AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar deze laatste vraag prikkelde mijn nieuwsgierigheid te zeer, dan dat ik den trek kou weerstaan om het antwoord af te wachten
als zij hem vergeleek bij Dorus' levendige natuur, goedhartigen eenvoud en bescheidenheid.
Het scheen haar toe, als had zij den hoogen rug, die haar vroeger zoo akelig misvormd voorkwam, niet meer gezien
die tot boven de huizen zich verheffen.
Van boven tot onder zijn de huizen zwart, zwart door slijk en stof, die tot aan de daken oprijst;
Hij had iets anders willen uitvinden dan pen en papier, om zijn kunst zichtbaar te maken voor anderen.
Want voor hemzelven was ze zeer zichtbaar, ook ongeschreven, in de etherische sferen van het eerste en Louis Couperus, Metamorfoze tweede geluk
hernam Tappertit.  Spreek van zulke dingen, als ik er van begin te spreken, en anders niet.
Verstaat gij.  Houdt nu de toorts omhoog tot ik aan het eind van de steeg ben gekomen
Weet ik het?  Ik hoop maar, dat ik het niet ben, die hem vind.
Die man heeft eenvoudig zijn Vaderland lief, en dat hij geen hart heeft voor den Landenberger, nu, wie zal hem dat euvel duiden
dewijl ik, toen hij daar zoo weinig spraakzaam was, op het denkbeeld ben gekomen om hier heen te gaan, waaraan ik het geluk heb te danken van een gesprek met eene vrouw, op wie, gelijk ik bespeur
Hij was onbewegelijk als een lijk, terwijl zijn geest langs de aarde kroop en opvloog, nu als de hydra dan als de arend.
Als men hem zoo bewegingloos gezien had, zou men hem voor dood hebben gehouden;
die meende dat Wouter niet durfde wegblyven en van de poort springen.
Maar Wouter durfde wèl, en deed het, juist omdat Fransje Halleman getwyfeld had aan z'n durven.
en leesbibliotheek hield, waar, bij den dag, de week, de maand of het jaar, de nieuwste oude romans te krijgen waren, waarvan de titels op een groot vel karton geschreven waren, dat aan den post van de deur hing te slingeren
ik bewaar alle brieven van de jongens uit het gesticht, het doet me altijd goed te hooren, dat het hun wel gaat.
Adieu! ' Vrouw Kranse, Oldejan en Jongejan zitten in de hut koffie met snijkoek te gebruiken, want het is Zondag.
Eens, toen hij juist de universiteit verlaten had en Horrocks, de bottelier, hem een brief had gebracht zonder dien eerst op een blad te leggen, gaf hij dien bediende zulk een blik
over de zonde van een ander en tegelijk te kunnen zien welk een gezicht de patiënt bij de operatie trekt.
Maar, en dat vernam men ook weêr, de weinigen, die het voorrecht smaakten het treffend schouwspel bij te wonen, hadden niet bijzonder veel pleizier gehad
Het is een knappe kamer, met een bed, een stoel en een tafeltje, waarop Toms Bijbel en gezangboek liggen;
en daar zit hij nu, met een lei voor zich, bezig met iets dat hem veel inspanning en nadenken schijnt te kosten
Koud liep het den ouden Tiele langs den rug: de Hagenaars zouden hem uitlachen!
Dàt was om niet te overleven!
Mevrouw Verlande moest wel zesmaal beloven, dat zij er met niemand over zou spreken, wat zij met genoegen deed
Zij hadden geene andere vrienden, geene andere toevlucht, zeide deze goede man nu nog eens, en wilden zoo gaarne bij hem blijven, terwijl hij het meisje zoo lief had, als ware het zijne eigene dochter
Zij schrikte er van toen zij haar plots, die nymf, allerteederst maar allerheftigst, voor zich zag rijzen.
en gelukkig glimlachen zag, als een gelukkig wachtende bruid
De schoone Perziane stond op, ging eene der waskaarsen halen, ontstak die en begon vervolgens al de tachtig kaarsen aan te steken, zonder zich in het minst te bekreunen, om hetgeen Scheich Ibrahim haar gezegd had.
Neen, neen, Daniel, antwoordde zij, dat zal ik niet.
Wees over mij maar niet ongerust.
Ik zal genoeg te doen hebben om hier een inval voor u te onderhouden
en daar er ruimschoots voldoende transporten waren, zouden zij voor het einde der week bevel tot uitrukken krijgen.
Gedurende het verblijf van het regiment te
vernomen had, dat alles te Alkmaar nog in orde was, berigtte deze aan TESSELSCHADE, dat zij voornemens waren, als zij het middagmaal ten huize van VAN BAERLE genomen hadden, nog heden met een rijtuig naar het Slot van Muiden te vertrekken
' 'Ik! ' antwoordde Willem nader tredend.
Dat moet niet zijn, zeide Madzy, bewogen door de schilderij, welke Mechtelt van den toestand maakte, waarin de burgerij van Utrecht verkeerde, en welke inderdaad niet vergroot was: dat mag zoo niet blijven.
Ik wil geen overvloed, wanneer om ons heen ellende en honger worden geleden
hij wijdt zich met vuur aan den landbouw.
Alles, wat hij aanvangt, zet hij op uitstekende wijze door
O, waart ge degene geweest, dien ik vermoedde;
voorwaar, ik zou niet goed voor u geweest zijn!
Mijnheer de maire, ik moet jegens mijzelven handelen, evenals ik jegens anderen zou handelen
en leermeesters voor de meisjes, de reis naar het buitenland, of naar Eastbourne of Worthing in den herfst, het jaarlijksche bal met een
Voorzeker zouden deze het niet lang uitgehouden hebben, om zich tegen een wolk moedige vijanden te verweren, maar zij hadden er in den eerste zoveel neergehakt dat de lijken, rondom hen door opeenstapeling een tamelijke hoogte verkregen hebbende, de nadering der andere ruiters moeilijk maakten en hun tot
en als zij in hun logement teruggekeerd waren, betuigde MAURITS zijne verwondering over de vele rijke Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Maurits Lijnslager equipagien, die hij op de stradone of groote straat gezien had, daar hem de staat van Piacensa anders alles behalve bloeijende voorkwam, en het volk 'er zeer armelijk uitzag
Toen deze koperen platen verdwenen waren, en hij de defecte exemplaren, welke hij van zijn Flora nog bezat, niet eens kon completeeren, had hij aan een koopman in oude boeken, platen en tekst voor een bagatel verkocht
Nu zal ik je zeggen, watje te doen hebt Hier is een pakje Je moet in de kamer van mevrouw Bronkhorst een steen oplichtenf 'llahlahf riep Sidin zacht 'Dat kan nietf 'Het moetf
De waard glimlachte, verdween en kwam spoedig terug met een dampend glas, waarvan de eerste teug mijnheer Bumble het water in de oogen deed komen
en, schoon die den mensch voordragen in meer gewone en natuurlijker omstandigheden, dan de Treurspelen, en 'er ook wel eens slechte menschen worden voorgesteld, die de gewone taal voeren, is 'er toch heel veel nut en voordeel uit te halen voor elken oplettenden
zelve werd ze geschoten, de fiere strijdster;
achterover viel ze, verwond door de pijl van een Turksch soldaat!
