AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
nu was jo groot genoeg om naar school te gaan de eerste dagen was het erg vreemd in huis niet alleen voor moeder die haar kleine babbelaarster erg miste en voor marie met wie ze nu geen boodhenriette van noorden weet je nog wel van toen schappen meer kon doen maar ook voor dinkie die maar liep te snuffelen en te zoeken en telkens bij jo's moeder heel zacht ging miauwen en kopjes geven alsof hij vragen wou
nou mien kijk dan eens goed naar dat rijtje boomen hier langs den weg en denk dan eens hoe een giraf er uitziet vindt je dan niet dat de vorm van die boomen veel lijkt op den hals en den kop van een giraf
gekomen vraagt moeder wel hoe was t op school heb je goed opgepast ja moe en gerekend geen antwoord henriette van noorden weet je nog wel van toen kom zeg t maar zegt moeder moet je huiswerk maken laat eens kijken ja dat dacht ik wel weer sommen overmaken weer onoplettend geweest hè
toen frits s morgens aan de ontbijttafel kwam en zijn moeder die er zoo erg vermoeid uitzag goeden morgen zei durfde hij haast niet vragen hoe het met zijn broertje ging heel zacht alsof hij wel een beetje schuld voelde vroeg hij of broer nog koorts had
weet je wat ik doen zal ik kom je eens uit school halen dan kan ik dat buitengewone kind ook eens zien ga nu maar je boterham eten om vier uur stond jo's moeder voor de school even nadat de bel geklonken had gingen de deuren open de kinderen vlogen er
die in de kamer er naast was hoorde zijn broertje huilen henriette van noorden weet je nog wel van toen o wat speet het hem nu dat hij niet eens even naar hem mocht gaan want frits was toch een heel goedhartige jongen die eigenlijk veel van zijn broertje hield dat ellendige plagen ook hij deed het op t laatst zonder dat hij het zelf wist
ik moet een opstel maken wij hebben een vrij onderwerp en u weet wel dat ik daar altijd de hoogste punten voor krijg maar ik kan er van avond niet mee voort toe helpt u me maar eens geeft u me een onderwerp dan zal ik zien wat ik er van kan maken
zoo zag haar lijst er uit met een heel gewichtig gezichtje vroeg zij haar moeder vier spelden en nu hing de lijst goed in t oog ieder die binnen kwam moest er wel naar kijken de eerste die er iets van
als hij maar niet het zolderraam uitgegaan is dat stond van morgen open zei moeder eindelijk hoorde jo miauwen o moe ik hoor wat maar waar kan hij toch zitten t lijkt wel of het uit den muur komt
mevrouw zoekt u er maar eentje uit er is nog een zwart en een grijsje dan wel heel graag het grijsje vindt u goed dat ik het vandaag over veertien dagen bij u laat halen ik dank u vriendelijk want ik wist anders heusch niet hoe ik met zus haar verlanglijst moest doen
dag grootmoe ik ben blij dat u weer beter bent en dat krijgt u van mij omdat u zoo veel van reseda houdt zei hij met een vuurroode kleur ik dank je vriendelijk jongen het is prachtig hoor en wat ruikt het heerlijk nu zal ik wel weer gauw heelemaal beter worden
in groote spanning stond het heele huishouden te kijken naar den metselaar die handig den muur begon open te breken na een half uurtje was hij klaar en dinkie stak zijn kop door de opening die juist groot genoeg was om hem er met moeite door te laten
zijn jullie klaar jongens ja moe wat zit er in het mandje dat zul je wel zien als je honger krijgt dat moet nog een verrassing blijven ik geloof dat ik nu al een beetje honger heb zegt piet
bijna was hij er met zijn mesje maar grootmoeder hield zoo veel van bloemen vooral van reseda's en hij had juist bij den tuinman zulke prachtige potjes gezien wat zou hij doen moeder vragen
dinkie groeide flink en hij hield van iedereen in huis maar toch t meeste van zijn vrouw jo zus had hem ook kunstjes geleerd als zij bijvoorbeeld om twaalf uur aan tafel gingen rammelde zij even met den kaasstolp tegen den schotel en wip dan zat dinkie bij jo's stoel om zijn stukje kaas te halen
gelukkig dat er een schuine hoek in den muur is anders was hij zeker dood gévallen meneer nou hier heb je je poes terug jongejuffrouw het was ook wel zonde geweest als hij doodgevallen of verhongerd was
nou zegt de jongen moet je hem nog voor een stuiver of niet als je hem niet mot ga ik er mee naar een ander hoe kom je aan dat vogeltje vraagt jan's moeder wel van mijn
en als je me belooft dat je je lijmstok nooit meer gebruiken zult om die aardige spreeuwen of andere vogels te vangen krijg je nog een dubbeltje en als je met me mee naar huis gaat nog een groot stuk koek
zij zetten den mand voor jo neer en lichten het deksel op in een hoek zit schuw een aardig klein poesje heel zacht aait zus over het kopje en tilt het dan voorzichtig uit de mand
hij had een stukje rood lint uit moeders naaidoos genomen voor dezen keer was hij zeker dat het niet hinderde als hij iets wegnam zonder te vragen u zou moeder er niet boos om zijn vader zat al aan de ontbijttafel en toen moeder in haar mooien stoel zat riep hij jongens jelui kunt komen
gaf zijn moeder een zoen en het duurde wel een jaar voor hij weer een aanval van schoolpijn had henriette van noorden weet je nog wel van toen tootje's verjaardag oeien morgen nou ben ik jarig zegt kleine to terwijl ze met haar oogjes knipt in het
ik ook niet moe antwoordt piet en snuit meteen erg hard zijn neus moeder wist al genoeg jij ook niet piet is het heusch waar ja moe heusch ik heb er geen genomen dan is het goed zegt moeder en kijkt piet strak aan
dien avond was het feest in huis moeder trakteerde op chocolade en krentenbrood ter eere van de gelukkige redding van dinkie het scheen wel alsof dinkie na zijn ongelukkigen gevangenisdag den schrik had gekregen van het wandelen langs de vensters hij bleef nu rustig voor open ramen zitten en waagde het zelfs niet meer binnenshuis langs de kozijnen te loopen
nu krijg ik toch echt honger moe zegt piet en de andere henriette van noorden weet je nog wel van toen kinderen hebben ook al eens verlangend naar het mandje gekeken vooruit dan maar jongens geef het mandje maar hier zoo gingen ze rondom moeder zitten eet maar zoo veel je lust als het mandje leeg is gaan we naar huis
