AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
was zooals men zich herinneren zal juist boven de plaats waar de seine zulk een geweldige strooming heeft loodrecht boven die vreeselijke draaikolk welke als schroef zonder einde draait
ja onderwijs licht licht alles komt van t licht en keert er in terug burgers de negentiende eeuw is grootsch maar de twintigste eeuw zal gelukkig zijn
bovendien had het bloedverlies den lijder uitgeput van het middel af was het onderlijf door de barricade beschermd geworden basque en nicolette scheurden linnen en maakten windsels gereed
hij die poogde te vangen was iemand van hooge gestalte ruw voorkomen en moest ruw in zijn handelingen zijn de eerste die zich den zwakste gevoelde vermeed den tweede maar hij deed dit op verbitterde wijze
de doorganger zei tot den verblijfhouder gij ziet wat ik op mijn rug heb ik moet hieruit gaan gij hebt den sleutel geef hem mij deze galeiboef was een vreeselijk sterk man men durfde hem niets
terneergedrukt in diepe gedachten een weinig bekoeld voor het stelen dat hem bijna in t verderf had gestort maar zich met meer teederheid dan ooit tot den wijn wendende die hem gered had
den vorigen avond was de barricade in de duisternis en in stilte als door een boa genaderd thans op klaarlichten dag was in deze wijde straat een overrompeling bepaald onmogelijk
zestien jaren tellen in de onderaardsche opvoeding van den opstand en daarom wist juni er meer van dan juni
dat de verlatenen zich laten verlaten dat de ballingen zich laten bannen en bepalen wij ons er bij de groote volken te bidden van niet te ver achteruit te gaan wanneer zij achteruit gaan
ge er iets van vroeg marius aan cosette neen antwoordde cosette maar mij dunkt dat de goede god ons aanschouwt
met het armoedig strooleger en dakkamertje met den kerker en met in lompen van koude bibberende jonge meisjes wanneer men onder het geboomte droomen kan
men moge dan den anderen dag weder tot het burgerlijke der kikvorschen terugzinken spaart niets aan de bruiloft beknibbel haar glans niet
die zich in orde voortbewegende volgens de politie reglementen streng zich aan elkander sluiten en als op rails loopen wie in zulk een rijtuig zit is tevens toeschouwer en acteur
dat stellig een degelijk misschien een uitstekend verstand bevatte in frankrijk met het bagno begon en in engeland met de galg eindigde
dat mannetje en wijfje en die jongen met die diepe ontroering welke een vogelnestje bij een maagd verwekt elfde hoofdstuk
bij ieder pelotonsvuur stak gavroche zijn tong uit ten teeken van de hoogste verachting goed zeide hij scheurt linnen wij hebben pluksel noodig
telkens wanneer de stad een nieuwe straat aanlegt steekt het riool een arm uit de oude monarchie had slechts drie-en-twintig duizend driehonderd ellen riool gebouwd zoo ver was parijs daarmede de januari
dat hij sedert eenige minuten met moeite voortgaat het strand is onder zijn voeten als pek de zolen kleven er aan t is geen zand meer maar
hoe goed is het geleden te hebben hun ongeluk was als een stralenkrans om hun geluk de lange doodsstrijd hunner liefde liep uit op een hemelvaart
hoe zijt ge er heen gegaan vroeg jean valjean haar te voet en hoe teruggekomen in huurrijtuig sedert eenigen tijd merkte jean valjean het huiselijke leven op dat het jonge paar leidde
zoo er geen liefde was zou ik waarlijk niet weten waarom er een lente is en wat mij betreft ik zou den goeden god bidden dat hij al de goede dingen wegsloot welke hij ons toont en ze ons ontnam en de bloemen de vogels
zou men misschien tot de handelwijze der veertiende eeuw moeten terugkeeren namelijk een reeks van gesoldeerde stalen ringen om het stuk leggen
een buiten s menschen bereik zijnde aardstorting de geweldige zomerregens de gestadige winterregens de langdurige stofregens vaak drukte de zwaarte der naburige huizen op een leem of zandgrond
tusschen de wet en het recht hij had het recht nog niet gewikt en gewogen t welk de mensch zich toeëigent om over het onherroepelijke en onherstelbare te beschikken
openen loslaten verschrikkelijk een kogel die zijn weg niet meer weet en
maar in zijn somber somnambulisme overwoog hij dat het niet verboden was iemand te redden wanneer men zich zelf opofferde hij verhief de stem en sprak
en evenmin de vuilnis als de misbruiken wegvegen alles was een hinderpaal alles was een vraagstuk het riool bij voorbeeld verzette zich tegen alle navorsching het gelukte den menschen evenmin hun weg daarin te vinden
het licht zeshonderd mijlen in een seconde zoo groot is het overwicht van jezus christus op napoleon laadt opnieuw zei enjolras
god is misschien dood zei eens tot hem die deze regels schrijft gerard de nerval die den vooruitgang met god verwarde en den stilstand der beweging voor den dood van het opperwezen hield
een toegeëigend goed of gedachtenis wijl dit lijnwaad na zijn dood het eenige eenigszins fijne was t welk hij bezat had men hem er in gehuld
en meenden dat het beslissend oogenblik der bestorming nog niet gekomen was en volgens een merkwaardige uitdrukking van een hunner den opstand in zijn vet lieten gaar koken
vertrek morgen met uw dochter naar amerika want uw vrouw is dood schandelijke leugenaar ik zal t oog houden over uw vertrek bandiet en ik zal u alsdan nog twintigduizend francs geven laat u elders hangen mijnheer de baron antwoordde
maar hoe hebt ge gedaan kameraad om ginds uit den modderpoel te komen ik heb er mij niet in durven wagen ba ge riekt niet lekker
vader zeide zij geheel ontroerd stamelde jean valjean cosette zijt gij t mevrouw zijt gij t o mijn god en in cosettes armen geklemd riep hij gij gij zijt hier gij vergeeft mij dus
goud dat in den vorm van bloemen uit de aarde oprijst was rein en onbesmet al deze heerlijkheid was zuiver de diepe stilte der gelukkige natuur vulde den tuin
t is een dier zeldzame oogenblikken wanneer men doende wat men doen moet iets gevoelt dat verbijstert en dat schier raden zou niet verder te gaan
maar hij kon zich hierop geen ander antwoord geven dan dat dit iets geleek op iemand van wien hem een onduidelijk beeld in t geheugen lag
