AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
mijn goed zal ik nader laten halen bedenk dat alles van uw stilzwijgendheid afhangt ach zeide zij met wie spreekt de oude martha ooit geen haan zal er na kraaien dat ued hier eweest is
de don dacht er ook zoo over want hij schudde het hoofd en liet van zijn kant alle zeilen bijzetten om uit het gezicht van onzen vriend te geraken maar deze scheen alzoo gesteld op ons gezelschap als een boer op een doedelzak en hij bleef zoo netjes achter ons voortzeilen als een rijknecht achter zijn heer de don keek mooi zuinig hij zag wel dat hij van die beleefdheid niet
ik zou u wel door mijn invloed aan dezen of genen post kunnen helpen maar ieder heeft zijn eigene inzichten en schoon ik die van anderen eerbiedig heb ik voor mij een tegenzin aan het uitdeelen van bedieningen gij moet door uw eigene bekwaamheid protectie verdienen en niet door gunst alleen voortkomen
ik kleedde mij spoedig aan en haastte mij naar het voorhuis ten einde hem op te zoeken ik vond echter noch hem noch reynszen maar op mijn geroep kwam de vrouw van laatstgemelde aangeloopen
ik ben ik heb iets dat mij hindert hier begon zij te schreien en zag henriëtte aan met een verwijtenden blik neen zeide tante haar omhelzing beantwoordende
de kastelein spreekt als een verstandig man zeide baas roggeveld zijn pijp even omdraaiende je zoudt er in dat geval geen eer meê inleggen met teugen dien koopman te vechten en ik beloof het je ook we hadden het nooit zooverre laten komen in dat geval ik was maar ereis nieuwsgierig hoe hij zich houen zou maar ik mot zeggen hij was niet bang ook in dat geval
ma foi zeide de arme vader die weer bij zijn positieven kwam er is de tuindeur maar die is gesloten van binnen en nu ik mij bezin pauvre malheureux que je suis ik heb ook opgesloten die arme schapen in hun kamer omdat de eene is somnambule slaapwandelaar zeggen wij geloof ik
gij zult mij helpen mijn kind en wij zullen arbeiden gelijk tabitha gezegd dorcas voor weduwen en weezen ik zag dat alles nu in t effen zoude komen en de boodschap van tante aan de meid gedaan hebbende nam ik afscheid en liet de beide dames aan haar vrome bezigheid
die door de strooplucht verlokt als echte tafelschuimers haar aandeel in ons maal kwamen opeischen en het waren niet alleen de vliegen maar weldra kwamen ook de meer gevaarlijke wespen als de harpijen vanouds schrik en angst onder de aanwezigen verspreiden
ziet gij die bui daar opkomen vroeg ik zoo zachtjes mogelijk om de dames niet te verontrusten aan den schippersknecht het zou mij ontgaan indien wij daar geen regen uit kregen wij zullen geducht sop hebben antwoordde klaas maar wat wil je der an doen meneer kan den boeier toch niet laten
immers zoodra zijn dochter terug was en het waschwater dat zij bracht op de tafel had nedergezet nam hij den borstel terug bezag dien en reikte hem toen aan haar over verbrand dit meubel zeide hij hoe papa dien borstel dien gij zoovele jaren gebruikt hebt en die u nooit verliet riep zij hem verbaasd aanziende
amelia zij is toch waarlijk geheel onschuldig aan het voorgevallene ma foi zeide heynsz glimlachende niet zoo geheel en al had zij niet in de oogen gestoken den heer blaek deze haar niet had achterna gevolgd en was niet aangekomen hier enfin het eene is een gevolg van het andere en kapitein pulver
mijnheer reynhove zeide ik den hagenaar naderende heeft ued ook invloed genoeg op den heer blaek om hem te beduiden dat hij aan het verlangen der dames gehoor geve comment vroeg hij ued heeft zelf gehoord dat het zeilen de dames amuseert en dat zij prefereeren nog niet aan wal te gaan
en alsdan uit zijn houding woorden en gebaren tracht op te maken of hij in hem een aangenamen dan wel een lastigen makker zal aantreffen op dezelfde wijze keek ik den heer van baalen aan toen ik hem met de dienstvaardigheid welke ik hem uithoofde zijner meerdere jaren en onzer aanstaande betrekking verschuldigd was uit het
hou wat gij keert mijn stelling om en dat is mis even als de oorsprong dien gij zoekt soms buiten de kaart gelegen zijn even zoo kan de aanleiding van een ramp die ons treft van
neen indien de laster zich aan een van beiden hechten moet zij is het tegen wie hij zijn pijlen scherpen zal hoe een vader bewijst genoeg vertrouwen te stellen in uwe braafheid om zijn eenigen schat op aarde zijn brave engelreine dochter onder uw bescherming te stellen en gij acht dat zulk een bescherming uw goeden naam in gevaar zoude brengen
ik kan er echter te dezer gelegenheid bijvoegen dat het een sierlijk gebouw was met vier breede en vier smallere zijden drie van de eerstgenoemde waren met kruisramen voorzien want men kende toen nog bijna geene andere die het uitzicht op den landweg hadden
prijs wie lust heeft na dit voorbeeld de vrijheid welke men in dit gemeenebest geniet voegde de heer van lintz er met een schamperen glimlach bij met verlof zeide ik
dit was een vraag en hier diende een antwoord op dit antwoord was echter datgene hetwelk altijd gegeven wordt wanneer men schroomt of zich ongehouden acht rechtstreeks of onbewimpeld te antwoorden dat weet ik niet dat is
en dan amelia is immers den roomschen godsdienst toegedaan heeft zij tante letje die zoo sterk op haar geloof staat opzettelijk misleid of heeft hier een misverstand plaats en hoe deerlijk zal dat dan uitkomen
de heer huyck uw vader zeide mejuffrouw blaek op een uiterst minzamen toon haar boek sluitende o ik ken hem zeer goed en vooral uw moeder en uw zuster voor veertien dagen heb ik ze nog allen gesproken en ik hoop ze eerstdaags weer te zien daar wij morgen naar amsterdam vertrekken
die weder wat bijgekomen zijnde in een hoek tegen den wand aanzat pring mij wat matera en een pescheitje ich pin zoo vlauw wij hebben wel tijd om mijnheer madera en beschuitjes te bezorgen zeide ik wrevelig terwijl ik de ammunitie voor den dag kreeg
ik legde echter vooraf een kort bezoek af bij de zieke verzocht aan helding alles te bestellen wat hij tot gemak of lafenis mocht noodig oordeelen en sander ter zijde nemende gaf ik dezen te kennen dat ik hem een oogenblikje afzonderlijk wenschte te spreken
