AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
arme ziel zeide tante letje met deernis zij is gelijk aan den geraakte die de genezende wateren van bethesda niet kon genaken omdat er niemand was om hem op te nemen
de hemel schenke haar wijsheid om een goede keuze te doen zeide mijn gastheer maar komaan de avond is gevorderd en het is tijd dat gij beiden u ter ruste begeeft om morgen weer vroeg bij de hand te kunnen zijn
doch gij hebt gelijk gij moet ook met iets beginnen en daartoe doet zich eene gunstige gelegenheid op gij weet het huis van bempden van baalen en comp heeft sedert den dood van uw oom onder die zelfde firma maar alleen onder de directie van laatstgemelde blijven bestaan
ued raadt wel zeide zij ik heb nog nooit mijn verjaardag gevierd zonder een berijmden gelukwensch van hem te ontvangen en er is geene godin op den olympus waar ik niet bij vergeleken ben geworden
vraagt de vreemdeling qui m'aime me suive en klets springt hij met paard en al over de hegge in den tuin en ik hem achterna met wel tien anderen maar daar stort een brandende balk en een stuk van het dak tusschen ons naar beneden dat de meesten het opgaven althans ik was de eenige die met den ruiter aan t achterhuis bij de
ik kan niet zeggen dat de eerste indruk dien hij op mij maakte zeer gunstig voor hem uitviel wel wist ik uit oude herinnering dat hij een man was van meer dan gewone lengte mager en droog en van geen innemend voorkomen
ik wilde nu heengaan maar ik weet niet welk een valsche schaamte mij beduidde van nog een oogenblik te blijven om niet door een overhaast vertrek de boeren in den waan te brengen dat ik mij uit vrees verwijderde
o zeide ik mejuffrouw blaek houdt niet van complimenten en ik durf hetgeen ik zeg staande houden zonder wegens onwellevendheid veroordeeld te worden dat loopt mij te hoog zeide suzanna ja mij ook zeide henriëtte en wij zullen mijnheer de verklaring zijner woorden maar niet
goede reis samen zeide lodewijk en ik hoop dat de familie van de juffer alle reden zal hebben over haar keuze tevreden te zijn voegde hij er bij op een toon die mij verstaan deed dat hij geen woord geloofde van al wat ik hem ik moet bekennen vrij onhandig verteld had
hij beantwoordde ternauwernood mijn eerbiedigen welkomstgroet en buiging keek mij aan alsof hij zich bij geene mogelijkheid konde voorstellen wie ik toch wezen mocht wendde zich vervolgens tot den koetsier en riep dezen toe
ik trad af een akelig en tevens walgelijk schouwspel wachtte mij de tafel was omgeworpen met alles wat er opstond en de vloer met pot en glasscherven bedekt
en dan de kwellende gedachte dat ik hen zelfs niet van mijn onschuld overtuigen kon dat zij door een derde die de zaak wellicht vergrooten of in een ongunstig daglicht stellen van het gebeurde onderricht zouden worden dat zij wellicht den naam zouden vloeken van den zoon die hun grijze haren met schande bedekte
zij voldeden slechts schoorvoetende aan mijn verzoek want het kostte hun moeite de geschiedenis van robinson crusoë met fraaie houtsneeplaten en de galerij van uitheemsche kleederdrachten neder te leggen
ik scheen dan ook bestemd om gelijk mijn broeders stil en onopgemerkt als een boeren edelman voort te leven maar het was anders door het lot beslist mijn moeder die tot de heerschende kerk behoorde had in s hage en elders vele en aanzienlijke
misschien kwam er ook bij dat hijzelf als de jongste van t gezelschap wel aanmoediging maar minder lof genoot en dat hij zijne medeleden met gelijke munt betalen wilde men moet met dat al niet denken dat heynsz en ik ofschoon niet tot de offeraars op den pindus behoorende ons aandeel van den honig misten
wier vier het hart in vlammen zet herhaalde reekalf wat is het aardig uitgedacht en geestig volgehouden gloeiende kolen en een vlammend hart laten wij eens drinken om dien geweldigen brand te blusschen uwe gezondheid monsieur helding
met vele aanwijzingen daarbij op welke wijze en ten welken einde zij een en ander best zouden kunnen gebruiken de milddadigheid van tante bracht mij te binnen dat ik ook geschenken had rond te deelen en zoodra het theegoed van tafel was genomen verzocht ik frits en jakob mij even naar mijn kamer te willen volgen
hoe zeide ik met eenige verbazing maar toen ik met de oogen den blik des raadgevers volgde vielen zij op een mes hetwelk mijn overbuurman van wiens ongunstig uitzicht ik zoo even gewag maakte kort te voren met de punt midden in de tafel had gestoken
waaruit ik niet ontwaakte dan toen de stem mijns gastheers mij riep en ik de vakerige oogen wrijvende den heer bos reeds geheel gekleed zag voor mij staan het is tijd zeide hij het spijt mij zulk een aangename rust te storen maar gij zult ongetwijfeld de eerste schuit niet willen misloopen
ja voegde de treurpoëet er op zijne beurt bij althans tegenwoordig nu elk gelijk voorheen verwaande phaëton die trotsche voerman van de kleppers van de zon of als salmoneus die den dondergod braveerde de zweep in handen neemt schoon hij nooit mennen leerde
ter rechterzijde liep de grond glooiend opwaarts en werd het verschiet hier en daar belemmerd door golvende heuvelen deels met koren en boekweit beteeld deels met heesters en kreupelhout begroeid deels bedekt met de paarskleurige heide waarlangs de witgewolde kudde reeds hun ochtendmaal kwamen gebruiken
voorzeker leeft zij althans toen ik haar van morgen sprak was zij nog in blakenden welstand en is zij nog niet gehuwd vroeg de heer bos al verder mij dunkt eener goede partij als haar moet het niet aan vrijers ontbreken
mijn mond dicht te houden zoo lang ik er bleef t geen gelukkig korter was dan ik eerst vreesde want er kwam eenige dagen daarna gelegenheid om naar curaçao te varen waar ik de prins te paard bij geluk nog vond die juist het anker zou lichten en je kunt denken hoe zij allen te kijken stonden toen zij mij in levenden lijven weerom vonden want zij dachten niet anders of ik
indien niet de sterk gespannen touwen aan stukken waren gesprongen een algemeene kreet van ontsteltenis deed zich hooren lodewijk werd bleek als een laken en een krachtige vloek bestierf op zijn lippen ach mein kot zeide weinstübe set mihr aus ich wil er aus ich wil nicht langer hier
