AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
eensklaps zakte hij met zijn voorpoten diep in de sneeuw onder hem bewoog zich iets hij sprong achteruit grommend met overeind staande haren angstig voor het ongeziene en onbekende
alleen het blazen der gure winden het vormen van ijs op beschutte plaatsen en het melancholieke kabbelen van het water langs eenzame oevers en in de volgende winter trokken zij langs de verlaten paden van de mannen die er vr hen waren geweest
proevend de smaak van het vlees dat hij at dorstend naar het water dat hij dronk luisterend met hem en hem vertellend van de geluiden gemaakt door het wilde leven in het woud
en nauw verwant aan de visioenen van den behaarden man was de roepstem die nog steeds klonk in het diepst van het woud zij vervulde hem met hevige onrust en vreemde verlangens
curly en hij werden door perrault mee naar beneden genomen en overgegeven aan een zwarten reus francois genaamd perrault was een frans canadees en donker van tint maar francois was een frans canadese halfbloed en tweemaal zo donker
maar een vriendelijk gejank stelde hem gerust en hij keerde terug om te onderzoeken wat er was een stroom van warme lucht drong in zijn neus en daar onder de sneeuw tot een warme bal ineengerold lag billee
dreven op vlotten op de bergmeren en trokken over onbekende rivieren in slanke bootjes gezaagd van boomstammen uit het woud de maanden verliepen en zij trokken door maagdelijke streken waar geen mensen waren geweest als de legende van de verloren hut waar was
bliksemsnel begreep buck het de tijd was g e k o men het was op leven en dood terwijl zij om elkaar heen draaiden grommend met achteroverliggende oren waakzaam elke gunstige gelegenheid afwachtend
daar hij op indiaanse wijze geen haast had maakte hij op zijn dagreis jacht op zijn voedsel en vond hij dat niet dan trok hij als de indianen verder vast overtuigd dat hij later wel iets zou schieten
dat geduld bezielt voornamelijk wilde dieren die op levend voedsel jagen en dat bezielde ook buck terwijl hij den gewonden stier razend maakte van machteloze woede
zij smeekte iedereen en alles om medelijden veegde ten slotte haar ogen af en begon zelfs dingen weg te gooien die beslist onmisbaar waren en toen zij met haar eigen boeltje klaar was begon zij in haar ijver de bagage van de mannen ondersteboven te keren als een wervelwind
je moet op een afstand van hem blijven zei matthewson eerlijk spel en veel ruimte het publiek werd stil men kon alleen de stemmen horen van de wedders die twee tegen één boden
met het koud schitterende noorderlicht boven hun hoofden of de koude schitterende dansende sterren en het land bevroren onder zijn lijkwade van sneeuw was die klagende zang met langgerekte huiltonen en snikkende geluiden als de smekingen van het leven zelf
toen de man hem water bracht dronk hij gretig en verslond daarna een grote massa rauw vlees stuk voor stuk uit de hand van den man hij was overwonnen dat wist hij maar hij was niet getemd
deze verloren mijn was gehuld in heilloze geheimzinnigheid niemand wist wie haar het eerst had ontdekt de oudste overlevering had haar zelfs niet kunnen vinden
doch de hongerrazernij maakte hen vreselijk onweerstaanbaar er hielp geen vechten tegen hen de sleehonden werden tegen de rots gedrongen buck werd aangevallen door drie wilde honden en in een oogwenk waren zijn kop en schouders opengehaald het geraas was vreselijk
die andere man had kortere benen en langere armen met spieren die taai en pezig waren het haar van dien man was lang en verward en zijn voorhoofd helde sterk achterover hij uitte vreemde geluiden en scheen heel bevreesd voor de duisternis waarin hij voortdurend staarde
de poel zelf modderig en vuil verborg voor het oog wat hij bevatte en hij bevatte john thornton want buck volgde zijn spoor in het water vanwaar geen nieuw spoor liep
hij kon zijn neus in het koele mos steken of in de grond waar het lange gras groeide en hij kon brommen van genot bij de reuk der vette aarde hij kon urenlang ineengedoken zitten alsof hij zich verschool achter de met zwammen begroeide stammen van omgevallen bomen
voor buck waren zij een heel nieuw mensensoort en hoewel hij niet van hen ging houden begon hij gaandeweg eerbied voor hen te gevoelen hij leerde spoedig inzien dat perrault en francois eerlijke mannen waren
en door de tralies heen raasde en tierde hij tegen hen zij lachten en staken met stokken naar hem waarop hij dadelijk met zijn tanden aanviel tot hij begreep dat dit juist was wat zij verlangden
later in de herfst redde hij john thornton's leven op een heel andere wijze de drie compagnons trokken een lange smalle boot voort over een lelijk gedeelte vol watervallen van forty mile crek
hij werkte zich achteruit tot hij met de rug tegen de stenige dam stond die de mensen hadden aangelegd bij het graven naar goud en daar stond hij op de bres aan drie zijden beschrmd nofzialendvorkt verdedigen
ze zijn zo slap als water als je het dan weten wilt antwoordde een van de mannen ze zijn doodop dat mankeert ze ze hebben rust nodig loop naar de bliksem met je rust zei hal met zijn baardeloze lippen en mercedes riep verwijtend
hij had nooit genoeg en leed aanhoudend honger doch de andere honden die minder wogen en aan dit leven gewend waren kregen maar één pond vis en bleven toch best in orde
de trots die hen aangreep bij het opbreken van het kamp en hen veranderde van zure kwaadaardige dieren in arbeidzame eerzuchtige wezens de trots die hen de hele dag aanspoorde en hen s avonds ontevreden en onrustig in het kamp deed neervallen
in ruil voor de colt revolver die het grote jachtmes in hal's gordel gezelschap hield dat vel was een armzalig surrogaat voor voedsel
maar thornton viel op de knieën naast buck hoofd leunde tegen hoofd en hij schudde hem heen en weer zij die langs gingen hoorden hem vloeken tegen buck en hij vloekte lang en heftig en zacht en teer
buck kende geen genade hij had te goed de wet van knuppel en tanden geleerd en hij miste nooit een voordeel of trok zich terug van een vijand wanneer hij dien op weg naar den dood had gebracht
