AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
van de vereenzelviging der menschelijke gedachte met het natuurbestaan. Het rekenen van levensjaren naar de herhaalde feesten van den oogst; het eerbiedig bejegenen van velden en boomen
en van de beide laatste tanden nog niets wist. Mij valt het dikwijls onaangenaam op, dat ik hier als het ware te veel ben, zeide Anna
bij welke gelegenheid zij hare oogen op eene bijzondere wijze wist op te slaan, net precies alsof zij een goede kennis had in de maan, die alreede als een wit vlekje aan den hemel stond
maar de kaboutertjes vroegen haar dringend toch nog drie dagen bij hen te willen blijven. Dat deed ze toen, en leefde vroolijk en genoegelijk, en de mannetjes deden alles om het haar prettig te maken
Als ik niet zulk een haast gehad had om Parijs te bereiken, dan zou ik ongetwijfeld nog zeer lang bij Lize gebleven zijn
Tusschen twee haakjes, vervolgde Tante, hebt gij de nieuwe uitgave van Racine medegebracht, welke ik verzocht had dat gij bestellen zoudt
Na de mis was Marius, nog in gedachten verdiept, eenige schreden van daar blijven staan, toen de grijsaard, hem opnieuw naderend, zeide
De dorre bodem, dien hij in zijn gemoed ontwaard had, toen de nevels van ijdelheid en jeugdige geestdrift waren opgetrokken, was hem met afgrijselijke waarheid van tinten voor oogen blijven staan
Zoo? B Het is hier precies het netste schip dat ooit op zee geweest is. Het is precies
lichtgolving en schaduwsomber. En nu zij dood was, werd het Aylva, of hij hare zaken regelde, toen hij aan uitgevers schreef, en over de uitgave van zijn boek onderhandelde
en hoort in reda ns kort zijn lang belegh beschimpen. e ouwkunst bloeit in t midden van t gevecht, n opent chouwburgh en
alleronvoordeeligst uitkomen. Kijk dan toch uit, Betty! riep vrij knorrig de jongenheer Carlo junior, die op de onderste trede van de trap zich oefende in het op het hoofd staan
voeg ik er nog slechts bij, dat ik alles door en door ernstig, vreeselijk ernstig meen. De kalk brokkelde af onder den steen waaraan hij gerukt had
Waarlijk een zoet vooruitzigt! uit den zoo Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Hillegonda Buisman vreedzamen schoot van mijne Kerk, over te gaan tot eene Leer, welker geleerdste voorstanders onder elkander over punten twisten
WEDEROM ROOFVOGELS. RogueRiderhood's huis lag begraven tusschen die van
ZEVENDE HOOFDSTUK. Een Kinderwoord. Het winterde er altijd nog flink op los, en de bergen lagen tot in de dalen vol sneeuw
welke laatsten eindelijk in een schaterend gelach uitberstten, hetgeen zijn verlegenheid nog vergrootte. Het jonge meisje begreep eerder dan hij de oorzaak van deze algemeene vroolijkheid
Wij wisten, dat hij ramp brengen zou! Maar nu zullen wij u beschermen! Tell had dezen middag Claus moeten spreken op de bepaalde plaats, doch hij was er niet
de binnenplaats van het Louvre vol artillerie. De overige troepen waren in de kazernen geconsigneerd, ongerekend de regimenten in den omtrek van Parijs
opdat gij eenmaal bekwaam moogt worden, uw' vader in zijne hooge waardigheid te kunnen opvolgen. Bij dergelijke vermaningen moest Noureddin zich wel verwijderen
Ik had u al lang willen komen zien, om u te zeggen, hoe dankbaar ik ben voor den zorg aan mijn moeder. Zijn Fransche zinnen klonken beleefd, galant en hoffelijk. - Mag ik u voorstellen Mr. et Mme Pauws, mijn neef en nicht
Ik zeg u alleen, dat wij ons na den eersten welkomstgroet op eene sofa plaatsten, en dat de tijd onder een aangenaam gesprek en de teederste liefkozingen voorbij scheen te vliegen
zoodat het een verlichting voor mij is, dat hij op het oogenblik niet meer hier schijnt te zijn. Hoeveel grooter nog voor haar
Ik kan mijne armen niet vrij gebruiken. Ik ben een stokoud man. Doe mij geen kwaad! Deze laatste woorden riep hij op zulk een jammerlijken toon
Kindertjes, kom eens hier. Ik heb een lekker hapje voor jelui. Dadelijk kwamen er een paar slordige jongen aanrennen, die los op de pooten stonden
dat hij een poosje geteekend zou blijven. Die knappe jongens zijn altijd weerspannig en brutaal, zeide een grove gemeene kerel aan den anderen kant van het vertrek
en ziet met goedkeuring den wind de bladeren verstrooien en het mos drogen. Hij glijdt over het park de beweeglijke schaduwen der wolken
n nu oordeelde zij, dat er geen veiliger middel bestond om zich aan een soortgelijken invloed te onttrekken, dan zich te verwijderen uit den tooverkring, binnen welken zij zich verbeeldde geplaatst te zijn
Hij is niet belachelijk en niet stijf, men ziet, dat hij bewogen is. Hadt je dat huwelijk verwacht? Zoo wat. Hij heeft haar altijd bemind
wat hamer BOUKE! rep u dan toch wat!. maar ik hoop u te toonen!. zie zoo! ga nu maar de paarden halen: ik zal zelf mijn degen wel krijgen en mijne pistolen laden
en zonder hem zou ik thans of niet meer, of hoogstens nog voor eenige oogenblikken leven. U zult me dus veroorloven, dat ik hem blijf behouden, en hem met de grootste behoedzaamheid aan den vinger drage
en de symbolisten van het Theâtre Libre en l'OEuvre. Tastende in het vage, las hij 'Intieme Kennissen' over. Er waren goede stukken in, maar het was niet dàt
Zijn heele leven had hem voorbereid om éenmaal lief te hebben zoo, zoo hevig en zoo rein, in het altijd verlangen naar de groote sympathie
Zoo moedig en groot als Buat zich den dag te voren tegen-over Van Espenblad gevoeld had, zoo klein en vernederd gevoelde hy zich thands
Toen Lewin Kitty zelf had wedergezien, was hij tot het bewustzijn gekomen, dat hij niet had opgehouden haar te
Wat moest ik met een servet doen? Capi maakte mij duidelijk, dat ik mij bedienen moest. Maar hoe? Toen ik lang er over gedacht had, snoot ik mijn neus
Ik hoor, u heeft een beer geschoten? vroeg Kitty, terwijl zij tevergeefs trachtte met den vork een glibberigen paddestoel op te nemen
Waarschijnlijk was deze beurs, welke redelijk wel voorzien scheen, aan een der personen, die in het rijtuig gezeten hadden en wier voetstappen nog bij het spoor te zien waren, bij het uitstappen ontvallen: maar hoe die weer aan de eigenaars
Er was een langdurige regentijd geweest, en de weeke vette grond van Ohio is, gelijk iedereen weet, uitmuntend geschikt om er modder van te maken
