AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Onder den maaltijd ging naar den smaak dier tijden de beker lustig rond, en de oude, Heer BERGVELD was zeer mild in heilwenschen en gezondheden.
Bijzonder dronk hij ook op het eerst aannstaande huwelijk, daarmede ziende Adriaan Loosjes Pzn.
die met de jaren onverdragelijker worden, niet arbeiden, tot niets dienen en evenmin veel schade doen.
Zoo mijnheer Felix Tholomyès in zijn provincie gebleven ware en Parijs nooit gezien had, zou hij een dier mannen geworden zijn
, et leven van illegonda uisman zeer voorzigtig overleidde, fluisterde haar middelerwijl in: ' u, zoo als gezegd is, ejuffrouw!
ik zal uwe groetenis aan den uitenant doen, zoo als t gezegd is
Etienne vertelde van den brief en Théodore bromde en beweerde, dat Paul hem nu zeker van zijn studies zou afhouden en hem wellicht zou meetroonen op reis, maar mevrouw Van Erlevoort was daarentegen zeer verheugd en meende, dat Pauls komst een goede afleiding zou zijn.
Heusch, de jongen werkte nu te veel, hij zou ziek worden van dat eeuwige geblok
Willem kreeg den indruk, of hij zich reeds in het buitenland bevond, en de gedachte, dat hij een ontvluchte gevangene was en elk oogenblik gevaar liep opnieuw ingerekend te worden, kwelde hem nu niet meer.
Hoe dikwijls had deze gedachte in Gelderland zijne opgeruimdheid in bezorgdheid doen verkeeren
daar is nog maar te veel Papery onder de Protestantsche Christenen.
' Hij zeide niets, maar bleef den brief bekijken.
'Het is vriendelijk van meneer van Aardenburg,' ging zij opgewonden voort.
wien hij vertrouwen kon, waarin hij verzocht om den brenger, wat het ook kosten mocht, naar N o o r d- of Z u i d-A m e r i k a, of eenig ander afgelegen werelddeel te zenden
ware het dan ook om zijn bloed op te vangen op onze neusdoeken, en ze als dierbare reliek op onze borst te verbergen.
Ware ik toen van droefheid bezweken, het zou gunst des Hemels zijn geweest;
want van toen aan nam mijn lot een keer, zooals ik wel niet had kunnen wachten
Het was een Zaterdag en dus had ik om twaalf uur geen school meer.
Ik rende naar huis, want mijn broertje en ik hadden afgesproken dat wij achter in den tuin een vesting zouden maken, met een aarden bolwerk en een borstwering van echte steenen
Hij sloop weer met zijne boot rond, zegt Tom — ten dat rondgluipen, om geen kwaad van een doode te spreken, is den man altoos eigen geweest — toen hij vlak voor den boeg van de stoomboot kwam en zij hem in
Het kindje, dat zooveel had moeten doen, werd geboren eer de zoden op het graf des vaders werden gelegd.
en ik, mijn man en mijn voogd gaven hem den naam van zijn vader
Ik behoef nu niet meer te vragen, wie haar tot mij zendt, noch aan wie ik de gunstige verandering in mijn lot heb te danken.
De mogelijkheid dat zij uit zich zelve kwam, scheen hij niet eens te onderstellen;
De onuitputtelijke goedheid van Mevrouw Jennings had ik vergolden met ondankbare minachting.
Tegenover de Middletons, de Palmers, de Steeles, tegen al onze oppervlakkige bekenden zelfs, was ik lomp en onrechtvaardig geweest
viel haar in de reden: 'Wanneer hij een zoo listige knaap Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman is, als waarvoor Juffrouw KROMBALG hem houdt, dan kan hij den ouden braven Ds.
mispels en oleanders en magnolia's, zoo zwaar, als gebeeldhouwd van blad en bloesem, dat de lichte wind ze niet beroerde en alleen maar even woei tusschen de zilveren linten der
maar ik zeide tot haar, dat onze meesteres zeer vermoeid te huis was gekomen, en thans rust behoefde, om zich te herstellen.
De beide slavinnen en ik pasten haar intusschen met de grootste zorgvuldigheid op, zooals zij trouwens van ons mogt verwachten
want de begraving volgt te spoedig op den dood, daar zij bijna altijd binnen de vier en twintig, en somtijds binnen de twaalf uren plaats heeft.
een vuurwerk echter, waarvan elke flikkering, elke slag een onnoemelijk zwaardere slag was voor een gezin, dat angstvol op de terugkomst wachtte van den ongelukkige, die, ten gevolge van dit helsche vuur, nimmer weder zijne dierbare betrekkingen zou mogen aanschouwen
Maar zo bezoekt de Heere my nu, om myne gierigheid, en om myn vertrouwen op zondige menschjes.
Ik heb niet recht gedaan, ik heb my met den schyn vernoegt: nu bennen myn oogen open, en ik zie dat je zalige Moeder het beste deel hadt uitverkoren, en ik het gelaat;
hoe de kleine speelman in de war was, toen hij de Schans verliet.
Den morgen toen hij heenging, had hij er wel aan gedacht het eten voor het dwergje in een blauwen schotel buiten te zetten, maar ongelukkig had hij er geen kunnen vinden
De viool op tafel ziet er vandaag heel anders uit dan gewoonlijk, dacht de knaap.
ik wou wel eens hooren, of ze ook mooier klinkt.
en mij op mijn' togt voor Goletta vergezelde, doen zweren, dat gij het heil van het Genueesch gemeenebest tegen alle uit- en inheemsche vijanden, tot uw' laatsten droppel bloed zoudt belchermen - en dan.
dan zou ik als een waar Genuees mijne oogen geruster toeluiken
Nu nam een man den bloempot weg, en een der bijen stak hem in zijne hand, zoodat hij den bloempot liet vallen: deze brak.
Daar zagen zij een bleeken schedel, en nu wisten zij, dat de doode in het bed een moordenaar was
Marius beschouwde het ongelukkig schepsel met innig medelijden.
O!  riep zij eensklaps uit, nu komt het weder.
Ik stik.  Zij greep haar kiel en beet er in;
en zoodra de Cid geeindigd was, schoot hij naar hem toe, en verzocht hem, dat hij naast hem plaats zou nemen.
BLOMMESTEYN, die nu wat van zijn schrik bekomen was, voldeed aan het verlangen van WEYERMAN, en ging met denzelven, voor dat het gordijn nog was opgehaald
Ik wist niet,' zeide hy eindelijk, terwijl hy langzaam een snuifjen nam, 'dat gy zoo fel op Buat gebeten waart.
' 'Niet op Buat,' antwoordde De Witt: 'ik beklaag hem;
maar, gelijk ik reeds zeide, het is volstrekt noodig, dat er een voorbeeld gesteld worde
aller vrouwen — leunde over den stoel heen en speelde eenige seconden lang met haar armband.
