AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toen er nog maar weinig waren maar de zwarte waren zeker z overtuigd van hun macht dat ze niet konden gelooven dat het mogelijk was die te verliezen
maar dat was niet zoo gemakkelijk want hij wist niet hoe hij ooit naar beneden zou durven kijken hij wist zeker dat hij duizelig zou worden als hij dat probeerde
en ik denk wel dat we zullen besluiten dat alles zal blijven zooals het is terwijl de man en vrouw samen spraken lag caesar voor den haard hij hief het hoofd op en luisterde heel oplettend
tonnen flesschen en zakken het water over de aarde neer te stroomen op hetzelfde oogenblik dat de eerste lentebuien op t veld neerkletterden werden er zulke vreugdekreten aangeheven door alle vogeltjes in boschjes en hagen dat de heele lucht er van weerklonk
maar weer juist als te voren voelde de proost zich overtuigd dat hij den verkeerden kant uitging toen aarzelde hij niet in te grijpen hij nam de teugels dwong het paard om te keeren en het gelukte hem ook het naar het pad terug te brengen
en als nu niels ook maar had gezwegen was alles goed gegaan maar hij kon niet laten te vragen hoe het den heiligen petrus was gegaan toen hij den skaaning scheppen ging ja wat vindt je zelf zei kleine mads
op den kalen gladden berg het duurde lang eer daar iets anders dan wier kon groeien toen kwamen het hondskruid het zonnekruid en de wilde rozen maar nog tot nu toe is er niet zooveel plantengroei op alvaret dat de berg geheel verborgen is hier en daar schijnt
den jongen doen begrijpen dat zij die in uppsala mochten wonen en studeeren gelukkig waren maar duimelot had nog niet gewenscht een van die menschen te zijn maar toen was het gebeurd dat het groote feest ter eere van de lente
hij had tegen den arend gezegd dat hij niet langer op zijn rug kon zitten en dat hij een poos slapen moest gorgo was dadelijk neergedaald en de jongen had zich in t mos
de loofboomen vatten niet zoo snel vuur als de naaldboomen de boschbrand stond voor een muur en kon niet verder komen hij gloeide en spatte vonken probeerde over te springen op het sparrenbosch aan de andere zijde van de beek maar bereikte dat niet
ik heb niet zelf een blauwen schotel voor hem kunnen neerzetten zei klement maar ik heb aan den laplandschen jongen gevraagd het te doen
zij maakten oproer tegen de witteveeren en gaven de macht aan windsnel die de ergste nestenplunderaar en roover zou zijn die men bedenken kon als zijn vrouw
dat niemand kan zien dat er in gegraven is de jongen deed wat hem was opgedragen maar toen hij daarna weer op de rots kwam was hij niet weinig verwonderd toen hij zag dat akka voor de zes wilde ganzen was gaan staan en dat alle hem heel plechtig tegemoet kwamen
met den stroom want de otter werd dikwijls door de golven meêgerukt de rivier af maar hij werkte zich telkens weer naar boven hij zwom voort in de deining
en den jongen had er door de vensters allerlei opgezette dieren gezien ze waren gevlogen over de groote kassen met de vele vreemde planten en ze hadden op de sterrenwacht neergezien waar veel sterrenkijkers naar den hemel gericht stonden ze waren ook voorbij veel vensters gevlogen
enkel grauwe herdershutten die s winters leeg stonden hier en daar liepen smalle kronkelende boschpaden waar de menschen in den afgeloopen winter hout langs hadden gereden beneden bij de rivieren lag het hout opgestapeld
maar t was t meest s middags dat hij als speelman moest optreden s morgens zat hij gewoonlijk op wacht in een van de prachtige
toen hij op die manier een poos was doorgegaan kreeg hij zoo'n honger dat hij moest gaan eten maar aan tafel ontmoette hij alweer den overblijver
de jongen had pijn in al zijn ledematen na den tocht van den vorigen dag en hij vond het heerlijk stil te blijven liggen terwijl hij op haspel wachtte die beloofd had hem te komen halen
t was alsof ze wilden zeggen och hij is een mensch hij verstaat ons niet en wij verstaan hem niet toen stond de jongen op en ging naar akka
daarnaast lag een hoop kaf en stroo en zij verzocht de ganzen zich daaraan te goed te doen wij hebben van t jaar veel sneeuw gehad hier op het eiland zeide ze
dat er werkelijk een witte gans was die daar op het water lag werd hij even boos als alle anderen hij blies van woede stoof regelrecht op maarten den ganzerik af en rukte hem een paar veeren uit ik zal je leeren wilde gans om hier zoo toegetakeld bij de zwanen te komen riep hij
hij zette de pooten voorzichtiger in de sneeuw en als hij ze optrok zagen we bloed in het spoor toen begrepen we waarom de jagers zoo volhielden
en liep verder karr vond grauwvel maar de eland was z somber gestemd dat hij nauwlijks groette hij begon dadelijk over het bosch te praten ik weet niet wat ik er niet voor geven zou als die ellende ophield zei
maar vr dit hem gelukt was kwam gauw nog een kraai pakte hem bij zijn eene kous en gooide hem op den grond als niels holgersson maar gauw om hulp geroepen had zou de witte ganzerik hem stellig hebben kunnen bevrijden
wilde ganzen moeten leeren lucht te eten en wind te drinken antwoordde de leidstergans en hield niet op maar vloog door als te voren en t scheen wel alsof de jonge ganzen geleerd hadden van lucht en wind te leven
en toen hij nu in den dennetop zat zag hij nog die groote blonde vrouw voor zich zooals ze daar op de plaats stond en het brood omhoog hield zij had t zeker wel geweten
ratten waren juist niet gezien bij de andere dieren maar de zwarte ratten op t huis glimmingen maakten daar een uitzondering op er werd altijd met achting
meer in t bosch groeit en hier niet terugkomen vr de slang helpmij dood is ik ziekte en dood zal zenden over al die larven die langs de takken kruipen en er van eten wat zeg je daar vroeg karr
even als de oude heer zonder dat ze er toe had kunnen komen hem te danken en ze liep er steeds over te peinzen hoe ze doen moest om hem nog met haar dankbaarheid te bereiken
de vonken stoven als een vuurregen over de loofboomen de lange vlammen vlogen sissend uit den rook alsof het bosch aan den anderen kant ze naar zich toe zoog maar de loofboomen hielden het vuur tegen en daar achter werkten de menschen
