AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
meende hij bij voorbeeld niet tegen de billijkheid te zondigen als hij een armen wever scherpelijk liet geeselen voor een zelfde vergrijp dat hij een rijkeluî's zoon met zware geldboete liet afkoopen
de graaf was uit hulst gekomen om haar naar oud beierland te geleiden waar zij den ganschen zomer doorbracht en hare huishouding op den eenvoudigsten voet werd ingericht duyck beticht den graaf dat hij in plaats van getrouw op zijn post te blijven zelfs op hachelijke momenten van de nabuurschap tusschen hulst en oud beierland gebruik maakte om zijne gemalin te bezoeken
dat had de edele graaf ingezien en dat bewoog hem zich mijner aan te trekken in zijn huis vond ik alles wat het verdeelde gezin van mijne ouders niet had kunnen schenken tot den omgang met kinderen van a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel mijn leeftijd toe
fausser compagnie aan dit luisterrijk gezelschap is dat geene crime bij u of hebt gij het zoo druk aangelegd met dansen dat gij nu al naar rust verlangt
bij het weifelend lamplicht waarden zijne oogen rond door het vertrek en ze bleven peinzend staren op den grijsaard met de gevouwen handen als ingesluimerd onder het amen van zijn gebed
ware het dan ook om zijn bloed op te vangen op onze neusdoeken en ze als dierbare reliek op onze borst te verbergen ware ik toen van droefheid bezweken het zou gunst des hemels zijn geweest want van toen aan nam mijn lot een keer zooals ik wel niet had kunnen wachten
dat gij u morgen met uwe lieden wel van vuurwapenen voorzien naar de plaats begeeft waar de spelen gehouden worden wij waren er heden wij zullen er morgen zijn dat is afgesproken
maar daar zijn de troebelen opgekomen de baron bleef aan de zijde des konings de heeren staten zoodra zij dezen waren afgevallen wilden den spaanschgezinden edelman niet langer in t genot laten van de inkomsten zijner goederen aan hunne zijde alles werd onder séquester gesteld en
treurig echter was het op te merken hoe kwalijk zij den zin vatten of liever hoe slecht zij de toepassing maakten die is erger dan ik mompelde er een toen ik mijn vaders huis verliet nam ik ten minste niets meê
maar neen wij trekken samen van hier verzoend als broeders of wij blijven nog vijanden en dan zijt gij mij voldoening schuldig vaarwel armand en juliaan wendde zich af om naar de hoeve terug te keeren
zwijg bast en maal me niet aan de ooren van vaderhuis en dergelijken gij kent een deel van mijne geschiedenis dat moest je voorgoed den mond stoppen om over zulke punten tot mij te spreken riep juliaan ook opstaande op norschen toon kom mich mijn beker is leêg ik voel dat de hartversterking mij goed doet
dan guurt groot bleek onverbiddelijk zelfs toen gerrit heesch van kwaadheid schreeuwde dat hij t wreken zou maar al spartelend onder de forsche hand van zijn overwinnaar neêrzonk die hem nu onder de knie had en willens was op onbarmhartige wijze gebruik te maken van het recht van den sterkste
dat zal ik u zeggen er is eene ordonnantie waarbij de plattelandsbewoners en de magistraat der kleine steden verplicht zijn soldeniers die ten getale van veertig of vijftig en tot dertig toe onder aanvoering van een officier zelfs van een cornet of
het was hem den burger magistraat om de werkelijkheid der macht te doen niet om het symbool daarvan gerrit fransz meerman was nu in de volle rijpheid des levens maar jong reeds moest hij tot eereambten in zijne stad zijn bevorderd want hoewel hij eerst sinds tot het schoutsambt was gekomen
maar hoe kan ik weten dat gij niet met dezulken wilt gerekend worden hernam mabelia iets zachter daar ze schroomde hem al te zeer te verbitteren gij zijt mij gansch onbekend moet ik niet oordeelen naar het uiterlijk aanzien
bastiaan in zijn aanvankelijken triomf dacht aan geen kwaad maar sloeg zijn bijbel open terwijl hij sprak aanhoort de gelijkenis van den verloren zoon en hij begon te lezen op dien zonderling sleependen onnatuurlijk zalvenden toon
zij had zich misrekend omdat zij de geheimenissen van het huis te brussel niet kende die haar nu ontsluierd zouden worden de baron de ghiselles had nog een zoon slechts één jaar mijn oudere
het spijt mij dat gij in dezen zoo onwetend zijt want nu zult gij mij voor een uitzondering houden zelfs al ware dat nog zou ik u niet beknibbelen in eene weelde die u behoefte schijnt geworden als gij zelve maar weet hoe aan de gereede penningen te komen
ik heb allerlei aankoopen te doen voor mijn toilet en ik hoor van mijne kamenier dat deze delvenaars gansch niet toeschietelijk zijn als t aankomt op het verleenen van krediet zoo zult gij wel doen dergelijke aankoopen nog wat uit te stellen
wilde hartstochten ontembare driften en t verzuim om der zinnen lust onder tucht te houden zijn de kwade machten die ten verderve voeren en het is zeer gevaarlijk zich zelven daarbuiten te stellen en alles maar te laten aankomen op eene
die twee schijnen te vechten zeî de een tegen den ander denkelijk zoo wat straatrooverij of een paar beschonken lieden die elkaâr den weg willen wijzen werd er geantwoord maar een beurzensnijder zou zoo niet aangaan dat loopt op moord uit
eens echter keerde hij zich tot de ghiselles met een uitroep van toorn en ontzetting en greep hem bij den arm met zulk eene forschheid dat de baron verbleekte zoowel van pijn als van schrik
genoeg hij kroonde zijn werk door het paar kerkelijk in te zegenen tot groote voldoening van mabelia die hem steeds als haar zielevriend had geëerd toen het eindelijk tot de bruiloft kwam
waarom hebt gij u ook dan zelf in de mêlée begeven door die bruiloftsfeesten te gaan bijwonen palsambleu dat's eene mooie vraag ik zie niet hoe ik er mij van had kunnen verschoonen
zoo gij alleen behoefte hebt aan hulp naar het lichaam a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel moet gij mij toestaan te onderzoeken of er ook verheffing van koorts is na de inspanning van dit gesprek hervatte graswinckel na een oogenblik zwijgens en vatte zijne hand om opnieuw den pols te voelen
