AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
haar geluk zou welligt ook verwoest worden want ofschoon er vele hinderpalen te overwinnen waren vrdat louise haren vader tot betere gedachten kon stemmen de slag zou zwaar zijn wanneer zij moest vernemen dat een blind stuk lood hare illusiën vernietigd had en joseph duchtte die harde waarheid maar al te zeer
naauwernood kon hij zich het denkbeeld eigen maken dat hij het dreigend gevaar ten eenenmale ontkomen was en toch was hij in de open lucht en bewoog hij zich vrij
de kaars die op de tafel stond en half in de pijp was gebrand gaf het dansende licht dat door het flikkeren wordt te weeg gebragt het vuur onder den schoorsteen glom nog en gaf een roodachtigen weêrschijn op den tegenovergestelden wand het kleurde de schurkengezigten nog
natuurlijk moesten haar langzamerhand de oogen geopend worden en zij begon te george een ongeluksvogel begrijpen wat eigenlijk dàt gevoel was hetwelk zij tot dus verre niet had kunnen beseffen zij leerde zich zelve kennen
met teederheid zag hij haar aan die hij had durven verdenken en beschuldigen dat gelaat liet zooveel lezen haar rein oog deelde hem spoedig mede hèm die in staat was al de grootheid van zulk eene edele daad te beseffen wat er gebeurd was
ge niet een geweer krijgen dan blaas je hem op je gemak neêr dat heb ik niet hier was het antwoord hij zal toch den ander niet aan onze genade overleveren zeide de vrouw die zijne gedachten ried
wij ontmoetten nog de familie van de wall die wij wel kennen en toch in sommige opzigten niet zouden herkennen daar mevrouw haar gezigt had weten te plooijen als een van de gelukkigste en handelbaarste vrouwelijke wezens die ooit voor eene theetafel hebben gezeten
naauw was het ontbijt gereed of de honger lang onderdrukt deed zijne regten gelden als men bedenkt dat eduard sinds den vorigen avond niets gebruikt had dan een stuk brood in de herberg kan men zich zijn zeldzamen eetlust voorstellen
hij gevoelde zich zeer aangenaam en luchtig gestemd en voor het oogenblik ontbrak hem niets het was heerlijke maneschijn zoodat hij zijn weg gemakkelijk kon volgen
de straten waren gevuld met allerlei menschen hij trok zich daarom snel terug meer onafgebroken volgden de zware slagen die hij reeds een geruimen tijd had hooren dreunen elkander op
verklaarde ook lauweren te willen plukken welke zucht nog vermeerderde toen hunne derde flesch ledig was het dessert was opgedragen men vond de margeaux overheerlijk deze gaf van de wall zijn spraakvermogen terug
schandaal vermijden dat zullen wij zien gilde de ziedende vader de man greep naar hoed en parapluie en wilde de brief dit overtuigend bewijs aan de politie overleveren
nu begrijp ik alles eduard vervolgde zijne denkbeelden aldus de vrouw had genoegzaam gerekend op den zoo sterk geprikkelden honger der beide gasten zij had er dus zveel ingedaan dat de groote hoeveelheid ongetwijfeld door hen genuttigd hen in diepen slaap zou doen geraken
doch te vergeefs mistroostig zag hij op den gewonden joseph neder dien hij welligt aan zijne voeten zou zien bezwijken juist sloeg het torenklokje vier uur altijd heeft de kerkklok van een dorpstoren iets plegtigs en aangrijpends in hare slagen nu
eene bom was geslagen in de woning waar hij zich bevond de groote uitgebreidheid van de woning was oorzaak dat de zaal waarin eduard zich ophield in het eerst geene andere schade onderging
nu viel hij ook neder en zag zijne dochter lang en mistroostig aan daarop voelde hij dat zijne oogen vochtig werden en beet zich met de tanden op de onderlip als wilde hij zijn snikken onderdrukken
en zag nu met ontzetting hoe de kelderdeur was opengebeukt terwijl eduard nog altijd met de verwenschte pistool in de eene en een geducht stuk hout dat hij in den kelder had gevonden in de andere hand de sabel was hem ontschoten overeind stond de zachtaardige teun zag dat hij het juiste oogenblik had laten voorbijgaan eduard had eer hij begon te handelen
volgt weled heer binnen eene week uiterlijk moet ik volledig antwoord hebben op mijn schrijven van en den zoo niet dan ga ik over tot handelingen uw ond dien
werktuigelijk bragt hij de hand aan de veldflesch hij wilde die aan de lippen brengen doch bedacht op eens dat hij den laatsten druppel had gegeven aan den ongelukkige die nog weinige uren te voren even als hij op den grond lag uitgestrekt
als verpletterd liet zich magteloos op een groen geschilderden tuinstoel vallen hij verborg het hoofd in de handen en snikte overluid joseph kwam naar hem toe om hem te troosten doch de verontwaardigde man duwde hem van zich weg
de fabriek werd voortgezet ten behoeve van de kinderen de oom en voogd behartigde de zaak uitmuntend hetgeen zeer braaf van hern was hoewel hij voorloopig de helft van de winst george een ongeluksvogel in zijn zak stak hetgeen minder braaf was
er was nu welligt gelegenheid om den afstand die hen scheidde te verminderen ware het even gemakkelijk geweest dien afstand in morelen zin te doen verdwijnen george een ongeluksvogel daar hij niet aan de bekendheid van josephs dood twijfelde kwam bij hem de vrees op dat louise veel veranderd kon zijn
de bediende aarzelde eduard verfrischte hem met den loop der pistool dien hij hem in den hals plaatste sidderend maakte de portier de deur open ga binnen fluisterde
hij hield deze laatste l zeer lang aan hetgeen een diepen indruk op eduard scheen te maken hij vond evenwel de uitvlugt van den jongen boosdoener zoo onzinnig dat hij zich niet eens verwaardigde den naam te vragen van den vriend dien deze wilde bezoeken
kom je ook uit amsterdem vroeg de heer met de knods hé komt gij dan ook uit amsterdam vroeg eduard alsof dit dadelijk een hechten band moest aanknoopen ge gaat zeker naar huis van eene partij was de vraag weder van hem die trachtte f een onverschillig gesprek aan te knoopen f hem uit te hooren
naauw waren de oogen van eduard niet meer door het voor hem schelle licht verblind of met schrik herkende hij zijn doodvijand jacques de beval waarom had hij zijne gewone krachten niet zoo als vroeger op dit gewigtig oogenblik voelde hij die krachten zich nog meer ontzinken en hij kon ze zoo noodig hebben
