AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
brieven van haar gekregen zoo innig lief zoo hartelijk en vriendelijk dat het beetje poëzie zijner eigenaardige jeugd erdoor hoog werd opgevoerd hij had die brieven gelezen
verlande dacht erover na zou er iets van hem terechtkomen bedoelt u door studie ja natuurlijk zoo heel natuurlijk vind ik dat niet mijn knapste leerlingen kwamen niet het best terecht
dan is er ook niets aan te doen als je het aan je man niet vragen wilt wie anders zal het je dan geven wanneer je het vraagt dan die neef van ons
zijn ouders zijn immers zeer gefortuneerd dat wel john silver heeft aardig geld bovendien adam kan op het land werken
john silver sloeg vastberaden op de vlucht en sloot de deur zijner kamer achter zich orang takoetan schold zij hem na hij bekwam er niet van de toestand drong niet tot hem door
dat alles te zien van zijn eigen kast en niet meer in die ellendige kamer met vier bedden in het instituut als gevangen te zitten met drie kwa jongens die haast al hun vrijen tijd doorbrachten met den neus in de boeken
die voor weinig meer telde in het huis dan een noodzakelijk kwaad voor minder dan een slavin zij had aum boe akar eel haar partij gekozen naar het scheen en leefde haar eigen leven in luiheid en
nu praatten zij er nog dikwijls over zij altijd met hetzelfde bezwaar wetend dat het ook een zwak punt van hem was maar hij tot haar verwondering ineens zoo scheutig met geld voor adam's opvoeding
het is heel mooi waarachtig ik kan me niet eens behoorlijk verstaanbaar maken dat duurt ook geen veertien dagen meer ik heb je hooren praten tegen den mandoer en ik stond verbaasd het is of t je is aangewaaid
met de hand hield aboe bakar als het ware het scheldwoord terug dat hij verwachtte aan het adres van den penghoeloe hij vergiste zich in zoover dat het geen banaal scheldwoord zou geweest zijn doch iets heel anders bram zelf schrikte ervan bijna had hij iets verklapt dat hij geheim moest houden
vooral aan t geweer dat toen afging met n harden slag en hun uit de handen viel en dan een verschrikkelijk geschreeuw van het zusje dat bloedend op den grond lag
en er was dus geen reden waarom ze het als hij het vroeg zou weigeren het was heel vreemd van zijn vader geweest dat vond hij ook maar het kon toch alles niet anders
nu en dan als er een gast kwam aum boe akar eel of ging een koele luchtstroom uit de opening der groene zwaarwollen tochtdeur naar binnen het ineenloopend geluid van stemmen allerlei dooreen
je zoudt in holland eens moeten probeeren een bedelaar toe te spreken zooals men het hier een inlandsch werkman doet enfin zei bram zuchtend en niet bij machte iets tegen deze allervreemdste redeneering in te brengen
als hij knap is naderhand verdient hij het honderdmaal terug zij ging heen hoofdschuddend en ongeloovig om die knapheid moest zij lachen daar waren de europeanen zoo dol mee hij anders niet nu ineens wèl voor
op de hoofden en ze goten zich het bier in uit de groote glazen met airs van beproefde kneipers schots en scheef op de stoeltjes de buiken vooruit de vesten n beetje opgestroopt stukken overhemd er tusschen uit over den broekband de
ja gaf adam na eenige aarzeling toe dat is waar die ééne laatst toen we in den tuin waren welnu neem haar
aboe bakar daarentegen voelde zich zoo plezierig als was er niets onbehoorlijks voorgevallen ij had berouw gevoeld over zijn daden en door een mohammedaansche vrouw van de ongeloovigen af te houden
het was een goed idée vond aboe bakar wel had hij geld genoeg om van te leven meer zelfs dan hij noodig had maar hij durfde eigenlijk met een voorstel om zich terug te trekken niet bij zijn ouden compagnon aankomen
de sinjo's hadden met het geweer gespeeld het was afgegaan en nonni was gewond waar waren de
tot zijn groote verwondering voor wijl ze nooit op zulk een manier iemand verlangden als deelgenoot die volstrekt geen verstand van het vak had en weinig of geen administratieve kennis en van de zaken die dat wèl wilden die zelfs met brieven en bezoeken er bij hem op aandrongen zei
het was dat voelden beiden als een afscheidsgroet voor langen tijd bij hun uiteenloopende karakters en de tegenstelling die zij opleverden in alles hielden zij van elkaar elk op zijn manier
de regenstralen kletsend uiteenspattend op het dak het onweer daverde nog door het dal als van den eenen bergtop geworpen naar den anderen
op de plek stond nu een mooie villa de plaats zelf was door de welvaart der planters zeer vooruitgegaan hij blufte in zijn brieven dat het een aard had zonder dat aboe bakar dit begreep
john voelde het diep t was de grootste wond hem ooit geslagen die zijner ijdelheid toegebracht hij wilde eerst protesteeren en praatjes maken
in stomme verbazing stond aboe bakar het troepje te beschouwen zonder leed of vreugde met enkel de vraag in het hoofd wat in mohammeds naam komen die doen
dailah was dicht bij het gordijn komen staan hij voelde erdoor heen haar lichaam tegen het zijne hij zag door den kier haar zwarte oogen schitteren kom hier fluisterde zij kom bij me binnen ik ben zoo bang
het streelde adam meer dan de ander kon vermoeden nog nooit in zijn leven had hij een compliment gehad over zijn vlug aanleeren van het een of ander en nu verklaarde een deskundige als bram dat hij zulke snelle vorderingen had gemaakt in de landstaal het leek hem een wonder
meier zei dat men stond zoo goed als voor een fait accompli en ofschoon hij de woorden niet verstond hij kende er de beteekenis van zelf had hij zeer ad rem als president wel eens gesproken van zoo'n verschrikkelijke
en terwijl bram zenuwachtig en gevoelig had kunnen huilen z hinderde het hem gleed over het breed gelaat van adam een stille bleekheid die er een lijdenstrek aan gaf
zelf een njo werd hij gauw wantrouwend tegenover pur sang europeanen en hij dacht eerst dat die schoolmeester de klok had hooren luiden en nu eens wilde vernemen waar de klepel hing maar hij zag wel dadelijk aan de heele gezichtsuitdrukking dat hij zich
en eenige stukken het geld alleen volgde en daar dit de hoofdzaak was liet men het erbij maar john silver waren die twee duizend gulden als van t hart gescheurd met den leeftijd werd hij