daar kwam een man van zekeren leeftijd in deftige burgerkleeding te voorschijn uit het stadhouderlijke logies een pak papieren en eene portefeuille onder den arm houdende het was meester diedrich de boekhouder van maurits belast met het opteekenen en regelen der flnanciëele zaken van diens huishouding
een poes moest gedoogen dat er eventjes met hare staart werd gespeeld bij de stille voldoening die dit genoeglijk vooruitzicht haar meester schonk wat in t vat is verzuurt niet hernam bartels tevreden zijn gestrengen heer in goede luim te weten dat zie ik klaarlijk in
dat zeker niet nu dan sabine als gij dit met mij eens zijt wil u eene trouwe gade toonen en mij een offer brengen dat u niet al te zwaar zal vallen zoo
nu ik heb die dan ook gevolgd en mij zelve geofferd maar ziet gij dat offer mag niet tevergeefs zijn gebracht en toch is er oorzaak het ergste te vreeze voor dien ongelukkige
eilieve wat noemt ge eene misdaad alles is immers maar betrekkelijk gij zult toch zeker wel in den loop van uw veeljarig krijgsmansleven uw man hebben neêrgelegd of anderen daartoe het bevel hebben gegeven
maar zelfs na de ontnuchtering kon ik mij niet weêrhouden de luchtspiegeling na te oogen met stille verwachting eener triomfantelijke wederverschijning in zulke zwakke oogenblikken kon ik niet gelooven dat de man die zich zoo hoffelijk jegens mij had betoond en die zoozeer de manieren en het voorkomen had van een edelman een laaghartige avonturier kon zijn
hetgeen niemand verwonderen zal die acht heeft gegeven op de vele brandstoffen die zich opgetast hadden rondom het jonge paar reeds bij de bruiloft en die maar een vonkje noodig hadden om een huiselijk twistvuur te doen ontbranden dat niet licht gebluscht zou worden omdat de oorzaak niet kon worden weggenomen
op eens geurt met zekere levendigheid recht in zijn schik dat hij op dien inval was gekomen zoo wees dan voor t minst getrouw in die zorge hernam jacob jansz even het hoofd schuddend en ging zijns weegs met verhaasten stap wij volgen hem nu niet overtuigd dat wij hem wel eens weêr zullen ontmoeten
of te scheep gaan naar de schoone landstreek waar de peper groeit waagde bartels te schertsen al zou hij ook klagen dat hij beters had verdiend wat beters ik heb dien bernard maar eens gezien en maar een paar vragen aan hem gericht
gij zelve hebt het reeds ingezien dat hij niet is in de conditie om de oogen te vestigen op een meiske als mijne mabelia ik versta u jacob oom maar al viel dat alles ook anders uit antony heeft immers mijn woord sprak zij met een pijnlijken glimlach
deed zich nog bij hem gelden schoon hij sinds een half uur zonder opzien of omzien langs de straten van delft rende slechts door het idée fixe gedreven dat hij zich ergens bergen moest zonder dat hij wist te bedenken waar
zijt dat's meer dan gij van u zelven kunt zeggen kraai die zich in de pauweveeren heeft gestoken beet juliaan hem toe terwijl hij zich slechts door het uiterst zelfbedwang weêrhield om op zijne snoode tegenpartij aan te vallen en het vuistrecht toe te passen daar waar de stem van eer en billijkheid niet meer werd verstaan
en als dan de boog te strak gespannen breekt onderzoekt de krijgsraad alleen scherpelijk naar de uiterlijke feiten zonder zich te bekommeren om de innerlijke aanleiding waaruit zij zijn ontstaan
maar ik bid u achtbare heer zie hem wat overkomt hem en hij wees op de ghiselles die zich tegen een boom moest leunen wien een wit schuim op de blauwe lippen kwam die krampachtig de hand aan t gevest van zijn degen sloeg onmachtig dien te trekken en wiens oogen eene akelige vastheid van blik aannamen
wier raadselachtige inhoud voor den oningewijden aanschouwer iets schrikwekkend moest hebben dat hem een rilling over de leden joeg een krokodil hing aan den zolder af daarbij een schildpad en een gansche kraam van visschen droog en opgezet
maar ook niet minder wees daar gerust op gij moogt uw nauwlettende zorg in geen ding verzaken dan wat de verdachten in dezen belangt ze mogen voorhands in de meeste gerustheid hun weg wandelen ze hebben niet eens noodig gewaarschuwd te worden dat wij het oog op
zeker alle menschen kunnen niet van gelijken stand zijn noch zich gerechtigd achten tot eene gelijke lotsbedeeling niet iedereen behoeft te banquetteeren als een vorst in zijn paleis
de grond dreunde toen de oude watergeus viel een breede stroom bloeds gudste uit de gapende wonde maar geen kreet geen snik slaakte het slachtoffer
dit was noch de taal noch de denkwijze van een alledaagsch boeren grootje en dat was vrouw lijsbeth ook niet zooals wij later zullen zien zij was evenmin eene vermomde prinses of eene edelvrouw uit haar rang in de diepte gevallen slechts had zij eene eenigszins betere opvoeding ontvangen dan met dochters uit den minderen stand in den regel het geval was
hij de oogen sloot voor haar licht en rillend in de schrale voorjaarslucht met de armen over de borst gekruist of de vermagerde vingers ineengevouwen als in t gebed z bleef hij zitten tot men hem herinnerde aan de noodzakelijkheid om naar zijn verblijf weêr te keeren
zoo mogen dan die verwenschte papen en jezuïeten voortaan straffeloos complotteeren tot ze ons onverhoeds overvallen met de executie van hunne vermaledijde voornemens riep mr bartels uit met eene ergernis die hij niet wist te verbergen
maar sabina waar denkt gij aan daar hebben wij sinds a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel van geleefd de dringendste kosten van de bruiloft zijn er meê afgedaan de vereering aan den hofprediker de speellieden en het volk te paard bij de gemaskerde optochten en wat niet al vraag er siegmund maar naar
nu begrijp ik dat onderzoek u niet dienen kon te minder omdat ik wel den naam kon opgeven waarop ik door mijne geboorte recht had maar niet bij machte zou wezen mijneidentiteit te bewijzen met den persoon die het recht had dien te voeren
indien deze zich zelf niet het meest in den weg ware geweest ik kon mijn meerdere niet in hem zien ik kon hem niet achten ik hoopte dat het bedorven zoontje want helaas dat is hij op de reis onder vrienden tot een man zou rijpen
