AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Als hij zijn licht laat zien, zei Venus, al dien tijd de donkere figuur gadeslaande, moet gij dieper bukken en u dichter aan mij vasthouden
Zij keerde zich om en een heldere glimlach blonk op geheel haar gelaat, tot zelfs in hare schoone oogen
En om haar vader te gehoorzamen, hervatte zij de wandelingen in haar tuin, meestal alleen, want, zooals gezegd is, kwam Jean Valjean, waarschijnlijk uit vrees van door het hek gezien te worden, er schier nooit
Gij kunt dus heden rustdag houden. Ik laat u hier, en ga eenige van mijne vrienden bezoeken; ik doe dit hoofdzakelijk in uw belang; want daar de tijd nadert
Niemand kan beter en nauwkeuriger dan ik het moeielijke in Anna's positie begrijpen. Dat moet gij gelooven
Ik zou heel blij zijn als ik wezenlijke boeken lezen kon. Ik voel mijn SIM ANDSR BIAN. a ebrekaan kennis heel diep, Karel. Maar ik zou het nog meer voelen
Een vrouw met een armoedig uiterlijk, de echtgenoote van den zieke, kwam mij op de trap tegemoet, vertelde mij, dat hij juist in een soort sliiimering was gevallen
iefste adertje angbeen. k heb allerafschuwelijkst nieuws voor je, maar ik zal niet dadelijk met de deur in huis vallen. erst moet ik probeeren je in een goed humeur te brengen
De diep geërgerde en verschrikte jongen neemt de vlucht, zoekt zijn fortuin, komt aan boord van een schip, komt eindelijk ergens aan land
Ik betuig u mijne deelneming in uw lijden, en bied u mijne hulp aan. Gave God, dat het van mij afhing, om u verligting van smart te geven; ik zou er mijn uiterste best toe doen
Een draaiorgel snerpte aan, met een heel melancholieke wijze: de vent draaide een stukje Louis Couperus, De boeken der kleine zielen melancholie, brak het af, douwde weêr voort: zijn wijf belde aan iedere deur, stak haar centen, natuurlijkweg, op
Zjj werd bleek en beefde. Hij kwam haar te hulp met de diepgewortelde wanhoop aan
n de eerste plaats, en wel als het allernoodzakelijkste, moeten wij u vertellen, J p hoe men voor niets een huis kan krijgen
Ik geloof u wel, mijnheer, antwoordde juffrouw Todgers. Gij hebt veel te veel JUFFROUW TODGERS' MOEILTJKHEDEN moed om voor iemand onder te doen; en gij hebt groot gelijk
Wat bedoelt,' vroeg hy, 'onder meer, uw korrespondent, wanneer hy spreekt van een u bekende intrigue? en wat is er van die samenspanning van zoogenaamd welgezinde Steden, van welke hy gewach maakt
en poogde my te bezinnen: In de eerste plaats, waar was ik? Blykbaar in geen gedeeite der gevangenis, waaruit ik was ontsnapt
Gij zijt wonderlijk, meester. Uw edelmoedigheid verzekert mij dat gij deze jonge dochter van de Leeuw van Vlaanderen tegen het geweld der Fransen zoudt beschermen, indien het nodig ware
en nam daardoor ontzet de toevlugt tot den schoot zijner moeder. 'Moeder! Moeder!' zeide hij, 'is zusje GRIETJE waarlijk dood. o Eergisteren heb ik nog met haar gespeeld
en waarschijnlijk meenende dat het beter was den gevangene in zijn geheel, dan in kleine stukjes geplukt, af te leveren
Vandaar begaf hij zich naar de herberg waar Squeers gewoon was te komen, om te vragen wanneer deze daar het laatst was geweest
Geef ze hem dan terug! viel de sultan haar haastig in de rede, gij kunt mij geen grooter vermaak aandoen; want ik wil, dat hij mijn' groot-vizier zal zijn, en dat hij u ten huwelijk zal nemen
Alles zag er er zoo donker in de ontbijtkamer uit, al lag zij aan de zonzijde van Sackville- Street, dat ieder lid van het geslacht der winkeliers
en hield zijne opmerkingen geheel voor zich. De beerjulius Handford,die zijn rechte adres had opgegeven en geregeld zijne rekeningen betaalde
hij was niet zoo op zijn gemak, niet zoo natuurlijk, streefde naar iets, dat niet bij hem behoorde, hij was zich zelf niet
Toch erkende ik niet, dat vrees voor een gek figuur op het mij onbekende terrein: de kerk en angst voor de vormelijkheid in een groot gezelschap van vrienden en kennissen, mij zoo halstarrig deden weigeren
Ik meende, dat hy vroeger uw vriend was,' merkte Kievit aan, niet zonder eenige scherpheid in zijn toon. 'Mijn vriend?' herhaalde Van Espenblad: 'ja
ik had ook voor u gezorgd; maar gij zelf, gij schijnt er genoegen in te scheppen, om alles omverre te stooten, wat ik voor uw heil had bedacht
Mij mijn zin geven! Dat is de zaak niet! En wat, vroeg de heer op een vriendelijker toon, wat kan dan de reden zijn, dat gij ons hier
En nu ontstond het zonderling verschijnsel dat deze man, eerst zoo uiterst preutsch en kiesch in deze dingen, een zeer hinderlijke en stuitende wijze aannam om er zakelijk en platweg over te spreken
en gij behoeft er niet aan te twijfelen, dat hij, als hem dit gelukt was, ook jou aan zijn wraak had opgeofferd. Bedenk bovendien, dat gij in Morgiane, wanneer gij haar trouwt
Die muziekmeester, die tot over de ooren in de schuld zat, die zoo ongeregeld leefde, om geen ander woord te gebruiken, was de man niet, die Lina geleek. Eensklaps kwam hij op den inval om haar te zeggen, dat hij Van Sterrens plan had doorgrond
waar is. Ik zeg, dat de koetsier zich niet op de vlucht heeft laten doodschieten, maar gevochten heeft als een leeuw, en daar blijf ik bij
door hem of door zijn neef Grave Willem verricht, volgden dezen laatste op zijn reis naar Palestina, en streden in Pruisen aan zijne zijde
De Breton nam het juweel in de hand en bezag het nauwkeuriglijk. Wel, dit gaat er om, riep hij. In hoeveel worpen? In twee, antwoordde Jehan. Werp gij eerst
Hij speelde vreeselijk schuilhoekje met den dood; telkens wanneer het stompe gezicht van het spooksel hem naderde, bracht de straatjongen zijn vinger aan den neus
en meneer een handje te geven. Frans was dol op kleine meisjes en slaagde er spoedig in met Cleo op zeer vertrouwelijken voet te komen
Als gij zoo door wilt gaan, hervatte Tom, rood wordend,, t zal ik een anderen toon moeten aannemen, Maar ik hoop dat uw grap uit is
