AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dan is het ook gauw met mij gedaan er zal wel iemand voor je zorgen zei de jongen troostend je weet niet zei de koe dat ik al ééns zoo oud ben als een koe gewoonlijk wordt eer ze op de slachtbank wordt gelegd
ze zou wel eens willen weten of hij wist hoeveel vijanden hij had waar hij voor oppassen moest hij die zoo klein was neen dat wist hij heelemaal niet en nu begon akka ze voor hem op te noemen als hij in het park liep zei ze
daar kwam een geweldige windvlaag die wierp de ganzen als ballen voor zich uit en de jongen die zorgeloos neerzat en niet op gevaar bedacht was werd van den rug van den ganzerik gelicht en in de lucht geslingerd
dadelijk daarop hoorde hij harde vleugels luid kleppen en alle ganzen vlogen snel op smirre wilde eerst de ganzen navliegen maar hij was z verlangend te hooren hoe ze gered werden dat hij bleef zitten
maar nu wist hij hoe zij er eens hadden uitgezien dat ze met beeldhouwwerk en schilderijen waren bedekt geweest dat op het koor versierde altaren en gouden kruizen hadden gestaan en dat daar priesters hadden dienst gedaan in goudbrokaat gekleed
en kon het niet over zich verkrijgen een woord tegen den ganzerik of een van de anderen te spreken t was toch wel hard dat akka hem nog niet vertrouwde als een jongen had afgeslagen een mensch te worden om met een paar arme wilde ganzen rond te trekken dan kon men toch wel
hij was een oogenblik geleden nog bij ons zei akka maar nu weten we niet waar hij is de jongen vloog op en werd vreeselijk bang hij vroeg of er zich ook een vos of arend vertoond had of dat er een mensch in de buurt gezien was maar niemand
en dat hij ze bij haar bracht opdat ze niet dood zouden hongeren de oude moeder bleef stil staan om hem niet te storen en het scheen ook niet dat de kabouter haar opgemerkt had hij zou juist het eene jong op den grond leggen om met het andere naar boven
nu komen ze me zeggen dat ik moet uitscheiden met mijn gezang dacht de onderwijzeres als ik er maar geen kwaad meê heb gedaan maar t was niet zoo t was een boodschap dat ze binnen moest komen om uit te rusten en dan nog een paar liederen zingen
de jongen kon niet laten te gelooven dat ze dien dag haar weg zoo genomen had om hem te laten zien dat zijn land zich wel meten kon met alle andere landen in de wereld maar dat had ze niet hoeven te doen
daarom was ik van plan je vrij te laten maar alleen als je me belooft hier in den tuin te blijven tot ik je permissie geef om heen te gaan wil je dat knik dan drie keer met je hoofd
juist wat hij me vertelt zal ik in mijn boek schrijven nu hoef ik daarover niet meer bezorgd te zijn t was maar goed dat ik naar huis ging wat vreemd toch dat ik daar hulp voor kreeg zoodra ik in mijn ouden tuin kwam
ik geloof niet dat ze zoo erg om den ganzerik zou hebben getreurd als ze had geweten hoe het was gegaan toen hij wegvloog
de tocht ging met vreugd en vroolijkheid en dat verbaasde hem niet nadat hij had gezien wie de leider was dat was niemand minder dan de zon zelf
de grijs gestreepte kat van tisksagen was de eerste die het ongeluk begreep hij vertelde het aan de kippen en die riepen het toe aan de voorbijvliegende vogels spoedig was het bekend bij de kraaien
beneden in het dal dat onder hen lag liep een kleine beek met elzen en kleine berkjes omzoomd daar scheen het dat de brand ophouden zou
daar komt caesar aan als hij den bruin en wit gevlekten hond had zien aankomen door het water met den bek vol tanden had hij gemeend den dood zelf te zien
en daar was de lente al in vollen gang de boomen waren nog niet groen maar alles stond frisch en vol knoppen er was water in alle greppels en het hoefblad stond in bloei aan den kant van den
ze hoorde al de ontelbare troepen vogels om het takermeer telkens schreeuwen verscheidene van hen volgden haar waar ze ook heen ging andere kwamen snel
hoe zal het nu met den witten ganzerik gaan als ik niet op hem passen kan dacht de jongen en hij begon de kraaien toe te roepen dat ze hem dadelijk naar de ganzen terug moesten brengen hij was heelemaal niet bezorgd over zichzelf hij meende dat ze hem bij vergissing meênamen
t was een jonge onderwijzeres met twaalf of dertien kinderen om zich heen ze kwamen in een dichte massa op elkaar gedrongen met de onderwijzeres in t midden
t zou wel moeilijk wezen het gedaan te krijgen maar ze wilde alles probeeren ter wille van kleine mads en ze voelde dat ze misschien hier gemakkelijker dan ergens anders iets kon gedaan krijgen dat ongewoon was
maar jij gelooft natuurlijk dat niemand behalve jij neus en ooren heeft je kunt niet voorzichtig genoeg zijn met zulke buren als wij hier hebben zei de beer kalm
die zich om het eiland hadden verzameld en van plan waren aan land te klauteren om met de landspoken die daar woonden te vechten en die op het land woonden
naar den koestal om den kabouter te zoeken daar waren niet meer dan drie koeien maar toen de jongen binnenkwam begon er een gebrul en een spektakel zoodat men best kon denken dat er minstens dertig waren boe boe
toen bleek het hoe bang ze geweest waren want toen ze op den vasten grond kwamen bleven ze niet eens staan om naar het meer terug te zien waar nu de golven de ijsblokken al heftiger omhoog stootten maar ze liepen hard door
als hij een steenen walletje langs den weg zag was hij bang om verder te gaan eer hij er zich van had overtuigd dat daar achter geen roofdier op den loer lag
op konden rekenen daar goed verzorgd en beschermd te zijn en dat ze er daarom in zulke groote troepen komen behalve dat daar nog herten van den ouden stam zijn overgebleven en dat hazen en bergeenden en patrijzen er graag wonen
het een mooieren naam verdiende en karr was dat met hem eens telkens als hij het zag vond hij dat hij nooit zooiets leelijks en wanstaltigs had gezien
met de eekhoorns en de hazen met vinken en meezen en leeuweriken als hij hun goede vriend was geworden konden zij hem voor gevaren waarschuwen hem schuilplaatsen bezorgen en in hoogen nood konden ze zich vereenigen en hem verdedigen maar
t allerakeligst zag de herdershond er uit die hield den staart tusschen de pooten en sleepte het lichaam bijna over den grond de koe met de klok leidde den optocht tot heel bij de
