AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Het noorderlicht straalde over uitgebrande vulkanen van het noorden: dat was een vuurwerk, dat niemand kon nabootsen.
De prins gevoelde zich hoogst gelukkig: ja, hij zag nog honderdmaal meer, dan wat wij hier vertellen.
nog geen bepaalde zekerheid aanbood, zoolang het nog maar alleen steunde op een opmerking, door hem gemaakt ter gelegenheid van een vluchtig samentreffen, bij t welk hij ettemie niet zoo heel naauwkeurig had kunnen opnemen, had zij acob van ennep, laasje evenster delen willen weten, of er bij hem nog eenige andere aanleiding tot dat vermoeden bestond
want mijn tegenwoordigheid windt haar op.
Stipan nam verrast den brief aan, zag de matte oogen, die zoo onafgewend op hem gericht waren
Uit eerbied voor de rust der geleerde hoofden in dit Nederlandsch Atheen, onthouden zij zich echter van nutteloos geschreeuw.
Eponine en Azelma hadden uren in haar beschouwing doorbracht, en zelfs Cosette had, hoewel steelsgewijze, ze durven begluren.
maar zijn gitzwarte oogen doorliepen de zaal en vestigden zich op de aanwezigen met een uitdrukking van hoogheid, gelijk aan die, waarmede de schilders den gevallen Aartsengel afmalen
De reden waarom ik u verkeerd verstond, zal zich voor u ophelderen, wanneer ik u mijn tegenwoordig bezwaar ontdek.
Gij herinnert u,' vervolgde hij, zijn' leunstoel, welken hem KAATJE intusschen gebracht had, dichter bij dien van RAESFELT aanschuivende, 'dat JOAN mijn zoon niet is
voegde hij er eindelijk bij, met zenuwachtige onrust opstaande.
Heengegaan, Mijnheer, heengegaan met haar kind op den arm.
Een woord van,, mij, en gij hebt geene keuze meer.
De man aarzelde nog altijd.
Ik heb geen lust om te parlementeeren
Het was alleen jammer, dat Gerrit altijd iets voor-den-gek-houdend hakkerigs had op de Van Naghels en hunne kennissen;
dat was, vond Constance, niet tactvol tegenover Van der Welcke, omdat - al kwamen zij niet in de wereld - Van der Welcke toch juist oude kennissen had ontmoet, in de societeit, die in die aristocratische côterieën waren
In den angst mijns harten had ik groene rozen gefabriceerd, met rozenroode steelen!
Het lieve levendige kind kreeg eene berisping van hare moeder over deze misplaatste vroolijkheid.
Jan's blik zwerft de feestzaal rond en het is hem droef te moede.
O de dagen van weleer, de dagen zijner jeugd, toen het achttal kaarsen op den disch, het duister slechts aarzeling deed wijken in den hoek bij de schouw, waar de bank plagt te staan, die hem heugt
TESSELSCHADE, dat is mij eene voorspelling, dat ons lot van daag verder gelukkig wezen zal.
' 'Ik wil, gaf TESSELSCHADE haar te verstaan, terwijl zij al vast de Haarlemmer Poort intraden, ik wil dit gelukkig treffen wel voor een heilspellend teeken aannemen
Ga er overal heen voor de rijks-architekten de ruïnes weêr herscheppen in rijksgebouwen.
Leg er de eerste steenen overal zelve.
Leg er hier in Lipara den
Bij deze woorden was Charles de Valois allengskens in woede ontstoken.
Zijn blik had zulke ongemene kracht dat Philippe le Bel op het punt was zijn vonnis te herroepen.
Daar hij zelf de eer als het hoogste goed eens ridders waardeerde, gevoelde hij in zijn hart wat pijn hij zijn trouwe broeder aandeed
oe moeijelijk viel het haar, toen aan den avondmaaltijd nog eenen afzonderlijken dronk instelde, op het welzijn en de behouden terugkomst van apitein.
voegde er bij, 'en dat dit de genoegens van zijne familie en allen, die belang in zijn persoon stellen mogten, vermeerdere
Hier trof ik tot mijn schrik samen met eenige Engelsche officieren, die er zeer opgewonden uitzagen, en die mij onder ongepaste scherts op vrijpostige wijze omsingelden.
Onder hen bemerkte ik twee gentlemen, die zich beklaagden dat ik niet met hen had willen dansen, terwijl ik den vreemden edelman telkens die gunst had verleend
e bent zeker erg ongeduldig, omdat ik je nog nooit verteld heb wat we hier allemaal leeren.
uister:.  atijn: weede unische orlog.
annibal overnachtte gisteravond met zijn leger aan het rasimeensche meer
De Mortenay overdacht de woorden van de Deken met meer nauwkeurigheid, en bevond ter zijner grote droefheid dat een schriklijk geheim onder dezelve schuilde;
hij besloot derhalve des anderdaags De Chatillon tot waakzaamheid aan te sporen, en zelf enige maatregelen voor de veiligheid der stad te bevelen
' vroeg zij, terwijl zij aarzelend en onwillig bleef staan.
'Als wij het bedoelde onderhoud willen hebben, zie ik er niets anders op;
alleen wikkel u wat dichter in den boernoes, want het is hier tochtig, en gij rilt van kou
en nu kwam men, onder een' vriendschaps dronk, overeen, dat men over die afgedane zaak niet verder praten zou.
Was nu alles in zoo verre in orde tusschen BLOMMESTEYN en zijne familie, het verschilde Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn echter hemelsbreedte, dat dit het geval, tusschen hem en
nam ook nog een oogenblik, dat zij haren vader allen spreken kon, waar, om hem te herinneren, dat het nu juist zes maanden en vier dagen geleden was, dat was uitgesteld geworden
en terwijl alle de eersten somber de hoofden bukten en fronsten de brauwen, schreden de priesters van Hera trotsch rondom den vorst zelven, volgens den voorrang, die hun toe kwam in Argos en
Staart.  Het getij is laag en schijnt hen met hun beiden hoog op het naakte strand te hebben achtergelaten.
Eene zeemeeuw vliegt Langs hunne hoofden en fluit hen uit
en in stilte Gods zegen over haar afsmeken.
Zij kon daarna zelve ook rustig inslapen, slechts door een droom gestoord, waarin zij met hare
Toen zij gebeden had, zeide zij: Zuster, ik wil weder gaan liggen, ik zal alles doen wat men wil;
ik vraag u vergeving, zoo luid gesproken te hebben
TESSELSCHADE dezen man niet wilde storen in zijne lofrede over de fraaiheid van de schildering dezer glazen, beloofde zij, toen zij het Stadhuis verlaten hadden, indien er eenigen tijd te Gouda overschoot, aldaar de met regt nog meer beroemde glazen in de groote kerk te zullen bezien
Niets, antwoordde Brownlow, behalve dat wij er voor zorgen zullen, dat aan niemand van u beiden meer een post van vertrouwen yordt geschonken.
en de droge heeren die zoo lang als ze waren op de banken, of met hun gezichten ongemakkelijk op de tafeltjes lagen te dutten, of de kajuit open neer wandelden
Nu was er eens een oud man, dien alle menschen Kriebel-Krabbel noemden;
Hij wilde altijd het beste van iedere zaak hebben, en als dit volstrekt niet ging, dan nam hij het door
Hij schreef, dat hij haar niet kwalijk zoû nemen haar onafhankelijk leven, een jaar lang in Rome, omdat zij toen nog vrij was geweest.