dat aan de oude tante soms te veel naar haar zin te vermoeden overliet. Dan ging zij in zich zelve brommend naar het buffet terug, en weerhield, tot groote verbazing der gasten in het café
dat zeker, als het de perken van welvoegelijkheid niet overschrijdt, niet alleen nuttig voor het Volk, maar zelfs voor de Bestuurders en den Vorst is
vergen. met mijn voogd maar niet eens worden over het zoo toevallig gevonden testament, en bleef ik van het proces nog iets goeds hopen
a-f e-nis had gehad als maar mogelijk was! Sinds dien dag heb ik met oogen, waarvoor ik geen zakdoek behoefde te houden, andere begrafenissen gezien
Hij beviel aan moei, scheen behagen te vinden in mijn onderhoud, bewees mij de meeste opmerkzaamheid, en onderscheidde zich, naar het mij toen voorkwam, van alle aanwezigen, door fijne hoffelijkheid en bevallige manieren
Het leven scheen hem nog ontzaglijker toe dan de dood. Van waar kwam het? Wat beteekende het? Waartoe was het ons gegeven
jongens zijn een aardig slag. Ik zeg dit niet met achterstelling, veel min verachting, van de Duitsche, of Fransche, of Engelsche knapen, aangezien ik het genoegen niet heb andere dan Hollandsche te kennen
En men kon alles even duidelijk onderscheiden als midden op den dag, en voor een bovenraam van notaris Bastiaans zagen wij de blinde grootmoeder zitten
Zij omhelsde het kind. - Ach! kreet zij. Je houdt toch meer van hem: - ga maar naar hem, Addy! - Mama, zeide hij. Ik hoû van u allebei. even veel. Huil niet mama: wees niet zoo driftig, zoo zenuwachtig
Ik ben niet bang om op de veiligheidsklep te zitten, als de ketels maar sterk zijn, en de machinerie goed werkt. De adellijke heeren in den tijd van Lodewijk XIV
Ge hebt heden morgen gehoord dat het myn voornemen is, myn plicht te doen. Onrecht duld ik niet, by God, dat duld ik niet! En hy sprong op, en er was in zyn toon geheel iets anders dan den vorigen dag by zyn officieelen eed
daar zijn de Stichtenaars en komen het kasteel bezetten. Hun bevelhebber is, naar ik hoor, Wouter van IJselstein. Onbekend, Goddank! zeide Arkel: welk een slag van een man is hij
zeide Theo. - Het zijn geen loeaks, toean! hield de meid vol. Massa, Oerip zoû niet weten hoe loeaks miauwen! Kriauw, kriauw, doen ze
stookte pa op om dit te bestellen en dat te bestellen, zeggende dat het mooie meisje daar volstrekt op getrakteerd wilde worden
Drie achtereenvolgende jaren liet zich deze stem hooren, maar niemand gaf er gehoor aan of bekeerde zich van de dienst der afgoden. Ja, sommigen dreven er den spot mede
Tom Smart liet zich weer op zijn kussen vallen en sliep in. De morgeh wekte Tom uit den diepen slaap, waarin hij verzonken was sedert het verdwijnen van den ouden man
en vlak achter de ganzen aankwam. Zij schenen zich te verbeelden, dat zij de wolk voorttrokken, en toen ze beneden zich groote tuinen zagen, riepen ze heel trotsch
vloog hem in de armen. 'Kindje, kindje, wat ben ik blij, dat ik je terugzie!' En hij bedekte haar gezichtje met kussen en lief koosde ze tegen zijn
Over die beek lagen twee zware balken om hem, die in deze gang kwam, gelegenheid te geven aan de overzijde te komen. Op die balken bleef hij even staan en keek naar boven
Mijn afwezigheid gaf ruim baan aan mijn beschuldigers, en zij verzuimden de gelegenheid niet. Een half jaar had ik in de nieuwe wereld doorgebracht, toen een vaartuig de tijding kwam brengen dat ik naar Spanje teruggeroepen werd om mijn gedrag te verantwoorden
ik wil zien, wat gij gevangen hebt? De visscher hier door gerust gesteld, haastte zich aan het bevel van den kalif te voldoen
Wij zouden anders al te gelukkig worden, en dat geluk zou ons egoïst maken. Wij moeten leeren voor anderen te bestaan. Dan alleen is het leven te dragen
Maar je begrijpt, mij hindert dat geweldig. Begrijp je dat niet? Mij hindert het vreeslijk, dat ik niet met Balthazar voor den dag durf komen
Wat kan zulk gespuis, dat geen steun vindt by de goede Burgery en verstoken is van zijn hoofd, toch uitrichten? - Maar, weet gy wel, wie my in deze zaak voornamelijk van dienst geweest is
Wel! is het mogelijk? hernam Helding, de handen van verbazing in elkaar slaande: ik ben er waarachtig van ontsteld. Toe geschwind! trink tan tegen den schrik, zeide Weinstübe, hem inschenkende
iemand wist hierop te antwoorden; blijkbaar behoorde de eigenaar niet onder de aanwezigen: men moest dus de oplossing afwachten van dit raadsel, en men ging inmiddels voort met het lezen der nummers, die verder niets belangrijks meer opleverden
hoe hij onlangs van eene verloren reis naar Groenland te huis gekomen was, en dat hij nu vooreerst geen groot verlangen had, om weêr in zee te gaan
of alle kleine vogels uit de buurt stormden op pijlsnelle vleugels, in een groote luidruchtige zwerm, naar de Hjälstabaai. En die kleine zwakke stumpertjes vielen de zwanen aan
Als dat dan zoo zijn zal, dan is het me een groot geluk. Maar zij vroeg niet verder naar 'Nirwana' en de idee zwom hem nog te veel in het vage om er van te kunnen zeggen
en dat, wanneer men, zooals ik, eenige zoon is, men beter doet een betrekking te kiezen, welke ons niet obligeert onze familie gedurig en soms voor zeer langen tijd te quiteeren. En in welke betrekking dient UEd. het Vaderland dan
Sommigen hielden er dolveel van, om van dit alles een zoogenaamd allegaartje te maken
maar mijn vader, die een groot voorstander is van goede zeden, doch van een' vrolijker aard, is 'er zeer mede ingenomen, en dus, mijn Heer! valt 'er wel eens een woordje over
Ik, genaamd de Onbekende Ridder met de gele Handschoen, verklaar ter eere van Jonkvrouw van Arkel de uitdaging van Heer Hendrik van Vianen aan te nemen
Jean Valjean was reeds vergeten, welk middel hij aangewend had, om Cosette stil te doen zijn. O, zeide hij, zij is weg. Vrees niet meer
Het waren lieve, heel lieve kinderen, zei hij. Hij wilde het niet wagen, mijnheer Chuzzlewit aan te raden in den leunstoel plaats te nemen
Obenreizer keek hem aan, met plotselingen dollen triomf, en riep: Omdat gjj die man zyt
