AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
toen gerrit met hem op straat komende zijne bevreemding te kennen gaf dat men in het bestraten te bolsward nog meer achterlijk was dan te amsterdam
was daar niet iemand die zich den zoon van aylva noemde maar neen de zoon van aylva kan geen sluipmoordenaar zijn ha madzy mijn kind gij daar gij zijt toch altijd mijn dochter
in naam van aylva herhaalde vader syard en zag reinout aan met een blik van verwondering en twijfel maar ja vervolgde hij
hetwelk hij niet dan op het uiterste had willen ontvouwen toen de geheimzinnige persoon die aan het raam staande tot dien tijd het geheele tooneel met een afgewend gelaat en zonder zich te verroeren had bijgewoond
ofschoon ik zeide hij bij zich zelven veel vertrouwen stel in s ridders eerlijkheid hecht ik nog grootere zekerheid aan een goeden sleutel
de trein reed het krijt rond waarna beaumont met twee bijzitters den voor hem bestemden zetel beklom de wapenkoning zich aan den westelijken ingang plaatste en de kamprechters aan de beide zijden van de grafelijke loge onbeweeglijk post
en zich de beschuldiging van paardendieverij herinnerende vreesde zij te veel gezegd te hebben die ben ik zeide arkel en gij zijt gij niet de edele jonkvrouwe van dekama wier weergade niet gevonden werd onder al de schoonen die op het feest aanwezig waren
en de ambtman het perkament dat een der wapenknechten hem half verscheurd had toegebracht weder toevouwende maakte zich gereed om te vertrekken toen er een nieuw gedruis op den landweg ontstond maar ditmaal van de zijde van de lemmer hoefgetrappel deed zich hooren
misschien voegde hij er bij lachende om zijn eigene geestigheid zal hij een priester noodig hebben als het meisje van hem af is de monnik trilde van toorn maar hij hield zich in
en nooit lieb ik een onvertogen woord van hem gehad en des graven vader zelf die nu in t paradijs is heeft hij ook niet meer dan eens met mij gesproken of ik zijn vleeschelijke zuster ware en mij altijd de hand boven t hoofd gehouden dat heeft hij
de gezel tot wien hij deze toespraak richtte was een stevig jonkman van zes voet hoog grof gespierd en zwaar van leden doch wiens heldere blauwe oogen goedhartige welwillendheid teekenden
dit laatste bevel was gericht tot een page die in het voorvertrek wachtte en die eenige oogenblikken daarna terugkeerde met de boodschap dat de heer van beaumont niet te vinden was
nu het ware geen wonder al vond men het eenigszins vreemd dat gij zulke beste maats zijt met lieden van zulk oproerig slag intusschen wij weten in wien wij ons vertrouwen stellen
neen neen achilles ziel kan zulk een hoon niet lijden en trachten naar geen wraak huydecoper achilles nadat seerp van adeelen
eenigszins rijzend stuk gronds hetwelk door een breede rijkelijk met kroos bedekte gracht omgeven met de laan waaruit de monnik kwam gemeenschap had door middel van een brug uit losse planken samengesteld die bij het minste gevaar voor overval konden worden weggenomen
hij deed zich zelven recht zeide vader syard hij moest een verrader worden hoe vroeg de olderman verbaasd opziende en wat beweegt u zulks te vermoeden
en wiens hooghartig karakter veel overeenkomst met het zijne had dekama bemerkte weldra dat de opvoeding van den jongeling in vele opzichten verwaarloosd was daar deze
gij hadt u vr het steekspel deswege moeten beklagen zeide beaumont ieder kamper die eenmaal door de herauten is toegelaten heeft vrijgeleide en moet onverhinderd kunnen aftrekken
en bovendien de schoonste meisjes welke op de aarde te vinden zijn vervolgde deodaat zoo hoor ik doch al die logge roodwangige blauwoogige noordsche vrouwen doen mij om water en melk en zoete koek denken
en dat gedaan zijnde zal ik mijn plicht doen met de hulpe godes onzer lieve vrouwe en van mijn heere sint nikolaas te voet of te paard met al zulke wapenen als door de kamprechters zal goedgevonden worden
wiens gedaante zij nu en dan door de reten der lederen gordijnen onderscheidde de gehate reinout ware zij had zich liever in den vechtstroom geworpen dan een stap verder te gaan
gij moet weten zeide de oude paypaert tot adeelen dat het hoogst onbetamelijk en met alle gebruiken strijdig is het woord tegen den graaf te voeren zonder daartoe alvorens verlof te hebben doen vragen door een
de oude gauwdief is te grenoble waar hij baardscheerder was in mijn dienst getreden ik gaf hem ruim vier maanden geleden zijn afscheid omdat ik bemerkte dat hij mijn belangen minder goed behartigde dan de zijne
gekheid is er ook wat mede te verdienen met een half dozijn stormhoeden die ik in t jaar aan de stad lever de tuigage van één jonkerspaard doet mij meer verdienen dan al de poorters van haarlem maar ik hoor daar trompetgeschal de kamprechters komen
gij vergezelt mij nog heden naar utrecht wij zullen onderweg ons gesprek vervolgen wees zoo goed mij zoolang in de zaal te wachten met het uiten dezer woorden vertrok hij de deur zorgvuldig achter zich sluitende
madzy die het gesprek slechts half gehoord had wenkte deodaat vriendelijk met de hand toe en vertrok door de knapen vergezeld op het plein teruggekomen vond zij er den monnik nog in dezelfde houding bij zijn paard staan
och zeide de prior dat jonge volk is altijd klaar als het op vechten en smijten aankomt ik heb hen nog zoeken terug te houden maar het is ijdel preken tegen wie niet luisteren wil
op straffe van aan den rechter te worden overgeleverd als schuldig aan duivelskunstenarijen gij hebt ons verstaan reinout zorg dat zij het wel begrijpen en deel onzen last aan den schout van haarlem mede dat hij voor de uitvoering zorge
daar bij den edelen cesara leerde ik een jonge maagd uit verona kennen die ter bijwoning der feesten welke bij gelegenheid van s keizers kroning gegeven werden eenigen tijd met cesara's echtgenoote hare bloedverwante was komen doorbrengen
er was nog eene rangschikking maar van een geheel anderen aard en deze bestond daarin dat evenals in de wetgevende lichamen van latere dagen
eenig gevolg te geven maar hij zond het receptenboek aan een geneeskundig tijdschrift waarin het zoo wij hopen eerlang met ophelderende aanteekeningen verrijkt aan de aandacht van het publiek zal worden aangeboden