hadden gewoed en de school aum boe akar eel kreeg haar onvermijdelijk deel maar wie ook ziek werd adam silver niet hij groeide tegen alle invloeden rustig en lustig op tot een grooten sterken boy
en de waarheid was dat adam moeite genoeg had om z'n oogen open te houden de mantri onbeweeglijk staarde maar recht voor zich uit als had hij een visioen
neen z is het niet dat ik geen cent in mijn zak heb maar meer dan n paar honderd pop alles samen genomen zit er niet aan met zijn moeder reed aboe bakar naar zijn woning
dat was waar zij wist het en had er tegen bedienden en andere inlanders al dikwijls op gebluft als het geld haar niet zoo na aan het hart had gelegen door haar pure liefde voor het geld zou zij dadelijk hebben toegegeven
hij was zeer bespraakt hij kwam niet uit eigenbelang wijlen de saïd was zijn bloedeigen broer geweest verklaarde hij en het was niet om iets van diens nalatenschap dat hij zich het schandelijk misdrijf aantrok
slank en sterk gebouwd met iets ernstigs door het groote voorhoofd de zware wenkbrauwen en de dikke lange wimpers njai peraq was erg oud geworden de laatste jaren
gelastte aboe bakar het meisje dat niet zoo mocht spreken tegen haar vader is het waar vroeg hij dezen in een nu loskomenden woordenstroom verdronk de man de gedachte hij had zoo'n roegi gehad met dit en met dat hij kon zijn belasting niet betalen
maar zijn geringe opvoeding bracht niet mee nu ook kiesch genoeg te zijn erover te zwijgen waarom zou men dat doen als iets nu eenmaal z was en niet anders
daar zit-ie fluisterde zij nora in het oor wat n pracht van n man hè om alles voor te vergeten maar nora schudde heftig het hoofd foei neen zij voelde niets voor hem
de waarheid was dat hij er altijd vreeselijk tegenop had gezien met vreemden te spreken hij had zoo bitter weinig genoten van het onderricht in talen het is goed en wel maar wat zou je anders te doen staan
de zwakke ronde tafel die met hem mee waggelde z stond hij n oogenblik te kijken als krankzinnig versuft verslagen niet in staat te denken
en bram was nu een big boy geworden zoo schreef hijzelf hij had een aandeel in een land en men maakte groote zaken hij had het oude huis der aum boe akar eel ilvers weer teruggekocht en voor den grond laten gooien
soerah xxxix begon aboe bakar onwillekeurig het kan me niet schelen ik weet van geen p a jalil hem in de rede
zijn huizen verkocht aboe bakar prachtig voor veel meer dan ze hem hadden gekost maar met zijn pogingen om geld uit te geven lukte het minder goed
en het is niet noodig er is immers geld om te koopen wat noodig is dààrom vraag ik laat het europeesche goed achter en ook den naam en blijf enkel adam tot het tijd is een goeden naam aan te nemen zooals een mensch dien behoort te hebben
toen hij het hekje binnenstapte zaten ze daar allen op wipstoelen bram in slaapbroek en kabaai in een luierstoel een kapotte dos à dos scheef overhellend stond terzij van het voorerf het was de eenige stoffeering
achter de neergelaten krees lichtte droevig een eenvoudig petroleumlampje de gele vlam inbruinend de tinten van het djatihout der wanden somber melancholiek dailah riep hem uit haar kamer
maar ze aarzelden want ze hielden van hem om zijn goedheid en meegaand karakter tot één omstandigheid besliste adam had het werkmeisje tot speelmakkertje gekozen en daar kon de familie niet tegen
dat vrees ik nu ook zuchtte adam en je behoeft er waarachtig niet om te zuchten er zijn mooie meisjes genoeg ook hier onder de
zwijg in godsnaam zei ze ik geloof het aum boe akar eel boe aar spreek nu niet van nu af zal je niets gebruiken dat ik niet zelf heb klaargemaakt
en dan hij zou immers op het land gaan werken zooals zijn broers deden keerde hij terug naar indië dan behoefde hij niet bepaald een betrekking te hebben zijn vader was rijk dat hadden de verlandes gezegd
der paalwoning ondanks de fijne matbedekking een daverend geweld veroorzaakte s avonds voor hij heenging haalde hij er zijn njai nog eens bij
allerlei dingen op die hij vroeger wel eens in kranten of tijdschriften had gelezen over spelingen der natuur het kon ook zijn dat zijn njai zich had verkeken en toen hij wel een uur tusschen twee prachtig bloeiende rozenstruiken op een bankje in den tuin had zitten pikiren
met de jongens van verlande had hij een nooit gekend pleizier hij dacht aan niemand niets hinderde hem eten slapen pret maken
hij zou en hij zou hij kon er niet stil van blijven zitten hij stond op liep heen en weer en bewoog handen en armen alsof hij kneep worgde verscheurde
de oude moeder nu weer in het kamertje in de bijgebouwen waar ze zooveel jaren had gewoond wilde niet naar batavia komen hoe graag zij ook bij den liefsten zoon had gewoond
titanenspel helle lichten vlogen langs de lucht door de boomgroepen in de huizen alles een deel van n seconde in lichtelaaie zettend dan een niets van donkerte
maar dààrover waren allen het volkomen eens men moest het in den haag stil houden het was wel geen bepaald schandaal maar haast net zoo erg in zoover zelfs erger dat het nora en de familie belachelijk zou maken
verlande wanhoopte aan hem en was telkens boos mevrouw had kasian maar toch ook een zwaar hoofd in de toekomst
heel graag ik reken dezer dagen met djalil af dan heb ik nog enkel mijn huizen verkoop ze trek u terug uit al die nietige dingen
aboe bakar schaamde zich het was hem wezenlijk ontsnapt tegenover dit blonde kind hij had hollandsch gesproken zonder er verder bij te denken het kind had gelijk het was heel gek
denkend dat het studenten waren uit leiden naar den haag verdwaald maar dat waren het niet een paar eel waren wel te delft maar de anderen nog van gewone scholen enkel wat achterlijk in hun studie maar vooral met niet minder allures
eens had hij beproefd te reageeren op de gewoonte van zijn compagnon s avonds sobat te nemen hij dacht daar voor zichzelf allang niet meer aan en schaamde zich de herinnering maar dat was hem slecht bekomen
silver en de postcommies beiden indo's zwegen daarop het was een gedachtengang waarin ze niet treden konden beiden hadden belangen te verdedigen waarbij van onpartijdigheid of objectiviteit geen sprake kon zijn