vol verwachting van wat grootmoe er van zou zeggen droeg hij heel voorzichtig zijn schat naar grootmoeders huis op de teenen liep hij de trap naar de slaapkamer op deed voorzichtig de deur open en zette zijn potje voor grootmoeder neer
ten eerste poes zelf dan een drink en etensschoteltje een blauw henriette van noorden weet je nog wel van toen halslint met belletjes en een lekker warm gevoerd slaapmandje al heel gauw was dinkie gewend in zijn nieuwe omgeving iedereen was dan ook vriendelijk voor hem
hij goed verzorgd en gevoed werd kon hij wel zoo oud worden als het bij katten mogelijk is toen hij zoo omstreeks veertien jaar was moest de muizenval weer voor den dag gehaald worden zijn oogen henriette van noorden weet je nog wel van toen werden zwak zijn gehoor werd minder scherp zijn pooten konden hem nog maar moeilijk dragen
bijenboer eigenlijk liep er tusschen met een gazen masker voor en groote handschoenen aan want het is een gevaarlijk werkje om de vlijtige diertjes af en toe van de korven te jagen en de boer wil toch ook zien of er al veel in de raten is zoodat hij die verkoopen kan
hij keek eens naar beneden en werd toen zeker duizelig ten minste hij viel naar omlaag juist tusschen de muren van de twee huizen iedereen werd nu ongerust om het lange wegblijven van dinkie alle kamers werden doorgezocht
de metselaar kwam met mijnheer coenen mee en ging den muur onderzoeken een lastig zaakje meneer we moeten oppassen dat we de steenen heel voorzichtig losmaken anders valt het dier heelemaal naar beneden
moe ik geloof dat dinkie nu ook verkouden is mag ik marie een ei vragen en wat henriette van noorden weet je nog wel van toen slaolie dat zal voor onzen dinkie zeker ook goed zijn u gaf het ons toch ook toen wij verkouden waren ja zus ga het maar bij marie vragen dan zal ik het voor je
kindjelief wat ben je dom aanstonds gaan we allemaal naar bed maar eerst moet ik toch nog al je verrassingen klaar leggen dus als je nu niet gauw gaat slapen zou je morgen heelemaal geen verjaarscadeautjes vinden
marie bromde wat en zei dat komt van dat in den tuin op die arme vogeltjes loeren van mij zou hij niet zoo'n goed ei krijgen maar als je moeder t goed vindt vooruit dan maar
marie kon het dinkie nog maar niet vergeven dat hij eens een vogeltje had opgegeten het wàs natuurlijk wel heel erg en jo had er dinkie een paar flinke tikken voor gegeven maar moeder had gezegd
nonnie een maar moeder we hebben een nieuw kind op school zoo'n zwarte leelijkerd heb je nog nooit gezien en bang ze durfde niet eens hard te loopen toen we vrij spelen hadden en toen ze gehaald werd durfde ze haast de school niet uit
worden jan's moeder was den heelen tijd van huis om grootmoeder op te passen na een week van angstige verdrietige dagen zei de dokter dat het gevaar gelukkig geweken was en grootmoeder waarschijnlijk zondag weer uit het bed mocht en haar kleinkinderen haar even goedendag mochten komen zeggen
zei moeder ik ben echt blij dat je hem terug hebt t speet me toch zoo dat ik onzen dinkie vergeten kon geef hem maar dadelijk wat brood met melk en een extra stukje kaas dan zal hij zijn naren dag wel gauw vergeten
nou zei moeder als dat waar is schei dan maar uit en ga gauw naar bed dan ben je morgen misschien weer beter moeder begreep wel dat het eigenlijk schoolpijn was die piet plaagde het was heel warm en dus niet lekker om juist nu vroeger dan anders naar bed te moeten maar piet kon nu zeker niet tegenstribbelen hij was toch ziek
de boterhammen zijn op en de kinderen moeten hun schoolwerk gaan maken hè moe ik schiet niets op met mijn werk helpt u me even wat moet je doen piet laat eens zien
dinkie innen eenige weken zou kleine jo haar zesden verjaardag vieren ze kende al de drukletters uit haar letterdoos en had nu met veel moeite een verlanglijst geschreven die in de huiskamer aan den muur vastgeprikt moest worden
ging dien avond gauw naar bed om nog eens rustig te kunnen denken over den naam van haar poes want dat zij er een kreeg daar was ze haast zeker van een poosje had zij heel stil gelegen toen riep zij op eens nou weet ik er een
het was nu mei geworden en jo's ouders zouden verhuizen de verhuisdag gaf een heele drukte en daarom zouden de kinderen dien henriette van noorden weet je nog wel van toen dag bij hun grootmoeder eten en s avonds meteen naar hun nieuwe woning gaan het eerste waar jo naar vroeg toen zij thuis kwam was natuurlijk waar dinkie was
den volgenden dag ging mevrouw coenen er dadelijk op uit om bij den behanger te vragen of de kleine poesjes al allemaal weg waren gelukkig hadden ze er nog twee bij de moeder gelaten zoudt u mij een groot plezier willen doen en me er een van geven zus wou er zoo erg graag een voor haar verjaardag hebben en ik wist dat er bij u kleine poesjes waren
zoet maar mijn diertje straks kom je er uit hoor dan krijg je melk en brood en kaas vader is al naar den metselaar die zal dien naren muur wel openbreken en dan ben je weer bij ons zoet maar dinkie
toen telde van hun huis op de plantage en van de mooie boomen en vreemde vruchten en planten die er groeiden en van al die bruine bedienden die altijd op de bloote voeten of op sandalen rondliepen en dat de mannen ook hun haren lang droegen en het net zoo opstaken als jo's moeder
komt jongens nu een mooie bos heidekruid geplukt dan hebben we van den winter nog hei in huis maar past op dat jullie je niet prikt aan de stekels van de brem dat kan pijn doen hoor
neen hij zei er niemand wat van en morgen ochtend zou hij naar den tuinman gaan om het mooiste potje uit te zoeken henriette van noorden weet je nog wel van toen en vast besloten ging jan naar zijn bed niemand wist iets van zijn plannetje den volgenden morgen heel vroeg ging hij naar den tuinman en na lang zoeken vond hij een potje dat het lekkerst rook en de meeste knoppen had
een eindje achter onzen tuin zit een jongen met toch zoo'n aardig vogeltje dat hij me voor een stuiver wil verkoopen kom we zullen er samen eens heen gaan jan ja hoor aan den kant van den weg zat een boerenjongen met een kleine spreeuw in zijn handen het diertje piepte en bewoog zich angstig in de vingers die de jongen er losjes om heen gebold hield
