AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en de tijden in aanmerking genomen van binnen met smaak en pracht gemeubileerd voor t overige was het uithoofde eener oude gehechtheid aylva's geliefkoosd verblijf
en dat de burchtheer te huis is bewijst de banier welke gij op de torenspits ziet wapperen zoo ik een oogenblik weifel is het omdat ik nog onzeker ben welke van al de wegen die zich hier
bovendien had hij een gelofte gedaan en moest met andere duitsche heeren naar het heilige land hij had echter aan bianca beloofd haar bij zijn terugkomst te zullen opzoeken en haar alsdan door list of geweld als zijn gade met zich te voeren
zij antwoordde zedig en bescheiden het onderhoud hield aan en werd nu zelfs vroolijk en levendig zoodat de wandelaars reeds voordat zij het bemerkt hadden aan de poort van het voormalige klooster stonden
zijn uiterlijk voorkomen was echter weinig geschikt om liefde in te boezemen en stak bitter af bij dat van zijnen bloedverwant carlo die een volkomen ridder was én evenzeer zijn best deed om de hand der schoone bianca te verwerven
dat is een heel geweer dat gij daar aan uw zijde hebt hernam de knaap op den langen zwaren kruisdegen des vreemdelings wijzende wilt gij het eens bezien vroeg deze en toen hij de oogen van juwe zag fonkelen van blijdschap
bij verreweg de meesten had het vuur des ijvers dat na den afloop van den slag in aller oogen fonkelde en de glans van opgewonden vreugde welke ieder gelaat deed schitteren plaats gemaakt voor nedergeslagen blikken
de dwingeland was woedend toen de kinderen aan zijn macht ontsnapt waren hij mishandelde de ongelukkige bianca die nu daar haar vader overleden was geen steun of hulp meer had en hield haar in een bangen kerker gevangen
kunt gij ook iets nader bijlichten zeide zij het springt gedurig los t gaat alweer niet hervatte zij een weinig ongeduldig met uw verlof zeide deodaat zoo ik even helpen mag ik geloof dat ik zie waar het aan hapert
hebt gij iets van den indruk vernomen dien barbanera's voorspellingen gisteren op het gemoed der hollandsche edelen hebben teweeggebracht ik hoor dat de dappere graaf sidderde en bleek werd als een riet
hij was lastig genoeg op reis maar dat alles daargelaten kindlief gij moet u wat opvroolijken zooals ik zeide denk maar aan de oude
meester barbanera haalde de schouders op en hief de oogen opwaarts als wilde hij te kennen geven dat men alleen het gestarnte en niet hem beschuldigen moest vervolgens begaf hij zich naar de
reed hij bedaard heen naar awert state waar hij voornemens was aylva af te wachten madzy die aldaar reeds bezig was met het verplegen van eenige derwaarts gebrachte gewonden had zoodra de komst van reinouts dienaar niet vernomen of zij liet hem voor zich verschijnen
en alzoo nieuwe tooneelen van moord in den mond te loopen waarvan daamke uit zijn aard afkeerig was hij koos dus liever een omweg en alle aanraking met krijgslieden vermijdende
er zijn wonden die even snel geslagen worden en wier genezing onmogelijk is zeide reinout de friesche jonkvrouw met een smachtenden blik aanziende
ik wil gelooven dat deodaat niet zoo schuldig was als ik dacht ik heb meer dan eens in eenzaamheid mijn halsvriend betreurd maar nu nu leeft hij weder en het is niet langer de hand eens moordenaars die reinout van aylva u aan durft bieden
inderdaad zeide aylva deze mededeeling slechts half begrijpende maar gij zult ons dat beter binnenshuis verhalen wat u betreft mijn kind vervolgde hij madzy op het voorhoofd kussende
en wilde de hand der lijderes nemen om haar pols te voelen toen reinout hem bij den kraag vatte en terugtrok waag het niet haar aan te raken zeide hij op een gramstorigen toon
op awert state gekomen en had aldaar madzy's voornemen om het geheim voor aylva te verzwijgen vernomen en goedgekeurd de aanleiding zijner tegenwoordige komst op
maar sedert een geruimen tijd was de grijsaard tot een staat van kindschheid vervallen zoodat niemand dacht dat hij de plechtigheid zou kunnen bijwonen en elk een vertegenwoordiger in zijne plaats verwachtte
ja zelfs toen madzy zich op de werf vertoonde bleef het dier haar schoon zij van binnen kwam eenigszins schuins aanstaren stond stil en begon te knorren terwijl het zijn gewone wandeling niet hernam
ik hoop dat het schikken zal ridder antwoordde elske moeite doende om met het hoofd te knikken hadden deze brave menschen mij niet geholpen ik ware er om koud geweest
hoe zeide madzy is nog de haat der partijen niet uitgedoofd bij de gevaren die ons bedreigen trekt gij u nog de zaken van friesland aan zeide adeelen met een spottenden lach
ja nog na zijn dood mishandelden die zelfden die wellicht eenen dag daarna opnieuw naar het moordtuig zouden grijpen om hun wapenbroeders van de vorige maand met een binnenlandschen krijg te bezoeken
t zou mij niet verwonderen zoo hij dames medebracht want er is heden een heel troepje vrouwlui te bolsward aangekomen en zoo ik hoor vroegen zij naar den bisschop
ik ben voorgoed erkend als erfzoon van aylva antwoordde reinout terwijl hij met een bedrukt gelaat te paard steeg als erfzoon van aylva dacht daamke
had ik geweten dat zulke kenners die beter zang gewend zijn naar mij luisterden ik had wel gezwegen doch kom ik verpraat mijn tijd en die arme vrouw ligt ondertusschen te steunen hoe gaat het nu vrouwtje dit zeggende plaatste zij zich naast het bed
nog eene omstandigheid werkte mede om de vorming van een leger te belemmeren deze was gebrek aan eenheid in het uitvoerend bewind voorheen had men in netelige omstandigheden een potestaat verkoren
ik gevoel dat zij een indruk op mij gemaakt heeft die nooit bij mij door eene vrouw werd verwekt en zoo ik haar vaak moest zien zou ik tot de droeve noodzakelijkheid komen van tusschen haar en mijn vriend te moeten kiezen
en velen hunner wachtten rijkbevrachte schepen te huis welke zij niet gaarne door hollandsche kapers zouden zien prijsgemaakt zoomin uit deze als uit eenige andere haven van westergoo zeilden dus roofschepen naar holland uit
ik had hem een bedrog dat zoovele jaren geleden plaats had gaarne vergeven en wellicht had dan de euveldaad geene plaats gehad die sedert uw naam bezoedeld heeft
