AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
hoewel ik het welmeenende er van wel wil erkennen wees zoo goed om voort te gaan en ook sir leicester schijnt in de schaduw zijner gestalte weg te krimpen en ook om te gaan zitten als gij er niet tegen hebt
mijn lieve vriend en altijd blijft hij nog krabben ik zal u eens wat zeggen zegt george als ge met mij spreken wilt moet gij er rond voor uitkomen ik ben een eenvoudig man
weldra wordt hij in al deze opzichten gerustgesteld door de onbetwistbare werkelijkheid van jufvrouw snagsby die met haar hoofd in een volmaakten bijenkorf van papillotten met eene nachtmuts bekroond naar hem zit te wachten
ik zou zulk eene pleizierige kennismaking gemist hebben als gij het niet gedaan hadt welnu mijnheer smallweed zegt george wederom nadat hij tamelijk stijf de verlangde plechtigheid heeft verricht
verlevendigd worden door de eenzame pracht van een aanzienlijk huis eens op kastanje hof niets nieuws voor hem de trappen op en de voornaamste kamers door
van de deftigheid waarmede de oude heer turveydrop met zijn hoed onder den linkerarm de opening als een kanon op den geestelijke gericht
dat die hawdon z gestorven is voldoende is om uwe ladyschap uit familiebelangen te doen wenschen om de zaak verder te onderzoeken zal ik die papieren hier brengen
de eenige reiziger behalve de drijvende wolken mylady zet zich op haar gemak in een leuningstoel bij don haard en sir leicester neemt een anderen leuningstoel aan den overkant
wat denkt gij nu wel dat die procureur die navraag naar hem doet verlangt een karweitje zegt george niets van
gij zult mij als bloedverwanten wel verschoonen maar hij was in het hof en den omtrek
hoe haar man zich dat aantrok maar dat doet er nu niet toe toen mijnheer rouncewell's stadgenoot van die ontdekking hoorde wilde hij het meisje evenmin langer laten
en hetzij met nu donker wordende bosschen op het land of holle ledige geslotene huizen in de stad in verband staan
mijne moeder die tot nog toe niet van houding was veranderd hield hare hand voor mijne lippen en stuitte mij
hij scheen zich dit zoo zeer aan te trekken dat woodcourt hem de sterkste verzekeringen gaf van hem in dit opzicht geen onrecht te doen gij ziet wel zeide richard
ik was naderhand overtuigd en zoo was ada insgelijks dat deze woorden het onvergenoegde oudste kind een kwaadaardigen gil
de allegorie houdt zich in lincoln s inn field s tamelijk koel hoewel het een warme avond is want de beide vensters van mijnheer tulkinghorn staan wijd open en de kamer is hoog tochtig en somber
ik begon met te zeggen gij hebt nu al vele jaren den lord-kanselier niet uit het oog verloren jufvrouw flite o ja al vele vele jaren
en dat onder mij zal neervallen als gi het teeken geeft zegt zij langzaam niet zonder waarschuwing lady dediock ik zal geen stap doen zonder u vooraf daarvan kennis te geven
op den dag na de begrafenis van mijne goede brave peet zag ik den vreemden heer in het zwart terug rachel liet mij roepen en ik vond hem op dezelfde plaats alsof hij geheel niet was heengegaan
heel goed ik ben ook ontzet zoo zijn wij allebei ontzet en daarmee is het uit zij liet mij nog harder doorstappen
begunstiger den prins regent dat mijn zoon in eene familie getrouwd was waarin meer welgemanierdheid heerschte maar des hemels wil geschiede
in zijn stand zich niet zoo interessant zou pogen te maken als hem mogelijk is hij is zonder twijfel met eene maag geboren waarschijnlijk heeft hij als hij in een staat van gezondheid is die hem minder gevaarlijk
ik bespeurde dat er weder tranen bij mij opkwamen toen hij dit zoo luchtig zeide alsof het een grillige inval was in plaats van een blijk zijner bedachtzame teederheid
meester en knecht worden eindelijk gestoord door voetstappen in den gang die zeer ongewoon klinken en dus de komst van een ongewoon bezoek aanduiden
mijne betrekking tot sir leicester is u zoo wel bekend dat ik mij bijna niet anders kan verbeelden of gij mget reeds lang gedacht hebben dat ik de man was die het eerst tot die ontdekking moest komen
ik hoop dat hij in die muren eenigen troost vond en ik zou dat haast gelooven en toen nam prince haar arm in den zijnen
heeft mijnheer tulkinghorn zelf eenig denkbeeld hiervan misschien wel misschien ook niet maar er is iets bijzonders op te merken ten aanzien van lady dedlock als lid van eene klasse
kent ge mij nog george george moet hem aanzien en die geluiden ontwarren eer hij weet wat er gezegd is maar nadat hij dit gedaan heeft waarbij zijne moeder hem een weinig helpt antwoordt hij
ik zeg een eigendom van ons meenende van het proces maar ik moest het eigenlijk het eigendom van de kosten noemen want de kosten zijn de eenige macht op aarde
waarbij sir leicester dedlock baronet eenig belang heeft zit hier die heer zooals ge weet ben ik dan al niet daaraan gekomen mijnheer bucket roept grootvader smallweed uit heeft die heer dan geen belang daarbij
richard heeft mij gezegd begint hij haperend f ik wil zeggen ik heb daarvan gehoord verklaring van jo laat ik mij eens even bedenken ik zal terstond met u spreken
ik werd er verlegen over dat ik dit dacht maar het kwam mij zoo in het hoofd het is hier fraai gelegen zeide mevrouw pardiggle
alzoo er eenige nieuwe verklaringen zijn ingediend zegt mijnheer tulkinghorn en alzoo deze maar kort zijn en alzoo ik het lastige beginsel in het oog houd
wees maar niet bang ik dacht zegt jo die verschrikt heeft rondgekeken dat ik weer in ïomall alones was is er niemand anders hier dan gij mijnheer woodcourt niemand
toen de dienst was afgeloopen bood sir leicester zeer statig en galant lady dedlock zijn arm hoewel hij zelf niet kon gaan dan met behulp van een dikken stok
het is in een welvarend plaatsje pleizierig gelegen stroomen en straten stad en land molens en heigronden het schijnt juist eene goede gelegenheid voor zulk een man te zijn ik meen voor een man
en de teugels in de hand mijnheer vholes doodstil met zijn zwarten dicht geknoopten rok en zwarte handschoenen die zijn reisgenoot aankeek alsof hij eene prooi was die hij met zijn blik betooverde