het kan zijn maar zelfs al geef ik u nu op dit pas gehoor en neem mij voor mijn huis op den eenvoudigsten voet terug te brengen nog zijn de bezwaren die mij drukken daarmeê niet aan zij gezet hervatte zij met een zucht dat spreekt wel vanzelve en daarop moet allereerst voorzien worden
ik ben t met u eens zulk een krijgsoverste zal zich wel voor u opdoen daarom wilde ik met mijne aanbieding wachten tot de heeren op t scheiden staan en geen tijd of occasie meer hebben om zich met elkaâr te bespreken vooral hoop ik dat maurits niet van de laatsten zal zijn om weg te trekken
het zou wel de vijfde maal konnen worden mompelde hendrik terwijl hij de deur van eene spreekkamer openstiet doch gelief binnen te treden voor u wil ik het er op wagen want mijn meester is kwalijk gemutst als men hem in zijne samenspreking met den onderschout komt storen
hopman peter liet die in zijne hand glijden met een spotachtigen blik maar nauwelijks had juliaan die gevat of hij wierp haar over den wagen heen in de vliet waarlangs zij voorbij reden terwijl hij uitriep ziezoo met dit geld zult gij u althans geen moorder koopen voor maurits
den persoon die gesusteneerd wordt het instrument te zijn zooals uwe achtbaarheid het wil noemen dien zekeren juliaan dien gij geapprehendeerd hebt op t aanwijzen van den baron de ghiselles dien bedoel ik achtbare heer wat zal men met hem aanvangen
ik begrijp wel dat gij nu doof zult zijn voor alles wat ik tot mijne verontschuldiging kan aanvoeren maar bedenk toch hoe wij wederzijds over elkaâr dachten dat er tusschen ons nooit eenige broederlijke gezindheid heeft bestaan en hoe ik alle reden had om te vreezen dat uwe verzoening met den baron mijn ondergang zou zijn
tot zijne groote verbazing en niet geringe blijdschap bemerkte hij toen dat de stad vlak voor hem lag wel op vrij grooten afstand maar toch een weinig in de schuinte aan zijne linkerhand zag hij den heirweg liggen die hij uit delft komende was afgereden en die bijgevolg derwaarts moest heenvoeren
hij wien ik bedoel is zoomin de uwe als de mijne gij wacht niets goeds van hem hij is u in den weg gij hebt het mij zelf daareven gezegd
maar de andere die al sprekend de beide handen in de wijde boeren zijzakken had gestoken hief de arm nu op en toonde twee zakpistooltjes die er even vinnig als sierlijk uitzagen
als de oudere van gerrit als mijns gelijke van leeftijd en bij den omgang die uwe ouders houden met mijn pleegvader zijn wij samen opgegroeid en waart gij mij nà en waard om overeenkomstig van gemoed
want zoo ras hij de ghiselles zag binnenkomen wierp hij zijn boek weg en liep hem te gemoet zeggende zijt gij eindelijk daar baron op mijn eerewoord ik begon te gelooven dat gij den ganschen nacht met banketteeren zoudt doorbrengen
gij hebt gelijk hernam juliaan kalmer maar toch met zekere bitterheid gij hadt van dien brief konnen zwijgen en dien vernietigen nog moet ik het prijzen dat gij dit niet hebt gedaan
die hangt simpellijk af van hare moeder en broeder die wijs genoeg zijn om niet met adelbrieven te rekenen en zou de groote lamoraal die wijsheid dan niet bezitten dat's toch nogal klein naar t mij voorkomt
n het dusgenoemde maasleger van den prins aangekomen zou ik onder een troep die met den algemeenen naam duitsche voetknechten werd bestempeld zijn verscholen gebleven daar ik reeds de vrijmoedigheid miste om mij als edelman aan te melden bij wie ook zoo niet een der hoplieden
steunende op de rechten onzer verwantschap en vroegere bekendheid die ik niet verjaard waande hoopte ik van de jonkvrouw de gunst te verkrijgen haar ten dans op te leiden doch die werd mij geweigerd met meer verbolgenheid dan waartoe ik meende door dat verzoek aanleiding te hebben gegeven
zij haalde de schouders op ik heb immers uit volle vrijheid de onberouwelijke keuze gedaan ja ja dat weet ik wel maar toen gij den sluier naamt op uw achttiende heette dit immers ook eene onberouwelijke keuze
luister bastiaan ik begrijp wel dat gij opnieuw een sermoen van uwe vrouw hebt moeten aanhooren terwille van ons dat spijt mij voor u maar dat's nog geen reden om ons op de nabetrachting te onthalen
et geweld tegen mij te oefenen zoudt gij niet aan den besten koop zijn mijn dappere luitenant geloof mij daarin mijn voerman is evengoed gewapend als ik hij weet zoo ongeveer welk vrachtje hij rijdt en zoo ik u gelegenheid gaf mij te vermoorden zoudt gij daarbij niets gewonnen hebben hij weet werwaarts hij mijn lijk zou moeten heenbrengen
bruilofthouden was immers gansch geen ongeoorloofde zaak men behoort blijde te zijn met den blijde en sinds dit echtpaar achtte oorzaak te hebben tot zoo luidklinkend vreugdebetoon stak daar ook niets kwaads in met hen in te stemmen
god weet f en hoe wij elkander weêrzien sprak uliaan met nauw hoorbare stem ik smeek u geef mij de hand en wees verzoenlijk
mijne hand daarop bestevaêr ik neem het op zooals het bedoeld is maar laat mij nu wat aan de uitspanning van den avond ik zie daar den baron de ghiselles die mij schijnt te zoeken ik ben den vreemdeling eenige hoffelijkheid schuldig
hij zou ten huize van de gravin van solms worden ontvangen en hij zou er samentreffen met zijne moeder schout gerrit mocht nu alleen den triomf genieten zijne machteld haar zoon in de armen te voeren maar hij had er wel recht op van deze hereeniging getuige te zijn
zooals zij dààr nu lag was zij niet eens bevallig zij had het hooge voorhoofd van haar vader maar ordelooze lokken vermomden het en eene matte bleekheid door geene kunst verholpen overtoog haar gelaat en deed de scherpe trekken sterk uitkomen
nu echter na de afmatting van zijn gejaagden terugtocht deed zij zich gevoelen in volle wreede scherpte zonder dat de ongelukkige eenige kans zag op hare voldoening
geloof mij dokter ik heb mijne zuster liever dan zij mij zij heeft zenuwen maar geen hart en wat moet men van het uwe denken waar gij uwe tong gebruikt om zoo liefdeloos te wonden vroeg jacob jansz met zekeren nadruk
en het wel niemand inviel aan de mogelijkheid te denken dat het gansche volk eenmaal zou opstaan tegen zijn zoon filips door zijne voorzienige staatswijsheid al vooruit als toekomstige erfvorst en heer gehuldigd en dat men zijn vorstenhuis zou afvallen zou afzweren voor eeuwig
