AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
overweegt gij dan niet dat de berooide avonturier geene borgen noch getuigen kunnende aanwijzen om voor zijne onschuld in te staan zich zal beroepen op mij als op eene waarmeê hij in alle civiliteit heeft geconverseerd voor de oogen van al het volk dat is uwe eigene schuld wat hadt gij hem te woord te staan
en bastiaan behouden gebleven verzuchtte juliaan had dàt kunnen zijn dat behoefde daaruit niet te volgen mogelijk waart gij te zamen gevallen tegelijk opgeroepen voor den rechterstoel gods
maar toch het blijkt dat de wandeling een doel heeft dat de schare die van verschillende kanten komt toegeloopen naar eene en dezelfde plaats zich heenwendt en wel naar het ruime marktplein voor het stadhuis
och oft gij dit alles niet dus lang voor zijne vrienden hadt verborgen gehouden vrouw bartels verzuchtte jacob jansz wat zal ik u zeggen heer dokter ik vreesde zoozeer den toorn van den schout mij mij hadt gij het toch konnen vertrouwen gij wist toch wel dat ik u niet hard zoude vallen
luister schout gerrit zoo ik u nog zag volharden in de goede meening die gij veinsdet te hebben van den baron de ghiselles zou ik mij verplicht achten u te waarschuwen dat hij een onbetrouwbaar personaadje is
daar zou u niets vreeselijkers kennen treffen dan door hem gezocht door hem uitgevonden te worden geloof dat vrij en daar het juliaan voorkwam dat de jonkvrouw zijne waarschuwingen met zekere koelheid aanhoorde als hechtte zij daaraan niet veel als achtte zij ze overdreven ging hij voort
nog al te licht door allerlei menschelijks bewogen a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel olgaarne reik ik u de hand ter bezegeling van dàt goede voornemen van verzoening van vergiffenis tusschen ons kan wel geen sprake zijn sinds gij mij niet hebt gekrenkt evenmin als het mijne bedoeling is geweest u te grieven
uwe genade heeft herhaaldelijk naamlooze briefjes ontvangen die tot dit doel moesten leiden zij waren van mijne hand ik kan mijn schrift toonen ten bewijze dat ik de waarheid spreek en de ghiselles haalde een papier
geloof mij daarin geloof ook dat ik uwe deelneming niet zou versmaden als ik die mocht behoeven als ik zelve zal voelen dat zij mij noodig zou zijn hoe zoudt gij mij dan eeren door uw vertrouwen mij opheffen tot den rang van uw vriend
de jonker moest het vandaag maar al vast eens aandoen om te weten hoe het staat dankje wel lijsbeth ik voel me recht thuis in mijn eenvoudig burgerpak en begeer nietwes beters schout gerrit is mij al te kwistig hij zegt dat hij weet wat u past als ge ten hove moet verschijnen als lijsbeth maar daar heb ik nog niets van gehoord
al achtte hij die gezetheid bekrompenheid er lag toch iets groots en edels in eene zoo volstandige zelfverloochening als door jacob jansz werd geoefend navolgenswaard kon hij het wel niet vinden en het was belachelijk het was stuitend als men er over nadacht
haar dienst en voort vloog de schalk de meisjes na de luit tokkelend schoon hij de kunst niet verstond ik vertrouw den wildzang mijn speeltuig niet riep machteld en zich omkeerend liep ze hem te gemoet mis machteld plaagde de ondeugd t is aanvertrouwd goed ik geef niet t over
de dikke bakker ter contrarie was rap ter tong en ganschelijk niet beschroomd of verlegen hij en de onderschout waren al maatjes en zoo viel het uit dat de arme weduwe ten leste haar penninkske nog offeren moest wilde zij niet dat de stumpert van een jongen binnenskamers gegeeseld zou worden omdat hij zooals ze dat noemden de heeren van den gerechte had
want men begrijpt wel dat het niet naar onze uitweidingen en afwijkingen heeft gewacht om aanvang te nemen integendeel zoo ras de bruidegom en bruid waren gezeten hadden de trompetten en klaroenen het sein tot het steekspel gegeven
terwijl ik hem niet van familiezaken heb hooren gewagen dan nu pas ter occasie van zijne voorgenomen reis naar culemborg daar ik diergelijke onverwachte invallen intusschen wantrouw ben ik zoo vrij geweest den graaf van culemborg te waarschuwen dezen reiziger in t oog te houden als hij in zijne stad aankomt
want welke diepe onheelbare wonden er innerlijk konnen geslagen zijn in die menschelijke ziel is niet te berekenen op gods hulpe alleen is in dezen mijne hoop
wel zeker dus ziet hij het ook wij zijn zijne vazallen die hem tienden schuldig zijn en waarvoor dan toch zwijgt mannen riep michiel zoolang er een penning in zijne beurs was heeft hij die met ons gedeeld behalve de braspenningen die hij er af verdobbeld heeft voor eigen
neen nu vooral moest zij blijven antony zou er ook niet licht toe te brengen zijn een vermaak in den steek te laten dat hij met zooveel onbevangenheid genoot zij hoopte nu maar dat de snelle aftocht van juliaan voor hem mocht verborgen blijven
of hij de beide ridders ook bij name kende die nu nog vreedzaam den cirkel doorreden eer zij den kampstrijd aanvingen en zoo gebeurde het dat zij opniemv haar lief gelaat naar jonker juliaan toekeerde om hem die vraag te doen
beiden machteld en lijsbeth wil ik liefhebben als trouwe zusters naar vrouwenliefde vrage ik niet meer de heere christus zelf die mij onuitsprekelijke dingen heeft te zien gegeven moet gansch mijn hart vervullen hij alleen
en hoe bracht gij hem toen weêr bij vrouw heilwich vroeg schout gerrit zich met een schouderophalen van bastiaan afwendende met wien hij het overbodig achtte te twisten hij was niet weêr bij te brengen achtbare heer den ganschen nacht niet schoon mijn zwager en ik al ons best deden
kom ik zal mijne gasten den weg wijzen al sprekende ging de jonkman de anderen voor naar binnen niet zonder even om te zien of machteld niet een weinigje pruilde over het gemak waarmeê hij zijne partij koos bij
alle voorrechten van rang en fortuin die mij toebehooren zijn op hem overgegaan hij voert den titel van baron de ghiselles dien ik alleen het recht had te dragen en ik heb niet eens meer de vrijheid mij tegen dat onrecht te verzetten
zij was toch zeker meê in t geheim en zou zich wel wachten hen af te wijzen die door een betaalmeester met zoo'n gespekte beurs als de waterlandsche boer waren ingehaald dit voorstel vond eenstemmige toejuiching lange mich alleen deed opmerken dat zij het eene gevaar ontliepen om het andere n den mond te snellen
