AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat zij onze koe zou melken en wij dronken des avonds haar melk nooit hadden wij zulke lekkere melk gedronken
wel is waar maakte het veel rook en daar er geen schoorsteen was verspreidde deze zich door de hut maar wat bekommerden wij ons daarover wij hadden vuur en het was ons om de warmte te doen terwijl ik
dat moeten wij in de eerste plaats weten en misschien zullen wij het ten koste van ons eigen leven te weten komen
want onze voeten zakten hoe langer hoe dieper in de sneeuwlaag die weldra tot onze knieën reikte terwijl bovendien de sneeuwvracht die wij op onze hoeden en kleeren droegen hoe langer hoe zwaarder werd opeens
het water dringt er niet langer in door en marius riep een der werklieden wanhopend marius was zijn zoon en evenals hij houwer die in de derde laag in de mijn werkte
ik zal eerst dien knaap in verhoor nemen daarbij wees hij met zijn vinger naar mij breng den anderen zoolang weg en bewaar hem goed ik zal later met hem spreken
wat mattia betrof naarmate wij parijs meer naderden werd hij treuriger gestemd en soms liep hij uren lang zonder een woord te spreken
de waarheid maar dan zullen ze ons aan barberin overgeven of als vrouw barberin alleen thuis zal men haar ondervragen om te zien of wij niet liegen en dan zullen we haar niet meer kunnen verrassen
men was hen op het spoor had het openbaar ministerie gezegd ik zou dus de smart en de schande hebben om weldra weder op de bank der beschuldigden naast hen te zitten
wij kwamen te chalon en verlieten die stad zonder de zwaan te hebben gezien er viel dus niets meer aan te doen ik moest mijn droom opgeven dit kostte mij echter veel moeite
ik zou wanneer ik nu slechts anderhalf pond kocht morgen altijd nog genoeg overhebben om niet van honger om te komen en naar eene gelegenheid om wat geld te verdienen uit te zien
op die krengen neder en vloog dan met een schellen kreet weer op zijn prooi in den bek houdend waarom wilde mattia liever slapen
maar op dat oogenblik naderde ons een man met een lange blauwe jas aan en een glimmend lederen hoed op en die een half zwarthalf witten band om den arm droeg een koker hing aan zijn gordel
langzamerhand werd het schommelen minder en ons schip gleed over het rustige water even zacht als in het kanaal wij waren niet meer in zee
gij wilt dat wij onze voorstellingen zullen voortzetten dat is zeker een goede raad dien gij geeft maar zullen wij daarmede iets verdienen
opeens hoorde ik eene heldere stem die van mattia in het fransch roepen morgen bij het aanbreken van den dag terstond daarop begon hij weder met kracht op zijn horen te blazen
sedert het gebeurde met capi en na het antwoord van vrouw barberin hield mattia niet op in allerlei vorm mij toe te voegen laten wij naar frankrijk terugkeeren
een oogenblik bracht mij dit geheel van mijn stuk maar ik dacht bij mij zelven dat zoo de klerk bang was voor dieven dit een bewijs was dat wij buiten de stad zouden komen
en die misschien het woord green niet in hun naam hadden maar groen waren voor de oogen terwijl onze ooren vergast werden op het gezang
en nu ging hij voort dat is uw grootvader uwe moeder uwe broers en uwe zusters eerst ging ik naar mijne moeder en omhelsde haar met beide armen zij liet dit toe maar kuste mij niet
wel wachtte ons daarentegen op de wegen eene dikke laag sneeuw die nog niet was platgetreden en waardoor wij slechts met moeite zouden voortkomen
waaruit zijn blanke borst te voorschijn kwam dat is rémi zeide hij tot een man van omstreeks veertig jaar
en dit althans gaf mij de kracht om mijn leed te dragen en mijne tranen te bedwingen wanneer de gedachte aan arthur mij het hart vervulde ik gevoelde dan dat ik niet alleen op de wereld was
op twee treden kunnen we dus allen gemakkelijk staan vier op de eerste drie op de tweede waarmede zullen we ze uithouwen wij hebben geen
den klemtoon op dit laatste woord leggende dat zij op een bizonderen toon uitsprak tot weerziens en ontvang nogmaals mijn dank voor het genot dat gij mij geschonken hebt
en men was nieuwsgierig hoe de oude italiaan zich van deze zaak zou afmaken en met zijn vijand zou omspringen hoewel vitalis niets anders gezegd had dan tot morgen signor
kocht ik niet alleen eieren maar ook een stukje spek toen ik terugkwam was de bloem al met de melk aangemaakt en alleen de eieren behoefden nog maar in het beslag te worden geroerd
het is de zondvloed het einde van de wereld groote god heb medelijden met ons sedert wij ons in de zijgang bevonden had de schoolmeester geen woord gesproken
gelukkig hield ik de handen voor mij uit en greep ik in het gras van den spoordijk toch was de schok zoo hevig dat ik naar beneden stortte en in zwijm viel
kortom toen garofoli zag dat slaag tot niets leidde bedacht hij een ander middel voor elken stuiver die er ontbreekt krijgt gij s middags een aardappel minder zeide hij
en altijd wist ze mij te troosten en met een enkel woord mij gelijk te geven op grond van dit alles en om andere redenen
juist met het oog op die reizen zal ik u engelsch gaan leeren gij kent nu fransch en italiaansch en dat is al veel voor een kind op uw leeftijd gij zijt nu ook veel sterker
vitalis gaf geen antwoord maar wendde zich tot mij keer naar de herberg terug blijf daar met de honden ik zal u wel nader bericht zenden
en zonder ons te bukken raakten wij het met de hand aan het was geen kalm stroomend water het was een vloed een draaikolk die alles medevoerde wat hij op zijn weg vond en stukken hout als veertjes draaien deed
als men onze koe melkt zeide hij met een glimlach zou men ons dan de melk niet kunnen bezorgen dat zou heerlijk zijn voor ons avondeten zoodra de vrederechter vertrokken was
herkende ik den politie-agent die mij in hechtenis had genomen verscheidene andere personen waren bij hen ik begreep dat dit de bank der getuigen moest zijn
toen voelde ik hoe plotseling tranen mijn oogen verduisterden ik sprong van het dijkje en omhelsde mattia
een zachten zwoelen nacht kent men in engeland niet vooral niet tegen kersttijd o die kerstdagen waren wel hard voor ons
