AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zijn gelaatstrekken waren ja eenigszins verschroeid en verhard als die van iemand die in verre landen gereisd heeft maar toch regelmatig en innemend geestigheid fonkelde in zijn gitzwarte oogen en krullende lokken van dezelfde kleur versierden zijn schedel
nu ik vind alles zeer goed geschikt zeide tante als gij dan maar met kaatje de kamenier overlegt die weet wat ons gezonden moet worden dit zoo zijnde wensch ik u een goeden nacht hernam ik ik bleef echter nog een oogenblik staan en vroeg met een bevende stem
het is voorwaar wat erg zeide van lintz glimlachende ik wed dat de dieven reeds illumineeren wegens uwe afwezigheid en zonder gekscheren gesproken het doet mij oprecht leed dat gij zooveel moeite om mijnentwille hebt gedaan
dit voorstel werd toegejuicht en de bevelen dienvolgens gegeven is uw zoon niet hier vroeg tante ziende dat martha zelve met een tafel en stoelen kwam aandragen de oude vrouw zuchtte en haalde de schouders op och mevrouw zeide zij men zoon is men kruis sedert acht dagen heb ik hem niet ezien waar hij zit god weet het
mijn nicht hernam hij schamper lachende het voegt u wel van mijn nicht te spreken wanneer ik u met uw maitres in gezelschap vind dat is te veel riep ik uit zoodra wij aan wal zijn gij hebt gehoord wat ik gezegd heb zeide holmfeld terwijl hij lodewijk in den kraag vatte nog één woord en ik smijt u in den kelder
van beveren herhaalde mijn vader die met aandacht naar de woorden zijner zuster geluisterd had waar hoort die man te huis te deventer antwoordde tante doch hij schijnt hier welbekend althans hij heeft mij over vele lieden gesproken en wist bijna aller betrekkingen
maak maar spoedig weer beter te worden dan gaat gij met mij weer naar amsterdam en wij zullen een stil en genoeglijk huishouwentje hebben als vanouds neen vader zeide zij treurig het hoofd schuddende naar amsterdam terugkeeren dat zal niet gaan ik voel hier iets op haar
welhaast was nu de boerewagen ingespannen en schokten en hotsten wij naar muiden waar wij de halve stad in opschudding brachten ik zond eenig volk aan lodewijk tot bewaking van het gestrande vaartuig en een man te paard naar de hoeve van de oude martha ik nam afscheid van mijn reisgenooten terwijl reynhove op zich nam mijne familie te amsterdam gerust te stellen
kapitein pulver meende geloof ik dat hij den man kende zeide ik ja waarlijk zeide pulver als uit een droom ontwakende en ik geloof het nog kent gij monsieur weerglas vroeg tante hem naderende want ik meen dat hij het was
het is genoeg mijnheer zeide mijn vader oprijzende ik weet dergelijken kinderpraat op zijn waarde te schatten voortaan zullen uwe gangen worden nagegaan daar kunt gij op rekenen als vader zal ik zorg dragen dat gij mijn eerlijken naam geen verdere schande aandoet als hoofdschout zal ik waken dat gij de goede orde in deze stad niet weder verstoort
ten einde de zaken dus een behoorlijken gang zouden gaan is er een tusschenpersoon noodig die niet als ambtenaar bekend zich belast met het overbrengen van des hoofdschouts bevelen aan de geheime handlangers der justitie en hunne berichten wederkeerig te zijner kennisse brengt
en waart gij ook al aan t borrelen nichtje vroeg lodewijk naar de tafel gaande en een der fleschjes opnemende mij dunkt gij hieldt hier open hof wat zeg je poëet tegen helding heeft de maag ook een prikkel noodig voor wij aan tafel gaan
maar verbeeld u mijn schrik toen de jood op een vraag hem door heynsz gedaan hem vertelde dat iemand wien zij alle moeite deden om te ontdekken en dien ik aan de beschrijving voor mijn vader herkennen moest in zuid-holland had rondgezworven zich in s hage had opgehouden en morgen volgens zijne berichten met de schuit van utrecht hier te amsterdam moest komen
ik was eerst al huiverig of ued het niet te gebrekkig zoudt vinden want ik had het nog niet in mijn vriendenkrans voorgelezen en het was dus nog onbeschaafd is dat anders uw gewoonte vroeg ik eenigszins verwonderd want ik was niet op de hoogte van de manier die onder onze zoogenaamde dichters heerschte
onbegrijpelijk en welk geheim kan het zijn dat hem zoo zwaar op het hart ligt ik weet het niet en ik was liever de kamer uitgeloopen dan op een zoodanige wijze de confident te worden van iemand aan wiens huis ik hospitaliteit geniet
t is in allen gevalle zeer edelmoedig van hem want dat lieve brokje van een lodewijk zal zeer rijk worden en zijn nicht heeft niets en hangt alleen van ooms goedertierenheid af hoe riep ik uit met eenige verbazing want deze mededeeling strookte niet met hetgeen mij door den heer bos nopens henriëttes vader verhaald was
menschen riep ik met een krachtige stem gelooft dien man niet hij is een schelm een straatroover van wien gij u verzekeren moest ik ben hier gekomen toen zij beiden op den grond lagen dit mes behoorde aan den doode doch verliest geen tijd in onnut gepraat de heer blaek is misschien nog te redden
mij niet in moeien mijne zaken niet maar als de zaak in orde is niet vergeten tiende penning mij betalen ten profijte der gemeente oud recht van terschelling hm hoe
een slaapmuts op het hoofd en een servet daarover heen een gebloemde japon met een roode sjerp aan t lijf dat lijf gedoken in een met sits bekleeden leunstoel en de in pantoffels gestoken voeten rustende op een koperen stoof
maar ik bid u doe geen verdere moeite ik zal nu zelf mijn weg wel vinden wij waren op dit oogenblik het hakhout uit en aan een binnenweg gekomen waar ik op eenigen afstand het rijtuig van den heer blaek zag staan
weldra scheen dat oogenblik te zullen komen ik hoorde de schel van den notaris klingelen den klerk de trappen ophollen en kort daarop weder beneden komen om dengenen wiens audiëntie was afgeloopen uitgeleide te doen en een nieuwen bezoeker op te roepen werkelijk werd de deur van het vertrek geopend en de stem van den klerk noodigde kneel poppes uit hem te volgen
hoe riep ik nog meer exacties dat recht is immers afgeschaft bij een besluit van hh staten hm edict van gekheid staten hun macht te buiten gegaan hm volhouden
