AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
Hij sloop op de teenen nader en lichtte de gordijnen op, die voor de glazen deur hingen.
Een oogenblik later gaf hij, met den vinger op de lippen, Ophelia een wenk om ook te komen zien
dacht Théodule.  Marius ging naar de kerk.
Rendez-vous, met een weinig mis gekruid, zijn de beste.
Niets bekoorlijker dan een lonkje dat langs een kruisbeeld gaat
Je moet weten, dat ik in New-York zwaar ziek ben geweest, heel lang en tot op den dood toe.
Ik had toen nog eene betrekking aan het zelfde handelshuis, waarin hij zijn geld heeft.
Hij heeft me toen in zijn huis opgenomen en me verzorgd, bijna zoo lief als jij het gedaan hebt.
Ik weet waarlijk niet, waarmeê ik zijn vriendschap verdiend heb, en ik kan hem die vriendschap nooit goed maken
om dit alles op te nemen, daar een kleine jongen, die voor de bewoners boodschappen deed, de keukentrap afstrompelde en om de rneid van juffrouw Bray schreeuwde, die na eenigen tijd te voorschijn kwam
dat Betsy zo alles kon opmerken en onthouden De nieuwe Franse pianino van Erard, die dwars in een der hoeken van de binnengalerij stond, had al dikwijl haar aandacht getrokken;
het instrument zag er zo fraai en ongebruikt uit
Volstrekt niet, hernam Bedreddin, het was om de bespottelijkste zaak der wereld.
Parel van Schoonheid lag in haar bed te schudden van lagchen
Kitty stond met opgestroopte mouwen over de badkuip gebogen, terwijl zij met de eene hand het hoofdje van het kind vasthield en het met de andere afsponste
Veel van hetgeen hij daarbij opmerkte, had hij vroeger niet gezien.
Hoofdzakelijk de schoolkinderen, de grijze duiven, die van de daken op het plaveisel nedervlogen
Zelfs werd er het publiek door een bijzondere gang, op de straat uitloopende, in toegelaten.
Alles was echter zoo ingericht, dat geen der kloosterbewoners een vreemd gezicht zien kon.
We rijden nu langs den rechteroever der rivier van denzelfden naam, die we een uur later zullen verlaten op het punt, waar zij zich naar het noordwesten buigt.
Daar zijn we te Mattawa, een belangrijke plaats voor den handel in het hout, dat uit de provincie Ottawa komt, en punt van samenkomst voor de hertenjagers en de forellenvisschers
Toch wist Herakles, haar overstekende in kleine bark, dat zij niet eindeloos was.
Dat ter andere zijde harer breede breedte de landen lagen, die men Libyë heette
De duisternis bracht evenwel geen verandering teweeg: de sneeuw bleef onafgebroken uit den donkeren hemel op de witte aarde vallen.
Er werd iemand begraven, en achter die nog een, nog een en nog een!
riep Cornelis, die het hier niet langer uithouden kon.
Zij was echter niet gezind, dit als een beleediging te beschouwen, en hield zich alsof het voorgevallene haar aandacht was ontgaan, door dadelijk over iets anders te spreken;
Daar nu evenwel de ik mag wegens hare magerheid haast niet zeggen vleeschelijke, maar toch
Ze trok ruime paye en strekte ons tot nuttige handlangster en verspiedster;
maar ik heb oorzaak te gelooven, dat zij het huiksken heeft omgekeerd.
We hebben nog eene mooie houten huik staan op de pijnkamer, die haar juist passen zou
Het werd hoe langer hoe donkerder.
Het ouderwetsche huisraad van het vertrek, dat eene soort van hospitaal was voor al de invalide meubelen in het huis
toen werd haar oordeel gewijzigd.
Ook beviel het haar niet, dat, naar al wat zij vernomen had, het hier geen luchtige, aardige en pikante liefdesaffaire gold
en in alles als een' sterrewigchelaar uitgerust, ging regelregt naar het paleis van den koning van China, en voor de poort blijvende stilstaan, riep hij ten aanhooren der wachten en portiers met luider stem
Kom met uwe tafel, die nog van vet druipt, voor den dag!
Brood, brood!  gilde de menigte, die steeds grooter werd
En toch zie ik duidelijk, dat hij op u het oog gevestigd heeft,.
dat hij omtrent mij zelfs jaloersch is, dat ik nu met u wandel.
MARIA.  En ik herhaal u, dat gij mij nooit aan hem gehuwd zult zien
de schraalheid van zijn gezicht en de stijfheid van zijne houding, deden hem wel tien jaren ouder schijnen;
maar uit zijne gestalte kon men opmaken, dat hij nog beneden de dertig was
gij dat zij u aanraakten?
Neen, maar ik voelde dat zij om mij heen waren.
Ik was bezig met dat goed op die kist uit te zoeken en dacht niet aan den ouden man en de kinderen, maar neuriede in
Dit leven hadden de Taters geleid van den tijd af, dat ze in Zweden waren gekomen, en Jan begeerde niets beters dan dat voort te zetten.
Hij zei nu telkens, dat het een dwaasheid van hem was geweest, te probeeren zich ergens te vestigen
Ook licht, antwoordde de armmoéder, en beantwoordde den druk, maar zeer zacht Vrij woning, vuur en licht!
riep mijnheer Bumble uit, o, juffrouw Corney, gij zijteen engel
en toen zij mij zeide mijn dommen mond te houden.
O, juffrouw Briggs, ik dacht nooit, dat ik dezen dag zou beleven!
En de waterlanders begonnen weer rijkelijk te vloeien
maar ook ter wille van Swijaschsky, jegens wien hij zich bij deze gelegenheid, door zijn invloed ter beschikking te stellen, erkentelijk wilde betoonen
de Van Ravens.  - Ach neen!
Ik voor mij heb altijd zoo'n diep medelijden gehad met die halfslachtige wezens, die de livrei der dienstbaarheid dragen in den vorm van eene verflenste zijden japon, en die door de 'booien' evenmin als kameraad worden beschouwd, dat ik noch moed noch kracht zou hebben om het voor mij zelve in zoo'n twijfelachtige positie vol te houden
en dat het zoo gepast en schoon was dat sommigen hoog en sommigen gering waren;
dat sommigen geboren werden om te gebieden en anderen om te dienen, en alzoo meer
Hij beproefde haar ditmaal met een schertsend woord tot bedaren te brengen.
'Lief kind, indien jij alles op je geweten hadt wat je daar opsomt, dan was ik al lang dood of weggeloopen.
Je hebt een onbeduidende flauwte in den gang gekregen
ging langs de Engelsche kerk, het dorpje door;
achter het Casino bereikte hij de rivier, en de houten planken, die het gezwollene water wrakjes en wankel o verbrugden, liep hij luchtigjes over
die op verscheidene plaatsen door Requesens' staatkunde toch al aan het wankelen gebracht waren?