en als hij eenmaal boos was kwam hij niet zoo gauw weer in zijn humeur in dit geval was hij beleedigd dat ik hem niet medegenomen had naar mijne kamer en hij toonde zijne ontevredenheid door zich te houden of hij sliep
daaraan hadden wij niet gedacht voor ons was er maar één mevrouw milligan de moeder van arthur en een mijnheer james
zeide hij dat onze koe zou worden opgestald en hij ons naar de gevangenis brengen zou ik wilde er mij tegen verzetten mattia wilde ook wat zeggen maar op strengen toon legde de gendarme ons het stilzwijgen op
men zond ons eerst naar een landhuis diep in het gebergte en daarna verzekerde men ons dat zij aan den oever van het meer woonde
spoedig had ik deze berekening gemaakt en ik zeide op geruststellenden toon tot de bakkersvrouw dat anderhalf pond wel genoeg was en zij niet meer moest afwegen
de locomotief floot en verminderde terstond in snelheid eensklaps duwde ik het portier open en sprong zoover ik kon ik werd in de greppel geworpen
maar hij zei mij dit niet op dat oogenblik steeg een dunne gele rookkolom uit den schoorsteen en daar er geen wind was rees zij loodrecht op langs de helling van den heuvel
ik zal morgen wel zorg dragen dat hij geen proces-verbaal kan opmaken en tevens er voor waken dat mijn leerlingen zich niet al te ongelukkig gevoelen
en het paard dat uitgerust had rende in gestrekten draf voort ben-je bang ja en neen ik ben bang dat men mij weder vatten zal
ik wist het niet maar vrees was het maar ik was niet bang omdat ik in dien wagen lag temidden van die ellendige wijk
alles was van eikenhout en vernist en op den grond lag een verlakt zeildoek met witte en zwarte ruiten maar niet mijn oogen alleen genoten hier
dan zou mij dat tien stuivers kosten zoodat ik van mijn elf stuivers nog slechts een stuiver zou overhouden ik durfde niet tot zulk een groote uitgave overgaan zonder dat ik wist wat ik den anderen dag verdienen kon
voor den natuurkundige is de koe een herkauwend dier voor den wandelaar is het een beest dat goed doet aan het landschap
dat als ik hier mocht blijven de maatschappij aan mijn vrouw en kinderen een jaarlijksch inkomen zal geven zij zullen tenminste niet aan het armbestuur vervallen
wat wil de dame van mij vroeg vitalis zij wil u spreken ik heb haar niets te zeggen zij heeft niets gegeven aan capi misschien wil ze het hem nu geven dan moet capi naar haar toe gaan en niet ik
ik ontmoet een reus met zevenmijls laarzen toen wij het dorre en onvruchtbare landschap verlaten hadden daalden wij naar het schoone en liefelijke dal van de dordogne
met de hand wenkte ik hem dat hij naar binnen zou gaan welk een idée om met die koude een wandeling te gaan maken was het niet veel beter om bij het vuur te blijven dan te gaan zwerven
alsof het gisteren was hoe onzinnig was het ook dat ik niet geloofd had aan het voorgevoel en de vrees van mattia
ik stak haastig een kaars aan en zocht naar joli coeur daar ik hem niet hoorde hij lag op zijn mat uitgestrekt in zijn generaalsuniform en scheen te slapen
toen ik mij zoo netjes mogelijk had gemaakt wilde ik op mijn bank gaan zitten maar t was mij onmogelijk om op mijn plaats te blijven en ik liep in mijne cel heen en weder
de zorgvuldige verpleging van zijne moeder hield hem in het leven dit is een wonder dat den hemel zij dank zeer dikwijls plaats heeft twintigmaal meende men dat hij bezwijken zou
hij vergiste zich dan ook niet en wij kwamen aan een geverfde poort die zich met twee zijpoortjes over een straat uitstrekte
ik moest dus mijn begeerte om mijne nieuwsgierigheid te voldoen laten varen en dacht dat ik de stad verlaten zou zonder iets meer van de mijnen te leeren kennen dan hetgeen alexis er mij van verteld had of door mij
dat beteekende het zeker wanneer mijn meester zeide het moest en het kwam mij voor dat die enkele woorden eenig berouw verrieden hij had mij wel bij arthur willen laten maar dat was onmogelijk geweest
welks sombere diepten van alle kanten met het oneindige samensmolten wij moesten dus niet al te vast op die woning rekenen
wij volgden de kade en kwamen zoo aan de passage d'austerlitz en daar mijn oogen nu niet met tranen waren gevuld kon ik zien hoe prachtig de seine des avonds was wanneer zij verlicht wordt door de vollemaan
waarin men alle voorwerpen vond die men voor zijn toilet noodig heeft en daaronder was een andere lade met verschillende afdeelingen voor ondergoed en
moet gij trachten alles te zien en te hooren wanneer gij u in moeielijkheden bevindt iets ziet dat gij niet begrijpt of mij het een of ander te vragen hebt kom dan gerust bij mij
witte wollen kousjes gebreide witte schoentjes een manteltje met een kap van wit cachemir met zijde gevoerd en fraai geborduurd gij hadt een wollen luier aan
in den geheelen omtrek was geen schepsel te ontdekken noch het rollen van een rijtuig noch het klappen met de zweep trof ons oor
ik heb erop gespeeld maar niemand heeft mij er iets voor gegeven ik wist hoe onaangenaam het was als niemand eraan dacht om zijn hand in den zak te steken en gij vroeg mattia wat gaat gij thans doen
de heeren greth and galley kennis te geven als hij u gevonden had mijn eigen adres gaf ik hem niet
om hun zwerftocht door engeland te ondernemen de twee wagens waren opgeschilderd en zij waren gevuld met al de koopwaren die zij maar bevatten konden en die men in den loop van den zomer zou verkoopen
en de heerlijke vruchtentaarten de geleien en de pasteitjes uit de keuken van mevrouw milligan welk een onderscheid tusschen de lange tochten te voet door slijk en in den regen of onder een verzengende zon achter mijn meester
later zal alles beter gaan dit is een moeilijk en voorbijgaand oogenblik in de lente neemt ons vrij leven weder een aanvang
waarom ik niet bij martha was geweest viel hij mij in de rede met de vraag en je ouders weet ge dan dat die mij zoeken toen deelde hij mij mede
van het publiek van zijn ambtgenooten en van zijn vrienden met de boring voortgegaan de hardnekkigheid die aan columbus eenmaal een nieuwe wereld ontdekken deed was ook zijn karaktertrek één dag nog maar vrienden zeide hij
gij wilt het dus opgeven om mevrouw milligan te zoeken vroeg ik neen zeker niet maar t is niet uitgemaakt dat mevrouw milligan nog in engeland is
