AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
' oo sprekende gaf hij reeds een kus vlak voor het lieve mondje, dat, daar zij aandachtig naar luisterde
bedaard, vriendelijk, en om direct door den zuren appel heen te bijten, ontsloot hij maar dadelijk zijn geldkist met de drie sleutels.
De bankbiljetten en het geld werden eruit gehaald;
alles moest, zei de penghoeloe, zorgvuldig nageteld en opgeteekend worden
De partijen waren verdeeld in dezer voege: De beide moeders, hoewel ieder voor zich overtuigd, dat haar eigen jongen de grootste was, gaven uit beleefdheid de eer aan den ander.
De beide grootmoeders, niet minder partijdig, doch meer oprecht, namen het even ernstig op voor hun eigen nakomelingen
die zijne vrienden terecht zeiden, dat hij altijd op zijn duim had.
Hij wist te vertellen, dat het duel van den marquis van Mizzler en Lord Bobby door eene flescii champagne
ook voor anderer familiebelangen zorg ik, zeide hij met een ernstig gezicht.
Ach, dat verheugt mij zeer, antwoordde Betsy, die dadelijk begreep, dat hij van Anna sprak
Het spreekwoord zegt, dat wie aan een' onwaardige eene weldaad bewijst, slechts ondank heeft te wachten.
Ik heb altoos gemeend dat die spreuk onwaar was, als strijdig met de wet der liefde en verderfelijk voor de maatschappij
De prins wenkte nu de vertrouwde van Schemselnihar, dat zij bij zijn bed zou komen.
Ziehier, zeide hij, het antwoord op het schrijven van uwe beminnelijke meesteres;
stel haar dit ter hand, en breng haar mijne groete over
en beval den bode ze onmiddellijk naar Gaunt Street te brengen, daartoe een rijtuig te nemen, terwijl hij hem een guinje beloofde, als hij binnen een uur terugkwam
Fauchelevent maakte met de linkerhand een beweging, als om een moeielijke vraag op te lossen.
Eerwaardige moeder, ik spijker de doodkist dicht in de kamer naast de kerk, en niemand dan ik kan in die kamer komen;
Wat ziet die kapitein ontzettend nauw!
Daar echter de meesten uitgeput waren van vermoeienis, en dien nacht geenszins naar
Mijn volgende beweging was, het mes van Sander op te vatten, om mij des noods tegen een aanval van dien schelm te verdedigen.
Maar wat hem betrof, hij keerde zich om, zonder een woord te spreken, en liep, onder het geschreeuw van moord!
ofschoon ik verplicht ben te zeggen, dat de kwalyk gezinde individu's tweemaal zooveel leven en beweging maakten als hunne meer liefderpe metgezellen
In een slapeloozen nacht had Jan op middelen gepeinsd om aan dit voorschrift te voldoen.
Met een vrouw als de zijne was het niet gemakkelijk.
Niettegenstaande heel Parijs er omheen lag, de klassieke en prachtige hôtels der straat Varennes er zich dicht bij bevonden, de dom der Invaliden zeer dicht bij was, de kamers der gedeputeerden niet ver waren
dit voorstel met ijver ondersteunde, werd het met algemeene stemmen aangenomen.
Sam moest terstond naar het diligencekantoor gaan, om voor den volgenden ochtend vijf plaatsen te bestellen
Heeft wel iemand uwer ooit iets zonderlinger gehoord?
De Christen koopman, zich met het voorhoofd ter aarde buigende, nam toen het woord.
Magtige monarch!  zeide hij, mij is eene geschiedenis bekend, nog wonderlijker, dan die van uw' hofnar
onder de Hervormden plaats hebben, die al zeer hoog moeten loopen.
Ik moet tot mijn leedwezen bekennen, dat die verschillen schandelijk hevig loopen
Hij verliet toen zijn hoekje naast den schoorsteenmantel, zette zich aan tafel en begon te eten, zonder daarmede op te houden dan om mij nu en dan eens aan te zien
al gebeurt er nu en dan iets waarop aanmerking zou kunnen gemaakt worden.
Alle regeering brengt eenige noodzakelijke hardheid mede.
Algemeene regels moeten wel in sommige bijzondere gevallen hard zijn
Het zieke kind, dat haar dierbaar was, in hare aen te sluiten en het te verbergen alsof het een misdadiger was;
alle geneeskundige behandeling afweren, behalve die welke zij in hare onwetende teederheid kon verschaffen
Gerrit had haar meêgetroond, om naar de leliën en rozen te gaan kijken, die in welige pracht langs de muur van de hoeve stonden te prijken.
en daar Gerrit van room en tweebacken had gehoord, vermochten roos en lelie hem ook niet langer te boeien
Gelukkig voor mij, want hoe diep rampzalig zou ik zijn met een man van dit gehalte;
hartstocht voor te wenden, en dan, zulke
' Op een hoogen, witten eucalyptus stoeiden en dartelden eene menigte veelkleurige papegaaien en parkieten met elkander.
Een groote, indigoblauwe ara, de teenen als ringen om een' dunnen tak geklemd, schommelde met den kop naar beneden lustig heen en weder
het was eene gevangenis met getraliede vensters, waarvan het gezicht alleen elk denkbeeld aan ontsnappen verdwijnen deed.
De meubels bestonden uit een bank om op te zitten en een hangmat om in te slapen
Eer evenwel Vader BUISMAN spreken kon, kwam zij naar hem toe, zeggende: 'Vader!
het spijt mij, dat gij mij in eene zoo slechte luim hebt aangetroffen, maar zij is nu over, geheel over
Ik verlang dat gij zelf zult inzien, wat gij haar nu schuldig zijt.
' 'En indien mijn inzicht ten deze niet strookt met uwe wenschen, heer dokter, zult gij zeker uw best doen om ons toch van elkaâr te scheiden, door haar den gruwel dien ik gepleegd heb, naar uwe meening, te verklikken!
als zijn raadgever ter hulp roept?
En waarom roept een dokter, als hij ziek is, zijn collega, in plaats dat hij voor den Spiegel gaat zitten en daarin zijn eigen tong beschouwt
zult gelegenheid genoeg hebben om ons van dienst te zijn, wanneer gij wilt.
Wij gaan naar buiten, en mijne tante wenscht dat gij ons vergezelt
En als ik meerderjarig ben, word ik schepen van Delft, als mijn vader, en dan wordt joffer Machteld mijne vrouw.
'maar zit nu niet zoo te trappelen en te schommelen, anders kom je nooit in den
Wj konden oordeelen over de schoone versierselen, waarmede de vensters eenmaal geprijkt hadden, naar de overbljjfselen van het muurwerk, dat nog hier en daar zichtbaar was
Gij zijt nog al zwaar om te dragen, Karel, en ik moet dikwijls uitrusten.
