AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
het is gelukkig dat de zon niet ver af is want eer men de helft van den weg heeft afgelegd begint weevle er vrij beroerte achtig uit te zien
tot aan ach arme jongen tot aan het einde toe ontving hij mij nooit zonder dat er een zweem van zijne oude jongensachtige vroolijkheid terugkwam goede hemel mijn lief klein huismoedertje zeide hij hoe komt gij hier
kerkhof welk eene rijke meid zij moet wezen om zulke schitterende ringen te dragen zij laat een stuk geld in zijne hand vallen zonder die aan te raken
zij plaatsten mij met kussens gesteund op eene groote sofa voor het vuur en toen zeide mij de frissche kasteleines dat ik dien avond niet verder moest reizen maar naar bed gaan maar dit deed mij zoodanig beven van angst
ik zou denken wel andersom maar ik weet niets van niemendal de meid let zoo weinig op hetgeen hij zegt als zij schijnt te denken om hetgeen zij zelve gezegd heeft
maar hij integendeel mijn schuldenaar was hij had dikwijls aan onze toekomst gedacht en de tijd te gemoet ziende en zelfs vreezende dat die kort aanstaande mocht zijn wanneer ada die bijna meerderjarig was ons zou verlaten
en werd met een geluid alsof wij over een met kleine schelpen bedekt strand reden onder de hoeven der paarden tot slijk en water
nadat de aanspreker in den loop van den dag voor de toonbank van de zon heeft verteld dat hij last heeft gekregen om eene kist van zes voet te leveren is de algemeene bezorgdheid veel verminderd
daartegen aangezakt blijft hij een paar minuten staan en dan strompelt hij den winkel door naar de voordeur de lucht de beweging op straat het verloop van tijd
en wij moeten maar hopen dat er nog iets aan zijne omstandigheden te doen zal zijn gij zult mij wel veroorloven u na uwe reis iets te laten voorzetten
wij kunnen geene conditiën met u maken zonder conditiën en onder de tegenwoordige omstandigheden is het meisje hier geheel misplaatst en is het best dat zij maar vertrekt
en zegt jobling mijn jongen daar is zij jobling hervat guppy wij zijn nu al eenige jaren kameraads geweest
ik zal ze allebei een landgoed geven en dat is niet lastig wezen dunkt mij ik verwacht eene uitspraak binnen kort op den dag des oordeels dit is een goed voorteeken voor u ontvang mijn zegen
zette zijne breede borst vooruit en wederom scheen het geheele land te daveren van zijn ha ha ha dit bleek zijn vogeltje in het minste niet te ontrusten het bleef zich volkomen veilig gevoelen
mijnheer vholes nam deze gelegenheid waar om een gemompeld gesprek met mij te houden hij kwam naar het venster waar ik zat en begon over symond's inn te praten
en antwoordt tony ik moet u verzoeken om dat aan de eerlijkheid van uw vriend over te laten behalve dat het strekken kan om dien vi'iend behulpzaam te zijn bij die snaren van het menschelijk gemoed
en ik werd niet alleen in alles onderwezen wat op groenhof geleerd werd maar ook spoedig gebezigd om anderen te helpen onderwijzen schoon ik in alle andere opzichten evenals de andere meisjes werd behandeld
antwoord daaraan twijfel ik niet vraag kunt gij iemand van die klasse tot voorbeeld noemen antwoord ja ik zou zonder bedenken mij nheer vholes
welnu dat wensch ik ik weet dat deze minder voornaam zou zijn dan dien ik verlaten heb welnu dat wensch ik ik weet dat ik hier minder salaris zou hebben goed ik ben er mee tevreden
maar het genoegen daarvan en de smart daarvan en de trotschheid daarop en de nederigste spijt daarover mengden zich zoodanig ondereen dat mijn hart bijna scheen te zullen breken
ja hier heb ik het hij zegt ik verzoek mijne eerbiedige complimenten aan mylady die hoop ik veel baat heeft gevonden
dat hij haar zelfs met haar verlof stoort terwijl zij aan tafel zit zoodra zij alleen zijn wuift mylady met hare hand om hem in die naar spotternij zweemende beleefdheid te stuiten wat moet gij mijnheer
op hetzelfde oogenblik hoorde ik een uitroep van verwondering en mijn eigen naam het was woodcourt ik herkende de stem terstond deze ontmoeting was zoo onverwacht en zoo ik weet niet of ik het verblijdend
er staat op de trap eene kostbare klok vermaard gelijk kostbare klokken niet dikwijls zijn dooide nauwkeurigheid van haar gang en wat zegt gij vraagt mijnheer tulkinghorn naatdie klok ziende wat zegt gij
schrijf hem toe aan wien gij wilt of zeg dat hij hoe gij maar wilt had kunnen verhoed worden het is altijd dezelfde dood uit de bedorvene vochten van het bedorvene lichaam zelf
neen waarlijk zoo onredelijk niet ben zeide mijnheer badger tot ons in het algemeen om mijne reputatie gelijk te willen stellen met mannen van den eersten rang zooals kapitein swosser en professor dingo
maar met eene wonderlijke soort van armoedige weelde gemeubileerd met een voetbankje van bijzondere grootte eene sofa rijk met kussens voorzien
laat zien zeide hij ik heb met die zaak van den steenbakker vijf pond uitgehaald als ik dus eens met eene postkoets heen en weer naar l'ond e n rijd en dat op vier pond reken heb ik er nog een bespaard en dat is iets goeds
en ik zal nooit vergeten welk een voorkomen van onbestemdheid en onwezenlijkheid alles op groenhof de woning van jufvrouw donny dien achtermiddag had
de groote vacantie nadert langzaam kuierend de heropening der gerechtshoven gelijk eene trage rivier op haar gemak door een vlak land naar de zee stroomt
ach mylady ik heb wel eens gedacht vergeef mij dat ik zoo ben dat g ij niet gelukkig waart ik zult gij gelukkiger zijn als ik weg ben ik bid u denk er nog eens over laat mij nog wat blijven
ik zou haast denken dat hij niet mijn beste vriend moest wezen omdat hij met u niet wel is maar dat is hij toch ik kan het niet helpen hij is vol jeugdige poëzie en ik ben zijn vriend
smallweed door een oogwenk de aandacht der bedienares trekkende antwoordt dadelijk als volgt vier kalfsvleesch met ham is drie en vier aardappelen is drie en vier en eene kool is drie en zes
het speet mij buitengemeen want zij was zeer dankbaar en ik hield mij overtuigd dat zij mijn bidden niet had kunnen wederstaan het is mogelijk jufvrouw summerson zeide bucket peinzend dat mylady haar met eene of andere boodschap