te wervelen en te draaien als zwarte rook die naar beneden slaat en zoover als men zien kon waren in het zuidoosten de golven met wit schuim bedekt en wij hoorden een dof gerommel onder het water alsof er een aardbeving op volgen moest is dat donder vroeg sander ik wou dat het waar was zei ik
o hoe nietig en laf schenen mij thans de strijd en wrevel bij mij ontstaan in tegenstelling met de diepe smart die haar gemoed vervulde hoezeer beklaagde ik haar
ik keek ondertusschen rond of ik niet hier en daar onder de menigte een gezicht van een kennis zoude aantreffen maar ofschoon ik met dezen en genen die mij van de beurs of van elders bekend was een groet of een kort hoe vaart mijnheer wisselde zag ik niemand met wien ik het de moeite waardig achtte een bepaald gesprek aan te knoopen
want ofschoon geen speeljacht hebbende had ik niettemin den vorigen avond tot het getal der schipbreukelingen behoord en ik reed dikwijls genoeg zoo niet in mijn eigen dan toch in eens anders
maar zoo ik nu sprak zou ik een woordbreker en bijgevolg een schurk zijn en dat toch wilt gij van uw zoon niet maken het kan dan niet anders zuchtte mijn moeder neen een woordbreker moet gij niet worden
men moge het een kinderachtig zwak noemen maar er bestaat toch bij ons een stellige gehechtheid aan voorwerpen die wij lang gebruikt hebben en waar wij aan gewoon waren en er is iets onaangenaams in het verlies daarvan gelegen hoeveel te lastiger is het dan niet wanneer men door de noodzakelijkheid gedrongen wordt die op te offeren ja te vernietigen
de stilte van den morgen werd alleen nu en dan afgebroken door het dof geloei der runderen in den stal en het gekraai van den wakkeren haan die met zijn kakelbonten harem over het erf kuierde en het rijzend zonnelicht begroette dat allengskens aan dit natuurtooneel leven en beweging kwam bijzetten
ik zal intusschen blijde zijn indien de freule gelegenheid vindt om tante te verlaten ik weet niet of het wel goed voor u en voor haar is dat zij daar langer blijft ik verzeker u zeide ik dat ik voor haar alleen deelneming en niets meer gevoel
het paadje geleidde ons weldra op een hollen dwarsweg aan weerszijden dicht begroeid met doornestruiken en door de gevallene regens op vele plaatsen zoo vol water staande dat men werk had voort te komen t is hier slecht wandelen kapitein zeide ik mijn voet losrukkende die in de modder was blijven steken
wij waren alle drie onthutst amelia was echter de eerste die de verrassing te boven kwam en zelfs geloof ik dat mijne tegenwoordigheid haar bemoedigde mejuffrouw zeide zij zich tot tante wendende eer deze nog het vermogen had van haar toe te spreken
alle andere gedachten latende varen buiten die van vooruit te komen en op mij zelven vloekende dat ik van geene der gelegenheden welke zich vroeger hadden aangeboden had gelieven gebruik te maken om de bui voor haar aanvang te vermijden
toen wij de laatste brug der vestingwerken hadden verlaten en de trekschuit in t gezicht kregen zag ik hem weder ophouden en eenige woorden wisselen met iemand die zich nabij de klep van de schuit hield waarna hij in vollen draf verder reed
en het was een gedruisch en een gekus en een gelach en een geween en een gevraag en een geroep door elkaar dat hooren en zien er bij vergingen eenige oogenblikken later zat ik in de zijkamer naast mijn moeder die mijn handen tusschen de hare geklemd
t is dan zeer gracieux van zijnentwege zeide suzanna dat hij die juist voor ons bewaard heeft op dit oogenblik kwam de kamenier van tante binnen en verzocht of mejuffrouw suzanna even bij mevrouw wilde komen ohé zeide suzanna ik voorzie het al de beschikkingen van den maaltijd zullen mij worden opgedragen wat
en zoodra het geritsel der struiken waardoor zich zwarte piet een weg baande en waarnaar de vreemdeling aandachtig scheen te luisteren geheel had opgehouden begon ik in de warmste bewoordingen mijn erkentenis aan hem uit te drukken voor den dienst dien hij mij bewezen had hij ontving mijn betuigingen met
dat mijn bedstede allernaast den zoogenaamden gemeenen haard gelegen en daarvan slechts door een dun beschot was afgescheiden voorts bleek het mij dat de herberg bezocht was door een aantal varensgezellen en visschers die zich vrij luidruchtig aanstelden en wier gemeene taal verward dooreen klonk
en dan dacht ik aan mijn ouders aan mijn brave moeder wier zwak gestel de tijding niet zou weerstaan dat haar zoon van zulk een misdaad verdacht werd gehouden aan mijn vader die zijn leed met het stoïcisme dat hem kenmerkte verkroppen maar later des te meer bezuren zoude
terwijl wij daar bezig waren kwamen er een stuk of zes dienaars van de wacht aan te paard van lyon en in vollen draf aha zeide de voorste zoodra hij mij in t oog kreeg daar hebben wij onzen maat nu zult gij ons niet ontsnappen
van het gezelschap niemand antwoordde de naarder onderschout maar het zal ued niet weinig bevreemden van te vernemen dat die vrouw daar goedvindt uw hoeve tot een logies voor verdachte lieden te
gij zoudt dus denken dat wanneer men haarklein iemands geschiedenis wist men de bron der wederwaardigheden die hem treffen altijd daarin zoû kunnen terugvinden even als men op een landkaart den oorsprong eener rivier kan opsporen
weldra vergunde mij een bocht welke de weg daar ter plaatse maakt om het geheele lichaam der kerk te zien en mij te verlustigen in den aanblik van het lachende en bevallige schouwspel dat zij vooral van dien kant oplevert
wat is mogelijk vroeg de heer bos kent gij dien heer waarlijk antwoordde zij ik weet niet maar die heer lijktent zoo sprekend op een neefje van mevrouw die wel eensjes bij ons kwam jaren geleden maar het kan toch niet wezen
door het spreken der tale kanaans gelijk men het bezigen van veelvuldige bijbelsche uitdrukkingen noemt door het getrouw ter kerke gaan en het houden of bijwonen van oefeningen ter onderlinge stichting
t is onbegrijpelijk hernam mijn vader terwijl hij gelijk suzanna mij naderhand vertelde bedenkelijk het hoofd schudde en met een angstigen blik opwaarts zag maar kom toch hier lieve willem riep mijn moeder die het niet langer uit kon houden hier is veel beter dan een brief
