AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
van mevrouw de tonnette aanbraken was hij gestorven zonder zoons na te laten die hunne rechten konden doen gelden lucie de tonnette was de eenige afstammeling van het oud adellijk geslacht de
zelfs botwater de waardige hoofdambtenaar werd er op aangezien hij was niet de referendaris titulair maar de aanstaande der zuster van die juffrouw rimini die dat geval had gehad met van
hij was haar ideaal nooit viel ze hem met het proza van het leven lastig maar voegde zich naar al zijne invallen en luimen omdat zij hem wezenlijk liefhad en ook anasthase had al zeer spoedig in werkelijkheid opregte liefde opgevat voor haar die hem geschaakt had want onder vier oogen maakte
en toch heb ik zoo weinig genot in mijn leven en dat zegt u terwijl u danst u danst toch niet voor uw verdriet het leven bestaat toch niet uitsluitend in dansen en muziekmaken gaat u de fabel van
zette zich in het mos neder terwijl hare jongere zuster het pad insloeg dat naar den top van een heuvel leidde van waar men een vrijen blik had op de omliggende wegen zij zag echter nergens iets wat naar rotert en zijne dames geleek zij liep toen nog een eind verder maar ook van daar zag zij hem niet
ook hij dacht er wel over na of het kon maar waarom zou het niet kunnen t zou wel heel toevallig zijn als zij er kennissen aantroffen en al gebeurde dat dan kon men nog niet weten of de familie niet in den omtrek was
als het een heer geldt zegt men men bij zich zelf was het maar een dame moet men iets zoeken voor eene dame dan vindt men dadelijk iets zeer geschikts voor een heer voor jonge dames zoekende zou men zonder moeite iets voor eene oude dame kunnen kiezen maar nu het eene oude dame betrof ontdekte lina niets
hij stemde ten volle de bewering van dorothea toe en voegde er bij dat het voor lina evenwel er weinig toe deed dat een meisje als zij hare toekomst toch in hare macht had en de toekomst van menigen man tevens
kreeg hij juist op het goede oogenblik een aanval van hoest die dorothea met de grootste bezorgdheid vervulde foei zei ze dat hadt ge moeten zeggen dan had ik u nooit genomen
maar dan moest hij toch iets anders koopen en het zou ook wel zoo eigenaardig zijn als hij zijne verloofde iets van de reis mede bracht nu hij het toch in zijn zak had was dat plan gemakkelijk uit te voeren hij behoefde maar even het gezelschap te verlaten een paar straten om te loopen om dan met zijn cadeau terug te keeren de gelegenheid zou zich wel voordoen
hè nicht ik kan me niet begrijpen hoe u er pleizier in hebt om over zulke dingen te praten ik heb wel eens gehoord dat dit heel verkeerd is alsof leven en dood afhingen van hetgeen de menschen zelven er over denken en zeggen
ik vroeg pieter die ja neen zie maar niet om mijnheer behren van behrenfels is woedend woedend waarom wel hij was met mij aan het praten toen u op eens mij hebt meegesleept hij spreekt nu met een anderen heer en beiden kijken naar u
bij het ontwaken op den vierden morgen had zij al overwogen welken weg zij moest volgen om de verlangde inlichtingen te verkrijgen en na het koffiedrinken kleedde zij zich aan om uit te gaan en sloeg den weg in naar de bibliotheek
voelt men zich maar een half mensch als men dag aan dag in onbekende oorden moet zwerven ver van zijn nommer en ver van de bezigheden die voor den ambtenaar dagelijksch brood onmisbaar voedsel zijn geworden
met dat aangenaam vooruitzicht en de niet minder aangename herinnering dat zijn neef pieter van de baan was geschoven en onschadelijk was gemaakt legde anasthase zich ter ruste hij droomde van velerlei zaken maar waar hij niet van droomde of droomen kon was dat zij die het middelpunt zijner gedachten uitmaakte
ik vertrouw waarde tante dat de inlichtingen die mijn voogd u omtrent mij gegeven heeft niet van dien aard zijn dat mijn gedrag of karakter een hinderpaal in den weg zouden stellen aan de vervulling mijner hoogste verwachting maar van het oogenblik af dat ik uw nichtje ontmoette voel ik de kracht in mij te hebben om een beter mensch te worden
maar toen zij een kwartier na hun vertrek eenzaam en verlaten op het terras zat te wachten tot het tijd zou wezen om de terugreis te aanvaarden was zij met geheel andere gedachten vervuld
en wat was dat voor een brief dien je las niets bijzonders een brief van nicht dien ze hem had meegegeven als hij me ontmoeten mocht nicht is nog van den ouden stempel zij ziet op het briefport en geeft haar brieven nog aan bekenden mee
bij het ontbijt had hij evenmin eenigen last van de taal en nu hij het zoo flink tot darmstadt gebracht had twijfelde hij er niet aan of hij zou het ook wel tot griesbach brengen eigenlijk had hij zich al die moeite niet behoeven te geven om duitsch te leeren hij wist er veel meer van dan men noodig had op reis
een de tonette een echte de tonnette nooit had zij zich kunnen voorstellen dat dit geluk haar nog ten deel zou vallen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette den volgenden morgen schreef zij den geheimzinnigen brief aan lina maar nauwelijks had zij hem aan de meid gegeven om op de post te bezorgen of een ander plan rees bij haar op
en toen was het of de geest van nicht de tonnette door die laatste mededeeling was afgedoold daar moet ik niet over beginnen schreef zij zonder er bij te voegen
al dat op reis gaan is maar geld verteren in armoede blijf waar je bent dan hebt je het veel rustiger en je houdt je geld in je zak daar is iets van aan maar er kunnen omstandigheden voorkomen dat men op reis moet gaan bijvoorbeeld als men voor de eene of andere zaak naar parijs wordt gezonden
en de jonge meisjes zeiden onder elkander dat van sterren wel dwaas was om zooveel omslag te maken voor jet rimini z was ze toch niet maar over door sloeg men de handen over elkander
en aan de uiteinden zag men rechts een paar oude heeren die expresselijk te griesbach waren gekomen om deze tentoonstelling van het zwakkere geslacht eens te zien plaisir de vieillard en aan het andere uiteinde een paar toeristen die een voetreis door het schwarzwald maakten en hier door het etensuur overvallen waren
