AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
wie maggy wie mijnheer clennam natuurlijk hij is in de kamer van uw vader en zei och maggy wees zoo vriendelijk en ga eens aan juffrouw amy zeggen dat ik er ben
maar ha er zijn van die herinneringen dat geen gelukkige geen aangename herinneringen zijn en ha je hadt niet hier moeten komen ik begrijp dat nu ook mijnheer
en na aangeklopt te hebben scheen zij te zakken en stoom door het sleutelgat te blazen nog eer maggy de deur kon openen
en wanneer men pancks nauwletiend gadesloeg zag men dat zijn geblaas boosheid en ongeduld verried en dat elk luider gesnuif
zoo boos was hij geworden dat hij mijnheer rugg gedreigd had een ander rechtsgeleerde te zullen nemen om de zaak af te wikkelen mijnheer rugg moest geen rekening houden
en dronk daarna op mijnheer chi very en zijn cipiers die hij alien met een caueautje van twintig pond gelukkig gemaakt had chivery beantwoordde zijn gezondheidsdronk in de volgende bewoordingen
en de man zonder kinderen en met veel hulpbronnen over wiens bankroet niemand zich verwonderde daar stonden ze alien
ik ben heel blij dat ik niet naar beneden ben gegaan haar groot kind met de starende oogen kuste haar teeder en na heur haar gladgestreken en haar voorhoofd met koud water gebet te hebben
in een hoekje van de benedengang was een wachtkamerfcje wel wat gelijkende op den ingang van een mijnschacht met een lang smal venster alsof er een scheur in den wand was
ik hoop omdat u mij vertrouwt omdat u weet dat ik belangstel in alles wat u aangaat dat niets u gelukkig of ongelukkig kan maken zonder het mij die u zoo dankbaar ben ook te doen
zei ik jeremia o hij is zoo'n gladde juffrouw flintwinch legde nu het bovenlaken en een deken op het bed en daarna de sprei alsof de geschiedenis nu uit was
altijd op voet van oorlog met fanny zoodat die arme sparkler niet meer wist hoe hij den vrede tusschen die twee moest bewaren
op haar gezondheid hij nam een slok op jouw gezondheid nog een slok op zijn gezondheid nog een slok en nu op alle vrienden om st paul
ik antwoordde zij met toenemende vastberadenheid als dat mogelijk was ik want ik wil niet verschijnen in het afschuwelijk licht waarin gij mij plaatst
een paar die geen muzikalen aanleg bezaten of wier portemonnaie ledig was slenterden nog rond
zelfs niet van het verleden en het heden zou hij de prinses niet kunnen voorspellen wat haar de toekomst zal geven kleine dorrit keek peinzend in de sornbere ruimte van de gevangenis en schudde het hoofd
toen de oude heer gilbert clennam zijn neef een wees aan mijn vader kwam voorstellen als een geschikten echtgenoot voor mij
langzaam naar de poort mrjnheer dorrit vol van de gedachte hce die arme drommels het voortaan zonder hem zouden stellen was groot en bevlroei'd maar met zijn geheele ziel
een benijdenswaardig een gezegend man de man der mannen en wat een rijk man hij zelf gebruikte voor niet meer dan een shilling voedsel
pancks zette de kroon op zijn raadselachtig optreden door op de een of andere geheirnzinnige manier met tip kennis te maken
ik snelde naar haar kamertje dat chivery mij wees en vond de deur geopend en het arme kind bewusteloos op den vloer
waarop deze zich er heen begaf en gedurende vijf minuteri aan het onderhoud deelnam en toen ging er een zucht van verlichting op onder het koor want lord decimus stond op en nam afscheid
in de heilige overtuiging dat hij de bewerker was van dit groote geluk op de binnenplaats stond ook
de gevangenismuren trilden er nog van toen de familie al in het rijtuig zat en de koetsier op het punt was het portier te sluiten
hij vertrouwde den man een boodschap aan haar toe en liet haar weten dat de heer die den vorigen avond haar vader eon bczoek gebracht had haar charles imckens kleine dorrit in de woning van haar oom een oogenblik wenschte te spreken
waarover zal liet zijn maggy v over een prinses maar j t moet een echte zijn hoorl kleine dorrit dacht even na
zij stelden een adres van gelukwensching aan hem op en overhandigden hem dit in een keurige lijst achter glas
zooals ook al haar getuigschriften trouw vermeldden en toch was er zeker nooit een zoo ongelukkig
in zijn ware gedaante r moest jdoor haar standgenooten ter wille van hen zelf hoog worden ghouden zij kleine dorrit beantwoordde deze ridderlijke trouw
op hen volgden plornish en maggy de bezittingen die de moeite van het meenemen waard waren in pakjes meedragende op de binnenplaats stonden a he medegevangenen en de cipiers
terwijl zij het kussen op de peluw plat sloeg zag zij dat arthur haar nog aankeek alsof hij op de rest van haar antwoord wachtte
mijnheer dorrit was niet te trotsch en te eerlijk om aan de deur te luisteren ten einde zich te overtuigen dat john werkelijk met niemand bleef praten
hij maakte het haar in zoover wel degelijk lastig dat zijn tegenwoordigheid niet verlangd werd maar zij legde toch haar werk neer en stak de reenter hand uit met den vingerhoed nog aan den vinger
ik wreekte mij niet over het mij aangedane onrecht ik was slechts een werktuig een
zeker hij heeft heel goede connexies en is van bijzonder goede familie dit was de eenige troost dien hij vinden kon
het gevolg was dat hij toen hij met de kaars in de hand naar boven wilde gaan haai tegen het lijf liep hij keek ten hoogste verbaasd maar sprak geen woord hield de oogen strak
met haar kennis door de schuld van dien frederik dorrit werd ik door zoo'n goddelooze zangeres verdrongen
het was waarlijk vermakelijk te zien hce balie zich van merdle mees den arm door dien van merdle stak en hem een ingewikkeld verhaal begon te doen
en ik zal je vertellen waarom haar gezondheid wordt er niet beter op en zij zal voortdurende oppassing noodig hebben in haar kamer
het is ook niet bepaald onverarijdelijk dat hij zelf hier is ik twijfel niet antwoordde balie
hij klopte hier een pnar kinderen op het hoofd zooals sir roger de coverly deed wanneer hij naar de kerk ging sprak menschen die zich achteraf hielden bij hun doopnaam aan
toen zij hem echter meedeelde dat het niets was dan een sprookje dat zij maggy eens vert eld had en dat er niets in was dat zij niet aan iedereen zou durven vertellen als zij t tenrninste nog kende vroeg hij niet verder
