AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
zoo sinjeur heynsz zei de heer van beveren ued komt juist van pas ik moet hedenavond nog de stad uit ei ei dacht ik en wilde u betalen hetgeen ik u tot heden schuldig ben en u meteen verzoeken zorg te dragen dat mijn dochter geene bezoeken meer tegen haar zin ontvangt
zij sprak wel waarheid die goede moeder want nooit had haar geest of haar verbeelding eene gedachte gekoesterd welke zij niet zou hebben durven openbaren en haar reine ziel was een spiegel waarin zij ieder vergunde te lezen
of denkt gij misschien omdat ik mij niet in t openbaar vertoonen mag het recht te hebben van mijn dochter als een gelukzoekster te beschouwen als een verworpene een melaatsche wier gezelschap besmetting aanbrengt
hemel beware ons riep de goede helding uit verschrikt op zijde schuivende want van ranst die een groote zwaarlijvige kerel was met dikke knevels en bakkebaarden zag er inderdaad vervaarlijk uit
en terwijl ik een erkentelijk aandenken aan uw welwillendheid bewaren zal zal ik het steeds betreuren dat een verschil in de vormen des geloofs u beletten moest de opwelling van uw edel hart in te volgen
daarom acht ik het boek zoo hoog omdat het bestendig strekkende is om de groote en nooit genoeg herhaalde waarheid te verkondigen dat het kwade altijd zijn meester loont ziedaar een waarheid lieve juffrouw die zoo oudbakken is dat men er aan begint te twijfelen en rechtuit gezegd ik behoor onder die twijfelaars
sander sloeg dan in t wilde op den roover maar daar waren er aanstonds vijf of zes van die lieve jongens bij die hem in zijn baaitje namen en hem op het dek haalden en juist was er een die zijn bijl oplichtte om hem met de complimenten naar zijn grootje te sturen toen de rooverkapitein in t spaansch gelastte dat zij hem sparen zouden en ik die ook begreep
gemak te stellen daar zij anders zich lichtelijk verbeelden dat men hen uit de hoogte behandelt of hun niet geeft wat hun toekomt de weg van diemerbrug naar weesp wordt bij uitstek slecht onderhouden zeide van baalen of liever in t geheel niet ik heb somwijlen gedacht dat ik er niet levend af zoude komen en ik hen overtuigd dat mijn rijtuig er van gelust heeft
en daar zij nu weten dat ik geen kelder heb wisten zij het altijd z te schikken dat mijne beurt werd overgeslagen ik heb nu zoovele jaren altijd op hunne kosten wijn gedronken en nu wilde ik wel voor eens in mijn leven hunne beleefdheid te mijnen opzichte vergelden
en was spoedig met hem in een druk onderhoud gewikkeld en wij jonge lieden drongen ons om pulver heen ten einde hem aan zijn belofte te herinneren dit was echter niet noodig want de man brandde reeds van verlangen om zijn verhaal te plaatsen komaan zooals de man tegen de nauwe laars zei zeide pulver dan zullen wij met de vertelling maar van wal steken t is nog al een aardigheid voor jongelui
het was echter niet in het heerenhuis dat ik arme wandelaar een schuilplaats hoopte te vinden mijn uiterlijke tooi vooral nu ik doornat en druipende was maakte mij ongeschikt om mij in zulk een aanzienlijk verblijf te vertoonen
waarna ik mijn natten rok uittrekkende en mijn mouwen opstroopende tante optilde en op de ontruimde plaats nederleide nadat de jonge meisjes de kussens weer wat hadden opgeschud beiden namen nu naast haar plaats en poogden haar toestand zoo gemakkelijk mogelijk te maken
hoezeer tante zich bitter beklaagde dat men haar juist nu nadat zij zulk een schrik had gehad zoo alleen liet want henriëtte zoude ook den volgenden dag vertrekken dat dit niet vriendelijk of beleefd was
t is waar antwoordde sander met een diepen zucht maar het is al verklikt dat ik hier zou komen ik ben bij den drost ontboden geweest welnu en hij heeft u weer laten afzeilen anders zou je nu niet hier met mij spreken wat wou
ongevoelig bracht ons de loop van het onderhoud ook op het punt onzer koloniale bezittingen en ik stond versteld over de kennis welke hij ook te dien opzichte
zij weten dat ik mijn dochter bij mij heb zien zij nu een juffer die alleen van naarden naar amsterdam reist en in beschrijving met amelia overeenkomt dan weten zij al genoeg om meer uit te vorschen neen mijn kind moet de reis doen op een wijze welke hun alle vermoedens ontneemt
vlei ik mij op de plaats onzer bestemming gekomen gelegenheid te vinden om mij naar rusland te begeven alwaar de hemel mij vergunne mijn dagen na zooveel wisselvalligheden in vrede te slijten en aan mijn arme dochter die rust te bezorgen welke haar geschokt gestel behoeft
bij t van huis gaan bij mij had gestoken ik bleef toen nog eenigen tijd met van baalen alleen ten einde al wat onze compagnieschap betrof op een behoorlijken voet te regelen en keerde recht tevreden naar huis
dan zou het u toch waarlijk wel kwaad kunnen doen mijnheer huyck van zoo kort daarna opnieuw aan zulk een weer te zijn blootgesteld het zou hem kwaad doen zeide suzanna haar napratende wel jetje gij zoudt mijn broeder in den grond bederven t is goed dat gij mijn zuster niet zijt
deze laatste woorden sprak ik op een zeer koelen toon uit opdat zij er niet den minsten zweem eener plichtpleging in zou bespeuren haar antwoord toonde mij ook dat zij die niet als zoodanig had opgevat
een traan in hare oogen meende te zien glinsteren in het naar huis gaan was ik stil en afgetrokken zoo zelfs dat suzanna mij daarover bespotte ik had echter twee zeer goede verschooningen gereed namelijk slaap en vermoeienis welke mijn goede moeder alleszins geldig vond
de gebeurtenissen van den dag waren echter nog niet ten einde geloopen op het nagerecht ontving mijn vader met de s gravenlandsche schuit een pakket uit amsterdam behalve eenige berichten voor hem bevatte het een brief voor tante letje dien hij haar ter hand stelde
de eene zooals hij zegt wil veulens koopen de andere heeft weer een negotietje van snuisterijen en een derde is een matroos die verlof heeft en een vierde is voor plezier mee maar wat verscheelt het mij zoolang zij betalen vraag ik niet wie zij zijn of hoe zij heeten
