AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
na eenige schreden voortgegaan te zijn ontving ik geen antwoord meer wanneer ik sprak ik merkte dat mijn broeder niet meer bij mij was ik ging een dorp in dat ik zag
fantine had javert niet wedergezien sedert den dag waarop mijnheer de maire haar aan dien man had ontrukt haar zieke hersenen konden zich van niets rekenschap geven maar zij twijfelde niet of hij kwam haar terughalen
en gesprekken gekruid met kwinkslagen van potier bij dat alles sporen en knevels in dien tijd duidden snorbaarden burgers aan en sporen voetgangers de pronker in de provincie droeg langer sporen en wreeder snorren
een arme vrouw in t gasthuis sterven een arm meisje op de straat van gebrek omkomen als een hond o t zou afschuwelijk zijn en zelfs zonder dat de moeder haar kind heeft
toen hij de zuster verliet ging hij naar fantine fantine verwachtte dagelijks de komst van mijnheer madeleine evenals men een straal van zon en blijdschap verwacht zij zeide tot de
magloire wist niet wat te zeggen na een poos hernam de bisschop magloire ik hield sinds lang ten onrechte dit zilverwerk in bezit het behoorde aan de armen wie was deze man blijkbaar een arme helaas
en vader madeleine mocht doen wat hij wilde deze man was weerspannig alsof een soort van onverwinnelijk en onverzetbaar instinct hem bezielde en verontrustte
hij werd weder een dief en wel de afschuwelijkste dief hij stal een ander zijn bestaan zijn leven zijn rust zijn licht en geluk
en al wat student is is parijzenaar te parijs studeeren is te parijs geboren zijn deze jongelieden waren
de kloosterorden nemen zulke plompe boerenkarakters gaarne aan wijl ze zich gemakkelijk tot capucijnen of ursulinen laten fatsoeneeren
hij ontbrak op het appèl het kanon werd gelost en des nachts vond de ronde hem onder de kiel van een op de helling staand schip
en bij haar terugkomst zeide voor mijn dertig francs weet ik alles wat ik weten wilde ik heb het kind gezien
de pleidooien de woorden welke men gehoord heeft de eeuw van lodewijk xiv de groote eeuw een schouwburg de tempel van melpomene de regeerende familie het doorluchtig bloed onzer koningen
overal hoorde hij lijden en zonder het raadsel te willen oplossen poogde hij de wonde te verbinden het vreeselijk schouwspel van al wat
ernstige moeielijke vragen op de laatste waarvan ieder physioloog waarschijnlijk en zonder aarzeling neen zou geantwoord hebben zoo hij te toulon in de rusturen die voor jean valjean uren van bespiegeling waren dezen
ik die daarbij mijn kleine cosette had ik was wel genoodzaakt een slechte vrouw te worden nu zult ge begrijpen dat deze gemeene maire al het kwaad veroorzaakt heeft
de hel hij schitterde verdelgde glimlachte en er was een onbetwistbare grootheid in dezen monsterachtigen heiligen michaël
waarom maken ze hier het brood zoo bitter de voerman was een duitscher en verstond hem niet toen keerde madeleine naar den stal bij het paard terug een uur later had hij saint pol verlaten en reed
en hij slechts bij laffitte behoefde te gaan en een kwitantie te teekenen om in tien minuten twee of drie millioen mede te nemen deze twee of drie millioen bepaalden zich inderdaad zooals wij reeds gezegd hebben
maar met denzelfden vasten tred dien gapenden afgrond ware genaderd op welks bodem de hemel lag t zou schoon zijn geweest maar t gebeurde niet alzoo
en zeide klop daar aan ik heb geklopt wat is t hier is t hier een herberg ik heb geld mijn opgespaard loon honderd negen francs vijftien sous die ik in bagno
reeds de naam van javert joeg hen op de vlucht en javerts gezicht deed hen als verstijven zoodanig was deze vreeselijke man
eensklaps zag het meisje de twee kinderen op hun schommel bleef staan en stak het puntje van haar tong tusschen de lippen als een teeken van bewondering
dat zoo hij goed wilde zijn hij een engel moest worden dat zoo hij slecht wilde blijven hij in een monster zou ontaarden
op dit oogenblik werd juist vrij hard aan de deur geklopt binnen riep de bisschop
de verscheidenheid en de eenheid de gedaanten en de ruimte het ontelbare en het oneindige scheppen en door het licht de schoonheid voortbrengen
kunt ge mij ook zeggen waar t gerechtshof is mijnheer gij zijt hier denkelijk vreemd mijnheer antwoordde do burger een oud man welnu volg mij ik ga juist den kant van t gerechtshof uit dat wil zeggen van het hôtel der
hij scheen gaarne zijn gedachten bezig te houden met de treurgezangen die op een andere wereld wezen de oogen hemelwaarts luisterde hij met een soort van verzuchting naar die geheimen van het oneindige naar de treurige stemmen
t is dus bepaald besloten deze man deze grijsaard die niet weet wat men van hem wil die wellicht niets misdreven heeft een onschuldige wiens ongeluk alleen door uw naam is veroorzaakt
en zijn twist met den maire nopens fantine bekend was geweest en javert op dit oogenblik had gadegeslagen zou zich afgevraagd hebben wat is er gebeurd
zoo een geneesheer in de zaal tegenwoordig is vereenigen wij ons met mijnheer den president om hem te verzoeken den heer madeleine bij te staan en hem naar zijn woning te geleiden
daarna tot haat tegen het menschelijk geslacht en eindelijk tot haat tegen de schepping overslaat en zich openbaart door een onbestemde onophoudelijke woeste zucht om te schaden
met de stang in de hand langzaam naar fantine's bed hier gekomen keerde hij zich om en zeide tot javert met een nauwelijks hoorbare stem ik raad u niet mij op dit oogenblik te storen t is zeker dat javert beefde
larbre sec voor twee-en-twintig sous ik kwam de verdrukten te hulp en verlichtte de lijdenden t is waar ik heb het kleed van t altaar gescheurd maar t was om de wonden des vaderlands te verbinden
te parijs hij nam uit een secretaire een portefeuille die eenige bankbriefjes bevatte en het paspoort waarvan hij zich dat jaar had bediend
hij voelde zich verlicht hij ademde ruimer en uit volle borst voor de eerste maal sedert javert's bezoek het scheen hem toe dat de ijzeren vuist die sinds twintig uren zijn hart had dichtgeknepen losliet
