AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
op zekeren dag dat hij langs den boulevard wandelde had hij thénardier gezien in zijn verkleeding had thénardier hem niet herkend maar sedert had jean valjean hem herhaaldelijk wedergezien en hij had thans de zekerheid dat
of zij werk hadden op hun ontkennend antwoord zond hij ze naar zekeren filspierre tusschen de barrière montreuil en die van charonne waar zooals hij zeide zij werk zouden vinden zij vonden
en deze parapluie heeft lang tot zijn gloriekrans behoord hij was een weinig metselaar een weinig tuinier en een weinig arts hij deed een aderlating aan een postillon die van het paard was gestort
maar de arme die goed en edelmoedigheid is zonder te werken is verloren zijn hulpbronnen verdrogen en de nood rukt aan t is een noodlottige helling
zoodat jean valjean mocht gelooven dat hij in zijn oogmerk geslaagd was en geen spoor meer van de afschuwelijke verschijning bij haar
tastte er in t was nu geen vrees geen nieuwsgierigheid meer maar een begin van angst cosette nam uit den omslag wat er in lag
het licht voert de aardsche geuren niet in het blauw des hemels op zonder te weten wat er meê te doen de nacht deelt aan de slapende bloemen het uitvloeisel der sterren mede
haastig ging hij voort toevallig was hij gewapend daar hij de pistolen van javert bij zich had de jongeling dien hij meende gezien te hebben was op de straat uit zijn oogen verdwenen
in de wijk rondsloop dit was voldoende geweest om hem een groot besluit te doen nemen met thénardier waren alle gevaren voor hem aanwezig parijs was buitendien niet rustig de politieke beroeringen waren voor ieder een bezwaar
de liefde is de engelengroet aan de starren hoe treurig is de ziel als zij treurig door de liefde is welk een ledigheid is de afwezigheid van het wezen dat alleen de wereld vervult
ik heb geen schoenen aan de voeten zij heeft geen hemd aan t lijf dat past goed bij elkaâr ik heb plan mijn loopbaan mijn toekomst mijn jeugd mijn leven in t water te werpen ik heb lust mij hals over kop in de armoede te storten
hij was balling zwervend en arm geweest hij had van zijn arbeid geleefd in zwitserland had deze deelgenoot aan de rijkste vorstelijke domeinen van frankrijk een oud paard verkocht om in zijn onderhoud te voorzien
die zeker de minst bekende zijn der dagen van den en juni maar wij zullen trachten dat de lezer onder den donkeren sluier dien wij zullen opheffen
de schijn is gelijk maar de grond verschillend de zwitsers verdedigden het valsche bonaparte verdedigde het ware wat het algemeen stemrecht voor de ware vrijheid en souvereiniteit heeft gedaan kan niet door de staat weer vernietigd worden
monsterde lang een voor een al zijn boeken gelijk een vader die verplicht is een zijner kinderen op te offeren ze zou aanschouwen alvorens een keus te doen greep er toen haastig een nam het onder den arm en ging uit
maar grootsch plotseling door eene geheime werking der ziel herschiep zich de straatoorlog voor het oog van zijn geest al de levendige vraagteekens zijner mijmering kwamen in menigte terug doch zonder hem in verwarring te brengen
zij nam den ouden koning karel x van onder den troonhemel die lodewijk xiv had overschaduwd en zette hem zacht op den grond neder
god geeft aan de menschen zijn zichtbaren wil in de gebeurtenissen te kennen een duistere tekst in een geheimzinnige taal dadelijk maken de menschen daarvan vertalingen overijlde onjuiste vertalingen vol fouten leemten en
den avond van den dag toen zij aan magnon de twee kinderen had afgeleverd met den bepaalden wil er voor altijd van af te zien had vrouw thénardier gewetensbezwaar gevoeld of geveinsd te gevoelen zij had tot haar man gezegd maar t is zijn kinderen te verlaten
deze zonderlinge woorden brachten een zonderlinge uitwerking op den straatjongen teweeg hij keerde zich haastig om sloeg met groote opmerkzaamheid zijn blik om zich en zag op korten afstand een stadssergeant met den rug naar hen gekeerd
t geen aan cosette den tijd had gelaten marius een briefje te schrijven eerst toen het geheel donker was kwam men in de rue de lhomme armé zwijgend was men te bed gegaan
malle vent mompelde montparnasse wie was deze oude man de lezer heeft het zekerlijk geraden in de grootste verbazing zag montparnasse hem na terwijl hij in de avondschemering verdween
nauwelijks om het kwartieruurs een kar of een voerman eenmaal voerden de eenzame wandelingen van marius hem naar dit oord bij dat water op dien dag was er op dezen boulevard iets zeldzaams
o gewis de grijsaard voegde er bij en met hem ook eenmaal toen hij met de knieën over elkander en schier met gesloten oogen in een zwaarmoedige houding zat waagde zijn dochter te zeggen
eerwaardig en bijgevolg waardig om de wacht te betrekken gekomen was drie of viermaal s jaars trok jean valjean zijn uniform aan en betrok de wacht hij deed dit gaarne want t was voor hem een volkomene vermomming
en sinds zeventien jaren nauwelijks op de tusschenkomende gebeurtenissen lettende had hij met majesteit zijn droefheid over waterloo behouden
de ongevoelige spookgedaante onder het lijkkleed en meenen dat zij een doodelijk en vreeselijk leven heeft deze woestheden welke slechts stof zijn vreezen onduidelijk in de dichte duisternis met een onbekend wezen in aanraking te komen
evenwel dewijl de dienstmaagd altijd achter de meesteres moet blijven was zij minder leelijk dan madame hucheloup gibelotte was lang tenger smachtend bleek met blauwe kringen om de oogen en half neergeslagen oogleden
soms droomde ik dat nu en dan zich uren van het leven der engelen losmaakten en nederdaalden in het lot der menschen god kan niets voegen bij het geluk dergenen die elkander
evenwel van die hooge bergen gekomen welke den zedelijken horizont begrenzen de gerechtigheid de wijsheid de reden het
in minder dan drie uren en als een loopend vuur hadden de opstandelingen den rechteroever het arsenaal de mairie het koningsplein het geheele marais de wapenfabriek van
op de zijpaden der boulevards op de takken der boomen op de balkons aan de vensters op de daken wemelde het van hoofden van mannen vrouwen kinderen wier oogen vol angst waren
