AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
alle drie zouden zich geheel gelukkig gevoeld hebben indien de oude menschen hun jongejan bij zich in de hut hadden gezien en indien willem slechts iets van zijne ouders had vernomen hij mat de ongerustheid van zijne moeder die niet wist waar haar kind in den strengen winter rondzwierf af naar het verlangen van vrouw kranse naar haren zoon
het dier medenemen was gemakkelijk de sleutel stak in het hangslot maar dat was diefstal goede raad was duur doch de nood maakt vindingrijk en eischt snelle besluiten
je naam snauwde hij hem toe met minachtend opgetrokken bovenlip de tranen schoten willem in de oogen en de krop in de keel belette hem te spreken je naam zeg ik je schreeuwde de rechter zijn oogen schoten vuur en met de vuist sloeg hij op de tafel dat de papieren er afstoven
roda bij den kommandant komen beval de majoor na de réveille willem schrikte zou die man ook nu weder zijne gedachten geeli heimans willem roda raden hebben eensklaps herinnerde hij zich dat de kommandant hem in de laatste weken tijdens zijne zwaarmoedigheid dikwijls uitvorschend had aangezien willem had er toen niet op gelet maar nu viel het hem in
nu naar vader riep willem zich uit de armen van zijne moeder losmakend die hem zwijgend omklemd hield we moeten vr hem in ons huis zijn niet gekleed dat doet er niet toe vooruit in het voorste rijtuig moe bij hermans ouders in och sluit die deur toch niet dat houdt maar op laat dien ouden rommel maar staan
wandelen koutend en lachend tusschen het groen of vormen groepjes aan de buffetten die van kristal en zilver schitteren de heeren dragen zonder uitzondering den deftigen zwarten rok de jonge dames zijn in keurige witte roomkleurige of
alle dragen witte kleedjes half verscholen onder rozeknopjes beschilderde gazen vleugels in vorm en kleur gelijkende op die van vlinders zijn op de schouders en de wit satijnen balschoentjes gehecht bovendien houdt elk van haar een keurigen ruiker in de hand waarachter zij de van schroom blozende wangen tracht te verbergen
toch heb ik nooit gehoord dat ze een blanke hebben aangevallen anders dan op de jacht in het nauw gedreven in zoo'n geval kan zelfs de zachtzinnige kengoeroe een tijger worden kijk eens in de richting van mijne hand daar achter dien grooten steen schuilt er een hij moet den schijn van het vuur voorbij om aan de rivier te komen
wat voert je hier heen omens vroeg roda die met verbazing zijn vriend aanhoorde je weet toch dat ik straks naar dat kantoor moet wel juist daarom kom ik hier ik zal je brengen en je installeeren neen spreek niet tegen je bent klaar
ruwe baardige pootige kerels wier geheele kleeding uit een flanellen hemd en eene zeemleeren kniebroek bestond eli heimans willem roda de zon komt op en daar nadert ook reeds eene
ik kan den omvang van den ramp die mij zoo onverhoeds treft nog niet overzien maar goddank al wat ik verloren heb al is het mijn geheel handelskapitaal was mijn eigendom
of gekaapt beweerde willem die weinig lust gevoelde het vieze bosje aan te pakken neen hoor ik ben nu net zoo min meer een dief als jij ik heb het eerlijk gekregen op mijn woord van eer
zijn vader zeide namelijk dat hij wel lust had willem van school te nemen indien hij hem in een flinke zaak geplaatst kon krijgen het vr en tegen van vele zaken werd nu overwogen en de bezoeker die in den kleinhandel rijk was geworden bleek eene groote mate gezond verstand te bezitten
en jij dan kees jij hebt nu ook wat meer dan het magere valsche snorretje dat wij van jouw haren maakten maar hoe kom je hier verzeild o hemel daar heb je den manager waar
waagt de wallabie eene poging met sprongen van drie à vier meters schiet hij in schuine richting vooruit de roover op den grond rept de vleugels zoo snel hij kan hij komt te laat de springhaas is gered
hij vernam weldra dat de herberg maar een bijzaakje voor de vrouw was en de man zelf s zomers met garen en band den boer opging en s winters in den st pietersberg werkte willem kon hunne vertrouwelijkheid niet met vertrouwen beantwoorden hij verhaalde van zijne lotgevallen slechts zooveel als ze mochten weten
maar met een meisje dat door den nood gedrongen het kloek besluit had genomen hare kennis en hare gaven te gebruiken om haren ouden vader wellicht een verarmd edelman voor gebrek te behoeden
sloegen dicht de palfreniers sprongen op den bok de nieuwsgierigen op zijde en in vliegende vaart rolden de beide koetsen naar de heerengracht roda was intusschen ook reeds op de gracht gekomen daar houden equipages stil voor het kantoor zegt hij tot omens er stappen menschen uit
de dikke had gelijk daar binnen bemerkt men niet veel van den noordenwind integendeel men waant er zich in warmer luchtstreek verplaatst de groote zaal is ter gelegenheid van dit feest in een oosterschen tuin herschapen een overvloed van tropische planten verbergt de kostbare behangsels aan de wanden bijna geheel
mr walebone heeft hier niets te zeggen in geen geval veertigduizend schapen voor zijne rekening te houden en allerminst buiten voorkennis van den directeur geld van leerlingen in de zaak te steken hij is slechts bestuurder geen squatter
er was tot willems spijt eene spanning ontstaan zijn reisgenoot maakte er na een poosje echter een eind aan door veel zachter en vriendelijker te hernemen die herman borgers is immers naar australië gegaan toen door het faillissement van je vader zijn huwelijk met je zuster onmogelijk werd
ofschoon het gesprek in het begin weinig aantrekkelijks voor willem had gebood de wellevendheid hem zijn leesboek ter zijde te leggen hij luisterde onwillekeurig eerst dwaalden zijne gedachten af maar spoedig werd zijne aandacht geboeid daar er over hem gesproken werd
ook het huis borgers had ofschoon dit een geheim bleef door het faillissement howell en co een knak gekregen en het zou veel moeite hebben zich staande te houden de beide families oordeelden dat het voor het oogenblik de wijste partij zou zijn te doen alsof de verloving van emilia roda en herman borgers niet plaats had gevonden
