AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
begon te sissen, verdonkerde, flikkerde nog eenmaal op en werd toen uitgebluscht voor altijd
Maar, even plotseling als daar straks, sprong Lavinia weer tot den vijand over en zeide scherp: Gij behoeft mij niet in uwe bescherming te nemen, ma;
maken, dat je ziek Louis Couperus, De stille kracht wordt en wegkwijnt, en sterft.
Hij hief de lantaarn op, om het te kunnen zien, en het dier kwam dicht bij hem, en legde den kop op zijn schouder.
eindelijk werd ik ongeduldig: ik begon te vermoeden, dat ook hij het Deensche schip had zien wegzeilen, en, geen trek hebbende, den morgen hier door te brengen, besloot ik, weder naar het dorp te keeren
In hun wederkeerige verlegenheid vergeten zij den gewonen groet te wisselen en staan een oogenblik vlak voor elkander, zien elkaar met groote oogen aan en zwijgen, totdat Augusta begint te lachen.
dat ik zooverre gevorderd ben in den dienst, dat ik mij bij u durf te vervoegen.
zulk een meisje, als gij zijt, zal niet gespaard blijven voor een jongeling, die nog zijn fortuin bij de zee maken moet
aar eer zij nog had uitgesproken, had sther rawley reeds in den portefeuille van het jonge meisje gesnuffeld, en er de muziek van den genoemden duo uitgehaald en tegen den lessenaar gespreid: 'ziezoo!
' zeide zij toen: 'als aurits nu de partij van rnold zingen wil, dan zijn wij klaar
Hij nam haar op zijn knie en vleide zijn gerimpelde wang tegen haar blozend gezichtje, en verbeeldde zich, dat hij zijn eigen kleindochtertje terug had gekregen.
Van dat oogenblik af had Bets niets geen angst meer voor hem, en zat ze zoo gezellig met hem te babbelen, alsof ze hem haar leven lang gekend had
De jonge baron Van Leeuwendaal was een presentkaasje, zoo niet in den slechtsten, dan toch in een heel leelijken zin des woords.
In de groote boekhouding van het menschdom, zal zijn folio er vermoedelijk aldus hebben uitgezien
en parelmoeren vloeiboek, die Becky gebruikte, als zij haar beminlijke rose brief jes schreef, waren uit het huis in Curzon Street verdwenen, tegelijk met mademoiselle Fifine
ij wilde uitvorschen, wie toch de schoone wezen kon, voor wie aurits inclinatie gevoelde en de briljante partij opofferde, die hem scheen toegedacht.
eeds den dag na het bezoek van renkelaer, en wel des ondags in de kerk, meende zij het raadsel te hebben opgelost, toen zij icolette in de bank van den predikant naast uffrouw eentje zag zitten
louter met het gloeijend koloriet, louter door de tot overdaad toe weelderige vormen van den vlaamschen meester, treft men Jannetje niet.
Als ze gelijkend zal worden voorgesteld, mag de nadenkende ernst van den hollandschen schilder bij
aan ik al lange behoefte ben geweest hebbende;
zoodat ik nu den stumilus niet langer kan wederstaan.
en dit moet u genoeg zijn om mij al die berichten mede te deelen, welke gij geraden oordeelt.
' vroeg JOAN: 'doch gij kendet dien sedert lang
De eerste steen werd gelegd, en dat wel door een hertog, de broeder des konings.
Jaren verliepen, en de brug werd door den koning in eigen persopn geopend.
Na verloop van tijd werden de oude pijlers weggebroken;
terwijl zij ieder die van haast sprak, ten antwoord gaf dat zij geene klonterige saus op de tafel zou geven, om wien het ook wezen mocht te helpen vangen.
Een helper deed een val met het water en moest naar de bron gaan om meer te halen
en nu was het daar, nog schooner in de werkelijkheid.
Ik moet u een oogenblik verlaten, zeide de schoolmeester, de stilte afbrekende, waarin de blijdschap hen had doen verzinken
Reeds sedert overoude tijden had men zich namelijk bediend van de beweegkracht van stroomend water en stroomende lucht of wind.
Toen de stoomwerktuigen in zwang kwamen, had men aan deze meer en meer de voorkeur gegeven
Niet lusten?  Nu, ik heb nog zulk eenen honger niet.
Hij moest er de proef maar eens van nemen, dan zou hij het zien
voegde zij er bij: Dat zal er van afhangen;
er is misschien eene schemeriog van hoop, misschien ook niet.
Zoo niet, dan zijn wij hier bankroet en moeten buitenlands gaan
Met niemendal op zijn rug Is hy byzonder vlug, En met iemand onder den man
Vader, Jo.  Hij verliest nooit zijn geduld, twijfelt nooit, klaagt nooit, maar hoopt altijd, en werkt zoo opgeruimd, dat men zich schamen moet in zijn nabijheid anders te zijn
Dat greep hij gauw, zwom er mee naar den kant, en legde het voor den jongen neer.
In dat geval, Uwe Genade, zou ik, te meer waar u zelf zegt, dat het ongelukkig huwelijk een gevolg was van zijn aanwezigheid, u raden aan de hertogin uw verontschuldigingen aan te bieden voor zoover dat gaat en te trachten de betrekkingen, die zoo ongelukkig zijn afgebroken, weer aan te knoopen
welke zeker ook olswerd zouden willen bezigtigen, een dag ten zijnen huize door te brengen.
et kon niet missen, of al spoedig trok de aandacht van dien eer, en onder anderen raakte hij met haar in gesprek over het zoogenaamde oeren- riesch
Marianne en Henriette het eerst, die, met Willy en Gustaaf, de Van Rijsseltjes en Memée hielpen uitklimmen, terwijl Cathérine naar Kitty vloog, die huilde.
Zij kwamen druipnat te voorschijn, met bemodderde schoenen en handen, vuil van het natte zand van den Witten Kuil, terwijl het onophoudelijk druppelde van de verslapte randen hunner strooien hoeden
Ik zou hem aanwijzen, als moest hij levend verbrand worden.
Wanneer iemand onder jelui een hart in het lijf heeft, help mij dan
zij had moeite de tranen van spijt en beschaming te bedwingen, die zij haars ondanks voelde opwellen.
'En toch, prijs mijne omzichtige voorzorge, Mabelia,' ging Antony voort, zonder op hare ontroering te letten
een' zoo slechten geest, die den zondigen eed heeft gedaan, zijn bevrijder te zullen dooden, niet weder op te visschen.
Op deze honende taal spande de vertoornde geest al zijne krachten in om uit de vaas te komen
te leven voor den roem of te leven voor de liefde.
Boven alle hartstochten te staan of een hartstocht inteboezemen zoo machtig dat hij u hoog verheft, boven al wat laag en alledaagsch is.
GESCHIEDENIS VAN DEN DERDEN CALENDER, DEN ZOON EENS KONINGS.