henriëtte wilde hem volgen maar een gebiedend blijf hier deed haar aarzelend gehoorzamen een uur later kwam de mannelijke regter te huis en toen hij het nieuws vernam van zijne vrouw welke al dien tijd had zitten spinnen was hij ook zeer geneigd den bengel de deur uit te gooijen
een geestelijke die menigmaal op de onnatuurlijkste wijze een scherm plaatst tusschen zijn stormachtig jongelings tijdperk en het bezadigd heden die op zekeren datum als het kameleon verandert hoe braaf
eduard hoe zou hij deze wereld moeten verlaten z afscheid van de aarde nemen dit mogt niet hij gevoelde dit door deze overtuiging gesterkt kwam zijn krachtige wil boven
alleen een ijselijk wanhopend mensch of een luiaard die erg lekker geslapen heeft doen kan zijn nek werd hierbij oneindig klein zijne voeten trachtten de beweging der armen na te volgen en onder een
dat wij nu juist niet in brussel zijn riep eduard in geestvervoering uit zouden wij niet dadelijk terugkeeren schreeuwde joseph deze geduchte dienstijver en blakende heldenmoed beviel echter niemand
men stapte in het rijtuig en voort ging het de stad uit meer en meer liet men deze achter zich en van de wall zag den heer raalte hoogst bedenkelijk aan als zeide hij is t wel pluis
hij eene stekende pijn aan den gewonden schouder gevoelde scheen hem de wonde niet gevaarlijk toe en werkelijk was zij meer pijnlijk dan onrustbarend had hij aan zijn gevoel toegegeven dan ware hij op dezelfde plaats neêrgezegen zonder zich om zijn verder lot te begeorge een ongeluksvogel kommeren maar een blik op de laatste gebeurtenissen verdreef op nieuw die
geraakte in geestdrift de heer raalte kon zich maar niet begrijpen wat die menschen al van een vriend verlangen george een ongeluksvogel ik stond dus hoewel volmaakt onschuldig mijn vriend bij met dat gelukkig gevolg dat wij hen op de vlugt dreven
eene krachtige sabelhouw had zijn rood haar met hetgeen daar onder zat gekloofd en hij was bijna dood neêrgevallen een kameraad was zoo gedienstig geweest der lieve moeder mede te deelen dat het vaderland weêr een martelaar geeischt had en dat die gevallen held haar dirk was
plotseling ontwaakt hij uit den gevoelloozen toestand waarin hij zich bevindt en driftig rukt hij aan de teugels van zijn ros dat begint te steigeren hij meent zich te vergissen maar toch hij ziet goed de man die daar vlak voor hem uit vlugt is niemand anders dan jacques de beval die even stout in het
ik wou dat ik ze eens zoo had als de laatste keer je bent ook helden gemakkelijk spreken zeî teun als ik toen had geweten dat die pistool maar een stuk speelgoed was dan had hij al lang tegen den vloer gelegen maar ik woû liever niet de proef er van nemen
straks was in die straat hetzelfde gewoel en rumoer dat nu in de verte weerklonk en de stilte hier nog afgrijselijker maakte nog voor weinige uren trokken de troepen langs de twee rijen huizen geteisterd door vijanden die zich niet durfden vertoonen
gelukkig had hij nog eenig geld van zich zelven onder zeer ongunstige omstandigheden zag eduard het licht en dit was nog wel lamplicht hij kan zich niets meer van die omstandigheid herinneren
uit bescheidenheid durfde de heer raalte niet informeren naar de oorzaak van hun ongenoegen doch de vrouw die toevallig haar oog op den gast vestigde bemerkte duidelijk de levendige verbazing die dit tooneeltje bij hem verwekte
die schim verloor den huichelaar die zilte tranen stortte over het noodlot dat hem zijn dierbaren voogd ontrukte niet uit het oog toen de beval op nieuw eene woning binnentrad wachtte eduard nog eene geruime poos en kwam toen tot het besluit dat dààr de woning was van zijn vijand dien hij zoo lang gezocht had en nu eindelijk mogt ontmoeten
dank je vriendelijk wij wagen wat veel zoo lang het geen onluk is laat ik mij met niets in zoo als nu de zaken staan kunnen wij al onze bloedverwanten zonder het minste bezwaar de groote reis laten aanvaarden maar er komen andere tijden en als wij dan op ons gemak onze zuur verworven
maar de oogen van eduard vertelden nog meer dan zijn mond en de blikken die hij op jufvrouw louise sloeg werden gelukkig door het vaderlijk oog niet waargenomen gezellig zaten zij bij elkander en de tijd snelde voorbij toen eduard op eens aan zijne pleegonders begon te denken die erg ongerust zouden zijn
zoodra een meisje waarlijk verliefd wordt kan zij hoewel vroeger het zachtaardigste kind ter wereld zeer onhandelbaar worden zoo was het ook met louise zij had een duren eed gezworen haren vader niet te gehoorzamen en het was te vreezen dat een scherpe familiekrijg ons genoegen zou gaan
slecht was het weder doch aangenaam was het bij de familie de pleyes waaronder joseph reeds eene plaats begon in te nemen de waterketel siste en de warmte in de gezellige kamer gaf aan den storm daar buiten eenige
ga daar zitten voegde eduard den knecht toe terwijl hij hem een stoel wees z ik moet je kunnen zien hierop nam hij de wapenen welke de heeren tot hunne veiligheid hadden medegebragt legde die met de zijnen naast zich op de tafel en ging toen zitten zonder het drietal uit het oog te verliezen
naauw was hij eenige straten verder toen de oude man zijn nacht gewaad met een ernstig gekleurd pak had verwisseld terwijl een vilten hoed dreigend op zijne kruin was gestoken daarop ging hij naar het politie-bureau met het kwaadaardige voornemen zijn eenig kind aan de ruwe handen der geregtsdienaren over te leveren
de woningen van den procureur des george een ongeluksvogel konings van den gouverneur der provincie van den plaatselijken kommandant en den directeur van policie zijn in brand gestoken men hoopt echter spoedig met behulp der militaire magt het oproer meester te worden en de belhamels te
zoo waar als ik robert heet zoo gaauw mogelijk verlaat ik dit stijve land een land dat ons dierbaar belgie te gronde rigt vervolgde hij dat onze ingezetenen uitzuigt dat zich voedt en laaft met het goed en bloed van die tallooze ongelukkigen
opmerkzaam zag ook george naar boven en naauwkeurig nam hij het huis op toch zag hij niet vorschend genoeg om op te merken hoe onmiddellijk boven de deur een man met een gluipend uiterlijk de oude vrouw naar het venster trok