hij anasthase van sterren behoefde zijne hand maar om te draaien en hij had vrouwen zooveel hij verkoos om uit te kiezen met of zonder geld mooie of talentvolle hij behoefde geen blauwtje te loopen hij kon er in den haag wel tien opnoemen die hij maar behoefde te vragen om ze te hebben
er geen geheim van dat de geheele badensche reis een aanslag was geweest op haar tegenwoordigen echtgenoot wiens ijdelheid er zoo door gevleid was dat hij haar zou liefgehad hebben al verdiende zij het nog minder
mevrouw zette zich nog wat gemakkelijker in haar rieten stoel met hooge leuning die even als de zitting gerard keller het testament van mevrouw de tonnette met een zacht kussen was bekleed zij wachtte geduldig de terugkomst van lina af zij had geen haast meer als men vijf en zeventig is weet men dat al dat jagen en ijlen in het leven niet baat
de gebruikelijke weigering volgde maar daarna ook de onderwerping en na van hellingen eischte de tonnette zijne beurt en na tonnette de jong botwater kwam niet aan de beurt want die jongelui hadden eene gemakkelijkheid in het bestellen waartegen hij niet was opgewassen
het oogenblik naderde dat hij weder met haar zamen zou wezen en dan de gelegenheid zou hebben met zijn nichtje te spreken toen op eens een opschudding werd te weeg gebracht door de komst van drie open rijtuigen die in snelle vaart den hoek omsloegen en vr het terras stilhielden waarop de eetzaal het uitzicht gaf
keurt het immers goed dat de heer rimini mijn secondant is dat woord secondant sprak botwater nog met eenige moeite uit maar manfred lette er niet op
en hoe meer pakjes zij kregen zooveel te meer pret hadden ze want zij waren alle drie even zenuwachtig en telkens zei doortje of jetje dat ze er zeker een verloren had of ergens had laten leggen en dan werd jetje of doortje boos dat haar zuster zoo dom was om niet te letten op hetgeen zij deed
ja lieve meid je moet het niet kwalijk nemen maar mag ik eens gul weg je een vraag doen zeker hadt je niet gedacht dat mijnheer botwater om uwentwil hier was gekomen
maar het was te laat met zachten dwang deed hij dorothea van haar stoel opstaan en bracht haar naar het venster de tonnette begreep beter waaraan de tranen waren toe te schrijven en lina ook
maar niet in staat is iemand opzettelijk te beleedigen sprak dorothea en zij bespeurde tot haar eigen verbazing dat zij zich vrij goed in het duitsch had uitgedrukt manfred begreep haar dan ook terstond en hij begreep zelfs meer dan de oudste rimini wel had willen doen uitkomen
de dames waren veel spoediger gereed dan in gewone omstandigheden van haar verwacht had kunnen worden en de eene was al bevalliger dan de andere allen hadden dan ook gezorgd toen zij naar de badplaats gingen dat zij fraaie toiletjes bij zich hadden waarvan zij tot dusverre echter maar zeer weinig gebruik hadden kunnen maken
als hij er behoefte aan heeft zeide lina heel eenvoudig rimini wuifde met de hand en zag lina vriendelijk aan emilie knikte ook en hoopte dat hij een lang en gelukkig leven zou hebben en henriette en dorothea voegden zich bij dien wensch waaraan botwater zich ook hield maar zonder er iets hartelijks bij te zeggen
ik ben opgehouden en ik vond ook niet dadelijk wat ik zocht maar ik hoop dat een souvenir van onze reis mijn dora niet onaangenaam zal wezen
zoudt ge dat ook akelig vinden wat dacht u dan wel zeide lina hardop wie zou het niet akelig vinden als een ander een ongeluk kreeg het hangt van u af om het tegenovergestelde te doen gebeuren en mij gelukkig te maken ging anasthase voort
de ambtenaar was woedend die duitschers zijn onbeschofte kerels maar hij zou het hem betaald zetten als hij hem vroeg om met lina te dansen zou hij weigeren ongelukkig was er geen sprake van dat men hem vergunning zou vragen om te dansen met zijn nichtje de brusselsche weduwe had de dames onder hare hoede genomen
een jong mensch die zich eigenlijk heel mal had aangesteld door midden in de schoolstraat voor een vreemde dame pakjes op te rapen omdat die nu toevallig de tonnette heette zou nicht hem maar dadelijk haar tot man willen geven en zij zou hals over kop van griesbach terug keeren dàt kon nicht denken
dat zegt hij sprak botwater op min of meer geheim zinnigen toon maar ik moet je bekennen dat ik nog nooit van die familie de tonnette gehoord heb en me dunkt dat ik het toch weten zou
dan zullen we maar gaan sprak botwater wat is dat vroeg hij op het bekende kastje wijzende als mijnheer er maar eens aan trekken wil antwoordde de oppasser botwater wilde toonen dat hij den man verstond en trok aan de vossenstaart met het gevolg dat het ruige gedrocht uit de kast sprong
en ziet daar komt op een middag midden in den schoolstraat op eens een jong mensch uit de lucht vallen een jong mensch die den naam van tonnette draagt als die ontdekking niet gepaard was gegaan met zijne beleefdheid zou lina zeker dadelijk bij hare t'huiskomst aan hare nicht haar
hij begaf zich naar zijne slaapkamer en tot etenstijd was hij met pakken bezig en den avond bracht hij bij eene familie door in het zalig gevoel dat den anderen dag geen lessen hem wachtten
wat zou hij zeggen wat zou zij antwoorden o tante had haar nooit dien brief moeten schrijven zou hij er iets van weten och was zij maar honderd uren van hier
en zij lina droomde dat hij terugkwam en dat hij een duel had en doodgestoken werd maar toch leefde en haar verzekerde dat zij nooit meer scheiden zouden en toen werd alles zoo verward als in den regel elke droom
om geen argwaan te wekken begreep hij echter dat hij verstandig deed door aan zijn dejeunés een soberder karakter te geven botwater kon onmogelijk onderstellen dat hij een middel beraamd had om zijne illusien van voorheen te verwezenlijken
dat mag je tegen mij wel doen lientje wij mogen zamen zoo wel eens luchtkasteelen bouwen ik heb er met opzet nooit vroeger op gezinspeeld en niemand weet het ook want als de menschen het wisten zouden er al heel spoedig jongelui op je afkomen wien het niet om je zelf maar om je geld te doen was
het komt u toe mijnheer botwater het komt u toe zeide zijn chef naarmate de tweede helft van juni naderde werd de hoofdcommies botwater met den dag zenuwachtiger als een jonge dame die voor de eerste maal op het concert zal gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zingen waarvan de dag weldra zal aanbreken