en het doet mij leed dat ik mij door de gebeden uwer goede moeder tot den dwazen stap dien ik deed heb laten bepraten hoe dat vader vroeg ik bevende een dwaze stap ik begrijp u niet
de actiehandel was hem te stade gekomen het huis waar hij deelgenoot in was had tot tweemalen toe moeten ophouden met betalen maar hij zelf was na elk bankroet rijker voor den dag gekomen en bevond zich nu aan het hoofd van een aanzienlijk vermogen en van een winstgevende zaak
helaas zeide ik zuchtende wat wilt gij dat ik voor u doe wanneer zelfs mijn betrekking als zoon van den hoofdschout mij niet verbood krachtdadig voor u werkzaam te zijn zou niet de zorg voor ons beider goeden naam mij van alle dadelijke bemoeiingen in deze moeten doen afzien ten einde den laster geen stof te geven om iets schuldigs in mijn deelneming te vinden
hoe kan ik zoo dom zijn zeide van baalen terwijl hij zichzelven met de vuist voor het hoofd sloeg ik was waarlijk uw betrekking tot dien man vergeten ik verzoek verschooning ik heb mij schandelijk voorbijgepraat zoo iets kan slechts mij alleen gebeuren ik ben de ongelukkigste man van de wereld
ik zou u afraden deze kamer vooralsnog te verlaten weet men nog niets dan zou dit alleen argwaan wekken en oorzaak zijn dat men uwe gangen bespiedde is men reeds achter de waarheid gekomen dan is het toch een onnutte voorzorg en geen verwijdering kan u meer baten
vooral in amsterdam waar men weinig of geene achting koesterde voor al wie aan de begaafdheden welke hem de natuur geschonken had het gewicht niet wist bij te zetten van eenige goede zakken met dukaten en eenige liassen schuld en
hij van wien ik spreek vervolgde ik is iemand die nooit als uw welzijn beoogd heeft bedenk eens wel is er niemand in amsterdam wien natuur en plicht beide u voorschrijven lief te hebben en het verdriet te vergoeden dat gij hem veroorzaakt hebt
hoe bevindt gij u tante vroeg ik mij tot haar begevende dat schikt wel antwoordde zij en ik ben blijde dat ik in bed lig maar hoor eens ferdinand ik vrees dat men op heizicht doodelijk ongerust zal wezen
terwijl reynhove op deze wijze voortging met weinstübe te plagen wendde ik mij naar roggeveld en vernam of er ook gelegenheid ware iemand zoowel naar het gestrande vaartuig als naar oud naarden of s gravenland te zenden en op deze punten ingelicht zijnde vroeg ik aan de beide heeren wat hunne verdere voornemens waren
gij zult onderzoeken waar dat volkje den tijd doorbrengt de heer blaek en familie van buiten ik heb u reeds meer gezegd dat het heen en wedertrekken der lieden naar hunne buitenplaatsen en terug niet behoeft vermeld te worden
reynszen een man van ongeveer zestig jaar maar nog wakker en sterk en wiens grauwe kat oogen sluwheid en overleg verraadden ontving ons met een voorkomende vriendelijkheid die echter eenigszins verflauwde toen pulver hem mijn naam en betrekking als reeder van het gestrande schip deed kennen
na zijn vertrek bleef ik insgelijks niet langer dan noodig was om met helding en de vrouw des huizes de noodige schikkingen voor de begrafenis te maken en begaf mij toen naar het raadhuis waar de schepensbank reeds vergaderd en heynsz met zijn gevangene heengetrokken was
wierf de geschiktste voorwerpen aan of stelde de zoodanigen af die hem geen genoegzaam vertrouwen inboezemden niet met de onderschouten maar onmiddellijk met den hoofdschout stond hij in betrekking en kwam bij deze tweemalen daags zijn rapport doen
en hier zag hij om zich heen als wilde hij mij te kennen geven dat hij zich in tegenwoordigheid van zoovelen niet vrij kon uitlaten later echter toen wij onder zeil waren en de meeste passagiers zich naar beneden hadden begeven deelde hij mij in t vertrouwen de reden zijner reis mede
er kon voor mij geene gelukkiger ontmoeting zijn dan deze want ik had al op de middelen gepeinsd om een onderhoud met u te hebben met mij en wat kunt gij mij toch te zeggen hebben maar spreek toch zacht om s hemels wil bedenk dat uwe veiligheid
zeide hij mij zijdelings aanziende alsof hij op mijn gelaat wilde uitvorschen of ik geloof hechtte aan zijne woorden met mij is het een geheel ander geval ik heb hem vroeger gekend en zaken met hem uitstaande gehad
en mijn hart zeide mij dat de leer die zij beleed haar aanspraak op uwe bescherming niet verminderde dat is alles mijn vader zag mij aan schudde bedenkelijk het hoofd nam een snuifje en verwijderde zich om in zijn vertrek te gaan arbeiden
zijn dwaze stap verdient dunkt mij eenige verschooning merkte ik aan er zijn zoovele van die adellijke heeren uit de land provinciën die alleen te amsterdam komen om een rijk huwelijk te doen en enkel op geld zien hij werd ten minste door liefde gedreven en niet door zucht naar schatten
dat zij mij niets is en dat er tusschen haar en mij geene andere betrekking bestaan heeft dan die de gestrengste zedelijkheid zoude kunnen veroorloven ware dit anders zou ik dan schaamteloos genoeg zijn geweest om dit gesprek te beginnen had ik niet veeleer gezwegen en gebloosd
helding hernieuwde zijn betuigingen van dankbaarheid en van vreugde over de eer van mijn bezoek en na de twee dukaten behendig in mijn kelkje te hebben laten vallen wilde ik mij verwijderen
hij wankelde maar zijn laatste krachten bijeenzamelende trok hij zijn mes stootte het eer ik het verhinderen kon mij in den strot en viel toen stijf achterover terwijl ik te gelijker tijd bedwelmd nederstortte en niet weer bijkwam dan toen ik in t leven teruggeroepen den heer huyck nevens mij herkende
dat had uw knecht wel anders kunnen gewaarworden indien hij niet was gaan loopen jae kees dacht et waren spoeken en jelui ziet er ook al pover uit hoor ik kon den man geen ongelijk geven
een bordje waarop in gekleurde letteren te lezen stond zacharias heynsz portretschilder het was een ouderwetsch gebouwde woning drie verdiepingen hoog behalve den zolder met twee kruisramen naast elkander en een vrij hooge recht opgaande stoep
het is dacht ik alleen de onzekerheid welke mij het werk moeielijk maakt is eens mijn lot op deze of gene wijze beslist dan zal ik kalmer zijn en weer in staat mijn plichten naar behooren te vervullen
