AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en zij zullen hun kruis opnemen en het dragen, de een met de andere, beiden beurtelings voor elkaar, zoolang het Hem belieft, en éénmaal, wellicht wanneer zij jaren reeds verzoend zijn met hun nooit vergeten verlies
Als er iemand getroffen was, zou men er eer hem voor houden, dan dengene die tot mikpunt gediend had;
hij dreigde languit tegen den grond te zinken en toen hij den loop van de pistool zijns onversaagden bevechters op zich zag rigten, begon een waas voor zijne oogen te schemeren;
nog één oogenblik en hij ware werkelijk zielloos op den grond gevallen
je krijgt nu eene omgeving van honderdvijftig onbeschaafde jongens, voor zeven achtsten bestaande uit dieven en vagebonden.
Nu zul je mij een genoegen doen en je zelven veel onaangenaamheden besparen, indien je je zoo weinig mogelijk met de overige jongens bemoeit
Met die woorden wekte hij Vendale opnieuw;
want deze was reeds wed er half in slaap.
Onder zijn toebereidselen tot den tocht en onder zijn ontbijt, sliep hy dikwijls in
en daarin een gunstige gelegenheid vonden mijn moeder les te geven in die zoogenaamde vastheid, die de vloek van ons beider leven was.
Ik geloof, dat ik met opzet daarom werd thuis gehouden
WAARIN WORDT BEWEZEN, HOE GEVAARLIJK HET IS ZONDER PARAPLUIE UIT TE GAAN, EN DE BESCHRIJVING GEVONDEN VAN EEN MOOI MEISJE EN EEN MOOIEN KOEPEL.
Naauwlijks was ik buiten Zoest gekomen, of ik zag de huifkar een goed eindweegs voor mij uit, doch nu weder stapvoets door het zware zand gaande
rijdende over aarlem, daar hij nog het ijs van het eer mistrouwde, en kwam reeds vroegtijdig te eyden.
iets vernam hij bij die poort, waar zeker het gezelschap uit otterdam aankomen moest, wat onderzoek hij ook deed, van de partij, welke hij te gemoet reed
Hij kwam nog tijdig genoeg om eenen troep vrijwilligers, die eenen aanval op de Poelschans gewaagd hadden, doch afgeslagen waren, te zien terugkeeren.
Het eenige, wat ze er bij gewonnen hadden was een paar maaltjes erwten en boonen
Een zwijgende rol was mij voor mijne élève de beste, nu zij vooreerst zich en relief moest stellen in een ruimen kring.
Daarna zou Henri, die een ijverig dilettant was, met een ander jong meisje Le piano de Berthe vertoonen, een onberispelijk scènetje, dat altijd pleizier doet
Toen.  omdat ze zich begon te vervelen.
Om dat alles had groote wanhoop, als met morbide bloesems van vreemde orchideeën, hare vreemde ziel doorwoekerd
Ik acht er mij niet minder om mijnheer, dat ik mij driftig maak tegen u.
Tot onderwijzers, zou ik veeleer zeggen, antwoordde
overtelaten.  Boven de dubbele deur, die wijd openstond, prijkte het woord Café met gele letters, en voor de ramen trachtten een paar vervelooze ijzeren Marcellus Emants, Een drietal novellen tafels en houten stoelen het bewijs te leveren, dat het lokaal inderdaad nog als koffiehuis dienst deed
Zy sloeg hare armen om zyn hals en fluisterde haastig: Hebt gij iets gedaan, dat myn oom beleedigd heeft?
Ikf' riep Vendale verbaasd
Wat, zei de aangesprokene tot hem, gij hebt deze vrouw nog nooit gezien en ook niet van haar hooren spreken?
Zij is door haar vasten, haar strenge levenswijze en het voorbeeld dat zij geeft, een voorwerp van algemeene bewondering in de geheele stad
Een arm man had, na alle pogingen om wat te verdienen beproefd te hebben, uit liefde voor een vrouw en het kind dat zij hem geschonken had, valsche munt gemaakt.
De valsche munters werden destijds nog met den dood gestraft
een lossen deugniet, die zich zelven maar tot last en schande was, als hij niet onder subordinatie stond?
Hoe kon ik mijn broeders kinderen in het gezicht zien en hun een voorbeeld willen geven
zelfs de kleine Eva niet uitgezonderd, die door hare wilde kuren scheen te worden aangelokt, gelijk eene duif somtijds door eene glinsterende slang wordt bekoord
om het gevaar zoo mogelijk af te wenden.
Ik verzoek uwe majesteit, mij te vergunnen, te gaan zien, welke vijand, zonder voorafgaande oorlogsverklaring, op deze stad aanrukt.
maar waarom hij dat zou doen, mevrouw, kan ik u onmogelijk zeggen.
Mevrouw Olennam bleef met de oogen naar den grond gerioht eenigen tijd zitten peinzen
Met het vaste voornemen de eenzame duinen in te gaan was ik uitgetogen;
Wat had haar straat toen een leeg en armoedig en doodsch aanzien!
En toch drukte ik me angstig tegen haar deur aan, rondglurend of niemand me bespiedde
a maar heel veel in de open lucht en zorg dat je gezond en sterk en uitgerust bent, want je zult na dezen zomer weer een jaar hard aan het werk moeten.
lleen een kort briefje van je secretaris, waarin hij me zegt, dat ik naar ock illow
n weinig uren is het lot van nschede beslist.
mstreeks uren is men den brand meester, - omdat binnen den ganschen omtrek der stad niets meer door het vuur te verwoesten is
De vrees echter, dat iemand hem zien kon, deed hem het venster weer sluiten.
Zoodra hij weer op de canapé neerviel sloeg zij de armen om zijn hals, kuste hem zacht op het voorhoofd, daalde van het voorhoofd naar de oogen, van de oogen naar de wangen, van de wangen naar den mond
want, hoe geneigd ook om met alles te schertsen, was zij nooit gewoon den spot te drijven met ernstige zaken, of door hare gezegden iemand te ergeren en te ontstichten.
Ik schreef dan ook haar woorden aan de ware oorzaak toe: namelijk aan wrevel over de koele handelwijze van Henriëtte jegens mij, dien zij achter een voorgewende luchthartigheid wilde verbergen
dat gij, die zulk een rechtschapen man zijt en met zulk een vriendelijk gezicht hier komt, mij voor laag en zelfzuchtig zoudt moeten houden.
Ik wil Ada recht verschaffen, Woudcourt, zoowel als mij
Een eikenhouten schrijftafel in het midden, bezaaid met papieren tusschen ivoren schrijfbehoeften: verder eikenhout, een rijk lederen behang, donkerroode gordijnen, donkerroode leêren stoelen, één enkel brons beeld
een kloek gebouw, met twee verdiepingen en transen en van een tamelijks spits voorzien.
Meer nabij en vlak tegenover mij stond een koepeltje, wat minder prachtig dan dat van Guldenhof, en het uitzicht hebbende over een tuintje, hetwelk geen ander plantsoen bevatte, dan eenige heestergewassen, in dier voege geschoren, dat zij allerlei figuren op een wanstaltige wijze nabootsten
En een hoededoos! ' herhaalde de kondukteur, het verlangde stuk naar beneden latende zakken.
