AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
leelijker hadden de rijksvoogden nooit achter het net gevischt maar stauffacher zou weten dat hij hen had durven trotseeren op zekeren dag achter in october kwamen eenige soldaten van den zwing uri bij stauffacher en hun hoofdman zeide
van warmte alleen leeft men niet meende tell gij hebt gelijk mijn vriend ik zal u nog meer zeggen met behulp van werner van attinghausen heb ik nu in alle stilte meer dan de helft van mijn gedorscht koren in die holen laten brengen
o ik zal het volk leeren mijne bevelen niet op te volgen de lafaards zeker bang geweest voor de föhn gottlieb glimlacht en denkt aan tell's woorden hij klappertandt wat is hij bang voor den dood
toen ge niet wist dat ik alles hoorde tot uw vriend gottlieb gezegd dat hij de grootste lafaard is die ooit geleefd heeft welnu wat zal deze man dan doen
achter deze drie reden drie jonge mannen toonbeelden van kracht en gezondheid ieder hunner had een zwaard dat dwars over het paard lag voor zich
hier hier zijn we klonk de stem van walter fürst over het marktplein terneer met dien schandpaal op op voor zwitserland den dood aan den oostenrijker
niet aangesteld door den hertog van oostenrijk maar door den keizer van duitschland en deze landvoogd zal ons dan met behoud van al de rechten die de zwitsersche vrijboeren sinds eeuwen genieten besturen wij zullen hem gehoorzamen
uit den weg boer of ik rijd je onderstboven klinkt het uit den mond des ridders die vooraan rijdt wel is het helmvizier gesloten zoodat het gelaat niet te zien is doch stauffacher herkent al te goed die stem en zegt
dan verkies ik den dood boven de schande van in handen der oostenrijkers te vallen riep baumgarten en stond gereed zich in het meer te werpen
ja ik zie wel dat een blik op onze twee jongens en mij voldoende is om den storm binnen in u tot zwijgen te brengen maar gij zijt soms zoo ver van huis af willem dat gij ons niet ziet en hoort
daar was walter bij vader maar wat deed vader raar geen enkel woord kwam over zijne lippen en de oogen die nu geene tranen meer hadden keken het kind zoo vreemd aan geene hand werd uitgestoken om het kind welkom te heeten
je bent hier niet in de bergen of op de rütli dat is waarlijk uw geluk heer ridder waarom als gij tusschen de bergen waart zouden wij u behandelen zooals wij vrijboeren het recht hebben iederen onbeschaamde te behandelen
beide mannen gingen nu verder doch weldra moesten ze achter elkander loopen omdat het pad te smal voor twee menschen was op eene breedere plaats bleef tell staan
men zegt wel eens dat geen land aan zulke snelle dampkrings veranderingen onderhevig is als nederland het moge waar zijn doch ook het hooggelegen gedeelte van zwitserland is hieraan nog vaak onderworpen
hij trok de kleederen die hij bij het vuur gehangen had om te drogen aan maakte een keepje in een pijl stak het opgevouwen perkamentje er tusschen trapte het vuur uit en na bij het flauw schijnende maanlicht wat droog hout gezocht en dat in de grot gebracht te hebben begaf hij zich op pad
met eene zoogenaamde vrouw heinrichs mede om vier koeien te halen hedwig kon niet spreken daar kwamen walter en willem in hunne onderkleertjes naar beneden loopen
zulk een heremiet heeft steeds eene zeer slechte woning z slecht dat we een arbeiders huisje dat bijna op instorten staat eene hermitage noemen
kom naar binnen en drinken we een roemer van onzen eenvoudigen landwijn op de gezondheid van die twee mannen ja en op de vrijheid der woudsteden en de schande der oostenrijkers zeide friedel en hij voegde er
toch had de beroemde bouwmeester erwin von steinbach reeds bijna vijfentwintig jaar geleden den grootschen voorgevel en de torens doen verrijzen en waren hij en zijn zoon johann op dit oogenblik nog bezig met het verder voltooien van het gebouw
ik ben als knaap met deze boeren opgegroeid en ik ken ze beter dan eenig ander heb ik ook dien rudolf van reding leeren kennen mijn vader heeft vaak mij zijne geschiedenis verteld
sjilpten de teruggekeerde zwaluwtjes die onder het uitstekende dak hunne nestjes bouwden of herstelden nog zoo vriendelijk men liet de zon schijnen men liet groeien bloeien zingen en sjilpen zonder er oog of oor voor te hebben
die zich thuis ook reeds oefenden in het schieten met den boog wil je goede schutters van je jongens maken had tell meermalen gezegd laat ze zich dan zoo vroeg mogelijk oefenen doch zorg ervoor dat hun boog en pijl goed zijn
snel hen die komen tegemoet en deel hun dat mede ze weten dan waaraan zich te houden de bode snelde spoorslags terug en geszler liet zijn paard zadelen om naar den sarnenstein te rijden
het is kuno die roept ik hoor het aan zijne stem deed kleine willem zich hooren tell en gerold liepen thans naar de aangewezen plek en vonden kuno in de diepte
de booze mompelt gottlieb en maakt het kruisteeken ja de booze en geen mensch murmelen allen en volgen vol eerbied gottlieb na
terwijl mannen die niet behoefden te varen te voet in dezelfde richting van de bootjes voortgingen over hen die voeren viel niet te oordeelen hoe ze gekleed waren daar de bootjes zich te diep op het meer bevonden om de personen goed te kunnen onderscheiden
de opvolger des keizers werd door de keurvorsten des rijks gekozen en was in vele gevallen een heel ander persoon dan die oudste zoon rudolf had gaarne gezien dat albrecht gekozen werd doch
maar daar komt eene veel grootere schuit wij zullen die nemen de huur overeenkomst werd getroffen en juist toen allen aan boord waren stak er een felle wind op
claus deelde nu het afgeluisterde gesprek tusschen ludwig en albrecht mede zooals we u dat in het vorige hoofdstuk verhaalden en zeide dan ge kunt begrijpen met welk eene spanning ik de terugkomst van landenberg en het andere volk tegemoet zag
maar daar waar we boven dien schat staan zal ik mijn arm op uw schouder leggen en zeggen dat is waar ook ik heb hier in de buurt twee wolven gezien
komt men echter in zwitserland dan moet men het niet wagen om de geschiedenis van willem tell in twijfel te trekken want geen enkele zwitser wil er iets van weten