tot nu toe had zij zich kloek gehouden maar aan die vertrouwde borst kon zij hare zwakheid toonen zonder schade gij zult alles weten moei alles geloof dat ik onvoorzichtig ben geweest maar niet schuldig mijne schuld is dat ik gezwegen heb tegen u
hij moet het zijn hij is het mompelde hij tusschen de tanden en toch neen neen hij is het niet hij kan het niet zijn beurtelings gloeiden en verbleekten zijne wangen onder de sterke aandoening van het heen en weêr wentelen eener gissing die hij ten koste van alles tot zekerheid wilde gebracht zien
zeker is het dat hij zelf zich weinig toeschietelijk betoonde en dat er op zijn anders zoo effen en blijmoedig gelaat iets koels en gespannens lag dat mogelijk het gevolg was van den innerlijken strijd dien hem deze stap kostte
ik herinner mij iets dat mij in de uiterste verlegenheid brengt het kan nog wel goed afloopen maar indien niet indien de zaak door den luitenant uitkomt dan is het maar al te zeker dat gij meê gecompromitteerd zijt
op een goeden voet met gele fij te staan was voor eene degelijke heldere burgervrouw zooals guurtje groot ook om andere redenen geene eere zoodat de laatste al woonde ze in dezelfde steeg het toch liever met haar bij een g'en dag gen en
in elk geval is er op dit pas niets aan te doen daar ligt goddank de hoeve voor ons en er brandt nog licht in het huis zeî goedelijns ja gelukkig was er licht en trof men de bewoners nog op door wier bereidvaardigheid alles werd aangewend om de gevolgen van het onheil te herstellen
jawel jacob oom dat heeft ze en buurvrouw zeî dat er rust kwam en ze heeft tot in den ochtend geslapen maar vader bleef uit en van morgen was er een heele oploop in onze steeg en de schoutsdienaren kwamen bij ons binnen en ze droegen vader op een berrie het huis in hij was verdronken
niet wederrechtelijk al geschiedde het op zijne eigene autoriteit in deze booze tijden waarin zooveel ruw en verdacht volk rondloopt in onze goede stad zonderling met den verdubbelden toeloop van vreemdelingen in de feestdagen
verschoon mij uwe excellentie ik kàn geen hopmansrang aannemen ik kan zelfs den degen als edelman niet aanvaarden voor ik verkregen heb wat mij noodig is herstel van eer het is om dit te verkrijgen dat ik bij uwe excellentie een gehoor heb verzocht
de gravin sabina was met hare zuster mogelijk zelfs met haar bruidegom bij die bruiloft tegenwoordig geweest er bestond reeds een geheimen naijver tusschen de beide knjgsoversten te lichter werd dus de ijverzucht geprikkeld tusschen de hooggeboren vrouwen
en juist omdat hij dit niet vatte nam hij met gretigheid aan wat hem in de plaats daarvan werd toegezegd den uiterlijken band des anderen daags werd het aan vrienden en verwanten bekend gemaakt als eene heugelijke
de uitvlucht die gij zelf hebt bedacht is volvaardig door hem aangegrepen wij willen niet in den blinde tasten waar wij een lichtstraal konnen opvangen gij zoudt u schuldig maken tegen de goede cause tegen den persoon van zijne excellentie zelf indien gij hier uwe medehulp weigerdet
neem dan geduld met mij en wacht op die uitkomst wordt die nooit verkregen hetgeen god verhoede aan wien ik het overgeve dan dan blijven wij toch verbonden naar de ziele niet waar en gij zult mijne innige geliefde vriendinne en zuster blijven zooals gij u reeds hebt betoond aan den geboeiden gevangene
al ware dat ik zie er geen bezwaar in dat een der klerken voor ditmaal dat rapport opmaakt ik versta dat gij blijft en daarmeê uit wederom boog zich de onderschout met zwijgende onderwerping maar de getrapte wesp was haar angel nog niet kwijt en de strenge heer kon niet besluiten hem te laten gaan zonder te vragen
en dan zou ik u raden op uwe hoede te zijn jonker en als gij uitgaat den degen meê te nemen dien bastiaan u van ochtend heeft laten terugbrengen ten bewijze dat hij ook al gehoord heeft dat gij vrij en vrank zijt
geen woord houden aan een zulke is zich zelf tot een leugenaar een verrader maken maar als gij met den verrader heult pleegt gij ontrouw jegens den prins en t gemeene vaderland
zij daarentegen wendde den blik af zij had moeite de tranen van spijt en beschaming te bedwingen die zij haars ondanks voelde opwellen en toch prijs mijne omzichtige voorzorge mabelia ging antony voort zonder op hare ontroering te letten
het is zoo de eerste indruk dien zij van hem had ontvangen was gansch niet gunstig geweest maar toch later had zij zich tot zachter oordeel over hem bewogen gevoeld en zoo zij een duister verleden bij hem moest onderstellen tot eene laaghartige daad als die van het oogenblik had zij hem niet bekwaam geacht
op mijne hoeve in de nabijheid van delft zoo ga uw gang ik zal bartels mijn wil doen verstaan de meeste discretie kan worden in acht genomen zoo gij wilt zal ik zelfs bastiaan verlof geven
mijn vader wat zou dit hem kunnen deren die is veilig in zijn kasteel of aan t hof van brussel waar men hem grootelijks danken zal voor zijne intentie en zijne eer gij ziet voorbij dat de vriend des konings juist zijne eer stelt in datgene wat wij hier eene schanddaad noemen
ik moest kiezen tusschen hem en mij zelven heer graaf ik beken u dat de keuze mij niet moeielijk viel ik ben juist geen pauvre sire als het op combinaties aankomt ik stond en sta nog aan des konings zijde
dat is een goed begin dank er den heer voor die mij wel een middel zal ingeven om den prins te waarschuwen ik heb kennis aan zekere heeren die hier een luid gesnik en gejammer en eene vruchtelooze poging om de deur van het vertrek open te doen verhinderden jacob jansz voort te gaan
dat deze zich aanmatigt tegen een anderen onwaardige te waarschuwen die naar het uiterlijk in vrij wat gunstiger conditie verkeert en die reeds daarom minder verwerpelijk schijnt
zie toch eens naar uw tuigje en beugeltasch mabelia wil eens voelen naar uw oorbaggen t zou me geen wonder doen zoo gij ze kwijt geraakt waart onder al die mooie praatjes waar hij uwe argeloosheid meê paaide