De toekomst was verre van rooskleurig;
den geur van de tabak, vermengd met een aroom van gestorten wijn, in meerdere scherpte rook, terwijl de aderen in zijn slapen en zijn polsen klopten, alsof zij barsten zouden.
achter eene hooischelf of in een hollen boom te kruipen, is een akelige toestand;
maar niet zoo akelig als aldus gelijk een balling zonder huis vesting om te dwalen
om een onwelkomen bezoeker tegen te houden.
Het is al wat laat voor een lastigen schuldeischer, zeide hij, met eene verwondering, zoo
ditmaal gegeven had, mompelde Jerry, terwjjl hij zicn omkeerde, dan zou ik het begrepen hebben.
Hg had tjjd noch gelegenheid iets anders te zeggen
Bij mijne terugkomst in de stad ging ik luitenant Emmons van de amerikaansche marine opzoeken, voor wien mijn collega van het Aardrijkskundig Genootschap, de heer George de la Sablière, die verleden jaar te Sitka was geweest, mij eenen
zegt de kleine Osborne, met het air van een kenner zijn man op den rug kloppend.
Geef hem er met den linker van langs, Vijg, mijn jongen
Op dit wreede bevel begreep de geneesheer zeer goed, dat de eerbewijzingen en de weldaden, welke hij ontvangen had, hem vijanden hadden verwekt, en dat zij den zwakken koning door hunne lasteringen tot zijnen dood hadden doen besluiten
maar wy hopen, dat zy ons wel een oogenblik zal willen te woord staan.
' vroeg Elizabeth, verbaasd: waarschijnlijk zult gy mijn man meenen.
Als men van iemand, die zich zelven zoo streng in bedwang hield, wilde zeggen, dat hij triomfeerde, zou men hem evenveel onrecht aandoen als met te denken, dat hij ooit door liefde, of
zijn academiebroeder voor, waarop deze het woord nam en mededeelde, dat hij met de heeren Gerard Keller, Het testament van mevrouw De Tonnette Manfred en Sigismond Siegberg in commissie was gezonden door de badgasten van het naburige Rippoldsau om de dames van Griesbach uit te noodigen deel te nemen aan de soirée dansante, die voor dezen namiddag te Rippoldsau was georganiseerd
hij trachtte niet haar aan zijn liefhebbend hart te drukken, och, hij wist wel dat zulke liefdesbetuigingen voor hem tot het verleden behoorden.
Maar hij hield bevend den adem in
Wel zong en schreeuwde hij dapper mede, maar zijne knieën begonnen te knikken, zijne oogen werden doffer en wezenloozer, zijn hoofd duizelde, zijne tong sloeg dubbel.
Er was er maar één, die niet deelnam aan de braspartij, ja, die nu en dan zelfs met afkeer het schouwspel
maar zijne geleiders trokken hem schielijk door een donkere gang, die slechts door twee flauw brandende lampen verlicht werd, naar zijn gevangenhok.
terwijl juist diens achterblijven een afleiding ten hunnen voordeele verwekte.
maar moedigde, met het korte zweepje, dat hij in de hand had, het paard van Madzy aan om met des te meer snelheid voort te rennen
maar thans verspreidde zich over haar aanminnig gelaat een blos van vreugde, die haar zoo schoon maakte, dat Bedreddin geheel verrukking werd.
Daar echter het ongeduld der bende thans door een algemeen gernor werd aan den dag gelegd, liet hij dit opzet varen, en vergenoegde zich, nadat hij op den bok was geklommen
die naast mij woont, niet met denzelfden trein naar huis gereisd.
De dokter was zoo vriendelijk zich met de zorg voor mij te belasten, en hij deed daar wel aan, want in het station kreeg ik een zenuwtoeval en voor ik nog te huis was aangekomen
en dien van hen, die met hem in dezelfde omstandigheden verkeeren, alsook over zoo'n luidruchtigen lippen-dienaar als die arme was, dien hij daar zoo straks had geschilderd
in de verwarring van het oogenblik eenigen wederstand te bieden.
Dood of gewond storteden paarden en ruiters door elkanderen, en eer iemand schier tijd had zich te herkennen, was de helft der bezetting door de handen der bloeddorstigen afgemaakt
Zijne ziel vol onmacht en vol twijfel en weemoed om verwelkende illuzie.
Hare ziel vol herinnering aan eerste liefde en smart.
En hun rijk, hun groot, ontzettend groot rijk, hunne millioenen onderdanen
want te veel verdriet vermagert, en zij gaven ons rijst om ons vet te maken.
Met mijne makkers hadden zij hun doel bereikt: zij hadden geen besef van hunnen toestand, aten zooveel zij maar konden en werden dagelijks dikker en vetter
riep Riderhood.  Maar waterplanten zijn het ook niet Gij zult het nooit raden, kindertjes.
Wat wordt er, behalve visch, wel eens in rivieren gevangen
En zij bedankte Henk voor de zwezeriken met asperges, die hij haar
Maar zij lachte bitter, haalde de schouders op, vond hem banaal.
En zij vond zichzelve ook banaal, te denken zulke dingen, die al zoo dikwijls waren gedacht.
Maar toch, niettegenstaande haar zelfkritiek, bleef haar drukken die obsessie van het nuttelooze van leven, als morgen alles kon dood zijn
Hij werd gestoord door de luide, ruwe stem van een man die voor de deur scheen af te stijgen, en haastte zich naar het venster.
Waarachtig, als dat nu niet het naaste bijkomt bij wat de menschen voorzienigheid noemen
Schrijf mij, dat gij mij altoos zult blijven liefhebben.
Ik zal uwen brief als een talisman op mijn hart dragen en bewaren;
ik zal hem elken dag duizendmaal lezen, en mijn lijden met minder ongeduld dragen
net voor het huis op de kleine steentjes heeft uitgestort.
Geen mensch dus, hoe hoog of hoe laag ook, die zeggen kan: ik zal den dans wel ontspringen, mij zal hij er wel buiten laten.
Een troep oude en jonge negers en negerinnen stond daaromheen, wachtende om hunnen ouden makker vaarwel te zeggen.
Tom was bij allen op de plaats, als opzichter en ook als Christelijk leeraar, in hooge achting geweest
' zeide SARTOR, dit stilzwijgen aan vrees toeschrijvende.
Vreemde bewegingen komen op hunne trekken, terwijl de schaduw der bladeren daarover speelt.
Een deftige rechter in een hoek wordt tot een lonkje verlokt
en juist omdat die ziekte van langen duur kon wezen, wilde zij van nu af aan zijn geest de vorming geven, die hem in de gelegenheid stelde om, als hij genezen zou zijn, zijne schade in te halen
en van ons goed recht als staatsburgers om ons tot in het hoogste ressort te beklagen, als we onrechtvaardig bejegend en in onze belangen benadeeld worden
Hij had zich niet lang bedacht en er zich weinig om bekommerd, of hij al dan niet een erfenis naliet.
