AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en zoo gingen zij zonder zelfs hunne gezengde schootsvellen af te doen als twee reuzen op elkander los maar als iemand in de buurtschap het lang tegen jo kon uithouden ik heb dien man nooit gezien
en alles wat maar ik breng estella naar hare bestemming zacht en streelend is verborgen dat heb ik gij hebt niet langzamerhand uwe verbaasde kinderlijke oogen geopend voor de streken van dat bedrieglijke wijf
geene afsnijdseltjes nu meer en zorgde vergelijkenderwijs gesproken volstrekt niet voor zich zelven pip pip je hadt weinig gedacht
in plaats daarvan hare oogen op mij vestigende wat is er aan den knaap in dien hoek om uwe woorden te gebruiken waar ik naar behoef te zien
zij wilde liefst dat ik niet alleen reisde en heeft er tegen om mijne kamenier in huis te krijgen want zij schrikt er voor om het voorwerp van de praatjes van zulke menschen te zijn kan je me brengen
om kort te gaan toen ik zoover gekomen was wierp ik mij met mijn gezicht op den grond greep mij aan beide zijden van mijn uoofd in het haar en trok er duchtig aan
jonge edellieden aanzag alsof zij wel dacht dat zij het genoegen had gehad hen meer onderhare oogen te hebben maar niet recht wist wat van hen te maken hier geef me je vork rnevjrouw
ik laat me hangen als ikhet weet antwoordde hij zich eerst eens uitrekkende en schuddende mijne orders gaan niet verder dan hier jonge heer ik moet deze schel een tik met dezen hamer geven
maar iedereen veinsde dit niet van de anderen te weten omdat de bekentenis dat men het wist zou hebben getoond dat men zelf een pluimstrijker en huichelaar was
pip wat ben je toch een gek wij praatten nog veel onder het wandelen en al wat biddy zeide scheen wel gezegd biddy was nooit grillig of spijtig
in die houding waarin zij ze toen haar ongelukkig hart nog jong frisch en gezond was dikwijls aan haar moeders schoot naar den hemel moest hebben opgeheven
taxeer ze dan herbert zet er maar naar uwe schatting eene ronde som voor wat weet je toch altijd raad zeide mijn vriend dan met bewondering
der geheeie gelegenheid zat waarlijk aan het hoofd van de tafel en toen hij eene rede tot het gezelschap hield over mijne verbintenis en de aanwezigen op duivelsche wijze feliciteerde
ik begrijp je niet zeide ik kies je brug mijnheer pip zeide wemmick en doe een wandelingetje daarop en smijt je geld over den middelsten boog in de rivier dan weet je het eind
en ik was zoo klein en zoo onnoozel daar geweest en alles daar buiten was zoo groot en onbekend dat ik een oogenblik later met een zwaren snik in tranen uitbarstte
pocket sophia heeft het u gezegd antwoordde mevrouw pocket heb ik niet met mijne eigene oogen gezien en met mijne eigene ooren gehoord hoe zij daar zoo even in de kamer kwam en vroeg om u te spreken
mevrouw pocket volgde dezen raad en liet het kind een poosje zeer onhandig op haar schoot dansen terwijl de andere kinderen er mede speelden dit had nog maar zeer kort geduurd
hij beefde ondertusschen zoo geweldig dat hij blijkbaar moeite had om den hals van de flesch tusschen zijne tanden te houden zonder dien af te bijten
daar meenden wij den geheelen nacht stil te blijven de stoombooten naar rotterdam en hamburg zouden donderdagmorgen tegen negen uur van londen vertrekken
daar nog een uur of wat de wacht te houden ik sleet dien tijd met te denken hoe vreemd het was dat ik door al die smetstof van gevangenis en misdaad omringd moest wezen dat ik in mijne kindsheid
tot de laatste sporen toe verbrand waren had zij toch nog iets van haar vroeger akelig voorkomen alsof zij eene bruid was want men had haar tot aan den hals met witte watten overdekt
want blijkbaar was onze eenige keus bij de eerste eenzame herberg die wij konden vinden aan te leggen zoo namen wy weder de riemen op en keken uit naar iets dat naar een huis geleek
met eene kam in net haar en een paar witte zijden beenen die over hetgeheel een zeer vrouwel'yk voorkomen had mijn talentrijke stadgenoot stond met gevouwen armen somber
hij had een slappen breedgeranden reishoed op en daaronder een zakdoek als eene kap over zijn hoofd gebonden zoodat men niets van zijn haar zag
mijn goede handel is het niet duidelijkdat het met newgate hier vlak bij hier ook veel gevaarlijker moet zijn hem uwe gedachten te zeggen en hem baloorig te maken dan ergens anders
ik weet het zeide ik in antwoord op die beweging ik weet het ik heb geene hoop dat ik u ooit de mijne zal noemen ik weet niet wat er binnen kort van mij zal worden
zonder twijfel zou ik rampzalig zijn geweest als zij iemand anders wie het ook ware had begunstigd maar een waardiger voorwerp zou een ander soort van verdriet hebben veroorzaakt
wat schoot mij nu over dan hem naar de oude smederij te volgen mij daar aan hem te ontdekken daar mijn gemoed te ontlasten van mijne berouwvolle spijt en van
en dus moet je wel weten dat hij hier is daarmede haalde hij het document er uit en gaf het niet aan jufvrouw
en mij om thuis na te teekenen eene oud-engelsche d te leenen die zij van het hoofd van eene courant had genomen en die ik
niet met genoegen hoewel ik door zoovele banden aan hem gehecht was neen met vrij wat onrust eenig verdriet
bij zekere gelegenheid toen de vinken in groot aantal verzameld waren en de onderlinge welwillendheid op de gewone manier daardoor bevorderd werd dat niemand het ergens met iemand anders over eens wilde zijn
de rand van mijn glas tegen den voet van het uwe en de rand van het uwe tegen den voet van het mijne eens tweemaal dat is de beste muziek
zeide de vreemdeling ik zai u helpen ge verdient geene hulp maar ik zai u toen helpen zie naar dat papier dat ge in de hand hebt wat is dat wat het is zeide wopsle het zeer verlegen aankijkende
om zich vast te houden en daaronder een ijzer met pennen om liefhebbers van mederijden te verhinderen voor de verzoeking te bezwijken ik had nauwelijks den tijd gehad om mij in die koets te
somtijds schoot hij zich zelven met het hoofd vooruit uit zijne equipage en eens heb ik hem aldus onwillekeurig zich zelven als een zak steenkolen voor de deur van het boschje zien afzetten