gelijk het immer bij dergelijke plotselinge veranderingen gebeurt vroeg marius zich af of hij zich zelven niets te verwijten had had het hem aan doorzicht ontbroken was hij onvoorzichtig geweest had hij zich vrijwillig bedwelmd een weinig misschien
voor den eersten keer zag hij dezen baron pontmercy en in weerwil van zijn vermomming herkende deze baron pontmercy hem in den grond
courfeyrac en bossuet wier moedige vroolijkheid met het gevaar vermeerderde vervingen gelijk madame scarron het voedsel door scherts en wijl er geen wijn was schonken zij ieder vroolijkheid in
zesde hoofdstuk marius verwilderd javert lakonisch zeggen wij nu wat in de gedachten van marius omging
twee gebroeders fauchelevent waren tuiniers in het klooster van klein picpus geweest men begaf zich naar dat klooster de beste inlichtingen en de vereerendste getuigenissen werden er verkregen
overbodig cosette had haar overgenomen en haar tot den rang van kamenier verheven jean valjean had in het huis van
t was op dat onbepaalde heerlijke uur dat noch ja noch neen zegt t was reeds donker genoeg om op eenigen afstand onzichtbaar te zijn maar ook nog licht genoeg om van nabij herkend te worden
voor een lossen draad houdt men in de weverswerkplaats den gevangene tien sous af dit is een misbruik van den ondernemer wijl het linnen niet minder goed is
hadden het opene rijtuig bevochtigd de februariwind is niet warm en terwijl het vischwijf met bloote schouders van de koude bibberde lachte en kuchte antwoordde zij den spanjaard ziehier de samenspraak zeg eens wat vader
dat de wonden op de borst niet diep waren en het bloed om de lippen uit den neus kwam liet hij hem plat op het bed leggen zonder oorkussen het hoofd zelfs nog iets lager dan het lichaam de borst bloot ten einde de ademhaling gemakkelijker te maken
de glans van haar zacht gelaat verhelderde zijn bleeke trekken het graf kan ook zijn flikkering hebben de dokter voelde hem den pols ha gij zijt het welke hij behoefde mompelde hij cosette en marius
thans verlaat cosette mijn leven onze twee wegen scheiden voortaan kan ik niets meer voor haar zijn zij is mevrouw pontmercy haar bestemming is veranderd
combeferre had zich een voorschoot voorgedaan en verbond de gekwetsten bossuet en feuilly maakten patronen met het kruit uit den kruithoorn dien gavroche den dooden korporaal had ontnomen en bossuet zeide tot feuilly wij zullen spoedig
en hij begon zich flauw rekenschap te geven nu van den muur dien hij raakte dan van het gewelf waaronder hij voortschreed de oogappel verwijdt zich in de duisternis en vindt er eindelijk licht
de hoek der huizen verborg hen voor de opstandelingen op eenigen afstand vormden de uit de barricade gedragen lijken een gruwzamen hoop
de overmatige inspanning had hem uitgeput hij was nu zoo vermoeid dat hij verplicht was telkens om de drie of vier schreden tegen den muur te leunen om in den adem te schieten
gavroche had een flesschenmand uit de herberg genomen was door de snijding uitgegaan en rustig bezig met de volle patroontasschen der voor de barricade gesneuvelde nationale garden in zijn mand te ledigen wat doet ge daar vroeg
welke vergunning later is opgeheven de vader en de zoon kwamen zeker uit een dier huizen de twee arme kinderen zagen den heer naderen en verscholen zich nog meer
dit bespoedigde de ontknooping eenige oogenblikken later vuurden de twee stukken die ijverig bediend werden tegen het front der barricade
schier tegelijk met de kinderen naderde een ander paar den grooten vijver een vijftigjarig man met een zesjarig knaapje aan de hand vermoedelijk de vader met zijn zoon
t is vooral wanneer men oud is dat deze draden sterk zijn het geheele leven om zich heen lost zich op alleen die draden blijven
de deur der herberg open houdende welke hij voor de aanvallers versperde hij riep tot de wanhopigen er is slechts één open deur deze hen met zijn lichaam bedekkende
de officier theodule gillenormand thans ritmeester was van chartres gekomen waar hij in garnizoen lag om de bruiloft van zijn neef pontmercy bij te wonen
zou hij zijn voeten die de onteerende schaduw der wet achter zich sleepten in het eerwaardig huis van den heer gillenormand zetten zou hij dezelfde kansen met cosette en marius deelen zou hij de duisternis boven zijn hoofd verdikken en de wolk boven het
overal waren bloemen het huis was niet minder geurig dan de kerk na den wierook de rozen zij meenden stemmen in het oneindige te hooren zingen god was in hun harten het lot verscheen hun als een gesternd heelal
nacht dan zinkt het voorhoofd een weinig haar beeft nog boven het zand een hand komt uit het zand beweegt zich en verdwijnt t is de akelige verdwijning van een mensch
overigens bevrijdden deze lange ziekte en deze lange herstelling hem voor vervolging er is in frankrijk geen toorn zelfs geen openbare die niet in zes maanden wordt verdoofd
dat is een overgang ha ge hadt op verzet gerekend ge wist niet dat ik een oude lafaard was wat zegt ge ervan gij mokt ge verwachtet niet uw grootvader nog dommer dan u zelven te zien
ongetwijfeld dacht de h jeronimus aan dit kanalje aan al deze arme lieden aan al deze schooiers aan al deze ellendigen
oogen hij onderzocht het onverbiddelijk probleem van alle zijden cosette dit bekoorlijk wezen was het reddingsvlot van dezen schipbreukeling wat te doen zou hij er zich aan vastklemmen of het loslaten zoo hij er zich aan
een strijd van twee godsdiensten die elkander als twee bokken uit de schaduw op de brug van het oneindige ontmoeten men zal geen hongersnood geen uitputting geen prostitutie uit armoede
marius poogde zich een juist denkbeeld van dien man te vormen en om zoo te spreken jean valjean in zijn gedachten vervolgende verloor en hervond hij hem in een noodlottigen nevel
de hardnekkigheid waarmede de stormklok van st merry voortdurend luidde wekte eenigen op in de straten du poirier en
de gevangenen blaffers genoemd die de andere gevangenen in de spreekkamer roepen laten zich voor het duidelijk roepen van den naam door den gevangene twee sous betalen dit is diefstal ten zevende
de straat st denis was even eenzaam als de straat der sphinxen te thebe geen levend wezen vertoonde zich op de pleinen die door een flauwen zonnestraal verlicht werden niets is treuriger dan deze glans in de doodsche straten