Maar dat hij beleedigd was, dat zij zich nu nog vrij beschouwde, en dat hij die beleediging van haar vlucht niet aannam
a ijnheer de rost, antwoordde hij, en zijne stem beefde.
a ijnheer!  e oster van uiden heeft mij dezen brief, met dat berigt, zoo aanstonds overgereikt, en morgen.
morgen wacht ik eene deputatie uit den erkeraad
onschadelijke utopie, een aardigheid voor den keizer, die hunne ministerieele belangen weinig raakte?
Of vreesde de Minister van Financiën voor geld, dat zoû blijken noodig te zijn en de Minister van Buitenlandsche Zaken voor eene verwarring met het buitenland
deed den turfbak open, overtuigde zich van den voorraad turf en blokjes, nam uit zijn hoornen doos een snuifje en maakte de geestige opmerking, dat het geen zomer was, een aardigheid, die bij van Blaak een gegrinnik uitlokte
en alles in al haar laden;
en haar boeken, en haar piano, en haar japonnen, en al haar kettingen, spelden, kanten en prullen.
Zij drong er op aan, dat Rebecca den
maar zoodra hen de huwelijksdwang knelde, hadden zij hun noodlot gevoeld: de sociale wet, die zij altijd gedachteloos, instinctief hadden gehuldigd en die hun niet deugde, hadden zij gevoeld hun fatum van getrouwd te zijn en ongelukkig.
kortom alles doen wat er verder noodig was, zoo zy maar by haar mocht blyven.
Het plan kwam gelukkig tot stand en slaagde naar wensch.
Verscheidene jaren bleven de huurders wonen en alles ging ongestoord
en haar klokkend geluid en rollend oog, aan de kloosterpoort, en dalen langzaam door de wolk af.
Als wij eindelijk door deze heen zijn, krijgen wij het dorp in het gezicht
Ik denk overmorgen, antwoordde Wronsky.
Je hebt dat al zoo lang voorgenomen, dat ik denk, dat je ook ditmaal niet wegkomt
George doet zijn best om iets te zeggen, maar blijft steken en ziet hem aan.
Zijn broeder springt van zijn stoel op, roept hem bij zijn naam en vat hem bij beide handen.
al kon hy er zijn leven mee redden, en wien er nooit een zal worden opgedragen met den vleiendsten gelukwensch met de hooge positie welke hy in de oogen der nakomelingschap heeft ingenomen
Heb ik mij niet in zijn karakter vergist, dan zal hij nu al zijn geestkracht aanwenden, om zich op mij te wreken.
Bij het korte onderhoud, dat wij met elkaar hadden, gaf hij mij dit te kennen en ik geloof, dat hij het meende
Aan alle vluchtige en tegenstrijdige opwellingen was ik ten prooi, doordat geen ernstig streven in mijn ziel wortel kon schieten.
Zelfs aan het genot was ik niet in staat trouw te blijven, wijl mijn lusteloosheid alles overweldigde, verkleurde en smoorde
en reed op een' vluggen draf de straat van Sonheuvel in.
Met snelle schreden aanstappende, bereikte JOAN nu spoedig den landweg en zette zich op een dijkje van plaggen neder, om het rijtuig, dat langzaam den heuvel afkwam, te zien
maar zoodra Becky de komst van den baronet vernam, ging zij alleen uit om hem te begroeten en keerde binnen het uur naar Curzon Street terug
De Heer Boreel is oud en ziekelijk,' hervatte Van Espenblad, zonder die loftuiting op zijn uitzicht te beantwoorden: 'en de Heer van Beuningen is niet rekkelijk en volgzaam genoeg naar den zin van uwe Regeering: - gronden te over, waarop de Heer de
en, oogen hebbende, niet zien willen.
Want weet, uit Edom, uit Galilea der volkeren, uit de landpale der vijanden is Hij voortgekomen, die de groote verlossinge Israëls te weeg zal brengen, en zijn naam is Wonderlijk
Toen hij de sleutel vroeg, nam zij de ring uit haar mandje en lei die op de tafel Hij deed er de sleutel af Een ogenblik klemden zich haar lippen stijf opeen, en, doodsbleek, stond ze op het punt in woede los te barsten;
Ik nam eerst gisterenavond mijn besluit, en gevoelde toen, dat ik geen dag, geen uur moest verliezen, om u te zeggen, wat ik te zeggen heb
eer bitterheid, maar vrees vooral: en vage twijfel.
Louis Couperus, Metamorfoze Stappen over het grint
van welke Gavroche geen woord ontging: Mijn zoon, gij treedt uit luiheid in het moeielijkste leven dat bestaat.
Ha!  gij zegt een nietsdoener te zijn!
Ach Friedertje, ik zou een worst braden, maar terwijl ik het bier aftapte, heeft de hond de worst weggehaald;
en toen ik het bier met het tarwemeel opdroogde, heb ik de kan ook nog omgestooten.
Deze rij voertuigen, wat ze ook ware, had een treurig aanzien.
Morgen, binnen een uur, kon het stortregenen, en weder en weder stortregenen, zoodat de havelooze plunje doornat moest worden
de jonge lieden bleven bij t gezelschap en lieten de dames niet aan haar lot over.
edert de cigaren zijn uitgevonden, of liever, sedert zij in steeds toenemende hoeveelheid zijn verspreid, heeft in den staat van zaken een omwenteling plaats gehad
zelfs de slangen en alligators hebben hunne plaatsen om te liggen en stil te zijn;
In de diepste moerassen zullen hunne honden ons opjagen en vinden
Toen ze dat een paar dagen hadden gedaan, ging de boer naar hen toe.
Er is hier veel erts in den berg, zei hij.
Ja, daar moeten nog veel menschen aan werken, voor die schat gelicht is
In het huis van vorst Tscherbatzky werd hij voor het eerst in een oudadellijk, beschaafd en hoogst achtenswaardig gezin opgenomen.
Ze gaf hare moeder tot afscheid een hartelijken zoen, nam het potje met boter in de regterhand, het mandje met wafels aan den linkerarm, en stapte zoo het dorp door
Eerwaardige heer!  Ei, wissewasjes, ik weet niet, myn lieve Domine, waar je van spreekt.
Stout legde deze toen de hand op het rijke schabrak, dat tot laag op den grond nederhing, en, naar het wapen wijzende dat daarop geborduurd was, sprak hij met eene schrille, scherpe stem: 'Heer ridder, gij voert daar een wapen dat u niet toekomt
dat het steenen hart van den onverbiddelijken vader eindelijk vermurwd was.
