AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
drukte hij zijn kleinzoon dichter aan zijn borst pecksniff voelt zich gekrenkt de drift die ik opkropte martin toen ik dit nog niet doen mocht zei hij zat in den slag dien ik hem gegeven heb
als ik zonder ppzet bijgedragen heb tot den ondergang van dien pngelukkigen man door hem eenig geld te bezorgen hoewel het weinig was moge de hemel het mij vergeven
en die mijn eenige hoop op redding van een totalen ondergang was en wat ging het mij dus aan hij kon zonder mijn hulp ook wel krijgen wat hij hebben wilde alleen niet zoo gemakkelijk als van mij
bewijs van vriendschap zei hij nog wel niet meer te spelen men kon de ademhaling van den jongsten heer door het sleutelgat van de deur hooren hij speelde ook niet meer hoe had hij de aandoeningen die zijn borst deden
integendeel daar hij de onmogehjkheid inzag om zoo'n omvangrijk gezelschap behoorlijk te bedienen liet hi het aan de heeren over om zelf te krijgen wat zij hebben wilden en bleef met zijn beenen ver van elkaar
het de vraag is vervolgde hij r of zij niet beter zouden doen als zij een paar stompe breinaalden hanteerden in plaats van zulk scherp speeltuig een ding kan ik echter zeggen dat zij er zich niet dikwijls mee snijden
hij gaf al de norrissen wel driemaal de hand en bleef hen toen op eenigen afstand een poosje aanstaren zooals een dapper commandant zijn troepen zou doen
en schreef dikwijls op een van zijn bovengenoemde wachtplaatsen heel in het geheim een brief maar het bleek niet dat iemand tigg montague geeft een diner dien ooit las want altijd stak hij dien in een geheimen zak van zijn jas
dat mag zijn zooals het wil antwoordde zij glimlachend hij is uw vriend en dat is genoeg o ja hij is mijn vriend zei martin en ik heb hem ook gezegd dat wij hem altijd zullen begunstigen en
daarop kusten zij beiden de patriottische hand van pogram en vervolgens liet de moeder der nieuwe gracchen stoelen neerzetten
uw onwetendheid mark zei de oude man is wijzer dan het verstand van menig ander en daaronder van mij gij hebt gelijk en dat niet voor de eerste maal vandaag
en hoewel jobling zei dat hij niet kon ontdekken waar nadgett's lever een gebrek zou hebben hield deze toch staande dat hij er een gebrek aan had opmerkend dat het zijn
dat hoop ik ook antwoordde montague goedennacht goedennacht en een pleizierig ritje verder zoolang pecksniff nog in het gezicht was
en tenslotte haalde hij een groot biljet te voorschijn dat martin in zijn eerste vreugde in het national hotel had gereed gemaakt met het opschrift
als zij op hun beurt zelf bewaakt werden hier en daar inde ruimste van de stegen zag men een oud deurkozijn van gebeeldhouwd eikenhout
wat is het al laat zei zij op een opgeruimden toon toen zij na een poos van stilte het gordijn ophaalde t het is klaarlichte dag jonas
niets anders dan een valies antwoordde de kasteleines en weinig er in maar wat geld in zijn beurs ja dat heb ik verzegeld en in mijn kast gelegd
en de zonderlingste kostjes bereidend door iedereen als een orakel geeerbiedigd en iedereen helpend om iets te doen dat men zonder hem nooit gedaan had gekregen ja
wat al haar verwanten en vrienden bijzonder verheugde t bezoek voor juffrouw pinch zei de knecht deze knecht moet een schrander jong mensch zijn geweest want hij zei dit bijzonder knap
ik hoef geen mensch voor iets te bedanken ik weet wat een ander toekomt en ik ben zoo zacht als een lam maar als iemand een kannetje aanraakt dat ik moet gebruiken
het dessert was bijna overdadig en men hqefde er niet op te wachten de borden die voor de pudding hadden gediend werden in een tobbetje buiten de deur gewasschen terwijl de kaas werd geserveerd
de ontzettende afstand en de ontelbare hinderpalen tusschen eden en engeland en de gedachte aan den dood waren rijke bronnen van onrust in de diepe stilte van den nacht
in een luid geach uitbarstte over de weergalooze onnoozelheid van die heeren die zoo sterk bij zijn wijsheid afstak toen zij eenige uren hadden rondgedraafd en door en door moe waren terwijl de schemering
om de gunst van zijn grootvader te herwinnen en dat het dien schijn zou hebben als hij zijn grootvader nogmaals ten huize van pecksniff opzocht
de blijken die ik daarvan opmerkte waren heel gering en ik moet zeggen ook heel onschuldig maar zij waren mij toch onaangenaam en zij vielen mij
om hem het geheim in te fluisteren van manden vol ouden wijn die tusschen de fundamenten van de hall waren vergeten of om hem de geheimen te laten raden van die lang begraven
a was ik een man ik zou zooiets niet op mijn geweten willen hebberi maar men moet er wel een man voor zijn om het te durven tom en zijn zuster keken elkaar aan en na een poos geaarzeld te hebben vroeg ruth aan juffrouw
toen de cabriolet voor de deur stilhield kwam deze deftige portier blootshoofds op de stoep en riep luidkeels plaats voor den president plaats voor den president als het u belieft
ik ben niet ijdel genoeg om mij voor slyme te willen uitgeven met alle andere menschen op de wijde wereld durf ik mij gerust gelijk te stellen
met vreeselijk dikke uitpuilende oogen net een vogelverschrikker en daarbij zoo lomp en ongemanierd dat gij t u eenvoudig niet kunt voorstellen
zij vonden echter niets in de boeken die blijkbaar op verkoopingen gekocht en hier van tijd tot tijd yerzameld waren stonden verschillende namen geschreven maar zij konden onmogelijk bepalen
onmogelijk dat weten wij nog niet antwoordde tom r dat kunnen wij niet weten zoolang wij het niet geprobeerd hebben
hij wankelde alsof hij vallen zou zijn ontroering was zoo in het oog loopend en bevreemdend dat tom onwillemaarten chuzzlewit keurig bleef staan
nu goed maar gij kunt niet bij hem komen mijnheer en wij ook niet ik geef u mijn woord van eer dat ik van vanmorgen negen uur af zonder bij na een oogenblik te verzuimen door dat sleutelgat heb staan kijken
dat hij voor elken vreemde of bedelaar die zich in denzelfden toestand bevond hetzelfde zou doen en heel veel tranen van bewondering en blijde ontroering
die als goede kinderen het voorbeeld van haar moeder volgden hollen iep zei mould weer en kon van pret zijn beenen niet
