AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
ik ken dien persoon voor t geen hij is en al sinds lang hij is afkomstig uit eene goede familie die hij schande aandoet en die hem uitgeworpen heeft hij is eenigszins aan mij verwant en zal wellicht zeggen dat hij een jonker van egmond is maar hij heeft eigenlijk geen recht op dien naam
het is niet waarschijnlijk dat een man als gij die zooveel heeft doorgemaakt al te nauwgezet zal zijn van
deze mededeeling deed op mijn jong ijdel hoofd dat duizelde van geheimen trots bij de gedachte hoe zulk een wichtig personaadje mij had onderscheiden de werking van een koud stortbad
hoe zag die gewaande boer er uit viel juliaan in een schrander sprekend gelaat diep liggende zwarte oogen wel neen luitenant hij had een plomp boersch voorkomen een rood puisterig gezicht en ronde groene oogen precies een oude kater
niets dan water brulde schout gerrit opgevlogen van drift daar zie ik bartels weêr in volle naaktheid de schurk heeft ons week aan week de rekening gemaakt voor bier en wijn die hij u zou hebben voorgezet
noem mij juliaan antwoordde hij na eenige aarzeling terwijl hij er met een tintje van de vroegere ironie op volgen liet is die opgepronkte burgerzoon uw aanstaande
jacob jansz had geantwoord dat hij er alles van wist en gansch geen bezwaar maakte het hem mede te deelen maar dat hij dit niet kon doen zonder gelijk te spreken van een belangrijk voorval uit zijn eigen leven dat hij wel voornemens was hem eenmaal mede te deelen doch niet in dezen oogenblik bij dat eerste samenzijn
hij hield de fluweelen barret met witte pluim in de hand toen hij zich met zekere opzettelijke gemeenzaamheid naar françoise heenboog terwijl hij sprak op den toon van zacht verwijt wat heb ik toch tegen u misdreven françoise dat gij den ouden speelnoot uwer kindsheid dus wreedelijk verloochent en
neen ik riep juliaan met vuur of dien anderen dien vreemden edelman dien gij hebt toegesproken met oogen vlammende van haat en tegen wien gij de gebalde vuist ophieft op zulke wijze dat alleen mijne tusschenkomst u voor groote moeielijkheden heeft
en wat zegt gij er van juliaan vroeg de schout dezen met zekere bezorgdheid aanziende en zijn arm nemende als om hem een steun te verleenen heer schout ik bid u ondervraag mij niet ik hoop te kunnen vergeten zooals ik vergeven heb
maar schout gerrit was nu niet meer van t humeur om zulke verdenking met welgevallen voet te geven en zijn antwoord waarschuwde den oogendienaar van zijn veranderden zin toen hing deze de huik naar den wind en meende de aanklacht die hij niet meer terug kon nemen te vergoêlijken door die op lijsbeth over te brengen
zij het dan het zijn vogels die kwalijk de moeite van t schot loonen sprak schout gerrit rustig gele fij mag met hare hanteering voortgaan mits ze in exceptioneele gevallen der justitie ten dienste blijft
en werkelijk werd zijn oog meer en meer gescherpt voor het zien van hunne gebreken hetgeen de gevoelens van kameraadschap die hij zijns ondanks nog had gekoesterd meer en meer verzwakte
en toen het antwoord ontkennend was werd het noodig geacht dat hij zich eerst tot de gemeente zou voegen aleer men samen naar de consistorie zou gaan en de geboden van den stoel liet aflezen
rust houden daarginds riep goedelijns met gezag niet stoeien of vechten zitten blijven of het schuitje gaat kantelen laat het kantelen daar geef ik geen zier om schreeuwde gerrit woest van drift als jacob jansz mij blijft tergen laat ik me van de punt in t water
met die herinnering beging hopman peter eene fout hier is het vaderland mijner moeder viel juliaan in met zekere geestdrift die van goede gehalte was zij is er opgevoed zij is er gestorven zij heeft het mij leeren kennen en liefhebben als het land der vrijheid
ook werp ik die verre van mij ik heb iederen dag mijne nooddruft gehad ik heb iederen dag met dankzegging het deel genoten dat ik vrijheid vond aan te nemen in deze werkeloosheid
er zijn twintig die gezworen hebben mij te volgen werwaarts ik mij wend en die hunne goede redenen hebben om dien eed te houden de vijftien andere en dat zijn degenen die met mij bij de kuipersvrouw inwonen zijn geheel mijn à vendre et à pendre zooals men zegt
dit werkte sneller en krachtiger dan schout gerrit zelf had kunnen wachten maar op gansch andere wijze zijne luide toornige stem begeleid door het driftig op den grond stampen met zijn stok
françoise van egmond is volkomen bereid om dokter gras winckel op iedere vraag te antwoorden die hij goedvinden zal haar te doen sprak nu de jonkvrouw zelve die binnentrad terwijl zij een hangtapijt wegschoof en zich terstond met hare gewone beslistheid tot graswinckel wendde wiens laatste woorden zij had kunnen hooren daarop tot hare zuster
niet vreemd dus dat de schildwachten die het consigne hadden om het gepeupel te weren welgekleede personen toelieten al waren ze hun onbekend maar al dankte juliaan het aan deze omstandigheid dat hij ook toegang had verkregen
ga uw gang moedertje wij zullen het treffelijk met elkander vinden sprak juliaan die spoedig zijn barschen toon had laten varen tevreden dat hij eene rustige schuilplaats had bemachtigd hij zag rond in t vertrek terwijl de bewoonster haar volgzaam beest naar hare bestemming leidde een vierkant afgebakend hok vlak naast de slaapsteê harer meesteres
maar het verging hem slecht want gerrit woest van kwaadheid sprong als een wilde boschkat op hem aan voer hem met de nagels in t gelaat en trachtte zich los te wringen hoewel guurt hem in de middel omklemd hield ondanks de pijn die de opgescheurde wangen hem veroorzaakten
neen zooveel omhaal dient ons niet en de kloeke vrouw toog alleen op weg naar de stad om artsenij te halen voor den baron zij keerde werkelijk in t holle van den nacht met een persoon wiens geschoren kruin onder een grooten flaphoed was verborgen en wiens geestelijk gewaad door een wijden mantel werd bedekt
wat heb ik er mee gewonnen daarnaar te luisteren de lantzen hadden gelijk ik heb gehandeld als een dolleman hoe wordt mij die dwaze deugd geloond bah als ik maurits kon waarschuwen als ik maurits kon redden maar daar is geen kans op ik moet voort ik moet het en daarbij wie zou den schooier die ik nu ben te woord staan
