AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en ik begreep dat het beter ware en meer overeenkomstig met het doel des zenders het geld op een zoodanige wijze in de handen des dichters te spelen dat men nimmer kon nagaan van wien het kwam
ik weet niet nichtje zeide lodewijk die intusschen ons beiden met een spotachtigen blik beschouwd had maar mij dunkt als men u wel aankijkt gij ziet er toch wel wat ontdaan uit laat eens zien vervolgde hij haar hand nemende gij beeft er waarlijk nog van
ik zocht dus mijn troost met nu en dan eens naar buiten te zien of de regen ook ophield iets waarop althans voor t oogenblik geen uitzicht scheen en met de binnenzijde van het zomerhuis te beschouwen
de heer bos opspringende met een heftige stem welke mij deed bespeuren hoezeer ik mij versproken had wie heeft die meer te vreezen mijn dochter of gij wie zal er een jonkman te minder om achten zoo hij op reis zijnde zich liever in de roef bij een jonge juffer voegt welke hij bij toeval ontmoet dan dat hij met den gemeenen hoop in het ruim gaat zitten
mijn oom heeft zich vast in t hoofd gezet dat lodewijk mij trouwen moet tot nog toe moet ik zeggen gelukkig voor mij stemmen vader en zoon niet overeen in hun wenschen anders weet ik waarlijk niet wat ik zou moeten doen
hadt ze liever zeisen in derlui pooten motten geven zeide de koddige snaak dat ware naar den aard geweest onder dit praten was de tijd gekomen waarop de eigenlijke werkzaamheden moesten aanvangen het bleek mij nu dat het de gewoonte bij deze heeren was om beurtelings een soort van prijsstof op te geven welke door anderen beantwoord werd
wij reden nu allen weer naar heizicht alwaar wij met een wandeling door de plaats den tijd poogden te korten en nieuwen eetlust op te doen tot het middagmaal nauwelijks had de bel het teeken hiertoe gegeven of wij zagen het rijtuig van den heer van baalen oprijden en hijzelf met een bezorgd gelaat daaruit stappen
thoch niks an je kwijt worden niet nou dhaarom zei je thoch ghezond blijven has ik je dan reis weerzie met ghezondheid het vertrek der schuit maakte een einde aan de rede van simon die een plaats nam op de voorplecht terwijl ik met amelia in de roef ging zitten
verliezen hoofdstuk vermeldende wat de heer bos aan ferdinand vertelde en hoe deze per slot nog even wijs bleef gelijk ook het geval met den lezer zal zijn
deze was echter zoek en de meid geroepen zijnde verklaarde niet te weten waar sinjeur gestoven of gevlogen was haar verlegen toon bij dit bescheid deed mij echter vermoeden dat de heer des huizes niet verre af was maar wellicht met dezen of genen over politie zaken redeneerde
het was dus niet zonder eenig innig genoegen dat ik de torenspits van zoest in het vizier kreeg en dadelijk was mijn besluit genomen om in dat dorp een oogenblik uit te rusten en eenige verversching te gebruiken
dit gedeelte van t huis was nog ongedeerd door het vuur maar er was rook genoeg om gevaar te loopen van te stikken en wij zouden niet geweten hebben waarheen ons te wenden hadden wij niet gehoord de stem van een kind dat huilde en om hulp schreeuwde
vooral in aanmerking der omstandigheid dat zij den grendel op de deur geschoven had en dat ik mij dus in het kamertje opgesloten en gevangen bevond wie weet dacht ik nu of die heer bos of zooals hij heeten mag niet eenig voornemen omtrent mijn persoon koestert
het tweede oogmerk mijner komst mede te deelen zijnde om ued te noodigen op een klein partijtje dat ik sedert lang aan eenige mijner kunstvrienden schuldig ben en nu eindelijk in staat ben gesteld hun te geven
redenen genoeg vooreerst uit ingeboren kwaadaardigheid ten tweede omdat ik een zoon van den hoofdofficier ben ten derde omdat hij een oude veete tegen mij heeft want zonder den heer van lintz had ik eens zijn mes in mijn ribben gevoeld
toen mijn bestelling echter was afgeloopen en ik mij weder naar het zijkamertje terug zoude begeven sloeg ik het oog in t voorbijgaan door de gang naar buiten en zag een paar fraaie kostelijk getoomde en gezadelde rijpaarden die reeds een goeden rit schenen te hebben gedaan naar men kon opmaken uit het schuim dat hun breede borst bedekte
gaat zooverre hernam contour dat onze kolonel laatst in stede van het commando te geven een regel uit een uwer werken opzeide wij hadden bij ons een cadet zeide reekalf wiens dood gij op uwe rekening hebt
en ik verwaardigde dezen dan ook met niet meer dan een oppervlakkigen blik terwijl ik mij haastte de hand aan de klink van de deur te slaan en de herberg binnen te treden tweede hoofdstuk
deze mijn oom van murél was de eenige die mijn neiging billijkte tegen den zin mijner overige bloedverwanten die het belachelijk vonden dat ik een loopbaan in zou treden waar ik het uithoofde mijner kerkleer nooit ver in kon brengen werd ik door zijne bemoeiingen als adelborst aangesteld
volstrekt niet zeide reynhove eenigszins verlegen over de uitlegging die ik aan zijn woorden gaf ik bedoelde alleen te zeggen dat mejuffrouw boven alle bespotting verheven is
en bovendien welk groot belang stelde ik toch in de gedachten die een meisje dat ik slechts eenmaal gezien had omtrent mij koesterde ik was immers niet op haar verliefd
zesde hoofdstuk waarin onze held voor de tweede reis op denzelfden dag gevaar loopt van zijn hart te verliezen ik had dit gansche tooneel met een stomme verbazing beschouwd onbekwaam om de betrekking te verklaren welke er tusschen mijn redder en den hoofdman der roovers bestond
wij namen in stede van den modderigen hollen weg een zandpad door de eikenstruiken hetgeen op een driesprong uitkwam waar onze geleider stilhield hier moeten wij scheiden zeide de heer bos dit voetpad links brengt u aan de poort van naarden
wat weinstübe betrof hij bleef liggen waar hij neergekomen was met de ongevoeligheid van een zeeziek mensch weldra keerde reynhove met klaas terug welke laatste nu knaphandig den boel opredderde
ik vergat dat tusschen twee gelieven al spreekt men geen woord het onderhoud zijn loop vervolgt de geest dezelfde gedachtenreeks bij beiden doorloopt en langs dezelfde schakels voortgaat zoodat indien beiden na een uur zwijgens den mond opendeden men tien tegen één zou kunnen wedden dat beiden hetzelfde woord zouden uitspreken