En hij, dien morgen, als niet Von Fest
Ik begrijp niet, hoe men zoo roekeloos kan wezen, voegde hij haar geërgerd toe.
Ik heb werkelijk geen schuld.
Op zekeren dag zeide Marius, die te midden van zijn geluk gaarne eens ernstig sprak, bij een of andere gelegenheid: De mannen der revolutie zijn zoo groot, dat zij reeds den stralenkrans der eeuwen bezitten
Het is onbeschaamd van u zelf om in dit huis zulk een toon te voeren;
dat weet mevrouw Duhr het best' En toen deze in haar stilzwijgen volhardde, ging hij voort: 'Ik zal van uw praatjes geen verdere notitie nemen en zelf naar mevrouw Den Ekster gaan zienf
Wendela! ' riep De Witt uit, terwijl zijn gelaat weder overwolkt werd: 'gy moest weten, wat deze beide Dames zeer goed weten, dat ik, welke macht men my ook verkieze toe te schrijven, den loop der Justitie niet stremmen kan
was inderdaad buitengewoon en fraai geworden.
Veertig jaren geleden bleven de voorbijgangers in de straat staan om hem te bezien, zonder te vermoeden, welke geheimen achter zijn frisch, dicht struikgewas scholen
Ik luisterde nog een geruimen tijd, maar hoorde niets meer;
het moest, dacht mij, eene spookklok wezen, die in het midden van den nacht van zelve luidde.
en nam daarna het grogje aan, dat Den Bergh, omslachtig, had klaargemaakt.
En hij vroeg naar Den Berghs werk, of 'Maria Lescinszca' vorderde, of hij tevreden was.
Hij verklaarde, waarom hij hier zoo nadrukkelijk naar vroeg
Het is of de atmosfeer hier de zelfde is gebleven, niettegenstaande de eeuwen op elkaâr gestapeld liggen.
Eens hebben de middeneeuwen de antiquiteit van het Forum bedekt, en nu wordt ze overal verborgen door onze
en liep toen recht op het hondenhok toe tot op een paar ellen afstands.
Bello liet een kort, nydig gegrom hooren en legde zyn snoet op zyne voorpooten,gereedom toe te springen
'Nu dan, te leenen, ook goed,' hernam zij;
'laat ons nu eens onderstellen, dat er reeds op dit oogenblik een sommetje noodig ware om.
Maar hij wende aan ze, gevoelde er geene wanhoop meer om, wist zelfs, gedurende de oogenblikken, dat de ziekte duurde, dat ze niet duren zoû en vond in zichzelven er na terug zijne harmonie, die vooral zijne berusting was
Misschien had zij een voorgevoel gehad: dat zij elkander niet weêr zouden zien, en dat zij stilletjes zoû glippen weg, zonder een laatsten zoen aan hem te geven.
Een bevallige brug, die in den nevel ons toescheen aan herfstdraden te hangen, strekt zich boven een breede rivier uit, welke rustig tusschen hare boorden voortkabbelt
Eén verblindend gewemel van glans doorleefde de immense zaal met zijne flonkerwisselingen.
Want het licht bleef nooit, wisselde onophoudelijk zijn helste punt
Na deze beslissende woorden zag hij haar voor de laatste maal vorschend aan, liep naar de deur, na, door het binnenkomen geleerd, zijne beide kwasten te hebben opgenomen, ging de kamer uit en wierp de deur zoo hard digt, dat de sleutel uit het slot sprong en tegen den grond sloeg
maar hoewel dezen het hunne tot de nijverheid en de welvaart bijdragen, behooren zij niet tot de eigenaardige w e n t h s c h e industrie en vereischen derhalve ditmaal geen afzonderlijk bezoek
zag men duidelyk dat het samenhing met het bevorderen van een doel dat nooit uit het oog werd verloren.
De opgewekte gedachten van Vendale namen eene hooge vlucht
maar mij is het altijd geweest, als ik ze samen zag, of er iets tusschen hen weefde, iets vreemds, heen en weêr: iets van een tragedie, die zich heeft ontrafeld, waarvan de laatste draden nu los bijna zweven tusschen hen beiden
Lord Greybury wreef nog steeds voort en vervolgde: 'Jij spreek ook Duitsch, niet waar?
' Met een nauw merkbaar glimlachje hernam de Lord: 'Even goed als
dus hulde te moeten doen aan eene hartstocht, die ik dus lange, met versmading, en als beneden de edelheid myner natuur zynde, hebbe beschimpt.
Zedert ik den lieven man gezien heb, ben ik zo ongeschikt voor myne Studiën, als van te voren voor het Toilet
Zoolang zij er geweest was, had hij in die vervoering geleefd, welke de zintuigen het vermogen van stoffelijke opmerking ontneemt en de geheele ziel op één punt richt.
Hij aanschouwde niet de jonge dame, maar dat licht met een zijden mantel en fluweelen hoed
De keizer zelve bleef in een voortdurend norsche stemming: de Legerwet, om de uitbreiding der strijdbare macht, werd nog altijd in het Huis der Standen in zijn principe aangevallen
sprak Cornélie.  Nu ik miss Hope gesproken heb ben ik gerustgesteld omtrent haar opinie.
O, u zoû gaarne weten, waarover wij hebben gesproken
Je hebt zelf gezegd: Als men den rok neemt, wil ik ook den mantel geven.
Ik bid je, zeide Karenin plotseling verbleekend met bevende en klagende stem, terwijl hij opsprong: Ik bid je dit gesprek te staken
Want deze daad is op raadselige wijze aanstekelijk voor weeke zielen, buiten rede en oordeel om.
En dat Hedwig er van gered werd was niet haar schuld.
het geluk is een kapel: als het om je heen fladdert, moet je het niet zoeken te grijpen om het anatomisch te ontleden, daar is het te broos en te etherisch toe, dan gaat het dood.
Hij vertelde me in het diepst geheim, dat die ambtenaar, enkel en alleen om de hand van zijn nichtje te vragen, naar het Schwarzwald was gereisd en hij had er een ontzaggelijk pleizier in, toen hij van von Behren hoorde, dat die nu verloofd was met de oudste juffrouw Rimini, van wie hij ons alles vertelde
Gij zijt getuige van mijn dwaasheid geweest: wees het ook van mijn naberouw.
Ja, ik heb onwaardiglijk met u gehandeld;
trok zich hun lot liefdevol aan en bewees hun gaarne kleine diensten.
