AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Het slachtoffer schreeuwde, maar zacht, alsof zij bang was dat men haar hooren zou
maar mocht ook niet zwaarder worden, en daarom onthield hij zich van alle gebak en zoetigheden.
Hij had den jas, waaronder hij een wit vest droeg, loshangen
zonder in der haast een folik te werpen op de van ijzereri tralies voorziene venstertjes, en een enkele gedachte te wijden aan de ongelukkige wezens die in die akelige cellen opgesloten zijn
een der meest geliefden, een der dappersten, Jean Prouvaire.
Ik ben dus, volgens u, door het sleutelgat gekropen?
vroeg Adeelen: en om uwe nalatigheid te bewimpelen, wilt gij mij aan het bezit mijner vijf zinnen doen twijfelen?
en zooals Cats zegt: Twee op eenen tyt te vryen Siet men selden wel gedyen.
die mamsel, die gij van uw reizen hebt medegebracht, is zij een Hoogduitsche of een Italiaansche?
Om met haar naar het Zuiden te kunnen gaan heeft hij zijn heele carrière opgeofferd en nu zit hij weer in zorgen voor zijn kind.
' Ik zweeg, verwachtende, dat er nu wel een vergelijking zou volgen tusschen de Kantere en mij.
Bij dezen treurigen aanblik bedacht hij zich niet lang, wat hij doen zou, maar besloot terstond, zijn broeder de laatste eer te bewijzen, want hij dacht er niet meer aan, hoe weinig broederlijke liefde deze steeds voor hem getoond had
zeide hij tot zijn vrouw en kuste haar voor de tweede maal de hand.
Toen hield hij deze in zijn linkerhand en sloeg er zachtjes met de rechter op
Drommels, waarom moet het geheele regiment weten, dat ik ga trouwen?
Waarom moet die babbelzieke oude feeks, Peggy O'Dowd, de onbeschaamdheid hebben mijn naam
toch wel op tegen dien admiraal Vechtgraag, die vlak bij hem zat en hem afsnauwde, toen hij daarom even wat geluierd had met roeien.
En den Opperbevelhebber zelven, den beroemden overwinnaar in den zeeslag bij Duins, Maerten Harpertszoon Tromp, had Paddeltje ook over het veer helpen
Dat Zijn Lordschap zich geen valsche denkbeelden make omtrent den waren staat van zaken hier te lande, noch zijne Britsche Majesteit bewege tot maatregelen, die de belangen van hare kroon, zoo min die van mijn Prins zouden kunnen bevoordeelen
De slotenmaker had, gelijk hij des avonds tegen zijne vrouw zeide naar dat alles vier entwintig uren achtereen kunnen kijken, zonder dat het hem verveelde
haar lippen waren dunner, haar neus puntiger, haar kleur valer dan de zijne;
haar oogen echter levendiger, naar sommiger oordeel te levendig;
want zij waren altijd in beweging, en niets gebeurde in haar nabijheid, zelfs in het talrijkste gezelschap, dat haar bespiedenden blik ontging
f nee, bedanken moet je hem ook weer niet voor het geld, daar geeft hij niets om.
aar je moet hem schrijven over de vorderingen, die je maakt en hem allerlei kleine bijzonderheden van je dagelijksch leven vertellen.
chrijf hem net zoo n brief als je aan je ouders zoudt sturen als je die hadt
in rok, en met de vage en nette manieren van een onverschilligen en moeden viveur: gedistingeerd, en toch laatdunkend.
En zij naderde fier de baronin, die hare vochtige oogen telkens bevallig afwischte en stelde met arrogantie voor
Toen ging de vrouw heen, en haalde de schoenen.
Daar vogel, zei de man, zing nu dat stuk nog eens.
Toen kwam de vogel en nam de schoenen in den linkerpoot en vloog weer op het dak, en zong
Terwijl hij wandelde, was dat als een wijde droom om zijne jeugd heen: de bekoring van alle de heele kleine frissche groene loovertjes, die als zichtbaar ontloken
Alstublieft, mijnheer.  Zij heeft altijd haar plicht voor oogen gehad, Tattycoram.
Wanneer men daarmede vroeg begint en dien goed nakomt, dan kunnen afkomst noch stand
voelen, dat nu daargelaten, wordt elk denkbeeld.
met de snelheid des lichts en de waarheid der natuur uitgedrukt
Nu, Rudy was wel een gelukskind: datgene, waarom hij hierheen vertrokken was, maar nu zelf bijna vergeten had, dat zocht hem op.
Als landslieden elkaar ver van hun vaderland ontmoeten, dan knoopen zij een gesprek aan en maken kennis met elkander
Aan den ingang van het dorp zag hij eene kleine woning, voor welke drie kinderen, niettegenstaande de koude, aan het spelen waren.
CAJEFAX zag hem zeer scherp aan en fronsde de wenkbraauwen
scheen weinig aan de religie te hechten, al sproot ze uit een geslacht van Hugenoten, om des geloofswille uitgeweken;
haar Fransche Bijbel kwam slechts des Zondags te voorschijn, en zij miste geheel dien deftigen ernst, die mijne goede moeder zoo eerbiedwaardig maakte, en die men zegt dat de Fransche ballingen kenschetst
om de advocaten van den vijand te onthalen;
schudde hen bij het afscheid nemen buitengewoon opgewekt de hand, en keerde regelrecht naar het vasteland terug
oensdag.  ijn lieve adertje angbeen, k heb mijn naam veranderd!
n de lijst der studenten sta ik nog heel deftig als erusha aangegeven maar overal elders heet ik nu udy.
et is toch eigenlijk naar dat je jezelf een lievelingsnaam moet geven, maar ik heb hem toch niet heelemaal zelf bedacht
Met weerzin dacht zij hier aan Joob, aan zijn onreinheid, zijn slechte manieren, zijn grove en ruwe spreekwijze, zijn platte taal.
Hoe anders dit reine wezen, deze zuivere en vlekkelooze taal, te meer zoo schijnend om de uitheemschheid, dit volkomen gemis aan al wat plat of grof is
Ik heb rust noch duur, ik mot je om vergifnis bidden, voor al de zondige daden, die ik omtrent u gepleegt hebbe;
och ja!  en dat je toch my al het ongelyk en al het verdriet vergeeft.
Zij was opgestaan, en strekte hare hand uit.