scheen jacky gewacht te hebben de moeite van het graven liet hij aan de wilden over den buit had hij besloten zichzelven toe te eigenen met een gillenden vervaarlijken kreet sprong hij te voorschijn en zwaaide zijn geweer boven zijn hoofd
den hond die evenveel at als zij met hun drieën stond willem tijdelijk aan een boer af op voorwaarde dat hij hem elken zondag mocht komen halen den ongewonen naam wiedu veranderde hij om zijne eigene veiligheid niet in gevaar te brengen in den meer alledaagschen hondennaam pollo waarmede het dier zonder veel bezwaren te opperen genoegen nam
thans zijne vrouw eindelijk legde de boot aan maar hoe groot was willems en emilia's blijdschap toen na emma ook hun vader en hunne moeder aan wal stapten
goddank het gevaar is voorbij willem haastte zich in de wachtkamer tweede klasse een glas water te drinken het was hoog tijd want de onverwachte ontmoeting had hem zoo geschokt dat hij zich niet meer kon staande houden instappen voor aken klinkt het weer messieurs en
als ik toen maar geene vrouw en kinderen te verzorgen had gehad ik zou mijne fakkel weggesmeten eli heimans willem roda hebben op de vlucht zijn gegaan en de ellendelingen hebben laten doodhongeren zou men hier niet zonder gids uitkomen vroeg willem onder t voortgaan
t waren niet de netste en niet de beste jongens van de school met de meesten stond hij op niet te besten voet zij konden het niet uitstaan dat hij zich nooit met hen bemoeide en hen altijd op een afstand hield toen willem hen uit de verte zag kwam hem de akelige morgen dien hij op school had doorgebracht weer voor den geest
willem en knol moesten wel volgen hoe gaarne ze eens zoo'n concert en bal der wilden hadden bijgewoond jacky was niet te bewegen terug te keeren zelfs een rond stukje goud had geen uitwerking
willem en knol zochten hout en maakten vuur terwijl de engelschman met zijn wapen den zwarte de kans op vluchten benam deze scheen daarop echter niet het minste plan te hebben hij hurkte bij het vuur neer en wachtte geduldig de toebereidselen voor den maaltijd af
is het den zwarten man vergund aan het kampvuur zijner witte vrienden een plaatsje in te nemen indien willem en zijne metgezellen een standbeeld den mond hadden zien opendoen en hooren spreken ze hadden geen verwonderder gezichten kunnen zetten
in een der zakken vond willem tot zijne verwondering twee visitekaartjes de namen der beide gymnasiasten dragende op den rug van een der kaartjes stonden met potlood eenige woorden gekrabbeld de boombewoner kroop naar een lichter plekje in den boom en las
vermomming temeer nu hij in de anderhalf jaar sedert hij van huis was zooveel gegroeid en zoozeer veranderd was dat zoo hij meende zijne moeder zelve in den gebruinden en gespierden boerenknaap met zijne vereelte knuisten en breede schouders haar mager opgeschoten zoontje met witte fijne aristocratische handjes nauwelijks zou herkennen
een dag slechts bracht willem in zijn ouders huis door t was een dag van innig hartelijk samenzijn ook van dal kwam eens kijken hij bekeek en betastte willems boerenpak van alle kanten
dat is een goed plan kees we zullen het onmiddellijk ten uitvoer brengen we hebben alles wat we noodig hebben terug naar taipoen eli heimans willem roda wat heeft die zwarte daar ginds op zijn hoofd willem t lijkt wel een aanplakbord kun je zien wat er op staat ja wel laat eens kijken blijf even staan de zon schittert er juist op nu zie ik het
en wat is de naam van het gefailleerde huis dat was de eerste eli heimans willem roda oorzaak van jou ongeluk was het eene amsterdamsche firma neen mijnheer howell en co te
zoo vorderde de boodschap naar de squatterswoning meer dan een half uur na veel zoeken en menigen omweg bereikte hij ook het slachthuis op een twintig minuten afstands van de overige gebouwen gelegen
het begon geducht koud te worden door het venster kon hij een paar sterren waarnemen die als diamanten fonkelden aan den donkerblauwen hemel het scheen buiten sterk te vriezen nadat willem zich na veel moeite in de slingerende hangmat gewerkt had viel zijn oog op het pakje in den hoek dat zooals hij meende de cipier had vergeten
eerst de school daarop zijne luchtkasteelen het omverloopen van van dal de vechtpartij en eindelijk het wegdragen van den stervenden jongen kijk t is of dat akelige gezicht daar op den muur geschilderd is het verdwijnt niet zooals de andere beelden
der familie roda althans was zelfs dit bescheiden geluk niet gegund eene ramp wachtte hen veel grooter dan de vorige en van eene zijde vanwaar zij die het allerminst verwachtten
juist dat zal het geweest zijn herman ja nu herinner ik het mij ik dacht dat dat herman bij den naam hoorde dan is hij toch een hollander knol we gaan naar de goudvelden herman zoeken wij moeten hem vinden het mag kosten wat het wil riep willem op blijden en vastberaden toon
zou hij weer een lijk met verwrongen gelaatstrekken moeten zien willem durfde haast geen licht ontsteken doch hij sprak zich zelf moed in en stak de fakkel weer aan onbeweeglijk lag de ongelukkige op den grond het gelaat naar willem toegekeerd het was doodsbleek doch niet misvormd
ik weet het niet meer mijnheer misschien ben ik op het geluid van zijne stem afgegaan heb je toen hard geloopen of ben je langzaam op hem
daar vertoonde zich ook voor t eerst een wallabie in hunne nabijheid het dier sprong haastig voorbij zonder zoo t scheen de reizigers die afgestegen waren te bemerken
terwijl de rechercheur op de hielen gevolgd door den agent het huis als een brak doorsnuffelde was willem reeds ver te zoeken welgemoed een vroolijk deuntje fluitend stapte hij op den straatweg van wageningen naar arnhem voort de trein had hem van het dorpje bij amsterdam waar hij instapte tot wageningen gevoerd
reiziger voor het eerst in die streek keek verwonderd den vreemd gekleeden jongen na daar heb je der een uit de gevangenis riep een voerman tot den man die naast het paard voortstapte laat hem maar loopen die is gauw genoeg weer ingerekend
toch waren de ruiters meer dan eens verplicht plat op het zadel te gaan liggen de paarden schenen water te ruiken ze hinnikten spitsten de ooren en snoven de lucht op ook jacky moest iets bijzonders bemerken hij wenkte stil te houden