hoe minder de buren van dat alles begrijpen des te beter behaagt het hun en des te meer smaak krijgen zij in hetgeen er in de zon te bekomen is
onttoen wij pas op het verlaten huis waren gekomen toen ada in die donkere kamer zat te zingen ik wenschte hem den blik in het geheugen te brengen dien hij mij gegeven had
en wederom sierlijk overspannen maakt in het gezicht uit het huis eene behaaglijke vertooning de heldere koude zonneschijn flikkert in de broze bosschen
dat zijn spreken had afgebroken zoo dof was zijne stem en keek weder voor zich verbeeld u den armen jongen eens als hij zelfs zijn tegenwoordig inkomen mist zeide mijn voogd tot mij en wat kan ik evenwel doen
en vier rummetjes is acht en drie en drie polly's is acht en zes acht en zes is een halve souverein en achttien stuivers weerom
laat hij zijn compliment doen en vragen of mylady hem een oogenblik zou kunnen afwachten als zij gedaan heeft met dineeren mylady zal hem terstond afwachten hij komt ook terstond en verzoekt verschooning
guppy trommelt met de vingers op de vensterbank en hervat zijn gefluister thans met iets comisch in zijn toon alsof hij comedie speelde
achterdocht en misverstand waren immers de schuld van dat proces men moest hem dus maar dat proces laten afwerken en zoo weder tot zijn verstand komen bit was bestendig zijn antwoord
van ziekte en ellende had zich reeds van hoed en doek ontdaan ging nu stil naar hem toe met een stoel en zette hem daarop neer als ware zij eene oude ziekenoppasster geweest behalve dat zulk eene oppasster
nauwelijks had zij dit gezegd of de andere vrouw kwam haastig binnen en de jongen stond op met eene donkere bewustheid dat hij nu zou moeten
zij is moe van het lezen zij heeft in twintig mijlen bijna eene bladzijde gelezon maar toch niets van beduiden niets hoegenaamd ik heb een van mijnheer tulkinghorn's lange brieven gezien naar ik meen
maar of hij wel zeker was dat dit goed was kan ik niet alleen vooruitrijden om ik vatte hem in mijn angst weder bij de hand en fluisterde hem toe om mijne eigene moeder te zoeken liefje antwoordde hij
ook zooveel verzon maakten en of de jonge heeren van eenig ander land dat wel ooit deden ik kan maar volstrekt niet verzinnen zeide richard peinzende wat ik liefst zou worden
hoe weet gij dat hij daar was hij was hier niet meer hoe weet gij dat hij hier niet meer was verlies nu uw goed humeur maar niet zoowel als uw geld zegt george mo het verlaten huis bedaard zijne pijp
en daarom gevoelt jufvrouw piper die in het hofje den toon geeft zich gedrongen om jufvrouw perkins twee opmerkingen mede te deelen
iets heb te zeggen ten aanzien van den persoon die de verklaring in het kanselarij proces heeft gekopieerd welke mylady's nieuwsgierigheid zoo bij zonder opwekte ik heb hem gezien
behalve wanneer de twee zwarte portefeuilles hunne aandacht trokken gaan te zamen heen zij schijnen zich niet met den vreemdeling te willen bemoeien
en daar gaat de arme meid weer schrikkelijk te werk wij gingen naar beneden door mijnheer snagsby gevolgd want deze was gelijk ik spoedig ontdekte het manneke met de grijze jas
en somtijds door de onverschrokkenheid en menschenliefde van een enkel man werden gered en toen charley vroeg hoe dat mogelijk was vertelde ik haar hoe wij thuis van zulk een geval wisten
en die oude man met onhoorbare schreden naar de bibliotheek komende heeft op dit oogenblik zijne hand aan de kruk van de deur komt binnen en staat aldus vlak voor het jonge mensch dat de kamer wil verlaten
daarop gingen wij allen naar de naaste kamer kenge vooruit met mijn lievelingetje dit is mij nu zoo natuurlijk dat ik mij niet kan weerhouden het te schrijven
mijn solliciteur zal terstond hier komen om alles te verzegelen er staat deportatie of de galg op als iemand iets van den boedel aanraakt
en te vorderen dat hij als hij onschuldig is gezuiverd en als hij schuldig is volgens alle gestrengheid der wet gestraft zal worden
zouden vijftig paar oogen ieder vijftigmaal scherper dan die van sir leicester niet het minste in hem ontdekken dat eenigen argwaan kon geven lady dedlock dineert vandaag alleen op hare kamer sir
neem mij niet kwalijk grootmoeder maar zij is toch trotsch is zij niet en zoo ja dan heeft zij er wel reden toe de familie dedlock heeft altijd reden om trotsch te zijn
ik had dit niet eens opgemerkt maar het sneeuwwater was in het rijtuig geloopen en ik was een paar malen afgestapt toen er een paard gevallen was en opgeholpen moest worden en zoo was de vochtigheid door mijne kleeren gedrongen
genadige goedheid mijne heeren zegt snagsby aankomende wat is het toch dat ik daar hoor wel het is de waarheid antwoordt een der politiedienaren dat is het ga nu maar door kom aan
hij schuift het raam open en beiden leunen op de vensterbank half binnen en half buiten de kamer de naburige huizen staan te dichtbij om hun te veroorloven iets van de lucht te zien zonder dat zij den nek verdraaien om naar boven te kijken
de meid kruipt bevend in een hoek in een hoek van die afschuwelijke poort met die doodelijke vlekken die haar kleed bezoedelen en hare beide handen uitstekende en hem hartstochtelijk bevelende om van haar af te blijven
mijnheer gij zijt genegen om het gevoelloosheid te noemen en ik weet niet wat ik daar tegen zou hebben zeg maar gevoelloosheid een weinigje van mijne
o ik tony zegt guppy zoetsappig ik heb daar nooit gewoond en zou daar nu geene kamer kunnen krijgen terwijl gij er al eene hebt
als een pakje onder zijn arm en terwijl hij zich poogde te warmen beefde hij zoodanig dat de wrakke deur en hét venster er van trilden
want die zwaar gekrenkte vrouw zoo vroeg de zon te zien binnentreden en voor de bierkranen te zien blijven staan terwijl zij als een beschuldigend spooksel de oogen op hem gevestigd houdt doet hem
waarmede de buren bijzonder in hun schik zijn al dien tijd loopen de vroeger gemelde twee heeren ieder huis in en uit
daaraan kan geen twijfel zijn wat het sparen van dat meisje betreft van welk gewicht of waardeis zij sparen
na verloop van het half uur op het oogenblik af kwam het rijtuig rommelend onder de poort rijden en brachten zij mij naar beneden verwarmd verfrischt door vriendelijke goedheid getroost en overtuigd