aan het dessert zei de senator die eenigszins vroolijk doch altijd deftig was laat ons eens praten monseigneur de bisschop een senator en een bisschop kunnen elkander moeielijk aanzien zonder te meesmuilen wij zijn beiden wichelaars
in esdra gerechtigheid de schepping noemt u god de mensch vader maar salomo noemt u erbarmer en dit is de schoonste van al uw namen
de broeder door de zuster geschilderd om een denkbeeld te geven van het huiselijk leven des bisschops van digne en hoe de beide vrome vrouwen zich in haar handelingen gedachten
madeleine deed fantine naar de ziekenzaal voeren welke hij in zijn eigen huis had en gaf haar over aan de zorg der liefdezusters die haar te bed legden
de bisschop die naast hem zat legde zacht de hand op de zijne en zeide ge behoefdet mij niet te zeggen wie ge zijt
de laatste woorden van den deurwaarder die hem verlaten had ruischten hem nog in de ooren mijnheer dit is de raadkamer gij behoeft slechts den koperen knop dezer deur om te draaien
zijn er niet in iedere menschelijke ziel waren er niet in de ziel van jean valjean in t bijzonder een eerste vonk een goddelijk beginsel onverderfelijk in deze wereld
mijnheer javert jammerde zij ik bid u om genade ik verzeker u dat ik geen schuld had zoo gij bij t begin tegenwoordig waart geweest zoudt gij t gezien hebben
wanneer iemand in de alkoof sliep was het altaar achter een groot sergen gordijn dat van den eenen kant der bidkamer tot den anderen reikte verborgen voor dit gordijn gekomen knielde de bisschop en deed een kort gebed
naardien de verhevenste zaken vaak het minst begrepen worden waren er personen in de stad die dit gedrag van den bisschop gemaaktheid noemden
van waar men hem wegens deze zaak had doen overkomen hij was een kleine man van ongeveer vijftig jaren levendig gerimpeld tenger geel onbeschaamd koortsachtig die in al zijn leden
mijnheer madeleine was jegens fantine als gewoonlijk behalve dat hij thans een uur in plaats van een half uur bleef tot fantine's groot genoegen
uit het oog te verliezen jean valjean rustte met zijn elleboog tegen het hoofdeinde van het bed en hield zijn hoofd in de hand hij zag strak op fantine die bewegingloos lag uitgestrekt aldus bleef hij peinzend zwijgend
trekken goed dragen neen t is of het dit bij zich zelven gezworen heeft en zal het dien weg kunnen afleggen
maar t waren niets dan struiken of verhevenheden van den grond eindelijk hield hij stil ter plaatse waar drie voetpaden elkander kruisten de maan was opgegaan hij staarde naar alle kanten in de verte en riep voor de laatste maal
uitgeput van vermoeidheid en geen hoop meer hebbende strekte de man zich op de steenen bank uit die bij de deur dier drukkerij stond een oude vrouw kwam juist uit de kerk zij zag dezen man in den donker
monseigneur was eenvoudig een man die slechts de geheimzinnige vraagstukken uitwendig aanschouwde zonder ze na te vorschen zonder zijn geest er door te verontrusten en die in zijn ziel een diepen eerbied voor het verborgene koesterde
toen heeft men champmathieu aangehouden hij had den tak van een appelboom nog in de hand de vent werd vastgezet tot zoover is t niet veel meer dan een correctioneele zaak
m tot een vierde verminderd t geen den heer de villèle toen minister van financiën dit arrondissement vaak tot voorbeeld voor allen deed aanhalen
wellicht ook naar elders hij dacht hieraan bij wijlen en dan ontroerde hij hij drong in dezen nacht door als in een afgrond iets dreef hem iets trok hem aan niemand had kunnen zeggen wat in hem omging maar iedereen zal t begrijpen
en zonder het onbegrijpelijke te willen doorgronden staarde hij het aan hij bestudeerde god niet hij verblindde zich door zijn glans hij aanschouwde die wonderbare ontmoeting van atomen die aan het stof een vorm geven de krachten openbaren
en omringden hem als een zwerm muggen men meende te mogen opmaken dat hij vroeger buiten op het land had geleefd want hij wist allerlei nuttige geheimen waarmede hij de boeren bekend maakte hij leerde hun den koornworm verdelgen door het besprenkelen van den vloer
hij zou u kunnen besmetten met een ongeneselijke armoede de verstijving van de ter bevordering noodzakelijke leden kortom met meer zelfverloochening dan gij wenscht en daarom ontvlucht men
toen sloot hij met kracht de deur dicht en de vreemde hoorde hem er twee zware grendels voorschuiven een oogenblik later werd het luik voor het venster gedaan en met een ijzeren boom gesloten waarvan het gerucht buiten gehoord werd
de vreemde vrouw verhaalde haar geschiedenis een weinig gewijzigd zij was naaister haar man was overleden zij had te parijs geen werk kunnen vinden zij wilde het elders in haar geboorteplaats zoeken zij had dien morgen parijs verlaten te voet
laten wij wederkeeren tot de verklaringen welke ge mij gevraagd hebt hoe was t ook wat zeidet ge mij dat onbarmhartig was geweest
onder zijn gehoor bevond zich een rijk koopman die zich uit de zaken had teruggetrokken en een kleinen woekerhandel dreef hij heette
hij was dus half en half een koningsmoorder een vreeselijk man waarom had men bij de terugkomst der wettige vorsten dien man niet voor een bijzondere rechtbank gevoerd
t is volstrekt niet goed zoo luid te spreken ik weet het goede zuster maar zie nu ben ik zeer tevreden de lieve god is goed mijnheer madeleine is goed
hun voetstappen maakten geen geluid in een oogenblik had deze menigte mij bereikt en omringde mij de gezichten dezer mannen waren
ketters zijn hij boog zich tot alles neer wat zuchtte en boette de wereld scheen in zijn oog één reusachtige krankheid overal zag hij koorts
en geef ze god deze woorden hoorde hij gestadig in zijn ooren hij stelde tegenover deze hemelsche toegevendheid den hoogmoed die in ons is
hoorde haar zacht zeggen hoe wreed is deze geneesheer dat hij mij mijn kind niet wil laten zien die man heeft zelf een leelijk gezicht
uitnoodigde het oord te verlaten t was juist in dezelfde maand dat de thénardier's na in plaats van zes francs er twaalf te hebben gevraagd nu vijftien in plaats van twaalf
om deze reden omdat hij veel bemind had achtten sommige ernstige verstandige lieden hem kwetsbaar ernstige verstandige lieden