waren de rijders het krijtperk binnengesneld en hadden hunne oefeningen en hun wedstrijd voortgezet onder de daverende toejuiching der aanschouwers in zooverre dezen zich niet als antony en mabelia door iets anders hadden laten afleiden
voelde hij loodzwaar het pak van schuld en schande dat hij gewoon was zoo luchtig en zoo schaamteloos te dragen wie hem met belangstellende aandacht had gadegeslagen zou gezien hebben aan de snelle wisseling der wezenstrekken aan het kleuren en verbleeken van voorhoofd en wang aan het pijnlijk samenklemmen der lippen
daar naderde machteld bleek nog en kennelijk geschokt bij het zien van jacob die daar nederlag maar toch reeds genoegzaam uitgerust om tot hem te komen zij ook knielde neêr nevens het rustbed en sprak met
ik ik heb nooit iets met uwe zaak te doen willen hebben dat weet gij zelf wel hm hm ik kan u dat niet zoo gaaf toestemmen wie anders dan gij heeft mij geld
zoover ik weet heeft maurits nooit moorders uitgezonden op filips ii om zijns vaders dood te wreken dit exempel behoorde men aan spaansche zijde na te volgen of meent gij anders
dat ik niet dan de hoogste achting en trouwe gehechtheid heb gevoeld voor uwe genade tot op den dag toe waarop zij mij zoo hard en onverdiend haar misnoegen deed ondervinden zooveel te erger want dan hebt gij u tegen beter willen en weten in laten verlokken tot het kwade hernam willem lodewijk met smartelijke verontwaardiging
zoo ik u zeg dat gij de waarheid tast zult gij toch wel aan dit sammelen een eind maken en mij bij uw man brengen tenzij ge liever ronduit met de waarheid voor den dag wilt komen dat hij niet meer in leven is
wel jonker dat's tot uw dienst zoo zal ik me wat haasten met mijn werk verleen me wat hulpe en ga eens omzien naar de kippen die nog gevoerd moeten worden en juliaan die lachend ja geknikt had kreeg een nap met graan in de hand en trok daarmeê af naar t happig volkje dat
diezelfde mannen die geen penning toestonden voor de noodzakelijkste oorlogsbehoeften of regeeringskosten zonder voorzichtig wikken en wegen ja zelfs niet zonder kleingeestig beknibbelen van t geen ruimte en onbekrompenheid had gevorderd
ja maar ik zie hem niet onder de heeren en oversten waar hij naar zijn rang zou moeten zitten denkelijk zal de stadhouder van friesland al te noodig zijn in zijn gouvernement en t is ook een kwaad eindje reis uit leeuwarden naar delft zoo maar de zee over in t barre stormachtige
zij voelde zich aangegord met moed tegen haar stouten aanvaller door de gedachte aan juliaan die voor haar onafscheidelijk was van dezen persoon aan juliaan den vervolgde den gehate dien zij ten minste wilde wreken als zij niets beters vermocht voor hem
het is werkelijk een rendez-vous want de juffer heeft dokter graswinckel en schout gerrit afspraak gegeven om hier met haar samen te treffen hernam juliaan hem voorbijgaande en mabelia tot in het huis voerende
zoo zij het hernam juliaan met gelatenheid ik geef mijne rechtvaardige zaak in godes hand maar dat zijne genade zich verklare hoe er zulke verdenking tegen mij is opgekomen
en is t u tegen om die laatsten uwe zorge te wijden vroeg zij ik ben tot den dienst van elk wie goedvindt mij te raadplegen alleen men stelle mij geene eischen boven vermogen ik moet weten waarover geklaagd wordt zal ik hulp en leniging konnen reiken
al is de regel streng wij weten hoe t met de excepties staat van de meeste monniken mag dat gelden iedereen weet hoe groote ergernis zij geven maar wat de karthuizers belangt dat zijn vrome luiden die hun orde regel stiptelijk beleven pleitte jacob jansz dat weet ik van nabij
van malsem onder begunstiging van de duisternis fluisterde druk met dieuwertje bertha en hilda praatten zoo wat onder elkaâr machteld hield zwijgend hare luit op den schoot en tokkelde van tijd tot tijd als in verstrooiing de snaren
och wat zal ik toch met die volle vrijheid viel juliaan in met een zwaarmoedig schouderophalen als voelde hij de werkelijkheid reeds weêr drukken kom vermoei uw hoofd nu maar niet met daarover te tobben de heer zal den weg wel wijzen en dan moeten de menschen willens of niet samenwerken om u dien te doen gaan
ik ben niet van hen die eene beweging van vivaciteit eener dame hooger opnemen dan zij verdiend maar wie er den gewonen zin aan hechtte zou daarin niets minder zien dan eene
nu daar doet gij wel aan heer dokter zonderdat brengt hij weêr den nacht over op den steenen vloer uitgestrekt met den arm onder het hoofd zooals in den laatsten tijd zijne gewoonte is wat ik er ook tegen redeneer of ik al zeg juffer mabelia heeft alles vooruit betaald het helpt niet ik krijg altijd hetzelfde antwoord
en zonderling hij had vrede gehad met die schikking en was naast van malsem vlak achter guurt groot gaan zitten die weêr wakker de roeispaan hanteerde terwijl jacob jansz nu eens met furia roeide zooals een italiaan zoude zeggen en dan weêr de riemen onbewegelijk liet op de pennen of hij ze in verstrooiing had laten glippen
liep met zeker ongeduld de kamer op en neêr maar zijns ondanks had hij toch moeten luisteren naar de eenvoudige voorstelling van dit huiselijk drama en bij de ontknooping kon hij niet nalaten een blik te wisselen met graswinckel die hem veelbeteekenend aanzag juliaan verbleekte en verzonk in ernstig nadenken
alleen zou ik zelfs jegens boosdoeners menschelijk willen zijn en de christelijke liefde oefenen zoo zou t konnen gebeuren dat uwe foltertuigen aan zij werden gezet
van volharding van wilskracht moest ontwikkelen laat ons liever zeggen door eene ongewone mate van goddelijke genade werd gesteund en bekrachtigd om bij zijne keuze te blijven
daar even waart gij te preutsch om er van te hooren nu moet ik er alles van weten zelfs datgene wat gij dien juliaan verzwegen hebt tijd en wijze der uitvoering a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel aartoe zal het u dienen nu er toch niets van komt
ik zal u zooveel reisgeld geven als gij noodig hebt maar ik zelf ga niet meê ik zal wel weten mij op andere wijze te redden z er iets uitlekt wat immers nog lang niet zeker is
