AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en zich herstellend vervolgt zij op vaster toon k heb t kind zoo van de straat opgenomen en ik ga alleen op hem af weet u strijkman heeft de pampieren gehad en herkon dadelijk den jongen begrijpt u dus die pampieren
begon met een ontzettend geweld de ouderwetsche kolomkachel op te poken en veroorzaakte daardoor een geraas zoo sterk dat de jongste bediende die met opgetrokken knieën en de handen in de zakken op een hooge kantoorkruk zat
moet ze dan heen in de herberg te groenendaal zal men haar niet willen opnemen en hoe zou ik er haar krijgen een oogenblik denkt de dokter na vr hij antwoordt
hm ja dat is een onaangenaam geval t zal hem verschrikkelijk spijten hij was hier nu zoo heelemaal thuis en burger ik zal hem ook missen hij speelt perfect écarté bepaald fijn hij is een nette jongen en
was instinctmatig naar dokter abels woning gesneld plotseling stond hij met bleeke wangen en ontdaan gelaat voor albertine die met haar vader in den tuin een morgenwandeling deed
zijn we dan nu weer goede vrienden en hij keek haar vleiend lachend maar toch ietwat ironisch aan ja kwaje jongen
t was een proza mensch van de ergste soort hij ontgloeide voor niets maar werd ook over niets boos zijn humeur was uitmuntend en grootvader tournel vond hem een charmanten
toen had zij een oogenblik gevoeld dat hij haar liefhad en zij was er van geschrikt omdat zij wist dat dorus begrepen had dat zijn mismaaktheid hem in den weg stond
die hij even hartelijk drukt en dadelijk weer loslaat met de woorden en jij augusta het rouwgewaad dat zij draagt kleedt haar uitmuntend en zij schijnt hem schooner toe dan ooit maar hij waagt het nauwelijks haar aan te zien
jij bent een sentimenteele stumperd een huilebalk je hadt aanspreker moeten worden alleen de oude löbell nam hem s avonds na de voorstelling ter zijde en vroeg medelijdend bin jij nou nog zoo
zij kon niet tot hem opzien hij stond met haar op gelijken trap neen zelfs een trede lager in geestesontwikkeling zij kon met hem dansen voortreffelijk dansen met hem lachen
twee als ge wilt beste vriend maar zal dokter abels t goedvinden waarom niet en bovendien je kunt het hem immers vragen
scheidend licht vlamt om de onderste wolken en de gouden schijf der zon daalt langzaam onder de kim de wind wordt iets sterker en zachtkens wuiven de kruinen der boomen hun afscheidsgroet aan den dag
neen heusch papa ik ben al een uur op nu goed kind ik zal je voor dezen keer gelooven schenk me maar gauw een kopje thee in
waarom omdat ik een geteekende ben een misbaksel een bult in stilte balt hij de vuisten en bijt zijn lippen bijna aan t bloeden weer en nog eens weer zweeft augusta hem in den dans voorbij
altijd door altijd een weinig totdat eenmaal de muren zelf ineenstorten en alles stof wordt de klok slaat en het geluid zweeft over alle daken zachtjes bijna onmerkbaar trillen overal de
mijn goeie menschen ik heb je reeds gezegd dat ik er niets aan doen kan er is naar amerika geschreven en zoodra we bericht hebben zal de rechter in deze zaak gekend moeten worden
en drukt zijn neus tegen de vensterruiten van een bakkerswinkel hij heeft honger gekregen en het gezicht van het uitgestalde brood maakt zijn eetlust meer en meer gaande
t was immers als twee druppels water dorus de jongen van vrouw juttner had juist zoo'n bochel ongeveer hetzelfde rosachtig blonde haar
dat was ook gekheid natuurlijk want je was volstrekt niet kattig nooit maar k ben t nu geworden dorus dat heb je zoo even wel gemerkt je vischt wà blief je
wordt geleid weerkaatst nog even den gulden glans van t zonnelicht en dan wordt alles vaal en onbestemd van kleur de laatste schaduwen verdwijnen maar hoog in t uitspansel is t nog blauw en vlokkig wit
ik heb t vooreerst afgewimpeld maar hij houdt aan en ik geloof dat guustje hem gaarne ziet t is ook een aardig mensch een knappe jongen n mooie krullekop een figuur als een prins en
zeg dat dan bromt van blaak als hij hem over den lessenaar heen een ander blad ter overschrijving toereikt die juffrouw ram wist er meer van en zei dat die makko een hondenscheerder was geweest en dat hij een heele knappe vrouw had gehad
niet wat is dan bidden dat weet ik zelf niet recht heb je dan nooit gebeden wezenlijk gebeden
met een zonderlinge uitdrukking van dwaze verwondering ziet strijkman vrouw juttner aan die onbedaarlijk lacht nu en dan naar haar zoon kobus die bij het venster staat kijkt
hij hoorde albertines stem die den tuinman toeriep pieter doe eens gauw het tuinhek open gauw daar is neef otto
maar barbara de jongen studeert uit eigen beweging zooveel en wel zeker veeg jij je pad maar schoon nu heeft de stakker t zelf gedaan hé
als rustten zij uit van hun dwarrelenden tocht de oude torenklok slaat drie dorus hoort het niet helder schijnt de maan op de bevrozen ruiten van t venster maar hij ziet de ijsbloemen niet op het glas beschenen door het koele licht der maan
als jij de lucifers verloren hadt had ik ze gehouden k had ze verpast hoor dorus steekt de centen in den zak ik woon in den duivelshoek vervolgt de jongen in een gang in t huis naast ons onder de trap is een hok
en de honden vernegligeert hij ook ik zal er hem eens over onderhanden nemen ik heb er niet tegen dat hij speelt maar de zaak moet er niet onder lijden
en met een grijnzenden lach gaat zij de deur uit die strijkman werktuiglijk heeft geopend n'avend strijkman kijk t regent
wederom hoort hij die schrille stemmen ze klinken akelig door den nacht hij hoort hoe de vrouw gilt en huilt hoe de basstem van den man zich telkens weer verheft en eindelijk hoe er opnieuw klappen vallen
ich noch heut klinkt het weer terwijl albertine nadert en nog buiten haar vader toeroept goede morgen papaatje goed geslapen
langzamerhand veranderde dorus zoowel innerlijk als uiterlijk de invloed van de beschaafde omgeving waarin hij zich bevond deed zich duidelijk merkbaar gevoelen ontsnapte hem nu en dan nog eens een ruw woord of een onhebbelijke uitdrukking dan was een verwijtende blik van augusta
bespreken zij nog het een en ander en staan eindelijk op de stoep bij verhagen t slaat elf uren ringelinggeling klinkt de huisschel
