AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
eindelijk meende fulco op te merken dat het geluid van de vervolgers zwakker werd en nu waagde hij het een oogenblik om te zien hij bedroog zich niet er lag reeds een vrij groote afstand tusschen hen
dat geschiedde op hetzelfde oogenblik en vol spanning luisterde het zestal of er ook onraad was maar neen t was slechts een steen die losgeraakt met een donderend geraas van het gewelf nederviel rommelend verloren de echo's zich in de holle ruimte
een waagstuk t was al laat in den nacht toen fulco in vliegenden galop aan het kasteel te ijselstein aankwam
langzaam reed de edelman door fulco gevolgd verder telkens keek hij achterom en wuifde zijne vrouw en den jonker een vaarwel toe dat herhaaldelijk beantwoord werd eindelijk verloor hij hen uit het gezicht toen gaf hij zijn paard de sporen en reed snel voort
doch dat wilde van borselen niet omdat hij begreep dat zijn rijk dan spoedig uit zou zijn hij waarschuwde daarom den graaf voor dien tocht zeggende dat jan van avennes wel eens heel andere bedoelingen zou kunnen hebben het was immers best mogelijk dat het zijn plan was den graaf gevangen te nemen en zich van de regeering meester te maken
kom kom wat is dat voor malligheid nu had ik toch gedacht dat je moediger waart och gijsbrecht zuchtte bertha wees niet boos op me ik weet wel dat het kinderachtig van me is maar heusch ik voel me zoo beangst t is me alsof er een groot ongeluk zal gebeuren alsof ik
en hoe was die droom dan wel o zoo naar gijsbrecht ik zag u geboeid in een vreeselijken kerker bleek en vermagerd en je riept voortdurend terwijl de ketens waarmede je aan den muur geklonken waart rammelden bertha bertha waarom verlos je me niet zie je dan niet dat ik hier anders sterven moet
uwe edelheid heeft al te goede gedachten van mij zeide fulco bescheiden en bewijst mij meer vriendelijkheid dan ik verdien volstrekt niet fulco dat moogt ge niet zeggen riep bertha met tranen in de oogen uit
zoo nu kunnen we weer zien laten we de versie deur het eerst nemen of nog beter breng uw licht bij den grond misschien vinden wij dan sporen van voetstappen ha hier zie ik al iets deze deur zullen we nemen
de ridders keerden naar de burchtzaal terug en vergaten spoedig het gebeurde maar heer gijsbrecht van ijselstein had een vijand gekregen die niet licht te achten was
u nooit terug zal zien bij die woorden barstte zij in tranen uit maar hoe komt ge toch op die gedachte mijn bertha gisteren nog kende je geen vrees en was je even moedig als altoos o ja dat was gisteren gijsbrecht maar nu
een poosje geduld nog zeide hij binnen een half uur bereiken wij den zoom van het woud dat we door moeten trekken daar vinden we dan tegelijkertijd water voor onze paarden die ook wel eene verfrissching noodig hebben en een zachten mosgrond om ons een oogenblik op neer te zetten maar lang kunnen we toch niet toeven want het is al laat en we hebben nog een flinken rit vr ons
t is de mooiste uit de geheele verzameling jonker zeide fulco hij kost zeventien schellingen dat is te veel kramer zeide de jonker verdrietig zooveel kan ik niet besteden
toch waagden zij zich nog niet verder angstvallig luisterden zij of zij ook iets verdachts hoorden maar alles bleef stil laten we niet langer dralen sprak de minstreel ontsteek het licht opnieuw wolf en laten we voortmaken hoe langer we talmen hoe grooter het gevaar voor ontdekking wordt
dreef de bui voorbij en kon de jonkvrouw huiswaarts keeren verheugd ging t bruidspaar zij aan zij wie zou nu dapp're bertha deren de dienaar meesmuilt in zijn baard die zwaardslag was een goudstuk waard
fulco haalde de paarden en een oogenblik later ging het in galop verder het edele bruidspaar reed voorop de jonker en fulco volgden het was nu niet zoo duister meer tusschen de boomen
onder koorgezang en orgelmuziek verlieten allen het kerkgebouw om zich naar de burchtzaal te begeven en dat het daar niet aan gelukwenschen en hartelijke handdrukken ontbrak is licht te begrijpen als bruidsgeschenk ontving bertha van hare ouders het rijke slot waarin het feest gevierd werd
toch hoe vorstelijk en rijk de indruk ook moge zijn dien deze ruiter teweegbrengt koninklijk bloed stroomt hem niet door de aderen het is heer gijsbrecht de eigenaar van het machtige slot te ijselstein en zijn naam is reeds niettegenstaande des ridders jeugd beroemd in het graafschap
en die woestelingen waren zij niet voorbeeldig gestraft ten aanschouwe van de geheele stad die sidderend van angst het schouwspel had aangezien zonder het te durven wagen een enkelen kreet van verzet te slaken en had hij heden de stad niet in het hart aangegrepen door de merwede met palen af te zetten om den handel geheel in zijne macht te hebben
lieve moedige bertha zegt hij terwijl hij haar de tranen van de oogen kust en bertha fluistert o gijsbrecht welk een geluk dat had ik niet durven hopen snikken beletten haar verder te spreken doch vast houdt zij de armen om haar dierbaren gemaal geklemd
waarheen thans bertha in dit uur terugtocht kan hier niet meer baten waar schuilt ge voor het hemelvuur de gansche omtrek is verlaten maar ginder naakt de zoom van t woud daar staat een jagershut in t hout
dien nacht konden zij zich gerust aan den slaap overgeven de vijand was niet bij machte iets van belang tegen hen te ondernemen hij was met machteloosheid geslagen alleen aan de hoofd en sluippoorten werden wachters gesteld en dat die hun plicht deden daarvan ging jonker jan zich verscheidene malen in den nacht overtuigen
hier pak aan zeide hij norsch tot jonker jan hem de teugels toereikende je moet het beest zacht met een wollen doek afwrijven en water geven jonker jan verroerde zich niet
anderen begaven zich naar de sombere plaatsen onder de groote lindeboomen en snikten een laatst vaarwel toe aan de dooden t was aangrijpend daar werd ook een afgrijslijk gegil hoorbaar de angstkreten van een veroordeelden misdadiger
met zulke werktuigen konden groote verwoestingen worden aangericht en sommigen wisten er zeer juist mede te treffen nog gevaarlijker echter was het tweede straks genoemde werktuig de kat genaamd het had den vorm van eene groote schuur die van boven met versche koehuiden was bedekt teneinde tegen vuur bestand te zijn