wat de vergiffenis belangt oom die heeft antony niet te komen vragen ik schenk hem die al vooruit want hij moet tot waanzin zijn opgehitst geweest toen hij mij z schreef maar wat bijleggen belangt geef u daar geene moeite voor nu neef antony mij mijn woord teruggeeft blijft het daarbij
nu eerst zou het eene vertooning zijn die vr dezen niet a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel was gezien nu eerst werd het zaak om zich niet meer te laten afleiden door tusschenspraak niet haar nieuwen bekende maar toch ja toch even moest zij hem vragen hij die t zeker wel weten zou want hij wist alles
en hoe staat het met prins maurits is die mild en zachtzinnig voor zijne soldaten vroeg nu op eens een vreemdeling in kleeding niet ongelijk aan den persoon die juliaan zoo voortdurend in t oog had gehouden en die zich nu tusschen de soldaten
wel jonker juliaan daar zijt gij door valsche beschuldiging deerlijk in de lij geraakt begon hij op goêlijken toon terwijl hij bij de tafel ging zitten waarop het koud maal gereed stond dat blijkbaar nog niet was aangeroerd
niet in den toebackswinkel in de taveerne daar op den hoek besliste michiel gaat het ulieden als mij dan hebben we genoeg van de pret en van al die mooie heeren en dames die naar t mij voorkomt ook al langzamerhand afzakken
hij roept het mij toe dat gij ondanks alles mij het tastelijk bewijs zijt schuldig gebleven waarop ik gerekend had dat gij beloofd hebt te leveren het bewijs dat ik ik niet uitgesloten zou zijn van die groote genade gods
mijnerzijds verklaar ik u dat ik niet eenmaal eene bruid begeer die kans heeft om met een avonturier op de spraak te raken antony gij weet zelf wel dat zulk een gevaar voor mabelia niet bestaat tenzij gij zelf maar neen tot zulk een laaghartigheid acht ik u niet bekwaam
mabelia antwoordde niets en bleef voor zich neêrzien eilieve nicht hervatte hij haar even aanstootende ziet ge wel hoe uw kostelijke gelei jonker daar het hazenpad kiest niet anders dan of hij een boef of beurzensnijder ware wien de schoutsdienaren op de hielen zitten
veroorloof mij dit sieraad weer in de blonde lokken te steken waaruit ik het eens al schertsend heb ontvreemd het werd mij niet euvel geduld en hij scheen willens de prachtige brillanten haarspeld die hij blinken liet in het speldewerk van haar mutsje te steken maar zij trad met afschuw terug eer hij er in slaagde
wel zeker wie ziet er dan ook wolken aan de heldere lucht viel willem van malsem in even de schouders ophalend de jonge edelman zonder fortuin voelde den prikkel der armoede diep waarvan de anderen zelfs geen denkbeeld hadden
liefste kind wat zou dat baten al ware het doenlijk de eene mensch kan den anderen wel tot hulp en oprichting zijn maar hem voortdurend beveiligen tegen zich zelven dat kan geene menschelijke macht dat kan alleen de bewaring en de hulpe gods
en hij zou meenen dat ik schout van delft maar zoetsappig berusten zou in zijn zeggen dat's misgerekend bootje wij zullen elkander daar nog eens over spreken dat hij het juliaan wijs maakt om hem gerust te stellen en van onberaden zelf beschuldiging af te brengen dat late ik daar dat is te prijzen in zekeren zin
ik zal de werken des heeren vertellen de rechterhand des heeren is verhoogd de rechterhand des heeren doet krachtige daden en bastiaan die als in geestverrukking de woorden van den psalmist tot de zijne maakte scheen geheel de tegenwoordigheid van den schout te vergeten die koel en strak inviel als met opzet om hem te
niet bij machte om den ruiter te volgen kwam de getrouwe speurhond der politie ootmoediglijk nieuwe orders vragen hij zelf kreeg verlof om naar huis te gaan maar binnen tien minuten reed er een renbode naar den haag met een brief van schout gerrit aan meester johan van oldenbarneveld advocaat van holland
doe wel en zie niet om is de regel dien ik heb zien volgen door elk die met milde hand kon geven niet omzien dat ben ik met u eens maar wel degelijk toezien of de gift zou jammerlijk konnen dolen
goedelijns en guurt als de sterksten belastten zich met dit werk der barmhartigheid van malsem leidde zijne zuster en dieuwertje hilda ging naast de jongelieden en men begreep dat gerrit wel vanzelf zoude volgen deze bleef dan ook niet in gebreke maar toen hij wat bekomen goedelijns schuchter dankte voor zijne redding duwde deze hem toe
zij zweeg even in de hoop dat hij met een woord van zachte dankbaarheid zou invallen maar daar hij in zijn stug zwijgen volhardde ging zij voort gij zijt er immers niet over gebelgd jonker juliaan dat ik u in den kring van mijn liefdewerk besluite
dat hij stadhouder van friesland en groningen was niet slechts par droit de naissance omdat hij een zoon was uit het huis van nassau maar bovenal par droit de conquête omdat hij door zijn krijgsbeleid en persoonlijken moed die gewesten had helpen behouden en heroveren op den vijand
dan wat vroeg hij vermetel overtuigd dat zij zich in een volzin had gewaagd die voor haar zeer hachelijk moest zijn te voltooien doch mabelia had hare tegenwoordigheid van geest hervat en al had zij vreeselijk tegen den strijd opgezien nù zij er in was wilde zij niet
en al had hij die vrijheid mogen nemen hij zou zich daarvan onthouden hebben hij zelf had behoefte zich als opnieuw bekend te maken met den gemoedstoestand van zijn patiënt nadat deze aan nieuwe verzoekingen was blootgesteld geworden
zou mij den rug toekeeren of achter mijn rug over mij fluisteren en minachtend de schouders ophalen ik zou dagelijks in de verzoeking komen daarvoor ik met gods hulpe vastelijk besloten ben niet te bezwijken
slechts was hij willens aan diens voeten te zinken om iets uit te drukken van t geen in hem omging maar de graaf liet het hem niet toe en drukte hem in zijne armen juliaan behoefde zich zijne tranen niet meer te schamen de oogen van den frieschen stadhouder waren vochtig
geef mij dat wondre vermogen dat gij mij meer hebt verleend de macht van den booze te bekampen te verwinnen in uwen naam al sprekende legde hij de hand zachtelijk op het voorhoofd van den slapende en hief de oogen ten hemel vanwaar hij de hulpe wachtte die hij wist te behoeven
jacob jansz was van degenen die er juist niet het beste van wachtten als was hij niet van hen die hem het meest plaagden al hield hij hem soms de hand boven t hoofd ter wille van machteld