moet ik die ginds aan t raam staan ook noemen het zijn epe fadinga en al genoeg zeide deodaat alleen begrijp ik niet wat gij van een bestuur van friesland praat hetwelk alleen bij graaf willem berust als heer van dit gewest
wien een onzalige wind naar deze kust gevoerd heeft om zich ten koste der ingezetenen te verrijken en moet de ronde vrije fries achterstaan omdat zijne taal oprecht en ongeveinsd is omdat hij nooit de schoone woorden en de vleitaal der hovelingen heeft leeren spreken
ik denk aan dien verwaanden fries antwoordde reinout het spijt mij slechts dat ik hem mijn handschoen niet in t gezicht heb gesmeten waant gij dat ik er minder trek toe gevoelde dan gij
omdat men het vaartuig al in t gezicht kreeg en ieder wou de eerste zijn om er aan boord te komen nu de schipper had het in den neus want hij was op stroom gaan liggen en toen
begreep het nu veilig te kunnen wagen om haar toe te spreken en na eenige weinige onbeduidende vragen waarop madzy nauwelijks in staat was antwoord te geven zeide zij
hij had daarom ook zijn ledige uren nuttig besteed en het was aan iemand als hij die met een gelukkig geheugen een scherpzinnig oordeel en een vasten wil begaafd was niet ongemakkelijk gevallen
hij tot nu toe op gezeten had en poogde te slapen maar nauwelijks was hij even ingesluimerd of een nieuw gedruisch wekte hem hij luisterde men liep de gangen en vertrekken van het klooster op en neder onder boven
en spoedig daarop zag hij een achterdeurtje in den tuinmuur opengaan als een dief die vreest betrapt te worden school hij onmiddellijk weg achter het geboomte doch bleef tusschen het loof gluren om te ontdekken wie het wezen kon die langs dezen ongebruikelijken weg den boomgaard verliet
en verschoon mij dit doet mij aan uw oprechtheid twijfelen vader syard is mijn vriend ik heb hem in de verleden week te haarlem en gisteravond nog hier ter plaatse gesproken hij heeft mij niet verhaald dat hij een nicht bij zich had
in u zou elk den krijgsman ontdekken ook is uw post bij t volk dat gij aan moet voeren maar ik mag toch meegaan riep zweder hem met gevouwen handen naderende
terwijl de abt zich met angstvalligen blik voor deodaat kwam stellen foei schaam u adeelen riep de olderman op forschen toon is het betamelijk een man wien gij dank verschuldigd zijt een edelen ridder in uw eigene woning te beleedigen
in twee uren tijds en zonder helpers den hoofdman eener bende verschalkt syard en barbanera hunne geheimen onttroggeld en die twee listige en gevaarlijke vertrouwelingen opgesloten
zijt welkom riep hij met een verheugde stem ik had niet durven hopen u zoo spoedig terug te zien bevinden uw meesters zich nog te huis vroeg deodaat zonder af te stijgen ga hun zeggen dat wij hier zijn om hen naar s graven jachthuis te geleiden
maar men kent den vogel aan zijn veeren vervolgde het wijf zonder acht te slaan op zijn aanmerking dat waren edele brave heeren die wisten wat een mensch toekomt dat dag en nacht voor het lieve brood moet sloven en altijd zorgen
de oogen voor de toekomst sluiten en geen andere vrees duchten dan die van haar te verliezen ik stemde in haar voorslag en dezelfde dag zag ons vereenigd en meldde zij dit voorval aan haar vader ik weet het niet dit slechts vermoed ik dat
deze geestige zet werd door al de aanwezigen met een luid gelach ontvangen vader syard zijn eenvoudig maal uit de handen der dienstmaagd aannemende vergenoegde zich met te zeggen
hier ergens een vijand die ons het inrukken zou beletten gij zijt een vreemdeling hernam teylingen en kent den aard en de strijdwijze van dit volk niet eer gij er om denkt zult gij hen als vorschen voor uwen voet zien opspringen het zij zoo hernam de luchtige
toen hij zijn grootsch opzet bekroonde door zijn vrijwillige ballingschap naar frankrijk wat hem betrof hij had een driedubbel oogmerk bereikt hij had de harten der zijnen gewonnen hij had het sticht onafhankelijk gemaakt van vreemden invloed
kort bij hen stond adeelen alleen tegen den muur geleund den arm over een hertekop geslagen die den wand versierde in diep gepeins verzonken en zijn oogen nu eens naar de zijgang slaande welke naar het vertrek des gewonden leidde
maar eilieve zie eens hier eindigt het receptenboek en er volgt nog wat anders dat wellicht merkwaardiger is hoor eens vervolgde hij overluid lezende
en dartele uitspanningen den boventoon hielden maar in een stil en vreedzaam gesticht waar zij haar tijd in kalme rust zou verdeelen tusschen het betrachten van godsdienstplichten en van liefdewerken dan
in de groote bovenzaal gekomen ging hij aan het raam staan en begon de armen over elkaar geslagen en het hoofd hangende te overpeinzen wat er te doen stond en hoe hij best zou handelen
maar niet weinig was hij verwonderd geweest van op het dressoir in den voor hem bestemden drinkhoorn een briefje te vinden waarop deze woorden te lezen waren denk aan de voorspelling van reinout van gelder dadelijk na de lezing verborg hij die
en men moet bekennen dat wij mooi scheef gaan en aardig stooten waar duivel is die spaansche wijn waar de bisschop van sprak met deze woorden trad hij naar het dressoir toe
zij wilde eerst mijn boodschap niet gelooven maar toen ik haar den talisman vertoonde en haar zeide hoe seerp van adeelen er sterk op stond dat zij komen zoude een gevloekte leugen viel adeelen met heftigheid in
aan deodaat van verona en aan floris van montfoort gelijke prijzen wegens de door hen betoonde dapperheid behoorden te worden toegekend wat den ridder van den rooden adelaar en reinout van verona betreft zij zouden op gelijke belooning aanspraak kunnen maken
reinout antwoordde niets doch zich op de lippen bijtende zag hij adeelen met een verstoorden blik aan de dienaars nu op een viertal na weggezonden hebbende begaf de geheele stoet zich op weg
het was dat van medelijden met een landstreek welke zoo t hun voorkwam stiefmoederlijk bedeeld was als zijnde geheel onbruikbaar voor goede weiden en slechts gedeeltelijk geschikt voor den graanbouw die nog daar te boven niet dan schrale oogsten scheen op te leveren
