AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
niet omdat Bartels uw beschermeling niet in vrijheid heeft gesteld, want dat mocht hij niet;
Anna vergat haar medereizigers;
bij het lichte schommelen van den wagen ademde zij de frissche lucht in en begon weer verder te mijmeren.
grote parasols boven het hoofd het erf van mevrouw Bronkhorst op;
en om des lieven vredes wille hoop ik, dat ik vooreerst geen van hen ontmoeten zal.
Wat mij betreft, hernam Deodaat: ik help het u wenschen.
Mits het buiten ons toedoen geschiede, zoude een kleine oorlog met Friesland mij niet mishagen, al ware het slechts om het land eens te zien
en de koning van China gevoelde zich gelukkig in zijne kinderen.
Zulk een onvermengd geluk is echter op deze aarde zelden van langen duur.
Op zekeren nacht droomde prins Camaralzaman, dat zijn vader, de koning
zeide Ophelia.  God alleen kent de toekomst, antwoordde St.
Clare.  Ik ben dapperder dan ik was, omdat ik alles verloren heb;
en wie niets te verliezen heeft, kan alles wagen
Wat zult gij het zeggen, als gij niets weet?
Zult gij het overgeven aan de verleiding der wereld en des duivels?
Dat is niet goed, zeide hij
Meer dan eens probeerde hij te roepen, maar zijn mond was zoo droog, alsof hij met heet zand was gevuld.
Eindelijk kwam hij toch overeind in zijn bed, en riep: Wie is daar
Tot grote verwondering zijner stadgenoten, liet Deconinck, zonder tegenstreving, dit alles gebeuren en wandelde rustig en als onverschillig door de straten.
In de vergaderingen der wevers voorspelde hij de verlossing des Vaderlands, en hield alzo de harten zijner broederen warm en vol edele hoop
Toen zij bij het dorp waren, steeg de jongeling af en volgde den goeden raad;
zonder om te zien ging hij in het mindere logement, waar hij rustig overnachtte
dat het van niets dan van domme verwaandheid getuigde, toen onze vriend met den zilveren staf ons influisterde dat hij niets minder was dan een doctor in de rechtsgeleerdheid, en de hemel weet wat nog meer
en sedert met de naburige gemeenten ineengesmolten is, lag juist op de grensscheiding tusschen de lagere veen- en weilanden van Amstelland en den hoogeren Stichtschen grond.
en gedachtenis strekken van onze voorvaders, en verhevene gevoelens van vrijheid en vaderlandsliefde opwekken: en dat noemt mijn vader eene levendige schilderij, waarin de kinderen de deugden van hunne voorouders zien
Zij had geen ander licht dan dat van het vuur.
De onaangestoken lamp stond op de tafel.
Zij zat op den grond naar den haard te turen, met het aangezicht in de handen geleund
Ik zal je niet lang in onzekerheid laten: de sultan heeft onder bijval van het heele hof verklaard, dat je waardig bent, prinses Bedroelboedoer te bezitten.
Ja, dat wel, maar het kindje hield maar meer van het huisje, zei Saïna verlegen;
de njonja was heel lief, maar de kleine Mina hield maar meer van het huisje.
Eva was boos, en liet het kindje gaan, met de nieuwe kleêrtjes, die Saïna heel eenvoudig weg meênam
dat hij de held van het werk zou zijn, waarmee wij nu beginnen.
Om dit punt eens en voor al af te doen, spreken wij het ten stelligste tegen, en gaan nu over tot het begin van ons verhaal
Hij is erg oud geworden, de goede Capi;
hij is doof, maar zijn gezicht is nog goed.
Op het kussen liggende, waarop hij zijne dagen doorbrengt, heeft hij de harp herkend en hij komt hinkend naderbij, om de voorstelling
De portier opende, ingevolge de ontvangen bevelen, de kleine deur op de plaats, die in den tuin uitkwam, en welke men twintig jaren geleden nog van de straat in den achtermuur der plaats tegenover de koetspoort kon zien
Zij zweefden, zich ontsluierende doorzichtigheden, nevels van licht, ijlblanke schoonheden, over het zonverzadigd opaal van de zee en het was of de zee hare schimmen
et had ondertusschen heel wat in, om zich in de ostindische eeën staande te houden tegen de ortugezen en panjaarden;
en daar ons de ortugezen overal als een hoop zeeschuimers afschilderden, viel het moeijelijk, om ons in de gunst der volkeren
Voor wie haar zag, scheen al haar doen en spreken volkomen redeloos en verward.
Maar zij herinnerde zich zeer wel, dat al haar houdingen, woorden en gebaren een grond hadden, die redelijk scheen in haar eigen oogen, omdat zij steeds menschen en voorwerpen zag, en geluiden en stemmen hoorde, waarvan de aanwezigen niets bemerkten
En nu schiet Veneering uit de studeerkamer waarin hij gewoon is, als hij zijne bespiegelende buien heeft, zijn geest te verdiepen in het snijwerk en het verguldsel van de Pelgrims op reis naar Canterbury
Dat zij wel een Van Lowe was uitte zich hierin, dat zij haar man en hare kinderen meê opvijzelde in hare algemeene zelfverheerlijking.
Heel licht was er dan in al hare pocherijen een schaduw van verwijt, tegen de familie, de kennissen, Den Haag
GRIETJE beloofde dit aan vader BUISMAN, die nu zijne woning instapte, meer ontevreden op zijne HILLEGONDA, dan hij ooit op haar geweest was.
Hij ging oogenblikkelijk naar de ziekekamer zijner vrouw, en vond daar ook zijne dochter
Maar nu was het de intimiteit van het pension, de noodzakelijke conversatie aan tafel, die hem ziek maakte en na een week pakte hij weêr zijne Louis Couperus, Metamorfoze koffers en trok in het Grand-Hôtel.
Hij meende zich te zullen verliezen in de drukte om hem heen.
zonder daaraan juist behoefte te hebben, want de voorraad waarvan ik mij te Balsora had voorzien, was meer dan voldoende voor onze terugreis.
Toen alles gereed was gaf ik den kapitein last het anker te doen opwinden
Jij? ' vroeg Gerard, hem een oogenblik aanziende met vervaarlijk kwade oogen.
en met wie gij geen medelijden hebt, zijn doofstom naar de ziel, en doen in hunne onkunde kwaad, terwijl gij, heeren!
het niet eens kunt worden, of zij dit of dat behoorden te leeren
Terwijl ze daar zat, en alle hoeven langs den weg herkende, kon ze zich niet begrijpen, dat alles thuis niet meer was als vroeger.
de dominee, die de formule over onzen dierbaren, overleden breeder uitsprak.
Zoolang wij het lichaam van een mensch bezitten, gebrttiken wij het ter bevrediging onzer
Zij scheen het te zien, dat hij bang was en zij twijfelde aan hem.