en gij mijnheer de veteraan ge zijt zeker meermalen gewond ik zei de soldaat o niet erg te marengo ontving ik twee sabelhouwen in den nek te austerlitz een kogel in den rechterarm een anderen in de linkerheup
de binnenplaats van het louvre vol artillerie de overige troepen waren in de kazernen geconsigneerd ongerekend de regimenten in den omtrek van parijs
bij de straat montédour dat corinthe heette deze samenkomsten waren geheim andere waren zoo openbaar mogelijk en hielden hun bijeenkomsten op de openbare straat
verachten wie is de grootste leonidas tegen den vreemde of timoleon tegen den dwingeland de een is de verdediger de ander de bevrijder
het vijfjarig knaapje hoorde dat geraas boven zijn hoofd en van angst verstijfd stiet hij zijn oudste broertje met den elleboog maar deze sliep reeds zooals gavroche hem bevolen had toen waagde het de kleine die het van angst niet langer kon uitstaan
in hetzelfde oogenblik ontmoetten de dragonders en de menigte elkander verschrikt vluchtten de vrouwen wat gebeurde in deze noodlottige minuut niemand zou het kunnen zeggen t is het duister oogenblik op t welk zich twee wolken vermengen
scheen alsof degeen die dood was hen aanschouwde die sterven zouden een lange bloedstreep die uit het hoofd was gekomen liep uit het venster tot aan de hoogte der eerste verdieping waar zij ophield
te beter hernam de tweede die gesproken had het zal dan niet onder de zaag krassen en niet moeilijk zijn door te snijden
dat er alleen in de kerk van het klooster saint merry zeshonderd man verschanst waren dat men op de linietroepen niet kon rekenen
er pakte zich in zijn binnenste zulk een machtige wolk te zamen dat men zou gemeend hebben dat dit geheel inwendig bestaan zou verpletterd worden
welke de bourbons zelfs in niet opmerkten de voorbeschikte familie die in frankrijk terugkwam toen napoleon viel had de noodlottige onnoozelheid te gelooven dat zij gaf
toen hij nu zag dat dit bepaald voorbij was dat zij hem ontsnapte dat zij uit zijn handen glipte dat zij water nevel was toen hij voor zijn oogen deze verpletterende waarheid zag
sloeg de oogen op cosette had gelijk de weg die naar de oude barrière du maine voert is zooals men weet een verlenging der straat van sèvres en wordt rechthoekig door den binnen boulevard doorsneden
wat is er moeder plutarchus moeder plutarchus dacht gavroche weder een grappige naam moeder plutarchus hernam en de oude man was gedwongen in een gesprek te treden
hij is t zij wendde zich tot marius mijn broeder is daar hij mag mij niet zien hij zou mij beknorren uw broeder vroeg marius die in het bitterste en smartelijkste van zijn hart aan de plichten dacht
haar vader stond beneden op het grasperk ik wek u om u gerust te stellen zeide hij ziedaar de schaduw met den ronden hoed die ge gezien hebt
laten wij elkander goed verstaan zei brujon nog een paar woorden en dan scheiden wij in de straat plumet was een zaak te doen die goed scheen een eenzame straat een afgescheiden huis een oud vergaan tuinhek en vrouwen alleen
het werkloon te verhoogen den arbeid te verlichten ontvangsten en uitgaven in evenwicht te houden namelijk het genot in verhouding tot de inspanning en de verzadiging in verhouding tot de behoefte te brengen
zeker eponine die hen niet uit het oog verloor zag hen den weg inslaan dien zij gekomen waren zij stond op en sloop hen langs de muren en de huizen na en volgde hen tot op den boulevard
niet wijl zij dien eerbiedigden maar wijl zij hem niet kenden marius voelde een hinderpaal de reinheid van cosette en cosette voelde een steun de edelheid van marius
het volk beminde hem wijl hij de kansen der toekomst aannam en de menigte beminde hem wijl hij den keizer trouw gediend had hij was met de graven gérard en drouet een der maarschalken in petto van napoleon
waarschijnlijk van goed laken en sloot net om het lijf het hoofd was met een zekere fiere bevalligheid opgericht en onder den hoed merkte men in het schemerlicht een bleek
aan het einde van dit soort van slop aan den hoek der rechter insnijding zag men een minder hoog huis dan de overige dat een soort van voorgebergte in de straat vormde in dat huis van slechts twee verdiepingen
sedert haar dommen streek beteekende sedert zij met den kolonel was gehuwd overigens zooals men heeft kunnen gissen was
deze geheele streek scheen een afdaling langs donkere trappen marius ging niettemin steeds voort
bahorel riep kudde een beleefde manier om ossen te zeggen hij scheurde het plakkaat van den muur hierdoor won hij het hart van
wat de liefde begint kan slechts door god voltooid worden de ware liefde is troosteloos of verrukt over een verloren handschoen of een gevonden zakdoek en zij behoeft de eeuwigheid voor haar trouw en hoop
brutus geeft hem een dolksteek en god een komeetslag ha ziedaar een noorderlicht een revolutie een groot man
de barbier ijlde naar t gebroken glas en zag gavroche die zoo hard hij kon naar de st jansmarkt liep toen gavroche wien de beide kinderen nog op t hart lagen den barbierswinkel voorbijkwam had hij den lust niet kunnen weerstaan hem eens goedendag te zeggen
verbaasd wist vrouw toussaint niets te antwoorden dan wat belieft u jean valjean hernam hebt ge mij aanstonds niet gezegd dat men vocht
er is ook eenig onderscheid in de kracht des vuurs de opstand is vaak een lavastroom het oproer een stroobrand soms zooals wij gezegd hebben ligt het oproer in het gezag polignac is een oproerling camille
door dezen man te dooden gehoorzaamde ik aan de noodzakelijkheid maar de noodzakelijkheid is een monster der oude wereld de noodzakelijkheid heet noodlot de wet van den vooruitgang nu
voor dezen nood is men het koelst van alles mabeuf had echter niet geheel en al zijn kinderlijke opgeruimdheid verloren zijn oog werd eenigszins levendig wanneer het zich op zijn boeken richtte
als ik er mij toe zet ben ik vreeselijk ik heb prudhomme gelezen ik ken het contrat social ik ken de constitutie van het jaar ii van buiten
kwam met de voeten op het gras terecht vatte den kleine van vijf jaar om het lijf zette hem op t midden der ladder klom achter hem naar boven en riep den oudste toe ik zal hem duwen trek gij
