AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Van der Hoogen deelde er in, en maakte op walgelijke wijze het hof aan Henriette, die al de aantrekkings- en afstootingskunsten eener handige coquette het is een aangeboren gave
en ik wil volstrekt den ridder, van wien ik u gesproken heb, tot man hebben;
zoo niet, dan breng ik mij zelve om het leven.
antwoordde zij hem glimlagchende: Gij weet dat wij ons zelven zullen onthalen;
maar gij weet evenzeer dat wij aanzienlijke kosten hebben gemaakt, en het zou niet billijk zijn dat gij er deelgenoot van waart, zonder er uw aandeel toe bij te dragen
en het schikte hem niet deze uit te betalen;
hij had inderdaad een bijna onoverwinnelijken af keer van betalen, en alleen met dwang kon men hem er toe brengen zijn schulden af te doen.
door het snellere lood in zijn vaardige sprongen gestuit, als de dichterlijkste jager van geheel Holland gezongen heeft.
En weltevreden met zijn jacht, stapt hij rustig op Schoorl aan
Weldra echter kwam ik tot de overtuiging, dat uwe dochter geene andere ongesteldheid heeft, dan die van te beminnen, en om liefdekwalen te genezen, zoo ver strekt zich mijne kunst niet uit
Voor hem, als in zijne kamer, liepen daar allen door elkaâr, de ministers, de adjudanten, graaf Myxila en de hertogin.
- Prins Herman vraagt of hij Uwe Hoogheid even storen mag
opontboden naar Z. , en hij was voornemens nog met den laatsten trein te vertrekken.
hij ging langs mij voorbij, keerde zich om, of hij mij nu pas bemerkte
Zoo kwam hij eerst tot de conclusie, dat de oogst zoo slecht was uitgevallen, omdat er zwammen aanwezig waren op de bladeren, en drie weken lang correspondeerde hij met een geleerde te Batavia over de vraag of de sporen dier zwammen donkergeel naar den bruinen kant of
Geen enkele wonde misvormde het gelaat;
hadden zij zich ook aan den schedel
Bij mijne ziel, gij zijt verstandige koppen!
Het gaat u allen als de schol, die zich wel eens gekookt wilde zien en dan weer wilde wegzwemmen.
Begrijpt ge dan niet dat het morgen te laat kon zijn, liet Van der Morsch zich hooren
en een blauwe japon om naar de kerk te gaan en een japon voor s avonds aan tafel, roode voile met een mooien iberty rand net een igeunermeisje is kleine udy dan en weer een andere met een roze zijden ceintuur en een grijs mantelcostuum en een daagsche japon om onder de les te dragen
en op dezelfde stede, die hun tot ruiloftsbed zou gespreid worden.
, et leven van illegonda uisman was alles op dat vertrek met groente en bloomen omslingerd;
en geestig beeldwerk, zinspelende op de liefde en het huwelijk, ontbrak er niet
Bevend en ontsteld stond hij stil en liet zich van de teenen op de hielen neder.
Hij voelde zijn slapen als twee mokers kloppen, en zijn adem kwam hem even sterk voor als de tochtwind die uit een spelonk
De serre was gesloten, maar Holmes sneed een stuk uit een der ruiten, stak er zijn hand door en draaide den sleutel om.
Een oogenblik later had hij de deur weer achter ons gesloten, en waren wij in het oog der wet misdadigers geworden
In allerijl riep nu Heer Rudolf van Reding het volk te wapen, en het gelukte hem bij Morgarten een dertienhonderd man bij elkander te brengen.
De vlag werd vooruit gedragen, onderwijzers en onderwijzeressen liepen naast den stoet, en achteraan kwamen een paar boschwachters en een paard, dat een lading denneplanten en sparrezaad trok
De tegenzijde der zaal was over haar geheele lengte onafgewisseld met allerlei soorten van jacht- en wapentuig bekleed, hetwelk op eene zeer aartige wijze onder het opzicht der bevallige freule met
Er is de kracht, die Apollo, met ons allen, o Herakles, joù ter wille, tegen houdt, Apollo vooral, omdat zijn eigen Orakel door Herakles werd geminacht!
Zal geén kus mij vergeving kussen mogen!
Zal mijn hand, die je pleegde, zoo vaak, zelfs niet roeren mogen aan het beminde lijf, dat ik verdierf, blind door de goden, die ik vloèk, geslagen
Schrei niet, schrei zoo niet, mijn kind!
Aan de wereld ben ik wel niet zeer verkleefd geweest;
maar toch.  ô ik hoop, dat het God eene arme zondares vergeven zal.
toch waren zij de eenige vrienden, die hij op aarde kende, en voor het eerst in zijn leven zonk een zeker gevoel van ledigheid en eenzaamheid op de groote, wijde wereld
Natuurlijk zei ik, dat ik hem dat genoegen zou doen.
Hij zou mij met zijn phaeton meenemeri en weer terugbrengen.
Toen de dag kwam, was zelfs mijn reiszak
Wilding ging derhalve naar het Gesticht.
Het eens zoo gemeenzame uiterlp van het gebouw was voor hem veranderd, evenals zijn oog op hetportret bovenden schoorsteenmantel veranderd was
zoowel burgerlijk, als lijfstraffelijk regt, zonder verder beroep, over personen en goederen geoefend wordt, die aan den chotschen tapel onderhoorig zijn.
, et leven van illegonda uisman eere het voorregt, van de stapelplaats der chotsche goederen te zijn, verworven had, bij gelegenheid
Het was een eenigszins moeilijk stuk met groote behendigheid uitgevoerd, en een geweldige plof
Ze zouden zeggen, dat hij flink moest zijn, en werken, en romans schrijven, en reizen.
En ze zouden nooit begrijpen, dat hij zoo kind was, zoo klein
en spoot uit blankende borsten en nu de weinige, nog weerbare vrouwen deinsden ter stede terug in hooploozen aftocht, nu woedende Hera zelve
en gaf bevel aan diegene onder zijne krijgsknechten, welke de beste zwemmers waren, om zich van hunne bovenkleederen te ontdoen en het water te doorwaden, ten einde den aanval alzoo gelijktijdig op verscheidene punten te bewerkstelligen, en de be Jacob van Lennep, De pleegzoon legerden in verlegenheid te brengen
Dit gezegd hebbende liet Saony het hoofd hangen, en zich omdraaijende gaf hij aan zijne tranen den vrijen loop.
De koning, bedrogen door dit listig en onwaar verslag van zijnen eersten
iNeen.  Ik had niemand die zich met mijne zaken bemoeide, dan dien man, dien gij gezien hebt op den dag toen gij mij onder valsche voor- wendsels getrouwd hebt Zijne administratie was niet zeer moeilijk
' 'Wel nu? ' 'Niet een van degenen die hem ter zijde staan,' vervolgde Kievit, 'zoû, indien hy in zijne plaats optrad, datzelfde vertrouwen inboezemen by de zijnen
en daarom behooren 'er inrigtingen en schikkingen gemaakt te worden, die, als ik mij zoo mag uitdrukken, voor die betrekkingen optreden, en derzelver plaats vervullende, de maatschappij eenigermate de nadeelen vergoeden
lik wou dat gij opgepakt en opgesloten waart, vervolgde de vrouw des huizes.