Zij vergat alles om zich heen en als zij niet tamelijk
ik beminde hem als mijnen zoon, en, zoo ik mijne genegenheid alleen moest volgen, zoude ik hem als zoodanig blijven beschouwen;
doch nu de tijd daar is, dat hij aan den naam VAN REEDE eenigen luister zoude kunnen bijzetten, begint mijn geweten tegen mijne tederheid op te komen
als tegenover my, met open kaarten kunnen spelen.
'Zeer eenvoudig,' antwoordde De Witt: 'ik zal u mijn meening duidelijk maken.
Deze brieven zijn blijkbaar geschreven met het doel om my vertoond te worden
bij hem.  Ik kom nog even terug, mevrouw Maylie, als ik weer beneden kom.
— Dat is het kleine venster, waar hij doorheen gekropen is, niet waar?
En zij vertelde van dien vriend en dien vriend, en zij liet, ijdel, iets schemeren van een zeer woelig verleden.
Zooals Cornélie gedaan had, was niet goed
Als ik gedurfd had, zou ik onmiddellijk een voorstelling gegeven hebben, maar uit vrees voor de politie, stelde ik het voorloopig uit.
Het was bovendien twaalf uur en juist een geschikte tijd om opweg te gaan
En wat zag Floortje er goed uit, niet waar, en de andere meisjes hadden ook lieve japonnetjes.
Zij stofte zoo op alles, op ieder détail, dat noch oom, noch Gerrit een oogenblik gelegenheid hadden hunne waardeering te zeggen, hunne bewondering mede te uiten;
alleen toen zij verder was gegaan, links en rechts bij de kennissen pochend
De brieven der oude vrijster aan de rectorsvrouw, die heenging om het gebroken sleutelbeen van haar echtgenoot in de pastorie te Queen's Crawley te verzorgen, waren bijlange niet
ontberen.  Toen hij eindelijk op zijne beenen stond, was de jood verdwenen, en mijnheer Lively perst zijn lichaam, nadat hij op zijne teenen was gaan staan
Wat waren dat, wat waren die dingen en menschen en anatomieën en houdingen?
kwam zoo aan de City, en stortte zich daar in de achterstraten en stegen tusschen Cornhill en Smithfield, met geen ander doel, naar het scheen, dan om in die kronkelingen te verdwalen
Aan de vertrouwde harer jeugdige luchtkasteelen, aan de gelijke van jaren, zoo eens al wat haar drukte en kwelde uit te spreken, zooals zij dat aan niemand kon doen onder heel die schare van zich noemende vriendinnen en kennissen, waarmee zij dagelijks omging
aan den vader van zekere van lorence.
eer heb ik u niet te zeggen.
' bestierf van schrik op deze taal, hem met schimp en versmading toegebeten
Heeft de auteur, toen hij deze zingende, glimlachende en vleiende sirene beschreef, ook maar eens, vraagt hij zijn lezers, de wetten van beschaving veronachtzaamd
Men kon der rijke erfdochter wel een caprice en wat ostentatie vergeven.
Dat zij de hulde van een man als graaf Stanislaus had aangenomen, wie kon haar dat ten kwade duiden?
Maar nu die geduchte mededinger op zij was geraakt, nu konden de vroegere pretendenten zich weer op den voorgrond stellen, en mevrouw Wijnands moedigde hen daartoe aan
welk eene treurige geschiedenis verhaalt gij mij daar!
Met ongeduld heb ik u ten einde aangehoord!
Ik prijs het, dat gij de verraders, die u dus gehoond hadden, gestraft hebt, gelijk zij verdienen
VOOR HEBT.  mij niet wantrouwen, dat weet gij wel, als ik een vrouw van normale lengte was.
Ik voelde, dat hierin veel waarheid stak, en schaamde mij eenigszins voor
Hij kon zich niet voorstellen, dat de huismoeder hem den hals zou willen omdraaien, en hij kon zooiets ook niet gelooven van haar zoontje, dat uren lang naast zijn mand kon zitten zingen en babbelen.
Hij meende te begrijpen, dat zij hem even liefhadden als hij hen
Somber waren de malen en Constance vroeg het Van der Welcke waarom het was, dat Addy zoo somber was, zoo niet als zij waren gewoon.
Nu het kind somber was met die nieuwe, vreemde en ernstige somberheid, zochten zij beiden elkaâr meer dan zij ooit hadden gedaan, spraken zij met elkaâr, en kalm, en zonder driftige scènes
Dit moge dienen tot een proefje van het spel, dat Cassy met Legree speelde, totdat hij liever zijn hoofd in een leeuwenmuil zou hebben gestoken, dan die vliering te gaan onderzoeken
Er zijn nog eenige dingen, die ik zeggen en doen wilde en die ik niet verzuimen mag;
en gij zijt zoo bang om mij een woord daarover te laten spreken.
Maar het moet toch gebeuren, het kan niet uitgesteld worden
Maar deftige vrijers en vrijsters van vierëntwintig stuivers netjes te vergulden, tot de plooitjes van den kraag en de ruitjes van den breizak toe;
een Eva bij den boom op te sieren, geen enkel appeltje
maar zij voelde zich toch, die zij was, aristrocrate.
De kennissen, de monsignori, die zij wel eens op San Stefano ontmoette, verbloemden in hun gesprekken het pension Belloni, en noemden het
Hij begreep echter dat hij zijn reisgezelschap thans niet plotseling verlaten kon.
Men zou dan alles begrijpen en Van Sterren verbeeldde zich, dat men thans nog niets begrepen had.
De heer Botwater zeide dat de dames nog het park eens wilden zien.
Van Hellingen verklaarde, dat dit ook hun plan was en vroeg verlof om mede te gaan
ok met de dames rawley was icolette in kennis gekomen, en ofschoon deze, van welke wij reeds ergens met een woord gezegd hebben dat het groote musiciennes waren, nog geen gelegenheid hadden gehad, haar begaafdheden in spel en zang te leeren kennen en op prijs stellen
ik zal hun duim noch hand, maar wel een paar fiksche vuisten toonen, dat beloof ik.
Ja, ik moet en wil Zijne Excellentie spreken;
misschien zal MAURITS, als ik hem alleen vinde, mij wel toestaan een tochtje te Jacob van Lennep, De pleegzoon ondernemen: hij is hierachter in de stallen: ik zal hem maar terstond gaan opzoeken
Maar Marleentje ging naar haar kast, en nam van de onderste plank haar beste zijden doekje, en haalde al de beentjes van onder de tafel uit, en bond ze in den zijden doek, en ging er meê naar buiten en schreide haar
dat ik gloei op het herdenken van die dagen, toen zich de voortreffelijke vermogens der Romeinen, zonder dwang, mogten ontwikkelen, toen elk Romein gevoelende, dat hij een burger, dat hij een lid, een gedeelte van het gemeenebest uitmaakte, met edele fierheid het hoofd boven stak
en totdat de groote zwerm van zwendelaars onder allerlei namen eene andere prooi gevonden hebben.
