AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
je hebt nog niet hard gereden gerrit kniebandjes losmaken heeren zegt de man zijn jas uittrekkende daar de zonneschijn hem begint te hinderen en zich vertoonende in zijn blauw buis met korte panden geel vest en fulpen broek waarvan de pijpen op zij met een menigte beenen knoopen prijken
ze bennen pas uit bed mot menheer denken en beste staanders zijn t ook al niet maar loopers heb ik jou daar drie jonge menschen dagen op uit verschillende hoeken van de stad en vereenigen zich luidruchtig genoeg op de kamer van den student met de jeune france een oogenblik daarna wordt er ingestegen
een liefdenaampje hetwelk deze teederen voor hare dierbare wederhelften hebben uitgedacht loibak heet het van hare bespraakte rozelippen loibak kom je weer oit je smulschoit want dezen naam draagt het peurvaartuig in den huiselijken kring
de nieuwpoort uit den straatweg op zandpoort om bloemendaal het zand stappen stap je nu toch gerritje gilt het viertal de voorste bijdehandsche zen ijzer is los en de achterste het in de spijkers van den voorsten
in het minst niet er is een test met vuur er is zout er is een koekepan aan boord de aal wordt op de plaats gevild gesneden gebraden en door het vriendenpaar onder rijkelijke bevochtiging met schiedamsch vocht gegeten
straks zult gij hem van dezen pierenguirlande een soort van kwast zien maken niet ongelijk aan het uiteinde van een
zoo komt men te haarlem met lichtende lantaarns de rit heeft over de twee uren geduurd de klokken schelen zegt gerrit men overtuigt hem van het tegendeel met een horloge
hij haat lafaards en klikkers met een volkomen haat hij zal nog al eens gauw zijn vuisten uitsteken maar spaart in t vechten zijn partij hij speelt niet valsch hij heeft een bestendigen inktvlak op zijn overgeslagen halsboord en wel wat neiging om zijn schoenen scheef te loopen
voor u de geur van t rozenbed en filomele's zang hij speelt kastie dat s andre pret met rozen op de wang niets niets ter wereld doet hem aan of baart hem ongemak dan stuiters die te water gaan of ballen over t dak
het oorspronkelijke is een lief versje van hölty die er wel meer lieve gemaakt heeft waarvan het alleen jammer is dat zij jeugdige dichters tot zeer onhollandsche vertalingen verleiden ik althans heb er van dit zelfde versje nog een liggen die beter onder een neurenburger legprent knabenspiele zou passen dan onder de voorstelling van een hoop aardige
dat is de wereld maar ook in uzelven zijn de zaden aanwezig van veel onheils en veel verdriets uwe voortvarende drift uwe onschuldige teederheid tot opvliegendheid eerzucht en wellustigheid gerijpt uwe levendigheid en onafhankelijk gevoelen tot wereldzin en ongeloof
och lieve mevrouw geef den jongen een andere pet een broek met diepe zakken en ferme rijglaarzen en laat hij mij nooit onder de oogen komen zonder een buil of een schram hij zal een groot man worden
in dees broek voert hij met zich al wat de tijd opgeeft dat wisselt af knikkers stuiters ballen een spijker een aangebeten appel een stukkend knipmes een touwtje drie centen een kluit vischdeeg een dolle kastanje een stuk elastiek uit de bretel van zijn oudsten broer
de goede hemel zegene u allen goede jongens die ik ken en rondom mij zie en liefheb hij doe u lang en vroolijk spelen en als de ernst des levens komt zoo geve hij u ook een ernstig harte daartoe
de hollandsche jongen is grof fiksche knieën fiksche knokkels hij is blank van vel en kleurig van bloed zijn oogopslag is vrij bij t brutale af liefst draagt hij zijn ooren buiten zijn pet zijn haar is van zondagmorgen half elf tot zaterdagavond als hij naar bed gaat in volkomen wanorde het overige van de week zit het goed
hij is dolgraag op een paardemarkt en wandelt op de parade voor de tamboers uit met den rug naar de mooie mannen toe de hollandsche jongen encanailleert zich lichtelijk en noemt spoedig over uit een woordenboek dat aan hollandsche moeders niet bevalt maar hij heeft ook weinig aanmatiging jegens de
en gij die daar geduldig uw sterker rug leent aan uw vlugger vriend die zich op uwe schouders verheft om in den boom het spreeuwenest te zoeken dat heel hoog ligt zal de ondervinding u de verdrietige wijsheid onthouden dat het beter is zelf een ladder te krijgen en zelf het nest uit te halen dan een goeden dienst te doen en af te wachten f en hoe men u zal beloonen
ik zal alles gelooven wat potgieter in zijn tweede deel van het noorden over de zweedsche en wat wap in het tweede deel van zijne reis naar rome over de italiaansche in t midden zal brengen maar zoolang zij er van zwijgen houd ik het met onze eigene goed gebouwde roodwangige sterkbeenige en
jongens hoe zalig als de jongenskiel nog om de schouders glijdt dan is het hemel in de ziel en alles even blijd een hout geweer een blikken zwaard verrukken s knapen borst een hoepel en een hobbelpaard dat draagt hem als een vorst
hollandsche jongen maakt in t voorjaar eene verzameling van uitgeblazen eieren in het uithalen van nestjes geeft hij blijken van kracht en behendigheid en misschien van den aanleg tot de zeevaart ons volk eigen in het inkoopen van vreemde soorten bewijzen van onverstoorbare goede trouw en in het verkwanselen van zijne doubletten van vroegtijdigen hollandschen handelsgeest
gegroet gegroet gij vroolijke en gezonde lustige en stevige knapen gegroet gegroet gij speelsche en blozende hoop des vaderlands mijn hart gaat open als ik u zie in uwe vreugde in uw spel in uw uitgelatenheid in uw eenvoudigheid in uw vermetelen
krul zit er meestal niet heel veel in gekrulde haren gekrulde zinnen maar sluik is het k niet sluik haar is voor gierigaards en benepen harten dat zit niet in jongens sluik haar krijgt men geloof ik eerst op zijn veertigste jaar
de hollandsche jongen het is waar slaat zijne bokken hardvochtig maar in t geven van roggebrood aan diezelfde dieren heeft hij zijns gelijken niet de hollandsche jongen is veel minder ingenomen met de leerwijze van prinsen dan de hollandsche schoolmeester maar wat de opvoeding van plakkers en paapjes betreft hierin zou hij een examen kunnen doen voor den eersten rang
