AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wel dat zie ik niet in het vol te houden op den duur mag n beetje lastig wezen het trouwen zelf heb ik altijd de gemakkelijkste zaak ter wereld gevonden
neen ik ben niet jaloersch op jou luus maar ik kan je valschheid niet verdragen tegenover van brakel zelf ik weet h o e je van hem houdt je hebt t me gezegd
kleedde zich snel liet inspannen en reed naar het huis van den dokter de assistent-resident van politie kwam er juist uit en het wagentje van fournier kennend wenkte hij den koetsier stil te houden
in het gevoel harer vereering voor zulk een sociale macht gaf ze hem een kus die daar hij er den stillen motor van bevroedde zijn ijdelheid streelde dat deed hem goed wat drommel hij was de veertig gepasseerd en dacht er niet p
dat s wel een beetje jullie eigen schuld meende fournier waarom zorg je niet voor betere wegen p a daum de van der lindens c s onder ps maurits van brakel verwaardigde zich niet te antwoorden op dit verwijt aan zijn dienst
je projecteert hier toch ook bouwwerken nu ja laat ons dààrover maar zwijgen dat is allemaal werk voor niets weggeworpen moeite tijd en geld je wordt er moedeloos onder p a daum de van der lindens c s onder ps maurits kom kom zei fournier een man moet nooit moedeloos worden
ja ja ik zie wel dat je me beschaamd wil maken zou je dat kunnen worden ik weet het waarachtig niet maar bij gelegenheid wil ik het wel eens probeeren
brak voor van velton een nare tijd aan toen hij den ochtend na t gesprek met zijn aanstaanden schoonvader op t kantoor der firma kwam vernam hij zaken
het zal mij in mijn carrière geen goed doen ging deze voort de voorbeelden zijn waarachtig sterk sprekend genoeg
beschuldigden en keek brutaal en met het spottend lachje op zijn gezicht naar de rechters hij dacht het wel al die overwegingen waren beschuldigingen de ezels t was de fantaisie van het openbaar ministerie in anderen vorm het lachje verdween en met
van schermbeek haalde de schouders op met een gezicht dat weinig goeds voorspelde allerberoerdst ik zou kunnen zeggen zooals officierenvenduties in den regel afloopen
in een hoek van t vertrek de inlandsche vrouw het zwijgen bewaard en zelve niets gebruikt waartoe ze ook volstrekt niet aangemoedigd werd eerst toen het geïmproviseerde maaltje was afgeloopen
die even vuil in hetzelfde halfdonker haast stikkend van den rook haar rijst kookte op t houtvuurtje midden in het vertrek heb je het gedaan vroeg hij
wees nu niet zenuwachtig wies ik hoor op het voorerf nog iemand spreken met je pa wie kan dat nog zijn zoo laat zij luisterden
hij kon niet anders dan een treurig figuur maken want de ontdekking die hij deed was hem een ware ramp t was p a daum de van der lindens c s onder ps maurits hem niet alleen te doen om louise tot vrouw te krijgen
naderhand kon bezuinigen op dit en vervolgens kon bezuinigen op dat als hij in aanmerking nam dat hij eenige beertjes voor oud had aangezien
en onder de eentonige reis uren en uren lang trachtte hij haar het leven zoo gezellig mogelijk te maken door scherts en prettige conversatie zij louise was benieuwd hoe dat alles zou afloopen
hij zag eenigszins bleek schonk met bevende hand zijn waterglas half vol wijn en sloeg den inhoud naar binnen in één teug
schoon de jongelieden zich geen kwetsende opmerkingen veroorloofden over louise het meisje zelf dat een verhoor had ondergaan bij haar afgewezen minnaar was erg verdrietig den ganschen dag was het huis vol deelnemende vriendinnen
ik ben een boon als ik het weet dokter haast u overigens maar niet ik kan het hier best nog wat uithouden
dunkt het wordt nu langzamerhand tijd naar een betrekking voor je om te zien vindt u vindt je dat zelf dan niet
wat dàt toch was hij had het toch goed bij haar zijn kamer was niet vochtig maar betrekkelijk luchtig en ruim haar eten nu al zei ze het zelf dààr mankeerde het niet aan
in dien zin dat niet alleen de middelen er waren om tot een stand te behooren maar de als het ware traditioneele lust om dien stand eer aan te doen wat zou hij er van zeggen niets natuurlijk
zij klonken lachend maar wie niet lachte dien nacht na afloop van de partij was louise van der linden zij zat in haar kamer op een divan voor het open venster en staarde in den door de maan tooverachtig verlichten tuin waar het fijne gebladerte zijn subtiel kantwerk
maar zij hadden niet gedacht zeiden ze dat hij het deed om kostbaarheden en geld te stelen aan heel iets anders hadden ze gedacht en omdat ze m a l o e waren geworden gingen ze toen maar dadelijk hun kamer binnen ze hadden verder niets gehoord
vroeg haar of ze nog iets vernomen had met radheid deed ze hem daarop een verhaal dat al geloofde hij het niet hem toch zeer deed ontstellen
wanneer een der burgerheeren tegen haar sprak dan antwoordden ze erg verlegen maar met den luitenant waren ze ofschoon hijzelf zich zooveel mogelijk op een afstand hield al heel gauw eigen
noem je dat een middel riep van velton verontwaardigd het is een middel veel oneindig veel erger dan de kwaal kijk eens dokter
dat onder allerlei verzuchtingen en met weemoedige blikken op de groote bloempotten in wier donkere schaduw zijn liefde
op grond waarvan er is dadelijk huiszoeking bij den man gedaan en niets gevonden best mogelijk niemand anders kan het wezen dan hij dokter van der linden trok met minachting de schouders op en zei met een ontevreden gezicht dat zijn maar praatjes
de dokter kon zich het genoegen niet ontzeggen zijn dochter een beetje te helpen het onverwacht vertrek van fournier hinderde hem geweldig hij meende met cats dat het een onverlaat was of zoo iets die op het eerste neen een lieve vrijster laat
neen maar t was reine krankzinnigheid dat hij fourniers voorstel niet met beide handen had aangenomen hoe meer hij tuurde op die woorden des te
louise zeer ontsteld had nu wel willen zeggen dat er niet gestolen was en hoewel het s morgens van haar had afgehangen of het recht zijn loop zou hebben of niet vond zij het nu verschrikkelijk dat hij naar de gevangenis moest
wie weet jongelui heb ik wel eens van ma gehoord zijn soms erg vreesachtig erg bang om een blauwtje te loopen ik hou niet van bloodaards zei louise driftig een man moet durven