Ëenigszins in contrast met dat korte, luchtige spel, was eene zekere donkere uitdrukking op het gelaat van mevrouw
daar deze genoodzaakt zijn ons met kouden eerbied te behandelen, en de anderen ons eene minachtende beleefdheid toonen, die ons slechts verder van hen afhoudt, naarmate zij ons dichter schijnen te naderen
Zoodra ik genezen was, bragt ik zoo veel geld bijeen, als ik dacht, op mijne reizen noodig te hebben, en mijne andere goederen stond ik af aan mijne bloedverwanten.
Zoo vertrok ik van Bagdad, mijne heeren, en ben tot hier gekomen
Groote koning, antwoordde zij, ik verschijn ten tweeden male voor uw aangezicht, om u in naam van mijn zoon Aladdin er aan te herinneren, dat de drie maanden om zijn, waarmee gij hem op zijn aanzoek, dat ik de eer had u voor te dragen, getroost hebt
maar het was bekend dat het lijk der ongelukkige eens van daar afgedragen en begraven was, en sedert dien tijd zeide men dat men des nachts op die vliering een akelig gerucht hoorde
Zooals hij daar heen en weer wandelde, minzaam zijn pas regelende naar het sloffen van zijn broer, volstrekt niet trotsch op zijn meerderheid, maar medelijden hebbende
en buitendien was ook de aanbidder van Lisa Merkalow, de oude Stremow, een der invloedrijkste mannen van Petersburg, een politiek tegenstander
hun deel geven aan de voorrechten eener christelijke maatschappij, hen in de scholen onderwijzen, tot zij eenigszins tot zedelijke en verstandelijke rijpheid zijn gekomen, en hen dan helpen om naar die kusten over te steken
hoe zou hij dan na zijn' dood toornig op u kunnen zijn?
Het is mij een groote eer, dat gij den jood Izaäk veroorlooft, gemeenzaam met u te spreken;
er zal rumoer genoeg ontstaan, dat beloof ik u: en terwijl men alarm laat slaan om het volk tot bedaren te brengen, rijdt onze wagen ongemerkt in de konfuzie weg, en is onze vriend al te Katwijk en ingescheept, terwijl zy hem hier nog aan zijn kantoor of op den Kneuterdijk zoeken
hij die zich meester en bezitter van het einde geloofde;
hij wist te wachten, in den waan, dat omtrent den uitslag geen kwestie kon zijn, hij behandelde het noodlot als
Ook mijnheer schat mij daarom niet minder, naar ik meen;
hij toont het mij op iedere wijze, dat hij in mij geene huurlinge ziet, maar eene vrijwillige.
Juffrouw Berthier, onze vriendin,' zegt hij niet zelden met zeker opzet, als hij mij voorstelt aan verwanten en bekenden
hij verplaatste gedurig zijn voeten en bewoog de armen met onrust.
maar het was voor hem, toen zij den volgenden dag in den morgenstond naar de stad, bij het opengaan der poort, terugkeerden, grievend te hooren, dat zij hem, toen hij hare groote talenten opvijzelde, op eenen treurigen toon, die hij, geheel door haar begoocheld, voor goede munt opnam, zeide
en hij bracht de hand aan het hoofd en week nog verder van haar af, als achtte hij het noodig haar reeda te ontvlieden;
toch naderde hij haar weêr, en sprak met zachten nadruk: 'Mogelijk komt er een tijd, dat ik niet slechts zekerheid heb van de vergiffenis der menschen, maar ook een recht heb verkregen om hunne vergetelheid te eischen
Eensklaps zag ik een hoofd boven den muur uitkomen en terstond daarop bleek mij, dat het Mattia niet kon zijn;
hoewel het nog slechts schemerde, herkende ik Bob
Hij was driftig van aard en er ging een half lacherig, duizelig, waaierig gevoel door zijn hoofd dat hij nu toch eens iemand ter dege dood en kapot zou slaan.
Maar Hedwig zei: 'Frankie, wil je me nu helpe?
en dikwijls op losser gronden dan hij zelf dacht, voor valsch, of ten minsten voor dom verklaard: zoodat hij, hoe onpartijdig hij meende en wenschte te zijn, dikwijls en zonder het te weten tot sterke partijdigheid verleid werd
Gij moet weten dat de dorpspredikant, die in de nabijheid van Ringburg staat, reeds sinds eenigen tijd met het godsdienstonderwijs bij Mathilde is aangevangen, en dat hij dit voortzet door middel van correspondentie, om haar voor te bereiden tot het doen van hare belijdenis in het volgend voorjaar, als de familie weer naar buiten gaat
Dat bodeloon kunt gij uw dienaren geven, Heer, zegt hij trotsch, of het den armen schenken.
Met eene fiere houding trad hij achteruit en greep zijn speeltuig, waarvan hij de snaren spande.
want zij had dagen achtereen bijna niet gegeten, en in geen nachten een rustigen slaap gekend;
en thans, nu zij niet langer werd opgehouden door de koorstachtige spanning der onzekerheid, deden de gevolgen zich gevoelen door hoofdpijn, een verzwakte maag, en algemeene
Ik kon mij maar niet begrijpen, zei ik, waar dat sterven toe diende.
Maar Simon lei het mij uit, want, verzekerde hij, alle menschen
Kort voor ik er kwam, had het parlement der provincie een wet aangenomen, die het onderwijs van de fransche taal op de scholen verbood.
Ik haast mij er bij te voegen, dat die wet, welke tegen den geest der constitutie indruischte, algemeen protest heeft uitgelokt, zoowel bij de Franschen als bij de liberale Engelschen
Ik zou toch altijd overhouden, maar daardoor des te meer.
Kom aan.  Gij zult een brief aan Ada van mij medenemen, Esther, en gij moet beide betere dingen van mij hopen, en niet gelooven, dat ik al geheel ten einde raad ben
Wat de geboren bergbewoner in de voorteekens van het weder las, die voor zjjn metgezel onleesbaar waren, hield hij voor zich.
Zouden wy er vandaag nog over komen P vroeg Vendale
Zonder een werkelijk voorwerp voor haar ijverzucht, zocht zij naar zulk een, nu hier dan daar.
Vandaag was zij ijverzuchtig op lichtzinnige vrouwen
weet dit, en zij is te vrede met het weinige dat ik haar medegeef;
'Ik ben met ULRICA te vreden, en begeer niets meer
hare eigenlijke natuur - meer nog dan door hare gedachte.
Zij droogde hare tranen, sprak er over, dat het uur naderde waarop eene deputatie van Liparische jonkvrouwen haar een huwelijksgeschenk zoû komen aanbieden
zij lieten de rossen en zwommen van daar naar Themiskyra terug.
Melampo ontsnoerde Krotos' rusting en zij hulde hem in haren eigenen korten rok
bragt dit aan den mond, en begon te kaauwen, terwijl hij tot mijn' broeder sprak: Ik bid u, eet dan, mijn gast, en ontzie u niet, doe alsof gij ten uwent waart;
Hij glom aan de koffie, van den hagel natuurlijk.