die beestjes van blaek loopen drommels goed dat s waar t bennen poppetjes daar niks aan mankeert zoo rond as appeltjes en as een zij zoo zacht in den bek daarom niet maar kijk daar hebje dien anderen heb ik jou daar het biest mag zoo mager wezen as het wil
van hartelijke welwillendheid van dienstvaardigheid maar niets dat naar liefde zweemde misschien ik erken het gaarne ontsproot dit verschil van gewaarwording uit dezelfde amsterdamsche afgepastheid en tegenzin in het buitengewone waartegen de heer bos zoozeer en naar mijn begrip ten onrechte was uitgevaren
nou is er van avond een hoeker op maklijk oud voor anker gekomen die wel niet voor overmorgen het zeegat uitgaat wat dunkt je zoo wij die eens een bezoek brachten en de reis op eigen gelegenheid deden
maar behalve dat zich bij het beste dat wij verrichten altijd iets menschelijks paart en wij eigentlijk niets wezentlijks goeds kunnen uitrichten maar altijd als onnutte dienstknechten zeer achterlijk blijven
de kat was op de tafel gesprongen en vermaakte zich met den sleutelbos die aan het tinnen koffietrommeltje hing een uitspanning welke zij nu en dan staakte om naar buiten te zien en aan de vogeltjes die den pereboom voor het raam op en af vlogen een blik toe te werpen die zoo veel aanduidde als dat indien zij het fatsoenshalve niet liet zij wel eens jacht op hen zoude willen maken
hoe dit zij ik sloeg gelijk ik zeide weinig acht op haar en zoo zij mijn gedachten al bezighield was het om haar op een vrij onedelmoedige wijze voor sint felten te wenschen
zoo wist hij die echter met zulke schijnbaar gegronde en afdoende redenen te omkleeden dat het in mijn oog althans geen geringe moeite en bekwaamheid zou vereischt hebben die met een goed gevolg te
wij waren spoedig aan de plaats der afvaart waar de kruier zich met mijn goed bevond en mij het roefbriefje ter hand stelde amelia ging dadelijk naar binnen wat mij betreft ik bleef een oogenblik de oplading der goederen gadeslaan toen mij de persoon naderde met wien ik lodewijk had zien spreken en dien ik terstond voor simon herkende
mij te spreken herhaalde ik met eenige verwondering dat hebt gij zeker verkeerd wie kan mij hier iets te zeggen hebben er is toch geen zwarigheid vroegen de dames als uit éénen mond waar komt hij vandaan is het iemand uit amsterdam vroeg tante ik weet niet zeide de knecht t is een monsieur in t zwart en zoo ik mij niet bedrieg dezelfde
met een allerliefst stemmetje niets liever dan dat antwoordden wij want wij hadden mooi onze bekomst van in die stinkende schuur te zitten zij ging vooruit de schildwachten presenteerden het geweer voor haar krek of zij een prinses ware geweest en zoo wandelden wij achter haar over het veld totdat wij aan een heel aardig zomerhuis kwamen dat tusschen hooge
geen er op de dichterlijke samenkomst bij helding verhandeld werd het was niet dan met een soort van huivering dat ik den donderdag avond zag naderen waarop ik volgens afspraak den vriendenkring van helding moest bijwonen
donkere laaghangende wolken sloten zich aan het zwerk ineen en de beide oevers waren in een oogenblik achter een dicht gordijn van regen verborgen terwijl de wind plotseling omschietende met zulk een geweld in de zeilen voer dat het vaartuig over één kant ging en stellig zou omgeslagen zijn
ik weet dat mijn komst en mijn verzoek onbescheiden zijn en ik zal het u niet euvel duiden zoo ued mij ongetroost terugzendt maar u niettemin dankbaar blijven voor het goede mij bewezen
nog had hij niet uitgesproken toen de deur openging kapitein holmfeld trad binnen deed een stap zijwaarts en liet iemand door wiens bijzijn wij er verre af waren te verwachten of te wenschen lodewijk blaek
ik ging van den winter eens op een zondag met een franschman rond die de handen van verbazing ineensloeg toen wij den dam over en de nieuwe kerk voorbijgingen waar hij al de koetsen zag die daar stonden te wachten
ik antwoordde verder niets maar den arm aan amelia gevende verliet ik met haar de herberg nauwelijks waren wij de stadspoort uit toen lodewijk ons met zijn lakei achter zich voorbijreed hij deed zijn groet vergezeld gaan met een spotachtigen glimlach en bleef langzaam voor ons
en hoewel ik een rooden neus en gezwollen oogen welke daarmede doorgaans vergezeld gaan niet onder de bevalligste verschijnsels tel zoo kan ik toch niet ontkennen dat de aanblik eener schreiende vrouw altijd een innig gevoel van mededoogen en deelneming in mijn borst heeft opgewekt
ik beken gaarne dat gij dagelijks betere dingen voortbrengt dan al wat wij van dien aard in de klassieke oudheid aantreffen en juist daarom verbeeld ik mij dat gij gebruik makende van de bouwstoffen die gij hebt een zeer onderhoudend boek zoudt hebben kunnen schrijven
in dat geval is het een heel gemeene leugen en hoop ik dat hij tot inkeer zal komen maar op dit oogenblik werd ons gesprek gestoord door een groote drukte aan de deur die met gedruisch openging terwijl reynszen pulver helding heynsz en de stokbewaarder bijna allen gelijktijdig binnendrongen en allen dooreen schreeuwden
gij hebt gelijk mijn kind zeide hij en ik handel dwaselijk door aan zulke denkbeelden toe te geven zoo de heer huyck het goedvindt zal ik hem zijn slaapstede toonen
dat kan ik niet ontkennen antwoordde hij maar mag ik vragen waarom gij mij den titel van kapitein toekent ik heb u door een dier lieden van zooeven aldus hooren noemen hernam ik wel mogelijk zeide hij met een spottenden blik naar mij omziende maar omdat die gekken mij zoo noemen moet daarom een verstandig jongmensch hun voorbeeld volgen
toen de gerechtsbode hierop aandrong binnengelaten te worden en met luider stem zijn mandaat begon te ontvouwen liet de heer van murél hem aanzeggen dat hij zich spoedig van zijn grondgebied had te verwijderen en dat hij hem in het tegenovergesteld geval zonder eenigen vorm van proces zou doen ophangen
omdat zeide ik ik geen rij noch voertuig houd en dus minder dan anderen in de gelegenheid ben om ongelukken daarmede te krijgen nu had die fraaie zoogenaamde troostgrond wel beschouwd noch zin noch slot
