AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
dat ik evenveel sympathie voor hen opvatte en evenveel belang in hen stelde; als waren het zooveel van die houten beelden op een schip geweest
en herkende toen de gulden Zon der Geregtigheid, het bekende wapen der Utrechtsche Akademie, prijkende aan den geveltop van een groot en prachtig gebouw
Ik wacht, antwoordde zij, wat gij verder van- mijn broeder te zeggen hebt. Gij zijt stug tegen mij, en ik verdien het
er niet meer naar kijken,. zei Tom tot zich zelf, kneep zijn oogen dicht, en trachtte zich te verbeelde'n, dat hij Weer insliep
om daarna de portretten van mijnheer en mevrouw A, B, C, en het geheele alphabet te roemen; echter sterk volhoudende dat zij volstrekt niet geflatteerd zijn, en eindelijk des noods met de jonge dames te lachen
Zij keek eens bij haar sieraden, of zij iets kon verkoopen om de verlangde nieuwe dingen te koopen. Daar was de Indische sjaal, welke Dobbin haar gezonden had
neen, zijne zon was, zoo hij meende, voor altijd ondergegaan in eene akelige cel, achter de kille, koude muren van eene gevangenis
De oude heeft kleinkinders genoeg. Mij is het slechts een last. Men kan niet werken en niets doen
Ja, de hei was weer prachtig. Brem en heidekruid stonden in vollen bloei en een kleed van paars en geel en donkerrood scheen er over uitgespreid te liggen, naar welken kant men ook keek
Jonker Jan hield met den ouden Dodo de wacht op den toren. Droefheid vervulde beider hart bij de gedachte, dat al hun strijden, al hun waken tevergeefs was geweest. Voor niets hadden de vele dapperen hun leven gelaten
Onwillekeurig dacht ik er om, wat wel de gevolgen konden wezen voor mijn vrouw en familie, als ik dien nacht zoo'n vrachtje op me kreeg
Ga je een leugen verzinnen, sinjeur Veritas?' zei Paddeltje ruw. Weer kleurde Veritas. 'Ik dacht, dat je verdriet had.' 'Wis en drie heb ik dat!' viel Paddeltje uit
maar zijne beenen waren zoo lang, dat zij er boven uitstaken, en zoo werd hij ook gepakt. En Bet
Blijf steeds haar gunst verdienen,' was het eenige wat hij antwoordde. Bij zich zelven dacht hij: 'moge zij altijd in die illuzie kunnen blijven voortleven
Anasthase huurde een victoria en zij maakten een toer door de schilderachtige omstreken. Bij de ruïne van Stoken Baden stegen zij uit om het vergezicht te bewonderen en terwijl Henriette verrukt uitriep - O Welt
dan dat hij weduwenaar, haar wat te Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Johannes Wouter Blommesteyn ver in jaren vooruit, en met vier kinderen uit zijn vorig huwelijk bezwaard was. Hare beide ouders, en vooral haar vader
klopte aan verseheidene deuren aan, en ging eindelijk op de stoep van een ledig huis liggen, waar hij den hacht doorbracht met nu eens een slaapje te doen
Neen, over het geheel was hij nog al geschikt. Ba, wat had ik het land, toen jij me ook afviel. Ik was waarachtig klaar om naar den duivel te loopen, begon Laurie verontschuldigend. Onzin; sla een blaadje om, en begin opnieuw, Teddy, mijn zoon
De besten van ons denken in zulk een tijd aan goede voornemens, die zij niet vervuld, en aan de plichten, die zij verzuimd hebben
had het strooistertje ingefluisterd, dat zij het overschot van de bloemen en loovers, als zij op de stoep gekomen waren, den ruidegom eensklaps en onverwacht over het hoofd moest ledig storten
en de woorden dwaas, beuzelachtig, enz. onderstrepen en zijn persoonlijke opmerking volkomen waar er bijschrijven
want zij wist, dat, indien hem deze brief in handen kwam, hij niet zou kunnen weigeren zijn begonnen grootmoedige rol te spelen
Ik hoorde je spreken van het beloeren van anderen, mijn waarde, zeide Fagin. Mijn vriend heeft iemand noodig, die daartoe zeer geschikt is
om beurtelings een hap of een slok te nemen, hield hij met zijne rechter bestendig een van de handen der gravin vast
en zei bij zichzelve, met een kleur op het gezicht en een heftige draai met zijn schroefstoel: 'Laat ze trouwen, wat kan het mij ookB
en naar zijn uitzicht en toestand te oordeelen zou ik zeggen, dat het eene gelukkige verlossing was. Maar hij moet toch in zijne jeugd een goed voorkomen hebben gehad
en installeerde haar gast in haar kamer met een ongeduld en bedrijvigheid, welke zelden door onze kleine kalme vriendin aan den dag werden gelegd
De schepen, van hun ijzerwerk ontdaan, vielen uiteen en zonken in de diepte. De zee was op deze plaats zoo diep, dat wij met het peillood geen' grond konden vinden
en of die veroorzaakt werd door den schrik, dien de geest hem had aangejaagd. Toen hij de fluit opnam — dezelfde zwarte fluit
en hij kwam mij zoo schoon en zoo bevallig voor, dat in mij een gevoel opkwam, waaraan ik tot dusverre vreemd was gebleven. Hij deed mij naast zich plaats nemen, en ik was mij zelven zoo weinig meester
Lief meisje! zeide Chester met nog meer aandoening, wie ik gaarne mijne dochter zou willen noemen, indien het noodlot zulks wilde gehengen
chambre obscure argeloos geplaatst wordt, dat ik er niet aan wend of keer, en nooit eenige beweging maken wil, om haar op een onbescheidene wijze te
en zoo de toekomst haar nog duister scheen, en zij de bezwaren zich niet ontveinsde, die er tegen een huwelijk tusschen haar, de arme vondeling, en den hooggeboren zoon der ylars moesten bestaan
Gedurende de voorbijgelopen plechtigheid had zij met spijt gezien dat men Deconinck altijd voor Breydel stelde, en zij poogde, voor zoveel zij daartoe kon bijbrengen, die voorrang te verijdelen
en spikjes licht dringen tot in de strengste marmeren hoeken van het gebouw door, en fladderen er als vleugeltjes
Wat is er gebeurd? vroeg Arkel, haastig met hem in een zijvertrek gaande: is de vijand in de stad? Neen! zeide Reinout, wiens gelaat van angst en toorn scheen te gloeien
Hier de minne, het kleine, lieve, en pas ontwaakte Wimpje aankleedende, die, verwonderd zoo vroeg gestoord te zijn, met de bruine oogjes, nog strak van den slaap, zat rond te turen
door welke hare onverbiddelijke kwaal zoo dikwijls zelfs nog op den rand van het graf, het angstige hart misleidt. Men zag Eva weder op de balkons en in den tuin
toorn en ijverzucht wilde ik ook alles verlaten, alles opgeven, maar ik kwam tot bezinning en wie, wie heeft mij gered
