AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Aan den westelijken oever van Luossajaure, een meertje, dat veel mijlen ten noorden van den Malmberg lag, was een klein Lappenkamp
geruchten, welke, wijd en zijd verspreid zijnde, mij ter oore zijn gekomen. hoewel ik er de zegsman niet van wezen wil. waardoor de nieuwsgierigheid van Mevrouw de Gravin
Kunt gij dan volhouden dat het u onmogelijk is, mij uit deze George, Een ongeluksvogel dringende verlegenheid te redden?' vroeg VAN DE WALL, terwijl hij RAALTE doordringend aanzag. 'Het grieft mij zeer. maar
dat dit tot nu toe in Rusland het eenige, volkomen goed ingerichte ziekenhuis zijn zal, merkte Swijaschsky aan
en wier bestaan geen ander doel schijnt te hebben, dan den volken te leeren, gelijk het opheffen van smart reeds genot is
en nadat er een koets was gehaald, nam hij met Perker en zijn drie vrienden daarin plaats. Sam Weller, Lowten en de blauwe zak volgden in een cabriolet
maar innerlijk gevoelde ik een huivering, een rilling door mijn aderen, die mij sterker aandeed, dan die voorbijgaande angst het ongetwijfeld de overige ames deed, en stellig van langer duur was
Er is. een meisje, dat te Hampton-Town woont, zeide Sem, bijna fluisterend; zy is de dochter van een handelaar, die in muilezels doet
k geloof dat je eigenlijk heelemaal niet begrijpt, wat ik daarmee zeggen wil. oo n gewichtig persoon als een regent kan ook moeilijk het gevoelsleven van een niets beteekenend persoontje als een vondeling begrijpen
Beaumont had intusschen Madzy met de hem zoo eigene minzaamheid bij de hand genomen: en zoodra de hofstoet zich verwijderd had, vroeg hij haar op een vriendelijken toon, hoe zij het had
De kinderen komen naderbij om dit te zien doen, en Bagnet kijkt over het hoofd van zijn zoontje, met zulk eene comisch kinderachtige belangstelling op zijn houten gezicht
maar met eene wonderlijke soort van armoedige weelde gemeubileerd, met een voetbankje van bijzondere grootte, eene sofa, rijk met kussens voorzien
Elinor behoefde deze uiting van beleefde zegepraal niet te beantwoorden; want de deur werd geopend, de knecht diende den Heer Ferrars aan, en Edward stapte meteen de kamer in
Geen gedachten!' zeide Kievit: 'neen, de Engelschen moeten krijg blijven voeren: geen ander middel om Mr. Jan weg te krijgen
Hier in dit donker vertrek, waar alles vrees en wantrouwen inboezemt, wachtte mijnheer Grazinglandsmetzijne beminde ega omstreeks twintig minuten op den rook
Ik heb hem opgedragen mij van de zotte overeenkomst los te maken, juist omdat ik mij door u onweerstaanbaar voelde aangetrokken, en niet wilde dat die anderen zich in mijne houding tegenover u zouden vergissen
Wel? zei tante Betsey, naar haar stoel terugkomend, alsof zij maar eens even had staan uitkijken; en wanneer denkt gij
welke beide hem eerder benadeelden dan bevoordeelden. Hij had een voorliefde voor processen, die hem jaarlijks vele duizenden kostten
Daarin vergisten zij zich; het was hem werkelijk huid geworden, en eene huid waarin zijne colossale gestalte zich volkomen op haar gemak bevond. Maar ondanks alles, lag er nog altijd iets onder van Lumey's vroegeren
en langer bad Vader voor Herman, dat dien zijn zonde mocht worden vergeven, om Jezus' wil; en ten slotte bad Vader voor zichzelven, dat de lankmoedige God den nalatigen herder genadig mocht zijn
de kleinkinderen van baker grootmoeder de doove ooren nog doover dreigden te ratelen en te trommelen, letterlijk en overdrachtelijk, want hun mondjes stonden niet stil van al de heerlijkheden die zij gezien hadden
De koopman riep niet alleen zijne kinderen, maar deed ook den vader, de moeder en de verdere bloedverwanten van zijne vrouw overkomen
is het verzochte vrijgeleide voor den Heer Sylvius. Vaarwel, mijn Heer Buat! ik beveel u nogmaals voorzichtigheid aan.' Buat stak de bescheiden by zich, groette den Raadpensionaris
die, toen ik naar Londen kwam, op dien dag, toen ik u voor de eerste maal zag, lieve, naar het diligencekantoor was gezonden om mij af te halen
Tooh ernst! voegde de doctor er lachend bij. Wat een weireld! Maar, zei Alfred, dat alles schijnt mij zeer ematig toe
ook zoo'n schacheraar in dergelyke artikelen zyn waar met ijselijk veel bluf uitstallen, dan rijst b mij op staanden voet de twijfel op
Er zijn toch immers geene spoken. Kom! En Cassy wipte de wenteltrap op, lachend naar hem omziende
die Alexei Alexandrowitsch het lastig en onaangenaam vond door eigen nadenken te verklaren
dat hij niet vloog, maar fladderde. Hoe dit zij, hij verbeurde pand, en al de heeren verbeurden pand, en Saartje verbeurde pand, en wij verbeurden allemaal pand. Toen werd Grietje van Buren verkoren
Hun voetstappen maakten geen geluid. In een oogenblik had deze menigte mij bereikt en omringde mij. De gezichten dezer mannen waren
en zoo zacht en ongevoelig, alsof men den baard weg waschte. Wie kan op zulk een wijze het vak eer aandoen? wie zich een waarachtig discipel betoonen van onzen onvergetelijken Blaaskrop, als alles in vijf minuten
wezenlijk het was even kalm en bedaard als uw gelaat en het mijne, en bijna even plechtig
Kom morgen terug en ik zal je alles betalen. Ik dacht, dat kolonel Crawley met jelui afgerekend had. Morgen zal hij het doen
Maar gij zoudt er niet tegen hebben uw naam op de registers die in de kerk bewaard worden, te zien ingeschreven; is het wel
Hij herinnerde zich zijne kleine trotsjes van kind en van jongen, toen hij, negen jaar oud, luitenant was geworden van de Garde van den Troon
Nooit te voren had hij zoo snel gereisd. En hard en wild rijden, dat had hij altijd heerlijk gevonden. En hij had zich natuurlijk nooit kunnen voorstellen, dat het boven in de lucht zoo frisch was
maar de binnenlandsche verdeeldheden, welke gedurende zijn leven Friesland teisterden, beletteden hen, zich genoegzaam aaneen te sluiten, om aan zijn verlangen te voldoen
Is het heel erg onbeleefd? U kunt je dat zeker niet voorstellen, hè Dokter? dat tegenopzien, dat iemand lam slaat. Gisteren is het al begonnen, van ochtend kon ik m'en bed haast niet uit
Pardon tante, dat we u even lieten wachten. Mama is erg moê en heeft een vreeslijke hoofdpijn en ligt wat in hare slaapkamer. - Dan zal ik mama niet storen. - Mama vraagt of u boven komt