ik begon te lachen en keek op de huisklok want het moest dacht mij haast de tijd wezen dat mijn vader te huis kwam en ik brandde van verlangen om hem te omhelzen men begrijpt dat ik terstond bij mijn komst naar hem gevraagd had het antwoord was geweest dat hij zich welvarend en als naar gewoonte op het stadhuis bevond
evenmin kan men beöordeelen of de ogenschijnlijk goede daden altijd even zuiver in haar oorsprong zijn en of die zoogenaamde lijdende deugd haar tegenspoeden niet veelal aan zich zelve te wijten heeft
aan die suiker van harry harding op sint christoffel behoeft geen rekening gegeven te worden mijnheer wijdveld ik heb van dien man geen goed meer te wachten ik zie al waar ued naar zoekt mijnheer huyck ued is waarschijnlijk verwonderd dat de agio niet bij iederen wissel genoteerd staat
den achtermiddag van den volgenden dag zat ik op mijn kamer te werken toen helding bij mij werd aangediend wrevelig dat opnieuw iemand uit dat noodlottige huis van heynsz zich bij mij vervoegde en door zijn komst versche aanleiding tot vermoedens wekken kon
onze vriend huyck heeft perfect gelijk gij hebt op een impardonnable wijze van uwe nicht gesproken en gij zoudt de zaak niet amelioreeren door er verdere suites aan te geven laat alles liever en état blijven haar naam niet meer geprononceerd en de quaestie afgedronken worden ja mompelde heldring dat is naar mijn hart gesproken laat de quaestie afgedronken worden
een zeer goede terechtwijzing voor de dieven die altemet hierbinnen mochten dringen zeide ik om niet verlegen te zijn waar zij iets naar hun gading kunnen vinden o zeide mejuffrouw blaek de koepel wordt goed gesloten en het weinige dat zich hier bevindt is de moeite van t inbreken niet waardig
heeft men wellicht juist dezen dag tot een pleiziertocht uitgekozen of is men om een andere reden afwezig zoodat wij bij onze terugkomst slechts ledige en verlatene kamers en niemand vinden om aan het hart te drukken
en was die jood die hem gisteren hier zag het mij maar terstond komen zeggen in de plaats van naar amsterdam te gaan om het den heer heynsz te vertellen dan had ik hem gisteravond reeds laten pakken maar dat helpt nu niet jij vrouwtje hoor eens biecht nu eens oprecht anders zul je kennis met de boeien maken waar is de vent gebleven
na dit fraaie stuk hetwelk de algemeene goedkeuring verwierf brak de stroom los en regende het van alle zijden lijk geboorte huwelijksen verjaardichten terwijl onze boertige poëet mede niet achterbleef maar ons nu en dan
op dit oogenblik ging de deur open wij stoven verschrikt uit elkander en zagen tot onze niet geringe ontsteltenis de heeren blaek vader en zoon binnentreden de eerstgemelde scheen onze verwarring niet te bespeuren althans hij toonde daar niets van
die is ten minste beleefd zeide suzanna en wierp een zijdelingschen blik op weinstübe ja dat is ook waar zeide ik den onbeschoften knoet naderende mijnheer zeide ik hem op den schouder tikkende zoudt gij zoo goed willen zijn uwe plaats aan de dames af te staan
van den witvoet herhaalde reynhove met verbazing wat was dat eilieve vertel eens vroegen de officiers heb je nog geld aan dat oude beest verdiend ja kottorie
helding bespeurde deze onwelkome stemming en als een plichtmatig traktant deed hij zijn best om de vreugd weder aan te wakkeren komaan mijn heer zeide hij den roemer des onbekenden boordevol schenkende
over de gelaatstrekken viel het echter moeilijker eenig oordeel te vellen een slechts los omgeknoopte das van zwarte zijde verborg de onderste helft van het aangezicht en de slappe rand van den hoed viel op het voorhoofd neder
ongelegenheid nietwaar vroeg ik hem de hand toestekende gij gelooft niet aan mijn schuld ma foi antwoordde hij alle presumtie is tegen u en er zouden in waarheid zijn termen om op u te appliceeren de torture
anderen zeggen vol hoogmoed opwaarts slaan zoo vaak in de predikatie gewag gemaakt wordt van uitverkorenen waaronder zij zich bij uitsluiting achten te behooren gewoonlijk zijn het noch de mooisten noch de geestigsten der familie welke tot deze caste behooren en verslijten zij haar leven in den vrijsterstaat
werd er goedgevonden zeg ik om primo den heer van lintz dien gij kent niet uit te leveren aan spanje en secundo om hem niet als deserteur te beschouwen waartoe dan ook bleken geene termes aanwezig te zijn daar zijn akte van ontslag reeds op een paar formaliteiten na was opgemaakt voor zijn escapade met
inhoud inleiding hoofdstuk waarin onder meer andere wetenswaardige zaken het portret van den held dezer geschiedenis gevonden wordt
ik ben het in vele opzichten met u eens maar ik bid u zeg het niet overluid want wat werd er van het medelijden en van de liefdadigheid indien men zich gerechtigd achtte elken behoeftige toe te voegen dat hij door eigen schuld ongelukkig ware
neen zeide weinstübe wou je nu al opkrassen het mooie moet nog ankomen wel het zij zoo hernam ik maar dan gaan wij ook als de heeren het dan zoo verkiezen zeide helding en hij vervolgde aldus met zijn gedicht
t is een mooie boel dien je maakt zeide martha die ons gevolgd was als je t maar allemaal weer in orde brengt ik heb vandaag warentig al drukten genoeg deze lakens hebben gediend zeide heynsz met een zegevierenden blik terwijl hij aan de beide hoofdbeambten de kreukels deed opmerken
ik zou u gaarne dat genoegen doen zeide ik maar ik wed niet zoo maar in den wilde de blessen van blaek ken ik ternauwernood en het paard van reynhove in t geheel niet zoodat ik over hunne vergelijkende waarde niet kan oordeelen
maar behandelde hem gelijk men een dartel spelend kind doet aan hetwelk men gepaste toegevendheid bewijst doch dat men tevens in ontzag weet te houden het was een lust om te zien hoe aardig ons poesje uren lang met het kluwgaren van zijn meesteres of met den rotting of de handschoenen van den bezoeker wist te spelen en welk een pret het vond in dergelijke vermaken
ik acht het met dat al gelukkig dat niet iedereen zich geroepen voelt om een dusdanige nieuwe maatschappij te stichten en op roof en doodslag te gronden intusschen schijnt die tijdelijke heerschappij hoe grootsch ook u verdroten te hebben ued heeft die meen ik vrijwillig verlaten