hij wierp het goud voor mijne oogen in de vaart en sprong van den wagen af waarop ik hem meende weg te voeren als mijne zekere prooi hij ontliep u dat satanskind
en wij zullen ons tot het bruidspaar moeten keeren om het minder bevreemdend te vinden uit aanzien van hunne doorluchtige afkomst en den grooten naam dien beiden hadden op te houden achtten zij zich verplicht hunne huwelijksverbintenis op het luisterrijkst te vieren
eene kennisgeving die van statenwege beantwoord werd door hoffelijke betuigingen van deelneming niet alleen maar ook door rijke schenkaadjen aan bruid en bruidegom terwijl zij beloofden aan de noodiging gevolg te geven
zacht wat dat gaat zoo maar niet ik ken je niet vriendschap en ik laat geen vreemd volk in mijne huiskamer dat is je toch al meer gebeurd vrouw heilwich of waren de soldeniers oude kameraden van je man geen vreemden voor u
of er geen duizende kloosterlingen strenger dan hij hebben geleefd zonderdat zij er heiligen om geweest zijn of tot wonderdaden bekwaam waren fij van die dwepende phantasieën van dien waan der ijdelheid t is puur zelfbehagen
t is toch te laat beslistte goedelijns hoofdschuddend eigen uitputting deed hem twijfelen ook aan het goed gevolg van anderer pogingen die hij zich niet in staat gevoelde te leiden
dat zij wel mogen toezien of ze niet ondanks al dien ijver de eene of andere wilde loot laten staan die dus ontzien hen boven het hoofd zal wassen en de kracht zou krijgen om de beste sappen van den wijngaard tot zich te trekken en dien verhinderen zulke vruchten te dragen als zij gehoopt hadden indien er niet bijtijds orde op werd gesteld
de jongelieden zelven nog lang niet bekomen zagen er tegen op al luidt het algemeene voorschrift dat een ferme marsch het beste recept is om de gevolgen van een ongewenscht stortbad te voorkomen de boot omkeeren en vlot maken zij misten moed en lust om het te beproeven en te meer daar de meisjes ronduit verklaarden dat zij er niet weêr in durfden
maar zijne ouders en schepen dirk waren van de leer dat men van weêrszijden de eer der familie moest ophouden en er werd een glimp gegeven aan de zaak waarbij geen der beide partijen schade leed in eere of karakter zooals men meende althans want wat er werd gegist of gemompeld onder vrienden bekenden afgunstigen dat kwam niet tot hunne kennis
daarbij een eminent hoofd moest er zijn ook tegenover het buitenland dat eene zuivere onverbloemde democratie niet dan met wantrouwen zou zien oprijzen welnu maurits was stadhouder van de vier belangrijkste gewesten en stond aan t hoofd van de krijgsmacht
hij meende in mij den vreemdeling den dienaar van den koning van spanje een medestander te vinden die zijn plan maar behoefde te kennen om er zijne medewerking aan te geven zoo gaf hij mij gulweg opening van al zijne zaken
de drukte van gisteren heeft haar vast uit den slaap gehouden dat ze nog niet op is ja moeilief zij is wèl op sprak mebelia zelve en trad binnen door eene zijdeur terwijl graswinckel zich reeds omgekeerd had om langs den binnengang heen te gaan hare stem hoorende wendde hij zich tot haar
indien men hem in zijne kluis bespiedde was hij de asceet die in de eerste eeuwen van het christendom had kunnen leven indien men hem langs de straten zag gaan in de huizen der armen zag verkeeren was hij de practische delftsche burger een wijs en voorzichtig arts en een voorzienig aalmoezenier die precies wist waar en hoe hij moest geven
van die verstandige maatregelen nog onbewust ga ik mijnerzijds mijn gang en geloof mijn man gevonden te hebben in een kalen luitenant dien ik met de meeste voorzichtigheid ondertast en in alle manieren op de proef stel eer ik het waag hem opening van zaken te geven
het is nu eenmaal geschied en zoo er faute in ligt ben ik er zwaar genoeg voor gestraft door de beschaming die mij nu treft maar is het dan wel aan u aan mijn neef aan den jonkman die voorgeeft mij wel genegen te zijn mij in ongelegenheid te brengen om deze oorzaak en tegelijk zich zelven belachelijk te maken
zoo werd de kleine gerrit het brandpunt van aller hoop en vreeze in dit gezin en niet weinig bedorven zooals te voorzien was machteld deed druk meê de begeerten van den kleine te raden te voorkomen te voldoen werd hare levenstaak hare levensvreugd
geene plichtplegingen heer schout gij waart in de bezigheden van uw ambt het zou veeleer aan mij zijn om verontschuldigingen te maken wegens den overlast dien ik u moet a
toen er bijstand naderde vluchtte de laaghartige verraderstroep die in de duisternis tevergeefs werd nagezet zelfs het volk uit de taveerne was meêgevlucht toen men binnendrong tot nader onderzoek vonden wij het nest ledig dat in brand werd gestoken om geen geboefte meer schuilplaats te bieden
desgelijks mocht niemand onder welk voorwendsel ook den kampvechter overlast aandoen en bovenal tegen dit laatste punt had hij zwaar en opzettelijk gezondigd bijgevolg werd hij gesommeerd de boete te betalen op staanden voet zoo niet zij zou onder lijfsdwang worden afgevorderd
en mogelijk ware die wensch vervuld zoo niet de omstandigheid waarmede de laatste over de balie heensprong de aandacht had getrokken van allen die in de nabijheid zaten en antony was onder hen die het lachende aanzaa l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel ok verzuimde hij niet zich tot mabelia te wenden met een vergenoegd gelaat uitroepende ziezoo dien overlast zijn we kwijt
gij hebt gelijk mijnheer de baron ik heb u wat te zeggen en ik ga met u meê zooals gij verkiest antony antony riep mabelia hem toe ga niet met dien man meê ik waarschuw u hij is een booswicht hij is tot alles in staat ik smeek u antony hoor mij blijf hier
maar het zal niet zijn om levend dood te wezen zooals ik voormaals placht en des werelds vreugden en lusten na te jagen het zal zijn om gode te eeren en hem te verheerlijken zijn werk doende naar hij mij dat leeren zal
zoo ik mij dit vermaak konde gunnen zeker niet maar eilieve ik heb hier geen stookhuis deze woning is mijne eigene niet en al ware dat het heeft groote kosten in er een aan te leggen
