AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
als gij dan maar het voorbeeld van de zwaluwen en de nachtegalen volgt en een beter jaargetijde tot reizen kiest het huis voor welks deur wij ons ter ruste hadden gelegd
en als ik dan een rail voelde liet ik mij weder langzaam bovenkomen de rails onder mij de stemmen van mijn makkers achter mij
voorts kocht ik rood lint voor onze kousen en een versleten ransel voor mattia want het was minder vermoeiend om altijd een lichten zak dan nu en dan een zwaren op den rug te dragen
maar met een wenk legde hij mij het zwijgen op en ik moest hem wel gehoorzamen ik bleef in de gang met de honden bij mij op een bank wachten
en ik barstte in snikken los kom mijn jongen zeide hij vriendelijk gij zult niet ongelukkig bij mij wezen ik sla nooit kinderen en bovendien zullen mijn leerlingen u gezelschap houden en zij zijn lang niet onaardig
toen gij arm waart wij moesten ook onze lieve kleine koe verlaten mattia drukte herhaaldelijk een kus op haar snuit dat zij zeer prettig scheen te vinden
valt de loing in de seine en nu moesten wij opnieuw inlichtingen inwinnen de zwaan was de seine opgevaren te montereau moesten wij weder gaan vragen
de eerste maal dat ik deze vraag aan een ossendrijver deed wiens eerlijk gelaat mij had aangetrokken lachte hij mij in mijn gezicht uit de man sloeg met zijn vuist op de tafel terwijl hij zijn rug in zijn stoel wierp
uw moeder lieveling dat hebt gij gehoord is niet bekend leeft zij ja of neen dat weet men niet toen jérôme op een morgen in parijs
wij keerden in huis terug door de agenten gevolgd ik ging de jongens uit den tuin roepen toen wij weer bij hun vader kwamen hield deze lize in zijn armen die luid weende
daarop begon hij mij aan de mouw van mijn jas te trekken hij wil dat ik zal uitgaan om u bij uw meester te brengen
terwijl ik mij in mijn pakje stak vr mij op den grond was gaan liggen en aanhoudend mijn gebaren in het overdrevene had nagebootst
slaap maar mijn jongen ik heb u goed vast slaap gerust door en ik sliep door zonder vrees want ik gevoelde wel dat hij mij niet zou loslaten
en bij die vroolijke meeslepende melodieën vergaten de soldaten hunne vermoeidheid als ik nu ook eens een vroolijk deuntje speelde zouden wij misschien ook onzen honger vergeten
want hij moest toen zorgen dat allen aan den kost kwamen zijn boeken bleven van toen af gesloten maar hij bewaarde ze zorgvuldig in een kast de eerste winter dien ik in zijn huisgezin doorbracht
o gij begrijpt dat ik niet vrijwillig besluit om zulke goede kinderen als gij zijt te verlaten en mijn lieve kleine lize niet meer te zien hij drukte lize met kracht tegen de borst
wat zou een koe wel kosten daar had ik volstrekt geen begrip van zeker zeer duur maar hoe duur dan wel
zooals ik neen niet zooals gij maar gij zelf gij hebt uw dorp verlaten om in dienst te treden van joli coeur apen hebben geen bedienden in een komedie wel gij meldt u dus aan
waar komt gij vandaan mijn meester heeft mij gekocht van den man van mijn voedster gij hebt mij met goedheid behandeld en ik ben u daarvoor hartelijk dankbaar
nadat wij een vrij steile helling waren afgedaald hadden we een groote vlakte bereikt die zoover ons oog reikte zich voor ons uitstrekte
in het terugrijden zult gij over christina zitten hij gaf geen antwoord maar verliet terstond de kamer toen wendde ik mij tot mijne moeder
een ander in mijne plaats zou heel goed kunnen ophelderen waarom driscoll u heeft laten zoeken en met welk doel hij zooveel geld heeft besteed
die slechts bekoorlijkheid bezitten voor hen welke ze in een rijtuig voorbijsnellen bereikten wij eindelijk mende daar de avond reeds eenigen tijd was gevallen
nu zeide hij moeten wij eens zien hoe groot onze voorraad eetwaren is gelooft gij dan dat wij lang zullen opgesloten blijven viel gaspard hem in de rede neen maar wij moeten onze voorzorgen nemen
uitgeput van vermoeienis met voeten als versteend rilde ik van koude in mijn natte kleederen het was nu donker en nacht geworden maar ik dacht niet aan slapen
die terwijl hij zich om mattia keerde en wendde en met zijn schaar klapte zooveel wijsheid uitkraamde welnu zeide hij plotseling voor mij stilstaande
wat wilt gij van hem hebben vroeg zij ik wilde alexis bezoeken zij nam mij toen van het hoofd tot de voeten op en wierp vervolgens een blik op capi zijt gij dan rémi
toch zou ik ondanks de bedreigingen zeker mijn vrees aan vrouw barberin hebben medegedeeld als ik mij slechts een oogenblik met haar alleen had bevonden
en de kinderen uit de buurt liepen ze dikwijls na zooals men een hond zonder meester najaagt ook omdat een hond zonder meester niemand heeft die hem beschermen kan
teneinde daaruit te ontdekken of ze ons al of niet gezind zouden wezen mijn plan was niet om terstond met de voorstelling te beginnen want daarvoor was het uur niet bijzonder geschikt
kom ventje hoe heet gij rémi kom rémi neem nu het pakje en ga vooruit capi ik stak eerst hem en daarop barberin mijn hand toe
toen ik haar in den omtrek van het huis zocht vroeg barberin wat ik wilde moeder zij is naar het dorp en komt eerst van middag terug zonder te weten waarom maakte die afwezigheid mij zeer ongerust
die overstrooming was plotseling geweest maar de werklieden die buiten arbeidden en op dat oogenblik bezig waren met het wasschen der erts en genoodzaakt om een schuilplaats op te zoeken hadden geen gevaar geleden
die niet zijn arbeid gepaard gaan en het gevolg zijn van onvoorzichtigheid of onhandigheid den avond vr mijn vertrek keerde alexis huiswaarts met een gekneusden arm
vaartwel makkers hij verliet daarop zijn trede en begaf zich naar de onze om van ons drieën afscheid te nemen
zooals op dien woensdag toen hij teruggekomen was en onze pan omgeworpen en de boter voor zijn uiensoep gebruikt had welk een heerlijke droom maar om dien te verwezenlijken moest ik een koe kunnen koopen
eensklaps begon het te hagelen eerst troffen enkele hagelsteenen ons gelaat maar oogenblikkelijk daarop volgde een dichte bui
zooals men u gestolen heeft wat vrouw barberin verlangde is gebeurd korten tijd vr de geboorte van ons kind