Maar bewijst mijn voorbeeld niet genoeg, dat men gelukkig, zeer gelukkig kan zijn, zoo gelukkig mogelijk, zonder dat de vrouw met wie men trouwt van aanzienlijke afkomst en rijk is
Maar wat deerde ons dat treurige weder! ons hart klopte van vreugde en wij behoefden niet meer door onze omgeving tot vroolijkheid te worden gestemd
Juffrouw Briggs was niet formed ontslagen, maar haar betrekking als gezelschapsjuffrouw was een
b. Paarden in gemengd gebruik. Hieronder alleen te verstaan paarden, die doorgaans en hoofdzakelijk worden gebezigd voor de uitoefening van een beroep of bedrijf van den
en een man van hem te maken. Hij sprak de laatste woorden met bijzonderen nadruk uit, en zweeg toen, als om te wachten
Nikolaas antwoordde, dat hij wenschte te weten, of er ook een plaats als secretaris of amanuensis bij een heer open was
Na verloop van eenige minuten, die aan Buat zoovele uren schenen, kwam Nyssen terug. Het bleek, dat hy zich zijn afwezigheid niet alleen benuttigd had om het geld te halen
en de richting naar de door mij gekozen herberg inslaan. Zoo werd Trabb's winkeljongen hun gids, en met hem gingen zij naar het
Eindelijk waagde ik het Baco in zijne lectuur te storen door de vraag: Waarheen meent gij dat wij ons nu begeven
op dat woord Liberta kreeg ik geen antwoord, maar wel op mijn vraag naar het parool. Je weet, hoe de gewoonte bij de Vrijbuiters in de kolonie is. De schildwachten roepen je aan en vergen dan het wachtwoord, dat elken avond anders is
Wie ben IK? Loon heb ik steeds, zoo niet bedongen, toch ontvangen, weet ge; dankbaar boden Nemea, Lerna
Ten elf uren was hij den anderen morgen aan het station van den Rijnspoorweg. Ware hij met een trein vroeger vertrokken, dan had hij het genoegen kunnen smaken de reis te doen met zijn neef
Wel heerschte hier die pracht en kostelijkheid niet, die men in de pronkkamer der Jacob van Lennep, Elizabeth Musch vermogende overheidspersonen of door de fortuin begunstigde kooplieden der zeventiende eeuw aantrof, en die doorgaands meer verblindde dan
De chemist legde zijne vork neer en stond van tafel op, waarna hij zich naar den anderen hoek van de kamer begaf
zoowel woordelijk als overdrachtelijk gesproken. In één woord, aan de gansche zuidzijde der stad had een onophoudelijk gegons plaats, dat zich reeds op een geruimen afstand hooren liet
doch zich spoedig hersteld hebbende, ontkwam hij in de duisternis. Grimaldi riep zijn vriend King toe
Noch aan iemand anders? hernam Marius. Aan niemand. Geleid mij nu, zei Marius. Aanstonds? Ja, aanstonds
en de luiken en deuren zullen openvliegen, en zulk een vloot van gewapende schepen, met stoom en met zeilen, zal voor den dag komen, op de oude
Allah schenke er u een lang en rustig leven. Wat ons betreft, wij kunnen u niet dankbaar genoeg zijn, dat gij ons zoo veel schoons laat bezigtigen
En het waren avonden van zacht sympathisch meêleven, met arme Mathilde, wier noodlot iederen avond nader aandreef: grauwe wolk boven haar melancholisch glimlachend kopje
Hier althans was geen waakzame hond, wiens geblaf al vooruit onheilspellend in de ooren klonk; de bewoners hadden zeker genoeg te doen om voor zich zelven te zorgen, en hadden zooveel niet te verliezen, om zoo bang te zijn voor dieven of indringers
Welke andere reden kon er bestaan voor de onthulling van het geheim, dan dat Elinor erdoor zou worden verwittigd van Lucy's recht, de eerste aanspraak op Edward te mogen doen gelden, en begrijpen zou, dat zij hem voor het vervolg diende te vermijden
Ondertusschen was vader Volkert in zijn klooster teruggekeerd. Dit was, gelijk wij reeds hebben aangemerkt, niet verre van de stad, doch meer zeewaarts in gelegen, aan het uiterste einde
zindelijk na zijnen stand gekleed: deze was de voormalige eigenaar van het beest, en JOAN herkende alras in hem zijnen gullen gastheer
Maar hij moet van mij niet weten, dat ik hem voor een knaapje houde, waarin de zade liggen om een man te worden, waarin zich gevoeligheid van ziel en kloekmoedigheid van hart vereenigen
waarvan hy zich nooit rechtstreeks rekenschap had kunnen geven. Wie weet? dacht hy, ik kan my misschien inhetgezicht van den man vergist hebben
en dat zij eindelijk in de twaalsde euw, door, root roost van de oude oofdkerk, op die plaats gebragt waren, waar tegenwoordig de om gebouwd is
Thans rukte Peer zich los en wierp zich kermend voor de hoeven van het paard zijns meesters. Verschrikkelijk klonken zijne jammerklachten. Maar nauwelijks had Vianen hem gezien, of hij trok zijn zwaard en gaf hem met het scherp een slag over het gelaat
dat althans bij de jongeren, voor wie de dag zoo ongemeen vroeg begon en met zulke buitengewone inspanningen gepaard ging, zeer licht zou kunnen uitloopen op slaap. Daarom ook wordt
enkele indrukken waren bleek gekleurd; de meeste er van geleken op schelpen, zoowel van gewonen als van zonderlingen vorm. In éen steen scheen eene veer van eene varenplant gegrift te zijn; ook waren er bolletjes, die van nabij beschouwd veel op zeesterren geleken
wischte den opgewelden traan uit het oog en stak haar hand opnieuw aan Adeelen toe. Ik geloof inderdaad, zeide zij met een vaste stem, dat gij gelijk hebt
en van het eene eind van de landstreek naar het andere gaan in weerwil van alle vertelseltjes, die het tegendeel verhalen
en aldaar een machtige vloot gevormd van over de tweehonderd vaartuigen, die nu gezamenlijk naar de Friesche kust den steven wendden. Nooit voorheen was een heerlijker schouwspel in die wateren te zien geweest
hoewel voor een Evangelie, dat immers Blijde Boodschap of zoo iets beteekent, naar het mij toescheen op een al te bedroefden toon
uit een' fatsoenlijken kring te weren, maar die, daar zij dezelfde streken hebben, als beruchte lichtmissen, nog des te gevaarlijker moeten geacht worden
Ik feliciteer je met de conquête, zeide Henriette Rimini tot Lina. - En ik u met uw zwager, antwoordde zij lachend. - Hadt gij dat gedacht
teekende uit het hoofd een veelkleurige kapel, wees de fouten in de Fransche dictionnaire de l' académie aan, bestudeerde Puységur en
