AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
gij gehoorzaamt de krijgstucht zijt een slaaf van het consigne en een nauwgezet mensch die zijn plicht vervult en zijn familie niet verlaten zou om een deerne na te loopen
ondankbare t is zulk een lief gezicht als een vrouw lacht en gij twist nooit met elkander dit hangt af van het tractaat dat wij sloten bij het aangaan van ons heilig verbond hebben wij ieder de grens afgebakend
goed ge zijt een schrandere meid met stouten blik aanschouwde zij haar vader en hem op de schoenen wijzende die zij aan de voeten had zeide zij schrander t is mogelijk
het maakt van zijn logica de speer van den algemeenen wil het vermenigvuldigt zich onder de vormen van het verhevene het vervult met zijn glans washington
is alles gereed vroeg jondrette ja antwoordde de magere man waar is montparnasse hij is achtergebleven om met uw dochter te spreken welke de oudste is er een huurkoets beneden
die hooge afzetterijen hebben geen toekomst men kan het merk eener natie niet uittornen zooals men t een zakdoek doet
zesde hoofdstuk de wilde mensch in zijn hol de steden hebben even zoowel als de wouden haar holen waarin zich het boosaardigste en schrikkelijkste wat zij bevatten verbergt
hoe zou hij zich tot zijn vader gespoed en uitgeroepen hebben vader hier ben ik ik ben uw zoon ik heb hetzelfde hart als
ik ben uw vader mijn vader hernam marius met nedergeslagen oogen en streng gelaat was een nederig heldhaftig man die frankrijk en de republiek roemrijk heeft gediend
ik was als een turk uit de levant gekleed zeide hij dan mevrouw de boufflers die hem toevallig had gezien noemde hem toen hij twintig jaar oud was een allerliefste dwaas
wat zal er aanstonds flikkeren men weet het niet uit verteedering kan een uitbarsting van gelach volgen in het grappigste oogenblik doet de ernst zijn intrede de indrukken hangen af van het eerste woord het beste
één tand één franc vijftig centimes twee tanden twee francs drie tanden twee francs vijftig
panatheners en men vindt er het oude evohé in hei titi o hee zoo begint hij en het overige beteekent dat er dienders zijn
al die moeite gegeven en de zaak voor dezen avond in orde gebracht zou hebben dat een zeer moeielijk werk is geweest zooals deze heeren kunnen getuigen enkel om u eene kleinigheid te vragen voor een glas wijn en een geringen maaltijd
juist toen hij met opgeheven sabel voorwaarts riep met zijn compagnie voor de benoodigdheden van den veldtocht op een klein vaartuig ingescheept dat van genua naar ik weet niet welke kleine haven op de kust stevende
o laat mij lezen zei tante en zij zette haar bril op het papier werd opengevouwen en zij lazen voor mijn zoon
het is zoo letterkundig dat het voor basile den neus niet dichtknijpt en zich evenmin ergert over het gebed van tartuffe als horatius voor den hik van priapus
zekerlijk is het antwoord fraai van een boer wien gevraagd werd vriend uw vrouw is aan haar ziekte overleden waarom hebt ge niet om den dokter gezonden wat zal ik u zeggen mijnheer wij arme lieden sterven vanzelf
welke door hun hoogen leeftijd merkwaardig worden en thans ongemeen zijn terwijl zij vroeger als iedereen geleken en thans op niemand meer gelijken
telkens wanneer hij voorbij de academie ging t geen zelden gebeurde knoopte hij zijn jas dicht de paletot was toen nog niet uitgevonden en ging voor zijn
in het bagno zijn benvenuto cellina's evenals er in de taal villon's zijn de rampzalige die naar zijn vrijheid snakt weet soms zonder werktuigen met een oud mes een koperen sou in
wij hebben er een gekend die zeer geacht en bewonderd werd wijl hij een man van den top van den toren van notre dame had zien vallen een ander wijl het hem gelukt was op de achterplaats te komen waar voorloopig de beelden voor den dom der invaliden waren geplaatst
al deze omwentelingen woelden in hem zonder dat zijn familie er iets van vermoedde en toen hij nu bij dit geheimzinnig werken zijn oud ultra bourbonsche huid volkomen had verloren
corsica een klein eiland dat frankrijk wel groot heeft gemaakt t was of een ijskoude tocht door de kamer ging allen zwegen men gevoelde dat er iets gebeuren moest
peinzend omdolen dat is flaneeren is voor den wijsgeer een goed tijdverdrijf vooral op die tamelijk leelijke zonderlinge en uit twee naturen bestaande bastaardvelden welke zekere groote steden ook parijs omgeven
de markgraaf de val die onder het pseudoniem van charles antoine gelijkrijmende oden schreef de prins de beauf die hoewel nog tamelijk jong een reeds grijzend hoofd
achtste hoofdstuk zelfs invaliden kunnen gelukkig zijn vermits wij het woord onschuld hebben genoemd en niets willen verzwijgen
t was winter een groot vuur knapte op den haard dit was verlokkend en courfeyrac kon er geen weêrstand aan bieden hij kreukte het arme charte touquet in zijn vuist en wierp het in t vuur het papier vatte vlam
en vleiden de tyrannen zoozeer dat anacephorus van pisistratus zeide zijn uitwerpsel zelfs lokt de bijen
in weerwil van dat alles werd hij echter advocaat het heette dat hij bij courfeyrac woonde die een fatsoenlijke kamer had waar eenige rechtsgeleerde werken overeind stonden naast defecte deelen van gelijk gebonden romans
de heer gillenormand hernam kanonnen op de plaats van het museum waarom wat doen die kanonnen daar wil men den apollo van belvedère stuk schieten wat hebben de blikken bussen met venus van medicis te maken
wien lodewijk xviii tot hertog benoemde wijl hij hem toen hij het land ontvluchtte in een huurrijtuig geholpen had
de bewoners van dat huis hebben ieder een sleutel van de voordeur om s nachts te kunnen binnenkomen gij hebt er zeker ook een niet waar ja zei marius hebt ge hem bij u ja
wie de jonge dame was wie haar vader was was de dichte schaduw die hen omhulde op het punt zich te verhelderen zou de sluier verscheurd worden
die malthezer ridder en staatsraad met den degen werd een der grootste mannen dezer eeuw de abt tabaraud is de zoon van een zeven en tachtigjarig man
alzoo had de heer mabeuf die allengs al zijn verwachtingen verdwijnen zag bij al die donkerheid welke deze doofde zijn vroolijkheid toch behouden
