AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
alleen om alle achterdocht van zijn plannen af te wenden welke ten doel hadden paddeltje op te zoeken werd de brave borst met even veel hartelijkheid ontvangen als zijn beide maats indien de ruijter vooruit had kunnen weten dat het met hem bevriende opperhoofd tot aan de kust de vluchtelingen vergezeld had
van dat eene paspoort gelijk wij des vorsten joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter schriftelijke aanbeveling nu maar zullen noemen had het kleine reisgezelschap waarvan stuurman dercksen de leider en aanvoerder was veel gemak en genoegen niet alleen in de onmiddellijke nabijheid der stad maar ook op verren afstand er van werd de macht van den
dadelijk sloeg hij ze neer in dat oogenblik scheen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter hij genoeg gemerkt te hebben om te weten hoe hij zich gedragen moest hij kreeg het plotseling zeer druk de signor moest het hem niet kwalijk nemen maar als de signor wist hoeveel klanten hij te bedienen had
hoe dit zij het kruitmagazijn was in de lucht gevlogen en onder de puinhoopen van het heerenhuis was il tigretto met het meerendeel zijner getrouwen begraven
lange meeuwis voelde geen geklop en gezaag meer in zijn hoofd o die'n ouwe van hem wat wist die toch altijd raad en uitkomst maar hoe zou hij het zonder hem stellen bij zulk een groote onderneming hij bracht dit bezwaar in het midden
die persoon was de italiaan uit de osteria aan de haven die lange meeuwis gevangen had laten nemen onder beschuldiging van de vertering niet te hebben willen of kunnen betalen welke door hem en eenige andere lieden gemaakt was
sloeg de oogen neer en zweeg oplettend sloeg de secretaris hem gade waarom zwijg je omdat ik niets te antwoorden heb en paddeltje's heldere oogen keken hem onbeschroomd aan dat wil zeggen dat ik niet dienen wil onder il capitano
zijn gezicht stond zoo effen dat er voor paddeltje die nu en dan zijn hoofd omwendde om te zien of zijn woorden al een beetje indruk begonnen te maken niets op te lezen viel en het allerminst dat plagerige glimlachje
dat hoewel niet gemakkelijk toch vrij wat minder moeilijk te vervoeren was dan het met den levendigen en beweeglijken en bovenal sterken boy het geval zou zijn geweest toen paddeltje ontwaakte kon hij zich eerst maar niet begrijpen waar ter wereld hij zich bevond
liet ieder gestrafte op den koop toe nog een ferme boete betalen of wierp den onwillige in een gevangenis waar t voor een mensch eigenlijk niet om uit te houden was en joeg voorts al de gestraften met blauwe ruggen bloedende voetzolen en verlichte beurzen het gerechtsgebouw uit
het leek wel of deze openhartige woorden van den scheepsjongen geen prettigen indruk op veritas maakten hij wist er niets anders op te antwoorden dan we zullen elkander nader spreken paddeltje k hoop het veritas want dan ben jij niet dood en ik leef nog maar nu zou-je me een plezier kunnen doen door te zeggen waar we heen zeilen
waarin hij les kreeg van een bootsman die er lang niet gemakkelijk uitzag ten minste hij snauwde den kleine af en rukte hem de touwtjes uit de hand om het werk te verbeteren dat gebeurde juist toen stuurman dercksen die den havenmeester en diens tolk ontvangen had
nu moest hij mee naar binnen en kreeg daar t verhaal van den zeeslag bij duins de verteller was toen trommelslager aan boord bij den vice-admiraal witte de with geweest
mijnheer lampsens zei dat hij t maar uit scherts gezegd had en dat de schipper het niet zoo ernstig moest opnemen dat doe ik wel verklaarde de ruijter ik voel diep hoe machteloos ik tegenover de ondeugende streken van mijn eigen scheepsjongen sta
en toch toen veritas zich dien avond moede van al de beslommeringen van zulk een drukken dag ter ruste begaf en voorbij zijn geest al het gebeurde liet gaan om er zeker van te zijn dat hij trouw dienaar niets vergeten had kwam ook weer de herinnering tot hem aan de belofte welke hij had afgelegd
hij gevoelde zich in zijn nederzettingen even goed joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter en even wettig heer en gebieder als menig europeesch vorst die hetzij in europa hetzij in amerika of azië onder meer of minder gezochte voorwendselen zich een deel van een rijk ja soms wel een geheel rijk toegeëigend had
eenige oogenblikken later zat hij schijnbaar heel kalm verdiept in de beschouwing van zijn bloote voeten toen veritas binnenkwam daar word je moe van hijgde paddeltje en hij overdreef het hijgen nog een beetje zoodat veritas niet anders dacht of hij zat weer grapjes te verkoopen
nou stuurman ik zou toch denken en paddeltje streek zich in het oogvallend met duim en wijsvinger van de rechterhand over de bovenlip links en rechts van den neus
en dan was het altijd een heele verandering de dreigende gezichten ontspanden zich en de nederlandsche matrozen konden verder rijden en in plaats dat men hun alles wat zij bezaten afnam kregen zij nog wat mee een paar koeken of een waterzak of een aardigheid als aandenken
nu begrijpt men dat er in de gauwigheid ook wel eens een ander schip gepakt werd dan hetwelk de vijandelijke vlag voerde hoewel dit minder voorkwam en zoo het geschied was meestal door de regeeringen zooveel mogelijk hersteld werd
dat was zoo mooi dat paddeltje het niet op kon hoor ereis bruine sinjeur zei hij tegen een van die helpers jij verstaat net zoo min zeeuwsch als ik jelui apentaal maar hier heb je de vijf
alleen moest men goed op zijn tellen passen de vrinden duchtig op de vingers zien en vooral niet bang van aard wezen de luitjes van salé hadden er den slag van om de mannen die van over de zee uit het noorden waren aangekomen en joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter koophandel wilden drijven den schrik op het lijf te jagen
wat is het jammer dat je weggaat nu heb ik niemand meer om over vadertje te praten joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter paddeltje had erg veel medelijden met haar en te troosten wist hij niet
eensklaps kwam er een lach van herkenning en herinnering over t gelaat van den scheepsjongen veritas ja veritas die je heen en weer geschud heeft als een hond jnge hond die je bent weet-je dat nog wel paddeltje