Als het zoo ver is, zal, hoop ik, de regel dien ik in al de zaken houd, en waarmede ik mij dagelijks nieuwe moeite geef hen gemeenzaam te maken
Daarop verliet hij, alleen vergezeld door den koning van Tartarije in stilte het kamp, en in de stad teruggekeerd zijnde, begaven zij zich naar het paleis, waar Schahzenan zijn verblijf had en bragten aldaar den nacht verder door
maar wanhopen deed hij niet.
Toen de zon den volgenden morgen opging, was zijn goede luim al lang opgegaan, deze was nog nooit verdwenen.
Babette is te Interlaken, vele dagreizen van hier, zeide hij bij
Ik zal je vertellen, wat ik van het meisje weet, Jon, zei Ola en vertelde den visscher nu, dat midden in den zomer een paar kinderen, een jongen en een meisje, naar den Malmberg waren komen wandelen, om hun vader te zoeken
en eene pijp, die rechtop door den zolder gaat.
Het porselein, dat gebakken wordt, staat in vormen op planken binnen het fornuis, rondom den oven
schoof nader, vroolijk van vlaggen, die jong deden over haar oude steen.
duizende vreemdelingen, van binnen- of buitenslands, waren te Altara
stond ook naar den student te zien, die zoo blij was, dat hij in zijn kamertje ronddanste in zijn hemd.
Ik begrijp wel, dat je me op de proef hebt willen stellen, zei hij.
litmaal schenen zij bijzonder wel gemutst;
want Sally zette een zeer zoetsappig gezicht, terwijl Brass vergenoegd in zijne handen wreef.
begon hij: hoe gaat het
Neen, ik zelf zal dan niet gereed zijn, antwoordde zij en dacht te gelijk: Dus was het hem toch wel mogelijk het zoo te schikken als ik
Havelaar moet nagenoeg aldus gesproken hebben: Mynheer de Radhen Adhipatti, Regent van Bantan-Kidoel, en gy, Radhens Dhemang die Hoofden zyt der distrikten in deze Afdeeling, en gy, Radhen Djaksa die de justitie tot uw ambt hebt, en ook gy
Trouwens, indien zij er maar gelukkig mee geweest waren, ik had hun die uurwerken, als speelgoed, gaarne gegund.
Maar zij waren reeds volkomen blasé op het punt van dat moois
in onderland' en ook nog ' merson s ssays' en het eerste deel van ibbon s ' oman mpire' en de helft van envenuto ellini s ' ife' - interessant is dat, wind je ook niet?
ij had de gewoonte s morgens rond te zwerven en bij gelegenheid eens een man te dooden, alles vobr zijn ontbijt
wat gij geschreven hebt, en bijzonder, omdat het meestal zoo duidelijk en klaar is, en geheel hier te lande te huis hoort.
Ik heb hem zelfs eens hooren zeggen tegen mijne moeder: Er zal gewis nog een tijd komen, dat de boeken van JACOB CATS in ieder Hollandsch huisgezin zullen gevonden worden
en waardig zou zijn om de princes van China te trouwen, en zij heeft mij zeker met kamer en al weggevoerd, om mij met den anderen te vergelijken
die haar gedurig bezighield en waaraan de bisschop reeds gewoon was;
namelijk over de klink der voordeur.
en troostten er Lewin mede, dat het hooi toch bizonder mooi was;
maar deze begreep zeer goed de eigenlijke reden, die was, dat deze desjatinen zich gemakkelijker lieten maaien
Pop is nog naar allebei toegeweest om te vragen of ze komen mochten, maar Ma Raland had heel fier gezegd: 'Het is beter, dat Connie dezen keer thuis blijft.
eene pint bier en eene ton vol genadige vriendelijkheid aan elken bewoner van het dorp te schenken.
Hougomont heeft twee poorten: de zuidpoort, die van het kasteel;
Napoleon zond tegen Hougomont zijn broeder Jérôme;
maar er was een andere, hij wilde ze Wronsky wijzen, een wonder van schoonheid in streng oosterschen stijl, in het genre der slavin Rebecca, ge begrijpt me wel
Voor zijn gemak schreef hij ongeveer zooals hij sprak, dat is op z'n Zeeuwsch.
En toen hij later de groote zee-overste was geworden, die verslagen had uit te brengen van beroemde zeegevechten, of journalen had bij te houden van ondernemingen, die in meer dan één vaderlandsche geschiedenis zijn opgeteekend
gij hebt mij zooveel van uw familie, van uwe ouders.
MAURITS LIJNSLAGER.  Als met schrik bevangen en de hand op den mond van VAN DIJK leggende
Maar het boek, waarin ik dit gelezen heb, zei de keizer, is mij door den grootmachtigen keizer van Japan gezonden;
hare geduldige hand niet losgelaten, maar houdt ze nog vast, zooals hy beloofd had.
Hy plaatst haar zachtjes met den rug naar het ratelende werktuig, dat telkens knarsend
Willem bedankte de heeren uit naam van Mylord voor hunne bereidwilligheid, en verzocht den jagers hen den volgenden morgen vroegtijdig te willen wekken, wat de heeren dienstvaardig beloofden.
Nog lang bleven de jagers drinken en zingen, doch het laatste niet meer uit volle borst, want ze vreesden zijne hoogheid in diens slaap te storen
Zij waren zoo vroolijk, zoo liefhebbend, zoo welopgevoed, zoo eenvoudig!
Martha schilderde voortreffelijk bloemen en voorzag de helft der liefdadigheidsbazars van het graafschap
en toen zij bedacht, hoe onmachtig zij was om zich over deze beleediging te wreken, riep zij uit: Ik zou haast kunnen vloeken, als ik er aan denk
en hoe schaapachtig zij ook was, had dit haar gekrenkt.
Inwendig eenigszins oproerig, doch uitwendig volkomen kalm, had zij bij zich zelve gezegd: Mijn vader heeft buiten mij de quaestie van het huwelijk opgelost
en voor de eerste maal vreesden hare kloppende harten!
Maar hij, de vreeslijke god, hij was teeder als niet de Amazonen wisten, dat de strijdbaarste god wist te zijn
En er zijn hier in de stad nog meer sluikertjes.
Maar ieder, die een sluikertje houdt, is een glipper of zal een glipper worden.
Maar hoe, hoe het aan Duco te zeggen!
Zij dacht niet aan zich, zij dacht aan Duco.
Zij dacht er niet aan, dat zij geen geld meer had.
maar wij hebben u vooraf de redenen gezegd, die ons dit beletten.
Daarom ga van hier, en begeef u naar het hof van Bagdad;
daar zult gij hem vinden, wien het is gegeven, over uw verder levenslot te beslissen
maar het gevoel van bescheidenheid, haar ingeschapen, weerhield die vraag op hare lippen.