en verdween in het donker der holte. De morgen gloorde goud over de grauwe rotsen, over de gladde, blanke koppen en beenderen, die bezaaiden den grond
of dat wij hen als mannen wegjoegen? Zou ik niet een raar soort van Christen wezen, als ik m een hoek van den schoorsteen kroop
want daar het gevaar met den afstand kleiner werd, nam ook de overmatige spanning harer zenuwen af, en voelde zij zoowel vermoeienis als honger
Ik geloof, dat je hier staat te slapen, zooals ik, zei Mijnheer Ermerik. Ach, Mijnheer Ermerik! zei de jongen. Wat was dat voor een stad, die hier zoo pas stond? Heb je een stad gezien? zei de ooievaar
hij zag het niet in, omdat hij over dat alles nooit had nagedacht in zijne vreemde onverschilligheid voor alles wat naar geldzaken zweemde
Zij haatten zijne regeering, zijne ministers en zijne wetten, geheel de staatsinrichting van zijn keizerrijk, maar hem, hem hadden zij lief. Toch juichten zij niet
maar ik weet natuurlijk heel goed, dat dat maar onzin is. k sta heelemaal alleen op de wereld, en ik moet me schrap zetten, om den strijd met het leven te aanvaarden., ik word koud als ik daaraan denk
Daar tegen deze redelijke bepaling niets was in te brengen, vroegen we permissie om een kleinigheid van hun artikelen te koopen
en met de overigen verslonden had, toen ik mij in eene kip had veranderd. Ik zou dan de overwinning behaald hebben, zonder dat ik daarbij eenig gevaar had geloopen
Mijnheer F's tante scheen alleen rekening te houden met de uren op de klok, niet met dagen, weken en maanden
Deze woorden geuit hebbende, begon hij op de deur te bonzen met al de krachten, die de natuur hem gegeven had; doch de dikke eiken planken stelden zijne pogingen te leur
Een heel klein vuurtje, was het antwoord. Dan zal ik beneden komen, zeide Dick, terwijl hij de kaarten in zijn zak stak
Over drie dagen. Den volgenden Donderdag. De laatste dag van de eerste maand in het jaar zal mijn trouwdag zijn
iDan geloof ik u te kunnen verzekeren dat gij hier tevergeefs gekomen zijt en niet zult vinden wat gij zoekt. Wilt gij met ons gaanl
bij de school, slapend bij het hok van een hond, die naar iedereen beet die het kind wilde weghalen, en het bleeke gezichtje likte
in de nog langere vingers van zijn groote handschoenen. Het was niet uit verlangen naar Uriah's gezelschap, maar omdat ik mij het verzoek herinnerde
een gelukkige omstandigheid voor een arm hoekje grond. De hondsbloemen hielden er feest. Niets in dezen tuin belemmerde het heilig streven van het geschapene naar leven
Of niet in een der schalen, die der boete, een te zwaar gewicht was gelegd? Of de overmaat der straf het misdrijf niet uitgewischt had
Ook wij wilden dat doen, toen wij een Zwitserschen knaap langs het pad zagen komen met een brief in zijn hand. De brief droeg het adres van het hotel, dat wij zooeven verlaten hadden
hij droeg een das, als een touw ineengedraaid, een versleten blauwlinnen broek, die aan de eene knie geheel kaal was, aan de andere een gat vertoonde
Twee uren later, toen men den recruut afloste, vond men hem slapend als een blok bij het hok van Thénardier liggen. Maar
Aan den middenstijl van het venster, voegde Brujon er bij. En dan? zei Gavroche. Dat is alles
Hoe zou dat komen? Och, ik ben te veel, zoowel in het Nieuwe als in het Oude jaar. Ging ik maar dood
Het kwam Dolly zonderling voor te hooren, hoe kalm hij zich aan zijn eigen tafel in zijn recht gevoelde. Zij dacht aan Lewin
k kan haast niet gelooven, dat ik ooit weer als een gewoon sterveling ga eten en slapen. aar ik hoop toch, dat je hebt kunnen slapen, want je moet heusch je best doen om weer gauw sterk te worden, dan kun je bij me komen
Ik weet, zeide ik, dat ik in twijfel sta, of ik uwe taal met den naam van laster of met dien van kinderpraat moet bestempelen. Wat! riep Lodewijk uit, terwijl hij opstoof van zijn stoel: weet gij wel wat
geeft misschien door haar geklok te kennen, als wij het maar wijten dat zj meer van weder houdt, waarbij die poort eene schaduw op den grond werpt
ik mij? vroeg Schipper Holmfeld, die middelerwijl met zijn kijker naar den kant van het Vlie had uitgezien: of is het de boeier, die den Heer Bos aan boord gebracht heeft, die ginds komt opzeilen? Gelieft UEd. eens te zien
on door hun, die gewoonlijk een kamp volgen, vrij spel te laten op den voorgrond om den vijand van zijn uniform te berooven
Het leven was niet zeker: wie wist of hij morgen leefde! IJdel waren de plannen der menschen, wie wist het uur dat volgen zoû
Tussen haar half gesloten oogleden, dwaalde haar blik door de kamer, en ofschoon ze genoeg had geslapen die nacht, deed toch die vreemde gloed haar indommelen
Zelis in dat ondenkbare geval, mijnheer, zou. . Houd uw mond ! zei Boffin. Gij moest het in een geval verkiezen. Nu
Het kwam maar zoo in mij op,' ging de andere voort, 'maar het is toch nog het eenige, als je het Aboe Bakar.' 'Neen, ik wil niet,' riep Minah boos
Boven myn studeervertrek is een kamertje, met een door klimop omslingerd tralievenster, en daar verbeeld ik my hunne dochter te zien
en een andere soort van scheurmakers die men apostolischen heette; hij bracht Arnold van Brescia tot zwijgen
Wanhopig tuurden zijne oogen op den grond; zij, radeloos, hing nog half aan hem; eene dreigende huivering scheen door de kamer te ademen
zuster, indien gij niet slaapt, zoo bid ik u, onder afwachting van den dag, die weldra zal aanbreken, mij eene van die schoone vertellingen te verhalen, waarvan gij er zoo velen weet
waarvan de bekrompenheid onzer natuur niet toelaat een juist denkbeeld te maken en die dus geheel in ijdelen waan bestaat.' Nog sprak vader LIJNSLAGER over deze en diergelijke onderwerpen
Toen zij het terrein van de douane verlieten, stoorde George hen met zijn kijker aan zijn oogen en een luiden welkomstlach
Aladdin maakte zijn verhaal kort. Toen men mij, zei hij, de geheime deur geopend had, ging ik snel naar de zaal met de vier en twintig vensters