help heer klonk eene vrouwenstem doch zoodra had de ridder den klank dier stem niet vernomen of hij riep uit wat hoor ik die stem bertha ben jij het
het bruidspaar begaf zich naar de zetels die voor het altaar waren geplaatst aller oogen waren op hen gericht en dat was waarlijk geen wonder want zelden nog was er een schooner paar voor het echtaltaar geknield
maar dat is schandelijk riep heusden verontwaardigd uit toen hij alles gehoord had dat is verraad intusschen omtrent het lot uwer gemalin kan ik u geruststellen zij is welvarende en wacht u met ongeduld
maar die ongerustheid was angstige bezorgdheid geworden toen hem straks alweer aan de linkerzijde het zachte geklapwiek van een uil in het oor geklonken had dat was de derde maal en nu stond het bij hem vast dat er spoedig een ongeluk volgen zou
welken naam hij te danken heeft aan zijne schoone stem en aan de vele liederen waarop hij hen op feestdagen dikwijls onthaalt hij is een vroolijke jongen van ongeveer twintig jaar die de grootste heldenstukken met onverstoorbare kalmte verricht
wij zijn nog geen twee uur geleden in het bosch overvallen edele vrouwe en wij waren niet in staat ons te verdedigen slechts twee tegen velen wij hebben gedaan wat wij konden totdat wij in den strijd van elkander gescheiden werden en ik het moest aanzien dat mijn edele dappere heer van het paard gesleurd en gevangen genomen werd
hij wilde geen oogenblik verloren laten gaan t was al bijna middernacht en zij hadden nog een langen rit voor zich eindelijk bereikten zij het bosch dat zij doorgetrokken waren op den avond toen jonkvrouw bertha door vianens dienaar werd aangerand
de ruiter aan zijne zijde is hoewel niet zoo kostbaar toch op gelijke wijze getooid als heer gijsbrecht uit het wapen van ijselstein dat op zijn lijfrok en ook op het dekkleed van den zwarten hengst dien hij berijdt gestikt is raadt gij dat hij tot het huis van heer gijsbrecht behoort
de loting zal geschieden te dordrecht onder toezicht van den baljuw daarentegen kunnen de overige vrouwen en kinderen vrij heengaan ziedaar mijn laatsten
er was nog maar één redmiddel over en dat middel was verraad onophoudelijk tuurde hij naar buiten en zijne oogen werden moe van het staren in de duisternis maar hem dien hij zoo ontzettend vreesde en naar wien hij toch met zooveel angstige spanning uitzag hem ontdekte hij niet
helaas zijn vonnis was de dood een leuvensche penning viel rinkelend in de schaal daarna kwam de oude dodo ook hij werd tot de galg verwezen
lang behoefde hij niet te wachten want reeds den eersten dag na zijne aankomst ontving hij de uitnoodiging om voor den graaf te verschijnen gevolgd door fulco begaf hij zich naar het slot waar hij door een schildknaap naar de burchtzaal werd geleid
maar wacht eens ik moet toch voorzichtig zijn want mijne lieve vriend kon wel eens berouw krijgen en een duitje trachten te verdienen door mij te verraden in plaats van mij te helpen hij is tot alles in staat die lieve peer het beste is dat ik een plaatsje zoek waar ik zoowel den weg als het kasteel goed in het vizier heb dan kan ik alles reeds in de verre zien aankomen
fulco ging de poort door en kwam op het binnenplein dadelijk werd hij door eenige dienaren omringd die met nieuwsgierige blikken den inhoud van zijne mars opnamen sommigen wilden hem zelfs de behulpzame hand bieden om hem van zijne vracht te ontdoen
ijselstein dat ontveinsden zij zich niet langer ijselstein moest vallen tenzij er een wonder gebeurde en aan zulk een wonder geloofde de jonker niet integendeel bijgeloovig als hij was meende hij met zekerheid te kunnen voorspellen dat der bezetting een ongeluk boven het hoofd hing
zeker zeker waarde vriend ge kunt geheel over mij beschikken kan ik nog iets anders voor u doen ge hebt maar te spreken dank u zeide gijsbrecht opstaande alleen zou ik u verlof willen vragen om dadelijk weer te mogen vertrekken
dat de vrouwe van ijselstein nader trede en het lot over haar leven beslisse met vasten tred kwam bertha nader iedereen rekte den hals om haar te zien en gloeiende van haat waren de blikken die op aloud werden geworpen zij stak de hand uit en nam haar vonnis uit de schaal
hij liep zeker door de zwaarte van zijne mars sterk voorover en steunde met de hand op een dikken knuppel waarin een lange vlijmscherpe dolk verborgen was zoo trok hij van stad tot stad en van kasteel tot kasteel en trachtte overal zijne koopwaren aan den man te brengen
de goede dodo kreeg het druk met zijne zalfjes en smeersels maar tot zijne eer moet het gezegd worden met de meeste doodsverachting begaf hij zich met zijne medicijnkast naar de gevaarlijkste plaatsen als zijne hulp daar noodig was
mannen de vijand nadert en een hevige strijd staat ons te wachten een strijd op leven en dood want hij die het leger aanvoert zal niet rusten voor hij ijselstein in zijne macht heeft
daar komen ze riep hij angstig we zijn verloren fulco keek om ben je dwaas riep hij zoo gauw hebben ze ons niet over een goed half uur zijn we te ijselstein en we zijn ze een mooi eindje vr maar toch moeten we zoo hard rijden als we kunnen vooruit beestje laat nu eens zien wat je kunt
dat was het niet bulderde vianen onder het opstaan met zijne vuisten zoo ruw op de tafel slaande dat het drinkgeraad er van rinkelde dat was het niet t was geen eerlijke kamp op eene eerlijke wijze zou hij mij nooit overwonnen hebben
hoort hoort daar pleegt men eene misdaad vooruit fulco vooruit hier is de hut stijgt maar af help help klonk het
hoe trotsch laat hij zijne oogen ronddwalen over de menigte die het tournooiveld omringt en een verwaten glimlach komt over zijn norsch gelaat als hij ziet hoe daar de hoofden bij elkaar worden gestoken en men fluistert
eere gijsbrecht van ijselstein den dapperste onder de ridders daar sloeg de ridder zijn vizier op en waarlijk niemand anders dan gijsbrecht van ijselstein had den heer van vianen overwonnen
wolfert van borselen begon zich in s gravenhage minder veilig te achten en besloot daarom naar zeeland terug te keeren en vandaar eene geduchtte krijgsmacht af te zenden ten einde elk verzet te fnuiken