hij wachtte een uur twee uur het licht bleef branden daar begon de maag met een nieuwen aanval voedsel te vragen willem wreef zich over de streek waar dat lastige instrument zoo onaangenaam jeukte en kriebelde gewend als het was op dezen tijd van den dag de eenvoudige maar stevige spijs van het gesticht ter verwerking te krijgen
neen jongens daar komt niets van jullie waart nog geen drie maanden weg of bij ons stond het plan reeds vast emma te brengen t is een lange reis maar wij oudjes hebben ons goed gehouden niet waar emma
indien emilia nu maar terugkwam ze was even uitgegaan om een luchtje te gaan scheppen en meteen een paar noodzakelijke bestellingen te doen roda kon zijne vrouw niet alleen laten daar hij en zijne dochter altijd zorgden minstens één van beiden thuis te zijn zou dat argwaan wekken en hij wilde haar niet noodeloos ongerust maken
zal hen geleiden tatamboe spreekt de waarheid vervolgde de zwarte toen hij de verbaasde blikken der blanken opving laat mijne vrienden onbevreesd zijn als mijne vrienden toch gegrepen worden zal hij hen morgen redden
een kogel uit een veldwachtersbuks kan ook nog missen dacht willem maar hij zei het wijselijk niet en vol angst dat men hem die kleine kans benemen mocht en hij kleermaker of letterzetter zou moeten worden greep hij den majoor bij de hand en smeekte op vleienden toon
deze arbeidde zelf hard mee en onderwees de nieuwelingen die zoodra ze de eerste handgrepen kenden door de ouderen en meergeoefenden werden voortgeholpen de majoor voerde willem eene gang door naar de achtergebouwen waar zich de lijnbaan de gasfabriek en meerdere werkplaatsen bevonden
halve kracht roept de echo aan de machinekamer het stampen is nauwelijks meer hoorbaar de stilte wordt indrukwekkend en nu begint het meisje den blik gewend naar het punt dat ze zal bezingen zonder een der reizigers aan te zien en blijkbaar zich zelve en deze vergetend haar lied
goed en wel maar hoe komen we aan voering en wie zal ze er innaaien en geheel met hunne plannen vervuld vergaten de jongens voor den schijn door te werken wat sta jullie daar te smoezen wil je wel eens drommels gauw aan je werk gaan riep de boer uit de verte verschrikt stoven willem en knol van elkander
dat kan ik niet gelooven meende lord greybury we zijn immers in hunne macht waarom zouden ze dan nu niet voor den dag komen t begon te schemeren op eene lichte plek in het bosch niet ver eli heimans willem roda van een grooten plas besloot men halt te maken en het kampvuur aan te leggen
een nachtverblijf in de hooiberg of bij guur weder in den stal werd hem en zijn hond door elken boer gaarne gegund en zoo groeide willems kapitaaltje bij goede dagloonen en geringe uitgaven snel aan
indien zich eene adder voor zijne voeten had opgericht en hem had aangesist lord greybury had niet verschrikter en sneller kunnen opspringen zijn gelaat teekende schrik en woede te gelijk het lorgnet ontgleed zijn vingers en met groote schreden liep hij de kamer op en neer toeval wonderlijk toeval bromde hij voor willem onverstaanbaar in zijne moedertaal
mijn zwarte broeder is nog wijzer dan ik dacht hij spreekt engelsch hij is niet bang voor geweren hij is zonder twijfel in brisbane geweest verder zeide de zwarte stond op en sloeg met eene fiere beweging den mantel om zijne overigens naakte leden
en zul je nooit trachtten te ontvluchten vroeg hij langzaam sprekend willem kleurde tot achter de ooren het was hem niet mogelijk neen te liegen nu hij eigenlijk aan niets anders dacht dan juist aan ontvluchten
en niet twijfelde of zijn zoon zou eens in eene veilige haven landen willem vertrok op dezelfde wijze als hij gekomen was eerst ging roda op verkenning uit en toen er geen kapers op de kust bleken te zijn verliet de vluchteling voor dag en dauw de ouderlijke woning
zijn hoofd gloeide nog steeds van koortshitte hij poogde tevergeefs op te staan al zijne ledematen waren als gebroken zu'j nog eens niet wat drinken mien jongen hier is nog een kuppien versche geitemelk dat zal oe goed doen
goddank we krijgen hulp riepen de benarde mannen als uit één mond weer poogden ze steeds wijkend eenige schreden nader bij het bosch te komen een dreigend gehuil der onzichtbare wilden
onwillekeurig dwalen de gedachten bij het zien der ruïnes terug naar de tijden toen machtige roofridders uit de smalle vensters de niets kwaads vermoedende kooplieden bespiedden en plotseling met hunne dienstknechten uit het roofnest de helling afstormden om de vreedzame reizigers van hun geld en goed te berooven
bij bell en co is het grootste gedeelte der klerken door de goudkoorts aangetast de gehuwde zelfs hebben geen weerstand kunnen bieden vertelde mij een mijner agenten ze hebben eene zekere toekomst verschopt voor het gevaarlijke en onzekere goud zoeken in de binnenlanden
het van achter van voor van links en van rechts hoor je wat ze daar roepen schreeuwde de manager willem in de ooren ja teer
willem wiesch zich snel hoofd en handen met het water uit de kruik toen hij geheel verfrischt was en weer geregeld denken kon was zijn eerste vraag aan zijn bewaker of hij niets van dien jongen walling heette hij gehoord had
zijne hoop zijne zuster of zijnen vader te ontmoeten werd met iedere minuut minder en zijn verlangen met elken hartklop sterker de schemering brak aan in sommige winkels werd licht ontstoken zoo dicht bij zijn vader en zijne moeder te zijn die hij in zoo langen tijd niet gezien had en ze niet te durven naderen het was immers niet langer uit te houden
de kersen en bessenpluk was afgeloopen en nu begon de hooitijd maar daarna werden de loonen lager en de gelegenheid werk te vinden minder steeds zuidwaarts trekkende werkte willem nu eens hier eene week dan weer veertien dagen bij een boer verderop zoodat hij tegen den oogsttijd te lent was aangekomen en bij nijmegen de waalbrug overging
deze duwt met zijn schouder tegen willems hoofd op willems bloed kookt maar zijne tegenpartij schijnt hem een reus hij kijkt om of hij op hulp kan rekenen doch ontmoet achter en voor slechts blikken vol leedvermaak daar gooit een jongen achter hem hem tegen zijn tegenstander aan
