AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik verklaar u ten zijnen aanhooren dat gij van dit oogenblik af een vrij man zijt ik heb voor u verborgen gehouden hetgeen gij nu van mij zult vernemen
de meesten troffen zoo juist en de steenklompen waren zoo zwaar dat al de vlotten behalve dat waarop ik mij bevond verbrijzeld werden zoodat allen die er op waren hun graf in de golven vonden
sindbad wenkte dat hij naderbij zou komen zette hem aan zijne regterhand diende hem van het lekkerste dat op zijne tafel stond en deed hem inschenken van den fijnen wijn waarmede het buffet als overladen was
mevrouw zeide toen de slaaf tot mij gij hebt nog slechts een oogenblik te leven bezin u wel of gij vr dat de dood u treft ook nog iets hebt te bevelen
vele passagiers verdronken en de lading ging geheel verloren eenige der kooplieden en matrozen vervolgde sindbad en ik wij hadden het geluk
als gij in de zaal zult zijn verzuim dan niet het zelfde te doen onder de slavinnen welke de bruid omgeven zoo dikwijls zij in uwe nabijheid komen
wierp zich aan zijne voeten en betuigde hem zijne erkentelijkheid voor het geluk dat hij hem toedacht de groot-vizier riep nu de voornaamste dienaren van zijn huis en beval hun dat de groote zaal feestelijk versierd en een kostbaren maaltijd aangerigt moest worden
het duurde echter niet lang of dit werkelooze leven baarde mij verveling de lust om ter zee te reizen en handel te drijven greep mij weder aan
de reis was zeer voorspoedig en zonder eenige bijzondere ontmoeting kwam ik in de hoofdstad van het eiland serendib aan ik vervoegde mij aan het hof en verzocht dat men mij dadelijk gehoor bij den vorst zou verschaffen
zoowel van den sultan als van de vorsten en grooten des rijks die anders gemakkelijk bedrogen konden worden de slaaf was met dit lofdicht op zijn ras zeer ingenomen en ging zonder langer het verzoek van bedreddin te weerstreven met agib den winkel binnen
op zekeren dag werden wij door windstilte overvallen zoodat het schip bijna niet verder kwam en de zeilen en winpels slap bij de masten hingen wij bevonden ons toen op de hoogte van een klein eiland dat bijna met het water gelijk was en zich aan ons door zijne groene kleur
hij mistrouwde zijn tegenwoordig geluk deed nu en dan de gordijnen open en liet zijne oogen door de kamer rondgaan ik kan mij niet bedriegen mompelde hij het is wel de zelfde kamer
hij opende ook deze die nog vol sequinen was want hoe mild bedreddin hassan ook was geweest de geest en de toovergodin hadden gezorgd dat de beurs altoos gevuld was gebleven
en dagen lang zaten wij elkander zwijgend en wanhopig aan te staren reeds in den aanvang hadden wij onzen voorraad onder elkander verdeeld en zoo bezweek ook de eene
zij deden ons een gelijk verzoek als de calenders en werden onder dezelfde voorwaarde in ons gezelschap toegelaten want hun voorkomen was zeer gunstig en deed ons de beste gedachten van hen koesteren
onze laatste scheiding heeft aan mijne genegenheid voor u niets veranderd gij zijt mij welkom en wat ik bezit beschouwt dat ook als het uwe ik omhelsde haar en wij bleven weder te
waren toovenaars aanbidders van het vuur en van nardoun den ouden koning der reuzen opstandelingen tegen allah
die daad zeide hij zal niet ongestraft blijven zoodra de dag zal zijn aangebroken zal ik den officier van politie bevel geven dat hij al die onbeschofte dragers van de straat doe opvatten en aan de hoogste galg hangen
zij bedienen zich van deze list omdat er geen ander middel bestaat om de diamanten uit de vallei op te halen daar het voor de menschen volstrekt onmogelijk is in dien peilloozen afgrond neder te dalen
na mij nog vele bewijzen van hare liefde gegeven te hebben stelde ik mij ook voor aan hare jongste zuster welke sedert den dood van onze moeder bij haar inwoonde
ik beval aan de oude vrouw hem te zeggen dat hij wel vermetel was om mij zulk een voorstel te doen in plaats echter van te gehoorzamen
tot ons ongeluk liet echter de andere rok zijn stuk rots zoo juist op het midden van het schip vallen dat het aan duizend stukken werd geslagen
diens winkel moet gij alles aan stukken slaan en verbrijzelen wil de pasteibakker weten om welke reden en op wiens bevel gij dit doet zoo vraagt hem slechts of hij niet de roomtaart heeft gebakken welke kort te voren door schaban bij hem is gehaald
doch naauwelijks begon het licht te worden of wij zagen onzen wreeden vijand aankomen geleid door twee andere reuzen die bijna zijne lengte hadden en voorafgegaan door een aantal andere die uit alle magt liepen
bij allah riep de kapitein toen hij mij aldus hoorde spreken in wien zal men tegenwoordig nog vertrouwen stellen de goede trouw onder de menschen bestaat niet meer
in zijne woning terugkwam zette hij zich met zijne familie aan den feestelijk toebereiden disch die met de keur van de fijnste spijzen overladen was en zijn geheele huis bragt dien dag in vreugde door
bedreddin keerde naar de stad terug en zocht het bloed dat uit zijne wonde liep met zijn voorschootje dat hij in der haast had aangehouden te stelpen
en het berouwde mij maar helaas te laat dat ik geloof had geslagen aan de bedriegelijke woorden van een ellendigen slaaf die van hetgeen hij van mijn zoon vernam de fabel had verzonnen die ik voor waarheid had gehouden
en ging gevolgd door hare vrouwen den gebogchelde voorbij zonder hem met een blik te verwaardigen terwijl zij staan bleef voor bedreddin hassan om zich aan hem in haren nieuwen tooi te vertoonen
de tweede is tegen niemand geweld te plegen want doet gij dit wel zoo zal een ieder tegen u opstaan en gij behoort de wereld te beschouwen als een schuldeischer aan wien gij gematigdheid mededoogen en verdraagzaamheid schuldig zijt
voor het droevige lot dat mij dreigde de slang verzuimde niet terug te komen en om den boom rond te kruipen zoekende hoe zij mij het best zou bereiken en verslinden maar zij kon door de verschansing die ik gemaakt had haar doel niet bereiken
indien ik nu dezen nacht werkelijk bij u was hoe kan ik dan zoo vele jaren van u gescheiden zijn geweest dat zijn twee zaken die niet te zamen kunnen gaan zeg mij dus bid ik u wat ik hiervan moet denken