het lot van dezen toch niet verbeterd zoude geweest zijn al ware hij voor de vlammen gespaard gebleven vermits hij dan voorzeker een slachtoffer van de volkswoede geworden ware
doch liet echter vrijheid om de edelste en tevens innemendste wezenstrekken te beschouwen welke immer in het hart eens jongelings liefde verwekt hebben de strenge regelmaat des beloops van neus en voorhoofd welke aan het profil der grieksche juno herinnerden was getemperd door den zachten
in pijnlijke verwachting van hetgeen er volgen zoude ik heb verlangd mij met u te onderhouden zeide aylva onze laatste ontmoeting heeft mij geschokt ik wil dat niet ontveinzen
wel mijn brave held leeft gij nog zeide reinout zich omkeerende en daamke ziende die hem met vele buigingen en strijkages een zilveren beker op een schenkblad aanbood
dat hij haar zoowel als den dwingeland van verona gelijktijdig gediend en gelijktijdig bedrogen heeft wellicht is hij het geweest die aan bianca de valsche tijding van mijn dood deed weten
deodaat deodaat is het mogelijk dat een paar schoone oogen u een vriendschap van zoovele jaren verraden doet vervuld van deze sombere gedachten kwam hij binnen de stad aan en begaf zich naar de gijzeling waar men barbanera gevoerd had
intusschen hadden zich een paar dienaars meester gemaakt van barbanera die door zijn getrouwen hansworst van de toedracht der zaak was onderricht en als ware hij over den uitslag der zaak niet bekommerd zich dadelijk had bereid verklaard mede te trekken en aan te hooren wat men tegen hem had in te brengen
stil zeide de geestelijke die onbeweeglijk naast de bedstede zittende haar polsslag gadesloeg gij moet zoo min mogelijk spreken corpo di bacco klonk op eens de stem van reinout die met vrij wat gedruis binnentrad moet ik tot morgen bij de paarden blijven
naar hen toegetreden met een witte schijf in de hand die aan de jeugdige schutters tot een doel gestrekt had het verlangen des vreemdelings vernomen hebbende wendde hij zich tot de kinderen mij dunkt zeide hij t is voor vandaag lang genoeg wij konden wel meteen naar huis gaan en dien kameraden den
die met een macht bekleed niet ongelijk aan die eens dictators te rome het hoofdbeleid der verrichtingen op zich nam thans echter geschiedde dit niet
meikulfus met zijn geestelijken op den dorpel het lijk des graven af dat terstond binnen de kerk gedragen werd alwaar de lijkmis gevierd moest worden
hiervan onbewust en zijn dochter weer bij zich willende hebben om haar door sterkere dwangredenen tot het huwelijk met francesco over te halen zond haar bevel tot een onverwijlde terugkomst
madzy den pachter en aylva's huiskapelaan te ontbieden zoodra deze binnen waren gaf hij laatstgemelden bevel een verklaring op te maken waarbij hij sjoerd van aylva
om het geschrift dat op een zoo zonderlinge wijze uit zijn tooverkast was te voorschijn gekomen aan aylva te bezorgen de moed van den goeden hansworst was intusschen niet verheven genoeg om hem aan te drijven den olderman te stavoren of te sint odulf te gaan opzoeken
foei reinout schaam u zeide deodaat hem terughoudende een aap en een nar zijn dat gepaste kampvechters voor u gij hebt fraai spreken hernam reinout zijn dolk weder opstekende
waar al zijn koeien van gestorven zijn en een ander aan de vrouw van den rooden slachter waardoor haar oog gezwollen is als een pad al t welk strafbaar is met gevangenis ingevolge
hij stamt althans dit beweert men van koning adegild af zijn invloed is groot en zal nog aanwassen indien hij gelijk eerlang te verwachten is zich met de erfgename der dekama's in den echt verbindt
in deze nijpende verlegenheid moest zij voor alles een poging doen om tijd te winnen en wendde bij haren vader voor een gelofte te hebben gedaan
moest dunkt mij liever over zulke glibberige punten heenstappen de oogen van madzy flonkerden van verontwaardiging terwijl zij beurtelings van adeelen naar reinout dwaalden
de proost van sint salvator te utrecht wordt oud en ik geloof dat zijn vierkante muts u niet kwalijk zou passen gij miskent mijne bedoelingen zeide de
hij zweeg dan eenige oogenblikken en antwoordde toen hij was een braaf en beminnelijk mensch de speelmakker mijner jeugd evenals ik door den edelen carlo als zoon aangenomen
deodaat en nog een knaap zijn op den avond na den brand toen gij op awert state waart door feiko halfdood in de kelders van het klooster
god geve zeide madzy dat deze ontmoeting zoo gezegend voor u afloope als ik dit van harte wenschte maar zeg mij sytsken heeft de olderman uit zich zelven naar den ridder gevraagd wist hij dat die zich hier bevond
de kokeler zag den ridder aan met een zegevierenden blik vrouw riep reinout bezwaar uwe ziel met geen logen hoe lang is die schelm hier geweest zoowaar ik de eeuwige zaligheid hoop een goed half uur herhaalde zij
wij moeten ons thans verplaatsen in de groote stins van aylva bij scadaert in wonseradeel waarheen zich madzy kort na den slag bij stavoren begeven had ten einde de besmetting te ontwijken welke men vreesde
dit antwoord herinnerde reinout aan zijn eigene verplichting om aanwezig te zijn bij het gehoor dat de graaf stond te geven en daar de tijd reeds naderde haastte hij zich naar de cel welke hij in het sint jans klooster te haarlem betrokken had
die ons weer te zamen brengt en hem met mij verzoent hij ziet hij hoort slechts door uwe oogen zoo uw bijstand mij faalt hoe zal ik genade bij hem verwerven maar een woord van u en hij schenkt mij vergeving en liefde
zij begaf zich naar de benedenzaal waar zij werkelijk de persoon vond waar arkel van gesproken had zittende in een armstoel en omringd van haar vrouwen
die niettegenstaande hun hollandsch ja grafelijk bloed in de aderen vloeit de knieën voor den vreemdeling buigen en aan al die vlamingen en henegouwers die hier onzen ouden adel verdringen
en dat utrecht zich liever vandaag dan morgen moet overgeven indien het zijn redding van ons verwachten moet o mijn ongelukkig vaderland zuchtte madzy wat moet er van u worden
maar ten opzichte waarvan hij de vereischte beleefdheid dient in acht te nemen de abt was bezig om zijn gewaad hetwelk nog bestoven was van de reis met een schuiertje op te knappen madzy stond als aan den grond genageld onzeker of zij gaan of blijven zoude