maar als er veel europeesche militairen op het dek waren en zij vloekten en waren ruw dan kon hij met zijn biljet zich terugtrekken hij had dat juist gedaan en stond nu midscheeps op het tweede klasse dek in zee te kijken
ze keken niet direct naar hem maar zagen hem toch zoo nauwkeurig als een staaltje van een modestof de jongste een levendig opgewekt vrouwtje keerde zich ineens tot hem
was hij dan nu op een soort kostschool had omdat hij al zoo'n kerel was verlof gekregen tot negen uren uit te gaan en zat veel later al in n bierkelder met n troepje jongelui zijn wroeging verdronk in het bier dat hem naar het hoofd steeg
op zijn erf mocht komen zou neerschieten als een hond en den kerel van dien ochtend ja als hij dien onder schot kreeg haar kalm gezicht van rustige welgedane inlandsche trouw vertrok er geen spier bij
het is gemeen volk och waarom zouden ze gemeener zijn door de bank dan ander volk t zijn bedriegers en oplichters
ik zag er van morgen één bij u het erf afkomen ging de luitenant voort n mooie kerel een kranig type jongens n bataljon van zulke kerels dat moet n gezicht wezen
opeens trok het kind n leelijk gezicht bewoog heftig armen en beenen en begon te schreeuwen hard zwaar en dringend de meid schoot toe john silver stond op en ging heen
en zoo europeesch mogelijk worden opgevoed wat het kostte deed er niet toe toen het antwoord kwam dat voor alles zou gezorgd worden mits hij maar doewit zond ging silver weer aan het schrijven de regeling der geldzaak
wat uit den koran te leeren en zich te kleeden maar daarvoor moest je hebben die rustige deftigheid en die aangeboren superioriteit in houding en manieren die hijzelf vond dat hij in hooge mate bezat
hij aarzelde z was hij tehuis gekomen van de godsdienstoefening vol vrome denkbeelden en voornemens en daar stond hij nu door slechts een enkele zeer wereldsche gedachte als beheerscht een oogenblik beproefde hij te strijden
maar zij was een kloeke vrouw die iets niet uitstelde omdat het onaangenaam was het gaf in de familie tiele een oogenblik van hevige consternatie
van den spot van het sarcasme voelde aboe bakar niets hij was zoo vlug niet van geest niet slim genoeg daarvoor hij had een waarheid gehoord en erkende die alleen de penghoeloe had het mogelijk gevonden en die kon het in zulke dingen toch niet mis hebben
penghoeloe door minah's tusschenkomst gewaarschuwd kwam in den loop van den ochtend met zijn volgelingen hij was kort en bevelend alsof hij de baas was in het huis niemand durfde zich tegen iets verzetten
aboe bakar hoorde en zag het niet zijn sterke physiek zoolang onderdrukt door de opgedrongen idée fixe van bidden en vasten en vasten en bidden
in godsnaam dan zuchtte john silver vol gebrek aan schuldbesef de vrouw mag een inlandsche zijn zij is in de eerste plaats moeder
minah die het evenmin begreep wantrouwde de zaak wat kon het zijn zij wist dat hij geen voorwendsel zou zoeken en niet een meisje als bediende zou binnensmokkelen dat hij van plan was tot zijn vrouw te maken
en zij was zeker het geld te krijgen de creditricen zouden dan welwillend nog een etmaal wachten het zware pak was daarmee weggenomen van minah's hart de slotsom was dat ze weer met haar drieën
als ik mij niet vergis zijn jij en een land er twee en een haagsch dametje op een land dat geeft ook niets en als je niet wordt erkend dan is het heelemaal uit
wijl nu dadelijk daarop de niet passagiers van boord moesten sloeg njai peraq ineens over tot een woest vertoon van droefheid dat de europeanen ontroerde en hun de menschkundige opmerking ontlokte dat een moeder toch een moeder blijft
zij was uiterlijk veel veranderd het indisch klimaat had haar goed gedaan ze had gevuld aum boe akar eel vormen gekregen en dat stond haar voortreffelijk van een gewoon blondinetje om niets van te zeggen was zij geworden wat men een knappe vrouw noemt
dus vorderde hij niet voor bram wou hij een aandeel koopen in een bestaande goede zaak wat hij dacht dat met geld altijd te doen was maar de goede zaken bedankp
en dan de kinderen en de menschen zijn bekrompenheid zag alles in een onzuiver licht hoe de haat der inlandsche vrouw zoo tegen hem was uitgeslagen bevroedde hij in het minst niet
ik heb dat ook onderv midden in het woord hield de vrouw op zelf verlegen thans dat zij zich zoo iets liet ontvallen heb je vroeg minah verwonderd
een dom garnalenhoofd die neef was zoo arm als een kerkrot maar de oude had gezegd dat het z moest gaan en het grappig spelletje brak de eentonigheid van haar leven
ik kan niet wij hebben samen een belangrijken handel dat weet ik misschien kunt gij het eene doen zonder het andere na te laten
ik heb t huisje en erf voor je gekocht voor mij gekocht vroegen bram en diens inlandsche vrouw in één adem maar in diverse talen aboe bakar knikte en stond op
het gevonden portret bram had het niet mis schoon adam part noch deel had aan de attentie die was het werk geweest van de verlande's zij
de akte van overdracht en de andere stukken krijg je morgen ik moet nu weg want ik heb meer te doen voor ik heenga kom ik nog goeien dag zeggen ik hoop dat je veel geluk hier hebben mag slamat
ineens wist hij het het was z eenvoudig te eenvoudig naar zijn zin hij had gewenscht dat het moeielijker ware geweest en meer gecompliceerd hij begreep niet hoe hij nog zoolang erover had moeten pikiren
het was dus geen moeilijk spel dat zij met hem hadden en het streelde zijn ijdelheid want niet enkel behandelden de twee inlanders hem met onderscheiding
het was een nare tijd hij dankte god toen er een eind aan was en hij uit de voorgalerij zijner nieuwe landelijke woning die voor zijn rekening de penghoeloe heel aardig had ingericht op de balustrade leunend genoot van het frissche berggezicht vol schilderachtige afwisseling
een treurig voorval huiverend werd hij wakker de sterke uitstraling van den drogen bodem had de temperatuur doen dalen en als indo beter kunnend
hoe hij zich ook inspande het hielp hem niet hij zag nergens een uitweg en moe van het pikiren na den zeer overvloedigen maaltijd sliep hij in en lag daar groot zwaar en breed in een rustige digestie
