AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en als hij daar dan aankwam met die twintig mille of wat ervan overschoot neen dàt kon niet hij moest nora tiele opgeven daartegen was niets te doen
het was een heel gedoe t plaatsje was er vol van de moeder het eerst bij het gewonde kind had het in haar armen genomen en was hard den grooten weg opgeloopen naar den dokter
hij wilde antwoorden zeg den tasbih maar het was waar dien kende zij niet dààrom zei hij weer zacht en geruststellend de donder wordt voortgebracht door een engel waarom zoudt ge vreezen
niet omdat men aboe bakar mistrouwde volstrekt niet maar die wist ook wel dat het zoo hoorde bij een goede administratie en dat men nauwkeurig wezen moest om verantwoord te zijn tegenover zichzelven
tusschen het drinken het flauw worden van het drinken het brood met duitsche worst eten het daarvan dorstig worden en weer drinken en boven alle geluid aanhoudend
zoo onbegrijpelijk raar gekleed moest dàt haar menantoe worden god in den hemel zuchtte zij het was onmogelijk zij zou het niet gedoogen
welk een garnalenhoofd riep bram zonder eenig respect voor de moederlijke waardigheid van njai peraq dan geef ik hem een aardig meisje om hem te
ik was in slaap gevallen zei john maar wie zit nu s avonds in de voorgalerij met n geladen geweer p a
en brutaal optreden en met geld in den zak de meesten uit indië donker van tint met een groot vertoon van levendigheid en opgewekt zijn
ditmaal had een hunner een merkwaardige ontdekking gedaan en met hun drieën liepen ze zachtjes om hun vader niet te storen naar voren en gingen om het jachtgeweer staan vol bewondering elkaar lachend aankijkend
achter zijn bril met gouden rand een gedachtenis aan den ouden john puilden de oogen hem haast uit het hoofd zijn gezicht werd als het ware achter het geel der huidskleur doodsbleek met de bevende magere hand greep hij om zich staande te houden
zij wilden hun eigen kinderen niet blootstellen aan het zedenbederf door zoo'n inlandschen jongen met wien ze als met n broer zouden omgaan en de families die ervan gehoord hadden en aboe bakar den rijken hadji lieten polsen die stonden hem niet aan
maar zou daar hier in den haag niets tegen te doen zijn hoe meen je dat wel bij het ministerie bij de kamers
zij bracht als elken ochtend aboe bakar zijn koffie terwijl hij de tsoeboe bad hij was juist gereed en stak dadelijk de hand uit begeerig naar den gewonen morgendrank
maar meier wou niet rooken en niet drinken john had wel dadelijk aan z'n gezicht gezien dat het weer iets beroerds gold en hij zuchtte diep toen zijn offerten niet werden aangenomen
ik geloof zei hij dat ze altijd een brave vrouw is geweest de ander haalde de schouders op niet meer denkend aan het losgelaten woord buiten den gesprekszin
ook nora den armen adam ten minste beklaagden kon bij tiele geen woord van compassie ertusschen hij had mij dadelijk moeten kennis geven zei hij
soedah ik weet het beter maar het is waar ik zou zoo'n schoonzusje niet graag hebben doch daarom zou ik het portret niet stelen als hij het ziet denkt hij aan haar
hoe laat dat weet ik nu niet zoodra ik gereed ben misschien al vroeg misschien laat en toen aboe bakar boog als ten teeken van onderwerping gleed een vriendelijke glimlach over de magere tronie van den ouden
drie en twee karretjes tien paarden in t geheel als er een ziek is of een kerel niet binnen staat één voertuig stil ja dat heb je me onlangs ook geschreven er is dezer dagen paardenvendutie koop er n paar bij kan niet heb geen crediet riep
ik mag het lijden voor jou maar ik zie het nog niet gebeuren en wat dan ja dat mag je wel zeggen
men kon geen man zonder positie of talent trouwen enkel om zoo'n beetje geld de oude tiele keek grimmig langs zijn grooten beenigen neus hij had een gevoel of hij opgelicht en bestolen was en terwijl de anderen
naast de woning van pa djalil den mandoer had aboe bakar er een gehuurd n heele mooie voor een inlander in de kampong
dacht hij neen zij werkte niet daar was geen quaestie van hij had het ook niet willen hebben de penghoeloe had hem wel gewaarschuwd
hun behuilde gezichten af daarna nieuwsgierig kijkend naar het gewonde zusje dat een verband om het gezicht met haar ééne oog had toegekeken bij de
je moet het zelf maar weten ik zie nu wel dat je er niet af te houden bent het spijt me wel adam maar ik heb mijn plicht als broer gedaan en ik zal dien blijven doen
adieu zei bram heengaande onthoud wat ik je zeg vroeg of laat zal je hun dupe worden op den duur worden ze dat allen van elkaar en als er een vreemde eend in de bijt komt des te erger
en aboe bakar verschenen in hun arabische kleeding en al de aandacht van het inlandsch publiek was voor die statige mannen zoo mooi gekleed en die in hun langzaam
wat baten zij u god zal hem beloonen die het land verlaat om zijn zaak te omhelzen aboe bakar mocht den penghoeloe naar het station brengen
ineens viel hij zenuwachtig in een anderen toon od zie je t is mij onverschillig ze motten niet denken
een harde gil klonk door het huis dailah zag hem sterven haar hoofd viel naast dat van boe akar op het kussen neer en haar weeklagen vulde het huis
ik vrees van neen toe lande probeer het ja het is zoo'n vreeselijk geval wat kan dien silver toch indertijd bezield hebben verlande ging naar het ministerie waar men zeide dat adam feitelijk een inlander was en over het geval dus niet verder viel te redeneeren
toen ze in een groote wijde kom de gekookte ongefiltreerde koffie met suiker zonder melk had ingeschonken keek ze even rond ja aan den ingang van het keukentje zat een kind van een bediende de ongekamde haren over het gezicht slaperig en soezerig
de gewone mutaties hadden na korten tijd een geheele verandering gebracht de controleur de luitenant de postcommies en meer anderen waren overgeplaatst en vervangen
hij herhaalde de woorden in zijn gedachten de penghoeloe had gelijk als hij naging welk een invloed het zien van zijn geld op hem uitoefende moest hij erkennen dat het een macht was sterker dan zijn godsdienstig gevoel
niemand wist ten slotte precies meer wat vroeger met john silver was gebeurd maar iedereen had nog zoo den indruk dat hij n gemeene kerel wezen moest