Maar nu was zij al nader aangedreven en hij hoorde haar al fluisteren met lippen, die nauwlijks nog bewogen, en zij scheen hem te zeggen, dat zij niet te twijfelen had
In de onbezielde natuur, evenals onder de mannen en vrouwen die zich met den landbouw bezighielden, was er eene heerschende neiging om ongaarne te groeien
en de vensterluiken, toen hy ophield met spreken, en de menigte barstte in een luid hoerah los, naar hetwelk men voor het eerst haar aantal beoordeelen kon.
n meteen verdween voor eenige oogenblikken, die zij besteedde, zoo om order te stellen, dat men eene kan met besten franschen wijn tapte, als, om, daar zij zich verbeeldde, dat hare kleederen eenigzins in wanorde geraakt waren, dezelve een weinig te
Een schreeuwde: Verdelgen wij allen en sneven wij op de punt onzer bajonnetten!
Een ander droeg over zijn jas den koppel en de patroontasch van een nationale garde
en wien Buat aan Bromley had aangewezen als dingende naar een kolonelsplaats.
' zeide de Prins: 'gy zijt met den Heer van Turenne vermaagschapt, naar ik hoore.
deele met koopwaren was gevuld, en waarin men eenige luchtgaten had gemaakt, aan boord brengen, en deze in het ruim tusschen andere goederen plaatsen.
De groot-vizier Amgiad, wetende dat de vuuraanbidders de barbaarsche gewoonte
Waarlijk, een verheven edel karakter, dat ik daar beschrijf met de onderstelde woorden van den oom.
De baan was tot aan de stadspoort zodanig met mensen overdekt dat het onmogelijk ware geweest door derzelver dichtgesloten scharen heen te dringen.
Alhoewel het nog duister nacht was, kon men echter aan de duizenden stemmen, die zich bruisend mengden, wel herkennen dat een ontelbaar gevaarte de stad
Ik ben er van overtuigd, dat hij op je verliefd was en het zou gebleven zijn, als.
als ge dan, willens of niet, rechtsomkeert moet maken en de wind pakt u van achteren, roef, daar gaat het den dijk af!
Honderd schreden links is een oude batterij, en als ge die kunt halen
k zou, u raden, om niet naar te gaan, voor dat gij naar driaan oosjes zn.
k kom, zoo als gij weet, op dit oogenblik van msterdam.
k heb de eurs van het begin tot het einde bijgewoond
driaan oosjes zn. , et leven van aurits ijnslager binnenkwam, van top tot teen op;
en zeide tegen den oudsten kantoorbediende, dat het haar voorkwam, dat dan maar heel wel uit zijn oogen gekeken had, dat het een heel mooi bekje van eed meisje was;
Kijk, doe als ik, en schiet zoo!
Walter schoot nu zijn' pijl af en.
wel twee handbreedten van de schijf af, bleef hij in het riet zitten
Bella's arm was om zijn hals geslagen en haar gezichtje lager op.
iHet jonge meisje, dat nog eenigszins familie van mij is, sprak haar goede vader, i heeft er wèl aan gedaan
zij onttrekken zich hier zoo ver mogelijk van datgene wat in de gegeven omstandigheden een verlaging, een schande in hun oog zou mogen heeten
' Het lukte me dus niet haar eens pijnlijk te treffen en ze volhardde onverstoorbaar kalm in haar neerzien, met andere woorden in haar opvatting, dat zij hoog stond en ik laag, dat zij mij misleiden mocht, misleiden kon en misleiden moest
Ik had alle moeite om te beduiden aan hem, dat de Keizerlijke en Spaansche gezanten beiden zouden reclameeren tegen zulk een aanmatiging, en voldeed hem eindelijk, door hem te beloven, dat ik zoude vergoeden dit gemis door het bijschilderen van twee wildemannen als tenants, welgewapend met knotsen
' Hij tuurde of hij niet ergens een donkere gedaante ontwaarde.
Het was zoo licht, dat op het tuinpad elk wit kiezelsteentje afzonderlijk blonk.
Maar de Temple, gewoon aan het stilleven, zoowel als aan het menschelijk leven dat er veel mede in aanraking komt, eene sombere tint te geven, zou die levendigheid spoedig doen verdwijnen
Ja, hij staat in dezelfde verhouding tot de kroeg, als de koetsier tot de koets en de passagiers;
wat er ook binnen den kring zijner werkzaamheid voor moge vallen
Eindelijk, na uren, pijnlijk doorgebracht, zag ik de deur van mijn kerker opengaan en werd ik aangenaam verrast door het binnentreden van Heynsz.
Goddank!  riep ik, zoodra ik hem zag: ik ben dan nog niet geheel verlaten
Doch wat mij het vreemdste voorkwam was, dat die jonge lieden, welgemaakt van lijf en leden, allen blind waren aan het regter oog.
Ik was ten hoogste verwonderd zoo vele éénoogigen te ontmoeten
De eerste grisette die hem gezegd had: Ge zijt schoon, had in zijn hart de vlek der duisternis geworpen en van dezen Abel een Kaïn gemaakt.
Zich mooi vindende, had hij elegant willen zijn
aderen en doorstrooming heeft, dat slijk is, doch zonder menschelijken vorm.
Want men mag niets vleien, zelfs geen groot volk;
daar, waar alles is, bevindt zich naast schande ook verhevenheid;
en zoo Parijs Athene, de stad van het licht
Heerlijke overwinnaar des Nemeïschen Leeuws, roemruchtige neef, Perseïde!
Wil niet uw dankbaren volke toornen, dat het mij eert in stede van ù
die beteuterd naar Eve's extaze had geluisterd en die nu wat schrikte;
ja, ziet u, Dante kende hij bij naam, maar van dien Spencer had hij zelfs nooit gehoord, nog wel van Herbert
e at zal wel naar boven gaan, en je daar aflossen.
' it alles was koren op den molen van atoo, die, om redenen, haar bekend, zich op ardestein zoo bereidwillig verklaard had, de kommissie op oornwijck op zich te nemen
Alleen de smeulende gloed van een paar kluiten afgestoken derrie, die op den haard lagen, wierp een flauwen schemerschijn om zich heen, en deed al de voorwerpen op eene nog ongewisser en fantastischer wijze uitkomen
Te Amsterdam aangekomen, namen wij kamers in Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis hetzelfde huis en nu woei de lust me aan om in de morgenuren, die ik eenzaam moest doorbrengen, ook een studievak ter hand te nemen.
Misschien was dit het uitvloeisel van een onberedeneerde vrees, dat het overwicht op van Dregten me ontglippen zou, indien ik me op intellectueel gebied niet wist te doen gelden
Holmes zat in gedachten verdiept, liep een- of tweemaal naar het raam en keek met ernstig gelaat naar buiten.
In den versten hoek was een hoefsmederij, waar een jongen aan het werk was.
Holmes was, na voor het raam gestaan te hebben, weer gaan zitten en zat te denken
zelfs de enior vierde jaars, met den bril op, in mijn kamer deed stormen.
ij werd veroorzaakt door een ongedierte, dat er zoo uitzag: lleen nog wat griezeliger!
uist toen ik mijn laatsten zin af had en er over nadacht, wat ik je nu wel zou vertellen, viel dat dier, plof, op de bladzij naast
Daarmede gaf zij George schertsende een duwtje met haar vinger en keerde zich toen met vernieuwden ijver weder naar den rooster.
