AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en zijn huis genaderd, aanschouwde hij op den drempel zijne blanke vrouw, die de armen hem tegen strekte en hem noodde te bedde te komen
en ik mijne hand aan Herbert's Clara ten huwelijk moest geven, dan weder dat ik met den geest van jufvroirw Havisham den Hamlet
Doch nu over zaken, vervolgde de bode, terwijl hij eene leeren portefeuille te voorschijn haalde
danste melle. Bigottini, heerschte Potier; Odry bestond nog niet. Madame Saqui verving Forioso. Er waren nog Pruisen in Frankrijk
Zij miste geen lijn, geen kunstlijn en geen levenslijn; zij bewoog zich in den droom harer eigen vaagheid voor zijn turende oogen
en evenzoo hoorde ik die stem. — En wat zeide die stem? vroeg Cobb. — Ik weet het niet. Ik verstond geene woorden
ik weer alleen buiten zat. Krijgt men andere paarden, men krijgt ook een anderen koetsier
De fontein in het dorp vloeide ongezien en ongehoord, en de fontein in het kasteel borrelde ongezien en ongehoord
de thee zat zij bij het vuur in den salon, tot het oogenblik van Lady Middleton's komst, zonder van haar stoel op te staan of van houding te veranderen, verzonken in haar eigen gedachten en onbewust van haar zusters tegenwoordigheid
k ben zelfs in den mirnschen hoek geweest. maar. maar ik heb geen enkel woord van het verongelukken van een eenig schip gehoord; laat staan, dat van het orlogschip van apitein
want naar hetgeen mijn goede Barberin mij altijd gezegd had, zoowel nadat hij u in de Avenue de Breteuil had gevonden
ij zette zich weder naast haar neder, en zijnen stoel naar haar toe geschoven hebbende, begon hij: ' at portrait lijkt u ongemeen, mijne lieve! maar hoe valt het nog af bij het oorspronkelijke
Neen, antwoordde Elinor; zij heeft merkwaardig romantische denkbeelden. Of liever gezegd, zij beschouwt zulk een genegenheid als ondenkbaar, geloof ik
Hierdoor kreeg de wagen een geheel ander voorkomen. Zij had geen huif meer en inplaats van drie personen, zat er maar één man in
De uitvoerder van dat vonnis zou Veritas zijn, en die weerstreefde toen voor de eerste maal zijns levens zijn geliefden meester, en dat wel lijdelijk, door al maar uit te stellen. Alles raakte op die manier in de war
en Paddeltje had daar altijd om gelachen - verlossen. En Lange Meeuwis, waar was die? Wat had men met dien goeien lobbes gedaan? Vermoord?. Paddeltje werd plotseling stil, toen hij aan z'n trouwen makker dacht
waaraan zijn vader haar zoo aandoenlijk en fijn herinnerd had, niet te verwaarloozen. Dus ging de avond bij de familie Cruncher voorbij
peper, gember, een groot stuk bleekroode amber en van zeer vele andere Indische specerijen voorzag; zoodat de mand van den drager geheel en al vol was geworden
aan het toeval en niet aan den arbeid vragen, de onbekenden der ellende en van het niet, die lieden met bloote armen en voeten
die zich altijd afvragen, wat iemand toch in juffrouw Smith kan zien, dat zij zoo betooverend is
Wilt u mij zeggen, wat ik voor u doen kan? Schrijft mij ook een troostbrief, opdat ik mijne zinnen niet verlieze
Nog slechts weinige uren. Deze duurden, geloof ik, het langst van onze geheele gevangenschap, in elk geval, behoorden zij onder de
ja, schoon zij niet weigerde, om zich bij voegelijke gelegenheden te laten kussen, hem nog den eersten kusschuldig was, ijne moeder, die wel zag, wat er bij hem haperde, riep hem tot zich, en beduidde hem
Mogelijk was deze vreemde den officier daarom gevolgd; mogelijk had hij alleen van de omstandigheid partij getrokken om de stellaadje te verlaten, waar hij slechts eene staanplaats had kunnen veroveren
Wie was de man, met wien gij hier zijt gekomen?' vervolgde de commissaris, die onder weg reeds op de hoogte van de zaak was gekomen. 'Ik heb hem nooit te voren gezien, maar bij noemde
Een dokter. juist; natuurlijk moest ik onmiddelijk om een dokter zenden, niet willen gelooven, dat zij al dood was, veinzen te hopen, dat ze maar een flauwte had, dat er nog iets aan te doen viel
Daar de deur op dat oogenblik werd geopend door een allerzonderlingst manneke, met eene muts en een voorschoot van groen baai
tik haat dien secretaris omdat hij dat van mij gedacht heeft, zeide zij binnensmonds, en toch schijnt het half waar te zijn
de man hield stoutmoedig vol, dat het waar was; hij werd nu een brutale leugenaar; toen hij nog bleef volharden, had de controleur de rotan gegrepen, die altijd op zijn kantoor stond onder zijn bereik
Maar bij den eersten blik was Anna overtuigd, dat dit niet juist was. Zij was in werkelijkheid een onwetende
en ik ben geslaagd, hem onder deze vermomming hier te brengen. Ik hoop, dat het u een genoegen zal zijn, hem eens weder te zien. Op den naam van Marzavan liet de prinses eene groote vreugde blijken
Er is,' hernam peinzende Van Zirik, 'een roman van August Lafontaine, die zoo begint; maar daar wordt het kind door een venster gestoken
kon naauwelijks zich bedwingen van vreugde op te springen, toen de toestemming tot het togtje 'er door was, en zij kuste Vader en Moeder beide van hartelijke dankbaarheid
op deze wijze voor zich zelven zou verontschuldigen. Het was juist toen ik Caddy begon op te passen, dat dit onderhoud plaats had
Er zijn ook geschikte gezinnen, waar alle zorg en liefde onmagtig is, om het welig groeijend onkruid in een kinderhart uit te roeijen
Ik denk dikwijls, hoeveel toch de mannen van edelmoedigheid spreken, terwijl zij ze zoo weinig beoefenen
zeide Pumblechook, het hoen op den schotel aansprekende, toenje nog een klein kuikentje waart, wat er voor je bewaard werd
Het was een man, oogenschijnlijk van omstreeks veertig jaar, met het deftige voorkomen en de eenvoudige, doch nette kleedy, welke van ouds alle Engelsche kamerdienaars gekenmerkt heeft
en in mijn verbeelding zie ik al de plassen bloed, en achter in den gang gaat een akelig gegil op, en daar is Barendje de keukenmeid aan wie onze Marie het nieuwtje overgebracht heeft
