AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wat is toch de vrouw de vrouw als zoodanig want miesje was dom leelijk was zij en beslist dom niets was er bijzonders aan haar waardoor zij iemand als den eenzelvigen dichter kleestra kon boeien
ze begreep zijn zeggen niet speurde wat vreemds wat baatte verklaring doch behoefte aan rechtvaardigheid dreef johan de meester de zonde in het deftige dorp ja zie je ik heb je gewaarschuwd en verder met de zaak niet te maken
toch had hij nog zijn kamers te leiden en ook was hij veel op reis met zijn vader kleestra had hem bij zijn vorige societeitsbezoeken niet aangetroffen doch papa hovink die den rijkaard gretig vleide had er den dichter op voorbereid als hij er is als ge met hem kunt spelen
a's dien temet thuis kwam en daar maanden lang over de vloer was in afwachting had mijn daar niet z'n mooi voorbeeld aan dat moeder nog op de verkeering gesteld was mijn most nog drie-en-twintig worden en d'er waren meer jongens in t dorp
en begonnen ze met hem te pesten door dien manus van alles jonkheer van loodijck beleefd correct heel vriendelijk minzaam naar lommerlust te laten telefoneeren of meneer hovink dien kennis van zijn schoonzoon dien wat overspannen dichter voortaan liever niet mee wou brengen
van het trottoir op de stoeptree en van de stoeptree op het trottoir en twee malen lichtte hij de op den rug in de linker rustende rechter glacé hand tot op een derde van de hoogte der huisbel voordat hij bij den derden aandrang werkelijk voor den tweeden keer belde
je zou ook niet meer in het rijtuig kunnen bemoeide joop zich gewichtig kleine aap als jij dan es thuisbleef zullen wij dat heer s jonassen neef joop wilde vluchten doch liep aan tegen dina die juist was opgestaan
hij verzweeg niets van dezen namiddag hij moest het alles aan iemand zeggen zij liepen op den johan de meester de zonde in het deftige dorp nu stillen straatweg aan den kant waar de minste huizen waren bijna louter achterkanten van buitens stork genoot van wat leo zei toch één uit het huis die natuurlijk voelde
linschooten wien het domineeren verdroot dokter rekende alles zoo uit nam met gretige leukheid het antwoord over de meid was de zonde waard meneer hovink en daar van laer langs hun tafeltje ging vraag daar onze nimrod maar naar
wat zou den jongen kunnen bewegen mij over iets z gewichtigs als die verandering van zijn loopbaan te onderhouden terwijl zulk een misslag zijn geweten bezwaart
moeder had gewild dat ze die van laa'st zou anteekenen maar ze had het niet over haar hart verkregen anteekenen een brief met hààr schrift bij de heeren van de post
en hun lieve vriendin mevrouw kruisdoorn de weduwe van dominee kruisdoorn die de freules anders nooit nalieten in haar huisje aan den gedempten burgwal te bezoeken had nog vr het dejeuner door een briefje van claartje gewaarschuwd wel naar hugo's huis willen komen freule constance had haar met een vigélantje laten terugbrengen
en in die onklaarheid het besef dat hij toch niet zeker was van zijn gevoel had hij om niet met verward hoofd bij een patient johan de meester de zonde in het deftige dorp te komen bedacht dat hij even bij de berkemeier's kon aanloopen om het jonge moedertje opmerkzaam te maken op het zachte weer om zich door de poëzie van haar moedergeluk in beter stemming te laten brengen
op hetzelfde oogenblik ging de helft der glazen deur van den winkel open en de bediende bleef in de opening staan ontsteld wenkte de heer lovink halster dat hij alleen gelaten moest worden de bewegende hand sloeg tegen het toestel en het boek der aangeslotenen viel op den grond zenuwachtig schoof hij zijn bril vr het voorhoofd
vrinden hebben me verweten dat ik een vrouw met geld heb getrouwd t verwijt zou misschien opgaan of eerder opgaan als ik mies m d'er geld had genomen
heelemaal vrij ben ik niet gebleven maar ik heb een pracht van een fiets burger bijna zes jaar oud grand prix in een oud roest uitstalling u en u hadt pas een nieuwe fiets o juffrouw hovink ik heb vier fietsen
van hem hovink had loodijck niets gezegd natuurlijk niet hij was toch lid d'er was es even ruussie geweest het kwam op elke sjosjeteit voor hij ging d'er vanmiddag gewoon weer heen zou net doen of d'er niks gebeurd was maar die wedelaar's zou hij dienen
stork moest de zoldertrap op tegenover de zolderdeur was die van de meidenkamer een breed maar laag slecht verlicht vertrek daar vond hij dina in de bedsteê waarin gewoonlijk haar kameraad sliep leida was mee naar boven gewaggeld
hier beroerde hond mot cornelia weer brommen jullie hèbt niet het huis in te gluipen marsch hij armzwaaide als met een zweep nooit ze te slaan was hem vaste regel
ja hij had ze in den zak van zijn overjas gestopt daar zaten ze nog en de jas hing op de gang en de bedienden neusden wel als zij die vijf exemplaren vonden door hovink ging een schok hij had stom gedaan hij had zich laten opwinden door berkie hij zou zich hier onmogelijk maken
hij behoorde tot een andere wereld en boeide met een eigen beschaving welke innerlijk en uiterlijk met de europeesche verschilde en nochtans telkens trof door gansch onverwacht overeenkomstigs
bij de binnenkomst van de eendvogels was zelfs de meid in de vroolijkheid opgenomen al had berkie ontevreden gekeken en terwijl stork nu zat te kerven en te plukken aan zijn tweeden bout en den wildsmaak afwisselde met de verfrissching van het johan de meester de zonde in het deftige dorp appelmoes en nu en dan een teug uit zijn wijnglas nam
hij dacht aan de thee die mies had beloofd berkemeier was blijkbaar verheugd over de waarde der berner conventie een leek te kunnen inlichten nu meende stork hem te begrijpen de subsidie van lommerlust plaagde of moest althans worden goedgepraat t kwam zoo ronduit mogelijk
even later tikte neeltje zij moest zeggen dat meheer van loodijck d'er was doch reeds kwam aleid den bezoeker geleidend in de kamer vroeg zij zelve meteen van de thee van loodijck bedankte met vriend'lijke woorden
zenuwachtig vertrok hij zijn stoel las nu de rest van het vierde zijdje sneller en sneller nog het vijfde zijn blik gleed regelslangs heen en weer tot bij het slot daar langzamer vaders hand was daar onzeker of de letters waren later iets gevlekt