wij brachten onzen tijd niet door met bij de sluis te staan praten bij het ruischen van het water dat door de deuren stroomde
wij kunnen dan elk op ons eigen leven terwijl ik les geef kan ik tevens een paar andere honden dresseeren die zerbino en dolce zullen moeten vervangen
die ons wachtte en wij gingen met hem naar de markt terug onderweg vertelden wij hem nogmaals welke eigenschappen wij in onze koe verlangden deze kwamen in hoofdzaak hierop neder dat zij weinig moest eten en veel melk moest geven
als de wind bij vlagen door de takken suisde veroorzaakte hij een klagend geluid alsof de arme gepijnigde boomen zelven over hunne wonden
wat had hij ook te vreezen de trein was in volle vaart de lucht die door het open raampje binnendrong was ijskoud en hij verwijderde zich van het portier om middenin de coupé plaats te nemen
hoe zij haar behandelden alsof zij hun eigen dochter was wat zij in de huishouding verrichtte en welke bezigheden en genoegens men haar gaf
maar al zeide mijn verstand mij dit mijn oogen moesten toch gelooven wat zij aanhoudend zagen als vitalis het wilde dan was zijn voorkomen even voornaam als dat van mevrouw
soms bergde zij ook de platen weg en sloot de boeken en verhaalde ons de legenden de gebeurtenissen die plaatsgevonden hadden in de streken waar wij ons bevonden onder het vertellen keek zij haar zoontje steeds aan
maar tegen zulk een stroom waren zij niet opgewassen hoe dezen te stuiten hoe weerstand te bieden aan zijn kracht en aan het hout dat hij met zich
ik snelde hen tegemoet en greep de hand die zij mij toestak en kuste die maar zij sloot mij in hare armen en zich over mij heenbuigende kuste zij mij teeder op mijn voorhoofd
ik hoop nu dat het beslist is mijn hoofd is erg gezwollen gij ziet daar dien grooten witten bult wel hij zeide dat het misschien een gezwel was
dat ik op u steun dat verbaast u waarschijnlijk niet waar en toch is het zoo en gij hebt mij reeds veel troost geschonken toen ik u tranen zag storten terwijl gij naar mij luisterdet
ingericht was voor dezen bijzonderen tocht zoo waren ook de boeken en platen met het oog op de reis gekozen waren wij moe van het kijken dan las mevrouw er het een en ander uit voor dat wij begrijpen konden en dat ons belang
of pagès riepen hem dan toe het is te laat gij hebt berouw omdat gij bang zijt lafaard al een halfjaar al een jaar lang hadt gij berouw kunnen gevoelen
maar al die kleine bestraffingen deden mij toch nooit zijn zorgen vergeten noch zijn goede woorden of bewijzen van genegenheid een oogenblik minder waardeeren hij hield van mij en ik van hem
het was een kind van omstreeks tien jaar oud het kwam met een sleependen tred naar ons toe en ik was zoozeer door zijn uiterlijk getroffen dat ik het thans nog vr mij zie
is hij alleen neen met andere herders uit den omtrek welnu als gij de schapen ziet het park de honden den herder kunt gij dan niet zonder fouten het begin van uw fabel opzeggen
geven wij vanavond onze drie stuivers uit dan hebben wij niets voor ons ontbijt van morgen daar wij vandaag gegeten hebben komt het mij verstandiger voor aan den dag van morgen te denken
dat vervulde me zoo met vroolijke gedachten dat ik voor niets anders gevoel had uw hoofd is niet dommer dan het mijne beste mattia want ik heb evenmin als gij aan iets anders gedacht
maar toch durfde ik mijn hart geen lucht geven al lokte hij dit ook door eenige vriendelijke woorden uit nadat wij cette verlieten
dat wij voor ons onderhoud noodig hadden dan legde ik den riem van mijne harp over den schouder en voorwaarts ging het dan weder
die zij gekocht had die vragen waren niet geschikt om mij spoedig te doen inslapen en daar ik er geen antwoord op vond trachtte ik ze uit mijn geest te verdrijven
zouden wij evenals allen en ned de waren moeten te koop bieden of zouden wij met de wagens medegaan en ons vak van muzikant voortzetten in al de steden en dorpen waar wij op onze reis
en ik beschreef het voorkomen van barberin tenminste zooals ik hem gezien had op dien avond dat hij uit parijs kwam stug gelaat norsche uitdrukking met het hoofd eenigszins naar den
maar hebt ge die eigenaardige beweging van de hand en dien glimlach van uw grootvader gezien zijt gij ooit op de gedachte gekomen om manufacturen bij lamplicht te bekijken zooals driscoll
ik voelde hoe ze als koud water langs mijn hals afdropen en mijn meester die de schapevacht had opgelicht om joli coeur lucht te verschaffen was niet beter beschut
maar zonder een woord te spreken en zonder te weten waar wij heengingen waar wilt ge naar toe vroeg mattia met zekere onrust ik weet het niet naar de eene of andere plek waar wij samen kunnen praten
mij op het spoor zouden brengen maar dat merk is er afgeknipt door haar die u gestolen heeft en daardoor meende zij te beletten dat men u ooit ontdekte
en juist omdat die ziekte van langen duur kon wezen wilde zij van nu af aan zijn geest de vorming geven die hem in de gelegenheid stelde om als hij genezen zou zijn zijne schade in te halen
in de mijn riep oom gaspard hem toe de divonne heeft een gat geboord voegde ik er bij zijt ge dwaas redt u riep de
zeide mattia en in zijne vreugde begon hij te dansen en te zingen ik greep zijne twee handen
ik was op het punt hem te bereiken en strekte mijn hand reeds uit om hem te vatten toen hij plotseling met een enkelen sprong een anderen tak bereikt had
op onze tochten door dorpen en steden hadden wij verscheidene van die padrones ontmoet die de kinderen welke zij in dien tusschentijd hadden gehuurd met stokslagen gedrild hadden
als zij mijn kant hadden uitgekeken zouden zij aan mijn blozen gezien hebben dat hun vermoeden maar al te gegrond was maar zagen zij dien blos niet
maar als ik het houd zal het armbestuur mij meer dan tien francs per maand betalen zeg liever zeven of acht ik ken de prijzen maar gij moet hem ook te eten geven
zij is mogelijk gestorven in den tijd dat gij haar niet gezien hebt die vrees sloeg ook mij om t hart het was inderdaad heel goed mogelijk dat vrouw barberin gestorven was
