AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
gij moet de koorden spannen en een stukje op de harp spelen wanneer gij u omringd ziet van een groot publiek en de agent er is dan zal ik met mijn honden komen dan eerst neemt de voorstelling een aanvang
maar hij liet ons niet gaan zonder ons een goed maal voor te zetten dat ons recht naar den zin was om hem onze dankbaarheid te bewijzen liet ik capi nog eenige van zijn mooiste kunsten vertoonen
wat gebeurd was sedert wij elkander verlaten hadden en hoe ik bijna omgekomen was in de mijn waarin alexis werkte en hoe ik toen ik bij moeder barberin kwam
het was de nadering van den dag in de verte begonnen de hanen te kraaien ik stond op en op de toonen sloop ik naar het venster om het te openen
dat ik jegens hem koesterde van het oogenblik af dat ik chavanon verlaten had en vitalis mijn pols in zijn hand omklemde
en terwijl hij de pijpen van zijn broek droogde die door de slijklaag stijf en hard waren geworden herhaalde hij hij boft niet
die ik voor het vuur had gehangen en die nu nagenoeg droog was en strekte mij bij het vuur uit met het hoofd op een platten steen die mij tot oorkussen diende
die ons van zeer veel nut waren om te beletten dat de uitgehouwen steenen weggleden toen wij drie uren gewerkt hadden zonder een oogenblik te rusten hadden wij een vloer uitgehouwen waarop wij konden zitten
hoe gelukkig dat mijne cel zich bevond in eene voormalige zaal die tot gevangenis was ingericht en dat men het op de ijzeren traliën had laten aankomen om de gevangenen te bewaren
ja misschien wel dadelijk mijn laatste woord tot lize wat ik evenwel niet uitsprak maar duidelijk te kennen gaf
het was mij alsof hij den agent met zijn blik in den grond wilde boren maar dat gebeurde niet eensklaps rukte deze zijn hand los greep mijn meester bij den kraag en wierp hem op zijde
het was heel klein twee el lang en een el breed het was het aardigste huisje dat de verbeelding van een kind zich kan voorstellen
maar dat kan tot niets leiden liever deel ik u mede wat van meer belang is als ik er niet van opkom schrijf dan aan greth en galley green square lincoln's te londen
zij gaat uit hoe doen wij dan met onze verrassing wij zullen eene andere verzinnen welke dat weet ik nog niet
die gedachte deed mij dan ook zooveel te hooger het genot waarderen dat ik smaakte als mevrouw milligan en arthur mij vriendelijk behandelden
ik wilde haastig doorloopen om naar de honden te gaan toen hij mij tegenhield en wat zeide uw meester vroeg hij mij hij is veroordeeld tot hoelang tot twee maanden
wij vertrokken wat mij op mijn reizen het meest van pas kon komen was een kaart van frankrijk ik wist waar ik die koopen kon en begaf mij in de eerste plaats daarheen
hij mattia capi en ik maar zoo ik mijn familie niet verlaten wilde om naar frankrijk terug te keeren en lize en mijne vroegere vrienden
zie hem maar eens aan vervolgde barberin ik zeg niet dat hij leelijk is want als hij leelijk was zou ik hem niet willen hebben met monsters houd ik mij niet op
een gat zulke gaten kunnen niet geboord worden een aardbeving dat weet ik niet als gij het niet weet zeg het dan ook niet ik weet wat een overstrooming is
het was zeer wel mogelijk dat ik in handen van zulk een meester zou vallen en al voerde het toeval mij bij een die goedhartiger was dan zou het toch eene groote verandering voor mij wezen
dien ik den vorigen dag had gezien deed zelf mij open en hield zijn lantaarn vr me zoodat het volle licht op mijn gelaat viel
maar niet op de lucht of wat men in londen de lucht noemt bestond uit een oranjeachtigen nevel en in de straten hing eene soort van grijzen damp
niet waar zulk een heer als de ingenieur naar beneden gegaan was dan zoudt gij hier blijven en wij ook o gij gij weet dat gij u om niets behoeft
dat hij den zoeten wijn weigerde waarvan hij anders zooveel hield drink den wijn uit zeide vitalis en blijf in bed ik ga een dokter halen
nadat wij auvergne verlaten hadden hadden wij ons naar de golvende vlakte van quercy begeven geen land is armer en treuriger dan dit
dat zou dus heel iets anders zijn dan die leelijke sombere straten van londen die wij bij onze aankomst doorkruist hadden het was zeker een mooi huis op een ruim plein omringd van boomen
juist vader gij ziet dus dat gij mij zelf aanwijst wat mij te doen staat wanneer ik van mijn voornemen afzie uit vrees voor de gevaren waarvan gij spreekt
wenkte zij mij met de hand ik ging naar haar toe ik wenschte uw meester te spreken zeide zij het verwonderde mij wel eenigszins dat die aanzienlijke dame mijn meester wilde spreken
hier smeert hij er schoensmeer op toen de voorstelling van de nigger melodist geëindigd was kwam bob bij ons en uit de wijze waarop hij mattia aansprak en de hand drukte
en bovendien krijgt gij voor uw schandelijke onbeschaamdheid vanmiddag geen aardappelen riccardo beste jongen gij hebt door zoo goed op te passen wel eene belooning verdiend haal
maar juist daarom durfde ik er niet op aandringen dat mattia mij zijn plan zou mededeelen wat zou ik geantwoord hebben als dit hetzelfde was als hetgeen mij als een droom voor den geest zweefde
het was prachtig in alle opzichten men hoorde slechts het ruischen van het water het gezang der vogels of het suizen van den wind in de hooge boomen
de huizen zagen er nog ellendiger uit dan in het kleinste dorpje in frankrijk verscheidene bestonden slechts uit planken als schaapskooien of stallen
dat men haar mocht aangeven mij kon men altijd in het logement van cantal vinden toen ik die taak had volbracht
waren wij van onzen gewonen tocht afgeweken en inplaats van naar holborn te gaan begaven wij ons over west smithfield naar het
maar er was één woord in het belangrijkste dat voor mij onverstaanbaar was louis had de herbergier gezegd waar lag dat land ik wist het volstrekt niet
de huizen staken vooruit tot in de rivier wij waren dus genoodzaakt de straten te volgen die naar wij meenden evenwijdig met de rivier liepen
gij waart verwonderd een man met gedresseerde honden te hooren zingen of althans te doen of hij zong verrukt zelfs