ik bied je een schuilplaats aan lispelde het gebladerte je bent nu in de gelegenheid maak er gebruik van de kommandant stelt zooveel vertrouwen in je dat hij niet eens je woord tot pand heeft genomen zul je dat vertrouwen beschamen vermaande eene stem in zijn binnenste
dan zal ik je een werkje geven dat je wel kunt al was je de grootste ezel van queensland dan zijn er toch nog meer ezels in queensland antwoordde willem die volstrekt geen achting gevoelde voor den man wiens slecht karakter hij kende
naar t zuiden teekende zich de omtrek van den st pietersberg met het spichtige torentje van dien naam scherp af tegen opkomende wolken na zich verlustigd te hebben in het bekoorlijk gezicht dat het geheel oplevert dacht willem de maasbrug over te gaan om de stad een bezoek te brengen toen het gillende fluitje van eene locomotief zijne aandacht trok
in de breede lijnrechte straten wemelde het van voet gangers maar meer nog van ruiters die meestal een tweede met hunne goederen beladen paard aan den teugel medevoerden ruwe karren soms met paarden soms met tien of twaalf ossen bespannen en tot verbazende hoogte met balen wol beladen dreunden over de slecht geplaveide straten
dat het geheel doet denken aan eene sierlijk bewerkte venetiaansche bloemvaas tot brekens toe bekneld tusschen twee grauwe keulsche potten rechthoekig op elk der beide kazernes staat eene rij lage baksteenen huisjes van allerlei vorm en grootte
die zijn hier niet zeldzaam vooral niet bij zoo'n mistigen zonsopgang heeren als u het goed vindt vervolgde de gids breken we snel op dan kunnen we in de heete middaguren wat rusten
ze hielden elk een schaap tusschen de knieën geklemd duwden het door een laag deurtje naar buiten of liepen haastig naar de schaapskooien die het midden der zaal besloegen om een ander te krijgen kleine jongens draafden heen en weder raapten de wol op brachten ze naar de sorteerders of van daar naar de knarsende persen aan het eind van de schuur andere liepen met zwarte potten en kwasten rond
maar neem dan toch plaats mijnheer de mijnheer de zwarte riep willem die het eerst van zijne verbazing bekomen was neem plaats gij zijt ons welkom als ja als de zon in den winter lust gij een stukje pekelvleesch of een kopje thee met suiker hè of eene pijp tabak
men naderde het einddoel der reis nu ontstond er een gewoel en gedraaf aan boord dat hooren en zien verging de passagiers liepen elkander in hunne haast met het bij elkander zoeken hunner bagage bijna omver
maar dat kunt ge niet als ge doodaf uit de fabriek komt heel gaarne zei willem als u mij maar zegt waar ik dan in den winter van leven moet ik wil u niet beleedigen maar ik heb wel gezien dat u niet rijk is en de herberg loopt ook niet druk
rector en de leeraar legden een gunstig getuigenis af van willems gedrag op school de geneesheer verklaarde dat de toestand van den gewonde voor het oogenblik geen levensgevaar meer opleverde doch zeer ernstig bleef en van dien aard was dat jarenlange verpleging noodig kon zijn
een rauwe gil die het bloed in de aderen doet stollen snijdt door de lucht en de schooier zakt stervend in een willem stond verpletterd hij zag hoe het gezicht van den ongelukkige met een lijkkleur overtogen werd
vaarwel zei oldejan bij het afscheid nemen en drukte krampachtig willems vereelte hand tusschen zijne eigene ontvleesde handen vaarwel mijn jongen als we jou niet gehad hadden waren we in den vergangen winter van kolde en gebrek omgekomen de heer heeft jou eens uitverkoren om zijne weldaden op aarde uit te voeren en het kan je nooit slecht in de wereld gaan
ze staken hunnen nijd dan ook niet onder stoelen en banken en gaven willem op de grofste wijze te verstaan dat hij hun te veel was deze stoorde zich weinig aan hunne ongerechtvaardigde afgunst en zocht zich bij het werkvolk bemind te maken
de nieuwsgierigheid deed willem bijna zijne veiligheid in gevaar brengen hij drukte het gezicht tegen de glazen van de wachtkamer en zag schuin in de verte eerst stapte de heer walling in en hielp toen voorzichtig zijn zoon
de kwaaie jonge was intusschen het steegje doorgelo open en op het singel uitgekomen hoewel hij er een vaag begrip van had dat hij zooeven een huis en eene villa omver geloopen had oefende het onthutste en nijdige gezicht van den zwaarlijvigen kruidenier
drie achtereenvolgende winters was hij reeds gejaagd maar de slimme rakker was niet onder schot te krijgen de honden boezemden hem weinig vrees in hij den honden des te meer meer dan éen hond had kennis gemaakt met zijne geduchte slagtanden een drietal reeds het hachje er bij ingeschoten
willem begreep wel dat volsteke hem slechts bang wilde maken maar toch kon hij het kloppen van zijn hart niet bedwingen nu hij alleen was t geluid hunner voetstappen hoe dof ook en volstekes stem niet meer hoorde begon het weer hevig in zijne ooren te suizen
nu blijft ons niets anders over dan geduldig te wachten tot je vriend wakker wordt willem dat kan den geheelen middag duren maar dan is hij ook zooveel gesterkt dat hij mede kan gaan t is goed dat hij in slaap gevallen is hij had zoo zwak als hij was toch geen half uur te paard kunnen zitten
nu eerst begreep willem dat hij vrij was wel tijdelijk maar dat deed er voor het oogenblik niets toe hij rende als een dolle den weg op tot hij den kruisberg niet meer zien kon vrij ik ben vrij
nu reeds thuis te komen zooals zijne moeder wenschte had zijn vader gezegd zou roekeloos zijn daar de politie hunne woning in het oog hield willem was vast besloten het bezoek over eenigen tijd te wagen hij rekende stellig op welslagen ook zonder vermomming
een wallabie riep de gids het dier heeft zich verlaat kijk het eens naar het bosch jagen wat scheelt hem hij springt weer terug ha ik zie het al mr roda kom eens kijken eene interesrante jacht
hij mompelde iets van levensgevaar verantwoordelijkheid dat er slechts jagers van beroep aan de jachtpartij deelnamen en dat alleen de opperjachtmeester liefhebbers mocht toelaten en dan een onervaren jongmensch die misschien nog nooit eene buks heeft afgeschoten voegde hij er met een half medelijdenden half minachtenden blik op willem bij