terwijl langs de wanden een dozijn ledekanten geschaard stonden de muren en de zoldering waren van een niet meer te onderscheiden kleur ofschoon vroeger waarschijnlijk wit geweest
laten wij thans onze zaken verder behandelen begon vitalis ik geef u dus dertig francs neen veertig er volgde nu een zeer levendig gesprek maar vitalis brak dit eensklaps af door te zeggen
mattia had wel gelijk gehad toen hij erop aandrong dat wij op onzen tocht van dreuze naar parijs geld zouden verdienen wat zouden wij beginnen als wij nu geen acht gulden op zak hadden
het was joli coeur en wat er gebeurd was liet zich nu wel gissen joli coeur was bang geworden door het huilen der wolven en het blaffen en janken der honden
als hij weer eens uit de gevangenis was toen men mij vertelde dat hij in de gevangenis zat heb ik niet gevraagd voor hoelang misschien is hij dus weer op vrije voeten en zit hij weder in de rue
die allerlei lompen tegen den muur ophing en zichzelf met een lantaarn bijlichtte ik weet het niet ga maar naar boven gij kent den weg de bovenste trap dan hebt ge de deur recht voor u
toen wij een van die vuren voorbijgingen waarboven een ketel hing herkenden wij onzen vriend bob hij was recht blij dat hij ons zag
de avond begon te vallen men stak de gaslichten aan toen richtte ik mij naar de kerk nôtre dame waarvan de twee torens als donkere massa's afstaken tegen den purperen hemel
toen ik fransch hoorde spreken voelde ik mij weer geruster en ik deed een stap voorwaarts dat ben ik mijnheer waar is
tot chatillon toe ging alles zijn gewonen gang hoewel wij altijd veel van de koude en vochtigheid te lijden hadden
moest ik te voet van dreuze naar parijs ware mattia niet bij mij geweest dan zou ik steeds zeer groote afstanden afgelegd en mij bepaald hebben om slechts zooveel te verdienen als wij voor ons onderhoud volstrekt noodig hadden
en vooral de hoop in mij op te wekken dat niet alles verloren was uw ouders zeide hij hebben barberin wel weten te vinden
liep hij statig ons terrein op en neer het publiek barstte los in een schaterlach en juichte hem van alle kanten toe
hij moet minstens in staat zijn om zijn eigen kost te verdienen ik was trotsch op de talenten van capi niet alleen om hem zelven maar ook om vitalis
een onaangename lucht kwam ons tegemoet de kinderen die voor de deur speelden zagen er bleek en ongezond uit
de wolken die uit het noordwesten al nader en nader gekomen waren en den hemel als met een wit schijnsel verlichtten waren van elkander gespleten en groote sneeuwvlokken begonnen te vallen
en nu geleek hij precies een boer en zelfs zij die hem kenden zouden nooit gedacht hebben dat die boer bob was wij reden zeer snel want het was een flink paard en bob een goed koetsier
toen begonnen wij zoo lustig en levendig te dansen dat de cipier ongerust werd waarschijnlijk om zijne uien en kwam zien wat wij uitvoerden hij verzocht ons wat bedaard te zijn
ik geloof dat we het best doen door treden uit te houwen en een trap te maken wij zijn met ons zevenen
hij is sluiswachter aan het kanaal van nivernais en de sluiswachters dat weet ge kunnen geen tuinlieden gebruiken de kinderen hebben mij verteld dat gij weder wilt gaan zingen
en na ze even te hebben laten branden zijn meester aanbood maar deze nam ze niet aan jij niet domkop zeide hij terwijl hij hem van zich
maar als ge een glas het onderstboven in een emmer dompelt dan zult gij zien dat het water niet tot bovenin uw glas doordringt een gedeelte blijft ledig welnu in die ledige ruimte bevindt zich de lucht
wij vonden er verscheidene want toulouse heeft een aantal pleinen vooral in de nabijheid van den dierentuin en reeds bij onze eerste voorstelling hadden wij een talrijk publiek
ge zult wel nieuwsgierig zijn om te weten waarom wij dertien jaar lang geen nasporingen naar u gedaan hebben
waarschijnlijk zou het lang geduurd hebben eer ik mezelf op mijn vraag eenig antwoord had kunnen geven zoo mijn meester niet het woord tot de gedaante gericht had kunt gij mij ook zeggen of wij nog ver van een dorp verwijderd zijn vroeg hij
zouden wij den halven nacht hebben voortgespeeld kom jongens zeide hij maakt nu dat je wegkomt want morgenochtend om zeven ure moet ge weer hier zijn
al naar het lot mij gezind is capi de poedel kruiste zijne pooten capi kom hier vriendje en wees nu eens vriendelijk als je blieft het zijn beschaafde wezens die ik altijd zoo beleefd mogelijk
en eindelijk zouden wij dan die koe kunnen koopen waarover wij zoo dikwijls hadden gesproken en waarvoor wij zoolang hadden gespaard
riccardo was de knaap die de goede lucifer gegeven had hij nam van den muur een karwats met een kort handvatsel
wat mijn grootvader betrof de hand die hij tot zijn dienst had ging onophoudelijk van zijn bord naar zijn mond toen hij een stukje uit de bevende vingers liet vallen
en dan speelden wij zoo weemoedig en langzaam dat het hart er van breken zou op de wandelingen in de omstreken van mont dore zijn er plekjes die men salons noemt het zijn groepen boomen kleine boschjes
maar zonder een woord tot ons te spreken nu is het oogenblik gekomen dat ge van uw engelsch partij kunt trekken mattia zeide ik en mattia
toen de hond zijn naam hoorde noemen ging hij voor ons staan en toen hij zijn poot bij het oor gebracht had om ons zijn militairen groet te brengen legde hij dien op zijn hart
in korten tijd was de weg bedekt met eene dikke sneeuwlaag waarover wij onhoorbaar voortliepen van tijd tot tijd zag ik hoe mijn meester naar de linkerzijde keek alsof hij daar iets zocht
vijf schelmen bestelen en plunderen mij dus riep garofoli met donderende stem dat komt ervan wanneer men te edelmoedig is
ik streelde dan even zijn kop zonder stil te staan hij scheen met dit bewijs van mijn genegenheid zeer in zijn schik
en boog zich naar buiten om te luisteren daarop nam hij zijn plaats weder in ik geloof dat ik liever gewild had dat hij mij beknorde dan hem zoo somber en neerslachtig te zien
wij zijn verloren zeide de schoolmeester bedaard beveel uw ziel aan god rémi maar op hetzelfde oogenblik verschenen in de gang zeven of acht lampen die ons tegemoet snelden het water reikte tot aan onze knieën