Hooggeëerde Dame, zoo ving de calender aan, hetgeen ik u heb mede te deelen, is zeer verschillend van hetgeen gij tot dus verre hebt gehoord
en men moet grooter botterik wezen dan waar ik u voor aanzie, om in zoo korten tijd zulke belangrijke ontmoeting te vergeten
je zoudt mij een grooten dienst bewijzen, als je bij hem voor mij een goed woord wildet doen.
Er is namelijk een post, dien ik gaarne bekomen zou;
Zij zat eene lange wijle als besesfeloos in eenen hoek ter neder, terwijl de toegeschotene buurvrouwen alles aanwendden, om haar te vertroosten en door het toedienen van onderscheiden dranken hare verdoofde levensgeesten op te wekken
VIJF EN VEERTIGSTE HOOFDSTUK NASCHRIFT De schrijfster is dikwijls door correspondenten uit verschillende gedeelten des lands gevraagd of dit verhaal waarheid bevatte
en van de vrouw om uw hals geslagen wordt.
Ik weet, dat zn' in u hare eigene moeder ziet en bemint op haar eigen leeftjjd
zoudt u mij, om de vrienden over wie ik u sprak gerust te stellen, en onder zoodanige verplichting van geheimhouding als u mij meent te moeten opleggen, niet eenige inlichtingen kunnen en willen geven over miss Wade
die een paardlengte voor hem reed, toen zij een bedekte barrière, den zoogenaamden duivel, naderden.
Wronsky besefte dit, hoewel hij niets zag als de ooren en den kop van zijn paard
LX.  DE GELUKTE AANSLAG.
Toen Kit, na verloop van een kwartieruurs, weder beneden kwam
Mevrouw Rivière wachtte hem reeds den geheelen dag, vol overkropte woede.
' Ze was op één slof naar de voorgalerij gevlogen en beet hem de woorden toe, alsof ze er hem pijn mêe wilde doen
Evenwel haat ik dien beukeboom nog meer omdat hij onze kamer zoo somber maakt dat ik dikwerf schreien moet zonder te weten waarom, en bovendien zoo kil dat ik geregeld eens per maand verkouden en koortsachtig ben.
dat al had hij wat veel bier gedronken, zijn opgewondenheid niet hoofdzakelijk veroorzaakt werd door iets, dat uit mout gebrouwen of uit graan of bessen gedistilleerd was
et stortregende zoo, dat we geen golf konden spelen, maar naar het gymnastieklokaal moesten.
k ging naar miju kamer en zag daar, dat mijn nieuwe lichtblauwe voorjaarsjapon was gekomen
En hij was zoo gewillig, dat hij meer werk verrichtte, dan men van hem verwachtte.
Niet alleen hakte hij brandhout klein in de schuur, maar hij bracht het ook in huis.
Er was een luik in de schuur, dat jaren lang scheef aan een scharnier had gehangen
Hij ging in dienst der politie, en kwam er vooruit.
In zijn jeugd was hij in de bagno's van het zuiden geplaatst geweest.
Voor wij verder gaan, willen wij eene andere verklaring geven van het menschelijk gezicht, dat wij zoo aanstonds aan Javert toekenden
Op de beste plaatsen waren de steenen met klei en zwaar grint bedekt, maar dat zag er zoo mager uit, dat het gemakkelijk te begrijpen was, dat er nauwelijks iets anders dan dennen
daar hun, die de magt in handen hebben, niets gemakkelijker valt, dan zoodanige uitleggingen aan de grondwetten van een taat te geven, als het schijnbaar of wezenlijk belang des volks of de willekeur hun inboezemt
zonder een woord tot hem te kunnen zeggen, en spoedde zich, in eene ligt te begrijpen verwarring heen, om den kalif te ontvangen.
Inmiddels bragt de vertrouwde slavin den prins en Ebn Thahar
De beminde van den kalif gaf nu een teeken aan eene harer slavinnen, welke daarop een minnelied speelde en zong, van twee gelieven wier harten als het ware ineensmolten, en telkens, wanneer zich eenige hinderpalen opdeden, slaakte zij de teederste
le Bel ontstak in woede tegen zijn gemalin Johanna, wier boosheid de schuld dier onheilen was.
Hij verweet haar dit met bittere woorden, gelijk Lodewyk van Velthem, een dichter die in die tijd leefde en alsdan zijn rijmkroniek Spiegel historiael schreef, met de volgende woorden verhaalt
Bedenk, zoo we van nacht als zwervende lantzen worden opgepakt, dat de galg morgen voor ons klaar staat,' en meer argumenten van dezelfde kracht.
Ter andere zijde bemoeiden Bernard en de overigen zich, om Bastiaan tot toegeefelijkheid te stemmen, die, bleek en met starende oogen, bij Juliaans heftigheid had toegezien
Mijne kinderen, verheug u met mij, dat onze reis bijna volbragt is, ziedaar het wereldberoemde Bagdad, de groote en wondervolle stad, de verzamelplaats van alle volken der aarde, die als eb en vloed komen en gaan
maar ook De Witt legde door een goedkeurend hoofdknikken zijn tevredenheid over Elizabeths verzekering aan den dag.
'En nu dunkt my,' zeide de eerstgenoemde, 'konden wy onze taak alhier voor voleindigd rekenen en aan Mevrouw de rust gunnen, welke zy gewis behoeven zal
Zij noemde hem vader, en wist niet welken anderen naam hij had.
Uren bracht hij door met haar te aanschouwen, wanneer zij haar pop kleedde en ontkleedde, en naar haar te luisteren, wanneer zij keuvelde
Met hunne handen voelden zij elkaâr heelemaal aan, zij beminden elkaâr met hun handen.
Kwam zij dan thuis, dan was zij dol, razend op mama, in wie zij beneed de kalme, glimlachende verzadiging, als zij, in
maar neen;  het ontlokte hem niets dan zijn vorig gezegde, i Ja wel, Venus.
lik heb u in verbazing gebracht, denk ik mijnheer?
vroeg Venus, eenigszins weifelend, toen zijn verhaal uit was
Toen ze, terugkomende, de kan op de tafel zette, rook Tell den wijn en zeide: Dat is goed van u, Hedwig, dat gij Rijnwijn gehaald hebt!
Onze arme gast kan een' versterkenden dronk gebruiken na zooveel rampen geleden en na zulk een' tocht gemaakt te hebben
de kudden binnengehaald: en, daar het water was afgeloopen, vertoonde zich de gansche ruimte tusschen den hierboven genoemden omtrek geheel droog, uitgezonderd eenige kuilen en diepten, waar het zeenat altijd in staan bleef, en ettelijke plassen, door den regen gevormd.
Het wordt mij hier nog zwaarder dan te huis.
Zij hoorde in de andere kamer de stemmen der zusters.
En wat moet ik nu aan Dolly zeggen
niet om hetgeen er verkocht wordt, maar, gelijk hij zich zelven wijs maakt, alleen om er aan het gewone spel deel te nemen, zijn vrienden, die hem wachten, niet te leur te stellen, het nieuws van den dag te hooren, en wat dies meer zij: en die, nu eenmaal aangezeten, aan de lokstem der verleiding geen weêrstand bieden kan
Toen antwoordde het meisje: Ik weet niet waar je woont.
