AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat er geheel geen eind is aan de dedlock's wier grootheid als een adellijk geslacht daarin schijnt te bestaan dat zij zevenhonderd jaren lang nooit iets gedaan hebben om zich te onderscheiden
dan was er opzettelijk een hitje voor mij om op te rijden een welgevoed hitje met een korten hals en manen die het over de oogen hingen
er zijn niet veel volwassene bejaarde mannen en brave mannen ook die indien zij als belanghebbenden voor dat hof kwamen niet binnen drie jaren neen binnen twee binnen één jaar geheel veranderd en bedorven zouden zijn
en zijn lichaam ver vooroverbuigt om het nat van zijne krijgshaftige beenen te houden kijkt phil die op zijne knieën het vuur aanlegt naar hem op alsof hij er schoon genoeg van werd dat hij een ander zich zoo ziet wasschen
en met de palm zijner hand gedrukt heeft haalt hij een doosje uit zijn zak en verbindt de wond met wat zalf terwijl hij zoo bezig is zegt hij na er eens om gelachen te hebben dat hij op de openbare straat een hospitaal aanlegt
en het u dan diep zeer diep zal spijten dat gij hem zonder het te bedoelen zooveel onrecht hebt gedaan
n en melchisedeck zendt mij weer naar hem toe zoo houdt hij mij in de maling alsof ik eveneens van steen gemaakt was als hij
begrepen meen ik zeide mevrouw pardiggle wat den voornaamsten trek van mijn karakter aangaat ik weet wel dat die zoo in het oogvallend is dat hij oogenblikkelijk ontdekt moet worden
omdat ik toen zoo vreemd vond dat iemand vier stuivers kon schuldig zijn en naderhand bracht ik hen met elkander in kennis
charley zag naar mij en scheen ongaarne te hebben dat zij verder zou spreken gij hebt gelijk groot gelijk zeide jufvrouw flite het was zeer onbescheiden van mij dat ik er melding van maakte maar mijne lieve jufvrouw
allan had hem in het hof in een hoekje vinden zitten verhaalde zij mij alsof hij in een steenen beeld was veranderd toen hij uit die verdooving werd opgewekt was hij opgevlogen alsof hij met eene toornige stem den rechter wilde aanspreken
hij stond bij de deur tegen den muur te leunen en toen hij zag dat er bijna geene plaats voor ons was om hem voorbij te komen ging hij voor ons de deur uit hij scheen het niet te willen weten
dan verovert zij weder alle harten door hare minzaamheid en kinderlijke levendigheid en huppelt zij weder rond gelijk in de dagen toen de oude generaal
komt het licht haast mijnheer het is dichtbij uw naam worde geheiligd uw naam het licht is gekomen op den nachtelijk donkeren weg dood
en nu kan ik er niet goed uitkomen als uwe ladyschap mij wil vergunnen voor een half oogenblikje er mee naar het venster te gaan zal ik
hij begeeft zich dus daarheen mijnheer snagsby staat achter de toonbank met zijne grijze jas en zijne morsmouwen bezig met een document van verscheidene bladen na te kijken
en ik het niet kon begrijpen ik bleef zitten waar richard mij geplaatst had en deed mijn best om te luisteren en rond te zien
nadat de oorspronkelijke hand reeds gevormd was waarom vraagt gij dat alles maar om die verfoeielijke eentonigheid wat af te breken ga nu maar voort kom
let nu wel op dat was de kwestie en niets anders niemand betwistte het testament niemand twijfelde aan iets dan of een gedeelte van die drie honderd pond reeds betaald was of niet
als er iets was dat ik behoorde te weten of noodig had te weten u niet zou behoeven te vragen om het mij te zeggen als ik mij niet geheel op u verliet en u geheel vertrouwde zou ik wel een ongevoelig hart moeten hebben
en al wat ik doe is daarop aangelegd daar ik nu meerderjarig ben en den stap heb gedaan dien ik gedaan heb acht ik mij vrij van alle verantwoordelijkheid aan john
zoo ligt hij en schijnt zijne nieuwere en kleinere verrassing te vergeten toen de huishoudster terugkomt vergezeld door haar
terwijl zij voortwan delen merkt snagsby als iets nieuws op dat zijn metgezel hoe snel zij ook voortstappen toch op zekere onbeschrijfelijke manier schijnt te loeren en te gluren en ook dat hij als zij links of rechts
voor het groote venster aan den zuidkant en zag haar op de steenen vallen hij haastte zich naar beneden om haai op te helpen maar zij stiet hem van zich af en hem strak en koel aanziende zeide zij
telkens wat anders vol bekoorlijke wispelturigheid dan zou men eene zonderlinge vergelijking kunnen maken tusschen haar en de kleine glazen lustres uit eene vorige eeuw welke die assemblee zaal versieren
grond dië schoone oogen u zoo hadden aangezien als zij op het oogenblik doen de dame vraagt hem terwijl zij haar handschermpj e langzaam beweegt
en hun hare menschlievendheid aan te trekken alsof het een dwangbuis was eveneens overtuigd was jufvrouw wisk dat het eenige wat de wereld noodig had was dat de vrouw uit de slavernij van haar dwingeland den man werd bevrijd
achter morsige gordijnen op bovenkamers en vlieringen zich meer of minder achter valsche namen valsch haar valsche titels valsche juweelen
onze vader onze vader ja dat is heel goed mijnheer die in den hemel zijt in den hemel zijt
maar verder niet ik zou niet verder kunnen gaan mijnheer zonder iemand onrecht te doen ik zou mijne drie lieve dochters onrecht moeten doen of mijn eerwaardigen vader die geheel van mij afhankelijk is
als ik dat geheimzinnige voor haar kon ophelderen öf bewijzen kön dat zij van goede afkomst was of ontdekken dat zij de eer had van tot een tak van mylady's familie te behoören
schoon en roerend is het de deftige oude huishoudster thans hardhooriger dan voorheen aan den arm van haar zoon naar de kerk te zien gaan en de betrekking van deze twee op sir
en gesprenkeld over het zeezand der geheele engelsche kust te vinden nauwelijks een is er in het verlaten gebied van chancery lane te ontmoeten
en bevond dat het nog de oude kracht had om mijn gemoed tot rust te brengen mijn voogd kwam nu dagelijks binnen eene week of daaromtrent kon ik door onze kamers rondwandelen en achter het venstergordijn lange gesprekken met ada houden
neen mijn vriend zeide mevrouw pardiggle zich op een bankje zettende en te gelijk een ander omstootende wij zijn allen hier omdat ik dacht dat er misschien nog niet genoeg waren