ach god waarom zou ik hem geen verschooning willen vragen heb voor deze keer genade met mij mijnheer javert zie ge weet het niet in de gevangenis kan men slechts zeven sous daags verdienen
er zijn lieden die zich bezighouden met het delven van goud hij hield zich bezig met het medelijden aan den dag te brengen
sinds vele jaren gevoel ik dat vele lieden het recht meenen te hebben mij in weerwil mijner grijze haren te verachten
als t een kind doet een wanbedrijf voor een man maar een zware misdaad voor een vroegeren galeislaaf overklimming en diefstal al het strafbare bij elkander
intusschen had magloire het avondeten opgedragen een soep bestaande uit water olie brood en zout een weinig spek
hij voelde zich vertoornd en wist niet op wien hij had niet kunnen zeggen of hij zich bewogen of gedeemoedigd gevoelde nu en dan werd hij door een vreemde weekhartigheid overweldigd welke hij bestreed en waartegen hij zich met de verhardheid
dien hij sedert vijf jaren omspannen hield zonder hem te kunnen vatten deze gevangenneming was geen begin maar een einde hij vergenoegde zich met te zeggen kom spoedig
ten derde goedkooper te leveren en tevens driemaal meer winst te hebben een voordeel voor den fabrikant ziedaar dus drie gevolgen van ééne gedachte
men noemde haar in het plaatsje den leeuwerik het volk dat van beeldspraak houdt gaf dien naam aan dit kleine schepseltje dat schuw angstig en trillende als een vogel elken ochtend het eerst in het huis en het dorp wakker
hij weigerde napoleon te zien toen deze van het eiland elba terugkeerde en beval in zijn bisdom evenmin de openbare gebeden voor den keizer aan gedurende de honderd dagen
fantine nam de hand der zuster in haar klamme handen deze voelde dit zweet met inwendige smart hij is van ochtend naar parijs vertrokken hij behoeft trouwens niet over parijs te gaan
dat alles had tijd gekost fantine was reeds langer dan een jaar in de fabriek geweest toen de opzichtster der werkplaats haar op een morgen vanwege mijnheer den maire vijftig francs ter hand stelde met de boodschap dat zij niet meer tot de fabriek behoorde en haar namens den maire
een dier mannen trok haar in de duisternis de ander bracht haar in het licht terug in dezen strijd door het vergrootglas van den angst aanschouwd waren deze twee mannen haar als twee reuzen voorgekomen
geen spoor was er te zien van de verwarring des vorigen nachts de portierster had de kamer gedaan alleen had zij de twee einden van den met ijzer beslagen stok
en wij gingen beiden naar boven een oogenblik later zond ik echter magloire terug om op het bed van dien man het vel eener reegeit uit het schwarzwald te leggen dat in mijn kamer ligt
bovenal had een afkeer inboezemend gelaat men behoeft sommige menschen slechts aan te zien om hen te wantrouwen want van t hoofd tot de voeten ligt iets stuitends in hen
ik ben gered alles is voorbij er was nog slechts één half geopende deur door welke mijn verleden in mijn leven kon dringen
mij scheelt niets antwoordde fantine integendeel mijn kind zal nu niet aan die vreeselijke ziekte sterven wegens gebrek aan hulp ik ben tevreden dit zeggende toonde zij aan de oude vrouw twee gouden napoleons die op de tafel lagen
ziehier wat gebeurd was t was half één s nachts toen de heer madeleine de gerechtszaal te arras had verlaten hij was tijdig genoeg in zijn herberg teruggekomen om met de postkar te kunnen vertrekken
dit doet mij van het leven walgen
hij ging naar de deur geen stem verhief zich geen arm werd uitgestoken om hem te verhinderen allen gingen ter zijde hij had op dit oogenblik iets goddelijks t welk de menigte voor een mensch doet wijken en ter zijde gaan
hij ging op goed geluk af rechtuit door de hoofdstraat dicht langs de huizen als een gedeemoedigd verslagen mensch geen enkelen keer zag hij om
de bisschop deelde immers in den grond de algemeene opinie en het lid der conventie boezemde hem zonder er zich recht rekenschap van te geven een gevoel in t welk aan haat grenst en zoo juist door het woord afkeer wordt uitgedrukt
waarom om niets eenig en alleen uit begeerte om te zien te hooren en te weten alleen uit babbelzucht en vaak heeft de ontdekking dezer geheimen de openbaring dezer verborgenheden
zelf vooruitgaande laten zij hun satellieten mede voortgaan t is een soort van vooruitgaand zonnestelsel hun stralen deelen het purper aan hun gevolg mede hun geluk strooit zich
deze fat rookte want dit was toen de mode telkens wanneer deze vrouw hem voorbijging blies hij haar een rookwolk zijner sigaar in t gezicht
het was zooals we hebben gezegd haar eerste liefde ze had zich aan dien tholomyès overgegeven als aan een echtgenoot en het arme meisje had een kind
wij disputeerden over de philosophie zoo aan wien geeft gij de voorkeur aan descartes of spinoza aan
het jongste meisje toonde haar naakte buikje met de kuische achteloosheid van kleine kinderen boven en om deze teedere kopjes die van geluk vervuld en in t licht gehuld waren
waarop iets stond geschilderd dat een man geleek die een anderen man met gouden generaals epauletten en groote zilveren sterren op den rug droeg
om t even zei de bisschop kondig maar het te deum van den kansel af mijnheer pastoor alles zal zich wel schikken men zocht in de kerken der
t zijn deugden die een ondeugd hebben de dwaling de onmeedoogende oprechte vreugde van een geestdrijver behoudt in haar volste wreedheid een heilloozen maar ontzagwekkenden glans in zijn vreeselijk geluk was javert
zij had geen bed meer maar nog iets dat zij een deken noemde een stroomatras op den vloer en een gebroken stoel een rozeboompje dat zij had stond verdord in een hoek t was vergeten
door deze gehoorzaamheid kan hij nog zondigen maar zulk een zonde is vergeeflijk t is een val maar een val op de knieën die met het gebed eindigen kan
dit was meer dan de arme fantine kon verdragen cosette bij zich te hebben dit schandelijke leven te verlaten vrij rijk gelukkig en eerlijk met cosette te leven
voor bouillon ten dienste der zieken in het hospitaal vijftienhonderd francs voor het genootschap ter verpleging van kraamvrouwen te aix
welke op den rand van den donkeren afgrond des doods zingen hij verrichtte een menigte goede werken in t verborgen gelijk anderen zich verbergen voor de slechte heimelijk vervoegde hij zich s avonds in de huizen en sloop de trap op
