AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wierp hem met het aangezigt plat ter aarde en hief zijn sabel op om hem het hoofd af te slaan inmiddels bad en smeekte de koopman gedachtig aan zijne vrouw en kinderen
de koopman riep niet alleen zijne kinderen maar deed ook den vader de moeder en de verdere bloedverwanten van zijne vrouw overkomen
er woei eene stevige koelte en op den dertigsten dag begonnen wij hoop te voeden weldra land te zullen zien en waarlijk den volgenden morgen kort na de hondenwacht riep de matroos die in den mast op den uitkijk zat
en zich alzoo uit zijne niet zeer aangename gevangenis te bevrijden de dervissen die hunnen opperste reeds gezocht hadden waren zeer verblijd hem terug te zien
ik wil aan de regtmatige vrees van zoo vele moeders om hare dochters op zulk eene beklagenswaardige wijze te verliezen voor altijd een einde maken
de stad te verdedigen daaraan viel niet te denken om van plundering bevrijd te blijven opende het volk de poorten en weldra werd ook het paleis omringd en aangevallen
dat mijne nieuwsgierigheid opwekt zal hebben aangehoord aldus bij zich zelven besloten zijnde om scheherazade dien dag nog niet te dooden stond hij op om zijn gebed te doen en zich naar den raad te begeven
deze damp verhief zich tot de wolken en breidde zich als een dikke mist over de zee en het strand uit een schouwspel dat gelijk men ligt kan denken den
maar de koning der zwarte eilanden gaf hem zulke overtuigende bewijzen van de waarheid zijner woorden dat hij er ten laatste niet langer aan kon twijfelen
doch hoeveel spoed zij ook maakte zij kon niet beletten dat het gelaat van den sultan geschroeid en zijn baard verbrand de opperste der gesnedenen gestikt was en ik door eene daar ingesprongen vonk mijn regter oog verloor
daar hij zich niets te verwijten had en al het mogelijke deed om het verblijf aan zijn hof voor zijnen broeder aangenaam te maken vermoedde hij dat deze te veel aan de zaken zijns rijks of aan de koningin dacht en daarom bij hem geen genoegen kon vinden
ik begroef het ter plaatse waar de boog en de pijlen gelegen hadden te gelijker tijd begon de zee zich te verheffen en klom tot aan den voet des koepels en de kruin des bergs terwijl ik in het verschiet een bootje zag dat snel naderde
wij hadden slechts tijd mejufvrouw om uwe gastvrijheid in te roepen welke gij ons zoo edelmoedig hebt verleend zoodra de derde calender zijne geschiedenis aldus had geëindigd nam zobeïde het woord en zich tot hem en zijne beide makkers keerende zeide zij
zij had zich met vrucht toegelegd op de wijsbegeerte de geneeskunde de geschiedenis en de schoone kunsten en maakte beter verzen dan de meest beroemde dichters van haren tijd
overigens met allen u verschuldigden eerbied moet ik u zeggen dat gij u te vergeefs daartegen zult verzetten indien vaderlijke teederheid u weêrhoudt
het verwondere u alzoo niet dat ik dezen prins terstond herkend heb niettegenstaande de betoovering waarin hij gehouden wordt hem belet zich aan u onder zijne natuurlijke gestalte te vertoonen
een jaar is niet te lang zeide de koopman om mijne zaken in orde te brengen en mij er op voor te bereiden om aan het leven en zijne vermaken vaarwel te zeggen
ik kan niet anders vader zeide scheherazade en smeek u nogmaals eerbiedig mijn verzoek te willen toestaan uwe stijfhoofdigheid hernam de vizier verwekt mijnen toorn waarom wilt gij u zelve in het verderf storten
haan draaide zich fier om en keerde zich tot den hond waarom vroeg hij op stouten toon zou dit mij heden minder geoorloofd zijn dan op andere dagen
vervolgens woonde ik de raadsvergadering bij en vond bij mijne terugkomst de koningin in diepen rouw met loshangende haren sire zeide zij
dit verrigt hebbende liet hij het lijk op de plek zelve liggen verliet het tranenpaleis en ging den jeugdigen vorst der zwarte eilanden die hem met ongeduld verbeidde opzoeken
zoo zij niet genegen zijn dit goedwillig te doen zijn wij genoegzaam in staat er haar toe te noodzaken de groot-vizier giafar kon zich met dit plan van zijnen gebieder niet vereenigen
de koopman zijnen eed gedachtig droeg inmiddels zorg op den bepaalden dag bij de bron te zijn waar hij zich in eene zeer neêrslagtige stemming nederzette om de komst van den geest af te wachten
hoe kunt gij mij een verzoek van dien aard doen gij weet immers dat de sultan bij zijn hoofd heeft gezworen zijne vrouw slechts éénen nacht te laten leven en dat hij haar den volgenden morgen aan mij overgeeft om haar te laten
gouden met robijnen bezette armbanden en had een myrten stokje in de hand tot groote verwondering van de hofmeesteres die van verbazing sprakeloos en als aan den grond vastgenageld stond trad de dame op de braadpan toe
zijne huid kan ons van voordeel zijn en moet gij bij den leerlooijer brengen verzuim dus niet den slager tijdig te bestellen zie daar vervolgde de ezel
een twintigtal vrouwen in welker midden zich de sultane bevond welke aan hare prachtigste kleeding en fiere gestalte ligtelijk te onderscheiden was traden plotseling den hof binnen
drong de roem van zijne heiligheid en deugd ook door tot het dorp waar hij vroeger had gewoond de nijdige gewezen buurman gevoelde daarover zulk een groot verdriet
alle die redeneringen kunnen u niet baten of mij van mijn voornemen afbrengen haast u op welke wijze wilt gij sterven
jaarlijks ging ik mijn oom bezoeken en dit gaf aanleiding dat ik met mijn neef zeer gemeenzaam werd en wij eene innige vriendschap voor elkander opvatten
neem dit wel in acht indien gij aan eene onbetamelijke nieuwsgierigheid toegeeft zult gij u een groot ongeluk op den hals halen
toen zij dacht dat ze aan de eene zijde gaar genoeg zouden zijn keerde zij ze om maar o ongehoord wonder
ik bevond mij op een groot plein in welks midden een prachtig gebouw stond hebbende veertig poorten die alle open waren en mij het vrije gezigt gaven op even zoo vele schatkamers waarvan eene enkele meer rijkdommen bevatte
de drager door den wijn een voor hem ongewonen drank eenigzins opgewonden stond haastig op schortte zijne kiel op en zeide ik ben gereed
mijn besluit is genomen de herinnering aan een ongeluk waarin zoo velen met mij moeten deelen zal in het vervolg mijne rust niet meer verstoren