maar maar ik begrijp niet je verkeert dus ging de ruijter altijd even kalm voort in een wanhopigen toestand in je ellende
de ruijter kon daar niets tegen hebben zooveel hij de landstaal machtig was bedankte hij op beleefde wijze den officier voor diens vriendelijkheid en volgde hem naar zijn vertrek niet lang had hij daar vertoefd toen een der schildwachten kwam zeggen dat er een moorsch tolk aangekomen was die verzocht bij den christenkoopman te worden toegelaten
waarna veritas die vlot de taal sprak hun toeriep dat alles goedging en dat zij stipt de wacht moesten houden riep hij t zelfde en er volgde niet dadelijk antwoord dan liet hij er onmiddellijk op volgen liberta waarop dan steeds vittoria ten antwoord werd gegeven
van den winter een extra vet varken in de kuip hoor en moeder een nieuw jak met lange panden en als bruin het trekken kon een bloedkoralen ketting met gouden slot en vader die visscherman was een paar groote zeelaarzen
t was geen vriendelijke man die witte erg norsch zag hij er uit dat ging alles maar kort en bondig geen woord te veel maar ook geen woord te weinig
een paar aardige dingen die voor den havenmeester hun grootste belangrijkheid ontleenden aan de omstandigheid dat zij uit een vreemd land waren meegebracht maakten al spoedig dat zijn muts heel goed stond en nadat de schipper zijn nieuwsgierigheid bevredigd had door te vertellen wat hem op de heen en terugreis voor belangrijks overkomen was
meeuwis voldeed aan dit verzoek en toen kreeg veritas er wel ooren naar om dien kant uit te vluchten maar hoe moest dat in zijn werk gaan nog al eenvoudig meende paddeltje de wachtwoorden weten wij jij kent de naaste omgeving onze lange kameraad verlangt er hard naar om het lesje dat d'n ouwe d'r bij hem ingestampt heeft uit z'n hoofd te schudden
maar deze liet niet meer op zulk een wijze met zich handelen hij ontwrong de lat aan jaap en deze kreeg er nu zoodanig mede van langs dat hij zijn paard aanzette en op de vlucht ging paddeltje die er schik in kreeg wilde hem achterna maar de stuurman kwam
de wachter keek ineens met een soort eerbied paddeltje aan die hem weldra volgde afscheid van il capitano had hij niet kunnen nemen want die had hem den rug toegewend
maar voegde hij er ernstiger aan toe ik zou toch het liefst met een italiaan of met een dien ik heelemaal niet verstond te doen willen hebben als ik een hollander ontmoet die uit eigen vrijen wil bij jelui is gekomen zal ik hem eventjes aan z'n ooren trekken
we zullen dat aan één overlaten die daarvoor ook het meest geschikt is en wel d'n ouwe het gelaat van paddeltje klaarde op dàt's een uitkomst stuurman en voor die gedachte zal je gezegend worden
het kruisen voor dit verlaten strand en het oppikken van veritas en zijn gezellen had eigenlijk al veel te veel tijd verloren doen gaan voor een koopvaardijschipper die boven alle anderen in de snelheid zijner reizen uitmuntte
wacht ik zal t even voor je roepen zei hij toen dan kan je alles zelf zien en ondervinden ook daarop haalde hij een klein voorwerp voor den dag een soort vliesje dat hij op de
toen was hij alleen met een gevoel van welbehagen strekte hij zich op zijn matras uit zich de lang voorgestelde weelde veroorlovende om nu weer eens de voeten wijd van elkaar te leggen en de gemakkelijke houding met de handen onder het hoofd weer aannemend
dàn wel na een paar dagen al zou de meester hem eens op z'n schouder geklopt hebben en gezegd bijlo paddeltje wat ben jij een jongen van aanpakken
ja als ze thuis waren dan kon je eigenlijk eerst pas zien hoe ze er uit zagen maar daar kwam je niet tenminste paddeltje niet die toch ook maar een christenhond was al scholden ze hèm er niet dikwijls meer voor
zijn zeemansplunje had hij meegebracht verheugde zich even over de blijdschap welke lange meeuwis ondervond door het terugzien van zijn kleeren en het afwerpen van het slavenpak en toen hij hem door deze vreugde goed wakker wist was hij maar dadelijk met de deur in huis gevallen
ja ja dat begrijp ik o wat zal ik blij zijn als ik er eens een mag verlossen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter wees maar gerust dat kan je eer overkomen dan je denkt en en ga ik nu nooit meer naar dat slavenhol terug beste jongen je vraagt me alweer meer dan ik mag
en mislukt natuurlijk waarom als ik vragen mag voegt u daar het woord natuurlijk bij il capitano glimlachte ik hoorde het aan den toon van je stem
maar zijn laarzen hield hij aan dat spreekt van zelf al had hij ze natuurlijk een heelen tijd achter elkaar op de vloermat staan afvegen dat is nu paddeltje zei de ruijter tegen zijn vrouw en die had hem een poosje aangekeken en toen
zoo heeft claes compaen eens voor een kleine partij erwten joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter een geheel schip moeten inruilen om met de zijnen voor den hongerdood bewaard te worden want t spreekt van zelf dat zij geen haven durfden aandoen waar men met dat soort zeeschuimers korte metten zou gemaakt hebben
paddeltje zei dit met een glimlach en probeerde het er op luchtigen toon uit te brengen maar hij kon niet verhinderen dat veritas er juist datgene in hoorde trillen wat de jonge zeeman verbergen wilde plagend keek die hem aan verlang je nu al naar den geur van de zee ja
nu luister dan en ik weet vooruit dat je er verbazend veel schik in zult hebben joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter in die veronderstelling bedroog zich de heer lampsens niet schipper michiel adriaensen was er opgetogen
de secretaris had de oogleden weer een weinig gesloten en nu keken zijn oogen als t ware loerend den jongen zeeman aan eén ding vind ik anders niet mooi in dien ouwe wat dan vroeg paddeltje met veel vuur
hij zou zorgen dat ten allen tijde de plaats bekend zou zijn waar hij zich kon bevinden want op één en dezelfde plaats zou hij niet verjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter blijven de schipper die nog het spoor miste van den tweeden schepeling