en daar gij niet aan de beschrijving beantwoordt die van mijn persoon gegeven is ook verder geen acht op u slaan mocht men eens naderhand van u willen weten met welke juffer gij gereisd hebt zoo kunt gij den onbescheiden vrager het antwoord schuldig blijven
neen ik zag mij als deelgenoot in een bloeiende zaak geplaatst in een betrekking waarin het slechts van mij afhing een ruim bestaan en de achting mijner medeburgers te verwerven ik kon niet nalaten mijn blijdschap aan mijn vader te betuigen
ofschoon nu onze hagenaar het onderspit gedolven had bleek mij echter dat de oordeelvelling van den overtoomschen kastelein juist geweest was want de paarden van blaek hadden zich overloopen het eene lag zooals ik gezegd heb op den grond en scheen meer dood dan levend
slapjes antwoordde vrouw reynszen het arme schaap zal het niet lang meer maken och t is stichtelijk om te hooren zoo onderworpen en gelaten als zij is en de ouwe man is dan danig en danig bedroefd en de andere ook zoodat het met geen droge oogen is bij te weunen
nu blijft gijlieden toch eten vervolgde de kapitein ik ga toch niet voor morgen het zeegat uit stuurt uw schuit maar weg en laat die u t'avond terug komen halen of anders ik zal u wel met de sloep aan wal laten brengen want de wind gaat toch liggen wij krijgen stilte
dat zij een steedsche misschien wel een hoofsche juffer in geen gemeenzaam onderhoud verkoos te treden met iemand die er uitzag als een landlooper ik wilde echter weten waar ik mij aan houden moest en ontdekken of een lief gezichtje de eenige gift was die zij van de natuur ontvangen had en of onwil dan wel ongeschiktheid tot spreken haar tong boeide
zijn schuldeischers betaalde hij niet en hij lachte er wat mede of zij hem voor de rechtbanken citeerden eens kwam er een gerechtsbode uit groningen met voornemen van beslag op gijn goederen te leggen zoo roerend als onroerend maar nauwelijks was hij het slot genaderd of de heer van murél liet de brug ophalen en weigerde hem den toegang
wij waren onder dit alles een goed eind verder gekomen en bevonden ons reeds op de hoogte van muiderberg toen tante die al pratende niet vergat dat de tijd voortging aan lodewijk vroeg of hij niet welhaast terug zoude keeren en haar volgens belofte aan de hoeve afzetten
ik help gaarne wie ik kan want dat is ons voorgeschreven maar wilt gij ook iets drinken gij ziet er zoo ontdaan uit is u een ongeluk overkomen wil ik mij niet liever verwijderen vroeg ik weinig trek gevoelende van opnieuw in amelia's belangen gemoeid te worden mejuffrouw heeft u wellicht iets in t geheim te zeggen
ik had echter geene gelegenheid mejuffrouw stauffacher deswege nader te onderhouden daar ik haar niet weder alleen aantrof en zij kort daarop tot bittere droefheid van haar vrienden tot een beter leven werd opgeroepen
maar ik heb beweerd dat elke daad die wij verrichten tot de minste onvoorzichtigheid toe ons of onmiddellijk of later opbreekt en dat elke levensgeschiedenis mids naar waarheid geschreven ons daarvan getuigenis geven zoude nu ik zoû gaarne een zoodanige geschiedenis zien
waar ik kan zal ik u van dienst wezen en u bijstaan in wat zake gij mij zoudt mogen van doen hebben en wij zullen over geene punten des geloofs spreken tenzij gij opgewekt wordt om naar de leer der waarheid te hooren
aller oogen vestigden zich op den matroos want daarvoor moest ik hem aan zijn taal houden en vervolgens op mij met die belangstelling welke een twist als deze nimmer nalaat te verwekken ja ik geloof dat menigeen zich reeds streelde in de verwachting van het genoegen dat een echt nationaal messengevecht hun verschaffen zoude
dit leedwezen zal u niet lang bijblijven hernam zij met droefgeestigheid het hoofd schuddende en het is ook beter dat gij onze korte ontmoeting vergeet gij bevindt u door geboorte en stand in betrekkingen
terwijl hij meteen tastte in zijn zak en daaruit waarschijnlijk haalde een breekijzer althans in een oogenblik waren de hengsels uit de deur en de deur omgehaald toen sprong hij van t paard trok uit rok en vest en liep naar binnen en ik hem achterna
kom kom zeide hij andries gulhartig op den schouder tikkende zoo motje nou ook niet spreken je weet dat ik een eerlijke snijpartij al zoo graag zie als een aêr maar dan mot het over en weer goedwillig in zijn werk gaan zoodat schout of baljuw er niets in te zeggen heit
en zeide ik om aan uw dwazen doemwaardigen wensch te voldoen zoudt gij in koelen bloede de manschap vermoord hebben van het schip dat gij behoefdet dat alles is voorbij vervolgde sander zonder mijn vraag te beantwoorden
alles werd over de kling gejaagd en ik had mijn behoud en dat mijner dochter alleen te danken aan de omstandigheid dat een der roovers die vroeger onder mij gediend had mij herkende
en hoe denkt gij de reis te doen vroeg mij de baron mijn voornemen is te voet tot naarden en verder per schuit te gaan te voet zeide de oude heer lachende gij zijt dunkt mij ook van de leer haast u langzaam
zij zag mij vragend aan want ondanks mijn aanbod om te vertrekken bleef ik nog altijd met den hoed in de hand staan onzeker of ik weldeed beide vrouwen alleen te laten en te wagen dat amelia haar geheel vertrouwen schonk aan tante die het wel niet verraden zou
zoodat ik nu volle vrijheid bekwam om met geslotene oogen en in een hoek van het rijtuig gedoken mij over te geven aan mijn verliefde droomen welke langzamerhand in werkelijke droomen overgingen zoodat ik toen wij de weesperpoort binnenreden in een gerusten slaap lag gedompeld
en zonder dat de keurige stoffage beschadigd worde welke gij mij vereeren wilt om een danskleed van te maken tusschen twee haakjes ik hoop dat gij nog eenige nieuwe rokken en vesten voor u zelven hebt liggen in een van die koffers
dat moogt ge wel doen want ik vrees dat gij wel een vrome toespraak noodig zult hebben en dat het hoognoodig zal zijn dat gij den catechismus weder eens opvat gij hebt mooi tijd gehad om dien te verleeren
indien iemand dese leere niet en brengt en ontfangt hem niet in uw huys tante is gereformeerd zeide ik tegen amelia die nu begon te beseffen waar de schoen