Michailowna, de oppasster zijner jeugd, thans zijn huishoudster, viel het licht op de besneeuwde voorplaats van het huis.
Van welk eene fijne stof is zijn korte, rijk geborduurde lijfrok vervaardigd, en welk een tal van edelsteenen flikkert aan den gordel, dien hij om zijn middel draagt, en waaraan een blinkend zwaard, aan het gevest eveneens met kostbare steenen bezet, bevestigd is
Neem deze visschen meê, zeide hem de geest, en breng ze aan uwen sultan;
hij zal er u meer geld voor geven, dan gij uw gansch leven gehad hebt.
Gij kunt elken dag in dezen vijver komen visschen, maar ik waarschuw
De twee bastaards bleven nog wat hangen, tot ook zij het moesten afleggen.
Ontbloot van alle romantiek, werd het reizen aan de Pool voor hen een schrille werkelijkheid, die hun te sterk was
een plattelands-heelmeester, niet meer.
maar die toch over alle kwalen geraadpleegd wordt: en men weet, die dames hebben soms kwalen, waar zij niet gaarne meê te koop loopen
van wiens zonderlinge verdwijning en voortdurende afwezigheid zij zich geen denkbeeld konden maken.
Doch door mijn' eed gebonden, meende ik geene vrijheid te hebben, hun mede te deelen, wat mij daarvan bekend was
bracht zij mij in die kamer.
Ik kan mij alleen nog herinneren, dat daar onder een wit laken op het bed, waar alles in het rond prachtig frisch en zindelijk was, de oorzaak scheen te liggen van de plechtige stilte
de langzaam voortkruipende uren en de snel drijvende wolken van dezen afschuwelijken nacht.
Dit was het feestje waarvan Kleine Dorrit in den prijzen mist van den regenachtigen morgen afgemat
Een fraaie aanspraak!  zeide de Aartsbisschop van Trier tegen de Gravin, toen de nar algemeen werd toegejuicht: jammer maar, dat ik die op mijn doorreize woordelijk door den spreker heb hooren opsnijden aan het Hof van Gelder, alleen met verandering van namen en titels
De duizeligheid, die geen invloed op hem kon oefenen, blies hem de giftige uitwasemingen in het gezicht, opdat hij verward en bedwelmd zou worden, en beneden in de zwarte, gapende diepte op de voortstroomende wateren zat de ijsjonkvrouw zelve met haar lange, witachtig groene haren
Ik heb' merkte Signora SALUZZO aan, 'wel, gehoord, dat uwe landaard zeer koel in het stuk der liefde was.
maar uit uwe aandoening te oordeelen, zou ik besluiten, dat het tegendeel bij u plaats heeft
Aan alle eischen en behoeften van den nieuweren tijd is bij de inrichting voldaan.
de hutten zijn ruim en luchtig en bestaan uit drie verdiepingen, waarvan twee rechtstreeks uitkomen op eene buitengalerij;
ze hebben electrisch licht en boven de derde verdieping is een groot balkon
als ze niets te zeggen hadden gehad, hadden goedkeurend minzaam naar ze geknikt, naar de jeugd, de gelukkige jaren.
Een fijn diner, een amuzant diner, trots de oude pruiken en de grijze dames verderop
Tot zijne verbazing was de cel helder verlicht door eene groote gasvlam boven het tafeltje.
Verschrikt kneep hij de oogen dicht, die zoolang in de duisternis hadden getuurd.
Bijna op hetzelfde oogenblik werden de grendels weggeschoven, knarste het slot en kwam een kreupele bewaker binnen
die daarop zijn meester wakker riep en alles spoedig in orde bracht.
Een ander geval, dat hem op deze nachtelijke tochten overkwam, zal in een volgend hoofdstuk nauwkeuriger verhaald worden
De tuinman, een goede grijsaard, was druk aan den arbeid, doch het hoofd oprigtende, en een' vreemdeling ziende, die, zooals zijn tulband aanduidde, een Muzelman moest zijn, noodigde hij hem uit, ten spoedigste binnen te komen
geloof mij, zoo ik u zeg, dat Eurystheus dit maal de volstrekte Onmogelijkheid vergt!
Ook ontbreken mij kracht en lust zelfs te pogen dit Werk te volbrengen.
Priester, ik weet nu het Einde.
Emilie was onder den indruk van haar vischpastei en haar getruffeerde poularde stil geworden en zat, als zij, aandachtig te zien.
Ben-Saïd en Xaïma traden van hun troon af, en hij zong na het recitatief: Je m'efforce en vain de
maar zelfs de meer verlichte of beschaafde inwoners, zoowel van Florence als van Bologne, zich vormden.
Toen zij van de morgenwandeling terug waren gekeerd, en met elkander het ontbijt namen, kwamen 'er vier mannen te paard met een rijtuig
Het is 'er ondertusschen heel ver af, zoo als ik zeide, dat ik een vijand van de Dicht- of Zangkunst ben.
Integendeel ik beoefen beide naar mijn vermogen, en ik tel het onder de aangenaamste oogenblikken van mijn leven, die ik daaraan besteden mag
door het bericht dat de dames Steele eveneens waren uitgenoodigd.
zoozeer hadden zij zich door hun vleierij in haar gunst weten te dringen, dat zij, hoewel Lucy niet gedistingeerd, en haar zuster zelfs niet recht vertoonbaar was
Hij ging, als ging hij zijn einde te moet.
Hij leed in zijn hart, of het pijn deed onder zijn vierkante slinke borst.
Hij leed om de haat van Hera, om zijn euveldaden en moedermoord.
en waardoor hij verdiende, dat gij met zijn lijk op zulk een wijze handelt?
Neef!  antwoordde de koning, hij is niet waard mijn zoon genoemd te worden, want hij heeft oneer en schande over zijn geslacht gebragt
Aan de ontbijttafel zat naast Willem een reusachtige Duitscher;
want Eli Heimans, Willem Roda die bestond uit een donkergroen jachtbuis, eene grijze kniebroek, slobkousen en lage, met ijzer beslagen schoenen.
Aan zijn' gordel droeg hij een' breeden hartsvanger met hertshoornen gevest
n e e r zijt ge gekomen, en waar komt ge vandaan, en TRADDLES IS GETROUWD wat hebt ge uitgevoerd?
Zonder antwoord af te wachten op iets wat hij zei
Het is toch vreeslijk voor een meisje, als zij zich bewust is, niets verkeerds gezegd of gedaan te hebben.
Want hij, de onbarmhartige Vianen, die zijne gevangenen nooit anders dan met de grootste onmenschelijkheid behandelde, hij kon zich niet voorstellen, dat de Edele Vrouwe van IJselstein het kind met zachtheid en liefde verzorgde en er over waakte als eene moeder.
Vianen wist niet wat adel der ziel was, al was hij prat op zijn geërfden adeldom
De herberg van het dorpje, waar onze reizigers stilhielden, maakte een niet onaanzienlijke vertooning, in vergelijking met de overige woningen, die in een halven cirkel verspreid lagen rondom een groot grasperk
Waarom?  Alleen omdat die verwenschte magistraat het zoo hebben wil.