Evenwel, zoodra hij zijne bezinning terug had, zag hij dat de man, die daar voor hem uit liep, i dezelfde was, met wiens voorkomen
op dezelfde wijs had Adolf van Nieuwland de mindere vlekken bezocht om het volk te wapen te roepen. In Kortrijk lagen bij de drieduizend Fransen onder het bevel van de Kastelein van Lens
Ja. Dat. ja, hoe zal ik haar noemen? Laat ik maar zeggen, die persoon, dan, heeft zooals je weet een jongere zuster, die bij haar aan huis woont
Laat ons voorzichtig zijn,' zeide hem zachtjens zijn ambtgenoot: 'deze brief is aan geen' gemeen' persoon gericht, noch tot iemand, die op losse gronden beticht mag worden
Zijne knechts vegen hunne vingers aan hunne wollen voorschootjes af, eer zij het wagen hunne hand aan de pet te brengen voor mevrouw Boffin of de dame
Gij hebt slechts met mij mede te gaan, dan kunt gij bij mij eten, en ik zal u een' voorraad medegeven, waaraan gij met uw broeder verscheidene dagen genoeg zult hebben
al hebben zij ook blijk gegeven van dien naar hun smaak te vinden. Een tijdsverloop van vijf jaren scheen mij echter voldoende toe, om eene herhaalde opdissching te rechtvaardigen
waarvan het achterhuis naar zijn verlangen werd ingericht, dat hij niet weêr verliet, en waar wij hem hebben gadegeslagen. Dat de jongeling, in dat eerste tijdperk van zijne toekeering naar God, eene buitengewone mate van Christelijken moed
en daar hij nooit aanmerkingen maakte en altijd betaalde, hadden zijne zusters op de rekening van zijne vrouw ook maar zoo het een en ander voor zich zelven aangeschaft. Nu moesten er nog allerlei kleinigheden zijn
Leelijke vent, je lijkt wel gek,' barstte zij in volle woede los. Het loeide om hem heen. Hij kreeg de volle laag, zooals hij die in lang niet had gehad. Evenals vroeger doorstond hij zwijgend den storm
Zij keek nogmaals uit, en zag toen den leerknaap weder naar beneden gaan, evenals te voren zijn hoofd binnen de deur der benedenkamer steken
en door de teederste gevoelens van het hart gedreven, de zaligheden der liefde in volle ruimte genieten, voor welke de goede od ook een tijdperk in het menschelijk leven bepaald heeft
de diepste stilte keerde terug en de duisternis werd volkomen; blindheid en doofheid heerschten weder op deze plaats, en Jean
of in de fabriek werken en het kind, behalve op de koe, vaak nog op een stuk of wat steeds kleiner wordende broertjes en zusjes moet passen
Vruchteloos betuigde vrouw Nubbles, dat zij zoo iets niet verlangde. De vreemde heer was onverbiddelijk
Toen hij terugkwam in de Slaughter, was de gebraden vogel natuurlijk koud, en zoo nuttigde hij hem aan het
Hij had niets te eten of te drinken en was op het punt te versmachten. Toen klom hij in een hoogen boom om te zien waar het bosch ophield; maar zoover zijn blik ging zag hij niet anders dan
in koor; een jonge geit rukkend aan het touw, waarmee ze was vastgebonden, blaatte aanhoudend in klagelijk schel timbre; een dik
Hij liet den klopper vrij zacht vallen, maar niemand ziende komen, dacht hij, dat men het niet gehoord had, en klopte voor de tweede maal harder; niemand verscheen
Zyn er zooveel? verscheidene zegt ge! Dan moest ik maar beginnen eer er nog meer komen
Ze hadden hun dagelijksche zorg voor huis en kinderen, evenals zij. Er was zeker niet zoo'n groot verschil tusschen hen en haar, als ze tot nu toe had gemeend. Zoo kwam zij er toe er aan te denken
Aboe Bakar begreep het niet. Waarom was het evengoed zonder spoorweg en telegraaf als met? Maar hij vroeg er niet naar, en de penghoeloe zei niets
Gy speelt niet, myn Heer Buat?' vroeg hy, zich tot onzen held wendende, die in het voorvertrek stond te kijken naar een party, welke gespeeld werd tusschen een Fransch Edelman en eenige rijke
waaraan hij ook Aylva's weigering toeschreef; maar zich het verlangen des Graven, om vrede met de Friezen te bewaren, herinnerende, oordeelde hij, om zijns meesters wille, een zachter toon te moeten aannemen
Laat mij eens hooren, zeide haar vader, of uwe gedachten uw schuldigen broeder in hetzelfde ongunstige licht plaatsen als de mijne
Dat had uw knecht wel anders kunnen gewaarworden, indien hij niet was gaan loopen. Jae! Kees dacht, 'et waren spoeken: en jelui ziet er ook al pover uit, hoor. Ik kon den man geen ongelijk geven
Het onbestemde gevoel van schaamte en de opgewondenheid, waardoor zij onderweg was aangegrepen, waren geheel verdwenen
Over de gewponten van myn compagnon kan ik niet oordeelen. Maar my zelven kan ik beschryven als iemand die zeer geregeld leeft
vermaande Moeder. Zij is ook blij dat ze onder dak is, eten en drinken krijgt en zich bij een heerlijk vuur warmen mag. Komt, gaat nu maar schieten
Laat hij slechts weten wat gij aan zijne zorgen toevertrouwt, en wees zoo gerust als of gij uw eigen zoon zondt. Hier staat uw beeld mij voor oogen, trouwe Van der Velden! Gij behoort tot het vriendelijk personeel mijner academische herinneringen
en de Baron sprong driftig op: 'wat! haar hart niet meer vrij?' riep hij met verbazing en ergernis uit: 'waar haalt gij de zotheid van daan, Ambtman? En ik zoude daar niets van weten
let eenige oogenblikken met aandacht op den gevangene, en de waarheid staat voor u, in al hare pijnlijke wezeniykheid
en die, helaas! geen weelde had. Verder drong hij echter niet in Bertie's gemoedstoestand door: Bertie was immers gewend aan een vie de
Nee wij Jopopinoloukicoleden zijn niet zoo erg verliefderig uitgevallen, behalve Connie, die nog al eens gymmelingen aanbidt, maar altijd zonder succes
Maar Bastiaan ging niet zitten, en wees den beker af, dien hem geboden werd. 'Ik zal mijn mond niet zetten aan dien zwijnendraf,' sprak hij met vastheid; 'maar ik wil weten, hoe jelui het aangelegd hebt om zoo te kunnen zwelgen
en verhaalt, dat de overvloed en voorspoed van de omerswalenaars zoo groot was, dat men uit weelde de hoeven der paarden met zilver, ja goud, besloeg
waarlijk niet meer dan een zekere naam, een titel, waarop zich die geslachten, in vergelijking althans met den adel hier te lande en in andere oorden van Europa, niets aanmatigen