van de wonderlijkste gevallen waarvan ik ooit gehoord heb. Hij is verleden woensdag hier gekomen
ver twee weken opent ollege weer en ik zal blij zijn, wanneer ik weer aan het werk kan gaan. och heb ik dezen zomer nog betrekkelijk veel gedaan: zes verhaaltjes geschreven en zeven gedichten
daar er toch niemand iets meê te stellen heeft, wat gij van de zaak weet: en zoo men regt op den man aan er na vragen mogt, dan kunt gij volstaan met te zeggen, dat gij het niet gelooft
Hiertegen wilde vrouw Kranse niets inbrengen, en heette haren Oldejan bij Zwarte Geerte wat koortskruiden te gaan halen en als het kon ook een brood te leenen. 'Hie kos in een paar uur
Daar is de jonge heer Hexam, juffrouw, die mijnheer Headstone komt bezoeken. tHeel goed, Marianne. Nogmaals stak Marianne haar vinger op. iGij moogt spreken, Marianne
Hij zal toch, hoop ik, den brand bemerkt en zich naar beneden begeven hebben. Dat zou moeilijk geweest zijn, zeide de vader Guardiaan
Er is geene verbeelding in zijn oog, dat is waar, mijnheer! antwoordde John. — Er is weinig goeds in, daar kunt gij zeker van zijn, hervatte
Maar,' vervolgde hy tot de overigen: 'ik zoû wel eens willen weten, hoe het hier in uw vrije land een armen Hofmeester, gelijk ik toen was, vergaan zoû, die een uwer Regenten met een rottingslag begroette
En zij bleven een halfuur te samen en spraken veel. Ook beloofde hij dien avond bij haar te komen. Het scheen een oogenblik of alles schoon en goed en geoorloofd was
bij dag op het kerkhof hield, en den nacht gebruikte om de wereld door te trekken, den jongeling gewaar werd bij de graftombe van Noureddin Ali
de familie, die de partij geeft, mijne aar ts vijandin is geworden, en ze gegeven heeft louter met het doel om mij te beleedigen
Reeds scheen de speer tussen de helm en het harnas in zijn hals te dringen, wanneer Adolf van Nieuwland zijn slagzwaard als een bliksem opheffende de speer aan twee stukken hakte, en aldus het leven van zijn Veldheer behield
Hij geeft alles wat hij heeft aan de armen en zieken. Wij zijn dus steeds schraal bij kas. Des winters lijden de armen hier veel, en moet men voor de ellendigen wel iets doen
Bij den keizer, die hem zien kwam, verontschuldigde hij zich met zijn souffranten glimlach over zijne ongesteldheid
en met zijn nieuwen rijkdom en pracht te pronken. In den tijd van twee dagen heeft hij iets bevelends
Uren bleef hij er stil, zwaarmoedig zitten, in de zelfde houding; als gewoonlijk verscheen hij niet aan het diner en at nauwlijks van wat Andro hem diende
dat de vrienden, patienten, de vrouwen in zijn leven niet hadden geteld; dat hij egoist zichzelve was en niet meer
Neen, antwoordde Billy met eene heldere en duidelijke stem, neen, mijnheer; ik zou het gaarne doen, maar mijn meester heeft mij zulk een grooten rok gegeven
een stuk flanel, zorgvuldig dichtgespeld en daarin eenige witte uien, verscheidene damasten servetten, eenige grove handdoeken
dat, als hij wat bijgekomen was, hij zijn hart geheel zou uitstorten, en zij bereidde zich er ernstig op voor te luisteren
Mijnheer! antwoordde ik, op een koelen toon: ofschoon ik medelijden met u en met uwe dochter heb, verlang ik niets liever, dan dat ik niets meer van u hoore: de zaak heeft mij reeds kwelling genoeg veroorzaakt
en neuriede intusschen een vroolijk wijsje. Joram, die — daar twijfelde ik niet aan — haar vrijer was, kwam weer binnen
Ik was op het punt van tusschen beiden te schieten, daar ik vreesde dat de onbekende zou worden aangevallen op een oogenblik dat hij niet op tegenweer bedacht was; maar Simon hield mij, onder een angstig gefluister van: hawaai! bhemoei er je niet meê! Wat zel 'et wezen
Dat vonnis zal dus de dood zijn, herneemt Bertha somber. Heer Aloud kent geene andere vonnissen. Welnu, dan zullen we sterven met het zwaard in de vuist. Liever den dood op de muren dan den dood op het schavot
En de hond, dien ge daar bij u hebt, zal u ook niet kunnen helpen! Zich zelf kan men niet ontloopen
Van Oudijck antwoordde haar met een vaste, maar zachte stem, haar zeggende hoe innig hij zeker had liefgehad den ouden Pangéran, hoe hoog hij Louis Couperus, De stille kracht stelde het oude geslacht, hoe niemand liever dan hij hoog zoû willen houden hunne hoogheid
Hoewel zij geen van beiden konden gissen wat de oorzaak van Cassy's flauwvallen was, maakten zij toch al de opschudding, die bij zulke gelegenheden behoort
De genoodigden waren opgetogen, Emilia en hare moeder zichtbaar aangedaan, en terwijl de laatste akkoorden nog door de zaal galmden, drukten ze beurtelings haar Willem aan het hart
Op de voorwaarde, door mij gesteld, zegt Bertha fier. In de tweede plaats de uitlevering van Peer, mijn dienaar. Den verrader kunt gij krijgen, klinkt het antwoord
Ik wenschte dat ik er al was te Delft!' sprak Juliaan verdrietelijk; 'weet gjj bijgeval moedertje, hoe ver uw kluisken van de stad af ligt?' 'Zoo wat een stijve drie kwartier
ben ik toch blij, weer op het water te mogen reizen, te meer daar het weer prachtig en de zee volkomen kalm is. Uit de haven stoomend, gaat men langs Stanley Park, zoo genoemd naar den tegenwoordigen gouverneur, lord Stanley
De heele maand October toch was bezet met feesten, boogschieten, balwerpen, kleine tornooien en jachtpartijen. Maar wat hinderde dat? Immers niets? Juda had altijd geld
In de onrust van zijn geweten verloor hij zekere ernstige zijden des levens bijna geheel uit het oog; maar de werkelijkheden des levens kan men niet vergeten. Plotseling gaven zij hem een ruwen stoot
en dat hij zoo opgeruimd mogelijk met het eene of andere nuttige doel bezig was, in plaats van zonder eenig doel in de lucht te zweven
Dan oordeelde men hem naar die verschillende persorganen: een handige kerel, een onmogelijk droomer; en dit dubbele portret, als van een fotograaf