nog niet alles antwoordde richard ik ben verplicht haar niet te verzwijgen dat john jarndyce mijn brief op zijne gewone manier beantwoord heeft
toen ik veilig weder teruggekomen was begon ik te bedenken dat ik iets moois had gedaan ik had mij nu warm geloopen en de zaak nog erger in plaats van beter gemaakt
maar dat men vermeent nog wel door de telegraaf bereikbaar te zijn op een aanzoek bij de lords der admiraliteit
dat vind ik ook zeide mijn voogd minder van haar stamboom minder van morgan ab hoe heet hij ook wéér
geheel wenschte te herwinnen eer ada kwam maakte ik nu met charley eene gansche reeks van plannetjes om den geheelen dag in de frissche lucht te kunnen zijn wij zouden voor het ontbijt uitgaan en vroeg eten
op het midden eener gruwelijke straat zonder licht of lucht zonder riool met diepe plassen van zwarte modder en stinkend water hoewel elders de straten droog zijn en waar zulke dingen te zien
komen terwijl in de geheimen ingewijd wij hebben ze doorgrond en hij niet men kan niet verwachten dat hij veel van zulk een doolhof zal begrijpen
en reed klingelend heen is dat de wagen van mijnheer jarndyce riep richard onzen postiljon toe ja mijnheer was het antwoord gaat naar londen wij openden de briefjes allen waren gelijkhet verlaten eüls luidend en bevatten deze woorden
och omdat en omdat antwoordde richard op zijne levendige manier het kan heel verstandig wezen meisjelief die
om mij te zegenon en aan te nemen jammerde mijne moeder is het veel te laat ik moet mijn donkeren weg alleen gaan en die zal mij leiden waar hij wil
ik hoorde daarin van een kind een meisje een weesje toen twaalf jaren oud met dergelijke wreede woorden als die in uwe herinnering leven
en het hem voor den geheelen dag genoeg opfrischte als hij maar de overtollige gezondheid opving die zijn meester in het rond spat
en hij dikwijls lachend liad gezegd dat er twee huismoedertjes moesten zijn want dat hij het zijne nooit miste besloot ik nu dubbel vlijtig en vroolijk te zijn zoo liep ik het huis op en neer al de wijsjes neuriënde
en niet zien kan hoe deze zich om de zon wentelen het is eene dicht toegestopte wereld en wat er in groeit is somtijds ongezond uit gebrek aan lucht
aanzag las ik duidelijk het zou veel beter zijn geweest kleine esther als gij geen verjaardag hadt gehad als gij nooit geboren waart
rachel betaal de acht stuivers terwijl jufvrouw snagsby diep ademhalende haar man strak aanziet als wilde zij zeggen
ik gevoelde dat ik zeer onwetend was maar wat kon ik er aan doen ik was zoo geheel onbekend met de zaak dat ik zelfs toen er nog niets van begreep en heeft zij waarlijk nooit van dat proces gehoord zeide mijnheer kenge verbazend
ik ging nu mijne lieve ada in den donkeren hoek waar zij woonde dagelijks bezoeken de ochtend was mijn gewone tijd maar telkens als ik een uurtje overhad zette ik mijn hoed op en repte mij naar
zoo vol geduld en zelfverloochening om hunnentwil zoo verlangend om maar beter te worden altijd dacht zij aan den onvermoeiden arbeid van haar man en de gemakken van den ouden heer
zij hoedden kudden met een streng gezicht een gepoeierd hoofd en een ijzeren keurslijf en plakten zich moesjes van kleefpleister
hij gaat een paar stappen achteruit om buiten gezicht te zijn en blijft een weinig achter den stoel zijner moeder op schildwacht staan de dag begint nu af te nemen de mist en de met regen gemengde sneeuw worden donkerder
er heerscht eene stilte op kastanje hof in dezen veranderden tijd
hij heeft haar inderdaad uit liefde getrouwd men fluistert nog dat zij zelfs geene afkomst had hoe dit zij sir leicester dedlock had zooveel afkomst dat hij daarvan misschien genoeg had en het meerdere wel kon missen
in een paar honderd petitiën op eene zeer onaangename manier met het woord omkooping in verband zullen gebracht worden en dewijl eenige boosaardige spotters daarom reeds hebben gezegd
en blijft gelijk te voren achter de muren en puinhoopen om hen heen dwalen eindelijk vindt men een logies waar de taaie des nachts slaapt en men vermoedt dat die taaie wel jo zou kunnen zijn
eindelijk is het ontbijt gereed zoodra phil dit aankondigt klopt george zijne pijp uit zet haar in het hoekje van den haard en neemt plaats
niets dan de dood zal ons scheiden mijn waarde zoon gij denkt eene week afwezig te blijven naar ik meen ja eene week waarde vader vandaag over acht dagen zullen wij weder thuis zijn
dit alles gedaan zijnde wenscben zij de vrouwen goedenavond en stappen wederom de donkere vuile straat op langs dezelfde walgelijke paden waarmede zij in dien put zijn afgedaald
maar zij had iets treurigs over zich waarvan zij mij de reden niet toevertrouwde en dat ik aan een geheim verdriet moest toeschrijven
twee vrienden van den jonkman die wij aan de deur hadden doen komen en die daar met de handen in de zakken bleven staan lachten luidruchtig mede
het brengt mij bijna aan het schreien als ik denk welk eene verademing het voor mij placht te zijn als ik uit de school thuis kwam naar boven naarmijne kamerte loopen en te zeggen o gij lieve trouwe pop
wij spraken er niet meer over en hij zeide ook geen woord meer over de toekomst van het verlaten huis maar het was de eerste maal dat ik in mijn rouwgoed naast hem was komen zitten en ik begreep dat dit de reden van dat stilzwijgen was
verdwijnt dan in steegjes en achter bouwvallige muren en blijft nu en dan een waarschuwend geschreeuw of gefluit latende hooren
en hij zoo het venster voorbijkomt wordt hij eensklaps gestuit door twee oogen wier blik den zijnen ontmoet
hij sloot haar in zijne armen en niemand van ons sprak een woord hij liet haar langzamerhand los en zij zag ons aan en toen naar omhoog en bewoog hare lippen
en insgelijks om dezelfde reden blijft hij hem in de kerk als vanouds uittarten door eene koele onbewustheid van zijn bestaan
mijne caroline zeide hij zich zooveel of liever zoo weinig over haar heen buigende als zijne stijfheid toeliet zeg mij toch dat gij vandaag beter zijt
er zijn nu geene caricaturen meer van aldus gekleede verwijfde exquisites die in opera loges uit overmaat van genot flauwvallen en door andere even verteederde wezens worden opgewekt