ja hernam de geest het is mijn vast besluit dit gezegd hebbende scheherazade tot dusverre in haar verhaal gevorderd bemerkte dat de dag aanbrak
ik had stellig voorgenomen den gewigtigen raad om de gouden of honderdste poort niet te openen te zullen opvolgen doch daar het mij geoorloofd was mijne nieuwsgierigheid ten aanzien van de negen en negentig overigen te bevredigen
en gaf den drager eenen wenk dat hij nader zou komen kom sprak zij en help mij hij gehoorzaamde op staande voet en ging met haar het kabinet binnen
hij keerde oogenblikkelijk terug en bragt ze binnen den bepaalden tijd aan den groot-vizier deze minister ging er zelf weder meê naar de keuken
tot dat einde begaf hij zich naar het nieuwe klooster der dervissen waarvan het hoofd zijn gewezen buurman hem met alle teekenen van vriendschap ontving
mijne vrouw die hierbij tegenwoordig was beefde toen zij mijn mededoogen zag van verontwaardiging en verzette zich tegen een bevel waardoor haar boosaardig plan dreigde verijdeld te zullen worden
wiens roem zoo groot is dat de sultan die in de naburige stad zijn hof houdt morgen hier wil komen om de prinses zijne dochter in zijne gebeden aan te bevelen
de man dacht eerst dat zij wel spoedig zou hebben uitgepruild maar toen zij ook den volgenden morgen voortging met klagen en schreijen ging hij tot haar en zeide
doch zij moet met wortel en tak worden uitgeroeid mijn lieve zwarte hernam zij wat meent gij met wortel en tak ongelukkige antwoordde de sultan
het vervolg is nog veel fraaijer antwoordde scheherazade en gij zoudt mij zulks toestemmen indien de sultan mij heden nog wil laten leven en toestaan dat ik het u morgen vroeg verder vertel
en verzochten mij of ik de goedheid wilde hebben haar mijne reis te verhalen ik vertelde haar mijne zonderlinge lotgevallen en de rampspoeden waarmede ik te kampen had gehad ik kon zien dat zij daaraan hartelijk deelnamen
en wat men hun hoogst kwalijk zou nemen zal men den gebieder der geloovigen niet kunnen of durven weigeren noch euvel duiden
mijne blijdschap daar ik nu meende weldra alle gevaar te boven te zullen zijn was zoo groot dat ik daardoor het verbod van den grijsaard vergat en met een van dankbaarheid gloeijend hart luide uitriep geloofd zij allah
nooit heeft iemand zulke zonderlinge lotgevallen gehad en zij die uwe geschiedenis te boek stellen zullen de voldoening hebben de wonderlijkste zaken te kunnen beschrijven die nooit zijn voorgevallen
en vroeg aan ieder hunner als een blijk van liefde en genegenheid de ringen welke zij zag dat de vorsten aan den vinger droegen schahriar en schahzenan hoewel in den beginne
zij sloot zich vervolgens in haar vertrek op en bragt een geheel jaar met weenen en in droefheid door daarna vraagde zij mij de toestemming om nabij mijn paleis op de plaats waar eens haar graf zoude zijn eene woning te mogen bouwen
want indien dit zoo ware zoudt gij jegens ons meer hoffelijkheid hebben aan den dag gelegd de kalif ongeduldig van aard leed oneindig meer dan de anderen
dat mij geen twijfel meer overbleef of hij was mijn geliefde en als vermist betreurde zoon op dit oogenblik kwam de dochter van den pachter in den stal ik ging dadelijk tot haar en vroeg of zij de magt bezat aan mijnen zoon zijne vorige gestalte te hergeven
de koning mijn vader had een broeder die in eenen naburigen staat regeerde deze broeder had twee kinderen een prins en eene prinses de prins en ik waren bijna even oud
omgeven door al de grooten des rijks ten einde mij eene nog hoogere eer te bewijzen de optogt nam een aanvang
de vizier ziende dat zij in hare begeerte bleef volharden voerde haar in toorn te gemoet welnu daar gij halstarrig blijft zoo zal ik mij verpligt zien met u te handelen gelijk de koopman waarvan ik u heb gesproken
toen hij nu dacht dat er visch in was trok hij ze niet zonder krachtsinspanning op hij vond er ook nu geen visch in maar eene koperen vaas die naar haar gewigt te oordeelen met iets zwaars gevuld moest zijn
ik woon in deze stad en heb de dertig reeds achter den rug doch vr dezen dag heb ik nooit een voet in dit huis gezet en zoo gij verwonderd zijt er mij aan te treffen
de visscher verhaalde hem niet waarvoor de geest hem gewaarschuwd had maar om zich te ontslaan van het verzoek de visschen nog dien dag te leveren verontschuldigde hij zich door den verren afstand waar ze gevangen werden doch beloofde ze den volgenden morgen te zullen brengen
alleen de honderdste poort bleef nog over die zoo als gij u zult herinneren het mij verboden was te openen en die gij dus wijselijk gesloten liet riep de drager die niet langer zwijgen kon
inleiding in de kronijken der aloude perzische koningen wier gebied zich van de grenzen van china tot aan den ganges in indië uitstrekte
zobeïde zich hierop tot den kalif tot den vizier giafar en tot masrour wendende met wier rang zij niet bekend was zeide tot hen
in plaats van hierop een afdoend antwoord te geven riepen zij uit ach prins gave de hemel dat wij u nooit gezien of gehoord hadden
eindelijk na eene reis van eenige maanden ben ik heden tegen het vallen van den avond vr deze stad aangekomen bij de poort hield ik mij eenige oogenblikken op om te overwegen naar welk gedeelte dezer uitgestrekte plaats ik mijne schreden zoude rigten
toen het donker was geworden riep schahriar zijn grootvizier en zonder hem met zijn plan bekend te maken beval hij hem zijne plaats in te nemen en niet toe te laten dat iemand om wat oorzaak ook het kamp zou verlaten vr zijne
maar zobeïde zonder op de demoedige houding van de hond of op haar smartelijk gehuil acht te geven sloeg er met de zweep onmeêdoogend op los tot zoo lang zij er geheel vermoeid van was
edele dame hernam de drager ik smeek u nog te mogen blijven tot dat ook deze heeren hunne lotgevallen zullen hebben verhaald het zou onbillijk zijn dat ik
de sultan vond deze zaak te zonderling om geene begeerte te gevoelen mij te zien doet zeide hij gelijk ik u bevolen heb haast u dien kunstigen aap voor mij te brengen
o allah o mahomet groote profeet zou mij nog zwaarder ramp kunnen treffen hij kon niet verder spreken tranen verstikten zijne stem de woorden bleven hem in de keel zitten