wien wij met zijn hoed en zijne handschoenen een groep vormende als een model van welgemanierdheid op de sofa in zijne eigene kamer vonden de eenige goede kamer in het geheele huis
zij staat nu zelfs op de rol alles zal eindelijk goed uitkomen en dan zult gij zien mij herinnerende hoe hij zoo even de heeren
jobling verzoekt verschooning ieder onderwerp behalve dat zegt guppy met somber genot van zijne grieve want er zijn snaren jobling jobling verzoekt nog eens verschooning onder dit korte gesprek
zegt jo zonder de minste gedachte om iets beleedigends te zeggen alleen als eene schatting van bewondering
om den meester in welgemanierdheid zoo weinig schande aan te doen als zij maar eenigszins kon gingen wij rechtstreeks naar newman street prince was natuurlijk aan het les geven
als ik bij hen zat en met hen wandelde en praatte en dag aan dag opmerkte hoe zij inniger verliefd werden en niets daarvan zeiden
maar zulk een ouden vos als deze zoo slim en achterhoudend schoon ik niet geloof dat hij ooit nuchter is heb ik nog nooit ontmoet
ik pas op het vuur en het koken en braden als er wat is zegt george met grooten nadruk juist als er wat is leest gij niet
dat er duizend dingen kunnen gebeuren om u van elkander te verwijderen dat het goed is dat de keten van bloemen die gij opgenomen hebt gemakkelijk te breken is daar zij anders eene keten van lood zou kunnen worden
daarop verhaalde ik hem van guppy van wien ik vreesde dat hij reeds zekere gissingen had toen ik nog niet begreep wat hij met zijne gezegden meende maar op wiens stilzwijgen na ons laatste onderhoud ik mij volkomen meende te mogen verlaten
daar de oude man door zijn bril eiken op en neerhaal van de twee documenten bezichtigt eer hij het eene overgeeft en het andere in de lederen gevangenis stopt en daar hij het geld driemaal overtelt en
en hetzelfde droge voort maar jongen toen wij de volgende maal van paarden verwisselden kwam hij met eene korst natte sneeuw bedekt en tot aan zijne natte knieën daardoorheen plassende en
is mijn dorst naar de rechtsgeleerdheid gelescht en heb ik mij overtuigd dat het vak mij niet zou bevallen bovendien ik bevind dat het mij hoe langer hoe ongeduriger maakt bestendig zoo op het tooneel van den strijd te blijven
en met roode oogen tegen steenen muren aan en beschadigen dikwijls de onschuldigen en dikwijls zich zelven zeer gelijkend naar jo en zijne klasse zeer gelijkend
op een zijner wangen te oordeelen in de uitoefening van zijn beroep meer dan eens schade te hebben geleden phil zegt de cavalerist met eene zachte stem bij de hand roept phil opkrabbelende iets omgegaan
ja antwoordde hij peinzend van haar is meer te vreezen dan van dien klerk evenwel zij zocht toch maar naar een nieuwen dienst zij had u en ada kort te voren gezien en het was natuurlijk dat gij haar in het hoofd moest komen
het was nagenoeg twaalf uur terwijl hij naar eene collectie muurbloemen op het balkon keek hij werd door ons binnenkomen in het minst niet verlegen maar stond op en ontving ons
zoo koel alsof hij slechts een gevoelloos document was dat in die zaak gebruikt moest worden inderdaad dan ziet gij zelve wel lady dedlock antwoordt hij dat gij niet te vertrouwen zljt
veel gewicht daaraan gehecht hebben en te weinig gedacht aan de noodzakelijkheid om ze binnen perken te houden en zoo is hij geworden wat hij is niet waar zeide mijn voogd en zag ons aan alsof hij hoopte dat wij hem gelijk zouden geven
en sir leicester's kamerdienaar vriendschappelijk op de achterbank naar huis met veel gerommel en zweepgeklap en veel gesteiger van twee ongezadelde paarden en twee centauren
hebt gij geene betrekkingen zegt grootvader smallweed met eene flikkering in zijne oogen die dat sommetje konden afbetalen
leunen allen met de ellebogen op de tafel en kijken met de kin in dé handen naar den zolder na eene poos drinken zij eens laten zich achteroverzinken steken de handen in de zakken en zien elkander aan
denkt gij wel eens rosa dat gij mij tot verademing en troost zijt denkt gij wel eens dat het mij eenig genoegen geeft u bij mij te hebben omdat gij jong en natuurlijk zijt omdat gij veel van mij houdt en mij dankbaar zijt
wat die eischen betreft en de manier waarop mijnheer carstone zijne belangen wil behartigd hebben heb ik u gezegd jufvrouw summerson toen ik de eerste maal het genoegen had met u te spreken dat ik er op uit was om altijd recht door zee te gaan
zij buigt met hare oogen veeleer dan met haar hoofd zoo gering en zoo vreemd is de beweging en hij gaat heen buiten de kamer kijkt hij op zijn horloge maar is genegen om te twijfelen of het niet eene minuut mis is
en hoe door een merkwaardigen samenloop van omstandigheden deze krook als getuige werd gehoord bij de lijkschouwing welke gelijk iedereen nog moet heugen bij die gelegenheid in de zon werd gehouden
maar ik denk toch dat hij voor de deur staat te wachten daar stond hij natuurlijk zij zetten aan beide een paar verliefden kanten van mij een stoel en namen mij zoo tusschen hen beiden en schenen waarlijk op nrij verliefd te zijn geworden in plaats van op elkander
afscheid devrouw zag bucket strak aan toen hij heenging en hij deed dit haar insgelijks nu jufvrouw summerson zeide hij tot mij terwijl wij snel voortstapten zij hebben het horloge van mylady dat is zeker hebt gij dat gezien riep ik uit
o zoo dikwijls in een uur en mijn hoofd is zoo dommelig en net alsof ik gek zal worden en ik ben zoo dorstig en mijn gebeente zit overal vol pijn
dan zeggen moet dit heeft hem eenige weken van onrust veroorzaakt en het hem van angst al langer en langer doen uitstellen eindelijk zeide hij tegen mij caddy als jufvrouw summerson
na eene vroolijke woordenwisseling liet richard ons bij elkander prince heeft een leerling aan den overkant esther zeide caddy en heeft den sleutel van het hek voor ons gekregen
hij at weinig en het scheen hem onverschillig wat hij at hij toonde zich ongeduldiger dan hij placht te zijn en was opvliegend zelfs tegen ada in het begin dacht ik