Somtijds worden wij slaperig en vallen samen in een hoekje in slaap;
soms hebben wij grooten honger, of worden wij een wemig bang
Evenals bij hen, wier verzadigdheid van genot hun alle gewone, stille genoegens onaantrekkelijk maakt, moet de belangstelling van zulke menschen door iets buitengewoons
en het water er uit zich met bolle, zilverachtige plekken over het fluweel verspreidde.
Zij liet het water loopen, hem aanziende met hare groote, verschrikte oogen, terwijl hij zijn gelaat met de handen bedekte
Zij waren, na zich even te St.
Guiliano opgehouden te hebben, nu het Dorp St.
Donato genaderd en begonnen reeds de aanzienlijke stad Milaan in het oog te krijgen, naar welke
Ja, Eliza, zoolang wij maar elkander en ons kind liefhebben.
O, Eliza, als die menschen maar eens wisten welk een zegen het voor een man is, dat zijne vrouw en zijne kinderen hem toebehooren
Meester Antony lette niet eens op dit verschil, toen hij zijne zedige juffer op ééne lijn plaatste met alle andere vrouwen en meisjes;
hij meende partij te kunnen trekken van haar los daarheen geworpen woord, en daarom voegde hij er
VIERDE HOOFDSTUK.  DE HEER MABEUF.
Denzelfden dag, toen de heer Mabeuf tot Marius zeide: zekerlijk, ik keur politieke meeningen goed, drukte hij den wezenlijken toestand van zijn geest uit
Als ik zoo iets gedaan had, zou mijn vader mij de trappen afgegooid hebben, mijnheer.
Ik heb u heelemaal niet beleedigd, mijnheer.
Ik zeide, dat ik u verzocht te bedenken, dat uw zoon even goed een heer was, als uzelf
er was een sterke doordringende reuk van opium, brandewyn en tabak;
de haard en de haardstellen waren geheel bespat met
maar de gebeden van Koosje en de zenuwachtige gillen van Amelie weerhielden haar;
en daar Dolf een goed roeier was en ferm slag hield, waren wij al heel spoedig nabij de kom der genoeglijkheden
maar ik smeet het wat deftig over de tafel heen: waarop er een was, die mij te lijf wou: maar ik gaf hem een muilpeer, dat hij naar de tweede niet vroeg.
en bonden mij en smeten mij in een hok, waar ik tijd had om uit te slapen
de overmaat van opoffering is een versterking;
zij hadden geen hoop meer, maar wanhoop.
De wanhoop is het laatste wapen, dat soms overwinning geeft;
Uiterste hulpmiddelen ontstaan uit uiterste besluiten
Ik ben daar eens naar toe geweest, toen Miss Mary zou gaan trouwen, en Jenny liet me de bruiloftstaarten zien.
ik had dan ook behoefte om hem te vertellen, dat ik van hem hield, of tenminste, dat ik gaarne iets voor hem wenschte te doen
omdat het den juisten tijd betrof, waarop ik het terrein van de wedrennen had verlaten.
Toen het getuigenverhoor was afgeloopen, vroeg de rechter mij, of ik niets te zeggen had
Ik zelf zal hem u uitleveren, in de overtuiging, dat hij zich hoogst gelukkig zal rekenen, voor altoos uw slaaf te mogen zijn.
Het behage inmiddels uwe majesteit, den koning, mijn' meester, met een bezoek te vereeren, het zal hem genoegen doen u te zien
of dat dochtertje en een zeer bekend vriend van den hoofdman, benevens de Noor, hier of elders verborgen of heengevlucht waren, 'Geen schip gaat er de haven uit,' zei de havenmeester, 'of mijn dienaren - ik zelf natuurlijk ook - doen er onderzoek naar
Hij deed of hij door las in het boek, omdat het zoo moeilijk was, praten en schreien, en omdat het gemakkelijker was als hij deed of hij doorlas.
Toen zeide de oude vrouw, omdat zijn oude stem het woord wel zacht had gezegd: - Ik woû.
maar zij maakten zulk een indruk op mij dat zij voor altoos in mijn geheugen, geprent werden — waren.
Vaar dan wel, mijn ranke boot, Riem en zeil en
terwijl zijne schapen angstiglijk op trippelden de gewijde treden des tempels, dat de Hydra niet meer scheen dan haar eigene gestroopte huid, gepropt met verdorde looveren tot zij weêr gezwollen scheen
Ik dommelde zoo'n beetje in, toen zei ze: 'Slaap je al Joop?
' 'Zeg eens Joop, ik kwam vanmorgen voorbij jullie school en toen kwam er een heer uit met een verbazend interessant gezicht
moeder, ik wenschte wel, dat ge zoo goed woudt zijn om u stil te houden dat jufvrouw Summerson's beeld voorheen in mijn hart was geprent, en dat ik haar toen een huwelijksvoorstel heb gedaan.
Na deze beschouwingen ging hij tot Jean Valjean zelven over.
Beschrijving van Jean Valjean: een monster uitgebraakt door enz.
Het model van dergelijke beschrijvingen vindt men in het verhaal van
zag hem na zijn bekentenis een oogenblik vragend aan, maar geen teeken op George's gelaat bemerkende van den toorn dien hij wachtende was, ging hij aldus voort: 'Deze zekerheid bracht mij op de gedachte dat u misschien niet altijd met haar samenblijven zou.
wij leven van een goed inkomen, door het testament van mijn ouden baas.
Het is nu te laat voor mij om letters te xiften en uit spelboekjes te leeren
of over restituties voor het Consistorie.
Heel goed.  Men liet het eerst in het Consistorie zijn gang gaan.
Men maakte er een rustig spelletje van, in een familiekring, en speelde dat op zijn gemak uit
en een grijzen hoogen hoed op, waarvan hij het model en de kleur zelve in de mode had gebracht, mende zijne prachtige appelschimmels als razend vlug en toch onberispelijk den Burchtweg af
Chuckster stond bij zijn lessenaar, en scheen zich gereed te maken om naar huis te gaan, daar hij zijne mouwen naar beneden, en zijn boordje omhoog trok
zelfs de huichelarij, deze uiterste onbeschaamdheid, walgt het niet
en haar tegenwoordigheid aan de pastorie was hem een zonnestraal, die er de eentoonige stilte op een tot dien tijd voor hem nooit gekende wijze verhelderde en vervrolijkte.
t ij dat zij op t ontbijt of het koffieüurtje de boterhammen sneed want beheer over t schenkgereedschap zou uffrouw eentje voor geen goud aan wie ook hebben afgestaan
Het woord vindicte rechterlijke wraak had hem nog niet gebelgd.
Hij vond het natuurlijk, dat sommige overtredingen der wet door eeuwigdurende straffen werden gevolgd, en hij nam het maatschappelijke doemvonnis als een beschavingsmiddel aan
wij eens. ' Zag zij eenmaal dat de geliefde al een ander plan gevormd had, dan was zij terstond bereid te antwoorden: 'goed beschouwd heb je gelijk,' indien zij niet reeds vooruit zijn wil geraden en tot den hare gemaakt had.
zeide Chester, zoo bedaard, als ware zij eene van zijne oude bekenden.
sHugh, als ik in deMeiboom mocht komen, moet gij wel onthouden, dat gij mij slechts eenmaal hebt gezien
en bovendien was zij het tijdperk der strengste vroomheid ingetreden.