in en om den burcht den volgenden morgen was alles al vroeg in de weer op den adellijken burcht te heukelom
haar moed houdt dien bij hare krijgers staande en als zij op de muren verschijnt klinkt het nog altoos met geestdrift voor ijselstein en bertha neen nog niemand heeft haar zwak gezien of kleinmoedig hare verschijning schenkt nog altijd nieuwe kracht aan de uitgeputte mannen
een schoone dank spotte de bisschop voorzeker t is schande dat stem ik toe doch dat is niet het werk van graaf jan maar van den heerschzuchtigen zeeuw wolfert van borselen die onzen graaf geheel in zijne macht schijnt te hebben
peer werd uit zijn kerker gehaald het gejammer van den ongelukkige vervulde iedereen met afschuw maar ook met deernis men wist toch dat zijne straf vreeselijk zou zijn
bepaal eerst uwe keus maar jonker over den prijs zullen wij het wel eens worden onderwijl de edelman en zijn schildknaap de verschillende voorwerpen bezichtigden begon fulco voor de burchtvrouwe alles uit te pakken wat van hare gading kon wezen
onbeschrijflijk was de geestdrift die de grijze zanger met dit lied op de woeste edelen teweegbracht met ingehouden adem en fonkelende oogen hadden zij naar hem geluisterd en onwillekeurig had menigeen de hand aan het zwaard geslagen
als ik u daar niet tot overlast ben heel gaarne antwoordde fulco opstaande hij nam zijne mars op den rug en na allen een goeden nacht toegewenscht te hebben volgde hij den dikken cipier naar diens vertrek hier haalde fulco een gordelriem uit zijne mars en gaf hem dien
en welk lot zal der bezetting ten deel vallen vraagt bertha haar vonnis zal worden uitgesproken door heer aloud s graven baljuw antwoordt vianen
hunne vervolgers hadden zij zoover achter zich gelaten dat zij geheel uit het gezicht geraakt waren maar toch twijfelden zij niet of die hadden de vervolging voortgezet enzouden weldra ook aankomen terwijl zij hunne vermoeide paarden meedoogenloos de sporen gaven reden zij de kust langs maar nergens zagen zij eene woning of een vaartuig
zulk eene dwingelandij gaat alle perken te buiten riep gijsbrecht vertoornd uit maar dat kan niet lang duren wanneer de beleedigde edelen zich met de verdrukte steden verbinden
konden we hier ergens maar eene schuilplaats vinden zeide heer gijsbrecht dicht hier in de nabijheid moet eene verlaten hut staan heer antwoordde fulco ja dat weet ik hernam de ridder maar t is zoo donker
kunstig nagebootste kasteelen en een overvloed van het heerlijkste gebraad blanke rivieren zeevisch en de fijnste wijnen die frankrijk en duitschland maar opleverden
doch de vijandelijkheden werden nog niet geopend de belegeraars wel begrijpende dat het een beleg van langen duur zou zijn begonnen tenten op te slaan en hutten te bouwen waarin zij verblijven konden zorgvuldig hielden zij zich buiten schot zij wilden zich niet bloot geven voor het noodig was
aan de helft onzer is de vrijheid toegezegd wat kiest gij allen zwegen de meesten hadden tranen in de oogen bertha begreep dat een enkel woord van haar voldoende was om hen allen tot voortzetting van den strijd te bewegen
t was alsof zij elkander verpletteren wilden al bij den eersten schok bleek het vianen dat hij zooal niet zijn meester dan toch stellig zijne evenknie gevonden had want de onbekende bleef rechtop in den zadel zitten terwijl hij zelf slechts met moeite zijn evenwicht bewaren kon en zijne glavie tot aan zijne hand toe scheurde
fulco zelf bespeelde de viool zijne metgezellen ieder een ander instrument namelijk de lier een instrument met twaalf snaren dat bespeeld werd met de vingers een monocordion een strijkinstrument met één snaar een chorus een blaasinstrument een psalterium en een cyther
te wapen poorters van dordrecht te wapen die schande moet niet over onze stad komen te wapen dat is oproer bulderde aloud grijpt den muiter
van welk eene fijne stof is zijn korte rijk geborduurde lijfrok vervaardigd en welk een tal van edelsteenen flikkert aan den gordel dien hij om zijn middel draagt en waaraan een blinkend zwaard aan het gevest eveneens met kostbare steenen bezet bevestigd is
ongetwijfeld hadden zij een warmen rit achter den rug want een wit schuim liep den edelen dieren langs de zijden en de kleederen der ruiters waren met stof bedekt het was een heete dag geweest zoo heet als het in de hondsdagen maar zijn kan
uw hoogeerwaarde heeft gelijk maar gij vergeet dat het bij het sluiten van den vrede voor goed aan holland werd afgestaan ik onderwerp mij aan geene vredesbepalingen die den belangen van het sticht schade berokkenen zeide de bisschop trotsch
volstrekt niet volstrekt niet fulco antwoordde peer met eene zoo verheugde uitdrukking op het gelaat dat fulco dacht jou schurk het kan je blijkbaar niets schelen dat een onschuldige in jouw plaats opgehangen wordt gelukkig dat er niets van waar is doch hij paste wel op die gedachte hoorbaar in woorden te brengen
toch was hij niet meer dan een gevangene want van borselen bewaakte hem en al zijne handelingen als met argusoogen hij liet hem nooit alleen en zelfs op zijn uitstapjes in den omtrek hield hij hem gezelschap
voort voort fluisterden zij hunne paarden in de ooren en het scheen of de dieren begrepen dat van hunne snelheid het leven van hunne meesters afhing zij vlogen over den weg en hielden de koppen zoo vlak naast elkander dat het was of zij een wedstrijd hielden
vroolijk rammelen de bekers lustig klinkt het gejuich der gasten en tergend schatert hun lachen ten koste van de vernederde poorters de wijn vloeit bij stroomen en maakt de hoofden warm men drinkt ter eere van den graaf en diens machtigen beheerscher men zweert den ondergang der steden
doch laten we naar het kasteel terugkeeren t is al middernacht een half uur later reden zij de hooge poort van het slot binnen de edelen begaven zich naar de vrouwen die in de groote burchtzaal waren en fulco ging naar de keuken waar hij als een oude bekende en welkome gast begroet werd
telkens hieven zij den beker om de gezondheid van den braven keldermeester te drinken en eindelijk maakten zij zich zelfs meester van de schenkkannen en zorgden er voor dat niemand den bodem van zijn beker kon zien
