AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
de grijsaard begreep haar niet welken mijnheer marius hij sloeg zijn oogen op en scheen iets te zoeken dat verdwenen was een jong mensch die van tijd tot tijd hier komt de heer mabeuf had zijn geheugen onderzocht en riep
toen hij in de straat pavée was kwam de voddenraapster hem weer in de gedachte en hij hield deze alleenspraak gij hebt ongelijk de revolutionnairen te beschimpen moeder
dezelfde woede is wettig tegen terray en bespottelijk tegen turgot de vernietiging der machines de plundering der pakhuizen de vernieling der spoorwegen de verwoesting der dokken de verkeerdheden der menigte
stak het hoofd een weinig vooruit schielijk zei montparnasse hebt ge t andere eind van het touw brujon ja knoop de beide einden aaneen
een jichtige in een vogel domheid in instinct het instinct in schranderheid de schranderheid in genie verandert een derde middel ontdekt en ten uitvoer gebracht
de gevangenen noemen postillon een kunstig van brood gekneed balletje dat naar ierland wordt gezonden dat wil zeggen over de daken eener gevangenis van de eene naar de andere plaats
de woeste wilde natuur schrikt bij de nadering van iets waarin zij het bovennatuurlijke meent te voelen de krachten der duisternis kennen elkander en hebben onderling een geheimzinnig evenwicht tanden en
een pamela ge hebt geen slechten smaak men zegt dat zij zeer lief is onder ons gezegd geloof ik dat deze zotskap van een lansier haar een weinig het hof heeft gemaakt
en dichter wordend struikgewas twee wezens vol kuischheid en onschuld overstroomd van hemelsche zaligheid meer engelen dan menschen rein
als de vurigste onderscheidde zich zekere mavot die nooit langer dan een week in één werkplaats bleef de meesters zonden hem weg wijl men dagelijks met hem twisten moest
mijn zeer geliefde mijn vader wil helaas dat wij terstond vertrekken van avond zullen wij in rue de lhomme armé no zijn binnen acht dagen zijn wij te londen cosette juni
die den geheelen geest innemen en zelfs den blik boeien er zijn overdenkingen welke den mensch als tusschen vier muren sluiten wanneer men er zich in bevindt wordt er tijd vereischt om tot de aarde terug te keeren
jean valjean trad naar den spiegel hij herlas de vijf regels maar kon ze niet gelooven zij kwamen hem voor als vertoonden zij zich in een bliksemstraal t was een gezichtsbegoocheling t was onmogelijk t kon niet zijn
biedt wederstand de toorn sleept den opstand mede gelijk de wind het vuur vierde hoofdstuk de gistingen van eertijds
de elkander opvolgende hartstocht en liefde hadden bij hem niet dat afwisselend groen lichtgroen op donkergroen voortgebracht t welk men op de bladeren ziet die den winter doorstaan en op de menschen die over de vijftig jaren komen
uit zich zelf vrijelijk ongedwongen zonder dat hij jean valjean er iets toe gedaan had zonder dat het zijn schuld was ging deze man sterven
zijt als een jongeheer gaan leven dit is gemakkelijker dat spreekt om den fat te kunnen spelen naar believen te huis te komen u te vermaken
en echter was het stellig dat beider lot verbonden was uitgezonderd cosette namelijk een kind had jean valjean zijn geheele leven lang niets gekend dat men beminnen kan
iederen strijder te verdubbelen door de kansen welke deze duisternis bevat dit is de noodzakelijke tactiek van den opstand
mijn waarde t schijnt mij alsof ge tegenwoordig in de maan zijt in het koninkrijk droomen provincie hersenschimmen hoofdstad zeepbel kom biecht eens eerlijk op hoe heet zij
die den dood staande verwachten dien de ouderdom wel drukt maar niet kromt en welken zelfs het verdriet niet buigt sedert eenigen tijd zeide evenwel zijn dochter mijn vader neemt af
men vroeg hoe gaat het met den opstand op denzelfden toon als men zou gevraagd hebben hoe gaat het uw vrouw een meubelmaker in de straat moreau vroeg nu wanneer begint de aanval
gavroches bed bevond zich onder dat traliewerk als in een kooi het geheel geleek de tent van den eskimo dit traliewerk verving de gordijnen
eindelijk in de diepste laagte het turfmoeras dat vuur vat kortom het grootste en het kleinste die wezens welke buiten alles omzwerven en steeds een gelegenheid wachten
combeferre en courfeyrac aanvoerden was iemand in t buis van een sjouwer dat aan de ellebogen versleten was die allerlei gebaren maakte
om met den philosoof in rekening te treden de schepping uit verwarde en onduidelijk erkende waarheden van een nieuwe politiek niet te veel in tweestrijd met het revolutionnaire ideaal
verzet van den hond tegen den meester een poging om te bijten die met de keten en het hok moet worden gestraft geblaf gejank tot eindelijk de kop van den hond eensklaps groot geworden het gelaat van den leeuw vertoont
uw hart blijft u over en gij aanschouwt het bevend in de duisternis de liefde kent geen middelweg f zij richt ten verderf f zij redt in dit dilemma ligt het geheele menschelijke lot
en wat deed hij daar uitgeput van vermoeidheid en worstelend tegen den slaap hij nam een bundel processtukken en bracht den nacht door met de nalezing van een crimineel rechtsgeding meenende dat het iets beteekende europa het hoofd te bieden
gij zult tot mij komen geluk niet waar wandelingen onder vier oogen in de eenzaamheid zalige schitterende dagen
zevende hoofdstuk gavroche een diepzinnig berekenaar der afstanden marius hield zijn woord hij drukte een kus op het bleeke voorhoofd dat met een koud zweet was bepareld
de verzadigde eerzucht de bereikte fortuin dat alles zoekt eischt smeekt verzoekt wat een nachtverblijf zij hebben het zij nemen bezit van den vrede van de rust van het gemak zij zijn tevreden
mijn goede lieve vriend montparnasse zei eponine gij die een goede jongen zijt ik bid u ga niet binnen wees voorzichtig ge zult u snijden antwoordde
was hij er meermalen teruggekeerd men at dronk en tierde er men betaalde er weinig betaalde slecht soms in t geheel niet
als in de straat pavée overal had hij scherpe hoeken bovendien hadden de schildwachten de donkere gestalte van den vluchteling moeten zien zoodat thans nog de weg van thénardier schier onverklaarbaar is op deze beide wijzen was ontvluchten onmogelijk had