ik keek zoo'n beetje naar haar oogen - nam ze haar lorgnet af, en zei: 'Hier blijkt voldoende jullie rebelsche geest uit. Ik zal er rekening mee houden. Ga maar weer zitten Jo
Ik wil u niet beleedigen, maar ik zou mij zelf willen redden en geef niet toe! zoo sprak elk zijner blikken
ik rade u thans nog in goeden ernst: maak u uit de voeten; want ik zie hier menig gelaat, dat u weinig goeds belooft. Hoe! zeide de
Vooral hinderde Wronsky de manier van gaan van dien man, met die korte, stramme schreden, waarbij hij telkens de heupen optrok
Met vùile meiden lap jij mijn geld er van door, want je bent een vuilik, en altijd geweest! - Mama, schei uit. En wees stil. Ik kàn niet tegen schelden en kijven. Wees stil. Wees stil, mama. Laat mij Hughs brief lezen
en de eentoonigheid der etteroefeningen door deze forsche lichaamsbewegingen te verpoozen. n het midden van deze allen bevond zich nu het otterdamsch gezelschap
De hertog dacht een oogenblik na met een uitdrukking vol verrassing op zijn gelaat. Vervolgens opende hij een deur en bracht ons in een kamer, die dienst deed als museum. Hij ging ons voor naar een glazen kast en wees op het opschrift
Hij was opgestaan. Zij ook stond op, wrong de handen, bezwoer hem zoo niet te spreken, bezwoer hem ten volle te vertrouwen haar en haar zoon. En zij liet Soenario roepen
Mevrouw Jellyby, die geheel in scheurpapier gedoken zat, dronk den geheelen avond koffie, en dicteerde bij tusschenpoozen hare oudste dochter
Zij verzocht den winkelier om dien koffer met haar mede te zenden. En aldus vergezeld door een jongen, die hare zware bagage kruide
Herakles is, wien de vacht van de Leeuw van Nemea omhult, verwint hij mij straks en ben ik verloren
men gevoelde in de schepping de onuitputtelijkheid der bron; en al deze van liefde bezwangerde koeltjes, in deze golving van lucht en licht
Nadat de Afrikaansche toovenaar dit alles aan Aladdin overhandigd had, begroette hij zijn moeder en verzocht haar, hem de plek op de sofa te wijzen, waar zijn broer gewoonlijk zat. Zij wees hem dien
Zijne handen begonnen te verstijven van de koude en het krampachtig vasthouden der tralies; hoewel tegen zijn' wil moest hij loslaten. De sprong achteruit gelukte zonder veel pijn
en zijn anders zoo goede, droef lachende, blauw grauwe oogen blikten plots bliksemend met flitsende, krankzinnige vonken
een opzettelijk voor hem gemeubelde fraaie kamer, en Cosette had zoo sterk bij hem aangedrongen, dat hij haar beloofde, de kamer te zullen betrekken
want toen deze zijnmond opende, om te zeggen hoeveel genoegen deze kennismaking hem deed, keek Pickwick zeer verbaasd op
Ik, mijnheer Walker? vroeg Trotter vol onschuldige verbazing, Noem mij niet Walker. Ik heet Wellerj dat weet gij heel goed. Wat hebt gij nu te zeggen
Mijn goeie menschen, ik heb je reeds gezegd, dat ik er niets aan doen kan. Er is naar Amerika geschreven, en zoodra we bericht hebben, zal de rechter in deze zaak gekend moeten worden
met gescheurde kleederen, zonder pruikeh, en buiten adem van ontsteltenis, bij hunne ambtgenooten kwamen
Geërgerd droop ik af en vroeg de volgende morgen, wat of die manier van doen beduidde. Koud verbaasd keek ze me aan. 'Welke manier?' Wel, dat afsluiten van je
De arme juffrouw Pinch mpest het echter van beide kanten ontgelden, daar de moeder van het serafijntje haar zoo streng de les las over haar ordinaire kennissen
wie de jonge dame was, wie haar vader was? Was de dichte schaduw, die hen omhulde, op het punt zich te verhelderen? zou de sluier verscheurd worden
scheen hem gewichtiger dingen te hebben mede te deelen; voor het kantoor fluisterden de oppassers geheimzinniger; de rezident ontbood Eldersma en Van Helderen; de secretaris schreef
Te Parijs gekomen, heeft zij den krater van nabij gezien, en voelde dat deze asch haar de voeten verbrandde, en zij bedacht zich. Zij vergenoegde zich met het stamelen van een charter
Ik vond echter beter, ook dit punt te laten rusten, en na een haastig ontbijt gebruikt te hebben, spoedde ik mij naar stal, zadelde den bruin en draafde de heide over en den weg op naar de mij te welbekende boerderij
Zoo redde Wegg zich op ridderlijke wijs uit zijne moeilijkheid, en niet alleen dat, maar door met mannelijke kieschheid nog eens te herhalen
en verzengend en afmattend in altijd terugkerende golvingen heen en weer ging Betsy zat op een bank in een hoekje, quasi bezig met het borduren van pantoffels
De bisschop bood dit bed den dorpspastoors aan, die wegens zaken of aangelegenheden hunne parochie betreffende, te Digne kwamen
van nu af verbieden, met al het regt, dat ieder huisvader heeft, om ooit of immer, om welke reden ook, een' voet over den drempel van mijn huis te zetten, indien gij u niet blootgesteld wilt zien
Wat bedoelt ge daarmede? - Niets anders, dan dat men iemand, wien men veel verplicht is, zijn portret geeft, als blijk van erkentelijkheid. Dorothea was bleek van boosheid geworden
Ik keerde naar het paleis terug, en zonder bijna te weten, wat ik deed, wierp ik mij, over deze zonderlinge gebeurtenis nadenkende, geheel gekleed op mijn
en hoog met hun achtbaarheid ingenomen; en, al laten zy zich bepraten om onzen zin te doen, zy zullen de verdenking daarvan toch willen ontgaan
Maar die aandacht duurde niet lang. Weldra sloeg hij zijne oogen op; zijne lippen bewogen zich minder snel, en opeens zweeg hij geheel
Na zijn vertrek bleef ik insgelijks niet langer, dan noodig was om met Helding en de vrouw des huizes de noodige schikkingen voor de begrafenis te maken, en begaf mij toen naar het Raadhuis, waar de Schepensbank reeds vergaderd en Heynsz met zijn gevangene heengetrokken was
De vrees van elkander opgedrongen te worden en het noodlot, dat op de rijkdommen mijns vaders russte, te doen voortduren — het noodlot, dat zij tot niets dan kwaads zouden leiden
om mijzelf en mijn dwalingen en gebreken beter te leeren begrijpen. Zoo kwam ik, door de overweging van wat had kunnen zijn, tot de overtuiging, dat het nooit meer zoo zijn kon.
