AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar goeie vrind ik ben er ook zoo ontsteld van dat er een mij het hart van mijn kind ontsteelt ik raak er door in de war het wordt mijn zitten en mijn opstaan wien kan ik er anders mijn leed over klagen dan jou mijn meest toegewijden vriend
k heb pas een scheepsjongen onder me gekregen dat is bij deze reis voor t eerst gebeurd dus eigenlijk ben-je ook nog scheepsjongen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter nou als t dan niet anders kan vooruit
niet het minst door de mate van stemgeluid welke hij weet te ontwikkelen en later op de vaart door zijn brutaliteit door het harde zeemansleven heen wist te bijten en je laat zoo'n jongen zijn hart eens luchten over wat hij een in gemeene streek vindt
het opperhoofd ontving met groote vreugde den afgezant van den zeeuwschen schipper en wilde ook gaarne aan hem en zijn volgelingen gastvrijheid verleenen dat zal niet heel lang zijn liet de stuurman door veritas aan het opperhoofd zeggen en deze gevoelde daarover een zekere teleurstelling
en zoolang ik t heb kan daar maar één den baas over spelen en die een is geen tijgertje of geen tijger nog veel minder een van z'n diefjeshelpers zooals jij die één is d'n ouwe van me
de admiraal merkte dit even spoedig op als admiraal vechtgraag dat had gedaan ze waren allebei te veel zeeman om zoo iets niet dadelijk op te merken maar een snauw had hij niet gekregen twee oogen van een helder blauwe kleur zoo verschillend van de bruine doordringende oogen van d'n ouwe werden op hem gevestigd
hij begaf zich dadelijk naar het wachtlokaal waar hij juist een der cipiers snapte die wilde zich wel gauw verwijderen en paddeltje begreep nu waarom al die ambtenaren die graag twee potjes te gelijk op t vuur hielden hem geschuwd hadden
wie van jelui is al de linie gepasseerd vroeg hij o ja nu snapte men het dan werd er voor den matroos die neptunus zou voorstellen een valsche baard gemaakt
hij ook melding gemaakt van de gevangenneming van een nederlandsch matroos bij de politie toch was een italiaan gekomen de eigenaar van een osteria aan de haven zich onder luid misbaar beklagende dat eenige matrozen geen inlanders maar christenen en vermoedelijk wel behoorende tot de mannen van het noorden die hollanders genoemd werden
ik kan ze u desnoods uit het hart der aarde en uit de wreedste slavernij doen terughalen maar wanneer zij in de handen gevallen zijn van den vreeselijken zeeroover die zelfs angst en schrik weet te verspreiden in mijn gebied en onder mijn volk
vadertje wat heeft hij dan gedaan dat u zoo boos op hem bent ze toonde zulk een angst dat haar vader die graag had dat zij den nacht met blijde en vroolijke gedachten inging en daarom in zijn hart den scheepsjongen dankbaar was haar door zijn aardig gepraat zelfs met den boozen wolf verzoend te hebben er zich ongerust over maakte
bootsman sprak de ruijter hier heb-je klaas ariensze de bootsman sloeg groote oogen op de schipper bemerkte het maar hield zich ernstig klaas ariensze ging hij voort alias paddeltje o schenen de oogen van den bootsman te zeggen nu begrijp ik u pas
luister nu eens goed meeuwis want van je al of niet goed begrijpen hangt het geheele welslagen van mijn plan af straks pak je je boeltje en ga-je van mijn schip af omdat je er als schelm afgejaagd bent
gelukkig was het michiel de ruijter gegeven een korteren en meer zekeren weg in te slaan toen den volgenden morgen nog niets van de vermisten bekend joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter was ging hij regelrecht naar het paleis van den sant gelijk de vorst hier betiteld werd en vroeg aan de verbaasde schildwachten of hij in diens tegenwoordigheid mocht worden toegelaten
een oogenblik later was hij weer zeer ernstig want hij voelde aan dat onbehouwen antwoord en joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter hij zag in dat trouwhartige gezicht van den flinken zeerob hoe vol toewijding die voor zijn meester was
daar keek de matroos heel verbouwereerd van op aan mij maar ik weet niet hoe ik dat aan moet leggen je lacht paddeltje o jou aartsschelm je wéét het zelf al paddeltje knikte
vooruit vooruit vloog het als het paard dacht daar gaat ie dan voelde het een greep zoo machtig dat het heelemaal in de war kwam en bij zichzelf dacht sapperloot daar zit een baas van belang op m'n rug
want hij was niet bang voor de slagen maar voor zichzelven hij vreesde bij zoo'n slag zijn drift niet te kunnen inhouden schrander genoeg was hij om vooruit te weten dat hij de geketende aan een medeslaaf en bovendien aan een landbouwwerktuig vastgebonden geen vechtpartij kon aangaan met een vrije die gewapend was met zweep of stok
toonde hij thans allen lust om voor tijdverdrijf wat te babbelen k wou nog wat weten van je baas voor wien ik immers zoo rillen moet je kunt vragen paddeltje maar van mij kom-je niets meer te weten
reeds was als een vale schaduw een groot leed over haar jong hoofd gegaan met al de menschen liefde en vooral met de vroomheid welke de kenmerkende karaktertrekken van michiel adriaensen waren had hij het kindje weten voor te bereiden voor de nog altijd te wreede mededeeling dat zij vadertje niet meer zou terugzien
zij werd ook niet te sterk in de verleiding gebracht want in de gelegenheid welke zij zelve weldra voor de passagiers en de zeelieden kon openen kwamen er te veel personen die zelve de wonderlijkste avonturen ondervonden hadden dan dat zij erg belang zouden gesteld hebben in die eener reeds op jaren komende vrouw
ruijter verhief zich van zijn zitplaats je hebt gehandeld zooals ik gedaan en gelijk ik niet anders van je verwacht zou hebben dank je schipper zei stuurman dercksen eenvoudig en nu schipper nu kwam ik je bevelen vragen
moet-je mijn schuit ook maar aan een nauwkeurig onderzoek onderwerpen nu ja we nemen gelukkig nog geen afscheid je bent hier pas en hiervan ben ik zeker dat als die vluchtelingen bij toeval hier aan boord verzeilden de beste vriend van den sant hen wel spoedig zou uitleveren
