AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zijn gezicht omhoog zijn linkerhand in de myne en met de rechterhand uitgestoken
stroohoed ja m'nheer een pauze allerernstigst kijken zeelkaar aan stroohoed ik ga bij me zelf na dat u nu
zij worden door een vrouw bestuurd en alhoewel ze door een raad van oudsten ter zy de gestaan wordt wordt haar heerschappij verondersteld onbeperkt te wezen
moge god haar nabij zijn haar en hun en ieder eenvoudig hart en alien die naar t jeruzalem hunner kindsheid wederkeeren
die met roode aangezichten en vroolijke stemmen vragen wat zeeziekte eigenlijk toch inheeft
maar zich als t ware schikkende naar den aard van datgene wat ze naar binnen werken
alien tegelijk hiervan overtuigd dat ze afgesproken hadden om haar vrijer te bestelen stil en eenzaam als ze nu binnen die muren geleefd hadden waren ze mooi opgegroeid
dat in deze buurt een zonderlinge manier heerscht om eenjong paard te dresseeren ziehier hoe dit in zijn werk gaat men vangt het
ze zagen er erg bedroefd uit en zouden den ernstigsten bezoeker tot schreiens toe hebben kunnen bewegen
die door de oudsten beheerd wordt hebben zij bekeerlingen gemaakt onder menschen die nogal wat in de melk te brokken hadden en matig en zuinig zijn dan spreekt het vanzelf dat dit fonds bloeit
dat het een aard heeft voor en aleer wij in deingewanden van t schip afdaalden waren we van t verdek
de eerste machinist heeft duidelijk gezegd dat er nooit zulke tijden waren hy bedoelt er het weer mee en vier goeie handen zijn ziek en hebben t op moeten geyen
die zich in t bijzonder tot zeevolk richtte en eens zelf een zeeman was ik vond zijn kapel in een van de nauwe oude straten
en zijn strekking om t karakter der arbeidende klassen te verheffen of neer te drukken
alweer kijken ze elkaar aan en nog ernstiger dan te voren bruinhoed ik gel oof dat de wagen vandaag nogal wat over zijn tijd aankomt
ook kreeg hij nog menigen anderen heilzamen raad waarmee hij naar huis ging niet weinig ontevreden over den ongunstigen afloop van zijn stap
nu kan t wel gebeuren dat de een of andere jongeheer die zijn maag wat al te zeer overladen
zelfs om t ledekant noch voor de ramen hangen er gordijnen ze had evenwel n buitengewone weelde in den vorm van een geschilderd houten
en behalve dat de engelsche officiers die een groot deel van de maatschappij in iedere stad uitmaken gewoonlijk aan de regimentstafels eten
maar nooit ontdekte ik dat de teere gemoedsbezwaren van zulke brave hendrikken onder de logementhoudershen aanspoorden om dan ook tusschen de qualiteit van t geen men bij hen krijgen kan
het is een oude gevangenis en geheel en al een inrichting voor schansgravers op dezelfde leest geschoeid als ik reeds beschreven heb
weet niet om welke reden wel bijna onafscheidelijk schijnt te wezen van dezen handelstak in alle zaken gaan zij hun eigen bedaarden gang
dat zijn altemaal van die kodmenijspraatjes waarmee ik dit hoofdstuk niet noodeloos wil verlengen
waardoor veel alarm veroorzaakt was geworden onder de families van die personen welke den geheelen nacht op de been waren geweest om de rust der stad te bewaren
en werden na t vieren en spann en van eenige kabeltouwen vastgemaakt nauwelijks wasde trap uitgestoken om ons te gemoet tekomen
op ieder punt dat er maar betrekking op had zoo vroeg hij me wat die jas wel kostte en waar ik ze kocht en wanneer
en ik geloof dat ik hier zonder vrees voor vergissing gerust mag bijvoegen de meesten van hen die daar aan de een of andere fatsoenlijke
waarvan de eigenlijke naam carondelet doch de spotnaam vide poche leege zak was en spraken af dat de packet ons daar af zou wachten
kortom t was een volkomen beeld van de justitie die zich uit gebrek aan klanten uit de zaken teruggetrokken haar zwaard en schaal verkocht heeft en nu met de beenen op de tafel op haar doode gemak ligt te rentenieren
direct koers zettende naar deglorie deshemels waar men noch storm noch vuil weer kent waar de goddeloozen geen kwaad meer kunnen brouwen de vermoeiden uitrusten
in de verte er is brand en wat die roode gloed aan den overkant daar is ook brand en wat beteekenen deze verkoolde en zwart berookte muren waar we voor
en eindelijk hun oude moeder en wat nu wel de arme oude stumper heeft in dat vreemde land rust noch duur
uit de g'eulen in de heuvelen buitendien van alle kanten omringd met gedenkteekenen tot eor van washington
enop een avondpartij soupeert men zelden later dan om elf uur zoodat men in den regel zelfs van zoo'n partij voor middernacht naarhuis gaat nooit kon ik eenig verschil ontdekken
en wat haar zedelijk karakter aangaat biedt het waarlijk een schoon schouwspel aan haar bestendige blijmoedigheid haar levenslust haar ruimhartige liefde haar gul vertrouwen haar medelijdend gevoel
ja werd haar tot een droefgeestig genot daar de hoot tegen den avond aankwam zeiden we die goede beste oude vrouw
die daaromtrent jaarlijks een verslag uitbrengen aan de corporatie de behoeftige blinden van dien staat worden kosteloos opgenomen
als t geluid door t huis weerklinkt en zenuwaohtige reizigers niet weinig van streek brengt er is ook een ordinaris voor dames en een ordinaris voor heeren
uit de koninginne stad van de wereld die naar t scheen philadelphia was maar hart had ze niet voor dit westersche land nu daar bestond dan ook wel reden toe
op deze woorden sloeg majoor gaily die een rotting in zijn hand had den heer arpin dwars over t gezicht waarop deze een dolk uit zijn zak haalde en den majoor in den onderbuik trof
weinig of niets kosten worden er gedurende iedere zitting marianne's bij de vleet in bevelina's veranderd men vertelt dat bij gelegenheid van eenbezoek van generaal jackson of generaal
nu onze slaapkamers deze vond men onder zekere lange rijen heel dunnetjes gewitte cellen aan weerskanten van een sombere gang
de suite van kamers op de benedenverdieping was verlicht en een militair muziekkorps speelde in de zaal
men noemt deze menschen kwakers naar den eigenaardigen vorm hunner godsdienstoefening bestaande uit een dans door mannen en vrouwen van allerlei leeftijd uitgevoerd
in dezelfde buurt is de hoeve van long island waar jonge weezen grootgebracht worden ik zag het niet
