AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zijn lippen beefden doch zij sprong weer op en met een kreet van vreugde die de engelen als zij hem hoorden goed moet hebben gedaan riep zij goddank goddank het is frits mijn lieve frits
de vrijwillige ruiterij van de bataafsche republiek had niets geen pleizier burger van putten vooral was danig uit zijn humeur hij had een paar snaphanen bespeurd onder het wapentuig van de boeren en die dingen stonden hem erg tegen
dit is te meer tergend als gij een gloeienden zin hebt in een krentenbroodje en zelfs in meer dan een en gij moogt nog blij toe zijn dat ge om half negen ten minste een dun oudbakken boterhammetje meegekregen hebt voor tusschen schooltijd
was het geleden dat jaantje den tandmeester opengedaan had o als ik daar weer aan denk dan vraag ik opnieuw hoe konden wij hem toch zoo doodelijk haten den redder in den nood
voor den derden druk nu familie en kennissen in zoo'n sierlijk kleed voor den dag komen heeft de uitgever gemeend dat ook eenige van de hier en daar verspreide verwanten en vrienden van de partij moesten zijn
want moeder wachtte hen met het eten en mijntje had pannekoeken gebakken och zulke laffe dingen had hij den vreemden dominee toch niet kunnen
maar de kinderen hebben van dat grappige nooit iets gemerkt de meester is streng en de jongen moet gedurig op de bank staan het is een vervelende straf maar
nu maar gij houdt zeker niet van vertellingen die dreigen te ontaarden in een verhandeling of in een beschouwing over vergeeft mij ik moet weer terug tot waar ik mee begonnen ben het was dan een sinterklaasavond mistig nattig kil
ik zal u nooit verlaten als gij naar amerika gaat en gij wilt beproeven om daar uw best te doen dan lieve frits er mag van komen wat wil maar dan ga ik met u hij zag haar aan
dan drukt ze de hand op het hart of het haar pijn deed want zij denkt aan het kanon dat haar man gedood heeft met françois haverschmidt familie en kennissen nog vijf anderen en het was bij ongeluk want het was een nieuwerwetsch kanon en ze zouden het beproeven
maar in eens daar gaat de voordeur françois haverschmidt familie en kennissen open en mijnheer blik komt met zijn dochter binnen maar toen wist ik nog niet dat het zijn dochter wàs
eigenlijk zou ik haast zeggen leek het wel wat op een solo van het orgel met begeleiding van enkele menschenstemmen vreesde ik niet daarmee onrecht te doen aan den
zijn eenige dochter maar thans stond het schreien hem bepaald nader dan het lachen wat had zj er toch den slag van gehad om te maken dat hij er zich overheen zette als zijn werk eens onbillijk werd beoordeeld
en terwijl zij haastig en op gedempten toon sprak verbeeldde de juffrouw zich dat ze vlak voor mijnheer blik moest staan als zij ten minste niet op de knieën naar hem toegekropen was en nu voor hem op den grond lag
bij herhaling gaf hij het haar opnieuw in bedenking zelfs voegde hij zich bij de vrienden die het haar afrieden maar zij liet zich door niemand terugbrengen van haar plan
wilden enkelen van de bewaarders gelooven was de booswicht toch niet een paar lettertjes van zijn zuster konden hem week maken
ik geloof er niets van dat er vrede is op aarde en welbehagen in menschen ik ben oud geworden vroeg oud van zorg en ellende en van eigen dwaasheid ook mijn vader heb ik gekend dat hij zinneloos was geworden van den tegenspoed
en al moest zij dus voor françois haverschmidt familie en kennissen een deel het genoegen missen van de andere gastjes pret had ze toch en niet een beetje ook wat klapte zij in de handjes en hoe kraaide ze van pleizier
want de graaf pakte den schurk bij zijn keel en als dat lieve meisje niet tusschen beiden gekomen was dan reken ik dat hij hem geworgd had zoo had hij hem beet wat een geluk dat de graaf daar net op die hoogte verdwaald was
men kan op dat hooge standpunt het dak zien van den schoenmaker en soms zitten er musschen op en dat geeft nog wat afleiding voor de meisjes
en uw ouder kroost op uw gemak afeten kortom alles zal gaan of er niets bijzonders gebeurd was maar neen doe nu eens geheel en al anders maak u nu eens kwaad over die vraag van uw echtgenoot
en dat men doorgaans in een soort van soes verkeerde waardoor men zich de wereldsche dingen bijzonder weinig aantrok als men maar bleef doordrinken dan gaf men er niets meer om of de zaken al verliepen
want er kwamen nog verscheiden andere roerende tooneelen en er was ook een geheim dat wilden ze geen van allen zeggen of ze konden niet dat begreep ik niet al te best want wanneer het zoo goed als uitgekomen was
het vuur spat uit de steenen stroomen van licht komen uit de groote winkels en françois haverschmidt familie en kennissen dan klopt ons het hart sneller
bij ons voor de deur en wij aan het open venster en dan moest ge die dienders eens zien die maar werk hadden om de straatjongens van het stoephek te houden
dat er iemand op was afgebeeld met groote donkere oogen eigenlijk is het niet geheel zeker of men het nog wel zien kan maar
wat niet te verwonderen is want die het breed heeft laat het breed hangen en ik ben opgegroeid nu juist niet tot een acteur maar ik weet niet of ik daar wel spijt van behoef te hebben soms vind ik
daar onder dat spiegeltje de altoos even boeiende stof hebben geleverd voor gesprekken waarbij de tijd omvloog over afgebroken kronen
en de kamperfoelie duiven trippelden over het plein en stoorden zich evenmin aan poes die zich druk zat te wasschen op de stoep bij de voordeur als aan de musschen die tusschen haar rondhuppelden maar als moortje
dan hij bij die gelegenheid was toen frits en suze uit de school kwamen waren de witte muizen allen in de maag van de kat en wat er brandbaar was van de gevonden goederen
en wring de handen en bid dat god het leven van mijn lieve zuster bewaren moge daarna sta ik op en voel mij gerustgesteld want nu is zij in gods hand en god is te goed dan dat hij anna zou laten sterven maar hoeveel tijd
doch hoewel zij er nooit over geschreven of gesproken had françois haverschmidt familie en kennissen het zou mij verwonderen als zij ooit insliep zonder de stille zucht of er voor haar broeder nog eens een tijd mocht komen