toen de man uit kiruna die asa t ganzenhoedstertje naar t lappenkamp had gebracht in zijn roeiboot in den loop van dien dag terugkwam
de vogels sloegen in allerijl op de vlucht ze fladderden op uit den rook als groote roetvlokken vlogen dwars over het dal en kwamen op de bergvlakte waar de jongen zat
de arend geloofde vast dat hij klement larsson zou vinden onder de menschen die naar het bosch trokken zoodra hij een groep menschen zag die naar de zomerweide trokken daalde hij neer en monsterde die met zijn scherpe oogen
tot de marter weer naar boven kwam klauteren de stumper was druipnat en bleef nu en dan staan om den kop met de voorpooten te wrijven dacht ik het niet dat je een stoffel was en in de beek zou
ten noordoosten lag een andere berg de luossavara die ook veel ijzererts bevatte tegen die bergen op begon men een spoorweg aan te leggen van
waarop met scheeve hoekige letters stond ingekrast de vossen op het kleine karelseiland zijn in het helsche hol gevallen ga maar naar ze zien
ze vlogen hooger op en verder de zee in toen begreep hij het eindelijk ze wisten niet dat hij een mensch was geworden ze herkenden hem niet en hij kon ze niet roepen omdat een mensch de taal van de vogels niet spreken kan
dat hij op den grond bleef liggen loop nu weg anders eten we je op bromden de beertjes ja doe dat maar zei de jongen ik kan niet meer wegloopen
en me met z'n kracht een steen naar het hoofd gooide dat ik in t water viel en eer ik er weer uit kon kruipen de marter hoefde niet verder te vertellen er was niemand die naar hem luisterde smirre was al lang weg de ganzen achterna
want djupafors ligt niet in een woestenij aan den eenen kant van den waterval ligt een papierfabriek en aan den anderen kant die steil is en met boomen begroeid ligt het park van
en was nog niet heelemaal hersteld van dien ernstigen aanval ik ben gekomen om met je over je boek te spreken zei de student dat is een uitstekend werk moet je weten
toen werden de kinderen goed ontvangen ze kregen veel en goed eten en mochten er niets voor betalen toen ze opstonden om te bedanken en heen te gaan
toen de cursus was afgeloopen en de leerlingen nääs verlieten was ze een beetje jaloersch op hen die de beide heeren hartelijk konden bedanken en hun met mooie woorden konden zeggen wat ze voelden zoo ver zou ze nooit komen
ze waren al verscheiden dorpen doorgetrokken zonder ergens aan te kloppen naar kleine hutjes aan den zoom van het woud die alle arme reizigers zoo graag aantreffen keken zij ook niet om
maar vlogen er telkens weer in en keerden elk zandkorreltje om om er achter te komen waarom de menschen den kuil gegraven hadden juist toen de kraaien daar liepen stortte een massa grint van een kant naar beneden
mijn kameraden en mijn leeraars zei hij in zichzelf en wat gaat het toch prachtig met mijn studie vandaag moet ik voor het laatst naar mijn tentamen
nu geen van de kinderen die overnemen zou zij gaf er niet om of zij arm werd doordat ze haar eigendom niet verzorgde maar ze was bang dat haar kinderen zouden te weten komen hoe moeilijk zij het had
zoodat ik weer terug moest keeren mijn vrouw smeekte me hem vrij te laten maar ik had me in mijn hoofd gezet dat hij naar de schans moest
hoe zal het met ons arme kinderen gaan maar zelfs de wilde ganzen hadden het hart niet met zulke stakkers den gek te steken t zal je beter gaan dan je denkt riepen zij in t voorbijgaan de wilde ganzen waren nooit zoo opgeruimd als wanneer ze over een vlakte kwamen
er een storm van gelach en spottende woorden op uit de groote vogelscharen die hen omringden de arend hoorde dat en keerde zich naar akka met boozen blik alsof hij haar wilde aanvallen
ik heb jou noch je familie ooit kwaad gedaan neen dat weet ik wel zei de reuzenvrouw maar ik moet je doodslaan omdat je mijn koperberg hebt ontdekt dat zei ze met z'n bedroefde stem alsof ze in t geheel geen lust had hem te dooden
alleen de naakte grauwe steenen waren nog over toen de jongen verder boven de stad kwam zag hij dat zij voor t grootste gedeelte met kleine lage huizen bebouwd was maar hier en daar waren nog een paar hooge gevelhuizen en een paar kerken uit den ouden tijd over
terwijl we daar vlogen zagen we drie jagers die beneden in het bosch wandelden ze liepen op sneeuwschoenen ze hadden honden aan touwen messen in den gordel maar geen geweren er was een hard bevroren korst op de sneeuw
er is nog een gast dien ik nu van nacht ontvangen mag hij zei niets meer maar hij trok haastig zijn jas aan stak een lantaarn aan en ging naar buiten buiten woei dezelfde felle wind en t was er even koud maar toen hij op de stoep kwam begon hij te neuriën
toen kaksi hoorde wat duimelot scheelde zei ze op eens als duimelot treurt over een stad zullen we hem wel gauw troosten kom maar meê dan zal ik jelui naar een plaats brengen
juist toen hoorde hij een haan kraaien beneden op de aarde en dadelijk boog hij zich over den rug van den raaf en riep hoe heet dit land
t paard keerde den kop om en zag den jongen oplettend aan ben jij de zoon des huizes vroeg hij ik heb veel kwaad van hem gehoord maar jij hebt zoo'n goed gezicht dat ik niet zou gelooven dat jij t zijn kon
dat ook de wilde ganzen zouden hooren hoe ondeugend hij kon wezen hij was z bang geweest dat hij niet bij de wilde ganzen zou mogen blijven
ik kan alleen niet begrijpen hoe we er bij kunnen komen neen dat zal wel onmogelijk zijn zeiden de kraaien de vos stond met zijn kop tegen zijn linkerpoot te wrijven en dacht na
als hij van huis ging sprong karr vooruit en onderzocht den weg en als hij thuis was lag karr buiten voor de deur en hield toezicht over allen die binnenkwamen en weggingen als het kalm was op de plaats van den boschwachter
de wilde ganzen konden dus rustig op een bos biezen gaan staan slapen wat niels holgersson betreft hij had te veel honger om te kunnen slapen ik moet toch probeeren in een of ander hutje te komen
maar het erts dat ze in één jaar opdolven verdeelden ze in hoopen verlootten die en smolten het koper ieder in zijn eigen oven uit ze werden allen rijk en machtige mijneigenaars en bouwden zich groote aanzienlijke hoeven