dat is zoo erkende de stuurman volmondig zeker stuurman en zie-je nu wilde ik dat je met drie à vier flinke mannen morgen of uiterlijk overmorgen een uitstapje maakte naar den volksstam waarvan het hoofd zooveel verplichtingen aan ons meende te hebben
hard werken dàt kon hij en dat had d'n ouwe hem k niet zuinig laten doen hij vond er zelfs schik in om den ouden man naast hem het werk wat te verlichten en toen hij begreep dat er niet in het wilde op los geslagen werd door de opzichters was hem dit werkelijk een steen van het hart
toen gebeurde er iets zonderlings de man achter de tafel hief zich langzaam op het hoofd was vooruitgestoken de tanden half ontbloot maar de oogen als kolen vuurs gloeiden ze heel dat gelaat werd zoo verschrikkelijk dat paddeltje bleef staan waar hij stond verbaasd ontsteld
en toen hij eens schipbreuk geleden en een wrak aangekocht had om daarop door zijn zeemanschap naar het vaderland weer te keeren hielpen de mannen van salé hem de opgeborgen goederen aan boord brengen en niet alleen miste de zeeuwsche schipper niets van zijn goederen maar zelfs wilde men van hèm geen belooning aannemen
dadelijk veranderde de man van houding zoo norsch en ongewillig als hij zich tot nu toe getoond had zoo vriendelijk ja kruipend werd hij nu zijn hand greep als een klauw naar het
k loop al naar m'n zeventiende wat wou je daarmee zeggen paddeltje wrong zijn muts in zijn knuisten donker keek hij even voor zich hoor ereis schipper t moet er dan maar uit op den voorgrond staat dat ik bij joe blijf varen tot tot je me wegjaagt
en daarom wilde hij ook nu voor hij zijn manschappen de door hen reeds verbeide blijde tijding overbracht dat het weer huisjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter waarts zou gaan een overzicht hebben van den geheelen handel welke hem te salé geruimen tijd had doen ophouden
als ik niet altijd de waarheid sprak zou ik zeggen dat ik een doos vol slaappoeiers bij me had om in je wijn te mengen en zou-je een vrijbuiter voor zoo'n onnoozel zieltje aanzien om je bij klaarlichten dag de dichtbevolkte kaaien langs naar zijn boot te laten dragen
zeelui plagen dolgraag zelfs tot in t onbarmhartige toe wee dengene die zijn zwakke zijde verraden heeft nadat de plannen goed in elkaar gezet en de noodige afspraken gemaakt waren ging men over tot de volvoering
dit niet dan werd de onwillige aan een zware kerkerstraf en een honger en dorstkuur onderworpen en nog lang daarna werden hem zekere vrijheden als een wekelijks terugkeerende halve of heele rustjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter dag onthouden verviel hij wederom in zijn luiheid of tegenstand dan verdween hij
en hij schudde den arm van den glimlachenden man alsof hij aan den zwengel van een pomp bezig was dat kon paddeltje doen want hij was in die joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter paar jaren wàt een pootige boy geworden die zeker wel voor licht matroos had kunnen varen indien hij niet bij schipper michiel adriaensen gebleven was
is dat een lief meisje die leentje ja gaf paddeltje op zachten toon en met veel gevoel ten antwoord leentje was een engel van een kind maar toen ik verleden van de reis terugkwam toen toen was ze niet meer bij ons
en ten slotte door den moed en den durf die van hem uitgingen en de blijde opgeruimdheid welke nog het voorrecht zoowel van zijn als van haar leeftijd was haar weer den glimlach op het gelaat deed wederkeeren
het een toespeling ergens op is moet-je zelf later maar uitmaken het parool is speranza o dat wil zeggen hoop deksels moet er ergens op gehoopt worden dat zeg ik je niet dag paddeltje
schreeuwde paddeltje die pootig als hij was den verschrikten veritas heel wat werk gaf joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter toen strekte il tigretto de hand uit laat hem los veritas nu ik den ouden onbesuisden scheepsjongen heb teruggevonden weet ik dat hij de waarheid spreekt en dat er gevaar dreigt voor mijn kind
veel bevinden zich hier op t oogenblik niet want er is iets gaande op zee waarmee je nu nog niets te maken hebt ik denk echter wel dat t over een weekje hier wriemelen zal als in een mierennest mieren vind ik nu juist niet gezellig
zeker kapitein ik kan het niet ontveinzen dat ik met dien jongen heb opgekregen en van harte zou het mij genoegen doen als dat bij u ook het geval mocht zijn il tigretto maakte een gebaar van onwil joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter dat zal wel nooit gebeuren want veritas er is geloof ik niemand tegen wien ik zooveel haat gevoel als juist tegen dien jongen
dat zullen we dat zullen we rumoerde het van alle kanten maar kwam er nog een met een bezwaar aanzetten maar als het oproer der vrijbuiters uitbarst joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter vr de noordsche melkmuil bij veritas is gekomen dan komt veritas zeker niet
en al twijfelde michiel de ruijter er niet meer aan of paddeltje bevond zich in de macht van il tigretto er bleef hem geen tijd meer over om te onderzoeken naar welke van de nederzettingen van dien beruchten zeeschuimer hetzij op de kanarische eilanden op corsica of in marokko zelf de jongen voorloopig heengevoerd was
in het eerste geval zou paddeltje geheel aan den invloed van dien weggejaagden schelm worden overgeleverd en behoefde veritas hem niet het vergif in te geven in het laatste geval echter was beider doodvonnis geteekend
k zou dat alles wel in een paar regels op een stukje perkament willen schrijven en je dat meegeven maar geschreven schrift is voor jou zoo gevaarlijk als ze t ontdekken want ze zullen je bespieden meeuwis en t zal lang duren voor ze je geheel vertrouwen
dan trek ik ze op slag uit en loop op m'n kousen je na daar moest lange meeuwis om lachen en paddeltje zàg dien glimlach toen kwam er onder den half afgegleden zuidwester een ondeugend gezicht voor den dag
ge kunt u verwijderen beiden groetten den schipper en verlieten het vertrek nauw was de deur gesloten of paddeltje vatte den bootsman aan goeie genade bootsman zeg het nog eens wat mankeert je heb-je t of krijg je t
paddeltje trok heel vreemd met de kin kindje zag dat vertroostend streek ze hem over de haren en bracht haar wang even bij zijn mond nu sloeg paddeltje den arm om haar heen en zoende haar alsof ze zijn eigen zusje was