gij verhaaldet zooeven zeide van lintz van de moeite die gij gehad hebt om uw eigendom en dan nog wel tegen betaling van schandelijke bergloonen uit de handen van den strandvonder terug te bekomen
de gewaarwordingen nog wel levendig zult kunnen voorstellen welke men alsdan gevoelt en welke te streelender zijn naarmate het geschonkene meer de behoefte of den wensch van het oogenblik bevredigt
en het was of een geheime stem mij influisterde dat zoo die diefstallen al niet op rekening van zwarten piet moesten geschoven worden andries althans daar meer van af wist dan hij zeggen wilde het was echter niet meer dan een vermoeden en daar ik begreep nu lang genoeg te zijn gebleven wierp ik een gulden op de toonbank en verzocht om geld terug
het leed ook niet lang of ik zag den waardigen man de stoep opkomen en aanschellen wacht riep suzanna blijf gij hier wij moeten even een grap hebben met vader en zij snelde naar de voordeur die zij opende goeden dag santje hoorde ik mijn vader zeggen
maar schoon wakker nog dreunde mij die stem in de ooren en nog herklonken die slagen welke echter niet op een ijzeren kist maar op de deur der woning nederkwamen ik ging recht overeind zitten
eigen motje gheen halmenakkie ebben gheen scharen messen of photloodjes en in de plaats van zijn hand wist hij nu het geheele marsje dat hij voor hem droeg tegen mijn borst aan te werken zoodat ik mij wel genoodzaakt zag mij geheel naar hem toe te keeren en hem vriendelijk te verzoeken mij met vrede te laten
die is nog een raadsel droefheid over het ongeval zijns zoons kan het niet geweest zijn want dat kon hem nog niet bekend wezen maar dat zal zich wellicht later openbaren henriëtte was radeloos en onwetend wat te doen
ik ben het volkomen met u eens antwoordde mijn vader en wij zullen geloof ik best doen het huis en de aanhoorigheden nog eens te onderzoeken terwijl de dienaars al de uitgangen blijven bewaken
bij de tafel stonden drie gemeene houten stoelen de beide vakken rechts en links waren betimmerd met dubbele deuren die vermoedelijk bedsteden verborgen de avond begon te vallen en ik ongeduldig te worden juist wilde ik beproeven of ik de deur niet kon openen en onder het een of ander voorwendsel naar beneden gaan toen ik een bedaarden stap op de trappen hoorde
waarin verhaald wordt wien ferdinand in de kerk zag en welke gasten op heizicht kwamen eten het ontbijt vond ons den volgenden morgen allen kant en klaar om ons naar de kerk te begeven hetzij dat de dorpsklok verzet was hetzij dat de koetsier te laat met het rijtuig voor was gekomen de predikant was reeds op stoel toen wij het
maar de lieden op wie zij het voornamelijk geladen had waren onze hedendaagsche boekverkoopers met hun flikkerende stereotypen hun miniatuur uitgaven en hun compleete werken in een deel
en zij schreven aan lodewijks bekwaamheid een overwinning toe welke alleen aan de meerdere voorzichtigheid van den bestuurder des boeiers te danken was het was mij duidelijk dat deze tevreden met het bewijs zijner meerderheid gegeven te hebben en de bui ziende aankomen zijn voorzorgen genomen had
alsof die naar ons toe kan komen rijen maar draai liever je hoofd ereis om daar is de spanjool die is dichter in de buurt ik keek naar dien kant uit waar sander heen wees en hij had gelijk ook daar danste onze logge don als een bruinvisch op en neer ja zei ik hij zal mij welkom zijn zooals de spinnekop van de vlieg zei maar t is duizend tegen een dat hij ons te zien krijgt
hm zeide ik glimlachende die zedeleer van de romans ja ik weet wel dat men daar tegenwoordig niet meer om geeft en dat althans de fransche boeken van dien aard zijn dat men zich bijna schaamt die gelezen te hebben nu voor mijn part ik lees ze niet ik hou mij bij t oude
en zonder er iets bij te voegen had hij mij mijn kiel van t lijf gehaald vlugger dan zoude doen de beste kamerdienaar die aan zijn lijf getrokken was op het paard gesprongen en voort den tuin door en weg
hei hei wat dat gaat zoo niet zeide heynsz terwijl hij den gesp nader beschouwde dat is geen versiersel voor een boerenknaap wat zegt uw ed gestr er van het is als gij zegt zeide mijn vader de boerenknapen zijn meer op plomper fatsoen gesteld intusschen hier is de man niet dien wij zoeken zijn hier geen andere vertrekken in huis
mijnheer gij doet mij op een wreede op een bittere wijze het rampzalige van mijn toestand en van dien mijner onschuldige mijner dierbare amelia gevoelen het is mogelijk dat uw stijve amsterdamsche kooplieden uw afgepaste patriciërs een handelwijze als de uwe zouden toejuichen
wij waren intusschen gaan zitten eenige ververschingen werden toegediend en aan pulver werd een pijp aangeboden ofschoon het anders de gewoonte niet was dat er bij tante aan huis gerookt werd maar zij was en terecht van oordeel dat men aan gasten van een minderen rang nog meerdere oplettendheden moet bewijzen dan aan hen die met ons gelijkstaan en alles aanwenden om hen
zij opende dien hij was van amelia die haar onder warme dankbetuigingen voor het haar verleende verblijf kennis gaf dat zij vertrokken was om haar vader terug te vinden en met dezen de vereenigde provinciën voor altijd te verlaten terwijl zij verschooning verzocht van zich dus zonder afscheid te verwijderen hetgeen men toch vooral aan geen gebrek aan hartelijkheid moest toeschrijven
ik voelde dat mijn oogen vochtig werden en de lieve vrouw onder den arm nemende ging ik met haar de trappen op hoe mama vroeg ik toen zij mij binnenleidde in een ruim en luchtig vertrek dat te voren tot logeervertrek had gediend voor zoodanige bekenden van buiten als ons nu en dan bezochten is deze fraaie kamer voor mij alleen
ik heb intusschen zoo vaak ik over het onderwerp nadacht te recht of te onrecht gemeend dat de reden waarom ued geweigerd hebt mijn liefhebberij ten deze in te willigen daarin gelegen was dat ued iets anders voor mij op het oog hadt ued heeft mij laten studeeren en zult misschien verlangen dat ik advocaat worde
het was dan toen in het tweede deel zijner rede de predikant een treffend tafereel ophing van de vreeselijke gevolgen welke zoo in dit leven als hiernamaals de zonde met zich sleept dat ik de duidelijkste bewijzen zag hoe de aandacht van den struikroover geen veinzerij was