deze toorts stond in een soort van kooi van straatsteenen gemaakt die aan drie zijden gesloten was om ze tegen den wind te beschutten
van allerlei werktuigen werden dolken gemaakt een man koortsig van ongeduld om aan te vallen sliep sedert drie dagen geheel gekleed een timmerman lombier genoemd ontmoette een kameraad die hem vroeg waar gaat
maar wezenlijke bekoorlijkheid en de eigenlijke liefde was in zijn overgroote teederheid voor cosette als de goudader in de donkere en nog niet ontgonnen mijn
montparnasse die geen reden had om op zijn hoede te zijn en voor het eerst zijns levens nadacht merkte hiervan niets gavroche ter plaatse teruggekeerd waar de oude mabeuf zat wierp de beurs over de heg en liep zoo snel als hij loopen kon weg
gelukkig waren er toevallig den dag na dit treurig voorval bij gelegenheid van ik weet niet welke officiëele plechtigheid feesten te parijs een revue op het marsveld wedstrijd op de seine spelen in de champs elysées vuurwerk aan den
een menigte menschen met die onbegrijpelijke snelheid te zamen gekomen als dit te parijs immer geschiedt verdrongen elkaar aan beide zijden van den weg om te zien
was claquesous in de duisternis gesmolten als een sneeuwvlok in het water bestond er tusschen de politieagenten en hem een heimelijke verstandhouding behoorde deze man tot het dubbel raadsel der wanorde en orde
een ruiter en stelde dengeen die t hoofd der barricade scheen een rol met geld ter hand ziedaar zeide hij om de onkosten den wijn en zoo voorts te betalen
en hij glimlachte bij t zien van zijn diogenes laërtius dat een eenig exemplaar was zijn glazenkast was het eenig meubelstuk dat hij buiten het onmisbare gehouden had
hij zeide halfluid a b c beteekent begrafenis van lamarque de groote blonde merkte grantaire op is enjolras die u laat waarschuwen
marius bedekte cosettes brief met kussen zij beminde hem dus een oogenblik dacht hij dat hij nu niet meer moest sterven
grantaire was een wonderbaar droomdrinker de duisternis van een geduchte dronkenschap die zich voor hem opende trok hem aan in plaats van hem tegen te houden hij had van de flesschen afgezien en was tot het slokje overgegaan
gevormd uit het gebrul van het dier en het woord gods die de zwakken verschrikt en de wijzen waarschuwt die tegelijkertijd van onder komt als de stem van den leeuw en van boven als de stem des donders
een weinig droomerij is goed evenals een verdoovend geneesmiddel mits in matige hoeveelheid toegediend het verzacht de soms heftige koorts van den werkenden geest en breidt er een zachten frisschen adem over die de scherpe kanten van de nuchtere gedachte verstompt
mijnheer mabeuf ga naar huis waarom er zal gevochten worden goed er zullen sabelhouwen geweerschoten vallen mijnheer mabeuf goed kanonschoten goed waar gaat gijlieden heen
men mag zijn vrienden niet in de verlegenheid laten bromde montparnasse ik zeg u dat hij op dit oogenblik gevat is hernam brujon de herbergier is geen oortje meer waard wij kunnen er niets tegen doen laat ons gaan
zijn vrijheid overgeleverd zijn hoofd gewaagd alles verloren alles geleden en was onbaatzuchtig en stoïcijnsch gebleven zelfs in zverre dat men soms zou gedacht hebben dat hij zich zelven geheel vergat gelijk een
de zinsneden welke op de menigte den meesten indruk maakten werden bewaard en opgeschreven onze leer wordt belemmerd onze proclamatiën worden verscheurd onze aanplakkers worden bespied en in de gevangenis geworpen
chef van het hulpgenootschap der kleermakers in de straat mondetour werd gehouden voor onderhandelaar tusschen de aanvoerders en de voorstad st antoine
men heeft mij niet gezien men heeft mij niet opgepakt ik wachtte u en dacht hij zal dus niet komen o zoo ge t wist ik beet in mijn kiel
hier en daar zag men in de hoeken groote zwarte vlekken die schenen te leven en zich verschrikt en met snelle beweging verplaatsten de brokken die van den rug des olifants in den buik waren gevallen hadden de holte ervan eenigszins met puin gevuld
en eindelijk hier waren blijven staan met het uitgeput geduld der dieren die evenmin de handelingen van den mensch begrijpen als de mensch de handelingen der voorzienigheid begrijpt marius ging de paarden voorbij
nu zijt ge veel minder leelijk zoo moest ge altijd zijn montparnasse was een mooie knappe jongen maar gavroche was een spotvogel zonder gekscheren vroeg
overigens voelde hij geen de minste onedele begeerte jegens deze bekoorlijke vrouw wier vormen hij aan zijn borst voelde hij was dronken van liefde
bromde hij enjolras heeft gedacht joly is ziek grantaire is dronken hij heeft navet dus tot bossuet gezonden zoo hij mij was komen halen zou ik hem gevolgd zijn nu des te erger voor enjolras ik zal niet naar zijn begrafenis gaan
zevende hoofdstuk het jonge en het oude hart tegenover elkander de heer gillenormand was te dezen tijde ruim een en negentig jaar oud hij woonde nog altijd met mejuffrouw
eensklaps was zijn tred vast geworden werklieden hadden hem den arm aangeboden maar met een vriendelijken hoofdknik had hij bedankt
t was nog geheel versch de insnijding op de oude zwarte kalk was zuiver wit en een struik brandnetels aan den voet des muurs was met witte
de man en de knaap herkenden elkander zwijgend in den nacht montparnasse zeide niets anders dan wij hebben u noodig kom ons een handje helpen
het recht het feit nedervellende vandaar de glans der revolutie van vandaar ook haar zachtmoedigheid het triumfeerende recht heeft geen behoefte om geweldig te zijn het recht is het juiste en ware
begaafd met opmerkzaamheid maar niet met vooruitzicht weinig lettende op de geesten maar van groote menschenkennis dat wil zeggen hij moest zien om te kunnen oordeelen
in sommige uren schijnt alles onmogelijk in andere alles gemakkelijk jean valjean was in een dier gunstige uren zij komen gewoonlijk na de kwade gelijk de dag na den nacht
zijt een spion ik ben agent van het gezag hoe heet gij javert enjolras gaf dezen vier mannen
op zekeren dag ontving de regeering het bericht dat in de voorstad wapens en tweehonderd duizend patronen waren uitgedeeld in de volgende week werden dertig duizend patronen uitgedeeld t is opmerkelijk dat de politie er geen enkele van kon vatten