rollen achteraan den bloemtuin met mijn lievelingetje daarop en voor haar venster dat zij openschoof om mij aan te zien met een glimlach alsof zij mij uit de verte wilde kussen
als hij door het raampje achter zich in de koets kijkt waar de stuursche judy altijd roerloos blijft zitten en de oude heer met zijne muts over één oog
zijn de zegeteekenen harer overwinning zij is volmaakt welgemanierd als zij morgen naar den hemel kon gevoerd worden kon men verwachten dat zij zonder eenig blijk van verrassing of verrukking zou opstijgen
ja herhaalde jufvrouw flite met zoetsappige deftigheid mijn executeur administrateur en assigné dat zijn kanselarij termen melieve ik heb gedacht dat als ik het niet lang genoeg mocht uithouden
dat is mooi haar ik heb drie zakken dameshaar beneden maar geen zoo mooi en fijn als dit welk eene kleur en hoe zacht
aan hare eigene flauwheid weg te sterven zonder tot eenigen uitslag te komen en zonder dat iemand dit ook scheen te verwachten daarop wierp de lordkanselier een bundel papieren van zijn lessenaar naar de heeren beneden hem en zeide iemand
in de woningen der lijken en grooten waarom zijn wij thans in de woningen der rijken en grooten is het omdat wij genoodigd zijn omdat wij verzocht zijn om met hén feest te vieren omdat wij verzocht zijn om met hen te juichen
nadat die toast met geestdrift is gedronken betuigt jufvrouw bagnet haar dank met eene even korte aanspraak deze rede die waarlijk wel tot model mocht worden genomen bestaat slechts uit drie woorden en de uwe
lieve caddy antwoordde ik ik begin groote genegenheid voor u te krijgen en ik hoop dat wij vriendinnen zullen worden
het wordt ook opgemerkt dat zelfs de vrouwen die hem bij hare eigenzinnige echtgenooten als een schitterend voorbeeld aanhalen
ik dacht ach zal hij daarom te gelukkiger zijn zou het voor zijne gemoedsrust niet beter zijn geweest als men hem mij niet voor den geest had gebracht
die gedeeltelijk slaapkamer was en inderdaad een zeer geriefelijk samenstel van een aantal kamers scheen te zijn van deze ging men recht met een gangetje er tusschen naar de eenvoudige kamer waar mijnheer jarndyce een oüderwetsgh huis sliep met zijn venster open
het verwonderde mij niet dat caddy neerslachtig was toen wij naar beneden gingen of dat zij mij om den hals viel en opnieuw begon te snikken of dat zij zeide dat zij veel liever bekeven dan zoo onverschillig behandeld had willen worden
in het eerst bleef ik onaangenaam wakker en poogde ik mij vruchteloos met gesloten oogen in de tooneelen van dien dag te verdiepen
hoe weinig tijd ik over heb lieve jufvrouw summerson het is wel vriendelijk van u dat gij hier zijt gekomen om dat onnoozele kuikentje voort te helpen goedendag nu
in het gezicht keek natuurlijk begint deze heer nadat hij in den boel is gekomen in die hoopen oud papier te schommelen begrijpt ge wel zeide bucket wat te doen zeg dat nog eens riep mijnheer
oprecht dat weet ge zeide bucket van dit toeval gebruik makende spreek mij niet tegen als het niet noodig is dan zult gij er op die manier niet inloopen
de tafel prijkt met pijpen tabak en ook iets om te drinken en jufvrouw bagnet geniet het eerste oogenblik van gemoedsrust dat zij op dezen heuglijken en feestelijken dag ooit gekend heeft
ik moet het wel doen mijnheer mijnheer tulkinghorn zet zich dus neer neemt zijn bril te hulp en schrijft zeer langzaam de bedoelde verzekering welke hij daarop aan bagnet voorleest
omdat ik voor dien grooten baronet uitlincolnshire zoo schuw en stom was geweest ik was het thans met mij zelve eens dat nu de tijd gekomen was om mijn voogd te zeggen wat ik wist
liep eene donkere vrouwelijke gedaante na die ons was voorbij gegleden en tuurde in den diepen zwarten waterplas met een gezicht dat mij het hart deed wegkrimpen de rivier zag er allerakeligst uit zoo donker en stil
reden wij weder voort het was zeer koud en het opene veld was wit van de sneeuw hoewel het toen niet sneeuwde een oude kennis van u deze weg jufvrouw summerson zeide mijnheer bucket
behalve dat zij nog god weet waar is hij heeft het niet ver mis gelijk ieder afscheid eene afschaduwing is van het laatste en grootste zoo fluistert eene ledige kamer waai een gewoon gezicht gemist wordt
als het er zoo verkeerd in ging dit waarschijnlijk zoo was omdat het niet beter kon zoo zit daar in het midden van den modder en in het hart van den mist de lordgroot kanselier in het hooge hof der
xv bell yard terwijl wij te londen waren werd mijnheer jarndyce gedurig lastig
somtijds hoorden wij dat jarndyce en jarndyce op de rol stond of niet op de rol stond of dat er het een of ander in verricht werd en zoo ging het af en aan
daar ik bij ons vroeger bezoek peepy aa het verlaten huis niet had gezien dewijl hij toen nergens te vinden was en de keukenmeid half en half
zeide mijnheer skimpole toestemmend maar zeer opgeruimd het was lomp het toonde een gemis der fijnere trekken van menschelijkheid
ik begreep in een oogenblik dat mijn geschonden gezicht voor hem onveranderd was ik begreep in een oogenblik dat datgene wat ik voor medelijden gehouden had edelmoedige trouwe liefde was
ik bezweer u als een vriend bij de belangstelling die gij altijd voor de groote wereld hebt getoond en bij de kleine voorschotten waarmede ik u somtijds heb kunnen gerieven dat gij alles zoo begraaft zonder verder een woord te vragen
vijftienhonderd pond vijftienhonderd pond in eene zwarte kist vijftienhonderd pond achter slot vyftienhonderd pond stilletjes weggeborgen haar waardige echtgenoot legt zijne boterham neer smijt haar het kussen naar het hoofd
hij had eene losse achteloosheid in zijne manieren en zelfs in zijne kleeding zijn haar zwierde hem vrij om het hoofd en zijne das hing los en met wuivende slippen gelijk ik wel eens kunstenaars hun eigen portret heb zien schilderen
toevallig hadden wij juist met mijn voogd afgesproken om dien dag naar jufvrouw flite te gaan wij hadden hem van ons vorig bezoek verteld en ons bericht had zijne belangstelling opgewekt maar er was altijd iets geweest dat ons verhinderde daarheen te gaan