al een tijdje geleden heb ik het aan er waargenomen op mijn interpellatie heeft ze bekend ze heeft me in er angst er hééle vertrouwen gegeven en gezegd johan de meester de zonde in het deftige dorp wie de vader is ik gelf dat ze waarheid spreekt al kost het me veel om dàt te gelooven
in zijn nijdigheid vond stork er voldoening in zich te zeggen dat dit avontuur onwaarschijnlijk was van zonderlingheid doch tevens voelde hij het verlangen knijpen naar de verklaring ervan
schooier naar den trant van zoon polsbroek even brutaal èn even trotsch moest hier eigenlijk komen wnen afdeeling literatuur met
maar onder de gulle gezelligheid van den maaltijd had opeens het zelfverwijt gestoken om de onbillijke vermoedens waarmee zijn gedachten miesje's man hadden achtervolgd weken lang hij was er even stil van geworden had gevoeld dat zij keek
hij stond bij de open voordeur gebogen over den wagen waar in een wollerige weelde van rose bij wit het door de moeder juist uit den sluier ontbloote forsche ronde kopje lachte met mond en oogen de groote fluweeloogen van berkie nu al
dina deed wel trouw haar best maar bij de laatste ziekte van jopie had die zich blijkbaar te veel vermoeid en s nachts kougevat met opstaan bovendien was er geschil in de keuken ontstaan en die ruzie met haar kameraad trok de goedaardige dina zich blijkbaar aan
niets zou hij zeggen kleestra zonder complimenten nie meer vragen maar de jongeluitjes over een dag of wat verrassen met de uitnoodiging komen jullie op lommerlust spelen
de reusachtige sint bernard met zijn diephangende bakwangen en innig trieste staaroogen liet op den huisdrempel turco die achter hem liep langs zich heen gaan en trok met gehoorzaam geduld de vier pooten over de vloermat
had met gulle grifheid gesproken snel en nu duurde een pijnlijk zwijgen juist wilde hij nog wat zeggen toen van rooien langzaam sprak daumenee zei d'er nie g'leuve wat niet gelooven maar man ben je dwaas je denkt toch niet dat de jongen het loochenen zal
en toen de over het stuursch gedragen der mannen ontroerend heenvallende liefheid van zacht vrouwegezang mies die maurits in slaap neuriede
ook gisteren was d'er een brief gekommen ze wist niet wie m in huis had gebracht maar toen ze de kinderbijbel met prenten die loesje van freule constance had gekregen van de etesjere in de selon was wezen halen lag daar
hem vervolgend onder zijn herderlijk werk gansche dagen in de gemeente hem folterend in het studeer vertrek nadat hij zich aan zijn preek gezet had de gewoonte der wandeling s zondags namiddags johan de meester de zonde in het deftige dorp poogde aleida in eere te houden
toen van loodijck uit zijn hoekje aan het einde van den haardvuurkring waar hij elken middag zat waar het hem ongetwijfeld een fijn overwogen voldoening was zijn eenvoudige en toch bijzondere vaste plaats te hebben als secretaris commissatis als de heer dien men telkens om alles raadpleegt
dadelijk hier haar hart uit te storten over wat er tusschen haar kind en een zoon van dit huis was gebeurd màér stork wat je
daarop was haar houding veranderd rumoerig liep zij om de tafel naar haar stoel en schel was haar stem terwijl zij haar teleurstelling over dina uitte zoo'n meid die zij zoozeer in alles vertrouwd had
driftig had zij om dina gebeld en niets anders gezegd dan dat zij na de ontzettende dingen nu pas gehoord haar natuurlijk in huis niet kon houden doch vr alles met hare moeder moest spreken om deze te halen ging de meid nu neeltje had er haar uitgaansavond voor verzet
weten je ouders al van de zaak droef keek ze op en schudde van neen weten ze niets ook je moeder niet hoe kun je het zoo geheim houden meid maar waarom hou je het geheim
ongetwijfeld was er onheiligs in de drijfveeren tot openbare actie onder ons christenvolk maar moest men ook achter deze dingen niet zoeken naar den vinger gods en ging het dàn aan zùlk arglistig overleg als de gedachte wezen zou uit staatkundige eerzucht predikant te willen worden te onderstellen bij een student
och maak je daar nu maar niet bezorgd over trouwens onze zonden moeten wij belijden vrouw van rooien ook voor de menschen ik weet dat dominee over de zonde van zijn zoon de kerkeraad al heeft onderhouden
wel ik volg de matches in schaakrubrieken k speel s zomers elke dag met poes poes die zit over me met het geduld van een wijsgeer voor biljarten heb ik als jongen al een hartstocht gehad t was de troost in de ellenden van m'en amsterdamsche tijd k doe het nog graag waar ik maar kan
dat de man me geen borreltje gunt is tot daar aan toe ook te blaricum drink ik hààst nooit iets maar de gewichtigheid bij zijn afschafferij drukte is niet zoo makkelijk te verdragen die behoefte om proselieten te maken
hij een oogenblik geërgerd vond er nu genoegen in hun praten leek hem zoo'n grappig mengsel van literair aangeleerd geloof in de nietswaardigheid van heel het bestaan en van kinderlijk openhartige zelf ingenomenheid
maar moeder telders had er gediend en nog had ze geen twéé stukkies gewasschen daar was vrouw van rooien bij haarlee op t erf da ze t zoo nou nie gemeend had en dat et met mijn toch an mo'st blijve da je piet toch niks zeggen kon van weges z'en zuster
is het zoo we weten het alleen nog van de koetsier johan de meester de zonde in het deftige dorp ja freule het is helaas zoo hoe naar voor uw neef en nicht dokter dat dat meisje zich zoo kon misdragen het is zeker heel droevig freule maar als u alle omstandigheden kent
de dichter was natuurlijk opgemerkt in het dorp en nu was hij hier binnengedrongen alleen nog niet geïntroduceerd stork ging weer naar zijn plaats en zei zoo innemend als hij maar kon mijn excuses van loodijck ik had het al deze dagen vergeten men keek hem aan er werd gezwegen blijkbaar bleef men ontevreden
christenplicht was hier door te tasten hierom verzocht zij dat neeltje naar het rijtuig zou uitkijken en hendrik uit haar naam gelasten even van den bok te komen jan kon zoolang den teugel houden aleid vond wel goed dat de man even hier kwam in de gang was het licht gehoorig