de abt sicard spreekt in een brief aan den doofstommen massieu van zuster simplicia hoe oprecht en rein wij wezen mogen
des ochtends toen de geneesheer kwam ijlde zij hij zette een zeer bedenkelijk gezicht en beval dat men hem zou verwittigen zoodra mijnheer madeleine kwam
t is waar ook zeide hij zeker ik heb zelfs honger hij volgde de vrouw die een frisch en opgeruimd gezicht had zij geleidde hem in een lage kamer
tholomyès is toch een ongemeen mensch zeiden de anderen eerbiedig zie zijn pantalon hoe forsch fantine was de vroolijkheid zelve
madeleine steeg niet uit het rijtuig de stalknecht die de haver bracht bukte plotseling en beschouwde het linker wiel moet ge nog verder vroeg hij den reiziger
hij haalde een groot geel papier uit zijn zak dat hij opensloeg hier is mijn paspoort ziet ge t is geel dit dient om mij overal te doen wegjagen waar ik kom wilt ge t lezen ik kan lezen
de een sprak als haar booze geest de ander als haar goede engel de engel had den boozen geest overwonnen en wat haar van het hoofd tot de voeten deed sidderen deze goede engel
waren tien maanden sedert de aardige grap de verrassing verstreken wat in deze tien maanden was gebeurd is niet moeielijk te raden
helaas hoe de ziekte eensklaps den ouderdom doet ontstaan tegen den middag kwam de geneesheer weder hij schreef iets voor vroeg of mijnheer de maire in de ziekenzaal was geweest
de zichtbare natuur bestond nauwelijks voor hem men zou met eenige waarheid kunnen zeggen dat voor jean valjean noch zon noch fraaie zomerdagen noch een heldere hemel noch heerlijke lentemorgens bestonden
geen der aanwezenden bewoog zich javert herhaalde ik heb maar één mensch gekend die een windas kon vervangen t was deze
en zonder in het allerminst tot deze reis besloten te hebben meende hij volkomen voor alle verdenking beveiligd te zijn en dus zonder eenig bezwaar getuige te kunnen wezen van t geen zou plaats hebben hij huurde dus de tilbury van
de dokter was verwonderd zij was inderdaad beter de beklemdheid was minder de pols was krachtiger geworden het arme uitgeputte schepsel scheen plotseling door een nieuw leven bezield
evenals voor den lieven god want de achtenswaardige gedeputeerde gaf aan het gasthuis ook twee bedden dit was dus twaalf
dat zijn twee gouden napoleons hoe meenen zij dat ik daar aan zal komen die boeren zijn toch dom zij ging echter naar een vallicht bij de trap en herlas den brief toen ging zij de trap af en springende en lachende liep zij naar buiten
een verklaring te geven van t geen hem in dien oogenblik bewoog wilde hij waarschuwen of dreigen gehoorzaamde hij eenvoudig aan een soort van instinctmatige hem zelven onverklaarbare aandrift hij keerde zich eensklaps naar den bisschop om
en welk een koning de hoogste koning welk een kweekschool van hoop en verwachting is dan ook niet een seminaire
op het oogenblik toen hij uitriep ik ben een ellendeling had hij zich herkend gelijk hij was en was bereids zoo ver van zich zelven gescheiden dat hij zich voor een spooksel hield en het meende voor zich te hebben in vleesch en been
zij kwam en ging met opgeheven hoofd een bitteren glimlach om de lippen en gevoelde dat zij onbeschaamd werd madame victurnien zag haar soms haar venster voorbijgaan en merkte den nood op van dat wezen
er is geen goed en geen kwaad er is niets dan groeikracht zoeken wij het wezenlijke delven wij het op op den bodem diep in den grond voor den drommel moeten wij de waarheid opsporen en haar grijpen
welnu wanneer de vader in een gezin sterft gaan de jongens fortuin zoeken en laten het goed aan hun zusters opdat dezen echtgenooten vinden
wat vijfenveertig jaren geleden een landelijke partij van studenten en grisettes was kan men zich tegenwoordig moeielijk voorstellen parijs heeft niet meer dezelfde omstreken
in terwijl de lucht van groote rampen zwanger was terwijl frankrijk rilde bij de heillooze nadering er van terwijl men bereids waterloo zich schemerend voor napoleon kon zien openen
de engelenziel is er gestadig is zij er zoo zij zich verwijdert is t om weder te keeren zij verdwijnt als de droom en verschijnt weder als de werkelijkheid men voelt warmte naderen zij is t
ik wist niet wat mij gebeurde en weet ge ik ben een weinig ziekelijk daarbij had hij mij reeds een geruime poos getergd hij riep mij toe ge zijt leelijk gij hebt geen tanden
dan de beschuldigde en scheen nog stompzinniger t was een dier ongelukkigen welke de natuur aanvankelijk tot wilde dieren heeft bestemd en waarvan de maatschappij ten slotte galeislaven maakt
in haar jeugd in t midden van was zij getrouwd met een uit t klooster weggeloopen monnik die de roode muts had opgezet en van de bernardijnen
dit gehalte wordt voor het grove werk der devotie gebruikt de overgang van een ossendrijver tot karmeliet heeft niets schreeuwends uit den eerste wordt zonder veel moeite de tweede
beken ik u dat ik gezond verstand bezit ik ben niet verzot op uw jezus die immer en altijd ontbering en zelfopoffering predikt t is de raad van een vrek aan armen
dat aan den kleinen savooiaard ontstolen was maar hij sloeg geen oog op het vuur en ging steeds met denzelfden tred heen en weder
de president vermaande hem zich wel te bedenken en vroeg hem zooals aan brevet of hij in zijn verklaring volhardde dat hij den beschuldigde herkende
ja t moet zoo zijn sprak een soldaat haar gezang en de beschouwing harer dochtertjes beletten de vrouw te hooren en te zien wat in de straat voorviel
maar stilzwijgend vergeven door het volk welk volk een goede zwakke kudde zijn keizer aanbad maar zijn bisschop beminde
het sloeg zes uren fantine scheen niet te hooren zij scheen op niets te letten van wat haar omgaf zuster simplicia zond een dienstmeisje naar de portierster der fabriek om te vernemen of mijnheer de maire te huis was gekomen
over de willekeurige inhechtenisneming vergun mij mijnheer de maire geen woord meer maar ga zei mijnheer
t was nu duidelijk dat men jean valjean voor zich had de verschijning van dezen man was voldoende geweest om de even te voren nog zoo duistere zaak in het helderste licht te stellen