En nadat hij de magistraat nog eenige malen had vervloekt zweeg hij stil
En bovendien: - al gelukt het u, hem weg te krijgen, zoo hebt gy nog niet een beteren in zijne plaats.
' zeide Mevrouw Musch, terwijl zy haar zuster een toornigen blik toewierp: 'zijt gy een afvallige geworden van de goede zaak
als vader en zuster het niet noodig achten, om er driaan oosjes zn.
, et leven van aurits ijnslager zich aan gelegen te laten liggen: het gaat mij niet aan, met welke juffers gij te otterdam, te msterdam of te lorence wandelt
om over de tafel heen, onder de valgordyn door?
naar de ledige ruimte buiten het venster te kyken, ten minste, zoo heb ik hem door verscheidene heeren, die hier
want vooral op van der Laans raad, gebruikte men het aangebrachte met mate.
De Aanvoerders der galeien gaven van Boisot het afgesproken sein, dat alles in orde was, en de geheele vloot zette zich in beweging
Want je moet weten, dat er een paar jongens bij je op school zijn, wier ouders schade geleden hebben door pa's faillissement;
Rosa lachte om het denkbeeld van schulden te hebben.
In hare onervarenheid scheen zy dat een komisch idee te vinden.
Vervolgens sprak zij over dien hofmeester, gehuwd met de derde zuster, en daarna vernamen wij, dat hij een tijdlang zoo goed bevriend met Sarah was geweest, dat deze zelfs naar Liverpool was gaan wonen, om meer in de nabijheid der Browners te wezen, doch later had een twist verwijdering tusschen hen doen ontstaan
Halliday was daar met een van zijne geloofsgenooten, dien hij als Phineas Fletcher binnenleidde.
hij had rood haar en een gezicht, waarvan de uitdrukking schranderheid en sluwheid aanduidde
en vonden geen spoor van geweld.
De hoed had daar eenige dagen gelegen, want hij was door den regen en den dauw verkleurd en had een indruk van zijn vorm op het gras gelaten
een gewoon open rijtuig zag aankomen, waarin eene dame alleen zat, aan wier kleeding men uit de verte wel zien kon, dat het een Bataviasche was.
En nog meer verbaasde het haar, toen ze passeerende zag, dat het mevrouw van Olm was
Ik zet de Weledelgeboren vrouwe Waarheid op mijne werkplank in dezen hoek tegen den muur, zoodat hare blauwe oogen op u vallen kunnen, ging juffrouw Wren voort, de daad bij het woord voegende
Ik besefte volkomen goed het kwajongensachtige van mijn schermen met een argument, waarvan ik niets meende;
maar het deed me toch plezier te zien, dat ik haar ergerde en de dominee in moeilijkheid bracht.
De Kantere scheen zich niet in mijn bedoeling te vergissen: hij antwoordde althans op een bijna schertsende toon
Gij moest eens drinken, kapitein!
zeide zijn gastheer, zich naast hem neerzettende.
Tappertit ledigde het aangebodene glas, stak daarop zijne handen in zijne zakken
Altijd weer Albertine, dacht Dorus, terwijl hij, den dokter aanziende, zei: Maar mijn viool is niet hier
en dat, als de vuilnishoopen waren opgeruimd en zij enkel in hun eigen belang die kansen hadden afgewacht, zij dan en niet vroeger het troetelkind en den worm onder handen zouden nemea
gelijk vroeger de hoofdwegen er elkander ontmoetten.
r is dan ook een groot stationsgebouw, waar t, vooral bij aankomst en vertrek der treinen, druk en levendig genoeg is
en dit vijf- of zesmaal achtereen met geduchte schokken, alsof wij op een reusachtigen schommel zaten.
Bij die schokken kwamen de rookwolken met een snerpend geluid uit den schoorsteen
Het is niet te verwonderen, dat Carlo vreemd opzag, vooreerst om het zonderlinge geschenk, ten tweede omdat er in den brief slechts van één kind melding gemaakt werd, terwijl hij er twee uit het korfje zag kruipen
soms kunstig ze houdend in luchtig, onaangeroerd evenwicht.
Op den drempel had Deianeira haar gebed gestaakt en boog zij over Iole hare droeve oogen en gevoelde zij in haar smartevol hart de doorn
' zeide de Hagenaar, met ettelijke buigingen nadertredende: 'Meester Florisz?
wien ik ook gedacht zoû hebben hier te zien, u waarlijk niet
wel nam hij hem nogmaals op van het hoofd tot de voeten, maar blijkbaar had welwillende belangstelling voor het vroegere wantrouwen plaats gemaakt
Ik heb ook moeten schrijven aan mijnheer Verlande, die voor het geld en zoo zorgen zal.
alleen zijn de perken erg achteruit gegaan en heeft pa dit jaar met andere dingen veel geld verloren
De dood van mijne slavin trof mij, doch daar mijn' zoon zich slechts verwijderd had, vleide ik mij met de hoop, dat hij, zoodra hij mijne terugkomst vernam, spoedig terug zou keeren
in sommige opzichten, en houdt zich altyd alsof hy vreeselyk boos is, als men aan zyne gunstelingen komt;
maar hy is een goede, vriendelyke ziel I Tom en ik zetten groote oogen op.
dat is zoo mijn idee, gij moet er in bewilligen;
Goed, mijn jongen, ga uw gang, hang u een steen om den hals, trouw met uw Pousselevent, met uw Coupelevent.
Het werd Tonie onaangenaam te moede bij dezen loop van het gesprek.
Hij deed nogmaals een poging om een nieuw onderwerp aantegeven en vroeg Wandelheem, die weer in een courant keek, of hij nieuws gevonden had.
'Nieuws niet, maar het staat er in van dien Deventerschen ritmeester
wanneer ik den hoek eener straat omsloeg, en dat ik weer die bekende woorden zou hooren, die mij zoo vaak in de ooren klonken: voorwaarts
Ik schat hem het hoogst van allen en ik weet, dat wij allen een groote schuld aan hem hebben.
Hij heeft voor ons de wereld geopend.
Maar ik ben ouder geworden en ik kan, helaas, niet meer dwepen
en wat hem daar verder bejegend was, want omtrent het lot van zijn' broeder verkeerde hij in onzekerheid.
Maar op een avond, eenige maanden na mijn huwelijk, toen ik alleen in de zijkamer zat te schrijven Dora was met mijn tante uitgegaan om bij de twee kanarietjes thee te Jrinken, stak mijnheer Dick zijn hoofd om de deur
niet blank gelijk albast, zoo als men dit bij eene zoo schoone vrouw zou verwacht hebben, maar geheel bedekt met zulke diepe naden en lidteekens, dat zij den aanschouwers afschrik moesten inboezemen
Rudy lachte, hij was goedsmoeds en liep naar den molen toe;
De rivier met den witachtig gelen grond bruiste voort, wilgen en linden hingen over de snelvlietende wateren heen
op het dagwerk was neergelaten, kwam Riah de jood nogmaals m Saint Mary Axe te voorschijn.