regelrecht ging hij naar zijn laan en zag toen hij aan het einde ervan gekomen was altijd op dezelfde bank het hem bekende paar weder
t was de vadzige luiheid welke op de wanhoop volgt en de gansche vernietiging voorafgaat marius aanschouwde een poos dit akelig verblijf dat schrikkelijker dan t inwendige van een graf scheen want men zag de menschelijke ziel bewegen en het leven er in kloppen
wij hebben geen tijd waarheen vroeg bigrenaille door het venster antwoordde thénardier dewijl ponine den steen door het venster heeft geworpen is aan die zijde het huis niet omsingeld
en op den feestdag van st georges schreef marius zijn vader een brief uit plichtgevoel welken zijn tante hem dicteerde en die als uit een formulierboek gecopieerd was
hij had niets dan zijn zeer geringe halve soldij als escadronschef te vernon had hij het kleinste huisje gehuurd dat hij kon vinden men heeft gezien hoe eenzaam hij er woonde
boek iii de grootvader en de kleinzoon eerste hoofdstuk een voormalig salon toen mijnheer gillenormand nog in de straat
steeds al te goed voor mij jondrette jondrette zei de heer leblanc ik meende dat uw naam fabantou was fabantou genaamd jondrette hernam de man schielijk een acteurs bijnaam en
vervolgens bracht hij eenige oogenblikken door met de slip van het vrouwenhemd dat hij droeg weder in zijn broek te stoppen eensklaps wendde hij zich tot zijn vrouw sloeg de armen over elkander en riep wil ik u iets zeggen de
in de gedachte ligt het willen niet in den droom de vrijwillige droom neemt zelfs in het reusachtige en ideale den vorm van onzen geest aan en behoudt dien
ik stap te vernon af om den correspondeerenden wagen van gaillon te pakken de reisroute van marius ken ik echter niet marius welk een leelijke naam welk een denkbeeld om hem marius te noemen gij heet ten minste théodule
weken zonder arbeid een hopelooze toekomst de ellebogen door de mouwen een oude hoed waarmede de meisjes den spot dreven
uitzichten grenzen en onderricht was nu ledig voor hem het scheen hem alsof alles verdwenen was hij dacht nog altijd want hij kon niet anders maar hij vond geen behagen meer in zijn gedachten
op dat tijdstip waren trouwens in dat huis geen andere bewoners dan hij en de familie jondrette voor wie hij eens de huur had betaald zonder overigens ooit met den vader de moeder of de dochters gesproken te hebben
marius volgde hen als gewoonlijk tot in de westerstraat aan de deur van het huis gekomen liet mijnheer leblanc zijn dochter binnengaan bleef op den drempel staan keerde zich om en zag marius met strakken blik aan
marius hoorde nu dit luister goed wij hebben den cresus gevangen t is zoo goed als geschied alles is geregeld ik heb mijn lieden gesproken
thénardier gezocht thénardier was bankroet gegaan de herberg was gesloten en men wist niet waar hij gevlogen was door al deze navorschingen bleef marius drie dagen uit nu is t zeker zei de grootvader zijn hoofd raakt in de war
hij had duitsch en engelsch geleerd dank zij courfeyrac die hem met zijn vriend den boekhandelaar in aanraking gebracht had marius vervulde nu in de boekhandelaarsliteratuur de rol van
of te pocy is gebleven om links naar evreux of rechts naar laroche guyon te kunnen gaan loop gij hem maar na tante doch wat drommel zal ik de goede oude
soms bleef hij halve uren lang bewegingloos in de schaduw van een leonidas of spartacus staan met een boek in de hand over t welk zijn oogen de schoone maagd zochten
onder het donker gewelf van hun hol ontstaan zij voortdurend uit de maatschappelijke doorzijpeling zij komen immer als dezelfde spoken weder alleen dragen zij dezelfde namen en dezelfde lichamen niet meer
de oudste dochter wreef met een achtelooze houding het slijk van den rand harer mantille de jongste dochter snikte nog steeds de moeder had het hoofd van t kind in beide handen genomen en bedekte het met kussen fluisterend zeggende
de strengheid van een rechter hij had medelijden met een padde maar vertrad een slang en t was een slangennest dat hij thans voor zijn oogen had deze ellendelingen moeten bedwongen worden zeide hij
de idée welke in de parijsche lucht is veroorzaakt een soort van bederfwerend zout als dat van het water des oceaans in parijs te ademen is het behoud
zestiende hoofdstuk het liedje op een engelsche wijs in in de mode marius ging op zijn bed zitten het kon half zes zijn geweest
welke de bibliotheek door de reglementen voorgeschreven vormden marius liet daar zijn brieven adresseeren toen marius advocaat was gaf hij zijn grootvader hiervan door een koelen maar overigens eerbiedigen brief kennis de
er behoeft slechts een god voorbij te gaan en een god is altijd langs een straatjongen gegaan de fortuin bewerkt dit kleine wezen onder het woord fortuin verstaan wij min of meer het toeval
inderdaad dat kind moet nu een man zijn voorwaar arme zoon gij kunt zeggen dat ge een vader hadt die u teeder heeft lief gehad marius bood den grijsaard zijn arm aan en bracht hem
den volgenden dag zeide hij tot den heer gillenormand ik heb met eenige vrienden een jachtpartij bepaald staat ge het toe dat ik mij voor drie dagen verwijder
wijl hij uit vrees van zich te verraden niet durfde bukken had hij de koorden van zijn linkerbeen niet doorgesneden de bandieten hadden zich van hun eerste verbazing hersteld wees gerust zei
toegestaan zei javert en zich omkeerende riep hij komt nu binnen verscheiden stadssergeanten met den degen in de vuist en politieagenten met knuppels en stokken gewapend stormden toe op javerts geroep men knevelde de bandieten
hij bedacht dat die man zijn vader was en nu was gestorven en hij bleef koel zijn droefheid was dezelfde die hij bij den aanblik van ieder anderen doode gevoeld zou hebben
en roode starretjes waar kogels hem getroffen hadden hij beschouwde het groote litteeken dat aan dit gezicht waarop god het merkteeken der goedheid had gedrukt een stempel van heldenmoed gaf
hij ging langzaam in gedachten verdiept zijn schreden werden door de sneeuw verdoofd hij wendde t hoofd om de straat was eenzaam hij zag niemand t was klaar lichte dag en evenwel hoorde hij duidelijk stemmen