wel lieve caddy zeide ik welke mooie bloemen zulk een keurig ruikertje had zij in de hand dat vind ik ook esther antwoordde caddy zij zijn de liefste die ik nog ooit gezien heb
dat het die gelijkenis niet wezen kon die mij zoo getroffen had ook had ik de statigheid en trotschheid van lady dedlock's gezicht nooit bij iemand anders opgemerkt en toch scheen ik
mijne peet had rachel het weinige nagelaten dat zij bezat en er zou eene verkooping plaats hebben en een oud haardkleedje met rozen er op dat ik altijd het mooiste ding van de wereld had gevonden hing nu buiten in de sneeuw
allan woodcourt ziet wel dat dit geen bedrog is hij dwingt zich om den jongen aan te raken kom aan jo zeg het mij
zeker zonder door u te worden opgemerkt maar nooit zag ik uwe ladyschap zoo dichtbij is die gelijkenis nog verbazender dan ik gedacht had
alles hier zoo effen te zien voortgaan en te denken hoe ruw er met hen werd geleefd wier belangen hier behandeld werden
ik ben jong en ijverig en ernst en vastberadenheid hebben dikwijls wonderen gedaan anderen hebben er zich maar half aan overgegeven ik wijd er mij geheel aan toe ik maak het tot het doel van mijn leven
hij was de eigen broeder van eene satansche ekster ik wil zeggen van mijne vrouw ik kwam in krook's boedel ik zag al zijne papieren na ik liet ze allen voor mijne oogen opgraven
mijnheer snagsby de kantoorwinkelier wordt insgelijks dien invloed gewaar niet alleen in zijn gemoed als een teerhartig en tot stille bespiegelingen geneigd man maar ook in zijn beroep als
er is nooit zulk een goede jongen geweest als die woodcourt is hij vindt altijd nog tijd om tuschenbeide eens aan te komen
zijne galanterie voor mylady die nooit veranderd is sedert hij haar zijn hof maakte is het eenige zweempje van het romaneske en poëtische in zijn karakter
wat de brief mij meer mededeelde behoef ik hier niet te vermelden het zal in mijn verhaal zijn eigen tijd en plaats vinden mijne eerste zorg was het geschrift mijner moeder te verbranden en zelfs de asch daarvan te verbergen
en zijne enkele wenkbrauw bemoedigend optrekt houd u maar goed jongen houd u maar goed de heer jarndyce is er ook dikwijls en allan woodcourt bijna altijd
hoe liefelijk is het hier zeide richard in het rond ziende hier weet men niets van processen met al hunne
en eenigen daarvan voor hem beantwoordden te zien dat het groote levensdoel van bijna al zijne correspondenten was zich tot commissiën te vormen om geld in te zamelen en uit te geven
ik geloofde dat ik hun hunne valschheid zou kunnen en zou blijven verwijten tot ik aan eene of andere lichaamskwaal stierf
daarom zegt hij gij zijt geslagen en niet wij sir leicester is heftig vergramd
wij hadden één geliefkoosd plekje diep in het mos en de bladeren van het vorige jaar waar eenige gevelde boomen lagen die men geheel van den bast had ontdaan
ja om geheel te verdwijnen niemand moet hier ooit meer iets van mij weten of hooren ik ga terstond mijnheer tulkinghorn schudt zijn hoofd
en haspelden er over onder elkander en sommigen zeiden dat het z was en anderen zeiden weder andersom en sommigen deden schertsend het voorstel
ik ging naar het voorhuis en zeide dat het een verkeerde dag en een verkeerd uur was maar de jonge heer die reed nam in den regen zijn hoed af
ik werd zoolang mij heugt evenals de prinsessen in tooversprookjes behalve dat ik niet schoon was door mijne peet opgevoed
houdt de wacht sierlijke gestalte in een mantel gewikkeld als een spook door het huis moet omdwalen en vooral de warme en weelderige kamers opzoeken welke voor iemand in gereedheid worden gehouden
in dezelfde houding met het schermpje nog omhoog hare lippen eenigszins geopend hare wenkbrauwen saamgetrokken maar voor het oogenblik dood
deze maatregelen worden dus genomen en nu heeft george als hij de ronde doet het huis voor zich geheel alleen het weder wordt niet beter van dak en deurlijsten vensterkozijnen palen en hekken druipt het sneeuwwater af
is dit nu het geheele doel van het jonge mensch dat guppy heet of heeft hij nog een verder oogmerk openbaren zijne woorden de geheele lengte breedte en diepte zijner vermoedens en uitzichten
ik moet hem zien en ik moet hem zeggen dat hij zich in hechtenis moet achten maar gij kent mij en gij weet wel dat ik geene harde maatregelen wensch te nemen
charley beloofde dit en ik ging liggen want ik was zeer loom ik sprak den dokter dien avond en vroeg hem als eene gunst dat hij in huis nog niets van mijne ziekte zou zeggen
wat ik vroeger was en zullen wij beide in geheel andere omstandigheden zij n geloof ik als gij haar dat alles op uwe bedaarde manier wilt vertellen zult ge mij een grooten dienst bewijzen lieve esther
achter zijne hand zijn kuchje van onderdanigheid en zegt tot zijne vrouw hoe laat verwacht gij mijnheer en mevrouw chadband lieve tegen zes uur snagsby merkt zeer zacht en als toevallig aan dat het al daarover is
laat het voor van avond naar de vier winden vliegen poef weg is het wien denkt ge dat ik bij mij heb
dat den geheeïen dag door bellen blies en brak dat de zaak nooit verder liep dan tot zoover mijnheer skimpole die nooit bewust scheen te zijn van zich op onveiligen grond te hebben gewaagd ging dan in het park eene schets beginnen die hij nooit afmaakte
maar gij moet u niet verbeelden dat het een heel vette post is lieve het is eene zeer gewone plaats veel werk en een gering inkomen maar men mag met grond hopen dat er iets beters bij zal komen
o ja kindlief dat hoop ik wel zeide haar vader maar verbeeld u toch nooit ik heb in mijn verslag van mijn eerste bezoek in
wie kan dat ook wezen mijne lieve ada was in den laatsten tijd dagelijks somtijds tweemaal op een dag naar ons toe gekomen doch wij hadden altijd vooruitgezien dat dit slechts zou duren tot ik weder geheel beter was
en haar aan mijn hart te drukken hield ik haar voor evenals ik dit mij zelve had voorgehouden welk een goed en braaf man neef john was en welk een gelukkig leven ik te wachten had
wij bepaalden een tijd wanneer jufvrouw flite met de diligence zou overkomen en bij mij blijven eten toen mijn voogd heenging keerde ik mijn hoofd om en bad om vergiffenis indien ik door zulke zegeningen omringd