een reuzenwerk zou me daarvoor niet te zwaar vallen ja de twaalf werken van hercules zou ik willen ondernemen om die gunst van hem te verkrijgen het eerste dat hij ontwijfelijk vergen zou en dat gij niet zoudt kunnen wrochten is de eisch dat gij geboren edelman waart en uwe acht kwartieren zoudt kunnen opsommen
in haar bedienden die roekeloos en onverschillig waren in alles met één woord behalve in t geen waar zij het bovenal te zoeken had in haar eigen zelfzuchtig en ontevreden harte in hare ijdelheid en haar streven naar de grootschheid des levens zonder hoogere zucht naar zedelijke grootheid
wat loop je daar z licht overheen verharde zondaar duwde bastiaan hem toe terwijl hij zijn bonkesje uit den mond nam en met zekere heftigheid weg wierp als verweet hij zich zelf reeds dit toegeven aan een zwak
bastiaan op het zwakke punt getast liep in den strik de geheele schrift is niets anders dan één luide roepstem die de zondaren noodt zich van hun doolweg af te keeren sprak hij met een gloed van voldoening rop het bruine voorhoofd
maar toch wellieve zoon ging hij voort met onbeschrijfelijke goedheid en tot juliaan gekeerd ik geloove voorzeker aan de blijdschap aan den troost dien gij hebt gesmaakt en waarvan gij voor u zelven de verzekerdheid hebt in den vrede die u is bijgebleven
dat zegt gij met waarheid hernam jacob jansz de arme schaapkens die het mij gegeven wordt te bedienen hebben een rijken en machtigen heer wiens rentmeester en schatdrager ik ben moge het zijn met niet al te veel ontrouw en zwakheid
het antwoord liet zich niet wachten het was scherper en weêrbarstiger dan het der zwakkere die daarenboven eene slechte zaak voorstond geraden was dit lokte feller dreigender repliek uit van des graven zijde
bespot oudere vrouwen bast degelijke mannen aan als een bedorven schoothondje of een kwâjongen en heeft met zijne woeste gezellen dan pleizier over den toorn de verlegenheid en de ijdele bedreigingen waarmede dat alles beantwoord wordt
de prins was aan het gevaar ontkomen waarschuwen scheen overbodig geworden en beschuldiging tegen zijn broeder inbrengen al ware hij niet vast besloten geweest zich daarvan te onthouden waartoe zou het leiden hij had geene bewijzen en aan zijne betichtingen zou niemand iets hechten
klopte hij nu bartels op den schouder en sprak goêlijk zijt gerust de vrouw heeft het goed gemaakt voor den gevangene en voor u het is geheel naar mijne intentie dat men hem behoorlijk tracteeren
en waren het alleen maar de grooten geweest die zich ter wille van hun rang verplicht achtten zich in lasten en zwarigheden te zetten om de waardigheid van a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel hun stand en naam op te houden door praalvertoon boven vermogen
als ter waarschuwing was er een grijnzend doodshoofd geplaatst boven een kleiner hangkastje waarvan de inhoud uit vergiften bestond maar de geruststelling dat er alzoo geene vergissing zoude
gij spreekt zulke woorden tot verkleining der ware ereformeerde erk niet in vollen ernst sprak lijsbeth maar omdat gij zelf mij verdenkt en wacht dat mijn hart zich aan u zal ontdekken
zoo trokken wij de geldersche kwartieren door maar op utrechtsen gebied aangekomen vernamen wij dat er monstering zou gehouden worden over het volk van overste van dorp en ziet niet minder dan vijftien mijner soldeniers verlieten mij om als passe volants de leemten van de compagnieën aan te vullen
en juliaan bleef nu overeind zitten in den leuningstoel en staarde zijn verpleger aan met een vasten uittartenden blik en uwe moeder heeft die u ook verstooten vroeg graswinckel met zachten nadruk
om de fictie tot eene realiteit te maken en ondanks alles geef ik nog de hoop niet op dat de stem van het bloed zich eenmaal zal doen verstaan eindigde hij met een
de onverdiende krenking maakte hem wars van het onzekere en ongeregelde soldatenleven waarbij hij eer noch voordeel had behaald hij begaf zich naar elft zijne geboortestad om te zien of hij er zijn brood kon vinden als ordelijk werkman
maar als iemand van zijne bekenden ik bij voorbeeld nu eens rijkelijk in de kosten van zijn onderhoud wilde voorzien dat zou wat anders zijn dan zou ik het wel op mij nemen als bartels het mooie zilver mag tellen kan men hem zwart voor vit wijs maken
dan begrijp ik mij niet noch ik dat gij die een duitsche graaf zijt mij zulke vragen kunt doen gij kent immers het gebruik hij zag haar strak aan met koele bevreemding en trok de schouders op
het was eene schrale maartsche lucht vochtig en kil de zon die zich den ganschen dag niet vertoond had moest nu al lang ter kimme zijn gedaald maar had in geen enkel lichtend streepje in geen vroolijk gekleurd wolkje haar spoor achterlaten
hij was gedwongen zich op zijn kasteel terug te trekken de kring zijner vrienden en betrekkingen werd hoe langer hoe enger hij zelf na ieder toeval meer schuchter en menschenschuw totdat hij ten laatste zijne toevlucht zocht in een klooster waaraan hij zijne fortuin en bezittingen vermaakte
maar het eenige wat a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel nu van hem gevraagd werd was werkeloosheid en dit juist viel hem te zwaar en kostte hem een strijd waarin hij naar wapenen had gegrepen die hem allergevaarlijkst waren geworden al verzekerden zij mogelijk de overwinning
men vond hier zelfs eene niet onbelangrijke bibliotheek en al was er in de kluis maar een enkele stoel hier kon men zich op zijn gemak zetten a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel er was eene zitte aan den wand vastgehecht met leêr bekleed en hier en daar een houten leunstoel met een los trijpen kussen belegd eene weelde waarvan naar juliaans gevoelen ook de woonkamer wel haar deel had mogen hebben
maar daar jacob jansz voor deze mededeelingen den vorm koos dien hij het meest geschikt achtte om juliaan te stichten en hem nutte wenken te geven tot zijn eigen bestier a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel is het niet zeker dat deze manier voor onze lezers juist de meest onderhoudende en aantrekkelijke zou zijn wij nemen dus de vrijheid haar op onze eigene wijze in te kleeden