en overvol zijn in de maag en op de borst hij zou zooals de koran het voorschrijft god aanroepen en zich bukkende voor de houding van het gebed ontvlood een volle
de oogen neergeslagen bang voor den invloedrijken hadji zoo groot zoo sterk en zoo rijk stond de inlander zijn hand te wrijven zich dicht in de groene levende
t was zoo'n treurig geval voor hem pleitte mevrouw verlande bovendien hij had nog hoop het doet er niet toe als fatsoenlijk mensch had hij mij dadelijk moeten schrijven
ook dàt strookte zoo wonderwel met het indolente van zijn karakter dat hij gemakkelijk ervoor te vinden was wel had ook hier weer het beeld zich opgedrongen aan zijn geest van het rusteloos opgewekt ijverig en beweeglijk leven der westerlingen
maurits wel zei adam met zijn goedigen lach dat ik de zoon ben van mijn vader het werd nu zelfs voor bram een moeilijk terrein
weet-je dat ik een landje heb gekocht dat heb ik gehoord ik ga er rustig wonen uit de zaken heb ik me ook teruggetrokken bram knikte pa
als de kippen om de levering te eischen van het aan hen verkochte huis dit alles was bekend maar toch vond men het mooi van zoo'n man dat hij zooveel over had voor de opvoeding van een zijner zonen
en alles was naar beider begrip daarmee gezegd het onderzoek naar den dood dat zelfs een gerechtelijk werd leidde tot geen uitkomst t was
hij stond op razend en tierend bij zichzelven en weer moorddadige plannen met het geweer koesterend tot hij uitgeraasd den noodlottigen brief verzond het was als een openbare aankondiging van zijn
john stak zijn kop vooruit tot vlak bij t gezicht van den postcommies uitdagend als wilde hij hem een bijzondere goedkeuring afdwingen
wat doe je ma ik berg het weg bram hij mag het niet houden hij is geen kind meer ma ik denk dat hij kwaad zal zijn
keek eens rond op t voorerf was geen djamboe te zien men zegt dat je op ander wild loerde john bedacht zich even het was beter dat hij t meier maar ronduit zei die begreep hem immers hij deed het
dailah schrikte toen ze aboe bakar zag den volgenden ochtend zoo bleek en ingezonken was hij ze verzorgde hem zoo goed haar eigen onbeholpenheid het toeliet
aboe bakar lachte goedig maak je niet bezorgd wij zijn nog lang niet quite daar zweeg bram op hij vond het altijd een pijnlijk onderwerp het stond nu eenmaal bij hem vast dat het met de verdeeling der erfenis niet anders dan plichtmatig was toegegaan
en hij bleef ongenaakbaar de honden schoppend die jankend naar buiten vlogen schreeuwend tegen de kinderen en bedienden in groot bangmakerig vertoon met zijn geladen geweer dat als hij het hard neerzette op den houten vloer
zanik niet riep silver barsch doe maar zooals je wilt traperdoeli maar zanik niet de waarheid was dat zij hem stoorde in het zoeken naar een akal hij moest er iets op verzinnen om weg te komen vr het vertrek van de
hij zocht geen andere aardsche genietingen hij kon zoo dacht hij leven in matigheid en zonder buitensporigheden zich wijdend zooals hij tot nu toe deed aan zijn zaken
en naarmate hij van zijn europeesche mede ingezetenen vervreemdde trok hij zich meer in zijn huis terug het leven als begrensd door de pagger van zijn tuin
vervlogen hoop en een nieuwe verbintenis de verlande's die nog altijd in den haag woonden hadden al dikwijls over adams gruwelijke ondankbaarheid gesproken
ging het door week in week uit tot minah bewerkt door haar relaties vertrouwd was geraakt met het denkbeeld dat aboe bakar dien zij nu innig haatte haar geluk in den weg stond en verdwijnen moest
op de school te batavia was dat anders daar leefde het kind aanvankelijk als in een roes de orde en gelijkmatigheid in dit bestaan biologeerden den aan haast volkomen vrijheid gewonen knaap
de in ongenade gevallen president silver was erg verlegen toen hij den postcommies zag wiens binnenkomen ze door het rumoer met de kinderen niet hadden gehoord de njai ging in haar kamer en bergde de rotan op de jongens veegden met de
en op het nederig gebaar vol bescheidenheid van den ander ik zeg niet dat het gebeuren zal maar de werken zijn het water dat de plant
ze keken elkaar een oogenblik aan en lachten luid toen gingen ze weer voort in zacht gepraat zij zouden eerst erover spreken als minah dan des anderen daags ging wist hij er alles van
men moet niet al het kruit ineens verschieten gekheid als ze het wilden toestaan zou het dan zeker zijn gebeurd
eindelijk wilde hij weer standjes gaan maken en slofte driftig de trap af maar een inlander buigend de rechterhand steunend met de linker gaf hem een brief
het ging hem wel aan t hart want het zou een hoop geld kosten maar aan den anderen kant was het toch ook aardig en speelde het geheel in t spel dat hij nu al jaren geduldig volgde en waarvan hij zelf wel niet zeker was de resultaten te zullen zien maar waarvan hij dan
een kind nog haast hem op t smalle pad tegemoet de man stil mompelend het meisje dat huilend zich verzette voortduwend toean riep zij help mij hij wil mij verkoopen
je wordt nog erkend als europeaan en dan heb je aan t geld nauwelijks genoeg voor je zelven als ik op een land ben beste jongen
buiten ging bram haar achterna de oude kamer binnen die zij al zooveel jaren bewoonde in de bijgebouwen en in dezelfde groote trommel waar het portret van dam dat zij van john silver gekregen had was geborgen legde zij het andere dat zij nu had weggenomen
als zij hem in vrijheid hadden zien opgroeien een brandal van de ergste soort zeg zei hij tot adam er is nog een kans voor je at voor kans ik heb er met den assistent-resident over gesproken je kunt gelijk gesteld worden
en zij bleef voor hem zorgen tot groote vreugde van den mandoer kasim die met andere inlandsche mannen en vrouwen een gezelligen dobbelkring vormde op het luik van het laadruim zonder zich ooit over den sinjo te bekommeren
zooals hij eruit zag had men hem twintig jaren vroeger reeds gekend en in zijn onveranderlijke magerheid was hij een tegenstelling met het forsche kind dat met den dag anders grooter en
maar aboe bakar was het niet met haar eens het is heel goed zoo moeder het was het geld van den ouden heer silver t was dus dat van bram ook ik had het verdiend god vernietigt den woeker en vermenigvuldigt met woeker den prijs der