' - 'Die groene met dien kattekop,' antwoordde Snel: - 'dankje.
ja meer dan eens verwenschte hij zijn goedwilligheid, die hem had aangespoord, Drenkelaer op Hardestein te noodigen.
Voor zooverre die noodiging ook bij onze lezers eenige bevreemding baren mocht, achten wij het niet ongepast, hier iets naders aangaande Lukas Drenkelaer en de aanleiding tot zijn kennismaking met Maurits in te lasschen
Mevrouw Crawley hoorde gegons van stemmen en beweging beneden, en verontwaardigd over de onbeschaamdheid van die bedienden, die niet kwamen, als zij riep, schoot zij haastig een morgenjapon aan
beken mij de lagen, welke gij den edelen Graaf legt, of het gaat er door, zoo waar ik leef.
Gij zoudt den moed niet hebben van den man te dooden, die zorg droeg voor uw kindsche jaren, zeide Barbanera.
Hoe!  riep Reinout, verbaasd zijn dolk latende zakken
maar daar Heynsz eenige zwarigheid maakte om zonder specialen last een onder vreemde vlag zeilend vaartuig aan te doen en te doorzoeken, had Lodewijk op zich genomen, bij Holmfeld aan boord te gaan en den Heer Van Lintz weder van het vaartuig en op Hollandsch grondgebied te troonen
hoe ongerijmd de schilder van den sierlijken koepel zoowel bij aniël in den eeuwenkuil, als in de chipbreuk van aulus de ijter en isschopstaf te pas gebragt had;
, et leven van aurits ijnslager minder ergerden zij zich bij eene uit eene uit marmer gehouwen aflating van het kruis
De dorre hand liet, bij de intrede des geheimschrijvers, het geschrift varen, dat zij Jacob van Lennep, De pleegzoon vasthield, en strekte zich langzaam uit naar eene der binnen haar bereik gelegene pistoolen, terwijl al de peezen van het aangezicht zich samentrokken en de oogen blaauwe vlammen schoten
of wat majoor Jones er toe bewogen heeft die dwaze, onbeduidende, gemaakt lachende juffrouw Thompson, die niets dan haar wassenpoppen gezichtje tot aanbeveling heeft, ten huwelijk te vragen
al den rijkdom van zijn mannelijk karakter op dien eenen worp te zetten;
had hij dat gedaan en bevonden dat er voorhem geen hoop was, dan zou hij zich dien avond allerellendigst gevoeld hebben
Nu, als men zoo ronddrentelt en toevallig in de nabijheid van een winkel komt, dan wordt men aangeroepen om iets te koopen.
Doorluchtigheid!  Excellentie
en mijn verraad, en mijn misdaad, zou ik droppel voor droppel gedronken, uitgespogen, weder gedronken hebben;
ik zou te middernacht geëindigd, des middags weder begonnen zijn, en mijn goeden avond zou gelogen, mijn goeden morgen zou gelogen hebben
ze denkt er heelemaal niet aan of haar hoed wel recht zit, of dat er misschien haren wapperen, nee, ze danste zoo fier mogelijk door een deur en op den drempel zong ze al: 'Dag meneer, dag mevrouw, dag Julie, dag Kees, dag Joop
In plaats van zich te beheerschen ter wille van zijn echtgenoot, den teugel te vieren aan zijn hartstochten, onverschillig of de vrede des harten bij onze wederhelft er door vernietigd wordt?
En, nog eens, die vrede gaat reddeloos verloren
Het was, nog niet geheel bewust, dat uniek vorstelijke gevoel, dat in hem wakker werd: dat naïve, hooge ingeboren vertrouwen op den enkelen druppel gouden bloed, die in zijne aderen was, en die hem zijne rechten gaf
Het scheen mij toe, alsof deze mijne verklaring den Heer Blaek een pak van het hart nam: en, als wilde hij zijn onbeleefdheid vergoeden, vroeg hij mij, of ik niet tot zijnent wilde komen en iets gebruiken.
Ik sloeg zijn aanbod af, zeggende dat ik mij spoeden moest, daar ik gaarne voor poortsluiten binnen Naarden wilde wezen
e eer nel! ' herhaalde ol, renkelaer met eenige bevreemding aanziende, niet over de zaak zelve, maar daarover, dat ze hem door renkelaer werd medegedeeld: 'had die dan aan u zijn wensch te kennen gegeven om dat voorwerp te bezitten
drijft zij log voorwaarts naar de naderende markt.
Wij moeten eenigen tijd op het volgepropte dek zoeken, eer wij onzen nederigen vriend Tom wedervinden.
Toen zag ik dat de kapitein zelf op eens over boord was, doch ik maakte er nu geen alarm meer van, want het ongeval scheen hem niets te deeren.
Spoedig kwam ik tot de overtuiging, dat de kapitein zeker tot bet geslacht der amphibiën moest behooren
en afzenden zal?  Vergeet u Zürich niet?
Neen!  Zürich is ons niet vijandig.
Hier zoeken je stamgenooten gewoonlijk beschutting voor de kou en den storm, zei Karr.
Hier staan zij onder den blooten hemel, den heelen winter.
Je krijgt een dak boven je hoofd, en moogt in den stal staan
Papa vindt dat je oude heer erg boft, maar dat begrijp ik niet, want die heeft er weinig mee te maken.
Ik vind dat je een gelukkiger huwelijk doet, dan je met dien F.
men bad God hen te zegenen als Izaak en Rebecca, als Mozes en Sippora, en hen kinderen te doen aanschouwen tot in het derde en vierde geslacht
maar het is verachtelyk zich daar mede te vergenoegen, en des te meer naar mate onze betrekkingen die meerdere kennis eisschen.
Men heeft Boeken waarin men, langs de paden des Vermaaks, de Kinderen opleid, tot alle zulke kunsten en wetenschappen, die nog voor weinig jaren in het stof der schoolen verborgen
Cornelis' oog schoot op die teedere woorden van den ruwen, gebaarden krijgsknecht vol tranen en hem de hand toestekende, zei hij: Jean, ik heb geene Moeder meer.
Maar ik heb eene trouwe, brave Pleegmoeder, die ik zielslief heb
Ouderdom noch kunne werd geëerbiedigd, vrouwen en kinderen verkracht of vermoord en hun lijken zonder begrafenis de roofvogels overgelaten.
De geringste vrees, het minste berouw kwam de vreemde booswichten in dit misdadig werk niet treffen
Wee!  Wee!  Zij verbranden onze vaderstad.
O wee!  O wee!
Breydel, die tot daar toe verbaasd was blijven staan, wendde zijn gezicht naar de stad en ontwaarde de kronkelende vlammen met de rode smook boven de vesten
Maar mijnheer Gillenormand was er volstrekt niet verstoord over.