machteld machteld kunt ge dat dulden dat ik dus verschoveling blijf en nog mishandeld worde daarteboven klaagde gerrit op krijtenden toon och toe jacob doe mij nu eens een dienst fluisterde machteld tot dezen gewend met haar zoetste stemmetje
en ik ben hier onder de sauvegarde die aan vreemde vorsten en hunne gezanten wordt geaccordeerd om niet te zeggen dat ik aan t hof zelf machtige beschermers bijgevolg duchtige wrekers zou hebben
en het zou haar de vreugd der zaligen bederven als zij weten kon dat haar juliaan een onverlaat was geworden die zich liet omkoopen tot moord en verraad neen neen ik heb wel en wijs gedaan dat voele ik duidelijk want ik was sedert lang niet zoo tevreden met
of de koude koortse dien hittigen brand van straks vervangt om mij bij beurte te kwellen dus zit ik mij den dood en ik wil wel af van dit rampzalig leven maar zoo koud neen ik wil wel sterven maar niet van koude ik ben een edelman laten zij mij rechten
daarenboven wie zal zeggen van vele geheimzinnige zaken zonderling in ons vak waar het natuurlijke ophoudt en waar het mirakel begint bij dat alles is het dan ook niet vreemd dat ze hem den wonderdokter noemen
de koperen vijzels en fornuizen blonken zooveel zij konden bij het wisselend licht eener walmende lamp zooals geene keukenmeid die in onzen tijd meer zou willen gebruiken esculaap met zijn slangenstaf was in verguld snijwerk afgebeeld boven de kast waar de potten en flesschen gerangschikt stonden
gij zijt een man van verstand die de wereld heeft gezien en gij zoudt u door zoo'n bekrompen opvatting van schitterende uitzichten laten afbrengen een goed soldaat bemoeit zich niet met partijschappen maar kiest het vaandel waaronder hem t meeste voordeel en glorie wachten
maar toch anderen die geen beteren weg zijn gegaan dan ik wisten ten laatste over hunne ongeregelde hartstochten te zegevieren en hun ging het goed anderen die zich wel niet openlijk overgaven aan de wilde uitspattingen die mijne jeugd hebben bevlekt maar toch list en misdrijf gebruikten als instrumenten om zich te verheffen
als je nog éens bukt verlies je het hoofd beet een der soldeniers hem lachende toe maar al gloeide hij van ergernis antony verduwde den spot en riep met de beslotenheid der wanhoop wie mij doorhelpt en mijn hoed terecht brengt zal ik een ruim drinkgeld geven
en als ik mijne vrienden raadpleeg weet ik vooruit wat zij zullen zeggen er is voor mij een gehoor aangevraagd bij den stadhouder en t is voor mijne eer eene levensvraag om daar bij de eerste oproeping te verschijnen
wat is dat schreeuwde hij op rauwen toon gij gij zelf verstokte zondaar zoudt de schennende hand slaan aan gods woord gij mij eerbied leeren voor den bijbel mijn bijbel
mijn vader uit zwakheid uit onridderlijke menschenvrees a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel heeft mij voor zijn wettigen zoon in de plaats geschoven maar van wettelijke erkenning is nooit sprake geweest noch heeft dat kunnen zijn
het was nu eenmaal niet anders in de republiek wier vrijheidszin zoo hoogelijk wordt geprezen bestonden zekerlijk vrijheden maar ganschelijk niet gelijkheid voor allen ganschelijk niet gelijkheid voor de wet
de hond had maar de tanden in zijne kleêren te slaan om ze aan flarden te rijten wat zou er van hem worden als hij met zijn eenig wambuis en opgereten hozen den laatsten schijn verloor van een fatsoenlijk man te zijn zoo ging hij dan maar met onbeschrijfelijke verbittering over de hardheid der menschen die hij lucht gaf in een morrend
dat is me ook veel te goed voor de huid van zoo'n linker ik zal je lardeeren met je eigen priem dit scheen wel geen ernst want de luitenant wees al lachend op de lederen koker waarin dit instrument joost ter zijde hing maar deze nam de beleediging zeer ernstig op en trok een kort breed koksmes dat hij dreigend tegen den beleediger ophief
holà sta riep hij hem toe met eene scherpe trillende stem en de andere bleef staan in de onzekerheid wat men van hem wilde daar werd hem met woeste hand den mantel van de schouders gerukt eer hij op tegenweer kon denken
me maar guurt sar me maar sinds je roeit laat ik je met vrede maar als we straks aan land zijn zal ik het je betaald zetten liefelijk gerritmaat sprak jacob jansz zich tot hem omkeerend
en de ongelukkige lachte met een hollen lach toch als door instinct tot zelfbehoud gedreven trok hij zijn neusdoek uit zijn zak en wond dien om den pols vivat ik ben nog een neusdoek rijk en hij lachte weer terwijl hij de vuist balde
zou hij een geëerd poorterszoon verachten verachten wel niet maar dat hij fier is op zijn bloed en adeldom eischt in hem die naar zijne verwantschap staat dat is me voorzeker van hem bekend
helsche verzoeker riep nu op eens juliaan met een kreet zoo schel en scherp dat de boeren voerman het hoofd naar hem omwendde het geldt maurits het geldt den prins
de mijne zeg ik u hernam juliaan met bitterheid zoo het de mijne ware zou zij heel anders luiden dan zou er geschreven staan hoe een vader zijn zoon verstiet in de a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel teêrste jeugd en hem de wijde wereld injoeg ten prooi aan alle verlokkingen en ellende
zie mij die kanten eens aan mabelia zie eens hoe verflenst mijne poffen en strikken neêrhangen ik zie er ontoonbaar uit die schoeljes hebben wel voor twintig dukaten aan mijne plunje bedorven
aan zijn scherpzienden mephisto ontging die onderscheiding niet de prikkel van het vroegere afgrijzen was afgestompt en er volgde eene aarzeling tusschen willen en niet willen waarover hij zijn slachtoffer spoedig dacht heen te helpen
mijne geheele wijze van zijn en van denken nam eene ernstiger richting dan gewoonlijk meiskens van mijn leeftijd volgen ik leerde u kennen van wien ik altijd met zekeren afschrik had hooren spreken als van een ongenaakbaar strengen zonderling
niet overtuigen achtbare heer maar het levend bewijs van de geprojecteerde misdaad is immers god lof in onze handen en met wat persen en pijnigen zal die ontwijfelijk tot volledige bekentenis komen