aan friesland gegeven werd bracht niet weinig bij om de algemeene somberheid te vermeerderen het was een dier stille en plechtige najaarsochtenden waarin de sterveling tot ernst gemaand wordt door den aanblik der natuur aan een grijsaard gelijk die de dagen zijner jonkheid schijnt te betreuren
en wat vreemder scheen hij was het die aan de overwinnaars de eerste tijding bracht dat de graaf zelf zich onder de gesneuvelden bevond want niemand had zich aldaar over den rang of de hoedanigheid der omgebrachte vijanden bekommerd
en zich vervolgens tot madzy wendende boog hij het hoofd zonder dat een enkele trek op zijn gelaat verried dat hij haar vroeger gekend had deze is ongetwijfeld de erfdochter van dekama zeide hij met een vriendelijken blik tot den
en daarbij behoorende kaper welke waarschijnlijk lange dienstjaren gezien hadden daar men slechts op enkele plaatsen welke de stof de regen en de bloedvlekken gespaard hadden nog bemerken kon dat de kleur oorspronkelijk grijs was geweest
het vuur der tweedracht begon ook spoedig weer te blaken en onderlinge vijandschappen deden de landsaangelegenheden vergeten terwijl bijna geen edelman zijn stins durfde verlaten uit vrees van in zijn afwezigheid door den vijand te worden aangevallen
gij kent mijn vader riep reinout en zijn naam is inderdaad ik ken hem maar zijn naam moet tot nog toe een geheim blijven het is goud waardig geloof paolo dat mijn dankbaarheid
of hij zelf zal het onderhoud verlangen dat hij nu niet in staat is te verduren welnu zeide adeelen indien gij den ouden heer achter de traliën wilt houden
uw eigen gevoel zal u zeggen of ik daartoe reden heb of niet zeide reinout ik loochen geenszins dat zij eenigen indruk op mij heeft gemaakt maar al beminde ik haar met de vurigste liefde welke ooit een jongeling bezielde
allen bedekt met rouwkappen welke hun gelaat aan ieders oog onttrokken de meesten van hen waren friesche edelen die of gelijk aylva martena en anderen grootmoedig genoeg waren om aan hun vijand de laatste eer te willen bewijzen
en zij in eenzaamheid aan haar droefheid den vrijen loop kon laten vader syard was de eenige die van het vreeselijke geheim bewust was en den toestand kende van madzy's hart hij was op den avond na de slachting
hij betichtte zelfs deodaat zich op een listige wijze bij haar ingedrongen en hem de mogelijkheid ontnomen te hebben van zich nuttig en aangenaam te maken waarom dacht hij moest ik zoolang buiten staan zonder geroepen te worden
een billijke belooning ware voor hetgeen ik ten uwen gevalle verricht ik zal er over denken zeide reinout wien deze eisch welke in de tegenwoordige dagen onaanzienlijk zal voorkomen in een tijd toen het geld nog schaarsch was buitengemeen hoog
reinout als zijn wettigen zoon en erfgenaam erkende dit stuk opgesteld zijnde werd door aller onderteekening voor zooverre zij schrijven konden en door de overigen met hun kenmerk bekrachtigd
ik begeer dit offer niet bemint gij madzy zooals ik laat ons dan beiden trachten haar hart te winnen en elkaar plechtig beloven dat het geluk van dengene die slagen mag geen nijd in het gemoed des anderen verwekken zal
een liefde die tot misdaad vervoert is geenszins de ware liefde zooals ik mij die heb voorgesteld welnu dan zeide reinout zij maakt voor t minst die misdaad verschoonlijk maar ik wil het u niet verbloemen ja ik heb afschuwelijk gehandeld
ik had wel tot morgen kunnen wachten indien ik niet van zelf gekomen ware maar mijnheer begreep de kans schooner te hebben in mijne afwezigheid en wat behoefde hij de lamp te houden en de wond te verbinden en zich gedienstig te toonen anders dan om mij een vlieg af te vangen
gespte hij het lemmer los en stelde het hem ter hand ziezoo voegde hij er bij nu ben ik uw gevangene ik wilde op dit paard zitten zeide de kleine madzy op den klepper des reizigers wijzende
waarboven thans de banier van aylva woei zijnde een lazuur veld met een ster en een halve maan van goud aan dien toren grensde een half houten half steenen huis hetwelk door den pachter en zijn huisgezin betrokken werd
deze spoedige kennismaking moge onwaarschijnlijk voorkomen maar er zijn menschen die als het ware zusterlijke zielen bezitten wier eerste ontmoeting altijd aan een herinnering gelijk is alsof zij elkander niet slechts een toekomst aanbrachten maar ook een verleden
en hij kijkt zoo sip als een hoen dat op t sterven ligt men zou waarlijk zeggen dat het hem leed deed bij sint julfus indien mij zulk een geluk overkwam ik zou waarlijk in staat zijn van blijdschap den dood van mijn goeden vriend cezar te vergeten
inderdaad zeide madzy glimlachende en hoe maakt het zijn hoogwaardigheid thans ja wat zal ik u zeggen antwoordde reinout oud jichtig en stijf wachtende en stille zittende
om althans voor eenigen tijd de vervolgingen van francesco en de vermaningen haars vaders te ontgaan daar had zij een duitschen avonturier leeren kennen en dezen hare liefde geschonken graaf
hij bleef staan sloeg stilzwijgend de armen over elkander en zag met een somber oog de vroolijke ruiters voorbij draven geen der friezen scheen hem op te merken maar deodaat had zijn vriend herkend en een vluchtig rood bedekte zijn gelaat reinout oogde hem na
waaruit het hem vader syard thans vermoedelijk voorkwam dat de jongeling zich had nedergestort dat men hem herkend had aan de koopmanspij welke hij aanhad bij zijn komst te
men beweert zeide deodaat die mede aandachtig had toegeluisterd dat hoofdwonden in dit land nogal niet gevaarlijk zijn dit schijnt de ondervinding te bevestigen zeide de
en het is mij aangenaam u te kunnen mededeelen dat ik hier wel niet buiten maar toch boven verwachting geslaagd ben zeer goed daar twijfel ik niet aan zeide vader volkert zich
vruchteloos had hij kerken begiftigd en aalmoezen uitgereikt het huis van salerno was bestemd in hem te eindigen weinige vaders hadden echter zoovele redenen tot troost
graaf luigi liet nu niet na zijn dochter tot een echtverbintenis aan te sporen met francesco della scala die intusschen de opperheerschappij van verona verkregen had en wiens verlangen niemand meer dorst wederstreven