o gij plaaggeest zeide caddy lachende terwijl haar bevallig gezichtje geheel en al gloeide mijn jongetje lief als ik het
ik geloof dat het gereed is zeide ik zal charley het dan brengen vroeg hij schertsende neen ik heb het zelve medegebracht voogd antwoordde ik
met een salaris te gering voor een klerk ik wilde ze allen den hals laten omdraaien en hunne schedels in de snijkamer ten toon laten stellen ter beschouwing voor de geheele faculteit
twintig op eene rij in de elyseesche velden nog meer elyseesch gemaakt door gedresseerde honden en houten paarden tusschenbeide maar weinigen naar de sombere kathedraal van onze lieve vrouw dwalende
ja wel dat kon zij en zoo deed zij ook toen ging zij heen het mocht tien minuten voor twaalven of tien minuten voor eenen zijn wij hebben hier geen horloge om te zien hoe laat het is en ook geen klok waar ging zij naar
en de vensters met verweerde ruiten hebben beide dezelfde eigenaardigheid van altijd vuil te zijn en nooit te willen openblijven dit geeft reden van het verschijnsel dat er onder datgene dat het gemakkelijkst opschuift
mijnheer begint zij indien ik bewust van mijn geheim maar hij valt haar in de rede wij spreken nu over zaken
het geheel uit het veld geslagene jonge mensch buigt bij het heengaan en hoopt met kruipende nederigheid dat mijnheer tulkinghorn nog wel vaart
die ik zou ontvangen ik wensch u niet verkeerd te begrijpen eigenlijk niet de waarschuwing die gij zoudt ontvangen lady dedlock omdat bij die bedoelde waarschuwing ondersteld werd dat de afspraak gehouden zou worden
en ik hem zou ruïneeren somtijds dacht ik het aan richard te zeggen maai dan werd ik afgeschrikt door de mogelijkheid dat hij met mijnheer guppy zou vechten en hem een blauw oog geven
het is niet alsof ik een beroep noodig had om geheel mijn leven bij te blijven dat proces moet aan een eind komen en dan ben ik bezorgd neen ik beschouw het als een vak dat door zijn aard meer of minder onrustig is
daar zij mijnheer jarndyce kende ada en ik dachten beide dat zij hem blijkbaar met het betalen van haar loon in verband bracht werd zij echter terstond veel vriendelijker en liet ons binnenkomen
daar heb ik hem afgelegd zien liggen dit is de herberg waar hij gebracht werd ga voort naar het volgende
maar beide dachten dat die liefde een allerdiepst geheim was waarvan zelfs de ander misschien nog niets vermoedde
hij weet niet zoo dadelijk welken titel hij zal bezigen om hier te willen komen mercurius gaat deh ijzeren heer zoeken vindt hem en laat hem binnen sir leicester ontvangt hem met genadige vriendelijkheid
want de oude dame was slecht ter been en kwam maar zelden uit haar stoel na deze vervelende werkjes moest amy haar lessen opzeggen wat nog de grootste beproeving van alles was
nu laat eens zien hier is mijn nieuw grijs wandelpakje och bets krul de veer van mijn hoed eens wat op dan mijn alpaca voor zondags en de kleine partij het
verklaarde nu eens dat hij alles wist en dan weer dat hij er niets om gaf en ontdekte ten laatste als vrucht van zijne onverpoosde volharding dat het meta en brooke betrof verontwaardigd dat hij niet door zijn goeverneur in vertrouwen was genomen spande hij nu al zijn vernuft in om een geschikte wraakoefening voor deze beleediging uit te denken
je kunt nooit weten wat er gebeuren zal en ik wil op alles bedacht zijn jo moest lachen om het gewichtig air dat meta onbewust had aangenomen en dat haar heel goed stond even als het aardig blosje dat telkens haar wangen kleurde
geen overredingen of beloften konden haar vrees overwinnen totdat de heer laurence op geheimzinnige wijze achter de waarheid kwam en de zaak zocht te herstellen gedurende een van zijn korte bezoeken bracht hij behendig het gesprek op muziek
o neen dat zul je niet riep jo haar met een verschrikt gezicht vast in de armen sluitende o bets als jij ziek wordt kan ik het me zelf nooit vergeven wat zullen we doen
ik geloof niet dat brooke ooit één van deze beide briefjes gezien heeft teddy heeft ze allebei geschreven en het jouwe gehouden om over mij te triomfeeren omdat ik hem mijn geheim niet wou vertellen
ze heeft hem weggestuurd zooals we afgesproken hadden dat zaakje is dus gezond ik zal maar eens naar binnen gaan om wat van de grap te hooren en er samen eens over te lachen maar de arme jo is nooit zoover gekomen want ze versteende al op den drempel bij het aanschouwen van een tooneel dat haar met opengesperden mond en oogen
ja juffrouw maar ik geloof niet dat hij op het oogenblik te spreken is waarom niet is hij ziek o heden neen juffrouw maar er schijnt wat voorgevallen tusschen hem en jongeheer laurie die zeker weer het een of ander uitgevoerd heeft de oude heer was tenminste bar uit zijn humeur ik durf dus niet naar hem toegaan waar
het was reeds laat toen zij terugkwam en niemand zag haar naar boven sluipen en in de kamer van haar moeder verdwijnen een half uur later ging jo naar boven om t een of ander uit moeders kast te halen
ik wou dat ik maar verstandig was geweest en mijn eigen japon gedragen had dan zouden andere menschen niet t land aan me hebben gekregen en had ik mezelf niet zoo onplezierig en beschaamd gevoeld
want in dat droevig maar toch zoo gelukkig uur had ze niet alleen de bitterheid van berouw en wanhoop leeren kennen maar ook het liefelijke van zelfverloochening en zelfbeheersching en geleid door haar moeders hand was zij nader gekomen tot den vriend die ieder menschenkind welkom heet met een liefde sterker dan die van eenig vader
kwam op de armleuning van den stoel zitten met een gezicht alsof ze dacht dat het een zeer gewichtige gebeurtenis gold met de hand van haar dochters in de hare en de twee jeugdige gezichtjes met teederheid beschouwende zei mevrouw march op haar ernstige maar toch opgeruimde manier
zeg maar dat ik er lief uitzag en veel plezier had het eerste wil ik met alle genoegen zeggen maar wat het andere betreft je ziet er niet uit alsof je veel plezier hebt en laurie zag haar aan met een uitdrukking die haar fluisterend deed antwoorden
op dat streng verzoek zweeg het geraas en vijftig paar blauwe zwarte grijze en bruine oogen werden gehoorzaam gericht op zijn schrikwekkend gelaat jongejuffrouw march kom hier