jacob jansz met eene luide zelfs wat schrille stem of hij alles in en om hem overschreeuwen wilde jacob jansz heeft gelijk leve de vreugd leve het leven
ik meen verstaan te hebben dat hij inwoont bij de vrouw van een zijner soldaten het mooiste van alles zou nog zijn zoo het van zijne soldaten waren geweest die pater blommers had willen omkoopen dan hadden we de poppen liefelijk aan t dansen hoe kunt gij er nog over schertsen gij weet toch zijn naam
hem heeft de heer macht gegeven over zijn lichaam op zulke wijze dat hij dit volkomenlijk kan beheerschen en toch de krachten behouden die hem noodig zijn om zijne zware taak dagelijks te volbrengen wat zal men tegen deze dingen zeggen zult gij of ik eischen dat aan ons hetzelfde geschiedde
maar wat zal ik zeggen hij heeft zekere eigenschappen die hem altijd in de laagte zullen houden trots op zijne afkomst want hij moet van goede geboorte zijn en zekere zottelijke weekhartigheid die hem zeer ten ontijde schijnt te overmeesteren zonder dat had ik alles met hem kunnen doen wat ik wilde
dat zij alleen vrijvrouwe was van een paar heerlijkheden in holland en dat wat zij overigens voor inkomsten genoot haar alleen toekwam bij gunstige beschikking der staten maar geenszins als onwraakbaar recht dat er dus een notabel verschil was in fortuin tusschen haar zelve en de vorstin waarmede zij wilde wedijveren in
maar met dat al is hij hard voor zijn volk als duc d'alf bloediger gedachtenis neen dan is hohenlo een ander heer gewis die zou er niet zuur om zien als een arme soldaat eens bij geval een paar hoenders bij den boer uit het hok had gegrepen of eens wat diep in de bierkan had gekeken
en wat baten consistoriale bepalingen als er niet eene innerlijke gewilligheid is in den geest der gemeente om ze op te volgen de strenge calvinistische predikanten ondervonden het onder anderen
zoo gaat het riep gele fij gespitst op t aanhitsen van verbitterde gemoederen zooals uit haar zwartgallig voorkomen licht was te raden zijn er feesten dan is t of ze hier in holland het goud maar uit de rivier hebben te scheppen
ook verzuimde hij niet de dames op de naastbijzijnde tribunes gezeten handkusjes toe te werpen met al die jolige vrijpostigheid waartoe een man als hij zich gerechtigd achtte ook werden er luide hoezee's en vivat's te zijner eere aangeheven terwijl men de schitterende bruid en haar gemaal met stomme bewondering bleef aanstaren
antony nu neen neen dat kan niet zijn moei sprak zij in zekere heftigheid mabelia moet nog wat ruste houden zuster dies volg ik zelf ook vergoêlijkte jacob jansz terwijl hij de goede vrouw die wat verbaasd en aarzelend staan bleef wenkte dat zij hen zoude laten
sinds gij mij dwingt zal het zijn antwoordde graaf willem eer met droeven ernst dan met toorn gij hebt u laten omkoopen om een aanslag tegen mijn leven te smeden in vereeniging met een troep spaansche huurlingen en schuim van soldatenvolk dat naar den vijand was overgeloopen
gij begrijpt toch wel waardige heer dokter dat ik te midden van die feestdrukten mij niet kon verledigen met zelve de spijzen uit te deelen die er voor de armen overschoten sprak zij met een opkomend misnoegen
f zich onthielden f door min beduidende geschenken simpellijk hun goeden wil toonden maar alles te zamen maakte een aardig sommetje vooral als men denkt aan het groote verschil der geldswaarde tusschen die dagen en onzen tijd
daar hij bij u in een kwaad blaadje stond en men mij in t eerst allerlei kwade streken en dwaze gedragingen van hem kwam aanbrengen gaf ik wat onbedacht bevel hem in hechtenis te nemen juist aan iemand die er zooals ik later vernam het grootste belang bij had hem uit den weg te ruimen
mijn vader hunkerde naar verzoening naar hereeniging met zijn zoon juliaan die het onmetelijke voorrecht op mij vooruit had van eene wettige geboorte de stem van de ghiselles werd zacht en trillend als kostten hem deze woorden de grootste
van wiens toestand de makkers juist geen bemoedigend tafereel hadden opgehangen de geneeskundige het was eigenlijk maar een barbier men had diens hulp voldoende geacht voor de omstandigheid verklaarde dat hij er niets van begreep hetgeen wel de waarheid zal zijn geweest
genadige heer ging hij voort zich aan zijne voeten werpende nog acht en eer ik u ondanks hetgeen gij tegen mij hebt gedaan bewijs mij nù deze goedwilligheid dat gij het uitzegt wat ik naar uwe meening tegen u misdreef
ja zij riep hij met een snik van smarte en liet het matte hoofd op den schouder van lijsbeth zinken onder tranen ja t is toch beter eens alles uit te storten aan een mensch wat men zich zelven nauw durft bekennen en weet hij er van jacob jansz
waar u dat had getroffen zou voorwaar de vadervloek zijn vreeselijkste macht tegen u hebben gericht gij zoudt de zonde gepleegd hebben daar af een mensch zich niet meer kan berouwen voor de eeuwigheid waart gij verloren geweest kunt gij dit indenken zonder
maar wat de vreeze voor het oordeel der wereld belangt hebt gij mij zelf niet steeds voorgehouden dat wie het leven eens christens wil leiden en des heeren werk doen zich moet onderscheiden van de wereld geenszins zich door haar kortzichtig oordeel laten afschrikken
jacob jansz hoe kunt gij zoo spreken riep antony gekrenkt t is juist omdat ik haar zoo vurig beminne dat ik ze niet vrijlate nu ik eenmaal haar woord heb dat ik dus stijf en sterk op het hijlik blijf aanhouden menig ander zou al lang afgeschrikt zijn door hare wondere grillen en viesevaserijen
er geene ontmoetingen zij het eene enkele die onvergetelijke herinneringen nalaten jonkvrouw zijn er niet zulke oogenblikken die voor het leven beslissen en de slangestem siste met eene mengeling van deemoed en dreiging die mabelia werkelijk eene siddering aanjoeg
zij placht voor eene zeldzame schoonheid bekend te staan dan zij is niet meer jong en dat zou nog het ergste niet zijn maar zij heeft geen bruidsschat en in haar stand kan ze niet huwen zonder dezen
toch gaf ik mijne orders voor t geval dat hij zich daartoe verstoutte het gold mij persoonlijk ik kon niet besluiten hier te straffen zooals ik moest zoo de schuldige voor een krijgsraad werd geroepen was het vonnis niet twijfelachtig en dan kon ik geen gratie geven dan moest er exempel worden gesteld