zijn oogen begonnen in tranen te zwemmen zijn boezem hijgde en hij scheen zoodanig door zijn aandoeningen overstelpt dat hij eindelijk het gelaat op den voor hem liggenden bijbel voorover boog en het hoorbaar snikkende met beide handen bedekte
hun onderhoud deed bij mij een vermoeden ontstaan hetwelk zich later bevestigde doch dat ik mij wel wachtte aan amelia mede te deelen ten einde haar niet nutteloos te verontrusten whelkom meneer hijk zeide simon phen je nog ier me dacht je zat hal oog en droog
dat niet alleen zeide de heer bos maar nog wel evenals ik beladen met pak en zak want wij gevoelden geen trek om onze bagage in de huifkar te laten noch om die te laten dragen door dezen of genen arbeider en ons aan zijn bescheidenheid te wagen en dan wilde amelia nog wel op het voorbeeld van
ik had een blijden groet over voor elken boer of daglooner die langs den weg zijn zomerarbeid verrichtte een paar duiten voor ieder kind dat op de bloote voeten voor mij uitliep en over de greppen duikelde om mijn liefdadigheid op te wekken
eerst op de tweede uitnoodiging gaf weinstübe teekenen van leven hij lichtte even het hoofd op en zag mij aan met een versuften blik en een open mond kom mijnheer zeide ik als er dames in t gezelschap zijn zult gij toch wel de beleefdheid hebben de rustbank niet voor u alleen te nemen
daar hebben wij al zwarigheden zeide mijn gastheer niet zonder eenige bitterheid kunt gij het slechte weer de vochtige wegen het misloopen der schuit en honderd andere redenen die gij zelf beter kunt uitdenken dan ik niet opgeven aan hen die recht hebben u daarnaar te vragen
in weêrwil zelfs van het zwak dat haar was bijgebleven voor verscheidene geschriften die men thans uit de boekerij eener vrouw verbannen zoude een vromen godsdienstigen zin en haar werken zoowel als haar woorden getuigden dat haar geloof vast was en op een onwankelbaren grondslag gebouwd
een oogenblik van vroolijkheid zou gewis een geheel nieuwen verrukkenden glans over haar wezen hebben verspreid maar het scheen dat de vreugde en amelia elkander voor eeuwig hadden vaarwel gezegd slechts zeer enkel kwam een lichte blos zich op haar wangen vertoonen en wanneer zij glimlachte was die glimlach eer geschikt om droevige dan om blijmoedige gedachten te verwekken
zeide hij hou daar beroerde bl nu ja zeide ik wij behoeven die uitdrukkingen zoo nauwkeurig niet te vernemen integendeel sinjeur zeide pulver want zonder die uitdrukkingen zou het met sander en mij er slecht hebben uitgezien gelijk je op zijn tijd zult hooren zooals de dief die zijn vonnis beethad tegen zijn maat zei die het nog
deze verblijfplaats nu lachte mij aan met drift snelde ik het hek binnen geene andere vrees koesterende dan die van den koepel gesloten te vinden maar ook in dat geval meende ik tegen de deur post te vatten en onder de vooruitspringende lijst eenige beschutting te vinden
het was een visschersknaap die deponeerde dat hij den avend te voren van iemand die naar zijn beschrijving volkomen met sander overeenkwam een briefje had ontvangen met verzoek het aan mij te overhandigen voor welke boodschap hij een stuiver genoten had
en bij het uitgaan was het nog erger want toen dacht ik dat ik nooit den dorpel veelmin de koets zou bereikt hebben zoo drong men zich om mij heen is het waar wat ik gehoord heb is ferdinand waarlijk terug ik kom eerstdaags uw broeder zien
en dezen zoo gedwee het veld voor hem ruimen deed was de ontzagwekkende vreemdeling misschien ook zelf het hoofd geweest eener meer uitgebreide bende en moest ik zijn invloed op zwarten piet en den naam van kapitein dien deze hem gaf daaruit afleiden
an men zuster niet maar an der zeun antwoordde martha die niet licht van haar stuk te brengen was die heittie op de uitersche kermis ekocht wat zel ie blij wezen as ie hem weerom heit en zij stak de hand uit om dien terug te nemen
zou papa zeggen ja ik weet ook wel een mondvol latijn overmits zij zoo t mij voorkomt zich aan de dieverij van uw hart heeft schuldig gemaakt nu op haar hart zult gij wel alle aanspraak verbeuren zoo gij er dergelijke kennissen op nahoudt
o nu gaat het recht pleizierig mevrouw dat mag zeilen heeten tante zeiden henriëtte en suzanna die er juist zooveel kwaads niet in zagen of zij een uurtje later te huis waren en er beiden vermaak in schepten om te zien met welk een snelheid het vaartuig daar de wind nu was aangewakkerd de golven
er was in frankrijk vooral bijna geen adellijke familie waarvan zij niet de vertakkingen en opvolging kende zoo goed en beter misschien dan die van haar eigen geslacht want ik heb nooit kunnen uitvorschen of zij van den medestichter der zwitsersche vrijheid al dan niet vermeende af te stammen
in de jol neergelaten en een eindweegs van het schip gevoerd tot wij ons op een stee bevonden waar het water een inham in de rotsen maakte hier was een landingsplaats en een natuurlijke trap in de rots die wij op moesten het was er bijwijlen mooi donker want het hing er zoo dicht van takken en struiken dat de zon geen gelegenheid had om er door te schijnen en er liepen overal
ja indien ued dat van papa gedaan kon krijgen zeide suzanna dan zou ik u voor den welsprekendsten man uit de zeven provinciën houden maar daar is geen kijk naar wacht maar zeide mijn vader als ik eens oud word en op mijn muiltjes ga leven dan zullen wij eens zien wat wij doen
hij bleef echter dien gansenen avond even vriendelijk jegens mij ik vermoedde derhalve dat zijn ontevredenheid alleen op heynsz zoude nederkomen die hem van het voorgevallene tot zijnent onkundig had gelaten
wat wilt gij vroeg sander met een sombere stem wat ik wil wel nu nog fraaier hebben wij geen afspraak gemaakt om mekaar hier te praaien en waarvoor ben je anders hier angeland
wie weet zeide de waard tot een tijdverdrijfje ondershands gekheid zeide andries en hij begon opnieuw zijn gezang ik weet niet hoe het kwam maar het scheen mij toe als of hij daardoor afleiding aan het gesprek wilde geven
kan ik aan de toekomst denken zoo lang zij ginds ligt te sterven vroeg hij op een eenigszins verwijtenden toon ja dat kunt en moet gij antwoordde ik na een oogenblik geweifeld te hebben gij moet uw leven beteren en dat moogt gij geen oogenblik uitstellen