Toen haar vader vertelde, dat Vitalis dood was, besefte zij zeker, als bij ingeving, welk een zware slag deze tijding voor mij wezen moest
Zij waren heel zuinig, zij hadden eenig geld en de maanden droomden voorbij, in den blakenden zomer van Rome
Ook zagen wij, dat hem weder zoo iets van maagkramp of walging overviel, toen onze tong werd voor den dag gebracht uit een zeker afgezonderd vertrekje
Op de binnenplaats stonden vier paarden gereed, die door Jonker Jan en Fulco bij de teugels gehouden werden. Fulco zou zijn Heer op de reis vergezellen, en hij vond dat verre van onaangenaam
Het spijt mij zeer, maar ik zal genoodzaakt zijn mijn knecht zoolang hier te laten, antwoordde Fixem, die een gezicht trok alsof hij er diep ongelukkig om was
in zonde ontfangen, om in zonde te leven en in zonde te sterven! Ziedaar de straf, die het misdrijf wacht! o wee mij! wee u! wee ons allen
het deed zoo een pijn! Het zieke geheim lag in zijn ziek hart en hij dacht aan den Louvre, en Maria Lescinszca en Den Bergh
In den aanvang had hij gemord, de vuist gebald tegen den onzichtbaren roover van zijn geluk en heel het menschdom vervloekt, omdat hij waande dat er niemand leed zooals hij
Deze werd dientengevolge voorgeroepen. Dokter Manette, zie den beschuldigde aan. Hebt gij hem vroeger ontmoet
De ongeduldige grootvader Smallweed krabt in de lucht. De vraag is, zegt de heer Tulkinghorn, op zijne stijve, zoetsappige, onverschillige manier
Mijnheer Tranchelevent, ik heb de eer u voor mijn kleinzoon, mijnheer den baron Marius Pontmercy, de hand van mejuffrouw te vragen
en als er sprake was van dezen of genen onder de heeren, die wat al te duidelijk liet blijken dat hij naar Regina's gunst stond, dan was het Emma, die waarschuwde: 'zich toch niet zoo spoedig te decideeren, en liefst goed uit de oogen te kijken en rond te zien
Zij had reeds bloedige tranen geschreid; zij had geen blijdschap, geen waar levensgenot gekend, sinds dat noodlottige uur; zij walgde van de wereld, maar zij moest er zich dies ondanks in blijven bewegen
n elk geval, hij zat daar heel correct in de ontvangkamer met zijn hoed en stok en handschoenen in de hand. n ulia en allie hadden om zeven uur les en konden zich daar niet van afmaken
ik zou vertrokken zijn; maar daar ik in het oord wilde blijven, waar Cosette is en haar voortdurend zien wilde, heb ik u alles eerlijk moeten zeggen. Ge volgt mijn redeneering, niet waar
Doch wij kunnen nu, meer dan ooit te voren, van de wonderlijke wegen en middelen op onze werven leeren, wat strekken
dat gij dat niet beseft. JACOBUS MOM, over Maas en Waal machtig en gezien, en die op trouwen staat met het schoonste en rijkste meisje van den omtrek; die, zoo de aanslag lukt
Er zijn drie klassen. van levende voorwerpen die iemand beletten kunnen behoorlijk en met spoed door weinig bereden straten te komen
Zij waren nu niet meer bezig met het afgraven der landen en die ter bebouwing bekwaam te maken; neen, reeds op sommige plaatsen stond zelfs een enkel Lusthof; en andere werden er getimmerd
brief. De Heer Hendrik Edeling aan den Heer Cornelis Edeling. Broerlief! Zedert uwen laatsten heb ik aan den Heer Blankaart de vryheid verzogt om by zyne Pupil myne opwagtingen te maken
Hij tastte in zijn vestzak, nam er een sleutel uit, opende de deur, trad binnen, sloot ze zorgvuldig weder en, Cosette steeds dragende, klom hij de trap op
en begon over zijn schouders heen in de zaal rond te kijken. Zij was niet meer een van die nieuwelingen, voor wie de geheele omgeving
Ik denk het ook, hoewel ik mij die vrees niet begrijpen kan, antwoordde Bertha. Het vermoeden was juist. Heer Otto van Heukelom had zich over zijne dochter ongerust gemaakt, en was haar met zijn edele gasten tegemoet gereden
Met ieder volk en met ieder land kon hij daardoor kennis maken; maar waar de tuin van het Paradijs te vinden was, daar stond geen woord van in; en deze juist was het, waaraan hij het meest dacht
wou ze en lang zou ze niet spelen; zij wist te wel, hoe zoet een jent neen zeggen is met een lachje daarbij; ondanks het bekende tafelregt, dat ieder voor het minst een liedeke kwelen moet, aarzelde zij voort
maar zelfs menig inwoner van Westergoo dat anders, door zijn betrekkingen met de overzijde, voor Hollandschgezind gehouden werd had zich aan haar aangesloten, vooral sedert de onbuigzame Seerp Van Adeelen
dan voelde zij teederheid in zich voor dien onbekenden journalist, die het zoo goed wist, en zoo goed kon schrijven, veel Louis Couperus, Metamorfoze beter dan die andere
De achterdeur, die de voormalige brouwerij van den kuiperswinkel scheidde, was de eenige weg om, binnendoor, in de eerste te komen, en Bastiaan had dien ook nu weêr gekozen, hoewel hij een geruimen tijd in zijne eigenlijke woning had vertoefd, langer dan hij zelf had gewild
of ik ken Mr. Jan niet. - Maar wacht! nu komen wy aan de sekrete korrespondentie. Hier is de brief met het opschrift: Jacob van Lennep, Elizabeth Musch pour vous mesme. Daar zal nu wel het fijne van de mis in
schoon ik nog vrij wat jonger ben dan gij, heugt het mij zeer wel, dat 'er hier te Enkhuizen bij lang na zoovele Buizen niet werden uitgerust, als tegenwoordig
wel van eene bedekking der wielen met hoepels van eene andere stof dan ijzer. Waarschijnlijk was zoowel het eene als het andere de oorzaak
die zich onder de menigte bevond, en het oogmerk des viziers vernomen had, liep vooruit om zijn' meester van het hem dreigende gevaar te verwittigen
maar dit doet minder ter zake. Zijn vrouw zal in elk geval het woord doen, en die is gewiktst genoeg om een rad voor de oogen te draaien aan een dozijn ambtenaren van den Burgerlijken Stand en aan het Openbaar Ministerie op de koop toe
De oude heer streek haar zachtjes het haar van het voorhoofd, en zich bukkende kuste hij haar en zei op een toon, die maar zelden iemand van hem hoorde: Ik heb eenmaal een dochterje gehad met oogen als die van jou. God zegene je
hy den schouwburg aldaar zag. Deze was boven een stal gebouwd en kon men niet anders bereiken dan langs twee steile trappen
