AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
maar ondanks mijn tegenzeggen begeerde hij volstrekt mij uitgeleide te doen en mij op de trap voor te gaan waarvan hij door dagelijksche gewoonte best in staat was mij de afgesleten treden aan te wijzen halverwegen gekomen waar een klein zijportaaltje naar de deur eener voorkamer geleidde hield hij stil en luisterde
komt kinderen zeide tante zoodra het rijtuig had stilgehouden voor de prachtige stoep waarvan elke trede met kostelijke bloemgewassen prijkte nu moet gij u zien te vermaken tot den etenstijd want ik zie daar al dezen en genen met wien ik het een en ander te behandelen heb en ik vrees dat mij de tijd zal ontbreken om voor den eten met u op den dril te gaan
ik hoop zeide ik met de meeste koelheid die ik voor kon wenden ik hoop dat ik in staat zal zijn uw bezwaren weg te ruimen maar uw toestand is van zulk een ingewikkelden aard
eindelijk echter toen zij vernam dat ik mijn liefde reeds verklaard had en dat de zaak tusschen henriëtte en mij zoo goed als beklonken was deed zij zooals alle moeders zouden gedaan hebben zij omhelsde mij en beloofde mijn belangen te zullen voorstaan en bij mijn vader bepleiten
niet ongenegen een weinig lucht te scheppen sloeg ik aan pulver een wandeling voor waarop wij onze zaken zouden kunnen bepraten wij begaven ons na van sander afscheid genomen te hebben het strand langs en ik vroeg hem wat er al zoo geëischt werd en hoe wij best ons goed terug zouden krijgen en geschillen of processen vermijden
en dan voegde tante letje er bij ik ken den mensche niet maar een zondaar zijnde gelijk wij allen zal hij misschien toen hij de stemme gods hoorde spreken op de wateren gedacht hebben dat de ure des oordeels over hem gekomen was en zijn ziele hebben gewend tot boete en bekeering
de man is ongelukkig en hoewel een gewezen koning zijn schulden behoort te betalen gelijk een gewoon burger dient men toch medelijden te hebben met iemand die van zulk een hoogte gevallen is maar laat ons voortgaan wat is er verder
wel ja zeide pulver reken daarop zooals de schoolmeester zei toen hij den jongen een schellingskoek in plaats van een lei in de hand stopte zij zullen geen goed laten volgen voor en aleer er een volkomen afrekening heeft
maar in allen gevalle heeft de oude heer het toch wat erg gemaakt en ik zal het lodewijk niet kwalijk nemen indien hij hem satisfactie vraagt wegens de geledene injurie zoo namelijk die heer een man is aan wien men zonder zich te compromitteeren een uitdaging zenden kan
reynhove trad nader is dit niet wat hard geprocedeerd mijnheer vroeg hij onze vriend is een weinig beschonken en en ik behandel hem als zoodanig zeide bos gij zult mij genoegen doen hem te volgen ik verlang vrij op mijne kamer te zijn en van bezoeken verschoond te blijven mijnheer huyck een woord met u eer gij gaat
in mijn geval kwam hier nog de onaangename omstandigheid bij dat ik niet wist of den heer blaek het geval met zijn zoon ten huize van heynsz bewust was en zoo ja op welke wijze hem zulks voorgesteld was en of ik mij deswege al of niet moest verontschuldigen
weldra was de jol tusschen de in de haven liggende visschersschuiten en achter het paalhoofd verdwenen de heer van lintz had haar niet bespeurd of er geen acht op geslagen en zijn dochter was te zeer in haar droevige gepeinzen verdiept om te letten op iets wat rondom ons gebeurde
niettegenstaande de post door hem bekleed in de oogen van velen verachtelijk zou schijnen genoot hij in zekere mate de achting mijns vaders een voorrecht dat over het algemeen niet zoo licht te verkrijgen was
o an hulp zel het niet ontbreken er zel volks enoeg wezen als er zoo wat rijkdom bij mekaar is hoeft men nooit om menschen verlegen te zijn en kostelijke koeken zel ik bakken dat beloof ik je dat behoeft gij mij niet te verzekeren zeide ik lachende ik heb die immers al eens bij u geproefd en weet hoe ze smaken
ach mijn goede monsieur helding zeide sander ued weet ik heb haar altijd lief gehad ik zou haar ook gaarne tot vrouw genomen hebben niettegenstaande al wat er gebeurd is maar de heer huyck weet dat ik hier niet kan blijven dat in t kort dat het beter voor haar is dat zij met haar vader naar amsterdam terugkeert
wij hebben sedert de revocatie van het edict al genoeg fransche poedeljassen in het land gekregen en het is wel zaak dat wij ten minste de vaderlandsche gewoonten blijven voorstaan recht zoo tante zeide suzanna hoe is u de laatste preek van talard bevallen
eerst toen wij naderbij kwamen bespeurde ik dat die man een kijker in de hand en op ons gevestigd hield opeens verdween hij en nu zag ik dat de jol aan bak boordzijde gehaald werd ik veronderstelde eerst dat de knecht van dat jacht lodewijk in ons midden herkennende zijn bevelen kwam vragen
maar met wrevel en misnoegen aan de zotte rol die ik naar mijn meening tegenover haar gespeeld had ik ging al de woorden na die ik had uitgesproken de geheele houding die ik had aangenomen en ik vond al wat ik gezegd en gedaan had zot en onverstandig
t is toch zonderling merkte mijn vader aan dat de vrouwen altijd zoo crimineel zijn zoo men u tot hoofdofficier aanstelde zou er binnen de veertien dagen een oproer zijn
ik heb antwoordde hij onder mijn kennissen geen eerlijke lieden genoeg om hun zulk een boodschap op te dragen hier ligt het geld ik neem het niet weer op gij zult gij moet het bezorgen
beduidt hem toch dat hij zich blootstelt te worden gesuspendeerd gecasseerd ja exemplaarlijk met boete en aan den lijve gestraft als rebel zoo hij niet obtempereert aan de instructiën en bevelen van h h staten onze hooge souverein
dan het was hem voorbeschikt dat de kunst hem altijd in de plaats van eer en goud ellende en schande berokkenen moest eens het afbeeldsel van een edelman uit de provincie hebbende vervaardigd stak hij in diens bijzijn
het doet mij leed zeide ik dat gij in uw plan zoo wel geslaagd zijt de heer van lintz heeft mij het leven gered en het zou geloof ik ook mijn vader innig verheugd hebben indien de man ontkomen ware