dat men spoedig zoo gelukkig zou zijn de partij versterkt te zien met het gezond verstand en het vernuft
kleine dorrit werd door deze heeren ontvangen overeenkomstig beider eigenaardig karakter de patriarch scheen haar een ons c hatha ren dienst te bewijzen door haar te zeggen dat hij blij was haar te zien
zouden ze zeker alien gaarne gedaan hebben tegelijkertijd noodigde hij alle bewoners van de gevangenis uit aan een grooten niaaltijd dien hij voornemens was te geven op het binnenplein
wie zullen wij vragen onze brave merdle ontving dart de noodige aanwijzingen en zat met een zwaarmoedig gezicht tusschen zijn gasten aan tafel
of met die uit het parlernent mylord aantoonende dat hij de grap begrepen had en zijn leven lang niet zou vergeten
affcry vrouw heb je alles gevonden wat je noodig hebt zij had lakens en sloopen uit de pers gehaald
en zoo al meer toen de fee verschenen was en hij ons wilde afbetalen lieve heme toen zijn wij op zulk een voorbeeldige wijze aan het controleeren en
gaf hem een goeden naam voedde hem op in vrees en beven voor de zonden die op hem gedrukt hadden nog eer hij het levenslicht had
vier malen werd de politic te hulp geroepen en werd hij uitgemaakt voor een schelm en een oplichter hetgeen hij met de grootste bedaardheid aanhoorde daar hij er geen woord van verstond
evenals zij onderscheid zou gemaakt hebben tusschen een tastbaar voorwerp en het sptegelbeeld kleine dorkit in een glas water merkte affery dit op ofschoon zij al duizeliger en duizeliger werd
zij was brjna bang voor hem en wist niets op zijn vragen te ant wo or den en telkens lachte en knikte hij tegen clennam hij mag er gerust bij zijn juffronw dorrit hij behoort tot de onzen
waarvan de donkere geplooide strooken dat gedeelte van haar gezicht verborgen dat zij niet bij haar werk gebruikte dicht bij het venster
bisschop keek volstrekt niet alsof hij ook meende dat er iets belangrijks aan de hand was dit was een merkwaardige trek van zijn karakter
en de populaire man schudde een ieder de hand en zei zelfs tegen balie ik hoop u niet met mijn per en verveeld te hebben waarop balie antwoordde met de
in onze gelaatstrekken leggen toen ik hem noodzaakte mij haar naam en haar woonplaats op te geven ging zij in het vuur van hare verontwaardiging en verdediging voort
de handen nog stijver om de knieen slaande laat hem ook hospitalen hebben want daar is het zoo heerlijk hospitalen met een heelen boel lekkere kippetjes
jes trok zij haar hand uit de zijne legde die in haar andere hand en bleef zoo met gebogen hoofd en over al haar leden bevende voor hem zitten
en ik zal trachten met al het vuur dat in mij is en met al de achting en vriendschap die ik voor je voel beste lieve kleine dorrit je een dienst te bewijzen voor je leven ik dank u
willen wij de ijzeren brug overgaan vroeg hij daar zijn wij buiten het gewoel van de straat amy keurde dit plan goed en waagde het hem te verzoeken niet boos te zijn op de jongens van mijnheer cripple want zij zeive
en als hij kon moest bij dat lid ompraten kleine dorkit graat onze beroemde gastheer en vriend onze ster aan den commercieelen hemel zich in de politiek begeven vroeg hij
toen zij naar beneden keek zag zij juist pancks binnenkomen en schuin naar boven kijken wie is dat toch moedertje vroeg maggy zij was opgestaan en leunde tegen amy's schouder
als je haar nog hebben wilt kun je haar krijgen hoe weet je dat de twee gladden hebben er verleden over gesproken daar komt jeremia de trap op i weg
en met afgetrapte schoenen in de gevangeniswoning een teer kind met een charles dickens heldenziel in hot zwakke lichaam het licht dat hoe langer hoe meer
die zij beloofd had dan eindelijk vandaag te zullen afdanken omdat zij die zooals zij zeide zoo lang wilde dragen als zij hier was
had pancks want die was het die al van buiten geopend en nu stond hij daar zonder hoed met verwarde haren en keek over clennam's en kleine dorrit's schouders heen
en dacht er eens over heel ernstig en werd wijzer ik telde mijn jaren eens na en overwoog eens wat ik was sloeg een blik in het verleden en in de toekomst en begreep dat spoedig
ik meende dat ik die bezat maar ik moet bij jou in de leer gaan merk ik wel wie zou mij die beter kunnen leeren dan jij
die hij altijd uit groote zelfzucht liad lieigehad terwijl hij door haar geleid moest worden
voor kleine doerit de marshalsea die nu in alle bladen besproken werd vermoedelijk kwam er bij een groat aantal hunner de gedachte op dat iets dergelijks ook hun wel zou kunnen overkomen
wandelde hij in al zijn luister door de hall toen hij iets in het gezicht kreeg dat hem bijna verstijfd van schrik
rigaud schoof zijn stoel achteruit sloeg de beenen over elkaar en bleef tegenover haar zitten
meagles riep een rijtuig aan liet kleine dorrit instijgen en zetto het kistje naast haar op de bank waarop zij hem uit blijdschap en dankbaarheid de hand kuste
rigaud knipte haar hoonend met de vingers in het gezioht duizend guinjes voor het lieve mooie meisje dat je langzaam hebt
wijl zij daar zat te peinzen over de geheimzinnigheid van pancks zij den welbekenden stap van a y die de trap opkwam en bekroop haar de vrees dat zij van haar geliefde venster
niet mijn eigen beleediging want wie en wat was ik maar hoe ik in afschur voor de zonde was grootgebracht
dit woord durfde zij gebruiken terwijl zij smeekend aan mijn voeten lag was het toen mijn vijandin die mijn voetbank werd gaf m ij n toorn mij woorden in
als gilbert clennam kindsch geworden en op den rand van het graf zich door misplaatst medelijden laat verleiden een legaat te bestemmen voor het zondige schepsel dat zijn neef
een pak papieren nit zijn borstzak en tegelijkertijd kwam mijnheer rugg met een pak papieren aandragen wacht
zij deed dit altijd in de gebiedende wijs eenigszins schuchter had de beroemde mijnheer merdle aan zijn eersten bottelier te kennen gegeven dat het geen groot maar een uitgelezen diner moest zijn
toch zette meagles door en toen hij eindelijk in parijs was aangekomen zei hij tegen moeder hoe dichter ik bij engeland kom moeder hoe dichter ik ook bij het kistje ben
