AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zij hadden ongeveer een half uur gereden toen zij een drom van ruiters zagen naderen dat zal uw heer vader met zijne gasten zijn bertha zeide gijsbrecht van ijselstein ik denk dat hij ongerust geworden is en u komt zoeken
de graaf en van borselen hadden aan eene tafel plaats genomen twee klerken ieder met eene lessenaar voor zich zaten aan weerskanten eerbiedig naderde gijsbrecht den jongen graaf en heette hem ook namens den bisschop hartelijk welkom in het vaderland met een snellen blik nam hij beide mannen op
bertha zwijgt zij weet niet wat zij antwoorden moet eindelijk zegt zij over een uur zult gij mijn antwoord vernemen ik wil de bezetting over uw voorstel raadplegen de dappere mannen hebben daarop recht
ja met u klonk het droge antwoord de graaf namelijk wenscht van u te vernemen hoe uwe houding zal zijn ingeval de bisschop het gesloten tractaat ontrouw mocht worden en opnieuw het zwaard tegen holland trekken mocht
al sneller en sneller volgden de tonen elkander op al vuriger bruisten de klanken door de zaal tot eindelijk een krachtig slotaccoord het einde aankondigde
zijn alle schepenen tegenwoordig vroeg aloud terwijl hij in den rechtstoel plaats nam allen klonk het korte antwoord dat dan de gevangenen binnengebracht worden en verzoek den heer van vianen die beneden wacht hier plaats te nemen
maar nu nu zij zich heeft teruggetrokken in de duistere eenzaamheid van haar vertrek want het is avond zie nu vloeien de tranen rijkelijk langs hare bleeke wangen en ontsnapt zucht op zucht aan haar geprangden boezem aan de hevigste smart ten prooi werpt zij zich op de knieën en heft de handen ten hemel
fulco beefde van af keer en ergernis wat een ellendig schepsel neen peer niets van dien aard wordt er van je gevergd dat kind willen we alleen in onze macht hebben om als gijzelaar te dienen vianen weet dan dat het leven om leven gaat als hij dan ijselstein nog durft dooden kun-je me dat kind in handen spelen
uit de vrijmoedige blikken die zij op de edellieden werpen spreekt zelfvertrouwen zij schijnen er van overtuigd te zijn dat zij weldra toegejuicht zullen worden alleen de minstreel zelf is een grijsaard zijn uiterlijk teekent hem als een man die de zestig reeds lang achter zich moet hebben
bij die woorden wees bertha naar het vaandel dat van den toren wapperde dat willen we dat willen we klonk het uit honderd monden laat de vijanden komen wij zullen ze afwachten leve onze dappere edelvrouwe bertha wenkte met de hand om stilte
pratende lachende en joelende bewoog zich de menigte rondom het veld of verdrong zich om de stellages door rondreizende kunstenmakers of kooplieden opgericht
weldra schudde hij van het lachen bij de snakerijen die hij hoorde en die hem al spoedig den indruk deden verliezen door den zanger bij hem gewekt komt menschen klinkt het van
wat nu vianen gij weigert toch niet te drinken ter eere van jonkvrouw van arkel en hulde te brengen aan den overwinnaar van het tournooispel kom vergeet evenals iedereen in uw geval zou doen de geleden nederlaag en breng hulde aan hem die haar verdient t was een eerlijke kamp
genade genade kermt hij zich in de duisternis terugtrekkende ellendige schurk schreeuwt jonker jan terwijl zijn zwaard dreigend boven het hoofd van den verrader flikkert peer wijkt op zijde het zwaard mist genade genade kermt hij opnieuw
ik wist ook wel dat een jonker van asperen geen lafaard kon zijn maar waarom wil-je dan zoo graag vr middernacht op den burcht zijn de jonker zweeg hij schaamde zich de oorzaak van zijne vrees te noemen
nooit zou hij dien naam meer durven noemen want hij begreep maar al te goed hoe dan zijne vijanden zouden meesmuilen en vrienden had hij niet als hij dat nog nooit geweten had zou hij het wel hebben kunnen opmaken uit het gejubel dat uit de menigte opsteeg ter eere van ijselstein toen deze hem uit den zadel deed storten
een uitbundig gejuich was zijn loon gouden sieraden en juweelen ringen werden hem voor de voeten geworpen het regende als het ware goudstukken om hem heen doch de grijsaard verwaardigde zich niet die schatten van den grond op te rapen hij liet het verzamelen van de rijke geschenken aan zijne dienaars over
gij ridders dienstb'ren edelknapen trekt op met moed aanvaardt het kruis verwerft het hemelsch vaderhuis god wil den strijd op dan te wapen god gaat u voor op d eerebaan het kruis verwint de halve maan
behendig werden zijne kleederen losgemaakt en waarlijk daar kwamen de langgezochte sleutels voor den dag de oude minstreel greep ze haastig aan en verborg ze onder zijn mantel nu naar beneden riep hij maar laten we voorzichtig zijn neem jij de lamp mede wolfgang en doof haar uit kunt ge straks licht maken
met mannenmoed wierp hij zich overal tusschen de strijdenden waar het gevecht het heetst was en telkens week de vijand als zijne gevreesde strijdleus gehoord de scherpte van zijn zwaard gevoeld werd
een beter plan vroeg heer otto nieuwsgierig ja edele heer eigenlijk heb ik wel twee plannen het is nu maar de vraag welk daarvan de meeste kans van slagen aanbiedt laat hooren fulco ik vrees dat ze beide wel mislukken zullen maar in elk geval kunnen we dan toch het beste uitkiezen
zulk eene kat werd op balken door de lieden die er in plaats genomen hadden langzaam vooruit geschoven totdat zij de gracht had bereikt die het kasteel omringde zij bevatte alles wat noodig was om die gracht te dempen
voor ijselstein en bertha maar zoo gemakkelijk liet vianen zich niet verslaan hij had een deel der vluchtenden verzameld en viel met onstuimigen moed op zijne vijanden aan
op zekere voorwaarden heer van vianen zegt bertha welke zijn die ik eisch niet veel heer zegt bertha ik wensch alleen vrijen en eervollen uittocht voor mij voor de dappere mannen die mij zoo trouw hebben verdedigd en voor de vrouwen en kinderen die hier een toevlucht hebben gezocht
weer dreunde het dat het door het geheele kasteel weergalmde t was een angstig gehoor daar kwam bertha aan men rammeit den muur jonker sprak zij kalm zijn de mannen niet te vermoeid om nog een uitval te wagen