lucie gloeide van verontwaardiging en als ze zich niet om den dokter had gegeneerd zou ze den armen martelaar van zooveel kleingeestigheid een kus hebben gegeven van een post lengte thans bepaalde zij zich tot de nadrukkelijke woorden
dokter van der linden keek eenigszins bedenkelijk in het rond waar is lientje wat raakt het jou hij stond op en wilde heengaan njonjah kerstien stond ook op
bestoven en warm kwam van schermbeek de achtergalerij binnen zoo is er wat te eten ik heb n honger als zes wat is dat is er een mail aan ja zei fournier ik heb die drie brieven voor je ontvangen
er is geen vervolg aan wat kwam je in mijn kamer doen het is een gek geval juffrouw louise zulke dingen zijn verduiveld moeilijk à t ê t e r e p o s é e te bespreken met een dame met d e dame kwam je om te stelen
hardop oreeren niet belette of vanzelf deed ophouden tegen den ochtend sluimerde hij wat maar toen het tijd werd om van de gevangenis naar de rechtzaal te worden geleid was hij haast niet bij machte op te staan z had de koortsaanval zijn zwak en vermoeid lichaam
zat ze wel een uur lang tot de lichamelijke vermoeienis door t dansen zich overweldigend deed gelden en ze achter de fijne klamboes en onder den rosen zijden hemel van haar bed een schuilplaats zocht voor de onaangename gedachten die haar kwelden
maar zijn weigering van daar straks kwam hem nu voor geheel van aard te zijn veranderd al turende op die merkwaardige woorden begon hij meer en meer af te dingen op t heldhaftige dier weigering ja hij eindigde met er ten slotte niets prijzenswaardigs meer in te vinden toen ging gij aan het rekenen
zij was schooner en liever dan ooit in haar bruidstoilet en de stoet die wegreed naar de kerk was zoo schitterend als men zich slechts kon voorstellen
in een dun grijs jasje en zonder hoed ging de heer van der linden langzaam den reeds donkeren weg over op welken het erf uitkwam als het weer het toeliet deed hij elken avond zoo'n wandeling en daar als hij terugkeerde de meisjes naar bed waren
heb je niet een ijzer vroeg hij den sleutel bezit ik niet zij wees naar een stikdonkeren hoek sidin nam het eau de cologne fleschje dat met petroleum gevuld en met een stukje blik bedekt
dag mevrouw is er weer wat ergs gebeurd neen maar dat beloof ik u er is ingebroken en gestolen bij dokter van der linden vijf duizend gulden en drie kistjes
wanneer hijzelf geen wetenschappelijk man is hoe het krggsspel leiden precies wij zijn even ver als daar straks van schermbeek de officiersstand en het krijgsspel dat zijn p a daum de van der lindens c s onder ps maurits tegenwoordig zaken die op den voorgrond staan
zij ging naar de oude jeneverkist die haar diende tot garderobe scharrelde geruimen tijd onder een hoop oude lappen en strompelde daarna terug met drie bankbiljetten van tien gulden elk
fournier en van brakel waren erg verliefd de eerste op het bruine kind der zon de laatste op de blanke dochter van t westen van schermbeek had hen er eerst mee geplaagd maar daar ze het allebei kwalijk namen
scheen er op te letten dat de oude vrouw binnenkwam zij groette en haar ta b e h n j o n j a ta b e h n o n n a werd door de moeder met een hoofdknik beantwoord en door de dochter met de vraag of ze ook iets te snoepen meebracht nu dat had ze
de uitzonderingen zijn zeldzaam over het algemeen is het naar om te zien hoe de jongelui zich in het publiek p a daum de van der lindens c s onder ps maurits aanstellen in het volle bewustzijn dat hun voortreffelijkheid alle meisjeshoofden in de war brengt
en u hebt n slechte vendutie gemaakt ja och ik had maar n eenvoudigen kleinen inboedel gekocht toen ik acht maanden geleden hier kwam ik verlies er schoon zevenhonderd gulden op dat is haast honderd
kom kee ajo marsch je hindert meneer van schermbeek het was waar wat de kapitein zei al begreep hij nu juist niet wat den luitenant zoo hinderde omdat voor een vader misschien niets moeielijker is dan in zijn kinderen iets anders dan kinderen te zien
toen dokter van der linden was vertrokken schonk van velton zich nog een glas brandy soda stak een versche havanna op en zat in gedachten voor zich te staren
ja menèr van velton sprong woedend op liep de kamer uit riep den mandoer die buiten zat en gaf dien eenig geld een paar minuten later was de inlander met het meisje verdwenen
de natuur hielp den administrateur een handje het weer sloeg om terwijl een gure noordenwind woei en een donkere lucht met storm dreigde verschenen de roosjes met haar mama in stijve onmogelijke jurken en met kousen en schoenen aan
want in tegenstelling met bijna al zijn mede ingezetenen te batavia had de dokter achter zijn huis geen erf maar een wezenlijken op europeesche wijze aangelegden tuin waarin men kon wandelen
het is wel mogelijk lieve wies dat f bijzonder verstandig is en zooals men dat noemt iemand van een hoogere orde van denkbeelden maar dat vind ik onuitstaanbaar niets is zoo vervelend
al etende opende de luitenant ze en las neen dat nooit riep hij uit papa wil dat ik trouwen zal met den handschoen
het was waar dacht hij dat die fournier in het oogloopend t hof had gemaakt aan louise nu hij er over dacht herinnerde hij het zich
wat is dat vroeg de toekomstige tokohouder in de uiterste verbazing het geld sidin was woedend hij schreeuwde en schold en kneep en stompte de oude tot het haar begon te vervelen
hij kwam logeeren met veel tact en groot geduld had ze sidin en diens vrouw trachten uit te hooren maar t hielp niet zij bleven bij hun verklaring die zich bepaalde tot het feit dat de jonkman in het venster van de nonna was geklommen meer was er met geen mogelijkheid uit te halen maar
en voor diens vrouw de baboe van louise van der linden een eervolle uitzondering te maken hadden die twee niet onder eede verklaard dat zij dien van leeuwendaal des nachts het venster zagen inklimmen
slechts aan eenige oude maleische vrouwen was dat bekend en van deze alleen kocht zij indien een vreemde haar verdacht goed had aangeboden
maar sedert was de verhouding tamelijk veranderd en de wederzijdsche vriendschap had daaronder eenigszins geleden het is wel vriendelijk van je ik stel het zeer op prijs fournier alleen