Volgens Kitty's waarneming was zij niet met madame Stahl verwant en bekleedde zij evenmin bij haar een dienstbare betrekking
en zei dat hij, als hij zich voorstelde dat hij zelf zoo'n thuis had en Sofie hem daar verwachtte en voor zijn maaltijd zorgde, zich niets zou kunnen indenken, dat er nog ontbrak
Een weinig gouds;  gij neemt het losjes op, juffrouw Regina,' sprak hij knorrig;
'maar ik verzeker u, en ik zal het u uit de cijfers bewijzen, dat er een groot deel, waarlijk een àl te groot deel van uw vermogen mee zal verloren gaan
en al snikkend had hij zich met woede op zijn boterham geworpen, tusschen elke twee beten uitroepend: 'Ik weet alles, mevrouw Wandelheem!
' Nog vier en twintig uren had hij op Rosorum door gebracht en daarna afscheid genomen, zoo koel mogelijk
eens, pa, als uw mooie meisje trouwt, zult gij die lok hebben, als gij ze hebben wilt, en zij zal er u een ketting van maken.
Zoudt gij die gedachtenis van het lieve schepsel op prijs stellen
Neen, Keesje, ik heb maar tegen Meneer Hongerman gevochten;
maar ik heb het verloren, en nu speelt hij den baas over mij.
Nu eet hij het vleesch van mijne kaken, steelt het licht uit mijne oogen en plundert mijn geheele
Ja, men kan overal niet voor zijn, waarde Watson.
Je moet nu eenmaal je kaarten zoo goed mogelijk uitspelen, wanneer het om zulk een inzet gaat!
Het doet mij echter genoegen te kunnen zeggen, dat ik een gehaten mededinger heb, die mij zeker zal verdringen op hetzelfde oogenblik, dat ik haar mijn rug toekeer.
Ik weet van geen voorstel' 'Maak me niet gek met zulk een nonsens,' riep hij, de hand door het haar strijkend 'Zeg nu, datje verstandig en behoorlijk wilt wezen, en erin toestemt te scheiden' 'Wij scheiden niet
Dan naar Stauffacher, naar van Attinghausen, naar Walter Fürst!
droomerig in den nog vroegen morgen, keken zij voor zich uit met onverschillige gezichten, naar het rangeeren van den trein;
het haastig heen en weer gevlieg van de daarbij dienstdoende machine, wier drukte en snelle geluiden zoo afstaken bij de algemeene kalmte der oostersche omgeving
vroeg Gwyde.  Hoe zullen wij het Vaderland toch redden?
Enigen waren van gevoel zich in de stad Brugge op te sluiten, totdat het Franse leger uit gebrek aan levensmiddelen zou vertrekken;
anderen weder wilden recht tegen de vijand optrekken en hem des nachts overvallen
heel prettig is om zonder eten uit te moeten gaan, is het wel
te wervelen en te draaien, als zwarte rook die naar beneden slaat: en zoover als men zien kon, waren in het zuidoosten de golven met wit schuim bedekt, en wij hoorden een dof gerommel onder het water alsof er een aardbeving op volgen moest.
en was Sikes bezig met onderscheidene voorwerpen in de zakken van zijne overjas, die over een stoel hing, te bergen, terwijl Nancy ijverig bezig was om het ontbijt gereed te maken
Zeker dacht hij aan hetgeen ons lot moest worden, wanneer wij geen honden meer hadden.
Hoe zouden wij zonder hen voorstellingen kunnen geven?
Ja, ik heb een huis, dat leeg staat;
daar kunt gij zoolang in wonen tot het verhuurd is;
en als er voor dien tijd niets anders komt opdagen, heb ik misschien nog wel
e een wilde, dat hij voorts den geheelen dag aan geen kus geven zou;
een andat zij op een ander rijtuig dan hij zou rijden.
maar men zag wel, dat deze straf de onschuldige
Zij grinnikte, toen zij naar boven keek naar den kleinen entresol, dien zij bewoond had, en aan de familie Bareacres dacht, die luid schreeuwden om paarden voor hun vlucht
Denk aan mij als behoorende tot een anderen standen door uw gevoel van eer van mij gescheiden.
Bedenk dat ik geen beschermer bij mij heb, tenzij ik er een heb in uw eigen edel hart
Zij droeg hier haar gefrizeerden leeuwenkop met een hooge waardigheid en zij droeg wel hare kristallen brillanten in de ooren, maar een glimmend nieuw zijden spencer om haar ampelen boezem
Naauw had men dit moordtuig ontwaard, of de geheele bevolking stoof onder de kreten: 'moord!
' uit elkander.  Eene van die vrouwen, schranderder dan de anderen, had de ingeving naar den burgemeester te rennen en hem mede te deelen, dat er een woest mensch was gekomen, die de kinderen mishandelde en de dorpelingen
Mejuffrouw Niner is zeer zwak, merkte ikop.
Hij schudde het hoofd en loosde een diepen zucht.
Gij zult u herinneren dat ik u dit gezegd heb
nze vriend Rawdon reed toen door naar de woning van den heer Moss in Op Cursitor Street, en werd behoorlijk in die sombere, doch gastvrije woning geinstalleerd
den zij van de schoone gestalte en bevallige houding eenen zwier en luister, die de welstandigheid derzelve bevorderde.
ehalve den uitmuntend fijnen kanten kraag, viel bij uitstekendheid het borststuk in het oog, dat van juweelen en edele gesteenten schitterde
hen nogmaals en met meerderen klem tot hun plicht te manen.
Verscheiden stemmen ondersteunden het gedane voorstel: algemeen begreep de Vergadering, dat dezen keer haar achtbaarheid met de zaak gemoeid was: en zoo nam zy een tweede Rezolutie, waarby op nog scherperen toon
Een gezette gravin van zestig jaar, dzcolletee, geverfd, vol rimpels, met rouge tot aan haar kwijnende oogleden, en diamanten, die in haar pruik schitteren
Er zijn twintig, die gezworen hebben mij te volgen, werwaarts ik mij wend, en die hunne goede redenen hebben om dien eed te houden;
de vijftien andere, en dat zijn degenen die met mij bij de kuipersvrouw inwonen, zijn geheel mijn, à vendre et à pendre, zooals men zegt
Schotland heeft tooverkollen, maar Parijs heeft nog meer babbelaarsters;
en het gij zult koning zijn, zou even vreeselijk klinken, als het Bonaparte op het plein Baudoyer wierd toegeroepen
die erg nerveus uit de bank opstond.
Leg dien brief neer, antwoordde Dobbin;
Begeert gij dat ik u bij hen breng en u aan hunne bescherming vertrouwe?
Helaas!  zeide Amelia: wie hunner zou zich willen ontfermen over de rampzalige dochter des zwervers?
Die jongste juffrouw Pecksniff was het meest schalksche en iegelijk het eenvoudigste schepseltje, dat men zich kan voorstellen.
Dit was haar grootste bekoorlijkheid.
waarin degenen die de gevangenis kwamen zien, hun naam moesten teekehen;
ook zagen wij er een plank met eenige vakken voor kranten, en de af gietsels van de hoofden en aangezichten der twee beruchtste misdadigers
en wij konden nooit het midden treffen tusschen rauw en zwart gebrand.