Zij zag er zoo fijn en zoo lief uit, en al hare hoogheid weggesmolten in gevoel, in fijn gevoel, dat als een waas was om haar heen
n nu vreest men, dat het van erger tot erger komen zal.
ok hier zag zijne verwachting, dat hij brieven uit olland vinden zou, onvoldaan, en verhaastte, door ongerustheid gedreven, de reis naar
en daarbij behoorende kaper, welke waarschijnlijk lange dienstjaren gezien hadden, daar men slechts op enkele plaatsen, welke de stof, de regen en de bloedvlekken gespaard hadden, nog bemerken kon, dat de kleur oorspronkelijk grijs was geweest
Hy had gehoopt dat misschien verstoordheid over den toon van zyn brief bewerken zou, wat hy vergeefs getracht had te bereiken door zachtheid en geduld
Wat, dacht ze, liet ze zich toch altijd verleiden om zich in de zaken van die jongens te mengen!
hetwelk u onaangenaam zou zijn;
en toen hebben wij hem op zijn parool gezet, en het zal lang duren, mijnheer!
voordat hij van zijn parool afkomt, dat verzeker ik u.
onder het rondgaan langs de tafels;
zoo leerde mijne moeder my weder kennen nadat zy my als zuigeling aan de poort van het Gesticht afgegeven had
Karel was er teruggekomen na wat geburgemeesterd te hebben, en zij had in hem er haar zoon weêr bij - ook al hield zij - in stilte - niet van Cateau.
Gerrit, gedurende zijn luitenantsjaren te Deventer, te Venlo in garnizoen, was nu ritmeester, in Den Haag
daar omstreeks gelegen, nam hij, terwijl daar de paarden een poosje rustten, een gunstig oogenblik waar.
Doch waarin bestond alles, wat hij aan HILLEGONDA te kennen gaf, dan in het herhalen van zijne hartelijke spijt, Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Hillegonda Buisman dat het oogenblik van scheiden zoo nabij was
Dat maakte hem dan tegen zijne moeder nog meer als een kleine man, met iets beschermends en op haar neêrziends, omdat zij zoo zwak en zoo weifelig was en nerveus, - maar ook met heel veel liefhebbends, omdat die vreemde vrouwelijkheid bekoring voor zijn kleine-manneziel had
Het begon er dus voor hen, die daar binnen waren, met den dag al donkerder en donkerder uit te zien, en niettegenstaande de Prins van Oranje en de Staten des Lands gedurig middelen wisten te bedenken om binnen de belegerde stad bericht te brengen
en keek met de meeste aandacht naar den manchetknoop, dien zij bezig was vast te maken.
Botwater werd door dit Fransch weder herinnerd aan den vorigen avond en aan die tableaux en aan Eva, en hij zeide met een blik op den manchetknoop dien Dorothea niet kon vastmaken
Johannes Wouter Blommesteyn de gegoedste inwoners der steden Skalholt en Hola, maar zelfs in de armste boerenhuizen.
De stukken, waarmede men speelde, hadden wel een ander aanzien, dan die bij de beschaafdere volkeren, daar zij meestal uit vischbeen met een mes kunstig genoeg gesneden waren
Gelijk iemand die met medelijden op zinnelozen nederziet, vouwde hij de armen op de borst en staarde koud en als onverschillig op de aankomende beenhouwers.
Te midden uit de golvende scharen steeg de schrikverwekkende roep: Slaat hem dood, de verrader
en ieder boer was wever, gelijk ieder wever zijn stukje land bezat acobus raandijk, andelingen door ederland met pen en potlood.
ie gelukkige vereeniging van landbouw en nijverheid noemt hij een der groote voordeelen van wenthe
Zeer veiplicht.  Ik schaam mij te moeten zeggen, dat ik mij op het oogenblik niet herinner waar wij elkander ontmoet hebben, maar hoogst aangenaam, op mijn woord.
De kronkelingen en de merken waar het vastgesnoerd geweest was, waren nog zichtbaar.
iZiet nu, vervolgde de inspecteur, iziet nu hoe het zich om hem heen gewerkt heeft
Nu echter besloot hij haar in het landhuis op te zoeken en overdacht, hoe hij dat zou aanleggen, daar, zooals hem bekend was, Karenin intusschen van het buitenland was teruggekeerd
Dat klinkt, alsof iemand ons kwam vertellen, dat de lucht van nu af aan stil zal staan boven de vlakte, en de wind er nooit meer over heen zal dansen met ruischen en bruisen, en frissche lucht en stortregens.
En wat voor zijne heerschappij nog erger is hij ontneemt den Hollandschen edelen hunne hooge betrekkingen en schenkt die aan zijne Zeeuwsche gunstelingen.
wien zij zijne vreemde manieren vergeven en zelfs met hare toespraak verwaardigd had, en die nu aftrok, zonder waarschuwen en zonder afscheid, als werd hij met vervolging bedreigd.
Zij voelde zich niet slechts gekrenkt, maar innerlijk diep beschaamd en door zelfverwijt aangegrepen
Daarna kwam Hanna, toen Frank haar oudste broer, toen Bertha haar jongste zuster.
Ze keken elk over het kamerschut en spraken met Hedwig.
Dat gebeurde een week lang elken morgen en Hedwig begreep niet wat het beduidde.
Later begreep zij dat het was opdat zij hun rouwkleeren niet zoude zien
Men is het niet eens over het origineel zijner schilderij.
Sommigen denken, dat het de Ruigoor moet zijn, anderen zeggen de Baksteen.
De Kolonel wordt opgezocht, maar gelijkt niet het minste naar den bedoelden
terwijl zij wist, dat haar generaal, geparfumeerd en gefriseerd, uitgegaan was om gedurende de voorstelling achter den stoel van mevrouw Brent te staan
Ik wilde haar wegjagen, maar ja wel, zij bleef, en maakte zich van lieverlede zoo groot als een buffel.
Ik heb nog niet vergeten, wat deze tot mij gezegd heeft.
Daarom, ga aan uwe bezigheden, en laat mij hier
Bij iederen hamerslag die er viel, dachten wij dat het de laatste was;
maar altijd werd hij door een anderen en weder een anderen gevolgd.
en zijn hoed afnemende, scheen hij door tooverij te verdwijnen en een geheel ander man in zijne plaats te laten.
Luister eens, George, zeide deze man, zich snel naar hem omkeerende en hem
Elkander uitzoeken onder honderden, en dan zeggen: ik trouw met jou, ik leef met jou, ik slaap met jou, eet met jou, krijg kinderen met jou, word oud met jou, ga dood met jou: wil je?
De Stadsregeering benoemde voor zulk eene wijk een Heer der Gebuurte.
Neen, neen!  zeî BLOMMESTEYN, tot dat reisje heb ik vast besloten, en zal 'er nog heden avond met mijne ouders over spreken: want het is voor mij ondragelijk, dat ik bij iemand, en wel hij een meisje, verdacht zou zijn, als of het mij daartoe aan moed ontbrak
Deze herinnering was evenwel nevelachtig en verward, evenals al zijn denkbeelden.
Hij was echter niet volkomen overtuigd, maar deed zich zelven de vraag: Is dit niet die inspecteur van politie, die mij zeide, dat hij Javert heette
en begeeren de schatten niet, die uwe duivelskunstenarijen verschaffen.
hernam de hansworst: maar gij zult aan deze goede burgers en landlui niet doen gelooven, dat gij niet liever als een rijke Bisschop
zoo vlug als een aap daar tegen op, en in een oogwenk was ik aan boord.
Doch daar mij de spraak ontbrak, zag ik mij in groote verlegenheid.