dat jij me die tijding brengt is me bewijs genoeg ik ben er je dankbaar voor dat ik het eerst uit den mond van een vriend mijn ongeluk verneem ja ik zou me kunnen redden vervolgde hij na een oogenblik
en hiermede schoof ze hem zachtjes de deur uit met een bezwaard hart trad willem het schoollokaal binnen de jongens hadden reeds plaats genomen maar de les was nog niet begonnen
waar de schapen komen verdwijnen de kengoeroes en wallabies en wil men het zich niet zelf te wijten hebben wanneer de wilden om hun honger te stillen de herders vermoorden en de schaapskooien plunderen dan moet men ze wel bij de stations toelaten verder dan tot het slachthuis mogen ze echter niet komen en in geen geval met spiesen of
blijkbaar dwaalden hare gedachten af naar het land waar haar vroegere verloofde vertoefde de anderen begrepen wel bij wien ze verwijlde zij deden echter of zij het niet bemerkten toch vergisten zij zich in den zin harer gepeinzen dat ze plannen vormde vermoedden zij niet
s morgens vroeg begaven willem en knol zich naar een der hoofdstraten om zich de benoodigdheden voor de reis te verschaffen voorzoover ze die niet bij taipoen hadden kunnen krijgen t was er nog drukker en woeliger dan den vorigen middag
achter eene portière in het scherm blonk het kale gezicht het gele vest en de hooge witte stropdas van een deurwaarder een soldaat in groot tenue het geweer op schouder wandelde voor de balustrade heen en weder
op het oogenblik dat hij het tiende waarvoor hij geen plaatsje wist te vinden op den kolf van zijn geweer wilde stuk slaan snorde er eene speer door de lucht die vlak naast hem in een boomstam drong en daar trillende bleef
ik weet het niet weet je zeker dat je geschopt hebt neen dat je geslagen hebt ja we hebben gevochten daarover spreken we nu niet nadat je je omkeerde op de woorden van je tegenpartij bedoel ik
ja willem we hebben een verschrikkelijken winter doorgebracht maar het zal beter worden emilia het zal beter worden dat beloof ik je ik weet wel wat ik doen zal zei willem en deed zich geweld aan om niet in snikken uit te barsten
ik zal wachten tot de volgende week wanneer de mail man met de brieven uit brisbane op het station komt zal er wel een van mijn engelschman voor mij bij zijn dan schrijf ik er een terug waarin ik hem meld dat ik den raap van den man met de huifkar heb gevonden die herman borgers persoonlijk kent
hier en daar keek een welriekend viooltje schuchter tusschen de dunne grassprietjes uit als vertrouwde het de zon nog niet recht het was meer hachje dan haar zusje het madeliefje dat hare knopjes nog gesloten hield zij had ook den geheelen
klaterende watervallen en bruisende bergstroomen zweefden in gedurige afwisseling voorbij het dichtbijzijnde in snelle vogelvlucht het verafzijnde langzaam en statig in zacht draaiende beweging
de winter viel vroeg en met buitengewone strengheid in en nu was het werken bij de boeren voor willem gedaan ze waren meest eli heimans willem roda allen arm en werkten liever s nachts door dan daglooners aan te nemen uit vrees in het voorjaar de pacht niet te kunnen betalen
kees wat spijt het mij dat ik geen jas heb meegenomen maar wie kon ook denken dat het zoo laat en zoo vinnig koud zou worden ja jongen daarbinnen worden ze er niet veel van gewaar dat er een noordenwindje opsteekt
nu is de kunst den schotel zoo te draaien dat het water met de steentjes in beweging komt t goud is het zwaarst en zinkt langzamerhand kijk nu laat hij weer steentjes met water over den rand glippen zoo gaat het uren lang voort tot alleen de goudloovertjes op den bodem liggen
de derde nacht was bijna voorbij reeds kleurde een rosse gloed den oostelijken hemel op eene kale hoogvlakte zaten willem en knol met het geweer tusschen de knieën bij het wachtvuur lord greybury sliep in zijne deken gerold zoo gerust op den harden vloer der tent alsof hij in een donzen bed lag
arme vrouw zuchtte deze en liep mistroostig het vertrek op en neer arme vrouw haar zal de slag het hevigst treffen ze is eli heimans willem roda in weelde grootgebracht ze heeft er zelfs nooit aan behoeven te denken dat rijkdom een grens heeft en nu zich te moeten behelpen
majoor deze jongen is o alcove in den linker vleugel b visiteer hem geef hem het pak en deel hem de voorschriften van de slaapkamer mede daarna leidt je hem achtereenvolgens door alle werkplaatsen en brengt hem op de boerderij dan kan hij eene keus voor een ambacht doen morgen onmiddellijk na de réveille bij me brengen
de goedhartige liereman vertrok en nam den hartedank mede van velen wier eenige troost en opwekking hij was ofschoon zijne armen hevig pijn deden bleef willem nog hangen de binnenplaats was van de tralies uit niet in haar geheel te overzien daartoe was de muur te dik en het venster te hoog boven den grond
maar nu was het zomer in het hooge gras en de struiken was het spoor moeielijk voor niet ingewijden in de kunst van spoorzoeken onmogelijk te vinden een der zoekers was op de gedachte gekomen den vorigen avond fijn zand op de paden te strooien die het wild gewoonlijk volgde en de uitkomst beloonde de moeite
je zult spoedig genoeg opmerken mijn jongen dat hier evenmin als in europa het goud slechts voor het oprapen ligt zulk goud bestond alleen in je jongensverbeelding t wordt nergens ter wereld door den onbemiddelde zonder ontzaglijke moeite verkregen
het bleek dat lord greybury in jachtzaken en vooral wat de zwijnenjacht betrof geen vreemdeling was hij vroeg of waidmann ook honden had meegebracht niet noodig mijnheer in verscheidene steden van den eifel en ook te trier houdt de regeering der stad er een eigen troep honden die op de zwijnsjacht afgericht zijn op na
aan weerszijden van hem zaten twee raadsheeren aan het linker einde van de tafel was de zetel van het openbaar ministerie aan het rechter einde die van den griffier der rechtbank in de laagte op eenigen afstand van de tafel der rechters waren twee lange smalle lessenaars aangebracht voor de advocaten van de vr en tegenpartij
na een stevig ontbijt gebruikt te hebben namen onze reisgenooten afscheid van de jagers de opperjager bood hun een der slagtanden van satan aan als eene herinnering aan deze jacht en geleidde hen naar buschweiler terug