neen moeder houd mijn geheim voor hem verborgen bewijs mij meer goedheid dan ik verdien en houd voor mijn broeder mijn geheim verborgen maar toch niet altijd lieve george wel moeder misschien niet voor altijd
doet de deur open en toevallig gaat terwijl hij dat doet zijne kaars uit de lucht in de kamer zou haast benauwd genoeg zijn om ze uit te dooven als zij niet al uit was
is mijn zoon u niet goed genoeg gij moest u doodschamen pak u de deur uit lieve jufvrouw antwoordde mijn voogd het is niet redelijk mij in mijne eigene kamer buiten de deur te willen zetten dat kan mij niet schelen zeide jufvrouw
alsmede aan de omstandigheden waarover ik geene macht heb als ge mij maar door een wenk of teeken mocht aanduiden dat gij ergens in uwe vroegere woning papieren zaagt liggen
zeide mijnheer skimpole op een vriendelijk redeneerenden toon terwijl hij op het schutblad van een boek een schetsje van zijn gezicht teekende laat u door uwe bezigheid niet knorrig maken wij kunnen u van uw ambt afzonderen
en die door deze familie mild ondersteund wordt dan mijnheer rouncewell hervat sir leicester is de toepassing van wat gij daar gezegd hebt voor mij geheel onbegrijpelijk
maar mijnheer quale bedoelde zijne intellectueele schoonheid en vroeg of wij niet getroffen waren over het massieve van zijn voorhoofd
maar als ik mijn zin had daarbij zag hij naar de twee jongelieden om zouden er geene doornbosschen van gewone werkelijkheid op zulk een pad als dat wezen het zou met rozen bestrooid zijn
do vroolijke glimlach waarmede bij zoo had voortgeredeneerd ging nu in een blik van belangelooze welwillendheid over die waarlijk verbazend was
zoodra haar papa door zich zoo geheel uit te kleeden zijn gemoed had gerustgesteld en de familie naar gemeubileerde kamers in h atton garden was verhuisd
en het eerwaardige grijze haar van zijn hoofd alsmede dat van zijne bakkebaarden rijst van verontwaardiging te berge
turveydrop's dansacademie in newman street en was het daar lieve begon ik ja daar was het zeide caddy en ik ben met mijnheer turveydrop geëngageerd er zijn twee heeren turveydrop vader en zoon
cri eén ontstoken neus dat zich bescheiden bij de deur plaatst als een van het groote publiek maar toch bijzonder met de kamer bekend schijnt te zijn
hm verduiveld ik het hem wat tijd om zich te herstellen hij sleet dien met zijne hand beurtelings tegen zijn voorhoold te drukken en weder weg te nemen en op zijn stoel achteruit in een hoek te schuiven
als hare krachten zoolang geduurd hadden want het merkwaardigste van het verhaal was dat in spijt van mijnheer
hij gevoelt dat het wel wat vrijpostig is een dedlock te dwingen om op zijn rug te blij ven liggen en hem in de benedenste ledematen te bijten en te knijpen maar hij denkt
veel van dit spel hield en van wien ik het natuurlijk zoo spoedig wenschte te leeren als ik kon om van het zeer geringe nut te zijn van met hem te kunnen spelen als hij geen beter partij had maar ik dacht toch somtijds als mijnheer
en somt doorgaans zijne kundigheden in dat vak op met het gezegde dat hij als hij een paard ziet dat loopen kan het ook wel kent
waardoor hij de geheele kamer schijnt te vullen en hun benepen uitzicht zijne klinkende stem en hunne scherpe
en daar ada en mijn voogd mij uitlokten om hen alles van caddy te vertellen bleef ik maar zonder einde voortpraten eindelijk zat ik toch op mijne kamer
en wat voor soort van schermer en scherpschutter maakt gij van mijnheer carstone vroeg mijn voogd dat gaat tamelijk goed mijnheer antwoordde hij zijne armen over zijne breede borst kruisende als mijnheer
die natuurlijk de eerste staat is waarin zij zich bevinden en van daar tot het verlokken van andere menschen om uit hun staat te willen komen en zoo de grenspalen om te werpen
had mij goed kunnen doen er stak wel wat in en er zat ook wat aan maar ik kon er niet toe besluiten als ik het geluk had gehad van zulk eene vrouw te ontmoeten als mat gevonden heeft
neen ik heb er geen mijne vrouw en eene jufvrouw die bij ons inwoont dat is geheel mijn huishouden mijne vrouw houdt evenveel van kinderen als ik en verlangt er erg naar
en spinnende eeuw zullen toeven maar zoolang zal ik toch mijn plicht jegens de maatschappij vervullen en mij gelijk gewoonlijk door de stad
hij had geen woord meer te zeggen daarmee was de zaak afgedaan en nam hij geene gerechtelijke maatregelen vroeg mijn voogd
gusta heeft dus wel eenige vergoeding voor hare menigvuldige ontberingen snagsby laat alles wat niet tot de geheimen van zijn vak behoort aan zijne vrouw over zij beheert het geld bromt tegen de belastinggaarders
ik ben vervolgt de spreker met bescheidene rondborstigheid leerling en werkman geweest ik heb jaren aan jaren van het loon van een werkman geleefd en voorbij zekere hoogte heb ik mij zei ven moeten beschaven
of dat zij mij toevertrouwde dat zij zoo armoedig in de kleeren zat dat zij niet wist hoe zij ooit met fatsoen zou kunnen trouwen
en mij aanstaarden dat groote watersluizen zich in mijn hoofd of in de lucht beurtelings schenen te openen en te sluiten en dat die hersenschimmige dingen duidelijker waren dan ik werkelijk hoorde en zag
het is genoeg dat het daglicht aanbreekt dat het ochtend en vervolgens middag wordt dan komt de ijverige en bekwame die als zoodanig in de ochtendbladen is gezet
ik placht te zeggen dat het iets groots was van zoo voorname familie te zijn tiet is ook iets groots liefje antwoordde mevrouw woodcourt dan
om haar recht te doen zij ziet er buitengemeen fatsoenlijk en elegant uit luister dan mijn engel zegt zij na verscheidene malen spottend geknikt te hebben gij zijt heel geestig maar kunt gij hem weder in het leven roepen
wat mijn voogd aangaat de wind die toen wij somers town verlieten zich in het oosten dreigde vast te zetten liep geheel om eer wij een paar mylen daar vandaan waren
hij is een man van vijftig jaren met eene bruine door lucht en zon nog meer gebruinde kleur welgemaakt en met welgevormde trekken
zit op den rand van zijn stoel en legt zijn hoed voor zijne voeten op het tapijt dat jufvrouw summerson wier beeld gelijk ik uwe ladyschap vroeger heb onderricht in mijn hart was geprent
hebt ge veel leerlingen mijnheer george het getal is afwisselend mijnheer meestal is het troepje klein genoeg om van te leven en welke soorten van menschen komen zich zoo uit liefhebberij in uwe inrichting oefenen