en pieter kon veilig van die dejeuners voor de toekomst afzien als lina zijn vrouw was zou hij zeer zeker het tusschenuur bij deze doorbrengen de neven bleven nog een poos samen zij waren nu hartelijker voor elkander dan ooit
lina begon nu zoo iets te begrijpen maar zij was vrouw genoeg om dit niet te doen bespeuren zij zag hem eenigszins verwonderd aan welk doel kon neef botwater hebben met eene reis naar het schwarzwald
hij was eindelijk tot het besluit gekomen om er maar niets van te vertellen en zijn neef den volgenden ochtend een briefje t'huis te zenden met het bericht dat hij voor een dag of wat naar parijs ging om eene conferentie van musici over den diapason bij te wonen en dus voorloopig hem niet ontvangen kon
toen hij zijn jas verwisseld had met zijn chambercloak en zich aan zijne tafel had neergezet kreeg zijn statig minzaam gelaat een geheel anderen plooi zijn voorhoofd rimpelde zich zijn onderlip
hij bleef onder de toeschouwers en terwijl hij bij een der ramen stond te kijken ontdekte hij op eens op eenigen afstand den heer met het sympathieke gezicht de blauwe oogen en de blonde knevel en baard
maar neen dan zou hij zich weggooien dat gerard keller het testament van mevrouw de tonnette nooit hij moest inlichtingen inwinnen en was alles niet in orde dan kreeg tante tonnette haar vijfhonderd gulden terug en zij zou niets meer van hem hooren zulke tantes al waren zij nog zoo rijk
maar eenmaal zal het toch zoo moeten zijn en uwe afwezigheid bereidt er mij reeds op voor maar juist daarom lieve kind zou ik u gaarne weder spoedig hier zien in verband ook met andere dingen die gerard keller het testament van mevrouw de tonnette ik liefst niet op het papier zet ik ben al een paar maal uit stad geweest en gij zoudt uw nicht niet herkend hebben
dezen laatsten avond zou hij nog eens duchtig repeteeren en hij begon zijne geheele reis te volgen van het station af waar hij een kaartje nam tot het hotel waar hij bij het naar bed gaan aan den kellner zeide hoe laat hij moest geroepen worden
heb ik straks mijn neef botwater hier niet ge zien waar was botwater men keek naar alle richtingen maar nergens was hij te ontdekken anasthase maakte de opmerking dat hij toch nog al in het oog moest vallen met zijn witte das wat henriette zeer geestig vond maar door dorothea niet scheen te worden gehoord
waarom zing je vroeg botwater kortaf zong ik dat heb ik zelf niet eens bemerkt dat is zoo mijn natuur ich muss nun einmal singen dat weet je lekker weertje van avond maar daar zal jij wel geen gevoel voor hebben verliefde menschen hebben slechts oog en hart voor elkander
zij was wel krachtig maar op haar leeftijd was het niet zonder voorbeeld dat men plotseling bezweek of zich op eens het begin eener ziekte openbaarde die in weinige dagen het lichaam sloopte
het was eene uitkomst als lina haar vergezelde het geld kwam er niet op aan haar broer had op zijne eigenaardige manier gezegd toen zij haar bezwaar aan hem onderwierpen zeur niet neem er dan maar een mee die t kent op een honderd gulden of wat komt het er niet op aan
men ziet het landschap even goed als in een rijtuig en men heeft dat onaangename gevoel niet dat de paarden moe worden de locomotief is geen voorwerp om medelijden in te boezemen en die gaat nooit op hol
ook lina had bijna niet geslapen het vooruitzicht op die reis naar het schwarzwald en op hare reistoiletjes en mogelijke reisavonturen hield haar wakker en toen het ochtend was geworden een heldere frissche meimorgen en de vogels in den tuin zongen kon zij het niet langer op hare slaapkamer uithouden
ja t is ook mogelijk maar een praatje antwoordde anasthase op onverschilligen toon maar toen zijn neef vertrokken was prevelde hij bij zich zelf wat raakt het hem of lina ochten op reis gaat of zou hij van plan zijn om haar na te reizen
anasthase gebruikte het zijne om weder eens zijne schulden te delgen eene operatie die hij tien jaar later nog eens kon verrigten toen aan rimini eene maand na zijne vrouw het eeuwige zwijgen werd opgelegd
antwoordde in algemeene termen en bracht het gesprek op een terrein waarover allen konden medespreken op de muziek en wist toen met eene kleine behendigheid neef van sterren en de duitsche dames met elkander in betrekking te stellen en zoo werd de avond gezellig doorgebracht totdat het tijd voor van sterren was om naar rippoldsau terug te keeren
kon doortje de opmerking niet weerhouden dat emilie bijzonder opknapte in de laatste dagen vin-je zeide jet hè daar heb ik niet zoo op gelet maar nu je t zegt ja nu moet ik erkennen dat de kuur haar goed doet
deze behoefde zich niet voor te bereiden op zijn tocht hij was in zijn studiejaren lang genoeg in dresden leipzig en hanover geweest om zijn duitsch volkomen meester te zijn en hij zag er dan ook volstrekt niet tegen op een tochtje te maken naar het schwarzwald
maar toen hij in den nachttrein had plaats genomen prees hij zich zelven dat hij zoo standvastig bij zijn besluit was gebleven en niet toegegeven had aan de opwelling van een oogenblik dat hij dit aan zijn koffer te danken had erkende hij echter niet
met uw verlof mijnheer botwater u is toch haar voogd niet gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zoo goed als haar voogd mijnheer tante de tonnette is gewoon in alle belangrijke zaken zooals een huwelijk van haar nichtje zeker zijn zou mijn raad en voorlichting in te winnen
u zoudt bij haar verwachtingen kunnen opwekken waarvan de verwezenlijking groote moeielijkheden hebben kan lina ochten heeft geen fortuin
en u moet niet denken dat ik vrede heb met een engagement voor de leus dat ophoudt als het gevaar voor u geweken is gij hebt gezegd gerard keller het testament van mevrouw de tonnette de verloofde van mijne zuster te zijn gij zult en gij moet haar man worden
toen hij dit in zijn schrijflessenaar gerard keller het testament van mevrouw de tonnette had geborgen schreef hij duidelijk op een stuk stevig papier wie en wat hij was waar hij woonde en aan wien men bericht moest zenden bij voorkomend ongeval