en daarboven hing de gravenkroon in flonkerenden luister reeds was de kerk gevuld met het aanzienlijk getal genoodigden toen de klank van trompetten en klaroenen de komst des graven verkondigde die kort daarop uit eene der
maar ik wilde u het vertrek doen verlaten waar gij u in bevondt en waar ik niet binnen mocht komen zonder mijn belofte te schenden wat is er dan zoo dringends vroeg de bisschop
ook is het geen daad van geweld die wij beoogen hernam willem t is door list dat wij onze begeerte verkrijgen zullen en gij zult zien deodaat of ik niet een even goed toovenaar zal wezen als die meester barbanera wien satan weghale
tegen het vroolijke landschap daaromheen gelegen en de grijsgrauwe trans deed vooral aan de zijde waar het klimop niet gegroeid was dezelfde uitwerking als een koude sneeuwhoop in het vroege voorjaar op een bloembed doet
dat waren ze en heb ik haar niet in kennis gebracht met de rijksten van utrecht en windt ze nu niet den ouden proost van sint salvator om haar duim als een kluw garen
maar de gedachte kwam pijlsnel bij hem op dat hij door zich in een wereldlijk gewaad te steken als het ware afstand gedaan had van die overmacht welke zijn stand hem op al de geesten der onderwereld geschonken had
wier overtreding het minst berispt werd ja het was geen ongewone zaak prelaten te zien die erkende minnaressen en erkende basterds hadden en toch daarom niets minder geacht en gezien werden
hoe nu geen antwoord wat is er gebeurd uw oogen staan zoo verwilderd uw gelaat is bleek als dat van een doode
het uur van één dat tot het gehoor was uitgekozen had eindelijk geslagen en het gebouw nu geheel ingericht tot de plechtigheid leverde reeds een prachtig schouwspel op
ik werd liever door u bespot en uitgelachen dan dat gij mij alleen die tranen schonkt welke men voor een speelmakker voor een broeder vergiet het is als uw bruidegom als uw minnaar dat ik uwe tranen verg
zag men voor zich op een tamelijk uitgestrekt weiland neder van onregelmatigen vorm en aan twee zijden afgesloten door een kleinen
der goede diensten wille welke hij u bewees door dat zaterdagsche wijf dat u zoo gebruid heeft een frisschen knauw te geven stil zeide madzy over haar verlang ik niets meer te hooren noch ten goede noch ten kwade
adeelen deed vervolgens zijn verhaal hetgeen door de aanwezigen met aandacht en belangstelling werd aangehoord zoolang het duurde scheen de abt eenigszins onzeker of hij het gedrag door den verhaler gehouden al of niet moest goedkeuren want ondanks zijn zelfvertrouwen
welnu vervolgde feiko de workummer verhaalde dan dat hij met vader syard uit de eem was gekomen en dat is vader syard terug is het mogelijk riepen aylva en madzy verheugd uit
mede naar die samenkomst van dwazen is vertrokken het heeft mij verwonderd dat een wijs man als haar voogd een schandelijk bedrog is jegens ons gepleegd de oude gek is laf genoeg het te verschoonen seerp van adeelen zal het nimmer vergeven
de taak van dezen alwillens dwaas of nar was gelijk men lichtelijk begrijpt om de toekijkers oplettend te maken op de wonderen die zijn meester f reeds gewrocht had
bij het verrichten dezer bezigheid had weldra zijn scherpziend oog een koperen geldstuk ontdekt dat van vreemden oorsprong was althans niet gangbaar op de plaats waar zij zich thans bevonden
komaan tap nog een kan ouden wijn en laat er niet meer over gesproken worden t is wel zeide de waardin maar daar gij morgen wel eens in t hoofd zoudt kunnen krijgen om weer naar de hollanders over te loopen zal ik zorgen dat ik bij uw vertrek de paarden tel die
en toen het diep ontroerde meisje door aandoening werd belet haar te antwoorden legde zij de handen der twee wezens welke zij boven alles bemind had in elkander en ontsliep zonder smarten de zalige gedachte met zich nemende dat zij een brave gade voor haar zoon had
wat er tusschen hen beiden is verhandeld heb ik niet recht te weten kunnen komen maar het schijnt dat jan van arkel s graven vertrouwen heeft weten te herwinnen en genade voor zijn oproerige stad te verkrijgen
barbanera bedacht zich een oogenblik en terwijl het water weder de bloedkleur aannam zong hij het referein van een platduitsch liedje waert up de fruntering de viant ist da
waarom zou het u berouwen ik zie niet wat u beletten kan hier een ongestoord genoegen te smaken de aanleidende oorzaak van den twist is in vrijwillige ballingschap gegaan voorzichtig gij spreekt van seerp van adeelen en ik mag geen kwaad van hem hooren
de fries trad gedwongen terug en ontmoette reinout door welke helsche kunstgrepen zeide hij hebt gij madzy van huis weten te lokken
en al hetgeen hij verder aan goud en kostbaarheden had met zich gevoerd aan zijn pleegkinderen nalatende die zich nu aan beaumont hechtten en hem na het einde van den veldtocht naar henegouwen volgden sedert deelden zij in al
want een jong meisje schoon als de dag maar nauwelijks gedekt en bleek als een doode lag daar uitgestrekt in het vochtige gras en ofschoon het flauw en pijnlijk zwoegen van haar boezem aanduidde dat zij nog leefde
nooit is het bij mij opgekomen eenen fries te willen dwingen om voor een vreemde zaak de wapens op te vatten in het gesprek met adeelen gevoerd hebben wij een bondgenootschap bedoeld een gelijktijdige oorlogsverklaring waarbij het bisdom ons zoude stijven
het smart mij dat ik op het oogenblik buiten de gelegenheid ben om den waardigen abt een gezelschap overeenkomstig zijn stand te bezorgen maar al de geestelijke heeren zijn met de gravin
de uitspraak deed zich niet lang wachten beaumont na de kamprechters te hebben gehoord rees op en verklaarde dat de partij welke door graaf willem was aangevoerd geweest de zege had behaald doch dat aan den graaf aan hendrik dusmer
deodaat zag verbaasd op de kloostervoogd van bloemkamp was een breedgeschouderd ventje barsch van uitzicht en van top tot teen
de omstanders voor zooverre zij dit hoorden zagen adeelen met verbaasdheid aan niet wetende wat hij door swietendrank bedoelde maar de abt redde hen uit de onzekerheid door de mededeeling dat het een friesche drank was uit gedroogde rozijnen getrokken