toch laat gij uwen sluijer vallen en noemt het eene misdaad dat ik u hier heb laten komen sire hernam de prinses uwe majesteit zal moeten erkennen dat ik geen ongelijk heb
de zee was op dat tijdstip zeer kalm en op eene halve mijl afstands ontdekte ik een zeilend schip ten einde eene zoo schoone gelegenheid om weder onder menschen te komen niet te verliezen
zij konden hieruit ligtelijk besluiten dat er iets buitengewoons met hem moest hebben plaats gehad en zijne vrouw vroeg hem daarom naar de oorzaak van zijne
toen ontdekte hij in de verte een groot gebouw waarover hij zeer verheugd was dewijl hij aldaar de oplossing van het raadsel hoopte te vinden
hieromtrent zekerheid wenschende te hebben nam hij zijn mes en ligtte met eenige moeite het zegel op hij keerde de nu geopende vaas dadelijk het onderste boven maar er viel niets uit hetgeen hem ten hoogste verwonderde
naauwelijks echter waren wij daar of wij zagen den prins die ons bijna op den voet moet zijn gevolgd aankomen beladen met eene kruik waters een zakje met kalk of cement en eenen troffel
zijn handel nedergelegd hebbende besloot hij zich met vrouw en kinderen op een zijner buitengoederen te vestigen en daar een afgezonderd doch tevens door zich met het opzigt over zijne landerijen te belasten werkzaam leven te leiden
de roos de jasmijn de angelier de violier de narcis de hyacint de anemoon de tulp de ranonkel de lelie
vele ridders schonken ons vr u de eer van hun bezoek maar niet een van hen kon aanspraak maken op die losse bevalligheid die zachtheid van inborst dat vrolijke humeur en andere hoedanigheden welke wij bij u hebben aangetroffen
even stil als hij er in was gekomen en begaf zich naar zijn pavilloen terug kort daarop zonder tot iemand over het voorgevallene te spreken gaf hij bevel de tenten op te breken en te vertrekken
sire als de koopman zag dat de geest op het punt stond hem het hoofd af te slaan gaf hij een vreesselijken schreeuw en riep
en gij zult mij tevens toestemmen dat de geest in dit opzigt nog meer te beklagen en ongelukkiger is dan wij daarom hernam de sultan zullen wij als gevonden hebbende wat wij zochten
ik zal u verhalen wat mij en de twee zwarte honden die gij bij mij ziet is bejegend en ik ben overtuigd dat gij mijne geschiedenis nog vreemder zult vinden dan die welke gij thans hebt aangehoord maar indien ik ze verhaal
heer gaven de calenders ten antwoord het was heden voor het eerst dat wij deze woning binnentraden en wij zijn hier slechts weinige minuten vr u gekomen
maar dochter hernam nu de sultan hoe weet gij dat deze prins door betoovering in een aap werd herschapen sire antwoordde bloem van schoonheid uwe majesteit zal zich welligt herinneren dat mijne vroegere opvoeding was toevertrouwd
ik ben van huis gegaan om hier iets te zoeken tot onderhoud mijns levens en wat gij mij vinden doet is voor mij de dood ik heb geen ander middel van bestaan en hoezeer ik moeite noch arbeid ontzie
en andere op hem betrekking hebbende zaken de vizier aan de weetgierigheid des konings voldaan en met hem het verlangen zijns meesters bekend gemaakt hebbende gevoelde
maar als hij in deze treurige verwachting bijna vreesde voor den sultan te verschijnen vond hij zich te aangenamer verrast toen hij den vorst in den raad zag komen zonder het wreede bevel te geven dat hij wachtende was
scheherazade nam daarop het woord en ging aldus in haar verhaal voort tweede nacht
doch dit mogt alle anderen tot vreugde stemmen de koning kon er niet in deelen de vorst de gedachte aan de ontrouw zijner gemalin
hij beval zijne lijfwacht aldaar post te vatten en trad binnen alleen vergezeld door zijne stafofficieren de dervissen ontvingen hem met den diepsten eerbied
alleen omdat hij te digt bij hem woonde want ofschoon hij ook aan dezen verscheidene diensten had bewezen zoo kon hij wel bemerken dat hij hem daarom niet minder haatte
neen visscher stel u gerust ik heb de vaas tot mijn vermaak in het water geworpen om te zien of gij er ook door ontsteld zoudt worden
ik begaf mij dan zeide de calender den draad zijner geschiedenis weder opvattende naar het midden des eilands het koste mij niet veel moeite de regte plaats te ontdekken de nog losse en vochtige aarde diende mij tot wegwijzer
nadat ik mijne provinciën op het vasteland bezocht had liet ik eene vloot uitrusten en begaf mij naar mijne eilanden om door mijne tegenwoordigheid de liefde van mijne onderdanen te verwerven of hen in toom te houden
ik zal mij niet ophouden mejufvrouw om u eene omschrijving te geven van al de vreemde zaken en kostbaarheden die ik op de volgende dagen nog zag
niet zoo zeer uit vrees voor den dood dan wel omdat hij zijn leven afhankelijk zag van het bevel eener beleedigde en met regt vertoornde vrouw
en welk ongeluk overkwam dien ezel vroeg scheherazade dit zal ik u zeggen antwoordde de vizier luister
toen zij aan de eene zijde gaar waren en zij ze omgekeerd had opende zich wederom de muur der keuken dezelfde dame verscheen met haar stokje in de hand naderde de braadpan raakte een der visschen aan
ik bevond mij in eene volière van een verbazenden omvang de vloer bestond uit marmeren platen van verschillende kleur de kooi was van sandel en aloëhout doorvlochten met goud en zilverdraad
dat ik over de grenzen gekomen was en het grondgebied bereikte van den magtigen beheerscher der geloovigen den wereldberoemden kalif
twee vrij lange bezoeken te brengen ik was van dit alles naauwkeurig onderrigt doch hield mij als of ik er niets van wist
hij verklaarde hun vervolgens zijn besluit tot aanneming van den koning der zwarte eilanden als zijn zoon en opvolger daar deze een magtig koningrijk verlaten had om hem te vergezellen en met hem zamen te leven
zuster sprak zij tot amine ik bid u sta op wat ik daarmede bedoel is u bekend amine stond op en begaf zich naar een ander vertrek
waar gij de goedheid hebt gehad mij tot heden te dulden eene gunst mejufvrouw die ik al word ik honderd jaar oud mij steeds met dankbaarheid zal
eens dat hij zich daar in de nabijheid had nedergezet en zich vermaakte met het spel zijner kinderen aan te zien welke den stal tot speelplaats hadden gekozen hoorde hij den os tegen den ezel zeggen graauwtje