en het teere vrouwtje was er niet toen de prinses ging vragen waarom het spinnewiel stil stond en waar het kleine vrouwtje was kreeg zij ten antwoord dat het wiel stil stond omdat er niemand was om het te draaien
ontwakende uit een langdurige verstrooidheid waarin hij met een lepel over zijn mouw had zitten wrijven
als u t niet weet hoe kan ik het dan we ten u zit in het allerheilige van den tempel
wie anders houdt nu en dan de deuren vast maar ga niet uit ga niet uit u zult een ongeluk krijgen op straat
waarvan de regeering verbaasd zou staan en dat tot het ontslag van den directeur moest leiden op de binnenplaats stond ook de insolvents man
heel waar want er was nooit iets geweest om mee te feliciteeren en dat hij verzocht voor zich en zijn familie het aanbod te mogen afwijzen met al de dankbaarheid welke de
en nu scheen het dat geen menschelijk vernuft in staat zou zijn het tweetal in een kamer te krijgen vruchteloos haaldc ferdinand lord decimus over de bronzen paardengroep eens te gaan bekijken
intusschen was de oolijke ferdinand de eenige die buiten den kring bleef hij deed alsof er daarginds op lord decimus of mijnheer merdle een gevaarlijke operatie verricht werd
en weinig gelukkige jaren die ik in het buitenland heb doorgebracht dat ik dit alles vergetende mij inbeeldde op iemand verliefd te zijn
ongeveer een minuut was er voorbij gegaan om zich te verzekeren dat zij er werkelijk niet bij was toen juffrouw fanny die uit het portier de lange nauwe gang naar de poort kon afzien verontwaardigd uitriep
van een rechtskwestie waarin hij merdle wel eens wilde raadplegen te zien hoe hij in de buurt van lord decimus gekomen den arm van zijn gastheer losliet en dezen zijn verontschuldigingen aanbood
en die aardige jonge barnacle zou ook niet ontbreken het j koor van parlementaire barnacles i dat het platteland afliep wanneer het huis vacantie had om den lof van hun hoofd te verkondigen zou vertegenwoordigd worden
zij liet er zich niet afglijden maar liep trede voor trede terwijl zij zich aan de leuning vasthield want de kaars was uitgegaan
ten einde de anecdote verder te hooren op dat oogenblik voelde hij dat hij zich ook van den president verzekerd had en zich met flinken eetlust aan het diner mocht wijden
eindelijk verscheen lord decimus de heer titus barnacle was er al en zoo indrukwekkend was diens persoonlijkheid
na haar meesteres in bed geholpen de lamp aangestoken en haar goeden nacht gewenscht te hebben ging juffrouw flintwinch dien avond slapen zooals gewoonlijk
ik heb geen voorspoed gehad hoeveel wil je nu hebben itoeveel later en welke verzekering kan ik krijgen dat je het stilzwijgen
maar nu viel haar hoofd voorover en bracht zij de tiand naar het voorhoofd terwijl zij met de andere hand op de tafel steunde alsof zij weer een poging wilde doen om op te staan
als je nog een beetje def tiger zoudt kiinnen doen dan gewoonlijk zander je al te veel in te spannein william william zei de ander het hoofd schuddende
ook werd zij een beetje angstig ik zou de palm van uw hand wel eens willen bekijken zei hij ik zal het u niet lastig maken
meer dan veertig jaren van worsteling en strijd tegenhet gefluister dat welken naam zij ook aan haar wraakz ucht en haar trots geven mocht zij toch den aard daarvan niet kon veranderen
en deed zulk een forschen haal waartoe hij het reenter oog dichtkneep dat hij er van beffon te rillen en te hoes ten charles dickens maar zelfs midden in die bui
voor het hoofd willende stooten deed alsof hij aan zijn voeten zat en zich laafde aan zijn betoogen het diner en dessert duurden drie voile uren
ons den zegen van den almachtige onthouden en zijn wij ons zelven en anderen ook tot een zegen zoo bleven zij aan het venster staan
niet in het oogloopend of pralend voor de buitenwereld niaar door en door gezond en degelijk van onzen vriend
en zoo komen we door de wisselingen in het leven van etonsche peren tot de peers in het parlement en met lord t ecirnus naar beneden moest gaan en naast lord decimus aan tafel moest zitten
kijk ik ben zoo gaan liggen om mijn hoofd wat rust te geven zeg dat je mij zoo gevonden hebt dat ik anders wel zou komen en breng hem mijn dankbare groeten over
dat kleine rustige figuurtje daar kijk de menschen gaan op zij om haar door te laten
het was doodstil in huis daar kwam pancks op zijn teenen loopende binnen is t niet een beetje vervelend juffronw dorrit vroeg hij zacht sprekende och neen mijnheer druk bezig zie ik
eensklaps erfgenaam is geworden van een kolossaal fortuin ik heb er allerlei van gehoord weet jij daarvan ferdinand
eling keek maggy echter van haar werk op en zei zeg moedertje i wat is het maggy als je geen geheimen van je zelf hebt te vertellen
om het wonder van buiten te bekijken kleine dgrpit en wanneer zij den eersten bottelier zich nu en dan zagen verwaardigen in de deur van de groote hal te verschfjnen
zij zal mij wel een ondankbaar ellendig schepsel vinden i maar u zult haar wel vragen mij foe vergeven evenals u gedaan hebt want ik ben niet zoo slecht meer als ik was pleitte tattycoram
goed als haar naam en haar leeftijd zij zagen naar zijne meening niet in dat zij zich zelve ver verheven had boven de atmosf eer van de gevangenis
kan ik arthur van avond nog bezoeken ik denk het niet maar zal gaan zien hoe mj t maakt ik denk niet dat hij u van avond nog kan ontvangen
balie vond het buitengewoon aardig dat de familie merdle al in aanraking gekomen was met die familie dorrit
en gaf dadelijk als zijn opinie te kennen dat men au grand complet zou zijn en er zekcr een gewichtig onderwerp in discussie zou komen
en vroeg of er geen middel bestond om dit voor de kerk zoo lastige euvel te voorkomen waarop de dokter als zijn opinie te kennen gaf
en zijn stem kionk minder doordringend minder onbeschaamd toen hij zeide jufi'rouw dorrit het jongste nichtje van frederik dorrit die ik in italic heb leer en kennen is uw gewaanden zoon zeer genegen
duizend guinjes voor de jongste van de dochtersj die haar beschermer op zijn vijftigste jaar hebben mocht
hij had goud en zilver diamanten en robijnen hij had paleizen en hij had hospitalen viel maggy in