ja heer klonk zacht het antwoord op die voorwaarden heb ik den burcht overgegeven alleen moet ik er nog bijvoegen dat de andere helft der bezetting niet alleen het leven maar ook de vrijheid erlangen zal dat is uitdrukkelijk bepaald
wat dan wel je begrijpt toch dat vianen niet zal rusten voordat hij me in handen heeft neen ik dank je dus je doet het niet vroeg fulco neen ik moet je ronduit zeggen dat ik het niet aan durf
en het tweede fulco vroeg de edelvrouwe bedaard terwijl ze den jongman met welgevallen aanzag mijn tweede plan is moeilijker vrouwe en vereischt meer voorbereiding misschien is het u niet onbekend dat men mij te ijselstein wel eens den minstreel noemt dat weet ik
de noorman godfried dringt vooruit daar ziet hij jonkvrouw adelheide ik eisch de meesteres tot buit die zeker lang mijn komst verbeidde schenkt aan geen sterveling genâ voor mij de bruid haha
dat vonnis zal dus de dood zijn herneemt bertha somber heer aloud kent geene andere vonnissen welnu dan zullen we sterven met het zwaard in de vuist liever den dood op de muren dan den dood op het schavot
doch in elk geval geloof ik toch dat ik zoo de meeste kans heb om mijn doel te bereiken want het is waarlijk geen gemakkelijke onderneming toevallig dat ik dien braven peer nu juist ontmoet vooreerst zal hij nog wel niet terugkomen
t werd een walgelijk tooneel overal zag men de ergerlijkste dronkenschap de meesten lagen met het hoofd op de tafel of waren op den grond gevallen met schorre stem beproefde hier en daar nog een enkele een liedje aan te heffen maar de tong weigerde den dienst en weldra ging het over in een onverstaanbaar
zou ik aan een schurk maar gewillig geven waarom hij vraagt vervolgde de jonkvrouw fier neen gijsbrecht daarvoor stroomt mij te veel arkelsch bloed door de aderen ik duwde den schurk met zooveel kracht van mij af dat hij tegen den grond viel maar
ik ga trachten heer gijsbrecht te verlossen jonker ik kan het niet van mij verkrijgen hem aan zijn lot over te laten t zal wel moeilijk gaan daaraan twijfel ik niet maar toch wil ik het beproeven tijdens het gevecht zal ik trachten door den vijand heen te breken en mij in veiligheid te brengen vaarwel jonker en houd goeden moed
het ongelukkige ijselstein zoo moedig verdedigd nadert zijn val bertha weet het maar toch heeft nog niemand een traan in haar oog gezien toch spreekt zij haren mannen nog moed in en wijst hen vol fierheid op ijselsteins wapen aan den toren
daar gaf de jonge bruid het teeken en de kamprechter riep met luide stem laisser aller laat begaan de ruiters drukten de sporen in de zijden hunner paarden en reden met eene ongekende vaart op elkander in
wist dan de machtige aloud niet hoe het kookte en bruiste in de harten en hoofden der dordtenaars die het gejuich van uit de verte konden hooren wist hij het niet hoe gekrenkt die vrije poorters waren door zijne trotschheid en heerschzucht en hoe zij zich in hunne rechten aangetast achtten door zijn eigenmachtig bestuur
eere den overwinnaar eere den onbekende juichte het volk men zwaaide met stokken en doeken de muziek schetterde de lucht daverde van het gejubel eere den onbekende eere heer gijsbrecht van ijselstein schreeuwde fulco die met ademlooze spanning het gevecht gevolgd had
dan eten lachte fulco je ziet er bleek genoeg voor uit neen meer slaag dan mij lief is wilde ik zeggen daar geef je misschien wel reden toe hernam fulco plagend daar de uitdrukking van s mans gelaat hem in t geheel niet beviel toch niet toch niet doch laat ik de paarden maar op stal zetten ik heb geen lust om
ik ben van plan het kasteel tot het uiterste te verdedigen wij kunnen den strijd lang volhouden want we zijn ongeveer honderd man sterk het kasteel is in alle opzichten weerbaar en we hebben een grooten voorraad levensmiddelen in onze schuren
twijfelde niet langer of peer had hem bedrogen hij had dat kind wel al twintigmaal kunnen grijpen mompelde hij was ik zelf maar gegaan dat was vrij wat verstandiger geweest
ik wil op staanden voet uw besluit weten welnu dan zult ge mijn besluit hooren riep gijsbrecht met donderende stem mijn besluit is dat ik mij de wetten niet laat stellen door een moordenaar en indringer
dat is waar hij kijkt precies alsof iemand hem op zijne eksteroogen trapt nu en ten vijfde dat is er niet jonker maar aan deze vier gegevens heb ik genoeg om de gevolgtrekking te maken dat niemand anders dan hij gisterenavond jonkvrouw bertha heeft aangerand
en dat scheen waarlijk wel zoo want fulco was zoo vroolijk dat het onmogelijk was te gelooven dat hij nog aan andere dingen kon denken hij wist zijne buren kostelijk te vermaken wat duidelijk bleek uit het vroolijk gelach dat zich telkens rondom hem deed hooren
daar is uw heer aan t kruis gestorven om uwe zonden te voldoen uw boozen lust uw schuld ten zoen en heeft uw zaligheid verworven thans geldt het jezus naam en eer trekt op ten strijde voor uw heer
is zijn rijk ten einde vulde de bisschop aan doch nu moet er nog rekening met hem gehouden worden en ik in de eerste plaats ben daartoe verplicht want de vredesvoorwaarden die mij gesteld worden zijn zeer hard ik moet zelfs afstand doen van de leenheerschappij over de kasteelen van amstel en woerden een zware
voor den wapenkoning houdt hij halt op de vraag van deze wie hij is en wat hij verlangt klinkt zijn antwoord ik witte heer van haemstede daag elken ridder wie hij ook zij ten strijde met speer en zwaard ter eere van de schoone jonkvrouw bertha van arkel
hoofdstuk besluit hoewel de rust in dordrecht spoedig hersteld was had toch het gebeurde voor het graafschap de gewichtigste gevolgen
bertha schikte zich blijkbaar in het onvermijdelijke want zij sprak over allerlei zaken behalve over haar droom en toen zij een uur later een teeder afscheid van gijsbrecht nam hield zij zich zoo flink dat het scheen of zij er zelfs niet meer
als de zaak z staat edele heer zeide de veerman tevreden nu hij van goudstukken hoorde spreken ben ik geheel tot uw dienst maak dan voort want mijne vervolgers zitten mij op de hielen nog eens hoe meer spoed hoe grooter belooning als ge mij redt zult ge het u niet beklagen
