AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
gij gaat dus alleen spelen met bob en als het wat heel laat mocht worden wat zeer goed mogelijk is kunt gij ons opzoeken in de herberg de eikenboom waar wij onzen intrek nemen
deed mij plotseling begrijpen vanwaar garofoli zijn voorraad hout opdeed en hoeveel deze hem kostte
ook de maan die mij met haar bleek gelaat aanstaarde stemde mij zwaarmoedig hoe vermoeid ik ook was ik stapte stevig door en kwam eindelijk aan de herberg de eikenboom
neem het boek maar hij nam het boek en ik begon het vers op te zeggen slechts een paar maal behoefde hij mij te helpen
daar beiden niet veel opleverden voor reizende zangers en muzikanten in dit arme land verdient de landbouwer weinig
ik vertelde hem wat wij hoopten en hij versterkte die hoop door tal van goede redenen daar uwe ouders dien barberin wel te chavanon hebben weten te vinden
wij hadden elkander zooveel te vertellen en wij konden elkaar met de taal waartoe wij onze toevlucht moesten nemen zoo weinig zeggen lize moest mij toch hare komst te dreuze vertellen
en zonder u zouden wij thans in parijs zijn zonder een stuiver op zak om in ons onderhoud te voorzien welnu als ik gelijk had dat ik er op aandrong om geld te verdienen
en hoe zou onze bekoorlijke dolce onze ziekenoppasseres aan hare welsprekendheid kunnen voldoen en op hare bevallige wijze onzen zieke kunnen overreden zijn ingewanden te laten schoonmaken indien zij
hoewel nog maar een knaap was ik geheel mijn eigen meester helaas juist dit was het meest treurige van mijn toestand
en daarom was ik op mijn hoede toen mattia de deur uit was zeide ik tot vrouw barberin nu zijn wij alleen kunt gij mij nu zeggen wat barberin voor mij te parijs is gaan doen
want dat bewijst dat ik zeer ziek ben en ik wil gaarne heelemaal ziek zijn ik zag hem met de grootste verbazing aan
maar capi was er niet trotsch op nu dit het geval is vervolgde mijn vader wil ik u een voorstel doen maar eerst moet ik weten of mattia in engeland wil blijven en of hij bij ons zijn intrek wil nemen
langzaam zeer langzaam voor mijn ongeduld werd de hemel lichter en eindelijk viel er een rosachtige gloed op mijn muur
ik had toen nog niet veel ondervinding maar toch wist ik dat men een zieke nooit beangst moet maken door hem te zeggen dat hij er ziek uitziet
en wij hoorden zijn roffel nu eens van verre dan van dichterbij naarmate de straten verder of minder ver van ons verwijderd lagen
en toen ik het vertrek binnentrad waar hij kookte en tevens zijn bezoekers bediende zag ik aan de tafeltjes verscheidene menschen
tegen halfvier waren wij aan boord en wij zochten eene plaats achter eenige kisten waar wij tegen den wind beschermd waren
met opgeheven staart en den kop in de lucht vlogen zij ijlings op wanneer wij naderden om zich boven in een boom te zetten vanwaar zij ons vervolgden met hun gekras
hij besloot toen om mij weg te zenden en verhuurde mij voor twee jaar met vooruitbetaling aan het paardenspel van
met een paar woorden vertelde hij die ons was voorgegaan wie wij waren en de beide heeren beschouwden ons toen van het hoofd tot de voeten
zoudt gij wel eens te lucca willen zijn gij zijt met mij naar vrouw barberin medegegaan ik ga met u mede naar uw moeder en uw zusje christina dat ik op mijn arm zal dragen
mattia die een geruimen tijd niets had gezegd stond plotseling op wat deert je vroeg ik alles danst in me
zij komt van de oude werken het is een gat dat de divonne in den weg geslagen heeft ieder herhaalde zijn meening het is een overstrooming vervolgde de
en ik meende te verstaan dat zij zeide dat dit heel goed en wel was althans zij gebruikte bij herhaling de woorden well en good die ik kende
maar ik had een advocaat en dat was genoeg in eene andere bank zag ik bob zelf met zijne twee makkers den herbergier uit de eikenboom en menschen die ik niet kende en in eene bank tegenover hen
na een oogenblik van schaamte vervolgde hij ik begrijp hoe gij geluisterd hebt en ik zal trachten te luisteren zooals gij
ondanks de vrees van mattia ging ik op weg want zelf was ik volstrekt niet bang voor wie voor wat zou ik bang zijn wat zou men kunnen verlangen van een armen drommel als ik
niet dezelfde als de mijne hij hield genoeg van me en wij waren eens genoeg van geest zoowel als van hart om te gevoelen wat ik gevoelde
tot nogtoe was ons verblijf in dorpen nooit van langen duur geweest want door den aard van onze voorstellingen waren wij wel genoodzaakt dagelijks een andere plaats te zoeken om telkens een nieuw publiek te hebben
onze verdiensten stelden ons wel instaat een beter leven te leiden maar wij moesten zooveel mogelijk bezuinigen om de koe te koopen en mattia was zoo
en gij hebt niet geleerd ik kon niet waarom niet ik weet het niet omdat ik niet kon ik ben ziek gij zijt niet ziek van hoofd ik zal nooit gedoogen dat gij niets leert en dat
maar als zij in een broze en deels afgebrokkelde steenlaag zich bevinden worden zij van boven beschoten met een houten dak dat door dennenhouten palen wordt geschut
het was de waarheid dat ik een troep bezat want capi maakte er een deel van uit maar toch grensden mijn woorden zeer nauw aan een leugen o als gij dan wilt begon mattia
maar hem liever eene zekere som moest zenden daar haar man den aannemer voor wien hij werkte een proces wilde aandoen
voor de groote poort wachten als toen ik de eerste maal acquin wilde bezoeken men liet ons in een spreekvertrek en weldra verscheen vader acquin reeds op den drempel opende hij zijn armen
maar eensklaps vr ik haar nog bij de horens had kunnen grijpen om het touw te vatten rende zij in galop voort wij renden haar na en liepen zoo hard wij konden
en dat hij uit winzucht den naam en de woonplaats had verborgen van den persoon zeker mijn vader die hem opgedragen had om mij op te sporen
hij moest het wezen mijn lot zou worden beslist bob was niet alleen toen hij naderbij kwam zagen wij dat er iemand met hem was een man met een geoliede overjas en een wollen muts
weinige schreden verder kwamen wij op de plek waar wij dien nacht geweest waren en de sneeuw omgewoeld hadden gevonden