Hij beschouwde het kind met den tevreden glimlach van iemand, wien de laster vleit, en zei: Welnu, wat zou dat, wat is er te doen
als gij er niet toe komt de verzoekingen des duivels te overwinnen, die u aanspoort tot ongeloof?
Indien gij uw kinderen lief hebt, dan zult gij niet slechts wenschen hun rijkdom
Dit was al wat aan het gezelschap ontbroken had;
de nacht, die wel koud, maar tegelijk helder en schoon was, verliep hoogst aangenaam
riep de oude dame, met een slag van haar wandelstok, terwijl ze van den bleeken jongeman naar de vuurroode jonge dame keek.
Ik ben zoo verrast u te zien, stamelde Meta, overtuigd dat haar thans de les zou worden gelezen
Toen Henri zeide, dat Driebergen zoo veranderd was - duidde hij op zijne afwezigheid van jaren.
Toen Constance even over Brussel iets zei, duidde zij op hun jarenlang verblijf daar, in welke jaren hare schoonouders haar niet hadden willen zien, als een schande
Wat of hij tegen haar gezegd heeft weet ik niet.
Ik denk dat het een hartig woordje geweest is, want een kwartier later was hij met tante terug, hij heel rood en tante erg bleek.
en in welk een toestand, mijn beste Pitt, in welk een vreeselijken toestand!
Ik zal dadelijk den Eerwaarden heer Irons bij haar sturen.
Jane, schrijf den Eerwaarden
BUISMAN las dien brief nog eens over, en schoon hem dezelve bijna nog te zacht voorkwam voor een' jonkman als AKSWIJK, besloot hij echter tot de verzending, welke nog dezen eigen namiddag geschiedde
Zijn oogen waren dof en zoo hol, ten gevolge der slapeloosheid, dat zij schier in hun kassen verdwenen.
Zijn zwarte rok had de scherpe kreuken van een kleedingstuk, dat des nachts niet van het lijf is geweest
zoodat zij hare onfeilbaarheid ongedeerd houdt.
Als een of ander gedeelte van een diner mislukte, waren daarvoor altijd vijftig ontegenzeggelijk goede redenen
Gode zij dank, ik ben niet tevergeefs op den weg des lijdens gehard;
ik ken mijn plicht, en kan ook het liefste afstaan te dier wille.
Ik heb wel den moed, die men meent dat mij falen zou, maar het mag geen overmoed zijn, die u later recht zou geven mij te haten en te verachten
Dit denkbeeld van mevrouw Micawber, mijn waarde Copperfield, zei mijnheer Micawber, zijn boordjes voor zijn kin bij elkaar trekkend
Zij waren binnengeslopen, terwijl Buck en Spitz aan het vechten waren, en toen de twee mannen met knuppels gewapend tussen hen in sprongen, lieten zij hun tanden zien en vielen zij hen aan.
Zij waren razend geworden door de reuk van het eten
Mevrouw Bute Crawley en haar dochters buiten ontvingen een exemplaar van de Morning Post uit de stad;
en gaven lucht aan haar oprechte verontwaardiging
Maar dat utopische doel — in korte mouwen — scheen altoos het groote onschuldige streven haars levens te zijn.
hernam de jonge juffrouw Pod nap met een berouwvol gelaat
' - vroeg nogmaals, maar nu op hoogst deelnemenden toon, de bezorgde vreemdeling.
hij zette zijn gezigt zoo ongelukkig mogelijk en sprak: 'Eigenlijk heb ik geene tehuiskomst;
ik ben mijn pleegouders ontloopen en blindelings hier heen gegaan
Alles kon hun dit doen geloven, zijn glanzende uitrusting, zijn buitengewone gestalte en het rood kruis dat hij op de borst droeg.
Gwyde en Adolf, die zich te midden der vijanden verweerden, bezagen elkander met de grootste opgetogenheid, zij hadden de gulden ridder herkend
En dan zal ik maar een kaartje van Van Saetzema hier leggen, bij dat van Karel, niet waar Constance, voor Van der Welcke, als hij overmorgen komt.
Zij legde het kaartje neêr, en, zich plotseling niet meer kunnende bedwingen, ging zij even, als voorbij loopende, naar den bolero
Het was een akelig gezicht om de verwrongen gelaatstrekken van den armen achtervolgde te zien.
Als radeloos liep hij van den meeroever naar het huis des veermans en vandaar weer terug.
Door van dien doodsakker de aarde af te nemen, die tot oprichting van een gedenkteeken moest dienen, heeft men hem zijn eigenlijke gedaante ontnomen, en de ontstemde geschiedenis kan er zich niet meer vinden.
Om dat veld te verheerlijken heeft men het misvormd
op een half beleefden, half bestraffenden toon, de les te lezen over zijn gedrag, terwijl Beaumont en Teylingen den Abt en den Olderman poogden over te halen, het feest niet te verlaten om een woord, dat den Graaf in drift ontvallen was
Laat eens zien, begon Mortimer onder het rijden;
Eugène, ik heb nu vijf jaren lang op de eervolle rol van soUiciteurs bij de kanselarij en die der procureurs gestaan
Ik ken hem beter, dan hij althans gisteren zich zelven nog kende: en dit is zeker, dat hij u van dienst kan zijn.
om in Friesland een vermogenden vriend te bezitten, op wiens erkentenis gij zoudt kunnen staat maken
dat hij dacht: dat het katten waren
een geheelen bloemruiker?  Ik antwoordde, reeds half verslagen, dat ik hem alleen wenschte te spreken, als hij dit goedvond.
Zeer gaarne, lieve jufvrouw Summerson, antwoordde hij met een innemend glimlachje
Maar morgen ga ik naar Constanz en dezelfde Juda zal ons helpen.
Zoo slecht als de hooioogst hier was, zoo goed was ze aan de overzijde van het meer
Dit is goed, mits het licht terugkome en de verduistering niet in nacht ontaarde.
De wederverschijning van het licht is identisch met het voortbestaan van het ik
maar hoe meer hij ziet wat ik doen kan, des te meer belast hij mij.
En hij zegt dat hij, hoewel ik niet spreek, toch zien kan dat ik den duivel in mij heb, en dat hij dien er uit wil jagen
En nu verdronk mijn vrees voor de justitie in die veel diepere, mijn heele wezen doorsidderende angst voor me zelf.
deze was een ziekte, een ontbinding van mijn gansche persoonlijkheid
keek hem glimlachend aan, met iets uitdagends in de ogen, en zong met sterk sprekende accentuatie het lied van Carmen: L'amour est enfant de Bohème
welke onze opvatting van het Christendom geenszins goedkeuren kan, maar dit gaat spoedig voorbij, en dan is alles wederr in orde
die regen doet mg goed en ik wil liever alleen zjjn.
AIs ik maar iets kon doen omu tehelpen I Dat kunt gg niet, viel hg my in de rede.