en zijn ongelukkig hard leven zoo noemde zij de deugdzame leiding die hij genoot over hun kind in zonde geboren over den angst voor gebrek en schande
affery had voor het web dat zijn geest zoo ijverig weefde in de oude werkplaats waar het getouw zijner jeugd had gestaan de draad aangebracht die nog in het patroon ontbrak
op de bergen of over de heide rondzwierf maar do directeur wist wel beter en had hem achter slot en grendel
niemand is er ooit hier langs gekomen die zoo goed en zoo vrien delijk was dat was het begin
of zoo gij bevoegd zrjt de teekenen die ik u geef telkens wanneer die man onder u verschijnt juist te waardeeren
en dat niets je daar van kan afliouden was ik daar niet verzekerd van dan zou ik jou en je vader al lang verzocht hebben je een meer voegzaam verblijf te mogen verschaffen
flintwinch was intusschen weer in zijn hoekje aangeland waaruit hij mevrouw clennam bleef aansiareu en ten laatste toevoegde
welnu laat u dan geen vrees aanjagen u bent immers een verstandig man arthur hij knikte want zij scheen een bevestigend antwoord te verwachten
dat heb je mij toen op de brug ook vert eld en ik heb daar dikwijls aan gedacht heb je geen geheimen
ik bedoel dat je mij zooveel beter vertrouwen kunt en dat de veriegenheid die je tegenover anderen zoudt gevoelen tegenover mij geheel verdwijnen zal
was men het er in de groote wereld niet dadelijk over eens geweest of men mevrouw merdle zou uitstooten of troosten
t is alleen omdat ik zoo'n hoofdpijn heb maggy nu dan moedertje als je schreit omdat je zoo'n hoofdpijn hebt laat mij dan
omdat ik een waarzegger ben pancks de zigeuner ik heb u nog niet meer van uw geluk voorspeld juffrouw dorrit dan hetgeen ik achdat kleine handje vond
en ik ga doyce in het buitenland opzoeken daniel moet hier komen schrijven ten plannen voor de toekomst maken en voortdurend in het onzekere blijven kan ons geen stap verder brengen
dat is portwijn geloof ik zei de dubbelgnnger proevende alsof hij in de dokken was en nog een uur tijd had
welke gezegde client aan den heer clennam vermeende schuldig te zrjn bij het overmaken van dit bedrag tegen quitantie op zegel werd der firma peddle en poul door hun client opgedragen
op dezen oever van de rivier terugkomen een weg die bijna langs zijn oude verblijf leidde toch had deze tweestrijd een gevoel van ontevredenheid in hem opgewekt
eindelijk brak dan de dag aan waarop mijnheer dorrit en zijne familie de gevangenis voor altijd zouden verlaten
laat nu eens kijken u moet weten begon pancks snuivend terwijl hij zenuwachtig in zijn papieren zocht en zijn woorden ais onder een hooge drukking nit zijn mond kwamen
en keerde na wat langer afwezig te zijn gebleven eveneens met een presenteerblad terug waarop een aangetrokken flesch portwijn een citroen een suikervaasje en een
noch te zeggen dat hij vroeger zeker indringerige persoon van dien naam gekend had was reeds onder het rijden verdwenen
aan het slot mijnheer ja mijnheer heb t druk john ja mijnheer t is aardig bezet tegenwoordig ik weet niet hoe het komt maar wij zijn in het algemeen aardig bezet
waarin een klein tenger vrouwtje woonde heel alleen een oud vrouwtje vroeg maggy neen geen oud vroawtje maar een jong
maar toch was er in de arme verslapte zenuwen om mond en neus iets merkbaar van de aangename kitteling die het snuifje hem bezorgde
in vertrouwen gezegd geloof ik dat ook niet doe dat gerust arthur wat was dat voor een meisje in moeders kamer
een engagementscadeau dorrit glimlachte en zei nu wie weet misschien t was altijd mogelijk er waren zooveel bekoorlijke vrouwtjes of hij eens een en ander zien mocht
zij had in vele jaren het vrije gebruik harer vingers gemist maar opmerkeiijk zij sloeg meer dan eens met de vuist op de tafel zwaaide met haar armen in de lucht alsof dit een dagelijks voorkomende beweging was
ik heb u gezegd dat u t nog zult beleven blijft het afgesproken juffrouw dorrit afgesproken dat ik dat u behalve hier zult doen of u mij niet kent
een benauwd vertrekje met een bedstede waarin het bed blijkbaar zoo haastig en zoo kort geleden opgemaakt scheen dat de dekens als t ware overkookten en uit de deur puilden
en moeder voegde zich bij hen tot kleine borrit terugkwam en zei dat arthur dien avond geen bezoek meer mocht ontvangen goed zei meagles als artijd welgemoed
als hij dan een badreis had gemaakt om eene vrouw te zoeken dan moest hij maar eene van de riminietjes nemen de oudste was eene perfecte echtgenoote voor hem en lina had duidelijk gemerkt dat ook deze volstrekt zoo afkeerig niet was van den hooggeplaatsten ambtenaar met zijn deftig voorkomen en zijne statige manieren
het vuur waarmede lina zich tegen de onderstelling verdedigde dat anasthase's komst in verband stond met haar onverwacht vertrek bewees aan mevrouw rimini genoeg dat hare gissing juist was
dien middag dineerde lucie de tonnette voor het eerst sedert eene halve eeuw met een mannelijken telg uit haar geslacht haar hoogste wensch was vervuld er was een de tonnette die den naam welke dreigde uit te sterven kon doen voortduren en misschien ook den ouden titel weder kon voeren
welnu kinderen laten we dat dan maar zoo doen sprak mevrouw en ditmaal kwamen er wezenlijk tranen in hare oogen en terwijl zij louis de hand omklemde of hij weg zou loopen als zij hem niet vasthield trok zij hem naar lina die nu ook was opgestaan en voor het eerst omhelsden zij elkander
deze had er natuurlijk niets van gehoord maar de vraag werd door hem herhaald aan een collega en de niet ver schijning van den nooit falenden ambtenaar werd dien dag besproken lang nadat de persoon in quaestie reeds aan zijn lessenaar zat en zijn werk deed of liever geacht werd te doen
en het is dns volkomen te verschoonen dat toen gij juffrouw rimini in gesprek zaagt met zulk een knap officier als mijn vriend von behren gij haar aan zijn gezelschap woudt onttrekken dat is indirekt een kompliment aan zijn adres
ik heb nooit poot gelezen nooit poot gelezen ja dat is wat ouderwetsch dat erken ik maar in mijn jongen tijd had men veel met hem op mijn vader dweepte met hem ik heb boven nog zoo'n kwartijn staan je weet wel met dien rood lederen band en