gindsche berg met zijn vestingvorm als de vignemale bij voorbeeld is voor mij nog altijd cybeles hoofdtooi voor mij is t nog niet bewezen dat pan des nachts niet in den hollen stam der wilgen blaast
ten gevolge hunner vertakkingen en verbintenissen waren babet gueulemer claquesous en montparnasse de algemeene ondernemers der aanrandingen in het departement der seine
met de meest kiesche onbeschoftheid slechts als een soort van markies van brandenburg ontvangen mijnheer gillenormand keurde dit goed alle koningen die geen koning van frankrijk zijn zeide hij zijn
lieve buurman geëerde jonge heer ik heb uw goedheid jegens mij vernomen dat gij zes maanden geleden mijn huishuur betaald hebt ik zegen
en zoo gaat het voort lager aan de grens die het onduidelijke van het onzichtbare scheidt ontwaart men onbestemd andere donkere mannen die misschien nog niet bestaan
veertiende hoofdstuk waarin een politieagent twee pistolen aan een advocaat geeft aan het huis no in de rue de pontoise gekomen
dat is de geschiedenis die generaal heeft zelfs nooit iets voor mij gedaan hij was niet beter dan alle anderen ik redde niettemin met gevaar van mijn leven het zijne en daarvan heb ik zakken vol getuigschriften
zijn dochter begreep hem niet hij greep den stoel en trapte de mat ervan in zoodat zijn been er doorging terwijl hij zijn been er weer uittrok vroeg hij aan zijn dochter
haastig de ladder laat ons maken dat we weg komen het spek moge in de val achterblijven zonder den kerel den hals af te snijden vroeg vrouw
dit verklaart dezen uitroep van een parijschen straatjongen iets diepzinnigs waarover men lacht zonder het te begrijpen mijn hemel wat ben ik ongelukkig ik heb nog nooit iemand uit de vijfde verdieping zien vallen
courfeyrac had een vader dien men mijnheer de courfeyrac noemde t was een valsch begrip der burgerij tijdens de restauratie in zake van aristocratie en adel om aan het de nog waarde te hechten
hij had geen huisvesting geen brood geen vuur geen liefde maar hij was vroolijk wijl hij vrij was zoodra deze arme wezens mannen zijn geworden
mevrouw t had welstaanshalve deze gedenkschriften niet uitgegeven en leefde van een kleine rente die haar men weet niet hoe was overgebleven
een voorbeeld daarvan is dat de beroemdheid van mademoiselle mars bij dit kleine stormachtige kinderpubliek stof tot spotternij gaf de straatjongen noemde haar
men moet ook de ellende der vrouw zien die slechts de ellende der vrouw heeft gezien heeft niets gezien men moet de ellende van het kind zien
heden een utopie morgen vleesch en been de vooruitgaande meeningen waren tweevoudig een beginsel van verborgenheid bedreigde de gevestigde orde
hij zag slechts onduidelijk een soort van hoofdpersoon in ruw kladwerk met harde kleuren als van een uithangbord wat is dat vroeg de heer leblanc jondrette sprak met ophef
en diogenes zou zeker even gaarne voddenraper op het plein maubert als wijsgeer in den pireüs geweest zijn verneemt dit nog
het portaal der academie noemde hij een mooien grijsaard en den deken delvincourt een monument in een cursus zag hij een onderwerp voor een liedje en in zijn professoren slechts
t was het spooksel dat zooeven voorbij zijn oogen was gegaan inderdaad die slechts de ellende van den man heeft gezien heeft niets gezien
nooit hebben de vingers der duisternis die zich onder dit verstikkend gewelf krommen een boek doorbladerd een dagblad opengeslagen babeuf is voor cartouche een werkgever marat is een aristocraat voor
de monarchie af smijten alle wetten neêr gooien den zolder naar den kelder en maken mijn portier nog koning zij keeren europa het onderstboven verbouwen de wereld
de adellijke salons van heden gelijken die salons niet meer de voorstad saint-germain riekt tegenwoordig naar den mutserd de koningsgezinden van heden het zij tot hun lof gezegd zijn demagogen bij toen vergeleken
zietdaar toen strekte hij zijn arm uit en hield op het bloote vleesch den gloeienden beitel welke hij bij den houten steel in de rechterhand hield
het inwendige leven de geheime strijd der kuischheid de verrukking over de geheele schepping hadden marius tot de liefde voorbereid de vereering van zijn vader was voor hem schier godsdienst geworden
toen hij den eersten keer in de bulletins van het groote leger zijns vaders naam vond had hij de geheele week de koorts hij bezocht de generaals onder welke georges pontmercy gediend had onder anderen den graaf h
luister zeide zij ge hebt ongelijk hoewel gij niet rijk zijt zijt ge van morgen heel goed geweest wees t nu ook ge hebt mij iets gegeven om te kunnen eten zeg mij nu wat u deert
met dertig francs zijn horloge en eenige kleedingstukken in een reiszak hij had een cabriolet gehuurd en zich op goed geluk af naar de latijnsche wijk laten brengen wat zal er van marius worden
marius gevoelde overigens slechts een gewaarwording van afschuw maar niet de minste vrees hij hield den knop van het pistool in de hand gedrukt en gevoelde zich gerust
de koning in den derden persoon en nooit uwe majesteit te zeggen daar deze titel door den overweldiger bezoedeld was daar werden èn de feiten èn de menschen beoordeeld men bespotte er de eeuw
dat vroeger een rood lint moest geweest zijn en klompen droeg zijn gezicht door de zon verbrand was schier zwart en zijn hart schier wit
sire hernam de resquestrant mijn grootvader was hondenjongen en werd lesgueules bijgenaamd deze bijnaam werd mijn naam ik heet
heet pègre dief en zijn cockney heet gandin al wat elders is is ook te parijs zoek iets wat parijs niet heeft de kuip van trophonius bevat alles wat in den bak van mesmer was
nog altijd was men van weêrszijden op denzelfden voet zonder eenige toenadering te beproeven of elkander te willen wederzien en waartoe zou het wederzien ook gediend hebben alleen om een botsing te veroorzaken
een ander met den toorn men roept elkander toe uit de eene naar de andere catacombe de utopieën doorkruisen deze gangen en vertakken zich naar alle zijden
ik ben met de hoogachting en onderscheiding die men aan de weldoeners der menschheid schuldig is jondrette p s mijn dochter zal op uw orders wachten waarde heer
hij plaatste de stoelen aan beide zijden der tafel draaide den beitel in de gloeiende kolen om zette voor den schoorsteen een oud vuurscherm dat het komfoor verborg ging toen naar den hoek waar de hoop touwen lag