Het was Juni;  zes maanden na den dood van den kleinen prins, maar de rouw was verlicht om het aanstaande huwelijk van den hertog van Xara, dat de keizer zoo spoedig mogelijk voltrekken zag
U moet weten, begon Pancks snuivend, terwijl hij zenuwachtig in zijn papieren zocht en zijn woorden aIs onder een hooge drukking nit zijn mond kwamen
zooveel op het hart, dat hij altijd gemeend had slechts mondeling aan zijn vriend te kunnen mededeelen.
Hij zag alleen niet in op welke wijze hij aan die bekentenis beginnen zou.
Van zijn kant had Frans bij al de
vervolgens Maria Frances en de doopdata van ieder.
Hij nam een pen en haalde voorzichtig George's naam door
Cruchecassee woonden te zamen in Florence.
Men beweert, dat zij Munchen uitgejaagd werd;
en mijn vriend, de heer Frederic Pigeon, verzekert, dat hij in haar huis te Lausanne onder het
En de jasmijn opende haar groote, witte klokjes;
en dat het beter was, dat zij dit zelf deed.
Het verdroot Lewin, dat Stipan Arkadiewitsch uit louter traagheid niet zelf over het onderwijs zijner kinderen waakte
Terwijl hij haar ophief, ontmoette hij haar hand.
tot deze min of meer verlegen met praten ophield;
en dan bleek, dat de notaris de helft niet had gehoord, en de man alles nog eens moest herhalen voor de kandidaat, wat hij heel onaangenaam vond
Aan drie zyden waren de muren van den grond tot aan den zolder met planken betimmerd;
opdieplanken lagen ryen by rnen van doozen, van fraai ingelegd Zwitsersch houtwerk gemaakt
Veneering stottert dat zulk een oud en beproefd vriend Ja, ja, dat is alles goed en wel, valt Podsnap hem in de rede, maar zijt gij van plan de candidatuur van Broekzak
zijne verantwoording toebetrouwde gelden zoo weinig charmant gedragen, dat hij het raadzaam heeft geacht op een goeden morgen zijn hotel in den beddewinkel voor goed te verlaten, tot niemands spijt dan van den
Ik zou nooit gesproken hebben, als' gij niet zooveel ontdekt hadt.
Ik heb er na dien tijd altijd over gedacht, dat kon ik niet laten;
en soms stond het mij voor als een droom
tot Flora om half negen binnenkwam.
dat zij juffrouw Dorrit had laten wachten en, lieve Hemel, waarom zat zij daar in de kou;
terwijl zij verwacht had haar bij den haard te zullen vinden
Onze wederzijdsche liefde maakte de bereiking van dat doel te lichter: nimmer had mijne MARIA iets van haren vader vernomen, sints deze haar, nog een kind zijnde, verlaten had: zij stemde in mijn verlangen en werd mijne vrouw
zeide hij een slavenhandelaar te zijn, die al zijne slaven had verkocht, op één' na, welke hij tot zijn' schrijver gebruikte.
Hierdoor op Assad opmerkzaam gemaakt, vestigde de koningin Margiane hare oogen op hem, en zijn schoon uiterlijk behaagde
een prediker worde bisschop wegens zijn eigenaardig neusorgaan en het draaien zijner oogen;
een rentmeester eener voorname familie zij, wanneer hij zijn dienst verlaat, zoo rijk, dat men hem minister van financiën maakt: dat alles noemen de menschen genie
Doch al wat hij zeide, om andere maatregelen aan te raden, was vruchteloos;
want hoewel men uit het vorige zou kunnen oprnaken, dat de vreemde heer het woord deed, spraken zij eigenlijk
wier lezing hy tot dien tijd had moeten uitstellen.
Daaronder bevonden zich ook de brieven van Arlington en Sylvius: hy had die van Buat ontfangen op het oogenblik, dat hy zich gereed maakte om uit te gaan, en ze alzoo dadelijk by zich gestoken zonder ze in te zien
Prinses, antwoordde hare voedster, wij begrijpen u niet, indien gij u niet duidelijker verklaart.
Zoo weet dan, hernam de prinses, dat ik dezen nacht een' jongeling aan mijne zijde zag, zoo welgemaakt en beminnelijk, als men zich slechts kan voorstellen
Als hy, op reis, diens kleederen in orde hield, had hij meer dan eens dergeiyke lijsten in de zakken van den beschuldigde gezien
onverstoorbaar in hare sereene aanwijzing van zijn levensplicht.
Zoo had hij haar eerst gezien, als illuzie, als een rein broos kind, stralend, transparant, de oogen louter licht
Zij hief het hoofd niet op, maar hij hoorde een onderdrukten zucht en zag haar in een langen handschoen gestoken hand beven, terwijl zij de kaars vasthield.
Alles verdween plotseling uit zijn herinnering
trachtte een hoop te vinden, maar vond ze niet.
De onrust van zijn geest was in zonderlingen strijd met de noodlottige stilte van het roovershol.
Te midden der stilte hoorde men de voordeur openen en weder sluiten.
Met schokken steeg het taaie riet langs den gladden stam op, en met elken schok plaatste de zwarte den eenen voet boven den anderen.
In korten tijd had hij den ondersten tak bereikt en klom als een eekhoorn verder.
Met behulp van zijn 'kamin' kwam hij op dezelfde wijze weder beneden
als hij te verduren had gehad op den gedenkwaardigeh avond, waarvan in het voorgaande hoofdstuk gewag is gemaakt.
Om eerst in de avondlucht gewasschen en daarna in een kast te worden gedroogd, is even gevaarlijk als
Zij poogde te schertsen na hare al te spontane ontboezeming, maar zij voelde eensklaps, dat ook die scherts nog niet de toon was, die harmonisch zoû hun gesprek doen klinken.
Zij voelde, dat zij in twintig jaren haar broêr niet gezien had: niet meer na den dag van haar huwelijk met De Staffelaer - en dat zij als geheel vreemd van elkaâr waren
ik wil zeggen van dat libel, doende kennen, u niet kunt vrijwaren van de verdenking, dat gy tevens uitgever zijt, zoo lang gy dezen niet aanwijst: en dat, zoo lang gy onder die verdenking ligt, gy toch moeielijk in onze Vergadering kunt blijven zitten
Kunnen er in het leven te veel geur, te veel ontloken rozen, te veel zingende nachtegalen, te veel loof, te veel morgenrood zijn?
Kan men te ingenomen met elkander zijn
aan atmosfeer in die, met abnormaliteiten opgepropte, nauwte, omdat zulk eene liefde, eene vriendschap, er kwijnen en sterven zou als een leeuw in een
Recht!  herhaalde zij op een onuitsprekelijken toon van verachting.
Juist, juffrouw, antwoordde Bumble.
De man heeft het recht om te bevelen
Nadat deze hem eenigzins den toestand van zijn dochter had te kennen gegeven, en VAN DIJK dit zoodanig beantwoordde, dat de schranderheid van den Italiaan wel doorzag, dat 'er bij hem eenige twijfeling plaats had, leidde hij hem binnen bij
dat mijne rijke ouders hun rijkdom met ons zouden deelen, moesten wij ons met de weinige stuivers vergenoegen, die wij toevallig en met groote moeite hier en daar ophaalden
Langzaam sleepte Melena zich terug, voorbij het Imperiaal, naar de drukke straten.