op datzelfde oogenblik kreeg ook mooivleugel donsje in het oog en was zoo verbaasd dat ze een heele poos met den snavel open bleef staan
misschien op een plaats zou wezen waar hij in t geheel geen eten kon krijgen besloot hij te probeeren een zakje te maken dat hij vol mosselen kon doen hij vond op de wei oud rietgras dat sterk en taai was en daarvan begon hij een ransel te vlechten
dacht hij ik wou dat je met me meê wou gaan en me helpen zei het paard de jongen vond het moeilijk met iemand meê te gaan die er zoo ellendig uitzag en verontschuldigde zich om het slechte weer je hebt het hier niet beter
door wreede roovers van haar teere jongen was weggevoerd en hoe niels de ganzenjongen zich onder de menschen had gewaagd en haar de kleine eekhoorntjes gebracht had
dat het om te beginnen t verstandigst is dat we ons zoo blij toonen over haar thuiskomst als t ons maar mogelijk is ze is zoo dom dat ze misschien niet eens gemerkt heeft dat we haar met opzet duwden terwijl
waar niets dan verlaten hoeven te vinden waren ik wil je brengen waarheen je maar wilt zei de jongen maar niet vr den winter nu is t lente mijn rendieren trekken naar t westen over de rotsen
zooals hij nu onder den vleugel van de gans lag ingestopt kon hij niets zien en maar slecht hooren en als den ganzerik iets kwaads overkwam was hij niet in staat hem te redden geruisch en gekletter hoorde hij van alle kanten
op hun gebaande wegen en zwerven niet rond op de eenzame rotsvlakte als de viervoeters op de speelplaats zijn aangekomen zetten ze zich neer op de ronde bergtoppen iedere diersoort houdt zich apart
en hier bij den waterval hadden ze een smederij en een smeltoven maar de hamer klonk enkel een paar uur per dag en de oven brandde maar een paar maanden achter elkaar
of de boer stond op tevreden en blij en dankte haar voor haar goed antwoord nu eindelijk was hij voldaan zei hij nu begrijp ik volstrekt niet wat je meent zei de vrouw van ulvasa ja ik meen dit lieve vrouwe zei de boer
en telkens als die leeg was haalde hij nieuw zaad uit een zak die bij de greppel stond de arend had er op gerekend dat die zak daar vol was met het beste voedsel dat de jongen maar wenschen kon en hij was boven de mand neergedaald
toen de jongen van den rug van de gans gleed zag hij dicht bij zich iets dat op een hoogen spitsen steen leek maar bijna op hetzelfde oogenblik merkte hij dat het een groote roofvogel was die de klip als nachtverblijf had uitgekozen
hij vloog niet voorbij de maan maar t scheen alsof hij er uit vloog de vogel scheen zwart tegen den lichten achtergrond en zijn vleugels reikten van den eenen kant van de maanschijf naar den anderen
en een beetje schieten zonder dat iemand zich er meê hoeft te bemoeien zei hij in zichzelf maar t scheen wel dat vader de gedachten van den jongen geraden had
ze hebben den heelen avond zoo'n pret met hem gehad dat ze hem niet op wilden eten maar hem voor morgen bewaren maar de beer duwde haar op zij bemoei je nu niet met dingen die je niet begrijpt
en de ganzerik die aan t strand bleef liggen verloor hem al gauw uit het oog de jongen liep met moeite voort door een hoog bosje anemonen
als de wervelwinden over de vlakte vlogen had ysätters kajsa pleizier dan stond ze midden in den wervelwind rond te tollen haar lange haren vlogen in t rond op de wolken van den hemel haar sleep zwierde
je zult het wel laten om weg te vliegen riep hij maar juist op dat oogenblik was de ganzerik er achter gekomen hoe hij doen moest om van den grond op te vliegen hij kon niet ophouden om den jongen af te schudden zoodat die mee de lucht in moest t ging z snel in de hoogte dat de jongen rilde
hij liep op een stoppelveld in t westen van vemmenhög en hoedde de ganzen en op het veld naast hem liepen die kinders uit smaland met hùn ganzen
wat deed die vreemd had ze gezegd ik geloof dat hij een van mijn weitebroodjes wilde hebben t was zoo'n mooie vrouw lang en blond met een vroolijk open gezicht ze had heel hartelijk gelachen
hij probeerde zich moed in te spreken met een parmantig woord later dacht hij niet meer aan het standbeeld maar liep een breede straat in die naar zee leidde maar hij had nog niet lang geloopen toen hij iets achter zich hoorde achter hem liep iemand die met zware voeten op de steenen stampte
als nu en dan in de lente zijn glimlach wegsterft en het toont dat het werkelijk gevaarlijk kan worden toen het nu inderdaad tot een overstrooming scheen te komen
dat zij geen rust hadden vr zij het hadden ingenomen de ooievaar op een morgen werden de wilde ganzen die op het ijs in t vombmeer stonden te slapen vroeg gewekt door luid geroep boven in de lucht trirop
meende hij dat hij een vreeselijk gevaarlijk dier had ontmoet hij schrikte hief den voet op sloeg met zijn hoef en verbrijzelde den kop van de slang
en dat zoo'n mooie domkerk heeft als die in linköping dat kan wel zoo zijn zei de boer maar ik ben een oud man en ik weet dat er een tijd zal komen dat ze ons niet zullen eeren noch om alvastra of vetra noch om de domkerk daar kun je gelijk aan hebben
dat ze dat kleine troepje zwarte ratten het kasteel glimmingen in vrede hadden kunnen laten houden nu ze zelf het heele verdere land gewonnen hadden maar daar dachten ze niet aan
en riep met een stem z schel dat ze pijn deed in de ooren dat is vast en zeker helpmij de slang die hier dood ligt hij liep nog eens langs hem en toen bleef hij staan in diepe gedachten verzonken en krabde zich met den voet in den nek
en daar hij een dapper man was besloot hij dadelijk meê te gaan zonder verder aarzelen leidde hij het dier naar een steen om weer op te kunnen stijgen ga je gang maar zei hij ik zal je niet alleen laten nu je me meê wilt hebben
en toen er zooveel waren voorgereden dat ze een heele ruimte vulden was het alsof iemand een sein gegeven had en toen begon opeens uit al die schalen
t is onmogelijk dat er twee zulke groote slangen hier in t bosch kunnen zijn zei hij hij is het zeker hij was juist van plan den snavel in de slang te steken
toen de proost den berg was afgereden en thuis kwam in de pastorie wist hij niet meer of t een droom een visioen of werkelijkheid was geweest wat hij dien nacht had gezien