of hij boudrin de chatonville heet neen maar dàt zal waar zijn hij is van adellijke afkomst aboe bakar vond dat zijn zoo bij verrassing ontdekte zwager er niet naar uitzag jullie hebt me niet eens kennis gegeven van haar huwelijk zei hij verwijtend
adam silver was op een goeden dag met minah uit het oude huis verdwenen hij had tegen niemand iets gezegd hij had niemand gegroet alles wat hij had meegebracht uit europa had hij achtergelaten
en formaliteit zijn zonder wezenlijken godsdienst dat zou men zien ij groette den penghoeloe kuste hem de hand en verdween in den donkeren avond niet wachtend als anders tot de priester ook heenging om samen op te loopen
die vroeger wel eens daar aan huis was geweest en die schreef voor haar den brief aan ram aum boe akar eel n toen hij kwam en met haar had gesproken
knarsend draaide het ijzer van de deurkruk adam rees snel op van den grond het was bram silver met een nijdig gezicht keek hij naar de twee inlanders die hem groetten
dat hij in europa was geweest ja dat hij hollandsch sprak ja maar hij was de zoon van een inlandsche vrouw dat stond vast wie zijn vader was kon zelfs niet onderzocht worden een christen was hij als ongedoopt en niet lidmaat ook al niet
ps maurits anderen en er zooveel geld aan ten koste leggen terwijl zijn eigen jongens haast geen fatsoenlijk baadje aan het lijf hadden njai peraq zelf dacht daar heelemaal niet aan
heel graag en tot het slanke jonge vrouwtje dat aboe bakar s morgens had aangesproken ga je ook mee ze volgden den gezagvoerder
mijn god riep zij het eerst dat is nu toch al te gek ja gek of niet het is zoo en niet anders
wezenlijk spookte het john silver allervreemdst in het hoofd zijn woest jaloersche aard het fantastisch licht der omgeving op een uur dat hem aum boe akar anders reeds lang slapend vond
de jongste broer had niet mee gewild naar batavia maar was weer gaan werken als opzienertje die was zei bram heelemaal verwilderd net n boschmensch
dat is dan een gedane zaak hè hoezoo wel vooreerst had de n ouwe je zien aankomen maar soedah hij is dood en nu een van tweeën
en mevrouw verlande het alles opnemend voor goede munt was er ontroerd door het is toch heel mooi van zoo'n man zei ze tot verlande maar silver kon hem wat de dubbeltjes betrof niets
en leeren uit den koran en zich verdiepen in commentaren hernam ineens en volop haar recht zij barste los met ontoombaar geweld gelijk het zware onweer daarboven in de lucht
wat moest hij doen om daar af te komen zijn compagnon maakte het hem niet moeilijk een beetje geraakt over de koranwijsheid van aboe bakar
je moogt het niet nu dan het is toch oean smeekte het meisje zacht help mij ik wil niet bij een chinees ik wil bij een orang selam niet bij een vuilen kafir
geen oogenblik kwam bij hem de gedachte op van strijd tegen die omstandigheden en van overwinning aan het einde wat dat aanging was hij zich instinctmatig zijner onmacht bewust
zij zouden een onderzoek instellen terug in t huis vond bram zijn oudste schoonzuster minah zij pakte haar barang met veel drukte was zij bezig haar sarongs en baadjes heele stapels haar menigte doosjes en doekjes in trommels te bergen
ik dacht dat het je goed ging at ging het ook maar we hebben te veel hooi op onze vork genomen aboe bakar nog een en al verbazing haalde de schouders op
het kan me niet schelen ik verlang geen andere rechten en verplichtingen dan die thans de mijne zijn ik wil niet worden gelijk gesteld een oogenblik keek bram hem aan verbluft aum boe akar eel over zijn vasten toon niet gewoon hem zoo beslist te hooren spreken
wie handelaar is moet dat ook zijn zonder iets anders ik heb allang begrepen waarheen ge wilt gauw gang het is misschien beter voor u voor mij is het wat anders voor mij is het niet beter een compagnon te hebben op die manier
bijeenkwam dààrom hadden zij het hem gemaakt john silver zette zijn gouden bril op en ging met presidiale waardigheid aan zijn schrijftafel zitten
s middags ging hij bij den dokter informeeren naar het kind dat redelijk wel was en maar weinig koorts had en hij deed zijn beklag die vrouw aum boe akar eel had hem willen doodsteken wat moest hij doen wel niks zei de dokter
op de pasar vertelde zij luid dat mijnheer silver plotseling naar de perken had moeten gaan wijl de administrateur heel ziek was wie is het vroegen de europeanen
verlande die de geschiedenis kende dacht aan njai peraq van huis uit houdster van n warongje in de kampong en aan den grooten arabier die niets kende dan n paar koranspreuken en deftig buigen
vonden dat adam genoeg voorbereid was zij zaten in de kamer alle drie op de mat op den vloer de beenen onder het lijf gekruist de kleine petroleumlamp op de tafel
kalm nu afwachtend wat volgen zou toen haar vader heenging diep boog voor den toean saïd wiens hand hij aan z'n lippen bracht zonder haar met een groet of een blik te verwaardigen
en op haar erfje stonden klapperboomen die ze zelf had geplant en ook andere soorten groot en schoon die ze gekend had nietig en klein dat gold ook heel zwaar nu hun zaken zich na n jaar of zes
zoodat er geen vlieg door van z'n plaats zou gaan laat staan een mensch door ontwaken bram ging heen toen hij even had meegekeken
en hij gewende eraan nu het vierde kind toch spoedig volgen zou had hij zijn huishoudster een assistente toegevoegd een goed uitziend inlandsch meisje
de europeesche passagiers lachten erom laat hem maar bij mij blijven zei mevrouw verlande goedig ik zal onderweg wel voor hem zorgen
en in kains te knoopen aat dat nu maar wachten zei bram gebiedend luister naar mij minah stond op het punt een brutaal antwoord te geven maar zij zag aan bram dat hij heel nijdig was daarom ging zij stil op een bankje zitten de handen op de knieën
hij voelde zich nu zeer tevreden en gelukkig in zijn lot als europeaan was hij een domoor geweest een good for nothing een waarmee men niet wist wat aan te vangen een zelfs niet erkend in de boeken als inlander was hij een gerespecteerd man
nu zij haar geld kwijt was daarom zei ze in het geheel niets meer ook niet toen het karretje op een hobbeligen smallen kampongweg stilhield en aboe bakar haar eruit hielp