niets had hem kunnen wekken noch het geweervuur noch de kanonskogels noch het schroot dat door het venster zijner kamer vloog noch het ontzettend gerucht
jean valjean had hem op zijn verbonden arm gewezen en hem opgedragen zijn vertrek te verontschuldigen waarop hij was heengegaan
wat men riool noemde heet galerij wat gat werd genoemd heet opening dit net van holen heeft echter nog altijd zijn onheugelijke bevolking van knaagdieren die er talrijker zijn dan ooit
ik zal u zeggen ge zoudt u vergissen zoo ge meent dat ik kwaad ben men wordt niet kwaad op een doode t zou dom zijn t is een kind dat ik heb opgevoed
was t een uitgemaakte zaak sloot de voltrekking van het huwelijk de aanneming van dien man in was er niets meer tegen te doen was marius ook met den tuchteling getrouwd
deze veroordeeling vermeerderde overigens de dikke duisternis welke thénardier omgaf doordien zij hem in de laagste diepten drong uit vrees van weder gevat te worden
er zijn geen vensters geen schietgaten geen deur maar ladders ladders om van de straat naar het eerste terras te stijgen en van het eerste naar het tweede en van het tweede naar het derde
daar al wat bestaat thans een algemeen karnaval is bestaat er geen karnaval meer het wemelde op de zijpaden van voorbijgangers en aan de vensters van nieuwsgierigen
de utopie opstand strijdt met het oude militaire wetboek in de hand zij schiet de spionnen en verraders dood zij vernietigt levende wezens en werpt ze in de onbekende duisternissen zij bedient zich van den dood iets zeer ernstigs
zesmaal honderd duizend francs hernam de heer gillenormand misschien veertien of vijftien duizend francs minder zei jean valjean en hij legde op de tafel het pakje dat tante gillenormand voor een boek had aangezien
weet jean valjean viel zich zelven in de rede gij weet mevrouw dat ik wonderlijk ben dat ik grillen heb cosette sloeg haar kleine handjes tegen elkander
tegen zulk een omstandigheid is geen liefde bestand de modderpoel smoort ze hero weigert het lijk van leander te wasschen thisbé houdt den neus voor pyramus dicht en zegt ba
zachte en diepe slijken modderpoelen het houweel dringt moeielijk in de kalklagen welke vermengd zijn met zeer dunne aderen leem en leiachtige lagen waarin zich oesterschelpen bevinden
eenmaal zag zij een transport galeiboeven ach mijn god hij zonk op een stoel en bedekte zijn gezicht met beide handen
parijs is op een grondlaag gebouwd die zich ongemeen tegen de spade het houweel en de menschelijke hand verzet er is niets moeielijker te doordringen dan deze geologische vorming welke parijs wordt genoemd
de tijd verstreek hij ging dieper het bosch in en kwam aan een soort van heuveltje een vroege jager die in de verte op een voetpad de aria van guillery floot bracht hem op de gedachte in een boom te klimmen hoewel oud was hij nog vlug
ter plaatse waar het riool montmartre zich met het groote riool vereenigt vormen twee andere onderaardsche gangen die der straat province
t wordt ernstig zei cosette wat heb ik u misdaan ik verklaar dat ik verstoord ben ge zijt mij verzoening schuldig gij eet met ons ik heb gegeten
zijn kracht die zooals men weet verbazend was en weinig door den ouderdom was verzwakt ten gevolge van zijn ingetogen en matig leven begon echter te verflauwen hij werd vermoeid en de afnemende kracht deed de zwaarte van zijn last toenemen
ik vergezel mevrouw de pontmercy naar de tuilerieën en naar het koningsplein wij zijn te zamen gij meent dat ik uwsgelijke ben
vierde hoofdstuk aantrekking en uitdooving gedurende de laatste maanden der lente en de eerste maanden van den zomer van merkten de weinig talrijke voorbijgangers van den marais de winkeliers
dicht bij een grooten hoop steenen een gewonden kastanjeboom had opgemerkt die met een zinken plaat op de schors gespijkerd verbonden was
tegen twee uren s morgens werd er appèl gehouden er waren nog zeven-en-dertig man de dag begon aan te breken men had de flambouw uitgedaan die weder in haar steenen koker was geplaatst
hoe gaat het met den arm van mijnheer antwoordde basque beter is uw meester bij de hand welke de oude of de nieuwe mijnheer
barbaarsch en ging gepaard met een soort van heldhaftige wreedheid welke met de opoffering van zich zelve begon in dien tijd streed een nationale garde als een
roland laat zich dooden om angélique boos te maken al onze heldenmoed komt van onze vrouwen een man zonder vrouw is een pistool
toen mejuffrouw gillenormand zag dat men marius ontkleedde verwijderde zij zich zij ging in haar kamer haar rozenkrans bidden
in dien tijd zoo geheel verschillend van dien waarin wij ons bevinden toen het uur was gekomen dat het volk een einde wilde maken aan een te lang geduurd hebbenden toestand aan een geoctrooieerde grondwet of aan een wettelijk bestuur
en opnieuw bood zij hem haar voorhoofd jean valjean drukte een kus op dat voorhoofd t welk een hemelschen glans had glimlach jean valjean gehoorzaamde t was de glimlach van een spook
verder mijnheer de baron de zelfzucht beheerscht de wereld de arme boerin die als dagloonster werkt keert zich om als de
t was de sombere ster der politie die in het riool opging achter deze ster bewogen zich verward acht of tien donkere rechte onduidelijke vreeselijke gestalten
zijn vertoornd geweten zich in t oor hooren toeroepen ellendige drogredenaar hoe dikwerf had zijn weerbarstige gedachte krampachtig onder het bewustzijn van den plicht gereuteld
de verlatene had een familie hij de hopelooze trouwde met cosette t scheen hem of hij door een graf was gegaan dat hij er zwart ingegaan en wit weder uitgekomen was en in dat graf waren de anderen gebleven
ik ben trotsch thans verwacht ik u ge zult zien dat gij u zonder mij zult vervelen ik ga t is goed zij ging heen
hij besloot dat hij ingeval van weigering zijn verbanden zou afrukken zijn been ontwrichten zijn overgeblevene wonden naakt en bloot zou leggen en alle voedsel weigeren
barthélemy stak bij alle gelegenheden slechts één vlag op de zwarte vlag tweede hoofdstuk wat kan men anders in den afgrond doen dan praten