Wat ik nu ben, weet ik niet recht. Een prulschryver, denk ik, wiens werken moeten verdrongen worden om wat ruimte te verschaffen aan de hyperaesthetische produkten der pen van Dr V. Vl
In dien half verdoofden toestand wandelde Rimini in den omtrek van Griesbach. De zon, die door de bladeren speelde en zulk een zachten glans op den grond wierp, zag hij niet
als de laaghartigheid op twee beenen. De vader van dien jongen mensch was een geldschieter geweest, die zaken gedaan had met de moeder van dien jongen mensch
Ik betuig u, niets onbeproefd te hebben gelaten, om naar uwe ouderen te vernemen; doch niemand buiten ons heeft zich uwer aan willen trekken
at is de klok van de kapel, die juist twaalf sloeg! k geloof, dat ik nu toch slaperig word. acht rootmoedertje! k houd heel veel van je. udy
en na een stukje papier, waarop zy haastig gescbreven had; Wygaan alien clezen winter naar P a r y s, als een bal
Eckbert was gansch geen voorstander van het duel, en wie hem in koelen bloede daarover zijn gevoelen had gevraagd, zou gehoord hebben dat hij het eene roekeloosheid achtte, die niets bewijzen en niets goed maken kon
hem te zien. Uwe moeder was eene nicht van mij, mijnheer. Dat geloof ik ook, antwoordde Fledgeby, maar mijne moeder en hare familie waren er twee
Ieder ander in zijne plaats zou mij allerlei vragen hebben gedaan, maar Capi was te goed opgevoed, te goed gedrild, om zich eene onbescheiden vraag te veroorloven
Op een Zondag, toen hij in St. Sulpice de mis ging hooren, en wel in dezelfde kapel der H. Maagd, waarheen zijn tante hem geleidde toen hij nog klein was
Ik zal u alleen zeggen, zeide de prins, dat mijne nog steeds aanwakkerende liefde en de onzekerheid omtrent het lot van de beminnelijke Schemselnihar, mijne ongesteldheid steeds doen toenemen
We zullen nog wel eens zien, liet Van der Welcke zich ontvallen. - Zien, zien, zien! zei Constance driftig. Ik wil gauw mijn eigen huis hebben. Het hôtel is duur en ik voel me er niet prettig. Eer de meubels uit Brussel er zijn, eer we op orde zijn
men zou tegen den Hollandschen Bisschop het wantrouwen, ja den haat der gemeente weten op te wekken: of zoo men al aan de oprechtheid van mijnen haat tegen het huis van
Is u dat ernst, Heer? vroeg Gerold. Ernst, niets anders dan ernst! Benoem dan een' anderen Slotvoogd! Ik dien geen' beul! zeide Gerold
uit het venster te kijken, bij de deur naar voetstappen te luisteren, en nu en dan eenigszins heet te worden als die voetstappen de kamer naderden
alsof een mijner goede vrienden hem bij me had gezonden. Mijn gezondheid is immers ook zoo kostbaar
Waarom? Waarom? vroeg Tell gejaagd. O, Tell, ik durf het niet zeggen! Het is te vreeselijk
Zij heeft mij niets belast. De drenkeling grijpt zich aan een stroohalm. Zonder uw oordeel te willen wantrouwen
Cherubin is nog handiger dan Rothschild. Vijfmaal honderd vier en tachtig duizend franken, herhaalde halfluid mejuffrouw
Zij was be vallig. Zij zou eigenzinnig geweest zijn dacht hij op zijne uitnemend practische ma'nier, als zij niet zoo was opgevoed
spalkte zijn oogen nog wijder open, en keek nog strakker in het vuur, dan hij tot nu toe had gedaan
Hij richtte zich geheel op, met in den wind fladderend haar, de handen in de zijden, het oog strak op de vurende nationale garden gericht en hij zong
wij herkenden de omtrekken der bergen zeer goed. Mijn moeder legde vuur aan, kookte uien, die zij meegebracht had, en mijn zusje en ik sliepen in den tijm, zonder vrees voor den afschuwelijken
Ook deelden zij mij nog mede, dat zij den volgenden morgen weder vertrokken en dat, ware ik slechts één dag later gekomen, het zeer slecht met mij zou zijn afgeloopen
Dit alleen weten wij, dat Eckbert Witgensteyn, toen hij adelborst was geworden en nog eenmaal zijne geboorteplaats bezocht, er nieuwsgierig werd aangegaapt door de dorpsbewoners, die hem niet meer herkenden
ja een belemmering van de luchttoevoer door de neus zoowel op ons denken als op ons willen allernoodlottigste uitwerkingen kunnen hebben, maar daarmee zei ik toch nog altijd niet, wat ik eigenlijk zeggen wilde
het huis binnen en naar haar kamer was gegaan, ging hij naar de tampat, die op het achtererf zijn moeder was toegewezen
Als zij dit deden, was zij zeker, dat zij verlost zouden worden. Dit zeide de arme Dolly, en dit trachtte zij ook te denken
Één persoon echter, de eenige die eenig licht over de zaak had kunnen verspreiden, hield zich geheel stil. Tante Chloe namelijk, de eerste keukenmeid
En zij had geantwoord: Luister. Toen had zij zich op de bank bij de stoep gezet en terwijl hij bevend aan haar zijde plaats nam, vervolgde zij
waar de sterke reuzenarmen een ondoordringbaar gewelf vormen en de wilde struiken als dooreengeward opschieten. Straks hebben wij een open plek bereikt
Toch bleven wij gedurende die drie weken geen enkelen nacht in huis. Hoe dikwijls stonden wij stil
Geef den brief; wijl men twee handen behoeft om hem dicht te vouwen, zal ik hem dichtvouwen. Na dit gedaan te hebben
en geraakte spoedig in een diepen slaap. Het was middernacht, toen de bisschop uit den tuin weder in zijn kamer trad. Weinige minuten later sliep alles in het kleine huis
Daar scheidden zij en zij zag de zes mannen in de duisternis verdwijnen en er zich als in oplossen. VIJFDE HOOFDSTUK. DES NACHTS
Thans schrijdde de Held, geheel alleen met zijn knots, door de breidende steppen
en met zijn hoofd in de kom had gedompeld. Het gelukkige gevolg van dezen eersten aanval verlokte de kwaadwilligen, wier leelijke uitgehongerde gezichten
woonden, beschouwden zij, behalve vele natuurlijke zeldzaamheden door den beroemden Natuurkundige ULISSES ALDROVANDUS verzameld, bijna honderd boekdeelen, alle handschriften van dien ijverigen Natuuronderzoeker
eermalen namen zij, als het eene frissche koelte woei, in een klein boeijertje, dat aan eenen neef van de toekwam, hunne ui spanning op het, en zeilden dan eens naar ampus, dan naar aandam
Niemand, wie het zij, mag zich opsluiten of een eigen kamer hebben. Zij bewonen geen gesloten cellen; zoo zij elkander ontmoeten, zegt de eene
De Mercurius'en, afgemat van uit het venster te kijken, zitten in het voorhuis te rusten en laten hunne zware hoofden hangen, gelijk overrijpe zonnebloemen
naar het telegraafkantoor gereden en zond een telegram naar huis, dat men hem den volgenden dag van het station zou afhalen
was maar al te blij, wanneer elk dezer dames hem met een buiging of een diner vereerde, in een woord, met de meest gevierde schoone