na eenige dagen was de koorts veel verminderd jacob kon nu weer overeind in zijn bed zitten platen kijken en teekenen en na een paar weken mocht hij weer naar beneden dat was een heerlijke dag voor het heele huishouden broer zag er nog wel wat bleek en zwakjes uit maar dat zou wel weer gauw in orde komen
ik geloof dat onze jongens allebei genezen zijn zei moeder kleine broer van de mazelen en groote van zijn plaagziekte is t niet jongens en allebei de genezen jongens klommen op moeders schoot en zoenden haar maar frits nog t hardste omdat zij elkaar zonder iets te zeggen weer zoo goed hadden begrepen
och jongen zegt mien die voor den eersten keer naar de hei gaat girafboomen wat is dat nu voor onzin wat een domoor hè moeder zegt piet dat kind begrijpt ook niets maar piet het is toch heel gewoon dat mien dat niet begrijpt weet je waarom piet dat girafboomen noemt mien
waarom vang je die diertjes ze doen toch geen kwaad weet je henriette van noorden weet je nog wel van toen wel dat het heel slecht is om vogels te vangen een spreeuw hoort in de vrije lucht dat is geen vogel om in een kooi te zetten daar heb je een stuiver en laat hem nu maar wegvliegen
nu kwam de juffrouw nonnie halen en nadat ze jo's moeder goeden dag had gezegd gingen ze weg moeder ging met jo en nog eenige van haar vriendinnetjes naar huis zeg kinderen ik vind het heelemaal niet aardig van jullie dat je die kleine nonnie zoo alleen met de juffrouw laat weggaan
nonnie zei het kind zoo nonnie zei jo's moeder ben jij dan het nieuwe meisje dat bij jo in de klas gekomen is ja mevrouw je woont zeker nog niet lang hier hè neen mevrouw waar kom je dan wel vandaan
kon je niets anders bedenken zus neen pa heusch niet ik zou zoo dol graag een echte poes willen hebben en omdat ik wel weet dat het iets heel moeilijks is wil ik het wel van allemaal samen hebben en anders niets nou vrouwtje we zullen zien
voor voetje ging hij naar moeder toe en op haar schoot begon hij te huilen hij vertelde toen dat hij s middags op school al dadelijk niet prettig was geweest er kwamen telkens tranen in zijn oogen en hij moest toch niet huilen zijn voeten waren koud zijn hoofd was zoo akelig warm en
eens op een morgen lag dinkie stil in zijn mandje achter de kachel te treuren zijn melk liet hij staan hij deed zijn oogen niet open zelfs niet toen jo hem over zijn kop
nu nog maar een paar weken en dan moesten wat touwtjes en knikkers in jan's zakken plaats maken voor het zakmes juist in dien tijd werd jan's grootmoeder gevaarlijk ziek z erg dat de dokter heel bang was dat zij nooit meer beter zou worden
neen mevrouw maar er groeien toch ook geen giraffen aan boomen henriette van noorden weet je nog wel van toen kijk mien zegt piet's moeder ben je wel eens in een dierentuin geweest en heb je daar ook giraffen gezien ja mevrouw
als hij maar niet in de snijding gevallen is dan weet ik heusch niet hoe wij hem er uit kunnen krijgen en moeder zette een heel bedenkelijk gezicht vader kwam thuis en hoorde de heele treurige geschiedenis
er was weer rekenles op school elk moest een som die op het bord stond uitwerken o dacht de jongen die akelige som zal ik wel weer niet kennen ik wou maar dat er geen rekenen bestond
het was in den winter en ieder was in huis al verkouden geweest behalve dinkie maar op een morgen zat hij zoo stil achter de kachel in zijn mandje en nieste onophoudelijk zijn melk liet hij staan en jo maakte zich al bezorgd om haar pleegkind
heen en jo's moeder begreep haar ze ging tusschen de kinderen door henriette van noorden weet je nog wel van toen op het vreemde kind af eerst zei ze niets tegen haar ze nam haar bij de hand zette het mutsje wat terecht en toen ze haar uit het gedrang gehaald had vroeg ze haar hoe ze heette
voor elken winkel waar zakmesjes te koop lagen bleef jan staan het was een toer om zijn keus te vinden want hij wou er natuurlijk een hebben met zoo veel mogelijk mesjes er in eindelijk had hij er een gevonden en hij was al bang dat het misschien verkocht zou zijn vr hij de heele vijfendertig centen bij elkaar had gespaard
ja de hei was weer prachtig brem en heidekruid stonden in vollen bloei en een kleed van paars en geel en donkerrood scheen er over uitgespreid te liggen naar welken kant men ook keek
zooals alle katten hield dinkie veel van klimmen en klauteren als hij t maar even kon wagen sprong hij op t vensterkozijn en dan zoo buiten om langs de vensters van het eene raam in het andere zoo was hij eens het zolderraam uitgestapt met het plan een wandeling langs het dak te gaan maken boven langs de goot gekomen wilde hij weer terug
zoo lang het lesuur duurt moet er stilte zijn en dikwijls spijt het den onderwijzer of de onderwijzeres dat ze de kinderen niet eens even aan het raam mogen laten komen daar is nu niets aan te doen en opletten is dus de boodschap en nu van den jongen die niet goed rekenen kon
ik geloof zeker dat hij koorts heeft we moesten den dokter maar eens laten komen zei moeder toen vader ook eens naar zijn ziek jongentje kwam kijken de dokter kwam onderzocht jacob en zei toen dat hij waarschijnlijk henriette van
vader moeder en grootmoeder die rustig zaten te lezen schrikten even op toen zij tootje zoo in haar nachtpon op de bloote voetjes plotseling voor zich zagen kindje wat voer je uit vraagt moeder en terwijl ze glimlachend naar vader en grootmoeder kijkt zegt ze
eindelijk kwam de lang verwachte dag s morgens toen moeder beneden kwam was haar stoel met klimop versierd een mooie strik om het oortje van haar theekopje gebonden een verrassing van broer die dat alleen bedacht had
weet je wat ik zal je zelf naar je bedje brengen geef vader en grootmoeder nog maar eens een flinken nachtzoen dat moet nu de laatste zoen zijn in je vierde jaar en als je nu lekker geslapen hebt geef je ons morgen maar vroeg de eerste zoenen in je vijfde jaar
den volgenden zaterdag kwam nonnie spelen och wat was ze eerst schuw en verlegen ze bleef maar dicht bij jo's moeder staan en durfde zich haast niet bewegen maar langzamerhand werd ze wat losser ze begon naar de poppen en de boeken te kijken en later vertelde ze van indië en alle kinderen luisterden naar haar