bestrijden maar eerst zult gij hem verklaren dat de woorden u in drift ontvallen u leed doen dat gij overtuigd zijt dat nooit tusschen hem en mij eenige gesprekken zijn voorgevallen die ik niet hooren mocht
met uw verlof zeide de heer van brederode tegen treslong is het uwe bedoeling dat wij ons hier straffeloos door dien vreemdeling laten beleedigen
en rijnsburg zag u weldra binnen zijn muren liever mijn leven in rijnsburg dan een dag langer in dit huis gebleven maar uw zwarigheid wegens de macht des graven is ijdel ik zal hier in utrecht nog wel een
na deze woorden te hebben geuit omhelsde hij de lieve maagd haar gedachten hadden door de rede van den monnik een andere wending genomen thans echter nu zij haar pleegvader gereed zag een in zijn toestand bedenkelijken
toen deze aanklopte te verzoeken van binnen te komen maar zij zag verbaasd op bij het beschouwen van een onbekend gelaat want gelijk men zich herinneren zal zij had barbanera nooit gezien dan aan elskens ziekbed waar hij zijn wassen neus voorhad
ik zou uwe geheimenis geëerbiedigd hebben indien mij met een toeval zooeven had doen ontdekken hoe schandelijk ik door u beleedigd ben geworden beleedigd door mij herhaalde arkel en wat hebt gij dan vernomen
ja zelfs zoude ik durven verzekeren dat de prikkel die den adel van vroegere tijden naar hunne feestvermaken dreef nog meerdere kracht bezat eensdeels toch was deze soort van spelen de eenige in dien tijd bekend of in aanzien
werden terstond uitgeschud een taak welke hoofdzakelijk vervuld werd door de vrouwen die in grooten getale als zoovele furiën het friesche leger gevolgd waren en wier afschuwelijke razernij zich niet ontzag op de naakte lichamen der gesneuvelden te woeden en die op de onmenschelijkste wijze te
wel had zij reeds gezegd gelijk zij dit met den monnik had afgesproken dat zij uit alkmaar was en met haar oom naar utrecht reisde om aldaar een bloedverwant te gaan bezoeken
geen deelgenoot van die gruwelen willende zijn en buiten staat die te beletten was de olderman teruggetreden met het voornemen om te gaan zien hoe het met beaumont en de zijnen afliep toen hem vader syard op zijde kwam met den angst op het gelaat geschilderd
in het afgelegen en weinig bezochte klooster van de kuinder waren vreemdelingen een buitengewoon een welkom verschijnsel hetwelk voor een geheel jaar stof tot gesprekken gaf maar nu twee hooge personages te gelijk een uitheemsche vorstin
wel waren eenige ruiters en voetknechten het land opgerukt om deze laatsten uit hunne schuilhoeken te verdrijven maar de weekheid van den grond welke langs het meer gelijk wij zeiden moerassig was de menigvuldige slooten en dijkjes welke zij gedurig ontmoetten
aha daar is onze vrome broeder syard weer riep de abt van sint odulf uit terwijl zijn strak gelaat op eenmaal
ik smeek u in dien zelfden naam en in dien der rechtvaardigheid geeft aan geene onbesuisde drift gehoor deze ridder hier op deodaat wijzende zou een twistappel tusschen u worden en friesland heeft niets meer van doen dan eensgezindheid onder zijn zonen
de een was niemand anders dan de beroemde meester barbanera op een paard gezeten zoo mager als hij zelf hetwelk moeite genoeg had om door het zand voort te komen op drie pooten welke den schijn hadden of zij elk van een afzonderlijk paard genomen waren
de gedaante van dit oud en ruw gedenkstuk van vroegere eeuwen stak zelfs in dien tijd toen dergelijke gebouwen nog meer algemeen waren somber en treurig af
welnu laat hij die dan zwaaien is dit niet juist wat ik bedoelde hoe nu zeide de stichtenaar met een fijnen glimlach terwijl hij een zegepralenden blik op den monnik sloeg is het een geestelijke die mij dezen raad geeft
brandende van ijverzucht was hij terstond derwaarts gereden en nu juist op den twist afgekomen het schouwspel dat zich aan hem vertoonde beving hem met verbazing en onbewust van de oorzaak bleef hij midden in t vertrek staan
het denkbeeld dat haar goede naam op een zoo schandelijke wijze was blootgesteld aan verdenking ja wellicht onherstelbaar verloren
en vond ik een edelen fries die er wat voor overhad om t fijne van de mis te verstaan ik zou hem wel in t oor fluisteren dat madzy dekama hier zit opgesloten
doch hij aan wien die raad gegeven werd scheen er voor alsnog geen ooren naar te hebben t zij dat hij zijn vijand sparen t zij dat hij zijn goede kans niet in de waagschaal wilde stellen
en alzoo weldra binnen waren maar spoedig zagen zij in dat zij hierdoor nog slechts weinig gevorderd waren want ook de deur welke de kerk van het klooster scheidde bood weerstand aan hunne slagen
die hem vergeefs voorstelden dat het nu men een oorlog met utrecht in den zin had van dubbel belang was geworden de friezen te winnen en zich geen twee vijanden voor eenen op den hals te halen
dat zal onnoodig zijn zeide arkel het onrustig gevoel dat zich van hem in weerwil zijner hardvochtigheid meester begon te maken achter een bitteren lach verbergende
riep hij zijn vindingrijken geest te hulp en deze begaf hem ook nu niet weldra was bij hem het besluit vastgesteld om aan den storm hoe geweldig die hem ook tegenwoei een mannelijken weerstand te bieden
en het is ons belang dat gij een witten voet bij den heer van aylva behoudt uw vriend reinout is ook beter tot zulk een onderneming geschikt tot straks
want plaswijk hetwelk men thans vergeefs op eenige kaart zou zoeken daar het in de hoeksche en kabeljauwsche twisten grootendeels in assche gelegd
eene zeer juiste aanmerking zeide de veteraan waarvoor gij gilles adriaansz het voorrecht zult hebben met uw vijf man naar den voorpost te gaan en te zien of alles rustig is zoo er lieden aangehouden zijn breng ze hier ik zal zelf naar den hopman gaan
en graaf willem zou zonder moeite zegevieren over een gewest door tweedracht verzwakt neen zoo ik het masker afwerp en mij aan de oogen mijner onderzaten vertoon het zal slechts dan zijn
en hem een blijk zijner hooge achting willende geven hem de hertogelijke kroon had toegedacht welk gunstbewijs hij zich vleide dat door den graaf met dankbaarheid en welwillendheid zou worden aanvaard
nauwelijks had hij deze woorden uitgesproken of een pijl kwam sissende aangevlogen en trof hem vlak in t voorhoofd vlucht zweder vlucht