en van wie hij briefjes ontving aandachtig en met belangstelling luisterde de dokter toe hij zag in dat hij volmaakt bedrogen was en daar hij nu ook de andere helft wilde weten ging hij des avonds naar njonjah kerstien doch hij kwam voor een gesloten deur
zou hij het niet geloofd hebben hij is me nu onverschillig als hij me morgen vroeg zou ik hem voor de tweede maal afwijzen toch wil ik dat hij te weten komt dat het laster is al zou ik t hem zelf zeggen
ja ja ik weet de rest ik heb iets meer traktement en ik ben niet onbemiddeld t is gek dat je boos wordt als we daarop zinspelen meende van schermbeek braak heeft volkomen gelijk je hebt groote voorrechten boven ons
daar had je bijvoorbeeld meneer van schermbeek den luitenant bij de artillerie ook n commensaal die werd zoo dik als een beer en meneer van brakel de ingenieur van den waterstaat zag er uit als een gouden haantje
gij zijt hier niet meer aan huis gekomen na den dag waarop gij die zaak hebt onderzocht van dien diefstal ja
nu zat men aan den vroolijken disch met slechts eenige vrienden waaronder van brakel en lucie en nog altijd was er geen bericht toen het dessert naderde
antwoordde er op louise had de courant gegrepen en scheen geheel verdiept in het derde vervolg van een artikel over de kadastrale opneming van sumatra een onderwerp allergeschiktst om de belangstelling van jonge dames gaande te maken
zelfs ondanks het een onaangenaam onderwerp van discours voor hem was hoe maakt fournier het toch vroeg hij in den loop van het gesprek plotseling aan van brakel ik heb hem sedert zijn onderzoek ter zake van den diefstal niet
ging over het grasveld en door den tuin naar de bijgebouwen waar hij in een der kamers verdween zonder dat naar hij meende zijn zonderlinge excursie door iemand was bespeurd
wilt u den dokter spreken herhaalde louise ongeduldig neen ik weet dat hij niet thuis is dus is het om mij te doen
sidin niet schaden ik doe er niet aan mee welnu dan zullen wij het doen met ons beiden dat is beter ook het duurde niet lang een bediendenkamer is gauw genoeg doorsnuffeld kostbaarheden vond men niet maar zooveel overtuigende bewijzen
ofschoon verschrikkelijk geïndigneerd geen derde poging waagde wat van leeuwendaal betrof in weinig woorden had de dokter hem den waren stand van zaken meegedeeld
over de veelwijverij de prostitutie en al wat verder op de volkomen absentie eener sexueele moraal wijst vonden het bij dezen sidin en die baboe plotseling t natuurlijkst geval ter wereld dat ze zoo m a l o e waren geweest
onder die gasten waren er veel die ofschoon met de diephuizens maar heel eventjes bekend toch geïnviteerd waren dokter van der linden was een practisch man hij hield er van zoo mogelijk de dingen
maar t zal daardoor naderhand zooveel meer gerespecteerd worden als de toestand gezuiverd is daar geloof ik niets van een leger wordt niet om zijn inwendigen dienst gerespecteerd maar om de manier waarop het werkt te velde
njonjah kerstien zat s avonds laat in haar kamer verdiept in de aandachtige beschouwing der kostbaarheden ze glimlachte toen ze een snoer diamanten door haar handen liet glijden wat had ze voor jaren de draagster benijd
dat ze bepaald een anderen dokter zouden nemen wanneer nu eenmaal dokter van der linden tot geneesheer te hebben niet tot den bataviaschen b o n t o n had behoord
het practisch resultaat dier conferentie was dat des avonds in een zijner fraai gemeubelde vertrekken de heer van velton en n é g l i g é in een grooten stoel een sigaar zat te rooken
zij was een weinig beter gekleed en gekamd dan den vorigen dag en zag er uit als een tamelijk fatsoenlijk inlandsch besje dat haar kleine inkoopen gaat doen op de pasar doch ze ging niet naar de markt
daarna stond ze op zei droomerig tegen lucie dat ze nog even naar de keuken moest om te zien hoe het stond met t werk voor het diner en ging met loomen tred naar achter
had louise alles te voren geweten die toestemming ware wellicht niet zoo onvoorwaardelijk gegeven want zij vond het jonge paar
een voor zijn doen aanzienlijke som wat naar zijn eigen meening een dwaasheid was die de vrees hem ingaf tot antwoord kreeg hij over het gezicht een krab welke hem de vlucht deed nemen hij hoorde dat ten slotte njonjah kerstien met haar dochter huiswaarts keerde geen oogenblik dacht zij er aan
had hem toch zulk een p e u r b l a n c h e kunnen overvallen dat hij alles ontkende was niet uit vrees voor een p a daum de van der lindens c s onder ps maurits straf die hij toch overtuigd was te zullen beloopen de eisch tegen hem was vijf jaren gevangenisstraf een kleinigheid waarachtig hij had het aangehoord zonder eenige ontsteltenis
een klein barnsteenen sigarettenpijpje de dokter en louise keken elkaar verstomd en verslagen aan kent u dat pijpje vroeg de schout ja zei na eenige aarzeling de dokter het is van een logé van me baron van
van der linden wandelde met zijn aanstaanden schoonzoon een eindje op toen deze des avonds naar huis ging zij liepen blootshoofds en langzaam onder de boomen tusschen wier groen het heldere maanlicht scheen het fraaie rijtuig van van velton volgde achter hen aan
neen maar zeg u het nu eens was het misschien iemand met d e l i r i u m t r e m e n s hij fronste de wenkbrauwen en wierp snel een blik op louise die hevig schrikte
voor oude trouwe bedienden toch houd ik hem voor den dief pa riep louise zeer verontwaardigd en blijde dat ze haar vader zag die juist thuis kwam pa verbeeld u dat die van leeuwendaal onzen armen sidin van den diefstal beschuldigt
in den geestigen lach om den fijnen mond zij trouwde met zooveel duizend gulden in de maand plus een man als noodzakelijk kwaad
een schoone avond zou een dag volgen niet minder schoon maar om de warmte door de blanke bewoners der tropen even geschuwd als de frisschere avondstond werd geroemd een koeltje ging door bladeren en struiken
maar wat raakt me ook al dat gebabbel je houdt het voor waarschijnlijk dat gérard dààrom wegblijft dààrom ja dat geloof ik zeker dan is hij niet waard dat hij mijn schoenen poetst