dat deze eponine thénardier heette en zij een naam droeg die in het testament zijns vaders stond geschreven een naam voor welken hij zich eenige maanden vroeger met zooveel vuur zou opgeofferd hebben
en op hem de oude man dat alles gebeurde op slechts korten afstand van gavroche de oude man had den stoot ontvangen en dien teruggegeven en wel zoo geducht dat in een oogenblik de aanvaller en de aangevallene van rol veranderd waren
voortging met betalen iedere zes maanden ging hij de kinderen eens zien hij merkte de verwisseling niet op en magnon zeide wat gelijken ze sprekend op u mijnheer
o droomen dit hemelsch toeval deze tusschenkomst van engelen was het broodkogeltje dat een dief een anderen dief van de binnenplaats charlemagne naar den leeuwenkuil over het dak van de gevangenis la force had toegeworpen
en van lamarque was men op den keizer gekomen daardoor ontstond een gesprek tusschen een barbier en een soldaat t welk
lazen hijgende menschen werklieden studenten sectiemannen proclamatiën en riepen te wapen zij verbrijzelden de straatlantaarns spanden de paarden van de rijtuigen namen de steenen uit de straat braken de deuren der huizen open
hij ging evenmin uit zonder zijn lancet als hendrik iii zonder zijn dolk de koningsgezinden bespotten dezen belachelijken koning den eerste die bloed vergoot om te genezen
mocht er geen dubbelzinnigheid bestaan en t was noodzakelijk dat dit boek zich nopens dien koning uitsprak lodewijk filips was zonder gewelddadigheid tot het koninklijk gezag gekomen zonder rechtstreeksche handeling zijnerzijds
hij maakte een potpourri der stemmen van de natuur en die van parijs hij vermengde den vogelenzang met het gezang der
wat zal ik tot zoolang doen zei cosette gij zijt buiten ge komt en gaat waarheen ge wilt hoe gelukkig zijn de mannen ik zal geheel alleen zijn
de jaren en welke onmiddellijk op de juli omwenteling volgen zijn een der eigenaardigste en treffendste tijdperken uit de geschiedenis
en hij reikte beiden een stuk brood meenende dat de oudste eenige bijzondere aanmoediging behoefde om zonder verlegenheid zijn honger te bevredigen gaf hij hem het grootste stuk zeggende ziedaar stop dit in de maag van de twee overige stukken hield hij het kleinste voor zich
marius was nog altijd bij courfeyrac hij had van een jong advocaat die gewoon was het gerechtshof te bezoeken vernomen dat thénardier in zijn gevangenis buiten toegang was alle maandagen liet marius voor
de ziel die bemint en lijdt is in een verheven toestand overigens volgden de dagen elkander op en niets nieuws deed zich voor het scheen hem echter alsof de donkere ruimte welke hij nog moest doorloopen elk oogenblik korter werd
de barrière du maine dacht hij is niet ver uit mijn weg zoo ik tot richefeu ging om te zien wat grantaire doet en hoe ver hij is de klok van
die zijn ontbinding uitspraken en niet aarzelde aan zijn sectiën de volgende veelbeteekenenden namen te geven pieken alarmklok alarmkanon
zeven vellen grijs papier in vieren gevouwen gevonden en in beslag genomen deze vellen papier waren zes-en-twintig vierkante stukken van hetzelfde grijze papier voor patronen bestemd en een kaart waarop te lezen stond
door zijn rentmeester den heer barge oud deurwaarder in de straat du roi de sicile met de kinderen zou ook de rente begraven zijn maar magnon zocht een redmiddel
zonder das zonder hoed buiten adem doornat van den regen met bliksemende oogen gavroche naderde hen bedaard waar gaan wij heen vroeg hij
toen de eerste emmer ledig was putte het meisje een tweeden en daarna een derden zij begoot den geheelen tuin terwijl zij dus over de paden ging waarop haar gestalte donker uitkwam
tezelfder tijd kwam een naar het scheen jong werkmaatje mager bleek klein t gezicht vol zomersproeten met een gescheurden kiel en gelapte manchestersche broek en die meer het voorkomen had van een verkleed meisje
met cosette naar de babelstraat wederkeerde merkte hij overigens niet op dat zij hem meerdere vragen deed aangaande
al naar t een dag van fanatisme of van geestdrift was trokken uit de voorstad saint antoine woeste horden of heldenmoedige
toen gibelotte grantaire zag zette zij nog twee flesschen wijn op de tafel dit maakte te zamen drie wilt gij dan twee flesschen ledigen vroeg laigle
een heiligen wil een onmetelijke smart en een onmetelijke hoop een beklemd hart een ontloken verrukking wat was dit manuscript een brief
eenige angstige personen die haastig naar huis gingen zagen hem nauwelijks ieder voor zich zelven in tijden van gevaar de lantaarnopsteker kwam als gewoonlijk de lantaarn aansteken die vlak tegenover het huis no stond en ging heen
dan het eeuwigdurendheid te geven na een leven van liefde is een eeuwigheid van liefde zekerlijk een vermeerdering maar t is zelfs voor god
verbazing was gewoonlijk van korten duur en verdween spoedig waar wilt ge heen deugniet vroeg de sergeant burger
voer zij voort er is een scheur in uw overhemd ik zal t voor u naaien toen hernam zij met een uitdrukking die allengs treuriger werd t schijnt u geen genoegen te doen dat ge mij ziet
hij had met de linkerhand den kraag den kiel het hemd en den draagband van le cabuc gegrepen kniel herhaalde hij en met een onweerstaanbare beweging boog de zwakke twintigjarige jongeling als een riet den forschen vierkanten werkman
de keten zou steeds aan den hals geklemd zijn hun voeten zouden steeds hangen t was onmogelijk niet te sidderen bij den aanblik dezer aldus geboeide menschen die bewegingloos aan de koude herfstvlagen aan den regen aan den noordenwind
op dat papier stond het adres mijnheer barge rentmeester in de straat du roi de
wanneer een dergelijk feit ontstaat is het altijd gewichtig het lijden verwekt toorn en terwijl de gelukkige klassen zich verblinden
de inwendige strevingen de geheime en verborgen opstanden der zielen met één woord alles wat men de onzichtbare stroomingen der geesten zou kunnen noemen
een arbeider zeide wij zijn driehonderd geven wij ieder tien sous dan hebben wij honderdvijftig francs om kogels en kruit te maken
hij bezat dus alle droomen van cosette hij aanschouwde haar steeds en raakte soms met zijn adem het korte haar dat zij in den nek had en verklaarde dat er geen dier haartjes was