het is een slimme poedel hij weet wiens zak het best gevuld is kom steek uw handen in uw zak hij zal wat geven neen hij geeft niets uit de erfenis van uw oom zult gij het terugkrijgen
kan men dan op de kaart den weg van gisors naar parijs vinden zeker zeer gemakkelijk zelfs en ik wees hem dien op de kaart in het eerst wilde hij niet gelooven wat ik hem vertelde terwijl ik met mijn vinger den weg op de kaart volgde
ik weet niet of zich in dien tijd andere muziekonderwijzers in mende bevonden dan de barbier espinassous maar dezen hebben wij gekend en wij hebben hem nooit vergeten
en nu voorwaarts over den bestoven weg nu moesten wij in het eerste dorp waar wij aankwamen blijven en daar een voorstelling geven
sedert wij de zwaan volgden hadden wij niet veel tijd gegeven aan onze concerten en voorstellingen en capi die een nauwgezet kunstenaar was begreep onze haast niet
de vrouw van acquin was een jaar na de geboorte van lize gestorven en sedert dien dag was martha die slechts twee jaar ouder was dan haar broeder een moeder voor het gezin geworden
het was een goede broek van grijs laken evenals mijn jas en vest en toen vader acquin haar mij gegeven had was ik er erg mede in mijn schik geweest
wat zeer natuurlijk was daar de steenen bodem het water niet in zich opneemt maar dit de helling van het terrein volgt om zich in de rivier te storten
wij stelden ons tevreden met een stuk brood en een hard ei dat wij samen deelden of wel met een stukje boter en ofschoon wij in het wijnland waren dronken wij niets dan water
of ge werkelijk mijn eigen kind waart zoodat ik zonder aanleiding er niet toe komen kon u te zeggen dat ik uw moeder niet was
zeker hij ontvangt iedereen als men maar geld op zak heeft dat spreekt vanzelf daar wij dit ook begrepen
hij zweeg eensklaps en ik meende te begrijpen dat hij liever niet over dit onderwerp wilde voortspreken maar welke reden hij daartoe had kon ik niet gissen
maar mijn dwaze ijdelheid was tegen zijn laatste woorden niet bestand gij zijt een veel te goede jongen gaf ik hem ten antwoord
daar capi niet in zijne taak geslaagd was bleef mij niets anders over dan af te wachten of zerbino ook terug zou willen komen ik kende hem genoeg om te weten dat na een eerste vlaag van verzet
hoe zwakker wij werden mijn krachten waren uitgeput en onder de steenkolen begraven was ik zelfs niet instaat mijn arm op te tillen ik beefde over mijn gansche lichaam
ik wacht u hier binnen tien minuten zijn wij vertrokken ik was buiten mezelf van schrik welnu hervatte hij na een oogenblik begrijpt gij mij niet gij blijft daar staan alsof ge stom zijt haast u
hij heeft er maar een bloedspuwing van gekregen toen begreep ik dat men over u sprak en luisterde ik
die ongeveer twee maanden geleden charenton was gepasseerd de seine opvarende twee maanden dus was zij ons een ontzaglijk eind vooruit maar wat deed er dat toe
de drie honden lagen voor ons uitgestrekt capi en dolce hielden de oogen strak op hun meester gevestigd zerbino daarentegen lag met zijn kop op den grond en met hangende ooren
steeds den grooten weg te volgen moest ik mij thans tusschen vier muren van een tuin opsluiten en van den morgen tot den avond hard werken terwijl het hemd mij aan het lijf kleefde
door den was der divonne teruggehouden had het water uit de bedding der truyère geen uitloozing kunnen krijgen en zich verspreid over het terrein waaronder de mijnen gelegen zijn
die barberin met een enkele beweging van de hand in zijn zak liet glijden waar is het pakje vroeg vitalis hier gaf barberin ten antwoord
waar was vader wij zochten hem overal maar zagen hem nergens toen wij bij de groote broeikast kwamen waarvan ook geen enkel glas heel was gebleven vonden wij hem op een bankje zitten
wij kochten te dreuze een pop voor haar die gelukkig niet zoo duur was als de koe en van daar konden wij ons met de meeste haast voortspoeden naar de plaats onzer bestemming
door het tuig en het lekken van de golven tegen de kiel maar langzamerhand kwam er meer beweging wij onderscheidden voetstappen op het dek men liet trossen vallen spillen knarsten
en zij begon zachtkens te fluiten zijt gij niet langs dien weg gekomen vervolgde zij toen ik haar geen antwoord gaf maar zonder naar het scheen mijn verbazing op te merken dat spijt mij hij is dus zeker nog ver
toen volgden de andere stukken die wij konden uitvoeren en wij voelden onze moeheid niet meer wat mijne acteurs betrof die begrepen zeker
mijn blijdschap was zeer groot dat ik mijn familie zou terugzien maar toch ging zij met een gevoel van weerzin zelfs van verdriet gepaard
wat zal dit eene belangrijke reis voor ons zijn zegt de oude heel belangrijk meester niet alleen beste alexis zult gij uwe familie weerzien
dag rémi zeide hij hoe maakt het alexis en hoe gaat het juffrouw martha hij gaf ons dan lachend het verzegeld papier alsof wij de beste vrienden met hem waren tot weerziens jongens loop naar den drommel
in welks voor mij bodemlooze diepte tallooze lichtjes flikkerden die bij den ingang vrij groot waren maar slechts puntjes werden naarmate zij meer van ons verwijderd waren
want op onze vraag antwoordde men daar voor de eerste maal dat men een vaartuig gezien had hetwelk op de zwaan geleek
altijd gebonden bleef eindelijk was dan die dag gekomen dank zij den hagelslag wat zou er nu gebeuren
de meerlen zongen in het kreupelhout en over de heg had vrouw barberin het linnen gehangen dat zij in de beek gewasschen had eensklaps dwaalde mijn geest van
zag zij naar mijn plaats ja dikwijls zag zij er dikwijls naar dikwijls en wat zeide zij
toen ik naar hem vroeg gaf een vrouw die tegen de deur geleund stond en met een harer buurvrouwen in gesprek was mij ten antwoord dat hij eerst tegen zes uur van zijn werk terugkeerde
ik zag beelden ik bleef de menigte vol bewondering gadeslaan ik begon mij een denkbeeld te vormen van het leven dat men in een hoofdstad leidt
haar broeders zorgden altijd dat zij haar ongeluk vergat de vader had slechts oogen voor haar en de oudste zuster aanbad haar
aan wien ik nu al een hekel had als van een ander wien ik misschien genegen zou zijn na verloop van eenigen tijd kwam mijn vader terug hij zei dat hij uit moest