ik heb het rijtuig naar huizen gezonden het is daar ook zeer goed en tevens wierp hij mij een smeekenden blik toe die mij bevroeden deed dat er meer achter deze schijnbaar nietige omstandigheden zat en dat hij mijne hulp wenschte om hem uit de verlegenheid to redden
zoo zeide mijn vader en heb je zijn raad al gevolgd ja mijnheer was het antwoord van velters ik heb al een tochtje of wat gedaan met paarden uit de rijschool ik wenschte wel dat ik een goed mak beestje in eigendom kon krijgen doch ik weet niet hoe er aan te komen veel geld er voor uit te geven schikt mij niet en ik ben bang dat zij mij in den nek zullen zien want ik heb er geen verstand van
helaas mejuffrouw zeide amelia terwijl zij langzaam weder haar plaats innam waar tante haar heen geleidde hoe grieft het mij dat ik u onwillekeurig dit verdriet deze ergernis veroorzaakt hebbe
geloof echter dat zoo ik niet terstond den heer blaek voor zijn onbeschaamdheid bestrafte zulks slechts daarom was omdat ik hoopte dat hij vr ons vertrekken zoude en ik was bezorgd dat zoo hij gelijk nu geschied is ontdekte dat wij te zamen reisden hij nasporingen in t werk zou stellen welke het geheim van uw heer vader in gevaar mochten brengen
de mij te gemoet komende tabaksdamp verkondigde mij reeds aan de deur dat de vrienden immers gedeeltelijk al vergaderd waren en werkelijk vond ik er ettelijken aanwezig aan wie ik nu met alle plechtigheid werd voorgesteld door helding die hen insgelijks bij de rij af aan mij opnoemde
met dat al ik gevoelde weinig trek om alleen stadwaarts te kuieren en mij nogmaals bloot te stellen aan een ontmoeting met de lieden uit wier handen ik zooeven verlost was nieuwsgierigheid spoorde mij aan om nader uit te vorschen wie toch mijn redder wezen mocht
een zekere notaris bouvelt die in uwe stad woont en wien gij misschien wel zult hebben hooren noemen zal haar tot zijnent huisvesten en voor een nicht van hem laten doorgaan is zij eens daar dan ben ik niet langer omtrent haar bekommerd doch de groote zwarigheid is hoe komt zij in amsterdam
en bij deze loftuiting voegde hij een vleiend knikje ei ei zeide andries den waard schamper aanziende jij zelt ook zooveel klanten krijgen as er op het spil van den bramtop kunnen staan as je t zoo anleit
hier zweeg hij opeens en zag mij zijdelings aan wel zeide mijn vader ik hoop toch niet dat gij kwade vrienden scheidt ofschoon ik erken dat gij beter gezelschap kunt kiezen
toen kwam mij de witvoet voor den geest ik trok af liet onzen maat zijn zaakjes met den ouwe af handelen en wachtte hem aan de voordeur af zeg eens sinjeur velters zeide ik toen hij aftrok jij woudt gaarne een mak beestje hebben nietwaar
in het voorhuis stond de oude martha die nijgende en de handen drukkende van den heer bos en van amelia afscheid van ons nam wij danken u voor uw herbergzaamheid zeide de heer bos vergeet niet hetgeen ik u omtrent uw zoon gezegd heb en neem dit aan voor den omslag dien wij u veroorzaakt hebben
kom dacht ik na een wijl gepeinsd te hebben ik heb op dit oogenblik geen grooter vijand dan mij zelf en mijn gedachten ik moet of werk hebben of bezigheid zoeken waarom zou ik niet naar den haarlemmerweg gaan en zien hoe de weddenschap is afgeloopen
ik had deze woorden nauwelijks geuit of zij werden bevestigd de deur ging open en amelia trad binnen men moet weten zoo men het niet reeds heeft opgemerkt dat mijn goede tante altijd voor iedereen te huis was en dat haar meiden dus nooit iemand aandienden maar elk wiens gezicht zij eenmaal gezien hadden dadelijk naar boven stuurden
het was in den zomer van het jaar dat ik na een afwezigheid van twee jaren den vaderlandschen grond weder betrad een oudoom van mij die te leiden woonde bij wien ik gedurende mijn academiejaren dagelijks aan huis verkeerde en die voor het einde mijner studiën overleed
maar het was te laat om er iets aan te doen en elke nieuwe bemoeienis van mijn kant zoude in den tegenwoordigen stand der zaken meer na dan voordeel hebben aangebracht voor t overige wist ik bij geruchte dat de heer bouvelt een geschikt man was
een vrij smal pad hetwelk door een dichtvallend hekje gesloten was bracht ons weldra van achteren op een moestuin aan welks einde ik een landhoeve gewaarwerd welke ik veronderstelde dat het doel onzer wandeling zijn zoude
gij gevoelt zeide de heer blaek tegen henriëtte dat lodewijk zich geen oogenblik rust wilde gunnen voor hij vernomen had hoe het met zijn lieve nicht was gesteld onder dit praten kwam suzanna weder binnen met de boodschap aan de heeren dat tante eenigszins vermoeid was doch meende op te staan om hen te ontvangen
immers de kerkklok had slechts even negen geslagen en er moest dus een bijzondere reden bestaan welke de in de herberg aanwezige lieden derwaarts had gelokt op een tijdstip dat men hen veeleer aan hun arbeid zou verwacht hebben
o wat zal het mij zalig zijn hedenavond mijn schepper te danken dat hij u wedergebracht heeft zoo rein en zoogoed als toen gij mij verliet en wederom rustten hare blikken die niets dan liefde en teederheid ademden op mij en speelde er een hemelsche glimlach tusschen de tranen die haar ontrolden
ik beken u antwoordde ik dat ik daaromtrent mijn keus niet zoude weten te bepalen hm zeide mijn vader het hoofd schuddende daar houde ik niet van
maar het was een jong vlug geestig diertje met een glinsterende zwarte vacht en een uitzicht zoo schrander en vernuftig als dat van den wijdberoemden kater murr kan geweest zijn en zijn meesteres bedierf hem volstrekt niet
maar hij had aan mijn tot dien tijd toe sluimerende verbeeldingskracht een nieuwen weg aangewezen hij had mij geleerd datgene als iets grootsch en verheven te beschouwen hetgeen ik voorheen zondig en schandelijk gerekend had hem te volgen met hem op den oceaan te strijden dood en vernieling aan te brengen was mij een wellust een verdienste geworden
mijn eerste beweging zoodra ik mij alleen bevond was op mijne knieën te vallen en den innigen dank mijns harten te brengen aan den almachtigen god die mij zoo genadiglijk uit het doodsgevaar verlost had
en dan zag ik opeens boven het vlammend puin henriëtte amelia en een talrijken stoet bevallige in feestgewaad uitgedoste jonge meisjes luchtig en onbezorgd ronddansen en rozen strooien op de vonken die onder haar voeten