wat zou er nu volgen zoo ik mij verstoutte den rang te aanvaarden dien uwe excellentie mij wil toekennen ik behoef dat mijn doorluchtigen heere niet nader aan te duiden geen edelman geen officier ter goeder naam en faam staande zou mij als krijgsmakker de hand willen drukken
de staten van zeeland die den graaf een commando hadden opgedragen in hunne provincie gaven een geschenk in geld ten bedrage van zesduizend gulden de gedeputeerden van utrecht boden een paar zilver vergulde competassen aan terwijl de overigen min vermogende provinciën die daarbij nog half onder den vijand zaten
winkelhuizen vindt men er ook niet waarvan nog het walmende lampje op de toonbank door de kleine doflfe vensterruiten heen eenig licht kon verspreiden om den voorbijganger het troostelijke bewijs te leveren dat er menschen wonen
waar toch de onuitsprekelijke barmhartigheid die u in eene spanne tij de tweemaal dus wonderbaarlijk behoedde voor het ergste wat een zondig mensch overkomen kan u zichtbaar en tastelijk heeft bewezen dat hij geen lust heeft in den dood des zondaars maar daarin dat hij zich bekeere en leve
moet ik zeggen dat uwe genade hem ontvangen zal vroeg josine wel zeker kind maar laat even wachten ik ben nog niet gekleed ik kan mij toch niet vertoonen zooàls ik er nu uitzie
schout gerrit zijnerzijds was maar half bevredigd door de weinige en onzekere berichten die juliaan wist te geven omtrent eene moeder die hij na het verlaten van zijn ouderlijk huis niet had weêrgezien en van wier dood of leven hij zelf geene zekerheid had
ze woonden dan ook dicht genoeg bij elkander om het buren zooals men het destijds noemde gemakkelijk te maken ze woonden eigenlijk in hetzelfde huis het eigendom van jacob jansz die het grootste gedeelte daarvan het hoofdgebouw dat op het oud delft uitkwam
maar gebonden ben ik niet eigenlijk dan door mijn goeden wil om het gegeven woord mijner moeder gestand te doen en de zedelijke verplichting om een groot onrecht goed te maken
mogelijk zou hij gelijk hebben ook sprak jacob jansz van wien het gezegd mocht worden dat hij heden geen tien minuten zich zelf gelijk bleef mis viel guurt groot in de dood is de dood en niemand wil er aan die frisch en gezond is zooals deze pater die er flink over heen loopt zoo slecht hebben ze het voorwaar niet in het
toen hare beide handen in de zijnen vattende en haar aanziende met zachten weemoedigen ernst ging hij voort verstaat gij mij nu mabelia als ik u smeek u zelve vrij te houden zelfs van beloften aan mij totdat ik weêr met fierheid het hoofd kan opheffen onder de menschen
om van dokter graswinckel niet te spreken hebben we schout gerrit gehad dien ik als een kind heb zien schreien toen wij meenden dat gij op het uiterste laagt en bastiaan die niet dichtbij u mocht komen omdat men vreesde dat het weêrzien u toen nog te veel schokken zou en die maar in een hoek van de kamer op zijne knieën bleef liggen om voor uw behoud te bidden
dat ik mij in mijne binnenkamer wat soberlijk behelpe om mijne arme schaapkens ruimer te konnen voorzien geschiedt ganschelijk niet om iemands weelde te berispen of mij zelven exempel te stellen van onthouding sinds het geheim mijner leefwijze slechts aan mijne naaste verwanten bekend kan zijn
dat zou niet meer van goede werking zijn den ganschen nacht door heeft hij in eene ijlende koortse gelegen en zijn zenuwgestel is in een staat daarbij iedere heftige aandoening zelfs eene blijde hem schaden kan dit afbeeldsel zijner moeder dat de gravin françoise mij voor hem gegeven heeft durf ik hem niet eens te laten zien
zij hief haar ziel merkelijk op en leefde in toenadering tot god verfrederik van eeden van de koele meren des doods zoening en helderheid zoekend voor het in haarzelve tegenstrijdige en troebele maar met ritsert ging het dezen weg niet op en de verhouding werd slechter en slechter hij gedijde niet in dit stille afgelegen leven
haar groeiende wijsheid door ongeloof of gering achting vertraden en dan scheen het haar of men alleen als kind zulke heldere en heerlijke gevoelens heeft
al het vreeselijke weten van ondervonden ellende woog toch niet op tegen deze verlichting door zwaarmoedige zielen zoo sterk gevoeld het vrij zijn van verantwoording en verplichting
dit eenmaal vastgesteld hebbend ging hij op zijn doel af met al zijn ernst en wils vastheid zelfs niet terug gaand voor het hem gansch ongewone en onnatuurlijke
zij was in haar witte nachtkleed naast haar zat haar vriend dien zij haar besten vriend wist hij was niet iemand die zij uit haar dagleven kende maar in haar droom kende zij hem al lang en zij was niet beschaamd z naast hem te zitten
de avond kwam en zij herdacht dien eersten strijd toen zij het briefje vond in de poortdeur toen bemerkte zij niets in zichzelve wat tot komen aandreef nu bemerkte zij niets wat noopte tot verzet
zonder hem nogtans zooals t gewoonlijk gaat als zedemeester te bespotten want zij voelden in zijn gedrag den trots als beweeggrond en dit scheen hun eerbiedwaardig al begrepen zij t niet
zij voelde teerder voor den doode wiens dood haar schuld was dan voor den levenden dien zij alles had gegeven wat zij den ander had onthouden johan werd begraven op het kale kerkhofje waar ook haar moeder lag in den hoek der armen
doch schrikwekkend en leelijk kon zij het niet vinden eer vleiend en streelend hoewel zeer droevig want zij vatte het op als diepen ernst van den man en hield hem nu voor levenslang rampzalig doch zij weifelde geen oogwenk in hetgeen haar te doen stond zij had een zeer stellig begrip van wat in den dramatischen toestand
ergernis en verontwaardiging over den dommen onmachtigen man dien hij nu weer te minachten begon zijnde zooveel schoons onwaardig en hatelijk zooals de zwakke soms den sterken hatelijk is
een ietwat grof maar prettig frisch gezicht en opene klare rustige blauwe oogen zij was geestkrachtig en vasthoudend wetend wat zij wilde en het zonder moeite of weifeling volbrengend zij was hedwig's meerdere in t leeren en in alle lichaamsbeweging zij gaf niets om lekker eten of drinken noch om