Ik wou dat gij in hokken en cellen gestopt zat en dat de ratten en spmnen en kevers over u heen liepen
Behoedzaam daalden zij de trap af, die naar de onderaardsche gewelven voerde.
Hoe zacht zij zich ook bewogen, toch klonken de voetstappen daar hol, en werden door de hooge gewelven angstwekkend teruggekaatst
en onrustbarenden doolhof, in de wijken waar het Parijsche verkeer niet opgehouden had en nog enkele schaarsche straatlantaarns brandden, had de beschouwer uit de lucht den metaalglans der sabels en
die in zijn opgewondenheid haar vraag niet dadelijk begreep.
Ik was bij u aan huis, voegde hij er bij.
Bij de herinnering aan het doel van zijn bezoek werd hij verlegen en bloosde
Is dat niet zoo, en ondanks al myn stryd tegen my zelven, Helena?
Zg, wier donkere oogen de uitwerking van hetgeen hg zeide, op het gelaat van den heer Crisparkle bespiedde, antwoordde
Deianeira getoond, en zij had, een schoone maagd, weenende de handen tot Herakles uit gebreid.
De slang verzuimde niet terug te komen en om den boom rond te kruipen, zoekende hoe zij mij het best zou bereiken en verslinden;
maar zij kon door de verschansing, die ik gemaakt had, haar doel niet bereiken
aanzienlijke schenkingen, om met dat vrome doel een klooster van den H.
Katharina de Bar verkreeg daartoe het eerst verlof van Monseigneur de Metz, Abt van Saint-Germain, op voorwaarde dat geen jongedochter mocht worden aangenomen
Zij verandert dikwijls van kleeding, en dit is eene gewoonte, waarover ook gij reden zult hebben zeer voldaan te zijn.
Mijn broeder twijfelde nu niet meer, of de molenaarster was verliefd op hem
dat zij zich in de kinderkamer bevond, hadden de Engelsche bonne en Matrona Filimonowna een menigte vragen tot haar gericht, die geen uitstel konden lijden en die zij alleen beantwoorden kon.
heen en weèr geloop der garçons, het uitgaan en thuiskomen van weêr andere gasten, hem een eindelooze afleiding, die langzamerhand deed wegsoezen in gedachteloosheid.
Buiten was het al het gewoel, het geloop en gerij op
De visscher verhaalde hem niet, waarvoor de geest hem gewaarschuwd had;
maar om zich te ontslaan van het verzoek, de visschen nog dien dag te leveren, verontschuldigde hij zich door den verren afstand waar ze gevangen werden, doch beloofde ze den volgenden morgen te zullen brengen
Ik keek uit!  en inderdaad, daar kwam Helding voorbij, met den hoed in de hand, en het gezicht zoo rood als een kalkoensche haan, terwijl hem het zweet tappelings langs de wangen droop.
Zoodra hij hoorde dat er getikt werd, draaide hij het hoofd om, en zijn gelaat helderde op, bij den aanblik van een volgeschonken roemer, dien Lodewijk hem voorhield
Maar zooals ik gezegd heb, op mijn eerewoord, u vordert te veel.
Ik verzoek u dringend er iets af te doen, al is het ook maar een kleinigheid
maar weet gij, hij begon reeds naam te.
krijgen onder de weinige menschen die hem kenden.
Daar hij in dien toestand was, waarin een drenkeling een stroohalm grijpt, zond onze kwelgeest om
nu, nu zagen het allen.
En omdat zij staarden naar hèm, zagen zij niet haar.
Zagen zij niet, dat Deianeira, zonder aarzeling, de eerste stammen des stapels betrad
Het kersenplukken was in vollen gang en in elken 'bongerd' waren een paar flinke handen meer eene welkome aanwinst.
In de eerste boerderij de beste, waar hij zijne diensten aanbood, werden ze met graagte en tegen ruime belooning aangenomen
Deze gedachten, kinderachtig, zooals wij gezegd hebben, doch tevens berekenend, gaven hem en wel door haar kinderachtigheid, een tamelijk juist begrip omtrent den invloed van uiterlijke versieringen op de verbeelding van jonge meisjes
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn oude Blom, een hond van twaalf of dertien jaren;
deze sprong, zooveel hij nog springen kon, tegen BLOMMESTEYN op, en herkende hem beter op den reuk, dan GEERTJE op het gezigt
iederen dag doorlas, vergastte de dames gedurende het ontbijt op uittreksels van dit blad.
Er verschijnt wekelijks in dit blad een volledig verslag van militaire handelingen
en dat er een man, die daar post had gevat, was te voorschijn gekomen in een domino gewikkeld, aan dien van Wijnands gelijk.
'Het komt mij voor, dat gij deze dame wegvoert tegen haar wil;
uit die kloekheid en beslistheid vloeide voort, dat zij meestal rond voor haar meening uitkwam, maar nu: zij wist, dat Mama Eline, als de aanstaande vrouw van Otto, reeds tot de hunnen rekende
Deze ontdekking scheen onzen jeugdigen oudheidminnaar belangrijk genoeg toe, om wereldkundig gemaakt te worden: en hij wist, ofschoon met moeite, door zijn welbespraaktheid het zooverre te brengen, dat de Heer Broddelsma hem het Handschrift ter leen afstond
zijn boeren, herbergiers, die hebben niet de minste toegevendheid.
Weet ge, mijnheer Javert, zij zouden de kleine op de straat zetten
maar al gauw zag ik in, dat ik als dominee veel verder en daar.
' Toen waagde ik de opmerking: Wat ik volstrekt niet begrijp is, dat iemand met uw ambitie getrouwd is
Hier, Hoogheid.  De colley kwam luidruchtig binnen, zette de groote pooten op het veldbed, schudde, om te kwispelstaarten, het achterlijf woest heen en weêr.
Toen, in eens, ging hij kalm liggen, voor het bed
V.  Het scheen haar zoo lang toe, dat men haar wachten liet, eene onmetelijkheid van seconden!
Stanislaus had haar zwak geraden, en had er gebruik van gemaakt om haar te misleiden.
zij had zich door schitterend vernuft en voorname manieren laten wegsleepen
John Peerybingle, je onderdanige dienaar.
Maar nog onderdaniger van je mooie vrouwtje.
En beter ook, als dat mogelijk ware
Dat woord vreemde, dat haar zelf het verschrikkelijkst klonk, bracht zij met smart en toorn uit.
Hij zag haar aan, hij verwonderde zich en verschrok
Op rijperen leeftijd heeft men de zelfbeheersching om den loop der zaken af te wachten;
voor een oud mensch, evenals voor een kind, is het 'morgen' zoo ver af;
Dit nu wekte verwondering van allen die wisten of gissen konden hoeveel hy had bygewoond en geleden, dat hiervan zoo weinig op zyn gelaat te lezen was.