Zij begreep, dat de monnik goede redenen moest hebben, waarom hij haar het geheim niet mededeelde en achtte het daarom ongepast, een anderen weg in te slaan om daarachter te geraken
Rawdon eens of twee m a al voor zaken uit dineeren, terwijl Pitt bij hen was, en de baronet bracht een gelukkigen avond alleen met haar en Briggs door
had met zeer veel genoegen de ruimschotige weldadigheid van HELLEMANS waargenomen, en zij kon niet nalaten te zeggen: 'Het is toch aangenaam, mijn heer!
wanneer men in staat is, om ongelukkige armen, al is het ook dan maar voor een' tijd
zoo schoon als een wassen beeld, heeft zij afgelegd: mijne oude oogen hebben ze gezien en deze oude handen hebben ze aangeraakt, want ik hielp haar i wel eens eene enkele maal.
Toen wij den gang ingingen en aan de schel trokken, kwam er een afschuwelijk leelijke jongen uit een soort van kantoor, en keek ons aan over een hek met ijzeren pennen
want met alle vlijt en inspanning konnen wij toch niets dan eenige zwakke bewijzen van liefde wederom geven aan dien God, die ons het eerst heeft liefgehad, en ons alles gegeven heeft, zelfs het vermogen om te Zijner eere ietwes voor onze naasten te verrichten
et was, namelijk, de komst van de lijkstaatsie van een der chutters, wiens lijk door zijne edeschutters, driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman twaalf in getal, naar dat graf gedragen werd, en door alle de overige chutters, paar aan paar, plegtstatig gevolgd werd
toen hij deze bijzonderheden vermeldde.
Nu stiet zij hem aan den arm en zeide bleek van aandoening en angstige spanning: Weet gij ook van wien hij haar kocht?
Die is ook uit den plantentuin, zeide hij.
En den oudste de mat wijzende, waarop hij lag, en die zeer dik en fraai bewerkt was, voegde hij er bij: Dit behoorde aan de giraffe.
En met een sprong was hij verder in de straat.
Men herinnere zich, dat toen de compagnie Fannicot terugtrok, zij een rij lijken had achtergelaten
Het werd gedaan en thans had men in korten tijd het touw boven.
Het werd aan een' boomstam vastgemaakt en spoedig was Kuno ook gered.
Het kamizool, dat van witte zijde was, met groene vlaszijde geborduurd, had volkomen het aanzien, als ware het van een verkooping op de Noordermarkt afkomstig;
en Emma bij jufvrouw Blinder, en ik al hier;
maar mijnheer Jarndyce dacht, dat Tom en Emma en ik er eerst wat aan moesten wennen om van elkander af te wezen;
Maar wij betwijfelen het, dat hij aan zelfmoord had gedacht, wijl dit een ongodsdienstige handeling ware.
Jean Valjean hield zich in den dichten nevel van het gevecht, alsof hij Marius niet zag;
Welnu, ik beken ronduit, dat ik integendeel misschien wel over die ééne uitzondering, maar zeker nooit over mijn andere daden werkelijk berouw heb gehad, Eigenlijk is zelfs dat niet heelemaal waar, want het heeft me wel degelijk berouwd, dat ik uit lafheid mijn verkeerde neigingen nooit eens goed heb bot gevierd
zij trilde over geheel haar in nachtjapon huiverende lichaam
werd in alle wijken, in alle straten, in alle huizen vernomen.
Men hoorde den rijke zoowel als den arme telkens met eenen diepen zucht die vraag doen
Als Lodewijk een tweelingbroêr van Corrie was geweest, dan zou hij niet meer op zijn zuster hebben kunnen gelijken dan thans.
Deze man was een schrijnwerker, gelijk de meubelen die hem omringden aanduidden.
Hij was bezig met het afschaven van een kabinet, welke bezigheid hij verlichtte door met eene holle stem psalmen te zingen
Maar het gevolg was, dat Becky zeer, zeer sterk in de achting gedaaldwas van een landedelman en bloedverwant, die eens nogal op haar gesteld was geweest
eer de zomer geheel ten einde was, weder te Amsterdam te zullen zijn.
Het verdient naauwelijks gemeld te worden, dat MAURITS ook den eersten postdag aan zijne MARIA schreef, en haar in het breede het geval van het vinden
Deze aardigheden en het gesprek, dat daaruit voortvloeide, deden den tijd heel genoeglijk omgaan, tot Bailey junior kwam aankondigen, dat de maaltijd gereed was, EEN FEESTMAAL BIJ JUFFROUW TODGERS wat hij deed met de woorden
ACHTSTE HOOFDSTUK.  DE ARTILLERISTEN NEMEN HET ERNSTIG OP.
Maar hij had den tijd niet, iets te verhalen.
Marius nam hem huiverend ter zijde en vroeg: Wat komt ge hier doen
Nelly zag hem verwonderd aan, streek zijne haren uit zijn gezichtje, gaf hem een kus, en vroeg wat hij meende.
Gij moet er geen worden, lieve Nelly
Grauwvel nam afscheid van de oude elanden, en ging met Karr verder.
Hij werd al stiller, en liep met gebogen kop.
Maar zij hield toch erg veel van ons, en wij eveneens van haar.
Mijn oudste zuster, die naar haar genoemd en daar wel een beetje grootsch op was, verzekerde ons, grootmoeder was buitengewoon knap
Nu gaf hij mij een geduchten zet, zoodat ik geheel achterovervloog en de kerk over haar eigen weerhaan scheen te springen.
Daarna bleef hij mij rechtop bij beide armen vasthouden en hield de volgende verschrikkelijke rede
en de menigte, die met aandachtige gezichten naar hem stond te turen, geweldig in zijn nadeel.
Op de getuigenis der natuur afgaande, was hij door weinig meer
trok zijn vest glad, en maakte nog een aantal kleine toebereidselen van dien aard, welke men niet zelden ziet van iemand, die voor vreemdelingen zal verschijnen, op wie hy gaarne een gunstigen indruk zou willen maken
Ik weet zeker' zei ik, 'dat Jog later verliefd op mij wordt.
Toen draaide ik me om en ik sliep alweer voor Laura terug was.
Ons huis leek den heelen morgen wel bezeten, zelfs Ma was verwilderd.
Ze streek drie keer over Julies haar, ondanks de lampetkan, en daar kan Julie niet tegen, omdat het dan overeind gaat staan
als ge mij eerst dat mandje met sinaasappelen eens aangeeft;
want ik moet mij tusschenbeide eens kunnen verfrisschen, als ik mij zoo zal inspannen.
ja, het was iets nieuws, dat schelden: nooit nog, in geene letterkunde, was zoo gescholden geworden, met zoo een genot, te schelden en te hakken om zich heen;
die ook verontwaardigd was over de scherts, welke de oppasser zich veroorloofd had jegens den hooggeplaatsten nederlandschen ambtenaar.
WAARIN KWAAD GEBROUWEN WORDT.
Op kwam de zon, vloeide over geheel Londen heen
De twee heeren kwamen den volgenden dag bij tijds om deel te nemen aan het zeer verlate middagmaal.