na deze inlichtingen voor wier wijdloopigheid ik verschoning verzoek keer ik tot mijn verhaal terug ik had mij toen heynsz gelijk ik zeide op de gewone wijze werd binnengelaten met zijn stoel zoodanig omgekeerd dat ik door de hooge leuning geheel voor zijn oog verborgen was
en bood hem dienvolgens mijn arm aan in mijzelven lachende om het zonderlinge spel des noodlots dat mij tot den geleider maakte van iemand die aan mijn vurigste wenschen den bodem had willen inslaan
maar thans heb ik een beter inzicht verkregen ik was niet waardig uw vrouw te zijn en ik moest geen schande brengen in het huis mijns vaders het is voor mij voor u beiden
verstaat elkanderen en laat geen dwaze drift u beider ziel doen blaken gij hebt mij geaffronteerd zeide lodewijk de hand aan zijn degen slaande en gij zult er mij rekenschap van geven
den volgenden namiddag riep mijn vader die aan tafel buitengewoon stil en afgetrokken was geweest mij met hem naar zijn kamer ik volgde bevende als een misdadiger die in het verhoor zal gaan want zijn gelaat stond strak en ernstig en voorspelde weinig goeds hij wees mij zwijgend een stoel aan en zette zich over mij
en alzoo acht ik het vergeeflijk niet alleen maar zelfs betamelijk en lofwaardig in dien weinstübe dat hij vervuld zijnde van die dingen welke dienstig zijn tot de zaligheid zich alleen bezighield met het noodige
aan u zou ik misschien anders schrijven zeide ik lachende maar henriëtte zal naar ik vertrouw het op zijn waren prijs weten te stellen dat ik de reputatie van een onschuldig meisje zoowel als de mijne verdedig heeft zij mij lief dan zal zij mij gelooven en nadere ophelderingen afwachten doet zij dit niet dan is het ook een teeken dat zij mij niet bemint
hoe hij daar kwam was ons een raadsel maar dewijl het niet te vergen was dat hij ons in zijn tegenwoordigen toestand daarvan de oplossing geven zoude staken wij hem een roeispaan toe en trokken wij hem uit de sloot waaruit hij deerlijk toegetakeld voor den dag kwam en nu aan den kant te beven stond als een juffershondje buiten staat om eenig antwoord te geven
sander gerritsz herhaalde ook de dokter als scheen hij zich dien naam insgelijks te herinneren en te gelijk een andere portefeuille dan die waarin hij zijn recepten borg voor den dag halende begon hij in de daarin vervatte papieren te snuffelen
o god riep zij de handen angstig wringende moet er om mijnentwil een tweegevecht plaats hebben heb ik niet reeds genoeg uitgestaan mijn vader en moet de laatste stap dien gij op uw geboortegrond doet met bloed geteekend worden kunt gij dat niet beletten mijnheer huyck
ja ik zuchtte onwillekeurig toen ik herdacht aan den voortsnellenden tijd die mij niet vergunde mij langer in dat schouwspel te verlustigen en aan den vervelenden weg dien ik nog had af te leggen immers wanneer men eens die hoogte over is neemt de weg een geheel ander aanzicht
en de heer huyck ook hier maar dat verwondert mij minder men ziet den rook waar het vuur is en als men zulke trekpleisters heeft hier zag hij schamper lachende naar amelia
is het niet omdat de godsdiensten verschillen dan is het omdat men voor zijn reputatie vreest maar ik zal u niet langer lastig vallen mijnheer huyck ik vraag u om verschooning voor de moeite die ik u veroorzaakt heb
neen dat zou ik vooralsnog maar uit mijn hoofd stellen hier werd ons onderhoud hetwelk voor mij geene zeer troostrijke wending begon te nemen afgebroken door suzanna die van een hoogte welke zij met henriëtte beklommen had ons
uw vrees het zal beter afloopen dan gij denkt uw vader is zich zijner kracht bewust en de jaren voorbij waarin men onbesuisd te werk gaat en zonder nadenken handelt ik bedrieg mij zeer of zijn voornemen is alleen dien onbedachtzamen knaap een aandenken aan zijn meerderheid te geven
wij waren intusschen den heuvel afgegaan en naar de zeezijde opgewandeld de drie heeren sprongen op het strand maakten hun sloep vast en kwamen met haastige schreden naar ons toegetreden
zij zou mij ten voorspraak strekken bij een vader dien ik liefhad en eerde maar die wellicht mijn liefde af zou keuren of als een voorbijgaande neiging aanzien bestemd om even spoedig te verdwijnen als zij was opgekomen
zeide hij den vreemdeling en mij met een woedenden blik aanziende zullen wij vlag strijken zonder die schooiers nog eens de volle laag te geven ja zeide haentje zijn hoofdman met bevreemding aanziende ik begrijp niet
ik nam dan ook nog dienzelfden middag de gelegenheid waar dat mijn vader in zijn kamer aan t werk zat en dat suzanna met de jongere kinderen een grachtje rondging om de lieve vrouw over mijn huwelijksplannen te onderhouden en haar te bidden mijn vader te bewegen om een bezoek bij den heer blaek af te leggen en hem voor mij de hand zijner nicht te vragen
mijnheer ik schroom niet u te zeggen dat mijne affecties elders geplaatst zijn t is mogelijk zeide hij maar het hart mijner dochter is nog vrij en zonder u een compliment te willen maken het is niet voor u het is voor haar dat ik mij bekommer en dat ik een dergelijke gemeenzaamheid noodlottig zou achten
goed overlegd zeide tante en wat klaas betreft die zal met al wie hier in de buurt kan opgeloopen worden naar zijn meester terugkeeren ten einde hem de hulp te bewijzen die hij noodig mocht hebben t zou ook jammer zijn dat zij den armen jongen wegstalen zeide suzanna
en op deze belofte gerust hem met zijn dochter logies bezorgd bij een der gegoedste ingezetenen waar wij nu dien dag gezamenlijk het avondeten gebruikten op het nagerecht ontving ik een geschreven briefje van sander
is het wel mogelijk zeide zwarte piet met verbazing terwijl hij zijn rapier zakken liet en zijn hoed haastig afnam zijt gij het zelf kapitein of is het uw geest de andere roover wilde toespringen maar de hoofdman deed hem door een wenk op zijn plaats blijven
en niet verlangende mij aan een herkenning bloot te stellen welke tot het weder ophalen van vroegere tooneelen aanleiding geven kon draaide ik mij om en haalde voor henriëtte die waarschijnlijk weinig belang stellende in dit gesprek een eind vooruitgeloopen was en begeerig opzag naar eenige hoogwassende kamperfoelie den tak naar beneden dien zij niet bereiken kon