Hoe zoû zij het ook kunnen zijn geworden? Zij heeft altijd verdriet gehad. Zij heeft altijd geschreid in haar kleine hoekje. U vindt ze niet de ziel van een man
De jaren hadden het glanzende zwart van haar lokken met een grijze tint overdekt, de rozen op hare konen door leliewit doen vervangen en meer volheid gegeven aan de eertijds zoo fijne leest
Die vrees was in het park; ze kwam van ver, uit de violette verschieten; langs de gazons streek ze en over de open vensters klom ze naar binnen
TWEE-EN-TWINTIGSTE HOOFDSTUK. VOET VOOR VOET. Toen er geen levende aanvoerders meer waren dan Enjolras en Marius aan beide einden der barricade, zwichtte het centrum, dat
en gij, moeder en zoon, zijt een paar, dat men voor modellen in een spel kon laten kijken. Sir Leicester Dedlock, baronet
In dat hulpkantoor van ons, Handel, hebben wij gebrek aan iemand. Ik zag, dat zijne kieschheid het rechte woord wilde vermijden
en zij dineerde goed. Gedurende den maaltijd sprak zij verscheidene malen, terwijl George haar aankeek en naar haar luisterde
haar alleen latende in een gemoedsgesteldheid, die zich beter laat gevoelen dan beschrijven. Deze daad van Adeelen, of liever de beweging, waarmede hij die volbracht had, was niet zonder getuigen gebleven
k kan ook klaar begrijpen, dat mijne dit zeer goedkeurt. maar ik hoop toch niet, dat gij u over het breken van dat parelsnoer ongerust maakt, want die zich aan zulke voorteekens stoort, lijdt een ellendig leven
ik haalde weer adem; ik was niet meer alleen: ik had een vriend
Anna! Anna! zeide hij met bevende stem, Anna om Godswil. Maar hoe dringender hij smeekte
Eene rots. Dat zegt toch iets. Gij wordt afzonderlijk vertegenwoordigd en zijt niet langer verscholen en verloren onder de belangen van anderen
Wel, wel, deedt ge dat? Ik laat mij hangen, als zij niet gelukkig zijn dat zij u eens te zien krijgen. Ik denk
Kom Her,' zei Lotte. 'We moeten nog een visite maken. Dag Jopie.' 'Ik dacht, dat je Rob zoo'n mooie naam vond,' zei ik ijzig, terwijl ik onwrikbaar staan bleef
it de stad voeren twee met iepen beplante lanen naar het kasteel. an eene er van ligt de nieuw gebouwde hoogere burgerschool, aan de andere de moestuin van het slot
In zijn sombre woede, bracht hij de bijl die hij droeg, aan zijn mond, en beet als een razende met zulke kracht in de hecht dat een stuk houts van de zelve tussen zijn tanden bleef; maar dit gevaarlijk wapen werd hem spoedig ontnomen
Het verwondert mij, dat gij er u niet voor schaamt. Dit gezegd hebbende, sloeg hij alien een voor een met zijn stok
en wanneer zij mannen zijn, op groote kinderen gelijken. De vrouw of het meisje, was nog jong
en zie, op eens werd haar gezicht door een menschelijke uitdrukking verlicht: niet langer was t een hond of papegaai
Ja, lieve kinderen, ik denk, dat de kleine meid er dit keer door zal komen. Houdt het huis rustig; laat haar slapen en geef haar als ze wakker wordt. Wat ze geven moesten, hoorden ze geen van beiden
Revolutiën ontstaan niet uit een toeval, maar uit de noodzakelijkheid. Een revolutie is een terugkeer uit het schijnbare tot het wezenlijke
Gelooft gij dat Marks en ik het negervangen bij de hand hebben genomen, alleen om zulke heeren als gij zijt van dienst te wezen, en niets voor ons zelven te verdienen? Dat lijkt er niet naar
en het hem duidelijk werd, hoe zijne zuster TESSELSCHADE zooveel met haar op had, daar zij met haar aangenaam voorkomen eene snedige schranderheid en lieve welgemanierdheid vereenigde
aar wie, bij genoegzame ruimte van tijd, met plaatselijke kennis is toegerust, die kan een wild en romantisch pad door bosschen en velden vinden, dat hem, over het terrein
Hij vond daarin een briefje, dat hij opende en las. Aan het schrift de hand van Haïatalnefous herkennende, behoefde hij niet verder te lezen
aarop wees mij mijn vriend de afbeeldingen van den buit, door dien orst uit alestina medegevoerd; daar zag ik voor mijne oogen de beeldtenissen van den roof uit den: empel der oden
dat iemand zooveel voldoening geeft. Er is niets, dat zoozeer iemands ideaal kan zijn van — van al die soort van dingen in het algemeen
toen hij op een zoo ernstigen en kouden toon, als hij nog nooit tegen haar had aangeslagen, haar de mededeeling van zijn afreis deed
De nederige man meende te kunnen zeggen van wel, maar verbeeldde zich dat het er volstrekt niets toe deed indien de wetten goed werden toegepast
eindelijk gaf ik het wanhopig op, bedekte mijn gelaat met mijne handen en verzonk in diep en treurig gepeins. Zoo was er eenlange tijd voorbijgegaan
die eens de hoofdkwartieren waren van beroemde postwagens, in den tijd toen deze hun tochten op een bedaarder en plechtiger manier volbrachten
tenzij men hen eerst in den waan weet te brengen dat zij er niet in zullen kunnen komen. Nikolaas was, toen hij 's. avonds in den schouwburg kwam
en met haar andere hand wees naar twee menschen, die op eenigen afstand voor hetzelfde magazijn naar de meubelen stonden te kijken
a zijn dood schijnt hij zich nog verdienstelijk te maken door de eer van het oude riddergoed op te houden, dat immers regt op een spookgeschiedenis heeft
Heel goed, zei Silas, om zich heen ziende :he-eel goed. Wütgij mij dien stoel aangeven om er bovenop te zetten P' Venus gaf hem den stoel aan
In dien meer vreedzamen toestand heb ik mjj in den maneschijn verbeeld, hoe zy by me kwam, en my uit de gevangenis voerde
Een geheele wand was met Marcellus Emants, Een drietal novellen schetsen behangen, de kleurrijke zonsondergang aan het Scheveningsche strand naast een somber hoekje uit het Haagsche bosch, een dampige Hollandsche weide boven het bruin Zantvoortsch binnenhuis
Capi, die blijde was, dat hij Alexis terugzag, sprong aanhoudend tegen hem op en beet nu eens in zijn mouw
Maar, de bevende hand aan het doove oor, vernam de oude herder niet wat men toe hem juichte en daarom, zijne laatste vreeze verwinnende, daalde hij neêr op den weg
Nu moeten wij hier uitdrukkelijk bijvoegen, dat het niet bij uitsluiting Nederlanders waren. Er bevonden zich even goed Engelschen, als Franschen en Italianen bij. Van de laatsten waren er zelfs vrij veel vertegenwoordigd
Hera, wat wilt gij mij hinderen? Hera, wat wenschtet gij Geryones te beschutten