ook hij de zijne niet wilde weigeren en verwijderde zich dus om een so beleefd en vriendelijk antwoord te schrijven terwijl zijn dochters
ik geloof niet dat men daarvoor juist een profeet hoefde te zijn mijnheer westlock als men u en ruth samen zag zei de oude man kom eenis hier liefjel kijk eens wat tom en ik vanmorgen gekocht hebben
als er ingelegde komkommers in huis mochten zijn moest gij er mij een brengen want ik houd er veel van en zij zijn in een
al het pleizier van den avond voor zich zelf hielden betreurde in stilte het gemis van de commensaals die ongetwijfeld met ongeduld naar haar terugkomst verlangden
en wenkte hem om haar te volgen zij bleef echter nog een keer staan keek om en wuifde met haar hand naar martin
toen pecksniff zweeg boog zij haar hoofd en het een traan op zijn hand vallen zoo zoo juffrouw pinch dacht het schrandere dametje schreien bij vreemden alsof uw betrekking u niet aanstond
heel aardig ik heb ze wel flauwer in de zpndagsbladen gezien zoo aangemoedigd nam juffrouw mould nog een teugje punch en reikte het glas aan haar dochters toe
het was de vroolijke zelf maar treurig veranderd zoo vervallen en uitgeteerd zoo angstig en naargeestig van uiterlijk
mark wist dat zij den ring had gekocht opdat haar zoo weinig nadenkende aanbidder in tijd van nood iets van waarde bij zich zou hebben
alleen maar met een lach en zoo gingen zij naar huis zonder dat er onderweg meer booze woorden werden gewisseld jonas die een nicht aan iederenjarm had drukte soms den verkeerden arm en wel zoo sterk dat het eenigszins
alleen te antwoorden op uw vragen betreffende zeker iemand maar gij moet weten anders zou ik niet gerust zijn dat hij sedert de scheiding waarvan ik de ongelukkige oorzaak ben geweest geen enkele maal uw naam heeft uitgesproken
wij willen hem recht doen omdat zijn boekhouder werd bespot als wel omdat zijn zoon zoo geestig was om deze reden schepte hij zelfs heimelijk behagen in de lompe schimpscheuten die jonas hem zelf naar het hoofd wjerp
daar is hij r zooals hij het manifest uitsprak het voorwerp van de volksgenegenheid keek vriendelijk om zich heen en zei tegen den piepjongen man
hierheen snellen om haar te ontmoeten de stormen uit onbekende woestenijen hier wbrstelen zij met elkaar in al de woede van een bandelooze vrijheid
om haar hart te luchten en dan zegt zij juffrouw todgers ik ben heel akelig vandaag ik geloof dat ik er spoedig niet meer zijn zal
daarmee en met heel weinig binnen te krijgen en op allerlei manieren verschrikkelijk veel kwijt te raken is er niet al te veel van mij over om op te vloeken hoegaat het u vanmorgen mijnheer
alsof wij voortvluchtige misdadigers waren beste mijnheer pinch hier sloeg zij wanhopig haar handen ineen heb barmhartigheid met ons wat dit verschrikkelijke geheim ook moge zijn heb barmhartigheid met ons
dicht bij de deur stond een kaars met een domper er op alsof de laatste die hier geweest was nadat hij zich een veiligen uitweg had verzekerd nog even had rondgekeken en toen alle licht en leven tegelijk had uitgedoofd
het heele menschdom omvat had dat van martin op dat oogenblik zeker heel veel noodig om wakker te worden want terwijl hij met mark achter zich de straat afliep was zijn onzedelijk gevoel bijzonder werkzaam en dreef hem
met eenige boeken waar de zuster van pinch op dat oogenblik met de oudste van haar leerlingen bezig was
een paar uur vroeger hadden bepaald want als heeren laat opblijven drinken zij en nu zullen zij misschien de muziek niet zoo goed uitvoeren als zij anders gedaan zouden hebben maar zoo is het nu eenmaal vastgesteld
want zei hij op de heenreis waart gij altijd bezig met voor iedereen te koken en dat is ook zoo maar daarvoor maarten chuzzlewit had ik nooit iets gekookt daar kan ik op zweren
bijzonder in zijn schik met deze uitvinding rolde hij vervolgens hun meelvaatje in huis en zette het in een hoek waar het als bijzet tafel kon dienen
naar een van de lager gelegen kamers gingen soms kwamen er ook wonderlijke vermoedens bij hem op als hij op straat iemand zag die in zijn kleeding of voorkomen iets zonderlings had
en stond zoolang deze met juffrouw lupin sprak met een uitgestrekten arm als wilde hij zeggen gai tom ging en toen hij den hoek om was schudde pecksniff zijn hoofd
ik hoop dat zij hem treffen zal maar zij heeft haar laatsten brief met iemand meegegeven en het schijnt vroeger niet erg duidelijk tusschen hen te zijn afgesproken
jonas stemde hiermee in en na een korte poos van stilte nadat hij eerst zijn beenen had uitgestoken en zijn eenen arm in zijn zij had gezet om te toonen hoe volkomen hij op zijn gemak was zei hij
de schoorsteenmantel was versierd met een kleinen almanak dien zij hier en daar eigenhandig had gemerkt op den dag waarop de een of andere juffrouw haar diensten noodig zou hebben
er zijn sommige gelukkige menschen merkte juffrouw gamp op voor wie de tijd achteruitgaat en gij zijt een daarvan juffrouw mould het schijnt heusch dat gij altijd jong zult blijven
het is niet onwaarschijnlijk dat menigeen die jonas voor het eerst zag dezentust bij zich voelde opkomen maar als zij hem in zijn eigen huis haddeh gezien en aan zijn tafel hadden gezeten zou die lust
en daardoor een macht over hem uitoefenden waarvan tom pinch toevallig getuige was geworden en waartoe deze zonder het te willen de hand had geleehd
want de meeste menschen zouden ongeduldig zijn geworden over zijn gedurig turen voor de winkels en zijn herhaalde wegloopen naar het midden van de straat waardoor hij zijn leven in gevaar bracht
dit was bleek vermoedelijk ten deele door de onsteltenis die zij pas had doorstaan haar donkerbruine haren door dezelfde oorzaak in wanorde gebracht hingen achteloos langs haar hals naar beneden
gaf het orakel ook nu geeh noemenswaardige inlichting en dus daarvan afstappend zei het lied verder dat de dames pecksniff nauwe bloedverwanten van britannia waren en dat als
wanneer moet die plechtigheid plaats hebben vroeg martin verder vandaag antwoordde de kastelein en toen zijn horloge te voorschijn halend vervolgde hij bijna dadelijk