uit het oogpunt der orthodoxie hebben wij den bisschop van digne niet te onderzoeken voor een ziel als de zijne kunnen wij slechts eerbied gevoelen
madame cottin werd voor de voornaamste schrijfster van dien tijd verklaard het instituut liet het lid der academie napoleon bonaparte van zijn
marchangy geheeten in afwachting van een valschen marchangy met name arlincourt claire d'albe en malek adel waren
eensklaps rilde hij hij voelde de avondkoelte hij drukte zijn pet dieper op t hoofd en trachtte werktuiglijk zijn kiel dicht te knoopen hij deed een schrede en bukte om zijn stok op te rapen
degenen die madeleine een eerzuchtige hadden genoemd grepen met drift deze gelegenheid aan om te roepen nu hebben wij t niet gezegd geheel m
en met ingehouden adem en zachte schreden naderde hij de deur der aangrenzende kamer waar gelijk wij weten de bisschop sliep de deur stond op een kier de bisschop had ze niet gesloten
en de vereenigde kaasmakerijen van de minder welgestelde boeren van het midden gebergte welke hun koeien in gemeenschap houden en de opbrengst er van deelen zij nemen een kaasmaker in hun dienst
toen dacht zij aan tholomyès die voor zijn kind de schouders ophaalde en zich het onschuldig wezen niet ernstig aantrok en toen werd haar hart somber voor dien man
was een school voor de galeislaven die door de broeders ignorantijnen werd gehouden en waarin het noodzakelijkst onderricht werd gegeven aan die ongelukkigen welke zulks begeerden hij behoorde tot dit getal
fantine was schoon en bleef zoolang zij kon rein zij was een lieve blondine met fraaie tanden zij had tot bruidsschat goud en paarlen maar het goud was op haar hoofd en de paarlen waren in haar mond zij arbeidde om te leven
weet ge dahlia ik ben treurig het heeft den ganschen zomer geregend de wind hindert mij blachevelle is zoo vreeselijk gierig er zijn nog geen jonge erwtjes op de markt men weet niet wat men eten zal
hij zeide tot den postillon blijf steeds in den draf en ik geef u een dubbele fooi een hevige schok deed den zwengel breken
maar de portierster der fabriek die tevens de eenige dienstbode van den heer madeleine was merkte op dat zijn licht om half negen ure werd uitgedaan zij zeide dit tot den boekhouder die te huis kwam er
het moet dan gevoerd worden en bij het voeren moet men zelf tegenwoordig zijn om den stalknecht te verhinderen de haver te stelen want ik weet bij ondervinding dat de haver in de herbergen meer door de knechts gedronken dan door de paarden gegeten wordt
en streek het haar onder heur muts daarna sloot hij haar oogen fantine's gelaat glansde op dit oogenblik in een wonderbaar licht de dood is de ingang tot het groote licht
wie gereisd heeft weet dat niemand beter eet dan voerlieden een vette marmot te midden van witte patrijzen en boschhoenders draaide aan een lang spit voor het vuur rond op de fornuizen werden twee groote karpers uit het meer van lauzet
maar het gesprek viel op de straat voor ieder gesprek op de straat lokt onvermijdelijk nieuwsgierigen er zijn altijd lieden die gaarne wat vernemen terwijl hij met den wagenmaker sprak waren eenige voorbijgangers blijven staan
ernstigen stillen en peinzenden tuchteling dezen paria der wetten die den mensch met toorn dezen doemeling der beschaving die den hemel wrokkend aanschouwde gezien had
na deze beschouwingen ging hij tot jean valjean zelven over wie was jean valjean beschrijving van jean valjean een monster uitgebraakt door enz het model van dergelijke beschrijvingen vindt men in het verhaal van
hij weidde vooral uit over het goede beroep van den grurin kaasmaker als wilde hij den man te verstaan geven zonder het hem rechtstreeks aan te raden dat dit een uitstekend middel van bestaan voor hem zou zijn
het midden van den ketting hing over den dissel tot bijna op den grond en in zijn ronding zaten dien avond als op een talter twee kleine meisjes die elkander teer omstrengeld hielden
in een ander oogenblik kwam de gedachte bij hem op dat wanneer hij zich zelf zou hebben aangegeven men misschien den zeldzamen heldenmoed dezer daad zijn zevenjarig verdienstelijk leven en wat hij voor het gewest had gedaan
hem gevormd had tot twee soorten van slechte handelingen in staat was geworden ten eerste tot een slechte snelle onbedachte dolzinnige geheel instinctmatige handeling een soort van wraak wegens het ondergane leed
niet waar mijnheer men zal haar naast mij in een klein bedje laten slapen de geneesheer meende dat zij ijlde zij hernam zie er is juist plaats voor
tot de jakobijnen was overgegaan zij was mager dor bits scherp stekelig schier
wat hij had gezegd had hem nader bij dengene gebracht die in den dood is het laatste oogenblik naderde de bisschop begreep het de tijd drong
evenals zij versiering schoonheid en omvangrijkheid majestueus noemen de sterrenbeelden des uitspansels verwarren zij met de sterachtige afdruksels van eendepooten in het slijk van een modderpoel
tot een bovenmenschelijke verzuchting tot god uitbreidde maar men kan evenmin te veel bidden als te veel beminnen en indien t ketterij is buiten de formulieren te bidden dan zouden de h theresia en de h
zij zagen de studenten gearmd de herberg uitgaan dezen keerden het hoofd om wenkten de meisjes glimlachend toe en verdwenen in dien bestoven zondagschen menschendrom die wekelijks de champs-elysées bestormt
was hij zoo ver buiten zich zelven dat hij de tegenwoordigheid van mijnheer den maire kon vergeten had hij eindelijk zich zelven overreed dat zulk een bevel onmogelijk door een overheidspersoon kon gegeven zijn
maken heel gauw kennis met elkander zou men niet zweren dat t drie zusjes waren dit woord was de vonk welke de andere moeder waarschijnlijk wachtte zij vatte de hand van vrouw
maar het bestaat het heeft dus een ik dat ik van het oneindige is god de stervende had deze laatste woorden met luide stem en met de trilling der vervoering gesproken
arm en liefderijk voor de armen ja zelfs voor de rijken zij kon niet meer dan haar naam margeritte schrijven en geloofde aan god t geen de ware wetenschap is er zijn vele dergelijke deugdzamen in de laagste rangen der maatschappij