een van t kleine volkje woont hier op de schans had hij gezegd en ik geef hem elken morgen wat eten wil je mij het genoegen doen die restjes hier te nemen
tusschen takjes en strootjes verborgen jarro zat ook bijna onbewegelijk hij was als verlamd van angst dat zijn bevrijder ontdekt zou worden
wat niels holgersson van wester vemmenhög voor een flinke baas was een oogenblik later stond akka in het ooievaarsnest op het huis glimmingen t was een prachtige groote woning als onderlaag had het een wiel en daarover lagen verscheidene lagen takken en zoden de woning
bij een mijnopzichter hier in falun en in zijn huis hoorde ik wat ik je nu ga vertellen heel lang geleden woonde hier in dalecarlië een reus die twee dochters had
aldoor ging de tocht naar boven en hoe hooger ze kwamen hoe dunner het bosch werd eindelijk reden ze over een bijna kalen bergrug waar de proost naar alle kanten kon uitzien
dat wat de ooievaar zei nog treuriger klonk was dat hij zoo moeielijk sprak hij stond een heele poos niets te doen dan te klepperen en sprak toen met een heesche en zachte stem hij beklaagde zich toen over alles en nog wat het nest dat boven op het dak van het huis
en liep heen en weer op den natten grond zonder er aan te denken hoe haar voeten er in wegzonken en hoe nat ze werd ze was diep wanhopend het hart deed haar pijn in de borst
hij had gepeinsd over de groote vijzel de reusachtige opening in den grond midden in t veld om de groeve en was tot op den bodem erin gevlogen om te onderzoeken hoe die geweldige leege ruimte was ontstaan hij had verbaasd gestaard op die steile hoopen slakken
drie eenden zonken dood neer in de zee en caesar sprong in t water en haalde ze op toen begreep jarro alles de menschen hadden hem gered om hem als lokvogel te gebruiken
de menschen die hier beneden in t rivierdal woonden hadden t vaak heel moeielijk door hun schuld zei bataki kun je misschien een paar mooie wolvengeschiedenissen vertellen zei de jongen
en hoe ellendig ze t ook had diep uit haar hals kwam een vroolijk gekakel bijna alsof ze lachte t eerste wat er gebeurt is natuurlijk dat hij in een spleet in het ijs valt dacht ze
en de aarde zoo vol gangen was als een mierenhoop toen het eindelijk bataki gelukt was van dit alles eenigszins op de hoogte te komen zweefde hij weg
maar jij staat er voor in dat hij morgen weggaat naar huis dan moet ik ook heengaan want ik heb beloofd hem niet alleen te laten zei de ganzerik je bent vrij om te vliegen waarheen je wilt zei de leidster gans
maar als de kinderen hier niet waren komen planten terwijl er nog wat aarde in de spleten was dan zou alles zijn weggeveegd door den wind en t water
en als hij aan haspel dacht die hem had gered en den dood had gevonden zoo kort nadat hij als aanvoerder was gekozen werd hij z bedroefd dat hij de tranen in de oogen kreeg hij had het wel heel moeilijk gehad de laatste dagen
zoodra de jongen begreep dat de arend hem niet alleen uit koppigheid had meêgenomen werd hij vriendelijk tegen hem ik zou je heel graag helpen met wat je me vraagt zei
ze had er al over gedacht van kerstmis tot den herfst toe maar ze had nog geen regel geschreven en eindelijk was ze van al dat denken z moe geworden dat ze tegen zichzelf zei
ik heb geen tijd om langer met je te praten maar ik zal je een boek sturen over stockholm en dat moet je heelemaal doorlezen maar dan moet je op deze bank gaan zitten
eigenlijk verlangde ze er altijd naar terug waar ze ook was ze zag wel dat andere plaatsen mooier en beter waren maar ze vond nergens die veiligheid en gezelligheid die ze in haar ouderlijk huis had genoten
uit zijn ransel gehaald dat was het eenige verdedigingsmiddel dat hij had hij streek er een aan langs zijn leeren broek en stak den brandenden zwavelstok in den bek van den beer
waar hij tegen zijn zin mee te doen gekregen had je antwoordt flink zei de bronzen man kun je me nu ook zeggen of je een dwergje gezien hebt dat hier van nacht rondloopt in de stad
maar zie na een poos verminderde het sterke dreunen van t vuur en de rook werd dunner toen hadden de loofboomen al hun blaren verloren
maar het moesten toch niet enkel verzinsels van moeder geweest zijn want daar in asbjörns kistje lag een van t kleine volkje
niemand kan begrijpen hoe ze schrikte van die uitnoodiging nääs lag in t geheel niet ver van de school ze was dikwijls voorbij dat mooie statige gebouw geloopen
en gaf hem een stoot hij rolde naar beneden vlak op de slang trok hem meê naar den grond en bleef op den slangenkop liggen die heeft zijn werk netjes gedaan dacht de jongen
maar hij was daar bijna den heelen dag en oefende zich in de vliegkunst nog was hij er niet achter gekomen dat hij tot een ander geslacht dan de ganzen hoorde
maar nu meende men dat dit het geval was van het oogenblik af dat ze dat hoorde dacht ze aan niets anders dan dat de directeur misschien zou sterven hij
toen ze eenmaal door die gedachten sterk waren aangegrepen konden ze die niet meer loslaten maar trachtten ze uit te voeren de beide mannen hielpen elkaar trouw
flammea de torenuil had het gevonden in een nis in den toren van de domkerk in lund zij had het aan bataki den kraai laten zien en ze hadden samen uitgevonden dat het zoo'n horen was als men vroeger placht te maken wanneer men macht over ratten en muizen wilde
ik geloof dat caesar je liever niet antwoorden wil zei ze tegen jarro t gaat met hem als met alle honden ze willen nooit erkennen dat de menschen iets verkeerds kunnen doen maar je kunt mij op mijn woord gelooven
en de regen zwiepte tegen de ruiten menschen en dieren wisten dat zonder dit de lente niet komen kon maar ze vonden toch dat het bijna niet uit te houden was
om hem den jongen af te nemen en terwijl hij voortstrompelde viel hij precies op den kop van hem die den jongen droeg toen rolden ze over elkaar
de zon rolde in een kloof waar de wanden met ijs waren bekleed en niels holgersson wilde met haar meê naar binnen maar verder dan tot de opening van de kloof durfde hij niet