het gedachtelooze oog het woeste gezicht het zwaarmoedige plukken aan handen en lippen
mocht ze bijgeval gelijken op de dame die in dat bankje zat dan bewijst men der menschheid een grooten liefdedienst door haar zooveel mogelijk achterbaks te houden
eeneroogenblikkelijke teleurstelling of spijtigheid wilden benevelen bij zoo gedisponeerde personen nu ging natuurlijk de eerste verbazing hierin over
en dat midden in al die ongezonde dampen die daar hangen om de matbrandende lamp waar ge ons mee
waar de volgende bijzonderheden in voorkomen gouv baggs werd vrijdagavond de zesde terwijl hij in zijn kamerinzijn eigen huis te independence zat
pen pin maken en daar ik zorgde dat het voorwerp zelf gedurig in zijn hand kwam
aan wiens vernuft en uitstekenden smaak alleen dit alles is te danken heeft zich bij meer dan een hachelijke gelegenheid op de verdienstelijkste wijze onderscheiden
plotseling springt hij op hij wil weten of er nog een man in zijn nabijheid is of er nog zoo'n eel is aan weerskanten van de zijne
en om die reden zijn ze dan ook uit iedere eel weggenomen en kan je alleen de moeten zien waar ze gezeten hebben
door d e tusschenkomst van den raad van eer werdde uitdaging ingetrokken en het geschil vriendschappelijk bijgelegd
laat in plaats van sterren en strepen zoo'n nietige veer in den wind wapperen vervang de straten en pleinen door wigwams en al moge de lijkzang van een honderdtal flere krijgers door de lucht
op eens en onheiispellend ten antwoord geeft ik hoop het om t schip op dit gezegde daalt onze trage heer oogenblikkelijk nog lager in de algemeene achting
maar niettemin gevoelde ik t diep o zoo diep de kinderen waren aan hun dagelijksche bezigheden in verschillende kamers behalve een stuk of wat die al vrijaf hadden
en slaan dermate de oogen neer voor de bezoekers dat haar cavaliers alleen maar de dikke haartjes harer oogleden kunnen zien maar nu begint net dansen
de beleefdheid van den gezagvoerder had mij aan een plank geholpen in een hoekje dicht bij dit roode gordijn
waar een levend voorwerp in een roodbruin bankje het opzicht voerde de oudste zei dat het een vrouw was nu ik wil gelooven dathet een vrouw was
en van dien passagier vertelt men dat hij dagelijks zijn flesch champagne leeg drinkt en hoe hij dat doet want t is maar een kantoorbediende dat weet niemand
de zorgelooze droomerige vuile slons en met pleizier zou ik naar dat eerste specimen gekeken hebben de kamers waar z in werkten waren even goed onderhouden als zij zelven
of iets gebruikte hij was er met een groot vraagteeken in ieder oog twee in zijn gespitste ooren nog twee in zijn wip neus en kin
meer op ohs gemak gekomen gingen we om drie uur s morgens weer naar beneden den volgenden dag stond ik me tegen half negen aan te kleeden
en in zijn kousen de gematigde hoogte van zeven voet acht duim bereikt nooit bestond er een menschenras dat de geschiedenis zoo ten eenenmale logenstrafte
totdat ze dicht naast hen kan zitten hun hand vast kan houden en door middel van teekens met hen spreken kan wat haar verstand betreft is het niet onaardig
en naar de gezichten keek van de menschen die er in zaten trachtte ik mij de gedachten en gevoelens voor te stellen die zij in hun tegenwoordigen toestand zouden koesteren
hij werpt zich op zijn bed en ligt daar ten prooi aan de wanhoop van lieverlede wekt de onverdraaglijke eenzaamheid en kaalheid der plaats hem uit deze bezwijming op
tegen de klippen aan wel nog niet ziek maar op t punt van t te worden het is de derde morgen
en terwijl de passagiers hem wantrouwender dan ooit aankijken fluisteren ze onder elkaar dat hij een ezel is
en altemaal betrekking hebben op gebeurtenissen die voorvielen terwijl ik daar was evenals in de voorgaande ben ik het die ook in deze uittreksels onderstreept heb
we hadden ons te dien einde tegen den middag naar een zekere voorstad portland genaamd te begeven waar de boot een kanaal door moest dathaar natuurlijk eenigen tijd op zou houden
zich troostende met de overweging dat er nu weer een snuit minder is om zich aan koolstronken en andere dergelyke lekkernijen goed te doen
die evenals de krijgsknechten deden die den zaligmaker der wereld bespotten en doodden levende ledematen breken
en een geschiktheid om die walglijke ondeugd in al de ontelbare variteiten van haar eeuwigdurendekleerenkaste betrappen
der machinekamer in een rookerig groepje bij elkaar hokten en daar fluisterend met elkaar stonden te praten
als men zegt dat donder bliksem hagel regen en wind alien hun uiterste best doen om de overhand te verkrijgen
zijn particuliere instellingen van liefdadigheid ontstaan die zonder voorbeeld in de geschiedenis der aarde
telegrafen werkten vlaggen opgeheschen werven kwamen voor den dag schepen kaaien die van menschen krioelden geluid dat niet veraf kon zijn
wat een uur voor den eten dezekajuitbinnen engingen dan op sofa's liggen om een beetje op ons verhaal te komen
kom laten we deze preekmethode van den heer taylor nog wat nader verklaren als hij nu zijn tekst toepaste op de eerste bijeenkomst zynerhoordersen
ook voor hetgeen hij meer verdient dan zijn kostgeld bedraagt zoodat al wat hij meer verdient dan een dollar per week voor hem zelf zal zijn
tot een goed einde gebracht en hij vreesde dat dit wel nooit zou gebeuren want wat vermochten eenstukof watlndianen tegenover zulke uitgeslapen kooplui als deblanken
in zijn eigen huis werd hij door een vijand een zekere rose omsingeld hy sprong zijn bed uit greep zijn geweer en vloog in zyn nachtkleeren het huis uit
en sommigen van de bemanning waren bezig met het innemen van de melk of met andere woorden met het aan boord brengen van de koe
verder vermaanden de heeren hem om zich van bedwelmende dranken te onthouden iets wat hij stellig zou kunnen doen als hij dit maar ernstig wou
zich liever in stukjes lieten hakken dan dat ze in de verte op de mogelijkheid zouden gezinspeeld hebben
al was het een plaats geweest die zich door haar nare somberheid onderscheiden had maar ik nam een allerpleizierigsten indruk mee