Wel sprak er uit zyn trekken iets als vermoeienis, doch dit deed eer denken aan vroegrype jeugd dan aan naderenden ouderdom
dat bij vergrooting Genua de naam van eene stad van marmer gegeven was, waardoor hij zich die stad natuurlijk had voorgesteld, als geheel uit marmer gebouwd, stond hij echter verbaasd over de fraaije en hooge gebouwen, die in de aanzienlijkste straten zich als zoovele paleizen verhieven
die haar en Glorvina in de particuliere vertrekken van hun harems verwelkomden en haar sjaals en juweelen aanboden, welke zij weigerden
Maar in de terughoudende trekken, die iets schenen te verbergen, vond hij niets dan de gewone, nog altijd betooverende schoonheid, haar bewustzijn daarvan
en in eene gebogene houding staan bleef.
De lange zette zich toen zeer deftig achter hem op een stoel neder, legde het boek op de schouders van zijn wachtenden makker
want de cel, waarin hij gezeten was, had geen ander uitzicht dan op een nauwe binnenplaats, rondom door zulke hooge muren omgeven, dat men niets van de lucht gewaar kon worden en alleen het gekletter der buien hooren, die daar binnenvielen
en dat twee of drie personen, over schrijftafels gebogen, schreven bij het schijnsel van verscheidene gaspitten, die een krassend geluid maakten.
Tot een van die heeren richtte Mattia zich
hij nam daarbij echter de noodige voorzorgsmaatregelen voor zijn veiligheid.
Hij steeg te paard, en toen hij bij de grot aankwam, beschouwde hij het als een goed voorteeken, dat hij noch sporen van paarden noch van menschen ontdekte
en, achter het huisje om, liep hij naar zijn kamer, waarvan de deuren openstonden.
In een warme verwachting sloeg hij zijn portefeuille open, nam de bladen er uit
Bovendien was de organisator van de grap er zeker van haar alleen bij zich te hebben, want mama werd eenvoudig in het andere rijtuig gestopt.
Een verontwaardigden blik bedwingende, cue zeer duidelijk de neiging aantoonde van wèl kwalijk te nemen, zet Silas zijne onderhandeling voort
Dienaars uitzenden!  zeide de Abt met een angstig wezen;
wij hebben waarlijk niet te veel knapen in huis: en zoo er hier eens van die rauwe kermisgasten aankwamen om ons arme vreemdelingen te overvallen, waren wij van alle hulp ontbloot
en heeft naast zich een raam, dat nooit opengaat, dan wanneer de kamer, waartoe het behoort, 'gedaan' wordt, welk een en ander de zucht des hoofdbewoners tot stilte en afzondering, of wel zijn gewone uithuizigheid, te kennen geeft
zoo men den koepel uitzondert, die later, toen men de Oostersche bouworde in Friesland begon na te bootsen, op den top was nedergezet, en waarboven een kruis prijkte, dat, evenals de platen, welke den koepel dekten, van koper was.
van de verwoestende electriciteit van den hartstocht, welke de liefde in zich droegen, zooals twee wolken den bliksem dragen, en die elkander treffen en samensmelten zouden door een blik, gelijk de wolken door een
want toen was de schipper met dat akelige gekomen, dat Paddeltje haast van zijn stoel had doen vallen van den schrik.
En toen had de schipper zoo maar pardoes gezegd: 'Je moest nog eens een beetje leeren
hy als zijn meester - immers voor zoo ver deze laatste over politieke zaken nadacht - waren dus tot het besluit gekomen, dat de oorlog met goed gevolg kon worden doorgezet, en dat het voortzetten daarvan niet alleen zoû strekken om den roem en de macht van Groot-Brittanje te verhoogen
met zijne vuist zich voor het hoofd, de verschrikkelijkste scheldnamen tegen VAN WIERINGEN uitbrakende.
Zijne moeder die, een ontroerd getuige van dit tooneel was, bad, dat hij toch bedaren zou
Hij sprong niet meer naast den boschwachter voort, maar liep stil achter hem.
Het was duidelijk, dat hem iets onaangenaams in den zin gekomen was.
Slechts iets in dat gelaat was vreemd en verwonderlijk.
Men kon het, zelfs als het bijzonder vroolijk was, niet zien, zonder te gevoelen
De tol werd hersteld en de stadspenningen gelicht.
Door die wijze maatregelen deed Deconinck al de gedachten, al de pogingen tot één doel strekken, en bewaarde zijn vaderstad voor die menige onheilen, welke een grote beroerte, hoe edelmoedig ook, altijd met zich sleept.
en die men noemde den bedelaar, die aalmoezen geeft.
Deze persoon was, zoo men zeide, een rentenier, wiens eigenlijken naam niemand kende, en die alleen met een achtjarig meisje woonde, dat zelf niets wist dan dat zij van Montfermeil kwam
om den eersten storm van woede van den ouden heer op zich te zien en te voelen losbarsten.
Nadat deze woede dus door een aantal schoppen en stompen was gespuid, kwam hij in zooverre tot bedaren
doch toen Amelia zich tot de Brandenburgsche Heeren, Copes en Blaespeil, wendde, konden deze niet nalaten, hun hoop uit te drukken, dat zy haar nog, eer de avond ten einde ware, met de bevordering van haar kleinzoon zouden mogen gelukwenschen
lles wendde zij aan, om het den gasten zoo aangenaam mogelijk te maken, en schoon zij het meest had opgezien tegen de dochter van vader, als een ollandsch meisje, hetwelk zij van derzelver broeder wel gemerkt had, dat zelfs met lieden van grooter fatsoen dan zij zelve
scheen hij opgeruimd, schertste met Mathilde, was galant tegenover mevrouw, discoureerde druk met mijnheer, maar scheen ten eenen male te vergeten dat er nog een menschelijk wezen tegenwoordig was, waarvan de eenvoudige beleefdheid hem gebood toch eenige notitie te nemen, al was zij dan ook niets meer dan eene
hij was mede DE BEVAL geheten en de oom van de beide heeren, die wij reeds op zulk eene voordeelige wijze leerden kennen.
Hij zat op een zachten stoel, in een huisjapon gehuld en met pantoffels aan de voeten;
en ik heb het recht niet ze na te vorschen.
Zij had denzelfden weg naar het salon als hij gekozen
Gewacht tot mijn hoofd duizelig en mijn hart flauw is?
Wat heeft hij mij niet doen lijden?
Wat heeft hij honderden van arme schepsels doen lijden?
Zuigt hij ook u dan het hartebloed niet uit
het, Mejuffer!  zeide ik: deze Heer wil geen rede verstaan en heeft vast besloten om uit al wat hij ziet of hoort, valsche gevolgtrekkingen te maken.
is in dwaling: het was wel degelijk aan mij, dat de Heer Huyck een bezoek kwam geven
De Ingelanden hebben me verzekerd, dat de Landscheiding eigenlijk niet ééne geschikte plaats oplevert om doorgestoken te worden;
want overal zullen we op de zwarigheid stuiten, dat Rijnland hooger ligt dan
Maar, tederlievende Moeders!  wat kunnen wy doen, ter verhoeding van alle deeze onhebbelykheden, van alle deeze verwarringen?