die haar zocht te bekeeren en geheel in haar sfeer te trekken, terwijl zij Lydia Iwanowna's salon bespotte
Dat is alles schoon en goed, zeide Adeelen, wien deze predikatie reeds sedert lang verveelde, maar die geen kans zag om er aan te ontkomen, zonder tegen den ouden man, die hem bij de mouw hield, geweld te gebruiken: te
en, na zijn dood, in volkomen harmonie met haar stiefzoon was blijven leven, en in alles diens raad innemen, vooral waar het de opleiding gold van haar geliefden Maurits
Er woei een kille wind, die hem scherp beet, voornamelijk heel pijnlijk in zijn gewonde schouder. Hij ging in de sneeuw liggen en trachtte te slapen, maar de vorst joeg hem weer rillend overeind
daarin wierp de doodgraver zijn kaart, de portier hoorde ze vallen, trok aan de koord en de voetgangersdeur opende zich. Indien de doodgraver zijn kaart niet had, noemde hij zijn naam
en huiverend naar boven de wijk. Nu kon hij evenwel zijn ergernis niet langer in de borst opgesloten houden. Een jas en vest over den arm liep hij naar Tonie over, dien hij op een heftigen aanval vergastte tegen de onbeschaamde indringerij van den burgemeester
Wronsky wist, dat het steeds dezelfde zaak betrof. Wat gaat het hun aan? dacht hij en stak den brief weg om hem onderweg opmerkzamer te lezen
Ik zal mij niet laten vatten, Eliza. Ik zal liever sterven. Ik wil vrij zijn of sterven. Gij zult toch u zelven niet ombrengen
Mevrouw Slaters was er heelemaal door gekalmeerd; zij had nu de volkomen zekerheid, dat hij nooit reppen zou over hun vroegeren omgang, en tegelijk zag ze in, dat ze zich eigenlijk noodeloos ongerust had gemaakt
Als ik er mij toe zet, ben ik vreeselijk. Ik heb Prudhomme gelezen; ik ken het Contrat Social, ik ken de constitutie van het jaar II van buiten
Wie, die zich niet verveelen zou bij een goochelaar, wanneer hij vooraf den sleutel had van al de toeren, die er worden uitgevoerd? - Wat mij betreft, ik ben van de leer van Hamlet, dat er meer in den hemel en op de aarde is, dan waar de wijsgeeren van droomen
of aan die nog meer vermaarde koe, die Klein Duimpje had opgeslokt. Hij had nooit van die dingen gehoord
toch in helderheid van verstand en doorzicht, en in kracht van karakter haren man ver te boven ging, zoodat het niet zoo ongerijmd zou zijn geweest, als Mr. Shelby meende
en hem geraden, die in dat geval te verbranden, en een kloeke houding aan te nemen, daar men hem toch nooit, meende hy, wegens het geschrijf van een ander, te recht kon stellen
Ach! ongelukkige waarom zijt gij niet gebleven in uw land, waar gij het goed hadt, en waar gij in rust de vruchten van uwen arbeid hadt kunnen genieten
redeneerde op deze wijze een geruimen tijd door en verhaalde allerlei dwaze avonturen, waarbij het begin van de scène, die hij vertelde, niets was
licht ware ik haast in zijne oogen doodschuldig geworden; maar, dan ware ik alléén het slachtoffer geweest, de eer mijns vaders bewaard gebleven, en het geluk mijner moeder - niet - verwoest
Het is om het Wonderkind, daar kunt gij van op aan, zei Crummies, Nikolaas naar het gaatje in het gordijn trekkend
De eerste drie of vier mijl sprak geen der reizigers een woord, daar ieder te zeer in zijn eigen gedachten verzonken was om iets tegen zijn metgezel te zeggen
Wat ist das! vroeg Weinstübe: wat hebje te hijlen und te lamenteeren? Trink liever een schlok, dan dat je zoo staat te balken. Och! mijn waarde Heer! zeide Helding, terwijl hij den aangeboden roemer al snikkend ledigde
leefde alleen van haar hoop, hare nervoziteit dwingend onder het juk van haar geduld, van haar vertrouwen op veel moois, dat later in haar leven
en Bedreddin aan hare zijde missende, meende zij, dat hij was opgestaan, zonder haren slaap te willen storen, en dat hij wel spoedig zou terugkomen
die op hun voetstukken stonden, alsof ze er sedert zijn vertrek niet af waren geweest, de veelkleurige japansche bloempotten, de schilderijen in de
Zij was een keurig net, klein vrouwtje en nam nu en dan hoofdschuddend, soms lachend deel aan het gesprek bij de kachel, zonder echter van haar werk op te kijken
hij zag eene witte spookgedaante, die hem den schouder wilde verbrijzelen. Die droom was niet geheel en al bedrog, daar de gedaante werkelijk bestond in zijne vrouw, die zeer onthutst over deze ontijdige tehuiskomst, hem naauwelijks op den stoel had zien insluimeren
zulkeeme wijze van begxoeting vermoedeiijk wat ongedwongen genoemd zou hebben. Ten einde op een ander onderwerp te komen, deed
zag zich hier, twintig jaar geleden, terugkomende van de kerk, in haar witte japon; zij zag haar vader, gestorven nu; zij zag De Staffelaer; zij zag zich, verkleed in haar reistoilet, afscheid nemen, weggaan met De
onderwijl, wisselde moeilijke woorden met grootmama. Hij verdeelde de kamers. Beneden de salon en de eetkamer. Zoo iets als bij oom Gerrit. die twee kamers liepen in Holland altijd in elkaâr met een
Even dapper had de heer Milvey veel in zich onderdrukt van wat voorheen bij zijne oude studiën en zijne medestudenten paste
met het mes in de hand. Vrouw Thénardier nam een grooten straatsteen, die in een hoek lag en haar dochters tot
Een lange roode mantel met opstaanden kraag dekte zijn ledematen en schitterde in de zon, gelijk een vurige oven. Hij scheen zachtjes te praten met iemand die zich binnen in de kar bevond, maar dien ik niet zien kon, vermids ik het rijtuig van achteren naderde
Dat gaf weer drukte, ditmaal bij de notaris te huis Tante was klaar met haar vele voorbereidingen tot reizen en vendutie houden
Vanavond niet, Jip! Vanavond niet! Hij komt heel langzaam naar mij terug, likt mijn hand en slaat zijn flauwe oogen naar mij op
de markgraaf de Val., die onder het pseudoniem van Charles Antoine gelijkrijmende oden schreef; de prins de Beauf., die hoewel nog tamelijk jong een reeds grijzend hoofd
Dit was hem naar den zin. 'Ja!' antwoordde hij plechtig. Dit ontspande hem. 'Wil je dan net precies doen wat ik je vraag?' Weer zeide hij 'Ja
r stonden letterlijk tranen in de oogen der harde vrouw, toen het zachte onervaren meisje de armen om haar hals sloeg. Maar ik heb nog iets te zeggen