bij allah viel ik hem in de rede ik bezweer u het dezen ongelukkigen niet toe te rekenen zij zijn onschuldig hoe mevrouw antwoordde hij
en werkelijk vond ik in mijne magazijnen al de kostbaarheden terug waarmede mijn schip bevracht was geweest vr dat zij van mij scheidde gaf de toovergodin de twee honden aan mij over met de woorden
hetwelk mij van het rustbed in de oogen flonkerde nieuwsgierig naar de oorzaak van dit wonderlijke licht klom ik de trappen op die naar die verhevenheid geleidden
de oude dame klopte aan en oogenblikkelijk werden de vleugeldeuren geopend men bragt mij over het binnenhof naar het hoofdgebouw en geleidde mij in eene prachtige zaal waar ik werd ontvangen door eene jonge dame van onvergelijkelijke schoonheid
toen nam de jongeling het woord en zeide zijne vingers opstekende ik zweer ten aanhoore van den schepper van hemel en aarde dat ik
dat zij elk jaar omtrent den zelfden tijd naar deze vlakte kwamen ter verkrijging van paarden voor s konings stal hetwelk echter met veel moeite gepaard ging door dat zich in de nabijheid een zeepaard bevond die hunne paarden zocht te verslinden
om onze rijstvelden te besproeijen wij bemerkten dat er iets op het water dreef en toen wij nader kwamen zagen wij dat het een vlot was met goederen beladen
zij zijn daarvan niet vrijgesteld zoodra zij hier een huwelijk hebben aangegaan met dit antwoord keerde ik alles behalve opgeruimd naar mijne woning terug
hij verontschuldigde zich dus dat hij zijne vracht niet onbewaakt op straat kon laten liggen maar de lakkei zeide dat men daarvoor zorg zou dragen en drong zoo sterk bij hem aan dat de drager hoewel schoorvoetende zich naar binnen liet geleiden
bij hel en duivel riep de geest op brullenden toon indien gij van hier gaat of uw mond opent vr dat de zon zal zijn opgegaan of slechts een kik geeft zoo zal ik u den kop verpletteren
de gasten gingen eindelijk ook naar huis en kwamen den volgenden dag op het gewone uur terug zoo deed ook de drager die zijne vroegere armoede reeds bijna vergeten scheen te hebben
hij deed aan hindbad op nieuw een geschenk van honderd sequinen uitreiken en noodigde hem uit den volgenden dag terug te komen om bij hem te eten en het verhaal van zijne vijfde reis aan te hooren toen het gezelschap den dag daaraan
de hemel echter vervolgde sindbad werd bewogen met mijne wanhoop op den oogenblik dat ik gereed stond in zee te springen bespeurde ik in de verte een schip
ik wist mij eenigen tijd boven water te houden en bij geluk of liever als door een wonder voelde ik eensklaps grond onder mijne voeten
mijne oogen konden zich niet verzadigen aan al den rijkdom en al de pracht van dit vertrek het tapijt de kussens en de sofa waren met goud gestikt en dit met zooveel kunst dat ik nooit iets dergelijks gezien had
ik herinnerde mij nu dat ik de matrozen dikwijls had hooren spreken van een vogel rok genaamd en vermoedde dat de groote bal dien ik zoo zeer had bewonderd het ei van dezen vogel was
velen van hen die zich op den rug van den visch bevonden zijn verdronken en onder deze ongelukkigen was ook sindbad deze balen behooren hem en ik heb besloten daarmede handel te drijven totdat ik iemand van zijne familie aantref aan wien ik rekening en verantwoording kan doen
noureddin ali volgde den groot-vizier van balsora deze een groot menschenkenner ontdekte weldra de goede hoedanigheden van
proef dezen drank eens het is sorbet zoo heerlijk als deze elders in de geheele stad niet te krijgen is agib dronk met smaak en gaf de kom aan den pasteibakker terug die ze nu ook den slaaf aanbood
met den avond keerden wij naar het paleis terug en kort na ons verscheen de reus wij moesten nogmaals een van onze kameraden zien braden maar hoor nu op welke wijze wij wraak namen over de wreedheid van den reus
de scholieren barstten in een schaterend gelach uit en riepen neen neen het is uw grootvader en gij moogt niet met ons spelen wij willen zelfs niet met u omgaan
de weduwe brak nu een stukje van de taart af doch naauwelijks had zij dit in den mond gestoken en geproefd of zij gaf een gil en viel in onmagt
evenwel was er sedert ik met die barbaarsche wet bekend werd geen bezorgder echtgenoot dan sindbad de zeeman als mijne vrouw maar eene verkoudheid had gevat als ik haar maar hoorde kugchen werd het mij reeds bang om het hart en hadde ik vleugelen gehad
ons aan planken of andere drijvende overblijfselen van het uiteengeslagen schip vast te klemmen en wij werden door den vloed die zeer sterk was op de kust geworpen van het eiland dat voor ons lag
en vervolgens eenige droppelen van dit water nemende wierp zij die op amine en op de beide honden naauwelijks was dit geschied of de laatsten veranderden in twee dames van uitstekende schoonheid en de likteekens van amine waren verdwenen
het is eene algemeene wet waaraan ook ik zoo wel als ieder mijner onderdanen onderworpen ben indien de koningin vr mij komt te sterven zal ik levend met haar worden
welnu sprak de geest haar op den slapenden bedreddin hassan wijzende hebt gij ooit een schooner en welgemaakter jongeling gezien dan deze
ik liet mijn aandeel van het ivoor ontschepen waarvoor ik eene groote som gelds maakte ik kocht eenige zeldzaamheden tot geschenken voor mijne bloedverwanten en vrienden
toen namen zij hem op en bragten hem zoo gezwind naar de zaal dat hij door deze beweging uit zijn slaap gewekt den tijd niet had tot bezinning te komen
zij vraagden mij op een hatelijken toon wat wij bij onze aankomst te bagdad met dien prins uit de versteende stad zouden aanvangen ik bemerkte zeer wel dat zij met deze vraag geen ander doel hadden dan om mijne gevoelens uit te
in de misnoegde stemming waarin ik mij bevond eenige onwelvoegelijke woorden heb geuit ik smeek u mij dit te vergeven stel u gerust broeder hernam sindbad vrees niet dat ik daarover geraakt ben
en wij zullen ons in het vervolg wel wachten wijzer te willen zijn dan gij en ons eigen dwaas hoofd te volgen lieve zusters zeide ik
mijne goede lieden zeide hij hebt de goedheid mij te zeggen waar ik ben en wat gij van mij wilt hebben een uit hen nam het woord en antwoordde