veertien mannen kwamen bij hem goed zeide claus als je mij nu hoort roepen weg met den oostenrijker dan klim je naar boven tien schreden links van den put is de poort zorgt dat niemand daardoor ontsnapt sluit ze vooraf
die landenberg die lafaard is toch wakker zijn raad was goed en zijn plan zal gelukken het zal en dan ja dan is hij de lafaard de vinder ervan en de keizer zal hem loven prijzen en eer bewijzen
begreep hij dat hij nu veel gevaar liep om voor de overmacht te moeten onderdoen en daarom verborg hij zich zoodra ze ver genoeg van hem verwijderd waren haastte hij zich om zoo dicht bij zijn schoonvaders huis te komen
terwijl de hoofdman aldus sprak had hij al eens rondgekeken en zich verwonderd dat zulk een rijk man als deze stauffacher was zoo armelijk gehuisvest was in eene prachtige steenen woning er viel al bijzonder weinig weg te halen dat eenige waarde had
gij zijt met het overige deel van uw volk thuis noodig gij weet dat de sarnenstein het dichtst bij uwe hoeve ligt en gij begrijpt wel dat de oostenrijkers die buiten den burcht gesloten worden zullen trachten wraak te nemen
hij trok willem mede en spoedig waren ze nu op eenigen afstand van de heerbaan achter rotsen en struiken verborgen daar kwam de treurige stoet aan
treurig ging eppo zijn werk in de eenzaamheid verrichten en met kloppend hart en vonkenschietende oogen sloeg tell den naasten weg naar den bruneck in en wat was daar gebeurd
het leven van tell is dus niet oogenblikkelijk in gevaar en als er besloten is hem naar oostenrijk te brengen dan zal claus ons dat mededeelen
en zou diezelfde man keizer zijnde anders over de zaak denken een dwaas die het gelooven kan mijn voorstel is niet naar straatsburg te gaan en hier thuis bij de onzen bedaard den loop der zaken af te wachten
dat hij er een pijl in het vensterluik schieten kon hij deed dit en hoewel het te duister was om te kunnen zien of hij het luik wel getroffen had wist hij dat de pijl er in zat daarvoor was hij tell
een man verdient de kroon meer dan eenig ander dachten de keurvorsten en in de eerste bijeenkomst reeds werd albrecht tot roomsch koning gekozen
en nu kan ik ze u niet vertellen tell is vrij en walter is bij uw vader laat dit genoeg zijn hoe komt ge hier thans deelde hedwig na gerolds handen vol blijdschap gekust te hebben hem mede hoe ze
claus alleen lachte niet en boende er lustig op los maar hooren deed hij alles die oude snorrebaard dacht hij is er achter goed dat ik het weet hij ligt het eerst aan de beurt om hem zijne wijsheid betaald te zetten
hertog albrecht wist zeer goed hoe slecht hij bij de keurvorsten aangeschreven stond en dat dus zijne kans om de opvolger zijns vaders te worden zeer gering was
vooral claus die er veel belang bij had spoedig in den burcht te zijn om de poort gesloten te houden voor de mannen die buiten werkten haastte zich en hij was een uur met al het volk in de geheime gang
en daar ik niemand zag verliet ik hem en ging eerst maar langs een omweg naar heer attinghausens huis waar ik vernam dat ik hem voor den zwing uri kon vinden nu ben ik hier en wat zou je willen vroeg
maar ge zijt zoo kort aangebonden ge zegt wat het hart u ingeeft en na het zeggen valt al te ras het doen
van alles wat er gebeurd was was hij onwetend hij verkeerde dus in het geloof dat de oostenrijkers nog overal meester waren en dat hij dus heel voorzichtig moest zijn wilde hij niet andermaal in hunne handen vallen
is u ridder van reding vroeg claus ik ben het dan zal u zeker dooven claus van den sarnenstein wel te woord willen staan
hij klom naar boven en zat spoedig in den boom uit dien boom naar beneden in het bosch afdalen kon hij echter niet wat nu gedaan zonder touw kon hij niet naar omlaag
ik ben weer zwitser tell ik dien den oostenrijker niet meer riep hij zie daar eens hij wees naar de schuilplaats zoo even verlaten
luid klonken de zolen zijner ruwe bergschoenen op het harde pad en deed eppo naar buiten snellen wat tell gij hier riep eppo wat komt ge doen zijt gij vrij
van alle kanten drongen de oostenrijkers op den ouden man aan maar met kleinen walter op den linkerarm zwaaide hij met de rechterhand de vreeselijke bijl en brak er zich dwars door de vijanden baan mede
ik heb er ook al naar gekeken heer maar ik zag niets het is de bruneck toch wel lomperd zal ik mijn stamburcht niet meer kennen het is de bruneck
zegt hij neen blijf dan waar gij zijt ik kom dan den volgenden morgen bij u en wij trekken verder en tell zegt ja riep de vrijjager opgewonden uit
de jonge man bleef in zijne woorden steken vaar toch voort hernam de landamman op zulk een driftigen toon dat men verwonderd opkeek want men had den man nog nimmer driftig gezien
toen de reus voortrad hem zijn boog overreikte en smalend zeide hier is mijn boog is dat ook bijgeval kinderspeelgoed
tell nam boog en pijlen aan en tot verbazing van allen schoot hij de twijgjes die door den wind vrij ongelijk bewogen werden het een na het ander weg
te genua liet hij er munt van slaan en al dat geld werd op eene plaats verborgen welke alleen die voorvaderen en zijn oudste zoon wisten zij hadden het niet noodig want ze waren rijk en besloten nu dat geld te laten waar het was
het is de bok voor den ouden stauffacher heer sprak tell en ziet gij daar die twee zwarte punten boven gindsche rots
gij een domoor zijt kom op den toren dan zult gij alles beter zien heel kalm en bedaard gaat alles in zijn werk
in mijn mond verstommen maar gij weet het nu zeg gij het landenberg dan ik ludwig ik nooit maar nu ge mij van die vluchtgang gesproken hebt ben ik bang dat op den een of anderen dag de sarnenstein overrompeld zal worden wat dan
wij zijn u loon schuldig want gij hebt mij geholpen wat wilt gij ik wensch een pijlschot te mogen doen heer keizer zooals men er in de bergen dikwijls spelend een doet een schot moeielijker dan het uwe
de vrouw zag hem verschrikt aan en herkende aan het wapen op zijn kleed terstond in hem een dienstman van geszler van bruneck
eens dat hij dit weer deed begon willem te glimlachen en vergetend dat hij niet praten mocht zeî hij die oude man hoort niet wat ik hoor en wat hoor je dan vroeg