n was diezelfde concurrentie de oorzaak, dat de kinderen te vroeg werden gebruikt, was t voor een enkel welgezind fabrikant onmogelijk
en Mr. Jan zal niet altijd den meester spelen.' 'Dat zeiden de tegenstanders van Richelieu ook,' zeide Elizabeth: 'en toch
dat uwe hoop alsdan op zeer zwakke gronden steunt, en gij reden zult vinden, daarover weldra anders te denken
om de buitenmuren een vroolijker voorkomen te geven; terwijl de oude man, bijzonder opgeruimd en weltevreden, nu de eene dan den anderen poogde te helpen
moest bezitten, en haar dan op het toppunt van haar schoonheid en geest verbond aan een armen, duffen zwoeger zooals ik
De oude man toonde duidelijk dat hij bij verrassing ingenomen was; hij zag zijn patroon een oogenblik verlegen aan, waarin zijn patroon buitengemeen veel pret had
Zoudt gij het dan niet doen? Ik?! Een Vrijjager!? Neen, nooit! Geszler zou u wel dwingen! Hij heeft schildwachten uitgezet
die op het laatste duin van Schoorl uit het kreupelhout te voorschijn kwam waarin hij zich een stok gesneden had, als hij de ruige pooten door het net van de weitasch steken zag
en niet hadden bespied of en hoe de b l a n d a weer uit de kamer was gekomen, vond men heel natuurlijk. Menschen, die honderden malen zich geërgerd hadden
Maar geen lang toilet, hoor! Zij zal wel honger hebben en moet zelve de schuld niet op zich laden, dat het eten aanbrandt. Zie, daar komt de jongen uit het Wapen al met de bagaadje aan. Waar is Antje nu, om het naar boven te helpen brengen
Schoon het leven hem zijne meest gewone gaven onthoude, en hoewel hij met een verscheurd en bloedend hart, door de menschen versmaad, ter dood ga
Niet dat er zooveel bijzonders te zien was aan die beide paren. De heer van Berchem Senior, de respectabele bankier, kende ieder, en was door ieder gekend; zijn zoon was als hij zelf, met alle menschen wel, bij allen gezien
Kitty, ik word gepijnigd! zeide hij op wanhopigen toon en bleef met een smeekende houding om in haar oogen te lezen, voor haar staan
Hij was in dien toestand, de laatste periode der neerslachtigheid, wanneer de smart niet meer vloeit, waarin zij, om zoo te spreken, verstijfd is
Dat zoudt gij toch niet licht vergeten hebben. Kijk mij maar eens strak aan; wees niet bang; ik zal u geen kwaad doen
niet zeer overvloedig is, zal de verhouding van het mislukken van hun pogen tot het slagen van honderd tot één geweest zijn
e oode rend sprong twintig voet hoog en stortte toen dood veer' staat er met dikke letters boven. ullen udy en ervie nu samen pret hebben
Aldaar had zij zijn adres vernomen. Morgen tegen half twaalf ure hoopte zij in den Haag aantekomen. Innig dankbaar zou zij George zijn indien hij haar wilde ontvangen
achter zich hoorde: Van al de ridders is het de bloem, Compagnon de la Majolaine! Van al de ridders is het de bloem
De wilde ganzen waren van plan vroeg van de klippen te vertrekken, maar eerst wilden ze nog wat grazen. Terwijl ze liepen te eten, kwam een bergeend op Donsje af. Ik moet je de groeten van je zusters doen
toen wij van elkander gingen, bij het krieken van den dag, zoodat wij het wel uitgehouden hadden, daar de zon thans lang ligt te luijeren, en ik naar het apen van aarlem, en hij naar boord, zeide hij bij het heengaan
Wel, hoe gaat het in de Vorstenlanden?' 'Zoo, zoo! Ik heb een paar mooie jaren gehad. Doch ditmaal is het iets minder gelukkig uitgevallen
Reeds hunkerde ik niet meer zoo aanhoudend naar sensatie's; reeds waren ze minder intens dan vroeger; reeds droogde het leven in mijn zenuwen op; reeds verdorde mijn beetje ziel geheel
Van Naghel begroette haar, de minister, haar zwager. - Het doet ons veel genoegen je in Den Haag te zien, Constance. - Merci, Van Naghel! Louis Couperus, De boeken der kleine zielen - En zullen we gauw kennis maken met Van der Welcke
O, Augustine, ge zijt toch een ongelukkig loshoofd. Ben ik? Nu ja, het zal wel waar zijn; maar voor eene enkele maal wil ik toch eens ernstig wezen
tal van de drakenkoppen, vuurdamp onthijgend, zich over den smallen dijk, die de wereldzee scheidde en geleidde tot den goddelijken Tuin
voor, een zeker deel van haar rente af te houden, omdat zij George een nieuw pak besteld had. Toen kwam het uit
voor een dokter, voor dezen dokter bovenal, doet er dat niets toe; daarbij, in den tijd dat Josine hem herwaarts heenleidt, heb ik die mooie lokken al wat opgetuit, en dat's alles wat er noodig is, om er als eene belangwekkende patiënt uit te zien
Terwijl Van Baak leest, glijdt een bijna onmerkbare vreugdetrek over Strijkmans gelaat. Niemand bemerkt het, en meewarig klinkt zijn stem, als hij antwoordt
By elke andere gelegenheid zoû Buat geglimlacht hebben over het zelfvertrouwen van den ydelen grijzaart: nu was hy er in geene stemming toe. 'Helaas! mijn waarde Heer!' kon hy echter niet nalaten te zeggen
Welnu! waar wacht gij op? vroeg de man, wien de uitdaging gold, aan den voerman, die met wijd opgespalkte oogen dit tooneel stond aan te gapen: Span in, en stoor u niet aan de praat van dien dronken lap daar
Nog één sprong, en hij sloeg den arm om het fluweelen jakje heen en lichtte haar in dolle vaart van den grond, terwijl zij gilde van schrik en in haar angst zich met beide armen vasthield aan zijn hals
in zijne kindsheid voor vele jaren naar zijnen oom in Vermont gezonden, opdat zijn gestel door een kouder klimaat versterkt zou worden
Miagkaja, die door eenvoudigheid en ruwheid van haar wezen beroemd was en het enfant terrible genoemd werd
De tijd ging voort en altijd hoorden wij het regelmatig neerploffen en ophalen van de tonnen
Terwijl hij zijn maal deed, bleef Bella naast hem zitten, vermaande hem nu en dan, zijne vork bij het eind van den steel te houden als een üatsoenlijk kind, en schonk voor hem in
ROSARIO. Ik heb, zonder eenige achterhoudendheid, de waarheid gesproken, en ik ben geheel in uwe handen. Gij kunt mij bij het Geregt der stad aanklagen