tharsus thebe rome verzinken door den vreeselijken storm die uit de monden der duisternis komt maar is ginds duisternis hier is licht wij kennen de ziekten der oude maatschappijen niet maar wij kennen de kwalen der onze
de inneming der bastille is verheven wie heeft niet bij zich zelven opgemerkt dat de ziel en dit is het wonderbare harer eenheid met veelzijdigheid verbonden de
hij had geen wapen en repte zich om niet achter te blijven hoewel hij een peinzend voorkomen had gavroche zag hem wie is hij vroeg hij aan courfeyrac een oud man t was de heer
zoodra hij was opgestaan zette hij zich voor een boek en een vel papier om iets te vertalen hij had destijds tot bezigheid de vertaling in t fransch van een vermaarden duitschen twist den strijd van gans en savigny
nu waarom niet vroeg thénardier uw dochter eponine heeft de zaak onderzocht antwoordde babet en zij heeft magnon een beschuit gebracht voegde gueulemer er bij daar is niets te maken het meisje is niet dom zei
basque verscheen in de deur laat mijn dochter hier komen een seconde later werd de deur weder geopend mejuffrouw gillenormand trad niet binnen maar vertoonde zich marius stond sprakeloos met hangende armen en het gezicht van een misdadiger
droegen vrouwenhoeden anderen een mand op het hoofd men zag harige borsten en door de scheuren der plunje onderscheidde men tatoueeringen liefdetempels vlammende harten cupido's ook kwaadzeer en
hij zeide tot zich dat deze dappere onbezoedelde degen wel had gedaan hem te ontkomen en vertoornd in de duisternis te
weder op den spiegel en hij zag opnieuw de verschijning met onverbiddelijke juistheid teekenden er zich de vijf regels op af t was nu geen zinsbegoocheling de terugkomst eener verschijning is een wezenlijkheid
alles is geoorloofd niemand zal er iets van vernemen bovendien heeft er niemand eenig belang bij nauwkeurig toe te zien bij kinderen die niets in de wereld bezitten
door nauwe gangen van elkander gescheiden wier muren tot manshoogte uit metselwerk doch daarboven tot aan het dak uit ijzeren staven bestonden
men de straat st jacques is ingegaan de barrière ter zijde laat liggen en eenigen tijd links den ouden binnen boulevard gevolgd heeft komt men in de straat la
in een scheur van den muur te hechten ten einde zooals hij zeide het voor de ratten te behoeden aangezien thénardier zoo streng bewaakt werd had men er geen bezwaar in gezien hem deze pen te laten later evenwel herinnerde men zich
voorwaarts lafaard ter prooi aan den stroom zijner gedachten boog hij het hoofd eensklaps richtte hij het op in zijn geest was een schitterende helderheid ontstaan
in deze ruwheid lag nu iets goedhartigs zoo zachts zoo openhartigs zoo vaderlijks dat marius in dezen plotselingen overgang van moedeloosheid tot hoop er als door bedwelmd en verward
nog geen veertien dagen geleden trok hij mij bij het oor van de kornis der koningsbrug waar ik een luchtje schepte enjolras verwijderde zich haastig van den straatjongen en fluisterde zeer zacht een dichtbij staanden werkman van de wijnhaven eenige woorden toe
die het ei breekt en zij bewerkt evenzeer de geboorte van een aardworm als de verschijning van een sokrates waar de telescoop eindigt begint de microscoop wie van de twee heeft het scherpste gezicht men kieze
hij hem zekerlijk de handen branden en als het zwaard des engels voor hem vlammen zou hij zeide tot zich dat hij zich gelukkig mocht achten dat hij dien degen niet had
afgescheiden overigens van de openbare plichten die het eerst moeten vervuld worden was deze innige liefde van lodewijk filips voor zijn familie eene alleszins gewettigde deze huiselijke groep was bewonderenswaardig
eensklaps te midden van zijn weemoedige verrukking hoorde hij een bekende stem zeggen zie daar is hij hij sloeg de oogen op en herkende het ongelukkig meisje dat op zekeren morgen bij hem was gekomen de oudste dochter
welke veel van de droomen eens kuischen mans hebben of een boer van beauce of een venetiaansch edelman omgeven van een aantal edele jonkvrouwen
dienzelfden dag tegen vier uren des namiddags zat jean valjean alleen op den kant van een der eenzaamste hoogten van het
komt mede kleinen ja mijnheer antwoordde de oudste beide knaapjes volgden hem nu zoo eerbiedig alsof zij een aartsbisschop volgden zij weenden niet meer
op den muur van den bouwval gekomen en had er zich geheel uitgeput in zijn geheele lengte op neergelegd een loodrechte steilte van drie verdiepingen hoog scheidde hem van de straat
lang en tot in de kleinste bijzonderheden over lieden te spreken waarin zij niet het minste belang ter wereld stelden een bewijs te meer dat in de bekoorlijke opera welke men de liefde noemt de tekst bijna niets is
een gedachte helaas welke hij zelf dwaas en onmogelijk achtte hij had een besluit genomen
dat enjolras opende en waarop hij deze regels las die eigenhandig door den prefect van politie geschreven waren de inspecteur van politie javert zal
eponine ging naar de straat plumet vond het hek en den tuin nam het huis in oogenschouw bespiedde loerde en bracht eenige dagen later aan magnon die in de straat cloche perce woonde een beschuit
complotten samenzweringen opstanden de cholera voegden bij het somber rumoer der denkbeelden het somber gewoel der gebeurtenissen
deze magnon wier naam de lezer reeds kent had betrekkingen met de thénardiers welke later zullen worden vermeld en kon door eponine te bezoeken tot brug dienen tusschen la salpetrière en de madelonnettes
het hoofdeinde hunner bedden raakte tegen den schoorsteen thénardier bevond zich juist boven hun hoofden op den zolder die bel air
iv hulp van beneden kan soms hulp van boven zijn i uitwendige verwonding inwendige genezing
grasscheuten alom de geheimzinnige indruk der schemering een leeuwerik die zich tusschen de sterren scheen te bevinden zong uit de verbazende hoogte en t was alsof deze hymne van het kleine tot het oneindige de onmetelijkheid bevredigde
te parijs wordt men door de verhuizing van de eene straat naar de andere een geheel ander mensch aan den burgerlijken stand werd van niets bericht hij vroeg dus niets en de vervanging der kinderen ging op de eenvoudigste wijze in haar werk maar