Den volgenden morgen, met het aanbreken van den dag, stond hij na een' gerusten slaap, zooals hij in langen tijd niet genoten had, vrolijk op
terwijl een geur van Indische kruiden door het huis dreef, of de beroemde schoteltjes en poddingtjes van Pietje
bracht mij de knaap gistermiddag. Ondertusschen had hij bij de Stichtschen dienst genomen. En. die draagbaar, zeide Reinout: heeft die u op uwe reizen bestendig gevolgd
Mijn bed werd niet naar de groote slaapkamer teruggebracht; maar toen ik er Anna eindelijk eens in opzocht, weerde ze me evenmin af. O, zij kende haar plicht en niemand zou het recht hebben haar te beschuldigen in plichtsbetrachting te kort te zijn geschoten
Van de vluchtelingen kon geen spoor ontdekt worden, en thans op Donderdagmorgen zijn wij even wijs als wij Dinsdag waren. Op Holdernesse Hall werd natuurlijk terstond navraag gedaan
kende hij echter geen grooter genoegen, dan om alleen, zonder gezelschap buiten zijn trouwen hond Veltman, met het jachtmes op zijde en den kruisboog in de hand, de omliggende velden te doorkruissen
Hoewel hij geheel roerloos naar de lucht lag te staren, glimlachte hij enzeide
En daar niettemin de macht zijner bekoring niet verzwakte en hij haar even onweerstaanbaar aantrekkelijk bleef, voelde zij zich gevangen, als vlieg in web, en kneep haar vuisten saam als zou zij hem willen slaan
Ik ben van dezelfde meening als Thomas Joy. Verder ben ik het volkomen eens met de bewering van
van zaken waarmede de justitie tot hiertoe nog niet bekend is. Ik ga verder. Deze man heeft zich in uw vertrouwen, schier in uw familie gedrongen onder een valschen naam
Ze dacht een oogenblikje, en toen schoot het haar te binnen, dat er van de laatste kermis, nog een zak met fijn tarwemeel op zolder stond, dat zou ze afhalen en op het bier strooien. Ja, ja, wie bij tijds wat spaart, die heeft wat in den nood
maar nu had zij gaarne deze kleinigheden, ja alles opgeofferd om hem slechts gerust te stellen
wil! Wèg uit mijn oogen, godin; heerlijke Hera bezielt mij en Hera is de allermachtigste en
Nu, is uw paard mooi versch i zegt Brouwer tot den koetsier, waarop de koetsier antwoordt : Zoo versch als boter
lleen de bloempotten, die de plaats van den haard bekleedden, en de bloemvazen op de trumeaux en den schoorsteenmantel, herinnerden ook hier, dat men buiten, althans dat het zomer was
het pelotonsvuur der linietroepen en der voorstad ondersteunde de artillerie. Op eenigen afstand hoorde men een andere kanonnade. Terwijl twee kanonstukken hardnekkig de barricade der
Daaraan paarde zich zulk een sterke behoefte aan toewijding, dat zij na den dood harer moeder er over gedacht had zuster van liefdadigheid te worden. Toen was Jan tusschenbeiden gekomen met de bede dat zij bij hem
tenzij je er voor speelt. Verduiveld! het regiment is pas uit de West teruggekeerd, ik moet eerst eens even fuiven
dien koning George de Derde geregeld viermaal per week, met een groot gezelschap van edele heeren en dames, bezocht, nadat hij zelf de stukken had uitgekozen
geen oogenblik twijfel voedde, of zij was meê een kind zijner ouders, die zelven Machteld als eene geliefde dochter bejegenden, niets deden om hem deze dwaling te doen inzien. Dit verklaart zijne onbeschrijfelijke smart en spijt
daar hij een paar zeer brave Zwitsers tot zijn gezelschap had, benevens een' Engelschman, die zich in het eerst geheel stil hield, schoon zijn gelaat kenteekende, dat hij deel nam in het gesprek
en toen hij zich op dat bed had nedergeworpen, ofschoon het veel gemakkelijker voor hem geweest zou zijn indien hij ze losgemaakt had
Ik moet je toch nog iets vragen, zeide Stipan: Kent gij Wronsky. Neen, ik ken hem niet, waarom vraag je dat? Waarom
Was hy een verklikker? vroeg de heer Cruncher. Een verklikker van de Old Bailey, hernam de berichtgever. Bah
Onder dit gesprek kwamen zij aan de deur, die toegang gaf tot de vertrekken der prinses. De gesnedene ontsloot deze, en bragt den prins in eene groote zaal
mijn moeder had ik een netgewerkt zakhorloge medegebracht en voor Tante Letje een eenvoudigen, doch sierlijk gesneden ivoren waaier, die haar bijzonder behaagde, omdat hij fraai en toch niet opzichtig was
de baboe met neergeslagen oogen en een stil, ongeloovig lachje om den mond, alsof ze reden had een andere meening te koesteren over de kracht des heeren Fournier
De ellendeling wreef zich flauw op den rug zijner bevende handen, van de vuist af opwaarts, en schuifelde naar zijn straf hoek, doch niet zonder Ëugène in het voorbijgaan
Neen, neen. je zat mij op den kop. Groed dan, Ik zat je op den kop, slechte man
ik niet zoo lichtelijk genoegen zoude nemen met een oponthoud, dat mij misschien beletten zal, heden nog de stad te verlaten; want naar allen schijn zullen de poorten reeds gesloten zijn
Maar in diens keuze was iets zonderlings, omdat de heer James Milligan belangen had, die in lijnrechten strijd waren met die zijner
met den stroom. Want de otter werd dikwijls door de golven meêgerukt, de rivier af, maar hij werkte zich telkens weer naar boven. Hij zwom voort in de deining
Frank en Bertie in het salon, waar nog enkele gasten, mistroostig over het slechte weêr, zich verveelden met eene illustratie of een album
Dokter Rantzow werd er naar gevraagd, maar hij wist alleen te vertellen wat de rezident hem verteld had, wat mevrouw Van Oudijck hem zelve had verteld: haar schrik in de badkamer voor een kolossale pad, waarop zij getrapt had, gestruikeld was
een groot ledekant, waarvan de kostbare gordijnen digt toegehaald waren. De koning besteeg de estrade en de gordijnen
Ondanks dit belachelijk voorval waren allen tegen het einde van dezen dag zeer vroolijk en opgewekt, evenals kinderen na een straf
BLOMMESTEYN was in het eerst bijna stom van gemengde ontzetting en blijdschap - en alle de kinderen vlogen nu naar broêr JOHANNES toe, de een wat vroeger de ander wat later
de Heer Willoughby, denk ik, toen zijn blikken mij mijne onbeleefdheid verweten, omdat ik het voorgenomen uitstapje bedierf, dat mijne hulp werd ingeroepen door iemand, die hij tot armoede en ellende had doen vervallen
Zich dan beroepen op vroegere antecedenten, op haar vader, den grooten Balthazar Zanti, op haren man volgens de commune: Melena