och zie je z ver is het om je de waarheid te zeggen nog niet dat zullen we hier wel in orde maken ijn ze dan niet niet voor de wet ze scharrelden zoo wat samen weet je en als je goed kijkt dan kan je dat ook wel zien nou
liet volk halen uit de naaste kampong men droeg aboe bakar in bed en waschte hem een dokter djawa kwam die in t geheel niets van het geval scheen te begrijpen
nou zie je ik val in slaap natuurlijk als je een uur zit te loeren wat één uur twee en een half uur soengoe mati t was half drie wa blief
die smeerlap dacht hij als die nu eens hier was maar de penghoeloe dien hij bedoelde kwam niet liet in t geheel niets van zich hooren
ik heb gedacht dat t maar het beste was hem mee te nemen en ze dan hier te laten trouwen wat doet hij eigenlijk niets hij zoekt een betrekking hij verkeert in t zelfde geval als ik aardig geld gehad maar alles weg
en ze stootten elkaar aan met de ellebogen wisselend schuinoogende blikken daar staat ie toen ze voorbijkwamen richtte aboe bakar die over de reeling leunde zich op in een
of john silver er niet meer was en of er een adam zonder naam was bijgekomen het maakte in het gewone gangetje des huiselijken levens maar weinig verschil
nu moest hij nog praten met den directeur der school hij moest meer vrijheid hebben en toen hij daarmee aankwam keek die hem eens aan
men zat nog een uurtje rustig bijeen in de achtergalerij aan een zwarte ronde tafel met een ijzeren rand eronder voor het opzetten van de voeten en boven aan een lat van de dakbedekking een slechte petroleumlamp met dunne roodachtige vlam
zij worden altijd behandeld als honden en niemand vraagt ernaar wat hem het recht geeft hen zoo te behandelen zij moeten altijd beleefd en onderdanig zijn en iedereen is onbeschoft tegen hen zij moeten altijd tevreden zijn met heel weinig en nog veel daarvan afgeven
en een inlandschen opziener der begraafplaats maar de deelneming voor zoover die bestond in het volgen van het lijk naar het kerkhof was
nu de baboe hem in het vensterlicht het kind liet zien slapend op een kussentje dat ze droeg op haar armen stond hij verstomd te kijken zijn hoofd over den schouder van de meid als verdiept aum boe akar eel in een stille studie met een zwaren zucht richtte hij zich op
en oorlogsgewaden zij hadden al lang den heiligen oorlog gezworen tegen de kafirs maar het was alles nog onrijp hoofdzakelijk wijl ze geen geld hadden
en dus de heer des huizes hij hield niet van familiariteit met inlanders dàt wisten zij evengoed als zij hem kenden van zijn jeugd
njai peraq kwam zelden in het hoofdgebouw het was haar gewoonte niet de kinderen dronken s morgens koffie in de achtergalerij en aten rijst dan ging bram aan de bloemkweekerij de zuster zorgde voor de keuken en adam doodde zijn tijd zoo goed en kwaad het ging
ik vrees dat ge te veel van haar houdt men moet zijn hartstochten bedwingen zich geen afgod maken van eene vrouw verlegen keek aboe bakar voor zich het was waar hij was dol van zijn tweede vrouw en hij keek in t geheel niet om naar minah
het duurde eenige dagen vr aboe bakar weer op de been was maar het had hem vreeselijk aangepakt zwak mager bleek lag hij in een boe akar eel luierstoel in de voorgalerij de oogen dicht de rozenkrans langzaam glijdend door de vingers hij had van den
met moeite had hij een naam voor t kind gevonden het mocht er geen zijn uit de familie dàt nooit eerst dacht hij aan eenigszins dwaze en bespottelijke namen maar dat verwierp hij toch ook toen beginnend bij het begin was hij dadelijk klaar adam
zij vond hem wat hij was een physiek knap man overigens niets en dat ze zoo ellendig werd nu ook weer toen ze hem zag was enkel uit vrees dat er ooit iets zou uitkomen van wat vroeger was voorgevallen en dat ze voor slaters verzwegen had
ik heb zonde gedaan voor god zeide ze onder het rijden ik had het geld moeten bewaren voor aum boe akar eel u het hem niet moeten afstaan ik meende dat hij in die zaken pinter was
ik weet in t geheel niets zei hij norsch kortaf en boos ik weet alleen dat het mijn tijd wordt voor de inspectie in het hospitaal adieu
aan zijn huishoudster had hij verder heelemaal niet gedacht men houdt daar zoo geen rekening mee en niets verbaasde hem meer dan de schrikkelijke manier waarop ze hem aanviel toen ze het kind bij den dokter latend terugkwamen thuis
adam rookte zijn strootje en keek met een bedrukt gezicht naar buiten zoo zaten ze beiden wel tien minuten lang aum boe akar eel rek het je niet aan a zei bram die weer heel veel kasian had als ik jou was en het liep heelemaal scheef ging ik naar australië
hij verzorgde zijn bloemen uit gewoonte maar gaf er haast geen acht op telkens stilstaand of ergens gaande zitten om na te denken over wat hem te doen stond
al zou het haar nog zooveel geld kosten aan toovermiddelen en goena goena zij zou het ervoor over hebben een knappe aardige inlandsche vrouw waar zij njai peraq op haar ouden dag iets aan had die moest hij hebben
zijn njai die op een baleh-baleh lag te slapen was even wakker geworden zij zag hem in het maanschijnsel de kamer uitgaan het geweer in de hand
zou hem dat mes tusschen de ribben hebben gestoken hij had het duidelijk gezien aan haar gezicht een angstig gevoel kwam over hem als hij er
ik moet er dadelijk heen t kon haar wezenlijk niet schelen als zoo'n man dood ging nam men een ander doch ze wist wel dat andere menschen drukte maakten over zulke dingen
zij zijn een arm en onderdrukt volk bram ik heb in een boek van den ouden heer een vers gelezen waarin stond dat zij nooit hun eigen meester zijn geweest zij moeten altijd werken voor anderen en iedereen spreekt altijd kwaad van hen
want hij had wel geleefd te midden van die bedrijvigheid maar zonder zelf ooit eraan mee te doen gelijk hij de wetenschap en kunst van niet meer kende dan hooren zeggen en oppervlakkig zien
peraq de blinde moeder die met den dag dikker van lichaam en minder helder van hoofd wordende op den grond zat met zijn knokkelvingers greep hij haar in de vleeschmassa van den schouder mâ mâ hoor je me