dezelfde verinlandschte europeesche vrouw zat daar weer in de binnengalerij en ook het blonde kind in een bonte broek en baadje gekleed lag lui en met groezelige handen en voeten op een divan die betere dagen had gekend
de kerkelijke inzegening maakte op de aanwezigen weinig indruk men had tot die plechtigheid besloten omdat het tot den b o n t o n behoorde in de kerk te trouwen noch de
daarna wipte hij zijn beenen naar binnen en zat een oogenblik met zijn voeten op den divan die onder het venster in de kamer stond alles bleef stil in een matglazen ballon die aan den zolder hing brandde een nachtlampje dat in het vertrek minder licht verspreidde dan de stralen der maan
ja in het begin vond ik het niet onaardig welzeker u kwam toen als ik me niet bedrieg van een inlandsch gerecht in het binnenland ge waart zoo'n beetje enthousiast voor batavia en nu zoo
als hield haar hart op te kloppen wanneer ze onverwacht den voetstap van een bezoeker hoorde die in de voorgalerij op en neer liep dacht ze niet aan hem altijd altijd van dat ze opstond tot ze ging slapen
toen hij het zei keek hij onwillekeurig naar louise het scheen dat zij zich op de lippen beet en zenuwachtig den mond vertrok maar dat was ook alles er heerschte een oogenblik stilte iedereen volgde zijn eigen gedachten
doch dàt was laster haar kindertjes allen reeds lang ter ziele waren eerlijk geweest van hem zelvers en in eer en deugd was ze gepromoveerd tot juffrouw toen haar jan stuurman werd
zoo viel van der linden hem in de rede is het dàt ja amice dan kan ik je maar één raad geven hertrouw dat is ook al makkelijker gezegd dan gedaan
er werd bij de oudelui aan huis veel aan literatuur gedaan het was een dilettantisme gedreven met een ernst en een ijver die het stempelden tot wezenlijke kunst
met een weemoedigen glimlach streek louise de hand over haar glinsterende zwarte oogen toen ze den brief gelezen had ze zag er alles in wat er in lag het was een wraakoefening lucie wreekte zichzelve en haar aanstaanden man
de dokter hoe beslist anders in zaken zag weifelend en vragend zijn dochter aan die met groote verslagenheid beurtelings keek naar het sigarettenpijpje dat de schout in de hand hield en naar den divan
een mooi beestje hè ja zou je er ook wel zoo een willen hebben neen p a daum de van der lindens c s onder ps maurits houd je niet van hondjes neen maar n paar diamanten oorknopjes wil je toch zeker wel hebben
oud dirigeerend officier van gezondheid bij wien de diephuizens logeerden fournier reed in zijn eigen mylord de beide anderen in een huurrijtuig
tegen de dames er was in dat opzicht iets met hem voorgevallen indertijd waardoor een onaangename sensatie werd teweeggebracht en dat de directie zeer ontstemd had maar het nam niet weg dat de passagiers zveel van hem hielden
in het ginneken of in een dorpje van de veluwe machtig mooi met een bekrompen ouden dag en geen geld om al dat jonge goed een behoorlijke opvoeding te geven
toen de dokter weg was stond louise op wierp woedend de kadastrale opneming van sumatra van zich en ging naar achteren tot groote vreugd van van brakel en lucie
er kan immers ook een europeesche vijand landen op de kusten van java een vijand die talrijker is dan de troepen welke wij op dat punt p a daum de van der lindens c s onder ps maurits beschikbaar kunnen stellen kijk eens wat zou er van ons
t was wel minder beleefd maar als zij er op lette zou ze ook begrijpen dat hij t naliet met een bedoeling wat had ze mooie oogen van die drijvende groote donkere kijkers die het p a daum de van der lindens c s onder ps maurits helder wit doen reflecteeren met blauwen glans
dat interesseerde haar zveel geld op het spel was iets dat hare aandacht gaande maakte ze hoorde het aan korte vragen doende en opmerkingen makende maar hij begreep daaruit wel dat het haar zeer interesseerde
alsof er een luchtje aan was en die den eenigen resident aan boord genoopt hadden zijn lorgnet op te zetten en den kapitein een paar seconden met ernst en waardigheid in oogenschouw te nemen
kapitein roos dacht dat er tegenspraak zou komen en dat zou hem pleizier hebben gedaan toen van schermbeek bleef zwijgen vreesde hij hem zoo hard te hebben toegesproken dat hij alleen zweeg om niet in onaangenaamheden te komen
hij zou het toch nooit uithouden op den duur en te blijven dienen onder een régime waarvan hij een afkeer had stuitte hem tegen de borst het was in den namiddag de zon stond door de opkop a daum de van der lindens c s onder ps maurits mende maan na kortstondige schemering vervangen te worden
in zoover hebt ge gelijk dat iedereen een kind is van zijn tijd maar dat helpt niet veel en maakt den tijd niet beter o ik zeg niet dat het leger minder goed zijn plicht vervult dan vroeger er zijn voorbeelden van dat jonge officieren door vermoeienis en ellende den moed verloren
in het rijtuig trachtte van velton louise op te vroolijken met prettig discours maar het gelukte niet de figuur van fournier vervolgde haar weder zij zag zijn gezicht
wijze versierd zonder westersche zindelijkheid evenwel ook hier vertoefde zij niet njonjah kerstien scheen wonderwel te huis zonder zich te storen aan een slaapdronken inlandsche vrouw die haar iets toeriep ging ze naar een zijdeur waarvoor een donkerrood gordijn hing een inlander die daar
papa vindt dat je oude heer erg boft maar dat begrijp ik niet want die heeft er weinig mee te maken ik vind dat je een gelukkiger huwelijk doet dan je met dien f zoudt gedaan hebben met zijn zonderlinge ideeën
oogenblikken waarin de ernst des levens ik bedoel van het gemoedsleven begrijp je luus hij vroeg of zij begreep wat hij meende met gemoedsleven en haar vader was een duitscher hij had haar even goed kunnen vragen of ze wist wat zuurkool was
het is zeer vleiend voor me waarachtig dokter t is hier wel uit te houden op die manier t kan zijn maar die manier is niet d e manier wat is dan d e manier te werken voor den kost
dat zijn geen afdrukken van bloote voeten maar van sloffen met hakken lange smalle sloffen nooit had de dokter bijzondere aandacht geschonken aan van leeuwendaals schoeisel maar nu stonden hem diens gepantoffelde voeten plotseling z helder voor oogen