thans begint de worsteling voort voort het buitengewoon warme weder heeft de sneeuw op de bergen vroeg doen smelten heele bergen van sneeuw storten naar beneden en maken de smalle paden onbegaanbaar
verrast zag gerold op hoe kwam hedwig fürst hier hebt gij uw vader wel eens gerold van den rigi hooren noemen hedwig vroeg hij ja zeer dikwijls hij was eens de vriend van vader
om zich te verzadigen met de vliegjes en mugjes die nu ook te voorschijn gekomen waren het vee graasde met wellust in de groene bergweiden en smulde van het gras dat nu niet bestoven in de maag kwam
ik breng het bevel van den bruneck mede dat het gericht terstond moet gesloten worden en dat de rütli binnen een half uur eigendom van koning albrecht zal zijn allen beefden van verontwaardiging doch alleen arnold melchtal barstte in een schaterend gelach uit
een lach onbeschrijflijk wreed legert zich op het gelaat van den boozen rijksvoogd weet ge wat goeds vraagt landenberg dien lach ziende
de houthakkers denkt hij gelukkig het is stil in het bosch ook houthakkers zijn nieuwsgierig en allen zijn naar de markt in de stad ze willen dat schot ook zien doen
en als gij het waagt hun niet te gehoorzamen welnu dan ontneem ik u als keizer van duitschland al uwe rechten en schreeuwende vrijheden en geef u en uwe landen aan den hertog van oostenrijk
ze zijn onschuldig daaraan kuni maar om den dader van het misdrijf uit zijn schuilhoek te lokken zullen zij de onschuldigen gevangen nemen en martelen
de gemsbok klom hooger en kwam te voorschijn dien bok zult gij morgen op uw gastmaal hebben heer hij moet echter eerst wat dalen want als ik hem schoot terwijl hij daar stond zou hij aan de andere zijde in den afgrond vallen
de boeren hebben een aanvoerder gekregen voor wien zelfs de keizer sidderen en beven zou hij is de man die den opstand tot een goed einde brengen kan
ik heb mijne zwakheid tegenover hem verraden hoe hij er onder zijne gezellen op smalen zal en dan dat gevaarlijke pad kon hij dan aan mijn gelaat zien dat ik werkelijk op dat oogenblik aan wolfenschiez dacht gaat hij dan met den booze om
toen ze den mond van de ill binnenvoeren was de keizer nog niet over het midden der rivier dat heet ik sturen edele heer sprak de schipper dertig jaar lang heb ik den rijn bevaren maar geleerd heb ik van uwe edelheid
een paar prachtige ossen heeft die boer zeide landenberg en reed er met twee knechts heen boer zeî hij span af je ossen ik heb ze noodig heer antwoordde melchtal nu ik heb ze ook noodig om den ploeg te trekken
en weldra lieten ze adolf aan zijn lot over de slimme albrecht speelde nu zooals wij dat zeggen zouden aap wat heb je mooie jongen hij zond al de geroofde keizerlijke waardigheids teekenen aan de keurvorsten terug
de mijne dien ik mede naar straatsburg bracht is afkomstig van een mijn voorvaderen een alleman die de romeinen uit helvetië hielp verdrijven mag ik hem halen en u geven
zij durven wel mannen als mijn man en zoons waren aangrijpen en in de holen van den zwing uri werpen maar ze weten wie tell is en dat heel zwitserland als één man zou opstaan wanneer hem één haar gekrenkt
thuis is hij en voor zwitsers is hij steeds te spreken jager hij is toch ook een zwitser bij deze vraag wees hij op tell's makker die er tamelijk verlegen bij stond daar hij niet wist hoe de ontvangst hier zijn zou
maar nu ik weet dat hij naar uwe woning is weet ik ook dat wij van hier veilig naar uw vader kunnen gaan kom laten we dat doen ik zal uw zoontje dragen het kind kan hier niet loopen
hij sloeg nu een kronkelend bergpad in met het doel eene vluchtgrot te bereiken zulke vluchtgrotten had men in de bergen veel zij dienden om jagers en herders die door boos weer overvallen werden eene schuilplaats te verschaffen
eene doodelijke bleekheid toog over zijn gelaat zijne knieën knikten zijne handen beefden tranen verduisterden zijne oogen en hij schreeuwde het uit walter walter mijn kind
ga mee gerold zeide geszler wij moeten spreken want er is iets gebeurd of mag mijn volk er soms niet in
neen niet vrij dat gevaarlijke pijlschot zal zijne hand doen beven hij zal zijn eigen kind doodschieten en dan dan heerlijk heerlijk met de marteling zijn zoon gedood te hebben sturen we hem naar den keizer
die ook geene beulen meer willen dienen sprak de oudste der mannen wij zullen de gevallenen op den bruneck brengen en al noemt men ons verraders van ons vaderland
met dat schieten had walter een doel dat hij met de grootste zorgvuldigheid voor ieder verborgen hield hij wilde zich z lang oefenen tot hij een dun geldstukje in den stam van een boom gestoken zesmaal achter elkaar raken
en koning theobald van navarre koning karel van sicilië en graaf alphonsus van poitiers die ook in het leger waren bij zooveel tegenspoed het hoofd verloren en niet wisten wat te doen bleef rudolf van reding de man die hij altijd geweest was
later werd de stad eene verblijfplaats voor roovers en boeven die een schrik werden voor de schippers die den rijn bevoeren aan de rooverijen en misdaden van dat gespuis werd echter een einde gemaakt
wijzend op de lompe boot die op den top eener golf voor een oogenblik zichtbaar was om dan dadelijk daarop in een waterdal neergeworpen te worden
ga nu daar maar staan dan kunt gij alles goed zien sprak beringer en wees hem eenige mannen aan die groote jachthonden
dat zal hij niet nu de zaken zoo geloopen zijn zal geszler wel zoo verstandig wezen om in te zien dat tell een gijzelaar is die hem van veel dienst zijn kan men omringe den burcht en drage zorg dat niemand hem verlaten kan
zij spoedden zich nu snel voort en pas hadden ze het gevaarlijke pad achter zich en waren ze op de heerbaan of de föhn brak in vreeselijke kracht uit
de föhn steunde geszler en riep naar den wal naar den wal het was te laat de storm greep het meer aan en de volle boot werd als een bal over het water gejaagd
bij de grieken en romeinen droegen de vrouwelijke nixen den naam van nymphen en als ze enkel het water bewoonden najaden
toen ze bij den put waren hoorden ze heer beringer met dubbelslaande tong schreeuwen herman zijn die twee oproermakers nu wel wel wel in
eene kleine oorzaak de opstand een half jaar te vroeg uitgebroken is daar moeten wij zeer voorzichtig zijn of wij delven het onderspit