ik zou in de gelegenheid moeten zijn mijn vader te schrijven of hem zelf te zien eer ik mij waarlijk in dezen omkeer kan verheugen dat laatste is ook hoog noodig en t is juist daarom dat ik hier kome nog voor gij deze afzondering verlaat de baron verlangt zoo vurig u weêr te zien dat gij alles aan zij moet zetten om dit verlangen te voldoen
de beambte van des stadhouders huis die een waardig en goêlijk man scheen was verschrikt teruggetreden bij de heftige wijze waarop de ontmoeting van de ghiselles en juliaan zich aankondigde maar toch door zekere belangstelling gedreven was hij op eenigen afstand blijven staan nieuwsgierig hoe eene samenspreking zoude afloopen die zoo onheusch werd ingesteld
eens was ik zeer naar mijn genoegen geplaatst bij de engelschen die onder kapitein morgan in bergen-op-zoom lagen maar hij werd van zijn commando ontzet en ik raakte dus weêr aan zij in t kort ik zwierf zoo wat om van de eene provincie naar de andere altijd maar voor korten tijd verbonden en meestal mijn afscheid krijgende of nemende eer de termijn was verloopen
zacht wat zacht wat mijn vriend houd nog wat rust al hebt gij goed geslapen denk aan uwe wnde sprak jacob jansz terwijl hij hem minzaam de hand op den schouder
dat behoefde u toch niet te beletten kennis te nemen van de heilige schrift daar zijn vrome aanvoerders die hunne onderhoorigen in dezen met een goed exempel voorgaan voorzeker zoo zijn er en ik heb het voorrecht gehad onder dezulken te dienen hernam juliaan met een sarcastischen glimlach
aan de mijne maar gij hebt niets tegen mij misdreven wat u niet terstond en van harten vergeven werd ik mag deze tranen ik mag dezen ootmoed mits gij ze wijdt aan uwen god tegen wien gij gezondigd hebt verootmoedig u voor dezen maar niet voor een zondig mensch als ik ben
de roeiers waren vrijwilligers die hunne taak met al den ijver van liefhebbers volvoerden ontluikende jongelingen misten ze nog wel de forschheid der rijpe kracht maar zij vergoedden in vlugheid en behendigheid wat hun aan sterkte ontbrak
hoewel hij er geen bezwaar in vond haar duizend dooden te laten sterven in grieven in vernederingen van allerlei aard in haar troetelkind allermeest dat het er trouwens naar gemaakt had
daarom wellieve broeder wel verre van mij aan te matigen over u te heerschen zooals gij schijnt te vreezen heb ik niet dan u te danken zoo gij mij toestaat mij te kwijten van mijn last en hooren wilt naar hetgeen ik u heb aan te zeggen vanwege mijn meester
ik bekenne u dat ik over deze poincten nog nooit heb nagedacht zoo wil het ernstiglijk doen van nu aan beraad u daarover met u zelve laat de consciëntie spreken en luister naar hare inspraak belooft gij mij dat
dat doel was het verwaande en verwende schepenszoontje een kastijding toe te dienen die hem voorlang zoude heugen t was voor zijn best en t was verdiend riepen zij de meisjes toe die half verschrikt half lachend riepen dat men t hierbij zoude laten
inderdaad over de onderdeur geleund stond hing bijkans de luitenant met doodsbleek gelaat en druipnatte haren terwijl de rand van zijn hoed slap over zijn voorhoofd neêrhing en de veêr wel een veter geleek
gij neemt het noblesse oblige in den mond om de verspillingen van uw hoogmoed te rechtvaardigen maar ware fierheid de naaste verplichtingen van den adel kent gij niet meer gij hebt met uwe overleveringen gebroken ter liefde van de weelde en gij zoudt een fielt
waar zijn meester wat de luiden zeggen en wat men uit zijne woorden kan opmaken dat hij een groot zondaar is geweest die zijn euveldaden door zware boete en lijfskastijding zoekt goed te maken
de jongste harer had reeds de zestig bereikt onder dezulken die tot de zeventig en tachtig waren geklommen bevonden zich kreupelen en verlamden die levensmoede niets meer begeerden van de aarde dan een rustig sterfbed
of zal ik eerst een glas water halen de joffer is er wat ontsteld af dat komt van de ongewoonte ik krijg zoo menig gevangene te zien mij doet het niets meer ik heb niets noodig vrouw bartels ga maar voor sprak nu mabelia besloten zich zelve te overwinnen en sterk te zijn
het convent verlaten welwaarde heer dat is niet het juiste woord en wat mijne kloostergeloften belangt daarmede heb ik ganschelijk niet gebroken wat het beginsel aangaat ofschoon ik de reformatie van ganscher harte was toegedaan al eer wij uit ons klooster werden verdreven
zijt gij een huurling van philips ii dan wil ik niets met u te doen hebben riep juliaan met heftigheid en wilde vanden wagen springen de zoogenaamde hopman peter weêrhield hem met krachtige hand
waarheid is dat hij opmerkelijke curen doet en weinig patiënten verliest wat men niet van de andere doctoren kan zeggen eindigde hij lachend terwijl hij zijne winkellade ledigde in een leêren zakje
wat was er intusschen van juliaan geworden om antwoord te krijgen op die vraag hebben wij ons niet meer te wenden naar het huis van de onderschout bartels dat hij heeft moeten verlaten ondanks den goeden wil van gastheer en vrouwe om hem daar te houden
verrast verbijsterd liet de moordenaar zijn opzet varen zijn wapen glippen dat langs de vingers van juliaan heengleed en die schrampte en hij vlood onder eene akelige verwensching van zich zelf en anderen
een eind ver loopen was voor hem nog zoo erg niet bij de zekerheid van het doel te bereiken en daar een geluk zoomin als een ongeluk zelden alleen komt ontwaarde hij tegelijk een schamele hut die hij voorbij moest en waar hij hoopte minder tegenstand te vinden zoo hij zich aanmeldde voor eenige oogenblikken
dat was hunne muziek die daarboven hadden warmte hadden vroolijkheid hadden verkwikking en zij hadden de sneeuwjacht en mogelijk hun schilderhuis want ik ben er niet zeker van dat men te dier dage reeds zulke voorzorgen noodig keurde
achter eene soort van tochtschut dat het vertrek in tweeën scheidde was eene bedsteê met opengeslagen deuren waarin versch geschudde kussens met hun pluymighe fluwijnen als tot rusten noodigden
zulk een boevenstuk voor te stellen aan mij aan mij riep juliaan en tranen van spijt en ergernis sprongen hem uit de oogen en men waagt dat straffeloos omdat ik arm en berooid ben en die schreiende oogen schoten vlammen van toorn