het is een treurige waarheid maar wij mogen haar niet verzwijgen dat de zuster van pinch volstrekt niet leelijk was zij had integendeel een lief gezichtje een heel zacht en innemend gezichtje en een aardig figuurtje
daar wil ik mijn eerewoord op geven want die is er al voor u geweest wat zegt gij riep pecksniff met een verwondering
hier moest zij ophouden om adem te halen en wij maken van deze gelegenheid gebruik den lezer er van in kennis te stellen dat die juffrouw harris een heel geheimzinnig wezen was dat niemand onder de kennissen van juffrouw
eens droomde hij dat hij rustig in zijn bed lag en aan een nacht met maneschijn en het geratel van wielen dacht
moogt gij altijd zoo vast staan mijnheer als uw marmeren standbeeld en moge dat een even groote schrik voor zijn vijandeh zijn als gij
en hebt ge mij ooit een voet ergens zien zetten waar ik niet komen mocht neen sara zei ze integendeel ik heb u nooit ergens zien komen of gij waart er dubbel welkom
omdat hij hem heeft geschreven en het eerst geteekend en omdat mijnheer jinkins hier in huis in alles de eerste persoon is antwoordde juffrouw todgers schertsend
en de drie dames hadden in het geheel geen grbnd geen van vieren konden zij zwemmen en dus plasten zij in een vloed van woorden rond zonder te weten waar zij zouden belanden
en evenmin verhinderen dat de honden worden doodgeschoten als zij in een heeten zomer zonder muilband op straat komen het leven is een raadsel
als dat zoo is zei de bootsman geef dan eens hier een glas rum en dat kwam ook tr en mijn gage mijnheer vervolgde hij opgetogen van blijdschap
hij kan mij ook niet kennen als hij een londenaar is zei tom verbijsterd want ik ken niemand in londen
over een paar dagen zou de familie juf frouw todgers verlaten en de heeren commensaals waren alien zonder uitzondering wanhopig en ontroostbaar bedroefd over de aanstaande scheiding toen
als tigg zich den minsten schijn van eerlijkheid had willen geven zou jonas hem verdacht hebben al was de ander ook de eerlijkheid zelf geweestj
eens dacht hij dat pecksniff berouw voelend over zijn valschheid misschien door de tweede of derde hand dit middel had aangewend om hem een bestaan te bezorgen
ik ben zeker dat wij tevreden kunnen leven van heel weinig geld als wij maar zooveel kunnen krijgen ja dat geloof ik ook zeker tom welnu dan moeten wij ons best maar doen
zonder twijfel mijnheer jonas want terwijl het menschelijk gemoed zoo geschapen is och loop naar de maan met het menschelijk gemoed viel jonas hem ongeduldig in de rede
iedereen die binnenkwam aan te kijken soms stond hij ook voor het vuur om een vochtigen zakdoek te laten drogen
hij zegt dat gij het niet weet riep anthony den ouden boekhouder toe tut tut was chuffey's antwoord
ik heb u gisteren al gezegd hernam de heer dat ik eigenlijk heel weinig van hem afweet wij zijn schoolkameraden geweest maar na dien tijd
in juffrouw gamp's verbeelding een prachtige zaal en al was het dit ook niet het bevatte toch voor iemand die niet al te buitensporig veel verlangde zooveel gemakken als men in een vertrek van die grootte maar kon
dat meer dan een ongeduldige echtgenoot die in de schemering haastig binnenkwam ontsteld was door de vermeende ontdekking dat juffrouw gamp zich had opgehangen
om hem te zeggen welke verloren documenten in vergeten hoeken van die gesloten kelders lagen door welker tralien hem die duffe lucht tegemoet kwam
over zijn hoofd was een zakdoek gespreid om de vliegen van zijn kale kruin af te weren de kamer rook heel aangenaam naar punch
over een week mijnheer zeggen ze dat wij in de haven zullen zijn antwoordde mark het schip gedraagt zich den laatsten tijd zoo goed als een schip maar kan hoewel die lof eigenlijk niet veel zeggen wil
daarop deelde hij hun nog mee als een plaatselijk nieuwtje dat hij den vorigen eigenaar eigenhandig had begraven een bericht dat mark weer met onverstoorbare gelijkmoedigheid aanhoorde
ik geloof niet voor u mijnheer antwoordde mark op het adres wijzend chuzzlewit is de naam als ik het wel neb t o ja dank je zei pecksniff van wien komt die brief jongeman
toen kwam er andere wijn roode en witte en een groote porseleinen kom waarin een van de heeren punch maakte terwijl hij de jongedames pecksniff schertsend verzocht niet van het kleine kommetje te schrikken
ik ben er over begonnen zei martin en wel verre van mij over u te kunnen beklagen moet ik zeggen dat ik de hoogste achting
al een uitroepteeken leek en een groote portierswoning die zoo dicht bij het huis het uitzicht eenigszins bedierf maar de aanblik des te ontzaglijker maakte
de verbazing maakte hem zoo knorrig dat hij het laatste verkoos en zijn vrouw met een snauw naar binnen stuurde van pecksniff vandaan zei de tolbaas zijn armen over elkaar slaand
tom's oogen volgend den anderen kant op daar en nogmaals wees hij maar nu in zijn haast met zijn vinger naar de plek
beste man antwoordde tigg hem op zijn schouder kloppend uw openhartigheid bevalt mij als menschen zooals gij en ik dadelijk ronduit spreken kan er geen misverstand plaats hebben
waar is hij riep fips toen hij hinnenkwam en toen pakte hij tom beet en zei dat hij nu aan alle stijfheid en gedwongenheid een einde wilde maken
zoo vreemd als ik ooit van iemand gehoord heb hij schijnt bezorgd en ongerust te zijn en zou wel eens wat goeden raad mogen hebben van iemand die zooiets op een zachte
maar nu genoeg van mijn vader zei jonas het is gekheid zich uit zijn humeur te brengen door over hem te praten ik kwam u eigenlijk vragen
de vrouw die ziek en zwak was voelde en begreep zijn goedheid geen wonder want zij mocht zich iederen nacht met zijn jas dekken terwijl hij geen ander bed had dan de harde planken en een stuk tapijt
sommigen zeggen dat hij al in het buitenland is maar anderen denken dat hij nog niet weg is kunnen komen en zoeken hem overal
en dat uit alles wat hij van mijnheer chuffey had gehoord en het weinige dat hij het genoegen had gehad van hem te zien hij zich in zijn hart overtuigd voelde dat deze heer ook wel zou inzien
en zijn gouden horlogeketting met groote cacbetten zoo zwaar als een horlogeketting maar zijn kan zijn glimmende laarzen kraakten bij elken stap