hij begaf zich dus naar zijne mannen die aan de andere zijde van den burcht gereed stonden om onder zijne aanvoering den zwing uri te bestormen en hun te zeggen dat hieraan vooreerst geen gevolg zou gegeven worden omdat men groot gevaar liep op dit oogenblik de nederlaag te lijden
zie melchtal en baumgarten afvallen en hen aan hun lot overlaten zal ik niet maar hun driftig bloed heeft den vijand sterker dan ooit gemaakt en de kans om van de oostenrijkers verlost te worden zeer gering gemaakt
op weg naar huis moest hij dicht voorbij de hoeve zijns schoonvaders doch eer hij zoo ver was hoorde hij oostenrijkers naderen het waren de mannen die door walter fürst terug geslagen waren en die zich nu haastten
hij is er vlug bij mompelde tell doch de man zal mij toch wel overzetten denk ik hij zette nu de holle handen voor den mond en liet een luid hoooo iii hooren
en dan wil ik hooren of ge nog dat halli halli hallo zult jodelen geszler ging heen doch eer hij op den bruneck was en weer te paard zat had hij telkens stil gestaan en dan gemompeld hij heeft gezien dat ik mijn moed verloor
thans ging onze gewezen doove alweer verder de gang liep gelijkmatig rechtuit en was kurkdroog na een kwartier uur loopens zag hij eenig licht en weldra bemerkte hij dat hij onder een hoogen hollen eik stond waarin zich eene ijzeren ladder bevond
koren en gezouten spek en vleesch bevatten opdat wij eten kunnen dit nu zal in stilte van dit geld gekocht worden maar daarvoor is de volgende zomer noodig is de strijd voorbij
eppo zette de oogen van verwondering zoo wijd open dat tell begreep ophelderingen te moeten geven hij deed dit en verhaalde nu zoo kort mogelijk al wat sedert den vorigen middag gebeurd was en eindigde met de vraag maar waarom is hedwig nu gevlucht
iederen middernacht dus sprak hij af zou hij hem of een ander die driemaal drie zachte slagen tegen den welbekenden boom gaf te woord staan en mededeelen wat hij vernomen had
helaas maar al te waar hedwig sprak gerold maar bij de liefde mijner moeder zweer ik u dat gerold van den rigi een zwitser gebleven is en geene weerlooze vrouwen en kinderen rooft
de oude werner van attinghausen zal de bijeenkomst leiden hij staat op en geeft den dienaar bij het schild het teeken en luid klinkt de bijlslag op het schild als een bewijs dat de vergadering geopend is
dat zijn zoontje daar ook
de beul zal er hen destemeer om pijnigen want hij zal hun zwijgen geene onmacht maar onwil noemen wie weet martelt hij ze niet dood o als tell maar niet uitgesteld heeft hij zweeg even en richtte het hoofd op want hij hoorde wat
tell ging met hem mede doch pas had keizer albrecht hem gezien of hij beet hem toe hoe boer gij in den kring mijner edelen hoe komt gij hier
hei met de föhn zet ik niemand over het meer ik heb vrouw en kinderen en man maak me niet razend help mij zet mij over en terstond de ruiters van den rijksvoogd jagen mij na
omdat hij den boeren een kwaad hart toedroeg het verbrokkelde graafschap werd derhalve steeds meer een geheel en de edelen verlieten het om elders zich kasteelen te bouwen waar de boeren en burgers niet zooveel te zeggen hadden
kuni en verscheidene oogenblikken zijn er geweest dat ik dacht god en de heilige maagd mogen ons behoeden onze laatste stonde is aangebroken
dat wil zeggen de werklieden werden niet door hem betaald en de bouw materialen moesten hem geleverd worden door mannen als stauffacher fürst melchtal en anderen
kuno en eppo gij kent mijne oude knechts blijven hier en wij gaan heen houd u goed hedwig wees eene zwitsersche vrouw eene zwitsersche moeder van al wat er gebeurt brengen wij u tijding misschien ziet ge mij vandaag bij u terug
hier was er een die het met walter fürst hield en meende dat het eenige middel om ineens een einde aan al die verdrukking te maken was den vijand overal terstond aanvallen
die het ten slotte toch slecht met elkander konden vinden waren min of meer als vijanden gescheiden en hadden elkander nu in geen tien jaar gezien
toch is het een zeer moeielijk schot voor voor mij walter ga nu ga kind met eene houding die aan een dapper praatsmakertje liet denken ging walter naar den boom
hij is een man van stellig boven de vijftig jaar want in den zwaren vollen knevelbaard loopt al menig grijs haar zijne rijzige en toch forsche gestalte toont spierkracht zijn donker blauw oog vriendelijkheid zijn hoog gewelfd voorhoofd helder verstand
doch schreeuwden opgewonden door den wijn hunne plannen luidkeels uit trouw deelde claus alles mede wat hij vernam en tell deelde op zijne beurt weer alles mede aan zijn ouden
wij gaan terug boer bulderde geszler en wilde tell het roer uit de hand rukken afblijven snauwde tell hem toe
als jongeling was hij de schoonste man van heel zijn gebied en daardoor de lieveling der adellijke jonkvrouwen een ander schoon jong edelman kon niet verdragen dat hij zoover achter albrecht stond
wij wisten dat hij ramp brengen zou maar nu zullen wij u beschermen tell had dezen middag claus moeten spreken op de bepaalde plaats doch hij was er niet
ik zag de ruiters het gebergte indraven willem ze kunnen immers hier komen begon baumgarten tell glimlachte en zeide
en zooals we nu zijn zijn we niets anders dan ongeregelde benden die zonder eenige leiding slechts in het wilde zouden strijden wat ons slecht bekomen zou want de oostenrijkers staan onder strenge tucht en onder hoofden die weten wat ze willen
daar gaan je broertjes om zeep schreeuwleelijk zegt hij met een afschuwelijken grijnslach de laatste kreet van wolf bereikt walters oor
van beckenried door zijne schuldeischers die allen aanhangers van den oostenrijker zijn en die hem steeds maar gelden geleend hadden zeer lastig gevallen
ik wil niet dat mijn oude vader mijne lieve vrouw en kinderen lijden zullen om dat wat ik deed voor den verschrikkelijken tocht over het meer dank ik u willem vaarwel
alleen met god en den keizer boven zich en het slagzwaard dat hem nagedragen wordt is het teeken van zijne zwitsersche vrijheid zulke vrijboeren als hij er een is zijn er velen in de bergen en ze vormen den eigenlijken adel van het land sinds eeuwen her