greep eensklaps zijn handen kuste die en stotterde ik kan niets meer zeggen meneer met leedwezen zag de directie van het
ga nu maar opendoen uitermate beleefd en vriendelijk wordt het drietal door keesje aan de deur ontvangen en met de woorden wilt u maar zoo goed zijn en op het zaaltje komen mag ik u maar voorgaan wijst hij hun den weg naar de opkamer achter de gang
enkele malen was dorus gedurende zijn verblijf bij tournel op dokter abels villa te gast geweest en elken keer als hij na een afwezigheid terugkwam kon men zien welke vorderingen hij in alles maakte
arme dorus ge weet het nog niet ge begrijpt nog niet dat zij die u liefhad is heengegaan ge kust haar beide wangen maar zij voelt het niet meer ge legt uw hand op haar voorhoofd en t is nog warm
n makko scheerdt en kureerdt honden en neemt dezelfde in de kost voordat wij die trap opgaan willen we eens even met de woning van den pandjeshuishouder philip
ik vind het allerliefst van hem dat hij de reis maakt alleen om ons geef papa een kusje goed gedaan ventje intusschen heeft dorus het zich gemakkelijk gemaakt op een chaise-longue voor het raam
nog nooit had dorus zich zoo vreemd en onbehaaglijk gevoeld als in den eersten tijd toen hij bij tournel was hij had een gewaarwording alsof men hem in een kooi had opgesloten
met een gevoel van nijd had op de sociëteit de apotheker vroom gezegd we hadden best in eigen boezem een violist kunnen vinden waarop de ontvanger antwoordde daar heb je gelijk in vroom ze hebben jou gepasseerd
dat als door een gemeenschappelijke ingeving gedreven opstaat en aanstalten maakt om te vertrekken in waarheid heeft de procureur slechts een min of meer wantrouwenden blik op de lieden vr hem geworpen maar zonder nog in t minst te vermoeden welk bedrog er door hen gepleegd wordt
daar waar de straatweg zich om de tuinen kromt steken de daken en gevels boven de groene omgeving uit hoe verder men ziet hoe dichter ze opeen schijnen te staan
zie je daar begint t weer dat's kramp op de pezen wij hadden ook een hond die t gedurig weeromkreeg totdat vader het overmaakte met een smeersel had jou vader er dan verstand van
gedurende den tijd dat dorus bij tournel in huis was kreeg hij behalve muziek dank zij de vrijgevigheid van dokter abels in allerlei andere vakken les t was ongeloofelijk welke moeite de jongen zich gaf om te leeren
hij was een goede jongen die zonder eigen oordeel met veel vooroordeel bureaucratisch opgevoed en gevormd zich als vanzelf richtte naar de openbare meening en t onuitstaanbaar vond dat men hem op de
waar is het och die zwerft zeker ergens in de buurt of misschien zit hij wel hier of daar verstopt dat levert hij meer zoo ga je zonder erg de trap op flap dan vliegt je op eens die krates tegen je beenen
dorus draaide zich knorrig om en wilde heengaan sakkerloot jij bent kort aangebonden maar dat mag ik wel kom eens dichter bij ventje dorus bleef staan en schudde het hoofd
begin je weer laten we de zaak afmaken ik wil schappelijk met je handelen je kunt me afkoopen zoo dat zou je wel willen strijkman brengt werktuiglijk de hand naar zijn borstzak
zou jij mij niet kunnen leeren trompet blazen vroeg dorus op zekeren dag toen löbell na de voorstelling zijn instrument in den groensaaien zak pakte die voor dat doel bestemd was
dat is het wat gij zoekt wat gij mist waar ge thans om schreit en snikt als wilde het hart u breken waarom ge nu wenscht te mogen te kunnen sterven
alles om haar heen heeft zij vergeten op dit oogenblik leeft zij alleen in de muziek daardoor bemerkt ze ook niet dat zij een toehoorder heeft t is een knaap die tegen de openstaande tuindeur geleund
alle voorzien van briefjes en nummers recht tegenover u is een groot vak vrijgebleven daar hangen winterjassen en parapluies die dikwijls gehaald en gebracht worden en daarom voor de hand moeten blijven
at gauw en dankte weer lang hoekig en beenig van gestalte met een grof tanig gelaat kleine scherpe donkere oogjes en een weinig vaalbruin haar droeg zij haar muts
dorus is alleen niemand bekommert zich over hem ja toch wel die kleine hond boppie tevergeefs springt hij tegen dorus op krabbelt aan het bed en kwispelt met zijn stompje staart t helpt hem niet zijns meesters gedachten toeven elders
als hij het wel had gedaan je bent een ezel geweest zij hij tot zichzelf had je toenmaals dien dorus bij je in huis genomen dan was t zoo klaar als een klontje geweest dat je een goede portie van die vier ton hadt ingepalmd
ze is nog wat jong om enfin dat wordt alle dagen beter en hij is nog maar candidaat notaris dat is een treurig baantje als je geen protectie hebt
doe maar open strijkkie ik ben t maar god zegen me zij is t waarachtig wat zou ze nu weer willen hebben met onzekere hand schuift hij den grendel van de deur
o zoo is t de looper van procureur verhagen ik ken hem niet hebben ze je nou eindelijk eens bij de kladden heb je misschien een pandje genomen daar een luchtje aan is
dom nu nu onbeduidend dan als ge dat beter vindt ik zou hem nooit kunnen liefhebben als mijn man omdat ik hem niet achten kan als mijn meerdere omdat ik mij niet zwak en nietig gevoel tegenover hem
op een gelaat dat zonder dien afdruk onmogelijk zelfs niet voor een kort oogenblik de aandacht van anderen zou kunnen wekken toen dorus overwerkt en moede bleek en koortsig op mon repos kwam
de nachtwacht gaat verder twaalf uur heeft de klok bewaar je vuur en licht klinkt zijn eentonige roep nog is de klank van zijn stem niet uitgestorven in den stillen nacht als in een huis naast dat andere een licht wordt gebluscht
eindelijk brak augusta het ijs dat tusschen haar en brouwer lag door te zeggen grootpapa ik houd het niet langer uit wat niet guustje mijn engagement
wanneer ik mag gaarne of je moogt nu dat is ook een vraag ik heb er zeer naar verlangd je weer te zien en zij ook zegt dokter abels op de dames wijzend
de groote societeitszaal door het bestuur nu evenals alle jaren welwillend afgestaan voor de uitvoering werd gelucht gewit geschrobd gespoeld dagen lang
goed maar dan moet je mee den kost verdienen wij zullen je een pakje maken ik zal je een paar loopjes van het vak leeren en dan ben jij de hansworst van het gezelschap