vooral de komst van dien neef anasthase werkte mede om het heengaan van lina ochten juist als geen ramp te doen beschouwen terwijl het voor robert toch maar beter was niet altijd dat jonge deerntje bij zich te hebben
want hoe sterk de volksvertegenwoordigers ook in beginsel voor eene verbetering der jaarwedden van ambtenaren zijn bij de toepassing doen zich steeds zulke overwegende bezwaren voor dat het beginsel er onder bedolven raakt
mocht ge verlangen naar den haag terug te keeren lina dan ben ik bereid ook mijn reis te verkorten en het zal me een genoegen zijn u te geleiden en u moet naar parijs sprak lina naar parijs ik hoe komt ge
mevrouw rimini werd behandeld als eene koningin en de zusters als prinsessen wat jufvrouw ochten betrof die heel eenvoudig was en niet poogde te schitteren en ook geen rimini heette men begreep dat die in eenigzins ondergeschikte betrekking het viertal vergezelde en van haar maakte men dus minder werk
henriette hield even op met weenen om beter te hooren wat anasthase zeide juist op het oogenblik dat hij even nieuwsgierig was naar hetgeen volgen zou als zij zelve de overgang was dan ook onmogelijk er was maar één middel om een einde aan den begonnen volzin te maken
zij het hem later niet verwijten zou zij hem gelooven als hij verzekerde dat hij nooit zoo bijzonder van lina ochten had gehouden en welken indruk zou het op haar maken dat hij dat meisje toch had gevraagd
in hare jeugd had lucie meer dan eens een huwelijk kunnen sluiten maar zj die hare hand vroegen waren de personen niet welke den naam en den titel van de tonnette voor hunne zonen hadden kunnen vragen en zij had aan een ongehuwd leven de voorkeur gegeven of liever gewacht op eene partij welke hare illusie had kunnen verwezenlijken
en allerlei gedachten en plannen warrelden haar door het hoofd zoodat zij ten slotte zelve niet meer wist wat zij doen of zeggen zou in haar geest was zij al eenige jaren vooruit en zij zag reeds een kleinen echten jules de tonnette aan haar schoot staan die met den naam van zijn voorvaderen ook diens fortuin zou bezitten en misschien
mevrouw de tonnette begaf zich langzaam maar met nog vaste schreden en statige houding naar hare huiskamer gevolgd door haar nichtje die de boeken en het breiwerk droeg en bij zich zelve overwoog hoe zij nicht zou herinneren dat dezen avond dorcas vergaderde waarvan zij een der ijverige leden was
dat die vreemde bij robbert bleef en haar achterliet beviel haar ook weinig maar zij gaven daaraan eene welwillende verklaring botwater wilde in de gunst komen van haar broer om langs dien weg in haar kring te worden opgenomen en dat vooruitzicht lachte haar nog al aan
toen de beide rijtuigen nog tien minuten van griesbach waren verwijderd steeg kapitein von behren uit hij zou langzaam opwandelen zoodat hij binnen het bereik van de getuigen was als de conferentie was afgeloopen manfred reed toen alleen vooruit terwijl het tweede rijtuig stappend volgde hij zou eerst een voorloopig onderhoud met botwater hebben
haalde de schouders op als het bezoek geen ander doel had kon nu de zitting gesloten worden verklaard en hij zou nog naar de kroeg kunnen gaan en daarna den trein van vieren halen hij zweeg dus om door geen enkel woord tot voortzetting van het gesprek mede te werken de oude dame zweeg ook een poos
dat hebben alle dames zeide henriette en omgekeerd hernam anasthase en de riminietjes lachten en lina uit beleefdheid eveneens maar zij dacht er bij dat als neef van sterren meende hare toekomst in zijne macht te hebben hij zich toch erg bedroog
want geen dame zal toch op de vraag of zij veel aan muziek doet zeggen morgen waarschijnlijk ja toch wezenlijk ten minste het is ons plan morgen af te reizen niet waar
maar dat verandert nu allemaal waarschijnlijk als je ten minste zelf niet onvoorzichtig zijt geweest als er wat hangende is lientje laat het dan niet verder komen maar zorg liever spoedig weder in den haag te zijn bij uwe nicht die zeer naar u verlangt
hij praatte zoo snel en zoo veel en hield dan weer eensklaps stil om onmiddelijk daarop weer door te slaan dat tante er om glimlachte op een oogenblik dat hij op het punt was iets te vragen wat hem blijkbaar op het hart lag begon lina op eens een verhaal
misschien zou hij dien morgen komen het was al de derde dag dat er een antwoord van lina kon zijn zij wachtte hem aan het ontbijt hij kwam niet mogelijk op het uur van koffijdrinken als hij eenig oogenblikken vrij had ook dit ging voorbij
en waar zij de voorlichting of hulp van een man behoefde wendde zij zich tot haar neef pieter die hoe vervelend hij ook wezen mocht verstand van zaken had en steeds bereid was zijne tusschenkomst te verleenen voor dergelijke bemoeiingen kreeg hij steeds een blijk van erkenning dat hij nooit weigerde maar steeds met groote waardigheid in zijne portefeuille borg
zou jij hem willen hebben vroeg henriette zeer vertrouwelijk fluisterend mijn lieve jet daar heb ik nooit over gedacht en hij lina haalde de schouders op als dat zoo zijn mocht heeft neef pieter zeker gevonden dat er waren die boven mij de voorkeur verdienden
zij die het hardst er over roepen zouden misschien de eersten zijn om over de afgewezene zich te ontfermen en ze zelf tot vrouw te nemen ben je t of ben je t niet hoorde hij op eens zich toevoegen en toen hij opzag herkende hij zijn vriend tobias den spoorstudent geboren en getogen in den haag
ik zal nooit twijfelen aan hetgeen je zegt nu dat zoo is krijg je morgen ochtend het portret en ik vertrouw nu dat je het bewaren zult zou ik je niet even een kus kunnen geven heel keulen zou het zien bewaar dat maar voor t'huis maar ik wou zoo graag
oude menschen hechten weinig aan jaardagen sprak ramini die voor lina altijd een paar woorden meer had dan voor anderen nicht wel dan zal er nog wel een brief komen maar zij zal hem te laat hebben verzonden
maar er sprak iets in haar hart dat haar bewoog om de ontdekking voor zich te houden wat het was wist zij niet er zijn van die dingen die een mensch voelt maar waarvan hij zich geen rekenschap geven kan