wat zijn verbeelding meer dan zijn oplettendheid eer aandeed dikwijls werd ik dan ongeduldig en terwijl ik driftig op het boek sloeg zeide ik in mijn boosheid dat zijn hersens gesloten waren
het is met ons gedaan ik wilde mij verwijderen want ik begreep dat iets gewichtigs zou gebeuren
jérôme trad toen naderbij en zeide dat hij het wilde medenemen men gaf het hem ik had juist een kind van denzelfden leeftijd maar ik kon er wel twee voeden
ik voelde de tranen in mijn oogen komen opeens begon ik te weenen arme vrouw
dit trachtte ik ook oom gaspard en den meester aan het verstand te brengen waarover de een zeer verbaasd scheen terwijl de ander zich beklaagde dat ik zoo weinig lust gevoelde om mijnwerker te worden
toen hij dezen winkel uitkoos en spoedig smaakte ik het genot van schoenen met spijkers te mogen aantrekken die wel tienmaal zoo zwaar wogen als mijn klompen
maar ik gaf geen antwoord ik staarde slechts voor mij het was vrouw barberin het was haar muts het was haar blauwe japon kortom zij was het zij liep snel voort alsof zij haast had om thuis te komen
hij nam daarop de viool en begon te spelen in dien tusschentijd zette ik dapper de punt der schaar in de stof van mijn broek even boven de knie en begon er de beenen af te knippen
bovendien zij zijn misschien dood en zoo ze dat niet zijn als ze hem eens komen opeischen ik geloof stellig dat zij komen zullen
was tevens uitmuntend geschikt om er een poos te vertoeven zonder te weten waarheen ik mij in mijn dollen loop gericht had was ik aan een kanaal gekomen
hij zag mij dan slechts aan met groote oogen en half ontsloten mond wat niet zeer geschikt was om voldaan over mezelf te zijn
we moesten dus eerst naar varses trekken en vrouw barberin op onzen terugweg bezoeken ik zou dan zeker mijn honderd gulden hebben en wij konden ons tooneelstuk de koe van den prins vertoonen
den volgenden dag zeide ik aan oom gaspard dat ik den schoolmeester een bezoek ging brengen o zoo zeide hij lachend hij heeft eindelijk een geduldig oor gevonden ga mijn jongen daar uw hart het u ingeeft
zeg mij eens of gij een bekoorlijker vrouwtje zoudt kunnen vinden dan christina is dat niet de mooiste italiaansche vrouw die gij kent
om haar de groeten van haar broeder en zuster over te brengen ook dit genoegen moest ik mij ontzeggen terwijl deze gedachten mijn geest
in het dorp waren twee kinderen die men de kinderen van het gesticht noemde zij droegen een looden plaatje met een nommer om den hals zij waren slecht en slordig gekleed ze kregen zelfs slaag
en wanneer ik tot eenige afleiding een blik wierp op mijn makkers zag ik dat zij even droevig gestemd waren als ik en gaf ik mij weder aan mijn zwaarmoedig gepeins over
hare zuster martha en hare broeders alexis en benjamin naast alexis zit een grijsaard met witte haren en gebogen gestalte het is de meester
te parijs heb ik christina gehaald wij zullen te chegford te vier uren tien minuten zijn zend ons daar een rijtuig mattia
niet slechts sprak men ons van de zwaan maar ook van mevrouw milligan eene goedhartige engelsche dame en van arthur een knaap die bijna altijd op een bedje lag
alles wat moeder barberin wist was dat haar echtgenoot zich te parijs bevond sedert zijn vertrek had hij haar niet geschreven
ik heb uw meester verzocht u bij ons te mogen houden zeide zij op een toon die mij de tranen in de oogen deed komen
ik was toen niet even zeker van mijn zaak als een oogenblik te voren en een onbestemde angst overweldigde mij toen ik antwoordde dat ik weder niets zag het is de angst die u alles zoo verkeerd doet zien
gij wilt dat ik eerst naar varses esnandes en saint quentin ga zij glimlachte en scheen blijde dat ik haar begrepen had waarom ik wilde juist u het eerst zien
terwijl ik voortliep bouwde ik deze luchtkasteelen en dit maakte mij stil want ik had al mijn gedachten en al mijn overleg wel noodig om zulk een belangrijk punt vast te stellen
hadden er buiten verschillende ontploffingen plaats reusachtige steenblokken werden in de hoogte geworpen de huizen sidderden alsof zij door een aardbeving heen en weer geschud werden
maar deze laatste woorden brachten mij op een wreede wijze tot de werkelijkheid terug mijn ouders raadplegen ongetwijfeld zouden deze alles vertellen
meestal evenveel dubbele als enkele planten doet ontkiemen is het van het grootste belang dat men slechts de dubbelen behoudt
de voldoening smaken mijn tijd goed besteed te hebben in mijn leeren beurs had ik honderd zeventig francs die ik bespaard had op mijn uitgaven ik kwam dus nog dertig francs te kort voor de koe
tijd waarom begonnen wij niet terstond ik wist toen niet hoe lastig het was om te leeren lezen en ik verbeeldde mij dat als ik een boek opende ik ook dadelijk weten zou wat er instond
om het een of ander onzichtbaar mugje te vervolgen onze reis begon goed en vol vertrouwen stapte ik voort
maar helaas er kon geen sprake zijn van lakens of van dek en wij mochten blijde wezen dat wij een ligplaats van stroo hadden
en het hoofd van de familie heeft hem zijn steun beloofd mijne moeder viel mij hier in de rede daar is uwe vrouw zeide zij over arthur zullen wij later spreken
wat zou men doen meester vroeg gaspard als men ons hoort zal men ons dan te hulp komen er zijn twee middelen
inplaats van naar school te gaan moest zij tehuis blijven het eten klaarmaken het linnengoed van haar vader en broeders herstellen en lize verzorgen men had vergeten dat zij de dochter de zuster was
vier of vijf uien een stuk boter dan zullen wij een goede soep hebben gooi dat deeg er uit en zet den pot met wat uien op het vuur
een ouderdom door allen geëerbiedigd zou u zijn geschonken gij zoudt uw indrukwekkend grijs hoofd met fierheid kunnen opheffen en uw vroegeren naam weder kunnen aannemen
maar wat nog erger was wij hadden van dat oogenblik af geen versche lucht ingeademd en deze was hoe langer hoe vunziger geworden
dat ik dood voor haar was en moeder barberin arme moeder barberin mijn gedachten werden hoe langer hoe treuriger
en heb je later nooit gevolgen van die ziekte ondervonden neen geen vermoeidheid geen afgemat gevoel