het was in den raad na lange wederspraak aan reinout gelukt den friezen te doen beseffen dat het hun onmogelijk zou vallen aan de hollandsche vloot het ontschepen hunner talrijke en welgeoefende benden te beletten
welaan zeide arkel met bitterheid het moge ontdekt worden ik heb mij over geen sluipmoord te schamen neen hernam reinout maar een geestelijke die de wapens voert is door die daad zelve vervallen van zijn waardigheid
en zoo het noodlot wil dat adeelen door mij valt haat mij dan jonkvrouw maar laat voor t minst uw hart mij rechtvaardigen en zeg dat ik niet anders kon handelen
wat beduidt deze nieuwe dwaasheid vroeg adeelen neen riep reinout wiens onstuimige ziel gedurende het verhoor een bangen kamp gestreden had en die
en daar was de domproost gwy de oudoom van den graaf van holland de vroolijkste en vriendelijkste man die ooit een mis gelezen heeft onze l v zij met hem die kwam ook dikwijls zijn leed bij mij verzetten dat kwam hij
hij vermande zich en toen hij genaderd zijnde het dek opsloeg sprong het wangedrocht als uit den slaap op en vertoonde hem den duivel zoo het al een duivel was in de gedaante van meester cezar den aap van barbanera
aan weerszijden van het koord lag een aantal ridders en paarden van beide partijen in het zand en om hen brokken en splinters van lansen geknakte schilden en pluimen sommigen wier lansen gebroken waren keerden terug om er versche te halen
opeens deed zweder een ontdekking welke hem met blijdschap vervulde hij zag namelijk onder zich een donker gat hetwelk hem toescheen naar een
droeg voor haar meermalen waakzame zorg wanneer zijn moeder afwezig was achtte zich gelukkig wanneer hij de eerste schreden van het lieve kind besturen mocht
in het voorportaal stond de eerzame mechtelt dirksdochter luid te schreeuwen en alle mogelijke moeite aan te wenden om zich te verweren tegen den aanval van onzen welbekenden vriend meester cezar
en de handen aan t werk slaande stapelden zij hoe pijnlijk hun deze verrichting ook viel met allen spoed een menigte brokken
en ik zal hem vinden zonder uw geleide wat u betreft schurk zich tot walger wendende gij bezorgt mij het paard terug dat gij mij volgens uwe eigene bekentenis ontstolen hebt walger stond eenigszins versuft te meer daar hij aan de weifelende houding der
gij hebt volkomen wel gehandeld broeder zeide de abt van sint odulf en ik zou in uwe plaats niet anders gedaan hebben wij mogen niemand onverhoord ter dood brengen veelmin toelaten dat zulks door dat domme gepeupel worde gedaan
poogden door luidruchtige toejuichingen klem aan zijn woorden te geven de vredelievenden daarentegen die zijn taal als dwaas en onvoorzichtig beschouwden konden hun wrevel niet bedwingen
steeg hij en daamke met hem van hunne paarden welke laatstgenoemde aan een paal bond en beklommen zij den heuvel niet zonder bevreemding bemerkte reinout dat de oppervlakte daarvan geheel overtogen was met een grauwe korst naar welker bestanddeelen hij vruchteloos giste maar zijn
inderdaad zij was niet onaardig zoude zij ook tot het gevolg der afgevaardigden behooren zij zijn drie in getale hoor ik een zekere heer van aylva die zoo men zegt een stedelijk ambt bekleedt in de stad leeuwarden
kom iere ikke sal u brenk pij aar datemi la mano is ier donkere dit zeggende trok hij den monnik met zich mede in den kelder aan wiens ingang hij zich bevond
maar stel u over hem reinout en zie dat gij uw beest terugwint en gij deodaat bestrijd den fries dan kunt gij een voorproefje hebben van uw strijd van morgen wat mij betreft ik heb aan de eer van den dag genoeg
bij sint japik hadden wij ons ridderwoord niet gegeven van het tweegevecht van morgen niet te zullen beletten deze seerp van adeelen ware reeds lang in den kelder van ons huis in s hage geworpen
moet hij dan stellig uw echtgenoot worden gij zijt tot nog toe een roos zonder doornen de toekomst is in gods hand zeide madzy met een zucht
weldra bevonden zij zich midden in norwert zonder kind of kraai te hebben bespeurd dadelijk gaf boudewijn bevel dat men de deuren van eenige woningen open zou loopen om te ontdekken of er nog iemand schuilde
wij zijn te bononië opgevoed bij den edelen carlo della scala viel reinout haastig in een hem altijd onaangenaam onderzoek naar zijn geboorte willende vermijden
allen gehoorzaamden volijverig aan deze bevelen en spoedig was de geringe voorraad van spijs en drank welken de bewoners hadden achtergelaten door de vermoeide
madzy wendde zich om en de vergadering met heuschheid groetende maakte zij zich gereed te vertrekken men zal zorg voor u dragen goede vader zeide aylva ziende dat de monnik die madzy verzelde onbeweeglijk staan bleef
wij moeten bij den aanvang van dit hoofdstuk ons bedienen van een voorrecht hetwelk aan samenstellers of uitgevers van dergelijke verhalen als het onze nooit is betwist geworden
indien ik misbruik maakte van uw ziekelijken en hulpeloozen toestand ik heb naar het dorp gezonden gelijk gij mij verzocht hadt en ik ben bereid u alle diensten te bewijzen die gij noodig mocht hebben
een mooi meisje dat haar rantsoen met kusjes betalen kan is altijd rijk genoeg madzy gaf een flauwen kreet van angst maar feiko in gramschap ontstoken over de onbeschaamdheid des lansknechts dreef zijn paard met zulk een geweld tegen dezen aan dat hij
hij verzweeg haar echter de aan wezigheid van dezen laatste op het slot maar wist door een paar vragen behendig uit te vorschen om welke redenen die ridder des graven dienst verlaten had
welnu de monnik kwam hier en vond er adeelen cammingha mij en een paar andere edelen die juist gekomen waren om de middelen van tegenweer te onderzoeken die de stad kon aanbieden hij deelde ons den aanslag mede
buiten dit wist hij daar streden zijn wapenbroeders en hij hij moest werkeloos in zijn cel blijven en mocht niet in hun gevaren deelen ja zijn gegeven woord verbood hem de deur open te trappen
waarna hij zonder een enkel woord te spreken de teugels wendde en langzaam weder naar binnen reed terwijl de jonkvrouw met haar geleide haar weg vervolgde
dit gezegde was voor reinout genoeg geweest woedend van minnenijd was hij deodaat gaan opzoeken om hem zijn vermeende ontrouw te verwijten en hij had ter bekorting het laantje genomen waarin zich zijn medeminnaar bevond