of hij sloeg de riemen uit en wij verwijderden ons met spoed van den zwarten berg wiens aantrekkingskracht op de uit een enkelen boomstam gehakte boot geene kracht kon uitoefenen
van dat tijdstip af zocht de koning van tartarije zijne droefheid waarvan hij nu de dwaasheid inzag te bestrijden en hij slaagde daarin volkomen
daarop verliet hij alleen vergezeld door den koning van tartarije in stilte het kamp en in de stad teruggekeerd zijnde begaven zij zich naar het paleis waar schahzenan zijn verblijf had en bragten aldaar den nacht verder door
en zeven zwarten slaven van reusachtige gestalte stormden met ontbloote zwaarden in de hand de zaal binnen deze zwarte duivels wierpen zich als getergde leeuwen op de doodelijk verschrikte gasten
den spot te drijven wanende dat gij van weêrlooze vrouwen niets hebt te vreezen en haar ongestraft kunt beleedigen
toen de sultan dit vernomen had betoonde hij er de grootste verwondering over en stond er op zelf het wonder bij te wonen hiertoe moest de visscher bij hem komen vriend zeide hij tot hem kunt gij mij nog vier zulke visschen brengen
zij bedankte haren vader van haar dus verpligt te hebben en zijne smart ziende zeide zij om hem te troosten dat zij de hoop koesterde dat het hem niet zou berouwen haar aan den sultan te hebben
was op eene estrade of verhevenheid geplaatst zooals dit bij de oostersche vorsten gebruikelijk is daaronder had men voor dinarzade een bed gespreid
daar amine weder tot bewustheid was gekomen zich bij het gezelschap voegde met de vraag wat de heeren die zij luid en driftig had hooren twisten zoo zeer in vuur had gebracht
geschiedenis van den visscher in vroegeren tijd leefde er een visscher die hoog bejaard en daarbij zoo arm was dat hij groote moeite had aan zijne vrouw en drie kinderen waaruit zijn huisgezin bestond het noodige onderhoud te verschaffen
dat ik dengene die mij binnen verloop van die honderd jaren uit mijne gevangenis mogt bevrijden schatrijk zou maken maar die eeuw verliep zonder dat iemand mij deze dienst bewees
oogenblikkelijk zal zij genezen en zoo geheel van maimoun den zoon van dimdim verlost zijn dat hij het nimmer wagen zal weder tot haar terug te keeren
een geluk door mij zoo hooggeschat dat ik er mijn leven voor in de waagschaal zou willen stellen en dus zeker eene nieuwsgierigheid bedwingen die in dit geval zeer onbescheiden ja eene strafbare dwaasheid zijn zou
zij was in een gebloemd satijnen kleed van egyptische snede gehuld droeg groote oorbellen en een halssnoer van schitterende
wat hernam de geest hebt gij u niet hier nedergezet hebt gij geene dadels uit uw valies genomen en terwijl gij daarvan aat de doppen links en regts van u geworpen
zoo zeer werd ik bekoord door de onvergelijkelijke schoonheid der prinsessen die slechts over eene zaak bezorgd waren namelijk om mij genoegen te doen en te behagen
hij was van eene gedrochtelijke gestalte en droeg op zijn hoofd dat afschuwelijk was om aan te zien eene groote glazen kist waaraan vier stalen
het gesprek dat zij voerden liep weder over de ontrouw van hunne gemalinnen want waar het hart vol van is daarvan loopt doorgaans de mond over
terwijl hij nu zoo als gezegd is in diep gepeins voor zijne woning zat zag hij den hond naar den haan gaan die zich met zijne kippen vermaakte
visscher mijn waarde vriend antwoordde de geest ik bezweer u eene niet zoo wreede wraak op mij te nemen bedenk dat alle wraak hoogst liefdeloos is en dat het integendeel zeer prijsselijk is kwaad met goed te vergelden
gekomen nam de kalif zijnen vizier ter zijde gelastte hem de drie calenders voor dien nacht als gasten bij zich te huisvesten
genoeg zij het hier mede te deelen dat scheherazade den sultan van indië door de navolgende verhalen zoodanig wist te boeijen dat hij haar telken male één dag uitstel verleende
en konde den sultan onmogelijk z voorgezet worden zij gevoelde er zeer groot leedwezen over en begon bitter te weenen helaas zeide zij wat moet er van mij worden
om als een gewoon burger te leven benijdde echter zijnen broeder deszelfs hooge magt niet maar gaf zich integendeel alle moeite om met hem op eenen goeden voet te leven
inmiddels verliepen er acht volle maanden zonder dat hij terugkwam of iets van zich liet hooren toch vleide ik mij dat hij met het ophanden zijnde baïramsfeest zich niet te vergeefs zou laten wachten
het gezelschap kon niet ophouden mij te bewonderen en niemand begreep hoe het mogelijk was dat een aap zoo met de hofetiquette kon bekend zijn en aan den sultan de hem toekomende eer wist te bewijzen
doch indien gij dezelve wonderbaarlijker vindt dan de lotgevallen van dezen koopman dien gij wilt dooden mag ik dan hopen dat gij aan dezen ongelukkigen het derde deel van zijne schuld zult
dames antwoordde ik hierop ik begrijp niets van hetgeen gij daar zegt hebt de goedheid u duidelijker te verklaren het zij dan zoo sprak eene van haar
lieve zuster zeide zij verhaal mij zoo gij wilt eene dier schoone verhalen zooals gij er velen weet maar de sultan gaf zijn verlangen te kennen om het vervolg van de vertelling van den koopman en den geest te hooren
welke zij gemeend had aan den koopman van moussoul en hare andere gasten te moeten weigeren inhoud eerste
ja ja als gij telt tellen wij ook als gij uwe schulden betaalt betalen wij de onzen als gij vlugt overwinnen wij en zijn wij tevreden zoodra zij deze woorden gesproken hadden smeet de jonge dame de pan omver
zij konden zich volstrekt geen begrip vormen waarom zobeïde na de beide honden dus met zweepslagen mishandeld te hebben eindigde met deze volgens het muzelmansche geloof voor onrein gehouden dieren te liefkozen en te kussen
o geest zeide ik gij ziet hoe de weldadige dervis toen hij tot de hoogste magt verheven was in plaats van zich te wreken op den nijdigaard die getracht had hem van het leven te berooven dezen met nieuwe en groote weldaden overlaadde
vooraf echter liet hij eene groote jagtpartij aanrigten meenende dat dit vorstelijk vermaak den koning van tartarije welligt beter zou behagen dan de hoffeesten ter zijner eere gegeven