nu was zijn geheele vrije dag bedorven en morgen morgen was hij weer een beest dat wel gevoederd en naar zijn krachten niet te zwaar beladen werd maar die moest werken sjouwen slaven hij de zeemansjongen die sterven zou van het heimwee naar de vrije frissche zee
de dagen die nu volgden gingen voor paddeltje op aangename wijze voorbij hij was wel geen jongen die schik in leegloopen had maar na een week van overmatigen arbeid en wel een arbeid volbracht met een gedrukt gemoed en een somber voorgevoelen dat het misschien altijd zoo zou moeten blijven beviel dat korte poosje van leegloopen hem uitnemend
en in den vollen klank van de taal onzer moeder een hallo over de zeeën heeft uitgeroepen waarvan de echo goddank nog niet verstorven is
dàt zou me in m'n ziel leed doen schipper mij ook stuurman en heel de equipage k heb den jongens bijna voor zeker moeten beloven hem weer ergens vandaan te halen en dat kon ik des te eer doen omdat paddeltje een jongen is die als men hem tien kansen tegen één geeft hij bij zichzelven al die ééne gekozen heeft
vooruit vooruit paddeltje laten we nog eens in galop gaan dolgraag riep paddeltje uit en daar ging het weer als de wind er van door toen zij eindelijk de nederzetting bereikten was daar alles in diepe rust alleen eenige honden blaften en rinkelden met hunne kettingen
paddeltje vond het niets aardig ik ga mee om haast zei hij om zus maar hij bedacht zich gelukkig nog bijtijds en zweeg daarom plotseling om wie gaat hij mee vroeg jaap erg onnoozel om babette
en paddeltje greep den nog vollen beker die voor hem stond op bracht hem aan den mond hield zich of hij dronk en smeet hem toen op den grond dat het kletterde en rinkelde en de geblutste kroes rondtolde in den opspattenden wijn en zijn blauwe oogen flikkerden en ze zagen veritas vlak in t gezicht
eindelijk kwam ook over den doodmoede de slaap maar s morgens waren gelaat armen en beenen vol stekende en prikkelende bulten die muggen waren niet het eenige ongedierte in deze warme streken en vooral in dit altijd toch nog onfrissche en onzuivere slavenhol
in de nabijheid der nederzetting gekomen werden zij door een schildwacht aangeroepen wat bij het verder voortgaan herhaaldelijk plaats had het wachtwoord van veritas gaf hun overal den doorgang
je moet je maar goed houden zus het reisje duurt niet lang vr den winter ben ik alweer terug en o zus je zal eens zien hoe prettig het hier is in den winter dan valt er sneeuw uit de lucht dat heb-je misschien nog nooit gezien
dat je iemand op wist te schommelen die me ergens onder dak wou hebben voor den kost wil ik alles doen wat ze maar van me gedaan willen hebben maar o meeuwis zie dat ik ergens kom waar ik schepen kan zien
en juist een jongen als paddeltje wilden ze dolgraag hebben dat kwam zoo ze konden altijd genoeg volk krijgen die roover kapiteins maar t was er dan ook dikwijls volk naar ongebonden lieden die aan wal niet meer konden blijven omdat ze gevaar liepen aan de eerste de beste galg te worden opgeknoopt
daar sloeg de vuist van paddeltje op tafel dat de vlam van het licht er van trilde kerel doe met mij wat je wilt maar als je kwaad van d'n ouwe spreekt vlieg ik je naar je keel
sapperloot riep lange meeuwis uit is dat prachtige scheepje van jou kan je begrijpen t is van il capitano uitgezonden om paddeltje te halen loop toch naar den drommel met je gezanik viel paddeltje uit veritas lachte dat hem de tranen in de oogen kwamen
nou nou stil maar suste lange meeuwis kom paddeltje dat moet-je je niet aantrekken als een ander het van je zei sloeg ik hem neer maar je weet wie ik ben en o paddeltje ik heb er zoo'n verdriet van dat je van school bent gejaagd hoe is dat toch eigenlijk gekomen
wilden ook de andere vluchtelingen in staat gesteld worden een toevlucht te zoeken op het veilige schip toen bleef de schipper een tijdlang alleen in de eerste plaats om de noodige maatregelen te beramen
en toen de matroos klaar en duidelijk den waren toestand inzag werd hij er half wanhopend onder en riep handenwringend uit o schipper dan zien we paddeltje nooit meer terug
nam op zich om nog dezen dag de kaart na te teekenen een kunstje dat hij al dikwijls bij d'n ouwe had moeten vertoonen en waarop hij thans voor dezen krijgsraad joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter niet weinig trotsch was
toch had hij geen lust die uitsluitend te besteden aan plezier maken schrander als hij was had hij begrepen dat hij in den toestand waarin hij verkeerde aan niet één ding zooveel behoefte had als aan een weinig kennis van de italiaansche taal
vinden weet-je wat laat ik de deur eens goed bekijken ik heb nogal kostelijke oogen hij stond juist in de schaduw van een rond luchtgat dat hoog in den muur eenigszins schuin tegenover de deur aangebracht was hij ging nu aan de andere joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter zijde staan en gaf zijn oogen goed den kost een geruime poos zelfs doch zonder dat hij iets bijzonders ontdekte
dààrvoor moeten wij beiden zorgen en jij in de eerste plaats paddeltje neen kijk me niet zoo verbaasd aan alsof je zeggen wilt dat ik te veel van je vraag luister al is zij de erfgename van groote schatten op dit oogenblik is ze arm
toen reeds de kamerheer binnentrad met het verzoek of de vreemde koopman hem wilde volgen om in tegenwoordigheid van den machtigen gebieder te worden geleid op verzoek van de ruijter kreeg hij onmiddellijk de toestemming dat de tolk hem vergezellen mocht
als die twee gaan passagieren blijven ze dicht bij de schepen bovendien weten ze dat u niet graag hebt dat ze te veel onder de moorsche bevolking komen al zijn ze scheepsvolk van michiel de ruijter
konden niet vermoeden dat de man die hen ter overwinning had gevoerd in dezelfde oogenblikken dat zij luidruchtig hun vreugde uitten in zware zorgen verdiept zat en toen het cirkeltje heel nauw getrokken was kwam ook paddeltje ter sprake
zij wisten wel hoe men roekeloos dapper en toch tegelijkertijd voorzichtig met die ontplofbare stof kan zijn evenmin kon men denken aan een wanhoopsdaad van de zijde des hoofdmans