met een heer hervatte hij die naar ik geloof en hoop op dit terrein zoowel roem als voordeel zal oogsten wiens faam reeds tot mij was doorgedrongen want tot wien die ooren heeft is zij niet gekomen
en begonnen de drie letterkundige dames haar best te doen den armen pogram al zijn wijsheid uit te persen pogram verloor in een oogenblik den grond onder zijn voeten
eindelijk nam hij enkele aanteekening en reikte deze zijn patroon toe die onder de voorafgaande ceremonien zich zelf geweld had aangedaan om zijn ongeduld te verbergen
juffrouw pecksniff antwoordde juffrouw todgers zij had geen tijd meer r zoo zei charity teleurgesteld terwijl zij tom
handelend over het kantoor van anthony chuzzlewit en zoon r waaruit een compagnon zich onverwachts terugtrekt
ga voort zei de grijsaard naar het scheen werktuiglijk pecksniffs raad opvolgend tj ik ben zoo arm en ongelukkig geweest hervatte martin
ik kan het niet verdragen mijnheer doe dat toch niet de ontsteltenis waarmee hij martin aankeek terwijl hij voor de kist die hij wilde opensluiten op zijn knieen bleef liggen bewees voldoende dat hij de waarheid sprak
eerst had zij onwillekeurig een stap achteruit gedaan daar zij meende dat hij krankzinnig was maar de bedaardheid en vastheid die uit al zijn sterk geteekende trekken spraken vooral uit zijn saamgeknepen mond
of dat zoo is of niet gij hoeft toch in ieder geval geen gaten in uw kleeren te branden merkte de beminnelijke jonas op uit de courant opkijkend het laken is heusch zoo goedkoop niet
wacht u voor jonas hij is een gevaarlijke kerel vecht maar niet om hem om hem riep mercy uit wat een idee om hem te vechten lieve charity gij moogt hem heelemaal alleen houden ik geef u mijn aandeel
ik zou hem graag willen laten weten hoe zij bewaarheid zijn hoewel ik dat niet heb willen erkennen en het ook nooit zal doen
spreek van den gij weet wel zei de dokter opstaand en gij ziet zijn staart he zei tigg neen toch niet mijnheer montague antwoordde de dokter dat kunnen wij van dezen heer niet zeggen
hij volgde in ieders achting onmiddellijk op het parlementslid vergelijk nu de omstandigheden van dien kerel eens met de onze zei martin bitter
er zich in haar met samengetrokken wenkbrauwen en dichtgeknepen lippen het deeg te zien kneden uitrollen aan reepjes snijden en in den vorm schikken vervolgens het vleesch te zien klein hakken met peper en zout bestrooien
of was het de politiek of waren het de effecten nummer een mijnheer jonas nummer een denk ik gij zijt niet ver bezijden de waarheid antwoordde jonas terwijl hij zich volkomen herstelde en de kaars snoot
en toen ik bij hem vandaan kwam ging ik een biertje drinken en daar hoorde ik er alle maarten chuzzlewit menschen over praten het staat in de couranten gij zijt heelemaal van de wijs
en opende daarop voor dien iemand de deur met de opmerking dat het een beetje donkerwas een beetje erg donker fluisterde john zijn vriend in het oor
dat is al even gek als dat van eden zei bevan gij moet als passagier meegaan en mij een paar dollars meer schuldig blijven dan gij van plan waart
dan gaat gij brutaalweg naar hem toe zooals een fatsoenlijk man behoort te doen en zegt ik heb niets tersluiks willen doen ik heb niet om het huis geloerd en rondgeloopen maar hier ben ik om u vergiffenis te vragen
maar hoe hebt gij het gehoord vroeg juffrouw gamp wie heeft het u verteld ik moest naar een jachtliefhebber in de city die een paar gekortwiekte duiven wilde hebben om op te leeren schieten
eindelijk nam hij martin terzijde wij zullen nu scheiden mijnheer zei hij trek u dat niet aan antwoordde martin er zit niets anders op
en ten tweede zal ik zoo vrij zijn mij zelf voor te stellen ik heet tigg mijnheer misschien zal de naam van montague
nu en dan bleven zijn kleeren aan een braamstruik haken een enkele maal kon men hem door een nauwe opening nog zien of kon men aan het kraken van een dunnen tak hooren waar hij hep
de stoelen waren bijzonder breed van zitting en rug en misschien om die reden maar twee in getal het waren allebei leunstoelen'van oud mahoniehout en vooral merkwaardig door de buitengewone gladheid van hun kussens
en daar mark zag dat al zijn pogingen om zijn kameraad op te vroolijken vergeefsch waren staakte hij zijn werk en kwam naar hem toe
dat de vreemde naar zijn idee niets anders dan een aanbidder kon zijn charity deed alsof zij hem deze vrijpostigheid kwalijk wilde nemen maar kon toch niet nalaten te glimlachen
maar het kan hem niet schelen of hij een beetje moet wachten en daarom laat ik hem ook altijd maar wat wachten maarten chuzzlewit als het gebeurt dat ik flink honger heb zooals vandaag chuffey sufkop zijt ge klaar
maar ik wil niet ontkennen dat ik vandaag een beetje ongemakkelijk en uit nlijn humeur ben en met goede reden och heere juffrouw
en zoo is het ook mijnheer ik ben een arme vrouw mijnheer en toch kan ik u verzekeren dat de menschen mij hebben nageloopen
och ja dikwijls antwoordde zij in tranen verstaat ge snauwde jonas met zijn voet op den grond stampend gij hebt mij eens uw kuren laten verdragen en nu zal ik u de mijne leeren verdragen
en dan zal ik u aanraken en als gij u niet stilhoudt zal ik u gped raken vijfhonderd acht en twintig negen en twintig dertig kijk eens wat is er nu weer vroeg juffrouw gamp
het schenen woorden te zijn maar het waren woorden zooals nog nooit iemand gehoord pecksniff op weg naar juffrouw gamp had hem een dergelijke brabbeltaal te hooxen uitstotteren was nog het vreeselijkste van alles
zijn horloge te voorschijn haalde en andere wenken gaf dat nun tijd beperkt was en jonas als hij zijn woord hield spoedig zou terugkomen
plotseling keerde hij zich weer naar pinch en vroeg met een afgrijselijken vloek waar is hij voor tom in zijn verbazing en verontwaardiging eenig antwoord kon geven op een vraag die hij zoo weinig begreep
en zag men uren ver geen andere menschelijke woningen dan de hutten van houthakkers waarbij de stoomboot aanlegde om brandstof in te nemen
waar moeten wij heen wat is er aan de hand vroeg zij wij moeten terug antwoordde jonas woest ik ben van gedachte veranderd