Nu aan den ketelkoek, zeide George, toen de geroosterde koekjes nagenoeg op
Deze moest toch ook nog van zijne vrouw en kinderen op de Helder afscheid nemen.
Middelerwijl was het voornemen van BLOMMESTEYN aan den Heer WIJNSTOK te oore gekokomen, en deze deed den voorslag aan den ouden BLOMMESTEYN, om van het aan boord brengen een plaisierreisje te maken
en op onzen beminnelijken gastheer.
Wronsky gevoelde zich volkomen bevredigd;
zulk een goeden toon had hij op het land volstrekt niet verwacht
jaren geleden was zij er enkele malen geweest, toen zij uitkwam
en zij nam aan, maar op voorwaarde, dat het reglement zoû worden afgeschaft.
Zij wilde wel koningin zijn, maar zonder grondwet.
Men zeide haar algemeen, dat dit toch niet ging: er was altijd een reglement geweest.
Maar Eva antwoordde, dat zij met een reglement niet wilde prezideeren.
Wat als ik u een kansje aan de hand heb gedaan, dat u duizend of zestienhonderd zuivere winst kan opbrengen?
Wel Tom, ge zijt onredelijk.
Ja, en hebben wij geen werk aangenomen voor vijf weken achtereen, zooveel als wij maar af kunnen
die menschen bij jufvrouw Havisham, en de marteling die zij uitstaan!
Zij lachte wederom, en zelfs nu zij my gezegd had waarom, vond ik haar lachen zeer vreemd, want ik kon niet twijfelen dat het ongemaakt was
in den zomer zoowel als in den winter, in het voorjaar zoowel als in het najaar.
En als de arme boeren er toe kwamen om hun vee te verkoopen, welnu, dan was het niet dadelijk, maar in Januari of tegen Februari
Hoe kon ik de kamer verlaten, zonder haar een woord toe te spreken!
Zij is voor altijd heengegaan!
Ik hoor hem aan en druk hem de hand;
en wij praten, en wandelen, en dineeren, en zoo voort;
maar ik geloof het nog niet.
Dat zei de scheepsjongen van Michiel de Ruijter, die al een verren zwerftocht achter den rug had en nog heel wat zou rondzwalken langs de zeeën, voor hij zijn einde vond.
hetgeen geenszins bevorderlijk was om het dier te bedaren.
Het deed nog een sprong, die Sam omver smeet, brieschte een paar malen met toornige minachting en rende toen heen, gevolgd door Bill en Jerry
op het slot te Sigismundingen, waar de keizerlijke familiën van Liparië en Oostenrijk vereenigd waren, om de verloving van den hertog van Xara met de aartshertogin Valérie te vieren
door de naaste gardoe op zijn houtblok werd geslagen, kwamen Van Brakel en zijn meisje te voorschijn met eenigszins lustelooze trekken en knipoogend tegen het lamplicht.
Hij nam afscheid en werd op hoogst koele wijze door
al van maanden;  hij reisde de streek af met dure handelswaren, en was slechts nu en dan op de plaats;
dan kwam ze bij hem in z'n tokootje, en niemand had ooit iets daarin gezien, want iedereen wist dat zij handel dreef
Geef mij uw kleed, neem gij het mijne, pak uwe netten bij elkander, en spoed u heen.
Hoe liefelijk rust dat weinige op de immergroene dennetoppen!
maar ook de lange, lange beukenlaan met hare onafzienbare reeks grauwe takken heeft iets indrukmakends
Adeelen!  riep zij verontwaardigd uit: ik ben geen koopwaar, welke men van de eene in de andere hand kan doen overgaan.
Ziedaar een punt, waaromtrent uw laatste reisavonturen nog eenigen twijfel zouden kunnen doen ontstaan
alwaar hij de waardin opzocht en haar verzocht, de jonge deerne, die met hem gekomen was, te laten roepen.
vroeg de waardin, zonder zich nog gereed te maken aan zijn verzoek te voldoen
Hij hoorde de luide stem van den grootvader, de muziek, het gerammel en gerinkel van borden en glazen, het gelach, en te midden van dit vroolijk rumoer onderscheidde hij de zachte vroolijke stem van
Ik moet zeggen, zei mijn moeder zacht, zij lijken precies op elkaar.
Ik geloof, dat het de mijne zijn.
Wronsky!  riep iemand, toen hij reeds in het voorhuis was gekomen, achter hem.
Wat?  Je moet eerst het haar laten knippen;
dat weegt anders te zwaar, vooral op den schedel
en zij niet hier is, of ik niet daar ben, dat ik dan toch de kaars voor het raam zal zetten, en voor het vuur zal gaan zitten, en net zal doen alsof ik op haar wachtte, precies als nu
r is dus in hunne zielen nog veel overig van dien heldhaftigen geest, welke bezwaarlijk schijnt te kunnen gevoeld worden, driaan oosjes zn.
, et leven van aurits ijnslager door die bekrompener denkende lieden, die er vreemd van zijn, om, als de gelegenheid zich aanbiedt, de zorgen lustig van het hart te spoelen
en hare dagen in stilte en met het uitoefenen van liefdadige bedrijven doorbrengen, schijnt mij de taak toe, haar door driaan oosjes zn.
algelijker voorwerpen, dan trouwensgezinde weduwen van jaren of bedaagde vrijsters kan ik mij niet voorstellen
En dan leed ik zoo om je, mijn kind, omdat je zorgelooze jaren er geene lange zullen zijn.
Iedere volgende dag is voor ons het groote geheimenis.
Zal Ruxodi het geheim dier geheimen oplossen
Hij moest ingezien hebben, dat ik een onnoozel kind was, een burgermeisje, dat hij al genoeg eer had bewezen met haar bij te staan in den nood, maar waarmeê hij verder niets te doen wilde hebben, al had hij ook, om haar te troosten en te bemoedigen, zoete woordekens gebruikt, die van teêre meêwaardigheid schenen te spreken
maar zij schudde de soldaten af, gelijk de leeuw de honden, en zij was slechts overdekt met bestormers, als de klip met schuim, om een oogenblik later weder steil, donker en vreeselijk te voorschijn te komen
George Osborne's zaken behartigde, als de meest zelfzuchtige krijgskundige zijn eigen.
Terwijl onze vriend George en zijn jonge vrouw van de eerste gelukzalige dagen
Hij steeg in en achter den rug van den jongen koetsier, die snaaks wel merkte, nam hij haar vast in zijn armen.
Zij voelden zich beiden zoo gelukkig in zoo effene zaligheid, dat zij niet spraken
Natuurlijk had het alien betrokken partijen meer tot eer gestrekt, en mijns bedunkenshun onafhankelijkheid in geenen deele
gij zijt van hen, die zich liever buit veroveren met den degen in de vuist.