coenraad wijs ons waar wij slapen zullen t is meer dan tijd ja d dat is g goed stamelde coenraad met eene dikke tong terwijl hem zijne kin op de borst zonk
nadat de gebruikelijke plichtplegingen waren afgeloopen ging van borselen dadelijk over tot de behandeling van de zaak die ijselstein naar veere had gevoerd het vaststellen van de vredesvoorwaarden tusschen utrecht en holland
kom binnen kom binnen riep men hem toe zoodra hij in de deur verscheen met een vriendelijken avondgroet voldeed hij aan die uitnoodiging en vlug keek hij in het rond om te zien wie hunner wel de gevangenbewaarder zou zijn al spoedig viel zijn oog op een dikken man die met een pijnlijk en knorrig gezicht in den hoek van de kamer zat
maar nu konden de paarden ook bijna niet meer de arme dieren waren zoo uitgeput en vermoeid dat zj slechts stapvoets voort konden en elk oogenblik dreigden neêr te storten t gaat niet verder zoo fulco zeide heer gijsbrecht de paarden kunnen niet meer we moeten anderen raad schaffen
neen neen klonk het van alle kanten wat gedaan moet worden zal gebeuren welnu sprak bertha haalt dan de paarden uit de stallen en rijdt de sluippoort uit in de hitte van het gevecht trachten de voetknechten de kat en de overige werktuigen in brand te steken
waarheen ik ga weet ik nog niet ik denk dat ik dienst ga nemen bij den bisschop misschien heb ik dan nog eens kans den heer van vianen te ontmoeten en dan beloof ik dat ik hem elken geeselslag dubbel zal teruggeven die ellendige beul
slechte tijdingen heer de bisschop van utrecht heeft de vijandelijkheden opnieuw geopend en is in holland gevallen wat zegt ge vroeg van borselen opspringend t is zooals ik zeg heer hij heeft den strijd hernieuwd
hare lippen waren vast op elkander gesloten en hare oogen fonkelden van toorn dus zullen wij belegerd worden door den heer van vianen riep zij uit toen fulco zijn verhaal geëindigd had
doch en nu klopte hij het vurige ros op den blanken hals laat ik je maar op stal zetten schimmeltje heer gijsbrecht schijnt te veel in zijn gesprek verdiept om oog voor ons te hebben inderdaad de ridder had hen niet opgemerkt luisteren wij naar het gesprek dat hem zoozeer schijnt te boeien dat hij alles vergeet wat om hem heen gebeurt
dat straks dààr acht menschen aan de galg hun leven zullen laten alleen omdat zij hun eigendom verdedigden met een moed die zijn weerga nog moet vinden moeten wij dat verdragen vrije mannen van dordrecht
op christ'nen op ontwaakt te wapen de muzelman trekt in het veld hij dreigt het kruis met zijn geweld en zoudt gij christ'nen rustig slapen de turk maakt jezus naam te schand trekt op en redt het heil'ge land
en ik moet voorzichtig wezen ook want als het me niet gelukt hangen ze me ongetwijfeld dadelijk op en ik geloof niet dat zoo iets een aangenaam gevoel opwekt hangen heb ik nooit graag gedaan vooral niet aan mijn hals
wie hier in dienstbaarheid moet sterven en optrekt naar het heil'ge land wordt losgemaakt van elken band kan buit en vrijheid zich verwerven lijfeig'nen knechten dienstb'ren hoort de paus verpandt zijn heilig woord
immers holland was in oorlog met utrecht en van borselen zou ongetwijfeld alle krachten inspannen om het slot ijselstein als een bolwerk tegen den bisschop in handen te krijgen
maar dat is onrechtvaardig en verraderlijk riep heer nicolaas van putten terwijl hij zijn zwaard trok en zich voor bertha plaatste nooit zal ik gedoogen dat zulk eene lage daad geschiedt
jelui hebt goed grappenmaken zeide de dikke ijsbrand een van heer gijsbrechts pachters t is nog maar een voorspelletje wacht maar de lust tot lachen zal je straks wel vergaan ginds richten zij de blijden reeds op en daar aan de andere zijde wordt de kat in elkander geslagen als ze daarmede gereed zijn zullen we de handen vol werk krijgen
zij hielden zich verborgen achter breede planken die op lage wielen stonden en waarin eene breede gleuf was die dienen moest om de pijlen door te laten die zij straks op den burcht zouden afschieten op die wijze waren zij voor de verdedigers onzichtbaar en konden dezen hen niet treffen dan alleen als de pijl toevallig door de gleuf vloog
bertha van arkel stond te midden van hare getrouwe dienaren en wierp een fieren blik op heer aloud die hare komst met een spottend lachen begroette zij wilde geen vrees toonen noch voor hare vijanden noch voor den schandelijken dood die haar misschien wachtte
niets gaat toch maar zoo goed als wat men eigenhandig verricht wie weet of die lieve peer al niet gegrepen en opgesloten is t is best mogelijk dan hoop ik dat hij nog eens dunnetjes overgegeeseld wordt dat is hij dubbel waard
alles is gereed ademloos bijna wacht ieder op hetgeen gebeuren zal daar heft bertha van arkel nu vrouwe van ijselstein de hand ten teeken op
doch ik blijf hier ik zal de wacht houden zoolang gij leeft en wil de ellendige vianen u dooden al staan er ook honderd krijgers rondom met het zwaard in de vuist zal ik u trachten te verlossen of met u sterven
op de binnenplaats stonden vier paarden gereed die door jonker jan en fulco bij de teugels gehouden werden fulco zou zijn heer op de reis vergezellen en hij vond dat verre van onaangenaam
leeft hij vroeg bertha snikkende terwijl zij hem onstuimig bij den arm greep leeft hij fulco o zeg mij dan welk lof hem heeft getroffen zeg het mij fulco spoedig
maar nauwelijks hadden de poorters dier stad vernomen dat de gehate van borselen zich binnen hunne muren in gevangenschap bevond of zij begaven zich onder het slaken van de vreeselijkste kreten naar het steenen huis en eischten de uitlevering van den dwingeland
dat was hem eene streep door de rekening doch zoo dadelijk gaf hij zich niet gewonnen onverwijld zond hij graaf jan zijn groet en noodigde hem uit te dordrecht te komen waar hij hem de regeering zou overgeven en rekening afleggen over het gehouden bestuur
de ruiters stegen af en nu eerst kon men goed zien hoe warm de paarden het hadden gehad het zweet bedekte bijna hun geheele lichaam en het schuim stond hun op den bek