net altemaal stukjes wit papier de jongens hebben op de vliering een sleetje daar zet ik je dan in o dat is zoo prettig en als t vriest leer ik je schaatsenrijden dat kunnen we hier allemaal zus de zeeuwsche meisjes ook
toen werd hij stil en zag aandachtig op naar den stralenden sterrenhemel de lessen die d'n ouwe hem over den stand der sterren gegeven had waaruit ook bij gelegenheid de zeeman de plaats moet kunnen bepalen waar hij zich op dat oogenblik bevindt had hij met zijn schrander verstand goed opgenomen
wat voor soort landsman moet ik bevrijden dat zeg ik je niet dat moet-je zelf zien maar kan ik met hem praten francesco kon dat met jou ook niet en toch heeft hij je verlost en je hebt samen wàt schik gehad heb-je verteld bovendien heb jij twee kansen het italiaansch parlevink je al heel aardig en t hollandsch moest je eigenlijk niet kennen
doe je voor den drommel open dreigde paddeltje een oogenblik wachtens en daar hoorde hij een stem die als om zich onherkenbaar te maken op gesmoorden toon een woord uitsprak paddeltje verstond het niet recht t was italiaansch en t leek wel wat op liberta
wat is dat toch een mooie kunst dat overstagzeilen kon paddeltje niet nalaten bewonderend uit te roepen en voor ons dubbel aardig liet veritas gezellig prater die hij was er dadelijk op volgen als we er bij denken dat de mooren die kunst van ons geleerd hebben
wonderlijk michiel de ruijter scheen in die teleurstelling van zijn volk te deelen hij stond maar te kijken naar de beide schepen die hij omdat zijn bodem een goed zeiler was zienderoogen
dat was echter hun leven ze verdienden bij dezen schipper meer dan met mogelijkheid bij een ander het geval kon zijn werden goed behandeld wat zou een matroos die zich op den duur aan den wal toch als een visch op het droge gevoelde meer verlangen
die nikkers hebben stevige knuisten zei hij dàt hebben ze en houd je daarom voor gewaarschuwd paddeltje en voor ng wat anders het zou vreeselijk zijn als er om je enkels voor heel je leven lang ijzeren ringen kwamen met een keten er aan lang genoeg om je voeten te kunnen verzetten maar te kort om van het loopen plezier te hebben
die pas bevrijde slaaf ja is hij niet te veel vermoeid hij slaapt nu als een os en een zeeman weet het wel met den slaap op een accoordje te gooien nou asjeblieft hoor
nu was zijn eerste zeereis haast achter den rug paddeltje's gedachten waren al in het vaderland wat zou hij opsnijden tegen de jongens hij een ervaren zeeman
de man trachtte zich doch te vergeefs aan de gespierde zeemansknuist te ontwringen en zei een heeleboel woorden waaruit de ruijter zooveel als opmaakte dat hij niet vermocht aan diens bevel te voldoen
men kon zijn ooren niet gelooven hoe zij met hun zeventienen zouden een schip aanvallen waarop men t reeds van hier zag krioelen van manschappen maar michiel de ruijter rekende op den indruk dien zijn schip in de verte moest maken
houd je bedaard jongens zei hij heel vertrouwelijk hoewel hij verwachten kon dat zijn woorden niet verstaan werden ik ga al met je mee als je me maar den weg wijst zie-je want t is voor den eersten keer dat ik hier op visite ben
meeuwis die zich half opgeheven had sperde een paar onnatuurlijk groote oogen op en viel met een doffen slag achterover den mond half open en door de half gesloten oogleden heen zag men het wit der oogen
nou schipper ik geloof niet dat die wind zoo héél gunstig is want t is heelemaal mis met paddeltje wàt zeg je is er een ongeluk met hem gebeurd
meer meer en met de tong likte hij het vocht van zijn lippen streek het met de hand van zijn kin en zoog die weinige droppels op weer verliet de ruijter het vertrek en meer voor zijn geld dan voor zijn goeie woorden want die laatste kn hij niet aan den wachter geven die zijn jongen zoo had laten versmachten
toch eenigszins angstig nieuwsgierig hoe deze woorden zouden opgenomen worden door den man die op zee een volstrekte macht over zijn volk had keek hij even zijn meester aan doch op diens gelaat was niets te lezen
graag paddeltje nog wat langer met zijn weergevonden makker had willen praten over allerlei dingen die gerust afgeluisterd mochten worden hij wist toch uit eigen ervaring te goed dat meeuwis in de eerste plaats een bijzonder groote behoefte aan rust moest hebben
ach ja als straks het onderzoek geëindigd was zou de vrijbuiter die zeker in deze zaken het hoofdtoezicht had joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter hem weer buiten het gebouw brengen en verder aan zijn treurig lot overlaten
bij dien michiel adriaensen kon paddeltje wel tot zijn honderdste jaar duvelstoejager blijven neen hoor dan maar bij een anderen schipper natuurlijk zou hij nog een poos voor jongen moeten varen maar na een jaartje of zoo dan was hij al halfwassen brasem of licht matroos en kon hij lange meeuwis uitfluiten
die beter betaalden dan sommige noordsche matrozen goede sier makende maar den hospes naar het geld latende fluiten zou de signor ook begrijpen dat hij marco geen tijd had om praatjes aan te hooren of verhaaltjes op te disschen wilde de signor bediend worden hij zou niet te klagen hebben
de trommelslager van admiraal vechtgraag had gelijk het was een jaar na het sluiten van den vrede van munster dat hij op der stede huis ontboden werd en toen heeft hij de toestemming moeten vragen welke hem niet geweigerd is geworden
doch toen dezen het schip hadden zien heen en weer kruisen als in onzekerheid waar de vermisten zich ophielden was men van wal begonnen met allerlei teekenen te geven en toen die door verschillende omstandigheden niet opgemerkt waren had men bij t vallen van den avond een groot vuur ontstoken
de stuurman zou zijn eigen kaart weer meenemen zoodat de schipper precies wist waarheen hij koers zou moeten zetten terwijl het gezelschap dat zich naar de kust zou begeven door de hulp van paddeltje eveneens in het bezit van dezen onmisbaren gids zou zijn
daarom moet-je in zoo'n geval liever van vrijbuiter spreken maar wat nu mij aangaat je moet weten dat ik het tot een gewoonte heb aangenomen altijd de waarheid te joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter spreken en daarom zou t gek van me wezen als ik t jelui kwalijk nam wanneer je sprak zooals je denkt