Bovendien had hij gezien, dat eigendommen aan verandering onderhevig waren en, bij voorbeeld, soms nationaal eigendom konden worden
Op deze avonden soesden zij veel, herkenden de familieleden bijna nooit.
en zij wachtten af tot het koekje en de limonade rondging, om, na die genoten te hebben te vertrekken.
Dezen avond echter, stil op hare plaatsjes, maar de pratende en kaart spelende menschen stilletjes met een schuin oog beziende en heel scherp beoordeelende onder elkaâr
en den hoogeren, met rondende zwarthouten leuning, welke voor Leida te licht gebouwd was, niet breed en niet diep, niet gemak'lijk genoeg, doch waar zij met kinderbehagen op troonde.
Ook de theetafel was van 'de freules,' met de bouilloire, welke, nooit gebruikt, altijd onder op de theetafel glansde
Maar, aan den anderen kant, bij dezen aanslag tegenwoordig te zijn, zonder ze te beletten!
Wat!  het offer veroordeelen en den moordenaar sparen!
De ruimte tusschen hen beiden werd hoe langer hoe grooter r en toen Sim den hoek van de straat omsloeg, welke juist door de eerste zonnestralen werd verlicht, gaf Varden de jacht op
en toch had hij zijn ruwen aanrander, zijn vinnigen weêrspreker toegezegd in al zijne nooden te voorzien.
Zelfs geen peluw had hij om er zich op uit te strekken, en toch kon hij niet arm zijn;
was het niet eene goed gevulde beurs, die hij Juliaan in de hand had gedrukt
en in het achterste gedeelte van denzelven, zucht hij met haar zooveel mogelijk de eenzaamheid.
ij durfde, daar het vrolijke feest niet voegzaam toeliet, om over den droevigen dood van haar broeder te spreken
de tuchtelingen bogen zich, een afschuwelijke gehoorzaamheid volgde op de straf en allen zwegen met blikken als van geketende wolven.
zij hernam: Vader, zijn deze wezens werkelijk nog menschen
wij hebben elkander een paar woorden toegevoegd, waartoe de warmte van het gesprek aanleiding heeft gegeven.
Gold het ons alleen, ik zou niet aarzelen, u voldoening te schenken: maar bedenk, dat wij in dit geval, om een armhartig punt van eer, de reputatie van een fatsoenlijk meisje in de waagschaal stellen: en dit betaamt noch u, noch mij
mijn oom zegt dikwijls: Wij malle Hollanders zijn zoo blij, als vreemdelingen, ja, en vooral als vreemde Vorsten ons land komen bezigtigen, en onze fabrieken bekijken
en blijve, God zegene u alien met zijn best en zegen!
Niet zonder groote inspanning gelukte het Grimaldi, deze aanspraak geheel ten einde te brengen
Zij en hare zuster ANNA waren te Amsterdam in hare jeugd bekend als meisjes, die op alle partijen door de jongelieden gezocht waren, en TESSELSCHADE boven al.
Nu het huis van den ouden ROEMER VISSCHER was ook een huisje van loop aan
Voorwaar!  zeide ik: ik dacht niet dat ik Simson bij deze gelegenheid zou aantreffen.
zeide Mejuffrouw Blaek, de schouders ophalende: onze koepeldichter heeft zelfs kans gezien om op de wenteltrap te rijmen, die achter dit beschot loopt, en er onze stamvaders bij te pas te brengen
zonder hem te herkennen, zoo weinig geleek hij thans, nu hij met stof en roet bedekt was, op mijn makker, die in den tuin met ons speelde in zijn hagelwit hemd en zijn lagen kraag
die maar eenmaal in uw' maag Dan hebt ge nooit meer last Van honger, koude, warmte of dorst!
De jagersman haalt uit de kast Geweer, en lood, en
Ik ben zoo gelukkig om de Banieren: ik heb brieven uit Londen: ik zal je ze morgen laten lezen.
Het is bijna niet te gelooven, dat dit gewoon leven is.
Ik heb het ook zoo stil gehad in Rome.
En hij zag het weemoedig in, hoe fataal het was, dat Mena-Doni daar voor hem stond, en bevelen afwachtte, een volmacht.
Hij, hij, Othomar, een volmacht geven aan Mena-Doni!
TWEEDE HOOFDSTUK.  LIJKREDE VAN BOSSUET OP BLONDEAU.
Op een namiddag, die, zooals men zien zal, eenigermate samenhangt met de hiervoor verhaalde gebeurtenissen
banen van Mathilde's leven als een immense magische rol, die uitrolde in een kronkelenden wimpel en zich verloor, heel dunne slip, in de allerverste toekomst.
Terstond noopte zij LIJNSLAGER, om dit aan te heffen - en onmiddelijk zongen zij het te zamen.
De dartele gedachten van den weelderigen dichter ontvingen van twee bekoorlijke stemmen want ook ELIZABETH had eene zeer liefelijke nog meerder vuur en leven
Zoodra George het vertrekje was binnengetreden duwde hij de beide vensters en de gesloten zonneblinden open, want de lucht was duf van onbewoondheid.
De drager nam met een goede fooi in de hand buigend afscheid en de
liet zijn armen hangen en liet Marius zijn met tranen besproeid gelaat zien, en Marius hoorde hem zoo zacht fluisteren, als ware zijn stem in een grondelooze diepte geweest: Ach!
maar indien uwe majesteit geen gehoor geeft aan den algemeenen wensch van al hare onderdanen, en niet als naar gewoonte audientie verleent en regt spreekt zoo zie ik groote gevaren
Het spijt mij, Wegg, sprak de heer Boffin in zijne lankmoedigheid, dat mijne vrouw en ik geen beter opinie over u kunnen hebben dan die kwade opinie, welke wij gedwongen zijn omtrent u te hebben
Vitalis was een bedachtzaam man, die zonder de noodige levensbehoeften nooit op reis zou gaan.
In den ransel, dien hij op zijn rug droeg, had hij een groote snede brood, die hij in vier stukken brak
Men voedde haar overigens met allerlei klieken, een weinig beter dan den hond en slechter dan de kat;
Cosette at met deze dieren onder de tafel van een houten bord, evenals zij hadden
Zij hadden de deur beneden aan de trap, op de werf uitkomende geopend en stonden in het zonnelicht te kijken naar het krabbelschrift van twee kinderhandjes bij de tweede of derde trede
Hij was blootshoofds.  Hij scheen bleek en mager te zijn geworden.
Hij had, onder den sluier van onvergelijkbare zachtheid
terwijl de hemel haar getuige is, hoe weinig moeite ik gedaan heb om dat goede in haar aan te kweeken.
Zonder mijn zorg, vanzelf, is het opgegroeid.
Het kan mij niet van het hart om te zeggen, dat het mij nu spijt
Veel beter, dan dat zij haar hoogmoedige lieden als voorwerpen van afkeer voorstelt, omdat het bij de jeugd en trouwens, ook wel bij volwassenen, er maar al te ligt in wil, om meer de personen dan derzelver gebreken te haten;
maar hij omhulde haar met zijn geheele ziel en was ijverzuchtig met ongelooflijke overtuiging.