de dokter had gelijk gehad s avonds begon jacob weer onrustig te worden en in de koorts praatte hij druk over allerlei dingen van school maar t meeste had hij het te kwaad met zijn broertje hij dacht telkens dat hij hem weer aan het plagen was en of moeder hem al suste t hielp niet
het is ook wel erg zoo je gedachten bij elkaar te moeten houden als het buiten de school zoo lekker is als de zon schijnt of er een troep soldaten of een brandweerwagen voorbij komt en je niet eens even kijken mag wat voor soldaten het zijn of welke wagen het is
ja moe ik heb er nu zoo'n spijt van toen ik hem in mijn zak voelde durfde ik hem niet opeten en hem in mijn zak houden dat ging ook niet want dat zou u dadelijk ruiken toen heb ik hem heel henriette van noorden weet je nog wel van toen gauw stilletjes in den tuin opgegeten
elken zondag werden nu netjes de twee centen in een doosje gelegd henriette van noorden weet je nog wel van toen en telkens ging jan ze natellen al kon hij zoo ver nog niet zijn nu en dan kwam er wel eens een extra cent bij en na eenige maanden was hij zoo ver dat hij bijna het noodige geld bij elkaar had
had met een bedrukt gezicht zijn eerste hapje brood in zijn mond gestoken maar t wou niet zakken dikke tranen kwamen in zijn oogen en zeggen kon hij niets moeder zei ook niets ze voelde dat frits spijt had van al dat plagen henriette van noorden weet je nog wel van toen en toen hij naar school ging kwam hij wel drie keer terug om haar een dagzoen te brengen
leien doorgeven roept meneer en nu moest hij zijn lei geven met de som half af o jij bent natuurlijk weer niet klaar je hebt zeker weer aan je spoor of je plantenbus gedacht je maakt van avond thuis je som en dan nog maar eens het werkwoord ik moet opletten bij de rekenles
é ik dacht toch zeker dat er zes appels in het bakje waren en nu tel ik er maar vijf zegt moeder heb jullie er ook een van genomen wel neen moe zegt jan en eet zijn boterham verder op
zorg jij maar goed voor piet dat zijn kooitje altijd schoon zijn zaadbakje gevuld is en zijn drinkglaasje mooi helder ziet dan heeft hij zich niet te beklagen en jij hoeft t je niet aan te trekken dat je een vogel in een kooitje bewaart
nog een paar minuutjes dan kan je het zelf zien maar laat ik je eerst je verjaarszoen geven zus en ik ook zegt vader nu gaat de deur open en marie en broer komen plechtig binnen gewandeld zij dragen een hengselmand waaruit men een zacht gemiauw hoort
we hebben haar natuurlijk flink geplaagd en uitgelachen dat begrijpt u t leek wel een hazewindje zoo beefde ze en ze begon maar dadelijk te huilen hoe vindt u dat hoe ik t vind jo heel naar en stout een vreemd kind maar dadelijk plagen en uitlachen omdat ze er een beetje anders uitziet dan jullie en ze zich niet op haar plaats voelt
dat was een heerlijke dag en moeder voelde zich gelukkig en dacht alleen maar hoe heerlijk het zou zijn als haar moeder dat alles eens had kunnen zien
zoo bleef hij eenige dagen liggen tot hij heelemaal geen geluid meer gaf en nadat hij zijn vrouw nog met veel moeite een kopje had gegeven alsof hij haar wilde zeggen dat zij altijd goed voor hem was geweest strekte hij zijn pooten uit en stierf
s middags aan tafel werd er druk gepraat over die moeilijke verlanglijst kijk eens naar den muur vader wat zeg je er van vader zette een ernstig gezicht
goeien nacht dinkie zei broer die twee jaar ouder was droom er maar niet van je hebt hem toch nog niet eens o hij komt zeker nacht broer
even kwamen er een paar traantjes van teleurstelling in tootjes oogen henriette van noorden weet je nog wel van toen hè ik dacht dat het echt al morgen was het duurt ook zoo vreeselijk lang mag ik nu niet opblijven
och ja t is waar nu begrijp ik het en ik zal ze ook maar zoo gaan noemen weer liepen ze een eindje voort kijk jongens daar woont de bijenboer nog willen we er eens langs gaan
op t oogenblik heeft hij flinke koorts mevrouw maar goed zijn hoofd koel houden en frits mag voorloopig niet met hem in de kamer slapen dien nacht bleef moeder op om telkens koude natte doeken op jacob's warm hoofdje te leggen
mevrouw wat is er met nonnie gebeurd sinds van middag vroeg de juffrouw niets buitengewoons juffrouw maar nonnie heeft in dien tijd verscheiden vriendinnetjes gekregen en daarom ziet ze er zoo vroolijk uit
maar zus wat een vreeselijk moeilijke verlanglijst heb je van het henriette van noorden weet je nog wel van toen jaar een echte poes hoe moeten wij daaraan komen gelukkig dat wij nog een poosje den tijd hebben om er een te zoeken een echte poes nu we zullen zien hoor ik zal er mijn best voor doen
daar kan je je nooit gelukkig mee voelen en zullen we nu eens samen een ander onderwerp voor je opstel bedenken of kan je het misschien nu wel alleen moeder had gelijk nu piet's geweten weer vrij was lukte zijn werk heel goed en hij kreeg er weer de hoogste punten voor
ik ben pas uit indië hier gekomen omdat bij ons op de plantage geen school is en ben je nu zoo alleen hier ja mevrouw ze zijn allemaal in indië gebleven ik moest hier naar toe om te leeren
nou ga maar gauw aan je werk dan kan je voor het eten nog een flink eind af hebben t is wel jammer we hadden anders nog gewandeld t is lekker weer aan tafel at piet flink maar na het eten zei hij toen hij weer aan zijn werk bezig was o moe ik heb zoo'n hoofdpijn en pijn in mijn beenen ik kan echt niet verder werken
waarvoor natuurlijk voor mijn poes maar het is geen gewone kattennaam het is een heele rare en als je het raadt krijg je morgen een nieuwen griffel van me ja als t geen gewone kattennaam is hoe kan ik t dan raden we zullen hem dinkie noemen is dat geen mooie naam
toen maar bedaard zus we zullen hem er wel uitkrijgen en als wij het niet kunnen zal de metselaar den muur openbreken en onze dinkie zal van avond weer lekker in zijn mandje slapen jo's vader ging nu ook bij den muur luisteren op de plaats waar het angstig gemiauw gehoord werd
tot jo uit school kwam zat dinkie maar trouw achter de deur op haar te wachten en als ze in de kamer kwam liep hij om haar beenen te spinnen en kopjes te geven z tevreden en blij dat jo hem eerst even op haar schoot nam om te streelen en hem dan zijn melk gaf