van vleesch bij voorbeeld en van groenten van speenvarkens kalfskoppen bij de vleet ossenkalfs en varkensvleesch en gevogelte van allerlei soort
daar hield hij op de manier die ik zoo even beschreven heb op eens met zijn bijbel onder zijn arm op en ging daarna in dezer voege voort wie zijn deze
s morgens om acht uur stappen we in een groote diligence waarvan de kolossale wangen zoo erg rood en volbloedig zijn
hem by zijn naam wordt het donkerder dan begint zijn weefgetouw te leven en zelfs dat zijn troost is een afzichtelijke gestalte die hem tot het aanbreken van den dag beloert
een gevaarlijke wond in den onderbuik werd toegebracht uit de bij new orleans van gisteren vernemen we dienaangaande de volgende bijzonderheden
zegt een andere passagier ja m'nheer en om nu die loffelijke daad te erkennen zegt de heer met den stroohoed op zijn beurt ja m'nheer tot hem
met haar magere witte hand door een spleet in den muur heengestoken den een of anderen menschlievenden mensch om hulp wenkende
sharkey gaf zich bij de autori teit aan maar bedacht zich later en ontvluchtte
in t bosch waarvan de plantengroei even dampig is en schadelijk als die welke men op de oppervlakte van stilstaand water aantreft
geratel van rijtuigen maakt hier plaats voor den doff en dreun van karren en wagens die uithangteekenen
en de droge heeren die zoo lang als ze waren op de banken of met hun gezichten ongemakkelijk op de tafeltjes lagen te dutten of de kajuit open neer wandelden
daarentegen buiten kijf tot een geheele reeks van verkeerdheden aanleiding geeft bij wijze van toepassing op t geen ik voor t stelsel der eenzame opsluiting gzegd heb
de kaarsen werden opgestoken en men hoorde in het eerst niets dan het heen en weder loopen van den haast bestolene intusschen was er een persoon naar de policie gezonden
ik wilde u hartelijk dank zeggen en doe dit neem het niet euvel op liever buiten de tegenwoordigheid mijner tante neen antwoordde hem van de wall ik neem je dat zoo erg kwalijk niet je tante is een goedhartig mensch eduard trachtte zich vruchteloos eene flaauwe voorstelling van een niet goedhartig mensch te scheppen
ik zou hem niet herkennen prevelde hij en dreigend hief hij de vuist op tegen den niets kwaads vermoedenden joseph ik dacht dat deze er genoeg van zou gehad hebben maar ik alléén schijn niet hard van huid te zijn
eigenlijk was zullen wij in het midden laten en van de wall volgen die met stoïcijnsche bedaardheid den brief digtvouwde met eene totale verachting voor het pas ontvangen epistel vervolgde hij de gedachtenreeks die hij bezig was der vergetelheid te
elke dag vervliegt en steeds geen tijding klaagde hij bedroefd knikkende tegen zijne dochter die in zich zelve gekeerd nederzat helaas er is wel reden tot ongerustheid merkte cajefax aan
naderde het reeds koude ligchaam drukte dit een kus op het voorhoofd en legde het op de baar de tranen die hij stortte bij het lijk van den man die hem altijd zoo liefderijk verzorgd had die hem bemind had alsof hij een eigen kind was geweest
moet ik dan in een tranenvloed gaan neêrduiken neen maar laat ons liever bedaard spreken zeker laat ons eens ernstig spreken joseph wreekte zich op het ontredderd humeur van zijn vriend door snel en aanhoudend aan zijne sigaar te trekken waardoor hij het effect van een nevel tusschen zich en zijn vriend te weeg bragt
of de weduwe van de pleyes in rouw gedompeld te zien afnemen in krachten onnoodig is het ons langer bezig te houden met karakters als raalte of van de wall zij waren noodig tot de ontwikkeling van eduards wonderbare en rampzalige
moedeloosheid wezenloosheid maakten zich van hem meester de geestkracht begaf hem hij leed niet meer want verstijfd lag hij neêr slechts een aanhoudend trillen bewees dat zijn lijden nog niet geëindigd was dat deze verdooving spoedig plaats kon maken voor een begin van waanzin
zamen klonk het op eens dag kriel was de groet van dirk terwijl hij met den voet een manken stoel naar zijn gast schoof wat zet je allemaal hannekemaaijersgezigten zeî kriel die de groote beleefdheid voor zichzelven had om die zure gezigten niet als een gevolg van zijne komst te beschouwen
slechts een jaar les gehad en nog wel van een meester die doof was gaf van duin ten antwoord die begon te gelooven dat zijne dochter een kustlicht in de muziekwereld mogt genoemd worden
wanneer al niet een soort gezwel ter hoogte van zijn vestzak te kennen had gegeven dat daar een kunstuurwerk huisde waarop naar de dikte te oordeelen allerlei dingen stonden die men bijna nooit noodig heeft als de phases der maan de datum die altijd in de war was en meer wetenswaardige zaken welke een familiestuk opluisteren
maar hij bedwong die ongepaste gewaarwordingen en volgde zijn geleider krommer dan esopus ooit geweest was en met eene grijns over zijn gezigt zoo als de schaduwbeelden zelden leelijker hebben vertoond vol nieuwsgierigheid wat gewigtigs men hem zou hebben mede te deelen wachtte de beval den vreemdeling af
als alle jonge kerels zoo dachten zou je eens wat anders zien als men den slag van waterloo heeft bijgewoond kan men meêpraten daar ging het niet frisch toe ik heb regt van spreken maar denk je dat ik die saaije rust verkies bah
hij bestelde met eene stem die tot stille verbazing van raalte niet meer beefde eene flesch champagne waarop de ridmeester den knecht voor een vlegel uitschold omdat deze hèm niet gaauw genoeg bediende hoewel hij volstrekt geene flesch besteld had
daar dit zoowat het eenige was had de pleyes niet veel keus maar hij was met zijne geroofde gezellin aan de eerste vervolgingen ontkomen tot zijne eer moet gezegd worden dat hij volstrekt geene verleidingsontwerpen had gesmeed hij wilde den ouden heer slechts dwingen zijne toestemming te geven verder gingen zijne bedoelingen niet
had groote doffe graauwe oogen zijn hoofdhaar was naar achteren geplakt en deed zijn platvlakkig gelaat met bijna platgehamerden neus nog wat vooruitspringen daarbij zat zijn jas hem om de leden alsof die sedert onheugelijke jaren halsstarrig was blijven krimpen
ik heb reeds gegeten gaf de vrouw ten antwoord maar houd ons dan een oogenblik gezelschap vervolgde hij terwijl hij zijn togtgenoot een veelbeteekenenden blik toewierp