als gij in later jaren op uwe kindsheid terugziet dat dat zal de vreugde wezen die gij het meest benijdt en nu toch het minst geniet dat gij zooveel minder boos waart dat gij zooveel onschuldiger waart tot zelfs in het kwaaddoen toe
hij houdt zijnen vader staande dat hij over ijs van één nacht loopen kan en beschikt over vriezen en dooien naar lust en welgevallen hij eet altijd een boterham minder en leert eene les meer dan waar hij trek toe heeft hij gooit een steen tienmaal verder dan gij of ik en buitelt driemaal over zijn hoofd zonder duizelig te worden
een leeren zuiger om steenen mee uit den grond te trekken een voetzoeker een zakje met kokinjes een grifje een koperen knoop om heet te maken een hazesprong een stukje spiegelglas enz enz alles opgestopt en in rust gehouden door een bonten zakdoek
ik verzeker u dat hij nagelt mevrouw een nagelaar is hij en een nagelaar zal hij blijven wat kan de maatschappij goeds of edels verwachten van een nagelaar ook draagt hij witte kousen met lage schoentjes dat is ongehoord
ondanks de veete tegen de belgen voor t grootst gedeelte blauwgekielde spes patriae de hollandsche jongen maar vooraf moet ik u zeggen mevrouw dat ik niet spreek van uw bleekneuzig eenig zoontje met blauwe kringen onder de oogen want met al het wonderbaarlijke van zijn vroege ontwikkeling acht ik
hart krimpt toe als het bedenkt wat er ook van u worden moet of zult gij die daar beurtelings een frisschen beet uit een zelfden appel doet in later jaren nooit gewaar worden dat het noodig is den appel in een hoek te nemen en alleen op te eten ja de schillen weg te stoppen en de pitten te zaaien voor uwe
hij late u tot aan uw laatsten snik nog veel kinderlijke en jeugdigs behouden hij spare u in hunne volle frischheid eenige dier kinderlijke gevoelens die den jongeling helpen in het zuiver houden van zijn pad en den man versieren opdat gij mannen wordende in het verstand kinderen blijft in de boosheid
twee lieve spelen mevrouw die ued te wild vindt ten derde heeft ued geloof ik te veel boeken over de opvoeding gelezen om een enkel kind goed op te voeden ten vierde laat gij hem doosjes leeren plakken en nuffige knipsels maken
zeven dingen te veel die hij niet eten mag en ten zesde knort ued als zijn handen vuil zijn en zijn knie door de pijpen van zijn pantalon komt kijken maar hoe zal hij dan ooit vorderingen kunnen maken in t ootje knikkeren of de betrekkelijke kracht van een schoffel en een klap leeren berekenen
jongens zijn een aardig slag ik zeg dit niet met achterstelling veel min verachting van de duitsche of fransche of engelsche knapen aangezien ik het genoegen niet heb andere dan hollandsche te kennen
hij is gewoonlijk hoogrood als hij binnen moet komen om aan oom en tante te vragen hoe zij varen en spreekt bij dergelijke gelegenheid bijna geen woord maar minder spaarzaam met woorden en minder verlegen is hij onder zijns gelijken en niet bang om voor zijn gevoelen uit te komen
dit is een stille wensch jongenslief want ik wil u nog geen oogenblik van priktol of hoepel aftrekken zonder u voor die vreugde iets anders te kunnen geven dan een wensch
jongen draagt zijn das liefst als een touwtje en nog liever in t geheel niet een blauw of schotschbont kieltje over zijn buis en een verstelde broek dit laatste kenteeken gaat vast
o op dat oogenblik had zij eline kunnen vermoorden kunnen vermoorden met die donkere oogen weenend in dat strakke door haat en stille woede overtogen gelaat staarde zij op haar moeder die nu gebroken de handen voor het gelaat zachtjes snikte henk zweeg ten laatste en bleef droef voor zich turen
de deur werd zacht geopend het was mathilde die hem op zijn kamer was gaan zoeken die hem ten laatste hier vond zij naderde hem als een weemoedig beeld van medelijden zij zette zich naast hem en poogde zijn handen van zijn gelaat weg te nemen hij schrikte hevig en zag haar aan met twee groote wild starende oogen vol vocht
zij had vincent nooit zoo beschouwd zij had alleen een onberedeneerde sympathie voor hem gevoeld ik geloof wel dat u gelijk heeft sprak zij na een korte pauze
en toen zij hem de hand drukte scheen het haar dat zij hem nooit te voren gezien had wat was hij flink gebouwd en wat zag hij er knap uit met zijne vroolijke blauwgrijze oogen zijn dikke snor en zijne mooie witte tanden
hij bladerde in den album die veel van hare portretten bevatte zeer fijne kopjes met een lint of een collier van parelen om den hals enkele
het is misschien beter geweest dat je niet bent gegaan het zou je overstuur hebben gemaakt le cher poète était désolé is st clare nog lang gebleven tot elf uur ach zie je het kan mij niet schelen of hij je heeft overgehaald thuis te blijven
waar ben je meisje nog in je bed riep henk neen ik ben hier in mijn boudoir riep zij terug met lichte verheffing van stem de deur werd opengedraaid en henk verscheen in de portière zijn hoofd schuddend terwijl ben tusschen zijn vaders hooge rijlaarzen doorslipte een bouquet in de vuistjes
kom lariflang hoor riep hij uit maar nu ga ik nog een beetje rijden kom nu ook beneden meisje anders draag ik je de trappen af neen maar dat zal je laten goed maar dan ook als de
onder dit zwijgen werd henk bijna verlegen en de klank zijner eigen stem bleef hemzelven ruw in de ooren hangen toch ging hij voort dàn leuter je over geld uit brussel of uit malaga dàn moet het komen uit new-york wanneer komt het dan
is dat nu een reden om ons vervreemd van elkaâr te noemen ten eerste vind ik vervreemd een onaangenaam woord ten tweede is het al duidt je het zachter uit niet waar toch wel toch niet ik verzeker je jeannelief kan ik je van dienst zijn in het een of ander je zal me altijd bereid vinden geloof je dat
ieder sprak ieder beval en vroeg de grootste wanorde begon te ontstaan paul roerde zich in wanhoop zonder begrepen te worden op de hoogste trede van de trap ik kan niet meer sprak hij neêrhurkend en woedend ik moet ook alles alleen doen
xi de derde acte verliep zonder dat zij veel begreep van de scène met manoël maar uit het groote duo van hermosa en xaïma ving zij een draad op de herkenning van moeder en dochter na het gebisseerde debout enfants de