zoals hij vroeger gelijksoortige kringen had zien samentrekken om verslagen vijanden maar deze keer was hij het die overwonnen was er was geen hoop meer voor hem buck was onverbiddelijk barmhartigheid was iets dat goed was voor een warmer klimaat
terwijl de minuten verliepen kwamen de kreten dichterbij en werden sterker weer herkende buck ze als dingen die hij in die andere wereld welke in zijn herinnering leefde had gehoord
en dat die zang hem ontroerde deed zien hoezeer hij door de jaren van vuur en beschutting heen luisterde naar de oorspronkelijke tijden in de natuur toen de honden nog huilden
zij hadden alles op het papier uitgewerkt zoveel voor een hond zoveel honden zoveel dagen mercedes had over hun schouders gekeken en begrijpend geknikt alles was zo uiterst eenvoudig
de stier wierp zijn groot gewei achter en voorover zijn kleinog dwari tejlhbudvan woede bij het zien van buck uit de zijde van den stier stak een gevederde pijl de reden van de woestheid van den stier
als ze geen pijlen en speren en knuppels hadden waren ze helemaal niets waard voortaan zou hij onbevreesd voor hen zijn behalve wanneer zij bogen speren of knuppels hadden
zij waren laks in alle opzichten zonder orde of tucht ze hadden de halve avond nodig om een slordig kamp op te slaan en een halve ochtend om dit kamp weer op te breken en de slee weer zo slordig op te laden dat zij de rest van de dag doorbrachten met stilstaan en de bagage opnieuw laden
of ysabel het mexicaanse haarloze hondje vreemde schepseltjes die zelden hun neus buiten de deur staken of een poot op de grond zetten
stond daar en keek er naar de overwinnende kampioen het dier uit de wildernis dat zijn prooi had gedood en vond dat het goed was
een zekere kalmte kenmerkte zijn houding hij was nooit te snel of te overijld en in de bittere haat tussen hem en spitz verraadde hij geen ongeduld vermeed hij alles wat kwetsend kon zijn
hij vroeg ook niet waarheen of waarom de roepstem klonk bevelend diep in het woud maar even dikwijls als hij de groene schaduwen opzocht haalde ook zijn liefde voor john thornton hem weer naar het vuur
zijn pasgeboren sluwheid gaf hem evenwicht en zelfbeheersing hij was zo bezig zich voor het nieuwe leven geschikt te maken dat hij niet alleen geen twist zocht maar die ook zoveel mogelijk vermeed
hij had te vaak met den rechter gereisd om niet het gevoel te kennen van het rijden in een goederenwagen hij opende zijn ogen en daarin kwam de ongebreidelde toom van een gevangen koning
waarop hij somber ging liggen en toeliet dat het hok in een wagen werd getild het was de goederenwagen van een expres trein twee dagen en nachten werd die goederenwagen achter gillende locomotieven
als zij samen liepen langs de oever van een meer waar de behaarde man schelpdieren zocht en ze onder het zoeken opat dan keek de man met spiedende blikken overal om zich heen naar verborgen gevaar en zijn benwargdomtvluchenaswid r dat gevaar zich vertoonde
na een halfuur trokken de wolven afgeschrikt terug hun tong hing hun uit de bek de witte tanden blikkerden wreedaardig in het maanlicht
dat zijn tegenstander een buitengewoon bedeesde hond was die alleen zijn plaats behield door zijn zwaarte en grootte ook francois was verrast toen zij in een kluwen uit het nest schoten en hij raadde de oorzaak van het gevecht
regelmatig volbracht zij iedere morgen na het ontbijt haar zelfgekozen taak tot hij evenzeer uitkeek naar haar als naar thornton's verzorging
waarop de oude wolf ging zitten met de neus naar de maan gericht en uitbarstte in het lange wolfsgehuil de andere gingen eveneens zitten en huilden
hij wist dat dit alles zeer dwaas was maar daardoor des te beledigender voor zijn waardigheid en zijn toorn groeide en groeide de honger hinderde hem niet zo erg maar het gebrek aan water veroorzaakte hem vreselijke martelingen en bracht zijn woede ten top
terwijl de honden telkens neervielen mercedes schreide hal onophoudelijk vloekte en charles waterige ogen traanden wankelden zij john thornton's kamp binnen aan de mond van de
opziend naar diens gezicht het bestuderend met de grootste belangstelling iedere voorbijgaande uitdrukking iedere beweging volgend of hij lag verder af op zij of achter thornton en bekeek de omtrekken van den man en de toevallige bewegingen van zijn lichaam
nig liet zijn grote kop op thornton's knie rusten maar buck was tevreden met aanbidding op een afstand hij kon urenlang vol spanning aan thornton's voeten liggen
zij viel op haar knieën voor buck met tranen in de ogen en sloeg haar armen om zijn hals ach arme arme lieve dieren riep zij medelijdend waarom trek jelui niet harder dan zou je niet afgeranseld worden
de slede was al een kwartmijl verwijderd hond en man zagen haar over het ijs verder kruipen eensklaps zagen zij het achtergedeelte zinken met hal aan het einde
een troep van twintig rendieren was gekomen uit het land van bossen en stromen en de leider daarvan was een grote stier hij was woest en zes voet hoog een vreselijke tegenstander voor buck
hij was juist treurig aan het beschouwen daarvan toen hij zijn gewonde honden zag aankomen o mijn vrienden zei hij zacht misschien maken die beten je wel dol misschien allemaal dolle honden sacredam wat dunkt je
en buck die genoeg kreeg van de vervolging keerde terug naar het verlaten kamp hij vond pete waar deze in dekens was vermoord klaarblijkelijk verrast bij de eerste aanval
alleen gered door de lange stok die hij droeg en die hij zo hield dat hij telkens dwars over het gat viel door zijn lichaam gemaakt maar het was scherp koud
buck ontving hen kameraadschappelijk dave deed alsof ze er niet waren terwijl spitz eerst den een en toen den ander aanvloog billee kwispelde vleiend met zijn staart wilde weglopen toen hij zag dat het niet hielp en schreeuwde ook weer
oude herinneringen werden levendig in hem hij had dit vroeger reeds gedaan ergens in die andere vroegere wereld en hij deed het weer nu vrij rennend in de open vlakte de losse aarde onder zijn voeten de wijde hemel boven zijn hoofd
honderd meter verder kwam buck bij een der sleehonden die thornton in dawson had gekocht deze hond worstelde in doodsstrijd en buck liep langs hem zonder te blijven stilan