weldra naderde de tamboer weder en wij hoorden een onbestemd gedruisch op straat het was het gedreun van een twintigtal straatjongens die in den pas liepen den tamboer volgende
dat veertien dagen geleden barberin bij hem was geweest die is dood zeide ik dat is eerst een ongeluk
dan weder in zijn broek intusschen vertelde ik aan oom gaspard dat mattia mijn vriend en mijn metgezel was een goede jongen dien ik reeds vroeger had gekend en dien ik thans weergevonden had en die mooier dan iemand anders
als het moest zou ik uit frankrijk vluchten en met mattia naar italië of amerika gaan of naar het einde der wereld
die door plataanboomen omringd was hier zette ik mijn harp neder en begon een wals te spelen de muziek was vroolijk mijn vingers vlug al was mijn hart ook nog zoo treurig gestemd en het was of een loodzware last op mijn schouders drukte
en in plaats van zich evenals wij op de dennenaalden neer te leggen bleef het goede dier buiten onze grot om de wacht te houden
terwijl ze mij opnieuw in de armen drukte toen gingen wij den stal binnen opdat vrouw barberin onze koe eens zou bekijken
alsof hij daarmede wilde zeggen dat wij op zijn genegenheid konden rekenen in den toestand waarin wij ons bevonden stemde ons dit niet minder treurig vitalis zweeg een poos om hem den kop te streelen
want ik kon niet ver van mij afzien ik was al bang dat hij gestolen zou zijn toen hij plotseling bij mij stond met een paar wollen kousen in zijn bek
den anderen morgen gaat hij eens naar zijn beestje kijken het heeft volstrekt geen staart meer die welken zij scheen te hebben
een van de twee clowns van wie ik u wel eens gesproken heb hij is het van wien ik het beetje engelsch heb geleerd dat ik ken
dat is mijn broer zeide bob hij wil u wel aan boord nemen hij zal u verder geleiden en wij moeten scheiden want men behoeft niet te weten dat ik hier geweest ben
dat moet een goede zijn zeide mattia naar eene witte koe wijzende ik geloof dat die andere beter is zeide ik en wees naar eene roode
laat het u maar niet spijten kindlief dat gij mij de mooie presenten niet geven kunt die gij mij hebt beloofd de koe waarvoor gij het geld uit uw mond gespaard hebt is voor mij mooier dan het kostbaarste geschenk
daar mij dit veel korter toescheen dan hetgeen de grijsaard gesproken had mattia scheen een weinig verlegen ik weet niet of ik het andere wel goed heb begrepen
ik antwoordde in het engelsch dat ik francis driscoll heette en bij mijne ouders te londen woonde in de roode leeuw in
en zoo men het hun niet gaf zelf hun deel te nemen het was zelfs zoover tusschen ons gekomen dat wij niets meer tegen elkander zeiden
prijsgeven om alle krachten aan de goede aan te wenden het werk werd met meer ijver nog dan te voren hervat en de maatschappijen uit den omtrek zonden om strijd hun beste werklieden naar de truyère de hoop
wat wij ondervonden hebben toen wij meenden dat bethnal green een lommerrijk plekje was moet ons wijzer hebben gemaakt hebben wij toen ook geen groene velden gezien in onze verbeelding en in werkelijkheid slechts modderpoelen gevonden
want op dezen weg die nooit scheen te eindigen werd men door een onbestemd gevoel van weemoed ja van wanhoop aangegrepen
en toch hoopte ik de sterren verbleekten al meer en meer en de koude morgenlucht deed mij bibberen toch verliet ik het raam niet ik bleef daar staan en luisterde en keek
inplaats van den tak weer op het vuur te werpen toen die vlam had gevat hield hij hem in de hand
eene vrouw eene schoone aanzienlijke dame zacht minzaam en teeder een knaap van mijn leeftijd die mij behandelde alsof ik zijn broeder was
ik liet hem eenige kunstjes doen en als gewoonlijk vonden de kinderen dit weder alleraardigst en werd hij luide
ik durfde het hem niet vragen het was geene onbestemde vrees meer die mij vervulde ik wist thans waarom ik zoo angstig te moede was van het hoofd tot de voeten brak mij het koude zweet uit
dat zijn gezin wijd en zijd was verspreid of ik rijk was of zij was volkomen hetzelfde althans hetzelfde wat de gevolgen betrof
dit was eene moeilijke taak want ik wilde voorkomen dat men het knarsen of piepen zou hooren maar door het zeer zacht en vooral zeer langzaam te doen slaagde ik er toch in
kon ik niet zien of zij weende die woorden och zeide arthur die beteekenen niets men moet de dingen zien en rémi heeft mij den herder laten zien met
en als het eens niet voor de aardigheid was zeide mijn vader wat zoudt ge dan doen zeg dat eens dan zou ik capi een touw om den hals binden en hem in de theems verdrinken
want hoewel ik nog niet op den leeftijd was waarop men aan den dood denkt wist ik toch bij ondervinding dat men verliezen kon wie men
dit scheen me nogal gewaagd toe want het was zeer de vraag f men ons zou toejuichen capi verdiende werkelijk beroemd te worden genoemd
die vraag bracht haar in verlegenheid en ik begreep dat zij bij niemand meer durfde aankloppen dan is het beste maar dat ik ze zelf ga koopen zeide ik
toen hij dit gedaan had was het onmogelijk den ingang van den kelder te bespeuren over het zand strooiden zij weder eenig hooi waarmede de vloer van den stal bedekt was
men zag bijna geen menschen meer op straat met den eersten slag van negenen begonnen wij in die enge stille straat klonken onze instrumenten als in de beste zaal
nu ga je gang maar sprak hij op ruwen toon heer in den hemel zijt gij daar riep vrouw barberin terwijl zij plotseling haar pot naast zich zette
ook om de manier waarop zij met mij sprak en mij aankeek om hare liefkoozingen en om de zachtheid waarmede zij mij beknorde geloofde ik dat zij mijne moeder was
en de laatste rooskleurige gloed der ondergaande zon was verdwenen zonder dat wij nog eene schuilplaats gevonden hadden er moest nu wel een besluit worden genomen
wat een geld zouden wij al niet met dit horloge verdienen dat was nog een kunstverrichting waarop ik niet gerekend had
als ze met een heel voornaam gezichtje riepen voor den hond sinaasappelen aan een hond te geven was niet heel verstandig
maar toen meende ik dat het maar beter was openhartig te zijn en ik viel haar in de rede dat is eigenlijk
welke den weg dien we volgden versperde dit scheen mij zeer vreemd toe maar ik durfde niet zeggen dat ik vreesde dat hij zich