gepersuadeerd dat ued mij niets kunt zeggen dan hetgeen door mij verdient gemoditeerd en betracht te worden ued neemt het recht heuschelijk op zeide mijn moeder mag ik vragen waar ued gelogeerd is
eindelijk lyon bereikt hebbende deed hem een zonderling toeval met den beruchten cartouche in kennis komen een ontmoeting welke hij later veelal behagen schepte te verhalen en waarvan de uitslag was dat hij van dien kapitein der gauwdieven een beurs met louis d'or bekwam
waarlijk niets antwoordde heynsz zijn zakboekje naziende niets ei ei dan is het mijne beurt zeide mijn vader hem scherp aanziende n hij heeft gisteravond ten huize van zacharias heynsz een twist plaats gehad ten gevolge waarvan de heer lodewijk blaek van al de trappen is gesmeten
ik kon niet nalaten innerlijk deze uitboezeming der waardin te beamen schoon niet uit dezelfde beweegreden als de goede vrouw die tot den roomschen godsdienst behoorende gelijk uit het gouden kruis op haar boezem te bemerken was een dergelijk huwlijk af moest keuren als met de kerkwetten in strijd intusschen had haar aanmerking mijn nieuwsgierigheid opgewekt
de uitkomst beantwoordde wederom niet aan mijn verwachtingen na jaren vol tegenspoeds keerde ik terug en kwam te lissabon aan daar ontmoette ik den graaf van talavera die er voor de belangen van het spaansche hof aanwezig was en ik hernieuwde met hem de kennis die ik vroeger met hem als baron van lintz had gemaakt
caspar weinstübe was gelijk ik naderhand kwam te weten een gelukzoeker geweest gelijk westfalen die jaarlijks overzendt naar amsterdam hij had die groote stad als een knaap van vijftien jaren betreden met een schraal voorziene beurs maar met het onverzettelijk voornemen om die te vullen
blaek herhaalde sander plotseling opspringende met een uitdrukking van hevige drift bedwing u zeide ik voor een uitbersting bevreesd denk aan de gevolgen wees bedaard
hij had zijn buis uitgetrokken en dit waarschijnlijk om de lijderes te verwarmen op het voeteneinde neergelegd bij onze nadering zag hij op en ik herkende hoewel niet geheel onverwachts sander gerritsz of anders gezegd zwarten piet
ik begaf mij dus naar achteren waar mij een treurig schouwspel wachtte helding zat naast de bedstede en hield de hand der ontslapene tusschen de zijne terwijl hem de stille tranen langs de wangen liepen en zijn blikken waren met een uitdrukking van diepe maar gelatene droefheid naar den hemel gewend
ettelijke reizen opende hij den mond als om mij een vraag te doen maar de woorden bleven hem in de keel steken eindelijk scheen hij moed te vatten en na een zwaren zucht bracht hij met een flauwe stem en nedergeslagen oogen het navolgende uit
dat is een mooi compliment voor weinstübe zeide suzanna ik kan het niet helpen zeide reynhove zoo hij geen beter meriteert nu zeide mijn moeder altijd geneigd om alles van de beste zijde te zien
weinige oogenblikken daarna kwam de zaankanter de trappen weder af en werd ik bij den notaris binnengelaten ik zal mijn geschrijf niet nutteloos vermeerderen met een verslag te geven van hetgeen ik met den heer bouvelt verhandelde
hm hm nog niet eerst zien oordeel opschorten straks beslissen antwoordde de geneesheer het kostte mij eenige moeite om helding te overtuigen dat hij zijn ongeduldig verlangen naar zijn dochter bedwingen moest
zoo dan is de lading toch in zekerheid dat doet mij genoegen wel mag het u genoegen doen maar wat helpt het zooals de man zei toen hij klontjes te huis bracht en de koffie al gedronken was
de gezegde zacharias heynsz geeft huisvesting aan verdachte personen en schaamt zich niet oogluikend te dulden dat zekere juffer die een kamer tot zijnent betrokken heeft bezoeken ontvangt van jonge losbollen hier zag mijn vader mij veelbeteekenend aan
juist wilde ik daarover beginnen toen een nieuw personage de herberg binnentrad deze was een dor schraal kereltje wiens onbeduidende lichaamsbouw sterk afstak tegen de kloeke gestalte van reynszen en van de terschellingsche visschers die ik aan de haven gezien had
blijf mijnheer zeide bos ik heb een woord met u te spreken o god mijn vader zeide amelia met een gesmoorde stem terwijl zij hem omklemde wat hebt gij verricht weet gij welke onvoorzichtigheid gij begaat wie de man is die de kamer daar verlaten heeft
wat pulver betreft hij was in zulk een rookwolk gehuld dat het mij onmogelijk was zijn gelaat te onderscheiden het gesprek werd nu zooals meestal het geval is na een dergelijk incident koud en onbeduidend ja het was met een waar genoegen dat iedereen het theegoed zag wegnemen waarna wij gezamenlijk een wandeling in t dorp gingen doen
hoe gaat juffrouw blaek ook mede riep mijn moeder van de stoep af terwijl zij minzaam goeden dag knikte wel zuster dat is een recht aangenaam gezelschap dat gij aan santje bezorgt nietwaar zuster riep tante weerom ja ik wist wel dat santje niet aarden kan zonder een kornuitje en ik denk altijd hoe meer zielen hoe meer vreugd
suzanna de heeren zullen van daar hun weg wel vinden naar amsterdam en ik den mijnen naar s gravenland vanwaar ik iemand naar de hoeve zal sturen om te zien of uw rijtuig zich daar nog bevindt
heynsz in welk wespennet ben ik gevallen mijnheer huyck schipper pulver zijt toch zoo goed en helpt mij dien drost of wat hij wezen mag te brengen tot rede
de voorste van hen was niemand minder dan de eigenaar zelf der hofstede de heer jacobus blaek een man van middelbare lengte schraal en ongezond van uitzicht en voorzien met een gelaat waarvan men de kleur gevoeglijkst bij die van een glas zuiver amsterdamsch grachtwater zou kunnen vergeleken hebben
zijn houding echter was altijd afgemeten en deftig ja in sommige gevallen niet van waardigheid ontbloot en zijn voorkomen dat van een fatsoenlijk man zijn gewaad bestond in een effen zomerrok van gevlochten
ja antwoordde hij wat zal ik veel zeggen wie in de schuit is moet meevaren en het helpt niet of men tegen dat volkje hier met grof geschut aan boord komt en hen bedreigt met de commissarissen tot de pilotage of met gecommitteerde raden want daar geven zij al zooveel om als een walvischhaalder om een dooie schelvisch
nu zel je mij toch niet ontkennen zeide hij dat je sander gerritsz bent en dat ik je op het buiten van mevrouw van bempden heb gepraaid stil wat fluisterde ik bevreesd dat de dokter die juist de herberg intrad hem hooren zoude