Met Gods hulp en die van den hertog kwam zij er in;
maar na verloop van zes of acht maanden ging zij er weder uit, om reden, zooals zij zeide, dat er in den tuin geen schaduw was
igentlijk had ik anus niet behoeven weg te zenden en lag dit ook, geloof ik, niet in antes bedoelingen;
maar ik vind het verveelend, bij den kruidenier, den slager, den behanger, enz.
, overal rond te rijden en aan elken winkel stil te houden, totdat anus de rozijnen of de karbonaden gekocht of de franjes besteld heeft
Het kan zijn;  maar zelfs al geef ik u nu op dit pas gehoor, en neem mij voor mijn huis op den eenvoudigsten voet terug te brengen, nog zijn de bezwaren die mij drukken daarmeê niet aan zij gezet,' hervatte zij met een zucht.
'Dat spreekt wel vanzelve, en daarop moet allereerst voorzien worden
Vervolgens kwam het gesprek op paarden en op een wedren, die dien dag had plaats gehad, en hoe dapper er Wronsky's Alladin den eersten prijs had behaald
Zij ging, maar kwam een oogenblik later terug.
Ik zou blij zijn voor haar, als ze zoo'n goeden dienst kreeg.
Als kamermeisje voldoet ze uitmuntend, en ze kan goed met de naald terecht.
Covent-Garden was het volgende jaar weer zeer voorspoedig, want een nieuw ballet, de kers en de schoone ster, waarin ook Grimaldi eene voorname rol had, werd daar langen tijd achtereen met den grootsten bijval gegeven
el was hem de gedachte streelend en zoet, dat, gelijk hij had meenen te bespeuren, hij aan icolette niet onverschillig was;
maar het hinderde hem niet weinig, juist gestoord te zijn geweest op het oogenblik, dat hij daarvan misschien de zekerheid zou hebben bekomen
Nauwelijks had hij deze woorden gesproken, of de geest hief zulk een luid en ontzettend geschreeuw aan, dat de zaal ervan beefde en Aladdin tuimelde ontsteld achteruit, zoodat hij bijna op den grond viel
De gastvrouw lachte voornaam goedig.
bij den een heeft het wat meer invloed dan bij den ander.
Zij begreep nu die kleur en vorm: zij leerde Rome.
Zij leerde dat alles in den droom van haar geluk.
Zij dacht weinig over de Vrouwenkwestie en de kritieken over haar brochure keek zij nauwlijks in en interesseerden haar weinig
toen ze te bed lag, en ze viel er bij in slaap tot ze prompt te vijf uren wakker werd.
'A j o Lien, gauw opstaan en baden!
Hij nam dien met verrukking tot zich.
F.  Marius kende niets van het schoone meisje, noch haar familie, noch haar naam, noch haar woning;
deze twee letters waren het eerste wat hij van haar bezat
hetgeen niet strikt genomen waar was, doch de jonge dame was opgewonden — dat zij verfoeielijke Boffins, schandelijke Boffins, hatelijke Boffins, beestachtige Boffins zijn.
alles op aarde vergetende, en met het beeld voor den geest van hem, wiens liefde zij zoo innig beäntwoordde en zoo fier versmaad had.
at gehoor zelfs, zoo straks nog zoo fijn, toen aurits zich verwijderde, scheen haar thans geheel verlaten te hebben
En met de schokken van haar sterk vorstinnelijf werkte zij zich terug, naar het leven
dat zy niet alleen haar loodtjen in de schaal der beraadslaging leggen, maar vooral zorg dragen zoû, dat de meeningen der beide Heeren by Buat de voorkeur niet boven de haren mochten verwerven.
De gelukkige jongeman, antwoordde John lachend, wiens ouders of voogden door het noodlot zijn voorbestemd om zich aan de advertentie te vergapen.
Weet gij dan niet, dat hij weer geadverteerd heeft?
drongen als razenden in het huis, en liepen mij overal zoeken.
Daar ik alles gehoord had, wat de barbier tot den kadi zeide, zoo zag ik naar eene plaats om, ten einde mij te verbergen.
Ik vond geene andere schuilplaats dan een' grooten ledigen koffer
zoo Zijn Lordschap nadere inlichtingen verlangen mocht, steeds bereid zal zijn, die te geven.
' 'Welnu! ' vervolgde De Witt, toen Buat met schrijven geëindigd had: 'gy ziet, dat ons einddoel hetzelfde is, en wy beiden den vrede wenschen
van de kamer dicht voor Dolly getreden en drukte de handen tegen de borst.
In het witte nachtgewaad scheen haar gestalte buitengewoon hoog en gezet
wees aan dat hij in al de drie vakken gepromoveerd was, had voorloopig niets te doen en zich, misschien ook dientengevolge, een paar malen verwaardigd met mij en mijn vriendjes een praatje te maken
die juister de zaak voorstelt in den vorm van een dier ruige, bonte, ronde mutsen, als de gewone schippersdracht in vroegere dagen was, zoo dat het hooge voorhoofd geheel zichtbaar was.
De blanke en nog gevulde hals pronkte met een snoer Jacob van Lennep, Elizabeth Musch van de kostbaarste
Een hoed is niet, wat je natuurlijk denkt, een hoed, nee, hij is tegelijk mantelpak en blouse en kousen en schoenen en handschoenen.
Want toen ik eenmaal de tondeldoos te pakken had, paste mijn zalige, ruige winterjas er weer niet bij
zoodat de gewonden door deze verontwaardiging werden gedekt en beschermd;
en dat, behalve degenen die op heeter daad in het gevecht gevangen waren genomen, de krijgsraden niemand anders durfden verontrusten.
bezwaarlijk in den meester van het armhuis herkennen.
Bij hem duurde het echter veel langer, eer hij den uitslag vernam;
de gansche winter verliep er zelfs mede.
Daar wij niet in staat geweest waren om onze serres te herstellen, begonnen we in den tuin groenten en bloemen te planten
en Herakles, hoog den knots, duizelig van drift, de duizendzuilige zaal binnen donderde.
Voor hem uit, handen geheven, vluchtten de laatste hovelingen, ten doode verschrikt en verscholen zich
en hij voegde er bij, dat de jonge zeeman, die zoo vlug naar do groote steng was geklauterd, daarin bijzonder uitmuntte, daar hij even flink in het duiken als in het klimmen was
toen op een der banen die Frankrijk en België verbinden de trein voor een grauw bestoven perron stilhield, waarop een log, onvriendelijk stationsgebouw troonde, dat zijn oorspronkelijke kleur reeds lang vergeten had onder de laag
Doet, besloot hij, er uw voordeel mede;
wat mij betreft, Noureddin heeft mij heden voor het laatst bij zich aan huis gezien.
