AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en naar haar oude huis reed was t alsof ze bij de minuut jonger werd en al gauw was ze niet meer een oud mensch met haar dat al begon grijs te worden maar een klein meisje met korte rokken en een lange vlasblonde vlecht
en toen t vuur hem raakte werd de vos door een waanzinnigen schrik aangegrepen hij dacht niet meer aan den jongen maar vloog half zinneloos van angst de kamer uit
en dacht er niet aan dat hij zijn vaten en tobben van de kar moest gooien om de lading lichter te maken hij sloeg zijn paard maar en dat liep al zoo hard als het kon
dat ieder jaar in uppsala gevierd wordt juist dien avond plaats had en zoo had niels holgersson de studenten gezien die optrokken naar den botanischen tuin
na deze woorden zweeg bataki maar de jongen werd nog nadenkender ik zou wel willen weten wat voor bedoeling je met dat verhaal hebt zei
de jongen vond het zoo aardig naar den houten man te kijken dat hij den ander waarvoor hij was weggeloopen heelemaal vergat maar nu hoorde hij hem weer hij kwam de straat uit en het kerkplein op hij kwam hierheen
dat als hij t zelf niet was toch zeker iets met hem te maken moest hebben foei neen zei jon andersson ik zal alleen zeggen dat je meermalen zoo goed door hun zoon werd geholpen
ik zie dat de watervallen in de rivier van motala wielen in beweging gaan zetten zei de vrouw van ulvasa en nu kwamen er een paar roode plekken op haar wangen want ze begon ongeduldig te worden ik hoor hamers dreunen in motala en weefstoelen slaan in
en er waren massa's die door de lijmringen verhinderd waren uit de boomen naar beneden te komen maar men kon niet zeggen dat de larven ingesloten waren ze waren binnen en buiten de opsluitende ringen ze waren overal
maar den volgenden morgen toen de jongen langs het strand liep en mosselen zocht kwamen de ganzen weer aan en vroegen hem of hij den ganzerik ook had gezien neen dat had hij zeker niet zoo was de ganzerik nu weer weg hij was zeker weer in den mist verdwaald zooals den vorigen dag
er waren zeker vogels van allerlei soort maar hij kende geen andere dan de wilde ganzen die aankwamen in twee lange rijen die in een hoek samenvielen verscheidene troepen wilde ganzen waren al
ze waren niet ver weg toen de ganzerik een poging deed om op te vliegen toen de vossen hieruit meenden op te kunnen maken dat hij niet vliegen kon haastten zij zich nog meer dan te voren ze hielden zich niet langer in de kloven verscholen maar liepen boven over de vlakte
terwijl hij het dier van den palingsteker losmaakte dat is er een die er wezen mag nu geloof ik dat we zooveel hebben dat we wel naar huis kunnen gaan
t zou toch zeker t beste zijn uit dit dal weg te komen alleen al de brandlucht die hij bij iedere ademhaling binnenkreeg was een plaag
ja ik weet wel dat u t goed zult zeggen zei asa ik wou alleen maar dat u dat eene niet zei ze gingen het huis binnen en de jongen had graag willen hooren wat ze daar in de kamer
die op een pad stond en hem wenkte dat is zeker iemand die mij helpen wil dacht de jongen hij werd innig blij en liep gauw naar dien kant hij was werkelijk zoo bang dat het hart hem in de borst bonsde
ook zij had het wolvengehuil gehoord en toen de man uit hede haar voorbij reed zag hij dat ze wist wat haar wachtte
maar juist toen klonk er een woeste schelle schreeuw de otter stortte achterover in het water en werd weggerukt alsof hij een blind jong katje was geweest onmiddellijk daarna klapten de ganzen hard met de vleugels ze vlogen op
maar nu was het warm geworden het veld stond groen berken en populieren waren met bladen als van zij met weerschijn getooid
het was als het suizen in de naalden van de denneboomen als de klank van staal als het zingen van wilde zwanen aan den oever van de zee toen de studenten in den tuin waren gekomen waar de grasvelden
maar hoe zou nu een arme slang zoo'n macht hebben t is natuurlijk maar pocherij zei karr slangen doen altijd alsof ze meer weten dan andere dieren toen karr naar huis zou gaan bracht grauwvel hem een eind weg
gevangen en de jacht ten einde was ging smirre naar den marter toe maar bleef op twee stappen afstand staan om te toonen dat hij niet van plan was hem zijn buit te ontrooven hij groette den marter heel vriendelijk en feliciteerde hem met zijn vangst
en daar in de stilte hoorden zij de kaken van de larven werken zagen ze hoe de naalden naar beneden vielen als regen en roken ze den sterken geur daar merkten ze ook hoe alle boomen waren aangetast
den heelen dag klapperden de dorschvlegels en het praten ging z best dat als men bij t oude badhuis kwam men een geluid hoorde alsof een bruisende storm daar huis hield
een troep wilde ganzen kwam op een morgen neerstrijken op een akker in oost skaane niet ver van het groote landgoed vittskövle in den troep waren dertien ganzen van de gewone grijze kleur en één witte ganzerik
na de voordracht waren ze buiten de school blijven wachten toen de spreker naar buiten kwam namen ze elkaar bij de hand gingen heel plechtig naar hem toe en vroegen hem te spreken
die boos op haar was geworden haar de ziekte op den hals had gejaagd maar dat was nog niet genoeg geweest de tatervrouw had haar gedreigd en gezegd dat t zoo zou gaan met allen die goed voor haar zouden wezen
duimelot kuste de oude moeder akka op beide wangen en toen begon hij haar te vertellen hoe hij naar de schans was gebracht en daar gevangen gehouden
kun jij er achter komen wat daarin zit vroeg windsnel de vos rolde den pot heen en weer en luisterde opmerkzaam dat kan niet anders dan zilvergeld zijn zei
en altaren met goudsmeedwerk versierd en priesters in gewaden van goudbrokaat vlak over de kerk lag een huis dat tinnen op het dak had en één enkelen hemelhoogen toren
smirre deed een hoogen sprong naar haar maar hij sprong mis en de gans vloog verder naar het meer toe het duurde niet lang of er kwam weer een nieuwe wilde gans aanvliegen
bij een boer in de nabijheid van jordberga diende had hij bijna elken dag een paar arme kinderen uit smaland ontmoet die ook ganzen hoedden die kinderen hadden hem vreeselijk met hun smaland geplaagd maar eigenlijk was het niet mooi om te zeggen dat asa