het lukte jarro niet zich te bevrijden maar die aanval had de goede uitwerking dat de jongen merkte dat de vogel niet dood was hij droeg hem voorzichtig naar de kamer en liet hem de huismoeder zien een jonge vrouw met een vriendelijk gezicht zij nam den jongen dadelijk jarro af
dat gorgo zoo gehaat en verafschuwd was hij had bijna medelijden met hem gekregen een poos later waren ze over een groote boerderij gekomen waar de huismoeder juist gebakken had
de jongen kon niet laten te denken dat het waar was dat hij die dat geschapen had zich niet veel moeite had gegeven bij zijn werk maar het in haast had uitgehouwen keek men daarentegen naar het noorden dan was het
hij moest vrij lang zoeken eer hij meer van de wilde ganzen vond maar toen merkte hij op een kleine hoogte iets als een klein grauw boschje gras
en scheen geweldig knorrig de witte zinkt naar den grond de witte zinkt naar den grond zeg hem dat het gemakkelijker is hoog te vliegen dan laag riep de leidster en ze vloog geen ziertje langzamer
het meest hoonend geschater en een alleronheilspellendst gekras allen die op de speelplaats zijn herademen als die wolk zich eindelijk oplost in een regen van fladderende en krassende kraaien
werden de jongen weer ongeduldig akka akka akka riepen ze met hartverscheurende stem wat is er vroeg de leidstergans we hebben geen plaats voor meer namen in ons hoofd schreeuwden de jongen
zij deed hem ook geen kwaad toch kon hij haar maar niet vertrouwen ook kibbelde ze altijd met hem omdat hij van de menschen hield je meent dat ze je verzorgen omdat ze van je houden zei klorina wacht maar tot je vet bent dan draaien ze je den nek om
hoe de kleine speelman in de war was toen hij de schans verliet den morgen toen hij heenging had hij er wel aan gedacht het eten voor het dwergje in een blauwen schotel buiten te zetten maar ongelukkig had hij er geen kunnen vinden
en donsje met de zes jonge gansjes kon vertoonen aan de ganzen en de kippen aan de koeien en de kat en aan moeder holgersson zelf zoodat hij niet heel ingenomen was met het voorstel van den jongen
ze hadden zich eerst maar een droge en prettige plaats bij t meer uitgezocht en toen hadden ze alleen een paar wilgestruiken weggehakt en een paar bosjes gras weggesneden om hun bouwterrein in orde te maken
het hutje den volgenden morgen toen de jongen wakker werd lag hij in een bed toen hij zag dat hij in een huis was met vier muren om hem heen en een zolder boven zijn hoofd meende hij dat hij thuis was
met zijn voortanden wel had kunnen losknagen t was duidelijk dat hij den heelen nacht zou moeten werken en misschien nog langer eer hij zoo'n groot gat gemaakt had dat bataki er door kon de raaf verlangde z om los te komen dat hij niet kon slapen
er was geen aarde meer onder hem hij had niets dan lucht en wolken om zich heen hij werd heelemaal duizelig en klemde zich nog angstiger aan den ganzenrug vast dan hij den eersten keer had gedaan t was alsof hij zich onmogelijk vast zou kunnen houden
de vos is zeker hier geweest en heeft haar meêgenomen dacht de jongen maar op t zelfde oogenblik hoorde hij een mooie stem antwoorden hier ben ik ganzerik hier ben ik ik heb
waar veel kippen op den mesthoop liepen te pikken een arend een arend riepen ze en begonnen hard weg te loopen om een schuilplaats te vinden
en toen werd hij kalm dat is heel prettig om een levend wezen te ontmoeten zei hij misschien wilt u me wel zeggen
als b v geluksveld eierberg en geldstad maar de hanen van de groote buitens waren te deftig om wat grappigs te verzinnen een van hun
en daar zij de kinderen van jon assarsson waren konden ze immers in de hut zijn waar hij gewoond had terwijl ze op hem wachtten een vrouw had den deursleutel van onder den drempel opgezocht en de kinderen binnen
maar jarro verscheen niet hij zag wel veel vogels die op hem leken maar ze vlogen voorbij zonder naar hem te kijken en hij begreep dus dat zij de rechte niet waren toen jarro niet bij hem kwam dacht de kleine jongen dat hij hem zeker gemakkelijk zou vinden als hij maar op t meer kon komen
die door t roepen van de wilde ganzen een grooten lust tot reizen had gekregen als er nog één troep komt ga ik meê zei hij en toen kwam er een nieuwe troep en riep
hoe gevaarlijker het werk werd nu en dan kwamen sterke waterstroomen aanbruisen uit een hoek van de mijn of stortte het dak van de mijngang in boven het hoofd van de mijnwerkers dat maakte het werk in de groote mijn
en wendde de oogen niet van de wilde ganzen af terwijl hij ze daar zoo lag te bekijken dacht hij aan al het kwaad dat ze hem gedaan hadden ja t was om hen dat hij uit skaane verbannen was en naar t armoedige bleking had moeten vluchten
maar het meeste van al wat hij daar zag was te groot en te zwaar het eenige wat hij meê kon nemen zou hoogstens een paar stukjes lucifer kunnen zijn
waar de beek zich eerst verbergt in een onderaardsche bedding en dan helder en doorschijnend alsof ze van glas was zich neerstort in een nauwe kloof en zich op den bodem daarvan stukslaat in glinsterende droppels en rondwielend schuim
op de steenen neer maar wat hij in de rechterhand had nam hij meê naar de kooi hier schopte hij met de klomp tegen t kleine venster zoodat de ruit sprong en stak dat wat hij in de hand hield aan den
nu moet jij je toonen zooals je bent de zoon was z verwonderd over die woorden dat hij ophield met schreien ik toon me toch zooals ik ben zei hij neen antwoordde zijn moeder dat doe je niet je probeert aldoor op vader te lijken
nu aarzelden de kinderen even met de volgende vraag maar ze gingen niet heen want wat ze nu wilden vragen was het gewichtigste
toen de jongen door dat alles heengedragen werd was hij steeds meer verbaasd dat zulke groote en mooie schepen hier in zweden gebouwd zijn sprak
pas was de jongen bij den ingang of de deur ging open en een meisje met een blaadje kwam uit het huis je moet nog even op den dokter wachten larsson zei ze
we hebben niets dan ergernis te verwachten nu dat mismaakte wicht terug gekomen is zei mooivleugel maar ik denk toch
waarom hebben jelui zoo'n haast zien jelui niet dat het stoeten en pannekoeken regent er was een groote dikke wolk die zich snel naar het noorden