nu en dan werd onze tocht afgewisseld door een klein groepje boomen maar deze gaven aan het landschap geen vroolijker karakter het waren gewoonlijk pijnboomen waarvan de takken aan den top waren afgesneden
dat uit twee lederen riemen met dikke knoopen bestond in dien tusschentijd knoopte de schuldige zijn kiel los en liet zijn hemd tot aan zijn middel toe zakken
in de akelige stilte van den nacht hoorde men soms een zacht gekraak hetwelk aanduidde dat de oppervlakte van de sneeuw bevroor
als er een stukje uit was juichte men ons toe en vroeg men een ander als de veearts ons niet eindelijk schertsend weggejaagd had
ik weet het heusch niet o je weet het wel maar omdat je een lieve jongen bent durf je het niet zeggen je weet dat het vandaag vastenavond is de avond van de appelbollen en de wafels
de afstraling van de sneeuw gaf niet genoeg licht om ons in staat te stellen het spoor te volgen en op korten afstand verloor zich onze blik in de dichte duisternis
capi stond in het midden en hield onbeweeglijk de oogen op mij gevestigd het oogenblik was gekomen om hun de uitlegging te geven die zij wachtten
en het gedruisch dat het omdraaien van den sleutel en het dichtschuiven van de grendels maakten klonk verschrikkelijk akelig
dat is billijk hernam de meester dat is zijn verdiende loon toen de meester dit gezegd had hetgeen voor compayrou als een
dat de gewaarwording welke zijne manier van zingen in mij opwekte mij in tranen deed uitbarsten terwijl ik op een uithoek van het tooneel aandachtig naar hem luisterde door den nevel heen
was het een mijnontploffing of een wagen die in een put werd geledigd of waren het slechts aardhoopen die door de gangen naar beneden stortten
takken uit te trekken zoo we maar oppasten dat wij de muren niet ineen deden storten dit was spoedig gedaan en weldra vlamde een flikkerend vuur lustig op onzen haard een vuurtje een heerlijk vuurtje
ge van sterken of slappen grog niet te slap hoeveel glazen drinkt gij dan dat hangt ervan af zijt gij bereid te zweren dat gij soms niet drie of vier glazen drinkt
waarom zouden wij ons zooveel moeite geven wij behoefden geen koe en geen pop meer te koopen als wij ons dagelijksch brood dus maar hadden
en dan zie ik allerlei mooie dingen in den hemel veel mooier nog dan in mijn droomen dat spreekt waarom speelt gij dan niet op straat op uw viool
gij die zoudt liefhebben als mij en meer misschien dan mij rijke broers en zusters die goed waren opgevoed veel wisten mooie jongeheeren en
eerst laat keerden wij in de roode leeuw terug want de afstand is groot tusschen westend en bethnal green
en toen zeiden ze dat zij in t oog werden gehouden door agenten van politie ziet ge nu wel dat gij hier vandaan moet als ik hier vandaan moet moet gij ook weg
en verder waar komt ze vandaan vroegen verscheidene stemmen als uit één mond dat weet ik niet maar wat den boozen geest van de mijn betreft dat is onzin
welke ik thans krijg mij veel harder dan de klappen die hij mij eenige maanden geleden gaf zij die beweren dat men aan alles went hebben gelijk niet waar
mattia had hem opgemerkt en des avonds sprak hij er mij over hoewel hij gewoonlijk vermeed openhartig over dat punt te spreken
gij verzoekt mij u duidelijk te beschrijven hoe de kleertjes er uitzagen waarin men u had gewikkeld
waarom hadden zij die plaats uitgekozen was het omdat zij daar op eene goede ontvangst konden rekenen of wilden zij mij iets mededeelen
om niet met andere wielen in aanraking te komen of de menschen niet te overrijden die zich op straat verdrongen wij reden nog maar altijd voort het was al lang geleden sinds
mijn makkers hadden gewoonlijk het aantal stuivers en ik bijna nooit dit maakte garofoli nog boozer die domkop van een mattia wat voert die dan toch uit vroeg hij
t is beter dat wij hem hier doorbrengen hier hebben wij tenminste droge voeten als ik de vraag hoe en wat wij eten zouden er buiten liet had dit besluit niets onaangenaams
was zeer geneigd te gelooven dat zij die rijk waren niet anders dan gelukkig op aarde konden zijn en dat de fortuin een talisman was
toen ik dien armen mattia zoo hoorde spreken voelde ik dat er tranen in mijn oogen welden het zou mij onmogelijk zijn geweest hem zijn verzoek niet in te willigen van honger sterven
het deed er niet toe naar welken kant ik mijn schreden richtte het kwam er niet op aan of ik naar het noorden of het zuiden het oosten of het westen ging ik was geheel vrij
hij stond er vr te blaffen de vraag die mijn meester gedaan had deed ik nu ook aan me zelven wat gebeurde er het blaffen van capi werd beantwoord door twee of driemaal herhaald klagend geluid
en na een prachtigen langen roffel las hij het programma voor hoe dit was samengesteld laat zich wel denken vitalis had de buitensporigste dingen beloofd
hij had zich toen aangekleed met zooveel haast dat er twee knoopen van zijn vest waren gesprongen eindelijk was hij naar beneden gesneld hij had de kerkdeur geopend
en zijn armen vervolgde barberin de armen zijn evenals de beenen zij kunnen er door maar zij kunnen aan vermoeienis en ontbering geen weerstand bieden hij niet maar bevoel hem dan eens van alle kanten bevoel hem eens
maar ieder oogenblik kon vrouw barberin terugkomen en ik moest dus op den uitkijk blijven opeens zag ik eene witte muts en tegelijk knarste het hengsel van het hek
hij wilde weten hoe laat het was om het aan het geëerde publiek te kunnen zeggen evenals toen hij nog bij vitalis was
maar wat duurden die vijftien minuten lang tusschen het eene kwartier en het andere soms zoolang zelfs dat ik meende te zijn ingedommeld en een kwartier te hebben overgeslagen
mocht ik al getwijfeld kunnen hebben aan de oprechtheid van vrouw barberin aan dat brutale antwoord van haar man bemerkte ik dadelijk dat zij goed geluisterd had
als gij zelf dan niet zien wilt moet ik het wel voor u doen ge zult zien dat men ons allen oppakt ook u en mij die niets gedaan hebben
maar in plaats dat ik mij naast hem zette beklom ik een kleinen heuvel die met bremstruiken begroeid was en zich op geringen afstand van ons verhief om te zien of ik niet eenig licht kon ontdekken