ik heb een aardig werkje voor je paddeltje zei veritas op een goeien dag tot onzen ouden bekende een aardig werkje je lacht zoo veritas dat ik nu al van plan ben om op te passen eer ik ja zeg doch toen veritas hem uitgelegd had wat er te doen viel had paddeltje er dadelijk zin in
en die zeeroover had zijn vader vermoord en het zoontje gedwongen hem jarenlang als kajuitsjongen te dienen en later toen hij al haast een man was geworden hadden de turken hem weer te pakken gekregen en hem als matroos op hun galeiën geketend
eens zei paddeltje bij ons op t dorp varen ze geen juffrouwen en d'n dominee z'n vrouw dan wel meeuwis dacht je dan dat ik d'n ouwe van ons voor een dominee aanzag neen dat kon lange meeuwis niet volhouden
kindje moet nu heusch gaan slapen o vadertje zeg het dan wat heeft groote jongen toch gedaan dat u zoo boos bent wacht ik zal t hem zelf eens vragen want hij zegt mij toch alles doch haar vader hield haar tegen en niet meer wetende hoe hij anders zijn dochtertje gerust zou stellen gaf hij op schertsenden toon ten antwoord
lang had het geduurd en eindelijk moest de kans zich ten gunste van den hoofdman gekeerd hebben toen er iets raadselachtigs was gebeurd joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter vermoedelijk hadden eenige muiters wanhopig over den keer welken de fortuin ging nemen en in doodsangst over de onmenschelijke straf die hun na hun nederlaag wachtte
ja de officier herinnerde zich dat geval en stelde zich eerbiedig ter beschikking van den christen alleen durfde hij hem niet beloven hem onmiddellijk bij den sant te brengen
of eigenlijk alleen die gehoorbuis met den rug naar den gevaarlijken kant gekeerd kon hij dan nog altijd op een fluisterenden toon een vertrouwelijk gesprek met meeuwis hebben zulk een gesprek was noodzakelijk beiden moesten weten waaraan zij zich te houden en hoe zij zich te gedragen hadden
k wou dat het waar was schipper de schipper keek hem aan alsof hij zeggen wilde hoe heb ik het nu met je och zie-je schipper als er een ongeluk met den deugniet gebeurd was zou ik er niet zoo tegen opgezien hebben om naar je toe te komen maar nu wou ik dat het zaakje al achter den rug was
daar werden zij voor een ploeg gespannen een ruw er uitziende opzichter plaatse er zich achter en als een paar beesten joeg hij hen voort de zon brandde op hun hoofden de voet trapte moeizaam in de kluiten en als hij afschoof kon de ring om de enkels zulk een knellende pijn veroorzaken
zooals de frissche morgenwind de vroege maartnevelen wegvaagt en de zonnestralen die er rood goud doorheen gloeiden heel het landschap helder verlichten boomen en huizen en verre torens vooral sprekend doen uitkomen tegen een diep donkerblauwen achtergrond zoo lag ineens het jongste verleden voor de herinnering van den scheepsjongen
maar het meest toch bleef zij getrokken tot groote jongen die haar smart het best scheen te begrijpen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter haar met den invloed welken hij over haar geest gekregen had langzamerhand flinker wist te maken tegen haar verdriet in
werden zijn blikken onwillekeurig getrokken door een soort gordijn dat in den verst afgelegen hoek iets scheen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter te bedekken aanvankelijk was hij te lui om zich daar veel mee bezig te houden wat kon het hem schelen wat daar hing eerst maar slapen slapen
en nu keek hij weer naar de deur doch nu om te zien hoe vol stof en vuil ze zat hij wilde gaan mopperen over het gebrek aan zindelijkheid bij de zuiderlingen een gebrek dat in de allereerste plaats een nederlandsch zeeman in het oog moet vallen
precies als bij alle jongens lag de schuld niet bij hem maar bij den meester lange meeuwis ging geheel op in het verslag van zijn jeugdigen vriend zeg paddeltje presenteerde hij wil ik soms bij jelui in t dorp komen om met dien meester eens onder vier oogen af te rekenen
gesproken da's juist het gemeene begin je alweer ruzie te zoeken nu weet-je wat paddeltje ik kan niet vooruit voorspellen wât je in werkelijkheid doen zult maar ik wil het er op wagen want ik heb toch niets anders gedaan dan de bevelen van een meester op te volgen dien ik vereer zooals ik geen mensch ter wereld vereer
heb-je naar mij ook eerst wezen kijken veritas mompelde iets onverstaanbaars en verliet ijlings het lokaal weet-je wat dacht paddeltje ik ga hem stilletjes achterna denk-je dat ik geduld heb om hier als een zoet jongetje te zitten wachten
ze waren met hun drieën toen zij hierover redeneerden hij de stuurman en veritas maar geen van drieën durfden ze die zware taak op zich nemen eindelijk zei de stuurman
maar als je een ding àl te veel ontziet is het net of er juist daarom allerlei ongelukken mee gebeuren hoe dit zij paddeltje was in de wolken hij zong en floot en danste en thuis was de boodschap van lange meeuwis ook een heele uitkomst
al kon hij zus soms met zich laten spelen of hij in waarheid de jonge hond was waarvoor veritas hem had gehouden het zou zus geen oogenblik in de gedachte gekomen zijn om hem werkelijk alleen als een speelpopje te gebruiken
met uw verlof schipper heb-je zoowaar tijdingen van den factoor gehad de ruijter schudde ontkennend het hoofd t zou mogelijk zijn dat je daar nog een spoor van hem en onze jongens vond maar dat zou voor mij een ongedacht goed bericht zijn
de fout welke paddeltje ondanks zichzelven begaan had door de slaven in t bezit te brengen van het wachtwoord had hij op schitterende wijze hersteld door bij de getrouwe wachters dadelijk dat wachtwoord te veranderen waardoor er bovendien veel kans bestond dat de oproerlingen die van het parool speranza misbruik wilden maken in de val liepen
nog meer dergelijke ontmoetingen hadden zij maar door de tegenwoordigheid van geest van den scheepsjongen werden zij door al de posten der rebellen die in een grooten kring de bezittingen van il tigretto schenen omringd te hebben doorgelaten eindelijk stieten zij op een post die eenvoudig het wachtwoord vroeg speranza antwoordde paddeltje
je wilt hier in vlissingen zoo'n meester opzoeken neen want hier woont d'n ouwe maar die zal er blij om zijn neen barstte paddeltje uit ik schaam me om hem als een weggejaagde schelm onder de oogen te komen