Hij bezat haar glimlach, haar adem, haar geur, de diepe schittering harer blauwe oogen
iets.  Zij had hare stem gedempt, doch uit voorzichtigheid ging zij voort
Hy verzekerde my, dat men zeer goed had gedaan dien man wegtejagen, want hy was een zeer ontevreden persoon, die altyd op alles aanmerking maakte, terwyl er bovendien veel viel aftekeuren in zyn eigen gedrag.
Hy schaakte namelyk telkens meisjes, en bracht die dan by zyn eigen vrouw, en hy betaalde zyn schulden niet, wat toch zeer onfatsoenlyk is
en daarmede nog bezig waren, toen het gezelschap door de beide jonge lieden vermeerderd werd.
Weinig echter strekte die vermeerdering tot het vermeerderen der gezelligheid, wat oppervlakkig vreemd kon schijnen, wanneer men den leeftijd en den aard der nieuwgekomenen in aanmerking nam
De vaandrager bemerkte welhaast dat de banier in die plaats niet kon behouden worden, en vluchtte met dezelve achteruit;
en herhaalde verklaring aan zijne toehoorders, dat cle minste onder hen in staat was zijne eigen zaligheid te bewerken, indien zij slechts Christus in eenvoudigheid des harten
Kleine jongens, in verstelde lompen, Kort geknipt en ruig het gele haar, Snellen aan en duwen weg met stompen Van de volle bessestruik elkaar: Af de petten, uit de kleine klompen, Vechten ze uren om een enkel paar
Wel zoo, wel zoo,' zeide vader BLOMMESTEYN, 'dat staat mij maar half aan.
Ik weet niet, wanneer gij weder regt aan den slag zult raken;
toen gij Zondag te huis kwaamt, had ik mij dat heel anders voorgesteld
De conducteur iegde weldra zfln geweer in de wapenkist, en na den inhoud daarvan nogmaals te hebben
ô Hoe gaarne zou ik dien hooren.
Gij weet, hoe ik dikwijls, als gij mijn vader BAKE en REAAL uwe Gedichten voorlaast, met stille verrukking daarnaar zat te luisteren, en wat er met de jaren slijten mag, de liefde voor de Dichtkunst blijft in een gevoelig hart onveranderlijk
Daarop kwam de middagrust, met middagmaal en koffie in de groote vroolijke vergaderzaal, en dan in den namiddag weer slöjd, zang en eindelijk spelen in de open lucht
Juffrouw Hartog.  Ja, jonge Dames zyn doorgaans zeer aandoenlyk voor alles wat iets romanesks heeft.
Het bevalligste Landschap is naar, zonder ten minsten een Meisje, dat Lammeren hoedt, en een Knaap, die haar wat zotternytjes over haar schoonheid, en van zyne Liefde voorpraat.
Maar!  wat u nog vreemder zal voorkomen dan al hetgeen gij tot nu toe gezien hebt, hernam de hansworst, na een korte pauze, is de heerschappij die mijn meester ook over de wildste en ongezeglijkste dieren uitoefent
Lang reeds had hij in een staat van opgewondenheid verkeerd, die aan verbijstering grensde, toen hem opeens door het tralieraam een brandlucht tegenwoei, die weldra gevolgd werd door geheele rookwolken, die voorbij het venster opstegen
waarin Emilia, als het hare beurt was, inviel.
Het duet werd luidkeels toegejuicht, en inderdaad hadden beide partijen zich wel gekweten.
Het was maar jammer, dat de stem van Emilia in de opene lucht zoo weinig klank had
en liet den juwelier een gelaat zien, dat hem noopte, den prins van Perzië in zijne gedachten te verontschuldigen, omtrent zijne liefde voor de beminde van den kalif.
Eliza, gelijk wij haar beschreven hebben, is geene schets naar onze verbeelding geteekend, maar aan onze herinnering ontleend, gelijk wij haar jaren geleden in Kentucky gezien hebben
dat men u met het grootste regt den bijnaam van den zwijger heeft gegeven;
niemand zal daarvan het tegendeel kunnen beweren.
Om zeker bijzondere redenen echter beveel ik u onmiddelijk de stad te verlaten
Hij scheurde er een blaadje uit en schreef met potlood deze weinige regels
bovendien, gy weet het zoo goed als ik, onze waarde Ambassadeur, hoe welgezind hy zich jegends my toone, neemt het zoo hoog kwalijk niet, wanneer my nu en dan een struikelblok wordt in den weg gelegd.
wie hij was en in welke betrekking hij tot Tom stond.
Zij voelde dus terstond hare gerustheid sterker worden, toen zij bevond, dat hij evenals zij op de volgende boot wachtte
Toen mikte hij zonder zich te overijlen naar een tweede, die naar het riet vloog, en zij viel onder het schot.
hij schoot op te grooten afstand en trof niet
- Ik voel dat, als een ander aan Nederland komt, aan M I J N land, er iets van
Gewapend met de schuldbekentenis van mevrouw Wijnands, zou hij den draak laster wel den kop indrukken, als deze dien ophief;
het was nuttelooze beweging, in dat slijk te roeren.
Alleen ik moest overkomen, om uwentwille en die van de
Neen, wacht eens.  Wij zullen daarover spreken.
Ik bedoel, ik geef niets onnoodigs uit, maar het geld glijdt iemand zoo door de vingers
De verdenking viel op Louis Laroche.
Hy werd gevangengenomen, de zaak werd onderzocht en iedere omstandigheid, die met den nacht van den moord in verband stond, werd zooveel mogelyk
Hij ging naar dien boom en bevoelde met zijn hand den stam, alsof hij de uitwassen poogde te herkennen en te tellen.
Tegenover dezen boom, een els, stond een kastanjeboom, wiens schors beschadigd was
Hier vocht hij zo dapper en met zoveel behendigheid, dat de menigvuldige vijanden, die hem aanvielen, zijn bende, hoe klein ook, niet doorboren konden, rondom hem lag een goed aantal vijanden op de grond, en al wie hem naken dorst bekocht het met zijn leven
Zijn grijs, bleek en treurig hoofd scheen den hemel te aanschouwen.
Een dier verheven aandoeningen van den mensch, die hem zelfs doen vergeten zich te verdedigen, beving de opstandelingen en zij naderden het lijk met eerbiedige ontzetting
Dat woord gedachtenwisseling vindt men misschien niet zeer juist, omdat het hier honden geldt;
maar zeker is het toch, dat alle dieren een eigen manier hebben om elkander iets mede te deelen
Onder de laatsten zijn ongetwijfeld ook begrepen degenen, die er toe bijdragen, dat hij in zijn tegenwoordigen toestand blijft?
Indien u uw werk goed doet, mijnheer Holmes, zult gij u niet over een schrale behandeling hebben te beklagen
Men kent den vogel aan zijn veeren,' zeide BOUKE, in zich zelven de voorzorg verwenschende die hij gebruikt had door het pistool mede te nemen.