dat hij een anders gedachten lezen kan dat hij weet wat er in een anders ziel omgaat ja dat moet dat moet hij is een gevaarlijk mensch maar ja
afstijgen aftuigen en wegbrengen der paarden geschiedde buitengewoon driftig en onder het ruwste gevloek maar de verrader zal gevonden worden liet een ruiter zich hooren
ik heer werner en arnold melchtal die er thans in verborgen is de vierde zal koenraad baumgarten zijn ik zelf breng er hem dezen nacht heen
was je er maar niet eens baas dan zouden we toonen dat we tanden hadden tell trad nu buiten de schietbaan naar de vrouw die bevend op een knoestigen tak stond te leunen
hiermede moesten ze achter de rotsen gaan liggen doch buiten het gezicht van den burcht kwam er nu eene boot van den zwing uri dan moest die onverhoeds overvallen worden
het zijn mannen te paard die naderen aargau komt wat zou er gebeurd zijn de mannen springen van de paarden dringen zich door het volk en als ze voor den landamman staan wachten ze diens vraag niet af maar roepen
nu keerde claus terug en toen hij weer in den boom zat en het touw opgehaald had zeî hij en nu op afluisteren uit gij hebt wel eens gezegd landenberg dat een booze geest voor u die gang verborgen hield
gerold gij zult altijd mijn beste vriend blijven dan zoudt gij ook vergeten dat ik wel een vriend van den keizer ben maar dat ik toch met hart en ziel zwitser bleef en al wat laag is
hoewel morrend hadden dezen er aan voldaan en zoo was de trotsche burcht gebouwd waarin de wreedste van de twee verdrukkers wonen zou
enkelen van de volgelingen der drie vrijboeren wilden echter nu ze hier toch waren wel het een en ander zien de jonge willem tell vooral haakte
halli hallo jodelde de jonge tell op het oogenblik dat hij vlak voorbij den steven van het keizerlijke vaartuig voer halli halli hallo
tell wendde zich om en keerde een zestigtal schreden op de hielen gevolgd door geszler terug toen ze den afgrond voorbij waren en het bergpad z breed werd dat er geen gevaar voor duizelingen meer bestond zeide tell en zeg me nu heer rijksvoogd wat u hier zoekt
ik beroep mij op den keizer doch zal zorgen dat ik vr den avond dit huis met het weinige dat het bevat verlaten heb
er heerschte dus door de milde regeering van graaf rudolf zeer veel welvaart in die streken gedurende de vele oorlogen die rudolf te voeren had veroverde hij ook oostenrijk
ze wilden voortloopen doch willem bleef staan en zeî ik hoor eene vrouw gillen en kinderen huilen ja ja ik ook sprak gerold geszler drijft vrouwen en kinderen voor zich uit de eerlooze roover gauw mee
als de boog niet breekt zal het wel gaan sprak tell kalm spande hij en voor het oog zonder heel veel kracht te gebruiken houd op houd
ja touwen hebben we niet maar stil met paardentuig kunnen we ook wel wat ik zal het halen riep gerold
met vereende krachten werd het vaartuig nu aan den steilen oever gehaald en beide mannen begaven zich naar eene diepe bergholte om daar het einde van den storm af te wachten
over die beek lagen twee zware balken om hem die in deze gang kwam gelegenheid te geven aan de overzijde te komen op die balken bleef hij even staan en keek naar boven
zullen niet alleen de woudsteden maar zal heel zwitserland vrij ademen als onder het vaderlijke bestuur van den onvergetelijken rudolf van habsburg het zàl of tell zweeg
want de vrijboeren vrijburgers en vrijjagers mogen zonder toestemming te vragen steenen huizen voor zichzelven bouwen zij staan in rang gelijk met al de zwitsersche edellieden die zich voor oostenrijk verklaard en burchten gesticht hebben
mannen sprak van attinghausen god is met ons thans hebben we de handen volkomen vrij en is er in den eersten tijd geen gevaar te duchten gaat allen naar huis zwitserland is vrij
zult gij nu open doen oud nachtspook schreeuwt geszler doch hij spant zich hierbij zoo in dat zijne stem overslaat en in een piepend geluid eindigt
eerst tegen den avond gaat het werkvolk huiswaarts nu verlaat claus den boom dien hij al geleerd heeft zonder touwladder af te dalen of te beklimmen
en nog woedender nu hij die dezen moord gedaan had zoo goed verborgen was dat men hem nergens vinden kon wat er gebeurd was wist men niet recht men had de heele bende die den moordenaar op zijne vlucht achtervolgd had in het gebergte gevonden
wollen bergkleeding zeer afstak bij de ridders die in fluweel en zijde uitgedost waren alleen reeds zijne lompe schoenen zoo uitnemend berekend om langs het smalste rotspad en langs een gapenden afgrond voort te
tell repte zich om zoo spoedig mogelijk beneden aan het veer te komen doch eer hij daar was kwam er uit het bosch een ander man zeer gejaagd aanloopen hij scheen wel een vluchteling of zoo iets te zijn
thans naderde een reusachtige thüringer edelman die dienst deed als schildknaap van een der aanwezige vorsten de man was nog wel twee hoofden grooter dan tell en iedereen schaterlachte
nu wij weten wat ge eenmaal gedaan hebt en hoe ge als ridder de kunst van oorlogvoeren verstaat sprak stauffacher stel ik voor dat gij onze aanvoerder in den strijd zult zijn en ik zou mij zeer vergissen indien één zwitser zich daar tegen verklaarde
van den zwing uri heeft men de wilde jacht zien aankomen en nauwlijks zijn de paarden over de valbrug of de wachters halen ze op
kort daarop kwamen heer herman geszler van bruneck en heer beringer van landenberg als rijksvoogden in zwitserland aan om z te regeeren dat het gehoorzamen den zwitsers met elken dag moeielijker viel
en het scheen dat het voorstel allen z verrast had dat ze niet wisten wat ze zeggen moesten eindelijk trad walter fürst tot voor den zetel en op luiden toon sprak hij is het niet bespottelijk het hoofd in den muil van den leeuw te steken
hunne zending was volbracht en nog denzelfden dag vertrokken ze per vaartuig omdat ze den landweg thans te gevaarlijk achtten naar bazel vanwaar ze naar de woudsteden terugkeerden om daar voor het gericht den uitslag van hunne zending mede te deelen
hij heeft den storm in het hoofd mompelde stauffacher ik was heden nog liever zijn paard dan zijn page of schildknaap schade