BLOMMESTEYN sleet nu, staande den akeligen winter, waarin zich de zon naauwelijks boven den gezigteinder verhief, bijna geheele dagen met het schaakspel
terwijl hunne kleederen en sieraden zelfs de kenteekens dragen van de eereposten, hun door het vertrouwen van egering en urgerij, opgedragen, alle goede bekenden, dikwerf goede vrienden van jongs af
Hij voelde even weinig leedwezen of berouw, als toen hij de daad bij zich zelf overlegde. Hij was bevreesd en bang
Maar ik kende geen sneeuwstorm; spoedig zou ik ondervinden wat die was, en wel op een wijze om het nooit te vergeten
In Turkije had hij den harem bezocht en in Indië had hij op een olifant een wandelrit gedaan
Bravo, stijfkop! terg mij maar, daar zult gij u wel bij bevinden. Jacob Jansz. zal dit alles zeker goed en stichtelijk achten, sinds hij zelf u met geen enkel woord berispt
Geërgerd had men zich aan een vrouw, die bij navraag na de kerk de moeder bleek van het meisje, dat door Herman Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp Wedelaar verleid was: het mensch had luid zitten snuffen
nauwe vaart met schuin loopende oevers aan weerskanten, die als bezaaid waren met keurige villa's
De oude Bruno, een groote Newfoundlandsche hond, die aan het eind der veranda sliep, stond brommend op, toen zij naderde
maar een ongeluk in de commercie gehad met een ouden schimmel, dien hy kastanjebruin geverfd en voor volbloed had verkocht
van zalige glories. Herakles zag den blondlokkigen knaap Hesperos, met den fakkel ter hand
hij moest maar aldoor aan dat verloren handschrift denken. Wat zei de stumper ook weer? dacht hij. Had hij niet vijf jaar aan dat boek gewerkt, en had hij nu geen kracht meer om het over te schrijven
Zeer gekrenkt wendde zij zich om. Hij bleef alleen in het balcon en zag haar zich verliezen tusschen de écuyères en den Russischen prins, de blonde dame, de twee dronken heeren en den graaf, die dichter was
iemand die in het water plast: maar geen kreet om hulp meer, geen antwoord op het verschrikte roepen en vragen van de menschen. Hemel, die man verdrinkt. Plof
door een groot eikenbosch begrensd, een overblijfsel uit den tijd, toen een eekhoorntje, naar het volksverhaal, van wickel naar ldenzaal kon loopen, zonder op den grond te komen
magna funera! Het is dikwijls akelig zulk een mommespel te zien, met aangetrokken rouwkleedij en aangetrokken treurige gezichten
in zijn weelderig, Moorsch kostuum leek hij groot en zwaar gebouwd; noch aan zijn houding, noch aan zijn mimiek vermocht hij eenigen zweem van verliefde onderdanigheid te schenken, en hij zag de chanteuse-légère
Ik gevoelde, man, dat ik bleek werd, en ofschoon van nature stout in myn spreken, was ik nauwelyks in staat om te vragen: Waar is Normandy
Alles voor hen! Verrukt U, ô aandoenelyke Vrouwen, dat denkbeeld niet! Ik weet wel dat men een Kind niet alles kan Betje Wolff, Proeve over de opvoeding zeggen; dat men zomtyds een weinig verlegen kan zyn
Een gezellig halfuurtje of we nog op Ringburg waren, ik verlang niet beter. Voor de soirée bij den Russischen gezant kleed ik mij toch niet eer de kapper er is geweest, en Mr. Dufour zal eerst te acht uur komen
is heel vriendelijk; willen wij een oogenblik gaan zitten. Ik herinner mij ook uw naam. Was u niet een van de leidsters van het Vrouwencongres in Londen
De uitslag der verkiezingen werd bekend; het nieuwe Huis der Standen telde eene machtelooze luttele meerderheid van constitutioneelen
en dat wel, in hun soort, van een ernstigen aard. Op zekeren dag, toen mijnheer Creakle wegens ongesteldheid in zijn kamer bleef
Thans, nu ik den waren Jean Valjean heb gezien, begrijp ik niet, hoe ik iets anders heb kunnen gelooven. Ik bid u om vergeving, mijnheer de maire
Er werd gezaaid en geoogsit; het stroompje, dat roodgekleurd was geweest, bracht een watermolen in beweging
en zij waren nog niet afgeloopen, toen men de diligence voor de deur hoorde. Dora en Agnes namen Jiaastig maar hartelijk afscheid; en Dora
Ik heb niets ontdekt, ik wist het al.; ik heb eenvoudig de kracht erkend, die mij eens het leven heeft geschonken en het mij nu wedergeeft
Wij moeten dat alles vergeten, als wij hier gerust willen leven. De hemel zij gedankt, zeide Nelly bij
Hij wil het zoo geschreven hebben maar ik zeg dat het niet goed is en daar er zooveel te doen is denkt hij dat uw meester er niets op tegen zal hebben
toch kon ik bij deze delicate gelegenheid niet nalaten te wenschen, dat hij zich nooit mocht hebben aangewend zijn haar zoo steil overeind te borstelen
nam het aan en floot eens. Vrij wat wissels aan de markt! Deze kunnen wij bij gedeelten opkoopen, niet waar
Ieder ging nu, zoo zijne krachten hem zulks toelieten, naar de wallen om in de verte de vaartuigen hunner verlossers te zien naderkomen
Het heden is het eenige, dat is, of dat ten minste schijnt te zijn. De stip is; de stip, ten minste, schijnt
Het vriendelijke, oude heertje drukte die hartelijk, en na eenige vermaningen tot voorzichtigheid trippelde hij de kamer uit. George staarde peinzend naar de deur toen zij gesloten werd
dat, zoo dezelve den dood verdiend had, hij door de handen des geregts en niet aan de gevolgen van de door hem toegebragte wonde sterven mogt
Een lustig heer, hoor. ja, ja. altijd even uitgelaten, hè. ten minste in zijn goede tijd. Naderhand. nu, ja; boontje komt om zijn loontje, hè. maar aardig. ja, ja. en succes bij de vrouwen. althans bij sommige
kwam hij innig bedroefd met de tijding te huis, dat men geene gunstige berigten van de jeugdige strijders had ontvangen. Hij verzweeg echter, dat VAN DE WALL tijding van den dood zijns pupils had bekomen
juist nu ik, God weet het, zooveel te lijden heb. Ik kon geen woord zeggen, maar sloeg mijn oogen op van den inventaris dien ik invulde en keek Fixem aan
Het niet te weerhouden applaus rukt den spelenden Dorus uit zijn droomerijen. Hij ziet Augusta's vochtige oogen en Tournels bewonderende blikken
Even kwamen er een paar traantjes van teleurstelling in Tootjes oogen. Henriette van Noorden, Weet je nog wel van toen? 'Hè, ik dacht dat het echt al morgen was. Het duurt ook zoo vreeselijk lang. Mag ik nu niet opblijven