maar hij was heel hartelijk al bracht zijn positie zekere vormelijkheid mee zijn moeder kuste hem eerbiedig de vingertoppen de broer en zuster schudden hem de hand en op zijn vragenden blik antwoordde bram ja kerel t is een bedonderde
toen bram weg was hurkten ze alle drie weer neer op de mat en de mantri ging verder op zijn teemerigen toon et is beter bij ons te komen en hier alles te laten zooals het is het is niet goed iets mee te nemen
t was erg gauw in orde toen adam het hoorde was hij dolblij van den kostjongen werd hij nu ineens een soort van student een heer want hij en al z'n vrienden waren het daarover eens dat n jongmensch op kamers wonend en buitenaf les krijgend
was zijn minste zorg die was met een paar korte briefjes nog denzelfden dag dien van aankomst en sluiting der mail in orde en eerst daarna zei hij aan njai
toch zoo goed als de zekerheid had dat het doel zou treffen hij schreef een vriendelijken en onderworpen brief aan mevrouw verlande hij beklaagde zich over de slechte tijden
adam werd s morgens door het hoofd van het instituut afgehaald om zijn eersten jeugdigen kater thuis te brengen hij kreeg straf en een boetpreek en daarmee was het op school wel uit maar niet in zijn hart dat hunkerde naar meer uitgaan en jool hebben
ineens was dat uit hij kon er geen minuut aan denken hij nam haar portret in de hand en bekeek het zielsbedroefd maar met de overtuiging dat de omstandigheden het uit hadden gemaakt tusschen hem en haar
ja dat vond zij ook hij kon soms heel wijs praten voor een kleinen jongen wat wou je dan hier niet hier is het maar een kleine plaats ik meen te batavia
voor geen geld zou hij het njai peraq hebben verteld het huis zou een hel zijn geweest dag in dag uit nu echter kon hij niet meer terug
en hij kleedde zich zonder haast verlegen en beroerd over het heele geval in zich zelven scheldend op die vervloekte ondeugende jongens die hem nu weer zoo'n geweldig koopje gaven
zijn hand gleed over z'n eigen bruin gezicht zonder knevel of baard en als vragend keek hij de baboe aan die met een klein glimlachje de oogen neersloeg denkend haar eigen gedachten
waren de berichten niet bepaald gunstig zoo hij een vroolijk klein kind was geweest in de oogen van john en njai peraq hij was geen knappe jongen voor zijn onderwijzers
zooals aboe bakar het zich in dien mooien maanavond aan boord zat voor te stellen gebeurde het ook de soort van handel dien hij dreef was eenvoudig en secuur zonder veel risico en agitatie juist zooals bij zijn
en f hij reden had tot voorzichtigheid hij stond aan het hoofd van een uitgebreid geheim genootschap zij hielden vergaderingen in missigits zelfs in de bosschen s nachts zij hadden bergplaatsen van wapenen
voor menschen in europa en voor baren mogen hun praatjes erg gemoedelijk en mooi lijken wie het volk kent als ik die eronder ben opgegroeid zal er niet inloopen
volg me gelastte hij den inlander en zoo gingen ze verder achter elkaar in zijn woning sprak hij erover zij werden het eens wat den prijs aangaat terwijl het meisje op den dorpel zat blij dat ze niet naar den chinees behoefde
de penghoeloe had gepreekt over het vuur en somber had zijn stem geklonken tusschen de troosteloos kale wanden van de missigit slecht verlicht door het weinige dat de brandende soemboes drijvend op de klapperolie verspreidden daar waren zei hij geloovigen
toen hij naar huis terugliep denzelfden weg dien hij vroeger was gegaan had hij een groot verlangen hij wou dat hij al buiten zat uit de soesah van het opbreken en verhuizen hij moest erkennen dat minah zoo slordig en vuil ze geworden was goede diensten deed
nu dat was hij in t geheel niet zijn eerste stuk wild moest hij nog schieten zijn geweren waren goed onderhouden en een enkele maal schoot hij ze door voor het onderhoud eigenlijk blij als dat was afgeloopen hij hield er niet van
behaaglijk zag hij rond over de hoofden onder het praten met den priester dat de ijdelheid ons niet omtrent god bedriege laat ons enkel dankbaar zijn zeide deze
maar hij die zoo zuinig was en dan zij zelf vooral niet minder dan hij op de penning je wilt hem daar toch niet heen zenden
de cognacjes die hij welstaanshalve had gedronken maar waartegen zijn teatotalers gestel in t geheel niet kon dàt en een engeregelde verbeelding nimmer ingetoomd door opvoeding en onderricht speelden hem parten
eigenlijk ging dat bij zijn natuurlijken aanleg heel goed de mooie minah van den mantri had hij tot erkende huishoudster zij woonde in een kamertje naast dat van haar schoonmoeder
de heeren zaten alweer aan het partijtje in de rookkamer nu enkelen liepen heen en weer te digereeren op het achterdek de meeste dames waren al naar beneden in de cabines nora was opgebleven
waar hier in de kamer op mijn bed een liefje van je adam aarzelde een oogenblik ja ik had de toestemming van papa willen vragen haar te trouwen
wacht u voor zulke vrienden met groote stappen liep aboe bakar een zonnig pad op parallel met den grooten weg naar de bovenstad
het is nog niet te laat juist wel nooit dan op het sterfbed zei aboe bakar met overtuiging dat denk-je maar spotte bram neen amice daar komt nu niets meer van toen was toen en nu is nu
het beviel haar niet was silver gek geworden zij wist wel dat residenten en rijke planters hun kinderen naar die scholen te batavia zenden
zij hoorde de beschrijving door de meid van het uiterlijk van den toean saïd het kon onmogelijk iemand anders wezen laten we hem eens gaan zien
met een eerlijk maar dom individu dat wat overhelde naar den fanatieken kant kon men doen wat men wilde dat was een werktuig inde hand van een man als hij maar zoo'n oude geslepen patser als die djalil liep er niet gemakkelijk in met z een moet men voorzichtig zijn
de meid en het kind keken hem aan met stomme verbazing hij spreekt hollandsch zei het kind in het maleisch is hij gek vroeg het met de volkomen oneerbiedigheid voor volwassen oosterlingen eigen aan kindertjes van europeanen in indië
zat hij maar liefst in nachtbroek en kabaai n strootje te rooken in een luierstoel met heel veel praats over alles zich daar soms bij opwindend net als vroeger zijn vader dat het scheen alsof hij dronken was terwijl hij haast nooit sterken drank gebruikte