maar ik dank liever met daden dan met woorden en nu geloof ik duimelot dat het me gelukt is je een grooten dienst te bewijzen ik heb een boodschap gestuurd aan den kabouter die je heeft betooverd
en nu gebeurde het dat smirre de vos die toen aan den oostkant van het meer in t övedkloosterpark woonde die plaats ontdekte toen hij op zijn nachtjacht uit was smirre had de wilde ganzen al s avonds gezien
een poos later maakten de kraaien aanstalten om op te breken en toen ze ook nu van plan schenen hem op dezelfde manier meê te nemen dat de een hem bij den hemdkraag vasthield en de andere bij een kous zei de jongen
ze had nu een groot mensch om op te steunen en op te vertrouwen en t was alsof ze nu weer een kind werd
was niet veel grooter dan een tuintje toen ze er in t begin kwamen wonen konden zij daar niet meer dan een varken en een paar kippen houden maar ze waren bizonder vlijtige en knappe menschen en nu hadden ze èn koeien èn ganzen
en de gele heuvel aan het strand en aan grenna en jönköping met de lucifersfabriek en t munkmeer en denk aan huskvarna en alle groote inrichtingen daar ja dat is wel waar zei kleine mads weer en denk aan visingö mads
en deed een zoo heftigen uitval tegen klorina dat ze op een plankje boven aan den muur sprong ik zal je leeren je mond te houden als ik slapen wil
er wonen ook een verbazend aantal vogels in het riet van t takermeer en nog vele komen er jaarlijks bij naar mate t meer bekend wordt wat een heerlijk verblijf het is de eerste die er zich vestigden waren de wilde eenden
wie ben jij riep de woerd ik heet door de kraaien gestolen schreeuwde de jongen tegen den middag sloegen de kraaien neer op een openbare weide
misschien zijn ze er nog wel uitgeraakt hij kreeg een onweerstaanbaren lust om daar iets van te weten te komen hij zag dat de boschwachter den koppel niet zoo heel stijf vasthield deed een vluggen sprong opzij en kwam werkelijk los toen rende hij met zulk een vaart het bosch in
zoo vroeg in het jaar maar zij was zeker van haar zaak en vroeg of ze eens in de kooi van den eekhoorn wilden kijken en dat deden ze en daar lagen op het bed van dorre bladen in de kamer vier kleine halfnaakte en halfblinde jongen
de bruinachtige waren oude klavervelden en de zwarte waren leege weilanden of opgehoogde tuinbedden de ruiten die bruin waren
daar beneden bracht gorgo den zomer door met de jonge gansjes en werd een goede kameraad voor hen daar hij zich als een jonge gans beschouwde probeerde hij op dezelfde manier te leven als zij
maar de jongen boog zich over den ganzerug en antwoordde in hun plaats daarheen waar geen houweel of hamer is toen de mijnwerkers die woorden hoorden
maar wie zijn jelui eigenlijk ging ze voort terwijl ze zich in haar stal omkeerde om de nieuwaangekomenen te zien ik ben niels holgersson van wester vemmenhög die in een kabouter is veranderd antwoordde de eerste van hen die binnenkwamen
ze hadden koren verbouwd maar ook rozen en jasmijn ze hadden vlas gesponnen en volksliederen gezongen onder t spinnen ze hadden op geschiedenis en spraakkunst geblokt
maar toch was t een groot geluk geweest dat de ganzerik en donsje hem gevonden hadden de ganzerik had hem verteld dat de wilde ganzen zoodra ze gemerkt hadden dat duimelot verdwenen was bij de kleine dieren in t bosch naar hem hadden gevraagd ze hadden al gauw gehoord
hij wilde het ook over den rug hebben hij ging verder vooruit voelde dat het water hem droeg en begon te zwemmen hij zwom om karr heen en was geheel thuis in het water toen ze weer op het strand stonden
en hij wou juist zeggen dat hij het aannam toen zij een sterk gedruisch achter zich hoorden dat waren de wilde ganzen die allen
maar we moeten hen die hier dan komen vragen hem vriendelijk te ontvangen en hem te zeggen dat hij ons welkom zal wezen we zullen hem geen onvriendelijk woord zeggen hoe hij ook terugkomt wel moeder o neen
zonder een teeken van leven te geven de jongen schrikte ontzettend hij had haar willen helpen en nu was ze dood hij was met één sprong van den steenhoop af en liep hard weg
maar zij moest toch iets ongewoons hebben gemerkt want ze stond een heele poos achter hem alsof ze verwachtte dat hij iets tegen haar zou zeggen toen dacht ze er aan hoe moeielijk het altijd een man valt om te spreken van wat hem het diepst ter harte gaat ze zou hem wel moeten helpen
ze stonden radeloos bij elkaar en bekeken den pot toen ze iemand hoorden zeggen zal ik jelui helpen kraaien ze keken haastig op aan den kant van den kuil zat een vos en keek op hen neer hij was een van de mooiste vossen
weer zag hij een zomerweide beneden zich de menschen en het vee waren al aangekomen de knechts stonden brandhout te hakken en de veehoedsters melkten de koeien
en toen nog eens en ging toen snel een stap achteruit wat ter wereld is dat asbjörn hoe heb je die daar te pakken gekregen vroeg hij
als het zomer was bracht ze de koe naar buiten om haar op het groote moeras te laten grazen zelf zat zij den heelen dag aan den kant van t moeras met de handen in den schoot
de elanden zijn veel meer dan andere dieren geschikt om op drassigen en gevaarlijken bodem te loopen en het scheen alsof ze behouden aan land komen zou maar toen ze heel dicht aan den kant was zonk een kluitje waar ze op stapte opeens weg in de modder
maar hij werd weer kalm toen de houten man voortging maar uwe majesteit is op t verkeerde spoor dat dwergje was zeker van plan naar de werf te loopen en zich daar te verstoppen
maar de groote hamel bleef stil liggen zonder een welkomstgroet toen meenden de wilde ganzen dat de schapen boos waren omdat zij in hun grot waren gekomen t kwam misschien
of de jongen klopte hem op den hals en zei nu kun je wel stilstaan ganzerik op t zelfde oogenblik hoorden ze achter zich een wild gehuil een schrapen met
met al de boeken en papieren den inktkoker en de photografieën die er op stonden zijn spiritustoestel en t theeblaadje had hij daar laten staan en die zag hij ook maar het wonderlijkste was dat hij even duidelijk als dat alles een dwergje zag
den namiddag brachten ze bijna op dezelfde manier door eerst een paar uur eten dan baden en spelen in t water aan den kant van het ijs tot zonsondergang toen moesten ze gauw gaan slapen