wij traden dichter aan zijn legerstede om hem die geruststelling te schenken welke hij verlangde ik vergeef u zeide van lintz want ik weet bij eigen ondervinding te wel tot welke uitersten gekrenkte eigenliefde en toomelooze zucht ter inwilliging onzer neigingen ons kunnen voeren
och t is maar één paar bedorven zeide suzanna maar gij moet denken papa dat jetje ook niet te streng veroordeeld moet worden zij kan haar vrijers wel tellen en dewijl haar neef die bullebak haar toch niet hebben wil doet zij zoo mal niet de gelegenheid bij de haren te pakken
zeide heynsz bedaard opreizend ik ben niet de waard uit het hagendoornsche bosch wat bedoelt gij daarmede vroeg lodewijk terugdeinzende terwijl zijn gelaat zoo wit werd als papier
of andere bezigheden voegde hij er op een schamperen toon bij mij den tijd tot een kort onderhoud vergunden ik betuigde dat ik tot zijn dienst was en volgde hem met een kloppend hart naar zijn
ach ik schaamde mij zoo terug te keeren zeide klaartje en daardoor ben ik van kwaad tot erger gevallen en zoo is het dat ik sterven moet zoo jong nog en door mijn eigen schuld
ik heb dat beken ik wel eens gewenscht dat uw vader niet verplicht ware een zoo drukke bediening waar te nemen als hij doet en dat hij wat meer tijd overhad maar zonder werkzaamheden zou hij zich ook ongelukkig voelen
al wat ik kan voorstellen zeide ik is om zelf de plaats van uw heer vader te nemen en den heer blaek voor zijn lastertaal de straf te geven die hij verdiend heeft is het op die wijze dat gij mijn zorg denkt te verminderen en is deze de eenige troost dien gij mij geven kunt zeide amelia met een verwijtenden blik
echter vatteden zij weldra weder moed en terwijl haentje zijn mes opraapte dat hem bij de worsteling ontvallen was liep de hoofdman met opgeheven staal mijn redder tegemoet hoe is het zwarte piet kent gij mij niet meer vroeg deze zonder zich te verroeren en hem strak aanziende
er ontstonden vaak hoogloopende verschillen tusschen hen beiden en alleen het nut dat hij begreep van den baron van lintz te kunnen trekken om zijn moskoviten in bedwang te houden weerhield peter hem naar siberiën te bannen
met deze woorden vertrok hij ik volgde hem met pulver en weldra vervoegde zich ook sander bij ons die waarschijnlijk gevoelde dat de bescheidenheid hem gebood vader en dochter een wijl alleen te laten op de opene plaats echter die de twee woningen vaneenscheidde hield pulver hem staande
wat ik geantwoord heb weet ik niet maar ik weet wat het gevolg zal zijn indien dit stuk geopend wordt en de schande die mij wacht wil ik niet beleven god vergeve mij de misdadige wijze waarop ik dit leven verlaat hij vergeve mij de slechte tucht waaronder ik u gehouden heb
dit gezegd hebbende maakte hij rechtsomkeert liet pulver bedremmeld staan stapte de stoep af en in het voorbijgaan het gezelschap dat op het voorplein stond deftig groetende wandelde hij zonder overhaasting de plaats af
ik had mij niet bedrogen midden in het vertrek stond amelia met vlammende oogen en in een houding eener vorstin waardig en wees met uitgestrekten arm de deur aan lodewijk blaek die volstrekt niet genegen scheen aan den wenk te voldoen
t is een raar avontuur hervatte zij t lijkt wel een roman maar met dat al weet ik niet of henriëtte er wel volkomen door tevreden gesteld zoude worden al is die juffer haar nicht en de dochter van een graaf daarom kon zij wel uw liefste zijn t is misschien een reden te meer om haar jaloezie op te wekken
de zijden kousen staken in groote vierkante schoenen met hooge roode hakken voorzien hij droeg thans geen degen maar een kostbaren hartsvanger op zijde aan een zilveren ketting in een scheede van robbevel en waarvan het gevest van ivoor was vervaardigd ingelegd met goud
hoor mijn waarde heer huyck vertrouwen is een goede zaak en buiten die kan men geen handel drijven maar ne quid nimis zooals wij op de school plachten te zeggen in de negotie moet men zelfs zijn eigen vader niet te veel vertrouwen schenken dat is een vaste regel hou u daaraan
mijn paspoort herhaalde klaas zich ter zijde begevende hm er zal op t jacht in de eerste weken toch niet veul te verdienen vallen nu mijnheer blaek zeide tante gedane zaken hebben geen keer en het beste is dat wij alle verwijtingen maar
stil stil zeide reynszen tegen de overigen die opnieuw vooraan drongen ziehier het geval de heer blaek heeft een brief van zijn vader ontvangen die god vergeve het hem zichzelven verdaan heeft wat het geval recht is weet ik niet maar hij heeft verlangd den geïnculpeerde benevens den heer van lintz en dien heer op reynhove wijzende te spreken
rechtuit gezegd zeide mijn vader is het misschien beter zoo gij zult nu gelegenheid hebben om uw hart te beproeven en te ontdekken of het alleen een voorbijgaande neiging dan wel een duurzame oprechte liefde is die u bezielt
maar deze vrees bleek mij ongegrond te zijn want het ziekvertrek waarheen ik mij thans met den dokter begaf bevond zich in een afzonderlijk huisje mede aan reynszen toebehoorende en waarmede men door een achterdeur en binnenplaats of tuintje gemeenschap had
altemaal praatjes om van den tekst af te dwalen vrage nogmaal of gij genegen zijt buiten pijn en banden de confessie af te leggen van te hebben geperpetreerd het enorme en in een land van goede justitie intolerabele feit
kom omhels mij ferdinand en troost u zeide mijn goede moeder de tijd baart rozen zoo gij haar wezenlijk blijft liefhebben en gij haar mede niet onverschillig zijt kan alles nog
kon in vreemde handen komen geef het mij liever ik zal neen dat niet jacobus blaek zeide van lintz met een spotachtigen lach als ik in veiligheid ben en niet eer zult gij het bekomen en het zelf kunnen verbranden
en vereerde hij wel aangemerkt een bediening welke te voren doorgaans vervuld was geworden door voormalige dieven verhelers van gestolen goed of andere ter kwader faam staande personen naar de oude leer dat men dieven met dieven vangen moet