en verraders worden neen albrecht dat nooit ik verraad mijn vorst en mijn volk niet wat ik doen zal weet ik nog niet mogelijk weet ik het als het schot geschied is het kan ook wel zijn dat de zwitsers het beletten
vreest heer stauffacher zoudt gij dan in het najaar uit uwe woning willen gezet worden om dezen winter van koude om te komen in uw oud houten huis dat zelfs als schapenstal nog te slecht is
de veerman baumgarten en de jonge melchtal hadden last gekregen om zooveel booten bijeen te brengen als men maar krijgen kon
zijne ouders alleen weten nu sedert enige dagen zijn gelukkig geheim doch zij mochten het alleen aan mij zeggen het heet dat ik op de jacht geweest ben wie zal dat durven tegenspreken
ik zie ze zooals zij is heer stauffacher landenbergs plan zal gelukken want honger is een scherp zwaard dat weet gij beter dan ik in uw lang leven vol ondervinding zult ge dat toch wel opgemerkt hebben
met ware reuzenkrachten bracht hij bijna heel alleen de zware boot te water want de vervolgde scheen in zijne overspanning alle krachten verloren te hebben
alweer een lichtstraal zie zie daar roept gottlieb en wijst in de hoogte geszler staart omhoog en ziet tell blootshoofds op de punt van eene rots staan als een reus
elke pachter krijgt dan in eigendom alles wat hij van mij in pacht heeft en gij zijt dan bovendien eigenaar van al mijne andere goederen hier is een schriftelijk bewijs van alles vaarwel
en het duurde niet lang of er ontstond in het eigenlijke graafschap habsburg dus in een deel van zwitserland een geest van ontevredenheid en verzet
nu wierp hij boog en pijl neer en zijne bijl nemende sprong hij te midden der oostenrijkers houd moed kunigonde riep tell de vrouw toe ik kom je helpen
ja en heel wat ook ze schenen haast te hebben om zich te verzamelen en ik vermoed zoo dat ze er zoo goed als alles van weten
tot die hand en spandiensten die men verplicht was zonder loon te verrichten konden echter de vrijboeren en vrijburgers niet verplicht worden ook waren er jagers die men vrijjagers had kunnen noemen die ook met die diensten niet lastig gevallen mochten worden
dan is dat eene goedgunstigheid van de keurvorsten heer maar de verhouding tusschen zwitserland en het duitsche rijk blijft desniettemin dezelfde
gerold zeide hedwig ik wil u vertrouwen maar als tell nu vrij is zal hij immers thuis zijn laten we dan niet naar vader maar naar mijne woning gaan
dat is nu wel iets zeer gewoons en heeft hij al zoo dikwijls gezien maar nu moet hij er bij zijn als er wat gezegd wordt moet hij alles hooren
en als gij het roer in handen hadt weet ik het wilt gij beproeven ons aan den wal te brengen waarom vraagt gij dat kan geszler het niet vragen of heeft hij de koorts van angst hij klappertandt wat is hij bang voor den dood
bij elk feestgelag dat landenberg op den sarnenstein geeft moet claus in de zaal de gasten bedienen niemand weet beter of claus hoort toch niets en zoo praten de gasten vrij uit met elkander
die hoogmoed deed hem de matigheid uit het oog verliezen en deed hem claus den trouwen claus vergeten hij alleen was dus de schuld van alles hij hij alleen had ramp over vrouw en kinderen gebracht
dus vannacht den weg onbruikbaar maken zoodra ik dit gehoord had wist ik genoeg en wachtte tot een uur voor zonsondergang ik vertoonde mij voorzichtig aan den uitgang in den boom
ga voort ga verder walter ziet gij daar die torens ja rept u rept u dat is de zwing uri daar zit vader in een donkeren vochtigen kerker diep onder den grond
een vreeselijke bliksemstraal doorkliefde het donkere zwerk een ratelende donderslag volgde feller woester werd de storm
langzaam begon de dageraad aan te breken zoodat er geen tijd te verliezen viel om op het geheime bergpad te komen het liep langs kloven ontzettend diep en vaak was het pad niet veel meer dan eene richel
wat vroeg geszler gejaagd dat behoef ik u niet te zeggen uwe bleekheid zegt mij dat u naar den bekenden weg vraagt wat zoekt u hier doch ga mij voorbij hier waar ik sta is het breeder en staat ge veiliger
tell nam hem aan woog hem op zijne hand en zeide dan doch uit eenige zucht tot plagen niet zonder overdrijving nu die kan er mede door hebt gij er pijlen voor dat zou ik denken zeide de reus hem een vollen pijlkoker aanbiedend
ijzersterk was tell maar toen hij zijn oudsten jongen daar zag staan met het welbekende boogje in de hand werd de sterke man zwak
maar zürich wil de kat uit den boom kijken dat ook willen die van bern van lucern van glarus van zug van aargau en al de andere gewesten
juist zoo grootvader klonk thans eensklaps eene heldere frissche stem van achter het volk en een jong man trad den kring binnen
wat doet gij het niet gaat gij er bij zitten het is te gelooven kind dat ge moede zijt de tocht was ook zoo moeielijk en zoo
wie aan het vier woudsteden meer woont leert varen paardrijden en klimmen mijn vriend maar die schuit voorbijvaren gaat niet ze voert de vlag des rijks en de keizer is er aan boord
rudolf die zich in het oog der keurvorsten verdienstelijk wilde maken verzamelde een leger en trok koning adolf tegemoet en deze
moeder hedwig die eerst verstoord was op de vrouw toen ze sprak van eene roede die niet gespaard moest worden werd nu ineens alweer vriendelijk het streelde hare moederliefde zoo van eene vreemde te hooren dat ze zulke flinke zoons had
er was dus tijd in overvloed z redeneerde geszler en landenberg die te veel van feesten vooral van drinkgelagen hield was er ook niet voor om er zulk eene haast mede te maken
en wat gaat gij doen heer slotvoogd vroeg een der mannen ik ga mijn vaderland dienen mannen het restje levenskracht dat ik nog heb is mijn vaderland gewijd
zeker tell was een man die niet van vleierij hield maar toch toch het deed hem werkelijk goed zoo iets te hooren al moest hij ook erkennen dat die vleierij onwaarheid was
geszler en zijne trawanten vischten en bespiedden ze hadden in hem nog niets gevaarlijks kunnen vinden en toch wisten zij dat diezelfde onschuldige man misschien veel gevaarlijker was dan een fürst baumgarten of
die strijd zal lang duren en wat moet er dan in dien tijd van den oogst en de veehoederij terecht komen onze vrouwen zijn wakker kloek en sterk