ik klom in een hoogen boom en zag naar alle kanten uit om te ontdekken of ik niet het een of ander kon bespeuren dat mij eenige hoop op uitkomst kon geven eerst wendde ik mijne oogen naar den zeekant maar zag daar slechts lucht en water
de eerste gedachte welke hem inviel was de naastbij gelegen stad te bereiken hij liep zonder ophouden door tot aan de openbare begraafplaats en daar de nacht ophanden was besloot hij dien bij de graftombe van zijn vader door te brengen
op dit late uur waren er bijna geene menschen op straat zoodat schemseddin mohammed zijne woning bereikte zonder dat er eenigen toeloop van volk plaats had
der ommiaden juist toen de geloovigen tot het middaggebed werden opgeroepen en in menigte daarheen stroomden ten laatste kwamen zij ook voorbij den winkel
hier verruilde ik mijne kokosnoten tegen peper en aloéhout ook ondernam ik met andere kooplieden de parelvisscherij ik nam eenige duikers aan die eene menigte groote en zeer schoone parelen voor mij opvischten
des daags kropen zij in hare holen en hielden zich schuil uit vrees voor haren gevaarlijksten vijand den vogel rok doch des nachts kwamen zij weder te voorschijn ik bragt den dag door met de vallei om te wandelen
en zoodra deze zich opdeed liet ik mijne kokosnoten aan boord brengen vervolgens nam ik afscheid van den koopman aan wien ik zoo veel verpligting had en ging scheep
hij verzweeg ook niet hoe hij hem door het handschrift van noureddin ali had leeren kennen als de zoon zijns broeders en dat hij vervolgens van caïro naar balsora was gereisd om berigt omtrent hem in te winnen
borsten uit in schaterend gelach terwijl sommigen riepen het is een gek het is een gek wat luisteren wij langer naar hem eenigen echter beklaagden hem om zijne jeugd en een man uit de menigte vooruit tredende zeide tot hem
maar deze eer behoud ik mij zelven voor ik wil die met niemand deelen na deze verpligtende woorden antwoordde ik meester allah spare u gedurende eene lengte van dagen
die mij verzekerde dat ik mij vergeefsche moeite gaf en ze nergens zou vinden dan in den tuin van uwe majesteit te balsora
bedreddin hassan schreef nu deze woorden dit geschrift dient tot bewijs dat bedreddin hassan van balsora verkocht heeft aan den jood izaäk voor eene som van duizend sequinen die hij verklaart ontvangen te hebben de lading van het eerste zijner schepen
en hoewel zij hem in zoo vele jaren niet gezien hadden herkenden zij hem echter dadelijk hare vreugde was zoo groot dat zij
roep den allerhoogste aan hij zal u ter hulpe komen en gij hebt niet te vreezen sluit uwe oogen en in den slaap zal hij het kwade van u afwenden en u het goede geven
de twee dames die bij mij wonen en die gij hier bij mij ziet zijn ook mijne zusters van den zelfden vader maar van eene andere moeder zij die den boezem vol lidteekens heeft draagt den naam van amine de andere heet safie en ik
dit aangename oord en de goedheid van den edelmoedigen vorst troostten mij eenigzins over mijn ongeluk daar ik bij den koning in gunst stond beijverde bijna een ieder zich om mij genoegen te doen
deze daad van geweld is voorzeker ongehoord en kan door niets verschoond worden maar tegen wien zou ik mijne klagt indienen de bewerker van die willekeurige handelwijze had zijne maatregelen zoo goed genomen dat ik hem niet op het spoor kon komen
dat gij bij uw ontwaken zeer verwonderd waart hem niet aan uwe zijde te vinden dring er op aan dat hij zich weder bij u nederlegge
op deze wijze besloot sindbad het verhaal van zijne zevende en laatste reis en zich vervolgens tot hindbad wendende zeide hij welnu mijn vriend hebt gij ooit van iemand gehoord die zoo veel geleden en doorgestaan heeft als ik
doch naauwelijks had ik uitgesproken of hij zeide ik stem toe dat dit zeer buitengewone ontmoetingen zijn maar zulks moet u niet terughouden om uit genegenheid voor mij de reis welke ik u voorstel te ondernemen
deze woorden van den kapitein bragten eene groote ontsteltenis te weeg onder al de schepelingen en wij ondervonden welhaast dat hetgeen hij ons gezegd had maar al te waar was
ik meende dat hij er werkelijk behoefte aan had dat ik hem deze dienst bewees en daarom nam ik hem zonder dralen op mijnen rug en waadde met hem door de beek die zeer ondiep was klim af zeide ik nu
ik liep op goed geluk voort het water dat mij eerst tot aan den hals stond nam langzamerhand in diepte af en reikte mij weldra nog slechts tot aan de knieën
goed voorgaan doet goed volgen zegt het spreekwoord maar de zwarte liet het daar niet bij hij verbeterde het werk van zijn jongen meester en dronk met lange teugen tot dat de laatste droppel uit de kom was verdwenen
en de wegen zijn immers voor ieder vrij hierop gingen zij voort zonder om te zien tot dat zij in de nabijheid der tenten van den vizier kwamen toen keerden zij zich om ten einde te zien of de pasteibakker hen nog altoos volgde
terstond daarna gaf de vizier last om op te breken en het was reeds geheel donker toen hij te paard gezeten aan het hoofd van zijn gevolg caïro binnentrok met den kameel die den koffer droeg waarin zijn neef zich bevond
te huis komende sneed ik den naam van den kalif op den appel en verkocht hem aan uwe kleine dochter voor twee sequinen meer kan ik er u niet van zeggen
de grootmoeder van agib was ten hoogste verblijd dat zij hem terug zag en hem met tranen in de oogen omhelzende zeide zij o mijn zoon hoe groot zou mijn geluk wezen indien ik ook uw vader bedreddin hassan zoo aan mijne borst mogt drukken
de kalif vraagde nu met een gestreng gelaat aan de beschuldigden wie van hen die dame op eene zoo barbaarsche wijze had omgebragt en in den tigris geworpen de jongeling verzekerde dat hij het was doch de grijsaard hield het tegendeel staande
misschien kan zij u de opheldering geven waarnaar gij verlangt dit zeggende bood zij haren vader den tulband van bedreddin aan
maar in dienzelfden nacht terwijl ik in een gerusten slaap lag grepen mijne zusters mij onverhoeds aan en wierpen mij over boord met den prins handelden zij op dezelfde verraderlijke wijze hij zonk dadelijk naar de diepte en verdronk