wij zullen hem heden voor zonnenondergang een logement in de gijzeling bezorgen een koning in de gijzeling dacht ik en ik herinnerde mij niet zonder een sombere gewaarwording dat ik op mijn reis dien zelfden theodoor met al de eerbewijzingen aan zijn rang verschuldigd op het plechtigst in corsika had zien huldigen
kom helding gij hoort het zeide lodewijk spottende neem mij dan bij den arm en gooi mij de deur uit het is genoeg mijnheer zeide ik gij hebt verstaan dat mejuffrouw alleen wenscht te zijn en gij zult haar verlangen eerbiedigen zoowel als ik
gij hebt haar reeds alleen gesproken uw liefde verklaard en antwoord van haar ontvangen hij mag nu hij het aanzoek afslaat de hernieuwing van dergelijke pogingen niet toestaan hij bewaart haar zeker voor zijn lieven lodewijk zeide suzanna wrevelig maar zoo zij dien neemt wil ik haar nooit meer zien
hij zeide dit ik herhaal u zijn eigen woorden o wist gij vervolgde hij wat het zegt jaren lang de folteringen des gewetens te gevoelen en slechts één middel tot herstel van het misdrijf te kennen
een zoet meisje dat moet ik zeggen jammer maar dat zij roomsch is haar vader had mij heden ook bezocht om mij te bedanken voor de vriendelijkheid die ik zoo hij zeide voor zijn dochter gehad had een beleefd mensch die heer van beveren dat moet ik zeggen
wel ja zeide suzanna wat zou men niet voor zulk een lief neefje doen nu ik zal eens zien of ze in de bos voor hem blazen want zij zullen voor mij vast niet minder doen en dan weet ik ingeval ik eens gevraagd worde waar ik op rekenen kan
in de tweede plaats vervolgde suzanna moet ued hoog opgeven van ferdinands zelfvertrouwen hetwelk hem vrijmoedigheid geeft om hoewel hijzelf niets bezit een juffer te vragen die ook niets heeft in de vaste overtuiging dat hij spoedig fortuin zal maken
wat mijnheer daar zeit is zoo gek niet en je meugt wel bedenken wat je doet meester doedes want wat gij verricht dat moet het eiland naderhand ontgelden zooals gij weet hm zelf schepen daarom meepraten drost beter weten hm
laatstleden woensdag op guldenhof hadden wij op zulk een aangename wijze kennis gemaakt en waren op zulk een gullen vroolijken voet van gemeenzaamheid gekomen die mij zooveel zoets en genoeglijks voor de toekomst beloofde en thans wilt gij mij nauwelijks met een antwoord verwaardigen
en ued belooft mij van deze ontmoeting niet te zullen spreken zeide blaek zich naar mij toewendende en mij de hand krampachtig drukkende terwijl van lintz mij met een hoofdknik voor mijn raad bedankte
zeide doedes gelijk ik nu vernomen had dat s mans naam was zoodra hij ons zag en meteen klopte hij op zijn zak goed geheugen monsieur weerglas sander gerritsz struikroover zeeschuimer brief van den drost knevelen naar den vasten wal zenden hm wat
ik verbeeldde mij dat er deze of gene verkooping ophanden was waarbij hij in aanmerking wenschte te komen en deswege mijn voorspraak verlangde en ik was niet weinig verwonderd toen hij zoodra wij de beurs verlaten hadden mij vroeg of het mij hetzelfde was de pijpenmarkt om te loopen
voor hen echter wier nieuwsgierigheid eenigszins door het voorafgaande geprikkeld en thans teleurgesteld is wil ik er wel bijvoegen dat de notaris bouvelt een klein schraal ineengedrongen ventje was van ongeveer zestig jaren met een ziekelijke saffraangele tronie een baard van zes dagen en een knijpbril op den neus
de dames begrepen dat dit inderdaad de verkieslijkste partij was en verwijderden zich met de vrouw en de dochters van den huize terwijl wij ons zoodra het vuur goed brandde om den haard sloten
en zoo wij in die ure vergaan waren zou hij met de zelfvoldoening gestorven wezen dat hij bij het opontbod werkzaam gevonden was zoo gij het op die wijze beschouwt neef zeide tante
om u niet op te houden dan ik moet van hier ik kan niet langer in dit huis blijven en welke reden noopt u tot dat besluit hoor toe ik begin te vreezen dat het een afgesproken werk is dat mij hier een strik wordt gespannen dat men mij met opzet hierheen gebracht heeft
en frits recht in zijn schik de op de latijnsche school verkregen kunde te mogen luchten verhaalde nu het geval in al zijn kleuren hetgeen ik niet doen zal teneinde aan de mama's die in het geval mijner moeder verkeeren mochten gelegenheid te laten zich daaromtrent door haar in de mythologie onderwezen zoontjes te doen inlichten
ik kan niet ontkennen dat deze gemankte of schijnbare ongerustheid der moeder mij genoegen deed want ik beschouwde de tegenwoordigheid van andries aan de hoeve niet slechts als hoogst gevaarlijk voor de nabuurschap maar ook als zeer schadelijk voor de belangen mijner tante en ik nam voor om het mocht kosten wat het wilde haar in te lichten omtrent de hoedanigheid van dien persoon
mijn bemerking geldt echter alleen het uiterlijke voorkomen van den man want niettegenstaande zijn soberen opschik schenen zijn ronde buik en blozende wangen van een betere keuken en meer voorzienen spijskelder te gewagen dan hem gewoonlijk ten deel viel
ik mijnheer vroeg de heer blaek terwijl hij moeite had om het theekopje dat in zijn hand beefde aan den mond te brengen met uw verlof neen ik herinner mij niets van hem niets is dan niet
iets ware gelegen geweest dat van hoogmoed en verachting sprak en een onaangename uitdrukking over zijn gelaat verspreidde en indien niet enkele roode vlekjes op zijn fletse wangen verspreid
de slapende vervolgde gij weet het niet waarom ik zoo sterk op dat huwelijk insisteer en gij zult het ook nooit weten dan in de ure mijns doods en die zal niet ver meer verwijderd zijn indien gij aldus voortgaat mijn beden te
dat is hetzelfde onbeschaamde meid zeide tante glimlachende ik laat mijn fontanges uit parijs komen omdat zij hier niet goed gemaakt worden en ik zou er u haast naar toe sturen om school te gaan en wat eerbiediger te leeren worden jegens menschen van
het bericht dat lodewijk blaek zijn nicht waarschijnlijk trouwen zoude was mij hoogst onaangenaam geweest doch de gedachte dat hij zulk een verbintenis niet op den waren prijs zou stellen en die als een lastigen band beschouwen maakte hem volkomen hatelijk in mijn oogen
deze en dergelijke redenen had helding overvloedig de gelegenheid mij te herhalen gedurende onzen overtocht die ruim vier en twintig uren duurde daar wij den wind vlak tegen hadden en dus genoodzaakt waren gedurig te laveeren