en waar heen hij ging moesten ze meê hij blies onophoudelijk op zijn fluit die van hoorn scheen gemaakt te zijn hoewel de horen z klein was dat er in onze dagen geen dier bestaat waar die van zou kunnen zijn niemand wist ook wie dat fluitje gemaakt
de huismoeder was opgewekt en spraakzaam ze had de kinderen gevraagd wie ze waren en van waar ze kwamen en ze hadden hun heele geschiedenis verteld neen maar neen maar zei de vrouw telkens terwijl ze spraken
nu hoorde de jongen iets wat hem tegemoet kwam t waren allerlei stroomen en beken die aan kwamen storten in sterke vaart waarom hebben ze zoo'n haast vroeg hij ze vluchten voor den grooten versteener
maar hij die daar stond was vlug en behendig sprak verstandig en had oogen die vlamden en straalden hij had zoo'n flinke houding dat men respect voor hem hebben moest zoo klein als hij was
zooals voorjaarsijs gewoonlijk is maar t ijs zou zeker niet lang meer blijven t was al losgeraakt en er om heen lag een breede gordel zwart blinkend water maar toch lag nog hier en daar de kou en de barschheid van den winter over het landschap
eerst waren hun broertjes en zusjes gestorven en begraven de een na de andere ze hadden immers niet meer dan vier gehad dus meer dan vier begrafenissen kon t toch niet geweest zijn
en in het zuiden waren alleen bosschen en bergen toen de proost zag dat hij zich nog in het onbebouwde gedeelte bevond wist hij dus dat hij nog in t zuiden van de gemeente was en dat hij naar t noorden moest om thuis te komen
daar bleef hij staan en begon over het oude gebouw te spreken hij herinnerde er hen aan dat de eerste menschen die in t land kwamen in krotten en holen in den grond in tenten van dierenhuiden en rieten hutten hadden gewoond
zij wilden niet thuis blijven maar ze trokken weg naar vreemde landen hun moeder kreeg nooit hulp van hen een paar van de kinderen waren getrouwd eer ze op reis gingen
ik ben een groote vogel duimelot zei hij hoe zou je zooveel draden kunnen losvijlen dat ik er uit kon komen t is beter dat je met dat werk ophoudt en me met rust laat slaap jij maar en stoor je niet aan mij antwoordde de jongen
dat alles wat koningen en kloosterlingen heeren en koopstadburgers oprichten of bouwen dat alles bestaat maar enkele jaren maar als u me zegt dat er in oostgothland altijd boeren zullen zijn die hun eer liefhebben en standvastig zijn dan weet ik dat het land zijn ouden roem zal behouden
wat zou dat wel voor een stad zijn ja daar zou de jongen wel achter komen want hij zag veel oorlogsschepen hij had zijn heele leven pleizier in schepen gehad hoewel hij nooit met andere had te maken gehad dan met de galeien
op eens kreeg jarro een paar van de jonge eenden in het oog waarmeê hij vroeger heen en weer had gevlogen over het meer ze waren ver weg maar jarro riep ze met een paar luide kreten ze beantwoordden die en een mooie troep kwam naderbij
de boeren aan wie we toebehooren komen bij ons met hooi en haverstroo opdat we niet zullen doodhongeren en dit stroo is alles wat er van onze welvaart is overgebleven
zevenmaal terwijl de jongen schreeuwde en akka riep wat doet u toch mijnheer ermerik dat is geen kikker dat is een mensch mijnheer ermerik eindelijk zette de ooievaar toch den jongen volkomen ongedeerd neer toen zei hij tot akka ik vlieg nu naar t huis glimmingen terug
maar eindelijk waren zij klaar en trokken op naar de boerderij met de gierige bewoners in een lange rij met den jongen vooraan als gids maar terwijl de jongen dat alles in orde bracht was de boer de plaats rondgegaan en had de hooischuur gesloten
boomen groeien er ook maar de kracht van den wind is zoo groot dat de boomtakken zich ook in ranken moeten veranderen om op de hellingen te kunnen blijven eiken liggen en kruipen over t veld terwijl hun bladen boven hen staan als een dicht gewelf
zonder een uitweg te vinden maar op een nacht toen de slang in zijn wraakgedachten verdiept lag en niet kon slapen hoorde hij een licht geritsel boven zijn hoofd hij keek op
daarop beschreef ola heel mooi hoe dat kleine meisje allen had overgehaald om haar te helpen en dat ze zoo moedig was geweest dat ze zelf naar den onderdirecteur was gegaan om hem te spreken
ik vertel maar na wat anderen eerst hebben gezegd en ik heb veel menschen hooren zeggen dat er geen mooier kustland is dan tjust denk aan de baaien en de eilanden
er is nooit zoo'n vogel hier op de klippen gezien en het vreemde is dat hij nooit een van ons ganzen aanvalt maar nu heeft mijn verloofde zich voorgenomen morgen met hem te vechten en hem weg te jagen als dat maar goed gaat zei donsje
hij zou zijn begonnen te schreien als hij niet dadelijk wat anders had gehad om over te denken daar kwam op eens een troep groote grijze vogels aan
hij wou graag weer zoo worden dat asa met hem zou durven praten en niet de deur voor zijn neus dichtslaan ja hij was heel gelukkig nu hij op weg was naar t zuiden
maar keerde telkens opnieuw en werkte zich met moeite vooruit in de richting naar het westen op die manier kwamen de wilde ganzen maar langzaam vooruit en waren dien middag
terwijl de kinderen aan het planten waren liepen ze er heel verstandig over te praten hoe de kleine stekjes die ze in den grond zetten de aarde bijeen zouden houden zoodat ze niet weg kon waaien
onder t rijden begon de proost te merken dat hij en t paard niet de eenigen waren die in den nacht op reis waren hij hoorde steenen rollen en takken kraken
hij wist dat ze als groote werkplaatsen waren geweest vol van allerlei werk maar wat niels holgersson niet zag was dat de stad nog op dat oogenblik mooi èn merkwaardig was
en het andere kwam halen wat hij haar had toevertrouwd den volgenden morgen toen de menschen op de boerderij bijeen kwamen om koffie te drinken kon t oude vrouwtje
de visscher had grijs haar en zijn rug was gebogen de oogen zagen moe rond en er was iets slaps en hulpeloos over hem hij zag er uit als iemand die had geprobeerd iets te dragen dat hem te zwaar was geworden
en die overal raad op weet en hij heeft mij gestuurd om akka te vragen of zij met duimelot naar de hjälstabaai wil komen ik kan die boodschap wel overbrengen zei agar maar ik begrijp niet hoe die kleine dwerg de zwanen zal kunnen helpen dat begrijp ik ook niet zei smirre