eenige gevilde en ruige konijnen en een menigte netten en vischwant hingen te drogen een tafel van ruw hout die nabij het venster stond
en een kleiner kind kermende op het bed met gods hulp brachten wij haar weder tot haar zelve en de jonkvrouw verbond de kwetsuur welke ik mij vlei dat weldra genezen zal zoo er geene koorts of ontsteking bij
dan moet de booze uw oogen of de mijne verblind hebben zeide reinout want er zijn geen tien minuten verloopen sedert ik hem in het schuurtje in t duin met den monnik syard in gesprek heb gezien
ik weet zeer wel dat de waardige barbanera zich thans niet binnen die hut bevindt jawel heerschap zeide marretje hem toeknikkende de meester is al een half uur bij moeder en gij ook klein nest zoekt gij al zoo vroeg te bedriegen waar is dan die meester barbanera
op dit oogenblik ontstond er een verward gedruis van stemmen en voetstappen buiten de hut en de hansworst kwam met een angstig geschreeuw binnenstuiven meester barbanera meester barbanera riep hij daar zijn menschen die u zoeken
ik zal ik zal uwe bevelen volgen stamelde madzy maar ik vrees zoo slechts de tijd mij niet ontbreekt heilige maagd wie kon dat verwachten
dit maakte haar en haar minnaar wanhopend zij zwoer hem nooit een anderen dan hem te willen huwen hij maakte van een oogenblik van zwakheid gebruik
er wordt bij ons geene stins gebouwd geen dam gelegd geen kind geboren of er is de een of andere monnik die er het toekomstige lot van voorspelt
meester barbanera had gedurende deze alleenspraak van reinout de tegenwoordigheid van geest die hem bij den eersten schrik verlaten had
er is hier kortbij een vrouw gekwetst en ik hoop dat gij de kruik met olie van sint janskruid hebt medegenomen welke op mijne kamer staat zeide de abt die op het gerucht was komen aanschommelen en van wonden hoorde spreken
dat men hem hoorende spreken zich tegen beter weten aan gedwongen gevoelde zijn betuigingen voor goede munt aan te nemen en ten anderen waren zooals vroeger gezegd is
en gij zeidet mij niets daarvan hernam deodaat was dat broederlijk gehandeld gij waart zoo bezig in de hut met uw friesche schoone dat ik het te onbescheiden achtte u te storen
ja heer antwoordde de nar hem met groote oogen aanziende en mijn meester wacht binnen op uwe edelheid zoek mij geen logens op de mouw te spelden ellendeling zeide reinout ik behoor niet tot hen die zich door u laten misleiden
zoo gij niet begeert dat wij terstond den eersten last des graven ten uitvoer brengen en u tot een aas der kraaien maken gij zoudt kwalijk doen fluisterde de kwakzalver hem in t italiaansch toe
en u mijne vaders mijne heeren ik wensch u wel thuis en grooten dank voor uw geleide seerp van adeelen slaap wel het spijt mij dat ik u de moeite gegeven heb nog zoo laat u te wapenen
u ontvangen wel mijn goede tijd onze heer spreekt nog alle dagen over u hij heeft dan ook in al te lange jaren geene tijding van u gehad
houd hem vast hij wilde zich wegmaken zonder de marktgelden te voldoen en zonder zijn gelag te betalen t geen eene blijkbare overtreding is van het privilege van graaf willem zaliger gedachtenisse artikel
maar ik zal hem zijne schelmsche ontwerpen uit de keel halen en zoo hij mij langer zoekt te blinddoeken zal zijn helsche list hem niet tegen de scherpte van mijn dolk beveiligen
dien ik zie dat gij thans bekleedt te verwisselen kom geef hier uw beker die betere medicijn bevat dan de tooverkast van meester barbanera
o dat is niets antwoordde zij lachende want de toon waarop reinout sprak was geruststellende genoeg om haar te doen bespeuren dat zijne woorden niets dan loutere plichtpleging waren wij hebben hier nog een goeden geneesmeester voor alle wonden
ach zuchtte de monnik het is al te waar deodaat ligt onder het puin van sint odulf begraven neen broeder zeide de abt zich een traan uit het oog vegende
dit zeggende aanvaardde hij den beker uit des dienaars handen het was een sierlijk gewerkte kroes rijkelijk met wingertranken en gesneden bloemen versierd bijzonder trok de fraaiheid van het deksel de opmerkzaamheid van
en een landstreek zoekt te herkennen welke hij in vele jaren niet bezocht heeft eindelijk nadat hij weder een dusdanig onderzoek had in t werk gesteld bleef hij zoolang in diep gepeins voor zich uitzien dat zijn dienaar begon te vreezen dat zij geheel verdwaald waren
ik zou u juist zijn gaan roepen zeide deodaat maar wat zegt gij toch zeide de jonkvrouw die niets van den uitroep van reinout begreep terwijl zij eerst dezen en vervolgens de overigen verlegen aanzag
dat het een rechte smijtersbaas is heb ik van morgen al opgemerkt ik heb al meer bespeurd zeide deodaat het hoofd schuddende dat walger de beste man niet was wel elske vervolgde hij naar de bedstede gaande hoe staat het er
en zoodra hij vernam dat friesland rustig was van uit de kuinder waar hij gelijk wij hierboven vermeld hebben zijn intrek genomen had eenige geestelijken aan de overwinnaars gezonden om hun zijn gelukwenschingen over te brengen
t is mogelijk zeide adeelen de schouders ophalende welnu ik wil u dan wel melden dat de graaf zoo ik hoor den tocht naar friesland uit het hoofd heeft gezet en bij dordrecht een vloot laat bouwen
die als het ware vreesden elkander te ontmoeten en op veler wezenstrekken was angstige bezorgdheid voor de toekomst te lezen de onversaagde helden die zoo moedig hun onafhankelijkheid bevochten hadden geleken thans op
nu word niet boos seerp hernam zij ik ben de eenige niet die vandaag later dan wel behoorde te huis gekomen ben zij heeft gelijk adeelen zeide aylva en gij hadt er erger kunnen afkomen dan zij
dekte hij het aangestoken vlammetje met zijn toppermuts tegen de lucht die van boven kwam waardoor een herhaalde poging gelukkiger slaagde het licht werd nu op de tafel geplaatst maar was de verbazing van deodaat groot geweest toen hij de liefelijke stem der onbekende gehoord had
is het anders niet hernam avlva wij hebben hier paarden genoeg om u te brengen waar gij zijn wilt wij zijn u ten hoogste verplicht zeide reinout wien het gezelschap der friezen niets aanlokkelijks bood