waarop vrouw toussaint haar pakken had gelegd in een dier pakken zag men door een opening jean valjeans uniform van nationale garde cosette had zich door vrouw toussaint een kom bouillon in haar kamer laten brengen en kwam eerst
ach ja mijnheer antwoordde vrouw toussaint t is naar den kant van saint merry uit het diepst van onzen geest komt soms zelfs zonder dat wij het weten een werktuiglijke beweging
de officier meende tegen haar te moeten glimlachen zij keerde zich beschaamd en verontwaardigd om zij had hem gaarne iets naar het hoofd geworpen
toen de restauratie meende bonaparte overwonnen te hebben en in het land geworteld te zijn dat wil zeggen zich sterk en vast genoeg achtte nam zij toen het oogenblik haar gunstig scheen ijlings een besluit en waagde een slag
dan zal ik bidden en intusschen aan u denken opdat ge moogt slagen ik vraag u nu niets meer omdat ge t niet wilt ge zijt mijn meester ik zal morgen den avond doorbrengen met de euryanthe te zingen die gij zoo mooi vindt
wanneer men aan het einde des levens is heet sterven vertrekken wanneer men aan het begin ervan is heet vertrekken sterven
eponine liet de hand van montparnasse los welke zij weder gevat had en zeide ge wilt dan dit huis binnengaan even zei de buikspreker met een grijnslach
eponine hij wist thans hoe zij heette zonderling zij was armer en schooner geworden zij had twee stappen gedaan
gavroche was in de rue de lhomme armé gekomen hij zag naar boven en scheen iets te zoeken hij zag zeer duidelijk jean valjean maar lette niet op hem na omhoog te hebben gezien
de vroolijkheid der vogels en bloemen dit alles deed allengs dag aan dag druppel voor druppel in de zoo maagdelijke jeugdige ziel iets zijpelen dat veel van vergetelheid had werd er het vuur geheel in uitgedoofd bleef er enkel asch over
enjolras die voor zich de cougourde had behouden was de laatste die heenging de leden van het genootschap der cougourde van aix welke te parijs waren vereenigden zich toen op de vlakte van
t is een schandelijkheid maar zekerlijk zal ik gaan om u te zien guillotineeren booswicht oudje zei gavroche gij spreekt door den neus snuit uw voorgebergte en hij ging verder
binnendrongen die later lid der sectie van de barricade merry was en in den opstand van april sneuvelde vonden hem bij zijn bed bezig met patronen maken
men noemde haar mamselle miss de twee aan magnon toegevallen kinderen hadden zich niet te beklagen uit hoofde der tachtig francs werden zij ontzien
zij spraken met elkander in de volkomenste vertrouwelijkheid welke door niets kon vermeerderd worden van het verborgenste en het geheimzinnigste
voor cosette en marius bestond niets anders dan marius en cosette de wereld om hen was in een kuil verzonken zij leefden in een gouden minuut niets was er vr of achter hen nauwelijks dacht marius
de republiek geeft een bijsmaak aan t baronschap zijt ge een gedecoreerde van juli hebt ge ook een handje aan de inneming van het louvre geholpen mijnheer hier dichtbij in de straat saint antoine tegenover de straat des
kunnen vergeten toen de liefde haar bekoorlijke geheimzinnige taal fluisterde onze tuin was een tulpenpot uw onderrok diende tot gordijn voor het venster ik nam de aarden kom en gaf u den japanschen kop
in allen geval en uit het verheven gezichtspunt waarop de wijsbegeerte zich moet plaatsen zouden wij hem hier niet kunnen beoordeelen zooals men hierboven heeft kunnen opmerken dan met zekere
hoe kon ik toch zoo beangst zijn t is eveneens als met de voetstappen welke ik verleden week des nachts in den tuin meende te hooren eveneens als met de schaduw van de kachelpijp zou ik nu lafhartig worden
die doof en stom te midden der woelige stad duister op den middag en om zoo te spreken onvatbaar is voor aandoeningen
zie t is heden de juni en schier nacht sinds van ochtend wacht ik of het licht wordt t wordt niet licht en ik wed dat het den geheelen dag niet licht zal worden
zoo er niemand was die beminde zou de zon uitdooven vijfde hoofdstuk cosette na den brief terwijl cosette las verzonk zij allengs in mijmering juist toen zij na den laatsten regel van het geschrift gelezen te hebben
achter hun rug was iets dat klonk een keten en aan hun hals iets dat glinsterde een halsboei ieder had een afzonderlijken halsboei maar de keten was voor allen
zocht een naam zij vond er geen een handteekening ook deze niet aan wie was dit gericht waarschijnlijk aan haar
en de jongedochter die een bevend en teeder ideaal in zich draagt heeft medelijden met den vleugel van een vlinder zij vlocht een krans van klaprozen welke zij op het hoofd zette en deze door de zon beschenen bloemen gaven aan haar frisch blozend gelaat
blaye de koop van het verraad tegen de hertogin van berry de aan pritchard betaalde vergoeding zijn de feiten der regeering
het verhevenste verschijnsel der liefde is een verteedering die soms schier ondragelijk is en bij dat alles al deze tegenstrijdigheden zijn het bliksemspel der liefde schertsten zij
twee uren later kwam hij te huis zonder iets onder den arm legde dertig sous op de tafel en zeide maak nu het middagmaal klaar
ha welaan geleid mij spreek vraag mij al wat ge wilt waar is het kom mede antwoordde zij ik weet niet goed de straat en het nommer t is geheel aan den anderen kant maar ik weet het huis en zal er u brengen
men vond bij hem een klein rond kaartje tusschen twee glazen gevat waarop aan de eene zijde het wapen van frankrijk met dit opschrift toezicht en waakzaamheid
zij beschouwde hen met een kalmen woesten blik zij moet een of andere reden hebben zei babet zou zij verliefd zijn op den hond t is toch jammer dat wij de zaak moeten opgeven
ontstoken welke men kelderrotten noemt de kelderrot die meer rookte dan verlichtte maakte het inwendige van den olifant slechts onduidelijk zichtbaar
hij de poort st jacques en kwam terug met honderd francs hij zette den stapel vijffrancstukken op het nachttafeltje der oude dienstbode en ging naar zijn kamer zonder een woord te zeggen den volgenden morgen ging hij reeds zeer vroeg op den