de vlugtelingen hadden inmiddels het geluk een rijtuig te bekomen in de naburige stad hielden zij stil voor een hôtel dat den wreidschen titel in het rustende hert jaren lang met eere gedragen had
er moet een eind aan komen sprak zij george een ongeluksvogel dat begrijp ik ook was het begrijpelijke antwoord doch met geweld zal t niet gaan want hij schiet een van ons beide natuurlijk een stuk lood in de huid ja en denkelijk het eerste mij sprak de roodharige man op overtuigenden toon
redeneerde op deze wijze een geruimen tijd door en verhaalde allerlei dwaze avonturen waarbij het begin van de scène die hij vertelde niets was
deze had haar naauwelijks de deur zien digtwerpen of vol vrees voor den naderenden storm bedacht hij hoe zijne toornige vrouw toch aan het verstand te brengen dat hij de liefderijkste bedoelingen had gehad
naauw had men dit moordtuig ontwaard of de geheele bevolking stoof onder de kreten moord doodslag dieven uit elkander eene van die vrouwen schranderder dan de anderen had de ingeving naar den burgemeester te rennen en hem mede te deelen dat er een woest mensch was gekomen die de kinderen mishandelde en de dorpelingen
de beide paarden stoven tegen elkander hij rigtte een woedenden slag naar het hoofd zijns tegenstanders maar hoe snel zijn wapen de lucht doorkliefde eduard ving den houw op en zijn kling volvoerde de straf van den
hij besloot dus gelaten zijn geleider te volgen eigenlijk had hij dol gaarne willen terugkeeren maar hij zag zeer juist in dat hij niet zoo gemakkelijk van zijn medgezel zou afkomen
er dien avond tot groote ontstichting van laatstgenoemden die ijselijk verlangend scheen om glorierijke daden te verrigten maar tot groote vreugde van eduard geene gelegendheid tot vertrekken meer was werd de volgende morgen voor hun vertrek bepaald
hartelijkheid doet mij aan betuigde hij ja mij ook voornamelijk mijne lachspieren voegde louise er bij george een ongeluksvogel gij schijnt niets naar waarde te willen beoordeelen van dit edel jong mensch zulk eene hartelijke
het noodlot had hem den eenigen getuige van de misdaad niet te vergeefs op het spoor van den schuldige gebragt zoo dikwerf hij de beval gezocht had was deze hem telkens ontsnapt
gij zult mij toestemmen dat er vele gevaren en ontberingen aan uwen stand verbonden zijn merkte hij aan dat maakt er juist het schoone het romantische van uit bulderde
had nog een negatieven ouderdom en was dus lang niet in aantogt toen zijn vader den terugtogt uit rusland als majoor mede maakte en zoo als bekend is het was toen de tijd niet dat dit baantje bestond in nu en dan eens op een paard te klauteren eene blinkende sabel te zwaaijen
op den loop eener pistool in te gaan daartoe ontbreekt velen den moed maar niettegenstaande dezen oogenblikkelijken schrik zag eduard zeer goed in dat tot hun verderf besloten was
pas was men daar aangekomen of de burgemeester verscheen en plaatste zich op een hoogen stoel terwijl hij met veel eigenwaarde in het rond zag als een papegaai op zijn stok cajefax begon hevig te schelden op de boeren die hem met zoo weinig eerbied behandelden en gelastte zijn dienaar ook tegen dat ellendig gespuis uit te varen
toch werden zijne woorden overschreeuwd door de daverende applaudissementen waarmede zij bedankt werd voornamelijk door de beide galante snaken nu werd den heer die uit beleefdheid het blad had willen omkeeren hoewel op de eerste bladzijde de titel op de tweede en derde het lied en onder de derde bladzijde het woordje
ofschoon zijne teedere zorgen weinig indruk maakten moest louise die opmerken en het griefde haar dat zij haren aanbidder geene hoop kon geven op zekeren avond zat van duin bij de jongeluî zooals hij hen altijd noemde
maar de oude heer had haar zoo aangenaam verrast zou zij het hem niet eens betaald zetten zelfs van duin bedroog zich in het aanmoedigend lachje van zijne dochter hij had den welbespraakten minnaar wel willen toeschreeuwen ga zoo voort je zult zeker overwinnen
alweder een vijand des volks minder riep kriel zegevierend uit is hier niet eene madam waar die zich verstoken heeft wacht maar riep teun die over zijn vriend diederik heen gebogen waarnam hoe de schelm bezig was zijn levenslicht uit te blazen
van de hartklopping die zij bij het wederzien waarnam en van het gevoel dat haar toen bezielde doch dat zij zoo goed had weten te verbloemen had zij zich ook geene rekenschap kunnen geven het gezelschap van eduard was haar aangenaam geworden zonder dat zij zelve wist waarom
gij zult naar de diligence gebragt worden en hier wachtte hij even toen zeker van zijn effect zeide hij op een langzamen plegtigen toon en elke lettergreep voorkaauwende met betrekkelijk even groote tusschenpoozen als een boekhandelaar neemt tusschen de afleveringen van een werk dat hij uitgeeft
iedereen had min of meer met die onbemiddelde wezens te doen behalve zij die zelven in een gelijksoortig geval verkeerden en dus voor eigen rekening genoeg te kermen hadden en ook de heer van de wall die daarin op dat oogenblik vele menschen navolgde dat hij niets dacht
er was dus een wonder gebeurd eene bovennatuurlijke hand had de deur opengetooverd op eens herinnerde hij zich den zamenhang en met afschrik dacht hij aan de verschijning van
door de verhitte verbeeldingskracht van eduard gaf hem dit telkens den indruk alsof de deur zich bewoog zijn toestand werd verschrikkelijk hij had dat licht zoo noodig over zijn wapenbroeder heengebogen bespiedde hij al diens bewegingen
welk eene hartelijke vrouw niet waar voortdurende stilte men reed een hek voorbij de brave man begon kwaadaardig te worden en op die wijze reden zij zonder de minste woordenwisseling den langen weg over
met bijna bovenmenschelijke inspanning gelukte hem dit toen hij uit zijne verdooving ontwaakte had hij den aard zijner wonde willen nagaan en die wat verbinden doch de duisternis had hem niet veroorloofd dit naar eisch te doen
zoodra de beide booswichten door den nood gedrongen werkelijk besloten alles te wagen om den beiden jongelingen voor goed het stilzwijgen op te leggen zou de nutteloosheid van zijn vuurwapen spoedig blijken en hij zou het niet tegen hen kunnen uithouden