iedereen drong naar voren om met gijsbrecht en bertha te klinken en in dat gedrang had niemand er eerst erg in dat heer hendrik van vianen geen deel nam aan die eerbewijzingen doch daar bemerkte plotseling brederode het en vertoornd over zooveel onwellevendheid riep hij
de lafaards mompelde hij hoe vreezen zij mijne macht hij stond op en begaf zich naar de rechtzaal waar de schepenen van dordrecht reeds vergaderd waren en op zijne komst wachtten toen hij binnentrad stonden zij op en
en daarbij ontging hem nu nog zijne prooi de gehate gijsbrecht in wiens dood hij zich zoo innig verheugd zou hebben dat plan moest hij nu opgeven zoo hij zijn kind niet in hetzelfde lot wilde doen deelen want hij begreep natuurlijk zeer goed dat het dan leven om leven zou gaan
daar opende de grijsaard den mond en met eene heldere schoone stem die iedereen verrukte en die bij zulk een ouden man door niemand verwacht werd zong hij het roerende lied van de jonkvrouw die in den vroegen morgenstond haar ridder vermoord in het veld vond liggen
niemand vroeg bertha nog eens bedenkt vrienden dat het een hevige strijd zal zijn en dat er geen genade is indien we overwonnen worden doch niemand verlangde heen te gaan zelfs peer niet
snel daalden zijne slagen op de hoofden der aanvallers neder en vielen sommigen dezer gewond ter aarde doch tegen de overmacht was hij niet opgewassen een gedeelte der bende vereenigde zich nu tegen hem en dwong hem om zij het ook strijdende te wijken terwijl de overigen zich van heer gijsbrecht meester maakten en hem van het paard sleurden
en wilt ge weten wie de schurk is die dat feit durfde ondernemen daar staat hij t is peer de eigene van den heer van vianen laat hij het ontkennen als hij durft
laat het onder hen gisten en bruisen laten zij de vuisten dreigend opheffen als zij zijn kasteel voorbijgaan of het zwaard met trillende hand bij het gevest grijpen hij vreest hen niet zij zullen het niet wagen zich tegen hem te verzetten zij vreezen zijne wraak
ik ben het met u eens het plan is niet moeilijker uit te voeren dan het rooven van vianens kind ik hoop het van harte zeide heer otto maar weet ge wel eens waar hij gevangen gehouden wordt
daar vlogen zij opnieuw op elkaar in zoo mogelijk nog woester dan te voren en weer met denzelfden uitslag de onbekende hield stand als eene rots vianen bleef terwijl de speer aan zijne hand ontviel slechts met groote moeite in den zadel
welnu zeide fulco dan zal ik het wagen morgen ga ik naar utrecht om mij alles aan te schaffen wat ik noodig heb en eer we eene week verder zijn is heer gijsbrecht hier of nu of of ik deel zijne gevangenschap
o is dat de bedoeling riep fulco met een verhelderd gelaat uit dat is waar het kan mij van dienst zijn doch laat ik nu gaan de duisternis kan mij misschien nog helpen hij koos zich een van de vlugste paarden uit die in den welvoorzienen stal stonden en zat weldra weer in den zadel hij was zoo geheel vervuld van zijn plan dat hij bijna geene vermoeidheid voelde
dodo vertrok de jonker en fulco namen bij bertha aan eene prachtige gebeeldhouwde tafel plaats de edele vrouwe schonk haar trouwen dienaar eigenhandig een beker wijn in waarvan fulco al spoedig bijna geheel op streek kwam
in allerijl vlogen de beide mannen de trappen af en de lange gang door dodo met een brandenden fakkel in de hand beiden het zwaard in de vuist daar naderen zij de poort en tegelijkertijd klinkt hun trompetgeschal in de ooren de vijand stond gereed
je zoudt eigenlijk van mijn onfeilbaar middel gebruik moeten maken goede vriend zeide hij probatum est heb-je dan een goed middel tegen kiespijn vroeg de cipier verheugd
dat gaat verkeerd riep hij peer toe wij verliezen o hemel kermde peer wat zal mij nu gebeuren niet veel goeds riep fulco terwijl hij opnieuw zijn paard de sporen gaf een voorbeeld dat peer hem zoo ijverig navolgde dat het bloed zijn arme paard langs de beenen droop
we winnen heer zeide hij k geloof het ook fulco maar we hebben toch weinig kans om te ontkomen zij zullen de vervolging niet opgeven en we zijn op een eiland voort schimmel voort jammer genoeg meende fulco anders kregen ze ons stellig niet
bevond fulco zich aan deze zijde van den burcht dan klonk vianens strijdkreet aan gene en spoedde hij zich naar gene zijde dan hoorde hij aan deze diens aanmoedigende stem en lang gunde hij zich geen tijd tot zoeken hij kon dien beter besteden
zoo was de toestand in zake s lands regeering op het oogenblik dat heer gijsbrecht als gevolmachtigde van den bisschop te veere aankwam het was dus waarlijk geen wonder dat hij met ongeduld het oogenblik te gemoet zag waarop hij voor den jongen graaf en diens machtigen beheerscher zou moeten verschijnen
in elk balletje zal een penning worden verborgen z dat hij geheel onzichtbaar is wie nu een hollandschen penning trekt zal het leven behouden de leuvensche penningen daarentegen veroordeelen tot de galg
te vlaardingen vernam men dat zij reeds van wal waren gestoken om zich naar zeeland te begeven doch dat zij door windstilte verhinderd waren verder te gaan ijlings begaf men zich in booten en visschersvaartuigen en roeide hen achterna
ik genaamd de onbekende ridder met de gele handschoen verklaar ter eere van jonkvrouw van arkel de uitdaging van heer hendrik van vianen aan te nemen
een pond machtige heer geen penning minder ik zal dit stuk zijde toch maar van u nemen koopman besloot de edelvrouw na lange weifeling hoewel ik het zeer duur vind
niet zoodra is het uur verschenen of door bazuinen klaroengeschal worden de ridders opnieuw ten strijde opgeroepen de kamprechters met hunne dienaren hebben hunne plaatsen wederom ingenomen weer geven de bazuinen een sein en nu rijdt een zwaar gewapend ridder gevolgd door zijn schildknaap het krijt binnen
ik zou mij al erg bedriegen als al de belegeringswerktuigen niet verbrand waren en dan heeft hij minstens veertien dagen noodig om weer zoover gereed te komen als hij nu reeds was en tijd gewonnen is veel gewonnen misschien zelfs wel alles
neen dat bedoel ik niet zeide fulco die met moeite zijne walging bedwong je behoeft vianen niet te dooden t is veel gemakkelijker hij heeft immers een kind