geruimen tijd heeft strijkman in het spreekkamertje zitten wachten hij heeft in zichzelven nog eens goed overdacht wat hij doen en zeggen zal en ziet eindelijk tot zijne vreugde de deur van de wachtkamer openen
met spanning zag iedereen den den januari te gemoet de zaal is schitterend verlicht er zijn hier en daar groote spiegels aan de wanden aangebracht waardoor èn licht èn publiek worden weerkaatst een groot aantal dames en heeren is opgekomen
als ik die kluit uitbetaald krijg kan t er wel af hm die procureur is niet scheutig god weet hoe lang t nog duren kan eer
en zachtjens strijkt zij met de hand over dorus hoofd dat deze tot haar overbuigt met de woorden k zal je straks weer komen ingeven hoor hij grijpt haar hand tusschen de zijne streelt ze herhaaldelijk en vraagt kan ik ook nog iets voor je doen
k weet niet strijkman maar ik ben niets op mijn gemak t is me nu al te mooi ben je dol waarom dat weet ik niet maar ik heb zoo'n idee
met een bak op de hoog opgetrokken knieën aardappelen te schillen de jongejuffrouw gewoonlijk bij het publiek door haar vader voorgesteld als het wonderkind miss betty balanceerde half in de deur staande twee ledige flesschen op elkander
geruimen tijd was het honden en apentheater zooals men het noemt den boer op geweest in alle mogelijke plaatsen in ons vaderland waren voorstellingen gegeven
daar stond zij aan t venster en zag in de verte den lijkstoet den hoek omrijden terwijl de heeren in t zwart er zwijgend achter liepen toen zij de laatsten had zien verdwijnen zuchtte zij diep en liet zich in de halfdonkere kamer op een stoel nedervallen
weldra zitten allen in de gezellige kamer bijeen en zelfs barbara's humeur is niet bestand tegen de bedarende macht van de snorrende kachel de dampende koffie en van het kerstbrood dat zoo uitlokkend met krentenoogen tot eten uitnoodigt
en de hoop streed in zijn ziel tegen zijn verstand hij schaamde zich nu dat hij zoo onbekookt en onnadenkend had gehandeld en durfde nauwelijks zijn weldoener onder de oogen komen
juffrouw barbara leest op dorus gelaat den indruk dien augusta op hem maakt en zegt vrij scherp in mijn tijd werd men eerst een dame als men meerderjarig was ik ten minste was op dien leeftijd
en zoo'n jongen zou ik in huis nemen mompelt strijkman terwijl hij de hondenhokken in oogenschouw neemt en oppervlakkig berekent hoeveel brandhout ze hem zullen opleveren met zijn hondje in het jasje gewikkeld onder den arm rent dorus de straat op waarheen weet hij zelf niet
ik troost mij met de gedachte langzaam gaat zeker hier op t conservatoire heb ik veel gestudeerd om nog meer te studeeren maar ik ga vooruit en ge zoudt er u over verwonderen als gij mij hoordet spelen hoeveel beschaafder en rijker mijn toon is geworden
wafelen broedertjeskramen waren overal waar slechts een plaatsje was opgezet en midden tusschen al die kleinere heerlijkheden verhief zich de vrij groote tent
de twee compagnons waren derhalve beiden tevreden en maakten doorééngenomen vrij goede zaken de kermis was in vollen gang op de markt van het plaatsje stonden kramen met allerlei koopwaar en tentjes met zeemeerminnen en kalveren met twee koppen dikke dames en kijkspellen
verkoopen maar dat's de baas daar draai ik het altijd naar toe zegt strijkman als tot zichzelf terwijl hij zijn magere klauwachtige handen wrijft
speel jij ook mee en als wat een sterke blos kleurt dorus wangen waarom weet hij zelf niet recht maar t is alsof het woord hansworst hem niet van de lippen wil en hij stottert bij het antwoord
daar ligt eene inconsequentie in vindt u ja zeker ik niet zelf er om lachen is heel iets anders dan uitgelachen worden uitlachen is kwetsend zelf lachen verstandig
en trots zijn tegenstribbelen vlak voor den kunstenmaker neergezet dat's valsch gilde hij een gelach en een hoera van de straatjongens en de overige omstanders begeleidde zijn
och meneer wie zou dat moeten zijn en bovendien als ik uwé nou op mijn woord van eerlijk braaf mensch verzeker dat hij het is
t treft goed dat ik pas een maand of drie hier in de stad woon afijn ik zal wel zorgen dat ik er een mouw aan pas en nou wat anders baas strijkman
t is allemoal noamoak zegt een ander zij de gek ie is zoo gegreuid schreeuwt een derde nou maar dan is t en stumper dan mot je er meêlije mee hebben
wat de pampieren de bewijzen meneer o ja daar wilde ik u juist om verzoeken heeft u alles bij u
hij wacht een oogenblik voor hij opstaat en vriendelijk de hand op dorus schouder leggend tot hem zegt je bent nu niet vatbaar voor redeneering neen o neen
het belang dat haar vader in het lot van den knaap stelde was de eenige drijfveer geweest die haar tot hem had gebracht maar toch was er iets in dorus wat haar
op de onderste trede van het trapje gaat de knaap zitten brengt zijn instrument aan de kin en zet den strijkstok aan deze beeft in zijn hand onzeker klinken de eerste tonen
n virtuoos steekt in dien jongen zeg je t zal wat wezen als t voor de heeren komt augusta daarentegen had zich op de komst van dorus verheugd vooral de omstandigheid dat de knaap kermisklant was geweest maakte hem in haar jeugdig oog belangwekkend
die jongen is niet van haar af te slaan als hij t maar eenigszins kan is hij bij haar hij loopt haar als een hond na en is zoo verliefd als een groot mensch
och wat uwè zeit kan hij dat bewijzen heeft hij pampieren neen nou dan staat het nog te bezien wie liegt hij of ik
wat zal ik haar nu het land aanjagen al ging ze nu ook op haar knieën voor mij liggen ik zou haar niet nemen tirom tomtommetomtijne tirom tomtommetomtom neuriet strijkman terwijl hij zijn stijve beenen op de maat van het bekende
tot aller verwondering was dorus zelfs niet boos geworden toen juffrouw barbara zonder hem evenwel te willen kwetsen onnadenkend vroeg vind je t hier niet vrij wat plezieriger dan in zoo'n
wees niet gek mensch wij zijn alle drie uit den brand als jij goochem bent en meedoet nou spreek dan ronduit wat wil je
neem deze stukken en breng die naar den ontvanger van de registratie dadelijk brommend keert janus zich om neemt zijn rosachtig schemerend hoofddeksel in de hand en vraagt bij de deur staande nog iets van uw orders meneer