vijfde hoofdstuk eigenaardigheid van parijs sedert twee jaren had parijs zooals gezegd is meer dan een opstand beleefd
de man had gelijk zich te haasten want weinige oogenblikken daarna slopen zes mannen op eenigen afstand van elkander gaande en welke men voor een patrouille had kunnen houden dicht langs de huizen in de straat
een valsche gevaarlijke toestand die de openbare macht op de privaatarmoede bouwt en de grootheid van den staat in het lijden van het individu doet wortelen
woeste verklaren wij dit woord wat wilden deze opgeruide menschen die in de eerste scheppingsdagen van den revolutionnairen chaos in lompen
op deze beruchte barricade der straat de la chanvrerie die thans in diepe duisternis is gedompeld willen wij een weinig licht werpen
waarom daarom het vreeselijkste aller motieven en het onwederlegbaarste aller antwoorden is dààrom ik heb geen troep kinderen noodig zei de moeder
daar scheidden zij en zij zag de zes mannen in de duisternis verdwijnen en er zich als in oplossen vijfde hoofdstuk des nachts
gelijk de vlam op de kaars wanneer de rol van het lot nog bijna geheel vol is wanneer het hart vervuld met eene gelukkige liefde nog met volle kracht klopt
marius had aan cosette gezegd dat hij een wees was en marius pontmercy heette dat hij advocaat was en van het schrijven voor de drukpers leefde
tegen den gesternden hemel men wist niet wat het beteekende t was een soort van zinnebeeld der volkskracht t was iets sombers raadselachtigs en grootsch iets als een machtige zichtbare schim
na den brief dichtgevouwen te hebben bleef hij een oogenblik in gedachten nam weder zijn portefeuille opende ze en schreef met hetzelfde potlood op de eerste bladzijde deze vier regels
eens ben ik met een brief bij zulk een baron geweest hij was ouder dan honderd jaar maar zeg mij waar woont ge nu marius antwoordde niet
wie kent toch de wederzijdsche eb en vloed van het oneindig kleine den weerklank der oorzaken in de afgronden van het bestaan en de lawinen der eeuwigheid
grootvader hernam marius het geheele gelaat des grijsaards straalde van een onbeschrijfelijken glans ja zoo is t goed noem mij grootvader en gij zult zien
bereikte hij den elleboog van het kortste gedeelte der straat mondétour zooals men zich herinnert de eenige uitgang dien enjolras naar buiten behouden had
de vooruitgang is steeds eerlijk het edele en absolute stelen niet door wie werden in de wagens geëscorteerd welke de schatten der tuilerieën bevatten
t was geen ontrouw jegens cosette t was het ernstig en teeder afscheid van een ongelukkige ziel niet zonder eene heimelijke siddering had hij den brief genomen dien eponine hem gegeven had hij had terstond iets gewichtigs vermoed hij was ongeduldig
dat de ziel afsluit bij de ellendigen de hebzucht de afgunst de vijandschap van anderen te zien genieten de ruwe handelingen van den diermensch ter bevrediging zijner lusten
nauwkeurig waakzaam oplettend scherpzinnig onvermoeibaar die zich soms tegensprak en logenstrafte die stoutmoedig tegen oostenrijk te ancona hardnekkig tegen engeland in spanje was
laat hem bij u komen als ge wilt ik weet niet of ik nog niet meer houd van hen die werkelijk de sabel gebruiken dan van hen die er alleen
onvergankelijk zij is een onsterfelijke oneindige vuursprank in ons die niets kan beperken niets kan uitdooven men voelt haar tot in t merg van t gebeente branden men ziet haar diep in den hemel stralen
in slaap makers berucht heeft gemaakt in vele gevangenissen zijn verraderlijke beambten half opzichters half dieven die bij ontvluchtingen de behulpzame hand leenen
voltooien wij dit overzicht de regeering van had reeds dadelijk een moeielijk bestaan gisteren geboren moest zij reeds heden strijden
een voorwerp van de dierlijkste geweldigste hartstochten de deurpost van een kroeg wat was in cosettes ziel een tot rust gebrachte of ingeslapen hartstocht
voor marius cosette over kleedertooi te hooren praten voor cosette marius over politiek te hooren spreken knie tegen knie
men met een oogopslag weten wil welken graad van leelijkheid het feit kan bereiken wanneer men het na verloop van eeuwen ziet aanschouwe men
de elementen van den opstand zijn een getergde overtuiging een verbitterde geestdrift een opgewekte verontwaardiging een onderdrukte krijgszucht geprikkelde jeugdige heldenmoed edelmoedige
en deze jammerende menschheid wakkerschudden welke de gratie gods het geweld het fanatisme het onverantwoordelijk gezag en de absolute majesteit met schaduw bedekken
en in de groote een dier dikke wasflambouwen zooals men ze op vastenavond voor de rijtuigen ontmoet welke met gemaskerden beladen naar de courtille gaan men weet dat deze flambouwen uit de voorstad st antoine kwamen
en naar de wolken ziende riep hij gesnapt de twee kinderen volgden hem op de hielen toen zij voorbij een dier getraliede vensters gingen die een bakkerswinkel aanduiden want men legt het brood evenals het goud achter ijzeren traliën
hernam op dien beslissenden hem eigenaardigen toon maak dat ge weg komt meisje en laat de lieden hun zaken verrichten
in zijn plaats zou ik de zaak eenvoudiger behandelen en niet telkens mijn machine opwinden ik zou regelrecht het menschdom bestieren en de mazen doorbreien zonder den draad te breken ik zou geen buitengewone hulpmiddelen aanwenden
als het macbeth klonk op de heide van armuyr t zou bijna hetzelfde gekras zijn de oude vrouwen in de straat thorigny spraken slechts over haar zaken t waren drie portiersters en een voddenraapster met haar draagkorf en haak
hulden zich in deze denkbeelden en verdwenen er eenigermate in namen een abstracten naam aan en gingen over tot een soort van theorie
ziet men den winter die niets anders is dan een scheur in het zenith door welke de wind blaast ziet men zoovele lompen zelfs in het geheel nieuwe ochtendpurper op de
en de vermaarde herberg corinthe men herinnere zich wat aangaande de te dezer plaatse opgerichte barricade is gezegd die trouwens door de barricade van saint merry in de schaduw werd gesteld
in t vooruitzicht van een mogelijke gebeurtenis een geheime monstering allen waren in het koffiehuis musain vereenigd enjolras zeide