Reuzig, den knots geheven, stortte de Held zich nu vreesloos midden in de vreeslijke hel voor het slot en bedenkend hoe Eurystheus verschrikken zoû, zoo zijn slaaf de Rossen, levend
men maakt alle mogelijke combinaties, totdat de uitgedachte figuren vervelend worden en men weder aanvangt in het ware en natuurlijke smaak te vinden
Door pogingen die bovennatuurlijk schenen, rukte zij zich menigmaal uit zijn handen en verplichtte hem haar in de zaal te vervolgen;
zij huilde vervaarlijk en sloeg hem in haar wederstreving met bitsige kracht.
Om haar de uitgang te beletten, zag de vader zich genoodzaakt haar met meer geweld te wederhouden, en haar pijnlijk in zijn armen te drukken
HOOFDSTUK XLIX.  Waarin juffrouw Harris en een trekpot aanleiding geven tot ernstig ongenoegen tusschen twee vriendinnen
Mijnheer Openshaw wachtte eene poos eer hij haar antwoordde, en zeide toen: Norah, wy gaan eerst samen den man zien, dien ik zoo zwaar heb
De kroon was niet aangestoken en alleen twee staande lampen verlichtten het vertrek en hielden de serre in schaduw, waar het zachte kletteren van den fonteinstraal in het bassin
Als er een olifant gevallen is, kom het mij dan zeggen.
Daarna gaf hij mij eenige levensmiddelen en keerde naar de stad terug, terwijl ik gedurende dien dag en den ganschen nacht in mijn' boom op den uitkijk zat, zonder een' enkelen olifant te vernemen
en in de duisternis als koopvaardijschip doorsluipen.
Maar Pontmercy deed de driekleur aan den mast hijschen en voer trotsch de kanonnen der Engelschen voorbij.
linius verhaalt, dat de volksstammen in deze streken uitmuntten in de kunst van fijn linnen te maken en dat de vlasbouw bij hen op een hoogen trap stond.
pmerkelijk is het, dat nog in het begin
Bepaal zelf de som, zij zal u toegeteld worden.
Vrees niet, ze te hoog te stellen.
Ik dank u, mijnheer, antwoordde Jean Valjean met zachtheid.
Hij bleef een oogenblik in gepeins, wreef werktuiglijk zijn voorvinger over den nagel van zijn duim
Een zonderlinge trek speelt om Strijkmans ingevallen mond en in zijn oogen gloeit een hebzuchtige vonk, als hij op schijnbaar onverschilligen toon de vraag doet: En is het nogal van belang, wat hij erven moet
en hoe zij het slachtoffer van lady Southdown was geweest.
Lord Steyne, en haar zoon te Londen, lachten dikwijls om het verhaal, toen Rawdon en zijn vrouw naar hun huis te Mayfair terugkeerden
Wat was zij weêr verre, in dien oogwenk, met dien ènkelen luchtigen sprong.
Zij scheen zich in het geheel niet te haasten;
als er niet zooveel voorgevallen was, dat niet had moeten zijn, dan zou ik, oude man, dien gek wel ter verantwoording geroepen hebben
n wat is er in vredes naam daarin gelegen, dat u zoo vreemd voorkomt?
of liever, wat gaat het u aan, indien je haar niet voor je zelven verlangt?
at je den zedepreêker hebt uitgehangen, en mij verboden, haar conquête te maken, dat laat ik daar
om den tijd door te komen, die onvermijdelijk moest voortloopen, voordat de lamp kon worden opgestoken en de schimmen zich opdegordijn zouden vertoonen
Het was hem of door louter zaligheid een verduistering over hem kwam;
in de bekoorlijke, van geluk stralende oogen las hij alles, wat hij weten wilde
want de Spanjaarden hen met den roof ziende aankomen, begonnen hen heftig te bestoken.
Onder hen, die de Spanjaarden dapper bijstonden, behoorde ook Pier
De meesten volgden gedachteloos de noodiging tot feestvieren, en genoten even gedachteloos en lichtzinnig.
En ze zouden vreemd hebben opgezien, als iemand hen was komen vragen of zij wel wezenlijk oorzaak hadden om zoo vroolijk te zijn
Vincent Vere lag uitgestrekt op zijn divan, en zag bij die telkens herhaalde lichtflikkeringen met halfgesloten oogen rond.
Veldheeren zijn groote heeren, die lang niet altijd heer en meester zijn dààr, waar zij dit moesten wezen;
soms wordt hun heer verstrooid, zij zelven worden geveld, - dan is er van de heerschappij even weinig als van den veldheer over
de teruggave van mijn kind, dat mij listig ontroofd is, en de uitlevering van mijn lijfeigene, die op dit kasteel eene toevlucht heeft gezocht.
Peer, die evenals de geheele bezetting achter de kanteelen verborgen het gesprek volgde, begon te rillen van angst
En zij sloeg om zijn lichaam hare beide armen, zich tegen hem dringend, als wilde zij in hem kruipen.
Zoo bleef ze lang en hij wilde haar juist innig vast aan zich klemmen, toen zij murmelde, hare vingers wriemelend in zijn vest
verder, immer verder gegaan, totdat zij zoo ver ging, en datgene verloor, wat niemand haar teruggeven kon.
Zij moest toen binnen weinige maanden bevallen
Als u van haar houdt, ga haar dan eens opzoeken, juffrouw Swartz;
zij heeft nu vrienden noodig;
en ik herhaal het, God zegene iedereen, die haar vriend is;
ieder, die iets in haar nadeel zegt, is mijn vijand
Maar wat zoudt gij er van denken, als ik u zeide, dat mynheer 'Forley alleen op den uitslag mijner bevinding wacht, om my den volgenden maandagavond tegen' licht en donker
it was een deftige woning van gebakken steen, geheel in den stijl van de vorige eeuw, met een hoogen, dubbelen stoep, drie ramen aan weêrszijden, zeven op de tweede verdieping en een uitstekend zoldervenster, alles met snij- en lofwerk vercierd, en zwaar getraliede keldervensters
den zoon van Nicolaas Makko, en dat deze papieren zijn wettig eigendom zijn?
Wanneer hier dokter Abels, die als voogd voor den minderjarige zal optreden, de zaak niet verder wil zoeken, ja!
Hij kon niet raden, dat hetgeen Smilders hem toevoegde, door Regina was gehoord en begrepen, en voorts uitgelegd op eene wijze die hem weer schaadde bij de kiesche en fiere jonkvrouw
men loopt er dagelijks heen, om van zijne vrucht te plukken, maar zoodra men er geene vruchten meer aan vindt, houdt men op er naar om te zien.