Zij zocht uitvluchten en meende, dat zij den weg niet zou vinden.
Maar de bruigom zei: den volgenden Zondag moet je bij mij komen;
Uit den ransel, die met de daarin zijnde afzichtelijke vodden verbrandde, was iets gevallen, dat in de asch glinsterde.
Als men zich gebukt had, zou men gemakkelijk een geldstuk hebben ontdekt.
De klok sloeg tien en vermeerderde haar ongeduld.
Zij stiet de voorbijgangers rechts en links, kroop onder de koppen der paarden door en baande zich een weg
De vissers gunden zich geen tijd om naar de vis uit te zien;
hij sloeg de doejong geweldig op de kop en uit de ogen van het stervende dier lekte toen traan bij traan
De zoele, warme lucht van de serre en de scherpe geur van exotische planten sloegen ons op de keel.
Holmes greep mij bij de hand en leidde mij snel langs groote potten met planten, waarvan de bladeren langs ons gezicht slierden.
Holmes bezat de merkwaardige eigenschap, welke hij bovendien zorgvuldig onderhield, in het donker te kunnen zien
zonder dat zij ooit kon deelnemen aan beuzelachtige of onbeduidende gesprekken, moest zij een groote vergoeding in het lezen vinden, hetgeen zij er dan ook werkelijk in vond: een afleiding en voedsel voor haar geest
Zoodra de arts den pas voor den hemel heeft geviseerd, komt de doodkist.
Een moeder wordt door de moeders in de kist gelegd, een zuster door de zusters.
De burgerwacht trok met slaande trom naar de poorten, die gesloten werden nadat men de bruggen had opgehaald.
Zelfs werd er order gegeven om twee oude kanonnen, die sedert menschenheugenis op het bolwerk hadden liggen roesten, te laden, wat dan ook met een er van lukte
Wie weet of zij niet evenzeer aan hem dacht, als hij aan haar!
Soms, in onbeschrijfelijke uren, zooals ieder minnend hart er heeft, waarin hij slechts redenen van smart vond en evenwel een onduidelijke rilling van vreugd gevoelde, zeide hij bij zich zelven
maar allengkens ging men verder en vond men iets fraais in eenen grooten langen naam, en men verbeeldde zich, dat dit een zeker adelijk voorkomen, en grooter achtbaarheid aan den persoon, met dien naam bestempeld, bijzette
De tweelingbroers kwamen juist op dit oogenblik het kantoor binnen;
maar Tim wenkte hen, zonder om te kijken, met de hand, ten teeken, dat zij een voorzichtig stilzwijgen in acht moesten nemen
n dan weder: Zaagt gij dat schip dat door die sleepboot voorgeholpen wordt?
Het ging naar koraalriffen en kakao-noten en die dingen
Henriette liep heen en weer door de kamer en sprak nu en dan met den kakatoe om hare gerustheid te toonen, welke gerustheid niettemin eenigszins werd tegengesproken door een herhaald
Nu restte hem niets dan Machteld, die zijne nicht was, den arm te bieden;
want de knaap kon eigenlijk niet voor een cavalier gelden;
en dat zij, die de paarle was onder allen, dus onverzeild zou blijven, kon zijne courtoise niet gedoogen, al was hij maar al te goed overtuigd, dat hij zich niet in de conditie bevond, om naar de rijke en edele erfdochter op te zien
had zien eten en drinken, mij volgens zyne gewoonte ruimte iatende tusschen honderdmaal en eens.
Ik bedacht mij en zeide: Nooit.
En dat zal je ook nooit, Pip, hernam hij met een schamperen glimlach
Welk genot voor het oog, dat zich zoolang met lucht en water of kale kalkrotsen moest vergenoegen, de tropische plantenwereld in al hare weelde te aanschouwen.
Breed gekroonde platanen versieren het strand tot waar de zee hun' voet met schuim bespat
Het was mij dien middag alsof het eten mij in de keel bleef steken;
en na den middag ging ik uit en zwierf rond totdat het uur voor de avondkerk sloeg
verhaalde hij haar, na haar ten sterkste tot stilzwijgen te hebben aangemaand, het geheele geval.
Mevrouw Lewis bood terstond aan, haar best voor hem te doen bij juffrouw
waarop Rawdon zich van het verbrijzelde wapen meester maakte.
Wat het kruis en de epauletten betrof, die waren af komstig van een kolonel der Fransche
zij herinnerde zich vaag te hard-op gefluisterde toespelingen op tante Constance, op dien tijd, Louis Couperus, De boeken der kleine zielen toen ze nog was geweest de vrouw van den gezant te Rome, van dien ouden oom De Staffelaer, dien zij nooit gekend had
toen zijn meester, naar het scheen, niet op zijne hoede was, om dit wapentuig te grijpen, en spande al zijne krachten in, om het hem te ontwringen
die luisterde, meende het eigenaardig gerucht te hooren der schrootbussen, wanneer zij uit de kruitwagens worden genomen en zag den kommandant van het stuk den mond van het kanon een weinig links richten
Terug van Batavia, ontmoette Van Oudijck, om dienstzaken, dikwijls den Regent, Soenario.
En in zijn omgang met den Regent bleef de rezident correct en streng.
Toen had hij een kort gesprek, eerst met den Regent, en daarna met zijn moeder, de
als ik u gezegd heb, u een bezoek aan uw huis geven.
k hoop maar, dat ik het met dezen niet al te erg bij u zal verkorven hebben.
aarwel, lieve!  vaarwel, en, zoo ik u bidden mag, vergeet toch niet geheel
en de ondernemende eigenaar daarom de paarden voor de restauratie tot soep liet koken.
Evenwel was deze kamer alles in alles voor mij, dewijl Estella daar was.
Ik dacht dat ik met haar daar levenslang gelukkig had kunnen zijn
en op het bord een eindelooze som, immens groot, vermenigvuldiging, die wit beschreef met groote cijfers het heele bord en die nooit uitkwam en die hem zweeten had gedaan en hijgen
en meer andere gezegden die zij zonder achterdocht bij zijn bedstede suisde, dan had Adolf dit allemaal wel gehoord en verstaan, alhoewel hem de macht om te spreken ontbrak.
Gedurende de voorbijzijnde nacht was er een merkelijke verbetering in de toestand van Adolf omgegaan
kalfslapjes, ossenlapjes en andere soortgelijke vleeschspijzen verstaat, waar men van veronderstellen kan, dat ze dit woord in een nogal ruimen, dichterlijken zin opgevat
die nu reeds eenigen tijd met LIJNSLAGER had omgegaan en hem, staande denzelven, reeds had leeren kennen voor een' jongeling van een nadenkend karakter, van goede zeden en van eenen Godsdienstigen aanleg, besefte zeer wel, dat op het hart van
hoog optreurend in de nijdig fronsende lucht, die, door stortregen opgezwollen, vuilzwarte wolken langs hunne koppen voortslierde en in het zwijgende water eene donkere schaduw
Ik begreep, dat het bezoeken van zijn verblijf aan boord slechts een glimp was, door den Heer Van Lintz aangewend, om gelegenheid te vinden, mij alleen te spreken.