ik kon mij niet weerhouden te glimlachen over dezen uitval van mijn anders zoo goede moeder maar ook zij was niet vrij van het verschoonbare vooroordeel hetwelk gemeenlijk door al de zoodanigen die aan een ordelijke afgepaste alledaagsche sleur gewoon zijn wordt opgevat tegen hen die daarvan met voordacht of onschuldig afwijken
ik werd aldaar goed ontvangen men had juist bekwame zee-officieren noodig en het leed niet lang of ik zag mij aan boord van een oorlogsbrik geplaatst alles liep mij in den aanvang mede ik had het geluk gewichtige diensten aan mijn nieuw vaderland te bewijzen en genoot een snelle bevordering
die in het huisje van baas roggeveld woont en komt die om mij te spreken vroeg ik ik kan niet begrijpen gij moest toch eens gaan zien zeide tante en kom ons dan daarna verslag doen joris laat dien monsieur in de zijkamer met het verlof van het gezelschap zeide ik en oprijzende begaf ik mij naar de zijkamer maar wie schetst mijn
het andere stond nog doch hijgende als een juffershondje en zoo onvast op de beenen als ware het op het punt van neer te storten met veel moeite deed men het gevallene opstaan en bracht men beide opstal
gij u zeer en het tijdvak dat onmiddellijk op mijn reis volgde was het gewichtigste en in zijn bijzonderheden het belangrijkste
dezelfde stilte ik geloof dat men zeer gelukkig kan zijn zonder een van beide dezelfde stilte maar haar lieve vingertjes begonnen te beven alsof zij bespeurde dat ik weldra duidelijker spreken zoude
hier bracht men ons in een groote schuur waar dag en nacht schildwachten met geladen vuurroeren voor stonden t geen mooi onnoodig was want al hadden wij willen en kunnen wegloopen ik weet niet waar wij heen waren gegaan alle dagen kwam men een van de met ons gevangen senhores halen en die kwam dan niet weerom die is er om koud zei sander dan
de andere was de onbekende zelf die blijkbaar verbaasd over de op eens zoo beleefde houding der boeren al de omstanders beurtelings in t gezicht zag totdat zijn oog eindelijk op mij viel en ongetwijfeld den glimlach waarnam dien het welgelukken mijner list bij mij verwekte
neen zeker zei velters die bleek van angst was en zelfs is wel een honderd gulden boven mijn prik ik ben geen man van de nieuwe heerengracht zooals mijnheer blaek toen trok ik hem op zij hoor zeide ik t is wel wat duur maar in uwe plaats betaalde ik liever wat meer voor een goed paard dan dat je een knol koopt die u in den steek laat
een sieraad van den pindus genoemd die de agrippijnsche zwaan hiermede bedoelden die heeren vondel groothartig op zijde streefde bijna had men gezegd overtrof
bovendien en in weerwil van al de onaangenaamheden welke mijn kennismaking met den heer bos en zijn dochter mij berokkend had en waarschijnlijk nog berokkenen zoude er bleef toch altijd een zekere nieuwsgierigheid bij mij huisvesten wat er toch eigentlijk van hunne zaak ware en hoe het met hen af zou loopen
gij ziet er wat verhit en vermoeid van de reis uit hervatte hij na een korte stilte op een langzamen toon maar anders voldoet mij uw uitzicht wel en gij brengt mij terug hetgeen gij bij uw vertrek bezat mentem sanam in corpore sano
men kan het hem ten minste vragen zeide ik geef mij slechts uwe toestemming om mijn vader te verzoeken met den heer blaek te spreken dat is al wat ik verlang hoor ik wil oprecht met u zijn zeide zij en u niets verzwijgen
t is niets zeide ik de dames wenschende gerust te stellen wij hebben het ergste al geleden alle man aan t werk dames gaat in de kajuit en te gelijk mijn best doende hielp ik klaas om de einden touw te kappen waar de gescheurde zeilen in smalle reepen en strooken nog aan bleven fladderen
dit aanbod was te heusch om afgeslagen te worden na het drinken van een afscheidsdronk en nog tot slotte van een glas cognacq hetwelk de heer van ypendael zijn slaapmutsje noemde werd het mij vergund den aftocht te blazen
tienmalen was ik willens om het een of ander voorwendsel uit te denken en nog voor de uitnoodiging te bedanken maar al kon ik helding met een schoon schijnende reden afschepen ik begreep dat ik toch ook reden zou moeten geven aan mijn vader en ik had reeds genoeg mijn bekomst aan t veinzen dan dat ik nieuwe uitvluchten zoude gaan uitdenken
hier zag hij mij aan met een schampere uitdrukking die mij het bloed in t gezicht deed stijgen doch vervolgde hij als ik ooit zoo gek worde om mijn vrijheid te verkoopen zal ik ten minste een half millioentje in ruil moeten hebben en geen kale rot die op haar best
en ik vertrouw dat mijn lezers die nieuwsgierigheid niet slechts in mij verschonen maar ook met mij deelen zullen anders deden zij gewis beter dit geschrift maar niet verder door te lezen ik was men vergeve mij deze platte vergelijking niet ongelijk aan een knaap
uw vader had gelijk vervolgde reynhove het werd tijd dat ik eens iets anders deed als rijden en mij amuseeren ik heb zijn raad gevolgd en ben in politieke betrekking gekomen hoor nu verder
wat is dat voor een bocht van wijn riep lodewijk die mij slechts even met een hoofdknik had begroet jan haal anderen wijn denk je dat wij zulke vergifte kost willen zuipen haal van den klooster baserac immers zoo de baas er nog van dezelfde heeft als laatst
een vriend naar ik hoop zeide ik eenigszins verwonderd over deze vraag dat spreekt vanzelf maar hehalve dat gij raadt het niet ach zeide ik denk toch in welke omstandigheden ik mij bevind en hoe weinig ik zelfs tot onschuldige scherts gesteld ben
want die man zag er mij wel naar uit om het hooger op te zoeken zoo men hem een haartje gedeerd had en ik twijfel er niet aan of de heeren van eemland hadden het u duur doen betalen goeden morgen samen
het is mij nog vroeg genoeg zeide ik en daar ik toch genoodzaakt ben mij te naarden een oogenblik op te houden zullen wij evengoed daar eenig ontbijt kunnen nuttigen welaan dan zeide de heer bos en trad meteen door ons gevolgd de kamer uit
jammer maar dat men wanneer het er op aankomt zoo oneindig veel onder die rubriek van plicht kan brengen terwijl de perken van het vermogen somtijds zoo bijster eng worden doch wij zullen zien hoe gij over mijn verzoeken denken zult