men ziet het bartels meende niet veel te wagen met den bekenden menschenvriend te bedriegen en af te zetten en een slachtoffer te mishandelen waar niemand naar om zou zien toen hij plotseling werd verrast door de ongewachte belangstelling van den schout in den gevangene en diens voornemen om persoonlijk kennis te nemen van diens toestand
nu ik u voor mij zie geurt dirksz denk ik er aan dat uwe vrouw weêr in t kinderbed ligt en dat ik haar nog niet heb bezocht wil mijn verzuim ontschuldigen ik zal t haastelijk goedmaken het hoeveelste kind is dat nu reeds
alles alles nu ik het hart van mijn vader weêrvind en hij las met vochtige oogen terwijl het blad in zijne vingeren trilde de inhoud bevestigde volkomen hetgeen de ghiselles had gezegd
ga ze niet zoeken mijn jongen dat's mijn raad zie je niet dat iedereen je zal uitlachen als je loopt rond te snuffelen als een schoothondje dat zijne meesteres verloren heeft toon je een wakkere jongen en wacht hier rustig af tot de jonkvrouw van egmond zich komt vertoonen wij vermaken ons hier neem deel aan de pret
voor afzetterij had hij niet te vreezen omdat hij niets had te verliezen eene bijzonderheid waarvan zijn metgezel was ingelicht en persoonlijk gevaar wat had hij te duchten met zijn degen op zijde daarbij welke ook de gebreken van juliaan mochten zijn gebrek aan moed en kleingeestige schroom tegen het ongewone behoorden daartoe niet
hij heeft nergens gezegd dat men hem het beste zoude dienen met het lichaam te verzwakken en te verarmen het uwe reeds door een leven van hartstochten en ontberingen ondermijnd was niet bestand tegen de proeve die ik mij in de volle kracht der jonkheid om redenen daaraf ik geen mensch rekenschap schuldig ben heb opgelegd
in elk geval is t geene vrouwenzaak om over dit verschil te oordeelen zeg me liever hoe die man bij u gekomen is en wat hij in zijn schild voert hij was dolende en vermoeid en kwam dus bij mij om te rusten en zich wat te verkwikken waarom stoof hij zoo haastig op bij mijne binnenkomst
zijn eenige zoover ik weet dies mag hij kennis nemen van t geen men tegen hem inbrengt welnu hij heeft honderd pistolen aangenomen van den hoofdaanlegger van het complot die al lang over de grenzen is mompelde schout
maar die zich niet door kleingeestige schuchterheid zal laten terughouden waar hem de gelegenheid wordt gegeven zich eene schitterende fortuin te verzekeren ik ben bereid iedere gelegenheid daartoe aan te grijpen geloof mij hervatte juliaan in zekere ontroering
ik heb ook nooit andere gedachten van hem gehad totdat ik tot mijne schade van het tegendeel bewijs heb gekregen men zegt dat maurits van nassau goede correspondentie houdt met zijn neef op het stuk der krijgszaken
hij had zich aanvankelijk met wat afwisseling gevleid op tweeërlei wijze de stille hoop op een hernieuwd bezoek van mabelia bleef hem bij schoon hij die niet uitsprak zelfs niet aan den geliefdsten vriend en daarnevens het verlangen om bastiaan weêr te zien dat hij herhaaldelijk uitsprak zelfs aan schout gerrit zonderdat er aan kon voldaan worden
weg dat's erg genoeg hervatte juliaan in zichtbare verlegenheid zooals ik zeide ik ben op den weg mijn geld kwijt geraakt en hoe kom ik nu de stad in vier penningen of een halven stuiver sprak het vrouwtje vorschend hebt gij die niet in een hoeksken van uwe beurs
wat zal ik u zeggen hernam juliaan zulke lieden zien gemeenlijk op niets dan op het voordeel van t oogenblik daarbij gebeurt het wel eens dat ze den strop ontkomen zelfs bij ontdekking en dat ze in dienst worden gehouden als het goede geoefende soldaten zijn
hetgeen althans bewijst dat hij niet tot die wreede en vratige schouten heeft behoord die hun ambt gebruikten om er vuigen handel meê te drijven die de onschuld vervolgden en voor het misdrijf de oogen luikten en wier gruwelijke rechtsschennis onder schijn van recht met bloedige letteren in de geschiedenis der oude magistratuur staat geboekt
een welgevulde zie zelf maar jonker valentijn liet eene beurs zien met blinkende guldens en ik kan meer krijgen als ik wil gij hebt dan den hoorn des overvloeds aan fortuna ontweldigd of wel hebt gij een verbond gemaakt met valsche munters
omdat gijlieden de ooren stopt en u verhardt ja maar doe de uwe nu eens wijd open en ik zal je de grap vertellen die we gehad hebben met den jezuïet maar laat ons eerst drinken en klinken op de gezondheid van juliaan dat's een beproefd middel om een afwezende op te roepen
als hij meende dat hij het eigenlijk hek had gevonden bleek het toch dat het een ander was maar dat precies op het ware geleek en bij de gewisheid dat hij in cirkel had omgeloopen of weêr verder van zijn doel was verwijderd klom zijne kwade luim met zijne onrust
zij echter die zich dit veroorloofden bleven wat op den achtergrond het waren bernard valentijn christiaan de laatste een plompe duitscher die bernard met groote verbaasde oogen aanzag toen deze sprak ik weet wel waarom de luitenant altijd zoo kwaad wordt als bastiaan over dat vaderhuis begint te wawelen
en zijn bijbel vast tegen de borst drukte als een schild tegen de zwakheid van zijn eigen hart dat bracht bernard den snoodsten en gevatsten van allen op een inval dien hij uitvoerde door te zeggen
licht ware ik haast in zijne oogen doodschuldig geworden maar dan ware ik alléén het slachtoffer geweest de eer mijns vaders bewaard gebleven en het geluk mijner moeder niet verwoest
de wet de regeerders werden ieder jaar vernieuwd dat wil zeggen moesten opnieuw gekozen worden en er traden ook wel eens andere mannen op maar de staat van zaken bleef dezelfde en altijd bleef het er bij dat de gekken slechts hadden te prijzen wat de wijze luiden hadden beschikt
en nu met den avond is moeder bij der zelve gekomen maar zij ijlt en raast en is niet in t bed te houden van den angst over willem en buurvrouw zeî ik zou maar eens naar de apotheek gaan om wat geest voor de zenuwen dan zou meester het wel weten
geen oud vrouwtje bleef er immers bij haar spinnewiel op een dag als deze eene geijkte uitdrukking maar die eigenlijk geen doel treft daar het bewezen is dat vooral spinnende oude vrouwtjes op het minste burengerucht komen toeloopen en zich uit simpele nieuwsgierigheid in drukten wagen die een kloek degelijk man liefst zou vermijden