Ik vrees dat het eene harssenschim is, die de goedhartigheid vormt, om zich te troosten, als men zich verbeeld, deeze woeste hoofden der huisgezinnen te verbeteren
De doktoren meenen, dat hij eenigen tijd rust noodig heeft en raden een lange zeereis aan.
Zijne reis door Europa, waarover ik u verleden schreef, zal dus uitgesteld moeten worden
op zijn' toestand als slaaf zinspeelde, en maakte er uit op, dat hij bij zijne schoone gestalte ook een gezond verstand bezitten zou.
Zij drong dus op dit punt niet verder aan, maar zeide kort daarop: Daar gij scheepsschrijver zijt, zult gij wel
Tusschen hen en dat vuur stond een scherm, en zij stonden, op dat scherm leunende, te praten.
Zij keken beide op toen ik binnenkwam, en in de jonge dame, door het vuur beschenen, zag ik
Geven de meesters verlof aan hunne werklieden om daarheen te gaan?
Zijn zij niet bevreesd dat zulke werklieden te knap, te geleerd zullen worden
waar zij, als in haar omstandigheden natuurlijk was, zich aansloot bij de dames, en deze naar een hoek van de gelagkamer volgde.
lle drie namen een kop koffie, en dewijl het meisje, dat met den naam van eloïze was aangesproken, haar voile moest opslaan
NEGENDE HOOFDSTUK.  WAARIN HET BLIJKT DAT EEN SENATOR NIET MEER DAN EEN MENSCH IS.
Het licht van een vroolijk vuur bescheen het tapijt eener deftig gemeubileerde
Voor.  iets, dat tante Olga me zei.
te Altseeborgen.  Ik dank je, Othomar.
Zij sloeg haren arm om zijn hals en gaf hem een zoen
een Valentine, waarvan, zooals door een bericht voor het venster werd aangekondigd, in dezen winkel een groot assortiment voorhanden en vodr achttien pence het stuk te koop was
was zij in bespiegeling verzonken, had zij zich gebaad in de extaze, die tot haar straalde uit de paradiziale glazen der kerkramen, en was zij eenmaal, in Parijs, een priester genaderd om hem te zeggen: - Mijn vader.
en Constance ook wist niets, zacht gelukkig, zacht voldaan, met die vriendelijke weemoedige kalmte over haar gezicht en in haar ziel, die de weêrspiegeling was van hare stemmingen.
Den volgenden Zondag echter, aan het lunch, alleen wetende, dat Addy nog boos was op Jaap, zeide zij
den zoon van den herbergier, een lange, forsch gespierde knaap van twintig jaren, die echter door zijn vader nog als een kleinen jongen werd beschouwd en behandeld
Van zijne kinderjaren af, had Theo zich zoo gevoeld, ver van zijn vader;
en later was die antipathie een sluimerende haat geworden.
Het deed hem genoegen te hooren afbreken die onlaakbaarheid Louis Couperus, De stille kracht van zijn vader
Meermalen had JACQUES op het punt gestaan, niettegenstaande de zekerheid dat zijn gevangene hem onmogelijk kon ontsnappen, naar beneden te gaan, ten einde zich te vergewissen in hoe ver de kiem des levens bij hem was uitgedoofd, in hoe ver de ontberingen dit krachtig gestel ondermijnd, dien krachtigen wil gebreideld hadden
Rillend en haastig schreed de late bezoeker het erf af, terwijl dokter Van der Linden den waker, wien hij speciaal had gelast dien man niet binnen te laten, als die komen mocht, een standje gaf.
Neen, daar behoeft ook geen kwestie van te zijn Enfin, zie je ik zal het je maar ineens zeggen lkke Het is vervloekt vervelend zo altijd alleen op het land Ik moet een vrouw hebben, en ik heb wel zin in die mevrouw
vervolgens zouden zij Deconinck en Breydel om hun oproerigheid doen hangen, en de ambachten tot onderwerping dwingen.
Voorzeker wisten zij dat dit het leven van menig Burger kosten zou;
doch zij, die zich alleen de naam van mens toekenden, bekommerden zich weinig om het leed dat zij het Grauw konden toebrengen
Eenigen van hen bleven daar, spraken met hem als hij eens wilde spreken, en hidden hem in het oog als hij eenzaam en zwijgend rondwandelde
hij begon alles te begrijpen, trilde van verontwaardiging en zonder zich om zijn gebrekkig toilet te bekommeren, snelde hij de vlugtelingen na.
Het jonge paar vlood met overhaasting, maar de vader haalde bijna den snooden verleider in, zoodat deze in de treurige noodzakelijkheid kwam eenige violen het luchtruim te doen
De verdere bijzonderheden van dit eiland zal ik, om mijn verhaal niet te rekken, stilzwijgend voorbijgaan.
Ik verruilde er eenige van mijne diamanten voor andere koopwaren.
Aan tafel, iederen dag, vloeiden die zinnen van Betsy's lippen als een vlug gekakel, waarbij ze nauwelijks meer dacht, omdat zij het goed van buiten kende.
En terwijl zij ratelde, ratelde over Vincent, tot zij voor dien dag uitgerateld was en zich geheel en al lucht had gegeven
Ik heb de vrije vaart door de steppen, door de wouden, over de bergen.
Niemand beveelt mij het onvindbare wild te jagen in de sneeuwen lente
Tien zware Werken volvoerde bij voor zijne Boete!
al wat hij weet, is, dat hg met ontbloot hoofd in een bloedrooden wervelwind staat, wachtend op den aanval, en zelf tot een strijd op leven en dood
zoodanig, dat bij den minsten luchtstroom een allerakeligst huilend geluid daardoor werd voortgebracht, dat, wanneer het hard waaide, tot een gillen steeg
Eensklaps zag hij Mijnheer Louis de Clermont met zijn banier een weinig verder staan.
Alsof hij dood gevallen ware liet hij zich te gronde gaan, kroop op handen en voeten onder de paarden heen, en stond nevens Louis de
dan zie ik een stroohoedje met blauw lint, en een niassa krullen, en een zwart hondje in twee tengere armen omhoog gehouden, tegen een muur van frissche bladeren en bloemen.
Hij zette zich in den hoek van den haard, met de voeten in de warme asch en peinsde.
Nu, ge vergeet toch niet, dat ik vandaag Cosette de deur uitzet.
Het monster, ik kan haar niet uitstaan, met haar pop
en dat de herinnering aan wat gij mij hebt aangedaan, mij niet verbittert.
Het is alleen op zoo'n oogenblik en na zoo'n ontdekking, dat men voelt, hoeveel men vroeger van iemand hield
Ook Gijsbrecht was een weinig bleeker geworden, doch spoedig herkreeg hij zijne opgeruimdheid weder en zeide: Gekheid, Bertha.