om voor de zaak te strijden van eene natie, die hun vreemd en onverschillig was; en het is nog te verwonderen, hoe een legerhoofd, niet alleen de vereischte orde
En nu zag hij op de twee van 'Nirwana' neêr, uit een hoogte, die zij niet bereiken mochten. Want de Waarheid was onwaarschijnlijk soms, en zoû hij
doch dat, als ik mij voortaan voor zulke onbetamelijkheden wilde wachten, zij in het minst niet vreesde of ik zou wel een goed mensch kunnen worden
Waggelende van zwakheid kwam zij aan en zette haar mand neer. Deze had het volle gewicht, gelijk Legree nu wel zag
Indien zij haar gevoelens tegenover de wereld mat, dan moet zij ook wel vrij goed in staat zijn geweest die van de wereld tegenover haar te peilen
en somtijds hard te geeuwen, waaraan niemand zich ergerde. Wat den goeden Abt betrof, hij was wel aan de Aartsbisschoppen van Keulen en van Trier
die nog daarenboven een Remonstrantsche proponent is! Nu waarlijk! dan moet ik zeggen, dat de Justitie wel dubbel waakzaam worden mag. En is die liefde zoo plotsling in den kerker ontstaan
Onder de laatste zoo zegt de legende bevond zich een zwijn met een ernstig en plechtig gelaat, waardoor de prins zich voelde aangetrokken
en geen twijfel voor wie nauwlettend weet op te merken of daar wordt nog gerouwd in het binnenste der beroofden, en vandaag allermeest, gij kunt er op aan
tot haar voordeel partij te trekken, door Strijkman een schrik aan te jagen en hem zoodoende hoe langer hoe meer in haar macht te krijgen. De vrek was allesbehalve op zijn gemak en antwoordde
Gij weet niet hoeveel nut gij daardoor zult doen. Gij kunt u niet verbeelden hoe dankbaar Ada en mijnheer Jarndyce, en ook ik, u daarvoor zullen zijn
de sombere oogen rood gezwollen van smart, het sombere harte overvol gezwollen van smart. naar het Westen
zijnen wensch betuigende, dat hij gezangen, die hij onderstelde dat een heilzaam tegengift tegen het Liedeboek van STARTER. zouden bevatten, te mogen bezitten
Toen Madzy meer dood dan levend door den Heer van Beaumont in de groote hal van het jachthuis werd ingeleid, gaf deze een vertooning welke
aar Sir Pitt had meer gedaan dan hekken herstellen en vervallen portierswoningen p rt p restaureeren op het landgoed Queen's Crawley
De grijze heer, het Hoofd van het indrukwekkende gezelsehap, zette eon hooge borst op, toen liij zich tot de arme duivels hoorde rekenen
Dit zeggende, wipte de Grootmeester der Broeders van Apollo even zijn hoed op, zette dien zeer schuin weder op zijn hoofd en ging fluitend heen
Maar voordat ik geprikkeld door eigen ervaring en de voorstellingen van vele mijner medereizigers van elk kommercieel en onkommercieel
maar de gevangene vervolgde, zond'er hierop te letten: Ik ging naar Chigwell, om de plunderaars op te zoeken
het is wel denkelijk. Als zij misschieten, zullen zij van leer trekken en dan in goeden ernst aan den gang aan
tot wien Mattia zich had gericht, stond op en opende ons eene deur. Wij kwamen in eene kamer vol boeken en papieren
of hij zelf doodnuchter was, of dat hij iemand ooit zoo stomdronken had gezien, als zijn nieuwen bekende
Ik wil de verdediging der slechte vrouwen niet op mij nemen, en ik erken dat er zulke zijn; maar het is eene onregtvaardigheid, aan allen die ondeugden ten laste te leggen
Aladdin's moeder wierp zich, toen zij deze woorden hoorde, ten tweeden male op den grond, en nadat zij was opgestaan, zeide zij
Zij liepen snel, om warm te worden. Herman hield van deze buurt. Hij had dolgraag een onderdak gevonden, daar, in de stichting van Patrick Geddes; doch meneer Johan de Meester, De zonde in het deftige dorp Van Woest had hem in dat pension van Mrs. Knight gestopt en hij was er nu eenmaal gebleven
De Graaf, geheel van zijn wond hersteld, had dan ook het bevel gegeven, dat men den laatsten storm zou wagen, die ongetwijfeld beslissend ware geweest
Dit maakte de uitvoering van het plan, dat onze reiziger gemaakt had, merkelijk lichter. Te Parijs trof hij den broeder zijner moeder in redelijke omstandigheden aan, en werd door hem wèl ontvangen
Doch hoe verrijkt aan inzicht, kennis, wereldburgerschap en ondervindingen! Hij sprak behalve Fransch en Hollandsch, als vroeger, nu ook de talen van al die landen die hij had bezocht
Een hoop gouden geldstukken lag op de tafel nevens het kostelijk juweel. Alle ogen vestigden zich met angstige drift op de rollende teerlingen, terwijl de harten der spelers van vrees klopten
dat hij zijn zoon niet tot zijn plicht terugroepen kon, bezorgde hem een hardnekkige ziekte, waaraan hij na eenige maanden stierf. Daar Aladdin's moeder zag
deze woorden sprak was een man van middelbare jaren, gezet van gelaat en lichaam, hoog van rug en met grijsachtig hair en baard
Jufvrouw Rouncewell heeft rampen gekend. Zij heeft twee zonen gehad, waarvan de jongste op hol ging, en soldaat werd, en nooit terug
dat is nog al zoo dom niet van je geredeneerd, moeder! en daarom heb ik hier mijn vriend Hoogenberg meêgebracht, die een advokaat is, of het althans eerstdaags staat te worden, en die je dat alles precies naar de wet zal uitleggen
en op menige plaats onverstaanbaar te doen worden? De mannen, die met den Schrijver het jaar van den Volksgeest beleefd hebben, tot welks eer wij nu in de hoofdstad een gedenkteeken zien pralen
De kast was die, waarin Bronkhorst het geld bewaarde, dat hij zo voor't verbruiken hield Er lag gewoonlijk'n zes-, zevenhonderd gulden in aan contanten en klein papier
moet, evenals de scheppingen der natuur, aan het oogmerk van zijn bestaan beantwoorden of spoedig vergaan. Dit oude huis had meer geleden door onbruik
Nog denzelfden avond vroeg de Keizer den kardinaal naar den naam van dezen pastoor, en niet lang daarna was Myriel zeer verrast te vernemen, dat hij tot bisschop van Digne benoemd was
Gij deet als die man bij Dickens, die alle moeielijke vraagpunten met den linkerhand over den rechterschouder werpt
Kleine Dorrit werd met haar vader en de bedienden alleen gelaten. Haar innig geliefde, dierbare vader zou nu met haar meegaan