in de jeugd is haar bezoek treurig later is het heilloos helaas wanneer het bloed warm het haar zwart is wanneer het hoofd recht op het lichaam staat
in de eerste helft van april ging jean valjean op reis men weet dat hij dit van tijd tot tijd met zeer lange tusschenpoozen deed hij was dan ten hoogste twee of drie dagen afwezig
joly riep matelotte en gibelotte geeft grantaire niet meer te drinken hij verteert schrikkelijk veel geld sedert van morgen heeft hij reeds aan allerlei uitspattingen twee francs vijf-en-negentig centimes verspild
er gaat mij een huivering van door de leden hij reikte joly zijn glas die het vulde hij dronk en zonder zich zelfs door dit glas wijn in zijn rede te laten afbreken ging hij voort
binnen deze omheining staat een kleine loods tegen den overeind gebleven muur in de schutting is een deur die eenige jaren geleden slechts met een klink gesloten was t was even na drie uren in den morgen dat thénardier op den top van dien muur was gekomen
in den troep liep het gerucht dat hij een oud lid der conventie een voormalig koningsmoorder was de troep was de straat
een havelooze knaap die van de straat menilmontant kwam met een bloeienden tak in de hand welken hij op de hoogten van belleville had gesneden zag op de uitstalling van een uitdraagster een oud ruiterspistool
te friedland een bajonnetsteek hier aan de moskowa zes of zeven lanssteken t doet er niet toe te lutzen heeft een springende bom mij een vinger stuk geslagen
en in den hoek van deze in een kazemat veranderde herberg op een paar schreden van de redoute welke zij hadden opgericht terwijl hun geladen geweren tegen den rug van hun stoel stonden
voor de eene was t een goed redmiddel voor de andere een goede plaatsing de kleine thénardiers werden kleine magnons vrouw magnon verhuisde van de kade des celestins naar de straat
en wat wij willen is geen dood dien des lichaams zoo laat mogelijk dien der ziel nimmer ja het raadsel zal zijn woord zeggen de sphinx zal spreken het probleem zal opgelost worden
zoo gij wilt uitgaan moet gij uw muur doorbreken wat doet ieder die op de straat wil gaan hij gaat de trap af gij zult uw beddelakens scheuren draad voor draad zult ge
de straten zijn eenzaam maar de vogels zingen cosette zelve een vogel stond gaarne s morgens vroeg op deze morgenwandelingen werden den vorigen avond besproken
burgers zei enjolras wat die man heeft gedaan is vreeselijk en wat ik heb gedaan is afschuwelijk hij heeft gemoord en daarom heb ik hem gedood ik moest het doen
er zijn inwendige instortingen een wanhopige zekerheid dringt niet bij den mensch binnen zonder zekere diepe elementen te verwijderen en te verbreken welke soms de mensch zelf zijn
nauwelijks ingesteld voelde zij reeds overal flauwe rukken aan het juli getimmerte dat zoo versch gebouwd nog zoo weinig hecht was de tegenstand ontstond den volgenden dag misschien was hij reeds den vorigen dag ontstaan
de oude dieventaal van den temple verschilt van de verbasterde der boulevards en babet was de eenige die ze zuiver sprak zonder het bewuste woord zou thénardier hem niet herkend hebben want hij had zijn stem geheel veranderd
wat zult ge hun zeggen ik zal hen van robespierre spreken van danton van de beginselen gij ik men laat mij geen gerechtigheid wedervaren
zoodat men er als op een vloer in gaan kon de kleinste knaap stiet zijn broertje aan en zeide fluisterend t is hier donker dit woord ontlokte
met veel moeite had vrouw toussaint verlof verkregen om eenig lijnwaad kleederen en lijfsbehoeften in te pakken cosette had niets dan haar schrijfgereedschap en schrijfportefeuille medegenomen
ha gij hebt de vermoeidheid van den eerlijken man niet gewild gij zult het zweet der verdoemden vinden waar anderen zingen zult gij reutelen gij zult in de verte uit de laagte de andere menschen zien arbeiden
die in allerijl weggeloopen was vijf of zes straten verder stil en zette zich buiten adem op den straatpaal aan den hoek der straat
evenals t op den middag licht is in de kelders cosette was zelfs niet zeer treurig meer t was inderdaad zoo maar zij sloeg er geen acht op
hij slechts vrouw bougon vond die hem antwoordde verhuisd vrouw bougon hield zich zelve overtuigd dat marius min of meer een medeplichtige was van de dieven die dien nacht gevangen waren
zoodra de liefde twee wezens in een engelachtige en heilige eenheid heeft samengesmolten en gemengd is voor beiden het geheim des levens gevonden
evenals de maarschalksvrouw de lamothe houdancourt was vrouw thénardier slechts moeder voor haar dochters daar eindigde haar moederschap haar haat tegen het menschelijk geslacht begon bij haar zoons
de oneindige cosmische wisselingen strekken zich over alles uit en vormen een ontzaggelijke machine welker eerste beweegkracht een mug en welker laatste rad de dierenriem is
nu gaat dan binnen riep montparnasse doet de zaak ik zal hier bij het meisje blijven en zoo zij durft hij liet in het licht der lantaarn zijn mes glinsteren dat hij open in zijn mouw had
scheidde de slaapkamers waarin hij als een platte pilaar stond in tweeën en kwam op het dak uit gueulemer en brujon waren in dezelfde slaapzaal men had ze uit voorzichtigheid in de benedenverdieping geplaatst
wijn op de tafels berookte muren kaarslicht op klaarlichten dag z was de herberg een trap met valluik in het benedenvertrek voerde naar den kelder
dat niet lizette zij zette zich op het voetstuk van het hek bezijden de tralie als om ze te bewaken t was ter plaatse waar het hek tegen den naastgelegen muur uitkwam
wat geef ik er om of men mij morgen in de straat plumet opraapt door den dolk van mijn vader vermoord of dat men mij binnen een jaar in de netten van saint cloud of bij het zwaneneiland tusschen oud verrot hout
de van bloed dronken dierlijkheid de verslindende vraatzucht loerend op haar prooi de met nagels en muilen gewapende neigingen wier oorsprong en doel de buik is begluren en ruiken angstig
en zag zijn beide vrienden aan eensklaps hoorde hij achter zich rumoer haastige voetstappen en de kreten te wapen hij wendde het hoofd om en zag in de straat st denis