ja ik heb een brief van nicht tonnette gekregen die dringt er op aan dat ik spoedig thuis kom de riminietjes riepen beiden dat dit niet kon en niet mocht maar beiden vonden dat mevrouw de tonnette toch eene lieve verstandige vrouw was dorothea
anasthase huurde een victoria en zij maakten een toer door de schilderachtige omstreken bij de ruïne van stoken baden stegen zij uit om het vergezicht te bewonderen en terwijl henriette verrukt uitriep o welt
als tweede getuige was een advokaat uit berlijn aangeworven die zich bereid had verklaard die vereerende rol te aanvaarden onder voorwaarde dat er niet zou worden gevochten maar slechts gedineerd manfred ging mede als secondant van den hollander
nicht riep lina zoo verschrikt of mevrouw de tonnette het meest onverwachte en onmogelijke plan opperde dan zoudt u mijn innigsten wensch vervullen zeide louis opstaande
welke iedere vier of vijf mylen langs den geheelen straatweg herhaald wordt opdat den avond van den tweeden dag nadat wij pisa verlaten hadden bereikten wij de fraaie oude stad
toen al de kaarsen opgestoken waren en eindelijk op eene zeer wanordelijke wijze tegen den muur van de galerij werd opgehangen
vernield zien wij opnienw met een alles verterend verlangen naar de plaats van waar zijn rook hemelwaarts stijgt hij is over ons als wij de bouwvallige straten betreden boven ons als wij op de in puinhoopen gevallen muren staan wij volgen
met al den nevel die er buiten omheen hing en er zich aanhoudend omheen bewoog
daar zij eenige achteloosheid aan den dag legden in de behandeling hunner laarzen in mijn geheele leven heb ik niets gezien
in een scharlaken kleed en op zijn hoofd een wit satijnen kapje dragende te midden van een stoet kardinalen en andere dignitarissen
of met bijlen kleingehakt aan vrouwen worden de borsten met ijzeren tangen afgescheurd de tongen uitgesneden de ooren afgedraaid de kaken gebroken
het gekras van de deur op hare scharnieren is het teeken voor een algemeenen kreet en op het oogenblik dat hij verschijnt wordt hij omringd en aangevallen door hoopen van lompen en grynzende lieden
ademlooze verwachting de dame des gezins komt er uit hal een lieve dame een mooie dame de zuster van de dame des gezins komt er
als ware het eene batterij van castagnetten de hoofdkerk met de schoone deur en de zuilen van afrikaansch en egyptisch graniet
van knielend volk van wierookdampen die onder het opstijgen in en door elkander krullen van luidende klokken
eenigen zijn te vadsig om de trap af te komen of wantrouwen wellicht op verstandige wijze zich op de treden te wagen zij steken dus hunne dorre handen maar uit
hem op den weg te zien liggen honderd yards achter ons maar daar stak de spitse hoed in het volgend oogenblik er weer boven uit en ik zag hem uitrusten als in eene sofa terwijl
om bijtijds aan de tafel te komen waar de paus in persoon deze dertien bedient jsta eene vreeselijke worsteling aan de trap van het vatikaan
maar tusschen welke een schoone weg is aangelegd overschaduwd door eene zeer lange laan hier en daar komen we een eenzaam wachthuis voorbij
versierd was datelkvertrek er uitzag als ware het de buitenzijde eener andere kamer en met zijne ellendige nabootsing van draperieen en de kleine
met zijn in puinhoopen liggend kasteel en in zee op een hoop rotsen staande thans door visschers bewoond
en het vernielde gezamenlijk dit vreedzame tafereel in den zonneschijn ziet vormen zwerf dan voort en zie bij elke wending de kleine gewone teekens van menschelijke woningen
en het napolitaansche hoofddeksel van vierkant gevouwen linnen dat oorspronkelijk diende om er vrachten op te dragen de mannen en kinderen dragen alles wat ze kunnen krijgen
op de andere zijde hooge heuvels bergkloven met witte stulpjes bestrooid plekken van donkere
de meerstrenge klimmers legden deze vlakte evenals de trappen op hun knieen af en geene beschrijving is in staat degezichten af teschilderen die zij trokken onder het
er is een halve vogel waarvan de soep is gekookt geworden er is eene gestoofde duif waaromheen
wederom langs dezen weg met eene andere familie zal terugkeeren en hij voorziet dat diens hart zich weder over hem zal ontfermen de brave koerier gaat eens om het rijtuig heen
gekomen die zeer gezwollen was en trotsch voortrolde trokken wij eene schipbrug over bereikten zoo het oostenrijksch grondgebied en vervolgden onze reis door eene landstreek
zoodra wij deze zaken gezien hadden reden wij verder door eene vrij schrale landstreek daar waren tot nu toe niets dan wijngaarden
wordt dit er op de uitnemendste wijze vertoond als ware het pas gestorven weinige betoogen van onze zwakke
iemand den muur met zijne teenen schraapt terwijl hij poogt een dezer gaatjes te bereiken en er door te zien ik verwonder mij waarom de takkenbossen zoodanig zijn gemaakt dat zij
priesterrug met hetzelfde groote kruis er op geborduurd hoe verschillend in uitgebreidheid vorm rijkdom en bouwstijl de eene kerk van de andere moge wezen
ge zult me verplichten ziet gij ook een mosterdpot de apostelen en judas die zich lang hadden doen wachten verschenen nu
over een tuinmuur terwijl de postiljon waarin al de haveloosheid van geheel italie schijnt samengeperst een oogenblik met zijn levendig gesprek ophoudt
en dit was treffend daar de hoofdkerk duister en somber en er veel volk in was de plaats naar welke de relieken
en zich den schijn geeft als gluurde hij naar de andere zijde terwijl hij de bezoekers scherp bekijkt en met gespannen aandacht luistert
welke door de zon is verlicht en schitterend door de er tusschen kronkelende arno en ingesloten door rijzige heuvels hoe zijne kerkkoepels en paleizen en torens oprijzen
welke door vroegere reizigers met houtskool op de gewitte zijmuren van den schoorsteen zijn geteekend op de tafel staat eene flikkerende lamp
eene dame van mijne kennis werd in de dames loge door eene gespierde matrone om de middel gepakt en uit hare plaats getrokken
en bemerkte met welk eene verbazende moeite de roode beenen den loodrechten stand bewaarden op het oneffen plaveisel der stad waardoor ik een geheel nieuw denkbeeld kreeg van de oude
er is reeds voor drie personen gedekt en de servetten zijn opgevouwen in den vorm van punthoeden de vloeren zijn van roode estrikken