sacredam riep hij toen zijn oog op buck viel dat is een prachtige hond wat hoeveel driehonderd en een fooi op de koop toe antwoordde de man in de rode trui onmiddellijk en daar het gouvernementsgeld is zal je wel niet proberen te pingelen hè
hun voeten waren vreselijk doorgelopen er zat geen elasticiteit meer in zij sleepten zich voort over de weg er scheelde hun niets anders dan dat zij door en door uitgeput waren
hij was ouder dan de dagen die hij had geleefd hij verbond het verleden met het tegenwoordige en de eeuwigheid achter hem leefde door hem in een machtig
billee van angst moedig geworden sprong door de woeste kring heen en vluchtte over het ijs pike en dub volgden hem met de rest van het span achter zich
thornton knielde naast buck neer hij nam zijn kop tussen beide handen en liet zijn wang tegen buck's wang rusten hij schudde hem niet als gewoonlijk spelend heen en weer of fluisterde liefkozende vloeken maar hij zei heel zacht
spitz als leider en erkend meester van het span voelde zijn opperheerschappij bedreigd door die vreemde hond uit het zuiden en vreemd was buck hem want al de honden uit het zuiden die hij had gekend
die arme lievelingen je moet mij beloven dat je op de weg niet te streng voor hen zult zijn anders weiger ik een voet te verzetten je weet nogal wat van honden gromde haar broer en ik raad je aan mij met rust te laten
soms leden zij honger soms weer smulden zij overvloedig naarmate van hun geluk op de jacht de zomer kwam en honden en mannen hun ruggen zwaar beladen
buck zag het en zijn makkers zagen het en zij wisten dat zo iets ook heel dicht bij hen zelf was e volgende dag ging koona en zij bleven nog maar met hun vijven over
later kwamen de negen trekhonden bij elkaar en zochten een schuilplaats in het bos zij zagen er allererbarmelijkst uit er was er niet één die niet minstens op vier of vijf plaatsen gewond was terwijl sommige wonden heel ernstig waren
hal zag op een dag dat zijn hondenvoer al half was verdwenen en van de afstand pas een kwart was afgelegd en voorts dat voor geld of goede woorden geen ander hondenvoer was te krijgen
telkens en telkens weer terwijl hij naar het woeste toneel keek drong de les tot hem door een man met een knuppel was een wetgever een meester die gehoorzaamd moest worden ofschoon niet altijd van harte
daarentegen liet spitz waarschijnlijk omdat hij in buck een gevaarlijk mededinger vermoedde geen gelegenheid voorbijgaan om hem zijn tanden te laten zien hij tergde buck en trachtte voortdurend de strijd uit te lokken die alleen met de dood van een van beiden kon eindigen
maar zij was erg familieziek en begon dadelijk haar broer te verdedigen let niet op dien man sprak zij scherp jij leidt onze honden en doet wat je denkt dat het beste is
drie dagen verliepen waarin buck en zijn makkers pas goed voelden hoe vermoeid en zwak zij eigenlijk waren toen op de morgen van de vierde dag kwamen twee amerikanen die hem kochten voor een prikje met gareel en al
die dood veroorzaakte een grote leegte in hem verwant aan honger maar een leegte die pijn deed en die door voedsel niet kon worden aangevuld soms wanneer hij de lijken der yeehats aankeek vergat hij zijn verdriet en dan voelde hij zich zeer trots trotser dan hij ooit was geweest
en toen scheen hem het proefstuk onmogelijk matthewson keek zegevierend rond drie tegen één riep hij uit ik wed nogmaals duizend op die manier thornton wat zeg je daarop
dag en nacht deed de schroef het schip trillen en ofschoon de ene dag precies gelijk was aan de andere scheen het buck toe dat het weer voortdurend kouder werd
doch hij vorderde slechts langzaam van beneden kwam het vreselijke brullen van de woeste maalstroom die door de rotsen in stroken werd gescheurd als door de tanden van een enorme kam
maar francois hoewel inwendig grinnikend om het voorgevallene bleef rechtvaardig en liet met alle kracht zijn zwepobucknrm datvejogbuckhrnit van zijn gevallen vijand en het handvat van de zweep kwam er bij te pas
hij hinkte nog enigszins op het tijdstip dat hij buck redde maar met het aanhoudende warme weer verbeterde ook dit en hier gedurende de lange lentedagen bij de oever der rivier liggend
zij trokken met hun sleden zeventig mijlen de yukon op sloegen links af naar de stewart rivier passeerden de mayo en de mc question en volgden de stewart tot zij slechts een bergstroompje was golvend over steile bergpunten die de ruggegraat van het vasteland vormden
toen ging francois naar de plaats waar sol leks stond en riep buck buck lachte maar bleef op een afstand francois maakte sol leks leidsels los en bracht hem naar zijn vroegere plaats het span stond achter elkaar in het gareel gereed om te vertrekken
francois gehoorzaamde waarop buck kwam aandraven zegevierend lachend en de plaats aan het hoofd van het span innam zijn leidsels werden vastgemaakt de slee werd losgebroken en voort renden zij over het pad langs de rivier
maar buck nam langzaam de terugweg aan bijna een uur bleef de wilde broeder naast hem lopen zachtjes jankend toen ging hij zitten met zijn neus omhoog en huilde
zo als bewijs wat een marionettenspel het leven eigenlijk is welde de overoude zang uit hem op en herkreeg hij hetgeen bij hem behoorde
de hele dag zat buck somber bij de poel of dwaalde rusteloos door het kamp hij kende den dood en hij wist dat john thornton dood was
uit het kamp kwamen geluiden van vele stemmen op en neer gaande met zingende klank op zijn buik voortsluipend tot de open plek in het bos vond hij hans liggend op zijn gezicht als een stekelvarken met gevederde pijlen
de wolf was achterdochtig en bang want buck was driemaal zo zwaar als hij terwijl zijn kop nauwelijks tot buck's schouder reikte zijn kans waarnemend sprong hij weg en de jacht begon weer
en te midden van al dit barsten scheuren en kloppen van nieuw ontwakend leven onder de brandende zon en bij de zacht zuchtende windjes wankelden als pelgrims naar de dood de twee mannen de vrouw en de honden
en nu kwam de roepstem in onmiskenbare tonen tot uck ok hij ging zitten en huilde toen dat voorbij was kwam hij uit zijn hoek en de troep ging om hem heen staan half vriendelijk half woest hem besnuffelend