paddeltje niet hoor die hield net zooveel van den schipper als lange meeuwis maar durfde denken en hij wilde ook wel met hem in een roeibootje zitten al was t een heelen dag lang als
verzinnen dat's waar maar we zouden het verblijf waarin we zooveel geleden hebben toch zoo graag in brand steken wel kerels dat mag je doen maar niet eer voor dat je daartoe het sein ontvangt
hoe het zij men leerde bij die kaapvaart toch het rooven en plunderen want al joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter was dit ten koste van den vijand wij in onzen tijd kunnen als we eerlijk willen zijn het niet anders noemen
best zei veritas dan ga ik en passant even kijken of de stakker al in de schaduw ligt te genieten van z'n vrijen dag o ja dat deed ik ook merkte paddeltje op altijd druk bezig met zijn werkje wil-je dan hier even blijven wachten ik ben dadelijk terug
nu ik van veritas weet hoe je je geheel zelfstandig kunt gedragen moet-je vooruit jongen had de ruijter gezegd nu ben-je vol matroos over een paar jaar moet-je stuurman zijn en daarom mag jij niet rusten van je werk paddeltje eventjes wel maar niet lang k heb nog een paar prachtige sommen over de stuurmanskunst voor je
en als het tch probeerde den lastigen sinjeur af te schudden liet paddeltje eens even de kracht van zijn knuisten voelen dat het paard trilde over heel het mooie fijne lichaam toen werd het goeie vrinden met zijn meester en die meester was eigenlijk een doodgoeie baas die nu het onderworpen dier streelde en allerlei gezellige naampjes gaf
een troepje mooren stond er ook naar te kijken niet zoo stil en onbeweeglijk als onze beide zeeuwen maar met allerlei gebaren en het rondstrooien van aardig klinkende woorden
en dat juist daarom in de verwarring il capitano of enkele zijner getrouwen niet door geheime gangen ontsnappen en hierheen hun toevlucht nemen zullen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter ja dat's waar dat's waar
toch t blijven mohamedanen en ze kunnen t in d'r hart niet best velen dat we niet meedoen aan d'r manier van bidden en danken en weet ik wat al meer inderdaad op den duur zou dit haken en oogen gegeven hebben hoe voorzichtig in dit opzicht zich de vluchtelingen ook gedroegen
dat hij gelukkig niet de moordenaar behoefde te worden van den vroolijken jongen in wien hij altijd zooveel schik had en dien hij de vrijbuiter steeds bewonderen moest om zijn flinkheid
elke slaaf vertegenwoordigde voor hem een betrekkelijk groote geldsom en een op den duur nog grooter waarde aan arbeidskracht bezweek zulk een rampzalige dan was dit een zwaar geldelijk verlies voor den heer
sjonge sjonge zuchtte paddeltje eindelijk door het gerel van de bruine sinjeurs uit zijn bewondering opgewekt wat is dat mooi
hij drukte er op uit alle macht doch zonder uitwerking daarop trok hij er aan met gelijken uitslag wat hem evenwel hoop gaf was de omstandigheid dat hij gevoelde hoe de spijkerkop niet geheel onbeweeglijk bleef onder zijn pogingen
kwam er nu wapenstilstand of vrede of leverde de kaapvaart niet genoeg op omdat de spaansche schepen zoetjesaan uit onze wateren verdwenen dan hadden die kapers er niet veel lust in om een boerderijtje te beginnen of een winkeltje op te zetten
geduld aan die wanhoop zal ten minste hier wel dadelijk een einde komen als jij maar zorgt dat de italiaan gevoelt hoe er werkelijk nergens meer uitkomst voor je is
hij voelde als bij ingeving hoe erg die man hem nu haatte en hoe laag hij door hem geacht werd dat hij hem alleen op zijn vloot had willen hebben om voordeel te trekken van zijn kennis van zeezaken maar hemzelf als een voetveeg beschouwde
bah zeide hij van zijn bank opstaande een paar poeiertjes in je eten of je drinken en de eerste de beste die er lust toe heeft hecht ketenen aan je voeten en kleedt je in een slavenpak die stomme ijzers bedwingen je voetstappen en zullen je straks joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter bij het loopen en misschien nog meer bij het liggen wonden en folteren
hij vroeg nu of de persoon die zulk een noodlottigen invloed op den hoofdman had uitgeoefend ook bij de ramp omgekomen was de havenmeester kon daarover geen zekerheid geven vele lijken waren dusdanig verminkt of zwartgebrand terug gevonden dat ze niet te herkennen vielen
gelukkig heb ik schippers gehad die meelijden kregen met een jongen die aan z'n eigen moeder niet ereis een briefje kon schrijven hoe t met m ging en als je de stuurmanskunst wil leeren moet-je heel wat cijferboeken doorgewerkt hebben
neger die nog zijn neus stond te wrijven want een stomp met de groote knuisten van paddeltje kwam joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter meestal leelijk aan beduidde hem nijdig dat hij hem niet begreep paddeltje probeerde het nu om zich door een paar woorden italiaansch verstaanbaar te maken in zichzelf denkende
jij paddeltje ja klonk het kort want nu wil ik een oogenblik zwegen beiden toen ging lange meeuwis voort en en wat wou je nu van mij
stond te dansen op zijn vleezige pootjes dat zijn dikke koonen er van trilden de ruijter zag het en moest er om lachen goeie genade paddeltje riep lange meeuwis uit die vlak bij hem stond
akelig genoeg maar zus zie-je neen ik moet weg ik moet hier vandaan de vraag is zal ik de paarden krijgen als ik er om vraag ze zullen lont ruiken als ik vroeger vertrek altijd zijn ze gewoon dat de bevrijde slaaf s nachts vertrekt ik moet dus een voorwendsel hebben
van de zeeuwen nu ja van onzen admiraal maerten harpertsz tromp en als je t goed uitzoekt was die ook een zeeuw want hij is in den briel geboren en dat hoort toch eigenlijk ook tot zeeland
de beruchte roover evenwel had zijn leven en dat van zijn kind geheel in handen met of zonder toestemming en of piet al dan niet bij zijn vader wilde blijven de jongen werd op het zeerooversschip overgebracht
maar zie-je hoeveel lieden de gevreesde rooverhoofdman ook rond zich had hij was joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter toch eigenlijk zoo goed als alleen door vrees en schrik moest hij heerschen en buiten veritas kon hij niet één van zijn vrijbuiters recht vertrouwen en nu was al zijn liefde voor dat aardige meisje