Zij vormden een prettige aanwinst voor het gezelschap en brachten een welkome afwisseling in het gesprek, dat na een langen regenachtigen morgen in ietwat kwijnenden toestand verkeerde
En Juffrouw ANTJE, die hem zoo klaar verstond, als of hij zijne rede vol uit gesproken had, vroeg hem niet nader, maar trok haar handje, dat ongemerkt in BLOMMESTEYNS hand geraakt was, terug, om eene mug, die niet op haar aangezigt zat, te verdrijven
Ze schijnen het op uw huis verzien te hebben?
Ze beleedigden den Magistraat en dat kan ik niet hooren.
Maar welk afschuwlijk leelijk man spreekt daar met hen
Wees nu niet bang meer voor mij juffrouw, antwoordde Betje;
i ik heb er gisteren genoegzaam over nagedacht.
Ik weet niet wat mij daar overkwam, maar het zal niet weer komen
niets natuurlijker, dan dat zij behagen scheppen in elkanders gezelschap, zonder dat hieruit nog juist behoeft te volgen, dat van de eene of de andere zijde gevoelens gekoesterd worden, waartegen hun verstand hen, bij dat hemelsbreed verschil in hunne maatschappelijke stelling, de noodige wapens verschaffen moest
meestal twee aan twee in groepen bij elkander in vroolijke bewegelijkheid, machtige dampwolken in de lucht slingerend.
eene waarschuwing in de rookzaal aangeplakt, zegt ons, dat het dien dag verboden is, kaart te spelen
het heeft opgegeven;  en als men haar dan de opmerking maakt, dat zij van een temps jadis spreekt, die al over de dertig jaar geleden is, zegt zij met een zucht: ah!
ma chère, le
zeide Aylva: van wien hebt gij deze dingen?
zeide hij: kom, meld mij eens, kokeler!
Maar spreek mij geene vreemde talen, die ik toch niet versta
Maar hoeveel gewichtigs hij ook verzweeg, toch maakte de wijn zijne tong al te los, en voer hij vooral uit in zijn' diepen haat jegens Zwitsers, die als Geszler en Landenberg, den Oostenrijker dienden.
verliet onderging het gelaat van Sir John eene groote verandering;
de glimlach maakte plaats voor eene pijnlijke uitdrukking, gelijk am die van een tooneelspeler, afgemat door het spelen eener
Hierop ging hij enige treden achterwaarts, plaatste zich met de rug tegen een boom, stroopte de mouwen van zijn kolder tot aan de schouders op, en toog zijn blikkerend kruismes uit de schede.
De ronde spieren van zijn blote armen waren gespannen, en zijn gelaat kreeg iets in zich dat de leeuwen eigen is
avonden, avonden lang, in eenzaamheid, als de kinderen waren gaan slapen!
Het wachten, als zij maar stil zat, de oogen strak voor zich uit, kijkende naar de trammen, die eindelooze, die vervelende trammen
verbazend over het weefsel van logens in het requisitoir, dat er uitzag als de meest onvervalschte waarheid.
Dat hij zweeg, was om Louise niet te compromitteeren.
Hij wilde wel de kamer van een meisje binnendringen, en hij wilde zelfs veel meer;
torsten Iolàos en Argos' jongelingen den drakehuid in den tempel en vloeide het volk achter hen aan, terwijl de oude herder zijne moê blatende schapen, ijverig de schepershond om hen heen, terug voerde naar buiten
Ik ben blij kennis te maken met uwe zuster, juffrouw Dorrit, maar ik wist niet dat u een zuster hadt.
Ik vertelde u ook niet, dat ik er een had, zei Fanny.
zigheid zooveel mogelijk te rekken, en pakte eigenhandig een bord, mes, vork, lepel, kop en schoteltje en dergelyk huishoudgoed in
zij waren met Emilie in het salon, dat de familie had gereserveerd.
Zij kenden den toestand en achtten het onbescheiden om op het terras den uitslag te verbeiden.
men vindt alles zoo akelig niet meer, als men dat neemt.
Moeder zeide mij altijd dat ik nooit zoo iets mocht proeven, zeide Emmeline.
By my? ' vroeg Elizabeth, meer en meer verwonderd en onthutst: 'en wat kunnen Gekommitteerde Raden van een arme vrouw als ik ben begeeren?
Ik vermeed haar even stelselmatig als mijn kameraden en het duurde lang, eer de oude gevoelens terugkeerden en de vroeger vertrouwelijkheid weer opleefde.
Natuurlijk vroeg zij me dan naar een opheldering van mijn zonderling gedrag en moest ik allerlei wonderlijke leugens verzinnen om schijnbaar te verklaren, wat ik zelf niet begreep
Het zal dus zeker een' droom geweest zijn, die u in het hoofd maalt.
Sire, gaf de prins ten antwoord, ik zou mij de goedheid van uwe majesteit voor altoos onwaardig maken, indien ik geen geloof hechtte
HELLEMANS brak eindelijk, dit zwijgen af, zeggende: 'Mij dunkt Mejuffrouw!
gij zijt zoo opgeruimd niet als gister avond, en het is of gij eenigzins bleek ziet.
We moesten dus eerst naar Varses trekken en vrouw Barberin op onzen terugweg bezoeken;
ik zou dan zeker mijn honderd gulden hebben en wij konden ons tooneelstuk: De koe van den Prins vertoonen
Daarbij kon men verstaan dat de Fransen op de plaats waar die kreten aangeheven werden, het voordeel hadden, aan de andere kant weer klom het geroep Vlaanderen de Leeuw!
in krachtige galmen hemelwaarts, hetgeen dan ook de ondergang ener Franse bende deed kennen
getuigden, hoezeer het van den zeewind te lijden had.
Op den dijk, en kort bij dit geboomte, hetwelk men voor een overblijfsel hield van het eenmaal zoo vermaarde Kreiler bosch, zat een jonge zeemansgast sedert een paar uren in de zee te kijken
maar opperde zelf het plan om naderhand in den Haag te gaan wonen.
maar zoo teruggetrokken neerbuigend, dat ik terstond de indruk kreeg: van eenige vriendschappelijkheid tusschen ons zal nimmer sprake zijn.
Toen Buck in vijf minuten zestienhonderd dollar voor John Thornton verdiende, stelde hij zijn meester in staat enkele schulden af te betalen en met zijn partners naar het oosten te trekken, om te zoeken naar een fabelachtige verloren mijn
Maar Domoor hield niet op te bedelen, dat hij hem zou laten gaan, en eindelijk zei de vader: Ga dan maar;
De moeder gaf hem een koek meê, die met water en in de asch gebakken was, en daarbij een flesch zuur bier
en de ministers zouden komen, dadelijk na den Ministerraad.
En hij haastte, zonder veel ceremonie, zich naar de appartementen van de keizerin.
ten laatste een heuvel, waarop de reiziger kon blijven stilstaan, zich omkeeren, en, een blik werpende op de tegenwoordige grenzen der reusachtige stad
Laat u in godsnaam dien rommel in de studeerkamer opruimen.
De prinses ging verder, hare kleedkamer in
ook de over den muur geworpen hoed was wedergevonden en opgeraapt.