als hij rillend en schuimbekkend zich tegen de tralies wierp lachten zij hem uit en bespotten zij hem zij gromden en blaften als afschuwelijke honden miauwden sloegen met hun armen en kraaiden
wierp hans het touw los en terwijl thornton de boot in de stroom boomde liep hij de oever af met het eind van het touw in zijn hand om de boot op te vangen wanneer ze de rotsen voorbij was
de twee mannen waren echter heel opgewekt zij waren ook trots ze deden het zaakje in stijl met veertien honden ze hadden andere sleden over de pass naar dawson zien gaan en van dawson zien terugkomen maar zij hadden nooit een slee met veertien honden gezien
het woest dierlijke instinct was sterk in buck en onder de gegeven omstandigheden groeide het steeds meer aan doch het was een stille groei
hij liep naar de open ruimte en luisterde het was de roepstem de veeltonige roepstem lokkender en dringender klinkend dan ooit en als nooit te voren was hij thans bereid haar te volgen
op een andere avond vochten dub en joe met spitz en zorgden dat zij aldus de straf ontliepen die zij verdienden zelfs billee de goedhartige was minder goedhartig en jankte niet half zo smekend als vroeger
en zijn zuster en zwager luisterden onwillig sloegen de tent op en hielden inspectie over hun bagage blikjes met voedsel kwamen voor de dag die de mannen deden lachen want ingemaakte groenten op de grote weg zijn gewoon
hoe hoog de sleedrijver buck ook had geschat met zijn twee duivels hij bemerkte al bij het begin van de dag dat hij hem nog had onderschat
zijn meesters stem werkte op buck als een electrische schok hij sprong overeind en snelde de oever langs tot hetzelfde punt waar hij het eerst in het water was gesprongen
zij waren wilden allen en kenden geen andere wet dan de wet van knuppel en tanden hij had nooit honden zien vechten zoals deze wolfachtige dieren vochten en zijn eerste ervaring leerde hem een onvergetelijke les
mercedes liep de mannen voortdurend in de weg en babbelde aanhoudend tegenwerpingen en raadgevingen toen zij een klerenzak vr op de slee hadden gelegd stelde zij voor hem achteraan te plaatsen
maar de knuppel van den man in de rode trui had hem een oorspronkelijker meer betrouwbare wet geleerd en hij stal niet uit lust tot stelen maar omdat zijn maag om eten riep hij stal niet openlijk maar sluw en in het geheim uit respect voor knuppel en tanden
dat was voldoende om de hele troep naar voren te doen schieten buck's wonderbaarlijke vlugheid en beweeglijkheid bewezen hem thans uitstekende diensten op zijn achterpoten draaiend en bijtend en scheurend was hij overal tegelijk
elk hunner geloofde vast dat hij meer dan zijn aandeel in het werk deed en geen hunner vergat dit bij elke gelegenheid ter sprake te brengen somtijds koos mercedes de partij van haar man somtijds die van haar broer het resultaat was een mooie oneindige
hij liep door de zachte sneeuw tot hij naast sol leks stond zijn sleedrijver bleef een ogenblik staan om zijn pijp op te steken bij den man van de slee achter de zij
een hunner was een grote sneeuwwitte baas van spitsbergen die door een kapitein van een walvisvaarder was meegebracht en die later met een gezelschap natuuronderzoekers op reis was gegaan
zijn hele lichaam was een compacte massa samengetrokken in de uiterste krachtsinspanning de spieren wrongen en trokken als levende wezens onder de zijdeachtige vacht
er was een geluid van krakende beenderen en de witte hond stond op drie poten tegenover hem driemaal trachtte hij hem om te gooien toen herhaalde hij zijn truc en brak de
de week rust had de honden opgefrist en in goede toestand gebracht het pad dat zij hadden gemaakt was door latere reizigers hard gestampt en voorts had de politie op twee of drie plaatsen voor eten voor honden en mensen gezorgd en dan had hij niet veel bagage
de wilde honden vormden een begerige kring om hen heen zij waren doodstil hun ogen gloeiden en hun adem zweefde zachtjes naar omhoog spitz was een ervaren vechter
in een vijandige omgeving waar alleen de sterksten overbleven daardoor kreeg hij een machtig gevoel van trots die trots sprak uit al zijn bewegingen uit iedere spierbeweging uit zijn houding uit de grotere glans van zijn glanzende vacht
zijn daden leidend naast hem liggend om te slapen wanneer hij sliep dromend met hem en zelf de stof voor zijn dromen vormend zo machtig wenkten die schaduwen hem dat iedere dag de mensheid en de eisen der mensheid van hem afvielen
perrault had verstand van honden en toen hij naar buck keek wist hij dat de hond een puikje was een puikje dacht hij buck zag dat er geld werd betaald en het verbaasde hem niet toen curly een goedhartige newfoundlander en hij door het kleine verschrompelde mannetje werden weggeleid
bereikte een derde eiland boog terug naar de rivier en begon deze wanhopig over te steken en al die tijd kon hij ofschoon hij niet es van ongelooide dierenhuid omkeek horen hoe zij één sprong achter hem hijgde
luister op een mooie dag hij wordt woest als duivel en dan hij vermoordt dat spitz en gooit hem op de sneeuw zeker ik weet van toen af was er oorlog tussen
het was ook de trots welke hem buck deed vrezen als mogelijken aanvoerder en dat was ook buck's trots openlijk bedreigde hij thans de macht van den ander hij trad tussen hem en de luiaards die spitz wilde straffen en hij deed het in het oog vallend
hij kon alles eten hoe walgelijk of onverteerbaar het ook was en eenmaal gegeten haalden de sappen van zijn maag het laatste atoompje voedsel er uit en zijn bloed bracht dat tot in de uiterste einden van zijn lichaam het vormend tot het taaiste sterkste
zij gaven niet om de knuppelslagen die op hen vielen zij gilden en huilden onder de regen van slagen maar vochten niettemin als razend tot het laatste kruimeltje verslonden was
toen buck en curly opgewonden halfgek van angst waren hief hij slechts zijn kop op alsof zij hem verveelden wierp een onverschillige blik op hen geeuwde en ging weer slapen
hij struikelde en viel om de omgevallen slee ging over hem heen en de honden renden de straat op bijdragend tot de vrolijkheid van skaguay terwijl zij de rest van de uitrusting door de hele hoofdstraat