livorno heeft een slechten naam wat moordenaars aangaat en men moet het bekennen met eenig recht
het midden van januari was juist voorbij en het was zeer somber en donker weer en zeer vochtig bovendien toen wij door den schoonen bergpas van brae co trokken overviel ons zulk
is er in geheel i tali e geen beroemd schilderstuk of standbeeld dat niet begraven kon worden onder een berg gedrukt papier
stralende blikken op de menigte in welke echter eene heimelijke uitdrukking was van ongerustheid en angst waarvan ik me geene reden kon geven tot ik in de opene achterzijde van de karren
en zulk een oorverdoovend klotsen en bruisen en hoi gonzen des waters hebikinmijnleven niet meer gehoord
schitterende door dezelfde glansrijke stroomen en geschakeerd door frissche groepen bevallige boomen die purperen
nog boven de deur van den hof in steen gehouwen worden gezien de ganzen de marktkarren de voerlieden van deze en de hond bedierven
en het akelig sombere der verschrikkelijke harde oude gevangenis zweeft er nog over als ware het
nu eens voor een magazijn van koopwaren dan eens voorniemendalgebruikt alle op den hoogst mogelijken graad gebrekkig en verwaarloosd en op het punt van in te vallen
niet slechts van beleg en macht en uzeren hand maar van denzegevierenden groei der vreedzame kunsten en wetenschappen
nadat hij een onnoemelijken tijd op de teenen had gestaan en van alle kanten gedrukt en gestooten was geworden
met een zucht en een glimlach en stond stil ten einde naar mij om te zien want hij ging steeds een weinig vooruit en nam zijn hoed af om elk nieuw grafteeken te groeten slechts de armen
en ge hebt degelijk nagedacht over het middagmaal dat gij op het naaste station zult houden
er worden verschillende boden afgezonden niet zoozeer om de paarden als wel om elkander op te zoeken
gij hebt nu dofgeestig genoeg voortgereisd zooals men over het algemeen op het laatste gedeelte van den dag doet
plij stak in het geheel niet zoo hoog boven den muur uit als ik gehoopt had het was weder eene van die menigte
zy verhaalde het in de biecht aan een priester en binnen vier dagen na het bedrijven van den moord wasde man gevangengenomen
maar op het oogenblik dat we ons weer vertoonden kwamen hunne halzen weer
als een dessertstuk van banket bijna loodrecht op een heuvel gebouwd en dat men door eene hooge trap bereikt schoon mola di
en den steen er onder waarop de merkteekens van het braden van zijn vet en bloed dit alles gaf
evenals een zachte hand door den ujd gerimpeld en ruw wordt als er ooit geesten comedie spelen dan zullen zij het op dit spookachtig tooneel doen onder het overheerlijkste
die toen ik mij de karakters herinnerde welke zij moesten vervullen naar het mij voorkwam een grappig toevoegsel bij de kleeding waren men had het karakter nauwkeurig in aanmerking genomen
dan hij hetwelk in eene poppenkastaige nis van pleister buiten de stad staat
van deze geheele schoone landstreek die zijn vreeselijken tijd afwacht
is de overhelling niet zeer merkbaar maar wordt dit aan den top en doet eene gewaarwording ontstaan als ware men op een schip dat door de eb overhelt
het geheim van de lengte der ooren van midas zou nog meer algemeen zijn bekend geworden ingeval zijn bediende die het tusschen het riet uitfluisterde in mantua had gewoond
onze wandeling door mantua vertoonde ons in bijna elke straat eenige buiten dienst gestelde kerk
door ontelbare lantarens die den omtrek der architectuur voor oogen stelden en rondom den geheelen zuilengang van het plein knipoogden en blonken
waren de troepen geschaard in de prachtige evenredigheden van het plein zagen zij er uit als een bed vol bloemen
ik kon geen dag laten voorbijgaan zonder weer eens daarheen te gaan maar de ontzaglijke eenzaamheid in dien nacht gaat alle beschrijving te boven
van twee kolommen van het huis van pontius pilatus van den steen aan welken de heilige handen werden gebonden toen de geeseling werd verricht van den rooster van sint laurentius
vullen en niet gesloten of geopend kunnen worden en eene akelige duisternis veroorzaken ik verwonder mij waarom het niet voldoende is dat deze wantrouwende genien den geheelen nacht iemands
voorgesteld inde kamer waarin men er een overvloed van vindt zijn die gedrochten met opgezwollen
op de breede bogen boven het venster was een man met betrekking tot de engelschen met eene gedachte bezield en het onderwerp dezer onschuldige monomania was lord byron
die hem verzelde zijne getijde en andere boeken droeg en die door zijne pogingen om binnen de koets te komen eene gaping van een pink breedte had
nog eenige weinige paren vormden de achterhoede en gingen ook in de kapel toen werd de deur der kapel gesloten en alles was gedaan
overhellende alsof zij stijf tegen elkander bogen waardoor het perspectief van eenige der nauwe straten op zonderlinge wijze wordt gesloten ook de colleges kerken en paleizen en vooral de
ik kon nooit sterker verlangen met al mijne vrienden op goeden voet te staan dan thans nu zich al wederom ver gelegen bergen op mijn weg verheffen
het sloeg negen het sloeg tien uur en er gebeurde niets al de kerkklokken luidden als naar gewoonte een klein parlement van honden kwam op de open plaats bijeen
evenals de meeste zaken die in verband staan met schoolboeken en schooljaren was hij te klein ik gevoelde het innig
die op het punt stonden zich op het gras er onder neer te leggen en de naburige gebouwen te beschouwen zou waarschijnlijk zijn niet onder de overhellende zyde te gaan liggen zoo schuin is hij
de tegenwoordige begraafplaats ligtgindsop een heuvel tusschen de stad en den vesuvius het oude campo santo
sir joshua reynolds nu we weer op straat stonden nadat we op chandvolle wijze daarheen waren geescorteerd
welke van al de gewone gebouwen is ontdaan en gezuiverd sismondi vergelijkt den toren met de gewone afbeeldmgen in kinderboekjes van den toren van babel
daar waren eenige koorzangers en eene groote menigte priesters die twee aan twee wandelden
twee paren vier paren twintig paren voor een blok naarmate van de grootte langs dezen weg moet het naar beneden