wien moet gij hebben zeide de jongen twee van die pennen in zijne kin drukkende er is een oppasser of boodschapper of zoo iets hier geweest zeide mijnheer jarndyce die dood is ja zeide de jongen wel
bucket in de voorste adellijke koets gebruikt zijne twee voorvingers om het luikje eene haarbreedte open te houden terwijl hij uitkijkt het bewijst veel voor zijne liefde en trouw
ik zeide maar dat ik niet wilde heengaan zonder dat een van de knechts de boodschap aan sir leicester dedlock overbracht antwoordt grootvader
hoe gaat het u tegenwoordig in de wereld george tamelijk voordeelig en hoe vaart gij jufvrouw en gij baas en h eere zegt bucket en opent zijne armen daar zijn kinderen ook
zijt gij dat wel wel schoon een afgekeurde getuige die niet recht kan zeggen wat er met hem gedaan zal worden in machtiger handen dan die der menschen zijt gij toch niet geheel in de buitenste duisternis
de anderen plaatsen zich tusschen de spuwbakjes en de pijpen of leunen tegen de piano boven des cöroners hoofd hangt een ijzeren kransje
zelfs van geen halven schelling wij beloofden dit allen oprechtelijk richard klopte met een schertsenden blik naar mij op zijn zak als om mij te herinneren dat er geen gevaar bestond dat wij ons woord niet zouden houden wat skimpole betreft
een aanmerkelijk contrast tusschen mijnheer tulkinghorn in zijne donkere koets opgesloten en bucket in de zijne tusschen de onbeduidende roode vlek van die kleine wond welke den een in dien vasten slaap heeft gedompeld
jufvrouw bagnet is eene vrouw die er lang niet kwaad uitziet tamelijk zwaar van gebeente en grof van vel en met sproeten bezaaid door de zon en den wind
hij is zulk een koppige kwajongen als ik er een ken hij wil hier maar niet vandaan maar heere mijn tijd waar moet ik dan naar toe roept de jongen
na de thee hadden wij een klein concert waarbij richard die door ada's zingen verrukt was en mij zeide dat zij alle liederen scheen te kennen die ooit geschreven waren mijnheer jarndyce en ik het gehoor uitmaakten
alsof zij hem uitdaagde om weg te loopen maar hij deed het toch niet waar hebt gij gezegd dat de wind was rick zeide mijnheer jarndyce in het noorden toen wij hier naar toe kwamen mijnheer gij hebt gelijk er is niets oostelijks in
wien iedereen scheen te kennen en te ontzien met de anderen eene deur in en liet mij in het rijtuig zitten terwijl de postiljon bij zijne paarden op en neer stapte om zich warm te houden
dit is mijnheer george jo zoekt nog eene poos over den grond slaat dan even zijne oogen op en terstond weder neer hij zal een goed vriend voor u zijn want hij zal u hier eene slaapplaats geven
hij stelt voor om mij vrachtvrij heen en weer te brengen ik onderstel dat dit geld zal kosten schellingen misschien of ponden of iets van dien aard apropos
verkeerd zeide mijn voogd met zijn goedhartigen glimlach wie denkt gij dat u verkeerd zou leeren dat weet ik niet mijnheer jarndyce van het verlaten huis antwoordde de oude man
hebben bevond dat hij een kleine jongen was met een bijzonder groot hoofd dacht ik dat misschien
terwijl ik opstond om heen te haan gaf ik hem te kennen dat het niet wèl gedaan was zich te laten omkoopen om het vertrouwen van mijn voogd te verraden
ik begon te vreezon met schroomvallige teederheid daar het al over den tijd was dat jufvrouw jellyby niet zou komen
brengt hij geene meer aanmoedigende boodschap mede dan dat mijnheer tulkinghorn hun niets te zeggen heeft en zij liefst maar niet langer moesten wachten zij blijven echter wachten met echt militaire volharding en eindelijk
heel goed zegt bucket nu heb ik u allen verstaan en daar sir leicester dedlock baronet mij volmacht heeft gegeven om deze kleinigheid in orde te brengen wederom buigt sir leicester werktuiglijk zijn hoofd kan ik u ook mijne meening zeggen
die nu haar hoed opzette de les scheen afgeloopen en er had een algemeen hoedopzetten plaats wanneer jonge jufvrouw jellyby en de ongelukkige prince gelegenheid hadden gevonden om zich met elkander te engageeren weet ik niet
advocaten al te veel deugt somtijds ook niet maar wat zou u anders hinderen om twaalf advocaten te nemen als mijnheer u dat aanraadde
hij is zoo los geweest en heeft zooveel gezegd dat hij nooit meende de heeren van de jury zullen hem misschien niet zoo goed verstaan als lignum en ik doen
het verdwijnen van grootvader smallweed staan aanzien en beantwoordt den afscheidsgroet van den cavalerist met een koel knikje
en waar is bart vraagt grootvader smallweed aan judy bart's tweelingzuster hij is nog niet thuis gekomen zegt judy het is toch zijn theetijd al niet waar neen hoeveel zegt gij dan nog dat het scheelt
terwijl hij de papieren op zijne tafel doorkijkt en zich gereedmaakt om een brief te gaan schrijven george kijkt wantrouwig van den geschilderden zolder naar den grond van den grond naar grootvader
dat hij nog wel wist dat hij hem een ronde vent had gevonden met een blozend gezicht dit was alle beschrijving die ada mij geven kon
naar het noteboomhout en van het eene model naar het andere te fladderen naarmate de luim daartoe opkwam het grappige van de zaak is zeide mijnheer skimpole met een fijn gevoel voor het comische
ik had gelijk wat probeert zij verder schrik er niet van zij probeert den moord op mylady te werpen sir leicester staat van zijn stoel op en laat zich wankelend weder zakken
maar even in t h a v i e s i n n weet ge wel ik kan niet zeggen dat ik weet waar dat is want ik kom van winchester en ben vreemd in londen
als ik zoo vrij mag zijn van ze u toe te gooien en zie de brieven eens in die mij gezonden zijn ieder met de twee woorden lady dedlock er
dat george vooral angstig was dat wij hem misschien voor schuldig zouden houden dat hij zijn bode had belast om ons de plechtigste verzekering van zijne volkomene onschuld over te brengen
hopen helpt niet schoon het heel vriendelijk van u is antwoordde jonge jufvrouw jellyby haar hoofd schuddende pa heeft mij pas gistermorgen gezegd en schrikkelijk naar is hij er over dat hij het niet langer kon uithouden