in welke woeste streek gaan de elementen dan raad houden of, hun woeste feesten vieren? AAN BOORD VAN D E SCHROEF Hier! Op deze
terwijl zij danste met een aantal aanbidderb, die haar alien morgen wel zouden willen trouwen. Joe had volstrekt geen lust om te spreken
Ook vergat hij niet, melding te maken van de wijze, waarop de koning van China handelde met hen, die beproefden de prinses van hare gewaande krankzinnigheid te genezen, zonder hierin te slagen
ij wilde niet, dat ooit driaan oosjes zn., et leven van aurits ijnslager hem zou kunnen verwijten, dat hij niet alles had aangewend, om hem door het meisje, waar zijn hart zoodanig op gesteld was, gelukkig te maken
als zij dat niet doen? Dan zal ik u iets zeggen, wat er ten minste aan te doen is, antwoordde mijnheer
terwijl zijn mond bijna haar oor raakte en zijne oogen in de hare staarden. Thans niet; wij spreken er een andermaal over
G. scheen te sterven, omdat hij het zoo wilde. Er vertoonde zich nog vrijheid in zijn doodsstrijd. Slechts zijn beenen waren bewegingloos; daar had de duisternis
Wat voor kwaad? herhaalde Lize groote oogen opzettende. Weet gij tot welke verdenkingen uw vader aanleiding geeft? Weet gi waar hij nu al van verdacht wordt
Wat dan? vroegen zij allen, nieuwsgierig. - Tafeldans, fluisterden de beide dames. Men lachte algemeen. - Ach, zuchte Eva, teleurgesteld
Aangelegde voetpaden maken het mogelijk, een bepaald eind de rivier te volgen en het prachtige bosch, een der schoonste, die ik ooit zelfs in aequatoriale streken heb gezien
al die mooie dingen van u zijn. Beide zoons waren over deze aanmerking zeer getroffen en vooral John
en begonnen wij zeer genoeglijk den tuin rond te wandelen. Gij moet weten, Esther, zeide Caddy, die zeer in haar schik was met dit vertrouwelijk praatje, toen gij mij gezegd hadt
Handenwringend liep ze haar kamer op en neer; ze zou toch maar gaan; er hing te veel van af; misschien zou hij in zijn opgewonden toestand niet eens bemerken, hoe gek zij eruitzag
Ik ben bljj dat hy dankbaar is, zei Eosa. Dat ben ik eigenlijk niet, liefje. Ik bedoel dat by de vernederin'g diep gevoelt
lweêr zeer juist aangemerkt,' hernam renkelaer: 'en ik bespeur, dat ik met een sterke partij te doen heb. k geef toe, zoo als de zaak door u wordt voorgedragen, dat het altijd een teren blijft op eens anders beurs
te kwellen en te benadeelen. Nadat hij door dezen stap zijn hart had verlicht, verwaardigde hij zich de
begon hartelijk te lachen. Neen, Wijbrand, zoo vriendelijk waren ze niet, en de kunst van vliegen ben ik niet machtig. Maar we hebben een uitval gedaan en daar heb ik gebruik van gemaakt, om weg te komen. Ik heb eene boodschap aan Heer Otto, weet je
zy antwoordde niet op de liefkoozingen en toespraken van Victorine, maar schudde haar, zou men haast zeggen, van zich af
met haar fijn, zwak geluid dat hij niet zonder moeite zijn lachen had bedwongen en den moed miste zijn verzoek te herhalen. Ook in haar gesprekken
En op wie vallen uwe vermoedens?' vroeg PEKKIUS haastig. 'Ik heb geene vermoedens,' hernam de Vicaris op een' droogen toon. 'Uw redder schijnt een kloeke jongeling geweest te zijn,' merkte SPINOLA aan
hoe kunt gij zoo iets eene verzoeking noemen; als gij mijn geld noodig hebt, is het immers tot uw dienst; geneer u toch niet om er over te beschikken naar welgevallen
en verwonderde zich welke goddelijkheid neder gedaald was op zijne gronden te Thrachis. En herkende toen wie te gemoet hem kwam
Ik vond wel, dat zij er heel anders uitzag dan mijn moeder, maar beschouwde haar toch als een volmaakt voorbeeld van een ander soort schoonheid
Men zal echter moeten bekennen, dat hij op dat oogenblik niet veel aangenaams vond om zijn zinnen of zijn gedachten bezig te houden
zelfs om hunne zaligheid te koopen. Deze schenen echter iets even aantrekkeljjks in die plaats te vinden alsof zjj heele vaten wjjn hadden kunnen bestellen
iemand, die vier dames en negen koffers medebrengt, de onmiskenbare bewijzen bij en aan zich heeft dat hij uit Indië komt, is een gevierd persoon aan duitsche badplaatsen van den tweeden rang
nieuwsgierig bracht ze haar oor aan zijn mond en luisterde met groote vraagoogen het geheim af, dat Paddeltje haar influisterde. Eensklaps liet zij een luid gelach hooren en haar voetjes heen en weer bengelen van pret
Hij verzocht Lewin stil te houden en stapte met Wesslowsky uit, terwijl Lewin als voorkomend gastheer bij de
Zij, die zelf geen dochters hadden, konden gemakkelijk zoo spreken. Maar de vorstin dacht er met bezorgdheid aan, dat haar dochter
Hou u maar bedaard, vriend Helding! zeide ik: en laat ons voortstappen, zonder de menschen te dwingen van naar ons te kijken. Wij wandelden verder op, en ik deed mijn best, den sukkel voort te krijgen, die bij elken stap tegen mij aankwakte en met de beenen al de bewegingen maakte van een
Toen Aladdin zag, dat er noch brood, noch levensmiddelen, noch geld meer in huis was, nam hij een zilveren schotel en zocht den koopman, dien hij kende, op, om hem te verkoopen
Eline hoorde haar op iets doelen, dat in haar eigen geest slechts in zeer vagen omtrek was opgedoemd. Zij bleef stil en terwijl Elize, die nog wat moê was van haar bal, zich met een boek op een divan wierp en weldra sliep, zette zij zich in het balcon, om na te denken
Zij had haar God verlaten, en toen was hij gekomen, de genius van het kwaad, vol majesteit, verlokkend schoon, den engel gelijk die uit den hemel werd verbannen
haar laatsten maaltijd herkauwend, zonder eraan te denken, dat zij nooit meer het gras zouden eten van de weiden
en te vorderen, dat hij, als hij onschuldig is, gezuiverd, en als hij schuldig is, volgens alle gestrengheid der wet gestraft zal worden
daar de vroolijkheid van den avond voor haar eenigszins was, zooals de Schrift zegt, gelijk edik op salpeter
dien wij den aftocht mogelijk zouden maken na de volbrachte daad.' 'En bij mislukking?' 'Openlijk verloochenen, zonder hem daarom in den steek te laten