en die barberin garofoli en zelfs mij heeft weten te ontdekken zal men u ook wel in het logement van cantal weten op te sporen
ik ik het kind dat te vondeling werd gelegd het schijnt dat men u niet opzettelijk heeft verlaten want thans zoekt men u
de italianen bezitten grooten tact om te vleien en de dokter kwam eindelijk bij het bed terwijl mijn meester sprak had joli coeur die zeker geraden had dat die heer met zijn bril een dokter was
het loopt evenmin goed en nu en dan moet gij er maar eens een duwtje aan geven maar het is al wat ik op het oogenblik bezit
de agent raakte eenigszins van zijn stuk en wierp mij een woedenden blik toe dit wekte nog meer den lachlust van het publiek op
tot dusverre hadden wij ons slechts gelukkig gevoeld door dit vooruitzicht en hadden wij die koe zoo mooi gemaakt als onze verbeelding ze maken kon het zou eene witte koe zijn
men moest dan door gangen naar de verschillende trappen gaan om zich naar de werkplaats te begeven de gangen in de mijn la truyère hadden een gezamenlijke lengte van à mijlen
hoe hebt gij ze dan geleerd ik heb ze uw mama hooren voorlezen maar ik heb aandachtig geluisterd zonder te letten op hetgeen er om mij gebeurde hij bloosde en wendde het gelaat af
en als men geld verdienen moet dan moet men niet leelijk zijn zij die leelijk zijn krijgen niets dan slaag en slechte woorden
hier is een brief waaruit dit blijkt hij heeft medegedeeld hoe hij het kind heeft gestolen en te parijs heeft achtergelaten in de avenue de breteuil
ik wilde de wanhoop van den agent niet tot het uiterste drijven en riep joli coeur bij mij maar deze wilde niet gehoorzamen en ontsnapte mij telkens wanneer ik op het punt was hem machtig te worden
vertegenwoordiger der overheid zeide hij terwijl hij met zijn hoed in de hand den agent antwoordde kunt gij mij een verordening toonen welke van die overheid is uitgegaan
die mij zocht nooit had hij misschien vrienden met wie hij over mijn familie kan hebben gesproken hij had geen vrienden
ik dacht er dan ook niet aan om te luisteren ik staarde slechts voor mij ik keek naar mijn meester die recht overeind stond met zijn grijze haren naar achteren geworpen
van tijd tot tijd slechts reden wij eenige rijtuigen voorbij maar geen een haalde ons in in de dorpen die wij doorreden heerschte diepe rust en slechts zeer enkele vensters waren verlicht
toen wij de brug bereikt hadden die bastide met bordeaux verbindt had vitalis den tijd nog niet gehad om mij zelfs maar op een honderdste gedeelte van mijn vragen die ik hem doen wilde een antwoord te geven
met die gedachte vervuld had ik mij voorgenomen zeer voorzichtig te zijn in mijne woorden als ik met vrouw barberin sprak voor die goede vrouw zelve behoefde ik mij niet inacht te nemen
er zijn anderen die eerst de haven verlaten in het midden der rivier liggen om zich zelf draaien en met behulp van hun ankers steeds den steven bieden aan den opkomenden vloed
eindelijk stonden wij stil op een plein waarvan het middenvak uit een moeras bestond red lion
ik zal uw knecht zijn ik zal u gehoorzamen ik behoef geen geld maar slechts voedsel als ik iets verkeerd doe dan kunt gij mij slaan
de mist of de rook inplaats van boomen of vee in de weide zag ik opeens een bosch van masten vr mij verrijzen de schepen vulden het weiland
dit alles gebeurde met den grootsten eerbied en plechtigheid en hieruit kon men opmaken hoe gevreesd garofoli was want zeker was het niet uit genegenheid dat zij hem met zooveel ijver bedienden
die heeft alles gedaan wat had ik voor u kunnen doen ik arme domme knaap bob is op het denkbeeld gekomen om u uit den trein te doen springen en mijn briefje door een blaaspijp u toe te werpen
maar door eenige duidelijke gebaren waarbij mijne vuisten eene voorname rol speelden gaf ik hun te kennen
ge wilt dat niet van me hooren ik verzeker u dat het mijne schuld niet is maar t is me onmogelijk een oogenblik aan te nemen dat gij tot de familie driscoll behoort
ik weet niet waarom maar door een gevoel van ijdelheid gedreven zeide ik wel ik ben het hoofd van een troep
de boer zeide dat daar wij zooveel verstand van koeien hadden hij de koe voor twee honderd vijftig francs zou verkoopen omdat zij in goede handen kwam
ik wist toen niet hoezeer de omstandigheden de meeningen en gevoelens van sommige menschen kunnen doen veranderen gij zweert het mij dus sprak de
met dien hond was ik zeker de dieven te zullen ontdekken en nu heb ik er een van waar is nu de ander
tracht dan alleen te zijn en ga nu heen zij aarzelde ga heen bid ik u en stort mij niet in het ongeluk
in de rue mouffetard moeten wij barberin zoeken dus in dezelfde wijk waarin garofoli woont in de onmiddellijke nabijheid van zijne woning wat zal er gebeuren als hij ons eens toevallig tegenkwam
moeder het dorp waarin ik mijne eerste jeugd doorbracht heet chavanon t is een van de armste uit het zuiden van frankrijk
dat louis de engelsche uitspraak was van lewes een stad waarvan ik den naam wel eens op de kaart had gelezen
de belangstellenden als de bloedverwanten te verwijderen beval hij den soldaten om de gang af te zetten en te zorgen dat de arbeiders een voldoende ruimte behielden het kloppen was zoo zwak dat men onmogelijk de juiste plaats bepalen
dus heb jij me die verrassing bezorgd ik heb het wel gedacht je woudt me altijd verrassen nu was het oogenblik gekomen
xi op het schip toen ik met een bezwaard hart en betraande oogen in de herberg terugkeerde zag de waard die in de gang stond mij strak aan
om capi en den heer joli coeur aan het geëerde gezelschap voor te stellen wat dan dat zal ik u later wel eens vertellen
met destemeer gretigheid viel ik op het water aan want ik leed een versmachtenden dorst en die dag ging ik elk kwartier naar mijne kruik en dronk met lange teugen
die ik door aan den boom te schudden naar beneden deed vallen had ik toch spoedig den zwaren tak bereikt daar werd het verder klimmen gemakkelijker
ik vraag slechts gehoorzaamheid matigheid en moed laten wij elkander bijstaan en rekent gij op mij evenals ik op u reken
af inplaats van in het begin van het dorp stil te houden ging vitalis naar eene herberg waarvoor een fraai verguld uithangbord heen-en-weer bengelde