En inderdaad, het gevaar, waarin ik mij nu bevond, was niet minder groot
antwoordde Miggs.  Datdurf ik niet.
Gij weet wel, hoe ik altijd op mijn goeden naam pas.
En nu in het holste van den nacht naar beneden te komen
zekeren dag, dat ik mij op straat bevond, zag ik verscheidene jonge meisjes naderen, en sloeg, om haar te ontwijken, een zijstraatje in, waar ik mij op eene bank voor de deur eener woning nederzette.
Ik had hier het gezigt op een venster tegenover mij, waarheen mijne
Zoo wordt men krankzinnig, herhaalde hij, en zoo komt men er toe zich dood te schieten.
Wijlen Compeyson, zeide Wemmick, was langzamerhand patroon geworden van de helft van al de lieden, die tegenwoordig zaakjes doen, en het was door het praten van sommigen van zijn volkje, die in ongelegenheid waren
Een Danai'de hief zich in het midden Der zale, en lachte niet.
het spattend water Stroomde uit de albasten vaze, die ze beurde, Zacht-klaa trend in het breede, marmren bekken
evenals zand op den oever der zee.
Ambtshalve was er altijd een Cicerone aan het gezelschap verbonden dat bij contract van L on den was overgevoerd
DE dagen, die nu volgden, gingen voor Paddeltje op aangename wijze voorbij.
Hij was wel geen jongen die schik in leegloopen had, maar na een week van overmatigen arbeid, en wel een arbeid volbracht met een gedrukt gemoed en een somber voorgevoelen dat het misschien altijd zoo zou moeten blijven, beviel dat korte poosje van leegloopen hem uitnemend
Men vindt er bewonderenswaardige dingen in, vervolgde Willem, hem veelbeduidend aanziende;
Die drinkhoorn vooral, die voor ons bestemd is, is allervreemdst en de inhoud heeft ons verrast
Kuno en Eppo, gij kent mijne oude knechts, blijven hier, en wij gaan heen.
Wees eene Zwitsersche vrouw, eene Zwitsersche Moeder!
Van al wat er gebeurt, brengen wij u tijding!
ik zou nog, ik gevoel het, naar hem heengedreven worden, zelfs wanneer ik wist, dat ik door zijn hand sterven moest!
zeide Rosa.  Ik mag u zoo niet laten vertrekken
Willem Roda met Willem naderbij waren gekomen, stonden de jagers op, en salueerden op militaire wijze.
Lord Greybury groette terug met eene genadige handbeweging, zooals vorstelijke personen dat gewoon zijn;
dit versterkte de heeren jagers in hunne meening, met een lid van de koninklijke familie uit Engeland te doen te hebben
Ernstig stonden zij daar geschaard en Herakles, met Iolàos, verbaasde.
riep Herakles.  Zoo gij den vijand verwacht, laat Alkaïos dan snel binnen de stede
bijenboer eigenlijk, liep er tusschen, met een gazen masker voor en groote handschoenen aan, want het is een gevaarlijk werkje om de vlijtige diertjes af en toe van de korven te jagen en de boer wil toch ook zien of er al veel in de raten is, zoodat hij die verkoopen kan
Hij houdt zich niet opgesloten als die kwezels doen, hij treedt maar flink door, midden in de wereld, men ziet hem te avond en morgen op straat.
' 'Gij maakt mij waarlijk zoo nieuwsgierig naar hem, dat ik hem wel eens zou willen spreken;
Met zijn hoofd in zijne handen, treurig geworden door de beschouwing van Boffin's geldgierigheid, mompelde Venus, enkel om zich in de weelde van dien gemoedstoestand te verdiepen: iZij wilde zich niet als zoodanig beschouwen noch beschouwd worden
de schuld met de kosten, uit naam van de edele juffrouw Trotwood, heeft betaald, en dat ik en mijn gezin ons op het toppunt van aardsche zaligheid
Dat Spitz vechten als duivel, zei Perrault, terwijl hij de gapende wonden en scheuren bekeek.
En dat Buck vechten als twee duivels, was het antwoord van Francois.
Niet meer Spitz, niet meer last, zeker
Er kwamen visites, die elkaâr vlug opvolgden en niet lang Louis Couperus, Metamorfoze bleven.
Mevrouw Van Neerbrugge vertoonde zich even, voor het decorum.
De conversatie was telkens onderbroken, van den hak op den tak
en toch zag zij hem met een blik vol liefde aan en antwoordde niets.
dacht hij in verrukking, daar is het einde, waar ik reeds wanhoopte, waar ik geen einde zag, daar is het
Ik antwoordde lachend, dat ik dit nog zoo zeker niet wist, want dat dit hem wel zou kunnen bederven, en hij dan zoo nuttig niet meer zou zijn, en dat er velen waren, die hem zoo slecht konden missen — zooals jufvrouw Flite, én Caddy zelve, en vele anderen
klonk het jubelend rondom de muren, toen de vijanden ijlings op de vlucht sloegen.
Weldra werd het tooneel van den vreeselijken strijd door een rossen gloed verlicht en flikkerden aan alle zijden de vlammen hoog op, daverend begroet door den
Ik heb Nikolaas vooruit gezegd, dat wij voorzichtig moesten zijn;
maar hij wilde er niet van hooren.
Als de zaak maar van het begin af aan behoorlijk was aangepakt, zooals ik het wilde
Ik geloof niet, zeide zij, op een vriendelijken, maar gevoelvollen toon, dat de jagers, waar gij van spreekt, veel genoegen zouden vinden in een zoo droevig schouwspel als hetgeen deze plaats thans verschaft, en zij wees den Ridder naar de
Zoo wilde dan Hedwig haar liefste oord verlaten en de gehate stad weer opzoeken, hoewel het nog geen winter was.
Van al wat verder Merwestee betrof wilde zij niet hooren, en toen dien winter de verkoop werkelijk zou plaats grijpen zag zij de dagbladen niet in
Er is iiemand aan de deur, Tilly, doe eens open.
Voor zij de deur bereiken kon, werd deze al geopend, want het was eene primitieve deur, met een klink, die iedereen van buiten kon openen
bij mijn rokslippen vast: en de vreemdeling toonde meer op zijn hoede te zijn dan ik meende;
want, zich eensklaps omkeerende, gaf hij den twistzoekenden gast een stoot in de borst, dat deze achterover tuimelde, en, naar zijn adem hijgende, op den grond bleef liggen
de omstanders zagen den officier aan, nieuwsgierig om te hooren, hoe hij de fiere taal van den jongeling beäntwoorden zoude: want zij beschouwden den krijgsman als iemand, die, voor zoo verre men het uit zijn kloek en mannelijk voorkomen
zocht toe te brengen, wist af te weren, ontwaarde men, dat hij door bedrevenheid vergoedde, wat hem wellicht aan kracht ontbrak, en men begon den strijd als meer gelijk te beschouwen.
over den Theems, tusschen de ijzeren brug van South wark en de steenenLondon-Bridge;
het was in den herfst en schemeravond.