Zodra zij ontbeten hadden, en den tuinman den brief voor den Heer AKSWIJK ter overgave hadden behandigd, gingen zij naar de stad, waar juffrouw KROMBALG hare gasten de meeste bijzonderheden liet zien
De onkreukbare billijkheid van Uw Edel Achtbare is een iegelijk bekend,' hernam de onderschout met eene zekere weifeling in den toon, die van eene onrustige bijgedachte getuigde
Jorg zelf begreep, wat met die vraag bedoeld werd, lachte hij tot hem de tranen over het gezicht liepen. 'O foei! Is dat lachen? Neen mamaatje, daar behoef je geen pillen voor te slikken
De tegenstrijdige verklaringen van den grijsaard en den jongeling verpligtten den vizier hen, met verlof van den regter, voor den kalif te brengen
Bij den een moesten zij niet slechts afstappen, maar ook boven komen; bij den ander iets gebruiken; van een derde eene versnapering medenemen
op zijne eerste gezantschapsreis krijgt hij mijne dochter toch niet mee.' Ten gevolge van dit overleg met haar gemaal, begon mevrouw Ward Ryhove het leven in den Haag op geheel andere wijze
zij had te Batavia haar familie. Hij zelf zou heel graag, na de opgedane ervaring bij den ambulanten dienst, weer eens aan de bureaux werken
Ik toefde hierop nog eenige oogenblikken, ten einde hun gelegenheid te gunnen, om zich ver genoeg te verwijderen, betaalde vervolgens de vertering, en vertrok, mijn weg links af naar Laren nemende
Ritsaart bedroog zichzelf met den erbarmelijken schijn, als bleef hij geheel meester van zijn gemoed, als boog hij zich neder uit zijn ongenaakbare hoogte, vriendelijk en welwillend, tot een merkwaardige, zoekende menschenziel
Later heeft men mij verteld dat hij maarschalk der City was, en ook buiten de stad zeer in aanzien; maar of dit waar is kan ik niet zeggen
maar zette bovendien haren man aan, wraak te nemen over de voor haar opgevatte liefde van den ongelukkigen kleêrmaker. Ziehier hoe zij dit aanlegde
Aan zijn eene zij liep een los; aan de andere schoof een lange adder voort, en vlak naast de slang kakelde een korhoen
Dit ongewone werk en deze harde behandeling matten hem zoo zeer af, dat hij op stal komende naauwelijks staan of eten kon. Intusschen was de os zeer wel
Hm!' 'Dat's zoo zeker niet.' 'Ieder wil wel vooruit.' 'Als er geen avancement was!' riepen allen om strijd. 'Nu ja! nu ja! dat alles spreekt vanzelve
Zoo doe ik,' antwoordde BOUKE, zonder verlegen te worden: 'ik denk dat ik Jonker JOANS Jacob van Lennep, De pleegzoon oude wapenbroeder ben, en dat ik over eenen lasteraar sta, die
dat wij, door wat wij tot nu toe gedaan hebben, uw ijver en goeden wil al voldoende zouden hebben beloond
Zij naderde bij de Deken der beenhouwers en sprak vriendelijk: Meester Breydel, ik heb u van ver gezien; gij werkt met meer drift dan de laatste uwer gezellen. Het schijnt dat die arbeid u behaagt
en hoe maakt het de Heer De Witt? ik ben dikwijls bezorgd over hem, wanneer ik bedenk, hoevele zaken hy op zich geladen heeft en hoe weinig hy zijn gezondheid en zijn krachten raadpleegt
Upbergen zoover mogelijk van haar verwijderd, zich uitsluitend met den luitenant of den burgemeester onderhoudend. Het gesprek vlotte echter niet meer en Bertha's vroolijkheid, die haar in het begin van den avond zoo menig schertsend woord op de lippen had gebracht
Op eenigen afstand, dicht bij den waterkant, stapten eenige paren kooplieden of rechtsgeleerden, onder een ernstig gesprek, langzaam op en neder
Aan die veiligheid moet je maar niet zooveel denken, vind ik, maar natuurlijk: Mama is een vrouw, en daarom denkt ze anders dan wij
Gij ziet, dat gij hier eene keus zult moeten doen, willen wij mijne vriendin niet al te lang alleen laten, zeide Baco. Van welk vak van menschelijke kennis
Het gelaat van Van Keulen nam eenen vreeselijken ernst aan en onheilspellend klonk zijne stem door de menigte: Gij hebt gelijk! Ik zag een spook
Dat was geen lui, door de zon gekoesterd leventje, zonder iets anders te doen dan rond te slenteren en zich te vervelen. Hier was vrede noch rust noch een ogenblik van veiligheid
Fauchelevent dacht: ik ben verloren. Men was op korten afstand van het pad, dat naar den hoek der nonnen voerde. De
ieve adertje angbeen. k heb je nu al bijna twee maanden lang niet geschreven en ik moet eerlijk bekennen, dat dat alles behalve aardig van me was. aar zie je, ik heb dezen zomer een klein beetje het land aan je gehad. e ziet, dat ik alles ronduit zeg
Het zou u misschien kunnen gelukken, om een George Gradgrind, of een Augustus
door ieder bewonderd en benijd, Marius in het zwart, zij in het wit, voorgegaan door den kerkeopzichter met colonelsepauletten, die met zijn hellebaard op de vloersteenen stampte
gewende ik mij toch spoedig aan al deze werkzaamheden, die zoo weinig geleken op mijn vorig zwervend leven. Inplaats van vrij rond te loopen, zooals vroeger
op welken tijd, in die eeuw, de dames gewoon waren haar saletten te verlaten: hy vond dan ook Mevrouw Musch reeds vertrokken, waar hy juist geen rouw over gevoelde
komende, vroeg men mij nu en dan, of de hoofden der wettenmakers te Washington geen diepen indruk op me gemaakt hadden
Bosveldt wandelde op en neder met Van der Goes van Delft, terwijl hun Ambtgenoot Schulper, voor een der ramen staande, met een verveelend gelaat naar den Vijverberg stond te kijken
maar ik zegge: de Heere beeft haar laten gaen; want zij volgt haar vader wien zij verplicht is te eeren en te gehoorzamen, ofschoon hij een man Belials zij, vol van twistzoeking en
te zien hoe Juliaan, naarmate hij in geestelijke sterkte opwies, in lichaamskrachten afnam op onrustbarende wijze. Hij verzwakte en vermagerde als bij den dag
Want ik was nijdig op de dwazen, ziende der goddeloozen vrede. Want er zijn geen banden, tot hunnen dood toe, en hunne kracht is frisch
Eene aangename, vroolijke muziek liet zich hooren. En de gasten bewezen eer aan de heerlijke gerechten, die hun werden voorgediend. Als om strijd roemden zij de gastvrijheid van den Heer en de Vrouwe van Heukelom
Genoeg hiervan. Ik kon naar de eene zyde tot aan dat ontbijtkraampje zien, en naar de andere zijde nagenoeg even ver
Ik zal mevrouw maar laten slapen' 'Wil ik je brengen' 'Wel neen, ik ga door het deurtje het achtererf opAdieu