alleen dit nog mocht mij het lot eens treffen dat mijn vijanden mij toewenschen ontferm u dan over mijn ongelukkige dochter wees dan haar voorspraak zorg dan dat zij in staat gesteld worde zich een wijkplaats volgens haar wensen te kiezen
en waar ik de blikken heen wendde ik bespeurde bij de boeren geen zucht om zich met den twist te bemoeien zij waren daartoe of te lui of te nieuwsgierig hoe het af zoude loopen en bleven met een fatale koelbloedigheid hun pijpjes rooken en hun drank opslorpen
en wees liever dankbaar jegens mij dat ik u niet door mijn dienaars voor mij op het stadhuis heb laten brengen maar hier ben gekomen om u te ondervragen en bedenk dat een rondborstige bekentenis u meer nut zal doen dan het aannemen eener ongepaste fierheid
en de juffer ook net datzelfde vriendelijke bakkesje schoon wat grooter en bleeker dan toen neen nu kan ik er toch niet meer aan twijfelen er bestaat geen onmogelijkheid dat wij elkander vroeger gezien hebben zeide van lintz op een koelen toon maar uw gezicht staat mij niet voor
ik heb die echter niet geweigerd omdat het werkelijk een vergoeding was welke de man deed en dat hij naar ik mij vleie op weg is om zijn schandelijk bedrijf te verlaten bidden wij liever voor den ongelukkige dan dat wij hem veroordeelen en vergeten wij niet dat welke zijn misdrijven ook geweest mogen zijn
niet in het minste het spijt mij maar om uwentwil zoo ued aan voorteekenen hecht want nu ligt het gansche gebouw uwer hoop in duigen nog niet op mijn eerste ontmoeting is een geweldige regenbui gevolgd en dus heb ik het leed dat zij mij aanbrengen moest al beet maar deze tweede kan mij niets dan goeds voorspellen
wacht ik zal u weerom salueeren met een flesch schreeuwde lodewijk woedend en naast zich tastende greep hij de ledige wijnflesch en smeet die met kracht naar het zegevierende vaartuig
onder dit enkele beding echter dat ik aan mijn vader voor wien ik nooit iets verborgen hield al wat mij is overkomen onbewimpeld verhale aan uw vader herhaalde de heer bos met eenige drift en terwijl hij zijn stoel verzette
wel had hij grond genoeg in eigendom en de afnemende zee vergrootte jaarlijks zijn grondgebied maar om dit te bebouwen had hij de kosten eener indijking moeten dragen en daartoe was hij niet in staat te meer daar hij geen slag of geen lust had om van zijn inkomsten iets ter zijde te leggen
zoo ferdinand kent gij die juffrouw ook al vroeg mijn moeder half schertsend half bestraffend dat is te zeggen ja ik heb haar in t voorbijgaan gezien toen ik monsieur helding bezocht antwoordde ik
goed was mijn antwoord alleen dat stuk vervolgde ik op het koffertje van amelia wijzende moet ik terstond medenemen omdat ik er iets uit moet nemen en het dan verder opzenden heel wel mijnheer als mijnheer dan daarvoor maar een van die menschen wil nemen
wat zou ik doen ik lei mijn handspaak neer en wachtte af wat het geven zou maar daar was sandertje die had maar in t geheel geen trek om zich over te geven en net zooals een van die ongenoode gasten hem bij de lurven wou pakken daar sprong hij als een ondernemende durf al die hij was recht op den rooverkapitein aan en hieuw naar hem als een dolleman
wat ik doen wil of doen zal is mijne zaak zeide sander ik heb gehoord wat gij te zeggen hadt en wensch u goeden nacht ik kan mij thans niet langer met u ophouden vaarwel dit zeggende stond hij op
ik oogde hem bekommerd na want een geheim voorgevoel of liever de opsomming van het vroeger voorgevallene zeide mij dat het opontbod mijns vaders in verband stond met het opsporen van van lintz en ik werd niet weinig in mijn vermoedens versterkt toen dezelfde bediende mij een oogenblik later kwam zeggen dat mijn vader mij liet roepen
zoo fijn was als men ergens bekomen kon en zoo blank als het stuivende stof toeliet dat reeds mijn witte kousen en hooge schoenen bedekt had met die roodaardige kleur welke aan het zand in die streken eigen is
het spijt mij mejuffer zeide ik dat uwe woorden mij bevestigen in een vermoeden hetwelk ik reeds als onwaardig had onderdrukt dat namelijk uw heer vader mij verdenken kon van hem te zullen verraden
vergeef mij mijnheer huyck zeide zij al snikkende ik gevoel dat ik mij dwaas aanstelle maar het zal ras weder over zijn ach misschien doet het mij goed ik heb in jaren niet geschreid
ik beken dat mijn wedergroet ook allesbehalve beleefd was doch ik kon niet veinzen tegen iemand die mij zooveel verdriet berokkend had en wiens tegenwoordigheid mij al de genoegens van het
want ach zoo is het altijd gegaan het is de vloek die op ons huis ligt dat elke dienst daaraan bewezen het ongeluk bewerkt van hem die dezen dienst bewijst
eindelijk na uren pijnlijk doorgebracht zag ik de deur van mijn kerker opengaan en werd ik aangenaam verrast door het binnentreden van heynsz goddank riep ik zoodra ik hem zag ik ben dan nog niet geheel verlaten
ten haren huize gekomen verzuimde ik niet aan de dienstmaagd die mij de deur opende te vragen of tante ook belet had want ik wist dat zich niet zelden eenige vromen ter onderlinge stichting ten harent verzamelden en ik was niet bijzonder op het gezelschap van de weduwe knijpduim of den catechiseermeester zoutbrand gesteld
ik bedroog mij niet op het geblaf van een naast de deur aan een ketting gelegen mopshondje ging de voordeur open en een zwarte gedaante van welke de meer en meer vallende duisternis mij alleen toeliet de vormen te onderkennen trad haastig naar buiten en fluisterde van verre
terwijl suzanna die zoo lang het verslag duurde zich alleen met haar trekpot en schoteltjes bemoeid had na het eindigen daarvan het woord nam en mij vertelde wie er al in de kerk geweest was en met wie zij al in het uitgaan gesproken had
want juist nu zag ik niets dat naar huis of schuur geleek ja zelfs geen ezelsstal waar ik van oordeel was dat mijn dwaasheid mij wel een plaats in had doen verdienen ja ik begon te gelooven dat de orkaan die om mij heen loeide alle mogelijke gebouwen van de aarde had weggerukt