mientje zette zich dadelijk in postuur om aan het verzoek te voldoen en de onbekende bleef met de armen over elkander geslagen voor de toonbank staan zonder te bespeuren dat hij het voorwerp der beschouwing was van al de aanwezigen maar vooral van mij die nog altijd stond te wachten op het geld dat ik terug moest hebben
ja vervolgde pulver terwijl hij een wolkdamp wegblies dat was een benauwde reis die mij al mijn leven heugen zal van rostok af tot aan stokholm toe niets als ellende met zuur bier tweemalen storm eens door een russisch fregat nagezeten dat ons voor zweden aanzag en dan die wandeling op een plank
liet van ontsteltenis den inhoud van haar koekenpan over de plaat druipen toen zij den onderschout met een barsche stem hoorde roepen waar heb je dien vent verstopt die hier dezer dagen gehuisd heeft
ziezoo dat is treffelijk zeide helding terwijl hij zich tot mij wendde en de handen wreef ued zal zien het zal in orde zijn heynsz heeft mij veroorloofd de gasten op zijne kamer te ontvangen dan behoeven zij zoovele trappen niet te klimmen
kijk eens patroon t is een lust om te zien zoo kurkdroog als de kisten gebleven zijn er is geen druppel water bij de thee gekomen nu in allen gevalle dat zou aan hem die ze drinken moet de moeite van t zetten bespaard hebben
hij was van de natuur tot handelaar bestemd en door zijn stand in de maatschappij tot uitgaan gedwongen in zaken was hij op zijn plaats in de wereld speelde hij een rol maar zijn ziel was bij zijn affaire en bleef er bij al was zijn lichaam in de dagelijksche kringen aanwezig
en een scherts voor het frissche landmeisje dat mij tegenkwam en soms nog lang nadat ik voorbij was het hoofd omwendde met dien half verwonderden half spottenden lach welken alle eenigszins vreemde kleederdacht bij onze landgenooten gewoonlijk verwekt
de voerman liet het zich geen tweemaal zeggen maar sprong op het krat en lei de zweep over het paard dat terstond met meer vlugheid dan ik het oordeelde te bezitten zijn weg vervolgde de gansche vergadering bleef het rijtuig eenige oogenblikken in stomme verbazing naöogen totdat de waard de stilte brak met den uitroep
hoe de omgang met zijn woeste gezellen hem tegenstond en hoe het besef dat hun handwerk strafbaar in gods oogen was hem ieder oogenblik den boezem benauwde
het zal namelijk zijn voegde ik er bij indien de juffer er niet tegen heeft intusschen moet ik niet vergeten u verlof te vragen om morgenochtend te naarden even aan de herberg te vernemen of de postwagen aangekomen is waarmede ik mijn reisbagage verwacht het zal een gering oponthoud zijn en u hoop ik geen hinder veroorzaken
et legum aenigmata solvunt levert echter dat ambt althans in de eerste jaren weinig verdiensten op en hoezeer ik niet in een bekrompen stand leef is mijn vermogen te gering en mijn huisgezin te groot om u zoo gij het trouwen eens in t hoofd kreegt een behoorlijk uitzet te geven
gij die in dit verblijf wilt toeven met gemak gij vindt in deze kast pijp vuurtest en tabak ook keurig porselein van china's verre kust en goeden morgendrank zoo u geen koffie lust
deze snedige zet werd met het gewone gejuich ontvangen t is juist zooals gij zegt zeide heynsz de klanten bij wie ik verdien het meest zijn niet de adellijke of patricische familiën
in s hemels naam mejuffrouw voegde ik haar toe terwijl ik over haar gezeten de handen op het tafeltje der roef smeekenderwijze samenvouwde wat ik u bidden mag bedaar het is mij zoo grievend u te zien weenen
indien zij eens in den volgenden nacht het vaartuig beklommen dat ginds op de reede ligt de manschap afmaakten en overboord smeten en met het schip gingen strijken met onze thee gaan strijken riep pulver opstuivende
hoofdstuk waarin ferdinand op zijn kantoor geïnstalleerd en als krelis louwen op een poëtenmaal wordt genoodigd
die sander had een braaf en nuttig mensch kunnen worden indien zijn ongelukkig gesternte hem niet het al te verleidelijke voorbeeld van don manoël had voor oogen gesteld en deze zal eens op den dag des oordeels behalve zijn eigen schuld ook de wandaden te verantwoorden hebben waaraan zich deze ongelukkige heeft schuldig gemaakt
welnu wat kan er meer zijn ik bid u verzwijg uwe zwarigheden niet ik vlei mij dat zoo gij mij slechts wederliefde schenken wilt ik in staat zal zijn alle andere bedenkingen te overwinnen
dat zal nooit gebeuren zeide sander die huyck is een braaf slag van een kerel en ik zal niet dulden dat iemand de hand slaat aan t geen hem toekomt huyck zeg je welke huyck vroeg andries blijkbaar verwonderd de zoon van den hoofdofficier antwoordde sander hij is gisteren gekomen en logeert hier in de herberg
ontnemen kwam en zich tusschen hem en zijn blijgeestigheid plaatste als een wolk voor een heldere zomerzon hij zag er niet uit als iemand die iets kwaads in t zin had of een misdrijf zou begaan maar wel als iemand die iets bedreven had dat hem tot naberouw verstrekte tante praatte wakker door en maakte allerlei plannen van vroolijke partijen voor de toekomst
indien dit zoo is wil ik de hoop niet opgeven zeide ik want ik ben overtuigd dat de narichten die men over mij zoude willen inwinnen niet zoo geheel tot mijn nadeel kunnen uitloopen
het smart mij in iemand van uw jaren en voorkomen zooveel verstoktheid te vinden hoe hebt gij u kunnen verstouten u in te dringen bij een eerbiedwaardige juffer terwijl gij bij u zelve bewust moest zijn dat uw ware plaats in het spinhuis is
de wereld geabandonneerd zeide reynhove en wel zonder het appèl af te wachten maar zoo gij mij niet aan het woord laat zult gij nooit iets naar behooren vernemen antwoord mij eerst wien denkt gij in mij te zien
maar wie schildert mijn verbazing toen ik in tantes achterkamer gekomen gewaarwerd dat de juffer die tegenover haar bezig was een kopje thee te drinken al te wel bij mij bekend in één woord niemand anders was als amelia bos
en die door den staljongen voor de deur gevoederd werden terwijl een rijknecht in zwierige livrei daarnevens stond ik hield mij echter niet op met die te beschouwen daar ik amelia niet langer wilde alleen laten