ondeugend kind je zult dadelijk naar bed gaan kom liefje het kleintje gaat met maatje mee het kind was onomkoopbaar en protesteerde met alle macht
en de ondernemende eigenaar daarom de paarden voor de restauratie tot soep liet koken evenwel was deze kamer alles in alles voor mij dewijl estella daar was ik dacht dat ik met haar daar levenslang gelukkig had kunnen zijn
wat hij meende door zich zoo tusschen hem en zijne vrouw te stellen en verder of hij mans genoeg was om op te komen orlick gevoelde dat de stand van zaken hem niets anders overliet dan op te komen en nam terstond eene verdedigende houding aan
ik zeide haar dit en ook dat ik alle moeite zou doen en geen geld ontzien om hem uit die streek te verdrijven langzamerhand voerde zij mij tot een meer bedaard gesprek
behalve in nrijne slechte zijde van het menschelljk gemoed prevelde biddy dit was niet zoozeer een verwijt als wel een onwillekeurig overluid denken wel dacht ik dat punt zal ik ook maar opgeven
pip zeide zij op zekeren avond zich zelve aldus stuitende toen wij in de schemering te richmond voor het venster zaten wil je dan nooit gewaarschuwd worden
wilde ook binnenkomen maar zij hield hem aan het hek tegen wenscht u jufvrouw havisham tezien zeide zij of
dan de komst van mijn verjaardag die weder een bezoek bij jufvrouw havisham medebracht ik vond jufvrouw sarah pocket nog op haar post aan het hek ik vond jufvrouw
nog lang nadat alles weder stil was en ook de beide stoombooten verciwenen waren bleef men nog op het watervlak turen maar iedereen wist dat het nu hopeloos was
ik wilde zeide zij verder over dat onderwerp spreken dat ge hebt aangeroerd toen ge laatst hier waart en u toonen dat ik niet geheel van steen ben
dat hij ons hier aan dezen haard heeft beschreven eh hij schijnt medelijden met haar gehad te hebben dus vreezende dat hij wat dat kind betrof tegen haar zou rnoeten getuigen
neen zeide de oude heer het pakhuizen het pakhuizen eerst daar ginder hij scheen omhoog in den schoorsteen te wijzen maar ik geloof dat hij mij liverpool wilde aanduiden
keerde zich vervolgens om met den rug naar het vuur en stak mij zijne beide handen toe en dit zeide hij mijne handen in de zijne op en neer zwaaiende en tusschenbeide aan zijne pijp trekkende
ik dit deed omdat ik haar onweerstaanbaar vond om dit voor eens en altijd te zeggen ik wist tot mijne smart zeer dikwijls zoo niet altijd dat ik haar tegen al het mogelijke
en daar n voor en mijn bekende en den anderen vluchteling er uit haalden beiden bloedden enhijgden worstelden en vloekten maar natuurlijk herkende ik hen terstond
wij wachtten op wemmick maar deze gaf geen teeken vanleven als ik hem nooit buiten little britain had gekend en nooit het voorrecht had genoten van op een gemeenzamen voet in het kasteel te verkeeren
dat mij eenigszins onzeker van mijn tijd maakt terstond maar denk ik als mijnheer voornemens is terstond te gaan zeide wemmick tot mijnheer jaggers behoeft hij ook geen antwoord te zenden niet waar
en bij hetproces toen hij ze niet zelf konbehandelen zat hij bij den officieelen advocaat en deed er gelijk iedereen wist al het zout en de peper bij
zelfs met die hulpmiddelen zou ik misschien nog niet zoo spoedig tot mij zelven zijn gekomen als ik estella niet met de sleutels had zien naderen om mij uit te laten
een langen dut eer ik mijn weg naar huis voortzette ik had niet veel bagage naar l o n d e n mede te nemen want weinig van het weinige dat ik bezat was voor mijn nieuwen stand geschikt
wij namen onze pijjakkers mede en ik bovendien een reiszak yan al mijne aardsche bezittingen pakte ik niet meer dan eenige noodwendigheden bijeen welke dien reiszak vulden waar ik zou heengaan wat ik doen zou
bij den jongen heer pocket blijven en op maandag met jtxem zijn vader aan huis gaan bezoeken om te beproeven hoe het mij daar beviel
toen ik haar weder in haar stoelzette werd ik een reuk gewaar dien ik kende en mij omkeerende zag ik mijn voogd in de kamer hij droeg altijd ik heb dit nog niet vermeld geloof ik een zijden zakdoek van buitengewone grootte bij zich
hier deed de kieschheid mij zwijgen spoedig wat zal zeide mijnheer jaggers dat is zoo geen vraag spoedig naar london zal komen zeide ik
wederom met dienschijn alsof zij bevreesd voor mij was omdat ge mij al te zeer haatommetmij te kunnen spreken neen neen antwoordde ik hoe kunt ge zoo denken jufvrouw
de trouwdag was bepaald de bruiloftskleederen waren gekocht de huweljjksreis was vastgesteld de bruiloftsgasten waren genoodigd de dag kwam maar niet de bruidegom hij schreef haar een brief
door plekken van drijvende kolenstof heenklievende nu onder het beschilderde beeld van john van sunderland eene aanspraak tot de winden houdende gelijk door zoovele johns gedaan wordt
had de kamer in het rond een zeer bekrompen aanzien zoodat de knecht genoodzaakt was de schoteldeksels op den grond te zetten
en ik wilde wel weten wie al de paarden besloeg die ik daar zag en wenschte dat jo het deed naar eene matige berekening was het op dien zondag verscheidene maanden
wel wat dan ouden orlick aangaat hij gaat ook naar de stad liet deze er op volgen er kunnen wel twee naar de stad gaan het is niet maar een alleen die naar de stad kan gaan raak maar niet uit je humeur zeide jo
elken morgen ging herbert altijd alsof hij iets geheel nieuws deed naar de city om rond te zien ik bracht hem dikwijls een bezoek in de donkere achterkamer
en alles was ledig en stil de koude wind scheen hier nog kouder te waaien dan buiten het hek en maakte door de opene vensters der brouwerij heen snuivende
terwijl ik ledig bij het vuur stond gaf hetrijzen en dalen der vlam de twee pleisterkoppen op de plank den schijn alsof zij een duivelachtig spel van wegschuilertje met mij speelden
dit was al wat ik dien avond hoorde eer mijne zuster mij als een slaperigen aanstoot voor de oogen van het gezelschap oppakte en mij met zulk eene sterke hand naar bed hielp
hadt dat eerst moeten vragen eer gij het de hand deedt maar ja als ge wilt ik boog mij naar haar over en haar gelaat bleef zoo kalm als van een standbeeld
bevordering van welwillende gevoelens altijd onder de yinkjes van het boschje mag heerschen de vinkjes verteerden hun geld op eene dwaze manier