Ik had reden om te gelooven, dat deze mislukkingen ons veel duurder te staan kwamen dan een reeks van triomfen zou hebben gedaan
een zoo volkomen beeld in zijn rust, dat onze kwelgeest in verrukking uitriep: Dit is de schoonste schilderij in Italie!
Eindelijk viel hy op zekeren avond uitgeput op een stoep neder.
Hij was verouderd voor den tijd en had bijna geen vleesch aan zijn lichaam.
Zijn oogen waren ingezonken en zijn gezicht was slecht
Ik geef mij zelve geheel bloot, dat weet ik.
Welnu ik stem vrijmoedig toe dat ik eene drukke, werkzame vrouw ben.
De opgewektheid, van het werken doet mij goed
Als de heer Datchery denkt dat hy haar kan overhalen om hem aanstonds te vertellen waar zjj vandaan komt, ziet hij de zaken vry wat luchtiger in dan zy
Dit gezegd hebbende, en in de hoop den man te zien terugkomen of er anderen te zien binnengaan, plaatste hij zich in hinderlaag achter den hoop puin, met de geduldige woede van een staanden hond
dellijk wear.  En de edele Lord deed daar niet alleen aan mee, maar er stonden nog een onnoemlijk aantal Barnacles op de lijst en mijnheer Merdle, die groote geest, zon met hen in botsing komen
De uitgestrektheid, welke hen van het Frans leger scheidde, bestond uit enige lage weiden wier gronden door de Mosserbeek, die er kronkelend doorliep, bewaterd en doorweekt waren.
dan weder op den Graaf, en dan weder naar den moordenaar.
Deze stond ongeboeid doch wapenloos aan het einde der zaal, omringd van eenige edelen en wapenknechten.
Men had hem gegrepen, op het oogenblik, dat hij reeds te paard gestegen was en zich tot de vlucht gereedmaakte
en, wat het ergste van alles voor haar wezen moet, dat zij zich zelve het onbillijk verwijt zal doen, ijdel, lichtzinnig en dwaas te zijn geweest, en voet gegeven te hebben aan het gerucht, als of zij, de verstooten wees, het er op had toegelegd, ravin van ylar te worden
dat ik hare goedheid altoos gedenken zal.
Nu spraken zij af, dat als de vertrouwde weder eene boodschap voor den juwelier of voor den prins van Perzië had, zij zich dan ten zijnent zou vervoegen
keek nu en dan tusschen de tralies door, alsof hy eene duif in een nest op een staak boven een leeuwenkooi gelegd had en bevreesd was dat zy er uit zou Kunnen vallen
De Nederlandsche bewerking van Andersens sprookjes, die hierbij het publiek wordt aangeboden, is voor zoover ik heb kunnen nagaan, volledig.
Verschillende nommers, die in vroegere edities ontbraken of hier en daar verspreid werden aangetroffen, zijn in deze uitgave
EN BEWIJST, DAT VERRASSINGEN, EVENALS ONGELUKKEN ZELDEN ALLBEN KOMEN.
Rosa bevond zich inderdaad in geene geringe verlegenheid
Waar was zijn hooge top van izolatie, en waar de cirkel van zijn eenzaamheid, de kringen van zijn revelaties?
Hij zag er niets meer van: hij was alleen in Rome, heel eenzaam
een ander met druiven, een ander met gebakjes en eene flesch rooden wijn.
Mijnheer Skimpole zelf zat half liggende op de sofa, in eene kamerjapon, en dronk geurige koffie uit een porceleinen kopje
en Wegg, omziende, terwijl hij de deur aan het riempje opentrekt, merkt op dat die beweging den gebrekkigen winkel zoo doet schudden, en de kaars een oogenblü: zoo doet flikkeren
Vraag mij niets, of ik zal een doodslag begaan aan u of een ander.
Wij moeten nog aan wal, Hoort gij niet?
en ik weet, dat hij nu zit te luisteren, hoe weinig gij dat ook denken zoudt.
Barnaby scheen zoo geheel in zijn vingerspel verdiept te wezen, dat de jonkman den slotenmaker ongeloovig aanzag
en in het vaste gelobf, dat er op aarde geen andere vastheid bestond
De houtvester klom in den boom en haalde het kind er uit en hij dacht: ik zal het meênemen, en met Leentje samen zullen wij het opvoeden;
en hij bracht het kind naar huis en het groeide met zijn dochtertje op
Dus geen ringen, geen geschenken gewisseld;
er bestaat alzoo tusschen u en hem niet datgene wat men in Nederland een geheim engagement noemt, dat maar publiek behoeft te worden om door iedereen als eene wettige relatie erkend te worden
Er waren er die het niet laten konden, en er waren er die het doen en laten konden allebei, en het daarom zoo veel mogelijk deden;
verslaafden, en vrijwillige dienstknechten
est brisé.  Wronsky boog zich voor haar en groette Strenow.
Ik geloof, dat ge te laat gekomen zijt en de schoonste aria niet gehoord hebt, zeide Anna tot hem
Toen zag ik haar staan, naast haar oom, bevend op zijn schouder leunend.
Hij wees naar ons met uitgestoken hand;
en zij zag ons en wuifde mij haar laatste vaarwel toe
Besluiteloos bleef zij staan, de twee stukken in hare hand.
zei Martin.  Zorg maar zooveel gij kunt voor u zelf.
Gij zult spoedig om niemand anders hoeven te denken.
En dan moge God u weer naar huis helpen en mij vergeven, dat ik u hier gebracht heb
Men voelt iets als een schok, alles is zwart, men ziet een donkere poort, het sombere paard des levens, dat u voorttrok, blijft staan.
En men ziet een onbekende gesluierde, die het uitspant in de duisternis
Deodaat zou nog lang met wellust op den heerlijken sterrenhemel en op die sombere zee daaronder zijn blijven staren.
Maar zijn ziel was te bezig met den kamp, die in het klooster gevoerd werd, dan dat hij zich den tijd kon gunnen, langer naar deze zijde uit te kijken
en zag hevig verschrikt de oude aan 'Masa' riep deze afkeurend 'Nèh, ik ben bang van je Ga weg, ga weg' fluisterde Betsy in grote
fDat heb ik althans nog nooit gedaan, voor zoover ik mij herinner antwoordde Wegg voorzichtig.
Een mensch bn niet zeggen waar hij al met toe komen kan
al de dogma's waarop de politieke en burgerlijke veiligheid berust, de souvereiniteit, de justitie, de logica, die uit het wetboek voortvloeit, het maatschappelijke absolute, de openbare waarheid, dat alles was
en sommige Indische dames zien scherp en denken overeenkomstigl 'Niemand heeft me van dat alles ooit iets verteld,' zei Marie met de handen in de schoot als overrompeld van verbazing door dit nieuwe licht
aan den Graaf VAN DER LIPPE werd bevel gegeven zoo veel volks tot bescherming van den lande te werven als hem mogelijk was, en te Dortmond de vijf Nederkreitsen saam te roepen om over de algemeene belangen te raadplegen
Ik was nog veel trotscher pp mijn kamers, nu hij ze zoo had geprezen, en brandde van verlangen om te toonen hoe ik daar heelemaal heer en meester was
Dit herinnerde Marius wat de ongelukkige bij hem kwam zoeken.