geheel verzadigd verlieten agib en de zwarte den winkel van hunnen gullen en vriendelijken gastheer en spoedden zich voort want terwijl zij praatten aten en dronken was de tijd voorbij gevlogen zoodat het meer dan tijd voor hen was om naar het kamp terug te keeren
niets van dit alles kon mijn echtgenoot bewegen integendeel hij deed mij de hevigste verwijten die ik niet noodig acht voor uwe majesteit te herhalen
maar bij mijne terugkomst zal ik u leeren of het den jongeren broeder past zoo onbeschaamd tegen den ouderen te spreken met deze woorden ging hij naar zijn slaapvertrek en zijn broeder begaf zich naar het zijne
ik nam nu mijne toevlugt tot smeekingen en gebeden maar hij wilde er niet naar hooren en beval den slaaf zijn pligt te doen op dat ogenblik stormde de oude dame de kamer binnen
waarin ik in plaats van den gebogchelde ben binnen getreden en het is de voor hem bestemde schoone die aan mijne zijde slaapt maar alles stond hem zoo verward voor den geest dat zelfs de dag die nu aanbrak zijne ongerustheid niet geheel kon wegnemen
met den avond legden wij ons aan het strand te slapen maar wij werden daarin gestoord door het geratel van eene slang zoo lang en zoo dik als een palmboom die met hare geschubde huid over het zand schuifelde
maar ik verzoek u mij uw volle vertrouwen te schenken door mij het onderwerp waarover die twist ontstaan is mede te deelen nu wij in zulk eene naauwe betrekking tot elkander staan moet gij niets voor mij verbergen
de jonge echtgenoot was ten hoogste verrast in plaats van den bogchel bedreddin hassan aan te treffen die zich met de grootste bevalligheid aan haar voorstelde
bij allah ik bezweer u heer riep de jonge man op zijne beurt straf den onschuldige niet voor den schuldige ik betuig u en wil het met een eed bevestigen dat ik alleen deze slechte daad heb begaan en daarbij niemand tot medepligtige heb gehad
noureddin ali verliet zijn schoonvader en begaf zich naar het vertrek van zijne vrouw keeren wij nu tot zijn broeder terug eene maand nadat noureddin ali caïro had verlaten met voornemen er nimmer terug te komen
waarschijnlijk waren deze bekkeneelen bestemd tot drinkschalen als hij met zijne reuzenvrienden een feestmaal hield na zijn afschuwelijken maaltijd verliet de reus het vertrek begaf zich naar het voorhof en legde zich voor de poort neder
mijn goede vriend zeide ik bedaard gij zult spoedig op een anderen toon spreken als gij mij beter hebt leeren kennen troost u over uw gewaand verlies ik heb diamanten genoeg voor u en voor mij
ter plaatse waar hindbad dit mogt verlangen toen ving hij aldus aan eerste reis van sindbad den zeeman
zij waren niet weinig verwonderd dat een vijftigtal met stokken gewapende vreemdelingen zulk eene verwoesting aanrigtten en vraagden naar de oorzaak van deze gewelddadigheid
ik belast mij om den jongeling zonder dat hij ontwaakt naar caïro over te brengen en het blijft aan uwe zorg aanbevolen om als wij ons doel zullen bereikt hebben hem naar elders te vervoeren
intusschen spoedde de dag ten einde en ofschoon ik door mijne nieuwsgierigheid mij zelve mijn schip en mijne zusters had vergeten begon ik thans toch te begrijpen dat het hoog tijd werd om naar boord terug te keeren
heer antwoordde de slaaf de groot-vizier zal in een oogenblik hier zijn vertrek dadelijk en red u of het is te laat
ik zocht te vergeefs naar een weg om uit deze gevangenis te geraken want de rotswanden gingen loodregt opwaarts en nergens was eene opening te ontdekken of eene vooruitstekende verhevenheid waarop ik mijne voeten kon zetten
kwam schemseddin mohammed te huis de sultan had zich zoo zeer door zijn jagtlust laten vervoeren dat hij gedurende al dien tijd afwezig was gebleven
bij deze woorden nam hij eene roomtaart zoo warm uit den oven strooide er suiker en granaat korrels over en bood haar agib aan die ze overheerlijk vond de zwarte slaaf aan wien bedreddin mede zijn deel gaf was van het zelfde gevoelen
niet anders was dan de bovenwater uitstekende rug van een zeer grooten walvisch die zich in de zon koesterde en zijn middagslaapje hield
het was ons niet mogelijk een oog te sluiten wij bragten den nacht in de vreeselijkste ongerustheid door met het aanbreken van den dag ontwaakte de reus
vijfde reis van sindbad den zeeman het genoegelijke leven dat ik met mijne vrienden leidde wischte weldra de vermoeijenissen en rampen die ik had doorgestaan uit mijn geheugen zoodat ik na eenigen tijd reeds weder lust gevoelde om nieuwe reizen te doen
ongelukkige riep hij toornig uit verschijnt gij aldus voor mij kunt gij na het vreeselijke offer dat gij hebt moeten brengen mij zulk een blij gelaat toonen
vergeldt gij op deze wijze de goedheid van uw heer die zich wil vernederen om u tot schoonvader aan te nemen reken er op dat ik mij genoegdoening zal weten te verschaffen voor de voorkeur welke gij aan een ander boven mij uw heer uw meester
zult gij er den dag van mijn huwelijk en dien van uwe geboorte in vinden aangeteekend dit te weten kan u waarschijnlijk later noodig zijn daarom zal het u aansporen dit geschrift met zorg te bewaren
bedreddin liet zich dit geen tweemaal zeggen hij nam plaats naast agib en strekte de armen uit om hem te omhelzen zacht wat sprak de kleinzoon van den vizier hem
of de geest van den wijn mij min of meer had bevangen weet ik niet maar mijne oogleden werden zwaar en ik lag weldra in een gerusten slaap hoe lang deze geduurd heeft is mij onbekend doch bij mijn ontwaken zag ik geen schip meer voor anker liggen
en beval dat men mij in alles verzorgen zou zijn eiland was sterk bevolkt en rijk aan allerlei voortbrengselen waarmede de inwoners een grooten handel dreven
want zoodra deze dieren ons vernamen vlugtten zij in de boomen en klauterden met eene verwonderlijke vlugheid tegen de gladde stammen op de lieden die bij mij waren namen steenen op en wierpen die uit alle magt naar te toppen der boomen en naar de apen die daar hunne wijkplaats hadden genomen
eerst als de zon op is veroorloof ik u dit huis te verlaten maar doe het dan haastig en zonder achter u te zien zoo gij de stoutheid hebt er immer weder een voet in te zetten zoo zijt gij een man