Goed voorgaan, doet goed volgen, schertsten de anderen
'Ik kan u daarvan niets zeggen, ik zag hem geheel bebloed voor mij;
de nood drong, dit besefte ik maar al te zeer, daarom heb ik, door MARGREET, mijne dienstmaagd geholpen, hier bloosde de jonge vrouw
op eene jonge vrouw, die dagelijks met eene zware vracht potten het huis voorbijliep, zoodat zij bijzonder sterk en handig moest zijn, om die met zulk eene schijnbare gemakkelijkheid te kunnen dragen, zonder ooit te struikelen
Bumble werd belast met het inwinnen van informatiën, of niet een scheepskapitein, of iemand anders, een scheepsjongen zonder een enkelen vriend noodig had
Bij die afkondiging stierven de klachten op alle monden, en de stilte des doods omving het bange volk.
De vrouw weende met de ogen hemelwaarts, en smeekte degene, die alleen de mensen nog verstaat en hoort, alsdan dat een dwingeland hun de spraak ontneemt: de mannen vervloekten hun onmacht en blaakten in een
en meer dan een uur werd er beraadslaagd.
Omstreeks een uur ontving de heer Chopper een brief je door kapitein Dobbin's oppasser gebracht, dat een ingesloten brief voor den heer Osborne
Hij herinnerde zich daarbij, twee jaren geleden, met zijn' vader binnen Delft de graftombe van WILLEM den I.
gezien te hebben, die, schoou toen nog maar gedeeltelijk voltooid, met de beelden der Godsdienst, Geregtigheid, Vrijheid en Dapperheid pronkte
zij hebben den grootsten opgang gemaakt, zoowel door de mate als door de oorspronkelijkheid van zijn talent, en door zijne gave als componist.
In één woord, Mattia is een Chopin op de viool
De lente kwam, de tuin was in dat jaargetijde zoo heerlijk, dat Jean Valjean tot Cosette zeide: Gij komt bijna niet meer in den tuin;
De plaats, waar een vlakte zich met een stad vereenigt, draagt immer het stempel eener treffende zwaarmoedigheid.
De natuur en het menschelijke spreken er gelijktijdig, en de plaatselijke eigenaardigheden komen er
Doch, hoezeer zijne ouders hem altijd tegen alle denkbeelden van spoken en geestverschijningen, waaraan toen nog zoovelen dwaasselijk geloofden, gewaarschuwd hadden, dien droom merkte LIJNSLAGER aan als eene verschijning van den geest van zijne afgestorvene
Ja, tante.  Hij kon zich niet meer inhouden: een enkele snik hokte in zijne keel, maar hij kuchte even na, om te doen gelooven, dat het geen snik was.
en met evenveel gemak stapten we uit als waren we door de geheele politiemacht der hoofdstad van A tot Z incluis geescorteerd geworden
ik wou haar niet vergeven, en vandaag zou het te laat geweest zijn, als Laurie ons niet geholpen had!
zei Jo halfluid, terwijl ze zich over haar zusje heenboog en het vochtige haar, dat op het kussen lag, streelde
alsmede langs vele ophoopingen van jonge meisjes
en dien man onder hen dankbaar zijn, die mij in eens doodschoot;
Kan zij mij mijne kinderen teruggeven, of mij weder maken tot hetgeen ik geweest ben
Dat is nu eenmaal geweest en zal voorbij zijn!
sprak zij en voelde, omdat zij weer tot het leven ontwaakt was, tranen van vreugde over haar wangen vloeien
ziekte van voiwassenen en sterfgevallen van kinderen gedurende de reis aan de orde van den dag zijn.
Boven alles is het de plichtvan de regeering, onverschillig of ze monarchaal of
Ondertusschen waren er meerdere leden binnengekomen, waaronder de burgemeester en de griffier.
De biljartballen tikten eentonig door het gegons der stemmen heen, en Dirk, uit zijn dommeling ontwaakt, slofte heen en weer door den blauwen walm die in lange strepen halverwege tusschen tafel en zoldering zweefde
hij herhaalde halfluid eenige uit hun verband gerukte woorden uit de een of andere stelling, met den wensch daardoor het ontstaan van andere voorstellingen te verhinderen
Aldus leefden zij samen druk en bezig voort, zonder diep zelfbeschouwen, gespannen uitturend naar die toekomst van onbeschaduwd heil.
Gerard gelijkmatig gelukkig en gerust, Hedwig menig malen overspannen, moede en korzelig
dat hij welgemoed tot het ambtelooze leven zou terugkeeren, als hij de samenleving van professor Moriarty kon bevrijden.
Ik geloof, Watson, dat ik vrij kon zeggen niet vergeefs geleefd te hebben, zeide hij.
Slackbridge, die, terwijl Stephen heenging, zijn oratorischen arm uitgestrekt had gehouden, alsof hij met oneindige bekommering en door een wonderbaar zedelijk vermogen
Gy hebt No.  Een en tachtig N orf olk-Str aat Strand nog nooit te huur zien aanbieden in de dagbladen en als de Hemel wil zult gy dat ook nooit zien
en wier hart zoo rein en wier houding zoo ootmoedig en nederig was, dat zij wel een echte dame moest zijn.
Zij hield zich onledig met teedere en kalme plichten
naar mij starend met denzelfden strakken blik en met haar kind in haar armen omhoog.
terwijl hy achter Van Espenblad op zijn houten klompen over de straten van den Haag klotste.
'A ha!  zijt gy daar reeds terug,' riep Arlington, toen Van Espenblad den winkel van meester Florisz weder
zei de vader, op denzelfden toon als tevoren.
Ik hoop, dat er geen kwaad in steekt, mijnheer, zei Sam, zich tot zijn meester wendend, als een jongeman een oogje heeft op een meisje
Geen is er, die niet een kogel of een grenaat heeft ontvangen.
Een menigte doode boomen staan nog als geraamten in dezen boomgaard.
En dan, vervolgde Adeelen, wiens oogen meer en meer van geestdrift begonnen te fonkelen: dan hebt gij, behalve de volgers van Edelen en Papen, die onbuigzame inwoners onzer steden, wier voorhoofd gloeit, wanneer zij een Hollander hooren noemen
zich wegsmeet als hij de beurs met welgevallen bij zich stak.
Het blad viel juist op den schoot van Reinout, die het werktuiglijk opnam en er het oog op sloeg: maar nauwelijks had hij de onderteekening en een paar regels gelezen, of zijn geheele ziel scheen zich te vereenzelvigen met het geschrift
en ten gevolge hiervan waren hem ongezocht geheime inlichtingen bekend geworden, welke hij echter niet nader had kunnen onderzoeken, zonder de geheimhouding, welke hij beloofd had, te schenden en Jean Valjeans toestand in gevaar te brengen
Hij zag niet op, las door in zijn boek, terwijl hij zeide het woord.
Toen trilden zenuwachtiger de moeilijke voeten der oude vrouw op het voetenbankje, toen rilden zenuwachtiger onder het zwarte shawltje de kromme schouders en de oude vrouw, zacht, begon te schreien.