en nog meer wordt haar hart van droefheid vervuld als het beeld van haar geliefden gijsbrecht haar voor de oogen komt dan krimpt haar hart pijnlijk te zamen dan klopt het bloed haar in de slapen dan zou zij haar verdriet haar angst haar ongeluk wel lucht kunnen geven in een allesdoordringenden kreet
het zou anders wel eens zonder uwe toestemming kunnen geschieden vergeet niet dat ge in mijne macht zijt en dat een enkel woord van mij voldoende is om u in den kerker te doen werpen wat eene lage daad zou zijn antwoordde gijsbrecht met verontwaardiging een gezant is
vol dankbaarheid over zijne redding uit een zoo groot gevaar zette hij met zijn trouwen dienaar de reis met den grootsten spoed voort want hij was zeer bekommerd over den toestand waarin zijne gemalin verkeerde
nu of nooit mompelde hij zacht de sleutels heeft hij bij zich op bed genomen als ik goed gezien heb het zal niet gemakkelijk gaan om ze in handen te krijgen doch die niet waagt wint ook niet
en zich tusschen het volk doordringende gaat hij ongemerkt achter den lijfeigene staan die hoe warm hij het ook heeft nog altoos de kap van zijne lijfrok over het hoofd houdt en wat zal hem schelen gaat de bediende van den wonderdokter voort
was er een gedeelte dichtgeworpen dan schoof de kat weer langzaam verder om het dempingswerk voort te zetten tot het eindelijk voltooid en de kat het kasteel genaderd was dan bracht men den ram in beweging dat was een zware balk met ijzer beslagen die aan kettingen in de
de meesten dezer sidderden van angst en bezorgdheid over het lof hunner echtgenooten en zonen die gereed stonden hun leven te wagen voor het behoud van den burcht wel fulco wat is er hebt ge mij iets te vragen treed dan nader sprak bertha vriendelijk
zoo onmenschelijk en wreed waren de straffen die hij den dienaren oplegde aan wier zorgeloosheid hij de ontvoering van zijn kind toeschreef dat zij niet dan met den grootsten weerzin door de overige dienaars werden uitgevoerd
stak hem eene zijden beurs toe die gevuld was met geldstukken maar fulco werd plotseling doodsbleek en trad verschrikt achteruit wat is dat stamelde hij is dat mijn loon
dat bodeloon kunt gij uw dienaren geven heer zegt hij trotsch of het den armen schenken mij wordt alleen mijne kunst betaald met eene fiere houding trad hij achteruit en greep zijn speeltuig waarvan hij de snaren spande ook zijne dienaren maakten zich gereed
de tranen liepen den trouwen fulco langs de wangen plotseling echter richtte hij het hoofd op daar komt wat riep hij verrast en bijna ontsteld uit hij is het hij is het zou het hem gelukt zijn
deze begreep dat het hem niet mogelijk zou zijn den burcht tijdig te bereiken peer riep hij halt peer maar peer had geen lust zijn leven in gevaar te stellen hij geraakte hoe langer hoe meer vr
ja edele heer wat is er van uw verlangen kunt ge ons dadelijk overzetten mij mijn dienaar en twee paarden de vraag klonk zeker wat gejaagd want de veerman nam den ridder van het hoofd tot de voeten op t is al laat edele heer en de wind steekt ook op ik kan u van avond niet meer overzetten uwe edelheid moet wachten tot morgen
een oogenblik later werd de deur geopend en trad wijbrand naar buiten wel wel wie zou dat nu gedacht hebben zeide hij terwijl hij fulco hartelijk de hand drukte ik wist niet beter of je zat op ijselstein
maar des te woester waren zij die nog niet volslagen dronken genoemd konden worden de grofste aardigheden werden met een uitbundig gejoel begroet de vreeselijkste taal en de flauwste aardigheden het meest
maar er moet méér gedaan worden riep bertha uit het is niet genoeg ons tegen onze vijanden te verdedigen maar we moeten ook alle pogingen in het werk stellen om mijn dapperen gemaal te redden en dit laatste zal zeker niet het gemakkelijkste deel onzer taak zijn
bijna was ik meester geweest in holland de west friezen waren in opstand de vlamingen waren in zeeland gevallen en mijn leger trok zegevierend tot medemblik door totdat jan van henegouwen u dwong het beleg op te breken zeide gijsbrecht ik weet het
gijsbrecht trok bertha naar zich toe en sloeg haar zijn arm om den hals maar mijne bertha mijne lieve bruid hoe komt het toch dat ik u in dit noodweer hier aantref en wat gebeurde er toch eigenlijk
bertha glimlachte neen neen beste fulco wees gerust z zou ik u niet willen beleedigen ik weet wel dat uwe trouw met geen goud te betalen is neem het aan fulco misschien hebt ge het noodig om uw doel te bereiken
op de voorwaarde door mij gesteld zegt bertha fier in de tweede plaats de uitlevering van peer mijn dienaar den verrader kunt gij krijgen klinkt het antwoord
toch wilde hij het beproeven en fulco steunde hem krachtig in dat voornemen en de reis ging voorspoedig want nog geen drie dagen na hunne vlucht uit veere hadden zij reeds heusden bereikt
tartend keek vianen in het voorbijrijden den kring van edellieden aan en t was waarlijk bij zulk een beleedigend gedrag geen wonder dat zijne trotsche gestalte meer met haat dan met bewondering werd nagezien ten derden male naderde hij den wapenkoning en luid klonk zijne uitdaging in het rond
neen dodo zij voeren wat anders in hun schild ze zijn me veel te stil als er maar geen verraad gepleegd wordt verraad vroeg dodo verwonderd wie zou nu verraad kunnen plegen ieders trouw is boven twijfel verheven
wat voert u hierheen heer van vianen vroeg de jonker ik eisch antwoordde vianen met trotsch gebaar ik eisch de overgave van den burcht zoowel als van de bezetting
lustig klonken nu eens hunne vroolijk liedjes waarbij iedereen het refrein met den vollen beker in de hand medezong dan weer grepen zij hunne instrumenten en speelden hunne joligste stukjes
mijn verhaal is uit gijsbrecht juist toen hij met vernieuwde woede op mij aanviel klonken de hoefslagen van paarden en een oogenblik later kwam jij binnen ik denk dat hij achter u om de deur uitgegaan is wat bij deze duisternis gemakkelijk kon geschieden
ik ook en ten tweede ten tweede houdt hij niettegenstaande het zeer warm wordt en hij een flinken rit achter den rug heeft zorgvuldig zijne kap over het hoofd uit vrees dat zij weg zou glijden heeft hij haar zelfs een paar maal vaster op het hoofd getrokken