'Dat moet de serjeant hooren,' zeide een ander: 'hier steekt verraad achter en er is rede genoeg om het geheele dorp uit te plunderen
De aandacht der opstandelingen was dus uitsluitend op de groote barricade gericht, die blijkbaar het steeds bedreigde punt was en waar onfeilbaar de strijd weder moest beginnen.
Maar Marius dacht evenwel aan de kleine barricade en ging
Ik geloof het gaarne, maar er valt geen oogenblik aan te denken.
hij zal mij zeer verplichten, als hij met zijn attenties ophoudt;
krampachtige handen, de armen recht uitgestrekt als een afgenomen gekruisigde, dien men met het gezicht ter aarde heeft gelegd.
Zoo bleef hij twaalf uren, de twaalf uren van een langen winternacht, verstijfd van koude, zonder het hoofd op te richten, zonder te spreken
Om die bezwaren te voorkomen, gaf men de werklieden goede respirators heel eenvoudig gemaakt van flanel en neteldoek, die zonder veel kosten kunnen hernieuwd wor-
De manier, waarop zij de namen harer vogeltjes oplas, alsof zij bang was ze te hooren, zelfs uit haar eigen mond, deed mij huiveren.
Dit was geene vroolijke voorbereiding voor mijn bezoek, en ik had het gezelschap van mijnheer Vholes wel kunnen missen
Soms stopte de machine vrij lang, en dan bevonden zich voor de boot en er achter, en dicht aan alle kanten, zooveel van die ellendige hindernissen, dat zij er
eene soort van afleiding, ofschoon hij maar al te wel wist, wat dat geluid beteekende.
was, werd er wederom
dat hunne verkeering een einde zal nemen met haar antwoord.
Als zij den brief van Edward morgenmiddag ontvangt, kunt gij er op rekenen, dat zij morgenavond gescheiden zijn
Men gaf hem een klein kamertje, en de knecht en de meid van den waard keken met verbaasde oogen naar de zwaan, welke Adriaan bij zich had
waarin het stelsel van de halve dagen werd in praktijk gebracht, en waartoe mij dadelijk zeer beleefd toegang werd verleend.
Wat wenschte ik het eerste in oogenschouw te nemen?
Dat gij mij vergiffenis schenkt, algeheele vergiffenis van alles wat ik tegen u heb gepleegd.
' 'Die vergiffenis hebt gij, en die was u al geschonken, zoodra ik heb ingezien hoezeer ik zelf behoefte had aan de vergiffenis van God
en mijne zwakke moeder vooral in een staat van gejaagdheid hielden, die voorgoed hare levenskracht heeft ondermijnd.
De laatste brief, waarin hij Jozua zijn voornemen bericht om zich eerstdaags in te schepen, getuigt nog van die vreeze
Ziedaar, Auguste, zeide zij dan wel, de blinde was een bedelaar, arm en walgelijk, en daarom wilde Hij hem niet uit de verte genezen!
Hij riep hem naar zich toe en legde zijne handen op hem
Dat liedje zong hij elken dag op eene nieuwe wijs.
Maar ik stelde er altijd een ander tegenover, dat ook steeds hetzelfde was: Ik mag mijn ouders niet verlaten
Hemel, wat is die Sara toch een bang schepsel!
zeiden de dertig kostjuffertjes.
Sara, zei de school juffrouw met groote waardigheid.
Ik wensch, dat gij onmiddellijk in den tuin gaat kijken
en fluisterde het al ooit van onder zijne vracht van meubels en kostbaarheden: iHier zit ik weggestopt!
zoo was het voor het gehoor van zeer weinig ooren en zeker nooit voor dat van mejuffrouw Podsnap
Men bereikte het huis langs grintpaden tussen brede grasvelden en onder ineengestrengelde takken van grote populieren.
Achter het huis waren grote stallen, waar een dozijn knechts en jongens verblijf hielden
De Hemel zy echter gedankt, de geheele verbastering onzer natuur is zo algemeen niet als de zwaarmoedige naauwgezetheid zich wel eens verbeeld.
De nutte Boerenstand is er niet van te beschuldigen;
en hoe groot is het getal der Landlieden wel in ons volkryk Vaderland
In dat vertrek, waarin wij schrijf behoeften en voorschriften zagen, bevond zich de meester met een paar leerlingen;
nadat de overigen uit het aangrenzende vertrek waren gehaald, werden zij voor ons op een rij geplaatst
want zij was een levend repertorium van dergelijke aardigheden.
Je bent mooi op weg veel te verwaand en gewichtig in je eigen oogen te worden, kindlief, en het is meer dan tijd, dat je er eens goed acht op geeft.
Je hebt veel goede eigenschappen en kleine deugden, maar het is niet noodig ze zoo uit te stallen, want verwaandheid bederft den besten aanleg
Zulke heftige koortsen hebben heftige droomen.
als het in mijne oogen is niet geheel met het begraven in de kerken heeft opgehouden, het is er toch aanmerkelijk door gefnuikt.
Wij allen zullen onder den blooten hemel rusten, en wat men op ons graf moge schrijven of oprichten
Haar methode met de jongeren, wier bijval zij volkomen won, was heel eenvoudig.
Zij kwelde haar hersens niet met te veel geleerdheid, maar liet ze integendeel haar eigen zin volgen
welke in eene kleine ruimte konden gepakt worden, voor de zwervelingen die in den nacht zouden vertrekken.
De avondschaduwen strekten zich oostwaarts, en de ronde, roode zon
Ziedaar dan die Nederlanden, die gewesten, geheel de wereld door als de zetel der Burgervrijheid beroemd.
Men vervolgt, men bespiedt, men vonnist zonder reden een onschuldig meisje, wier eenige misdaad is, dat zij haar ongelukkigen vader liefheeft en niet aan zijn vijanden verraden wil
Er was veel aan het huis verbeterd gedurende het korte bestuur van den baronet, en Becky verklaarde, dat het volmaakt, betooverend en verrukkelijk was
Als hij nu na al dat blokken er mee klaar gekomen is, dan is hij nog niet tevreden, dat het geplaatst is, maar dan moet er nog een kleine berisping aan mijn adres in voorkomen
De belangstellende reiziger maakte haar een compliment over deze fijne onderscheiding.
Dat was juist wat hij bedoelde.
Voor elke dame moest zoou reis lastig zijn
Sommigen, die niet dadelijk hoefden op te komen, zochten een plaatsje tusschen de schermen en rekten daar hun hals uit om hem te zien;
anderen slopen naar de twee gereserveerde loges
Het duurde lang eer ik mij goed op de hoogte gesteld had, maar eindelijk gelukte het mij toch mijn weg af te bakenen: Corbeil, Fontainebleau, Montargis, Gien
maar meer nog trof mij de zonderlinge gril van het noodlot, die mij tweemalen op eenen dag, en telkens op een zoo vreemde wijze, in kennis met een onbekende Juffer bracht.