nu raakt ge van de wijs vriend ik weet niet meer wat gij bedoelt ik meen de zaak van de boerderij die hij heeft willen a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel de eigenaar heeft toegegeven maar als hij geweten had wien t gold gij begrijpt
mijne vrijheid behouden jacob tot rijper leeftijd hernam zij kalm en vast hij beet zich op de lippen hij had een ander antwoord verwacht en sinds men u dat niet zal vergunnen wilt gij u laten kluisteren voor het leven aan dien afschuwelijken vreemdeling
daar is altijd haast bij de loslating van een onschuldige en deze hier is onschuldig op het punt waarmeê men hem bezwaart sprak graswinckel eilieve mijn goede vriend dat zal u zwaar staan te bewijzen
inderdaad moesten de geruchten die haar omtrent de gedragingen van die mannen ter ooren waren gekomen haar op het ongunstigst stemmen tegen de gehate indringers een ongewoon heftige woordenwisseling was er dan ook uit gevolgd tusschen de echtgenooten waarin de vrouwelijke tranen en verwijten een triomf hadden behaald op het mannelijk gezag
ik dank u ik aanvaard geen tweegevecht meer allerminst met u hoe nù herinnert gij u zelfs niet meer dat gij een edelman zijt de eer van een edelman hangt aan wat beters dan aan de bereidheid om iederen woesteling met den degen bescheid te doen
mabelia graswinckel was welhaast onderricht van de mislukte poging door jacob jansz aangewend om met den zilveren sleutel den kerker van zijn beschermeling te openen maar zij kon daarin niet lijdelijk berusten
en die het plan om den kardinaal albertus aan t bestuur te brengen toejuichen mij vergeeft hij het nauwelijks dat ik zoo in de gunst sta van het hof zoowel te madrid als te brussel
ik zal t niet tegenspreken ik ken hem niet dan bij geruchte zoo is t uwerzijds dan wel zeker tegenzin in t hijlik en geenszins heimelijke gehechtheid aan den kloosterregel uit stille toeneiging tot de oude kerk
zeg op dan waarom drong valentijn wel omdat er voor hem eigenlijk geen vaderhuis bestaat wat meen je daarmeê is hij dan geen jonker van egmond vroeg valentijn terwijl hij met zekere verwondering het oog op juliaan vestigde
mr bartels en schout gerrit zag zijn onderhoorige aan met zulk een strengen en toornigen blik dat deze verbleekte en het hoofd afwendde als kon hij dien niet dragen
hij voelde zich gerijpt in eigen schatting gerezen door het vertrouwen dat zij hem schonk zij wist hem als boven zich zelven op te heffen door hem de hoogte aan te wijzen die hij bereiken moest om zich te verzekeren van hare achting
sinds hij zich in de engte voelde gebracht en geen andere uitvlucht zag dan zich met barschheid over de schaamte heen te zetten ieder wie begeerd heeft een gezin te hebben en zich veroorloofde gade en kroost aan zijn lot te verbinden behoort er voor te zorgen en hun het leven te verzoeten naar zijn vermogen
het antwoord liet zich niet wachten al werd het zwijgend gegeven sabina rees op en stak hare zuster beide handen toe françoise nam die diep geroerd in de hare en zij omhelsden elkander onder tranen
had diepe donkerblauwe oogen waarmeê zij tooveren kon en boeien als zij wilde behagen maar zij was alleen met hare vrouwen en achtte het overbodig zich aangenaam of beminnelijk voor te doen
roert hem niet aan gebood de wondre dokter die met schout gerrit gevolgd was laat mij met den ongelukkige samen dat niemand oordeele dat elk vreeze dit is de heilige passie
hij nam hem op met dat zekere afgrijzen dat ons aangrijpt bij het zien van een monster van een verscheurend dier maar hij voelde dat hij die gewaarwording moest bekampen en zich in dezen volkomenlijk moest beheerschen zou hij de diepten ook a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel van dit menschenhart kunnen peilen en eene poging wagen om zelfs hier het kwade te overwinnen door het goede
en hij haastte zich voort langs den kruidhof heen de steeg door de poort uit en zelf voortgesleurd door den stroom der menigte die zich eerst voor den huize solms had verzameld maar door de ellebaardiers verjaagd zich nu heenwendde naar t hof
dat kon het jaloersche zelfzuchtige kind niet dulden hij liet zijn hoofd op haar arm vallen onder een mistroostig gesnik dat door de omringenden niet precies met verschoonende meêwarigheid werd opgenomen neem je troetelkind op den schoot machteld spotte bertha zonder dat krijg je hem nooit tot bedaren
toch toen het paar nu langzaam en zwijgend tot het aanzienlijk huis was genaderd en de schildwachten voorbijging de grijsaard altijd den wankelenden jonkman steunende sprak de eerste soldenier weêr zie je wel dat een van die twee dronken is hij kan nauw op zijne voeten staan
maar kan siegmund dat dan niet voorschieten zonder er ons mede lastig te vallen hij zegt dat hij reeds lang in t voorschot is en och dat heeft niets te beduiden dat achterstallige zal wel betaald worden dat is van latere zorge
dezen uitnoodigend om zich omtrent den gegeven last aan zijn zoon duidelijk te verklaren het was wel heel naïef want de baron zou toch nooit hebben erkend dat hij onbehoorlijke handelingen jegens den stadhouder had aanbevolen
ja het is wel hard dat moet ik zeggen voor eene jonggehuwde vrouw dat die verwenschte oorlog zoo weinig respijt geeft nog maar zoo kort gehijlikt en nu al eenzaam neêrgezeten de gravin beet zich op de lippen en verkropte een zucht terwijl zij met zekere bitsheid hervatte
dat is onmogelijk gij begrijpt wel dat ik zoo maar niet naar brussel kan reizen dat's ook niet noodig hernam de ghiselles glimlachend ik kan wel merken dat gij sinds lang van de buitenwereld zijt afgescheiden en niets meer weet van hetgeen er omgaat
gij hebt het geraden bastiaan daar is mij dezen middag eene compagnie aangeboden eene compagnie klonk het van alle kanten op elken toon van dien van spottend ongeloof tot dien van blijden triomf uit vijftien monden terwijl bastiaan hem toevoegde met iets als verwijt
luitenant dààr is remedie tegen zei michiel terwijl hij van het brood de kaas en t gebraden spek voor hem neêrzette en andermaal zijn beker vol schonk dat's gesproken en gehandeld als een wijs man mich hernam juliaan die met voldoening toetaste en den beker opnieuw in één teug ledigde