hoe haar te helpen eerst moest hij weten als ze nu spreken wou zou hij zien hoe haar vandaag alleen te spreken ze had haar uitgaansdag zou hij haar zeggen
de lichten waren ontstoken doch de gordijnen der zalen nog niet gesloten en als vreemde gaten in de gezelligheid stonden de dofglanzige vakken der hooge breede spiegelramen vr de gure duisternis buiten
haar hand was te groot en haar arm zoo dun haar lichaam miste alle proportie haar lachen was allerliefst bedoeld maar de klank was onaangenaam en het gezicht stootte ook bij een lach door te grove leelijkheid af
nu laat de vrouw dan maar even hier zei mevrouw aleida bereidde zich voor op klachten misschien begon dat mensch een scène het was maar goed dat wedelaar uit was als het noodig werd zou zij haar doen gevoelen dat de belofte van freule van lakervelde bij ongepast gedrag kon worden ingetrokken
hem ging alle sport z slecht af hij vond het tijdverlies moeite voor niets hij bleef het z voelen wat hij er nu ook van wist en nog hoorde zou meneer van woest hem indertijd doorzien hebben toen die met zoo'n nadruk zei te edinburg is alles gezondheid
wat herman gedaan heeft is voor je brave vader iets onmogelijks hij kan het eenvoudig niet realiseeren hij kijkt er tegen op of liever hij zit er onder tegen aan als tegen een hooge zwarte muur hij heeft er maar één woord voor zonde en kan er niet verder over nadenken
doe dat zeide stork gelaten ik moet nu weg en hij stond op ga je al heen langzaam als zwaar stond ook wedelaar op en met beide handen stork's rechter omvattend johan de meester de zonde in het deftige dorp ik dànk je dànk voor je deelneming
welke meer dan voldoende waren om den luisterende te doen beseffen wat deze levenslustige gezonde jongen onverwacht uit zijn kalm maar prettig studenteleven naar huis gehaald bij dit weerzien had geleden tegelijk in twéé gevoelens gekwetst
zou je bij me willen blijven anders komt de riem vriend het weêr was te mooi voor straf en boosheid als van rooien dat straks ook maar besefte veerkrachtig stapte stork voort het verheugde hem dat hij naar cornelia geluisterd en de fiets had thuisgelaten je aangewezen wandelweêr hij ging veel te zelden te voet
strk hoe khùn je zoo iets zeggen wie denkt er nu aan zoo iets verschrik'leks in déze geméénte en in mjn dienst
prettig dat uw zuster u heeft ja voor haar ik zit liever boven nee willem dàt meen je niet zijn zuster dokter is juist de éénige mensch op aarde waar meneer kleestra wat om geeft beste mies nu overdrijf je
ds wedelaar gevoelde een benauwing van zijn vaderlijke zwakheid zij had hem dezen lijdensdag telkens gefolterd gelijk in de weken van herman's brieven doch nu met het besef van den slechten rentjohan de meester de zonde in het deftige dorp meester die het hem toevertrouwde zeker verloren weet
en ze vroeg het met droevig lachje mevrouw moest het haar niet kwalijk nemen wat ze verzoeken dorst was om haar man ze waren nooit nergens nog van een bedeeling van rooien had ook fe'soenlijk z'en brood al was het een zware bestraffing van god met de winterdag een kind thuis te krijgen zonder loon en zonder kostgeld daar lei vrouw van rooien een zachten druk op
kom riep de baas die zich verschoeid had en ging naar de spreekkamer door de tusschendeur in welker opening de honden achter hem opdrongen vr den schuin naast zijn schrijftafel geplaatsten stoel staande knikte dina beschroomd tot groet
et nie kunne g'leuve wat wilde de vent met dit starre praten dit herhalen dat als een formule klonk had hij zich deze opgedrongen wantrouwde hij ook stork als bloedverwant of was het een domme manier van te klagen
maar ze hadden d'er gek gemaakt heel de zomer de mooie dina waar ze liep net of iedereen d'er wou trouwen en die niet trouwden waren nog erger nette menieren in zoo'n vroom dorp
waarnaar viel van laer bij naar edel wild dat in de klem zit van laer had nadere uitlegging noodig hij bleek trouwens nog volslagen onkundig wat die dot van en kindermeid dezelfde
in den eersten schrik over het benepen ordentelijke het vrééselijk conventioneel afgepaste van de kleine dorpsmaatschappij waar hij nu zijn carrière moest maken waar men hem te benijden vond omdat hij als kleinzoon van den eertijds zoo beminden dominee johan de meester de zonde in het deftige dorp stork en neef van den tegenwoordigen predikant
ben je het niet met mij eens dat mag ik niet op het spel zetten hij hield op als verwachtte hij antwoord meelij belette stork iets te zeggen zoo droevig als het schrijven van den eersten brief was zoo moeilijk valt me deze
aan de groote groene leestafel van couranten illustraties sport en andere weekbladen zaten niemand dan de kleine magere oude heer van wanderen renck en willem kleestra
ach een voorbereiding waarop herman's gedrag was z ontrustend van zijn wegblijven in de kerst vacantie had hij geen steekhoudende verklaring vermogen te geven en over de hartelijkheid van den nieuwjaarsbrief had het gedwongene in een nietszeggend nader zinnetje betreffende dat verletsel een schaduw van onoprechtheid geworpen
en voor het begin de gastvrijheid der pastorie aanvaardde en het fatale geval met dina verwijderde hem nu nog verder van zijn verwanten want hoe dat ook uit mocht loopen in hem zat de wrok erover den jongen gluiper die zich aan dina had weten op te dringen haatte hij
s'étudier heeft goncourt zich genoemd en wie er nu zoo met zichzelf vervuld is wat vindt die vraag ik je in holland
en daar zijn besef dit niet aannemen kn kwam hij hakkelend wéér tot de vraag of ook vader misschien onder moeder's invloed onbewust meedeed aan t egoisme dat de verantwoordelijkheid kalm
een duel met iemand van de portugeesche ambassade die pauline te scheveningen had leeren kennen was door het bedekte intermédiair van den minister van buitenlandsche zaken een germain neef van pauline's moeder op het laatste moment gelukkig verhinderd
maar nou als het ware dien aalmoes te halen net op de frulle d'er armendag haar maakte n et niks het was voor d'er dochter wat doet een moeder niet graag voor d'er kind maar van rooien had daar nou zveul op tegen als mevrouw met haar grooten invloed het was een verzoek