hij is sterk en netjes dus moet ik niet klagen maar ik weet dat ik er verlegen over zal zijn als ik annie's zijden parapluie met een gouden knop er naast zie zuchtte meta en bekeek met grooten tegenzin het kleine
aan hanna geef ik de hoedendoos die zij zoo graag wou hebben en al het verstelwerk dat ik nalaat hopende dat ze mijner er bij zal gedenken en nu ik over mijn voornaamste bezittingen heb beschikt hoop ik dat allen tevreden zullen zijn en niets ten nadeele van de doode zullen zeggen
wel heb ik van me leven als dat niet het raarste is wat ik ooit gezien heb de piano heeft haar heelendal van de wijs gebracht t schaap zou nooit gegaan zijn als ze bij der positieve was riep hanna haar naziende terwijl het wonder de meisjes een oogenblik sprakeloos maakte
ik vergeef iedereen en hoop dat we elkander zullen wederzien wanneer de bazuin zal klinken amen onder deze erflating of testament zet ik mijn handteekening en verzegel het heden den sten november anno domino
meta was afgetrokken bets keek bedroefd en neerslachtig toen ze thuiskwam en amy praatte gedurig over menschen die altijd den mond vol hadden van goed te worden en er toch niet naar wilden streven zelfs niet wanneer andere menschen hun een goed voorbeeld gaven
had intusschen schijnbaar alles vergeten en was verdiept in de toebereidselen voor haar vaders thuiskomst maar plotseling kwam er een volslagen verandering in haar en gedurende een paar dagen was zij heel anders dan gewoonlijk
meen je aan tante march vroeg haar moeder lachende neen om me te herinneren niet zelfzuchtig te zijn amy zag er bij die woorden zoo ernstig en oprecht uit dat haar moeder ophield te lachen en aandachtig naar het plannetje luisterde
ze waren talrijk noch zwaar die slagen maar dat maakte geen verschil voor de eerste maal in haar leven was ze geslagen en de vernedering was in haar oogen even groot als wanneer hij haar een pak ransel gegeven had
en dit was nog beter dan woorden want jo voelde de onuitgesproken sympathie en ondervond in zijn zwijgen den zoeten troost dien liefde in droefheid geeft na een poosje droogde ze de tranen af die haar hadden verlicht en met een dankbaar gezicht naar hem opziende zei ze
hij had iets verkeerds gedaan maar we hebben het hem vergeven en allen beloofd dat we er tegen niemand een woord van spreken zouden begon jo langzaam
de schoonheid en beminnelijkheid van bets karakter pas ten volle begrijpen en gevoelen welk een groote en dierbare plaats ze in aller harten besloeg door haar onzelfzuchtig pogen steeds voor anderen te leven en de omgeving thuis aangenaam te maken
ik wou dat ik wist wie al die mooie dingen zullen krijgen als tante march sterft zei ze terwijl ze langzaam den rozenkrans weer op haar plaats legde en de juweeldoosjes één voor één sloot
geld is iets heel noodigs en begeerlijks in het leven en een zegen als het goed gebruikt wordt maar ik zou niet willen dat jullie het beschouwden als den eersten of eenigen prijs die te behalen is ik zou jullie liever gelukkig getrouwd zien met een arm man dan als koningin op een troon zonder vrede en achting voor
mijn oude witte weer als ik die ten minste goed kan verstellen ik heb den rok den vorigen keer erg gescheurd zei meta en ze deed haar best kalm te spreken hoewel ze alles behalve op haar gemak was
was vast besloten om nu maar alles te zeggen en trachtte heel kalm te kijken hoewel ze beefde toen ze de woorden had uitgesproken tot haar groote geruststelling en verwondering wierp de oude heer zijn bril rammelend op de tafel en riep openhartig uit
het duurde lang eer hij den verwijtenden blik vergat dien amy hem toewierp toen ze zonder een enkel woord te zeggen naar de kleedkamer ging haar goed van den kapstok rukte en de plaats voor altijd verliet zooals ze zichzelf hartstochtelijk beloofde
jo die zich meer en inniger dan ooit te voren met haar moeder verbonden voelde ja ik heb geleerd de haastige woorden die mij voor den mond komen te bedwingen en als ik voel dat ze toch tegen mijn wil zouden ontsnappen ga ik een oogenblik heen en neem mijzelf eens onderhanden omdat ik zoo zwak en slecht was
ze trachtte zichzelf te vergeten vroolijk te blijven en tevreden te zijn met te doen wat goed was al merkte niemand het op en al werd ze door niemand geprezen in haar eerste poging om héél braaf en goed te wezen besloot zij haar testament te maken net als tante march gedaan had zoodat als ze ziek mocht worden en kwam te sterven
wanneer god bets spaart zal ik nooit meer ontevreden zijn fluisterde meta ernstig wanneer god bets spaart zal ik mijn best doen hem mijn heele leven lief te hebben en te dienen zei jo even vurig
nu bezat tante march in hooge mate de kunst zelfs in de zachtste menschen een geest van verzet op te wekken en ze had er plezier in dat te doen de besten onder ons hebben iets van koppigheid in zich vooral wanneer zij jong en verliefd zijn
amy's dal der vernedering die jongen is een echte cycloop vindt jullie niet vroeg amy op een keer toen laurie te paard voorbij rende en in het voorbijgaan met zijn zweep salueerde
ik herinner mij een tijd toen dat handje wit en zacht was en toen het je voornaamste zorg scheen het zoo te houden het was toen heel mooi maar in mijn oog is het nu mooier want in die schijnbare ontsieringen lees ik een heele geschiedenis
als ik t met den jongen kan klaarspelen kan ik het ook wel met den ouden mompelde jo die al wegliep laurie achterlatende gebogen over een spoorwegkaart en met de beide handen onder het hoofd
en eens vond jo die in den schrijflessenaar van haar zuster naar postzegels snuffelde een stukje papier geheel bekrabbeld met de woorden mevrouw john brooke waarop ze met een jammerkreet het stukje in het vuur wierp vast overtuigd dat laurie's dwaasheid het kwaad verhaast had
maar nu dit niet zoo is zou het toch goed zijn wanneer mademoiselle zich iederen dag een poosje afzonderde om te bidden zooals die goede mevrouw deed bij wie ik in betrekking was voor ik bij madame kwam zij had een klein bidkamertje en vond daar troost voor allerlei verdriet
hoofdstuk ix meta gaat naar de kermis der ijdelheid dat treft nu heusch al zoo gelukkig mogelijk dat die kinderen juist nu de mazelen krijgen