want als ik iets ben op t oogenblik en instaat ben mijn eigen kost te verdienen dan heb ik het aan hem te danken na zijn dood heb ik goede menschen gevonden die mij in hun huis opnamen en voor wie ik gewerkt heb
of was de nevel te zwaar bij den haard en ik speelde voor lize op de harp waarvan zij zooveel hield ook mattia speelde op de viool of den
en bond capi aan een touw mattia zeide geen woord en wij keerden zoo snel mogelijk naar de roode leeuw terug vader moeder en de kinderen zaten om de tafel en waren bezig om de manufacturen uit te vouwen
daar tante katherina en de kinderen bij hem waren toegelaten zou men ook mij niet weigeren ik was immers ook zijn kind
en zeide van dit oogenblik af zijn wij tot aan den dood toe aan elkander verbonden hij zag mij met zijne groote oogen glimlachend aan
toen verhaalde hij mij hoe barberin bij hem geweest was om te vernemen wat er van mij was geworden toen hij te parijs was geweest had barberin zich naar garofoli begeven
mattia zeide dat de koetsier weigerde verder te gaan omdat hij den weg niet kende hij vroeg inlichtingen aan den klerk van greth and galley en deze antwoordde weder
ik stak mijn hand al uit om het touw te vatten maar de boer liet het niet los en de fooi zeide hij opnieuw gingen wij aan het onderhandelen
maar toch moet het ge moet naar frankrijk of naar italië of ergens anders heengaan maar niet in engeland blijven
is hier dan mijngas neen antwoordde de schoolmeester daarvoor behoeven wij ook niet bevreesd te zijn het mijngas evenmin dreigt ons als thans het water
met de haken van onze lampen zeide de schoolmeester en wij begonnen allen den grond met de haken van de lampen uit te houwen
een vrij leven te leiden in plaats van achter de ossen te loopen en iederen dag op hetzelfde land van den morgen tot den avond te moeten werken terwijl wanneer hij onverstandig is en huilt en schreeuwt
hoe zou men zulk een merkwaardig dier dat zoo voortreffelijk komedie speelde aan de behandeling van een eenvoudig veearts toevertrouwen
zoodra gij op den grond zijt klim dan tegen den linkerspoordijk op wij zullen daar met een rijtuig en een goed paard zijn om u op te nemen vrees niets twee dagen later zijn wij in frankrijk
toen ik het touw aan allen in de hand gaf herhaalde ik mijne les en capi was zoo verstandig zoo leerzaam dat hij mijn twee broers volgde wel heel neerslachtig maar toch zonder zich te verzetten
toen wikkelde ik hem in zijn dekens en de arme kleine joli coeur weende heete tranen en omhelsde mij keer op keer toen gingen wij heen
eindelijk kwam de vrederechter terug met mattia ik zal narichten inwinnen te ussel zeide hij en als die zooals ik hoop bevestigen wat gij mij verteld hebt
dit gaf hij zoo duidelijk te kennen alsof hij het met zoovele woorden zeide zijne makkers begrepen die taal en legden zich toen ook bij het vuur neer eveneens een zucht slakende
met grootere snelheid afgelegd maar vr dat wij de laatste trede bereikt hadden viel een stroom water ons op het hoofd
mattia en ik zagen elkander onthutst aan terwijl wij elkander sprakeloos stonden aan te staren zag ik achter mattia een witten zakdoek in den wind fladderen wij snelden naar die zijde heen
hoe patrick driscroll rondreizend koopman en margaret grange zijne vrouw zoo rijk waren dat zij aan hun kind een kanten muts konden geven
en hem mede te deelen wat vitalis hem opgedragen had o is vitalis in parijs antwoordde hij wat wil hij van mij dat weet ik niet hernam mattia
toen wij den schoolmeester hoorden uitleggen dat wij ons in een soort van duikerklok bevonden waarin het water ons niet kon bereiken
de eigenares was eene oude vrouw wier hoofd onophoudelijk trilde en die erg hardhoorend was toen ik ook haar dezelfde vraag had gedaan als aan de anderen
rustte er nog eene andere op me tegenover den vader van lize en ook die taak was zwaar althans tot op zekere hoogte toen ik aan lize te dreuze beloofd had
en na een herhaald geroep met gelijkmatige tusschenpoozen drong het schijnsel van een licht in onzen wagen door
maar de zon vertoonde zich niet het was geen nacht meer maar ik zou toch zeer overdrijven als ik beweerde dat het dag was
welk eene teleurstelling in mijne droefheid zeide ik dan ook bij mij zelven niettegenstaande ik de onderstelling van mattia in het eerst had afgewezen dat zoo ik werkelijk het kind was van die familie
om nog meer te gelijken op den kleinen rémi die vrouw barberin moeder noemde van de plek waar ik zat kon ik het hek zien en wij behoefden dus niet bang te wezen
ik heb hem gekend en zelfs dikwijls gesproken ondanks mijzelven kon ik eene vraag niet terughouden toen hij staljongen was neen zeide vitalis lachend toen hij koning was
beefde even erg als ik t is van de kou zeide hij op fluisterenden toon was dat waar zeker was het dat als een koe of een schaap in de weide waarlangs onze weg liep
men gaf vitalis gelijk en bespotte den agent en vooral schepte men behagen in de dwaze gezichten die joli coeur trok achter den rug van den vertegenwoordiger der overheid
ik die niets was niets wist zonder een bloedverwant of iemand om mij te helpen waarom was hij dan zelf zoo gedaald
wij zijn pas aangekomen heeft barberin u geld gegeven wij hebben barberin niet gezien maar hoe wist gij dan dat gij hier moest wezen
ga aan den kant van het portier zitten waar gij instijgt als gij vijf en veertig minuten gespoord hebt tel ze goed zal de trein een weinig langzamer beginnen te loopen bij de nadering van een
andere met zware uiers op het marktplein waren ook paarden die hinnikten merries die haar veulens lekten vette varkens die kuilen in den grond groeven
en dezen te verzoeken aan het armbestuur een jaargeld te vragen om mij bij zich te kunnen houden zooveel had vrouw barberin dus van haar man kunnen verkrijgen
mijn vader die niet gissen kon wat er met dat antwoord bedoeld werd scheen ermede tevreden als de zaken zoo gesteld zijn kom ik op mijn voorstel terug wij zijn niet rijk en wij werken allen om aan den kost te komen
was er aangeplakt t was een valsche staart een ander had een koe gekocht met valsche horens een derde bespeurde dat de uiers waren opgeblazen
waarvan de schaduw mij verborg en zong en speelde dan alle liederen die ik kende voor arthur was het een groot genot in de stilte van den nacht muziek te hooren zonder te zien wie speelde