Droomen zijn nog nooit anders dan bedrog geweest, ik geloof er niet aan
De nieuwheid vond geen tegenstand;
de toejuiching was geestvervoerend, en, zegt Grimaldi, zij was welverdiend, wantinmijne oogen was Byrne de beste harlekijn dien ik ooit gekend heb
Toen zij nu geen leêr vonden maar in plaats daarvan die nette kleertjes, waren zij eerst heel verbaasd, maar daarna hadden zij uitbundige pret.
Met groote vlugheid trokken zij de kleeren aan en streken ze netjes glad en toen zongen zij
Deze tijding werd hem gebracht niet door zien, horen of ruiken, maar door een ander, fijner zintuig.
Hij hoorde niets, zag niets en wist toch dat het land anders was geworden, dat vreemde dingen gaande waren
En zij dacht even na en begon een causerie.
Een reisbrief, voor een blad, over de omstreken van Napels: dat was gemakkelijker dan dadelijk over Rome te beginnen.
En in het atelier, waar een lichte stookwarmte hing
en waar gij de oorden in liefde omhelst, daar baren zij welvaart en vruchtbaarheid, schoone dochteren, op hare beurt moeders van vrede en geluk!
Aan dezen oever lust het mij te toeven en het heerlijk tooneel te genieten.
Met hoe sierlijk een bocht beweegt zich de blauwe rivier
toch heb ik nooit gehoord, dat ze een' blanke hebben aangevallen, anders dan op de jacht in het nauw gedreven.
Kijk eens in de richting van mijne hand: daar achter dien grooten steen schuilt er een;
Het geluk!  herhaalde zij, stamelend in dàt geglimlach.
terwijl zij wist, dat de heeren buitendien zoo iets zeer licht plachten op te nemen.
De laatste week had Kitty haar moeder een gesprek met Wronsky onder de
en daarop volgden eenige minuten van ijselijken angst.
De plunderaars bleven voor het huis stilstaan;
maar nadat zij drie rauwe kreten hadden aangeheven, trokken zij verder
dat het mij het beste toeschijnt zonder hersenschimmen het leven te laten gaan zijn gang, die het moet.
En als ik dan denk aan Augustus, dan voel ik, dat ook dit niet goed is.
Niet alleen, dat hij mij brutaalweg getrotseerd heeft, ja, dat altijd en altijd zal blijven doen, maar hij steelt van mij af de liefde van mijn kind, en - nu ook de toewijding van den persoon, die mij van allen het meest toegedaan was
Van tijd tot tijd spietsen ze een paard, eene koe of een schaap en, als ze de kans schoon zien, den herder er bij.
Dit gebeurde ook al den eersten zondag den Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn besten - want GEERTRUI BLOMMESTEYN, die van verre Juffrouw WYNSTOK naar de kerk zag gaan, liep met wat verhaastte schreden en groote drift haar in;
doende haar op het onverwachtst de groetenis van haar broêr
en de felle wind en al het wijde onbekende.
Het was of hij, zonder Hermes' geleide, reeds den dood in dreef, die hem verbeidde.
Dof en droef dreven mede zijn moede gedachten
Maar, de harde bast had weeke plekken en eene milde kern, en daarom kon hij zijne oude krijgsmakkers, zijn voormaligen bevelhebber, niet in verlegenheid laten, toen hij hen in deerniswaardigen toestand ontmoette, en zonderdat zij wisten waar zich te bergen
TWEEDE HOOFDSTUK.  GELUKKIG DAT ER RIJTUIGEN OVER DE BRUG VAN AUSTERLITZ GAAN.
Terwijl zij met grooten ernst voortmarcheeren, acht Bagnet, die opmerkt, dat zijn kameraad nadenkende is f het vriendschappelijk nog eens op het laatste gezegde zijner vrouw terug te komen
De Christenen wisten het wel, dat zij slechts geduld werden, omdat men ze voor den ruil der koopwaren niet geheel missen kon, doch dat men hen liefst meegevoerd had naar de vruchtbare akkers, waar geketende slaven in het zweet huns aanschijns hard moesten werken voor hun hardvochtige heeren en nog hardvochtiger opzieners
die er zoo over dacht, en had dokter Abels hetzelfde denkbeeld gekregen.
Korten tijd na Keetjes dood had hij opzettelijk in gezelschap van Albertines muziekmeester in een naburige plaats eene voorstelling van het Théatre
Zij storteden toe uit de woning, uit keuken en voorraadkelder, uit de schuren, uit de stallen;
zij liepen aan langs de heuvelen;
landbouwers, veehoeders, herders en
Bekommer u daar niet over, antwoordde Bastane, ik zal wel zorg dragen, dat mijne zuster u niet meer komt plagen.
En inderdaad wist zij het zoo aan te leggen, dat Cavame aan haar de taak overliet, om den gevangene te kastijden
En toen hij zag hoe Frank hem aanstaarde, zeker verwonderd over zijn roerloos zitten turen in het groote vuur, waar de vlammen thans dansend oplekten als gele drakentongen, glimlachte hij eindelijk
Mijn dochter, voer hij daarop tot mij voort, heeft u gisteren
dat Lewin zich bij een zeker voorbereidend werk tot aanplanting een half uur langer had opgehouden, dan hij oorspronkelijk gewild had.
Onderweg dacht hij slechts aan haar
die tusschen de aanbiddende menschheid door trad.
Zijn bronzen gelaat, in goudbruinen baard, was van forsche trekken en goedheid bewonderenswaardig zacht en liefdewekkend;
onder het korte voorhoofd, reeds
om van zijne moeder, zusters en broêrs afscheid te nemen, en 'er zou niet veel noodig geweest zijn, om hem terug te houden, was het niet geweest, dat de gedachte, wat zou ANTJE WYNSTOK wel van mij zeggen, als ik mijn woord niet hoû, hem bij het oogenblik van het afscheid eenigzins verhard had
en met aan de dingen te denken, waaraan zij kon denken.
O, welke smartelijke blikken wendde hij in die oogenblikken naar het klooster, dit kuische, heilige verblijf der engelen, dien ongenaakbaren ijsberg der deugd
Pickwick liet zijn mes en vork uit zijn handen vallen, en wierp over de tafel heen een blik op Tupman, die jnsgelijks zijn mes en vork had laten vallen, en.
een gezicht zette, alsof hij op het punt stond
Perseus' stam, die dien dag zoû het licht aanschouwen, een machtig heerscher worden zoû.
Hera had haar gemaal den eed bij den Styx doen zweren, dat zijne voorspelling waarheid zoû worden
zijne ergernis werd verscherpt door de grievende teleurstelling, daar het redmiddel dat hij had willen aangrijpen, hem dus ontzonk.
'Zoo de dochter van Egmond had konnen raden, dat de graaf van Solms meer zou zien op den schitterenden bruidstooi dan op de bruid
Wacht even,' zei Willem en sprong van het paard, 'die rakker zal niet veel schapen of kalveren meer vermoorden.