benauwende pijnlijke droomen kwelden mij en deden mij ieder oogenblik met schrik uit mijn sluimering ontwaken ik zag het ouderlijk huis in vlammen staan gewapende roovers waaronder zich andries en vreemd genoeg ook de poëet helding bevonden stormden ter plundering binnen
juffertje weer binnentrippelen och kapitein zei ze zoo vertel mij toch ereis wat van holland ik hoor zoo graag van holland spreken lief juffertje zei ik dat zou ik met plezier doen waarom niet maar ik heb nu zoo slecht den tijd want over een uur weet je moet ik gehangen worden en daarom dien ik mijn leste oogenblikken wel te besteden met mijn ziel in een staat van
om u te bedanken mijne heeren vervolgde hij maar het zal mijn tijd worden om huiswaarts te keeren ja zeide ik ik begin ook te vinden dat het laat genoeg wordt wij zullen een eindweegs samen gaan vriend helding
dit onderzoek was spoedig volbracht de meubelen bestonden uit een vermolmd wormstekig noteboomhouten kabinet op gedraaide pooten hetwelk naast de deur stond en met drie porseleinen vazen pronkte in eene van welke een ruiker van verlepte goudsbloemen geplaatst was
uw goede naam is van niet minder gewicht dan de mijne en ik zie geen beter middel om dien te herstellen en alle zotte praatjes te doen zwijgen dan door het aannemen van het voorstel mijner zuster
maar vergeef mij mijnheer ik spreek als een onverstandig meisje over zaken waarover het zwijgen mij beter voegde erger u niet over de woorden die ik mij ontvallen liet de zonderlinge de valsche toestand waarin wij ons bevinden vergunt mij niet u duidelijker uit te leggen wat ik meene en gevoele
een goeien vetten koopvaarder van zijn overtolligen ballast te ontlasten dat was werk voor zwarten piet denk jij dat een echte zeebonk as hij zich zou ophouen met een oud wijf op den grooten weg te onttakelen
want niet alleen dat mij niets ten uwen opzichte bekend is maar ook de plaats van uw tegenwoordig verblijf zal niemand van mij vernemen indien dit althans uw verlangen is zou ik iets kunnen weigeren aan hem die mij het leven gered heeft
dat is wel gezegd ferdinand en nu begin ik nogal hoop op u te voeden maar kom gij vertelt ons niets hoe hebt gij uw reisgenoot gelaten en waar komt gij nu het laatst vandaan dat zijn te veel vragen opeens zeide ik het tijdstip waarop ik met mijn leugens zou moeten beginnen zoolang mogelijk wenschende te verschuiven
dat was wel juist hetgene waar ik ook van overtuigd was maar toch klonk het mij eenigszins vreemd de openhartige bekentenis daarvan uit haren mond te vernemen ik meende dan ook te moeten te kennen geven dat ik geenszins de dupe der uitnoodiging van den heer bos geweest was
ja tante antwoordde ik maar ik was er verre af van te denken dat de juffer ook bij u bekend ware behoeft men dan zijn naaste te kennen om hem een dienst te bewijzen vroeg tante
bij mijn zolen zeide andries ik zou hem ook zulk een borg willen geven maar dan is het eerst noodig dat ik die zelf ga koopen en daarover moeten wij nu samen scheepsraad beleggen ik dank u zeide sander ik heb reeds genoeg op mijn rekening en begeer mijn zondenregister niet te vergrooten hoe wat riep andries uit is de man een kind geworden
ik schreef derhalve aan suzanna en dankte haar voor den dienst dien zij mij bewezen had door mij zoo tijdig van het gebeurde te onderrichten en vooral door tante te doen afzien van haar voornemen om aan mijn vader te schrijven
en naar de getuigenis van anderen waren mijn lichtbruine oogen geheel niet van levendigheid ontbloot en onderscheidden zich ten minste door een niet onaangename uitdrukking van goeden luim en
de vreemdeling vergenoegde zich den jood met een langzaam hoofdschudden af te wijzen zonder eenig antwoord op zijn aanzoeken te geven laat ik wat an jou verdienen vervolgde simon hem bij den mantel trekkende
ik dank u amelia zeide de heer bos met aandoening waarlijk het is kinderachtig van mij aldus aan een nietig meubel te hechten maar gij weet het melieve dat ik bij wezenlijke rampen mijn gemoedskalmte niet verloren heb en gij zult mij deze zwakheid ten goede houden
misschien misleidt gij uzelf er moet stellig eenig kwaad iets verkeerds zijn bij een geheimenis die men aan eene moeder niet kan openbaren lieve moeder zeide ik de hand drukkende die zij mij vleiende toestak
en mag ik er volstrekt niet naar raden wie de zender is vroeg helding ik verzeker u was mijn antwoord dat gij daar vergeefsche moeite toe zoudt doen het is mij bovendien volstrekt verboden u iets dienaangaande te vertellen
waren de rampen die zij lenigde doorgaans van meer dagelijkschen aard en had zij zelden zoodanige lieden aangetroffen wier leed evenals dat van amelia een meer buitengewonen afzonderlijken oorsprong had
ik zeide lodewijk terwijl hij bleek werd hetzij door de uitwerking van den wijn of uit eenige andere oorzaak wat weet ik van uw dochter af doch ja ik herinner mij zij is het pad opgegaan nietwaar ja
en ik verhaalde hem in korte woorden het plan waar ik onderricht van bekomen had er bijvoegende dat het bestuur van terschelling naar mijne gedachten wel de noodige maatregelen zou nemen om een aanslag te voorkomen
eens zeide ik eindelijk hoe ik er achter gekomen ben is hetzelfde en dat zal ik op zijn tijd wel aan de justitie ontdekken draag gij intusschen zorg dat men een wakend oog over die kerels houde en hun gangen naga dat moet dunkt mij hier op t eiland niet moeilijk wezen
t kan wel waar zijn ook want vandaag of morgen rijdt de blinde knol den amstel met hem in nu die was heerlijk riepen de officieren vierhonderd vijftig gulden voor een knol die het doodschieten nauwelijks waard is nu dat verdient zoo'n beunhaas wat behoeft hij ook te rijden je hebt je dan recht dapper gehouden
wat haar gewaad betrof het was geheel zwart en duidde niet den minsten zweem van opschik aan terwijl men kon zien dat het reeds eenigen tijd gedragen was geweest echter was alles wat zij aanhad niet alleen van de fijnste
moest op deze wijze niet de onschuld het gelag betalen ik erken dat uw aanmerking juist schijnt zeide van lintz maar is dit niet bij elken oorlog het geval