Arme vrome dochter! Verdwenen zoete herinnering! Mejuffrouw Baptistine heeft sedert zoo dikwerf het gebeurde van dien avond in de bisschoppelijke woning verhaald
Gij schudt het hoofd, welaan, 'k zal niet zoo ijvren; Maar hoor mijn raad, mijn vriend, en droom niet meer
maar de gewoonte maakte hen voor elkaâr verstaanbaar, al was het abracadabra voor oningewijden. Wij geven liefst de korte vertolking, met weglating van de gros mots en schelklinkende verwenschingen, waarmeê ze bijkans ieder hunner gezegden doorspekten
hij er bijgevoegd: jou meisje was toch ook geen model, maar hij zweeg nog bijtijds; zijn goed hart verbood hem zijn vriend een pijnlijk oogenblik te bezorgen
Deze laatste woorden sprak ik op een zeer koelen toon uit, opdat zij er niet den minsten zweem eener plichtpleging in zou bespeuren. Haar antwoord toonde mij ook, dat zij die niet als zoodanig had opgevat
WYNSTOK. Als alles zoo de waarheid is, als de Heer VAN DALEN daar verhaalt, dan valt hij mij zeer uit de hand. VAN DALEN. Ik hoop niet, dat gij 'er aan twijfelt
Ik ken je allemaal, zei Bertha, beter dan je denkt. Maar geen van alien zoo goed als haar; zelfs u niet, vader
Reeds jong, de ijdelheid van alle aardsche bemoeijingen kennende, en de stormen van de beslommeringen des levens moede, begaf hij zich naar dit schoon eilandje Upnau
Nu verder, zeide Walcourt: haar rijkunst.? Is voortreffelijk; doch ik moet er bijvoegen, dat die Friezen uitmuntende paarden op stal hebben
Een diepe eerbied voor geld was in Onze School doorgedrongen, die natuurlijk, afgeleid was van het Hoofd
En in den nacht, die altijd overwon, sidderden de koepels als tronen, die wankelden; kraakte de einder als met paleizen, die scheurden
Ik was genoodzaakt haastig weg te gaan, moest laat uitblijven, en voelde den heelen avond een wroeging, die mij diep rampzalig maakte
en hem inzonderheid die van Maurits had doen verwerven. Wij willen aannemen, dat zijn hoofddoel bij het plegen dier daad van billijkheid in de zucht gelegen was geweest om de publieke meening gunstig voor hem te stemmen
Ik kan haar geen ongelijk geven, al begrijp ik dat gij niet vroeger zijt gekomen, wel wetende, dat ik er toch niet zijn zou,' zeî de Ghiselles met een strak gelaat. 'Ziehier brood en ham, dat is alles wat ik u op het oogenblik heb aan te bieden
alsof zij daar juist een touw had losgelaten. Zoekt gij misschien een kosthuis? vroeg Pleasant, die aan den anderen kant van het vuur hare opmerkingen maakte
Wij sprongen de sloepen uit, en een onzer was van een' haak voorzien, zeker een zwak wapentuig tegen een zoo woedend en sterk dier. Het gelukte hem evenwel daarmede
Maar in ons oordeel, evenals in ons doen, moeten wij dragen en verdragen. In mijne pijn en mijn nood daarheen
De gedachte zijn vrouw te worden had haar onder dit zelfbedrog vervuld met eene kalme vreugde: iets als een lieflijk verschiet was haar voor den blik gerezen, en. zij had financiëele overwegingen gemaakt
en de voeten zoo luchtig mogelijk nederzetten, daar ieder vreesde door het minst geruisch den wildzang te zullen storen en vooral den schuwen nachtegaal te verjagen
Dat is heerlijk, dat ik jou ontmoette. Kun je misschien zeggen, wie die slang heeft dood geslagen? Dat deed de steen, die ik naar beneden op zijn kop liet rollen, antwoordde de jongen
Welke beweegreden zou u tot dat vertrouwen hebben kunnen drijven, die niet voor mij zoowel eervol als vleiend was? En toch kan ik u naar waarheid zeggen, antwoordde Lucy, met een veelbeteekenenden blik uit haar kleine scherpe oogen
de Eerwaarde Vollenhovius, als jongste Predikant by onze Gemeente, u die laatste dienst bewijzen.' 'Ik dank de Heeren voor hun zorg,' antwoordde Buat, zich wederom even buigende
Ik hoop nu, Mijnheer WYNSTOK! dat de jonge Heer BLOMMESTEYN maar gaauw over komen zal met zijn bagaadje; dan kan ik voort, dan kan ik
en het gerucht loopt dat de advocaat van Brass, die voor de gevangene is aangenomen, zeer komiek met deze getuigen zal omspringen
heer des huizes liet een goedkeurend gebrom hooren, verliet zijn plas en bleef voortdurend op den overrompelden inbreker aanleggen, hoewel de tromp toevallig op den niets kwaads vermoedenden knecht gerigt was
Zou ik daarin werkelijk de oplossing van mijn twijfelingen hebben ontdekt en nabij hebben gevonden, wat ik in de verte zocht
Maar had hij met mij daar niet evenveel kans op als wanneer hij alleen bleef? Ik maakte hem daarop opmerkzaam, maar hij wilde er niets van hooren
en begon zoo goed hij kon te eten, terwijl bij elk stuk, dat hij in z'yn mond stak, zijne moeder opnieuw begon te schreien
en weldra gelukte het hem, zich bij den troep te scharen, die weinig nut van zijne hulp zou trekken, doch hij deed zijn pligt en had hij eerder kans gezien zich een weg te banen, hij zou zich reeds vroeger onder de nationale kleuren geschaard hebben
hij is de sterkste en gij moet het opgeven. Opgeven! Hadden menschelijke zwakheid en lichaamspijn hem dit niet reeds vroeger
De achterste der twee want zij liepen op het voetpad achter elkanderen was bleek, kort en vrij gezet, had een ongemeen groot hoofd, bolle wangen, doffe halfgeslotene oogen
Trouwe, trouwe Fulco, zeide zij, hem de hand drukkende, niemand liever dan u vertrouw ik die zaak toe, en ik had het u zelve wel gevraagd, indien ik niet dacht, dat ge te vermoeid en te zwak waart
Bij den Almagtigen God is alleen kracht en magt. De tooveres, die op geen antwoord had durven rekenen, gaf op het hooren zijner stem een' kreet van blijdschap
de eene is een graf, de andere is een doodskleed. De nacht daalt, uren lang heeft hij gezwommen; zijn krachten zijn uitgeput
Maar haar hoofddeugd, waarvoor alle gebreken verdwenen, was dat zij bloed, temperament, ras had
Na eenig nadenken kwam mij een middel voor den geest, dat, mijns inziens, uitvoerbaar was. Ik maakte er mijne lotgenooten mede bekend, en allen hechtten er hunne goedkeuring aan
De tweede broer moest maar zorgen voor de toebereidselen tot de begrafenis
haar roode, door de koude gebarsten handjes nam en ze kuste. Het arme kind, dat slechts aan slagen gewoon was, wist niet wat dat beteekende, en ging verlegen heen