maar meer nog dan hun hoofd zal hun hart door de lezing winnen voor de vorming daarvan vooral verdient dit zeldzaam voortreffelijke boek algemeen gelezen te worden gerard keller
maar toen hij drie honderd francs vroeg waren wij nog wanhopend drie honderd francs dat maakte onze rekening volstrekt niet ik wenkte den veearts
ik bid u laat mij niet aan mijn lot over wat zou er van mij worden waarschijnlijk zou ik van honger sterven van honger sterven
ik had een horloge een eigen horloge in mijn zak waarop ik zien kon hoe laat het was het stond op twaalf uur dat was voor mij echter volstrekt van geen belang
het koffiehuis scheen mij geen gevaarlijke plaats toe en dit was het koffiehuis waar ik zoo langen tijd reeds heen had willen gaan
liever gezegd hij trachtte zijne les op te zeggen want hij haperde geweldig en bracht geen drie woorden vlot er uit en dan nog vergiste hij zich dikwijls
wat de doorbrekende dag had aangekondigd werd vervuld de zon schitterde aan den wolkeloozen hemel en hare zwakke stralen werden weerkaatst door de vlekkelooze sneeuw
al was het zeer donker toch hoorde men aan het leven dat er heerschte dat men niet onder de
een oogenblik stond ik verwonderd waarom moest ik gaan slapen ik had veel meer trek mij aan tafel te zetten dan in mijn bed te gaan liggen gauw herhaalde vitalis ik gehoorzaamde
de rechter wilde wachten tot de andere personen welke in de kerk gedrongen waren in hechtenis waren genomen om te zien of ik hun medeplichtige was
ondanks de ontroering die zich van mij had meester gemaakt bij de gedachte dat ik zoo straks over een paar minuten misschien
foei om hem voor een beest te laten spelen riep barberin uit men moet een weinig geest hebben vervolgde vitalis en ik geloof dat het jonge mensch hiervan niet ontbloot zal zijn wanneer hij eenige lessen heeft gehad
in het dorp ik ben een vondeling maar tot mijn achtste jaar geloofde ik evenals alle andere kinderen ook eene moeder te hebben
maar ik was geheel alleen en ik moet eerlijk bekennen dat ik niet weten zou wat ik den agent antwoorden moest wanneer hij mij aansprak
dan werden wij tenminste door de warmte der schapen voor de koude bewaard ook was het juist tijd dat de schapen hun jongen zogen en dikwijls kregen wij verlof om een schaap te melken
wij zijn hier als schipbreukelingen op een wrak in den meest hachelijken toestand want op een wrak heeft men lucht en licht men ademt en kan naar redding uitzien wat er ook gebeuren moge
uit de straat sloegen wij een steegje in dat ons op een klein plein bracht en daarop weder een steegje
het is niet de stuiver van gisteren het is de stuiver dien ik vandaag moet geven dan zijn het twee stuivers
inplaats van heftig daartegen op te komen bevestigde deze de woorden van zijn aanklager ik ben overtuigd begon hij dat god mij straffen wil omdat ik in den laatsten tijd geen goed christen ben geweest
dat was vreemd en het scheen dat in de schemering de vlakte eene verandering ondergaan had en zij met geheimzinnige wezens bevolkt was geworden
eensklaps ging hij naar de deur maar vr hij de kamer uit was keerde hij zich om wij zullen eens zien zeide hij hoe de rechters zullen oordeelen over een ondergeschoven kind
zeker zou ik flink springen al moest het mij t leven kosten het was beter te sterven dan veroordeeld te worden als dief wat was dat heerlijk verzonnen over twee dagen zouden wij in frankrijk zijn
of liever naar eene engelsche dame met haar zieken zoon en een stom meisje bleek ons al spoedig een nutteloos onderzoek te zijn
toen ik voor de laatste maal de witte muts van vrouw barberin zag de kleine mattia vervolgde zijn verhaal ik was geheel alleen met garofoli toen ik mijn woning verliet
en dolce was zijn makker gevolgd hadden de wolven hen meegesleurd de toon waarop mijn meester gevraagd had waar zij waren scheen die vrees te verraden
aan het logement van cantal dat van een logement niets anders had dan den naam want in werkelijkheid was het een ellendig huis met gemeubelde kamers
denkt ge dat een driscoll toen zonder eten naar bed zou zijn gegaan en als ik de zoon van mijn vader niet was zou ik dan op den horen kunnen blazen en op de klarinet of de trombône
ik hoorde menschen die de prijzen hadden gelezen onder het weggaan tot elkander zeggen t zal wel gestolen waar zijn dat erkent hij zelf
zeide hij dat hij nog eens naar de koe wilde gaan kijken en liet vrouw barberin en mij alleen ik had tot nu toe gewacht op hetgeen zij mij te vertellen had
ik zeg wij en bedoel hiermede joli coeur en mij zelven want wat de honden betreft om hen behoefde ik mij zoo zwaar niet te bekommeren zij zouden er de koorts niet van krijgen of zij al een nachtje buiten sliepen
daarop bereikten wij een onmetelijke vlakte die zoo ver onze blik reikte zich zacht golvend voor ons uitstrekte geen bouwland geen bosch maar een grijsachtige bodem in de verte
op dat oogenblik kwam eene vrouw binnen die al het voorkomen had van eene dienstbode de eigenares van het logement van cantal wendde zich tot deze dat is me een geschiedenis
onder de verhalen die men ons had verteld was er een waarbij een veearts een strenge rol speelde althans tegenover een
moest ik toch mijn oogen wijd openen om alles aandachtig op te nemen en vergat ik bijna in welk een ernstigen toestand ik mij bevond
en nu eens heen en weer loopende dan weder op mijne bank zittende wachtte ik even voor de nacht viel hoorde ik op den horen blazen en ik herkende terstond het spel van mattia
werd gestoord noch door het klappen van een zweep of het rollen van een wagen geen nacht was ooit zoo stil geweest als deze dag bovendien was alles om ons henen roerloos stil de sneeuw scheen alle beweging te hebben gedood
ondanks mijne blijdschap was er toch één ding dat mij leed deed wat zou er van capi worden maar die gedachte liet ik spoedig varen het was niet mogelijk dat mattia capi in den steek zou laten
niettegenstaande wij de stukjes zoo klein mogelijk maakten om ze langer te doen duren na afloop van ons kort en zeer sober maal dacht ik dat de honden de vertooning van dien morgen zouden herhalen
op een stuk leder knabbelde boezemden mij volstrekt geen vertrouwen in ongetwijfeld was mijn vrees zeer dwaas maar in den toestand waarin wij verkeerden werd onze geest noch onze verbeelding door het koele gezonde