maar al zouden wij dit van den zonderling jacob jansz mogen onderstellen bij wien toch de zucht om zich betamelijk voor te doen tot een maatschappelijken plicht is geheiligd het blijkt duidelijk dat deze jonkman gansch niet behoort tot hen van wie gezegd kan worden dat hun wandel in de hemelen is
bij den diep gevallen maar ook diep verslagen juliaan die zijne zonde als zonde had erkend en voor hem die met andere mate mat dan schout gerrit was de laatste de meest benijdbare zelfs al zouden list en geweld over hem zegevieren
om hem onder vier oogen iets mede te deelen dat hem zeker a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel geen pleizier doet want een misnoegde trek plooit zich om zijne lippen en hij antwoordt met zachte stem maar toch op wat wrevelen toon eilieve heer advocaat is er dan zoo dringende haast bij om lieden aan te hooren wien men toch niet kan toestaan wat zij vragen
en hij knarste de tanden van woede bij de schrikkelijke beelden die hem nu door het hoofd warrelden daar kraakte voor t eerst een menschelijke voetstap op de overijzelde straatsteenen
werkelijk nam een werfofficier met eenige manschap voor een paar dagen intrek in deze taveerne ik wist niets beters met mij zelven te doen dan mij bij dit volk te laten aannemen
hoe is dat gij om geld verlegen riep de ghiselles de wenkbrauw fronsende ik moet zeggen dat samenzweeren eene dure liefhebberij is
maar al sprak zij dus in vollen ernst toch koesterde zij in t geheim de hoop dat de baron zijn eenig kind den erfgenaam van zijn rang en fortuin zoude sparen en zich liever op eene of andere wijze bij den hertog zou zoeken te verontschuldigen dan mij tot het uiterste te drijven
vermoedelijk werd een dergelijk doel ook door de menigte bij hem ondersteld want het bleek uit alles dat hij ondanks den eenvoud van zijn uiterlijk gansch geen onbekend noch ongeacht inwoner was van de stad
neem geduld met mij en laat mij eens uitklagen over mijn jammerlijk lot daarna zullen wij zien of gij mij ng van blijdschap en hope durft spreken tot eenig antwoord legde de wonderdokter de hand vertrouwelijk op zijn schouder en zag hem vragend aan als met zwijgende noodiging om uit te storten wat hem op het harte lag
waaruit onderstelt gij dat ik een goed officier zoude zijn gij kent mij niet mogelijk beter dan gij meent ik heb u lang reeds geobserveerd en weet onder anderen dat gij u promptelijk door uwe soldaten weet te doen gehoorzamen
de armen over de borst slaande om het bloed in beweging te houden de vreemde noodde juliaan om op te stappen en toen deze een oogenblik aarzelde sprak hij lachend gij hebt aangenomen het middagmaal met mij te gebruiken zoo dient ge toch meê te rijden naar de boerderij waar het ons wacht een klein half uurtje buiten delft is t niet zoo voerman
zoo kon iemand die tot inkeer was gekomen op zich zelven op zijne schuld en zonde niet terugzien z niet daarvan spreken en juliaan achtte het aan zich zelf schuldig te zijn te bewijzen dat hij van deze voorstellingen geen dupe was toen de ghiselles zweeg antwoordde hij koel maar ernstig
zoo is het hernam juliaan kort af en ik verwacht van u dat gij mij daarin geen geweld zult aandoen dan vermag ik niets meer voor u dan u diep beklagen want daar is geen ander woord waarmeê men elkander met vrucht kan vertroosten en opwekken dan gods woord alleen
armand dat wat gij doet tegen mij zou ik niet gedaan hebben tegen u sprak juliaan met diep verwijt maar er was weemoed in de bitterheid gemengd
en het korte roodfluweelen manteltje met zilverborduursel dat hem over den linkerschouder hing droeg hij met edelen zwier zijn donkere tint kwam sterk en sprekend uit bij de heldere kanten kraag van echt mechels
waarheid is dat ik door mijn oom heb vernomen hoe gruwzaam men u heeft bejegend o dit bewijs zijner trouwe vriendenzorg treft mij diep hernam hij zonder weêrklank te geven op die uiting van haar medelijden
waar wel goed hem eens eene poets te spelen den kwelgeest van machteld opperde guurt groot ja we moeten eens jool met hem hebben hij kan geen plagen velen waarschuwde een der meisjes zoo is t hem noodig dat te leeren zeî van malsem
juliaan die een oogenblik door een straal van hoop verblijd het hoofd had opgestoken liet het nu weêr zinken onder een gloeienden blos van schaamte hij nam zijn hoed af en wierp dien zijn betichter voor de voeten
dan weet ik het wel wat ik er van denken moet en wat zou dat dan zijn jacob dat gij mij mij nooit liefgehad hebt zooals ik u
de volle waarheid kunt gij nog niet dragen en mij is de sluier des geheims nog noodig mijne daden zullen u bewijzen dat ik het goed met u voorheb ik ben zelfs bereid u op dit oogenblik honderd pistoletten als handgeld te geven mits gij mij uw woord geeft mij den dienst te doen welken ik van u verlang
ik zou u als mijn reddenden engel beschouwen zoo gij dit voor mij kondet verkrijgen ik wenschte u de helpende hand toe te reiken voor beter dan dit wellieve vrouwe doch in de moeielijkheid van t oogenblik moet nu allereerst worden voorzien
dat hebt gij mij al zoo dikmaals verteld dat ik het wel gelooven moet schoon mij daar niets van heugt maar dat belet niet dat de stoutmoedige knaap een verachtelijke woesteling is geworden die zijne familie schande aandoet daar kunt gij niets van weten tenzij door de lasteringen van den avonturier
ja ja ik begrijp u lees mij voor uit uw bijbel gij zult zien hoe gewillig en aandachtig ik nu zal luisteren neen mijn zoon de blijde boodschap laat zich niet opleggen als eene boete
verrast door den onverhoedschen aanval een oogenblik bedwelmd van verbazing was bastiaan teruggeweken en had zich den bijbel laten ontweldigen dien juliaan trotseerend onder den arm hield maar welhaast van den eersten schok bekomen trad hij op juliaan toe
maar hoe sterker juliaan bleef aandringen op dien wensch des te stugger werd dien door gerrit meerman geweigerd hij was naijverig geworden op de genegenheid van den zoon zooals hij het eerst was geweest op het hart van de moeder egoïsten weten zich zelf noch hunne begrippen voorbij te zien zelfs niet in t geen zij liefhebben