Nooit maakte de val van een eersten minister meer algemeenen indruk aan een hof, dan het gerucht van het lot dat Tom te wachten stond op het landgoed
Ik wist niet, iets zoo geestigs gezegd te hebben,' zeide Heenvliet, terwijl hy Van Espenblad uit de hoogte aanzag. 'In allen gevalle, Heer Graaf!' vervolgde hy tegen d'Estrades: 'het is een deugdzaam paard
een derde bood het bevoorrechte servet aan; een vierde de man met de twee gouden horloges schonk de chocolade in
eenig ander ambacht plaatste, zou hij den volgenden dag daarvan wegloopen, edelachtbare, antwoordde de heer
er zeker wel toe willen overgaan, als ik het verzoek.' 'Waarom?' 'Och, het is zoo de vastgestelde regel aan boord, en de kapitein vindt het aangenaam. Als we in de warmte komen
Mij ten minste herinneren beide aan het gezegde van den Duitschen dichter: Hoher Sinn liegt oft in kindschem Spiel
e berichten, door haar gegeven aan madame mère en de beide eeren, die met hun drieën aan den luncheon gezeten waren, luidden in alle opzichten gunstig, en weinig verschillende van die, welke ietje ancras van haar ontvangen had
Om zich nu, bij haar eenzaam theeblad en ziedende water wat bezig te houden, ging zij, tellende op de kleine vingers, de leeftijden na der kinderen; Ottilie, de zuster van Lot, haar oudste, een-en-veertig. God, wat werd ze al oud
Ik had nog belang bij die ontdekking in de rivier, zegt Venus. — Zij had toen hare kwetsende weigering nog niet geschreven
Mylady Steyne, zeide hij, ik zou gaarne de lijst voor je diner op Vrijdag zien; en ik wilde, dat je een invitatie voor kolonel en mevrouw Crawley schreef
Nu herinnerde ik mij dit gesprek zeer wel; ofschoon ik die enkele woorden, bij die gelegenheid aan Tante ontvallen, niet zwaar geteld had; dewijl zij geene redenen ter wereld had aangevoerd, om aan haar advies eenige klem bij te zetten
Ik twijfel er zelfs niet aan of zij raakte de wonde plek in het hart van den doctor zonder het te weten dikwijls zeer pijnlijk aan
dat men hem vooreerst niet te lang op het slot vertoeven Jacob van Lennep, De pleegzoon liet om de jaloezij van den Heer Ambtman niet op te wekken? want deze is jaloersch, gelijk iedereen die waarlijk verliefd is
Zoo! zei de oude dame, haar lorgnet gebruikende om Meta nog eens goed op te nemen, die haar best deed er uit te zien, alsof ze niets gehoord had, maar zich ergerde over Mevrouw Moffat's leugentje
Hij ging op goed geluk af, rechtuit door de hoofdstraat, dicht langs de huizen, als een gedeemoedigd, verslagen mensch. Geen enkelen keer zag hij om
dien dag nog leven. DERDE NACHT. Den volgenden nacht verzuimde Dinarzade niet hare zuster te wekken
maar dewijl de meid, begrijpende dat hare meesteres zich niet zonder hare hulp kon ontkleeden, zich niet wilde laten gezeggen, moest Gabriel geduld hebben
Haar trots roeide in een wiekslag op naar het heel hooge: den mond van haren toekomstigen keizer zegelde nog haar zoen
En nu heeft hij natuurlijk in zijn eigen leven moeilijke beslissingen te nemen gekregen. Denk maar eens aan de tijd na je Moeders dood. Maar deze zaak van Herman ligt te veel buiten de sfeer van wat zijn praktisch levensinzicht bevatten
V. Er verliepen eenige weken, toen oom Daniël van Vincent een tweeden brief uit Parijs kreeg. Na eenige dagen verschenen de twee vrienden op een achtermiddag en zij bleven dineeren
Maar er kwamen geen jongens, ten minste men zag ze niet, wel een mooien, lekkeren wintermantel die heel langzaam de kamer binnen wandelde en bedenkelijke bulten vertoonde en een ingehouden lachen liet hooren
Alles fraai en goed,' zeide Hoogenberg: 'maar ik blijf staande houden, dat, zoo de Ouden de drukkunst gehad hadden, wij niet zoovele hunner werken zouden missen
Al zou ik het een oogenblik konnen vergeten, onder den indruk der duizelingwekkende mededeelingen, die gij mij doet, daarginds, op den heerweg, zie ik een koetswagen naderen, die mij op eens weêr herinnert wat mij hier wacht
Houd je mond! riep Jo, haar ooren toestoppende. Tobben en zwoegen is mijn noodlot, en daar moet ik me maar eens voor al aan onderwerpen. Ik kwam hier om zedelessen uit te deelen, maar niet om over dingen te praten, die mij uit mijn vel doen springen, als ik er van hoor
die ver in zee in het zonnelicht glinsterden. Zijn gelaat, gewoonlnk rustig en bedaard, was toch, onder het wonderlijk pruikje
Hij zag nu, dat het binnenste gedeelte van het eiland uit een kale hoogvlakte bestond, met een breeden kring goed en vruchtbaar land langs de kusten
Dan zal ik het Neeltje verzoeken, zeide Wedelaar en stond op. Dina was met de kinderen boven. Natuurlijk bleef zij nu nog bij hen. Aleida was naar hen toe gegaan Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp en had verteld, dat zij niet beneden mochten komen, omdat paatje hoofdpijn had
Heerlijke uitvinding voorwaar, zoowel voor examinandi als examinatoren! Jammer slechts dat zij niet voor verwezenlijking vatbaar bleek en, met het
ééne hoop bleef haar nog over: hare achternicht Lina, die zij na den dood harer ouders tot zich genomen had, in het huwelijk te zien treden en aan den zoon van deze den naam, zoo al niet den baronnentitel van de Tonnette te kunnen overdragen
die zich in mijn mond in zand omzet. Ik kan niet met vettige p as teitj es dineeren, die gevuld schijnen te zijn met het vleesch
Jinkins betuigt zijn hartelijken dank. Het is verreweg de gelukkigste,; heuglijkste dag van zijn nederige leven
Zoo trekken wij niet zelden onze warme gevoelens het koude harnas der krachtbetooning aan, waarin zij beven en bibberen, en verbergen de lieve trekken onzer zachtaardigheid achter eene harde grijns, opdat wij toch vooral leelijker zijn zouden
ij liep dus, altijd met vluggen stap, naar het rijtuig, gevolgd door haar schoone gezellin, van welke icolette begon te twijfelen, of zij ook altemet doofstom was, dewijl zij haar nog geen geluid had hooren uitbrengen
hy achtte het derhalve van het hoogste gewicht, dat het tweegevecht niet gansch en al in onbruik kwame, maar
Haar angst voor vrouw Thénardier was zoo groot, dat zij niet zonder den emmer met water durfde vluchten. Zij vatte met bevende handen het hengsel. Met moeite kon zij den emmer dragen