hier ziet gij de edelen eelco galama en sytse martena en aan deze zijde tiete cammingha en jouke helbada gezamenlijk met mij het tegenwoordige bestuur van friesland uitmakende
rust wel eerwaarde vader zeide madzy en ontvang mijn hartelijken dank voor uw trouwe zorgen de monnik vertrok en liet de jonkvrouw alleen met de waardin welke haar het avondeten bracht
maar hij vroeg mij of wij van zout waren zie eens mijn overrok is aan flarden gehageld en mijn helm zal meer roestvlakken bekomen dan of hij tien jaren in den dauw gelegen had
zoo de hoofsche taal van den graaf u verlokt heeft zeide adeelen zoo gij mijne heeren al de beleedigingen die ons hier worden aangedaan als zoete koek gelieft op te eten het is mij wel
om aldaar terechtzittingen te houden uit dit geschrift blijkt echter dat de onderwerping der friezen niet onbepaald was dat zij den graaf niet anders erkenden dan als een rechter of stadhouder van s rijks wege aangesteld
had hij toen het geheim geopenbaard hij had zich een jammerlijken dood en veel wroeging bespaard maar de duivel der geldzucht verleidde hem hij wilde zijn geheim aan den meestbiedende der twee ridders verkoopen
daamke vluchtte bij zijn meester en de abt na vol woede de kast in elkander getrapt te hebben om zijn bijl los te krijgen stoof over de borstwering heen en op de hollanders af wat is het vroeg reinout als uit een droom ontwakende en een wilden blik op zijn dienaar werpende wat komt
zijn gedrag van heden doet mij zulks vermoeden hij redde het leven van deodaat en hij zelf wie is hij dan de zoon van bianca's dienstjuffer
nadat de oude peter door hem vooruitgezonden die met versch linnen had voorzien het was eerst daar dat madzy die tot dien tijd buiten kennis gebleven was
door nu terug te keeren zouden wij de friezen zoo zij kwaad vermoeden hebben daarin versterken en des te meer op hun hoede doen wezen indien wij daarentegen nu stil op stroom blijven liggen
en met een soort van verwondering ontdekte zij dat er nog een ander slag van menschen bestond dan haar vader of de adeelens zij hoorde nu niet meer op allen vreemden landaard schelden noch uitsluitend datgene prijzen wat louter friesch was
zeg dat niet zeide willem daar moest gezorgd worden dat de vrome vaders niet uitstierven maar bovendien en zonder gekscheren vermits te dier tijd de kunsten en wetenschappen hier alleen in de kloosters beoefend werden
neen het was geen blik van deernis het was een blik van diepe verontwaardiging welken madzy vestigde op den man dien zij aan hare voeten zag
op dit oogenblik kwam reinout terug en wierp een woedenden blik op deodaat zoodra hij hem in de nabijheid van madzy en te gelijk de bleekheid van deze bespeurde
die van lidlum ledigde in eene teug eene geweldige bierkan die voor hem stond vader volkert keek eenigszins bedrukt de grietlieden fluisterden halfluid met elkaar en adeelen bleef rustig op zijn sabel leunende het tooneel aanschouwen
als vrijgeboren man en ridder zeide hij verzoek ik deodaat van verona dat deze uitdagingsbrief ten aanhoore van een iegelijk worde gelezen
de driftige adeelen die van de eersten verschenen was was ook de eerste die het sein daartoe gaf door met zijn staf eenige helderklinkende slagen te geven op een zwaar schild dat midden op het plein boven de zitplaats des voorzitters aan een ouden dwergachtigen eikeboom was opgehangen
en ofschoon er zonder vleugels aan geene ontkoming te denken viel ondervonden echter zoowel deodaat als zijn schildknaap een gewaarwording van verkwikking en genoegen toen de frissche wind hun in t gelaat woei en zij weder in gods vrije schepping mochten
ik vroeg u moeder zeide vader syard droogjes en nog altijd in den zadel blijvende of wij hier vernachten kunnen komt binnen maar menschen zeide de kasteleines madzy met een beschermenden lach op den schouder kloppende
de bisschop glimlachte en zonder deze aanmerking te beantwoorden schoof hij zijn stoel naderbij en nu pater zeide hij nu heb ik u al mijn vertrouwen geschonken gij kent mijn inzichten wilt gij die bevorderlijk zijn
welke hij voornemens was hun op de te houdene feesten te bewijzen hun oogen verblinden en hen tot rekkelijkheid en toegevendheid aansporen zou
gij zoudt dus verlangen dat ik om een weggeloopen deerne mijn voornemen verzaakte en de vermomming afleidde die ik zoo moeizaam bewaard heb
later toen het weer eenigszins begon te bedaren troffen de psalmen die in de kerk werden aangeheven zijn oor doch zoo nauw dat hij zich vruchteloos inspande om de wijs te vernemen vermoeid en afgemat strekte hij zich eindelijk uit op de houten
t zij door een geheimen vijand zouden gelegd kunnen worden drong bij aylva aan dat hij haar met zich op de reis naar holland zoude nemen tevens echter zijn verlangen te kennen gevende dat zij zich aldaar zoo min mogelijk vertoonen zoude
en wiens buit kon in de tegenwoordige omstandigheden de roof der friezen worden zij zocht nu haar toevlucht bij hem buiten wiens wil geen musch ter aarde en geen haar
zoo is t maar wees daarom niet ontevreden op een getrouwen dienaar hij wist dat ik u spreken wilde en hij gaf mij daarom de middelen aan de hand om u in stilte te spreken en een opschudding te vermijden welke u onaangenaam ware geweest
welke de landstreek genoot en de kunstelooze vroolijke liederen der landbewoners die van hun werk terugkwamen om het middagmaal te gebruiken gaven te kennen dat zij met hun lot tevreden waren
het zijn gelukkig twee bloedzuigers van vreemdelingen minder ja maar hernam de zwaardslager het verwondert mij dan dat al de herauten aanwezig zijn
men voldeed aan dit voorstel twee edellieden beurden den zieltogenden deodaat van den grond op en droegen hem naar het jachthuis terwijl beaumont het hoofd ondersteunde en aylva door eene onwederstaanbare aandrift gedwongen naast het lichaam bleef gaan
de slotsom van dit alles is dus hervatte oda dat dit meisje een juweel is van het zuiverste water en dat als zij verschijnt wij andere jonkvrouwen geen ridder meer aan onze zijde zullen vinden