goed genoeg zeide richard beter kan hij toch niet zeggen niet waar riep mijn lievelingetje zegevierend uit ik poogde haar met een allerwij st gezicht aan te zien maar het spreekt van zelf dat ik dat niet kon
wat sir leicester aangaat hij acht het eene volslagene onmogelijkheid dat iemand die het geluk heeft van onder zijn dak ontvangen te worden in eenig opzicht iets kan missen
die fransche jufvrouw heeft sedert eenige weken bij mij in huis gewoond wat kan dat sir leicester schelen denkt gij mijn engel zegt mademoiselle schertsend wel mijn engel antwoordt bucket dat zullen wij zien
dat de noodige inlichtingen dan gereed zullen zijn en spreken zelfs onder elkander van de mogelijkheid om eenige instrumenten bijeen te hebben en daaruit te laten kiezen
ik gaf ze hem op getrouwd geloof ik zeide mijnheer guppy getrouwd ik dank u geboren caroline jellyby toen woonachtig in thavies inn binnen de stad londen
als hij zich herinnert hoe geheel anders het was bij zijn eerste bezoek van die plaats hoe geheel anders hij zelf toen was hoe geheel anders zijne gemoedsstemming maar het eene kwaad brengt het andere voort
gij herinnert u nog wel het gesprek dat wij met ons vieren gehad hebben toen dat oude vrouwtje mij van zekere minnarij had verteld het is niet waarschijnlijk dat richard of ik ooit uwe goedheid van dien dag kunnen vergeten neef john
welnu dan moet die andere die man als hij het is voor u betalen het spijt den sergeant te moeten zeggen dat die andere ook het geld niet gereed heeft
gij hebt mij hier laten kometn om mij aan dien jongen te laten zien zeg is dat niet zoo mademoiselle hortense doet nog een tijgerachtigen sprong gij zijt eene duivelin i schijnt mijnheer tulkinghorn te denken terwijl hij haar wantrouwig aanziet
en waarom zou ik het mij aantrekken waarom kon ik niet als ik met mijn sleutelmandje naar bed ging nog wat opblijven om met haar bij het vuur te zitten
tony zeide mijnheer guppy tot zijn vriend na eene poos van verlegen stilzwijgen wilt gij de zaak eens voordragen doe dat zelf antwoordde zijn vriend tamelijk bits
dat hij als zij door jongens gedaan worden wraak neemt door hen over de toonbank heen een draai om de ooren te geven en de jonge rekels te vragen wat zij daarmee meenen en of zij niet terstond hunne boodschap kunnen het
dat zij zich voor den geest had geroepen dat peepy in zijn hol onder de piano er door geroerd werd en zich met luide jammerklachten op zijn rug wierp
om gods wil vestig toch geene hoop of verwachting op den vloek onzer familie wat gij ook aan deze zijde van het graf doen
waar ik toen ik naderhand daar heenging de kinderen bezig vond met paardenhaar uit de stoelzittingen te halen en zich dat in den mond te proppen had
mijnheer george zegt allan zijne beurs uithalende dat is wel van u bedacht en juist wat ik u nog had willen verzoeken phil squod en jo
ik wil zijne asch niet oprakelen maar als hij nog leefde zou ik zeggen dat hij mij duivels onder den duim hield dat is dus voor mij geene reden om meer van zulke lieden te houden als ik mij nooit met zulke lieden had ingelaten
geheel noodeloos sir leicester nu is mijn zoon nog zeer jong en rosa ingelijks gelijk ik mijn fortuin gemaakt heb moet ook mijn zoon zijn fortuin maken en dat hij nu reeds zou trouwen blijft buiten omvraag
er is iets dat haar zwaarmoedig maakt waarom zou anders zulk eene trotsche dame de deuren sluiten en alleen bij zulk een akelig eenzamen haard blijven zitten
zoo laat als het was wilde ik haar ook nog eens gaan zien eer ik mij te bed begaf maar ik ging eerst met mijn voogd naar huis om thee voor hem te zetten en den ouden stoel naast hem te vullen want ik dacht er niet gaarne aan
nog stil en statig gelijk zulk een gebouw voegt staart het huis der dedlock's de straat een gervght onder de aanzienlijke connectie van akelige deftigheid aan
wanhopig een kogel door den kop joeg maar het proces blijft nog zijne akelige lengte door het hof voortslepen van jaar tot jaar even hopeloos
nog beide van dezelfde meening blijft zal ik het mijne doen om u gelukkig te maken ik weet verscheidene gevallen zooals ik hier beschrijf mylady en ik meen dat zij mij aanwijzen wat ik nu zelf behoor te doen
en toen wij aan de tweede verdieping kwamen stond daar een man uit zijne kamerdeur te kijken is het gridley naar wien gij zoekt zeide hij mij aanziende met een dreigend starenden blik neen mijnheer zeide ik ik moet hoogerop
op een voor hem buitengemeen hoogen toon uitgesproken gaat de procureur de kamer binnen en slaat met donderend geweld de deur toe
toch eene genoeglijke woning hoop ik en zal dat nog meer zijn met zulke heldere jeugdige gezichtjes er in gij hebt nog maar een half uur voor den eten er is niemand hier behalve het aardigste ding in de wereld een kind nog meer
mijn jonge vriend kom nader jo aldus aangesproken scharrelt achteruit en dan weder vooruit en dan eens heen en weder en blijft dan voor den welsprekenden chadband staan met blijkbaren twijfel aan zijne bedoelingen
dit overweldigt george bijna opnieuw maar hij herstelt zich door ruw en luidklinkend zijne keel te schrapen de hemel vergeve mij moeder maar ik dacht dat er toen weinig troost in zou steken om iets van mij te hooren
en daar zit zij nu zeide mijn voogd te gelijk te lachen en te schreien omdat hij zoo lief zoo goed zoo bewonderenswaardig was ik beproefde hem te zeggen wat ik van hem dacht maar ik kon geen woord uitbrengen
dan zal ik bij hem boven gaan zegt tulkinghorn tweede verdieping mijnheer neem de kaars mee holla daar boven krook blijft met zijne kat naast hem mijnheer tulkinghorn onder aan de trap staan nakijken
gij zult het niet kwalijk nemen dat ik u mijne liefjes noem wij verzochten mevrouw badger om er toch niet van te spreken
hoe meer wij luisterden des te vroohj'ker praatte mijnheer skimpole en door zijn aardig schertsenden toon zijne innemende oprechtheid en de geniale manier waarmede hij luchtig
of was het een beer van uwe kennis bedenk u maar mevrouw wij zullen er zoo met een wel op komen man of vrouw mevrouw geen van beiden zegt mevrouw chadband evenals
goed genoeg herhaalde ik ja zeide richard goed genoeg het is wel wat eentonig en vervelend maar het zal toch zoo goed er mee gaan als iets anders