bram schreef hem en verzocht dadelijke afrekening van het geld dat wijlen zijn broeder aboe bakar gestort had in de penghoeloekas er volgde niet eens antwoord
die vooral hoog tegen hem opzag wijl aum boe akar eel hij altijd zoo kalm en deftig was nooit perkara's had en streng volgens den koran leefde
en hij had geen goed om te beleenen dus zou hij in de gevangenis komen wat hij deed hadden al zoovelen gedaan en mocht hij doen
onder het naar huis gaan pikirde hij daarover en hij begreep er niets van totaal niets wat hebben ze toch tegen mij vroeg hij zich zuchtend af het zou nog erger worden
en hij aarzelde een oogenblik wel begrijpend dat er iets akeligs gebeurd was maar zich niet precies kunnende voorstellen wat
de twee waren zeer bleek geworden zij verstonden weinig van het hollandsch maar dàt hadden zij in hoofdzaak zeer goed begrepen het was waar en zij wisten het
hij moest weg naar een onderwijsinrichting met internaat dan waren zij van een even noodelooze als vrijwillige verantwoordelijkheid af
gut hoe flauw meende een je bent toch niet bang op hem te verheven vroeg een ander en men lachte haar uit eigenlijk een beetje boos dat zij t kinderachtig excursietje niet mee wilde maken
aboe bakar begreep het niet en toen de priester dat uit zijn stilzwijgen afleidde ging hij voort het is niet goed dat gij dien handel drijft zooals gij doet het is geen werk voor u die de schriften beoefent en wellicht een uitverkorene
zij waren nu heel erg uit op hun manier ze bleven later dan hun permissie ze zaten een uur heel hard dooreen te schreeuwen in den bierkelder de dikke stokken omhoog de kleine hoeden
laat zich lijmen door de praatjes van die kerels want dat lijkt heel wat wie hen kent als ik weet dat er geen verband bestaat tusschen wat ze zeggen en wat ze doen
het zag vond hij er gek voor hem uit de omstandigheden hadden hem heelemaal overrompeld een beeld van zijn eigen toestand was hij nog niet bij machte geweest zich te vormen niet aan herseninspanning gewoon aum boe akar eel schenen hem dit alles hoogst ingewikkelde complicaties
aboe bakar sloeg een blik op naar dailah die bij het bed zat de oogen rood van t schreien macht en willoos zonder hoop met een korte handbeweging beduidde hij haar dichtbij te komen tot haar oor vlak bij zijn mond was
en wanneer zal het u behagen vroeg aboe bakar ootmoedig e penghoeloe fronste het voorhoofd als dacht hij na hedenavond na de
nora was erg bedroefd eerst doch toen zij hoorde hoezeer de erfenis was tegengevallen bedaarde zij dàt zou immers toch onmogelijk zijn geweest
heel graag taxeer t maar zelf zooals je doet is het goed ik heb leege kisten laten brengen en ben aan het pakken gegaan jullie schoot niet op
hij had zich die manier van spreken tegenwoordig aangewend als ik bied zij roepen kontan koop maar op mijn naam ik zal een qualificatie geven en de duiten
maak me gauw wat eten en drinken klaar voor onderweg ik heb al n boodschap gestuurd om n prauw aum boe akar eel en half uur later was hij weg met het inlandsch vaartuig onder goeden wind
hij bezwoer haar dat zoo verlande al goede zaken maakte met zijn aandeelen in landelijke ondernemingen hij silver niets dan tegenspoed ondervond maar hij zou alles willen opofferen om adam een goede opvoeding te geven
het kan mij niet schelen en het is niet waar ook ja zij kunnen allerlei maken van ijzer hout en steen en zij kunnen sopi drinken en brendy maar pinter zijn ze niet
neen dat kon niet zijn hij had z'n best gedaan om zichzelf de mogelijkheid aan te denken en meende daartoe n beetje op weg te zijn gekomen maar de manier waarop dat jong een keel opzette had al z'n pogingen tot zelfovertuiging aum boe akar eel ineens doen mislukken
zachtjes door razend in woeste jaloerschheid telkens eraan denkend dat ze van baadje had verwisseld zich opnieuw opwindend als hij begon te bedaren
en toefluisterend nu en dan de oogen vol van een tot beweging sporenden jool die hen dan eens deed inzinken op de hurken dan met een sprongetje omhoog gaan
om den fameusen brief te schrijven toen stond t huilen hem nader dan het lachen dat presidentschap waarover achter zijn rug onder totoks dikwijls werd gelachen was voor hem een zaak van t grootste gewicht zijn eenige sociale
in het niet te druk kampongleventje fleurde bram n beetje op ondanks de soesah met zieke paarden en luie koetsiers ging zijn verhuurderij tamelijk goed nu en dan gaf hem zijn spionnenbaantje wat eigenaardig werk dat hij met groote verliefde voorliefde deed
zij zwegen in stille verontwaardiging over zooveel onzin inwendig was silver woedend kom zei hij zijn cognacje leeg nippend het is alweer tijd
terwijl njai peraq onbeweeglijk op den grond zat als starend met de blinde oogen op één punt en al maar bij zichzelf herhalend zij hebben mijn zoon aboe bakar vermoord
ik wil niet gelijk gesteld worden toen de priester met bidden gereed was begon de mantri te spreken n beetje verlegen eerst draaiend met het bovenlijf in t nauwe zwarte dienstbaadje met den wijsvinger trekkend
hij moest niet schrijven naar indië hij moest maar beren maken die zouden zelf wel aan de n ouwe schrijven om duiten adam vond dat wezenlijk goed gedacht hijzelf van nature zonder streken of listen zou nooit op zoo iets zijn gekomen
dailah zegt wel ja viel zij boosaardig uit daar heb je t al vraag het dailah die zal het wel weten
maar zij was wel zoo slim het door niets te laten merken en zij ging zwijgend stilletjes weg terug naar haar gewoon dagverblijf in de bijgebouwen hem in den waan latend dat hij door zijn demonstratie met het geweer grooten indruk had gemaakt
hoe kwam het dat hem ineens die woorden nu voor den geest stonden z werkte het voort in zijn hoofd langzaam maar ordelijk als een uurwerk dat geregeld afloopt was hij hun dupe
totaal in de war over het ongelooflijke feit dat zij zoo tegen hem haar heer en meester te keer durfde gaan ze was in hooge mate zenuwachtig en opgewonden
zij vroeg wat het kostte hij loog de helft goedkooper toch stak ze de dikke bruine armen verschrikt omhoog w zooveel geld voor zoo'n klein kind het tractement van een opziener blanda