De gedaanten in de boot waren die van een stevig man met verwarde grijsachtige haren
Ik gaf hem de andere, en hij schudde die hartelijk, en zei, dat ik een flinke jongen was, en ging weg.
Nog op dit oogenblik zie ik hem zich in den tuin omkeeren, en ons een laatsten blik toewerpen
menig vriendelijk woord, dat zij uit de volheid haars harten gesproken had, drong als zonnestralen in zijn borst door, en al spoedig was alles daarin slechts zonneschijn bij de gedachte aan Babette.
Ja, zij moest hem alles kunnen biechten, en zij zou dit ook doen
Hij had zijn stok, waarop hij steeds leunde, tusschen de knieën, en sprak met Otto Van Erlevoort, die voor hem stond, en dien hij telkens iets liet herhalen, daar hij wat doof was
Dien nacht stiet de postkar, bij het inrijden der stad M.
sur M, op den hoek eener straat tegen een kleine tilbury met een wit paard bespannen, die van den anderen kant kwam, en waarin slechts één persoon, een man in een mantel gewikkeld, zat
Geheel tegen mijne verwachting is hij echter een der eersten, die mij hier voor de oogen komt, en dit verpligt mij, mijne heeren, het genoegen te missen, in uw gezelschap te blijven.
Ik heb vast besloten, deze stad nog heden te verlaten, en elders
Zoo reden zij voort tot omtrent middernacht, en hielden toen stil, om een avondmaal te gebruiken, waarbij de vreemde heer alles liet opzetten wat er maar te bekomen was
zal het mij minder zwaar op het hart wegen, om hetgeen ik dezen dag gedaan heb;
en op dien dag, ja op elken dag van mijn leven, zal ik voor u bidden, en u dankbaar zijn
En, wel was er haast bij, dat ze met hunne kostbare lading, die voor een groot deel uit turf, boter, kaas en graan bestond, trachtten zoo spoedig mogelijk zich voor eenen overval van de Spanjaarden te hoeden, door binnen Leiden te komen
Zij kwamen even na haar aan het paleis van den kalif, en haalden haar in bij het kleine paleis van Schemselnihar, waarvan de poort reeds open stond.
De slavin bragt hen nu in eene groote zaal, waar zij hen verzocht plaats te nemen
Een voorwaarde! ' herhaalde De Witt, nog meer verwonderd: 'en welke is die?
de Heer Van Espenblad heeft my van geen voorwaarde gesproken.
' 'Dat ik terug zoû kunnen treden, zoodra de dienst, waartoe men my gebruiken wilde, mijn eergevoel kwetste
d.  i.  voor voeding geschikte, worden omgezet.
Zijn streven is derhalve daarheen gericht, om, even als elk ander fabrikant doet, de ruwe stoffen zoo goed en zoo goedkoop mogelijk
Een middag lang, vadertje, heb ik gedacht, dat ik je kind niet was!
Een middag lang heb ik rondgeloopen met Frans en met de Hijdrechts, en ik dacht, dat ik je zoon niet was.
En ik had maar niet willen terugkomen, naar huis, omdat ik dacht, dat ik je zoon niet was.
Ik had maar ergens weg willen gaan, omdat ik dacht, dat ik je zoon niet was
Zou hij haar van uit Parijs blijven schrijven, waarheen het leger optrok?
Hij zou haar misschien interessant nieuws uit die hoofdstad kunnen sturen, zoowel als van enkele van juffrouw Crawley's oude vrienden
maar nauwelijks had hij zich half opgericht, of het vaartuig onderging zulk een schok, dat hij weder achterover tuimelde;
zoodat hun hoofden, met de kruin er van gelijk waren, terwijl zij hun geweren, als in schietgaten, op de steenen lieten rusten, en aldus oplettend, zwijgend wachtten, gereed om te vuren
Hij sloot de deuren van de kamer, voelde toen in zijn zak en haalde er een ijzeren staaf uit, waarmede hij iets aan zijn rijwiel had gerepareerd
Naar de zaal gaande, deed Schemseddin Mohammed al de dienstboden vertrekken, slechts twee of drie uitgezonderd.
Aan deze droeg hij den last op, Bedreddin uit zijn' koffer te halen, van zijne bovenkleederen te ontdoen, en hem zoo in de zaal te brengen
Nadat hij deze voorspelling welke een gedeelte van een hoofdartikel der vorige week uitmaakte met groote kracht- had uitgebazuind, zweeg de redacteur om adem te halen, en keek daarbij Bob Sawyer zeer deftig aan
menigen voorbijganger met schuwen blik, de handen op het hoofd alsof daarmede de geheele gevel, zoo deze onverhoopt mogt in elkander zakken, zou zijn af te weren geweest in vliegenden haast deed voorbij loopen, ten einde niet in de Courant als onder de puinhoopen bedolven vermeld te worden
om aan het verlangen van hare moeder te voldoen, zich te onthouden van het Zanggezelschap, zulk een bewijs van hare goede inborst gegeven had;
dat zij, nader over de geheele zaak gedacht had, en dat zij, zoo HILLEGONDA genegen was
ik heb u over eene zaak te spreken, waaromtrent ik uwen raad wenschte in te winnen.
Bij dag ontbreekt mij daartoe den tijd, zorg dus met den avond hier te zijn, en zeg uwe bedienden, dat zij u niet behoeven te wachten
Eens, dat eene belangrijke zaak hem noodzaakte eene verre reis te doen, steeg hij te paard en vertrok.
Daar hij eene woestijn moest doortrekken, had hij achter op zijn paard een valies met een' kleinen voorraad beschuit en dadels geplaatst
Indien gij geen mededoogen hebt, en mij niet geduldig wilt aanhooren zoo ben ik verloren.
Heer, viel thans een der bedienden in, zult gij gehoor geven aan de woorden van een' lagen straatroover, die in de huizen sluipt, om de bewoners te berooven en te vermoorden
en eenige wekenlang slechts overdag nu en dan een weinig had geslapen, was hij echter, van den vroegen morgen tot laat in den avond op weg
Zij had ze er nu afgenomen, om zich, denk ik, bij de veranderde stemming in het huis aan te passen, en droeg nu nog maar een paar stemmige, naargeestig bruine strikjes
Ik moet nog zooveel leeren, eer ik er genoeg voor weet, dat het me kort zal toeschijnen, antwoordde Meta met een zachten ernst, die haar tot nog toe vreemd was
Hij deed haar zitten, en, gebroken, opsnikkende viel zij neêr.
Zij dacht een oogenblik te hebben gewonnen, bespeurende zijne zachtheid.
Maar toen hij kalm, maar beslist, het hoofd schudde als ontkenning, begreep zij, dat het gedaan was
die bij het Trente et quarante, toen het spel naar de mode, en dat op dit oogenblik in vollen gang was, de bank hield, en de kaarten ronddeelde.
Aan zijn rechterhand, gedoken in een ruimen, prachtigen leuningstoel, zat een schrale, magere knaap, van een ziekelijk voorkomen
Ik ben nederig bezorgd voor zijn welzijn.