ik oordeelde echter mij tegen de omstandigheden te moeten dekken en zond daarom verscheidene papieren van waarde ook eenige bescheiden welke tot mijn justificatie konden strekken en bij sommige waarvan aanzienlijke lieden uit spanje gecompromitteerd waren met een zekere gelegenheid naar holland met last om die bij een notaris te deponeeren
dit punt alzoo afgesproken zijnde ga ik over tot mijn tweede verzoek waartegen ik overtuigd ben dat gij minder bedenkingen zult opperen hoezeer de vervulling daarvan u waarschijnlijk meer last zal veroorzaken dan die van het eerste
weinstübe poogde op te staan maar nauwelijks had hij zich half opgericht of het vaartuig onderging zulk een schok dat hij weder achterover tuimelde terwijl klaas onder den uitroep van god help ons het anker de kajuit uitvloog reynhove en ik snelden hem na
en wij konden dat alles immers best afdoen reynszen en ik met verlof zeide ik tegen dezen kendet gij de lieden die gisteravond laat ten uwent waren neen antwoordde reynszen het is eerst sedert een paar dagen dat zij bij mij aankomen
om over oude zaken te praten uit vrees dat iemand mij op mijn boterham zoû geven ja dat hebben wij gelezen bladz van het eerste deel neen neen dat niet en dan is er nog iets ik heb met heel wat rare potentaten en stoethaspels omgegaan en hen in hun dagelijks bedrijf gezien
we kunnen het zoo op zijn elfendertigste niet bezorgen niet of er bennen hier wel wat fijne glazen en borden ook dat beloof ik maar die heit mevrouw achter t slot aha dacht ik bij mijzelven t is dus een mevrouw aan wie deze woning behoort t is nu de vraag of zij weet aan welke gasten in dit oogenblik op haar erf huisvesting verleend wordt
dikwijls mijn kinderen wanneer wij na afloop van den avond disch een naauwer kring om den haard sloten en ik nog een laatste pijp stopte terwijl uw lieve grootmoeder half wakend half slapend nieuwe hieltjes aan de versletene kousjes der kleintjes breide en een van u mij met een vleiende stem toeriep
waarschijnlijk wist hij niet hoe anders het gesprek op een betamelijke manier aan te vangen en begreep hij dat het aanbod van een glas wijn daartoe de geschiktste gelegenheid zoude verschaffen wol de jiffrouw nicht een klaasje nemen vroeg hij aan henriëtte die in stille aandacht de kust zat te beschouwen die langzaam
oordeelen sterk en stevig gebouwd en met een manschap die haar ambacht goed verstond aan boord want het voerde een takelage en ging door het water dat het een lust was om te zien maar hoe mooi wij het vonden wij hadden toch niet veel zin in het voorkomen van onzen maat want hij voerde geen kleuren en had zoo iets over zich alsof hij zeggen wou wat doe jelui in mijn vaarwater nu
aan die stad gekomen moet men gelijk bekend is de schuit verlaten om zich in een andere in te schepen wij trokken dan te zamen en gearmd muiden door toen een nieuwe gebeurtenis mij stof gaf tot nieuwe bekommernis over de taak die ik op mij genomen had en waarmede ik mij reeds begon te vereenigen
bravo bravo maar drink eens helding dat opzeggen moet u vermoeien na een zoo lange wandeling in t minste niet nu antwoordt het kuiltje mijne héeren een sprekend kuiltje hoe geestig
en tante van bempden wier gedachten zich zelden lang bij het zelfde onderwerp bepaalden en die er van hield de gelegenheid bij de haren te vatten nam mijn vader onderhanden om zijn oordeel waarop zij en met recht niet weinig prijs stelde
gisteren nog vroeg ik haar zoo bij manier van spreken waar zij ter kerke geweest was en zij antwoordde mij dat zij sedert haar komst te amsterdam nog geen voet over den drempel heeft gehad omdat zij niet alleen durfde uitgaan en toen vroeg zij mij of ik geene zuster of nicht had die op jaren ware en haar derwaarts zou kunnen geleiden
hei ho riep nu opeens lodewijk wie komt daar aan lucas helding zoo waar ik leef blazend en zweetend als een narrepaard hier schreeuwde hij tegen de ruiten tikkende hier vriend helding hier moet gij wezen toe vrienden ziedaar een heerlijk voorwerp om ons mede te vermaken wij moeten hem binnenroepen en besissen
mijnheer zeide ik ik eerbiedig uw geheim en begeer niets daarvan te weten zoodra ued begrijpt het te moeten voor u houden indien het echter de vrees is voor mijn onbescheidenheid welke u zou weerhouden mij uw vertrouwen te schenken zoo moet ik u mijn leedwezen betuigen dat gij geen betere gedachten omtrent mij koestert
een zestal kloeke en welgewapende kerels werd den loods toegevoegd en wanneer dan een voorbijzeilend vaartuig aan boord werd geklampt was het wel genoodzaakt zich aan hun bedrieglijke leiding over te geven en den gevorderden tol te betalen
de gebeurtenissen waarbij mij de omstandigheden een werkzame rol deden spelen of wier invloed zoo krachtdadig op mijn volgenden levensloop werkte waren van dien aard dat zij deels uw jeugdig verstand te boven gingen deels voor uw grootmoeder te droevige herinneringen opwekten
op den morgen toen het feest aan de hoeve zoude plaats hebben zorgde hij een half uur voor de andere gasten aanwezig te zijn en in zijn koets verscholen reed ik naar huizen waar mij een boot wachtte die mij naar den boeier bracht van den heer blaek met welken ik naar dit vaartuig werd gesmokkeld
er was geen middel van hem af te komen zonder in de beurs te tasten ik liet mij dus overhalen om mij een kurketrekker aan te schaffen al ware het maar om te kunnen zeggen dat ik een grieksch testament van een jood gekocht had
gij hebt ons zeker willen verrassen en ons daarom niet geschreven wanneer gij te huis dacht te zijn maar gij hadt waarschijnlijk vergeten dat uw vader hoofdschout was en dat ik op mijn avondrapport van gisteren de tijding hebben zoude dat men u dien ochtend te soest gezien had ik had u gisteravond reeds hier verwacht
alles wat anderen goeds en loffelijks verrichten met den naam van blinkende zonden bestempelen en die alle christelijke deugden bezitten maar alleen de hoogste de voornaamste de liefde
ik werd dadelijk een mecenas een messala gedoopt en al die verstandelijke gaven welke iemand geschikt maken om als kunstrechter op te treden werden mij ruimschoots toegekend heynsz verwierf nog hoogeren lof
aan de groete des voorzangers aan het lange gebed dat zij zoodra zij gezeten zijn van achter den breed uitgeslagen waaier doen eindelijk aan de wijze waarop zij den leeraar aanzien en den blik vol