dan gaat kindje nog wel erger schreien maar het voelt toch iets van die warmte tot die doordringt in het eigen hartje en kindje weet wel dat het zware leed niet alleen gedragen behoeft te worden dat moeten de groote menschen leeren en daarom zijn die dikwijls zoo stil
toch heb k t land er aan van leentje weg te gaan nu ik heel den winter bij haar kon blijven maar ik wil weg en nu moet het er maar van door en jij je moet me helpen je kent al de lui aan de haven d'r komen er hier zoo veel van andere zeeplaatsen zou d'r nou geen een mij kunnen gebruiken
dan weet ik van niets signor veritas braaf zoo k zal tegen il capitano van je goede diensten alles vertellen en hier alvast wat van zijn kant op afrekening
zij kijken me aan als de jongens in zeeland op sinterklaasavond den zwarten knecht aangapen zoo'n vroolijk mopje behoeft toch niet met zulke lange gezichten te worden aangehoord voort voort riep veritas uit al wederom zijn paard aanzettend je slaaf wacht op zijn bevrijding
boeken die haast alle uit den omslag hingen wat ook met een paar bijbels het geval was ja t was een school het rk er naar doch hoe paddeltje ook z'n oogen uitkeek hij zag geen lessenaar geen plak geen roede geen ezelsooren en dat beviel hem al dadelijk
even dacht de ruijter na er kan alleen zegen op dit geld rusten wanneer het voor een weldadig doel bestemd wordt ik denk aan babette haar toestand is niet rooskleurig familie heeft zij in t vaderland zoo goed als niet meer en die welke zij nog heeft zal zich haar op zijn best meer herinneren
en daar had me nu zoo'n seldrementsche rakker al de mooie plannetjes van den vlissingschen schipper en al de mooie plannetjes van vader en moeder vrijwel in de war gegooid de meester liep heel het dorp door kwaad te spreken van paddeltje de menschen schudden hun bol en kwamen met een lijzig gezicht zeuren en klagen bij vader en moeder
wel zoo'n man kruiste in een dorp telkens en telkens je levenspad je kon hem niet missen geen geboren christenziel kon dat en nu het met paddeltje misgeloopen was hoe zou dàt nu moeten gaan je kunt toch niet altijd je eigen kind achter stellen
en verder alles wat de havenmeester hem had medegedeeld zoodat besloot de schipper het best zou kunnen gebeuren dat je ook het dochtertje van il tigretto bij den stam aantrof altijd in de onderstelling dat onze scheepsjongen zich daarheen heeft kunnen begeven zijn zij daar dan is alle gevaar nog niet voorbij
en wat elders het eerst zou geweest zijn waaraan men dacht namelijk zich te vervoegen bij de politie was voor een christenmensch wel het laatst waartoe hij in een oostersch land
daar ging het mondje van babette aan het klapjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter peren geen schepsel kon dat tegenhouden zelfs het machtige en gevreesde opperhoofd der vrijbuiters was daartoe niet in staat al trommelde hij nu ook nog zoo ongeduldig met de vingers op de tafel
en je ouders paddeltje schudde het hoofd die weten toch dat ze me niet houden kunnen vader had ik graag geholpen met de schuit maar ik heb toch aardig wat buitgeld meegebracht meeuwis en dat mogen ze allemaal houden
dat hij zoo'n kerel als jij bent een zeeman van top tot teen nog maar als kajuitsjongen aan z'n boord houdt o maar ik zei t je immers al dat ik een jongen onder me heb ik vaar voor halfwassen brasem en doe t werk van een licht matroos nu ja dat beteekent eigenlijk weinig een vent als jij kon al best voor vol matroos varen
sapperloot wat duurde dat aankijken kort wat was ieder gauw op z'n post gejaagd zoo vanzelf met een paar gezellige woorden zelfs t hartje van paddeltje klopte nu niet meer angstig zooals het daarstraks heel eventjes gedaan had toen hij vernomen had dat men nu werkelijk met de gevreesde duinkerkers te maken zou krijgen
toch wij hebben er niet over te beschikken ze behooren aan zus en aan deze alleen evenwel ze is nog een kind nu zou ze alles goed vinden wat wij deden later zou ze ons dit kunnen verwijten ik hoop dat ze mag opgroeien tot een meisje dat gelukkig weet te zijn ook zonder de schatten van
nu dan zal je zeker wel weten wat snor in die apentaal beteekent want bij m'n zolen de jongen morst alweer met duim en vinger aan z'n bovenlip eenigszins beschaamd trok paddeltje z'n hand terug doch hij bleef volhouden dat hij t voor den stuurman wel reeën zou
de muts had hij in de hand en daar veegde hij in de gauwigheid zich de zweetdroppels mee van het voorhoofd waarover een lok van zijn haar viel een echte branie van de zee op de vraag van zijn meester schudde hij overmoedig het hoofd de bovenlip als in verachting over die onderstelling een weinig naar hoven gekruld
paddeltje's stem was erg dof geworden en al pratende streelde hij zachtjes het handje van het meisje het was heel stil in de kamer met een kleur van spanning op de wangen stond het meisje den jongen zeeman strak aan te zien
in den aanvang had hij gedacht dat het in zoo'n slavenleven eenvoudig afbeulen en maar gauw doodwerken was doch toen hij al den eersten dag ondervonden had dat het in hoofdzaak op zwaren arbeid neerkwam had hij bij zichzelf gedacht dat het wel om te overkomen zou zijn
onder dat manvolk werd ook zus gerekend want op raad van paddeltje had men het beter gevonden verborgen te houden dat het dochtertje van den om zijn schatten befaamden il tigretto in hun midden was
en zeg dan in de gauwigheid maar heel je familie vaarwel en paddeltje die van kind af aan overal op en inklauterde al schudde en kraakte heel de rommel zou zich door een paard laten regeeren
als dat ook het parool is voor de oproerige vrijbuiters zou ik kunnen zeggen dat ik met die in betrekking sta en zou me verder wel weten te redden is het enkel het parool voor de slaven dan zullen ze dadelijk het uitschreeuwen dat ik ze afgeluisterd heb en dan moet jij er aan meeuwis want dan zeg ik dat ik t van jou gehoord heb
en nu had er een lang onderhoud plaats met veel geduld en zeer in den breede ontwikkelde de ruijter het krijgsplan dat lange meeuwis zou hebben te volgen met koppige volharding trachtte de matroos het te doorgronden zei eerlijk als hij iets niet snapte en dan begon zijn meester weer aan het uitleggen