om mee te komen en ik ging met hem mee de kerk ging juist uit licht en orgelmuziek stroomden door de open deuren over de straat en koetsen met wapens en schitterende lantarens joegen de menschen
en pof daar klonk een knal als een donderslag en het paard waar mijn oom pothof op zit wordt schichtig en rent de poort uit
en dat de beurt om plaats te maken voor een duurzamer opvolgster juist was aan een buitengewoon ziekelijke
dan zaagt gij soms de wolken aan de kim als onmetelijke bergen op elkander gestapeld en zij schitterden als goud of bloosden als door den weerglans van purper en het kon ook zijn
en toch moet ik nog dankbaar zijn want als ik mijn zuster niet had je bent wel een rekenmeester swart maar een slecht rekenmeester dat weet je zelf wel zoo een in den trant van vader je boeltje zou k lang op zijn
maar laat haar dan ook uit eigen beweging tot de ontdekking geraken dat de weldadige macht die zij eerst daar omhoog op den schoorsteen zocht nergens anders schuilt dan onmiddellijk bij haar
doch nu achterna kan ik er nog wel eens een traan van in mijn oogen krijgen zij was dat niet gewend en dan nog een brutale mond toe van die akelige dagmeisjes die altoos volle lampetkannen en theestoven onderstboven gooiden
over andere bijzonderheden uit dezen tijd van haar leven ga ik heen er was meer dan een die haar gaarne zijn hand zou hebben geboden om haar gelukkig te maken
ik voor mij werp mij niet op tot scheidsrechter tusschen juffrouw pippeling's neef en den dominee mijn verhaal is uit
of slaan hem dood met den klomp want hij zou hen leelijk steken als hij nog leefde doch het mooiste van alles zijn de schepen die binnenkomen of naar buiten gaan zij voeren vlaggen van alle landen in de wereld
ten einde zijn nederlaag schitterend te wreken op een vrijdag komt hij met mij in het kamertje bij de naaister en zegt hoeveel oogen hebben wij zooals wij hier zijn
en die niet tegen arbeid opziet naar amerika ik heb er ook wel over gedacht hervatte frits doch wat zou het mij baten ik ben het werken ontwend ik kan niet meer ordentelijk oppassen
wat hebben als men het goed nagaat de groote gebeurtenissen toch soms onnoozele oorsprongen van de vliering afgedaald stond ik nog een oogenblik stil voor het dakvenster hier hing de vlag uit op koningsverjaardag want dat verzuimde nooit
en wij worden juist niet altoos in het vriendelijke verzocht om toch françois haverschmidt familie en kennissen eindelijk eens op te houden met dat kibbelen en drenzen och dan voelen wij op onze wijze
is nooit triomfantelijker parijs binnengehaald dan mijn oom met zijn gevangene de stad die hij immers door zijne edele zelfopoffering had behouden en als nu de oproermaker
waardoor de appelen perenhof de onvergetelijke kerse en pruimeboomen de aalbessen en kruisdorens de moesbedden
bij zulke wettige redenen blijft een razende roeland van het echte soort niet zelden zoo kalm als een stuk hout maar laat er eens niets hebben plaats gehad of zoo goed als niets niet meer dan een simpel ongeluk dat den beste kon overkomen
van het onherroepelijk verleden op het zandige kerkhof hebben zij tevergeefs gezocht naar hun ouders graf wat er nu in hen omgaat terwijl zij daar in den vallenden nacht op het dek staan hij met den arm om haar henen
tot niet meer dan twaalf maanden eenzame opsluiting toch was het een afgrijselijk oogenblik toen suze voor het laatst kwam
terwijl zij in de wachtkamer zaten van het station waarheen hij hen zoo akelig als ze nog waren van al de weldaden van den hofmeester door een warnet van lange en slijkerige straten had voortgedreven
en al hield hij ook dan nog vol met zelf niet veel te zeggen des te grooter was de belangstelling waarmee hij luisterde naar het snappen van de dreutels nu en dan
dat kuchje dat nooit ophouden wilde en dat toen het eindelijk voorgoed ophield ons huis een langen tijd zoo stil achterliet zoo akelig stil
de lieve jeugd nog langer onnoozel te houden gesteld ook dat het mogelijk was wanneer zij er eenmaal uit zich zelve aan begonnen is te twijfelen of alles wel echt bovennatuurlijk in zijn werk gaat
toen zijn oog de lichten nog eens zocht waren ze verdwenen een dikke nevel was komen opzetten en had tot zelfs de lantaarns van de naastbij gelegen schepen onzichtbaar gemaakt op eenigen afstand luidden er bellen
even frisch als oorspronkelijk uitliet bij gelegenheid van zijn benoeming tot lid van een buitenlandsch geleerd genootschap behalve de theses waarop hij indertijd gepromoveerd was tot doctor in de rechten
ik dat begreep maar ik vloog naar vader toe en sloeg de armen om hem heen en gilde het uit maar is broertje dan tch dood en moet hij nu weg en zullen wij hem nooit
en grootmoeder bracht haar oor aan grootvaders mond en zij meende dat hij sprak van een geruisch als van water dat hij hoorde en later toen deed grootmoeder den bijbel open
maar in duizenden hartjes en harten brandde een lekker warm vuurtje dat de oogen uitschitterde en de wangen hoogrood kleurde
om de veertien dagen van zeven tot tienen als tante bet naar haar gezelschapje was waar ze kleeren maakten voor arme kraamvrouwen en dan werd er tusschen tante mientje en de naaimoeder
maar gelukkig vond ik het gezicht van den dominee niet veranderd hij had zilvergrijs haar en donkere oogen en daar kon hij iemand doordringend en tegelijk vriendelijk mee aanzien mijn vader zei altijd
en ik voelde weer het oude gevoel als wanneer ik mij naast mijn broertje neervleide onder de hoede van onzen hemelschen vader en ik kreeg het leven weer lief acht jaar was ik oud
er iets tegen in te brengen want dan kan zij er stellig op aan dat de scène ten haren pleiziere nog eens dunnetjes wordt overgedaan vandaar dat mevrouws gevoel van onrust
maar daar is buurman kiliaan en die heeft hem meteen onder den arm kom mijnheer gauw naar huis daar zal je t nog wèl zoo goed hebben en toen op een drafje zoo goed en zoo kwaad als het ging de brug over en aan den anderen kant de stoep op
om het ons uit te leggen maar net was hij op de kamer die ze daar hebben toen vielen de geweerschoten en nu heet het wel dat het met los kruit geweest is