ik heb het geheele oord opgericht verlevendigd bezield vruchtbaar gemaakt versterkt en verrijkt ontbreek ik dan ontbreekt de ziel ga ik dan sterft alles
vol van die menschlievendheid welke in het geven bestaat maar zij bezat niet in denzelfden graad die liefdadigheid welke medegevoelt en vergeeft mijnheer madeleine verliet zich geheel en al op haar
verscheidenen droegen de zilveren lelie aan een witzijden gewaterd lint dat in nog niet geheel uit de knoopsgaten verdwenen was
hij had veertien uren aan deze reis besteed welke hij in zes uren had meenen te doen hij gaf zich zelven t getuigenis dat het niet zijn schuld was ofschoon t hem in den grond zijns harten geen leed deed de logementhoudster trad binnen
dan de vreeze gods geen anderen sluier dan de nederigheid dat ideaal was levend in zuster simplicia niemand had zuster simplicia's ouderdom kunnen aangeven nooit was zij jong geweest en scheen nooit oud te zullen worden
thans nam het gelaat des bisschops de opgeruimde uitdrukking aan die aan gastvrije menschen eigen is nu aan tafel riep hij levendig zooals hij gewoon was wanneer hij een gast ten eten had hij plaatste den vreemdeling aan zijn rechterhand
des avonds te acht uren was hij nog werkzaam en schreef tamelijk lastig op kleine blaadjes met een groot opengeslagen boek op de knieën als magloire naar gewoonlijk binnentrad om het zilverwerk uit het kastje bij het bed te nemen
zoo de balans mocht overhellen is t naar de zijde des volks het lijdt het langst wederom ontstond een pauze t was het conventielid dat ze afbrak
nam fantine's hoofd met beide handen en vlijde het op het kussen evenals een moeder haar kind zou doen bond het bandje van haar hemd dicht
de weinige uitwerking welke hij te weeg bracht verdroot waarschijnlijk den straatslijper hij maakte nu van de gelegenheid gebruik dat de vrouw zich omkeerde sloop haar achterna bukte
welnu dat alles zou nu juist gebeuren deze opeenstapeling van onmogelijkheden was een feit en god had gewild dat deze ongeloofelijke zaken waarheid werden zijn gedachten werden steeds helderder zijn toestand werd hem hoe langer hoe duidelijker
herbergier te montfermeil men hoorde in de kroeg den openbaren schrijver uit een oud man die zijn maag niet met rooden wijn kon vullen zonder zijn zak van geheimen te ledigen
magloire zag er uit als een boerin en mejuffrouw baptistine als een dame magloire droeg een wit geplooid mutsje aan den hals een gouden kruis het eenige vrouwelijke gouden sieraad dat in het huis was
vrouwen als ik zijn er immers voor om zich mede te vermaken niet waar toen kwaamt gij en gij zijt natuurlijk wel verplicht de orde te handhaven gij naamt de vrouw mede die ongelijk had
op den heer madeleine eenigen indruk te maken en wel bij de volgende gelegenheid zesde hoofdstuk vader fauchelevent
de waardige uitvinding van een sater die millionnair is geworden zij hadden stoutmoedig geschommeld op den schopstoel tusschen de twee kastanjeboomen die door den abbé bernis bezongen zijn terwijl de schoonen
de rijken vermaande hij om aan de armen te geven ten einde aan de hel te ontkomen welke hij zoo ijselijk mogelijk afschilderde en om den hemel te verwerven dien hij heel aangenaam en begeerlijk voorstelde
het bedriegt nooit wanneer het volk lijdt wanneer werk ontbreekt wanneer er geen handel is is de belastingschuldige wederspannig aan de schatkist uit
deze eenvoudige vraag en cosette werd met zulk een innig vertrouwen met zooveel zekerheid zoo geheel zonder ongerustheid en twijfel gedaan dat hij niet wist wat hij zeggen zou zij vervolgde
en de wensch van het geheele oord was zoo eenparig dat de koning hem opnieuw tot maire der stad benoemde hij bedankte nogmaals maar de prefect nam zijn weigering niet aan
bij de gedachte dat hij niet verder zou reizen hij onderzocht deze blijdschap met een soort van ontevredenheid en vond ze ten hoogste dwaas waarom zou hij zich verheugen als hij terugkeerde hij deed de reis vrijwillig
en braakte daarbij de schrikkelijkste woorden die ooit van een hoofdwacht in een straatgoot zijn gevallen deze scheldnamen gebraakt door een van brandewijn schorre stem
niets gemakkelijker dan dit drinkt limonade werkt buitensporig hard dat ge er bij neervalt kruit zware vrachten slaapt niet waakt vult uw maag met soda en gerstewater wisselt dat af met een aftreksel van
zonder dat het kind schier de moeder gekend heeft eeniglijk ter wille van dien ouden schelm dien appeldief die zeker de galeien wel voor iets anders heeft verdiend zoo het niet voor deze zaak is
gepaard aan een onmeedoogenden zweepslap of de knol viel om niet weder op te staan het rumoer der voorbijgangers hoorende keerden de vroolijke toehoorders van tholomyès het hoofd om
ik geloof dat mijn ouders lieden waren die in het land rondzwierven ik weet het trouwens niet toen ik een kind was noemde men mij kleine
dat zonder nut is voor t treurspel doch aan de rechterlijke welsprekendheid dagelijks groote diensten bewijst de aanwezenden en de gezworenen huiverden
voor het eerst verschenen zij hem geheel afzonderlijk hij erkende dat eene dezer gedachten noodwendig goed was terwijl de andere slecht kon worden
juist toen hij door die kamer ging sloot magloire het zilverwerk in het kastje naast het bed dit was het laatste wat zij iederen avond verrichtte vr zij naar bed ging
de heer myriel was de zoon van een parlementslid te aix van den adel des tabbaards dus men vertelde dat zijn vader in de hoop
in de dorpen waar hij geen schoolmeester vond wees hij weder op de inwoners van queyras weet ge hoe zij doen zeide hij wijl een klein oord van twaalf of vijftien gezinnen niet altijd een onderwijzer kan onderhouden
ik begrijp hem zonder dat hij spreekt en wij geven ons aan de voorzienigheid over zoo behoort men te handelen jegens iemand van een verheven geest
hij opende het maar wijl een koude scherpe lucht de kamer binnendrong sloot hij het aanstonds weder met een oplettenden blik die nog meer onderzoekt dan ziet beschouwde hij den tuin deze was omgeven door een lagen witten muur die gemakkelijk over te klimmen was