lag de zee daar nog glinsterend en glanzend en nu was zij verdwenen achter een langen muur met tinnen en torens en vlak voor hem waar vroeger niets dan een paar wierbanken gelegen hadden ging nu de groote poort in den muur open
het had hem toegeschenen dat vader gelijk had in alles wat hij deed en sinds hij zelf de hoeve had gekregen had hij maar geprobeerd in alles z te handelen als vader zou gedaan hebben hij wist wel dat de menschen zeiden dat vader gierig was
dat we blij zijn als we maar een veilig plekje hebben om te slapen toen akka dat gezegd had stond de oude schapemoeder op ik geloof dat het beter voor u zou zijn
bij het zien van dien muur schenen allen achteruit te deinzen maar de zon keerde dadelijk haar stralend gezicht naar den muur en overstroomde dien met licht toen bleek het dat het geen muur was maar de prachtigste bergen die zich achter elkaar verhieven
de kabouter er was eens een jongen die zoo ongeveer veertien jaar oud was lang en mager en met vlashaar hij was eigenlijk een deugniet hij had t meeste pleizier in slapen en eten en verder hield hij van kattekwaad
koningen en vorsten zullen het bezoeken en het zal deze streek tot eer worden gerekend zulk een sieraad te bezitten daar ben ik ook heel blij om
en de jongen voelde de kou steeds scherper maar nog had hij moed gehouden zoolang hij door de lucht gereden had en s middags toen ze neergestreken waren onder een klein dwergachtig dennetje
toen had hij t paard bekeken en het herkend t was een dier dat hij zelf opgefokt en gedresseerd had maar het kwam hem niet in den zin zoo'n oud en onbruikbaar beest daarom te koopen neen zeker niet hij was niet zoo dwaas zijn geld weg te gooien
t was alles nieuw voor haar niets was zooals zij het gewend was op eens moest ze ophouden met rondkijken en sloeg de oogen neer want ze merkte dat allen in de tent haar aankeken
heette den naam kajsa had ze gekregen omdat ze veel met storm en wind te maken had en omdat zulke windheksen altijd zoo genoemd worden en den bijnaam omdat ze van
maar later zoo hard als hij kon hij was zoo bang dat moeder of iemand anders hem roepen zou zoodat hij er niet heen kon gaan hij wou immers geen kwaad doen hij wou alleen jarro overhalen om terug te komen
wacht nu tot morgen vr je iets doet jij hebt me geleerd dat de elanden één zijn met het bosch zei grauwvel en met die woorden ging hij van karr weg
hier verlieten haar het rendier de laplander en de biezen en eindelijk toen ze boven op den bergtop was volgde haar niemand anders dan de kleine niels
en de jongen voelde z'n verlangen naar hen die wegvlogen dat hij bijna wenschte dat hij weer duimelot was die over land en zee kon rijden met een troep wilde ganzen
laat me dan ten minste met je naar boven op de rotsen trekken zei ze tegen den jongen zoodat ik hier niet alleen hoef rond te loopen zonder ooit een menschenstem te hooren
wie is nu zoo gevierd in t park van övedklooster als duimelot zongen de vinken hij dien allen vreesden toen hij nog niels de ganzenjongen was
meenen de menschen hoeven ze het meer niet te behouden jarro dacht er niet aan klorina te waarschuwen maar hij hief den kop op en riep caesar in t oor caesar jij weet dat op het takermeer nog zooveel eenden zijn
maar de troep was goed geordend en vloog met flinke vaart en hun vleugelslagen waren sterk en krachtig
al ben ik in een kabouter veranderd dat is het wonderlijkste wat ik ooit heb gehoord zou je me niet willen vertellen hoe t je zoo slecht is gegaan de jongen had er niets tegen zijn avonturen te vertellen
t is hier nog niet zoo overvol dat we hen die hier komen niet kunnen ontvangen antwoordde zijn vrouw zij was even zacht en goed van karakter als donsje toen akka aankwam met haar optocht gingen donsje's ouders haar
kort daarna kwam hij voorbij een winkel buiten den winkel stond een roode zaaimachine hij bleef staan en bekeek die en kroop eindelijk op den bok en ging daar zitten
lang had hij het toch zoo niet kunnen uithouden maar dat hoefde ook niet want nu daalde de zon snel en juist bij zonsondergang vlogen de ganzen recht naar beneden
daar stond hij nu over allerlei onnoodige dingen te denken en had nog geen manier gevonden om zich te redden je moet niet zoo ongeduldig wezen zei hij dat is een zaak van gewicht en ik moet tijd hebben om mij te bedenken
enkele waren heel groot en daarop onderscheidde de jongen een paar woningen akka zocht de kleinste klip uit en streek daar neer
om bij haar te komen en te gaan slapen hadden ze zoo'n pleizier gehad dat ze den volgenden dag verder wilden spelen ze namen den jongen tusschen zich in en legden de pooten over hem heen zoodat hij zich niet verroeren kon zonder dat zij wakker werden
is het snel aangegroeid in aantal en nu lijkt het wel alsof ze het heele bosch zullen vernielen ja het ziet er leelijk uit zei karr maar ik merk dat de wijzen uit het bosch hier bijeen zijn om te beraadslagen en zij hebben er misschien iets op gevonden
en rolde de steile wanden van de bergen op maar bij dien tocht tegen de bergen op verliet haar de dappere berk de sterke den en de koppige
naar de herberg maar toen ze daar kwamen hadden ze bijna spijt dat ze niet in een of andere kamer aan den weg gebleven waren alle hokken in de schuur en alle vakken in den paardenstal
hij herinnerde zich immers wel dat ze juist over zoo'n hutje hadden gesproken en over de groote hei die er omheen lag nu waren zij gekomen om hun huisje weer te zien
de man uit hede begreep dat het een goede raad was en was er verbaasd over dat hij daar niet eerder aan had gedacht hij liet de oude vrouw de teugels houden maakte het touw los dat het duigenhout bijeenhield en gooide het van de sleê af
het geschenk van de wilde ganzen de wilde ganzen hadden zich neergezet op een kleine klip buiten de rotsbeek maar toen het tegen middernacht liep
zout schuim en kleine vogels voor zich uit nu rukte hij ook de wilde ganzen meê en wierp ze onderste boven en slingerde ze voort naar den kant van de zee t werd een akelige storm de wilde ganzen probeerden telkens om te keeren
hij was er verbitterd over dat hij op die manier tot een woordbreker was gemaakt hij keerde den arend den rug toe