en hoe staat het met het schip en de lading vroeg ik is er veel schade o wat de lading betreft antwoordde pulver die is grootendeels geborgen maar het schip kijk er van af zeg ik dat woelt al gedurig meer in het zand en ofschoon ued het vandaag nog hebt kunnen zien zal het morgen wel heelendal naar den kelder zijn
waar is zij waar is mijn kind riep de oude man terwijl hij met uitgestrekte armen en wankelende knieën het vertrek binnentrad zij was half opgerezen in haar bed en het was slechts met moeite dat sander haar kon terughouden er uit te springen om zich aan de voeten haars vaders te werpen helding viel haar om den hals en snikte luid
en ik had een zucht over voor de arme weduwe aan wie men het verlies van een zoon met een geldelijke schadeloosstelling zoude denken te vergoeden en dan nog was ik verzekerd dat het niet de compagnie maar mijn vader zoude zijn van wien zij die aalmoes zoude bekomen
van lintz boog het hoofd ten teeken van goedkeuring de kapiteins en ik zagen elkander met verwonderde blikken aan want de keus van lodewijk scheen ons vreemd en gewaagd toe immers al had hij ook den naam van een geoefend schermer te zijn hij kon op t oog af niet gerekend worden zijn forsch gespierden weêrpartijder in kracht of behendigheid te evenaren
blaek zeide helding wie lodewijk blaek komt hij hier om den ouden man te tergen wiens kind hij bedorven wiens grijze haren hij met schande bedekt heeft hou mij niet tegen mijnheer huyck ik wil hem spreken gij zult het een vader niet beletten den moordenaar zijner dochter op te zoeken
belieft het u dezen brief in te zien die gisteren met de hamburger post is aangekomen in waarheid antwoordde ik den brief aannemende het is eene bijzondere bewaring gods en ik doorliep vluchtig het blad dat ik in handen had
maar de vliesridder iemand tegen wien het hooge landsbewind een bevel van apprehensie heeft uitgevaardigd dat is een man van meer beteekenis zou ik denken mag ik uea doen opmerken dat alle kasteleins en voerlieden tusschen hier en arnhem hebben zijn portret en dat hij gevat moet worden zoodra hij zich op het rechtsgebied vertoont
de rok was bij uitstek fraai geweest maar de kleur der gele blauwe en oranje ruiten welke daarop te zien waren was lang verschoten en het fatsoen ten eenenmale ouderwetsch geworden
wat ik veroordeel zijn die bijzondere weddenschappen waarbij welopgevoede lieden zich met rostuischers gelijk stellen hun paarden slaan mishandelen en bederven en per slot slechts een schralen roem inoogsten
een licht rood bedekte even zijn gelaat hij wendde het hoofd nog verder om totdat hij doedes in t oog kreeg en vroeg met een flauwe stem of de notaris nog niet gekomen was
dat men het niet wagen zoude iemand op den helderen dag aan te randen en wel zoo nabij een vesting terwijl bovendien mijn bagage noch mijn uitrusting van dien aard waren dat zij een roover in de verzoeking konden brengen maar de veronderstelling alleen dat het geval van roof mogelijk ware was alles behalve aangenaam
welke oude heer vroeg klaartje met levendigheid zoo uw vader zich hier bevond zeide ik zoudt gij dan kracht genoeg bezitten om hem terug te zien
na hem volgden henriëtte en suzanna dan ik tante geleidende en vervolgens reynhove met een tweede lantaren terwijl weinstübe hompelend en strompelend zich achterna sleepte
en vooral aan het in een bont geruiten doek geknoopt pakje dat tusschen zijn beenen lag voor een zaankanter althans voor iemand van de overzijde van het ij herkende hij beantwoordde mijn groet als een chineesche mandarijn namelijk met een
ja dat is alles heel onaangenaam zeide suzanna maar het baat niets of gij daar over redeneert en gij verspilt alzoo den kostelijken tijd althans tegen mij die toch niet kan beoordeelen of het al dan niet uw schuld is dat gij er zoo in zit wat nu henriëtte betreft ik zou haar wel kunnen schrijven maar gij dient mij voor te zeggen wat
en besloot er dus zelf op te zinspelen terwijl ik nu eens aan den gang zijnde en mijne eer op het spel ziende met meerderen moed en warmte aldus voortvoer hoe kunt gij mij dus kwellen en een ongunstige wending geven aan al wat ik zeg
heb ik het genoegen den heer drost te zien vroeg heynsz terwijl hij groette en zijn naam en hoedanigheid bekend maakte ik wenschte ued even te spreken hm dieven zoeken pakhuis bedreigd aanslag op het deensche schip reeds vier gepakt deze heer mij gewaarschuwd
wij waren langzamerhand een uithoek der plaats genaderd waar een open hek op een buitenweg bracht deze plek was bijzonder wild en met een menigte heestergewassen begroeid maar wat er den meesten roem aan gaf waren twee eikeboomen van ongemeene grootte die aan weerskanten eener vervallene schaapskooi stonden
hij verzocht mij den knop er af te draaien en hetgeen zich daarin bevond op de tafel uit te schudden ik deed zulks en nu ontdekten wij met verbazing dat de stok hol en geheel gevuld was met edelgesteenten van een onschatbaren prijs
ik prijs den voorzichtigen man vervolgde mijn vader die het hem toevertrouwde pand niet wil overgeven aan iemand wiens gedrag niets dan ongunstige waarborgen oplevert voor het toekomstig geluk zijner gade
terwijl diens bagage onderzocht en zijn papieren na behoorlijk verzegeld te zijn met een geleidenden brief van heynsz aan mijn vader waar ik er zelf een bijvoegde aan den bode ter hand werden gesteld die een paar uur later weder onder zeil ging
hoe mijn vader riep ik uit het is op een blooten schijn dat ued mij gelijkstelt met misdadigers waarvan het ergste te wachten is ik bid u laat heynsz nog een oogenblik blijven
wij volgden een smal en net opgeharkt laantje dat rondliep om een vrij aanzienlijk stuk weiland waarvan het door een doornenhaag was afgescheiden terwijl aan de andere zijde een elzenschering en greppel de uiterste grenzen afteekenden die het buitengoed scheidden van de onbebouwde heide
gij hadt beter gedaan zeide ik een andere wending aan het gesprek wenschende te geven den predikant aan te zien dan de jonge messieurs te begluren kan ik het helpen hernam suzanna die man dwong mij wel hem aan te kijken want hij snikte zoo luid dat iedereen het hoorde