toen hij binnenkwam begon moeder te lachen wel zieke hoe gaat t er mee ben je weer heelemaal beter gelukkig hoor ja die schoolpijn is een akelige pijn toen ik zoo oud was als jij heb ik er ook wel last van gehad en dan deed grootmoeder met mij net als ik nu met jou het is nog al niet gevaarlijk
een wollen jurk aan een bont mutsje op en nog rilde ze in haar warmen wintermantel ze keek net alsof ze zich niet op haar plaats voelde tusschen al die wilde uitgelaten kinderen
dat hoefde moeder geen twee maal te zeggen al heel gauw was het mandje plat nu werd de terugtocht aangenomen zingend ging het troepje het dorp weer in en toen vader s middags thuis kwam verrasten zij hem met een prachtige bos heidekruid op tafel
maar er kwamen geen jongens ten minste men zag ze niet wel een mooien lekkeren wintermantel die heel langzaam de kamer binnen wandelde en bedenkelijke bulten vertoonde en een ingehouden lachen liet hooren
hoe kom je daar bij welke poes heet er nou dinkie geen een dat is t juist weet je hoe ik er aan kwam van t denken over zijn naam toen dacht ik eerst denkie maar dat raden de menschen te gauw en daarom zullen we hem dinkie noemen hé ik wou dat ik al morgen jarig was
en toen ze er langs gingen zagen ze door het hek zwermen bijen van en naar de korven vliegen eerst waren de kinderen een beetje bang om er zoo vlak voor te gaan staan maar toen moeder hun verzekerde dat bijen nooit kwaad doen als ze niet opgejaagd worden was hun angst weg wat een drukte en gegons
eindelijk was het de verjaardag al heel vroeg ging jo naar beneden en voor haar bord op de ontbijttafel stond een lijstje met een aardig poezenplaatje er in er lag een kaartje bij
scheen dat het kind op het gezicht van jo's moeder zien kon dat zij veel van kinderen hield want ze keek haar zoo vragend en treurig aan alsof ze zeggen wou och help me asjeblieft door die woeste vreemde kinderen heen
eindelijk kwamen ze dan op de hei wat was het er weer heerlijk wat deed die droge zuivere lucht weer goed does de hond die overal mee liep voelde het ook hij holde en rolde over den zanderigen grond zoodat de stekeltjes brem hem in de krullende haren gingen zitten
eén groote vriendin had ze al die had je al toen we elkaar voor t eerst zagen hè nonnie ja mevrouw en nonnie zoende mevrouw zoo hartelijk haast alsof ze haar eigen moeder zoende nu dag nonnie tot den volgenden zaterdag hoor dan komen er weer andere vriendinnetjes bij jo spelen
hard dat haar broertje die in het andere bed bij haar op de kamer sliep en al half ingedommeld was er van opschrikte henriette van noorden weet je nog wel van toen wat weet je vroeg hij sufferig o broer ik weet er al een naam voor
heusch jo t geeft je niets sla hem er niet voor hij kan t niet helpen dinkie is wel een verstandig dier maar hij begrijpt toch niet dat het zoo erg is als hij een vogeltje opeet moeder gaf dinkie nu af en toe van het geklopte ei met suiker en slaolie en na een paar dagen was dinkie's verkoudheid heelemaal beter
hoe zou ik dat anders dan naar en stout vinden en leelijk kan dat kind het helpen dat de kleur van haar vel anders is dan bij jullie is het daarom leelijk en alsof dat een reden moet zijn om naar henriette van noorden weet je nog wel van toen tegen haar te zijn neen hoor dat doet me echt verdriet ik dacht dat je heusch verstandiger was
dat was voor de andere kinderen allemaal nieuw ze hadden wel eens wat gehoord of gelezen van indië maar het nu te hooren van nonnie die er zelf gewoond had dat was dubbel zoo aardig voor hen
ja kinderen er zit niets op ik zal zelf even naar den metselaar gaan en hem vragen of hij onzen dinkie zoo gauw mogelijk uit zijn gevangenis wil halen och wat was jo in angst zij sprak maar hard door den muur
maar juffrouw ze vreten al de kersen van de boomen vergeet je dan dat ze ook zoo veel wormen en larven en rupsen opeten zoo'n enkele kers kan toch geen kwaad dat is t best waard hoor rupsen en wormen doen veel meer schade dan de spreeuwen geloof me maar
toen nonnie verteld had ging moeder aan de piano zitten ze speelde alle schoolliedjes en de kinderen zongen er bij toen kregen ze poffertjes die ze zelf mochten bakken en ze dronken chocolade die ze om de beurt zelf mochten inschenken dat was een middagje om vijf uur werd nonnie gehaald
kijk als je net zoo lang spaart tot je er zelf een koopen kan en je me belooft er heel voorzichtig mee te zijn dan zullen we verder zien zegt moeder ja maar moe dat kan nog zoo erg lang duren een echt mes kost wel vijfendertig centen
neen gelukkig nu niet hij slaapt rustig maar gisterenavond en van nacht toen hij koorts had dacht die arme jongen maar aldoor dat je hem plaagde je weet niet hoe verdrietig dat was en of ik hem al troostte het hielp niet want hij verstond mij toch niet
hij werd achter in den tuin begraven men sprak in huis nog altijd over hem als over een huisgenoot van wien men veel hield en die een groote leegte achterliet in het huis waar hij vele jaren gewoond had
waar is mijn vrouw toch en moeder gaf hem dan antwoord want als je veel van dieren houdt verstaan ze je best ja dinkie de vrouw is naar school we missen haar allemaal maar over een paar uurtjes is ze weer thuis
nou juffrouw ik beloof je eerlijk dat ik mijn lijmstok maar voor de vliegen houen zal moeder wil ik pietje ook maar uit zijn kooitje laten vraagt jan toen ze thuis gekomen waren
terwijl de kinderen zich kleedden en hun vriendinnetjes gingen halen maakte moeder een mandje klaar dat elk op zijn beurt zou moeten dragen boterhammen krentenbroodjes een flesch met melk en een met water appels noten peren dat ging er allemaal in
op straat kon marie jo haast niet bijhouden zoo hard liep zij na een poosje kwamen zij aan het huis marie draaide de deur open en jawel daar zat die goeie dinkie te miauwen alsof hij roepen wou laat me er toch uit asjeblieft jo nam hem nu in haar armen en droeg hem naar huis
de weg van het dorp naar de hei was niet zoo heel lang maar toch duurde het een heele tijd vr ze er waren er was ook zoo veel te zien langs het pad dat ze zoo goed kenden van de vorige jaren die ze buiten hadden doorgebracht kijk moeder daar heb je onze girafboomen weer schreeuwt piet