de klarelf was ik heb al zooveel rivieren gezien in mijn leven dacht hij ik behoef niet eens de moeite te nemen om naar deze te kijken de wilde ganzen volgden de
de woningen werden eindelijk werden het groote witte heerenhuizen aan den kant van het strand stond gewoonlijk een kring van boomen
maar ze vond dat nu ze zoover was gekomen ze toch ook de plaats moest zien en ze bleef voortloopen hoewel ze bij iederen stap
hij wist niet of ze hoog of laag vlogen of waar ze heen gingen eindelijk kwam hij zoover bij dat hij begreep dat hij op moest letten waar de ganzen hem heen brachten
zie je al die vensters en de hooge poorten niet en dat prachtige terras wou wou wou noem je dàt een hutje zie je dan den tuin niet en den boomgaard zie je dan de oranjerie niet
was juist tot dagaklar doorgedrongen en wilde hem vragen wat voor soort hulp hij van haar begeerde toen de koning de opschudding onder het zwanenvolk opmerkte wat gebeurt daar nu
in plaats van er omheen te loopen ze wisten wel dat voorjaarsijs gevaarlijk is maar dit scheen nog zoo veilig ze konden zien dat het aan den kant verscheiden duim dik was ze zagen ook dat er een weg over heen liep
moeder had veel meer rimpels in t gezicht dan vroeger en vaders haar was grijs geworden moeder liep er met vader over te spreken dat hij moest probeeren of haar zwager hem niet wat geld kon leenen
een laplander liep vooraan in den stoet en dan kwam de kudde met de groote stieren in de eerste rijen dan een rij lastrendieren die de tent en de overige bagage droegen en eindelijk een zeven acht menschen
met zijn badhuis en bronhuis met een groot hotel en zomerwoningen voor badgasten dit alles staat den heelen winter leeg en verlaten wat alle vogels wel weten en talrijk zijn de vogelvluchten die bij harden storm beschutting zoeken
dit is een mooi land zei de heilige petrus maar ik geloof toch dat het mijne beter is laat ons er eens naar gaan kijken zei onze lieve heer t land was al klaar geweest in t noorden en in t oosten
zou kunnen redden dan deze als maar de uileman en de uilevrouw die den heelen nacht wakker kunnen blijven een paar boodschappen voor mijn rekening willen doen dan denk ik wel dat alles goed zal gaan dat wilden de beide katuilen wel en akka vroeg toen den uileman of hij de zwarte ratten die vertrokken waren
maar omdat die bijna overal laag en langzaam hellend zijn duurde het niet lang of het water was verscheidene meters het land in gekomen en meer was niet noodig om de grootste opschudding teweeg te brengen t is eigenaardig met het mälermeer het
daarop kwam de middagrust met middagmaal en koffie in de groote vroolijke vergaderzaal en dan in den namiddag weer slöjd zang en eindelijk spelen in de open lucht
het eerste waar hij zijn geld voor gebruiken zou was een nieuw huisje op de hei van sunnerbo te bouwen voor asa het ganzenhoedstertje en kleine mads veel grooter en mooier dan het oude natuurlijk en dan zou hij t heele takermeer koopen en dat aan de eenden geven
hij kreeg dadelijk de ganzen in t oog die daar in den bruisenden maalstroom stonden en begreep dat hij ook nu niet bij hen kon komen maar hij wilde ze toch niet verlaten
hij was al weer over den muur gekomen toen hij een steen hoorde vallen vlak bij hem toen hij zich omkeerde om te zien wat dat was meende hij iets te onderscheiden dat zich bewoog op een steenhoop die vlak tegen de muur lag hij sloop dichterbij
maar steenen konden het toch niet zijn want er lag geen sneeuw op we daalden snel naar beneden en streken midden in t kreupelhout neer toen bewogen de drie steenblokken zich
en toen niels holgersson neen zei begon hij dadelijk het oude grappige verhaal te doen t was in den tijd dat onze lieve heer bezig was de wereld te scheppen terwijl hij daar druk meê bezig was kwam de heilige petrus voorbij hij bleef staan
maar dan bedacht ze zich t waren immers maar vogels die ze hoorde die hadden toch zeker geen zorgen t was vreemd dat ze niet stil werden na zonsondergang
ze vond eerder dat alles er nog wel t zelfde uitzag daar was de vijver die in haar jeugd vol visschen was en waar niemand durfde hengelen omdat vader wilde dat men de visschen met rust zou laten
het vormt een breede ondoordringbare groene omheinde strook om het geheele meer zoodat het alleen op enkele plaatsen toegankelijk is waar menschen het riet hebben weggenomen
de hamel gaf een geweldigen slag die den tweeden vos in de zij trof hij rolde verscheiden malen rond eer hij weer op de been was en wegloopen kon de jongen had wel graag gewild dat ook de derde een stoot had gekregen maar die had al gemaakt dat hij wegkwam
daarna over een breede streep open water en bereikten toen de groote eilandengroep väderöar die t verste in zee ligt
misschien hebt u wat rust noodig zei petrus zoodat ik intusschen het werk kan overnemen maar dat wilde onze lieve heer niet hebben ik weet niet of je de kunst zoo goed verstaat dat ik t je kan toevertrouwen voort te gaan waar ik ophoud antwoordde
alleen enkele afgematte vogels riepen nu en dan zijn we er gauw weet jelui wel zeker dat we op den goeden weg zijn en dan antwoordden zij die vooraan vlogen we vliegen recht op öland aan recht op öland
en vertelde hoe alles was gegaan dat was flink voor zoo'n kleintje als jij zei de raaf ik heb hier een vriend in de buurt die blij zal zijn dat de slang dood is en ik wou dat ik ook eens wat voor jou kon doen vertel me dan waarom je zoo blij bent dat die slang dood is zei de jongen
t was z donker dat hij moeite had het te onderscheiden maar al gauw werd het hem duidelijk waar hij was ja ja
alsof het er blij om was dat hij kwam het kalf werd iederen dag erger het groeide niet en kon op het laatst niet eens meer opstaan als het karr zag
zoo'n stortregen te brengen op den avond vr de groote markt hoe langer hoe erger werd de regen tegen den avond kwamen echte wolkbreuken de wegen werden als rivieren en de menschen die met hun vee op weg waren om vroeg in den morgen in örebro te zijn hadden het kwaad koeien en ossen
hij vroeg zich af of het paard hem nog kennen zou en of het blij wezen zou als het weer in zijn ouden stal terugkwam toen hij over de plaats liep hoorde hij een deur slaan in den wind dat is de schuurdeur die weer is opengewaaid dacht hij