de geschiedenis zal hem deze grootmoedigheid toerekenen thans is lodewijk filips zooals alle historische mannen die van het tooneel zijn getreden voor de balie van het menschelijk geweten gevoerd zijn proces is nog slechts ter eerste instantie
de nood de utopieën de met steilten omgeven eerzucht ieder die van een instorting een uitkomst verwacht
of een duitsch vorstje die de helft van een infanterist aan den duitschen bond levert en zijn ledigen tijd verdrijft met zijn sokken op zijn heg dat wil zeggen op zijn grenzen te laten drogen
en ik heb t u niet gezegd ik ben een arme drommel cosette gij ziet mij slechts des nachts en schenkt mij uw liefde maar zoo ge mij des daags zaagt zoudt ge mij een aalmoes geven naar engeland reizen
giftige gewassen onder de heilzame kruiden de scheerling in het maagdelijk woud terwijl de beul op de groote trap van het paleis van justitie
onzes inziens ten onrechte dat deze aanbieding rechtmatig en hij tot de aanneming verplicht was vandaar een bezit te goeder trouw
de harten vol nevels treurigheid behoefte rampzaligheid de onreine domme onwetendheid moet men bij voortduring de oogen ten hemel slaan is het lichtpunt dat men er onderscheidt een derzulke die uitgaan
het touw tot zich sprongen op de plaats van het badhuis gingen ze over openden het raampje van den portier waarbij de deurkoord hing trokken er aan openden de koetspoort en bevonden zich op de straat
t is de achteloosheid van een slecht bezoldigd bediende ja alles is slecht geregeld niets past op elkander deze oude wereld is geheel uit de naden
slechts een liefelijke gedachte bleef hem over dat zij hem bemind had dat haar blik het hem had gezegd dat zij zijn naam niet kende maar wel zijn hart en dat zij hem misschien thans in welk geheim oord zij ook zijn mocht nog beminde
die liefdewoorden spraken welke de boomen deden ritselen welke waren deze woorden niets dan ademtochten deze ademtochten waren voldoende om de geheele natuur te treffen en te bewegen
euphrasie neen ge heet cosette o cosette is een leelijke naam dien men mij gegeven heeft toen ik klein was maar mijn eigenlijke naam is euphrasie houdt ge niet van den naam
deze geheele gisting was openbaar men zou kunnen zeggen rustig de dreigende opstand maakte tegenover het gouvernement met kalmte zijn storm gereed
een geldelijke toelage voor haar twee kinderen had weten te verkrijgen zij woonde op de kade des célestins op den hoek der oude straat du petit musc
de knaapjes zagen hem verlegen aan gavroche glimlachte t is waar zeide hij zij zijn nog te klein om het te begrijpen en hij hernam eet
scheen echter dat de bewoners ongerust werden want eindelijk zag men een klein vierkant venster op de derde verdieping verlicht en opengaan en aan dat venster een brandende kaars en het ontsteld gezicht van een man met grijs haar verschijnen
onder mijn kiel en gij onder mijn hemd in de straat traversière voor de werkplaats van roland en op de plaats van het verbrande huis voor de werkplaats van bernier stonden fluisterende groepen
derde hoofdstuk vader mabeuf heeft een verschijning marius bezocht niemand meer hij ontmoette echter nu en dan den ouden mabeuf
en macht trots europa's ijverzucht lodewijk filips zal onder de uitstekende mannen zijner eeuw worden gesteld en zou gerangschikt zijn onder de doorluchtige heerschers der geschiedenis zoo hij een weinig zin voor den roem had gehad
was montparnasse ongerust hij legde de hand op gavroches schouder en zeide op ieder woord drukkende luister jongen naar t geen ik u zeg
in allen gevalle zijn zij die strijden niet te laken een van beide partijen bedriegt zich ontwijfelbaar het recht staat niet als de colossus van rhodes tegelijk op twee oevers met den eenen voet in de republiek met den anderen in het
druiven van corinthe op t venster geschilderd uit blijdschap had de herbergier zijn uithangbord veranderd en boven den druiventros in vergulde letters doen zetten in de druif van
evenals foy zijn voorganger hield hij na het commandement hoog in eere te hebben gehouden de vrijheid hoog in eere hij zat tusschen de linkeren de uiterste linkerzijde
de knaap zweeg vreezende te veel gezegd te hebben hij streek haastig met zijn vingers door zijn haar en antwoordde niets dan ha zoo
t was als de schaduw van een man die aan den kant van het bosschage eenige schreden achter cosette stond een oogenblik kon zij noch spreken noch schreeuwen noch roepen noch zich verroeren noch het hoofd wenden
en eens alleen voor de bluf een politiepost beroofd had bovendien maakte hij verzen en liedjes t geen hem een hoog aanzien gaf
de keizer had een genialen droom gehad hij had in dien reusachtigen gewapenden wonderbaren olifant die zijn snuit ophief zijn toren droeg
vooraf zeer lang vooraf had hij reeds afgezien van de twee eieren en het stukje rundvleesch dat hij nu en dan at zijn middagmaal bestond uit brood en aardappelen
dat wil zeggen om eeuwig als een bal tusschen twee raketten van den groep der straatslijpers naar den groep der rumoermakers te worden geworpen
de twee kinderen die f door een stadssergeant aangehouden en opgebracht f door een of ander koordedanser gestolen f eenvoudig in den grooten parijschen doolhof verloren geraakt waren kwamen niet terug
zij hief de hand op voor marius oogen en marius zag in t midden dezer hand een zwarte opening wat deert u aan de hand vroeg hij zij is doorboord doorboord ja waarmede
een tweede van t zelfde voorkomen volgde toen een derde toen een vierde zeven voertuigen kwamen achtereenvolgens om den hoek
brujon was behendig gueulemer was sterk voor dat eenig gerucht tot den bewaarder was gekomen die uit zijne getraliede cel in de slaapzaal kon zien
hij had er een gunstig idée van t verheugde hem er persoonlijk kennis mede te maken laat ons het beest eens goed bekijken zeide hij hij beschouwde het eenige oogenblikken met verrukking doch zich vervolgens weder tot jean valjean wendende gaf hij hem het geldstuk terug
wij allen wie wij zijn mogen hebben onze ademende wezens zoo zij ons ontbreken ontbreekt ons lucht en wij stikken dan sterft men door gebrek aan liefde te sterven is schrikkelijk t is de stikking der ziel