en er was altijd een oude bouwvallige hut geweest stervende mannen hadden dit bezworen en ook dat de mijn daar vlak bij was hun getuigenis bewijzend met goudklompen die niet leken op het goud van het noorden
waarin honden te oud voor de weg of gewond gestorven waren doordat men hen uit het gareel had genomen zij vonden het dus barmhartig dave daar hij in ieder geval moest sterven tevreden en gelukkig in de leidsels zijn adem te laten uitblazen
feitelijk volgden die drie dingen elkander op maar zo oneindig klein waren de tussenpozen dat zij gelijktijdig schenen zijn spierstelsel was overladen met levenskracht het leven stroomde door zijn hele lichaam met bruisende kracht tot het scheen alsof het hem zou doen barsten van opwinding
toen keerde hij terug en zette zijn honden aan ij trokken maar bleven verbaasd weer stilstaan ok de sleedrijver was verbaasd de slee had zich niet bewogen hij riep zijn kameraden om te zien wat er gebeurd was
en buck was echt een roodogige duivel toen hij zich gereed maakte tot de sprong met overeind staande haren schuimende bek een krankzinnige gloed in zijn met bloed belopen ogen
drie mannen kwamen uit een naburige tent en keken er naar grinnikend en elkander knipoogjes gevend jelui hebt daar een heel vrachtje zei een hunner en het gaat me wel niet aan maar ik zou die tent niet meeslepen als ik jullie was
intussen bleef het vuur onaangelegd het kamp half opgeslagen bleven de honden ongevoed mercedes haa een speciale klacht de klacht van haar sekse ze was mooi en teer en was haar hele leven met ridderlijkheid bejegend
dan zag buck dat hij rusteloos sliep telkens opschrikkend en wakker wordend dat hij vaak vreesachtig in het duister staarde en meer hout op
hij herkende het als een geweer van de hudson baai compagnie uit de eerste dagen van het noordwesten toen zulk een geweer zijn eigen hoogte in beverhuiden waard was
buck hoorde de onderhandelingen en zag dat de mannen den regeringsagent geld gaven en hij wist dat de schotse half bloed uit zijn leven verdween achter perrault en francois en al de anderen aan
hij volgde de nieuwe reuk in een bosje en vond nig hij lag op zij dood op de plek waarheen hij zich had gesleept met een pijl aan beide kanten van zijn lichaam
buck was even opgewonden en niet minder voorzichtig terwijl ook hij in een kring heen en weer liep maar toen gebeurde eensklaps het onverwachte datgene wat hun strijd om de heerschappij tot in de verre toekomst uitstelde tot zij nog heel wat moeilijke mijlen hadden afgelegd
met bliksemsnelheid was hij bij hetgeen hij zag en hoorde en bij gebeurtenissen die handelen eisten hoe snel een wilde hond ook kon springen om zich te verdedigen of om aan te vallen hij was tweemaal zo snel
een gevoel van naderend onheil drukte hem misschien had dit onheil wel al plaats gehad en terwijl hij eindelijk het dal naar het kamp insnelde liep hij met grotere
zijn sluwheid was wolfssluwheid zijn verstand een mengsel van st bernard verstand en collie verstand en dit alles plus een ervaring in de wildste van alle leerscholen opgedaan maakte hem tot een der meest geduchte dieren die ooit door de wildernis gedwaald hadden
john thornton stond over buck heengebogen trachtend zijn zelfbhrsingtkj ewodnmtsprk als je die hond nog eens slaat vermoord ik je bracht hij eindelijk uit met verstikte stem
de thermometer stond op onder nul en telkens als hij er door zakte was hij wilde hij niet ziek worden genoodzaakt een vuur aan te leggen en zijn kleren te drogen niets schrikte hem af het was doordat niets hem afschrikte dat hij tot koerier der regering was gekozen
joe was nijdiger dan ooit en sol leks was ongenaakbaar aan zijn blinde en aan zijn andere kant maar het was dave die het meest van alien leed er was iets met hem niet in orde
en door het aanhoudende zwoegen hadden zij ook geen reservekrachten overgehouden alles was verbruikt iedere spier iedere vezel iedere cel was vermoeid dodelijk vermoeid en er was reden voor
over de witheid en de stilte zweefde een spookachtige rust er was niet het minste windje niets bewoog geen blad trilde de zichtbare adem der honden steeg langzaam omhoog en bleef in de koude lucht hangen
dat was geen lui door de zon gekoesterd leventje zonder iets anders te doen dan rond te slenteren en zich te vervelen hier was vrede noch rust noch een ogenblik van veiligheid
sommige dagen legden zij geen tien mijlen af andere dagen gingen zij helemaal niet op weg en geen enkele dag slaagden zij er in meer dan de halve afstand af te leggen die zij als basis voor hun hondenvoer hadden genomen
doch zijn liefde voor thornton scheen steeds toe te nemen hij was de enige man die op de zomerreis een pak op buck's rug kon leggen niets was buck te zwaar als thornton het beval
buck's bewustzijn keerde terug maar zijn kracht niet hij bleef liggen waar hij was neergevallen en vandaar bespiedde hij den man in de rode trui
zij dunde het van onderen de zon smolt het van boven luchtgaten werden gevormd spleten ontstonden en werden groter dunne stukken ijs vielen in hun geheel in de rivier
toen uitgerust opgefrist en sterk keerde hij terug naar het kamp en john thornton hij nam de glijdende springende stap aan was geen ogenblik in twijfel omtrent de weg die hij moest inslaan
perrault hielp een handje met hun tweeën liepen zij hem wel een uur na zij wierpen met knuppels naar hem hij ontweek ze zij vervloekten hem en zijn voorouders en alle afstammelingen die na hem zouden komen tot in het verste geslacht
ze zeiden ons dat wij niet tot white river konden komen en toch zijn wij hier dit laatste werd op spottend triomfantelijke toon gezegd en men heeft u de waarheid gezegd antwoordde john
dan werden de honden gevoed en nadat de vis op was zwierven zij met de andere honden meer dan honderd een uur of wat rond er waren woeste vechtersbazen bij
op sommige plaatsen op borst en schouders leek het wel een pels hij stond niet overeind maar met voorovergebogen bovenlichaam op benen die bij de knieën doorgebogen waren