alles was er dezelfde inrichting hetzelfde uur des nachts schier dezelfde gezichten der rechters soldaten en toeschouwers
zijt gij t mijnheer de maire riep zij hij antwoordde met zachte stem hoe gaat het met de arme vrouw niet erger op dit oogenblik maar wij zijn allen zeer ongerust geweest
bovendien rijdt men stapvoets want er zijn veel hoogten in den weg welaan dan rij ik te paard span de cabriolet uit er zal hier wel een zadel te koop zijn o ja maar wil dit paard onder den zadel loopen
bemint elkander dit bevatte naar zijn meening alles hij wenschte niets meer en dit was zijn geheele geloofsleer op zekeren dag zeide de man die zich wijsgeer waande
de als door dwang tevoorschijn geroepen kalmte voor het sombere oogenblik was verdwenen het spook der maatschappelijke gerechtigheid kwelde hem terwijl hij gewoonlijk met een vroolijke zelfvoldoening van zijn werkzaamheden wederkeerde scheen hij zich nu iets te verwijten
blachevelle glimlachte met het welbehagen van een man wiens eigenliefde zich gestreeld voelt favourite hernam ja ik zou de wacht roepen meent ge dat ik mij zou bedwingen monster
des avonds kwam hij vermoeid te huis en at zijn soep zonder een woord te spreken zijn zuster moeder jeanne nam vaak terwijl hij at het beste van zijn maal een stukje vleesch een sneetje spek
om hem den vereischten bijstand te leenen leidde den veroordeelde brevet binnen de aanwezigen waren in de hoogste spanning en aller borst hijgde als hadden zij slechts één ziel
een zuster van de longtering eet daarom geen suiker en ge zult leven en nu richt ik mij ten slotte tot de mannen mijnheeren maakt veroveringen rooft elkander zonder gewetensbezwaar uw minnaressen
hij smeekt het uitspansel de golven het zeewier de klippen dat alles is doof hij smeekt den orkaan de onverstoorbare orkaan gehoorzaamt alleen aan het oneindige
mijn god riep hij wat deert u fantine zij antwoordde niet zij wendde de oogen niet af van het voorwerp t welk zij scheen te zien maar met de eene hand drukte zij zijn arm en met de andere beduidde zij hem achterom te zien
ja hernam de zuster maar wat zullen wij haar zeggen nu zij u zonder haar kind zal wederzien hij bedacht zich een oogenblik god zal t ons ingeven zeide hij
ziehier het geld mijnheer madeleine legde een bankbriefje op de tafel ging toen en kwam ditmaal niet terug t speet scaufflaire geweldig dat hij niet duizend francs had gezegd
toen hij in october door d kwam zouden gereedelijk al de stukken zijner ellendige kleeding hebben herkend hij had ze bewaard evenals hij de zilveren kandelaars bewaard had om zich steeds het keerpunt in zijn leven te herinneren
m gevestigd leefde hij gelukkig in t gevoel dat zijn geweten wegens het treurig verleden ontwaakt was en de eerste helft van zijn leven door het tweede verloochend werd
gelijk men zien zal bezat fantine den vasten moed des levens reeds had zij onversaagd van den opschik afgezien zich in katoen gekleed en voor haar dochtertje al haar zijde linten en kanten aangewend
en de gedenkwaardige datum juli was er met gouden letters op een wit marmeren blad gegrift
de deur voor zijn verleden sluiten maar hij sloot ze hierdoor niet integendeel hij opende ze opnieuw door een schandelijke daad te plegen
terwijl hij misschien slechts een product van pigault lebrun was hij schertste gaarne en vroolijk over het oneindige en het eeuwige en over de hersenschimmen van den goeden bisschop
als dat hij bang is op onveilige wegen en bij gevaarlijke ontmoetingen verleden jaar is hij alleen naar een oord gegaan waar zich roovers ophielden
van dat oogenblik af verdubbelde zich nog zijn liefde en weldadigheid voor de geringen en lijdenden telkens wanneer op den ouden booswicht g
te schrijven fantine was hem honderd twintig francs schuldig hij zond hem driehonderd francs er bijvoegende dat zij zich daarvan konden betalen maar ten spoedigste het kind te m sur m moesten bezorgen waar de zieke moeder het terug eischte
hij heeft negentien jaren dwangarbeid gehad wegens diefstal met verzwarende omstandigheden vijf of zes keeren heeft hij getracht te ontvluchten behalve van het bestelen van den kleinen
dezelfde langzame geregelde tred ging steeds heen en weder boven zijn hoofd de lichtschijn teekende zich nog altijd op den muur af maar nu flauwer en stil als het schijnsel eener kaars of van een lamp het raam was ook nog open
kwam hem telkens in den geest met twee verzen van een liedje dat hij eertijds gehoord had hij herinnerde zich dat romainville een boschje bij parijs was
een dier kleine savooiaards weet ge mijnheer de pastoor ik heb hem niet gezien de kleine gervais is hij niet uit een dorp hier in dezen omtrek zoudt ge t mij misschien kunnen zeggen
t was een ongehoord visioen voor zijn oogen had hij een soort van voorstelling van het vreeselijkst oogenblik zijns levens die door zijn eigen schim gespeeld
niet slecht niet slecht fantine beefde mijn kind riep zij mijn kind gaan halen t is dus niet hier zuster spreek waar is cosette ik wil mijn kind mijnheer madeleine mijnheer de maire
javert gevoelde zich blijkbaar een weinig van zijn stuk gebracht door de volkomene gerustheid en natuurlijkheid van den heer madeleine op zekeren dag evenwel scheen zijn
zijn er geen tinnen lepels magloire haalde de schouders op en zeide het tin riekt ijzeren dan magloire zeide met een afkeerend gebaar het ijzer kan men proeven welnu hernam de bisschop dan houten
javert was als een oog dat onophoudelijk op den heer madeleine was gericht een oog vol achterdocht en vermoedens eindelijk werd de heer
hij voelde schier lust tot die vernederende gemeenzaamheid welke men veelal bij geneesheeren en priesters vindt maar die bij hem niet gewoon was
deze lamp brandt slecht zei de bisschop magloire begreep hem en ging om van den schoorsteen in de slaapkamer van monseigneur de twee zilveren kandelaars te halen welke zij met brandende kaarsen op de tafel plaatste
geheele dagen zullen zij dezen of genen volgen uren lang aan den hoek eener straat s nachts in koude en regen op schildwacht staan boodschappers huurkoetsiers en lakeien dronken maken kameniers en portiers omkoopen
de waarheid is dat toen de keizer te grenoble aankwam hij had geweigerd in het hôtel der prefectuur zijn intrek te nemen