dat de gebogchelde stalknecht uit het bad komt om hem in statigen optogt naar zijne echtgenoot te brengen die reeds geheel gekleed en gekapt is toen ik caïro verliet maakten de genoodigde hofdames zich gereed de jonge vrouw
gij kunt u dus voorstellen mijne heeren vervolgde sindbad hoe wij te moede waren toen de reus zijn menschengebraad toebereidde en er zijn avondmaal van deed het kille doodzweet brak ons uit
waarvan de helft voor mij was hij voorzag mij bovendien overvloedig van levensmiddelen en dwong mij onderscheidene zeldzaamheden uit dat land die eene groote waarde hadden als een geschenk van hem aan te nemen
ik stond dadelijk op nam eene der flambouwen en ging op het geluid af door eene lange rij van vertrekken tot dat ik aan een kabinet kwam waaruit de stem scheen te komen
wij vragen van u eene gelijke vriendschap omdat wij meenen die waardig te zijn daar wij met u in rang gelijk staan wij noodigen u daartoe uit in naam van onze broederschap wees gegroet
waardoor mijn gezag werd beleedigd niet te mijner kennis is gekomen om uwe majesteit genoegen te geven antwoordde de toovergodin zal ik de beide honden hare vorige gestalte hergeven
de kapitein dien ik gehuurd had om mijn schip te besturen bij ondervinding wetende wat dit te beduiden had zeide dat het de vader en de moeder van den jongen rok waren
die op een tapijt nedergehurkt in den koran las welken hij op een lessenaar voor zich had liggen ten hoogste verbaasd in eene stad waarvan de geheele bevolking versteend was dezen jongeling in leven te zien twijfelde ik niet of met hem moest een groot wonder hebben
en in plaats van een neus hadden zij eene soort van snavel waarboven een paar groene diep in het hoofd liggende oogen glinsterden zoodat hun gelaat veel geleek op dat van den katuil
bij uw gunstig voorkomen zal u dit niet moeijelijk vallen en zij zal zich verheugen op eene zoo aangename wijze bedrogen te zijn wij zullen inmiddels zorg dragen dat de bogchel niet terugkomt en u hindert
dit moge onbarmhartig schijnen maar wat beteekende dat weinige voor ons allen ik wil evenwel niet ontkennen dat de wensch om mijn leven zoo lang mogelijk te rekken mij zelfzuchtig maakte
opgetogen van verwondering en tevreden ever hetgeen door zijne tusschenkomst had plaats gehad deed daden waarvan de late nakomelingschap nog met lof zal spreken
dat zij echter van huis ging zeide zij tot mij lieve neef zoo noemde zij mij uit gemeenzaamheid ik ben zeer belust op appels gij zult mij een genoegen doen indien gij mij er eenigen bezorgt
dit alles strekte echter slechts om onze wanhoop te vergrooten wat toch baten alle schatten der aarde indien men er geen gebruik van kan maken en een zekere dood ons voor oogen staat
geschiedenis van amine beheerscher der geloovigen zoo ving zij haar verhaal aan ten einde uwe majesteit niet te vervelen door in herhaling te vervallen omtrent zaken
zijn onderlip hing hem tot de borst zijne ooren waren die van een olifant en bedekten zijne schouders de nagels zijner vingers waren lang en puntig gelijk de klaauwen van een roofvogel
ook te doen vaststellen dat aan mijne dochter zullen toekomen minstens drie duizend sequinen drie schoone landgoederen en drie slaven
hij liep naar het paleis en liet zich bij den sultan van egypte aandienen aan wien hij tot groot vermaak van dien vorst zuchtende zijn beklag deed over de behandeling welke hij van den geest had ondergaan
dit baarde den vizier eene groote ongerustheid wat reden kon bedreddin hebben zijne schoone jonge vrouw dus te verlaten was het vrees voor den sultan die hem naar elders de wijk had doen nemen hij wist het niet
de reus scheen goed verstand van vet menschenvleesch te hebben want zonder zich lang te bedenken nam hij een braadspit van het rek en reeg hem daaraan
hier vonden wij een ei van gelijke grootte en omvang als dat wat ik u vroeger heb beschreven het bevatte een jonge rok die spoedig zou uitkomen en waarvan de bek reeds zigtbaar was
niettemin indien gij deze roomtaart die hier op tafel staat in mijne tegenwoordigheid opeet zoo zal ik overtuigd zijn dat gij mij de waarheid gezegd hebt
ach ongelukkige waarom zijt gij niet gebleven in uw land waar gij het goed hadt en waar gij in rust de vruchten van uwen arbeid hadt kunnen genieten
toen mijn man zag dat de slaaf geen haast maakte om aan dit wreede bevel te gehoorzamen herhaalde hij het zeggende sla toe dan wat weêrhoud u waarop wacht gij
en de hand in den boezem van zijn dochtertje stekende haalde hij den appel te voorschijn hij liet den slaaf die niet ver van daar was roepen en zoodra deze voor hem verscheen zeide hij schelm waar hebt gij dien appel gestolen
deze woorden van den getrouwen slaaf deden bedreddin hassan ontstellen maar hernam hij heb ik den tijd niet om naar mijne kamer te gaan en eenige edelgesteenten en geld mede te nemen
om mij op zijne kosten te bedienen zij kwamen de bevelen van hun meester getrouw na bezorgden mij eene voortreffelijke woning waar ik op kosten des konings heerlijk werd onthaald ook mijne balen werden aldaar bezorgd zonder dat er iets aan ontbrak
of dat uwe meening is maar wat mij aangaat ik verklaar u in vollen ernst hier in bijzijn van uwe zusters dat ik uw aanbod met geheel mijn hart aanneem
hij heeft het kontrakt in zijne tegenwoordigheid doen opmaken en door getuigen laten onderteekenen de toebereidselen tot dezen bespottelijken echt zijn reeds gemaakt
mijne flaauwte had mij zoo verzwakt dat ik naauwelijks kon gaan ondersteund door mijne slavinnen bereikte ik echter mijne woning doch naauwelijks bevond ik mij op mijne kamer toen mij eene nieuwe bezwijming overviel
wij hebben een kouden maaltijd gedaan en toen ik haar verliet heb ik den appel dien gij hier ziet medegenomen dit verhaal bragt mij buiten mij zelven ik stond van mijne plaats op en na mijnen winkel gesloten te hebben
ik plukte en at van de heerlijke vruchten dronk van het heldere water en ik gevoelde mij zelfs in mijn ongeluk gelukkig toen ik mij aldus verkwikt had
wat is dat schaban sprak zij toornig heeft men u het toezigt over mijn kleinzoon opgedragen om met hem bij een