ze ging snel naar de hoeve terug en begon met haar man over dit alles te spreken ze sprak over het meer en over de vogels en zei hem dat zij geloofde dat peer ola's dood een straf voor hen beiden was
opdat de larven daar ingesloten zouden worden en geen nieuw grondgebied meer veroveren toen dat gedaan was begonnen ze lijmringen aan te leggen om de boomen t was de bedoeling dat men op die manier de larven zou verhinderen uit de boomen te komen die ze al kaal gegeten hadden
vr je het bosch gezien hebt je weet dat je stamgenooten tot lijfspreuk hebben dat de eland één is met het bosch maar je bent nog nooit in een bosch geweest grauwvel zag op van de klaver waar hij van stond te eten
dat was nu niet zooveel bizonders t was een nest van het vorige jaar en de duikernesten zijn zoo gebouwd dat ze op het water kunnen drijven dus gebeurt het vaak dat ze wegdrijven op het meer
de eerste week dat gorgo gevangen zat was hij nog wakker en levendig maar toen begon een zware droomerigheid over hem te komen
zie eens zei hij dat is een drommelsch knappe vent als dit boek uitkomt is zijn naam gemaakt t zal heerlijk zijn hem te vertellen wat dat voor een mooi stuk werk is hij nam alle losse bladen waaruit het handschrift bestond bij elkaar
en wilden haar juist welkom heeten op het eiland toen donsje opvloog van haar plaats achter in de rij en midden tusschen haar ouders neerstreek vader moeder hier ben ik kent u donsje niet meer riep zij
waar zand en aarde in wolken opstoven bij den minsten wind wat kan toch je bedoeling zijn geweest met zoo'n land te scheppen zei onze lieve heer en de heilige petrus verontschuldigde zich en zei dat hij het land zoo hoog had willen maken
maar den volgenden dag was het zondag en de patroon wilde dien dag niet naar het bosch gaan om erts te zoeken hij ging met al zijn volk naar de kerk het was winter en zij liepen over het ijs naar de kerk over het meer varpan
den volgenden dag kwam er een lakei van den koning met een groot rood boek en een brief aan klement daarna was de kleine oude man dagen lang als bedwelmd en het was haast niet mogelijk een verstandig woord uit hem te krijgen
na een poos werd jarro wakker door dat iemand hem zacht aanstootte toen hij de oogen opendeed werd hij z verschrikt dat hij bijna flauw viel
de jongen dacht dat het wel tijd was dat de wilde ganzen op weg naar t zuiden gingen want nu lag er zooveel sneeuw dat het veld wit was zoover hij zien kon
ze had onderweg gezien dat de menschen aan t aardappels rooien waren en dat deden ze ook nu bij haar thuis zoodat er nu allereerst aardappelen geraapt moesten worden om aardappelmeel te maken
de vlag werd vooruit gedragen onderwijzers en onderwijzeressen liepen naast den stoet en achteraan kwamen een paar boschwachters en een paard dat een lading denneplanten en sparrezaad trok
met die woorden ging caesar liggen slapen voor den vlammenden haard zoodra jarro begreep dat dit vreeselijk gevaar voorbij was kwam weer die groote vermoeidheid over hem en hij viel in slaap toen jarro weer wakker werd zag hij een schotel met gruttewater voor zich staan
ja hij is niet zoo mooi als de jouwe zei de zuster maar hij is des te dapperder en onversaagd hoe kun je dat weten vroeg donsje ja dat zal ik je zeggen
heeft zelf een echt verhaal beleefd en dat is nog meer waard vind ik dat waren allen met haar eens zij zagen klement met heel andere oogen aan dan vroeger
en hij dacht er aan dat de menschen die gebouwd hadden omdat ze daar wilden hooren spreken van een wereld boven die waarin ze leefden van god en opstanding en eeuwig leven
niet eens onder de laplanders midden in t dal lag een klein rond meertje waarop volop voedsel was voor de jonge gansjes
maakte hij den ransel van zijn rug los nam er een stuk fijn wit brood uit en begon te eten ik geloof dat ik nooit zulk goed brood heb geproefd dacht hij t is zeker omdat ik het op zoo'n mooie manier kreeg dat ik er zooveel van houd
door steigers in verschillende afdeelingen verdeeld in de havenbasins lagen oorlogsschepen en zagen er van dichtbij grooter en verschrikkelijker uit
ik meende dat een vogel als ik die zoolang op een oude hoeve heeft gewoond wel zoowat wist wat er alzoo in de wereld was maar dit gaat mijn verstand te boven
allen die daar wonen waren heel angstig toen ik heenging u kunt er zeker van zijn dat ze heel blij zullen zijn als ik hun vertel dat akka de wilde gans en duimelot de menschendwerg komen om hen te redden met die woorden strekte de ooievaar den hals uit sloeg met de
of iets uit te denken dat hem te moeilijk was en die gebroken en moedeloos was geworden doordat het hem niet gelukte je hebt zeker nog al wat gevangen jon
de wilde ganzen wisten zeker niet dat hij z dicht bij hen was maar vlogen stellig toevallig over dit bosch hij hoorde hun roepen nog een paar keer toen stierf het weg ja
t was nog niet half klaar maar t zag er uit alsof het een onbeschrijfelijk mooi en vruchtbaar land worden zou onze lieve heer kon petrus niet best iets weigeren
om het kasteel liep een gracht en daarover lag vroeger een brug die kon worden opgehaald boven het poortgewelf was nu nog een
luisterden ze weer heel oplettend ze waren veel onrustiger doordat de zwarte ratten zich op deze manier schuil hielden dan ze zouden geweest zijn als ze hun in open oorlog tegemoet waren gekomen ze konden nauwelijks aan hun geluk gelooven toen ze zonder ongelukken in de eerste verdieping waren gekomen
behoorden tot een volk van hun eigen stam de grijze ratten genaamd die grijze ratten hadden niet zooals de zwarte ratten sinds oeroude tijden het land bewoond zij stamden af van een paar arme landverhuizers
karr want hij was gewoon dat de eland hem bijna iederen nacht even kwam bezoeken hij kreeg geen antwoord maar hij hoorde weer dat iemand hem bij zijn naam riep hij meende de stem van grauwvel te herkennen en liep zoo gauw hij kon
zij schreeuwden hun in de ooren zij verborgen hun het uitzicht met hun uitgespreide vleugels ze maakten ze duizelig met hun gefladder ze brachten hen in de war door te roepen schaam je zwanen schaam je toch de aanval van de kleine vogels duurde maar een paar