ik stond op om dit voor hem te halen maar pagès die het bemerkte riep mij toe dat ik dit niet doen mocht en ook oom gaspard hield mij ervan terug
de plaats was zeer somber en verlaten maar wij hadden geen keus en ik meende dat wij tusschen die granietblokken wel tegen de nachtelijke koude beschermd zouden zijn
hij had zich in zijn deken gewikkeld en weldra verkondigde zijne zware regelmatige ademhaling dat hij was ingeslapen op mijn teenen sloop ik toen naar de deur om eens te zien hoe het buiten was gesteld
men hoorde een dof gedreun het geluid van rammelend ijzer en zware hamerslagen terwijl daar bovenuit onafgebroken het ratelen van rijtuigen klonk die men in zijn verbeelding over de kade zag rijden
daar de zaken zoo staan hoop ik dat gij zult inzien in welke droevige omstandigheden wij verkeeren en dat gij al uw krachten zult inspannen om de gunst van het publiek te winnen
en wat heeft barberin u van mijne familie verteld vroeg ik niets of althans heel weinig
en toch zou ik zoo gaarne ik kwam bij hem die fabel is toch zoo moeilijk niet zeide ik o dat is ze wel heel moeilijk
de boot was dan ook geheel als een drijvende woning ingericht met huiskamer keuken salon en veranda
het is goed wij zullen zien was het eenige antwoord waren we twee of zes dagen levend begraven men zou zich hiervan eerst kunnen overtuigen wanneer wij weder bevrijd waren
want ik heb niet meer dan vijftien stuivers kunnen ophalen en ik reken op dit hout om mij de vijf stuivers die mij ontbreken
hierdoor kreeg de wagen een geheel ander voorkomen zij had geen huif meer en inplaats van drie personen zat er maar één man in
hoe hebben menschen die niet rijk zijn zooveel geld kunnen uitgeven om hun kind terug te vinden om al deze redenen zijt gij naar mijne overtuiging geen driscoll
over zijn gansche lichaam dat hij niet instaat was te luisteren ik hoor niets zeide hij wanhopend het is de mijngeest antwoordde een werkman hij wil ons een trek spelen en
ik wist niet recht wat ik eigenlijk verwachtte en durfde het ook niet vragen ik bleef dus op een wonder hopen gouden appelen straten met marmeren paleizen en wandelaars geheel in fluweel en satijn gedost
maar er zijn geen geleerde koeien in dit land zeide hij wij willen ook geen koe hebben die kunsten maakt maar eene die goede melk geeft
zoo dom was barberin niet dat hij aan iemand zijn vertrouwen schonk hij wantrouwde iedereen en hebt gij nooit iemand van mijn familie gezien
in den laatsten tijd vooral gedurende ons verblijf te pau had mijn meester mij dikwijls op de harp laten spelen en ik kende thans eenige stukjes van buiten
gij hebt wèl gedaan wat er ook gebeuren moge ik zal u altijd dankbaar zijn er zal niets gebeuren wees daar gerust op
die het best geschikt is voor het uithouwen hernam de meester luistert sprak oom gaspard ik heb u een voorstel te doen als iemand van ons goed zijn verstand heeft
o neen mijnheer ik reken op niets ik sprak de zuivere waarheid ik rekende op niemand welnu kereltje vervolgde de herbergier daar hebt gij gelijk in uw meester is mij reeds een aanzienlijke som schuldig
gij hebt een hart en dat krijgt men niet met de jaren wij waren alleen in de spreekkamer en zaten naast elkander op een bank zijn woorden deden mij goed en ik was er trotsch op hem te hooren zeggen
het zal nog een geluk wezen wanneer hij niet sterft onderweg kom laat ons op weg gaan de deken werd nog eens goed verwarmd en vervolgens de aap erin gewikkeld
zonder dat dit een oogenblik onze belangstelling kon opwekken of ons tot eenige gedachtewisseling aanleiding gaf
hoe dankbaar zou ik niet geweest zijn als men mij op weg naar toulouse toen ik even hongerig was als mattia op dit oogenblik een stukje brood gegeven had wacht hier op mij zeide ik ik liep zoo gauw ik kon naar een bakker
mijn makkers schenen ook niet minder verschrikt dan ik zij wisten het evenmin en op hen evenals op mij maakte het onbekende een diepen indruk
en als de boomen die langs den weg geplant stonden mij niet gewaarschuwd hadden dan zou ik het toch reeds bemerkt hebben aan het grooter vertier op de wegen en ook aan de kleur der sneeuw
en meende mij gerust te kunnen neerzetten op den steen die mij tot oorkussen had gediend mijn meester sliep kalm voort de honden en joli coeur sliepen eveneens en van het herlevende vuur stegen prachtige vlammen op
links scheen het dat men weder in volle zee kwam maar dit was slechts in schijn de blauwe oevers naderden elkander weldra weder
wij moeten trachten haar te doen denken aan den dierbaren afgestorvene dien zij verloren heeft als zij weent is ons fortuin gemaakt
zagen wij niets dan de sneeuw die in steeds dichter vlokken neerviel en ons omringde als in de mazen van een onmetelijk net de toestand was niet opbeurend want ik heb het nooit zien sneeuwen zelfs niet als ik
men vindt dan ook of althans men vond in den tijd waarvan ik spreek slechts zeer weinig bebouwde akkers maar overal groote heivlakten met kreupelhout en braamstruiken
gij begrijpt mij niet vervolgde hij glimlachend en het is toch heel eenvoudig als men erg ziek is dan wordt men f goed opgepast f men sterft
vrouw barberin zette de pan op het vuur nam toen een stukje boter met de punt van het mes en liet dit in de pan glijden waar het dadelijk smolt
het was nog vroeg in den ochtend wij hadden den nacht in een boerderij doorgebracht die niet ver van een groot dorp verwijderd lag dat boissy saint léger heette
ook daar volgde ik hem maar ongelukkig zijn menschen ja zelfs jongens in het klimmen op verre na niet opgewassen tegen apen
gij kunt van hier uit een tocht maken van twee maanden en de badplaatsen bezoeken waar gij stellig veel geld zult verdienen en als mijn meester mij schrijft
op een morgen begaven we ons op weg en weldra hadden wij de stad geheel uit het gezicht verloren ons zwervend leven had opnieuw een aanvang genomen en wij volgden weder den grooten weg
ik had mij dus niet vergist ik zou daar gouden boomen vinden vitalis vervolgde in parijs moeten wij van elkander scheiden plotseling echter viel de duisternis in en ik zag de gouden boomen niet meer