bij mijnheer pecksniff vandaan zei de tolbaas ja antwoordde tom de tolbaas keek zijn vrouw aan onzeker of hij haar zou vragen wat zij hiervan dacht of waarom zij niet op de kinderen paste
waaruit s nachts verpestende dampen opstegen en waar zelfs de heerlijke zon wier stralen een blakenden gloed uitzonden alleen maar verderf en dood scheen te kunnen voortbrengen dat was vroolijkheden van eden het oord waarop zij hun hoop moesten vestigen
na veertien dagen van dit soort grappen antwoordde mark zoolang ik aan boord ben heb ik een leven gehad als een vlieg want onophoudelijk moest ik mij ondersteboven aan het een of ander vasthouden
menschen r die door een dollen hond waren gebeten werden soms wel in bed gesmoord zei hij en waarom zou men oude menschen die zoolang sukkelden ook niet uit hun ellende helpen
als verontwaardiging bekeken daar zij zoo heel iets anders vonden dan zij gehoopt hadden te zullen zien mercy de luchthartigste van de twee kon deze teleurstelling nog het best verduwen
daar het water bij den oever heel ondiep was werden de twee reizigers en hun bagage met een bootje aan land gezet tusschen het donkere geboomte zagen zij eenige van boomstammen gebouwde huizen
neen jongmensch zei pecksniff op zijn eigen borst wijzend terwijl hij zijn anderen arm uitstrekte alsof die een vleugel was waarmee hij zijn gast wilde bedekken
en den passer in den stomp van een boom voor de deur stak f zal ik buiten zetten opdat men kan zien dat wij behoorlijk ingespannen zijn
hij stotterde dus dat zonder twijfel naar alle regelen van recht en billijkheid chuffey het eerst aan de beurt was om te sterven
en toch bleef dit alles een diep geheim dat nadgett trouw voor zich zelf hield jonas vermoedde volstrekt niet dat nadgett hem in het oog hield
zij bleef echter bitter weenen en dit speet tom des te meer daar hij wel zag dat zij juist bijzondere behoefte aan medelijden en teederheid had
zei mould tot de zaak komend dat zal ik u zeggen mijnheer antwoordde zij en wel bedankt dat gij er naar vraagt
in het vroolijke middaguur de eetzaal binnenkwam waar charity en haar zuster gezeten waren de eerste bezig met zes zakbezoek voor charity doeken voor mijnheer jinkins te zoomen
beste vriend hoe gaat het zei tigg bullamy gij kunt gaan maar blijf buiten wachten blijf zitten crimple ik ben blij dat ik u zie
de kastelein pookte in het vuur als bedacht hij zich zoo ernstig op een waardig antwoord dat hij daardoor de duurte van de
daar zij haar pak zooveel trappen had moeten opdragen en klopte aan de deur van de kamer die onmiddellijk door juffrouw prig geopend werd met hoed en shawl toegerust en vol ongeduld om weg te gaan
dan geloof ik dat ik hem helpen kan zei hij ruth liet haar pudding staan lieve hemel riep tom uit denk eens aan ruth hij dacht dat hij mij helpen kon
en moet ik probeeren om zelf ook een beetje mijn gemak te nemen met dit oogmerk maakte zij van den leunstoel en een gewonen stoel een soort rustbed en
niets maar gij moet het mij niet heeten liegen wie heet het u liegen vroeg juffrouw gamp haar vriendin gaf geen antwoord wie heet het u liegen betsy vroeg juffrouw
uit het hernieuwde applaus scheen te talijken dat alien hierover heel blij waren maar ik hoop vervolgde het parlementslid dat mijn geeerde vriend natuurlijk voegde hij er tusschen twee haakjes bij
zij kwamen er echter en even vreemd was het dat zij tengevolge van een stilzwijgende overeenkomst daarheen schenen gegaan te zijn toen zij er bij kwamen werden zij echter een beetje verlegen en dit was het vreemdste
in het gezelschap van zoo'n man was het onmogelijk neerslachtig te blijven martin ging naast de kist op den grond zitten en begon stevig te eten en te drinken
establishment acht te slaan het was het waard in een dergelijke buurt te staan
eenigen stonden als het ware besluiteloos tusschen dit gevoel en hun medelijden met tom pecksniff was tegelijk met zijn gewezen assistent op de stoep gekomen
dat zij haar huis door de achterdeur verliet door de voordeur binnenkwam bovendien waren anthony chuzzlewit en zijn zoon jonas goedkoop gehuisvest in de halve maan en de zeven sterren
bij u ben hebt gij niets anders te doen dan den eersten den besten te vragen een cobbler voor u te halen een cobbler te halen herhaalde martin ja mijnheer zei mark terwijl hij met zijn hand liefkoozend over
waar denkt gij nu wel met deze woorden liet hij zich in zijn stoel achteroverzakken en maakte met zijn handen een driehoek waarvan zijn duimen de basis vormden waar denkt gij nu wel dat mijnheer crimple's maag zit
na deze inleiding vertelde hij alles wat hem bekend was van de ziekte en het langzame herstel van den patient in de stier
daar lagen zij naast elkaar onbeweeglijk vast naar het scheen maar toch stellig van plan om op de een of andere manier los te komen
en wat ik zeggen wil hoe maakt de andere net mijn zuster maakt net geloof ik r heel goed antwoordde de jongedame ik heb haar nergens over hooren klagen wilt ge haar misschien spreken en het haar zelf vragen
kreeg hij daardoor nooit eenige andere zekerheid dan die dat het niet zoo was mijnheer fips maakte het geheimzinnige van de zaak
en terwijl hij zijn vader strak aankijkend mi en dan een teugje nam vervolgde hij op denzelfden toon gebrek
die vrij veel van verontwaardiging had is het waar wat gij zegt mijnheer een oogenblikje hervatte de ander misschien zijt gij ook een neef
hoe meer zij praatten des te meer kr maarten chuzzlewit beangst werd ruth voor een oogenblik stilte f en liever dan een oogenblik stilte te hebben zei zij hetzelfde verscheidene malen nog eens of als zij daartoe geen moed of tegenwoordigheid van geest genoeg had
met een hoogen blinkenden hoed en sleepte overal een valiesje met zich mee dat zijn linnen scheergerei boeken en andere bagage bevatte hij stak ook zijn handen diep in zijn zakken en wandelde over het dek
ook hinderde hij de gasten niet door als dol heen en weer te vliegen zooals veel overigens goed afgerichte bedienden wel doen
het laatste wat men ziet is een tip van het shawltje heeren laten wij de gezondheid drinken van de dames het enthousiasme is overweldigend