die wanneer ze morgen alles bij elkaar uitstallen wat bij grootouders en ooms en tantes en wààr niet al voor hen gereden werd bijna ieder voor zich een kleinen winkel konden beginnen maar
uw oudste dochter heeft zichtbaar geschreid uw groote zoon is met de kleinen van tafel verdwenen gij kunt er op aan dat hij u op dit oogenblik verfoeit
dan zou zij de heeren misschien wel in de knappe voorkamer hebben gelaten tot nimmermeer te herstellen schade van het met zoo'n bloedige zorg sedert onheuglijke jaren netjes gehouden tapijt jans jij het andere been
de muffe lucht kwam mij tegemoet van een huis dat eenige weken gesloten was geweest en te gelijk werd mijn oog getroffen door de afwezigheid van looper en matten
dan konden wij er k heen nu z'n voorstel en dat op de nuchtere maag ik had mijn revalenta nog niet half op het schoot mij meteen in mijn zij en ik kreeg zulke
een vluchtige groet en het is al op weg om de voedering te verwisselen met de voeding de vulling van de maag met de oefening van het hoofd en de vorming van den geest en gij kunt met uw vrouw
toen was ze toch met hem getrouwd met een acte van eerbied of hoe noemden ze dat o ja nu wist de juffrouw het al weer toen had zij nog gezegd tegen degeen die haar dat verteld had ze mochten zoo'n ding
oom gijs zelfs moest hem den lof geven van nu ten minste een toonfrançois haverschmidt familie en kennissen tje lager aan te slaan en werkelijk ofschoon frits overtuigd was dat zijn misstappen voor een deel de vrucht waren van ooms onverstandige en liefdelooze leiding
waren dacht zij geheel van toepassing op het onderwerp dat haar ziel had bezig gehouden de dominee schilderde de zondaarsliefde van jezus
maar dit stuk haalde niet in lengte bij een tweede in een der volgende nummers waarin behalve de uitvoerige befrançois haverschmidt familie en kennissen schrijving van de begrafenis ook een uittreksel voorkwam uit het testament van den overledene
dit maakte dat mijnheer swart al verscheiden dagen verlangend had uitgezien naar dezen eersten vrijen morgen van de kerstvacantie en hij was juist ver genoeg gekomen
de gunstige nawerking ook nog van de zeelucht dat frits en suze in den volsten zin des woords tegen de verdrukking waaronder zij nu verkeerden bleven ingroeien hun eetlust hield zich
doch zij durfden niet uit angst voor oom die hen uit zijn gemakkelijke hoekje zat aan te kijken met een paar oogen of hij zeggen wilde
wat eigenlijk hierin bestaat dat gij de overschietende einden van de leidsels die achter bij den bok neerhangen moogt vasthouden spoediger haast dan ons
het is anders met zulke uitgebreide invitatiën wel eens gevaarlijk en er loopt licht iemand onder door die er maar half bij hoort intusschen schaadt dat minder als de heerschende toon maar de rechte is deze of gene zal misschien vinden dat het gezelschap
een vroolijke lieve jongen was geweest t is waar voor hààr was hij altijd nog het best te spreken ja als zij er over nadacht kon zij zich geen enkel boos woord
proefnemingen te doen waarvan zij niet geheel zeker is of zij uw goedkeuring zullen wegdragen nu zij heeft ze dan ook veilig achterwege kunnen laten
want op enkele voorteekenen te bouwen dat gaat ook al zoover als het voeten heeft dat mijnheer erg rood ziet is een te gewoon verschijnsel om er veel aan te hechten neen mensch hij moet eerst wit worden
dat wij het van niemand vreemds hadden en toen gaf zij zooveel te kennen als dat zij er mee op vader doelde die dit dan alvast niet mee had genomen in het graf overigens kregen wij op die manier niets te zien van de begrafenis
kiliaan heeft toch niet geklapt kiliaan zet een echt armezondaarsgezicht als tante eens alles gehoord had wat hij onderweg aan sophie heeft verteld dan zou zij hem nooit hebben opgedragen om nichtje van het spoor te halen
het was een zaterdag en dus had ik om twaalf uur geen school meer ik rende naar huis want mijn broertje en ik hadden afgesproken dat wij achter in den tuin een vesting zouden maken met een aarden bolwerk en een borstwering van echte steenen
dat wist ik niet en het kon mij ook niet schelen want ik had geen zondagsche kleeren maar ik had honger vader was weer zonder werk en hij was s morgens vroeg al dronken geweest
zullen wij hem voltooien ja als die anderen er maar iets schoons en goeds in vinden dan zullen zij den schrijver dankbaar wezen en dan zou ook de schrijver van zijn werk voldoening hebben gehad welnu
wat leeds hun nog te wachten staat van hoeveel verborgen werken der barmhartigheid weet gij offers der dankbaarheid van tot weldoen bewogen beweldadigden uitingen
ten bewijze hoe volmaakt ge u zelven meester zijt hoe geheel boven die hatelijke aanmerkingen van vrouwen en dergelijke schepsels verheven
dat hij het hoofd weer zou kunnen opheffen als een die dood was geweest en hij was weer levend geworden hij was verloren maar gevonden
hij had anders stil genoeg geleefd en hard genoeg gewerkt ook maar vader was te goed van vertrouwen geweest of hoe het dan heeten moest kortom het kwam hier op neer dat zijn heele vermogen weg was
hoe de kinderen in haar tijd zoo iets niet zouden gewaagd hebben tegenover iemand van haar jaren aan het kamertje van de naaister grensde een ander vertrekje
gisteravond zoo begon het onderging de plaats onzer inwoning een gevoelig verlies een harer grootste om niet te zeggen de grootste harer burgers
en met tinus is dat ook uitgekomen want mijn vader was wijnkooper en tinus heeft jaren lang bij ons achter in het pakhuis helpen bottelen
dit was nu een groote verzoeking en mijntje was te bedroefd om aan de kinderen iets te weigeren zoodat zij dus juist bezig was om de sabel voor hen te ontblooten toen oom gijs de deur
dan moest ge de ooren bepaald dichtstoppen en toen kwam ik er achter dat het eigenlijk nog op zijn allermooist is wanneer men bij beurten de handen
waarbij suze een eigengewerkt ruggekussen gevoegd had en nu was de dag gekomen waarop zij de oude wereld zouden verlaten
hij moest maar zeggen dat er weer goed wat te verdienen was maar dat behoefde niet de knecht kwam terug met de boodschap van jillessen's zuster dat mijnheer het niet kwalijk moest nemen maar dat haar broer het zoo pasjes had afgelegd