wat mijn haren betreft zij waren blond en ofschoon helaas bestemd om bij mijn komst te amsterdam door de schaar des kappers te worden afgemaaid en voor een gekrulde paruik plaats te maken zij golfden nog op dien ochtend in hun natuurlijken staat over mijn schouders en deden mij konnen als een onverbasterden afstammeling van het echte noordsche ras
wat ist das vroeg weinstübe wat hebje te hijlen und te lamenteeren trink liever een schlok dan dat je zoo staat te balken och mijn waarde heer zeide helding terwijl hij den aangeboden roemer al snikkend ledigde
ziezoo zeide hij nou zellen we toch nog een grapje hebben en onze vriend andries zal trakteeren want dat doet hij altijd roiaal mot ik zeggen as hij er een troef heit egeven ik eleuf het niet zeide roggeveld die lange spier is ook al niet van t echte soort en t kon wel ebeuren dat hij zonder neus verder most reizen in dat geval
maar ik erken het onderscheid niet dat door een partijdige beschouwing gemaakt is ik was souverein ik heerschte met onbepaalde macht over de mijnen en het eenige verschil tusschen mijn tegenpartij en mij bestond daarin dat ik slechts over vijfhonderd hij over vijftig millioen onderdanen gebood maar
en van baalen perste ons menigen glimlach af door zijn manie van zich over al wat hij had te beklagen hetgeen de oude heer blaek zeide was meestal gepast en verstandig en hij beviel mij in alle opzichten beter dan toen ik hem voor t eerst zag echter was het mij toch als drukte dien man iets bezwarends op het hart dat hem midden onder het vroolijk gesprek zijn goede
maar ik begrijp niet waarom ued niet bekent want ik veronderstel gij hebt toegebracht die wond in cas van zelfdefensie hoe ook gij zijt tegen mij riep ik met bittere teleurstelling
zij nam het zeer kwalijk dat men aan oude lieden wier gezicht begon te verzwakken en die toch buiten lectuur weinig anderen troost konden vinden juist die eenige uitspanning zoo moeilijk maakte
hij eindigde den volzin niet met reden begrijpende dat de wijze waarop hij haar kennis gemaakt had hem niet tot eer verstrekte ed gestrenge zeide heynsz mijn vader ter zijde trekkende ik heb nog eens geïnterrogeerd al die lieden zij hebben niemand zien gaan van hier als alleen den koetsier van den heer blaek met het rijtuig
ik moet echter een enkelen van dezen hoop uitzonderen deze was een jongeling van een schrander doch eenigszins droefgeestig voorkomen en blijkbaar van een zwak en teringachtig gestel hij was eerst sedert kort als medelid in het gezelschap opgenomen sprak weinig en zelden
te minder zit hem zijn vet in den weg en as je t zoo ziet afrijen je zoudt zeggen het slaat zien beenen deur mekaêr of het mal was maar laat hem gerust zijn gang gaan hij zal het uithouen op den langen weg en ze alle achter
o wat zijn naam betreft zeide mejuffrouw blaek die staat buiten boven den ingang onder een vijfde opschrift waarbij hij in brommende woorden vertelt dat dit gebouw een koepel is even of de lieden het voor een kippenhok zouden aanzien het is anders een goede man die lucas helding maar het nageslacht zal er weinig aan missen al zet hij nimmer weer een pen op het papier
de vinding was niet onaardig en ik ben nooit te weten gekomen of ik haar aan het vernuft van den heer bos van zijn beminnelijke dochter of van de oude martha moest toeschrijven het was echter niet het min gemakkelijke mijner ligging dat mij zou verhinderd hebben na een zoo vermoeienden dag een zoete rust te genieten
maar het duurde een geruime poos eer ik tot recht besef van mijn toestand geraakte eindelijk echter gelukte het mij te bedaren en nu stond de verschrikkelijke waarheid mij in al haar naaktheid voor de oogen
ja maar mij dunkt dat ferdinand gelijk heeft zeide mijn moeder t zal vader zeker genoegen doen de uitpakking bij te wonen en daar moeten wij hem niet van berooven zijt nu verstandig kinderen vervolgde zij ziende dat deze en gene de lip liet hangen uw vader zal wel zoo aanstonds terugkomen
wel die en dat hoe heb ik het met je ben je bekeerd of heb je een schat opgevischt en zou je ons nou verraaien nou we je hulp het meest noodig hebben ik herhaal dat ik u niet verraden zal maar stil uw gang laten gaan dit moet u genoeg zijn de reden waarom ik mij niet ais vanouds aan uw hoofd stel is u dunkt mij tamelijk
trad ruggelings binnen en veegde nogmaals mijn voeten af op de net gevlochten matten die zoo buiten als binnen de deur lagen nauwelijks had ik deze bezigheid verricht en mijn hoed afgenomen waarvan de slappe randen die een tijdlang mijn schouders beschut hadden nu geheel doorweekt waren
nu vervolgde ik maar den broeder van den heer blaek heb ik voor vele jaren wel eens ten huize mijns vaders ontmoet hendrik blaek zoo ik mij wel herinner hij was mijn vader zeide de jonge juffer terwijl haar gelaat opeens een meer vriendelijke en tevens weemoedige stemming bekwam ik heb voor twaalf jaren reeds het ongeluk gehad hem te verliezen
ik gevoelde geene roeping om haar in te halen maar bleef met denzelfden rustigen stap dien ik tot nog toe gehouden had mijn weg vervolgen en wel niet langs de gewone heirbaan van amersfoort op naarden door de hilversumsche heide
een arme drommel zeide ik een vreemde zwerver die niets bezit tant mieux zeide hij haast u eer iemand komt ik moet vluchten om een affaire d'honneur trek mijne kleederen aan en geef mij uw kiel in mijn zakken vindt gij geld genoeg
mij dunkt ik zie u daar zitten met een groote pen achter t oor een morslap vol inktvlakken op de rechtermouw en een aschgrauwen overrok aan waar de kantoorlucht niet meer uit te kloppen is
heb ik het niet gezeid zeide krijn jaspersz t is een bloot toeval en meer niet zoo de blessen eerst an zijn maar ik vraag maar an iedereen of die prijs mooi gewonnen is ik heb gezeid en ik blijf er bij dat de ruin op den langen weg beter loopt en as meneer hem niet had willen sparen was hij nog de baas gebleven as as
vooral de waard was verlegen en zocht door menigvuldige buigingen en strijkaadjen het weder goed te maken dat hij bij den twist de zijde van andries gekozen had andries zelf schoon het aan zijn gelaat te zien was dat hij het vertelsel betwijfelde