kan de tolk dat alweer niet vertalen nu rare mosschen dan ze trekken zich soms dingen in d'r haar wat kan de tolk dat alweer niet vertalen zeg ereis tolkje jij bent ook het zout in je pap niet waard
had zich ten zeerste vergist de ruijter leefde te veel als vader met zijn jongens mee dan dat zijn hoofd nu naar anderen hersenarbeid gestaan zou hebben vooral het uitblijven van paddeltje in wien hij altijd zooveel schik had en voor wiens toekomst hij werkelijk groote plannen vormde verontrustte hem zeer
vooruit wil ik geen saggerijn hebben en wat er gebeuren zal als ik den sinjeur snap op het luistervinkje spelen nu daar zal ik mij wel uit zien te redden toch nam hij de noodige omzichtigheid in acht eerst liep hij een paar gangen om bij welke gelegenheid hij opnieuw bemerkte dat men hem scheen te ontwijken
t ging met hen als met die beklagenswaardige lieden die door misbruik van sterken drank langzaam maar zeker lijf en ziel ten verderve voeren zij konden het niet meer laten ze moesten het bandelooze leven doorjagen tot het noodlottige einde ze konden niet meer terug tot het leven van den rustigen werkzamen burger
en vindende dat het heusch niet aan een vreemden varensman te pas kwam om hier in salé een ingezetene van zulk een laagheid te verdenken als michiel de ruijter zich driftig maakte was joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter hij lang niet van de gemakkelijkste
en als je zei neen nu dan zei hij dat je t zelf moest weten maar dat je hem een groot plezier zou doen een straatje rond te kuieren dat deed je niet want t was een vaste wet dat wie op zoo'n manier de deur uitging er nooit meer inkwam
daarom vond ik het flink van je dat je geen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter angst toonde want men is wel een weinig voor hem bevreesd maar ik ben il capitano niet
toch onze schipper was meer zeeman dan boekhouder zoo bruin kon het daarbuiten niet toegaan en zoo heet kon een gevecht met zeeroovers of kapers niet zijn of michiel de ruijter bleef rustig en kalm en gaf met zulk een gemak zijn immer juiste bevelen
en meenende dat dit ook wel zonder zijn bespieding in orde zou komen verliet hij zijn schuilplaats spoedde zich naar buiten waar hij op zijn paard sprong en er als de wind van doorging om aan zijn meester de heerlijke tijding te brengen dat er door de ontmoeting van de twee trouwe kameraden werkelijk een omkeering waarneembaar was geworden in den gedachtengang van het koppige paddeltje
speranza zal hem niet ver brengen vrees ik en geloof niet dat de oproerige vrijbuiters hem ineens zullen doodmaken ze zullen hem even zuinig bewaren als wij dat van plan waren en hem door martelingen alle mogelijke inlichtingen afpersen die hij zeker wel in staat is ons te geven
hè wat was dat gelukkig zoo'n thuisreis maar je mocht geen haring roepen vr die in t net was nog één leelijk ding bleef er over eer hij de duinen van het vaderland zou zien opbollen uit de zee
en ik twijfel er niet aan of ik zal morgen zijn hartelijken dank moeten overbrengen de uitnoodiging om bij hem uw opwachting te maken en natuurlijk ook het wachtwoord dat uw mannen noodig hebben of wel de schriftelijke joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter machtiging om overal ongehinderd onze wachten te passeeren
die grove kleeren lieten wel zijn armen en beenen en een deel van zijn borst onbedekt en juist daarom had hij er nog geen erg in gehad het was hem voorgekomen alsof hij half ontkleed op zijn matras had gelegen maar nu hij zich van alle kanten bekeek zag hij dat het niet zijn losse zeemanskleeding of een deel daarvan was hetwelk hij aan het lichaam droeg
naar die stammen nu moesten beiden zien te ontvluchten daar men ongeveer wel wist waar het verblijf van il tigretto gelegen was had d'n ouwe die een groote bekwaamheid had om de landstreken welke hij bezocht in kaart te brengen
dikwijls was het verlangen naar vadertje haar al te machtig geworden en groote jongen had meer dan eens moeite gehad om in zulk een geval de traantjes te doen terug houden dan zien ze dadelijk aan je dat je een meisje bent had hij gedreigd en door allerlei grapjes haar gedachten weer van dat groote verlangen afgeleid
zijn herberg bezocht en er veel verteerd hadden zelfs in die mate dat er een van hen dronken geworden en in een diepen slaap gevallen was waaruit het onmogelijk was geweest hem te wekken stilletjes en zonder betalen waren zijn maats er van door gegaan en hadden hun beschonken makker achtergelaten
paddeltje schoot hierover eerst in den lach maar toen ineens voelde hij hoe hij de zaak wel wat al te veel van één kant beschouwd had weet-je wat hij tegen m'n vader verteld heeft neen
eenmaal hoop ik uit uw mond te mogen vernemen dat deze belofte niet ijdel is geweest zooals ik nu ben begrijp ik ten volle dat de zorg voor het kind van den meester dien ik nog betreur en wel nooit zal kunnen veroordeelen in de laatste plaats aan mij kan opgedragen worden
hij hief uit volle borst een vaderlandsch matrozenliedje aan eensklaps hield hij midden in een langen uithaal op daar kwam zoowaar weer een vraag veritas maat zeg hebben de lui hier nooit leeren zingen
leelijkerd houd op fluisterde meeuwis o riep paddeltje zijn hoofd naap den kant van den neger wendende hij komt weer bij k heb m hooren fluisteren
toch z had de jonge zeeman hem liever rond als hij zelf was hield hij van rondheid onverschrokken zag hij il tigretto in het gelaat en terwijl zijn neusvleugels trilden zei hij vol verontwaardiging
er waren er die over de dagen welke nu onherroepelijk voorbij waren gingen spreken als over een goeden tijd het waren die personen die door den hoofdman tot de groote middenpartij gerekend waren geworden welke altijd een der uiterste partijen bijvalt
alleen bij de jongens en meisjes van t dorp was paddeltje nog grooter held geworden k wou dat t voorjaar was moeder zei paddeltje waarom kind dan zocht ik n schip op