denk er aan dat jelui een groot land hebt en dat je dus wel een paar kale klippen een paar ondiepe meren drassige moeraslanden of een paar eenzame rotsen en afgelegen wouden te missen hebt voor ons arme dieren
in dat jaar toen niels holgersson met de wilde ganzen rondreisde werd er veel gesproken over een paar kinderen een jongen en een meisje die door het land zwierven
alle handwerkers zaten buiten met hun werk hier werd traan gekookt daar looide men huiden elders was een lange touwbaan als de jongen maar tijd had gehad zou hij van alles hebben kunnen leeren
asa zat er aan te denken hoe t hun was gegaan toen ze naar den malmberg waren geloopen en naar een arbeider hadden gevraagd die jon assarsson heette en in elkaar gegroeide wenkbrauwen had
de wilde ganzen waren blij dat ze onder aan zoo'n steilen bergwand een smal reepje zand hadden ontdekt juist zoo groot dat ze er een plaatsje op konden vinden vr zich hadden zij de bruisende beek
als ik het in een blauw bakje doe mag je heengaan klement zweeg weer en wachtte dat de dwerg het teeken zou geven maar hij bewoog zich niet
dat hij den stapel vermeerderde met een paar groote zware zilveren bekers toen begon de jongen in zijn zakken te zoeken hij wist wel dat hij geen cent bezat maar hij kon niet laten nog eens te voelen
daar lagen een paar ouderwetsche boerinnenpakjes van rood laken met korte lijfjes en geplooide rokken en met kralen versierd
de toovenaar bewoog zich niet maar staarde naar de zon met zijn griezelig ijsgezicht en de zon stond ook stil en deed niets dan lachen en stralen
t was namelijk zoo gegaan dat nu maarten de ganzerik z dicht bij zijn vroeger thuis was hij de lust niet kon weerstaan om zijn vrouw en kinderen te vertoonen aan de oude kameraden op de boerderij
dat herinner ik me niet ik zal t haar vragen zal je t haar vragen is ze er dan al ja ze is bij ons in de tent maar ola
t was merkwaardig van den dag af dat karr in het hok bij het elandkalf gesprongen was begon het dier te tieren en te groeien en toen het eenmaal aan het groeien was
die nu hier in t hooge noorden al veel honderden jaren hadden rondgezworven zonder er aan te denken dat er beter bescherming tegen de kou en den storm noodig was dan dunne tentmuren
en zoodra ze sliepen kwamen de zeehonden weer aanzwemmen als niet de oude akka zoo waakzaam geweest was zou niet één van hen er goed zijn afgekomen den heelen dag duurde de storm voort
toen was ze bang voor hem geweest en dat zou ze ook nu geworden zijn als ze goed wakker was geweest maar ze meende dat ze nog altijd droomde en daarom bleef ze kalm staan
want zoowaar ik hier zit kan ik je verzekeren dat het met oostgothland zoo zal gaan dat het altijd iets zal hebben om zich op te beroemen boven alle andere landen ja dat is een goed antwoord lieve vrouwe zei de boer
hij hield niet van zijn vader of moeder niet van den meester niet van zijn kameraden niet van de jongens in de buurt alles wat die wilden dat hij doen zou spelen of werken had hij altijd vervelend gevonden
ze hadden maar den toon aan te geven en allen waren wakker geworden en hadden meêgeklonken toen werd snel de voordeur opengedaan en iemand liep hard naar buiten
ja houd nu maar woord zei de vrouw dan zal je geen kwaad overkomen met die woorden ging zij heen maar hij haastte zich zijn woorden waar te maken noodgedwongen hij hield op met zijn werk en liet een hoeve bouwen
de oudste van de reuzendochters was wreed en woest ze beloofde zonder aarzelen haar vader te gehoorzamen de andere had een zachter karakter en de vader zag dat zij zich bedacht vr ze haar gelofte aflegde
en op den middag nam goudoogje donsje meê opdat ze kennis zou maken met hem met wien goudoogje zou trouwen hij is niet zoo mooi als dien jij krijgt zei ze
ik kan er zooveel aansteken dat ze t heele bosch kunnen vernielen antwoordde de jongen want hij meende dat hij op die manier den beer bang kon maken zou je een huis en een hoeve ook wel in brand kunnen steken vroeg de beer dat zou voor mij in t minst geen kunst zijn blufte de jongen en hoopte
en was de plaats over geloopen naar de kamer met de doode waar hij zoo pas zoo bang voor was geweest eerst stond hij een poos stil rond te kijken
en wat bezielde den stoel die zag er niet grooter uit dan zoo pas maar hij moest eerst op de sporten tusschen de pooten klimmen en dan verder klauteren om op de zitting te komen en t ging al net zoo met de tafel
toen gorgo en duimelot van elvkarleby weggingen waren ze goede vrienden en de jongen reed op den rug van den arend
ik vond het bizonder mooi de zieke zag hem onderzoekend aan en werd steeds meer overtuigd dat de student iets voor hem wilde verbergen dat zeg je nu maar omdat je hebt gehoord dat ik ziek was en je wilt me troosten
maar je begrijpt wel dat als je met alle geweld verder wilt reizen ik niet van je kan weggaan dat dacht ik wel dat je dat zoudt zeggen zei de jongen en t was te hooren aan zijn stem dat hij van een groote zorg was ontheven
hem te gemoet maar bleef op twee stappen afstand van hem staan om te toonen dat hij hem zijn jachtbuit niet wou afnemen je bent toch een rare snaak dat je je vergenoegt met visch te vangen
t huis glimmingen zwarte en grijze ratten in t zuidoosten van skaane niet ver van de zee ligt een oud kasteel dat t huis glimmingen heet dat bestaat uit één enkel hoog groot en sterk steenen gebouw
die ging in dezelfde orde als de vorige en liep naar de boschree die daar streng en ernstig stond en t eene dier na het andere teekende ten doode en na die kudde kwam de een na de andere zonder ophouden
maar de tamme ganzen antwoordden de winter is nog in t land jelui zijn te vroeg ga terug ga terug de wilde ganzen vlogen nog lager om beter gehoord te worden en riepen ga meê
en in de toekomst zagen met de zekerheid te zullen overwinnen waren vroolijkheid en geluk uitgegaan over allen en de jongen was met hen in het land der vreugde geweest
den volgenden dag nam de jongen de gelegenheid waar in een rustuur toen akka op een kleinen afstand van de andere wilde ganzen liep te grazen om haar te vragen of het waar was wat bataki hem had verteld