hij nam de pistool van joseph en onderzocht die doch zoo als hij verwachtte zij was niet geladen hij had zijne gewone bedaardheid herkregen snel overzag hij het terrein hij beraamde een plan van verdediging en kreeg eenige hoop hun beider leven met vrucht te kunnen verdedigen
het leven bij zijne tante begon hem zeer te verdrieten en hij nam een kort besluit als mijn oom het mij wilde toestaan zou ik gaarne van uw vriendelijk aanbod gebruik willen maken oom bragt niets in het midden en tante van de wall vond het denkbeeld subliem
maar toch hopen wij u zoo te recepiëren dat gij geen berouw zult voelen opwellen onder onze dakgebindten een oogenblik te hebben vertoefd gij zult zoo hopen wij uw veelgeaehten en edelaardigen vader verzoeken mede te komen
is het zaak den jongeling wat meer liefderijk te behandelen ik ben overtuigd van zijn goed hart en als ik hem de zaken bekend maak sta ik er u voor in dat hij zich geen oogenblik bedenken zal het ons met hart en ziel ten gebruike te geven eduard is onbaatzuchtiger dan gij wel denkt
geen woord werd gesproken de buitendeur werd geopend en tot zijne onuitsprekelijke blijdschap bevond eduard zich in de vrije lucht zonder zich verder om zijne lotgenooten te bekommeren snelde hij voort hij was gered
niets dit woord werd zoo uitgesproken dat hij beter vond niet langer uit te vorschen van wien de brief kwam haar uiterlijk verdreef zijn oorspronkelijk denkbeeld dat deze letteren van den jongen indringer mogten zijn
hij kon het woord niet volbrengen zoo weinig smaak in een meisje dat zelve musiceerde was hem onverklaarbaar hij wilde intusschen zijne gedachten niet verder ontwikkelen
het is hier immers logement vervolgde joseph met het taaiste geduld terwijl eduard voordurend bleef stilzwijgen ik zal zien of ik je bergen kan liet de oude vrouw eindelijk hooren
de andere kant bood nog minder heil aan hij besloot voorloopig niet te vlugten wilde hij echter in dit huis blijven dan moest hij zijne belagers in den waan brengen dat hij ontvlugt was hij rukte dus de gordijnen van de ramen bond ze aan elkander en bevestigde het geheel aan den poot eener secretaire die tusschen twee vensters stond
hetgeen natuurlijk bij gissingen bleef daar in de dames ook van het systeem waren dat er over het algemeen meer heil in steekt te laten gissen dan te laten begluren doch het uiterlijk in het midden gelaten was het een lief gul hartelijk mensch
ja antwoordde george op langgerekten toon terwijl hij bedenkelijk het hoofd schudde dat ja moest beteekenen t spijt me beste vriend maar het zal toch moeten maak hem gerust wakker het zal hem aangenaam zijn wanneer gij hem doet ontwaken
daar was toch evenzeer als hier eene geheele legerafdeeling uit de stad te verdrijven bragt hij die eerst het woord had opgevat er tegen in george een ongeluksvogel gij vergeet geheel en al de citadel als chassé het in zijn hoofd krijgt schiet hij de geheele stad plat
gelijk de vrouw zoo bij uitnemendheid werpen kan eduard gaf dadelijk aan die uitnoodiging gehoor en trad de huiskamer binnen hij kon zich niet voorstellen zoo digt bij het dorp te zijn waar hij zulke verschrikkelijke uren had doorgebragt z was de lieve kamer in tegenstelling met het moordhol dat hij op zulk eene
heden is het gunstige oogenblik gekomen om voor goed het gehate krijgsvolk uit onze dierbare geboortestad te verdrijven doch bedenk vooral vereend kunnen wij alles verdeeld niets laat uwe mannen niet terugdeinzen voor het vuur van geregelde troepen
ik haat het stadsgewoel antwoordde van beem op beslissenden toon zooals een wijsgeer wiens voorouders tot in de vierde mannelijke linie door vergif om het leven kwamen
ijllings keerde hij terug naar de stad die hij zoo hals over kop verlaten had dineerde bij zijne vrienden en stond plotseling voor de oogen van zijn oom daar hij meerderjarig was begon hij als welkomstgroet rekening en verantwoording te eischen van den voogd en dankte hem voor zijne bemoeijingen
waarop de waardige man die paleizen op den juisten gang van zijn familiestuk zou willen bouwen somtijds hardnekkig plannen beraamde om de pendule te verzetten george een ongeluksvogel het jongste meisje dat den voor een kind zoo schoonen leeftijd van twaalf jaren had bereikt geleek sprekend op mama
mijnheer je vergeet wat riep de bediende die de pistolen onmogelijk meer kon bergen de geschokte zoon keerde zich om en greep het wapentuig dat de bediende hem aanreikte
hij begon den moed op te geven en sidderde voor het woedend element dat veld won en spoedig tot deze verwijderde kamer zou doordringen om hem tot een vormeloozen klomp te maken de gedachte aan den huiveringwekkenden dood die hem verbeidde woelde hem door het hoofd
in eene der minst bezochte dwarsstraten van antwerpen stond of liever staat nog een huis hetwelk er van buiten zoo uitzag dat wij den lezer indien hij er voor had gestaan het niet kwalijk zouden hebben genomen als hij den neus er voor had opgetrokken
hem een weinig ontkleed en ik deinsde terug voor de gapende wonde die hem zoodra hij weder tot bezinning zal zijn gekomen veel pijn zal doen ik kon niet anders doen dan de wonde wasschen en zoo goed mogelijk verbinden
de oude heer zag hem met ontsteltenis aan gij zijt altijd goed voor ons geweest hij wil zijn voogd voor het laatst nog eens zien hij verzekert mij u iets van belang te moeten zeggen en heeft een duister voorgevoel dat hij den volgenden morgen niet zal beleven
maar spoedig nam zijne beradenheid de overhand hij rigtte zich fier op schudde zijne wankelmoedigheid af en besloot tot het laatst voor zijn boezemvriend te zorgen op nieuw sleepte hij zich met zijn last voort met eene koortsachtige gejaagdheid die een zonderling contrast vormde met de nijpende koude die een natten sluijer over hem scheen uit
goed dat wij niet door zijn gegaan want ik was halfweg antwerpen zeker tegen den grond gevallen ons souper is mij nog al meêgevallen sprak eduard na een oogenblik terwijl hij zijn glas wijn opnam je gezondheid