Augustus Minns was een ongetrouwd heer van omtrent veertig jaren, gelijk hij zeide;
zijne vrienden zeiden omtrent acht en veertig, Altijd was hij even zindelijk en net
In het grappigste oogenblik doet de ernst zijn intrede.
De indrukken hangen af van het eerste woord het beste
kreet Constance.  Ik dank je, dat je voelt voor die beleediging je vrouw aangedaan.
Dat is hun ook geraden, merkte Bumble aan, zijne vuisten opheffende.
Zie ik ooit, dat een man, hetzij in of buiten het huis, het doet
telkens en telkens scheen over te meten.
Achter de chaise-longue brandde op een onyxen zuil eene lamp van onyx, onder hare kanten kap zacht gloeiend als eene groote, zeshoekige
die dik poeierde boven hun vergane weefsels, en alle kleur neutralizeerde.
Door de immense zalen, half donker in haar gordijnenduister, dreef als een weemoed, een melancholie van verbittering
De nacht, de dag, de nacht, Parijs in kil vochtigen morgen.
Nu naderde hij, nu naderde hij, en het was de klaar grove dag, en het waren de drukke stations van België
het gewicht van hare smarten onderdrukte haar, en zij konde, terwijl zij aan MAURITS het knaapje voorstelde en zich als smekeling voor hem nederboog, niet anders uitbrengen dan deze woorden: 'Uwe Doorluchtigheid bescherme mij en dit ongelukkige weeskind
En zelfs op het punt om op den grond te zinken en al zijn leed te vergeten, is hij nog in staat om onder die lastige geluiden met zekere duidelijkheid haar naam uit te spreken
steeg op eens het bloed mij naar het hoofd.
Ik achtte me in staat alle Amerikanen van de wereld te trotseeren.
Een oogenblik draaide alles om mij henen, als door een wervelwind bewogen, in de rondte;
en het beursje in haar zak, wierp toen haar hoofd in den nek, en zeide, terwijl zij juffrouw Varden aanzag, nog eens: Wel lieve tijd
Met vriendelijk geduld en oplettenheid luisterde de Graaf naar haar verzoek, en gaf haar vervolgens zijn woord van voor haar en haren zoon als voor de leden van zijn huisgezin te zullen zorgen.
en hij vergat zijn vermoeienis, zooals dit bij treurigheid het geval is.
hij zag om zich heen, of hij niet ergens een legerplaats kon ontdekken
bevreesd zijnde voor de gevolgen van hetgeen zij hadden gedaan.
De meesten gingen spoedig heen, en velen, die anders geregeld de Laars bezochten, kwamen in het geheel niet
De roodgloeiende kachel pruttelde, een voet werd verschoven, een blaadje papier ritselde, een harde, puntige pen kraste op een boek.
Op een der drie lange, bruine tafels glimmerden kantige schamplichten van instrumenten, kolven en flesschen.
Op de behendigheid van het meisje vertrouwende, zonder gebruik te maken van het roer, bleef hij met de diepste aandacht in den
Haredale bond zijn paard aan een boom, vatte zijn reisgenoot bij den arm, en sloop toen het voetpad langs, naar de plek, die de turn van zijn huis geweest was
Iemand, die zijn knecht kende, had hen alle drie daar gezien, en vertelde mij hoe zij reisden en waar zij waren.
Toen ging ik op die bergen af, mijnheer David, dag en nacht door
Ik ben verrukt u te zien, en wensch u alles goeds toe.
Mejufvrouw, gaf Bakbarah ten antwoord, ik zou geen grooter geluk kunnen wenschen, dan de eer die mij te beurt valt, voor u te mogen verschijnen
Maar toen hij het verbijsterde gezicht van Tom opmerkte, vervblgde hij: Ik bedoel, dat gij niet rond hoeft te vertellen, waar en hoe gij tegenwoordig werkt.
daarbij.  het is al geen goud wat er blinkt, zegt het spreekwoord, en dat kon ook waar zijn van diamanten!
Wat de persoonlijke bevalligheid van Sabina van Egmond aangaat, afgescheiden van haar keurig toilet, zij had geleden, en het lijden was niet over haar heengegaan, zonder sporen na te laten op hare trekken
Hij was nog niet uitgeraasd, maar dat zou niet lang meer duren;
hij zou het leger verlaten, nu de vrede gesloten was;
het Co'rsikaansche monster op Elba opgesloten
en zij bekende zich: zij kende niet zichzelve.
Het gaf een schemering van weemoed in haar dagen van geluk.
Den prins.  Had zij hem niet maar schijnbaar fier verzocht Urania niet te zeggen, dat zij bij Duco woonde
Toen de toovenaar op deze wijze het treurige uiteinde van zijn broeder ervaren had, verloor hij geen tijd met nuttelooze klachten, waardoor zijn broeder toch niet levend had kunnen worden, maar besloot oogenblikkelijk, zijn dood te wreken, steeg te paard en begaf zich op weg naar China
Eenigen tijd later stond de algemeene raad van het departement, na overweging zijner vordering, den bisschop een jaarlijksche som van drie duizend francs toe voor de kosten van rijtuig en ter vergoeding der herderlijke reizen
Bagimana' zei de oude met van verbazing hoog opgetrokken wenkbrauwen;
'wat scheelt de nonna toch' En toen ze geen antwoord kreeg, maar de grote ogen zich vol angst en schrik op haar vestigden, voegde zij er hoofdschuddend bij
Hij was toegevend jegens al wat God geschapen had.
Ieder mensch, zelfs de beste, heeft een soort van onwillekeurige hardheid in zich, welke hij voor het dier bewaart
tot een leelijk masker van slechtheid en met gebalde vuisten liep hij heen en weêr, heen en weêr, als een dier in zijn hok.
Daarvoor had hij dus al de fijnheid zijner hersens geraffineerd
Goede moeder, vroeg de prinses, wat is dan die Rock voor een vogel, en hoe kan men er een ei van krijgen?
Prinses, antwoordde de gewaande Fatime, het is een vogel van bewonderenswaardige grootte, die op den hoogsten top van den Kaukasus woont
groots, dat, in zijn zachten en liefelijken invloed, al brengt het ook in droeve stemming, nochtans schijnt te vertroosten.
Zoo herinner ik me nog heel goed
Alle pakjes waren reeds in het rijtuig gezet.
Ik nam mijn harp en riep Capi, die, toen hij mijn instrument en mijn vroegere kleederdracht weder zag
maar Ophelia was zoo standvastig in hare gemoedelijke pogingen om haar plicht jegens hare élève te vervullen, dat het kind spoedig bij de familie en de buurt in de gunst kwam
De vriendelijke gastheer bezocht hen dien dag verscheidene malen, om te zien, of zij ook ergens behoefte aan hadden, en tegen den avond gaf hij hun vroegtijdig gelegenheid zich ter ruste te begeven;
daar hij begreep, dat zij die wel noodig zouden hebben
De hoop, mijnheer, zegt de dichter, is de voedster der jonge begeerte.