Het meisje sprak op een wijze voort, alsof zij er niet meer aan dacht, dat Marius tegenwoordig was
roept het meisje op eens en snelt de kamer uit naar de voordeur, opent die en laat met een blijden groet en hartelijken handdruk Dorus en Tournel, die hem van den postwagen heeft gehaald, binnen
zal ik nochtans blijven uw eeuwigh' onderdaan.
Maar mijn' verstrooide zinnen, wat zal hun annegaan?
Mijn' zinnen mogen zwerven, den leiden langen tijdt, Nu zij, mijn overschoone zijn u, mijn' leidstar, quijt
ook wel als men een kind verloren heeft of men gaarne zoo'n kind zou willen hebben;
men geeft wanneer men het zelf warm heeft en het kind van koude loopt te rillen.
O, ja, ik weet het allemaal heel goed
Waarschijnlijk zullen zij dat doen, antwoordde Tante Dorcas, vreedzaam breiende.
En hoor eens, zeide Tom, wij hebben correspondenten te Sandusky, die voor ons op de booten passen
Tevens moet ik berichten, dat onder in de kast, waar de onvermoeide slinger nog altyd heen en weder gaat, hoewel de pols van den maker reeds lang stilstond, stapels papieren te vinden zijn
maar eene reeks van omstandigheden, waarmede ik u niet behoef op te houden, gaf aanleiding tot de ontdekking.
Gelijk ik uit de geschiedenis hoorde, begon die ontdekking met eene onvoorzichtigheid
Het is ongerijmd te veronderstellen, dat zij geheel zou breken met den ouden man, die nog zooveel tientallen malen duizend pond weg te geven had.
Fred Bullock zou haar nooit toestaan zulks te doen
die zij de hare had genoemd, was een deur, die half openstond.
Hier bleven wij staan, buiten adem van het klimmen, en zij legde haar hand even op mijn lippen.
Ik kon van de andere kamer niets anders zien
ik smeek u om vergiffenis, wanneer ik u beleedigd heb;
Of het de tooverkracht van Winkle's naam of iets anders was, dat Arabella deed bij komen, doet niets ter zake.
Zij tichtte haar hoofd op, en vroeg met een flauwe stem
Dat ik tegenover dit type van een krachteloozen, gemakzuchtigen, nuchteren tijd een vrouwelijke liefde kon plaatsen van zeldzame warmte, volkomen toewijding en zonder eenige berekening, scheen mij alleen reeds een voldoende waarborg tegen elke beschuldiging van onzedelijkheid te wezen
in het ruwe kunnen bepalen, hoe men met behulp van de zon des daags en van de sterren des nachts, ook zonder kompas die stammen zou kunnen terug vinden.
Lange Meeuwis had indertijd dien tocht medegemaakt en kende persoonlijk enkele der opperhoofden, zoodat hij bij hen de herinnering aan den Zeeuwschen schipper zou kunnen wakker schudden
Denkelijk had hij het aangeleerd, omdat zonder hem zijn vader en zijne moeder zouden zwijgen, als zij niet streden.
hij sprak over het landschap, voelde zich, zoo vreemd, eensklaps een Hollandsche jongen, en hij vermaakte zijne moeder, hij amuzeerde haar als een kleine, galante cavalier
en als de veerschuit, die het dagelijks aanbrengt, de slechte haven niet binnen kan loopen, hongeren de reuzen.
En toen heeft zich aldaar het waarachtig type onzer oudste voorouders bewaard, in die mannen van meer dan zes voet, met schouders als Atlassen en goudgele lokken
Maar de kanapee in de huiskamer lag des namiddags vol dikke medische werken, uit de studeerkamer het een na het ander daarheen gehaald.
Een grauwpapieren zak met tabak lag er tusschen, opengegaan.
Hoewel een raam hoog stond opgeschoven, hing er stinkende Johan de
bestond, dat alles wat hij aanraakte in goud veranderde.
De vloek van mijn leven, de vervulling van mijn eigen krankzinnige verlangen
Nu en dan was zijne danseres hem wel kwijt, en dan zag men hem in een of anderen hoek maar alieen voortdansen;
maar doorgaans schoof men hem terug van den een naar denander, tot hij weder op zijne plaats
En ik draag er gewicht in ook, mijnheer Jasper.
Voel maar eens, en hij haalt twee nog grooter sleutels voor den dag.
Geef mij dien' van den heer Sapsea ook eens aan.
Toen greep hij haar bij de hand, en hield die vast, en toen zij zich wilde lostrekken, en wegloopen, viel de pelsmantel open en het sterrenkleed schitterde er tusschen door.
Toen trok de koning den mantel af, en de gouden haren, en het prachtige gewaad kwamen
Zij zei mij, dat zij mij iets naliet.
Kunt gij bedenken wat dat was?
Ik trok de vrouw, die mij zoolang had liefgehad, dichter naar mij toe
En pas op,' vervolgde de Gravin, spotachtig, 'dat uwe fraaie kleêren niet bederven.
' Al pratende trad zij met den Jonker het dorp in en nu nam deze de vrijheid van te vragen, wie hij aan zijnen vader voor moest stellen
ader verklaarde, dat hij met genoegen de bereidvaardigheid van zijnen zoon zag, om alleen ter geruststelling van driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman bij nacht over ijs van nkhuizen naar msterdam te vertrekken;
Op dit oogenblik ontdekte de huishoudster, die zoo rood en verlegen was geworden, dat de bierkannen ledig waren, en ging naar den kelder om meer te halen, gevolgd door den barbier, die de kaars voor haar dragen wilde
en hij zijn paard wendde om heen te rijden, schoot er eensklaps eene van die flikkeringen door zijne ziel, die dikwijls den bliksem des gewetens in een donkeren, goddeloozen geest zenden
Dit gezegde beantwoordde moeder BLOMMESTEYN meteen, lijdelijken zucht, wegens die onbehouwen benaming van Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn eene taal, welker schoonheden zij echter niet in staat was te doorgronden, omdat zij voor die van het Duitsch even min als voor die van eenige andere vatbaar was
kon brengen met het heengaan van Eckbert;
Des anderen daags kon ik de vraag niet terughouden, 'waarom hij zich had verstout al vooruit mijn onwelzijn aan te kondigen?
haar krullen vielen over haar gelaat en over den marmeren schoorsteenmantel, waarop zij haar hoofd liet rusten
dan Tante Chloe zich door Sams vriendelijkheid liet innemen;
en al ware hij de verloren zoon zelf geweest, zoo had hij niet met meer moederlijke mildheid kunnen overladen worden
Jenny, de moeder van het doode kind, was de afwezige.
en de mannen, hoewel norsch en stil gelijk altijd, toonden door een knorrig knikken, dat zij mij herkenden
Er moest een eind gemaakt worden aan die vervolgingen;
zij moest weer haar plaats innemen in die kringen, waarvan zij een sieraad was.