gij behandelt mij onwaardiglijk zeide madzy gij miskent mij en den edelen jongeling die bloos niet maar ga voort welnu die edele jongeling herhaalde adeelen op een bitsen toon ziende dat de aandoening madzy belette voort te gaan
ik seerp van adeelen vrije en edele inboorling van friesland verklaar mij bij dezen grovelijk beleedigd en gehoond door willem grave van holland en henegouwen zich valschelijk noemende heere van friesland ontzeg hem alle hulde of manschap
en van het bittere vocht in stille bedaardheid verlustigden nadat de gewone groete en het hartelijke vaar jou wel over en weder gewisseld waren haalde gerrit zijn zakdoek uit en plaatste zich aan een tafel
terwijl zij met ontsteltenis oprees want het onvoorzichtig gesnap der vuige koppelaarster had bij haar vermoedens gesterkt welke ja nu en dan bij haar waren opgerezen
het was eerst nabij het oude johanniter klooster dat zij dien weder in t oog kregen en zagen dat de friezen waarschijnlijk om den graaf eer aan te doen niet afstapten maar mede naar haarlem reden hou even op zeide reinout ik krijg daar een inval
een buis of jak van een stoffage welke men te dier tijd met den naam van grauwen ezel bestempelde hing hem om t lijf zijn beenen staken in twee zware modderlaarzen met omgeslagen randen
of heeft dat lied u in slaap gemaakt gij zijt beter kenner dan ik maar mij is het zeer goed bevallen zeer goed herhaalde reinout opstuivende en gij durft zeggen zeer goed
het was in den tijd waarin onze geschiedenis voorviel ja nog wel later geene ongewone zaak dat reizende zangers vinders meistreels of potsenmakers ter verkorting der middaguren bij groote heeren werden ontboden en noch
adeelen vertrok en den monnik op de trap ontmoet hebbende deelde hij hem het opgevatte voornemen mede t geen bij vader syard nieuwe stof tot ongenoegen scheen te verwekken
waarin zij niets ziet dan een onschuldig vermaak maar gij zult u in acht moeten nemen aan dit weelderige hof is mijn waarde voogd over mij ontevreden vroeg
een voorbeeld dat terstond door den abt gevolgd werd die weinig lust gevoelde om den woordenstrijd met zijn halsstarrigen ambtgenoot te vervolgen adeelen bleef dus alleen met vader syard
peter zag hem met een open mond aan alsof hij zeggen wilde is dit alles wat gij mij hebt te zeggen maar de bisschop had zijn welsprekendheid alleen gelucht om hem van de wijs te helpen en te paaien met een schijnbare reden waarom hij niet aan het verzoek van madzy voldeed
ik ga naar het slot en zoo iemand in mijne afwezigheid zich verstout mijn nicht te beleedigen beloof ik hem morgen een plaats in de kelders van het kasteel dit gezegd hebbende begaf hij zich het huis uit ik lach wat met zijn dreigen zeide walger zijn onbeschaamdheid terugvindende
zoo gij daarentegen in mijnen voorslag stemt zult gij de bescherming genieten van den ridder met den rooden adelaar wiens wapenfeiten op het steekspel te haarlem u misschien ter oore zijn gekomen
gij vrome pater vervolgde de zot zich tot een karmelieter monnik wendende die hem van midden uit den volkshoop met een verachtelijken blik aanstaarde gij hebt het nog niet verder kunnen brengen dan het ambt van spijsverzorger in uw konvent waar te nemen
ik zal niet minder beleefd zijn dan uw graaf op den vogelesang was den abt van sint odulf kent gij deze is zijn ambtgenoot van lidlum en hier zit de kloostervoogd van bloemkamp of
en het was ten gevolge van zijn in dezen genomen besluit dat hij s morgens bij zijn ontwaken dadelijk last gaf de friesche heeren te ontbieden nauwelijks was de dienaar aan wien hij dit bevel gegeven had vertrokken
wijze mannetje voegde hier nog veel bij doch wij zullen hem voor het tegenwoordige aan zijn aanmerkingen laten en trachten onze ruiters in te halen die nog altijd in vollen draf op weg zijn naar s graven jachtslot
en vereenigde zich daar tegenover de daar tusschen gelegen vlakte alzoo in de gedaante eener halve maan omsluitende en dan als had de natuur in een blijde luim dat vroolijke tafereel willen verdubbelen die golvende heuvelen en dat lachend geboomte
licht en wijn werden hierop binnengebracht en willem de glazen gevuld hebbende stelde de gezondheid van den heer broddelsma in die door al de aanwezigen gedronken werd
de jongeling kon geen dwang verdragen en meer dan eens ontstond bij hem de lust om den monnikskap weg te smijten en alleen met lans en zwaard de wereld in te gaan hij was echter nu eenmaal aan het gemakkelijke kloosterleven gewend
had hij maar school gegaan bij mijn aap merkte een der kermisgasten aan in wien mijn lezers aan dit gezegde den hansworst van barbanera zullen herkend hebben meester cezar dat vrome beest geeft nooit andere dan bescheidene antwoorden
zooveel leeds toezeide indien zij de zee overtrok twee gedeelten dier voorspelling waren reeds uitgekomen zij had vleiers en minnaars gevonden en zij was in een beangsten toestand gebracht zou het derde deel ook eens uitkomen
die weinig of niets van des monniks toespraak begrepen hadden hen beiden met bevreemding aanzagen kwam de waardin juist op het gerucht af wat beduidt dit vrienden zeide zij mijn herberg is een ordentelijk huis en ik wil hier geen rumoer hebben een eerlijke
dit zeggende hield hij stil voor een paviljoen dat wel niet zwierig of prachtig maar toch ruimer scheen dan de overige een schildknaap ouder dan zweder stond voor den ingang bezig met een klein hamertje de bulten en blutsen uit zijns meesters harnas te kloppen
noch zijn hansworst noch zijn aap betoonden dus eenige verlegenheid toen zij zich door een daartoe afgezonden page voor het edel gezelschap op het grasperk gevoerd zagen
boeren toetredende dan ware het zeker wel de moeite waardig lompe kinkels zeide reinout de armen kruisende en in een onbeweeglijke houding blijvende staan is dan de oorlog reeds verklaard dat gij zoo bulkt vermoeit u niet onnoodig want mijn weg leidt naar utrecht
en begeerten heerschen bleef integendeel liepen die somtijds uiteen en gaven aanleiding tot geschillen waarbij echter de bedenkingen en tegenwerpingen welke over en weder gemaakt werden veel hadden van die welke iemand zich zelven doet
karren met hout voor stellages en borstweringen of met groene sparretakken en ander loof beladen reden gedurig heen en weder naar de groote markt of het zand gelijk het toen genoemd werd