ued gestr spreekt zeer waar zeide helding maar wat is het geval ik ben nu al zoovele jaren lid van een vriendenkring ter onderlinge oefening in de dichtkunst volgens de instellingen van ons genootschap moeten wij maandelijks bij een der leden vergaderen die de overigen ontvangt en hun een glas wijn schenkt naar zijn vermogen
juist zoo zeide lodewijk welnu gij hebt allen dien witvoet van mij gekend een goed en deugdzaam paard in zijn tijd maar die nu mooi oud gebroken en hardademig was en zoo blind dat ik al last had gegeven om hem dood te schieten
dat rijtuig zou te huizen stallen zeide mijn vader zachtjes haast u derwaarts en hoor of het er werkelijk geweest is de heer blaek en de graaf zijn oude bekenden dit gezegd hebbende begaf mijn vader zich met zijn ambtgenoot ter zijde ten einde de meest geschikte maatregelen te beramen
hier is een uitnoodiging van uw tante van bempden tegen zaterdag over acht dagen om mijn verjaardag op heizicht te komen vieren ik had mij veel genoegen van die partij voorgesteld maar nu weet ik waarachtig niet of ik het wel aanneem ik kan met geen opgeruimd hart aan tafel zitten en de gelukwenschingen der gasten ontvangen zoolang dit geval niet is
de broodwegers bij hem aan huis kwamen ik geloof dat die korvet daar meer lust heeft om kennis te maken met ons dan wij met haar zoo denk ik er ook over zei hij en ik wou dat hij zijn eigen weg ging maar in allen gevalle zal hij toch aan mijn dubloenen niet komen zonder er om te bakkeleien zei don ricardo terwijl hij zijn knevels opzette kan je een stuk
gehuwd is zij niet antwoordde ik en meer weet ik er niet van daar ik eerst heden van mijn buitenlandsche reize terugkeer maar ik stem volkomen met u in dat zij geen gebrek aan aanzoeken hebben kan
wel daarvan ben ik overtuigd zeide ik verre van mij zal zij niets dan goeds van mij zeggen maar wee mij wanneer ik weer voor haar oogen verschijn dat is de ware vriendschap zeide mejuffrouw blaek iemand zijn fouten in t aangezicht te zeggen en achter zijn rug hem te prijzen
wij aan ons eigen hart kunnen gevoelen hoezeer zijn familie naar zijn terugkomst verlangen moet wij zonden het ook niet aardig gevonden hebben indien men onzen eduard langer van huis gehouden had
luister hernam zij terwijl zij dreigend den vinger ophief ik moet u waarschuwen laat alle complimenten varen of ik zwijg bot stil daar ik u toch niet ontloopen kan op mijn woord hernam ik met vroolijkheid ik kan niet gelooven dat ued de nederigheid zoover zoudt drijven om elk vriendelijk woord dat u gezegd wordt
de tocht die woei door de opene achterdeur had weder erger gemaakt den brand en de toegang was ons versperd van dien kant nu haastten wij ons open te maken het raam ik sprong er uit en mijn kameraad gooide mij eerst de kinderen één voor één toe en volgde toen mijn voorbeeld ik dacht wij zouden nu terugkeeren bij de ouders maar de vreemdeling hield mij staande en vroeg wie ik was
ued heeft gelijk zeide hij ja het is wat onbegrijpelijk er gebeuren buitendien meer rare dingen bij ons aan huis wie had het ooit kunnen denken die heer van beveren welnu vroeg ik nieuwsgierig om te vernemen wat er nu weer gebeurd was
toen ik ongeveer honderd schreden verder gegaan was wendde ik het hoofd nog eens naar haar om maar hoe groot was mijn verwondering en tevens mijn spijt toen ik bemerkte dat niet langer dezelfde knaap maar simon de marskramer achter haar ging met het koffertje op zijn rug
de geheele geschiedenis van den vorigen dag was voor mij op den achtergrond teruggeplaatst en alleen denkende aan hetgeen mij thans was medegedeeld deed ik dienaangaande een menigte vragen welke mijn goede vader het zich een genoegen maakte te beantwoorden
haar geest bleef echter helder en opgeklaard en zij had zich met meer kalmte dan zich verwachten liet met den predikant onderhouden die op haar verlangen haar was komen bezoeken sander die bij den drost was ontboden geweest was van daar teruggekeerd en week niet van haar sponde
dat hij daar gekomen zijnde is geattaqueerd door u en sander en dat hij ontvangen heeft van u een steek met een mes op het oogenblik dat hij om te defendeeren zijn leven door het hoofd schoot sander of liever zwarten piet want het blijkt dat het deze gevreesde gauwdief is geweest die te dezer gelegenheid is omgekomen
vooral merkte ik in dat zelfde snelle oogenblik met genoegen op dat hij een minnaar van bloemen wezen moest een smaak die mij altijd eigen was want ik zag heerlijke oranjeboomen in menigte op het plein en de trappen van de dubbele stoep schenen mij zoover de afstand mij toeliet zulks te zien met uitheemsche bloemgewassen in fraaie vazen voorzien te zijn
iets meer nabij verhief zich een oude met mos en heesters overdekte bouwval de strenge stijl van welks bouworde scheen aan te kondigen dat ik de overblijfselen van een klooster voor mij had een muurtje dat waarschijnlijk voorheen een kerkhof omheind had verbond dit gedenkstuk van vroegere dagen aan de hoeve waarin ik mij bevond
in allen gevalle zeide ik niet zonder eenige verontwaardiging zou het geen wonder zijn indien mejuffrouw de gevolgen van dien noodlottigen avond nog ondervond zoo vriend huyck zeide lodewijk als zag hij mij eerst nu
ik mij vroeg schipper holmfeld die middelerwijl met zijn kijker naar den kant van het vlie had uitgezien of is het de boeier die den heer bos aan boord gebracht heeft die ginds komt opzeilen gelieft ued eens te zien
alle mogelijke kleine oplettendheden te bewijzen zonder juist op te merken of liever zonder er mij aan te storen dat haar oom dit vrij zuur aanzag en zich waarschijnlijk reeds beklaagde dat hij mij den toegang tot zijn huis had opengezet de afgetrokkenheid van den heer blaek ontsnapte echter niet aan suzanna noch zelfs aan tante die hem er over begon te plagen
maar gij zult mij vragen wat u dit alles aangaat en waarom ik u uwen tijd ontroof door u over de kunstjes van de poes mijner oude vriendin te onderhouden ik zal er u openhartig de reden van zeggen
de morgenstond had zijn weldadigen invloed op mij uitgeoefend en met het daglicht waren die kwellende droombeelden en onrustige gedachten verdwenen die mij gedurende den nacht hadden