dat is niets nieuws merkte reinout aan dat doet walger alle maanden eens maar ga voort pater de twist scheen daaruit ontstaan te zijn dat er in de afwezigheid des mans iemand vanwege den graaf is gekomen met de boodschap
uw bekwaamheid en kennis in krijgszaken is mij bekend gij zijt nu een fries en het betaamt u het vaderland te dienen gij kunt in de tegenwoordige omstandigheden van nut wezen beschik over al het mijne naar uw goeddunken voor zooveel gij oordeelt dat zulks voor friesland heilzaam kan zijn
morgen te acht uren wacht ik u hier weder den brenger van echte tijdingen zal ik rijkelijk beloonen maar den bedrieger ernstig straffen wees daarvan zeker
de man die wel beschonken te huis kwam geraakte op het hooren dezer tijding en van de verwijtingen zijner vrouw bij die gelegenheid zoo in toorn dat hij haar met het hoofd tegen de steenen smeet wanende dat zij dood was nam hij de vlucht
duurde het eer men het misvormde lijk van onder den stapel der half bedorven lichamen had teruggevonden en de oogen der vriendschap konden hun tranen niet bedwingen
en toen hij zelf kort daarna waarschijnlijk aan de gevolgen van verkropte gramschap overleed waren zijn laatste woorden dat het land te gronde ging nu men had kunnen dulden dat de laatste vorst als een gewone dorper was onder den grond gestopt de monniken van
als de draden van een spinneweb in het middelpunt mij het spoedigste daar brengen zal de dienaar scheen zich met dit antwoord te vergenoegen maar indien hij in de ziel zijns meesters had kunnen lezen zou hij geweten hebben
elkander het staal in t hart te jagen in allen gevalle deodaat leeft nog en gewis zijn hart heeft mij vergeven zou mijn vader gestrenger over mij oordeelen
of op een andere wijze de plechtigheid stoorde deze voorzorg bleek echter onnut te zijn want alles liep rustig en betamelijk af het begon reeds avond te worden toen de stoet den eindpaal van zijn tocht bereikte
wel vriend wij hebben ons indertijd met een wat al te haastig afscheid verlaten het spijt mij ik kan u niet weer uw oude betrekking bij mij laten vervullen
de zon was sedert een geruimen tijd ondergegaan en de schaduw welke de breede kruinen der beide kastanjeboomen om zich neerwierpen had over al de voorwerpen die zich in de stulp bevonden
alleen de smeulende gloed van een paar kluiten afgestoken derrie die op den haard lagen wierp een flauwen schemerschijn om zich heen en deed al de voorwerpen op eene nog ongewisser en fantastischer wijze uitkomen
vergeef mij zeide hij vervolgens ik heb geloof ik een dommen streek begaan maar de duisternis belet mij te zien tot wie ik spreek en welk een titel ik moet geven aan haar die mij de eer aandoet van mij te antwoorden
uit de kas dienen voor den dag te komen want het is geen gewoon bezoek dat op aylva stins verwacht wordt geen gewoon bezoek herhaalde madzy en wie kan er dan komen voor wien ik mij meer zou moeten opschikken dan voor uw eerwaardigheid
kom nader broeder en geef mij de hand altijd zonder wrok nietwaar verbeeldt u mijne heeren dat ik dezen goeden vader zonder het te weten zes weken lang in een kelder op nyenstein heb laten doorbrengen
madzy dekama zeide adeelen toen hij haar genaderd was wij wenschen den olderman te spreken dat mag niet geschieden zeide zij de arts heeft het stellig verboden zijn wij van dat verbod niet uitgesloten het kan een ouden getrouwen vriend immers niet betreffen
en aldaar eenigen tijd te vertoeven waardoor hij reinout in de gelegenheid zou zijn hem nader te spreken en het zoo verlangde geheim af te persen hij verklaarde daarom ook aan de ambtslieden dat hij hen zoude vergezellen
welke zij volstandig weigerde hem te geven vreezende dat de ijverzuchtige dwingeland op haar onnoozel kind zoude woeden achtte zij het van belang het aan zijn dolk te onttrekken zij vormde daartoe een stout maar welberekend ontwerp zij kende den edelen
waar hij nu eindelijk een geestelijke ontdekte oogenschijnlijk gereed de plichten van zijn heilig ambt waar te nemen bij een vrouw welke op het leger lag uitgestrekt is de vrouw van walger ziek
of ik haar nog liefheb vroeg de anders zoo bedaarde aylva thans geheel verwilderd o mijn god ik heb nooit opgehouden haar te beminnen ik gevoel mij weder jong de dagen onzer jeugd de dagen onzer liefde zullen terugkeeren
en waarlijk haar droefheid was van dien aard dat alleen een sterk gestel haar in staat kon stellen die te verduren zonder tot ijlhoofdigheid te vervallen
tot een zalf voor twee onzer monniken die beneden zitten en zich bijna niet kunnen verroeren van de blaren aan handen en voeten ten gevolge van den brand van
t geen beter gemaakt en vaardiger scheen dan reinout verwachtte en waarmede hij nu en dan op en neder wipte of met de punt van den voet in het zand figuren teekende
tegen de grove gestalte en het plompe uitzicht van den abt van lidlum tegen de logge gedaante van vader volkert tegen de onbeduidende boersche figuren der kloostervoogden van
terwijl hij zelf aan den kop voorging en de teugels hield daar feiko er naast liep om alle ongelukken te voorkomen een ander gedeelte van het troepje zat op het paard van reinouts dienaar en zij die geene plaats hadden kunnen krijgen op een der beide rossen reden op den langen degen des ridders
dat de monniken van bloemkamp met den proost van pingjum zijn slaags geweest dat lidlum en luidingakerke overhoop liggen dat wybe reynalda en
en vader syard was in een donkeren hoek teruggetreden nieuwsgierig om te zien welke houding arkel zoude aannemen maar toch gereed om zoodra hij zulks gevoeglijk doen kon het vertrek te verlaten
ik ben de dochter van den heer van aylva niet zeide madzy terwijl allen zich op weg begaven hij is mijn voogd de zoo natuurlijke bescheidenheid welke ieder jongeling vervult in de tegenwoordigheid van een meisje
zonder de reden daarvan te beseffen meer leed gevoelde over het lot van deodaat dan over het gedrag van reinout dit laatste werd als te denken valt door de overige friezen met den naam van afschuwelijk verraad bestempeld
homo proponit sed deus disponit zeide de bisschop de schouders ophalende maar ik zal het u zelf laten beoordeelen wanneer gij mijne redenen gehoord zult hebben