Het is vreemd, vervolgde de heer Hughes, dat gij zoo iets vergeten hebt; maar zeg mij eens, kent gij zekeren heer Cross
doch hoe duchtte hij, dat misschien een enkel woord meerder hem kwalijk zou geduid worden. Hij waagde het echter, om den brief aan MARIA op deze wijze te eindigen
ach! spreek niet één woord meer; want gij zoudt mij het scheiden al te smartelijk maken. O! waarom verbiedt mij die gevloekte gelofte u te beminnen, gelijk gij verdient bemind te worden
gegeven, om te zamen naar Mr. Prendergast te gaan, ten einde de uitlevering der diamanten vast te stellen. Uit gemakzucht lever ik dat naschrift woordelijk over
Maar eindelijk, ja, was er toch nog een oude ziel, die op het vermoeden kwam: het moest dan die weduwe geweest zijn, die hertrouwd was met een gepensioneerd bottelier van het oorlogschip
Maar dan moet gij ook bij mij blijven, en niet alleen wegsluipen. Houd mij maar bij u; ik zal alles doen wat gij zegt, Nelly
Grischa en Tania hadden om een bal elkander geslagen. Dolly was op het geschreeuw naar buiten geloopen en had hen in een verschrikkelijken toestand gevonden
hij zag nog hoe de jongens schreeuwend en gillend op de vlucht gingen, hoe van alle kanten de menschen kwamen toeschieten, hoe twee mannen zijn slachtoffer voorzichtig opnamen en wegdroegen
ik ben arm, zeg ik; maar al ware ik rijk en u gelijk in alle opzichten, dan nog zou ik, als nu, u zeer dankbaar zijn voor de onderscheiding, mij betoond, maar u toch evenzeer verzoeken, uw genegenheden elders te plaatsen
rammelde er aan, hij bonsde er tegen. Eerst kreeg hij geen antwoord, al hoorde hij wel een zonderling gerucht als een gemompel van vele stemmen. Eindelijk, na een heftig gerammel, werd er van buiten driemaal tegen getikt
Baron!' gaf Maurits ten antwoord met een wenkbrauwfronsen, 'gij zijt vrij te gaan en de jufferen te volgen; wat mij betreft, ik voel mij thuis onder de goede Delftsche burgerij, en ik vermaak mij met hunne ongekunstelde vroolijkheid
dat het een minister van dit vrije land past de weldadigheid te beperken, de menschenliefde te besnoeien
Maar voor een mijnwerker, die gewend is met de voeten in het water te staan en den ganschen dag water op zijn lijf voelt druppelen
Het gezicht van mij alleen was een kogel door zijn schuldig hart. En toen? Toen viel Nancy in zwijm en ik rukte haar den sleutel uit de hand, van plan de deur te ontsluiten en hulp te halen
en zooras de maaltijd geëindigd was, nam met hem overhaast afscheid, onder voorwendsel, dat zij begeerig waren, om te zien, of alle hunne goederen wel behoorlijk aan hun logement waren bezorgd geworden
maar eindelijk was ik genoodzaakt mijn' schaker bij mij te dulden. Reeds twintig jaar, zoo als ik u heb gezegd, bevind ik mij hier, en ik moet bekennen
maar zoo ongedwongen koel, dat de arme vrouw nu op haar beurt voelde, dat zij al haar macht over hem verloren had
dat alleen de punt hunner neuzen zichtbaar was en zij zelve niets buiten de straatsteenen voor hun voeten zagen of verkozen te zien. Wat de klapwakers betrof, zij konnen geen reden hebben, onzen wandelaar lastig te vallen
Bij het vallen van den avond bereikten zij de eerste huizen van het dorpje. Reeds uit de verte klonk hun gelach en gezang tegen. Meer dan honderd jagers en drijvers zaten voor verschillende herbergen aan den weg en zongen, dat het een aard had
en een naald en draad, en knipte en verstelde, en sneed en verzon, en maakte een verband, en legde het aan
Toen, als door instinct, en om uit den toestand, dien zij niet begreep, maar die haar beangstigde, te geraken, telde zij met luide stem
en aan het schoone wezen van zijn vleesch en bloed, dat zoo jong tot haar Schepper terugkeerde en mij alleen en verlaten achterliet
dien dag bleef zij thuis, daar het stortregende, en zij zag niemand. Des avonds, om half negen, in een rijtuig, ging zij naar mama Van Lowe, met Van der Welcke, met Addy
waar ik meen dat ze behooren, opdat er niemand de hand op legge.' 'Ei zoo! en bij wie dan?' 'Bij den Advocaat van Holland.' 'Die zich incompetent zal verklaren om er kennis van te nemen
Jacob, denk er om, dat je van middag wat soep brengt aan vrouw Teunissen en de flesch wijn, die in de eetkamer op het buffet staat, bij den ouden Stoffels in het Hanenstraatje. Je weet wel, waar het is
Maar daar was ook nog een andere reden voor. Niets van al, wat hij zag, had een gewone kleur. Het gebouw, waar hij was, stond op een berg
al haar aardigheid zouden missen, indien zij betrekking hadden op onbekenden. Er zijn zeer weinige zoogenaamde vernuftige gezegden, zeer weinige merkwaardige voorvallen, die hun waarde niet grootendeels ontleenen aan de namen, die er mede gemoeid zijn
t s wel jammer, dat zulke geleerde eeren, die naderhand dvokaten en octors worden, als zij op de kademie zijn, zich zoo beestachtig gedragen, als gemeene soldaten
Het licht voert de aardsche geuren niet in het blauw des hemels op, zonder te weten wat er meê te doen; de nacht deelt aan de slapende bloemen het uitvloeisel der sterren mede
Dien rijksdaalder was van Aardenburg hem nog altijd schuldig! In de eerste jaren van hun huwelijk gingen ze nog gelijk op bij promotie. Ze woonden in dezelfde buurt in kleine huisjes
Het doet mij leed, zeide ik, dat gij in uw plan zoo wel geslaagd zijt; de Heer Van Lintz heeft mij het leven gered en het zou, geloof ik, ook mijn vader innig verheugd hebben, indien de man ontkomen ware
Gij hebt al wat hij voor u krijgt dubbel voor hem verdiend. Hij was u uwe vrijheid schuldig, en had u die al jaren geleden moeten geven
Hij bescheen treurige gezichten, de afspiegeling van bedroefde harten. Het tafeltje, nu met een strijkdeken bedekt, stond voor het vuur
Jan van Gistel verbleekte bij de plechtige voorzegging des grijsaards. Nu berouwde hem de wraak, en zijn hart beneep zich met somber aandenken; want een verrader vreest de dood als de wraakbode des Heren
ader had zoo voor den aanstaanden ruidegom, als twee zijner zoonen en, de kajuit gehuurd, in een vrij groot eurtschip
zou hebben opgeleverd, aan al, wie haar met een onverschillig oog ware binnengetreden. Graaf Willem, wiens ontevredenheid en wrevel, door het wonden van een zijner