kijk het zakkie dubbeltjes durf ik op hem resikeeren en het past mijn en mijns gelijken niet om meer te doen maar hou jij gerust de rest t zei je geen schaê doen zoowaar ik krijn jaspersz
doch tante die de bedoeling van henriëttes woorden niet opmerkte nam weder het woord dat is niet goed jetje lief een zoo verschrikkelijke gebeurtenis en welke zoo duidelijk aantoont dat de heere hen niet verlaat die in nood tot hem roepen moet gij niet moedwillig vergeten
ik voldeed op dit punt aan de nieuwsgierigheid van van lintz mijn verhaal wekte zijne deelneming en die zijner dochter en beiden gaven den wensch te kennen dat sander hen op de reis vergezellen mocht en evenals van lintz zelf gelegenheid zoeken om in dienst des grooten czaars een nieuwe en meer eerlijke loopbaan te beginnen
ik had mijzelven geoffreerd om die boodschap te doen ik wist dat de tijding uw vader welkom zoude zijn en bovendien waarom zoude ik het niëeren er was nog een trekpleister die mij naar amsterdam en wel naar uw huis deed verlangen hoe viel ik reynhove in de rede hebt gij zulke gedachten in t hoofd
hij hijzelf zal best in staat zijn u daarop te antwoorden goed maar hij is hier niet waar bevindt hij zich thans ik heb mij altijd gewacht zijne gangen na te gaan antwoordde amelia ik laat zulks aan anderen over voegde zij er bij op een scherpen toon
wat de ontmoeting van zwarten piet betrof zoo verhaalde ik haar alleen dat de man mij werkelijk geld had gelaten met het verzoek het aan een derde over te brengen doch dat het een geheim was waarin personen betrokken waren die ik niet noemen mocht
waarop ik den waard verzocht die gezamenlijk met den koffer van amelia naar de schuit op amsterdam te laten brengen en de roef voor mij te huren terwijl ik met dit alles bezig was had ik wel opgemerkt dat er paarden voor het logement hadden stilgehouden doch in de drukte van het oogenblik daar geen bijzondere acht
want wordt niet door de stelling dat deugd en misdrijf beide reeds hier op aarde vergolden worden de leer der vergelding hier namaals merkelijk verzwakt en leert ons eene misschien ook wat oudbakken ondervinding niet dat de booze dikwijls ongestoord de rijkste zegeningen geniet
een geheel andere vrouw was haar zuster mevrouw van bempden nog zeer jong gehuwd zijnde met een schatrijken echtgenoot die geen naaste betrekkingen hehbende haar hij zijn vroegtijdig afsterven aan het hoofd van een kolossaal vermogen had achtergelaten
immers het was vroeg in den morgen en de afstand naar genoemde vesting was zoo groot niet of ik kon dien op mijn gemak afleggen zelfs al dwong mij een regenbui of vermoeidheid of honger hier en daar onderweg een uurtje te vertoeven
met deze woorden drukte zij de hand van haar teruggekeerden lieveling gij hebt wel gelijk moeder zeide deze haar omhelzende ik vind mij nu zoo gelukkig en zou ik dan mijn vriend beletten dat zelfde geluk zoo spoedig mogelijk te smaken
haar karakter was vrolijk en opgeruimd en tot haar einde toe bleef haar het levendige ja ik zoû zeggen het kinderlijke van een jong meisje bij vandaar dat zij zich somtijds op een kluchtige wijze recht boos kon maken bij voorbeeld wanneer zij iets gelezen of gehoord had dat niet strookte met hetgeen zij begreep en volhield waar te zijn
ik wil het best gelooven zeide ik maar in zoodanige gevallen ga ik niet op goed geloof af en dat zult gij mij niet kwalijk nemen gij zoudt ook niet gaarne een paard koopen of er op wedden zonder het alvorens gezien te hebben
en dat na verloop van zoo vele jaren geene zwarigheid meer bestond om de geschiedenis van den heer ferdinand huyck gelijk hij door mejuffrouw stauffacher herdoopt is wereldkundig te maken
je wilt zeggen juffertje mijn buik was nogal een mooi wit geweest om op te mikken maar zoo gaat het er lag een senhor naast mij die drie kogels gekregen had en toch maar een vent was niet veel dikker dan mijn linkerarm maar ieder kogel heeft zijn opschrift weet je nu om weer op ons verhaal te komen zooals mijn eerste stuurman placht te zeggen als hij s
ik ben den heer huyck schuldig zijn weetgierigheid te voldoen en hem die omstandigheden uit mijn levensloop mede te deelen en op te helderen welke hem nog duister mochten voorkomen ik had gedacht dit bij brief te doen onze wederontmoeting biedt mij een gemakkelijker gelegenheid aan om mij van die taak te kwijten
beste jongen hernam zij het besef der vreugde die gij mij thans doet smaken moet u zoeter genot schenken dan eene van die genietingen welke gij om mijnentwille hebt opgeofferd u had kannen aanbieden
na een vrij lange voorafspraak ving hij aan in zijn gedicht dat ongemeen hoogdravend was versierde hij zijn held die zooverre ik weet nooit kruit geroken had maar zijn rang alleen door ancienneteit verworven had met alle militaire verdiensten en stelde hem met turenne marlborough en prins eugenius gelijk
wat den duitscher betrof deze had sedert wij ten anker lagen en dus oogenschijnlijk buiten gevaar waren met bidden opgehouden en lag zoolang hij was op de rustbank met het gezicht in een stapel kussens gedompeld
is u eenig ongeval overkomen vroeg zij op een deelnemenden toon ik was op het punt haar mijn wedervaren te verhalen toen het denkbeeld mij opeens voor den geest kwam dat mijn gastheer het wellicht niet zou goedkeuren zoo zijn dochter van het voorgevallene onderricht en alzoo noodeloos verontrust werd
maar lieve ferdinand vervolgde suzanna bij wie de spotzucht geen hartelijkheid uitsloot gij zult waarlijk ziek worden moet gij nu in die doornatte kleederen blijven comme c'est malheureux zeide reynhove die nu insgelijks binnentrad en dat wij de dames zulk een fataal moment
de toestand der zieke waarvan helding mij van tijd tot tijd bericht kwam geven was intusschen niet verbeterd zij scheen van uur tot uur zwakker geworden en de kenteekenen eener spoedige ontbinding begonnen zich te vertoonen
mijn vader de baron van lintz bracht zijn dagen op zijn afgelegen landgoed door daar hij geen eigen middelen bezat om in de groote wereld eenig figuur te maken en de roomsche godsdienst welken hij beleed hem van het bekleeden eener winstgevende bediening uitsloot