het kruien van het ijs den volgenden dag was het mooi helder weer wel woei er nog een sterke wind uit het westen maar daar waren de menschen blij om
maar wat ben jijzelf voor een schepsel ik denk er over om hierheen te verhuizen zei de jongen zonder op de vraag van den uil te antwoorden zou je denken dat het lukken zou
als je aan holger nielsson zoudt willen zeggen wat me scheelt geloof ik dat hij me gemakkelijk zou kunnen helpen ik zou me graag nuttig willen maken
hij probeerde dieper adem te halen en de vleugels sneller op en neer te slaan maar hij bleef toch een heel stuk bij de anderen achter toen de wilde ganzen die achteraan vlogen merkten dat de tamme niet meê kon komen
hei ho sta op sta op schreeuwde de jongen en sloeg met zijn stok in t water de zwaan stond dadelijk op maar niet z gauw of de vos had haar kunnen pakken als hij gewild had
op den grond liepen als het te drogen gehangen waschgoed wegvloog of onder de stof kwam als de rook s avonds de kamer insloeg en de schoorsteen maar niet uit kon komen
de knoppen begonnen te zwellen en om hem heen was geruisch en gekwinkeleer maar hij zat in bitter verdriet verzonken hij zou nooit meer ergens blij om zijn
en verdronken vele werden tegen de klippen verpletterd en vele werden een prooi van de zeehonden dien heelen dag duurde de storm en akka begon zich eindelijk af te vragen of zij met haar troep zou verongelukken ze waren nu doodmoe
hij moest er uit op de stoep om de deur weer dicht te trekken en toen hij in de kamer terug kwam stonden de meisjes al daarbinnen t waren een paar arme bedelaarstertjes havelooze hongerige vuile kinders een paar meisjes die onder zakken gebukt liepen
en met moeder in huis gaan de ganzerik riep zooals altijd als hij in gevaar was duimelot duimelot help me hoewel hij niet weten kon dat de jongen in zijn buurt was
maar nu men niet meer kon zien wie t waren die zoo riepen klonk het akelig en griezelig onder hen op zee bonsden de stukken drijfijs dreunend
die hielpen hem een mijn aan te leggen daar waar de bok gestorven was in t begin was hij bang dat hij ook gedood zou worden maar t was zeker zoo dat de reuzendochter het bewaken van haar koperberg moe geworden was ze maakte het hem nooit lastig de
als ze alleen maar zijn vleugels geknipt had zoodat hij niet weg kon vliegen maar een grooter ongeluk kon den ganzerik bijna niet overkomen en hij schreeuwde en jammerde zoo hard hij maar kon
en de bruggen op den landweg werden versterkt de baanwachters die op gedeelten van de spoorlijn langs den oever moesten letten durfden s nachts niet slapen
t was merkbaar dat de eland nog niet volwassen was hij had nog niet zulke breede horens noch zulk een hoogen bult op den rug en zoo steile manen als de oudere stieren onder de elanden maar
die boven op de rotsen woont antwoordde een sneeuwhoen op eens zag de jongen dat zich voor hen een hooge donkere muur verhief met uitgetanden krans
zei de ooievaar ze vertrouwden er op dat alle andere dieren daar ook naar toe zouden gaan maar u ziet wel dat de grijze ratten thuis gebleven zijn en nu verzamelen zij zich om t kasteel binnen te dringen nu t maar wordt verdedigd door een paar oude stumpers die niet
de avond voor den marktdag t was de dag voor de groote veemarkt in örebro en het regende dat het goot t was een regen die niet uit te houden was er vielen heele stroomen uit de wolken
op een keer dat was na de derde begrafenis was hij uitgebarsten in wilde woorden waar de kinderen van schrikten toen zij ze hoorden hij kon niet begrijpen zei hij waarom er zoo'n ongeluk over hen moest komen
maar bij t eerste aanbreken van den dag werd ik wakker doordat een arend boven me aan kwam suisen me beetpakte met zijn klauwen en me meênam
een tak van de horens van den ouden eland was gebarsten toen rukte hij zich heftig los van grauwvel en sprong het bosch in karr stond nog aan den zoom van t bosch toen grauwvel terugkwam nu heb je gezien wat er in het bosch was zei
kort daarna hoorden ze akka het sein van vertrek geven en ze riepen donsje de grauwe gans kwam uit het hutje en vloog met de wilde ganzen weg van de klippen
werd z bang dat hij heelemaal niet wist wat hij beginnen moest en wat was het moeilijk schuilplaatsen te vinden in een stad waar alle poorten gesloten waren
ik zei dat ik door akka van kebnekaise was gezonden om hem te vragen of hij niels holgersson geen betere voorwaarden kon stellen
op de duitsche akkers en heiden zweefden den heelen dag door het bosch z dicht bij hem dat hij ze dikwijls aanraakte en hij kon met geen enkele zijn honger stillen de winter was nog nauwlijks voorbij en smirre herinnerde
alles vlamde op en werd rood maar steeds meer bundels stralen joegen door de ruimte en al gauw was al het akelige van den nacht weg de versteening was weg en er kwam zoo wonderlijk veel levends voor den dag
waar hij heen gedragen was en daarom zette hij zijn tocht voort hij volgde zoo de kinderen het heele bosch door van den ganzerik zag hij niets maar overal waar hij zich in de richting vergissen kon lag een wit veertje
juist was de jongen verstopt en juist had de houten man zijn arm weer op de rechte plaats gebracht of de bronzen man stond voor hem en stootte zijn stok op den grond
de eland keek van onder zijn haren neer op karr die zoo klein als hij was verscheiden keer per dag over de heining sprong toen ging hij naar den slagboom
en toen hij den doffer hoorde kon hij zich niet stilhouden geloof hem niet geloof hem niet riep hij wie wie wie is dat die zegt dat ik jok kirde de doffer en probeerde te zien wie daar tegen hem
t was een geschreeuw en een gelach en gekakel dat het een wonder was dat de bewoners van het kasteel hen niet hoorden toen de wilde ganzen het spelen moe waren vlogen ze naar het ijs en rustten een paar uur
en al meer en meer werd de heele natuur z vol ontzetting dat de dapperste angstig werden t roepen van trekvogels in nood had den heelen dag over zee geklonken
niels holgersson hoorde hem wel maar hij bleef achter de staldeur staan hij deed dat niet omdat hij wist dat het goed voor hem zelf wezen zou als de ganzerik op de slachtbank kwam te liggen