Ik gevoelde thans echter minder opgewektheid dan des morgens om mijn hof aan mijn gastvrouw te maken en bij haar den galanten ridder te spelen
dan hij tot nog toe genoten had.
olvaardig en gaarne voldeed hij aan deze zoo vriendelijke uitnoodiging.
kon niet nalaten te verklaren, dat zij zich al een geruimen tijd had zitten te verwonderen
Van de hartklopping, die zij bij het wederzien waarnam en van het gevoel, dat haar toen bezielde, doch dat zij zoo goed had weten te verbloemen, had zij zich ook geene rekenschap kunnen geven.
Het gezelschap van EDUARD was haar aangenaam geworden, zonder dat zij zelve wist waarom
de pijlen des vernufts te hoog gingen.
Ik zal je wat anders vertellen, zei het slachtoffer, wierp het eindje van zijn sigaar in het vuur en sloeg bij tusschenpozen met de bierkan op de tafel, Mijn vader is een rijk man en ik ben zijn zoon
toen, voor weinige weken, na eenige voorloopige proefnemingen met levenlooze pakjes en ongevoelige zakken, de eerste personentrein van het zoogenaamde Holborn afging om, men mag zeggen in een zucht, en niet alleen in een zucht, maar nu ook door middel van een zucht
Ofschoon niet misdeeld van eenige schranderheid, en zelfs vlug van geest, zoo vaak het zijn geldelijk belang betrof, was hij in alle andere zaken dom en onkundig gebleven, bezat geen manieren ter wereld, en was, gelijk de meeste gelukzoekers, even trotsch en lomp tegen hen, die hij als beneden zich beschouwde, als laag en kruipend tegen zijn meerderen.
daar kon ze zonder eenige vrees voor ontdekking en met groote winst de edelgesteenten verkoopen en zoo haar 'zaken' doen.
Zij bezat reeds een aardig kapitaaltje op zulk een wijze langs 'eerlijken weg' verkregen;
en wier stamboom tot lang voor de komst van koning Brute op deze eilanden teruggaat.
Pendragon is de titel van den oudsten zoon van het geslacht
Een hartedief!  Ik dank er daad'lijk voor Een dief te zijn van geld en goed, Maar zulk een dief, zoo lief en zoet, Wil ik wel wezen, hoor
zij vond iets ongewoons, iets raadselachtigs in geheel haar wezen, dat steeds met zichzelve in contrast was.
Haar gelach om niets vermoeide haar en zij verwonderde zich uit een fijn instinct er over, hoe iemand, die, naar men zeide, zoo heerlijk zong, zoo onaangenaam en onnatuurlijk lachte
nderdaad! ' riep hij, op een toon, die het genoegen verraadde, dat hem dit antwoord deed.
icolette zag hem met eenige bevreemding aan, daar zij niets van den ongemotiveerden uitroep begreep.
ij had inmiddels, door het hoofd zijwaarts te buigen, renkelaer in het oog gekregen
en een datum.  Den volgenden morgen bracht hij het boek aan Emilie.
En zij stelden elkaâr gerust: weêr die manie van Den Bergh, die wel langzamerhand slijten zoû.
en wendde terstond, zonder hem te herkennen, zijn blikken weer op het blad, dat voor hem lag, om den begonnen volzin te eindigen.
Hierop vroeg hij, zonder op te zien: Van wien komt gij, huisman?
Een knal als een donderslag volgde onmiddellijk op het kommando;
acht vuurstralen schoten boven de hoofden der blanken op.
Een angstkreet uit twee, driehonderd kelen daverde door de lucht, en hals over kop vluchtten de wilden naar het bosch.
Gy moogt het gelooven of niet, maar by dit hek heeft een jongeheer my twee gulden gegeven, terwijl ik daar op het gras zat te hoesten en geen adem kon halen.
Ik vroeg hem om twee gulden' en hy gaf ze my
Ik moet u dan zeggen, mijne hooggeëerde dame, dat ik eene kleindochter heb, eene wees, welke heden in het huwelijk zal treden.
Wij zijn hier echter vreemdelingen, en hebben in deze stad volstrekt geene kennissen.
dat van een waaiïenden wind te ruischen aanving, van een blijden storm, die de bladeren verstrooide, naar alle zijden uit.
Als met domheid overdompeld, stond de Held en heugde zich niet meer de woorden des herders
niets.  iMag ik zoo vrij zijn te vragen of gij van plan zijt het te verkoopen?
t Zekerlijk niet Wij denken het te houden zooals het is
en draagstoelen torsende elefanten, uit het Oosten zich naar het Westen begevend en voor het sombere, geslotene slot verhieven lokkend de kooplieden hunne stemmen en tokten hunne vrouwen heur harpen
Welnu Heynsz!  vroeg mijn vader, zich weder aan de tafel plaatsende, waar de ander met betamelijken eerbied voor bleef staan: wat brengt gij voor goeds?
Ik hoorde Heynsz de bladeren omslaan van een zakboekje, waarin hij gewoon was op te teekenen hetgeen aan de orde van den dag was
Het trof hem pijnlijk de tengerheid van den prins te voelen in zijne stevige omhelzing, zoo dadelijk na zijne woorden: de laatste van mijn geslacht
' bekende hij eerlijk, 'en je moet het er nu maar voor houden, dat ik mij omgekeerd heb.
Ons geheim, Ruth, is het onze, en leeft en sterft met ons.
Ik geloof niet, dat ik het u ooit had kunnen zeggen, vervolgde hij met een glimlach
Behoedzaam, zonder dat hij een blad liet ritselen, stond de Indo op en doodde hem met een lichten stokslag.
Het dier bleef roerloos in Augusta de Wit, Orpheus in de dessa dezelfde houding waarin het betooverende fluitspel het had doen verstijven;
Fauchelevent was niet geleerd, maar toch slim, en begreep dat hij met een moeielijken knaap, met een geducht redenaar te doen had.
De straat St.  Denis was even eenzaam als de straat der sphinxen te Thebe.
Geen levend wezen vertoonde zich op de pleinen, die door een flauwen zonnestraal verlicht werden.
Niets is treuriger dan deze glans in de doodsche straten
Wij kunnen in geen voorwaarden of schikkingen komen met ongehoorzame onderdanen.
Indien gij ons terstond uit naam der Edelen en Steden van Friesland hulde wilt doen als uwen wettigen Heer
Waar zoo met gantsch zijn ziele hij naar haakte.
O, weldra zou zijn wensch bevredigd zijn!
De hand reeds aan het purperdoek geslagen
daar ben ik blij om, riep de kleine meid uit.
Wat?  zeide Swiveller verbaasd.
Ik heb ze alien moeten verkoopen, om uwe geneesmiddelen te kunnen betalen
verleen mij daartoe, als ik u verzoeken mag, uwe onverdeelde aandacht.
De hinde, welke gij hier ziet, is mijne nicht en bovendien mijne vrouw.