met het kind op den arm springt hij op een der paarden onder zijn langen en ruimen mantel stopt hij het ventje weg geen zwitser mag zien wat hij daar bij zich heeft wof waf wof waf klinkt het uit de verte
want in maakte de dood een einde aan zijn leven een deel der keurvorsten koos hertog frederik van oostenrijk doch de meerderheid benoemde hertog lodewijk van beieren tot keizer en de zwitsers behoorden alweer tot de eersten om den laatste te huldigen
ik sprak over het volk niet over hem oef wat is het warm ik ga wat rusten want vannacht zal er van slapen niets komen zorg voor alles
zoodra de rijksvoogd nu in het gebergte kwam liet hij zijn paard op den bruneck die door een zijner aanhangers bewoond was en ging heel alleen doch met lans en zwaard gewapend de smalle bergpaden op
dat is wel dat is dat is niemand anders dan rudolf van reding hoe is die zoo op eenmaal ontpopt van een boer in een ridder zou het gerucht indertijd dan toch waarheid gesproken hebben
het lijkt er niet naar zulke schoten geene koningsschoten dat was meer dan de edelman verdragen kon hij was geen boos man voor zijne minderen ja de goedheid zelve maar hij zag in den jongen tell geen mindere hij zag er alleen een grootspreker in
ik verkocht immers geen uur geleden aan landenbergs hofmeester eene groote gems die nog warm was maar vr dien tijd had ik claus reeds over heel veel gesproken zijt ge dan op den sarnenstein geweest
hoewel er voor menschen die zoo zelden hunne berglanden verlaten hadden sommigen zelfs waren nooit verder dan hun land geweest en hadden nog geene grootere steden dan zürich gezien
hij haalt een doek uit den zak maakt er eene prop van en stopt ze walter in den mond met een paar lederen riemen worden de tegenspartelende beentjes en handjes machteloos gemaakt
ik hoorde het ook sprak de oude man ik zal zien wie er is hij verwijderde zich doch kwam spoedig terug met een pijl deze pijl zat in het luik zeî hij en dit strookje perkament was er aan
maar claus is toch al jaren doof merkte baumgarten aan wie noemt hem anders dan doove claus hij was doof mijn vriend maar nu eenige weken geleden werd hij op zekeren nacht met schrik wakker
wat zich verhief en niet goed vast stond moest vallen geen enkel paard dat in het gebergte toch al zoo moeielijk zich voortbeweegt zou op de been kunnen blijven baumgarten begreep dat ook en zeide neen voor die ruiterbende bestaat geen gevaar meer
neen ik sprak hem in het bosch hoe wist je dat hij daar was claus had tot zijne ouders gezegd als ik tell wat te zeggen heb dan zal ik des morgens het benedenste vensterluik van den linker toren openzetten
dus nu zwijgen als we in veiligheid zijn moogt ge uwe schade inhalen en naar hartelust misschien wel met walter praten
eén uur na zonsondergang werden alle booten aan den wal gehaald en in veiligheid gebracht en begaven baumgarten melchtal en de anderen zich met hunne gevangenen naar het leger van heer rudolf om hem verslag van het gebeurde te doen
kort daarop kwamen twee negers met beladen muilezels op den redingfelz aan en bleven daar tot hun dood zonder ooit de taal van het land te leeren zoodat niemand er achter komen kon of het gerucht waarheid bevatte
de twee vrienden naderden nu elkander doch niet zoodra zag landenberg het nijdige gezicht van geszler of hij riep weer lachend uit was mijn wijn u gisteren avond te zwaar
na rijp beraad en na al wat ik gehoord heb dus sprak melchtal ben ik er ook voor dat wij afgevaardigden naar den keizer zenden wij verplichten ons tot niets en doen onzen plicht later kunnen wij dan naar omstandigheden handelen
en jonge naamgenoot die vr hij met hedwig eene dochter van walter fürst in het huwelijk zou treden gaarne wel eens wat meer van de wereld zou willen zien dan de bergen en meren
en ik twijfel niet of vriend walter zal de landamman van unterwalden willen zijn neen zeî walter ik ben een te driftig man daarvoor ik ken geen beteren dan mijn ouden vriend gerold hij zal de unterwalders leiden
in haar oog was hij wat de weduwe heinrichs hem noemde de zwitser die door alle zwitsers zou gewroken worden als de rijksvoogden het waagden hem leed te doen
en toen albrecht hem bovendien door zijn trots beleedigd had besloot hij zich te wreken en gaf hem vergif in de geneesheren die terstond geraadpleegd werden verklaarden eenstemmig dat er slechts één middel was dat hem van den dood kon redden
intusschen moeten wij het aan het oordeel van het volk onderwerpen en daarom zal ik allen die de wapenen opgevat hebben om tell en zijn zoon te bevrijden bijeen roepen en voorstellen u als ons legerhoofd te erkennen
die zeker wel zag dat het overwinnen van zijn afgematten tegenstander hem heel gemakkelijk zou vallen en koning adolf viel
het paard was spoedig gezadeld en nauwlijks stond het voor de poort of geszler besteeg het en verliet spoorslags den
wat dan vraagt gij dan kunnen we op eervolle wijze aan ons beulsknechten leven een einde maken wij sterven dan met het zwaard in de vuist den krijgsmansdood wat kunnen wij beter wenschen onze vrienden zullen dan een woord van lof voor ons hebben en
ga nu heen en wees tevreden dat ik u aan wild hielp zonder u te gehoorzamen goeden morgen met een paar groote sprongen was tell aan de andere zijde van de rots
nu deze zaak geregeld was had het gericht niets meer te bespreken de landamman nam den hoed af de waibel hieven de staven op de schildslag klonk en kalm en bedaard ging de menigte uiteen
keek vol verbazing op gerold de slotvoogd van den bruneck aan zijne zijde hoe kon dat hoe was dat mogelijk
een zwitsersche vrijboer laat zich geene plaats aanwijzen ridder sprak tell hooghartig wil hij bij de edelen gaan hij gaat er heen wil hij bij de hondenjongens zijn hij zoekt hen op
staken buitengewoon af bij de edelmansschoenen van gekleurd leder die punten of neuzen hadden veel hooger dan de punten van de oudste schaatsen
op dit oogenblik zou het te bezien staan wie winnen zou als de opstand uitbrak zijn echter de hulpbenden er dan zal het eerste werk van de landvoogden zijn om baumgartens vrouw en kinderen gevangen te nemen