capi neemt het op zich om hem een ander te bezorgen maar het zal geen hond zijn dien hij hem tot opvolger geeft het zal een knaap wezen een boer rémi genaamd
wij kwamen aan het punt waar de yonne en de armençon samenvloeien de zwaan was de yonne blijven volgen
en de behoefte aan dat middagmaal werd hoe langer hoe grooter de oogen van de honden waren wanhopend op de mijne gevestigd en joli coeur wreef zijn buik en liet nu en dan een nijdig gebrom hooren
ik had thans geen slaap en was ook volstrekt niet rustig allerlei gedachten warrelden mij door het hoofd en ik gevoelde mij diep ongelukkig
klonken dat alles viel niet in mijn geest daar het reeds een zwaar werk is om de mijn binnen te gaan of ze te verlaten blijft men den ganschen dag die twaalf uren duurt
uit zijne vrees van mij gescheiden te worden ik kon hem hiervan dus geen verwijt maken daar het een bewijs was van zijn genegenheid en gehechtheid hij had mij lief
op onze reis van parijs naar varses was ik begonnen mattia onderwijs te geven ik had hem lezen geleerd en ook de beginselen der muziek
geloof mij zoo zal de zaak zich toedragen als mijn ouders rijk zijn en gij weet dat ik het heerlijk zou vinden als zij het waren en ik zou het prettig vinden
zijn ademhaling was snel en kort alsof hij zeer haastig geloopen had toen ik hem iets vroeg antwoordde hij niet maar gaf met een gebaar van de hand te kennen dat hij niet spreken kon
hoe dikwijls kwam de gedachte niet bij mij op om aan haar te schrijven en haar te zeggen ik denk aan u en ik houd altijd nog veel van u
deze gedachten beletten mij den slaap te vatten en toen ik insliep zag ik in mijn droom verscheidene menschen die bijna omvielen van het lachen
de arme capi was in een sprong bij mij en toen ik hem in mijn armen drukte lekte hij mijn gezicht en gaf door een zacht janken zijn blijdschap te kennen hij beefde over zijn geheele lichaam
later als ik rijk was geworden te toonen welk onderscheid ik tusschen den man en de vrouw maakte als ik in de gelegenheid was haar te bedanken en te beloonen
deze beek vereenigt zich met andere die evenals zij het doorgesijpelde water in zich opnemen zij storten zich allen in een put
had hij deze speculatie durven wagen zonder bevreesd te zijn daarbij te verliezen terwijl zijn schuldenaar daarentegen
neen integendeel dan zal het wel gelukken gij hebt geest en wat nog meer waard is gij zijt oplettend met oplettendheid en ijver komt men er altijd zie mijn honden eens en vergelijk ze met
ik weet het niet maar wel weet ik dat de tuinman acquin rémi halfdood heeft opgenomen en hem als zijn eigen kind heeft verzorgd en zijn kinderen als broers en zusters van hem hielden
ik stak mijn hand in den zak waarin ik dien morgen een snede versch brood bewaard had ik haalde een stuk deeg te voorschijn dat ik op het punt was om teleurgesteld weg te werpen
maar als hij eens aan boord was kon hij zich wel eens vrijheden veroorloven die niet in den smaak der dame vielen
er zou thans een beslissing over mijn leven genomen worden o als ik maar gedurfd had hoe gaarne zou ik vitalis gesmeekt hebben niet te vertellen dat ik een vondeling was ik was in een hoekje van het station gaan staan
ik heb mij zeker in den weg vergist nu ik begreep dat wij verdwaald waren nu begonnen ook mij de krachten te ontbreken vitalis trok mij bij den arm mede wat is er ik kan niet meer loopen en denkt ge dan
dit was ook het geval met onzen dorpsschoolmeester wist hij iets t is best mogelijk en ik wil hem in het geheel niet van domheid beschuldigen
lize was stom maar niet stom geboren dat wil zeggen dat geen doofheid van haar gebrek de oorzaak was twee jaar lang had zij gesproken
ons had medegedeeld voor ons niet veel overschoot waarop wij konden rekenen behielden we toch altijd nog eenige hoop en in den toestand waarin wij verkeerden
het is heel mooi en wel om aan zijn goed hart gehoor te geven zeide hij alsof hij tot zich zelf sprak
in de tuinen in het kreupelhout langs den weg in de hooge boomen overal hoorden wij het tjilpen der vogels en voor ons uit scheerden van tijd tot tijd de zwaluwen langs den weg
ik verzocht haar toen om er nog een derde naast te plaatsen als gij het goedvindt breng ik nog een derden makker mede ik haalde uit mijn reistasch de pop
want hij zou nu ook genoodzaakt worden zijn werk te laten rusten en hiertoe stelde zijn beurs hem niet instaat toen ik dit zag en de reden van zijn wanhoop begreep
vitalis opende den stoet met het hoofd fier omhoog de borst vooruit gaf hij met zijn armen en beenen den pas aan terwijl hij een wals speelde op een metalen fluitje
maar zoo ik niet aan vrouw barberin had durven schrijven scheen het mij toch toe dat ik vrij was om te gaan waar ik wilde en ik kon tenminste beproeven haar te zien
zijn terwille van anderen die u slechts kwaad berokkend hebben ik vind dat dit niet billijk is gij moet niet zeggen dat zijn ouders rémi verlaten hebben viel moeder barberin hem in de rede
hebt gij durven duiken waarom niet ongelukkig heb ik niets kunnen vinden maar zooals de meester ook gezegd had
wat ik meestal met de punt van mijn voet deed toen ik dit weder beproefde en haar niet met mijn voet vinden kon dook ik
slechts twee hemden en een broek waren daarin dat hebben we niet afgesproken zeide vitalis gij moet mij al zijn kleedingstukken geven en dit zijn eenige lompen
arme dierbare oude meester wat zou ik gelukkig geweest zijn als ik u een rustigen ouden dag had kunnen bezorgen
ik zal zwemmende de ladders bereiken en daar om hulp roepen men zal ons komen zoeken dat zal eerder kunnen gebeuren dan door de schacht ik verbied u dat maar meester
eensklaps ontdekte ik op den weg die van het dorp naar het huis leidt heel in de verte een witte muts zij verdween achter een groep boomen maar kwam oogenblikkelijk weder
bovendien had ik hier wat ik niet dacht dat ik ooit genieten zou het leven in een huiselijken kring ik was niet langer alleen
wanneer hij eenmaal goed iets geleerd had dan wist hij dat voor zijn leven hij vergat het nooit en daar hij geene afleiding had aarzelde hij zelden en vergiste zich nimmer
en ons eigen genot muziek te hebben gemaakt muziek maken voor een avondmaal en een slaapplaats ik sloot mijn reiszak weder dien mattia thans over zijn schouder