Wij liepen dan ook de nauwe slaapplaatsen slechts even door en langs een andere trap weder op het dek komende, begaven wij ons naar de
tenzij ik Amelia's tien duizend pond in contanten zie, trouw jij haar niet.
Ik wil de dochter van een bankroetier niet in mijn familie hebben.
scheen dat hij weten wilde of dat allen zijne broertjes en zusjes waren.
Daarna scheen hij te willen weten of God hen daar allen bij elkander gebracht had.
en waarom zou hij komen met een lang mes in de hand?
Zijt gij er zeker van, dat het geen inbrekersbeitel was?
ik zag zeer duidelijk de flikkering van het lemmet.
En nu, nu begreep hij pas geheel en al, dat Mathilde dood was, geheel dood voor hem, haar vader, haar broeder, haar tweelingziel;
nu begreep hij, dat Mathilde niets meer worden zoû dan een boek: enkele honderd bladzijden druks
Hij stond laat op, maar niet verfrischt, en bleef den geheelen dag binnenshuis.
Eerst tegen den avond wilde hij de welbekende plek nog eens opzoeken
om zich aan de overzijde weder te vereenigen: deze afsluiting, strekkende om de toekijkers te verhinderen, binnen het krijt te komen, had slechts twee uitgangen, een aan elk der beide uiteinden, welke met banderollen versierd
Het was mijn oogmerk geweest, met Suzanna den volgenden morgen vroegtijdig weder naar Amsterdam te vertrekken: de komst mijner ouders bracht echter eenige verandering in ons plan teweeg: en, daar zij twee plaatsen in hun rijtuig open hadden, werd er goedgevonden dat wij beiden na den eten met hen zouden terugkeeren;
Waarvan hij leefde?  Van niets, van hetgeen hij hoogweg bedelde, van wat men hem gaf, en dan.
van allerlei praktijken: van door de districten rondgaan, door alle dessa's, en vragen of er niets te klagen viel en dan requestjes opstellen
een grijs jasje met groene opslagen en dito kraag aan, knoopte het met een der groote hertshoornen knoopen dicht, dekte zijn kunstenaarshoofd met een flambard en zag er nu, met zijn geruite pantalon, zooals hij het noemde sjiek uit
Ook de dokter was hem persoonlijk genegen, maar zij waren beiden reeds lang tot de stilzwijgende erkentenis gekomen, dat zij beiden te zeer met bezigheden waren overladen
Onze goede senator had zich in de staatsvergadering door geen zijner broederen te Washington laten overtreffen in die soort van welsprekendheid, welke deze heeren een onsterfelijken roem heeft doen verwerven
De lafaard mag wel oppassen, want Arnold is de man niet om zich te laten beleedigen.
Het was niet Arnold Melchtal de zoon, maar de oude Heinrich, de Vader.
Deze was bezig het gemaaide korenveld om te ploegen toen Landenberg met zijn gevolg aankwam
Nu bezat zij in de geheele wereld niets meer dan hem alleen.
Hij bewees tevens de achteruitgang van zijn moreel karakter, een nutteloos ding en een rem in de meedogenloze strijd om het bestaan.
Het was heel goed, in het zuiden, onder de wet van liefde en kameraadschap, rekening te houden met persoonlijk eigendom en persoonlijke gevoelens
Het is waar, dien avond van het Lyceum.
Maar je hadt Eve toch verzekerd, dat het uit was.
Ik vind het dus allesbehalve mooi in haar, dat ze je toen nog niet vertrouwd heeft
De menschkunde van VAN DALEN bedroog zich niet, want nadat BLOMMESTEYN eenige groote stappen buiten het huis zijner ouderen gedaan had, ontmoette hem een buurman, die hem staande hield, om hem geluk te wenschen met zijne beterschap, doch ook tevens, om eens ter dege op te nemen
zij 'het mensch van den dag 'scheen maar geen afscheid te kunnen nemen i van het leven.
Aan het bruilofstmaal van haar neef de Tonnette en Lina Ochten scheen zij tien jaar jonger en I toen zij een jaar later haar kleinzoon ten doop hield en i den naam Jules hoorde, viel er een traan op het voorhoofd I van den stamhouder der
en er geene bloemen meer bloeien, om ruikers voor het Hof van den lord-kanselier te maken, zeide de oude jufvrouw, is de vacantie vervuld, en heerscht hét zesde zegel weder, waarvan in de Openbaring gesproken wordt
Nu, laat ons dan gaan zitten.
Darja Alexandrowna ging op een bank in de allee zitten.
lieten de meesten hun paarden, welke tot nog toe over de harde kleiwegen met vlugheid hadden doorgedraafd, een meer bedaarden tred aannemen, zoowel om niet al te verhit aan te komen, als omdat de aard van den grond niet toeliet, met reeds vermoeide rossen spoedig te vorderen
' Genoeg was deze uitbarsting, om verder al het aangename van het partijtje te storen, daar op dit gezegde in eens eene groote stilte volgde;
dat de Vrouwenbeweging haar niet interesseerde, en dat Urania Hope haar niet schelen kon.
Hij bekende zich, dat hij zijn rust geheel verloren had, dat Cornélie voor hem stond in zijn gepeins
Hij had van Spitz geleerd en van de voornaamste vechtersbazen van zijn soort en wist, dat er geen middenweg bestond.
Hij moest meester zijn of overmeesterd warden, terwijl genade tonen een zwakheid was
Ik doe mijn best om aan mijne arme goede vrouw en mijne kleine kindertjes te schrijven, Jongejuffrouw Eva, zeide Tom, met den rug zijner hand zijne oogen afvegende;
of iets ergers nog, zou aanzien, begon hij te denken, dat hij, eenmaal hier zijnde, nu maar wachten moest tot het vallen van den avond.
Hier in het bosch tusschen het hout, zou men hem niet gemakkelijk vinden, meende hij
en ik hoop - ik zal er mij in het vervolg voor wachten.
-' 'Goed gezegd, hernam TESSELSCHADE: houd u bij dat voornemen.
Wanneer men nog in staat is, om op zich zelven toornig te worden, dan heeft de ziel nog veerkracht genoeg, om zwakheden te overwinnen
hebben die kibbelaars niet weinig van lieden, die een menuet dansen, daar zij gewoonlijk op hetzelfde punt eindigen als zij begonnen zijn.
' Toen de maaltijd was afgeloopen, stond reeds het rijtuig voor de deur, en daar men onderstelde, dat de Drossaard en zijne huisvrouw reeds reikhalzende
Jan, de zoon van den edelen Graaf Floris V, telde dan ook nog nauwelijks zestien jaren, en was daarenboven klein van gestalte en zwak en ziekelijk van lichaam.