met een zwaren slinger in de hand, en op die wel wat eentonige wijze hield hij, behalve een oude moeder, een vrouw en eenige kinderen in het leven
De ogen der ontelbare Burgers wendden zich gedurig naar die man, en dan werd de schreeuw: Heil Deconinck! Heil de blauwe Leeuw! met meer kracht hernomen
Terwyl ik daar zoo in de schemering op het eenzame kerkhof zat en het hoe langer hoe donkerder werd om my heen, vroeg ik mij dat alles telkens opnieuw weder af
wordt dan op nieuw bewaarheid, wat trouwens ook in vroegere tijden reeds zoo dikwerf gebleken is, dat de ontdekkingen, langs zuiver wetenschappelijken
Maar zou daar hier in Den Haag niets tegen te doen zijn?' 'Hoe meen je dat?' 'Wel. bij het Ministerie; bij de Kamers
Neen! neen!' hernam zij: 'maar ik ben altijd voor de billijkheid; en ja, ik kom 'er voor uit, ik houd, hij mag wat stug vallen, meer van hem, als van dien kruipenden
Maar, voegde hij er dan bij: de Zanggodinnen zijn uit haar eigen aard vriendelijke meisjes; het is alleen de schuld van vleijers, die haar de kap vullen, dat zij spijtige wijsneusjes worden
zei hij. Hij beschreef toen Klement Larsson heel nauwkeurig, en voegde er bij, dat hij op de Schans had hooren zeggen, dat de kleine speelman in Hälsingland
Dan, het verminderd getal van kampers maakte den strijd des te belangrijker, daar het er nu niet meer op aankwam om slechts op elkander aan te rijden, maar om door allerlei gezwinde wendingen en bedrieglijke aanvallen
en nederig hart. Toen hij ze bij het lijkje van Johnny las, dacht hij aan zijne eigene zes kinderen, maar niet aan zijne armoede, en las ze met vochtige oogen
Maar hij kwam gauwer terug, dan zij dachten. Alleen reizen verveelde hem. De eenzaamheid was hem lief geweest in zijn kamertje, tusschen zijn boeken en platen en verzen
Zij sprak ijskoud, zonder een klank in hare stem nu, hare kalmte herwinnende, berekenende hoe laat het al was
en riep: Naar Pargalewo! Nauwelijks hadden ze eenige schreden ver gereden, toen het begon te regenen
voorts eenige Kloosterlingen met waskaarsen in de hand en eene groote menigte muzijkanten, die eene zeer treffende muzijk maakten, welke door schoone zangstemmen ondersteund
Wat hij niet zeide, maar stil ambieerde, was, in het verschiet, de troon van Buitenzorg. Maar men had tegenwoordig in Holland die vreemde manie om vreemden tot de hoogste betrekkingen te benoemen, Hollanders
Ik had niets gezien. Wij waren zeker niet opgemerkt, en even zeker werden wij op dien tijd door geene boot vergezeld of gevolgd
Meneer Kleestra, zei Stork, ik geloof inderdaad, dat u uw levensideaal beter trouw blijft dan de vader van dat snoezige kind daar. En hij stond op: Mies duwde den wagen voorbij het venster
van afschuw, walging, misselijkheid over zichzelven. Een vieze trek vertrok zijn mond scheef. Een lakei opende, met eene lichte verbazing in zijne oogen om dit late bezoek
dan dat hij neen zegt, en mogelfjk zegt hij ja, Als gij er niets op tegen hebt om hem te vragen, mijnheer
en dan zal ik dadelijk weder heengaan. Dit was de vertaling dezer teedere woorden, welke hij in den grond van zijn hart had: Maar vraag mij toch vergeving! Werp u toch aan mijn hals
ik bereken den loop dien het gesprek zal kunnen nemen, de wending die gij er aan zult geven; ik heb nauwelijks genoeg tegenwoordigheid van geest om in mijne rol te blijven
in stille afzondering had doorgebracht. Misschien was hij daardoor zelfs nog aandoenlijker geworden
Ook de markiezin de Crequi noemde zich mevrouw de kolonelse. Deze kleine groote wereld had zelfs in de Tuilerieën de verfijning ingevoerd om, met den koning sprekende
Voor het eerst kende Aylva het pure geluk Louis Couperus, Metamorfoze van de kunst. Voor het eerst werkte hij zonder stuurschheid en onwilligheid, en samen met haar, de sereene en serieuze vrouw
maar die zij in dien tijd vergeten, miskend of zelfs gehaat hebben. Stel u eens voor dat hij
wel begrijpende, dat de schilder VAN DIJK het mogelijk gevaar doorgrond had, waarin zich zijn reisgenoot bevond, en dat deze hem daaraan zocht te onttrekken
Gy verdiendet voor uw Latijn een gandsche waterflesch leêg te drinken,' zeide Van Espenblad: 'ofschoon ik beken, dat de Heer Markies, door Mademoiselle van Beverweert te noemen
totdat hij eindelijk, de onvermoeidheid moede, in een staat van vergetelheid verviel. LfSiat in den namiddag werd hij wakker
Wat is er? Wat wilt ge, Martha? Speelt ge weer voor gendarme? Wat ik aan Katherina zeg, is in vrede en vriendschap
Wij kwamen slecht één man voorbij. Ik twijfelde of wij wel zonder hulp zouden thuis komen, zoo onvast en bevende was de gang van den jongen
op hem gelijkt even weinig uw man is, als ik dat ben. Zulk eene getuigenis zal de zaalg in eens uitmaken
Hy neemt brood, en een beker met druifmost gevuld, Welk Hy dankend omhoog heft, Zyn Vader ter huld, En hy beurt Zyne blikken ten hemel
Morgiane, als de slavin van den overledene, volgde onder tranen en met ontbloot hoofd, terwijl zij luide jammerklachten uitstiet, zich heftig op de borst sloeg en de haren uitrukte
Vierde hoofdstuk. Waarin verhaald wordt, wat in het kabinet van d'Estrades verhandeld werd. 'Wel!' vroeg d'Estrades aan Van Espenblad, nadat beiden plaats hadden genomen: brengt gy my goede tijding
luitenant Spooney was diep bedroefd, en de hotelier maakte zijn beste appartementen voor dat betooverende vrouwtje en haar echtgenoot in orde
overwoog nog daarbij alle de voordeelen, die er voor stad en inwoners konden getrokken worden uit de opkomst van zoovele toeschouwers, als zulke extraordinaire vertooning naar hunne stad moest lokken
Op dat oogenblik kwam de moeder van Noureddin toeschieten, en den arm des viziers terughoudende, riep zij: Heer, wat wilt gij doen
maar ze ontkwam ongedeerd, en zette stil als een schaduw haar weg naar het meer voort. Een poosje ging voorbij, en weer kwam er een wilde gans
Maar hoe men ook bonsde en rammeide, de deur week niet van haar plaats; want de massa, die er achter tegen aangebracht was, deed alle pogingen om haar te verwrikken
maar dien wilden ezel hebben wij ook nooit gehad, en nooit willen hebben, al hadden wij hem present kunnen krygen