om te zien of het de zwaan ook wezen zou maar zij was het nooit soms verstoutte ik mij om het aan een schipper te vragen en ik beschreef hem dan de boot die ik zocht
zoudt gij ze niet roepen de verleiding was groot maar ik weerstond haar toch maanden lang had ik er mij
ik voelde dat het garofoli was ik zag daarop een klein beweeglijk mannetje met een waggelenden gang binnentreden hij droeg geen italiaansche kleederdracht maar had een grijze overjas aan
marius maar hij kreeg geen antwoord zelfs de echo weerkaatste de stem niet die binnen de wanden van de gang besloten bleef hij zal ook een zijgang hebben opgezocht hernam de
die ons onderzoek doorstonden terwijl zij met haar groote oogen knipten en langzaam met haar onderkaak heen en weder
wanneer ik van hun oplettendheid spreek dan bedoel ik hiermede de honden want wat joli coeur aangaat deze kon onmogelijk zijn geest lang met hetzelfde onderwerp
maar als ik geschreven had ik ben tuinman bij de glacière dan zou men mij komen halen of men zou aan die goede menschen geld gevraagd hebben
zulke dingen denkt men alleen maar als men ongelukkig is antwoordde hij zonder boos te worden en dat zijn wij op dit oogenblik niet xxx
maar met messen duurde het langer en was het moeilijker wij moesten twee treden in den wand uitgraven en opdat wij geen gevaar zouden loopen om in den afgrond te storten moesten die treden vrij breed zijn
het koffiehuis en de herberg notre dame hoe zou het daar wel uitzien dikwijls had ik menschen dit koffiehuis met waggelenden en zwaaienden gang zien verlaten
drie moeten de zijgang onderhanden nemen de drie sterksten en de zwaksten waaronder rémi en ik behooren zullen de uitgehouwen steenen wegwerpen
zich hoorde bewegen het was alsof hij zijn hoofd op zijn kussen legde had hij ook gezien wat er gebeurd was
dat ik aan andere dingen niet had gedacht barberin was meende ik alleen naar parijs gegaan om vitalis op te zoeken en het jaargeld te krijgen
wanneer ik hem neem loopt gij die kans niet gij behoeft uw hand maar uit te steken hij stak zijn hand in zijn zak en haalde een lederen beurs te voorschijn waaruit hij vier zilverstukken nam
die weder bij een ieder onder het graven levendig was geworden nam toe naarmate men de gang naderde en het water in de putten daalde toen wij in onze zijgang het kloppen van den ingenieur hoorden maakte zich dezelfde gewaarwording van
ik zou er van sterven als ik de uren tellen moest vaarwel goede rémi geef mij nog een kus gij zijt een brave jongen zorg dat altijd te blijven
die haastig voortloopt en een kort overjasje draagt en vertel mij dan eens wat hij u gegeven heeft
nochtans hoe aangenaam voor mij dit nieuwe leven ook was weldra moest ik er mede breken en tot mijn vroeger bestaan terugkeeren
ik speelde maar altijd voort en zerbino en dolce bleven dansen misschien zou er eindelijk wel iemand naar ons komen kijken en als er een was zou wel een tweede volgen en dan tien en daarna twintig
deze woorden brachten mij op een denkbeeld ik meende een middel gevonden te hebben om in deze herberg te blijven
maar mijn verblijf bij mevrouw milligan had mij tot op zekere hoogte de oogen geopend en zonderling wanneer ik vitalis soms aandachtig gadesloeg
gij moet weten dat mijn moeder weduwe en dus zooals gij wel begrijpen kunt niet rijk is toen garofoli het vorige jaar onze streek bezocht om kinderen op te halen stelde hij mijn moeder voor
zoo god ons hier gebracht heeft dan is het zeker geschied omdat er onder ons zijn die hij straffen wilde deze opmerking ging gepaard met een zijdelingschen blik op
zoover onze blik reikte zagen wij kale velden stille heuvels en dorre boomen de wind was een weinig naar het noordwesten gedraaid de horizon had aan dien kant een koperkleurige tint
een steen aanraakte of langs de heg schoof wij nog meer ontroerden en erger beefden eindelijk hoorden wij voetstappen aan de zijde van den weg dien bob was gevolgd
maar vr ik naar de passage d'austerlitz ging die meende ik aan het andere einde van de brug van austerlitz lag wilde ik iets omtrent garofoli vernemen
hebt gij nu gezien wat u zooveel schrik heeft aangejaagd vroeg hij me onderweg ja maar ik weet niet wat het is zijn er dan reuzen in dit land
wat zoudt gij geheel verlaten in parijs doen en ik kan u ook gerust zeggen dat ik het recht daartoe niet heb toen ik u niet aan de zorg van die goede dame wilde toevertrouwen die u als haar zoon wenschte op te voeden
daar het mijn plan is tegen het vallen van den nacht te vertrekken die herberg de eikenboom waar wij den vorigen nacht hadden doorgebracht was een kwartier van de stad gelegen op het open veld in eene eenzame sombere streek
in mijn plaats zoudt gij het misschien ook zijn ik ben ook eigenlijk geen snoeper maar ik ben uitgehongerd en de reuk van de soep die uit het tuitje ontsnapt doet mijn honger nog grooter worden
dat u lijken zou in ieder geval is het beter dan straatzanger gij blijft dan bij alexis wat denk ge ervan jongen
dit verbeeldde ik mij de sneeuw had opgehouden ons vuur brandde nog altijd thans is het uw beurt zeide vitalis gij moet maar van tijd tot tijd wat hout op den
hoewel dit geen feestmaal was waarbij toosten geslagen moesten worden meende ik toch dat het een geschikt oogenblik was om een enkel woord tot mijn makkers te spreken
ik ben er zeker van vervolgde garofoli dat hij die het hardst lacht de meeste stuivers te kort komt wie heeft er hard gelachen
omdat de treden in verband met het gehalte van de rots nu eens verder van elkander verwijderd dan weer dichter bij elkander zijn
valence tournon en vienne begaf ik mij altijd het eerst naar de kaden of naar de bruggen
die mij onaangenaam waren annie mij haar afkeer toonde bij elke gelegenheid en kate slechts lief was als ik haar lekkers meebracht
ik lig in het gasthuis zoo ziek dat ik niet geloof dat ik er van op zal komen als ik er de kracht toe had zou ik u vertellen hoe het gekomen is dat ik zoo ziek ben geworden
bovendien is riccardo er dan met één keer af de kinderen stonden onbeweeglijk voor hun meester deze wreede spotternij perste hun allen een gedwongen lachen af