dat ik op dat oogenblik nooit vleesch had geproefd maar zij was niet slechts onze voedster maar ook onze gezellin en vriendin
en of wij niet ten laatste aan een huis zouden komen maar het was eene vruchtelooze poging om door dien witten sneeuwmuur te willen doordringen reeds op weinige ellen afstand verloren de voorwerpen hunne vormen en vr
toen vroeg de rechter zonder zich tot mij te wenden en alsof hij tot zichzelven sprak hoe ik heette hoe oud ik was en welk beroep ik uitoefende
en weet dan tevens dat al behoort gij thans tot een der laagste standen in de maatschappij gij tot een hoogeren kunt geraken wanneer gij wilt dit hangt een weinig van het toeval af maar veel van u zelf
een oogenblik heerschte er een diepe stilte en waren we allen hevig ontsteld het gedruisch van het water had opgehouden
om met capi u achter het ledekant te verschuilen dan zal ze mij alleen zien wat zal ze opkijken toen wij dit afgesproken hadden
waarom ik u niet schreef ik was bang dat hij mij weder zou verkoopen als hij ontdekte waar ik was en ik wilde niet verkocht worden daarom heb ik u ook niet geschreven
nooit deed ik z mijn best erop ik hief het tweede couplet aan toen ik een man met een jas en een vuilen hoed naar mij toe zag komen
daar zullen wij elkander weerzien want thans moet ik u verlaten nogmaals omhelsde zij mij en na mattia de hand te hebben gegeven verwijderde zij zich met rasse schreden
als ik maar gedurfd had zou ik gezegd hebben dat juist de oude barberin mij mijn zwakte en mijn magere armen en beenen verweten had
dat afscheid was niet treurig ook hij was zeer blij dat ik mijn ouders zou terugvinden en het was mij een genot hem nogmaals te verzekeren
die belette dat men verder dan een paar schreden voor zich uit kon zien de menschen zouden dus hun huis niet uitkomen
de gedachte kwam in mij op waarom weet ik zelf niet dat een ander in mijn plaats misschien bang zou geworden zijn dat was zeer wel mogelijk daar vitalis mij gevraagd had of ik vrees koesterde
ik beloof u ook mij geheel volgens uw bevelen te gedragen zoodra gij mij de voorschriften daaromtrent hebt getoond
en dat naar hij meende de vloed zeer vroeg inviel het was vrijdagnacht wij namen onze plaats weder in op het stroo onder de opgevouwen huif
de tonen van mattia's horen gingen gepaard met het gedruisch van voetstappen en uit het gegons dat ik daar hoorde begreep ik dat mattia en bob eene voorstelling gaven
ik heb hem reeds gezien rémi kom hier ik ging bevende naar de tafel wees maar niet bang ventje zeide de
niet ver van de kerk vond ik eene bank waarop ik mij kon neerzetten en dat deed mij goed want mijne beenen waren als lood alsof ik uren lang geloopen had
het was een zwaar werk want de zijgang was zeer steil en de wanden zeer glad maar wanneer men weet dat als men uitglijdt men den dood in de diepte vindt dan is men krachtig en behendig
het groote gebouw van het postkantoor was geen plaats bijzonder geschikt om brieven te lezen wij zochten daarom een gang op in eene naburige straat
zou dat vurig gewenschte dorp dan nooit op dezen oneindig langen weg verschijnen hoe ik ook rondstaarde ik zag niets anders om mij heen dan de vlakte
maar mattia liet zijn verstand spreken vr hij aan zijn hart toegaf houd moed fluisterde hij mij toe wij zullen u niet verlaten toen eerst nam hij afscheid van me
sedert dien tijd heb ik verscheidene zeereizen gemaakt en als ik mij middenop den oceaan bevond zonder een zeil in het gezicht maakte zich altijd weder diezelfde onbeschrijfelijk zwaarmoedige stemming van mij meester
en op al mijne omzwervingen had ik nooit zoo'n jammerlijk logement ontmoet maar wat die vrouw zeide verdiende toch wel overweging
wat was er met hem gebeurd dit was iets geheel buitengewoons ik stond stil om hem op te wachten vatte post op den hoek van eene dwarsstraat en floot zachtjes
niettegenstaande hij gewend was verre tochten te maken scheen vermoeid te zijn hij wilde zelf een oogenblik aan den kant van den weg gaan rusten
maar hoe ik ook mijn best deed ik kon me zelven maar niet overtuigen waarom waren die menschen niet door de deur van de roode leeuw binnengekomen
toen ik stilstond om op de plek waar wij waren den nacht door te brengen bevonden wij ons in een bosch waarin hier en daar eenige open vlakken waren in het midden waarvan groote rotsklompen zich verhieven
waarmede zij door het slijk der straten en goten gebaggerd hadden en zagen zoo zwart of zij met schoensmeer waren bestreken
hoe hij de voorzorg had genomen om de merken van de kleeren af te knippen opdat ze niet tot eene herkenning zouden leiden daar zijn die kleeren die bewaard zijn door de brave vrouw welke zoo belangeloos mijn zoon heeft opgevoed
ik ben niet meer ziek antwoordde hij met zijne sprekende gebaren het was roerend te zien hoe de arme kleine zieke die slechts met moeite ademhaalde
gij moet uw honden muilbanden zeide hij op barschen toon tot vitalis mijn honden muilbanden er bestaat eene politieverordening dat moest gij weten
ik zeide toen tot mezelf ik word ziek en garofoli zal mij naar het gasthuis zenden o ik word erg ziek nu ben ik nog niet ziek genoeg
luister vitalis begon deze op bedaarden zelfs eenigszins spottenden toon gij moet u niet zoo boos toonen en mij dreigen dat gij klappen zult want ik zou van mijn kant evengoed dat kunnen doen
die gedachte was nog nooit bij mij opgekomen zij trof me alsof men met een hamer op mijn hoofd had geslagen
ik vroeg om een brood van anderhalf pond gij moogt er wel een van twee pond nemen zeide de bakkersvrouw daar zult gij met uw menagerie niet eens te veel aan hebben want die arme dieren moogt ge wel goed voeden
kent geen engelsch vroeg mijn vader neen ik ken alleen fransch en ook italiaansch dat heb ik geleerd van den patroon aan wien barberin mij verhuurd had
wat moet gij voor die koe hebben vroeg de veearts drie honderd francs reeds had die kleine vlugge koe zoo fijn van vormen en met zoo'n verstandigen kop ons hart gestolen
één put maar drie zou men moeten graven om de gevangenen te kunnen bereiken als men meer gevorderd was en men daardoor beter zou kunnen hooren kon men altijd een der schachten die niet meer noodig waren