waarlijk dit leverde een tooneel op het penseel van mijn ouden kennis troost of een hem gelijken schilder overwaardig en opdat het niemand die zich mocht opgewekt gevoelen deze ontmoeting op het paneel te vereeuwigen
intusschen ik wenschte met u dat dit alles geen plaats had gehad de sloep was nu gereedgemaakt en kapitein holmfeld verzocht ons den meesten spoed aan onze verrichtingen bij te zetten daar hij zijn manschappen niet langer dan noodig ware wilde missen
maar je mot ze zoo bij een occasie treffen en wil je wel eleuven dat ik er heel veur naer alfen heb motten rijen omdat ik hoorde dat er een boer weunde die er een paer efokt had jao vraeg het maer aan meneer die zal ook wel weten dat het zoo gemakkelijk niet is in dat geval
maar laat ik niemand storen houdt uw gemak mijne heeren ik hou zooals ik zeide veel van een speelreisje en bovendien ik wenschte mijnheer zich tot van lintz wendende te bedanken voor de eer die hij mijn jacht heeft aangedaan door het tot zijn overtocht te gebruiken
ook al goed dan zal ik geduld hebben maar ferdinand lief wat hebt gij u gehaast met die vrijerij met jetje blaek ik had u immers ook gezegd dat daar nooit iets van zou komen hadt gij mijn raad maar gevolgd en haar intijds uit uw zinnen gezet dan hadt gij u die onaangename teleurstelling bespaard het spijt mij wel van achteren dat ik u te zamen in kennis gebracht heb
zeg ereis mevrouw vervolgde hij alsof hem eensklaps iets te binnen schoot mag ik wel zoo vrij zijn in dat geval om je ietwes te vragen wat is er van uw dienst vroeg tante
eindelijk ten derde suzanna ontving een briefje van haar vriendin waarin deze in zeer korte bewoordingen te kennen gaf dat zij mijn brief ontvangen had en wel gelooven wilde dat men mijn gedrag in een ongunstiger licht stelde dan het verdiende
t is bij mijn zolen niets anders als ik dacht zeide pulver ja ja pulver laat zich geen brik voor een barkas verkoopen zooals ik zei en gij kapitein holmfeld vervolgde lodewijk tegen den verbaasden schipper gij moogt ook wel toezien of uw geëerde passagier zou uw schip wel eens naar de baai van venezuela kunnen sturen
maar dit is niet alles vervolgde velters in t heengaan herhaalde de heer lodewijk dat hij zeer wel wist aan wien hij dit alles te danken had en dat niets dergelijks hem verwonderde van iemand die hem in een vreemd huis lokte om hem te mishandelen hoe meende hij mij riep ik uit ontsteld en verontwaardigd tevens
want welke moeder zij moge overigens de nederigste en verstandigste vrouw zijn koestert geen inzichten en wenschen omtrent haar kinderen hooger en grootscher dan de wezenlijkheid kan
wat zal ik u zeggen ik bespeur niet dat zij veel werks van elkander maken en ik weet althans wel iemand aan wien ik haar liever zoude gunnen quel est donc ce héros ou bien ce téméraire vroeg tante mij scherp aanziende gijzelf toch niet hoop ik
blaek riepen reynhove en ik hem van weerszijden bij de hand nemende stel u toch zoo niet aan ga met ons met uw verlof zeide bos is deze de heer blaek die de onbeschaamdheid heeft gehad aan mijne dochter schandelijke voorstellen te doen
toen men aan zijn verlangen voldaan had bleef hij nog een wijl op de deur staren als vreezende dat iemand het in zijn hoofd mocht krijgen terug te keeren en zich tot reynhove wendende
maar wij naderen ons huis laten wij hier afscheid nemen het zou ook u in onaangenaamheden kunnen wikkelen zoo men ons thans bijeen zag geloof dat ik u dankbaar blijf voor den dienst mij door u bewezen al is die dienst genoegzaam geweest om mij mijn eetlust voor dezen middag te benemen
t is den moriaan geschuurd zeide ik of ued haar al de les leest zoo komt gij ook uit den hoek zeide suzanna neen dan is het geen gelijke partij meer want of ik jetje al te hulp roep die weet ik te voren dat mij altijd afvalt
er was er echter onder de begunstigden van apollo en het negental aan wien wel geen rijkdom te beurt viel maar toch een zeker bestaan werd verschaft zeer draaglijk voor alledaagsche geesten maar voor hoogvliegende vernuften meer onverduurbaar wellicht dan de ellende zelve
het is dan vrij buiig en onstuimig van t jaar gelukkig dat het nu wat bedaard is anders zou de partij geheel mislukken want uw ouders komen zoo zelden buiten dat als zij mij eens de eer aandoen van op heizicht te verschijnen het ook niet is om den geheelen dag in huis te zitten
wat mij betreft zeide ik ik wil gaarne sinjeur heynsz tot scheidsman nemen zijn stand of de onze doet hier niets toe hij heeft recht te onderzoeken wat er in zijn huis is voorgevallen en oprecht gesproken ik acht het voor alle partijen verkieslijker dat over deze zaak buiten af geen gewag gemaakt worde
nadat ieder zijn meening en verlangen geuit had werd alles dienovereenkomstig geregeld en bepaald en ik wilde juist de vrouw van roggeveld roepen om van het afgesprokene aan de dames kennis te geven toen zij de keuken binnenkwam en mij berichtte dat tante mij wenschte te spreken
gij hebt mijn woord zeide van lintz en dat moet u genoeg wezen morgen zal ik u verwachten tracht nu ongemerkt van hier te komen en de plaats te bereiken waar uw rijtuig u wacht ik zal martha bellen om te hooren of de uittocht veilig is
ik zag zijne oogen van blijdschap fonkelen toen gaf ik hem geld om de roef af te huren naar amsterdam voor de schuit van morgenmiddag niet twijfelende of hij zou de heuglijke tijding van mijn overkomst dadelijk aan zijn betaalmeester overbrengen
hij was bovendien welgemaakt van persoon keurig op zijn kleeding en dus in vele opzichten welkom bij de schoone kunne wat zijn maatschappelijke positie betrof hij had noch beroep noch affaire
ja schoon hij vaak over beuzelingen sprak wel voorgedragen beuzelingen zijn gelijk men weet door de bank meer dan gesprekken over gewichtige onderwerpen geschikt om in gemengde gezelschappen aan iemand den naam van een aangenaam mensch te doen verwerven
en een gevecht met pistolen had naar onze meening meer gelijkheid tusschen partijen gevormd er viel echter niets aan te veranderen daar lodewijk het zelf zoo gewild had doch de achtelooze onverschillige wijze waarop hij zijn keuze gedaan had bleef ons evenals die keuze zelve onverklaarbaar