van dezelfde meening zij gelooft dat een stil huiselijk léven veel beter is dan openbare
ik ben blij dat ge zoo over mij tevreden zijt antwoordt george terwijl hij jufvrouw bagnet vriendschappelijk de hand geeft want zij is naast hem gaan zitten ziet hij haar oplettend in het gezicht en blijft dit nog een poosje doen terwijl zij weder
hij het niet willen geven hij eén vagebond maar wees niet bang mijnheer wees niet bang hij zal toch maar voor een korten tijd zijn eigen zin hebben
ook kan het de algemeene uitdrukking van haar gelaat niet geweest zijn dat voor eene oude dame zeer frisch en bevallig was ik weet niet wat het was of
de ijzersmelter bedwingt zijn glimlach en geelt zijne toestemming wel bedankt wel bedankt dat is een pak van mijn hart zegt george en haalt zwaar adem terwijl hij zijne armen uit elkander slaat
want de verdenking eens op een dwaalspoor kon nog verder dwalen kortom ik achtte het mijn plicht insgelijks mede te gaan mijn voogd poogde mij dit niet te ontraden en ik ging
antwoordde krook grijnzende gij hebt een slechten dunk van mijn edelen en geleerden broeder mijnheer schoon dat misschien voor een jarndyce niet meer dan natuurlijk is het gebrande kind mijnheer
en nu george zeide mijn voogd daar wij van uw kant geene nieuwe verzekeringen verlangen geloof ik ook dat wij er van onzen kant geen behoeven te geven
ik had alles willen geven om niet zoozeer bij die scherpzichtige oude dame in vertrouwen te zijn als ik dat vertrouwen maar had kunnen afwijzen het deed mij de tegenstrijdigste gedachten van haar opvatten
hij zou mij alles wat er tusschen u omging komen mededeelen en dat deed hij ook nu heb ik niets meer te zeggen allan woodcourt liefste heeft bij uw vader gestaan toen hij dood lag en bij uwe moeder
esther zeide ada ik meen niet letterlijk een kind hervatte mijnheer jarndyce geen kind in jaren hij is volwassen hij is ten minste zoo oud als ik maar in eenvoudigheid in frischheid in
en ik kon zelf het schreien niet laten maar ik zeide hem dat ik het waarlijk van ganscher harte voornemens was en dat ik hoopte dat hij bij ons een plaatsje zou hebben waar hij des avonds op zijn gemak kon komen zitten en zich wat laten troosten
mist die aan de masten der groote schepen kleeft en tusschen het want hangt te zweven mist die op de loopplanken van schuiten en bootjes neervalt
o mijn lief nichtje ik heb u zoo lief maar in andere dingen kan ik maar tot geene standvastigheid komen alles is zoo moeielijk en heeft zooveel tijd noodig zeide richard met een verdrietig gezicht
maar blijft den rechtsgeleerden heer met een te gelijk onrustigen en peinzenden blik aanstaren welnu hervat de heer tulkinghorn wat zegt gij
ik wist dat hij dan altijd zat te lezen en toen ik nauerde zag ik het licht van zijne studeerlamp in den gang schijnen mag ik binnenkomen voogd wel zeker huismoedertje wat is er aan de hand
maar het voorgewende doel was werd door mij alleen om uwentwil bedacht als ik van belangen spreek is het alleen om mij zelven en mijne nederige rampzaligheid aan te bevelen
daar wie zal er nu iets van weten ik maar alleen antwoordt george maar daar ik het toch weet verzoek ik u om nog een goeden dienst
dat juist ook niet i herhaalt guppy heel goed laat ik mogen vragen mevrouw was het eene dame van uwe kennis die zaken had wij willen nog niet zeggen welke zaken met het kantoor van kenge en carboy
als hij naast hem ging bespiedde hij hem met de sluwheid van een ouden witten vos als hij vooruitging keek hij
hij had zijne pen neergelegd en leunde in zijn stoel achterover om mij aan te zien ik heb dikwijls van zijn helder gezicht gesproken maar ik dacht dat ik het nog nooit zoo helder én goedig had gezien
mijnheer krook mocht dat bij de huur wel in aanmerking nemen en dat zal hij ook wel doen hoop ik ik hoop het ook zegt tony maar ik twijfel er aan
en uw papa oaddy wat zeide hij och arme pa antwoordde caddy hij schreide maar en zeide dat hij hoopte dat wij beter met elkander te recht zouden komen dan hij en ma gedaan hadden
vader noemde haar charley zijn er nog meer van u behalve charley ik zeide het jongetje en emma dit zeggende streek hij het kind dat hij droeg over het nankingsche mutsje en charley
ik heb haar sedert dikwijls gezien bij het zonnelicht en in den maneschijn maar nooit geheel vrij van den indruk dien deze reis op mij had nagelaten
welnu riep richard uit dan zullen wij ze vergeten wij laten hot geheele proces in vergetelheid verzinken besje durden zet een goedkeurend gezicht en het is afgedaan
hij had eens eene halve opera gecomponeerd maar was het moede geworden en droeg wat hij gecomponeerd had met smaak voor
of het eenigszins op dit gelijkt mijnheer herhaalt george alweder alle drie deze herhalingen schijnt george geheel werktuiglijk uit te spreken en kijkt daarbij den heer tulkinghorn strak aan
en dan tikte zij mij op den arm of streek mijn kleedje glad als om mij te verzekeren dat zij in weerwil van den afstand tusschen ons
maar niet sterker dan mijn gevoel weevle bekent dat hij ongelijk heeft gehad en verzoekt mijnheer william guppy om er niet meer aan te denken
zal het u begrijpelijker worden sir leicester als ik zeg de ijzersmelter wordt een weinigje rood dat ik niet geloof dat de dorpsschool alles leert wat ik wensch dat de vrouw van mijn zoon zal weten en verstaan
daar met zijn rug naar mij toe staande las hij den brief uit en toen hij gedaan en het papier weder opgevouwen had bleef hij nog eenige minuten staan met den brief in de hand
en toen hij gedaan had vroeg ik hem wie die oude jufvrouw was die hij gezien had en toen zeide hij mij dat het jufvrouw rouncewell was die langer dan vijftig jaren huishoudster van de familie dedlock op kastanje hof in lincolnshire was geweest
als hij verwacht sir leicester antwoordt het is mij eveneens wanneer bucket maakt zijne drie buigingen en wil heengaan wanneer hem een vergeten punt te binnen schiet
overdrevene baatzucht zijne vrouw door zijne welgemanierdheid verblind tot het laatste toe in hem geloofd had en hem op haar sterfbed met de aandoenlijkste bewoordingen aan haar zoon had toevertrouwd