ik vrees ik vrees zeide henriëtte maar ik heb er in zooverre niets tegen dat gij het beproeft voegde zij er bij met een betooverenden lach heb dank voor deze vergunning zeide ik haar hand met vurigheid aan mijn lippen brengende laat nu gebeuren wat wil eenmaal toch zullen wij vereenigd zijn
uw neef raadt mijn gedachten zeide haastig amelia die mijn bedoeling begreep o zoo ued mij daaraan helpen konde ik zou zoo gaarne werken voor hen die het behoeven
ik heb thans geen tijd om al het fraais aan te hooren dat gij mij zeggen wilt ik heb iets op den weg verloren en moet mij haasten het op te zoeken want het is allemans gading en een groene beurs riep ik uit verheugd over de gelegenheid welke zich aanbood van hem op mijn beurt een dienst te bewijzen hebt gij haar gevonden
veel goedheid zeide helding zijn glas op nieuw ledigende maar hoe kan mijnheer zoo bekend zijn met mijne gedichten als ik vragen mag want ik heb nog nooit iets laten drukken als eenige
gij zult wel zeide sander of wij worden kwade vrienden nu dan wat anders hernam andries ik bedank om mij hier te vertuien en dien meester doedes vertrouw ik zooveel als een verrotte plank en heb ook geen plan hem anders als het voormarszeil te betalen
ik vrees dat men u daartoe niet zal geven de permissie zeide heynsz het hoofd schuddende maar laat mij over te verrichten die onaangename taak ik zal z ed gestr voorbereiden op eene voorzichtige wijze en het voorstellen bij provisie als een zaak waar ued slechts in gemoeid zijt of waarbij het onzeker is of ued als getuige of als geculpeerde zult
ook was ik niet geheel zonder bezorgdheid over de koopwaren die in het pakhuis lagen doch ik vleide mij dat daar vooreerst geen aanslag op gedaan zou worden en dat ik in allen gevalle aan sander een steun zoude hebben om die goederen al werden zij gestolen weder terug te bekomen
geslagen werd en eer ik nog berg je roepen kon daar kwam er een tweede die mij oplichtte alsof ik een stuk kurk ware geweest zoodat ik met al wat er op het dek was goedschiks kwaadschiks overboord werd gespoeld en plof daar dook ik kopje onder eer ik den tijd had om een schietgebedje aan onzen lieven heer te prevelen toen ik weer boven kwam zag ik
vijf en dertigste hoofdstuk waarin de geschiedenissen van de heeren bos van beveren den vliesridder den baron van lintz den graaf van talavera den zeeroover don manoël enz enz worden verhandeld en hetgeen evenwel wat de lengte betreft mee zal vallen
met open mond staarde zij amelia aan zij liet de kous waar aan zij breide op den grond vallen sloeg de handen in elkander en herhaalde halfluid den gesprokenen volzin als wilde zij zich overtuigen of zij wèl verstaan had
ja in dat geval zal ik hem zoo lang smeeken en bidden tot hij u genade geeft juffertje zei ik het hangt van mij af om te blijven leven maar dan moet ik dienst nemen bij uw vader en zie je dat kan ik nu zoo maar niet met mijn geweten overeenbrengen en waarom niet vroeg zij met een heel natuurlijk stemmetje
waarop deze laatste zich verwijderde en ook heynsz met de dienaars in verschillende richtingen aftrokken dit voorval had intusschen de genoegens der partij gestremd tot zelfs de kinderen toe dorsten zich niet aan hunne gewone vroolijke luidruchtigheid overgeven bij het zien der opschudding die plaats vond en der ontsteltenis welke op veler gelaat te lezen was
pin so krank zuchtte hij met de oogen draaiende als een schelvisch die op het strand ligt dat is wel mogelijk zeide ik maar die dames zijn ook niet wel en zonder meer plichtplegingen te maken nam ik hem bij de kraag met de eene en om het midden met de andere hand en wentelde hem van de bank af
mij al in den eenen kroes voor den anderen na maar ik lachte in mijn vuist en dacht als het op pooieren aankomt dan ben ik nog niet bang ik heb een bast die kan er tegen zooals thomasvaer in de klucht zeit en bovendien had ik van al het praten een keel gekregen zoo droog of ze van een weverswammes gemaakt was en ziet mijn buren raakten allebei zoo
o beloof mij dat gij den verkeerden weg zult verlaten dien gij zijt ingeslagen dat gij alle banden die u aan dat slechte voorwerp verbinden zult losscheuren en alles
het uitzicht dat ik den avond te voren van de kamer waar wij ons toen bevonden had gehad was beperkt het raam waar ik nu voorstond opende zich aan eene andere zijde van het gebouw en vergunde mij het gezicht van een natuurtooneel het penseel eens schilders waardig
het zou slechts te bezien staan of gij u altijd in de mogelijkheid zoudt bevinden dia te bewaren ik begrijp niet zeide ik wat mij zou kunnen verhinderen mijn woord gestand te doen
ik had innig medelijden met den braven man en bood hem aan zelf als expres naar terschelling te gaan en te onderzoeken hoe het met de zaak geschapen stond hij aarzelde eenige oogenblikken maar nam eindelijk mijn propositie met dankbaarheid aan
tante van bempden bemerkte dit en oordeelende dat alleen de verandering van tooneel de gemoederen weder tot rust zoude brengen gaf zij last om in te spannen terwijl dit plaats had en de dames zich weder met de gewone toebereidselen ter afreize bezig hielden deed ik aan mijn vader het verhaal van mijn kennismaking met den graaf
deze zonderlinge ontmoeting bracht gelijk men denken kan geen kleine ontroering bij mij te weeg en ik raakte geheel uit de stemming waarin ik mij bevond zoodat ik in het eerst buiten staat was eenige oplettendheid te schenken aan de woorden van den predikant die mij als ijdele klanken in de poren gonsden zonder dat mijn hart die gevoelde of mijn verstand die bevatte
inderdaad hernam ik maar tante lief hoewel dit nu oorzaak zijn zal dat gij uw goede voornemens om met de juffer naar de kerk te gaan niet zult kunnen ten uitvoer brengen noch haar op uwe oefeningen noodigen
ziehier vervolgde zij toen zij het gevraagde uit de handen der dienstmaagd bekomen had de geschiedenis waar ik u van sprak hij die de hoofdpersoon er van uitmaakt beging een kleine zeer verschoonbare onvoorzichtigheid die voor hem een bron was van verdrietelijkheden en ongenoegen
maar eerst eenige omschrijving en inleiding te bezigen bestemd om de nieuwsgierigheid te prikkelen en voorts ongeveer dezelfde dienst te doen welke de pastijtjes en croquettes bewijzen wanneer zij het