en het zou zijn of er niets was gebeurd zij sprak er haar minnaar over maar die hield zich tegen haar of hij bezwaren had het was altijd gevaarlijk daarbij was t vergif moeilijk te krijgen en zoo meer
kan je de anderen niet vragen het te verzwijgen die is naïef vooreerst hebben ze het rond aum boe akar eel gebazuind en in de tweede plaats zouden ze dat toch doen al hadden ze honderdmaal het tegendeel beloofd bedenk toch kind dat het allen menschen zijn die niets om handen hebben
ook niet geneigd op den publieken weg het spektakel te vertoonen van zijn huishoud aum boe akar eel met het getroffen kind in de armen voorop en hij haar achterna maar hij moest iets doen en schreeuwend tegen een baboe vroeg hij haar wat er gaande was
het gezicht van john silver betrok de opmerking dat zag hij was rechtstreeks tot hem gericht en hij zei ja niet voornemens verder iets te zeggen
neen ik ben het met mijnheer silver heelemaal eens maar de luitenant was een aanhouder t is beroerd voor wien het treft maar de inlandsche vrouwen kan ik waarachtig geen ongelijk geven
t spijt me voor jou silver ik kan er wel in komen maar de anderen niet zij vinden het schandalig en ze willen je niet meer hebben als president je moet eruit het beste is dat je je ontslag neemt dan hou je de eer aan je
dan kon hij zoo en passant al lachend tegen zijn zuster zeggen die vent heeft gévédé iets over zich het is om je dood te lachen p
zoo mopperde zij door in de goedang en in de keuken hardop meteen vertellend het geval aan de nieuwsgierig luisterende bedienden
er kwam geen antwoord dien avond de penghoeloe was een man van zelfbedwang hij haastte zich niet het maakte aboe bakar onrustig zou men hem versmaden zou men hem willen straffen om het slechte werk van zijn hart
moest hijzelf had zich met veel verzoend de arabier kwam nu dikwijls bij hem en hij participeerde in diens handel al kon hij soms nog opstuiven bij het idee dat hij bedrogen werd
ze hadden ook niet geweten wat te zeggen hij had zich voorgesteld eenvoudig gewoon als een man van de wereld met het sierlijk en beleefd gebaar van een beschaafd oosterling zij knikten en zeiden goeden dag zonder meer men kon toch tegen zoo'n man geen meneer zeggen als europeesche dame
zei ging john silver voort het kan zijn wat bedoelde u daarmeê weet u ook soms iets iets hij vulde het aan met de uitdrukking van z'n gezicht die den dokter even duidelijk was als t hem walgde dat zoo'n man
maar hij wilde ook geen schandaal hij vreesde voor praatjes en opspraak die hem nu nog maar belachelijk zouden maken zooals ze hem reeds vernederd hadden
uit den koran die het wee uitspreekt over hen die zich vergrijpen aan de christenen en slechts aan god de uitspraak overlaat tusschen christenen joden en mohammedanen op den dag der opstanding
het praten van njai peraq en van den priester had effect hij zag geen heil meer in de europeesche samenleving nu hij wekenlang alleen omgang had gehad met inlanders was zelfs de toon waarop bram sprak hem een walg en wat hem niet minder had geërgerd
zei ze onverschillig mâ ze hebben adam vermoord mâ hij is dood hij is dood zij deed alsof ze naar hem keek wie is er dood
wel neen wij logeeren bij kennissen van hem daar ergens achter molenvliet als ik geweten had waar jij woonde hier in de stad in de kampong ik heb nu zaken
het griefde aboe bakar toch dat de oude blijkbaar zoo weinig prijs op zijn medewerking stelde en djalil toen hij dat hoorde aan het zwijgen van zijn compagnon zei goedig
silver beantwoordde de eerste een enkele maal hij vond dat ze als dienst vielen te beschouwen maar om te toonen dat hij beleefd was schreef hij altijd dadelijk aan mevrouw verlande
die was nog niet geheel voorbij toen er al beweging kwam in huis de huishoudster die den algemeenen bijnaam had op het plaatsje van njai peraq stond als elke inlandsche vrouw vroeg op
en verlegen met zijn eigen hulpeloosheid liep aboe bakar telkens eens links en rechts als een august de domme aandragend wat voor t moment niet noodig was uit de enkele zucht om er niet zoo heelemaal voor niets bij te staan
de geboorte van dat vierde kind was een zware slag voor hem niet om het feit zelf maar door het resultaat eerst had hij in t half duister waar hij zelfs met zijn bril op maar slecht zag even gekeken
nou hoor dank je niet of graag zeg wel zeker ik vraag mijn ontslag niet ik neem het vandaag nog maar toen meier tevreden over t resultaat weg was en john voor zijn lessenaar ging zitten
maar hij verlangde niet terug naar huis zijn sterk lichaam en aan physieke ontwikkeling hard werkende organisatie eischten veel en goed eten meer dan de rijst en een kleinigheid
van het leven voelde hij nog enkel de schroeiende pijn in zijn maag en ingewanden en zijn gedachten leefden maar die waren vèr weg zij waren in nederland bij de vrienden zijner jeugd bij de verlande's en de tiele's zij vervolgden naar den eersten tijd in indië
de kinderen dwaalden dan al lang door het huis en op het erf rond in het duister nog badend aan den put of sufferig ergens neerzittend kijkend den aanlichtenden dag tegemoet
dat die bij adam silver niets te winnen had heb je daar al over gesproken met meneer verlande neen zei adam ik dacht niet dat het noodig was dan zal ik het wel doen
là smerig volk die dos à dos voerders kerels zetten me geregeld af brengen nooit thuis wat ze schuldig zijn altijd dit of dat hoeveel dos à dos heb-je nu
iemand die kinderen heeft mag een geladen geweer niet onbeheerd ergens in zijn huis laten dàt was iedereen met hem eens
zoo ging hij voort herhalend aanvullend aantoonend hoe uiterlijke belijdenis of het omhelzen van den islam nog geen bewijs is van geloof dat wie zegt te gelooven op de proef moet gesteld worden
wat heeft hij zich ingelaten met zijn kind even weinig als met mij de eenige met wie hij sprak was dah voor de rest zat hij ginds in het bidhuisje en in de missigit altijd maar in het boek te lezen en te bidden
de vrouwen hadden van haar vromen echtgenoot prentah om de duimschroeven een beetje aan te zetten en dat deden zij aum boe akar eel raag het je man zei de een wel ja waarom niet hij is immers zoo rijk