maar het ging mij zooals het zelfs verstandiger lieden bij dergelijke gelegenheden gaat ik sprak zonder dat het mij schelen konde wat ik zeide mits ik maar aanleiding vond om tot het punt te komen waar ik wezen wilde
ik heb op dien naam thans even zoomin aanspraak als op dien van czaar waarmede gij mij van morgen vereerd hebt gij kunt alle titels met mij sparen vervolgde hij op een vrij hoogen toon ik heet eenvoudig bos althans voor het tegenwoordige
jongens fluisterde ik velters in terwijl jaspersz het beest liet opzadelen zie je wel hoe zuur of jaspersz kijkt dat ik meegekomen ben hij weet wel dat hij je nu niet kan foppen al wou
intusschen ik moet u thans gulweg zeggen dat het mij in zekere opzichten niet spijt dat uw keus nog niet gevestigd is want nu vlei ik mij dat gij te meer geneigd zult zijn te doen hetgeen u voordeeligst zijn kan wat zoudt gij van den handel denken
dronke lap ik dronken brulde andries wiens woede nu ten top was gestegen wacht ik zelje leeren en terstond sprong hij op den reiziger los die juist bezig was den voerman aan het inspannen te helpen
wel dat treft nu k zeide ik z ben ik te huis en z laat gij beiden mij weer alleen dat gij nu juist in de weekbeurt gaan moet kan die kerkgang niet tot aanstaanden zondag uitgesteld worden
er is misschien een omwenteling een oorlog ophanden deze man kan een avonturier zijn een hoofd van kwalijkgezinden die mij gevangen wil houden uit vreeze dat ik zijn aanwezigheid alhier aan mijn vader verklikken zal
maar verschoon mij ik heb geen recht u met mijne klachten op te houden verhaal mij eens bid ik u hoe groot is het huisgezin van uw heer vader ik beantwoordde deze vraag en van het eene op het andere komende geraakten wij van lieverlede in een belangrijk en levendig onderhoud
zijt gij het vader stil stil antwoordde deze ik kom niet alleen dezen weg op mijnheer waar is de oude martha bezig met het avondeten te bereiden
wat al te gemaakte nederigheid die mij deed denken aan de vlucht van een jong meisje dat achterhaald wenscht te worden en die derwijze werd aangewend dat zij zelden haar uitwerking miste maar altijd nieuwe complimenten afdwong
en in de daad ik moet bekennen dat mijn uiterlijke tooi niet van dien aard was dat ik er hoog op roemen kon en in het oog van de zoodanigen die alleen naar het gewaad de lieden beöordeelen zeer moest afsteken tegen de nette en zwierige kleedij der stedelingen van dien tijd ja dat ik bij de eerste beschouwing veel had van een eenvoudigen marskramer
zij ten gevolge van dat fijne voorgevoel hetwelk aan alle vrouwen eigen is vermoedende wat er in mij omging en ijverig voortwerkende met het hoofd voorovergebogen en de oogen stijf op haar borduurwerk gevestigd terwijl echter haar kleursverandering en het zwoegen van haar boezem de onrust van haar gemoed verrieden
maar jawel zij beet op de lippen en keek in haar boek dit schijnt eene fraaie hofstede te zijn ik heb zelden zelfs buitenslands schooner boomen gezien dan die beuken in het overstuk
ik wil niet en daarmee uit brui naar de pomp zeide andries wrevelig heeft die sloerie je omgepraat t is er ook een lievertje naar en hoe wil je dat ik zulk een boodschap an de maats overbreng zij zullen het immers niet elooven en wat koers zel je dan verder houen of ben je een stille verklikker eworden
zooals men bij dergelijke gevallen gesteld is om kort te gaan ik heb mij bij mijn komst alhier geadresseerd aan zekeren vent die den naam van doedes draagt en een quibus in folio is
dit besluit gevormd hebbende begaf ik mij dadelijk op weg wandelde de singels om naar de haarlemmerpoort en kwam ongeveer tegen half zeven ure aan de tweehonderd roe waar ik weldra vernam dat de beide wedders te vijf uren precies waren afgereden en dus bijaldien er geen ongeluk had plaats gehad welhaast moesten
de dames zagen elkander aan wij danken u wel voor uwe attentie zeide eindelijk suzanna maar wij zullen liever bij tante blijven is er vuur aan vroeg tante met vaardigheid opstaande dan ga ik er stellig heen want ik verga hier van de koude ja zeide weinstübe dan ka ich er auch heen denn ich pin sehr
dat helpt allemaal niet riepen de boeren jij hebt zijn mes an'eraakt en hum eslaogen vechten motje ik zag dat de zaak een slechte wending voor den reiziger begon te nemen ik weet niet welke goede geest mij nu op eens den zotten logen ingaf dien ik verzon om hem uit den brand te helpen
santje overdrijft weer volgens haar gewoonte zeide mijn moeder ik heb maar een paar menschen gesproken die er iets van schenen te weten maar santje schijnt er van te houden diergelijke opschuddingen in de kerk te maken
dat spreekwoord gaat niet door zeide mejuffrouw blaek droog weg en als willende zij mij te kennen geven dat zij niet van plichtplegingen hield vroeg zij mij op een kouden toon of ik ook wist hoe laat het ware
toen ik den man uitgeleide deed naar de voordeur vroeg hij mij of ik reeds ingevolge mijn belofte hem de vriendschap gedaan had van met mijn vader over zijn dochter te spreken ik antwoordde gelijk de waarheid was dat ik zulks terstond had verricht
hij was een braaf en beminnelijk mensch zeide mijn gastheer blijkbaar een rechtstreeksche beantwoording mijner vraag wenschende te ontwijken en terstond vervolgende hij heeft een dochter nagelaten leeft zij nog
die nu ruim twaalf jaren geleden in den ouderdom van ongeveer drieëntachtig jaren hier ter stede ontslapen is zoo niet acht ik zulks uiterst jammer voor iemand als gij die een liefhebber zijt van onderzoek te doen naar min bekende bijzonderheden het leven het karakter of de lotgevallen betreffende van vermaarde personen
hier zweeg hij een oogenblik als om de uitwerking zijner redeneering af te wachten ik gevoelde daarvan het gewicht want ik wist hoe gestreng en nauwgezet mijn vader was in het betrachten zijner plichten en hoe het hem zou hinderen in het bezit te wezen van een geheim waar hij niet dat gebruik van mocht maken hetwelk zijn ambt en plicht hem voorschreven
mag ik u niet van die moeite ontslaan vroeg ik hem daar toch mejuffrouw nu onder mijn geleide komt is het niet meer dan billijk dat ik haar goed drage wij zullen het ieder een gedeelte van den weg dragen zeide de heer bos ik ga niet met u tot naarden