slapen althans durfde hij niet en onophoudelijk luisterde hij of hij beweging in het andere bed hoorde zoo ging de nacht langzaam voorbij coenraad begroette den dag met vreugde fulco daarentegen zag de eerste zonnestraal met een bezwaard hart
wel was hunne taal niet zoo ruw en losbandig als van de anderen wel toonden zij duidelijk dat zij beschaafder waren maar van den beker toonden zij zich in het geheel niet afkeerig onophoudelijk stootten zij met hunne buren aan en onder vroolijk gesnap dronken zij het edele druivensap met volle teugen
het touw valt en wordt snel verwijderd de muziek bestaande uit bazuinen pauken trommen en schalmeiën valt schetterend in en onder het geroep van vianen vianen aan de eene heusden heusden aan de andere zijde storten de ruiters met gevelde glaviën en gesloten vizier op elkander in
ik vind het zeer goed zeide de edelvrouw peinzend hoewel het even gevaarlijk is als het eerste ik weet waarlijk niet welk het beste is mij dunkt het eerste riep heer otto uit ik ging als marskramer
jongen je hebt er eer van onze heer is gered kom mede naar den burcht naar de edele vrouwe wier dankbaarheid grenzenloos zal zijn naar den burcht riepen allen leve de dappere fulco
iedereen genoot van het heerlijke feest iedereen was vroolijk slechts één uitgezonderd heer hendrik van vianen deelde niet in de algemeene vreugde met gefronste wenkbrauwen en een stroeven trek op het gelaat zat hij te midden der vroolijken
fijn lijnwaad edele vrouw vroeg hij terwijl hij een stuk linnen ontrolde zoo helderwit van kleur als versch gevallen sneeuw of prachtige zijde fijner en schooner is er nog niet gezien dat verzeker ik u zie eens welk een heerlijk beeldwerk daar met gouddraad op aangebracht is
weinig uren daarna klonken de heldere klokketonen van de burchtkapel over veld en weide en verkondigden ver in t rond dat de huwelijksplechtigheid een aanvang zou nemen
vianen trad naar buiten en peer die zich te heukelom in het geheel niet meer op zijn gemak gevoelde volgde hem met zeldzamen spoed nog nooit had hij zijn heer zoo vlug bediend als nu in minder dan geen tijd zaten beiden te paard en reden de slotbrug over
de gasten worden nieuwsgierig langzaam treedt de grijsaard nader tot hij midden voor de gasten staat dan maakt hij eene eerbiedige buiging en zegt met zachte stem hebt mijn groet edele en machtige heeren ontvangt de hulde van uw nederigen dienaar
fulco's oogen tintelden van genoegen hij had zijn doel den jonker bang te maken volkomen bereikt en ook was hij gevleid door de vriendelijke woorden van de schoone ridderbruid maar jonker jan had geen genoegen hij gevoelde zich gekrenkt en vernederd hij trad op de jonkvrouw toe en zeide het gevest van zijn zwaard grijpende
barstte iedereen in een schaterend lachen uit als brederode zijne snakerijen verkocht zijn gelaat alleen bleef stroef en norsch t scheen wel of hij niet eens gehoord had wat er gezegd werd zong men een vroolijk lied hij alleen zweeg
uren aaneen duurt die strijd in bertha's hart voort eindelijk neemt zij haar besluit en nu ook erbarmt de slaap zich over de ongelukkige edelvrouwe hij doet haar voor een korten tijd haar leed vergeten
hebben die mannen voor wiens moed iedereen de hoogste bewondering koestert den dood verdiend en dan nog wel den dood aan de galg ik huiver alleen bij de gedachte daaraan en ik aarzel niet te verklaren dat hun dood niet zal zijn eene terechtstelling maar een gerechtelijke moord die voor eeuwig schande zal brengen over onze goede stad
wat zou ik lachen maar wie komt daar de poort binnenrijden als men van den duivel spreekt trapt men hem op den staart zegt het spreekwoord en nu geloof ik dat het waarheid bevat dat is immers de heer van vianen niemand anders dat kun je aan zijn trotsch en barsch uiterlijk wel zien
de kap van zijne pij had hij diep over het hoofd getrokken voortdurend waren zijne schitterende oogen op de edelvrouwe gericht en telkens fluisterde hij zelfs voor de naaste omstanders onhoorbaar bertha mijne lieve moedige bertha
wie daar riep deze de minstreel en zijne dienaren riep fulco heer aloud gelast u ons door te laten maar de wachter was voorzichtig hij kwam naderbij en beschouwde hen met aandacht
hoe blonken hare oogen daarbij van edelen trots op haar bruidegom hoe fier klopte haar het hart bij de daverende toejuichingen die hem ten deel vielen hoe innig bewonderde zij thans haar jongen echtgenoot
onder de hoorders die aan de lippen van den zanger hingen bevond zich ook fulco wiens hulp op den burcht wel eenigen tijd gemist kon worden en een vurig bewonderaar van zang en muziek als hij was hadden de tonen der vedel hem al spoedig naar de plaats gelokt waar de minstreel zijne liederen zong
met de meeste zorgeloosheid maakte hij misbruik van het groote gezag waarmede hij bekleed was en hij stoorde zich bij zijne daden aan wetten noch privilegiën tot groote ontevredenheid van al zijne onderdanen maar in het bijzonder van de dordtenaars die het meest van zijne onderdrukkingen en eigenmachtige handelingen te lijden hadden
met dat gezelschap begaf fulco zich op weg naar dordrecht om eene laatste poging tot redding van heer gijsbrecht te doen hoe hoopte de brave jongen dat het hem nu zou mogen gelukken
aloud was in alle opzichten het evenbeeld van vianen hij was wreed en heerschzuchtig en toonde zich den trouwen dienaar van wolfert van borselen wiens willekeurig bestuur hij maar al te getrouw navolgde
ik denk het ook hoewel ik mij die vrees niet begrijpen kan antwoordde bertha het vermoeden was juist heer otto van heukelom had zich over zijne dochter ongerust gemaakt en was haar met zijn edele gasten tegemoet gereden
toen het gejuich wat bedaard was trad hij weder een weinig naar voren en zeide op zachten toon hebt dank edele heeren voor den lof ons bewezen en voor de rijke belooning ons geschonken nog één verzoek zou ik evenwel willen doen indien mij daartoe oorlof werd gegeven
zoo kregen allen eene beurt en eindelijk kwam de laatste t was dikke ijsbrand hij wist zijn lot reeds vooruit want al acht hadden er een hollandschen penning getrokken toch trad hij nader en greep het overgebleven balletje het bevatte een leuvenschen penning