Martin gaf te kennen, dat hij ook wel eens gehoord had, dat de bedoelde deugd nu en dan die huiselijke functie op zich nam
maar haar gelaat zeide dat en hij verstond het: Mijn lieve, lieve Kutik!
zei ze en noemde hem bij den lievelingsnaam, dien ze hem als klein kind gegeven had
of hoe verkeerd ik ook handelde, een ander oogmerk heb gekoesterd, dan, zoover in mijn vermogenwas, den vader, dien zij verloren had, te vervangen
it de ranciskaner kerk teruggekeerd naar hunne herberg, vertrokken zij met en weldra naar het kasteel, en na dit bezigtigd te hebben, kwam de beurt aan het zoo bekende ijnvat
Javert naderde langzaam, op zijn weg al de hoeken der straat als de zakken van een dief navorschende en onderzoekende.
Toen hij echter in het midden der web was gekomen, vond hij er de vlieg niet meer.
Die verzen?  Zuiver een kwestie van technische appreciatie, mijn waarde!
- 'k Heb, leidde hij af, laatst toevallig een merk-waardig verhaal gelezen van De
Maar hij vertrouwde niet die stemmen, omdat hij was te achterdochtig.
Illuzie was heel mooi soms als het einde van een boek, om troost te geven, aan de menschen, die het lazen
stil en kijkt over den dijk naar het tij, om een wenk te geven dat het tijd wordt om te gaan.
Geef mij een kus en zeg dat gij wel weet dat ik u niet zeer heb willen doen.
Bij de laatste woorden nam hij er beide ooren uit, en een plank op zijn knie leggende, bekeek hij ze nauwkeurig, terwijl Lestrade en ik naast hem gezeten naar het denkende, scherpe gelaat van Holmes keken.
Ten slotte deed hij ze weer in de doos en zat een tijd in gedachten
dwaa'sheden geweest zyn, maar in hem is er geen.
Denk aan de twee mannen en de twee vrouwen, die een paar jaar geleden in Engeland werden vertoond.
Wat hebt g ij gedaan, Thomas, wel?
Pinch keek beurtelings den meester en den leerling aan, zoo verlegen en verbaasd, dat hij geen besef genoeg had om deze vraag te beantwoorden.
maar ik was niet van plan u iets te verwijten.
Mijnheer Wraybum, ik smeek u, morgenochtend deze streek te verlaten.
berispte hij.  Doe mij nog liever verwijtingen dan zoo onredelijk te zijn
dat zoo dicht bij haar was, en nog vele jaren later sneed haar deze blik vol liefde, waarmede zij hem aangezien had en die hij onbeantwoord had gelaten
waarom zij zich beiden legerden op bedden van leeuwenvellen.
Zij aten de bloedende hompen vleesch en Folos, in het bronzene mengvat, groot, goot uit de aarden amforen den wijn rood
Zij, die zich hier bevinden, zijn sinds lang Christenen, en aan die eiken bewijst men niet meer den eerbied, alsof ze de woonplaatsen der Godheid waren.
Maar Germanen zijn ze gebleven in hart en nieren, en de Rütli is hun heilig
Een poos keken de twee jongens elkaar in blijde verrassing aan, toen schoten zij in een' lach.
Toen hij, niet zonder moeite, weder over de heining was gekomen en zich opnieuw alleen, zonder nachtverblijf, zonder dak, zonder schuilplaats op de straat bevond, zelfs van dat strooleger en uit dat ellendig hok verjaagd
Ik heb mijne eigene jeugd nog niet zoo geheel vergeten, om niet te weten, dat gij mij zeker in geen voordeelig licht beschouwt.
Gij hebt mij hooren voorsteljen als
Het had zoo toch moeten worden, het had niet anders kunnen worden, alleen om het feit al, dàt het zoo geworden was.
Waarom zoû het einde dan zoo heilloos zijn, als een straf
Die bloem was Gods: en, neen, die bloem zou niet verkwynen, Of deerlyk afgerukt of neêrgetrappeld, neen!
Zy moest verheven zyn om wyder heen te schynen: Want groot wordt hy by God, die by zich zelf is kleen
De hamel stootte toe, en de eerste vos werd halsoverkop teruggeslingerd naar de opening van de grot.
Stoot nu links, zei de jongen, en wendde den grooten kop van den hamel in de juiste richting
de correspondenten van wijlen uw diepbetreurden vader, u zullen verzekeren.
U zult hier een eensgezinde, eenvoudige, gelukkige, en ik geloof, dat ik wel zeggen mag, respectabele familie vinden
veelvervig pak van den kraag af tot de hoos toe de kleur van uw bloed doen aannemen.
zeide Daamke: heb maar zooveel praats niet: die lange Fries van den Heer van Aylva mocht eens terugkomen en u afranselen zooals hij in den Haarlemmerhout
een blik als in een voortdurende transe, een blik als peilende door de zichtbare Louis Couperus, De stille kracht werkelijkheid en ziende door ze heen, een blik uit oogen als kolen, soms dof en moê, soms opgloeiende als vonken van extaze en fanatisme
Hij was geschikt, dat was alles, en onbewust paste hij zich aan bij zijn nieuwe levenswijze.
Nooit in zijn hele leven was hij op de vlucht gegaan, wanneer hij vechten moest, hoe sterk zijn tegenstander ook was geweest
Diepe smart is een goddelijke, vreeselijke straal, die de rampzaligen herschept.
Van tijd tot tijd hield zij op en kuste eerbiedig de jas van den politiedienaar
Ben ik grijs geworden, loop ik op krukken, of heb ik mijne tanden verloren, dat gij mij op die manier aanspreekt?
Brj de laatste presidentsverkiezing voelde hij zich genoodzaakt zijn vader, die op den verkeerden candidaat stemde, te verzaken en te schandvlekken.
Sedertdien heeft hij eenige sterke pamfletten geschreven, onder den naam van
De oeverkant was eenzaam, er waren geen voorbijgangers, zelfs geen schippers of sjouwerlieden op de hier en daar liggende vaartuigen te zien.
Men kon deze beide mannen slechts duidelijk van de tegenover liggende kade zien
Ik overwoog ook, hoe dwaas het was den kostbaren tijd, die nimmer terugkeert, in ijdelheid en in een ongeregeld leven door te brengen, in plaats van die te besteden tot mijn eigen heil en tot nut van mijne medemenschen
Newgate-Street inslaande, waren wij spoedig onder de muren, waarvoor ik mij zoozeer schaamde.
Ik was dwaas genoeg om te veinzen het niet dadelijk te herkennen, en zeide het haar toen
, de opperste Hoofdman der Burger-vendels, en het is van binnen te zien, dat hij ook een der meest welgestelde burgers is.
Ik gevoelde terstond, wat bij Amelia die diepe droefheid ontstaan deed: welke kracht die aandoeningen moesten bezitten, die in staat waren een ziel, zoo sterk als de hare, met zulk een hevigheid te schokken.