niettegenstaande vele kleine grieven waren zijne kinderjaren vrolijk geweest en zijn jongelingstijdperk was levendig begonnen naauw was hij echter man geworden of hij had ruimschoots uit s levens ellende geput veel was hij reeds veranderd en veel zou hij nog veranderen
wilde het arme lieve kind een kus geven maar bedacht zich tijdig en werd door mijnheer zelf uitgelaten die ook zelf uitgelaten werd van vreugde toen hij weder binnengekomen al de rimpelen van het voorhoofd zijner gade zag weggevaagd
slotte volgde een derde die in een zoodanig gebons ontaardde dat zelfs van duin hoe weinig muziekale kennis hij ook in zijn plantenleven mogt hebben opgedaan bespeurde dat zijne lieve louise niet bijzonder haar best deed terwijl de toeluisterende minnaar zacht weemoedig het hoofd schudde
wall kon zich zoo iets niet voorstellen zij meende dat haar man slechts poogde haar bang te maken ten einde in iets zijn zin te krijgen nu houd maar op met die komedie het is al mooi gave de hemel dat het eene komedie ware
hij scheen goed gedineerd te hebben daar zijn horologieketting die anders met een boog van twee duim pijl hing nu strak gespannen was zoodat het ringetje van zijn uurwerk half het zakje
louise zoo spoedig haar gevoel verloochenen was dit gedwongen uitstel alleen eene hulde aan de nagedachtenis van den ontslapene zij aarzelde het berigt te gelooven zij had nog de stille hoop hem weder te zien
hij keerde terug en ging de vernielde woning rond moedeloos begaf hij zich naar de andere zijde van het gebouw eene doodsche stilte heerschte ook hier en hoewel de brand aan deze zijde minder verwoesting had aangerigt was de villa grootendeels uitgebrand
de misdaad had dus een getuige de kogel die op hèm was afgevuurd had niet gedeerd zeker had eduard den booswicht als een hond neêrgeschoten maar zijne pistolen waren niet geladen
druil je daar toch sprak zij na een oogenblik voor zich te hebben gezien het kon nooit beter het zal den lezer welgevallig zijn te weten wat niet beter kon
hij is dot verliefd op je en als je er niets tegen hebt dan nu dat weet ik ook wel houd de rest maar voor je doch ge kunt haar wèl eens polsen komaan het is een allerakeligste karrewei en als je nog zoo iets hebt houd ik me
anders was het een lief meisje dat gelukkig van hare moeder niet anders geërfd had dan de uiterlijke bekoorlijkheid waarmede deze vroeger in zoo hooge mate was bedeeld george een ongeluksvogel en van haren vader ontegenzeggelijk zijn goed karakter had overgenomen
ik vertrek morgen naar antwerpen want alles is mij een raadsel ik ga eduard opzoeken ik zou van avond nog gaan zeide de pleyes terwijl juist een windvlaag het huis als op de grondvesten deed schudden de blinden bewogen zich klapperend in hare hengsels
raalte was een van de rijke kooplieden welke in amsterdam zoo o algemeen zijn den vorigen keer had hij weinig gesproken omdat de gelegenheid o toen niet zeer gunstig was omdat hij naauwelijks antwoord kreeg
ja sprak eduard het doet mij zoo goed telkens wanneer ik een landgenoot ontmoet weet je wat blijf van nacht bij mij ik kan je niet zoo de wijde wereld in zien gaan zei de wandelaar
hier zag de spreker loens naar den antwerpenaar in de hoop dat deze den mooijen volzin mogt gehoord hebben de heer van de wall zag ten volle de juistheid van s mans woorden in
hij was haar diederik die uit vaderlandsliefde dat wil zeggen in de hoop door plunderen zijn eerlijk stuk brood te verdienen zich onder eene bende opstandelingen had geschaard bij wie hij een hoogen toon aansloeg
braafheid is eene munt die niet overal gangbaar is het is menigmaal niet voordeelig braaf te zijn als het voordeelig was regende het brave menschen er zijn zoo weinig menschen die braaf handelen en meermalen wordt iemand z voor braaf uitgekreten dat die persoon wiens eenige drijfveer slechts eigenbelang was
hij verbleekte was het toeval dat men hem aansprak hij liet zijn blik onthutst ronddwalen en bespeurde een man in boerenkleeding naar het scheen ongewapend
ik zal mijnheer zelf de eer aandoen hem naar zijn boudoir te geleiden zeide jacques zalvend ik u vermoorden met geene hand zal ik u aanraken dan om u goed te doen
dit moet ik weten dacht eduard bij zich zelven zonder in het minst de reden van hare bedeesdheid te begrijpen verheel mij niets zeg mij wat gij op het hart hebt henriëtte deelde hem na eenig aarzelen mede wat zij wist dat hij fortuin had doch dat haar vader dit altijd zorgvuldig had geheim gehouden
maar bij nader inzien op hunne tegenwoordigheid van geest bouwende en zelf nog al doortastend van aard had hij ze aan hun lot overgelaten zij wandelden dus naar haarlem om van daar de diligence te bestijgen en den weg terug te gaan dien zij voor veertien dagen hadden gevolgd
is hier nog krijgsvolk vroeg joseph haar neen was het korte antwoord joseph bedacht zich even hij zag dat de spraakzaamheid van zijne waardin veel te wenschen overliet hij besloot evenwel te trachten met haar in gesprek te komen ten einde op die wijze eenige inlichtingen te bekomen
hoe getrouw cajefax haar bezocht hij had zijne belofte gehouden en geen woord was gesproken dat betrekking had op hetgeen zoo vurig door hem gewenscht werd de tijd was verstreken en nu zou hij niet lang meer wachten om haar het besluit dat zij genomen had af te vragen
dat zal een lieven avond geven vindt u niet ja het mijntje is geladen het behoeft slechts ontstoken te worden in eene van de fraaiste gedeelten der stad stond eene woning keurig
aan den ingang van het dorp zag hij eene kleine woning voor welke drie kinderen niettegenstaande de koude aan het spelen waren kom eens hier mannetje zeide hij tot den oudsten jongen die omstreeks elf jaar moest zijn de jongen gehoorzaamde cajefax zag hem zeer scherp aan en fronsde de wenkbraauwen
het kan mijner dochter niet dan hoogst aangenaam zijn in zulk eene familie te worden opgenomen vervolgde hij na de stoornis en dus met het oog op hare toekomst geef ik volgaarne mijne toestemming tot een huwelijk dat door allen zoo gewenscht wordt
schudde meewarig het hoofd en ging zeer bezorgd naar zijne kamer louise nam haren vereerder bij de hand zag hem met hare heldere oogen goed aan en zeide
joseph sprak de heer van duin dat was eene ontmoeting verbeeld u bedaard zat ik te lezen in mijne slaapkamer ik was in gepeins verzonken