zijn ontwricht schouderblad dat niet was verzorgd en geen rust had gehad werd steeds erger tot hal hem ten slotte met zijn grote
hij sprak van zijn groenheid zijn onuitsprekelijke groenheid beide mannen waren klaarblijkelijk niet op hun plaats en hoe zij er toe gekomen waren zich naar het noorden te wagen was een van die dingen die boven het menselijk
omtrent die nachtelijke rit wist die man veel te vertellen toen hij in een kroeg in san francisco zat vijftig is alles wat ik voor hem krijg bromde hij en ik zou het voor geen duizend contant nog eens doen
buck vloog naar het splinterende hout zette zijn tanden er in worstelde en vocht er mee waar de bijl aan de buitenzijde viel was hij aan de binnenzijde grommend en brommend even woest begerig er uit te komen als de man in de rode trui kalm probeerde hem er uit te laten
francois koppelde hen en bracht hen op het dek bij de eerste stap op de koude oppervlakte zonken buck's poten in een witte massa precies gelijk aan modder grommend sprong hij achteruit nog meer van dat witte goedje viel uit de lucht naar beneden hij schudde het af maar er viel nog meer op hem
tot buck's verbazing waren die honden niet jaloers op hem zij schenen even vriendelijk en edel als john thornton zelf terwijl buck sterker werd verlokten zij hem tot allerlei dwaze spelletjes waaraan john thornton zelf vaak deelnam
hij trok langs de grijze oevers over het ijs aan de kant dat boog en kraakte onder de voet en waarop zij niet durfden stilstaan eens zakte de slee er doorheen met dave en buck en zij waren half bevroren en bijna verdronken op het ogenblik dat zij er uit gehaald werden
vr hem trok buck dan kwam sol leks de rest van het span was voor elkaar geplaatst met spitz aan het hoofd buck was opzettelijk geplaatst tussen dave en sol leks opdat hij zou leren
maar de tegenwoordige behandeling van haar man en haar broer was allesbehalve ridderlijk het was haar gewoonte hulpeloos te zijn zij klaagde en maakte hun het leven
een vloek van perrault het klinken van een knuppel op een beenderig lichaam en een schrille kreet van pijn gingen het losbreken van een pandemonium vooraf
niet in staat aan zijn vijand te ontkomen werd de stier dol van woede op zulke ogenblikken rende hij op buck toe die hem vol sluwheid steeds verder lokte
zomers is er echter een bezoeker in dit dal waarvan de yeehats niets weten het is een prachtige wolf met een heerlijke vacht gelijk en toch ongelijk aan al de andere wolven
hal was een jonkman van negentien a twintig jaar met een zware colt revolver en een jachtmes in een gordel vol patronen die gordel was het meest in het oog vallende aan hem
niettemin stelden die honderd veertig pond gevoegd bij de waardigheid welke het gevolg was van een goed leven en algemene eerbied hem in staat een koninklijke houding aan te nemen
zij hadden korte metten met de sneeuwhaas gemaakt die honden die slecht getemde wolven waren en zij zaten nu in een begerig wachtende cirkel
daarop thornton's gezicht drukte de twijfel uit die hij voelde maar zijn vechtlust was opgewekt de vechtlust die niets onmogelijk doet schijnen en doof is voor alles behalve de klank van het gevecht
er was voor buck geen andere plaats dan aan het hoofd nogmaals riep francois en nogmaals lachte buck en bleef weg gooi de knuppel neer beval
als je mij liefhebt buck als je mij liefhebt buck jankte met bedwongen opgewondenheid het publiek keek nieuwsgierig toe de zaak werd geheimzinnig het leek wel een bezwering
kreeg hij een schok die zijn lichaam tegenhield en zijn tanden met een pijnlijke slag op elkaar deed komen hij viel ondersteboven op zijn rug op zijn zijde
buck was blij dat hij weer lopen mocht en ofschoon het werk zwaar was vond hij het niet beneden zich hij was verrast door de opgewondenheid die het hele span bezielde en die zich ook aan hem mededeelde maar nog verbazender was de verandering in dave en
en in een woeste aanval van liefde op hem toevloog hem ondersteboven wierp zijn gezicht likte zijn hand beet zich als een dwaas gedroeg zoals john thornton het uitdrukte terwijl hij buck heen en weer schudde en liefkozend tegen hem vloekte
buck raadde dadelijk dat die man zijn nieuwe kwelgeest was en woest wierp hij zich tegen het latwerk de man glimlachte wreed en haalde een bijl en een knuppel
en weer kwam de schok en viel hij met een smak op de grond deze keer begreep hij dat het de knuppel was maar zijn razernij kende geen voorzichtigheid een dozijn keren sprong hij toe en even vaak viel de knuppel en sloeg hem neer
zij bonden het touw waarmee zij de boot getrokken hadden om buck's hals en schouders en wierpen hem in de rivier hij begon moedig te zwemmen maar niet recht genoeg op de stroom aan
van iedere berghelling kwam het ruisen van stromend water de muziek van ongeziene fonteinen de yukon rekte zich om het ijs te breken dat haar
patrijzen en spechten tikten in het woud eekhoorntjes snaterden vogels zongen en hoog in de lucht kwamen de trekvogels in grote wigvormige vluchten uit het zuiden
met buck en nog een half dozijn honden naar het oosten langs onbekende wegen om te slagen waar mannen en honden even goed als zij zelf de nederlaag hadden geleden
sommige lagen met opgeheven kop en opgestoken oren andere stonden overeind en keken naar buck weer andere dronken water uit de plas
dat was een kolfje naar spitz hand hij sprong op buck toe en tweemaal zette hij zijn tanden in zijn machtelozen vijand en rukte en trok het vlees tot op het been open
voor buck was dit jagen en vissen en rondzwerven door onbekende streken een onbegrensd genot weken achtereen trokken zij dag aan dag verder
je gaat hem toch nu niet er uit laten vroeg de koetsier werachtig wel antwoordde de man zijn bijl in het hout van het hok slaande
en hij at en sliep of geeuwde stelde in niets belang zelfs niet toen de narwhal queen charlotte sound doorvoer en rolde en zwaaide en op en neer ging als een bezetene
ongehoord riep mercedes vol minachting uit hoe ter wereld zou ik het zonder tent kunnen stellen de lente komt en de kou gaat langzamerhand uit de lucht zij schudde zeer beslist het hoofd en charles en hal legden de laatste dingen op de hoog geladen slee