Ik gevoelde, dat ik toch iets moest zeggen, al ware het slechts om den schijn van hardvochtigheid te vermijden
choon dit hem eenigermaate ontrustte, daar hij zeker te tuttgard dezelve verwacht had, bleef hij hoop voeden, dat hij dezelve te eidelberg of te armstad vinden zou, omdat zijne laatste brief misschien wat te laat zou aangekomen zijn, om zoo spoedig beantwoord te worden
En Panchaud.  Hebt ge er ook niet een kleinen modegek zien zwerven?
Neen.  Noch een dikken, die op den olifant in den plantentuin gelijkt?
Neen.  Noch een kerel, die zoo rood als een vos is?
Nu, deze draagt zijn handwerk op zijn gezicht!
Alleen dat gezicht zou mij reden genoeg wezen om hem naar de galeien te zenden.
en gij zult slechts eene vergeefsche reis hebben gedaan.
Amgiad en Assad schepten groot behagen in dit voorstel.
Zij spraken er met den koning over, die zulks ook goedkeurde
de familie, de oude vrienden van De Staffelaer.
- Weet ik of mevrouw Van Eilenburgh en de Van Heuvel Steijns nog bij ons zullen terug komen.
tusschen de oogen lag voortdurend een rimpel, als een onheilspellende ster;
zijn blik was somber, zijn mond dichtgenepen en vreeselijk, zijn geheel voorkomen gaf woeste zucht om te bevelen te kennen
Ik heb nog gevraagd aan Ma, of ik op de logeerkamer mocht slapen, omdat Julie toch best erger kon worden, en dan zou het zoo gek zijn voor den dokter, als hij midden in den nacht gehaald werd, en mij daar ook in bed vond.
u niet aan wat ik zeg, tot ik getuigenis tegen u afleg.
Door mylady!  Waarachtig, eene fraaie mylady
Wronsky is een zoon van graaf Wasili Iwanowitsch Wronsky en een der beste vertegenwoordigers van de Petersburger
Dolf Van Attema was op zijne wandeling na den eten aangegaan bij de zuster zijner vrouw, Cecile Van Even, op den Scheveningschen weg
langs een rozenkleurig pad, dat de lieve zon in haar ondergang voor hen uitbreidde.
O, er zijn dagen in dit leven, die het leven en het sterven waard zijn!
O, wat is het een heerlijk oud lied, dat: O
Zij had Cosette uitgevraagd, die, niets wetende, haar ook niets wist te zeggen, dan dat zij van Montfermeil kwam.
Op zekeren ochtend merkte de bespiedster op, dat Jean Valjean, met een gezicht dat haar zonderling voorkwam
ik acht het met dat al gelukkig, dat niet iedereen zich geroepen voelt, om een dusdanige nieuwe maatschappij te stichten en op roof en doodslag te gronden.
Intusschen schijnt die tijdelijke heerschappij, hoe grootsch ook, u verdroten te hebben.
Zij nochtans, die de ter bedevaart gaande gravin hare stad had zien doortrekken.
herkende eene kleinigheid, als haar hebbende toebehoord.
Toen vertelde de man haar wat hij had gedaan
En toch ziedaar!  wat mij soms voor den geest zweeft als het einde;
ziedaar wat ik mij voorstel als de revanche waarnaar hij staat.
' 'Arme Regina! ' sprak de baron meewarig, 'hoe gij lijden moet als gij u zulke voorstellingen maakt
Ik ben maar een arme drommel, en ik zal nooit iets anders zijn;
maar gij, als gij uw familie hebt weergevonden, uw echte familie, wat zal het dan een smart en een schande voor u zijn, als gij zulk een vonnis hebt gehad
Het jonge meisje met den lila-hoed gaf hem een pakket.
Wronsky zeide haar lachend eenige woorden.
Het rijtuig reed weer weg en hij liep snel de trap op
en zijn impressario, of den indruk weergeeft, dien de verschillende menschen, steden en landen op hem maakten.
Hij is bepaald geestig, zegt fluisterend Albertine tot Augusta, als Dorus een alleraardigste beschrijving geeft van een concertavond te Weenen
Toen de restauratie meende, Bonaparte overwonnen te hebben en in het land geworteld te zijn, dat wil zeggen: zich sterk en vast genoeg achtte, nam zij, toen het oogenblik haar gunstig scheen, ijlings een besluit en waagde een slag
en met geschenken en weldaden overladen had.
Het is maar al te waar, zuchtte hij met tranen in de oogen, een rijk en gelukkig mensch, zooals ik nog kort geleden was, is gelijk aan een' met vruchten beladen boom
En nog altijd zat de vrachtrijder te peinzen in een hoekje bij den schoorsteen.
Den ganschen langen nacht had hij daar gezeten, het hoofd steunende op beide handen
' vroeg Graswinckel nu, dezen met een blik aanziende, in wiens beteekenis hij zich niet kon vergissen, 'eischt gij werkelijk dat ik bewijzen overleg om mijne woorden klem bij te zetten, eer gij uwe meening
Hij greep hem, om zoo te spreken, geheel en al met een oogopslag.
Hij vond hem schoon, edel, voornaam, groot geworden, een volwassen man, met een goede houding en innemend voorkomen
en daar men den volgenden dag vroegtijdig afreed, om nog bij vollen dag te ahlingen een steedje in het urtembergsche, te wezen, verzorgde de herbergier zooveel mogelijk geschikte ligplaatsen voor de reizigers, die, schoon door verscheiden onaangenaamheden
Ja, die meid zei dat nu zoo, maar de heeren op de soos waren maar heel matig op den dichter gesteld.
Jonkheer Van Loodijck had zich, toen Kleestra bij Stork logeerde, tweemaal een aanmerking veroorloofd over zijn aschgemors op het
Ben je dan niet boos op me Heus niet' Ze liet hem begaan toen hij haar hand vatte, maar een seconde later trok ze die snel terug;
Terwijl de oude hem bij hare meesteres ging aandienen, nam Alnaschar op de sofa plaats, en verhit van het loopen, ontdeed hij zich van zijnen tulband.
Niet lang daarna zag hij eene jonge dame binnenkomen
Zg waren nog midden op hun gevaarlyken weg, toen er eene vreeselijke be weging ontstond, gevolgd door een geluid als van donder
gelukwenschte, dat hij waarschijnlijk een nieuwen vriend had verworven.
Maar het is toch een zonderling ding met dien kerel uit dat plaatsingkantoor, dacht Nikolaas.
Zou die neef iets van dat mooie meisje kunnen weten
niet alsof de tantes ze niet voor haar beidjes hadden kunnen bekostigen, maar het zou tante Mientje waarschijnlijk gegeneerd hebben als er gedurig buitengewone uitgaven noodig waren geweest voor twéé, en dan
Niets kon den vreeselijken man vermurwen.