als nu de lange arm van het kasteel af naar beneden getrokken en dan losgelaten werd vloog hij door de zwaarte aan de andere zijde met groote snelheid omhoog en wierp den inhoud van den bovensten bak met ontzettende kracht tegen of in het kasteel
hoofdstuk een kramer die heel wat in zijne mars voerde alleen fulco was niet in den burcht teruggekeerd zoodra hij door de sluippoort op het vlakke veld gekomen was had hij zich van zijne makkers verwijderd met het doel den strijd te ontwijken en zich in veiligheid te brengen
toch zie ik de toekomst donker in als heer gijsbrecht niet verlost wordt neen hij mèt gered worden al zat hij ook met honderd ketens aan den muur geklonken en al moest ik hem ook halen uit het slot van den machtigen van borselen maar hoe zal ik het aanleggen om de meeste kans van slagen te hebben
ik hendrik heer van vianen bijgenaamd de onoverwinnelijke daag ter eere van jonkvrouw bertha van arkel elken ridder tot een eerlijken strijd met speer en zwaard en mocht deze uitdaging die nu voor de laatste maal geschiedt onbeantwoord blijven
het spijt me werkelijk want ik heb veel moois bij me en ik wil graag wat verdienen maar het kan waarlijk niet of kan ik hier overnachten dan ben ik gaarne tot je dienst mag dat coenraad vroegen verscheidene stemmen aan den dikken cipier
een glimlach kwam op fulco's gelaat hij gevoelde zich gelukkig vermoeid en zwak riep hij uit t is voor den heer van vianen te hopen dat ik hem niet tegenkom want dan zou ik hem mijne zwakheid eens laten voelen ik ga terstond edele vrouwe want spoedig zal het beleg het mij anders onmogelijk maken
den braven schildknaap was het geen oogenblik uit de gedachte wat hij zijn heer bij diens vertrek had beloofd over de aangerichte verwoesting konden zij pas goed oordeelen toen de zon hare bleeke najaarsstralen weer over het aardrijk zond
elke vlag verschilde van de overige en alle droegen verschillende kleuren en wapens door de zon beschenen en door een zacht windje licht bewogen geven zij aan het tooneel een aanstekelijk vroolijk aanzien
jonker jan gehoorzaamde onwillig spoedig werden allen ontwapend en in een kerker opgesloten vianen trok den burcht binnen en nam in naam van graaf jan van alles bezit hij liet het wapen van ijselstein van den toren halen en den hollandschen liebaard daarvoor in de plaats stellen
graaf jan nu van zijn leidsman beroofd voelde zich niet bij machte zelf de teugels van het bewind in handen te nemen en noodigde daarom zijn neef jan van avennes den graaf van henegouwen uit naar holland te komen om hem in de regeering behulpzaam te zijn
verschrikkelijk riep fulco doodsbleek uit wat een onmensch dat is hij bevestigde peer ik weet het immers bij ondervinding je hebt gelijk peer maar dat mag niet gebeuren en zoolang ik leef zàl het ook niet gebeuren peer beste peer als je wilt kun-je vandaag nog rijk worden
straks heer straks zal ik u alles vertellen maar laten wij ons eerst in veiligheid brengen hier doe dien baard aan goed zoo nu die pruik op prachtig hier is de muts en nu nog mijn mantel mooi en nu vooruit
o god o god kermt zij dan terwijl zij voor haar arm hoofd een steun zoekt op den grond o god o god heb genade
vianen denkt een oogenblik na de trotsche vrouw is werkelijk in staat het kasteel te doen afbranden en met de bezetting ook mijn kind in de vlammen te doen omkomen mompelt hij laat ik voorzichtig zijn en zich tot bertha wendende zegt hij
doch fulco bracht zijn zin niet ten einde want op dit oogenblik doken uit het dichte kreupelhout plotseling een aantal donkere gedaanten op die hun den doortocht beletten t waren ruiters en voetknechten
als je nu mijn knecht waart kreeg je vast zoo'n pak slaag met de hondenzweep dat je het op een anderen tijd wel zoudt laten om onnoozele dieren slecht te behandelen en dat zou je verdiend hebben ook dan ben ik blij dat jij mijn heer niet bent zei de andere droogjes terwijl hij de beesten op stal bracht
verliet peer het kijkgat en begaf zich naar de afgesproken plaats in een donkeren hoek wachtte hij het trompetgeschal af dat het teeken zou zijn om de poort te openen t was middernacht
nu verhief de gevreesde aloud zijne stem schepenen van dordrecht sprak hij gij zijt heden ter vierschaar opgeroepen om het vonnis te bekrachtigen dat door den heer van vianen den moedigen overwinnaar van ijselstein over de bezetting van dat slot geveld is
voor hoelang fluistert jonker jan als hij weer naar den toren is teruggekeerd voor hoelang voor hoelang vraagt ook bertha als zij zich zuchtend op het rustbed uitstrekt niet om in de armen van den slaap voor een oogenblik vergetelheid te zoeken van het lof dat haar dreigend boven het hoofd hangt o heen
door vroeg bertha die hare tranen gedroogd had kortaf hendrik van vianen antwoordde fulco de ellendeling riep bertha is dat ridderlijk om twee menschen onverhoeds te overvallen en gevangen te nemen dat is nu zeker wèl een eerlijke strijd
intusschen was de opstand algemeen geworden aloud verdedigde zich met wanhopigen moed maar hij was verloren de schutters op wie hij al zijne hoop gevestigd had maakten met de poorters gemeene zaak en vielen op hem aan
neen neen zij twijfelde er niet aan dat was de stem van gijsbrecht van haar dierbaren gemaal een zalig gevoel doortintelde haar lichaam tranen van dankbaarheid welden op in hare schoone oogen en zacht prevelden hare lippen
je maakt me nieuwsgierig fulco wat heb je dan gezien ten eerste dat hij een schurkengezicht heeft waardoor ik hem zoolang ik van het tegendeel niet ten volle overtuigd ben tot alles in staat acht
fulco besloot den nacht op eene naburige hoeve door te brengen teneinde de burchtbewoners niet te storen in hunne rust hij reed langzaam verder en kwam weldra waar hij wezen wilde op zijn geroep verscheen de pachter voor een geopend luikje ter zijde van de deur en riep wie daar
welnu wat is er werd hem toegeroepen en een schok voer peer door de leden t was de stem van vianen kom naderbij heer smeekte peer die niet hard durfde spreken
nu zijn andere krits daar stootte hij zacht tegen de mars aan die hij tegen de tafel geplaatst had veel gedruisch maakte het niet maar toch genoeg om onmiddellijk aan het luide gesnork van coenraad een einde te maken fulco voelde dat hij doodsbleek werd
