware om behoorlijke huisvesting te erlangen ik had u nimmer laten binnenkomen dat is voorwaar geen verblijf voor de erfdochter der dekama's
van asperen floris van montfoort en de beide italianen terwijl aan de andere zijde de grootmeester dusmer adeelen en een andere ridder gereed stonden den kamp te hervatten
onder graaf jan den tweeden die alles deed wat in hem was om de welwillendheid zijner onderzaten te winnen onder graaf willem den goeden wiens naam alleen genoeg zegt om aan te duiden wat hij was
met het afzetten van de vroedschap en het ophangen van onzen armen claes gerritsz de man is zich zelf gelijk gebleven tot zoolang hij begon te merken dat zijn leven er mede gemoeid was toen heeft hij van zijn privileges waar hij te voren den mond van vol had op eens gezwegen
madzy met de luidruchtigste blijdschap te gemoet te komen en te betuigen dat hij er gaarne eens zoo slecht ware afgekomen nu alles zoo gelukkig was afgeloopen
doch die wel wil te kennen geven dat hij zich niet om den tuin laat leiden arkel hield zich of hij dit niet bemerkte en ging op denzelfden koelen toon voort
en toen ik hem verhaalde dat ik freule madzy ging zoeken liet hij mij terstond door en hij had zelfs de vriendelijkheid van mij te zeggen dat als ik terugkwam ik slechts naar jonker zweder van naaldwijk moest vragen en hem melden of ik geslaagd ware
hij had zich deze beide vermommingen in de hut des boschwachters aangeschaft elske die nu de hoop had opgegeven van haar man terug te zien had aan den
meester barbanera loopt gij op deze wijze met mijn geheimen te koop bij sint maarten wij zullen zorgen dat uw geklap niemand meer hindere
ik geloof zeide oda dat in die woorden iets ligt besloten dat een zijdelingschen zet moet beteekenen vooral niet over haar kleeding zou ik liever het oordeel van bevoegde rechters zooals gij vernemen
en schreeuw maar niet hartje het zou u toch niet helpen och heden neen in dit oogenblik werd de deur eensklaps van buiten geopend en arkel trad binnen beide de vrouwen traden op zijn verschijning onthutst terug mechtelt
het was gelijk de olderman zeide de meeste ridders hadden f uithoofde hunner nederlaag het perk verlaten f zich wegens vermoeidheid en als meenende genoeg voor hun eer gedaan te hebben onder de toeschouwers begeven
nu maar eventjes hernam walger ik zal den man geen kwaad doen ik wil hem voor de grap slechts eens laten ruiken of hij ook trek krijgt om mede te doen en zijn kroes volschenkende zwaaide hij naar den reiziger toe en hield dezen het vocht onder den neus maar
ga zeide adeelen wiens drift nu geheel bedaard was en voor nieuwsgierigheid had plaats gemaakt ga en zeg dat ik wijn verlang
hij had mij toch gezegd zeide de monnik met drift dat hij mij nooit gehoor zou weigeren indien ik het vroeg in sint maartens naam de portier gaf geen antwoord maar een geraas van sleutels en ketens liet zich hooren en weldra ging de valbrug naar beneden
broeder syard hernam adeelen den monnik van ter zijde aanziende ik geloof het waarachtig wel de vrome man drinkt nooit iets als water
doch hiervan straks nader wij moeten het geduld van onzen waardigen vader abt niet langer op de proef stellen het middagmaal werd nu opgedragen waaraan de monnik en de dienaars naar het toenmalig gebruik mede deelnamen ofschoon aan een bijzondere langwerpige tafel
bovendien was de monnik geheel uit het veld geslagen door de tijding dat de bisschop zich niet bekend wilde maken daarmede ging al zijn hoop te leur om de friesche geestelijkheid eenparig te doen handelen
is het die ongeluksvogel zeide claes gerritsz die ons voor drie dagen zooveel spels gemaakt heeft ware ik gij geweest ik had al de spijkers in het harnas gelaten zoodat hij er ingezeten had als velzen in zijn vat en wat heeft deze nu weer te vertellen
niet als een zwakke beduchte en schuchtere dochter welke de macht eens hoofdigen vaders vreest maar met het hoofd fier omhoog geheven met wangen van verontwaardiging gloeiende met een borst zwoegende van
zette zich zonder plichtplegingen onder hen en de algemeene regel scheen te zijn de eereplaatsen aan de oudsten en achtbaarsten in te ruimen ik bedrieg mij
en aanstonds ving hij aan met een heldere stem een liedje te zingen waar de inhoud ongeveer van was als hier volgt de veerman