op drift volgde behendigheid eindigen wij hiermee deze schets in den loop van dit verhaal zag de schrijver dit merkwaardig oogenblik der geschiedenis van onzen tijd als op zijn weg
onverschillig staarde zij marius aan alsof zij de marmeren vaas had aanschouwd die op de bank haar schaduw wierp en marius zette zijnerzijds zijn wandeling voort en dacht aan iets anders
naar marius gedachte zou zoo hij t voorstel aannam zijn toestand èn beter èn slechter worden wat hij aan welstand won zou hij aan eigenwaarde verliezen het was een volmaakt mooi ongeluk dat in een leelijken belachelijken dwang
het goedkeurende dat hij arm was en den tijd aan den arbeid ontwoekerend om dien aan overpeinzing te wijden een ziener gelijk die zich in de stille weelde der verrukking en eener inwendige lichtwereld dompelt en daardoor verzwolgen wordt
en dat alles om vier sous daags te verdienen en men werkt veertien uren en ieder doosje gaat dertien malen door de hand der werkster en het papier bevochtigen en niets bevlekken de lijm warm houden ik zeg u vier sous daags
dien wij eerst genoemd hebben men zal later zien waarom was een eenige zoon en zeer rijk enjolras was een fraai jonkman wel in staat om gevaarlijk te worden hij was schoon als een engel een woeste antinoüs
bij dit alles en in weerwil van dat alles groeide evenwel zijn liefde schier tot waanzin aan negende hoofdstuk eclips
des te beter zei de man ik had er op gerekend wat des te beter hernam de vrouw zwijg riep de vader ik hef de vrijheid der pers op
afschuwelijke ruim den naam van paradijs engelenbak te geven geef iemand het onnoodige en ontneem hem het noodzakelijke en ge hebt den
het gold een kwestie van den dag de artillerie der nationale garde alsmede een conflict tusschen den minister van oorlog en de burgerwacht ter zake van de op de binnenplaats van het louvre geplaatste kanonnen
de slag van marengo is een copie van den slag van pydna het tolbiac van clovis en het austerlitz van napoleon gelijken elkander als twee droppelen bloeds
en op denzelfden tijd kwam bij beiden dezelfde gedachte op die haar deed glimlachen en hem deed blozen zij naderde hem en legde een hand op zijn schouder
hij was echter hoe zwijgend en ernstig overigens niet minder gevleugeld en gewapend marius die tot hiertoe eenzaam had geleefd en uit gewoonte en smaak
juist werd zacht aan de deur geklopt de man ijlde toe en opende ze terwijl hij met diepe buigingen en eerbiedige lachjes riep kom binnen mijnheer wees zoo goed binnen te komen eerbiedwaardige weldoener en ook uw bekoorlijke dochter
de oude groote wereld verhief zich boven deze wet als boven alle andere marigny broeder van la pompadour had toegang bij den prins van soubise hoewel neen omdat hij dit was
weder iets dat marius hinderde hij hernam om t even de woning van den vader en van de dochter hun woning hoor zij zag hem strak aan wat geeft ge mij al wat
maar hun ook niets dan slecht of valsch geld schonk en aldus het middel vond langs den weg des hemels naar de hel te gaan mijnheer gillenormand senior zag op geen aalmoes en gaf gaarne en mild
hij zag den heer leblanc en zijn dochter niet heengaan en vermoedde dat zij door het hek in de oosterstraat waren vertrokken eenige weken later wist hij zich niet te herinneren waar hij dien avond gegeten had
gij voegde hij er bij tot den man met de bijl gewend daar gij uw cache-nez hebt afgedaan vergezel mijn vrouw ga achter op het rijtuig staan ge weet waar ge het rijtuig gelaten hebt
hij was over de negentig jaar oud ging rechtop sprak luid zag helder dronk goed at sliep en ronkte evenals vroeger hij had nog al zijn twee-en-dertig tanden slechts om te lezen gebruikte hij een bril
claquesous en montparnasse een viertal bandieten claquesous gueulemer babet en
lieve man wat wilt ge doen ga naar bed antwoordde de man de toon waarop dit gezegd werd gedoogde geen bedenking de moeder gehoorzaamde en wierp zich loom en zwaar op een
hernam bedaard zoo is t goed ik heb u immers gezegd dat ge uw fatsoen moest houden slechts één verzoek hernam bigrenaille dat men mij tabak geve zoo lang ik opgesloten ben
de ergernis was groot maar het woord bleef in gebruik de elementen die den straatjongens onder elkander aanzien geven zijn zeer verschillend
om het uiterst smartelijk leven te behouden van een militair van goede geboorte en een man van eer vol kwetsuren die vooraf op de menschelijkheid rekent die u bezielt en op de belangstelling van mevrouw de markiezin voor zulk een ongelukkige natie
wat duivel z laat iemand van mijn soort zich niet plunderen ik ben bestolen als in een bosch maar
zijn rechterarm gereed om het seinschot te lossen was langzaam gezonken en toen jondrette had herhaald hoort ge wel
het ondermijnt niet alleen in zijn afschuwelijken arbeid de tegenwoordige maatschappelijke orde het ondermijnt de philosophie de wetenschap het recht de menschelijke gedachte de beschaving de revolutie den vooruitgang
twee-en-twintigste hoofdstuk de kleine die in het tweede deel schreeuwde
t was een soort van omslag dat papieren scheen te bevatten de ongelukkigen hebben het laten vallen dacht hij hij keerde terug riep maar vond ze niet stak het pakje in zijn zak en ging naar zijn diner
de huisheer gaf de rekening die dadelijk betaald moest worden zij bedroeg zeventig francs dan blijven mij tien francs over zei marius
wij hebben van een lansier gesproken deze was een achterneef van vaders zijde van den heer gillenormand die zonder gezin en ver van den huiselijken haard een garnizoensleven leidde de luitenant
hernam hij ja weet ge waar zij wonen neen poog het voor mij te ontdekken het oog van het meisje was eerst van treurig vroolijk geworden nu werd het weder van vroolijk treurig
marius ontmoette courfeyrac en zocht mabeuf op zeer zelden evenwel hoogstens een paar keeren in de maand marius deed in zijn eenzaamheid gaarne groote wandelingen langs de buitenboulevards op het champ de mars
gestadig sprak hij deze namen te pas of te onpas met de hardnekkigheid van het recht uit de verkrachting van griekenland en thessalië door turkije van warschau door rusland van venetië door oostenrijk vertoornde hem