jawel mijnheer t is een heele toer geweest ze woont al sedert een jaar of derdehalf niet meer in de buurt en t is goed zal ze komen
haar in de armen hield en de snaren geheimzinnig fluisterend tot hem spraken speelde hij phantaseerde hij en liefkoosde hij zijn instrument als een minnaar zijne geliefde
en ze hebben gelijk zei de oude man weemoedig glimlachend wanneer ik er niet meer ben sta je alleen op de wereld en en kan goddank met les geven mijn brood verdienen heb ik nu al niet een goed aantal élèves en
had ik het vooruit kunnen weten dan zou ik dien jongen bij me hebben gehouden wat drommel waar zou hij zitten op avontuur is hij dood hè
met de kracht van den waanzin tracht hij zich los te rukken uit de handen der mannen die hem met de grootste inspanning vasthouden zijn haren hangen verwilderd over zijn voorhoofd en zijn kleederen zijn bijna aan flarden gescheurd
t spui op en naar het koningsplein zijn rug doet hem pijn de striemen van strijkmans zweepslagen gloeien en branden hij wrijft met de hand over de pijnlijke plaats en mompelt wacht maar als ik groot ben zal ik het hem betaald zetten
terwijl de boerenjongens de biervaten ledigden en het slukske ook niet onaangeroerd lieten buiten op het kermisterrein schetterde de trompet van t paardenspel en trommelde de witgeblanklette clown met groote vaardigheid op een ouden
eensklaps verlaat dorus de zaal zonder verder een woord te spreken hoofdschuddend ziet tournel hem na en mompelt hij is toch niet sterk wat zag hij bleek t is en blijft een zwak manneke
maar mensch je bazelt ik heb nooit met de hou je gemak ik zeg t immers alleen om je te waarschuwen nou weet je dat ze op je vigileeren herhaalde vrouw
een beweging der kranke doet dorus opschrikken en vragen wilt ge iets vrouw keetje heeft geen herinnering van haar droom maar als ze ontwaakt is een weldadig kalm gevoel haar bijgebleven
slot vr de stad hanover ver van de hoofdstraten waar het drukke verkeer der bevolking een onrustigen en woeligen indruk maakt staan eenige huizen
ja en wat zou dat n aardige jongen hoe oud zestien jaar hoe is t geef je nou vijf gulden vijf gulden t is te veel moeder ik kan t niet doen hoe heet hij
en als hij kennis van den inhoudt neemt krijgt hij plotseling een kleur voor zoover zijn taaie opperhuid daarvoor vatbaar is halfluid herleest hij mijnheer
hij lette op hoe de anderen deden als zij aan tafel zaten en juffrouw barbara zelfs zeide hij merkt goed op en neemt aan hij zit nu al fatsoenlijker bij t eten en dat is al veel
wat is er aan de hand vraagt een buurvrouw die achter de anderen staande in de kamer met uitgerekten hals over hun schouders tracht te zien makko heeft t op zijn zenuwen grinnikt iemand uit den hoop
dan worden we voogd en dan krijgen we geld hè hè hè hè hij grinnikte van pleizier en sloeg met beide handen op zijn deken
als de rest der kostbare artikelen weer opgeborgen is slaat strijkman zijn boek dicht en zet zijn bril weer op voordat hij gaat eten waarschijnlijk omdat door t brillenglas de hoeveelheid brood en kaas grooter schijnt
ik dacht er juist aan te beginnen en jij cornelis als nu je handen eindelijk warm zijn kunt die
asjeblief een brief goeden dag een brief voor mij denkt strijkman van wien kan die zijn hij draait den brief om en om voor hij hem opent breekt eindelijk het lak los
hermans beweerde sedert hij op de viool krast is hij voor paljas toch niet meer te gebruiken maar de oude löbell zei terwijl hij dorus met het mondstuk van zijn pijp op t hoofd tikte doe schwerenöther
verscholen in tuinen en plantsoen men nadert ze door tusschen tuinmuren en schuttingen een klein pad te volgen of van den anderen kant door een met boomen beplante chaussée aan den ingang van het smalle paadje is een bordje aangeslagen met den naam
meubelsitsen gordijntjes hingen was het rijtuig in zijn soort een prachtstuk te noemen en werd dag aan dag door de jeugd uit de naastbijliggende straten met onverdeelde bewondering aangegaapt de groote gele letters met zwarte randen
kottorie das ist ja der boeckeloroem potz blitz wie kommt der hier lachend antwoordt dorus goed gezien löbell ik ben het ziedaar laten je vrienden zich hiervoor eens te goed doen in de herberg
dorus kan u er niet van achteren iets in maken dat mijn bochel nog eens zoo groot lijkt waarom omdat de menschen dan nog meer zullen lachen antwoordde de jongen losjes weg maar met een zwaarmoedige uitdrukking op zijn gelaat
een tweede aanging met de reeds niet meer schoone of jonge maar eenige dochter van een rijk geworden koffiehuishouder die in den omtrek rentenierde en met de hand op den broekzak slaande verklaarde
en al wees de huishoudelijke balans gewoonlijk geen batig saldo aan toch sloten debet en credit op weinig na t was niet tegen te spreken dat juffrouw barbara al was t dan ook maar zachtjes de pantoffel hanteerde
als meneer davids t gezegd heeft is t goed die zal t wel met het bestuur besproken hebben overal in het stadje waren de naalden in beweging
ademloos bereikt hij den wagen en herhaalt dokter abels komt er aan carlo hoe is t er mee bitter naar ze is heelemaal buiten westen
hoe hij aangaat allemachtig net een dier o wat een beest van een vent en hoor die honden eens de vrouw houdt de handen voor de ooren
vastgehouden door de twee mannen die hem tehuis brachten staat de dronkaard midden in de kamer en schopt zoo ver hij kan om zich heen doodsbleek met stukgebeten lippen en t schuim op den mond de oogen met bloed beloopen brult hij als een bezetene
of jij nou al in je eigen moppert dat hoor ik niet eens meer zeg nou ik toch hier ben kijk eens eventjes of je niet een halfsleten broek voor kobus hebt de zijne wordt dun en je begrijpt van die paar centen die je mij geeft kan dat niet af
maar ik wilde de eerste niet zijn en geen aanleiding geven dat men later zou kunnen zeggen hij heeft haar als passe temps gehad zoolang hij daar in dat stille stadje was ik hoop dat zij later iemand vindt die haar beter past