dit gezegd hebbende stampte hij met den voet op de aarde die zich opende en onmiddelijk weder sloot nadat de geest in haren schoot verdwenen was
en beloofde alleen om haar wat neder te zetten dat ik dit kalf haar ten genoegen een jaar later op het eerstvolgende baïramsfeest zou offeren
en ik had het geluk door eene geheime deur uit het paleis te ontsnappen en bij een officier des konings die niet ver van daar zijne woning had en op wiens trouw ik mij kon verlaten eene schuilplaats te vinden
en hernam zobeïde zijt gij éénoogig van uw geboorte af neen mejufvrouw antwoordde hij eene zonderlinge gebeurtenis wel waardig om tot waarschuwing van velen beschreven te worden is daarvan de oorzaak
de sultan zelf was daarover niet minder verwonderd om kort te gaan aan de plegtigheid der audientie zou niets ontbroken hebben indien ik bij mijne gebaren eene toespraak had kunnen voegen
en welke gunst mag dat zijn dame sprak de vizier zich buigende op beleefden toon is er iets ter wereld dat men aan zulke schoone dames zou kunnen weigeren
toen hij mij wenkte nader te komen boog ik mij driemaal zeer diep en wierp ik mij vervolgens voor den troon neder kuste met eerbied het tapijt dat den sultan tot voetbank diende en ging daarna op de wijze der apen op mijne achterpooten zitten
ook hierin prins zullen wij u genoegen geven weet dan in de eerste plaats dat wij allen prinsessen allen koningskinderen zijn
waarschijnlijk hebt gij u in de persoon der koningin vergist en de zaak is gewigtig genoeg dat ik daarvan het bewijs erlang broeder antwoordde schahzenan wilt gij u van de waarheid overtuigen
hij ze weder ophaalde en naar het strand trok voelde hij een sterken tegenstand hetgeen hem hoop gaf op eene goede vangst waarover hij zich reeds vooruit verheugde
ik heb u reeds gezegd hernam de geest dat het juist die dienst is welke mij in de verpligting brengt u te dooden het is toch vreemd hernam de visscher dat gij er zoo op staat het goede dat u bewezen is met kwaad te vergelden
daarop weende zij met haar droogde hare tranen af kuste ze en stelde haar weder aan den drager ter hand aan wien echter de beminnelijke amine ditmaal de moeite bespaarde haar naar het kabinet terug te brengen daar zij zelve zich met deze taak belastte
de sultan van vreugde buiten zich zelven zond terstond een zijner hoofdofficieren naar de residentie om zijne dochter te halen spoedig daarna kwam de prinses aan vergezeld van een groot gevolg van slavinnen en gesnedenen
op de pachthoeve gekomen was mijn eerste werk naar den stal te gaan waar zich mijn ongelukkige zoon bevond dien ik op het punt had gestaan met eigen hand te dooden
daar gelijk bekend is de zeilsteen alleen het ijzer aantrekt de bronzen man scheen onvermoeid te zijn gedurende negen etmalen roeide hij zonder ophouden voort
een valluik werd zigtbaar en toen dit opgeligt was bespeurden wij een trap die in de diepte afdaalde mevrouw sprak thans mijn neef tot zijne dame zie daar den weg die ons op die plaats moet brengen waarvan ik gesproken heb
daar ik bedacht aan hoeveel grooter gevaar ik thans door de gunst des hemels was ontkomen in den zwakken toestand waarin ik verkeerde kon ik niet ver gaan ook moest ik zoo lang ik mij op het grondgebied van mijn vijand bevond de grootste omzigtigheid in acht nemen
de geheele hof op gelijke wijze kunstmatig besproeid scheen mij toe slechts een groot en eenig bloemperk uit te maken want waar ik ook de oogen wendde ik zag overal alleen bloemen
om hem mijne onderdanigheid te bewijzen kuste ik den grond rigtte mij toen weder op en zette mij aan tafel ik at echter met veel ingetogenheid en
de stuurman zijn verslag geëindigd hebbende begon op nieuw te weenen hetgeen zoo aandoenlijk was dat al het scheepsvolk tranen stortte
en bij aldien ik in mijne onderneming slaag zoo zal ik het geluk en de eer genieten aan mijn vaderland eene gewigtige dienst te hebben bewezen
weldra werd nu ons schip door eene menigte kleine vaartuigen omringd vol lieden die hunne vrienden aan boord kwamen verwelkommen of nieuwsgierigen en belanghebbenden die weten wilden
misschien zien wij u nimmer terug indien gij dit echter wilt en daartoe genoeg heerschappij over u zelven bezit zoo is onze hereeniging niet onmogelijk
en gij zult er niet minder geëerd en geacht worden dan in uwe eigene stad magtig monarch aan wien ik alles verpligt ben antwoordde de koning meent gij dan zoo digt bij uwe hoofdstad te zijn ja hernam de sultan
drie bedroevende tijdingen heb ik heden morgen ontvangen ziehier de reden van mijne smart waarvan gij slechts de zwakke uiterlijke kenteekenen ziet
ik heb er een gehad die in geestigheid en verstand bij dezen aap verre moest achterstaan bemerkende dat niemand zich meer tegen mijn voornemen verzetten zou kreeg ik eene pen en legde die niet weder neder
met u had ik op de zelfde wijze moeten handelen reeds te lang maakt gij misbruik van mijne goedheid dit zeggende trok ik mijne sabel en hief mijne hand op om haar te straffen zij zag evenwel mijne handelingen bedaard aan en zeide spottende
mevrouw zeide ik het zij verre van mij uwe smart te laken integendeel betuig ik u mijne opregte deelneming in uw ongeluk ik zou zeer verwonderd geweest zijn wanneer gij ongevoelig waart over dit groote verlies
ik ben de zoon eens konings genaamd cassib na mijns vaders dood kwam ik in het bezit van al zijne staten ik hield mijne residentie in dezelfde stad als hij ofschoon er zich in mijn rijk andere steden bevonden
ga zeide ik tot den pachter neem dit kalf weder met u draag er de meeste zorg voor en breng mij dadelijk een ander in zijne plaats
de vorige vrolijkheid scheen geheel geweken safie op den zetel die in het midden der zaal stond plaats nemende brak het eerst dit stilzwijgen af
toen hij de deur van eene groote zaal bereikt had ligtte hij de gordijn op en zag een schoon welgemaakt jongeling zeer rijk gekleed en gezeten op eenen een weinig boven den grond verheven troon
vertrouw u dan op mijn eed antwoordde de koopman ik zweer u bij den heer van hemel en aarde dat ik zekerlijk zal terugkomen en hoeveel tijd begeert gij