zoo voor onze geheime samenkomsten als tot berging van vermomming en wapenen die wij noodig konden hebben in de ruïne eener abdy dicht in de buurt van delft bevinden zich gewelven en onderaardsche gangen waarvan hij de ligging kende en wat het meest beteekende waarvan hij den sleutel bezat
het zal niet noodig zijn u te zeggen baron de ghiselles begon schout gerrit met zekere plechtigheid uit welke oorzaak ik u ten mijnent heb laten ontbieden volstrekt niet heer schout
want hij had zich vroeger van de bondgenooten afgewend toen hij zag dat de gang dien de zaken namen der landvoogdes mishaagde maar al hield hij zich voortaan terzijde hij had het verbond meê geteekend en hij wist zich gecompromitteerd in de oogen van den nieuwen
alles om en aan hem getuigde van schamelheid en toch had hij zijn ruwen aanrander zijn vinnigen weêrspreker toegezegd in al zijne nooden te voorzien zelfs geen peluw had hij om er zich op uit te strekken en toch kon hij niet arm zijn was het niet eene goed gevulde beurs die hij juliaan in de hand had gedrukt
het loopt hier mis mich bastiaan begint lastig te worden en en de luitenant begint zijn geduld te verliezen vulde mich aan en t volk wordt er woest tegen in niet vreemd ze kennen bastiaan al te goed om voor die vroomheid respect te hebben wist ik maar waarheen geloof me ik gaf er den brui van
en zoo slechte zorgen schijnt te dragen voor de moedige krijgers wier bedrijf in die dagen waarlijk geene sinecure mocht heeten maar weldra vernemen wij uit hunne woordenwisseling dat zij ter dezer stond niet meer in s lands dienst zijn daar de compagnie waartoe ze behoorden al sinds maanden gecasseerd is
uwe vrienden zien dat anders hernam zij met goedheid en gij doet niet wel zoo weinig op hun goed geheugen op hunne trouw te rekenen o ik wist wel dat hij zelfs verstoord zijnde mij nochtans niet ganschelijk zou verlaten
terwijl goedelijns en van malsem in plaats van den zwakkeren kameraad te hulp te komen stonden te lachen en toe te juichen ja guurt groot schenen aan te zetten om t niet op te geven vr hij zijn doel had bereikt
wat een gejoel in die binnenkamer al was zij hoog en hol een kleine hier in den kinderstoel met de rinkelbel eene kleine die zich al groot noemde ginds met den valhoed op aan den leiband door een ouder broertje bestuurd heen en weer getrokken vooral wat tot schreien en knorren ruime stof gaf
maar toen de veldheer ons verstiet werd het de vraag waarheen dient men den keizer dan krijgt men geen geld dient men den beier dan wordt men gekweld dient men den spanjaard dat geeft mij geen dank dient men den franschman wij scheiden met stank
alleen ik heb geld noodig gereed geld en daartoe roep ik uwe medewerking in de mijne mij dunkt het zou vrij beter wezen graaf maurits of de heeren staten in te roepen dat zijn lieden die geld moeten schaffen voor den krijgsdienst naar ik meene
jacob jansz daarentegen die met andere oogen zag vergeleek in gedachte dien vermetelen booswicht die met een stalen voorhoofd en triumfeerenden blik te midden der gruwelijke ongerechtigheid leefde als in zijn element
ondanks de bekende waakzaamheid van mijnheer den onderschout en zijne suppoosten wist de rustige burger zich gansch niet veilig op straat zoo ras de duisternis heerschte en daarenboven viel de maartsche sneeuw in groote vochte vlokken neêr voortgedreven door een scherpen noordenwind reden te over om ieder binnen te houden wie niet buiten noodig had
wat mijn nobelen vriend aangaat de hooge hemelsgezinde gedachten waarin hij steeds verkeert en de vurige ijver die hem drijft om zich af te slooven in allerlei christelijk liefdewerk heeft hem tijd noch hoofd gelaten om op zoo iets gerings als zwakke vrouwenliefde te achten
terwijl hij nu genoeglijk blauwe wolkjes rondom zich zit te blazen moeten wij even achter hem omzien naar zijn verleden en zijn heden om ons beter in aller toestand te kunnen verplaatsen
tot zoolang zal het u toch wel onverschillig wezen of ik peter of paulus heet zoo zal ik u hopman peter noemen hernam juliaan glimlachend ik heb er vrede meê doch waarom peter
kon de zekerheid die hij verkreeg dat het gevaar over het hoofd van maurits was heengetrokken zonder hem te treffen hem dus ontroeren of was er eenig leedwezen onder gemengd dat hij zich nutteloos zooveel moeite en vernedering had getroost
spreek machteld zeg me een enkel woord van goedkeuring van aanmoediging geef me ietwat hope en gij zult zien dat ik mijne sporen zal verdienen op het slagveld of sterven op het bed van eer zooals ze dat noemen mijn vader zal mij het noodige geld wel verschaffen om officiersrang te verkrijgen en een vendel aan te koopen of uit te rusten
dat geloof ik niet en dat is ook niet te verwonderen bij het woelig en zwervend leven dat hij zal geleid hebben moet de gestalte van een jong meisje waarmeê hij een enkelen feestavond heeft doorgebracht wel spoedig als eene bleeke schim uit zijn geheugen zijn verdwenen
ja ik maak mij sterk dat ik bij confrontatie mijn pleit zou winnen zelfs bij haar want ik heb mij sinds mijne teêrste jeugd zoo geïdentifieerd met de personaadje die ik moet spelen dat ik mijn aplomb zou verliezen zoo ik moest ophouden mij als zoodanig voor te doen
en zoo er werkelijk gevaar is martelen zij den patiënt af met koppen en laten neen brigitte tegen een dokter zie ik op tegen den ordinairen geneesmeester dat wil ik wel gelooven maar juist in een geval als het uwe zou dunkt me de wonderdokter te pas komen
was hij aarzelend aan den ingang blijven staan eer hij binnentrad en had hij bijgevolg tusschen het geschreeuw en gesar der soldaten door de smartelijke verzuchtingen van juliaan kunnen opvangen eer hij er zich in mengde op zijne eigenaardige wijze
maar zoo gij mij gezegd hadt dat uw bruidstooi die een vorstelijke fortuin vertegenwoordigde niet dan geleende pronk was zou ik u geraden hebben om in alles matiger voorzichtiger te werk te gaan en bovenal geene manier van leven met u hebben ingesteld die zoo hoog boven onze krachten gaat
en de stem verheffende vroeg hij in t ronde of de persoon van juliaan bij iemand van de omstanders bekend was en of die voor hem wilde instaan ik werd er luid en bijkans juichend geroepen en een jonkman trad vooruit