de reactie was te plotsea l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel te heftig sneeuwjacht en hagelslag maakten zich nu aan hem kenbaar in volle scherpheid dat's hier niet uit te houden t is of ik geen voeten meer heb en toch wat aan te vangen wat aan te vangen
ja dat wordt er gepreêkt dat herinner ik mij wel maar hoe kunt gij toch zeggen dat het mij geldt gij weet niets van mij niets en als gij het wist zoudt gij z niet spreken
de ghiselles riep hij verschrikt oprijzende die ben ik niet meer die ben ik nooit geweest wat ik u bidden mag doe mij niet gedenken aan dat verleden dat ik uit alle macht tracht te vergeten wil mij gelooven als ik u zeg dat ik een andere ben geworden
eerst toen hij juliaan rustig zag heengaan zonderdat er gewelddadigheden waren gepleegd voegde hij zich bij hem en sprak onder het voortgaan gij hadt iets aan den prins te zeggen vertrouw het mij toe ik beloof u dat ik het getrouwelijk zal overbrengen
wil uwe vrouw ons niet langer in hare nabuurschap dulden zeg het dan ronduit ik ben juist osboom oussaint t humeur om met al de mijnen weg te trekken de duivel weet waarheen maar zoo gij ons t blijven gunt en oude kameraden niet op een bof op straat wilt drijven blijf ons dan met je teksten van het lijf
die persoon is voor ons geen onbekende het is diezelfde hopman peter die juliaan zoozeer in verzoeking had geleid en hem zoo deerlijk in de lij bracht hij had nu de boerenvermomming afgelegd en droeg den degen en het gewaad van een deftig edelman
die vriend zal dan ook niet meer in zijne eerste lentejaren wezen toch maar even in de zestig doch het is ook niet om zijn hooge jaren maar om de singuliere achtbaarheid van zijn persoon dat hij eerbiedenis afdwingt sprak zij kalm maar met zekeren ernst zijne neiging tot spot
in één woord de gebogen boeteling was tot de exaltatie van een mysticus opgevoerd jacob jansz trachtte die zielsvervoering te besturen zonder haar te ontnuchteren
de ghiselles scheen geen lust te hebben het geheugen van den schout in dezen te hulp te komen hij vestigde geheel zijne aandacht op den man die daar nevens den stoel naast den schout was blijven staan dien hij eerst voor een klerk of eenig ander ondergeschikt beambte had gehouden maar die sinds hij zich in t gesprek had gemengd en toonde hoe zeer hij met de antecedenten van juliaan bekend was
hopman peter droeg dit alles voor op een lossen gemakkelijken toon of hij de eenvoudigste zaken der wereld behandelde doch dat hij zijn toehoorder maar al te goed overtuigde bewees diens verslagen zwijgen al trappelden ook de voeten van ongeduld en al kon hij t niet nalaten zijn degen met zenuwachtige vingeren uit de schede op en neêr te trekken
er zijn geen standen meer niemand vraagt naar hetgeen hem past ieder eeniglijk naar hetgeen hij betalen kan en daarmeê gaat menigeen ver boven hetgeen hij vermag
dit rapier mogelijk zijne eenige bezitting het eenige stuk van waarde althans dat hij met zich voerde hing niet eigenlijk in den draagband maar hij hield het meestal ter halverwege uitgetogen als wilde hij het fijne glinsterende staal van het lemmet of de rijke met zilver ingelegde ivoren greep den omstanders toonen en doen bewonderen
mag tusschenbeide treden bij zijne rechters opdat hij niet onschuldig veroordeeld worde of gratie voor hem verkrijgen zoo hij schuldig mocht zijn ik zal alles voor hem doen wat er door menschelijke hulp te zijner bate kan gedaan worden wees er zeker van ik was zelfs voornemens naar hem te onderzoeken toen gij herwaarts kwaamt
en er zijn onnatuurlijke moeders zoowel als hardvochtige vaders nochtans zal ik u niet verlaten wees er dus zeker van dat die god dien gij door uwe afkeerigheid hebt gehoond en bedroefd u roept en noodt om tot hem weêr te keeren met meer dan moederlijke teederheid
en zoo ras de blik van den graaf zich daarop vestigde had hij zijne schoonzuster opgemerkt tête à a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel den baron de ghiselles daarin was nu niets dat hem verdacht of ergerlijk kon toeschijnen en al ware hij in de gelegenheid geweest hun gesprek te beluisteren hij zou er zich als ridderlijk edelman niet toe gerechtigd hebben geacht
goede vrouw hoe matig zijn uwe eischen hoe rustig uw lot hoe welverzekerd uw leven sprak juliaan met zekere zwaarmoedigheid als ik daarmede vergelijk de wilde onrust de slingeringen de woeste ongeregeldheid van het mijne
als gij niets zwaarders vordert zoo treed binnen en neem wat ik heb hernam zij naderkomende zoo gij kwaad in t schild voert tegen de arme zwakke vrouw rade ik u er aan te denken dat de weêrloozen een machtige hulp hebben in den hemel
maar ik kon er niet van spreken zona l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel dien juliaan van egmond te noemen die mij was aangewezen als den omgekochten moorder en toen de graaf dien naam hoorde en verstond dat deze het gewaagd had tot delft te komen en er zijne gewone misdragingen pleegde namelijk straatschenderij en allerlei baldadigheden in gezelschap van een hoop gecasseerde
dat zij hem het recht schijnen toe te kennen om over hen te gebieden om een toon van gezag aan te nemen zoo ras het hem invalt hoewel zij door geene krijgswet meer onder zijn commando staan wat zijne kleeding aangaat is hij slechts weinig boven hen
de kastelein bij wien ik herberg wilde nemen ontnam mij reeds terstond dien waan op de wreedste wijze hij moest eerst door het vertoonen van een juweelen ring tot inschikkelijkheid worden bewogen en daar ik hem in mijn naïf vertrouwen raad vroeg hoe ik op de beste wijze dat sieraad tot gelde konde maken
jacob oom was zeer sober geweest met zijne mededeelingen omtrent juliaan en zij kon niet raden met hoeveel goed overleg deze voor zijn patiënt gezorgd had juliaan had gebruik gemaakt van de gelegenheid hem door vrouw katelijne geschonken om zich wat op te frisschen en de wanorde in zijn voorkomen te herstellen
maar dat is toch geen houdbare toestand voor een man als gij zijt aan wien zegt gij het maar wat baat het me of ik mij de haren uitruk van desperatie en de lippen verbijt tot bloedens toe van spijt en ergernis zooals ine somtijds overkomt er is niets aan te gebeteren voor t oogenblik