Ik gaf hem geen antwoord, en ging naar boven, naar de stille kamer, waar Agnes zoo dikwijls onder mijn schoolwerk bij mij had gezeten
Maar de nachtegaal is nog het mooiste van alles!
maar ik geloof toch niet, dat het bepaald liefde was.
Ik geloof nu, dat ik het element niet in me heb, met heel mijn ziel op te gaan in een gevoel voor een enkele andere ziel
uit de fondamenten opsijpelend, zich verraderlijk weg banend door de minste voege of barst.
De bewoners redden zich in kleine booten, die met roode lichtjes door de zwarte
door een reuzenhand gegrepen en zoo gebogen was, dat het niet, zooals in gewone kerken, een verlenging achter het altaar vormde, maar een soort van kamer of donker hol ter rechterzijde van den dienstdoenden priester
Het voegt ons dus, ter dezer plaatse, waar de geschiedenis die wij beschrijven, eigenlijk een' aanvang neemt, den Lezer dank te zeggen voor het geduld, betoond in het ten einde brengen onzer vrij lange inleiding
er al geene leden een lesje, een goed speler maakt in een societeit nooit een mal figuur.
Nu zag Dorine eerst, dat zij ontoonbaar was, na een geheelen middag door den regen getript en getramd te hebben.
Zij zag in den spiegel: als ze haar natten matelot had afgezet, zoû zij er nog ontoonbaarder uitzien.
Op eens werd zy gewekt door een luid herklinken van den bel aan de voordeur.
' riep zy, blijmoedig opspringende.
Nu kun je hem eens nader bekijken, en daar heb je meteen zijn slachtoffer;
' Het dier, dat de gids bij het vuur hield, geleek in vorm, kleur en grootte eenigszins op een' bever;
Ik ben sinds mijn laatste kraambed ziek en sedert vijf maanden door mijn man verlaten, zonder eenige hulp ter wereld en in de vreeselijkste armoede.
In de hoop op mevrouw de gravin, heeft zij, mevrouw, de eer te zijn met diepen
Maar wanneer Martin hem drinken of medicijnen gaf, of hem eenige hulp bewees, of, na buitenshuis iets verricht te hebben, weer binnenkwam, scheen Tapley
Had de oude nooit mijn naam gehoord, of was ze hem vergeten?
Zeker vergeten.  Scherp haar nu maar niet haar oude geheugen.
zeî het Joodje, dat aan het sterfbed zijner grootmoeder bijlichtte en door zijn vader bekeven werd omdat het niet schreide: en de jongen had gelijk ook.
Ik geloof, dat Cezar een fikschen stijl had, wanneer hij zelf een brief schreef, niet, wanneer hij er drie of vier aan even zooveel verschillende
Dit was in dien tijd inderdaad een uitgestrekt open veld, en hier was eene ontelbare menigte menschen verzameld, die met vlaggen van allerlei fatsoen en grootte waren voorzien
Aan zijn oplettendheid en scherpzinnigheid was het gelukt, deze schimmen met vleesch te omkleeden en nu leefden deze dooden voor hem.
Hij was als een doove, wiens gezicht des te scherper, als een blinde, wiens gehoor des te fijner is
ieve adertje angbeen, tel je eens voor, ik ben een tweede jaars studente!
k kwam hier gisteravond aan, wel een beetje verdrietig dat ik van de lieve luidjes op ock illow weg moest, maar toch blij, dat ik alle meisjes hier weer terug zou zien.
ant het is erg prettig, weer naar een bekende omgeving terug te keeren
vraagt de dokter aan Carlo, die bij het bed geknield, eenige doeken in den bak met water legt.
geld is de ziel van alle zaken!
O, konden we maar met open vizier strijden, man tegen man!
maar intusschen betwistte men elkaar zijn bijzijn.
noodiging volgde op noodiging, en hij achtte zich gelukkig dat zijn dienstplicht hem het pretext leende om van tijd tot tijd aan al dien drang te ontkomen en wat rust te winnen om tot zich zelven in te keeren
zoo gedecideerd, dat hij den ouden man wel moest afschrikken.
'Ik heb je al gezegd,' zei deze op zijn gewonen, drogen toon.
' 'Het is alleen maar, dat ik het u wilde meedeelen
dat het niet te bepalen was, wat meer aangreep, die plegtige stilte of het woest rumoer daar in de verte.
De duisternis scheen als te drukken op de straat, waarvan het plaveisel gekleurd was door het bloed van de ongelukkigen, die, ofschoon gewapend, toch weêrloos die straat waren doorgetrokken
hij besloop soms de eekhoorntjes en als hij ze bijna had, liet hij ze lopen en klappertandend van angst in de bomen klimmen
slechts door een gordijn van het voorvertrek was afgescheiden.
De jonge slavinnen wilden zich daartegen verzetten, maar Noureddin nam nu ieder bij een' arm, bragt ze de kamer uit, en grendelde de deur achter haar digt.
Uw zeer nederige dienaar, Cornélie opende het pakje: zij zag in een fluweelen étui een armband in Etruskischen stijl
Zij hoorden het psalmgezang der boeren uit de kerk dringen als een zachte, breede galm van eenvoudige vroomheid, en in hun stemming scheen hun dit onkunstige gezang vol van eene poëzie toe, die zich vermengde met de poëzie der donkere tinten van het loover, met den geur der dennenaalden, met de liefde in hun hart
en ontneemt u iemand den rok, laat hem ook den mantel.
dacht Alexei Alexandrowitsch: Ja ja!
riep hij met zwakke, klagende stem uit
Die dood veroorzaakte een grote leegte in hem, verwant aan honger, maar een leegte die pijn deed en die door voedsel niet kon worden aangevuld.
Soms, wanneer hij de lijken der Yeehats aankeek, vergat hij zijn verdriet en dan voelde hij zich zeer trots trotser dan hij ooit was geweest
en in de duisternis der groote gebeurtenissen gehuld, die den horizont nog bedekten en langzamerhand in het verleden wegzonken.
In dat licht en die duisternis leefde een kleine nieuwe en oude wereld, grappig en treurig, jeugdig en
God, zijn leven van die dagen!
Altijd te moeten doen anders dan men wil en zelve goed waant!
Altijd tegen zich in te moeten spreken en handelen
ik krijg daar een briefjen van den Heer Bosveldt, dat mijn dochter niet wel is, en dat ik terstond by haar komen moet.
' 'Och!  ik weit het niet,' antwoordde Stijntjen, met een stem, die door huilen en snikken werd afgebroken
die van haar overlast verlicht en door zijn vaste hand bestuurd, welhaast veilig aan de kleine kaai kwam te landen.
Men kan zich voorstellen hoe hij verwelkomd werd, en hoe hij als de held van den dag werd geproclameerd door allen, die belang hadden bij de reeds verloren geachte lading
en in dit tijdperk van overgang ontmoeten wij overal scherpe contrasten en eene bevolking, die deels de goede en minder goede eigenschappen bezit van menschen, die lang in afzondering hebben geleefd
Was het nu dat zelfde gejuich van vroeger?