hoe vroolijk wapperden de vaandels boven hunne hoofden hoe fier zaten die ridders te paard voorop rijdt hendrik van vianen de geduchte kampioen wien reeds bij voorbaat door bijna iedereen ook door hem zelven de overwinning wordt
ha dat is een voortreffelijk plan fulco riep men van alle kanten stilte we krijgen een lied een lied van fulco den minstreel riep lachend marij de dienstmaagd van jonkvrouw bertha dat zal wat moois wezen liet zij er plagend op volgen
doch peer kwam niet er waren al bijna twee uren sedert zijn vertrek verloopen en nog liet zich niets zien fulco werd angstig hij begreep maar al te goed dat zoo het plan verhinderd werd zijn arme heer verloren was het ontvoeren van dat kind was het eenige middel dat hem redden kon
het was immers maar al te zeer bekend welke rol hij had gespeeld in den moord op graaf floris van welke daad hij een der eerste aanleggers was geweest en het was hem onbegrijpelijk hoe de moordenaar des vaders nog onder de oogen durfde komen van den zoon
alleen om mijne vroegere rechten op drechterland terug te krijgen aldus klinkt de stem van den bisschop heb ik dadelijk na den dood van graaf floris na den afschuwelijken moord
dodo heeft gelijk zeiden verscheidene stemmen de burcht is toch verloren en nu hebben wij nog één kans van de twee dat wij het leven behouden geef den burcht over edele vrouwe
edele vrouwe ik ben een oud man en verwacht van het leven niet veel meer ware de burcht met mijn dood te redden gewillig zou ik sterven maar het slot is niet te behouden en velen onzer zijn nog jong voor hen moet het leven nog beginnen
ik kan niet terugkeeren edele heer riep hij vianen toe ik word gedwongen om verder te gaan en geholpen door fulco heesch hij het zeil dat spoedig aan het logge vaartuig de gewenschte vlugheid gaf
uwe edelheid heeft gelijk zeide de jonker peinzend het beste zou misschien wezen een machtig leger te verzamelen om daarmede het kasteel te belegeren waarin onze heer gevangen gehouden wordt
de bode voldeed aan dat bevel en spoedig lagen de ballen in eene zilveren schaal die voor aloud op de tafel geplaatst werd er heerschte eene doodsche stilte onder de toeschouwers aloud verhief zijne stem en riep
en weldra door de gemaakte bres naar binnen zal dringen met het zwaard in de vuist dood en verderf brengend ach bertha zoowel als hare moedige verdedigers weten het welk lof hun boven het hoofd hangt maar zij zijn niet bij machte om den vijand langer afdoenden weerstand te bieden ijselstein is een kerkhof geworden
het volk drong woest de trappen op en de rechtzaal binnen geen kreet werd gehoord geen woord gesproken maar met eerbiedige bewondering staarde men op de schoone edelvrouwe en hare trouwe dienaren die zoo moedg den strijd hadden volgehouden tegen de groote overmacht van den gehaten aloud en vianen
in galop reed vianen het perk rond en trotsch lachte hij nu van alle kanten een donderend gejuich opsteeg ter eere van den overwinnaar eindelijk hield hij voor den wapenkoning stil en met eene luide stem die door iedereen gehoord werd riep hij
en bliksemsnel zijn zwaard trekkende verliet hij in allerijl de zaal gevolgd door van borselen en vianen de graaf had met een angstig gelaat naar het gesprek geluisterd doch er zich niet in gemengd
nu had aloud hem in de hand en bezag hem met de grootste nauwkeurigheid een trek van teleurstelling verscheen op zijn gelaat een hollandsche riep hij en nauwelijks waren die woorden gehoord of van mond tot mond ging het een hollandsche een hollandsche de dappere edelvrouwe is vrij
bravo te wapen klonk het gedempt en hoe vermoeid de mannen ook waren iedereen maakte zich opnieuw tot den strijd gereed alleen peer niet hij trok zich in een donker hoekje terug en beefde van angst bij de gedachte dat men hem ontdekken zou
hartelijk dank kramer riep coenraad verheugd wees er verzekerd van dat ge voortaan een vriend in mij zult vinden en als ge weer te dordrecht komt kunt ge hier overnachten hoor dat neem ik gaarne aan zeide fulco hoe is het nu met de kiespijn t wordt al veel beter maar toch moesten we nog maar eens insmeren
deze zijde edele vrouwe t is een duur stuk maar in schoonheid en deugd vind het zijns gelijke niet het moet eigenlijk drie pond kosten maar drie pond riep de edelvrouw uit dat is een hooge prijs kramer
behalve de vrouwen en kinderen die door ziekte of door een neêrploffenden steen getroffen den geest hebben gegeven liggen vijfentachtig dappere mannen op de binnenplaat s begraven
wat zal hem schelen z erg of z vreemd kan het niet wezen of mijn beroemde meester maakt het in korten tijd beter heb-je t in de ingewanden goede vriend of heb-je pijn of ben-je ziek in een oogwenk ben-je zoo gezond als een vischje
een half uur later lagen coenraad en fulco ieder op een rustbed doch geen van beiden sliep coenraad kon niet in slaap komen omdat de pijn weer heviger geworden was zoodra hij in het warme bed kwam en fulco was wakker omdat hij niet slapen wilde
spoedig begonnen zij de deur te rammeien en drongen toen deze bezweek met woest geweld naar binnen als verscheurende dieren vielen zij op den edelman aan en sleurden hem naar buiten waar hij onder de vreeselijkste martelingen werd vermoord
dat is onmogelijk dat kan niet ik moet over verstaat ge ik moet en dadelijk ook maak spoedig alles gereed hoe meer haast ge maakt hoe grooter de belooning zal wezen maar overgezet moet ik
en één om wat af te koelen op den koop toe vervolgde jonker jan terwijl hij het knipoogje van fulco beantwoordde de jonge edelman glimlachte
daarom heb ik na floris dood den opstand der west friezen krachtig gesteund en mij van bijna geheel noord-holland meester gemaakt jammer driewerf jammer dat ik voor den henegouwschen graaf jan van avennes heb moeten wijken
we beleven vreemde tijden jonker en niemand weet tegenwoordig of de dag van morgen vrede of oorlog zal brengen daarom heb ik voor ik van hier ga zooals ge weet het kasteel in staat van tegenweer gebracht opdat als onverhoopt soms een vijand mocht komen opdagen hij het niet onverdedigd vinde