hij kon zijne begeerlijkheid naar de toegezegde belooning niet ontveinzen al wees hij ook met heftige verontwaardiging het middel af om die te bemachtigen wie na zulke aanbieding te hebben afgewezen nog blijft luisteren is niet verre van een verdrag te maken met zijn verzoeker
als die goede haven maar geene taveerne is waar hij zit te dobbelen en te drinken zuchtte bastiaan met een gefronsd voorhoofd dat heeft geen nood om te spelen moet er duimkruid zijn en hij is geen rooien
maar de brief is open bracht juliaan uit dien aannemende met bevende handen wat zal ik zeggen in de onzekerheid of ik wel ooit mijn last zou konnen volbrengen en door nieuwsgierigheid gedreven beging ik deze indiscretie ook dit zult gij mij te vergeven hebben
wat zal ik u zeggen in oorlogstijd kan men zoo nauw niet zien wellicht was die neutrale mogendheid niet zoo onpartijdig als dat scheen wel mogelijk maar ik geef het u toe dat men in den oorlog zoo nauw niet kan zien
daarin vergisten zij zich het was hem werkelijk huid geworden en eene huid waarin zijne colossale gestalte zich volkomen op haar gemak bevond maar ondanks alles lag er nog altijd iets onder van lumey's vroegeren
nu is het mij duidelijk dat ik den weg moet gaan die voor mij is afgebakend vind ik daarin niet de vreugde des levens ik vinde er althans rust en veiligheid indien maar rust en veiligheid arm kind is antony niet te zwak een leidsman om u tot steun en beschermer te zijn
zoo peinzend over zijn weldoener moest hij wel tot nadenken komen over zich zelven het was nu niet meer de woeste radeloosheid van den vorigen avond het was dieper en
erger hij weigerde die en tergde mij daardoor tot de uiterste woede op zulke wijze dat ik hem door stompen en vuistslagen vernederde om hem te dwingen den degen te trekken dien hij niet tegen den mijnen wilde meten
daarom ook valt geen offer mij zwaar geene zelfverloochening mij pijnlijk want de liefde zijne liefde draagt mij en schraagt mij en maakt allen last mij licht
en al werd dit hier gedaan met dor maar geurig hooi de uitkomst bleek wel dezelfde er werd druk gestoeid en gekust en de juffers klaagden luide dat ze berouw hadden den strijd te hebben uitgelokt
graaf maurits was gracieus en bracht mij daardoor in een moeilijk parket hervatte de ghiselles terwijl hij een armstoel innam tegenover dien waarop de freiherr zich weêr had neêrgezet
die door zijne traagheid en flauwheid de eerste oorzaak was van de onaangename positie waarin zij zich bevond ja het scheelde niet veel of zij wierp al de schuld van den overlast dien haar werd aangedaan geheel terug op de breede schouders van den pronker die haar niet had weten te beschermen
met waarheid en in goede trouw kan ik u niet voor vriend achten noch broeder noemen die mij tweeërlei gelaat toont in principale zaken naar uw gevoelen zou ik van dezulken zijn
noodkreten dat's gerrit dat's zijne stem riep machteld verschrikt ze plagen hem voorzeker wat mag hem overkomen zijn en zich van jacob losrukkend snelde zij heen naar de plaats waar het misbaar zich hooren liet het achterdeel van de boerderij waar de jongelieden allen te zamen waren maar niet precies in eendrachtelijke
gezegd dat's gelogen klonk het achter hem van de punt voorgisteren zijt ge pas zestien geworden toch in de zeventien hield jacob jansz staande en eer gij daar zijt gerritmaat ben ik meerderjarig
de trouwe johan weêrstond de woestelingen zoolang mogelijk opdat ik zou kunnen ontkomen en mijn leven redden n dat bracht ik er dan ook af maar niets dan dat
ei wat zou dat leentje buur voegde een andere haar toe zoo hij armoê lijdt is t simpellijk uit vrekheid schaamt u den laster babbelziek vrouwvolk riep nu een oud man met schrille stem trillend van verontwaardiging hij een vrek hij daar weet ik tegen te getuigen
de zoon van machteld van egmond die met zijne vorstelijke nichten op gelijken voet had verkeerd was nu de gelijke geworden van woeste soldeniers en zwierf met hen om in duitschland tot we de plaats hadden bereikt waar de algemeene monstering zou gehouden worden
maar ik heb eene religie op mijne eigene hand en dat is haat aan de papen aan de stokers van de inquisitievuren aan de beulen der edelen aan de stichters der moordschavotten en eeuwige bloedige onverzoenlijke haat tegen den koning van spanje en zijne
hij wist het andere mijne moeder ongerust dat er maanden bij maanden verliepen zonderdat zij iets van mij of johan hoorde had aan haar neef van kenenburg geschreven die zich met eene compagnie van honderd arquebusiers bij den prins had gevoegd
ziezoo sprak zij glimlachend terwijl zij hem met blijde voldoening de eierstruif voorzette dat zal u opknappen aan dokter graswinckel mijn waardigen vriend kan ik zoo iets nooit kwijt raken al komt hij hier juist op het noenmaal aan
ik ben niet voornemens tot den avond te wachten zoo haast ik den persoon zal gesproken hebben dien ik hier ontboden heb zal ik dien juliaan in t verhoor nemen zooals uwe achtbaarheid verkiest hernam bartels eenigszins spijtig is hij er reeds toe gekomen zijn familienaam te zeggen
bij het onderhoud dat juliaan had met zijn vriend gaf hij dezen zijne verwondering te kennen over de ongemeene goedgunstigheid die schout gerrit hem had betoond in het gedenken van zijne moeder hoewel het bleek dat hij van deze sinds zij als jong meisje naar vlaanderen vertrok niets meer gehoord of gezien had
tegelijk zag hij hem aan met een blik vol ernst en diepe meêwarigheid waaraan juliaan niet eens meer trachtte te ontkomen integendeel hij hief de oogen tot hem op als smeekte hij om hulp en redding reeds werd dat alles hem toegezegd in het milde woord
heer schout ga niet in gramschap van mij weg sprak juliaan oprijzend en hem volgend schenk mij uwe vergiffenis zoo ik u onwillens leed veroorzaakte ik moest je niet weêr willen aanzien ondankbare
zoo zien we dezen voortgaan door goed en kwaad gerucht heen naar het eene niet luisterend zich aan t andere niet ergerend want hij heeft in het hart wat hem leert op alle deze dingen niet te achten hij heeft den blik gericht op wat hoogers verre boven alle deze hoofden en geesten heen