het minst van alles kon tante mientje kinderen velen maar met meiden dat is waar daar kon ze ook niet mee overweg had zij haar zin gehad
kon zich ongemakkelijk driftig maken tegen tante bet over tante mientje's gezeur maar voor haar werk was ze goed zei tante bet had tante mientje het licht te kwaad met de meiden
en de vader legt de rechterhand van zijn dochter in de rechterhand van mijn oom pothof en zijn eigen handen legt hij op françois haverschmidt familie en kennissen hunne hoofden en hij zegt jonge burger tot loon voor uwe dapperheid geef ik u
en op een middag onder de thee tuimelde zij van haar stoel in den kolenbak zulke verrassingen maakten oom nog grimmiger
tusschen de oude romans door die zooals men over dag françois haverschmidt familie en kennissen zien kon bij de titelprentjes opgeslagen en met talrijke watervlekken bezaaid voor het venster uitgestald lagen
nu ik was dan ook nog maar een kleine jongen doch misschien hebben de sterren wel eens op mijn gerusten slaap geschenen en woelden er dan in mijn brein schimmen van overwegingen droombeelden die mij nog vrij wat minder tot eere strekten
om zich te overtuigen dat zijn vriend de kapitein wel eens gelijk kon hebben toen vlak naast hem want hij zat met het potkacheltje tusschen zijn knieën bij den muur dien verwenschten halfsteenschen daar begon plotseling de serafine van buurman kiliaan
die plek en die alleen is woest en ledig gebleven en toch nog eens davidson ik haatte u heviger
en niet voordat ik op de kleine steentjes ben zet ik mijn pet op en er zit een rouwstrik aan voor mijn broertje maar nu lijkt het mij toe dat de straat voor mij uit begint te rijzen en dat het huis van den dominee en het huis daar tegenover en dat alle huizen zich naar mij toe buigen
en het was omdat ze weeks te voren hun koperen bruiloft hadden gevierd nu mij dunkt ze hadden hun geld beter kunnen besteden
dat het niet uitsluitend het verleden was waardoor zij verhinderd werden om er onder te verkwijnen zoo hevig kon oom niet dreigen met weeshuis en bovenaardsche
maar daar zorgt lenemie voor die past op de kleintjes en met dat al ik heb het moeten aanzien dat sophie de deur uitging en nu zullen we kerstfeest vieren en oud en nieuwjaar zonder haar
want het was een beetje begonnen te miezelen maar hij was al uit het gezicht en ik dacht nog bij mij zelf als hij zijn eigen nu maar niet verdrinkt
of uit kist beoefeningsleer dat voorlezen deed tante mientje altijd en ik françois haverschmidt familie en kennissen moet zeggen zij deed het met graagte
om met de kleinen naar boven te gaan zij schreiden dus een poosje en toen dat wat geduurd had merkte frits op hoe de kast op een kier stond waarin vaders mooie jas met goud hing en in den hoek moest de sabel hangen dat wist hij
of liever wat een echte blijde verrassing is dat voor hen wanneer zij mogen opmerken hoe hun eigen vriendelijke liefde weerklank heeft gevonden in het gemoed van hun kroost
was toch niet geheel en al van de rechte soort geweest hij had haar bemind maar wel een beetje om zijn eigen hij had er op gerekend dat zij hem voor zijn liefde beloonen zou
het was stikdonker maar ik hoorde de boomen ruischen en de regen tikte tegen de glazen een bitter medelijden kwam in mij op moest broertje nu in zulk weer daarbuiten begraven liggen ik verstopte mijn gezicht in het kussen
en ze buiten tegen haar schoenen te verwisselen want het was vuil op de françois haverschmidt familie en kennissen straten en bij dominee vogel bleven de stovenzetsters nooit die preekte de menschen maar uit de kerk en hij mocht wel eens bij zijn eigen vragen
de zon schittert op de duinen van het eiland aan den overkant en tusschen de beide oevers golft de zee die prachtig groen en blauw kan zien de bruinvisschen komen dikwijls boven water en aan den kant
doch veelal op een overdreven en onzinnige manier en als men er dan nog meer van nam en men was er niet al te best aan gewend dan werd men lastig en twistziek en velen geraakten er door in de gevangenis
hoe het zij een oogenblik later was het een gerucht van ontstelde vrouwen en er werden veel vragen aan mij gedaan terwijl broertje ergens op lag
naar dat evangelie dat recht verstaan en ook zelfs gebrekkig gepredikt slechts een bondgenoot kon vinden in ieder niet geheel bedorven
en moes knikt en lacht tegen hen maar zij kan het zoo droevig doen zij denkt om vader dat weten frits en suze wel en die vader dien zij zich niet herinneren heeft voor hen iets beklemmends zij zijn wel françois haverschmidt familie en kennissen een beetje trotsch op hem
recht dankbaar gestemd na toen ik mij achter aan mijn kleed voelde trekken en ik keerde mij om maar al wie ik ook gedacht had te zullen zien niet die mij daar met zijn groote ondeugende oogen stond uit te lachen of juister neen
en eindelijk was het vlak boven ons en ik meende dat ik enkelen van de stemmen herkende en ja daar zag ik ze al de welbekende gezichten
en roept burgers houdt je maar goed daar staan wel duizend boeren aan den overkant met hooivorken en dorschvlegels spaart je leven niet het is voor de vrijheid en de gelijkheid en de broederschap
vooreerst waren daar de rijkeluiskinderen die zich in de banketbakkers en galanteriewinkels rondom de rijk voorziene tafels en langs de sierlijk gerangschikte uitstallingen verdrongen al mijn dagen
iemand z hooren bidden als mijn moeder zij deed het heel anders dan de meester op de school en dan de dominee want ik ging wel eens mee naar de kerk en dan zat ik in de
wie weet of hij niet van plan was om haar ook dood te maken nu dan had broertje hààr ten minste bij zich maar wat bleven vader en ik dan alleenig neen neen dat kon de goede god toch niet willen
het was toch een ding als niemand zich het lot van de verstooten dochter aantrok was het ergste dan niet te vreezen de hemel beware maar misschien sloeg het arme schepsel de handen nog aan
en was hij net wakker geworden en dan zou hij zeker wel het eerst om mij roepen of mogelijk ook dat onze lieve heer het gemerkt had wat ongeluk hem overkomen was en dan zou hij wel een engel sturen om hem weer levend te maken terwijl ik
maar het ergste van alles was dat zij onophoudelijk met elkaar kibbelden als men ze een dag bij zich te visite had en dààr kon tante mientje niet tegen