ten einde zij echter een geschikte plaats zouden vinden om af te stappen liet ik mij overboord glijden en zocht nu welke plek de droogste ware en tevens de naastgelegene om den weg te bereiken die beneden langs den dok liep
ik ben wel te beklagen zeide ik te meer omdat mijn verdediging zoo gemakkelijk mogelijk zou zijn indien mij niet een heilige maar noodlottige plicht het spreken verbood
komt gij uw werk zien moordenaar van mijn kind riep de verbolgen vader uit zich voor hem plaatsende ha gij dacht omdat gij gewoon waart den ouden man te bespotten dat het u ook vrijstond de dochter te misbruiken maar kom volg mij en zie wat gij hebt uitgericht
van postuur was hij klein en schraal altijd zindelijk ofschoon naar zijn stand en eenvoudig gekleed zijn gelaatstrekken hadden niets buitengemeens maar zijn kleine graauwe oogen die immerdoor in beweging waren duidden aan dat het hem niet aan vlugheid en scherpzinnigheid ontbrak
zullen zij zonder veel moeite kunnen uitrekenen dat de dag volgende op dien waarop mijn ontmoeting ten huize van heynsz plaats had een zaterdag was en wel die waarop tante van bempden mijn zuster en mij zou komen afhalen om ons naar haar buitengoed te begeven
wat zijn nicht betrof t zij uit verlegenheid t zij uit onverschilligheid t zij omdat zij aan de inblazingen van lodewijk gehoor had gegeven zij bleef met den rug naar het venster gekeerd met helding praten en mijn hoop om nog een enkelen blik als vaarwel te erlangen was in rook vervlogen
ik zag verbaasd op zoo had die brave ziel niet geschroomd zich aan een wellicht onaangename ontvangst te wagen om mijne voorspraak te zijn het stellige der verzekering die zij mij gegeven had was mij thans opgelost
vergeving vergeving zeide kapitein pulver want deze was het ik kwam mijn hoed zoeken dien ik hier gelaten heb maar wat deksel de droes is zoo niet en hij bleef sander met een open mond aanstaren deze was een oogenblik onthutst maar zich herstellende wendde hij het gezicht naar mij toe en van pulver af en wilde het vertrek verlaten
zij hebben te eenmes het middagmaal gebruikt zijn bij naarden beiden uit de kar gestapt en sedert heeft men niets van hen vernomen niets herhaalde mijn vader op een toon die de hoogste ontevredenheid te kennen gaf is simon hen dan niet achtervolgd
klaartje verdiende ook wat voor de huishouding en als zij dan te huis was van den winkel en over mij zat om een muts of hoed op te maken en luisterde naar mijn verzen kijk dan was ik zoo gelukkig dat ik het met geen burgemeester zoude geruild hebben
doch zoo iemand zult gij die behartigen gij hebt er dubbele reden toe ik vrees maar zeide ik dat zij nog te veel tegen mij zal ingenomen zijn om mij tot haar zaakwaarnemer te benoemen
ik wil u niet verbergen zeide ik dat ik zooeven in het opkamertje hoorende spreken een oogenblik aan de deur heb geluisterd en ued bij die gelegenheid heb hooren zinspelen op een huwelijk tusschen uw zoon en uw nicht
hij verhuisde dan ook naar amsterdam en was sedert tot zijn dood toe de getrouwe rechterhand der justitie voor de wereld die van deze schikking onkundig was bleef hij de schilder van beroep en voegde bij de winstjes welke zijn portretten hem bezorgden nog deze dat hij gestoffeerde kamers te zijne huizen verhuurde
toen gelastte hij dat men een juwelier zou roepen er werd een inventaris opgemaakt waarop de prijzen volgens taxatie genoteerd werden en daarvan een afschrift aan mij en een aan den graaf ter hand gesteld terwijl wij beide stukken teekenden en de bestemming der juweelen daarop vermeldden
welke merkelijk afstaken bij zijn gewone geaffecteerde vormen en bewezen hoeveel guller en beter hij in den grond zijns harten was dan hij oppervlakkig scheen te zijn maar waar zijn wij toch eigenlijk vroeg tante op een veilige plaats tante lief was mijn antwoord en waar wij op de vreemdste manier ter wereld zijn aangekomen
mijn binnenkomst veroorzaakte geen geringe uitwerking amelia herkende mij terstond zij kleurde even en haar arm latende vallen deed zij een schrede zijwaarts naar mij toe als wilde zij zich onder mijn bescherming stellen
lodewijk die misschien ook niet zonder doel was achtergebleven had hem ook bespeurd was weder opgestaan en de kamer van amelia binnengetreden ik zag dit met een zwenk o wee zeide ik tegen reynhove laten wij ons haasten anders komt er gekheid daar beneden
juist op het oogenblik dat wij den poëet uit de slede tilden kwam lodewijk aangeloopen gevolgd van zijn bediende zoo zeide hij zijt gij daar eindelijk ik heb mij in t zweet geloopen om u in te halen gij vergeet dat ik ook bij de grap hoor
mijn vader keek eenigszins strak maar hervatte spoedig met minzaamheid ik twijfel niet mijnheer of uw verblijf bij den heer blaek is genoeg berekend om u allerlei genoegens te doen smaken ook wil ik hem zijn gasten niet aftroggelen
die overtuiging bewijst niet veel voor de deugdzaamheid van uwe zaak zeide henriëtte zeer nederig aangemerkt zeide suzanna en ontegenzeggelijk waar voegde ik er bij want mejuffrouw blaek kan zeker nooit een zaak voorstaan dan die billijk en rechtvaardig is
ik schaamde er mij wel wat over maar wat zoude ik doen de man had mij zulke onverdiende loftuitingen op rijm vereerd dat ik hem wel met gelijke munt in proza diende te betalen
hij eindigde met de hand zijner dochter die nog altijd in de zijne lag minzaam te drukken hetgeen mij ten bewijze strekte dat hij met de gegeven opheldering voldaan was en thans mijnheer hervatte ik na een korte pauze
mijn volgende beweging was het mes van sander op te vatten om mij des noods tegen een aanval van dien schelm te verdedigen maar wat hem betrof hij keerde zich om zonder een woord te spreken en liep onder het geschreeuw van moord moord naar den kant van het dorp toe
en dan werd zij weder binnengeroepen om een twist te beslechten tusschen haar tegenwoordigen knecht en haar vroegeren die getrouwd maar voor dit feest overgekomen was om zijn hulp te verleenen en waarvan de eene beweerde dat het oude olie en azijnstel met de drakenkoppen en de andere dat het nieuwe met de laurierbladen moest gebruikt worden