toen werd zij gruwelijk angstig en zij dacht: wat zal ik nu zeggen, als de houtvester thuis komt, en hij merkt, dat de kinderen weg zijn? Gauw ze achter op, dat ik ze terug
Castlereagh heeft bestaan, en die man bestaat! Nu volgde eene korte verwarring
Dat zal nog zoo gemakkelijk niet gaan,' zeide Goes: 'ik althands zoû er weinig kans toe zien, om tot de doorgedreven konkluzie te geraken.' 'Ik wel,' zeide Pauw
Dat is zeker zeer troostrijk voor de erfgenamen, zeide Reynhove, lachende: ik moet echter avoueeren, dat UEd. volkomen waarheid spreekt; doch UEd. zult mij toestaan te observeeren, dat men ook op andere wijzen zijn Vaderland dienen kan
Dat is sterk, niet waar? Gij kunt u niet voorstellen, wat hij al niet kan. Hij heeft maar een gebrek
Zij deed voor mij haar plicht; ik deed voor haar mijn best; zij verwaardigde zich niet te klagen; ik verstoutte me niet te vragen en zoo bestonden we naast elkander voort, zonder dat onze zielelevens elkander ergens raakten
Wij ezels? Als je niet uitlegt waarom, ben jij zelf de grootste.' 'Nu, dat kan ik gauw waar maken. De vrinden op dat scheepje zijn er niet op gesteld, dat anderen den neus in hun zaken steken
De duiven pasten niet altijd zoo goed op hun tijd, want dikwijls bleven zij zoo lang weg, dat Grimaldi alle hoop opgaf hen ooit weder te zien
Aller oogen volgden hem. Een oogenblik schrikte men; hetzij dat hij vermoeid was, hetzij dat hij duizelde, men meende hem te zien aarzelen en waggelen
Inderdaad, hernam de koning, ik geloof, dat ik daardoor zijn vreeselijk voornemen moet verijdelen. Dit gezegd hebbende, riep hij een zijner officieren en beval hem den geneesheer te gaan halen
Nu en dan vertrok zij, bij een rheumatischen scheut, in eens het gezicht tot ééne verkreukeling van rimpel, waaronder de strakke maquillage bijna brak
maar ik zou evenmin blootshoofds of barrevoets onder hen optreden, om hunne uiterste dwaasheid door mijne uiterste strengheid te beschamen; ik ben niet geroepen om als hervormer der zeden onder mijn volk op te treden
en van moeders, die van buiten konden zien wat er in de doozen zat, die de vaders mee thuisbrachten
Aan Vincent had zij gevraagd, of St. Clare blond of bruin was, maar zij herinnerde zich niet wat hij geantwoord had. Zij herinnerde zich ook niet meer St. Clare's trekken. Zij was zeer nieuwsgierig naar hen beiden
En wat was dat dan? Wel, hij vond het jammer, dat de Leidenaars niet afgemaakt hebben, wat de Spanjaarden er onvoltooid aan lieten. Mees meende dat dit wel zoo mooi zou geweest zijn
Want Floortje, in het geheel niet degelijk, maar zeer op effect gesteld, had van hare moeder vooral de zuinigheid, die bij de dochter voor haar eigen geld dadelijk gierigheid werd, zoodat het gewenschte effect meestal bereikt werd door
nam eindelijk zijn aandacht geheel in: en vurig zoude hij gewenscht hebben, het natuurtooneel te beschouwen, dat zich buiten liet zien; maar deze wensch was
Toch zijn zij in vele opzichten het beeld van hetgeen het leven biedt. Bloemen geeft hem de kunst door zijn talent. Schoon zijn ze, schitterend en blinkend als de ijskristallen
Maar weldra kwamen er niet meer zulke heldere tusschenpoozen, en lag ze uren lang te woelen onder het uiten van onsamenhangende woorden, of viel ze in een zwaren slaap, die haar geen verkwikking bracht
Toen de reus oud werd en voelde, dat hij sterven zou, riep hij zijn dochters bij zich, om zijn bezittingen tusschen hen te verdeelen. Zijn voornaamste rijkdom bestond uit een paar bergen, die vol koper waren
Het kind had op de lippen te zeggen, dat zijne ouders niet buiten hem konden, maar hij voelde, dat zijne woorden vreemd zouden klinken, ouwelijk en pedant. En hij zeide alleen, heel zoet
Ik zou nu maar wachten tot het opgehouden had met regenen, zeide zij, haar heldere blauwe oogen eerst eventjes op mij en toen zeer lang op de zwarte wolken gevestigd houdende: het is waarlijk nog geen wandelweer
Het gesprek kwam nu op tafeldans en klopgeesten, gravin Nordston, die aan spiritisme geloofde, verhaalde wonderen, die zij gezien zou hebben
pril. ijn heve adertje angbeen, k ben een ispunt. ergeet alsjeblieft dien afschuwelijken brief. dien ik je verleden week zond. k voelde me dien nacht afschuwelijk verlaten en ellendig en ik had erge
Ze speelt prachtig,' verzekerde mevrouw Borne; 'ze was altijd heel vlug in de muziek! Betsy kon een glimlach over die 'vlugheid' niet terughouden
het hoofd gebogen, de handen boven het voorhoofd, de haren loshangend. zooals hij haar het laatst gezien had
en somtijds, tot groote blijdschap van den rechtsgeleerden heer, eenige uren moest uitgaan, om op zijne and ere zaken te passen
daar hij een' meester aantrof, welke hem die taal aangenaam maakte, dewijl hij hem te gelijk de nieuwste Italiaansche Zangstukken leerde kennen, daar deszelfs dochter de guitarre behandelde
en eene belooning van vijf pond uit te loven voor ieder, die hem aanhield en naar de Meiboom terugbracht
en toen zij zag, dat mevrouw Rawdon's bescheiden, kleine koffers aangekomen en in de slaapkamer en aangrenzende kleedkamer geplaatst waren
Henry Walebone, het is bewezen, dat gij u schuldig hebt gemaakt aan bedriegelijke handelingen jegens uwe meesters, den directeur en de aandeelhouders der maatschappij
Serëscha's oude kindermeid had haar met raad en daad kunnen bijstaan, maar deze woonde niet meer bij Karenin
terwijl een veel oudere, die er veel meer voor moet voelen dan ik, zoo lang volhield. Aangezien Clennam niet
Dit geschrift bevatte onderscheidene heugelijke berichten, waarmede onze lezer reeds bekend is. Het vermeldde hoe Tante Chloe
Meagles wees- haar met. een gezichtj dat straalde van geluk en trots, op de kist. O, wat was zij hem dankbaar
Eve zag, dat een dof leed hem stilzwijgend maakte, hem lang peinzend deed neêrzitten met gefronste wenkbrauwen en een breeden rimpel, dwars over zijn voorhoofd heen
Even onverwacht als Bertha naar den koepel was gesneld rees zij nu op, en sloeg zonder omtezien een van de lanen in die op den heuvel uitliepen. De schilders volgden en waren haar weldra weder op zijde
Kunnen wij ons niet aan de klokketouwen aflaten? Die gebruiken zij niet. Zij luiden hier door middel van groote hamers, die