zoo goed als ontslagen in een tijd dat haar belang vorderde jong te schijnen gij zijt zijn oudste oom zei ze op een toon van berusting
in de verte zag hij de woning van bram het nieuwe lichtroode pannendak op het houten huis hel in de zon afstekend tegen het dichte donkere groen van groote mangaboomen op het erfje
ging het rustig voort in zijn hoofd de beelden uit de werkelijkheid oprijzend in zijn gedachten bleven wortelen in het europeesch deel van zijn leven de abstracte begrippen waren die uit den koran
en de oogen neersloegen beiden bevreesd de lange magere penghoeloe in zijn wit kleed zoowel als de kleine bejaarde mantri want bram was de oudste zoon
was tegenover zijn zwak willen direct de baas geworden en gebleven neen dailah moest niet arbeiden zich niet vermoeien
toen een oppas van t postkantoor hem een maleischen brief bracht zette hij eerst nog een drukken boom op met den man daarbij mopperend over den postdienst
aboe bakar zacht il faut l'avoir appris nu werd het nog gekker het maakte de dames ernstig ze wisten nu geen van allen wat te zeggen de jongste keek hem voortdurend strak aan de lippen op elkaar welk een schilderij van n man
zonder iets te zeggen had hij al geschreven naar een ouden sobat te batavia twee dagen had hij over den brief gesteld met de zweetdroppels van geestelijke inspanning op het voorhoofd ten slotte was hij zeer tevreden over zijn werk en
spiedend stond hij een oogenblik stil deed zijn schoenen uit nam ze in de hand en ging toen zachtjes op de teenen loopend naar boven zonder geluid kwam hij het huis en z'n slaapkamer binnen greep met bevende hand het geladen geweer en ging ermee naar buiten
en den godsdienst of wel zooals hij nu voornemens was aan den godsdienst alleen maar die eenige hem dan toch wettig geoorloofde levensvreugd kon hij niet ontberen dàt zou hem te machtig zijn
en met z'n bloote voeten marcheerde hij in nagebootste soldatenhouding ermee op en neer nagekeken door zijn broer vol afgunst en bewondering
van dat harige apenkind met breeden kop en grof beendergestel kon aum boe akar eel hij toch onmogelijk de vader zijn hij trachtte niettemin zich de mogelijkheid op te dringen hij diepte uit zijn herinnering
was toean toch z gesteld op dien sinjo adam waarom wou hij dàt kind dat het zijne niet was dus bevoorrechten
hij glimlachte tegen haar zooals ze daar stond zag ze er wel aardig uit en haar gezicht zei zoo duidelijk als woorden het slechts konden doen dat ze met veel genoegen zich verkocht zou zien aan den mooien toean saïd
hij wilde het geld aboe bakar's eigen geld terug voor diens zoon die dat vergat hij erbij te voegen tot een nietsdoener en een leeglooper was opgegroeid met groote kans een vagebond te worden
en dan had bram pleizier hij wist nu al vrij precies wat hij had aan den broer tegen wiens europeesche wijsheid en kennis hij vroeger toen adam nog in holland was zoo had opgezien in z'n verbeelding
voor het familiezwak van den europeeschen oom voelden de ambtenaren iets schoon zij zich bij voorkeur niet inlieten met zulke vuile inlandsche perkara's
die op zijn beurt t mooie wapen wilde hebben kregen ze ruzie stil om pa niet wakker te maken maar toch woedenden twist met scheldwoorden trappen en stompen en trekken en rukken
tot wijlen john silvers populariteit groot men mocht hem genegeerd hebben bij zijn leven nu hij dood was moest men hem toch geven wat men meende verplicht te zijn aan een europeesch ingezetene
het maakte minah driftig zij had zulk een a niet gezegd om er de b niet aan toe te voegen zij drong er opaan en eindelijk een week later kreeg zij het
adam gaf geen antwoord en stond een oogenblik stil voor zich heen kijkend tot hij langzaam het hoofd schudde de zuurdeesem werkte reeds in zijn gemoed
maar wat hem hinderde was dat aboe bakar volhardde in het idéé bij die verdeeling een aalmoes te hebben gekregen welke hij nu moest teruggeven dat hij hem bram meer beschouwde als een crediteur dan als een broer
een enkele onvoorzichtigheid en alles zou hier verloren gaan indien het gods wil is fluisterde de priester op zachten onderworpen toon zal het pa djalil wèl gaan
liet er zich openlijk over uit dat hij hun haat tegen de christenen niet deelde juist omdat hij een goed mohammedaan was hij haalde er de hoofdstukken en verzen bij aan
hij werd k luidruchtig zij liepen den kelder uit naar café's toe grog inslikkend na het bier en eindelijk toen ze allerlei gelegenheden bezocht hadden dronken en opgewonden kwamen zij in aanraking met de politie
zonder te aarzelen had zij dat beloofd zij stak het doosje tusschen den sarongband onverschillig zonder beven zij ging naar haar kamer en naaide er een baadje af waarvoor zij het goed pas had gekocht dan blies ze de lamp uit
dan nam hij een tweede klasse biljet om meer te kunnen gaan waar hij wilde als er niets was voegde hij zich bij de inlandsche dekpassagiers gedachtig aan de koraänische belofte dat de nederigen het eeuwige leven beërven
ik dank je ervoor bram jullie bent heel goed voor me geweest god zegen je hij reikte hem zijn groote vleezige hand die bram zwijgend en zenuwachtig tusschen zijn magere knokkels drukte
omdat het beter is het is voor een jaar elke maand kan-je het ontvangen voor moeder en voor jou hoe gaat het in den laatsten tijd
verbaasd en geërgerd keek bram hem aan zooveel woorden achtereen had hij hem nog nooit hooren zeggen hebben die twee je dat voorgepraat neen niemand
maar je hadt moeten begrijpen dat men geen priester en koopman kan zijn tegelijk men doet dan toean allah te kort of zijn deelgenoot voor mijzelven zou het minder zijn maar als goed mohammedaan mag ik het eerste niet toestaan
en bij het aanhooren dier bijzonderheden die hem geen belangstelling inboezemden dacht aboe bakar na over hetgeen hem te doen stond ga jij nu met haar en dien chatonville naar een logement
dat alles beslist was dat adam met de volgende mail naar batavia werd verzonden en de oude mandoer kasim hem maar moest brengen
met een groot gevoel van teederheid er zoo goed hij kon in denzelfden geest op geantwoord en zoodoende zijn liefde voor nora gevoed en opgekweekt tot wat die nu was met al de illusiën voor de toekomst