aan de eene zijde en den donkeren berg met zijn smook en vlammen aan de andere is een verheven besluit der glorie van den dag
in den kelder van diomedes huis waar zekere geraamten werden ontdekt die dicht bij de deur werden gevonden en welke de indrukselen hunner lichamen op de aschhaddenachtergelaten
als ovens en waar anderen door staven gluren en bedelen waar eenigen dam spelen en anderen met hunne vrienden praten
die uitwasemingen en paleizen en hutten een italiaansche straat op een zaterdagochtend den achtsten maart
de maag en de lever van haar zelve en die van andere vogels liggen er is een stukje gebraden vleesch zoo groot als een klein fransch broodje
en er zijn reuzen bij dozijnen titans die tegen jupiter strijden op de muren van een ander vertrek
toen er nog adem in was en hoezeer die groote en standvastige harten geschokt zouden zijn geworden hoe zij zouden hebben gekwijnd en genokt
en toen wij waren heengegaan en eene afgelegen hoogte hadden beklommen en er twee uren later naar keken
hij had een grooten stok met eene ijzeren punt in de hand en als zij niet meer konden
de beelden zijn van eene verbazende grootte en overdreven tot den hoogsten graad van onhebbelijkheid het
zelfs de gevangenis in de volgepropte straat waar gewoel was van rijtuigen en menschen had iets van de dolle pret van den dag die door hare spleten
en dezelfde te zyn waarop onze zaligmaker trad toen hij uit de gerechtszaal kwam pelgrim s bestegen die echter op hunne knieen zij is steil en op haar top bevindtzich eenekapel
wij kwamen door twee stadjes in een van welke acquapendente juist een carnavalsfeest gevierd werd bestaande
staande op de kleine borstwering daar buiten als t een heer was of was het een dame
wat houdt hij nu in de hand nog almeer komkommers neen eene lange strook papier het is de rekening de goede koerier heeft dezen ochtend twee riemen om
dan de vele blijken van den hoogst indringenden aard van de asch die bewijzen geeft voor hare onweerstaanbare macht en de onmogelijkheid die te ontvlieden
alvorens te gaan dineeren en ging uit in het vertrouwen den volgenden morgen den toren te zien
de jongen blyft op de tafel en de bus wordt nu langs de voorzijde der verheven vlakte gedragen door een bediende die ze in de hoogte houdt en haar gedurende al dien tijd duchtig schudt
frankrijk gezien door een zeer klein fransch soldaat want ik zag dat hij er naar keek
hij heeft verlof bekomen van den schildwacht die hem bewaakt en welke er dicht bij staat terwijl hij tegen den muur leunt en noten kraakt
hij zag haar te v i t e r b o waar hij woonde een goudstuk wisselen volgde haar hield haar meer dan veertig mijlen ver op hare reis
want de eerst gezondene komt maar niet terug en de rest doet als hij eindelijk komen de paarden aan door al de boden omringd die ze deels schoppen deels voorttrekken
ofschoon het van zeermiddelmatigehoogte is ik had er daarom vrede mede als het wezenlijke huis van den ouden oapulet
aan welke zich de mtjne jaren lang heeft gehecht en welke voor alien eenigermate belangwekkend zijn het grootste gedeelte dezer beschrijvingen
het sneeuwde en hagelde en regende en bliksemde en donderde en er heerschte eene neveljacht die met ongeloofelijke snelheid voort
enzijnambtshalve de bedienaars der begrafenissen twee van deze oude spoken waggelen voort met brandende fakkels om de holen der dooden te vertoonen
op een anderen tijd werden de relieken in de st pieterskerk tusschen zes en zeven uur des avonds ten toon gesteld
als gij goed geluimd zijt tegen de menschen in uwe nabijheid en aardig spreekt en er vroolijk uitziet geloof mij vrij
aan het daglicht te worden gebracht is zoo verbazend zoo vol geheimenissen boeit de verbeeldingskracht dusdanig dat men vooronderstelt dit op het hoogste toppunt te zien
als vele andere min aanmerkelijke plaatsen hiervan moeten in alle gevallen worden uitgezonderd de piazza het plein waar de hoofdkerk het doophuis en de campanile
maar hier slingeren zij het om boomen en laten het langs de heggen voortspruiten de wijngaarden zijn vol boomen welke met dat doel regelmatig zijn geplant
een vlakke weg tusschen wijngaarden die van boom tot boom in festoenen waren gevormd en eindelijk zeer nabij de berg vesuvius
de hoopjes en verhevenheden van afgevallen bladen die in alle vormen op den groiid liggen
in eene andere afgelegene kamer te verhalen dat de gast zoo even vertrokken het levend evenbeeld van lord byron was ik was bologna op den laten avond binnengetrokken
op hunne tuigen slaperig doen rinkelen en er uitzien alsof zij meenden en ongetwijfeld is dit hun gevoelen dat hunne groote blauwe wollige tuigen van eene verbazende
beneden aan den ingang vertoefden waar een oud heer in een soort van wachthuisje aanhoudend een blikken bos met eene spleet aan de bovenzijde schudde
in de graftombes verdrong die de asch der hjken uit de lijkbussen en deed ook daarin nieuwe verdeging regenen
hemel die juffrouw ziet er bekoorlijk uit de eerste kleine jongen klimt er uit wat een mooi jongetje het eerste meisje komt er uit maar dat is eerst een innemend kind het tweede meisje komt er uit
deze krabde zijn hoofd den geheelen weg over de jongens gingen kostelijk vooruit en waren er op en af alvorensde oude dame een half dozijn treden achter den rug had
en dan weer neerknielen om de deemoedige smeekbeden te hervatten bij het punt waar zij ze hebben afgebroken
maar des nachts op straat iemand die hun geheel onbekend was vermoordden alleen ter aanprikkeling en vermaakshalve
en de bewoners staan alien op de eene of andere wijze in betrekking met het bewerken van het marmer
lezers paspoort willen de lezers van dit werk de vriendelrjkheid hebben van den schrijver zelven
later a no treden wij over den dorpel der eeuwige stad waar de twee laatste voorwerpen die de aandacht van een afreizend bezoeker trekken
plotseling bezield geworden en naar beneden in de kerk getrokken waren er geen grootere verwarring veroorzaakt of geen akeliger vertooning van armen en beenen gemaakt had kunnen worden
terwijl we op de paarden wachten doe ik een uitstapje in de stad zij schijnt en enkel plein te vormen en daarbij een koude vochtige wind die af wisselend in en uit de bogen waait