Zoo lang hij zich op straat bevond, wist echter Noureddin zijne smart te beheerschen
Door een laatste proef met de punteerkunst had hij gevonden, dat deze lamp zich op een onderaardsche plaats midden in China bevond, en wel in de streek en met al de omstandigheden die ons reeds bekend zijn
Op het kasteel heerschte groote pracht, en nu speelden de kinderen, dat zij visite hadden;
maar in plaats dat zij, evenals vroeger, zooveel koek en gebraden appels kregen, als er maar te vinden waren, gaf zij hun slechts zand in een theekopje en zeide, dat zij nu maar net moesten doen, alsof dit iets was
Daar was zijn vriend, kapitein Dobbin, ook in blauw en koper, die den militairen rok en de Fransche grijze pantalon, welke de gewone bedekking van zijn schrale flguur vormden, prijs gegeven had
Niemand denkt er aan, om uw Jonkvrouw tegen haar zin hier te houden.
Hoe!  zeide Feiko, verbaasd blijvende staan, en zich omtrent in den toestand bevindende van iemand, die een stok heeft opgenomen om een hond te verjagen, door wien hij denkt te zullen worden aangevallen
En nu, Betjen!  het ijzer gesmeed terwijl het heet is, en met de zaak niet getalmd.
De Heer De Witt mocht eens terug keeren, en dan zoû het wel kunnen gebeuren, dat hy zijn vrouw verbood, ons te ontfangen
de Hemel teruggekeerd!  HISTORISCH VERVOLG TOT AAN DE VERLOSSING VAN ROBRECHT VAN BETHUNE DRIEËNTWINTIGSTE GRAAF VAN VLAANDEREN Van de zestigduizend man die, om Vlaanderen te verwoesten, door Philippe le Bel gezonden waren, ontvluchtten er slechts omtrent de zevenduizend
voor haren echtgenoot Camaralzaman langzamerhand in haat en naijver veranderd.
Zij spanden zamen, hoe zich het best van hem te ontdoen
maar hij had van hen ook niets anders dan vijandschap verwacht en was daaraan gewoon.
Eindelijk zag hij de scherp uitstekende schouders van gravin Lydia, die juist de deur uitkwam
Op het ogenblik dat hij in het vertrek stapte, wierp hij zijn blonde haren op de schouders, en bleef verbaasd bij de deur staan.
Hij had gedacht dat hij de Deken der wevers met enige gezellen zou gevonden hebben;
maar nu hij deze prachtige Jonkvrouw, en Deconinck voor haar gebogen zag, wist hij niet wat er over te gissen
droegen balken en palen, waarmede zij als met stormrammen op de achterhoede van Beaumont indrongen en de slagorde verbraken.
Spoedig werd het gevecht nu wederom, gelijk het in den vorigen nacht geweest was, algemeen en man tegen man;
en hoe dapper zij zich ook gedroegen, de volgers van Beaumont waren niet langer bestand
ls het niet bepaald humoristisch geschreven was, geloof ik dan ook niet, dat de regenten het je ooit hadden vergeven.
ik meen ijnheer de regent, die zoo juist vertrokken is, heel veel gevoel voor humor en naar aanleiding van dit brutale opstel heeft hij aangeboden, je voor zijn kosten
Gij verdient er drie stuivers per uur aan, en ge blijft er, tot hier uw kameraad met deze schuiten aankomt
en genoegzame blijken van de armoede der bewoners van de bouwvallige hutten in de nabijheid.
De armoede heeft echter hare grillen en liefhebberijen zoowel als de rijkdom
voorbij gaan.  nooit had geweten, en omdat zij heel nieuwsgierig was.
Omdat zij de bovenmatige zonde nooit had vermoed.
Geen honderd treden van daar liep het tegen de stam van een zware eik, en stortte deerlijk gewond ter aarde.
Gelukkig was het voor De Chatillon dat hij bij de schok ter zijde uit de zadel gevallen of gesprongen was.
Niettegenstaande moest hij zich genoeg in de lenden bezeerd hebben, want hij bleef een ogenblik als gevoelloos liggen
Onder het bereik des lezers lagen op eenen stoel twee zakpistoolen, een dolk, een paar gereformeerde bijbels en de vulgata.
Op de tafel stond een waterkruik met een' tinnen kroes, eenen zandlooper en het noodige
en hem dood vindende, moest dit hem in den waan brengen, dat de val, dien hij hem had laten doen, daarvan de oorzaak was.
Daar nu de zaak zich heeft toegedragen, zoo als ik u verhaald heb, zoo laat den Jood gaan
Zag hij eruit als iemand, die niet leed onder de teleurstellingen des levens?
Was hij niet altijd, nacht en dag, aan het peinzen over middelen tot verbetering.
Tobde hij zich niet af in den strijd met een hardnekkigen tegenspoed
Ja, Moeder!  ik was daarom zoo blijde, dat zij mij groeten liet.
Neen!  Moeder, nooit zag ik een meisje, dat mij zoo beviel.
maar ik bid u zwijg, zwijg het nog voor vader
Fantine had haar geboorteoord omstreeks tien jaar geleden verlaten.
Terwijl Fantine langzamerhand dieper zonk, was haar geboorteplaats in bloei toegenomen
Het krijgsgedruisch vermeerderde intusschen: en weldra zag hij een schouwspel, dat hem met ijzing vervulde.
De muur tegenover hem en het dak daarboven werden door een rooden, flikkerenden vuurgloed verlicht: wolken rooks stegen dwarrelend van uit de binnenplaats naar boven
Ik was de kamer nog niet uit, toen haar antwoord me naklonk: 'Doe wat je goedvindt.
Ik ben me bewust in de vervulling van mijn plicht nooit te kort te zijn geschoten en dat zal ik ook in de toekomst niet
Maar Godlof!  dat verhindert mijne blijdschap niet, evenmin als het uw geloof moet doen wankelen, al kwaamt gij ook nog weêr te struikelen.
Wij weten Wien wij toekomen, die het ook doen zal!
ten opzichte van de beweegredenen van eene of andere daacl.
In het streelend bewustzijn en voor zich zelf eerlijk van de waarheid er van overtuigd, dat hij ging zorgen voor Amy
Jean Valjeans onwrikbare koelbloedigheid had zich aan hem medegedeeld.
Fauchelevent twijfelde aan den goeden uitslag niet meer.
Wat nog gedaan moest worden, was van geen beteekenis.
hij tot nu toe op gezeten had, en poogde te slapen;
maar nauwelijks was hij even ingesluimerd, of een nieuw gedruisch wekte hem.
Hij luisterde: men liep de gangen en vertrekken van het klooster op en neder: onder, boven
Dit maakte een eigenaardigen indruk en ik vroeg mij af, of het eigenlijk wel een glimlach was dan wel een beweging om te bijten.
Terwijl hij met mijn vader Engelsch sprak, wierp hij telkens een blik naar mij
veel beslag had gelegd op hare teederheid, en haar ertoe had gebracht, te vergeten, hoe zij in Elinor eene dochter bezat, die misschien evenveel had te dragen, en dat wel met geringer besef van eigen schuld, en met meerder geestkracht
In de vierde acte, in de door maanlicht beschenen tuinen van Ben-Saïd, hoorde Eline vol belangstelling naar Manoëls cavatine, zijn duet met Xaïma en hun beider trio met Hermosa, maar haar aandacht steeg, toen de Moorsche vorst in de poort van zijn paleis verscheen
Daarom was ik van plan je vrij te laten, maar alleen, als je me belooft hier in den tuin te blijven, tot ik je permissie geef om heen te gaan.