maar al had ik ook geweten waar lewes lag had ik er toch niet dadelijk kunnen heengaan mattia achterlatende
en het publiek behoefde slechts plaats te nemen in afwachting dat de voorstelling beginnen zou helaas het kwam slechts zeer traag op
het kind trok een wagentje achter zich voort en bleef bij mij stilstaan de heer en dame zetten zich op een bank en riepen den kleine bij zich die toen zijn wagentje liet staan en met open armen naar hen toeliep
en die een heuzigen staart heeft voegde mattia erbij wien de gedachte aan een valschen staart bijzonder kwelde in één woord mijnheer de veearts
op het oogenblik kan ik niets voor u doen en daarom ben ik van plan van u te scheiden wel niet voor altijd maar toch voor eenige maanden opdat wij het laatste gedeelte van dit slechte jaargetijde elk op ons zelf kunnen leven
ja mag ik u dan vragen waar dat kind nu is mag ik u vragen wat u dat aangaat antwoordde jérôme met een
maar vr ik nog iets had kunnen zeggen werd ik door een heftig geblaf van capi in de rede gevallen de hond sprong tegelijkertijd naar de tafel waarop joli coeur was blijven zitten
wat mij nog eer besluiten deed bij mijn voornemen te blijven om een vrij leven te leiden was de belofte die ik aan de kinderen van acquin had gedaan
en daarmede waren wij spoedig gereed want heel veel hout had vrouw barberin niet opgedaan en nu zei ik tot mattia gaan wij naar binnen
zeide ik tot mattia mattia deed wat ik hem verzocht en toen mijn grootvader engelsch hoorde spreken
ik ik geef u daarin geen ongelijk maar gelooft gij dat alles wat billijk is gebeurt neen dat geloof ik niet welnu ik ben zeker dat gij zulk een jaargeld nooit krijgen zult
evenals de eerste maal toen ik die woning binnentrad was een oud mannetje hetzelfde als toen bezig met behulp van een stok met een haak oude lorren tegen een groenachtigen muur te hangen
toen wij hem aan den agent jerry hadden ontstolen dien slimmen jerry zooals de rechter hem noemde die nu toch
een rond gat dat met een glas kon worden afgesloten diende om lucht en licht te geven aan deze kamer nooit had ik zoo iets aardigs en nets gezien
ik zal u mijn gezelschap voorstellen daar gij verlangt er kennis mede te maken terwijl hij dit zeide maakte hij zijn schapevacht los en het vreemde dier dat hij onder zijn linkerarm bewaarde kwam in zijn hand
maar ook hetgeen wij al hadden om te zien of het niet verdubbeld was die goede jongens die beste jongens al pratende bleef vrouw barberin het deeg voor onze koeken beslaan
dat stelde mij niet zeer gerust wat zouden wij te parijs doen en vooral in den ellendigen toestand waarin wij ons bevonden
of zij door duizenden naalden werden gestoken en mattia had zooveel op den horen geblazen dat hij bijna geen adem meer halen kon
zij wisten dat door de afwezigheid van mijn meester er iets van het grootste gewicht gebeurd was en zij verwachtten van mij eene verklaring indien zij niet alles begrepen
ik kan niet langer blijven want ik moet nog drie mijlen verder en de nacht begint al te vallen vrouw barberin die er meer van wilde weten drong er op aan dat hij het avondeten bij ons zou gebruiken
een voor een en voeg ze hier slechts in volgorde samen om mijn verhaal duidelijker te maken op den eersten dag maakte ik kennis met het vertrek dat ik op de zwaan zoo heette het schip bewonen zou
er werd besloten dat hij in den wagen van bob zou slapen en dat ik alleen naar de herberg de eikenboom zou gaan
en op veel zachteren bijna vriendelijken toon vroeg hij wie van u beiden is rémi die ben ik mijnheer hoe bewijst gij dat
gij hebt geen papieren zooals de gendarme mij gezegd heeft neen die heb ik niet vertel mij dan eens hoe dat ongeluk te varses in zijn werk is gegaan ik heb het verhaal daarvan in de couranten gelezen
ik zou van hetzelfde land willen zijn als lize en de kinderen ik had liever gehad dat gij een italiaan waart als ik een engelschman ben
hadden ik weet niet of het minuten dan wel seconden waren want wij hadden geen besef meer van tijd bleef hij stilstaan wij zullen daartoe geen tijd meer hebben riep hij want het water stijgt met te groote snelheid
het waren nu geen vlokken die voor ons uit warrelden het was een regen van sneeuw die op ons nederviel het stond zeker geschreven dat wij troyes niet mochten bereiken sprak vitalis
maar het gaan was even moeilijk als pijnlijk door de sneeuw waarin ik halverlijf wegzonk van tijd tot tijd vroeg ik aan vitalis hoe het met den aap ging
in een boschje eschdoorns in de nabijheid zongen de nachtegaals vr ons hoog boven de daken steeg de maan zachtkens ten hemel
ons had gezegd aan het hotel des alpes aanmeldden ofschoon wij nog onze armelijke kleeren van straatmuzikanten droegen
eerst omdat ik capi kunstjes voor haar liet doen en later toen ik capi weder terugkreeg omdat ik haar koekjes sinaasappelen en andere lekkernijen gaf die ik kreeg van de kinderen
en dat twee of drie personen over schrijftafels gebogen schreven bij het schijnsel van verscheidene gaspitten die een krassend geluid maakten tot een van die heeren richtte mattia zich
namelijk van den domste der twee capi herkende eveneens de plek en kwispelstaartte nadat wij onze reiszakken en instrumenten in de herberg hadden gebracht
hij wierp het eerst een blik op mij een blik die mijn hart deed verstijven wat doet die jongen hier mattia haastte zich om hem zoo beleefd mogelijk te antwoorden
nooit werd ik in mijn bedje gelegd of eene vrouw gaf mij een kus en als de decemberwind de sneeuwvlokken tegen de bevroren ruiten joeg nam zij mijne voetjes in hare beide handen om ze te verwarmen
die voor beesten het gevoel had dat de boeren er algemeen voor koesteren zij begreep niet dat men aan een hond het eten van een christenmensch gaf
zeide mattia lachend dan zullen wij het wel zonder hen ook worden dat zou nog wel zoo aardig zijn drie dagen gingen er op die wijze voorbij zonder dat er iets nieuws gebeurde
want zijn krachtige geest was verheven boven ijdel klagen kinderen zeide hij wij moeten ons niet vermoeien
gij zult hier evenmin blijven als wij de tonnen werken het water daalt waar daalt het in de putten
het kwam me voor dat het zeer lang duurde eer mattia den man aan het verstand had gebracht wat hij bedoelde bij herhaling moest hij hetzelfde vragen