t werd hun angstig om het hart want elke verloren minuut kon hen in de handen hunner vijanden overleveren en nu kwam ook nog de duisternis die hun weldra belette ver voor zich uit te zien de toestand werd ieder oogenblik gevaarlijker gelukkig daar kwamen zij iemand tegen dadelijk hielden zij de paarden in
jij mij zeker niet bromde coenraad nu ga dan maar weer in bed doch nu haal je niet weer zulke kunsten uit versta je dat is afgesproken zeide fulco de beide mannen stapten weer in bed
ik ging met verlof van de burchtvrouwe edele heer en zoo heel dwaas acht ik het niet wel weet ik dat het moeilijk te volvoeren zal zijn en dat het met groote gevaren gepaard zal gaan maar ik acht het evengoed uitvoerbaar als het opzet om vianen zijn kind te ontrooven en dat is toch ook wel gelukt
bertha gaf geen antwoord zij wist wel iemand wien zij het zeer gaarne zou opdragen maar de edele vrouw durfde het niet van hem vergen want hij was gewond en lijdende en bovendien vermoeid en uitgeput van een langen tocht neen haar trouwen fulco durfde zij het niet vragen
ik kom van overal gansch europa heb ik doorreisd en mijne kunst heeft mij toegang verschaft tot alle hoven zelfs tot die van de machtigste vorsten der aarde het laatst echter kom ik van het hof des graven heer wolfert van borselen heeft mij de groeten medegegeven voor zijn trouwen vriend heer
wat ziet hij er trotsch uit geen wonder waarlijk hij heeft in kracht en moed zijne partij nog nooit gevonden en wie is dat die ridder met de gekanteelde baren op zilver weet je dat niet t is de heer van arkel maar zie eens daar komen de edelvrouwen wat zijn ze prachtig gekleed
dat schijnt wel zoo we hebben gelukkig het bosch bereikt daar zullen we niet zoo spoedig last hebben van den regen ziedaar de beek waarvan ik sprak laten we hier een oogenblik afstijgen en wat uitrusten
hoe sterk is de bezetting vroeg vianen maar peer had niet veel lust zijn heer daaromtrent nader bericht te geven want immers als hij de waarheid zeide zou vianen geene groote waarde hechten aan zijne verraderlijke daad de burcht zou toch spoedig bezwijken
en al had heer hendrik van vianen eene lichte wond aan het voorhoofd gelukkig had geen der dappere ridders zich zoo ernstig gewond dat hij verhinderd was aan den maaltijd deel te nemen de tafels waren rijk versierd met gouden bekers en schalen
de jonker is niet bang voor schepsels van vleesch en bloed maar voor zulke wezens die men met zijn zwaard wel driemaal doormidden kan hakken en dan toch niet gewond zijn brrr t is om te rillen
opnieuw deed zich een daverend gejuich hooren waaraan aloud tevergeefs een einde trachtte te maken wel stonden er schutters achter hem doch zij waren niet talrijk genoeg om de zaal te doen ontruimen te laat begreep aloud dat hij vreeselijk onvoorzichtig was geweest door de deuren voor iedereen open te zetten
heer gijsbrecht houdt hem in hooge eere en is wanneer hij zooals nu op reis gaat het liefst door hem vergezeld hij weet dat fulco zijn volle vertrouwen waardig is en bovendien dankt hij hem het behoud van zijn leven
doch de poorters van die stad ontblootten overal waar bertha en hare dienaren voorbijtrokken eerbiedig het hoofd zij bewezen hulde aan de betoonde dapperheid heer wolfert van borselen die steeds op eigen voordeel bedacht was schonk het rijke ijselstein aan zijne gemalinne in eigendom
een ellendige verrader schreeuwt de jonker wiens toorn eenigszins tot bedaren komt nu hij ziet dat de toeleg mislukt is grijpt den schurk en sluit hem op beveelt hij en ijlings wordt zijn bevel uitgevoerd de verwoede dienaars grijpen peer aan en sleuren hem naar den kerker
zij konden bijna geen hand voor oogen meer zien de regen nam in hevigheid toe en nu en dan werd het bosch verlicht door den blauwen gloed van een bliksemstraal van den regen hadden zij eerst niet veel last daar het bladerdak boven hun hoofd hen beschermde
de tijd zal misschien hulp brengen maar in de eerste plaats moeten we op ons zelven rekenen wie zich zelven helpt dien helpt god wel missen wij mijn dapperen gemaal om ons aan te voeren in den strijd maar wij hebben zijn vaandel niet waar wilt gij mij dat helpen verdedigen
dan neem ik uwe opdracht gaarne en met blijdschap aan hoogeerwaarde vader en het zal aan mij niet liggen indien de onderhandelingen geen goed einde hebben doch laten wij naar de zaal terugkeeren waar wij zeker al met ongeduld gewacht worden
zij gevoelden het het was kunst hoor daar begon eene andere snaar te trillen de muziek werd sterker wilder hartstochtelijker de edelen voelden zich het bloed onstuimig door de aderen bruisen hunne harten begonnen sneller te kloppen hunne oogen tintelden van vuur
dààr hond brulde hij sluit hem op gebood hij toen aan een paar krijgsknechten welk bevel onmiddellijk werd uitgevoerd toen reed hij op bertha toe en sprak toornig wat nu vrouwe houdt gij aldus de bepalingen van de overgave denkt gij dat ik mij zoo gemakkelijk laat bedriegen
hij reed snel door toch was het al bijna dag geworden toen hij in de verre de forens van het kasteel vianen zag wat nu te doen mompelde hij terwijl hij zijn
peer keek verrast op maar zijn gezicht stond lang niet vroolijk toen hij fulco herkende schichtig keek hij rond om te zien of hij dien hartelijken vriend niet ontwijken kon maar fulco die dat bemerkte sprong vlug van zijn paard en stak hem de hand toe peer nam die aan
maar daar kwam hulp in vliegenden galop reed een aantal ruiters den burcht uit houd je goed fulco houd moed hoorde hij zich toeroepen en fulco hield moed wel voelde hij dat zijne krachten begonnen te verminderen maar toch hield hij zijne vijanden op een afstand
eerst nog een k kr oe s laat dat dan de laatste zijn coenraad zeide de minstreel terwijl een der zangers hem opnieuw inschonk
heer baljuw hoe dankbaar ik ook ben voor de ridderlijke woorden van dezen heer verzoek ik toch met mijne dappere verdedigers in hetzelfde lot te mogen deelen ik heb werkelijk tot de bezetting behoord en had de leiding der verdediging in handen t is dus niet meer dan billijk dat hun lot ook het mijne zij
nu vrienden riep fulco terwijl hij opstond je hoort het ik kan hier den nacht niet doorbrengen dus is het voor mij hoog tijd om te vertrekken heb je zulk eene hevige kiespijn vroeg hij op meewarigen toon aan den cipier verschrikkelijk kreunde de dikke