ze ging weer terug naar silver hoe moet het met zijn pakéan hij had er niet aan gedacht t kon hem ook niet schelen dat komt terecht ik moet toch iets hebben om hem aan te kleeden hij kan toch z niet aan boord
haar gemoedelijke onverschilligheid tegenwoordig voor alles wat geen geld was wischte veel uit haar herinnering zij had zich afgewend ook in haar gedachten oude koeien uit de sloot te halen het gaf niets het bracht niets op de kinderen waren de kinderen en daarmee uit
het is niet genoeg tegenwoordig de menschen aum boe akar eel worden zoo knap het is voor adam niet genoeg waarom voor hem niet hij is erg pienter
alle partijen hadden zich zoodoende geschikt en al kon hij ook buien krijgen van zwaarmoedigheid en zenuwachtig worden het ging gauw over
en achter de horretjes boven of in de benedenhuizen bij de étalages van mode en toiletartikelen pleizierig gestemd de drukke buurt overziend het gejaag van bezige menschen met haast langs den weg
daarbuiten over de groote zee lag alles in het zachte glimlicht der maan zoo mooi weerspiegeld bij het zacht bewegen van het water
je zult na vandaag geen last meer van hen hebben het is ten slotte hier mijn huis en ik verdraag niet dat die smeerlappen hier komen voor proselitenmakerij en om jou in hun vuilen boel te halen
aboe bakar stond er werkeloos bij met verbazing toeziende hoe netjes djalil alles boenkoesde met hoeveel tact hij de kisten pakte zoodat er niets kon schudden of breken
zijn moeder en zijn zuster van boord af zag hij het troepje op de kade staan bram magerder en ingebogener van borstkast dan ooit
zij had nu niet willen winnen nu ze haar zoo bereidwillig gingen helpen om twee vliegen te slaan in één klap toen ze weer thuis waren hadden ze er pleizier over
een heer en een student was n universiteit nu ja dat was eigenlijk maar n bijzaak waar men om student te zijn best
en allen vergaten er den dooden vader om kinderlijk blij opgetogen van pleizier over de cadeautjes met een groot gevoel van genegenheid nu voor adam die dat alles hoorde en aanzag in het geheel niets begrijpend van deze nieuwe omgeving
ik heb het gehoord en gezien sinds ik te batavia aan den wal kwam en elken dag hier op de plaats en overal en van iedereen van jou ook
het gemaniereerd geroep der kellners één heel twee half één knak een cervelaat half doch bij dat alles erg rustig onder hollanders half zooveel franschen hadden tweemaal zooveel drukte en geluid gemaakt
daar had-je het weer wat was het toch een wonder het was dacht aboe bakar of de priester iemands gedachten raadde het stemde hem onderworpen hij nam afscheid met de grootste eerbiedsen onderdanigheids betuigingen die de aandacht trokken der inlanders
adam scheen voor haar evenveel of weinig als de rest maar hij moest schoolgaan zei ze zooals de andere jongens en daar kon silver niets tegen inbrengen
aboe bakar toonde zijn vertrouwen te stellen op god en daar deed hij goed aan als braaf geloovige maar er was een wet in het land en een penghoeloe stond voor het gouvernement daaronder
t was hem niet aangenaam dat adam verliefd was zoo'n europeesche vrouw in de familie daar zag hij erg tegen op hij deed net zooals zijn vader had gedaan
om een man te worden als hij vroom en geleerd in den koran nog iets moet ik u zeggen zei de penghoeloe bij het scheiden wees voorzichtig voor uzelven tegenover uw vrouw dailah aboe bakar schrikte
de broers hadden besloten niet in huis te komen vr alles was afgeloopen zij konden het eenvoudig niet aanzien hadden ze gezegd tot op een avond de penghoeloe en de mantri
vooral aan tafel en zijn zuster met haar ééne oog had hem aangekeken vol stomme verbazing over de hoeveelheid eten die adam rustig verwerkte
zij hadden zich het idée een kwart millionnair als aanstaand familielid te hebben nu al zlang eigen gemaakt zij hoopten hem spoedig met zijn groot erfdeel te zien aankomen en daar verdween dat kapitaal plotseling in het baadje van een inlander
neem haar neem haar t is wat moois alsof ik haar voor het nemen heb een kerel als jij riep bram met afgunst zijn broer monsterend van het hoofd tot de voeten een kerel als jij
trok zij een ander baadje aan en liep de achterdeur uit den weg op p
en hij zou een beste kunnen krijgen omdat hij zoo'n mooie jongen was en omdat zijzelf er wel een voor hem zoeken zou stil sloop zij de kamer uit het portret van nora tiele onder haar baadje
hij wist wel van den dokter djawa dat hij in t geheel niet spreken mocht maar nu wilde en kon hij t niet laten zou ik iets hebben ingekregen dah
de termijnsgewijze terugbetaling van het geleende geld heette de uitoefening van dat recht maar bij één termijn verzuim verviel het en dàt was vooral bij inlanders de speculatie zij verzuimden ten slotte toch altijd wel eens te betalen en dan waren silver of zijn njai
hij wil mij verkoopen riep het meisje weer nu dapper door den bijstand hij wil mij verkoopen aan een chinees zwijgend
en zoo adam wel eens dacht in zijn gewoon kinderleven hier in deze nieuwe omgeving waar alles zoo vreemd was en zoo mooi had hij daar geen tijd voor de aandacht heelemaal in beslag genomen door de zee het schip de beweging
den volgenden avond toen ze afgedaan hadden met hun loopenden handel zittend op het bankje begon hij erover de oude liet hem uitpraten
de inlander verlegen en woedend sloeg haar met de vlakke hand ruw op den mond ij is mijn dochter en zij is ondeugend aboe bakar gaf hem een gevoeligen tik op de hand met den beenen knop van zijn wandelstok
die thuis zijn rantsoen waren hij verslond het vele en krachtige voedsel waarvoor anderen dikwijls den neus optrokken niet omdat hij t lekker vond maar uit aandrift door behoefte
zwaren kerel lichamelijk met zijn zestiende jaar heelemaal een man op de banken te laten zitten der gewone bijzondere scholen tusschen jongetjes van tien elf jaren
zoo leefde hij rustig door zonder haast ooit eenigen omgang met europeanen met bram hield hij nu en dan briefwisseling dàt was het eenige
ineens een helle geel streep lang rechtuit mooi zichtbaar dan afwijkend in kort zig-zag flikkerend door de wolkenpartij zich dadelijk weer oplossend in de dichte duisternis