en jawel hoor daar kwam ook heel zachtjes loopend en schuw rondkijkend een klein indisch meisje de school uit het was een teer kindje met groote donkere oogen en sluik zwart haar
een paar weken later was jan jarig en ik hoef jullie zeker niet te vertellen dat hij van zijn grootmoeder een prachtig zakmes kreeg dat hij altijd zal bewaren henriette van noorden weet je nog wel
den heelen avond en den nacht sliep piet rustig door moeder wist het wel die ziekte was zoo erg niet den volgenden morgen om negen uur kwam piet al in de huiskamer hij kon het niet meer uithouden van den honger want hij had natuurlijk geen boterham op zijn bed gehad
wel eet dan maar eerst nog een boterham vr we weg gaan jongen zoo erg is t nog niet moe ik kan nog wel wachten en voort ging het troepje piet die altijd haantje de voorste was moest het eerst het mandje dragen en zingend liep hij vooruit
en nu als hij vijf en twintig centen voor dat potje gaf zou het weer zoo'n tijd duren eer hij ook een mes had maar grootmoeder was toch weer beter en ze hield zoo veel van reseda wat zou ze opkijken als hij zei hier grootmoe dat hebt u van mij omdat ik u weer goedendag mag zeggen en omdat u weer beter bent
en zoo gebeurde het nonnie kreeg een heele boel vriendinnetjes op school maar haar beste vriendinnen werden toch jo en haar
denkt even na eigenlijk mag het niet hè piet dat weet je wel maar voor dezen keer zal ik je maar eens helpen wat zou je er van zeggen als je eens een opstel maakte over een jongen die gesnoept had en zich er later voor schaamde zoodat hij het zelfs zijn moeder niet durfde te vertellen toen zij den appel miste dien hij van het bakje genomen had
eens op een middag toen jacob uit de school thuis kwam was hij z stil dat moeder al dadelijk zag dat haar ventje niet heelemaal in orde was en zij had goed gezien henriette van noorden weet je nog wel van toen wat scheelt er aan broer ben je niet erg lekker wat ben je stil jongentje kom eens gauw bij mij
och neen hij moest het heel alleen met zich zelf klaarspelen maar erg moeilijk was het toch s middags op school had hij nog toen frans zoo pronkte met zijn zakmes gezegd heb maar niet zoo'n drukte met je mes hoor ik ga er een koopen dat wel duizend maal mooier is
nu schrok moeder o verbeeld je met al die drukte hebben wij onzen goeien dinkie vergeten och zus huil maar niet marie zal dadelijk met je naar het oude huis gaan o moe als hij maar niet weggeloopen is dat diertje wat zal hij bang zijn in het leege donkere huis
naar de hei omt jongens t is heerlijk weer we zullen vandaag eens naar de hei gaan trekt je oude pakjes maar aan zet je groote hoeden op en gaat dan vragen of mien en truus mee mogen
dat was een vreugde toen moeder zaterdags henriette van noorden weet je nog wel van toen zei jongens als jullie heel stil zult zijn mag je grootmoe even goeien dag zeggen en feliciteeren met haar beterschap nu kwam er een heel moeilijke avond voor onzen jan
kom jongen ik zal je van avond eens naar bed brengen een flink warm glas limonade zonder suiker en een extra wollen deken henriette van noorden weet je nog wel van toen zullen je wel gauw opknappen hoor en nu vooral geen avondboterham anders zou je misschien nog maagpijn ook krijgen slaap lekker morgen mag je zeker niet vr tien uur uit je bed komen wel te rusten piet en beterschap jongentje
en elke week twee centen dan moet ik nog wel haast vier maanden wachten dat is niets dan ben je net zoo wat jarig dat treft mooi dat komt juist uit zooals ik zei tegen je twaalfden verjaardag en dat vind ik nog vroeg genoeg
tilt tootje op en draagt haar naar haar bedje ze blijft nog even bij haar zitten om voor dien éénen avond te wachten tot ze weer ingeslapen was e jongen en de spreeuw moe krijg ik asjeblieft gauw een stuiver wat wou je er mee doen jan
maar hij smaakte heelemaal niet lekker en toen u naar de appels keek en er naar vroeg had ik wel in een hoek willen kruipen zoo schaamde ik me hoor eens piet ik zie gelukkig dat je zelf begrijpt hoe vreeselijk verkeerd je hebt gedaan iets wegnemen dat van jou niet is iets waar je op geen eerlijke manier aan komt dat je nooit gerust aan ieder durft te laten zien
en hoe oud ben je al acht jaar mevrouw henriette van noorden weet je nog wel van toen en heb je al vriendinnetjes op school gekregen neen mevrouw de kinderen zijn allemaal zoo naar voor me ze trekken me aan mijn haren en roepen mij altijd zwarte mop na en dat vind ik zoo vreeselijk
en dat hij jokte toen moeder vroeg of een van allen iets van dien appel afwist o moe en piet barstte uit van het huilen heb ik het niet goed geraden jongen
behalve marie die mopperde omdat dat beest overal zijn nagels inzette en altijd zoo valsch naar de vogels in den tuin zat te loeren ja dat krabben zal hij wel afleeren als hij wat ouder is en dat hij op de vogels loert kan hij niet helpen dat is de kattenaard zei moeder maar we hebben onzen muizenval ook niet meer noodig dat moet je ook niet vergeten
nou vertel me maar niet verder we zullen je dadelijk naar bed brengen en als je lekker warm onder de wol ligt zal t wel beter gaan toen jacob in zijn bedje lag bleef moeder nog een poosje bij hem zitten daar lag hij nu stil met een vuurroode kleur
weet je wat we zullen doen jo jij vraagt morgen of ze bij jullie komt loopen en op school bemoeien jullie je in het speeluur wat met haar en als ze dan een beetje gewend is vragen wij haar zaterdagmiddag bij ons dan zullen we samen een prettigen middag hebben
verbeeldt je eens dat jullie in indië zoo alleen op school zoudt gaan en dat die indische kinderen jullie zoo plaagden als je het nonnie hier doet en dat je als je dan zoo verdrietig thuis kwam nooit je moeder zou vinden bij wie je eens uithuilen kon en die je zou troosten en al je verdriet zou wegzoenen zou jullie dat ook niet vreeselijk vinden
en nonnie begon te huilen kom nonnie huil maar niet kind je zult hier wel gauw vriendinnetjes krijgen en als je het wilt zal ik wel dadelijk al een groote vriendin voor je zijn ik houd zoo veel van kinderen en ik zal er wel voor zorgen dat jo dat is mijn dochtertje zeker een vriendinnetje voor je wordt wees maar niet bang hoor