dan zou hij er niet aan gedacht hebben iemand verlof te verleenen doch hoewel de gisting die overal heerschte algemeen bekend was had niemand zulk eene ontknooping nog minder zulk eene spoedige ontknooping voorzien
beider tehuiskomst had dus niet veel aanlokkelijks zij scheidden met gezigten in mineur en eduard reed door naar amsterdam hoe meer hij de wereldstad naderde hoe meer hem een onaangenaam gevoel
ik blijf dan dezen dag gaarne van uwe gastvrijheid gebruik maken maar morgen moet ik vertrekken en uw vriend in zulk een toestand achterlaten
deze was binnen de vier wanden van de kamer niet waar te nemen ik geloof waarachtig dat hij gek is riep hij uit terwijl hij gelaten weder in den stoel ging zitten en strak voor zich uitzag hij
kon zich met het ontzettend denkbeeld onmogelijk vereenzelvigen na eenig beraad besloot hij emma naar het koetshuis te brengen dat niet door den brand vernield was daar vlijde hij haar zacht neder en dekte haar met eene deken in de hoop dat een weldadige slaap haar wat zou
hij wist vooreerst geen plan te beramen den anderen uitweg te vinden was zeer moeijelijk de kamers welke hij had doorloopen hadden hem een doolhof toegeschenen zoodat de weg waarlangs hij gekomen was hem zeer gevaarlijk voorkwam en die waar langs zijn vijand verdwenen was kon hem niet dienen
hij wreef zich de oogen uit vond het erg vervelend en wilde gaarne weg eene begeerte die alle gevangenen schijnen gemeen te hebben maar de deur was zeer doeltreffend trouwens een eigenschap van alle
zal ons toch niet beiden het hoofd afkappen meende joseph wat stil viel eduard hem in de rede ik geloof dat zij aan de deur luistert ik geloof bepaald dat het je in het hoofd geslagen is straks vertelt je mij nog dat zij onder de bedsteê ligt
daar bestaat geene mogelijkheid toe en al kon hij je huwen dan zou ik zoolang ik leef nimmer mijne toestemming tot dat huwelijk geven dit is ten minste kort zeide louise nu weet ik hoe het staat en zoo lang ik leef wil ik geen ander huwen
hij doopte de pen zeer langzaam in den inktkoker haalde ze er nog langzamer uit zag zeer bedenkelijk op een stuk papier waarop niets geschreven stond nam een ander vel waarop nevens andere zaken zeer duidelijk
besloot koning willem niet langer het lijdzaam slagtoffer te blijven van de kuiperijen en uiteenloopende belangen der verschillende mogendlieden er zou gevochten worden en dat de natie er naar verlangde en snakte om hare regtmatige verontwaardiging anders dan met woorden lucht te geven weet elk regtgeaard nederlander
gevoelde zich eenigzins geroepen den ellendeling te straffen wel kwam het eigenbelang zijn haat er bij om hem in dit voornemen te sterken doch het gronddenkbeeld was niet louter wraak de beval had hem niet zooveel gedaan dat hij het anders op zijn leven zou hebben toegelegd
bragt de hand aan het hoofd hoofdpijn prevelde hij zij hebben je een slaapmiddel gegeven maar behoud je wilskracht slechts een oogenblik tegen den slaap gekampt joseph opende verwilderd de oogen zag zijn beschermer onthutst aan alles draaide om hem heen
op te ligten doch dit lieten hare veege krachten niet toe zij ging dus terug een oogenblik later naderde zij de deur door eene oude vrouw gevolgd die morrende en luid pruttelende achter haar aan kwam niet eens s nachts rust prevelde het mensch dat zich de oogen uitwreef help mij die
aan de naaste betrekkingen werd nu onverwijld kennis gegeven van het treurige ongeval en de innig bedroefde jacques de beval keerde naar zijn huis terug zeer bezorgd over den toestand van zijn lijdenden broeder
toen zij dit zonder eenig gevolg had volvoerd en george haar goeden avond wenschte werd besloten royaal uit de hoofddeur te vlugten zij haalde daarop den huissleutel van het tafeltje dat naast haren vader stond riep hem een zwijgend vaarwel toe en verliet de kamer
ik zou mij daarin niet verdiepen en buitendien het is billijk dat gij de vrucht hebt van zijne nalatenschap wij hebben den jongen opgevoed wij hebben zwijg toch opgevoed dit was een pligt dien mijne plegtige belofte mij oplegde ik behoefde daarvoor niet betaald te worden
toch zoudt gij dank zij uwer helsche listen ongestraft deze nieuwe misdaad bedreven hebben als er niet twee oogen waren geweest welke u bespiedden gij hebt mij daarna tot eigen veiligheid een kogel om de ooren gejaagd
wel is soms liefde een viooltje welks dunne stengel door de minste zephir wordt geknakt en toch de grootste stormen trotseren kan liefde is gezeteld op eene verbevenheid waartoe men geraakt langs treden waarop achting vereering dankbaarheid schoonheid
eens verrees die man als een fiere populier stond hij daar met gebalde vuisten met toornige blikken naderde hij zijne dochter die bedeesd de oogen
ik zal hem zeggen dat dit het best is wat hij kan doen en dat als hij zich hiertoe niet verbindt wij hem vroeg of laat wis en zeker van kant maken ik ben bang dat hij dat niet doen zal bragt de man in het midden terwijl hij zich door de stoppelachtige haren streek
hij doorzocht de zaal klopte tegen de wanden maar nergens bespeurde hij een anderen uitgang op eens hoorde hij kloppen aan de deur die hij uit voorzorg gesloten had bij ontstentenis van eenig antwoord werd dit meer dringeorge een ongeluksvogel gend en eene stem buiten gelastte hem open te doen
de doctor is buiten zijne schuld soms de beschermheilige der aansprekers eene spoorwegmaatschappij dient om het reizend publiek in den kortst mogelijken tijd en op de ongeriefelijkste uren te transporteren
ik vind beethoven wat vervelend en haydn wat sentimenteel dit maakte zulk een contrast met den opgewonden woordenvloed van den taalverdraaijer dat hij geheel uit het veld geslagen
voortdurend had de toon waarop zijn geleider sprak den ouden heer meer satiriek dan droevig in de ooren geklonken ook bij deze woorden zag hij onwillekeurig op ten einde uit de gelaatstrekken van zijn gezel de ware bedoeling af te leiden doch hij bemerkte van diens gezigt bijna niets
toen de beide gelieven zooals de hartelijke gastvrouw ze al noemde binnentraden huppelde mevrouw naar hen toe reikte louise vriendelijk de hand en wenkte haren zoon toch een stoel te geven zij moest mededeelen hoe zij alles vond hoe zij den dag verder wilde doorbrengen en men ging naar de kamer waar men gedejeuneerd had