amy was zeer gesticht door john's eerbiedige aanbidding en over de waardigheid waarmee meta zich die liet welgevallen bets zat hem in de verte glimlachend aan te staren terwijl mijnheer en mevrouw march met zooveel blijde tevredenheid op het jonge paar neerzagen dat tante march blijkbaar gelijk had met hen zoo onverstandig als een paar zuigelingen te noemen
verder haalde belle een fijn zilver kettinkje voor den dag armbanden speldjes en al wat er meer noodig bleek een toef theerozenknoppen en een ruche om den hals van haar japon
ik sla al maar nieuwe blaadjes om en beklad ze telkens weer net als vroeger mijn schriften en ik begin zoo dikwijls van voren af aan dat er wel nooit een eind aan komen zal zei laurie somber kom ga maar eten daarna zul je je wel beter voelen mannen brommen altijd als ze honger hebben en hiermee wipte ze de voordeur uit
ik amy curtis march in de volle bezitting van mijn verstandige vermogens geef en vermaak al mijn aardse bezittingen dat is te zeggen namelijk aan mijnen vader mijne beste teekeningen schetsen portefeuilles en kunstwerken met de leisten ook mijn spaarpot om mee te doen wat hij wil
het spijt mij dat ik er over begonnen ben maar nu ik dat eenmaal gedaan heb zal ik het je vertellen ze voelde zich op een dag zoo naar dat ze tegen jo zei dat ze haar piano aan meta haar vogel aan jou en de arme oude pop aan jo wou geven die er wel om harentwil van houden zou
dat haar beenen klapperden zooals ze aan haar moeder vertelde ze liep zoo gauw mogelijk weg en verklaarde dat zij er nooit meer heen durfde zelfs niet ter wille van de mooie piano
zeer ontstemd ging ze naar een rustig hoekje bij een open raam om haar wangen wat te verkoelen want de nauwe japon bezorgde haar een lastig hoogen blos terwijl ze daar stond ging majoor lincoln voorbij en hoorde ze hem een oogenblik later tegen zijn moeder zeggen
hij sprak haar niet meer tot na het souper toen hij haar champagne zag drinken met ned en zijn vriend fisher die zich als een paar gekken aanstelden zooals laurie bij zichzelf zei want hij voelde een soort van broederlijk recht om over de marches te waken en voor hen op te komen zoodra ze een verdediger noodig hadden
maar ik weet bij ondervinding hoe gelukkig een mensch kan zijn in een klein eenvoudig huisje waar het dagelijksch brood verdiend moet worden en waar de ontberingen het genot van de genoegens verhoogen dat meta eenvoudig beginnen moet vind ik niets want ik weet dat ze rijk zal zijn in het bezit van een besten man en dat is meer waard dan een groot fortuin
daaruit besluit ik dat ze meer aan anderen en minder aan zichzelf heeft leeren denken en haar best gedaan om evengoed haar karakter te vormen als haar figuurtjes van klei
dank je teddy ik ben nu al wat beter ik heb al niet meer zoo'n verlaten gevoel en ik zal trachten het te dragen als het komt blijf maar hopen dat zal je het best helpen jo je moeder komt nu gauw en dan zal alles wel goed gaan ik ben zoo blij dat vader tenminste wat beter is het zal haar nu niet zooveel kosten hem achter te laten
de moffats leefden op grooten voet en de eenvoudige meta was in het begin min of meer overbluft door de pracht van het huis en de elegante kleeding der bewoners maar het waren vriendelijke menschen in weerwil van hun beuzelachtig leven en ze zetten hun gast spoedig op haar gemak
toen de donderdagavond daar was sloot belle zich op met haar kamenier en die twee veranderden meta in eene elegante jonge dame ze crêpeerden en krulden haar haar
het briefje werd geschreven in bewoordingen die de eene heer tegenover den anderen gebruiken zou na eene zware beleediging jo drukte een kus op grootvaders kale kruin en liep naar boven om het episteltje onder laurie's deur te steken terwijl ze hem door het sleutelgat aanraadde onderworpen beleefd en nog een paar andere onmogelijkheden meer te zijn
dat is het juist wat me zenuwachtig maakt zei meta ik vind dat we het moeder moeten berichten wanneer bets wezenlijk ziek is maar hanna zegt dat we het niet moeten doen omdat moeder vader niet alleen kan laten en het haar maar ongerust zou maken bets zal wel niet lang ziek zijn en hanna weet precies wat ze doen moet
probeer m eens liefje laten we die dreumes van een piano eens hooren zei hanna die altijd met haar gansche hart deelde in de vreugde en droefheid der familie bets speelde dus een stukje en ieder zei dat het de mooiste toon was dien ze ooit gehoord hadden
nooit was er zoo'n vroolijke maaltijd op kerstmis als dien dag de vette kalkoen was een lust om te zien toen hanna hem opgevuld heerlijk bruin gebraden en versierd binnen bracht de plumpudding smolt in den mond evenals de vla en de gelei waarvan amy genoot als een vlieg in een stroopkan
idioot wat zou hij daarmee meenen vroeg meta lachende en deed haar best om er uit te zien alsof ze er niets van begreep hij deed maar eens voor hoe jouw john zich zal aanstellen roerend hè antwoordde jo
een bitter gevoel van verongelijkt te worden en de gedachte aan jenny snow hielpen het haar echter dragen toen ze de standplaats ingenomen had vestigde ze haar oogen op de kachelpijp boven wat haar nu een zee van hoofden toescheen
daar dit onmogelijk was deed zij haar best vroolijk te schijnen en dank zij haar zenuwachtige opgewondenheid slaagde ze daar zoo goed in dat niemand vermoeden kon hoeveel inspanning het haar kostte
hij heeft zich voor drie dansen ingeschreven en ik vermoed dat hij daarom komt wat vervelend zuchtte meta met een gemaakt kwijnend lachje dat laurie allervermakelijkst vond
jo's eenig antwoord was dat ze haar moeder vaster omklemde en in de stilte die nu volgde steeg het oprechtste gebed dat ze ooit gebeden had uit haar hart tot god op
lekker hoor zoo veertien dagen lang plezier te gaan maken antwoordde jo die wel een windmolen leek zooals ze daar met uitgespreide armen rokken stond op te vouwen en zulk heerlijk weer daar ben ik zoo blij om voegde bets er bij
ik weet niet of ons zwart schaap door het scheren zoo bedaard is geworden maar wel weet ik dat ik in heel washington niets kon vinden mooi of goed genoeg om er de vijfentwintig dollars voor uit te geven die mijn dochter mij gezonden heeft