het oude dametje vertelde eline honderd uit over opera's rollen en panorama's die zij geschreven gecreëerd en geschilderd hadden hun roem zou weldra de wereld doorklinken zij zou ze beschermen
eline bleef alleen terwijl jeanne hem uitliet honderden gedachten bruisten in haar op als dwarrelende rozebladeren als sparkelende zonnevonken als tintelende schuimbellen
st clare en vincent bleven een week weg en eline verlangde naar hen toen zij kwamen was het de dag vor oudejaarsavond en elize vroeg hen beiden morgen terug te komen zij gaf dan eene soirée eene groote soirée
betsy kwam juist binnen toen hij dronk en in de overmaat harer kribbigheid al hare vroegere vrees voor vincent vergetend voer zij woedend op hem los en verweet hem in de hevigste termen zijne onhebbelijkheid
marianne liet het gordijn neêr kleedde zich in een wip uit en nestelde zich naast freddy ook zij lachte even je kan hier wel een bal geven in dit bed o ik zou dol zijn van angst als ik hier alleen moest slapen ik heb totnogtoe altijd in onze oude kamer geslapen waar ik met jet was dus jij bent niet bang jij bent nooit bang
men verdrong zich in de tot kleedkamer ingerichte eetzaal voor een psyché stond frédérique van erlevoort met loshangende haren zeer bleek onder een dunne laag poudre de riz de wenkbrauwen als door een enkele penseelstreek zwarter getint
zeker en ik dank je voor je belofte maar eline nu jeanne had iets als een vraag op de lippen hoe ben je verhaal mij meer van je laat mij je beter leeren kennen zooals je nu bent maar het gemaakt vriendelijk lachje om die fijne lippen in die droomerige amandelvormige oogen deed haar zwijgen
elize weifelde of zij zich boos zou maken of niet maar er klonk zoo iets beslists en tevens zoo iets innemends in zijn stem dat ze ontwapend werd daniël vere trok even de schouders op
eigenlijk vond zij haar vervelend en onbeduidend meestal slecht gekleed en zeurig maar toch meende zij dat deze opinie niet uitsloot haar een enkele maal intiem te vragen jeanne uit medelijden emilie voor de vroolijkheid en georges om zijn kaartje met een invitatie
ja nu herinner ik me hem ik heb hem vroeger wel eens gezien zeide emilie gapend een raar individu ja dat wel maar hij weet dat hij zich hier in den haag waar hij familie heeft een beetje moet inhouden en dat doet hij we tolereeren hem dus
heeft hij je soms die nette manieren geleerd om iemand onder vreemden zoo te interrompeeren als jij mij hebt durven doen ik begrijp niet hoe het je in je hersens komt om het te durven hoe je het durft ze zullen gedacht hebben dat je stapelgek was
bonsoir st clare hoe jammer dat je niet gaat het zal zoo aardig zijn ciel eline vincent kwam uit den wintertuin het is bij half tien en je hebt je nog alleen maar gekapt vervolgde elize ontzet van verbazing waar heb je aan gedacht
zij deed moeite aan niets te denken zooals elize en in zeker opzicht slaagde zij in deze studie alleen werd het haar of zij op iets wachtte wachtte hoewel zij weinig uitging zag zij toch velerlei menschen telkens bracht oom daniël een vriend of een paar vrienden somtijds vergezeld door hunne vrouwen mede en zij bleven steeds eten
betsy bespiedde hare zuster als in afwachting wanneer zij eindelijk haar dwazen rouw over otto van zich zou schudden wanneer zij weêr glimlachend en vroolijk en innemend zou worden werd eline weer zooals zij den eersten tijd van haar verblijf in hun huis geweest was
ik kan toch heusch niet helpen dat ze me geheel en al koud laat ik heb een ander ideaal van mooiheid maar als je nu absoluut wilt hebben dat ik ze mooi vind dan zal ik nog eens zien o neen het kan me volstrekt niet schelen hoor antwoordde zij ook lachend alleen iedere heer vindt haar mooi daarom begrijp ik het niet van je
gemakkelijk een weinig achterover en genoot henk was onder den onaangenamen druk van zijn gesprek met vincent dien hij meende leed gedaan te hebben en eline liet haar gedachte wegwiegelen in een zachtstreelende weelde
wel eline het doet me plezier dat je dat erkent boos ben ik niet is dan alles vergeten o wel zeker je weet ik vind niets vervelender dan onaangenaamheden ik hoû veel van den vrede laten we er dus niet meer over spreken
betsy had zich in het gesprek van eline en georges gemengd aangetrokken door de levendigheid van den laatste die van den hak op den tak sprong tal van onderwerpen even aanroerde een conversatie zonder bepaald fond zonder eigenlijke geestigheid maar licht als schuim en zeepbellen en flikkerend als vuurwerk
terwijl ze steeds zeer beweeglijk opstond en heur kroezend haar dat altijd in de war was even losmaakte uitschudde en weder samenwond ik heb nu al drie jaar in deze kamer gewoond maar het is nooit bij me opgekomen dat ik reisde wanneer ik al die prullen zag
pak maar op pak maar op moedigde st nicolaas aan we hebben nog een heele boel meer zie maar kom jullie groote jongens moet je ook niet wat hebben de neefjes verstraeten lieten zich de uitnoodiging niet herhalen en grabbelden meê
en deed die als iets rozigs en sneeuwigs van haar schouders glijden waarop de woude ze over de leuning van haar fauteuil schikte en zij genoot in den triumf harer bevalligheid toen zij als zonder er op acht te geven zag hoe men haar betuurde en bewonderde
maar soms ook waren het de moulangers en de des luynes die uit parijs of bordeaux kwamen en in wie eline met vreugde een bekend element van distinctie terug vond deze beide families uitgezonderd welke slechts van tijd tot tijd verschenen waren die vreemde kennissen veel over den vloer
geheel onverwachts kreeg oom daniël een brief van vincent vere uit new-york zij hielden geen correspondentie en oom was ietwat verbaasd eline wier briefwisseling met haren neef niet van langen duur was geweest gevoelde echter nu zijn naam onverwachts haar in de ooren klonk eene groote belangstelling in zich herleven
en u heeft veel gereisd vervolgde hij o ja met oom en tante heel veel u denkt nu ook veel te reizen hoor ik van den winter tot in rusland toe
neen ik verklaar je ik ben er overtuigd van dat als je met eline trouwde je nooit nooit nooit gelukkig zou zijn ze zou een tijd van je kunnen houden maar haar liefde zou egoïsme zijn zooals alles in haar egoïsme is