dit lag evenmin in zijn lichamelijken als in zijn zedelijken aard maar inwendig voelde hij zich verzwakken sedert vier jaren wachtte hij met vasten voet marius stellig overtuigd dat deze kleine deugniet den een of anderen dag weder bij hem zou aanschellen
deze zoo deugdzame man had drie woningen in parijs om aan de politie te ontkomen tweede hoofdstuk jean valjean nationale garde
er verstreken zeven of acht minuten acht duizend eeuwen voor thénardier babet brujon en gueulemer openden den mond niet eindelijk werd de deur weder geopend en montparnasse verscheen buiten adem met
dat geen hond zou willen en boonen eten welke voor u reeds door de wormen zijn doorgeknaagd ge zult zijn als een duizendpoot in een kelder
wilde juist over de heg gaan maar bleef plotseling staan in den tuin werd gesproken gavroche tuurde door de heg twee schreden van hem aan gene zijde van de heg juist ter plaatse waar hij bij zijn overklimming zou terecht zijn gekomen
de moedige knaap hernam heel gaarne maar men zal intusschen de barricade innemen en ik zal er niet bij zijn de barricade zal volgens alle waarschijnlijkheid niet eerder dan met het aanbreken van den dag aangevallen en niet voor morgen middag ingenomen worden
dat balletje valt op de plaats die het opraapt opent het en vindt er een briefje voor een der gevangenen in is de vinder een gevangene dan bezorgt hij het briefje aan zijn bestemming
gavroche hield het papier boven zijn hoofd verbeeld u niet dat het een minnebriefje is het is wel voor een vrouw maar eigenlijk voor het volk
wipte op zijn teenen balde zijn handen in zijn zakken bewoog den hals als een vogel en stak de onderlip vooruit hij was verbaasd onzeker twijfelend
niet mogelijk ik ben blind ik droom zou hij het zijn neen hij is t niet maar toch maar neen enz
de dramatische dichter zou schijnbaar eenige verwikkeling kunnen verwachten ten gevolge van dit onverhoedsche onderhoud tusschen den grootvader en den kleinzoon
de dieven staken hun bedrijf niet omdat zij in de handen der justitie zijn aan zulk een kleinigheid stoort men zich niet wegens een misdaad in de gevangenis te zijn belet niet een andere misdaad op touw te zetten
le cabuc verwonnen en geen poging tot verzet meer beproevende beefde over al zijn leden enjolras liet hem los en zag op zijn horloge
aan het einde der straat chanvrerie enjolras met een karabijn gavroche met zijn pistool feuilly met zijn sabel courfeyrac met zijn degen
de meeste acteurs dezer reusachtige tooneelen zijn verdwenen reeds den volgenden dag zwegen zij maar wat wij zullen verhalen hiervan kunnen wij zeggen dat wij het gezien hebben
doch welke desnoods de arm van een voorbijganger door het hek en het struikgewas heen had kunnen bereiken op een avond derzelfde maand april was jean valjean uitgegaan
zie zeide zij hij gaat het huis binnen zij naderde het hek bevoelde de tralies de een na de andere en vond spoedig die welke marius den toegang bezorgd had halfluid en met treurige stem prevelde zij
t is weer als in drie en negentig de lantaarn schommelde hevig het licht ging uit en in de straat werd het plotseling donker
iets zeer gewichtigs wat vroeg combeferre de barrière du maine antwoordde enjolras enjolras bleef een oogenblik als in gedachten verdiept toen hernam hij
t waren derhalve losse gedachten invallen verzuchtingen onregelmatig ordeloos zonder keus zonder doel toevallig nooit had cosette zoo iets gelezen dit geschrift waarin zij meer helderheid dan duisternis zag
niettegenstaande de koetsen der bourgogne en st dominique straten statig in de nabuurschap rolden de gele bruine witte en roode omnibussen elkander op het nabijgelegen plein kruisten was
een afgrond van zes voet breed en tachtig voet diep scheidde hen van den ringmuur in dien afgrond zagen zij in de duisternis het geweer van den schildwacht glinsteren
een toeschouwer een denker de schrijver van dit werk die den vulkaan van nabij was gaan bezichtigen bevond zich in dezen doorgang tusschen twee vuren
wanneer jean valjean met cosette uitging kleedde hij zich zooals wij gezien hebben en had eenigszins het voorkomen van een oud officier
ik beloof u beloof dat ge mij een kus op t voorhoofd zult geven wanneer ik dood ben ik zal het voelen zij liet haar hoofd weder op marius knieën zinken en haar oogen sloten zich hij meende dat haar arme ziel ontvloden was
wij niet van monniken viel grantaire hem in de rede men voelt lust zich te krabben daarop riep hij uit ha welk een leelijke oester ik word er akelig van
derde hoofdstuk de heer mabeuf de beurs van jean valjean was voor den heer mabeuf nutteloos
men mag niet zien dat een jongeling als gij gaat met een meisje als ik geen taal kan uitdrukken wat in dit woord meisje lag aldus door dit kind uitgesproken
brujon die een maand in een strafkamer had doorgebracht had den tijd gehad ten eerste er een touw te vlechten ten tweede er een plan te ontwerpen
nu en dan kwamen mannen fraai en als heeren gekleed maakten bedenkingen schenen te bevelen gaven aan de aanzienlijksten de hand en gingen weder heen zij bleven nooit langer dan tien minuten
bezield door dien vreeselijken dorst naar vrijheid welke afgronden in greppels ijzeren tralies in teenen horden een gebrekkige in een worstelaar
wij zullen hem het touw toewerpen hij zal het aan den muur vastmaken en t zal lang genoeg zijn om er langs neer te dalen thénardier waagde het zich te doen hooren en riep ik ben verstijfd wij zullen u verwarmen ik kan mij niet verroeren
hij zag geen voorwerp hij was onder den druk van een visioen hij wilde opstaan vluchten ontsnappen maar hij kon geen voet verzetten soms wordt men aangegrepen en vastgehouden door de dingen welke men ziet
daar lodewijk filips streng door de eenen misschien hard door de anderen is beoordeeld is het zeer natuurlijk dat een man thans zelf een schim die dezen koning gekend heeft voor hem tegenover de geschiedenis kome getuigen
de eerste kus was ook de laatste geweest sedert was marius niet verder gegaan dan zacht met zijn lippen de hand het halsdoekje of een haarlok van cosette aan te raken
scheen een onbekende in de lucht zwevende vlaag die tot oproer aanzette de opstand had plotseling met de eene hand de barricaden opgeworpen en met de andere schier tegelijkertijd al de posten van het garnizoen aangegrepen