De bedienden werden door zijne klagten niet het minst bewogen; zij bragten hem voor den regter, en deze zeide tot hem: Wat heeft u zoo stout gemaakt, bij deze menschen in huis te dringen
Hij dineerde in een hotel van den' tweeden rang omdat het daar rustiger en de tafel degelijker was dan in de groote hotels en daarna Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette verborg hij zich in zijne apartementen in de stille zijstraat
en vrolijke plagerijtjes de fans van den maaltijd uit, die wel voorzien was van voedzame spijzen, en waarop het goed zou gaan, om weldra weder den ijstogt te hervatten
Voorbericht. Het Tafereel, dat ik den goedgunstig en lezer aanbied, kan op den naam van Roman geen aanspraak maken
en daarom zoo veel mogelijk te moeten waken, dat men hem tot geen stap verleidde, die hem in ongelegenheid zoû kunnen brengen. Geen wonder dus, dat zy er op gestaan had, mede by de samenkomst tegenwoordig te zijn
Ik ben voldaan, ik ben voldaan, zeide VONDEL, over mijn werk van heden morgen. Ik heb tot het hart gesproken. Dat getuigen die tranen, dat getuigt die verrukking. Ik zal zorgen, juffrouw TESSELSCHADE, dat
Onder vele vragen, die zij hem deden, en welke hij haar zooveel mogelijk oploste, vroeg hem de jongste, of hij wel ooit zoovele schepen gezien had, als 'er in de haven bij elkander langen
Weldra begon men elkaar te wantrouwen, want er was een algemeen gezoek begonnen naar de schatten van Il Tigretto, waarvan men wel het bestaan, doch niet de bergplaats wist
Terwijl buiten nog aan de kroonlijsten gewerkt en de benedenste verdieping geverfd werd, was boven reeds alles ingericht
Kom, kom, schoolmeester, antwoordde Eugène met eenfiauwen zweem van ongeduld, terwijl de ander weder met zich zelven in strijd was
meer vragen wat wezen moest, dan wat werkelijk is, en uit dien hoofde gronden plegen aan te voeren, die onomstootelijk schijnen in de oogen van t publiek, maar niet opgaan bij den rechter
Het vage, wat hij ervan wist, nevelde onduidelijk voor zijne oogen. Toch werd de stem van den keizer buigzamer, werden zijne woorden minder stroef
Dezen nacht nu was de kalif reeds met het invallen van den donker uitgegaan, vergezeld door Giafar, zijn' groot-vizier, en door Masrour, den opperste
Door mij is een plechtig verdrag met de bezetting van dit slot gemaakt en bezworen: niet door mij, niet door u is dit verdrag geschonden. Onze handen zijn rein van het bloed der vermoorden
want het paard van den Fries, door den schok verschrikt, deed een zijdesprong, struikelde en stortte met zijn ruiter in de beek, onder het luid hoezee der toeschouwers
en de klank van hare stem, het lieht van naar gelaat, de aanraking van haar hand, had b n a altjjd een weldadigen invloed op hem
die haar met veel moeite werd toegereikt, en een Laplandsche jongen, die ongeveer even oud was als zij, kroop tusschen de anderen door, tot hij bij haar kwam. En daar lag hij haar maar aan te kijken
Wat ons betreft, wij waren alleen; ik ken er die ons kinderachtig zouden hebben genoemd en toch, toch beviel ik mijzelven niet. En toen nu de eerste handschuddingen en begroetingen voorbij waren
huurde een kamer en hield zich als het ware schuil, twee dagen. Hij leefde eenzaam, maar in een stillen droom en sprookje
Ik ben hem verplicht, heel verplicht, maar ik kan geen oogenblik naar hem luisteren. Dat is absoluut onmogelijk
Het begin van een nog langere reis
Hoe heeft JOAN geslapen?' vroeg VAN REEDE, terwijl hij zijne koussen opbond. 'Ja! dat durf ik niet beloven dat goed geweest is: UEd. moet hem dan gisteren avond geweldig onder handen gehad hebben
Mijnheer en mevrouw Karenin leefden voort in één huis, zagen elkander dagelijks, maar waren elkander geheel vreemd geworden
de heer Muller, die toch als zaakgelastigde hierheen moest, kreeg een wenk om over dat onderwerp met mij te spreken, en bracht mij de noodige bevelen om samen te werken ingeval van nood
Hij dronk een paar glazen rooden wijn, en toen een glas champagne. De lakei bracht hem alles een voor een op een zilveren blad
Het schoone, stomme meisje uit het bosch werd de koningin van het land. Nu fluisterde de aartsbisschop booze woorden in de ooren van den koning, maar deze drongen niet tot zijn hart door. De bruiloft zou plaats hebben
Ik zou zeggen. maar, gij wilt uw zin hebben, en gij moet het er dan maar eens mee beproeven,' eindigde hij pruttelend
en de avonden doormijmerde ik bij de muziek, in de regel nog slaperig van de verslapen ochtend, bij uitzondering eens uit die dofheid opgewekt door een pikante of een aangrijpende compositie
jMaar Martha! zeide Gabriel, met eene poging om geheel wakker te worden, swaarover klaagt gij toch
doorslaande blijken geeft; ik vertrouw mij geheel en al aan u, en ben bereid met u te gaan, waarheen gij mij brengen zult
terwijl aan een anderen kant de weinige woorden, tusschen hem en den Heer Blaek gewisseld, mij alle hoop gaven, dat deze zich het lot zijns voormaligen bekenden zou aantrekken en de noodige middelen in het werk stellen, om hem over de grenzen te helpen
anders was het een lief meisje, dat gelukkig van hare moeder niet anders geërfd had dan de uiterlijke bekoorlijkheid, waarmede deze vroeger in zoo hooge mate was bedeeld George, Een ongeluksvogel en van haren vader ontegenzeggelijk zijn goed karakter had overgenomen
en hem kuste den baardmond met de zoete lipjes en toen spelende de witte bloemetjes plukte aan den weidenzoom. En
Dochters, is er geen betere manier om de voortsnellende uren te besteden?' De vier oudste zusters sloegen haar oogen neer
De heer Madeleine zond dadelijk opnieuw driehonderd francs en schreef: Haast u Cosette te zenden. Verduiveld! zei Thénardier; wij zullen het kind niet laten gaan
Ik vertrouw die dingen nooit aan anderen. Dit werd Tom op een vertrouwelijken toon toegevoegd, als iets dat bijzonder belangrijk voor hem zou zijn
ho! Hier, mannen, hier! Komt dan toch! Hui, mannen, hui! schreeuwde Van Schaeck en kwam met eenen ijzeren pot aan
Dit veranderde de omstandigheid eenigzins; de commisaris legde het papier neder, en vroeg: 'Wilt gij niet even plaats nemen.' JOSEPH helderde hem het misvertand op, dat denkelijk den vorigen avond was ontstaan