en dat ze omdat hun vader weg was daar waren gebleven om hem op te wachten maar terwijl ze daar waren was de jongen gestorven
bataki heeft lang genoeg geleefd om te leeren zijn mond te houden met die woorden sloeg hij de vleugels uit en vloog weg akka stond op het veld bij de zwavelstokerij te slapen maar het duurde lang eer de jongen naar haar toeging om haar te roepen
en toen zette ik een van de poppen van de kinderen voor het venster stopte het ventje onder in de kist en ging heen en de vogels dachten zeker dat hij daar in t venster stond want ze lieten me heengaan zonder me te vervolgen
want nu droogden de wegen die heelemaal geweekt waren door de hevige regens van den vorigen dag vroeg in den morgen kwamen de twee kinderen uit smaland
en nu ergens in t bosch lag waar ze hem niet konden vinden maar den volgenden morgen toen de zon opkwam boven de bergen en de wilde ganzen wekte lag de jongen als gewoonlijk tusschen hen in te slapen
en vroeg zich af hoe hij hem de boodschap zou brengen dat zijn dochter was gekomen om hem te zoeken t moest z gebeuren dat jon assarsson niet bang werd en wegliep want hij was een zonderling man en bang om kinderen te ontmoeten
ja daar heb je gelijk aan maar ik ben bang dat we ze nu vanavond al slachten moeten t is over een paar dagen al st maarten en we moeten ons haasten als we ze nog op tijd naar de stad willen krijgen
vroeg de boer aan de herderin dat weet ik niet antwoordde zij hij is van den zomer elken avond met roode horens thuis gekomen hij vindt het zeker mooi zoo geloof je dat zei de boer
ook dit was een indrukwekkend landschap en toen de jongen het zag nu eens met een smalle reep zonneschijn dan weer in de schaduw vond hij dat er iets wilds iets eigenaardigs over
daarom legde ze t zoo aan dat ze er s avonds laat zou aankomen als t werk was afgeloopen en de menschen in huis zouden zijn ze had nooit gedacht dat het zoo wonderlijk zou zijn om thuis te komen terwijl ze in den wagen zat
en de wilde ganzen zouden vandaag naar oost gothland op reis gaan zelfs werd hij naar het zuidwesten meêgenomen dat begreep hij doordat hij de zon achter zich had
en ik beloof aan hem die ons t meeste boeit den halsdoek dien ik hier bezig ben te naaien dat voorstel werd zeer toegejuicht de twee die tot dien wedstrijd werden opgeroepen maakten natuurlijk eerst wat bezwaren
dat ze moeite hadden aan hun werk te blijven en als de wilde ganzen vrij en vroolijk hoog in de lucht voorbijvlogen was er niet één die niet ophield met wat hij deed en ze nazag de eerste die de wilde ganzen dien dag zagen waren de mijnwerkers op taberg
naar een anderen kant dan van waar hij gekomen was de jagers lieten de honden los en liepen zelf op hun sneeuwschoenen zoo hard zij konden achter hem aan
de directeur hield voordrachten over opvoeding ze deden gymnastiek vormden een zangvereeniging en bijna elken avond waren er samenkomsten met muziek en
na een lange poos kwam een eenzame gans dat was de dertiende t was een die z oud was dat ze heelemaal grijs was
heb je wilde ganzen gezien riep hij blazend waar staan die zeg het dadelijk of ik bijt je den strot af nou nou denk er om dat ik eens zoo groot ben als jij en wees een beetje beleefd ik wil niets liever dan je de wilde ganzen wijzen
zooals lente ijs gewoonlijk doet maar het lag daar blank en uitlokkend zoover ze het konden zien was het vast en droog het regenwater was al weer weggeloopen in gaten en spleten of ook was het opgezogen door het ijs zelf
t was te zien wat voor roovervolk daar thuis hoorde in t nest en op het rotsterras lagen verbleekte beenderen bloedige veeren lappen vel
omdat die waardigheid sinds onheuglijke tijden aan den oudste van de witteveeren was opgedragen maar lang vr haspel werd geboren was de heerschappij uit zijn geslacht aan een ander overgegaan
groene ranken zijn oogen waren z vol van de heerlijkheid van het verleden dat hij niets goeds in het tegenwoordige kon zien
maar hij keek niet op duimelot zei windsnel sta nu op je moet ons helpen met iets wat je heel gemakkelijk doen kunt maar de jongen bewoog zich niet hij deed alsof hij sliep
maar hij merkte toch allerlei op dat hem verbaasde en hij deed akka voortdurend vragen waarom loopen hoenders en muizen hard weg als ze mijn schaduw op de rotsen zien
en t was een geluk dat de vrouw niet eerder was begonnen met knippen nu waren nog maar twee pennen door haar schaar gevallen toen de deur openging en het dwergje op den drempel stond
dat kan wel goed zijn voor een tamme gans antwoordde de wilde hoe noem je hem hij heeft verscheiden namen zei de ganzerik aarzelend hij wist niet wat hij zoo gauw zou bedenken
de tweede was een groote gemetselde oven zonder schoorsteen geweest en die had wel de kamer verwarmd maar die ook met rook en damp gevuld toen vittskövle gebouwd werd waren de menschen juist zoover gekomen dat ze open haarden hadden met een wijden schoorsteen voor den rook
bij norrköping verlieten de wilde ganzen de vlakte en vlogen naar den kant van kolmard ze hadden een poos langs een ouden heuvelachtigen landweg gevlogen
ze waren al een vrij groot eind naar zee gevlogen toen de jongen zich over de grauwe gans begon te verwonderen die meê vloog donsje vloog gewoonlijk zacht en licht deze werkte zich voort met zware
tonen bestond ze stijgt en daalt stijgt en daalt maar aldoor klinkt en kwinkeleert ze eindelijk valt de heele wolk neer op een bergtopje de heele wolk
u ziet wel dat ik bedroefd ben omdat ik niet meer een mensch kan worden ging hij voort maar ik wil u dit toch zeggen dat ik er geen berouw van heb dat ik in t voorjaar met u meêging
de oude huishoudster zou gauw naar t keukenvenster loopen om te zien wie daar aan kwam rijden en nera en freja met nog een paar honden zouden komen aandraven en tegen haar opspringen
en hij pakte hem gauw en at ervan tot hij genoeg had toen de kraaien gegeten hadden begonnen zij te praten waar denk je aan windsnel je bent zoo stil vandaag zei een van hen tot den aanvoerder
niemand kan zeggen hoe ze vooruit zouden zijn gekomen als ze niet een dof rollend schot hadden gehoord heel in de verte toen strekte akka