ik wil het u niet weigeren hernam de ongelukkige ofschoon ik daardoor mijne smarten slechts vernieuw maar bereid er u op voor om gebeurtenissen te vernemen zoo wonderbaar
hoe zeide hij hebt gij kunnen besluiten mij uwe eigen dochter tot gemalin te geven sire antwoordde de vizier zij zelve heeft zich daartoe aangeboden
vervolgens bezochten wij een banketbakker en confiturier van waar wij eindelijk naar een droogist stapten terwijl ik mijne mand op het hoofd droeg
en zijn nieuwen raad de koopman van beider gesprek geen woord verloren hebbende berstte in een schaterend gelach uit zoodat dit de verwondering van zijne vrouw opwekte
maar de hem en zijnen medegezellen opgelegde voorwaarde weerhield den vorst daaromtrent vragen te doen ook getuigden de meubelen en alles wat hij hier zag van zulk eenen rijkdom
wat mij aangaat zoo besloot de jongeling ik hoop het beste en ik geloof niet dat het den prins agib in de gedachten zal komen mij hier in den schoot der aarde en te midden dezer wildernis op te zoeken ziedaar wat ik meende u
op den vierden dag van zijne reis was de hitte zoo bovenmate groot stak de zon zoodanig en was de zandige grond zoo heet dat hij van den weg afweek
de os niet wil eten en zoo ziek en krachteloos is wil ik dat hij morgen geslagt zal worden zijn vleesch zullen wij aan de armen uitdeelen
hij besefte ten volle de gewigtige en groote dienst hem door den sultan bewezen en wenschte hem uit de volheid des harten een lang leven toe en alle mogelijke voorspoed en zegeningen
weet gij wel aan wien wij heden zulk eene dienst bewezen hebben neen antwoordden verscheidene andere stemmen waarop de eerste hervatte dan zal ik het u zeggen
de voeder en waterbakken waren van jaspis en van agaatsteen overigens was deze volière zoo rein dat ik nergens de minste smet
opdat ik uwe mij zoo waarde tegenwoordigheid dien nacht nog zou kunnen smaken indien mij deze gunst gelijk ik hoop wordt toegestaan wees er dan op bedacht mij morgen een uur voor dat de dag aanbreekt te wekken en mij aldus toe te spreken
welk eene wreedheid om aldus de grootste genoegens eener liefde zoo teeder zoo hartstogtelijk als de mijne te verwoesten
daar ik geen gereedschap had ruimde ik met mijn mes en met mijne handen het mulle zand weg wierp dat ter zijde en ging hiermede voort tot dat ik op een harden grond stiet
en wordt gelijk gij vroeger waart nauwelijks had zij deze woorden gesproken of de vorst gevoelde zich weder in zijnen voormaligen toestand hij stond met eene blijdschap die niet te beschrijven is naar goedvinden op en dankte god voor zijne herstelling
een oogenblik later kwam hij terug gevolgd door twee zwarte honden welke hij elk aan eene ketting hield en die men het kon aanzien dat zij door felle zweepslagen mishandeld waren hij bragt ze tot midden in de zaal
de schepen van hun ijzerwerk ontdaan vielen uiteen en zonken in de diepte de zee was op deze plaats zoo diep dat wij met het peillood geen grond konden vinden
zoodat zij niets bemerkte ik gaf haar vervolgens den beker terug opdat zij er niet aan twijfelen zou dat ik hem geledigd had wij gingen daarna te bed
behalve vele groote en ook rijke provinciën op het vasteland bevonden zich onder mijn gebied eene menigte eilanden bijna allen in het gezigt van mijne hoofdstad gelegen
vorst met wien men niet genoeg medelijden kan hebben hernam de sultan niemand kan meer met uwen toestand begaan zijn dan ik
helaas het zal misschien voor de laatste maal zijn dat ik dit genoegen smaken kan scheherazade in plaats van hare zuster te antwoorden wendde zich tot den sultan
dit deed de verbazing van den kalif nog hooger klimmen misschien hernam hij op den drager wijzende zal deze man er ons iets meer van kunnen zeggen
het gesprek werd algemeen en men dronk vrolijk op het welzijn der nieuw aangekomenen hetgeen door deze met een toast op de dames en de overige aanwezigen werd beantwoord terwijl nu de vizier
dat ik zesderlei soort van arabisch schrift op het papier had gezet zoo dat elke soort van schrift een lofdicht op den sultan bevatte
intusschen verliep het jaar en de tijd dat hij vertrekken moest brak aan hij pakte zijn valies en daarin ook het laken waarin zijn lijk moest gewikkeld worden
ik moet zelfs belijden dat ik in uwe plaats zijnde misschien minder maat zoude hebben gehouden ik zou mij niet vergenoegd hebben de schuldige vrouw te dooden maar welligt mijne gramschap aan duizenden van haar geslacht hebben doen gevoelen
matig uwe woede ter zelfder tijd prevelde zij eenige woorden die ik niet verstond en voegde mij vervolgens toe door de kracht van mijn tooverformulier gelast ik u onmiddelijk half mensch half marmer te worden
dan toen mijn leven van de genade van den wreeden geest afhing de kooplieden die zich op het schip bevonden waren bijna allen vreesachtig en bijgeloovig zij meenden dat het hun ongeluk zou aanbrengen
inmiddels waren op dit gekerm van den sultan zijne officieren en gesnedenen toegeschoten die veel moeite hadden om hem weder tot bewustzijn te brengen
ik heb u alleen hier ontboden om te weten wie gij zijt en wat de oorzaak is dat eene van u na de beide zwarte honden mishandeld te hebben met haar weende
antwoordt mij sprak zij en zegt mij wie gij zijt zonder dit hebt gij geene minuut langer te leven ik kan niet gelooven dat gij eerlijke lieden zijt noch mannen van gezag of aanzien in het land dat u heeft zien geboren worden
die vier verschillende godsdiensten beleden de witte zijn muzelmannen de roode perzen of zonaanbidders de blaauwe christenen en de gele joden de vier heuvelen zijn de vier eilanden
toen de oude koning na eene lange en gelukkige regering overleed besteeg schahriar den troon schahzenan door de wetten des rijks van alle regering buiten gesloten en verpligt
dinarzade verzuimde niet hare zuster den volgenden morgen op het bepaalde uur te wekken en haar aan hare belofte te herinneren
ik heb een onwaardigen zoon verloren maar de hemel heeft mij u toegezonden opdat gij zijne plaats in mijn hart en op mijn troon zoudt innemen nogtans deed de herinnering aan het droevig lot van den prins en de prinses ons op nieuw tranen storten
nu ontbond zich het ligchaam van den geest dat weder in damp veranderde verspreidde zich als vroeger over de zee en het strand trok daarop weder te zamen en verdween van lieverlede in de vaas zoodat er eindelijk niets meer buiten bleef