Geen wonder was het daarom geweest, dat zoovelen getracht hadden, zich van de voogdij over den jongen Graaf, en zoo ook van de regeering, meester te maken
door haar zenuwachtig snikken uit den slaap gewekt, zag haar in die houding, en zei, na het een korte poos zwijgend en angstig te hebben aangezien, op een toon, waarin al haar zachte meewarigheid zich uitsprak: Marianne, mag ik een vraag doen
en haar broeder, die natuurlijk aan beide reisgenooten verknocht geraakt waren, voegden hunne beden bij het dringend verzoek van hunne familie.
nder den maaltijd kon niet halaten, om te vernemen, of ook de eer aan hun bekend was
zoo kijkend onder op door zijne wimpers, en dat hij aardig vertelt.
Ze wendt zich heelemaal tot hem, vergeet de officieren om haar heen, vraagt, en, met de ellebogen op de tafel
den man aan te staren, dien hij den vorigen nacht had ontmoet.
Zijne oogen ontmoetten die van den ouden man.
Het was slechts een oogenblik;
over iets dat zij zonder hem reeds zoo sterk moesten gevoeld hebben, en riep dus Sampson Brass om zich onverwijld in de getuigenbank te plaatsen
was op dit oogenblik in zijn winkel bezig met een ouden soldaat met het kruis van het legioen van eer te scheren.
Men praatte.  De pruikenmaker had natuurlijk den veteraan over het oproer gesproken, vervolgens over generaal
Op zekeren ochtend waren de toeschouwers getuigen van een ontzettend ongeluk.
De matroos, wien gelast was het groote marszeil aan stuurboordzijde te vatten, verloor het evenwicht
in zijn zwarten rok met zijn hoogen hoed op, zijn zwart glacé handschoenen aan en zijn grooten koffer op de voorbank tegenover hem, alsof deze zijn reisgezel ware.
In zekeren zin was hij dit ook, want Botwater had voor de conversatie aan zijn koffer even veel als aan hen, die hij ontmoette
Ik was zoo blijde met uwe bescherming: want het was zoo lang geleden, dat een beschaafde eerwaardige vrouw een woord van vriendschap en deelneming tot mij gesproken had: en ik verheugde mij zoozeer op de gedachte, dat ik onder uwe schuts weder mijne zoolang verzuimde godsdienstplichten, zoude kunnen vervullen
en de vloed van andere, zoowel aangename als pijnlijke gedachten, zich van zijn geest hadden meester gemaakt en hem ongeveer in den toestand hadden gebracht van iemand, die bij een morgensluimering, half wakende, nog door een belangrijken droom
bloedrood en doorneloos, laag bloeiden de rotsen langs met tal van knoppen, die hij ontluiken zag, ook al faalde hen de zonnestraal.
Het was als een pad van rozen, dat grillig slingerde over de rotsen heen
De meisjes zouden er alles voor gegeven, alles gewaagd, alles beproefd hebben om slechts een seconde den jongeling te zien en op te nemen, die zoo heerlijk op de fluit speelde en, zonder het te weten, aller harten bewoog
dat huwelijk baarde zijne twee zonen niet weinig angst, en hunne scherpe uitvallen vertoornden hem zoodanig, dat hij in zijne gramschap een testament maakte waarin hij zijn oudsten zoon onterfde
' 'Neen, pa, heusch niet, ik zou zoo dol graag een echte poes willen hebben, en omdat ik wel weet dat het iets heel moeilijks is, wil ik het wel van allemaal samen hebben, en anders niets.
Langs den hoogen rand van het bosch, stonden, met den rug naar hen toegekeerd, een tiental met lange speren gewapende wilden;
aan de tegenovergestelde zijde der vlakte wachtten een twintigtal, eveneens gewapend, de wallabies en buidelratten op, die voor de naderende vlammen vluchtten.
Zij wierpen hunne speren naar de vlugge dieren, doch bleken niet zeer behendig te zijn
Blijft het leven dan altijd het zelfde, eeuwen door.
!  Othomar was op den divan in-een gezakt;
zijne hand viel over den hond neèr, die haar hartstochtelijk likte
Hij is hier.  zeide Louisa met angst.
Hand in hand zagen beiden neer op het ernstige gelaat des ln'ders
Met de grootste moeite kon men dit lichaam weder tot regelmatige scharen vormen, want er was een schriklijke verwarring onder hen gekomen.
Intussentijd had Mijnheer Jean de Barlas een plaats gevonden, waar men door de eerste beek gemakkelijker waden kon, en was met tweeduizend kruisboogschutters
Men had in de grootste haast de kist langs eene ladder in den kelder laten glijden, zonder dat iemand iets gehoord had van de angstige noodkreten van Pantalon, die zich toen rustig in zijne nieuwe woning, welke gelukkig
toen het rijtuig stilhield voor het huis, naar hetwelk de jood den vorigen avond zijne schreden gericht had.
Bij het uitstappen uit het rijtuig wierp Olivier een haastigen blik over de ledige straat
welke hij deelde met een ander passagier, die daar nu zelf niet was, tot zijn vreugde;
die nu waarschijnlijk boven stond, afscheid nemend van ontroerde bloedverwanten, zelf ontroerd bij het verlaten van z'n
eene strafoefening, waarover hij niet twijfelde of eene Engelsche jury zou, de buitengewone omstandigheden der gruwelijke beleediging in aanmerking nemende
zonder de minste gemaaktheid of gedrongenheid, het gesprek op de kunst.
verhaalde aan, hoe hij bezig was, met het vervaardigen van zijn gedicht ofwijk, maar dat hij tusschen beide ook wel kleinere stukjes, die hij kabinetstukjes noemde, onder handen had
Er was gedekt binnen met grof, groezelig tafelgoed, een gebarsten bord van aardewerk en tinnen tafelgerei.
Een pisangblad, dichtgespeld met een lidi, lag in het midden
- Ik heb Constance wel eens gezien te Brussel, zei mevrouw Van Lowe.
Constance lachte.  - Maar tante, zoo is mama nu!
Aan Behram gaf zij vrijheid zich met zijn scheepsvolk aan land te begeven, waartoe zij hem de groote sloep afstond.
Voorzeker meer dan deze booswicht had durven verwachten, en oneindig veel meer, dan hij verdiende
vol hoop en ik ben wanhopig;
voor u staat een eerlyke levensweg open, die voor my voor altyd en eeuwig gesloten blyft ;
gy kunt er naar verlangen dat gy eene achtingswaardige vrouw wordt
Zoo, gehoorzaam, had Henri zijn leven, zichzelven, op hun bevel, gegeven aan die vrouw.
Wie van beiden de meeste schuld had gehad, wie de verleider, de verleideres was geweest, wisten zij niet - wilden zij niet weten, omdat alle verleiding des duivels was
Ik zweer u, dat ik ongaarne in zijn vel zoû steken.