och wat was dat nu er kon dat besefte hij geen quaestie van zijn dat hij ooit eenig examen deed of daar moesten er worden ingevoerd in het bier drinken rooken en de meisjes naloopen
het was wel koud maar hij schoof een der ramen hoog open en ging ervoor zitten de armen op de vensterbank een lange sigarenpijp voor hem buiten het raam loerend naar de vensters aan den overkant of er ook meisjes waren tusschen de schuine overgordijnen
en onderwerping tot adam er door gehypnotiseerd was zijn goedige meegaande natuur zijn trage geest het werkte er alles toe mee om hem al doende te brengen tot het geloof
in plaats van eenig gevoel te toonen voor de verwonding van zijn kind of begrip van de rechtmatige grief der vrouw als een klis bleef hangen aan zoo'n idee
laten we het maar taxeeren zei hij dan neem ik het van je over wat wil je ermee doen och er zijn er bij mij zooveel die van alles noodig hebben en er komen er altijd bij nu gaat weer een kleinzoon van
hij had een brief geschreven aan den penghoeloe hij wilde zijn vermogen storten in de priesterkas bij de djakat en de pitra en de andere vermogens der heilige mannen welke meende hij zeer groot moesten zijn
kan ik het niet zelf ik zie het toch wel zij kunnen heel goed rekenen als ik hun vraag de rente uit te rekenen van geld dat ik heb geleend kunnen ze het dadelijk
de baboe ging met het kind naar het achterdek aum boe akar eel verlegen over de brutale vraag en daar vertelde zij het aan t groepje dames dat handwerkjes deed of n romannetje las terwijl de heeren aan de andere zijde hun partijtje maakten
ik had je even alleen willen spreken uitstekend kom binnen en toen de bezoeker in de voorgalerij was gaan zitten ging silver voort aum boe akar eel en sigaar niet n sigaret dan iets gebruiken n glas bier n brandy soda
dat was bram bekend en toen nu minah die zich over zichzelve had verteederd haar geheime angst tot zenuwachtigheid meewerkend aanving zacht in haar slendang te schreien kreeg bram kasian en daarmee verdween zijn boos vermoeden dat minah aan de misdaad medeplichtig was
ik geloof niet dat het dààr zit a ze hebben het erg op die registers van den burgerlijken stand wanneer je daar per abuis in staat als iemand van het vrouwelijk geslacht en je bent een man
zij hoorde het meisje uit maar dat kon niet anders dan gewoon vertellen wat er gebeurd was het maakte beiden niet wijzer zij zagen door een venstertje aboe bakar buiten
maar zijn moeder en minah ja zelfs de eenoogige zuster die door geboorte en opvoeding tienmaal meer inlandsch was dan uropeesch zagen nu tegen hem op met ontzag
en hield een quasi gemoedelijke speech in het maleisch zij zag daar nu het geweer staan en hij zwoer bij god en bij de graven zijner ouders dat hij elken arabier die ooit of
met het geweer in de hand ging hij voorzichtig en stil naar beneden rondsluipend loerend telkens aanleggend en op het punt te vuren als hij meende iets te zien in de slagschaduwen der overstekende daken
nou wat dan dan ben je toch een vrouw adam lachte zoo hartelijk als hij het in lang niet gedaan had en bram kon er ook niet ernstig bij blijven schoon hij volstrekt niet de bedoeling had gehad een aardigheid of iets mals te zeggen
door de eenvormigheid en het eentonige van het indische leven stapte de tijd met groote snelle schreden adam silver werd n jongen van zes zeven jaar een mooie jongen
en ofschoon niet bleek dat dit ergens toe zou gediend hebben vooral wijl nora geen spoor van een partij door het langer uitblijven der tijding had misgeloopen bleef de oude tiele hardnekkig bij zijn bewering als een gloeiend verwijt tegen adam silver
en wat zacht gekookte rijst het witte poeder zou het water troebel maken maar in de boeboer merkte het niemand en met dezelfde kalmte als vroeger roerde zij het
integendeel hij voelde het weer aankomen en het angstzweet brak uit op zijn voorhoofd met koude droppels afloopend langs zijn zware wenkbrauwen
hij had zaken met me gedaan zei silver haastig zulke kerels komen nooit in mijn huis of zij moeten zaken hebben met mij persoonlijk
ik weet het niet in elk geval zou ik mijn idée maar niet langer op een haagsch dametje zetten dààr kan toch niets van komen
dus je wilt niet zei pa djalil met een zucht het is zooals ik gezegd heb en niet anders aum boe akar eel estiende hoofdstuk
had hem er alles van verteld het geld voor moeder en voor jou heb ik in de bank gebracht aum boe akar eel aarom niet hier vroeg bram eenigszins geraakt door het onverholen wantrouwen
ze gingen er verder over door op die manier en bij aboe bakar was het reeds gerijpt tot een bepaald plan het lachte hem toe daar in de binnenlanden rustig te leven niet van huis te moeten voor zaken en zich t hoofd daarmee niet te moeten breken voortdurend om te gaan met den
daar stond zijn geldkist daar in dien hoek dat wist je toch ik wist ik dat ik weet niet wat een geldkist anders is dan een gewone kist
die zijn broer bij het binnenkomen had betoond voor den penghoeloe en den mantri ik wil niet gelijk gesteld worden zei hij waarom niet ik zeg immers riep bram zich opwindend dat het precies t zelfde is rechten lasten verplichtingen
gij wilt het goede beletten bram door kwaad te denken en te spreken van hen die ge niet eens kent als mohammedaan zoudt ge het niet doen niet ken riep bram opgewonden uit of ik hem ken dien
zonder belangstelling hij had ook nu gehoord als meermalen vroeger dat het een kloek kind was een jongen dàt vond hij voorloopig welletjes
de vrouw interesseerde hem niet meer en zou dat waarschijnlijk toch nooit meer gedaan hebben nu de andere in huis was dàt was het niet haar wegjagen ging niet tenzij hij de kinderen naar holland zond wat hem veel te duur was en dan het huishouden
tikten groote regendroppels op de bladeren het onweer hief aan uitbarstend met woeste windvlagen zijn pajong in beide handen worstelend tegen aanvliegen de lucht en water werkte aboe bakar zich naar zijn woning
en er was niet veel bijzonders geweest aan dat leven aboe bakar bad veel studeerde ijverig in den koran sprak nu en dan met dailah die zich gruwelijk verveelde terwijl minah eiken dag ging dobbelen en de rest