duizenden van gezichten die hem smalend aangrijnzen doch indien zulke gedaanten hem in zijne verbijstering voorbij zweven er is eene andere gedaante
terwijl zij naar boven gaan trekt guppy vragend zijne wenkbrauwen op en ziet tony aan tony schudt zijn hoofd zij vinden de kamer zeer somber en akelig
hoe kan het anders zijn gij weet wat ma is en ik behoef mijn armen pa niet nog mistroostiger te maken door het hem te zeggen
om het modedagblad te beschamen en in de war te brengen het huis in de stad is niet voor hare ontvangst gereed
tegen den tijd dat hij naar mijnheer kenge ging zeide ik eens in zijn bijzijn half schertsend half ernstig tot ada dat hij wel de beurs van fortunatus noodig had omdat hij het geld zoo weinig telde
sir leicester zet zich in een leuningstoel en laat het contrast uitkomen tusschen zijne rust en die van kastanje hof en de rustelooze gejaagdheid van
en haar leven zal mijn leven zijn en hare ziel mijne ziel tot ik zeker weet of zij dien moord gepleegd heeft
vooreerst was ik niet geheel onbewust van het contrast wat beteekenis en gezindheid betrof tusschen den naar dien kant gerichten stillen blik en den vloed van woorden die daaraan was
en thans wacht hij in weerwil der vochtigheid met de standvastigheid van een martelaar het vertrek van verscheidene zulke bloedverwanten af die op kastanje hof logeeren
in dat ijzergewest komende laat hij zulke frissche groene bosschen als die van kastanjehof achter zich en kolenmijnen en asch hooge schoorsteenen en roode muren
ik heb des avonds voor jellyby's huis op en neer gewandeld alleen om de steenen te zien die u eens omvangen hadden deze uitgang vandaag een geheel noodelooze uitgang wat de boodschap aangaat
hij dacht wel bij buien en vlagen om haar somtijds zelfs met eene uitbarsting van tranen en maakte mij dan tot vertrouwde van zijn
hoe vermakelijk dan aan het verlaten huis geene bijzondere stoelen en tafels gebonden te zijn maar als een vlindertje onder allerlei huurmeubelen te dartelen en van het rozenhout naar het mahonie en van het mahonie
en keuken en provisiekamer in behoorlijken staat zijn of alles bereid is om de waardigheid der dedlock's op te houden
is die dan hier zoo wel bekend kameraad zegt george de naam van rouncewell dat zou ik gelooven en waar moet ik hem dan zoeken zegt george om zich heen ziende
gij laat hem recht wedervaren zeide mevrouw woodcourt mij de hand drukkende gij hebt hem zeer goed waargenomen allan is een beste jongen en in zijn vak is er niets op hem aan te merken dat zeg ik hoewel ik zijne moeder ben
nu is de eenige reden waarom ik hier kom mijnheer guppy dat ik u wilde verzoeken van alle voornemens
dan hen met veel omslag en eigenlof weder een weinig opbeuren als zij gevallen waren toen er door mijnheer gusher eene inteekening voor een eereblijk aan mijnheer quale werd geopend en mijnheer
welk een licht ging er nu voor mij op over die beschermende houding waarover ik zoo dikwijls gedacht had nog een woordj e tot besluit toen allan woodcourt u aansprak lieve
onderricht zij haar dokter echter op hare afgebrokene manier dat generaal george wien zij dikwijls bezoekt ook hare lieve fitz jarndyce kent en veel belang stelt in ieder
waaruit zij slechts bijkwam om nog een toeval te krijgen on toen nog een en zoo eene geheele reeks van toevallen met korte tusschenpoozen waarvan zij gebruik heeft gemaakt om jufvrouw snagsby op het aandoenlijkst
en waar ook de hoop is buitengesloten weet misschien niemand zeker is het dat jo het niet weet want ik weet niets zegt jo
hij had erger kunnen doen km tiet verlaten huis hoorde ik mijn voogd bij zich zelven zeggen hij had het kunnen aannemen en toch niet doen wel bedankt dat is al wat ik wilde weten
mijn waarde zoon zeide de heer turveydrop gij hebt vier scholen dezen namiddag
beide bleven gezond en na verloop van eenigen tijd zag ik mijne lieve ada met haar kind op den arm in mijn landelijken tuin wandelen
waarom zeide bucket omdat gij ook eens zoover zult komen als gij niet oppast wel op het oogenblik dat ik met u spreek weet ik wat gij van die jonge jufvrouw denkt maar wil ik u eens zeggen wie die jonge jufvrouw is
zoodat hij den heer tulkinghorn meetrekt tot hij door judy tegengehouden en weder opgeschud wordt geweld zou mij niet dienen mijn vriend merkt de heer tulkinghorn koeltjes aan
om udan eene goede nachtrust te verzekeren lieve antwoordde hij vroolijk zal ik niet tot morgen wachten om het u te zeggen ik heb zeer verlangd woodcourt op eene of andere manier te kennen te geven
met hare doozen en zooveel nieuw goed als er voor eene banknoot van tien pond kon gekocht worden die haar vader denkelijk bij de dokken had gevonden maar in allen gevalle haar gaf wat mijn voogd haar zou gegeven hebben
maar hij wacht zich wel om verder iets daarvan te kennen te geven en gaat naar de bediendenkamer om zich op koud vleesch en bier te vergasten deze rijknecht is het loodsmannetje dat den edelen
omdat waarlijk george wat ik zeide en wilde zeggen was dat ik lignum aan u toevertrouwde en mij verzekerd hield dat gij hem er door zoudt helpen en dat hebt gij ook eerlijk gedaan
dat zijn gedrag eene onverschilligheid voor verscheidene zedelijke verplichtingen scheen aan te duiden hij scheen dit even aardig als vreemd te vinden en zeide met de openhartigste
sir leicester boog voor den drager van dien naam en zoo werd ik bekend met de omstandigheid waarover ik mijn leedwezen heb betuigd
wel jufvrouw bagnet zeide george het is omdat ik van middag werkelijk melancholisch en treurig ben dat ge mij zoo ziet wat hebt ge dan gedaan oude jongen zeide ik
ochtend middag en avond maar wat kwam dat er op aan zij kon brieven genoeg voor beiden schrijven gelijk zij tot haar leedwezen
dat had ik wel gedacht george na alles wat gij hebt uitgestaan mijn jongen ik heb geen oogenblik tijd om te praten nu eerlijk van weerskanten alles om eene vrouw te redden jufvrouw summerson die hier was toen
om als een vogeltje over de brieven en papieren van haar voornamen bloedverwant te zweven nu even aan een document te pikken
toen gij bij ons aan huis waart vervolgde zij zou ik mij vandaag geschaamd hebben om hier te komen want ik weet wel welk eene figuur ik bij u moet maken