wij waren uitgegaan om den heer huyck te zoeken over wiens lang wegblijven wij ongerust begonnen te worden antwoordde pulver in zijn eenvoudigheid er was dus reden om ongerust te wezen gij hadt dus vermoedens dat zijn afwezendheid met verkeerde oogmerken gepaard ging
en daar het mij minder gemakkelijk viel die gelijktijdig te beantwoorden dan aan de overigen om die gelijktijdig te doen moest ik wel verzoeken of men ordelijk wilde te werk gaan en ik stelde voor dat ten einde niemand redenen tot beklag zoude hebben
zij was mededeelzaam zelfs mild maar haar godsdienst was gelijk men wel eens zegt zonder verzuim van affaire intusschen wie haar recht kende vond zich gedwongen te verklaren dat haar gebreken zoo zij al dien naam verdienden uit den maatschappelijken toestand voortvloeiden waarin zij geplaatst was terwijl haar goede hoedanigheden uit haar hart voortkwamen
dat zou ik u moeilijk kunnen zeggen antwoordde ik want mijn uurwerk heeft mij de poets gespeeld van stil te gaan staan naar mijn gissing moet het echter niet verre van halféén zijn reeds zoo laat dan vrees ik dat zij mij reeds door de geheele plaats zoeken want ik had al lang te huis moeten zijn het is etenstijd en ik ben nog niet aangekleed
ik heb nog verzuimd te zeggen dat hij thans zijn rooden mantel niet omhad en zijn spaanschen hoed tegen een meer gewonen verwisseld had amelia liep zwijgend achter haar vader en ik sloot den tocht
dat geloof ik wel zeide deze met spijtige bedaardheid gij waart schier aan t hollen geslagen en ware uw paard niet gestort dan zoudt gij ze niet gearrêteerd hebben op zoo'n wijze zoude ik niet willen triomfeeren
de heeren zien dus zeide ik dat deze depositie met mijn verhaal overeenkomt en dat ik naar het duin was gegaan om sander gerritsz te zoeken hier is bovendien de brief dien ik te zijnen behoeve aan kapitein holmfeld geschreven had
amelia kwam terstond voor den dag en wij begaven ons naast elkander doch niet gearmd en met den jongen achter ons langs den binnen amstel verder wij hadden het geluk niemand van mijn kennis te ontmoeten aan de amstelstraat gekomen hield ik stil wij gaan hier van elkander zeide ik
had mij een vrij aardig sommetje gelegateerd onder voorwaarde dat ik daarvoor een reis naar italiën zoude doen iets hetwelk bij bij zijn leven altijd hoogstnoodzakelijk placht te stellen om de jeugd te vormen
mijn schuilplaats te verklikken hoor weet je wat kapitein zei ik laat mij gerust gaan al ware het op dezelfde manier waar ik op gekomen ben van mijn bezoeken zal je geen last meer hebben dat beloof ik u en om aan anderen den weg te wijzen dan moest ik hem eerst zelf kennen t is waarachtig beter dat gij mij het leven schenkt gij weet niet hoe het u naderhand nog kan te pas komen
in den loop waarvan ik telkens meerdere redenen vond om het gezond verstand en het edel hart van mijn reisgenoote te bewonderen wij brachten alzoo bijna ongemerkt de lange en vervelende vaart van naarden tot muiden ten einde
niet vroeg tante wel dat zou wel ongelukkig zijn het is niet zonder wijze oogmerken dat god ons tot elkander gevoerd heeft en ik zie het nu duidelijk in ik mag niet weigeren den plicht te vervullen die mij wordt opgelegd
en werden aangevoerd door den heer jacobus blaek die zijn regenscherm als een staf van commando rondzwaaide ik zag mijn moeder doodsbleek en met bloed bedekt door twee dier boosdoeners voortsleepen ik hoorde het noodgeschrei mijner zusters en broeders die in de vlammen omkwamen
wat heit jou die koopman edaan andries matthijssen vroeg hij dat je met hum voor t mesje wilt wel baas roggeveld zeide andries zijn taal met vloeken doormengende welke ik om geene kiesche ooren te kwetsen slechts met een zal aanduiden
en zij zette daarbij zulk een statig gezicht tegen mij dat ik alweder ook van dien kant een donderbui voorzag ik was echter gedwongen mijn nieuwsgierigheid op te schorten en wij zaten na eenig onderhoud over verschillende zaken te luisteren naar het verslag dat tante ons gaf van een dierbare predikatie welke zij in de weekbeurt een paar dagen te voren gehoord had
en verhaal ons eens zeide henriëtte hoe is het u verder gegaan o antwoordde lodewijk men heeft mij wel lang genoeg laten wachten maar eindelijk kwam er toch volk opdagen en toen heb ik klaas bij t jacht gelaten en ben naar guldenhof getrokken en terstond zoodra ik gekleed was was het wederom inspannen om hierheen te rijden
amelia zag hem aan zonder schrik maar met verwondering en ongerustheid en als vermoedde zij dat het van dien man afhing hoe haar lot zou beslist worden wat mijzelf betreft ik was geheel uit het veld geslagen want ik voorzag niet slechts nieuwe onaangenaamheden voor mij en verkeerde uitleggingen van mijn tegenwoordigheid daar ter plaatse
de schuur werd van alle kanten doorsnuffeld er was aldaar weinig gelegenheid om iemand te verbergen de ronde hield ons dus niet lang bezig van daar gingen wij de woning binnen martha die voor het vuur tusschen haar medehelpsters zat
hier zeide zij op een plechtigen toon moet onze korte kennis eindigen zoodra wij uit het oog des schippers zijn verlaten wij elkander waarschijnlijk voor altijd
hij heette een kluchtige ziel een koddige duivel een drollige koopman een malle weerga en hij kon de onnoozelste dingen niet voortbrengen ja nauwlijks zijn mond opendoen en zijn neus snuiten of een algemeen gelach een
uwe goedheid is grooter dan ik verdien hernam amelia schreiende maar ziedaar juist mijn ongeluk dat ik niemand ook u niet mejuffrouw mijn vertrouwen schenken mag hoe gaarne ik dit wilde ik heb u wellicht reeds te veel gezegd o ik had hier niet moeten komen
een oogenblik zeide zij ik weet niet vervolgde zij tot mijn vader sprekende waar ik van beschuldigd worde maar slechts dit moet ik voor den alwetenden god betuigen dat uw zoon zich de geringe kennis die hij aan mij heeft noch de diensten welke hij mij bewees behoeft te schamen
ik gevoelde mij beschaamd en diep getroffen mejuffrouw zeide ik haar bij de hand nemende ik handelde om bestwil maar gij doet mij mijn ongelijk gevoelen wat er ook gebeure laat mij ten minste dezen troost dat gij niet ontevreden op mij zijt