op het hoogste punt van den heuvel gekomen wendde ik mij even om ten einde het verrukkelijk landtooneel te beschouwen hetwelk men van daar geniet over het bekoorlijk gelegen laren welks kerkspits en daken thans fonkelend in den gloed der zon heerlijk afstaken tegen het lommerlijk geboomte en de uitgestrekte akkers
dat uw schrift onleesbaar is zoodat de heer van baalen de handen van schrik in elkander zal slaan wanneer hij het ziet en dat ik de hulp van mejuffrouw blaek die zich volkomen verstaat op het ontcijferen van allerlei hiëroplyphen en manuscripten heb moeten inroepen om er uit wijs te worden
mag ik u eens vragen hernam ik of er onder die certificaten geen is van zekeren don manoël onder wien gij waarschijnlijk ook gediend hebt sander zag mij een wijl aan met doordringenden blik
ofschoon wij althans in de eerste oogenblikken van gedachten waren dat hij zijn tijd al zeer verkeerd uitkoos hij werd dan binnengelaten en zijn ongedwongen vroolijke zwier leverde een zoo sterk contrast op met de donkere betrokkene gezichten der aanwezigen dat hij in het eerst geen aangenaam denkbeeld van onzen huiselijken kring kan hebben opgevat
en wat moet ik aan de hoeve verrichten vroeg ik om tante maar spoedig van het onderwerp dat zij aanroerde af te brengen o heel wat ik heb het alles opgeschreven vooreerst opdat ik en ten tweede opdat gij het niet vergeten zoudt ziehier de lijst ik hoop dat er niets aan ontbreken zal
andries begaat voor alsnog zijn diefstallen buiten onze judicatuur en het is meer uit beleefdheid voor onze gooische naburen en uit voorzorg dat wij de moeite op ons nemen zijn gangen na te gaan
hij vreest zoo hij te beleefd is bij den anderen hoop te verwekken op iets dat toch niet verwezenlijkt kan worden en hij wil toch niet door lomp te zijn nieuwe en onnoodige reden tot misnoegdheid verwekken
een stoot gegeven die bijna bespaard had aan den scherprechter de moeite hem van dienst te kunnen zijn althans zoo vertelt kleine simon de marskramer goed verder zeide mijn vader men kan licht beseffen met welk een aandacht ik luisterde naar een opgave welke voor mij zoo belangrijk werd
wat mij betreft wellicht komt het daar vandaan dat ik op mijn ouden dag mijn smaak niet weet te plooien naar dien des hedendaagschen tijds maar ik kan maar van mijzelven niet verkrijgen dat verschrikkelijk bonte dat sterke licht en bruin al die schuddende en schokkende contrasten te bewonderen
maar zeg mij toch ferdinand zonder gekscheren is er iets tusschen u beiden voorgevallen want ze wilde u nauwelijks te woord staan en keek bij wijlen zoo zuur gelijk ik haar nog nooit heb zien doen dit zeggende hadden de oogen mijner zuster anders zoo spotacbtig en vroolijk een uitdrukking van belangstelling die mij wel bewees hoe lief zij mij innerlijk had
ik wilde nu mijn afscheid nemen de heer bos verzocht mij daar hij toch éénen weg met mij op moest hem mijn gezelschap te schenken waarop wij na amelia vaarwel gezegd te hebben het huis verlieten
wat dien betreft hij is geen vogel om zich zoo gemakkelijk te laten knippen maar tys de blindeman zal zien of hij hem niet op kan loopen en mij bericht sturen van zijn gangen goed maar nu het belangrijkste van allen de vliesridder het gij eenig bericht omtrent hem
reynszen schudde het hoofd en gaf ons te kennen dat zij op het uiterste was ik begaf mij aan het raam bij mijzelven nadenkende over het zonderlinge noodlot dat in dit oogenblik zooveel verschillende personen doch die allen in zekere betrekking tot elkander stonden bijeenverzameld had
dit gezegde van mij was hard en zij gevoelde het diep want opeens stilstaande zag zij mij aan met oogen waarin zich bij eene hevige verontwaardiging eene diepe smart liet lezen
dan alleen wanneer het geheimen van derden geldt kan er een uitzondering bestaan doch een geheim dat u niet persoonlijk betreft kan dunkt mij zulk een invloed niet op u gehad hebben gelijk aan dien welken uw houding en gedrag mij doen zien dat bij u is teweeggebracht
dewijl wij daar minder gedrang zouden vinden en meer ongestoord kunnen spreken dan op het rokin of in de kalverstraat is het zoo belangrijk vroeg ik verwonderd over deze geheimzinnige handelwijze waarom komt ued dan niet liever bij mij aan huis
wat beduidt dit vroeg lodewijk wrevelig vertoont gij een treurspel van uw maaksel of is het een klucht neen god weet het zeide helding
n campo weyerman heeft de loge der vrijmetselaren in de stilsteeg geopend met een heerlijke aanspraak en een fraai poême waarin hij hun heeft geschilderd het groote belang van deugd en moraal alles is afgeloopen in complete orde
ziende dat henriëtte op haar beurt een kleur kreeg en dat suzanna op haar zakdoek beet om niet te lachen vatte ik eenigszins moed mejuffrouw zeide ik is de eerste stadgenoot geweest die ik op den vaderlandschen grond ontmoet heb en ued zal bekennen dat ik het niet gelukkiger treffen kon
van hem bekwam ik tijding van mijn broeder die tevens zijn zwager was zij hadden elk eene juffrouw reefzeil getrouwd en vernam hoe deze die insgelijks zijn fortuin buitenslands was gaan beproeven en zaken in de levant had verricht te lissabon werd verwacht
zij wist hem met verstand te leiden en tot een nuttig en werkzaam leven op te wekken hij zeide dan ook na zijn huwelijk of reeds vroeger aan alle slempmalen en wilde partijen vaarwel klom tot hooge eereambten op en bewees den staat belangrijke diensten
wij hebben het adres gevonden van dien jean albert welken de fransche politie vruchteloos door geheel europa opspoort voortreffelijk dat vergoedt uw verzuim met campo en waar houdt hij zich op
hem niet aan de herberg vindende liep ik het duin in met het oogmerk van hem op te zoeken toen ik den persoon van sander gerritsz op zijde kwam nauwelijks had deze mij aangeblikt of hij kwam in drift op mij af en schold mij in hevige bewoordingen voor den moordenaar zijner liefste uit
ja zeide z ed gestr ik weet gij hebt te zamen een avond bij monsieur helding doorgebracht vergun mij u eene vraag te doen is ued het niet dien hij naar huis heeft gebracht
zeide ik is het geld al op dat de jongeheer blaek u gegeven heeft om de gangen van eerlijke meisjes te bespieden heerlijke meissies na doch zeide simon het hoofd schuddende ja zeker eerlijk en zoo ik mijn vader dergelijke stukjes van u verhaal zal hij u afleeren u met zulke knoeierij op te houden