dit nu was drie dagen na den avond toen haar dierbare vader zijn kind bijna op dezelfde plaats dreigde te verscheuren zij had haren vriend ten strijde zien trekken en zij behoefde niet eens buitensporig veel liefde voor hem te gevoelen om eenigzins over zijn lot bezorgd te zijn
in de schaal bevond zich eene melkspijs die dit moet gezegt worden hoewel zij liever eenige eendvogels ontleed hadden hunne verwachtingen george een ongeluksvogel ver overtrof de vrouw verdween ten derden male en kwam nu terug met een brood dat waarlijk loodregt moest gehouden worden om door het deurkozijn te kunnen
gelaten liet hij den brief in zijn borstzak glijden en het echtpaar zette zich in beweging vele menschen waren juist niet op de been zoodat van de wall ernstige plannen begon te smeden om in kennis te komen met den inhoud van het epistel dat hem was toegezonden
nu en dan bragt hij de pennenschacht even aan zijn neus als wachtte hij heldere denkbeelden die aan het papier een alles behalve helder voorkomen zouden geven en juist nu bleef de pen zeer lang tegen dien neus geklemd
welnu dan is immers nog niets verloren de hoofdzaak is dat je zuster het met hem eens is hoe heb ik gedaan hierbij zag hij zijne vrouw even aan die een glimlach niet onderdrukken kon
beschouwde dit als een blik van verstandhouding en snel greep hij den jongen in het wambuis spreek gebood hij de andere kinderen begonnen zoodra zij de mishandeling van hun broêrtje zagen geducht te schreeuwen en liepen toen vol angst naar binnen onder de woorden moeder ze slaan jimmetje ze slaan
een ongeluksvogel fijne partij zijn zijn geheele leven heeft hij hier het genadebrood gegeten en wat is ons loon grove ondankbaarheid mijnheer laat niets van zich hooren en speelt misschien den grooten heer van ons geld
tot antwoord begon zij eene polka mazurka te spelen die de meest houterige gedaante tot dansen zou hebben gebragt de talengeorge een ongeluksvogel ten door louise aan den dag gelegd schenen hem niet groot toe maar liefde is blind zegt men waarom niet doof hij sprak dus met groote
ik ga er zoo niet meer heen sprak eindelijk de vagebond had hij ook eene bijl of zoo iets dan zou ik de zaak wel klaar spelen maar ik ben altijd bang geweest voor die vervloekte dingen
de schoonpapa was gevolgd en zag met de grootste innerlijke blijdschap deze streng muziekale beginselen gelijk hij ze noemde zijne dochter plaatste zich nu voor het klavier en begon een galop te trommelen welke spoedig door een tweeden galop gevolgd werd die meer crescendo werd gespeeld dan de eerste
en evenwel wie zou tegenspreken dat dit meisje in zeker opzigt braaf was dat zulk een karakter voorbeeldig mag genoemd worden hoezeer men van den kansel ook gelatene onderwerping moge aanbevelen
dit huis scheen geene afmetingen te hebben want gangen en kamers renden zij door eindelijk kwamen zij in een groote zaal de beval liep dwars door de kamer regelregt op een hoek aan zonder zich meer om zijn vervolger te bekommeren hoewel hij vr het binnentreden van de zaal telken reize angstig had omgezien
toen ging hij even moedig op het huis van zijn vijand aan als hij dezen morgen george een ongeluksvogel naar de woning van beaulieu gegaan was zelfs met meer moed want dezen morgen was zijn plan meer door de omstandigheden gemaakt terwijl hij nu alles bedaard had gewikt en gewogen
de spijs verandert in gloeijende kolen de drank verdwijnt in eene blaauwe vlam de saterlach van den booswicht klinkt hem in de ooren en bedwelmd valt hij weêr neêr
onder dit accoord werd begrepen dat hij tevens eene soort van gymnasium als voorbereiding zou bijwonen en george berustte hierin hij vertrok spoedig naar eene universiteit in hannover
hij liet zijne dulcinea aan haar lot over zij beloofde in het logement te blijven tot dat hij haar nader berigt zou zenden en hij keerde naar zijne woonplaats terug vast van plan den koppigen vader het zotte van diens handelvijze onder het oog te brengen
toen hij die deur geopend en de beide ornamenten uit de verdrukking gered had was zijne dochter eenigermate van haren schrik bekomen en besloten in niets toe te geven met ijskoude bedaardheid wees hij haar een stoel hoewel zij reeds zat
zijn mijne zaken geducht achteruit gegaan zoodat ik in de grootste geldelijke crisis mij bevind het thema scheen raalte niet bijster te bevallen wat zegt gij riep hij uit niets had hij van zoo iets vermoed
zijne aandacht werd getrokken door eene jonge dame die met belangstelling de ingewikkelde fugaas van het schoone stuk volgde tot dusverre had hij weinig naar de muziek geluisterd en zich vergenoegd met al die arme menschen te beklagen welke hunne longen aan kunst en salaris opofferden
hij zag hier hoe een land dat zich in de grootste welvaart had mogen verheugen dat een bloei had gekend waarop de grootste natiën naijverig waren zich in de ingewanden wroette die man hoewel belg dacht onpartijdig
hij ging op school stond in den hoek sloeg den ondermeester met het oostelijk halfrond om de ooren kreeg vergiffenis voor dit ongehoorde feit kwam tot de overtuiging dat er in de hel zeker veel gerekend moest worden en verklaarde op twaalfjarigen leeftijd aan zijn vader dat hij genoeg had geleerd
hij stak eene lantaarn aan nam een soort dolkmes dat op zijn schrijflessenaar lag en spoedde zich naar beneden naarmate bij de trede van den steenen trap afdaalde verminderde zijne snelheid en besluiteloos stond hij voor den langen gang terwijl hij zenuwachtig de george een ongeluksvogel greep van het mes omkneld hield
de kleine henriëtte wierp zich nu om zijn hals en zijne woede loste zich op in tranen nog eens was zoo iets voorgevallen zij wist wel dat hij op dit punt altijd gevoelig was hij werd nu naar zijne kamer gebragt en lang bleef henriëtte bij hem
vast besloten als hij hem ontmoet had zich van george een ongeluksvogel alle avonturen te onthouden zijn kameraad op te zoeken en bij dezen te blijven totdat zij in staat zouden zijn beide aan de krijgsbedrijven deel te nemen