niettegenstaande het beklag van reynhove en van weinstübe dat de dames hen zoo spoedig weder verlaten wilden begon lodewijk die misschien in zijn hart wel van ons ontslagen wenschte te zijn bereids klarigheid te maken om den steven te wenden toen henriëtte hem een vraag deed welke hoe onschuldig ook de gewichtigste gevolgen had
ik zat op heete kolen want ik begreep dat nu de ondervragingen zouden beginnen en ik begon de moeilijkheid al te gevoelen van een verhoor afgenomen door een vader dien men niet misleiden wil en een hoofdschout dien men niet licht misleiden kan
want zij mochten zich gelukkig achten indien zij vrij kwamen met opoffering van al hun geredde plunje en indien hij hen niet de zee weer instuurde waar zij pas uit gered waren maar het was niet altijd stormweer en niet altijd raakten er vaartuigen in het gezicht van het slot te murél aan den grond
onder die stemmen was er een welke het mij voorkwam meer te hebben gehoord doch ik kon mij niet te binnen brengen waar en wanneer zulks had plaats gehad dit alles hield mij uit den slaap en ik kon niet nalaten het lot van pulver te benijden die meer verwijderd van het gedruisch of beter daaraan gewoon
bovendien hoezeer ik voor mij de betrekking van advocaat nobile illud officium boven alle andere stel en u wat mij betreft gaarne gezien had onder de zoodanigen qui
wat u betreft mijnheer zeide de heer bos mij de hand drukkende ontvang mijn voorloopigen dank voor den dienst dien gij mij bewijzen wilt ik vertrouw u mijn dochter en gij zult hiervan houde ik mij overtuigd u dat vertrouwen niet onwaardig betoonen
maar spreken wij daar niet over voegde zij er bij ziende dat ik rood werd en haar smeekend aanzag dat was voor het eerst en voor het laatst nietwaar o zeg mij dat het voor t eerst en voor t laatst was ik heb er behoefte aan dit te gelooven ach zonder die noodlottige misleiding had ik u nooit verdacht
ik maakte een diepe vrij onhandige buiging waarschijnlijk bracht mijn zotte houding haar in een goede luim want haar gelaat klaarde op en zij vervolgde met een vriendelijken glimlach ik heb eigenlijk niets over dezen koepel te zeggen maar mijn oom zal het mij niet ten kwade duiden zoo ik voor een oogenblik in zijne rechten trede en u een schuilplaats vergunne
t is niet gedrukt maar zij heeft het ons eens op de oefening bij den zielbezorger zoutbrand voorgelezen ik zal het u wel eens bezorgen santje het kan u nuttig zijn spreek mij niet van juffrouw knijpduim tante zeide santje
onbegrijpelijk riep ik uit en werd dit geduld ik zoude het niet gelooven veelmin verhalen ging van lintz voort indien ik het niet had gezien maar ik heb zelf ik durf het thans wel te bekennen meer dan een dier tochten bijgewoond
maar mijn waarde monsieur helding zeide ik eindelijk ik weet niet waar ued van spreekt ik betuig u dat uw dankzeggingen mij zoo vreemd voorkomen wel ja zeide mijn vader die van meening was dat helding voor de twee dukaten bedanken kwam
welke u niet veroorloven u verder in te laten met ongelukkigen zooals wij die door het lot genoodzaakt zijn het daglicht te schuwen en sluipwegen te bewandelen op ieder van ons beiden rust een verschillende plicht dien wij naar onze beste pogingen zullen trachten te vervullen
heynsz was gelijk dit trouwens wel behoorde insgelijks genoodigd en zat in een hoek te gluren en allen beurtelings in oogenschouw te nemen als ware hij door zijn ambt verplicht geweest ook deze onschadelijke zielen te bespieden
ik zag om een aantal knapen en sjouwerlieden had zich om mij heen gedrongen ik koos een hunner uit aan wien ik het koffertje overreikte zuster riep ik toen als het u maar belieft
niet koopman vroeg de waard een dikke stevig gebouwde kaerel met een vrolijk aangezicht die even naar den kelder geweest zijnde juist weder binnen was gekomen en met een pijp in de hand naar mij kwam toegetreden ik woû je juist een pijp aanbieden
ik had in het graafschap mijn ouden vader teruggezien maar helaas het was alleen om hem de oogen te sluiten mijn moeder al mijn broeders waren reeds lang gestorven niemand van al mijn naaste betrekkingen was meer in leven dan martha mijn oude voedster welke ik vernam dat thans de hoeve nabij naarden bewoonde
terwijl ik met de zaak verlegen niet wist hoe ik er mij uit redden zoude schoot mij een vierregelig versje te binnen dat ik in een hoog duitsch boek gelezen had en waaraan zin noch slot was ik weet niet welke goede of booze geest mij inblies dat dit stukje een goede uitwerking zou doen en na het met verbazing over mijn eigen vlugheid bij mijzelf in t nederduitsch vertaald te hebben
ed gestr heer hervatte de poëet ued drijft het al te verre zulk een edele wijze van schenken verhoogt de waarde van het geschonkene
mijnheer zeide ik het ware mij natuurlijk veel eer en genoegen het aangenaam gezelschap uwer dochter op de reis te genieten maar heeft ued wel nagedacht dat juist ik de minst geschikte persoon ben om haar tot leidsman te strekken
zeide hij tegen lodewijk een glaasje cognac als t ued belieft mijnheer tegen mij als ued naar de schuit moet zal het tijd worden hoeveel ben ik u schuldig vroeg ik terwijl amelia intusschen was opgestaan
ik had zoodra de bui begon mijn haastigen stap in een vluggen draf veranderd om de eerste schuilplaats de beste te bereiken en zooveel ik kon zorg gedragen de droge plekken uit te kippen om er mijn voet op te zetten
tot nog toe in geene antwoordde hij half lachende half beschaamd maar ik zal met genoegen de carrière volgen welke gij mij aan wilt wijzen ik vrees dat ik een slechte raadgeefster zoude zijn zeide suzanna en ik zou u beklagen zoo ued in dezen den raad van een ander noodig had
kom binnen jetje lief zeide tante letje daar doet gij wel aan kind van mij eens te komen opzoeken uw dienaresse juffrouw huyck zeide henriëtte terwijl zij nader trad met het voorkomen van iemand die een kloekhartig besluit neemt
zei de ander als er een onderschout komt zal ik hem antwoorden aan u ben ik geen rekenschap verschuldigd indien gij werkelijk een zoo knap verklikker waart als gij voorgeeft te zijn zoudt gij mij terugbezorgd hebben hetgeen zwarte piet mij ontstolen heeft of mij althans aanwijzing daarvan gedaan hebben