Wil je dat, knik dan drie keer met je hoofd
naar die hartelijke oogen zag opkijken;
als toen ik den teederen, hemelschen blik zag, dien Agnes op haar gevestigd hield.
Juffrouw Lavinia en juffrouw
Nu zette hij zich in haar oor neer, vertelde haar van dien avond in het prieel, van den geur der roos en van de liefde der elfen.
Zij droomde overheerlijk, en terwijl zij droomde, ontvlood haar het leven
en is tegenwoordig tot iets anders haar aantrekt geheel aan Afrika overgegeven, waarbij zij de aankweeking van den koffieboom, de beschaving der inboorlingen
op gronden van het regt der volkeren, het regt des oorlogs en van allerhande soorten van regten.
Het ontbrak BLOMMESTEYN aan alle kundigheden, die vereischt werden, om dit stuk te wederleggen
of het van de zijde aan te vallen, was alles gedaan.
Jean Valjean aanschouwde het huis tegenover zich, de barricade bezijden hem, en toen zag hij naar den grond met de kracht van den uitersten nood, alsof hij er met zijn oogen een gat in had willen boren
Zij, ze stond hem al haar schatten af.
Hij was als heel anders Louis Couperus, Metamorfoze geworden, als herschapen.
Zij had hem zeer lief: hij was altijd zoo aardig voor haar
Ik vertelde hem zoo kort mogelijk wat hij verlangde te weten.
Ik verlangde op mijne beurt eenige vragen te doen, die mij op de lippen brandden, maar ik kreeg er den tijd niet toe
Thans herkende Bahorel aan een venster een jongen man met zwarten baard, die hem zag
Dit blijk van onbeperkt vertrouwen deed zoo'n vloed van tranen in Pecksniff's oogen komen, dat hij er zijn hand voor moest houden, voor net hem gelukte om wat te bedaren
en hij niet met mijnheer den baron en mevrouw de barones kon dineeren.
Dat hij zich daarom verschoonde en hij morgenochtend zou komen.
Deze ledige armstoel temperde een oogenblik de vroolijkheid van het
die door zijn manhafte houding en de bekwame wijze, waarop hij zijn klepper bestuurde, aller oogen tot zich trok: de andere partij, hoofdzakelijk samengesteld uit de bloem der Duitsche Ridderschap, welke de zucht om roem en eer te behalen had herwaarts gelokt
smart en genot leeren kennen en in vrijheid strijdend een groot man worden.
Ik heb je talenten verstikt, je vrijheid belemmerd, je Marcellus Emants, Een drietal novellen kracht gebroken.
O!  mijn God, welke vloek ligt er op mijn bestaan
Juliaan liet, na die weeklacht, het hoofd in de hand vallen, en bleef een oogenblik in smartelijk nadenken verzonken.
'Er is in de jonkheid soms eene teêrheid van consciëntie, eene kieschheid van gevoel, die alleen maar zekere leiding noodig heeft om tot iets goeds en groots te worden
Wel had Karel II hem onderstandgelden beloofd;
Dit een en ander, en daarby de raadgevingen van Frankrijk en van den Keurvorst, deden den Bisschop besluiten zich te laten vinden om over vrede te onderhandelen
zooals helaas vele verstandige menschen, vond hij er spoedig een, waar de dames Osborne tegenwoordig zouden zijn.
Hij verscheen op het bal, danste enkele malen met beiden
Ach ja, zeide zij, dat alles herken ik.
Toen zij het ten derdemale gelezen had, kwam de luitenant Theodule terug voor het hek en liet zijn sporen op de straat klinken
toen leek het wel of de zolder en het dak en alles verdween, en de goede God zelf zag uit zijn hemel naar beneden en breidde de armen zegenend uit over de wereld.
De oogen van Kiliaan waren vochtig
Als gij in zijn huis woont en hem kent, dan weet gij misschien wat zijn macht over een zwak en ijdel meisje kon zijn.
Ik verdedig mij niet, maar ik weet, en hij weet het ook
Niets, Heer Kapitein, maar ge moet me een oogenblik te woord staan.
Nu, wat zal dat zijn?
De Duinkerker kapers zouden nu ook naar zijn oor gegrepen hebben, wel te verstaan, als zij eerst eens eventjes met zijn stevige handen hadden kennis gemaakt.
Sapperloot, die kon-je zoo laten werken bij het lossen en laden
Ik kon niet anders, geloof mij,' sprak hij op gesmoorden toon, 'en voorts, ik.
ik gaf hem alleen te kennen dat ik volkomen vrede had met zijn besluit.
Wie dien avond op heete kolen zat, ondanks haar opgefrischt
daar hij zich gewend had, elken ochtend ten zeven uur op en gekleed te zijn, bijtn'ds zijne duiven te voeden, op zijne viool te studeeren, de modellen te teekenen en te vervaardigen
Aldus wel gekeerd en de Hemel zij gedankt P gelijk de vrooiyke Vetturino, die ons van Pisa af gezelschap had gehouden, uit den grond van zijn hart zeide
den bal der coquetterie, dien zij hem toegeworpen had, opvangend.
Zij wilde het gesprek klaarblijkelijk niet op dien toon vervolgen en wendde zich weer tot de oude gravin
een Ier en een Schot, die alle drie zoo vriendelijk glimlachten en bogen, en er zoo genoeglijk uitzagen, dat men zich afvragen moest, hoe iemand het ooit over zijn hart kon verkrijgen om tegen hen te stemmen
Het sloeg om zich als een visch in het net, trok de voorpooten bijeen, maar, niet in staat zich van achteren op te richten, sloeg het weder om zich en viel andermaal op zijde
Weinige dagen na de geboorte van JOHANNES, en wel den eersten zondag, reed, in eene fraaije koets, met heerlijk opgeschikte paarden, vader BLOMMESTEYN, met de moeije van moeders zijde van onzen zuigeling, de weduwe van den Heere VAN MECKELENBURG, naar de
betoonde wel geene buitengewoue vriendelijkheid jegens den Graaf, doch nam de Jacob van Lennep, De pleegzoon uiterlijke beleefdheid in acht.
Zijne dagelijksche tegenwoordigheid echter aan het middagmaal verwekte bij FALCKESTEIN, gelijk men licht beseffen zal, een gevoel van afschuw en verontwaardiging
Er was rook boven de daken naar den kant der Hallen.
Een klok, die scheen te roepen, luidde in de verte.
Deze kinderen schenen die geruchten niet te hooren.
De kleine herhaalde nu en dan zacht: Ik heb
Pletteren zal ik hem, vermorzelen zal ik hem, tot zijne hersenen spatten en zijn bloed uit spuite!