bedrijven waarin de fransche rechtspleging verzachtende omstandigheden en de engelsche rechtspleging slechts den dood ziet werd barthélemy opgehangen
waarvoor zij terecht verantwoordelijk is een gelegenheids hevigheid een hulpmiddel dat in strijd is met de beginselen en waarvoor zij vreeselijk gestraft wordt
de kamer werd door het vuur in den schoorsteen en de schemering van het venster verlicht jean valjean was vermoeid sedert verscheidene dagen had hij noch gegeten noch geslapen hij zonk op een der stoelen neer
de volken verbroederd de menschen rechtvaardig de grijsaards de kinderen zegenend het verledene het tegenwoordige beminnend
het glas moet violetkleurig voor ijzeren en zwart voor gouden kleinoodiën zijn spanje koopt er veel t is het land van git
hij dacht aan het bosch van montfermeil cosette en hij waren t met elkander doorgegaan hij dacht aan het toenmalige gure weder aan de bladerlooze boomen aan het bosch zonder vogels aan den betrokken hemel
hij moest zich met de helft van t geen hij wilde tevreden stellen de zending van zijn brief en de tegenwoordigheid van den heer fauchelevent in de barricade verscheen voor zijn geest als een zonderlinge toevalligheid hij wees gavroche den
eenige strijders die schier beschimmelde korsten brood in een tafel hadden gevonden aten ze gretig marius dacht met bekommering wat zijn vader wel van hem zou zeggen
voor het stinkgat had de gezondheid niet minder afkeer dan de legende fagon had de vreeselijk kwaadaardige koorts van aan de groote monding van het riool in het marais
waarom allen vroeg enjolras allen allen enjolras hernam de stelling is goed en de barricade fraai dertig man zijn voldoende waarom er veertig geofferd zij antwoordden wijl niemand zal willen heengaan
breng mij philis met korenbloempjes bekranst maar voeg er honderdduizend francs rente bij bereid mij een eindeloos landelijk leven onder een marmeren zuilengang
twee ruiterspistolen een dolk met de zorgvuldigheid van eene jonge dame welke haar nécessaire in orde brengt jean valjean zat stom tegen den muur over hem
toen de vrouwen haar vlechten en krullen niet met kussentjes en steunsels opvulden en geen crinolines in het haar droegen toen opende zij het raam en sloeg haar oogen rond in de hoop iets van de straat te ontdekken
men volhardt echter omdat men moet maar het bevredigde geweten is treurig en de vervulling van den plicht gaat met verscheuring van t hart gepaard
dat wil zeggen drie straten zij had ravelijnen vertakkingen schietgaten bastions en was geschoord door steenhoopen die op zich zelve bolwerken waren
t was een zeer moeielijke bewerking het onderzoek eischte schoonmaking en met de schoonmaking moest men tevens meten de watermondingen opteekenen de roosters en openingen tellen
de staathuishoudkunde ziet er uitwerpselen de wijsbegeerte een bezinksel in het riool is het geweten der stad alles ontmoet en vergelijkt er zich in dit vale oord zijn duisternissen maar geen geheimen
hij was niet meer bleek maar lijkkleurig er waren geen tranen meer in zijn oogen maar er brandde een sombere vlam in zijn stem was weder wonderbaar kalm geworden
loste het tweede schot het tweede touw sloeg tegen de glasruiten van het dakvenster de matras gleed tusschen de twee droogstokken en viel op de straat de barricade juichte alle stemmen riepen wij hebben de matras
zekere laatste beschikkingen nemen wat hem betrof wat hem persoonlijk aanging dat alles was hem onverschillig hij was door javert gegrepen en verzette er zich niet tegen
wat is toch vooruitgang wij hebben het gezegd het voortdurend leven der volken nu gebeurt het soms dat het voorbijgaand leven der individuen aan het eeuwige leven van het menschelijk geslacht weerstand biedt
ik loochen het en dat ge een schoft zijt ziedaar en marius nam uit zijn zak een bankbriefje en wierp t hem in t gezicht
ook zijn t gevechten van één tegen honderd die immer met de inneming der barricade eindigen tenzij de revolutie plotseling te voorschijn kome
aan zijn linkerhand had hij het slagveld de dood was achter den hoek van den muur wat te doen slechts een vogel had zich uit deze plaats kunnen redden
scheen hem als de eerste trede van een trap die naar het leven opsteeg dit steunpunt op het uiterste oogenblik in de modder ontmoet was het begin der andere helling van den vloer
de hagedoorn ontlook de violieren prijkten als juweelen op de oude muren de rooskleurige bloempjes staken hun kopjes uit de spleten der steenen in het gras zag men de knoppen van madeliefjes en goudsbloemen
en wat zij wilden omverwerpen door het koningschap in frankrijk omver te werpen was gelijk wij verklaard hebben de overheersching van den eenen op den anderen mensch en het privilegie op het recht der geheele wereld
mijnheer de baron den juni thans bijna een jaar geleden op den dag van het oproer was een man in het groote riool van parijs ter plaatse waar dat riool in de seine uitloopt tusschen de brug der invaliden en de brug van jena
de eene was onverschrokken naar jean valjean te gaan en den man van het bagno aan den kerker terug te geven de andere
archives welke in de nabijheid zijn zij gingen de straat in die als gewoonlijk eenzaam was javert volgde jean valjean zij kwamen aan het huis
de storm van den aanval was op dit oogenblik met zooveel geweld op enjolras en de deur der herberg gericht dat niemand jean valjean zag terwijl hij den bezwijmden marius in zijn armen dragende door de barricade ging en om den hoek van het huis corinthe verdween
er zijn zulke gordijnen die in het leven worden nedergelaten god gaat over tot het volgende bedrijf en hij was hij wel dezelfde mensch hij de arme was nu rijk
inderdaad zei een jongeling tot een bejaard man gij zijt huisvader ga ga gij veeleer antwoordde de man gij hebt twee zusters te onderhouden en een wonderbare strijd ontstond de een wilde zich niet door den ander uit de poort des grafs laten zetten
hij had nog geen woord gezegd niemand scheen er zelfs op te letten dat hij er nog was hij stond bewegingloos achter al deze gelukkige menschen wie is die bedoelde mejuffrouw euphrasie vroeg de grootvader ontsteld dat ben ik antwoordde