Hij zou eens overwegen, wat er voor haar gedaan kon worden
Toen Ebn Thahar de woning van den prins van Perzië binnentrad, liet hij de vertrouwde van Schemselnihar in de voorkamer gaan, en verzocht haar, daar een oogenblik te wachten.
Zoodra de prins hem zag, vroeg hij met drift, wat nieuws hij te brengen had
Nadat hij Cobb en Parkes eene poos stilzwijgend had aangestaard, zette hij zijne beide saamgevouwene handen bij wijze van een spreektrompet voor zijn mond
maar hoe wel te vreden, dat zij terstond, op het eerste berigt van de ziekte harer moeder, van Alkmaar was teruggekomen.
en zelve neêr zonk, onwillig vermoeid.
De looveren ritselden boven hem en het zonnelicht zeefde de gulden, ronde schijven of het den goudenen regen
Maar hij begrijpt, dat zijn meester thuis gekomen en niet goed geluimd is.
Waarom zou ik niet goed geluimd zijn?
Alsof ik dat niet zou kunnen zien
Ziet ge, zusje, deze pop is pleizieriger dan de andere.
Zij beweegt zich, schreeuwt en is warm.
Ik zal een dame wezen, die u bezoekt, en gij moet haar goed bekijken
en voor de uitvoering zorgen, zonder ons te bekreunen, in hoeverre ons verlangen met de inzichten onzer overzeesche onderzaten strookt: doch wij willen in dezen slechts aan onze liefde voor verdoolde kinderen gehoor geven en de zaak in rijpe overweging nemen
van hem, evenals haar dochtertje, dat tranen met tuiten schreide, toen de tijd van het vertrek haars neefs daar was.
Rawdon Sr.  was dankbaar voor de liefde van moeder en dochter.
en de overige tegenwoordig zijnde personen, tot een akkoord te komen, waartoe hij, als gelukkig eene vrij goed gespekte goudbeurs bij zich hebbende, Adriaan Loosjes Pzn.
, Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn zeer wel in staat was, en dus raakte hij, zoo omtrent drie ure, bij het eerste aanbreken van den dageraad, naar huis
Ik haat het Pausdom met een volkomen haat,' sprak zij met forschheid, met heftigheid zelfs.
Esther was waarlijk vroom en volkomen oprecht in haar raad, want ze had een liefhebbend hart en veel medelijden met de zusjes in hun droefheid.
Amy vond het denkbeeld prachtig en liet Esther het kleine kamertje in orde brengen, dat naast het hare was
waarop hoogmoedige tevredenheid te lezen was, alsof hij door een schitterende overwinning de schoonste resultaten had bereikt.
Van Herwijnen ging nog denzelfden dag naar de stad terug en stapte den volgenden morgen het kantoor van een der handelsfirma's binnen
en welke haar aan vroeger dagen herinnerde, toen zij haar in de kleine zitkamer van onze lieve Amelia Sedley placht te bespelen
Mij, kind, verborg hij in het vrouwenvertrek tot ik jonkvrouw werd en onteerde mij toen!
Dezen dag, nu het volk mij aanschouwt voor het eerst, noemt hij mij dochter en belooft mij wie hem
Ha, ja!  op den hoek eener straat, ik herinner mij.
Twee en een half of drie francs.
Een beroep, dat soms voor het algemeen zeer nuttig zou kunnen zijn, wordt menigmaal door winstbejag, door slecht beheer het ongeluk van velen.
Elk beroep heeft zijne eigenaardigheid, elke betrekking krijgt door hartstogten, door onkunde wel eens een geheel andere strekking, dan zij zou kunnen hebben, dan te wenschen ware
Lang voordat wij de zee zagen, proefden wij haar schuim en vloog ons een zoute regen in het gezicht.
Mijlen ver stond het vlakke land in den omtrek van Yarmouth
deelde de opvatting van DE PLEYES, dat het gevaar groot was.
Hij sloot de deur van den koepel en genoegzaam overtuigd dat EMMA, al wilde zij aan haar gevoel toegeven, hare schuilplaats niet kon verlaten en voor baldadigheden der inbrekers gewaarborgd was, ijlde hij het huis weder binnen
Met dit kleine zaagje, dat in een sousstuk is verborgen, zult gij den schoot van het slot, den grendel, het hengsel van het hangslot, de tralies van uw venster, den boei aan uw been moeten doorsnijden.
Na dit meesterstuk, dit wonder te hebben volbracht
En nu is mijn Doel niet als dat van mijn hertog;
Mijn doel is wel veel kleiner en het beöogt alleen: het heil van een enkel mensch.
hij vernam een levendig fluisteren en snel ademen en een zachte, haperende, maar overgelukkige stem, die tot hem zeide: Het is
en twee aan twee bij elkander groeien dicht rondom het Augusta de Wit, Orpheus in de dessa bruidspaar, dat zijn de gezellinnen van de bruid en de vrienden van den bruigom, en hij geeft ze aan het paar als een eerestoet.
Als dit alles zoo geordend is, dan eerst beginnen wij met het plukken der rijst
zwaar, eentonig bombardement van uitvaart.
Eenzaam, hoog, in de stad, die van schoten daverde, stond, leêg, het Imperiaal met zijne somber strak neêrkijkende
Overreed ze maar, dat zij gaat liggen.
Van het oogenblik af, dat Lewin was ontwaakt en volkomen had begrepen, wat er te doen was, had hij zich voorgenomen
zou zij dan nog langer de wreedheid hebben om zoovele oplettendheden met onverschilligheid te beantwoorden?
Het was haar pligt geweest, zoolang EDUARD haar kon toebehooren, alle verdere aanzoeken af te slaan, doch hoewel zij niet ligt een ander kon beminnen, zou het medelijden niet vroeg of laat eens zegevieren
voorkomendheid, hartelijkheid, warmte, dat zekere, dat iemand bewijst hoezeer hij aan zijne gastvrouw welkom is.
Eckbert Witgensteyn had eene gewaarwording of hij versteenen zou in den ijzigen dampkring, dien Regina wist te doen heerschen
van zich zelf wist te geven en hen zoo wist over te halen een zoon of pupil, tegen betaling van een leerpremie en een behoorlijk kostgeld, bij hem in huis te doen.
Wanneer Pecksniff de premie in zijn zak
Nu wist hij, dat hij niet alleen het zand zou overwinnen, maar dat hij het ook vruchtbaar maken zou.
nu kwam er een werken met hoop en vreugd
en hij beminde de Amazonen, die zijne liefde duldden uit vreeze en alleenlijk hem smeekten haar dochteren baren te doen en geen zonen
en zoo kan het dus niet anders, dan dat zij achte'rdochtig en vijandig zijn.