dat niemand er aan dacht ze te gebruiken maar peer ola kroop er in zonder er om te geven dat de heele bodem onder water lag hij kon de riemen niet gebruiken maar hij begon met de boot te wiegen en te schommelen
en als jij asa hier maar een maand bleef zou je nooit meer van ons weg kunnen gaan met die woorden eindigde aslak de laplandsche jongen zijn verhaal en op datzelfde oogenblik nam zijn vader
er is genoeg voor jelui en voor ons antwoordden de duikeleenden eer ze nog zoover gekomen waren dat ze öland zagen kwam een flauw windje
den heelen dag had rondgeloopen de jongen sloeg in zijn blijdschap de armen om zijn hals en smeekte hem voorzichtig te zijn en niet van de anderen weg te gaan en dat beloofde hij stellig nooit meer te doen neen nooit meer
maar slaag te krijgen was het allerergste en met dat vooruitzicht zag karr geen kans moed te houden hij liet den kop hangen en toen hij op het landgoed kwam zag hij niet op en deed alsof hij niemand kende
de jongen zag dadelijk dat t hier niet mogelijk was den arend te ontkomen boven hen kwam de witte schuimwand van het water neerstorten en om hem heen bruiste wild t water van den stroom
zij begon te begrijpen welk een onschatbaar voorrecht het was in de mooie zomerdagen op een groot zweedsch landgoed te mogen zijn
vader heeft slechte tijden beleefd en dat heeft hem bang gemaakt om arm te worden hij meende dat hij wel gedwongen was allereerst om zichzelf te denken maar jij hebt nooit iets zwaars doorgemaakt dat je hard heeft kunnen maken
en niels holgersson wou niet met een meisje vechten dus keerde hij hun den rug toe en liep weg en keek dien heelen dag niet meer naar die smalandskinderen om
ze had gehoord dat de directeur ziek was en ze dacht dat het hem misschien plezier zou doen als de kinderen een paar liedjes voor hem zongen
zijn lichaam was groot en beenig maar zijn hoofd was klein en hij had iets fijns en zachts in zijn gezicht t was alsof dat lichaam en dat gezicht in t geheel niet bij elkaar pasten hij zat een poos stil in den nevel te staren
en in zijn angst keek hij om naar zijn reiskameraad hij had immers niemand anders om zich bij aan te sluiten toen zag hij dat de ganzerik het nog erger had dan hij het dier lag nog op dezelfde plaats waar hij was
de jongen begreep ook zonder dat men het hem zei dat het de modellen waren van de vaartuigen die voor rekening van de zweedsche marine gebouwd waren daar waren verschillende soorten van vaartuigen er waren oude linieschepen met kanonnen aan weerskanten
toen de jongen hoorde dat er zwanen op het ondiepe water lagen ging hij gauw naar de zeewierbanken want hij had nog nooit wilde zwanen van dichtbij gezien
die op den steen op den bergtop stond ze ging om den steen heen en dan naar het bosch terug zonder dat één van de wilde dieren haar aanraakte en op dezelfde manier liep de heele kudde ongedeerd de wilde dieren voorbij
op een dag in t begin van november vlogen de wilde ganzen om hallandsaas skaane binnen ze hadden zich eenige weken opgehouden op de wijde vlakte om falköping heen
maar na een poosje verdween hij en kort daarna klonk een luid blaffen uit het bosch dat is karr die weer aan t jagen is zei de ijzerfabrikant de boschwachter wilde het niet gelooven karr heeft al jaren lang geen ongeoorloofde jacht gehouden zei hij
het raadhuis de woning van den gouverneur het mijnkantoor de bank het hôtel de vele schoolgebouwen het ziekenhuis alle mooie villa's en woningen
akka was ook heel vriendelijk tegen hem streek haar oud hoofd meermalen langs zijn arm en prees hem omdat hij hen die in verdrukking waren geholpen had maar dit moet tot eer van den jongen gezegd worden dat hij geen lof wilde aannemen
en iets zwaars vallen maar van de vossen was niets meer te zien den volgenden morgen vond de wachter op den vuurtoren van t groote karelseiland een reepje boombast onder zijn deur doorgestoken
hij begon weer van voren af aan en t ging even slecht en alle vogeltjes jammerden vandaag speel je slechter dan gewoonlijk duimelot je fluit niet één zuiveren toon waar zijn toch je gedachten duimelot ze zijn ergens anders zei de jongen en dat was waar
de meeuwen en eenden hebben hier op de klippen een tijd lang zooveel geleden want elken morgen voor zonsopgang komt hier een vreemde roofvogel en neemt een van hen weg wat is dat voor een vogel vroeg donsje dat weten we niet antwoordde haar zuster
maar hoewel ze zoo bang voor den dwerg was begreep ze toch dat hij het goed met haar meende en den dag daarop deed ze gauw precies wat hij had geraden
dat hij niet gemerkt had dat de jongen wakker geworden was de jongen was heel verbaasd toen hij den kabouter zag maar zoo erg bang werd hij niet t was onmogelijk om bang voor iemand te worden die zoo klein was en omdat de kabouter daar zoo in gedachten verdiept zat
en dadelijk daarna lachte hij zichzelf uit en verheugde er zich over dat hij groot en breed en sterk was en nergens bang voor hoefde te wezen
de jongen sprong een paar keer rond om te zien of er een of ander klein kereltje achter hem stond maar hij vond niemand en toen begon hij van schrik te beven want nu begreep hij dat de kabouter hem betooverd had en dat de kabouter
toen gooide hij het groote vat op het ijs sprong zelf van de sleê en kroop onder het vat t was een geweldige ton die was zoo groot gemaakt dat al het kerstbier er in kon de wolven sprongen er tegen
vr ze zich den tijd gunden zich over hun redding te verheugen was te zien of alle kameraden ook gered waren daar waren akka yksi kolme neljä viisi en kuusi alle zes jonge ganzen de
t allerlaatste kwam de boer en zijn knecht ze liepen naast de kar om te zorgen dat die niet omviel want de weg dien ze volgden was maar een smal
dien dag voelde hij zich niet zoo dof als den vorigen hij sloeg met de vleugels en sprong op de boomen heen en weer om de stijfheid uit de leden te krijgen
en het scheen dat alle dingen rood werden omdat ze een slecht geweten hadden de wolken aan den hemel de gladde zij achtige beukenstammen de zamengevlochten takjes in het boschdak de rijp die t beukenloof op den grond bedekte