mijne beste bedoelingen loopen averechts uit en de edelste bewegingen mijns harten eindigen in zonde en misdrijf en toch de zoon mijner moeder was niet geboren om een booswicht te zijn zooals ik geworden ben
hij zat dus roerloos alsof hij in diepen slaap was gevallen en mogelijk was dat zoo zoo ras hij vrijheid had om te gaan vloog de onderschout de trap af om zijne verwarring te verbergen en zijne vrouw opheldering te vragen van het initiatief door haar genomen waardoor zij hem echter van zijn wis verderf had gered
sprak hij met bitterheid zijne ergernis werd verscherpt door de grievende teleurstelling daar het redmiddel dat hij had willen aangrijpen hem dus ontzonk zoo de dochter van egmond had konnen raden dat de graaf van solms meer zou zien op den schitterenden bruidstooi dan op de bruid
ditmaal hadden zij het er op gezet hem in eene goede luim te brengen en trachtten hem gerust te stellen over de afwezendheid van den luitenant die zij zich zelven niet verklaarden kom kom geene onrust over hem
fij jacob ik wachtte niet dat gij dus hardvochtig zoudt zijn jegens een medescholier een medescholier nu ja we gaan beiden op de latijnsche school maar hij is pas nieuw aangekomen en ik zit al meê in de hoogste ik ben wel zes jaar zijn oudere
ik heb mijn paspoort gekregen en zoo ik niet zorg binnen vierentwintig uren het gebied der staten ontruimd te hebben ben ik er niet meer veilig er bestaan oude grieven tegen mij de schout van delft is mijn vriend niet ik behoef u niets meer te zeggen
ik zal goud laten schitteren veel goud zooveel dat die feeks van eene françoise zelve er door verblind zal raken gelukkig heeft mijn vader gezorgd dat ik van dit kostelijke hulpmiddel ruim ben voorzien
weet gij wie die cavalier is geweest ik zie wel in dat gij mij bedoelt hernam hij met een smartelijk hoofdschudden maar ik zeg u het is onmogelijk juffrouw mabelia het heeft niet konnen zijn
en graswinckel wendde zich naar zijn lessenaar en nam zijn bijbel in handen dat niet uit barmhartigheid dat niet riep juliaan als in eene vlaag van woesten waanzin met beide handen een afwerend gebaar makend gij meent genoeg van mij te weten omdat gij mij kent als een die straatroof pleegde en zijn vriend versloeg
niet omdat zij hare zuster als in ziedende woede op haar zag aanschieten maar omdat graswinckel die met smartelijke belangstelling het uitbarsten dier felle driften had gadegeslagen plotseling tusschen beiden trad en haar aanzag met een blik van verwijt die haar deed verstommen
die verplichting zie ik niet in hierover is juist strijd geweest tusschen ons en het zou lafheid zijn nu daarin voor hem te wijken z hoog staat geene vrouw of zij is naar gods gebod onderdanigheid schuldig aan haar echtgenoot
maar gij hadt in den rechten tijd toen ik het u raadde een hijlik moeten aangaan om de luiden te bewijzen dat gij recht van harte en niet uit dwang der omstandigheden met de kloostergeloften hadt gebroken toen gij uw convent hebt verlaten
worden de plegers er van door overa l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel over bergsche pausgezinden gecanoniseerd even weinig zullen wij ontkennen dat in de breede rijen van hen die zich bereid toonden goed en bloed al strijdende te offeren voor de zaak der hervorming en der bevrijding van het spaansche juk
u persoonlijk roept en noodt en u zal aannemen zoo gij die noodiging volgt tastelijke bewijzen ja die zou ik wel noodig hebben om dat te kunnen gelooven hernam juliaan niet meer met ironie a l g bosboom-toussaint de toon der diepste
op ditzelfde oogenblik de jongelieden die van den tocht naar de ruïne waren weêrgekeerd recht veel pret maakten een maagd die gooit met nat of groen die is het om een kus te doen een maagd die gooit met groen of nat dat is gezegd kom fooi mij wat
maar liep met gezwinden pas de binnenplaats over de poort door overtuigd dat het juliaan niet gelukt zou zijn zich zoo spoedig door de menigte heen te werken of men zou hem nog in t oog kunnen houden
doch de lange uitweiding onzer pen wordt mogelijk als vervelend en niet ter zake dienende overgeslagen en men wil weten waartoe dit alles eigenlijk gezegd wordt in dezen allermeest opdat men de gravin van solms en haar gemaal niet te hard zal vallen dat zij meer zeil bijzetten dan hunne kiel eigenlijk konde voeren
de uitgestrekte kruidtuin die tusschen het woonvertrek en de werkplaats lag was met de meeste zorg onderhouden en van alle planten en gewassen voorzien die de toenmalige botanie tot geneeskundig gebruik had aangewezen
hij had ook al zoolang met al de eischen eener verfijnde weelde gebroken hij was verkleumd doodmoede âemechtig en het uitzicht op warmte en verkwikking overheerschte alle verdere bijbedenkingen
juliaan was beurtelings bleek en rood geworden onder die wreedaardige herinneringen kennelijk worstelde hij om zich zelven te beheerschen en geen uitval te doen die hem opnieuw als een woesteling stempelde en hij bracht het er toe om met waardige terughouding te antwoorden
uwe vorstelijke genade neme het vrijmoedig woord van den getrouwen raadsman en voorstander van uw huis niet ten kwade
sinds er vaders zijn als de mijne t is een aanschouwelijk beeld van zijn hemelschen vader door gods eigen zoon ons voorgesteld zooveel te erger wat kan ik wachten van een god die zich bij een vader laat vergelijken als hij toch weten kan dat er zulke vaders zijn
zijn lach was luid en schel zijne houding uittartend en fier en zeker was het geen vreedzame geraden hem met een dubbelzinnigen blik aan te zien of met een glimlach zijne havelooze uitmonstering op te nemen
dat ik uwe getuigenis niet noodig heb om door allen erkend te worden in den rang en rechten mij door mijn vader den baron de ghiselles verleend die gelukkig nog leeft en waakt om mij tegen dergelijke insinuaties te kunnen verdedigen als het zijn moet
verveelde hij zich in de eenzaamheid met al die boeken en geschriften die jacob jansz hem aanbracht waarom liet hij dan bartels niet bij zich komen om in diens vrije uren samen wat te kaatsen of te kegelen dat een goede uitspanning en tegelijk eene nutte lichaamsoefening zou zijn