eindelijk gingen wij weder in huis en daar hoorde ik met verwondering dat mijn voogd was overgekomen om jufvrouw havisham over zaken te spreken en voor het diner zouterugkomen
biddy zeide ik daarna ik denk dat je nu moeieltjk hier kunt blijven wonen neen dat kan ik niet mijnheer pip zeide biddy
neen ik had daarover gedacht sedert wij naast elkander zaten neen hoe ik zelf daarover denken mocht ik verstond nu den wenk van wemmick ik voorzag dat zijne bezittingen als die van een veroordeeld misdadiger aan de kroon zouden vervallen
zij wierp in het voorbijgaan een zegepralenden blik op mij alsof zij er in juichte dat mijne handen zoo grof en mijne laarzen zoo lornp waren opende toen het hek en bleef staan om het open te houden
zoo geraakten wij over andere dingen aan het praten voornamelijk over den weg dien wij reden en welke gedeelten van l o n d e n aan den eenen en den anderen kant lagen
en dat ik zeide dat het voor hem als uw kind natuurlijk was dat hij tot een veel beter raensch opgroeide dan ik
het was eene groote kwelling voor mij dat jo zoolang dit onderhoud duurde er bij bleef om mij in plaats van jufvrouw havisham aan te spreken zooals ik je meer gezegd heb pip
als ware jufvrouw havisham zij een en twintig jaar en eene koningin geweest wij gingen het huis door eene zijdeur binnen voor de voordeur waren van buiten twee kettingen gespannen
ik wenschte dat je ze eens met mij in overweging woudt nemen zoover eene korte vriendschappelijke woordenwisseling gaat dat wil ik gaarne zeide ik
toen mijne oogen naar hunne vertrokkene gezichten dwaalden tot het toppunt van ingespannen aandacht te zijn gekomen zoodat zij nu terstond zouden niezen
staat in verband met den persoon dien ge bedoeld hebt niet waar wemmick keek zeer ernstig dat zou ik niet met zekerheid kunnen zeggen antwoordde hij
jij hebt niet zoo lang hiernaar vooruitgezien als ik gedaan heb jij waart er niet op voorbereid zooals ik was maar heb je nooit gedacht dat ik het wel wezen kon
je hoort de voorwaarde waarop je meegaat en ik moet gehoorzamen zeide ik dit was alle voorbereiding die ik voor dit bezoek en andere dergelijke bezoeken ontving jufvrouw havisham schreef mij nooit en ik had zelfs nooit haar schrift gezien
zwaaide ze om mijn hoofd legde ze op het aambeeld hamerde ze uit alsof ik was dacht ik en alsof de vonken mijn spuitend bloed waren
mij geheel onbewogen en met steeds bezige vingers aanziende schudde zij wederom haar hoofd het zou wreed van jufvrouw
ja herhaalde mijnheer jaggers nog naar den zolder ziende het eene jaar door het andere en keek toen door de geheeje kamer rond met zijn zakdoek in de hand halverwege naar zijn neus
die mij toeriep dat hij niet tot morgen kon of wilde honger lijden maar nu terstond eten moest hebben dan weder dacht ik als die kameraad die met zooveel moeite weerhouden werd van zijne handen in mijn bloed te doopen
en het gevaar waaraan hij blootgesteld was zou gezwicht hebben als ik niet geweten had dat herbert spoedig moest terugkomen
zij mocht twee of driejaren jonger dan wemmick zijn en het kwam mij voor dat zij ook in het bezit van portatieve waarde was het fatsoen van haar kleedje van de middel naar boven deed dit gedeelte van hare gestalte zeer naar een vlieger gelijken
ik ben een zware eter lieve jongen zeide hij als eene beleefde verontschuldiging toen hij gedaan had maar dat ben ik altijd geweest
dien zij ontving toen zij voor de trouwplechtigheid gekleed was viel ik er op in tien minuten over half negen op het uur en de minuut zeide herbert knikkende waarop zij naderhand al de klokken liet stilstaan
misschien om het gemis van een zachter gevoel te bedekken ontwaarde ik eene heftige verbittering tegen den booswicht wiens gewelddaad haar zooveel had doenlijden en gevoelde ik dat ik op genoegzaam bewijs
en nog meen te zeggen zeide jo nu op eene manier die te gelijk eene grondige redeneering een diep vertrouwen en eene groote beleefdheid moest aanduiden als dat ik toen ging en met je zuster trouwde
eene vreemde taal lieve jongen zeide hij terwijl ik las stond hij dan voor het vuur mij aan te zien alsof hij de vertooner van eene kermis vermakelijkheid was en zag ik hem tusschen de vingers van de hand
werd de tunnel om het touw in zijne plaats tehouden langzaam door mijlen van rotsen gegraven werd de zerk langzaam opgeheschen en in het dak ingepast werd het touw er
ojj de eene manier of de andere over de taak die ik aanvaard ik word er voor betaald en daarorn aanvaard ik ze versta dat wel
met eene ongeduldige beweging der vingers van hare rechterhand speel sped speel i voor een oogenblik met de vrees voor mijne zuster voor oogen kwam het wanhopige denkbeeld bij mij op
hij bewaart ze op planken boven zijn hoofd en weegt ze altijd voor zijne kamer moet naar een komenijswinkel gelijken terwij hij zoo sprak ging het gebrom in een lang uitgerekt gebrul over en stierf toen weg wat anders kan het
ja zeide hij heelemaal ik ben vlak achter je aangekomen ik zag je niet maar ik moet vrij dicht achter je zijn geweest
daarna bleef hij met zijne rechterhand langs zijn vlassigen bakkebaard zitten strijken terwijl hij met zijne blauwe oogen zijne vrouwoveral volgde gelijk hij gewoon was te doen als er huiselijk onweder aan de lucht was
met die ongeduldige beweging van hare vingers tegen mij zeide kom kom kom zing eens liet ik mij door mijne verrassing bewegen om dit liedje te neurien terwijl ik haar
nu was mijne zuster razend geworden zij stoof dus op jo aan pakte hem bij zijne bakkebaarden en bonkte zijn hoofd tegen den muur achter hem terwijl ik vol schuldbesef zat toe te kijken
en zich nu maar op een stoel zettende haar boek weder opnam haar gezicht nam dadelijk zulk eene aandachtige uitdrukking aan alsof zij al eene week lang gelezen had
zij hadden daar gestaan zoolang ik mij kon herinneren en waren meer gegroeid dan ik maar er was veel krijt in onze streek
daarna werd het eene gewoonte het zoo te zingen terwijl ik haar voortduwde en somtijds deed estella mede schoon het geheele gezang zoo zacht was zelfs wanneer wij met ons drieen waren dat het in het naargeestige oude huis minder gerucht maakte