toen was hedwig niet verrast noch eenigszins verlegen maar zij overdacht snel en kalm met een helder zelf waarnemen dit is het heerlijke waarvan je leest nu gaat het heerlijkste gebeuren en zij vond het bijkans vreemd dat het alles zoo licht zonder veel pijn en moeite er zou zijn
haar leed kwam dan vooral door t besef van eigen schuld en onwaarde niet om t mogelijk verdriet dat zij een jongen zou aangedaan kunnen hebben want daarvan had zij nog geen begrip
maar nu begonnen de moeielijkheden eerst recht zij had een klein kamertje onder t dak aan den hoek eener straat zeer heet in den zomer er was een planken vloer een ijzeren bed en twee stoelen meer niet
maar zij gedroeg zich gansch anders jegens andere verpleegsters er was er ééne die nooit een ruw of nijdig woord van haar te hooren kreeg niemand kon verklaren waarom
haar werk bestond in t aantrekken van kleeding stukken met de bedoeling den koopers te laten zien hoe ze staan in t eerst vond zij alles nog al merkwaardig maar spoedig was het nieuw er af en bleef het vervelende en vernederende over
zij wilde gerard niet bedriegen noch verlaten zij wilde geen echtbreuk al achtte zij dit geen echt zij wilde er zelfs den schijn niet van en gedacht ook haar openlijke gelofte als
door dit hooggespannen leven in een schijn ontstonden inzinkingen tot diepe neerslachtigheid waarvan zij de redenen niet bevroedde een zeer kleine stoornis een vlek op t kleed of een regenbui deden haar geheel uitdooven als een opgebrand papier
zij vroeg haar bij zich op haar kamer des avonds na den laten maaltijd om te praten en de twee jonge vrouwen zaten dan in hun avondtooi met blooten hals en armen te praten voor het vlammend haardvuur in t half duister vertrek waar de stille kamenier een paar kleine lampen bracht
maar in hedwig zag hij ze echt en was hij er schielijk voor gewonnen schoon alleen wen geöpenbaard door zuivere kunst waar de zuivere kunst ontbrak was het godsgevoel hem niet bestaande en een spot zoo speelde hij bach voor haar hoewel niet lang want hij vond dat deze te veel uitleg en te weinig passie gaf naar hij t zei
dat waren leonora haar liefste vriendin en muziek leo was in hedwigs oogen volmaakt volmaakt goed en volmaakt gelukkig een gezegende onder de menschen waarnaast zij hedwig een misdeeld en gebrekkig wanschepsel leek leo was sterk en forsch had zwaar donkerblond haar
daarna de kleine cel waar zij zes weken lang in opgesloten bleef daar zij zoo wild en onrustig was zij meende dat de docter haar iederen dag opblies met gas om haar in zijn museum te kunnen zetten en zij hoorde den ganschen dag gerard tegen de deur bonzen en schreeuwen om binnengelaten te worden
nu ging zij uit in den vroegen dag luchtig loopend helder en frisch van gedachten prettig voelend de luchte kleederen om t uitgeruste lijf de zachte morgen lucht aan open handen en ademende lippen
hij kende de wijde wereld en had verkeerd in alle sferen van t huidige menschenleven en dat toch met de koele stemmigheid van een hollander van goeden huize die niets zoozeer haat als pochen op beroemde kennissen of zijdelings snoeven op gewichtige en eervolle avonturen
maar in den trein werd zij weder onrustiger en drukker nu vooral op verliefde en zinnelijke wijze toen zij de zee overstaken was het donker en tegen den nacht kwamen zij in
alleen drong hedwig zich toen door de woelende menigte van een londensch spoorwegstation haar strakke verrukte blik haar verhit gezicht en haar prevelen maakten den indruk dat zij eenigszins beschonken was en de beambten en politiedienaars keken haar even na doch zij liep vast en recht en scheen zeer goed meester van zichzelve
zij had hem aangesproken en hij had haar een kort oogenblik met een ijzigen blik aangestaard en was toen hard aan t fluiten gegaan de andere werklui hadden haar verbaasd aangekeken en toen zij beschaamd wegging haar uitgelachen
dank god dat hij het niet liet gelukken zou ik nu voor goed gespaard frederik van eeden van de koele meren des doods blijven ik ben bang voor opgewektheid liever droevig en plechtig zooals in de mam ij voert mij zachtjens aan zeer stille wateren
wel spoedig kwam er dan ook meer vertrouwen tusschen de twee lady clara bewonderde ritsert's muziek plichtmatig en koelhartig overtuigd dat het mooi was en dienstig tot onderhoud der gasten maar hedwig's eigendommelijk wezen lokte haar uit haar zacht gemaskerde
hij won haar ook na weinig dagen enkel door geduld en vroolijke hartelijkheid niet dat zij hem indedaad liefkreeg maar zij voelde dankbaar en geneigd hem goed te doen en tevens onverschillig omtrent haarzelve week en slap zonder weerstand door de pas doorstane ziekte
niet was het een tijd aan welks liefelijke visioenen men zich later in weeke momenten verwarmt of waaraan men zacht droevig snakkend terugdenkt als aan het nooit terugkeerende lieve
zij wist alleen dat ze zich hier behagelijk voelde dat het hier een vredige gezellige woning was dat ze niemand meer in de wereld had dat de menschen hier vriendelijk waren en eindelijk dat ze weer gezond was gezond met het prettige tevredene van een pas genezene en dat ze vrij was heelend'al vrij
en al de gevoelde en geuitte vroomheid scheen haar van begin tot eind onecht en godslasterlijk zoodat zij zich wel op de lippen sloeg met de vuist als zij de woorden bedacht die er waren door gegaan
er kwamen nog twee brieven van johan de tweede was zoo zonderling en verward zoo vlekkerig en slordig en ongelijk geschreven dat een in zielsziekten ervarene er terstond uit gezien zou hebben dat het evenwicht van dezen geest verstoord was
het lijkt mij nu of t gevaar voor geweken is ik liep langs café anglais en het kon mij niets schelen anders bracht mij dat altijd in de war maar ik voelde steeds die droefheid die niet naar is lang zoo naar niet als het doodsche verdriet van vroeger
de natuurlijke droomen en verlangens van jonge mannen waren hem vreemd hij kon zich de verhouding tusschen man en vrouw niet schoon denken tenzij als een zuiver geestelijke hij las gaarne de uitingen der dwepend verliefde zielsverhoudingen in de achttiende eeuw vooral van het romantische duitschland