in de hoofdstad waar de koning mijn vader zijn hof hield aangekomen vond ik tot mijne verbazing aan de poort van het paleis eene sterke wacht welke mij toen ik wilde binnen treden omringde en aanhield
op dat tijdstip spleet de zee van een en eene zwarte kolom die tot aan de wolken scheen te reiken rees uit dien afgrond op
het is het koningrijk der zwarte eilanden dat zijnen naam ontleent aan de vier heuvels waarvan gij mij gesproken hebt deze heuvels waren vroeger eilanden
over zoo vele magtige staten de grootste koning des aardbodems zich daarvoor niet heeft kunnen vrijwaren dit zoo zijnde welk eene dwaasheid is het dan mij door eene zoo algemeene zaak van verdriet te laten overheerschen
en wij zouden daarmede hebben kunnen voortgaan indien wij ons hadden onthouden van gedurende de afwezigheid der prinsessen de gouden poort te openen
toen de kalif dit hoorde naderde hij de drie calenders en zich tot hen wendende sprak hij zegt mij wat beteekent toch dit alles heer zeide een der calenders wij weten er niet meer van dan gij
ik heb u zoo even uit uwe gevangenis verlost waar gij al vrij benaauwd en dus niet op uw gemak zult hebben gezeten zijt gij dat misschien reeds vergeten dan hebt gij een heel kort geheugen neen dat weet ik zeer goed sprak de geest
eene wolvin volgde hem op den voet en gaf hem geen tijd tot verademing de kater geene uitkomst meer ziende veranderde zich in een wormpje
lieve zuster riep zij indien gij wakker zijt zoo bid ik u dat gij mij onder afwachting van den dag welke dra zal aanbreken eene van die aangename en verwonderlijke vertellingen verhaalt waarvan gij er zoovelen weet
maar thans schijnt hij op mijne genegenheid weinig prijs meer te stellen en geheel vergeten te zijn dat hij alleen aan mijne broederlijke liefde zijne hoogheid en zijn rijk te danken heeft
na eene zeer lange reis ben ik heden tegen het vallen van den avond in deze stad aangekomen bij de poort ontmoette ik deze beide calenders die even als ik hier vreemdelingen zijn
die van het paradijs ons door onze godsdienst beloofd kan hem niet overtreffen orde netheid en bevallige rangschikking van de duizenderlei fruitboomen
maar de vrouwen onmiddelijk met zijnen hoogen rang bekend te maken doch giafar een voorzigtig en verstandig man die de eer van zijnen meester wilde ophouden
verhaal ze mij dus gij zult er waarschijnlijk verligting door vinden daar het voor ongelukkigen toch altijd troostvol is wanneer zij iemand hunne rampen kunnen mededeelen
en om den eerste te straffen gelijk hij het verdiende zeide hij tot zijn landbouwer ga neem den ezel in plaats van den os en spaar hem in het werk niet
de drager deed wat hem gezegd werd doch toen hij zobeïde naderde begon de hond die hij aan de ketting hield op eene klagelijke wijze te huilen en zag haar smeekend aan
eenigen tijd daarna met zijne vrouw deed hoor hier de toedragt der zaak de koopman vernomen hebbende in welk eenen beklagenswaardigen toestand de ezel verkeerde
neen neen dat kan ik niet gelooven zeg liever door welk wonder gij de bezitter zijt geworden van de zeldzaamste schat die ooit bestond
de overlevering wil sire voegde hij er bij dat dit ruiterstandbeeld de hoofdoorzaak is van den ondergang van zoo vele schepen en van zoo vele menschen die op deze plaats verongelukt zijn
de groot-vizier ging heen om dit aan zijne dochter mede te deelen en scheherazade legde deswegens eene zoo groote vreugde aan den dag als of hij haar het aangenaamste nieuws ter wereld had gebragt
voorbeeld begaf mij naar de zaal gebruikte mijn avondmaal en daar ik het aangename gezelschap der prinsessen miste zocht ik vroeger dan anders mijn slaapvertrek op
verscheen in de gestalte eens leeuws van verbazende grootte zoodra de prinses dit monster gewaar werd sprak zij op gramstorigen toon
ik had er nu een dubbel verdriet van neem zeide ik tot den pachter de koe voor u ik schenk ze u geheel onthaal er uw gezin op
en ik zal niet ophouden u lastig te vallen tot dat ik van u de gunst zal hebben verworven dat gij mij bij den sultan brengt om zijne gemalin te zijn
eenigen tijd daarna opende zich de grond voor onze voeten en een zwarte kater met witte vlekken en opstaande haren sprong daaruit te voorschijn en maauwde op eene verschrikkelijke wijze
toen ik gedaan had stelde ik de rol aan den officieren ter hand die ze aan den sultan overbragten de sultan nam de rol in handen hij sloeg niet de minste acht op de andere geschriften maar had alleen oogen voor het mijne
ik nam het dier bij den toom en leidde het naar buiten om het bij het daglicht te bezien ik wilde beproeven of de deugd van dit paard zijne schoonheid evenaarde
met het grootste genoegen antwoordde amine terwijl zij naar safie ging die haar de luit ter hand stelde en hare plaats inruimde
witte roode blaauwe en gele hij wierp zijne netten in het water en ving er van ieder dezer kleuren één daar hij nimmer zulke visschen gezien had
het doet er ook niets toe hernam toen de sultan de moeite der terugreis naar mijn rijk weegt lang niet op tegen het genoegen dat ik gesmaakt heb door u eene dienst te bewijzen
naauwelijks had zij deze woorden gesproken of ik herkreeg mijne menschelijke gestalte maar met één oog ik wilde de prinses mijn dank betuigen maar zij gaf er mij den tijd niet toe sire sprak zij zich tot den sultan haar vader wendende
toen ik vervolgde de calender mijne geschiedenis aan de veertig dames had verhaald begon het donker te worden en terwijl eenigen bleven om mij gezelschap te houden verwijderden anderen zich om waskaarsen te halen
uit toegevendheid voor mijne vrouw naderde ik de koe en het medelijden onderdrukkende dat mij weêrhouden had het offer te volbrengen wilde ik haar den doodelijken slag toebrengen
thans ondervind ik helaas op eene vreeselijke wijze dat zij maar al te waar is en geef u geene vergeefsche moeite viel de geest ongeduldig in
neen hernam zij ik wil weten wat u stof tot lagchen gaf ik kan u zeide de koopman hieromtrent geen genoegen geven