die konden mij dacht ik toch geen licht geven ik zou er was mijn besluit mijn vader nog eens over ondervragen en intusschen wie weet of de gewenschte uitkomst niet al eerder
buiten in een hoekje tegen den muur daar heb ik k geen last van den wind en dat zal dan toch wel mogen want ik begon slaperig te worden en zooals ik zat sliep ik meteen
van alles dat spreekt was geprobeerd voordat het eenige onfeilbare middel beproefd en de hulp gevraagd werd van dien ellendigen
en eer de dominee nog aan de toepassing was en françois haverschmidt familie en kennissen onder anderen zei hoe ieder christen geroepen is jezus daarin na te volgen en ook op te zoeken en te behouden wat verloren was het koste wat het wil zat juffrouw
behalve des zondags wanneer er heeren naar de kerk gaan met hooge hoeden op daar heeft de wind een hekel aan en als hij ze krijgen kan namelijk die hooge hoeden dan neemt hij ze
schijnt haar zoo gemakkelijk niet af te gaan als gewoonlijk en zeker zij antwoordt u wel op uw vragen maar ik moet zeggen ze doet het meer beleefd dan hartelijk
dat bij z m onzen geëerbiedigden koning het voornemen bestaat om enz hemeltje wat brak er toen een storm van vaderlandsliefde en oranjegloed bij ons aan de ontbijttafel los
zoodat ze wel wat lijken op de arke noachs waar vrouw haak zoo prettig van vertellen kan vrouw haak is de
maar nu en dan gebeurde het ook wel dat er een zwerm musschen in den pavia neerstreek en dan kon het er wezenlijk zoo gezellig worden
en waarover de vorige archivaris een breedvoerige verhandeling geschreven had ten bewijze dat het een beschadigde gildebeker uit den tijd van graaf albrecht was
en zoo komen die twee terug onder het oorverdoovend gejuich van de verloste burgerij de regeering is van den zolder van het logement gedaald en trekt plechtstatig den dapperen overwinnaar
om zich in de hooger geheimen van st crispijn's gilde te laten inwijden maar dat was het geval niet en daarom bleef hij een gering
evenwel was ik niet bang voor hem en dat kwam van zijn vriendelijke oogen het waren dezelfde oogen als die van mijn moeder oogen waaraan ik ook nu nog niet kan denken of de mijne worden vochtig welk een feest als de goede man ons meenam
die bijzonder grappig zijn kan ons nog eens weer vergast op zijn beroemden west indischen negerdans en den spaanschen dans met de castagnetten maar de castagnetten moet je er bij denken want hij knipt maar zoo
onder het stadhuis is gebracht met nog een paar die zich aan de andere ruiters hebben overgegeven en mijn oom komt thuis half suf van al de drukte en al de aandoening wie staan hem dan in de apotheek af te wachten de heer van putten en annemietje
beweerde ik heette niet jaantje maar adriana voorts was ik op mijn beurt familiaar met verscheiden van de toehoorders den eenen diaken had ik meer dan eens helpen hooien wat een allerprettigst werk is ten minste voor zoover mijn aandeel in den arbeid ging
want hij was schoenmaker en hij had een nijdige manier van er op te slaan mijntje zag er erg vervallen uit en terwijl zij zachtjes met mij praatte keek zij gedurig naar hem
ach grootmoeder bakt geen wentelteefjes meer en grootvaders zilveren haren glanzen niet langer eerwaardig onder zijn driekanten hoed allebei zijn ze dood en begraven
familie en kennissen het verhaal van oom jan dit is het verhaal van oom jan hoe zijn oom wijlen de heer pothof indertijd aan zijn apotheek is gekomen
al met haar zakdoek voor het gezicht en zij schreide van schaamte over haar zwakheid dat zij bang was geweest om blik tot in zijn binnenkamer aan te tasten
een oogenblikje stond ik als verstomd tevergeefs zag ik rond of ik den dikken notaris ook ontdekte en de beide andere dikke heeren
dat er oproer komen zou ik geloof dat de jongens zulke dingen altoos vooruitweten ten minste er was toen bij ons op school al in geen week orde te houden geweest en françois haverschmidt familie en kennissen na schooltijd
had haar eenen voet al op de trap om naar beneden te klimmen het was geen hooge trap maar ze maakte een erg steile bocht zoodat het gelukkig was dat de juffrouw er aan gewend was met haar kerkboek en dan de paraplu
nu iets te kennen waaraan zij vroeger nooit gedacht hadden zij leerden namelijk op een zeldzame manier liegen niemand gaf hun opzettelijk les in het vaardig gebruik van dat hulpmiddel
en daar zie ik mijn grootvader en grootmoeder nog op zitten des avonds bij de thee wat was het daar stil vergeleken bij het gewoel in de stad en wat was de zoele lucht vol geuren van de
overigens een bekwame huishoudster was daar françois haverschmidt familie en kennissen twijfelde niemand onzer aan waar hebben wij ooit lekkerder hangop gegeten en wentelteefjes dan bij haar
den voltrekker zeker van bloedige vonnissen maar op een manier die er geheel het karakter van een bloedig vonnis althans van een vonnis aan ontnam neen ik druk mij niet te sterk uit als ik zeg hij ontgoochelde ze ons
over een steenen bedding onder den weg door hij legde haar aan den kant in françois haverschmidt familie en kennissen plaatste den knaap op zijn knie en begon een liedje voor hem te zingen françois haverschmidt familie en kennissen het hooge gras en besproeide haar gelaat spoediger dan hij had durven hopen kwam zij nu bij
in hetzelfde rijtuig waarin wij zoo hadden zitten lachen en zingen nu nooit meer dan van die bleeke zwijgende kindertjes die voor het eerst mogelijk en voor het laatst uit rijden gaan de stal en het koetshuis waren dus spoedig genoeg leeg en verlaten
en straks daarna met zulk een blijde verrassing in hem verwelkomd had er nog volstrekt geen reden bestond om die kerk te vermijden ja hij meende dat het goed was voor velen zelfs zeer goed nu en dan en zoo mogelijk dikwijls in de kerk te komen luisteren
hebben het glad mis helaas hij deed dat niet maar hij vroeg mij eindelijk zoudt gij willen dat een ander dan god het gedaan had die vraag verraste mij ik zou haast zeggen zij bracht mij een weinig in verwarring
en meende dat het de diender was maar het was de diender niet het was een jongetje en het was geheel in het wit en boven zijn hoofd fonkelde een ster ik schrikte er van maar hij zei wees niet bang