Athena zelfs weêrhoudt mij niet, hem te hèbben, hem te trappen, hem te trappen
waar woog dit verzoek op het moederlijk hart, zij bragt aan het verschil van hunne omstandighe len en die van den eer onder het oog, en hoe al hans hunnen aanbiedingen niet zouden kunnen halen bij die van den eer
eens lands geenszins deze teekenen van uitwendige beschaving gedoogde zonder dat de landbouw een evenredige ontwikkeling had bereikt.
Terwijl Lewin schreef, dacht Kitty
Wat de vrees betrof om zelf als een muiter gevat en met de overigen gestraft te worden, die was in zijne oogen eene
Een talrijk gezelschap, grootendeels uit Engelschen en Nederlanders bestaande, bevolkte het dek en beschouwde met blikken vol bewondering de bekoorlijke, onvergelijkelijk schoone Rijnoevers.
Voorbij Coblenz naderden de bergen de oevers zoo dicht, dat er nauwelijks ruimte overbleef voor een' rij- en spoorweg
Zeer knap, zeker, merkte Duff aan.
Er waren er twee, vervolgde Blathers, en zij hadden een jongen bij zich, dat blijkt duidelijk uit de grootte van het venster
Zoodra de prinses met haar vrouwen en bedienden de zaal verlaten had, sloot Aladdin de deur, ging op het ontzielde lichaam van den toovenaar toe, opende zijn kleed en haalde er de lamp uit, die nog zoo omhuld was als de prinses hem beschreven had
Hij was nu eenige jaren in Indië en zuchtte.
Waarom?  Niet alleen omdat men in ondergeschikten rang bij zijn corps eentonige, onbeduidende diensten moest verrichten.
Mevrouw Boffin schoot er op toe en legde het op Bella's schoot, waar de heer en mevrouw Boffin — zooals men zegt — nog onuitputtelijker waren dan het Onuitputtelijke Bellaatje in een stortvloed van kussen
ook niet, die toch heusch een engel is.
Hoe kunt gij denken, dat hij zijn vader zal liefhebben.
Hij weet niet eens wat het is een vader te hebben
Hoe meer zijn Wel Eerwaarde las, hoe warmer hij werd: eindelijk geraakte hij zoover buiten zijne gewone bedaardheid en stelde zich zoo volkomen voor in de tegenwoordigheid van Zijne Hoogheid te staan, dat hij met de woorden: 'handelt sachtkens met den
Steyn heeft niets, niet waar, vader: trouwens, waarom zoû Steyn wat aan Lot meê geven.
Maar de oude heer Takma, die zit er goed in, Elly krijgt van hem zeker wat
bood den genoodigden een aangenaam en recht verkwikkelijk schouwspel aan, zoowel wegens hare fraaiheid en den opschik dien men er bewonderde, als wegens de aantrekkelijkheden van eenen meer zelfstandigen aart, waarmede zij den vermoeiden gast uitlokten
dat als vlokkige zijde golfde, in orde streek, had zij een oogenblik van gelukkige coquetterie
wij vast hadden verwacht, maakte hij zich geweldig driftig.
Hij schold hem de huid vol;
en hij zeide, dat het grootendeels zijne schuld was, dat Nelly
maar het is een dure zegepraal, die verkregen wordt ten koste van huiselijken vrede en geluk, ten koste van die edelere hoedanigheden, welke zich alleen behoorlijk ontwikkelen kunnen, wanneer elke sekse
en viel daarop in een diepen, uiterst verkwikkenden slaap.
Toen hij weder wakker werd, was het avond geworden, en alles vertoonde zich hem nu in een geheel ander wonderbaar licht
In den voorlaatsten zomer echter las ik het in den huisselijken kring mijns vaders voor, en had het genoegen van te bespeuren en de verzekering te ontfangen, dat het noch mijne ouders, noch mijne jongere toehoorders verveeld had
zij luisterde naar Hélène, die las;
zij poogde te luisteren, zij verstond niet altijd
Zij moest mij een vreeselijke tijding brengen, die zij niet aan het papier durfde toevertrouwen, omdat zij vreesde dat het geschreven woord een al te diepen indruk op mij maken zou.
Zij bezwoer mij nimmer te vergeten, dat ik haar eenmaal gezegd had: reken op mij
De Held, op gerezen, stond reuzig, rood bevlamd in den rossigen gloed van het rijkelijk gevoede vuur.
Nu hij zijn krachten herwonnen had, stond hij groot als een god en fier als een vorst
O, Christus, uwe kerk ziet ze aan, bijna met stilzwijgen!
Maar oudtijds was er Een, wiens lijden een werktuig van marteling
of ze smeten mij in een sloep, en na een tijdlang roeiens, merkte ik aan den wind, die op mijn frontwerk speulde, dat wij kort aan zee waren.
Opeens werd ik aan boord van een schip geheeschen: zouden zij mij nu naar zeemansmanier aan de ra hangen?
dacht ik;  maar ook al niet: ik werd tusschendeks gelaten, ik hoorde het anker lichten, en wij staken van wal.
e machtige oopman was een godheid, die zegeningen in ruil voor goede daden uitdeelde, maar toen ik bij het tweede couplet hoorde, dat hij een knoop ronddraaide, leek me dat wel een heel profane voorstelling en nu weet ik niet meer, wat ik er van denken moet
Eindelijk en na langen tijd ging de oude slotenmakernaar den anderen kant van het vertrek, en drukte twee vreemdelingen aan ijn hart, die daar alleen waren blijven staan
een overvloedig ontbijt doen gereed maken, waarop de versche grasboter van de nog maar kort in de weide gekomene koeijen en de uitmuntende ollandsche kaas de voorwerpen waren, die het meest de aandacht trokken van
genoten, en het was hem onaangenaam te moede geworden in de vreemde stad.
Alle ontberingen van het reisleven drukten hem als een vuil kleed, dat hij niet afschudden kon, op Marcellus Emants, Een drietal novellen de schouders.
een grooten, prachtigen, langharigen kettinghond zien springen uit zijn hok, om zijn meester te begroeten.
Toen veranderde de jongen snel zijn plan, en bleef buiten staan.
zei de jongen zacht, zoodra de mannen de deuren hadden gesloten
in zijn voorhoofd, in zijne oogleden, in zijne lippen, maar hij had heldere, sprekende, kinderlijk vragende groote oogen onder zijne ruige wenkbrauwen en breedgeranden hoed
Zoodra het jagt in hun midden gekomen was, liet Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn men den wimpel van den nok der gaffel waaijen.
Dit was het sein tot een algemeen salvo uit alle de kanonnen, en het overig schietgeweer, die zich op dit vlootje van dertig grootere
in zyn kantoor, alsof dat heiligdom der wet een familiekelder van clienten in net klein ware.
Met meer lust dan hij in den laatsten tyd voor de uitvoering van zijne vroegere plannen had
Wat een geluk, dacht ik, als wij- eens getrouwd waren, en ergens onder het geboomte in het veld gingen leven, zonder ooit ouder te worden, zonder ooit wijzer te worden
van het klooster herschapen, doopte zijne pen m den inkt en keerde tot zijne boeken terug.