Wel lieve hemel! Een Kit, mynheer! antwoordde de notaris driftig, die bij deze beide heeren in dienst is. Wat nu verder? Dit, mijnheer
Dan ben ik geheel alleen en verlaten', zuchtte zij. 'Ik heb daar in Europa vrienden noch bloedverwanten.' 'En zijn familie dan?' 'Ik ga niet naar zijn familie.' 'En ik dan
Zeker! Als je eerst eens met deze twee hebt Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter kennis gemaakt', dreigde Paddeltje, zijn inderdaad ontzagwekkende knuisten toonende. En nu begon hij ook te plagen en te treiteren. Er was aan hem nooit veel eer te behalen, dat wisten ze trouwens wel
Ik kan wel niet vast beloven, dat ik mij nog precies den weg herinner, langs welken men mij destijds gevoerd heeft; daar gij het echter zoo verlangt, zal ik al mijn best doen, om het mij te herinneren
Met Jog?' zei ik. 'Wie is Jog? Ik ken geen Jog.' 'Met jouw Smidt,' zei ze. 'Met mijn Smidt? Van onze school? Dat noemt ze mijn
Juist Harry, omdat ik zulke goede gedachten koester, van warme, gevoelvolle harten, moet ik ze voor smartelijke wonden trachten te bewaren
Ja, aan Veneering hadden zij hun huwelijk te danken. — Neen, neen, van Veneering. — O ja, ja, hij kan er op aan, zij zullen het gedenken
Schoon zeker deze stad veel afsteekt in bouworde en huizen bij andere Europesche steden, en dezelve toen, als bijna geheel in sneeuw bedolven, geen gunstig aanzien had
maar het was een jong vlug, geestig diertje, met een glinsterende zwarte vacht, en een uitzicht, zoo schrander en vernuftig als dat van den wijdberoemden kater Murr kan geweest zijn: en zijn meesteres bedierf hem volstrekt niet
want ik wist nu, dat zij mijne moeder niet was. Alleen! Altijd zou ik alleen zijn op de wereld
En waarlijk op dien avond - drie dagen na den bewusten Zondag - ging Van der Welcke naar de Van Saetzema's, was heel beleefd tegen Adolfine en haar man, maar zeide Jaap in de prezentie zijner ouders, dat, als hij het nog eens waagde lasterlijke toespe-lingen tegen Addy te zeggen
of zij nu juist de geschiktheid bezit, dit alles aan anderen mede te deelen, kan ik niet uitmaken. Zij is niet voor zulke bestemming opgeleid, het arme kind der weelde
van witte haren, en zijn gezicht was zoo vol aderen en puisten, dat hij van de borst opwaarts naai' den besneeuwden wortel van een ouden boom geleek
en ook, omdat haar man zoolang uitbleef. Zij verstond het niet het gezelschap naar behooren te vermengen
Hij zeide het eenvoudig: motief van ziel alleen ook, zonder het daagsche, zonder het huwelijk, zonder de omhelzing van den vleesche, omdat die liefde tien-
Sprak hij van Zwitserland dan zag zij een eindeloos sneeuwveld waaruit ongenaakbare ijsspitsen zich hoog in den zwarten hemel verhieven; met doffen donder rolden de
hoewel op gezette uren, den toegang tot het Sanctum Sanctorum, alwaar zij in die wetenschappen onderwezen werden welke hun noodig waren te kennen om de Jacob van Lennep, De pleegzoon Academische lessen eenmaal te kunnen bijwonen
dat niemand door mij ooit gevaar zou loopen om van huis en vrienden gescheiden te worden, en op eene eenzame plantage te sterven, gelijk hij gestorven is
Ik had besloten, dat je mijn lieveling niet meer zou zien. Een kind vergeet zoo gauw. en toch een kind onthoudt alweer zoo lang. Mijn lieveling zal morgen naar je vragen en ik heb haar mijn belofte gegeven
Bij gedeelten antwoordde de oude man, over den schouder van zijn patroon kijkende, of de geheele partij in
Ik riep; ik floot, maar alles tevergeefs; hij verscheen niet; hij had goed ontbeten en rustte nu waarschijnlijk uit onder eene struik. Mijn toestand werd moeielijk
Ik zal weinig spreken, en terwijl mijne echtgenoote in alle pracht uitgedost, als eene Oostersche vorstin voor mij staat, zal ik mij houden, alsof ik haar zelfs niet opmerk
hel duidelijk die kleuren der natie - als lint om den stok geslingerschilderd, een versch vergulden knop van boven. Alle die vlaggestokken - een mastbosch van stokken, eeuwig daar schuin gezet aan de gevels met de ijzeren bouten
Nikolaas tracht een passende betrekking te vinden, en daar dit mislukt, wordt hij gouverneur bij een particuliere familie
zoo vroolijk kon doorbrengen. Onder het weelderig maal besprak men de bizonderheden van den verkiezingsdag
Zij zag dat - als jong meisje vooral - zoo niet in; zij vond het heerlijk, als een Spaansche markies of een Duitsche graaf - leden der legaties - gedurende tien minuten zich vertoonde op de receptie van hare ouders
op geen grooten afstand de haven van arlingen; en de schipper verklaarde, dat, wind en weêr hetzelfde blijvende, hij dacht, dat men in een groot uur het ver
dan kan hij weer beter worden. Hij is wel niet ziek, niet waar? maar hij is niet zeer sterk en hij heeft zich in den laatsten tijd wat te veel ingespannen
Tom, wat scheelt er aan? Gij kijkt zoo plechtig als eene doodkist. Ik ben heel benauwd, meester
legde zijn linkerarm er bovenop en richtte met de rechterhand de lantaren, welke hij van zijn chef had overgenomen — geheel toevallig natuurlijk — naar den vreemde
Ten Zuidwesten vertoonden zich de torens van Naarden, en verder op die van Weesp en Muiden; terwijl Amsterdam slechts even door een grauwen nevel zichtbaar was. Oostwaarts lag het bevallige Huizen en daarachter het netgebouwde Blarikum
Het zou een fortuin in éens zijn!' Een gouden wereld deed zich voor hem op. Wat er in was
Neenl.Hij wil het gevoel van zijn vriend Dobble sparen. Hij wil ook het gevoel sparen van den jongen heer
Hij deelde hem alles mede, wat Noureddin van den koning van Balsora, daartoe door Saony aangedreven, had moeten verduren
Harmonie was hier zeker als lucem a non lucendo gezegd; want antiharmonischer gedruis dan thans vernomen werd kon wel niet worden uitgedacht
De groote vogel sloeg, door den knal van het schot verschrikt, een andere richting in; zijn oom wist niets van het gevaar, waarin hij verkeerd had; eerst van Rudy vernam hij dit
en hoe klopte zijn hart, toen hij voor hetzelve genaderd, zijne door een der vensters zag, ij klopte aan met eene bevende hand.