zij vouwt het open zij komt uit haar hoek zij komt naar het bed houdt mij vast allebei een aan elken kant
stemden deze twee dames weinig of niet met estella overeen maar men begreep wederkeerig dat zij estella noodig hadden en estella haar noodig had
en de gekleurde prenten aan de muren aankeek die den dood van kapitein cook het afloopen van een schip en zijne majesteit george den derden met staatsiepruik lederen broek en kaplaarzen op het terras van windsor voorstelden
en toen die dag verscheen en er een open rijtuig voor de poort kwara pakte jo mij goed in en droeg mij in zijne armen naar beneden en zette mij in het rijtuig
een handkus toewerpende werd zij heengeleid sarah pocket en georgina voerden een wedstrijd wie het laatst zou blijven maar sarah was te slim om zich te laten overmeesteren en trippelde met zulk eene
rum zeide mijnheer wopsle drie rummetjes riep de vreemdeling den kastelein toe was er nu nog maar een liedje by deze andere heer zeide jo als om mijnheer wopsle te introduceeren
met over kruimels te zitten suffen in het gaslicht te staren en my in den walm van eten te stoven eindelijk schudde ik mij zelven wakker en ging naar den schouwburg
deze wenk deed ons alien opstaan om te vertrekken eer wij aan de straatdeur kwamen noemde startop drummle alweder zoo vroolijk oude jongen
als een soort van rechtsgeleerd toovermiddel nu ik het hem voor de eerste maal zag uithalen herinnerde ik mij hoe hij mij eens op het kerkhof getrouwheid had laten zweren
of waarde dit of dat maar luidde aldus ik zal overmorgen met den postwagen die des middags van hier afrijdt naar lo nden komen
biddy zeide ik mij dunkt dat je mij wel over die treurige omstahdigheden hadt mogen schrijven denk je dat mijnheer pip zeide biddy als ik dat geweten had zou ik het zeker gedaan hebben
wat is er nu weer zeide zij vinnig terwijl zij haar kopje neerzette zeg eens weet je wel mompelde jo ernstig verwonderd zijn hoofd tegen mij schuddende
het was niet omdat ik trouw was maar omdat jo trouw was dat ik nooit wegliep en dienst nam als soldaat of matroos het was niet omdat ik zulk een krachtig gevoel van de deugd der naarstigheid had
wel ik hoorde dat het een persoon was die den persoon gezonden had die je in de vroolijke schuitenvoerders die banknoten gaf pip dat is zoo welverbazend zeide jo op zijn kalmsten toon
uwe rekeningen in het oog te houden en u te stuiten als ge ze te hard iaat loopen natuurlijk zult ge wel op eene of andere manier op hoi gaan maar dat is mijne schuld niet
een geluid gelijk aan het gieren van den wind door het want van een schip op zee zij zag mi naar die ledige gebouwen kijken en zeide
nog meer ik vind dat zij heel spijtig is zij zat my toen juist met een blik vol trotsche afkeerigheid aan te zien nog meer ik denk dat ik graag naar huis zou willen gaan en haar nooit weerom zien hoewel zij mooi is
tamelijk wel want ik was de trap menigmaal in het donker opgegaan ik besteeg die nu met lichtere laarzen dan voorheen en tikte op mijne oude manier aan de deur van jufvrouw havisham's kamer
de oude londen brug was spoedig achter ons alsook de oude billingsgatemarkt met hare oesterschuiten en hollanders en de witte toren en de verraders poort en wij waren nu
waar mijn lichaam ook wezen mocht mijne ziel zwierf altijd altijd r dat huisrond de dame bij welke estella woonde mevrouw brandley geheeten was eene weduwe met eene dochter die verscheidene jaren ouder was dan estella
t is zeker iets vreemds dat men onnoozel eene valsche halve kroon van iemands anders maaksel aanneemt is natuurlijk genoeg
en zij heeft een lijklaken over haar arm hangen en zij zegt dat ze mij dat om zal doen mor'genochtend om vijf uur
dan moet ge hem ook uit engeland verwijderen eer ge een vinger beweegt om u van hem los te maken zoodra dat gedaan is maak u dan in s hemels naam van hem los
een bleek gebakken brood met een gepoeierd hoofd twee proefdrukken van de tralies van den keukenhaard op driehoekige sneden brood
en ik achtte het niet mogelijk dat er iemand met hem kon medeeten of hij zou naar zijn gast bijten in al deze opzichten geleek hij sprekend naar den hond ik ben bang v dat je niets voor hem zult overlaten zeide ik
en dat er geene plaatsen voor de twee gevangenen waren behalve op de voorba'nk achter den koetsier hierover maakte een driftig heer die de vierde plaats op die rij genomen had zich geweldig boos
daar jufvrouw havisham mij voor de derde of vierde maal wenkte om te gaan zitten nam ik den stoel bij de kaptafel dien ik haar zoo dikwijls had zien gebruiken
zij zeide dit zoo beslissend en ontegensprekelijk dat oom pumblechook schoon erg in zijn fatsoen getast er niets tegen kon inbrengen maar hij keek mij zeer barsch aan
nu mynheer pip zeide mijnheer jaggers let nu eens op als het u belieft je hebt hier tamelijk ruim over geld gedisponeerd je naam komt vry dikwijls in wemmick's kasboek voor maar je hebt natuurlijk toch schulden gemaakt
er is reeds eene som gelds in mijne hand en gesteld ruim toereikend voor uw onderhoud en uwe opvoeding ge zult mij wel als uw voogd gelieven te beschouwen
hij is afgeschoten ik heb hem gehoord en ik knikte tegen den ouden heer tot het geene ijdele spreekwijs zou geweest zijn te verklaren dat ik hem volstrek niet meerkon zien
bleef mij even strak aanzien ik kon aan de beweging van estella's vingers terwijl zij breide zien dat zij op mijne woorden lette maar zij keek niet op
om datgene voor hem te zijn wat zij voor een ander mensch was ik was zoo denkende niet ver van de waarheid want na nog een poosje gerookt te hebben zeide hij
buitendien heb ik niets en als ge mij vraagt om u te geven wat gij mij nooit gegeven hebt kunnen mijne dankbaarheid en mijn plichtbesef geene onmogelijkheden doen heb ik haar nooit liefde gegeven riep
dan alle andere lessen en mij heeft leeren verstaan wat uw hart eens placht te zijn ik ben gebogen en gebroken maar ik hoop verbeterd
de edelknaap in de voorvaderlyke laarzen bleef zich zelf niet gehjk want hij werd als het ware in een adem een zeeman een tooneelspeler een doodgraver een geestelijke
nadat zij het geschrift had ingezien geen premie voor den jongen jo viel ik vermanend in want hij gafgeheel geen antwoord waarom antwoordt je niet wat