Ditmaal droeg hij evenwel geen zak bij zich en had hij geene zaken voor zijn patroon te behartigen
Hij, die zelden van iemand ware hartelijkheid had ondervonden, wien alles, als ware het, was toegeworpen geworden, hij moest wèl aangedaan zijn;
eene weldaad verliest zooveel van hare waarde, wanneer zij verweten, zoo al niet toegeworpen wordt
In de Sturm und Drangperiode waaien geen stormen meer, en de wilde golven van den drang zijn naar een moerassigen bodem afgeleid.
De dolende ridders zijn avonturiertjes geworden en de roman des levens is verlaagd tot een betaald avontuur
Het is moeilijk na te gaan, wat er gebeurd zou zijn, als op dit hoogst belangwekkend oogenblik Tante March niet binnengestrompeld was.
De oude dame kon het verlangen haar neef te zien, niet bedwingen, want ze had Laurie ontmoet op haar wandeling, en de terugkomst van mijnheer March vernemende, reed ze terstond uit om hem te bezoeken
de reiziger herinnerde zich de lieve, overoude gewoonte der kinderen in Frankrijk om op den Kerstdag hun schoenen onder den schoorsteen te zetten, opdat hun goede fée er des nachts een
dat het omstreeks de eb geweest moet zijn;
maar terwijl de koffie gezet werd, en ik het gordijn wegschoof — een donkerbruin gordijn — en naar buiten keek, zag ik aan de soort van weerkaatsing van de weinige lantarens, dat het water een oogenblik te voren nog de modder
Nu is er nog iets, wat ik u vragen moet.
Ik zag op een dag, dat Gorgo, de arend, dezelfde, die met Maarten den ganzerik heeft gevochten
Kom, laten wij er heengaan.
Men zou daar buiten niet gezegd hebben, dat, nog geen half uur geleden, heel Natuur in zulk een' opstand was.
En beneden roept de melodie immer verleidelijker.
Alle visioenen van liefde en lust rijzen met vernieuwde kracht voor haar oogen op;
een zee van muziek stijgt omhoog, en golft het venster binnen
voor weefgetouwen bij spinrad, maar zij sponnen en weefden niet;
zij nepen allen, als de Held had gedaan, zich de neusgaten dicht en om haar brandden geuren uit wierookvazen en drievoeten en omhulden de
Daarop ging deze jonge heer naar eene kast, kwam terug met een dijbeen, hetwelk in vorigen tijd tot een mensch moest behoord hebben, ten minste even lang als hij zelf
En het schrikkelijkste is, als zij sterven.
In haar geest verrees de voor haar steeds wreede herinnering aan den dood van haar jongste zoontje
' - waarop weder werd verzekerd dat, als dit binnen zijn bereik viel, hij het zeker wilde.
'Pa en Ma willen dat EDUARD soldaat wordt,' werd hem toen, met een medelijdenden blik op den toekomstigen kampioen
drie duizend sequinen zullen wij in onzen handel steken, en de anderen op eene veilige plaats verbergen, opdat, mogt onze reis niet gelukkiger zijn dan zulks vroeger met u het geval is geweest wij iets mogen hebben
kreupelhout weder aanving, scheen het mij, dat de sloot langs den grooten weg eindigde.
Daar begon zonder twijfel de weg die naar de hut leidde.
Maar ik heb 'er toch altijd eene zekere soort van hoogachting voor.
Toen het 'er hier in het land over ruim vijftig jaren zoo ellendig uitzag, en Koning FILIPS, in plaats van zijne onderdanen verstandig en minzaam te regeren, zoo als Nederlanders willen en moeten geregeerd worden
en de ijverzuchtige dochter des Farao, en de optocht der goden met de bazuinen: alles gezongen, geïnstrumenteerd, opzwellende van muziek in een vierkant kader van geschilderd
Dan zal ik dadelijk met je meegaan' Zijn stem en het beven zijner handen, toen hij zjjn knevels opstreek, waren in strijd met zijn gemaakte houding 'Neen Jean, nu niet Vanavond' 'Ik ga ogenblikkelijk mee
Fraaie rond- en ridderlijkheid,' zeide Van Espenblad: 'zich met dergelijke khoeieryen op te houden!
' zeide De Witt, hem strak aanziende: 'toch geen personeele vete, zoo ik hoop
en door den hoofdintendant worden ontvangen, in den binnenhof van het kasteel.
De hertogin mag zich niet vertoonen, voor de hoofdintendant, te midden van het geheele personeel des hertogen
In andere handen, weet ik, dat geld soms goeddoet;
dat men er op roemt, en met reden, als de sleutel, die de poorten ontsluit van de' wegen, die naar eer, aanzien en genot leiden
Als meester een christen is, antwoordde Tom.
En meent gij werkelijk bij mij te blijven tot die dag komt?
zeide St.  Clare, zich met een halven glimlach van het venster afkeerende
Vaarwel dus, Mijnheer.  Als gij hoort dat ik gevat ben, kunt gij ook weten, dat ik dood ben.
George stond daar als eene rots en stak met de houding van een vorst zijne hand uit
De Heer KOOLAART leidde den Czaar met zijne Gemalin het vertrek binnen, en naar hunne zetels, terwijl alle de genoodigden, zoowel Heeren als Mevrouwen opgestaan waren, en met eerbiedige buigingen en neigingen, het vorstelijk paar verwelkomden
met zoo'n veranderd gezicht,- als of hij in dien tijd tien jaar ouder was geworden, Hij was opgewonden door den wijn, dien hij gedronken had, maar niet vroolijk.
Zijn plan was gelukt, maar hij toonde geen vreugde
Hij sloeg zich op de borst, en deed zich de hardste verwijten.
riep hij, wreedaard, gij hebt als een onzinnige gewoed tegen uw eigen bloed
Die verantwoordelijkheid nemen wy voor ons, Mevrouw!
' zeide De Witt: 'en, het spijt my u dit te moeten zeggen, wy hebben niet alleen den wil, maar ook de macht, den ons opgedragen last te volbrengen
die zwijgend naast hem bleef staan.
Job hield zijn oogen een poos op den grond gevestigd;
en Sam, die de zijne strak op het gezicht van Job hield, liep de menschen, die hem tegenkwamen, tegen het lijf, struikelde
Volgens de overtuiging van den heer Podsnap waren de somberste kleuren, als grijs, wit, paars en bruin, alles gloeiend rood in de oogen van dien lastigen stier — een jong meisje
Dit was eene zielkundige vraag, ten minste even moeielijk voor Jo als voor mij.
Maar Jo verplaatste de zaak geheel en al buiten het rijk der zielkunde, en wist ze aldus te
noch middelscheiding;  de ijzeren banden liepen zonder afbreking van het eene eind tot het andere.