' vervolgde hy, toen zijn vraag door de omstanders alleen door een glimlach beantwoord werd: 'in geen land ter waereld is het zaak, den kwaden luim op te wekken van hen, die de macht in handen hebben
HILLEGONDA verre was, van eenige gezette genegenheid, hoegenaamd, voor AKSWIJK te bespeuren, ja, in tegendeel, een' afkeer van hem gekregen had, uit hoofde van het bewuste boekske, hadden, zoowel de uitvloeisels van
Een mooi meisje, maar vrij klein voor hare jaren, merkte Swiveller terloops aan.
Houd u toch stil, als gij meer wilt hooren.
Het geeft hunne hartstochten, die in ons klimaat vurig genoeg zijn, veel te veel vrijheid.
De knaap is goedhartig en edelmoedig;
maar als hij driftig wordt, is hij
op de wijze van een biljart vervaardigd, en eigenaardige badkuipen.
Alles was Engelsch, solide en duur in deze groote, hooge en lichte kamer
Zij zag hem dus nu voor den eersten keer na de zelfkennis, die door haar was geschoten, als eene verwondering.
En toen hij binnentrad voelde zij de zonderling zalige gewaarwording
denkende aan Xaverius, die ziek was en aan de verschrikkelijke tijdingen uit Xara: - Ik word niet erg bedorven op dezen verjaardag
zie hier de Copy van myn Brief, en van zyn ongemeen antwoord.
Ik bemin haar met eene drift, die my zelf verbaast, en u, gemerkt myne natuurlyke geaartheid, niet dan zeer vreemt zal toeschynen
en die op hun bisschop geleken, met dit verschil, dat zij minder en hij beter af was.
Men gevoelde zoozeer de onmogelijkheid om bij Monseigneur Bienvenu eenigszins vooruit te komen, dat de nauwelijks door hem gewijde seminaristen
ik zeg altijd, vraag mij nooit, of ik iets drinken wil of niet, maar laat de flesch maar op den schoorsteenmantel staan, en laat ik er mijn lippen aanzetten, als ik er trek in heb
daar er immers in alle nieuwsbladen over eene mogelijke verloving met de Aartshertogin Valérie gesproken wordt en de pers zoo goedgunstig is het voor en tegen van deze verbintenis reeds met luider stemme te bespreken
doch wij begeeren, dat niemand ons volge, uitgenomen Yolente van Dampmartin en Ottilia van Naaldwijk: wij vrouwen, vervolgde zij met een vroolijken lach, vertrouwen ongaarne onze geheimen aan de ooren van zooveel bijstanders
Verre is het van mij geweest, dat ik ooit voedsel zoude gegeven hebben aan de dwaze hoop, die gij, mijne Heeren!
Neen, eenmaal!  ik beken het, heeft een ongelukkig toeval mij een geheim doen openbaren, dat voor eeuwig in dit hart had verborgen moeten blijven
haar fijn oortje tusschen zijne grove vingers pakkende.
Neen, meester, antwoordde Emmeline bevend voor zich ziende.
Wel, ik zal u een paar geven als wij tehuis komen, als ge een goed meisje zijt
was als altijd eenvoudig met een paar losse vlokken weggestreken langs haar voorhoofd in een zwaren wrong naar achteren.
Zij was dit oogenblik van afwachting gelukkig zooals zij dit kon en verlangde
Ik durf haast niet naar beneden, ik voel me zoo stijf en vreemd, en net of ik maar half ben aangekleed, zei Meta tegen Sallie, toen de bel luidde en mevrouw Moffat een boodschap zond of de jonge dames dadelijk wilden komen
' 'Ik had geen slaap en wilde je toch goeden nacht zeggen.
' 'Dwaasheid!  Indien wij getrouwd waren en in den Haag woonden zou ik minstens eenige nachten per week zoo laat
Met gelijke snelheid schoot hij weder naar beneden en stampte met den voet.
De aarde opende zich, wij zonken in de diepte, en op hetzelfde oogenblik bevond ik mij in het betooverde paleis in tegenwoordigheid van de schoone prinses van het Ebbenhouten eiland
aardappelen te schillen, vogels te plukken en andere voorloopige werkzaamheden, terwijl Dina telkens uit haar gepeins opkeek, om met een rolstok, die naast haar lag
maar blijft hier, en weest gereed om mijne bevelen uit te voeren.
Doet geen leed aan hen, die ons hunne geschiedenis en de oorzaak van hunne aanwezigheid in onze woning met opregtheid zullen verhalen
En onder de eentonige reis, uren en uren lang, trachtte hij haar het leven zoo gezellig mogelijk te maken, door scherts en prettige conversatie.
Zij, Louise, was benieuwd hoe dat alles zou afloopen
Vol spijt deed hij een paar stappen terug en bemerkte toen, dat hij in de verwarring van het oogenblik en ook wegens de duisternis, welke in dien gang heerschte, een ander deurtje was voorbijgeloopen, hetwelk onder eenen zwaar gewelfden met Gothisch snij- en loofwerk voorzienen boog was verborgen
Ik wilde spreken;  maar hij stapte terstond voort, met meer vlugheid, dan ik bij iemand van zijn voorkomen had verwacht.
Ik zag, dat hij een paar malen omkeek.
een strijd van twee godsdiensten, die elkander, als twee bokken uit de schaduw op de brug van het oneindige ontmoeten;
men zal geen hongersnood, geen uitputting, geen prostitutie uit armoede
scheerzak te openen en zijne messen aan te zetten;
en in plaats van water in het bekken te doen, haalde hij uit zijn' scheerzak een astrolabium te voorschijn, ging de kamer uit naar het voorhof, waar hij met deftigen ernst de hoogte der zon ging opnemen.
Dat is ook een schromelijke en verachtelijke zonde!
Maar men moet wat voorzichtig gaan met er zijne naasten van te verdenken,' sprak Graswinckel, even het hoofd schuddend, en zweeg een oogenblik, hem aanziende met een blik vol droeven ernst, eer hij
behalve de kleeren, zou ze ook de boeken koopen, welke hij zoo graag had, en zijn halfjaarlijksch schoolgeld betalen;
en zij zou voor haar vader een jas koopen in plaats van de oude overjas, welke hij droeg
looden massa viel hij tegen de deur, geheel buiten kennis.
Zijn geest, zijne wilskracht waren niet langer bestand tegen de vele vermoeijenissen en ontberingen, die hij gedurende het laatste etmaal had moeten verduren;
hij lag even bewegingloos als zijn wapenbroeder, die eendragtiglijk naast hem was uitgestrekt;
totdat hij den gezant, Tapeworm, tegen het lijf liep, die hem te dineeren vroeg, Toen zij over dezen maaltijd beraadslaagden, nam hij de gelegenheid te baat te vragen, of de gezant iets over een zekere mevrouw
trad nader, kuste hem de hand en zeide: Men moet toestemmen, heer!
dat gij vreeselijke gevaren hebt doorgestaan, en dat de moeijelijkheden, die ik ondervonden heb, bij de uwe niet in vergelijking kunnen komen.