en meermalen was hij zoo in gedachten verzonken dat de pleyes hem eenige malen moest aanspreken alvorens eenig antwoord te krijgen george een ongeluksvogel de reden van die treurige stemming was niet ver te zoeken
en daar de mantel van den persoon kwam dien hij zoo keurig naast zich zag loopen begreep hij dat zijn voorkomen ten eenenmale bij het haveloos uiterlijk van zijn reisgezel pastte
wij zullen dit spoedig genoeg weten troostte joseph de deur werd inmiddels door de grommige dienstmaagd geopend en weldra drong eene hevige woordenwisseling door tot het vertrek waar het gezin zich bevond
een jaar was verloopen sinds cajefax van beem den treurigen uitslag van zijne reis had medegedeeld en nog niets was aan de ongeruste familie bekend geene de minste tijding had hunne vermoedens
waar hij zich bevond zag hij den zwarten voorgevel van een huis zich in het duister afteekenen hij besloot in dezen dringenden nood zich aan de genade van de bewoners over te geven hij nam den jongeling die steeds bewusteloos nederlag voorzigtig op doch driemaal moest hij zijn last neêrleggen evenwel bereikte hij de woning die
aarzelde nog toen hij het rumoer dat in de verte weêrklonken had hoorde naderen de straat waarin hij zich bevond scheen thans het tooneel van den strijd te worden weder zag hij zich in het gedrang gemengd en gonsden hem de kogels om de ooren op nieuw zag hij dapperen die zich zlang hadden staande gehouden vallen
deze hoeveelheid vloeistof scheen voldoende te zijn de vlam was niet alleen gebluscht maar het water begon ook door het plafond heen te lekken de heer raalte die met bevreemding naar den uitslag wachtte kreeg de droppels in zijn leêg kopje
want met belangstelling staarde hij het stomme gesprek gade dat het echtpaar voerde en hoofdzakelijk bestond in het rigten van vurige blikken door mevrouw op mijnheer blikken zoo vurig dat had hij een brandglas gehad hij welligt zijne sigaar had kunnen aansteken
dan zou hij nergens gelukkiger dagen doorgebragt hebben dan in deze vreedzame landelijke woning waaraan de bewoners zoo groote bekoorlijkheid wisten bij te zetten want emma was eene vrouw zooals wij iederen man eene toewenschen dat is te zeggen aan een man die zulk eene vrouw waard is
menigen voorbijganger met schuwen blik de handen op het hoofd alsof daarmede de geheele gevel zoo deze onverhoopt mogt in elkander zakken zou zijn af te weren geweest in vliegenden haast deed voorbij loopen ten einde niet in de courant als onder de puinhoopen bedolven vermeld te worden
hierin had zij gelijk het kon zeer goed gehoord worden al ware men ook een half uur gaans op een eenzaam voetpad afgedwaald de piano werd met groote bereidwilligheid geopend
de prins van oranje had vruchteloos gepoogd de gemoederen tot rust te brengen zelfs had hij zijn leven in brussel gewaagd doch onverrigter zake moest hij de stad verlaten na gezien te hebben dat zijn doel ook niet bereikt was geworden door zijne proclamatie
zeg eens eduard heb je al om den ouden heer gedacht die zal er niets tegen hebben en zoo ja dan steek ik hem overhoop joseph vond dit weder zeer logisch
zoo gevaarlijk toegerust ging toen naar het aangewezen standpunt gelijk op het tooneel eene actrice die zich bedroefd moet voorstellen stap voor stap zich
goede heer van de wall zorgvol huisvader vrome koopman wistet gij welke dreigende onweêrswolken zich boven uwen laaggewelfden schedel
dit had hij zoo zeer ondervonden blijmoedig zou hij den langen weg hebben afgelegd als er niet te veel in zijn binnenste was geweest dat hem tot droefheid stemde twee wezens hier op aarde had hij werkelijk en innig lief hoewel dat woord in tweederlei zin moest opgevat worden
eindelijk te mogen zenden hetgeen hij volgaarne had toegestaan wanneer de menschen maar niet zoo impertinent waren geweest dit niet te willen doen dan na in klinkende specie het daarop vermelde cijfer in hunne grove handen gevoeld te hebben en dit was juist het eenige dat de anders zoo goede man er tegen had ze te accepteren
hebt gij uw horologie bij u neen dan maar geduldig wachten zij die zoo geduldig zaten te wachten waren de beide de bevals aan wie eduard een onverzoenlijken haat gezworen had
één was er maar niet tevreden namelijk eduard die niet alleen gevoelig was over den trek dien men zijn oom gespeeld had maar volstrekt niet kon vergeten dat zij hem voor gek hadden uitgescholden levendig stond hem zijn besluit voor den geest het heilig verbond dat hij met zich zelven gesloten had zich niet meer als een kind te laten behandelen
lieve viel haar echtgenoot haar op demoedigen toon in de rede ik verzeker u dat houd op glide zij ik geloof er niets van en dan vervolgde zij mijn arm kind mijne lieve henriëtte je schiet je zeker dood hè dat is laatste smaak en laat mij met dat wurm aan mijn lot over
een vol jaar was verloopen en zij had niets gehoord dat het berigt logenstrafte zij had niets vernomen van hem of van haren broeder en beide waren onafscheidelijk aan elkander verbonden geweest alles bewees dus genoegzaam dat het berigt maar al te zeer waar was
nadat hij haar nog wat te drinken had gegeven dacht hij aan zijne vrouw hij wandelde weder naar boven en knielde bij zijne bezwijmde gade neder die straks nog zoo krachtig tegen hem had uitgevaren eerst probeerde hij haar bij den naam te roepen maar zij gaf er even weinig antwoord op als een dood paard dat door den viller gevraagd wordt of het ook iets tegen de kunstbewerking heeft
was erg mager alsof zij van meel en water leefde en zag als zij op een stoel zat er uit als een hazewind die opzit zoo was de familie van den gastheer zamengesteld
ook zij hadden hunne redenen daartoe er zijn weinig groote zielen die alleen uit vaderlandsliefde uit zuiver gevoel voor hunne verdrukte landgenooten zich aan het hoofd eener omwenteling stellen en zelfs bij hen die nooit de redenen lieten doorgrongeorge een ongeluksvogel den welke hen voorloopig hadden aangespoord is het zoo zwartgallig niet aan het bestaan daarvan te denken