noch betsy noch henk spraken daarna veel en eline zweeg zweeg steeds dien avond pakte vincent zijn koffer om den volgenden dag te vertrekken naar londen zooals hij zeide
dat kan grete in een minuut weêr schoonmaken daar weet jij niets van jij leeft hier als een prinses die niets doet dan wat mij onaangenaam is ik zeg je breng die smerige beesten weg ze moeten eerst drinken mijn god ik wil niet dat ze hier drinken riep betsy buiten zichzelve van
iets wat aantrekt maar ze is mij ze is mij antipathiek ik verzeker je geloof mij je moet niet meer aan haar denken je zou nooit gelukkig met haar kunnen zijn je bent zoo lief en goed als je heusch heel veel van haar ging houden zou je misschien geheel en al in haar willen opgaan geheel en al voor haar willen leven
is dora dikwijls ziek jeanne vroeg eline terwijl zij zich met het geruisch van haar roze rips naast deze op een canapé neêrzette en haar hand nam den laatsten keer dat ik haar zag mankeerde haar niets en toen vond ik haar al zoo bleekjes en fijntjes
des avonds verpoosde hij zich een weinig in den familiekring sprong over van stralenburg en bokste met hem en wanneer de anderen te bedde gingen werkte hij ten derde male tot laat in den nacht toe
maar ik bezat geen cent en ik was een leelijke meid trouwens dat ben ik nog daniël vond charmes in me en ik heb hem geaccepteerd natuurlijk maar was ik als jij mooi geweest en had ik een beetje geld gehad ik had me geamuzeerd zonder daniël zie je
dof goudleer bedekte de wanden het plafond was in moorschen stijl beschilderd met vaalbonte tinten met goud verwelkt blauw verschoten rood een veelarmige kaarsenkroon van kleurig venetiaansch glas hing er van neêr
o die menschen vervelen me nu al sprak zij met een lichten afkeer hoe heeft u het gehad in gent en in brugge toe vertelt u me wat hij bleef naast haar staan en verhaalde het een en ander hier en daar vormden zich groepjes en de heeren wipten soms voorzichtig over de sleepen der dames heen drie lakeien dienden wijn sorbets en gebak rond
etienne vertelde van den brief en théodore bromde en beweerde dat paul hem nu zeker van zijn studies zou afhouden en hem wellicht zou meetroonen op reis maar mevrouw van erlevoort was daarentegen zeer verheugd en meende dat pauls komst een goede afleiding zou zijn heusch de jongen werkte nu te veel hij zou ziek worden van dat eeuwige geblok
hij lachte om haar komische woede maar hij gaf haar niet toe ja zusje je mag nu praten wat je wilt ik blijf bij mijn opinie dat men van weinig geld met veel verstand ook een heel eind komt en ook gelukkig kan zijn
mijn god fluisterde mathilde sidderend hoe het hem te zeggen hoe het hem te zeggen snikte mevrouw hoe kan eline dat doen hoe is het mogelijk dat ze hem zoo ongelukkig wil maken en ik die dacht o god o god
truus mathilde en suzanne lieten de kinderen uitrazen daarna verschenen juffrouw frantzen en de twee andere bonnes en het jonge goed werd na boterhammen gegeten te hebben meêdoogenloos weggevoerd
haar stem klonk hard en ruw als een bevel tegen een mindere ze hebben dorst en ik wil ze laten drinken zeide eline kalm hoogmoedig om haar vergeetachtigheid te bedekken voor betsy's blik en ik wil niet dat ze hier komen drinken zeg ik je kijk die gang kijk dien looper overal vuile pooten
het gas was er aangestoken de wind jammerde tegen de trillende ruiten aan en de gordijnen sidderden voor de vensters eline deed juist haar grooten mantel af wat wil je vroeg ze trotsch ik wou gaarne alleen zijn
marianne en etienne gekheid maakten en freddy stuurde zij neuriede een liedje dat zacht over het water heenklonk in de violette klaarte van den lichten avond maar paul overdekte eensklaps haar murmelende stem met eenige frazes uit het italiaansche duet dat hij vroeger met eline placht te zingen ah
ik heb waarlijk behoefte eens uit al die soesah te zijn maar door mijzelve kom ik er niet toe alleen je ziet ik heb vertrouwd op je gezegde dat het heel intiem zou zijn en er mij dus niet voor gekleed zij keek een weinig ongerust van haar eigen eenvoudige zwarte japon naar betsy's grijs satijnen toilet
den krijgslieden beval manoël weg te voeren en xaïma na zijn tevergeefs smeekende klacht in plotseling woedenden hartstocht voortsleepte het einde der opera ben saïd vermoord door de moeder die haar dochter redden wil greep haar meer aan dan zij zou hebben willen bekennen
een gekreuk van zijde en satijn men zag naar hen op en om kijkers richtten zich naar hen toe in het publiek fluisterde men hier en daar en vroeg men wie zij waren emilie en eline zetten zich vor neder
maar nu onlangs kreeg hij het idee te gaan reizen hij kende weinig van europa en hij beweerde dat mijn betrekking me eigenlijk te zwaar was enfin in éen woord hij inviteerde mij met hem meê te gaan ik heb eerst geweigerd omdat ik reeds zooveel verplichtingen aan hem had maar hij drong aan en ik gaf toe
trotsch ding pedante nuf schertste hij terug wacht maar ze zullen je nog laten zitten zij lachte steeds vroolijker steeds helderder om zijne bedreiging hij vond haar prachtig in dien lach zij geleek eene jonge godin eene spottende diana met hare lenige volle gestalte en haar fier hoofd
u kende mij voordat u mij gezien had c'est possible ik ken u sedert een week en ik begrijp niet hoe u mij durft toespreken alsof u over mij te waken had ik ben u verplicht voor uw goede zorg maar heb die niet noodig
ja maar er is zo veel treurigs in de wereld u zal zeggen vervolgde hij zijn eigene gedachte uitspinnend dat ik te brussel blijven kan zoolang ik wil omdat ik voor mijn genoegen reis en van mijn plan kan afzien misschien zou ik zelfs liever te brussel blijven
menschen kinderen riep frédérique met een waardig gelaat stilte st nicolaas is gearriveerd en vraagt of hij zijn entrée mag maken vindt u het goed mama men hield zich zoo ernstig mogelijk en zag steelsgewijze naar de van
fluisterde marie tot eline die naast haar stond eline echter hoorde niet zij stond te lachen met paul en etienne om st nicolaas wiens tabbaard bepaald afzakte en reeds een halve el over zijn voeten golfde terwijl een blonde reep tusschen zijn grijze lokken en zijn mijter zichtbaar was