hij om met zijn troep mede te gaan wij om eene buurt op te zoeken waar zij niet waren de twee vrienden spraken af den volgenden zondag elkander te zullen vinden om dan elkaar eens te vertellen wat zij beiden ondervonden hadden
des morgens vroeg gingen wij uit en des avonds laat keerden we terug na al onze stukjes te hebben gespeeld
dat geloof ik ook probeer het eens toen hij mij zoo hoorde praten en hem uitleggen hoe hij gemakkelijk eene les kon leeren die hem eerst zoo moeilijk toescheen zag arthur mij met ontzag en zelfs eenigszins vreesachtig aan
maar hij ontdekte toen den aap die met zijn hand in de zijde als een kampvechter stond eenige seconden lang bleven de man en het dier tegenover elkander staan en zagen zij elkaar strak aan
zag ik alexis er toch niet uitkomen en als hij mij niet om den hals gevallen was zou ik hem zeker voorbij hebben laten gaan
ongetwijfeld had de meester toen hij zijn waardigheid van bevelhebber op zich nam bij zichzelf besloten ons niet alleen te beschermen voor de onheilen welke deze ramp ten gevolge kon hebben
dat was ook het oordeel van mattia eten en slapen zonder dat het een cent kost zeide hij lachend dat is een buitenkansje
ik zou dus niet voor het gerechtshof verschijnen ik zou niet zien wat daar gebeurde o die goede mattia die goede bob
in hetgeen hij mij toen zeide stonden twee dingen mij slechts duidelijk voor oogen onze scheiding en de padrone
hebt gij een koning gekend ik vermoed dat de toon waarop ik dit uitriep zeer dwaas was want mijn meester barstte in lachen uit
op den hoek van eene lommerrijke laan een wagentje dat door een knecht werd voortgeduwd in dat wagentje lag arthur uitgestrekt en achter hem ging zijne moeder en ik boog mij voorover om beter te zien
toch had ik spoedig de kruin bereikt maar hoe ik ook om mij heen staarde en zocht ik bespeurde nergens eenig licht
nu kon ik parijs verlaten wat ik dan ook besloot zoo spoedig mogelijk te doen tusschen twee wegen kon ik kiezen
hij zag mij tegen mijne tralies gedrukt st riep hij op gedempten toon en met de hand maakte hij een gebaar dat scheen te beteekenen dat ik mij niet van het venster moest verwijderen
en de oevers van het meer worden bewoond door zeer vele engelsche heeren en dames en men kent hen evenmin als in de omstreken van londen
ik was zoo ontroerd dat ik niet weet hoe de deur waarop de agent van politie geklopt had geopend werd maar van het oogenblik af dat wij binnengetreden waren
in afwachting dat de zaak werd opgehelderd dat vreeselijke woord gevangenis joeg mij een killen schrik op het lijf
ik voegde er in mijn gedachten bij dat wij niets te eten hadden maar ik hield die opmerking voor me ik denk dat het spoedig weer zal gaan sneeuwen ging vitalis voort
gelooft gij niet dat ge beter deedt wanneer gij schijnbaar huilend uw hand uitsteekt dan wanneer gij in ernst huilt en me den rug toekeert kom trek uw jassen uit
allen ned en annie hadden een hekel aan mij kate alleen liet zich aanhalen en nog maar alleen omdat ik mijn zakken vol lekkers had
want ook mij rémi doet het scheiden smart eerst later toen ik iemand liefhad gevoelde ik de waarheid van zijn woorden
en geen opgeblazen uiers het zal een mooie goede koe zijn maar om ze te koopen moet men geld hebben
ik vond het heerlijk om met alexis te eten dat is te zeggen om den geheelen avond bij hem te kunnen zijn maar eerlijk gezegd vond ik het ook prettig dat ik een middagmaal kreeg sedert wij parijs verlaten hadden
toen de avond gevallen was dacht ik dat wij rust zouden gaan nemen maar wij verwisselden onze plaats in de open lucht met eene groote houten loods en daar begonnen de kunsten en de muziek opnieuw
op den dag zelf reeds van ons vertrek zag ik hoe de verkoop plaats had van de waren die zoo weinig gekost hadden wij waren in een groot dorp gekomen en de wagens werden op het plein gebracht
wat er was behandeld tusschen mijn man en dien heer die misschien uw vader was maar op al mijn vragen gaf jérôme geen antwoord
maar gij moet mij niet op mijn hoofd slaan dat moet gij mij beloven want mijn hoofd is zeer gevoelig daar garofoli mij zoo dikwijls erop geslagen heeft
waarin sedert langen tijd niet meer gearbeid werd en waar niemand ooit kwam maar de schoolmeester had ze dikwijls bezocht als hij eenige merkwaardige steenen voor zijn collectie zocht
dat is wat te veel zeide zij nu dat zullen we dan voor die twee centen rekenen en zij liet de acht stuivers in haar laadje glijden
ik ben niet ziek zeide ik niet ziek herhaalde de dokter de knaap ijlt zonder te antwoorden sloeg ik het dek een weinig op en wees op joli coeur die zijn poot om mijn hals had geslagen dat is de zieke zeide ik
boven ons waren touwen gespannen van het eene huis naar het andere en daarop hingen linnengoed en oude kleeren
was het niet van belang ook uit een wetenschappelijk oogpunt om na te gaan in hoeverre die ziekten met de menschelijke ziekten overeenstemmen of daarvan afwijken
mijn horloge stond op halfeen en de klok wees één uur wie van beide liep dus te langzaam of te snel ik gevoelde grooten lust om mijn horloge wat vooruit te zetten
hij gaf geen antwoord is het waar of niet na een oogenblik te hebben nagedacht zeide hij luister nu eens op uwe beurt toen gij mij te chavanon gesproken hebt van uw familie deed mij dit veel verdriet
eindelijk verminderde onze boot hare vaart de machine stond stil de touwen werden naar den oever geworpen wij waren te londen en stapten aan wal temidden van menschen die ons aanstaarden
en wij verbeeldden ons dat mevrouw milligan met de zwaan zwitserland wilde bezoeken van welk land wij geen kaart hadden
naalden scharen scheermessen oorringen ringen zeep pommade schoensmeer slijpsteenen poeders voor zieke paarden en honden vlekkenwater
t was niet voor mij maar voor hem dat ik er heengegaan was mattia zeide ik gij moet heengaan gij moet naar frankrijk terugkeeren
dit woord dat ik voor het eerst hoorde trof mij en nadat ik een poos had nagedacht vroeg ik den meester
ik legde mattia zoo gemakkelijk mogelijk en op een paar kisten klimmende plaatste ik mij zoo hoog als ik kon met capi naast mij