' 'Bij dezen stand van zaken mogen wij dus uwe herstelling in uw rang hoogst onwaarschijnlijk achten
Mevrouw Hoze verliet haar, ging eene dame en een heer te gemoet, en Cecile antwoordde vluchtigjes den generaal.
Zij was zeer bleek, en meer en meer knipten hare oogleden.
Haar blik dorst even door den salon te zoeken
Ik ben gek genoeg geweest, aan haar verzoek te voldoen, zeide de Olderman: en ik verzeker u, dat mijn beenen het voelen.
Ik ben niet gewend door dat gulle zand te kruien en verlang hartelijk weer in den zadel te zitten.
Mij dunkt, onze paarden moesten hier reeds zijn
De enkele maal dat hij Regina had ontmoet, meende hij zich door haar onderscheiden te zien.
Het kwam hem voor, dat de diep ootmoedige houding die hij tegenover haar aannam, de stille aanbidding die hij voorgaf haar te wijden, de naar zijn gevoelen fijne vleierij waarmee hij haar bij iedere aanleiding over hare gaven en hoedanigheden prees
bad om kracht en dat de vonk mocht neêrdalen in Othomar.
Toen zij zoo gebeden had, zoo lang en met zulke overtuiging, kwam, als eene uitstorting van heiligen geest, eene berusting over haar neêr
De destijds bestaande rioolgangen zouden te zamen een lengte van elf mijlen hebben bedragen.
Hierboven hebben wij gezegd, dat het tegenwoordige net, dank zij den bijzonderen ijver der laatste dertig jaren, niet minder dan zestig mijlen lengte heeft
hij zweeg een oogenblik, en voegde er toen bij met een stem, die van zich zelve niet zeker scheen: En uw zuster.
zoo vriendelijk tegen het domkapittel;
zoo gul met het geven en het accepteeren van diners;
zoo buitengewoon minzaam tegen de boeren op marktdagen
Het trekpotje en het paar kopjes hadden haar aan den heer Corney herinnerd, die nu reeds vijf en twintig jaren dood was, en zij gevoelde zich diep geroerd
Melena wierp zich met een zucht neêr op een bank: door palmengroen zag hij op de zee en de gedachten, die zich tusschen de menigte der straten niet hadden kunnen formuleeren, wilden nu vorm aannemen in zijn denken
ch, ik kan het je niet zeggen, hij is, die hij is en ik mis hem, ik mis hem vreeselijk.
e heele wereld schijnt me zoo leeg en ellendig zonder hem.
k haat den maneschijn, omdat, die zoo prachtig is en hij niet bij me is om er samen met mij van te genieten
of gij, die zooveel beter zijt dan ik, zoudt daarnaast staan.
Gij doet het mij met betere oogen zien.
En nu zal ik in ernst — laat eens zien hoeveel — vier geheimen vertellen.
In ernst diepe, gewichtige geheimen.
gij hebt eene groote wandeling gedaan, mijnheer Bumble, wilt gij niet iets gebruiken?
antwoordde Bumble, op eene waardige doch zachte wijze
Hy hield zich zoo goed mogelp onder zpe nederlaag en zeide dat het voorstel van Vendale hem zeer veel eer en genoegen deed
Een arm, zachtzinnig, liefhebbend wezen, dat eenzaam en verlaten is en alles opgeofferd heeft!
Nu het eenmaal gebeurd is, begrijp je, kan ik haar toch onmogelijk verlaten
Veroorloof mij u te zeggen, dat Schout Meerman mij in dezen ondienst heeft gedaan, en wel met eenige verdraaiing der waarheid.
Toen hij de mogelijkheid stelde, dat het aanvertrouwde stuk gerechtelijk van mij kon worden opgeëischt, heb ik, onvoorzichtiglijk wellicht
ik zocht naar de openingen en vond ze evenmin;
rechts en links tastte ik altijd tegen den muur.
De twee knaapjes volgden werktuiglijk, elkander bij de hand houdende.
Toen zij onder den donkeren boog eener koetspoort, uit het gezicht en den regen stonden, vroeg Montparnasse: Weet ge waar ik heen
Zij vereischen insgelijks de hulp van geheele rijen uitroepingsteekens;
als luchtballen, om hun edelmoedige verontwaardiging kenbaar te maken
Daar er nu teekenen van toenadering zijn die een man door eigen toenadering moet voorkomen, wil hij Frederik van Eeden, Van de koele meren des doods niet de geliefde vrouw vernederen, zoo beried Ritsert zichzelve dat hij de machtige neiging niet weerstaan mocht.
En hij had honderd drogredenen voor één om te overstemmen wat er innerlijk
Naar het aldaar bij de aanzienlijken en rijken heerschende gebruik, waren boven verscheidene graven koepels of tempels opgerigt;
in een dezer overdekte praalgraven, waarvan hij de deur open zag, besloot de prins den nacht door te brengen
Bij het station was meer verlicht dan de andere huizen een groote Europeesche toko.
De maan, hooger geklommen, zich heller zilverende bij hare stijging, bescheen de witte brug, de witte toko, de witte kerk: dit alles om een vierkant square
Dat verhoede de Heere, Missis, zeide Tom, onwillekeurig zijne medearbeidster op het veld met dezelfde benaming aansprekende, welke de beschaafde vrouwen, met wie hij vroeger gewoon was te spreken, toekwam
Ziet, Mijne heren, ik meende alleen Koningin te zijn in Frankrijk;
maar mij dunkt dat die van Vlaanderen, die in onze gevangenissen liggen, al te gader prinsen zijn;
want ik hun vrouwen alhier gekleed zie als Koninginnen en prinsessen
De klerk had een Europese weduwe gevonden, die niet ver van het notarishuis woonde in een zijlaan en heel gaarne 'die dame' tegen goede betaling in huis zou nemen Dat schreef hij ook aan Betsy De volgende ochtend was zij vroeg uit;
Wel wendde nu en dan een kloeke landbewoner, die op zijn vluggen draver, met ledige manden beladen, van de stad keerde
maar het was al zeer toevallig, dat er juist nog maar ene plaats open was, en die zou juist dien morgen bezet zijn geworden, indien Signor Billsmethi niet had getwijfeld of de dame wel zeer fatsoenlijk was
Was het huis niet in de lucht gevlogen, dan zouden zij zeker, nu de fortuin zich naar zijn kant ging neigen, geheel en al de zijde van Il Capitano gekozen hebben.
Na dat ongeluk waren zij dadelijk als met pak en zak tot de onverwachte overwinnaars overgegaan
Maar zoo is de wereld nu eenmaal, zei de schim, en zoo zal zij ook blijven
terwijl Schemselnihar op eenen lageren zetel, regt tegenover hem, zich nederzette.
De twintig vrouwen vormden een' cirkel om hen heen, terwijl de jonge gesnedenen, die flambouwen droegen, zich door den tuin verspreidden
Duimpje trachtte zich er uit te werken, en wurmde en wurmde tot hij eindelijk wat ruimte kreeg;
Er kwam een hongerige wolf voorbij en die slokte de heele maag in ééns in.