even zacht en voorzichtig als hij gekomen is gaat de knaap weer uit den wagen bij de deur keert hij zich nog even om en fluistert genacht een vriendelijk licht blinkt in zijn oogen als hij het trapje afgaat
gaarne had ik dat u de onder uwe berusting zijnde papieren meebracht met achting ued dw dienaar verhagen procureur
hij duut er lêlijk genogt veur zegt fluisterend een der boerenmeisjes tot een andere die met haar voor de tent staat zij de gek deêrn t is en mins in en
en toen zei hij strijkman ik wou dat ik het laten kon ik wou dat ik zoo matig was als jij die broer van hem meneer de avekaat dat was een net mensch heeft u dien ook gekend
o meneer de avekaat ik heb er zoo'n hartzeer van gehad dat hij nog zoo akelig aan zijn eind is gekomen hier haalt de pandjesbaas zijn bonten zakdoek uit en wischt zich de roode oogen u schijnt dus nogal met hem bevriend te zijn geweest
herhaalt op zachten toon een jonkman die met de eene hand tegen het hek der villa leunend is blijven staan een boerenjongen die een valiesje en een vioolkist draagt
eenige mannen dringen nu de kamer binnen en komen den kruier te hulp die eindelijk bleek en ontdaan half gewurgd met de bloedige indruksels van makko's nagels aan den hals tegen den wand tuimelt met de woorden hij is dol haal den meester haal den meester
in overleg met dokter abels had zij de huur van tournels huis opgezegd en bij een familie in de stad een paar geschikte kamers gevonden waar zij haar intrek nam toen zij mon
ik dacht dat zij hier logeerde zegt dorus met een zweem van teleurstelling in zijn stem ze komt alleen zondags hier in de week heeft zij het te druk met haar lessen
en om de bloote armen die uit de korte mouwtjes steken draagt hij aan de polsen manchetten van fluweel met gouden belegsels terwijl zijn polka haar door een rood lint om het hoofd in bedwang wordt gehouden zijn twee zoons eveneens gekleed als hij vormen met hem een kunstvolle groep
maar eerlijk er bij hij heeft me een veertien dagen geleden mijn knipje dat ik hier in de straat verloren had teruggebracht en er was geen cent uit hoe wist hij dat het jouw knipje was
ben ik dan een heiden zooals zij zegt omdat ik me in de kerk verveel en liever thuis viool studeer en waarom ga je er dan naar toe omdat u het graag heeft om juffrouw barbara doe ik t waarachtig niet
de zieke droomt kille druppels parelen op haar voorhoofd en moeielijk haalt zij adem langzamerhand worden haar trekken kalmer in den droom ziet zij een engel die over haar sponde zweeft
wat zou deze hem wel zeggen hoe zou hij hem ontvangen en wat moest hij wel antwoorden aan den man aan wien hij zoo oneindig veel verschuldigd was
em noar den veldwachter brengen dan bint wie der af en dan kriegt ie wat em toekumt pieter grijpt den arm van den jongen weer vast wacht eens even pieter ik geloof dat je overdrijft
het niet te weerhouden applaus rukt den spelenden dorus uit zijn droomerijen hij ziet augusta's vochtige oogen en tournels bewonderende blikken
dat kan ik niet ik heb nog nooit iemand zoo liefgehad nog nooit heb ik zoo iets ondervonden ik zou alles kunnen opofferen alleen om haar mijn vrouw te mogen noemen en toch kan dat niet kan dat nooit
laat me het hansworstenpak uittrekken carlo en in het orkest spelen dag en nacht als je wilt waarachtig niet ik heb nog nooit zoo'n paljas gehad t publiek lacht al zoodra het je maar ziet
zeg niet schelden hoor die stumper is ongelukkig genoeg en dat hij niet dol op je is is waarachtig geen wonder die procureur verhagen is eigenlijk de schuld van alles k wou dat ik nooit iets van hem had gezien of gehoord en dat jij naar de
t is alsof dat verlichting geeft en de herinnering er aan minder bitter wordt ik heb na mijn vertrek niets anders van haar gehoord dan hetgeen u mij over haar schreef alleen verleden jaar in december berichtte mij tournel het overlijden van juffrouw barbara
och meneer omdat t zoo'n goeie vrind van me was sprak ik er niet over ja dat was treurig die drank die drank weet wat ik heb hem wat dikwijls gewaarschuwd en gezegd klaassie klaassie dat gaat den verkeerden weg op met jou man
hij lacht totdat de tranen hem in de roode oogen komen bukt zich om onder de kast te kijken en roept hè hè hè poes poes
een hondje verdien je daar centen mee neen loop je dan niet om centen neen
op haar fijn besneden gelaat strijdt het dons van de perzik met de kleur der meiroos en der lelie om den voorrang achttien zomers lachen u aan uit haar groote donkere oogen
heb je al weer genoeg van de muziek kleine dwingeland zegt een vriendelijke vrouwenstem tot een allerliefst tweejarig blond krullebolletje dat op moeders schoot op en neer danst en zijn handjes uitstrekt naar het licht de bloemen en t groen
een schelle dissonant als de laatste kreet van een gewonde ziel brak zijn droomerij af langzaam liet hij de viool zakken en staarde doelloos voor zich uit
met strijkman en de buurvrouw zijn intusschen tal van andere buren nieuwsgierig in het portaaltje op de trap en in de kamer gekomen om het akelige schouwspel te genieten allerlei stemmen spreken te gelijk makko is weer dol roept de één
al het bloed stijgt in één oogenblik naar het hoofd van den jongen hij rukt zich los bukt zich en grijpt bliksemsnel een handvol zand dat hij den knecht in het gezicht werpt
t werd bij strijkman een zeker soort van manie om er over te tobben hij dacht over niets anders meer hij treurde bepaald over het verlies van den kleinen bochel
bravo da capo bis bis roepen allen als om strijd buig dan toch buig dan roept tournel dorus zachtjes toe als hij ziet dat deze stokstijf blijft staan
hij staat boven u tot hem kunt ge opzien hij is verstandig hij is goed en hij heeft je nog lief ze schrikte van die gedachten en trachtte zich rekenschap te geven hoe ze wel ontstonden ze wist het niet
nou meneer ik kon niks meer uit hem krijgen en daarom liep ik de trap eens op en vroeg bij een paar van de buren niemand wist er iets van het waren allemaal menschen die er nog zoo lang niet woonden maar casuweel liep ik een juffrouw tegen het lijf die me zei
t was nog doodstil in huis hij luisterde niets bewoog zich zonder gedruisch opende hij het venster zoel en geurig stroomde de frissche morgenlucht in het vertrekje een vogel zong in den tuin en een bij gonsde naar binnen