of starende op zijn aanteekening herinnerde ds wedelaar zich een schrijver die hetzelfde betoogd had iets soortgelijks maar dan veel beter en schoon gekrenkte eigenliefde dezen deemoedige niet kn plagen
en nog verontrustte niet het opbruisende in enkele passages den vader het meest daar waren onder aan het vijfde zijdje in een wijder uiteen naar het leek niet onmiddellijk na het voorafgaande geschreven gedeelte twee zinnen
hij porde hem aan nu ja om miesje en om het weeë geklets in het dorp die lanterfanter die leeft van jou centen d er lanterfanterden d'er hier zoovéél
ik vrees dat het huwelijk niet gelukkig zou zijn zei jan van loodijck schielijk en op drogen toon mààr meneeren wij dwalen af ik herhaal het zou mgelijk wezen dat de kwestie aan de orde kwam of de bepalingen van kerkelijke tucht op den jongen wedelaar moeten toegepast worden
en toen alleen met hem gebleven deed ds wedelaar ook aan dit jongste lid van den kerkeraad de bekentenis waartoe hij dezen namiddag wetend dat baron van der waele de president kerkvoogd van huis was
herman had vaak opgemerkt dat er onder de andere studenten van het pension waren die lange gesprekken met asal voerden deze wist zooveel en zoo velerlei hij nam in door zijn zacht welluidend spreken
her had zich bedacht en liet haar met het kind och nee god ze geloofde johan de meester de zonde in het deftige dorp t niet die jongen in z'en eenzaamheid hij was bang hij dorst et niet zeggen want hij hield in z'en hart van z'en vader maar nou die et wist nu zou her spreke
het oosten nog een krant en twéé brieven haar hand had net gebeefd of ze ziek was op de trap had ze juist die brief laten vallen en toen ze bukte om op te rapen was ze over d'er rok
had boos tegen haar geknikt met de hand haar afgewezen welke jurk doe je goudhaartje aan kind dat is een zomerjurk had hij gezegd zoo dat dina zou hooren
was toch ook heel knap maar joop hield niet zooveel van herman die nooit met hem stoeide geen lekkers meebracht en hem nog maar één keer op zijn fiets had laten zitten terwijl dien erbij had moeten loopen en joop van twee kanten was vastgehouden
den eersten tijd van zijn verblijf in het dorp zou hij op een dag als dezen de pastorie gemeden hebben wedelaar had zich gegriefd getoond omdat stork nooit naar de kerk ging eens op een avond bij dezen aan huis was het tot explicatie gekomen daarna had lang vervreemding gedreigd vooral ook aleida had koel gedaan
ik had daar nog niet aan gedacht je hebt gelijk het zal noodig zijn verzuimen zal her er ook niet veel door hij schiet toch niet goed op zoolang hij nog aarzelt of hij in de medicijnen zal blijven
blij lachende instemming van de gastvrouw en ook berkie grinnikte mee stork moest zich even geweld aandoen om zijn gelaat te houden in de onernstige plooi welke paste bij dit gesprek want op de lange wandeling van juffrouw lichtenbelt hierheen had een krankzinnige gedachte zijn gaan door den sneeuwwind johan de meester de zonde in het deftige dorp nog moeilijker gemaakt
lieve overdrijf je niet wat ik begrijp heel goed het is een van je bojen en alleen al uit christelijke naastenliefde heb je medelij met de verdoolde maer
het was aan de thee onder de veranda herman en leonard hadden aldoor gekibbeld en zooals aleid zich nu geestig had uitgedrukt het was haar bij het aanhooren johan de meester de zonde in het deftige dorp van de twee broers geweest of zij beurtelings in de standaard en in de stemmen las
de zenuwachtigheid harer mevrouw bespeurend zei ze zacht als om zich over wegblijven te verontjohan de meester de zonde in het deftige dorp schuldigen dat het goed voor joop en loes was klaargelegd ja maar help ze nu schenk jij eens melk in ongeduldigde aleida
asal was meegegaan om te praten en herman hoorde het praten aan omdat hij niet alleen wilde loopen zij waren gekomen langs grassmarket door die buurt met nog geestige dingen van oudheid en waar vlak boven rauw opééns de rots opsteekt met den burcht geweldig
dacht met deernis aan de hovink's dat italiaansch van berkemeier met kinderlijken ijver was er onhandig vaak van gesproken toen vader hovink in de societeit en de dames bij dorpsbezoeken over den aanstaanden schoonzoon nu juist niet met warm ontzag hoorden oordeelen hij schrééf en wst veel kende italiaansch
ontzaglijk moeilijk was voor aleida de verhouding geweest tot die twee welhaast volwassen jongelingen die haar moeder hadden te noemen doch haar hart dat vol was van liefde had haar geleerd hoe zich in die kiesche taak met volkomen toewijding te gedragen
dokter ja ik kwam om u maar u hadt me raad niet noodig t is uitstekend dat u geprofiteerd hebt johan de meester de zonde in het deftige dorp winterweer als vandaag is goud waard wat ziet ie d'er uit me compliment
hoe kwam de vrouw aan deze macht wat werkte er zoo krachtig in haar enkel het vrouw zijn iets van de sekse waar stands beschaving niet bij in het spel kwam
tot de opzieners der gemeente in de eerste plaats hoewel tot hen geenszins alleen moest de vader het van zijn zoon doch ook de bewoner der pastorie het van dit huis èn de herder het van zijn verwaarloozing der schapen gaan belijden zooals hij daarna zich zou verdeemoedigen door zijn schuld uit te spreken tegenover de gemeente
ik zal ze redden uit al de plaatsen waarhenen zij verstrooid zijn ten dage der wolke en der donkerheid ik zal ze uitvoeren van de volken en zal ze vergaderen uit de landen en brengen ze in hun land
juist hadden de tantes samen gesproken over een johan de meester de zonde in het deftige dorp winterbezoek aan de stad zij hadden nog aan niemand geschreven doch claartje's brief had hun onrust gegeven zij wilden hugo beslist nog spreken vr dit plotseling vertrek daarom hadden zij geantwoord dat zij claartje in stad zouden halen met rijtuig en gaarne kwamen dejeuneeren
bekentenis hemelhoog door miesje geprezen omdat de held uit berkie's boek iets als een heel klein vermeertje was emants lief aan een dochter hovink's de liefde leidt en leidt in tot alles en verliefd was miesje beslist ook gelukkig
nu wist hij ook dat was bevlieging geweest zelfs hier in het pension stond hij bekend als de man der impulsies maar de behoefte om een ander mensch te worden na die zoete zonde nu tch bedreven had hem tot het theologieplan gevoerd veel meer dan de hekel aan medische studie en vader die had kunnen gelooven