maar de oude heer slyper die achter haar in de ouderlingenbank zat tikte haar op de schouders en zeide wacht daar liever nog wat mede tot gij bekoeld zijt en denk inmiddels om matth
het waren allen lieden van één slag want over hunne betrekkelijke waarde als dichters wil ik die nog wel eens een manegepaard maar nimmer den pegasus bereden heb liever geen oordeel vellen het eenige onderscheid dat er tusschen hen scheen te bestaan was dat de eene meer in den verhevenen de andere in den beschrijvenden een derde in den boertigen dicht of
t is niets zeide ik opkrabbelende maar ik houd het ervoor dat wij aan den grond zitten vier voet zeide klaas den peilstok uitwerpende wij zitten secuur vast ook mijnheer blaek zouden wij niet een schot doen
wat praat gij van arrest zeide van ranst ik ken er verscheidenen die zich moedwillig naar de provoost laten brengen om op hun gemak uw voortreffelijke dichtwerken te kunnen bestudeeren
maar nooit te voren had ik acht gegeven op de zwarte en levendige oogen die op het hooren mijner taal een kluchtige uitdrukking van ongeloof aannamen terwijl zijn dunne lippen zich vertrokken tot iets dat op een glimlach geleek
de drommel die kwam an zeide baas roggeveld dat is ook geen kat om zonder handschoenen aan te vatten wel vriend andries zeide de waard hem weder op de been helpende benje nou een zandruiter eworden
maar des te hooger steeg hun blijdschap toen ik hen in mijn kamer gebracht hebbende mijn koffers opende en daaruit een talrijken hoop pakjes doozen en andere snuisterijen haalde waarmede ik hen belaadde terwijl ik mijzelf belastte met die voorwerpen welke het meest gevaar liepen van te breken of beschadigd te worden
en tegelijkertijd bijna vloog de deur der zijkamer open en drukte ik mijn lieve moeder en zuster aan het hart en toen was het klos klos klos trip trap trip van alle zijden en kwamen mijn jonger broeders en zusters van boven en de overige dienstboden van beneden de trappen af en opgestormd
maar ik zei neen dan zouden zij ons zoo lang den kost niet gegeven hebben maar zij geven hun de keus om gehangen te worden of dienst bij hen te nemen dat is zoo zeerooversmanier wij dachten al wanneer zal de beurt aan ons komen toen eens op een dag een allerliefst juffertje binnenkwam een meisje zoo van veertien of vijftien jaren naar
nu dat is al een gezegende bewaring geweest en wel mocht gij zeggen laet mij de watervloet ende laet de diepte mij niet verslinden gij hebt er toch geen nadeelige gevolgen van gehad mejuffrouw vroeg ik
die ingevallen tandelooze mond en scherpe kin die gebogen gang en bevende stem onder de kenmerken behoorden welke aan meer dan eene bedaagde boerin passende zijn ontgaf ik mij dit een vrij eenvoudig toeval wekte echter nieuwe vermoedens bij mij op
hier zweeg hij een poos deed het geld weder in de beurs en vervolgde op deze wijze het was ongetwijfeld uw voornemen heden tot naarden te gaan ik vrees zeide ik dat het te laat zal zijn de stad nog voor poortsluiten te bereiken ook hoor ik de klok niet meer luiden
wij kunnen dien heer toch niet op de trap laten staan zeide helding t schijnt een deftig man en heynsz zal wel terugkomen wat dunkt u dat ik hem binnenroepe wel ja zei de treurpoëet met de vuist op de tafel slaande dat al de roemers er van dansten hoe meer zielen hoe meer vreugd
de zeeën beheerscht en geen meester erkent doch genoeg hierover welke dan ook mijn beweegreden mogen geweest zijn ik verliet mijn nieuwe onderzaten en droeg het bevel over de bende aan een jongeling over die met dienzelfden kapitein pulver die mij straks herkende in mijn handen geraakt is gij hebt den knaap gezien
neemt het mij niet kwalijk mijne heeren gij zijt allen nog jong en neemt het misschien zoo nauw niet maar indien gij nadacht hoe uwe onbezonnenheid iemands geluk voor eeuwig kunnen verstoren gij zoudt over zulke onderwerpen niet schertsen
ik wensch hem goede reis zeide ik eenigszins verbaasd over de stoutheid en ondoorzichtigheid van van lintz dat hij aldus vertrokken was met een gelegenheid waarbij hij niet kon missen bespied en achtervolgd te worden
lief kuiltje waar de god der liefde in ligt verscholen als in een zacht satijnen bed een satijnen bed juist recht poëtisch viel reekalf in
verschoon mijn vrijpostigheid de meid zeide ik zou maar boven gaan ik wist niet dat ued bezoek had ik kwam u het boek terugbrengen dat ued mij geleend heeft goeden morgen lieve santje hoe gaat het u
ik begreep dat het bezoeken van zijn verblijf aan boord slechts een glimp was door den heer van lintz aangewend om gelegenheid te vinden mij alleen te spreken wij liepen dan ook de nauwe slaapplaatsen slechts even door en langs een andere trap weder op het dek komende begaven wij ons naar de
in een matrozenpakje binnen aan wien hij in t spaansch zijn bevelen gaf volg dien knaap zei hij toen die zal u brengen waar gij wezen moet wat zou ik doen ik maakte een strijkage en ging ons maatje achterna die mij buitenshuis bracht en naar een ander gebouw waar de bende gewoon scheen te zijn haar middagmaal te nemen hier kwam er een hoop bij elkander alsof zij van den
haar bleek gelaat te kussen en tranen van weemoed aan haar boezem te schreien moeder zeide ik eindelijk lieve moeder matig uw verdriet
en gij van uw kant zult u noch het verwijt behoeven te doen de oorzaak mijner gevangenneming geweest te zijn noch dat van uw vader belet te hebben zijn plicht te volbrengen ik had niets tegen deze redeneering in te brengen
schijnt gij tot een deftigen stand in de maatschappij te behooren en zou ik u misschien met een aanbieding beleedigen daar echter uw plunje geen weelde aanduidt meen ik niet onbeleefd te handelen door u een geringe douceur voor de genomene moeite te schenken
hier viel ik den verhaler in de rede gij wildet wraak op spanje nemen zeide ik maar kwam die wraak over beleedigingen u door de rijksgrooten aangedaan niet op het hoofd neder van onschuldige kooplieden en schippers die wellicht te voren uwen naam met eerbied genoemd en uw bestuur gezegend hadden