neen mijnheer ik hen een portretteur zeide heynsz maar ik heb genoeg experientie om te weten hoe te handelen met lieden die volontair zijn als ued ik wou wel eens zien dat iemand mij hier hield zeide lodewijk de hand aan zijn
t is een arme duivel zeide mijn vader poëta famelicus en dat gedicht hebben wij niet voor niet maar het zij zoo wij mochten hem toch wel ten eten vragen zeide mijn moeder
een oogenblik zeide van lintz die inmiddels zich geweld had aangedaan om bedaard te blijven indien hier iemand beleedigd is zoo ben ik het ik had wellicht uit aanmerking van den dienst welken mij des jonkmans vader gedaan heeft zijn onbezonnen uitvallen kunnen verschoonen
wedijveren indien zich slechts een even bekwame pen als die van le sage tot de samenstelling daarvan had aangeboden wat mij betreft die verre van het denkbeeld ben verwijderd zulk een schrijver zelfs op eenigen afstand te willen nastreven
wij kwamen u halen mejuffer zeide de heer blaek op een toon van ontevredenheid welken de omstandigheid eenigszins wettigde en zonder eenige de minste notitie van mij te nemen niemand wist waar gij heengestoven waart
goed gesproken zeide pulver of hij een deserteur is geweest weet ik niet maar zoo hij al een zeeroover was kan ik getuigen dat hij mij op een bescheiden wijze behandeld heeft en mij ongemolesteerd heeft laten gaan toen hij mij zonder genade had kunnen opknoopen
t is wel weinstübe zelf en niet zijn geest zeide ik op het geluid afgaande en weldra ontdekten wij met behulp der lantaren den armen duitscher in eigen persoon die ongeveer tien passen van het vaartuig af tot aan den hals toe in een moddersloot was gezakt en ontwijfelbaar gestikt ware bij gebrek aan spoedige hulp
n de bende welke weder eenige dieverijen en huisbraken onder gooiland heeft bedreven bestaat uit drie personen indien namelijk mijn informatiën juist zijn hier werd ik opmerkzaam gelijk men denken kan het zou nog al kluchtig zijn dacht ik indien ik den aanval op mij zelf gedaan hoorde vertellen
gelukkig trof het schot geen van ons beiden maar het baarde niettemin een grooten schrik bij ons gezelschap dat een angstig gegil aanhief ik besloot echter nog eene poging te doen en mij achter een boom stellende waar ik schootvrij meende te zijn riep ik wederom
de kennismaking met den heer de vieux zoo heette de franschman moest den armen knaap in stede van voordeel louter schande en tegenspoed aanbrengen in den beginne ging alles goed en meester en leerling beiden wenschten elkander met hunne onderlinge betrekking geluk
ik was te amsterdam zonder tot een besluit gekomen te zijn men was aldaar reeds van den dood mijns broeders onderricht en te gelijk overtuigd zoozeer had hij zijn winsten bedekt gehouden dat hij arm gestorven was
ik slaagde naar wensch immers ik dacht zoo ik zag niet naar schoonheid of zielsgaven ik zocht slechts een rijke vrouw en trouwde haar schatten mijn eerste straf was het noodlottige leven dat ik met uw moeder leidde ik wil daarover niet uitweiden
hij heeft nog eens aan mijn heer d argenson geschreven dat zoo hij hem wilde aanstellen als chef de la police secrète er binnen zes maanden geen straatroof meer in parijs zoude plaats hebben
het portret van den saletjonker uit den verliefden poëet van buysero is volkomen op hem toepasselijk k zag nooit netter van mijn leven wel driemaal op een dag werd hem schoon goed gegeven geen kreukje zag men in zijn kleeren en om recht te gaan t was in dien tijd een keuning van een knecht
en hare liefdevolle woorden mij tusschen het geruisch der golven en het gegier der winden in de ooren suisden zoo zegevierde toch eindelijk de vermoeidheid over deze kinderen van het brein
hoofdstuk waarin ferdinand op cognac onthaald en tegen wil en dank in nieuwe avonturen gesleept wordt
zijn kleeding was rijker en meer nieuwmodisch dan die van zijn vader ofschoon insgelijks die van een buitenman maar zijn rok was van groen laken als bezaaid met een onnoemelijk getal kleine ronde knoopjes en met wingerd ranken van groene vlaszijde om de zakken en op de
zij hebben elkander vermoord zeide ik den vragenden blik van pulver beantwoordende dat lijdt geen twijfel nu ja dat zal de drost wel beslissen hernamen de dorpelingen en ik zag dat hun blikken gevestigd waren op het mes dat ik in de hand hield
o het is een zeer vermakelijk gezelschap mijn eenig leedwezen is dat ik de vrienden niet tot mijnent kan ontvangen want helaas dat gedoogen mijn omstandigheden niet anders wij mogen een gast inleiden en ik zou mij het tot eer rekenen maar het ware al te onbescheiden zoo iets te durven hopen
daar moest ued niet op zweren hervatte hij terwijl hij een zwartlederen portefeuille uit den zak haalde en daaruit eenige papieren nam die hij op de tafel uitspreidde ik heb hier een menigte getuigschriften van de deftigste inwoners van batavia en de kaap
gij zult toch niet denken willem zeide mijn moeder dat heynsz verdachte lieden zal herbergen t is zeker dat zulks nogal grappig zoude wezen hernam mijn vader maar gij hebt gelijk en uw aanmerking is juist en zuster sprak de dochter van dien heer zoo belangstellend over ferdinand
heb je nog ergens eschuild koopman niet ongenegen om aan mijn praatzuchtige gastvrouw de gelegenheid te verschaffen haar tong te vieren over een belangrijker onderwerp dan haar hooibouw vertelde ik haar dat ik op guldenhof den regen ontvlucht was
drukte ik de hand van den goeden helding het heeft zoo moeten wezen zeide de arme man en ik zal in gods wijzen wil berusten maar het is hard voor een vader te moeten zeggen haar dood was beter dan haar leven
het was ongeveer s namiddags zeven uren toen wij harlingen bereikten reeds gedurende den overtocht had ik aan helding den raad gegeven om zich dadelijk bij de overheid te vervoegen en van deze assistentie te verzoeken tot het doen zijner nasporing daar ik met reden beducht was dat de lieden bij wie zijn dochter inwoonde zwarigheid zouden maken in haar vertrek te
terwijl deze de trotsche rijke laatdunkende jongeling met neergeslagen oogen en bevende stappen zijn geleider voor wiens zedelijk overwicht hij zwichtte naar het achterhuis volgde