daar is kracht zeide mijnheer jaggers terwijl hij koeltjes de pezen met zijn vinger volgde weinig mannen hebben eene sterkte in de vuist gelijk deze vrouw ze heeft
ik hield op omdat ik dacht dat er niet meer gelet werd op wat ik zeide misschien deed ik dat ook niet meer zeide zij hare hand aan haar hoofd brengende begin nog eens en laat ik dan naar iets anders zien wacht zeg het mij nu maar
toen ik mij van hem had afgemaakt hetgeen ik best achtte te doen zonder mij met nadere verklaringen in te laten bleven deze twee omstandigheden te zamen genomen mij nog zeer ontrusten hoewel zij elk op zich zelve gemakkelijk op te lossen waren
wat meen je ik wist niet dat er een triomf geweest was estella zeide ik zie maar eens naar den knaap in dien hoek die naar ons staat te kijken waarom zou ik naar hem zien zeide estella
terwijl jufvrouw skiffins zulk een plas thee zette dat het varken in net achterhuis er gaande van werd en herhaaldeiijk zijn verlangen te kennen gaf om deel aan het onthaal te nemen
maar de klank van jo's hamer zweefde niet op het zomerwindje bijna bevreesd zonder te weten waarom om in het gezicht der smederij te komen zag ik die toch eindelijk en zagte gehjk dat zij gesloten was
en kort daarop legden wij aan bij een straatje van steenen gemaakt die men in de nabijheid had opgeraapt de overigen in de boot latende stapte ik aan land en bevond dat het licht uit het venster eener herberg
het verheugt mij dat te hooren ik had gehoopt je zoo te hooren zeggen mijn lieve jongen zonder te willen nadenken over deze woorden of den toon waarmede zij werden uitgesproken ging ik over tot iets dat mij juist inviel
mijnheer wopsle ging binnen om te vragen wat er gebeurd was vermoedende dat er een vluchteling was gevat maar kwam in groote baast weder naar buiten loopen
die mij niet raakte maar hem zelven bijna omsmeet want hij struikelde er door en liep toen weg in den mist in korten tijd nog tweemaal struikelende eer hij verdwenen was
en hoe het nog eens teruggekomen en als een bliksem voorbijgevlogen was toen ik in een rijtuig niet alleen in eene donkere straat eensklaps door een
hoe kon het dan zijn dat zij mij niet verreweg het beste beviel van de twee biddy zeide ik toen wij huiswaarts wandelden ik wenschte dat jij me kondtterecht helpen u dat wenschte ik ook zeide biddy
gevluchte misdadigers sergeant vroeg mijnheer wopsle als iets dat van zelf sprak ja antwoordde de sergeant twee het is tamelijk zeker dat zij nog in de polders zijn
dien ik in een fleschje overschonk dat ik op mijn kamertje gebruikte om er heimelijk dien koppigen drank anijs dropwater in te bereiden
die omhoogzwierden en ratelend over boord in de lichters werden uitge'stort hier lag aanhare kabels de stoomboot die morgen naar rotterdam bestemd was waarop wij goed acht gaven en ook die naar hamburg
ik maakte uit dit gezegde op dat mijnheer herbert pocket want herbert was de naam van den bleeken jongen heer nog steeds zijne bedoeling met de uitvoering daarvan verwarde
om den naam van oude clem tevermelden zooals
orlick alsof hij van niet meer gewicht was geweest dan de bleeke jonge heer lag zeer spoedig tusschen het kolenerruis en haastte zich niet om er uit te komen
biddy zag mij een oogenblik aan en vervolgde haar werk ik beb je toch het eerst wat geleerd heb ik niet zeide zij onder het naaien biddy riep ik met verbazinguit hoeheb ik het je schreit
over den rug van een stoel en bleef zoo staan leunen zoodat hij een voet op de zitting van den stoel en een voet op den grond had
eerst nadat hij hem eenigen tijd had gezien begon hij hem te herkennen maar van den beginne af had hij eenigszins gedacht dat hij bij mij behoorde en hem in vroeger tijd in het oude dorp met mij moest gezien hebben
en dat hare oogen spottend lachten ik nam hem den brief uit de hand en gaf dien aan jufvrouw havisham gij verwacht zeide zij
en dan een voogd vervolgde hij er moet toch een voogd of zoo iets geweest zijn zoolang je minderjarig was een rechtsgeleerde misschien en nu de eerste letter van zijn naam zou dat geen j zijn
welke maal zeide hij met een scherpen blik de laatste maal hij knikte toen heb ik jaggers voor het eerst leeren kennen jaggers was vr mij
en zeide dat ik mijn volgenden verjaardag moest terugkomen ik mag hierwel terstond vermelden dat dit een jaarlijksch gebruik werd
mijn naam is jaggers en ik ben een procureur in l o n d e n ik ben tamelijk wel bekend ik heb eene buitengewone zaak met u te behandelen en ik begin
toen keek ik rond en zag de ontruste torren en spinnen over den grond wegloopen en de dienstboden schreeuwende de deur
onder deze omstandigheden vond ik het een geluk dat ik met een schelling van hem af was ik ging eens naar het kantoor om te vragen of mynheer jaggers al gekomen was bevond dat dit niet zoo was en stapte weder heen
evenwel luister eens pip al was het gevaar v'yftigmaal zoo groot geweest dan zou ik toch gekomen zijn om je te zien juist eveneens en hoelang denkt ge te blijven
neen want ik ben bang geweest om aan eenige toekomst te denken maar gij moogt ze niet vergeten waarlijk mijn beste handel zij mag niet vergeten worden
de kamer rond te draven alsof ik mij verbeeldde met de sjees van oom'pumblechook te rijden maar ik gevoelde mij zoo geheel buiten staat tot zoo iets dat ik er van afzag en jufvrouw
nu het kind in bed is laten we nu ook gaan eten hetgeen om er het minst van te zeggen geheel ongepast was
is dat de geheele geschiedenis vroeg ik na er eene poos over gedacht te hebben al wat ik er van weet en zelfs weet ik er maar zooveel van door de verschillende omstandigheden zelve aan elkander te knoopen want mijn vader vermijdt altijd er van te spreken
mijnheer trabb wendde zijne strenge oogen niet van den jongen af voordat deze nommer vier op de toonbank had gelegd en weder op een veiligen afstand was
dat de hoed aanstonds weder vallen moest wanneer is u in de stad gekomen mijnheer gargery was het niet gister achtermiddag zeide jo na achter zijne hand gekucht te hebben alsof hij sedert zijne komst reeds tijd had gehad