maar begon dorothea die juist een antwoord van den duitscher wachtte met wien zij over een dans sprak laat dien kerel staan ik moet u een paar woorden zeggen en hij trok haar mede naar de andere zijde der zaal mijn hemel mijnheer botwater sprak de oudste rimini ik geloof dat u daar zeer onvoorzichtig zijt geweest
neen zeker niet wij hebben veel te aangename oogenblikken met u doorgebracht en waarschijnlijk zullen we elkander in een heelen tijd niet terug zien denkt u lang in parijs te moeten zijn gerard keller het testament van mevrouw de tonnette ik weet het niet dat hangt van omstandigheden af u blijft zeker nog een poosje te
welke booze toeleg kon hier ook bestaan hij kon niet anders vermoeden dan dat het meisje dat hij toevallig op straat ontmoet had zich gunstig over hem had uitgelaten en dat hare tante nu zij in hem een stamhouder van haar oud geslacht had ontdekt zijn lot zich wilde aantrekken
antwoordde haar eene stem die niet van den heer anasthase van sterren was ja jufvrouw rimini dat mag u wel zeggen t is hier verrukkelijk niet waar en hoe toevallig dat we juist elkander hier ontmoeten henriette schrikte het was kato zonne een der grootste kwade tongen uit den haag
het ging tamelijk wel als er maar geen onverhoedsche gebeurtenissen tusschen beiden kwamen als een spoorwegongeluk hem trof en hij in een hospitaal werd gebracht zou zijn duitsch hem zeker in den steek laten
opmerkingen en zij hunnerzijds van hem noch de woorden noch de bedoeling had hij zich maar bepaald tot de gerechten die intusschen als streng kurmassig niet bijzonder in zijn smaak vielen
het meest speet hem dat lina met de zieke medeging hij had liever gezien dat al de rimini's in het rijtuig waren gestegen en zijn nichtje bij hem gebleven ware je hadt wel bij ons kunnen blijven zeide de oud gast tot zijne zusters wij hadden u uit t oog verloren omdat ge altijd achterblijft
het etensuur naderde om vier uur ging het ministerie uit geen botwater daagde op mevrouw de tonnette werd ongeduldig onrustig zelfs
thans zit dorothea tegenover me ze is en negligé en ik moet zeggen t is tijd dat zij trouwt want ze begint vrij oud te worden nicht ik geloof nooit dat ze nog geen dertig is die kleine opmerking was lina waarschijnlijk uit de pen gevloeid onder den indruk der laatste gedachtenwisseling met hare vriendin
henriette hield zeer veel van hare zuster maar er is toch één ding dat eene ongehuwde dame nooit aan eene andere vergeeft al houden zij nog zooveel van elkander dat ze eerder een man krijgt zij zag er beter uit dan hare zuster zij was wel drie jaar jonger
een klein half uur van de plaats zijner bestemming zag hij door de boomen heen een dame als dat lina eens ware dacht hij wat wel niet waarschijnlijk was maar onmogelijk toch ook niet en hij richte een aandachtiger blik naar die vrouwelijke gestalte en meende toen dat hij ze kende t was ten minste net een der
juist het tractement kunnen vinden voor den zoon van een vriend zijner jeugd en de aanmerking van de tweede kamer voorkomen over het opdrijven der uitgaven gerard keller het testament van mevrouw de tonnette en de stijgende kosten voor het personeel der ambtenaren
zag heidelberg baden-baden het was of haar geheele lichaam plotseling ijskoud werd maar zij kneep hare lippen dicht op elkander en sprak binnen s monds de teerling is geworpen er kome wat wil de trein hield stil haastig stegen zij in de conducteur kwam de billetten nazien
nu en dan bij zijne geprivilegieerde leerlingen van meer gevorderden leeftijd die toch nooit verder zouden komen nam hij zelf de plaats voor de piano in en speelde een kwartier of wat langer of korter en hield zich of hij het niet bespeurde dat de huisgenooten in de kamer gerard keller het testament van mevrouw de tonnette kwamen en luisterden
en dus ook lina die niet gelooven kon dat zij zveel zou ondervinden booten en spoortreinen en tunnels en watervallen en rotsen en logementen en open tafels en baden volgden elkander in bonte mengeling en de reeks zou nog veel langer geworden zijn als mevrouw de tonnette niet gezegd had
botwater bedacht zich een oogenblik hij had gemeend het gebeurde geheim te houden zich te verbergen tot zich eene gelegenheid aanbood om naar griesbach terug te keeren en dan morgen vr dag en dauw te verdwijnen vr de getuigen van behren bij hem kwamen aan dat plan waren echter bezwaren verbonden en bovendien zou hij dan het doel van zijne reis missen
er waren voorts twee dames uit den elzas die ook zeer levendig waren voorts eene belgische weduwe en eene secondante uit coblentz die allen hare kwalen vergaten voor zoover zij die hadden en zich recht goed amuseerden
den volgenden morgen wachtte hij ten acht ure henriette rimini in de ontbijtzaal de nachtrust hoe kort ook had hem kalmer gestemd en het scheen hem thans of het besluit waarover hij den vorigen avond nog in zoo pijnlijken tweestrijd verkeerde reeds lang bij hem onherroepelijk had
en toen anasthase zijn vertrouwen had uitgesproken dat die wel komen zou met den tijd had zij onbewimpeld gezegd dat hij te oud was voor haar om daarop te wachten aan de ontboezemingen van vurige liefde welke daarop volgden had zij een einde gemaakt met de opmerking dat mijnheer van sterren toch niet verlangen kon dat zij hem zou huwen alleen omdat hij haar lief
blijkbaar was deze de oberkellner maar een oberkellner was toch ook maar een kellner voor de frau professorin ik ben geen kellner zeide botwater ik ben hier gelogeerd
en toen zij hem had afgewezen was hij meer vertoornd dan treurig geweest wat verbeeldde zich dat kleine ding wel dat zij weigerde de vrouw te worden van anasthase van sterren hij die met de eerste musici van europa omging in de beste familien werd ontvangen
ik dacht dat wij het afgesproken hadden zeide anasthase u woudt immers zoo graag baden eens zien maar mijnheer van sterren wat zullen de menschen daarvan zeggen
tot heidelberg herhaalde lina na een oogenblik nagedacht te hebben waarom niet verder me dunkt dat dit al ver genoeg is de toon waarop jet dit zeide en de blik waarmede die woorden gepaard gingen waren zoo veel beteekenend dat ze geen nadere verklaring behoefden