ik had het verlaten huis den bezoeker niet gezien en het was alsof ik zelfs het gesprek niet hoorde het verwondert mij dat ik het mij nu kan herinneren want het scheen toen het plaats had volstrekt geen indruk op mij té maken
kan een voorwerp van onverschilligheid voor mij zijn wij betuigden onzen dank en namen plaats achter de deur waar eene wrakke kreupele sofa
gij zijt alles geweest wat ik kon wenschen lieve ik ben zeer blijde dit te hooren hervatte ik gij weet wel gij hebt mij toen gevraagd of dit de meesteres van het verlaten huis was en ik antwoordde ja
met de vereischte nauwkeurigheid een recept te schrijven eigenlijk zeide hij had hij geen hoofd voor geringe wereldsche zaken en hij vertelde ons zeer luimig dat men als hij den vorst moest aderlaten of naar iemand van de
wel te denken mijnheer maar het zou mij zeer spijten als bagnet en zijn huishouden door mijn toedoen ongelukkig werden
ik dacht als gij eenigszins liet blijken dat gij genegen waart om mij te vergeven dat ik er dan wel langzamerhand toe zou kunnen komen om u een brief te schrijven
van den archivaris aan wiens liassen geheele riemen van volmachten in jarndyce en jarndyce zijn aangeregen
en doen zij zoo niet in een langwerpigen met matten belegden put maar men zou vruchteloos naar waarheid zoeken op den bodem van dien put
ik heb van mijne ziekte gesproken er bestaat geene reden waarom ik zou schroomen te zeggen dat ik zeer wel weet dat het geringe bezwaar hetwelk ik uit kieschheid had kunnen hebben om u een verzoek te doen tegenwoordig geheel is opgeheven
o neen rosa ziet nu voor het eerst op geheel verschrikt door die gedachte vertrouw u aan mij toe mijn kind wees niet bang voor mij ik wensch uw geluk en ik zal u gelukkig maken
wij gingen met ons drieën de gevangenis uit en bleven op eenigen afstand van de poort die in eene stille straat uitkwam op en neer wandelen
maar als gij niet voornemens zijt van ganscher harte uw best daartoe te doen zoudt gij beter doen hem te vermoorden dan met hem te trouwen
zoo zegt bucket een beetje verwend een beetje grillig och wat kan men anders verwachten als zij zoo mooi zijn en wij houden toch des te meer van haar niet waar
de tijd waarop de zittingen van het hof hervat zouden worden was al zeer nabij toen mijn voogd uit de stad moest en voor de zaak van woodcourt naar yorkshire ging hij had mij vooraf gezegd dat zijne tegenwoordigheid daar zou vereischt worden
en het vreemde van londen tot wij onder eene poort door de plaats onzer bestemming bereikten eene smalle straat met hooge huizen die naar een langwerpigen regenbak geleek om den mist in op te vangen
vreemde dingen in familiën komen wij somtijds te weten jufvrouw dingen waarover gij waarlijk versteld zoudt staan
de liefde was nommer één en zal nommer één blijven het zou mij spijten mijnheer guppy zeide ik opstaande
gelijk aan een eind zijn gekomen gaan zij weder voort met voornemen het bezwaar om eene tijdelijke schuilplaats voor den jongen te vinden aan zijne oude patiënte de bedrijvige jufvrouw flite voor te leggen
ik ga daar ook wel op andere uren zeide caddy maar dan komt prince er niet de jonge mijnheer turveydrop heet prince ik wenschte wel dat hij zoo niet heette
tangle weet meer van jarndyce en jarndyce dan iemand anders daarvoor is hij vermaard men vermeent dat hij sedert hij van school kwam nooit over iets anders heeft gelezen
ik heb george niet laten merken wat ik er van dacht jufvrouw was haar eerste gezegde toen zij aankwam maar het ziet er slecht voor hem uit arme jongen
dat hij dan toch niet durfde wagen konden uitdrukken dan het gezicht en de houding van mijnheer krook dien dag deden hij hield mijn voogd bestendig in het oog en keerde zijne oogen bijna niet van zijn gezicht af
ik heb nu geen thuis meer ik zal u niet langer tot bezwaar zijn mo ogt gij in uwe billijke gramschap in staat zijn de onwaardige vrouw te vergeten aan welke gij zulk
ik zou liever op mijne eigene manier gehangen worden en dat ben ik ook voornemens ik wil niet zeggen hier zag hij ons in het rond aan
dat het hem gelukt is zijne gevoelens half met rechtsgeleerde bewoordingen en half op eene romaneske manier te ontboezemen
en ik hoop ma dat gij ons uwe toestemming geeft en ons gelukwenscht zeide caddy het is allerzotst van u dat gij zoo iets gedaan hebt kind zeide mevrouw
hebben nog niet veel kennis aan elkander gehad dat maakt de zaak des te moeielijker weet gij ook iemand hier in de buurt die hem voor eenigen tijd zou willen innemen als ik vooruit betaalde
zwarte vermoedens verdonkeren dat vreedzame gewest de cook's hovelingen over het algemeen zijn in hunne gewone gemoedsstemming niet beter en niet erger maar snagsby is veranderd en zijn vrouwtje weet dit wel
mijne vrienden zegt chadband terwijl zijne belasterde kin zich weder tot zijn vetten glimlach plooit en hij in het rond kijkt het is billijk dat ik vernederd worde het is billijk dat ik beproefd worde
bleef dezelfde schoone ster in dien donkeren hoek richard nog meer vermagerd en vervallen ging dag aan dag naar het
en zelfs de geschilderde zolderingen waaraan de allegorie met romeinschen helm en blauwachtig linnen tusschen balustraden en pilaren
waar hij het stil zat op te knabbelen mijnheer jarndyce begaf zich daarop naar de tijdelijke bromkamer en jonge jufvrouw jellyby opende met hare gewone heftigheid het gesprek
bucket liet mij door zijn arm ondersteund zacht op een stoel zakken houd u goed zeide hij en denk niet dat ik hard voor u ben lieve jufvrouw maar zoodra gij u daartoe in staat gevoelt trek dan uwe schoenen aan en houd u gereed
en alle vergiftige elementen van den dood vlak bij het leven in volle werking zijn hier laten zij onzen waarden broeder een paar voet in den grond zakken hier zaaien zij hem in verderfelijkheid om tot verderf te worden opgewekt
gij zoudt evengoed het kasteel van dover kunnen verzetten als george op dit punt tot andere gedachten brengen of gij moet een nieuw middel daartoe vinden en dat heb ik gevonden gij zijt een juweel
in de kegelbaan van de zon wordt ontvangen de c o r o n e r bezoekt meer herbergen dan eenig ander levend wezen de reuk van zaagsel bier