nu hoor je moeder hoe je zoon in zijn eigen huis bedrild wordt zelfs door zijn schoonzusje we hebben toch zoo een last van dat kind o schei daar maar over uit mevrouwtje gelooft toch niets kwaads van me zelfs niet van haar aangebeden henk niet waar mevrouwtje durf eens te zeggen dat het niet zoo is
maar zal zoo een verre reis nu niet vermoeiend zijn voor vincent rusland in den winter o neen een koud klimaat is opwekkend voor zijn gestel en hij behoeft zich niet te vermoeien ik wil zelfs niet eens dat hij alles meêdoet wat ik van plan ben te doen tegen sporen kan hij hij trekt dus zijn pels aan en gaat in een waggon zitten dat is alles
en vertelt u me nu oprecht vindt u niet dat u verstandiger zal doen met van avond vroeg naar bed te gaan en te probeeren te slapen dan u gedaan zou hebben als u tot zes uur in den morgen had gedanst met zonderlinge cavaliers en in het bijzijn van nog zonderlinger danseuses
alleen een jong mensch geeft toch niet zulke cadeaux aan een jong meisje als hij niet heel veel van haar houdt o ik mag eline heel gaarne waarom zou ik haar niet op st nicolaas iets geven neen otto je bent niet oprecht sprak zij ongeduldig en trok hem mede naar de
haar fierheid was haar thans als een zwak riet gebleken dat knakte bij iedere vlaag en haar mistroostigheid bleef daarom een donker waas als een rouwfloers over haar gedachte verspreiden
veel over iemand van wien zij het betreurde dat hij niet anders was dàn hij was maar hoe had zij hem dan willen hebben en waarom dacht ze aan hem nu hij eenmaal niet was zooals zij hem wenschte
paul beloofde dit ernstig en nam dankbaar de uitnoodiging aan en het trof frédérique hoe ieder terwijl hij voortpraatte naar hem opzag en luisterde nu zij des avonds in de open verandah zaten en lichten meiwijn dronken
hij zette zich op eene bank maar zij bleef staan en plukte werktuigelijk de trossen der kamperfoelie boven zijn hoofd zij had op de lippen eene vraag die zij niet uiten kon o otto zeg me is het niet om om stamelde ze
hij zag haar even verbaasd aan hoe komt u daar zoo op vroeg hij lachend dat weet ik niet antwoordde zij en zij bloosde en lachte een weinig men krijgt van iemand een zekeren indruk niet waar misschien vergis ik me wel
zij rees langzaam op als een loome vorstin en trad hem tegemoet terwijl jeanne de deur sloot en zich terugtrok dag oom sprak eline zacht en zij verkende het terrein een weinig ik ben heel blij u te zien heel blij
dan had hij het kunnen zeggen niet waar ik vroeg het hem wil u liever hebben dat ik wegga neen ik zal het zeer vriendelijk van u vinden als u nog een oogenblikje blijft heel graag want ik woû u nog iets anders vragen maar nu niet iets dat zoo gewichtig is
omdat het niet kan antwoordde zij weenend jawel het kan wel als je van me hieldt zou het kunnen ik zou je meênemen ik zou voor je zorgen je zou mijn vrouw zijn
die verjaardag ging eline somber voorbij de verzoening met betsy had op haar niet den gewenschten indruk gemaakt zij had zich iets hartelijkere voorgesteld een zusterlijke omhelzing een vermenging van tranen waarna zij langen tijd vriendelijk en minzaam met elkaâr zouden zijn omgegaan
egoïst omdat jij dus als jongmensch bent uitgegaan wil je getrouwd zijnde uit economie thuis blijven en met je vrouw op je bovenhuis bij je wekelijksche biefstuk zitten koekeloeren prettig perspectief voor haar
maar toch nu zag zij hem anders niet van haar gescheiden door het voetlicht en den idealen toestand waarin hij al zingend verkeerde nu zag zij hem voor zich op drie passen van haar af als een gewoon mensch
ach ja ik denk wel ik weet het ook niet misschien op een kleine plaats enfin dat is dan nog iets van later zorg want zie je ik wou je iets voorstellen
het zou kunnen zijn dat je later anders hadt willen gesproken hebben laat mij dat tenminste hopen overmorgen ga ik met vincent weg over vijf maanden zie je mij weêr ik zal vragen of vincent je nu en dan wil schrijven je zal altijd weten waar wij zijn en je hebt maar één woord te zeggen en ik keer terug
het werd haar opeens of zij zich geheel had bloot gegeven en dingen gezegd had die men niet zeide het werd haar of zij geen kracht had gehad zich in hare terughoudendheid te verschuilen
maar nog was dat geen reden om zulke scènes te vermoeden als er nu zijn voorgevallen eline eline hoe kan je je zoo alleen door je gevoel laten meêsleepen zoo zonder de minste
door dit laatdunkend nonchalante in haar wijze van spreken door dien toon van overwicht tegenover haar man verkoeld van dat jonge meisje dat haar wuft en ijdel toescheen in haar gesprek vol schitterende nietigheid met dien fat
clare voerde eline naar het balcon zijn trotsche oogen stonden zeer strak en zijn lippen trilden even nu hij een blik op de groep om elize sloeg hoe komt u toch hier vroeg hij op eens aan eline met een ontevredenheid die hij niet vermocht te temperen hoe is het eigenlijk mogelijk dat ik u hier heb aangetroffen
zijn woorden gaven haar den indruk alsof hij veel van haar leven wist na haar vlucht uit het huis van henk en betsy had zij vincent geschreven hij st clare wist dus zeker van die vlucht
mevrouw verstraeten was na pauls verzoek aan lili herhaald te hebben vertrokken om den knechts te zeggen dat de jonge artisten niet vergeten mochten worden de eersten kwamen dus weldra binnen met groote bladen vol glazen wijn en limonade gebak en
om u de waarheid te zeggen ben ik blij dat hij weg is ik hou niets van hem ik vind hem bepaald onaangenaam een onaangenaam mensch ach natuurlijk hij is een eigen neef dus we kunnen hem niet geheel niëeren maar hij is au fond zoo een raar sujet ik was altijd bang dat hij ons
op gevaar dat uzelve na mij al eens een indiscretie te hebben vergeven heel boos op mij zal worden ga niet naar dat bal u past daar niet zij zweeg steeds en haar vingers woelden sidderend in de cordelière van haar
henk naast haar at veel en met smaak en verwonderde zich al kluivende hoe zij steeds zulke kleine porties nam maar ook de woude at ternauwernood daar hij er zich in het vuur zijner levendigheid nauwlijks den tijd toe gunde emilie echter hield henk goed gezelschap en dronk een stevig glas wijn