nu begrijpen we niet wat je bedoelt zeiden de mannen ja ik heb door mijn verstandige manier van doen dezen berg vrij gemaakt zei de boer en vertelde hun van de beide reuzendochters en het broederdeel de mannen luisterden hier heel oplettend naar
terwijl de jongen sprak zag hij dat gorgo de oogen afwendde en rechtuit in de lucht ging staren zooals vroeger koningsarend riep de jongen
de jongen was wakker geworden doordat de ganzerik met de vleugels geslagen had hij was op t ijs gevallen en was klaar wakker blijven zitten hij begreep niets van al die onrust vr hij een kleinen hond met korte pooten over t ijs had zien wegspringen met een gans in den bek
ik heb niet op hem geloerd dat moet je niet denken zei asbjörn hij is bij mij gekomen ik was vanmorgen vroeg uitgezeild en had mijn geweer meê in de boot genomen
en droeg ze naar haar eigen bed in de kleine kamer toen ging ze weer naar haar zoon zeg eens lars zei ze en deed alsof ze niet zag dat hij schreide je moet mij die twee kinderen laten wat moeder
hij streek dus heel kalm neer en liep rustig rond en liet donsje zien hoe heerlijk hij t had gehad toen hij nog een tamme gans was
ze hadden ook geen dagenlang getimmerd en hout gehakt om flinke houten wanden op te trekken ze hadden geen zorgen gehad om t dak te leggen en te dekken of om balken en vensterkozijnen te maken of om deuren en sloten in te zetten
en daar vermaakten ze zich en speelden tot tegen den middag de ganzen daagden den witten ganzerik uit tot een wedstrijd in alle mogelijke lichaamsoefeningen en spelen
een blauwen schotel er voor te koopen en die morgen met wat pap en melk onder de stoep van het hutje uit bollnäs te zetten de jongen keek verbaasd maar klement had geen tijd de zaak nader te verklaren want hij moest naar den trein
toen de boer tegen de helling opkeek zag hij een groote sterke reuzenvrouw die bezig was nog een steenblok naar beneden te gooien dat op hem gemunt was wat doe je toch riep de boer
als gewoonlijk aan de wilde ganzen te denken en aan duimelot en vroeg zich af hoe hij t moest aanleggen om hen te vinden vr hij hun spoor heelemaal had verloren terwijl hij nu daar liep
stoof maarten de ganzerik op hem toe laat hem los riep hij en kom hier nooit meer terug anders krijg je met mij te doen wat ben jij voor een dwaas zei de arend je treft het dat ik nooit met ganzen vecht
de herdershond liep naast de kudde maar noch de veehoedster noch de herdersjongen waren er bij de proost vond dat het hartverscheurend was al die tamme dieren regelrecht op de wilde beesten te zien aanloopen
om wat ik gezegd heb dat was heelemaal zoo niet bedoeld in plaats van recht door te gaan en te probeeren op de werf te komen sloeg de jongen een straat in die naar het oosten liep
en al gauw was de aarde verscholen achter witte golvende nevelen bataki vloog boven den mist in heldere lucht en stralenden zonneschijn maar de wilde ganzen vlogen zeker onder de
ging daar zitten midden in den stortregen en peinsde hij zat daar een uur twee uren en dacht na zoo dat zijn hoofd er pijn van deed maar hij was en bleef even wijs het was alsof de gedachten
rustten ze een paar weken uit en wachtten of de sneeuw op de andere bergvlakten zou smelten daarna trokken ze die op t meisje klaagde en hijgde en zei vaak dat ze z moe was dat ze naar de rivierdalen terug moest maar ze ging toch meê
en een heele stad hij zag den ander vragend aan die was nu klaar met eten en knoopte zijn broodzakje dicht ik zou wel eens willen weten wat je bedoelt met dit alles zei hij ja dàt is t maar wat ik weten wou zei de herder en hij sprak z zacht dat het bijna fluisteren werd
er is niet veel van mij te vertellen zei de ganzerik ik ben verleden voorjaar in skaane geboren dezen herfst werd ik aan holger nielsson
dat al dit akelige lang zou duren op de oude eikenhouten plank die voor de gangdeur lag sprong een musch rond nauwelijks kreeg hij den jongen in t oog of hij riep
op zoo'n mooie stille manier ontmoetten en als t ware elkaar t mooiste en beste trachtten te vertoonen wat zij bezaten de wilde ganzen streken neer op een kaal eilandje
die woest en sterk was nu de sneeuw begon te smelten achter zich een onbeklimbare rotswand terwijl neerhangende takken hen verborgen ze konden het niet beter hebben
neen stil te staan en te wachten tot het overging dat diende nergens voor dat merkte hij wel hij moest wat anders probeeren en het verstandigste wat hij doen kon was meende hij den kabouter op te zoeken en zich met hem te verzoenen
als de oude eiken in t park als de wegen langs de oevers van t meer waar de boomen over t water hingen
van dien kant had hij zeker de vossen te verwachten hij zag nog geen vos maar daarentegen iets waar hij in t eerst heel bang voor werd op het smalle strand beneden stonden een paar groote reuzen of andere steenen monsters of misschien waren het wel menschen
daar zoo hoog door de lucht reed vond hij dat steden en hoeven kerken en fabrieken paleizen en stationsgebouwen als kleine en groote sieraden er over verspreid lagen
maar ze kon geen vreemden om zich heen verdragen nu haar eigen familieleden haar hadden verlaten en misschien had ze maar t liefste dat de hoeve achteruit ging
toen ging hij haastig naar de deur de jongen maakte het touw van zijn voeten los en nam de prop uit den mond eer hij aan iets anders dacht
hij dacht aan al de slaag die hij krijgen zou als men merkte dat hij een eland in t ongeluk had gelokt en hij durfde niet stil te staan vr hij thuis was
en daar in de diepte beneden zie ik den damp van den nian waterval ja dit is de blacksbergvlakte waar ik nu ben dat is toch een avontuur
misschien weet je daar ook wel een verhaal over dat je me wilt vertellen zei de jongen ja ik weet er wel een van dien smid in härjedalen zei bataki die twee andere meestersmeden
overal verder was t veld leeg maar onder de reusachtige takken lag sneeuw die gesmolten en weer bevroren was keer op keer zoodat ze zoo hard was als ijs
dat wordt toch maar een spelletje ja veel echte boschboomen zullen er wel niet van komen we hebben de koffiekan meêgenomen zoodat ze wat warms kunnen krijgen want ze hebben eten voor den heelen dag meêgenomen