maar ik geloof toch dat ik t eens probeeren zal hij vloog op en t volgend oogenblik had hij zijn klauwen in niels holgerssons schouders geslagen
wat de overblijver over de stad had geschreven als ik er goed over denk mompelde hij kan ik even goed zijn geschiedenis dadelijk lezen t geeft toch niet of ik tot het laatste oogenblik zit te blokken daar gaat het toch niet beter om als ik eenmaal bij den professor zit
waar edele raspaarden werden gefokt en een schapenfokkerij waar vele honderden schapen gehouden werden in onze dagen vindt men bij ottenby geen volbloedspaarden of schapen meer in plaats daarvan leven er groote troepen jonge paarden
hieven de levende lange jammerkreten aan t was vreemd voor hem die zich zoo pas ver in den hemel droomde met zulk een schrik en ellende weer tot zichzelf te komen akka schoot omhoog zoo snel ze kon
de brand was er de heele den vlamde als een stapel takken zie daar nu steeg de rook op uit verscheidene plaatsen op de
als dat zoo was gegaan zou je zeker vader nooit hebben doen gelooven dat het maar een gewone ziekte was die ze had weggenomen maar nu zal dat wel gaan dat zul je zien
en t hornborgameer al die nieuwelingen waren uit de hjälstabaai gekomen en de zwanen die daar woonden waren er zeer trotsch op dat hun familie zich z uitbreidde van het eene meer naar het andere
onder aan dien witten waterval lagen enkele steenen waardoor het water als een woeste stroom heenbruiste en hier streek akka neer dit was ook weer een goede slaapplaats
om ronddrijvend goed uit het water te halen en nu op weg naar huis waren de mannen waren moe en slaperig zij hadden noch den vos noch den jongen gezien hoewel die vlak voor hen heen waren gesprongen de jongen wilde ook liever niet met hen spreken of hun om hulp vragen
en draaide het wiel geen enkele keer rond hij is zeker bang zeiden de menschen op de boerderij morgen als hij zich thuis voelt zal hij wel eten en spelen
en hij verlangde niet terug naar het enge kamertje en de akkertjes thuis dien woensdag dacht hij dat de wilde ganzen van plan waren hem bij zich te houden maar donderdag daarop gaf hij die hoop weer op de donderdag begon op dezelfde manier als de andere dagen
en haalde er eindelijk een klein klompje uit dat ze op een steen zette waar het goed in t oog viel daarna ging ze naar den kleinen mads terug zonder ook maar één keer om te kijken
las en knikkebolde en streed tegen den slaap neen ik wil niet slapen dacht hij want dan kom ik er den heelen morgen niet door maar hoe dat nu kwam hij sliep in
als ik hier de baas was liet ik alles weghakken eindelijk kreeg hij een stuk berkebast in t oog en stond dat juist om zijn voet te passen toen hij een geritsel achter zich hoorde hij keerde zich om en zag dat een slang door de takken recht op hem aan kwam schieten
de jongen had natuurlijk geen ander plan dan zoo gauw mogelijk naar huis terug te gaan en hij was z verbaasd dat hij niet wist wat hij antwoorden zou
er waren een massa duiven op de hoeve geweest in den tijd van haar ouders want de duiven behoorden ook tot de dieren die haar vader in zijn bizondere bescherming had genomen als hij maar hoorde praten van t slachten van een duif
maar ze wisten hoe gauw schapen bang worden en dachten niet dat er eenig werkelijk gevaar dreigde zoodra ze gegeten hadden waren zij van plan zooals gewoonlijk te gaan slapen
vroeg de jongen de vogel keek hem aandachtig aan en knikte toen drie keer met den kop jij bent toch niet de jongen die met de wilde ganzen rondvliegt en dien ze duimelot noemen ja dat heb je niet zoo heelemaal mis zei de jongen
wat er van den ganzerik geworden was hij kroop vlug in de trommel en verstopte zich zoo goed hij kon onder anemonen en hoefblad nauwelijks was hem dat gelukt of de jongeman
hij sprong niet meer naast den boschwachter voort maar liep stil achter hem het was duidelijk dat hem iets onaangenaams in den zin gekomen was het was vroeg in den zomer de jonge elanden waren juist geboren
terwijl hij met zijn kameraden stond te praten kwam een jong meisje waar hij veel van hield voorbij ze keek niet naar hem maar liep met een anderen student te praten
de jongen liep snel uit den koestal weg toen hij dat hoorde en ging naar den paardenstal die was klein maar gezellig en mooi t was aan alles te zien dat holger nielsson het zoo had willen maken dat de nieuweling goed
ik heb drie weken lang onder de wilde ganzen geleefd maar ik heb niets anders dan goeds gehoord en gezien jelui moet wel een slechten aanvoerder hebben die je laat rooven en moorden op die manier jelui moesten een ander leven beginnen
nu zul je zien dat holger nielsson nog wel wat kan moeder ging in huis maar de jongen kroop zoo gauw hij maar kon weg in een hoek want vader kwam den stal binnen
toen streek ze met den snavel op en neer over zijn heele lichaam en toen schudde ze hem weer maar ze zei niets omdat hij haar had gevraagd de anderen niet wakker te maken
hij meende dat hij sterven moest maar opdat hij die hem had getroffen hem niet in zijn macht zou krijgen vloog het dier door zoolang het kon
en tegen den markttijd moest het overal schoon en netjes zijn dat was een feest vooral in de oogen van de dienstboden t was ook op den avond voor den marktdag een lust om in de keuken te komen
een goede daad moet men niet ontkennen zei smirre jelui hebt eens met mij het ganzenspelletje gespeeld nu heb ik met jelui het vossenspelletje gedaan en ik ben niet van plan daarmeê op te houden zoolang er nog maar een van jelui in t leven is
heb je nooit van mij gehoord nu en dan hebben de musschen wel over je getjilpt zei de hond je schijnt groote dingen te hebben gedaan zoo klein als je bent tot nu toe gaat het tamelijk goed zei de jongen
en het knallen van een schot werd gehoord in hun ijver hadden ze niet gemerkt dat ze vlak boven een boot waren gekomen waarin een eenzamen visscher zat niemand werd door het schot getroffen maar juist daar midden boven de boot deed mooivleugel den bek open
en dat niet alleen maar t heele gezelschap daar buiten meeuwen en allerlei zeevogels die geen schot kruit waard zijn kwamen neerstrijken op de klippen en bliezen en als ik uitging fladderden ze om me heen