immers wij moesten zorgen dat het licht niet uitging vr het einde van de voorstelling terwijl wij ons tooneel in bezit namen ging de tamboer nogmaals voor het laatst trommelend de straten door
wij moeten nu niet alleen mevrouw milligan en arthur opsporen maar ook lize moeten wij inhalen wat komt dat uitstekend
zeide hij wij behoeven maar den loop van de theems te volgen en de kaden te houden maar er zijn geen kaden te londen of liever zij waren er niet in dien tijd
het is een leelijk geval de oude zal er niet zonder gevangenisstraf afkomen als de agent hem van oproerige bedoelingen beschuldigt ik keerde zeer bedroefd en in de grootste onrust naar de herberg terug
en ik was recht blij capi weer te zien wel wat beslijkt maar gezond en vroolijk ik was zoo in mijn schik toen ik hem weerzag dat ik hem terstond met mijn droge hand afwreef en hem in mijn schapevacht wikkelde
toen wij te parijs kwamen hadden wij zeventien francs toen hebben wij vijftien francs gemaakt vervolgens tien en twaalf daarna tien dit maakt zoowat te zamen vijftig francs
niemand durfde een woord spreken maar in een toestand als de onze wordt het hart niet door medelijden of sympathie blijvend beheerscht en wij dan vroeg een ander na een poos gezwegen te hebben wat zullen wij doen
hij was onbezonnen en gedachteloos en wel beschouwd was het ook zeer natuurlijk dat hij eenige afleiding zocht ik moet eerlijk bekennen dat ik gaarne hetzelfde zou hebben gedaan en dat ik met het grootste genot mij zou hebben heen en weder geschommeld
joli coeur die minder voedsel noodig had dan wij had nog de beste partij want hij had geen trek meer toen wij nog uitgehongerd waren ik nam van zijn deel drie stukjes die ik in mijn reistasch opborg om ze voor de honden te bewaren
maar hij hield vol dat thieves het engelsche woord dat de klerk gebruikt had geen andere beteekenis had en dat hij daar volkomen zeker van was
toen volgde er een loven en bieden tusschen den boer en den veearts hij bood honderd vijftig francs de boer sloeg tien francs af de veearts kwam tot honderd tachtig
als ik de twintig of dertig stuivers die hij van mij eischen kon niet ophaalde zou ik riccardo ook mijn rug moeten aanbieden
dat beteekent bevallig een naam dien hij in alle opzichten waardig is deze met haar bescheiden voorkomen is signora dolce een schoone engelsche wie haar lieve naam eerlijk toekomt
een paleis waar men jenever verkoopt en allerlei soort van sterkendrank gestookt uit den alcohol van koren of beetwortels
maar hoe ik onze wagens ook zocht ik vond ze niet er waren twee of drie ellendige karretjes met huiven een groote loods van planken en twee overdekte karren waaruit het gebrul van wilde dieren zich deed hooren
het was inderdaad het water het kwam uit de putten en steeg naar de gangen dat geweldige leven dat gedonder werd dus veroorzaakt door een waterloozing die de mijn
en het was noodig want wij waren met ons zessen thuis waarvan ik de oudste was liever had garofoli mijn broeder medegenomen die op mij volgt want lenardo is mooi terwijl ik leelijk ben
arme goede mattia hij hielp mij zoeken naar hen die mij dierbaar waren en ik deed niets om hem in de gelegenheid te stellen zijn zusje weer te zien van lyon af wonnen wij elken dag op de zwaan
zulk eene onderstelling scheen mij eene beleediging toe voor mijne ouders maar zoo volstrekt onmogelijk was het echter niet en t was dus eene geldige reden
dat ik spoedig zou terugkomen met mijne ouders om hem onzen dank te betuigen tot weerzien dan beste jongen
het waren geen zeilschepen en stoombooten meer die men met de oogen kon volgen de groote driemasters de reusachtige
hij had mij lezen zingen schrijven en rekenen geleerd op onze lange wandelingen had hij mij onderweg altijd iets geleerd wat betrekking had op hetgeen wij zagen of ondervonden
zij geleken volstrekt niet op vitalis zij schenen mij wreed onrechtvaardig en veeleischend toe en waren meestal dronken en vloekten aanhoudend
vond ik haar bezig met het storten van meel in een grooten aarden pot hé meel riep ik uit naderbij komende
mochten de pannekoeken al wat zwaar uitvallen onze magen waren stevig genoeg om het te kunnen dragen maar vertel me nu eens zei vrouw
den vierden dag echter gaf zij mij een brief het was een antwoord van vrouw barberin of liever een antwoord dat zij mij had laten schrijven
toen haalde vrouw barberin een groote koekepan van den muur en hield dien boven de vlam geef me de boter eens aan
maar ik sloeg de mijne niet neer langzamerhand nam zijn gelaat weder de gewone uitdrukking aan ge hebt gelijk zeide hij t was maar voor de aardigheid
capi moest eindelijk wel boos worden en eerst toen hij zijn tanden had laten zien gaf zerbino die niet heel dapper was toe de vraag omtrent het avondeten was dus beslist maar die van het nachtverblijf moest nog behandeld worden
of juister gezegd het dorp waar ik werd opgevoed want van mijn dorp kan ik niet spreken een geboorteplaats heb ik zoo min als een vader of moeder het
of wat waarschijnlijker was konden zij mij niets zeggen er bleef mij dus niets anders over dan den volgenden dag af te wachten zonder al te veel aan mijne treurigheid toe te geven
een moeder broers en zusters die u liefhadden zooals gij verdient vaarwel mijn lief kind ik omhels u hartelijk in gedachten uw pleegmoeder weduwe
en de eerste maal dat ik hem ontmoette op den zolder in de rue lourcine had hij mijne bewondering gaande gemaakt toen hij mij uitlegde hoe men de menschen tot geven bewegen kon
gij moet heen gij moet naar frankrijk terugkeeren om daar lize te bezoeken vader acquin en vrouw barberin en al mijne vrienden en hun meedeelen waarom ik niet doe wat ik wilde wat ik mij voorstelde en wat ik hun beloofd heb
een oom dat is geen familie tenminste een oom als garofoli als je je zuster christina verloren hadt zou-je dan ook dansen o zeg dat niet zie je wel wij
eene voorstelling zonder zerbino zonder dolce zonder joli coeur dit scheen me onmogelijk maar wij waren niet in een toestand om ons zelfs door het onmogelijke te laten weerhouden