tot dien tijd had hij zich altijd jong geloofd en de mode gevolgd zijn rok was van licht laken met breede overslagen panden zoo lang als zwaluwstaarten en groote stalen knoopen
deze bandiet van de loire was dezelfde behuwdzoon van mijnheer de gillenormand van wien reeds gesproken is en dien deze de schandvlek zijner familie genoemd had
ik ben t zeide hij goeden avond vadertje riepen de meisjes welnu vroeg de moeder alles gaat goed antwoordde jondrette maar mijn voeten zijn gruwelijk koud goed dat gij gekleed zijt want ge moet vertrouwen kunnen inboezemen
en théodule omhelsde haar nogmaals en zij had zelfs het genoegen dat haar hals een weinig door de snoeren der uniform geschaafd werd doet ge de reis te paard met uw regiment vroeg zij neen tante
had niets bijzonders dan zijn zwijgende peinzende houding zijn koel hoekig gezicht zijn uitnemend beschaafde manieren zijn tot aan de kin dichtgeknoopten rok en zijn lange beenen
marius had een onbevangen blik en verlangde het ware licht het halfdonker van den twijfel was hem pijnlijk hoe hij ook begeerde te blijven wat hij was en zich daaraan te houden
negentiende hoofdstuk een donkere achtergrond nauwelijks zat de heer leblanc of hij wendde de oogen naar de ledige kribben hoe gaat het met de kleine gewonde vroeg hij
de grijsaard nam het doosje en beschouwde het eenigen tijd zonder het te openen met al den wellust de verrukking en den toorn van een hongerigen armen drommel die de heerlijkste gerechten zijn neus voorbij ziet dragen zonder dat hij er iets van krijgen kan
ze in den zijzak van zijn jas dat veroorzaakt een bult men kan t zien zei de inspecteur steek ze liever in uw broekzakken marius deed het
craon de oevers der marne de boorden der aisne en de geduchte stelling van laon als kapitein sabelde hij te arnay le duc tien kozakken neer en redde niet zijn generaal maar zijn korporaal
nauwelijks was de mis evenwel begonnen of een oud man naderde hem en zeide mijnheer dit is mijn plaats waarna marius haastig opstond en de oude man zijn stoel in gebruik nam
wat is t zei de man de vrouw was toegesneld en had het in t papier gewikkelde stuk kalk opgeraapt zij gaf het haar man waar is dit vandaan gekomen vroeg
carbonaro te worden waarom hebt ge mijn huis verlaten om republikein te worden pssst vooreerst wil het volk geen republiek neen het wil ze niet het heeft gezond verstand het weet wel dat het altijd koningen heeft gehad en ze altijd hebben zal
de statistiek geeft een middelbaar cijfer van tweehonderd zestig kinderen zonder woonplaats die toen jaarlijks door de politieronden op den openbaren weg in allerlei schuilplaatsen en onder de bogen der bruggen gevonden werden
zonder leeftijd zonder sekse voor wie noch goed noch kwaad meer mogelijk is en die nauwelijks uit de kindsheid getreden niets meer in deze wereld hebben noch vrijheid noch deugd noch verantwoordelijkheid zielen die gisteren ontloken
dit kind enkel vreugd en licht toen hij in deze zonderlinge wereld kwam werd in korten tijd treurig en wat nog meer met zijn jeugd in strijd was ook ernstig door al deze statige en zonderlinge personen omgeven schouwde hij met ernstige verbazing in t rond
zij wees hem met den vinger naar een kleine benedenkamer en hij trad binnen in deze kamer door een op den schoorsteen staande vetkaars verlicht waren drie mannen bijeen
er mag geen gelijkheid zijn zelfs niet wanneer men dood is zie père lachaise de grooten de rijken liggen boven in de acacia laan die bestraat is zij kunnen er met
na uit liefde of toevallig met een soldaat van fortuin getrouwd te zijn geweest die in de gelederen van republiek en keizerrijk gediend en bij austerlitz het kruis gekregen had te waterloo tot kolonel was verheven
en marius niet zoo diep bewogen gevoelde zich beschaamd en verlegen in zijn toestand hij hield zijn hoed in de hand en liet hem vallen opdat men gelooven zou dat zijn smart hem de kracht ontnam hem vast te houden
jondrette was blijkbaar juist binnengekomen hij hijgde nog van de buitenlucht zijn dochters zaten op den grond bij den schoorsteen de oudste verbond de hand der jongste
gij spreekt als een moedig eerlijk man de moed vreest de misdaad niet evenmin als de eerlijkheid het gezag marius viel hem in de rede goed maar wat zijt ge voornemens de inspecteur antwoordde niets anders dan
was verliefd kweekte bloemen speelde op de fluit maakte verzen had het volk lief beklaagde de vrouw beweende het kind vermengde in hetzelfde vertrouwen god en de toekomst en laakte de revolutie omdat zij een
de wereld loopt ten einde t is stellig het einde van dezen ellendigen ontwrichten aardbol er was een laatsten snik noodig en frankrijk zal dien geven
salomo zegt alles is ijdelheid en ik denk juist als die goede man die misschien nooit geleefd heeft nul die niet naakt wilde loopen kleedde zich in de
mijne heeren menschen ge hebt het mis te brussel wordt het meeste bier te stockholm de meeste brandewijn te madrid de meeste chocolade
en dit houd ik staande voor allen wie ze zijn al waart ge publicisten economisten of legisten en met vrijheid gelijkheid en broederschap veel beter bekend dan met de bijl der guillotine dit goede lieden zeg ik u
men had meenen te zien dat hij op de bloote borst onder zijn hemd iets aan een zwart lint om den hals droeg zevende hoofdstuk een vrouw in t spel
ik herkende hem terstond is t u dan niet dadelijk in het oog gevallen neen ik heb u toch nog wel gezegd merk hem goed op
zij behoorde tot het genootschap der h maagd droeg op sommige feestdagen een witten sluier prevelde bijzondere gebeden vereerde het heilige bloed en het heilige hart
niemand had hem nopens thénardier eenig bericht kunnen geven men geloofde dat hij naar een vreemd land vertrokken was ook zijn schuldeischers hadden hem gezocht met minder liefde zeker dan marius schoon even halsstarrig maar de hand niet op hem kunnen leggen
deze gepaard aan zijn gezond verstand geeft hem soms kracht als de alcohol den wijn soms is deze geest een gebrek de straatjongen treedt in voltaire te voorschijn camille