neen vervolgde hij op den grootsten der knapen wijzende deze hier juwe is de jongste zoon van onze waardige vrouwe al die anderen zijn haar kleinkinderen ja t is een heel zootje en dan zijn er nog wel zes of zeven te huis
ik heb hier bij onze komst niets gezien dat naar een paard geleek zeide de nar gij hebt ze gestolen ellendeling zeide reinout beken waar zij gebleven zijn of dit oogenblik is het laatste uws levens
en het was vergeeflijk dat wij niet vertrokken voordat de hemelsche muziek geëindigd was die ons daar mocht boeien ik dacht niet dat iemand mij hoorde buiten sytsken hernam de onbekende
a diabolo verlos ons van den booze maar om van dien verwaten mensch af te stappen gij zijt altijd netjes en keurig als een serafijntje freule maar heden toch zullen de beste pronksieraden
en madzy's eenige troost in al haar lijden was de zekerheid dat zij de aanzoeken van dien minnaar niet meer te vreezen had terwijl het haar voorts eenigszins welkom was dat de olderman ten gevolge der landsaangelegenheden meest van huis was
wie van beiden bianca's zoon ware alleen van de verklaring van barbanera paolo afhing die niet tegenwoordig was en aan wien aylva bovendien wellicht weinig geloof zou slaan intusschen was hij dubbel tevreden
beken mij de lagen welke gij den edelen graaf legt of het gaat er door zoo waar ik leef gij zoudt den moed niet hebben van den man te dooden die zorg droeg voor uw kindsche jaren zeide barbanera hoe riep reinout verbaasd zijn dolk latende zakken
welke waren de gevoelens die het hart des bisschops vervulden toen hij het gewijde nat over de doodbaar en het graf zijns vijands sproeide of toen hij nedergeknield den plechtigen lijkdienst voor de rust van willems ziel bestuurde
om haar rampspoedig lot niet te verzwaren deze ring ik gaf hem aan bianca bij ons huwelijk barbanera heeft dien zegt gij van haar ontvangen
de wapenkoning van holland het was niet slechts de dood zijns meesters welke hem zoozeer bedroefde want hij had reeds te veel heeren naar hunne laatste stede begeleid dan dat hem de dood van dezen zoo diep zoude treffen
ik breng een meester mede die moeder wel terstond genezen zal hier zweeg zij plotseling onthutst op het zien der beide ridders en wie is de kunstenaar die dat wonder doen zal vroeg reinout zich omkeerende ei zoo is het die schurk
nog wel waardig gij hebt haar dan gezien o hemel die vreemde dame die hier met u hoogwaardigste zijt gij een engel of een mensch
op deze woorden verzamelde zich de gansche troep om den ouden man heen de een echter met meer spoed en bereidwilliger dan de andere en op menig gelaat was ongenoegen en teleurstelling te lezen
wij brengen u een gevangene grootvader riepen de kleinen als uit éénen mond en dien ik niet hoop te laten ontsnappen zeide deodaat zijn ouden vriend omhelzende kom madzy kus onzen nieuwen huisgenoot welkom
zij wilde wel weten vervolgde de bisschop of de heer van aylva wien zij vroeger schijnt gekend te hebben nog harer gedenkt en tevens of een zoon dien zij in zijn kindsheid aan carlo della
van deze omstandigheid geene melding gemaakt te hebben nu hij uit aylva's woorden kon afleiden dat deodaat hem als zoon meer welkom zou geweest zijn dan hij
namelijk dat hij die geheel mocht overslaan heeft ons doen besluiten omtrent deze stins van aylva niets anders te zeggen dan dat het een oud ruim hecht en weldoortimmerd huis was met zijn torens ophaalbrug en gracht naar den saksischen trant gebouwd
sytsken leide het kind op het bed en hield een kommetje met azijn en water voor hare schoone meesteres terwijl deze met den linkerarm het hoofd der lijderes ondersteunde en met de rechterhand het verband der wond
alleen beaumont is er wel afgekomen hij is de eenige wien ik zijn af komst uit avesnes vergeven kan hij was de vriend en wapenbroeder mijns vaders
en niets kon meer dan haar hoofd gelijken op een model der grieksche niobé in was gevormd ofschoon geene kunst de zachtaardige onderworpene uitdrukking van hare oogen had kunnen nabootsen welke teweegbracht dat men haar bij het eerste gezicht
en tevens voor s graven lijk een eerlijke rustplaats te verzoeken terwijl hij zelf kort daarna in friesland verscheen en aldaar de kloosters met menig voorrecht begiftigde hoewel het bijna aan niemand onbekend was dat hij den graaf
en de manen te schudden als wilde het te kennen geven dat het niets liever verlangde dan zijn weg in vollen ren te vervolgen zijn berijder scheen echter ongenegen om aan dit verlangen toe te geven maar bleef bedaard doorstappen
of nu och arm buiten ons klooster worden bereid ten dienste van kranksn en gewonden heeft hij zich niet onderstaan de verworpene die hij is twee van mijn conversen waarvan de eene een balk op zijn schouder gekregen
hoe zeide juwe is dit werkelijk ridder reinout feiko daar vader ons zoo dikwijls van verteld heeft de oude dienaar knikte met het hoofd en juwe zonder een woord te spreken wierp den degen op den weg sprong een dijkje en een paar slooten over
het is aan niemand gegeven des menschen boezem te peilen maar zoo andere gemoedsbewegingen dan die met het heilige werk dat hij verrichtte overeenstemden de ziel van arkel bewoonden
net zoo zeide de nar wij kwamen van den vogelesang zwijg zeide vader syard het wordt u niet gevraagd en zijn onderzoek voortzettende zijt gij met hen tot hier gekomen dat bennen wij
en na vrijgeleide bekomen te hebben door hun friesche bekenden met de meest voorkomende gastvrijheid waren ontvangen er was onder hen een grijsaard gelijk men aan gang en houding bespeuren kon maar die nog meer door het verdriet dan door het gewicht der jaren leed de oude
ter vergelding waarvan zij hem een aanzienlijk geschenk toezeide ter opbouw van het klooster tevens gaf hij haar zijn verwondering te kennen dat de heer van
ik herinner mij zeide deodaat peinzende dat ik eens bij toeval zulk een friesche voorspelling gehoord heb ik ben die meerendeels vergeten een paar regels zijn mij lang bijgebleven laat zien vervolgde hij zich het hoofd krabbende of ik mij die nog kan herinneren
en dit meisje was het dat hedenmorgen onze hulp voor seerp van adeelen inriep dat was ik zeide sytsken en nogmaals dank voor uw bijstand