toen zij weder naar binnen wilden gaan vonden zij de deur gesloten en het huis ledig de schoenlapper uit een pothuis aan de overzijde riep hen en gaf hun een papier dat hun moeder voor hen had achtergelaten
op de tweede verdieping huisde de familie hucheloup de trap waarlangs men naar deze verdieping ging was veeleer een ladder dan een trap die een blinde deur had in de groote kamer op de eerste verdieping onder het dak waren twee zolderkamertjes voor
ik ben in staat dien weg af te leggen mijn schoenen zijn er ook toe in staat kent gij de vrienden die bij richefeu komen niet veel wij zijn overigens zeer gemeenzaam met elkander
was onbevangenheid natuurlijkheid onschuld doorzichtigheid blankheid oprechtheid en licht men had van cosette kunnen zeggen dat zij helder was
deze rust was niet het minst schoone schouwspel van dezen bewogen tijd deze mannen lieten aan de politieke partijen de quaestie der rechten over
jean valjean werd weder volkomen gerust wat cosette betreft deze dacht er weinig over na of de kachelpijp wel juist in de richting der schaduw was welke zij gezien had of meende gezien te hebben en of de maan toen wel op dezelfde plaats aan den hemel
deze machine is de ledigheid keer terug terwijl het nog tijd is en red u t is anders te laat spoedig zult ge door het raderwerk gevat zijn
mijn vriend pierrot gij babbelt omdat mila laatst aan haar venster klopte en mij riep waarheen enz die meisjes
men lost pistoolschoten een barricade verheft zich de achteruit gedrongen jongelingen gaan in stormpas met de lijkkoets over de brug van austerlitz en werpen zich op de municipale garde
dat zij wanneer zij aanwezig zijn ons hart geheel vervullen marius nam de tralie uit het hek en spoedde in den tuin cosette was niet op de plaats waar zij hem gewoonlijk wachtte hij ging door het struikgewas naar den hoek bij de stoep
het eigenaardige van het recht is dat het eeuwig schoon en rein blijft het feit zelfs het schijnbaar noodzakelijkst het door den tijdgenoot volkomenst aangenomen feit is zoo het slechts als feit bestaat
hij richtte zich op naar de zijde van waar het gerucht kwam en zonk toen weder op den straatpaal sloeg de armen over elkander en langzaam zonk zijn hoofd weder op zijn borst hij hervatte zijn somber gesprek met zich zelven
dus sprekende wikkelde hij den kleinste in een slip van de deken o dat is goed dat is warm mompelde het kind gavroche sloeg een tevreden blik op de deken
de straatjongen bezag het touw de pijp den muur de vensters en maakte met de lippen dat minachtend onbeschrijfelijk geluid t welk beteekent anders niet hierboven is een man dien ge redden kunt
ursula kon noemen was bepaald ergens maar niets duidde marius aan in welke richting hij haar moest zoeken zijn geheel leven was nu in twee woorden samengevat een volstrekte onzekerheid in een ondoordringbaren nevel
mijnheer riep marius mijnheer gillenormand viel hem in de rede op een toon als iemand die bij zich zelven spreekt fraai een-en-twintig jaar geen bestaan
deze onbekende wezens die zijn eenige belangstelling zijn eenige hoop in de wereld waren en juist toen hij ze meende te vatten werden al deze schimmen als weggeblazen
de blinde helderziendheid der revolutie het koningschap in den koning en den koning met het koningschap verbrekende zonder bijna in de woeste verplettering der idée den mensch op te merken de ontzaggelijke
er is geen stilstand geen weifeling geen rustpunt in den grootschen vooruitgang der geesten de maatschappelijke wijsbegeerte is bij uitnemendheid de wetenschap des vredes
nu nam hij gans dan savigny las vier regels poogde er een te schrijven kon niet zag een star tusschen zich en zijn papier stond van zijn stoel op en zeide ik wil eens uitgaan dat zal mij op streek brengen
is het middag of middernacht riep bossuet men ziet geen hand voor de oogen licht gibelotte grantaire was treurig en dronk enjolras veracht mij
nooit waren sedert het begin der geschiedenis de vorsten zoo blind geweest tegenover de feiten en ten opzichte van dat gedeelte van het goddelijk gezag t welk de feiten bevatten en verkondigen
op de straat las men proclamatiën gericht aan de nationale garden der departementen een dier proclamatiën was onderteekend burtot
terwijl de mannen patronen en de vrouwen pluksel maakten terwijl een groote ketel vol gesmolten tin en lood bestemd om er kogels van te gieten op een gloeiend komfoor rookte
iturbide maar de eerste de beste familie is niet voldoende om een dynastie te zijn een geslacht moet noodzakelijk zekeren ouderdom hebben en de rimpels der eeuwen kan men niet plotseling voortbrengen
zij klonken grantaire paarde aan de zonderlinge uitdrukking van woorden en denkbeelden de wonderlijkste gebaren vol waardigheid liet hij zijn linkerhand op zijn knie rusten
eenvoudig rustig bewonderenswaardig rein als een kind die alles voor en niets tegen frankrijk had gedaan
ik wat mij betreft ik laat mij de gerechtigheid wedervaren dat ik van alle sansculottes zonderbroeken slechts de vrouwen heb bemind verduiveld mooie meisjes zijn mooie meisjes
met rustige koele verachting wit brood baas ik trakteer de bakker glimlachte onwillekeurig terwijl hij het wit brood sneed en zag hen met een medelijdenden blik aan
gij hebt al uw twee-en-dertig tanden een goede maag een levendig oog kracht eetlust gezondheid vroolijkheid
een glimlach die men in de verte onder een wit krippen hoed met lilabanden heeft gezien is voldoende om de ziel het paleis der droomen binnen te voeren
eponine nam de hand van montparnasse deze zeide wees voorzichtig ge zult u snijden ik heb een open mes mijn lieve montparnasse antwoordde eponine heel zacht
met andere woorden zij loochende datgene wat de natie tot natie en den burger tot burger maakte dit is de grond dier beruchte staatsstukken welke men de ordonnantiën van juli noemt de restauratie viel
toen hij de straat van het koninklijk park doorging voelde hij behoefte zich voor het onbereikbare appelgebak schadeloos te stellen en gaf zich aan het onbeschrijfelijk genot over op klaarlichten dag de schouwburgbiljetten af te scheuren
hij werpt zich in t stof smeekt roept het medelijden in men gevoelt dat hij zijn onrecht beseft tegen het einde der vorige eeuw ontstond een verandering de