en als nu claus onderneming eens geheel gelukt was dat hij den sarnenstein overrompeld had was duidelijk want als hem dat niet gelukt was dan zouden de mannen van de bezetting de hoeve van walter fürst niet aangevallen hebben
de booze is in het spel z kan een eerlijk christenmensch niet sturen terug terug de bergen in den vluchteling achterhaald schreeuwde de hoofdman en de heele troep rende spoorslags heen
maar nu gezegd waarom ik vrees dat de opstand te vroeg uitbreekt want ik zie dat die vrees u onverklaarbaar voorkomt is het niet zoo
de kantons worden afgeroepen en iedere afgevaardigde geeft voor zijn kanton antwoord alleen aargau ontbreekt en dat verwondert niemand want aargau is geheel in oostenrijksche handen en algemeen is het bekend dat keizer albrecht in dat kanton
den nacht op den grond slapend door zelfs stauffacher van attinghausen en walter fürst die het thuis zooveel beter gewoon waren klaagden niet over de ongemakken van de meer dan bouwvallige hermitage ook zij waren door de weelde niet verwend geworden
daar geszler en landenberg zich verwijderden kon claus niet meer luisteren hij begon dus weer aan zijn gewoon werk en verzette een groot ledig vat
na eenige schreden gedaan te hebben bereikten ze eene vervallen hut die jaren geleden dienst gedaan had als woning voor een kluizenaar of
omdat we geen tiende deel er van noodig hebben mijn vriend ga nu naar huis en kom tegen de schemering weder doch breng mij dan een gemsbok mede wanneer men u dan bij mij ziet binnengaan zullen ze denken dat ik dien besteld heb
en wat is nu uw voornemen heer vroeg herman de sarnenstein is ruim van levensmiddelen voorzien en wij kunnen onbekommerd langer dan een jaar eene belegering doorstaan
als we dat doen zal geszler omdat hij ouder is dan ik het bevel willen voeren en dat kan ik niet dulden wij blijven hier we zijn veilig en de keizer zal als hij vernomen heeft wat er gaande is ons komen ontzetten
de grootste boot blijft hier en zoodra het donker is moet gottlieb met een twintig man en een paar bloedhonden er plaats in nemen gij zorgt dat tell goed gekneveld ook in de boot komt ik volg dan en ga met de boot mede
en mijne beloften zullen grooter zijn dan die van landenberg zulke menschen doen voor geld alles juda zal mij helpen mij geszler van bruneck
die lieden waren dwaze vraag vreemdelingen waren ze die soms uit de verste streken kwamen in eene kleederdracht die men nog nooit gezien had en die vreemd gekleede reizigers waren z talrijk
spoedig echter nadat hij den koenen sprong gewaagd had en hij in vrijheid was was de föhn bedaard en daar zijn weg om thuis te komen dicht langs den bruneck liep zoo had hij tot zijn leedwezen gezien dat de föhn zijn vijand gespaard had
waar waar is willem kreet ze niet bij ons kind niet bij ons waar dan
uit schwyz het vrijboeren of mannen gericht opgeroepen heeft men weet het niet maar dat het gewichtige redenen moeten zijn dat beseft ieder want het is een ongewone tijd om te vergaderen
hij had er niets noodig en wist dat wij die de ziel van den opstand moeten worden besloten hadden niet op de markt te komen vr de tijd daar was
als men maar goed geregeerd werd en veel vrijheid genoot wat kwam het er dan op aan wie er regeerde terwijl die mannen zoo stonden te redeneeren klonk in hunne onmiddellijke nabijheid een luid gelach
zelf nam nooit deel aan een oorlog in het gebergte en ik weet dat er zoo meer zijn dan ik nu goed sprak geszler
dat is laag riep gerold dat is eene streek den duivel waardig hoe durft gij met zulk een voorstel voor den dag komen schaamt gij u niet
soms niet altijd tell en vooral hier niet maar morgen ga ik naar constanz en dezelfde juda zal ons helpen zoo slecht als de hooioogst hier was zoo goed was ze aan de overzijde van het meer
juda was terstond voor stauffachers plan te vinden geweest en gedurende tal van nachten hadden de boeren in alle stilte het hooi uit de schuiten gehaald en in hunne schuren gebracht en toen geszler en landenberg er achter kwamen wat er geschied was was het te laat
fabian groette beleefd en zag zijn heer driftig naar binnen gaan en glimlachte dat komt ervan zeide hij tot zichzelven als men dwaze dingen doet die wraakoefening in het openbaar op dien driesten tell was eene
wij komen op de rütli niet meer bijeen tell maar toch heb ik mijne mannen die elken zwitser zoo goed op de hoogte van alles brengen alsof hij het vrijboeren gericht op de rütli kon bijwonen
wat mijn vriend van attinghausen niet kan doen dat kan ik tell gij zijt rijker dan ik wist
nog geen etmaal in openbaar verzet en niet alleen een burcht ingenomen maar ook een rijksvoogd in onze macht we waren er te vroeg bij geloofde men tell had alles in de war gebracht en het zal gaan het zal toch gaan
hij zwijgt even eene rilling overvalt ieder en in menig oog blinkt een traan geen vrije zwitser of hij hield zielsveel van den goeden koning
koning filips had een geldstukje weggeschoten dat zich bevond tusschen de vingers van een hondenjongen dien men geroepen had om dat geldstukje vast te houden met eene lachende buiging reikte hij den boog aan den keizer over en zeide nu gij heer neef
eenmaal opnieuw in zwitserland terug trok hij weer het boeren edelmanspak aan deed het werk van een boer en scheen zich om niets te bekommeren hij bemoeide zich niet met onze zaken en ook niet met die van de zwitsers ja hij verscheen zelfs nooit op eene vergadering op de
dat zou het zijn heer stauffacher maar wie beschikt in ons arm vaderland over zulke groote sommen gelds zelfs de rijke vrijheer werner van attinghausen kan dat niet doen hoe genegen hij ons zijn moge
kom wees nu toch zoo flauw niet wat zou vader wel zeggen kijk doe als ik en schiet zoo walter schoot nu zijn pijl af en wel twee handbreedten van de schijf af bleef hij in het riet zitten
als loon voor een schoon pijlschot van één uwer dus begon de keizer heb ik toegestaan om den afgevaardigden van de vier woudsteden thans gehoor te verleenen spreek wat hadt gij
dat zal je spoedig genoeg ondervinden brult geszler wiens woede door dat woord geweldmaker nog heviger opgewekt wordt en zijne stem heesch
die afgevaardigden moeten hem de bescherming van onze rechten en vrijheden opdragen hij lacht er wat mee riep walter fürst