jonas zei dit tamelijk lomp en beleedigend want behalve zijn gewone wantrouwen werkte nu in hem een zekere nijd over de fraaie kleeren en meubelen die nog versterkt werd door het besef
en dan vogels klonk in zijn ooren liefelijke wilde bloemen bloeiden om hem heen de rieten daken van de arme boerenhuisjes vertoonden zich in de verte
naar eigen keuze en vrij willig lieve zuster heeft zij zich met martin verloofd lang voordat een van beiden wist dat ik bestond zoudt gij willen dat zij zich nu met mij zou verloven
was het misschien bij pecksniff in den salon zei tigg f bij pecksniff herhaalde jonas diep adem halend f gij bedoelt toch niet toen
mijn gevoelens juffrouw todgers willen zich niet geheel laten verstikken zooals de jonge prinsen in den tower
nu jal onder vrienden hij is het ik acht hem daarom niet minder behalve als hij het oyerdrijft men kan alles overdrijven kinderen zelfs het huichelen kan men overdrijven vraagt het jonas maar
zullen wij ons niet door pecksniff laten hinderen pecksniff ik zou den kerel niet eens zien ik zou niet eens hooren of hij iets zei
zij weetzich met niets bezig te houden net als de ijsberen in de wildebeesten spellen staat zij altijd met haar kop heen en weer te slingeren en nooit kan zij zich stilhouden en daar is haar domheid
al waren al de paarden van arable tegelijk op hoi gestagen zij hadden er niets aan kunnen verbeteren al heel gauw begon zij weer over tom te spreken
nadat hij gezegd had dat ik gek was als ik dacht dat hij er ooit eenig kwaad mee zou doen en hij gaf mij het geld na dien tijd hebben wij elkaar nooit teruggezien
die van het heele menschdom afgezonderd evenals een oude heremiet in zijn pilaar woonde precies de man was om den weg aan te vragen als er in zoo'n eerwaardig monument geen
ik kan in gemoede verklaren dat gij volkomen gezond zijt als ik iemands gestel ken is t het uwe
en daarbij schudde hij nog zijn hoofd alsof hij zijn eigen begaafdheden wantrouwde ik ben bang mijnheer vervolgde de kasteleines nadat zij eerst had omgekeken om zich te verzekeren dat niemand haar beluisterde
koester voor uw vriendschap voor tom en de tallooze blijken die gij hem daarvan hebt gegeven waarom zou ik voor u willen verbergen hij bloosde echter toen hij dit zei
trok hij aan een tweede groote schel waarop na verloop van een behoorlijken tijd een reusachtige livreiknecht de groote voordeur opende
tom hoe denkt gij dat de pudding anders uit den vorm zou willen dat een architect en landmeter zooiets niet eens weet er viel niet aan schrijven te denken
maar gij moet mij niet opdringen voorzichtig aan voorzichtig aan lieve vrouw gij moest juffrouw gamp eens een paar kaartjes geven
intusschen ging tom dagelijks naar zijn werk en maakte daarmee goeden voortgang spoedig waren de boeken al voorloopig gerangschikt en maakten in zijn keurig geschreven catalogus een heel deftigen indruk
zelfzuchtige oogmerken najoegen hoe hij in de bitterheid van deze teleurstelling en zijn vroegere ervaring vergetend
zou hij er volstrekt niet op tegen hebben gehad met tom te ruilen zij was dan ook een vroolijk klein ding en had daarbij een zachte bedaardheid die een lust was om te zien
er gebeurde nu echter iets dat pinch zijn gedachten van al dit geheimzinnige deed afwenden en ze op iets anders deed vestigen dat nog geheimzinniger was de wijze waarop dit gebeurde was als volgt
het een onmogelijkheid om te loopen zooals men overal elders gewoon is men moest uren lang bijna op den tast voortstrompelen
dat heel londen noodig had zelden zag men hen in beweging maar zij stonden op de stoepen van hun eigenaars naar het
maar nu hij jonas eigen gedachten over alles en iedereen tot de zijne maakte vond jonas hem een pleizierig man met wien men vrijuit kon spreken
door een reet hem beloerde r waar hij niet was heimelijk het een of ander uitvoerde kwam wel honderdmaal per dag in hem op en maakte hem als hij het raam openschoof blij met het gezelschap van de musschen
toen pecksniff op zij was gegaan schoof de oude maarten die marie graham bij de hand gevat en vriendelijk tegen haar gefluisterd had
en om alleen zulke menschen in huis te nemen die men vertrouwen kan en wie zou betsy prig kunnen vertrouwen na wat zij van juffrouw harris heeft gezegd terwijl zij daar voor mijn oogen op dien stoel zat
de dokter verdween voor een oogenblik en kwam dadelijk daarop terug met jonas chuzzlewit mijnheer montague zei jobling mag ik zoo vrij zijn mijn vriend mijnheer
en het is ellendig dat de wet ons ongelukkige crediteuren zoo kort houdt terwijl zij zelf iedereen uitzuigt
kortom men begreep dat pecksniff iets groots had gedaan en hij werd daarvoor ruimschoots bewierookt terwijl de processie zich verwijderde waren zijn verdiensten het onderwerp van alle gesprekken
wel lieve hemel riep tom uit honderd pond per jaar beste john lieve ruth honderd pond per jaar
dat f toen het weggenomen werd een paar koude hoenders en alles wat daarbij behoorde te zien gaf bracht hem echter spoedig weer in een goed humeur dat nog verbeterd werd door de verschijning van een flesch madera en champagne
zij schenen als het ware volgens afspraak den naam te vermijden ik heb het al lang ik mag wel zeggen van het begin af
toen wij op het kerkhof met elkaar spraken tom beloofde dit menigmaal daarna als ik wenschte dat men mij lang tevoren daarheen had gedragen heb ik aan zijn woorden gedacht
iep heel goed bij mijn ziel dat moest aan iemand gestuurd worden die het te pas kon brengen het is het aardigste dat ik ooit gehoord heb
deze sprongen herinnerden de dames oogenblikkelijk aan het zedelijke principe bewaar altijd den goeden schijn waarbij zij waren opgevoed
er zijn vloeistoffen zooals iedereen weet die het naderen van wind regen en vorst voelen en daarvoor huiverend in hun glazen aderen wegkruipen
is het niet genoeg mijnheer dat gij in mijn huis komt als een dief in den nacht of liever want men kan nooit te zorgvuldig zijn om de zuivere waarheid te spreken als een dief overdag
chuffey te willen spreken en bij hem te komen waren twee verschillende dingen en hem uit te hooren zonder hem zelf of jonas te verontrusten en zonder op de moeilijkheid te stuiten