en den salon van mevrouw t en betrok het huis in de straat des filles du calvaire in het marais hij had er behalve den portier dezelfde nicolette in zijn dienst
de meeningen veranderen van vorm het voltaireaansch royalisme een zonderlinge verscheidenheid heeft een niet minder zonderlingen tegenhanger gehad t was het
toen hij zestien jaar oud was als oproermaker naar het bagno had gevoerd en daar met den tachtigjarigen bisschop de mireboix aan dezelfde keten had geklonken omdat deze als priester gelijk hij als soldaat den eed had geweigerd
door de geschiedenis te lezen en ze vooral in de officiëele stukken en stoffelijke voorwerpen te bestudeeren zag marius nu allengs den sluier scheuren die napoleon voor zijn oogen verborg
t is duidelijk dat men naar den afgrond gaat daar hebben ons de descamisados toe
de doode hielp den blinde op de hoogte men verklaarde den tijd sinds koblentz verstreken van nul en geener waarde evenals lodewijk xviii door de gratie gods in het vijf-en-twintigste jaar zijner regeering was
de eene was de oude baardige die zijne kamer schoon hield en die courfeyrac deed zeggen marius draagt geen baard wijl hij ziet dat zijn dienstmaagd er een heeft de andere was een jong meisje dat hij dikwerf ontmoette doch dat hij nooit aanzag
achtste hoofdstuk een lichtstraal in het hol het groote meisje naderde en legde haar hand op die haars vaders zeggende voel hoe koud ik ben
treurige voorvallen klopte hij vertrouwelijk op den schouder en met het noodlot stond hij op zulk een gemeenzamen voet dat hij t zonder plichtplegingen schalk noemde
neem de kaars riep jondrette neen zeide zij dit zou mij te lastig zijn ik moet twee stoelen dragen de maan schijnt marius hoorde de zware hand van vrouw jondrette in de duisternis naar den sleutel tasten
de vrouw die beschroomd voor haar man scheen en als van stomme verbazing getroffen waagde het tot hem te zeggen wat zegt gij zijt ge er zeker van gewis t is wel acht jaar geleden maar ik herken hem volkomen
aan den anderen kant den kolonel hem thénardier aanbevelen hij gevoelde zich als zinneloos zijn knieën knikten hij had zelfs den tijd niet te overleggen zoo snel ontwikkelde zich het tooneel dat hij voor zijn oogen had
het duurt niet en t deugt niet het leven breekt iemand den hals het leven is een decoratie met heel weinig uitwegen het geluk is een chassinet dat slechts aan één kant beschilderd is
toen wendde hij zich plotseling in de tegenovergestelde richting der bank en ging huiswaarts dien dag vergat hij den maaltijd te gebruiken dit merkte hij eerst op toen het s avonds acht uren was
ha zeide zij boeken een glans verlichtte haar glazig oog zij hernam en haar stem drukte het geluk uit zich op iets te kunnen beroemen waarvoor geen menschelijk schepsel ongevoelig is
deze is belachelijk al deze woorden hebben in zijn mond een bijzondere beteekenis deze verbeeldt zich dat de pontneuf hem behoort en belet den lieden op den rand buiten de borstwering te gaan
hij zeide revolutie maar ook beschaving en om den steilen berg heên de uitgestrekte blauwe horizont hierdoor was er in al de beschouwingen van
deze brief kwam van waar de vier andere brieven kwamen het was dezelfde hand dezelfde stijl dezelfde spelling hetzelfde papier dezelfde
tante bromde vader gillenormand glimlachte en zeide welnu hij is in den tijd van verliefdheid soms voegde de grijsaard er bij drommels ik meende dat het slechts een galanterie was maar t schijnt werkelijk liefde te zijn
de kroegen aan den hoek der kerkhoven de geheimzinnige bekoorlijkheid der hooge donkere muren welke groote vlakten vol zon en vlinders doorsnijden dit alles trok hem aan
hij gevoelde er verrotting en dood in alles bijeengenomen had hij liever schuim dan bedorven lucht en boven den modderpoel verkoos hij den stortvloed den val van den niagara boven het meer van
de geest die toekomst op toekomst bouwt het jonge hoofd vol plannen ontwerpen trots gedachten en wil hij was een verloren hond hij verzonk in treurige zwaarmoedigheid t was gedaan hij had afkeer van den arbeid
een bandiet ja ik weet dat gij rijke lieden ons zoo noemt ja t is waar ik ben bankroet gegaan ik verberg mij ik heb geen brood geen geld ik ben een bandiet sinds drie dagen heb ik niet gegeten
maar aan den anderen kant bij dezen aanslag tegenwoordig te zijn zonder ze te beletten wat het offer veroordeelen en den moordenaar sparen was men aan zulk een ellendeling dankbaarheid schuldig
maar waarom in deze arbeiderskleeding wat beteekende dat wat beduidde deze vermomming marius was zeer verbaasd tot bezinning gekomen was zijn eerste gedachte den man te volgen die hem misschien op het spoor zou brengen dat hij zocht
marius lette volstrekt niet op théodule elegante dames stapten uit de diligence hij zag er niet naar om t scheen alsof hij niets zag van t geen hem omgaf
deze grijsaard zoo krachtig en moedig tegenover zulk een gevaar scheen een dier naturen wie de moed evenzeer als de goedheid is aangeboren de vader eener vrouw die men bemint is ons niet
voor het eerst sedert vijftien maanden zeide hij bij zich zelven dat de heer die ginds met zijn dochter dagelijks plaats nam hem waarschijnlijk ook had opgemerkt en zijn gedrag wel wonderlijk moest vinden
die met de zwartrokken en priester verkeeren en meenen dat zij boven ons zijn verheven die ons komen vernederen en ons kleeren brengen zooals zij zeggen vodden zijn t die geen oordje waard zijn en brood dat is t niet wat ik wil
de eerste heeft den geheelen hemel in t oog de laatste hoe raadselachtig hij zij heeft toch onder den wenkbrauw den matten schijn van het oneindige vereer hem die wat hij doen moge dien hemelschen blik bezit
dat hij hun huishuur had betaald was slechts een werktuiglijke beweging geweest die iedereen zou gehad hebben maar hij marius had iets beter behooren te doen hoe
met een slapend kind op haar schoot een arend in een wolk met een kroon in den bek welke kroon de vrouw van het hoofd des kinds afwendde zonder dat zij overigens ontwaakte
hoe een beroep zult ge zeggen ja een beroep een broodwinning welk een val mijn weldoener welk een vernedering na geweest te zijn wat wij waren
t was een derzulken die zelfs de verbazing in wanhopige omstandigheden weten te beheerschen hoe groot het gevaar was hoe onvermijdelijk