bleeker dan zij thuis was geweest en een weinig stiller dan ik natuurlijk zou hebben gevonden toen zij nog zoo vol moed en hoop was
daar de nagels van den ouden heer lang en wankleurig zijne handen mager en zwaar geaderd en zijne oogen groen en waterig zijn
o heere och hemeltje en daarna rondkijkende en den blik van george ontmoetende steekt hij wederom beide handen uit
was hij u nog huur schuldig zes weken die zal hij dan wel nooit betalen zegt de jonkman zijn onderzoek hervattende er is geen twijfel aan of hij is dood
charley als gij haar maar eens binnenlaat haar mij maar een oogenblik laat zien terwijl ik hier lig zal ik het besterven
dat was om best wil voogd antwoordde ik om best wil herhaalde hij met teederheid natuurlijk dat was het maar ada en ik zijn toch zoo eenzaam en verlaten geweest
ik zou dat niet dulden dat gij mylady's naam in deze zaak betrekt blijft tot uwe verantwoording tot uwe verantwoording mylady's naam is geen de onbarmhartige vinger naam waarmede gemeene lieden spel mogen drijven
dagelijks aan het diner zoekt mylady langs de tafel naar de ledige plaats die naar hem zou wachten als hij zoo pas gekomen was maar er is geen ledige plaats eiken avond vraagt mylady toevallig aan hare kamenier
wij eene lange frissche wandeling over eene gemeene weide en een oud slagveld eer het rijtuig ons achterop kwam dit oponthoud vertraagde de reis zoodanig dat de korte dag ten einde liep en de lange nacht reeds viel eer wij
mijnheer woodcourt scheen eenigszins verdrietig over hare wijdloopigheid maar was te kiesch om haar dit te laten zien
ik zat op mijne gewone plaats die nu naast den stoel van mijn voogd was dit was vr den brief mijne gewone plaats niet geweest maar zij was het nu
en naderhand tot ongeveer hetzelfde besluit te komen maar wij gaven richard zoo dringend den raad om zonder een oogenblik uitstel rondborstig en openhartig
dezen morgen en dat daar zij gauw met hunne zaken gedaan hadden en zij veel van kastanje hof hadden gehoord en eigenlijk niet wisten wat zij met hun tijd zouden uitvoeren zij door den regen hier naar toe waren gekomen om het te zien
in weinige jaren was hij bankroet en een knorrig opvliegend wrevelig mensch die nooit voor iemand een goed woord had hij was zoo geheel anders geweest fitz jarndyce hij werd al verder meegetrokken
doch mijne moeder antwoordde neen dat was onmogelijk niemand kon haar helpen het verlaten huis door de woestijn die voor haar lag moest zij alleen verder gaan
de man heeft niet zulk een goed verstand of hij verveelt mylady die na eene kwijnende poging om te luisteren of liever om zich te houden alsof zij luisterde verstrooid wordt en in het vuur staart
want van het oogenblik af dat ik hem verzocht had om een vriend voor richard te zijn vergat of verwaarloosde hij zijne belofte nooit
geen schepsel kunnen noemen behalve mij zelven waarop mijn vrouwtje het erger geladen heeft dan op dien jo voegt hij er bij allan vraagt waarom waarom herhaalt
als ieder suikerbakker in de wereld ging rondbrommen tegen alles aandreunde wat hem in den weg kwam en egoïstisch iedereen riep
uit de schaduw in den goddelijken zonneschijn en uit den zonneschijn weder in de schaduw terwijl ik vreedzaam naar haar zat te kijken
doch in een oogenblik helderde hij weder op en zeide met zijne natuurlijke openhartigheid woodcourt het zou mij spijten
wat het schuldbesef van mijn eigen geweten betrof na hetgeen ik gedacht had dit moet zich door de kleur mijner wangen hebben verraden
mij alle teedere namen gaf die zij maar bedenken kon en mij aan hare trouwe borst klemde
ik iets tegen hem hebben voogd o neen en gij denkt ook niet dat de zieke iets tegen hem zou hebben integendeel ik twijfelde niet of zij zou vertrouwen in hem stellen
lincolnshire rijden als zij op zekere plek voor de deur van het praalgraf komen blijft sir leicester's paard uit gewoonte van zelf stilstaan en dan neemt de grijze edelman zijn hoed af en vertoeft eenige oogenblikken eer zij weder
alleen maar om naar hare vensters op te zien dit was eene dwaasheid moet ik zeggen maar toen vond ik dat zoo niet
met eene vaste duidelijke hand geschreven ik hoop mijn waarde dat onze ontmoeting genoeglijk zal zijn en zonder eenige gedwongenheid van eene of andere zijde daarom wil ik voorstellen dat wij elkander als oude vrienden ontmoeten en het verleden e houden
er eindelijk iets afneemt dat als papier ritselt en dit opvouwt en in zijne borst steekt daarop stoot judy haar grootvader eens aan en deze beantwoordt dit teeken op dezelfde wijs
klein maar buitengemeen schrander zeide jufvrouw flite met hare vingers eene beweging over haar voorhoofd makende om charley's schranderheid aan te duiden en zoo klaar lieve zij is klaarder dan één advocaat dien ik nog gehoord heb
ik zou anders ophelderingen moeten geven die niet rnoeielijk te raden zijn maar nu niet heel wel te pas komen en mij niet veel eer kunnen aandoen
zij wilden alle mogelijke dingenbijeenbrengên geloof ik waarlijk van vijfmaal honderd duizend traktaatjes tot een pensioen en van een marmeren monument tot een zilveren trekpot zij gaven zich eene menigte van benamingen
de schoorsteenen instorten de steenen stoepen geheel groen zijn geworden zelfs de stutten waarmede de muren gesteund zijn ook al
terwijl ik mij kleedde zag ik uit het venster en vroeg een onzer knechts die den vorigen avond onderde medelij dendste helpers had behoord of er iets in huis was gebeurd dat niet goed was
terwijl hij jo te gelijk een blik van bemoediging toewerpt hij is zoo ondankbaar niet als gij dacht hij had eene reden om heen te gaan hoewel die eigenlijk niet voldoende was
om hare achting voor den militairen stand te toonen scheen de arme jufvrouw flite het noodig te achten zoo beleefd te zijn en zoo dikwijls te nijgen dat het niet gemakkelijk was haar buiten de zaal te brengen
zeg gij nu maar aan die jonge jufvrouw wat mijnheer zegt dan zal alles wel te recht komen want gij zijt ook heel goed voor mij geweest
beneden was het tafellaken na den maaltijd van gisteren niet weggenomen men had het maar laten liggen voor het ontbijt kruimels stof en scheurpapier waren door het geheele huis verspreid