hé gaat de trein naar parijs dan over appenweiler niet direct zeide anasthase maar ik ga ook zoo ver niet ik ga eerst naar baden hè baden dat is t neusje van den zalm maar wordt het mijn tijd niet ik zou niet graag te laat komen
anasthase had veel lust het gesprek in dien geest voort te zetten maar hij herinnerde zich nog bij tijds het doel gerard keller het testament van mevrouw de tonnette waarom hij naar griesbach was gekomen en hij wendde zich tot rimini die eenige schreden achter was t is lastig dat stijgen zeide hij
dat is mijn wraak fluisterde zij louis toe terwijl zij haar vinger op de lippen legde zij wilde aan haar vriendin het onaangename bewijs sparen van de waarheid der woorden die deze zoo hadden gegriefd
hij zou haar dat ernstig onder het oog brengen als zij zich bij hem haar neef aansloot zou het nog eenige houding hebben maar nu verloor zij toch de vormen te veel uit het oog zij liep gevaar zich te
wierp zij een blik naar de verloofden gerard keller het testament van mevrouw de tonnette die beiden het hoofd van haar afgewend hielden zonder een woord te spreken en zonder geruisch te maken vouwde zij het verraderlijke blad papier toe en stak het in haar zak
en zie daar verscheen veertien dagen nadat het verhaal gelegenheid had gehad om zich in alle kringen der haag sche zamenleving te verspreiden anasthase van sterren zelf met henriette bimini aan zijn arm en mocht de booze wereld nu nog volhouden en het kwade er van te denken de groote massa vond de zaak volkomen
maar dat ging zoo spoedig niet en vr dat hij er mede gereed was had de nieuw aangekomene eene courant uit zijn zak gehaald en wijdde nu zoo onverdeeld zijn aandacht aan den inhoud dat zijn overbuurman niets meer van de sympathieke oogen en de volle blonde knevel en baard zag dus volstrekt geen gelegenheid meer had om hem zijne nadere vragen te doen
zij wist zelve niet hoe zij aan al die mooie woorden was gekomen maar menschen die in levensgevaar verkeeren leggen eene kracht aan den dag die zij zelven niet wisten dat zij bezaten zoo had ook lina in dezen strijd voor haar geluk argumenten gevonden die zij vroeger nooit overwogen had
zeker wist u dat niet alle huizen hebben twee ingangen hier in het schwarzwald misschien wel neen overal u kent toch wel dat verhaal van de menschen die de voordeur uitgezet worden en door de achterdeur weder binnen komen hoe zou dat mogelijk wezen als de huizen geen twee uitgangen hadden
het evenwel niet noodig zijn aanstaanden neef op de hoogte van zijne plannen en van den toestand te brengen hij vertelde hem dus niet hoe de oude dame zelve het denkbeeld had ontworpen en dat eigenlijk een aanzoek geheel overbodig was
hij zag botwater aan en toen zijne zuster maar in plaats van een heftigen uitval zeide hij na een oogenblik van doodelijke stilte die duitscher wacht beneden
stoor ik u mijnheer vroeg eene zachte vrouwenstem t was de stem van dorothea rimini hij haalde weder vrij adem voor hoe korten tijd dan ook volstrekt niet sprak hij op somberen toon geheel in overeenstemming met den toestand van het oogenblik
och lina wil je me even helpen lina die bij dorothea botwater en van sterren was achtergebleven volgde onmiddelijk zij was blijde dat dit laatste halve tête-à-tête voorkomen werd
vooral die laatste woorden van dorothea rimini sneden hem door t hart hij zag lina aan met een blik die getuigde wat er in zijn gemoed omging en lina gevoelde dat zij zich verdedigen moest maar hoe haar oog ontmoette het zijne en eensklaps kreeg zij moed
de groote moeielijkheid was nu nog maar om te oppenau te komen hij moest te appenweiler uitstijgen maar dan hoe zou hij den trein vinden te karlsruhe waar hij een uur aan het station bleef had hij getracht in het fransch eenige inlichtingen te vragen maar de menschen zijn daar geducht dom niemand verstond een woord fransch
weg hadden de jongelui het plan gemaakt om over den wolkenkur terug te keeren eerst was botwater daartoe niet te bewegen maar de dames hielden aan te heidelberg geweest te zijn zonder den gewonen toer te maken was een schending der plichten van eiken toerist
hun oordeel werd echter geheel gewijzigd toen zij in het victoria hotel met de rimini's en botwater op het terras hadden plaats genomen zij logeerden in een ander hotel maar zij hadden van sterren afgezet en daar het terras zulk eene gezellige rustplaats aanbood na den tocht waren zij daar gebleven want de riminietjes hadden gezegd dat zij er ook nog een poos zouden komen
hij troostte zich echter met de gedachte dat het maar coquetterie was en die angst om met hem alleen te zijn was wel beschouwd een goed teeken als zij hem niet gezind was zou zij die voorzorgen niet nemen het was niets anders dan
slechts ééne zaak één mensch was volmaakt dat was haar man zij was diep ongelukkig als hij niet bij haar was en daar hij niet altijd in haar omtrek kon wezen en vreemden haar afschrikten had rimini zijne zusters bij zich in huis genomen en deze hadden geen oogenblik geaarzeld om bij hem haar intrek te nemen
de hollanders in baden-baden en er zijn er altijd wisten dien avond dat de muziekmeester van sterren de jongste rimini had geschaakt of erger nog
de gewone tijd van scheiden werd door beiden overschreden zij hadden dan ook geen van beiden haast botwater had zijn werk zoo ver in orde dat hij nog slechts gerard keller het testament van mevrouw de tonnette op zijn bureau behoefde te wezen om afscheid te nemen en van sterren had zijne laatste les gegeven om dien middag te kunnen pakken
zij kon dit wel ontberen maar zij was er zoo aan gewoon dat zij haar altijd ongaarne naar de vergaderingen zag gaan zij vergat die dan ook getrouw zelfs als zij ze zich herinnerde
maar nu zij weelde genoten was de hoop in haar opgewekt dat zij een goede partij konden doen en eene badreis scheen de bevrediging van dien wensch in de hand te kunnen werken het werd langzamerhand tijd
hij durft niet zeggen dat hij ze liefheeft en t meisje vat het verkeerd op en denkt dat hij niet van haar houdt en eerst op de helft van het tweede deel komt het uit dat ze elkaar beminnen en aan het slot trouwen ze zou je t ook niet denken