die dwarrelend tot het dak rezen en heldere vonken van zich deden afspatten dit was het eenige geluid dat men hoorde in den stillen nacht
zonder met zijn roffel op te houden zette de tamboer zich tusschen een paar lichten neder die aan den ingang van ons tooneel waren gesteld
en ik kom hem tijding brengen van zijne vrouw zij had me gezegd dat ik hem hier zou vinden
daar hij als kind gewend was geweest die te drinken en het hem aan zijn land herinnerde dit verhaal gelukte niet altijd maar het was een heerlijke avond wanneer het geloofd werd
en daarom wilde ik niet herhalen wat ik hem reeds zoo dikwijls had gezegd dat mijne ouders er volstrekt niet aan zouden denken om ons van elkander te doen gaan
behoor ik tot hetzelfde land als arthur en mevrouw milligan als ge een engelschman zijt maar dat is zeker als uw ouders franschen waren
ik verwachtte u mijn beste rémi zeide hij en ik heb katherina beknord dat zij u niet met de kinderen medegebracht had
maar weldra met de wispelturigheid hem eigen dacht hij aan wat anders en gaf hij mij door gebaren te kennen dat wanneer ik met hem aan wal ging hij mij misschien vergeven zou
in den laatsten tijd had zich eene treurige kwaal van hem meester gemaakt eene verlamming in de heupen
zeker hing het daar niet om te drogen waar gaan wij heen ik begon mij ongerust te maken en van tijd tot tijd zag mattia mij aan maar hij deed mij geen enkele vraag
eerst toen wij aan de heg daar ter plaatse kwamen zagen wij de persoon aan wie de arm toebehoorde die met den zakdoek had gezwaaid het was
het was dus ook niet alleen om het genot van in de eikenboom te overnachten dat bij het vallen van den avond de wagens waren vertrokken
aan de punt van haar neus het toestel droeg dat de vertegenwoordiger der overheid haar wil geven ik vraag het geëerde publiek om dit te beslissen
er was een matras om ons op uit te strekken een dak om ons te beschutten er ontbrak ons niets dan een stuk brood tot avondeten
en die bij het gasthuis gelegen was maar hoe ik ook zocht de zwaan vond ik nooit wij moesten lyon weder verlaten en ons naar dijon begeven
eindelijk hadden wij haar dan gevonden en met haar mevrouw milligan en arthur maar wie had gezongen dat was de vraag die wij haar gelijktijdig deden mattia zoowel als ik
om mij op te sporen en zich weder meester van mij te maken als dit gebeuren mocht moest het tenminste niet aan mijzelven worden
en dat dan eene tafel vormde en tegen den aangrenzenden wand eene andere plank welke neergeslagen als stoel kon worden gebruikt
een behoefte had ik om aan de genegenheid die ik hem toedroeg lucht te geven maar ik had den moed niet want vitalis was er de man niet naar tegenover wien men vertrouwelijk kon zijn
zou het mij mogelijk zijn hem van mijn onschuld te overtuigen niettegenstaande capi in de kerk was en zou het mij mogelijk zijn
waar en hoe ik vertelde hem toen hoe wij van parijs naar varses en van varses tot mont dore stuiver voor stuiver hadden verdiend en bewaard
evenals in parijs de pleinen en straten er waren mooie en groote zooals de boulevards nauwe en lage zooals de onaanzienlijke straten in de achterbuurten
capi scheen niet meer onder den indruk van de vrees die hem des nachts bevangen had met de oogen op zijn meester gericht wachtte hij op diens wenk om vooruit te gaan
nadat ik capi en mijzelven had aangekleed vatte ik post achter een pilaar om te zien wie er kwam
de voorstelling duurde voort dank zij capi eindigde zij onder luide bravo's niet slechts klapte men in de handen maar men trapte zelfs met de voeten het beslissende oogenblik was gekomen
neen gij moet niet werken zeide een krachtige kerel gij zijt niet sterk genoeg de ingenieurs bevelen maar werken zelf niet
wij hadden ons neergezet om te ontbijten op een halfuur afstand van een groot dorp daarheen rende nu onze koe en zij kwam er natuurlijk veel eerder aan dan wij
had ook niets van het feestmaal dat ik mij voorgesteld had aan mattia te kunnen aanbieden maar alles was toch nog niet verloren
toen was alles weder donker om ons heen ik wilde mij diets maken dat al wat ik gezien had heel natuurlijk was
het was ook niet meer om ons te verbergen dat wij onder de huif lagen maar om ons te beschermen tegen de koude want er woei een snerpende wind
vijftien francs hadden opgehaald toen ik mij te ruste legde herhaalde ik bij mijzelven een woord
ik drukte hem in de armen en kuste hem op zijn snuit mattia was ook weldra bij me hoe is het riep hij mij reeds van verre toe barberin is dood hij liep nog harder om spoedig bij mij te zijn
ik zag haar aan zonder antwoord te geven en ook zij zag mij aan eensklaps begon zij over haar geheele lichaam te beven
aan den anderen kant die waaruit bleek hoe zij ze hadden meegesleurd toen zij ze verpletterd in hun bek hadden gegrepen van de honden zelven was geen spoor meer te bekennen
boog hij zich naar mij toe met zijn mond aan mijn oor alsof hij mij een geheim wilde toevertrouwen dat alles is prachtig zeide hij maar dat heldert toch nog volstrekt niet op
het is een overstrooming zeide hij ten laatste toen ieder zijn meening had uitgesproken door een aardbeving veroorzaakt door den boozen geest van de mijn gezonden
wanneer zou de rechter mij in verhoor nemen wanneer zou ik mij kunnen verdedigen ik had wel eens verhalen gehoord van gevangenen die men maanden lang had opgesloten gehouden
toen zij zijne stem hoorde kwam vrouw barberin naar voren en op het oogenblik dat hij den drempel had bereikt stond zij vlak tegenover hem ik breng nieuws uit parijs zeide hij
ik zelf gevoelde lust om hem te bespotten maar toch was ik niets op mijn gemak wat zou hiervan het gevolg wezen als vitalis er nu maar was dan zou hij den agent ten minste te woord kunnen staan
en eindelijk kregen wij de zekerheid dat mevrouw milligan naar zwitserland was gegaan wij volgden dus den loop der rhône naar den oorsprong
dat geluid was reeds onstaan vr dat wij vluchtten maar wij hadden er niet op gelet het werd veroorzaakt door
men behoefde niet lang te gissen om te begrijpen wat dit te beteekenen had joli coeur was zeer lichtgeraakt en werd spoedig boos
hebt gij dan het verhaal van mijn vader niet gehoord wat bewijst dat verhaal zij hebben een kind verloren van uw leeftijd