t is een bureaucraat meneer van der linden zei van brakel t is geen ingenieur hij is hier een zoogenoemd s e l f m a d e m a n maar van de onaangenaamste soort ik heb altijd gehoord dat hij een goed ambtenaar is zei de dokter
de verhouding tusschen de beide meisjes was minder aangenaam geworden lucie had dit reeds met een enkel woord doen gevoelen aan haar galant doch daar deze het voor heel onbeduidend hield en schrikkelijk tegen een vervroegde scheiding opzag deed hij
en dat het kruit der lieftalligheid iets te kostbaars is om het zonder nut te verschieten zij wisten ook dat de jurist en de technicus het ernstig meenden en volkomen in staat waren haar handjes te vragen
die hem bij zijn binnenkomst met een dag dokter had begroet maar naar gewoonte zich verder met hem al even weinig occupeerde als hij van haar notitie nam mengde zich thans in het gesprek
haastig ging hij naar de achtergalerij en van daar naar de bijgebouwen waar de vrouw des huizes in brabbelmaleisch haar bedienden geweldige standjes maakte
een luiaard was in zijn oogen erger dan een misdadiger de geest van den vader was op t kleine gezin overgegaan t was een bedrijvig huishouden
maar dat ik hem thans wezenlijk zoo liefheb als ik nooit iemand heb liefgehad of zal hebben dat zweer ik voor god en als dat niet waar was dan zou ik al lang zijn vertrokken en niet zooveel dagen achtereen je ondeugende hatelijkheden hebben verdragen
van brakel was nog slechts enkele dagen te batavia toen hem de dokter vroeg of hij het nu met t werk en p a daum de van der lindens c s onder ps maurits zoo beter te soerabaia kon schikken dan vroeger te batavia
of sympathie voor van schermbeek en van brakel ze waren ieder in hun soort uitmuntende jongelui men kon zich haast geen beter gezelschap wenschen
men lachte er om het gesprek liep voort over allerlei er werden uien gedebiteerd gewaagde zelfs die men te land in damesgezelschap niet zou hebben durven verkoopen maar er is zooveel water in de groote zee
wat aanleiding had gegeven om van leeuwendaal in vrijheid te stellen en een uitvoerig en tijdroovend schandaalproces te voorkomen dat ten slotte toch tot niets kon leiden
het was reeds vrij vol in de voorgalerij diephuizen inderdaad geen adonis en zijn lief vrouwtje zagen er niet uit alsof ze zich op de partij ter hunner eere gegeven erg amuseerden
de meisjes gunden haar lieftalligheid aan fournier en van brakel die er dadelijk van profiteerden om t balboekje te helpen vullen niet dat ze graag dansten ze behoorden tot de
en wellicht van het heele geval nog niets had vernomen zei ze al haar maleisch op het spel zettend langzaam en de a's rekkend alsof er zes aaneenstonden s a
ik heb een heerlijken werkkring het is om elken dag meer en meer te gevoelen hoe goed het is de ingenieurs wetenschappen bestudeerd te hebben en welk een schitterende positie men heeft bij den indischen
het was onuitstaanbaar verklaarde zij heel beslist er zijn toch oogenblikken die men moet respecteeren meende van brakel dien de zware bourgogne aan tafel in een zekere stemming scheen gebracht te hebben
indien de heer van velton niet jong meer was galant was hij zeker wèl den korten tijd van haar engagement ondervond louise van der linden het zij was voor zoo veel attenties niet ongevoelig hij was een man van goeden smaak en zond haar prachtige cadeaux
een poging waarbij zijn dochter hem niet ter zijde stond sedert ze wist dat hij onschuldig was haatte ze den jonkman nog meer
ofschoon hij niet ziek was vroeg hij toch een jaar verlof wegens ziekte en dat kreeg hij want men wilde hem gaarne een poosje kwijt wezen er werd zelfs gezegd dat de officieren van gezondheid die hem moesten onderzoeken een wenk hadden gekregen
de waarheid was dat lucie zooveel te doen had gehad met haar vriendin dat ze volstrekt niet had gelet op den echtgenoot maar daar van brakel het zei moest het wel waar wezen
maar van brakel was er op gesteld men kon het nooit weten zei hij en fournier dacht daarover na hij had alleen begrepen dat van brakel van zijn kant iets doen wilde een soort van a c t e d e p r é s e n c e geven als debiteur maar wat kon men nooit weten
je hebt groot gelijk meende van brakel het leven aan boord op een lange zeereis leidt dikwijls tot n familiariteit dat hangt geheel van de menschen zelf af zei
dat is jammer zei de jonkman de politie heeft hier een voorloopig onderzoek ingesteld en het vreemde der zaak is vooreerst dat ze hier in deze kamer uw barnsteenen sigarettenpijpje heeft gevonden
en niet meer beweging dan aangenaam is voor het lichaam en bevorderlijk voor de digestie ze wisten dat hij in de werkelijkheid zelf geen aanhanger was dezer materialistische theorieën zeker nam hij zijn gemak op zijn tijd was hij niet afkeerig van het schoone
ze in dienst kwamen dat gaat het leger niet aan als zij worden aangenomen dan moeten ze ook alleen als soldaat beschouwd worden en doen ze als zoodanig hun plicht dan respecteer ik hen als officier en dan zijn hun belangen mijn belangen
wat ik doe zei het logeetje met benijdenswaardige bedaardheid ik doe niets herman heeft mij gevraagd louise antwoordde niet maar zenuwachtig trok ze fournier voort haar vriendin alleen latend in het zijpaadje met herman die haar had gevraagd
in dat kunt u me niet weigeren ik ben pas in huis gekomen en kan dus nergens op geïnfluenceerd hebben laat ons p a daum de van der lindens c s onder ps maurits nog eens huiszoeking doen bij sidin wij met ons drieën ik wil niet zei louise kwaad het is schande wij mogen niet weigeren meende de dokter het
daar roos nog altijd zweeg ging van schermbeek eenigszins gedwongen voort wij hebben het recht om onze positie gerespecteerd te zien en daarom moet die geregeld worden bij de wet zoodat wij niet langer bloot staan
fournier luisterde met een angstig gezicht op een goeden ochtend herhaalde hij werktuiglijk vond men haar lijk in de
abdoel ali de witte tulband stond hem een beetje schuin op het hoofd hij droeg een korten zwarten baard en had veeleer een westersche dan een oostersche huidskleur