Alleen moet je voor mij een oude tondeldoos meenemen, die mijn grootmoeder vergeten heeft, toen zij de laatste maal beneden was.
en dat doet bij mij de deur toe, een hupsch en braaf man, en die ook in staat is, om, zoo door het inkomen aan zijn post verbonden, als het geen hij van zijne ouders geërfd heeft, u in den staat van eene fatsoenlijke vrouw te onderhouden
bij van den woordelijken inhoud des briefs een dierbaar liefdesgeheim maakte, dat hem althans de eerste oogenblikken buitengewoon gerust stelde, en de bergen, die er anders zich tegen zijne liefde schenen te verheffen, als klein en ligt overstijgbare heuveltjes deed aanmerken
Hij wist niet — moest de nederige man van zich zelven zeggen — dat hij naar welke lisatie dan ook heen wilde.
Hij had geene geliefkoosde isatie voor zoover hij wist
anneer de dames zich ook aan de zijde van renkelaer scharen,' zeî aurits, 'dan ben ik een verloren man;
' ij deze vraag zag hij ol half smeekend aan, als hoopte hij, dat die, misschien uit zucht tot redetwisten, genegen zou zijn de beweringen van renkelaer te bestrijden
niet zonder voorbeeld zijn, gelijk de volgende anecdote zal bewijzen.
Eenige jaren geleden kwam te Cincinnati een jong heer uit het Zuiden met een begunstigden slaaf, die van knaap af zijn lijfbediende geweest was
daar deze zeer ver van de rivier was verwijderd.
De prins van Perzië en de juwelier kwamen dus ditmaal met den schrik vrij, en bereikten, door de soldaten begeleid, in veiligheid het hotel van den
Toen ik gedaan had, stelde ik de rol aan den officieren ter hand, die ze aan den sultan overbragten.
De sultan nam de rol in handen, hij sloeg niet de minste acht op de andere geschriften, maar had alleen oogen voor het mijne
het in, keek of het echt was, frommelde het in elkaar en wierp het in het vuur.
Zij keken er beiden naar toen het vlam vatte, opbrandde ' en in vuchtige asch den schoorsteen invloog
om hem een slag toe te brengen, die den armen hansworst wel voor altijd zoude belet hebben, medicijnen te gebruiken of die aan andeten te slijten;
maar gelukkig sprong de knaap ter zijde en het neergevallen moordtuig trof alleen het voorwerp van hun twist, waar het in vast bleef zitten.
Ach, bijaldien gij den dood niet vreest, vreest althans mij de doodelijke smart te berokkenen van mijne hand in uw bloed te moeten doopen.
Doch, hoeveel spoed zij ook maakte, zij kon niet beletten, dat het gelaat van den sultan geschroeid en zijn baard verbrand, de opperste der gesnedenen gestikt was, en ik door eene daar ingesprongen vonk mijn regter oog verloor
bekennen van alles wat ik niet weet!
Hoe is het oude liedje ook, dat, onder voorwendsel van vroolijk te zijn, het somberste is dat ik ooit in mijn leven gehoord heb
Tom schoof het raam dicht, sloot de luiken, trok, zooals hem was aanbevolen, de deur dicht, duwde er nog eens tegen aan, en stak den sleutel in, zijn zak
want louter op grond daarvan zou ik hen voor krankzinnig durven verklaren.
Elke zaal in dit gesticht heeft den vorm eener lange galerij of zaal
De ander trad binnen, in de houding van een tooneelheld, die in zegepraal eene stad binnentrekt, terwijl hij eenige regels uit een treurspel
Een van ons heeft zich toen te water begeven en het vlot naar den wal gestuurd, waar wij het, zoo als gij ziet, hebben vastgelegd, in afwachting dat gij zoudt ontwaken.
en dan klemde u altijd de lippen vast op elkaar, of ging weg;
Ja, ik had hem gevraagd mij zoo te willen helpen, en Vader vergat het nooit, maar bewaarde me voor menig scherp woord door die kleine beweging en dien vriendelijken blik
waarop anderen van hunne opperkleederen, met los stroo bedekt, een dik bed maakten, terwijl hij zelf eenige verbanden en windsels van omslagdoeken en zakdoeken vervaardigde
Hij was heen en ze was alleen, wachtende de kinderen.
Zij vergat te bellen, om de lamp te laten aansteken, en de schemering van den laten namiddag duisterde naar binnen.
Zij zat roerloos en keek voor zich uit, naar de dorre boomen
Sytsken leide het kind op het bed, en hield een kommetje met azijn en water voor hare schoone meesteres, terwijl deze met den linkerarm het hoofd der lijderes ondersteunde en met de rechterhand het verband der wond
Kortom, wij hoorden onder dit soort van lieden van een groot aantal roepingen van verschillenden aard, maar niets was ons half zoo duidelijk dan dat het mijnheer Quale's roeping was
Ik kon mij niet langer stilhouden, want mijn zenuwen zijn niet meer, wat zij vroeger waren.
Ik sprong uit mijn bed en trok het luik open.
Laat mij u vooraf zeggen dat deze stad de hoofdplaats is van een magtig koningrijk, waarover mijn vader den scepter zwaaide.
Deze vorst, zijn geheele hof, de inwoners van deze stad en al zijne onderdanen
die terdege weet wat en wie hij is, wat hij vermag, en wat hij wil, zonder zijn heil te zoeken in hetgeen buiten zijn bereik ligt, zich verzekerd houdende, dat hij in het geruste midden van zijn kring ruim
nauwernood schonk hij eenige aandacht aan den stoel met hoogen rug;
door het voorgevallene van dezen morgen geleerd, verloor hij den sluwen JACQUES niet uit het oog en door zijn overzigt van het vertrek gerustgesteld, dacht hij er niet aan de tegenwoordigheid van een ander levend wezen te vermoeden.
Met deze woorden stapte hij ons vriendje Bailey voorbij, die, met een jas en laarzen aan, bij het portier stond.
Maar laat ons voor alles de vlag weder oprichten, zei Enjolras.
Hij raapte de vlag op, die juist voor zijn voeten was gevallen.
Men hoorde het klinken der laadstokken in de geweren buiten de barricade;
Mejuffer!  antwoordde ik, getroffen en verbaasd over deze uitboezeming van schijnbaar onsamenhangende woorden, welke mij per slot even wijs lieten als ik bij den aanvang was: gij zegt wèl, dat ik, al wilde ik ook, omtrent uw vader of u niets zou kunnen verraden
Dat er eenige verandering in hun toestand gekomen was, was reeds veel.
Zij schenen nieuwe veerkracht tot wachten gekregen te hebben, en veel later er mede begonnen te zijn
Van boudoir en slaapkamer stonden alle deuren open.