Ik blyf van avond niet, zeide hy.
Ikheb werk;  een werk, waarvan de wereld gewagen zal.
Ha!  en hij trok zijne wenkbrauwen samen en bracht op eene onheilspellende mamer zyn vinger
hij drukte de deur open en bemerkte een zeer lief meisje van een jaar of zestien, dat in den winkelzat tenaaien.
Zij stond op, en antwoordde op zijne vraag of de meester thuis was
Den gevangene scheen dat woord de leeuwerik niet getroffen te hebben en hij had op de eenvoudigste wijze der wereld geantwoord: Ik weet niet wat
welke tot dusdanige twisten aanleiding geven mochten.
Werd de onbescheidenheid echter te grof, dan wist hij die te straffen, zoowel als zijn vriend;
maar slechts zelden bevond hij zich in de noodzakelijkheid om tot zoodanige uitersten te komen, daar de meesten hem genegen waren en
het werkkapitaal zou worden opgezegd en hij van de onderneming zou gezet worden.
Toen hij op die vergadering wilde beginnen met een lange redevoering over 'Het barvoetisme en zijn gevolgen', ontstond er een ware opschudding onder de leden
Reden voor dit, en reden voor dat, werkelijk!
Voor den drommell Ik walg van de redenen van u volwassenen
Om haar dan pleizier te doen, zette hij zijn Boerenhoed niet op, maar een rond dopje, om netjes te loopen naast mama.
En zij ontspande zich, zij praatte met hem en hij lachte terug, en zij kon juist zijn arm nemen en liep klaarduidelijk trotsch aan den arm van haar kleinen zoon
ij verlustigden zich in het voorbijrijden in het nieuw gebouwd tadhuis, en de even nieuwe eurs, welke kenteekens waren van den toenmaligen bloei dier stad.
ij zetten nu hunne reis, zonder eenig verwijl, voort naar oorn
Gij hebt u vergist, Brigitte, wij gaan hier den gewonen gang,' sprak de gravin, fier en met zekere bitterheid;
maar zij werd nog bleeker dan zij reeds was, en haar onderlip trilde van innerlijken spijt.
'Zeker alles zou anders zijn, had ik met den naam van Egmond ook den vroegeren rijkdom van mijn geslacht in dit huis konnen meêbrengen
Ja, het volk, dat de achttiende eeuw begonnen heeft te vormen, zal door de negentiende voltooid worden.
Hij is dwaas die er aan twijfelen zou.
De toekomstige, de naderende ontwikkeling van het algemeen welzijn is een onweerhoudbaar, goddelijk verschijnsel
En behoorlijk of ik laat me van de leuning afglijden en.
Affery ging vooruit en Jeremia sloot den stoet, niet van plan hen alleen te laten
Verschooning, dat ik nog over iets spreek wat zoo van zelf duidelijk is, maar ik zou niet gaarne iemand laten denken, dit werd met een bijna onmerkbaren blik naar Sir Leicester gezegd
o acht ik, daar ik reeds zoo aangedaan was, dat is een ongunstig voorteeken.
en ik kon niet nalaten van tegen uwe moeder te zeggen, dat, hoe bedroefd ik was, dat niet mijne eigen moeder mij als bruid had
Saïna bracht het kindje, heel verlegen, een streepje bedak op het voorhoofd, en Eva kleedde haar netjes aan.
Het was een heel mooi kindje, zacht donzig bruin, en liefjes in haar frissche kleêrtjes.
Zij stapelde al zorgzaam de sarongs in de kleêrenkast, en legde er geurige witte bloemen tusschen
Zij sprak driftig, met vlammende oogen, en de Fransche woorden vielen van haar lippen, scherp en vlijmend als naalden, hoogmoedig en trotsch.
Ze is trotsch, maar ik geloof niet, dat ze er tegen zou hebben, want ze heeft niets dan dat simpele neteldoekje.
Misschien krijgt zij er van avond wel een scheur in, dat zou een goed voorwendsel zijn om haar een andere aan te bieden.
ik zal dien Laurence een uitnoodiging zenden om haar een beleefdheid aan te doen, en dan kunnen we er later pret over maken
Laat ons, viel zij mij in de rede, den tijd niet met nuttelooze woorden verkwisten;
ik ben overtuigd van de opregtheid uwer liefde, en gij kunt het van de mijne zijn.
Wilt gij mij de eer aandoen ten mijnent te komen
Precies zooals zij, met hunne streken en manieren, land door het sleutelgat uitjouwen!
Een bijzonder krachtig schudden van het vuistje scheen de vrouw des izes te verlichten, want zij voegde er weder bedaard bij
En deze steken op wonderlijke wijze af tegen de sombere, maar rijke gothische gebouwen.
Het plaveisel der marktplaats is bezaaid met voortbrengselen van het land
Nu!  zeide hij, ik weet niet wiens schuld het is;
maar het doet iemands hart zeer, als hij in zijn vaderland terugkomt en het: in zulk een toestand vindt
NOG EENE ONTDEKKING.  Ik had dien avond den moed niet om iemand anders te zien
De koopman bevredigde de nieuwsgierigheid van den grijsaard, en verhaalde hem, door welk noodlottig voorval hij zich op dit tijdstip daar bevond, en wat hem welligt binnen weinige oogenblikken te wachten stond
Welke heeren?  Het kan zijn dat u er een van is?
De commissarissen?  Ik zou me zelf niet aan hen toevertrouwen, zei de heftige oude man
De palfrenier sloot het portier, het rijtuig, ratelde weg.
Bij elken lichtstraal der lantarens, die zij voorbijreden, zag Paul Eline roerloos achterover liggen, met de handen voor het gelaat, haar boezem geschokt door een stillen snik.
Zij verwarde zich;  zij zocht, zij vond niets meer, dwalende door haar eigen gedachten heen als eene vreemde.
Toen zeide zij eensklaps, als in een straal van zekere kennis
Er moet zooveel anders worden en er zal veel anders worden, spoedig al.
Ik blader door de vorige bladzijden van deze schriften.
En ik zie nauwkeurig het relaas van onzen tocht, dag aan dag bijgehouden
Er was letterlijk niets anders te vinden, waarin zij die kleeren zou hebben kunnen stoppen.
G-een aardewerk of tinwerk, geen emmer noch kuip.
Een paar oude aarden potten, een gebroken bus en enkele kapotte kisten
aanval, die Liparië schudden zoû in zijn fondament.
Terwijl Herman hierover sprak, ter loops, met zijne woorden deze hoogst gewichtige quaestie vluchtig aanrakende, scheen het Othomar, alsof het hem duizelde
Op een twintig mijlen ten westen van de plek waar ik scheep ging, vervolgd door de politie, ligt dat kasteel op een helling, omringd door een lommerrijk bosch, ondanks de nabijheid van de zee
een man van zooveel smaak en bekwaamheid, als gij duidelijk door uwe schilderijen blijkt te bezitten, een driaan oosjes zn.