maar toch zou ik den heer van vianen wel willen vragen of hij het voor zijn geweten verantwoorden kan acht menschen waarvan de meest en nog in de kracht van hun leven zijn te laten sterven alleen omdat zij hun plicht met voorbeeldeloozen moed getrouw zijn geweest
en zwijgt de wind dan hoort zij t bruisen der golven op het vlakke strand die duizendstemmig haar verhalen van wond'ren uit het verre land de beurtzang van de vogellied'ren van bladgeruisch en golfgedans bekoort en treft t gevoelig harte der schoone jonkvrouw op den trans
dat is in elk geval eene goede tijding zeide van borselen verheugd en gij heer ijselstein hoe denkt gij er over we kunnen immers ook op u rekenen het spijt mij heer klonk het besliste antwoord
daarna werden de wachten voor den nacht verdeeld en begaven de overigen zich ter ruste om nieuwe krachten te verzamelen voor den volgenden dag maar toen scheen vianen geen lust te hebben den strijd te heropenen
daar zeg je zoo wat riep de jonker verrast uit wat ben jij toch een slimmerd fulco ik zou niet op die gedachte gekomen zijn maar nu je het zegt ja t heeft er allen schijn van dat meen ik ook
neen jonker dat gaat niet zeide fulco het zou misschien verstandiger zijn list tegenover list te stellen we moeten een gijzelaar in onze macht zien te krijgen wiens leven vianen nog meer waard is dan dat van onzen heer
weer klinkt daarbuiten trompetgeschal vianen wordt ongeduldig de slapenden worden door het rumoer gewekt en komen toeloopen wat is er wat is er klinkt het alom
wat was die uitgemergelde bleeke man met die ingevallen kaken en die holle oogen de eertijds zoo krachtige heer gijsbrecht de fiere overwinnaar van het tournooispel te heukelom
dat zal de tijd leeren heer gelooft u dat het een marskramer onmogelijk zou zijn voor een nacht herberg op crayenstein te vinden dus je zoudt als marskramer naar dordrecht willen gaan riep de heer van heukelom uit terwijl hij fulco met bewondering
ik ga terstond en hoop nog dezen nacht aldaar aan te komen antwoordde gijsbrecht doch onze paarden kunnen niet meer de beesten zijn op kunt ge mij aan andere helpen en wilt ge de onze eene plaats in uwe stallen geven later ruilen we wel weer
kom nader marskramer sprak heer aloud op bevelenden toon laat zien wat je hebt is het de moeite waard met eene diepe buiging voldeed fulco aan dat bevel hij plaatste zijne mars op den grond en begon den inhoud zoo verleidelijk mogelijk uit te stallen
hij zette de muts die zijne zilveren haren bedekte af en trok zich de grijze pruik van het hoofd daar ontviel hem ook de lange baard en nu zag gijsbrecht zijn trouwen fulco voor zich met oogen die door hunne tranen heen nog glinsterden van vreugde
alles van het beste soort edele heer en geen penning duurder dan op de jaarmarkt fijner leder zal uwe edelheid op geene enkele plaats ter wereld vinden en die dolken hoe duur zijn die vroeg de schildknaap die ook naderbij gekomen was
welkom brave zangers welkom riep de dikke keldermeester die nu geen last van kiespijn scheen te hebben hun toe nu krijgen ook wij ons lied evengoed als de groote heeren in de burchtzaal gaat zitten gaat zitten en laat uwe kunst hooren maar t moet wat moois wezen hoor
onder de ijselijkste kreten liet hij het leven vianen zond zijn kind onder een gewapend geleide naar zijn kasteel terug en voerde zelf zijne gevangenen in triomf naar dordrecht waar hij door zijn vriend aloud met gelukwenschen werd ontvangen
maar ik mag geen bezetting in mijn slot nemen om den bisschop te bestrijden ik kan daartoe mijne toestemming in geen geval geven bedenk wat gij zegt heer riep van borselen toornig
niemand kon meer op zijne beenen staan zelfs de dikke keldermeester cipier niet nu rees de grijze minstreel op van zijn stoel en haastig gaf hij zijnen volgelingen een teeken komt mannen komt t is genoeg laten we ons ter ruste begeven t wordt tijd want het is reeds na middernacht
dus zoodra we op het schip zijn kunnen ze ons niet meer krijgen vroeg fulco vooruit beestjes vooruit dan zijn we al zoo goed als vrij heer we kunnen immers onze vervolgers gemakkelijk een half uur vrkomen tijd genoeg om ons in te schepen als we maar spoedig een schip kunnen vinden
de jonge ridder getroffen door de eervolle onderscheiding die hem te beurt viel maakte eene hoffelijke buiging en zeide ik dank uw hoogeerwaarde wel voor die groote eer maar
bulderde vianen ik dronken neen ik ben niet dronken maar hij is een lafaard hij durft niet doch gijsbrecht had het zwaard al weder in de scheede gestoken hij begreep dat dit geen eerlijk gevecht kon worden
bevende van spanning en ongeduld nam de grijsaard de sleutels en beproefde het slot te openen wat hem niet dan na lang zoeken gelukte hoor wat kraste dat slot en wat snerpten die hengsels nu hij de breede met ijzer beslagen deur opende
de edelman stond op laten wij te paard stijgen zeide hij wat wordt het verbazend donker als we den weg door het woud maar kunnen vinden ik zou niet gaarne op den laten avond nog verdwalen
fulco riep jonker jan hem de hand toestekende fulco riep dodo fulco riepen allen uit en iedereen drong op hem toe om hem de hand te drukken gijsbrecht begroette de dappere mannen die zijne gemalinne zoo trouw ter zijde hadden gestaan
er zal een uur pauze gehouden worden welken tijd de ridders gebruiken om zich te ververschen en hunne rustingen in orde te brengen daarna zal de strijd beginnen van man tegen mail en dan eerst zal blijken wie de sterkste is
onder het geroep voor ijselstein en bertha wierp hij zich met getrokken zwaard op de vijanden en verspreidde schrik en verwarring overal waar hij zich op zijn steigerend ros vertoonde
als het noodig is moet de inwrijving een of tweemaal herhaald worden coenraad volgde het voorschrift getrouw op en nu begon fulco zijne koopwaren op de groote tafel uit te stallen
dat kon waar zijn meenden de anderen en spoedig werd de dikke keldermeester aan alle kanten bevoeld en betast ik voel al iets riep er een de brave man draagt ze zorgvuldig tusschen zijne kleederen op de borst wacht coentje laten we eens kijken wat je daar hebt