om naar dien avekaat te gaan en hem te zeggen hoe de vork in den steel zit dat jij me hebt overgehaald om wijf hou je stil of de oude maakt een dreigend gebaar
de juffrouw is net zoo gek op dat mormeldier als die jongen met zijn bochel op de juffrouw is wat meen ie joacob
zij van haar kant beschouwde hem met medelijdende belangstelling en verheugde zich even hartelijk in zijn herstel als in zijn ontwikkeling
solo du possu ge ziet het zelfs een hongaar kan ik mijn rug niet laten zien zonder dat hij nijdig wordt wonderlijke speling der natuur die mij te veel ruggegraat voor mijn lengte gaf
je krijgt geen cent meer och geloof je dat waarachtig kom kom hou je maar zoo niet ik weet het wel anders m'n engel ik ben niet bang meer voor jou dreigementen versta je
het speet haar voor hem t deed haar leed maar zij trachtte zichzelve wijs te maken dat zij er onverschillig onder was toen brouwer geruimen tijd daarna met haar geëngageerd was
nou ik wil t royaal behandelen je zult van elke honderd gulden er twintig hebben och kom dacht jij dat jongens jongens dat's te scheutig strijkman dat neem ik niet aan
moet nu waar ik naar toe ga als u dat liever hoort juffrouw barbara heeft t mij gebakken dat ik er heen moet om
ik heb idee om een nieuwe productie met de honden en apen te vertoonen wij zullen ze samen aan het gedistingeerd publiek presenteeren k zal je een mooi kostuum maken zei juffrouw keetje en terwijl zij hem goed aankeek vervolgde zij
hij nam de viool op en speelde pizzicato zachtjes een paar noten de strijkstok lag nog op tafel het zonlicht tintelde in het paarlmoeren belegsel van den stok
u was net aan t spelen juffrouw toen bleef hij aan de open deur staan en loerde om het hoekje naar binnen hij keek zeker of er wat van zijn gading was dat
plaatsen van twaalf acht zes en vier stuivers en nog beste staanplaatsen van een dubbeltje allo allo allo allo aan t bureau gij ziet hier verder de hoogere dressuur van honden en
propos heb ik u reeds medegedeeld dat juffrouw albertine mij met haar man op haar huwelijksreisje heeft bezocht k was blij haar te zien en te vernemen dat zij gelukkig is haar vader schreef mij ook dezer dagen
kinderen windt elkaar niet noodeloos op vooral heb jij dorus nog geen oorzaak om iemand te haten en jij augusta zult nog dikwijls genoeg met hem kunnen kibbelen dus daarom
juffrouw keetje was begraven het was een aandoenlijk tooneel geweest toen de acrobaat carlo en de zijnen aan de afgestorvene de laatste eer bewezen de sterke man beefde als een riet en weende luid toen de kist in den schoot der aarde wegzonk
omdat hij voor die geradeerden vlek bij rijpelijk indenken geen sandrak noodig had krasser inspecteerde de kachelpijp en de schuif keek in den
bij het woord oome is het alsof dorus zich plotseling iets herinnert hij brengt de rechterhand aan zijn hoofd denkt een oogenblik na als zocht hij in t vèr verleden en zegt dan ja zoo is t oome
die laatste woorden vral treffen strijkman in één minuut rijpt in zijn ziel een plan en bijna ontsnapt hem een kreet van blijdschap als hij antwoordt och is hij onnoozel dat is jammer
zondags is het pandjeshuis gesloten van één uur s middags en hoogst zelden gebeurt het dat iemand na dien tijd hem bezoekt wat kan dat wezen voorzichtig gluurt hij door de reet der tusschendeur
hij is toch erg op mij gesteld arm schaap zij schoof een stuk karpet dat opgerold onder t getornde hoofdkussen lag wat dieper geld zul je hebben geld veel geld kobus
en een hoed op waarvan de bruinroode keelbanden onder de kin zijn vastgestrikt haar handen steken in garen handschoenen waarvan de vingers te lang zijn en die de grove knokkels van haar werkhanden doen doorschemeren
cornelis ziet van blaak aan en lacht zelfs krasser kijkt even op om kennis te maken met een medelijdenden pandjesbaas waarover wenschte u mij te spreken
niet beter dan de menschen die elkander uitmuntend verstaan zoolang de een den ander noodig heeft evenals de huizen in de groote stad die dikwijls tegen elkander aanleunen om niet te vallen
coquet daar protesteer ik tegen t is volstrekt niet waar nu nu word maar niet boos ik ben niet boos maar ik vind je akelig
neen neen k zal niet wegloopen k hoef het niet te doen want ik heb niets kwaads gedaan op een wenk van het meisje laat de tuinman den arm dien hij vastgreep vrij
onverbiddelijk bleef de medicus bij zijn besluit muziek hooren moog je zooveel als je wilt albertine zal je alle dagen wat voorspelen maar zelf muziek maken niet
ik heb plan om over hanover naar berlijn te gaan en vraag bij u een dag of wat belet ik word oud en een paar dagen rust op reis zullen wel noodig voor mij zijn schrijf mij spoedig eens terug of gij mij afwachten kunt
toch zijn zij de oorzaak dat het lied dat met zachte stem bij de piano forte werd gezongen plotseling is verstomd want een paar kleine mollige kinderhandjes grijpen van uit de verte naar de twee spelende vlinders
wat er aan hem veranderd is weet zij niet recht want zijn gezicht is schoon iets minder bleek dan vroeger toch hetzelfde gebleven de oogen zijn even groot en bruin maar ja dat zal het zijn
ho t geld groeit me niet op den rug en ik heb het niet zeg er is nog een druppeltje in de flesch t is lavas wil je
driehoek t is immers veel meer dan ik verlangen kan dat is aardig gezegd grootpapa t is toch zonderling dat hij zelf altijd over zijn hoogen rug lacht en spot en toch niet velen kan dat anderen t doen
wat zou t een gekke sensatie maken als ik een bult partij trok voor augusta ze werd zeker om zoo'n ridder uitgelachen of geplaagd en dat wil ik niet
de pandjesbaas is geheel en al vervuld met het denkbeeld van de vier ton die hem volgens zijn meening nu niet meer ontgaan kunnen hij maakt in gedachten allerlei plannen en het komt zelfs niet bij hem op dat de echte dorus makko wel eens kon zijn te voorschijn gekomen
jawel baas strijkman wat liepen ze ha ha ha vervloekte kriek dat zal ik je inpeperen met de ellebogen op de knieën en de handen onder het hoofd ziet de knaap doodkalm den ouden man in t gelaat terwijl hij antwoordt