het ergste is dat ik volstrekt niet weet wat voor familie of vrienden hij heeft of waar zij wonen behalve dat zij zeker niet hier in londen wonen
diis dat bekoorlijke wezen met dat roode shawltje dochter noemt wat zegt pecksniff tot antwoord of liever wat laat hij ongezegd niets
mijn beste begon pecksniff noem mij niet best viel anthony er op in en u zelf ook niet
wat voor kerel is hij dat wij ons zoo aan hem zouden storen en wij hebben niet alleen rekcning te houden met ons zelf vervolgde hij met nadruk terwijl hij martin strak aankeek
in een brief waarin zij mij verzocht om dat van haar te leenen en toen reed zij weg zoo hard zij kon gezegend zij haar lief en vriendelijk gezichtje riep john hoewel ik niet begrijp waarom gij haar de voorkeur boven mij zoudt geven
mogelijken afstand liet rijden waartoe de man volgens het tarief gedwongen kon worden gelukkig bracht deze aardigheid het gezelschap bij de woning van jonas anders zouden de jongedames het vermakelijke er van misschien niet zoo goed begrepen hebben
ik kom u bezoeken omdat ik dit aan uw broer thomas heb beloofd ik heet blijf toch bedaard juffrouw pinch ik heet pecksniff de brave man sprak deze woorden uit
tom werd ongerust er kwam een onbestemde vrees in hem op dat de verandering in de betrekking tusschen hem en pecksniff hem op de een of andere wijze ook andere menschen in een ander'licht zou doen voorkomen
mijnheer pinch zei zij al heb ik u nooit goed behandeld ik dacht toch dat gij vergevensgezind van aard waart ik dacht niet dat gij zoo onbarmhartig zoudt kunnen zijn
van mercy wilde werpen k warn die teg'en zijn bedoeling in binnen het bereik van den kpetsier op den bok die hem vriendelijk bedankte en de bloem in zijn knoopsgat stak en nu reed de diligence weg de jongedames schoven elk in een hoek
een lok van uw haar vroeg hij het is immers echt beiden lachten om deze vraag en zeiden dat dit vanzelf sprak spreekt dat vanzelf hervatte bailey dat weet ik wel beter dat van haar is niet echt
als nu die van juffrouw todgers terwijl zij aan beide zijden door een commensaal ondersteund bij het portier stond om den braven man nog zoo dikwijls te zien en toe te knikken als jinkins haar daartoe ruimte liet
toen het geluid dat hij al eenmaal had opgemerkt zich opnieuw liet hooren op mijn woord mijnheer jonas dat is een heel eigenaardige klok zei hij
hadden deze aardigheden tot onaangename gevolgen kunnen leidenmaar gelukkig gaven tigg en crimple die hun man door en door wilden leeren kennen hem zooveel vrijheid als hij zelf verkoos te nemen wel wetend
dat er in het heele dorp geen plaats meer te krijgen was kortom de zaken waren zoover gekomen dat bijna de heele familie haar macht in den omtrek van de blauwe draak
geef mij maar een van die jongens zooals wij gewoon zijn ik wou dat gij liever om het ontbijt dacht mark in plaats van u op te houden met menschen met wie gij niets te maken hebt merkte martin ontevreden op
zooals grappenmakers zeggen om pen en inkt roept zoo dames zei hij eindelijk nu gaat gij dus weer naar huis heel erg ja bailey wij gaan weer naar huis zei mercy en krijgt geeh van alien
terwijl zij ijverig naaide en terstond een liedje begon te neurien wel kindlief zei charity ik geloof werkelijk dat men u het hoofd op hoi heeft gebracht
ik hoopte u met berouw en in nederigheid terug te doen komen martini ik hoopte dat de nood u daartoe zou dwingen hoe lief ik u ook had
totdat de jongeman uit zijn gepeins ontwaakte en hem aankeek toen keerde hij zich om alsof het hem plotseling inviel dat hij nog iets voor de reis in orde moest brengen
het verwonderde haar niet half zooveel als pinch zich verwonderde toen hij mercy aankeek mijnheer pinch heeft papa verlaten lieve zuster vervolgde
er bestond hier een geheim dat tom's belangstelling opwekte en zijn teedere hart in onrust bracht toen hij
intusschen bleef de oude maarten chuzzlewit in zijn kamer opgesloten en zag niemand behalve zijn jonge gezellin
waarde vriend onze president kijk nu toch eens vervolgde hij glimlachend wat een opmerkelijk bewijs voor de kracht van het voorbeeld
ik zou er niets van zeggen mijnheer voegde hij er bij als de jongedame het mij niet uitdrukkelijk had verzocht ja dat heb ik ook zei marie ik dank u gij hebt volkomen gelijk
wie ik ben eiep de stem van pecksniff terwijl pecksniff zelf in levenden luve hem vriendelijk toelachte wie ik ben munheer
want jonas zei dat hij volkomen gereed was en het drietal stapte de deur uit op de stoep gaf jonas elke nicht een arm
na eenigen tijd zette hij zich gemakkelijker op zijn stoel en keek het document dat hij gereed hield nog eens door alsof het genoeg was dat hij nu en dan maar een enkelen blik op zijn patroon wierp
in twee bezoeken leeg te maken hoewel hij nooit veel sprak kwam hij toch in kennis met de geregelde bezoekers van de herberg die hem dagelijks zagen
gij jbtadt maar voor een qogenblik vergeten dat gij hier geen andere menschen dan vrienden bij u hebt
het oude kantoor van anthony chuzzlewit son kooplieden in allerlei inlandsche manufacturen r was in een nauwe straat in de nabijheid van het postkantoor gevestigd een straat waarin de huizen zelfs op den
terwijl hij aankwam om zelf de deur te openen hij was zoo opgeruimd als ooit en zqng terwijl hij de gang doorging een vroolijk liedje hoe maakt gij het mijnheer zei mark
en deze hem aan hoorde ik u iets zeggen mijn waarde heer vroeg pecksniff met een glimlach de oude man antwoordde neen ik weet toch wel wat gij dacht
kortom telkens als zij hem in zijn kamer opsloten schoot hij weer naar buiten met een lading zedenspreuken die hij over de leuning kwam uitgalmen
toen zij hem ongeveer voor de dertigste maal in bed hadden geholpen bleef jinkins hem vasthouden terwijl zijn metgezel naar beneden ging om bailey junior te halen met wien hij spoedig terugkwam
de statige boomen de maan en de fonkelende sterren de zacht suizende wind de overschaduwde laan het heldere open veld alles waakte
maar het zonderlingste van het geval hervatte john terwijl hij zijn hand op tom's arm legde om zijn verrukking voor het oogenblik tot bedaren te brengen
dat hij jaloersch was hij liet hem daarom maar op zijn eigen manier voortpraten maar deze was zoo naargeestig dat tom zijn gemoed van een z war en last bevrijd voelde toen zij bij de poort van