berkie had argeloos plotseling toegegeven aan een lust tot overbluffen en waarschijnlijk al toen hij met de prent vr hem stond moeten denken neen bij stork gaan die dingen niet op
man behoed je tong tegen laster had neeltje verschrikt hem toegebitst met een grafstem van bijbelsche zeggingskracht en in het voortgezette gesprek had zij kunnen verzekeren neeltje zou nooit iets hebben bezworen van deze vreeselijke dingen werkelijk niets te hebben vernomen
moeder dààr meen je niks van dina heeft dom gedaan vrééselijk dom wat ik niet van er begrijp is die domheid maar de schuld de slechtheid ligt bij d'er verleider dat zal de dominee zéker eens zijn
en van beeckesteyn die den naam gevraagd had schudde het hoofd nooit van een dèchter claistra gehoord hovink wou pronken met de relatie zei zachter maar z dat ieder het hoorde
stork bekende zich dat voor een dokter op weg naar zieken zijn overpeinzingen wat veel beinvloed leken door de lommerlust cantemerle die berkie vooral na de komst van kleestra met vlugge hand geschonken had
half zich wendend vooroverreikend beweging van gastvrouwen vaak zoo bevallig stak zij de hand uit naar stork's kopje waar hij schielijk de zijne vr hield nu lachte zij gul dan gauw de thee
en nu hij recht toestapte op dat beminds dat hem twee jaar geleden naar het dorp had getrokken hoewel hij wist wat er was veranderd nu zakte de ergernis van zijn aanvankelijke wandeling weg als heel zijn influenza juist had hij omgekeken naar de staart die daar rechts op de groote boerderij van het kasteel een bijzonderen vijand had zitten
dat huiveren deed en toch ook een dek was nu vergrauwd en verblauwd in het maanlicht johan de meester de zonde in het deftige dorp waaronder de daken in ongeregelde hoogterij zich als schuine vlakken van gedoezelden glans leken bloot te leggen
toch dwong zij nu ook hem tot spreken tot een banaal luchtige behandeling van dingen waar de misanthroop zich zeker vaak vreeselijk over ergerde beleefdheid was zijn mee praten niet endymion deed nooit iets om wellevend te lijken
dominee zag het alles verkeerd in de eerwaardige man was natuurlijk verschrikt en geschokt door dat leelijke gedrag van zijn zoon maar men kon niet aannemen dat iemand in huis daar ook maar in het minst medeplichtig aan was
met mezelf natuurlijk door des dokters brein flitste de herinnering der episoden van den middag jhr van wanderen renck in het stapelen van illustraties gestoord vr de kennismaking met meneer kleestra van blaricum
het eenige dat zij wist was onmacht al haar prakkezeeren gaf niets als ze maar iemand had om te vertrouwen even dacht zij aan bidden ze kon niet wat moeder johan de meester de zonde in het deftige dorp zei wat vader zei wat iedereen zei en zij wou het niet zeggen
uit zijn vestzak den kleinen nam van het tegenwoordige slot waar aleid den kerkeraad om verzocht had toen de heeren op een pastorie avond waren kindergehuil deed hem licht ontstellen doch juist kwam aleid van boven terug het was joop die niet ophield met schreien omdat dina vanavond zou weggaan
hoewel zij zich dus in de stad niet vermoeid had was de dag te inspannend geweest voor freule constance ook had zij er zich nerveus gemaakt de reis naar nice was werkelijk niets dan een doordrijven van pauline gebleken hugo was genoodzaakt verlof te nemen of zijn vrouw zou weder alleen moeten gaan
och kerel et is d'er vader stork zei het nijdig die berkemeier wat ging het hèm aan of die meid een vrijer had en nu begon hij waarachtig weer over literatuur een confidentie waar hij aan werkte dat hij grààg schrijven zou voor het tooneel want het tooneel
eerbiedig mee te ijveren in het zenuwachtig angstig ziek makend verlangen om k deftig te doen deftig als iederéén hier in het dorp deftig want rijk en van goede familie of z parvenu als in casu rijk toch dùs chic
terwijl van loodijck belangstellend informeerde naar de gezondheid van den ouden heer van sieten en zich vertellen liet hoe amusant de christmas geweest was in de engelsche club te kaïro overlei hij of het tactvol zijn zou dien meneer hovink over het ergerlijke van zijn onbescheiden gepraat te onderhouden
tot een gewoonte bij het nadenken was zij hem geworden ach hij dacht zich nu allerminst een geleerde hij zat neer als een angstig vader een vader vol onrust en zelfverwijt want de heere beproefde hem in zijn zoon hij besefte dat hij als vader te kort kwam hij wist niet meer hoe dezen jongen te leiden
als u weet freule hoe het hier is lieve daarvoor kom ik juist dus wisten ook de freules reeds hoe kon het anders nu iederéén wist
wat is uw zwager vroeg stork voor mies was hij blij dat er een gesprek ontstond en endymion vertelde zijn zuster had een leeraar in de plant en dierkunde getrouwd wiens hartstocht het vergaderen was
dien ochtend had de brief er gelegen onmiddellijk wist hij zeker de brief wat had hij al niet verwacht sedert maanden eens had hij thuiskomend gevraagd of er geen telegram voor hem lag enkel omdat hij den nacht te voren half wakende half nog in den droom met een telegram achtervolgd was
hij had niet gedurfd niet gekund al de jaren juist doordat vader johan de meester de zonde in het deftige dorp zoo was en zoo deed of hij nooit aan de moog'lijkheid dacht van een overmacht in die dingen zelfs aan leo had herman niets durven bekennen nadat die hem tegen cor had gewaarschuwd
de stiefmoeder hard en gevoelloos door zelfzucht de vader door haar niet attent gemaakt op wat hij niet telde niet zag niet wist doordat hij over het aardsche heen keek zielzorger lettend op hart noch lichaam
nu werd dina duidelijk dat moeder nog wrokte om die boodschap over woensdag en gretig deed ze johan de meester de zonde in het deftige dorp nogeens haar verhaal het was alles opeens gebeurd en z gauw was het gegaan voor den eten was mevrouw in de kinderkamer gekomen en had niks anders gezeid
wat is kunst voor u vroeg stork voor mij kùnst is wat de verbeelding bekoort een bevrediging van de behoefte aan vrijheid ik weet niet of u me begrijpt