, et leven van illegonda uisman geheel gezelschap meent te vergasten door ons ellendig broddelwerk van kunst te laten zien, dat daarenboven een zoo hatelijk en afgrijsselijk voorwerp
Urania was uit het veld geslagen, maar Duco ging voort, brak den architect af, gaf den raad alleen bij te bouwen wat waarlijk stortte in elkaâr, maar zooveel mogelijk te stutten, te steunen en te behouden
Nieuwsgierig rook hij er aan, toen likte hij er aan.
Het brandde als vuur en was dadelijk verdwenen.
De toeschouwers brulden van het lachen en hij schaamde zich
het is of men in een andere wereld komt, in die wereld, waarin men zoo gaarne zou willen zijn.
Ik moet eerlijk zeggen, dat het niet dikwijls gebeurde
bovenal de vrede, geen bloedvergieten, geen oorlog meer, gelukkige moeders!
De eerste schrede is de beteugeling van het stoffelijke;
de tweede de verwezenlijking van het ideaal
Het was een vierkant gebouw, dat een binnenplein omsloot, hetwelk men door eene gewelfde koetspoort opreed.
Dit binnenplein was blijkbaar ingericht om aan een schilderachtigen en weelderigen smaak te voldoen
Zij waren verzadigd en verlieten daarom de duiven, spraken allen haar oordeel over deze uit en slopen den tuin in, en toen zij de tuindeur open vonden, huppelde een, die volop verzadigd en daarom overmoedig was, op den drempel.
Zij zeggen dat wij een hoop slechte honden zijn, maar zij mogen God bidden dat zij niet terdege gebeten worden;
De beenhouwers lachten hartelijk om de schertsende woorden van hun Deken, zij bezagen met inzicht een stokoude gezel, wiens grijze baard zijner jaren getuigde
Toen de hertogin eindelijk, lang turende, uit een venster der Westelijke galerij, de prinsen en hun gevolg op den verren weg, klein, zag aandraven, kon zij zich niet inhouden, ging zij hun
Stork wilde volstrekt geen aandoening of ook maar verlegenheid laten blijken.
Bij het binnentreden, toen hij dien broer zag, had hij een glimp van schaamte gevoeld over zijn verliefdheidsvlagen;
maar nu was hij geheel de dokter, de heer die raadgeven wilde en helpen.
Hy hoorde nu dat Obenreizer hem dankte voor zjjne oplettendheid jegens Margarethe, met een byna onmerkbaar zweempje van spotternij in zijn toon
ij zoudt misschien door zijn indrukwekkende hoogte zijn colossalen omvang niet opmerken, gelijk de rijkdom van het houtgewas, dat hem omringt, hem misschien wat te veel aan het oog onttrekt
Eerst tegen de morgen, terwijl kil grijze lichtstrepen het donkere bruin van de gordijnen begonnen te doorsnijden
Ik begrijp niet waarom, zeide het meisje.
Fatsoenlijke familiën zullen u liever willen koopen, als gij eenvoudig en stemmig zijt, dan als gij uw best doet om u mooi te maken
ik heb een vermoeienden dag gehad en ik ga naar bed.
George Sampson nam kort daarna afscheid, door Lavina met eene kaars uitgelaten in de gang
Mijne moeder zelve was zoo getroffen geweest door de gelijkenis van Armand op mij, toen hij in het sierlijk pages-gewaad bij haar binnentrad aan de hand van haar gemaal, dat zij een kreet had geslaakt van smartelijke verrassing, wanende dat ik bezweken was voor de verlokking en nu — de livrei van den tiran had aanvaard
was de deur van mevrouw Osborne's kamer o zoo'n klein kiertje geopend;
Becky had de kruk vastgehouden en haar hetzelfde oogenblik omgedraaid, toen Dobbin haar losliet
en BLOMMESTEYN betuigden eenstemmig, dat zij in die beelden zoo veel meer moois niet en althans veel minder aardigs vonden, dan in die grenadiers van palm, en andere net geschoren palmstukken, die zij reeds gezien hadden
Jongeling!  zeide vader Syard, want deze was de monnik, die naast net ziekbed zat oprijzende, en met een streng gelaat naar hem toetredende: bewaar uw loszinnigheid voor het hof van Graaf Willem: daar mag zij misschien behagen!
Daar zat hij op zekeren avond in zijn kamer, toen er zachtjes aan zijn deur getikt werd.
nu deed hij de deur open: daar stond een zoo buitengewoon mager man voor hem, dat het hem wonderlijk te moede werd.
Overigens was deze man allerkeurigst gekleed: het moest zeker een deftig heer zijn
En eer de zuidenwind er op verdacht was, had zij hem om zijn middel beetgepakt en in den zak gestopt.
Hij lag op den vloer rond te wentelen, maar zij zette zich op den zak neer, en nu moest hij wel stil blijven liggen
Gelegenheid om nader kennis te maken met de gedaante, de uitwendige inrichting en de drijftoestellen van dit luchtschip, ontbrak dus.
Des te beter was de gelegenheid om de inwendige inrichting te zien
dat, wat de ooievaar zei, nog treuriger klonk, was dat hij zoo moeielijk sprak.
Hij beklaagde zich toen over alles en nog wat: het nest, dat boven op het dak van het huis
Ik had ongeveer de helft van den terugtocht afgelegd, toen het mij voorkwam, dat ik in de nabijheid een geluid hoorde als van iemand, die angstig steunde.
Ik zag rond en ontdekte, in een laagte tusschen de duinen, een voorwerp, dat mij, voor zooveel de struiken mij toelieten te zien, een menschelijk lichaam toescheen
Elke gelegenheid die hij vinden kan om mij te beleedigen en te kwellen, neemt hij waar.
Ik dacht dat ik mijn werk wel zou kunnen afdoen en mij stil gedragen, en dan buiten de werkuren wat tijd overhouden om te lezen en te leeren
scheen dat hij het leven zijner LOUISE niet mogt redden.
Aangenaam werd ook deze dag ten einde gebragt en vooral toen LOUISE wat minder stijf was geworden, viel het EDUARD veel gemakkelijker zich met haar voort te bewegen.
Het ging met hen zoo als het gaat met elk paar, dat elkander trapsgewijze leert kennen en op prijs stellen
Hij voldeed aan het voorstel en nam zijnen bal uit de handen van BOUKE aan.
Zoo onze Jonker het nog niet verleerd is, zal hij de Heeren spoedig de baas zijn
onzelfzuchtig blijven, schoon ik ze wel daartoe had willen bewegen als ik kon.
Zij zwierf terug naar het huis van mijne peet, en riep langs den weg naar den tegen woordigen tijd eenige schaduwachtige gissingen op, die zich voorheen reeds bevend hadden
persoordeel zonder waarde, en.
eigen oordeel: wat wist men zelve, wat was goed, wat slecht.