arme scherminkel zeide hij gij hebt zeker een ton doorgeslikt daar men al de hoepels door uw vel zien kan daarop ging hij naar l'orme
eenigen gingen daarheen uit geestdrift en hartstocht anderen wijl t hun weg was om naar den arbeid te gaan evenals tijdens de revolutie waren in die herbergen patriottische vrouwen die de nieuw aankomenden omhelsden
wat men op de ontbloote voorhoofden der meeste aanwezenden zag was een met droefheid gemengde geestdrift ook zag men hier en daar tusschen deze
die onder de republiek frankrijks grenzen bewaakt en onder den keizer de grenzen van azië betreden had die genua alexandrië milaan
onrechtvaardig en heet misdaad met welk recht zou behalve om deze heilige zaak de rechtvaardigheid de eene vorm van den oorlog den anderen verachten met welk recht zou de degen van washington de piek van camille
ditmaal kwam de postillon aan zijn adres hoewel degeen voor wien het briefje was bestemd op dien oogenblik buiten toegang zat de geadresseerde was niemand minder dan babet een der vier aanvoerders van patron minette
en met een gevoel van ontzetting zien wij in die zee welke het verleden wordt genoemd achter deze kolossale baren de eeuwen deze groote schepen babel ninive
verrerie no hij tastte in zijn zak nam er een pennemes uit en schreef daarmede op de kalk van den muur
gij gelooft aan niets ik geloof aan u wilt ge mij een dienst doen grantaire alles uw laarzen poetsen
zoo ieder de zijne had willen terugnemen dit is de mijne neen t is de mijne ik verzeker u dat ge u bedriegt ik ben t wat ge als u zelven beschouwt ben ik marius was iets dat tot
een vader voor cosette gemaakt een zonderlinge vader samengesteld uit grootvader zoon broeder en echtgenoot die in jean valjean woonden
het benedenhuis bevatte de keuken en de gelagkamer de oude hucheloup was misschien voor chemist in de wieg gelegd maar zeker is t dat hij kok werd men dronk niet alleen in zijn herberg men at er ook
aan de concessiën zooals zij die noemde te slaan t was treurig wat zij onze overweldigingen noemde waren onze rechten
bij het recht van den man door de fransche revolutie verkondigd voegden zij het recht der vrouw en het recht van het kind men verwondere zich niet
de wortelen der fransche maatschappij lagen niet in de bourbons maar in de natie deze onzichtbare en krachtig levende wortelen vormden niet het recht eener familie maar de geschiedenis van een volk zij lagen overal behalve onder den troon
terwijl hij langzaam heen en weder door de kamer wandelde viel zijn blik plotseling op iets zonderlings vr hem zag en las hij in den vooroverhangenden spiegel boven het buffet duidelijk de volgende regels
stak zijn hand in een anderen zijner zakken en haalde er een in vieren gevouwen papier uit toen op militaire wijze aanslaande zeide hij eerbied voor de dépêche zij komt van de voorloopige regeering geef
overtuigd begoocheld hij had het voorkomen van den chef der gesnedenen op de slavenmarkt die onder een tal logge vrouwen een venus ontdekt of van een kunstkenner die onder een hoop kladwerk een raphaël vindt
door daarvan veel aan de sofismen en leerstellingen over te doen t is eindelijk zoo niet eenigerlei afleiding komt het kenteeken van een groote aanstaande ontwikkeling
waarom wijl het in den grond recht maar in den vorm ongelijk heeft wreed hoewel in zijn recht geweldig hoewel sterk
en kleederen aan hen die koû leden bij dit bezoek der armen waarbij cosette dikwerf jean valjean vergezelde hervonden zij eenige overblijfselen hunner vorige verrukking
dat voor den geest duizelingwekkende diepten ontsluit dat voor den blik siddert als een huiverend woud en waarin men onder den schuwen voetstap der jagers die men in de avondschemering ziet de dorre takken hoort kraken
o waarom ge zult zien een dag zonder u te zien dat is onmogelijk offeren wij een dag op om misschien het geheele leven te hebben en marius voegde er halfluid bij en als tot zich zelven
aan de griffie der gevangenis la force vijf francs bezorgen toen marius geen geld meer had leende hij van courfeyrac vijf francs
t was niet de gedachte aan den dood die hem ondragelijk was maar wel die dat hij marius misschien niet zou wederzien marius niet weder te zien
t was iemand die den straatjongen naderde en die iemand was geen ander dan montparnasse die hoewel vermomd en met een blauwen bril op toch door gavroche herkend werd verduiveld
eenvoudig kalm en sterk door zijn familie en zijn huis bemind een verleidelijk verhaler een van hersenschimmen bevrijd
en den buikspreker zij richtte het hoofd op en voegde er bij met mijn vader te beginnen thénardier naderde niet zoo dicht bij mij goede man zeide zij hij trad achteruit binnensmonds brommende
welke uit sommige ontstekingen ontstaan en zich in het menschelijk lichaam vormen begon het net der geheime genootschappen zich over het land uit te breiden
toen wij beiden nog jong niets anders begeerden dan fraai gekleed te zijn en te beminnen toen wij geen veertig jaren telden wanneer wij ons beider leeftijd
achtmaal door koningsmoord aangerand en die telkens glimlachte dapper als een grenadier moedig als een denker geen andere bekommering hebbende
overigens was van weerszijden de woede de verbittering de stoutmoedigheid dezelfde voor de eenen was vooruitgaan sneven en niemand dacht er aan terugwijken voor de anderen was standhouden sneven en niemand dacht aan vluchten
de warmoeziers die uithoofde van den plasregen tusschen salade en groenten gehurkt en half slapend tot aan de oogen in hun voermansmantels gewikkeld waren sloegen zelfs geen oog op deze zonderlinge voorbijgangers
zij verlieten den troon met ernst maar zonder waardigheid hun nederdaling in den nacht was geen dier plechtige verdwijningen welke in de geschiedenis een sombere aandoening achterlaten
de practische mannen gevoelden behoefte aan een zoogenaamde wettige guillotine dit was een der overwinningen van casimir
bestond sedert driehonderd jaren een vermaarde veel bezochte herberg in deze herberg heerschte immer een luidruchtige vroolijkheid en wel op dezelfde plek welke de oude theophilus in deze twee verzen aanduidt