Door de reten der planken bespeurde hij een ruw gemetselden muur, welken men er, tien jaren geleden nog kon zien
Hij begaf zich naar bed en viel in slaap;
maar hij had niet lang geslapen, of hij werd verschrikt wakker, meenende, dat Hugh voor de deur stond en hem riep
is geld, geld, geld en wat het geld van het leven maken kan
liep er ijlings heen, maar juist toen zij hem in den bek wilde vatten, rolde de korrel in het water, en veranderde in een vischje.
De kip sprong in de gracht, veranderde zich in een' snoek en vervolgde het
Mijn voogd klopte mij op den schouder en scheen zich hiermede te vermaken.
Nu, mijnheer, hervatte mijnheer Guppy, ben ik zelf tot zulk eene gemoedsstemming gekomen, zoodat ik wensch haar gedrag met.
Daardoor waa de gebeele buurt waar hij woonde gewoon, doopnamen voor hem te ver zinnen van allerlei bijvoegelijke naamwoorden en deelwoorden die met eene R.
Met zulke welgeoefende oogen en handen, zulk een bedrevenheid in alle zorgen en kunstgrepen, om zindelijkheid en gemak te bevorderen en alle onaangename omstandigheden eener ziekenkamer uit het oog te houden met
Het zal bij toeval in uwe handen zijn geraakt, dat wil ik gaarne gelooven,' antwoordde Françoise, niet zonder wat ironie.
' herhaalde Sabina wrevelig, 'gij weet wel dat ik geen zwak heb op nicht Machteld, noch op iemand der haren
zijn oog eenigzins verwonderd op de beide bezoeksters rustte, toen gevoelde zy een gewaarwording van angst op de gedachte, dat zy reeds zoo spoedig geroepen Jacob van Lennep, Elizabeth Musch werd om baar moed te bewijzen, door aan de gegeven belofte te voldoen
en deelde wat zesstuiverstukjes onder zeuit, en ging toen alleen heen door den regen.
Zij waren getrouwd en gelukkig, zoo bad hij God
Zoo er gewichtiger gedachten waren waarmede hij scheen vervuld te zijn, betroffen die zijn aanstaande promotie tot doctor in de rechten.
De indruk dat hij liever alleen zou geweest zijn, was juist.
Hij was van aard beschroomd onder menschen, en beheerschte die verlegenheid alleen door een langdurig en geestkrachtig geoefende wellevendheid
Hij nam, hoewel hij schroomde den slapende wakker te maken, diens hand in de zijne.
Eerst was zijn blik verwilderd, maar toen hij tot bezinning scheen te komen, was bij hem nog grootere verbazing op te merken, dan die, welke
en als wilde zij wel iets geven van zichzelve.
En eerbiedig Louis Couperus, Metamorfoze had hij zijne handen willen openspreiden om het te ontvangen: dat wat hare ziel hem geven zoû in dit zoete oogenblik, waarin zij elkander samen voelden
Beste neef, zeide hij tot hem, je zult wel even vermoeid zijn als ik;
laat ons hier wat gaan uitrusten, om nieuwe krachten te verzamelen;
wij zullen daarna met nieuwen moed onze wandeling kunnen voortzetten
is dit alleen geschied uit zuivere vriendschap, en om u het verdriet te besparen in dienzelfden toestand te worden gebragt.
Hebt gij echter lust ons ongelukkig lot te deelen, gij hebt slechts te spreken
De groot-vizier ging heen, om dit aan zijne dochter mede te deelen, en Scheherazade legde deswegens eene zoo groote vreugde aan den dag, als of hij haar het aangenaamste nieuws ter wereld had gebragt
niet wetend of hij de kast, die hij voor zich zag, voor een draagstoel of voor een brandspuit moest houden.
Op dit oogenblik kwam er een rukwind, die de kaars uitblies
daar jouwde het, daar brulde de ontzettende Passie uit.
En daar stonden, als in een oorlog, de troepen, en de schoten vielen;
de paarden steigerden, de huzaren drongen op de menigte in
Wees zoo goed het omver te werpen en er op te dansen.
Flora, die altijd slank geweest was, was nu breed ge
maakt daar de taak van den neger gezonder en redelijker;
terwijl de meester, tevreden met langzamer geld te winnen, die verzoekingen tot hardvochtigheid niet heeft, welke den zwakken mensch altijd verlokken
Voorzichtig, alsof hij bang was de steenen door aanraking te beschadigen, legde Volsteke ze éen voor éen uit het kastje op de tafel.
Met welgevallen bekeek hij sommige van alle kanten, stofte ze met eene pauweveer af, alsof het een dierbaar kleinood was en bleef in de beschouwing er van verdiept
De storm gierde zoo verschrikkelijk om het eendje heen, dat het moest gaan zitten, om niet omver te waaien.
Nu bemerkte het, dat de deur uit het eene scharnier geraakt was en zoo scheef hing, dat het door de reet in de kamer kon sluipen, en dit deed het dan ook
hij besloot aan het in hem gestelde vertrouwen te beantwoorden en de beide knaapjes als de zijne op te voeden.
Zij toonden zich de zorg aan hen besteed niet onwaardig.
Carlo della Scala hechtte zich gedurig meer aan zijn voedsterlingen
en Mevrouw veel vreugde aan de lieve kleine beleven.
maar sinds dat alles niet genoeg is, sinds hem eischen zullen gesteld worden, waaraan het bijna onmogelijk zal zijn te voldoen, en nog wel door iedere partij andere, kan ik hem alleen toewenschen dat het hem gegeven moge worden voor allen alles te zijn en toch zich zelf te blijven
Mevrouw Van Oudijck vlijde zich uit, en mijmerde wat na, in de loomheid na hare reis.
Zij vond Laboewangi wanhopig vervelend na Batavia, waar zij twee maanden gelogeerd had bij kennissen en familie, vrij en zonder verplichtingen
als hij van Sorrente af om Napels gezien had.
Zij voelde, dat hij een groot werk deed en had nooit nog zoo levensbelang gesteld in iets, als zij nu deed in zijn idee en zijn schetsen
een grijze gans.  En dat was werkelijk waar.
De bergeenden hadden een groote knoest op den wortel van hun snavel, die hen erg leelijk maakte.
Binnen het strand vlogen meeuwen en zeezwaluwen heen en weer over het water, en vischten
De vijftien minuten schenen haar een uur, maar ze waren toch eindelijk om, en het woord opbergen had haar nog nooit zoo welkom in de ooren geklonken.
Je kunt gaan, Amy March, zei mijnheer Davis en hij leek zooals hij zich ook gevoelde, alles behalve op zijn gemak
Doch hierin had de Regent gelyk, dat Pandeglang dichter bevolkt was, vooral in verhouding tot de veel kleinere oppervlakte, en dat dus dáár de arbeid aan de groote wegen, door vereende krachten ligter viel dan
Ik neem den slag, zeide Rawdon ernstig.