hij zoo vroeg de heer van duin na een oogenblik zwijgens hetwelk hij had gebruikt om een deel van het stuk taart dat hij op zijn bord geschoven had te verslinden het is verschrikkelijk dat die heeren zoo drinken meende louise dit zou de eenige reden zijn waarom ik den militairen stand niet hoogachten kan
de man wist niet beter dan een oogenblik te wachten was de misdaad eens gcschied dan was er niets meer aan te herstellen en nu konden zij nog altijd vrij loopen en als het mogelijk was de zaak in der minne schikken hoewel het hem innig aan het hart zou gaan het geld dat hij reeds in zijne verbeelding in den zak voelde te moeten missen
zoolang hij zijne vijanden kon zien was hij george een ongeluksvogel niet vervaard voor een vijand die hem kon bekruipen en zelfs uit de verte kon treffen was hij bevreesd eduard deed in dit beslissend en knellend oogenblik wat elk ander in zulk een dringenden nood zou gedaan hebben
als wij hem maar uit het huis konden krijgen is hij eenmaal in het gedrang dan is het toeval ons soms gunstig welligt komt dan mijn geweerloop bij toeval in de rigting van zijn ligchaam en dan ziet mijn kogel hem voor een ander aan dan maakt de zaak zoo'n verschrikkelijk eclat niet een ongeluk gebeurt ligt
zwaar en loom hing haar hoofd tegen hem aan en droevig zag hij naar de vrouw die in zoo naauw verband stond met het onheil dat hem getroffen had george een ongeluksvogel was joseph wel dood hij kon het niet gelooven de arme jongen lag zeker in onmagt hoe koud en gevoelloos ook kon hij welligt tot het leven
zij was overwonnen zij gevoelde dat de nagedachtenis van den doode niet ontheiligd kon worden wanneer zij een ander het knagend verdriet bespaarde dat haar
maar wacht je in het vervolg weêr een edelman van mijne kwaliteit aan te raken of ik laat je allen naast elgeorge een ongeluksvogel kander ophangen hoe dat was niet regt duidelijk maar zijne laatste woorden werden niet gehoord het aanschouwen van het gouden zilver geld was de beste waarborg dat hij de waarheid sprak bedremmeld gingen de boeren achteruit
dit was een jong mensch van bijna achttien jaren die den volgenden morgen aan het ontbijt met bevreemding vernam dat zijn vader bijna door dieven aan den rand van den bedelstaf was gebragt
hij zag hem nog even schuins aan en sprak nu laat ons dan maar opstappen waarna hij opstond en een kolossalen trek deed aan het eindje sigaar dat de geheele breedte van den haarlemmerweg verpestte welke manoeuvre in het groot toegepast van veel nut zou kunnen zijn bij de
het was een aandoenlijk oogenblik ik twijfel dus niet of mijne dochter zal ons haar besluit wel mededeelen zij moet geheel hare vrije keuze hebben en hoezeer mij dit huwelijk in haar eigen belang wenschelijk voorkomt is het vèr van mij haar te willen dwingen
eenige uren bragt hij aldus door dat die uren hem eeuwen toeschenen zal iedereen gevoelen onophoudelijk en met stijgende verbazing hoorde hij het dof gedreun van kanonschoten op eenigen afstand gelost
waar zou die andere gebleven zijn was de vraag van de oude vrouw terwijl zij haren lieveling den schotel aanreikte wat kan het mij schelen die zal mij wel eens in den mond loopen de ander zal nu den dans niet ontkomen
hij had hiervoor eene reis naar de woonplaats van zijn oom over en dreigde dat als hij niet meer inkomen kreeg hij diens lieven pollux zou verdrinken welke verregaande ondeugendheid zijne vrouw het op de zenuwen deed krijgen
opende de deur en niettegenstaande alle pogingen van eduard om los te komen werd hij de kamer uitgesleurd een donkeren trap afgesleept en door een langen gang gedragen die beneden den beganen grond was terwijl aan het achtereinde eene oliegeorge een ongeluksvogel pit brandde men hield stil voor eene deur door een grendel gesloten
een sprekend contrast te leveren met dien nacht toen joseph voor het eerst deze straat in duisternis en nevel gehuld onder zulke gevaarlijke en indrukwekkende omstandigheden was doorgegaan nu bestraalde zij de huizen die er armoedig uitzagen maar george een ongeluksvogel door het vrolijke zonlicht beschenen een meer aangenaam voorkomen hadden
alsof hij niet had geleden als ware hij niet aan den rand van den dood geweest slechts kort zou de terugkeer van kracht die uit overspanning voortsproot kunnen duren hij stapte moedig de eerste trede van den trap op toen hij met den voet tegen een ligchaam stiet hij beschouwde den man welke verlamd aan zijne voeten lag
de kamer was geheel zoo als op dien avond alleen was het lieve daglicht zoo vriendelijk de olie te besparen in een hoek stonden twee karabijnen en op de tafel lagen twee fraaije zakpistolen met ivoren kolfjes
de trouwe bediende deed zooals gezegd was wel wilde de nieuw gekomene doorgaan maar de portier die in doodelijken angst verkeerde verklaarde hem dat hij over een uur verwacht werd waarop de bezoeker vertrok
zie zoo jacques zeide degeen die met zijn hoofd iets boven dat van den ander uitstak ik begin wat menschelijker in mijn gevoel te worden is dat ook weêr gelukkig dat zij hier op ons gerekend hebben is het nog geen tijd zeide degeen die jacques werd genoemd terwijl hij een horologie uit den zak haalde
loosde een diepen zucht met een spotachtig gezigt staarde hij ter wiens eere die zucht geslaakt was hem aan plotseling vloog eduard op onder de woorden ik zal haar hebben en ik wil eens zien wie mij haar zal ontnemen
met den heer van de wall was dit waarlijk het geval niet hij voorzag het ergste zijne schuldeischers kwelden hem op allerlei wijzen en hij zou weldra zijne betalingen moeten staken
het is een geduchte slag voor noord-nederland dien het niet ligt te boven zal komen dat betwijfel ik wilt ge wel gelooven dat wanneer eenige jaren na deze noodlottige dagen zijn heengesneld het zeer goed kan gebeuren dat de noordelijke helft eene vereeniging zou weigeren wanneer de zuidelijke ze mogt
eindelijk van duin uwe zuster wordt door ligte ongesteldheid verhinderd de honneurs waar te nemen wilt gij echter afscheid van haar nemen doe dit dan daar de voegzaamheid ù dit toelaat
kleed u en ga gerust met mij wij zullen stille wegen loopen en ik sta er voor in dat geen vijandelijke kogel u zal treffen op treurigen toon vervolgde hij