kunt ge dat niet begrijpen ik ben niet vlug in het begrijpen goed ik wil je mijn diepst verborgen geheim mededeelen maar je gevoelt wel dat wanneer je er één kik van roert ik je den hals omdraai hij sprak deze moordlustige woorden uit terwijl hij met de linker hand op het gevest van zijne sabel sloeg
zij verzocht hem nu den trap weder op te gaan en zeer verbaasd was hij toen zij de deur opende van eene kamer vlak naast george een ongeluksvogel het vertrek waar hij gerust had en hij eene kamer binnen trad bijna geheel gelijk aan de zijne
nu kwam bij hem het helsche denkbeeld op zich heimelijk in de laatste oogenblikken van den ongelukkige te verheugen dàn duchtte hij een enkel woord een kreet van hem te vernemen
wij vinden hem na drie weken bij zijne vrouw terug joseph zat aan de ontbijttafel op een stoel die hem een zachten steun aanbood hoewel zijn rug door de onvermoeide zorgen van de pleyes en vooral de gezonde natuur van den jeugdigen lijder goed genas was de wond nog niet geheeld
het berigt aan louise door hare verontwaardiging ontlokt verspreidde eenige verslagenheid onder de aanwezigen van duin was niet z tegen eduard geweest om niet getroffen te zijn en zelfs cajefax was aangedaan
de heer greep de bankbiljetten zag ze in en wierp ze den heer van de wall midden in het gezigt onder de vleijende benaming ellendeling deze begreep niets van die plotselinge woede
hierop zaten zij elk voor een glas dat in zeker opzigt veel van het vat der danaïden had wat van de wall in dapperheid te kort was gekomen haalde hij nu ruimschoots in hij beschouwde het algemeen geliefde vocht als helder bronwater
het verwondert mij dat je mij nog niet in vertrouwen hebt medegedeeld dat het eten vergiftigd is de kruk der deur werd op nieuw rondgedraaid en de flesch wijn verscheen vrouwtje sprak eduard terwijl hij zijn makker veelbeteekend toelonkte het is zoo eenzaam blijf bij ons zitten en eet wat mede
het gaf niets haar angst nam nog toe toen er plotseling op de gesloten deur werd gebonsd zij zou nu zeker voor goed in zwijm zijn gezonken als niet het gebons dat zij als een met de verschijning indrukwekkend geheel beschouwde eene geheel andere uitwerking op de ijzingwekkende gedaanten had gemaakt daar deze op eens stilstonden en luisterden
wel werd hij aan menig huis met scheld woorden weggejaagd wel werden zijne smeekbeden om hulp zelfs beantwoord met een pistoolschot dat gelukkig het doel miste maar velen waren hoewel der partij der misnoegden toegedaan tot medelijden en erbarmen gestemd
hoe de man zijne vrouw anders ook naar de oogen zag in dit opzigt wankelde hij nooit en als zij hierover begon liepen de onaangenaamheden altijd zoo hoog dat zij er in moest berusten
dit laatste deed eduard denken dat het woord fortuin eene eigenaardige benaming voor geweerkogel bij haar was hierbij george een ongeluksvogel bleef het gesprek daar eduard te zeer op het lijf was gevallen om naar behooren te kunnen antwoorden
daar nog niet van verzocht eduard wacht nog dank je vriendelijk wacht zoo lang gij wilt maar ik wil niet vlak naast den schotel brij van den honger op den grond tuimelen
meer en meer doofde de lamp uit de pit die het gemis van olie begon te gevoelen wierp knappende vonken van zich en verspreidde een schemerend flikkerend licht door de kamer
de wall zag nu twee kolossale afleveringen van het menschdom voor zich zij waren op het oog idealen van deurwaarders alleen zagen zij er wat te fatsoenlijk voor uit van de wall begreep al dadelijk dat dit de zaakwaarnemers van den heer dunk moesten zijn en hij besloot zoo beleefd mogelijk te wezen
eigenlijk wist hij het zelf niet weet je wat zei de ridmeester kom bij mij dan zal ik je wel voorthelpen gij schijnt mij voor den militairen stand geboren kom bij mijne kompagnie en ik zal een kerel van je maken
besloot zoowel uit nieuwsgierigheid als uit voorzigtigheid te blijven in de half liggende houding waarin hij verkeerde hadde hij kunnen vermoeden wat zou gebeuren hij zou niet zoo op eigene veiligheid bedacht zijn geweest
de ridmeester werd hier in het minst niet door afgeschrikt of in zijne rede gestuit hij zette de flesch weder regt op en vervolgde iets kalmer de tijd moet maar eerst daar zijn dat de nood dringt en dan zult gij eens zien hoe iedereen te wapen vliegt
met voorbijzien van alle étiquette reed zij onmiddelijk naar de familie van beem hoe snel was de treurigheid uit die woning verbannen hoe spoedig begon de zieke te beteren de ongekunstelde vreugde van de gelukkige menschen was voor haar eene kleine vergoeding voor zulk eene opoffering
altijd vooraan stoof eduard de vlugtende verstrooide bende achterna en menige held werd achterhaald hij snelde te paard vooruit en blindelings vervolgde hij den vlugtenden drom
het woordje voldoen liet hem steeds in zijne oude meening maar waarom hun vriend beleedigd kon zijn dewijl hij onmogelijk op dit oogenblik kon betalen begreep hij volstrekt niet op eens schoot hem zijn avontuur van den vorigen avond te binnen en thans het ergste vreezende vroeg hij hun
daar intusschen het algemeen discours niet veel heil aanbood verzocht men de jonge dames wat te willen zingen hetgeen na de gebruikelijke ik kan niets ik ben niet bij stem
de wall zette een gezigt als iemand die doodgeschoten wordt ik geloof bepaald merkte de heer raalte aan dat hij in het eerst van plan was zijne woede op je te koelen hij heeft te veel hoogachting voor je koelbloedigheid gehad om zulk een man ter aarde te vellen
de jonge dartele eduard was in den laatsten tijd sinds hij het verdriet had leeren kennen sinds hij een schema had ondervonden van hetgeen lijden is veel veranderd jong en zonder eenige zorg was hij de wereld ingetreden
toch kon hij niet nalaten eens hartelijk te lagchen en hij haalde zich den heer met den bril en het ganzenroer en niet minder den commissaris met zijne ganzevederen voor den geest maar prettig vond hij het niet
maar wat doet eene moeder niet voor haar kind de zoon eindelijk naderde met een grooten bloemenruiker in de hand waaruit een geheele korf bijen voldoende voedsel zou kunnen putten
een der twee aangekomenen bleef digt bij eduard stilstaan en aanschouwde met verslagenheid het droevig tooneel dat zich aan zijne oogen ontplooide de ander bevond zich achter hem