jullie moet juist voor haar wat vriendelijk zijn heb jullie wel gezien hoe treurig ze rondkijkt ze heeft me net verteld dat ze pas uit indië hier gekomen is en in plaats dat je het haar nu een beetje prettig maakt en denkt dat ze hier zoo heelemaal anders moet doen dan bij haar thuis in dat mooie warme indie plagen jullie haar en bent zoo
het zakmes ch moe ik zou toch zoo dolgraag een zakmes hebben toe wanneer krijg ik er nu een het heeft al driemaal nummer één op mijn verlanglijst gestaan ik ben nu toch wel al groot genoeg
twee zieken rits en jacob waren broertjes frits die de oudste was had de leelijke gewoonte om zijn broertje dikwijls te plagen broer die nogal driftig was begon dan te huilen en te stompen en het kostte hun moeder veel moeite en zorg en verdrietige uren om frits van die plaagziekte te genezen
tegen den morgen werd hij veel kalmer de dokter zei nu dat het zeker mazelen waren en dat het gelukkig was dat frits ze al had gehad hij zou ze denkelijk niet opnieuw krijgen als hij niet in aanraking kwam met zijn zieke broertje van avond zal de koorts wel weer opkomen mevrouw maar hij is een flinke sterke jongen u hoeft niet ongerust te zijn
langer mocht jan niet blijven moeder ging even met hem mee in de gang dat vond ik nu echt aardig van je dat je grootmoe zoo verraste met die prachtige reseda maar je zakmes henriette van noorden weet je nog wel van toen ja moe t was erg moeilijk maar ik ben toch blij dat ik het heb gedaan ik heb toch niet alles uitgegeven
begerig om de oorzaak van die wonderbare tocht te kennen vroeg breydel aan veel der voorbijvluchtende lieden waarheen zij zich wilden begeven en waarom zij dus hun stad verlieten maar de klagende uitroepingen der vrouwen konden hem dit raadsel niet verklaren
men kon bemerken dat de koning bij johanna aanhield om het strenge vonnis te verzachten doch zij onverbiddelijk in haar haat tegen de vlamingen zijnde dreef het gebed van de vorst met trotsheid af en werd op de woorden van charles de valois zo rood dat zij gloeiend scheen eensklaps riep zij met kracht
de wijn werd er menigmaal in zilveren schalen rondgeschonken en men deelde zich onderling de blijde hoop en de troostende vooruitzichten mede reeds hadden zij het voorwerp hunner rustige redekaveling dikwijls veranderd wanneer diederik de vos die als boezemvriend van robrecht in het huis van de graaf geherbergd was in de zaal kwam en bij het gezelschap naderde
ontrouwe vazal in onze koninklijke genade hebben wij het billijk geacht uw verbreken te doen onderzoeken om te zien of het ons veroorloofd was u te vergeven maar wij hebben bevonden dat de vaderliefde slechts tot dekmantel uwer weerspannigheid gediend heeft en dat een misdadige
breydel omarmde deconinck met onstuimige blijdschap mijn vriend o mijn vriend riep hij uw woorden vloeien zo treffend over mijn hart een onbekend gevoel ontheft mij ik ben de gelukkigste mens op aarde
en indien het lot ons ongunstig ware en dat gij lieden de zege behaaldet dan zouden er u weinig slaven overblijven want wij willen sterven echter hoe het ook zij en dit is de oorzaak mijner komst wat er ook gebeuren moge zal geen haar van uw hoofd door ons geraakt worden
deze wapens ja zelfs de lange speer die nevens hem lag waren met zwart gekleurd vermoedelijk was het dat de ridder uit wanhopige droefheid zich aldus had uitgerust
de slagorde werd in allerhaast hernomen en gelijk tevoren tegen de groeningebeek geschikt onderwijl was robert d'artois met enige andere franse veldheren tot op een kleine afstand van het vlaamse leger gekomen om hetzelve te herkennen
op enige afstand van het leger achter de bomen die hun takken boven de hutten spreidden was een open plaats die niet met gevallijke gewassen was belemmerd en op welkers grond geen hutten stonden
de blauwe dampen der aarde hingen als een onvatbaar weefsel aan de toppen der bomen en de kelken der ontwelkende bloemen openden zich met liefde om de jongste straal van het daglicht te ontvangen
want hij vreesde dat zijn gezellen mochten denken dat hij niet meer gelijk tevoren hun een vriend en makker wilde zijn deconinck had zich in zijn tent opgesloten om de gelukwensingen zijner wevers te ontgaan hij werd te zeer door hun bewijzen van liefde aangedaan en die ontsteltenis kon hij te moeilijk verbergen
mijnheer de chatillon antwoordde zijn gezel lachende dat er een van u beiden sliep dit geloof ik voorzeker de tong moet u branden spotter viel de chatillon uit ik sliep niet twee uren vestig ik mijn ogen op die betoverende torens die zich hoe langer hoe meer verwijderen
de wethouders en leliaards hebben de vreemde meester door ongewone pracht gevleid zij hebben ons tot het oprichten van praalschavotten gedwongen en nu eisen zij dat wij hun laffe verkwistingen met het loon onzes arbeids zouden betalen
doch mits de tegenwoordigheid van de gevangen leeuw hun niet als mogelijk kon voorkomen waren hun gissingen vruchteloos zij betrouwden zich echter ten volle op de voorzichtigheid van de deken der wevers en zonden hun dienaren in verschillende richtingen om hen voor een onverwachte verrassing te beveiligen deconinck ving aldus aan
op een kleine afstand stond een paard nog zwarter dan de ridder daar het ook gans met ijzeren schelpen overladen was boog het dier zijn hoofd met moeite tot bij de grond en graasde alzo de vochtige toppen der kruiden het slagzwaard dat aan de zadel hing was verwonderlijk groot en scheen een reuzenhand te behoren
ik breng een boodschap van mijn heer en meester gwyde die op dit ogenblik met vijfhonderd ruiters in de stad gekomen is hij laat zijn schone nicht machteld van bethune van zijnentwege groeten en zal binnen weinig stonden zijn vurige toegenegenheid haar zelf bewijzen
adolf hebt gij gezegd adolf is de leeuw gaan halen hebt gij hem gezien hij heeft u van zijn onzalige machteld gesproken nietwaar ho ja hij bemint mij zo innig er was zulk een teder vuur in zijn ogen zo zoet en zo liefderijk was zijn stem voor mij maar nu nu