zij zaten nauwlijks of zij hoorden in de zaal eenige akkoorden over de piano rammelen de acteur die dikwijls om elf uur s avonds kwam was bas en zou duo's zingen met de blonde juweliersche nu in blauw peluche gedost
zij zag hem aan verschrikt over zijn toon en hij voegde er zachter bij ik hoû van het buitenleven en ik verlang naar iets anders dan naar mijn bureau wil je om geen andere reden van den haag weg vroeg zij zacht om een andere reden neen wel neen
zie je je hebt je om niets te bekommeren ging jeanne voort alles gaat en gebeurt zooals je zelf wilt je leeft vrij en onafhankelijk voor je genoegen bij mij is alles zoo geheel anders
dwing me nooit meer een invitatie bij de van raats aan te nemen sprak jeanne smeekend terwijl zij rillend aan haar mans arm door de modder plaste en de slippen van haar te wijden mantel die telkens openwoei met haar kleine verkleumde hand bij elkaâr poogde te houden heusch ik voel me niet meer thuis bij hen bij betsy en eline
zeker ik vermoed dat je een roman in je leven gehad hebt ach wie heeft er geen gehad misschien wel een liefdesroman maar dan beklaag ik je kind want dan ben je dom geweest zij hield even op misschien wilde eline iets antwoorden maar eline bleef zwijgen
ze hebben nooit bestaan meen ik laat me uitspreken jongelui zooals jij zooals lili hebben behoeften willen luxe willen uitgaan och uitgaan dat eeuwige uitgaan ik ben als jongmensch uitgegaan een mensch behoeft toch niet eeuwig en altijd uit te gaan
iets koninklijks in hare houding iets waaruit hij opmaakte dat zij niet coquetteerde maar dat zij zich al schertste zij er over hoog stelde zoo je voelt je dus hernam hij nu dat mag ik zien dat bewijst dat er ras in je zit
zij antwoordde hem dus in de liefste termen en beweerde zich te zullen schikken naar zijne wenschen mits hij niet eischte dat zij zich met hare zuster verzoenen en opnieuw bij de van raats haren intrek nemen zou dit zou zij coûte que coûte moeten weigeren daar het verleden geleerd had dat betsy en zij niet met elkaâr overweg konden door wier schuld liet zij in het midden
de luide zinnen van haarbeider twist weêrklonken door het geheele huis scherp en schril te midden van de weeklagende stormvlagen die gierend om het huis joegen en aan de vensters schudden henk verscheen en hij wilde met een strenge stem haarbeiden bevelen zich te matigen maar het was hem onmogelijk zich te doen verstaan
zij zat in den turkschen stoel bij het vuur onder den hoogen schouw en buiten langs de spiegelruiten zwiepte een felle wind de sneeuwvlokken voort ik was zeker u thuis te vinden daarom ben ik gekomen sprak hij terwijl hij plaats nam zijn uw oom en tante uit ja ik weet niet waar ze naar toe zijn ik geloof naar een auctie om antiquiteiten te koopen
marianne maakte zich boos en schudde haar heen en weêr terwijl freddy steeds hartelijker lachte jij jij bent een kind omdat je nog nooit van iemand gehouden hebt hoe is het nu mogelijk dat iemand nooit van iemand houdt kom ga maar droomen van zijn blauwe oogen lachte
frédérique help dan toch eens aan den achtergrond riep paul steeds gehurkt en met eene verwijtende stem hij had het reeds opgegeven meester te blijven over de drie jongens die nu echter door oude dien buitelend en gillend uit de kamer werden verdreven het werd een weinig rustiger ieder was echter bezig behalve lili
clare lachte en beweerde dat noch hij noch vincent kou leden vincent vergezelde hem hoewel niet geregeld wanneer hij uit de stad ging zoo gingen er soms dagen om dat de vere's de beide vrienden niet zagen dan sprak men veel over hen met de zonderlinge kennissen die des avonds om elf uur een visite kwamen maken
vindt je het niet gezellig dat we hier samen slapen vroeg marianne terwijl de beide meisjes zich des avonds ontkleedden o alleen zou ik voor geen geld in deze kamer slapen ik zou vreeselijk bang zijn jij ook niet
en lili wanhopig kijken meer wringen je armen lili in wanhoop meer in wanhoop freddy jij meer smachten je oogen omhoog in je mond iets treurigs zoo
toch meende zij in den zachten klank zijner stem liefde te hooren doorklinken en zij zag hem aan eenige zonneschijn vloot langs de ronding van het gordijn naar binnen en omgaf hem op de bank waar hij zat met een lichten glans en zij ontstelde toen zij hem in die verheerlijking treffend heuren vader zag gelijken
het middelste breed uitgehouwde raam vormde een soort van inwendig balcon waar elize en eline veel zaten sedert een week woonde eline bij daniël vere in en zij gevoelde iets als een aangename verpoozing in het gezelschap van haar oom en haar jeugdige tante
eline gebruik geen groote woorden om mij te antwoorden spreek kalm ik gebruik geen groote woorden ik spreek kalm ik spreek met overleg met een wanhopig overleg kreet zij opstaande en zij bleef vor hem staan terwijl hij hare handen vatte
fi donc zij zag eline nieuwsgierig aan en zette zich toen eveneens bij den haard haar handen uitstrekkende naar het vuur zie je ik zal je eens iets vertellen eline iets wat me altijd in je verwonderd heeft
die brief waar is die brief bracht hij eindelijk uit otto die brief ik bid je mathilde stond op en gaf hem den brief en vor hij zich er mede kon wegspoeden omhelsde zij hem krachtig in hare beide armen
hij maakte een gebaar of hij haar kussen wilde en zij sloeg hare armen om zijn hals en gaf hem een zoen op iedere wang en denk nu en dan eens aan me wil je ik hou van je en ik hou van niet veel menschen ik kan mijn affecties wel tellen nu dag elly adieu misschien wel tot weêrziens
marie schaterde ja zoo zoo is het beter stil nu marie alles klaar klaar sprak marie paul schikte nog iets een plooi een bloem in wantrouwen of alles gereed zoû zijn
hij vindt je misschien interessant zooals elize mij sprak eline haars ondanks met een schamper lachje maar zij gevoelde nu zij st clare op haar toe zag komen eenig zelfverwijt als had zij hem onrecht gedaan hoe kon zij de fiere waarheid welke van hem uitstraalde vergelijken met de luchtige kilte van elize