en juffrouw berebijt leed te veel aan haar kwaal hoefrançois haverschmidt familie en kennissen wel zij zich soms verwonderde dat suze haar ongevraagd allerlei kleine diensten bewees
in den zomer wanneer er overal vliegers in de lucht staan of heele benden kinderen komen de stad in met groote bossen paarden en boterbloemen tusschen oom gijs en juffrouw berebijt naar de oefening te moeten
gij die voor uwe kinderen altoos de beste vader en moeder waart moogt gij het nog wat blijven en steune u daartoe onder de bezwaren van den ouderdom die goede god aan wien gij ons steeds hebt leeren gelooven
en onze nieuwe buurkinderen daar hoorde ik toch ook maar half bij zij hadden vaders die s zondagsmiddags in hun hemdsmouwen op stoep konden zitten rooken en dan kwam het gevoel bij mij boven van den zoon
want groote mannen als van daveren doen veel aan politiek eenige jaren na deze ontmoeting trof de stad waar van daveren en jillessen woonden een zware ramp er brak een ziekte uit zij drong door in de huizen der grooten
dat zal jans toch wel nooit kunnen zij moet maar naaister worden nu dat is haar tante antje ook maar voor t oogenblik zit jans warm toegestopt in het wagentje en raadt nu eens wat zij aan haar hart houdt gedrukt een pop mensch een aangekleede pop
maar wat ik mij zeer goed herinner is dat neef den volgenden dag terugfrançois haverschmidt familie en kennissen keerde naar zijn kooi met zilver en goud het spreekt vanzelf lang kon hij er niet vandaan en zoover ik weet is hij er ook niet weer uit te voorschijn gekomen
en boven op de ijzeren stoof stond hij nog in zijn vilten pantoffels daar hangt sophie al aan zijn hals en kust hem dat het zoo klapt en dan keert zij zich om en pakt tante hou kind wil tante nog zeggen
daarom op de stoep en liefst op de leuning van het hek terwijl de treurmuziek in de verte nadert en achter de lijkkoets komen verscheiden rijtuigen met officieren
toen verklaarden al de aanwezigen er was een juffrouw bij met een jongetje van zes jaar zij stelde het mij tot een voorbeeld zooals het daar zat zonder op de heele reis een kik te hebben gelaten en dat was nog wel een weeskind zei ze
maar ga gij met mij mee t was in den nazomer geweest dat suze en frits elkaar terugvonden doch het werd diep in den herfst eer zij de groote reis konden aannemen de schok van het eerste wederzien
die al draaide toen het hier nog maar een visschersdorpje was en lang dus voordat de toren gebouwd werd kan zich niet herinneren ooit een dag bij gebrek aan wind te hebben moeten stilstaan
was de stad haast niet te herkennen van het groen en de vlaggen maar vooral het oude paleis waar de koning zijn familie een eeuw geleden in gewoond had
en ik geloof ook wel dat het veel van den oorlog had want het regende vonken en hooren en zien verging u en tegen dat wij naar bed zouden vloog de muts van juffrouw schuil van den horlogemaker in den brand maar even daarna
aan de vogeltjes te brengen die haar daar iederen morgen trouw opwachtten toen was er naar t schijnt sneeuw onder haar schoenen blijven zitten en een oogenblik later hadden de huisgenooten een vreeselijken slag gehoord
daar kon ik maar niet overheen zoo'n groote almachtige god en om dan op die manier te doen met een klein vriendelijk jongetje toen
en bijt zoo eerlijk mogelijk ieders aandeel van den algemeenen voorraad af zoo vliegt het uur tusschen de schooltijden om meester
en dat ik zeker zelf den ezel wel eens zou mogen mennen nu ik liet mij dan eindelijk bepraten maar toen ik goed en wel in de trekschuit zat die mij françois haverschmidt familie en kennissen naar het wonderland brengen moest begon ik erbarmelijk te huilen
dat het integendeel een waardige hulde zijn zou aan hun verheerlijkten kleine veel eigenaardiger dan het koude stuk steen op zijn graf of dan een krans daar neergelegd om in één nacht te bevriezen en te verflensen
en al hadden zij u dood bij mij in huis gebracht deze woorden van mijnheer blik klonken juffrouw pippeling in de ooren ja ik zou haast zeggen als een schreeuw van onlijdelijke pijn maar te gelijk meende zij er in te hooren
liefst s wintersavonds wanneer er geloof ik wel françois haverschmidt familie en kennissen duizend lampen brandden en er uit de kap van den preekstoel zoo'n wonderbare glans op het hoofd van den dominee afstraalde
en er wat men een galavoorstelling noemde werd gegeven ik zelf was er natuurlijk ook met een splinternieuw vest een galavest volgens den kleermaker maar dat mijn moeder er was
hebt ge juffrouw bekker weer en die dacht dat moeder ons bij die gelegenheid wel kwijt zou willen zijn en of we dan maar dadelijk na het ontbijt kwamen het is een hoog hol vertrek waarin zij ons ontvangt met niets er in dan een mangel
en het voornemen rijpt in mij om zondag thuis het eerste stuk nog eens op te voeren met mijn zusjes en dan zal ik barbertje het dagmeisje vragen of zij voor schurk wil spelen
die zich langs de boomstammen omhoog gewonden hadden kleurden het licht zoodat het was alsof het door de geschilderde ruiten van een kerkraam viel maar dan ook opende zich het bosch
zooals het lekkers bij ons voor de ramen van de banketbakkers en wat of ik daar wel van gemaakt heb ik had van mijn leven niets gezien wat daarop geleek
hier is een dametje hoe oud is ze zeker is ze nog ver van den leeftijd waarop men zoo iets niet wel meer vragen kan zestien achttien hoogstens maar wat kleurt zij nadat de bel voor den zveelsten keer is overgegaan
waarvoor was hij anders dominee maar wat ging hij nu doen mij vragen of ik soms ook liever had dat een ander dan god mijn broertje om het leven gebracht had wederom wonderlijke vraag begreep hij dan niet dat als niemand anders dan god die verschrikkelijke daad had bedreven ik nimmermeer
en nu was de eenige hoop die zijn vriend nog had overgehouden voor de kerstvakantie op het diepzinnige boek gericht waar hij niet mee zou kunnen uitscheiden als hij er eerst maar een eindje in op was
doch dat als ik mij voortaan voor zulke onbetamelijkheden wilde wachten zij in het minst niet vreesde of ik zou wel een goed mensch kunnen worden