het gelaat van dezen goochelaar of zooals men toen zeide kokeler was evenals zijn geheele persoon lang en schraal langs de verbrande wangen hingen pekzwarte haren die veel op paardemanen geleken tot op de schouderen af
dadelijk na de verschijning van het doorluchtige paar was de dans begonnen en vroolijk zwierde de luchtige jeugd de zaal op en neder hoe komt het toch vroeg oda in eene der tusschenpoozen aan deodaat
dit lied werd door een ander gevolgd waarvan het slot was dat de vogel in de knip zat en voorts door meer alle weinig geschikt om de gerustheid van deodaat te vergrooten
kuste haar de handen wreef zich een traan uit de oogen sprong in de rondte en deed ongeveer al de bewegingen welke een trouwe huishond in t werk stelt bij het wederzien zijns lang afwezigen meesters
met deze woorden verwijderde de schalk zich uit de oogen zijns meesters wiens voorhoofd zich reeds begon te fronselen want als men verliefd en hopeloos verliefd is is men weinig geneigd om jokkernij te verdragen
intusschen zeide de koopman zoo wij niet gisteravond door wiens schuld weet ik niet op die zandbank waren vastgeraakt hetgeen ons zeker drie uren heeft opgehouden zouden wij reeds lang binnen zijn
deed hij het wapen van adeelen uit diens handen en over het slagveld vliegen een daad van behendigheid welke een algemeen en uitbundig hoezee deed ontstaan
en alvorens zij zich ontlastte om een gedeelte der vlakte heenkronkelde en er een soort van afgezonderd vak van maakte dat nimmer door eenig vee betreden werd
zij reed dan langzaam en met omsluierd gelaat zonder op te zien vooruit maar feiko daarentegen liet gestadig zoowel uit bezorgdheid voor haar als uit nieuwsgierigheid
god zegene u zeide krijn jansz hem de hand drukkende en brenge u behouden in de haven uwer hoop deodaat steeg af
op een schilderachtige wijze verlichtte de morgenzon de bruine dennestammen of kleurde zij het versche augustusloof der eikestruiken met vuurroode glansen welke heerlijk afstaken tegen het donkere groen daarachter het purper der tallooze heidebloemen
daarover wel eens nader gij komt zeker onze madzy eens gezelschap houden en daar doet gij wel aan gij zult elkander veel te vertellen hebben mij zult gij niet kwalijk nemen dat ik ga waar het vaderland mij roept waar zijn de hoofden waar is mijn zoon
zeg eens huisman is t je dochter of je vrouw want ik wil je wel van je reisgenoot ontslaan zoo je haar voor een slok verkoopen wilt dat ware met recht kat in den zak koopen zeide daamke
door geene latere armoede vervangen worde sierlijke huizen vertoonden zich aan weerszijden de stoepen waren wel niet met goud beslagen gelijk een kroniekschrijver verhaalt die waarschijnlijk verkeerdelijk stoepen voor stoopen
om zoo mogelijk de vaartuigen der grafelijke vloot aan te randen en afbreuk te doen en gij eerwaardigste vroeg aylva aan den abt toen deze hem al die omstandigheden verhaald had welken post zult gij waarnemen
ik zal hem blijven beschermen zoolang er een droppel bloeds in mijn aderen vliet o mijn deodaat mijn eenige mijn oprechte vriend kunt gij het mij vergeven ja ik geloof nu aan uwe onschuld want madzy heeft mij daarvan verzekerd
en vooral het schriktooneel van den vorigen dag haar te sterk voor den geest zweefden t zij dat een ongesteldheid haar overvallen had
maar een plotselinge ongesteldheid die hem overkwam noodzaakte hem naar buiten te gaan en weldra zagen teylingen en naaldwijk zich gedwongen zijn voorbeeld te volgen
en de kin en bovenlip zelfs met talrijke geelgrijze haren versierd waren het was niet zonder moeite dat het den opmerkzamen beschouwer gelukte in dat groote hoofd de oogen te vinden
de vraag van aylva joeg hun een gloeienden blos op de kaken zij lieten elkander los en zagen beiden als overtuigde schuldigen onbeweeglijk en zwijgend voor zich van waar komt gij dus op eens uit de lucht vallen vroeg aylva eenigszins verwonderd aan den
dan zie ik er geen kwaad in naar de kuinder te trekken daar zijn wij op onzijdigen grond en toch aan de grenzen van friesland ja steven gerust naar de kuinder als net dag is kunnen wij altijd zien wat wij doen zullen
riep zweder nu zullen zij ons vooreerst met vrede laten wat ons betreft wij moeten denzelfden weg uit dien wij gekomen zijn het smeult en rookt nog wel wat beneden maar des te beter zooveel te minder zullen zij ons komen hinderen
de bisschop na alvorens eenige woorden met den getrouwen peter te hebben gewisseld betreffende de wijze waarop deze de gevangenen moest behandelen begaf zich naar het vertrek van madzy die zich opnieuw in haar verwachting teleurgesteld vond
en mij door uw ontrouw het hart doorboort en erger wonden slaat dan uw boel ontvangen heeft ha dubbelen dank ben ik dien reinout verschuldigd die mij zoowel van pas gewroken heeft
reeds dikwijls had het geratel der donderslagen die men bij tusschenpoozen van den zeekant hoorde haar belet met hare taak voort te gaan toen het geblaf van den hofhond hetwelk spoedig in een vroolijk gejank veranderde haar aanleiding gaf de lezing geheel te staken
indien die workummerman zeg ik ons niet vooruit ware ja bij mijn ziel daar ligt zijn schuit al in de haven de kans is verkeken ridder en wij zullen wel doen den steven te wenden
dekama het was in den zomer vanen zooveel dat twee studenten aan de leidsche hoogeschool beiden aan den uitgever dezes bekend als jongelieden van een uitmuntende inborst en voortreffelijken aanleg gezamenlijk hun voornemen bewerkstelligden
wij spraken over het schoone friezinnetje dat gij met u voerdet zeide arkel op een ijskouden toon vader syard zag den bisschop met zooveel ernst in de oogen dat deze hoe hij ook altijd meester over zich zelven bleef niet nalaten kon
waarin deze omstandigheid vermeld was had achtergehouden en in zijn medicijnkist onder een dubbelen bodem verborgen dit bleef reinout onbewust hemel indien er slechts mogelijkheid is die kist te bekomen
dat hij los genoeg was om zijn hooge ontwerpen aan een paar schoone oogen op te offeren maar hier was de bisschop de man niet naar en voor hem was een liefdesavontuur als dit niet meer dan een