bij het uitspreken dezer woorden boog hij zich en ging met deodaat de poort uit stilzwijgend en peinzend wandelden de beide jongelingen den heirweg langs naar haarlem
want men wilde hem niet toestaan het overschot zijns meesters met zich te voeren en men bepaalde dat het als een blijvend pand en gedenkteeken der overwinning in een der friesche kloosters en wel in dat van bloemkamp zou begraven worden
ik dacht dat gij dit reeds gedaan hadt seerp van adeelen zeide madzy op een fieren toon althans na het gedrag door u te haarlem gehouden beschouwde ik mij niet langer aan u verbonden
en waaronder hij in weerwil van de verbodswetten en kerkelijke verordeningen een zijden kleed droeg rijkelijk met bont geboord en van voren met een juweelen gesp gesloten een oogenblik nog twijfelde zij
hier trilde reinout en maakte een beweging barbanera wendde het hoofd om t is niets vervolgde hij er liep zeker een rat langs het dak maar zeg mij
dankbaarheid is een woord ik ben te oud geworden om in uwe handen niet meer te worden dan de citroen welken men wegwerpt na er het sap van uitgedrukt te hebben ik eisch stellige bewijzen geen ijdele beloften
wat is de kortste weg naar aylva state mijn maats riep de vreemdeling zijn vraag herhalende de weg naar aylva state herhaalden al de knapen wel aylva state ligt daarginder vlak voor u
ik ben van uw gevoelen doch ik heb niettemin mijn doel bereikt ik heb schrik en ontsteltenis onder zijn edelen verspreid en al achten zij nu die orakels minder zwaar deze zullen hun in de ooren suizen wanneer de ure komt des gevaars en dan hun moed wellicht geheel
en zoo wij u dien bedekt hielden het was omdat wij den jongeling als verloren beschouwden ik kan niets lezen zeide aylva die overstelpt van aandoeningen in een zetel was neergezonken
tegen daamke herhaalde aylva en wat heeft die arme duivel bedreven met recht noemt gij hem een duivel althans hij is van degenen
wacht hernam sytsken ik zal licht opsteken want de kat alleen kan in deze duisternis zien vrouw waar bewaart gij de lamp
neen blijf broeder syard vervolgde hij ziende dat de monnik zich uit bescheidenheid wilde verwijderen de zaak zal toch niet lang meer geheim blijven vooraf moet ik den heer olderman vragen of hij niet nog betrekkingen in italië heeft van welke hij gaarne bericht zoude ontvangen
de jonkvrouw heeft gelijk zeide deodaat en wij moesten ons schamen haar te laten wachten tot wij onze beesten terughebben veroorloof mij freule u den weg te wijzen
deze vraag hoe eenvoudig ook was zoozeer in overeenstemming met de gedachten welke reinout op die oogenblikken bezig hielden dat zij hem een trilling door het geheele lichaam verwekte
gy zijt mijn kodoman en cyrus nazaat waard bilderdijk darius aan alexander de maar dat men niet slechts het hollandsche juk afschudden maar zelfs den oorlog op vreemden bodem zou gaan voeren was spoedig friesland rondgegaan
toevertrouwd en die later volgens het bericht van zekeren paolo haar voormaligen dienaar aan het hof van graaf willem zaliger gedachtenis kwam haar zou willen erkennen
en behalve de getuigenis van uw hart hernam arkel hebben wij ook die van reinout die op zijn terugtocht met beaumont de kuinder aandeed en edelmoedig genoeg was om te erkennen dat hij alhier in zijn dwaling een recht had uitgeoefend dat aan zijn vriend toekwam
en deze daar vervolgde reinout met klimmende belangstelling terwijl hij de onbekende met opgetogen verbazing beschouwde behoort ze ook bij u wij zijn de jonkvrouw hier gevolgd antwoordde vader syard
gij zult ons vergunnen u veilig naar huis te geleiden zeide reinout het is avond en in de duisternis zoudt gij kunnen verdwalen
gelijk hem de fransche kroniekschrijvers noemen met den vermaarden du guesclin in spanje den oorlog bijgewoond zonder dat hem echter al zijn wakkere daden en getrouwe diensten
terwijl zij aldus te zamen den droevigen loop bejammerden welken de gebeurtenis genomen had verkondigde het gerucht van paarden op de slotbrug de terugkomst des burchtheers van het lijkfeest en weldra trad deze binnen met den abt van
ik zal komen zeide de kwakzalver doch onder één beding gij zegt niets van dit aan uw makker en gij komt alleen
hij wist niet waaraan hij het gevoel moest toeschrijven dat hem drukte maar de aandoening welke hem overstelpte was gelijk aan die welke volgens zijne gedachten jakob moet gekweld hebben toen hij den zegen aan zijn broeder ontstal hij rees op en omhelsde aylva
zie zeide deodaat de lamp aan reinout ter hand stellende die bij zich zelven vloekte indien gij het linnen hier dubbel vouwt en er dit end doorhaalt en voorts kruiselings over het hoofd slaat kan het verband onmogelijk losgaan
een duisternis verspreid waaraan de oogen van hen die zich binnen bevonden reeds gewend waren maar welke deodaat die van buiten kwam belette den vorm of de kleur van eenig ding duidelijk te onderscheiden
op zijn tocht vergezeld en hem hulp toegezegd had was er echter niemand die hem dienaangaande eenig verwijt dorst te doen want eensdeels had hij iets zoo gulhartigs en oprechts in zijn voorkomen
dat ik aan mijn belofte getrouw ben maar mag ik u thans vragen of de beide jongelingen welke ik op mij genomen heb als geestelijken vermomd onder mijne bescherming buiten friesland te brengen hier aanwezig zijn
een juffer die nu met dezen dan met genen ridder over s heeren wegen reist die weken lang bij een edelman huisvest welke edelman noch haar man noch haar broeder noch haar voogd is die bij schoone ridders in hun eigen tent bezoeken gaat afleggen
waartoe hem zijn staatzucht vervoerd had en een erfgoed over welks bezit een twist stond uit te barsten die eeuwen lang na hem zou blijven woeden en holland tot een eindelooze bron van bloed en tranen verstrekken moest
ik herken u zeide reinout maar nog begrijp ik niet en gij wildet mij dooden mij met wien het geheim uwer geboorte ten grave zou dalen
zij was dus te dezen opzichte gerust de deur uitgetreden en verkwikte zich met de liefelijke buitenlucht welke haar tegenwoei zich niet verre van huis willende verwijderen wandelde zij een geruimen tijd op