vroeg mij niet of ik goed geslapen had en ook ik vroeg hem niets toen hij mij op zeker oogenblik aanzag wendde ik de oogen af wij moesten naar de keuken maar mijn vader en moeder waren er niet
gedurende eenige minuten zagen de beide mannen elkander strak aan de agent was buiten zich zelven van woede
daar stonden twee wagens zooals gewoonlijk reizende kooplui gebruiken hij opende de deur van een dier wagens en wij zagen daarin twee heerlijke bedden daar kunt ge slapen rust wel
zou die vreemde man mij koopen en medenemen ach moeder barberin moeder barberin ongelukkig genoeg was zij er niet om mij te verdedigen
al leidden wij ook een leven zooals knapen op onze jaren niet gewoon zijn toch waren wij in ons hart nog jongens van denzelfden aard als anderen en speelden
dien van fontainebleau naar de grenzen van italië of dien van orléans over montrouge de een was mij even onverschillig als de ander en het toeval wilde dat ik dien van fontainebleau koos
en wat zouden wij gaan doen zouden wij te londen blijven met grootvader die de roode leeuw niet zou verlaten
waardoor onze lampen uitdoofden het was een waterval houd je goed vast riep oom gaspard wij klemden ons alle drie zoo vast mogelijk aan de sporten om het water weerstand te bieden
wie van u beiden is het kind dat door barberin is opgevoed vroeg in het fransch de heer die voor de schrijftafel gezeten was
en in afwachting van dat gelukkig oogenblik zeide mattia toen wij buiten waren gekomen moeten wij geen tijd laten voorbijgaan om geld te verdienen
en te gelijk met ons daar zij gezegd had zelve niet te zullen eten vr onze ergste honger was gestild het duurde lang eer het zoover was
had het ons willen volgen wij namen eenige brandende takken en gingen naar buiten ons over den grond bukkende om in de sneeuw de sporen van joli coeur te ontdekken
mattia alleen had nooit zulk een plan kunnen maken ik las het briefje nog eens over vijf en veertig minuten na uw vertrek de linkerspoordijk op mijn beenen
ik bibberde van koude en angst het onderhoud tusschen vitalis en barberin duurde geruimen tijd want meer dan een uur verliep er vr hij bij mij in den tuin kwam
hij heeft dus om kwart over eenen in de kerk kunnen zijn met de dieven men heeft toch meer dan een kwartier noodig om van hier naar de stad te komen zeide bob
wanneer wij allen in groot tenue waren haalde vitalis zijn fluit te voorschijn en wij trokken dan in geregelde orde het dorp binnen
en ik zag dat hij nog precies was als voorheen behalve dat er eenige takkenbossen in lagen ik riep mattia en nadat wij de koe hadden vastgemaakt begonnen wij met ijver de takkenbossen opzijde te leggen
de stal is ook dezelfde gebleven behalve dat ik er nu mijn brandhout in berg daar wij juist voor den stal waren gekomen deed vrouw barberin de deur open en op hetzelfde oogenblik begon onze koe
hoe hem dit nieuwe leven aanstond op die wijze deden we elkaar zooveel vragen dat we geen van beiden aan antwoorden dachten
wanneer de heer capi een muilband voor zijn neus droeg het zou nog gaan wanneer het een ander toestel ware dat meer in overeenstemming was met zijn vak maar dat volstrekt niet voor een menschenneus geplaatst wordt
maar daarvoor legden wij niet bij eene herberg aan bob hield stil in het midden van een bosch maakte dan de teugels los en hing het paard een zak met haver om den kop dien hij uit den wagen haalde
ik liet mijn wagen op de rails staan en ijlde naar de werkplaats oom gaspard het water is in de mijn wat een onzin er is een gat door de divonne geboord
ik had mij eene andere taak gesteld een ander doel dan den ganschen dag kolenwagens voort te duwen in de onderaardsche gangen der
onwillekeurig bleef ik stilstaan en staarde ik strak voor mij uit maar weldra werd mijn blik toch door één punt geboeid de rivier en de schepen die haar bedekten
ieder ander in zijne plaats zou mij allerlei vragen hebben gedaan maar capi was te goed opgevoed te goed gedrild om zich eene onbescheiden vraag te veroorloven
als wij met onze tong over de lippen streken proefden wij zout een bewijs dat wij de zee naderden weldra zagen wij een licht dat met regelmatige tusschenpoozen verdween om dan weder helder te voorschijn te komen
ge hebt toch zeker geld genoeg om van te leven en voedsel aan uw dieren te geven denk ik neen mijnheer rekent gij er dan op dat ik u al dien tijd huisvesting zal geven
uit deze gevangenis was het wel niet mogelijk te ontsnappen zelfs al werd men geholpen door een paar trouwe vrienden wat vermag de meest opofferende vriendschap tegen de kracht der dingen
het oogenblik was gekomen dat wij ons naar de markt moesten begeven ik maakte een lekker vuur aan met eenige beukenblokken die lang konden branden
al had hij kunnen spreken dan had hij zeker zijn wensch niet beter kunnen uitdrukken dan hij nu deed door de verschillende geluiden
de schoolmeester liep met ons mede en alle drie snelden wij voort terwijl wij bij elke werkplaats riepen redt u het water is in de mijn
ten prooi het zou een vreeselijke zaak zijn aan vrouw barberin eene koe te geven die geen melk gaf of geen horens had
het jonge echtpaar herkende ons en wij verzochten dat wij hen nogmaals zouden laten dansen men gaf ons een goed avondmaal en liet ons in de schuur slapen van daar vertrokken
om daar te wachten tot de groote rechtbank van gezworenen bijeenkwam die beslissen zou of ik al dan niet naar het crimineel gerechtshof zou worden verwezen
met dit koude weer en de middelen die ons ten dienste stonden het zou wel een wonder zijn als wij daarin slaagden
maar al heeft men geen lust om te praten dan heeft men nog niet altijd lust om te gaan slapen toen het licht was uitgegaan was het mij onmogelijk de oogen te sluiten
als hij een middel gevonden had om mij te doen ontsnappen zou hij er ook wel een gevonden hebben voor capi ik las het briefje nog twee of driemaal over daarna kauwde ik het fijn en slikte het door
en daar de opzichter niet tegenwoordig was om deze inbreuk op de wet te straffen antwoordden vier stemmen op deze vraag ik ik heb ze ook vervolgde de meester maar zij zijn vochtig