wanneer de algemeene toorn in de lucht was verspreid wanneer de stad toeliet dat haar straten werden opgenomen wanneer de opstand de burgers
schier terzelfder tijd hield ook aan de andere zijde van den boulevard de andere rij die naar de madeleine reed stil op dit punt was een rijtuig met gemaskerden
de verwonderlijkste ontmoeting was aan den ingang van het groote riool deze ingang was eertijds door een rasterwerk gesloten geweest waarvan de hengsels nog aanwezig waren
cosette hield hem bij de schouders vast weende en poogde tot hem te spreken zonder dit te vermogen men onderscheidde temidden der woorden die onder haar snikken en schreien versmoorden vader verlaat ons niet
zij hadden alles zelfs rijkdom en dit was zijn werk maar wat zou hij jean valjean met dit geluk doen nu het er was nu het bestond zou hij zich bij dit geluk indringen het behandelen alsof het hem behoorde
met de overgebleven straatsteenen sloot men de snijding ter zijde der barricade aangezien de verdedigers eener barricade steeds verplicht zijn de munitie te sparen
marius schoof zijn stoel nog dichter bij thénardier maakte er gebruik van om in den adem te schieten daarna voer hij voort mijnheer de baron een riool is niet het veld van mars alles ontbreekt er zelfs ruimte
de heer gillenormand was gedurende twee dagen door den opstand zeer ontrust verontwaardigd en ingespannen hij had den vorigen nacht niet kunnen slapen en den geheelen dag de koorts gehad
in een valstrik had gelokt en dat hij een aanzienlijke som bij zich had deze jonge man was ik en ziehier den rok riep marius terwijl hij een ouden zwarten geheel bebloeden rok op den grond wierp
mijn hand deert niets zeide hij marius bezag den duim ik heb er nooit iets aan gehad hernam jean valjean er was inderdaad geen spoor van eenige wonde te zien jean valjean
nu zult ge niets weten ha t is onmogelijk ook ik op mijn beurt mijnheer zal zeggen t is onmogelijk wie zal t meest verliezen
geen enkel nutteloos arbeider mag hier blijven aanstonds zoodra de trom den aanval slaat moeten de twintig man van beneden naar de barricade
in zijn haast om naar de barricade terug te keeren had hij er zich veeleer van ontdaan dan hem bezorgd hij moest zich zelven bekennen dat hij hem te lichtvaardig aan den onbekende had ter hand gesteld
in beider zielen was dezelfde verrukking bij marius met weelde bij cosette met bescheidenheid gepaard zij fluisterden elkander toe
zeg hem niet dat ik het ben zeg hem dat iemand hem eens afzonderlijk wenscht te spreken maar noem geen naam zoo zei basque
ik heb den nacht doorgebracht met mij te overreden ik heb zeer krachtige redenen aangewend ik heb gedaan wat ik kon ik verzeker t u maar er zijn twee zaken waarin ik niet geslaagd ben
toen wijl er getuigen waren zwegen zij en zeiden geen woord meer zij bepaalden er zich toe elkander zacht de hand te drukken
teugellooze onbescheidenheid een chaos van onbeschaamdheden door een met bloemen getooiden koetsier gevoerd ziedaar deze feestelijkheid griekenland had den wagen van thespis frankrijk heeft het huurrijtuig van vadé noodig
de eenen waren napoleon op de brug van lodi gevolgd de anderen hadden murat in de loopgraaf van mantua begeleid weder anderen waren
wie een vuurwerk heeft gezien herinnert zich de schoof die uit over elkander schietend kruisvuur bestaat en het bouquet wordt genoemd men stelle zich dit bouquet voor niet verticaal maar horizontaal met een kogel of kartets aan de punt
was er dan iets waars in de vergelijking met de larve welke marius in den geest was gekomen was jean valjean werkelijk een larve die met volharding haar vlinder kwam opzoeken
een dubbel buizenstoestel voorzien van kleppen en spuisluizen die tegelijk zuigen en persen een draineer of besproeiingsstelsel even eenvoudig als de menschelijke long
heeft mij vandaag als vischwijf gehuurd t is waar indien ik het rijtuig verlaat pakt mij de eerste inspecteur die mij ziet ge weet ja ik weet vandaag ben ik door de regeering gehuurd om t even die oude verveelt mij
die niet van het bed zijns kleinzoons week evenals marius noch dood noch levend dagelijks en soms tweemalen daags kwam een zeer goed gekleed heer met wit haar dit
het vertrouwen van de kat die aan de muis een vrijheid zoo lang als haar poot vergunt te meer wijl jean valjean thans bereid was zich over te geven en tot een einde te komen
aangezien de dood van den sergeant der kanonniers de troepen had verbitterd hadden de soldaten zich sedert eenige oogenblikken achter de rij steenen door hen opgericht plat op den buik gelegd en tegen de barricade het vuur geopend in afwachting dat het kanon
hem redde die hem geslagen had die op het toppunt der deugd geknield dichter bij den engel dan bij den mensch was javert was gedwongen bij zich zelven te erkennen dat zulk een monster bestond dit kon niet langer duren
de overlevering der maskeradewagens dagteekent van den oudsten tijd der fransche monarchie de rekenkamer van lodewijk de xi verleende aan den baljuw van het paleis twintig sous tournooisch voor drie maskerade koetsen op de pleinen in onze dagen laten deze
marius was in de uiterste verwarring in dien jean valjean begon hij een edel verheven wezen te vermoeden een ongehoorde groote stille deugd die nederig in haar grootheid was verscheen voor hem
ik neem genoegen met het landelijk leven met het marmeren en gouden tooverpaleis het droge geluk gelijkt droog brood men eet maar men houdt geen maaltijd
de overgang was verbazend in het midden zelf der stad was jean valjean uit de stad verdwenen en in een oogwenk in den tijd waarin men een deksel kan oplichten en
marius was haar als in licht verschenen zij ontwaakte met de zon in haar oogen zoodat het haar aanvankelijk voorkwam als droomde zij nog
die niet opstond bij de komst van den senaat en gelijk eutropius zegt als koning schier als tiran handelde regia ac
de jonge maagd is slechts een heldere droom en nog geen beeld haar leger is verborgen in het donkere gedeelte van het ideaal een onbetamelijke blik kwetst dit lichtbeeld hier is aanschouwing ontheiliging
het riool steeg op in de keel der stad en parijs had den nasmaak van zijn slijk deze overeenkomst van het riool met de wroeging had iets goeds t waren waarschuwingen die trouwens zeer kwalijk genomen werden