op welken afstand hymen amor volgt daarover beslissen de parken maar in afwachting van haar beschikking schenkt amor u de vreugde het zalige genot dat hij alleen weet te verschaffen
t was een melancholiek merk geweest dat de wijnkooper hem gezouden had want louis werd somber en dof ondanks de verlichting die een goed afgeloopen examen aan zijn gemoed moest geven
botwater was zoo zeer onder den indruk van de gelukkige oplossing die zijn dûel gekregen had dat hij aan al het overige veel minder aandacht wijdde hij begreep er alleen uit want volkomen juist had hij manfred ook niet verstaan
die gedachten aan een spoorwegongeluk was te vergeven in den man die nooit op reis was geweest en de mogelijkheid dat juist hem zoo iets overkomen zou was niet weg te
hij gist wat het motief is geweest dat u zoo overijld heeft doen handelen en het is hem voldoende dat gij voor dat motief openlijk en ruiterlijk uitkomt een pruisisch officier is te hoffelijk om het een minnaar euvel te duiden wanneer deze een weinig jaloersch is
mevrouw was vermoeid dorothea en botwater dachten aan hun vertrek en lina zon op de gelegenheid om volgens belofte henriette uit te noodigen met hen mede te gaan emilie was het die haar zonder het te weten het middel daartoe aan de hand gaf
jufvrouw zonne hoe kom je hier dat mag ik eerder aan u vragen mijnheer van sterren wel hoe gaat het met u ook op reis mijnheer en mevrouw winkelman en de dames ellers uit rotterdam mijnheer rootvliet uit rotterdam
en is het jonge paar nog al nog al intiem met elkander vroeg hij ik heb zoo weinig gelegenheid gehad het te zien en ik vind het ook niet bescheiden om er op te letten sprak henriette met maagdelijke schuchterheid de oogen neerslaande neen daar hebt u gelijk in
wil je hem lezen eindigde zij den brief zoekende om hem aan dorothea te overhandigen maar zij vond hem niet bij gelegenheid zeide jufvrouw rimini die intusschen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette brandde van verlangen om kennis te nemen van den brief waarin zeker meer stond dan lina vertelde
het van de liebfraûenmilch kunnen zijn vroeg de jongste jufvrouw rimini de heeren hadden het er op toegelegd om ons de beteekenis het vat beter te doen beseffen
manfred sprak gedurende den rid naar rippoldsau voortdurend over de bekoorlijkheden en lieftalligheden van dat juffertje van gezelschap de wereldsche goederen waren toch zeer onrechtmatig verdeeld
zij logeerden in het zaehringer hof dit stemde niet precies overeen maar de familie winkelman en de dames ellers en de heer rootvliet en jufvrouw kato zonne kenden hunne wereld te goed om daarop te letten
laten we maar bij sack gaan ja dan kan ik meteen een zakkammetje en een spiegeltje koopen dat komt zoo te pas op reis en dan die amandelzeep kunnen we er ook halen
integendeel zeide louis oude menschen zijn als kinderen zij krijgen gaarne wat ik heb ook al wat voor tante gevonden wat dan dat is mijn geheim
dat was dwaasheid en bijgeloof waarom zou men er wel over mogen denken maar niet over spreken toch het volksgeloof is de vrucht der ervaring hoe zou het anders in de wereld komen men verzint zulke dingen gerard keller het testament van mevrouw de tonnette niet als het eens waar was maar het was toch te ongerijmd om er zich aan te hechten maar het kon toch waar zijn
hij was dit nu al twee jaar maar de nadere regeling was nog altijd uitgebleven botwater was te fatsoenlijk om zich ooit daarover te beklagen wat bij zijne vrienden en bekenden het vermoeden versterkte dat hij het geld niet noodig had
daar kwam eindelijk ook de vesting zelve lina ochten in haar bevallig reistoiletje met een gelaat dat de sporen droeg van de agitatie door het gesprek met haar neef te weeg gebracht naast haar op twee el afstand schreed de gerard keller het testament van mevrouw de tonnette heer anasthase voort met een gezicht waarop henriette alles las
dus tante zeide botwater die uit de afgetrokkenheid en het stilzwijgen van zijne tante zeer goed begreep wat in haar omging dus tante u is tevreden met de inlichting
laten we elkaar maar eens helpen jufvrouw zeide hij als u het permitteert ten minste als je blieft en hij reikte haar de manchetten over en hier hebben we onze zeep en mag ik het voorrecht hebben u ook een zakkammetje aan te bieden dit zakje heeft een beetje door den val geleden maar t heeft geboft t had erger kunnen zijn
van ééne zaak kon hij zeker wezen dat finantieel alles in orde was dat getuigde de woning en de meubels der oude dame en vooral de vijf bankjes die zij hem ter hand had gesteld
inderdaad het ging niet gemakkelijk maar het gelukte toch al was het juist niet op zeer voordeelige wijze voor botwaters beurs hij wist nu dat hij voor tien mark en twee mark fooi zijn zou waar hij wezen moest en dat was het voornaamste
twee zijner clubgenooten hadden aanstonds besloten met hem mede te caan als getuigen zeiden zij als paranimfen en gerard keller het testament van mevrouw de tonnette op reis waren zij de fil en aiguilte achter de waarheid gekomen
zeker mon ami zeide dorothea t zou niet in den vorm zijn juist niet in den vorm herhaalde de ambtenaar met voldoening ook van zijne aanstaande vrouw het gerard keller het testament van mevrouw de tonnette woord hoorende dat voor hem levensregel was geworden
maar hij was nog zoo zeer onder den indruk van de onverwachte ontmoeting dat hij geen woorden kon vinden om anasthase op eene bewimpelde wijze te doen gevoelen dat hij er niets van geloofde ook anasthase zweeg en weder stonden beiden sprakeloos tegenover elkander
henriette weende niet meer zij begon nu ernstig te spreken en toen werd zij vroolijker en toen zij te oppenau kwamen zeide ze je moet nu een half uurtje geduld hebben ik kan met zoo'n behuild gezicht niet bij robert komen
anasthase die naam beloofde reeds veel jammer dat er geen affiches waren om zijn naam alleen reeds zou men hem willen hooren van sterren liet zich niet lang bidden hij had zijn viool medegebracht en weldra was hij omringd door een talrijk auditorium en werd zijn droom verwezenlijkt althans het eerste gedeelte