Toen men vernam, dat men weldra eenige woorden met ons zou kunnen wisselen, waren alle mijnwerkers, alle bloedverwanten en vrienden komen toesnellen
Hij verwenschte het oogenblik, dat hij zich door nieuwsgierigheid had laten verleiden, den gordel van zijne vrouw in handen te nemen en te bezigtigen
is het er de spiegel, de weerkaatsing, de echo niet van, een afgrond in een anderen afgrond? Is ook dat tweede oneindige intelligent? Denkt het, bemint het, heeft het een wil
Het was van dit belangrpe openbare stuk dat een tmzer eerste redenaars Mgnheer Magg van Little
Ik weet niet hoelang die slaap duurde. Ik had dien dag een groot eind geloopen en ik sliep zwaar; maar plotseling werd ik met een schrik wakker
Waar de vunze plassen doorkronkeld lagen met de schubbekronkels der Slang. waar de negen koppen het moeras ontrezen en verderfelijken gloed onthijgden
aanleiding heb gegeven tot een zoo ernstig gesprek, en daardoor de blijmoedige stemming verbroken heb, waarin zich de reule zoo even bevond, en die past aan een feestelijken disch als deze
De Stuurman, die een goed verstand bezat, Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn en dat nog door de ondervinding aanmerkelijk geslepen was, geliet zich, als of hij ten uiterste ontsteld was over die bedreiging, en vroeg den
En ze zullen het weten ook! Vooruit, mannen, vooruit! Bestormt de Spaansche wachten! Het is nu geen tijd om over koetjes en kalfjes te babbelen, riep de Hopman
Ja, Heer Ritmeester!' antwoordde de knaap: - ik weet niet, of hy er meer zoû hebben by gezegd; maar Moeder gaf hem een wenk, dat ik nog in de kamer was, en toen verliet hy plotselings het vertrek
en nu de oudste hare hand aan den graaf van Solms schonk, achtten de Staten het gepast, om op schitterende wijze, in naam des volks, hunne deelneming te toonen aan het hooge bruidspaar
God, profester. niet snijel. Nee, nee, kindje. Ze hield de oogen niet af van de instrumenten, stootend ademhalend. Hadden ze Toos niet in d'r been gesneje
En waarlijk, haar droefheid was van dien aard, dat alleen een sterk gestel haar in staat kon stellen die te verduren zonder tot ijlhoofdigheid te vervallen
En ik zal hem straffen, ik wil mij niet laten kwellen, ik zal mij van allen en ook van mij zelf bevrijden
maar ik zag aan zijn gezicht, dat mij dit slecht afging. Nu ben ik niet van plan om mij te laten omverloopen, Copperfield, vervolgde hij
want hoeveel weten gij of ik van elkaar, van onze kinderen, van onze vaders, van onzen buurman
hij was gelukkig, als hij het zijn kon. Het was toch dàt: hij had gevonden, hij wilde dankbaar zijn. Een teederheid voor Elly vloot zoo innig door hem heen: hij voelde zich zusterziel met de hare
Geen mensch was er te zien, zoodat de jongen vrij kon rondloopen, waar hij wou, en toen hij in den tuin kwam, merkte hij iets op, dat hem bijna in zijn humeur bracht
Camaralzaman was over dezen roof zoo ontsteld, dat hij eenige oogenblikken als wezenloos staan bleef. Hij had door zijne ongepaste nieuwsgierigheid, zijne geliefde prinses
Vaag voelde hij de begeerte van een kinderarm om zijn hals, van kleine hooge stemmen om zich heen, de begeerte naar een jonge vrouw, die glimlachend hem wachten zoû
ij verhaalde, hoe zij, als kinderen reeds, op de schole aan elkander kennis hadden gekregen, en altijd vrienden gebleven waren, en hoe de oude veel driaan oosjes zn., et leven
Zij had het teeken van het verachte geslacht om haar gezicht, maar niemand kon ongetroffen blijven voor de treurige aandoenlijke schoonheid daarvan
Welnu, Rebecca luisterde naar hem, zij sprak met hem, zij zong voor hem, zij vleide hem en lief koosde hem
en herkende ook den weg langs welken hem de Afrikaansche toovenaar hierheen gevoerd had. Hij wandelde dienzelfden weg weer terug en dankte God
en van het door LEEGHWATER stout gevormd ontwerp, om ook die binnenlandsche zee, gelijk zoovele andere in Noordholland gelegen meren, droog te malen en in vruchtbaar land te herscheppen
het eerste, dat ik van je verlang, is volstrekte geheimhouding: je zult dadelijk begrijpen, hoeveel je gebiedster en mij daaraan gelegen moet zijn
Nu, beste pa, zei Bella, toen zij weder zichtbaar werd, i leg uwe hand in de mijne, en wij zullen zoo hard naar huis loopen als wij kunnen, dan is het over. Nu, pa
Ja, ja, Dorrit? Zoo heet zij. Ja, ja, U noemt haar Kleine Dorrit? Neon, die weg liep dood
Bij Tonie's kamer aangekomen bleef zij wederom aarzelend staan. Als een hamer sloeg haar hart. Eindelijk vermande zij zich en klopte aan. 'Binnen' klonk het en zij voelde berouw, maar het was te laat
rust het gebeente der jonge moeder bij dat van haar lieveling. Maar het stof van den vader vermengt zich niet met het hunne,-
Jan Borluut vormde intussentijd zijn mannen in regelmatige benden voor de linkervleugel van het vierkant; hij wilde zijn dappere Gentenaars als tentoonstellen, opdat de Bruggelingen zien mochten dat zij voor hen ook niet in vaderlandsliefde wijken moesten
en stapte de plaats eenige malen op en neder, hoewel het gennkel zijner boeien hem deed huiveren
Moet ik u dat, zoo opbiechten, wat ik gedaan heb. maar omdat ik merk, dat gij 'er zoo dol nieuwsgierig naar zijt. Hij heeft mij dan heel voordeelige aanbiedingen gedaan
Ik geloof, lieve John, dat gij gelooft dat ik geloof, dat wij zooveel geld hebben als wij noodig hebben en dat het ons aan niets ontbreekt
toch scheen hij zich geheel te wijden aan de conversatie met zijne buurvrouw ter andere zijde, de dochter deshuizes, een meisje van zeventien jaar, dat pas van de kostschool kwam, en wier jolig gebabbel voor hem de grootste aantrekkelijkheid scheen te hebben
in haar eigen toestand van opoffering en verlatenheid. Daar ging zij den grooten oceaan over, die misschien na eenige dagen het lijk van Wim zou opnemen, en dan was ze alleen, met bijna geen hulpmiddelen
was ook zelve zeer gelukkig, echter hoorde zij Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn nooit Suriname noemen, of las in de courant van schepen, daar van daan gekomen, of zij dacht nog altijd met eenen zekeren weedom aan
Deze verklaring gëuit hebbende, stond hij op en maakte zich gereed om te vertrekken; doch, zich nogmaals omwendende, viel zijn blik op het gelaat van den schrijver
Vijf jaren geleden hoondet gij mijn vader; heden beleedigt gij mijn vrouw. Ik vraag u niets meer, mijnheer, vaarwel
Of maakt niet het vierde eener eeuw; en eener eeuw als de negentiende; maakt niet het vierde eener eeuw een tijdperk uit, lang genoeg om een boek als het zijne hier en daar zonderling te doen voorkomen