marius drie dagen afwezig t was verschrikkelijk goede god thans was deze nood deze beproeving des hemels
dat de bruid bij den bruidegom komt om zich het hof te laten maken maar de langzame beterschap van marius had tot die gewoonte aanleiding gegeven en de armstoelen in de straat
helaas men verbergt de schoonheid als iets leelijks sedert de revolutiën draagt alles pantalons zelfs de danseressen zij moeten ernstig en doctrinair zijn
vooreerst wil ik vadertje dat ge mij komt omhelzen hoe is t gij zegt niets in plaats van mijn partij te trekken wie heeft mij zulk een vader gegeven
slechts ten gevolge der verwarring van zulk een dag konden dergelijke rampzaligen in dien tuin zijn zoo de opzichters hen gezien hadden zouden zij die lompen weggejaagd hebben
maar waartoe diende het ervan te spreken om zich voor zijn geheimhouding te doen betalen hij had of meende iets beter te hebben om te verkoopen en waarschijnlijk zou deze verklaring zonder eenig bewijs aan den baron pontmercy gedaan
zoodra zij uit het gezicht waren legde de oudste zich met den buik op den afgeronden rand van den vijver en dien met de linkerhand krampachtig omklemmende en zoodanig over het water gebogen dat hij er schier in viel stak hij met de rechterhand zijn stokje naar den koek
hij naderde een venster opende het wagenwijd alsof hij vreesde te stikken en voor de duisternis staande begon hij in de straat tot den nacht te spreken
of het van de zijde aan te vallen was alles gedaan jean valjean aanschouwde het huis tegenover zich de barricade bezijden hem en toen zag hij naar den grond met de kracht van den uitersten nood alsof hij er met zijn oogen een gat in had willen boren
de harmonie zal zich herstellen tusschen de ziel en de ster en zal om de waarheid wentelen gelijk de ster om het licht vrienden het uur waarin wij zijn en waarin ik tot u spreek is een treurig uur
javerts blik was vreeselijk jean valjean was bewegingloos onder javerts aanvatting evenals een leeuw die zich door een lynx zou willen laten vatten
toen zonk zijn borst ineen zijn hoofd waggelde als werd hij door de bedwelming des doods bevangen en zijn beide handen op zijn knieën rustende krabden krampachtig met de nagels op de stof van zijn broek
hij moest wel zeer in gedachten verdiept zijn daar hij niet verder naar deze verontrustende redding door het riool onderzocht en zelfs jean valjean's zwijgen op deze vraag niet opmerkte
de heer de gillenormand wendde zich tot allen die in de kamer waren en riep spreekt toch luid gij allen maakt gedruisch kom aan een weinig leven opdat de kinderen op hun gemak met elkander kunnen spreken
in den wachtpost van het chateletplein juni omstreeks één uur s morgens javert droogde de versche inkt op het papier
ieder pas getrouwde moet een prins aldobrandini zijn maakt gebruik van deze eenige minuut des levens om met de zwanen en adelaars naar den hemel te vliegen
t scheen alsof dit afgesproken was ieder meisje heeft een geleider noodig cosette zou niet zonder den heer fauchelevent kunnen komen voor marius was de heer fauchelevent de voorwaarde van cosettes komst hij nam ze aan
hier losten zich de vragen in tallooze raadsels op afgronden openden zich in afgronden en marius kon zich niet meer tot jean valjean buigen zonder te duizelen wie was toch deze ondoorgrondelijke man
dit wist men nog niet te zeggen t was een ernstig verschijnsel dat zij de bewusteloosheid hadden veroorzaakt uit dergelijke bewusteloosheid ontwaakt men niet altijd
tusschen zijn tanden was asch welaan tast in uw geweten en raadpleegt met uw hart de statistieken bewijzen dat de sterfte der verlaten kinderen vijf-en-vijftig percent is
het menschelijk geweten altaar geworden geen haat meer de broederschap in de werkplaats en de school als straf en belooning de openbaarheid arbeid voor allen recht voor allen
onder de dooden waren vier nationale garden uit de voorstad enjolras liet hun uniformen ter zijde leggen enjolras had aangeraden twee uren te slapen een raad van enjolras was een bevel evenwel maakten er slechts twee of drie gebruik van
intusschen stroomt de algemeene rijkdom naar de rivier en er bestaat een lek een lek is het juiste woord europa gaat aldus te gronde door
af het water van parijs opneemt en zich door het riool amelot boven het oude eiland louviers in de seine
der vreugd laat wandelen dat alles voorwaar is treurig maar wat er aan te doen deze met linten omstrikte en gebloemde slijkkarren worden door het gelach der menigte gehoond en uitgescholden het gelach van allen is medeplichtig aan de algemeene verlaging
eeuwigdurende beweging onmogelijk is zou dan eeuwigdurende opoffering geëischt kunnen worden de eerste stap is niets de laatste is moeielijk wat was de zaak champmathieu bij het huwelijk van cosette en de gevolgen ervan wat is dit naar het bagno
al uw zaken ik geloof dat ge een klein koffertje hebt waaraan ge veel waarde hecht daarvoor heb ik een eereplaats gereed gemaakt ge hebt mijn grootvader geheel voor u gewonnen hij houdt van u wij zullen te
kunnen er in het leven te veel geur te veel ontloken rozen te veel zingende nachtegalen te veel loof te veel morgenrood zijn kan men elkander te veel beminnen kan men te ingenomen met elkander zijn
enjolras verscheen weder hij kwam terug van zijn adelaarsvlucht in de duisternis buiten de barricade met over de borst gekruiste armen met de hand aan zijn mond luisterde hij een oogenblik naar deze verheuging
vandaar een verwijdering die ten opzichte der ouden ongelukkig ten opzichte der jongen onwillekeurig is deze verwijdering eerst ongevoelig neemt allengskens toe gelijk iedere scheiding van takken
ik heb de schako's van het vijfde linieregiment en de guidevlagjes van het zesde legioen herkend binnen een uur zult ge aangevallen worden
de aanvallen volgden elkander op de ijselijkheid nam steeds toe toen ontstond op dien hoop straatsteenen in deze chanvreriestraat een strijd die de muren van troje waardig was
aan geen der verschillende agenten welke marius gebruikte gelukte het thénardiers spoor te vinden de verdwijning van dezen persoon scheen volkomen vrouw thénardier was gedurende het onderzoek van het proces in de gevangenis overleden