en dadelijk daarop begon een katuil die onder de lijst van het dak zat zich te bewegen en riep kiviet kiviet ben je weer thuis moerasuil hoe heb je het in t buitenland gehad heel goed dank je wel katuil zei de moerasuil is er hier wat bizonders gebeurd terwijl ik weg was
en de jongen hoog van zijn plaats opsprong nu krijgen we regen de regen brengt ons de lente en de lente geeft ons bloemen en groene bladen groene bladen geven ons rupsen en insecten rupsen en insecten geven ons eten veel en goed eten is het beste
de derde die wakker kon blijven werd onrustiger al naarmate de nacht naderde t is toch ongelukkig dacht hij dat wij in een land zijn gekomen waar de moerassen en meren bevroren zijn zoodat de vos overal heen kan komen
die lag niet ver van zijn huis en t vorige jaar was hij daar herdersjongen geweest maar alles zag er toch zoo heel anders uit als je het van boven af zag en stel je voor asa t
lang in een kring rond pas toch op zie jelui niet dat jelui op en neer vliegt riep een duikeleend terwijl hij hen vlug voorbij vloog de jongen greep onwillekeurig den ganzerik om den hals daar was hij nu aldoor bang voor geweest
en hij vond dat ze allen als blinden voor zich uit keken en niet wilden zien arme menschen zei de jongen tegen de portretten
dan is t zeker hun bedoeling je weer beter te maken ik zou denken dat ze wijzer deden je op te eten nu ze je eenmaal hebben maar in elk geval ben je veilig in deze kamer je hoeft niet zoo angstig te kijken we zijn hier niet op het takermeer
en snel tot aan hun oevers stegen op die manier vergroot wierpen de rivieren zich in t mälermeer en het duurde niet lang of dat had zooveel water als het bergen kon
neen de jongen moest erkennen dat hij dat niet wist dat is een grafheuvel zei bataki die is opgehoogd over een man
jelui mogen thuis blijven bij vader en moeder antwoordde de korhen jelui moogt thuisblijven bij vader en moeder ieder die op de rotsen geweest is weet wel hoe lastig de mist wezen kan die nevels die komen aanrollen en het uitzicht wegnemen
en achter hen over de geheele plaats heel tot den zoom van t bosch speelden vossen wezels en
er was ook een beek en een breede rand loofboomen aan dezen kant en daarachter werkten de menschen ze velden de naaldboomen die het dichtst naast de elzen stonden
maar hij ging ook nu niet naar bed maar begon in de kamer heen en weer te loopen t was vreeslijk weer buiten met dien snerpend kouden wind en den met sneeuw vermengden regen en zijn oud paard stond daar in den storm
zonder al dat groene roode en lichte en zachte en sierlijke dat gewoonlijk den bodem van t bosch bekleedt het was alsof er een lichtglans over den grauwen bergheuvel ging toen alle kinderen uit de gemeente zich er over verspreidden
luister nu goed malin zei hij t was flink van je dat je jezelf aan de wolven wou geven maar dat hoef je niet te doen want ik weet nu hoe we alle drie gered zullen worden zonder iemands leven in gevaar te brengen
ijzer bekleedde de oorlogsschepen die hij in karlskrona had gezien op ijzeren rails rolde de locomotief door het land van ijzer was de naald
de vossen moeten toch ook leven zei de jongen ja zei de groote hamel zij die niet meer dieren verscheuren dan ze noodig hebben voor hun onderhoud moeten ook leven
t is bijna onbegrijpelijk waarom de zwarte ratten zich niet bij elkaar voegden en een grooten gezamenlijken veldtocht op touw zetten om de grijze ratten te vernietigen
maar als ze zoo doorgaan wordt u immers heelemaal uitgeroeid zei akka ja het zal niet lang duren voor het gedaan is met alle schapen op t kleine karelseiland zei de schapemoeder akka stond daar heel besluiteloos t was niet prettig er nu weer op uit te gaan in den storm
toen ze een eindje op de landtong waren gekomen bleef asa op eens staan wacht hier even mads zei ze ik heb wat vergeten en asa het ganzenhoedstertje ging weer naar den oever van t meer terug daar ging ze zoeken in haar zak
in dien tijd iets aan een levend wezen heeft verkocht als jij duimelot maar een penning hadt gehad al was die ook nog zoo klein om den koopman meê te betalen was vineta op het strand blijven liggen en de menschen daar hadden mogen leven
terwijl hij zoo lag met den neus in de lucht en daarover dacht kreeg hij iets moois in het oog de maanschijf stond vol en rond vrij hoog aan de lucht en daar voor kwam een groote vogel aanvliegen
en zoo was het telkens gegaan wanneer de arend op t veld had willen neerdalen de jongen had de hoop opgegeven dat de arend hem iets te eten zou kunnen bezorgen hij had vroeger nooit vermoed
als dit niet helpt begrijp je wel dat ik me zelf aan de wolven geef zei de oude vrouw zoodat je kunt wegkomen toen ze dat zei was de man bezig een groot zwaar biervat van de sleê te schuiven terwijl hij daarmeê aan t werk was hield hij op
en nu herinnerde hij zich dat zijn grootvader ook over dien houten man daar had gesproken en gezegd had dat alle kinderen in karlskrona zoo veel van hem hielden
en gaf den ander een klinkenden klap op zijn schouder zie je wel dat je nog wat verdragen kunt rosenbom toen braken ze op
als iemand die er niet zeker van is hoe hij ontvangen zal worden goddank goddank dat ik je terug heb zei moeder
na dien tijd werden caesar en hij goede vrienden en jarro lag elken dag verscheidene uren te slapen tusschen caesars pooten nog meer dan van caesar hield jarro van de huismoeder voor haar was hij heelemaal niet bang
aan den zwarten kant staan straat aan straat kleine roode huisjes voor één familie lange kale schuttingen van planken en groote zware
en ik durf duimelot niet meê te nemen maar daar kunnen wij vandaag nog wel eens over praten nu moeten we allereerst iets te eten zien te krijgen akka gaf toen het teeken tot vertrekken ook toen zocht ze haar weide ver weg
want t is best mogelijk dat we deze reis tevergeefs hebben gemaakt t gebeurde heel lang geleden ging akka voort dat ik met een paar van de ouden in onzen troep op onze lentereis door een storm werd overvallen en heel op deze klip geworpen
kouden donkeren kelder de eene grijze rat na de andere volgde den aanvoerder allen waren heel stil en allen verwachtten dat de zwarte ratten zich verweren zouden niet vr er zvele in den kelder waren binnengedrongen dat er niet meer op den vloer konden staan waagden zij