indien dit al niet bij hem opgewekt werd door de gunstige voorteekenen waaronder de tocht was aangevangen de oorzaak zijner geheime zorg was bovendien van een zoo beuzelachtigen aard dat hij er zelf schaamte over had maar het innerlijk gevoel dat hem
de monnik steeg insgelijks af als met het oogmerk om zijne reisgenoote te vergezellen maar de veteraan verhinderde dit de ridder heeft nog onlangs gebiecht zeide hij hij heeft nu alleen van de deerne gesproken
o laten wij van hier gaan mijn vader zeide zij laten wij naar een plaats gaan waar gij rust kunt nemen herhaalde zij ziende dat
gebracht had zwaar gewond bleef ik liggen ik werd door eenige barmhartige voorbijgangers naar het naastbijgelegen klooster gebracht en lag daar verscheidene dagen met den dood te kampen toen ik eindelijk hersteld mijn verzorgingsplaats verliet en naar het paleis van cesara terugkeerde
maar vader volkert liet zich niet van zijn tekst brengen het is algemeen opgemerkt dat zelfs de meest wispelturige menschen nimmer zoo vasthoudend zijn dan wanneer zij zich iets weder zoeken te binnen te brengen dat ten deele aan t geheugen ontsnapt is
dat slechts een klein aantal monniken en dat nog wel alleen de ouden en ziekelijken zich aldaar bevonden salvete zeide hij bij het binnenkomen maar hoe nu waar zijn al de jongere broeders en
komaan dewijl het eenmaal zoo zijn moet zeide beaumont het krijt aan s graven zijde rondrijdende en overal met minzaamheid groetende
het eene been op het bed uitgestoken en het andere daarvan afhangende teekende volkomen zelfvertrouwen en onverschilligheid omtrent de wijze waarop adeelen deze ontmoeting zoude opnemen
welke handelwijze hij volgen moest des graven last was geweest dat hij binnen stavoren alwaar vele burgers nog hollandschgezind waren op een bedekte wijze eenig volk ontschepen zoude
laat hem zeide adeelen hem in de rede vallende zij is niet beter waardig dan een pluimstrijkster des dwingelands te huwen wat u betreft seerp van adeelen zeide willem wij hebben u reeds meer vergund dan met onze waardigheid strookt
daar men sedert de twee laatste gangen meer achter dan vooruitgegaan was ik heb het al gevreesd zeide de graaf wrevelig met de vuist op tafel slaande
genoeg is het dat juist de onzekerheid van dien naamsoorsprong de aloudheid der plaats zelve aanduidt aan den oever eener rivier gebouwd waarvan zij zich als van twee armen bedienen kon
wij moeten naar huis anders kom ik te laat om mij te kleeden voor het gehoor verzelt gij ons heer ridder ik vermoed dat het uw paard is dat aan gindschen boom staat
ziedaar wat ik uwe genade wilde verhalen zeide krijn jansz die twee schildknapen van den ridder waren maar gansch niet in hun schik dat zij hem dus in de macht der friezen zouden laten zonder weerwraak te nemen een van hen de kleinste is aan wal gebleven
hij had echter gelast dat men hem met den dag zou wekken want hij vermoedde dat er volk uit utrecht komen zou en hij wilde op hunne komst zijn voorbereid hij was dan ook reeds zoodra de zonnestralen de daken van het slot vergulden in de cel
niet willende dat iemand zijn vertrek aan schaamte over zijn val zou toeschrijven en begrijpende dat hij zich dapper genoeg gekweten had om het hoongelach niet te verdienen
ruim een half uur nadat het in het vorige hoofdstuk vermelde onderhoud was afgeloopen wekte een herhaald geklop aan de poort de aandacht van feiko die zich toevallig op het binnenplein bevond hij ging terstond opendoen en herkende de beide ridders die hem des morgens uit den nood hadden geholpen
maar slechts om dadelijk het gevecht met eene dubbele woede te hernieuwen het was een schouwspel zonder wedergade om van den toren af op die menschen neder te zien die zoo nietig en onbeduidend schenen en die als helsche duivels door de vlammen en den rook
goed zoo zuivert mij het dak van ongedierte werpt hen naar beneden die spreeuwen die hier ongevraagd komen nestelen houwt er op in broeders vreest niet voor het aantal een daar binnen in zoo goed als tien
en echter wanneer zij het gedrag overdacht door haar in de laatste dagen gehouden dan kon zij bij het gemoedelijkste onderzoek van hare handelingen niet zien waarin zij dan eigenlijk gedwaald had