Hij bepaalde zich gewoonlijk bij zijn spel en mengde zich niet dikwijls in het gesprek, behalve als dat over paarden en weddenschappen ging
hoe hoog ik hare kunst waardere, dan om er eenigen roem meê in te leggen;
want, ô!  als ik mijn werk vergelijk bij dat van de Dichters VONDEL, HUYGENS, CATS en HOOFT, dan schaam ik mij, dat ik mij ooit vermeet de pen op te vatten
weer anderen beweerden, dat zij te Bierstadt woonde en dame d'honneur van de koningin van Bulgarije geworden was;
nu eens zeide men, dat zij te Boulogne was;
En hij kon ze niet roepen, omdat een mensch de taal van de vogels niet spreken kan
Cateau zeide niets, maar blikte naar buiten, alsof zij zeggen wilde: ik heb een rijtuig.
Saetzema wacht met zijn visite tot Van der Welcke er is.
Zij las niet veel, zij maakte geen muziek, zij was zelfs niet buitengewoon ontwikkeld.
Als kind had zij van feeënverhaaltjes gehouden, als meisje nog feeënverhaaltjes bedacht, maar zij hield verder niet van litteratuur;
Toen zij eindelijk voegzaam was gekleed en hare haren kort afgeknipt waren, zeide Ophelia met zekere tevredenheid, dat zij er nu wat christelijker uitzag, en begon terstond te denken over de beste manier om haar te
Goddank!  allen thuis waren gezond en verlangden vurig naar tijding van den zoon en broeder.
Het telegram van Willem, dat zijne aankomst te Sydney melden moest, hadden ze bij het verzenden van dezen brief nog niet ontvangen, wel echter zijn' brief uit Triëst, waarin hij 'Darling-station, Queensland,' als zijn toekomstig verblijf had opgegeven
Ik kon maar niet begrijpen Waarom dat werd gezegd, Maar toen 'k op straat ging kijken, Moest niets meer uitgelegd.
Wel keek ik daar de ruiten Eens even, even aan;
Maar de al te felle koude Drong mij in huis te gaan
De Geldman en ik komen het eerst weder in den waggon, en daar wg alleen zjjn, deelt hij mjj mede dat die Franschen niet meer deugen als een natie
ons deze kamers hebben gehuurd en ze zoo ruim hebben betaald.
er is hier niets op het plaatsje te zien, al is het kerkje oud.
Als er iets is, waarop ik recht heb, mijne vrienden, dan is het, geloof ik, dat.
Geen geluid werd in het geheele gebouw gehoord
Een gedeelte van zijn tijd had hij besteed om de deur van het kantoor te versieren, waarop nu, onder de woorden Rowdy Journal, zijn eigen naam pronkte met letters van een halven voet lengte
Jawel, mijnheer, ik zal wel maken, dat gij.
Weinig te doen en veel fooien, zeker, zei Buzfuz schertsend
Het blijkt dat de zwijnendraf hem toch nogal smaakt,' riep Valentijn Bastiaan toe, terwijl hij hem lachend aanstootte.
Deze had die opmerking niet noodig, om zich te ergeren aan de onverstoorbare gretigheid, waarmede Juliaan spijs en drank naar binnen liet glijden, zonder eenig bezwaar te maken over de herkomst van dezen overvloed
Ja, zeker zijn er zoo geweest;
maar hunne namen staan alle op de grafsteenen, en hunne lieve lachjes, hunne hemelsche oogen en hunne vreemde manieren en uitdrukkingen
u met zekerheid bloot te stellen aan zeer groote vermoeienissen, ontberingen en gevaren.
Ik yerg zelfs van u, uw leven te wagen om de eer der firma en van myn huis te redden
anneer zou een aangenamer reisgenoot voor u geweest zijn?
.  ndien hij wat minder op u verliefd geweest was.
enschen, die zoo door en door verliefd zijn, zou ik als een paar tortelduiven in eene kooi opsluiten
Liefde!  dobbelspel voor het geluk, niets is onstandvastiger;
liefde!  vizioen, dat der jongelingschap hare grootste bekoorlijkheden bijzet, een George, Een ongeluksvogel vizioen, dat voor haar uitzweeft, om plotseling te verdwijnen, wanneer men den kouden glimlach ontmoet van haar, voor vyie men alles zou willen geven
Zij wist, dat Van der Welcke er ook aan dacht, en dat hij daarom niet uitging, ook Louis Couperus, De boeken der kleine zielen telkens, als achteloos, de trap afkomende, gaande door de vestibule, met een blik naar het glazen ruitje van de brievenbus.
Zij ging in den salon zitten, uitkijkende naar den brievenbesteller, of naar een loopjongen, die haar verdacht zoû voorkomen
bij zijn komen en gaan ontweek men hem gelijk te voren.
Aan den avond van den tweeden dag zag hij land;
aan den avond van den derden stond zijn weefgetouw ledig
En inderdaad, zy waren op dit oogenblik juist den Vijverberg afgewandeld tot aan den hoek van den Kneuterdijk, en bevonden zich dus vlak naby het zoogenaamde Groene Zoodtjen, die zoo beruchte gerichtsplaats van den
opdat hij voortdurend in stand blijven en zich vermeerderen moge.
Nadat hij dit besluit genomen had, was hij omtrent de middelen om het uit te voeren, niet verlegen;
hij gaf zich weer aan schoone verwachtingen over, en zonk in een diepen slaap
Ik kan geen woorden genoeg vinden om het genoegen uit te drukken, mijn waarde Podsnap, dat mij bezielt, nu ik mijne opinie en die van Anastasia zoo gereedelijk hoor toestemmen, door u
Toen Pecksniff zijn portie had uitgedronken, ging hij stil naar het buffet, onder voorwendsel van te gaan kijken of de diligence al wachtte, en liet zijn eigen fleschje nog eens vullen
Terwijl ik hiermede bezig was, fluisterde hij mij in het oor: Vergis ik mij niet, dan bemint gij mijne meesteres, en het verwondert mij, dat gij den moed niet hebt, haar dit te zeggen;
want zij bemint u niet minder sterk dan gij haar
Zijn eerste aandrift was op te springen, maar een licht gerinkink van ijzeren schalmen deed, zonder dat hij er zich tegen verzetten kon, een groot gevoel van schaamte over hem komen - en dadelijk daarop een verontwaardiging zoo hevig, dat hij die niet door woorden, maar alleen door zijn blikken kon
dan weder treft men ondoordringbare boschjes aan, waar blonde vrolijke berken, breedgebladerde elzen, vlierboomen, kamperfoeliestruiken met tallooze bloemen, doornige braamstruweelen en honderd andere heesters in en door elkander gestrengeld zijn
Ik wil er mij van ontdoen: kan ik beter handelen, dan door het aan aalmoezen te besteden?
En heb ik dan geen recht, iemand daarmede te bevoordeelen, die arm en braaf is?
Gij zoudt althans rechtvaardiger handelen, antwoordde ik, door het aan de lieden terug te geven, die gij bestolen hebt, en die gij kent.