zijn lieve aleida zag daarin te zwart gelijk zij ijverige lezeres der stemmen en te utrecht opgevoed te gereedelijk in den levensloop van een kuyper of een talma opzettelijke zwenking zag naar een wereldsche bestemming
ja ze lieten hem fluiten hij had stom gedaan door ze niet in den achtertuin te honden de buren waren toch al zoo slecht over de kolonie te spreken wat ja daar blafte er een de staart of hec die drommelsche rekels dan zaten ze in het spoor van zeus
stapte voort met grimmigen pas het flitste door zijn wrok gedachten dat heel zijn beschuldiging van berkie op niets wezenlijks berustte en integendeel door dina's houding van dezen morgen nog onwaarschijnlijker was geworden
och nee doe dat niet dadelijk ze weet dat ik hier ben om t je te zeggen ze is nu met de kinderen bezig kom jij eerst wat tot je zelf je stuurt haar toch zoo ineens niet weg dat hoeft niet
het is voor na den eten deelde zij haar man nog mee mina krook kan dan de kinderen uitkleeden daar ik bij ben juist het leek ds wedelaar met beleid geregeld ik wacht nu van loodijck lichtte hij in
en toch ze bleef de mooie dina en ook bleven de domheid en de conventie van dit huis de geniepigheid van herman terwijl hij leida geruststelde dat er geen sprake van diphterie was maakte hij de ongesteldheid wat erger
de manier waarop zij daareven met een gemeenzaam slechts half zich omkeeren over de tafel hier naar dat kopje had gebogen het wàs de huiselijkheid brengende kalmte vol vriendelijkheid eener volmaakte gastvrouw
hij mcht zich rekenen tot zijn vrienden en hij gevoelde hier met hem mede de vader vond zich bezwaard bezwaard als herder over twee schapen verjohan de meester de zonde in het deftige dorp doold he dicht onder zijne hoede mocht hij zich hierover niet verootmoedigen bij de gemeente jonkheer van loodijck echt juristisch maakte vertoon met een schijnargument
dit was de filozofische houding in het aannemen waarvan zijn begeerte om een geleerde te zijn kinderlijk mààr ijdellijk voldoening had gevonden toen hij een jongeling toen hij zoo oud was als herman nu
wel hadden de verschrikkingen gods zich tegen hem gericht o hij verwierp de kastijding des almachtigen niet doch hij de herder van de gemeente nalatig in zorg juist voor dit schaap als zoovele vonnissen daverden de berispingen des bijbels op het schuldbesef van den vader in
och liever niet zeg vruchten ja liever van avond zoo onmiddellijk na dat moes ik heb ruimschoots genoeg gehad besloot hij met prachtig hooge goedigheid tegen mies
de lieve zij dacht altijd verstandig doch haar overreden kwam nu toch slechts schijnbaar uit kalmte voort en in hem drng het herman mest komen
berkie nu spreek je uit ondervinding nee t is mij nog maar eens gebeurd en nog met johan de meester de zonde in het deftige dorp en nichtje van mies emmy vond het toen z n eer dat zij voor de frankeering wou zorgen
en de freule vertelde nader wat de koetsier eerst in de keuken en daarna op raad van mijntje aan johan de meester de zonde in het deftige dorp zijn meesteres had overgebracht als hem door meer dan één in het dorp verzekerd haar zuster vond het een ongeloofelijk praatje doch clara verzekerde dat hendrik pertinent geweest was het heele dorp sprak er schande van
daarbij had hij geldzorgen gekend om te kunnen voldoen aan de enorme eischen van hun train de vie met die vele diners en de dure reizen van pauline had hij zich laten vinden tot speculaties
jopie is nu op beuk en beek freule constance is hem zelf komen halen hij wordt met rijtuig thuisgebracht de freule is altijd z lief voor ons kwebbel dacht
hovink zou boozer op kleestra geweest zijn als johan de meester de zonde in het deftige dorp hij niet telkens bedacht had miesje de liefde voor haar was het zachte in hem hij hield van em en ook wel van z'en vrouw veel slechter had hij het kunnen treffen
in zijn behoefte aan geestelijke gezondheid deed hij nu het dwaasheid zou zijn een voordeelige praktijk in een welvarend en gezond dorp voor een verandering johan de meester de zonde in het deftige dorp naar het onbekende weg te gooien aldoor en in alles zijn best de gemeente te aanvaarden zooals zij was
best dina dààr heb ik natuurlijk niets tegen alleen raad ik je dringend aan wees voorzichtig in je bewegingen met optillen van zware dingen en zoo en vooral rijg je niet sterk in heusch dat is heel slecht voor later t beste en hij stak haar de hand toe belde cornelia liet
berkie had nog een peer genomen het was zijn derde stork had bedankt de sigaar en de koffie lieten zich wachten stork deed kiesche pogingen om het gesprek met mies aan den gang te houden daar kleestra zonder zich te haasten zijn tijd behoefde om in te halen en berkie louter aandacht voor hem was
kan ik hèlpen lachte stork doch t rumoerde in de gang loesje duwde tegen de kamerdeur zoodat het slot opensprong en achter haar aan kwam leo met joop op den rug moes ik ben z de trap afgedragen
dit verlangen met dina's moeder te spreken had zij haar al vr het eten gezegd aleida was na de katechisatie onder wedelaar's weinig beleidvolle onvoorbereide mededeeling zeer rood geworden plotseling was zij opgestaan en had zich een glas water geschonken
doch leo had onmiddellijk het derde in de vergelijking vast de ongerustheid drong en dreef hem al het vernuft van den student debater doorwroette ongeduldig den toestand
boomen die bven den kerktoren reikten uit welke op den achtergrond die niets was dan een licht scherm van loover enkel de spits rees van het kasteel zonbeglansd flikkerend met het wapen
dokter met z'en kostjongetjes luidde de vaste geduldige grap en er bestond een prentbriefkaart t omboomde grasveld vr de kerk midden in den zomer en daarover als diagonaal hij op de fiets en de honden
het is een ontzettende beproeving voor wedelaar of liever voor ons allemael wil je misschien eens boven gaan kijken me man heeft wel gezegd dat hij niet gestoord wilde worden maar omdat hij met jou er al over gesproken hééft
nou wel bedankt dan had griet geantwoord moeder telders had heel goed gezien griet keek of ze nog wat op d'er hart had maar na dat stiekumdoen al die maanden ging vrouw telders niet vragen zeg griet hei-je nog wat