Hij wilde al het geld hebben, zeide hij, of mijn arm monstre in de gevangenis houden.
ik had mij reeds, in eene alles behalve ernstige stemming, het beeld voor den geest gehaald van den man, die op den avond op de sofa zijn hoofd zat af te vegen
zweeg geheel, zag voor zich neder, stond eindelijk op, en ging naar hare slaapkamer, waar zij gaarne haar hart door schreijen lucht zou gegeven hebben, dewijl zij den braven, welke zeker, om de verongelijking, hem door aangedaan
rijke levenslust, die in enkele weken het werk volbracht van jaren.
Zij zag, zij hoorde, zij onthield met een snelheid en helderheid, die weergaloos waren.
Zonder een kenner te wezen wist George de schoonheden van de beeldende kunsten
Ik bid u, geneer je niet, antwoordde Lewin en ging aan het venster zitten.
O, hier was het zoo schoon, zoo heerlijk!
En uit het geboomte kwamen eensklaps drie prachtige witte zwanen te voorschijn: zij klapten met hun vleugels en zwommen fier in het water.
Het eendje kende die prachtige beesten en werd door een eigenaardige treurigheid aangegrepen
en dat is geen kleine geruststelling voor mij;
want om u de waarheid te zeggen, ik heb er volstrekt geen slag van om met iedereen overweg te kunnen, en daarom twijfelde ik er aan, of het met u wel zou gaan
Natuurlijk met Louitje.  Ik mag niet vergen, dat mijn kind u nog langer tot last is.
Wat heb je dan gedaan om te toonen, dat het jou kind is?
Heb je ooit ook slechts geïnformeerd, hoe het met het kind ging
Nu en dan hief zij haar oogen tot dien man op, met een onbeschrijfelijke gerustheid en onbezorgdheid.
Nooit had men haar geleerd zich tot de Voorzienigheid te wenden en te bidden.
Evenwel voelde zij iets in zich, dat naar hoop en blijdschap geleek
Op het hoogste punt van den heuvel gekomen, wendde ik mij even om, ten einde het verrukkelijk landtooneel te beschouwen, hetwelk men van daar geniet, over het bekoorlijk gelegen Laren, welks kerkspits en daken, thans fonkelend in den gloed der zon, heerlijk afstaken tegen het lommerlijk geboomte en de uitgestrekte akkers
Al die schoone illusies waren nu opeens verstoord.
Zij was vreeselijk geschokt bij het lezen van den brief, waarbij al die grootsche plannen in duigen vielen, en sinds erg zenuwachtig gebleven.
Dat maakte hare houding nu wat ongewoon, maar als zij er eens overheen was
Het leelijke mannetje keek twijfelachtig om zich heen;
maar toen hij ontdekte, dat hij de meerderheid tegen zich had;
zette hij een medelijdend gezicht en sprak ver der geen woord.
En hetzij hij bedwelmd was door dien schok, of alleen maar verbijsterd door zijn verbazing over zoo'n warme ontvangst, hij deed geen poging om op te staan, maar bleef liggen
en het weinige, dat hij ooit bezeten had, er spoedig had doorgebracht, op de gedachte gekomen om van zijn talenten, als letterkundige en man van smaak, een kostwinning te maken
Terwijl hadden de ogen van Machteld zich gesloten en zij scheen te slapen.
Een lichte straal van hoop drong in het hart des vaders, deze rust kon zijn leed en de smarten zijner dochter verzachten.
In dit gedacht hield hij zich beweegloos en stoorde de slaap der maagd niet
Neen, ik heb alleen den sleutel der deur, die tot het klooster voert;
de portier heeft den sleutel van de deur naar de kerk.
van zijn stoel ops t and om zijn gast, die vreesde dat het zijn tijd werd, zooals hij zei, goedendag te zeggen, stond hij zoo recht als een kaars en zoo krachtig als maar mogelijk was
die van al die grimassen niets begreep, staarde hem met stille verbazing aan;
die verbazing nam niet af, toen de knecht den heer VAN DE WALL mededeelde, dat er vier heeren in de zaal waren om hem te spreken, want de man maakte eene beweging, die menigeen voor wegloopen zou hebben uitgekreten
Negentig jaar!  Wat moest die vrouw lijden, de uren van haar langdurig toilet, dat zij zich karikaturizeerde tot dit type.
Urania zeide, dat alles valsch was, haar haren, haar décolletage
waar zij zich op een rij plaatsten en tegen de gewapende volksmenigte front maakten, tot hun bevelhebber en de ruiter, die Aladdin leidde, het paleis waren binnengereden, en de wachters de poort achter hen gesloten hadden, om het volk terug te houden
Het gerinkel der versiersels, en het gekletter hunner hoeven op de harde steenen;
de woede en snelheid van hunne vaart langs de weergalmende straten
en ter verdediging van het hem aanvertrouwde pand, geen ongemak, geen dood zelfs ontziet.
Thands bekleedde hij den rang van Ritmeester en diende onder de bevelen van Graaf HENDRIK van Nassau.
Dien geheelen middag bleef Vincent zeer opgewekt en Reijer kwam en ried hem zich niet te veel te overspannen.
Op Amerika zou hij nog wel later terugkomen, daar was vooreerst nog geen sprake van.
Zij zetten zich in den hoek van den haard met een pop, welke ze op heur knieën, onder vroolijk gekeuvel, heen en weer bewogen.
Nu en dan sloeg Cosette de oogen van haar breiwerk op, en aanschouwde haar spel met treurigen blik
en hij richtte zich in zijn stoel op, met open, bevende armen, verwilderd, bleek, akelig, en met een oneindige blijdschap in de oogen.
Cosette, van aandoening stikkend, zonk aan de borst van
De eigenaar van het eethuis, die ondervinding van dezen klant had, vond echter niet goed aan die aanvraag te voldoen, maar zond eene lompe boodschap terug, dat, als
Adieu, mijnheer Snitchey!  Vaarwel, mijnheer Craggs I Is al op den weg!
riop Britain.  Een kus voor Clemency Newcome, als een van mijn oudste kennissen
François Haverschmidt, Familie en kennissen Mijn broertje Soms, als ik alleen op mijn kamer zit of op een eenzame wandeling, ja het is mij gebeurd
dàn zal hij diep ademend zitten op de eiken bank voor zijn huis, terwijl de beurtzangen der herders en hoeders af wisselen met de reien der spinsters en weefsters
Meta kon het zoo vriendelijk gedane aanbod niet weerstaan;
de begeerte om zelf te zien, of ze een kleine beauté zou zijn, als ze wat opgekleed was, drong haar toe te geven, en al haar vroegere, onaangename gevoelens jegens de Moffats te vergeten
en eenige weken nadat Tom op de plantage was gekomen, besloot hij daarmede een begin te maken.
Op een ochtend, toen het volk gemonsterd werd om naar het veld te gaan
doch zekere onbeschrijfelijke, maar duidelijke stijfheid en houterigheid lagen evenzeer over geheel haar voorkomen verspreid, als zekere gratie over dat harer elegante nicht