Louise was binnengekomen - meestal hield zij zich buiten de druktes - en zij plooide met Bertha en de kamenier de witte japon uit, die de geheele kamer plotseling vulde met een sneeuwschitterende blankheid
dat het zaad van tweedracht door hem in eenen vruchtbaren akker geworpen, hoog was opgeschoten, diepe wortels gevat had, en niet meer kon uitgeroeid worden: dat het bestand met de week gëeindigd zijnde, het vuur der muiterij alom stond
maar dat hij evengoed in zijnschik was alsof die heer wreedaardig was vermoord geworden en hij — de heer inspecteur — de belooning van het gouvernement in zijn zak gestoken had
Ook zou ik mij dan wel wachten, om eenige aanmerkingen op dit Boekje te maken, dewijl sommigen zulks misschien aan schijnvroomheid zouden toeschrijven, die gewoon is op wagens en in schepen met heilige zaken te koop te loopen
Hebt gij iemand bij de hand om het te brengen?
— John dacht een paar minuten, en antwoordde toen: Ja!
— sLaat hem dan eens bij mij komen, hervatte de vreemdeling
Hunne liefde groeide bloeiend en breed op in de gouden zuidlucht van Napels, aan de blauwe golven van Amalfi, Sorrente, Capri en
beval een plechtige processie zijner geestelijkheid, waarbij de pauselijke nuncius officiëerde.
Maar deze verzoening was niet voldoende voor twee achtbare dames, mevrouw Courtin, markiezin van Boucs, en de gravin
want het deed in hem herinneringen ontwaken, waarvoor hij zich schaamde.
Het was hem te onaangenamer, omdat hij uit eenige woorden, die hij toen hij aan de deur wachtte gehoord had
Toch schreef hij aan het gedicht, in blankverzen.
Hij schreef er aan met een gloeienden kop en in enkele dagen was het voltooid.
En toen hij het overlas, wist hij niet wat hij er van denken zoû
was de pijnboom reeds in zijn somber wintergewaad gehuld en gloeide zijn kronkelige stam als in het rossig schijnsel van den vroegen winteravond.
Roodbruin mijmerde de kastanjeboom naast den zilveren, geelgevlekten berk, donkergroen, goud stralend uit de verdorrende Marcellus Emants, Een drietal novellen bladspitsen, de beuk bij den karmozijnen Amerikaanschen eik
Dame, hernam de drager, ik beloof u, deze voorwaarde zoo naauwgezet te zullen nakomen, dat gij geene aanleiding zult hebben, om mij een verwijt te doen van dit uw gebod overtreden te hebben, en nog minder, mij voor mijne onbescheidenheid te straffen
zich zelven moed insprekende.
Neem mij niet kwalijk, mgnheer Grewgious, antwoordde juffrouw Billicken;
Tenzij gg u op trappenklimmen voorbereidt, moet ons gesprek
telken reize als hij naar haar welstand vroeg was hem gezegd, dat zij zich op haar kamer bevond: uit welke mededeeling hij alsdan de gevolgtrekking had opgemaakt, dat zij hem ontweek, ten gevolge van die beschroomdheid, allen waanzinnigen eigen, die altijd bang zijn, dat men iets aan hen merken zal
Hij was een stout en ijverig Kommandeur, en gunde zich bijna geen rust, wanneer wij in Groenland lagen.
Wij hadden op zekeren dag twee groote visschen gevangen, en het meeste Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn volk, door den arbeid vermoeid, lag in de kooijen, gelijk ook de Kommandeur zelf
God zegene u, Pinch!
zei Tom, hem in groote ontroering een boek opdringend.
,Ik moet terug, en kan niets zeggen van wat ik zou willen zeggen.
om aan de Leden der Vergadering gelegenheid te verschaffen, de Princes te naderen, en vergenoegden zich, voor als nog, met de gelaatstrekken der vier Heeren op te nemen, om te zien of zy daaruit een gevolgtrekking konden opmaken tot wat er gebeurd was.
Gij weet, dat Dolly het altijd gewenscht heeft, en hoewel zij mijn zuster is, mag ik toch wel beweren, dat zij een buitengewone vrouw is
Een der grootste en sterkste viel op het stuk aan, dat ik om mijne lendenen had gebonden, sloeg er zijne klaauwen in, en mij medevoerende, bragt hij mij op den kruin van een' berg, tot in zijn nest
Daar ik nu zoo lang geschreid had als ik met mogelijkheid maar kon doen, begon ik te bedenken, dat het niets zou helpen om nog langer te schreien, vooral daar noch Roderick Random, noch die zeekapitein, voor zoover ik mij herinneren kon
Ik kan niet uitspreken, wat ik gevoel, maar het is verschrikkelijk.
Ik ben niet jaloersch, beleedigd ben ik, vernederd, omdat iemand het wagen kan te gelooven
Ik hoorde ze zeggen: hoe schoon is zij!
Zij verbergt onder haar mantilje een vleugel;
haar bekoorlijk mutsje is nauwelijks ontsloten
thans slechts een donker gewelf, en vertelde haar hoe die in den tijd der monniken veilicht was geworden, en hoe men, tusschen lampen die aan de bogen hingen, en gezwaaide
vernam dat mijn familie mij zocht, en daardoor verhinderd was geworden om Martha te bezoeken.
Natuurlijk speelde mijn familie een groote rol in mijn verhalen en vooral mijn rijke familie
Alleen op mijn kamer opende ik het venster, zag de zwarte vormen van het priëel in den tuin
Iedereen hield hem voor de heilige vrouw, en zoo was hij spoedig door een groote menigte omringd.
Eenigen smeekten dat hij hen in zijn gebeden mocht gedenken, anderen kusten hem de hand, weer anderen, die nog eerbiediger waren, kusten den zoom van zijn kleed
Maar alles zag er akelig arm en vervallen uit.
De huizen hadden grauwe, met mos begroeide, scheeve muren, die op het punt schenen van om te vallen.
In het dak waren groote gaten, en de deuren hingen schuin aan kapotte scharnieren
Er lag over zijn geheele persoon een waas van klassieke waardigheid, dat bijna op de grenzen van het vermakelijke kwam.
nu ik zal zien, dat ik morgen voormiddag wederkom', en toen zeî hij heel vriendelijk, goeden nacht kind!
' ging nu naar hare slaapkamer en gaf daar lucht aan haar overkropt gemoed.
Uw zuster heeft volstrekt geen macht om respect af te dwingen.
Dat is een voortdurende oorzaak van geschil tusschen ons geweest.
Hoewel zij nu al geruimen tijd in mijn huis heeft gewoond
ja.  - Alleen een beetje deftig voor zijn jaren, maar anders een flink ventje.
Hij mogt, van den schrik bekomen, die mijne plotselinge verschijning hem veroorzaakte, eens in den zin krijgen om terug te keeren, en uit wraak wegens de hem gespeelde poets mij, in plaats van het gedachte schaap, voor een ontbijt oppeuzelen