de bedoeling was duidelijk doch stork kon het niet over zich verkrijgen hem introductie te beloven de gemelijke grappen na kleestra's vertrek waren al te duidelijk en niet onverdiend geweest
hierom drng ze zich wantrouwen op als de moeder briefjes had kunnen toonen dan was zij daar straks wel mee aangekomen maar het was waar er was daar geen aanleiding toe geweest zij noch wedelaar had gedacht aan het vragen naar eenig bewijs eigenlijk hadden zij heelemaal verzuimd aan die vrouw wat ook te vragen
is ie z ziek z ziek hij is zwak heusch heel heel zwak en hij heeft beter verzorging noodig dan blijf ik dan zal ik mee oppassen neef als je dat kunt och ja da's wel goed wat meer toezicht is zeker noodig
om nog even terug te komen op schrijverij en er volgde een aanval op een aan stork volslagen onbekende bewering van berkemeier's vriend den dichter kleestra drager van den schuilnaam endymion
nog één grogje dorst mies vragen terwijl ze reikte naar het glas van den dokter die bedankte misschien bedoelde de dichter bestraffing de leelijkste uitvinding van de behoudzucht is het huwelijk zei hij met wreed rustigen ernst hè riep mies kleestra's glas in de hand
zacht als een bekentenis werd het gezegd dat begreep ik even zwijgen toen het valt zwaar het hoofd was gezakt droef keek hij vr zich
diep ontroerd had hij haar hand op zijn schouder gevoeld terwijl zij achter hem staande het glas ledigde arme goeie man had zij gefluisterd en hem op het voorhoofd gekust
heeft er niets mee te maken riep van laer johan de meester de zonde in het deftige dorp u hebt gezegd dat een van ons het courantje gestolen had heftigde de kleine van wanderen renck onverhoeds tegen kleestra op
ontroerd was wedelaar opgestaan wat bracht hem plotseling dit vriendelijke woord van dräseke te binnen wàs de heilige geestdrift bij herman boven zijn brief had de jongen handelingen en geschreven
berkie en kleestra uitzonderingen hier in het deftige dorp konden ze misplaatst lijken maar het was hier immers niet allemààl adel stork zag er het kasteel johan de meester de zonde in het deftige dorp op aan in weerwil van de sneeuw donker opschonkend tusschen den zwart en witten takkenwirwar daar zat ten minste iets
ik begrijp niets van die vrouw stork zag aleida vragend aan we zijn altijd goed voor dina geweest hààr heb ik een tijd als werkvrouw gehad en heel dikwijls iets toegestopt ook later nog dina kreeg telkens klieken mee
ik ben democraat de freule vergiftigt ons huis en me vader o dien a's ik weg kon weg met jou de drift waarmee d ie zoo ies zei
laat mevrouw mijn dan bij de kinders legge wedelaar hoorde die toon was anders rustig wreef neeltje nu een bord droog het voorstel leek hem een oplossing
in een verschrikt medelijden dat niet begrijpt keek ze piet aan en in diens blik was deernis met haar hij was johan de meester de zonde in het deftige dorp wel boos geweest op dien maar och heere zooals ze daar sting bleek en ontdaan met dat rondende buikje wat was zoo'n meid toch gauw na de
daarom bid ik u wees toch voorzichtig denk aan de waardigheid van uw ambt ik zeg nog eens wilt u de kerkelijke tucht op uw zoon zien toegepast het is mogelijk dat daar reden voor is de bepalingen daarover staan mij niet dadelijk voor den geest
elke brief van huis was een kwelling en telkens kreeg hij hem juist aan den lunch telkens het onverschilligheidsspel een glad of blij gezicht bij het lezen en telkens de foltering wat zou er in staan de brief die komen moest over dat eene geen gezwam als over zijn theologie plan het konden enkele regels zijn
wim heeft je noodig dina ja ze komt zei stork weer verwonderd bleef wedelaar staan op de gang loesje was naast hem ga gauw naar wim hoor dina komt en het kind ging heen stork en dina kwamen de trap op
bliksemsche hond hij moest daar wat hebben achter die heg stork ging schuin den straatweg over de sneeuw plette en zoog onder zijn treden hij moest zijn houten pijpstompje even in de hand nemen omdat hij tegen den dwarrel inliep
kon nu tevreden zijn vr het eten onder de overigens prijzenswaardige lommerlust vermouth niets dan letteren en kunst aan den feestdisch vanwege de lommerlust keuken met blanke gaaf van de graat loslatende schelvisch verrijkt
zou nog al iets voor hier zijn vond mies hè doktertje waarom ga je nu weg stork zei maar wat vriendelijk grappigs hij had stierlijk het land aan zichzelf
met ongeveinsde gretigheid nam stork aan na den eten moest hij eventjes uit op ziekenbezoek maar verder liet hij zich graag heenhelpen door de kerstmis eenzaamheid vlug bezorgde hij de honden troostte cornelia met een grap verkleedde zich en volgde berkie het huis uit
verzwaarde dreiging den vraagtoon wel was ook aleida de moed ontzonken doch zij wilde de schuld niet aanvaarden niet uit liefde voor wedelaar niet uit moederlijk zelfbehoud
dacht ze is hier de boodschap want begrijpen deed ze er niets van mest er juust wel over worden gekle'st haar en biet van dien wiste ze n et toch wat kon dat met die kerkeraad geven affijn et jonk was d'arbij mèt dien a's de kerkeraad dien maar niet alleen
een voldoening zou dat zijn voor zijn goeden vader als de liberalen in den raad maar niet weer de parti pris waren doodt den verrader scheurt den tijger in stukken
dreigde netwerk ondoorzichtbaar met eindelooze veelheid van vlokken de lucht te verstoppen het dorp te bedekken t maakte jopie wedelaar bang hij keek er naar in de kinderkamer
vergiste hij zich ten eenenmale of stond daar beleden wat hij vreesde die laatste woorden bevestigden zij niet wat aleida in het gesprek over den tweeden brief aarzelend bekend had de drijfveer tot herman's besluit te achten
erg à l'improviste gebeuren en freule constance was reeds verkouden doch ook hugo's reisplan was onverwacht en de tantes wilden zich informeeren hoe dat nu weer was opgekomen
de telkens weer opgevatte gesprekken waren hem een welkome afleiding hij kon er zich gemakkelijk bij opwinden en had zelfs asal verrast toen de heugenis van een boek in vaders studeerkamer doorgekeken hem bijzonderheden te pas deed brengen uit toestanden van het heel oude egypte