in de groote zaal is het bal in vollen gang dààr gloeien de wangen steeds hooger rood en levenslustig tintelen de oogen der dansende paren bij de opwekkende tonen der muziek
t arme kind is weggeloopen t is wat te zeggen om zoo'n zoontje te hebben bromt de vrouw met een ontevreden blik op den knaap die vadsig met de handen onder de kin op de balie leunt hij is van zijn tweede jaar af zoo krom gegroeid er was niets aan te doen
ik kan het niet helpen mijnheer krasser t is ook zoo'n grappige vent en ik laat me villen als het niet die pandjesbaas is waar janus van morgen van vertelde u is er nog vet ga op je plaats en gedraag je behoorlijk
je hebt het toch goed en ik mag je graag lijden weet je wat als je dan zoo graag spelen wilt speel dan op de avondrepresentatie in je hansworstenpak een paar mopjes dan zal ik je op het programma den muzikalen clown noemen
al de heeren leden van polyhymnia zijn het er vrij wel over eens dat juffrouw tournel's stem geheel in overeenstemming is met haar uiterlijk
k ben er zeer verlangend naar k heb er al zooveel van gehoord door albertine altijd weer albertine dacht dorus terwijl hij den dokter aanziende zei maar mijn viool is niet hier
mijn goeie barbara bemoei jij je nu asjeblieft met de keuken en kom weer in majeur wil je die flauwe oudbakken aardigheid van je kan ik missen begrepen
nog op t bal zeker je hebt gelijk dat je maar thuis komt want dat dansen is toch niets voor jou wat scheelt je goeie hemel wat zie je er naar uit waar is je overjas je lijkt wel gek met zoo'n kou zoo te loopen
met het vroomste gelaat van de wereld antwoordt de pandjesbaas een eed met liefde meneer met liefde twee zelfs dus u is er volkomen zeker van verhagen fronst even de wenkbrauwen
de vreemde blijft staan en antwoordt niet die doar speult is de jonge mevrouw en die doar zingt is de juffer uut de stad van den olden heer tournel die
dat dacht ik wel dat u dat vragen zou en daarom ben ik er meteen maar op uitgesnoven en heb eens geïnformeerd de buren wisten er mij niets anders van te vertellen dan dat hij boven het pandjeshuis van een zekeren strijkman een kamer had bewoond
bim bam bim bam men luidt voor de vroegmis de vrouw in de herberg is reeds op zij zal naar de kerk gaan wacht eerst nog even naar de zieke kijken
een pijnlijke trek vliegt over dorus gelaat als hij onwillekeurig in den spiegel ziet die achter tournels stoel hangt en in gedachten de woorden herhaalt een figuur als een prins
dorus wat kom je laat we hebben al zoo naar je verlangd niet waar fritsje papa kraait de kleine k heb het druk gehad van morgen knor maar niet op me ik breng ook wat mee dat je genoegen zal doen wat dan
je bulkt van het geld en ik leef van van mijn duiten nou ja dan als je zoo wilt maar armoedig ik wil t beter hebben
t gromt rommelt en dondert nog onophoudelijk dan in de verte dan van nabij maar toch trekt het onweer over het wordt iets lichter en de stortbui maakt plaats voor een zachten milden regen
de kat kijkt hem met haar groene oogen aan en miaauwt zachtjes als wilde zij zeggen krijg ik niemendal wou jij ook wat hebben
een immortellenkrans om het kleine lijstje toont aan dat henri de laatste was die hem verliet nog een blik vol weemoed werpt hij op de beide portretten en staart dan doelloos in den tuin waarin de vlinder in de zonnestralen dartelt
en wendt even het hoofd om naar dorus die nog steeds met de viool aan de kin is blijven staan als dacht hij na zonder het publiek vr zich te zien daverend zijn de toejuichingen die de wanden der zaal doen dreunen
kom word maar weer goed k heb er spijt van dat ik t gezegd heb ik meen het niet zoo kwaad ik kon t alleen maar niet velen omdat ik die muziek had gehoord ze was mij in mijn ziel gegaan en toen u dat zei
eenige boeren en boerinnen die met open mond en oogen de aanspraak van den spellebaas hebben aangehoord steken de hoofden bijeen en overleggen
de ijzige wind daarbuiten is bedaard en de witte ijskristallen en vlokken liggen rustig op de daken of samengewaaid en opgestapeld in vensterhoeken en kozijnen
dat gevoel wil ik hebben tegenover den man dien ik voor mijn leven moet kiezen hij moet mijn steun zijn ik moet tot hem opzien ik wil mij klein gevoelen niet boven zelfs niet met hem
zij ruste in vrede een verdiende rust omdat zij die op aarde niet vond evenmin als den vrede die nooit haar element was wanneer u mij weer eens schrijft zult u mij genoegen doen door mij iets omtrent de tournels te melden mais revenons à nos
t is een bezoeking wat moet je met zoo'n wurm beginnen hij deugt nergens voor je zoudt zoo zeggen t is een doodeter och voor een ander is hij niets niemendal maar voor mij is hij erg aanhalig dat is waar
niet al te dikwijls stond tournel het hem toe en deed hij het dan zei hij met een barsch gezicht nu een kwartiertje dan maar langer niet je speelt toch nog niets degelijks
ja kristenenzielen wat ben jij nieuwsgierig antwoordt de vrouw op onwilligen toon kom kom word nu niet knorrig juffrouw ik vraag het maar alleen omdat ik een jongen gekend heb die sprekend op je zoontje geleek de stakker had ook zoo'n bochel
zoo maar je moet er om je zelf heen gaan om mij zelf ja omdat god t wil hm t zal god wat kunnen schelen of een jongen als ik in de kerk komt
liefde redeneert niet dokter dan is het geen liefde ze is plotseling in mij ontgloeid ontvlamd als een vuur en ik voel dat het mij verteert maar denk eens bedaard na
misschien maar zeker was het de vereeniging van een en ander met het geniale dat zonder dat dorus zelf het wist op zijn voorhoofd en in zijn oogen te lezen was
zijn ziekbed was kort geweest een hevige koorts gevolgd door longontsteking overviel hem op een avond nadat hij van de koorrepetitie van t zanggezelschap was thuis gekomen en sleepte hem een paar weken later ten grave
toch wist augusta dat t zoo was ten minste dat het zoo geweest was en daarom kleurde zij zoo sterk bij tournels woorden dus je besluit staat vast om met hem te breken vervolgde deze ja grootvader
is hij erg dronken vraagt de pandjesbaas veel erger buurman hij heeft op straat het lirium gekregen de kruier van den hoek en de man van de groenvrouw hebben hem hierheen gebracht hij slaat met handen en voeten als een razende en hoor