hij had een eigenaardige manier om buck's kop tussen zijn handen te nemen en zijn eigen hoofd op buck's kop te laten rusten of hem heen en weer te schudden en hem scheldnamen te geven die voor buck liefdenaampjes waren
maar het was niet langer zijn lichaam het scheen zo ver weg en toen plotseling zonder enige waarschuwing een kreet uitend die meer op het geluid van een wild dier leek sprong john thornton op den man toe die de knuppel zwaaide
wat ik zeg ik spreek waar als ik zei dat buck twee duivels dat zei francois de volgende morgen toen hij zag dat spitz weg was en dat buck met wonden was overdekt hij trok hem bij het vuur en wees ze perrault aan
tot nu toe had buck een gevecht met zijn vijand vermeden maar dit was te erg het wilde dier in hem brulde hij sprong op spitz toe met een woede die beide verraste en spitz voornamelijk want zijn hele ervaring met buck had hem geleerd
weer viel hal's zweep neer op de honden zij trokken en rukten uit alle macht na twee pogingen stonden zij hijgend stil de zweep werd heftig gebruikt en nogmaals kwam mercedes
buck kwam nooit in de nabijheid van spitz zonder te grommen met overeind staande haren zijn gedrag naderde dat van een ruziemaker en hij begon plagend op en neer te lopen voor de neus van spitz
goedhartige burgers vingen de honden op en raapten de verspreide voorwerpen bijeen zij gaven ook raad de helft van de lading en tweemaal zoveel honden als ze ooit hoopten dawson te bereiken zeiden zij
in de volgende dagen toen dawson steeds dichterbij kwam trad buck aanhoudend tussen spitz en de schuldigen maar hij deed het sluw als francois niet in de nabijheid was met de heimelijke muiterij van buck ontstond een algemene ongehoorzaamheid die steeds toenam
nieuwsgierig rook hij er aan toen likte hij er aan het brandde als vuur en was dadelijk verdwenen dat bracht hem in de war hij probeerde het weer met hetzelfde resultaat de toeschouwers brulden van het lachen en hij schaamde zich
de sneeuwmuren omsloten hem aan alle kanten en een grote vrees overviel hem de vrees van het wilde dier voor de val het was een bewijs dat hij door zijn eigen leven heen het leven van zijn voorouders voelde
maar iedere vreemde hond van welk ras of soort erkende snel buck's meerderheid of vond zichzelf in een strijd op leven en dood met zijn vreselijken tegenstander
zij deed hem een vage heerlijke vrolijkheid gevoelen en hij werd zich bewust van wilde wensen en prikkels naar het onbekende soms volgde hij de roepstem naar het bos zocht er naar alsof het een tastbaar iets was zacht of uitdagend blaffend al naar zijn stemming was
en de slee loswerken en er honderd meter ver mee lopen vroeg atthewson de man die op had gekocht n de slee loswerken en er honderd meter ver mee lopen zei john thornton kalm
het was een noodlottige dag voor de yeehats zij verspreidden zich overal in het land en pas een week later kwamen de overgeblevenen samen in een lager dal en telden hun doden
hij sprong op den voorsten man toe het was het opperhoofd der yeehats en scheurde hem de keel open tot het bloed uit de halsader spoot als een fontein met de volgende sprong rukte hij een tweede de halsader open hij was onweerstaanbaar
francois kwam het laatst boven na de slee en de lading toen kwam het zoeken naar een plaats om weer naar beneden te komen iets dat ten slotte gelukte en s avonds waren zij weer op de rivier met een kwart mijl vooruitgang op die dag
men zegt dat een niet getrainde hond verhongert bij het rantsoen van de wolfshond zodat de zes nieuwe honden onder buck niet minder konden doen dan van honger sterven bij de helft van dit rantsoen de newfoundlander ging het eerst toen volgden de drie
pike deed alle mogelijke moeite tweemaal viel hij om toen hij half overeind was en bij de derde poging gelukte het hem op te staan buck deed geen poging hij bleef rustig liggen waar hij was
het idee ontstond door een gesprek in het eldorado café waar de mannen begonnen te pochen op hun lievelingshonden buck was door zijn reputatie het mikpunt voor de opmerkingen van die mannen en thornton verdedigde hem moedig
het was een klagend gehuil en toen buck steeds zijn weg vervolgde werd het flauwer en flauwer tot het in de verte verdween john thornton zat te eten toen buck het kamp binnenrende en
en het einde was dat hij tegenover den dood stond gebracht door de tanden van een dier dat nog niet tot aan zijn knoestige knieën reikte van dit ogenblik af verliet buck geen seconde zijn prooi
de eerste dag legden zij vijf en dertig mijlen af tot de big salmon de volgende dag nog vijf en dertig tot de little salmon de derde dag veertig mijlen die hen zowat bij de five fingers brachten
wel buck mijn jongen wij hebben onze kleine schermutseling gehad en het beste dat wij kunnen doen is het daarbij te laten blijven je hebt geleerd waar jouw plaats is en ik ken de mijne wees een goede hond en alles gaat goed wees een kwade hond en ik zal het kwade er wel uitranselen begrepen
scheen tussen de bomen evenzeer thuis als op de grond en buck herinnerde zich nachten die hij wakend had doorgebracht onder bomen waarin de behaarde man zat zich stevig vasthoudend terwijl hij sliep
zij waren verschrikt zo stil en groot stond hij daar en een ogenblikkelijke pauze ontstond tot de moedigste op hem toesprong bliksemsnel beet buck toe en brak hem de nek
een vuur was nodig om hen te redden zij waren met een ijskorst bedekt en de twee mannen lieten hen voortdurend om het vuur heen draven zwetend en ontdooiend zo dicht er bij dat zij door de vlammen geschroeid werden
buck's voeten waren niet zo compact en hard als de voeten der anderen de zijne waren zachter geworden gedurende de verschillende geslachten sedert de dag dat zijn laatste wilde voorvader getemd was door een holbewoner of een
op een dag kampeerden zij aan de oever van het meer le barge sneeuwjacht snijdende ijskoude wind en duisternis hadden hen gedwongen te tasten naar een kamp
zeker antwoordde o'brien een volgepropte zak naast die van matthewson neerwerpend ofschoon ik weinig vertrouwen heb john dat het dier zal
daar zwierf hij een week rond vergeefs zoekend naar enig teken van den wilden broeder zijn voedsel dodend onder het verder trekken en vooruitgaande met die lange gemakkelijke springende stap die niet vermoeit