ik ben uw dienaar mijnheer zeide de oude heer blaek zich buigende wij waren eens komen vernemen naar de gezondheid van de dames en tevens moet ik u mijn dank betuigen voor de spoedige mededeeling
stichtelijke boeken romans brieven verhalen zedekundige werken poëzij al wat maar gedrukt werd doch zij faalde meestal wanneer zij iets van het gelezene te pas zou brengen en moest alsdan de hulp inroepen van mijn zuster susanna die zelve een liefhebster van lezen en in het bezit van een
nou dat s waar ook zeide hij maar anders ik heb de eer niet van meneer parteklier te kennen en ik weet niet of meneer verstand van paarden heit want anders ben je nog niet sekuur al heb je ze gezien dat heit die makelaar ondervonden die laatst bij ons was daar blaek die ouwe knol van hem an verkocht heit
nu ik wil hem wel roepen zeide de waard maar toch ik twijfel of hij hier zal komen met deze woorden verliet reynszen het voorvertrek andries bleef met de vingers op tafel trommelen en een liedje neuriën terwijl ik geheel ontroerd over het zonderlinge toeval dat mij opnieuw in de nabuurschap bracht van een zoo gevaarlijken fielt
t is ongehoord vloekte andries met moeite opstaande en nou neem ik jelui allen tot getuigen of hij niet met mij vechten moet vechten moet hij riepen de boeren er is geen bidden voor
geheel vervuld door de troostrijke gedachte dat ik na zoolang uitlandig te zijn geweest mij weder voor het eerst in een vaderlandsche kerk bevond hield ik mij alleen met den plechtigen eeredienst bezig zonder gelijk wellicht geschied zou zijn indien ik vroegtijdig bij het aangaan of minder opgewekt ter kerke gekomen ware mij met de aanwezigen te bemoeien
zeide de heer bos in een klein half uur kunt gij er op uw gemak zijn reken er dan nog een half uur bij voor het inwinnen der berichten die gij hebben moet en voor het gaan naar de schuit dan is het vroeg genoeg zoo gij hier tegen halfzes vandaan gaat
gij weet zeer wel dat ik geestelijke blindheid bedoel en met geene lichaamsgebreken spot zooals gij doet suzanna keek eenige oogenblikken vrij zuur ik zelf was een weinig verwonderd geweest over haar uitdrukkingen
hier droogde de beste vrouw haar tranen af en verliet mij meer gerust te mijnen opzichte dan toen zij gekomen was dienzelfden avond ontvingen wij een afscheidsbezoek van reynhove die aan mijn vader meer omstandig kwam mededeelen hetgeen hij mij reeds met een paar woorden gezegd had dat hij naar den haag ging en moeite zoude doen om geëmployeerd te worden
opmerkzaam werden en den kijker op ons richtten zij zagen ons het weer was bedaard er werd een sloep uitgezet en om kort te gaan het leed geen half uur of wij stonden op het dek van het galjoen ik keek terstond uit of ik den prins te paard ook zag maar die was schoot gegaan en ik moest alle gedachten opgeven om hem vooreerst terug te zien daar de spanjool een verschillenden koers hield
dat alles was schrikkelijk het deed mij het bloed in de aderen terugkrimpen en het koude zweet door alle poriën uitbersten nu wilde ik schrijven maar daartoe ontbraken mij de middelen en niemand beantwoordde mijn geroep ik was alleen en verlaten zonder toegang
ja voegde mijn goede moeder er bij gij zult nu ook wel verlangen u wat op te frisschen kom wil ik u eens naar uw kamer brengen wil ik hem den weg niet wijzen mama vroeg suzanna ik zal hem op geen doolpad brengen
ik heb er de middelen toe en hij weet dit hoe vroeg ik op mijne beurt verbaasd ued zou in staat zijn ik ben de oorzaak van uw verdriet zeide van lintz en het is niet meer dan billijk dat ik goedmake wat ik bedorven heb wees gerust het hart van een jong meisje laat zich niet dwingen
zij wilden mij echter meepakken onder voorwendsel dat ik bij mij had geene papieren maar ik zeide die waren in mijn portemanteau met mijn paard voort en al de dorpelingen namen mijn partij omdat ik mij zoo goed had geweerd en t scheelde niet veel of de dienaars hadden gekregen braaf slaag
dit beminnelijk wezen was half op zijn boersch half op zijn zeemans gekleed met een blaauw duffelsch buis vol lappen en winkelhaken een vest zonder knoopen hetwelk den ruig bewassen boezem geheel bloot liet
die mij van rome hoorde spreken mij plotseling in de rede om mij te vragen of ik de fresco's in het vaticaan gezien had ik antwoordde toestemmend en wilde een uitgebreide beschrijving van deze kunststukken geven
slechts dit wilde ik er bijvoegen zeide ik dat ik bereid ben ued alle diensten te betoonen welke niet buiten mijn vermogen liggen of tegen mijn plicht strijden ziedaar een hoogst voorzichtige en prijzenswaardige restrictie zeide de heer bos zich de
ik herhaal u dat ik bereid ben u den gevraagden dienst te bewijzen en tevens de beschuldiging verre van mij verwijder als had ik u door eenig gezegde of gedachte willen beleedigen omtrent het in de waagschaal stellen van mijn tot heden onbevlekten naam zal ik niet met u twisten ofschoon ued mij vergunnen zult daaromtrent mijn eigene meening te bewaren
wat ik bovenal admireer zeide reynhove terwijl hij den dichter bij zijn knoopsgat hield is de variëteit respireerende in de differente poësies die gij aan mejuffrouw blaek hebt gedediëerd zeker heeft u het sujet geïnspireerd
waarlijk goede vriend zeide ik ik heb niets van uw kraam noodig ik ben immers zelf maar een arme reiziger en zal nog werks genoeg hebben om met het beetje gelds dat ik bij mij heb toe te komen en de stad te bereiken
en ik gevoelde daarvan het dubbel belang toen ik na mijn ontbijt uit de handen van mientje te hebben bekomen en een mes daarbij te hebben gevraagd op het gelaat van mijn overbuurman een trek van ontevredenheid zag oprijzen ik heb het afbeeldsel van dezen kwant nog niet gegeven en echter verdient hij wel dat ik een oogenblik daarbij stilsta
dit antwoord der bekoorlijke zwerfster bevestigde een vermoeden hetwelk ik reeds den vorigen avond uit sommige van haar uitdrukkingen omtrent haar geloofsbelijdenis had opgevat ik verlangde echter geen theologische wending aan ons gesprek te geven en ving dus aan over andere onderwerpen te spreken