kloeke zeeman ofschoon aan boord gekomen door de p a daum de van der lindens c s onder ps maurits kluisgaten werd op een goeden dag kapitein en juffrouw sleeks maakte bij die gedenkwaardige gelegenheid voor haar gansche leven haar bevordering tot mevrouw
hij was zelfs met opzet dien kant uitgereden toch nu hij binnentrad bij de familie van der linden om die reden en na een avond als de vorige kwam hij met looden schoenen
hoe kunt u er om lachen dokter vroeg lucie met onvervalschte verontwaardiging het is schande gekheid t is een goed werk er moet gebaggerd worden hier in indië
wat niet van brakel nu dat zal ik je straks wel zeggen maar er kwam van den lastigen hoofdingenieur een briefje
toch amat die kerels zouden n mensch wat gauw door z'n serviezen helpen niet begrijpen dat zoo'n jong meisje n man van in de veertig neemt om het geld hoeft ze het niet te doen want met permissie geloof ik dat je ook n aardig kousie hebt hè
het gesprek over den dienst begon men prees van schermbeek een oud majoor van het indisch leger noemde p a daum de van der lindens c s onder ps maurits zijn gedrag mannelijk en waardig de oude heer kreeg een triomfantelijken hoofdknik van meier emma bloosde van trots
dat het jonge mensch bij hem logeerde at en dronk hinderde hem niet dat hij zijn sigaren met handen vol empocheerde niet heimelijk maar voor zijn neus weg
lucie had gegroeid en gebloeid met eenige weifeling had hij van leeuwendaal de uiterste einden zijner vingertoppen gegund waartegen deze met een spottenden glimlach de uiterste toppen van de zijne had gelegd
dien nacht voor het eerst begon hem de onaangename teerlucht die regelmatig door de geheele gevangenis en op de binnenplaatsen heerschte haast ondraaglijk te worden en dat nu hij toch lang genoeg den tijd had gehad aan die kleinigheid te gewennen zijn nagels roken
dààrop gewacht vrienden en kennissen kwamen weer in massa tot groote vreugde van louise die het doodelijk saai vond indien er weinig bezoek was
dan zou niemand dit paar hebben aangezien dat het op trouwen stond er lag in die wijze van omgang voor van velton een groote bekoring
louise zat als verslagen de verwijten troffen haar niet lankmoedigheid en geduld waren nooit eigenschappen geweest waarop zij zich had mogen beroemen en in haar jeugdig leven had zij van dat ze haar bruine voetjes voor het eerst op de school had gezet tot dit standje
dat zal iedereen zeggen al behoorde het hoofd van het gezin te zijn wie t best zijn eigen hoofd bij elkaar heeft en dat ben ik op het oogenblik ik zal uw meesterschap niet betwisten pa goddank ga ik gauw genoeg het huis uit en dan hebt u het rijk geheel alleen
als ik hem onverwacht voor me zie begrijp je nu waarom ik niet wil trouwen met dien vervloekten handschoen ieder moet maar doen wat hem goeddunkt maar ik bedank
stroop en hier en daar snuisterijen beschadigde lampjes oudroest werk en zoo voort bij een der niet verlichte huisjes ging hij behoedzaam over den klapperboom die der stinkende goot voor brug diende
en heb je toen weer hier je intrek genomen weer hoe komt u dat te vragen ik woon hier immers zoolang ik te batavia ben
doch terwijl hij in louise's kamer klom hadden twee paar menschenoogen hem gadegeslagen de huisjongen sidin en diens vrouw zaten onder het afdakje voor hun kamer uit te rusten en te genieten van enkele gebakjes
de dokter die zelf geen zonen had vond het wel grappig dat hij zich te goed deed aan zijn wijnen en zich niet ontzag s morgens een half fleschje champagne uit den g o e d a n g te laten halen de dokter zou er geen aanmerking op hebben willen maken
niet uit een oogpunt van zedelijkheid redeneerde zij maar uit een van uiterlijk fatsoen en maatschappelijke positie kijk het was al te gek zij had geld meer dan iemand kon denken
nu van schermbeek de tijd zal leeren of de oude adam p a daum de van der lindens c s onder ps maurits door leerstellingen en reglementaire hardheden zal te verjagen zijn
men als fatsoenlijk welopgevoed man werd behandeld als een hond duivelsch daar moest men zelf fuselier voor geweest zijn het was dan ook een schitterend resultaat
toen ze s avonds weer hadden gepraat over hun zaken stil zijn obat alleen en presenteerde hem niets hij rook den lekkeren cognacgeur en watertandde ervan hij zag den ouden langzaam het glas ledigen en zich onder t baadje over den buik strijken
ps maurits hield hij stil hij had willen zeggen in zijn driftig spreken een jongen van me maar dat wilde er niet uit zou ik geen jongen naar batavia kunnen sturen
altijd onder den verschrikkelijken indruk van den bloedstroom dien ze gezien had en bang haast van het doodsbleek gezicht dat tusschen den zwarten baard uitkwam en de doffe diepliggende oogen
met hem rijst zat te eten lette hij ook aandachtig op diens bovenlip maar het mocht wat geen spoor neen die gebaarde duivel zou nooit zoolang hij silver leefde zijn huis als zijn zoon betreden
den volgenden ochtend zou john silver worden begraven een paar oude baboes hadden het lijk afgelegd een oude mandoer zou er bij waken het scheen voor de familie een zaak die haar weinig of niet regardeerde alles liep over mandoers en baboes
kamarinja klonk het vleemend met dailahs lokstemmetje achter het gordijn en aboe bakar ging naar binnen als pijpestelen zoo aaneen vielen
zij hadden gemeend dat hij alles moest achterlaten zonder iets mee te nemen want wat hij noodig had brachten zij zij hadden dat alles gemeend en nog veel meer en nu wilden zij vragen wat hij daarvan dacht
en als er nog iets mocht haperen aan zijn hoedanigheid van verdienstelijk geloovig mohammedaan dan zou hij nu denzelfden avond toonen wie hij was
en nog gekker vond hij het toen een onderofficier op n wipstoel een pijpje rookend lachend tegen een ander de opmerking maakte dat de arabier het kind in t hollandsch aansprak en die jeugdige blonde bataaf zelf niet anders kende dan
de anderen vonden dat niet zij beproefden hem te lijmen maar het ging niet hij voelde zich zei hij niet erg lekker en met zijn sluippasjes scharrelde hij den strandweg op
grij drijft een handel in vee gij kunt u neerzetten in de binnenlanden en daar koopen en naar hier zenden een ander zou hier uw werk kunnen doen