zoo ver de duisternis het toeliet zag hij vijf of zes donkere gedaanten als razenden met stokken laarzen en vuisten op eene vrouw die aan een boom bleek gebonden te zijn losslaan sla haar op haar gemeen bakkes dat de belg zijn liefie niet meer herkent riep er een met schorre stem en zwaaide een touw door de lucht
de ruiters keerden naar de stad terug willem was blij te kunnen afstijgen het rijden deed hem geweldig pijn we moeten nog heden voor uwe uitrusting als squatter zorgen zeide mr stake na het middagmaal morgen vroeg gaan we op reis de bush in de ons gezonden paarden
zelfs de kinderen staken hun spel en rekken de halzen om over de verschansing te zien of klauteren op de knieën der ouders alleen het eentonige stampen der machine verbreekt de stilte
de jongens die je daar ziet loopen doen dit voor straf terwijl de anderen eten moeten zij wandelen en later afzonderlijk eten bedenk dit wel niemand is hier voor zijn pleizier houdt men zich niet aan de wet dan zijn de gevolgen vooruit bekend eigen schuld
voor deze week heb ik mijn werkloon al verdiend zei willem hier heb je een gulden vrouw meer heb ik niet koop daar aardappelen en brood voor zoo gauw ik weer beter ben behoef jullie geen strooisel meer te zoeken
in de kamer was sedert willem er ruim drie jaar geleden als boerenjongen was binnengekomen niet veel veranderd alleen de gordijnen waren wat meer verschoten en het vloerkleed vertoonde hier en daar den draad er werd gescheld
het is bijna schooltijd je hebt een heel eind verder te loopen zou je niet heengaan jongen zeide emilia den volgenden morgen ja dadelijk o t is nog veel te vroeg antwoordde hij met een blik op de
william roda echter is mijn compagnon en de toekomstige manager van deze run hij is door mij gemachtigd te handelen zooals hij onderstelt dat ik zou doen wij waren van plan den manager zijn gang te laten gaan tot william in staat was hem te vervangen maar nu zullen wij er spoediger een stokje voor steken
de vlakte rondom hen moest vroeger een bosch geweest zijn thans waren alleen nog de stompen der boomen boven het korte gras zichtbaar stammen en takken hadden ongetwijfeld tot brandhout en het bouwen der huizen gediend
die engelschman is een buitengewoon vriendelijk mensch hij bood mij aan de vertrekken eens te gaan bezichtigen het hart bloedde mij maar ik had den moed niet te weigeren overal is de stoffeering even rijk en smaakvol en een stal met paarden heeft hij zooals er geloof ik maar weinige in amsterdam zijn
hij kon zich nu zeer goed voorstellen hoe hij dezen morgen in eene kring had rondgeloopen en niet ver van het punt van uitgang was teruggekomen als het er nu op aankwam zou hij niet meer dwalen hij had nu tevens den tijd zijn geleende plunje eens goed te bekijken
roda wat woon je hoog en wat een steile trap zeide omens hijgend van het klimmen mijn oude beenen zijn er niet meer voor geschikt en ik begrijp niet hoe jij minstens viermaal daags op en af kunt klimmen neen als je niet gelijkvloers gaat wonen kom ik niet meer bij je
zou mijn hond ook nog gevolgen ondervinden zoo brak willem het stilzwijgen af eli heimans willem roda geen nood alleen de beet is doodelijk voor de inboorlingen zijn de vergiftigste slangen zelfs eene lekkernij
daarvoor jij moet wezen mijn tolk mijn kassier mijn secretaris mijn vriend en mijn redder als ik in gevaar ben het laatste neem ik niet betaald dat doe ik op den koop toe all right jij heb nog drie uur en een half tijd maak haast
den volgenden zondag was het vinnig koud en een scherpe oostenwind joeg grauwe wolken grillig van vorm als de flarden van een gescheurden sluier door het luchtruim willem en zijn kostbaas vandaag zijn gids en meester verlieten wijk vroeg in den kouden herfstmorgen
kon hij maar à la jules verne in rechte lijn door de aarde dringen en bij de tegenvoeters uit den grond oprijzen in plaats van die lange bochtige baan over de oppervlakte te beschrijven zijne ouders zouden eenige jaren minder lijden want dat ze leden begreep willem nu volkomen ondanks de vroolijke gezichten die ze hem getoond hadden
een dof gebrom was het dank je van wiedu de boschwachter een duitscher van afkomst was een soort van grappenmaker hij had den hond dien vreemden naam gegeven om wanneer een geldersche boer hem vroeg hoe heet je hond met den klemtoon op de laatste lettergreep grinnekend te kunnen antwoorden
is t een geheim vroeg hij hier wel ofschoon in eene andere stad ieder het weet blijf dan vandaag bij mij en maak me dat eens duidelijk wil je met genoegen zei willem maar laten we nu opstappen u moet een geneesheer raadplegen
hij trok de jaloezieën nog wat meer aan zoodat in de sierlijk gemeubileerde kamer een gezellig halfduister heerschte en begon het gesprek met te zeggen jij zijt niet een boerenzoon ik denk jij zijt niet wat jij lijk mijn vriend jij kunt vertellen mij al wat jij wil ik kan zwijgen
willem heeft het leeuwendeel van den zang hij voert de alten aan en nu klinken door de zaal de heerlijke tonen van den feestzang waarvoor een onzer beste dichters de woorden dichtte waarbij een onzer bekendste componisten de muziek schreef en zich zelf met de leiding der uitvoering belastte
wie een brief verwachtte moest van tijd tot tijd komen hooren of liever zien in groote platte bakken met glazen deksels voor elke letter één of meer lagen de brieven evenals de bakken zelve
wel wis en zeker kan ik met een geweer omgaan en goed mikken ook viel willem in vreezende dat door zijne onervarenheid het plan in duigen zou vallen toen ik vijftien jaar was kreeg ik al eene buks present en daarmee heb ik op éen dag een haas en eene eend geschoten
je waakzaamheid verslapt op het laatst ook zoo als je een dag of twaalf niets te zien krijgt dat op een wilde lijkt knol stampte spijtig met den voet op den grond maar jammeren helpt hier niets wat moeten we beginnen
knol met woest rollende oogen en smeet zijn revolver en mes op tafel met een sluwen glimlach op zijn effen geel gezicht boog de chinees tot op den grond en snelde onmiddellijk heen om knols tweeledig bevel te volvoeren