hij sprong van de commode en greep zijn hoed toen hij de hand aan den knop der deur legde en wilde uitgaan hield een overweging hem tegen de gang was lang de trap steil jondrette praatachtig mijnheer
aartsbisschop van bordeaux verwekte drie en tachtig jaar oud zijnde een zoon bij een kamenier van de presidentsvrouw jaquin een waar kind der liefde
dierbare letters waarop hij dadelijk een geheel gebouw begon op te trekken u was ontwijfelbaar de voornaam ursula dacht hij
bij verkorting noemden zijn vrienden hem bossuet hij was een vroolijk jongeling maar niet gelukkig zijn eigenaardigheid toch was dat hij in niets slaagde
zij verfoeide hem nog meer dan robespierre behendig genoeg had zij van de afmatting des volks en den haat der moeders gebruik gemaakt
dat bij haar verdwijnen hem in duisternis had gehuld de eclips was geëindigd het hemellichaam kwam terug het kwam terug in deze duisternis in dit hol in dit afschuwelijk verblijf in deze ellende
eenmaal toen hij bij een erfenis op de gemeenste en tastbaarste wijze door een zaakwaarnemer geplukt was riep hij op plechtige wijze foei dat is slordig ik schaam mij er over alles ontaardt in deze eeuw zelfs de schelmen
zevende hoofdstuk regel ontvang alleen des avonds bezoek zoo was mijnheer
tot ochtendwekker het kanon der invaliden te hebben te midden van een sfeer van licht wonderbare eeuwiglichtende woorden te zien marengo arcola austerlitz
hij zal ons misschien zooveel geven om te kunnen ontbijten en wederom lachende voegde zij er bij weet ge wat het wezen zal zoo wij heden ontbijten
zij verscholen zich tusschen de boomen van den boulevard achter hem en zij vertoonden daar voor eenige oogenblikken in de duisternis een flauwen schijn die echter spoedig verdween
en zij zich steeds afgezonderd wanen doch t niet zijn is hun arbeid echter zeer verschillend en het licht van den eenen is in strijd met de vlam der anderen het eene is hemelsch de andere is somber
in de lange bruine overjas van den menschenvriend sprekende met een dier lieden van verdacht voorkomen welke men barrière schooiers noemt lieden met dubbelzinnig gelaat
onder deze spoken bevonden zich verscheidene priesters de gewone bezoekers van dezen ouderwetschen kring en eenige edellieden de markies de sass secretaris van mevrouw de hertogin de berry
duitschland is de waterzucht italië de gal zullen wij dan in verrukking komen voor rusland voltaire bewonderde het maar hij bewonderde china ook
op zekeren nacht gaf hij honderd francs uit voor een soupé met een meisje en sprak te midden der slemppartij deze gedenkwaardige woorden meisje van vijf louisd'or trek mijn laarzen uit
hij zag uit de revolutie de machtige gestalte van het volk en uit het keizerrijk de grootsche gestalte van frankrijk opdagen en zijn geweten verklaarde hem dat dit alles goed was geweest
ik ben een soldaat van waterloo duizend bommen en nu ik zoo goed ben geweest u dat alles te zeggen nu moet er een einde aan komen ik moet geld hebben veel geld ontzettend veel geld of ik verdelg u voor den
vrouw jondrette de wolvin in een hoek en marius onzichtbaar aan den anderen kant van den muur staande geen woord geen beweging verliezende met turend oog en het pistool in de hand
ik ken niemand hunner maar ik zeg allen hoort ge marius ziet ge wel nu zijt ge baron evenals mijn pantoffel het waren allen roovers die robespierre dienden
welnu zelfs in de natuur gelijk zij thans is vindt men na de verdwijning dier droomen nog al de oude heidensche mythen weder
hij was t noch met zijn grootvader noch met zijn vrienden eens vermetel voor den een ten achter bij de anderen gevoelde hij zich van beide zijden verlaten door den ouderdom en door de jeugd toen bezocht hij het café musain niet meer
daar zijn onpeilbare drommen onbekende wezens en t wemelt er van de zonderlingste typen van den sjouwerman der rapée af tot den viller van montfaucon fex urbis roept
en hij heeft zelfs niet opgemerkt dat de huur den januari en niet den februari vervalt dom uilskuiken en hij brengt mij vier ellendige goudstukken met lodewijk filips er
deze opening was een soort van spiegat men mag de armoede verraderlijk bespieden om haar bij te staan laat ons zien dacht marius wie deze lieden zijn en hoe t er mede gesteld is hij klom op de commode hield zijn oog voor de opening
mouffetard in gezelschap van bossuet de sneeuw viel sterker dan vroeger en bedekte den weg bossuet zeide tot courfeyrac bij het zien van al deze sneeuwvlokken zou men zeggen dat er in den hemel een pest onder de witte vlinders
dat troepen naar sicilië voerde en met manschappen en paarden tot aan de spuigaten volgeladen was in behoorde hij tot de divisie malher die den aartshertog ferdinand
mijnheer gillenormand de overjas in de andere het zwarte lint en riep victorie wij zullen het geheim ontdekken eindelijk zullen wij er achter komen eindelijk zullen ons de tochtjes van onzen losbol duidelijk worden
niet omdat hij prozaïsch is verre van daar maar hij brengt in de plaats van het plechtige visioen een grappig
een groote regeering een groote eeuw onder lodewijk xv verdwenen de kinderen te parijs de politie ontvoerde ze men weet niet voor welk geheimzinnig doel
en tot in alle hoeken der kamer uitbreidde het schiep boven hun hoofden een soort van vroolijk gebulder vijfde hoofdstuk
balzac en charlet kwamen in de parijsche kroeg parijs heerscht de genieën fonkelen de roodstaarten bloeien er adonaï rijdt er door op zijn wagen met twaalf wielen van donder en
de heer leblanc stond op plaatste zich tegen den muur en sloeg een snellen blik door de kamer jondrette stond aan zijn linkerzijde bij het venster en vrouw jondrette met de vier mannen aan zijn rechterzijde bij de deur
dooven onder de steenen te zoeken is voor hem een vermaak dat tot de vreeselijke vermaken behoort t is ook een vermaak voor hem plotseling een steen op te lichten om duizendbeenen te zien
in de straat boucherat in de straat de normandie en in de straat saintonge bestaan nog eenige lieden die zich een oud man een zekeren mijnheer gillenormand herinneren en gaarne van hem spreken