dat zal ik nooit beproeven de donkere weg dien ik zoovele jaren betreden heb moet maar eindigen waar hij wil ik volg hem alleen tot het einde
wat quebec en malta en woolwich zijn en ik had nooit gedacht dat gij het hart zoudt of kondt hebben om ons zoo te behandelen o george roept zij uit en neemt zeer ongemaakt eene slip van haar mantel om hare oogen af te vegen
ik heb uwe ladyschap mijn oogmerk gezegd ik heb uwe ladyschap gezegd dat ik in zeer onaangename omstandigheden zou komen als er eenig beklag werd gedaan en dit alles blijft geheel in vertrouwen
waar woudt gij heengaan vroeg zij ergens maar heen melieve antwoordde ik ergens is nergens zeide caddy en bleef wrevelig stilstaan
ja vrouwtje vrij dikwijls heeft hij er nu toe besloten ik geloof haast van neen dan heeft hij misschien andere vooruitzichten gekregen zeide ik
en terwijl in het eerst alles nog in de onduidelijkheid van den laatsten nacht lag gehuld op te merken hoe het zich vertoonde toen de dag aanbrak
en ik kan er niet toe komen om iets van de hand te doen dat ik eens heb beetgekregen of zoo denken mijne buren maar wat weten zij er van of om iets te veranderen of te laten
het is hier noch m m het verlaten huis zeer landelijk noch zeer vroolijk en als men hier iets van de zon ziet kan men tamelijk hoog wedden dat zij op eene opene plek helder schijnt maar voor een tijd is het hier wel genoeg het is dicht hij de kantoren
wel hij heeft er u immers voor betaald en dat rijkelijk ook zegt bucket dat kan mij niet schelen ik wil weten wie ze nu heeft en ik zal u zeggen wat wij willen
ik hoorde daarin dat de schrijfster haar van hare geboorte af in stilte had opgevoed elk spoor van haar bestaan had uitgewischt
schuift phil squod drie zijden der zaal langs en laveert dan met een laag gedoken hoofd op eens op zijn kommandant aan alsof hij dezen met zijn hoofd wilde stooten
wel gij hebt gedaan nietwaar voor vandaag ja mijn vriend maar ik ben nooit vermoeid ik zal op uwe geregelde beurt weder bij u komen antwoordde mevrouw pardiggle
maar wanneer hij hen ziet schrikken zij en deinzen zij af jufvrouw perkins die in eenige weken niet
en dat met smart maar welk een ijdele gedachte was het mij te verbeelden dat zij naar m ij n e geboorte zou vragen
eenige stukken van vuile couranten allen betrekkelijk lijkschouwingen anders niets zij zoeken in de kast en in de lade der met inkt bespatte tafel er is geen brokje van een ouden brief
verantwoordelijkheid mijne lieve jufvrouw summerson herhaalde hij met een allergenoeglijksten glimlach dat woord opvangende
alfred mijn jongste vijf jaar heeft zich vrijwillig in het kinder hjk vreugdebond laten inschrijven en zich verbonden om levenslang onder welken vorm ook geen tabak te gebruiken
hij verbeeldt zich dat hij den knaap in een hospitaal of dergelijke inrichting moet hebben gezien maar kan niet begrijpen waarom hij hem zoo bijzonder voor den geest is gebleven
ik lig op een beschaduwd plekje zooals hier en denk met bewondering aan de ondernemende geesten die naar de noordpool gaan of in het hart der verzengde luchtstreek doordringen
maar wat deed hij toen met u hij bracht mij in een gasthuis antwoordt jo fluisterend tot ik weer losgelaten werd en toen gaf hij mij wat geld vier halve kronen en toen zeide hij stap nu maar uit
het spijt mij dat ik u heb laten wachten officier maar ik ben van morgen wat later dan gewoonlijk opgestaan ik ben niet wel
is op eene fransche badplaats zoo vroolijk als een lijster de geleerde heer die bij de geringste aanleiding tranen met tuiten schreit heeft in zes weken geen traan gelaten
ik verlangde dus alleen te zijn en toen ik in mijne kamer alleen was zeide ik tot mij zelve esther als gij gelukkig wilt zijn en vrijheid wilt hebben om te bidden dat god u verder zal zegenen moet gij uw woord houden
richard zeide ik gij stelt zeer veel vertrouwen in mij maar ik vrees toch dat gij geen raad van mij zult aannemen in dit opzicht kan ik dat onmogelijk doen meisjelief in alle andere opzichten
iets bespottelijks kunnen hebben maar thans is dit alles ernstig en aandoenlijk zijn ernst zijne trouw de grootmoedigheid waarmede hij haar wil beschermen en zijne eigene grieven vergeten
lady dedlock wees zoo goed om te blijven en mij aan te hooren of eer gij bij de trap zijt luid ik de alarmklok en breng het geheele huis in beweging en dan moet ik ronduit spreken voor alle gasten en bedienden mannen en vrouwen die hier zijn
en een streepje vel door de zonnestralen van den rechterlijken neus gebrand die onderweg in den oesterwinkel aangaat om met ijs verkoeld gemberbier te drinken
maar kom kom dat is alles niemendal hij heeft tijd voor zich en moet zijn best maar doen ik ongunstig over hem denken ik niet mijn liefderijk nichtje en gij ook niet dat durf ik zweren
terwijl de regendroppels om hunne werkeloosheid neerkletteren zoo verlustigen zich misschien de konijnen met hunne verraderlijke staartjes die de holen aan de wortels van boomen inen uitwippen met levendige denkbeelden van winderige dagen
wij waren blijde van onderwerp te veranderen en naar het venster gaande wezen wij de schoonheden van het uitzicht aan waarop de bril met merkwaardige onverschilligheid scheen te rusten
en ada vond mij wat ik placht te zijn behalve natuurlijk in dit opzicht waarvan ik reeds genoeg gezegd heb en nu als ik het maar laten kan geene melding meer wil maken
en dan te denken dat ik het gaarne beter zou willen verstaan ik heb lang geen vlug begrip als ik iemand teer en innig lief heb schijnt het helderder te worden maar zelfs dit kan eene ijdele verbeelding van mij zijn
hij zou lang zeer lang wegblijven ik geloof of liever ik weet dat hij niet rijk was al wat zijne moeder eêne weduwe kon missen was besteed om hem voor zijn vak te laten studeeren
mijnheer tulkinghorn begeeft zich naar eene andere kamer schellen klinken voeten schoffelen en trippelen dan volgt er stilte mercurius verzoekt mijnheer tulkinghorn eindelijk om terug te komen nu beter zegt
daar snagsby hem echter de troostrijke verzekering geeft het is maar om een karre weitje jo waarvoor gij betaald zult worden