een oogenblik nog zei de schipper ik weet niet of de wensch àl te onbescheiden mocht zijn maar als het niet te veel gevergd is zou ik graag twee van die schriftelijke machtigingen hebben
ja een langzaam werkend vergif zoodat het den schijn had alsof de flinke jongen aan een uitterende ziekte ging lijden dàt was je ware dacht hij maar wat zou zijn kind juist door zoo'n ziekbed van haar speelmakker een vreeselijk leed ondervinden
want als er een wedstrijd tusschen een bedaarden en kalmen zeeuw en een opgewonden italiaan moest gehouden worden in het snelspreken en in het rondslingeren van de meeste woorden weet ik wel vooruit wie den eersten prijs behalen zou en den tweeden en derden er
dat dit niet geschiedde en hij in armoede gestorven is lag niet aan onze regeering en ook niet aan hem maar aan de omstandigheden ook op dit gestolen goed rustte geen zegen
ze begon dien na te doen en paddeltje te plagen maar dan toonde haar kameraad dat hij in een ommezientje ook haar onder den duim wist te krijgen want hoe teer paddeltje voor haar kon zijn en zijn dikwijls al te losse tong voor haar wist te bedwingen hij moest toch altijd de baas blijven dat zat nu eenmaal in zijn karakter
eensklaps sprong hij op gevonden gevonden jubelde hij hij sloeg lange meeuwis op den schouder vrind maak je gereed binnen een half uur vertrekken wij met een weinig ontzag keek de matroos tot hem op
zal je dikwijls aan me denken zus zus keek voor zich uit haar gezichtje stond ernstig hoor je me niet zus toen leunde zij met haar hoofdje tegen zijn schouder
nu dat akelige met den meester gebeurd was zou het een ellende geweest zijn heel den winter door dat gezanik te hebben want een machtige persoonlijkheid als een meester die de klok luidde driemaal op een dag die s morgens na de preek de bekendmakingen of aanstaande verkoopingen voorlas
de ruijter sprak nog verder af wat er in het gelukkige geval te doen stond werden de vermisten niet gevonden dan zou de terugtocht eenvoudig en zonder eenig hoofdbreken of moeite aanvaard kunnen worden
men kon op het sprekende gelaat van de ruijter zien dat het hem werkelijk zeer veel verdriet deed den sant een weigerend antwoord te moeten geven heer sprak hij eenvoudig ik ben een dienaar van mijn meesters een zoon van mijn volk
paddeltje schudde het hoofd die belofte leg ik niet af il tigretto fronste het voorhoofd jongen wat maak je t me moeilijk
omstandig toe voorbereiden behoefde hij niet en paddeltje ook niet ze zouden gaan zooals ze reilden en zeilden daar behoefde niet gepakt te worden en niet zenuwachtig in der haast nog eens nagegaan of er temet iets vergeten was
dat is ook zoo t is een scheldnaam van zijn vijanden hier gelooft men dat il capitano het niet wil hooren uitspreken verstaan ja
de schipper zei dat om den jongen matroos op z'n zeemans eens te plagen doch hij zag wel dat deze scherts bij paddeltje niet in goeie aarde viel dus begon paddeltje joe schipper zou me dat niet toevertrouwd hebben meen je dat jongen
het was paddeltje of hij al jaren lang met den admiraal gevaren had en toch zag hij hem pas voor t eerst ook nu liet hij de riemen een oogenblikje door het water
ja ja dat jonge goedje kan wat moeite en last veroorzaken wie kinderen heeft is niet zonder zorg hoor en als je t niet van je eigen kroost joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter hebt komt me daar zoo'n zeeuwsche kwâjongen en spant ons maar eventjes voor zijn eigen levenswagen de ruijter moest glimlachen
eens viel paddeltje uit dan was je geen vent de trommelslager lachte luidkeels neen hield paddeltje star vol je was geen vent want je had er uit moeten breken en het zeegat uitvaren
op de banda eilanden roeiden wij heele bosschen uit om te maken dat er niet te veel notemuskaat of sago aan de markt kwam want onze kooplieden vreesden dat die waren anders niet hoog genoeg in prijs gehouden konden worden
paddeltje gaf geen antwoord zijn felle oogen lichtten op maar hij kn het niet gelooven nu wat sta je daar jongen wou je dan voor den droes dat ik al een stuurman van je had gemaakt
zou hij vermoedelijk zelf met het bootje mee zijn gegaan om nog even dien goeden vriend te spreken en hem met een handdruk zijn hartelijken dank te betuigen nu ging dat niet meer de afwijking van den gewonen koers ter opsporing van de vermisten
het anker werd geheven de zeilen ontplooid en daar ging het heen de wijde wijde wereld in en lange meeuwis sloeg als van ouds den scheepsjongen op den schouder hij heeft toch zoo'n goeie bui d'n ouwe zoo'n goeie bui dat weet-je zoo niet joh h
want moet-je begrijpen ze zien me voor je besten vriend en dus voor hun doodsvijand aan nu ja gevaar dat is iets waar joe zoo erg niet om geeft en waar een zeeuwsche jongen wel doorrolt maar zus is in gevaar en als je nu te mopperig bent om voor haar te zorgen zal ik het doen
en zoo ja dan van alles beroofd en tot op het lichaam toe uitgeplunderd de kust wederom zouden bereiken eer die onderzoekingstocht geschieden kan moeten er vele jaren verloopen en de hoop opgegeven zijn om het verborgene te vinden
ja ging veritas rustig voort alsof hij dat verwijt niet verstaan had met je maag zal het nog niet geheel in orde zijn dat kan ook niet zoo dadelijk maar morgen voel je er zoo goed als niets meer van
en hier wees hij op onzen jeugdigen vriend bij de vrije vaart te krijgen dan spreek ik de zuivere waarheid en toch je gelooft er geen woord van neen dat doe ik zeker niet je bent een rare hoor moet ik soms ook mee schertste lange meeuwis veritas keek hem even als onderzoekend aan
toen hij aan boord stapte leek het daar doodgewoon het leven van elken dag de mannen waren aan het werk gezet en schenen nergens anders oogen dan voor hun bezigheden te hebben ergens tegen de verschansing zat een heel jong matroosje een kind eigenlijk nog geheel verdiept in het leeren leggen van een mooien knoop
is ze dood paddeltje gaf geen antwoord maar knikte van ja zachtjes streelde hem het meisje de wang arme groote jongen nu ben-je niet stout meer hoor en nu mag je me afzoenen