ik weet dat gij sinds lang geene andere hulpmiddelen hebt a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel dan leugen en bedrog en dat onbeschaamdheid uw eenig schild is antwoordde de baron met een laatdunkend schouderophalen jammer voor u dat men u hier kent voor t geen
maar voert men mij tegen thuis zouden die arme hulpeloozen alleen en verlaten zijn ze moeten wezen waar de moeder is dat stem ik toe alleen met deze omzetting dat de moeder blijven moet waar de kinderen behooren te zijn namelijk in haar huis
had zijne lamp zoo geplaatst dat haar schijnsel alleen hem zelven het noodige licht schonk en den slapende in het duister liet om diens rust te meer te verzekeren deze echter bij t ontwaken uit een benauwden en verwarden droom werd door die duisternis verschrikt en beangstigd
een aanslag voor den duivel er uit met hetgeen gij van mij wilt dat sammelen is niet uit te houden gij wilt mij met mijn handvol volks toch niet emploijeeren om eene stad te verrassen
wel nu nog mooier riep jacob jansz met ergernis word ik geknord omdat de kwâjongen zich brutaal aanstelt ge hadt hem thuis moeten laten dat ware vrij beter geweest dan had hij geene occasie gehad om hier vreugdbederver te zijn
neen verzoeker neen ik wil deze zaak niet doen ik wil dit verraad niet plegen tegen het vaderland wat zottelijke gemoedsbezwaren zijn dit riep de hopman verachtend het vaderland is waar men fortuin maakt gij haat uw vader waarom zoudt gij dwepen met zijn land
een bloem of een veer in het kapsel een borststrik een waaier versch geparfumeerde handschoenen allerlei in één woord dat ik u niet kan optellen dat is ook niet noodig ik heb er toch geen verstand van a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel alleen meende ik opgemerkt te hebben dat gij een grooten voorraad van diergelijke snuisterijen hadt meêgebracht
ik volstrekt niet ik heb de barones nooit gezien zooveel mij heugt ik weet zelve niet hoe het in mijn juweelkistje beland is ik ken iemand die er zeker veel prijs op stellen zou zoo uwe genade het mij voor hem wilde afstaan
wel neen hoe hebt gij dat konnen denken een enkele paarlsnoer een armband en wat spelden en ringen uitgezonderd die geene beduidende waarde hebben behoorde het alles aan mijne moei de paltzgravin aan de hertogin van lunenborg aan de landgravin van hessen
een paar eikens in den dop ja die neemt hij wel gaarne maar meer nog om mij pleizier te doen en zichzelven het pretext te geven hier nog wat langer te blijven praten zoo zoo vrouwken heb je een dokter noodig en dat wel een uit de stad zeî juliaan losweg want hij had het veel te druk met zijn smakelijk eiergerecht om veel opmerkzaamheid te geven aan hare woorden
doe gij aan uwe zijde wat gij goedvindt ik voor mij zal de eer van mijn huis blijven ophouden zooals gewoonlijk ik ben niet getrouwd om vernedering te ondergaan gij zijt getrouwd zooals ieder andere vrouw om uw echtgenoot te gehoorzamen en uw naar zijn wil te voegen
die haar intusschen trachtte te paaien met de verzekering dat hij wel spoedig eene gelegenheid dacht te vinden om zich met zijne manschap bij eene compagnie te plaatsen en zij bijgevolg van de woelige buren ontslagen zou zijn
nooit tot een overleg om in koelen bloede eens anders ongeluk te bewerken dat kan zijn ik heb u nooit in t harte gezien maar op den woesteling die gij eens zijt geweest kon men niet veel vertrouwen stellen
kom mijn vriend ga met mij wij zullen nu voort te zamen uwe vrouw bezoeken en haar een vreugdedag bereiden als gij er op staat meester jacob antwoordde e verward en aarzelend en zijn medgezellen naoogend die zich natuurlijk niet hadden opgehouden om hun makker te wachten
hun dorps of stadsgebied doortrekken te huisvesten en den kost te geven voor den tijd dien zij verplicht zijn zich daar op te houden maar zonder opzicht ronddolend volk beneden dat getal behoeven zij van niets te voorzien ze hebben zelfs het recht zich tegen hen te verzetten als zij zich met geweld opdringen
deze verwaardigde zich ten minste te antwoorden op dit uur altijd dokter boot daar is vast op te rekenen en te spreken dat zou ik niet konnen zeggen wij wachten hier al drie kwartier op de orders van zijn edel achtbare is het volle uur verstreken dan eerst mogen wij ons laten aanmelden eer we vrijheid hebben om heen te gaan
de schout van delft komt mij afhalen om mij eene bestemming tegen te voeren die geheel in strijd is met hetgeen de baron als onderdaan van filips ii mij zou moeten opleggen a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel at voertuig gij vergist u
zijn haar en baard zijn vrij lang en met weinig zorg geordend behalve het zwart zijden calotje bij lieden van zekeren leeftijd druk in gebruik is zijn hoofd gedekt door een lakenschen hoed met slap neêrhangende randen zonder veêr of roos
dien gij meent ben ik niet maar ondanks de ontkenning was er iets in zijne houding in zijne wijze van zijn in zijne bekendheid met de lieden van rang die wij op de vorstelijke tribune zagen dat mij versterkte in mijne meening en heeft hij u herkend
de plek die ik betrad zou vervloekt zijn om mij zoo zij mij ruste bood mijn hart werd als koud in mijn binnenste ik had geen traan geen snik ik was als versteend
gelukkig voor zijne armen want hij practiseerde gratis en leverde zelf de geneesmiddelen bij het voorschrift geen wonder dus dat de apotheker bij wien hij goedvond zich van zijne medicamenten te voorzien als hij niet bij machte was zich die zelf te verschaffen hem bij zijn binnentreden met een welgemeenden
ook niets van mijn vader viel juliaan in maar den degen terugtrekkend en hem de hand reikend om op te staan wie vrienden met mij wil blijven moet maar doen als ik zelf en niet achterom zien
hij moest nogal heel ver weg en even buiten voorburg dat's toch zoo ver niet neen maar ik had niet noodig daar te zijn dus heeft hij die zaak al met u besproken hoe vraagt gij mij dan naar den bekenden weg voegde hij er bij met eenig wantrouwen