hij leerde het ijs dat zich tussen zijn tenen had verzameld met zijn tanden er uit bijten en als hij dorst had en er een dikke laag ijs op het drinkgat lag kon hij die stukslaan met zijn
hij was vriendelijk maar verraderlijk glimlachend in iemands gelaat terwijl hij op de een of andere gemene streek zon zoals bijv toen hij bij de eerste maaltijd van buck's eten stal
dit was de eerste keer dat buck weigerde een voldoende reden om hal woedend te maken hij verwisselde de zweep voor de gewone knuppel buck weigerde zich te bewegen onder de regen van zware slagen die thans op hem vielen
vergeefs trachtte buck zijn tanden te zetten in de hals van de grote witte hond waar zijn tanden hapten naar het weke vlees vond hij de tanden van spitz tanden tikten tegen tanden en lippen waren gescheurd en bloedend maar buck kon zijn vijand niet meester worden
vier mannen droegen uiterst voorzichtig het hok naar een kleine ommuurde binnenplaats een dikke man met een rode trui aan kwam naar buiten en tekende het boek voor den koetsier
en hij kon hun lichamen door het kreupelhout horen kraken en de geluiden die zij maakten in de stille nacht en daar dromend bij de oever van de
zij lag daar slap en levenloos in de bloedige vertrapte sneeuw bijna letterlijk in stukken gescheurd terwijl de zwarte mulat over haar heen gebogen stond en vreselijk vloekte
deze extase dit vergeten van het leven komt tot den kunstenaar buiten zichzelf in een kleed van vlammen zij komt tot den soldaat dol van krijgslust in de slag geen kwartier gevend
buck herinnerde zich den man in de rode trui en ging langzaam achteruit en deed ook geen pogingen om sol leks te verjagen toen deze weer vooraan
voor hij weer neerkwam zag hij het witte kamp voor zich liggen en wist hij waar hij was en herinnerde hij zich alles wat er gebeurd was van de tijd dat hij met manuel een wandeling maakte tot de kuil die hij de nacht te voren voor zich had gegraven
s avonds kreeg perrault nog een hond een oude wilde hond lang en mager en dor met een gezicht vol littekens en een enkel oog dat echter zo woest gloeide dat men eerbied kreeg voor zijn kracht hij heette sol leks wat betekent de woedende
en toen zij hem achteraan hadden gelegd en hem bedekt hadden met andere pakken ontdekte zij allerlei vergeten dingen die nergens anders gestopt konden worden dan in diezelfde zak en zij moesten alles weer uitpakken
draai het maar aan dan stikt hij wel zei manuel en de vreemde bromde toestemmend buck had met kalme waardigheid toegelaten dat het touw om zijn hals werd gedaan
eenmaal viel buck om en de hele kring van zestig honden sprong overeind maar met een ruk was buck weer op de been en de kring zakte weer neer en wachtte
john thornton eiste heel weinig van de mensen of van de natuur met een handvol zout en een geweer kon hij de wildernis intrekken en reizen waarheen hij wilde en zolang hij wilde
als hij klaagde en snikte was dit door de smarten des levens die de oude smarten der wilde voorouders waren en de vrees en het geheimzinnige van de koude en de duisternis was ook hun vrees en angst geweest
zelfs nu was het een harde strijd die tot de laatste latente overblijfsels van buck's woestheid wakker riep en twee dagen later toen hij tot zijn prooi terugkeerde en een dozijn veelvraten bezig vond te twisten over het aas joeg hij hen als kaf uiteen
doch toen hij ten laatste te voorschijn was gehaald en spitz toevloog om hem te straffen vloog buck even woedend tussenbeide zo onverwacht was dit en zo handig aangelegd dat pitz achterover op de grond viel met zijn poten in de lucht
ieder deel hersens en lichaam zenuw en spier was ten hoogste gespannen en tussen al die delen was volmaakt evenwicht
de behaarde man kon op de bomen klimmen en daar even snel voortkomen als op de vaste grond met de armen van tak tot tak zwaaiend nooit vallend nooit zijn greep missend
zij kwamen in zomerdalen tussen zwermende muggen en vliegen en plukten in de schaduw der ijsbergen rijpe aardbeziën en bloeiende bloemen heerlijker dan het zuiden ze opleverde
deze eerste diefstal deed zien dat buck geschikt was te blijven leven in de vijandige noordelijke omgeving hij bewees zijn anpsigvermo zjschikted vognar veranderde omstandigheden waarvan het ontbreken een onmiddellijke en vreselijke dood betekende
het buck toe alsof hij een dergelijk tafereel al meer had meegemaakt hij scheen zich alles te herinneren de witte wouden en de aarde en het maanlicht en de opwinding van het gevecht
al het oude instinct de bloeddorst de lust om te doden greep buck aan hij liep aan het hoofd van de troep jagend op levend wild om het te doden met zijn eigen tanden en zijn kop tot aan de ogen in warm bloed te steken
francois uit grinnikend op zijn knieën slaande kijk naar dat buck hij doodt dat spitz hij gelooft hij nu zijn plaats krijgt allo ga op zij riep hij maar buck weigerde zich te bewegen
en hij kende het op de oude wijze als een gehuil dat hij vroeger al had gehoord hij sprong door het slapende kamp en rende in stille snelheid door de bossen
zij reed dagenlang tot zij neervielen tussen de leidsels en de slee stilstond charles en hal smeekten haar af te stappen en te lopen zij deed niets dan schreien en de hemel tot getuige roepen van hun wreedheid tegen haar
hij droeg de kleinzoons van den rechter op zijn rug of rolde ze in het gras heen en weer en bewaakte ieder hunner voetstappen als zij op expeditie uitgingen als een vorst liep hij tussen de terriers door en toots en ysabel z a g hij helemaal niet want hij was de koning
toen hij en zijn makkers in het kamp van hun nieuwe meesters kwamen zag buck een slordig haveloos boeltje de tent was half opgezet de borden waren vuil alles was in wanorde
hij had geen geluid gemaakt doch de wolf hield op met huilen en trachtte zijn tegenwoordigheid met één van zijn zintugewarm buck stapte op de open plek
weer werd het touw vastgemaakt en werd hij in de rivier geworpen en weer sloeg hij uit maar deze keer recht in de stroming hij had zich één keer vergist maar een tweede maal zou het niet gebeuren