maar kun-je werkelijk lezen en schrijven een beetje lees dàt dan eens en de secretaris reikte hem een vel papier over waarop eenige regels geschreven stonden met voordacht gaf hij het paddeltje zoodanig in de hand dat deze de geschreven regels onderst boven voor zich kreeg
dat scheen de ander toch niet van plan te zijn want toen hij begreep dat zijn woorden niet verstaan werden duidde hij met gebaren aan dat onze vriend op moest staan ik vroeg paddeltje daarbij op zichzelven wijzend
de duinkerkers de baas dan spijkerden ze soms de overlevende nederlandsche zeelui met het oor op het dek van het eigen vaartuig vast en lieten dat na het beroofd te hebben zinken
hij was zeer in zijn schik met die ontdekking joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter weet-je wat dacht hij nu ga ik dadelijk naar de cel waarin meeuwis ligt onder voorwendsel van zijn zeemansplunje te brengen en moeten we samen eens met elkaar spreken
ja t is een knap stuurman maar een moor is t niet en een nederlander ook niet d'r lijkt van allerlei natie aan boord merkte paddeltje op want zoover ik zien kan en k heb goeie oogen zie ik blanke en bruine gezichten tot die van nikkers toe
de havenmeester maakte zich boos toen hij dit vernam hoe slecht mensch snauwde hij zou-je je meester tot schande willen maken ik zal er voor zorgen dat je ng zwaarder gestraft wordt
een paar andere matrozen zijn naar de stad en ik wacht hen ieder oogenblik terug veel tijding verwacht ik van hèn niet want wat zouden lange meeuwis en paddeltje in de stad hebben moeten uitvoeren
spreek je altijd de waarheid vroeg paddeltje ongeloovig altijd lange meeuwis maakte een beweging met het hoofd alsof hij zeggen wilde hoor die s tch ging de vreemdeling voort steeds op zijn luchtige manier van spreken en met een lachje van voor den gek houden om de lippen
ik weet niet of je meester of je capitano hoe noem je hem nu laat ik maar je tijger zeggen verschrikt hief veritas de rechterhand omhoog
hij het vertrek rond te kijken voelende hoe zoetjesaan de slaap zou komen waaraan zijn geest maar vooral zijn lichaam zulk een groote behoefte had doch al rondkijkende of alles in zijn cel net eender er uit was blijven zien als voor acht dagen
en als je wat anders had willen denken dan wat dubbel wit wilde had hij je geloof ik den hals gebroken onze zeilen vlogen in brand hij lachte er om want daardoor ontstond er ook brand op de spaansche schepen
paddeltje liet de gewapende lieden zoo dicht mogelijk bij zich komen hij zei niets maar keek ze aan wie waren het een voorpost door il capitano die wellicht reeds kennis van het dreigende oproer droeg tot hier vooruitgeschoven of waren het werkelijk reeds
dan babbelde of lachte ze hem alle zorgen en ook alle vermoeienissen weg en nu nu was die zeeuwsche scheepsjongen gekomen en van dien speelmakker was nu heel het hoofdje en ook het hartje van zus vervuld
toen was er plotseling weer groote ernst op te lezen het deed hem leed het stuur over zich zelven een oogenblik te hebben opgegeven de ruijter was driftig van aard dit is zoo goed als iedere man of vrouw van beteekenis geweest maar zij waren het ook die ten slotte toch baas bleven over zichzelf
wat het laatste betreft daarvoor kon een afleiding gevonden worden door een nieuwen strooptocht welke daarom door veritas met alle macht werd voorbereid joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter en wat de verandering betrof in de manier waarop zijn meester sedert den laatsten tijd zijn ondergeschikten behandelde deze was misschien dichter bij dan de ontevredenen wel konden vermoeden
en hoe heeft mijn kindje het al dien tijd gemaakt o vadertje ik heb toch zoo'n schik gehad grootejongen doet me altijd zoo lachen even vloog er een wolk over zijn voorhoofd joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter wel wel dat doet me plezier en heeft kindje niet naar me verlangd èrg verlangd
paddeltje gierde het uit van den lach vrouw zei de ruijter haal me eens een paar van die groote appels van den zolder en jij paddeltje trek je schanslooper aan en zet je zuidwester op neen geen praatjes je mag niet te laat
heeft men op die plaats waar de strijd niet gewoed heeft en dus alles gebleven is als het te voren was nog een uiterst nauwkeurig onderzoek ingesteld en bij die gelegenheid een zeer schrander verborgen boot ontdekt waarin niet alleen zeiltuig maar ook een groote voorraad proviand aanwezig was
t is toch zoo jammer dat u niet meegaat ik op dit oogenblik werd er heel in de verte een dof geknetter gehoord vadertje wat is dat
in plaats dat deze tegenspoed bij het begin van zijn onderzoek hem afschrikte werd hij er als t ware nog meer door gesterkt in zijn voornemen om reeds dezen dag niet alleen zooveel als maar eenigszins mogelijk was achter de waarheid van het gebeurde te komen
ze gaan me in verzoeking brengen om zeeroover te worden hij aarzelde maar de vrijbuiter want paddeltje begreep nu dat de vreemdeling die hem kameraad genoemd had er zoo een was bleef hem overreden met woorden joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter en gebaren en door hem bij den schouder te duwen
die zich begon te schamen voor één man veel lawaai te maken en bovendien den moed van dien persoon bewonderde nauw had men het papier met de arabische letters beschreven onder den neus of men begreep dat die europeaan heusch niet de eerste de beste was
eén ding maar ga je gang paddeltje zie-je t bevalt me niet in dien tijgerbaas dat de lui voor m beven moeten en en eer ik voor hem moest beven zou ik hem toch eerst ereis onder zijn neus wrijven dat dat nu wat dan neen je zult kwaad worden
laat me toch uitspreken schipper glimlachte hij ik dacht dat je méér belang zou stellen in het toekomstig lot van paddeltje ik wou er nog bijvoegen dat hij enkel voor den winter is aangenomen omdat er dan ijsgang kan komen op de maas en in dat geval is er veel volk noodig om het veer te bedienen
ze hebben me genoeg uitgescholden de laatste dagen nou ja dat ging langs m'n kouwe meeren hè en m'n moeder heeft geschreid en toen had ik m'n eigen wel voor m'n gezicht kunnen slaan maar geen mensch wist toch eigenlijk wie d'n ouwe is dat weet jij en nu wéét ik dat ik hem niet meer onder de oogen wil komen