hij volgde hem en vertoonde zich met zijn violetkleurigen mantel en met zijn bisschoppelijk kruis om den hals naast den geboeiden veroordeelde voor de oogen des volks
bij de glazen deur stond een tafel waarop een inktkoker en die verder beladen was met verstrooide papieren en dikke boekdeelen vr de tafel bevond zich de armstoel met matten zitting vr het bed een bidstoel uit de bidkamer
aan de bigotte reactie te behagen door de fossiliën in overeenstemming met de h schrift te brengen en mozes door de mastodonten te doen
hij was bankroet gegaan en men had hem niet kunnen vinden zich vervolgens tot den beschuldigde wendende vermaande hij hem te luisteren naar hetgeen hij hem zeggen zou en vervolgde
vaak gebeurde het dat wanneer de heer madeleine rustig vriendelijk over de straat ging begroet door de zegenwenschen van allen een man van hooge gestalte
hij zou er gewis een gewetenszaak van hebben gemaakt zich in zekere vraagstukken te verdiepen die slechts aan onversaagde geesten zijn overgelaten
ik heb altijd den vooruitgang der menschheid naar het licht bevorderd en soms meedoogenlooze stappen tegengehouden bij gelegenheid heb ik u mijn eigen tegenstanders beschermd
dat wil zeggen de misdaad van diefstal met overklimming gepleegd ja of neen ten tweede zijt ge de gewezen galeislaaf jean valjean ja of neen
de vooruitgang moet aan god gelooven het goede kan geen goddeloozen dienaar hebben een godloochenaar is een slechte leidsman van het menschelijk geslacht
hun gesprekken hun onderhoud in de salons hun gebabbel in de antichambre is als een schoorsteen die veel hout verslindt zij hebben veel brandstof noodig en die brandstof is de evenmensch men hield alzoo fantine in t oog
op het oogenblik toen de soldaten de hand aan de ongelukkige sloegen die niet wilde opstaan trad hij een schrede uit de schaduw en zeide een oogenblik als t u belieft
dat verheven vaderlandslievend democratisch en menschelijk geloof t welk in onze dagen de eigenlijke grond van ieder edel gemoed moet zijn
zie dat is zeker een goede moeder nu t zouden drie aardige zusjes zijn overigens zal t niet lang duren dat ik wederkom wilt ge mijn kind hier houden daar moet ik eerst over denken zei vrouw
door de parijsche bevalligheid heen de gewijde euphonia der ouden hebben ontdekt deze dochter der onbekendheid was van den echten stempel
klom uit het raam snelde door den tuin sprong als een tijger over den muur en vluchtte twaalfde hoofdstuk de bisschop werkt
er zijn twee soorten de groote die aan de rijken behooren en die veertig of vijftig koeien hebben welke elken zomer zeven of acht duizend kazen opleveren
dat de steeg voor de kroeg de sergeant van waterloo op een lenteavond in versperde zou zekerlijk door zijn plompheid de aandacht van een voorbijgaand schilder getrokken hebben
dien zij grurin noemen deze ontvangt driemaal daags de melk der vennooten en teekent de hoeveelheid er van op een dubbelen kerfstok aan
hoevele blozende koorknapen hoevele jonge abten dragen evenals perrette uit de fabel de kan met melk op t hoofd en hoe licht noemt zich de eerzucht roeping
neen onze toekomst is de nacht aan gene zijde van het graf is niets en alles gelijk of ge sardanapales of vincentius van paula zijt geweest is hetzelfde
haar oogen schitterden buitengewoon en zij voelde voortdurend pijn aan het linker schouderblad zij moest veel hoesten zij haatte vader madeleine diep
in het jaar was de heer charles françois bienvenu myriel bisschop van digne
was dit inderdaad niet alles en wat bleef te wenschen over een kleine tuin om in te wandelen en het onmetelijke om te denken
het formaat was beperkt maar de vrijheid groot de constitutionnel was constitutionneel de minerva noemde chateaubriand chateaubriant
aan de levende ongerustheid zijner ziel telkens wanneer hij een eenzaam huisje aan den weg voorbijreed zeide hij bij zich zelven daarbinnen zijn toch lieden die slapen
den geheelen dag hoorde men in alle wijken der stad gesprekken als deze hebt ge t al gehoord hij was een gewezen galeislaaf wie de maire
dat alles had hij reeds eerder eertijds zeven en twintig jaren geleden gezien deze heillooze zaken vond hij hier terug zij waren hier zij bewogen zich bestonden werkelijk
doch dit verklaarde zich toen men vernam dat de dokter hem had ingefluisterd zij neemt merkelijk af vervolgens keerde hij naar de maire terug
uitwendig volkomen kalm alleen nam hij wat men maatregelen van zelfbehoud zou kunnen noemen alles was in zijn brein nog verward en tegenstrijdig
een leelijk maar sterk en gezond paardenras het voortreffelijke dier had vijf uren in twee uren afgelegd en had van achter nog geen droppel zweet
de stad parijs liet op haar kosten den dom der invaliden vergulden ernstige lieden vroegen elkander wat in deze of gene omstandigheid mijnheer de trinquelague zou doen
en dat hij de veroordeeling eischte van dezen champmathieu die blijkbaar de wezenlijke jean valjean was de halsstarrigheid van den advocaat-generaal
zijn oude portierster zijn eenige dienstbode zou hem zijn ontbijt niet meer brengen groote god in plaats van dat alles de gijzeling de halsketen het roode buis de voetkogel de zware arbeid
terwijl de aangekomene zich warmde en den kastelein labarre den rug toekeerde nam deze een potlood uit zijn zak en scheurde een stuk van een oud dagblad af dat op een tafeltje aan het venster lag
napoleon was op st helena en wijl engeland hem groen laken weigerde liet hij zijn oude kleederen keeren in
en hem ophief zoo eenige oogenblikken in gedachten bleef staan waarna hij in plaats van den klopper hard te laten vallen hem zacht en zonder gerucht nederliet en nu met een soort van haast die hij vroeger niet had zijn weg vervolgde
in zijn hersenen woelde alles dooreen zijn vroegere en zijn jongste herinneringen vloeiden ineen of kruisten elkaar zij verloren haar vormen vergrootten zich onmatig en verdwenen dan eensklaps als in een troebel bewogen water
thénardier beminde hartstochtelijk haar eigen beide kinderen en daarom haatte zij het vreemde meisje t is een treurig denkbeeld dat ook de liefde eener moeder een slechte zijde kan hebben