nu zeide hij zoo ik op uw discretie staat kon maken zoû ik u een handschrift kunnen doen zien eenige voorvallen behelzende die mijn eigen grootvader zijn overkomen en waarin zoovele toevalligheden en vreemde ontmoetingen voorkomen als men die naauwlijks in een roman zoû aantreffen
gedurende het onderhoud van mijn vader met tante van bempden gaf mijn moeder voor wie die onderwerpen veelal te uitheemsch en te hoogdravend waren mij een vrij breedvoerig doch zeer duidelijk verslag van de gehoorde predikatie en voegde er nogmaals de betuiging bij van haar leedwezen dat ik haar niet vergezeld had
ik stond op er was al volk op de been en spoedig bood iedereen hulp met water dragen met brandspuiten etcetera de bewoner van het huis zat al op straat met een gebranden voet in zijn nachtjak en zonder dat hij had gehad den tijd te redden een kleinigheid of zelfs meer aandoen dan een oude pantoffel
ik vrees mejuffrouw dat gij mij beschuldigt van weinig te beantwoorden aan het vertrouwen door uw heer vader in mij gesteld mijnheer antwoordde zij ik heb het recht niet u eenige verwijtingen te doen ik gevoel zeer wel hoe moeilijk de toestand was waarin de ontmoeting van een bekende u moest brengen
of wanneer zij anderen in hun groei of wasdom hinderlijk zijn enz het werk van velters werd echter misschien omdat het veel beter was dan de rest minder toegejuicht en alleen met een soort van aanmoediging beloond welke in mijn oog iets vernederends had
en een nog geweldiger kletteren van den stortregen tegen de ruiten bevestigde de waarheid van haar woorden mejuffrouw is al te goed hernam ik er zou mij anders minder aan gelegen liggen maar ik had gehoopt heden nog voor t poortsluiten binnen naarden te zijn en ik zal frisch moeten aanstappen om mijn oogmerk te bereiken
ik gevoelde een hoogst onaangename gewaarwording en het was mij of de naam van henriëtte ontheiligd werd dat men dien bij een gelegenheid als deze dorst uitspreken dan ik had spoedig meer gegronde reden tot ontevredenheid
in allen gevalle vervolgde zij hoop ik dat die oplossing spoedig moge plaats hebben want ik zou ziek worden van die onzekerheid en dan terwijl zij mij den brief toereikte
want zijn kinderen waren nog in het brandende huis maar zoowel hij als zijn vrouw waren te veel in de war om te zeggen waar zich de arme wichten bevonden en niemand had de courage om te gaan in het groote huis en te zoeken daar in den blinde
als men aan al mijn daden een verkeerde uitlegging wil geven zeide ik terwijl mij het bloed naar t aangezicht steeg hm hernam doedes een boek t welk hij had medegebracht opnemende en aan schepenen toonende
ik keek niet weinig op mijn neus want nu bleef ik even ver als te voren wat drommel kan de vent van mij willen dacht ik bij mijzelven zoo hij mij anders niets te zeggen heeft waartoe dan die plechtstatige voorbereiding en die inleiding die meer dan een foppage is
brief van den heer p aan den uitgever tot inleiding dienende amsterdam den ik weet niet of gij van nabij bekend zijt geweest met de oude juffrouw
nog meer men kan wel dadelijk bepalen en men doet het ook genoeg welke daad verkeerd is geweest maar evenmin als men de drijfveeren kent welke iemand tot zondigen aangezet hebben en hem tot verschoning kunnen strekken
wel mogelijk zeide zij met een goedaardigen blik maar het ware toch niet kwaad zoo gij iets naamt om u wat te verwarmen het zou mij voor de eer van mijn oom spijten indien gij op guldenhof geweest waart en niets gebruikt hadt om u te verkwikken ik zal zien wat de kast bevat
ik haastte mij dus zooveel mogelijk met mijn toilet en plaatste mij toen recht over den heer bos in de gemakkelijkste houding die ik nemen kon in hoeverre aan mijn verwachting voldaan werd zal men in het volgende hoofdstuk beschreven vinden
ziedaar dan die nederlanden die gewesten geheel de wereld door als de zetel der burgervrijheid beroemd men vervolgt men bespiedt men vonnist zonder reden een onschuldig meisje wier eenige misdaad is dat zij haar ongelukkigen vader liefheeft en niet aan zijn vijanden verraden wil
met allen eerbied gesproken ik geloof dat dit een weinig bezijden de waarheid was en ik heb niet welgedaan die zoo onbedachtzaam te beantwoorden
vaarwel amelia god behoede u en schenke u het noodige beleid om de moeilijke taak te volbrengen die gij op u genomen hebt dit zeggende drukte hij een hartelijken kus op t voorhoofd zijner dochter
dit alleen wil ik verklaren dat ik geen oogmerk had u te beleedigen maar alleen de eer van mejuffrouw uwe nicht tegen alle blaam te handhaven die reparatie moet u genoeg wezen blaek zeide reynhove kom wees geen kind en begin geen dispuut waardoor gij u zelf een ridicule zoudt geven
er ging een geruim tijdsverloop voorbij eer ik den moed tot spreken wedervond amelia was intusschen weder bedaard geworden en zat aandachtig de toppen van hare zeker buitengemeen fraaie vingeren te bekijken
die kan mij nooit door woorden of werken meer stichten sedert ik haar laatst in de oude kerk met een andere oude juffer een kwartier lang heb zien kijven en knorren over haar plaatsen dat geen vischwijven het erger hadden kunnen doen en wat mij het meest ergerde was dat toen zij gezeten waren zij dadelijk de waaiers uitsloegen om te gaan bidden
onze waarde berust immers niet in uiterlijke praal maar in het nut dat wij stichten ik dacht met deze aanmerking en voorzeker alles behalve nieuwe vergelijking mijnen gastheer een verplichtend gezegde toe te voegen maar de zonderlinge uitdrukking die zijn gelaat aannam toen ik met spreken geëindigd had trof mij zoodanig dat ik mij wel wachtte op denzelfden toon voort te gaan
en zij ware in staat geweest aan de pseudo marquise de créqui menige dwaling aan te wijzen in de gedenkschriften die op haar naam zijn uitgevent zij kende ook al de kleine anecdoten die omtrent de merkwaardige personen van het fransche hof te boek gesteld zijn