en die zonderling afsteken bij de plaats geroeste dolken messen pitolen knuppels en verschillende werktuigen van geweld en moord welke pas gebruikt
begroette ik in mij zelven den man die op het zware juk zat ora het de arme beesten op den nek te houden en nog wel ruggelings als den duivel van het zuivere despotisme
des donderdags gingen wij den paus zien die het sacrament uit de sixtijnsche kapel overbracht omhetinde capelle paolina
aan sommige hoofdkerken iets schaduwachtigs hetwelk geleek naar eene oude geschiedenis
van opgeruimden aard en die niets dan blinkende tanden en oogen in zijn gezicht scheen te hebben strak naar zeker plekje gras keek vraagde ik hem wie daar begraven was de armen
jaren van veronachtzaming onderdrukking en wanbestuur hebben gepoogd zijne natuur te veranderen en zijn geest te verlammen
afwijkende van mijne oude bezigheden op het punt sta die met opgeruimdheid in z witserland weder op te vatten
het is zoo vol van slingergangen en groote kamers dat al de spook en moord verhalen die ooit geschreven zijn in dit huis hun oorsprong kunnen gehad hebben daar zijn
bekiikt de strengen schouwt de raderen stijgt met een sprong op geeft een teeken en daar gaan wyl
of met neergebogen hoofd in de eigen donkere biechtstoelen fluisterden welke ik in g e n u a en overal elders had ontmoet
en wat werkeloosheid betreft een goed tegenhanger vormt met wat er rondom is en gewis nooit een groenen
terwijl alien ze een vloed van seheldwoorden toevoegen daarop nemen de oude priester de jonge priester de advocaat de
er niet deze en ook niets anders vond dat haar in het geheugen kon terugroepen dan zou de groote meridiaan middaglijn op het plaveisel der kerk van san
in een ander buitengebouw waar hij waarschijnlijj goed ingezeept aan het sigaren rooken is met een aantal vertrouwde vrienden
ik ongeloovig naar zijn driekanten hoed zeemleeren handschoenen net gemaakte uniform en schitterende knoopen zag en den kleinen cicerone met een ernstig hoofdschudden bestrafte
dan zoek ik die niet in verband te brengen noch erken dar ze noodwendig in verband staan met het wezenlijke van hun geloof als ik handel over de plechtigheden in de heilige week
bij overlevering het fort van fra diavolo genaamd de oude stad itri
even voordat de opening der andere kapel en het begin van een nieuw gezang de nadering van zijne heiligheid verkondigde
het te aanschouwen zonder een enkel beeld in het tafereel eene stad der dooden zonder een enkelen overgeblevene de pest zou de straten pleinen en markten
zich een oude toren hemelwaarts het eenige in dit droefgeestig uitzicht waarop het oog rustte in een ander gedeelte stond in de verte een wonderbaarlijk kasteel
en brandhout holder de bolder opgehoopt waren zoodat ge niet hadt kunnen weten of er op zweren wat een vogel en wat eene kar was
ik daar in eenig vroeger leven vermoord geworden dan had ik mij de plaats niet beter of met eene dieper gevoelde huivering kunnen herinneren en de wezenlijke heugenis daarvan in dat oogenblik
en die zonder my de belangstelling van verona en genua in te boezemen zeer droomerig en phantastisch en allerbelangwekkendst is
signore wij kunnen eene kleine wandeling in de omstreken der stad doen si pub far un piccolo giro
die hem over het geheele gezicht hingen en hij zelf tot aan de kin in een smerigen bruinen mantel gewikkeld zijne schapen
of er ook in het gedrang iets van waarde mocht zijn op straat gevallen waren de eenigen die het tooneel leven bijzetten
en nog rammelen de biljartballen hier lang nadat wij in vasten slaap zijn gevallen wij zijn ten zes uur des ochtends op het is een verrukkelijke dag
daar is een galeislaaf in ketens die een brief aan een vriend moet schrijven hy nadert een man van een geletterd voorkomen die onder den boog van een hoek zit en sluit zijn accoord
de slaperigste en meest havelooze soldaten wandelen er rond onder de dubbele bezoeking van luiheid en armoede
op een grooten ijzeren schotel die zoo zwak op de beenen was en onvast stond dat als eenigmet geestdrift bezield persoon het beeld met meer dan gewone geestdrift kuste
uit het weelderige landschap als eene opgehoopte glinstering en schitteren als goud in de zon de straten van het schoone florence zijn onvriendelijk en somber
daar wij al roepende op hen afkomen plotseling maken onze paarden een klinkend geluid de voerman doet ze ophouden
en ook die blyft als eene afgescheidene plaats in mijne herinnering levendig zij is zeer klein en laag van verdieping
wij wachtten gedurende een uur in de groote galerij met eene groote menigte volks waarvan drie vierden engelschen waren terwijl zij weder het
te pi ace nz a op vier of vijf urenafstand van de herberg te strada ging ons klein gezelschap voor de deur van het logement uiteen
waarop judas naar zijne spijzen keek en pruilde terwijl hij zijn hoofd naar eene zijde hield alsof hij geen eetlust had tart iedere beschrijving
noch eene boot op het water noch een stronk of struik om de akelige eentonigheid van zeven en twintig waterige mijlen te breken
vier aan de voorzijde die naast elkander zitten nog vier of vijf die er achter aan hangen en nog
en siena alien zoo stil en rustig en gelijken zoo weinig naar huizen waarin menschen wonen dat het grootste gedeelte der stad er uitziet evenals eene stad in den vroegen morgen
is misschien de opmerkenswaardigste en schoonste van de geheele wereld en dewijl ze aldaar te zamen opgehoopt zijn verwljderd van de gewone bezigheden
maar het zien van den hoed was mij onuitsprekelrjk aangenaam en de plaats waar vroeger de tuin was schier niet minder
maar nooit vroeger werden trotsch en driftig de kale plek had geen enkel haartje gekregen en de dikke officier die het perspectief sloot verbruikte eene schrikkelijke hoeveelheid snuif
aan alles denkt behalve aan eene blikken geldbos springt u zulk een voorwerp uit een klein huisje aan den weg in de oogen
maar dit huis te radicofani is zulk een winderig krakend wormstekig rammelend verblijf waarvan de deur gedurig open en dichtslaat en waar men geen voet
de toen regeerende hertog van modena wien dit grondgebied gedeeltelijk toebehoorde maakte op de hooge onderscheiding aanspraak