neen dat zal ik niet als t maar iets is wat ik doen kan zei de jongen dan zou ik je willen vragen in de kamer te gaan en te zien hoe het met de vrouw is ik ben zoo bang dat haar een ongeluk overkomen is neen dat kan ik niet doen zei de jongen
de warmte en de lente hadden de menschen naar buiten gelokt op wegen en langs hagen en waar ook maar een paar van hen bijeen waren begonnen zij te spelen t waren niet alleen de kinderen die speelden maar ook de volwassenen
langs de boomtakken en van de naalden aten er waren een massa op elken tak zij knaagden en aten het knapte voortdurend in den boom dat waren al die werkende kaken
want het heeft me jaren werk gekost eer ik het te weten kwam ik dacht dat je me zeggen zou waar het was als belooning omdat ik je uit je gevangenschap heb bevrijd zei de jongen
en op zijn zadelknop lag een zak waarin hij den avondmaalsbeker zijn boek en zijn toga had hij was bij een zieke gehaald ver weg in een dorp in t bosch
er zaten nog veel andere vossen in dat groote vossenhuis en die tierden best maar smirre zat altijd heel bedroefd te kijken en verlangde naar zijn vrijheid
dat het ijzer de menschen macht over de beren had gegeven nu wil je of wil je niet vroeg de beer de jongen schrikte uit zijn gedachten op
aan zijn eene zij liep een los aan de andere schoof een lange adder voort en vlak naast de slang kakelde een korhoen
op dien dag zou een klein jong haasje vlak langs de vossen kunnen loopen zonder ook maar een van zijn lange ooren te verliezen maar toch gaan de dieren in afgescheiden troepen bijeen staan dat is de oude gewoonte
en dacht er aan hoe heerlijk t was dat vader en moeder allebei weggingen zoodat hij een paar uur lang zijn eigen baas zou zijn nu kan ik vaders geweer nemen
ze had altijd arme menschen veracht en vond dat zij die onder den blooten hemel moesten wonen heel ongelukkig waren maar ze was er bang voor naar haar landgoed terug te gaan waar niemand was dan de dooden
ik doe niet meê maar juist toen de hond dat dacht kwam er een zonderlinge verandering over hem hij stak den kop en den nek naar boven alsof hij lust had te huilen
en in de kamer schreeuwde de ganzerik steeds jammerlijker in den uitersten nood nam het dwergje al zijn moed bij elkaar en bonsde met alle kracht op de deur een kind kwam opendoen en het dwergje keek de kamer binnen
nu is mijn tijd uit en rolde achteruit uit de kloof toen liet de toovenaar zijn drie wolven los en opeens vlogen de noorderstorm de kou en de duisternis uit de kloof en begonnen achter de zon aan te vliegen
plotseling had zeker t een of ander haar oogen geopend zoodat ze zag wie hij was ze streek neer op de landpunt vlak bij hem de jongen deed een uitroep van blijdschap en omhelsde de oude akka
al gauw stonden ze opnieuw twijfelend stil maar toen hoorden ze weer een stem die tot hen doordrong recht door recht door zei de stem zoo ging het wel een half uur achtereen maar toen waren ze ook bij de lange lungerlandtong en konden van het ijs komen en naar land waden
ik zal je tegen den herfst wel terugbrengen zei de ganzerik ik zal niet van je weggaan voor ik je bij je thuis op den drempel kan neerzetten
en peinzen eer ze hadden uitgevonden hoe ze het ijzer uit het erts konden smelten en hij zag in zijn gedachten de zwarte smeden over het aambeeld gebogen staan en met inspanning bedenken
op eens zag de jongen voor zich uit een grooten steen met steile kanten en hij klauterde er op hier zal de slang toch wel niet bij me kunnen komen dacht hij maar toen hij goed en wel boven gekomen was en omkeek zag hij dat de slang probeerde achter hem aan te komen
en hij haalde smirre langzamerhand in eindelijk was hij z dicht bij hem dat hij zijn staart te pakken kreeg nu pak ik je toch de gans af riep hij en hield hem met alle macht tegen
ze sloeg de vleugels uit maar ze kwam weer terug streek met den snavel een paar keer op en neer langs duimelot en vloog toen eindelijk weg
in plaats daarvan voelde hij opnieuw de schuwheid die altijd over hem kwam als hij in de nabijheid van menschen was ik zal nog eerst het dorp eens bekijken dacht hij voor ik iemand vraag of ik binnen mag komen aan een van de huizen was een balkon
we willen voor eigen rekening werken zeiden ze ja maar deze koperberg is van mij zei de boer we zijn niet van plan in jouw mijn te graven
het leek wel vond de proost alsof ze daar gekomen waren om een soort ting te houden t dichtst bij den grooten steen zag de proost de beren
een paar kinderen die net als hij ganzen hoedden maar echt van hen houden deed hij ook niet neen heelemaal niet ik wil geen mensch worden snikte de
zoodra de vlinder in een kalksteenklip was veranderd kwamen allerlei zaden van planten en boomen aanzweven met den wind en wilden er wortel op schieten maar t was moeilijk voor hen zich vast te hechten
t heele eiland was een stad en de schitterende gouden plekken waren lantarens en rijen verlichte vensters de reus die op t hoogste punt van het eiland stond en de armen opstak was een kerk met twee schuine torens en alle zeespoken en ondieren
dat was meer dan de kraaien verwacht hadden denk je dat het zilver kan zijn zeiden ze en de oogen rolden hun bijna uit het hoofd van begeerigheid want hoe vreemd het ook klinken
een dof knallen en toen kwamen er barsten aan alle kanten de kinderen konden ze door het ijs zien schieten het bleef een poosje stil maar toen voelden ze weer dat
men kon merken dat ze uit hun winterslaap waren opgestaan om naar het ting te komen en dat ze moeite hadden wakker te blijven
als alle andere menschen en bij het avondeten had hij zijn oude moeder die nog huismoeder op de hoeve was verzocht of zij vuur op den haard wilde aanmaken zoodat hij zijn kleeren kon drogen de moeder had daarop een klein flauw vuurtje aangemaakt
de grootste daarvan heette t helsche hol die spleet was vele vamen diep en bijna een vaam breed als iemand hier in viel was het met hem gedaan zei de groote hamel
en keerde zich naar den volgenden boom dat was ook een groote statige den maar die zag er ook zoo uit wat kan dat wezen dacht karr dat is toch zonde van die mooie boomen die zullen gauw al hun schoonheid hebben verloren