er is geen sinterklaas sinterklaas die is lang dood lang dood ja voor hen is hij dat zeker en ach ook voor hun arme kleinen
duldde de patroon niet dat zijn vredelievende bediende achterbleef die moest er dan ten minste evengoed aan van putten gaat dus weer in huis om mijn oom te halen maar wat ziet hij daar annemietje nog bleek en ontdaan in de armen van haar geliefde
of het waar is dominee dat de goede god mijn broertje doodgemaakt heeft wie heeft dat gezegd de françois haverschmidt familie en kennissen timmerman dominee en ja voegde ik er meer of min aarzelend bij
van het plotselinge kanonschot wachtten die verschrikkelijke charge niet af zij wierpen de wapens weg en kozen het hazenpad doch mijn ooms paard wist evenmin van stilstaan onder een ijselijk gehuil van zijn berijder
dat ik ooit verzuimd heb voor mijn broertje te bidden dat geloof ik niet ik begon altoos met hem en met vader en moeder en neen dien vrijdagavond den laatsten voor zijn jammerlijken dood had ik het ook niet vergeten toen ik er over ging nadenken kon ik het mij heel goed te
ter wille van dien vrede of ook zelfs om nu uit ontzag voor mijn moeder toe te stemmen die gruwel was eigenlijk géén gruwel geweest
ik vond hem in den gang hij stond voor de glazen tuindeur en keek naar buiten maar toen hij mij hoorde keerde hij zich om en vroeg mij zacht wilt ge broertje nog eens zien ik begon hevig te beven
en straks moet ik weer naar de aarde terug helaas hernam de ander zeg dat niet wees blij dat gij nog in de gelegenheid zijt om op aarde mee te deelen wat gij hier in den hemel gezien en gehoord hebt verkondig het luide met woord en met daad
want dat heb ik van mijn eigen vader die is wel in het paleis geweest en tegen de wanden hingen allemaal portretten van doode prinsen en prinsessen dat is te zeggen dat ze nù dood waren
en de naam van den jongen is frits suze is groot voor haar leeftijd en zij belooft haar moeder boven het hoofd te zullen groeien frits lijkt meer op zijn vader
mijn hand beefde zoo geweldig terwijl ik in de morgenschemering op de welbekende stoep stond dat ik moeite had de bel over te halen niet van de kou was dat ofschoon het geducht moet gevroren hebben er was aan den overkant van de gracht een man bezig met françois haverschmidt familie en kennissen een bijt
hier ook op deze donkere stoep en dan straks in die binnenkamer daar van mijnheer blik want haar hart bonsde maar zij zou er heen zij zou er den verharden vader opzoeken
monsieur röder en de verhalen die ge van die school kreegt waren om te kraaien van den lach en ik zeg u dat we vader wat dikwijls hebben laten oververtellen van de streken die de jongens uithaalden en hoe mesjeu
dat een heel eind ver spits françois haverschmidt familie en kennissen in zee uitloopt dan hebt ge t van alle kanten en de molen achter den vuurtoren
ik was dan ook nog maar in het minst heerlijke deel van den hemel en de gewesten waar de hoogste zaligheid genoten wordt kon ik alleen in een eindelooze verte bespeuren ja men verzekerde mij dat daarachter ng schooner en gelukkiger oorden lagen
die het leven ondragelijk maakte van arendje onze binnenmeid lang nog heeft het gedrocht te pronk françois haverschmidt familie en kennissen gehangen tusschen de beide ramen in de keuken onder het spiegeltje waarin de meiden altoos haar muts terechtzetten als ze onverwacht een boodschap moesten
thans zou blijken slechts een aardig bloemtuintje te zijn voor een gebouwtje juist knap genoeg om door een dorpsschoolmeester te worden bewoond die diepe gracht met twee heusche bruggen
groote ontsteltenis die niet verminderde toen oom bij zijn onderzoek door het huis frits geheel gekleed en niet volkomen nuchteren te bed vond
de kamillen begonnen zoo'n zoeten wasem door de kamer te geven het theewater zong zoo gezellig en wat hem geheel had moeten vermurwen
en die het niet weer vergeet voor hen van wie ik u verteld heb zou het niet zwaar vallen dit kerstfeest nimmer te vergeten want voordat de eerste avond om was had kiliaan het jawoord van sophie en den zegen van zijn aanstaanden
doch gij biedt hun de hand vriendelijke sinterklaas als een engel uit den hoogen heft gij hen op uit de golven en brengt hen aan den zachten oever daar vergeten zij althans voor een poos in uwe armen wat strijds zij al streden
op een paar stoelen staan al maar gillende dat er zulke leelijke vieze monsters door de kamer kropen helaas de dames volgden toen nog geen cursus van middelbaar onderwijs in de dierkunde en de
tal van jaren op uw evangeliefluit de dichter oerlemans dan komt zich in persoon bij vader aanbieden voor de toepasselijke op en onderschriften en het was jammer
levensgroot en een en al bloed daarbij een lucht van spiritus denkelijk van patienten die van zichzelf gelegen hadden
daar zie ik op en vr mij staat x die was bij zijn leven president geweest van de ja ik weet niet goed meer hoe die vereeniging heette maar ik weet wel dat als hij mij op straat tegenkwam dan keek hij den anderen kant uit
ja het gebeurde wel dikwijls als ze heel ordentelijk waren dat hij een pak prenten van een van de planken haalde en dan kregen zij voor hun cent behalve de twee gekleurde of de vijf ongekleurde griffels
die zij tot het oogenblik van haar vertrek hooren moest over weldoeners die in hun grijsheid verlaten worden en dwaze maagden die zich in de armen der wereld werpen deden haar met dubbele beslistheid haar koffer pakken
is het uit liefde en erkentenis en omdat het sint nicolaas is maar het hart van dientje spreekt ondanks zijn kortheid nog duidelijker van zegt het ronduit françois haverschmidt familie en kennissen van uwen piet vergeet mij niet vergeet mij niet
haar zachtjes om in dien mooien stoel te gaan zitten en toen vloog hij naar een hoek van de kamer daar hing een schilderij juffrouw pippeling en dat moet zeker de vrouw van mijnheer blik verbeeld hebben want toen hij er vr stond stak hij er zijn armen naar uit
en later ben ik naar ons eigen huis vervoerd ik was geheel buiten kennis en ze dachten niet anders of ik zou mijn broertje wel spoedig volgen want het duurde dagen