eigentlijk antwoordde tante was ik voornemens geweest terstond weêr naar buiten te vertrekken maar de omstandigheid dat neef terug is verandert mijn plan ik zal dan heden avond blijven op de voorwaarde alleen dat nicht santje nu haar woord houde en een week of drie bij mij op heizicht kome doorbrengen ik heb haar een kleine verrassing bestemd die haar niet ongevallig zijn zal
wij gingen naar de zijkamer er stonden niet slechts eene maar twee koetsen voor de deur uit de eerste kwam mijn moeder met susanna en tante letje uit de tweede tante van
doch behalve dat het mij nog onbewezen was welke landstreek of welke moeder haar het licht geschonken had zoo kon ik bij een brunette de melkwitte blankheid niet vorderen welke de eigenschap eener schoone blondine uitmaakt
hij gevoelde zich aldaar niet op zijn gemak en verveling zucht om zonderling te schijnen wrevel of al deze aandoeningen te zamen genomen bedierven alsdan zijn luim en vormden hem tot den man dien ik vroeger geschilderd heb
en waarmede haar levendige verbeelding reeds sedert lang werkzaam was geweest de tweede persoon die reden had om zich over de bespoediging van ons vertrek te beklagen was ikzelf want ik zag mij daardoor teleurgesteld in het aangenaam vooruitzicht om nog dien avond in het gezelschap door te brengen van haar die ik liefhad
alleen maar begrijp ik niet waartoe dergelijke dwaze geheimen dienen ik zie niet dat iets dat goed en ordentelijk is behoeft verborgen te blijven misschien dwaal ik en heb ik geen ondervinding genoeg maar ik kan het mij maar niet voorstellen
je komt er zoo nicht af je solt seggen voor wien je pint wed jij tegen mich ik heb een sakkie sesthalven kewed op de plessen van plaeck en er is niemand die meer dan een sakkie toepeltjes teugen houdt toe jij me nou de frundschap und neemt de rest
de schipper zal u kennen of niet dit doet tot de zaak niets af in het eerste geval zal hij niet noodig achten aan den hoofdschout eenig rapport te geven dat zijn zoon met of zonder dame van de reis terug is in het tweede zal hij insgelijks geen vermoeden tegen amelia koesteren want hij zal u beiden voor broeder en zuster aanzien
zoo ik wel onderricht ben zeide ik heeft de heer blaek een aanzienlijk vermogen in de oost indiën gewonnen hij zeide de heer bos gij verwart hem met zijn broeder die werkelijk zeer rijk kon genoemd worden want het toeval was hem even gunstig geweest als het den eigenaar van guldenhof in dien tijd althans
ja zoo menigmalen hebt gij naar het gepraat van den ouden man geluisterd dat gij op het laatst mijn ontmoetingen en wederwaardigheden zoo goed en beter kendet dan ik zelf en vaak wanneer mijn door ouderdom eenigszins verzwakt geheugen te kort schoot mij de kleine bijzonderheden herinnerdet welke tot aanvulling mijns verhaals moesten strekken
en in dien persoon dengenen herkende dien ik minst van allen hier verwacht of gewenscht zoude hebben den heer lodewijk blaek daar beginnen de wederwaardigheden al dacht ik bij mijzelven en mijn spijt was zoo groot dat ik als sprakeloos aan de deur bleef staan
wel ja komaan een liedje zeide helding maar de treurpoëet was schor of verklaarde althans het te zijn kom zeide eindelijk de koddige kwant t is of gijlieden bang zijt dat mijn heer u op zal eten mijn heer is geen bullebak jelui kijkt hem aan of het cartouche was daar heynsz zoo even van vertelde
welke bij een zoodanige gelegenheid nooit missen zooals ued wil zeide ik doch ik meen dat er aan deze zijde buiten de poort een vrij goede herberg is jan tabak of een dergelijken naam voerende zoo wij daarheen gingen en iemand zonden om niets van dat alles zeide de vreemdeling met de hand een ongeduldige beweging makende
een witte streep over het water als stof op den grooten weg wanneer het lang droog is geweest wij hoorden het doffe geluid al sterker en sterker en mijn schip begon te kraken en te zuchten of het zijn lot voorzag bof daar kwam de orkaan een golf als een berg sloeg over het dek en het was mij of ik met honderd dozijn natte handdoeken in mijn facie
och wat gevaar zeide lodewijk wij zullen eenvoudig terugkeeren en voor de bui er is zijt gij aan de hoeve terug wenden klaas maar het was te laat toen hij wenden wilde weigerde het vaartuig aan de beweging van het roer te gehoorzamen en bij de wind te draaien
mijnheer huyck ik heb waarlijk liever dat ued niet gaat ued is de broeder mijner vriendin ik kan het u dus wel zeggen ik ben bang dat mijn oom misschien kwalijk zou nemen dat dat een wensch door u geuit dadelijk vervuld wordt zoo ras hij gehoord is viel ik in de rede
wat drommel patroon riep pulver uit wou ued nou van sander een huisknecht maken is dat een werk voor een jongen die het zeegat uit geweest is en als stuurman heeft
het schijnt den mensch ingeschapen zich zoodra de eerste opwelling voorbij is ook voor de beminnelijkste zwakheden te schamen mijn moeder liet mijn hand los en veegde de oogen af
te bekomen vroeg van baalen haar uit mijn tuin in den diemermeer kan ik die maar zoo smakelijk niet krijgen zeg dat niet zeide tante ik herinner mij zeer goed er bij u tot laat in september te hebben gegeten als de mijne reeds lang gedaan hadden ja bij mijn vorigen baas maar mijn tegenwoordige tuinman heeft er geen verstand van t is of ik het altijd
dat is juist de vraag wat er van hem geworden is zeide de naarder onderschout hij heeft ondanks al onze voorzorgen weten te ontsnappen dat verblijdt mij zeide tante letje
ik kon mij niet onthouden te meesmuilen over deze twee regels die behalve dat zij vermoedelijk weinig dichterlijke waarde bezaten zoo duidelijk bewezen dat de dichter geen woord van zijn onderwerp verstond
zie ik moet handelen met deze maagd gelijk hanna handelde met samuel haren zoon hem opbrengende tot het huis des heeren maar ik zoude toch geene vrijmoedigheid gehad hebben zoo maar tot haar te gaan en te zeggen zie hier ben ik
het verheugt mij zeide ik dat ik u hier beiden in veiligheid en van alle vervolging ontslagen zie ja mijnheer zeide van lintz terwijl hij met den vinger de blanke streep aanwees die van vlieland naar terschelling loopende de grenzen tusschen het ruime sop en de binnenzee scheen af te teekenen daarginds is het open vaarwater en de weg der vrijheid
hier zweeg ik een oogenblik en begon nog harder te beven zij bleef stip op haar werk zien beurtelings rood en bleek wordende gij hebt mij gisteren vervolgde ik