maar het lot dat ons tot hiertoe zoo gunstig was geweest werkte ons thans tegen en deed ons van plan veranderen wij hadden bepaald dat wij onzen tocht in tweeën zouden verdeelen en tegen het midden van den dag ons ontbijt zouden gebruiken
de schoolmeester verloor geen oogenblik zijn tegenwoordigheid van geest in dezen wanhopenden toestand en hoewel hij zelf zeer goed het hachelijke van de zaak inzag dacht hij slechts aan de middelen
naar den aalmoezenier van het ziekenhuis waarin barberin was opgenomen en eenige dagen later ontving hij ten antwoord dat zijne vrouw de reis maar niet moest ondernemen
en daar wij vrij waren om te doen wat wij wilden onder voorwaarde slechts dat wij eene goede som thuisbrachten nam ik het aan
ik zag een glimlach op haar schoon gelaat en toen meende ik hare oogen vochtig te zien worden maar daar zij op dat oogenblik zich over haar zoon heenboog en hem teeder met beide armen omhelsde
den anderen morgen stonden wij op met het krieken van den dag en begaven ons terstond op weg naar chavanon daar ik mattia dankbaar was voor de hulp
vroeg hij het viel mij onmogelijk hem openhartig te antwoorden en mijne geschiedenis hem te vertellen ik kom uit zijn land
wat hebt gij toch vroeg mattia daar daar hij kwam bij mij staan maar zonder op het dijkje te klimmen waarvan onze koe het gras at
en is hij dus niet zeer bereid om in zijn zak te tasten doodkalm hoort hij toe maar als hij bemerkt dat men hem geld komt vragen keert hij zich om en sluit zijne deur
zonderling de weg naar vrouw barberin scheen mij veel langer dan toen ik haar verlaten had en toch viel er dien dag een slagregen welken ik mij thans nog herinnerde
die beschenen wordt door het geluk dat ik toen genoot des avonds als het niet te vochtig was zetten wij ons voor de deur der woning neder
wat zijt ge nog jong men geeft om zich zelf genoegen te doen en niet voor het pleizier van anderen men geeft gaarne iets aan een aardig kind dat is nog de beste reden
ik had het laatste woord van den brief nog niet gelezen toen mattia opsprong met den kreet wij gaan naar londen ik was zoo verbaasd over hetgeen ik gelezen had
ik maakte vijf zoo gelijk mogelijke deelen en opdat er geen kruimeltje verloren zou gaan sneed ik die weder in kleine stukjes ieder kreeg dus op zijn beurt een snede
nu weet ge hoe gij teruggevonden zijt en hoe gij na dertien jaar weder uwe plaats in ons gezin inneemt ik begrijp best dat gij er u nog niet geheel thuis gevoelt
toen ik uit het rijtuig stapte ging ik naar mijn vriend bob die vr mij was opgestaan en reeds bezig was het vuur aan te maken
het was inderdaad een geluk geweest dat wij deze hut hadden ontdekt want wat zou er van ons geworden zijn in t midden van t bosch onder die sneeuw en met die koude
hij werd niet beter hij zuchtte en nu en dan snelde hij weer naar de verschansing en eerst na eenige minuten kwam hij weer bij mij
en door ons zoo te verdeelen verdienen wij veel meer maar ik verzeker u dat hij niets goed zal doen en bovendien zullen mattia en ik minder verdienen met capi bij ons zullen wij veel beter zaken maken
van bordeaux zouden wij naar pau gaan ons reisplan voerde ons over dat uitgestrekt moeras dat van de haven van bordeaux zich tot aan de pyreneën uitstrekt en de landes heet
een enkele zaak was duidelijk en klaar den anderen morgen bij het aanbreken van den dag moest ik wakker zijn en opletten tot zoolang behoefde ik maar geduld te hebben als mij dit mogelijk was
als ik onze koe hoedde op het gras langs de wegen of onder de boomen en door een stortregen overvallen werd dan kwam ze mij tegemoet en dwong me een schuilplaats op in haar wollen rok
die eraan trekt en zou zij hetzelfde niet doen als men haar met een speld in het lichaam prikt de kans op zulk een trap bracht eenige kalmte in de plannen van mattia en wij bleven aan dezelfde onzekerheid
is het ooit gebeurd dat gij met uw armen op tafel in slaap zijt gevallen en hebt gij ooit als allen en ned aan capi de kunst geleerd om wollen kousen te apporteeren die niet verloren waren
uit de manier waarop hij dit zeide bleek genoeg dat hij voor zich gaarne verminkt zou zijn geworden in de hoop dat hij dan een goed jaargeld zou krijgen
omdat wij te chavanon van vrouw barberin hadden gehoord dat mijne ouders mij zochten mijn vader vertaalde toen voor mijne moeder wat ik gezegd had
hij wierp eerst een blik om zich heen vr dat hij mij antwoordde garofoli is in de gevangenis men heeft hem in hechtenis genomen
daarop hoorde ik een zonderling geritsel tegen den grond en de muren als het kabbelen van doorstroomend water de plaats waar ik stond was echter geheel droog en dat geluid was mij dus onverklaarbaar
om ze naar chavanon te brengen en ze present te geven aan eene vrouw die mijne min is geweest en die ik nu mijne dankbaarheid wilde betoonen voor hare zorgen en een bewijs
geruimen tijd hoeveel dagen en weken weet ik niet liepen wij steeds recht toe recht aan nu eens een dal doortrekkende dan weder een heuvel beklimmende
dus hebt gij wezenlijk talent vroeg mijn vader laat me eens hooren wat gij kunt ik nam mijn harp en speelde een lied maar niet het napolitaansche heel goed heel goed en wat kan mattia
toen ik mijn armen ouden meester verloor die een goed man was ach is hij dood die oude muzikant ja en ik heb hem oprecht betreurd
en wij doorkruisten heel londen om in eene wijk te komen waar fraaie huizen stonden met groote deuren en straten met tuinen voor de gebouwen
hij moest spoedig sterven en na zijn dood zou james milligan eindelijk de erfgenaam worden van den titel en het fortuin van zijn ouderen broeder
ik nam spoedig een bord en de pannekoek gleed erin hij was voor mattia die zijn vingers zijn lippen zijn tong en zijn keel brandde maar dat kwam er niet op aan
maar dit kan ik verzekeren dat overal waar ik met lize gewandeld heb en waar wij te zamen speelden het land mij voorkwam eene schoonheid en bekoorlijkheid te bezitten
gij moet ons het spotten vergeven meester ik bezat toen nog niet de ondervinding die ik op later leeftijd verkreeg
het was reeds veel dat wij joli coeur hadden teruggevonden maar het was nog niet alles wij moesten nu ook de honden opsporen
de poedel had een oude soldatenmuts op den kop die met een lederen bandje om zijn kin was vastgebonden terwijl ik den grijsaard