geloof mij zoo grappig dat het niet noodig was de avonturen van den afgeloopen nacht nog met één te vermeerderen gij schijnt echter van een ander gevoelen te zijn geweest de aangesprokene wierp op zijn ondervrager een blik zooals de panter op zijne prooi vr hij die gaat bespringen
zijne handen waren over zijne tamelijk ronde provisiekamer gevouwen zoo oppervlakkig lag hij daar eenigzins als eene mumie evenwel zou nu en dan een zacht geknor dat een eerst beginsel van het beruchte snorken kon genoemd worden
de koorts deed haar klappertanden en huiveren hevige schokken bragten haar ligchaam in beweging in dezen toestand durfde eduard haar niets vragen en hoe bedroevend en raadselachtig al wat hem omgaf mogt zijn hij moest zijne ernstige begeerte naar opheldering onderdrukken
weder werd geklopt en eene stem riep van buiten doe toch open het scheen dat die stem hun niet geheel onbekend was want de vrouw zag verrast op en toen het geroep zich herhaalde vloog zij zonder een woord te spreken naar de voordeur
zij sprak die woorden zoo hatelijk uit dat zelfs henriëtte een onaangenaam gevoel niet kon onderdrukken wat ben ik blij dat die vagebond het huis uit is
wij zien hoe weinig raalte met den militairen stand was ingenomen hij kon nooit zijn afschuw daarvan onderdrukken de militaire stand is schoon voor het publiek dat niet den sluijer die de schaduwzijde ervan bedekt kan opligten dat niet de kleine maar ontelbare onaangenaamheden kent
met het plan nadere beschikkingen te nemen betreffende de genoegens aan de bevallige gast te verschaffen werd onmiddellijk eene schriftelijke invitatie door den aanbidder opgesteld en dienzelfden dag nog ontving louise een brief van den volgenden inhoud
het is bloed even snel heeft hij ook deze bijzonderheid opgemerkt zoodat dezelfde kreet onder het uiten reeds van uitdrukking verandert hij volgt het spoor en houdt met een beklemd gevoel voor de deur stil
waarop mijn geredde troubadour zijn lied vervolgde daar hij midden in eene maat was blijven steken en niet bemerkte dat hij voor een pakhuis stond te schreeuwen hopende dat dit voor goed een eind aan die schoone melodie zou maken maakte ik hem hierop attent
deze woorden werden zoo hartelijk uitgesproken dat eduard begreep zich te moeten onderwerpen ik wacht george nog dezen morgen zeide zij dan kunt gij met hem kennis maken hij heeft in de medicijnen gestudeerd uw vriend zal dus tevens de noodzakelijkste hulp ontvangen
wall zoowel als de geheele familie wist wel dat hij geen held was maar dat hij zoo laag op de ladder der heldhaftigheid stond had hij vroeger nooit gehoord hij kon dit er niet bij laten en vroeg den verwoeden man wie heeft u dat verteld
hij vermeed zorgvuldig de minste verklaring zij was goed en hartelijk voor hem maar wat zij meer wilde zijn zou ook alleen voor hem begrijpelijk zijn geweest zoo bragten zij negen dagen door
na deze beslissende woorden zag hij haar voor de laatste maal vorschend aan liep naar de deur na door het binnenkomen geleerd zijne beide kwasten te hebben opgenomen ging de kamer uit en wierp de deur zoo hard digt dat de sleutel uit het slot sprong en tegen den grond sloeg
een vaderhart is ligt te vermurwen een vader is zelfs voorbij te gaan maar als het voorwerp van je opregte liefde het bij toeval niet zoo gevaarlijk op je begrepen had dan zou ik mijn invloed als broeder gaarne cadeau geven
maar gij kunt toch al moest het u dan eenige opoffering kosten gij zult mij toch niet in den steek laten ik verzeker u als het mij mogelijk was dan zou ik niet in gebreke blijven u te helpen
de stad was grootendeels tot rust teruggekeerd ofschoon het volk inwendig meer woelde dan men kon waarnemen de gebeurtenissen der laatste dagen hadden de bevolking afgemat en hoewel de rust alles behalve hersteld was smeulde de vlam om zoodra de gelegenheid zich zou voor doen zooveel heviger los te barsten
toen het schaakspel geëindigd was en eduard dit met zijne gewone behendigheid verloren had maakte hij zich gereed de gebruikelijke avondwandeling te doen de oude heer bleef zijne pijp rooken en joseph hield zich alsof hij later wel zou volgen
hiermede werd genoegen genomen de dienstbode verwijderde zich en kwam toen berigten dat de jonge dame verwittigd was toen de vreemdeling binnen kwam zat het meisje nonchalant op de
zij hield innig veel van eduard nooit was er geschil tusschen hen en hoezeer zij ook wat karakter aangaat uiteenliepen leefden zij in eene harmonie welke aan alle bestaande kamers raadsvergaderingen collegies en meer dergelijke kibbelende ligchamen tot voorbeeld mogt strekken
eene nadere beschouwing van eduards erbarmelijk uiterlijk vermeerderde zijne achterdocht want hij liep snel op den vlugteling aan eduard gevoelde dat de krachten hem langzamerhand begaven de inspanning deed hem op de lippen bijten zoo digt bij het doel kon hij niet bezwijken hij bad om moed en nieuwe kracht
haar zoon zou de jonge dame de plaats eens laten zien hoewel die er nu niet harer waardig uitzag vervolgde zij knipoogend waarna het gezelschap opstond
en hoevelen worden er niet levend in den kuil geworpen voegde van de wall er bij door de leden van het gezelschap voer eene rilling welke bij mevrouw raalte zeer lang aanhield
de oom noodeloos drie maanden leergeld moest betalen zag hij in deze kostschoolkuren van zijn pupil weinig heil en wist er niet beter op dan aan de begeerte van den jongen te voldoen en hem toe te staan student in de medicijnen te worden
leef je nog och dat is gelukkig riep henriëtte uit die nog niet regt wist hoe zulk een wonder te verklaren hoe kom je in s hemels naam op dat denkbeeld vroeg eduard nadat zij hare vorige bedaardheid terug had
dus ver had hij met groote bekwaamheid er zich weten door te redden nu was zijn toestand bijna zoo wanhopend als die van een luchtreizigeorge een ongeluksvogel ger uit wiens mand de bodem valt
hoe zal ik woorden vinden om u mijne dankbaarheid te betuigen voor het voorregt dat ons te beurt valt u in onze woning te mogen aanschouwen voegde cajefax er bij tot antwoord was louise genoodzaakt een pastijtje te nuttigen dat haar door mevrouw van beem werd opgedrongen