ellipsen en vierkanten, ontstaan door het morsen met was, smeer of inkt, of door het neêrzetten van allerlei voorwerpen, die men vergeten had, vooraf van onderen af te veegen
Toch verloor zij den moed niet, ondanks al deze afwijzingen, en trachtte zij zich een reputatie te verwerven en de kwaadsprekerijen te overwinnen
Cosette vernam, dat zij niet de dochter was van den ouden man, dien zij zoo lang vader had genoemd. Hij was slechts een bloedverwant; een andere Fauchelevent was haar ware vader geweest
De boerin schrikte, en haastte zich weg, om te zien of Machteld in staat was aan zijn verlangen te voldoen. Lijsbeth maakte devotelijk het teeken des kruises en knielde bij het armelijk leger neêr
Daar heb je den Notaris Bouvelt, daar ik geloof dat het een stuk van een nicht af is, die komt niet eens naar haar omzien. De man is ziek, dat is mogelijk; maar kon hij niet eene van zijn dochters zenden? al was het maar om haar naar de kerk te brengen, waar zij nu niet alleen naar toe durft gaan
een der drosten van wenthe op dit zijn slot geroofde mannen en vrouwen gekerkerd hield, totdat hun bloedverwanten hen met zware
doorkruiste Cosette den doolhof van kromme, eenzame straten, waarin, aan den kant van Chelles, het dorp Montfermeil uitloopt
Terwijl hij kermende neder zich legde. Want zoodra hij niet meer stond op de bevende voeten, maar zich legde op den wonden rug
Lot lachte er om hoofdschuddend. Opgevoed had hij zichzelven, Ottilie was al zoo heel gauw haar groot talent, haar mooie stem zich bewust geweest, en ook zij had zichzelve opgevoed
en begaf zich naar zijne eigen woning om den sleutel te halen. Hij kwam weldra terug, een licht medebrengende, en ontsloot de deur
door zijne vroolijkheid medegesleept en Capi, die tot hiertoe treurig en onrustig in zijn hoek had gelegen, ging op zijne achterpooten tusschen ons beiden instaan
Ja! ik houd heel veel van tarbot
Zonder verder iets te zeggen, begon Bergounhoux, die zware schoenen aanhad, met alle kracht tegen den wand te schoppen om de mijnwerkers aan ons te herinneren
U hebt uwe eigen keuze gevolgd. Zij werd u niet opgedrongen. Uwe vrouw heeft recht op uwe beleefdheid, op uwe achting dan toch. Zij moet iets voor u gevoelen; anders had zij u niet getrouwd
Reeds den volgenden dag waren beide bloemen ontloken. De eene, fraai en kostelijk op het oog, van schitterende kleur en welriekend van geur
dat hare stem geheel en al hare vorige kracht hernomen had. Vergeef mij, juffrouw, zeide eene rimpelige oude
Daar stonden ze, trappelende van ongeduld, de vurige dieren, die hem snel zouden verwijderen van deze voor hem zoo gevaarlijke plaats. Hij hield ze bij den teugel, met groot verlangen de komst van Lange Meeuwis afwachtend. Eindelijk verscheen deze
Door zijn doodsangst gedreven, wilde de ongelukkige VAN DE WALL, die zoo geducht om den tuin geleid was, het rijtuig uitspringen, juist toen dit een boek omreed, dewijl hij zich liever aan de middelpuntvliedende kracht dan aan de kracht van het buskruidgas wilde
Constance, jij een kopje. Alsof het niet het eerste kopje was in jaren, na jaren. Die goeie Dorine; als een meisje van zeventien herinnerde Constance zich haar -, verlegen, nog niet 'uit'; maar toch al zorgende, een zorgende ziel
maar hij deed het met de woorden van iemand, die in zijn leven veel heeft vergeleken en op de toon van iemand, die, na de overschatting der jonge jaren, zich een vaste maatstaf voor zijn waardeering gevormd heeft
Juist wat hij toen in mijne oogen was geweest, was hij nog in mijne oogen, even eenvoudig trouw en eenvoudig
Maar, hoe hebt ge gedaan, kameraad, om ginds uit den modderpoel te komen? ik heb er mij niet in durven wagen! Ba, ge riekt niet lekker
Wanneer de man in den uitersten nood is gekomen, is hij ook aan het einde zijner hulpmiddelen. Wee de weerlooze wezens, die hem nabijkomen
hij had een gebogen neus, en lang, roodachtig bruin haar, dat recht over zijne oogen gekamd en licht gepoederd was
en slopen daar rond van het oogenblik af, datde deur geopend werd, die geen stuk geld op de toonbank hadden kunnen leggen
en wat hij dacht van voorbestaan was alles vaag in Louis Couperus, Metamorfoze hem: het kon zoo zijn, maar men wist niets, en alles toch was mogelijk
euphuïsme beginnen in den smaak van sommige Haagsche hofheeren, die in Engeland fraaie manieren geleerd hebben. Wij zijn hier op het land: wij moesten de plichtplegingen daarlaten
Nooit!' Pop keek me heel verontwaardigd aan. 'Hoe kom je erbij?' En toen zei ze: 'Ik geloof best, dat jij vooruit wel wist, dat je Woensdagavond verhinderd zou zijn Joop
Heden blijf ik ten Hove eten,' antwoordde zy: 'morgen ochtend zal het niet schikken. Laat het dan morgen avond zijn.' 'Ik zal zorgen, dat hy er is,' hernam
las en peinsde hij gedurig, maar het doel scheen zich meer en meer te verwijderen. Overtuigd, dat het vruchteloos was
Van dat uur af gevoelde ik mij geheel op mijn gemak met hem, zonder eenige achterhoudendheid, zonder eenig verlangen om meer te weten, geheel vergenoegd en gelukkig
Welnu, is dat zoo erg?' 'Ik zie het ook niet in,' meende Van Brakel. 'Beter met den handschoen getrouwd, dan ongetrouwd
Dat is het was ik meen, zeide mijn voogd. Gij zult wel opmerken, mijnheer Bucket, dat ik er mij van onthoud om dit papier zelf na te zien
en later nog gedragen heb tot ze geheel versleten waren. Ik ben met het angstzweet op mijn voorhoofd wakker geworden
ballingen buiten de maatschappij, die andere gevallene wezens, even rampzalig als zij zelven, wilden trachten te bevrijden
gaat met Carabijn te Saint Cloud aan boord van de galjoot, gelijk zich Aspasia met Pericles te Samos op de vloot inscheepte. Nog een laatste woord
het parterre, waar het mij leek te rooken, zoo onduidelijk waren de menschen, die er opeengepakt zaten, te zien
Waren al deze geliefde, smartelijke, dappere, vroolijke of treurige wezens droomen? Hadden zij werkelijk bestaan
Terstond bij zijn eerste gissing trof hij Marius. Hij kende den naam niet, maar vond dadelijk den man. Hij zag duidelijk op den bodem zijner onverbiddelijke herinnering, den onbekenden zwerver van het Luxembourg
Mijn vader was een teeder, inschikkelijk echtgenoot; maar hij was ook iemand die nooit terugdeinsde voor iets dat hij noodig achtte