maar bastiaan reeds tevreden dat hij niet ruw en opzettelijk werd gestoord las ijverig door juliaan die met zekere drift den vollen beker had ingezwolgen als om zich te bedwelmen had werkelijk dit doel bereikt en was in een toestand van matheid geraakt waarin a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel hij met wezenlooze lijdzaamheid in het onvermijdelijke scheen te berusten
in de santee die gij drinken gaat stem ik van harten meê in maar ik zet mijn mond niet aan den beker der bedwelming antwoordde bastiaan stroef nu zooals gij verkiest ik verwed mijn ringkraag tegen een ouden spijker dat wij hem zullen zien opdagen eer je een onze vader bidden
voor hem ook was de ghiselles een bekend aanzienlijk persoon maar hij was te lang reeds in het huiselijk leven des prinsen ingewijd om niet te weten dat er soms vreemdelingen ten hove werden ontvangen met een goed gelaat die men wantrouwde en die ten laatste bleken die verdenking ten volle verdiend te hebben
ontwijfelijk uwe doorluchtigheid en met groot genoegen sabina stond schielijk op of zij haast had om aan het pijnlijk tooneel een eind te maken de prins bood haar de hand om a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel haar op te leiden maar eer zij ging wierp zij hare zuster een blik toe of zij zeggen wilde ik offer mij op voor u
werden mij zulke verkwikkende gezichten te aanschouwen gegeven van de hemelsche heerlijkheid die voor de zijnen is toebereid dat ik dit alles toch wel mag nemen als de merkteekenen van zijn genadig
ochtend bij het ringspel hebben ze nog te midden van al de toeschouwers een deftig burger afgezet en gemolesteerd iedereen spreekt er schande van men hoort dagelijks van aanranding en diefstal om niet te zeggen van manslag
en in plaats van voort te gaan bleef hij staan de opgeheven hand dreigend naar de ramen richtend toen stond de korporaal op die met nog een paar man op de stoepbank was gezeten en trad nader halt mannen staat wat zal dat eilieve korporaal laat me ongemoeid dezen kranke in mijne woning brengen hij is in eene ijlende koorts naar ik vreeze
zonder nog binnen te treden riep hij met een scherpe van koude en aandoening trillende stem nu ja daar is hij wat wilt gij van hem waarom word ik ingehaald met zulk een getier dat niemand uwer mijn kloppen heeft gehoord ik kan die verweerde onderdeur niet
het is mogelijk dat graaf maurits nu reeds vergeten is wat hij mij opdroeg of het volbrengen daarvan niet eens meer dankelijk opneemt doch dat zij zoo wil men den verdacha l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel loslaten mij is het wel ik ben daarvoor niet verantwoordelijk
maar opzet of toeval het was genoeg om hem te midden van het volksgewoel waarin hij zich met zijne soldeniers had begeven te vrijwaren van den overlast dien hij mogelijk van de jolige delvenaars in hun zondagspak uit aanzien van zijn vervallen voorkomen had kunnen lijden
nu ge toch daarop komt george zal ik u bekennen dat ik zelve er over peinsde hoe dit vervelend chapitre met u te behandelen maar toch het moet zijn want behalve wat goud in mijne speelbeurs is al mijn gereed geld op
uwe vorstelijke genade verschoone mijne tegenspraak maar het komt er wel degelijk op aan hoe meer we ons volvaardig toonen om naar hunne voorstellingen te luisteren des te vrijer zijn we om ze af te slaan
acht op geven en t niet verzuimen met diergelijke kwaal moet men voorzichtig zijn vooral bij eene jonggehuwde t ware best naar een medicijnmeester om te zien
och heer schout wil den ongelukkige daarover niet hard vallen smeekte juliaan hij had mij beloofd mijne onthouding voor u te verheimelijken maar de schout luisterde niet naar de zwakke stem van juliaan hij liet de schel klinken of de alarmklok geluid werd
ik kan wachten tot die zijn afgeloopen maar dien mij alevel aan en verzuim niet den heer schout te zeggen dat ik hier viermaal tevergeefs ben geweest
maar niets van dat alles kwam den armen soldaat ten goede voor wien geene plaats scheen te zijn in den kring waartoe zich de publieke barmhartigheid destijds bepaalde en deze rekende daarop ook zoo weinig dat hij er geen bezwaar in vond zich door list of geweld schadeloos te stellen voor die verachteloozing zoo vaak hij er gelegenheid toe vond
mijn vader daarentegen bekleedde een eereambt aan het hof der landvoogdes en was meest te brussel waar hij een huis had doch zijne huishouding daar had ook hare mysteriën en was niet ingericht op zulken voet dat een jong edelman er eene opvoeding kon ontvangen naar zijn stand
ik was al van kind aan in de roomsche kerk opgebracht en in het huis waar ik meest verkeerde ging men trouw ter misse ik meê zonderdat ik er veel uit overgehouden heb dan stillen wrok tegen de priesters en papen die gemeene zaak maakten met den spaanschen dwingeland om jammer en ellende te brengen over het vaderland
bekeer je zelf van malle praat schreeuwde juliaan of ik stoot je mijn degen tusschen de ribben jonker jonker wees gewaarschuwd als ge mij dwingt den onderschout in te roepen staat gij morgen als vechter en dronkaard aan de palei kom tot u zelf geef mij mijn bijbel terug
heulen met oproerige soldaten hen steunen en sterken hen van geschut voorzien hun eene vrijplaats aanwijzen en zoo goed als eene ligue met hen aangaan tegen hun wettige heer zooals maurits dat heeft gepleegd met de italiaansche soldaten te sichem rangschikt gij zeker ook onder de geoorloofde praktijken
en zonder op de tegenwoordigheid der gebrekkige priores te letten sloot hij haar in zijne armen maar de goede hadewij strompelde ter deure uit al te discreet om langer fâcheuse troisième te zijn en wel verheugd dat men het zoo ontkomen was want eene huiszoeking dit moest zij zich zelve bekennen zou niet goed voor haar zijn uitgevallen
in de huizinge die deze bewonen ziet men haar nu eens te avond laat dan weêr in den vroegen morgen in en uitloopen oft zij er eene noodlijke boodschap had het zou konnen zijn dat zij medicijnen had aan te reiken voor den dokter sprak schout gerrit ditmaal geneigd om aan alles eene goede uitlegging te geven
de baron was inmiddels op bevel van graswinckel en door de zorge van vrouw pauwels overgebracht op een rustbed in dezelfde kamer die juliaan had verlaten als scheen de ghiselles bestemd om op iedere wijze de plaats van zijn broeder in te nemen