Soms meende hij van ja en dat er zoo weinig veranderde in de wereld en dat alles voortging als onbewust en met heele kleine onopmerkbare evoluties
had hij Hanna voorgelegd, maar zij had niets geantwoord.
zij kon niet meer beslissen wat haar bleef te doen.
Als een hond had zij zich aan George's voeten neergelegd;
buiten hem bestond er niets, geen vijand dien zij vreesde, geen vriend
Dacht zij aan haar zoon en zijn toekomstige verhouding tot zijn moeder, die zijn vader had verlaten, dan greep haar zulk een ontzetting aan over hetgeen zij gedaan had, dat zij zich
o Dit, dit is misschien het eerste en laatste oogenblik, dat ik u zeggen mag, dat ik u zeggen kan, dat ik u hartelijk lief heb.
MARIA.  o Zwijg - bid ik u - zwijg bedenk, dat wij hier op straat zijn
Hè mevrouw, wat vind ik dat lief van u!
Zij was altijd bij hare nicht t'huis geweest, die nog van den ouden stempel was en begreep, dat de menschen bestemd waren om te wonen in het land, waar zij geboren werden
Over hem ontdekte men den Heer van Aylva, die gedwongen was geweest, de sponde des gekwetsten te verlaten, bij wien zich thans niemand bevond dan des Graven biechtvader, gereed om hem de diensten van zijn heilig ambt aan te bieden
Gedurende mijn verblijf in Frankrijk heb ik met vurige belangstelling de geschiedenis van mijn volk in Amerika nagegaan.
Ik heb op de worsteling tusschen abolitionisten en colonisationisten gelet
nécessité vous rapproche les distances!
toen ik, na mij gekleed te hebben, er toe komen moest 'l'illustre Haubertin' gezelschap te houden, vond ik haar nog alleen in het salon, met den Courrier des
als voor den looper en de matten natuurlijk.
En wat het weerglas aangaat, daar heb ik zelfs een heimelijken hekel aan gehad.
Die afkeer was trouwens, zooals wel meer met afkeeren, wederzijdsch.
'alleen hapert het nu nog maar aan het rijtuig;
' maar de man had naauwelijks deze woorden gesproken, of reeds hoorden zij hetzelve in de verte komen aanrollen, en zagen het weldra voor de deur
Het was toen reeds als nu: iedereen liet graag zijn eigen licht schijnen, en meende de zaken veel beter in te zien dan een ander, die er naar zijne meening niets van wist.
Vooral was er één troepje al heel wijs.
Misschien, mijne heeren, als hij dit niet in uw bijzijn had gezegd, en ik het u slechts had overgebracht, zoudt gij het ook onmogelijk geacht hebben, niet waar
ook aan de zamenleving hare regten te geven, en weder in de wereld en voor onze vrienden te leven.
Droog dus uwe tranen af, en herneem die blijmoedigheid, waardoor gij altijd de vreugde in onze gezelschappen
Zijne hand had sinds lang vergeten met uitdagenden trots den degengreep te omklemmen;
slap en moedeloos hingen de armen langs de zijden neêr, en alleen bij tusschenpoozen balden de vuisten zich krampachtig
maar ze waren dan verkleed en speelden de rol van eerlijke lieden of van groote heeren.
Dan namen zij deel aan feesten en danspartijen, tot zij, door een of ander toeval ontdekt, hun leven bloedig verdedigen moesten of redden door een wilde vlucht
Claude Queux had een brood gestolen;
Jean Valjean had een brood gestolen.
Een Engelsche statistiek toont aan, dat te Londen vier diefstallen van de vijf uit honger bedreven worden.
' 'Gy bedoelt èen brief, door den Heer Sylvius aan u geschreven, en ten opschrift voerende: pour vous mesme,' zeide De Witt, hem met een strengen blik aanziende
En toch heb ik zonder hem kunnen leven, ik heb hem prijsgegeven voor een andere liefde en heb over deze ruil geen berouw gehad zoolang die andere liefde mij bevredigde
waarvoor de oude man een schande was.
Zijn afkeer van fatsoenlijk gezelschap vermeerderde met den dag, en het hek was niet voor het rijtuig van een heer geopend, sedert Pitt en lady Jane
Aan deze rekening van haar hoeden en linten, op het blauwe papier, kon hij niet denken zonder schaamte en zonder medelijden met zich zelf.
Ik begrijp dat, mijn vriend, zeide de
Het jonge meisje daarentegen ging niet slechts madame Stahl ter hand, maar was, zooals Kitty bemerkte, bevriend met alle aanwezige erge zieken
Ik weet dat het zoo met mij was, tot ik zag dat het mijn plicht was dat vooroordeel te overwinnen, en ik weet dat er vele brave menschen in het Noorden zijn, die in dit opzicht alleen behoeven te leeren wat hun plicht is
Doch ben ik dat door eene daad van mijn vader of door eenig recht dat ik er op heb?
zou nu ons gaarne de eer betwisten, dat ARIOSTO te Reggio geboren is.
Zijne Orlando furioso en zijne Supporiti zullen altijd zoolang 'er Italiaansch gesproken wordt, en misschien langer
De haan, die kraaide toen Petrus zijn Meester driemaal verloochend had, is gewooniijk bovenop geplaatst, en een wonder onder de vogelen.
Beneden dezen is het opschrift
weder ledig, behalve dat nu en dan een enkel man, met een blauwe kokarde op zijn hoed, hijgend kwam aanloopen, als vreesde hij om te laat te komen
maar gij zult zien, dat die schoolmeester toch tot iets deugt.
De mensch heeft zijn leven niet alleen in zijn hand, maar ook in zijn hoofd.
Evenals gij, stelde ik op uw leeftijd in veel dingen belang
iGeen begrafenis, wees daar niet bang voor, antwoordde Jenny, zijne tegenwerping met een knikje voorkomende, i Het publiek wordt niet gaarne melancholisch gemaakt, dat weet ik heel goed
Door de beek komt u niet, riep deze hem toe.
En in flinken draf reed Lewin op het goede, vurige paardje door het slijk van den hof de poort uit en het veld in
over de voorzegging der sterrekijkers, die voorspeld hadden, dat ik dezen jongeling zoude dooden.
Mijne gedachten waren zoo verwijderd van het denkbeeld, om deze voorspelling ooit tot eene waarheid te maken
Schep moed, mijn lieve Eugène.
Dat zal ik zoodra gij het mij beloofd hebt.
Lieve Mortimer, de man moet niet vervolgd worden.
schreeuwde tante Tien, in een plotselinge, nog niet volkomen helderheid, aan het oor van tante Rien.
Dat is het dochtertje van Toetie
Nu, goed, antwoordde de jood met een zucht, ik zal terstond den Geslepene naar huis zenden.
Dat moet gij in dit geval niet doen, zeide Sikes
Wellicht hebben ze in het Eli Heimans, Willem Roda geheel geen kwade bedoelingen, en hebben ze alleen uit voorzorg onze geweren opgeborgen.