ps maurits te geven aan zijn groote liefde voor zijn tweede vrouw en hij had ook wel getracht matiger te zijn maar dan kon zij hem met haar groote zwarte oogen zoo vreemd aankijken eens zelfs had ze gepruild als een kind en gezegd dat hij niet meer van haar hield dat hij maar naar minah moest gaan
weet-je fluisterde bram tegen njai peraq terug hij is net als sommige perceelen die moeten ook altijd zwaar bemest worden en ze produceeren toch zoo goed als niets
maar nu zou hij omdat zij zoo bang was en omdat zij het verzocht voor ditmaal het geweer terugzetten in het rek doch indien ooit van z'n
deze vraag had john zich wel honderdmalen gesteld en het trof zoo eigenaardig vond hij dat z'n andere jongens precies zulke stommelingen waren als die vervloekte adam
njai peraq haar zoontje aan boord bracht zag zij ook mijnheer verlande die met vrouw en kinderen naar batavia ging zij wist wel dat hij daar ging wonen en
dat doet me pleizier ik bedacht te laat dat ik had vergeten daar eerst naar te informeeren het was dom van me wat informeeren vroeg bram verwonderd
daar werden zij ineens alle drie erg stil door het was eigenlijk het denkbeeld dat in haar hoofden voortdurend present was geweest de vrouwen moesten haar in die richting drijven en minah had er ook al aan gedacht
adam amuseerde zich perfect met haar en sprak nu maleisch alsof hij t zijn leven lang gedaan had en de jonge inlandsche vrouw hield heel veel van hem zij maakte zich mooi voor hem zij staarde met bewondering naar zijn echt oosterschen kop zij kipaste hem als hij sliep
als hij nu nog had moeten beginnen met zijn plannen van vroeger hij zou het niet hebben gedaan hij zou adam precies hebben behandeld als de andere kinderen het kostte hem wat toen hij nu erop uit moest met de kostelijke twee mille in den zak om er een gouvernementswisseltje voor te koopen
kwam zacht de kamer binnen gevolgd door bram en stil keken zij beiden toe door het zachte licht in het wit omklamboede bed
met op z'n twaalfde jaar de eerste geprononceerde beginselen van een knevel wat hem van vele medescholieren de achting en de gunst bezorgde
en hen op een afstand even deden wachten tot de heilige mannen gereed waren hij kreeg het druk na dien tijd de afrekening met djalil viel hem zeer mee maar duurde toch nogal lang want die moest geld opnemen
zij was gek dacht hij het ongeluk met het kind had haar gek gemaakt een oogenblik pikirde hij erover haar weg te jagen een oogenblik slechts wat zou er van zijn huishouden worden
die op haar baleh baleh rustig sliep en dan vond hij dat als iemand weinig uit een schipbreuk was overgebleven het dan hem bram silver was p
die gedachte deed hem verdriet hij hield al heel veel van haar toen hij uit holland ging en sedert was die genegenheid zoo ver gegaan als zijn aard en karakter toelieten hij had te marseille
had hij zorgen over dit alles en hij stortte zijn hart uit voor den penghoeloe die heel lang zweeg nadat aboe bakar had uitgepraat eindelijk zei hij
maar john silver begreep er niets van dan dit ééne dat de dokter blijkbaar twijfelde aan zijn vaderschap zou hij misschien iets weten of vermoeden
warme haastige stroom zijn mond een oogenblik had hij gedacht aan onpasselijkheid maar helrood kleurden zich zijn baard en kleeren de mat de heele omgeving
dat leidde hem af het was van wege de societeit zijn grootsten trots en had hem tot president gebombardeerd zooals de jongelui zeiden
toen zij na de bloedspuwing de voorgalerij had schoongemaakt was het dacht ze of alles nu eigenlijk heelemaal voorbij was nu werd hij beter nog een week of wat misschien
van oom bram oom bram had veel last met hem hij durfde s avonds niet naar bed gaan vr zijn neef weer goed en wel thuis was zoo vreesde hij altijd dat er t een of ander met den bedorven jongen zou gebeuren
de jongens weg de trap af woest door de bloemstruiken over de pagger het veld in voortvliegend weg weg
het wachten had hem niet lang gevallen hij had al maar gebeden om bevrijd te worden van het loodzwaar gewicht dat hem als het ware op de borst drukte hij ontving hen
maar in zijn gezicht niets veranderd njai peraq wit van haar geworden maar dikjes en vetjes een chotschen aum boe eel omslagdoek over het baadje geslagen
je moet in europeesche begrippen zijn opgeleid dat ben je je moet christen zijn nou dat zeg je maar en dan is het voldoende en een geslachtsnaam krijg je dan den onzen natuurlijk en dan
is het waar dat u hollandsch spreekt e anderen stikten haast van den lach een beetje verlegen niettemin om wat zij een enorme brutaliteit vonden
woont zeker in indië vroeg ze aum boe akar eel e atavia k reis voor zaken als koopman mijn naam is aboe bakar zij voelden dat ze daar niet langer konden blijven staan
hield en minder dan ooit geneigd was met minah uitstapjes te maken koffie mocht de patiënt niet drinken hij mocht slechts koud water hebben
als ik zoo iets gedaan kon krijgen zou ik graag willen langzaam aan men moet zich niet haasten spreek er over met dien djalil hij zal wel willen
ze waren opgewandeld tot het station bram en aboe bakar voorop de anderen in een ganzenrijtje erachter aan ze togen in een derde klasse waggon en onder het rijden hoorde aboe bakar meer bijzonderheden over het ongeluk dat zijn familie had getroffen
ik heb dit kind van haar vader gekocht zei hij zacht poseerend met groote waardigheid haar vader wilde haar verkoopen aan een
als hij het dochtertje zag met het stuk geschoten oog of hij hoorde de stem van njai peraq die nu altijd brutaal en bevelend door het huis klonk zonk zijn stemming terug p a
en dreigend de rotan schuddend vloekte hij en zwoer dat hij ze dood zou ranselen als ze terugkwamen maar nu moest hij wel naar den dokter hij kon niet wegblijven
ik begrijp niet wat het hen schelen kan het kost immers niets en het geeft geen moeite dat doet het ook niet waarom zouden ze het dan weigeren iedereen kan het toch getuigen
naar het gewriemel en gewoel het opkomen en vervloeien het dansen en klotsen en schuins opspatten van de groote watermassa door het gele zonlicht in scherpe nuances getint