' Hij haalde een fleschje te voorschijn, zooals elke bewoner van een station steeds bij zich draagt, en besproeide het vaneengereten lichaam op verschillende plaatsen met
Maar ik heb gezwegen, daar ik wist, dat ik u en Anna Arkadiewna.
Zij zeide niet alleen Anna, maar uitdrukkelijk Anna Arkadiewna
in rankrijk en talië, den slag weggekregen hebt, om aan de vrouwen en meisjes, die gij schildert, zoo wat zoetigheden te zeggen.
maar ik bid u, spaar dit omtrent mij, want ik kan het met geen geduld
Zelfs, daar zij in eene afzonderlijke buurt wonen, laat hun de Regering toe, om, bij gelegenheid, dat zij het feest, dat zij het Loofhuttenfeest noemen, ter gedachtenis, dat hunne voorvaderen veertig jaren lang in tenten of hutten gewoond hebben, als dan, buiten hunne huizen
Boven het slot rommelde de donder en blijde hoorde Herakles de stem van zijn vader Zeus in het ratelen, en te vergeefs luisterde uit Diomedes naar het kletteren der wapenen van Ares
at weet je alleen wanneer je je heele leven nooit meer dan een paar centen je eigendom hebt kunnen noemen.
ik stel je zakgeld erg op prijs.
allie is het aardigste meisje dat ik ken en ulia utledge endleton het vervelendste
Wat u betreft, mijnheer Capi, gij zijt een oppassende hond;
Terwijl de aap zacht kermend aan het bevel gehoorzaamde, reikte de hond fier en gelukkig zijn poot aan zijn meester
wendde hij zich tot Lewin en beproefde ook diens hand te vangen, ik heb de eer.
Maar Lewin deed, alsof hij de uitgestoken hand niet bemerkte en nam de houtsnippen uit de
De toasten dankte hij alleen met eene heffing van het glas, met een glimlach.
Het trof hen allen, dat hij er zeer slecht uitzag, vermagerd, met holle oogen, krijtwit in zijn wit- en gouden uniform
Jo's gezicht verdween weer achter den natten zakdoek en zij schreide wanhopig;
want tot nu toe had ze zich altijd goed gehouden en geen traan gestort
Het was hem, alsof sedert den vorigen dag honderd jaren waren verloopen.
Hij had een gevoel, alsof hij zoo hoog stond, dat hij behoedzaam moest afdalen tot hem met wie hij sprak
Hij zegt, dat men uw kind spoedig moet doen komen.
Onlangs had ik, ter bemachtiging van eene verschansing, schuiten uitgedacht met opstaande ladders;
doch Zijne Excellentie bewees mij zeer goed, dat mijne schuiten niets deugden en, bij het beklimmen der ladders, door de zwaarte zouden kantelen en omslaan
ollege is de grootste inrichting, die je je kunt voorstellen!
ls ik me een beetje minder door elkaar gerammeld gevoel, zal ik u later een heel nauwkeurige beschrijving geven en dan zal ik u ook van alles over mijn lessen vertellen
Met verachting staarde hij DE BEVAL aan, op wiens gezigt schrik en list strijd voerden.
Ware EDUARD wat minder opgewonden geweest en had hij niet zoo onafgewend zijn vijand aangezien, dan zou hij reeds lang bespeurd hebben hoe van achter den leuningstoel met hoogen rug eene menschelijke gedaante, die eerst geheel daarin gedoken was geweest
maar de duivelachtige slavenhandelaar was onverbiddelijk.
Zij werd naar New-Orleans gezonden;
maar toen zij halfweg daarheen was, had God barmhartigheid met haar, en schonk haar een plotselingen dood
Doch nu zij eenmaal aan het denkbeeld gewoon was geraakt, al het lieve, dat ze achterliet in Holland terug te zien, nu kon ze niet ontkennen, dat een onbeschrijfelijk verlangen ernaar, zich van haar meester had gemaakt
Wanhopige toestanden vereischten wanhopige maatregelen.
H Zoo gij het huis nu wilt verlaten, zal ik morgen by u komen en u alles vertellen
alles gemaakt om den tand des tijds te kunnen verduren;
die fatsoenlijkheid en rechtschapenheid der dagbladen, en dan die teekenen van welvaart, de vrucht van noeste vlijt en werkzaamheid
Jean Valjean aanschouwde haar met dien treurigen glimlach, welke dikwijls op zijn gelaat verscheen.
Alkaïos, gindsche vat bevat den wijn, die langs Dionyzos' eigene vingers droop.
Boven den wijn goten wij de bewarende gouden olielaag en wij streken de voeg van het deksel met blonde was dicht
achter het gordijn zitten, om op hunne komst te wachten.
Zij bleven zoolang uit, dat hi begon te vreezen, dat zij hun voornemen, om daar voorbij te trekken, hadden laten varen en een anderen
En onderwijl werd Carolien van dag tot dag dringender, terwijl eveneens van dag tot dag haar liefkoozingen me dierbaarder werden.
Een toekomst zonder haar lippen om te kussen, zonder haar hals om te streelen, zonder haar blankheid om me tegen aan te vlijen, kon ik me onmogelijk meer indenken
Het gevaar, zeide hij, is noodwendig aan wedrennen der cavalerie verbonden.
en mocht een oogenblik om mij henen zien in de wereld daarboven;
doch straks dan moest ik weer terug naar de aarde, want ik had nog veel te leeren en nog veel meer mijn best te doen, zou ik eens voorgoed in den hemel komen
Den volgenden morgen begaf zich Buat vroegtijdig naar de Oude Zwaen, ten einde Sylvius af te halen.
Op de Plaats gekomen, zag hy voor de deur der herberg niet alleen den knecht van
Bonsoir, gij zijt er vroeg bij,' zeide hij in het Fransch, 'maar er zal dezen avond wat verhandeld worden.
' 'Wat dan? ' vroeg JACQUES, evenzeer in het Fransch.
Hetgeen mij in dezen bezwaart,' ging Graswinckel voort, 'is dat ik zoozeer gehaast werd door het opontbod van Uwe Edelheid, dat mij de tijd ontbrak om allereerst een onderhoud te hebben met den heer de Ghiselles, die dat van mij had verlangd
Hij kon slechts met half afgebroken woorden en met tranen antwoorden, zoo overstelpt van droefheid was de knaap.
Zijne moeder moest hare vraag verscheidene malen herhalen, eer hij zich in staat bevond, haar de beschamende reden van zijn schreijen mede te deelen
vroeg thans een der soldaten.
Hoe gevat Leeuwke in andere gevallen ook op een antwoord was, nu wist hij niet, wat hij zeggen moest en versprak zich telkens
als een onheilspellende wolk zich steeds duisterder boven haar hoofd samen te pakken.
Die lieve, dierbare Margaretha!