ze begonnen om het hardst te roepen met hun sterke klankvolle stemmen t was niet mogelijk hun uit te leggen dat het een tamme ganzerik was die met de wilde ganzen meê kwam t is zeker de ganzenkoning zelf
er kan soms iets aan dieren zijn dat ons verwonderd doet vragen wat het toch voor soort wezens zijn men is bijna bang dat het betooverde menschen zijn
en andere strandvogels rond de duikeleenden lagen op zee te visschen maar t meeste leven en beweging was er op de lange zeewierbanken aan de kust
onthoud nu goed dat wat ik ook doe jij stil op de sleê blijft zitten en naar t dorp linsäll rijdt daar maak je de menschen wakker
ook hij maakte een dozijn spijkers die voortreffelijk waren en daar kwam bij dat hij ze in de helft van den tijd maakte dien de dalecarliër noodig had
maar al gauw zagen ze dat het een troep ratten was die er over heen liepen ze bewogen zich heel snel en sprongen voort dicht op elkaar gepakt rij aan rij en er waren zoovele dat ze een langen tijd de heele plaats bedekten de jongen was altijd bang
maar de jongen meende zeker dat hij zich alleen wel tegenover een paar kraaien kon redden hij schopte en sloeg maar de kraaien lieten niet los
maar eer hij antwoorden kon snauwde de groote kraai die de aanvoerder van de bende scheen hem in t oor denk aan je oogen en hij kon niet anders dan zwijgen
tot zij het zuivere koper te voorschijn hadden gekregen en het van de slakken afgescheiden vroeger gebruikten de menschen meer koper voor dagelijksch gebruik dan nu t was toen een gezochte en nuttige waar en de boer die de mijn bezat werd gauw schatrijk
zei hij hij beschreef toen klement larsson heel nauwkeurig en voegde er bij dat hij op de schans had hooren zeggen dat de kleine speelman in hälsingland
menigeen waagde zijn leven om dien te zoeken maar niemand won er iets bij een van de laatsten die het broederdeel zag was een jonge
tusschen zijn voeten door snelden kleine planten voort wilde aardbeien witte anemonen klaver en
toen nam windsnel hem bij den arm en sleepte hem voort over het zand tot bij een aarden pot van een ouderwetsch model die midden in den kuil stond sta op duimelot zei hij en doe dien pot open waarom laat je me toch niet slapen zei de jongen
t zou heerlijk zijn in de warme stille lucht rond te rijden en neer te zien op de velden zooals die daar nu liggen versierd en getooid met groen gras en mooie bloemen
met groen stilstaand water waar kroos en de waterkolf tiert en waar muggenlarven jonge visschen en klompen wormen in eindelooze massa's geteeld worden
maar hij was er zoo aan gewend geraakt de dieren te helpen dat hij het deed zonder er over te denken toen de beer een eind het bosch in was gekomen bleef hij staan en zette den jongen op den grond ik dank je wel klein ventje zei
ze vond dat alles er zoo deftig en voornaam uitzag dat zij daar eigenlijk niets te maken had toen herinnerde ze zich dat het heele groote kasteel nu voor schoolgebouw was ingericht en dat maakte haar moediger
hij ging naar het paard en nam zooals gewoonlijk den zieken poot op om te zien of hij niet kon ontdekken wat er aan scheelde
hij had in de mijn gewerkt en deed dat misschien nog maar daar kon je niet zeker van zijn toen de predikant hoorde dat de kinderen hun vader wilden zoeken nam hij een kaart wees hun hoe ver het was naar den malmberg en raadde hun den tocht af
als de andere kom meê kom meê toen antwoordde de jonge ganzerik wacht even wacht even ik kom hij sloeg de vleugels uit en hief zich op in de lucht maar hij was zoo weinig gewend te vliegen
en was toen begonnen in zijn ooren te krassen nu duimelot nu zal ik je zeggen hoe je een mensch kunt worden je moet wachten tot je iemand ontmoet
en een jonge deftig uitziende man was daarop geklommen en had gesproken dat spreekgestoelte was opgericht op de stoep van de groote broeikas
terwijl hij daar stond te peinzen kwam een steenblok aanrollen langs een helling vlak bij hem de boer sprong opzij en redde zich nog juist bijtijds maar de bok kare kwam vlak onder het blok en
dat de beer respect voor hem zou krijgen dat is best zei de beer dan kun je mij nog een dienst bewijzen nu ben ik blij dat ik je niet opgegeten heb toen nam de beer heel zacht en voorzichtig den jongen tusschen de tanden en begon uit het hol naar boven te klimmen
en pikte naar zijn oogen de jongen hield zijn eene hand voor de oogen en probeerde met de andere zich vrij te maken tegelijkertijd schreeuwde hij om hulp zoo hard hij kon
want je moet weten dat de wilde ganzen me navlogen tot aan mijn huis toe en later kruisten ze den heelen morgen over de klippen en schreeuwden alsof ze hem terug wilden hebben
ze was naar skaane gegaan om op de bietvelden te werken en ze had werk gekregen aan de suikerfabriek van jordberga moeder was een goede werkster geweest en was opgewekt en
ook zij dachten alleen aan den boschbrand die nu op hen aan kwam stormen de vluchtende dieren sprongen tusschen hun voeten door zonder dat zij ze zagen ze sloegen niet naar de adders ze trachtten niet de korhoenders te vangen
wat zich kon staande houden al het lage land was onder den waterspiegel verborgen het was avond toen de wilde ganzen aankwamen van over zee
hij had een gevoel dat hij in elkaar kromp toen ze daar voor hem stonden maar toen ze daar kwamen zei de bronzen man tegen den houten neem je hoed af rosenbom voor hen die hier staan
hij zei niet neen maar hij deed ook geen stap naar de schuurdeur een oogenblik bleef de oude koe zwijgend staan alsof ze op antwoord wachtte maar toen de jongen niets zei herhaalde ze haar verzoek niet ze zweeg een poos en toen begon ze over de vrouw te spreken
dat ze niet op een ander veld komen waar ze niet zoo veilig zijn maar niet alleen tamme dieren zijn er veel op öland men zou bijna denken dat wilde èn tamme dieren op een oud
ik wil weten wie me roept schreeuwde de mensch terug ik dacht wel dat ik geen goed antwoord zou krijgen als ik een mensch wat vroeg riep de jongen
vloog met hem hoog op naar de wolken des hemels en verdween toen in de richting van het noorden xxxi
de appelboom bleef staan de kerseboom ook de haver bleef staan de jongen keerde zich naar de achterblijvers