waar gij u mede bemoeit ware het niet om den dienst dien gij ons heden bewezen hebt ik liet u opknoopen dat is te zeggen zeide de abt van sint odulf gij zoudt u geloof ik tweemaal bedenken eer gij een broeder van mijn klooster dorst aanranden
scala zijn opgebracht zich thans in hoog aanzien aan het hof des graven van holland bevinden er zich wel iemand zal opdoen die zich hunner aantrekt
deze ontdekking scheen onzen jeugdigen oudheidminnaar belangrijk genoeg toe om wereldkundig gemaakt te worden en hij wist ofschoon met moeite door zijn welbespraaktheid het zooverre te brengen dat de heer broddelsma hem het handschrift ter leen afstond
hoezeer zij door het geweld van den storm was beroerd geweest de natuur was kalm en liefelijk en had niet het oorverdoovend geweld van den strijd die aan de andere zijde woedde alle gedachten aan rustige genieting verbannen
met die twee italiaansche ridders gesproken maar onze toevallige ontmoeting aan de hut des boschwachters is daarvan de schuld en dan gij zelf gij waart ook buitengewoon minzaam tegen dien eenen
hier is de kelder van de vrome vaders zeide zweder of ik bedrieg mij grootelijks laat ons den ingang onzichtbaar maken dan houd ik het er voor dat wij vooreerst gered zijn
hij is eerzuchtig en heeft invloed bij de friezen hij zou mij meer dienst doen dan die monnik wien ik ter kwader ure mijn vertrouwen heb geschonken en die het nu wellicht zijn plicht acht zijn landgenooten tegen mijne bedoelingen te waarschuwen
men moet zich op reis behelpen zeide madzy met een vriendelijken lach en schoon deze peul vrij hard schijne en het hier onverdraaglijk warm zij heeft alles echter een zindelijk voorkomen wat dunkt u zou ik het venster durven
bisschop van utrecht zeide reinout hem met fonkelende oogen aanziende wie is het meisje dat gij daar in de gindsche kamer houdt opgesloten stil stil toch zeide arkel zich verbijtende gij weet immers dat ik slechts uw schildknaap ben
ja ik herinner mij verder nu zij keken mooi op hun neus toen ik de tijding bracht maar daar was een zekere feiko bij ik heb den man eens leelijk slaag zien krijgen te haarlem
maar tegen dien muur van zand staken de berken met hunne rozenkleurige stammen en frisch gebladerte en de groene struiken en struweelen die de hoogten tot op de helft bemantelden
hebt gij mij niet begrepen hernam adeelen bij wien die wijze van aanzien eenigen wrevel verwekte ik wacht antwoordde de monnik dat de eerwaarde vader abt en de olderman mij mede hun wil doen verstaan
en stemmen de eerwaardige abt en de heer van aylva mede in die onbezonnen taal de abt die reeds een poos met angstige verlegenheid zijn oogen van den graaf op adeelen
bedaar zeide de monnik het is een wijs voorschrift dat men zijn gramschap moet uitslapen ga naar bed adeelen morgen zal ik met aandacht luisteren naar t geen gij mij te melden hebt
erger herhaalde de abt ik zie niet mijn waarde heer met welken grond gij dit erger kunt noemen het ware gewis te wenschen indien die woeste knaap die nimmer gelijk gij of ik in de gelegenheid is geweest met vorsten en heeren om te gaan stil te huis kon gelaten worden
en in die doodbaar dit gevoelde madzy door die innerlijke bewustheid welke ons in droomen eigen is en ons als door ingeving datgene weten doet hetwelk voor het vleeschelijke oog onzichtbaar is was het lijk van deodaat vervat
is dat een misdaad u te beminnen ja dan ben ik de grootste misdadiger onder den hemel want mijn liefde voor u is sterker dan ik die uit kan drukken
om op deze wijze de dolende ridders na te volgen van wier liefdegepeinzen in de schaduw van t geboomte hij meer dan eens de meistreels had hooren zingen
dat is waar zeide zweder terwijl hij zich op den vloer uitstrekte en het heete gelaat tegen den vochtigen grond verkoelde want waar iemand zijn schat heeft daar is ook zijn hart
verschoont mij edele friezen zeide aylva zoo ik een oogenblik aan mijn gevoel toegeve ik zie met vreugd dat gij allen in de blijdschap dezer heuglijke ontmoeting deelt maar zeg mij mijn kind hoe zijt gij uit de handen der hollanders ontkomen
varen en dat er gewapend volk in dien bierhaalder school en toen werd het volk zoo giftig dat het aan t plunderen en aan t hangen ging hangen wie hing men