vandaar de tweede titel de domste van de twee is niet dien men denkt dommer te zijn dan joli coeur dat is uw rol
wanneer zij die viooltjes telen de dubbelen van de enkelen moeten uitzoeken dan wenden zij zich tot andere tuinlieden die met het geheim bekend zijn en deze gaan naar de stad
een enkelen keer slechts een verlicht venster en boven ons hoofd een donkerblauwe hemel met eenige sterren de scherpe en hevige wind deed onze kleeren aan ons lichaam bevriezen
was het omdat ik valsch speelde of omdat ik zou ophouden arthur die alles opmerkte wat er om hem heen gebeurde begreep mijne gedachte
al kost dit wat meer tijd dan maakt dat toch niet zoo'n groot verschil uit en lize kan niet schrijven of lezen
en als vrouw barberin weder tehuis zou zijn wilde ik ze haar bij het avondeten voorzetten wat zou ik haar dan verrassen en wat zou ze in haar schik wezen
als gij het goedvindt zeide ik tot mattia dan zullen we hier wat uitrusten vindt ge het goed dat we nu eens praten
aan de balken hingen nu slechts eenige risten uien en bossen prij daar hebt ge uien zeide hij terwijl hij een der risten met zijn stok afsloeg
tot haar spreken maar wat kon men tot haar zeggen honderd twintig man ontbreken nog waar zijn zij mijn vader waar is mijn man
en toen ik ze flauwer zag worden en verdwijnen was het of een gevoel van verlichting zich van mij meester maakte bij mijn afscheid van engeland
het kind zonder ouders zonder steun te vondeling gelegd en verlaten ten prooi aan de wisselvalligheden van het lot zonder baak om hem den weg te wijzen op die onafzienbare zee
iederen dag ging ik naar het plekje waar ik ze geplant had en in mijn oog was het of zij nooit zouden uitkomen
omdat ik geen familie had dat ik nog rampzaliger wezen zou als ik er wèl eene had hoe zou ik licht vinden
toen ik mij krampachtig bij den schouder voelde grijpen en in het water getrokken werd een flinke stoot met mijn voet deed mij weder boven komen de hand had mij niet losgelaten
dan zal ik u mijn verzameling eens laten zien hij sprak het woord mijn verzameling op een toon die het verwijt van zijn makkers volkomen rechtvaardigde
houd mij goed vast meester en steun op mij terwijl gij uw hoofd omhoog houdt dan zijt gij gered gered wij waren het geen van beiden
wat zou er van u geworden zijn waarschijnlijk zoudt ge thans in het gesticht wezen de menschen die u opgevoed hebben zijn uw vader en moeder niet
die man is zoo wreed niet als ge wel meent hij is arm hij is afgetobt en kan niet meer werken en hij heeft ingezien dat hij niet van honger kan omkomen om u te voeden
een oogenblik gevoelde ik mij als verlamd en een diepe smart overweldigde mij toen ik niet wist in welke richting ik zwemmen zou
dat hij was zooals altijd eerst toen ik hem vertelde dat wij binnen drie dagen zouden vertrekken bekende hij mij de reden van zijn zwaarmoedigheid terwijl hij mij met tranen in de oogen de hand drukte
kwam ik eindelijk tot het besluit niets te doen en niets te zeggen ik zou alles zijn gewonen loop laten gaan en mij aan mijn lot onderwerpen wat er ook gebeuren mocht
had ik met weemoed aan dat warme dek gedacht als ik half bevroren door de nachtvorst of door-en-door nat van den ochtenddauw ontwaakte uit een bangen droom
wij zullen wachten haast u dan ook de tonnen waren voortdurend in werking gebleven en het water zakte aanhoudend en geregeld
acquin antwoordde hem hierop voor mij daarvoor zullen wij zorgen indien gij hem aan ons wilt toevertrouwen niet alleen stemde de commissaris hierin toe maar hij prees den tuinman zelfs voor deze goede daad
mijne vrouw gij hebt het reeds geraden en ik behoef het u niet te zeggen nietwaar mijne vrouw is het meisje met die groote verwonderde oogen en het sprekend gelaat dat gij reeds kent
gij vindt dat zeer zonderling niet waar dat een hond een mensch kan leeren en toch is het waar denk maar eens na neemt gij aan dat een hond onder den invloed van zijn meester staat o zeer zeker
wij zijn in frankrijk en nu kleed ik u als een italiaan wanneer wij naar italië gaan wat zeer wel mogelijk is dan kleed ik u als een franschman
ik zette mij op het gras en capi volgde mij toen ik zat was mijn eerste werk om met mijn betraande oogen het huis van vrouw barberin te zoeken
eindelijk wilde een boer die wat menschlievender was dan de anderen ons wel zijn schuur afstaan maar voor hij ons binnenliet stelde hij tot voorwaarde dat wij geen licht mochten aansteken
vreesde men een instorting teweeg te brengen die op ons hoofd zou neerkomen en ons kwetsen of wellicht dooden zou of in het water doen storten
deze gedachte alleen was voldoende om mijn vreugde aanmerkelijk te matigen het kwelde mij dat barberin bij mijn geluk betrokken was
dan beduidde zij mij met een gebaar dat ik maar moest voortgaan alsof zij zeggen wilde later
ik mocht moeder barberin thans een afscheidskus geven en haar beloven dat ik zoo spoedig mogelijk met mijn ouders bij haar zou terugkomen
waren die welke de meester ook voorzien had de tonnen die het water moesten uitpompen waren reeds in de drie putten gebracht
waardoor zoodra er een gat geboord was de lucht ontsnappen zou als de kogel uit een kanon en alles in puin doen storten wij moeten dus op onze hoede zijn en evenals de opzichters
zij naderden langzaam met zwaren tred alsof zij pijn in de knieën hadden wat ik mij later zeer goed begrijpen kon toen ik zelf verscheidene trappen en ladders die tot de onderste gangen leiden was afgedaald
zoudt gij arthur niet gaarne even gelukkig willen zien als mij de zwakheid die gij gehad hebt voor mij omdat gij niets weigeren woudt aan het kind dat gij dertien jaar lang hadt betreurd
mijn verbaasde blik zeide hem dat ik niets van dat alles begreep men verstaat onder een rol al datgene wat men gedurende een voorstelling te doen heeft ik heb u niet medegenomen louter en alleen om u eene pleizierige wandeling te bezorgen
geheel onder om er met mijn hand naar te zoeken maar dit was tevergeefs ik zwom van de eene zijde naar de andere maar vond niets had ik mij bedrogen
en ik gaf hem daarop ten antwoord dat ik sedert den vorigen dag niets gegeten had en ontbeten ook niet ontbeten