Zij had, toen ik haar huwde, eerst haar twaalfde jaar bereikt, zoodat ik met regt kan zeggen
hij droeg de leege mouw van zijne jas in een smaakvol festoen en had een wandelstok in zijn hand die geld gekost moest hebben.
Toen hij nu met den knop van den wandelstok aan de deur van juffrouw Mitts klopte
Het spijt mij dat ik geen afscheid van hem heb kunnen nemen.
' Onwaarheid sprak hij niet, maar evenmin deelde hij de geheele waarheid aan Hanna mede.
het gemis der genoemde hoedanigheden vergoedt, een fijn vernuft of uitgebreide kennis.
Haar opvoeding was die eener rijke burgerdochter van dien tijd geweest: zy had alle vrouwen-handwerken in de volkomenheid geleerd.
en was in het receptenboek by uitnemendheid t'huis
Daar bekeek hij de deur van boven en van onderen, of er een spleet in was.
Gelukkig vond hij er een, en was juist op het punt er door te kruipen, toen de schildwacht hem bemerkte: Wat kruipt daar voor een akelige spin!
Zekerlijk neen!  ik zal geen man om zijn kleed minachten;
maar wie van goede geboorte is, toone het ook in zeden en manieren;
en het komt mij voor, dat uwe houding en wijze van spreken tegen mij niet eene zulke is geweest, als een welgeboren man past jegens eene dochter van goeden huize, die hem vreemde is
Daar zit gij sedert klokke halftien op school, bij mooi weer, in de maand Mei, als het groen jong is gelijk gijzelf en, wat meer is, als de plassen opgedroogd zijn, zoodat het heerlijk weer is om te knikkeren.
Ik beminde hem en hij mij, maar zijn moeder was er tegen en hij trouwde een ander.
Hij woont thans niet ver van ons en ik zie hem somtijds
weinig voedsel, en matige beweging.
Onze kwelgeest ging voort met deze behandeling maar werd dagelyks erger, totdat zyn vertrouwen in Callow geschokt was
Schoon dit, daar zij op eenigen afstand van de stad zich onthielden, niet dikwijls gebeurde, achtte BLOMMESTEYN die uren onder de aangenaamste, welke hij doorbragt, en hij was boven zijnen Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn natuurlijken aard verblijd, toen hij eindelijk, nadat de lange winter begon te wijken
Spreek mij niet tegen, hern am de dame.
O, als ooit een vrouw opgescheept is geweest met een smeerlap van een vent, die voor zijn pleizier haar overal te schande maakt, dan ben ik het
Zij lieten een eigenaardig geluid hooren, spreidden hun prachtige, lange vleugels uit en trokken uit de koude streken naar warmere landen.
Zij stegen zoo hoog, zoo hoog, dat het het leelijke jonge eendje wonderlijk te moede werd
Daarbij geeft hij mij te verstaan, dat ik nimmer meer behoef te hopen u weder te zien, want gij waart niet meer in leven en de sultan, mijn vader, had u het hoofd af laten houwen
Met Strijkman en de buurvrouw zijn intusschen tal van andere buren nieuwsgierig in het portaaltje, op de trap en in de kamer gekomen, om het akelige schouwspel te genieten.
Allerlei stemmen spreken te gelijk.
Duivekaters, Will, het kostte mij de grootste moeite het sofakussen niet naar haar hoofd te gooien.
Hij bedwong echter dit vertoon van gevoelens.
De zusters begonnen de Battle of Prague te spelen
en toch na verloop van drie maanden moest ik bekennen, dat ik een tegenstander had gevonden, die verstandelijk mijn gelijke was.
Mijn afgrijzen van zijn misdaden werd op den achtergrond gedrongen door mijn bewondering voor zijn
De grond kwam daar opborrelen tegelijk met het water, en daar staan ze nu als geesten, achter wie de andero wereld zich heeft gesloten, en die geen middel hebben om er terug te keeren
Op deze wijze trachtte de Weleerwaarde Laurence Veal uit Hart Street, Bloomsbury, huispredikant van graaf Bareacres, met mevrouw Veal, zijn vrouw, leerlingen te lokken
Toch was zij weldadig al was zij heelemaal niet rijk, en gaf zij dikwijls aan de arme en de vieze menschen, vooral hopende, dat zij zich zouden wasschen.
Louis Couperus, De boeken der kleine zielen Toch had zij een redelijk logisch verstand, al was zij niet ontwikkeld, al dacht zij niet diep over kwesties, over kunst
Zij kwam op eene buitengemeene manier aan den overkant;
En ik zag een man aan den Ohiokant haar ophelpen, en toen raakte zij in het donker uit mijne oogen
Ik bleef een oogenblik onbeweeglijk liggen om over mijn toestand na te denken;
de stemmen van mijn makkers drongen slechts zeer flauw, als een zacht, bijna onhoorbaar gemompel tot mij door
Cleveland was een groot huis, in modernen stijl gebouwd, en op een hellend grasveld gelegen.
maar de tuinen waren uitgestrekt, en zooals alle dergelijke fraaie buitenplaatsen, had het een open plantsoen en begroeide boschpartijen;
een effen kiezelpad, omzoomd door heesters, leidde naar den voorgevel
niemendal voor hem, herhaalde Willet.
Er is geen venster in het geheele huis, waar hi niet kan uit- en inklauteren.
Maar wij waren daar aan het spreken over mijn zoon
Dewijl hij zich ver voorover boog en de pantoffels verloor, liep Kapitonitsch haar na om haar in te halen.
Misschien is de onderwijzer daar nog niet gekleed, ik wil hem zeggen
en hij begon te begrijpen, wat hij den vorigen avond had gehoord.
Hij had juist zitten rusten bij een van de vele windmolens, die op de hoogvlakte stonden, toen er een paar schaapherders aankwamen met hun honden en een groote kudde schapen
En toen het eindelijk laat was en Cornélie opstond en in haar arm Urania's arm trok en den prins aanzag met een blik van triumf, dien zij beiden begrepen tusschen elkaâr, fluisterde hij aan haar oor
Och grootvader!  martel mij niet langer met al die tegenwerpingen.
Ik heb alles overwogen en gewikt, en ben besloten mijzelf niet ongelukkig te maken.
choon ik geheel geen vriend ben van hun, die over nietswaardige beuzelingen der ouden dagen kunnen doorbrengen, en met onnoozele haarkloverijen en laffe gissingen den tijd verspillen, dien zij veel nuttiger aan de eenvoudigste handwerken konden doorbrengen
En hoe zag hij er wel uit, jonge jufFrouw?
vroeg Hugh, een donkeren blik naar den jongen Willet werpende, maar zoo snel, dat niemand er op lette, behalve zij, Omtrent zoo lang als ik
en deze Indische prinses prijkte met een overvloed van echte kostbaarheden, zooals alleen het écrin eener Oostersche nabobsdochter kon opleveren.