terwijl hij al rechts en links van het pad langs den grond keek zij bevatte goudstukken vervolgde ik en bovendien en een ring met een stempel zeide hij den volzin besluitende hier is zij hernam ik de beurs voor den dag halende en met blijdschap aan den eigenaar ter hand stellende
de handel is een heerlijk iets antwoordde ik eenigszins verwonderd over deze plotslinge vraag maar dat men niet zonder fondsen beginnen kan niet en hoe doen dan zoovelen die hier met een paar schellingen in den zak
de juffrouw heeft mij verteld zeide tante na eenig zwijgen dat gij haar een gewichtigen dienst hebt bewezen zoo antwoordde ik amelia eenigszins verwonderd aanziende en onbewust hoe verre zich haar mededeelingen hadden uitgestrekt
wat weet gij daarvan vroeg lodewijk omdat gij een paar keeren alleen met de meid geweest zijt en zij tegen u misschien de preutsche gespeeld heeft denkt gij dat zij tegen een iegelijk zoo zijn moet loop heen wij weten wat wij weten
wanneer ik het oog op de verwijderde buien vestigde zag ik met welgevallen den regen te gemoet die de dorstige aarde laven en mijn pad wat gemakkelijker maken zoude in afwachting daarvan stapte ik echter rustig voorwaarts
het was mij als werden mijn oogen beneveld en terwijl ik met de eene hand tegen het raam tikte trok ik met de andere aan de schel alsof het huis in brand stond mijn goede moeder die wat bijziende was had mij niet herkend en suzanna zat met den rug naar mij toe
dat ik aan het verlangen van mijn vriend voldeed blijkt uit de navolgende bladzijden ik beken echter dat ik niet zoo volkomen gerust ben omtrent de echtheid van het werk als mijn vriend schijnt te zijn
met dezen groet begaf ik mij op weg en haastte mij met groote schreden het dorp te verlaten en het dof en dreigend gemompel te ontgaan dat van verre achter mij klinken bleef
voor den drommel zeide van ranst ik die hier zit heb al zes officieren van de garde in tweegevecht overhoop gestoken omdat zij ontkenden dat helding de eerste dichter van het gemeenebest was
aldus peinzende was ik weldra de bergplaats der gestrande goederen genaderd en zag van verre den braven schipper die zweetende en zwoegende zijn matrozen bevelen gaf terwijl zij onder zijn opzicht de kisten thee op een paar wagens laadden en reynszen hen voor de open deur van het pakhuis stond aan te zien
het leed niet lang of de heer bos kwam terug alles is in orde zeide hij andries ligt in de hooischuur zijn roes uit te slapen en eer hij wakker is zijn wij ver van hier ik heb bovendien zijn moeder gewaarschuwd dat de justitie hem opspoorde en een kleine wenk van dien aard zal vlei ik mij genoegzaam zijn om hem verre van hier te zenden
ik geloof dat ik hem niet in de gelegenheid zal stellen zeide ik ik ga niet naar de kerk om te slapen en ik ben overtuigd dat mij hedenavond de apostel paulus zelf niet wakker zoude houden
en heeft ued alzoo het handwerk vaarwelgezeid nu dat is prijselijk er was toch weinig eer mede te verdienen amelia zag beangst en bevende eerst haar vader vervolgens mij aan met een smeekenden blik eerstgemelde bleef echter op denzelfden koelen toon tegen pulver voortgaan
en zoo begaven wij ons te gader naar de hoeve waar wij onder begunstiging van een uitmuntend weer ongeveer tegen twaalf uren met vrij hongerige magen aankwamen de heer blaek was bereids verschenen en wandelde in een blijkbaar vrij onrustige gemoedsbeweging onder de eikeboomen op en neder
niet lang daarna kwam de boodschap dat het middagmaal was opgedischt en begaven wij ons naar de eetzaal tante plaatste zich tusschen de beide oude heeren naast van baalen kwam kapitein pulver te zitten vervolgens mijn onwaardig ik dan henriëtte en lodewijk werd tusschen haar en suzanna geschikt ik maakte gelijk men denken kan van de gelegenheid gebruik om aan mijn
die de achting zijner medeburgers genoot en onder wiens bescherming amelia zoo veilig mogelijk wezen moest deze gedachte stelde mij weder enigszins gerust en het denkbeeld dat elke schrede die ik nu deed mij dichter bij de mijnen bracht
zoo had hij b v altijd een loodsboot in zee die bereid was haar diensten den voorbijvarenden schippers aan te bieden doch wee dengenen die ze aanvaardde want hij kon zeker zijn dat zijn vaartuig op het droge raakte en dat de lading in de bergplaats van den heer van
wel dadelijk als het noodig is neen heden zoudt gij toch geene gelegenheid meer vinden en wij dienen vooraf nog dezen en genen te spreken want ik kon dezen morgen met de zaterdag slechts de helft aantreffen van hen die ik noodig had
de gezondheid van mejuffrouw blaek werd gedronken en die ellendige weinstübe voegde er bij dat is een gonditie die onze frund plaek zich vooral wel zal aantrekken wollen immers hoe staat es pin je al keënkacheerd met haar en wanneer sollen wir op je prijloft
daar waren onder dien toevloed van menschen lieden van elken rang of stand vermogende renteniers deftige kooplieden beunhazen pikeurs stalhouders en voerlieden doch allen op weinige uitzonderingen na ridders van de zweep
uitgestaan heb toen ik voor de west-indische compagnie voer heb ik dat wel eens aan mevrouw verteld ik geloof al welzeker antwoordde tante maar daar is neef en de jonge juffers die zouden het misschien wel eens willen hooren o ja als t u belieft kapitein riepen henriëtte en suzanna als uit éénen mond en ik betuigde insgelijks dat ik zeer verlangende was naar het verhaal
dit was echter thans het geval niet de leeraar was eerst sedert kort beroepen en men had dus de zekerheid van zoo niet iets voortreffelijks althans iets nieuws te hooren doch bovendien was ik reeds bij den aanhef aangenaam verrast geweest door den ernst en de sierlijkheid zijner voordracht en door de verstandige wijze waarop hij zijn onderwerp behandelde
zal misschien die don manoël wezen daar de schipper zooeven van vertelde zeide holmfeld lachende terwijl hij opstond neen daar wil ik mijn kop wel op verbeuren van neen zeide pulver ofschoon een kennis van hem dat ware mogelijk