dat wensen ik zeide zij nu wij zullen dan het geval laten zooals het is en ik zal trachten mijne bekommernissen te overwinnen zoo ik u verkeerd beoordeeld heb
ik sloeg haar t heilig kruis naardien zij optrock na zeide suzanna ja ik ben ook maar blijde dat zij weg is zeide mijn moeder want zij moge dan zoo mooi en verstandig zijn als men wil ik hou niet van die vreemde floddermadammen die zoo geheel anders zijn als wij gewend zijn
maar ik heb onderweg mijn bagage niet weinig zien vermeerderen en wanneer men bedenkt dat ik geen klein getal broeders en zusters heb die allen een geschenk verwachtende waren zal het u niet verwonderen dat ik mij in de noodzakelijkheid heb bevonden de middelen van vervoer eenigszins te vermeerderen
wijsbegeerte en fraaie letteren mogen op den duur kalmte en vertroosting aan den geest bieden haar beoefening zoude ik vergelijken bij die van de gezondheidskuur waarvan de invloed hoe heilzaam ook eerst later gevoeld wordt
en de vraag deed of er ook goed met den vrachtwagen van deventer was aangekomen aan het adres van mr f huyck de waard beantwoordde deze vraag toestemmend en gaf mij te kennen dat het goed zich in de groote kamer aan de overzijde bevond
ik had beneden nog iets te verrichten mijn dochter heeft het u hoop ik aan niets laten ontbreken immers aan niets van hetgeen wij u hier kunnen verschaffen voegde hij er met een bitteren lach bij
ik dank u vriendje zeide ik na hem ter loops te hebben aangezien ik heb niets noodig en om hem zooveel mogelijk te toonen dat ik geen plan had mij verder met hem op te houden draaide ik mij van hem af en de ellebogen op de tafel plaatsende ondersteunde ik mijn hoofd met beide handen in de houding van iemand die niet verlangt gehinderd te worden
en ik geloof niet ten onrechte maar ga toch zitten gij beeft er dunkt mij nog van zij reikte mij het glas toe ik wilde het aan den mond brengen maar juist toen zag ik dat het troebel was de gedachte of er ook een slaapdrank in gemengd was kwam mij pijlsnel voor den geest
men klaagde mij aan van geldverspilling van misbruik van gezag in t kort van tallooze wandaden welke ik zoo ze mij openlijk waren verweten geweest met gemak had kunnen wederleggen doch waar ik mij zoolang ik die niet kende niet tegen verdedigen kon
had zij zich door haar maatschappelijke positie gedwongen gezien in de groote wereld te leven en haar geneigdheid had zich daar niet tegen gekant haar rustelooze nimmer lang met hetzelfde voorwerp bezige geaardheid dreef haar aan gedurig nieuwe voorwerpen van belangstelling en verstrooiing te zoeken
k sou zoo garen om een roompje met jou eens naar buiten gaan rusten onder t lindeboompje dat je t maar eens dorst bestaan zong andries er tusschenbeide ja nog erger zeide een andere boer zij hebben de weuning van klaas tymensz te nacht op'ebroken en zijn met al den bult gaan strijken
overtuigd dat zoo de leer welke bij gewone gelegenheden wordt gepredikt meer duurzaam werken moest die welke hij thans verkondigde meer dadelijk uitwerkselen moest
net alsof het de eerste reis ware dat jetje u met een nat pak ziet zeide suzanna henriëtte glimlachte even maar haar lach had iets droefgeestigs en de blik dien zij op mijn zuster wierp scheen aan deze te verwijten dat zij in zulk een oogenblik schertsen kon
haar kennis was niet uitstekend maar zij bezat wat oneindig meer geldt een vast en onverzettelijk geloof en zonder aan andersdenkenden de zaligheid te willen ontzeggen blikte zij die met vromen christenzin als haar wettig erfdeel
dit had de gewenschte uitwerking nu raakten de tongen weer los de een zong voor de andere na en eindelijk zong alles door elkander behalve alleen de karmozijngekleede heer die gelijk de malle weerga het uitdrukte er bij bleef zitten als ducdalf in t doolhof
o mijnheer zeide reekalf zijn kameraad in verlegenheid ziende alsof wij geen kopieën van uw werken hadden maar mijn vriend is mij vooruit geweest gun mij thans ook de eer en er werd op nieuw geklonken ik ben niet minder gecharmeerd van uwe kennis te maken zeide reynhove ich wil auch een klaasje wein mit ued trinken
indien fielding zijn held nu en dan laat struikelen en daardoor in de noodzakelijkheid vervalt van beschrijvingen te geven waar sommigen zich aan ergeren dan dient hij zijn lezer later het tegengift voor door hem de rampzalige gevolgen aan te toonen die onvermijdelijk uit het inwilligen onzer verkeerde neigingen ontstaan
deze wijn kan u geen kwaad hij is van het echte merk en niet van die zure clairetwijnen waar men in mijn jongen tijd niets van af wist en waarmede men ons nu in de kleêren wil steken kom mijn jongen de gezondheid van uw vader lang moge hij leven tot heil van amstels burgerij en tot handhaving der goede justitie
en gij mejuffer vervolgde ik niet minder bevend gelooft gij insgelijks ik meen zoudt gij gelukkig kunnen zijn zonder rijtuig zonder al die gemakken waaraan gij thans aan het huis van uw oom gewoon zijt geraakt
juist indien hij niet van hier is moet hij zich hier nog bevinden zeide de naarder onderschout deze alleszins logische redeneering met een veelbeteekenend hoofdknikken verzeld doende gaan wat dunkt u er van
onder het uiten dezer woorden had ik den jood naauwkeuriger beschouwd en meende mij nu flaauw te herinneren dat ik hem vroeger waarschijnlijk wel te amsterdam had ontmoet ik was weldra zeker dat ik dien man met dat olijfkleurige gelaat dat hooge smalle voorhoofd en dien bruinen gelapten tabberd van saai meer gezien had
ik had haar wel zien oprijzen doch zij kwam niet aan het raam dan op hetzelfde oogenblik waarin ik de voordeur intrad en het was geen nieuw aangezicht het was wel degelijk onze getrouwe aagt de werkmeid die voor mij stond en die onder den uitroep wel is het mogelijk mij om den hals viel
hoe gelukkig zijt gij mijnheer aan wien deze reis niets dan vreugde en blijdschap voorspelt gij gaat een beminde familie terugvinden en moogt u thans reeds verheugen in die zalige ontmoeting terwijl ik
met deze woorden wendde hij zich af en keerde naar het ziekvertrek terug zijn verhaal had een diepen indruk op mij gemaakt al weder een slachtoffer van kwalijk geplaatste eerzucht dacht ik bij mijzelven terwijl ik de herberg verliet