hij antwoordde niet en zag haar aan alsof hij haar niet begreep je begrijpt dat niet vroeg zij en hare handen trilden in de zijne je begrijpt niet dat er in het hart van een vrouw zulke verschrikkelijke twijfelingen zijn
hij had de gewoonte etienne voortdurend voor den gek te houden en etienne draalde nooit hem troef te geven en meermalen eindigden de woordenschermutselingen in handtastelijkheden en bokspartijen arnold begin nu niet dadelijk met etienne te kibbelen riep suzanne mama u zal zien dat ze weêr gaan vechten
mama zit nu allerlei bedenkingen te maken hernam zij weder tot eline zij zou wanhopig zijn wanneer zij van den zomer haar nieuw kleinkind niet zag dat kan je begrijpen nu dan zal ik mama wel overhalen met mij naar zwolle te gaan een dezer dagen dat is toch het eenvoudigste antwoordde otto naar de horze is nog wel een omslachtiger reis
dérange pas vroeg hij par exemple riep eline uit het scheen alsof zij zich met hun drieën op een publiek feest bevonden zij kenden nauwlijks iemand van al die zonderlinge menschen en zij vermaakten zich met hen een weinig in stilte uit te lachen
oom daniël lag glimlachend en wat moê in een stoel en eline kreeg vaak het vermoeden dat die zonderlinge kennissen allen hem van eenig nut waren eline had ook nooit begrepen hoe oom zonder ooit iets uitgevoerd te hebben aan zijn geld was gekomen
denk je dat ik niet weet wat ik zeggen mag en niet en dat ik niet vrij ben hovel te amuzeeren zooals ik wil je raad heb ik niet noodig en ik verzeker je dat voortaan telkens als je je zoo laag over vincent uitlaat als je iederen dag doet als je je zelf nu niet geschaamd hebt bij hovel te doen ik je je mond zal doen houden dat verzeker ik je
een groote onmetelijke wanhoop vervulde hem hij dacht dat zo ze kracht hadde gehad zo zij met hem samen was gebleven hoe hij haar gelukkig had kunnen maken omdat zij in de rust van zijn gemoed in de weldoende kalmte zijner liefde zou gesluimerd hebben en ontwaakt zou zijn vol van stille weelde
de groote mandstoelen stonden dicht bij elkaâr als waren zij opgeborgen hier en daar slenterde een scheveninger op een langzamen plompen zwaaipas die zich regelde naar het gedein van den hoop ronde rokken zijner gezellin
groote varens hieven hunne lange waaierbladen op aan de boorden der slooten die blauwend groen zich overglansden met tinten van metaal en email en spinnen hadden van stengel tot stengel hare fijne webben geweven als uit draden van zilverig glas
betsy kwam uit de eetkamer brieschend van woede mijn god eline ben je dol die lamme honden hier te brengen je weet dat ik ze niet zien wil ik begrijp niet hoe het je in je hersens komt als ik het toch niet hebben wil je zou op het laatst geen meester meer zijn in je eigen huis breng ze alsjeblief weg en dadelijk
zij lachte even en de punt van haar schoentje frommelde zenuwachtig in de mollige witte schapenvacht van het tapijt het is niets zeide zij ik voel me nog al wel in den laatsten tijd ik ben heusch erger geweest en ik ben heel blij je weêr eens te zien heel blij je weet ik heb je altijd nog al mogen lijden
het gezang ontzenuwde haar daar zij het om zich heen uit schorre en ongeoefende kelen hoorde op krijschen de eenvoud van de witte muren van den preêkstoel en der houten zitbanken prikkelde meer en meer hare ergernis zij begon te vermoeden dat al die menschen welke daar gekomen waren om gesticht te worden huichelden
est d'azur en zij was gelukkig zoo overzongen te worden door hem het was alles eenvoudig en bekend het lied dat hij zong de vijver waarover zij gleden mama mathilde suzanne en théodore in de verlichte
jeanne meende dat het tijd was van heengaan de drie heeren kwamen weldra binnen en henk hielp jeanne haar langen wintermantel aantrekken zichzelve tot vriendelijkheid dwingend nam zij afscheid en herhaalde betsy hoe lief zij haar intieme invitatie had gevonden en opnieuw overviel haar een rilling van ontevredenheid toen eline haar op beide wangen kuste
natuurlijk wat bedoelt u hij had iets doortastends iets alsof hij steeds recht op zijn doel afging en dit bracht haar in verwarring met vincent had zij zich weleer in nevelachtige filozofische gesprekken verdiept gesprekken waarvan de zinnen als spiralen rook waren geweest die zich grillig en toevallig ontkronkelden en verbreidden
hoofdstuk xii i het had frédérique getroffen hoe otto op oudejaarsavond bij de van raats zeer veel met eline had gesproken en geschertst wel niet in het oog loopend maar toch meer dan zijn gewoonte was met jonge meisjes in het algemeen
betsy vroeg daarop of hij dan kwam koffiedrinken daar van raat s morgens nooit thuis was wel s middags hij nam dit gaarne aan en praatte vervolgens over de opera fabrice o dat is de baryton niet waar ja een mooie stem maar een leelijke dikke baas vindt u
wees een man niet waar otto wees een man fluisterde zij hem onder haar innigen kus toe en zij liet hem los en hij ging mevrouw van erlevoort had otto nauwelijks toegesproken zij had gesidderd in hare opgeschroefde kalmte
maak het nog goed met betsy sprak zij smeekend en smeltende van weedom het is zoo akelig zoo te scheiden zeker ik denk wel in der minne van haar te gaan maar nu ga ik ook werkelijk adieu dan mijn beste elly adieu dan dank je nog duizend maal voor alles wat je voor me gedaan hebt adieu dan vincent
paul was van zijn trap afgeklommen had het groote witte kruis waaronder hij bijkans bezweek op de estrade geplaatst en vlijde de matras en tal van kussens aan het voetstuk dien witte lakens en tulle alle tulle en gaas dat er is en dien bracht het aan met de andere meiden wit alles wit
zij was verstoord dat hij zoo eigenzinnig was niet naar goeden raad te luisteren maar hij ofschoon hij er niet voor zou hebben willen uitkomen hij gevoelde zich een weinig wankelen in de onwrikbaarheid zijner toch zoo langdurig overpeinsde meeningen
ik dacht dat je gelukkig bij van raat was je schreef me verleden voorjaar een opgetogen brief over je engagement en nu een paar maanden geleden hoor ik door betsy dat je van erlevoort zijn woord terug hebt gegeven
toen henk bij twaalven thuis kwam deed betsy haar beklag over eline's brutaliteit in hun huis maar henk werd ongeduldig wilde niets beslissen en zij schold haar man uit om zijn flauwheid in een hevige scène