hoe eenvoudig en gewoon een huwelijksvoltrekking ook zij veroorzaken de afkondiging der geboden de op te maken acten het stadhuis de kerk toch altijd eenige drukte
twintigmaal toen hij in het rijtuig tegenover jean valjean zat had de tijger der wet in hem gebruld twintigmaal had hij zich geneigd gevoeld op jean valjean aan te vallen hem te grijpen en hem in hechtenis te nemen
de moeder moest in haar graf tevreden zijn geweest haar dochtertje rouw te zien dragen en bovenal dat zij goed en warm gekleed was
en hij maakte hiervan gebruik om alle geveinsdheid te laten varen en snel te loopen in weinige oogenblikken was hij aan den hoop afbraak en ging er omheen
was dit te verduren neen het was zulk een geweldige toestand als er slechts een zijn kon slechts op twee wijzen kon hij er uitkomen
wat was van dien man dien geheimzinnigen man geworden welken de koetsier uit het hek van het groote riool had zien komen den bewusteloozen marius op zijn rug dragende
dit had hem behaagd hij had zijn eigen zaken in de plaats der openbare zaken gesteld was dit niet beneden alles telkens wanneer hij zich tegenover deze voorbeeldelooze door hem gepleegde daad plaatste
ja dat bestond javert zag het raakte het aan en hij kon het niet alleen niet loochenen maar hij was er zelf in betrokken t waren feiten t was ontzettend dat zulke feiten konden voorkomen
en men was dicht bij de kromming der seine in de nabijheid der brug van jena waar de oever steeds smaller wordend in een landtong eindigt en in het water verdwijnt
combeferre omringd door studenten en werklieden sprak van de gesneuvelden van jean prouvaire van bahorel van mabeuf en zelfs van cabuc alsmede van enjolras strenge droefheid hij zeide
totdat ge philemon en baucis zult zijn doet zoo dat wanneer gij bij elkander zijt u niets ontbreke en dat cosette voor marius de zon en marius voor cosette de wereld zij
t scheen of zij bevreesd was te ontwaken haar verbaasde schuchtere houding gaf haar iets onuitsprekelijk bekoorlijks bij het terugkeeren namen beiden in het eerste rijtuig plaats marius bij cosette de heer
de godinnen waren door de zon in haveloozen staat gebracht aan alle zijden vielen de stralen om haar om den grooten vijver was de aarde reeds hard gedroogd er was wind genoeg om hier en daar kleine stofwolkjes te doen opgaan
dat er geen recht toe heeft wijl mevrouw de barones van hooge geboorte is het toonbeeld der deugd mag niet langer met de misdaad samenwonen zonder zich zelf te schaden
de gelijkheid burgers is geen even hooge wasdom van den geheelen plantengroei geen maatschappij van hooge grashalmen en kleine eiken
de vertakkingen aangeven benevens de strooming ter plaatse waar zij zich verdeelden van ieder der bekkens den omvang onderzoeken de kleine riolen die op het groote riool uitliepen peilen
wien is dit gegeven daarvoor moeten in den hemel verkiezingen plaats hebben allen zijn wij zonder dat wij het weten candidaten de engelen stemmen cosette en marius waren gekozen cosette was op het stadhuis en in de kerk fraai en treffend
ik heb nicolette gezonden men antwoordde altijd hij is afwezend sinds wanneer zijt ge terug waarom hebt ge t ons niet laten weten weet ge wel dat ge zeer veranderd zijt o ondeugende vader gij zijt ziek geweest en wij hebben er niets van geweten
het personage gevoelde de noodzakelijkheid om zijn prijs een weinig af te slaan mijnheer de baron zeg tien duizend francs en ik spreek ik herhaal dat ge mij niets kunt berichten ik weet al wat ge mij zeggen wilt
hebt ge opgemerkt dat alle kleine kinderen blond zijn hoe komt dat hij is een zoon van een dier bandieten der loire maar de kinderen zijn onschuldig aan de misdaden hunner ouders ik herinner hem mij toen hij niet grooter was dan zoo
ik geloof dat dit het best ware antwoordde marius koel ik zal haar niet meer zien mompelde jean valjean en hij trad naar de deur
deze soldaten zijn priesters de fransche revolutie is een beweging van god overigens zijn er en wij moeten deze onderscheiding voegen bij de onderscheidingen bereids in een vorig hoofdstuk gemaakt
overigens kon cosette zich niet herinneren wat marius haar nopens deze afwezigheid had gezegd die slechts één dag moest duren en welke verklaring hij er haar van gegeven had
toen de politiemannen de galerij du cadran verlieten meenden zij gerucht van voetstappen in de richting van het ringriool te hooren t waren inderdaad de voetstappen van
het hoofd en de aanvoerder was bij verstek ter dood veroordeeld dit vonnis was het eenige dat van thénardier overbleef en het wierp op den begraven naam zijn akelig schijnsel als een kaars naast een doodkist
beefde hij van het hoofd tot de voeten waartoe te besluiten er bleef hem slechts één middel over haastig naar de straat de lhomme armé terug te keeren en jean valjean in hechtenis te nemen
de voortbrengselen der aarde vertienvoudigd worden en het vraagstuk der armoede aanmerkelijk vereenvoudigd zijn voeg daarbij de wegruiming van de daarop azende woekerdieren en het raadsel zal opgelost wezen
courfeyrac deed zijn das af en verbond er marius hoofd mede men legde gavroche op de tafel waarop mabeuf lag en spreidde over beide lichamen den zwarten doek hij was groot genoeg voor den grijsaard en den knaap
de vrouw in den knop is heilig het onschuldige bed dat zich ontbloot deze hemelsche halve naaktheid die
ik was zoo treurig ik heb mij den tijd niet gegund mij te kleeden ik moet er afzichtelijk uitzien wat zullen uw verwanten wel zeggen mij met zulk een verkreukt kraagje te zien spreek toch ge laat mij alleen
evenwel gaf hij er zich rekenschap van hij herinnerde zich zijn bedwelming zijn dronkenschap van cosette de liefde die alles verzwolg
ten vierde men kan zich niet verklaren waarom het bijzondere reglement der gevangenis der madelonnettes den gevangene een stoel verbiedt zelfs zoo hij dien wil betalen
mijnheer zei jean valjean ik moet u iets zeggen ik ben een oude galeiboef de grens der hoorbare scherpe klanken kan misschien evenzeer voor den geest als voor het oor overschreden worden