deze had zich na het verlaten van den landdag naar een kleine stins begeven op een paar uren afstands van het gaasterland nabij het dorp caudum gelegen en awert state genaamd
de monnik en deodaat bezig met de zieke zijnde hadden niets van dat gesprek vernomen mij dunkt zeide de eerstgemelde dat het alleen aan de lijderes staat om te beslissen of zij van de hulp des vreemdelings al of niet gebruik wil maken
de geestelijkheid is wellicht nog sterker dan de adel tegen alle vreemde heerschappij zeide de monnik toch niet tegen allen invloed van buiten hernam de kokeler anders zoudt gij mij met een ijdele hoop gestreeld hebben
ik heb het u wel gezegd heer ridder zeide hij met een ontevreden hoofdschudden en op dien toon van gemeenzaamheid welken het deelen van dezelfde krijgstochten en gevaren niet zelden tusschen heer en dienaar ontstaan doet wij hadden te harlingen een wegwijzer moeten nemen
en nu en dan op handen en voeten voortschuivende totdat hij zich achter het schuurtje bevond hier legde hij zich plat op den grond neder en het hoofd op de hand leunende keek hij op zijn gemak door eene der menigvuldige spleten naar binnen
en dat meisje dat niet terugkomt zeide sytsken en de olderman en seerp van adeelen die misschien al ongerust zijn over uw uitblijven dat zal zich wel schikken hernam de jonkvrouw lang mij even dat kommetje aan ik moet het linnen nog eens betten
zij kon niet in friesland komen vervolgde arkel dat vraagpunt in t midden latende eer de rust hier was teruggekeerd en ik had op mij genomen haar tijding te zenden zoodra gij gereed zoudt zijn haar te ontvangen en u op de wederzijdsche ontmoeting voor te bereiden
hij hief het kind omhoog kuste het en sprak toen met luider stem deze merkwaardige woorden uit gelukkig zult gij wezen mijn zoon voorspoedig in krijg en vrede tot u de kodde der friezen het leven beneemt
die tijd zal komen zeide barbanera maar nu tot onze zaak ik heb de berichten welke gij mij omtrent den staat uwer kloosters geeft wel ontvangen maar ik wenschte u nog wel over sommige punten te onderhouden waartoe ons nu de tijd ontbreken zal
ridder hernam madzy ik mag u niet vleien met een ijdele hoop tracht mijn achting tracht de uwe te herwinnen en dan zal madzy dekama u eeren als den zoon van iemand wien zij boven elk ander vereert
op den morgen dan na de hierboven beschrevene plechtigheid was madzy met vader syard in de gewone huiskamer van gemelde stins gezeten zij scheen door eene diepe smart ter neergedrukt en slechts onwillige ooren te leenen aan de woorden van vertroosting welke de monnik tot haar sprak
maar de gelijkvormige bruinheid van hun gelaatstrekken welke ten gevolge van de uitwerking door lucht en zonnebrand daarop teweeggebracht hard als perkament waren geworden zoowel als de breede en veelvuldige litteekens welke wang en voorhoofd versierden toonden aan
gij zult dan misschien het einde van het rijmpje wel weten zeide deodaat ik had liever gehad dat gij mij dat rijmpje niet herinnerd hadt zeide madzy op eenmaal ernstig wordende het is misschien dwaas van mij maar het doet altijd pijnlijke gedachten bij mij ontstaan
en schoon hij de zonnestralen reeds in zijn vertrek kan zien schijnen nochtans onwillig is om de banden des slaaps te verbreken ued kon den rechten weg misschien van dat volkje daar vernemen zeide de dienaar op eenige kinderen wijzende die zich op een nabijgelegen kamp vermaakten
toen hij aan de slinkerhand van madzy en in een druk gesprek met haar gewikkeld iemand gewaarwerd wien hij verre was van aldaar te verwachten te weten zijn wapenbroeder deodaat
en reinout die na hun paarden aan de zorg hunner dienaars te hebben toevertrouwd aan gene zijde des vonders bleven staan roep uw hond terug vrouw schreeuwde adeelen wij komen den heer van aylva bezoeken
gij kunt er nog de hoeven van bespeuren zeide deodaat niettegenstaande de duisternis kom dat zijn twee zorgen minder op stal het spijt mij maar men moet zich de wereldsche zaken kunnen getroosten
zij hebben nog last van de wonden bij den brand bekomen doch ik vlei mij dat zij desniettemin in staat zullen zijn heden met u af te reizen
dat een der onderzaten van graaf willem nog met uwe hulp gediend zal wezen na al de ellenden die gij hem en zijn huis voorspeld hebt verbeeld u pater vervolgde hij tot den
dat u de duivel hale met uwe privileges vervloekte muggen riep reinout den kokeler loslatende ik heb wat met dezen man te verhandelen
dat wat gij mij ook melden moogt gij u aanspraak op mijne dankerkentenis verwerven zult dit gezegd hebbende nam hij tegenover barbanera plaats in de houding van iemand die een belangrijke mededeeling en een lang verhaal verwacht
ik vertrouw dit zeide reinout oordeel zelve welke waarde ik aan die betuiging hecht daar ik mij door u een recht laat ontnemen dat ik bij elk ander zoude doen gelden dat namelijk van mijn vader in zijn krankheid te verzorgen
gij wachttet den ouden heer zoo spoedig niet te huis mijn kind zeide vader volkert naar madzy toetredende en haar onder de kin streelende wij hebben ook niet lang getafeld slechts even twaalf uren
hoe herhaalde de abt maar t is waar ook ik dacht er niet aan dat de twee gebrande broeders nog gezond van harte zijn en dat zoo de jonkvrouw zelve hen ging verbinden de wondheelster wellicht nog meer nadeel zoude doen dan de wond ne nos inducas t is waar ook
ik herinner mij dien paolo zeide aylva nadat reinout zijn verhaal geëindigd had hij leide het te milaan op mijn leven toe en schoon hij het vertrouwen van mijn bianca schijnt genoten te hebben blijkt het mij thans
wat meent gij daarmede vroeg reinout met hevigheid hoor reinout vervolgde deodaat terwijl zijn gelaat een ernstiger plooi nam gij kunt niet ontkennen dat de schoone madzy uw hart heeft getroffen en dat de jaloezie u wantrouwig maakt jegens uw besten vriend
hij zal zijn bijzitten toch niet hier brengen mompelde aylva binnensmonds maar neen dat kan niet zijn een arkel heeft daartoe te veel gevoel van
ik twijfel of men de monniken door een bloot geestelijk wanen in toom zal houden zeide barbanera indien men een hervorming in de kloosters wil te werk stellen zal er meer noodig zijn dan ijdele bedreigingen met kerkban en afzetting