de andere kneep haar stijf in den arm aboe bakar zat er achterover geleund op een bank denkend aan zijn zaken en hoe hij die zou afhandelen op de kust een strootje rookend voor
toen hij uitgeraasd had nam bram altijd door zenuwachtig en opgewonden zijn besluit hij zou erheen gaan en onderzoeken dàt wist hij als spion der politie alles moest eerst onderzocht worden
hij vroeg dadelijk aan de heeren hem het genoegen te doen iets te gebruiken en oplettend sloeg hij onder het vergaderen de vorderingen der heeren gade in het rooken en drinken altijd op het juiste moment bij de hand met zijn sigarenkoker en de
propos zei adam heb je ook ergens een portret gezien bram begreep het wel maar hij vroeg een portret van jou neen van een
is er iets gebeurd of er iets gebeurd is ik ben blut man totaal geflaconneerd en zich over den knokkigen handrug blazend pfft z kaal ben ik
en z bleef het hij maakte anders weinig verschil sprak en deed tegen den kleinen adam als tegen de andere kinderen het eenige was
nou ja zei hij t is heel wel dat hij den jongen naar europa wil zenden maar om het geld behoeft hij het evenmin te laten als ik aum boe akar eel r tegen had verlande overigens niets hij schreef silver om het geld te zenden
het is n heele tijd maar weet je wel zeker dat het kalongs waren ik heb er geen onder schot kunnen krijgen de rakkers vreten mijn djamboes op
maar de arabieren mochten hem niet de haat tusschen hem en hen was wederkeerig hij imponeerde hen en zij behandelden hem met onderscheiding maar men bleef op een afstand zoo in als buiten den missigit en aboe
in stilte bewonderde aboe bakar den priester die dat alles scheen te begrijpen en te doorzien tot laat in den nacht bleef hij bidden wat was het toch moeilijk z te leven als men moest maar hij zou het in dit opzicht beproeven dàt nam hij zich ernstig voor
een oogenblik n brommig drenzen bij den berg dan een vreeselijke ontlading knetterend slaande in korte venijnige patsen als moest er telkens iets overwonnen worden een doortocht met hindernissen
langzaam kropen de uren voort minah had gevraagd welstaanshalve of ze dailah niet eens zou aflossen bij het oppassen van den zieke maar ze was erg blij dat de jonge vrouw het weigerde niet om haar geweten dààr wist ze niet van ze vond het enkel vervelend
een meisjes stroohoed op met groene en gele bloemen gegarneerd en een kort broekje met een sarongstrook eraan de mooi gebouwde jongen had onder dezen door alle inlanders zeer bewonderden opschik meer van een grooten kermisaap dan van een kind
want de verlandes hadden hem wel eerst bij hen aan huis genomen maar zij zagen zich in één verwachting teleurgesteld het koel klimaat van het westen hielp adam zoo min aan vlugheid en aanleg als aan lust tot hard werken
waar is het geld van a gebleven zij haalde de schouders op hoe kan ik het weten hij zei nooit iets tegen mij
ik zou het geweer maar in de kamer zetten zei ze er zou nog ongeluk van kunnen komen eigenlijk vond hij dat ook hij voelde zich niet zoo veilig tegenover een geweer als hij deed voorkomen
vergeefsche moeite adam had direct vertrouwen gekregen in het fameuse request aan de regeering immers dacht hij wat kon het haar schelen of hij in die registers stond geschreven daar had zij meende hij geen voor of nadeel van
daar moest hij overheen komen hij zou een ongeloovige gelijk zijn hij aboe bakar hij die zoo innig bad en zoo trouw den koran volgde zou enkel een mensch van uiterlijk vertoon
was er ook wakker van geworden zij hoorde dailah schreien en luid praten zij verstond de woorden en een doodschrik drong door haar hersens afrillend langs de ruggegraat zij had het woord memboenoeh gehoord
hij glimlachte en sloot weer de oogen wat zou zij klaarmaken zij kon het immers niet zij had het nooit gedaan nergens geleerd
droomerig in den nog vroegen morgen keken zij voor zich uit met onverschillige gezichten naar het rangeeren van den trein het haastig heen en weer gevlieg van de daarbij dienstdoende machine wier drukte en snelle geluiden zoo afstaken bij de algemeene kalmte der oostersche omgeving
maar dan was de groote mond dien njai peraq tegen hem opzette voldoende om hem tot bedaren te krijgen na wat hij zijn val noemde zat hij onder de pantoffel zijner huishoudster
en dat die daarbij was betrokken ja eigenlijk zoo wat aan het hoofd moest staan hoever het zich uitstrekte wist het bestuur nog niet maar aan bram was aum boe akar eel ook iets ter onderzoek opgedragen en daardoor was hij achter meer gekomen
met opoffering van geld had hij een goed werk gedaan waarvoor god zijn slechte daden ook in goede zou veranderen doch hoe niet meer te zondigen o hij was nu op t moment heel sterk
de directeur deed het maar heel anders hij proponeerde voor adam ergens bij een familie een kamer met pension te huren en hem dan privaatlessen te laten nemen in het instituut
wie is hij vroeg aboe bakar doelend op een kleinen indo die achter hen aan liep blijkbaar eenigszins met z'n figuur verlegen o da's waar ook dat is onze zwager boudrin de chatonville
haastig liepen ze de trap weer op naar het achterdek pratend over het bijzonder voorval en mevrouw slaters aanvallend met den uitroep nou je hebt iets gemist hoor
hij had wel altijd veel verdiend zoo goed als aboe bakar maar hij had een menigte dochters en die aum boe akar eel hadden weer veel zoons en dochters en zij leefden allen van hem
ik niet ik was maar zoowat de dienstmeid hier en ik weet van geen kist ik heb mij niet bemoeid met zijn barang waarom zou ik me ermee bemoeid hebben m uw zoon om mijn zoon
en t mocht wat zij was maar een domme inlandsche vrouw maar hoeveel verdiende zij niet het gaf alles niets dan soesah hoe knapper hoe meer
hij was op de plaats gevestigd hij had geld en niets te doen zoo'n man moet maar president van het kleine clubje zijn dat eens in de week zaterdagsavonds in t gebouwtje met steenen buitenmuur en bamboezen binnenwanden de
z te bidden en niet in de voorgeschreven houding minah was er verwonderd over zij had eigenlijk gedacht dat hij dadelijk dood zou wezen
er was dus in indië goed gezien goed gehoord en goed overwogen aan de zaak viel niets te veranderen tegen het bezoek aan nora tiele dat nu volgen moest had mevrouw verlande zeer opgezien