aaneen had geknoopt de straatjongen naderde de pijp waarin hij gemakkelijk door een breede scheur dicht bij het dak komen kon juist toen hij wilde opklauteren boog
overigens nam het oproer de schranderste militaire tactiek in acht de enge ongelijke kronkelige hoekige en draaiende straten waren bewonderenswaardig goed gekozen bovenal in den omtrek des halles die een doolhof van straten vormt
ach mijn god hij is nog niet te huis slechts in de verte hoorde men nu en dan een rijtuig rollen men luisterde aan de deuren naar het rumoer het geschreeuw het geraas doffe onduidelijke geruchten waarvan men zeide
de fransche revolutie welke niets anders is dan het gewapende ideaal verhief zich en met dezelfde snelle beweging sloot zij de deur van het kwade en opende de deur van het goede zij ontwikkelde de quaestie
de winkels waren daar gesloten de bewoners spraken voor hun op een kier staande deuren de voorbijgangers gingen heen en weder de lantaarns brandden en van de eerste verdieping af waren al de ramen als gewoonlijk verlicht
toen plaatste zij zich met den rug tegen het hek bood het hoofd aan zes gewapende bandieten aan wie de nacht wezenlijke duivelsgezichten gaf en zeide met vaste doch zachte stem en ik zal t niet toestaan
en wat zeldzamer is met alle talen van alle belangen en die talen sprekende een merkwaardig vertegenwoordiger van den middelstand maar dien overtreffende en in alle opzichten er boven verheven
den nagel van haar duim te streelen met haar dezelfde bloem te ruiken en zoo altijd en in t oneindige middelerwijl dreven de wolken boven hun hoofden iedere ademtocht van den wind voert meer droomen van den mensch weg dan wolken van den hemel
dat zijn leelijke woorden zoodra men u weder laat zingen moet men u beter den mond afvegen de sergeant velde de bajonnet wilt ge mij eindelijk zeggen waar ge heen gaat ellendeling generaal
er is alzoo geen jacquerie meer t doet mij leed om de behendigen t is een verouderde vrees die uitgewerkt heeft en voortaan in de politiek niet meer gebruikt kan worden
deze feiten bleven uiterlijk onopgemerkt maar vaak is een feit juist gevaarlijk door zijn onbekendheid van al de schrijvers die destijds op de verderfelijkste wijze de maatschappij ondermijnden is misschien restif de la bretonne de gevaarlijkste
hij leefde slechts in de uren dat hij cosette zag wijl hij dan in den hemel was vergat hij natuurlijk de aarde beide torsten smachtend den onbeschrijfelijken last van den onstoffelijken wellust z leven die slaapwandelaars welke men verliefden noemt
de beide oplossingen moeten vereenigd worden en slechts één vormen zoo men slechts het eerste van beide problemen oplost is men venetië of engeland
ik leg de lappen in een mand de spaanders in een bak het lijnwaad in een kast de wol in mijn ladetafel het oud papier in een hoek bij het venster
dit gezegd hebbende verwijderde zich gavroche of liever vloog naar de plaats van waar hij gekomen was met de snelheid van een ontsnapten vogel hij verdween in de duisternis alsof hij er een gat in boorde regelrecht als een kanonskogel
zijnde de portier de man die tegen de deur klopte hield op mijnheeren vroeg de portier wat begeert gij open zei le cabuc dat kan niet mijnheeren
dat een tempel van verhevene gevoelens en grootsche denkbeelden kan schragen evenzoo kan een man van de wereld rijk en met zich zelven
in de toekomst zal niemand een ander meer dooden de aarde zal gelukkig zijn het menschelijk geslacht zal beminnen de dag zal komen burgers dat alles eensgezindheid harmonie
hij was op t punt in onmacht te vallen hij zag marius als door een schittering heen ja hij was het t was wel degelijk marius
een ander zeide ik eisch geen zes maanden geen twee maanden met vijf en twintig duizend man kan men er zich tegenover stellen een ander zeide ik ga niet te bed want ik maak s nachts patronen
deze massa golfde verward in den nachtelijken nevel haar gefluister had een heeschen trillenden klank hoewel niemand ging hoorde men voetgetrappel in het slijk aan gene zijde dezer dichte menigte in de straat
ja het volk dat de achttiende eeuw begonnen heeft te vormen zal door de negentiende voltooid worden hij is dwaas die er aan twijfelen zou de toekomstige de naderende ontwikkeling van het algemeen welzijn is een onweerhoudbaar goddelijk verschijnsel
daar had zij marius of ten minste courfeyrac gewacht altijd om te zien toen courfeyrac haar had gezegd wij gaan naar de barricade was haar een denkbeeld in t hoofd gekomen
en met haar knokige armen haar gescheurden halsdoek bewoog had zij wel iets van een vleermuis toen zij gedaan had trad vader mabeuf met tranen in de oogen naar haar toe legde zijn hand op haar hoofd en zeide
is dat de monsters voor de engelen verdwijnen en het noodlot voor de broederschap wijke t is een slecht oogenblik om het woord liefde uit te spreken
deze waarborgen zijn een noodzakelijkheid van den tijd men moet ze verleenen de vorsten oktrooieeren ze maar t is werkelijk de drang der omstandigheden die ze geeft t is een diepe nuttige waarheid waaraan de stuarts in niet dachten
gavroche vermoedde overigens niet dat hij in den leelijken regenachtigen nacht toen hij twee kinderen in zijn olifant herbergde voor zijn eigen broeders den dienst der voorzienigheid had verricht
overmatige weelde ontzettende armoede voor enkelen al de genietingen voor de anderen namelijk voor het volk alle ontberingen want het voorrecht de uitzondering het monopolie de feodaliteit ontstaan uit den arbeid zelven
een merkwaardige datum uit hoofde der gewichtige gebeurtenissen welke destijds boven den horizont van parijs hingen in den vorm van met onweer bezwangerde wolken
soms is het volk zich zelf ontrouw de menigte is jegens het volk verraderlijk het gerucht van het in beweging zijnde recht is merkbaar en komt niet altijd voort uit de
had hij lessen in de wiskunde gegeven terwijl zijn zuster adelaïde borduurde en naaide deze herinneringen van een koning brachten den burgerstand in verrukking met eigen handen had hij het laatste ijzeren
zou ik denken dat het een geest was geweest toen hij een uur later te bed lag speelde t hem weder door t hoofd en toen hij insluimerde in dat nevelig oogenblik dat de gedachte