of het wel geraden was, een stap verder- in de geheele zaak te doen, toen hij daarin verhinderd werd door de verschijning van Monks
Te meer was hem zulks welkom, omdat hij, voornemens zijnde op het steekspel te verschijnen, deswege eenige inlichtingen wenschte te verkrijgen
De uitspanning is zonder doel geworden, het vermaak is denkbeeldig; en echter zou er een wonderwerk noodig zijn om een gebruik te doen vervallen, hetwelk het verloop der tijden en de rampen der omwentelingen heeft doorgestaan
toen op een vroegen morgen in Februari, tegen den tyd dat het parlement vergadert, en men daarom juist vreezen moet dat er
Verder was er niets in het vertrek, dat bijzonder in het oog viel dan de groote spiegel; nog gaf een toestel aan het plafond het zalig bewustzijn, dat de ontdekking der gasverlichting ook tot hier was doorgedrongen
in dienst van eene groote firma, zijn niet meer onze eigene meesters. Wjj moeten meer aan de firma dan aan ons zelven denken
t a l geplaatst; de eer van het Indisch leger, aangetast door het legerbestuur zelf, moest hij helpen verdedigen; aan zulke mannen had men behoefte; die hadden den moed hunner overtuiging
Topsy, gij kunt heel aardig bloemen schikken. Hier in dit vaasje heb ik er nog geen. Ik wou dat gij er alle dagen een ruikertje voor kondt maken
Ik gevoel dat ik dankbaar behoor te zijn dat ik zooveel van u verkregen heb, m mijn wedijver met meneer en mevrouw Boffin
Toen de oude vrouw had uitgeraasd, en bleek en bevend van agitatie stil in haar stoel naar adem zat te hijgen, haalde Louise een glas water en schoof het haar toe
Het lot van dien Italiaan schijnt u zeer ter harte te gaan, Madzy! zeide op een bitteren toon Adeelen, wien Aylva had losgelaten en die nu met donkere blikken tegen den wand stond
die hij, nadat hij haar eene poos in stilte had begluurd, verschrikt deed opspringen, door eensklaps een akeligen gil te geven
Eenmaal daar gezeten zijnde, bewoog hij zich niet meer. Iederen morgen borg hij zijn rok weg, maar trok hem iederen avond weder aan
zoo zelfs, dat hij al spoedig mij door zijn vragen verbaasde. Mijne verwondering veranderde in verlegenheid en eindelijk was het zoo ver gekomen
De reize, die eindeloos, eindeloos duurt door de reeds geziene nachten vol dwarrelgensters en zwevetongen vuurs
omdat zij, gelijk de wet het vrij onfatsoenlijk uitdrukt, dronken waren geweest; waarbij nog de kleinigheid van vier en dertig pond kwam
n daar tusschendoor moest ik mijn schoolwerk maken. anneer ik dan naar bed ging, was ik niet tot het besef gekomen, dat er een geestelijke leegte in onze gesprekken was. aar nu, nadat ik twee jaar het gezellige universiteitsleven heb meegemaakt, mis ik dat vreeselijk
Buiten hem en mij om?' vroeg Juliaan wat getroffen. 'Wees er maar niet gebelgd over, ik zal mij bij de vrienden weten te verantwoorden; ik heb eene goede occasie waargenomen en toegeslagen; morgen gaat de affaire door
Mjjn besluit was terstond genomen. Bleef ik, dan keerde ik naar de gevangenis terug; alles te wagen kon de zaak niet erger maken
zag de Heer KOOLAART, dat die steen aan het hoofdsieraad der Czarin behoorde; hij gaf dien daarop aan ANTJE terug, zeggende: 'Ga met mij
Ik dweep met het landleven, hernam Wronsky en deed alsof hij den stroeven toon niet opgemerkt had
tot zij de misvormde lip geheel doorsneden, en nog ver over de onderlip en schuins over het gezicht voortliepen. Deze verandering
Hotel niet veraf was. Daar nu het Hotel Jairing een hotel was voor heeren en dames, en zeer gezien bij de fatsoenlijke klassen
en verdween geruischloos, terwijl Flora bedeesd en een beetje bevend haar voile opsloeg om zicii verder te introduceeren
Zal ik,' zeide MOM, zoodra zijn handlanger het vertrek verlaten had, 'thands de redenen vernemen, Pater! welke mij de eer van uw bezoek verschaffen
alsof de herinnering verhoogde geur bijzette aan de punch; dat deed gij, toen ik op een zondagmorgen met u uitgegaan was, omdat ik een anderen weg opging dan gij verkoost
Deze troep menschen, ternauwernood door een kaars beschenen, vervulden het hol met duisternis. Allen de duimschroeven aangelegd! riep Javert
zij hoorde van gewoonten en gebruiken spreken, waarvan zij nooit gedroomd had: en een beschaafden, wellevenden toon voeren, welke noch op het sombere huis van Dekama
in den donker en de echo's mijner voetstappen maken me zenuwachtig. Daarbij is het weer omgeslagen
Ik had u kunnen zeggen, welken naam er op zijne doodkist stond, als hij die medegebracht en hier gelaten had
evrouw aria van ylar, in stede van zich te verheugen, dat lara, die zoo als vroeger gezegd is, haar protégée was, naast aurits zat, had er zich veeleer over moeten bedroeven
Ik sprak bits tegen hem, en zeide eindelijk dat zyne vrouw weder getrouwd en zeer tevreden en gelukkig was. Ik dreef hem weg en stiet hem bpa de deur uit
Clemency wenschte hem op hare gewone hartelijke manier goeden nacht en maakte toebereidselen om naar bed te gaan
daarover zwijg ik natuurlijk verder. Het hondje kroop, toen ik bij hem kwam, onder de sofa, en werd met groote moeite met de tang daar vandaan gejaagd
Ik denk wel, als iemand hem ruiterlijk had gevraagd of zij menschelijke, onsterfelijke zielen hadden, dat hij dan wel, na wat kuchen en keelschrapen, ja zou gezegd hebben
Zij antwoordden dat zij zeer gaarne het wezen in plaats van den schijn zouden aannemen, hetgeen met de bedoelingen van den heer inspecteur scheen te strooken
dat ze de lucht vullen als wolken. Zeg nu, dat het niet waar is, dat de menschen van plan zijn al die eenden dakloos te maken. Toen stoof Caesar op
als ik zeg, dat ik je niet begrijp, want niets ligt minder in mijn Bedoeling. Zoudt u zoo verraderlijk willen zijn, mijnheer
Jan, riep met een barsche stem een heer, die zooeven zijn diner genuttigd had, terwijl hij door zijn bril de rekening nakeek. De bediende, die ons bedienen moest, zette de terrine, die voor ons bestemd was
Ik verklaarde, dat niemand anders er aan raken zou-, en dit verheugde Peggotty zoo, dat zij in een vroolijke stemming vertrok
U moet er nog wat af doen, vorst. Het is ongehoord. Het geld ligt al tot de laatste kopeke gereed