en dit concert duurde onafgebroken voort tot aan het einde van den maaltijd. De prinses was als betooverd en verzekerde in het paleis haars vaders, den sultan, nooit iets dergelijks gehoord te hebben
zegt Sir Leicester langzaam en als twijfelde hij of dit wel het rechte woord wfts. Volumnia geeft nog een gilletje
ik was dronken als door Dionyzos' gave; ik was niet meer die ik was; ik voelde een kracht in mij als nimmer
begaf zich weder naar haar vertrek, en bleef daar het overige van dien akeligen nacht opzitten
och haar vader, noch zij sprak een woord over het voorgevallene, doch daar de kleine eetlust bij beiden zeer spoedig voldaan was, werd ook spoedig de tafel weder afgenomen
als tot algemeene stichting konden dienen. Moeder BUISMAN was gewoon, als zij opgestaan was, in den Bijbel dat gedeelte op te zoeken, het welk zij wenschte gelezen te hebben
Zij verwarmde even haar koud geworden vingers, en wreef zich de handjes, koel als wit satijn. Door de gesloten deur hoorde zij het geruisch der stemmen in de serre; meestal onderscheidde zij de fijne stem van Georges. hij scheen heele verhalen te doen
En nu, Marco. addio! In de eerste weken zie-je niet één van ons. En pas op voor schipper Michiel Adriaenzen, ook wel De Ruijter genoemd! Als die je ondervraagt, waar zijn scheepsjongen gebleven is, dan
opgemerkt, die zoozeer met zijn spel ingenomen was, dat hij hem terstond voor Drury-Lane aannam
en ook herdacht zij hoe zij gemeend had een doode te zien, toen zij hem de eerste maal vond slapen, nu twee jaren geleden. Want zulke teekenen worden niet verstaan eer de ziel, door diepe ontroering, verstaansvaardig is geworden
Dien ochtend had hij dezen zevenden boom verlaten en zich aan den kant der rivier der Gobelins nedergezet. De zon drong vroolijk door de frisch ontloken en glanzende bladeren
een mijn eer! mijn dochter akomina staat er niet op! en uffrouw erdrongen van rikkelenberg! t s waar, zij is geen freule, maar toch van goede familie
die nun zeereis had meegemaakt. Hij vond een groot punt van verschil in het feit, dat Mark haar had bijgestaan en hij niet
zelfs al kon hij mij smartelijk krenken door u te doen lijden voor mijne oogen!' 'Dat bewijst toch voor. uwe genezing,' kon ik mij niet onthouden op te merken
wat mij toch ook door dezen en genen onder het oog werd gebracht om de waarheid te zeggen, heb ik de gemaakte opmerkingen wel in dank aangenomen, maar ik zag wezenlijk geen kans met behulp er
Maak u maar nuttig bij hem, dan kunt gij in korten tijd tot deelgenoot in zijn zaken opklimmen. Denk eens aan
Wat weerga! zei de boer en deed nu den oven dadelijk open, waarin hij al de heerlijke, lekkere spijzen zag staan, die zijn vrouw daarin weggestopt had, maar die, zooals hij nu geloofde, de toovenaar in den zak voor hen getooverd had
in kleiner détails voor te snellen dan als een uitgebreid visioen van thee, rijst, vreemd riekende zijde, gesneden doosjes en menchen met toegeknepen oogen
was zelfs verkleumd. Met een beweging van ongeduld trok hij zijn grooten mantel dichter om zich been en zei op brommerigen toon
Had zij niet voorzieniglijk de sponde gespreid, met het witte, door hare werkende handen gewevene, lijnwaad? En bij iederen giftigen schacht, dien zij trok
Eerst ben ik naar den kelder gegaan toen ik een melkhandel had; daarna terwijl ik in fruit handelde, en er een wagen op veeren op nahield
Mijne ooms hadden mijn' vader hierop niets te antwoorden, vervolgde de jonge man van Moussoul. Zij moesten met hem instemmen, omtrent alles wat hij gezegd had van den Nijl, van Caïro en van geheel het Egyptische koningrijk
hij was wakker wat zijne oogen betrof, maar zijne geestvermogens waren vast in slaap
En wat een malle dop', vond Pien, 'daar is de schuit van de Generaal nog een prachtstuk bij.' 'Wat is haar gezicht verfrommeld,' zei Pop, 'net gekreukt papier
Heb ik niet gezegd — ik beroep mij op den anderen heer als mijn getuige — heb ik niet gezegd van de eerste minuut af dat ik mijn mond heb
toen zonk zij eensklaps in het hoofdkussen neer. Haar hoofd stiet tegen het hoofdeinde van het bed, en zonk op de borst terug, met open mond en strakke, doffe oogen. Zij was dood
Mevrouw was in den vooravond al gefêteerd in proza en poëzie, en tusschen hem en haar heerschte te veel innigheid, dan dat er een plechtigen speech noodig kon zijn; ook was daarvan geen sprake
Hoewel hij dit alles op zijn luchtigsten toon zeide, scheen hij voor deze enkele maal
Men at heerlijk, en zat naast een schoone buurvrouw, die niet al te preutsch was! O, hoe wijd openden zich de lachende monden en hoe vroolijk was men in dien tijd
Maar daarbij liet hij het en sprak er niet verder over. Hij zou dan Cosette iets van haar kouseband hebben moeten zeggen, en dat was hem onmogelijk. Hij raakte daarmede iets onbekends aan
zich dus twee wegen aan. Welken te volgen? Moest hij links of rechts gaan? Hoe den weg in dezen donkeren doolhof te vinden
en hij waande, in dien ernstigen en toch liefderijken blik, in de trekken van den mond, waarin weemoed en gulheid uitgedrukt waren, een stil verwijt te lezen
die den mooisten staart heeft, dien ooit een koe heeft bezeten; met zoo'n staart kon zij haar neus zelfs afvegen
en dus langzamerhand eene vrij groote mate van invloed in het huisbestier bekomen had, zat echter thands niet op haren nederigen throon bij den haard
In het algemeen kan van dit ondergeschikt volk gezegd worden, dat zij van niets eenig denkbeeld hebben
maar ook een krijgsplan te maken ter opsporing of moest het zijn ter bevrijding van zijn scheepsjongen. Dat plannen maken, en dan maar dadelijk uitvoeren ook, lag geheel in zijn aard
Hoe het zij, de schuilplaatsen der dieren zijn boven die der menschen te verkiezen. Dierenholen zijn beter dan menschenholen. Wat Marius zag was zulk een hol
edelgezinde kameraden. Dat was het, wat de inspanning zoo prettig maakte, het verdriet zoo snel deed vergeten, en de hoop zoo deed schitteren
En zij was vroolijker en vriendelijker dan in lang. Johan wist echter niets van al dergelijke dingen. Noch de kleur van oogen, noch het maaksel der kleederen, noch iets van schoenen, hoed of tooi