de rijtuigen in de babelstraat te hooren rollen dezelfde planeet in het uitspansel of denzelfden glimworm in het gras te aanschouwen samen te zwijgen een nog grooter genoegen dan te praten
die is ook uit den plantentuin zeide hij ik heb ze den apen afgenomen en den oudste de mat wijzende waarop hij lag en die zeer dik en fraai bewerkt was voegde hij er bij dit behoorde aan de giraffe na een pauze hernam hij
de gedachten welke cosette bezig hielden haar liefdebekommeringen de beeltenis van marius welke haar hart vervulde ontnamen niets aan de onvergelijkbare reinheid van haar schoon kuisch en glimlachend voorhoofd
met de vreedzame en hoogst ingetogen levenswijs van den ouden boekenliefhebber bekend en verbaasd hem te midden van het oproer op twee schreden afstands van de aanvallen der cavalerie schier te midden van t geweervuur te vinden
dan de bliksem der geweren geen andere ontmoeting dan de ruwe plotselinge verschijning van den dood waar hoe wanneer men wist het niet maar t was stellig en onvermijdelijk
niets zei marius met eene soort van vastheid en schier ruwe beradenheid niets hebt ge dan om te leven niets meer dan de twaalfhonderd francs welke ik u geef marius antwoordde niet mijnheer gillenormand
boek v welks einde het begin niet gelijkt i de eenzaamheid en de kazerne
hij bewoog zich niet aan iets onbeschrijfelijks en treurigs dat haar omhulde voelde zij den blik zijner oogen dien zij niet zag achteruit wijkende ontmoette cosette een boom waartegen zij leunde zonder dien boom zou zij gevallen zijn
in verrukking verbleekend zwevend soms vluchtig genoeg voor het oneindige schier gereed voor de eeuwige vlucht zij sliepen wakend in deze dommeling o heerlijke sluimering van het wezenlijke geheel in het ideale
bij de zelfzuchtigen vooroordeelen de schaduwen eener weelderige opvoeding de door dronkenschap vermeerderde begeerlijkheid
na een pauze voegde gavroche er bij voor deze kleinen moet ik een ladder hebben montparnasse lachte en vroeg hoe drommel komt ge aan die kleinen
t was zonderling dat in de soort van symphonie waarin marius leefde sedert hij cosette zag het verledene zelfs het jongst verledene zoo verward en verwijderd voor hem scheen dat wat cosette hem verhaalde hem volkomen
de woningen van deze drie zeer gevreesde barrièreschooiers kruideniers anders genoemd bizarro glorieux een ontslagen galeiboef en
deze beide jaren zijn als twee bergen te midden der jaren die hen voorafgaan en volgen zij hebben de revolutionnaire grootheid
aan de kazerne der pompiers daalde hij en verhief zich bij het badhuis hij werd door gebouwen afgebroken had dezelfde hoogte niet bij het hôtel
terwijl de schildwachten met het geweer in den arm op de barricade stonden terwijl enjolras dien niets kon afleiden het oog op de schildwachten hield gingen combeferre courfeyrac jean prouvaire
het scheen hem alsof courfeyrac chineesch sprak hij ging eenigen tijd na hen uit hij stak de pistolen in zijn zak welke javert hem bij gelegenheid van het avontuur op den den februari had toevertrouwd en die in zijn bezit waren gebleven
er broeide iets vreeselijks men zag hoewel nog onduidelijk de flauwe omtrekken eener mogelijke revolutie frankrijk zag naar parijs
op zekeren avond was ik achter u gij keerdet om en ik vluchtte eens heb ik u hooren zingen ik was gelukkig het hindert u immers niet dat ik u door de blinden hoor zingen dat kan u niet schelen niet waar
hun hersenschimmen hun twijfelingen hoe zij elkander in de verte bemind hadden hoe zij elkander gewenscht hadden hun wanhoop toen zij elkander niet meer zagen
om zich niet te vervelen had zij zich aan haar piano gezet en met begeleiding hiervan het koor gezongen van euryanthe chasseurs égarés
gierig genoemd maar nooit bewezen in den grond een dier spaarzamen die uit lust of plicht gemakkelijk verspillend worden een geletterde maar echter weinig voor de letteren over hebbende een edelman maar geen ridder
aan een afwezende ontvlamt in de duisternis van het hart hoe meer hij verdwenen is des te helderder schittert hij de wanhopige
de ontspannen geest kan het leven niet streng meer in teugel houden in deze leefwijze is het goede onder het kwade vermengd want zoo weekheid noodlottig is edelmoedigheid is heilzaam en goed
dat zoo gij heen gaat ik sterven zal in den klank waarmede hij deze woorden sprak lag zulk een plechtige en kalme weemoed dat cosette ervan
het comité moet maatregelen nemen ten einde de recruteering voor de verschillende genootschappen in de sectiën te beletten en als postcriptum wij hebben vernomen dat in de straat
aan de wijnmarkt een escadron dragonders aan la grève de helft van het regiment lichte infanterie de andere helft op het bastilleplein het zesde regiment dragonders bij de célestijnen
eindelijk riep zij vader wat is er toch op deze wagens jean valjean antwoordde tuchtelingen waar gaan zij heen naar het
laat hem binnenkomen hij bleef in dezelfde houding met waggelend hoofd en op de deur gerichten blik de deur werd weder geopend een jonge man trad binnen t was marius
verschillende krachtige beginselen besturen de menschelijke handelingen en brengen ze allen in een zekeren tijd tot den logischen staat dat is in evenwicht dat is tot rechtvaardigheid
buiten de eigenlijk gezegde politieke partijen ontstond een andere beweging aan de democratische gisting paarde zich de philosophische de keur der bevolking gevoelde zich evenzeer gestoord als de menigte wel in een anderen zin maar niet minder
duwde hij ze voor zich uit in den bakkerswinkel en den sou op de toonbank leggende riep hij hola voor vijf centimes brood de bakker nam een brood en een mes in drie stukken baas
ge verspilt nutteloos uw toorn behoud uw voorraad men vuurt niet buiten de gelederen evenmin met de ziel als met het geweer
eindelijk na vier jaren hij greep hem om zoo te spreken geheel en al met een oogopslag hij vond hem schoon edel voornaam groot geworden een volwassen man met een goede houding en innemend voorkomen
zou voor mijn eeuwigheid voldoende zijn gij die lijdt omdat gij bemint bemin nog meer van liefde sterven is er van leven