lord greybury en willem gingen niet weer naar bonn terug maar reisden nog denzelfden dag naar coblenz aan den rijn van waar zij hunne reis met de stoomboot wenschten voort te zetten
en dat met eene mislukte poging tevens de goede uitslag voor eene volgende gelegenheid onder misschien gunstiger omstandigheden uiterst twijfelachtig moest worden dat hij geen twee jaren op den kruisberg zou blijven stond bij willem vast
wien de droppels van het voorhoofd rolden ik ook niet ik val er bij neer klaagde herman en ging zitten maar dit was niet naar den zin van de wilden ze schreeuwden en dreigden hem met hunne speeren in de beenen te prikken
mr walebone stopte zijne pijp en zijne woorden telkens afbrekende om een rookwolkje uit te stooten en het een eindweegs in de frissche morgenlucht te volgen begon hij op deftigen toon en tamelijk uit de hoogte
boven in den boom begon hij een gat te hakken de splinters vielen op willem en zijn reismakker neer missa's pas op schreeuwde jacky een oogenblik later viel eene zware honigraat op den grond honeli heimans willem roda derden bijen gonsden er om heen eene tweede en derde raat volgden
eindelijk werd zijn naam afgeroepen en ging hij het vertrek van den rechter binnen achter eene schrijftafel half verborgen door een menigte akten door rood zijden lintjes tot stapels gebonden zat een oud eerwaardig heer te schrijven
ik weet niet wat ik toen gedaan heb ik zag alles rood voor mijne oogen en je hebt zooeven bekend dat je het wèl gedaan hebt ik weet wel dat ik hem verwond heb want ik heb hem zien liggen maar of ik gestompt of getrapt of geschopt heb
veel wijzer was willem niet geworden alleen had hij begrepen dat hij den volgenden dag voor den rechter zou verschijnen hoewel hij sinds dien morgen negen uur niets gegeten had gevoelde hij toch geen behoefte aan voedsel hij liet dan ook het brood staan en dronk alleen de melk uit
wat den manager betreft beweerde dilly die zal gemakkelijker toegeven dan je denkt hij ziet je waarschijnlijk met genoegen vertrekken en het zou hem dunkt me wat waard zijn als je in het geheel niet
eene dubbele rij statige dennen begrenst den straatweg die naar het hek voert en een gedeelte uitmaakt van een uitgestrekt dichtbewassen park met eeuwenoude boomen met slingerpaden en
alsof we dat toch al niet zijn antwoordde knol die op het oogenblik van het gevaar veel meer moed gevoelde dan te voren kijk die leelijke gezichten maar eens aan die dikke daar voor me slaat op zijn buik de vent heeft bepaald eetlust willem ik ga je straks aan mijn grootje voorstellen of als jij
telkens vreesde hij in een gat of in een afgrond te stappen maar langzamerhand gewenden zijne oogen aan de duisternis en het fakkellicht de gang was bemetseld en werd hier en daar door stevige palen geschoord voetje voor voetje ging het voorwaarts
willem en mr stake die het zonderlinge nest genaderd waren eli heimans willem roda dekten zich zoo snel ze konden jacky daarentegen greep zijn geweer en sprong met een woedend gebrul tusschen de struiken om den vermetele te straffen eene minuut later knalde een schot
knol nam willems wapen in de linkerhand en richtte het evenals het zijne op het hoofd van den zwarte nu liet willem den nog steeds sidderenden wilde hermans portret zien en trachtte hem te doen begrijpen dat hij en de twee anderen dien man zochten de wilde begreep het nieuwsgierig bekeek hij het portret en keerde het om om de achterzijde te zien
willem trachtte zich een weg te banen welkom schreeuwde de knecht die op de balen stond en stak hem tusschen de hoofden der klanten door de hand toe moet je dilly hebben loop recht door en duw ginds de deur open is t je te duur ga dan maar bij mijn buurman en zie of je t daar goedkooper krijgt
er ontstond twist de eerste bleef zich hardnekkig tegen de meerderheid verzetten en nu ranselden de overigen den weerspannige zoo lang af tot hij toestemde
walebone trachtte te vergeefs het geweld te overschreeuwen hij wenkte willem met een nijdigen blik hem naar het midden te volgen langs de wanden der schuur stonden of lagen de scheerders in twee rijen achter elkander
zongen ze binnensmonds op eene eentonige wijze en veroorzaakten zoodoende het geheimzinnig gebrom tusschen de boomen tegenover de bolle zijde van den vuurboog wees tatamboe den blanken eene plaats aan hij zelf ging met zijne zwarten voor hen zitten
op de wijze der inboorlingen liep men achter elkander jacky voorop elk trachtte zooveel mogelijk het voetspoor van zijn voorman te drukken dit gaf het voordeel dat alleen de voorste den weg behoefde te kennen en de beletselen weg te snijden had jacky liep dan ook alleen gevaar op slangen te trappen waarvan het in de struiken wemelde
hij zocht den scheerder weer op en bleef voor hem staan de man lag over zijn schaap gebogen en keek in zijn ijver niet op is u mijnheer raap ja wel zei de man en zag op verwonderd in het nederlandsch toegesproken te worden
het gesprek werd tamelijk luidruchtig voortgezet op korten afstand van het tafeltje waaraan de redekavelende heeren gezeten waren zat een zeer lange en magere man zijn gelaat was voor t oogenblik onzichtbaar daar het geheel verscholen was achter een vuurrood
ze komen op hem af zouden ze hem herkend hebben t schemert willem voor de oogen hij is eene onmacht nabij rakelings gaat de schooier die blijkbaar moeilijk loopt hem voorbij de wachtkamer in de heer walling beladen met twee koffertjes volgt zijn zoon op de hielen
willem ving de paarden op die zich niet ver van het vuur hadden verwijderd een blauwachtige dikke damp hing over het landschap t was of de geheele omtrek overstroomd was en alleen de kronen der boomen en hooge struiken boven den onmetelijken plas uitstaken
spreekt van zelf dat willem en zijne makkers met graagte en dankbaarheid van het welwillende aanbod der goudgravers gebruik maakten alle levensmiddelen die de herbergier te missen had kochten ze hem tegen hoogen prijs af
ginds hadden twee stevige kerels het hoofd tusschen twee sporten van een ladder door gestoken waarop hunne tenten houweelen spaden en tinnen waschschotels lagen en droegen zoo hunne have op de schouders naar de