dien indruk moet men ook aan wal krijgen je blijft daar achter als een die niet meer op mijn schip mag terugkeeren waardoor ik vrij waarschijnlijk je ook den pas heb afgesneden om op een ander nederlandsch vaartuig dienst te nemen want ik ben toch wel een weinig bekend bij de nederlandsche schippers die salé aandoen
hij ging zoodanig aan dat er zich spoedig een groepje om die twee gevormd had waarvan sommigen op een standje hoopten om dan zonder betalen zich uit de voeten te kunnen maken terwijl anderen de partij van den hospes begonnen op te nemen verzot als zij waren op zijn inderdaad beerlijken en bovendien goedkoopen wijn
een jonge noor dacht de schipper zou paddeltje soms de hand in t spel gehad hebben de jongen is tot veel meer dingen in staat dan hij zelf eigenlijk vermoedt maar een noodlottige invloed neen die kan in de allerlaatste plaats van paddeltje uitgaan
bij hun stam geëerde en naar aartsvaderlijke en dikwijs milde begrippen regeerende koningen waren het zal u zonderling voorkomen maar toch was het zoo dat il tigretto zichzelf volstrekt geen slecht mensch vond eigenlijk moogt gij zelf wel oppassen dat het u in uw leven niet tot zekere hoogte net eender gaat
en een rekenaar als jij wel ik zou haast joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter veronderstellen dat die lezen en schrijven kon al zou dat wat kras zijn in een matroos och zei paddeltje d'n ouwe heeft erg achter me gezeten anders zou ik heusch liever m'n tijd verluierd hebben
t moest geheel den schijn hebben alsof paddeltje eenig en alleen het fortuintje aan zijn makker te danken had er viel ook niet voor te vreezen dat de brielsche koopvaardijschipper het geheim schenden zou want die ging voor vele maanden het zeegat uit
evenmin het geval zou zijn wanneer zij in hun tijdelijke nederzetting aan de zeekust door dergelijke lieden ontdekt werden mochten die hoogst toevallig juist op het oogenblik aanwezig zijn als het schip in t gezicht kwam dan zou men een teeken geven welk teeken ook nu afgesproken werd
zeker dat wilde de cipier wel doen maar t was zoo erg ongewoon en de paarden waren zoo ver paddeltje stampvoette kerel ik moet vliegens dezen bevrijden slaaf naar de kolonie brengen vliegens hoor je want met signor veritas moet ik weer terugkeeren om er nog een te bevrijden
zeg ereis heb ik hier nou wat te vertellen of niet als jelui onder elkaar bent lijk jelui wel een troep kwâjongens paddeltje wil-je wel eens dadelijk ophouden de aangeroepene gehoorzaamde op een draf kwam hij met zijn lang wapperend gewaad op den stuurman aangereden en van louter blijdschap haalde hij het refrein van een bekend matrozenliedje uit
ik dank je schipper en mag ik nog een verzoek aan u doen wel zeker veritas en ik hoop het te kunnen inwilligen ook geef me dan uw hand ten afscheid het zal me geluk aanbrengen schipper
alles kon hierin afhangen van de ontmoeting tusschen den scheepsjongen en zijn kameraad gelukte het plannetje van veritas en hij-zelf zou er natuurlijk krachtig toe meewerken dat lange meeuwis zijn lotgenoot medesleepte om zich bij de vrijbuiters te voegen dan was het spelletje gewonnen en het einde van die ellende nabij
en wel in de taal die hij altijd de apentaal bleef noemen maar waarin hij al een paar woorden begon te brabbelen kenden de mannen en de jongens hem gauw genoeg of dat met de meisjes en de vrouwen ook het geval was
maar ik geloof dat de heeren t je toch kunnen verbieden de veerschipper zei dat ten minste en dat zou zonde en jammer zijn meester ik dank je voor die woorden paddeltje
toe toe paddeltje laat den stakker toch niet langer wachten paddeltje was al klaar grooten lust had hij om veritas die altijd de waarheid heette te spreken in de war te brengen door hem te vragen of hij den slaaf gezien had
een oogenblik nog als je hem in de cel geleid en je grapjes achter den rug hebt of je tranen hebt uitgehuild luister dan toch nu dan laat je hem een langen tijd met rust want je weet het bij ondervinding hij zal erg moe zijn
hij even gerust had vrij en heerlijk gevoelde hij eerst goed hoe door en door moe hij was als hij weigerde zeeroover te worden en hij zou probeeren vol te houden zou men hem natuurlijk weer naar het land jagen en hij zou weer aan dat zware werk moeten beginnen zonder voldoende uitgerust te zijn
lange meeuwis was er heusch verbouwereerd van als hij vernomen had dat paddeltje onder de menscheneters was verdwaald zou hij niet erger hebben kunnen ontstellen doch het vertrouwen in den schipper kwam toch heel gauw bij hem terug hij sloeg den weeklagenden scheepsjongen op den schouder
was dàt een jongen die zou maken dat n mensch z'n bloed karnemelk werd en dat je van louter ergernis de nagels van alle tien je vingers opat en meester die niet graag voor z'n tijd dood wou wezen had met een liniaal op z'n lessenaar geslagen dat hooren en zien je verging en met een gezicht rood van kwaadheid geschreeuwd
en àls ik zoo gelukkig ben dan meeuwis dan zal ik nog wel een paar stuivers in de week overhouden en overal zijn meesters en dan zal ik opzitten en pootjes geven een heel zoet jongetje wezen
kom meeuwis ga nou ereis even mee neen gaf deze koppig tot bescheid wat kan mij dat ding schelen k zit heel m'n leven op n houten klomp en ik zie er genoeg eigenlijk meer dan me
met veel takt had hij zus er toe weten over te halen dat spelletje te willen volhouden en gezorgd dat zij er schik in kreeg ze werd nu ook door hem broer joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter genoemd en was wat grootsch een klein moorsch knaapje te mogen zijn daar zij op die manier zooveel mogelijk kon na apen wat groote jongen deed
en heel in t geheim twijfelden zij er aan of dat op den duur wel goed zou afloopen voor den christen ze wachtten bedaard den loop der dingen af en dat deed de beul ook welke oogen sloegen zij op toen zij hoorden hoe vriendelijk hun meester den christen aansprak
en hij zou trachten met eigen oogen te aanschouwen datgene waarvan zijn weelderige verbeeldingskracht vol was voor hem uit het oosten gekomen waar men geheel andere begrippen zou hebben over den stouten beheerscher der middellandsche zee
een nederlandsch zeeman zou in nood en gevaar wel voor zich zelven kunnen handelen maar hoe stevig en flink paddeltje mocht zijn en hoeveel durf en praats hij had hij was toch nog maar een jongen van zestien jaar