Een man liep het plein op; aan den vergulden band om de platte pet meende Willem den kommandant te herkennen, en in zijn overmoed groette hij met de hand en riep halfluid: 'Bonjour, ouwe! vaarwel tot nooit weerziens
wezen dat'gij ook niet zijt geweest. Daarom en om zijn donker uitzicht heeft zij dikwijls gedroomd dat zij hem eene bijl uit zijn zak zag halen en Johnny het hoofd kloo
De commissaris werd weder aan een der loketten geroepen en luisterde nauwelijks, toen Willem hem dank zegde voor zijne hulpvaardigheid. 'Good luck!' riep hij door het loket, toen hij Willem en Knol door de gang zag vertrekken
in de huiskamer, eerst in gezelschap van de dames in négligé; daarna in gezelschap van een dienstbode, die u verzoekt uw boek op te lichten
in behoorlijke orde gekleed, straalde door alles eene onkunstmatige houding en rustigheid henen, waardoor zich gemeenlijk de
Mijn God! Betjen!' riep Mevrouw Musch: 'wat is er toch aan de hand? Is Buat.' Jacob van Lennep, Elizabeth Musch Hier zweeg zy plotselings, verschrikt door de verwilderde uitdrukking, welke het gelaat van haar dochter
waar ik met Vitalis had gelogeerd, gingen wij een veearts zoeken. Toen deze vernam wat wij van hem vroegen, begon hij ons hartelijk uit te lachen
Pop komt Maandag weer op school; ze beweerde, dat ze wel vijf en zestig zakdoeken versnoten had. Pop zat op de kamer van Betty, die was er niet. Ze liet me nog een kiek zien van Betty en
Pertinax, die nog slechts den avond te voren de keizerlijke zaken in groote verwarring had achtergelaten, door als het slachtoffer te vallen van de woede
De winter verandert het water des hemels en het hart des menschen in steen. Fantine's schuldeischers kwelden haar. Zij verdiende te weinig. Haar schulden waren toegenomen
Zijne Majesteit kolonel Sir Michael O'Dowd tot den rang van generaal-majoor te bevorderen bij diens terugkeer in Engeland, met de mededeeling, dat hij kolonel
de jongen de oogen neer en doet geen verdere poging om te ontkomen, als Jakob antwoordt: Ik was zoo even in den stal, juffrouw, en zag hoe die gemeene bochel
daar Scheich Ibrahim zag, dat Noureddin hem niet bediende hield hij zelf zijnen beker bij, met de woorden: Denkt gij misschien, dat ik bang ben, om tegen u op te drinken
Blijft gij hier logeeren, mijnheer? vroeg Magnus, nadat hij al zijn bagage behouden, in de gang had zien brengen. Ja, antwoordde Pickwick
als een bedelende Poolsche Jood met langen baard en spitse muts of, omstreeks den kermistijd, een Parijsche Armeniër met geparfumeerde kleederen en gebloemden tulband
Wat houden zij in dat Brussel huis!' jammerde Mevrouw. 'Die arme EDUARD!' klaagde RAALTE deelnemend. 'Ja', zuchtte VAN DE WALL, zijne treurige luim met moeite onderdrukkende
Mijn oudere zuster was bang en weende. Men voerde ons naar de bosschen. Mijn moeder droeg mij in haar armen. Men legde zich met het oor op den grond om te luisteren
hemel! zeide de kindermeid, Karnej Wassilitsch,gij moet, het ga hoe het ga, mijnheer terughouden
zelf heb schuld. Ik was opgewonden, onverstandig, ijverzuchtig. Wij zullen ons met elkander verzoenen en naar het land vertrekken
Zij fluisterde mij met eene zwakke stem in het oor, eene beurs met duizend goudstukken te halen, en aan de beide ruiters te geven, die haar vergezeld hadden
Het proza is: een reusachtige maar uitgeputte kolonie, steeds uit Holland bestuurd met éen idee: winstbejag. De werkelijkheid is niet: de overheerscher groot in Indië
Rosa droop spoedig af en Topsy kwam nader en legde haar offer aan den voet van het lijkje. Toen wierp zij zich plotseling
Als een van jullie een woord spreekt, zonder dat hem iets gevraagd wordt, zei Squeers op een minzamen toon, zal ik hem het vel van zijn rug slaan
Kom, zei de oude vrouw, ga nu eten en wacht maar met zoeken tot morgen, die vinger loopt niet weg. De oude heeft gelijk! riepen de roovers, ze zochten niet langer maar gingen zitten om te eten
zich, als vrucht zijner overpeinzingen, dezen uitroep laten ontvallen: 'als ik ooit weêr op de wereld kom, dan word ik Dominee
Toen alzoo de zon langzamerhand verdween, ging Havelaar voort, werd ik een beter mensch. En als eerste blyk van die beterschap moge gelden, dat ik tot de kleine freule zei: Het zal nu gauw wat koeler worden
Is dat Anna? dacht zij en het scheen haar in het eerste oogenblik niet zeer welvoegelijk, dat Anna reed. Met een dame, die reed
Juffrouw Hartog zag op haar Orlogie, stondt op, en maakte haar compliment: zy ging uit. Edeling. Ik moet nog lachen over uwe aanmerking, Juffrouw Burgerhart: het smaakte my excellent! Letje zegt, dat ik een kleurtje kreeg
Zoowel deze studie's als de copieën van Potters Stier, Simeon in den tempel en de Anatomische les waren allen van ouden datum. Het jongste werk was gering in aantal en leunde grootendeels omgekeerd tegen den muur aan
Niet op het kerkhof? Neen, zelfs daar niet. Het hek was gesloten; de nacht was donker en vochtig, en de regen viel zonder
Je hadt in dien tijd geen denkbeeld van uw aanstaand fortuin? zeide Estella, met eene beweging van hare hand, die aanduidde dat zij den tijd van het gevecht bedoelde. Niet het minste
Jy bent een regte Saulus, zei ik dan. En wat gaf Benjamin niet voor, dat hy zo eene innerlyke dingsigheid voor my hadt; hy was jong, moet je weten; hy hoopte, dat wy nog eens tot éénen vleesche zouden worden, wy die twee waren van natuur
Hij genoot. Hij leefde in zijne betoovering van verleden, niet meer in antieken tijd, maar in de middeneeuwen en
Madzy antwoordde niets, maar den arm des Oldermans nemende, begon zij rondom zich heen te zien en drukte haar bewondering over het schoone landschap uit. Dit gaf aanleiding tot een onderhoudend gesprek
eens had hij met hem te doen gehad. Werktuigelijk, wenschende een wapen, zocht hij naar het pistool, dat dezen man gedood had. Hij vond er echter geen
Ik zag mijn lieve Amelia vandaag; wat zag zij er lief en gelukkig uit! U ook! Iedereen behalve ik, die ellendig is, Joseph Sedley
Zonder ons in kwestiën te verdiepen, die slechts zijdelings betrekking op dit boek hebben, zeggen wij alleen: het zou schoon geweest zijn, zoo Monseigneur Bienvenu niet royalistisch geweest ware
Weg, ontaard kind! hier is uwe plaats niet. Ik heb een oogenblik aan mijn gevoel toegegeven, maar ik wil niet voor mijne kinderen weenen, opdat zij naderhand met mijne tranen den spot drijven
Wees gegroet, vervolgde hij, en wacht mij in de aanstaande week. Dit zeggende, gaf hij den ezel een slag met zijne rijzweep, en was weldra uit mijn gezigt
wat dunkt u dan dat gij verdiend hebt? Wat heb ik u beloofd, als gij lief waart bij eene zekere gelegenheid