zou rob er niets van zeggen vroeg jetje soms rob weet niet eens hoeveel hij ons gegeven heeft gunst jet moet je nog geen tanden borsteltje hebben ja eigenlijk wel maar dan moeten we weer naar de
dit had hij al tallooze malen aan zijn vriend von behren verteld die hem welwillend aanhoorde en hem aan het badhotel gekomen voorstelde een poos op zijn kamer te gaan uitblazen manfred gaf aan dien raad gehoor en een half uur later kwam de kapitein alleen in de conversatie
neen de uwe is te klein en hij mat zeer voorzichtig de breedte van lina's hand die er zich zoo weinig tegen verzette als of het een wetenschappelijk onderzoek gold zij hadden naar aanleiding der wilde beesten quaestie schillers ballade besproken en de tonnette had de stelling verkondigd dat de ridder die den handschoen der dame uit het perk der verscheurende dieren had gehaald
eigenlijk was het al lang dag toen hij de eerste maal als kandidaat zich ter ruste legde en het was nog niet volkomen helder in zijn hoofd toen hij op zijne voorkamer kwam en naast zijn ontbijt het biefje vond
op het oogenblik dat hij de kamer van zijn neef betrad wist gerard keller het testament van mevrouw de tonnette hij nog niet hoe hij het zou aanleggen om dezen te vertellen dat hij op reis ging en met dezelfde spanning zag anasthase het bezoek van zijn neef pieter te gemoet hoe kon hij hem mededeelen dat hij op reis ging en reeds den anderen dag hem niet meer kon ontvangen
ook tante voelde zoo iets van het verband tusschen de jonge menschen die in indie stierven en de oude die in europa in het leven bleven heb je ook onkosten neef green noemenswaarde tante
riep de oudste hare jongere zuster toe om bij haar te komen de heer botwater had haar iets te vertellen ik verzeker u dat ik uwe zuster niets te zeggen heb o dat is niets het maakt haar nieuwsgierig en dames zijn gaarne in aangenaam gezelschap daarom waarschuw ik haar
terstond kwamen de dames ellers met mevrouw winkelman de zaal binnen zij kwamen blijkbaar van hare kamer en moesten henriette op de trap ontmoet hebben toen zij binnentredende de zaal rondzagen ontmoetten hare blikken terstond die van anasthase zij staken bijna te gelijk de hoofden bij elkander en fluisterden iets
mijn schuld ja ik meen geld niets anders sprak rimini droog maar veelbeteekenend ik verzeker u mijnheer rimini mijnheer van sterren noem mij liever een cijfer ja
maar terwijl de referendaris titulair van zijne collega's en hunne werkzaamheden en hun karakter sprak trachtte dorothea zich eene voorstelling te maken van de personen en hoe zij ze zou ontvangen en of zij als huisvriend hen bezoeken zouden of slechts theevisites zouden maken
mevrouw de tonnette knikte vergenoegd dat waren fransche namen en beiden namen die in haar geslachts register voorkwamen u weet niet hoe zij in het land zijn gekomen vroeg zij
maar geen zes stappen was hij van haar verwijderd of daar treedt die onbeschofte duitscher met zijn blonden knevel naar haar toe en zegt haar iets wat kon hij natuurlijk niet verstaan botwater was zoo vervuld met zijn eigen plannen
ja zeide louis dat zag ik in uw briefje van u zelve brantour neen ik ben ongehuwd ik stam af van de familie de tonnette brantour die zoo als u misschien weet tot de oud adellijke geslachten van frankrijk behoort
had ronduit moeten schrijven lina ik heb een man voor je gevonden mijn neef de tonnette dien ik in leiden heb ontdekt het zou mij zeer aangenaam wezen als hij uw man werd mijne nalatenschap is dan uw bruidschat
spoedig waren er drie maatjes henriette liet zich geduldig passen en de jong maakte er verzen bij terwijl van hellingen de berekeningen opschreef en regels van drieën maakte waarbij hij zich allerlei berekeningen veroorloofde die er niet bij te pas kwamen
vergeleek haar wel eens met de pauwen die men steeds in de nabijheid der tijgers vindt de badkuur scheen niet bijzonder bevorderlijk te wezen voor de uitzichten van dorothea en henriette en terwijl zij haar broer en zuster en lina volgden en emilie zoo rechtop en schijnbaar krachtig vr zich zagen gaan
het nog een vrijage was waarvan niemand kennis droeg dan zij beiden had zij geen oogenblik gebeefd maar nu het eene ernstige wezenlijke zaak zou worden en de menschen er zich mede zouden gaan bemoeien geraakte zij onder den indruk en vr louis nog binnentrad voegde zij bijna angstig mevrouw de tonnette toe
en hij verlangde om maar weder met zijn club te zijn en te praten over al hetgeen hij in den laatsten tijd slechts voorwaardelijk had durven zeggen als ik door mijn kandidaats ben hij zou allereerst een reisje maken om zich in de vrije natuur eens te wreken op al de dagen en avonden die hij met zijne boeken had doorgebracht
dat zal ik niet zeggen maar dat een naam die eeuwen lang beroemd was moet uitsterven zie je dat is jammer als ik nu nog maar mocht beleven dat jij trouwdet
nu zeide pieter eindelijk als je dan bij je plan blijft pleizierige reis van t zelfde antwoordde van sterren gedachteloos wat belief vroeg de ambtenaar eenigzins verschrikt
zoo ver was mevrouw de tonnette met haar uitersten wil gekomen toen er gescheld werd en in den voorgang de stem klonk van lina maar andere stemmen tevens blijkbaar bracht haar nichtje iemand mede en wel meer dan een
de vreemdeling maakte weder eene beleefde buiging en of er niets gebeurd was stapte hij heen niets gebeurd het feest niet bederven botwater haalde zijn zakdoek uit en wischte zich het gelaat af
t was tijd dat hij naar zijn clubgenooten ging om zich weer wat op te beuren hij kleedde zich aan met zeer veel zorg zelfs gewoonlijk doet men dit den dag na een feest t is of men behoefte gevoelt om het inwendige dat niet in orde is goed te maken door het uitwendig voorkomen
rimini bleef hem aanstaren hij had blijkbaar zijn denkvermogen weder op gang gemaakt en zeide toen niet in orde niet in orde wat bedoelt u mijnheer
is dat dan niet waar vroeg zij ja zeker ten minste men zegt het waarom ziet ge me dan zoo aan
met innig welbehagen zag zij den jongen stamhouder aan en haar besluit stond vast dat hij ook haar erfgenaam zou worden hij had beloofd zoo spoedig mogelijk naar amsterdam te gaan en haar dan persoonlijk uitvoerig alle bijzonderheden te komen mededeelen die hij omtrent zijn vader vernemen kon