En dan ook nog het gevoel van den oudste tegenover de jongere zoons.
Ambrosi.  o Daar gekomen zeide RUBBENS: 'Omdat mijn leerling VAN DIJK 'er op aandringt, dat ik u eenige proeven mijner kunst, zal laten zien, heb ik geoordeeld best te doen, dat ik u eerst met de werken van mijn penseel bekend make
Ik herkende hem nauwelijks.
Daarop greep hem een soort van razernij aan.
maar ik heb geen wijn van deze soort meer, en het zoude eene misdaad van gekwetste majesteit wezen, indien ik Jacob van Lennep, De pleegzoon UEds.
beleefdheid met een ander wijntje beantwoordde, dan hetgeen UEd.
juist in evenredigheid met zijn reusachtig lichaam, was hij eenige jaren lang met gesmoorde onrust getuige geweest van de gevolgen van een stelsel, dat voor de onderdrukkers en onderdrukten even slecht is
Onder den stok, in de ketenen, in het cachot, bij den arbeid, onder de brandende zon van het bagno, op het planken bed der tuchtelingen, trok hij zich in zich zelven terug en dacht na
van St.  Ladislas breed plooiden en nog even fladderden in den, tusschen de zuilen gebroken, wind.
Op zekeren avond kwam John Dounce uit De Markgraaf van Newcastle, niet dronken, maar eenigszins opgewonden;
want het was Jennings' verjaardag, en zij hadden een extra soupertje gehad
waarna zij hare eigene zacht op Jenny's lokken legde.
Daarop tot Bradley: Van Karel, mijnheer?
Op aarzelende manier en haar links aanziende, stond Bradley op om.
een stoel voor haar te zetten en keerde daarna naar zijne plaats terug
door heldhaftige pogingen en proeven van zelfverloochening, verduurd ter verlossing van nog in slavernij verkeerende broeders en vrienden, hebben zij zich onderscheiden op eene wijze, die
Wel ja, vervolgde hij, wij moeten ons immers naar de besluiten der Voorzienigheid voegen.
Negers moeten verkocht en versleept en onder bedwang gehouden worden;
dat is het, waarvoor zij geschapen zijn
De vreemdeling wendde zich tot vrouw Thénardier, zonder zijn stoel te verlaten.
kon brengen.  Ik heb hem daarom zelve maar opgedronken en hij deed mij goed.
De beide heksen keken oplettend rond of zij ook gehoord werden, schikten toen nader bij het vuur, en
en hield daarbij hare handen op haar hart, alsof dat anders in kleine splinters had moeten barsten.
Juffrouw Varden, die dezelfde gaaf bezat, begon nu tegen Miggs
Op dit alles acht gevende, met eene benauwdheid, die geen van drieSn lust had om aan zijne makkers te openbaren, kwamen zij aan een tolhek
' 'En gij, wees gezegend, een vermakelijken terugtocht!
de zegen van dezen dominé gaf hem gansch geen weldadigen indruk
maar daar hij in geen stemming was om haar die te geven, bepaalde hij zich ertoe alleen het gelaat naar haar te wenden;
en zo bleven ze enige dwaze seconden in wederzijdse afwachting Toen begon Marie te lachen en kuste hem: 'Hè,' zei ze 'Wat ben je flauwf
Na verloop van eenigen tijd sprak zij Smike zelf nu en dan aan, en vroeg hem of hij over gelijkenissen kon oordeelen, en of hij dacht dat het portretje in den hoek op haar leek
Tom.  schudde het hoofd met een uitdrukking van diepen ernst op zijn gelaat en keek weer naar den stoel.
Hij kon er maar niets van begrijpen, ging naar bed, dekte zich warm toe en viel in slaap
Nu zij bedaarder werd, vond hij het gepast, zich wat boos te maken over haar onverstand.
heer!  antwoordde zij nu, mijn brave vader, schoon hij geen geleerde is, denkt er even eens over, en dat boek ligt altijd bij ons over huis, en zoowel mijne broeders als ik, ja zelfs onze dienstmeid ELSJE, leest er
U en allen Leidenaars er brood van geven, als de stad alweer belegerd wordt, antwoordde Van Hout.
Pieter begon luidkeels te lachen en riep: Alweer belegerd!
Dan niet lang hadden zij zich op die reede bevonden, toen de schepelingen een hevige vlam ten noorden van Stavoren zagen opstijgen.
Ha!  riep Willem, die op dit gezicht al zijn moed herleven voelde: zij houden woord, mijn trouwe Zeeuwen!
lahgs aardige herbergen aan den weg, waar het uithangbord aan de olmen hing en de paarden en koetsiers in de schaduw der boomen hun dorst
welke de Socialisten zich voorstelden op te lossen, de cosmogenische visioenen, de droomerijen en het mysticismus uitgezonderd, kunnen tot twee hoofdproblemen gebracht worden
dat had de schilder duidelijk gemaakt door aan het gras de kleur te geven van groene zeep, en door een sloot op den voorgrond te vullen met slappe thee en veel melk.
Maar ook afgezien van neefs gezag als beoefenaar der
dan betoogde hij met een gewichtig gezicht, dat zij een buitengewone vrouw was;
dan zou hij iemand voor stapelgek hebben gehouden, die over zulk een 'dame', zooals hij zich bij voorkeur uitdrukte, en over een inlandsche huishoudster in één adem sprak
Huisselyke bezigheden Betje Wolff en Aagje Deken, Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart doen my deezen spoedig sluiten.
Ik ben, met de oprechtste achting, Uwe nederige Dienares, MARIA BUIGZAAM, Weduwe P.
Toen deed Smidt zelf de deur dicht en Connie knalde plotseling los.
die tot aan de kin vermomd was en een pak onder den arm droeg.
Terwijl hij zitten ging en zijn overjas afwierp, bleek het, dat de ware man Sikes was
En dit is nog niet alles, vervolgde hij, ook de groote teenen ontbreken aan mijne voeten.
De verminking heeft plaats gehad op eene tot dusverre ongehoorde wijze, die ik, indien gij het geduld hebt mij aan te hooren, bereid ben u te verhalen
had zijn eigen hoekje en zijn eigen stoel altijd voor hem gereed staan en — om zijn huiselijk geluk niet te na te spreken — hij was daar veel gelukkiger dan ergens elders
hij glimlachte, blij, dat hij dit verlangen voelde, en trotsch daarom, zich verheffend boven andere menschen.
Hij stelde zich reeds voor zijn genot haar oprecht te biechten hoe hij geleefd had, die drie weken lang
Moet het my niet verheugen,' vroeg deze, 'de overtuiging te hebben bekomen, dat een man als de Raadpensionaris, in stede van my te verachten, gelijk ik vreesde dat hy deed, my zijn achting en vertrouwen bewijst, ja schier vaderlijk met my omgaat
en met een zonderling gegrijns om zich heen keek.
Dat is een groote troost.