Terwijl Jean Valjean zijn jas aantrok, had Fauchelevent zich van zijn kniestuk met de schel bevrijd, dat nu aan een spijker, naast een mand, den muur versierde
maar de mand met glas, waarvan hij niet droomde en die voor hem stond, aanrakende.
De schop was zoo krachtig, dat de mand van zijne uitstalling op de straat viel, en al het glaswerk in duizend stukken brak
Toen Kerstmis naderde, begon de gewone geheimzinnigheid in huis te heerschen, en Jo bracht gedurig de heele familie buiten zichzelf, door het opperen van volstrekt onmogelijke en onuitvoerbare, maar prachtige en origineele feestelijkheden, waardoor dit zoo buitengewoon vroolijk Kerstfeest luister moest bijgezet worden
Licht mogelijk!  zeide de Heer Bos, al lachende: in dat gevat heb ik hem den dienst slecht betaald, dien zijn moeder mij bewijst: doch dan mogen wij ons tevens geluk wenschen, dat hij van huis is;
want een soortgelijken knaap acht ik tot alles in staat.
gulle onbevangen lach van de eerste dagen in den familiekring is niet meer de zijne;
een pijnlijke trek, het gevolg van grievende teleurstellingen en bitt re ervaringen, plooit zich niet zelden rondom zijn mond;
en dat er op zijn breed en schrander voorhoofd rimpels zijn waar te nemen, die van te aanhoudende inspanning en
En al mijn strikken en linten waren nutteloos
bevestigde ook Wesslowsky.  O, daarvan zijn wij overtuigd, dat gij niet behoeft te slapen en anderen ook geen tijd tot slapen zult gunnen!
Gelooft u, dat het een marskramer onmogelijk zou zijn, voor een nacht herberg op Crayenstein te vinden?
Dus je zoudt als marskramer naar Dordrecht willen gaan?
riep de Heer van Heukelom uit, terwijl hij Fulco met bewondering
in een keurig met spiegels en duizenden vlaggetjes versierde tent, dansten de lui den geheelen nacht.
Het was geen kostbare uitspanning, de prijs van een kaartje voor twee personen
Mevrouw VAN DE WALL begon bepaald te duchten dat de mannen het op hare dochter gemunt hadden, terwijl de gast met een verschrikt gelaat de mogelijkheid overwoog, dat de wrijving tusschen de beide echtelingen op hem mogt overslaan
Des middags.  Gisteren was ik bijna van tafel opgestaan.
Ik kon het niet uithouden, zooals mijn zoon mij aanzag.
Hij vroeg mij niet, wat dit alles beteekende
Zij kwam terug tot een kleine werkelijkheid.
Zij voelde, dat zij er wat verreisd uitzag en onbewust voelende, dat het beter was als Rudolf haar niet voor het eerst zoo onbehagelijk terug zag, opende zij langzaam
I.  Een tiental jaren geleden waren van een der fraaiste huizen in de Bocht der Heerengracht te Amsterdam alle vensters van den voorgevel verlicht, terwijl telkens bij het openen der voordeur enkele tonen van ruischende muziek naar buiten ontsnapten
bouwde hij eene ellendige hut van eenige half verbrande planken en balken, leefde van de vruchten van zijnen tuin, en geleek zoo een kluizenaar, die de menschen ontvlugt
naauw had EDUARD haar koesterend gedekt, of zij vloog weêr op, en dan gelukte het hem niet zonder veel inspanning haar tot kalmte te brengen.
Hij wist niet wat aan te vangen met de vrouw, wier man ongetwijfeld in den brand was omgekomen, en welke buiten de plek gronds, die haar nog toekwam, alles verloren had
waarna zij op één na weder vertrokken, in wien ik weldra den mij bekenden gesnedene herkende.
Vervolgens zag ik ook de dame binnen komen.
Ik ging haar te gemoet, en betuigde haar dat ik gereed was hare bevelen te ontvangen
had hij er allerlei bevallige en sierlijke kleine meubelstukken voor jonge dames bijgevoegd, étagère, boekenkast met vergulde boeken, papeterieën, een met paarlemoer ingelegd werktafeltje, een zilveren vergulde nécessaire
Spoedig daarop bracht de sultane, vergezeld van de vrouwen van haar gevolg en die van de prinses de bruid binnen.
De laatste, die naar buiten ging, sloot de deur achter zich toe
Wij waren met ons twaalven kostjufïertjes, en dan waren er de twee jufvrouwen Donny, tweelingen.
Het was bepaald, dat ik door den tijd van mijne bekwaamheden als gouvernante zou moeten leven
Ziende dat het gevecht voor de Fransen een zeer nadelige wending kreeg, deed hij een teken aan de soldenier die de Vrouw bewaarde.
De ruiter dit verstaande poogde, volgens het bevel, van het slagveld te vluchten, maar de zwarte ridder begreep zijn inzicht, en de spoor in de zijde zijns dravers drukkende, sprong hij plotseling voor de soldenier
Daarbij dient in aanmerking te worden genomen, dat Jan van Arkel nog jong en in de kracht van zijn leven was: dat hij, schoon tot den geestelijken stand opgeleid, echter altijd smaak had blijven voeden voor ridderavonturen
in één woord, dat het uur gekomen was, waarop men de vrucht van zoovele moeite en opofferingen smaken zoude.
'En zoudt gij,' vervolgde hij, 'dwaas genoeg zijn, om, in één oogenblik, ter voldoening van eenige belagchelijke zwarigheden, den arbeid van jaren
en weldra door de gemaakte bres naar binnen zal dringen met het zwaard in de vuist, dood en verderf brengend?
Ach, Bertha zoowel als hare moedige verdedigers weten het, welk lof hun boven het hoofd hangt, maar zij zijn niet bij machte om den vijand langer afdoenden weerstand te bieden.
Nu, ik moet je zeggen, hernam Anna, dat ik hier en overal slaap als een roos.
vroeg Stipan, die uit de zijkamer trad en zich tot zijn vrouw wendde
leefden in de kalmer wateren van het zuiden en onder den invloed van het al zachter wordende klimaat, op in de levenskracht en de frischheid hunner volle jeugd;
van alles verzinnend om het scheepsleven gezellig en vroolijk te maken
iemand, daar nog leven in was, zoo plat en zoo stil zien liggen.
Hij is een ongelikte beer om mee te spelen, die Paap.
Het gezicht van den secretaris, terwijl Dennis en Hugh te zamen
liet hij zich t'och bewegen de kamer uit te gaan, en spoedig daarna kwam hij terug met de boodschap, dat zijn patroon zich had laten vermurwen, om, tegen alle regelen en gebruiken in, de heeren terstond te ontvahgen
in geduld?  Wie kon zoo blijmoedig de wreedste ontberingen dragen, wie nog zooveel om anderen denken en voor anderen doen als gij, ook toen uw laatste krachten met elken dag sneller afnamen
den Euenos over, is door Keyx, de heerscher, af gestaan aan het paardmensch, dat u voor reispenning over voert op zijn sterken rug, zonder dat de voet vochtig u worde
naamloos en als onbewust waarheen, over rotsen en klippen, door velden en akkers dwaalt, en den wandelaar die zijne boorden volgen wil in de onzekerheid laat waarheen zijne reis zal geleiden, tot dat het eindelijk, door den toevloed van andere beeken
Dit was voor de beschuldiging verkregen, en kon niet meer betwist worden.