wie heit zoo iets meer beleefd en diergelijke die het roggeveldsche gezin deed hooren bij het vernemen dezer wederwaardigheden nou vraag ik je reis zeide de vrouw van den huize terwijl zij haar best deed om een goed vuur aan den gang te krijgen
ik zag dat ik algemeen van den moord verdacht werd gehouden mijn toestand was alles behalve aangenaam ik begreep echter alvorens mij te verdedigen nogmaals een beroep op hun menschlievendheid te moeten doen vrienden riep ik lodewijk half oprichtende deze leeft nog wilt gij hem zonder hulp laten sterven
voorts verhaalde ik hem dat ik opgelicht was door zekeren schelm wien ik zoo juist beschreef dat zijn portret volkomen overeenkwam met dat van den man die u bij naarden heeft aangerand en zeide dat hij heynsz mij was aan de hand gedaan als de bekwaamste man om dergelijke fielten te doen opsporen
wij legden dan ook zonder verderen omslag te maken den snorkenden helding op zijn bed en stoven de trappen weer af de deur van amelia's kamer stond open zijzelve zat aan haar werktafel bleek van schrik en met de handen krampachtig
dan most ued het over een anderen boeg wenden en vooreerst hem prijzen wegens het buitengewoon doorzicht dat hij aan den dag legt door zoo in vier of vijf dagen welke hij met haar heeft doorgebracht zich in staat te bevinden om al de voortreffelijke hoedanigheden te ontdekken waarmede jetje blaek begiftigd is
immers wanneer men naar de buitenzijde zag weidde het oog over de uitgestrekte heide met paarse bloemen overdekt en waarboven die dunne wasem golfde die zich altijd bij heeten zonneschijn vertoont
waarin onze held in nieuwe onaangenaamheden wordt gewikkeld ik had nog nauwelijks twintig stappen stadwaarts gedaan toen die zelfde helding die even te voren zoo verstandig gesproken had mij plotseling bij den arm nam
dit was hun gelijk wij gezien hebben gelukt maar daar heynsz eenige zwarigheid maakte om zonder specialen last een onder vreemde vlag zeilend vaartuig aan te doen en te doorzoeken had lodewijk op zich genomen bij holmfeld aan boord te gaan en den heer van lintz weder van het vaartuig en op hollandsch grondgebied te troonen
ik heb u reeds gezegd dat ik geen verklikker ben antwoordde ik met eenigen trots en ik herhaal u wat ik eenmaal aan den heer van lintz zeide dat ik slechts dan zal spreken wanneer mijn plicht het gebiedt
vijfde hoofdstuk hetwelk bange lieden bij avond niet moeten lezen wel dat treft nou ongelukkig riep de waardin na mijn schoenen bij het vuur in de keuken geplaatst en mij in een opkamertje te hebben gelaten waar zich een tafel bevond beladen met de overblijfselen van een aldaar gehouden middagmaal dat is jammer
hm zeide mijn vader en hij begon halfluid een soort van vreemdelingslijst te lezen welke hij met aanmerkingen verzeld deed gaan donderdag
heb ik u niet van het tegendeel verzekerd zeide amelia langzaam het hoofd schuddende en op een toon van weemoedig verwijt ga tot haar en vrees niet haar de geheele onbewimpelde waarheid te verhalen zij zal u geloven wees daar overtuigd van
gij weet te goed zeide mijn vader dat ofschoon de dankbaarheid slechts een officium inperfectum is en het inlichten der justitie een officium perfectum als zijnde dit laatste bij keuren en ordonnantiën
ondertusschen riep ik hun die buiten stonden toe dat zij maar gerust zouden wezen en dat er hulp zoude komen opdagen niet lang duurde het ook of de voordeur ging weder open en roggeveld trad te voorschijn en kwam naar ons toe terwijl zijn vrouw zijn knecht en een paar meiden nieuwsgierig aan de deur hieven staan
die bij de hoedanigheid van onderstrandvonder ook gelijk mij naderhand bleek die van voorzittend schepen bekleedde en dus een der gewichtigste personages van het eiland was het bovenlijf van een dikken zeegod met roode bolle wangen en een blauwen baard hetwelk vroeger den voorsteven van een schip had versierd
zoo dat waar is dames zeide ik terwijl ik hoewel in t algemeen sprekende het oog bepaaldelijk op henriëtte gevestigd hield hoe meer gij mij dan plaagt hoe aangenamer het mij zijn zal
en gij over hem stondt als badeloch uitroepende waar wilt gij heen u zelf verdrinken in de gracht wat zou dat een treffend schouwspel hebben opgeleverd nu ik vind dat malle aardigheden zeide mijn moeder
ik zweeg en begreep dat het beter voor mij was dit punt niet verder aan te roeren vooreerst had ik er overvloedig mijn bekomst van om mij met eens andersmans zaken te bemoeien en ten tweede kwam het mij voor dat meester doedes ondanks zijn beslissenden toon het nog maar half met zichzelven eens was of hij het oude recht van vrijplaats waar terschelling aanspraak op maakte
ik gevoelde een oogenblik berouw den goeden helding in het midden der drukte vergeten te hebben en te gelijk kwam het denkbeeld bij mij op dat het raadzaam ware sander te waarschuwen eer hij binnenkomen en heynsz met zijn dienaars in den mond mocht loopen
dat is geen bepaald antwoord op mijn vraag zeide ik hij verdient volgens de getuigenis van vader niet verward te worden met die pronkers wier eenige verdiensten in hun mooien rok bestaat volstrekt niet hernam zij want hij draagt bovendien een bijzonder nette pruik en keurige lubben en een schitterenden diamant aan zijn das
zij bloosde even toen zij mij wederzag maar herstelde zich terstond bood ons stoelen aan en zette zich over ons gij beiden mijne heeren ving zij aan zijt getuigen geweest van het overlijden van mijn rampzaligen neef
en dan liep zij weder naar den moestuin om den tuinman te zoeken en hem nog eenige bevelen te geven of te vernieuwen er moest nog hulst wezen voor guirlandes en nog spergetakken voor de vazen en nog ijs uit den ijskelder en er moesten paden geschoffeld waar het gezelschap door wandelen zou
ze liggen hier buiten schoots weet je en storen er zich niet aan of zij brieven en bevelen krijgen hebben is hebben denken zij en wil je niet naar hun pijpen dansen dan leeren zij het je tot je schade ik heb nog liever met royale zeeroovers te doen dan met zulk slag van volk