voor eenige goedheid die hij bewezen had en liever dan ze aan te nemen de zonderlingste uitvluchten te baat nam of zelfs wegliep ada herinnerde zich flauw hare moeder toen zij nog een klein kind was te hebben hooren vertellen
om zich als klerk te verbinden zich evenwel goedschiks onderwerpende aan die voorzichtigheid die wij hem getoond hadden dat zoo noodig was vergenoegde hij zich met vroolijk te gaan zitten praten
en de vrouw bescherming van mevrouw paiwigole scheen haar gezicht naar het vuur te draaien alsof zij haar wankleurig oog wilde verbergen niemand heette ons welkom
als hun redder hadden gedankt ik had zelf daar zoo ver weg wel willen knielen en hem in mijne verrukking zegenen dat hij zoo waarlijk goed en dapper was geweest
want als gij gedurig aan het heen en weder reizen waart zou ik u zelden bij mij hebben en bovendien verlang ik zooveel en zoo dikwijls van ada te hooren
waar ik den ouden tijd terugvind waar ik kracht zal hebben om te vertellen wat ada voor mij geweest is waar ik in staat zal zijn om mij te herinneren hoe verblind ik ben geweest en hoeveel verkeerdheden ik begaan heb
en welk eene verkeerd gewijzigde godsdienstigheid haar gemoed verduisterde met gedachten dat dit kind veroordeeld was om voor een misstap te boeten waaraan het geheel onschuldig was
en tusschen de ineengevlochtene schaduwen der boomen te zien flikkeren terwijl de vogelen hunne zangen uitstortten en de lucht sapperig werd van het gei kennismaking met lady dedlock gons der insecten
zij zich herinnert welk een vlugge jongen welk een mooie jongen welk een vroolijke goedhartige schrandere jongen hij was
er is een bed op de luchtige zolderkamer boven den stal best dat wij hem daar houden tot morgenochtend dan kan hij voorzichtig vervoerd worden
en mij zulke akelige geheimen mededeelde laat eens zien zeide zij ik wil u mijn eigen geval vertellen eer zij mij aantrokken eer ik ze ooit gezien had wat placht ik toen te doen
gij hebt hem lang uit den weg gehouden en dat hebt gij kunstig gedaan gij hebt er eer van george zag hem strak aan beet op zijne lippen en schudde zijn hoofd
langzamerhand maar zeer langzaam kwam ik deze ontroering te boven na langen tijd keek ik nog eens naar lady dedlock het was toen men zich gereedmaakte om te gaan zingen voor de preek
maar nog blijft hij er iets van verwachten en daarnaar verlangen en vindt dan dat zijne geheele wereld bedrieglijken verraderlijk is
ik ken het menschelijk hart beter mijnheer dan om voor een oogenblik te denken dat een gentleman van uw voorkomen geen belang zou stellen in wat zijn vriend aangaat
wien ik in den weg ben gerold maar het is onmogelijk voor een ouden lorrebos van een kameraad meer van uwe vrouw en kinderen te houden dan ik doe mat en ik hoop
en vogeltjes af te richten om met de minst mogelijke krachtverspilling hun waterbakje op te halen hen zoodanig met eene vernuftige uitvinding te hulp komende dat een dorstige kanarie
zonder opzet haar oog op mijnheer skimpole vestigende en het zegt al iets in deze wereld als men dat maar doet
er was een pakje brieven dat een dooden inwoner van hem had toebehoord weggestopt achter eene plank naast het bed van lady jane het nest van zijne kat
mijne kinderen mijn huis is het uwe mijn hart is het uwe mijn alles is het uwe ik zal u nooit verlaten
watt maakt ze aan den gang muziek en al kom nu eens hier zegt de huishoudster hier kind dicht bij het hoofdeinde van mylady's bed ik ben niet zeker of het al donker genoeg is maar luister
en voor de meeste ingewijden ook dwaalt nu met eigenaardig welbehagen in stof en hoogheid in constantinopel rond
maar om voort te gaan huismoedertj e wij moeten deze rots maar aan tijd toeval en omstandigheden overlaten wij moeten er ada niet op laten schipbreuk lijden zij moet geen gevaar loopen om van nog een vriend of vriendin gescheiden te worden
wij schenken u een gedeelte van onze aandacht ziet gij mijnheer tulkinghorn dit begrijpende buigt zijn hoofd en zegt dat hij zeer verplicht is
stierf eenigen tijd voordat de sierlijke mode der staarten uitstierf en verborg toen zijn staartje als hij het medenam in een bescheiden hoekje van het kerkhof in het park
wanneer dit treurt behalve als er een dedlock sterft het huis in de stad is wakker geworden zoo warm en vroolijk als met zooveel staatsie mogelijk is zoo vol fijne en streelende geuren die geen het minste spoor van den winter dragen
he wat zegt gij ik zeg dat ik vrees antwoordt mijnheer tulkinghorn die haastig is opgestaan dat lady dedlock niet wel is flauw
niet voordat ik dien avond weder droevig en neerslachtig alleen in mijne kamer zat begon ik in te zien hoe verkeerd en ondankbaar mijne gemoedsstemming was
indien eene goede fee het huis voor mij gebouwd of door het zwaaien van haar tooverstaf opgeroepen had en ik eene prinses en haar geliefkoosd petekind was geweest had men er niet meer werk van mij kunnen maken
ik had in ada's brieven van caddy gelezen maar niet van richard en ik zeide hem dit och neen melieve antwoordde hij ik achtte het beter er haar maar niets van te zeggen
met dit gezegde maakt hij een eind aan zijn kort bezoek en gaat heen om zijn maaltijd te hervatten de bruinachtige jonge chirurgijn laat de kaars over het gezicht heen en weder
andere verstrooide brokken van hetzelfde groote palladium zijn op de kanalen van venetië bij den tweeden waterval van den nijl op de badplaatsen van duitschland
ik hoorde buiten ada's stem en snelde naar de deur tusschen mijne kamer en onze genoeglijke zitkamer om die te sluiten juist bijtijds want zij klopte reeds aan toen ik mijne hand nog aan den sleutel had
daar komt gij alweder op john jarndyce zeide richard ongeduldig welnu wij moeten toch vroeger of later ep hem terugkomen want hij is het voornamelijk over wien ik te spreken heb
daar dit zijn laatste dag was en hij veel lust had om te gaan en ik nog nooit daar geweest was gaf ik mijne toestemming en wandelden wij te zamen naar westminster waar het hof toen zitting hield
daarom verlang ik te zeggen en u allen tot getuigen te nemen met u zelve volumnia op het plechtigst beginnende dat ik met lady
dat hij zich door mij zou laten wasschen en daarna weder in mijn bed leggen hieraan onderwierp hij zich zoo gewillig mogelijk hij staarde mij onder de gcheele operatie aan alsof hij nooit in zijn leven zoo verbaasd was geweest