ik ondervond dit thans eindelijk echter gelukte het mij daar ik mij niet liet afschrikken of terugzenden om te worden toegelaten bij hem dien ik zien wilde
och neen mijnheer zei ik gun mij het genoegen dat ik voor uw kind speel t is zoo'n lief kind hij zag mij aandachtig aan maar op dat oogenblik verscheen er een agent van politie
dat ik mattia aanzag zonder juist te begrijpen wat hij zeide daar barberin schrijft dat het engelsche advocaten zijn
zelden misschien nooit las ik een boek dat zoo rein en eenvoudig en toch zoo boeiend en vol afwisseling is als dit meesterstuk van hector malot
toen zij mij dus alleen met joli coeur zagen stoorde men mij bij herhaling in mijn spel om mij te vragen waar de italiaan bleef hij komt zoo straks en ik vervolgde mijn canzonetta
en over zijn voorname manieren waarmede hij ze behandelde maar weet gij wel dat ook gij die manieren hebt en men u naar uw voorkomen te oordeelen ook niet voor een armen drommel zou houden
riccardo de knaap met zijn marmotjes de zweep en vitalis mijn goede meester die gestorven was omdat hij mij niet verhuurd had aan den padrone in de straat
om opnieuw tegen mij aan te leunen zoo dikwijls hij bij mij kwam balde hij zijn vuist tegen me
ik beschouwde mij zelf natuurlijk als het hoofd maar ik geloofde me toch niet genoeg boven hen verheven om hen geen deelgenoot te maken van de ernstige omstandigheden waarin wij ons bevonden
al twintigmaal had bob medegedeeld dat het nu de laatste voorstelling zou zijn en twintigmaal waren wij weder opnieuw begonnen zoo wij moe waren onze makkers die veel meer hunne krachten moesten inspannen dan wij
en zekere kalmte volgde op de woelige drukte van den dag dan speelden wij onze zachtste liefelijkste stukjes die iets zwaarmoedigs en godsdienstigs hadden
in lange roode rijen en de lucht werd al somberder en somberder rook en mist vermengden zich zonder dat men zeggen kon wie de bovenhand had in dikte
t is waar de zieke was maar een aap maar welk een geniale aap bovendien was hij een makker een vriend van ons
ik moet erkennen dat ik ook eenige jaren geleden de vallei van de bièvre zeer schoon had gevonden men behoeft mij dus niet zoo onbepaald op mijn woord te gelooven
dat de schuinsche stralen der zon opving en slechts een door het gebladerte getemperd licht doorliet op sommige plaatsen was het water pikzwart alsof het opborrelde uit onpeilbare diepten
kom als hij een monster met twee hoofden of een dwerg was gij zoudt er dan niet over denken om hem naar het gesticht te zenden
maar hoe is t mogelijk dat gij ze kent riep hij verbaasd uit ik ken ze nog niet heel goed maar nu geloof ik wel dat ik ze zonder fouten zou kunnen opzeggen
wij plachten niet in de voornaamste herbergen onzen intrek te nemen in die welke door haar welvarend voorkomen eene goede ligging en eene goede tafel beloofden
eens ben ik daar reeds geweest men heeft daar een dokter een grooten man met blonde haren die altijd klontjes in zijn zak heeft het zijn wel gebroken klontjes want die zijn goedkooper
maar ditmaal toch had zij aan eene buurvrouw een kopje melk gevraagd en aan eene andere een stukje boter en toen ik des namiddags
daar zij niet geantwoord hebben op mijn roepen moeten zij ver weg zijn sprak hij bovendien moeten wij ons niet blootstellen aan t gevaar dat de wolven ook ons aanvallen
maar wij hadden ook ongelijk toen wij geloofden dat zij die ongelukkig zijn ook niets goeds hebben te wachten
dat zal nog eenige afwisseling in ons repertoire brengen en ons zelven eenig voordeel kunnen geven daarom gaat gij morgen alleen naar het terrein met
gij zult vernemen wat er van rémi geworden is als gij schrijft aan zekeren acquin vroeger tuinier thans in de gevangenis
ja uw honden en zoo spoedig mogelijk muilbanden capi zerbino en dolce riep vitalis meer tot het publiek dan tot den agent maar u kunt dat niet meenen
hoeveel hadden haar door de schacht kunnen verlaten of een schuilplaats kunnen opzoeken zooals wij al onze makkers omgekomen verdronken dood
ik vertelde hem zoo kort mogelijk wat hij verlangde te weten ik verlangde op mijne beurt eenige vragen te doen die mij op de lippen brandden maar ik kreeg er den tijd niet toe
welk een genot welk een geluk voor een hart als het mijne dat zooveel behoefte had aan liefde als ik arthur aanzag die bleek en roerloos op zijne plank lag uitgestrekt hoe dikwijls had ik hem dan zijn geluk benijd
hoe gaat het ermee vroeg bob zich omkeerende ik weet niet ik geloof goed beweeg uw armen en beenen eens riep bob ik lag op het stroo uitgestrekt en deed wat hij zeide
toen goot zij het in de pan en de boter die terugvloeide bij den stroom van deeg vormde er een rossen kring om
liever was ik ondanks mijn groote vermoeidheid vitalis gevolgd maar wanneer hij iets gebood dan was ik gewoon hem te gehoorzamen en ik bleef dus staan
en wij vervolgden zonder tijd te verliezen onzen weg om de zwaan in te halen en bleven overal maar juist lang genoeg om te slapen en eenige stuivers te verdienen
als de zee zoo blauw is zooals te cette gelijk ge me verhaald hebt zeide mattia maar als zij er uitziet als deze zee zoo geel en groen
hij snelde ons dan voorbij en keek vitalis aan alsof hij hem wilde laten zien dat hij er nog was zoo dolce en zerbino niet kwamen was het omdat zij niet konden komen
als wij in uw rijtuig kunnen zitten te parijs ben ik thuis en ik ken de goede plekjes hij kende die plekjes zoo goed
dat ik nog altijd zijn vriend was op dit oogenblik zelfs meer dan ooit maar inplaats van in de vrije natuur te komen reden wij nog engere straten in en hoorden wij het fluiten der locomotieven
en tegelijk floot hij om zerbino en dolce te roepen maar geen geblaf antwoordde geen enkel geluid verstoorde de doodsche stilte van het bosch en capi
dan zou ik het in woorden hebben moeten omschrijven en het met hem durven bespreken wij moesten maar wachten en wij wachtten al wachtende doorkruisten wij londen want wij behoorden niet tot die bevoorrechte muzikanten
achtergelaten omdat zij er de rhône niet verder mede kon opvaren de dame en hare twee kinderen waren met een rijtuig weggereden de andere bedienden waren gevolgd met de bagage