' hernam Knol.  'Wie heeft ooit van een' Majol gehoord, die geen kwade bedoelingen had?
Dat ze Willem en den Sir niet gespietst hebben, kan wel eene andere reden hebben
Van Schermbeek, die met eenige officieren aan een van de ingangen der galerij stond te praten, viel het op;
hij zag de fiere houding van den ingenieur, glimlachte en zei in zichzelven: v
En Cosette?  TWEEDE HOOFDSTUK.
Zij maakte geen beweging van verrassing noch van blijdschap;
dat hij, toen hij een jongen was, niet had kunnen gehoorzamen al was het om zijn leven te doen geweest
op konden rekenen daar goed verzorgd en beschermd te zijn, en dat ze er daarom in zulke groote troepen komen.
Behalve dat daar nog herten van den ouden stam zijn overgebleven, en dat hazen en bergeenden en patrijzen er graag wonen
de vos.  Ja, wees daar maar zeker van, zei Karr.
Ze hebben mijn heele familie vermoord, zei de vos.
om zulk een haast te maken met zulk een aangename mededeeling aan haar man.
Ik ignoreer het, zoolang de wereld het niet weet en mijn naam niet beschimpt wordt.
Het is haar in het hoofd geslagen,' zeide de Prins: 'nogmaals, brengt haar weg.
' 'Verschoon mij,' zeide Vader AMBROSIUS: 'zoo iemand, zal ik invloed op haar hebben.
Zuster KLARA! ' vervolgde hij, zijne stem verheffende: 'Zuster KLARA!
Eindelijk kwam de plegtige dag, waarop HILLEGONDA als Lidmaat der Christelijke Gemeente werd aangenomen, nadat zij de volledigste proeven gegeven had, dat zij niet als een papegaai een geleerd lesje van den Leeraar naklapte
met alle macht haar terugroepende.
Ik riep Capi toe, dat hij ze zou tegenhouden;
maar men kan niet alle talenten te gelijk bezitten.
Een hond van een koeherder zou haar tegen den neus zijn gesprongen
De termijnsgewijze terugbetaling van het geleende geld heette de uitoefening van dat recht;
maar, bij één termijn verzuim verviel het, en dàt was, vooral bij inlanders, de speculatie;
zij verzuimden ten slotte toch altijd wel eens te betalen, en dan waren Silver of zijn njai
Zijn zuster had een lijfrente van vijfhonderd francs, die in de pastorie voor haar persoonlijke behoeften voldoende was.
Myriel ontving als bisschop van den staat een inkomen van vijftien duizend francs.
want de heeren van de kranten zouen natuurlijk zeggen, dat de streek van Morritz, de goddelijke streek, die zelfs de doove grootmoeder tranen in d'r oogen gaf, de streek as mogelijk alleen Cásals in z'n jonge jaren had bezeten — nog niet zuiver was
bestond hoofdzakelijk hierin om de goede richting te houden, want ik wist dat op een bepaald punt, waarvan ik niet ver verwijderd was, de gangen in elkander liepen
zweeg, en vader en moeder wenschten, dat hij die gedachte uit zou slapen, waarvoor zijn vader de meeste zorg had, dewijl die wist, dat, wanneer BLOMMESTEYN iets had opgevat, hij zeer moeijelijk daarvan was terug te brengen
Reizigers, riep eene vriendelyke stem hen aan de deur na, toen zy met den knapzak op den rug en den alpenstok in de hand, evenals den vorigen dag, hunne reis aanvaardden
En, toen mijn man hem een glas wijn aanbood, heeft hij slechts een paar kelkjes gedronken, en niet meer.
maar toen hij het koffijhuis op den Dam inkwam, was hij mooitjes bestoven, althans zoo heeft men mij verteld
Welnu, sprak de kalif, doe de toovergodin hier komen;
gij zoudt haar op geen voegzamer tijdstip kunnen ontbieden, omdat ik het zoo begeer.
Zobeïde verzocht dat men haar een komfoor met vuur zou brengen
Athena gelijk.  En de Held stond, radeloos en met stomheid geslagen.
Hij hoorde ouders en mannen en vrouwen snikken en jammeren en klagen.
Ik zeg je nog eens: ons huwelijk en je onmiddellijk vertrek - voor goed - naar het buitenland zijn de eenige voorwaarden, waarop ik je je jaargeld laat behouden.
Zoodra je een voet weêr binnen de grenzen zet, trek ik het jaargeld in
die geen andere gelegenheid en geen ander middel had om zijn kind te zien, wijl men hem dit wegens familiezaken belette.
Hij kwam altijd op het uur dat zijn zoontje, zooals hem bekend was, naar de mis werd gebracht
die haar waarlijk lief kregen, omdat zij was zoo menschelijk en zoo ongelukkig, omdat zij haar geluk telkens weg smeet, niet wetend, dat het haar geluk was.
Negende hoofdstuk.  Waarin Buat en zijn vrouw weêr t'huis komen en de geschiedenis een nog grooter sprong voorwaarts doet.
Buat had tot nog toe uitgesteld, de brieven te beantwoorden, welke hy uit Engeland ontvangen had
Ik hoop het,' zei Aboe Bakar, 'hij is altijd eerlijk en trouw geweest in onze zaken.
' 'Dan zal zijn belooning ook niet verloren raken.
Maar die akelige meneer Lightwood achtte het van zijn plicht, zooals hij zei, mij te schrijven, om mij mede te deelen wat er voor mij weggelegd was, en toen heb ik George Sampson moeten laten loopen
Hij ; gaf derhalve vooreerst geen antwoord.
Ten minste, vervolgde Joe, kan hij de middelen, om zijn frrood te winnen, niet zoo vrij kiezen als een ander
en wat u betreft, gy hebt uwe dagen, van kindsbeen af, in Holland doorgebracht, en zoo gy al van Fransche afkomst zijt, dan is het dubbel lofwaardig in u, dat gy u met geen kuiperyen ten voordeele van Frankrijk inlaat
en of ik al zei: wat zullen ze thuis wel denken?
Dat is voor mijn rekening, zei juffrouw Pons, en Pons vertelde ons hoe of het begonnen was, en dat het ergens anders ook op die manier was begonnen
daar dezelve, van ter zijde aanziende, den matroos vroeg, of hij zulke bijzondere kennis aan den uitenant had.
' at denk ik, ging hij, den boêl onder de hand in orde brengende, voort, dat denk ik ejuffrouw!
Alsof zij zich verlicht gevoelde door dit gezegd te hebben, en daardoor meer kracht kreeg om hare teak geheel te vervullen, sprak zij verder met eene vaste stem
en bij de beweging die hij maakte om zich te bevrijden, liet hij den rijkgestikten handschoen vallen, dien hij naar de mode van zijn tijd in de hand hield, en onwillekeurig bukte hij om dien op te rapen.