in woedende wanhoop benijdde hij den egyptenaar diens hooggestemdheid daar hij nu even afgetrokken doch bezig was met iets ellendigs eerst op het college nu met een lange wandeling had hij vergeefs getracht zijn gedachten tot rust te brengen af van dat ééne ellendigs den brief
hij had eene ziel veronachtzaamd en het was de ziel van zijn kind mijn zoon absolom mijn zoon schreide het door zijn gemoed hij voelde zich koud lichamelijk onmachtig nederliggen
plotseling schokkend een angstgevoel heenviel voor iets van veel ernstiger aard zijne beide jongens konden hem niet verwijten tengevolge van zijn hertrouwen aan vaderliefde te kort te schieten doch zijn hand lag niet meer over hen
daarop een periode van bijna geen tijding de wekelijksche brief geschreven klaarblijkelijk enkel als plichtsvervulling zonder ooit een woord uit het hart zonder eenig zieleleven en nu op eenmaal vader ik vraag u vergeving maar ik deug niet voor medische studie wat ik begeer is de theologie
hij dee z'en heele leven niet anders maar nou schijnt ie d'er slecht aan toe reden voor de fransche kranten om en bulletin op te nemen door twee dokters onderteekend net als hier als de koningin wat mankeert voor een dichter stel je voor
dokter hebt u wel eens wat van professor forel gelezen niet de eer august forel een naam als een ander forellen zijn aristocratische beestjes
een ingezonden stuk op rijm dat in spottende hatelijke termen over het geval handelt en dominee's zoon belachelijk maakt en vroeg broeder smout nieuwsgierig
opvattingen daarnet heb jij na een paar trekjes me plezier willen doen door dàt een goeie sigaar te noemen t is trouwens en lommerlust merk t compliment komt papa ten goede
want neen neen dat het àlles opzettelijke welbewuste leugen louter een schijnverzoek geweest was deze schanddaad was niet aan te nemen de afgedwaalde ligt neder met ketenen aan de hielen
hoofdstuk aleida belde neeltje en liet deze opruimen wedelaar keerde terug naar zijn kamer dina die omtreuzelde in de kinderkamer daar ze wist dat neel binnen bezig was en ook nog moest sluiten hoorde domenee komen ze hield zich stil toen hij
waarom blijft de vent er dan wonen stork voelde toorn de aterling die straks zelf den aristocraat uithing den schrijver uebermensch naar het woord nietzsche en die niets bleek te voelen nu voor de hoogheid den in zijn hardnekkigheid prachtigen trots van zulk een nooit anders dan van verarming geweten hebbenden edelman
hoe onsympathiek de domineeswoorden hem waren die gewrongen taal voor gedwongen twijfel de klank johan de meester de zonde in het deftige dorp van wedelaar's stem was zoo innig treurig heel zijn houding zoo ootmoedig bedroefd dat stork hem gaarne had getroost doch wat baatte het over den ellendigen jongen te spreken met onoprechte zachtheid
hij vroeg zich af of hij niet goeddeed terug te gaan en dien braven man den raad te geven dit compromettante gezelschap zoo schielijk mogelijk uit de pastorie weg te zenden doch hij had niet het recht zich daarin te mengen
ja wel iets droevigs maar houd je bedaard het betreft een van de bojen van aleid zij heeft mij niets ervan laten weten maar nu komt hendrik uit het dorp met een vreemde treurige boodschap dina dat meisje bij aleid zou zich hebben misdragen zij zou er opeens weg moeten
ja vader was erg bedroefd het was ook vreeselijk voor vader al te licht toegegeven aan lusten al te licht vader begreep dat niet hij had zoo'n ander temperament
allerliefst hakkelde de jongen wanneer hij sprak over vader en moeder alleen her kreeg hard er van langs hoewel met vele vindt u nu ook niet's en zeg u nu zelf's doch daar kwamen voorzichtige trage woordjes waarop als uitschrik een zwijgen volgde
de koffie na tafel dronken de heeren in de studeerkamer kleestra had er zich meester gemaakt van het medisch weekblad de dokter schreef zijn patiëntenboek bij onverwacht kwam berkemeier
de neef de dominee is er geweest zei kleestra met spottende gewichtigheid toen stork eindelijk verscheen aan de koffietafel bij welke zijn gast weer een stapel boeken om zich op de kanapee geduldig had zitten wachten wist ie niet dat ik hier logeer hij keek of ie en inbreker snapte
geeft u dus om nog minder menschen geestig doktertje daar ga je trouwens als ik zeggen mag heelemaal afkeerig van de eenzaamheid lijkt u me ook niet
wenkte met het hoofd traag stond de dichter op nu kon er worden voorgesteld van loodijck was dadelijk toegeschoten enkelen in den kring toonden onwil door een gezicht te zetten als gebeurde iets onverwachts
sjokte het geweldige dier achter zijn meester aan hector kwam er ook bij loopen de staart en nero ravotten om het rhododendronbed in den tuin voor het huis waar was bruno nu weer gebleven stork nam zijn hondenfluitje maar terwijl hij het in den mond stak overlegde hij dat de sneeuwval het geluid zou dempen
als ik jou in je dagelijksch doen zie je kalmte dat opgaan in je werk heb ik zooals vanzelf spreekt momenten dat ik denk wàs ik toch ook zoo maar ik ben nu eenmaal anders en daarom komt zoo'n gelegenheidswensch ook niet voort uit me wezenlijke wil
las claartje met iets veranderde stem doch zij brak af om aan tante te zeggen dat dit het begin was van een nieuw hoofdstuk zons opgang onderweg getiteld
in het jonkvrouwelijk gemoed der bejaarde freule schokte een schrik die ook een verzet was zij dacht aan den vader al z bejaard door haar geest warden schuchterend weerzin berisping welke zich uitten in een zucht doch tevens besefte zij dat het nu hààr plicht was te helpen
de heer van loodijck af met de verklaring dat hij zijn excuses zou dienen te maken over een zoo vroegtijdig bezoek indien er geen ernstige redenen waren mest domenee zich in de zonde betrekken door zijn zoon met de meid gepleegd
bezorgd zuchtende herbegon hij toen hij de lezing had voleindigd hield hij de hand vr de oogen hij begréép zijn kind niet meer weder nam hij den brief van de tafel doch toen hij nogmaals lezen wilde bemerkte hij vocht vr het brilleglas
uiten deed zij dien weerzin niet anders dan met kleine woorden of met gebaartjes van instemming wanneer bijvoorbeeld freule constance klaagde over dien man zijn vreemde mânieren
werkelijk heelendal onzelfzuchtig te zijn herman wat had haar kùnnen bewegen zie je daar begon hij al