jammer mijn mantel is lang niet naar de laatste mode en mijn hoed heeft niets van dien van sallie ik heb maar niets gezegd maar ik was ook vreeselijk teleurgesteld over mijn parapluie ik had moeder verteld dat ik liefst een zwarte met een witten stok wou hebben maar ze vergat het en kocht er een met een leelijken geelachtigen stok
breng me niet in verzoeking teddy het is een onwijs plan dat is er juist het aardige van begon laurie die in een opgewonden bui was en volstrekt op de een of andere manier uit den band wilde springen
je stààt haar niet af je deelt haar maar zei laurie troostend het kan nooit meer hetzelfde zijn ik heb mijn beste vriendin verloren zuchtte jo
het zou echt leuk zijn toe laten we t doen jo wij zullen een brief achterlaten om te zeggen dat alles goed in orde is en dadelijk opmarcheeren ik heb geld genoeg het zal jou goed doen en er is geen kwaad bij omdat je naar je vader gaat
en naast het bed neervallende bekende jo onder een stroom van berouwvolle tranen al wat er gebeurd was de hardheid van haar hart ten diepste veroordeelend en onder snikken haar dankbaarheid betuigend dat de zware straf die haar had kunnen treffen haar bespaard was
als het je toeschijnt dat ik geen hulp noodig heb dan is dat omdat ik een beter vriend heb dan zelfs vader is om mij te troosten en te steunen mijn kind de moeiten en verzoekingen van je leven beginnen eerst en zullen misschien vele zijn
heb maar liever geen geheimen jo vertel alles aan moeder en houd je buiten alle gezeur zooals ik gedaan moest hebben zei meta waarschuwend hemel kind moeder heeft het mezelf verteld
vergat toen haar vrees zichzelf en alles behalve het onuitsprekelijk genot dat de muziek haar gaf want ze klonk haar als de stem van een geliefd vriend
ik weet het niet u kunt niet begrijpen hoe erg het is als ik zoo driftig ben geloof ik dat ik tot alles in staat zou zijn ik word zoo woedend dat ik iemand wel zou kunnen aanvliegen en kwaad doen en er dan blij om zijn
om daar te pronk te staan ten aanschouwe van de geheele school terwijl de schande nog zoo versch in t geheugen lag scheen amy ondraaglijk en gedurende een oogenblik was liet haar alsof ze zich voorover op den grond moest laten vallen en in heete tranen uitbarsten
bets keek en werd bleek van verrukking en verrassing want daar stond eene kleine piano met een brief er boven op geadresseerd aan mejuffrouw elizabeth march
nu gebeurde het dat de school dien morgen bezocht werd door een gewichtig personage die amy's net geteekende kaarten prees welke eer aan haar vijandin bewezen een angel was in de ziel van jongejuffrouw snow en jongejuffrouw march de airs deed aannemen van een jonge pauw
maar er kwam een tijd dat ze bij verheffing van koorts begon te spreken met een heesche en gebroken stem en op de dekens te spelen alsof het haar geliefde piano was terwijl ze beproefde te zingen met een keel zoo gezwollen dat ze geen geluid kon uitbrengen
jo verlangde niets liever dan haar hoofd neer te leggen aan dat moederlijk hart en haar droefheid en boosheid uit te schreien maar tranen waren een onmannelijke zwakheid en ze voelde zich zoo diep beleedigd dat ze nog niet kon vergeven
eindelijk kwam hij naast haar zitten en begon op zijn meest overredenden toon kom wees nu verstandig en doe wat ze zeggen neen schrei niet maar hoor eens wat een mooi plannetje ik gemaakt heb
dat is heel natuurlijk en onschuldig als dat prettig vinden maar geen hartstocht wordt en er je toe brengt dwaze of onvrouwelijke dingen te doen leer den lof kennen en op prijs stellen die waard is verdiend te worden en streef naar de bewondering van uitnemende menschen door zoowel natuurlijk en bescheiden als lief te zijn meta
meta en jo kwamen naar beneden loopen om het wonder dat had plaats gegrepen te aanschouwen en amy die zichzelf nu heel interessant en zelfopofferend begon te vinden beloofde te zullen gaan wanneer de dokter dacht dat bets ziek zou worden
de vijftien minuten schenen haar een uur maar ze waren toch eindelijk om en het woord opbergen had haar nog nooit zoo welkom in de ooren geklonken je kunt gaan amy march zei mijnheer davis en hij leek zooals hij zich ook gevoelde alles behalve op zijn gemak
genoot dus van ganscher harte en erkende wat niet altijd het geval is dat haar nu deze begeerte vervuld was niets meer te wenschen overbleef misschien kreeg ze omdat ze voor dezen zegen zoo dankbaar was een nog grootere ze verdiende in elk geval beiden
bets is niet zelfzuchtig en daarom houdt iedereen van haar t zou verschrikkelijk zijn als we haar verloren de menschen zouden niet half zoo bedroefd om mij zijn als ik ziek was en dat verdien ik ook niet maar ik wou toch ook wel graag door zooveel vrienden gemist worden en daarom zal ik al mijn best doen om te worden zooals bets
hoofdstuk xxii liefelijke weiden de weken die nu volgden waren als zonneschijn na den storm de zieken namen voortdurend in beterschap toe en mijnheer march begon er van te spreken om in het begin van het nieuwe jaar naar huis terug te keeren
o laat er toch gauw iemand naar beneden gaan john brooke doet zoo onmogelijk en meta laat het toe mijnheer en mevrouw march verlieten haastig de kamer en op haar bed neervallend brak jo onder bittere tranen in luide jammerklachten los terwijl ze bets en amy het verschrikkelijke nieuws vertelde
maar toen hij heenging hield amy hem even terug en fluisterde met bevende lippen is bets werkelijk in gevaar ik vrees van ja maar we moeten er maar het beste van hopen schrei dus niet kleintje en laurie sloeg op broederlijke wijze zijn arm om haar heen wat haar merkbaar
en meta verborg haar gezicht in haar handen en schreide alsof haar hart zou breken ik ik heb niets gedaan waar praat ze toch over riep jo verbijsterd uit
neem ze niet allemaal mee fluisterde haar buurvrouw een jonge dame die veel tegenwoordigheid van geest bezat amy schudde er haastig een half dozijn uit en legde de overige voor mijnheer davis neer