ik heb honger wilt ge wel zoo goed zijn om uw lepel voor den dag te halen en mij te voeren de maatschappij die de inrichting van het geheele lepeltoestel op zich heeft genomen
niet van een der grootste kanselarijprocessen die men kent niet van jarndyce en jarndyce het een op
het voorhuis door de trap op de gangen langs en de kamers door die in het seizoen zeer schitterend en buiten het seizoen zeer somber zijn
kon ik als het god behaagde mijn nederigen weg langs het pad van mijn plicht voortzetten en kon hij zijns weegs gaan op eeno breedere baan
het is eeuwen geleden dat wij gewoon waren elkander te ontmoeten mijnheer jarndyce zeer lang ten minste ik dacht dat het zeer lang was tot ik u verleden zondag weer zag
hoe wij de beau monde tot iets kunnen overhalen en kunnen ze dus in de mode brengen als gij die plaat op de tafels van mijne aanzienlijke connexiën wenscht te krijgen mijnheer zegt sladdery
wij gevoelden dat het beter was heen te gaan en die twee ongestoord te laten wij slopen zachtjes heen zonder dat iemand er op lette behalve de man
george maakt met een blik die toestemming en medelijden uitdrukt nog eene buiging de geheel andere tijd toen beiden jongelieden waren george verreweg de jongste van de twee rijst voor beiden op en
als zij mij voor het eerst zag zou zij misschien niet weinig ontzet en te leur gesteld wezen zou het misschien niet wel wat erger zijn dan zij verwachtte zou zij misschien niet naar hare oude esther zoeken en haar niet vinden
ik heb het nu heel goed en aan niets gebrek mijnheer snagsby antwoordt jo en ik ben zoo vergenoegd als gij u niet kunt verbeelden het spijt mij erg dat ik het gedaan heb
die zaal heeft iets dat gruwelijk aantrekt gij kunt er niet vandaan blijven en gij moet blijven verwachten
ik had het nooit willen doen om er niet te veel van te zeggen ik had het niet durven doen en niettemin ben ik nu zoodanig in geheimzinnige dingen gewikkeld dat het leven mij tot een last is geworden
en had het voorkomen dacht mij van iedereen te kunnen aantrekken en belang inboezemen dien zij dit de moeite waardig achtte
en te ruiken zijn dat hij die al zijn leven in l o n d e n heeft gewoond zijne zinnen niet kan gelooven op deze straat met hare puinhoopen komen nog andere straten en stegen uit
wij hebben hen al meer dan eens verbaasd doen staan wij zullen die slapers wel wakker krijgen onthoudt wat ik zeg zulk eene hoopvolle stemming was mij sedert lang reeds veel pijnlijker geweest dan zijne neerslachtigheid
wat dat einde ook zijn mag het mag nabij het mag nog veraf wezen zoolang het duurt zal niets mij doen omkeeren lieve moeder is dat uw bepaald besluit
hij presenteerde haar ada naar behooren gij zult het belangelooze van uw don quichots karakter verliezen zeide lady dedlock tot mijnheer
ik dacht en ik heb er op geroemd dat zij mij nooit het hart konden breken mijnheer jarndyce ik had mij voorgenomen dat zij het niet zouden doen
waarom vraagt zij zacht en zonder haar somberen blik van die ver verwijderde sterren af te wenden houdt gij mij dan in zijn huis omdat hij de zorg is
hij zeide dat hij dit waarlijk niet wist dat niemand dit ooit deed maar zoover hij het kon begrijpen was het er mede gedaan gedaan voor vandaag vroegen wij hem neen zeide hij gedaan voor goed en al
zij bleef het slechts aanzien gelijk het daar op haar schoot lag wij hadden te voren opgemerkt dat zij als zij het aanzag haar wankleurig oog met hare hand bedekte alsof zij alles wat aan geweld en mishandeling herinnerde
om een vriend van mijnheer c openlijk te zeggen hoe het met de zaken van mijnheer c gesteld is wat mij zei ven aangaat mijnheer de arbeider is zijn loon waardig
juist naar dien eenen man die het niet weet verwezen om het uit te vorschen doordat jammerlijke proces heen moet iedereen nogmaals kopieën hebben van al de wagenvrachten papier die zich door den tijd hebben opgestapeld
kom binnen kom binnen kom den winkel maar door als de andere deur klemt gingen wij allen maar binnen voortgedreven door richard's lachende aanmoediging en ons op zijne bescherming verlatende
sir leicester is nog vol ernst en deftigheid aan het lezen toen de deur geopend wordt en de gepoeierde mercurius een bezoek aandient met deze vreemde bewoordingen
de kieschheid van mijn voogd had dit spoedig bemerkt en gepoogd haar op eene zachte manier te kennen te geven dat zij naar hij dacht daarin gelijk had
wat gij maar verlangt melieve maar ik moet zeggen neen gij moet niet zeggen ga voort mijnheer tulkinghorn sir leicester s galanterie geeft het haar gewonnen
hoe wij het zonder hem zouden gemaakt hebben daaraan durfde ik niet denken want dat het geheele gezelschap den bruidegom de bruid en den ouden heer turveydrop diep verachtte
een gruwelijke laster was die door haar dwingeland den man werd verspreid nog iets bijzonders was dat niemand die eene roeping had behalve mijnheer gusher
de dag begint nu aan te breken en waarlijk het zou voor den roem van engeland beter zijn dat de zon somtijds in het gebied des rijks onderging
zij zit in hare kamer aan een zijgang beneden met een boogvenster dat op een vierkant grasperk uitziet op regelmatigen afstand versierd
waarvoor zij vatbaar is en vergeef haar dan indien gij kunt en roep den hemel aan om baar te vergeven wat ik nooit kan
men had vrij veel oplettendheid noodig om hem te verstaan daar hij zoo binnensmonds sprak en zijn voorkomen daarbij zoo levenloos bleef
er kwam eene dame eené vermomde dame rnylady die naar het sterfhuis en naar het graf wilde gaan kijken zij huurde een straatveger een jongen om het haar te wijzen
ja zeide richard ada en mij zegepralend aanziende wij doen die dingen nu niet meer op de oude trage manier wij maken nu voortgang
denkt gij dat ook niet dat hij er wel een verdiend had ja dat hij er een bekomen zou neen waarom niet fitz jarndyce vroeg zij eenigszins scherp
kan men in den gemeensten handwerksman niets van lageren aard opmerken en ook niet in den hoogst geboren edelman in zulk een licht streven beide kinderen van het stof naar dezelfde hoogte