eindelijk zag ik hen weder te voorschijn komen en terwijl de grijsaard er bij stond bragten de slaven de uitgegraven aarde op hare oude plaats en alles in den staat zoo als zij het bij hunne komst gevonden hadden
zelfs de prachtige lusthof waarin hij uit zijn venster het gezigt had de schitterende bloemenpracht en het liefelijk gezang van honderden vogelen die vrolijk in de olijf en oranjeboomen
tot wat einde dit geschiedde kon ik nog niet begrijpen weldra echter staakten zij hunnen arbeid en keerden naar het schip terug
welnu uw verzoek voor deze heeren zij u toegestaan ik wil dat gij allen eene gelijke verpligting aan mij zult hebben en schenk ook hun vergiffenis onder voorwaarde echter dat gij onmiddelijk mijne woning verlaat
en eene hemelhooge golf mij opnam en aan strand wierp waar zij terugkeerende mij achter liet ik haastte mij het strand hooger op te loopen uit vrees van door eene tweede golf bereikt en weder in zee geworpen te zullen worden
die grooter en volkrijker waren doch deze stad lag aan zee en had eene zeer schoone en veilige haven met een arsenaal hetwelk in zulk eene ruime mate voorzien was van alle
vergeef het mij heer smeekte de koopman neen geene vergiffenis voor den moordenaar van mijn zoon antwoordde de geest geen medelijden is het niet regt dat wie gedood heeft wederom gedood zal worden
zobeïde scheen hier maar half tevreden en niet dan nadat de calenders haar daartoe dringend hadden verzocht zeide zij tot dezen
deze man die bezield is met de grootste menschlievendheid heeft het dorp waar hij geboren is verlaten en is zich hier met der woon komen vestigen
doch zoo hij integendeel schrijven kan gelijk ik vertrouw want nooit heb ik zulk een handigen aap gezien en die zoo schrander is om alles te begrijpen zoo zweer ik dat ik hem als zoon zal aannemen
deze aanval had plaats zonder voorafgaande oorlogsverklaring het was dus den koning mijn oom die slechts over zijne lijfwacht kon beschikken niet mogelijk zulk een magtigen vijand ernstigen wederstand te bieden
haar vertrek veroorzaakte mij dus eene groote droefheid en ofschoon haar afzijn slechts veertig dagen zou duren scheen mij dit echter toe eene eeuwigheid te zijn
den naam van koningin onwaardig mij aldus veranderd en door een ander toovermiddel naar de zaal overgebragt had verwoestte zij mijne hoofdstad
o gij die mij verwijt dat ik onmenschelijk wreed ben wanneer ik u de gevolgen mijner gramschap doe ondervinden wreede vorst overtreft uwe barbaarschheid niet verre de mijne
tot het uiterste gedreven voegde zich eindelijk naar haren wensch en ofschoon zeer bedroefd haar daarvan niet terug te hebben kunnen brengen ging hij nog op hetzelfde oogenblik
het hoofd der dervissen deed een komfoor met glimmende kolen boven het hoofd der prinses houden en naauwelijks had hij de zeven haartjes op het vuur geworpen
een geest de zoon van de dochter van eblis heeft hem nadat hij de prinses van het ebbenhouten eiland de dochter des konings epitimarus wreedaardig om het leven heeft gebragt in dezen treurigen toestand herschapen
de drager bragt de afgestrafte hond in het kabinet terug nam vervolgens de andere van amine over en bragt haar bij
nu zag ik dat er huisraad en verscheidene balen pakken en manden werden ontscheept ieder der tien slaven nam daarvan eene vracht op het hoofd zoo zwaar als hij kon dragen en ging daarmede voort tot aan de plaats waar zij de aarde hadden weggegraven
die zich zeer verblijdden de vrouw van hare stijfhoofdigheid genezen te zien en den man gelukwenschten dat hij eindelijk het regte middel had gevonden om haar tot plicht en rede terug te brengen
hierop nam zij een nap met water prevelde daarover eenige voor mij onverstaanbare woorden en zich daarop tot het kalf rigtende zeide zij overluid
wij zagen de spijkers en al het andere ijzerwerk der schepen naar den berg vliegen waar zij zich door de verbazende aantrekkingskracht vastzetten terwijl er zich een geluid deed hooren gelijk aan dat van duizenden
de huizen en winkels hadden hunne vroegere bewoners die alles in denzelfden toestand en in dezelfde orde wedervonden als het was vr de betoovering het talrijke gevolg
ik wil mij daarover nu niet verder uitlaten maar gij zult weldra van mij hooren spreken en ik houd mij verzekerd dat gij mijn voorbeeld als geheel onfeilbaar zult navolgen
den volgenden morgen kwam de pachter en vroeg mij in persoon te mogen spreken ik kom zeide hij u een nieuws mededeelen waarvoor gij mij gelijk ik mij durf vlijen dank zult weten
die op gouden en zilveren schotels allerlei kostelijke spijzen of rijke geschenken voor den gezant op het hoofd droegen en zich op eene knie buigende hem tevens gedurende zijn verblijf hunne diensten aanboden
er noch man noch geest is die haar weêrhouden kan haar doel te bereiken de mannen zouden beter doen de vrouwen niet aan banden te leggen en meer vrijheid te laten
de prins liet nu het valluik weder vallen en schoof er van binnen de grendels voor ik keek eenige oogenblikken als versuft rond
de koopman evenzeer verschrikt door de afzigtelijke gestalte van het monster als over de dreigende taal hem toegevoegd antwoordde al bevende
gij handelt niet verstandig door u dus te bedroeven wegens eene zaak van zoo weinig belang er is u veel minder aan gelegen dit geheim te kennen
zij wenschten mij geluk dat het noodlot mij in dit kasteel had gevoerd daar nu voor haar en zoo zij hoopten ook voor mij een tijd van ongestoord geluk zou aanbreken
hij deed dadelijk den visscher voor zich verschijnen en zeide tot hem uwe visschen verontrusten mij zeer waar hebt gij ze gevangen sire was zijn antwoord
schahriar liet het echter hierbij niet blijven maar slechts aan zijnen toorn gehoor gevende hieuw hij met eigen hand al de slavinnen der sultane het hoofd af
waardoor hij tegen hare ontrouw beveiligd zou zijn hij stelde dezen maatregel echter uit tot na de afreis van zijnen broeder beducht zijnde dat deze welligt tegenwerpingen zou maken die hem minder welgevallig mogten zijn
terstond daarop verduisterde de lucht de dag scheen in den nacht te veranderen en de galerij waarop wij ons bevonden schudde als bij een aardbeving wij werden allen door schrik bevangen en die schrik nam nog toe toen eensklaps de geest de zoon der dochter van