ik zal het zelf wel vertellen en aan moeder zeggen hoe dwaas ik geweest ben maar ik doe het liever zelf dus jij houdt je mond hè ik geef je mijn woord dat ik zwijgen zal maar wat moet ik zeggen als ze er mij naar vragen
zij voelde zich dadelijk vertroost door haar moeders medegevoel en vertrouwen de overtuiging dat moeder hetzelfde gebrek had en het steeds trachtte te verbeteren maakte het voor haar zooveel gemakkelijker te dragen en versterkte haar besluit er tegen te strijden
ik heb de beste verwachtingen van mijn jongen zei jo hem met een goedkeurenden glimlach naziende terwijl hij over de heining sprong o ja hij is nog al geschikt voor een jongen was meta's eenigszins onvriendelijk antwoord want het onderwerp interesseerde haar niet
je weet er iets van en je zou beter doen het maar dadelijk te zeggen of ik zal je er toe dwingen en jo schudde haar onzacht heen en weer dreig maar zooveel je wilt je krijgt je malle verhalen niet terug riep amy nu op haar beurt boos wordende
nu amy van huis was bleef laurie haar eenige toevlucht maar hoe graag jo ook met hem samen was zou ze hem juist nu liever minder gezien hebben want hij was een onverbeterlijke plaaggeest en ze vreesde dat hij haar t geheim nog zou ontfutselen
verscheiden jongeheeren die haar bij de eerste partij alleen maar aangestaard hadden lieten het nu niet bij staren maar kwamen om aan haar voorgesteld te worden en zeiden haar allerlei dwaze maar toch aangename dingen en verscheiden oude dames die op hun gemak de rest van t gezelschap zaten te beoordeelen vroegen met belangstelling wie ze was
ik zal het probeeren maar het was min van je zooiets te doen ik dacht niet dat je zoo geslepen en slecht kon zijn laurie antwoordde meta die haar verlegenheid onder een ernstig verwijtende houding trachtte te verbergen
toen amy van haar laatste tochtje terugkeerde hm de de heer davis gewichtig en begon op zijn indrukmakendsten toon jonge dames gij herinnert u wat ik een week geleden gezegd heb
de jongen verwaarloost nu zijn muziek en ik ben er blij om want hij begon er al te veel van te houden maar de piano wordt niet beter van dat ongebruikt staan zouden niet een paar van uw meisjes er nu en dan eens op willen studeeren alleen maar om te zorgen dat zij niet ontstemt
zoodra jo dit gezegd had had zij er spijt van ze had hem alleen maar willen waarschuwen dat laurie niet veel dwang dulden kon en hoopte dat zijn grootvader verdraagzamer omtrent hem zou worden het gelaat van mijnheer laurence veranderde plotseling en op een stoel neervallend keek hij ontsteld naar het portret van een knap man dat boven zijn schrijftafel hing
het is moeilijk na te gaan wat er gebeurd zou zijn als op dit hoogst belangwekkend oogenblik tante march niet binnengestrompeld was de oude dame kon het verlangen haar neef te zien niet bedwingen want ze had laurie ontmoet op haar wandeling en de terugkomst van mijnheer march vernemende reed ze terstond uit om hem te bezoeken
antwoordde mevrouw march met een zucht en een glimlach terwijl zij jo's verwarde lokken gladstreek en in orde bracht hoe hebt u geleerd u te bedwingen dat kost mij de meeste moeite want
bets sprak ernstig en meta beloofde dat zij den volgenden dag gaan zou vraag hanna om iets lekkers en breng het even bets de lucht zal je goed doen zei jo terwijl ze er verontschuldigend bijvoegde ik zou wel gaan maar ik wou zoo graag mijn verhaal afmaken
ik zal natuurlijk thuis blijven ik ben de oudste begon meta met een bezorgd en berouwvol gezicht neen ik want het is mijn schuld dat ze ziek is ik zei tegen moeder dat ik de boodschappen zou doen en ik heb het niet gedaan zei jo beslist
dus je bent van plan iemand te trouwen zonder geld zonder positie of betrekking en harder te gaan werken dan je nu gewoon bent terwijl je een gelukkig leven tegemoet kon gaan door mijn raad te volgen en een beter huwelijk te doen ik dacht dat je verstandiger was meta
toen mevrouw march jo een nachtkus gaf fluisterde ze haar teeder toe kindlief laat de zon niet ondergaan over je toorn vergeeft elkander helpt elkander en begin morgen weer opnieuw
morgen moest ze de kopjes omwasschen en de ouderwetsche theelepeltjes den grooten zilveren trekpot en de glazen wrijven tot ze glommen daarna moest ze stof afnemen en wat een geduldsoefening was dat
te brengen maar jo was geheel buiten zichzelf en na amy tot afscheid een klap om de ooren te hebben gegeven vloog ze de kamer uit naar de oude canapé op den zolder en streed haar strijd alleen
dag juffrouw march ik kwam om mijn parapluie te halen eigenlijk ook om te zien hoe uw vader zich vandaag voelt begon brooke een beetje verlegen terwijl zijn oog van het eene veelzeggende gezicht naar het andere vloog best hij is heel wel de parapluie staat in den stander ik zal hem even krijgen en zeggen dat u er is zei
ik ben blij dat je gekomen bent want ik was bang dat je niet zoudt kunnen zei ze zoo damesachtig mogelijk jo wou graag dat ik ging om haar te vertellen hoe je er uitzag zei laurie zonder haar aan te zien daar hij lachen moest om haar moederlijken toon
mijn lieve kinderen ik stel mijn wenschen voor jullie heel hoog maar begeer niet dat je vooruit zoudt komen in de wereld door een rijk man te trouwen alleen omdat hij rijk is of een prachtig huis zoudt hebben dat geen thuis is omdat de liefde er ontbreekt
de oude heer laurence was de grootste maar na zijn bezoek waarop hij ieder van de meisjes iets aardigs of vriendelijks gezegd en met hun moeder over oude tijden gepraat had was niemand meer erg bang voor hem behalve de bedeesde bets
toen dat pak van haar hart was wachtte bets af wat er gebeuren zou die gansche dag ging voorbij en een gedeelte van den volgenden zonder dat ze er iets van hoorde en ze begon al te vreezen dat ze haar grilligen vriend beleedigd had
esther was waarlijk vroom en volkomen oprecht in haar raad want ze had een liefhebbend hart en veel medelijden met de zusjes in hun droefheid amy vond het denkbeeld prachtig en liet esther het kleine kamertje in orde brengen dat naast het hare was
de arme jo deed wanhopig haar best om kalm te zijn maar haar boezemvijand was altijd gereed op te vliegen en haar de nederlaag toe te brengen en er was een jarenlange geduldige strijd noodig om hem te verslaan