eenige minuten later hoorden wij deze woorden langzaam uitspreken met hoeveel zijt gij oom gaspard had de sterkste stem van ons allen
men had alles tot onze redding in het werk gesteld onze hoop zou dus niet ijdel zijn maar zou het uitpompen spoedig genoeg voortgaan
de vogels zongen lustig in het geboomte en de honden sprongen vroolijk om ons heen van tijd tot tijd zette capi zich op zijn achterpooten en blafte mij aan
ik hoop dat wij in goede handen zijn gevallen zeide mattia in het italiaansch en de oogen van mijn reisgezel schitterden van blijdschap
maar de slagen werden niet veel harder wat ons duidelijk te kennen gaf dat zij nog ver van ons verwijderd waren toen de lamp aangestoken was liet ik mij afglijden om water te halen in de schoen
vitalis de oude zwerveling zou weder carlo balzani de beroemde zanger zijn maar wat de onverbiddelijke dood u niet vergund heeft heb ik althans voor uwe nagedachtenis gedaan
ja lieve lize sprak haar vader terwijl hij zich over het kind heen boog gij hebt gelijk het smart hem maar ik moet hem toch de waarheid vertellen
dat was de vraag nadat ik eenige slagen gedaan had bemerkte ik dat ik zeer langzaam zwemmen moest daar ik anders misschien mijn hoofd zou stooten
dit is dus afgesproken maar mattia stemde dit volstrekt niet toe integendeel gij vindt dat wij niet naar parijs moeten gaan gaf ik hem ten antwoord
wat hebt gij een haast zeide mattia op verdrietigen toon dat heb ik ook en ik vind dat gij die ook wel mocht hebben
dan was ik niet gewoon hem tegen te spreken toch waagde ik eene opmerking en verzocht hem opnieuw hem naar mevrouw milligan te mogen vergezellen wat mij niet meer dan billijk en natuurlijk
hetgeen wilde zeggen speel het nogmaals ik zou den geheelen dag wel voor haar hebben willen spelen maar haar vader zeide dat het lang genoeg geduurd had daar hij vreesde dat zij te vermoeid zou worden
volhardden zij bij hun arbeid en de groeven werden dieper toen zij tweehonderd meter diep gegraven hadden vonden zij een steenkolenlaag de bejaarde edelman was niet langer een krankzinnige
zou lize niet aan mij denken toen wij het rijtuig over den weg hoorden rollen kwam zij uit de kamer van tante katherina en wees mij haar in den tuin te volgen
hij had thans geen hoofdpijn meer hij had geen verdriet en voelde zich nooit ziek de straat lourcine maakte hem zoo treurig de zon en de lucht schonken hem zijn gezondheid en zijn vroolijkheid terug
zag men van de redding af of ondervond men onoverkomelijke bezwaren gedurende het uitpompen van het water hoorden wij eensklaps een oorverdoovend geraas
zweette je s nachts erg neen nooit als ik mij moe gevoelde was het omdat ik lang geloopen had maar ziek was ik er niet van en kunt ge goed tegen vermoeienis dat moet ik wel
welke prins ik zou dan te voorschijn komen en mij in de armen van mijn pleegmoeder werpen en als we elkaar dan alles verteld hadden zouden we wafels gaan bakken die wij drieën en niet barberin zouden eten
capi ja de hond ik weet het niet hij is plotseling verdwenen hij is de baar gevolgd zeide een van de kinderen hebt gij hem gezien benjamin
dit was inderdaad een heer iemand dien men in engeland een gentleman noemt hij was zeer netjes gekleed en hij had een voornaam voorkomen en een trotsch gelaat met eenigszins vermoeide trekken
ge wildet ik wil het daar ik u dan van dienst kan zijn gij zijt een goede jongen en het blijft afgesproken morgen gaat gij met mij naar de mijn gij zult mij daar werkelijk van dienst kunnen wezen
waar men dorpen noch bewoners vindt kortom waar men niet aan het leven wordt herinnerd en voortdurend omringd is door verlaten en eenzame oorden
maar toch had ik dikwijls gehoord dat glazen pannen zeer kostbaar zijn en ik begreep dus dat zoo er vijf of zeshonderd braken wij een aanzienlijke som verliezen zouden
met hoeveel verlangen zag ik den weg aan de linkerzijde tegemoet in het donker zag ik eensklaps een klein roode ster schitteren
gelijk thans luister eens als mijn ouders mij zoeken dan is dit een bewijs niet waar dat zij belang in mij stellen dat zij mij liefhebben of mij zullen liefhebben
maar vr ik ze aantrok deed vitalis ze een verandering ondergaan die mij innig leed deed toen wij in de herberg terugkwamen haalde hij een schaar uit zijn tasch
zijn kaken gingen dan snel op en neêr en zijn zwarte oogen schenen vuur te schieten alsof het doove kolen waren die men
dit maakte ons angstig bij het lijden van den geest voegden zich thans de kwellingen van het lichaam de moeilijke houding waarin wij verplicht waren op den uitgehouwen bodem te blijven staan werd hoe langer hoe
gelukkig echter woei hij in onzen rug maar daar de naad van mijn jas getornd was blies hij door die opening tegen mijn arm wat mij niet verwarmde
dat ik viel hij was als een moeder die haar kind op den schoot houdt niet alleen had de meester een krachtigen geest hij bezat ook een goed hart
zoo verliet ik mijn eersten vriend en tal van lotgevallen werden mijn deel waarvoor ik anders bespaard zou zijn gebleven
dan weder beter was moest ik wachten tot het voorjaar aanbrak en de velden bij de glacière met een groen waas overtogen waren lize die niet werkte nam weder de plaats van martha in
en hoe ik sedert ik toulouse had verlaten niets had verdiend terwijl ik sprak speelde arthur met de honden maar hij luisterde toch toe en hoorde wat ik zeide
hij was weder levend geworden en thans zeer rijk terwijl wij van elkaar gescheiden waren geweest had hij zerbino en dolce teruggevonden die niet door de wolven opgegeten waren zooals wij gemeend hadden
dat hij zich over mij heenboog en mij een kus gaf dat was voor de tweede maal en helaas het was ook de laatste maal
de hond had bemerkt dat ik in gepeins was verzonken hij had mij verlaten en was een huis binnengeloopen waar hij een stuk vleesch gestolen had dat hij nu nog in den bek
en vervolgens op uw tong terugkomen als gij ze uitspreekt welnu zij die hunne gebeden uit boeken opzeggen ontleenen de woorden waaruit die gebeden zijn samengesteld niet aan hun geheugen
die warmte en kracht gaven zoowel aan de grot als aan ons lichaam ons morgen toilet was spoedig gemaakt en wij begaven ons op weg in de richting waar we het angelus hoorden luiden