o zoo nu is t jouw beurt om voorbij de boschree te gaan en geoordeeld te worden zei de proost tegen t paard maar wees jij maar niet bang ik begrijp wel waarom je me hierheen hebt gebracht en ik zal je niet in den steek laten
ja mads dat is het antwoordde asa maar we kunnen nog aan land komen loop maar flink door de wind en de golven hadden nog heel wat te doen om het ijs uit het meer te krijgen
hij dacht die gedachte niet uit maar hij rukte zich de muts van t hoofd zwaaide die in de lucht en riep hoera hij begreep waar gorgo hem had gebracht hier was het dal waar de arenden op de rotsen en de wilde ganzen in het dal woonden
hij was zoo verdiept geweest in wat hij zag dat hij niet gemerkt had dat er menschen op t balkon gekomen waren hij kon zich nog juist bijtijds verstoppen t waren jonge menschen die een voetreis deden
en in de feestzalen beschreef hij de wijze waarop men in vroeger tijden bruiloften en begrafenissen hield onder dit alles lag het ventje doodstil
hij kon niet eens meer een slang doodbijten hij was niet in staat zijn vriend grauwvel van zijn vijand te bevrijden de wraak op een middag streek akka van
zij zijn allemaal in den strijd voor het vaderland geweest en rosenbom had vergeten waarom ze die wandeling begonnen waren evengoed als de bronzen man
misschien wonen daar de bisschop en zijn priesters dat is nog niet zoo misgeraden had de raaf geantwoord hier hebben eens aartsbisschoppen gewoond die even machtig waren als koningen en hier woont nu nog een aartsbisschop maar niet hij is t die hier regeert
toen klopte zijn hart van dankbaarheid en liefde en hij overwon zichzelf en bonsde op de deur is daar iemand zei vader en deed open moeder u moet den ganzerik niet aanraken riep de jongen
maar werd door een groot kraaienvolk bewoond het heele jaar rond woonden de kraaien daar natuurlijk niet ze verhuisden in den winter naar het buitenland
maar juist terwijl de zwanen zoo hun best deden heel welgemanierd te zijn kregen ze den witten ganzerik in t oog die achteraan kwam in de lange ganzenrij daar ging een verwonderd en verontwaardigd suizen door t gezelschap
hij had hier met zijn oom over gesproken en de oude heer had ingezien dat het een groot geluk zou wezen als de menschen zich in hun leege uren aan handenwerk konden wijden
waar hij gebleven is weet ik niet nauwelijks had klement dat gezegd of een kleine dennenappel kwam aanvliegen precies op zijn neus die kwam niet uit de boomen en geen van de menschen had hem gegooid
wat zal ik beginnen nu ik kleinen mads niet meer heb snikte zij t was al laat in den nacht en asa had een vermoeienden dag gehad zoodat het geen wonder was dat ze in slaap viel zoodra ze haar hoofd neerlegde
en zij keken niet naar de kronkelende boschpaden maar liepen rechtuit het scheen dat ze wel wisten waar ze heen moesten om te vinden wat ze zochten wij wilde ganzen vlogen daar boven in de hoogte
waar donsje's familie woonde liepen mooivleugel en goudoogje te grazen op een klein groen plekje bij het strand en kregen al gauw de vreemdelingen
zoo was de jongen niet van zijn belofte ontheven geworden hij wist dat klement weg was maar zelf mocht hij niet heengaan dien nacht verlangde de jongen meer dan anders naar zijn vrijheid en dat kwam doordat het nu echt lente en bijna zomer was geworden
dat gele heen liep een breede streep zwart naaldbosch t kwam misschien omdat de loofboomen zoo licht van kleur waren maar de jongen dacht dat hij nog nooit de naaldbosschen z zwart had gezien als dien morgen
ze hadden werkweken gehad maar ook hun feesten ze hadden overdag gezwoegd maar tegen den avond hadden ze om de lamp gezeten en de boeken van tegner runeberg mevrouw lenngren en bremer gelezen
telkens als de onderwijzeres er kwam zag ze wat nieuws nu waren het niet alleen slöjdcursussen die er gegeven werden
dat hij wel mocht onderzoeken of de zieke te zwak was om naar t zingen te luisteren en hij liep op het huis toe er stond een rijtuig voor t huis en een oude koetsier stond bij de paarden te wachten
hij zag de gezellige hutjes niet in de achterstraten met de zwarte wanden noch het witte vogelkruid en de roode geraniums achter de heldere vensterruitjes of de vele mooie tuinen en lanen of de schoonheid
klaar om meê te gaan de waterdroppels rolden als paarlen over haar zijachtige veeren waarover een mooie weerschijn lag en duimelot dacht weêr
dat zulk een heilige plaats binnen zijn grenzen heeft de boer antwoordde dat hij blij was dat te hooren maar hij wist immers dat alles vergankelijk was
t ging verkeerd met de boodschap die u me hebt opgedragen ik geloof zeker gorgo dat je meer hebt gedaan dan je toonen wilt zei
en die nu zooveel huizen om zich heen hadden gekregen vol menschen die spoorwegen en telegraafdraden hadden meegebracht die nu hoe is het vroeg de beer wil je of wil je niet
terwijl ze zich voor de vlucht rangschikten kort daarop kwamen alle veertien ganzen over het bosch vliegen de jongen probeerde hen te roepen
en zonk weer in t kussen terug zoo zwak en mat dat de student bang was dat hij een nieuwen aanval kreeg t was vreeselijk de student voelde zich zoo ellendig hij nam de handen van den zieke tusschen de zijne en vertelde hem dat zijn handschrift
hij antwoordde bijna niet maar luisterde heel geduldig alsof hij dacht ik zal je het genoegen wel doen je een beetje te laten praten nu zal ik je eens wat vertellen erik zei de oude herder
hij had geen enkel veertje uit een ganzevleugel getrokken nooit een onbeleefd antwoord gegeven en iederen morgen als hij akka had goedenmorgen gezegd had hij de muts afgenomen en een buiging gemaakt den heelen donderdag liep hij er over te denken
de laatste kudde die aankwam was die uit de pastorie de proost herkende de koeklok al van verre en dat deed zeker het paard ook t begon over alle leden te beven en baadde in t zweet
toen het vuur langs de helling kwam met gedreun en gedruisch en ondragelijke hitte en verstikkende rook klaar om over de beek en den muur van loofboomen te springen om den anderen oever te bereiken