dat was nu wel een heel eenvoudige oplossing maar paddeltjes moeder kreeg er ruzie om met dien buurman die zelf jong koren te veld had zei ze daarmee bedoelende dat buurman thuis ook jong goedje had met eigen hoofdjes en eigen zinnetjes en met dit al schoot men niet op
il capitano had onder deze lofrede voor zich gekeken en weer met de vingers op de tafel getrommeld nu hief hij de oogen op en zei op een zuurzoeten toon ik behoef natuurlijk niet te vragen wie de tweede persoon is die er leed van zou gevoelen als paddeltje van hier vertrok
terwijl nummertje twee in de doopregisters van dordrecht ingeschreven was die zeeroovers nederlanders van geboorte maar nu tot niet één volk meer behoorende moesten toch een schuilplaats hebben en zochten daartoe wat vrij natuurlijk was de rotsachtige inhammen aan de noordkust van afrika op
toen werd het roer omgegooid en zocht men den prijs op wat keek paddeltje dat schip aan daarin had hij nu ook aandeel en aan den wal zou hij het voor al de jongens uitschreeuwen dat hij paddeltje een prijs van de duinkerkers had afgenomen en als ze t niet gelooven wilden zou hij rammelen met de
in de school waarin hij was opgevoed de zeevaart der zeventiende eeuw had hij geleerd nooit kalmer te zijn dan in oogenblikken van groot gevaar en het liefst wat een jongen van ons jeugdig en krachtig volk deed was handelen
men kan zich wel voorstellen dat de slimme en wantrouwige hoofdman zich niet dadelijk door veritas liet overhalen om de twee vrienden van weleer bij elkaar te brengen maar veritas wist zijn zin door te drijven
dàt had-je toch niet kunnen droomen toen je zelf van school gejaagd werd neen gaf de ruijter eerlijk en eenvoudig ten antwoord en ik beschouw het als een rechtvaardige straf voor me dat ik nu als zedenmeester moet staan voor een jongen die hetzelfde kwaad als ik heeft bedreven
als we hem verboden om weer uit te varen zou hij als bewijs dat we t meenden niets meer of minder dan zijn vrijheid vragen en veritas na al wat er gebeurd is en met al wat die jongen nu van ons weet mag hij nooit weer in de maatschappij ik bedoel zijn maatschappij terugkeeren
begrijpen het niet goed bekende de eerste spreker eerlijk dat zei m'n zeevader ook toen ik hem al heel gauw de baas was geworden je kunt t hem zelf joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter vragen als je er tijd voor hebt en zeeuwsch verstaat want hier heb-je hem en als je er schik in hebt dat ik t jelui uitleg mij goed hoor maar de gevolgen komen voor jelui rekening
jij hebt zeker de slavernij wel verschrikkelijk gevonden paddeltje knikte en wat een uitkomst hè dat je niet alleen bevrijd bent maar dat in eens die mooie toekomst voor je staat
k had het ook nooit kunnen denken maar nu ik a gezegd heb wil ik ook b zeggen en ik zal de andere letters wel opdreunen lachte mijnheer lampsens en gaf den schipper met een hartelijken handdruk zijn afscheid met opgetogenheid wachtte mijnheer lampsens hem dien avond af
keken elkaar verbaasd aan en lieten een tal van geluiden hooren die voor paddeltje geheel onverstaanbaar waren ze lachten zelfs en klapten in de handen t is zeker een meevallertje voor de vrinden dacht paddeltje en dat was ook zoo men had hun het een en ander van zijn onhandelbaarheid medegedeeld
ze hechtte zich weer wat nauwer aan paddeltje vast liet haar handje door zijn haren gaan trok hem aan de ooren en paddeltje in gelukkig met dat aardige kindje zoo vlak bij zich liet met zich spelen zooveel zij verkoos
nu bleef hij ook niet veel in huis maar ging de nederzetting rond om overal goed zijn oogen den kost te geven het gedeelte waar zich het prachtige buitenverblijf van il capitano bevond bleef voor hem zoowel als voor de anderen wel is waar verboden terrein doch dit deerde hem niet
je hebt daarin helaas al te veel gelijk veritas juist om mijn kind heb ik spijt als haren op mijn hoofd dat die jongen in mijn huis is gekomen het kopje van mijn lieveling is zoodanig van hem vervuld dat ze van niets anders praat dan van het plezier dat zij in en door dien jongen heeft gehad
het onderscheid in aard tusschen meeuwis en paddeltje kwam nu duidelijk uit de eerste vond het goed dat de mooren die mooie kunst van tromp geleerd hadden maar paddeltje wilde weten hoe dat in zijn werk was gegaan
met rustigen blik de hem omringende lieden overziende meestal italianen of andere zuiderlingen begreep hij hier inderdaad niets meer te kunnen uitrichten snel was hij besloten zich naar het paleis van den sant te begeven en ter ondervraging van den waard de hulp der politie in te roepen welke hem met de grootst mogelijke vrijgevigheid was toegezegd
ik dank u voor uw vriendelijke woorden inderdaad ik heb het gewaagd uw hulp in te roepen voor een zaak die u wel onbeduidend moet lijken mij is zij dat echter niet
verloor de vader zijn schip maar zijn jongen mocht hij behouden een behoud dat voor een liefhebbend vader wel op kon wegen tegen zulk een groot verlies en nu was er een zeeroover die het oog op paddeltje geslagen en zich heel in stilte voorgenomen had hetzij met goede woorden en allerlei verlokselen hetzij door dwang en geweld
ja want de spanjaarden schenen met mij omhoog te zitten ze vroegen toen of de engelschen me hebben wilden en die zeiden geen neen paddeltje floot tusschen de tanden wel heb ik ooit riep hij uit je bent er nog niet paddeltje want wat denk-je dat de engelschen met me gedaan hebben
even koel en bijna vijandig bekeek hem de schildwacht aan het hoofdgebouw en toch had paddeltje beiden op z'n italiaansch een vertrouwelijk goeden avond toegeroepen in de ruime gangen keken verschillende oogen die in gezichten van allerlei kleur stonden hem evenmin vriendelijk aan
zelfs in triumf ontvangen werd maar ook had hij in de stad zelve niemand minder dan den vorst getrotseerd bij de bekende gelegenheid toen deze van hem goederen onder de waarde had willen koopen
met klimmende belangstelling had mijnheer lampsens naar deze op eenvoudige en bescheiden wijze uitgesproken woorden geluisterd hij moest den schipper gelijk geven en dat beleed hij eerlijk