Mijn kijker is zoo uitstekend, dat ik hem volgen kan; hij heeft de boot van Southampton gehaald; weldra zal hij hier zijn
Ik gevoel dat gij Cosette gelukkig maakt. Zoo ge wist, mijnheer Pontmercy, hoe haar schoone rozenwangen mij verheugden; wanneer ik haar bleek zag, was ik treurig. In de tafel ligt een bankbiljet van vijfhonderd francs
n wat hare zeden betreft, vader, zij is de kieschheid zelve. ij kan niet verdragen, dat men zich eenigzins laf of onkiesch in hare tegenwoordigheid uitlaat
Haar vader was zeer getroffen over dit bewijs van hare hartelijkheid en liefde, in oogenblikken, waarin het opregtst gevoel harer ziele sprak, en het was met hetzelfde gevoel, dat hij haar toevoegde
u kon niet nalaten, om in eene luidruchtige betuiging over dit zoo onverwacht geluk uit te barstten: en met de hartelijkste welmeenendste
Hoe vereenigt zich met de volkomenste evenredigheid een bevallig zacht en eerbaar voorkomen. Zij had, toen zij zich voor ons boog, iets van den beminnelijken stand dier Godin
zult niet verlost worden: denk er maar niet aan, en houdt op met zulk een onfatsoenlijk leven te niaken
Vergeet niet morgenochtend juist om half vijf uur aan mijn deur te zijn, antwoordde mijnheer Madeleine, heengaande. De Vlaming was nog even dom als vroeger
Het opkomende getij sloeg met ongeregelde tusschenpoozen tegen den kant, en wanneer dit geluid plaats had, was het zeker dat een van ons eene beweging van schrik maakte
Ik ben trotsch en dankbaar dat ik iets voor hem lijde, al baat het hem niets en al weet hij het niet, al denkt hij er zelfi niet aan
luisterend maakte nog eene teedere aanmerking tegen zijne, toen zij aan het zoogenaamd riëel van gekomen waren; en ter gedachtenis van die ongelukkige en gevoelige ravin
en dat men twee nieuwe zijden japonnen en een hoed van Boston had laten komen. Over het voegzame van zulke buitengewone onkosten waren de stemmen van het publiek verdeeld
en op te voeden. Bij het ziekbed van uw kind, bij die stervende oogen, die gij nooit vergeten kunt, bij die laatste kreten, die u het hart
Als ze om waren — niet eer — had ik mij bij mijn Asschepoetstertje willen rechtvaardigen. Mijn idéé wordt nu zoo onmetelijk' riep juffrouw
Nauwelijks waren zij binnengetreden
John Thornton eiste heel weinig van de mensen of van de Natuur. Met een handvol zout en een geweer kon hij de wildernis intrekken en reizen waarheen hij wilde en zolang hij wilde
of overal elders waar ze op dit oogenblik niet met hem samen konden zijn. Hij had zich zoo vast voorgesteld op den gemaakten vrede met Regina voort te bouwen en er een vast verbond op te
Wou je er uit, kameraad? Waf! waf! waf! klonk een kort blaffen buiten. Boppie! Dorus boog zich uit het venster
merkte, dat de vrouw van zijnen vriend eenigzins door deze aanmerking getroffen was, liet hij 'er met zijne gewone vrolijkheid terstond opvolgen
Als ooit zijn kalme glimlach de woorden scheen uit te roepen: Ik ben een bode des vredes! deed hij dit nu
Levendig was de vreugde van TESSELSCHADE op het gezigt van hare lieve vriendin, schoon het rouwgewaad, dat zij over hare moeder droeg, een inmengsel van treurig gevoel veroorzaakte
Het schrikkelijkste der slavernij, naar mijne gedachten, is het geweld dat zij de natuur en het gevoel aandoet, bij het scheiden van huisgezinnen
een getrouwd officier met een gezin, die geld noodig gehad had om te verhuizen bij verandering van garnizoen, en hoe hij
De heer Rokesmith boog verontschuldigend zijn hoofd en ging voort: I Sedert ik met de zaken van den heer Boffin bekend geworden ben, heb ik die kleine
Zijn gezicht stond bijzonder opgeruimd, zijn glimlach was bevalliger dan anders, en zijne stem helderder en zachter
Niet vreemd, dat de levendige verbeelding van schilders en dichters Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Hillegonda Buisman gaande raakte, om door meer en minder geestige voortbrengsels van hun vernuft eene zoo verregaande zotheid te bespotten
en wij vreezen niet dat Deodaat van Verona om een paar schoone oogen zijn Heer zal afvallen. Is het niet zoo? Ik vat niet, hoe. O! wij weten zeer wel wat wij zeggen
Deze laatste woorden voor zich zelven houdende, trad hij, nog met een glimlach op het gezicht, den winkel weder binnen
en hij had een gevoel, als zou hij haar niet meer onder de oogen durven komen. Als Albertine het ook eens had gedacht en hem innerlijk uitlachte
Met-een trok hy aan den bel, en de Bode verscheen. 'Zeg aan den Kommandant van de Hoofdwacht, dat hy terstond hier verschijne,' zeide De Witt
Kom, maakt maar dat gij voortkomt, zeide Dina nu. Ik kan dat gebabbel in de keuken niet velen. Gij loopt mij maar in den weg met uwe zotternij
ô antwoordde HELLEMANS, als er de juffrouw zoo over denkt als ik, zal die kleine vertreding alleen strekken, om ons tot grooter voor te bereiden
maar zich met aangenaamheid bij dit gezigt de ijspretjes van vroegere jaren herinnerden, zich voorstellende, dat, in hunnen tijd, veel bekwamer schaatsrijders gevonden werden, dan in den tegenwoordigen
In welke omstandigheden zij ook komen mocht, haar zoon kon zij niet verlaten. Mocht haar man haar met schande beladen uit het huis stooten
een verdoovende bedwelming door het geluk, de vrees voor lijden, welke bij sommigen tot afkeer van de lijders gaat, een onbarmhartige zelftevredenheid, het opgeblazen ik
Stel u gerust, juffer!' hernam Juliaan, glimlachend over hare ergernis en ijver, 'het is te vermoeden dat de jonkvrouwen Françoise en Sabina beiden, bij hare omzwervingen door Frankrijk en Duitschland, zich tot de Hugenootsche of Luthersche leer hebben begeven
die hem in zijne speculatiën met koopwaren op eene zeer onbillijke manier dwarsboomde; en zoo zeide hij slechts met een vloek dat de
Mijn vrouw is een heel buitengewone vrouw. Zij heeft de gave, veel vooruit te kunnen zien; zij kent de menschen door en door
Eenige weken na den vermaarden slag bij Waterloo en nadat de Gazette haar de promotie en den moed van dien officier, die zich onderscheidde, had
zeer ontevreden over den slechten uitslag onzer nasporingen, maar volstrekt niet ontmoedigd; wat vandaag niet gelukte, dat kon morgen gelukken