toen smirre's boosheid z geweldig erg geworden was hoorde hij geritsel in een grooten spar die dichtbij hem stond en hij zag een eekhoorn uit den boom komen hevig achtervolgd door een marter geen van hen merkte smirre
als het ijs op een van de meren waar we voorbij komen maar los van t land was zoodat een vos daar niet kon komen dan hadden we juist gevonden wat wij zoeken zei de derde
ik zou blij geweest zijn als ik u daarmeê had kunnen helpen zei de jongen maar ik zal wel nooit veel macht onder de menschen krijgen
en hoe de wevers goud en zijde in hun weefsels werkten maar de jongen had geen tijd om stil te staan hij draafde maar voort om zooveel mogelijk te zien vr alles weer zou verdwijnen
en een oogenblik later stond hij midden tusschen de dotterbloemen in en begon een praatje alsof duimelot en hij de beste vrienden van de wereld waren hoe somber en plechtig bataki er ook uitzag de jongen had wel gemerkt
die een jaar ouder was sprong dadelijk toe om hem te helpen hoe goedig ze ook was ze werd als een leeuw als iemand haar broertje aanraakte
en riep hem heb je met grauwvel gesproken over wat ik je laatst gezegd heb vroeg de slang karr blafte alleen maar en probeerde bij hem te komen doe dat in ieder geval zei de slang je ziet immers wel dat de menschen geen raad weten voor deze verwoesting ja jij ook niet antwoordde karr
hoe ze omwegen moesten maken om de door den wind afgebroken takken heen en hoe t dikwijls gebeurde dat de karren tegen steenen stootten en omvielen met alles wat er op lag
met den ganzerik dien zaterdagavond bij het vombmeer terug kwam vond hij dat hij een goed dagwerk had gedaan en hij was er nieuwsgierig naar wat akka en de wilde ganzen zouden zeggen
en er zijn maar weinig kamers opdat de muren goed sterk zouden blijven zijn er maar enkele vensters in de bovenste verdiepingen en in de benedenste heelemaal geen daar zijn maar smalle
als de kinderen t maar niet hooren als de kinderen t maar nooit hooren zuchtte ze als ze door de schuur strompelde de kinderen schreven dikwijls en vroegen of ze bij hen wilde komen maar dat wilde ze niet zij wilde het land niet zien dat ze haar had afgenomen
maar toen zag het meisje hem verwonderd aan waarom wil je me wegsturen zei ze verlang je om alleen met je rendieren te wezen
en er was geen sprake van dat hij hier kon blijven om haar maar toen hij het jonge gansje van dichtbij zag begreep hij waarom de ganzerik haar twee dagen lang eten had gebracht en waarom hij er niet over had willen spreken dat hij haar hielp ze had een beelderig kopje
maar hij had niet durven hopen er een van te kunnen pakken hij ging nu dadelijk op het ijs toen smirre heel dicht bij de wilde ganzen was gleed hij uit zoodat zijn klauwen over t ijs schraapten
maar eer nog de arend den grond had bereikt was er een vreeselijk leven om hen heen ontstaan t waren kraaien musschen en zwaluwen die onder heftig geschreeuw waren komen toeloopen denkende dat de arend van plan was op een vogel neer te schieten
en toen ze niet antwoordde ging hij voort ik vind het niet erg om dood te gaan nu ik niet op dezelfde manier sterf als moeder en de anderen
zoodat de oude koe ze allen kende ze waren allen flink geweest en vroolijk en vlijtig een koe wist wel of haar hoeders flinke menschen waren
en keek niet eens waar de kinderen heengingen zij weken intusschen van hun weg af liepen over het veld en kwamen op den ganzerik toe toen hij eindelijk opkeek waren ze vlak bij hem
dat hij weer op het veld viel de wilde ganzen hadden zijn roepen zeker gehoord zij keerden om en vlogen langzaam terug om te zien of hij kwam wacht even
maar pas was hij daar toen hij een aalbessestruik ontdekte waaraan nog lange roode trossen hingen en nu zag hij dat de heele tuin vol
en t was ook niet goed in een huis te blijven waar zulke gasten verwacht werden toen ze een poos had nagedacht wendde ze zich tot duimelot ik zou wel willen weten of je ons helpen wilt
en zoo verlegen als ze was kon ze er niets van begrijpen toen de leeraar was heengegaan legde ze t mes en t hout neer op de schaafbank en stond recht voor zich uit te staren
nu die goudstukken na zooveel jaar nog in de kloof liggen is het wel zeker dat er geen eigenaar van bestaat zei de leidstergans en ik vind dat jij ze wel nemen kunt maar hadt u zelf den schat niet noodig vroeg de jongen
de gedachte aan de jonge gans werd hem te machtig t moest met de reis naar lapland maar gaan zooals t kon hij kon niet met de anderen
het venster stond op een kier en de jongen had daar nu al een heel poosje gestaan en er over gedacht hoe gelukkig de student wezen moest die daar binnen lag te slapen
en als de nakomelingen daar aan dachten zouden ze ook begrijpen dat hun voorvaderen goede en verstandige menschen waren geweest en ze zouden met eerbied en dankbaarheid aan hen denken
dat hem te gemoet kwam als dat de ganzerik niet was hij was volkomen ongedeerd en heel blij dat hij eindelijk zijn weg naar de anderen terug had kunnen vinden de mist had hem zoo soezig in t hoofd gemaakt dat hij op de groote wei
begonnen tegen de zwanen te vechten maar t was duidelijk hoe dit zou afgeloopen zijn als ze niet heel onverwacht hulp hadden gekregen t was een roodstaartje dat gemerkt had
maar het duikeleendje dook opnieuw onder en beet ze in de pooten dat deed zeker pijn maar het ergste was dat ze hun waardigheid niet op konden houden
het oude dorre riet van t vorige jaar stond nog aan de kanten en langs de eilandjes maar alle waterplanten waren opgekomen in de diepte en de groene toppen kwamen al boven aan den
zou te zien krijgen maar zij bleef toch voor t venster zitten na een poos kwam hij terug hij had z'n haast dat ze vond dat zijn voeten den grond bijna niet raakten en hij liep gauw naar de kooi van den
karr had nauwlijks uitgesproken of grauwvel keerde om en liep over het veld de oude eland kwam hem tegemoet en ze raakten dadelijk aan het vechten
wat ben jij toch voor een hond dat je je niet schaamt een heele gans te stelen zei hij leg haar nu dadelijk neer of je zult eens zien wat je voor een pak slaag krijgt leg haar dadelijk neer of ik zal aan je baas vertellen wat jij hebt uitgevoerd