zij had nog schoone en regelmatige trekken maar de fletsheid der wangen en de lichtroode strepen en vlekken onder de oogen en langs den neus getuigden dat een ongebonden leefwijze nog meer dan de ziekte haar vroegere bekoorlijkheden vr den tijd had doen vervallen
dat is wel mogelijk zeide reynhove want hij heeft dien avond meer gebeden gereciteerd dan hij anders geloof ik in een jaar doet welnu hernam tante ued ziet dat ik gelijk heb
haar vader stond verrast en wierp op lodewijk een blik vol toorn en verontwaardiging en ik zag met bezorgdheid de toekomst te gemoet overtuigd dat de verschijning van dezen laatsten niets goeds voorspelde en tot ergerlijke tooneelen zoude aanleiding geven temeer toen ik den glimlach bespeurde die op zijn lippen zweefde
hij hoorde mij zwijgend aan met een glans van genoegen op het gelaat nu en dan het bovenlijf buigende en bij poozen een slokje uit zijn glaasje nemende hetgeen hij met zooveel welgevallen scheen te proeven dat het mij twijfelachtig voorkwam wat hem beter aanstond de lofspraak of de brandewijn
tegen t weer kan niemand en wie had zich op zulk een onvoorzienen en geweldigen storm kunnen verwachten al had ik niet met dien boeier om t hardst gezeild wij waren toch niet vrijgekomen mocht de drommel zeide klaas wiens zeemansrondheid deze logenachtige verontschuldiging niet verdragen kon
het voegt mij niet de redenen zijner handelwijs te onderzoeken maar zoo deze mij getroffen heeft nog sterker trof mij hedenmorgen uwe koele houding te mijwaarts welke ik vergeef mij mijn openhartigheid verre was van te verwachten omdat ik weet die niet te verdienen
in den beginne verstond ik niets van hun discours maar langzamerhand merkte ik dat de jood aan heynsz berichten gaf omtrent zekere dievenbende die zich te naarden heeft opgehouden dit ontstelde mij
dewijl ik op haar vragen voorbereid was kostte het mij minder moeite die te beantwoorden en zonder haar de geheele waarheid te vertellen wist ik haar omtrent de reden van het bezoek des roovers zoodanige opheldering te geven dat ik haar tevreden stelde en haar ongerustheid wijken deed
morgen herhaalde heynsz met de uiterste verbazing denkt gij dat ik hier kom om mij te amuseeren en dat mijne praesentie zoo maar kan gemist worden te amsterdam dagen achtereen
hier werd aan de geheime deur getikt het was het sein van heynsz wacht een oogenblik riep mijn vader snel het hoofd omwendende maar neen vervolgde hij zich bezinnende het is beter zoo binnen hij ging weer zitten heynsz trad de kamer in en zag mij eenigszins verwonderd aan
maar laten wij niet afdwalen ued moet verder zijn standvastigheid roemen in het bewaren van t geheim t geen zich daaruit bewijzen laat dat hij aan niemand zelfs aan mij niet die hem toch nog met goeden raad had kunnen dienen iets van zijne liefde heeft laten blijken dat was juist zoo lofwaardig niet zeide mijn moeder
bovendien ook buiten deze stad was ik niet langer veilig want ik weet dat de spaansche ambassadeur op mijn uitlevering aandringt en dat de staten-generaal die anders zoo prat zijn om de vrijheden des lands te bewaren in dat geval hunnen bondgenoot ter wille zullen zijn
wel wie heit van zijn leven herhaalde roggeveld naar ons toekomende ik heb jelui ummers niet eraekt nou t was maer los kruit wil ik ereis zeggen maer ik dacht niet aêrs of het dieven waren in dat geval
o ik vind hem zeer naar mijn zin antwoordde zij gij weet ik hou veel van kapellen en duizendschoonen en gouden torren en palmpaschenen pinksterbloemen en al wat blinkt en sierlijk is
de schilder die een nieuwe verf zou geven aan het zomerhuisje zonder nog te gewagen van eenige leveranciers uit utrecht en weesp die zij besteld had en te woord moest staan zij trad dan ook terstond in een zijvertrek zonder zich den tijd te gunnen van zich van hoed en mantel te ontdoen en wenkte een der aanwezige personen toe haar te volgen
een zijvertrek binnen hetwelk tot spreekkamertje diende en waar hij mij verzocht mijne beurt af te wachten ik vond aldaar slechts één persoon aanwezig wien ik aan zijn duffelsch gewaad aan zijn vierkanten lichaamsbouw aan de stevige wijze waarop hij met de knieën wijd van elkander en de handen op de knieën gezeten was
n zacharias heynsz huist iemand die zich van beveren uit deventer noemt zonder te onderzoeken of er een zoodanige persoon bestaat intusschen kan ik hem verzekeren dat volgens mijn berichten zoodanige naam en zoodanige persoon te deventer onbekend zijn
wat heb ik met uw dochter uitstaande mompelde lodewijk op wien door dit voorval de algemeene oplettendheid gevestigd was hebt gij een dochter verloren vroeg amelia den ouden man met deelneming naderende
vrij onhandig zeker en zoo ik u niet beter kende heynsz zou ik waarachtig denken dat de vliesridder u omgekocht heeft is er niets meer niets ed gestrenge buiten eenige zakkenrollerijen op den haarlemmerweg gisteravond gepleegd bij gelegenheid eener harddraverij niets anders
maar toen hij naar onze gissing halverwegen den afstand tot het hek gekomen was bemerkten wij tot onze bittere teleurstelling dat hij eensklaps met een vervaarlijken kreet terugkeerde en vrij wat sneller dan bij zijn aankomst den weg naar huis nam en de deur achter zich toesmeet dat zal hem de duivel leeren zeide klaas wij motten er toch binnen
welk hem dikwijls in de gelegenheid stelde verdachte personen op een gemakkelijke wijze in t oog te houden hun bedoelingen te leeren kennen en wanneer het noodig was hen over te leveren
dan verstaan wij elkander volkomen intusschen wij scheiden in vriendschap ik ben u de betuiging schuldig dat mijn vermoedens mij leed zijn en dat ik u voor een eerlijk man houde het is alleen omdat ik weet hoe gevaarlijk het is wanneer jonge lieden elkander vaak vooral op zulk een geheimzinnige wijze spreken dat ik als vader eenige zorg gevoel
zeide deze ontstoken hersenen galachtig bloed raaskallen aandoeningen te vermijden abstinentia et quies ued denkt dus hernam ik dat haar vader wien zij in lang niet gezien heeft niet zonder eenige voorbereiding bij haar behoort te worden toegelaten