geen het kenteeken van een schranderen bol is al deze zoo verschillende jongelieden van welke men trouwens slechts ernstig spreken mag hadden denzelfden godsdienst den vooruitgang
toen was hij met bloed bedekt door een sabelhouw dien hij dwars over het gezicht had gekregen toen riep hem de keizer tevreden toe ge zijt kolonel ge zijt baron ge zijt officier van het legioen van eer toen antwoordde
hij zag toen iets grootsch en vermoedde dat hij zich tot nog toe zoowel omtrent bonaparte als al het overige bedrogen had iederen dag werd zijn inzicht helderder en langzaam stap voor stap
en stoot wiskunstig duivel en links is hij ook in een hoek tegenover grantaire speelden joly en bahorel domino en spraken over liefdezaken ge zijt wel gelukkig zei joly ge hebt een liefje dat altijd lacht
t was hem alsof de vogels die hij hoorde in zijn harte zongen en het vol was van den blauwen hemel dien hij door het loover heen zien kon
tevens portierster was en de trap veegde buurvrouw zoo iemand mocht komen om een pool of een italiaan of ook een spanjaard te spreken deze ben ik die familie was de familie van den vroolijken
de phasen dier verandering waren talrijk en daar dit de geschiedenis van velen onzer tijdgenooten is achten wij het noodzakelijk
al wat ik wil ja ge zult het adres hebben zij boog het hoofd en met een driftige beweging trok zij de deur achter zich dicht marius was alleen hij zonk op een stoel neder
die uit zijn gestorven oog was gevloeid het oog was verdoofd maar de traan niet opgedroogd die traan was om het uitblijven van zijn zoon gestort
marius kwam drie dagen later des ochtends vroeg van vernon terug en de behoefte gevoelende om de vermoeidheid van twee in de diligence doorgebrachte nachten door een bad te herstellen spoedde hij zich naar zijn kamer
alles is mij om t even mits het eerlijk zij verstaat ge engelsch neen verstaat ge duitsch neen
zij zijn even als sieyès een koningsmoorder die senator wordt want daarop loopt het altijd uit men begint elkander burger te noemen om eindelijk mijnheer de graaf te heeten
ik ben sinds mijn laatste kraambed ziek en sedert vijf maanden door mijn man verlaten zonder eenige hulp ter wereld en in de vreeselijkste armoede in de hoop op mevrouw de gravin heeft zij mevrouw de eer te zijn met diepen
door de glazendeur der zaal welke aan de bibliotheek grensde waar de fransche academie toen haar zittingen hield den voormaligen bisschop van senlis aanschouwen
de bloote hals van evadné zou hem evenmin als aristogiton verteederd hebben voor hem evenals voor harmodius waren de bloemen slechts goed om het zwaard in te verbergen
men leidt een plantenleven dat is men ontwikkelt zich zwak en slechts genoeg om in t leven te blijven ziehier op welke wijze marius de
toen wendde hij zich tot den heer leblanc en brulde verwoed in de val geloopen gesnapt eindelijk heb ik u gevonden mijnheer de menschenvriend mijnheer de kale millionair mijnheer de
het was het frankrijk van den voortijd marius pontmercy leerde evenals alle kinderen toen hij uit de handen van tante
men vergt er alleen onberispelijkheid van geweten neen van laarzen alle driften behalve die van t hart vervliegen bij den denker
jondrette verschrikte en richtte zich ten halve van zijn stoel op wat is dat riep hij marius hield zijn adem in jondrette luisterde een oogenblik begon toen te lachen en zeide hoe dom t is de wand die kraakt
allen traden naar de deur terug hij hernam mijnheer gij hadt ongelijk uit het raam te willen springen gij hadt een been kunnen breken zoo ge het vergunt willen wij nu eens bedaard spreken
praatachtig en welsprekend soms stoutmoedig en driest de beste drommel ter wereld met onbeschaamde vesten en roode denkbeelden een rumoermaker in t groot die niets liever had dan twist of t moest oproer
na een kwartier stond hij op als wilde hij de wandeling naar de bank hervatten die voor hem door een stralenkrans omgeven was maar hij bleef besluiteloos staan
hij berekende met diepe schranderheid zijn standplaatsen achter de boomen en voetstukken der standbeelden zoodanig dat hij zoo veel mogelijk door de jonge dame en zoo min mogelijk door den ouden heer kon gezien worden
een misslag welk een verblinding het revolutionaire frankrijk heeft geen eerbied voor het historische frankrijk dat is voor zijn moeder dat is voor zich zelven
die met moeite drie francs daags verdiende en slechts ééne gedachte had de wereld te verlossen ook had hij nog een andere zorg namelijk zich zelven te onderrichten hetgeen hij ook verlossing noemde
daarheen ontloopen zij immer de school zij zingen er in eenvoud hun gemeene liedjes zij zijn dààr of liever gezegd zij leven dààr ver van aller blikken
mijn lieve zusje heeft die domheid begaan toen wij te huis kwamen was t weg omdat wij niet wilden geslagen worden t geen onnoodig volkomen onnoodig
in het genootschap over te gaan waar enjolras presideerde overigens waren zij kameraads gebleven en bereid elkander bij gelegenheid op allerlei wijzen te helpen meer echter niet
maakte zijn voorkomen indruk deftig eerlijk en burgerlijk trotsch als het was gepaard aan zijne hooge jaren men is niet voor niets een eeuw oud de jaren omgeven het hoofd eindelijk met iets
ook de politieke koorts van marius was vervlogen daartoe had de revolutie van door hem te bevredigen en te bedaren vooral
marius had de geheele streek doorkruist hij was te chelles te bondy te gournay te nogent en te lagny geweest drie jaren had hij hierin volhard met deze nasporingen het weinige geld verterende dat hij bespaard had
zijn ouders hadden hem ruw in de wereld geworpen en hij was eenvoudig zijn weg gegaan t was een drokke bleeke vlugge snuggere grappige knaap met levendig
waar de ultra's zich fier betoonden waren de doctrinaires een weinig beschaamd zij waren schrander en stilzwijgend hun politieke leer werd door hoogmoed tamelijk gerugsteund zij moesten slagen
hersenen zooals wij hebben aangewezen die met wijsheid of dwaasheid zijn gevuld of t geen vaak gebeurt door beide tegelijk zijn overigens tamelijk ongevoelig voor de werkelijke dingen des levens
oude schurk kinderdief hij zweeg en scheen een poos als in zich zelven te spreken het was alsof zijn toorn gelijk de rhône in een hol viel