welkom welkom ijselstein riep hij hem toe wat voert u zoo laat nog hierheen niet veel goeds heusden was het antwoord en nu vertelde gijsbrecht alles wat hem wedervaren was
ik hendrik heer van vianen bijgenaamd de onoverwinnelijke daag elken ridder wie hij ook zijn moge ten strijde ter eere van jonkvrouw bertha van arkel de schoone bruid
begon hartelijk te lachen neen wijbrand zoo vriendelijk waren ze niet en de kunst van vliegen ben ik niet machtig maar we hebben een uitval gedaan en daar heb ik gebruik van gemaakt om weg te komen ik heb eene boodschap aan heer otto weet je
we zijn hier vreemd in deze stad en niemand kent ons daarom verzoeken wij eerbiedig een nachtverblijf in dezen adellijken burcht morgen vroeg vertrekken wij weder van hier om ons naar het hof van den hertog van gelre te begeven
hunne rechtmatige klachten beantwoordde hij met een spottend lachen of met de verklaring dat het hoog tijd werd de privilegiën der te machtige poorters wat in te korten geen wonder dat dezen zich in hunne rechten verkort achtten en niet dan noode zijn gehaat bestuur duldden
vianen wachtte tevergeefs de poort bleef gesloten woedend beval hij terug te keeren en het rammeien voort te zetten nog was de burcht behouden
toch is hij eerlijk en trouwhartig voor zijn heer zou hij gaarne zijn leven wagen de gouden sporen vinden we bij hem niet hij is dus nog geen ridder waarvoor hij dan ook nog wel wat te jong is
te paard te paard riep zijn heer hem toe en dat bevel behoefde niet herhaald te worden in één sprong zat fulco in den zadel nog een oogenblik en heer gijsbrecht reed naast hem voort zoo snel het maar kon de sporen drongen den edelen dieren diep in het vleesch en deden hen alle krachten inspannen
en wat voor zijne heerschappij nog erger is hij ontneemt den hollandschen edelen hunne hooge betrekkingen en schenkt die aan zijne zeeuwsche gunstelingen heeft hij niet den geachten heer dirk van brederode uit's graven dienst ontslagen en jan van renesse in zijne plaats tot baljuw van zuid-holland aangesteld
terug schurk bulderde hij hem toe terwijl hij met zijne vrije hand snel het zwaard trok en het dreigend ophief terug als je leven je lief is zoodra de vreemde bemerkte dat hij gezien was richtte hij zich op en zette het op een loopen
mooier voorstel kan ik toch niet doen zoo helpen wij elkander aangenomen riep de cipier zoek het maar gauw op want ik verga van de pijn bravo riepen de anderen ga zitten koopman en laat zien wat je hebt
een steekspel en wat er de gevolgen van waren welk een schoonen stoet vormden die ridders op hunne vurige rossen hoe schitterden die wapenrustingen in de helle zonnestralen hoe kostbaar waren zoowel paarden als ruiters getooid
een oogenblik later hoorde fulco de hoefslagen van een paard dat zich verwijderde waar is de schurk klonk nu de stem van jonker jan die zich naar buiten spoedde u komt een oogenblik te laat jonker hij is er vandoor
de arme fulco zag er tegen op haar de droeve tijding te brengen en ware het niet dat zijne hulp hoog noodig zou zijn op den burcht indien deze belegerd mocht worden stellig zou hij zijn paard niet tot zulk een spoed aangedreven hebben de valbrug was opgehaald
een goed middel vroeg fulco neen man een best onfeilbaar middel in een halven dag is de pijn over en wat nog het mooist is zij komt nooit weerom jammer dat het heel onder in mijne mars ligt ik kan er moeilijk bij komen nu goeden avond vrienden tot weerziens
uit de tuigage van het ros blijkt evenzoo de rijkdom van den edelman ook die is versierd met edelsteenen en paarlen de stijgbeugels zijn van zilver het donkerroode dekkleed waarop in zilverdraad het wapen van ijselstein is gestikt is van kostbaar
het woelde en kookte in de harten dier mannen en in hun binnenste was het als een smeulend vuur dat slechts een vonkje noodig had om de vlammen te doen uitslaan en dan dan zou hunne wraak vreeselijk zijn
en het afschuwelijkste in deze zaak is nog dat hier eene jonge edelvrouwe veroordeeld is in datzelfde lof te deelen nooit of nimmer zal ik mijne toestemming geven tot eene zoo lage daad die slechts uit de afschuwelijkste wraakzucht voortgesproten kan zijn
met groote snelheid reden zij voort zij waren bijna voortdurend in galop peers hoofd lag bijna op den nek van het paard blijkbaar verkeerde hij in den hevigsten angst na eenigen tijd keek fulco nog eens om en bemerkte nu tot zijn schrik dat zijne vervolgers vrij wat op hem gewonnen hadden
gij weet dat het zijn recht was als overwinnaar het vonnis te vellen niet alleen doch dat hij het ook op staanden voet had kunnen doen voltrekken doch opdat de wereld later niet zou kunnen zeggen dat daarbij oneerlijkheid was gepleegd
aan hunne voorzichtigheid alleen was het dan ook te danken dat al laat op den dag nog niemand hunner getroffen was toch zaten zij niet stil elk schot van den vijand werd met woeker teruggegeven en daar de belegeraars zich onmogelijk steeds gedekt konden houden stortte er menigeen doodelijk getroffen ter aarde
gijsbrecht daarentegen werd voortdurend woester en krachtiger daar hief hij het zwaard op en met duizelingwekkende snelheid daalde het op vianens hoofd neder met verbrijzelden schedel stortte deze achterover op den grond
dien man met den vinger aanwijzend gaat hij voort zie me daar nu dien ongelukkigen stumper staan wat eene kleur hoe vermagerd ik vraag u menschen staat hij al niet met zijn éénen voet in het graf
doch ik erken hem niet als mijn meester hij is een valschaard en niet dat alleen maar ook een lafaard laat hij het zwaard trekken als hij durft dat was te veel voor heer gijsbrecht hij rukte het zwaard uit de scheede en trad met fonkelende oogen op vianen toe
blijkbaar was zijn wantrouwen nog niet geheel geweken weet-je wat we doen moesten vroeg fulco lachend nu wat dan wel we moesten gaan slapen weet-je wel dat je me geducht aan het schrikken gemaakt hebt
geef mij de teugels maar dan zal ik het op stal zetten en ga vast naar binnen wel wel daar begrijp ik niets van je kunt toch niet vliegen fulco ijselstein wordt toch belegerd of waren de hollanders zoo vriendelijk om je door te laten