de boomen trilden treurig op de dwarswegen luisterden de burgers met dom vermaak naar deze zedenlooze woorden die door spoken gezongen werden
te pontoise is geweest en ziet ge dien leelijken straatjongen met zijn pistool het schijnt dat de celestijnen vol kanonnen zijn wat zal het gouvernement met zulke deugnieten uitvoeren die niet weten wat te verzinnen om de wereld in oproer te brengen
in de straat thorigny was alles stil en rustig deze kalmte van het marais maakte eene zonderlinge tegenstelling met het geweldig rumoer in den omtrek vier oude vrouwen praatten met elkander op de stoep van een huis
mijnheer marius hernam de stem uw vrienden wachten u aan de barricade der straat de la chanvrerie deze stem was hem niet geheel onbekend zij geleek de heesche schorre stem van
men hoorde een man tot een anderen zeggen ziet ge hem wel met zijn roode muts hij zal zeggen wanneer geschoten moet worden het schijnt dat deze man met de roode muts later dezelfde rol in een ander oproer dat van quénisset vervulde
jagers in het bosch verdoold misschien het schoonste wat in de muziek bestaat toen zij uitscheidde bleef zij in gedachten verdiept
wat zijn toch ratten t zijn muizen deze verklaring stelde het kind een weinig gerust hij had wel eens witte muizen gezien en was er niet bang voor geweest evenwel verhief hij de stem weder en zeide mijnheer
en kroop door het staketsel tot onder den buik van den olifant zoo eenig licht dien man beschenen had zou men gezien hebben dat hij den nacht in den regen had doorgebracht dewijl hij door en door nat was
nu enkel de waarschuwingen van den ontvanger der belastingen en de wachtbriefjes ontving want de rentenier fauchelevent was nationale garde hij had aan de dichte maliën der volkstelling van niet kunnen ontsnappen
noch den koning noch de democratie beschuldigt de schok der beginselen gelijkt den schok der elementen de oceaan verdedigt het water de orkaan verdedigt de lucht de koning verdedigt het koningschap de democratie verdedigt het volk
t heeft geen rust vr het t gouvernement heeft omvergeworpen gavroche zich niet verwaardigende te antwoorden wipte met den duim zijn neus op en opende wijd de hand de voddenraapster schreeuwde gemeene
hij dacht er zelfs niet aan haar van het nachtelijk avontuur in de woning van thénardier te spreken van de branding met het gloeiend ijzer en van de vreemde houding en zonderlinge vlucht haars vaders
hij zonk op een bank neer zij naast hem zij hadden geen woorden meer de starren begonnen te schijnen hoe kwam het dat hun lippen elkander ontmoetten
soms in uniform met de driekleurige kokarde dit was genoeg om hem ondragelijk te maken eindelijk had vader gillenormand tot zijn dochter gezegd ik heb genoeg van theodule ik heb weinig op met krijgslieden in
thénardier veroorzaakte magnons ongeluk op zekeren dag korten tijd nadat magnon aan eponine het briefje betreffende de straat plumet had overhandigd werd onverhoeds door de politie in de straat cloche perce huiszoeking gedaan
en met de stille wanhoop van een eenvoudig oud man die den dood nadert hij begon zijn tanden te verliezen t geen zijn droefheid vermeerderde
zij deed een tiental schreden en bleef weder staan marius voegde zich bij haar zijdelings zonder zich tot hem te wenden sprak zij tot hem a propos ge weet dat ge mij iets beloofd hebt
wilt dus met de politie vechten men kan niet weten antwoordde montparnasse op onverschilligen toon t is altijd goed een speld bij zich te hebben
dien ochtend had hij dezen zevenden boom verlaten en zich aan den kant der rivier der gobelins nedergezet de zon drong vroolijk door de frisch ontloken en glanzende bladeren
dikwijls goed tot bewonderens toe menigmaal kwam hij des avonds te midden der drukkendste zorgen na een dag van strijd tegen de diplomatie van geheel europa in zijn kamer
tezelfder tijd ontstond in de haag een gerucht als van een dier dat er doordrong en hij zag uit de struweelen een groot mager meisje komen dat eensklaps voor hem verscheen en hem strak en stoutmoedig aanzag
niets bewoog zich dan ook meer in de huizen was niets dan schrik rouw angst in de straten een soort van heilige ontzetting men zag er zelfs niet de lange rijen vensters en verdiepingen
haar gedachten waren als een verward kluwen in haar hersens zij konde niets bepaalds voornemen bevende hoopte zij wat dit wist zij zelve niet zij durfde zich niets beloven en wilde zich niets weigeren zij verbleekte telkens en een rilling
had dan ook gedacht en was met een touw uit de strafkamer gekomen wijl hij als zeer gevaarlijk op de plaats charlemagne werd geacht plaatste men hem in het nieuwe gebouw het eerste dat hij in het nieuwe gebouw vond was
en revolutionnaire worsteling vertoonen waar stuiptrekking aan kracht is gepaard zoo wij in deze schets een voorval oversloegen vol epische afgrijselijkheid en woestheid dat schier onmiddellijk na gavroches vertrek plaats had
zij wat gemakkelijker is dan men meent met twee woorden men wete den rijkdom voort te brengen en dien te verdeelen en hierdoor zal men tevens de stoffelijke en de zedelijke grootheid hebben
hij drong naar voren schier tot het eerste gelid der colonne met de beweging van iemand die gaat en t gelaat van iemand die slaapt die oude man is verwoed mompelden de studenten
dat een bewaarder had gezegd het ware beter geweest hem een houten pen te geven te twee uren loste men den schildwacht een oud soldaat af die door een recruut vervangen
wij gaan het gouvernement omverwerpen goed toen was hij hen gevolgd en sinds dien oogenblik had hij geen woord meer gezegd
de mededinging hield op het verledene nam weder een aanvang hij behoefde het briefje slechts te behouden cosette zou nooit weten wat van dien man geworden was hij behoefde de dingen slechts hun loop te laten deze man kon niet ontsnappen
cosette kleedde zich zij bracht haar kapsel in orde op de wijze die haar het best stond en trok een kleed aan dat van boven ruim uitgesneden was waardoor de hals tamelijk ver uitkwam min of meer indécent zooals jonge meisjes zouden zeggen
wegens een of ander beraamd misdrijf men had nog andere aanwijzingen men vatte dus de drie schooiers in de meening hierdoor brujons plannen verijdeld te hebben