Maar reeds de poging bleek ondoenlijk, en werd oorzaak dat zijn fijne vilten hoed van zijn hoofd viel
zie je niet dat iedereen je zal uitlachen, als je loopt rond te snuffelen als een schoothondje dat zijne meesteres verloren heeft?
Toon je een wakkere jongen, en wacht hier rustig af tot de jonkvrouw van Egmond zich komt vertoonen;
de stijl van zijne laatste bladzijden was al te technisch, te veel zijn eigen cliché: hij voelde, dat hij rusten moest.
En hoewel hij verlangde naar zijne dunne bladzijden, haastig genummerd, was het iets liefs
en hief ze dreigend op, zoodat de majoor verrukt was bij het zien van zulk een onversaagde helleveeg, die arme lieveling!
geheel alleen en genoodzaakt zanglessen te geven om haar brood te verdienen
'want. ' doch reeds was de baron zoo dicht genaderd, dat de advocaat voor zich moest houden, wat hij er had willen bijvoegen;
ook wendde hij zich af na eene korte buiging tegen den baron, door dezen met de meeste hoffelijkheid beantwoord
Toen, frisch en blozend in het toenemend morgenlicht, zeide hij: Het geheele leger van Parijs is op de been.
Een derde van dat leger bedreigt de barricade, waar gij zijt.
dingstuk, wat de maat betrof, overeenkomst vertoonde met de kleine schoentjes eh de dunne zijden kousjes.
Dit bracht hem op het idee, dat zij heel veel werk van Fransche modes moesten maken
, wat zijt ge nog weinig gevorderd, wat hebt gij u nog te verootmoedigen, gij die toch zoo hoogelijk bevoorrecht zijt;
moet ik tot de tachtig toe hier blijven uitwonen, eer ik volleerd zal zijn, eer ik rijp zal wezen
Er was in dien kleinen kring iets bizonders.
Het was er niet de banale brille van de wekelijksche avondreceptie eener mondaine vrouw.
Het scheen daar een zeer kleine élite te zijn: Louis Couperus, Metamorfoze ieder had iets bizonders van zichzelve, of van het leven
Zij zal de letters wel kennen en ik zal haar leeren spellen.
Over het gras zal zij de kapellen naloopen.
en de koffers werden naar binnen gedragen in het vertrek van den opperste der gesnedenen, die belast was niets den harem te laten binnen gaan, zonder een gestreng onderzoek.
zeide Ophelia.  Ik meen het niet beleedigend voor hen, zeide St.
Clare;  maar gij weet wel dat eerbiedigheid mijn fort niet is
aar nu de kamer nog, behalve een bufet, een biljartje bevatte, kan men licht opmaken, dat voor de leden juist niet veel plaats overbleef om zich te bewegen.
n toch scheen het, dat zij, zelfs met het fraaiste zomerweêr, liever binnen in t gedrang zaten, dan buiten in de vrije lucht
Nadat hij deze papieren doorgekeken had en over deze en gene had zitten peinzen onder de bitterste alter hopelooze smarten, waarmede elleudige menschen aan het gelukkige verleden denken
dat er niet gestolen werd, dat de dooden eerlijk begraven en dat de bevelen van de Regeering, ook wel Magistraat geheeten, ten uitvoer gelegd werden.
In het geheel had men in dien tijd niet minder dan zevenenzeventig Gebuurten
Het theater van Pumpernickel is bekend en beroemd in dat gedeelte van Duitschland.
Het was kwijnende, toen de tegenwoordige hertog er in zijn jeugd op stond, dat zijn opera's daar opgevoerd werden
Haar gescheurde kiel liet haar naakte borst zien.
Zij hield, terwijl ze sprak, haar doorschoten hand tegen haar borst gedrukt, waar een andere opening was, en waaruit nu en dan een stroom bloed vloeide als wijn uit een open spongat
Hij had iets in zijn blik van de zeelieden, die gewoon zijn in den verrekijker te knipoogen.
Ieder nieuweling die de kroeg binnentrad en vrouw Thénardier zag, zeide: zij is de meester in huis
de weemoed, omdat hare kinderjaren, zonder ouders, zonder broêrs, zonder zusters, zoo stilletjes waren opgebloeid in het groote huis van den ouden man.
Hij was altijd lief, zorgzaam, vaderlijk geweest, maar hij was zoo oud, en zij had gevoeld den druk van zijn oude jaren.
Dat mijn ziel speciaal een afschuw had van punch.
Dat zij, toen juffrouw Murdstone haar in verzekerde bewarinp nam en wegvoerde, mij met een glimlach haar verrukkelijke handje gaf
Zeg, dat wij haar vriendelijk laten groeten, John.
En Chivery junior ging heen, onderweg een nieuw grafschrift bedenkende
doch door dat aanhoudende opletten — zoo al niet door eene verborgen sympathie of macht — leerde het kleine schepseltje hem begrijpen waar het Lightwood onmogelijk was.
Ten vierde: Voor zulk een rit zou een cabriolet te zwaar zijn en het paard te veel vermoeien.
Mijnheer de maire zal zich moeten vergenoegen met een kleine tilbury, die ik heb
et gedeelte, dat aan engelo grenst, bevat eene vrij groote uitgestrektheid van ouds bebouwden grond, met weiland en houtgewas afgewisseld, van talrijke wegen doorkruist.
Toen.  werd hij stil en zag aandachtig op naar den stralenden sterrenhemel.
De lessen, die d'n ouwe hem over den stand der sterren gegeven had, waaruit ook bij gelegenheid de zeeman de plaats moet kunnen bepalen waar hij zich op dat oogenblik bevindt, had hij met zijn schrander verstand goed opgenomen
Ik dacht te barsten van lachen, toen we Molly vingen.
Ik dacht dat zij haar geheel opengescheurd zouden hebben, eer we bij haar konden komen.
De duiven waren nauwelijks weg, of ze hoorde een paar luide kreten uit den tuin, en toen ze daar haastig heen ging, zag ze iets heel vreemds.
Daar stond een klein, klein dwergje, niet veel grooter, dan een handbreed, en vocht met een katuil
en evenmin legde hij zich de vraag voor of hij even zoo toegevend gestemd zou wezen indien er een andere man in het spel ware geweest.
Hij had berouw, diep berouw over zijn harde woorden.
Hij streed met zijn weekheid en schaamde zich te overwinnen
Door dejalouzie zag zij zijn jalouzie, gesloten.
Zij, ze dacht aan het arme verleden, aan Hugo;
Het was of er skiers voor haar oogen werden
haar huisoverde ooren haalt, midden onder haar yverigen arbeid?
Ik moet u zeggen, dat die spin evenveel recht heeft om televen als gy;
Wij moeten ditmaal dergelijke onderzoekingen aan anderen overlaten.
De dag is reeds vrij wat gevorderd en wij hebben onzen nog beschikbaren tijd noodig voor ons bezoek te
Op de trap had hij berouw, dat hij toch maar geen voorwendsel had bedacht om die matrone van zijn hals te schuiven, of dat hij maar geen vijf minuten eerder zijn huis was uitgegaan;