zij gingen bij menigte te water en zwommen naar ons schip dat zij weldra omringden zij riepen ons toe maar het was ons niet mogelijk een enkel woord te verstaan want hunne spraak had meer van het gesnater van een troep ganzen dan van eene menschelijke stem
vr hem uit gaat eene garde van duizend man gekleed in goudlaken en zijde en gezeten op rijk geharnaste olifanten gedurende den togt des konings roept de officier vr op den olifant van tijd tot tijd met luider stem
ik vervoegde mij dadelijk bij den kalif om hem rekenschap af te leggen van mijne zending deze vorst zeide tot mij dat mijne lange afwezigheid hem verontrust had doch dat de hoop dat allah mij in zijne hoede zou nemen hem echter nooit had begeven
ik ben in staat de lading van al uwe schepen tegen kontant geld te koopen en om een begin te maken moest gij mij de lading van het eerste uwer schepen dat de haven binnenkomt voor duizend sequinen afstaan ik heb ze hier in eene beurs bij mij en ben bereid ze u vooruit te betalen
hij droeg een groot vischnet op het hoofd en had eene mand van gevlochten palmbladen aan den eenen arm en een stok in de hand
bedreddin hassan verborg voor hem noch zijne geboorte noch den dood van zijn vader den groot-vizier hierop verhaalde hij hem waarom hij balsora had verlaten en hoe hij na den vorigen nacht op de graftombe van zijn vader in slaap te zijn geraakt
noureddin ali kweet zich zoo goed als of hij zijn leven lang het viziers ambt bekleed had hetgeen de verwondering opwekte van den sultan en van allen die niet wisten dat hij te caïro reeds als vizier werkzaam was geweest
hier groeit de kamferboom wiens bladrijke takken zich zoo ver van den stam uitbreiden dat meer dan honderd menschen onder zijn looverdak beschutting kunnen vinden tegen het branden der zonnestralen
de koning van zijn geheele hof vergezeld wilde mijne uitvaart met zijne hooge tegenwoordigheid vereeren en al de aanzienlijke ingezetenen der stad woonden mijne begrafenis bij
uwe meesteres heeft een goeden smaak dit is de schoonste en kostbaarste stof die ik in mijn magazijn heb ik wil ze haar noch voor zilver
dat deze haven zal binnenloopen ja ik verkoop u die voor duizend sequinen antwoordde bedreddin hassan en hiermede is de zaak afgedaan
trad nader kuste hem de hand en zeide men moet toestemmen heer dat gij vreeselijke gevaren hebt doorgestaan en dat de moeijelijkheden die ik ondervonden heb bij de uwe niet in vergelijking kunnen komen indien mijn last mij
ik smeek u mij te vergeven dat ik u zoo lastig ben gevallen door u tot buiten de stad te volgen ik was mij zelven geen meester en wist niet wat ik deed
deze belagchelijke twist tusschen de twee broeders over het huwelijk van hunne kinderen die nog niet geboren waren had echter zeer ernstige gevolgen
hij behoort niet tot het getal der slaven zeiden zij gij behoeft hem slechts aan te zien om daarvan overtuigd te worden hij is buiten twijfel een jeugdig vreemdeling die zich uit nieuwsgierigheid bij ons heeft gevoegd ten einde ooggetuige te zijn van deze
hoewel ik niet zeer schuldig was kon ik echter niet besluiten voor de waarheid uit te komen het gebeurde aan een echtgenoot te belijden dat scheen mij met de welvoegelijkheid te strijden
dit mijne vrienden moet u niet bevreemden ik was met den mij toegedeelden voorraad zeer zuinig geweest bovendien had ik mij aan boord nog van het een en ander voorzien en hiervan liet ik mijnen makkers niets blijken
verbeeld u dat ik mij zoo als gij mij thans ziet voor de poort van damaskus bevond dat ik de stad binnen ging onder de bespotting eener volksmenigte welke mij volgde en allerlei smaad aandeed dat ik de wijk nam bij een
en vervolgde hij met drift zeg mij dan nu toch moeder als ik u bidden mag wie is mijn vader wel kind antwoordde zij
de zon was nog niet ondergegaan toen eensklaps de lucht verduisterd werd het was alsof eene donkere wolk als een gordijn voor de zon werd geschoven
de toovergodin beschouwde bedreddin met alle aandacht en zich daarop tot den geest wendende gaf zij ten antwoord ik moet u toestemmen dat hij zeer welgemaakt is maar ik heb voor eenige oogenblikken te
mijne eigene zusters en ik bleven bij onze moeder inwonen tot aan haren dood zij liet ieder onzer duizend sequinen na korten tijd daarna
hem uit den weg te gaan hij liet een goeden ezel optuigen voorzag zich van geld en edelgesteenten alsmede van eenige levensmiddelen zeide zijnen bedienden dat hij binnen twee of drie dagen dacht terug te komen en vertrok
hij vraagde mij door welk toeval ik mij in zijne staten bevond zoodra ik zijne nieuwsgierigheid door het verhaal van mijne lotgevallen bevredigd had betuigde hij mij dat hij zeer veel deel in mijn ongeluk nam
in vollen bruidstooi naar de zaal te geleiden waar zij den gebogchelde ontvangen moet toen de toovergodin zweeg zeide de geest tot haar
dat gij er mede zult handelen zoo als ik u zeggen zal bij deze laatste woorden sloeg de toovergodin den regter arm om mijne middel en de beide honden onder den linker nemende verhief zij zich in de lucht en bragt ons in een oogwenk naar bagdad in mijne woning over
zoodra hij gezeten was bleef niet eene enkele terug om hare plaats te verlaten en den schoonen jongeling te naderen ten einde hem van meer nabij te zien
of liever eene doodelijke droefheid verspreid waarvan de reden niet moeijelijk te gissen was indien men slechts een blik wierp op het gedrogt dat aan hare zijde zat en hare liefde zoo weinig waardig was
ik ging over een tweede en derde binnenhof maar overal heerschte de stilte van het graf en eene doodschheid welke mij deed huiveren
eensklaps begon het eiland te schudden en wij voelden onderscheidene schokken als die van eene aardbeving ook op het schip had men deze schudding van het eiland waargenomen
toen het koffer geopend was vond men er eene baal van palmbladen in die met een rooden draad was toegenaaid om aan het ongeduld van den kalif te voldoen gunde men zich den tijd niet den draad los te maken
gegroet in naam van den alleen regtvaardigen opperheer van den magtigen en gelukkigen sultan van abdala haroun-al-raschid dien god tot de hoogste eereplaats heeft verheven na zijne voorvaderen