het gejoel op de markt nam intusschen op onrustbarende wijze toe de monnik met zijne fiere gestalte bewoog zich nu hier dan daar onder de menigte en overal waar hij kwam ging weldra de kreet op weg met den verrader weg met aloud weg met den vrouwenmoordenaar
de eerste die het weer waagt zijne stem te doen hooren zal ik laten oppakken en doen opsluiten ik laat niet met mij sponzen ook bij bertha had die stem eene groote ontroering teweeggebracht immers zij kende haar
van hem kon getuigd worden dat hij was een ridder zonder vrees of blaam en een sieraad van zijn stand rechtvaardig jegens zijne onderzaten was hij mild voor de armen en weezen en weduwen een beschermer
doch ontvangt als loon voor zooveel trouw en moed de hoogste belooning die ik u kan schenken belooft gij immer den godsdienst getrouw te zullen blijven
o god zou het mislukken mompelde hij onhoorbaar doodstil bleef hij staan zou coenraad wakker zijn hij luisterde neen het scheen dat hij sliep althans zijne ademhaling was diep en zwaar maar snorken en droomen deed hij niet meer
ja zij overtroffen hen zelfs in ruwheid en losbandigheid een enkele oogopslag was voldoende om den minstreel te doen zien dat de vurige wijn zijne uitwerking deed sommige bedienden waren zelfs zoozeer door het druivensap bevangen dat hun hoofd machteloos op de tafel neêrgezonken was een diepe benauwde slaap had zich van hen meester gemaakt
fulco wachtte wel een kwartier lang toen ging hij zacht met één been weer eene schrede verder even later verplaatste hij zijn andere been toen bleef hij weer eenige minuten staan alles bleef stil hij hoorde niets dan de ademhaling van coenraad
immers zonder uwe hulp ware mijn dappere gemaal reeds lang een schandelijken dood gestorven en hoe zou ik het ooit kunnen vergeten met welk een heldenmoed gij steeds voor zijne belangen hebt gestreden neen fulco mijn leven lang zal ik u dankbaar zijn
des te krachtiger was de figuur van den heer van borselen wien men het kon aanzien dat zijne trotschheid en heerschzucht hem tot alles in staat deden zijn reeds bij den eersten blik dien gijsbrecht met hem wisselde voelde hij dat die geduchte man zijn vijand was hij nam zich voor op zijne hoede te zijn
nu werd het een verschrikkelijke strijd de trouwe dienaars verdedigden zich met waren heldenmoed en wisten de vlammen spoedig meester te worden maar helaas sommigen hunner stortten ter aarde om nooit weer op te staan en weer anderen werden door hevige kwetsuren voor geruimen tijd buiten gevecht gesteld
hoe droevig viel der jonkvrouw t scheiden van ouder en van speelgenoot slechts hoop op weerzien deed berusten en ook t geloof aan hulp in nood sinds gaat zij trouw den trans bestijgen doorvorscht den omtrek heinde en veer
wat durft ge mijne woorden in twijfel trekken van mij vianen ik zeg en iedereen mag het hooren dat ijselstein door een valschen aanval mijn paard aan het schrikken maakte waardoor het op zijde sprong en mij deed vallen hij hield zich niet aan de wetten van het spel en overwon mij door list
met blijdschap zagen zij dat de donderbui die den vorigen avond had gewoed plaats gemaakt had voor een lachenden hemel en een helder zonnetje op het binnenplein trof hun een levendig schouwspel alles was daar in beweging bedienden liepen ijverig heen en weer om alles voor het feest in gereedheid te brengen
spoedig werd hem het zwaard uit de hand geslagen en honderd armen grepen hem aan woest sleurde men hem de rechtzaal uit en het marktplein op ook daar was alles in de grootste beroering de opstand was reeds overgeslagen tot hen die geen plaatsje in de zaal hadden kunnen bemachtigen overal klonk het den ongelukkige tegen
het zal ongeveer tien uren in den morgen geweest zijn toen vianen die zich op dat oogenblik in zijne tent bevond verrast opsprong hoorde hij goed klonk daar van den geteisterden burchtmuur geen
wie zijt gij en wat komt gij doen riep hij hun toe doch hij kreeg geen antwoord op zijne vragen ontzet stond de grijsaard voor hem en staarde hem wezenloos aan
misschien zoudt ge u daar als bediende kunnen laten aanstellen opperde de edelvrouwe als dat gelukte zoudt ge waarschijnlijk wel een middel kunnen vinden om den kerker te ontsluiten ja zeide fulco
dat nooit hem dien verwaten moordenaar ben ik geene gehoorzaamheid verschuldigd liever grijp ik naar de wapenen en ontruk den jongen graaf aan zijne macht hetgeen u ongetwijfeld zou mislukken ijselstein viel de bisschop in
arme brederode klinkt het zacht uit den mond der omstanders nu zal hij het kwaad te verantwoorden hebben en dat was ook zoo want reeds bij den eersten schok kon hij zich ternauwernood in den zadel houden toch bleef hij zitten wat een luid gejuich van de menigte uitlokte
trouwe trouwe fulco zeide zij hem de hand drukkende niemand liever dan u vertrouw ik die zaak toe en ik had het u zelve wel gevraagd indien ik niet dacht dat ge te vermoeid en te zwak waart
maar nog meer bevreesd was hij om den uitval mede te maken want dan kwam hij naar hij meende al te dicht in de nabijheid van den heer van vianen en ook fulco scheen geen haast te hebben om zich gereed te maken want nadat hij den jonker verzocht had een oogenblik te wachten begaf hij zich naar de burchtzaal waar bertha en de overige vrouwen zich bevonden
t is toch eene brutale aanranding geweest die gisterenavond gepleegd is die schurk had eigenlijk al aan den strop moeten hangen als met een tooverslag waren bij peer zoowel zijn moed en eetlust als zijn praats verdwenen hij voelde dat hij trilde van angst dat had hij verdiend riep een ander
zoo gaarne had hij met het zwaard in de vuist tegenover dien geduchten krijgsman gestaan en met hem gestreden op leven en dood doch het geluk was hem niet gunstig
gijsbrecht en bertha hebben een lang en gelukkig leven geleid en wanneer ge ooit het stedeke ijselstein bezoekt verzuim dan niet het praalgraf te gaan zien waarin nog zij aan zij hun stoffelijk overschot rust zelfs in den dood hebben zij elkander niet weer verlaten
aan de eene zijde viel die eer te beurt aan den heer van heusden kenbaar aan zijn blazoen dat een rad van keel voerde op goud aan de andere zijde aan den heer van vianen wiens vroegere overwinningen hem ook bijna recht gaven op die onderscheiding