ik was dus genoodzaakt om mij meer in te spannen waarvan langzamer werken en grooter vermoeidheid het gevolg was gelukkig was ik bestand tegen dergelijke vermoeienissen door mijn levenswijze en vooral door de laatste reis
dien zijn meester hem aanwees hij ging onder een hoop stroo liggen en wij zagen hem niet meer maar hoorden hem telkens zacht kreunen
hier vernamen wij dat de zwaan de seine verlaten had voor de yonne meer dan twee maanden geleden was zij montereau gepasseerd
men in de vire en de aure komt daar het vrij laat was toen de eclips de kade van isigny aandeed gaf de kapitein ons verlof om aan boord te blijven slapen en eerst den anderen morgen scheidden wij van hem
maar zij zoeken ze met de oogen in de boeken waarin zij staan dat is zij lezen ik heb zien lezen zeide ik zegevierend als iemand die geen dier is en die heel goed weet waarover men spreekt
mattia had mij niet noodig om aan den kost te komen hij was zeer goed instaat dien alleen te verdienen inderdaad had hij aangeboren talenten die ik in de verste verte niet bezat
maar men heeft mij tot betalen veroordeeld en daar ik geen geld heb gaat men hier alles verkoopen en waarschijnlijk zal dit zelfs niet toereikend zijn
wij waren als verblind door het licht der lampen maar onmiddellijk was alles om ons weder in het duister gehuld
mattia was echter zoo verlangend om te weten of mende dat hem volstrekt niet zulk een belangrijke stad toescheen als ik hem gezegd had een muziekonderwijzer bezat
gaarne zou hij zich altijd verzetten en altijd wil hij het tegenovergestelde dat is zoo zijn natuur en daarom word ik ook nooit boos op hem de aap heeft niet zooals de honden een geweten
was dit iets van weinig belang hij had deze woning gekozen omdat hij dan in de nabijheid der kolenlagen zou zijn en daarin zijn nasporingen kon voortzetten
na geruimen tijd het vr en tegen overwogen te hebben hadden wij besloten dat inplaats van ons regelrecht naar ussel te begeven en van
moest ik wel goed opletten waar ik mijne voeten zette daar ik anders licht zou zijn gestruikeld ik leerde toch iets en leerde tevens verre tochten maken wat niet minder beteekende dan de lessen van vitalis
haar oog zeide dat gij daar niet zat toen vroeg zij u zeker waarom ik er niet was en gij hebt haar toen verteld
mijnheer zeide mattia terwijl het servet hem om den hals gebonden werd mijn vriend en ik waren het daareven niet met elkander eens en daar wij weten
danste op de golven en schoot voorwaarts door den westenwind gedreven ik keek om naar de kust reeds waren de lichten van de haven niet meer dan punten in den
om mijn molenrad dat ik zelf had gemaakt in beweging te brengen helaas het had ondanks al mijn werk nooit willen draaien
maar de beschaafde wellevende man heeft een vriendelijken verstandigen hond mijn makkers de honden en de aap hadden dit op mij vooruit dat zij gewoon waren om voor het publiek op te treden
zij was op zulk een afstand van mij dat ik slechts de witte muts onderscheiden kon die als een vlinder met bleeke kleuren tusschen de boomen fladderde maar er zijn oogenblikken in het leven waarin het hart beter en verder ziet dan de scherpste blik
arthur zou met geen vondeling gespeeld hebben deze zou nooit zijn makker zijn vriend bijna zijn broer zijn geweest
ik moest voortloopen onder een vracht die mij bijna verpletterde en mij ijskoud maakte zijt gij spoedig verkouden vroeg hij mij dat weet ik niet ik geloof niet dat ik ooit verkouden was goed goed er is toch iets goeds in u
weet dat in het leven schijn dikwijls noodzakelijk is t is jammer maar wij kunnen er niets aan doen zoo veranderde ik dus van een franschman die ik s morgens was s avonds in een italiaan
uw tanden klapperen zeide vitalis hebt gij het koud een beetje ik hoorde dat hij zijn zak opende
hier is het kreupelboschje hier zijn de voren geef mij de hand wij zijn gered de groeve moet een minuut of vijf hier vandaan zijn zie maar eens goed dan zult gij het boschje boomen zien
de wijn stijgt dan naar het hoofd men weet dat als men een goed glas gebruikt heeft men de zorgen vergeet men denkt niet langer aan schuldeischers alles ziet men van de zonnige zijde
hoe kunt gij zoo spreken ik spreek zooals ik denk o mio caro en daarom kan ik mij niet in uw geluk verheugen daarom dààrom alleen ook omdat wij van elkander zullen moeten scheiden
wilde hij mij in zijn dienst nemen maar dan moest ik scheiden van mattia en capi bovendien had ik het vaste besluit genomen om nooit meer bij iemand in dienst te zijn zoomin van dien
een koe die de plaats van de arme roussette zou kunnen innemen hoe blijde zou vrouw barberin zijn als ik haar een koe gaf maar welk een genot zou dit ook voor mij zijn
ik wilde weigeren maar hij drong er zoo op aan en eindelijk liet hij er een van in mijn hand glijden ik besefte toen hoe sterk de genegenheid was die hij voor mij gevoelde
tegen dat idée van mattia kon ik niets inbrengen wij besloten dus de seine op te zoeken en den oever ervan te volgen nadat wij voor ons zelven hadden gezorgd was het tijd om ook aan capi te denken
ondanks u zelve bij u verkeert gij zoudt hem laten leeren en een rijke opvoeding geven dat is waar gij zoudt zijn geest vormen maar niet zijn karakter hij kan uw zoon niet wezen
welnu laten wij dan de seine opzoeken de seine loopt door parijs wat doet er dat toe heel veel ik heb vitalis hooren zeggen dat als men iemand vinden wilde men hem dan te parijs moest zoeken
waarin niets meer te herkennen viel de tuin welke dien morgen nog zoo fraai was zoo vol bloemen stond was thans in een puinhoop veranderd
de soep was opgedaan vrouw barberin schepte ze reeds op hij verliet toen zijn hoekje naast den schoorsteenmantel zette zich aan tafel en begon te eten zonder daarmede op te houden dan om mij nu en dan eens aan te zien
dit had ik vroeger zoo menigmaal gedaan en het trok thans capi's aandacht hij richtte zich op en keek mij met zijn glinsterende oogen aan
wanneer deze mij iets wilden mededeelen en ik heb veel gelezen na mijn ongeluk heb ik veel vrijen tijd gehad en dien heb ik nuttig besteed als men oogen heeft om te zien