kortom hij deed zich te dier zake kleine verwijtingen en vreesde berisping van marius om zich uit de verlegenheid te redden nam hij het eenvoudigst middel te baat hij loog afschuwelijk burger zeide hij
t geen te parijs niets zeldzaams is vroeger had hij terloops zijn dochters hooren spreken van een zeer arm jongeling marius genaamd die in het huis woonde
dit behoorde tot de lagere streken der muiters der misdadigers der ellendigen nu deinsde javert terug en schrikte eensklaps voor deze ongehoorde verschijning een afgrond boven zich
neen antwoorden cosette vroeg niet verder daar zij op de wereld slechts één behoefte had marius voegen wij hierbij dat marius en cosette insgelijks afwezig waren geweest
nu wist cosette niet meer wat te denken zij hield op met bevelen en begon te vragen waarom en ge kiest om mij te zien de leelijkste kamer van het huis t is hier afschuwelijk
wanneer jean valjean zijn bezoek wilde verlengen en het uur doen vergeten hield hij een lofrede op marius hij vond hem schoon edel moedig geestig welsprekend goed
t is spoedig gezegd vrienden er komt een dag na dezen en op dien dag zult gij er niet meer zijn maar uw gezinnen zullen er zijn en lijden
toen zeide marius tot cosette wij hebben gezegd dat wij onzen tuin in de straat plumet eens wilden wederzien laat ons thans gaan men mag niet ondankbaar zijn
bij deze vreeselijke opstijging verblind door het bloed woedend als halve wilden in de kamer der eerste verdieping slechts een man stond er nog overeind t was
en dat een ondergeschikte tegenover een boven hem staande met wien hij niet eenstemmig is geen ander middel overschiet dan zijn ontslag maar hoe zou hij het aanvangen om god zijn ontslag aan te bieden
dat gebeurt niet wat zou uw tante gezegd hebben ge laagt drie vierde van den tijd geheel naakt mijn jongen vraag nicolette die u geen minuut verlaten heeft of er een vrouw tegenwoordig kon zijn
ook zij konden in den put afdalen en hem doorzoeken er was geen minuut te verliezen hij had marius op den grond gelegd raapte hem weder op dit is het ware woord nam hem weder op zijn schouders en ging stoutmoedig in deze duisternis voorwaarts
hinderlijk wat wie hinderlijk hernam marius denkt ge dan dat ge hier zult blijven wij nemen u mede
maar daarop werd haar hart beklemd sinds drie dagen had zij marius niet gezien zij zeide tot zich zelve dat hij haar brief moest ontvangen hebben dat hij wist waar zij was dat hij zoo schrander was en wel middel zou vinden om tot haar te komen
want nu vond marius deze herinnering duidelijk weder welke in zijn aandoeningen was te voorschijn gekomen als de sympathetische inkt bij het vuur deze man was in de barricade hij streed er niet wat was hij er komen doen
niet omdat zij niet bij hem waren opgekomen maar omdat zij hem beangstigd hadden het verblijf van jondrette de barricade
oogen aldus was het strafrecht een vonnis het gezag der wetten de arresten der hooge gerechtshoven de rechterlijke macht de regeering de voorkoming en bedwinging der misdaad de officiëele wijsheid de wettige onfeilbaarheid het beginsel van het gezag
den eenen in de richting van bercy den anderen in die van passy en dat het gelijk zijn naam aanduidt de onderaardsche gordel van parijs van den rechteroever is
t was een treurig tweegevecht eenigen tijd later gevangen in het raderwerk van een dier geheimzinnige avonturen waarin de hartstocht is gemengd
t is een vesting zei courfeyrac glimlachend maar tevens een muizenval enjolras liet bij de deur der herberg een dertigtal straatsteenen opeenhoopen die zeide bossuet te veel uit de straat waren genomen
daar huist in den vochtigen dampkring de rat die de eigenaardige vrucht van parijs schijnt tweede hoofdstuk de oude geschiedenis
allengs evenwel zag hij een flauw schijnsel hetzij dat verwijderde roosteropeningen eenig schemerlicht in deze dikke duisternis wierpen hetzij dat zijn oogen er aan gewoon werden
hield zich drie dagen staande den vierden dag handelde men zooals te zaatcha en te constantine men brak openingen in de huizen kwam over de daken en de barricade werd genomen
maar riep hij waarom zegt ge mij dit alles toch wat dwingt er u toe ge kondt uw geheim voor u zelven behouden ge zijt noch verraden noch wordt vervolgd
t is het tevreden geloei der ossen des avonds t is geurend hooi gouden koren brood op uw tafel warm bloed in uw aderen gezondheid vreugde leven
en met wanhoop dacht hij er aan dat hij zelf voor zulk een verrassing bezweken was hij was gedwongen te erkennen dat er goedheid bestond deze tuchteling was goed geweest
du calvaire die beter geschikt waren voor een onderhoud onder vier oogen dan de matten stoelen in de straat de lhomme armé hadden ze bestendigd marius en de heer fauchelevent zagen elkander maar onderhielden zich niet met elkander
hij herinnerde zich den doodsangst waarin hij acht jaren geleden in de staat polonceau was geweest en op welke wijze het hem gelukt was te ontsnappen
het oog van den man moet nog eerbiediger zijn voor het opstaan van een jong meisje dan voor het opgaan eener ster de mogelijkheid van te kwetsen moet den eerbied nog verhoogen
juist op het oogenblik dat de kogel tegen de barricade sprong sprong gavroche er in hij kwam van den kant der zwanenstraat en was vlug over de nevenbarricade tegenover de stegen der kleine truanderie geklauterd
derde hoofdstuk de onafscheidbare wat was er van jean valjean geworden na op de vriendelijke vermaning van cosette gelachen te hebben sloeg niemand meer acht op jean
maar ge moet nog shawls hebben mijnheer pontmercy laat mij als vroeger tot haar spreken t zal niet lang meer duren en cosette zeide hem
joly een kat in een dakgoot ziende zwerven trok hieruit de volgende wijsbegeerte wat is de kat sprak hij t is een middel van herstel
de verschillende tooneelen en toestanden waren uitgeput of stonden het te worden de gesteldheid was van kritiek dreigend geworden en zou waarschijnlijk van dreigend wanhopig worden
ik ken noch mevrouw bagration noch mijnheer dambray zeide hij ik heb van mijn leven geen voet noch bij de eene noch bij den ander gezet
dan onderwerpt zij zich en neemt stoïcijnsch in de plaats der overwinning de nederlaag aan zij dient zonder zich te beklagen