Ik weet het niet, Mijnheer! antwoordde zij, op de klok ziende, als iemand, die vertrekken wil, maar het bezoek toch niet korter wil maken dan de betamelijkheid vordert. UEd. komt toch, Tante
En dan komt er ook bij dat tante Bet het haar nooit kwalijk nam. Integendeel, wanneer de stroom van tante Mientje's verwijtingen opnieuw dit punt bereikte, hoe zij zelve wel had kunnen trouwen
Evenwel, zoo gij het mij zelf niet verzekerd hadt, zon ik niet gedacht hebben, dat gij eene zoo groote uitzondering waart. maar nu moet en wil ik het ook zeer gaarne gelooven
Jongeling! zeide hij eindelijk: gij hadt mij beloofd niets van ons voorgenomen onderhoud aan uw vriend te openbaren. Ik heb geene geheimen voor Deodaat, zeide Reinout, haastig
en toen Miggs zich voor dien post aanbood, werd zij, uit honderd vier en twintig mededingsters, dadelijk gekozen
die niets geheimzinnigs heeft, zolang geen dwazen er iets in zoeken 'Soedahf riep de oude met een schorre lach 'Soedah ik weet het ook niet
en zeide hem in eenen vreemden tongval, dat hij een wagentje gehuurd had om hem naar den Bosch te laten brengen, en dat het hem aangenaam zoude wezen, indien de Jonker hem de eer van zijn gezelschap wilde verschaffen
Het gelukkige paar, dat hoopvolle huwelijkscontract alzoo geteekend en bezegeld en afgeleverd hebbende, neemt den weg naar huis weder aan
Ik dank u,' antwoordde zy: 'al wat ik thands wensch, is, alleen te zijn.' 'Die vrouw neemt de zaak nog al kalm op en toont weinig gevoel,' zeide De Witt tegen zijn mede-Gekommitteerden, toen zy zich op straat bevonden
Dat Liedje werd door eene Zangeres, met de hand aan het handvatsel van eene tafelschel geslagen, gezongen, en zij door de overige Juffers daarin gevolgd
Bronkhorst stoof op; hij vergat zijn koorts en liep met dreunende stap op zijn sloffen heen en weer, die zwager van haar verwensend
Er kwamen nog twee brieven van Johan. De tweede was zoo zonderling en verward, zoo vlekkerig en slordig en ongelijk geschreven dat een in zielsziekten ervarene er terstond uit gezien zou hebben dat het evenwicht van dezen geest verstoord was
Maar al scheen hij zelf achteloos omtrent het ceremoniëel, en zich niet te bekommeren over de voorrechten van zijn rang, het volk vergat niet, dat hij onder allen de eerste en liefste was, wien men uit het volle hart welkom heette en eere wilde toebrengen
Gedurende twee of drie maanden na de komst van mevrouw Bloss in de Coramstraat, werd John Evenson hoe langer zoo sarkastischer en slechter van humeur
Ja deze zelfde tegenstand was een nieuwe prikkel zijner liefdedrift, en zijner begeerte, om HILLEGONDA BUISMAN, het ging dan hoe het ging, eenmaal de zijne te mogen noemen
Kom, ik ben geen man van twee woorden; en wat ik zeg gevoel ik, en wat ik beloofhoudik. Kom. zeg
ons onze nieuwsgierigheid te vergeven en toe te staan de geschiedenis van deze heeren, die nog niet hebben gesproken, te mogen aanhooren, gelijk ook zij de onze hebben aangehoord
zij walgde van dat alles. En het was haar of ze nooit iets begrepen had van hare boeken, noch van Spencer, noch van Gespenster, vooràl niet van
Voor de liefde op z'n Frans of op z'n mahomedaans wil ik dat aannemen, maar in onze Europese maatschappij en in onze burgerlijke kringen is het een leugen
om van tijd tot tijd naar den weg te vragen; en zoo bereikte hij eindelijk de woning van Newman Noggs. Newman had hem den heelen avond
mogelijk was mijnheer in zijne conscientie overtuigd, dat hij het wat bot had opgenomen tegen eene vrouw van leeftijd, die niet geheel onafhanklijk was, en in zijne edelmoedigheid greep hij haastig de gelegenheid aan om het weer goed te maken
maar gezeten, zooals hij nu was, kwam dat gebrek niet uit, en wij zien een schrander en rustig gelaat, een hoog voorhoofd, waarop vastheid van wil zetelt, kort afgesneden haar, en een vrij zwaren baard, die met zorg onderhouden wordt
Door dezen man te dooden, gehoorzaamde ik aan de noodzakelijkheid; maar de noodzakelijkheid is een monster der oude wereld; de noodzakelijkheid heet Noodlot. De wet van den vooruitgang nu
Doddy, half slapende, doodmoê, sleepte zich meê aan den arm van haar vader. Toen, dichtbij, ging haar iemand voorbij
sloot zij zacht de deur en ging met lichten tred de trap af, stilstaande en luisterende onder het gaan, om niemand van de huishouding tegen te komen
Louise bemoeide zich met Van Leeuwendaal zoo weinig mogelijk. Eerst had ze zich met hem vermaakt, maar later had ze een grooten afkeer van hem gekregen
Onder het loopen keken wij iemand op straat aan. Geef ons dat. Wij zagen naar de naam van de straat. Geefons dat.
aisof de persoon, wier silhouette ik op de gordjjn zag, naar iets luisterde; en toen deze rees, en ik
dan wil ik je de juiste waarde eerlijk uitbetalen, indien ik het gebruiken kan; zoo niet, dan wil ik je andere kooplieden aanwijzen, die je niet bedriegen zullen
die in zekeren nacht bij zijn nicht, de hertogin de Sourdis verrast werd, verdronk in een modderwel van het riool
en de haren op zijn rug begonnen op te staan. Wat heeft Grauwvel je voor kwaad gedaan? Hij heeft haar doodgeslagen, die me het liefste was, zei de slang. En ik wil me op hem wreken. Eer de slang nog had uitgesproken
en daar gij in duizenderlei zaken ervaren zijt, zult gij mij welligt weten te zeggen, waarin zijne kracht bestaat, en welk gebruik ik daarvan kan maken
belde weer als een razende, en ik dacht werkelijk, dat Ma wel komen zou in de verwachting Julie bezwijmd en mij aan de schel te vinden. Maar inplaats daarvan kwam Laura met haar woedendste gezicht om de deur
en ik zou wenschen, dat Hildebrand wereldberoemd ware, en dit zijn boek overal verspreid en gelezen, opdat, zij dit ten minste weten mochten! Neen! ik had het nooit moeten doen
Wij zeggen en volmaakt oprecht, ik wou, dat ik juffrouw Mac Whirter's handteekening op een cheque voor vijfduizend pond had
Vroolijkheid is geene slechte eigenschap. Maar zij zegt ook, vervolgdede kleine meid, dat gij niet te vertrouwen zijt
Hy verliet dezen schouwburg echter weer spoedig en verbond zich aan het circus in Covent Garden, waar hij tien jaren met zijne kinderen werkzaam was
maar ik weet niet wat. Je bent in zoo een harde stemming. Waarom? - Ik twijfel aan mijn leed, Emilie, soms. Nu al niet meer zoo geheel en al.