bang heer riep de schildknaap uit en een donkere blos verfde hem de kaken bang ik ben voor niemand bang wee hem die het zou durven wagen mij zelfs maar een stroohalm in den weg te leggen bij
weg vliegt de pijn heb-je eksteroogen bloedvinnen of puisten zijne zachte olie doet ze in drie dagen tijds verdwijnen als erwtensoep in eene hongerige maag
de kennismaking beviel hem zeker niet lachte de ridder doch hoe staat het met het weer bij al die drukte heb ik er in t geheel geen erg meer in gehad de donderbui is overgedreven maar het regent nog dat het giet het is althans voor jonkvrouw van arkel geen weer om er door te gaan
prachtig dat zou ik meenen t is bekend dat bijna elke edelvrouw wel zooveel juweelen aan haar lijfrok en gordelriem draagt dat men er wel een kasteel voor koopen kan kijk kijk daar is de heer van ijselstein met zijne bruid wat een schoon paar hij doet zeker niet mede aan het steekspel want hij neemt in de hooge tent bij de vrouwen plaats
nauwelijks had de heer van putten uitgesproken of een daverend gejuich steeg op uit de menigte vianen en aloud zagen bleek van woede en bulderend gebood de laatste stilte toen trad bertha een weinig vooruit en zeide
neemt allen brandstof mede de gewonden alleen blijven hier om te zorgen dat de poort te juister tijd weer geopend wordt om u in te laten doch doet het in de grootste stilte
nam ze bij den teugel en leidde hen naar de beek waar zij dadelijk hun dorst gingen lesschen daarna bond hij ze aan lage boomtakken vast zoodat zij zich aan het welige gras te goed konden doen en nam toen plaats bij de edellieden die waren al ijverig bezig zich aan den meegenomen mondvoorraad te vergasten de vermoeiende rit had hun honger bezorgd
mooi straks zullen we zien of je de waarheid spreekt volg mij maar dan zal ik je naar de zaal brengen heer aloud en diens gemalinne hadden plaats genomen aan eene tafel in den hoek van het vertrek
de noorman godfried komt voor t slot en eischt het op van adelheide die vruchteloos bij t dreigend lof van vorst of ridder hulp verbeidde maar schoon zij ook geen uitkomst ziet zich overgeven wil zij niet
bij hem was het evenwel geen liefde of getrouwheid jegens de edele vrouwe neen bij hem was t vrees dat hij buiten het kasteel gevangen genomen en van zijne geliefde goudstukken beroofd zou worden
ware iemand getroffen stellig zou het schot doodelijk geweest zijn in een oogenblik hadden de verdedigers wederkeerig hun pijl op den boog om het schot te beantwoorden doch jonker jan riep
u het zoo dwaas edele heer vroeg fulco wel een weinig ontmoedigd door de woorden van heer otto t is een onmogelijk plan fulco hetwelk ik u raad zoo spoedig mogelijk uit uwe gedachten te zetten hoe kunt ge zoo dwaas zijn om zoo ondoordacht den burcht te verlaten
voorzichtig richtte hij zich op gelukkig het ledekant kraakte niet nu wachtte hij weer eenigen tijd en hield zijne oogen onafgebroken op de plaats gericht waar coenraad lag
wat zal het lot zijn dier ongelukkigen als vianen eenmaal meester is in den burcht en zich ongestraft kan wreken over zooveel kloekmoedig verzet de arme vrouw mag er niet aan denken en toch is de burcht niet langer te behouden weldra zal hij moeten vallen voor de macht van den bloeddorstigen overweldiger
hij is al gevlucht de onverlaat zoodra hij u hoorde binnenkomen liet hij me los en sloop heen dan kan hij nog niet ver af zijn riep jonker jan zich naar buiten spoedende doch zooals de lezer weet ook daar was de roover hem te vlug geweest
maar arme fulco wat zijt ge gewond in de eerste plaats moeten we voor u zorgen als loon voor uwe dapperheid jonker wilt gij dodo roepen hij heeft verstand van kwetsuren en vertel mij dan hoe alles gebeurd is trouwe fulco goddank nog is alles niet verloren
fulco gij zijt fulco riep plotseling bertha uit t kan niet anders of gij moet fulco zijn ijlings stond de schipper op en vlug verwijderde hij baard en pruik
en je waart zeker onschuldig vroeg hij met het ernstigste gezicht van de wereld als een kind in de wieg antwoordde peer maar ze hadden mij bij den heer belasterd en gezegd dat ik uit de provisiekamer gestolen had en toen liet hij me dadelijk geeselen doch wacht maar heer van vianen mijn tijd zal ook wel eens komen
en terneergeslagen verliet hij met zijne mars op den rug den burcht en moedeloos kwam hij een dag later op heukelom aan heb ik het niet gezegd riep heer otto uit toen fulco hem zijn wedervaren vertelde
vianens tent was de grootste en was met een prachtig vaandel versierd hij spoorde de krijgslieden voortdurend tot den grootsten spoed aan want hij hunkerde naar den aanvang van den strijd ijselstein moest verwoest worden dat stond bij hem vast hoe machtig het ook was hij zou het spoedig tot de overgave dwingen
nu mag zelfs de keizer van duitschland je zien hoewel ik moet zeggen dat jouw en mijn heer minstens evenveel waard is kijk daar komt jonker jan aan goeden morgen jonker goeden morgen fulco jongen daar heb je eer van wat is die schimmel toch een edel dier ik heb zijn weergâ nog nooit gezien
ja heer een marskramer is altoos op elk kasteel nog welkom geweest althans als zijne mars goed voorzien was indien ik mij bij de dienaars van heer aloud wat aangenaam weet te maken zullen zij mij dunkt me geen nachtverblijf weigeren en in dien nacht zou ik dan mijn slag moeten slaan
bedenk het wel vianen t is voor het eerst maar ook voor het laatst dat ik met u in onderhandeling treed en nog bevindt zich uw kind in mijne handen voor zijne vrijheid eisch ik die van de geheele bezetting met het vonnis over mijne trouwe dienaren velt gij tevens het vonnis over uw eigen kind
moet dan uw dochter achterblijven alleen op t ouderlijk kasteel wie zal mij jonkvrouw bijstand leenen indien mij rampspoed valt ten deel wel bitt're droefheid baart het scheiden maar k laat mijn dienaars op het slot met moed den islam te bekampen is christenplicht de wil van god
toen s middags de wachters op den toren door trompetgeschal bertha waarschuwden dat in de verre groote stofwolken de nadering van den vijand aankondigden had zij al hare dienaren op het plein bijeen laten komen en tot hen gezegd