wij gingen steegjes en poorten en kronkelende straten door en het scheen me toe dat verscheidene huizen op het punt waren van in te storten
en hoewel deze zeer goed voor mij was geweest wenschte ik thans toch geen ander dat stond bij mij vast
o u kunt gerust spreken waar mattia bij is zeide ik ik heb u verteld dat hij een broer voor mij is al wat mij betreft gaat ook hem ter harte
hoe jammer dat wij onzen intocht niet kunnen maken met muziek dat zou eerst aardig zijn mattia geen gekheid wees maar niet bang ik heb geen plan om dezelfde domheid nog eens te doen
het was een droom een visioen maar wat deed dit er toe eenmaal had ik werkelijk dat licht gezien en dit was genoeg om het altijd als een brandende vlam voor oogen te hebben
ik heb u altijd gezegd dat er een ongeluk gebeuren zal en ik zeg het u nog en ik voeg er nu bij dat het niet lang meer zal uitblijven
waarschijnlijk zou ik dan ook nooit joli coeur bereikt hebben zoo de sneeuw de takken niet had bedekt want daar die sneeuw zijn pooten nat maakte was hij weldra het vluchten moede
een sombere dag zonder zon waren wij in het gezicht van de hooge krijtrotsen en hier en daar zag men onbeweeglijke schepen zonder
dat uw ouders engelschen zijn maar gij vindt het niet prettig een engelschman te wezen niet waar
toen eerst bemerkte ik waarom hij eerst moeilijkheid had gemaakt om ons te ontvangen hij had namelijk het vertrek
ik geloof wel dat gij ziek genoeg zijt om naar het hospitaal te gaan eindelijk en met zijn hinkend been trachtte hij eene buiging te maken
maar het was eene zware koortsachtige slaap vol akelige droombeelden die mij met schrik en angst vervulden
neen duizendmaal neen men heeft altijd eenige karaktertrekken met zijne familie gemeen en als gij een driscoll waart geweest zoudt gij niet geaarzeld hebben om u op die manier wollen kousen te verschaffen
moet men daartoe instaat zijn hoelang zal het duren eer men in onze redding slaagt zij die boven den grond zijn weten dat alleen wij die er onder zijn moeten ons zoo goed mogelijk inrichten
en een stuk kaas veel was het niet maar het was waarlijk het oogenblik niet om veel te eischen en aanmerkingen te maken op hetgeen wij kregen toen dan ook het halve brood te voorschijn kwam voelden wij allen eene gewaarwording van
en dat dàt was het wat zij nooit vergeven kon omdat het nog steeds hare ijdelheid kwetste dankbaar zij zoû het hun geweest zijn voor hun zoon wanneer zij beschouwd hadden dat na een zich stil houden van enkele jaren henri met de relaties de protectie die hij toch had
hij geloofde haar en toch bleef een achterdocht in hem na er was iets al was dàt niet waar er was iets maar hij vroeg niet wàt het was uit eerbied voor die verleden jaren de eigen jaren zijner ouders mijn kind snikte zij steeds in zijn schoot
dat zij alleen woonde in haar groote huis was omdat zij oud was drukte alleen kon velen als drukte was voorbereid als zij wist dat er drukte zoû zijn
die geeft nu nooit eens zulke intieme dinertjes dat is nu juist wat ik gaarne doe op mijn leeftijd paul was vijf-en-dertig dat is niet te druk en het is elegant lief netjes
dan moet je ook niet den naam flauw vinden nu was marietje toch geinteresseerd en daarom vroeg zij later aan caroline weet jij waarom de jongens addy de italiaan noemen
ook haar man zelve werkte haar tegen een eenvoudige man wat boersch die iederen dag draafde naar zijn bureau en terug nauwgezet op zijn werk als maakte hij schooljongen thema's af zonder eenige bizondere bekwaamheid of politieke handigheid hij vond goed wat
constance ging bijna nooit uit sloot zich thuis op als had zij iets pijn gedaan aan haar ziel als wilde zij maar liever nu altijd veilig blijven in hare kamers die haar lief waren
zielen wil ik uit mijn hoek te voorschijn komen dan wil ik mij rehabiliteeren niet alleen voor mij maar voornamelijk voor mijn zoon en dan e i s c h ik die rehabilitatie van jou het is mogelijk dat mijn zusterlijke sympathie je onverschillig laat maar als de voorwaarde van die sympathie stel ik nu mijn
er was daar aan de deur als eene wachting van enkele seconden iets nauwlijks zegbaar pijnlijks van een onwilligen toestand dwingen tot het zachte plooibare van beschaafde manieren en vriendelijke woorden om de terugkomst van die zuster
het is mij onmogelijk ik heb al zelf zooveel aanvallen in de kamer van de pers overal te verduren ik kàn niet doen wat je me vraagt onmogelijk als je je gemaakt hebt voor onze haagsche côterieën samen met je vrouw de vrouw van je vroegeren chef
ik wist zelfs niet dat er een soirée was we zijn vor eergisteren het bruidspaar s middags gaan feliciteeren eergisteren hebben ze hun chique partij louis couperus de boeken der kleine zielen gegeven van avond is het maar een feestje voor ons en voor den rommel van de kennissen op die eerste soirée had bertha een lage japon en een sleep nu is ze hoog
bertha kwam boven dadelijk uitpakken emilie anders kreukt het zoû dat mijn bruidsjapon zijn ik denk het van wel dan maar op mijn bed neen hangen in mijn garderobe de meiden openden den koffer haalden doozen te voorschijn een derde meid kwam
je bent bitter omdat francis ziek is ziek ziek ze is niets ze is een riet als je tegen haar blaast breekt ze ze was als jong meisje al een zwak dingetje otto nu maar ik kan haar geen sterk dingetje maken hoor oma louis couperus de boeken der kleine zielen foei otto wees niet zoo bitter je hebt twee zulke lieve kinderen
constance naast paul zag naar bertha telkens weêr had zij paul gevraagd laat het mij lezen als in een nieuwsgierige obsessie zich te dompelen in dat wat zij op dit oogenblik hare eigene schande noemde vooral omdat ze gedrukt was die schande en paul telkens had haar gezegd nerveus hard
maar waarom probeeren wees het wees het neen hij zoû het niet zeggen ik zal het probeeren vadertje en hij wilde zich weêr zetten voor zijn boeken
was opgestaan de visite was gemaakt zij had wel nog heel veel te praten onder anderen over de manier waarop bertha haar dochter emilie als het ware had gedwongen in de armen van van raven haar aanstaande nu maar het werd te laat zij vertrok dadelijk gingen karel en cateau naar den coupé