Maar wij moeten de hoop niet verliezen
Maar lieve Miss Vermont, gij moet hier niet doen alsof gij in de Groene Bergen waart.
Gij moet ten minste iets van onze zuidelijke manieren overnemen en u zelve niet zoo bevrachten
Langer zou waarschijnlijk dit krieuwen nog geduurd hebben, zoo niet de Heer VAN DALEN de stoep juist was opgestapt, die LEENTJE verzoeken kwam, om den volgenden dag in zijns vaders boeijer met hem het Admiraalzeilen op het IJ bij te wonen
' zeide de Baron, den Gelderschman op den schouder kloppende: 'alleen met dit onderscheid, dat het in het hartje van mijne ULRICA geene stormachtige nacht is.
en hoewel de hand des geloofs de eeuwige rots nog vasthield, was het alleen met de kracht der verstijfde wanhoop.
Tom zat daar als geheel bedwelmd en versuft bij het vuur
Die ondankbare! ' vervolgde MAURITS: 'en op welk een oogenblik verraadt hij mij?
O hemel!  zoude ik nog eens met een bloedend hart moeten straffen en den arm der gerechtigheid inroepen op hem, die mij dierbaar was
En toch, een enkel woord van hem, en ze bedwong hare woestheid, zonk nederig naast hem neêr, streelde zacht zijne hand, zijn hoofd, en hij kon er niet aan twijfelen, dat zij hem aanbad
Wij volgden onzen wegwijzer, geleid door de gansche jonge bevolking, die zich om ons heen drong, als had zij in last bekomen ons op te brengen.
Enkelen draafden vooruit om bericht van onze komst te brengen, en dit had ten gevolge, dat wij weldra Kapitein Pulver in persoon ons te gemoet zagen komen
en krampachtig omhelsde hij zijn ongelukkigen vriend en hield den afgestorvene in zijne armen gedrukt.
voor het eerst gaf hij een vriendschapsbetoon niet terug, voor het eerst gevoelde EDUARD wat het zegt een vriend te missen
Mijnheer!  hernam de ander, kenje me niet meer?
Maar Dobbin wilde niet, dat zijn goedhartigheid en edelmoedigheid de pas afgesneden werd, en hielp hem dus aan een paar pond, die de laatste na enkele flauwe bezwaren aannam
vroeg zij, terwijl zij hem met vriendelijke en schuldbewuste houding te gemoet ging
want zij heugden zich de lang vergeten orakels, ongeacht in de tijden van liefde, geluk en langdurige lente.
Zij klemden zich aan zijne leden, aan zijn armen en beenen
ij bekommerde zich echter over het gevaar, waarin verkeerde.
ij hare goedheid van hart, had zij een zeer zwak en veerkrachteloos karakter;
zij was zeer ijverig katholijk, en haar hart was dus zeer vatbaar voor
Het geslacht, dat het karakter der Haïtianen vormde, was een versleten en verwijfd geslacht, en natuurlijk zal het eeuwen lang duren, eer het eens daaraan onderworpen geslacht zich tot iets verheft
Sapperloot, als ik nog maar een schrammetje of zoo aan m'n voeten heb, om hem te laten zien, dat ik ook van m'n levensdagen die lieve dingetjes om m'n enkels gevoeld heb.
' En vlug, als hij in alles was, begon hij z'n schoenen en kousen uit te trekken
Dan is het wel mogelijk, dat dat jongmensch in dien tijd naar Europa teruggekeerd is!
In alle brieven, die ik van huis ontvangen heb, heeft mijne zuster minstens een' groet geschreven.
Ze zoude er mij met een enkel woord van in kennis gesteld en mij van de opdracht ontslagen hebben
en buitengewoon vrolijk lachend 'Zou hijH' vroeg de controleur aan de dokter.
'Ik geloof het niet,' antwoordde deze, met zijn sterk vreemd accent 'Het heeft mij nog nooit
met diep leedwezen, welk een verachtelijk voorkomen hij in het oog van een der aanzienlijkste en achtenswaardigste mannen gemaakt had.
indelijk besluit hij, om zich bij den eer te laten aanmelden
Nu, voor deze laatste onhebbelijkheid behoeft men geen Robertus Nurks te wezen.
Daartoe acht zich, volgens mijne ondervinding, ieder liefhebber gerechtigd, die in zijn huis een eerste en eenige, en in het een of ander orkest een tweede viool speelt, en een derde spelen zou, indien er een derde viool bestond
Slop, die nu vlak bij Wegg stond, achter diens rug, bukte, greep den kraag van zijne jas van achteren met beide handen aan en hief hem vlug in de hoofde, alsof hij een zak met meel of steenkolen was
In de avondzon schitterde de bergtop als gloeiend ijzer;
de witte watervogels raakten den waterspiegel met hun vlerken aan
en dat vermeerderde dan ook wel het getal zijner klanten.
Ja, misschien zou hij door zijn eerlijkheid een voornaam schoenmaker geworden zijn, als François Haverschmidt, Familie en kennissen hij maar in staat was geweest, even fijn te werken als degelijk, en als hij middelen had bezeten
Gelukkig dat wij nog een poosje den tijd hebben om er een te zoeken.
Na het diner waren zij in een gesprek geraakt en Stipan Arkadiewitsch had tot Bartujansky gezegd: Ik geloof, dat je op goeden voet staat met
Deze strijd zegt mij meer dan een geregeld duel.
Alleen als jij het wenscht, heb ik er niets op tegen.
Maar ik weet nu zeker, dat je me zoû dooden.
zal het u niet bevreemden dat zij, door den uitersten angst gedreven, mijn raad heeft ingenomen, als van den eenigste, op wien zij wist te kunnen vertrouwen.
Door eenige andere uitlegging aan mijne tegenwoordigheid te geven, zou UEd.
dat ik vruchteloos mijn leven lang met het hoofd zou bonzen op dien muur, die geen uitgang aanbood.
Toch moest ik zingen, deuntjes spelen, waarop men dansen kon, en aardig zijn
Zij zullen mij den naasten prijs opgeven, en gij kunt hier uwe inkoopen doen, zonder dat gij er een' voet verder om behoeft te verzetten.
Zij stemde hierin toe, en ik had een onderhoud met haar, dat zoo lang duurde als ik haar kon doen gelooven
Ik heb dan juist op dienselfden dag, toen gij mij daar te Zeeburg aantroft, een' anderen minnaar opgedaan, den Heer WESTENDAAL, een weduwenaar met vier kinderen, een man van vijf a zes-en-veertig jaren
, et leven van illegonda uisman eenige dichtstukjes, en zwaaide elkander daarover wel eens wat uitbundigen, maar toch wel gemeenden, lof toe, waarin men zelfs, onder den gastvrijen avondmaaltijd, nog bleef uitweiden
en naarmate zijn karakter zich voor het oog van zijnen meester meer en meer ontwikkelde, werd die vergelijking al juister en juister.