welnu tracht hun dan te beduiden dat zij het arrest opheffen en geduld hebben ik zal zorgen dat de debiteur zich niet verwijdere en ik vlei mij dat hij een goeden borg zal vinden
mij dunkt het is nu alles beklonken ik heb de verklaring opgemaakt die de gewonde heeft afgelegd zoo hij die nog verkiest te hooren en in staat is die te teekenen dan zie ik geen zwarigheid den heer huyck onder handtasting te ontslaan
och hernam hij met een zucht als ik haar aanzie dan herinner ik mij altijd mijn klaartje dat was ook zulk een lief vroom kind en had ook zulk een paar groote vriendelijke oogen evenals zij
hm zeide doedes confessio in articulo mortis eerst z spreken nu weer anders moord toch gepleegd dader op t kerkhof dat zou je wel kunnen raden mompelde heynsz want zwarte piet is begraven en zoo die het niet gedaan heeft weet ik niet wie er aan zoude zijn
jetje de blonde trouwde met den heer hendrik blaek en de goede man had er niet veel pleizier van want zij stierf in t kraambed keetje ja die heeft het niet best laten liggen zij is het pad opgegaan met den baron van lintz dat is indertijd een fameuze historie geweest
heeft voorden duivel gelijk ook hernam de zwartrok lachende en stak meteen zijn pistool dat waarschijnlijk ongeladen was weder bij zich maar het zal hem weinig baten dit zeggende haalde hij een kort rapier van onder zijn kleederen voor den dag trok zijn rok uit en kwam met het ontbloote staal op mij af
door mijn gebeden verwonnen nam hij aan om zoodra hij in veiligheid zou zijn en de tijding van uw huwelijk bekomen had mij het noodlottig duplicaat te zenden uw onberaden daad om den man van wien ik alles te vreezen had in handen der justitie te leveren heeft al mijn pogingen verijdeld
dan de tijd is te kort en ik moet mij haasten de laatste levenskrachten die mij nog overblijven te besteden luister dan beklaag mij vloek mij niet en laat mijn voorbeeld u tot leering strekken
en hetwelk ik aan den nieuwgeschilderden naar ons toegekeerden spiegel voor de ditmaal zoo onfortuinige fortuin herkende aan de haven gekomen zijnde zagen wij hoe reeds een groot gedeelte der jeugdige bevolking welke ons van verre had zien aankomen ons van het strand en van het havenhoofd stond te verbeiden met de nieuwsgierigheid
wat zeg ik reeds toen ued mij eergisteren te muiden voorbijreed was uw groet zoo kort mijnheer riep zij verrast uit terwijl ik in haar oogen haar verontwaardiging las en haar verbazing dat ik van die ontmoeting gewag durfde maken
doch ik hoor heynsz de trap opkomen ianitor ante fores ga nu heen ik beloof u hedenavond nog zal ik aan den heer blaek schrijven ik kuste vurig de hand mijns goeden vaders en na aan mijn moeder en suzanna den stand van zaken te hebben medegedeeld snelde ik met een opgeruimd gemoed naar het kantoor
ik heb mijn orders om u te apprehendeeren waar ik u vinde orders geëmaneerd van onze heeren staten en het is maar een plaisanterie dat die heer zich zou opposeeren daartegen of behoort terschelling niet langer aan de heeren staten van holland en west friesland par
dit zeggende bood hij mij een ring aan met fraaie brillanten omzet ik dank u antwoordde ik het geschenk afwijzende ik heb geen waarborg dat gij recht hebt dien ring weg te geven en bovendien verlang ik geen verplichting aan u te hebben
en wat is er toch vroeg van lintz terwijl hij met gekruiste armen tegen den wand stond waarover gij u bekommert wie toch in de wereld kan het u kwalijk nemen dat gij eenige woorden wisselt met een ouden kennis met den zwager van uw broeder
bij den eersten opslag niet maar wanneer men weet dat gij u hier in de buurt bevindt en dan vloeit deze stad niet over van vreemdelingen die u vroeger in andere landen hebben kunnen ontmoeten
hoe dit ware het bleek mij duidelijk dat mijn tegenwoordigheid hem alles behalve aangenaam was hij beantwoordde mijn groet met een stijve buiging nam geen notitie van den zaankanter zette zich haalde een zakboekje voor den dag en doorliep eenige papieren welke hij daaruit nam
gij zijt misleid zeide ik of ik begrijp u niet ik verklaar u dat ik eerst gisteravond kennis ontvangen heb van de geheele geschiedenis nu dat is om t even zeide hij dat bewijst mij alleen dat ued niet rust zoodra ued het onrecht verneemt om het ook te herstellen
want het is genoegzaam bekend bij de justitie dat hij met zwarten piet en zijn makkers heult en zoo men hem krijgt zal hij den dans van de ladder niet ontspringen o meneer huyck zeide zij je weet niet wat ik van den jongen te lijen heb och hij heit nooit willen deugen maar ik kan het warentig niet helpen ik heb hem vermaningen genoeg
t is jammer herhaalde mijn vader het hoofd schuddende maar hier valt niets aan te doen zorg mij de woonplaats der weduwe en hare bestaansmiddelen te doen weten het is niet meer dan billijk dat de o i compagnie haar onderhoude nu zij haar haren zoon neemt
dezelfde onbuigzaamheid van karakter die hem vroeger reeds zooveel vijanden en tegenspoeden berokkend had en die er met de jaren niet op verbeterd was maar veeleer in balsturige hoofdigheid en wrevel ontaard was niet geschikt om hem bemind te maken bij een vorst die zelf een onverzettelijken wil bezat waarnaar hij alles wilde doen buigen
nu had ik de zwakheid of noem het de laagheid de lieden niet uit den droom te helpen ik verkocht mijn juweelen of liever die mijner nicht niet op eens maar langzamerhand en begon een handel dien ik meer en meer uitbreidde
eindelijk vroeg mijn moeder onder andere onverschillige zaken aan tante letje of zij de juffer nog gezien had die bij heynsz aan huis woonde wel ja antwoordde tante heeft neef u niet verhaald dat hij haar tot mijnent ontmoet heeft
en hij gaf een verhaal van t voorgevallene te soest hetwelk ik achterlaat daar het niemand vermaken zoude dit tweemaal te hooren doch waarin onze dames ongemeen veel behagen schepten men heeft u een kool gestoofd zeide tante maar het schijnt met een goed oogmerk te zijn geschied
maar wat zie ik mijnheer blaek gehoorzame dienaar hoe vaart uw heer vader mijn goede vriend helding ook al hier mijnheer huyck welkom in t vaderland maar mag ik weten wat dit alles heeft te beduiden