ik was vermoeid en verveeld van zoo dikwijls over hetzelfde te hooren praten en bovendien belette mij de verliefde stemming waarin ik mij bevond behoorlijk aandacht te schenken aan hetgeen er gesproken werd
of ik of ik riepen letje en keetje neen neen zeide moeder het hoofd schuddende gij ijdeltuiten kunt naar uwe kamers gaan en u kleeden om bijtijds klaar te zijn voor den eten ik zal mijn jongen te recht helpen t is lang geleden dat hij niet door moeder is naar boven gebracht nietwaar ferdinand
maar indien het niet onbescheiden is zulks te willen weten wat heeft dan nu die bittere droefheid bij u kunnen verwekken is er van mijne zijde eenige aanleiding daartoe gegeven zoo bid ik u uit den grond mijns harten om vergiffenis
hier in den omtrek kan ik mij uithoofde van oude betrekkingen beter schuilhouden en de spionnen van den baljuw van gooiland die ook wellicht nog geen bevelen omtrent mij ontvangen heeft beter misleiden
en ik besloot mij te vergenoegen met aan lodewijk het voortzetten zijner aanbiedingen te beletten door zelf een gesprek met hem aan te knoopen is ued hedenmorgen reeds van guldenhof aan komen rijden ued moet het warm hebben ofschoon de ochtendstond altijd het best geschikt is tot dergelijke tochten
en tante van bempden met hare fontanges brusselsche kanten en honderden van linten en kwikken twee volkomen kontrasten maar beide elk in haar soort voortreffelijke menschen
maar toen deze niet kwam zeide ik dat ik vreesde door mijn vochtig gewaad de fraaie meubelen te zullen bederven ik bekwam geen antwoord op deze aanmerking waarop ik een weinig geraakt het kussen van een der stoelen nam en op tafel leide en mij op de naakte zitting plaatste
mijnheer riep amelia op een toon van hevige verontwaardiging terwijl zij het hoofd ophield met een waardigheid die een koningin eer zoude hebben aangedaan en toen zich naar mij toekeerende wie is die man vroeg zij het is mijn vader fluisterde ik om godswil
ik hoop zeide kareltje mij met zijn blauwe oogen vragend aanziende ik hoop hij durfde toch niet te zeggen wat hij hoopte want hij begreep dat het anders kon uitvallen maar toen ik hem het voor hem bestemde toereikte zag hij dat zijn wensch naar een verfdoos toch verwezenlijkt was
maar die champignons van fortuin die zoodra zij hebben overgewonnen geld genoeg om te houden rijtuig zijn van begrip dat een geschilderd wapen is even onmisbaar daarop als een l op de deur van een lidmaat of een klopper op die van een haarlemmer kraamvrouw
tante letje zat stil voort te arbeiden en vergenoegde zich met nu en dan een aanmerking betreffende het een of ander dat haar meer bijzonder gesticht had te voegen bij hetgeen mijn moeder verhaalde
deze heer van murél woonde op zijn voorvaderlijk slot aan de noordkust van ons land gelegen doch van het gezag hetwelk zijn voorgeslacht had uitgeoefend was hem slechts weinig bijgebleven en het ontbrak hem bovendien aan middelen om zijn stand behoorlijk op te houden
want vooreerst was hij geen vriend van met dames over dergelijke stoffen te redekavelen en ten andere dwong zijn ambt hem reeds genoeg daarover te hooren en wilde hij in gezelschap zijnde ter ontspanning van zijn geest wel eens over iets anders praten
hetgeen langer dan het voorgaande en niet meer of minder belangrijk wezen zal ik was met een eenigszins luchtiger gemoed van den notaris teruggekeerd dan ik bij het heengaan bezat
door toevallige omstandigheden geraakte ik ook in diplomatieke betrekkingen en een voordeelig tractaat met portugal gesloten deed mij in de gunst des konings klimmen ik werd admiraal grande van spanje vlies ridder graaf van talavera in één woord ik zag weinigen mij gelijk en alleen den koning boven mij verheven
gij weet nog niet alles ach gij weet niet welk leed wij den heer huyck onwillekeurig veroorzaakt hebben zijn zoetste hoop zijn vurigste zielswensch hebben gevaar geloopen van door onze noodlottige kennismaking voor altijd verstoord te worden
is dat dezelfde wien men beweert dat hier in den omtrek rondzwerft en de wegen onveilig maakt foei laten wij niet over dieven spreken die zoo in de buurt huizen zeide suzanna dat geeft maar slapelooze nachten maar van uw vriend sander hebt gij daar nooit tijding meer van gehad kapitein neen antwoordde hij en ik vrees dat hij smaak
zeker deed hem de wijn naar meer smaken want toen hij de ronde gedaan had verzocht hij mij uit zichzelven de eer te mogen hebben van ook met mij te klinken ik kan u zeggen mijn waarde monsieur helding zeide contour dat er geen dichter is wiens verzen meer bij ons regiment bewonderd worden dan de
wel mij dunkt dat hij daardoor juist een dubbele aanspraak op ons medelijden heeft ja maar daar heeft hij weinig aan zoo er de liefdadigheid niet bij komt doch om tot ons onderwerp terug te keeren
ik heb alleen mijn plicht gedaan zeide ik en ieder fatsoenlijk man zou in mijn plaats evenzoo gehandeld hebben en de juffrouw heeft u zeker ook verteld zeide tante hoe het komt dat zij dus alleen en verlaten is gelijk ruth de moabitische zonder zelfs een schoonmoeder te hebben tot wie zij zeggen kan
wat het mij aangaat herhaalde lodewijk met het geheele gewicht van zijn lichaam over het roer buigende klaas man pas op je tellen wat het mij aangaat zet het zwaard nog wat neer klaas wat het mij aangaat wel zoo ik op den wal aanhield zou hij denken dat ik voor hem loopen ging
maar toen ik het princelijke lusthuis zoestdijk ongeveer een half uur achter den rug had begon ik wederom uit te zien naar een herberg niet omdat ik eenige vermoeidheid of behoefte aan spijs of drank gevoelde
ik vroeg hierop verlof aan amelia van haar een oogenblik alleen te mogen laten en begaf mij naar de aangewezen plaats waar ik werkelijk na eenig zoekens de mij behoorende koffers doozen en verdere voorwerpen uit onderscheidene andere goederen welke aldaar in heerlijke eendracht en verwarring door en op elkaar gestapeld waren
ik kan het niet ontkennen antwoordde ik maar thans daar uw vertrek mijn gelofte heeft opgeheven vlei ik mij mijn gedrag ook bij haar te zullen kunnen rechtvaardigen