gaan jeluibeiden naar toe waar zouden wij naar toe gaan dan naar huis wel zeide hij dan mag ik gedrensd worden als ik je niet thuis breng
ik dronk op het jonge paar op den ouden man op het kasteel gaf bij het afscheid de bruid een groote verwachtingen kus en maakte mij zoo aangenaam als ik kon
ik wilde haar daarmede feliciteeren toen zij haar stok ophief ik duld niet dat daarvan gesproken wordt ik duld niet dat zij die daar zoo even hier geweest zijn of iemand anders er van spreken
bij jo in de leer te zullen komen in de hoop dat zij eenige hulp zou aanbieden om dit gewenschte doel te bereiken maar dit deed zij niet integendeel zij scheen liever te willen dat ik onwetend bleef
bedacht toch een plan hij vertelde mij als een geheim dat hij verkeeringheeft met eene jonge juffer die zooals ge zonder twijfel wel weten zult een bedlegerigen papa heeft
hij hield op met ontbijten sloeg zijne armen over elkander en in zijne hemdsmouwen knijpende want thuis vond hij het gemakkelijk geen rok of jasaante hebben knikte hy tegen mij als verlof om mijne vraag te doen
en er behoefde niet voor de tweede rnaal aan mijne deur geklopt te worden om mij uit mijn ongemakkelyk bed te doen springen
wei herbert is dat al wat je zegt wei wat verder meen ik zeide herbert dat weet ik natuurlijk wel hoe weet je dat zeide ik hoe ik het weet handel wei van je zelven ik heb het je nooit gezegd
maar ik geloof dat zij dat nooit gedaan heeft ik geloof dat zij onder het verduren van haar eigen lijden het mijne vergat estella
zoo zagen herbert en ik die in de stad bleven hen elk aan een anderen kant heenstappen startop vooraan en drummle in de schaduw der huizen achteraansloffende omtrent gelijk hij gewoon was ons met zijne boot te volgen
die altijd daar was dat ik tot alles bereid was om hem van de onschuld mijner oogmerken te verzekeren niemand was hard voor mij of voor hem men had plichten te vervullen en vervulde die
keerde ik het hek mijn rug toe terwijl ik poogde mijn adem terug te krijgen en het kloppen van mijn hart te matigen ik hoorde de zijdeur openen en voetstappen over het voorplein komen maar ik deed alsof ik niets hoorde
en hun vervloekt gestamp hooren aankomen en schieten wel ik heb den mist zien trillen van den dreun nadat het al helder dag was maar die man
door het den muur der brouwerij in te schoppen en uit mijne haren te trekken veegde daarop mijn gezicht met mijne mouw af en kwam achter het hek vandaan
de twee werden van elkander afgescheiden gehouden en ieder was door eene afzonderlijke wacht omringd ik hield jo nu bij de hand en jo droeg eene van de
weldra bleef hij aan de deur vlak onder mij al rookende staan biddy bleef daar ook staan en sprak zachtjes met hem en ik wist dat zij over mij spraken want ik hoorde meer dan eens door beiden op een weemoedigen toon
biddy zeide ik toen ik na den eten met haar zat te praten terwijl haar meisje op haar schoot lag te slapen ge moest pip aan mij geven of hem my ten minste leenen
van zou ondervinden ik gevoelde dat het bloed van dien bleeken jongen heer op mijn hoofd zou komen en dat de wet het wreken zou zonder eenig bepaald denkbeeld te hebben van de boeten die ik beloopen had was het mij duidelijk
ofschoon ik biddy aanzag terwijl ik sprak en hoewel zij hare oogen zeer wijd opendeed toen ik gesproken had zag zij mij niet aan
neen neen zeide mijn voogd toestemmend laat je maar niet te veel met hem in houd je zoo ver van hem af als je kunt maar de knaap bevalt mij toch pip hij is van de echte soort
dat ik waarlijk verlegen werd alsof ik zelf iets gedaan had om hare verontwaardiging op te wekken belinda merkte mijnheer pocket van het andere eind der tafel aan hoe kunt ge zoo onredelijk zijn
mijn gemoed werd zeer ontrust door de herinnering aan dien jongen heer hoe meer ik aan dat gevecht dacht
wij waren verlegen om iemand tot oppassing en gezelschap voor haar te vinden tot er eene omstandirheid plaats had die ons tehulpkwam
want men kon toen nog geen lieht bekomen door een houtje aan te strijken om licht aan te steken had ik met staal en steen vuur moeten slaan en een gerucht maken omtrent alsof de zeeroover zelf in zijne ketens rammelde
of waarom zij hem niet zoo dikwijls kon aflaten als zij wilde de smederij van jo grensde aan ons huis dat van hout gebouwd was gelijk de meeste woningen in onze streek toen waren
je bent zoo pas gekomen zeide drummle mij met zijn schouder een beetje opduwende ja zeide ik hem insgelijks een weinig opduwende ellendig gat zeide
de vrees van jo's vertrouwen te verliezen en voortaan des avonds in het hoekje van den haard treurig naar mijn voor altijd verloren makker en vriend te zitten staren boeide mijne tong
ik zeide haar dat ik dien nacht mijn oom had overgekregen dat deze nog lag te slapen en het ontbijt daarnaar moest ingericht worden
ik denk dat ik maandag wel meruit zal zijn mijnheer zeide hij tot wemmick misschien antwoordde mijn vriend maar dat kan men niet weten
en tevensgevoelde dat ik aanmatiging en valschheid al verder en verder achter mij liet het zomerweder was verkwikkelijk de lucht was helder de leeuweriken zweefden hoogboven het groene koren
op zijn bot gemeen gezicht dat ik hem wel in mijne armen had willen pakken gelijk de roover in het sprookje de oude vrouw deed en eene zitplaats in het vuur geven
en toch herinner ik mij niet dat ik in mijne vroege jeugd ooit het onderwerp eener aanmerking in onzen huiselijk gezelligen kring was of de een of ander met groote handen maakte zulke oogbedervende gebaren
zij gaf geen acht op mij tot zij de kaars had opgenomen toen keek zij over haar schouder om zeide stuursch je moet vandaag dezen weg komen en bracht mij naar een geheel ander gedeelte van het huis
pip is een heer van fortuin geworden zeide jo en god geef zijn zegen daartoel biddy liet haar werk vallen en zag mij aan jo hield zijne knieen vast en deed hetzelfde ik zag hen beiden aan
veegde het nog eens af met zijn schootsvel en stapte toen heen met die vagebondachtig doorgezakte knieen die hem zoo bijzonder onderscheidden
en wat erger is zij heeft streeier meegenomen dij dit akelige bericht draaide ik den eenigen knoop van myn vestje om en om en keek zeer neerslachtig in het vuur