?  Prees nu toevallig alles samen, dan werd men onvermijdelijk beroemd.
zoodat, als het uithoozen maar snel genoeg gebeurde, men u ergens vinden zou.
En terwijl Alexis klaagde en weende, herhaalde ik altijd bij mezelf: hij is nog niet dood, maar misschien zal hij sterven
maar beiden keerden het hoofd om en ik voelde dat Vitalis mij bij den pols greep.
het was mij, toen ik den drempel overschreed, of ik een gedeelte van mijn leven
om zich te overtuigen, dat zij werkelijk van zilver was.
Toen hij op dit punt zijne nieuwsgierigheid bevredigd had, zette hij zijn opgetoomden hoed op één oor
dat hij op het horloge zag en dadelijk begreep, dat het al half zes was en hij zich veel had verlaat.
Dien dag hadden er verscheiden wedrennen plaats
zou zjj hem zoo welkom zyn als de dochter van zyn huis wezen moest en ook altyd bljjven zou;
maar haar echtgenoot zou de poort van het kasteel nimmer betreden zoolang Sir Mark het leven hield
Neen, zij kon, zij kon niet: zij bleef bij hem.
Zij voelde een onwil te gaan, als een hand, die haar tegenhield.
Zij zei Urania de oude dame maar af te schrijven, iemand anders te zoeken
Ja, wat zij verwachten, wie zal dàt zeggen, vond mevrouw;
Precies, en mij dunkt, dat ik mij kan veroorloven hun elk vijfhonderd pond te geven
een knaapje op zijne knie had genomen, het schoenen en kousen had uitgetrokken om zijn voetjes te warmen.
Zeker, als dat niet iets is om aan te zien!
Er zijn,' ging de penghoeloe voort, 'bij ons in de buurt kleine landerijen, mooi gelegen, waarop men een goede woning kan laten bouwen;
het hout is goed en goedkoop, de bamboe en de atap ook, de menschen kunnen beter huizen maken dan hier
één stuk door sliep Paddeltje, en men moest hem terdege heen en weer schudden, voor hij wakker werd.
'Dat gezanik! ' was zijn eerste woord, en van de rechterzij waarop hij lag, wilde hij zich doodeenvoudig op de linker omwenden, om maar alweer te slapen, geheel op te gaan in de heerlijke rust naar lichaam en geest
en zat dikwijls bij haar in de kerk, of klom met haar naar het torenplat.
Het was zijne grootste blijdschap haar te helpen, of zich te verbeelden dat hij dit deed
Boven aan den rand van den zwaren dijk zette hij zich neder, om uit te rusten en tegelijkertijd zijn geld eens na te zien.
het tientje van Van Dal en den ring zijner zuster rekende hij niet mede.
zeide Sambo, en leide zijne hand vrijpostig op Adolfs schouder.
Wees zoo goed om van me af te blijven, zeide Adolf barsch en richtte zich met groote minachting rechtop
Het is zeker, zeide Harmer, tenzij wij een alibi kunnen bewijzen.
Er is maar een man die zulks in zijne macht heeft, en die man zijt gij zelf, mijnheer
Lammeling.  lammeling.  krijschte hij.
En een gevoel van redelijkheid, plotseling, kwam Addy's drift sussen.
Ja, dit begrijp ik, heer vader, zodra gij van Charles de Valois spreekt.
Maar wat kan hij toch voor ons en onze zuster doen?
Luister Willem!  Deze morgen met hem ter jacht rijdende heeft hij mij een middel aangewezen, bij dewelke wij met Gods hulp de Koning Philippe le Bel verzoenen mogen
in die atmosfeer.  Hij zag niet den stap van haar schoentje op het strand vlak onder zijne villa, de kant niet van hare parasol, fladderend in het bereik van zijn blik, terwijl hij rustig rookte, de beenen op de balustrade
de last van mij af zal vallen, of zoo licht worden dat ik er niets meer om geef.
Deze gedachte prikkelde Jo's verbeelding en bracht haar in een goed humeur;
maar Meta klaarde er niet door op, want haar last, uit vier bedorven kinderen bestaande, scheen zwaarder dan ooit
De lompheid van geheel uw gedrag dezen avond is allerschandelijkst geweest.
Heeft men ooit gehoord, riep zij, in tranen van spijt uitbarstende
Wie heeft hun brieven nog nooit ontvangen, met nog natte ouwels, en met de mededeeling, dat er op antwoord gewacht wordt?
Nu twijfelde Rawdon niet in het minst aan het succes van zijn aanvraag
of de wandelpaden en tuinbanken van Russell Square en Euston Square gewoon zijn, zich niet verbeelden dat de gehechtheid van Tim Linkinwater en de andere minnaars van deze plek
Hij zat op zijne hurken voor den ouden haard, gewikkeld in een oud gescheurd kleed en met zijne blikken geslagen op eene bijna afgebrande kaars, die naast hem op de tafel stond
Hier verzocht zij uit eigen beweging, dat Kolonel Brandon haar zou komen bezoeken, daar zij ongeduldig verlangde, hem te danken, omdat hij hare moeder had gehaald.
Zijne ontroering, toen hij de kamer binnentrad, haar zoo veranderd zag, en de vermagerde hand drukte, die zij hem dadelijk toestak
Het volk bedrinkt zich ten minste slechts op feestdagen, maar wij.
Maar voor Kitty was deze redeneering, hoe het volk drinkt, niet interessant.
Hij wist er niets van, hij zag er niets van in de, telkens terugkomende, eentonigheden en banaliteiten van het dagelijksch leven, waarin nuances zoo vaak zelfs aan den allerfijnsten opmerker verloren gaan
en het gaf zoo duidelijk te kennen hoe trotsch hij op haar was en hoeveel hij van haar hield, dat dit voor mijn gevoel zijn gebrek aan uiterlijk schoon volkomen
nu naar de daken der huizen, nu over de hoofden heen, laat hij zich niets ontsnappen.
En zijt gij daar, mijne deelgenoote, in lief en leed en in nog wat?
zegt Bucket bij zich zelven, en spreekt aldus jufvrouw Bucket aan
Zij was toch eigenlijk zeer kwalijknemend, zoo lang boos te blijven, om een kleinigheid
maar het gewone lot onderging dergenen, welke, in die eeuwen van duisternis, door verlichting boven hunne omgeving uitblonken.
Hij werd van tooverij beschuldigd en in de gevangenis geworpen, waarin hij tien jaren lang
Daar dan, maar wees er in Gods naam zuinig mee.
Tot laat in den nacht zat het tweetal bijeen en besprak de wijze, waarop zij zouden samenwerken om Kobus Juttner voor Dorus Makko te doen doorgaan
BOUNDERBY.  Wie was die mijnheer Bounderby?