Al wat zij droeg, van het bekende zeldzame paarlsnoer af, tot den diadeem van diamanten en robijnen toe, was van het edelste en zuiverste gehalte
te Tiel, de hulp van onheilige ketters noodig heeft.
de rol, die ik bij u gespeeld heb, is afgeloopen.
Uw verloofde wordt ter dood gebracht: gij kunt uwen minnaar huwen
Maar nu kwamen zij aan een hindernis en om deze niet in de groote bocht te nemen, begon Wronsky met den teugel te werken, en spoedig kwam hij Machatin op de schuinsche hoogte voorbij
de Jonkvrouw stond in een zegekar, waarvoor het brieschend gespan der zilverblanke, goddelijke paarden vier, gevleugeld met de weêrlichtschichtende pennen, en Hermes
Nu eens volgden wij wegen aan weerszijden door muren begrensd, dan weder paden dwars door wijn- en boomgaarden, of door lommerrijke bosschen van reusachtige kastanjeboomen, waarvan het dichte loof lucht en licht onderschepte
Mijnheer Skimpole, die de zaak reeds geheel vergeten had, zag verwonderd op.
Die man was noodzakelijk, vervolgde mijn voogd, heen en weer stappende in de zeer korte ruimte tusschen de piano en het eind van de kamer
en met een pijnlijk gezicht, kwam aandragen.
Na eene langdurige afwezigheid kwam hij ten laatste nog eens terug, met een kostbaar kistje, dat een voorraad Van twijgjes bevatte
Mijn plicht is mij nu duidelijk: ik moet aan haar zijde blijven.
Als zij wenscht u te zien, zal ik het u laten weten, maar nu, dunkt mij, is het beter u verwijderd te houden
die onophoudelijk de hand in zijn broekzak steekt om er een paar rozijnen uit te nemen, die hij blijkbaar met smaak verorbert.
Dus had zij geen anderen zedelijken weerstand dan dien harer eigen natuur, toch reeds aangetast door bezoekingen en niet wel-beheerschte neigingen, en nu nog verzwakt door den geweldigen schok der krankheid
Ja, Jongetje, het deviesje, onder een fraai Cupidootje geplaatst, is maar de fyne waarheid
Mijne moeder denkt even eens over hem, als juffrouw KROMBALG, en mijn vader heeft gewis niet veel met hem op, schoon die anders zoo zwaarmoeniet denkt als moeder
twintig vensters moeten er in zijn, zes aan elken kant, waarvan het traliewerk, uitgezonderd een enkel, dat onvoltooid moet blijven, kunstvol en zonder overlading met diamanten, robijnen en smaragden versierd moet zijn
welke ik thans krijg, mij veel harder dan de klappen, die hij mij eenige maanden geleden gaf.
Zij, die beweren dat men aan alles went, hebben gelijk, niet waar
Wat men kon, heeft men reeds gedaan;
Er verloopen kwartieren, halve uren.
Het wachten op het verschrikkelijke maakt kalm, men hoopt weêr.
Maar als je mij vraagt of je ooit bang genoeg wezen kunt, dan moet ik zeggen: neen, kerel!
en dan, dat je reis gezeid hebt dat de osteologie zoo'n droog ding is!
ps.  Maurits haar geld leende en altijd door bij haar in het krijt stond, wel koopen moest.
Zoo sneed het mes van twee kanten!
het liep haar koud langs den rug, bij het zien van het portret van dat bleeke meisje
Alle menschen zijn vrij en gelijk in het graf, Mijnheer Wilson, als het zoover komt, zeide George
Ik kan hem nooit aanzien, of ik hoor onzen armen lieven Richard hem een goed en braaf man noemen.
Voor Ada en haar bevallig knaapje is hij de teederste vader;
voor mij is hij wat hij altijd geweest is, en welken naam kan ik daaraan geven
Toen gebeurde het dat de dragers strompelden over een steen, en door den schok schoot het stuk van den vergiftigden appel, dat Sneeuwwitje doorgeslikt had, haar weêr den hals uit
Als er ooit na donker, Ham, bij uw tante aan de deur wordt geklopt vooral als het zachtjes is, ga dan niet naar voren.
hem ingehaald hebbende vocht hij, zo lang en zo onversaagd dat hij eindelijk de Standaard kreeg.
Een ganse bende ruiters was op hem gevallen om de banier te herwinnen;
Toen deze verschoten waren, toen deze vreeselijke zieltogenden noch kruid noch lood meer hadden, nam ieder twee flesschen in de hand, welke Enjolras had achtergehouden en waarvan wij gesproken hebben, en met deze vreeselijk broze knotsen boden zij den beklimmers het hoofd
o Hersenschim!  Weten dan zoo weinig menschen dat reizen zoo moeielijk pleizierig zijn kan!
en de natuurlijke kring zijner genoeglijke gewaarwordingen strekt zich niet verder uit dan zijne voeten hem brengen kunnen
Zij vertelde hem van de duizend lire en van den armband.
Zij verklaarde hem, dat zij hierover gezwegen had, om hem niet over geldzorgen te spreken, terwijl hij zijn aquarel voor de tentoonstelling in Londen
Gij zult het verbond tusschen ons niet vernietigen.
Ik laat mijn voornemen niet varen.
Ik verlaat mij op de eer en trouw van uwe nicht, en vrees niet voor uw invloed
Aan zijn huishoudster had hij verder heelemaal niet gedacht;
en niets verbaasde hem meer, dan de schrikkelijke manier waarop ze hem aanviel, toen ze, het kind bij den dokter latend, terugkwamen thuis
Nadat hij de deur weder gesloten had, zette hij zich op eene: bank in den gang neder, en ging met een zeer vergenoegd gezicht op den knop van zijn stok zitten zuigen
Laten wij spelen ons spel en drijven ons werk en doen onzen plicht: dat is het eenige, dat je rest
k heb in den laatsten tijd heelemaal vergeten je over ons werk te schrijven.
e zou het werkelijk niet uit mijn brieven opmaken, maar toch is haast mijn heele tijd daarmee in beslag genomen
Ik meende, dat wanneer u niets bijzonders aan de hand hadt, u ons wellicht zoudt willen assisteeren in een zeer merkwaardig geval, dat juist in den afgeloopen nacht te Hampstead is afgespeeld.
en de noodzakelijkheid om van den gesloten wapenstilstand gebruik te maken, de toebereidselen tot het vertrek hadden verhaast, was het echter reeds laat in den namiddag, toen onze heldin met haar gezelschap de Witte poort uittrok
Wat ik met uw machtige hulp niet vermocht uit te voeren, moet ik thans heel alleen doen, en wanneer ik nu den schat voor plundering behoed zal hebben, wil ik er ook voor zorgen, dat het hem na mij niet aan een dapperen meester ontbreken zal
Snel trokken zij hunne zwaarden en het gelukte Fulco al spoedig door een goed gerichten slag zijn aanvaller ter aarde te doen storten.
Hij hield nu de teugels sterk in en gaf zijn paard de sporen, waardoor het woest begon te steigeren.