hun geklop niet met een antwoord vereerd werd openden zij naar het scheen niet erg ingenomen met den warmtegraad die in den gang heerschte george een ongeluksvogel de deur en traden een groot goed gemeubeld vertrek binnen
die hem onvermoeid in een kopje werd gegoten door eene vrouw mede van gevorderden leeftijd die hoewel hij haar zeer minzaam bejegende in eene ondergeschikte betrekking bij hem was zij nam het postje van huishoudster waar en maakte met een livereiknecht koetsier palfrenier en meidenstoet de bevolking der woning uit
ongeluksvogel lukkig zegevierde zijn natuurlijk verstand over dit dolzinnig vermoeden hij voldeed aan de begeerte en draaide der vlugtende menigte den rug toe het volk intusschen wat van den schrik bekomen begon dezen aftogt aan andere redenen toe te schrijven en de hostiliteiten vingen aan
hij nam hoewel hij schroomde den slapende wakker te maken diens hand in de zijne joseph opende langzaam de oogen eerst was zijn blik verwilderd maar toen hij tot bezinning scheen te komen was bij hem nog grootere verbazing op te merken dan die welke
de rust door hem genoten had hem zeer verkwikt hij had thans tegenover de beide schurken willen staan met eene rilling dacht hij aan de uren in de herberg gesleten en den gevaarvollen toestand waarin zijn boezemvriend ongetwijfeld moest verkeeren zou hij zijn eenigsten vriend den eenigsten band die hem nog kon hechten aan het meisje dat hij lief had
een dejeuner stond gereed en daar louise dien morgen niet veel ontbeten had at zij met zulk eene graagte dat het drietal elk stukje met tevredenheid nastaarde de goede vrouw zag onophoudelijk in het kopje van haar aardig gastje zoo als zij zich bij afwisseling uitdrukte
hij hechtte onafgebroken zijn oog op den sluwen booswicht die niet dan met de grootste moeite de zegevierende uitdrukking van zijn gelaat kon bedwingen toen hij zijn broeder hun gemeenschappelijken vijand zag belagen en met de grootste behoedzaamheid onopgemerkt naderen
hij bleef luisteren terwijl joseph weerloos en gebonden aan zijne voeten lag weldra hoorde hij de deur openen een gil van verbazing en eindelijk de woorden zijt gij daar diederik die tot hem
het is jammer dat mijn zoon de muziek heeft laten varen voerde mevrouw aan hij speelde al zoo aardig en zingen de lijster kon mij niet meer aandoen
hierdoor was zijn slaap voor een oogenblik verdreven en op nieuw wachtte hij het was hem gelukt de lantaarn door de verschrikte vrouw achtergelaten weder aan te steken hij had dus licht het eerste tikken hield hij voor zinsbedrog hij besloot af te wachten wat er zou gebeuren
wanneer de beval weerloos aan zijne voeten lag zou hij misschien nog terugdeinzen om het werktuig eener matige vergelding te zijn had hij den ellendeling tot een eerlijk tweegevecht kunnen dwingen dan zou hij gejuicht hebben koelbloedig moorden is een handwerk dat niet iedereen verstaat
en ik moet je zeggen dat ik het zeer billijk van haar vind en eens breedvoerig die zaak met u moet behandelen ja hernam de heer van de wall nadat hij hem een poosje had aangekeken als wilde hij zeggen hé dat is nu heel mooi maar wat wil je anders met den jongen aanvangen
maar naauw wilde hij dat loffelijke voornemen ten uitvoer brengen of de bezorgde moeder vloog op plaatste zich als beschermengelin tusschen man en kind en sprak terwijl hare oogen woest rolden nog één stap en gij zult zien dat eene moeder haar kind niet laat mishandelen
wel had hij niet veel schranderheid noodig om zich op de hoogte te stellen van hetgeen er gebeurde maar hij begon meer en meer de onaangename positie in te zien waarin hij verkeerde george een ongeluksvogel en de totale onmogelijkheid te beseffen om bijna ongewapend hier iets uit te rigten veel minder onderzoek naar zijne krijgsmakkers te doen
op het hooren van den hem bekenden naam diederik kwam teun tot het besluit dat er geen gevaar was hij nam zijn wapen george een ongeluksvogel op overtuigde zich voor het laatst dat joseph in de onmogelijkheid verkeerde eenige beweging te maken en liep toen naar het voorhuis na de deur van het kamertje met de meeste zorgvuldigheid gesloten te hebben
de goede voogd gevoelde een innig medelijden met den ongelukkige hij had vrouw noch kind niets dan de beide jongelingen die hij met zorg had opgevoed hij had hen altijd innig lief gehad zij hadden hunne ware inborst zoo goed voor hem weten te verbloemen
wat is t mijn jongen was de hartelijke vraag het voorhoofd van den huisvader werd langzamerhand effen even als een nat vel teekenpapier dat opdroogt hij vergat voor een oogenblik alles wat hem kwelde
weet gij niet wat alfred scheelt vroeg de deelnemende man ik geloof dat hij het zelf niet weet george een ongeluksvogel gij kunt er op aan dat ik voor geen ander op zulk een avond mijn huis zou verlaten voegde de bezorgde man zijn neef toe toen zich in de verte het onafgebroken geweervuur liet hooren
heer des huizes vertrok ook zijn gelaat namelijk toen hij de hand die den brief geschreven had herkende en hij zette oogen op als die van een officier die de kennisgeving van zijne verplaatsing naar ter neuze voor het eerst aandachtig doorleest de brief luidde als volgt
de plegtigheid der verloving zou ten huize van van duin geschieden en hun huwelijk in de groote kerk te haarlem ingezegend worden eene bonte rij bloedverwanten vrienden en bekenden waren uit alle oorden toegestroomd uit nieuwsgierigheid en belangstelling uit vraatzucht en deelneming
nog een flaauwe straal van hoop gloorde aan den horizon hij zou zich welligt nog bedenken hij bedacht zich dan ook werkelijk maar het eindresultaat was dat hij zich in het belang van de rust zijner inrigting verpligt rekende de beide belhamels van de kudde die aan zijne zorg was toevertrouwd te verwijderen
dit zou eene opsomming van historische feiten noodzakelijk maken die overbodig mag genoemd worden want te versch nog george een ongeluksvogel liggen die ongelukkige maar roemrijke dagen in het geheugen om de oorlogsfeiten waaraan oud en jong toen met zooveel enthousiasme heeft deelgenomen voet voor voet te volgen