het heldenstuk van het aanspreken werd verteld aboe bakar werd beschreven van top tot teen en wat hij aan had en hoe hij eruit zag en wat hij zei nora was het als had zij erbij gestaan
kort na het bidden van de tsoeboe kleedde hij zich en ging naar de woning van den penghoeloe de ketib die in de voorgalerij op den grond zat hield hem terug hij mocht niet binnengaan de penghoeloe bad
eindelijk liet hij den armen oppas die nog meer brieven te bezorgen had los en scheurde de enveloppe open het was of hij een beroerte kreeg
gelijk aan een waardelooze prent in n mooie lijst keerde hij terug naar de kamer en ging kijken bij het ledikant aandachtig turend het hoofd schuddend nu en dan
over het achtererf verdwenen en ergens in een dobbelhuis in de kampong hun partijtje gingen maken dat minah nog dieper in de schuld deed komen dan ze al zat maar ze was er blij om
ik heb er tot nu toe niets van gezegd ging ram heftig voort maar nou jij met die kerels koketteeren gaat nou verveelt het me bliksems hoor ik heb me nooit met dat tuig afgegeven
en ik liet me naturaliseeren maar adam weerde het denkbeeld af met n handbeweging dat verdom ik riep hij boos dat doe ik m'n leven niet
zij had zoo gauw niet geweten welken graad van bloedverwantschap moest worden genomen minah bloosde zwart op ik ben verlegen och ja dat kan ik begrijpen
maar minah schudde het hoofd de tranen in de oogen durf je niet waarom zou ik niet durven ik ben nu niet meer bang voor hem ik haat hem ik zou hem dood kunnen maken zoo'n man vraag ik niet om geld
dààr was het weer schoon slechts weinig in hoeveelheid maar het lichaam terugvallend achterover in het kussen rekte zich het doffe licht uit de groote zwarte oogen verdween de trekken spanden scherp
een groote vrees bekroop hem hij kon niet roepen niet denken niets en ineenzakkend steunend tegen den wand met een inwendig gevoel van hevigen brand sloot hij de oogen
dat hem zekere erfelijke aanleg ontbreekt zooals dat met kinderen het geval moet zijn uit geslachten die nooit iets aan leeren of studeeren hebben gedaan
indien t kind nu toch eens van hem was geweest en niet van dien hadramautschen hond hij had er lang over gepikird hij had boeken laten komen waarin hij weer dacht de natuur op bijzondere spelingen te betrappen het hielp niet
bram lachte hard en krakend net het geluid van z'n vader in vroeger tijd neen niet graag bekende hij openhartig maar mal zijn die totohs niet ma zij zijn heel wat slimmer dan wij
ze namen het met moeite op en vonden het zwaar de kleinste n meisje kon t niet beuren maar de grootste kreeg het op den schouder
slechts door één werd hem over dat kind gesproken t was door den dominé die op een rondreis hem bezocht en het wilde doopen zooals hij de andere kinderen vroeger had gedaan nu ging hij heel boos weg omdat silver beslist weigerde
maar zij was bang neen ik doe het niet bram ik doe het niet geef het nou zeg ik hij moet ons niet gaan wantrouwen en als hij dat ding mist zal hij u of mij natuurlijk verdenken
in wier midden hij zoolang had gewoond maar het verdween weer gauw nog gauwer weggepraat door den penghoeloe nu als vroeger dat van het begrip wetenschap door njai peraq
haalde de schouders op en glimlachte verlegen ik begrijp het niet er is een bepaling ergens in de wet enfin dat doet er niet toe en die zegt dat als je het vraagt aan de regeering je met europeanen kunt worden gelijk gesteld
daar moest nu de oude vrouw om lachen het dom vindend van haarzelf dat zij dààraan niet had gedacht geef mij dus het portret terug ging bram voort dan zal ik het in z'n kamer leggen het is beter
en zich bepalend tot een herhaald en alles afdoend barang kali het duurde tot in een harer brieven mevrouw verlande gekscherend melding maakte van adam's aankomenden
en putte zich uit in lekkere sambals en kwee-kwee die haar vergolden werden door een genadigen glimlach van haar heer en meester wat haar gelukkig maakte door levendige loftuitingen van bram waarvoor ze volmaakt onverschillig was
ik begrijp het niet van de koffie je weet toch wel van dat onverwachte kelderen van de koffie neen hij moest erkennen dat hij daarvan onkundig was hij begreep de uitdrukking niet eens ik handel in vee zei hij
daar hebben ze groot gelijk aan het doet er immers niets toe ik heb het de tiele's z beloofd dat wist ik niet je hadt het niet moeten beloven
ze spraken nog van een ander request een gezamenlijk van jullie weet je wat ik geloof vroeg bram met een hoogwijs gezicht en toen adam dat niet wist dat we daarmee hadden moeten beginnen
john silver kreeg den wind van voren op een gruwelijke manier hij voelde dat zijn prestige erg geschokt werd toch blij dat hij er nog z afkwam
zij antwoordde niet t was de vraag of ze wel eens naar bram had geluisterd ze ging naar het ledikant boog zich over hem heen en trok zacht en voorzichtig het portret van nora onder zijn eenen arm uit die erop lag zoo zacht en voorzichtig als een inlandsche vrouw dat kan
koele lucht aboe bakar buiten ook opgefrischt van geest in het ijskoude bergwater uit de pantjoeran achter zijn huis in vollen straal doorstroomend altijd voort
jolig jong volk met roode gezichten en schitter oogen van congestie kwam met een bons de groene deur binnen de kalme gasten keken hen eens aan
maar gevonden was het en zoo het nog niet ingewikkeld was hij zou het dat wel maken door zijn trouvaille kwam hij weer eenigszins tot zichzelven hij lachte erom het lachte hem toe zoo het niet spoedig zou werken
wat te veel kosten viel hij met zijn oude zenuwachtigheid ineens uit heb ik geen geld genoeg zou ik geen jongen
tegen warmte dan tegen ook slechts betrekkelijke kou ging hij slaapdronken en zich schurkend in zijn kleeren naar bed en sliep er behagelijk den achterstand bij van een half doorwaakten nacht
zelfs de oude vrouw die laatst zoo mooi zat te schelden op europeanen heeft haar leven lang gewoekerd wat de koran dan toch verbiedt dat weet ik zeker
maar het was preeken voor doovemans ooren aan zoo'n photographisch portret schreef njai peraq een buitengewonen invloed toe had zij dien niet zelf ondervonden
het ontbrak er nog maar aan dat zij die smerige kerels gingen voorspreken hun gedrag vergoelijken de njai's die hun meesters bedrogen rechtvaardigen