deze getuigenissen van het aanzien van mijn voogd maakten een diepen indruk op mij en ik verwonderde mij meer dan ooit eindelijk toen ik door het hek van bartholomew close in little britain
ik antwoordde met herbert op mijne eigene kamers als een noodzakelijk gevolg van zijne vraag vroeg ik hem of hij ons met zijn gezelschap wilde vereeren en hij nam mijne uitnoodiging dadelijk aan
met mij waren niets anders dan een droom estella was niet voor mij bestemd ik werd in satis huis slechts geduld als een behulp een middel om inhalige verwanten te plagen eene ledepop
ik wenschte dat jo wat fatsoenlijker was groot gebracht dan zou ik dat ook zijn geworden zij kwam terug met brood vleesch en een kannetje bier zij zette het kannetje op de steenen van het pleintje neer
zou ik er toch niet tegen gehad hebben nu en dan een vriendschappelijken blik met hem te wisselen maar dit was
op dit punt deed jo mijne nieuwsgierigheid nog aanmerkelijk toenemen door bijzondere moeite te doen om zijn mond zeer wijd te openen
iemand bij mij neen lieve jongen maar er was toch nog iemand bij ik heb er niet bijzonder op gelet antwoordde hij twijfelend want ik ken hier de manieren niet
die somtyds met laag water aan gezonkene schepen schenen te behooren die nog over den bodem van den stroom voortvoeren als ik een schip met uitgespreide zeiien zeewaarts zag spoeden dacht ik hoe dan ook aan jufvrouw
en orlick aan het opruimen zonder andere sporen der opschudding dan eene kloof in een van orlick's neusgaten die hem niet
zy hadden het geweer aangelegd en den haan gespannen toen wij bij hen kwamen hier zijn ze allebei riep de sergeant hijgend terwijl hij op den bodem eener sloot worstelde geeft u over
wij zeiden hem waarom wij verlangden dat hij in de keuken zou komen en hij legde langzaam zijn hamer neer veegde zijn voorhoofd met zijn arm af
maar het was slechts des te aangenamer mijne gedachten naar biddy en jo te wenden wier vei schoonende verdraagzaamheid zoo mogelljk nog helderder uitblonk door het contrast met dezen
dat zijn vader zwak genoeg was geweest hem na te laten onder voorwendsel dat hij als hij haar man was het geheel zou kunnen regelen en besturen uw voogd was toen nog geen raadsman van jufvrouw
ge kunt u bezwaarlijk den haat voorstellen dien deze lieden tegen u koesteren zij doen mij toch geen kwaad hoop ik zeide ik in plaats van te antwoorden begon estella te lachen ik vond dit zoo vreemd dat ik haar tamely k verbijsterd aanzag
maar zeide dat hij dit waarlijk doen moest en het ook deed wij dronken al den wijn op en pumblechook verbond zich nogmaals en nogmaals om jozef op de hoogte te houden
en eene van de vrouwen huilde in een morsigen omslagdoek en de andere troostte naar met te zeggen terwijl zij haar eigen doek over hare schouders trok
niet het leven had willen benemen weet ik zelf nu nog niet wat ik anders had kunnen doen dan geduld hebben met hem op straat te gaan vechten of eene andere
mijne eerste gedachte was herbert te roepen en hem die twee heengaande mannen tewijzen maar bedenkende eer ik in zijne kamer kwam die achter in het huis was dat hij en startop
terwijl wij in de hut wachtten stond hij voor het vuur peinzend daarin te staren of zette zijne voeten beurtelings op den haardrand en keek deze peinzend aan als beklaagde hij ze over hetgeen zij hadden uitgestaan
de soldaat met de mand stak weldra drie of vier flambouwen aan hield eene daarvan voor zich zelven en deelde de anderen nit
ik gevoelde mij in mijn hart al dieper en dieper vernederd terwijl ik een uur of langer bij het vuur bleef zitten peinzen het slaan der klok wekte mij maar niet uit mijne berouwvolle neerslachtigheid
ik hoop dat het u goed gegaan is verwonderlijk goed anderen die met mij uitgevaren zijn is het ook goed gegaan maar op verre na niemand zoo goed als mij ik ben daar beroemd voor
neen mijn lieve vriend zeide hij toen hij weer spreken kon niet als ik het kan voorkomen deze gelegenheid zal niet geheel
en nu lagen de polders voor ons met de zeilen der schepen op de rivier die uit den grond schenen te groeien en toen trokken wij het kerkhof op dicht bij de graven van mijne onbekende ouders
xvii ik viel nu in den geregelden gang van het leerjongensleven dat buiten de grenzen van het dorp en de polders door geene meer merkwaardige omstandigheid werd afgewisseld
bij de trap waar wij provis aan boord hadden genomen en gedurig naderhand had ik oplettend uitgekeken naar eenig teeken dat men ons verdacht hield
naar die kaarsen ziende en naar het nauwe schijnsel dat zij verspreidden en naar de stilstaande pendule en naar de vergeelde linten en kanten op de kaptafel
mijn ieertijd liep echter niet af maar werd ontijdig afgesneden gelijk ik nu zai gaan verhalen
een zwarte os met een witten kraag om die voor mijn ontwakend geweten zelfs iets van een geestelijke had keek mij zoo strak aan en draaide zoo beschuldigend zijn breeden kop dat ik snikkend tegen hem
of het in een christelijk land mogelijk was dat het nuzonder bloedstorten afliep was eene vraag waarover de vinken verdeeld waren het geschil daarover werd zoo levendig dat ten minste nog zes edelachtbare leden onder de woordenwisseling
die nederig zeide dat hij mijn administratief genie niet had en begreep dat ik zijne zaken in orde gebracht had
en zich zelven in eene soort van razernij accompagneerde met de woorden jaggers jaggers jaggers al de anderen zijn larie geef mij jaggers maarl
breng hem naar beneden geef hem wat te eten en laat hem vrij rondloopen en rondkijken terwijl hij eet ga nu pip
op zekeren avond bracht hij haar hier slapende en ik noemde haar estella mag ik vragen hoe oud zij toen was
ik was de eenige passagier binnenin en toen ik tot mij zeiven kwam zat ik tot aan de knieen in het stroo te hotsen want waarlijk ik was sedert het ontvangen van dien brief eigenlijk niet bij mij zeiven geweest zoodanig had hij mij
ik overzag het straatje waartegen wij onze boot hadden opgehaald en toen rnijne oogen zich aan het licht der bewolkte maan gewend hadden
daar zij openstond en ik wist dat estella de bezoekers had uitgelaten want zij was met de sleutels in hare hand teruggekomen kuierde ik den tuin in