want als garofoli soms uw meester wordt dan zou mijn voorbeeld u van nut kunnen zijn signor garofoli is mijn oom en hij heeft mij uit liefdadigheid bij zich genomen
in die grot had de wind eene groote massa verdorde dennenaalden bijeengedreven beter konden wij niet verlangen
en dit kon zeer groot zijn ons paard dat flink gemend werd door bob legde intusschen in vliegenden rit den eenzamen weg af
om mattia op de hoogte te brengen van diens toestand ik was vlak bij de rue de lourcine en ik had maar weinige schreden te doen om het huis te vinden waar ik eens met vitalis geweest was
maar er kwam geen antwoord vitalis was radeloos terwijl ik zelf innig bedroefd was arme joli coeur toen ik aan mijn meester vroeg of hij dacht dat de wolven ook den aap hadden
want nu gold het niet zulk eene dwaze beschuldiging als toen men meende dat ik eene koe had gestolen als mijne onschuld was gebleken zou ik dan niet de smart ondervinden
nam mijne hand en drukte die zoo innig dat ik ervan ontroerde gij zijt een goede jongen zeide zij als ik deze kleine geschiedenis wat uitvoerig verteld heb
en hij zong in het engelsch een droefgeestig lied nu weende mevrouw milligan bepaald en toen zij zich ophief zag ik hare tranen op de wangen van haar kind toen kwam ze bij mij
dat kind heeft een goed hart zeide hij terwijl hij met zijn vinger naar mij wees hij is niet zooals jelui die allen groote schelmen zijt en om je makkers ongeluk en mijn verdriet lacht
gij hebt ons dikwijls verteld begon hij eindelijk dat gij niet wist wie vitalis was en dat gij bij u zelf dikwijls verwonderd waart over de wijze waarop hij de menschen aanzag
maar zij hadden niets gezien behalve het open raam waardoor de dieven waren ontvlucht daarna hoorde men mijne getuigen bob zijne makkers den herbergier
toen ik niets kon ontdekken dat mij de nabijheid van een of ander dorp deed vermoeden luisterde ik met ingehouden adem of soms eenig geluid het loeien van eene koe of het blaffen van een hond een boerenwoning mocht verraden
maar ik heb wel iets anders te doen mijn kastanjes wie zal ze drogen ik verzoek dus den ingenieur om weer naar boven te gaan het is om te lachen goedendag mijnheer de ingenieur
evenals zij in de diepte gestort zijn want de waterval was een stortvloed geworden toen wij de eerste laag bereikt hadden
ik vatte de hand van den agent om hem te verhinderen het kind een tweeden slag toe te brengen hebt gij zelf ook den agent geslagen
zij had dacht mij beter gedaan met haar gift op het bakje te leggen maar ik deelde aan vitalis haar wensch mede terwijl capi onderwijl bij ons kwam de tweede inzameling had nog minder opgebracht dan de eerste
dan weder was de hemel helder en de scherpe noordenwind scheen het merg in onze beenderen te verstijven
barberin was toen teruggekeerd en had zich aan de glacière vervoegd en daar vernomen dat die tuinman in clichy gevangen zat hij was daarop naar de gevangenis gegaan
een donzen dekbed op het ledekant vitalis stopte mij tot mijn neus daaronder doe je best zoo warm mogelijk te worden zeide hij hoe warmer hoe beter
dat hij niet had behooren te zijn op de plek waar hij gekwetst werd weigerde de aannemer hem elke vergoeding
hij niet met dezelfde gewaarwording als ik de wondervolle schoonheid van den nacht gadesloeg begon hij zich spoedig te vervelen en wilde hij naar buiten
t is evenwel doodeenvoudig ik ben niet altijd geweest wat ik nu ben voorheen in mijne jeugd dat is dus lang geleden ben ik ja ben ik
zij leefden nog en men kon hen redden het nieuws verspreidde zich met bliksemsnelheid door de stad en een nog talrijker en nog ontroerder menigte dan den dag van het ongeval snelde naar de truyère vrouwen kinderen
wat ons nog ongeruster maakte waren de zonderlinge verhalen die wij in de herbergen hadden gehoord sinds wij ons in het hoofd gesteld hadden om eene koe te koopen
maar bob wilde niet dat mattia dit verhaal thans deed neem de teugels zeide hij tot mattia
dit duurde tot bij middernacht ik maakte nog altijd geluid op mijn harp maar ik wist niet meer wat ik speelde en mattia wist het evenmin als ik
vr ons was er slechts een getralied hek en achter ons een blinde muur waarop wij geen acht sloegen ik had zoo luid ik kon het eerste couplet gezongen van mijn napolitaansch lied
en houd ze stevig vast dan zal ik den wagen z in orde brengen dat men hem niet aan de barrière herkent het was een wagen met eene witte huif overspannen die op hoepels rustte
eerst kostte het me moeite om mijn vraag aan den man te brengen want barrabaud en zijne vrouw waren samen bezig de een om een groene klomp door te hakken
verijdeld waren mijne schoone droomen en mijne wenschen en kent gij niemand aan wien barberin misschien iets meer kan hebben verteld dan aan u
voor ons nog van het meeste belang was waren de vijf of zes gebakken steenen die in een hoek lagen gerangschikt en een haard vormden vuur wij konden dus vuur maken t is waar dat een haard alleen niet
dan hij ooit geweest was zijn karakter of liever zijn omgang met mij had in dit opzicht een groote verandering ondergaan
werden wij zeer beleefd ontvangen door een knecht in een zwarten rok met eene witte das die ons naar onze kamer bracht wat was dat eene mooie kamer
want alleen door het verkoopen van de koe kon men barberin tevredenstellen er kwam een koopman en na roussette van alle zijden bekeken en betast te hebben
had hij een driemaal langer weg af te leggen dan zij die de torens van de kerk notre-dame te parijs beklimmen maar terwijl de trappen van de notre-dame gemakkelijk op en af zijn te gaan daar zij recht gebouwd en goed verlicht zijn is dit in de mijn niet het geval
keert terug riep hij en geef mij een uwer lampen dan zal ik u daarheen brengen gewoonlijk lachte men om hetgeen hij zeide
eindelijk waren er ook zonder masten zelfs zonder zeilen maar die hadden een schoorsteen waaruit een dwarrelende kolom van rook ten hemel steeg
het liep niet erg goed had vader acquin gezegd het liep en dat was voldoende nu en dan moest ik eens aan de wijzers duwen dat zou ik van tijd tot tijd doen en als dat niet hielp zou ik het zelf wel eens nazien