Geen wonder, dat haar gemoedsbeklemdheid vermeerderde, toen zij, die nooit iets dergelijks aanschouwd had, zich in het prachtige voorportaal bevond, met zijn hoog gewelf, met die pracht van beeld- en snijwerk
niet langer hem meer gedenken in de korte stonde van ons geluk. En zij boog om den god hare goddelijke armen, zij borg hem liefdevol aan haar goddelijken boezem
Eindelijk bleef hij staan en zeide: Tottle, gij zijt mij al vijftigpondschuldig. Ja. En uit alles wat ik zie, leid ik af dat die schuld wel zal blijven bestaan
en de deur gesloten vindende begon hij er met zulk een geweld tegen te schoppen en te trappen, dat het gerucht veelmeer de mansschoenen die hij droeg dan de kindervoeten die hij had, deed uitkomen
Ik moet bekennen, dat ik veel van warmen zoeten wijn hield en dat ik een geduchten honger had. Ik liet het mij dan ook geen tweemaal zeggen
om haar rijtuig te zoeken en te zeggen dat men haar afhalen kwam. O! zeide ik, er valt nog veel bovendien te beredderen: maak maar eerst, dat gij in bed komt: dat is nu het voornaamste
En het was zoo wijd en zoo heerlijk, het was zoo een immense weldadigheid, dat het waarlijk troostte voor dien dag. Maar niemand, die het zag, dan de twee, drie menschen, van wie het bekend was, in Batavia, dat zij toerden of wandelden
Hij verhaalde hem, hoe hij best geoordeeld had, om zijne dochter in den waan te brengen, dat hij reeds uit Florence vertrokken was, om van haar lastig aanzoek bevrijd te raken, dat zij toch nog eenmaal MAURITIO mogt spreken
aan die verregaande onzindelijkheid te danken zijn. Aan boord van de Messenger moeten wij drie dagen blijven
Zijn Vader, niet lang na deze gebeurtenis te huis gekomen, vond nog de gemoederen in zekere ontroering. - Zijne vrouw verzweeg ook niet lang, wat 'er gebeurd was, en kon niet nalaten
De sultan, die alreeds dit besluit genomen had, gaf oogenblikkelijk bevel, de feestelijkheden in het paleis en in de stad, zoowel als in zijn gansche gebied te doen staken
Helaas, toen de gelegenheid zich opdeed, hoe was alles toen veranderd! Als een loopend vuurtje ging het door de stad: Frits is opgepakt
met een danseres tot vrouw. Wil mijn lieve juffrouw Crawley geen medelijdenden blik op den held werpen
Wat een vreemde dingen vertelt gij ons, mijnheer, zei Pickwick, terwijl hij den ouden man door zijn bril onderzoekend aankeek. Vreemd! zei het oude mannetje
Nu, Sam, zei Pickwick, is het eerste wat wij doen moeten Eten bestellen, viel Sam hierop in. Het is al aardig laat
Ik had mijn handen nu voller dan ooit. Mijn dagelijksche reizen naar Highgate in aanmerking nemend
dat niemand het hem wijte, noch hem op de eene of andere wijze mishandele of benadeele, zoo altemet deze of gene zijner woorden iets bevatten mocht, dat min aangenaam in de ooren klonk
hij zou een stuk hout genomen en beiden afgeranseld hebben. Schijnbaar kalm, maar met een van opgewondenheid trillende stem, zei hij uit de hoogte
Hij bragt de vier visschen onmiddelijk bij den sultan, die er zeer verheugd over was, te meer daar hij niet verwacht had ze reeds zoo spoedig te zullen ontvangen; hij gaf den visscher weder
Dit had ten gevolge dat hij werd schuldig verklaard aan vijf misdaden: Vier er van waren elk op zich zelf reeds voldoende om ter dood veroordeeld te worden
Maar als men dezen staat van zaken dus beziet, wordt het begrijpelijk, dat de ernst van het Calvinisme nog maar op enkelen invloed kon oefenen, en zeer verre was van zijn stempel te kunnen drukken op de geheele bevolking
Ik kon niet weten welk een geluk ik hem kon schenken, maar daarvan wilde hij niets meer zeggen; want ik moest altijd onthouden, dat ik hem niets verschuldigd
Zij droeg een witte piqué rok en een witte linnen blouse met entredeux, en zij had om haar hals een schelgeel lint, dat heel aardig stond bij haar olijfbleekte, die soms opbloosde, plotseling, als met een stroom van bloed
zoo bleek geworden was, als de doek om haren hals, gaf achter over in haar' stoel vallende zulk een' gil, dat allen opsprongen
Het was reeds de derde reis, dat de goede man al de leden mijner familie met zijn toasten gelijk men die thans noemt was rondgegaan: en ik begon te vreezen, dat de gezondheid van de mijnen mij nog ziek zoude maken
gejuich werd dit prachtige krijgsplan goedgekeurd. Lange Meeuwis pakte van dolligheid den scheepsjongen bij het oor. Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter 'Wat heb ik je gezegd, Paddeltje, wat heb ik je gezegd
en hem ronduit verzocht, zijn zoon Jaap over zijn nijdigen laster te bestraffen. Van Saetzema, in de war, door Van der Welcke's hoog en beslist optreden, stotterde dik, sprak thuis met Adolfine, droeg de zaak over aan zijn vrouw
voorts te huis met sepia opgeteekend, en uit haar verbeelding gestoffeerd met een enkelen denneboom, en een herder met zijn hond, welke voorwerpen donker uitkwamen tegen de heldere kimmen, achter welke blijkbaar de zon pas was
in haar vaders huis; omdat ik wist hoe lieftallig zij was; omdat zij mij jaren lang dierbaar is geweest
zij deed dit even kalm, juist en schoon, terwijl zij in rechte houding met de magere, ietwat bruine hand de maat aangaf
op nog de purperschijn aarzelde, in de allerlaatste verglanzing. En waadde toen door. Maar Nessos, tot Deianeira, fluisterde
Zeg, Dorine. weèt mama. van die beroèrrde. artikel? - Neen, tante, zei Dorine, en zij scheen Constance vergeten te groeten. Ik ben telkens aangekomen, heb in de brievenbus gekeken
Zij rees nu op en hief wijd uit in de handen de stof. Hoe schitterend van kleur was het kleed! Hoe koninklijk zwaar viel de mantel
maar hij gaf hem niet veel hoop Het was jammer, zei hij, maar juist een paar dagen tevoren waren de doejongs gevangen; om de tranen te kopen, die de dieren bij hun sterven uit de ogen stromen
Scheen de Prins van Oranje na eene zware krankte tot een nieuw en krachtig leven gewekt, elke Delftenaar scheen dat met hem
tot onuitsprekelijke pret van drie jonge lieden in een aangrenzende bank, die telkens hevige hoestbuien krijgen, totdat de preek uit is
Wij verzekeren hun, dat wy niet over politieke zaken willen schrij ven, en ook niet voornemens zijn om vervelender en wijdloopiger te wezen dan gewoonlyk
Toen het tijd was, spande de moeder het paard aan en zette Duimpje in zijn oor, en het kleine ding riep tegen het paard hoe hij gaan moest, hot! hu
Als hij maar bleef: niet naar Indië. En dan zouden zij later wel om een betrekking denken: burgemeester, bijvoorbeeld
en ten einde mij het bewijs mijner geboorte te onthouden, bewerkt hij het vertrek van Barbanera en durft mij zulks verhalen! Deodaat! Deodaat! had ik dit immer van u kunnen gelooven