en onder herhaalde betuigingen dat het niet de moeite waardig ware er de aandacht van zulke fijne vernuften mede te vermoeien het eerst was onze heldendichter aan de beurt die na de pijp neergelegd gehoest en zich gesnoten te hebben eenige vrij groote vellen uit zijn zak haalde en aan de vergadering mededeelde dat hij een lijkzang zoude voordragen
zal ik het goed van mijnheer niet te huis brengen vroeg de schippersknecht de muts even aflichtende dit was juist wat ik wilde wanneer heb ik het dan vroeg ik binnen het half uur is het bij u ued is immers de zoon van den heer hoofdschout wel bekend
ik heb de noodiging aangenomen antwoordde tante ofschoon ik wel gewenscht had dat zuster van bempden een anderen dan den dag van zaterdag tot deze feestviering had uitgekozen het wordt somtijds laat en dan is men minder gestemd den dag des heeren behoorlijk te vieren
wel wat zeg je er van vroeg ik toen hij een keer of wat heen en weer was geweest mij dunkt het loopt vrij aardig zeide hij maar zou het niet wat te gauw moe zijn het zweet staat hem een duim dik op het lijf ja zeide ik dat dunkt mij ook jaspersz och mijnheer
geloof mij dus eindigde ik dat ik niet min dan gij verwonderd ben geweest over de eer van s mans bezoek en dat ik wel gewild had dat hij aan een ander deze lastige commissie had opgedragen
ik kon niet nalaten het oog gedurig op den straatroover te werpen die het zijne daarentegen onafgebroken op den predikant bleef vestigen als ware hij bevreesd geweest dat hem een woord zou ontsnappen
hij zelf was nooit verder dan den haag geweest en zeide altijd dat het hem speet ofschoon ik de reden nog niet begrijp welke hem die ongehuwd en onafhankelijk was heeft kunnen terughouden van datgene te doen wat hij anderen
onderhoud deed den tijd met snelheid vervliegen en nog waren wij aan t redeneeren toen het ophouden van een rijtuig voor de huisdeur en het klinken der schel ons verwittigden dat onze dames uit de kerk terugkwamen
dien ik aan boord nog gebruikt had en dien ik tusschen mijn duffel en mijn ondergoed had ingestoken bij geluk behouden had heb ik jou daar dacht ik en meteen zette ik hem aan mijn mond en schreeuwde alsof er vijf en twintig speenvarkens gekeeld werden totdat ik geen asem meer in mijn longen had toen was de beurt aan sander en toen weer aan mij totdat zij eindelijk aan boord van den
alhoewel dit moet ik tot eer van den vrijbuiter en van zijn kok zeggen wij kregen ofschoon gevangenen beter eten dan op het spaansche schip eindelijk den zesden dag geloof ik liet men ons op het dek hijschen ik keek ereis rond om de hoogte te nemen maar joost haal me zoo ik de plaats herkende waar wij ons bevonden en dat was nogal natuurlijk daar ik er nooit geweest
reynhove die bij ongeluk een verkeerd touw had aangegrepen werd door den schippersknecht op zijde gestooten en liep heen en weder met de verlegen houding van iemand die gaarne van dienst wil zijn maar niet weet op welke wijze
wilt gij dat ik naar uw huis ga en om een regenscherm voor u vrage wel neen zeide zij lachende dit is de meening niet gij zit hier droog waarom zoudt gij u nogmaals aan de
vriend huyck ik moet u even spreken met verlof van het gezelschap is er zwarigheid vroeg ik met hem ter zijde gaande niet gering antwoordde hij de fortuin is door den storm op de terschellingsche banken geslagen de equipage is gered en men is bezig de lading te lossen maar het schip zal vrees ik verloren zijn
wel mijn waarde van baalen riep tante hem toe hebt gij zoovele drukte aan het kantoor gehad wij rekenden al niet meer op u wat helpt het klagen zeide hij de schouders ophalende het is mijn lot en ik tref het altijd ongelukkig dat zoo vaak ik uit verzocht word er iets in den weg moet komen
de eer van een meisje is een teeder punt och mijn klaartje mijn klaartje wanneer men zoo los over u sprak niemand zou het voor u willen opnemen hier liepen de tranen den man wien de wijn in een aandoenlijke stemming gebracht had langs de wangen
och mejuffer zeide amelia verbaasd over dezen uitval waar zij niets van begreep ik heb daar zoo weinig verstand van en maar bij wien hebt gij uw belijdenis dan gedaan vroeg tante
dat mag hoogdravend of liever laagvallend heeten zeide ik hoe jammer dat de vervaardiger van al die kunstgewrochten de zedigheid heeft gehad van zijn naam nergens onder te plaatsen
en meestentijds slapende onder den blauwen hemel eens op een nacht gebeurde het ik weet niet in welk dorp dat ik genomen had mijn legerstede op een mesthoop aan den weg hetgeen in parenthése gezegd het warmste bed is dat men hebben kan
zoo uw hart door de beantwoording mijner liefde mij tot den gelukkigsten der stervelingen maken wil begrijp ik niet welke gewichtige gronden de rede daartegen kan inbrengen
maar vroeg ik welke voldoende redenen zal ik dan kunnen geven van het oponthoud dat mij belet heeft heden mijn reis naar amsterdam voort te zetten gelijk mijn stellig voornemen was
die in het oude doolhof op de princegracht rondloopt en die ofschoon het heen en weer dwalen hem verveelt en hij zeer wel in staat is over de heggen heen er dadelijk buiten te geraken echter op het ingeslagen pad voort blijft draven in de verwachting dat hij alzoo eindelijk den waren uittocht zal vinden
dat waar eine frolijke manier om hum naar de eeuwigkeit te promenieren laten zeide weinstübe misschien zeide helding meent ued dat gedichtje op het kuiltje in het kinnetje van phyllis juist antwoordde contour t geen aldus begint och hoe begint het ook weer
neen ginds gaat het vroolijker toe men zit in ruime luchtige kamers en de groote bezigheid bestaat er in de courant te lezen en te praten over de nieuwtjes van den dag en om het uur eens een pen te versnijden
want hetzij mijn beroep schuldig ware of niet ik was er in vele opzichten aan gehecht en men moet zeeman geweest zijn mijnheer huyck om zich het alles overwinnende genot voor te stellen dat men smaakt wanneer men met een goed schip onder de voeten en aan t hoofd eener stoutmoedige en voor niets vervaarde manschap
en zal die juffrouw dan alleen met al die heeren zitten vroeg moeder wel neen mevrouw antwoordde helding lachende zij zal op haar kamer blijven en ons de koffie sturen och het is een lief meisje zoo vriendelijk zoo zachtzinnig nietwaar mijnheer vroeg hij mij tot getuige nemende