men ontdekte dat men slechts met één kaper te doen had die een schip had buit gemaakt een prijs noemde men dat in dien tijd de prijs werd door den kaper een kloek schip dat honderd-en-twintig koppen aan boord had en een twintigtal kanonnen voerde opgebracht men had dus van hem niet te vreezen dat hij aanvallend zou optreden
de ruijter moest daar hartelijk om lachen en toen volgde er naar gelang de anderen aan boord kwamen een uitleggen en een reeks van toelichtingen waarover wij het zwijgen kunnen bewaren omdat ons dit alles reeds bekend is t ging alles bij stukjes en brokjes op de manier waarop paddeltje zijn valschen baard
raad en daad had d'n ouwe die altijd uitkomst joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter scheen te weten de beangstigde lieden die huis en have zagen wegspoelen bijgestaan en velen gered op een vlot dat zijn matrozen van spaansch riet gemaakt hadden die menschen hadden zich zeer dankbaar betoond en gezegd dat zij eenmaal die groote diensten hoopten te vergelden
je moogt klagen en je zelf joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter beschuldigen en niet ten onrechte vrind dat jij door je drinklust de schuld van alles bent je moogt dat alles doen zoodra paddeltje weer bij mij aan boord is maar zoolang dat niet het geval is moet-je kalm blijven
besloot nu meeuwis zoo spoedig mogelijk geheel op de hoogte van het gevaarlijke van hun toestand te brengen het speet hem wel dat hij zijn makker moest wekken uit zijn gerusten en versterkenden slaap maar t geval lag er eenmaal toe
t was hem werkelijk een pak van het hart dat hij nu als ballast over boord kon gooien al wat d'n ouwe hem voor dit geval aangeraden en wat hij voor zich elken dag herhaald had om het toch niet te vergeten werken met de hersens deed hij niet graag
dat was niet meer een menschenhoofd dat was il tigretto mompelde de scheepsjongen en als betooverd door dien blik trad hij onwillekeurig een stap achteruit
zeker als je eerst eens met deze twee hebt joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter kennis gemaakt dreigde paddeltje zijn inderdaad ontzagwekkende knuisten toonende en nu begon hij ook te plagen en te treiteren er was aan hem nooit veel eer te behalen dat wisten ze trouwens wel
hoor nu eens meeuwis d'n ouwe zal me vooreerst niet zien als die me eens onder handen ging nemen zoo met z'n vriendelijk gezicht en net of hij er erg veel verdriet van had wel dan was ik in staat om in de schelde te springen
want nu zou ook heel gauw babette moeten verdwijnen die zulke lekkere schoteltjes voor hem klaar kon maken toch kon hij niet anders doen dan alle mogelijke medewerking beloven voor de plannen welke men mocht maken om weer veilig en wel het schip van de ruijter te bereiken
ach zeide hij waart gij mijn onderdaan ik zou u plaatsen aan het hoofd mijner vloot en gij zoudt de held worden die ons een zwaard van allah zou zijn om ons te verlossen van deze zware plaag
en nu was opeens de wereld te benauwd geworden voor paddeltje er was ook iets ontzettends in z'n leven gebeurd véél erger dan schipbreuk slavernij of zelfs het vastspijkeren op een zinkend schip
dat begrijp je niet en behoef je ook niet te begrijpen is het wachtwoord voor allen die van buiten komen il mozzo de wachter tot wien hij het woord gericht had schudde het hoofd
paddeltje schudde van den lach och jongen d'n ouwe van ons een anderen keer waren we ook onder de duinkerkers verzeild wij met nog een paar andere schuiten die op de thuisreis waren
dacht paddeltje die komen me halen waarom zou ik me verzetten en die menschen en mezelven het moeilijker maken dan noodig is mee moet ik natuurlijk toch en k heb liever niet dat die akelige apenhanden me beetpakken hij stond op en ging de twee negers die op hem afkwamen tegemoet
en dat alles duurde net zoolang tot paddeltje in een rekking van de armen en een gegeeuw dat veritas van den weeromstuit ook al aan t gapen ging plotseling in de hoogste verbazing zijn hardhandigen porder aankeek en nog wat onzeker en dik den naam veritas uitsprak
goeie praat meeuwis en daarom wou ik over land gaan over land vroeg veritas verbaasd maar hoe ter wereld moeten we dat aanleggen en waarheen moeten we gaan
en dat zeg ik nog riep paddeltje op heftigen toon uit met die ketenen aan je voeten en in dat slavenpak spotte veritas paddeltje werd rood
noodigde hij den havenmeester bij zich in de kajuit te komen om de geschenken in oogenschouw te nemen welke hij voor hem uit nederland had medegebracht de schippers wisten wel dat kleine geschenken de vriendschap onderhouden
nooit was er door paddeltje een slaaf uit de boeien bevrijd welnu dat zou hem nu opgedragen worden welk een verrassing zou het voor hem zijn wanneer hij in dien slaaf zijn scheepsmakker herkende
kom kom schipper dat is van later zorg werkelijk het is mij al belooning genoeg u van dienst te mogen zijn de havenmeester stond op om zich te verwijderen
op m'n mond hoorde hij hem steunen paddeltje haastte zich aan deze uitnoodiging welke het karakter droeg van een laatste verzoek te voldoen en toen hoorde hij zoo juist en afgemeten en duidelijk alsof meeuwis een reeds lang geleerd lesje opzei
hoe dat zoo vroeg men met belangstelling wel hij was daar straks aan de achterdeur ik kon natuurlijk niet weten wie zich daar bevond en of er soms iemand der onzen verlangde toegelaten te worden volgens de afspraak zei ik liberta en vroeg daarop het parool als antwoord
dat hem zeker nu al eenige uren achter elkaar minuut voor minuut en seconde voor seconde gepijnigd en gemarteld had en zich nu loswrong in een akeligen schorren roep
de cipier keek hem ineens heel oplettend aan moet signor veritas nog eens komen vandaag zeker uilskuiken en terwijl je me daar staat aan te gapen vervliegt de tijd en komt er vandaag niets meer van voort de paarden
geruimen tijd na de gebeurtenissen waarmede wij ons in de vorige hoofdstukken hebben bezig gehouden liet een nederlandsch koopvaardijschip het anker vallen op de reede van salé het hoofd van de havenpolitie meestal eenvoudig de havenmeester genoemd maar een persoontje van gewicht in de oostersche kustplaatsen scheen het al herkend te hebben