Dit dient nergens toe. Als ik u niet had doen schrikken, zou die ellendeling u nu misschien in zijne macht hebben. Emmeline huiverde
juist dit gebruik, en gij vindt dit als een Hollander zeker zeer ongerijmd, zoowel als ik, zonder dat gij 'er een woord behoeft bij te voegen
Ik woû, dat wij bij provizie de letters maar hadden, zeide Van Zirik, wien dat geleerde betoog begon te verveelen. - 'Hm!' herhaalde Donia
Nu! die heeft ten minste het uitzicht van een gewoon mensch, zeide Oda: maar deze kermisbeer! wat kijkt hij ons vervaarlijk aan. Hij, die het voorwerp was van deze liefderijke aanmerkingen
Zoo!' zei deze, haar pakkend, 'kom-je eindelijk weer eens bij mij?' Maar ze was veel te vol van haar plezier, dan dat zij over iets anders zou kunnen gesproken hebben. 'Vadertje, vadertje, wat heb ik vanavond moeten lachen
langs rijen van onzichtbare boomstammen, die haar schrammen en kneuzen konden, dat hij haar leiden moest door een donker bosch, door eene zee van zwart, door eene inktduistere sfeer
De lucht daverde van het geblaf en gehuil der honden, die van alle zijden door de struiken kwamen toegesneld, en van het geschreeuw der drijvers, die den ever naar beneden of zijwaarts af trachtten te drijven
dat ik, door haar aan u af te staan, haar toekomstig geluk verzeker, ondervind ik toch dat het mij moeite kost
die ik vanavond niet gaarne alleen zou laten. Misschien kunt, gij en uw vriend ons in het logement komen opzoeken? Zeer gaarne, antwoordde de dokter. Zou het te laat zijn
dat de dood daaraan geen einde gemaakt heeft, en ik nog tusschen u sta. En dat wil ik ook en mag ik ook in aile billijkheid vorderen
zooals Dora Jip in zijn soort behandelde. Ik nam het besluit hierover eens met Dora te spreken; en op een keer dat wij een wandeling maakten
zoover ten onder hebben gebracht'. 'U maakt verschrikkelijke gevolgtrekkingen uit een jeugdige opwelling, mevrouw. Iedereen wordt, geloof ik
dat degelijker en u meer waardig was, dat zich heelemaal aan u hechtte, en niet ijdel en wispelturig zooals ik
gy zijt een groot akteur.' 'Men zegt het,' antwoordde Arlington: 'maar noem mijn naam zoo luide niet.' 'Gy hebt gelijk,' zeide Van Espenblad
De ontvangst, die me van de oude heer te beurt viel, zal ik niet licht vergeten. Hij liet me bij zich komen in zijn zoogenaamd kantoor, waar al wat het oog kan streelen en de geest bezighouden, nooit meer bij machte was hem langer dan een half uur achtereen te boeien
XXXII. DE TWEE ZUSTERS. De gramschap van jufvrouw Jarley, toen zij hoorde dat iemand haar met den stok
daarom zal ik je vergeven en weer lief tegen je zijn. aar toch voel ik me nog altijd verdrietig wanneer ik een brief van allie krijg en hoor, hoe prettig het bij hen in het kamp is
Doch jufvrouw Guppy verkoos maar niet uit de voeten gebracht te worden. Zij wilde er niet van hooren. Pak u de deur uit, zeide zij tot mijn voogd. Hoe durft gij dat zeggen
geen stuurman had om den storm te braveeren; en het zonderlinge van de zaak is vooral, dat dit Engeland niet veel scheen te kunnen schelen
in de veronderstelling althans dat Monseigneur Bienvenu er ooit aan gedacht hebbe, eene houding aan te nemen. Gaan wij dus enkele jaren terug
maar dat er zoo geschoten werd, en hoeveel of er wel sneuvelden, en dan natuurlijk het geval met majoor Zoetjes. En nu achterna hindert het mij haast te moeten zeggen
er een ernstige twist tusschen u en den heer Vendale gerezen was, dien gij voor haar geheim hieldt
De een, een lange, gespierde, door de zon verbrande, zwartachtige oude man uit het Westen, met een bruinwitten hoed op zijn knieen en een reusachtige paraplu
Juist die ontmoeting, in haar onaangenaamsten vorm, had thans tusschen hen plaats, die ieder van hen het liefst had willen vermijden; ze waren niet alleen met hun drieën samen maar misten daarbij de afleiding door ander gezelschap
Ja, ik heb ze gezien, antwoordde Lewin; maar zij zijn mij niet bevallen. Anna sprak niet alleen natuurlijk, maar ook geestig
Tien ankers, als het noodig is!' zei Lord Greybury op zijn' gewonen, kalmen toon. Waidmann keek verbluft op en met overtuiging zei hij: 'U kunt de geheele jacht meemaken, al duurt ze ook drie weken; daar sta ik voor in
het zal ons genoegen doen u daar te zien. Ik zal wel bellen, als ik iets noodig heb , zeide Rawdon, en betrad kalm zijn
Ik spreek van uw broeder, gij satansche zwarte tor, die nu net zes en zeventig jaar oud was. Jufvrouw Smallweed begint dadelijk haar hoofd te schudden en te snateren
geen gezelschap komt men tegen, rijdende of loopende, of het eet druiven, drinkt druiven en praat over druiven
en schatten de welvaart verre buiten de palen huns Vaderlands uitbreidden, den strakken boog der zorgen ontspanden. Niet lang leed het, of zij bereikten de stad Muiden, en weinige oogenblikken daarna
Hij moest zich met geweld van hunne omhelzingen los maken. Met een bloedend hart sprak hij ten laatste, zich vermannende: Kinderen
Daar ik mij tegen den bepaalden wil van den vorst niet durfde verzetten, kreeg ik eene zijner hofdames van voorname geboorte, schoon, deugdzaam en rijk, tot echtgenoot
en moeder in, op de achterste bank, en het is daar zoo knusjes in dat zachte, donkere en tegen alle avondkoelte beschutte hoekje
Zijn geest behoorde onder diegenen, die zich, naar hunne eigene aandoeningen en neigingen, een beter en duidelijker begrip van godsdienstige zaken kunnen vormen
Den eersten avond dat hij het stuk spelen zou, rees hij bijtijds van beneden op, raaar toen hij omtrent ter hoogte van het tooneel was gekomen, braken plotseling de touwen
Ieder zou in het geluk gedeeld hebben. Door steeds mijnheer Fauchelevent te blijven, was alles terecht gekomen. Ja, behalve mijne ziel
dien de heer Leblanc niet scheen te kennen, kende Marius. Men herinnere zich, wat deze naam voor hem was! hij had dezen naam, in het testament zijns vaders geschreven, aan zijn hart gedragen
dat gij mij doodarm hebt gemaakt, en dat ik mijn duur gewonnen spaarpenning heb opgeofferd, om hier te kunnen blij
al wat hij had voorzien in dien bewusten radeloozen nacht verwezenlijkte zich; toen hij weg was, was inderdaad de ziel weg. Na zijn val volgde te
Dinsdag. D. zwak en zenuwachtig. Mooi in haar bleekheid. Merken wij dit ook niet op bij de maan? J. M
mijnheer, en uwe aanwijzingen te volgen, en daarorn vond ik beter het te vragen. Zou er eenig bezwaar z'yn dat ik hier afscheid neem van iemand dien ik ken, eer ik
en men had een door en door prettigen avond, tot het eindelijk kwartier voor twaalf sloeg. Toen stond Asschepoester op
die op de breed e balie voor hem zijn gestrooid. Let op, hoe vaalbleek zijn gezicht wordt als er een of ander getuige optreedt