koud liep het den ouden tiele langs den rug de hagenaars zouden hem uitlachen dàt was om niet te overleven mevrouw verlande moest wel zesmaal beloven dat zij er met niemand over zou spreken wat zij met genoegen deed
de bedaardste aanvankelijk was adam silver hij deed wel mee maar zonder enthousiasme het hinderde hem nog dat hij op dien tijd niet was waar hij moest wezen het instituut waar hij interne was
kalm en welgemoed zou hij dan ook te priok aan wal zijn gestapt als hem daar niet iets heel zonderlings had gewacht het waren bram van wien hij in den laatsten tijd niets had gehoord
in de bestuursvergadering van de societeit hield hij zijn waardigheid hoog op hij sprak er met bombastische boekenwoorden en termen uit ambtsbrieven over de geringste dingen wenkbrauwfronsend
klonk als een vervelende vent wat mot je nou weer hij hoorde het wel maar ging op zijn druktetoon voort heb-je t niet gehoord ik heb een brief gekregen er is op de perken een ongeluk gebeurd onze administrateur ligt te sterven
van dien dag scheen hij geschrapt te zijn uit de lijst der ingezetenen in de societeit kwam hij aum boe akar eel niet meer en bezoeken kreeg en ontving hij niet
en wou enkel de oude vrouw mee naar mijn huis nemen natuurlijk zal ik jullie helpen daarvoor behoef je niet bang te zijn dat ben ik ook niet zei bram goed schrijf me dan je adres op ik kom van avond bij je heb je nu iets noodig
de bedienden met het nieuwtje thuis kwamen maar men kende hem niet het was een nieuwe van de andere zijde der eilanden wat gaf men om een onbekenden man p a
op een avond schudde hij haar wakker ik heb een brief gekregen sta op slaapdronken en geeuwend streek zij met beide handen de grove zwarte haren zich uit het gezicht en haar
al uit de verte hoe gaat het huizen verkocht hè bom duiten verdiend ja je bent toch n gelukkige pisang ik wou dat ik ook maar mohammedaan was geworden
het was john een raadsel hoe kon een jongen die uit zichzelven lezen had geleerd zoo'n stommeling zijn als de directeur schreef en mevrouw verlande bevestigde
als zijn voorgalerij intens zwart hing de wolkenzee over het dal de anders frissche berglucht drukte neer zwaar als lood lauw zwoel
het zijn me kerels waarachtig jaag hen de deur uit en ga met me mee dan laten we het request schrijven ik wil niet hield adam vol met zachte stem ik wil niet met anderen worden gelijk gesteld
niets zij hield eerlijk veel van haar eigen man zij was enkel bang wezenlijk heel bang voor een ontmoeting met dien dam aum boe akar eel ilver als mohammedaan en hadji
hij beproefde het niet meer met redeneering het was thans voor hem een uitgemaakte zaak de pijnlijke zekerheid vervolgde hem den heelen dag
maar het geld van moeder de heele rataplan zeg ik je wij zaten er in met alles wat we hadden ik de oude vrouw en met z'n duim naar de zuster wijzende zij ook
zij hadden wat snuisterijen gekocht ingepakt en geadresseerd aardige kleinigheden uit galanteriewinkels in holland goedkoop in indië op kleine plaatsen en buitenposten duur en zelfs niet verkrijgbaar
dan op een misverstand berusten en daar het met het geld vanzelf terecht zou komen was adam heelemaal gerustgesteld en trok er zich verder niets van aan
maar telkens was het niets of iets heel gewoons dat voor n moment schaamte over hem komen deed tot hij weer naar boven sloop om over de balustrade van de voorgalerij te loeren naar het niets dat als een realiteit in zijn hoofd gevaren
er kwamen berichten over adam bij ohn ilver geregelde korte mededeelingen van den directeur der school ongeregelde maar uitvoerig van mevrouw verlande die van den jongen was gaan houden en hem op vrije dagen bij haar aan huis liet komen om te spelen met de kinderen
dien hij vond dat veel te langzaam ging maar nanti doeloe hij bram silver zou daar wel een eind aan maken hij zou wel dit en hij zou wel dat en de regeering moest zus en de regeering moest z
ook het meisje begreep er niets van zij keek in stomme verbazing door een gordijnkier den grooten breeden man na die zooveel licht wegnam in het gangetje dat hij langzaam
s middags greep het hem aan plotseling met groote benauwdheid hij was altijd z kerngezond en z sterk wat was dat nu hoe kwam hij aan dat gevoel van pijn
ik moet daarover denken zei hij en een minuut of wat later ik geloof niet dat het gaan zal waarom niet men kan geen twee dingen tegelijk doen
weet u een geschikte gelegenheid voor hem doch ook die verantwoordelijkheid werd niet geaccepteerd aum boe akar eel et beste zou zijn een advertentie
hij hoogst zenuwachtig zij erg bedroefd maar kalm en gelaten toen ging hij naar voren zitten op den stoel waarop aboe bakar zoo dikwijls had gezeten zijn ongeregelde verbeelding en overprikkeld zenuwgestel deden hem de meest gecompliceerde en gruwelijkste wraakplannen vormen
adam had het zich in zijn kamer zoo aangenaam mogelijk gemaakt en was toen hij de formaliteit der begrafenis mede had vervuld op z'n bed gaan liggen
dailah nu half suf van emotie minder dan iemand anders allen eigenlijk blij dat er één was die de soesah op zich nam maar toen de begrafenis plaats had en zij met de bedienden alleen in het huis bleef liet zij een ouden klerk roepen
dan ging aboe bakar meest die om zijn uiterlijk en deftigheid om zijn fraaien witten tulband in lang met gouddraad gestikte kleurrijke overkleeren meer in aanzien was en vormelijker behandeld werd
dat silver een kind meer had gekregen was op het plaatsje geen onderwerp van discours ja als hij wettig gehuwd was geweest met een ook maar eenigszins presentable vrouw nu niet
een heerlijke avond mevrouw zei de kapitein haar passeerend zij kreeg een idée het moet nu prachtig wezen op de brug aum boe akar eel oudt u eens willen zien
en hij lachte tevreden in den mooien sterrennacht wiegelend op de zachte golfjes achterover in een langen stoel den rook van zijn strootje omhoog blazend zij had er niets van gesnapt dacht hij en dat had ze ook niet
wat ga je doen vroeg hij ik weet het niet vooreerst ga ik bij een vrouw in de kampong wonen tot hier den boel geregeld is en dan ik weet het niet misschien zoek ik werk als baboe bij
in de oogen van den penghoeloe lichtte het kwaadaardig op toen aboe bakar hem vertelde hoe het verloopen was bij djalil hij kende dat volkje