misschien kom ik ook nog eens bij jou feliciteeren als jij de bruigom bent je ziet vandaag weer wat bleeker dan anders voel je je niet wel n beetje geïrriteerd heb je hoofdpijn
de onnoozele jongen ziet hem wezenloos aan en vraagt niemendal zeggen hou nou asjeblieft op met zeuren strijkman je bederft er meer mee dan je goedmaakt zegt vrouw juttner terwijl zij met de anderen de straat opgaat
in zijn mond die goed besneden meestal vriendelijk lachte stonden een paar tanden te veel vooruit en gaven daardoor iets zonderlings aan het overigens vrij regelmatige gelaat hij was gewoon een pince-nez te dragen
de schrik slaat strijkman om t hart als hij die woorden hoort en de procureur ziet beiden bijzonder doordringend aan zoo verbeeldt zich ten minste het edele tweetal
otto had zijn rechterhand op albertines schouder geslagen en hield met de andere hand de hare vast een oogenblik bleef dorus in de geopende deur staan
weduwe juttner goudsbloemdwarsstraat boven t water en vuurhuis zoo ben je weduwe al zeven jaar maak toch voort is dat je eenigst kind
bravo da capo da capo augusta's oogen glinsteren van trots en vreugde over het succes van haar vriend
en niemand zou geloofd hebben dat de welbesneden mond die zoo vriendelijk lachen kon eenmaal aan carlo de woorden had toegevoegd kies de flesch of mij
dat zal u me dienen waar te maken meneer de avekaat al ben ik maar een burgerman daarom ben ik toch niet in de wereld om mij te laten uitschelden voor schurk en ik zal het verder zoeken om
toen alle formaliteiten vervuld waren en dokter abels tot voogd was benoemd bleek de erfenis de som van ongeveer negentien duizend gulden te bedragen
nauwelijks kon hij aan zooveel geluk gelooven t overstelpte hem hij was zenuwachtig en gejaagd en eerst toen hij in den postwagen zat die hem naar de stad zou brengen werd hij kalmer
indien hij de verpleger van den knaap was geworden op de voogdijschap het meest onbetwistbare recht gehad niet de minste twijfel kwam bij hem op dat de kantonrechter in dit geval met hem wel eens van meening had kunnen verschillen hij geloofde dat
waarde broeder dat is allemaal gezanik daar ik toch niets van begrijp wacht nu zal het komen t is mij voor den wind gegaan geld ontbreekt mij niet ofschoon ik voor mijn zaken steeds meer noodig heb
als t niet te ver is een van de zoons had het aan dorus verteld en hoewel het plaatsje waar zij voorstellingen gaven bijna drie uren van groenendaal verwijderd lag was
misschien wel meneer t rijtuig voor de juffrouw is voor klinkt eensklaps jakobs stem is t al zoo laat dokter
och dokter mag ik u even in kennis brengen met mijn oom verhagen uit amsterdam die een paar dagen bij ons gelogeerd is aangenaam kennis te maken dokter insgelijks mijnheer verhagen
en drie heeren met spitse snorren en geblankette wangen hunne kunstverrichtingen voor enkele stuivers lieten bewonderen tusschen al die kramen en tenten met bontgekleurde zeilen en
als zij vertrokken is neemt hij een boekje en noteert er in twaalf gulden aan de weduwe juttner de lamp staat op tafel en de zwarte kat ligt er als naar gewoonte onder
ie moet het moar eiges weten met zorg wordt vrouw keetje in de kussens van het rijtuig geplaatst carlo ondersteunt haar dokter abels neemt tegenover hem plaats en doet haar voeten op zijn knieën rusten
en nog juist tijd genoeg om u even een wals van chopin voor te spelen en opstaande voegt zij er bij ja ja ik ken mijn vadertje zijn muziekstuk moet hij hebben voor hij uitrijdt niet waar
en terwijl hij haar eenigszins verlegen aanziet grabbelt hij in den diepen zak van zijn wijde pantalon en haalt een toegevouwen papier te voorschijn dat hij opent en waarvan hij haar op de vlakke hand den inhoud toont bij de woorden zou hij komen voor drie gulden
zou je niet wat gaan slapen juffrouw ja geef mij je hand dorus laat ik die vasthouden misschien slaap ik z in onbeweeglijk blijft de jongen zitten met haar hand in de zijne met de andere onder het hoofd zit hij peinzend op den stoel voor het bed
ben jij dan zelf zoo'n leugenaar dat je niemand anders gelooft bijt de knaap hem toe en tot albertine gewend vervolgt hij k heb u de waarheid gezegd juffrouw k zal u alles vertellen maar laat hen
omdat omdat ik weet het niet en plotseling zijn stoel met een ruk naar dien van den dokter schuivend vat dorus met beide handen de rechterhand van zijn beschermer
er heerscht een zekere nevelachtige toon in die kamer en juist dat grauwe duister is in overeenstemming met de plaats waar wij ons bevinden want in de woning van strijkman heerscht de geest
ik heb het niet ik doe het niet en ik wil het niet dat laatste wat je zegt is waar nou afijn mij ook goed dan blijft het zooals het nu is maar in allen geval moet je een gulden of vier vijf meer in de week geven en
sla toe ouwe slimmerd ik doe mee maar als er wat van komt zorg je dat ik vrijloop en kobus ook wat zou er van komen
de goede man laat zich op zijn gemakkelijken leunstoel achterovervallen en vervolgt laat me je nu eens aanzien hm die blonde baard staat je goed dorus je ziet er best uit gezond t reizen heeft je geen kwaad gedaan
als ge iemand lief hebt haar de macht geeft maar tevens het recht ontneemt u te doen lijden zoo'n laffe kwast mompelt hij als hij eenige gezegden van den burgemeesterszoon die in zijn onmiddellijke nabijheid met een ander staat te praten opvangt
albertine is op het hooren van het geschreeuw in den tuin opgevlogen en staat nu tusschen de beide mannen terwijl zij vraagt wat is hier te doen jakob waarom schreeuw jelui zoo
aanvankelijk scheen de ziekte een gunstiger keer genomen te hebben want de wilde ijlende vlagen hadden opgehouden en de lijderes was kalmer maar doodelijk zwak
een bochel fluistert haar dochter t is het type van een proletariër merkt lachend de burgemeesterszoon op tot de naast hem zittende schoone
rijke baltoiletten ruischende zijden japonnen witte sorties en eenvoudige tarlatan kleedjes wisselen af met zwarte rokken en gekleede jassen hier en daar ziet men een
zoo gaat het niet langer t is niet om uit te houden ze melkt me uit als een koe was ik het maar nooit begonnen maar t is toch ook vier ton