na de voltrekking van ons huwelijk nam ik mijn intrek bij mijne vrouw met welke ik eenigen tijd in volkomen eendragt leefde evenwel was ik met mijn toestand niet erg tevreden ik kon mijn geboortegrond ik kon bagdad niet vergeten
deze vermaande hen in den beginne om geduld met hem te hebben maar toen hij zag dat agib daardoor in het kwade gestijfd werd en toen ook hij eindelijk het geduld begon te verliezen zeide hij tot zijne leerlingen
een der zwarten die het arabisch verstond en mij dus hoorde spreken naderde mij en zeide broeder wees niet verwonderd ons te zien wij wonen in deze landstreek en zijn hier gekomen ten einde het water van deze rivier door kleine kanalen af te leiden
voor zijn oom schemseddin mohammed koesterde hij de meeste achting maar mogt hij hem de verregaande kwellingen hem gedurende de reis van damaskus naar caïro aangedaan vergeven nooit werd hij zoo vertrouwelijk met hem
in de zaal bleven alleen de gebogchelde stalknecht bedreddin hassan en eenige bedienden de gebogchelde hevig gebeten op bedreddin die hem den ganschen avond gehinderd had zag hem van ter zijde aan en vraagde op barschen toon en gij waar wacht gij op
bereidde ik mij voor om te sterven ik verwachtte ook niet anders dan den dood want reeds werd ik op eene vreeselijke wijze door den honger en door den dorst gekweld toen ik den steen van den put hoorde afnemen men liet een doode en eene levende af de doode was een man
de avond was reeds gevallen toen deze calenders ons verzochten hen voor dien nacht huisvesting te geven wij namen hen in echter onder ééne voorwaarde die zij aannamen
maar helaas dit duurde niet lang mijne zusters konden de verstandhouding die tusschen mij en den jongen prins bestond niet zonder jaloerschheid aanzien
de drie appelen op zekeren dag gelastte haroun-al-raschid den groot-vizier giafar dat hij zich tegen den nacht aan zijn paleis moest bevinden
bij mijne terugkomst sprak ik met den koning over dit gebruik sire zeide ik ik kan mij niet genoeg verwonderen over de vreemde gewoonte die in uw rijk plaats heeft om de levenden met de dooden te begraven
zoodra men weder op weg ging werd hij op nieuw in zijn koffer gesloten op deze wijze handelde men met hem gedurende de twintig dagen dat de reis duurde
wij behoeven den pasteibakker slechts hier te laten komen is hij dan bedreddin hassan zoo zult gij en mijne dochter hem spoedig herkennen maar het is noodig dat gij beide u verborgen houdt en hem ziet zonder door hem ontwaard te worden
nadat de groot-vizier giafar de geschiedenis van bedreddin hassan aldus ten einde had gebragt zeide hij tot den kalif
toen nu de hoop bij mij verlevendigd werd dat ik eindelijk in deze eenzaamheid een mensch zou aantreffen zette ik mijn onderzoek met vernieuwden ijver voort
geloofd zij allah die ons met eene gelukkige zeereis heeft begunstigd dat het hem behage ons ook op de terugreis te beschermen en ons behouden in het vaderland terug te brengen
ik ontdekte nu ook waardoor de schepen naar deze noodlottige kust werden gedreven in de rots die uit kristal robijnen en andere edelgesteenten bestond was eene breede grot waarin zich de zee met geweld als in een afgrond
hoe toch kunt gij na hetgeen gij in uw eerste huwelijk hebt ondervonden naar een tweede haken het is u immers gebleken hoe bezwaarlijk het is een man te vinden die onze liefde in alle opzigten waardig is gelooft mij
de lakkei bragt hem in eene groote zaal waar een aanzienlijk gezelschap aan tafel zat op die tafel stond eene keur der heerlijkste spijzen te dampen
verwenscht mogen dan alle roomtaarten zijn en verwenscht het uur waarin ik geboren werd mogt het den hemel behagen dat ik op dit oogenblik stierve
den daarop volgenden avond liet de vizier halt houden bedreddin hassan werd nu uit zijne enge gevangenis bevrijd ten einde eenig voedsel te gebruiken waarbij men echter zorg droeg hem buiten het gezigt van zijne moeder en van zijne vrouw te houden
dit laatste middel had het gewenschte gevolg eenige der matrozen hadden mij gezien en de kapitein liet de sloep uitzetten om mij af te halen zoodra ik aan boord was zag ik mij omringd door kooplieden en schepelingen die zeer nieuwsgierig waren te vernemen door welk toeval
broeders zeide ik vervolgens tot hen gij zult gezien hebben dat er aan het strand veel hout ligt dat de zee heeft aangespoeld
ten laatste deed men een timmerman komen en men gelastte hem in mijne tegenwoordigheid eene galg op te rigten om er mij aan op te hangen
dit bragt hem zoo in de war dat hij eindelijk zelf niet meer wist wat hij gelooven moest van al hetgeen hem was overkomen na eenigen tijd stond hij op en ging de stad in gevolgd door de menigte onder het geschreeuw van een gek een gek
en niettegenstaande mijne ongerustheid en de gedachte wat er toch van mij moest worden viel ik na mijn ontbijt te hebben gebruikt vermoeid van het nachtwaken in slaap
weder ging hij toen uit en liet ons achter gelijk daags te voren onze toestand was zoo verschrikkelijk dat sommigen onzer het wanhopige voorstel deden om in zee te springen daar zij een spoedigen en zachten dood verkieselijker achtten
lieve dochter verontrust u niet over hetgeen mij is overkomen als ik u zal gezegd hebben wat daartoe aanleiding gaf zult gij mij naauwelijks kunnen gelooven
indien mijne bede mevrouw iets op u vermag zoo voeg ik die bij de zijnen en ik smeek u het aanbod van zijn hart en van zijne hand dat hij u door mij laat doen niet af te wijzen
en gij zijt de eerste dien hij niet heeft verworgd nooit heeft hij den ongelukkige van wien hij zich had meester gemaakt weder losgelaten dan na hem gestikt te hebben
en het aankweeken van zijdewormen heeft mij goede winsten opgeleverd verlaat er u op dat ik niets heb wat niet tevens het uwe is en waarover gij niet even als ik kunt beschikken
ik liet mij geleiden en wij traden den winkel binnen van een jongen koopman die er vrij wel uitzag ik zette mij neder en liet hem door de oude dame zeggen dat hij mij eenige stukken zijde van de allerfijnste en kostbaarste
toen zij mij dit gezegd hadden namen zij mij mede aan boord van hun schip de kapitein ontving mij zeer vriendelijk en als hij vernam wat mij was overkomen betuigde hij mij verheugd te zijn dat ik aan zulke gevaren ontsnapt was