St.  Clare was traag en onverschillig voor geld
in ontzenuwing, totnogtoe door zelfbeheersching en spontaan plichtsbesef in evenwicht gehouden, maar, in deze oververmoeidheid, plotseling zich
destijds waren de galeien voor de zeevaart, wat thans de stoomschepen zijn.
Er waren alzoo galeien noodig, maar de galei wordt slechts door roeiers in beweging gebracht;
men had dus roeiers noodig, dat is
Monsieur Heynsz, zeide Amelia met waardigheid: ik heb deze kamer van u gehuurd en dit geeft mij recht om te vorderen, dat ik er mijn vrijheid op moge genieten
voor reden gevende, toen deze zich over die gril verwonderd toonden, welke zij dachten, dat spoedig overwaaijen zou, dat 'er van die jongens, welke altijd in moeders keuken blijven zitten, regte maffers en durfnieten groeiden
n toen, opeens, begreep ik alles.
onderd kleine bizonderheden hadden het me kunnen verraden, als ik maar een beetje scherpzinnig was geweest.
k heb niet veel aanleg voor een detective, hè
dat hij niet half zooveel belang in het geval stelde als de Bengalees.
Integendeel, zijn gevoelens waren allesbehalve van aangenamen aard;
dat dat op mijn leven volstrekt geen invloed zal hebben.
O ja, antwoordde hij en zag eenigszins ongerust in haar opgewonden gelaat
Na verloop van eenigen tijd viel de sneeuw veel dichter en begon eensklaps, zonder zichtbare oorzaak, spiraalvormig om hen heen te dwarrelen
die, waar zij geen orakel kunnen zijn, hansworst worden.
zijn heerschappij in de koningsgezinde kringen, welke hij bezocht, ontnam niets aan zijn eigenwaarde
Haar tint was zeer donker, maar het doorschijnend zuivere van haar fijne huid deed haar schitterenden blos des te meer uitkomen, hare trekken waren welbesneden, haar glimlach was bekoorlijk en innemend, en haar oogen, die zeer donker waren
Onbescheiden vent! ' dacht Maurits bij zich zelven: 'hij ziet immers, dat ik plan had, zonder morgenspraak voorbij te gaan.
' Doch de beleefdheid vorderde, dat hij stilstond, en Snel, die een paar schreden vooruit gedaan had, over de heining even groette en naar zijn welstand vroeg
Maar tegelijk kwam een gedachte in haar op, die ze haast niet uit durfde denken.
Ze had bericht gezonden aan haar Vader met de duiven, dat ze naar huis verlangde, en dadelijk daarna had ze hulp gekregen voor dat, waar ze al zoo lang over had gepeinsd
Jacques verlieten de studenten met geheele scharen hun woningen en gingen naar het koffiehuis Van den vooruitgang in de straat St.
Hyacinthe, of naar het koffiehuis der Zeven biljarts in de straat des
nu nam hij Gans, dan Savigny, las vier regels, poogde er een te schrijven, kon niet, zag een star tusschen zich en zijn papier, stond van zijn stoel op en zeide: Ik wil eens uitgaan.
— De eerste maal, dat ik u zag, heb ik u al gezegd, dat ik niet lezen kan, hervatte Hugh ongeduldig.
Om passie, die voorbij is: éen moment van dol, krankzinnig, blind zijn, van niet meer weten, van alleen willen hèbben.
Om dingen, die voorbij zijn, gooi ik mijn leven weg, dag aan dag, twintig
Toen de goede God de muis had geschapen, zeide hij: Zie, ik heb een domheid gedaan.
De kat is het erratum der muis.
De muis met de kat te zamen is de herziene en verbeterde proef der schepping
' gebood Willem.  'Houdt goed aaneengesloten, we hebben front naar vier zijden!
' Eenige schreden ging het goed, en de vier mannen dachten reeds gewonnen spel te hebben, toen eensklaps een jonge wilde, een der geraamten, kwam aanloopen, en op een vijftig pas afstands staan bleef
- Waarom?  - Er is een kleine moeilijkheid met de boeboer van
Van Schermbeek glimlachte.  Hoe kon toch zulk een oud man nog zoo'n hardnekkig idealist wezen!
Het ging niet voor een luitenant om een zoo oud kapitein als Roos was, te kapittelen
als van eene slang of padde, en toch verontwaardigt gij u over het onrecht dat zij lijden.
Gij zoudt hen niet willen laten mishandelen, maar gij wilt toch zelven niets met hen te maken hebben
en bij gelegenheid van dien doop, die op het kasteel mijner vaderen allen vereenigen zal, die mijne vrienden waren in dagen van tegenspoed, wil ik het verhaal geven van mijne lotgevallen
en een man moest zich bepaald stomdronken gedronken hebben, om te denken dat hij haar aan kon.
Wijl zij op haar eigen gezag onder den naam van juffrouw Abbey Potterson bekend was, verkeerden sommige
een slotportefeuille openslaande, en er een blaadje bathpapier uitkrijgende, dat zij oogenblikkelijk met veel ijver ging zitten vullen.
antwoordde hij langzaam en met eenige aarzeling, als ware hij niet zeker of zijne opvatting in dezen de juiste was.
'Ook zij die zich niet inbeelden engelen te zijn, kunnen gedreven worden door de herinneringen aan bewezen diensten, om zich over uiterlijke bezwaren heen te stellen,' antwoordde zij met trillenden stem
door de verkeerde wijze, waarop LUDWIG, die hem met open oogen bedriegt, hem de zaken beschouwen laat, door de verwijdering, die tusschen hem en zijnen broeder ontstaan is, zijn de oogen van alle misnoegden in Holland op hem gevestigd
Alvorens te antwoorden, deed de juwelier de vertrouwde plaats nemen, waarna hij tot haar zeide: Is de brief waarover gij mij aanspreekt niet van Schemselnihar, de beminde van den kalif, en is hij niet bestemd voor den prins van Perzië
Camaralzaman maakte zich aan den kapitein bekend, als de koopman, die zich op zijn schip wilde inschepen, en terwijl nu de matrozen, welke de kapitein had medegebragt, zich bezig hielden
Geene gedroogde schol was ooit zoo gekorven, als deze man het in zijn gelaat was.
Hij had maar één oog en het stompje vleesch en been, dat zich tusschen de twee oogen bevond, geleek al bitter weinig op eenen neus
zij had zich te midden van de beide groepen geplaatst, en naar beide zijden luisterend, richtte zij haar woorden nu naar de eene dan naar de andere zijde
Ik heb veel kinderen, van veel vaders Er was een tijd, dat de oude Sarinah een mooie jonge vrouw was Zij was nu eens hier, dan daar Haar kinderen zijn over heel Java verspreid
Blauwe wolken, groene weiden, Geene en kan ik lyên van beiden: Zwart is alles rondom my, Zwart is alles.
Guido Gezelle, Vlaemsche dichtoefeningen Zwart ja, gy Gy, en al het gene dat gy ziet, om Dat gy niet en luistert na' den
deze arme, verwaarloosde drommels naar onderen in het stapeltje.
en Caerlyon of Camelot