zie al de leden van dat gezin eens aan en vergelijk u zelven dan met hen ik spreek nu niet eens van hun
nadat wij een groote plaats en een gang waren doorgegaan bereikten wij een soort van loods die zeer donker en vermolmd er uitzag en waarin de zon zeker nooit hare stralen had geworpen
en daar hij half verschroeide lichtte hij nu den eenen en dan weder den anderen poot op even jankend
ik keerde naar het venster terug dit gaf het uitzicht op een smal lang plein waarvan het uiteinde was gesloten door een grooten muur die minstens vier el hoog was
ik begreep dat dit de vrouw met haar kind was welke ik bij mijne aankomst had ontmoet en die een lommerrijken weg zocht tegen de ontploffingen worden alle voorzorgsmaatregelen genomen
dien deze beweerde dat hij te weinig terugontvangen had toen ik tot driemaal toe mijne vraag herhaald had
een voorbijganger die laat naar huis terugkeerde het was kwart over eenen had met verwondering licht in de kerk bespeurd en hij had iets hooren kraken
er zijn kinderen die dikwijls bij zichzelf zeggen o kon ik maar doen wat ik gaarne wilde en die met verlangen den dag tegemoetzien waarop zij van hun vrijheid kunnen gebruik maken
in die drie jaren hebt ge t wel moeten vergeten terwijl ik het nog ken dat zult gij zien bovendien t is niet alleen omdat ik je in londen van dienst zal kunnen zijn
wanneer wij onze handen en voeten zoo vastgeklemd houden dan verliezen wij onze krachten wij moeten rustpunten uithouwen in de wanden
het eene uur na het andere verstreek terwijl wij ons aan die treurige overpeinzingen overgaven en hoe langer het duurde zooveel te zwaarmoediger werden wij
t is in orde zeide mattia er is niets gebroken maar wat is er dan gebeurd gij zijt uit den trein gesprongen zooals wij u geraden hadden
het is de brug van cubzac en de rivier is de dordogne een oude bouwvallige stad met grachten en wallen
of dat het de vrees voor den dood was of wel dat wij door den honger verzwakt waren en het geheimzinnige schijnsel van de lamp
ik moet bekennen dat ik veel van warmen zoeten wijn hield en dat ik een geduchten honger had ik liet het mij dan ook geen tweemaal zeggen
ik zie die lammeren neergevlijd en slapend in hun park omdat zij daar veilig zijn en nu ik ze eens gezien heb vergeet ik ze niet meer
o mattia zeg dat ge mij vergeeft van ganscher harte ik heb uw verdriet wel opgemerkt
de familie van den een is toch heel anders dan de familie van den ander zeide hij gij waart wanhopend omdat ge uw familie niet hadt gevonden en ik ben dol blij dat ik de mijne verloren heb
maar ik voor mij was volstrekt niet overtuigd dat ik een wonderkind was toen hij den tamboer hoorde had capi vroolijk geblaft en joli coeur had zich half opgelicht ofschoon hij op dat oogenblik erg ziek was
maar mijn vader zeide dat hij menschen wachtte en dat wij naar bed moesten gaan toen nam hij eene kaars en bracht ons in een stal die grensde aan het vertrek waar wij gegeten hadden
dat was onze laatste toen die betaald was werd ons de koe afgeleverd met haar halster en touw
het is voor de eerste maal dat ik te bastide kom en ik heb hem te napels te midden zijner hofhouding gekend
hier den weg niet zeide hij in antwoord op den vragenden blik waarmede ik hem aanzag en ik weet niet of wij vr troyes nog wel eene herberg zullen voorbijkomen bovendien ben ik ook in dit bosch niet bekend alleen weet
die ik zag die gedachte deed mij bijna blozen van schaamte ik ging weer naar mijne moeder toe omhelsde haar opnieuw en kuste haar vurig
vitalis bevestigde mijne vrees de wolven hebben hen meegesleurd zeide hij waarom hebt gij hen ook naar buiten laten gaan ja waarom daarop was het me onmogelijk een antwoord te geven
arthur begon dadelijk te leeren en van de plaats waar ik was blijven staan kon ik duidelijk zijne lippen zien bewegen het scheen dat hij met aandacht leerde
zij stoven op-en-neer en warrelden dooreen zonder ooit den grond te raken wij hadden nog niet lang voortgeloopen of het scheen mij reeds onmogelijk toe om troyes vr dat het sneeuwde te bereiken
mijne oogen ontmoetten die van mattia die naast mij op zijne knieën lag gij zijt gered zeide hij terwijl hij den hond opzij duwde en mij omhelsde waar zijn wij in een rijtuig bob ment
in de school van garofoli die op groote schaal van de publieke weldadigheid partij trok had hij in alle bijzonderheden de zoo moeilijke kunst geleerd om de mildheid of de sympathie van het publiek op te wekken
laat ons naar frankrijk terugkeeren om vrouw barberin en lize en uwe vrienden op te zoeken dat is onmogelijk mijne ouders zijn voor u niets gij zijt hun niets verschuldigd
toespreek wees thans zoo goed aan dat jonge mensch die u met zulke groote oogen aanstaart te zeggen hoe laat het is capi naderde zijn meester
bovendien ofschoon de aap slechts een dier is volgens de natuurkundigen komt hij een mensch zoo nabij dat hij ook de ziekten van een mensch heeft
zij was vrij groot die zaal zeer hoog en met breede ramen zij was verdeeld in twee deelen het eene was voor de rechters en de beschuldigden het andere voor de nieuwsgierigen
opeens toen wij ons al verdoold achtten stonden wij voor een klein kerkhof vol
ik zag joli coeur niet zijn dek lag voor het vuur maar het was plat de aap lag er niet onder ik riep hem vitalis riep hem ook
gelooft gij dat ventje uw meester zal mij wel voor eenige dagen maar niet voor twee maanden kunnen betalen ik zal heel weinig eten indien ge dat toestaat
die uit het noorden woei en koud en vochtig was bij het schijnsel van eenige doffe lantaarnen zagen wij hoe het schip geladen werd
en wie zou er dan het ergst aan toe zijn gij kunt erop rekenen dat ik er niets van aan de politie zeggen zal uw zaken gaan haar niets aan
was het beste zoo spoedig mogelijk maar in te slapen ik volgde dus het voorbeeld van de honden wikkelde mij in mijn schapevacht
en wie is op de goede gedachte gekomen om capi mede te nemen ik maar bob heeft hem geel doen verven om hem niet kenbaar te maken
en dat zij niet meer dan een paar glazen melk gaf in de vier-en-twintig uren als wij eens op die wijze bedrogen werden voor een valschen staart is mattia niet bang