maar toen ik de ware toedracht der zaak vernam zegevierde mijn verontwaardiging boven alle andere bedenkingen en liep ik naar een advocaat om raad te vragen deze stelde mij voor oogen hoe dwaas het zou zijn tegen een vermogend man te procedeeren ik de aarden pot tegen den ijzeren
frederik van lintz riep deze verbleekende terwijl hij opsprong en zijn bekende van vroegere jaren met een blik van verbazing en schrik aanstaarde ikzelf zeide van lintz ik zie dat gij in spijt mijner vermomming mijn stem nog herkent
en op engelsche wijze naar een recept van reynhove die er zich goed op verstond van brandewijn water en suiker ons een verwarmenden drank bereidden terwijl wij ons langzamerhand van schoenen en bovenkleederen ontdeden en die op de warme plaat voor het vuur lieten drogen
de heer huyck riepen beiden de een op een toon van verwondering de andere met een uitdrukking van schrik vergeeft mij mijne heeren zeide ik glimlachende zoo ik uw bijeenkomst stoor maar ik ben hier door mevrouw van bempden gezonden om eenige toebereidselen te maken voor het feest van morgen en ik had ook in dit vertrekje iets te doen
gij behoeft er niet meer aan te twijfelen zeide ik morgen wellicht dezen avond nog is het huis omringd ik heb hem herkend zeide van lintz het is dezelfde jood die mij vroeger te utrecht achtervolgd heeft en wien ik toen verschalkt heb welnu waarom zoude het wij thans niet weer gelukken
en denk je dat dit stuk veel zal uitwerken vroeg suzanna toen ik haar den brief had laten lezen mij dunkt in hare plaats zoude ik niet bijzonder gesticht wezen met die achting en dat medelijden die gij voor uwe protégé gevoelt dat is wel geen liefde maar het grenst er toch machtig na
het bleek mij echter daarna dat ik een verkeerden kant had ingeslagen weldra bevond ik mij bijna gelijktijdig met de drie knapen die mij onder de afgrijselijkste vervloekingen achtervolgd waren op een klein open kampje met mislukte rogge beteeld en waar een voetpad dwars doorheenliep
toen voelden wij dat het vaartuig een beweging onderging als werd het door een weeke zelfstandigheid heengevoerd en plotselings hield het stil met een schok die ons allen op het dek wierp wij hoorden het zeenat als grommende van rondom wegloopen maar toen wij wanende dat ons laatste uur gekomen was weder oprezen zagen wij nergens water meer
wat zal ik u zeggen t is een slechte tijd en geen woord meer hernam de vreemdeling neem uwen makker op zoo hij niet loopen kan en zorgt dat gij voor den nacht alle drie den omtrek van naarden verlaten hebt of gij zult de galg niet ontsnappen dat beloof ik u
ik had echter wel een goed kwartieruurs geloopen eer ik iets bespeurde dat op hen geleek maar nauwelijks was ik den grenspaal voorbijgetreden die eem van gooiland scheidt en zuchtte ik bij het overzien der schade door den hagel teweeggebracht in de korenvelden welke deze anders zoo lachende heuvelen bedekten
zeide hij snijdend werktuig diep ingedrukt en toen mij aanziende dat mes hm ik gaf het hem wond met dit mes toegebracht vena jugularis kraakbeen gekwetst langzame genezing spoedig vervoeren
mijn krachten waren uitgeput ik bemerkte dat ik weldra zou ingehaald worden en keerde mij derhalve als wanhopend om waagt het niet mij te naderen riep ik mijn stok dien ik altijd was blijven behouden met gezwindheid om mij heen zwaaiende
na afscheid genomen te hebben van mijn ouders die ofschoon het noodzakelijke mijner reis inziende echter en vooral mijn moeder niet konden nalaten eenige bekommering deswege te gevoelen te meer na de slechte ondervinding die ik kort te voren van een zeetochtje had opgedaan en de rampen welke de texelsche lijst vermeldde
heynsz die zoo goed bekend is met al wat in de stad omgaat schijnt dus niet te weten wat er in zijn eigen huis gebeurt edel gestrenge stamelde heynsz terwijl hij mij verlegen aanzag met uw permissie die zaak heeft gehad geen gevolgen ik achtte het niet waardig de moeite daarvan te spreken
hij sprong en danste over het dek rond drukte lodewijk mij de dames zelfs den schippersknecht de handen beurtelings lachende zingende en weenende tot eindelijk zijn voet op de natte planken uitgleed en hij achterover rolde
zeide van lintz met nadruk ik ben hier slechts passagier aan boord en de kapitein kan toelaten wie hij verkiest maar ik moet u zeggen nu het mij blijkt dat gij bewust waart van onze tegenwoordigheid alhier dat uw ongewenscht bezoek de maat vult van al uw onbescheidenheden te
ik was op het punt van hem mijn verwondering te kennen te geven over hetgene blaek hem verteld had nopens de wederzijdsche liefde van lodewijk en henriëtte maar eene bedenking wederhield mij
welnu steek dan ten minste een pijp op voor uw vertrek zeide de heer blaek lodewijk zal wel een tondeldoos bij zich hebben ik heb mijn vuurslag vergeten zeide lodewijk zich met onverschilligheid
zou t mogelijk zijn riep sander uit verheugd toetredende bevindt zij zich inderdaad beter nog zwak zeide de dokter versterking ingeven recept schrijven dit gezegd hebbende haalde hij een papier uit den zak en ging zijn voorschrift opschrijven
mejuffrouw offert niets op zeide ik en hoewel de verdiensten van haar handelwijze even groot blijven de nadeelen daarvan worden geheel weggenomen door het stuk dat ik de eer heb haar te overhandigen
braaf gesproken zeide heynsz een fatsoenlijk meisje is het haar papa woont te deventer van beveren heet hij zij is een nicht van den notaris bouvelt en had moeten logeeren bij hem maar de man hij is heel ziek en had daarom hier een kamer voor haar
ik geloof dat ik mij des te vrijer jegens u aldus mag uitlaten omdat ik bespeurd heb dat gij uit liefde voor uw beest en om het niet te bederven de kans der overwinning verspeeld hebt doch juist dit toont aan dat gij althans voor dergelijke grappen de man niet zijt om die mede te doen moet men beginnen met alle gevoel van deernis uit te schudden
en viel ik in een diepen slaap waaruit ik niet eerder ontwaakte dat toen de bediende mij kwam waarschuwen dat het rijtuig van heizicht teruggekomen en weder met versche paarden bespannen was ik kleedde mij spoedig aan ging naar beneden en vond de kamenier reeds met een half dozijn doozen gereed om mij te vergezellen