De veerman lachte ook. 'Je bent geen teer poppetje! Maar alle gekheid op een stokje. M'n vrouw zou geen rust hebben. En leer het van mij, Klaas! met de vrouwtjes moet-je altijd op een goeden voet zien te blijven
en had zich gelijk alle godsdienst, tot diep in zijn ziel teruggetrokken. Er moest iets op den voorgrond zijn. De liefde kwam
hetzij tot het ophijsschen van lasten naar de hoogere verdiepingen, waartoe men vroeger menschenkrachten, later hydraulische persen aanwendde, of voor smeden, draaijers en andere kleine fabrikanten
Hoewel Constance nog maar eens bij hen aan huis was geweest - te midden van een drukte van repetities voor bruiloftsvoorstellingen - had zij er dadelijk iets zeer sympathisch en bekends gevoeld
Neen maar. soeda nu maar weêr, als tante Ruyvenaer zegt. Zal u nu uw kaas eten? Straks gaan we fietsen. Hij ging. - Ik zit hier net een stout kind, dacht Van der Welcke; met mijn dessertje. Die gekke jongen
De eenige uitzondering, die ik maakte, was mevrouw Woodcourt. Ik zeide haar, dat ik met mijn voogd zou gaan trouwen, en dat wij sedert eenigen tijd geëngageerd waren geweest
Ik ben wel te beklagen, zeide ik: te meer, omdat mijn verdediging zoo gemakkelijk mogelijk zou zijn, indien mij niet een heilige, maar noodlottige plicht het spreken verbood
op den stroom die de werelden draagt. En de meeningen, de voornemens en de begeerten, die de zelfzucht hem pas als zoo uiterst gewichtig voor zijn geluk had opgedrongen
Ik heb vreemder vermommingen gezien dan deze, zeide vader Syard, op een stekeligen toon: en had niet verwacht, dat gij mij het vreemde van mijn gewaad zoudt verwijten
Ik luisterde eene poos, en in de doffe, doodsche stilte van dat huis meende ik het gemurmel hunner jeugdige stemmen te kunnen hooren. Ik drukte mijne lippen op de zwarte deur, als een kus
en het loopen en draven, het brengen van warme kruiken, het heet maken van wollen lappen, het wrijven en al het gedoe dat daarop volgde, gaf werkelijk eene afleiding
Op den grond lag de baboe van kleinen njo; de meid had even opgekeken, toen de toean binnenkwam; zij wist nu ook wel, dat zij zich met het kind niet meer behoefde te bemoeien, en ronkte rustig voort
Otto was reeds uit, toen Willem, de knecht, den brief des ochtends in de eetkamer binnenbracht. Alleen mevrouw Van Erlevoort en Frédérique bevonden er zich. Mathilde was met de kinderen een wandeling gaan doen en Etienne lag nog te bed
daarom mijn kleeren uit de latafel genomen? Want dat had zij gedaan, hoewel ik vergeten heb er melding van te maken
Terwijl de nacht over den Tanaïs, tusschen de zuilen, in de donkerende zaal, stapelde de schaduwen vol toekomstgeheim
een heele famielje jonge katten ontdekte. Onze poes, dezelfde die zoo François Haverschmidt, Familie en kennissen schijnheilig of ze van den prins geen kwaad wist in de huiskamer kon zitten spinnen
Helaas! vervolgde hij snikkende, wij bragten te zamen den tijd zoo genoegelijk door! Deze éénoogige calenders zijn oorzaak van het ongeluk, dat ons treft
en daarom had zij hem verklaard, niet langer met hem onder één dak te willen leven. Dit was voor drie dagen voorgevallen
razend eerst en eindelijk verstompt en kindsch. Maar dat is het ergste niet geweest. Jaren heb ik mijn brood gegeten onder vreemden, het harde François Haverschmidt, Familie en kennissen brood van den huurling
Neen mijn Heer!' antwoordde Elizabeth, op een toon van waarheid, die De Witt dadelijk overtuigde. 'Maar toch de Heer van Heenvliet?' vroeg Van
waarom heeft ze daar niet eens over gesproken? Dan had je haar ten minste Marcellus Emants, Een nagelaten bekentenis wat afleiding kunnen bezorgen en een dokter raadplegen. Niewaar? Ze is wel altijd erg gesloten geweest. Nooit eens recht vertrouwelijk
En toen de keizer niet meer sprak, wachtte hij tot Othomar hem verzoeken zoû te gaan. Othomar deed dit, koel. De Rijkskanselier vertrok
zij was levendig en bevallig; haar geheele voorkomen, al haar gebaren en bewegingen, spraken van het genot, dat deze wandeling haar verschafte
in de zijgang had losgelaten en tal van brokstukken in het water vielen. Zonderling, hoe meer het oogenblik van onze bevrijding naderde
Maar uit naam van die jonge jufvrouw zeg ik, dat ik het' moet weten. Gij kunt mij vertrouwen. Niemand anders zal het hooren
om haar smart den vrijen loop te laten, toen de reiziger haar in zijn armen ving, en zij een blijden gil van herkenning gaf
Welk een tooneel! alles was verbrijzeld en lag in stukken over den grond verspreid: pannen, bloemen, glas en hagelsteenen vormden een verwarde massa
maar een geheime ijverzucht wekte de werkzaamheid van zijn geest spoedig weer op. Hij dacht thans aan de lamp, die hem tot heden zoo nuttig geweest was
als zij een nieuw voorwerp aangrepen en zich hoog in de lucht verhieven door nieuw voedsel versterkt. Het rumoer steeg met elk oogenblik
In de gang hing zijn rood geworden hoed met breeden en lagen bol, even ouderwetsch als zijne jas; in een hoek er bij stond zijn staf
Hij maakte een gebaar: een uitstekend gebaar, vol natuurlijkheid, zonder de minste gemaaktheid of theatraliteit
En toen zij zoo ver gesproken had in die eenzaamheid tusschen henbeiden aan tafel over elkaâr, zweeg ze weêr lang
die blijkbaar op de bezittingen van den heer Boffin betrekking hadden. Ook lag op die schrijftafel, zorgvuldig op linnen geplakt, gevernist, gemonteerd
Geloof toch, dat ik alles met de beste bedoelingen heb gedaan. Ik verliet u, omdat ik bang was u ongelukkig te maken. Het speet mij niet minder dan u
A propos! zeide Stipan: Ik wilde u ook nog verzoeken, bij gelegenheid als je Promonsky ziet, een goed woord voor mij te doen
duidelijk aanwees, wat 'er al noodig was, om haar voor het publiek, zelss op eenen afstand dragelijk te maken. Met dat alles gaven zij, gelijk ook de muzijkanten
Marianne was in elk opzicht oneindig beter, en hij verklaarde haar thans geheel buiten gevaar. Mevrouw Jennings, misschien voldaan, nu haar sombere voorgevoelens althans gedeeltelijk waren bewaarheid door den pas uitgestanen angst
echter was hetzelve op verre na zo aanzienlijk niet als het eerste dat hij verloren had, vermits het nu meest gehuurde of gedwongen soldaten waren. Het Opperbevel werd aan Louis Koning van Navarra gegeven, deze moest, eer hij slag leveren zou