en een woedenden blik op zijn vizier werpende riep hij uit ha ongelukkige waakt gij op deze wijze voor de veiligheid van mijne onderdanen
terwijl gij u kleedt zal ik uwe moeder die van ongeduld brandt om u te omhelzen gaan waarschuwen en ik zal u uw zoon brengen dien agib welken gij te damaskus gezien hebt
toen een en ander gereed was belaadde ik het met balen robijnen smaragden rotskristal amber en andere kostbare stoffen vervolgens maakte ik mijn vlot los en de hulp van allah inroepende gaf ik mij aan den stroom over
ik nam nu een grooten steen op en verpletterde hem de hersenpan mijne blijdschap was zeer groot toen ik mij van dezen verwenschten grijsaard had verlost
de olifanten brengen jaarlijks een groot aantal slaven om het leven die wij naar het bosch zenden om die dieren te dooden en ons met hunne tanden te verrijken welken raad wij hun ook geven allen komen vroeg of laat door de list der olifanten om
bij onze komst in het gehucht dat uit een twintigtal hutten bestond kwamen vele zwarten naar ons toeloopen zij omringden ons maakten zich van onze goederen meester en na die onder elkander verdeeld te hebben bragten zij ons naar hunne woningen
waar wij in handen van wilden waren gevallen maar die zwarten zeiden zij zijn menscheneters door welk wonder zijt gij aan hunne wreedheid ontkomen
en drie appels had medegebragt waarvan deze er een was dien hij had weggenomen zonder dat zijne moeder het wist hoe hij ook daarom smeekte ik gaf hem den appel niet terug
ik ben in het bezit van een kostbaren balsem die de kracht heeft uwe wond in drie dagen tijds zoo volkomen te genezen dat er niet het minste lidteeken van zal achterblijven
de vizier liet zijne oogen op noureddin vallen en vond zijn voorkomen zoo gunstig dat dit hem belangstelling inboezemde hij reed digt voorbij hem heen
want als zoodanig wil ik u beschouwen en niet meer als slaaf na de dienst die gij mij hebt bewezen door eene ontdekking die mij tot een schatrijk man zal maken dat allah u met goederen overlade en u voorspoed geve op al uwe wegen
in de veronderstelling dat wij die zouden krijgen zoo ben ik overtuigd dat hij gestorven is met de gedachte aan dat huwelijk daarom zou ik ook gaarne mijne belofte willen nakomen en ik bezweer uwe majesteit mij zulks te veroorloven
van dat oogenblik af heb ik hem met verdubbelden ijver gediend en ik ben overtuigd mijne schoone dame dat hij het is die u hier heen heeft gezonden om mij te troosten
bedreddin hassan van balsora aldus genoemd omdat hij in die stad geboren was was zeer bedroefd over den dood van zijn vader in plaats van ééne maand zoo als het gebruikelijk was beweende hij hem twee
het is niet mogelijk zeide hij in eene stad als bagdad waar een oneindig aantal zwarte slaven zijn den regten man uit te vinden indien niet allah mij hem doet kennen gelijk hij mij reeds den moordenaar heeft ontdekt kan niets mij redden
aan te bieden terwijl de vizier zich onledig hield met het uitzoeken der kostbaarste en zeldzaamste stoffen welke de voornaamste kooplieden van damaskus hem in zijn kamp kwamen voorleggen verzocht agib
geschiedenis van noureddin ali en van bedreddin hassan beheerscher der geloovigen er was eertijds in egypte een sultan regtvaardig weldadig goedertieren en minzaam jegens zijne onderdanen
de meubelen en vele andere dingen van groote waarde moesten wij bij gebrek aan scheepsruimte achterlaten om al de kostbaarheden die wij zagen naar bagdad over te brengen ware wel eene geheele vloot noodig geweest
inderdaad jongeling riep thans bedreddin hassan het is wel hard dat men u iemand tot leidsman heeft gegeven die u met zoo veel gestrengheid behandelt en gij goede vriend vervolgde hij zich tot den slaaf wendende
de stroom sleepte het schip met onweerstaanbare kracht mede naar eene ongenaakbare rots waar tegen het aan stukken stiet wij hadden echter den tijd niet alleen ons leven maar tevens onzen voorraad en onze kostbaarste goederen te bergen
intusschen ging ik steeds voort en naderbij komende werd ik gewaar dat het eene schoone merrie was welke met een lang touw aan een staak was
heer sprak hij vervolgens mag ik de vrijheid nemen u te vragen waar gij in dit late uur alleen heen gaat uwe gelaatstrekken zijn geheel ontstemd is er iets dat u hindert
ten eerste om eenig nieuws uit bagdad te vernemen en ten tweede om naar gelegenheid uit te zien onder hen iemand aan te treffen met wien ik naar mijn geboorteland zou kunnen terugkeeren want de hoofdstad van den koning mihradhan ligt aan de zee
onze drie kinderen zijn allen nog in leven ook moet ik mijne vrouw het regt laten wedervaren dat zij mij nooit de minste reden tot ongenoegen heeft gegeven zij was deugdzaam
de sultan met de uitstekende schoonheid van dit jonge meisje bekend geworden deed haar vader den groot-vizier vr eenige dagen ontbieden en zeide tot hem
ik verborg nu mijne met druivensap gevulde kalebas en wist het zoo aan te leggen dat wij na eenige dagen weder langs die plaats kwamen nu nam ik mijne kalebas bragt die aan den mond en dronk een overheerlijken wijn die mij zoo opwekte dat ik bijna mijn treurig lot vergat
en de verontschuldigingen die zij inbragt droegen het kenmerk der onwaarheid en moesten hem doen denken dat zij zich aan eene veel grootere misdaad had schuldig gemaakt dan inderdaad het geval was
dit is alles wat ik uwe majesteit te zeggen heb om haar verlangen te bevredigen na deze woorden groette zij den kalif en verdween deze
de rots aan wier voet wij waren bevond zich aan de kust van een uitgestrekt eiland maar zij was zoo hoog en zoo steil dat er geene mogelijkheid bestond haar te beklimmen
en stelde die aan den drager ter hand neem dit voor u hindbad zeide hij ga naar uwe woning en kom morgen terug om het vervolg van mijne lotgevallen te hooren
op deze woorden viel de verschrikte stalknecht op den grond bedekte zich het hoofd met zijn kleed ten einde het vreeselijke beest niet voor oogen te hebben en antwoordde bevende
de twee nieuwe viziers bedankten den sultan voor zijne gunst en keerden naar hunne woning terug om zorg te dragen voor de begrafenis van hun vader die met groote plegtigheid plaats had