Aller oogen vestigden zich weder op den Ambtman, wien men verwachtte, dat eindelijk door een krachtig antwoord den vreemdeling zoude uit het veld slaan;
doch hij scheen zijne gewone tegenwoordigheid van geest geheel verloren te hebben, en met wankelenden gang trad hij naar den Vikaris toe
En toch, soms, na nachten als bacchanaliën, vervulde hem, in de matheid van zijn groot lichaam, eene nijpende mismoedigheid, die met zulke filosofie der lichtzinnigheid niet te bekampen was
Jk gevoel mij ook ernstig, antwoordde juffrouw Wilfer.
Zij had hem niets mede te deelen dan dat Lize Hexam's geheim geenc betrekking had op de schandelijke beschuldiging of het intrekken daar-
et groote drift sprong van het rijtuig, en het was, of alle de voorwerpen, die hem omringden, een aangenamer gelaat aannamen.
ij hielp met veel vaardigheid wan het rijtuig: en kuste haar welkom in zijn
om niets dan doellooze woorden, als parelde het Fransch en het Italiaansch, dat zij door elkaâr spraken, als glinsterde hun scherts als klatergoud, en regenboogden hunne equivoque woordspelingen.
dat het niemand anders wezen kon.
Mejuffer Haredale!  ik draag een naam, die u niet onbekend is, die — ik zeg het te gelijk met trotschheid en met smart
den rook, die slechts uitweg had door een opening in het dak, kon men als het ware snijden.
Toen de deur openging, keerde de oude het hoofd om en toonde aan Sidin een leelijk gerimpeld gelaat en een paar zeer ontstoken oogen
is zij minder voor mij, Ruth, dan zij geweest zou zijn, als dat droomgezicht mij nooit had verontrust?
Mijn oude vriend John, die mij zoo licht had kunnen vergeten
Den helschen Hond overweldigen en levend toonen der Wereld?
Neen, grijsaard, dit is een Werk, onuitvoerbaar.
Monsters heb ik gedood en Kerberos zoû ik, zoo Hades het gunde, nog dooden kunnen
en nu.  zeide Oblonsky, terwijl hij met een teederen blik dien der gravin beantwoordde en overlegde, met welken der beide ministers zij in nader betrekking stond
en, terwijl hij den juist terugkeerenden koetsier te hulp riep, begon hij de paarden af te spannen.
Het verdroot Lewin, dat men hem in het schieten gestoord had
Lize was het zoo nieuw, zoo lief, zoo vrouwelijk en zoo kinderlijk tevens, dat het haar geheel innam.
Toen Bella nog eens zeide: Zoudt gij denken dat gij zoudt kunnen
en hoe zij den morgen had doorgebracht.
niet slechts den morgen, den geheelen dag en alle verloopen en toekomende dagen.
maar om meestal onbestelbaar terug te keeren, en wat al betrekkingen knoopte zij aan, ten einde op de meest kiesche manier Frits de boodschap te doen toekomen, dat zijn zuster hem nog altoos liefhad en dat zij alles zou doen, wat in haar macht was
Allerminst wenschte zij, lang stil te staan bij haar eigen gevoelens of het te doen voorkomen, alsof zij zwaar verdriet had, behalve dan in zooverre, als het zelfbedwang, dat zij zich had opgelegd, sedert zij voor het eerst Edward's verloving vernam, voor Marianne eenigermate eene aansporing kon zijn, dit ook van hare zijde te betrachten
Op dat tijdstip waren trouwens in dat huis geen andere bewoners dan hij en de familie Jondrette, voor wie hij eens de huur had betaald, zonder overigens ooit met den vader, de moeder of de dochters gesproken te hebben
Frank, dat zij een troep volk voor de deur al hare grieven vertelde, toen zij op een avond, nadat wij naar bed gegaan waren
Maar Klaas, welk een jong broekje hij nog mocht zijn, was een branie van geweld.
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter koddig was het te zien, hoe hij met zijn korte, dikke pootjes werkte en met zijn armpjes als speldenkussens, waaraan toch al twee flinke handen met grijpvingers zaten, wist rond te scharrelen
Hij kwam dit alles zelf aan mijnheer van Berchem zeggen, en op een toon van openheid, die bewees dat hij geen voorwendsel te baat nam.
'Welnu,' zei oom Jozua, 'bewijst mij dat gij er spijt van hebt, door ons uw eersten vrijen dag te schenken.
Alleen waarschuw niet te laat, anders kan ik er niemand bij vragen
Want elk feestje bracht teleurstelling, ook al had zij de sterkste streeling gevoeld, daar deze streeling geen helderder levensgloor maar eer diepere mismoedigheid achterliet.
En om uit die mismoedigheid zich op te heffen zag zij geen ander middel dan de prikkeling die haar toch onbevredigd had gelaten
En nu verklaarde hij haar, als de eenige denkende vrouw, op wetenschappelijke wijze Kitty's toestand.
Hij eindigde met een voorschrift, hoe het bronwater gedronken moest worden
hij hen geduldig aanhoorde en nooit in de rede viel Oom Borne, een gezellig praatvaar, mocht hem graag en noemde hem een lobbes, en tante Borne, die het mee niet aan radheid van tong ontbrak, hield ook veel van de aangetrouwde neef, tot wiens grote gaven
en het serretje.  en het tuintje was heel aardig.
Boven de groote kamer voor mama en de kleinere voor papa, en het was aardig, dat dat soort van torenkamertje met een boograam juist tusschen die twee kamers was, voor hem.
Het eenige recht, dat de echtgenoot had, was, met de wapens in de hand voldoening te eischen, en van het begin af was Wronsky bereid deze te geven
en dit was de klokl Zelfs haar pols, indien ik dat woord mag bezigen, geleek niet naar die van een andere klok.
Hy telde de voorbijvliegendeoogenblikken niet met een zachten secondeslag
Ik zal maar eens naar binnen gaan om wat van de grap te hooren en er samen eens over te lachen.
Maar de arme Jo is nooit zoover gekomen, want ze versteende al op den drempel bij het aanschouwen van een tooneel, dat haar met opengesperden mond en oogen
met breede schouders en een harden lach, de asch van hun sigaar wegknippend op het tapijt.
Waarom rees dwars door deze wreedheid in eens het beeld van Quaerts op
en zijn verdere herstel ging, uit gebrek aan gezonde lucht en behoorlijk voedsel, ook heel langzaam vooruit.
Hij was nog zwak, toen de ramp, waarvoor hij zoo gevreesd had, hem overviel
u drongen er de eer en zijne vrouw beiden op aan, dat en hunnen intrek bij hen zouden nemen, maar zij weigerden dit standvastig, ja lieten zich met moeite overhalen, om aan het middagmaal, dat juist gereed stond, deel te nemen
Sarinah zat erbij als een stomme;
ze vroeg niets, stond zachtjes steunend op, schonk water in een glas uit de gendi en reikte het haar toe Ruw stiet zij de bruine gerimpelde hand weg, zodat het water over de vloer spatte