Er steekt hier werkelijk een beetje verdienste in om in een goed humeur te blijven
hij zag rondom zich en bespeurde een wezen iets grooter dan een kind, kleiner dan een man, in een grijzen kiel en stofkleurige manchestersche broek, dat zoo hard het kon wegliep, en zich in de gracht van het Marsveld liet glijden
Verschillend echter waren die bewegingen, naarmate de meeningen en bedoelingen verschillend waren;
maar zij waren daarom niet minder bij allen te bespeuren.
De schipper schreef de middelen voor, welke hij dienstig achtte - hij dacht aan vergiftiging - en, hoe hij brandde van belangstelling om te weten wat er met Paddeltje geschied was, voor wien hij na dit tooneel met Lange Meeuwis het ergste begon te vreezen, begreep hij, dat voor den zieke nu in de allereerste plaats rust en kalmte noodig waren
' 'Heden neen! ' zeide BOUKE: 'Veltman moet medegaan en aan Mijnheer vertellen dat hij de oorzaak is dat ik met u op reis ga
De oude man sloeg weder de oogen op met één emstigen blik op Wraybum en één emstigen blik op JAze, Beide blikken waren zoo vol beteekenis, dat zelfs Eugèoe zijn tuchtigen toon bedwong en terugweek met een nadenkend: Hm
En hij overlegde bij zichzelven naar welk bierhuis hij gaan zou.
Zijn vrienden wou hij niet ontmoeten, want dan werd het weer zoo laat, en al om zes uren den volgenden ochtend zou Verlande hem komen halen met een rijtuig
Het komt mij voor, Sophronia, dat gij eene bijzonderheid in die zaak hebt voorbijgezien.
Maar wij zouden die meid zelve kunnen verjagen
Aldus peinzende, was ik weldra de bergplaats der gestrande goederen genaderd, en zag van verre den braven schipper, die zweetende en zwoegende zijn matrozen bevelen gaf, terwijl zij onder zijn opzicht de kisten thee op een paar wagens laadden, en Reynszen hen voor de open deur van het pakhuis stond aan te zien
Voorzeker is er na dien tijd menige straat verbreed, menig huis afgebroken en weer opgebouwd en menige gracht gedempt of gegraven.
Maar behalve al deze veranderingen was het Leiden van toen nog heel wat kleiner in omvang dan heden
Later bracht men vaak hun dierbaar gebeente uit het onaanzienlijk graf, waarin het vernachtte, naar de kerk over, en begroef het onder het outer.
In hunne nabijheid te rusten, was sinds lang de vrome wensch van menig stervende
Maar nu schijnen alle dingen weer op den ouden voet te zijn en, indien het al waarschijnlijk is dat wij een uitstap hebben gemaakt, het is zeker dat wij weer zijn teruggebracht, dat wij weer tehuis zijn.
r werden booten losgemaakt, fakkels aangestoken en het volk liep onstuimig aan den waterkant Sommigen vielen met een plomp in het water en werden er onder een luid gelach weer uitgehaald
als hij dacht aan het beestje, als hij het zag, verpletterd en met opgerekt bekje en verwonderde doode kraaloogen, begreep hij, dat hij Milia haar moord nook vergeven kon.
Zoo ging hij en wat hem omgaf en wat hij volbracht, was als de vreemde vaagheid van den durenden droom.
Na de droomzee, breidden zich uit de droomlanden, die hij door trok
ij en ik eten aan een klein tafeltje in de waranda of soums onder de boomen voor het huis of, wanneer het regent of koud is, in de allermooiste kamer van het huis.
ij zoekt altijd de plekjes uit, waar hij wil eten, en arrie loopt met het tafeltje achter hem aan
Het is niemands schuld dan de uwe, zeide Deodaat: wat behoefdet gij onze ontmoeting van hedenmorgen op het jachtslot te verhalen?
De Graaf heeft ons gezonden, omdat hij begreep, dat wij, wegens den bewezen dienst, den Friezen de meest welkome geleiders zouden wezen
Aan weerszijden van het koord lag een aantal Ridders en paarden van beide partijen in het zand, en, om hen, brokken en splinters van lansen, geknakte schilden en pluimen.
Sommigen, wier lansen gebroken waren, keerden terug om er versche te halen
moet namelijk weten, dat hij komt van den broeder des Afrikaanschen toovenaars, uw vijand, dien gij verdelgd hebt, zooals hij verdiende.
Hij bevindt zich in uw paleis in de kleeding van de heilige vrouw Fatime
zij stak onwillekeurig de hand uit, getroffen door zijn oprechte spijt;
doch hij deed, als zag hij het niet, boog in, op oostersche wijze, en ging heen, bedaard en rustig in houding en gang
en bijna dol worden door de geringste koninklijke beweging, moeten wij menschen daaruit het verhevene leeren van het aanbidden van de grooten der aarde of het onbeteekenende van hethofder Assises.
Uitnemend!  zoo esquiveerde zij tegelijk de ceremonie van het afscheid en het bezwaar om mij welstaandshalve geleide te geven
Dat hy ook den achtbaren en dapperen heer van Wilderness Walk eerbiedigde;
maar, dat hy insgelyks nog meer eerbied had voor zyn eer
Toen zij nu alleen was klopte zij er op en beval de soldaten, dat zij hun vorigen meester moesten gevangen nemen en uit het paleis wegbrengen.
Zij gehoorzaamden, en de valsche vrouw liet nog meer manschappen volgen, die hem over de grenzen moesten jagen
niet meer in de antichambre, en ik begreep dat u uit u zelve wegbleeft;
zoo'n vriendelijk heer, en hij was zelf ook zoo veraltereerd;
hij huilde als een kind, toen hij in het rijtuig stapte.
in het door hem verklaarde besloten, op de gemoederen zijner hoorderen aan te dringen.
eenszins echter sloeg die schroom over tot eene kinderachtige bedeesdheid en beteuterdheid, die hem onbekwaam zouden ma-
geworden?  Zet die grillen uit den kop: neem een glas brandewijn en verzuip daar alle viezevazen in.
Denk je, dat ik hier ben ten anker 'ekomen om bot te vangen?
Er was een oogenblik stilte: ik hoorde stoelen verschuiven, en bemerkte, dat beiden zich aan de andere zijde van het beschot, dat ons scheidde, hadden geplaatst
Neen!  want gij moet uit mijn briefje gezien hebben, dat ik met u ins reine wensch te komen.
' 'Ik heb een woordje aan u neergelegd in het tweede deel van Auerbach, dat gij in zekere haast naar uwe kamer hebt gebracht
' 'Een vriend!  de bekendschap, de samenwerking van eenige dagen;
en, moet men dan zijne vrienden juist dien overlast aandoen, dien men aan een vreerade uit beleefdheid zou sparen
en dat zijne slavin zich zal beijveren, hem te ontvangen met al den eerbied, welken zij hem verschuldigd is.
Te gelijk gelastte zij hare vertrouwde, door de zwarte slavinnen het paleis in gereedheid te brengen, om den kalif waardig te kunnen ontvangen