Ik was er van geschrikt. Mijnheer Woodcourt alleen weet hoe erg. Mijn dokter, mijnheer Woodcourt, zeide zij met groote statigheid. De pupillen in
of onder de versch uitgestalde broodjes terechtkwam; Keesje, eeuwig vervolgd door alle mogelijke dienders, vijftigmaal bij den kraag gevat
Dit zeggende, beschouwde hij nogmaals de wigge, om den naam van den fabriekant te lezen, welke daarop gegrift stond, doch door roest en ouderdom uitgesleten was
De Middellandsche Zee was nog vol van die onderlinge gevechten en vernietigingen, door de staten en staatjes Joh. H. Been, Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter aan de Noordkust van Afrika, ja eigenlijk door alle machten aan de knsten dier zee met zeer begrijpelijk leedvermaak vernomen
Zij, die over sterfgevallen in de gezinnen van arme menschen koelbloedig spreken, als een gelukkige verlossing van smart voor den gestorvene
de weinige personen, met wie zij betrekkingen hadden aangeknoopt, hadden geveinsd hun positie beter te begrijpen dan zij zelf
Nu viel HILLEGONDA met vriendelijke beleefdheid in: 'Laat, Mejuffrouw! geen oogenblik mijn persoon, die immers als op den koop toe mede genomen wordt, aan uw plan belemmering veroorzaken
Welk een bijna ongeloofelijk, hoewel duidelijk zichtbaar verschijnsel zag hij daar
te verspreiden, als met zijne oogmerken strookten. Hiermede bezig, sloeg hij voor de twintigste maal Holborn in
van den aanval. Hij beantwoordde slechts nu en dan het kanon met gesnork. Hij scheen hier een kogel af te wachten, die hem de moeite van te ontwaken zou besparen
Zij zouden de kinderen voor hunne rekening moeten nemen, in Holland, en hoewel hij gefortuneerd was - hoewel zijne vrouw wat geld had - hoewel hij zijn ministerstraktement had, was het alles bij elkaâr ternauwernood genoeg voor het zeer kostbare huishouden, dat zij voerden
Ik kan niet anders. Ik schaam mij voor u en hem. Maar voor hem zal het wel geen groot verlies zijn van hier weg te moeten
Waar was hij toe gekomen? Hij kon zich zelven niet meer terugvinden. Wat nu te doen? Jean Valjean over te leveren, dat was slecht
Kaatje liet hem los, en viel in zijn armen in zwijm. Nikolaas drukte haar nog een oogenblik aan zijn hart
Ik zei, dat ik door Akka van Kebnekaise was gezonden om hem te vragen, of hij Niels Holgersson geen betere voorwaarden kon stellen
om in de kamer rond te zien, of alles nog op zijne plaats stond, en niets zich bewogen had
Toen hij den brief uit den zak had genomen, had hij bedacht, dat de deur nog aanstond. Toen hij de deur dicht deed, bij dien plof en den knars van het slot, was het, als werd er aan hem iets gesloten, iets dat nu dicht was, voor altijd dicht
en toen zij dat merkte sprong haar hart op van vreugde en haar voetjes sprongen ook op en zij danste met de pop, in haar droom, net zooals Sinterklaas met de kinderen gedanst had; en terwijl
en in drift met den stok op den grond stampend, zijn tegenzin overwinnend om het woord tot Bastiaan te richten, wendde hij zich naar dezen om. 'Geen heiden voorwaar, gestrenge heer Schout,' riep vrouw Heilwich, mede opgestaan en hem volgende
Daar dit alles met veel ernst gezegd werd, Nathaniel met Maria naar huis wandelde en bij het afscheid om een kus worstelde, ging hij als een gelukkig man naar bed
Het was drukkend weder, en na tafel stelde Lucie voor, dat men onder den plataanboom zou gaan zitten en een glas wjjn gebruiken, en de frissche lucht genieten
Zeker zullen de negers met hunne zachtmoedigheid, met hunne nederigheid van hart, met hunne neiging om meer verheven geesten te vertrouwen en zich op hoogere macht te verlaten
Ik voelde zijne hand, waarmede hij onder in de boot liggende de mijne vasthield, beven; tegelijk keercU by zijn gezicht van mij af
Nu, en jij, Gregoor, toen jij trouwde, heb je toen je vrouw lief gehad? Hoe zou ik ze niet lief gehad hebben? antwoordde Gregoor
en zyne moeder was ook eene Christen vrouw geweest, zooals hi zich, zonderling genoeg, uitdrukte. Ik knielde naast hem en ondersteunde zyn hoofd
Vendale schreef het nummer en den datum op. Nadat fry de quitantie weder geborgen en de ijzeren kast weder gesloten had
u gij mijn hart eenigen troost, eenige hoop begint te geven, breekt gij eensklaps af. ch! hoe verheug ik mij, dat ik zoo in de gunst stond van uwe waardige moeder
en daarna had zij innerlijk groot berouw, dat zij zoo zelfzuchtig dorst te wezen om te wenschen, dat haar eigen jongen verdriet had
en zelfs tot deelname in eenig vermaak, hoezeer die beide mogelijkheden thans nog door haar mochten verworpen worden. Voor het gevaar, dat zij Willoughby weer zou kunnen zien, achtte haar moeder haar in de stad althans even veilig als buiten
wat zal hem dan verder beletten, nog eens een deel van den togt te ondernemen, dien hij in den nazomer van het jaar deed
die hem bijna naar de andere wereld had geholpen. Dit verhaal was nog niet ten einde, toen het rijtuig voor De Klok in
door ons hals over kop in de meest cynische stellingen te wagen, die hij verkoos op te werpen. Naarmate wij hem
terwijl hij tegen Van Blaak een vies gezicht trekt en met de oogen knipt naar den kant, waar Strijkman zit. Een oogenblik heerscht er algemeene stilte op het kantoor
De slagorde werd in allerhaast hernomen, en gelijk tevoren tegen de Groeningebeek geschikt. Onderwijl was Robert d'Artois met enige andere Franse Veldheren tot op een kleine afstand van het Vlaamse leger gekomen, om hetzelve te herkennen
Zou men niet zeggen dat onze Jurrie klerk geweest is? riep Van Schaeck. Hij spreekt als een Minnebroeder uit het
en de honden vernegligeert hij ook; ik zal er hem eens over onderhanden nemen. Ik heb er niet tegen, dat hij speelt, maar de zaak moet er niet onder lijden
om de ongelegenheid, waarin gij zoo iemand als dien arm en man zoudt brengen. Ik zeide toen: God zegene u
om voor hun brood te weven, te kaarden en zoo al meer, altijd eenerlei, van hunne wieg tot aan het graf
Maar zulk eenen knip waard of niet waard, vervolgde Meester Jacobsz., ik heb dit te zeggen. Eer sterf ik van honger eer ik Leiden help overgeven