admiraal vechtgraag noemden hem de matrozen en paddeltje die in den eersten tijd dag in dag uit aan t vechten was en voor het blauwe oog dat men hem bezorgde een paar andere blauwe oogen en een respectabel aantal bloedneuzen ingewisseld had
verheugd sprong lange meeuwis op blijf nog even bedaard beval de ruijter wat ik zeggen wilde is dat er zelfs alle kans bestaat dat ze je expres bij paddeltje brengen omdat jou voorjoh h been
dat vond de meester niet wien de schipper ook nog even bezocht om wat het geld aangaat met hem af te rekenen je kan wel merken dat hij in z'n jeugd ook van school gejaagd is dacht de meester
met geweld duwde hij al dat medelijden in een hoekje van zijn hart want wegblazen kn hij het tot zijn verwondering niet maar met een lach op zijn gelaat zeilde hij den hoek van t gebouw om
en je ooren vroeg het meisje hem met beide handjes daaraan trekkend om goed te hooren en je oogen vroeg ze kraaiende van plezier terwijl ze haar handjes op zijn oogen lei om zusje goed te kunnen zien
stuurman dercksen zal u overal heenleiden waar ge maar wilt wezen ik hoop dat u mij wilt verontschuldigen dat ik zelf niet mee ga maar ik zal u aan den valreep wachten om u tot afscheid de hand te drukken
de ruijter lachte eens ik denk dat zij reeds lang opgehouden hebben te leven en dat het gezochte geschrift wel in de vlammen tot asch verteerd zal zijn
hij probeerde het nu met zijn mes en het bleek hem dat het slot f dicht was gegoten f er van den aanvang af slechts voor den vorm was aangebracht drommels gromde paddeltje die signor veritas is toch in het kijkkastje geweest als er geen slot is kun-je ook niet door het sleutelgaatje heen kruipen hoe kwam hij er dàn in
van maar z'n zusje leentje de eenige in het groote en door en door gezonde gezin die ziekelijk was had hem over z'n haar gestreken en hem aangehaald toen ze samen op de bank achter het huis zaten hij in diepe wanhoop en zij al maar joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter zeggende in haar kindertaal dat hij een zoete jongen was
wel had ons volk de wapenen moeten grijpen voor een worstelstrijd om de onafhankelijkheid maar in onze tochten naar de indiën namen wij het zelf zoo nauw niet met de onafhankelijkheid van volken en volkjes die een andere huidkleur hadden dan wij
ik kan het wel droomen bevestigde die maar ze lachte haar man toe alsof ze zeggen wilde ik ben er net zoo grootsch op als jij toe vertel het maar weer eens en de oudste kinderen schoven bij hun vader en zeiden jà jà weer van den zeeslag bij duins en de kleintjes krabbelden tegen hem op en taterden de grooten na
was hij op een goeien dag naar vlissingen gekuierd t waaide en t regende echt novemberweer maar paddeltje kon er tegen hij had zijn schanslooper aan en zijn zuidwester op en de dikke pootjes in een paar lompe zeemanslaarzen gestoken
heerlijk wijntje mompelde hij heerlijk wijntje en dadelijk zette hij de lippen aan den pas gevulden kroes en zoog met kleine teugjes het zoete vocht op hij smakte even met de lippen
te gelijk was hij toch zoo gelukkig o zoo gelukkig dat hij eindelijk weer iets had uit die wereld waarin hij thuis hoorde de wereld van zijn zee en van zijn vaderland zijn schipper en zijn ouders
op de een of andere manier heb-je t van henzelf vernomen hoe dat moet-je zelf maar met hen uitmaken wat nogal vermakelijk zal zijn omdat jelui mekaar toch niet goed kunt verstaan prachtig riep lange meeuwis laten we dit maar doen want ook mij bevalt het liefst de kortste weg
en hij stortte op zijn twee knieën naast den maat die zich half opgeheven had toen hij naderende voetstappen om den hoek gehoord had den maat wiens handen hij greep en drukte en hij lachte en hij wilde het uitroepen als een hallo over de zee maar het kwam er wat schor uit omdat al dat samengedrukte medelijden plotseling zijn hart
als ik je hulp noodig heb om zonder mijn kind pijn te doen mij van dien jongen te ontslaan die die nooit nooit meer in de maatschappij mag terugkeeren kan ik dan op je rekenen veritas
de ruijter hoorde dit uitvoerig verslag met gemengde gevoelens aan het kon hem als zeevarende niet onverschillig zijn dat er aan de overmacht van il tigretto een eind gekomen was
zoo kreeg onder prins frederik hendrik een der joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter meest gevreesde zeeschuimers de meermalen genoemde claes compaen een pardonbrief van onze regeering en is hij ook weer als gewoon burger in ons land toegelaten waar hij van zijn overgehouden roofschatten een rustigen ouden dag hoopte te
een poosje ging de vroolijke italiaan door met zijn lustig dansje buitelde toen als een schooljongen een paar keer kopje over zoodat hij vlak naast paddeltje joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter terecht kwam dien hij plagend aan de ooren trok
dat doet het ook bekende de ruijter eerlijk al wat u daar zegt is mij als zeeman bekend en heel blij ben ik dat u zoo prachtig voor paddeltje gezorgd hebt ik dank er u met heel mijn hart voor alleen zou-je graag het fijne van die zaak met den wonderdokter willen weten precies meneer
en toen in t hollandsch tot paddeltje jongen kom nog even hier t klonk stug en bijtend kortaf maar t gezicht van il capitano stond niet zoo barsch als deze woorden zouden hebben doen vermoeden
nou schipper als dàn die duinkerkers ereis in m'n vaarwater kwamen net zoo jongen de baas moet jij zien te worden en er zit zoo'n baas in je hoe klein je nou nog bent en zou jij nu voor schipper willen spelen en je volk niet elken morgen en avond kunnen voorlezen uit dat dikke boek dat daar ligt
paddeltje had deze boodschap reeds zoolang verwacht dat hij er niet van ontstelde hij was trouwens niet schrikachtig van aard en zenuwen kende men in dien tijd weinig of niet al wàren ze er ze werden het allerminst door de nederlandsche vrachtvaarders de wereld rondgevoerd
in de gevangenis geworpen mis ze hielden me geloof ik voor een baal koopwaar die van een schipbreuk uit de zee is komen aanspoelen en daarom hoopten ze een mooien penning aan me te verdienen en boden me te koop aan de nederlanders die op hun vloot voor duins den spanjaard leelijk ingesloten hadden