hij had blonde haren en zijn gelaat was zeer bleek zoo bleek dat men de blauwe aderen van zijn voorhoofd zien kon onder zijn doorschijnend vel
aan de verschillende toestanden zoo ook speelde hij zachtkens een krijgsmarsch bij het optreden van den heer joli coeur als engelsch generaal die zijn rang en zijn fortuin door een oorlog in indië verworven had
liever van ondankbaarheid beschuldigd te worden dan gevaar te loopen weder in barberins macht te vallen hetzij hij daarvan gebruik maakte om mij te verkoopen hetzij hij mij onder zijn opzicht zou laten werken
hij luisterde aandachtig terwijl hij mij strak aanzag maar dan moet men kunnen lezen zeker kunt gij dan niet lezen neen wilt gij het leeren
maar toen wij een stil en afgelegen gedeelte der stad bereikt hadden ging hij op een paal zitten
liever zou ik van honger omgekomen zijn dan mijn honger bekend te hebben waarom dat weet ik zelf niet misschien omdat ik nooit om iets heb willen vragen wat ik niet terug heb kunnen geven
en als gij teruggekeerd zijt zult gij te truyères verbeteringen kunnen invoeren wat meer gezag zal bijzetten aan de betrekking die gij door uw arbeid wist te verwerven
dan aan mevrouw milligan en arthur die mij in hun kring hadden opgenomen bekend te hebben dat ik een vondeling was zouden zij mij dan niet met afkeer van zich hebben gestooten
joli coeur is misschien levendiger en verstandiger maar hij heeft geen ijver hij neemt gemakkelijk aan wat men hem leert maar hij vergeet het even spoedig bovendien doet hij het ook nooit met hart en ziel
den anderen dag maakte ik mattia met mijn plan bekend en deze verzette er zich volstrekt niet tegen laten wij naar varses gaan zeide hij de mijnen zijn zeer belangrijk vooral daar ik er nooit een gezien heb
de tuinman en zijn kinderen lieten mij toen alleen en zonder zelf recht te weten wat ik deed of wat ik wilde doen stond ik op
toen de edelman met zijn nasporingen begonnen was werd hij van alle zijden bespot en toen hij tot op een diepte van honderd vijftig meter had gegraven zonder nog iets gevonden te hebben
om te gaan waarheen en te doen wat men wil en zijn eigen meester te blijven zoolang men alles in het werk stelde om mij te varses te houden
teneinde iets te vernemen omtrent arthur en zijne moeder maar ik zag terstond in dat dit een dwaasheid zou zijn een man die met ongeduld op den dood van zijn neef wachtte
en ongetwijfeld kon een conservator van een museum er niet trotscher op zijn bovendien scheen mij de collectie zeer rijk toe
maar wel uit eigenliefde vitalis leerde tegelijk met mij aan capi de letters daar deze wel de cijfers der uren had kunnen onthouden zou hij even zoo in staat wezen de letters in zijn geheugen op te nemen
in de mijnen behoeft men voor wolven niet bevreesd te zijn wat zou mattia doen terwijl ik in de mijn was hij kon oom gaspard toch niet tot overlast zijn
de mijn is vol de ramp is geschied in dien tusschentijd was het gebeurde in varses bekend geworden
te bereiken waar wij een onderkomen zouden kunnen vinden hoe wij onzen pas ook versneld hadden was het toch reeds middenin den nacht toen wij te dreuze aankwamen
ik zal stil achter u komen men mag niet weten dat ik in den wagen was eerst toen wij op straat waren besloot mattia te spreken
de plaats waar de lampen bewaard worden is misschien ingestort het kan dus lang duren eer men iets tot onze redding kan aanbrengen
zich geheel aan hun werk wijden en daarvoor hun beste krachten inspannen ik had ook het land zien bebouwen maar ik wist niet hoeveel schatten dit kon voortbrengen indien men het voortdurend bewerkte
eenige malen en klopte zachtjes op diens zak alsof hij dezen wilde openen onder het publiek ging dan een algemeen gelach op en ieder deelde in die vroolijkheid
wat doet er dat toe dat doet er zeer veel toe dat doet er alles toe dat weet gij evengoed als ik gij zoudt in lucca gekomen zijn en ik zie thans zeer goed dat gij nooit daarheen zult gaan en
och doe dat niet zeker zou mijn afscheid langer geduurd hebben dan tien minuten zoo mevrouw milligan niet van mijn ouders gesproken had zij wonen te chavanon niet waar vervolgde zij
zijn gelaat had iets treurigs en pijnlijks als van een zieke hoeveel kost een plaats bij uwe vertooning vroeg de dame
zes uur lang was ik meer dood dan levend geweest gelukkig had mijn bloedsomloop zich hersteld was de ademhaling langzamerhand weder op haar kracht gekomen en ontwaakte ik uit mijn bezwijming
of dat het verstandiger zou wezen mij zonder oponthoud naar parijs te begeven ik sliep eindelijk in zonder een besluit genomen te hebben
ik begreep terstond wat barberin van mij wilde vitalis kwam mij halen en zeker had barberin zijne vrouw uitgezonden om geheel heer en meester te kunnen zijn
ga naar het kerkhof tel een twee drie een twee drie allen zijn ze in de mijn omgekomen
gij hebt dus geen honger vroeg hij mij neen ga dan maar naar bed en zorg terstond in te slapen want anders word ik boos op je
dat de generaal wanhopend mij van mijn stoel rukte op mijn plaats ging zitten en het eten dat voor mij bestemd was opat
dikwijls hield ik even op als ik een woord of een zin niet begreep en dan zag ik haar aan langen tijd zochten wij dan en wanneer wij het niet te weten kwamen
maar bleef evenals de eerste onbeantwoord zij hebben het niet gehoord zeg liever dat zij niet willen antwoorden ik brandde van verlangen
welk een groote smart was dat voor de anderen en hoeveel tranen werden er niet gestort ook wij van onzen kant dachten aan hen die gered hadden kunnen worden hoeveel zijn er gered
zeker en ik houd ook meer van een goed bed en een knappend vuur wenscht gij dat bed en dat vuur tenminste als gij ervoor werken wilt wel te verstaan
ik had er zelfs niet het minste begrip van maar ik gevoelde dat ik vertrekken moest en ik vertrok toen ik in het zachte bed ontwaakte gevoelde ik mij niet ziek
dat in vijftien jaren wel ééns een dag zou aanbreken waarop acquin zijn schuld niet zou kunnen voldoen
dat is een zeer groote dwaling door geweld krijgt men weinig gedaan terwijl men met zachtheid alles overwint ik heb van mijn dieren juist door een zachte behandeling gemaakt wat ze thans zijn