en welk een eerbied gevoelde ik niet voor de maagdelijke kieschheid welke haar zulk een gewicht deed hechten aan een omstandigheid die in het oog van anderen misschien onopgemerkt ware gebleven of althans slechts als een beuzeling beschouwd geworden
het is waar dat het leven hetwelk ik in gooiland leidde mij tegen de borst stuitte want ik was niet in de wieg gelegd om een gemeene straatroover te zijn neen het leven en bedrijf in de west indien dat was meer voor mij geschikt en echter zelfs daartoe ware ik nooit gekomen had mij het voorbeeld van don manoël niet aangevuurd
en ik wist nog niet welke houding ik moest aannemen het eenvoudigste ware zeker geweest terstond aan lodewijk te verklaren dat de juffer geene bescherming behoefde daar zij zich reeds onder de mijne bevond maar ik huiverde op de gedachte daardoor verkeerde vermoedens op te wekken bij iemand op wiens bescheidenheid ik mij niet kon verlaten
toen ik bij het omslaan van een hoek dien de landweg maakte eindelijk een verblijf gewaarwerd waar binnen ik althans eenige zoo geen volkomene schuilplaats hoopte te vinden
en ik neem u allen tot getuigen zeide de vreemdeling op een strengen toon dat ik het niet ben die aanleiding tot twist gegeven heb en dat zoo de justitie deze zaak onderzoekt zij eerder hen zal straffen die een vreedzamen reiziger aanranden of zulks gedoogen dan hem die zich verdedigt wanneer hij aangevallen wordt
terwijl mientje nog bezig wat een dubbeltje uit haar tasch te halen trad de man met den rooden mantel de deur binnen en stapte zonder eenige notitie van iemand te nemen naar de toonbank toe vrijster zeide hij geef spoedig een paar sneden wittebrood en boter wij moeten voort zoodra ons paard beslagen is
achtste hoofdstuk waarin meer geredeneerd dan gedaan wordt de heer huyck zal de vriendelijkheid hebben u naar amsterdam te brengen amelia zeide mijn gastheer nadat wij eenige oogenblikken in stilte gegeten hadden
wat haar gelaat betrof ofschoon het den strengsten vitter moeielijk zoude gevallen zijn er iets aan te berispen bezat het echter niet die soort van schoonheid welke mij het meeste geviel misschien kwam zulks hierdoor dat ik niet kon nalaten in mijn geest gestadig vergelijkingen te maken tusschen haar en henriëtte blaek
en hoe staat het met den eetlust is die nog zoogoed als voor vijf jaren dan kan ik mijn vingers weder lam maken van het boterhammen snijden of lust u wellicht onzen hollandschen kost niet meer wel foei zeide ik zou mij een boterham niet smaken met echte delftsche boter en beemster kaas en dat nog wel door mijn zuster bereid
ik hoop het met u zeide ik maar ik durf denzelfden wensch koesteren met betrekking tot allen die van de partij zijn geweest wel ja zeide mijn zuster neem den wensch zoo algemeen mogelijk t zou jammer zijn u zelf te vergeten
voor t overige kan ik niet zeggen dat ik er zeer nieuwsgierig naar was daar mijn gedachten voor het oogenblik meer bezig waren met het ontbijt hetwelk ik mij had voorgesteld binnen de herberg te gebruiken dan met den reiziger die zich daar voor bevond
wat doet in hollands tuin het best de boomen groeien het mesten of het snoeien ofschoon mij hoewel geen poëet zijnde de zin dezer vraag zeer duidelijk voorkwam
alleengelaten zijnde ging ik zitten en zocht mijn denkbeelden bijeen te zamelen want de doorgestane ontroering schrik en angst hadden mij in een staat van verwarring gebracht waarin mij al hetgeen mij was overkomen als een bange vreeselijke droom toescheen
wat mij betreft ten dezen opzichte slaagde ik zeer gelukkig want al wat ik uitdeelde was ook juist hetgeen men verlangde en mijn broeders en zusters begonnen reeds te denken dat ik de gaaf had op verren afstand iemands gedachten te raden
langen tijd weerstond de koning de kuiperijen mijner haters maar eindelijk begon hij te wankelen en zijn vertrouwen op mij verminderde ik ontving een zending naar mexico ik begreep dat deze verwijdering met een ballingschap gelijkstond maar er viel niet anders te doen dan te gehoorzamen
die bestelde mij een wapen op zijn koets maar t zol schön wèzen moeten zeide hij kijk zoo in dezen art en meteen rolde bij uit een perkament dat hij gevonden had op de een of andere verkooping en op t welk blonk met al zijn quartieren en ornamenten het wapen des konings van spanje
toen wij opeens een groote drukte aan boord vernamen en een geluid als van een vaartuig dat het onze langs zeilde terwijl het over en weer roepen en praten ons gissen deed dat er iemand aan boord gekomen was ik hoor vreemd volk kapitein holmfeld zeide ik pas maar op men zou uw boeier prijsmaken eer gij er op verdacht waart
maar wanneer hebben zij dat toch gedaan want zoolang ik in de kamer was is er geen woord over gevallen ik bedacht mij een oogenblik alvorens te antwoorden want ofschoon ik het hoogst noodig oordeelde dat andries en zijn makkers gepakt werden wenschte ik sander wel te sparen
en na een paar jaren dienst zag ik mij t zij door toedoen mijner beschermers t zij omdat ik het werkelijk wel maakte tot luitenant bevorderd dit was nu zeer goed en wel maar nu was ik ook tot dien rang gestegen waar de slagboom neerviel en kleingeestige staatsinstellingen moesten mij beletten hier te lande ooit hooger op te klimmen
wacht tot men u het woord geeft eer gij u in het gesprek mengt zeide mijn vader met een gestrengen blik is uw samenkomst hier ook toevallig evenals al het vroegere gij hebt voor altijd mijn vertrouwen
wel zoo zijn de vrienden een luchtje gaan scheppen vroeg pulver en zich toen tot van lintz wendende die op wilde staan blijf zitten mijnheer hou uw gemak zooals de havik tot de duif zei terwijl hij haar plukte
en bij het nagebed zond ik ook het mijne op voor den armen boeteling intusschen was ik niet weinig verwonderd toen ik in het uitgaan opmerkte dat onderscheidene notabelen van het dorp waaronder de timmerman en de schilder den man heuschelijk groetteden en zelfs deze en gene hem een woord in t voorbijgaan toesprak
de tweede dat zij een allerliefst gezichtje had en de derde dat zij geheel niet gesticht scheen over mijn vrijpostig binnentreden en ik mij haasten moest daar grondige redenen van verschooning voor in te brengen of mij ten spoedigste te verwijderen