Hier ging de advocaat-generaal door een behendige wending terug tot de bron en de oorzaken der misdaden, en voer uit tegen de onzedelijkheid der romantische school
Hij zag doodsbleek, zoowel van pijn en bloedverlies, als van kommernis over het lot van zijn Heer.
En ook was zijn hart vervuld met deernis over de ongelukkige Edelvrouwe, die, misschien droomende van den spoedigen terugkeer van haar gemaal, en onbewust van het leed, dat haar getroffen had, wellicht in een diepen slaap verzonken lag
Ik bid nu al jaren lang, ik bid zeker al dertig jaren lang.
en Herakles velde hem twijfelloos en legt u den buit, dien hij bracht uit Arkadië's bloeiende lente, voor den vorstelijken voet!
Nieuwsgierig en angstig waagde Eurystheus zich toen van achter den troon
H.  Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter met ontbloot zwaard, en om den koninklijken divan bevonden zich gewapende wachters, die op één wenk van hun meester den onderdaan naar de gevangenis sleurden
gij zult toch wel gelooven, wat ge zelf wilt.
Wanneer gij echter iets van hem leert, wees er dan niet zoo ijdel op;
als de schoolmeester niet zoo pedant was, zou hij een beste kerel zijn
dat het tegenwoordig oogenblik niet moest verzuimd worden, om daarvan de waarheid te weten: en zoodra dus eenigen tijd zich aan de uitwerksels van hare hartstogtelijke aandoeningen had botgevierd, zeide zij
Willem en de Engelschman sliepen, hoe vermoeid ze ook waren, niet veel;
het voortdurend geloei, geblaat, gehinnik en geblaf der tallooze dieren op het station deed hen telkens ontwaken
De weken, die nu volgden, waren als zonneschijn na den storm.
De zieken namen voortdurend in beterschap toe, en mijnheer March begon er van te spreken, om in het begin van het nieuwe jaar naar huis terug te keeren
Maar terstond veranderende, zei hij zacht tot zichzelven: Als Sijtje wist dat ik knorrig op den hond was
en ik verzoek a mij op te geven welke sommon u aan mijn zoon hebt voorgeschoten.
Hij liep doolloos in de kamet heen en weer, maar stond geen oogenblik stil
Hierom beloofde zich BLOMMESTEYN niet alleen een goed reisgezelschap, maar berekende ook, dat de kosten, door hun tweeën gedragen wordende, aanmerkelijk minder zijn zouden, dan dat die alleen voor zijne rekening kwamen;
zonder ontboden te zijn aan ols Departement kwam, omdat hij wat wilde weten, begrijp je?
Yerbeeld je, dat hii nu eens plotseling eeu ingeving kreeg, kij k eens aan, om w r at te willen weten
u terug.  e breede, met dennen beplante weg waarop wij komen, is de groote weg naar orne.
ok van daar kan ik u langs een pad, rijk in schoonheden, op wickel en bij den watermolen brengen
Bedenk, tante, het was gisteren.
!  En vandaag was ze zoo kalm, zoo eenvoudig.
Maar het kan niet anders, niet waar, of ze lijdt nog heel erg
Van hare maatregelen hingen die harer beide vrienden af;
Mevrouw Jennings kon Cleveland niet verlaten, zoolang de Dashwoods er logeerden, en op aller verlangen werd Kolonel Brandon spoedig overgehaald, zijn verblijf aldaar als even vast, zooal niet als even onmisbaar te beschouwen
Dat gij na éénen zoudt binnengelaten worden, zeide Arkel: en indien gij uwe oogen gelieft te slaan op den zonnewijzer, die daarginds tegen den toren gespijkerd is, zult gij zien, dat ik mijn belofte nakom.
Ik heb de noodiging aangenomen, antwoordde Tante, ofschoon ik wel gewenscht had, dat zuster Van Bempden een anderen dan den dag van Zaterdag tot deze feestviering had uitgekozen.
Het wordt somtijds laat: en dan is men minder gestemd, den dag des Heeren behoorlijk te vieren
Onze lieve Dora is een troetelkindje van de natuur.
Zij is een schepseltje van licht en vreugde.
Ik wil wel bekennen, dat het goed zou zijn, als zij het zou kunnen doen
Wijs en wijsgeerig zijn, is verschillend;
en het bewijs er van is, dat, de kleine ongeregeldheden in haar leefwijze er buiten gelaten, Favourite, Zephine en Dahlia wijsgeerige meisjes waren
echter gaven zij de moed niet op, zij waren toch nog veel talrijker dan de Vlamingen, en bezaten nog benden genoeg die niet gevochten hadden.
Terwijl de voorste scharen van het Frans leger dus de nederlaag hadden, stond de Seneschalk d'Artois met het tweede lichaam verder van het Vlaamse leger
Weêr anderen hielden hem zelfs staande, en zetten hem op een' ezel, dien zij bij toeval ontmoetten;
terwijl zij hem door de stad deden rondrijden, onder het gelach en gejuich van
Ik zie hem morgenochtend niet meer, want wij gaan vroeg weg.
Mijn kind, mijn zoon, mijn lieveling,.
voor jou heeft je vader illuzie's en zijne illuzie's zullen de goede feeën zijn, die je regeering zullen voorbereiden
Op een avond, na het diner, stelde hij voor allen te gaan naar de ruïnes: de maan scheen, dat was wondermooi.
Maar mevrouw was bang voor malaria, de meisjes voor roovers;
en zij gingen alleen, Duco en Cornélie
rolde hij zich op, en ging liggen nadenken.
Maar er kan wel niets moeielijker zijn voor een arme slang, dan wraak te bedenken op een grooten, krachtigen eland, en de oude Helpmij peinsde dagen en nachten
Gij zijt een deugniet, riep Amgiad, en uw rug zal ondervinden, dat liegen en pligtverzuim strafbare zaken zijn, die gij moet afleeren.
maar zij placht te verhalen, dat de Entrechats tot een adellijk geslacht in Gascogne behoorden en zij was zeer trotsch op haar afstamming van hen
hem toch zoo ver van het hoofd?
Met klokslag twaalf uur, toen Anna nog aan haar schrijftafel zat en juist haar brief aan Dolly sloot
Een van hen riep hem toe: Gij, Jacob, zult ze niet goed meer bijten kunnen!
Indien mijn tanden niet zo goed als de uwe zijn, morde de oude Maceclier, heb ik toch een bijl die het bijten lang gewoon is.
Ik zou met u wel twintig maten wijns verwedden, wie van ons beiden het meest Fransen naar de hel zenden zal
maar zij moest weêr terug naar de garderobe, waar, aan een deur, hare sleutels nog hingen.