nu moeten we hier het land over deze tuinen en dit land waarin s zomers een stuk of zes koeien grazen dat park en die bosschen dat alles behoort zoover je zien kunt bij den
aan den anderen kant van den berg onder het fort is door een oostenrijksch ingenieur het lijk van een werkman gevonden t moet er zeker wel vijftig jaar gelegen hebben ofschoon het zich in het drukste deel van den berg bevond
majols wat zijn dat nu weer goed gewapende wilden die alleen in de nabijheid van de runs komen om te stelen of te moorden echte menscheneters die hier in noord queensland nog lang niet uitgestorven zijn
now vraag ik oe wat heb ik now met al die famperfoefies als angêven lotten en zooveel meer nog neudig en omdat ik dat allemaol verzuumd hebbe hebben ze mij mien kind weggehaald wat zeg jij daar now van
missa kijk jacky raak blauwe papegaai op een hoogen witten eucalyptus stoeiden en dartelden eene menigte veelkleurige papegaaien en parkieten met elkander een groote indigoblauwe ara de teenen als ringen om een dunnen tak geklemd schommelde met den kop naar beneden lustig heen en weder
hij zoekt van mij iets naders omtrent jullie beiden te vernemen omdat hij bemerkt heeft dat wij met ons drieën uit schapentellen zijn geweest ik weet ook zeker dat hij je beluisterd heeft terwijl je met je landgenoot sprak ik heb hem onder voorwendsel dat ik hem iets toonen moest tegen zijn zin van de tent waar jullie zoo luid spraken
alleen de teenen van zijn linkervoet vonden steun in eene inkeping die hij met zijn tomahawk had gemaakt nu was hij bezig ter hoogte van zijne heup eene tweede te hakken zoo hieuw jacky zich al klimmende eene trap uit tot hij den eersten tak had bereikt en zich op
een gejuich ging uit de menigte op en bewees den openlijk vernederden bestuurder hoezeer hij door zijn volk gehaat werd met knikkende knieën volgde hij den ambtenaar naar het kantoor in de squatterswoning dilly werd binnengeroepen om als getuige te dienen al de overige bewoners wachtten buiten
aan twee zijden wordt het ingesloten door openbare gebouwen de sierlijke kerken van st jan en st servaas en de antieke met fraai beeldhouwwerk versierde hoofdwacht de andere zijden zijn bezaaid met koffiehuizen en andere uitspanningsplaatsen die wanneer zooals nu in de fraaie tent midden op het plein een muziekcorps zijne tonen doet hooren
eene rilling vaart willem door de leden hij kan zijn blik er niet van afwenden met geweld keert hij zich om ook op dien muur staat het zijne slapen bonzen of er in zijn hoofd gehamerd wordt hij sluit zijne oogen tevergeefs het spooksel wijkt niet het verdraait de oogen en schijnt te spreken
willem rilde en staarde den kommandant met wijd geopende oogen aan geen seconde had hij meer aan zijn afschuwelijk plan gedacht en nu stond het op eens in al zijne afgrijselijkheid voor zijn geest
de engelschman stak den zwarte de hand toe die deze drukte en zeide even langzaam en deftig sprekend als de wilde mijn zwarte vriend spreekt de waarheid wij zijn allen zeer dom maar hij is wijs hij leere ons het gevaar kennen
vader wat is er te doen waarom zoo haastig roda toonde haar het zoo even ontvangen briefje ook zij poogde tevergeefs de oorzaak te raden aan willem dachten geen van beiden die zat immers rustig en wel op de schoolbanken
willem teekende de honderdtallen aan na verloop van een uur waren alle schapen uit de kooien hoeveel dooden herder zes en twintig tweeduizend vier honderd vierenzeventig en zesentwintig dood in orde overmorgen binnenbrengen voor het scheren
opnieuw ging hij eene onbekende toekomst tegemoet opnieuw moest hij eene woning waar hij zich thuis gevoelde verlaten maar het bezwaarde hem niet noch stemde hem treurig hij was jong en sterk het gevoel van eene volmaakte gezondheid deed hem de toekomst rooskleurig inzien
de hongerige vluchteling echter beet gretig een flinken hap uit den gaven kant t brood was wel een weinig nat geworden door het water in het bakje maar t smaakte hem als taart en weldra was de geheele homp naar willems maag verhuisd
met één oogopslag zag willem dat hij aangeland was bij doodarme menschen zoo arm als hij zich nooit voorgesteld had dat menschen zijn kunnen en deze lieden die op hun ouden dag op stroo sliepen hadden hem den zieken knaap gastvrij opgenomen en zagen er niet tegen op hem van hunne armoede nog mede te deelen
ik ben je landsman niet zegt hij en zet een paar oogen op dat ik er van schrik en toch ben ik er nog zoo zeker niet van dat hij geen nederlander is eli heimans willem roda willem was terwijl knol vertelde beurtelings rood en bleek geworden
ik heb getracht u te overtuigen dat hij gehandeld heeft zonder te weten wat hij deed zonder de gevolgen te kennen zonder oordeel des onderscheids heeren rechters neemt zijne jeugd in aanmerking ik vraag u neen ik smeek u vrijspraak voor hem af voor hem en voor zijne ouders
de lucht deed trillen daarop trokken ze de mantels over hun gelaat bukten zoo diep dat de kakatoekuiven bijna den grond raakten en keerden in die houding met kleine sprongen naar de vlakte terug willem en de anderen hen na aan den rand van het woud vielen de zwarten neer en drukten het gezicht tegen den grond voor de derde maal klonk het
umsteigen klinkt het in drie talen nieuwsgierig gaat willem het perron op uit een waggon eerste klasse stapt een heer met den rug naar willem toegekeerd neemt hij een koffertje uit de hand van een bleek jongmensch aan
dat moet ook heeren zei willem en ging groetend voorbij gevolgd door een troepje zingende en stoeiende studenten allen hadden hunne jassen uitgetrokken aan den wandelstok over den schouder gehangen en sprongen in hunne hemdsmouwen rond
knol stond met open mond je bent nog goochemer dan ik dacht t doet me pleizier dat je zoo'n goeden dunk van me hebt maak het gat niet te groot en vooral niet te hoog laat mij voor dezen keer eens begaan je zult eens zien hoe netjes ik m dat lever
hij was bereid evenals de goede kennis van den meester op den kruisberg zich alle ontberingen te getroosten honger en ellende te trotseeren tot de fortuin hem zoude toelachen en dan slechts één doel voor oogen te houden geld verdienen en besparen tot hij zijne ouders weer rijk had gemaakt