wat is die jeanne toch gloeiend vervelend zeide betsy nadat de ferelijns weg waren zij heeft bijna geen mond opengedaan waarover heb je het toch zooeven met haar gehad eline ik wel over dora en over haar man niets bizonders
zij had reeds zoo weinig wil zij was bevreesd een geheel en al willoos wezen te worden zoo hij haar zo zelfs in zijne afwezigheid zou kunnen beheerschen daarop had hij haar morfinedrankjes gegeven druppels die zeer duur waren die hijzelve gemengd had en die hijzelve haar telde in een glas water
afgetobd vielen de artisten neêr in de gemakkelijke stoelen der ruime serre waar een koud souper verscheen een kalkoen slâ een taart champagne wat was het mooist wat was het mooist riepen zij allen
hare verbeelding dacht zich haar wonende op een klein bekrompen bovenhuisje als dit en de tranen welden in hare oogen dit is ten minste een verstandig idée hier in den haag
verborgen in de in elkaar gewrongen handen hij bleef even wachten maar zij richtte zich niet op eline sta op sprak hij kort bijna bevelend woest hief zij zich omhoog en woest krijschte zij wat is er wat moet je hier in mijn kamer ga weg sta op ik wil niet ga weg
iii frédérique en marianne die elkaâr hoewel zij tante en nicht waren bij den naam noemden sliepen te zamen in een groote hooge kamer waar een kolossaal ouderwetsch bed stond van zwaar eikenhout verborgen onder zware donkerbruine gordijnen
z met dien smartelijken trek om den mond met die oogen vol meemoed lag haar vader neêr wanneer hij uitgeput was van artistieke vizioenen te ver af om in zijn onmacht te grijpen z hing zijn hand over de leuning van zijn stoel wanneer het penseel haar ontgleden was
een ieder huichelde en had geheime drijfveeren een ieder was egoïst en dacht slechts om zichzelve onder den schijn van anderen te willen helpen zij had niet kunnen zeggen welke die drijfveeren waren maar ze bestonden bij elk dier dames
viii aan tafel schertste eline onophoudelijk met de woude haar buurman betsy zat tusschen haar beide mannelijke gasten emilie tusschen henk en frans jeanne tusschen eline en henk
maar nu zal u al uw best doen gelukkig te worden niet waar zij haalde de schouders op het geluk laat zich niet dwingen murmelde zij droomerig en haars ondanks onbewust in het engelsch hij zag haar verbaasd aan
zij leed van de koude en telde de maanden die zij nog in holland zou moeten doorbrengen aan emilie verhaalde zij hoe zij bij temanggoeng in de kadoe gewoond hadden frans was controleur eerste klasse temidden eener menagerie van cochinchina kippen eenden duiven een hollandsche koe die zooveel liter melk gaf per dag
de artisten hadden zich zoo spoedig mogelijk verkleed en traden de zaal binnen waar zij nog van de laatste gasten eenige complimenten over spel en smaak opvingen emilie had zich bij dien zegevierenden intocht aan de piano gezet en ontbeukte er de akkoorden eener fanfare aan zij bleef als intieme huisvriendin met van raat en betsy soupeeren
ik moet lachen nu ik van je tante spreek want ze is zooals je weet maar vijf jaar ouder dan jij als je haar dus ziet zal je haar zeker elize noemen we gaan eerst naar parijs en later denkelijk naar spanje en nu wou ik je voorstellen beste meid of je niet met ons meê zou gaan
nadat het mededoogen van betsy zich in een zusterlijke verpleging geuit had werd zij al meer en meer verteerd door een heimelijk ziedende kribbigheid het was dan ook alleronaangenaamst dat eline haar engagement verbroken had en in godsnaam waarom waarom
uit den aard harer droomerig idealistische natuur hield eline dol veel van de opera niet alleen om er zich in haar loome elegance te laten bewonderen niet alleen om de muziek en om eener beroemde chanteuse de voordracht van een of ander aria af te hooren
georges en lili bevonden zich als ingesloten tusschen met moeite voortbewegende schouders en hoofden er was geen doorkomen meer aan het is wanhopig zeide lili als het toch zoo vreeselijk vol is vind ik het niets prettig het lijkt wel een zondag
en zij snikte langzaam voort en bedacht hoe onaangenaam toch die bouderie met betsy was morgen was zij eline jarig zou betsy dan een eersten stap doen ter verzoening of lag eigenlijk de oorzaak van den twist
wat je kunt ook niet rekenen dat de verstraetens je veel zullen meêgeven ze leven goed maar eenvoudig bepaald fortuin hebben ze niet beste emilie als je rekenen wilt reken dan juist
clare en eline zagen hen voor de piano weêrkaatst in een der spiegels van den wintertuin terwijl een miskende componist hen accompagneeren zou ik wist niet dat ze zong riep eline verbaasd uit la bonne surprise o het wordt bepaald amuzant maar vertelt u nu onderwijl door
daarna stond zij hoestende op en zag even in den kleinen spiegel een zeer kleinen met zwarte lijst eenvoudig als alles nu eenvoudig om haar heen was zij wachtte iemand en zij bestudeerde haar gelaat zij had hem in zoo lang niet gezien welken indruk zou zij op hem maken met dat gele gezicht en die holle oogen
waarom zou je nu dwaasheden willen vroeg hij je vervalt in een uiterste onafhankelijk te leven van iedereen je niet storen aan de praatjes van een côterie maar je wil te volgen zoolang die verstandig is zoo dikwijls van omgeving te veranderen als men verkiest dat is mijn ideaal niets dat zoo jong doet blijven als afwisseling
intusschen beweerde henk behoefte te hebben om even een loopje te maken en wipte de deur uit alleen zijn hoed nemend en zijn kraag opzettend met de handen in de zakken anna de kindermeid kwam ben halen om hem wat op te knappen daar zijn mond vol gelei en room zat van de taartjes
twee geiten en een kakatoe als adam en eva in het paradijs merkte emilie op hoe zij des morgens haar perzische rozen en haar mooie crotons verzorgde en in den groentetuin zelve haar groenten voor dien middag uitzocht en hoe haar kinderen in holland aanstonds waren begonnen te sukkelen en te hoesten
ach ja merkte emilie filozofisch op je hebt meestal zoo een vuns lid in de familie eline choqueerde zich lachend om haar studentikoze uitdrukking en plooide eindelijk langzaam de roze struisveeren van haar waaier