De vergunning gevraagd en verkregen hebbende deze versiering te mogen aanbrengen verwijderde hij zich al zoekende, terwijl hij het luchtig hoofddeksel op de uitgestoken vingers van zijn linkerhand in evenwicht hield
Om niet in lijnrechten strijd te zijn met zijn overtuiging, trachtte hij eerst den een of anderen zin aan het kerkelijk ritueel toe te kennen
Twee jaren gingen er op deze wijs voorbij, en daar de tuinman mij dikwijls naar de markt medenam of soms ook wel naar andere
hierom heeft dat Wezen dat dc oorfpronk en onderhouder van alles is, ons door overlevering en by gefchnft geopenbaart, dat wy anders met ons vernuft nooit zouden ontdekt hebben
en daar vielen heldere zonnestralen door, en ook door de reten van de blinden, en in die stralen zweefden millioenen stofjes. De andere kamer daar tegenover was op slot, en in die kamer lag mijn broertje
ja! ja! zeg het hem vrij. - Misschien - misschien! dat hij dit hoorende. oogenblikkelijk met een' grimlach van toon veranderende. Houdt gij mij voor geen onnoozel dwaas kind
Zag van heur zilvren tinne ooit de maan Ons met zoo lieflijke ooglonkjens aan
en dacht zoo weinig mogelijk aan het uur dat beider geluk beslissen zou. Dit oogenblik kwam eindelijk
Bij de tinka's van haar 'nonna' bleef de oude precies, zoals zij twintig jaren tevoren daarbij gebleven was Zij toonde volstrekt geen nieuwsgierigheid; ze wist, dat het toch wel komen zou
tOen hij er mee klaar was. Toen las hij eenige regels, en hield op, om naar een paar kegelaars te kijken, die een partijtje uitspeelden
daarom wil ik niet langer van hunne goedheid leven, of ooit weder eenigen onderstand van hen aannemen
maar zij had zich dat stopwoord nu eenmaal aangewend. Denkt u dat hij spoedig thuis zal komen, dat ik op hem kan wachten
Wel zeker! Ik behoor niets anders te doen, dan jonge Heidinnen te kappen en te kleeden en op te schikken
Ik hoû van je, Frank, je bent mijn alles, mijn afgod, mijn man, mijn kind, mijn lief groot kind
k vertrouw,' zeî w. an oertoghe, op wie deze herinnering van zijn patricische afkomst, door renkelaer in t voorbijgaan met inzicht tusschen beiden geworpen, haar uitwerking niet miste
Ik wil den armen man niet lastig vallen, als ik het laten kan; want hij is zich zelf genoeg tot last
Zoo dichtbij gekomen, bijna in het gezicht, en dan nog alles te verliezen! Dat zou ik niet overleven, Eliza
Men moet volstrekt niet denken dat de heer des huizes zoo'n bullebak was; er was maar ééne zaak die hem kon driftig maken, namelijk het ontvangen van brieven, gelijk aan dien waarmede hij pas was vereerd geworden
Fodsnap betoogt dat hij om hem willen scharlen. Boots en Brouwer geven hun Toomemen te kennen van om hem te schalmen
Het heeft nog een geduchten invloed op mij; en daarvoor zwichtende, ben ik genegen om die omstandigheden
om van die opbrengst te leven, totdat de hemel u welligt eenen anderen weg zal openen om u uit deze ellende te redden. Dit middel kwam Noureddin zeer hard voor
MECKLENBURG verzekerde haar, dat mevrouw B. zeer spijtig gezien had, en juffrouw C., achter haar' waaijer haar iets met een' jaloerschen grimlach had ingefluisterd
en luisterde aandachtig en met gebogen hoofde naar de voorlezing zijner Sententie. Geen teeken van ongeduld gaf hy, terwijl deze pijnlijke, en, in dit geval, vrij lange formaliteit vervuld werd
dat was hy zeker. Wei is waar niet zoo klein als zijne beeltenis, want waar was ooit een dwerg, die zoo klein is als men hem uitschildert
Het was een schotschbonte. Pieter liet zich bewegen; en in dat gewaad zette hij zich aan Koosjes zijde in het schuitje. Amelie keek naar de lieve maan en de lieve sterren
Nu neef! ik hoop, dat gij 'er lustig uw hart mede zult ophalen, en de liefhebberij voor de edele poëzij in u zal ontstoken worden
wie zou het k u n n e n zijn? Vindt gij dat ook niet vreemd? Ik voel er werkelijk veel voor om niet te gaan kijken. Het is zoo wonderlijk
die 'het' in elk geval wel wist. Geen wonder, dat hij in korten tijd de reputatie had van een achtste
en op de champignons, op de onbekende planten, op het witte mos, zag men vliegen, spinnekoppen en vlinders
Juffrouw Sedley was bijna even verbijsterd over die uittartende daad als juffrouw Jemima
Nog eens zeg ik u, dat dit de geheele bezetting is, antwoordde Bertha kalm. Het gansche kasteel is ledig. Verwonderd staarde Vianen het kleine hoopje volks aan
dat velen zelfs zeer veel te kort komen en dat wij allen trage, zwakke en onstandvastige menschen zijn
Zij kon lezen en schrijven, naaien en borduren, alles uitmuntend en was eene heerlijke zangeres. Was zij in uw huis geboren? vroeg Madame De Thoux
had geen knecht genomen; de tweede meid zoû bedienen. Zij trok zelve de portière open, zoodat de eetkamer zichtbaar werd, en, zonder den arm van Van Vreeswijck te nemen, vroeg zij hare heeren aan tafel te komen
maar daar het haar ongeluk is, madame, begrijpt gij, moeten wij het eerbiedigen, zooals de man van het blinde paard zei
Toen kwam de slechte mijnheer Korbes thuis, ging naar den haard en wilde vuur aanmaken, toen gooide de kat hem het gezicht vol asch. Hij liep dadelijk naar de keuken om zich te wasschen
Geloof mij, uw vader leeft en wellicht is zijn verlossing aanstaande. Denk welke vreugd u vervoeren zal, wanneer zijn stem, diezelfde stem die zo akelig in uw dromen roept, u zeggen zal: mijn ketens zijn verbroken
Ik zag haar aan, terwijl hij over dien knaap sprak, zeide hij vervolgens, en dat was natuurlijk de rede, dat zij ontroerde. Joe
WSDERZUDSCHE VRIEND. duim had gekregen; en de oude man ging een anderen weg op,- naar boven. Toen hij op de trap was, begon het geroep of het gezang weder in zijne ooren te klinken
Ik vergeef u met geheel mijne ziel! en met deze woorden viel hij in zwijm. Ik geloof waarachtig dat hij al geheel zijn bekomst heeft, zeide
Hoe vaart gij, Dennis? hervatte de secretaris knikkende. ,Ik hooo dat uwe vermoeiems u niet opbreekt? Waar is uw vriend
Dat de verklaringen van deze twee getuigen, gevoegd by de documenten, welke zjj ontdekt hadden