en lieten den sleutel van buiten in de deur steken terwijl zij den jongen page opdroegen hen onmiddellijk te roepen als hij iets hoorde dat op teekenen van een beroerte leek
en steeds bleef zijn rustelooze hoofd zonder een oogenblik op te houden heen en weer draaien juffrouw gamp nam een snuifje
dat van de kamer was afgeschoten en kwam een oude man met een uitgemergeld gezicht en roode oogen daaruit sloffen hij was even ouderwetsch en stoffig als de rest van het
in hun vertrouwen namen en de vlugge geest van dezen jongeman verscheidene vermetele oplossingen aan de hand deed die hij
pecksniff sprak geen woord vijf shillings herhaalde tigg en de volgende week krijgt gij ze zonder mankeeren terug
de kamer werd spookachtig donkerj het lawaai op de straat werd hoe langer hoe minder en tenslotte was alles bijna even duister en stil als het graf
om te doen alsof wij dit niet zagen een van ons beiden in een nadeelige positie zbu kunnen komen en daar ik er heel weinig voor voel om zelf die man te zijn zult gij het mij wel ten afscheid van londen goede houden dat ik de vrijheid
anders bedoeld was dan eerlijk en oprecht zooals het gezegd werd ik meen het werkelijk als ik u ooit beleedigd heb vergeef het mij dan
want toen zij zoover gekomen was viel zij zich zelf in de rede met den uitroep daar gaat zij dat arme vrouwtje zoo geduldig als een lam
een man uitgezonderd die man kwam kort daarop aan den anderen kant van het bosch dicht bij de plaats waar het pad uitkwam tusschen de takken
maak nu maar dat gij wegkomt zij werd echter yerhinderd om den aftocht van haar gewezen vriendin te zien doordat deze in haar toornige drift tegen het ledikant stiet
of met andere woorden de gewone huiskamer van juffrouw mould eh haar gezin was achterin boven het kantoortje achter den winkel
en toen kreeg hij een toeval maar de dokter greep hem bij zijn kraag en legde hem op de plaats op de koude steenen
en vormloozer werd zoodat men als men aan den eenen kant van het uithangbord naar hem keek denken moest dat hij er langzamerhand doorheen smolt om er aan den anderen kant uit te komen
als ik hem maar zoo had kunnen treffen dat hij voor een minuut een man was geworden zou ik hem hebben losgelaten als hij maar een woord ten gunste van mijn kleinzoon had gesproken van wien hij dacht dat ik hem onterfd had
als hij een leerling noodig had kent gij ook ouders of voogden juffrouw hervatte pecksniff die zich zoo'n gelegenheid voor een jongeman ten nutte zouden willen maken
want dat het inderdaad hoog tijd werd voor juffrouw pecksniff en nu zou de dag aanbreken dat de schoone verschijning die de woning van juffrouw todgers zoo onverwachts had verhelderd weer zou verdwijnen en evenals een vaatje
en nu en dan zijn hoofd omkeerde om te knikken bleef montague op den weg staan en wuifde lachend met zijn hand
westlock kwam tegelijk maar werd niet bij den patient toegelaten omdat de ziekte besmettelijk was de dokter kwam ook hij schudde zijn hoofd het was alles wat hij in de gegeven omstandigheden kon doen
een ander oog onder het krullende reepje citroenschil in het zijne scheen te turen diep in de city en de wijk van cheap stond het huis van den heer mould zijn harem
zij was ook inderdaad erg in de klem geweest want haar hoed had den vorm van een steek aangenomen en bovendien moest iemand met zoo'n kort en dik postuur in zoo'n gedrang wel buitengewoon warm worden
terwijl de treurtonen tot in het diepst van zijn ziel moesten doordringen als zijn ziel eenige diepte had kon jinkins den jongsten heer niet met vrede laten voor het begin van het tweede stuk verzocht hij hem uitdrukkelijk als
de man die voor het raam aan den overkant een pen versneed werd een van de hoofdvoorwerpen van het tooneel en liet als hij wegging een bevreemdende leegte achter
en dit bleek ook inderdaad het geval te zijn want hoewel haar kennis niet erg nieuw kon heeten was ze toch heel uitgebreid vooral die van de oudste zuster die heel veel smaak had in de studie der methaphysica
wij moeten hooren wat dit beteekent zei martin gij moest den kastelein eens verzoeken om hier te komen mark mark ging onmiddellijk en kwam al heel gauw met den herbergier op sleeptouw terug
zoo'n schimpen en schelden zoo'n neusophalen en voorhoofdfronsen zoo'n plechtige begrafenis van alle
en telkens als deze opgetogen terugkwam nadat hij tusschen een paar wagens was doorgeworsteld zonder op de co'mplimenten te letten die de koetsiers hem toeschreeuwden scheen john
hij deed dit echter niet wat er ook zijn redenvoor mocht zijn maar bracht haar onmiddellijk naar beneden en ging zelf mee zonder zijn mantel af te doen of een oogenblik langer op het dek te blijven dan volstrekt noodzakelijk was
toen hij een hand uit een huurkoets zag komen en hem wenken hij snelde naar het portier en nu boog mercy zich daaruit en zei haastig maar zacht opdat juffrouw gamp haar niet zou beluisteren
charity de hoofdrol speelde als zij al niet het woord alleen had moddle was tenminste veel langzamer in zijn antwoorden dan men van jonge aanbidders gewoon is en legde een neerslachtigheid aan den dag
maak nu maar dat ge wegkomt riep mould maar hij was zoo bijzonder in zijn schik dat hij van louter genoegen zijn vrouw in haar arm kneep
is dat iets dat gij mij woudt laten zien neen antwoordde tom die het papier dat hij in zijn hand hield volkomen vergeten had voor deze vraag hem er aan herinnerde een fatsoenlijk jongmensch van vijf en dertig jaar
daarop zweeg hij glimlachend en wachtte of men hem verder toe zou spreken maar toen dit niet gebeurde verdween de glans weer langzamerhand van zijn gezicht tot hij opnieuw een niets was geworden hij is een
hij had daarvoor altijd zijn ooren gesloten of er mee gespot maar voor hij in een diepte afdaalde keek hij om en beschouwde treurig het avondlandschap daarop ging hij maarten chuzzlewit omlaag de diepte in
martin het spijt mij nu al antwoordde martin ik heb niet geweten wat werkelijk verdriet was voor nu
hoe john westlock tom pinch en zijn zuster dien dag verder doorbrachten en wat zij tegen elkaar zeiden