een vat vol wijsheid een welvarend handelaar die goede zaken deed en hij was inderdaad geacht bij de inlandsche gemeente
mijn vrienden zijn zeide hij god zijn apostel en de geloovigen die met stiptheid het gebed verrichten aalmoezen geven en zich voor god buigen aboe bakar gij zijt mijn vriend
met al haar eerbied voor den in haar oogen zoo aum boe akar eel heiligen en geleerden zoon vond njai peraq het niets prettig dus de les te worden gelezen en dat nog wel
zij was er blij mee dat moest een voldoende portie wezen had men haar gezegd en het verheugde haar alles had zij liever dan het voortduren van dien toestand en het aanhooren van de kasianpraatjes van dailah die meer dan ooit
maar zoo de dames nu een beetje verlegen waren met haar figuur aboe bakar niet een glimlachje ging over zijn rustig gezicht ja mevrouw
kalongs schieten riep minachtend en ongeloovig tevens de controleur iets voor aankomende jongens hoe dan ook het is meer dan erg zei de dokter weer
den mond gesloten benauwd en kort ademend door den neus keek hij naar dailah die op haar stoel was ingedut van vermoeienis met een hevigen schok richtte zijn lichaam zich ineens op dailah schrikte wakker en sloeg haar arm om hem heen tot steun
ook met pa djalil zou hij spreken over zijn plan om batavia te verlaten te gaan wonen in de binnenlanden en niettemin te blijven in de zaken
had een voorbijgaand inlander hem niet gezien hij had daar een groot deel van den dag kunnen liggen ailah ontsteld en hulpeloos buiten zonder buren
god is alles de mensch is niets laat hem dus niet te veel beproeven niet te veel willen weten het baat toch niet verder aum boe akar eel vredelievendheid en zachtzinnigheid onder elkaar het ideaal van rust
aboe bakar wenkte haar naar zich toe en zij volgde hem naar achter minah schrok ervan daar zou je het hebben
en voelde zich wèl daarbij hij had een inlandsche huishoudster en die deed op de onderneming waar hij opziener was wat njai peraq altijd gedaan had in het vaderlijk huis zij hield er een warong bij waar het volk
fatsoenlijk die smerige il allah roeper van een penghoeloe er is hier op de plaats geen enkele knoeierij gebeurd of hij had er de hand in
of een andere vrouw nemen toen was hij bij haar gaan zitten den arm om haar zacht lenig lichaam zijn oogen had hij laten gaan langs de zachtgolvende lijn van haar mooien haast blanken hals naar de fijne schoudertjes en de opglooiende buste zijn krachtig lichaam trillend van begeerte
wel hernam aboe bakar als wij van elkaar af kunnen waarom zouden wij niet ik heb de boeken duidelijk gehouden en bij tot vandaag het is gemakkelijk te zien wat wij in de zaak hebben op het oogenblik de eene helft is mijn aandeel de andere
hij zou nooit aan de delftsche academie komen en t groot ambtenaarsexamen doen ook zou hij zelfs nimmer op een hoogere burgerschool of een gymnasium gaan en eenig eindexamen doen
uit zijn verhalen wist ieder die hem kende dat hij een nimrod was zoodra het jagen ter sprake kwam raakte hij in extase dan vertelde hij van jachten op tijgers bantengs rhinocerossen en wilde varkens
er zijn ging de penghoeloe voort bij ons in de buurt kleine landerijen mooi gelegen waarop men een goede woning kan laten bouwen het hout is goed en goedkoop de bamboe en de atap ook de menschen kunnen beter huizen maken dan hier
er moest had hij geschreven een kleine jongen op school worden gedaan en de vriend werd verzocht ervoor te zorgen de kleine jongen moest op de beste school hij moest van alles leeren goed gekleed gaan
ooit had bezeten over zijn eigen hoofd gingen de jaren zonder spoor achter te laten hij verouderde niet in zijn uiterlijk
bram greep de zware hand in zijn magere knokken en kneep haar met kracht ontroerd de tranen in de oogen bleek en zenuwachtig
als zij eens naar hem toeging zij wist wat hij haar vragen zou en eigenlijk verlangde zij niets liever alleen de schaamte en de vrees hielden haar terug
gaf het een gobang en stuurde het naar de warong om wat rijst te koopen nu was er betoel niemand meer voorzichtig strooide zij het poeder in de koffie nam een lepeltje van arènhout en roerde het goed door
hadt het wapen moeten meenemen en opbergen kinderen zijn kinderen niet waar dus nog eens u bent de oorzaak
mevrouw verlande was adam's moeder niet maar meer en beter in dit geval het eerste wat zij deed toen de boot onder stoom liep was den jongen meenemen naar haar hut hem t apenpakje uit en n proper broek en baadje aandoen
zeer hadden uitgebreid was pa djalil geen mandoer gebleven hij en aboe bakar waren voor die zaken dringend noodig zij reisden er vaak voor langs de kust met prauwen en ook wel als er haast bij was met stoomers
dat hij zijn broer zou wreken dat hij de moordenaars verpletteren zou dat hij hen ten eeuwigen dage zou vervolgen dat hel en duivel hem niet beletten konden bloedige wraak te nemen en andere groote woorden meer
de eenige bagage van den kleinen adam bestond uit een boenkoesan katoenen goed in een oude sarong geknoopt verder had njai peraq hem netjes aangekleed met een vuurrood kieltje aan
neen dan zou hij komen met groote deftigheid in houding en gebaar zijn zware hand zou hij dan leggen op haar schouder en haar zeggen dit is mijn tweede vrouw wees goed voor haar of gij zult mij zijn als de rug mijner moeder
het hard trappelen van mooie glimmende equipage paarden en het sleurig opbonken van doffe vigelantenknollen het was heerlijk vond hij
njai peraq zag hem niet een oogziekte had haar t gezicht benomen zij zat nu maar stil op de mat in het galerijtje over dag een enkel maal naar achter scharrelend als ze wat eten wou of zoo
van werk te moeten meemaken dat men niet begrijpt en dus onvermijdelijk fout maakt p a
een perpetuum mobile had hij gebaad zorgvuldig overeenkomstig den koran eerst was hij boos geweest op zichzelven doch nu was er rust en vrede over zijn geest gekomen hij had toch niet gezondigd want zij was zijn eigen wettige vrouw
er was een voorstel ingekomen natuurlijk voor een pretje andere voorstellen kwamen er nooit in en de secretaris die den brief geschreven had meende dat over dit voorstel moest vergaderd worden