zij bedwong zich hare oogen kregen meer iets vrouwelijks hoewel de voorgaande situatie helaas al te dikwijls vrouwelijk is wij zullen dus liever zeggen iets zachtmoedigs en zij vroeg hem of hij een kopje thee wilde gebruiken
door mij zal u geen leed geschieden herhaalde jacques even sarrend mijne hand zal u niet treffen zooals gij van plan waart mij den dood toe te zenden grij zult geen last meer van mij hebben
daarom moeten wij list gebruiken wij zullen hem ja ik heb al een mooi plan gevormd dat ze allerleelijkst zal bekomen viel zij zich zelve in de rede wij zullen hem zeggen dat hij ongedeerd kan heengaan als hij ons beloven wil nooit weêr over dit alles te spreken
hier nam haar gezigt eene z onheilspellende uitdrukking aan dat geen van beide meer wist wat er van te moeten denken zij deed den mond nog open als wilde zij iets zeggen doch bedacht zich
de commissaris maakte eene diepe buiging voor den heer met den bril en het ganzenroer vroeg of mejufvrouw niet geschrikt was en ging toen aan eene tafel zitten vlak over den patient zag dezen lang en scherp aan en was toen even ver
zonder zich te verwaardigen het gebloemde laken op te ligten dat op het biljart lag uitgestrekt ging hij naar een tafeltje waarop een koperen komfoor stond ofchoon hij nog rustig gestemd bleef was hij niet een mensch om lang gedrukt te zijn onder de omstandigheden
de burgemeester zag verbaasd op wie bewijst mij dat ge mij de waarheid zegt dat je geen vagebond geen landlooper geen sluipmoordenaar zijt want de burgemeester was de aanranding van het knaapje nog niet vergeten
ongeluksvogel van andere beweegbare werktuigdeelen die hoofdzakelijk dààrin van andere werktuigdeelen verschillen dat zij redeneren kunnen doch niet mogen
de pistool ging niet af om de onmiskenbaar gegronde reden dat hij den haan niet gespannen had eduard maakte hem hierop attent en na voor hem dien haan gespannen te hebben hiertoe ware van de wall toch nimmer gekomen gaf deze vuur en liet het rookend wapen magteloos op den grond vallen
maar zijn buurman die dit feit scheen voorzien te hebben scheen er een speciaal behagen in te scheppen hem het baantje van één man's schijf op te dragen hij hield de panden van's mans rok omkneld en trok hem met geweld in het rijtuig terug waardoor de heer van de wall z hard op de bank neêrbonsde dat de heer raalte eenige palmen van zijne zitplaats opsprong
waarom kleurde de heer van de wall o die ondankbare vlegel viel mevrouw in die heeft ons niet meer noodig dat is wel een lief cadeau in ons huis geweest schrijven ja hij heeft wel wat anders te doen als zijn geld op is dan krijgen wij weêr een mooijen langen brief van hem goede weldoener zeker of lieve ouders
toch verlamde de schrik hem de tong hij meende dien mensch te kennen hij had dat gezigt meer gezien maar waar alles duizelde om hem heen de man in de boerenkleeding wees nu op den ongdukkige die op den grond lag uitgestrekt en verwijderde zich langzaam
het is hier ook wel wat koud om te mijmeren na deze ontboezeming liep louise eene poos zwijgend voort onwillekeurig dacht zij aan eene gelijksoortige wandeling en alweder kwam haar vrolijke logé haar voor den geest men wane niet dat zij den armen eduard vergat al mogt zij daarvan uiterlijk blijken geven
zult mijne geheele familie niet aan uw kling rijgen hoop ik vroeg joseph op smeekenden toon tot zijne groote vreugde gaf eduard te kennen dat dit voorloopig nog niet in zijne plannen lag
nadat zij zoo eenigen tijd onder een geheel onbeduidend gesprek hadden gestaan en daarna gezeten werd eene deur in het behangsel geopend en een bejaard man naderde de beide heeren
zeer verdrietig bragt zij de tijd door de koele onverschilligheid van haren vader die haar dubbel deed gevoelen wat zij in broeder en vriend verloren had de aanhoudende tegenwoordigheid van iemand die haar wel innig lief had doch te weinig door haar werd geacht dan dat zij zich met het denkbeeld kon
maar spoedig was hij overreed en met joseph die het niet overbodig oordeelde hem uit voorzigtigheid te vergezellen begaf hij zich naar den commissaris na eene menigte tegenwerpingen waarin van zware verantwoordelijkheid werd gesproken moest de commissaris er wel toe komen eduard te ontslaan
met den ridmeester werd afgesproken dat beide als volontair zouden in dienst treden en naar brussel zouden vertrekken alwaar van banen toen in garnizoen lag weder kwam er eene nieuwe oude flesch voor den dag en de grootste verbroedering volgde gelijk op alle partijen waar veel gedronken wordt
hij kreeg onderwijs van zijn vader zelven maar dewijl in dien tijd in het algemeen de officieren nog niet van geleerdheid duizelden en men toen met een scherpen blik en de sabel even ver meende komen als nu met algrebraïsche formules was dit niet veel
droomde dien nacht de ijselijkste treurspelen hij zag hoe hij met een geweer van een afzigtelijken bajonet voorzien tegenover den oud luitenant stond die ook met zulk een helsch werktuig was gewapend en trachtte hem tegen eene deur te rijgen
de trekschuit was inmiddels voorbij gevaren maar hij hield zijne blikken gevestigd op het nat waarover reeds zoo vele trekschuiten waren voorbij getrokken welligt zou hij zich daarin nog lang verdiept hebben als hij niet george een ongeluksvogel op den schouder was geklopt door iemand die hem zeer hard toeriep hei baasje wat voer je daar uit je gaat je toch niet verzuipen
zonder eenig gerucht te maken zigtbaar werd en zich als eene slang zacht schuifelend over het donzige tapijt voortbewoog maar eduard was in het geheel niet verdacht op den nieuwen vijand die hem van achteren bedreigde
de boeventrits scheen te beraadslagen ten minste zij deed nog niets na een oogenblik aandachtig geluisterd te hebben trachtte eduard de touwen met de sabel van joseph los te maken na lang zagen gelukte hem dit kom joseph sprak hij terwijl hij hem zijn wapen toereikte het komt er nu op aan
eduard voor de ontberingen bezweken dan huiverde hij voor het starend oog van den ziellooze dien hij moedwillig aan zulke ellende had ter prooi gegeven de beval was bang zoo als alle lafaards zoo als alle sluipmoordenaars hij vreesde dat gedaanten uit den grond zouden oprijzen om de rol van den ontslapene op zich te nemen