en het huis vaarwel zeggen waarin zij zestien jaar lang de zon nooit anders had zien schijnen dan door een lucht bezwangerd met kolendamp en kwaadaardige vroomheid of vrome
doch het heerlijkste van alles was des zondags als grootvader preekte mee naar de kerk te mogen t was maar een klein kerkje dat ons dan wachtte het kwam niet in vergelijking bij het reusachtig gebouw waar ik thuis met mijn vader en moeder placht heen te gaan
en daar zaten ze overal mee aan en dan gaven ze maar een vreeselijke drukte alles haalden ze overhoop en hooren en zien verging je zoo schreeuwden ze
evenwel waren er enkele dwarsdrijvers die zoo al niet de partij voor frits opnamen dan toch beweerden dat het volstrekt niet louter lievigheid van oom gijs was als hij de weezen bij zich hield
maar al was zij op dan dacht kee toch niet dat zij beneden komen zou de schrik zat haar nog in al de leden had zij gisteravond gezegd en dan die trap af te gaan waarop tante bet dat ongeluk gekregen had zij kon er niet toe besluiten
om op meneer davidson den tandmeester terug te komen die oefende zijn vak uit op een wijze waarvan dokter kramer met al zijn academische titels geen greintje besef had
die boven hem aan den wand hing françois haverschmidt familie en kennissen een fidibus was spoedig in de kachel aangestoken en geen minuut later of een dikke tabakswolk omhulde het teleurgestelde gezicht van den rooker
want dat had ik hem geleerd en hij kon de paarden net zoo goed in en uitspannen als ik dat was eigenlijk zijn grootste liefhebberij wij maakten dikwijls een groote diligence van stoelen met zes paarden er voor en die reed hij dan alleen van den bok
ik had vrij van school gehad en was den meesten tijd bij de vrouw gebleven want een paar uitnoodigingen om den dag bij vriendjes van mij door te brengen had ik niet willen aannemen voor niets ter wereld zou ik mij van huis verwijderd hebben
of de meisjes die het in den winter wagen een françois haverschmidt familie en kennissen oogenblikje in een slee te gaan zitten als toonbeelden van de diepste gemeenheid te zien voorstellen of op de kermis te horen afgeven als op enkel en alleen het werk van den satan
en dat onze banden er zoo prachtig in uitkwamen nu dan en onze piano en den bloemenstanfrançois haverschmidt familie en kennissen der en het werktafeltje mijn eerste verjaarscadeau aan
nauwelijks had keesje die woorden gesproken of het kwam mij voor dat ook mijn ooren dien engelenzang opvingen eerst heel uit de verte en toen al dichter en dichter
als er onder hun telkens uitgelegde en met altoos nog te smalle stukken verlengde kleeren te voorschijn kwamen vergeten we trouwens niet hierbij op te merken
nog wel eens zien naar boven te brengen en daar lag ze ze was nu zoo vermagerd dat wij er blijkbaar van verschrikten maar weer vertoonde haar bijna dood gelaat slechts de oogen waren niet dood ja
zoo wit als mijn schort zegt de meid op haar vrij groezelige kleedingstuk van dien naam wijzende terwijl zij een paar vriendinnen uit de buurt de volstrekt niet te zwak gekleurde
françois haverschmidt familie en kennissen mijntje wij hadden een tuin achter ons huis en daar stonden allerlei boomen en heesters in maar wij hadden ook een binnenplaats
ik kan dus gerust aan iedereen vertellen hoe en wie de tantes geweest zijn geen van beiden was getrouwd tante bet niet omdat zij nooit gevraagd was en tante mientje niet omdat zij nooit had willen huwen dat weet ik
en of zij er ook bij eten want het kwam weer in mij op dat ik honger had eerst was ik van plan om eens in de kerk te gaan kijken misschien is t er ook wel warm zei ik en ik voelde dat ik al kouder en kouder werd ik ging dus naar de deur
van hun ander ik te hebben genoten ik overdrijf niet er wordt onder echtelieden veel meer genepen en gestompt bepaald van den kant der zwakke partij dan de kantonrechter te weten komt die zeg ik dan wezenlijk niet voor hun vermaak
daarentegen had hij dagelijks twist met juffrouw berebijt die gaandeweg en vooral tegen den avond zenuwachtiger werd zij kreeg van die aandoeningen waardoor zij de borden en schotels liet vallen
zou de oude klok zich dan zeker ook niet lang laten wachten die oude goeie klok met haar twee scheepjes boven de wijzerplaat die altijd heen en weer schommelden en met haar deuntjes voordat zij sloeg waarop onze naaister doelde
het was geen geheim meer in de stad dat de oude man veel verdriet van zijn neefje beleefde er werd op gewezen als op een vernieuwde proef hoe weinig vaak de meest christelijke opvoeding en de uitnemendste weldaden vermogen
een kinderachtige eigenschap een erg overdreven voorstelling werd gegeven van het genoegen dat ons te wachten stond ik vertelde geloof ik dat wij vier witte schimmels voor den wagen zouden krijgen en dat wij
en toen mijn oudste broer was vrijgeloot maar dàt was eigenlijk een misverstand want toen de taart en de pons goed en wel op waren kwam de tijding dat hij er nog net ingevallen was
zoodoende zou deze spoedig een nette hand krijgen waardoor hij oom ter zijde zou kunnen staan met overschrijven en kortom in alle opzichten opende zich voor hem en zijn zusje een liefelijk verschiet
en wat een engel van een meisje om nog zoo om genade te bidden voor haar moordenaar jan en ik waren haast niet tot bedaren te krijgen en zoo ging het eigenlijk den heelen avond door
eens toen ik een nieuw prentenboek gekregen had waarin de hoofdpersoon buitengewoon deugdzaam was en niettemin heel rampspoedig smeekte ik vurig dat het aan het eind van het boek toch gelukkig met hem mocht afloopen en zoo dwaalden mijn gedachten dan wel eens af
en de schoenmaker oerlemans die ook verzen maakt want van hem is dat gedicht op dominee boskamp dat angenietje de naaister uit het hoofd kent blaas nog
weer naar huis zenden er was geen denken aan om mij langer te houden ik geloof dat ik mij ziek zou gekniesd hebben om mijn broertje
ik zou het massieve stuk zonder aanwijzing hebben weergevonden uit een berg van al het oud ijzer dat er sedert de bronsperiode bij elkaar te brengen is geweest
een heele famielje jonge katten ontdekte onze poes dezelfde die zoo françois haverschmidt familie en kennissen schijnheilig of ze van den prins geen kwaad wist in de huiskamer kon zitten spinnen