deconinck scheen in dit ogenblik als een tolk die over het misdadige jeruzalem de vloek des heren uitspreekt er was zoveel ontzaglijks in de toon zijner stem dat breydel met een godsdienstige eerbied op het vonnis der vijanden luisterde
deze gesteltenis was voor de vlamingen verderfelijk daar de vijand hun van achter en van voren op het lijf was hadden zij geen wijdte genoeg om de goedendags te gebruiken zij werden dan genoodzaakt zich met helmbijlen of knotsen of zwaarden te verdedigen
de chatillon was wanhopig over zijn nederlaag een stomme razernij deed zijn boezem in wraaklust blaken hij trok nog enige vaandels soldeniers uit andere steden om kortrijk tegen alle aanval te versterken
des anderendaags voor zonsopgang stond jan van gistel met de leliaren in vol harnas op de groenselmarkt een driehonderdtal ruiters en gewapende dienaars waren er vergaderd
ik zal niet wenen dit waar een grove zonde dankbaar ben ik de heer om zoveel troost en ik zal door geduld en gebeden mijn geluk voor hem verdienen ga mijn vader geef mij nog een zoen en dat de engelen des hemels u op uw reis vergezellen
schoon regen plast en stormwind loeit petronella moens de rode morgenzon blonk twijfelachtig in het oosten en was nog met een kleed van nachtwolken omgeven terwijl haar zevenkleurig beeld zich glinsterend in elke dauwdruppel herhaalde
hun houding was nochtans zeer verschillend jan van namen die zijn droefheid beter kon overwinnen stond met stijve blik en opgeheven hoofd in de zaal willem van gulik de priester zat geknield en met saamgevoegde handen te bidden
breydel bezag de jonge edelvrouw met diepe dankbaarheid in zijn ogen stond de eed der vurigste toegenegenheid en opoffering te lezen ook kreeg hij van machteld zulke glimlach als zij er aan niemand dan aan adolf had geschonken
lange stukken hout werden rond en glad gemaakt en met een puntig ijzer voorzien reeds lagen er grote hopen van zulke goedendags of speren tegen de grond opeengestapeld andere gezellen vlochten wilgentakken tot beukelaars en gaven dezelve beurtelings aan het leertouwersambacht om ze met een ossenhuid te laten overdekken
hij had zich een borstweer van zijn broeders gemaakt dit wetende dorst de vreemde de tolk niet raken want dan had een bloedige ontwaking hem gewroken terwijl de fransen onder de staf der dwingelandij gans vlaanderen deden bukken leefde deconinck in volle vrijheid onder zijn stadgenoten en hij was de meester zijner meesters
nu benijden de volken onze bloei zij bewonderen onze grootheid is het dan niet onze plicht die vrijheid welke ons het edelste volk der wereld maakt ongeschonden te bewaren
zij zag philippa haar moei het venijn dat men haar bood drinken zij zag de wrede koningin der fransen bij het neergestorte slachtoffer staan en het scheen haar dat die boze vrouw eerst zegepraalde wanneer de stuiptrekkende dood haar wraak kwam voltooien
enige tijd daarna waren al de vlamingen voor hun tenten bezig met zich over de veredeling der dekens te onderhouden een groot getal beenhouwers zat in een wijde kring met de hanaps in de hand op de grond grote kannen vol wijn stonden nevens hen met eenstemmige galmen zongen zij het lied van de zwarte leeuw
hierdoor wilde hij te kennen geven dat de konstabel de vlamingen beminde en ter schade van frankrijk wellicht begunstigen wilde rodolf door dit verwijt gekwetst ontstak in een hevige toorn hij naderde dichter bij de veldheer en antwoordde met bitsige
robrecht van bethune raasde morrend en vervloekte innerlijk de reis die hem zo weerloos in de handen der vijanden geleid had terwijl zij allen in een somber stilzwijgen de mistroostige graaf bezagen kwam een hofknaap bij de deur der zaal en riep mijnheer de nogaret gezonden des konings
maar het bewaren der parel van vlaanderen is mij een heiliger taak belaadt mij vrij met laster hoont en bespot mij als een verrader ik weet wat plichten ik te kwijten heb
hij herkende machteld bij de eerste blik maar de zwarte ridder die haar wilde omhelzen en tegen dewelke zij zich wanhopiglijk verweerde kon hem niet dan als een vijand toeschijnen op dit gedacht trok hij de bijl van onder zijn kolder klom op de dorpel van het venster en liet zich als een steen op de vloer der zaal vallen
en meer dan vijfhonderd versmachtten in die verwarring terwijl de vlamingen zo menigvuldige stenen onder hen wierpen dat hun harnassen en helmen op hun leden verpletterd werden mijnheer d'artois dit ziende werd genoodzaakt de benden van rodolf terug te roepen
denkt aan god wiens tempels zij verbrand hebben aan uw kinderen die zij moorden zullen aan uw benauwde vrouwen aan al wat gij bemint en dan zullen onze vijanden indien wij bezwijken moeten niet op de zege roemen want er zullen meer wallen dan vlamingen op onze bodem gevallen zijn
ditmaal weende de ongelukkige jonkvrouw niet een hartstocht veel pijnlijker dan de wanhoop trof haar op dit ogenblik en de maat van haar lijden was tot stortens toe opgevuld een sombere minnenijd drong als een degen door haar hart
die nu zijn paard weder op de been gebracht had ziende dat men niet ophield met lachen werd door zulke innige gramschap vervoerd dat hij het beest ijselijk met de scherpe spoor in de buik stampte hierdoor steigerde het verwoed in de hoogte en vloog eindelijk als een javelijn tussen de bomen heen
o wist gij wat verkwikking ik gevoel wat onverhoopt geluk gij als een balsem over mij gestort hebt zo trooste u de engel des heren in uw laatste uur welke zoete woorden heeft de vriendschap u ingeboezemd mijn zuster
toe steek dood steek dood riep de chatillon tot hem maar de vlaming wachtte niet totdat zijn vijand hem naderde hij sprong in een vlucht voor de degen om greep de lijfknecht met zijn twee sterke handen om het middel en sloeg hem zo onbarmhartiglijk met het hoofd tegen een boom dat hij zonder gevoel op de grond
makkers de nood is dwingend onze stad de bloem van vlaanderen is verkocht geweest en wij hebben het niet geweten in deze toestand kan de voorzichtigheid alleen ons behulpzaam zijn
onze huizen zijn geplunderd onze broederen gehangen en vermoord en god weet wat er morgen zal gebeuren o geef mij oorlof om bij u te aardenburg te gaan ik smeek het u