Wel, mijnheer Bounderby was in zooverre mijnheer
de stoet van vrouwen en kinderen, die er overal tusschen krioelden, het blijde gezang en gejuich en gedans der menigte, het omzwerven van minnezangers en poetsenmakers, kwakzalvers en goochelaars, in één woord, de vroolijke drukte, die
Geen deelgenoot van die gruwelen willende zijn, en buiten staat die te beletten, was de Olderman teruggetreden, met het voornemen om te gaan zien hoe het met Beaumont en de zijnen afliep, toen hem vader Syard op zijde kwam, met den angst op het gelaat geschilderd
Ieder schonk nu het glas vol, en klonk met JAKOB en MAURITS.
Toen MARIA haar glas tegen dat van MAURITS bevend aantikte, zag bij, hoe 'er in hair oog een traan oprees, dien zij
waar de erica bloeit en het witte voetpad zich slingert over den bruinen, met purperen gloed getinten grond, en zelfs daar heeft de heide haar gebied moeten afstaan aan berken- en eikenhakhout
omdat hij u voorstond, toen wilde ik, als een voorzichtig man, dat gij niets deedt.
Toen de ruiters op u inreden, en een van hen door
met die gemeenplaats bedoelt en aangezien ik juist iemand voor mijn gezelschap zocht, die wist wat ik wist, kwam de gedachte in mij op haar uit hare slavernij te verlossen.
zij begreep dit ook nu, dat zij in Marie iets ried, waarvan zij nog niets verstond dan dat het later, ook tengevolge dier wreede wet, eene verkoeling, eene scheiding kon teweegbrengen, en zij zou het weldra begrijpen voor de derde maal, wanneer Jan eenige jaren ouder was geworden
Toen het werken en praten met juffrouw Twinkleton haar verveelde, stelde zij voor te werken en te lezen, hetgeen juffrouw Twinkleton, als eene uitmuntende en beproefde lezeres, aanstonds goedkeurde
ls het zoo wel de laatste dag als de eerste was, dat gij uw voet over mijn drempel zet, dan zou het nog wat lijken.
ees maar gerust, wees maar gerust!
zij antwoordde haar moeder, die nu en dan een fraze zeide, niet anders dan met kwijnende monosyllaben, terwijl zij, tot stikkens toe, een kuch zocht in te houden
de koloniën arm, de bevolking verarmd, de koffiecultuur slechter dan ooit, de suiker misschien over twee jaar een hevige crizis gaande tegemoet.
Indië kwijnde, en zelfs in den nijveren Oosthoek begon te kankeren een loomheid en zwakte, maar toch voor Laboewangi had hij veel kunnen doen
Kunstig was de schans hervormd, inwendig als een muur en uitwendig als een kreupelbosch.
Men had de van straatsteenen saamgevoegde trap hersteld, langs welke men als op den muur van een citadel kon klimmen
U dan in de kerk, Hoogheden;
daar is dan nog de eenige veilige plaats, smeekt de burgemeester.
!  Het plein is reeds als schoon geveegd, de flambouwen geleiden de prinsen naar de trappen der kerk
zij gingen gerust in hun voorbereidsels voort, terwijl De Chatillon met zijn ruiters elke uitval der Burgers belette.
Het duurde niet lang of hoge torens met valbruggen verhieven zich in het leger der Fransen;
stormrammen en springalen waren ook bijkans veerdig, en alles voorspelde de Bruggelingen een akelig lot
maar aangezien gij het zoozeer wenscht zult gij den brief zien;
beloof mij intusschen, dat gij bij de dame een goed woord voor Joe zult doen.
anders zoo spraakzaam, thans volhardend in zijn stilzwijgen, volgde hem niet, en toen Kamper dit bemerkte zette deze den hoed weder neer dien hij opgenomen had om te vertrekken.
Hij gevoelde zich tegenover den doornatten schilder in een voordeelige positie waarvan hij niet nalaten mocht een goed gebruik te maken
Daarna kwamen zij in eene andere wijk der stad, de zetel van handel en nijverheid, waar alles reeds in drukke beweging was.
Hier zag de oude man schuw en verlegen om zich heen
en het is haar goed gegaan en zy was gelukkig en voor zooveel ik van haar gehoord heb, werd er geen acht op geslagen in dienieuwe orageving, tot op den dag van haar dood
Geen sterveling die er ooit naar vraagt.
De buitenkant van het huis is al meer dan genoeg om hen weg te jagen.
Het spijt my eigenlyk meer dan ik u zeggen kan
en ik meen wel te mogen zeggen dat het mijne dat wordt.
Ik heb er al twee nachten over liggen denken.
Ik heb zulk eene akelige pijn en zulk een vreemd gevoel
De martelaar, wanneer hij een dood van lichamelijke folteringen voor oogen ziet, vindt juist in het schrikkelijke van zijn lot een krachtig middel tot opwekking en versterking
Denk je werkelijk, dat ik niets weet?
Ik weet alles, en geloof mij, het heeft weinig te beduiden
Als Kit alleen kwam, gebeurde het dikwijls dat Brass zich juist
doods heette zij levensmoeheid, maar het was de uitputting van verkeerd aangewende kracht tot leven, zooals een wandelaar, die zich uitput om recht over een steilen muur te klimmen vele malen de kracht verspilt benoodigd om bezijden te gaan tot waar de doortocht is
Elinor bloosde voor de onoprechtheid van Edward's aanstaande vrouw, en antwoordde: Dit vleiend oordeel zou mij huiverig doen worden, mijn meening omtrent de zaak te uiten, indien ik die al gevormd had.
'Gij zult hieruit zien, lieve mevrouw,' zoo eindigde hij, 'dat alles voorbij is;
dat ik voor vroegere bekenden en vrienden zoo goed als dood ben
Missa, little toembakko! ' klonk het achter hem op vreemden toon.
Verschrikt keerde Willem zich om en deed onwillekeurig een' stap achteruit.
Een inboorling, op den lendendoek na geheel naakt, lag op de knieën, hield de hand op en herhaalde op luiden toon zijne bede om een weinig tabak
Het meeste gaat tegenwoordig naar Marseille en de overige havens der Middellandsche zee.
Hier mengde zich Baco in het gesprek, zeggende: Ik ben geen koopman, Mijnheer!
U bent zoo bleek u hebt te ver geloopen voor het ontbijt ik wed dat u ver hier vandaan woont u hadt een rijtuig moeten nemen, och lieve Hemel is er ook lets te bedenken om u wat op te knappen
Ik dank u, mijne heeren I zeide Richard.
Iemand in zulk een machteloozen staat als gij mij nu ziet, is natuurlijk angstvallig.
slot van elke zoodanige aanspraak.
Dit is Jarley's kostbare collectie van over de honderd beelden, en de eenige collectie op de wereld;
want al het andere is namaaksel en bedrog
KENTUCKY.  Onze lezers zullen wel niet ongenegen zijn om nog eens voor een korten tijd de woning van Oom Tom op het landgoed in Kentucky te bezoeken
Deze deed het, doch toen Tell den boog in handen had, wierp hij hem neer en zeide: Kinderspeelgoed!
Gisteren hebt ge mij immers den uwen beloofd, Heer Rijksvoogd, en die is waarlijk nog gebrekkig genoeg