je bent toch zeker niet van plan naar de blacksbergvlakte te gaan zei de proost en lachte daarbij zoowat want hij wist dat de blacksbergvlakte een van de hoogste punten van hälsingland was
zoodat er vrij veel menschen waren die in het gras voor de kamers waren gaan zitten maar het gesprek wilde niet recht vlotten de knechts zouden den volgenden dag weer naar huis gaan
als maar een van de groote moerassen hier niet bevroren was en zoo zacht en nat dat een vos er niet over durfde dan zou dat ook een best nachtverblijf zijn zei de andere
hij bleef stil op dezelfde plaats zitten als de andere arenden staarde recht voor zich uit zonder iets te zien en had er geen besef meer van hoe de dagen
de optocht bleef niet staan bij een van de beukenhagen die t dichtst bij het dorp lagen neen ze gingen ver het bosch in die volgde oude weidenpaden en de vossen staken verwonderd hun koppen uit hun holen
de jongen kon niet laten te lachen dat waren zeker andere kabouters dan ik zei hij maar ik zal je halster losmaken en de deur voor je opendoen
en het hutje was zoo klein dat de vos hem zonder eenige moeite zou kunnen pakken maar op dit oogenblik was hij niet ongewapend haastig streek hij een lucifer aan stak die in het werk en toen dat in brand vloog gooide hij het op den vos
voor driehonderd vijftig jaar geleden en zelf beoordeelen of ze sinds dien tijd vooruit of achteruit waren gegaan maar naar deze toespraak hoefde het ventje niet te luisteren want de leerling die hem in zijn botaniseertrommel meê droeg kreeg weer dorst
maar nu langzamerhand uitstierf jaren lang hadden de zwarte ratten skaane en t geheele land in bezit gehad zij waren in iederen kelder op iederen zolder in schuren en op dorschvloeren in provisiekamers en bakkerijen
hij had tusschen de bloemen gelegen en naar de lucht gekeken toen hij bataki zag aankomen tusschen de wegtrekkende wolken door de jongen had liever voor hem willen wegkruipen maar bataki had hem al lang gezien
maar jij mag het toch wel weten de kabouter heeft gezegd dat als de jongen op dien tammen ganzerik past zoodat hij ongedeerd weer thuis komt en en verder katuil verder verder
die bij de zweedsche kavallerie moeten worden gebruikt in het geheele land is zeker geen hoeve die beter voor herten geschikt is langs de oostkust ligt de oude schapenwei die een kwart mijl lang is
maar moeten worden gefluisterd als men ze niet in vollen ernst wil gebruiken meer dan dat is niet noodig als je een mensch wilt worden had bataki eindelijk gezegd
als je niets anders van me verlangt dan kan ik dat wel doen zei de jongen toen deed hij de schuurdeur open en ging de plaats op t was een vreeselijke nacht maan of sterren waren niet te zien de wind huilde en de regen stroomde neer
je moet weten dat het door het ijzer komt dat de menschen hier in het berenland kunnen leven en je kunt wel begrijpen dat ik die fabriek hier weg wil hebben
t stompje wrong en draaide zich heen en weer en twee lichte punten bovenin gloeiden als vuurkolen t leek echte hekserij maar de jongen merkte dadelijk dat het stompje een krommen bek en groote veeren kransen om de gloeiende oogen had
enkelen die heel wijs waren zeiden nu en dan dat het misschien een geluk voor haspel was dat hij zoo'n onbeholpen stakker was
hij zag geen boom waar hij in kon klimmen geen gat om zich te verschuilen hij kon niet anders dan hard wegloopen hij kon goed loopen maar t was een uitgemaakte zaak
en ging op de bank heel dicht bij de deur zitten ik zou graag willen weten waar u aan zit te denken lieve vrouwe zei de boer na een poosje ik zit aan verheven en heilige dingen te denken antwoordde zij dan gaat het zeker niet aan dat ik u naar iets vraag wat mij na aan t hart gaat zei de boer
de deur klapte dicht de huismoeder stond buiten en deed den haak er op ze waren opgesloten vader had een scherp stuk ijzer uit den poot van den zwarte gehaald en stond heel vergenoegd zijn paard te streelen toen moeder haastig den stal binnenliep
ze had er zich aan gewend niet anders te verwachten maar het was niet gegaan zooals moeder dacht de ziekte was in plaats daarvan over haarzelf gekomen
maar kwam bijna dadelijk bij karr terug die aan den zoom van het bosch achtergebleven was je bent zeker niet vriendelijk ontvangen zei karr ik zei hem dat het voor t eerst was dat ik stamgenooten ontmoette en ik vroeg of ik bij hen op de wei mocht loopen
je kunt hier wel wat op het strand rondloopen zei hij tegen duimelot terwijl ik hier uitrust maar ga niet zoo ver weg dat je me niet weer terug kunt vinden de jongen was van plan allereerst een duin op te
hij bleef een poos staan deed aarzelend nog een paar stappen en stond toen heelemaal stil waarom gaat de eik niet verder meê vroeg de jongen
maar toen nu de jongen zich vooroverboog en dien kant uitkeek zag hij den heelen vogelstoet spiegelen in het water hij was zoo soezig dat hij niet begreep hoe dat kwam hij meende dat alle vogels met den buik naar boven vlogen
was er in den ploeg die den akker open maakt in de bijl waarmee het huis gebouwd werd in de zeis die het koren maaide in het mes dat voor alles te gebruiken was ijzer was er aan den teugel die het paard leidde
maar toen dacht ik er ook aan dat hij een gevaarlijk roover en vogelverslinder was ik wist niet of ik goed deed met zoo'n misdadiger los te laten en ik meende dat het misschien t beste was hem te laten waar hij was wat vindt u moeder
die er onder lag te slapen de eland had karr hooren spreken over de vergiftige adders in het bosch en toen de slang den kop ophief zijn gespleten tong uitstak en tegen hem siste
hij vloog over t grasveld sprong op het eikenhouten plankje voor de huisdeur en de gang in daar deed hij ouder gewoonte zijn klompen uit en liep naar de kamerdeur
hij zocht boven op het platte hoogland dat midden op het eiland lag waar geen andere gebouwen dan windmolens waren en waar de plantengroei op den bodem z dun was dat de witte kalkgrond er door scheen maar den ganzerik kon hij niet vinden
de warmte was al zoo sterk geweest dat iedere boom op de heele helling klaar was om vuur te vatten bruisend en dreunend als de sterkste storm en de meest woeste waterval vloog de boschbrand de bergvlakte op