evenwel zij waren volwassen enkondenhun eigen zin doen en zij trokken partij daarvan die huichelachtige pumblechook verheven tot de weidadige
eindeliik mijne hand op zijn schouder leggende zeide ik ik kan niet nalaten u in mijn vertrouwen te nemen schoon ik wel weet dat het u lastig moet wezen
waarschijnlijk schoot ieder nieuw en gretig verwacht gewaad ooit aangetrokken sedert er kleeren in gebruik zijn gekomen een weinig bij de verwachting des dragers
eer zij mij gezegd had wat het was voor eene teekening van een gesp hield natuurlijk was er eene herberg in het dorp en natuurlijk had jo
die jonge vrouw die toen vrijgesproken werd en provis zeide herbert hadden een kind een klein kind waarvan provis veel hield
dat het wel hard is zeide mevrouw coiler dat die lieve mijnheer pocket's tijd en attentie zoo aan die lieve mevrouw pocket worden onttrokken
je dacht ik denk voor jelui dat is genoeg als ikjenoodig heb weet ik waar ik je kan vinden ik wil niet dat je mij komt opzoeken neen ik verkies het niet ik wil geen woord meer hooren
ik had rondgekeken inderdaad naar estella en stotterde uit dat ik hoopte dat zij wel was buitenslands zeide jufvrouw
hier was mijnheer wopsle bezig met zich van zijne deensche kleederen te ontdoen en er was juist ruimte genoeg dat wij over elkanders schouders naar hem konden zien door de deur of het deksel van de pakjdst wij d open telaten
ik had geene de minste aanspraak en eindelijk besloot ik en later bleef ik ook bij dit besluit dat ik mijne ziel nooit zou kwellen met den hopeloozen arbeid om zulk eene aanspraak te willen doen erkennen
toen ik aan den anderen kant van de wereld pas als schaapherder was uitgehuurd geloof ik dat ik zelf als een schaap den kolder zou hebben gekregen als ik niet had kunnen rooken
wel jo is een beste goede man inderdaad ik geloof dat hij de beste man is die er ooit geleefd heeft maar hij is in sommige dingen eenigszins achterlijk bij voorbeeld biddy in zijne kundigheden en zijne manieren
de voorzittende vink het boschje tot de orde dewijl mijnheer drummle nog geen toast op eene dame had uitgebracht waarvoor volgens de wetten van het gezeischap de botterik dien dag aan de beurt was
na den maaltijd werd eene keurige flesch ouden portwyn voor mijn voogd gezet die blijkbaar wel met de soort bekend was en verlieten ons de twee dames
de geschiedenis heeft mij het diepste medelijden ingeboezemd en ik hoop te begrijpen welk een invloed zij moet gehad hebben geeft nu datgene wat tusschen ons is omgegaan mij eene verontschulding om eene vraag aangaande estella te doen
ik weet ze niet geheel maar wat ik er van weet zal ik uvertellen wij spreken nu natuurlijk als particuliere personen natuurlijk
en zij maakte mij bedelaar zij wierp de kaarten toen zij ze alien gewonnen had op de tafel neer alsof zij ze verachtte omdat zij ze van mij had gewonnen wanneer zai ik je weer hebben zeide jufvrouw
langen kerel van moorddadig uitzicht in een kort pak van wit linnen en met eerie papieren mats op
een paar dagen later viel mij toen ik ontwaakte de gelukkige gedachte in dat het beste middel om mij zelven ongemeen te maken zou zijn uit biddy alles te halen wat zij wist
tot binnen een uur of zoo van den tijd der stoomboot en ons dan in haar vaarwater te begeven en zachtjes met het getij te laten afdrijven dit afgesproken hebbende gingen wij weder in huis en naar bed
tot den kolonist met zijne stinkende inbeelding toe ik zal je een beter heer laten zien dan jelui gansche troep bij elkander hou op zeide ik half verbijsterd van angst en
van verlegenheid ik was nog niet verder dan het postkantoor gevorderd toen ik den jongen alweder om een hoek zag aankomen
hij scheen zelfs zijne boterham onder net eten bang te wilien maken onderrichtte hij mij weike beschikkingen hij voor mij gemaakt had
probeer geene nuttelooze dingen waarom zou je dat wie volgt nu zoo wandelden wij door wemmick's broeikas tot hij zich naar mij omkeerde en zeide
beleefd van de dames en van oom pumblechook als van een ouden kameraad schoon ik er aan twijfel of hij onder droge omstandigheden wel zoo gevoelig was voor de verdiensten van dien heer als wanneer er iets vochtigs rondging
dat hij mij geen nieuws bracbt en zijne verbeelding een tafereel liet schilderen hoe hij met clara naar bet land der arabische nachten zou reizen en hoe ik hen zou komen opzoeken
ik word niet betaald pip zeide hij zeer koel om uwe woorden aan iemand over te brengen en toen nam hij zijne rokspanden bij elkander alsof hij de geheele zaak achter zich schoof
liet mij bij de deur staan en daar stond ik totdat jufvrouw havisham mij van de kaptafel in het oog kreeg
waarover hij tegen herbert begon uit te weiden zoodra rnijne mededeeling ten einde was had hij blijkbaar geen begrip van de mogelijkheid dat ik niet volkomen met mijn fortuin tevreden zou zijn
om een beschermheilige hulde te bewijzen maar ik geloof toch dat oude clem in die betrekking tot de smeden stond het was een liedje waarvan de maat het ijzersmeden nabootste en eigenhjk slechts een zangerig voorwendsel
en vroeg hem wat hij hebben wilde hij raakte zonder spreken eene der flesschen aan en ik maakte hem een heet glas rumgrog gereed
terwijl pumblechook door hem zelven tot mijn voogd benoemd mij met afkeurende oogen zat te beschouwen als ware hij de bouwmeester van mijn fortuin die meende dat hij eene zeer weinig voordeel belovende karwei had aangenomen
dit alles maakte hetfeestverrukkelijk en toen de knecht er niet meer was om mij te bespieden was mijn genoegen geheei
maar de sterren schenen helder boven den nevel en de maan zou weldra opgaan zoodat het geendonkere avond was ik kon aan de sporen nog
heb ik gelijk met te begrijpen uit hetgeen je me verteld hebt dat hij nooit rechtstreeks of zijdelings op eenige manier van haar heeft gesproken er nooit bij voorbeeld een wenk van gegeven dat uw beschermer of
och ik weet niets van de dagen der week ik weet niets van de weken van het jaar korn over zes dagen terug hoor je ja jufvrouw
toen wij meer aan elkander gewoon begonnen te worden sprak jufvrouw havisham meer met mij en vroeg mij wat ik geleerd had en wat ik worden zou ik zeide haar dat ik dacht