die lieve ongelukkige verdwaalde richard zeide ik wanneer zal hij van zijne dwaling terugkomen hij is tegenwoordig niet daartoe op weg meliéve antwoordde mijn voogd hoe meer hij lijdt
hem nog steeds aanziende haalt zij het naar zich toe en sluit het open o ik verzeker uwe ladyschap datjietgeene redenen van die soort zijn die mij drijven zegt guppy en dat ik niets van dien aard zou kunnen aannemen
want buiten het gedrang waren verscheidene jonge praktizijns met pruiken en bakkebaarden en als de een den ander er van vertelde staken zij de handen in de zakken bogen zich geheel krom van het lachen en stapten stampende heen en weder
hij insgelijks als die invloed mij eenigszins veranderd heeft kan die ook hem wel eenigszins veranderd hebben ik wil niet zeggen
de oogen die de zijne ontmoeten staren van den gang door het glas naar binnen hij kent ze wel sedert jaren is het bloed niet zoo snel en rood naar zijn gezicht opgevlogen als nu hij lady dedlock herkent
zoodra wij de deur uit waren vroeg egbert mij op den toon van een kleinen struikroover om een schelling op grond dat zijn zakgeld hem werd afgetroggeld toen ik hem de onvoegzaamheid van dat woord onder het oog bracht
want het gaat zelfs met de stilste en beschaafdste kringen evenals met den kring dien een toovenaar om zich heentrekt
er volgde hier eene tusschenpoos van stilte die ik dacht dat om ada gerust te stellen liever moest worden aangevuld en ik neuriede dus onder het werken een wijsje waarvan mijn voogd bijzonder veel hield
ach het moest lang zeer lang duren eer mijne lieve ada en ik elkander weder zagen charley werd ziek binnen de twaalf uren was zij zeer ziek ik hielp haar in mijne kamer te bed én bleef stil bij haar zitten om haar op te passen
wat scheelt er aan vraagt bucket fluisterend daar is zij roept jo wie de dame eene dicht gesluierde vrouwelijke gedaante staat in het midden der kamer vlak in het licht zij is stil en onbeweeglijk
die zoodra hij wil mijn boeltje kan aanslaan en mij hier vandaan jagen hij houdt mij gestadig in onzekerheid
en misschien in het wild rondloopen al werk ik nog zooveel en nog zoo hard voor hem er is niemand om mij te helpen en als hij slecht mocht uitvallen in spijt van al wat ik doen kan
dat zij zonder haar ellendig zaten te kniezen dat het huishouden in de war liep dat niemand op de sleutels kon passen dat iedereen in en om het huis verklaarde dat het hetzelfde huis niet meer was
ik droogde mijne snikkende lieveling de oogen af en zette mij naast haar op de sofa richard zat aan mijne andere zijde en terwijl ik aan den zoo geheel anderen avond dacht
en de vreemde havelooze gedaanten die in het weggeveegde vuil grabbelden om naar spelden en andere dingen te zoeken zoo
o zoo zegt snagsby maar schijnt het toch niet zeer duidelijk te begrijpen wat g ij nu moet willen vervolgde bucket snagsby nogmaals vriendelijk
de peetmoeder mijner kindsheid die teekenen van leven in mij ontdekte toen ik voor dood was neergelegd had mij uit een streng gevoel van plicht zonder eenig verlangen dat ik in het leven zou blijven in het geheim opgevoed
hij zag mij zoo oplettend aan datikhem ook oplettend aanzag en mij zeker gevoelde dat ik hem begreep over mij zelve mijnheer zeide ik ja voogd zeide ik
zij was eene nog bevallige oude dame met heldere zwarte oogen maar zij scheen trotsch te zijn zij kwam uit wales en had lang geleden tot voorvader een uitstekend persoon gehad
hij knikte ernstig ik was zijn erfgenaam en dit was zijn huis esther toen ik hier kwam was het waarlijk verlaten het zag er even ongelukkig uit als hij zelf was geweest
die gelijk ik uit het getal van hare brieven aan mijnheer jarndyce opmerkte eene bijna even geduchte correspondente moest wezen als mevrouw jellyby zelve
hij heeft een zeer goeden naam er zijn menschen uit die streek bij de schipbreuk geweest en hoe vreemd het ook klinken mag ik geloof dat nu eens de beste man de beste kans heeft
trekt met de langzaamheid eener lijkstaatsie tegen de hellende gronden op door het geheele huis heerscht een koude flauwe reuk naar dien eener kleine kerk gelijkende
in plaats van alles om u vergenoegd te doen zijn gij ondankbaar hart zeide ik als ik mij zelve had kunnen dwingen om dadelijk te gaan slapen zou ik het gedaan hebben
ik begreep daaruit duidelijk en dit was toen veel dat ik niet door mijne moeder verstooten was hare oudere en eenige zuster
ada prees richard dien avond meer voor mij dan zij hem nog ooit had geprezen zij ging slapen met een braceletje dat hij haar gegeven had om haar arm
de vreemdeling betuigt zijne spijt hierover en vraagt of hij zich jo herinnert snagsby antwoordt met een gesmoorden zucht maar al
mjn voogd waarlijk een model voor een braaf en goed man zette zich richard's hand nog vasthoudende op mijne plaats myn lieve rick zeide hij de wolken zijn verdreven en hêt is nu helder
drie of vier uren waren geen lange tijd na zoovele jaren maar ik dacht zooveel aan de omstandigheden waarin ik haar gelaten had en ik stelde mij die als zoo donker en onbarmhartig voor
en als ik groot werd er naar streven zou om vlijtig weltevreden en goedhartig te zijn en den een of ander goed te doen en eenigszins de liefde van anderen te winnen als ik maar kon
daar tusschen gezeten zagen wij door eene reeks van groene gewelven op duizenden natuurlijke kolommen de grijze stammen der boomen rustende in een open verschiet
als die gluipende oudste jongen nog kwaadaardiger kon kijken dan hij reeds gedaan had was dit het oogenblik dat hij zoo deed
want ik ben er zelf bij geweest en het zou mij niet verwonderen als zeker iemand ze met opzet had laten liggen
als hij maar op zijne voeten kon staan ada zou hem op eene of andere manier wel weten te brengen zeide hij wel zeker liefste richard
de eerste de beste dokter loop dit zegt krook tot een half krankzinnig vrouwtje dat insgelijks bij hem in huis woont
dat zij in hunne pruiken zaaien zal ik mij ook verbazen hij wilde naar het venster gaan om te zien in welken hoek de wind was maar bedacht zich én liet zijn hoofd op de leuning van mijn stoel zakken
mij opbeuren ik was al opgebeurd ik zeg u dat en gij zegt nog meer en ik zeg nog meer en gij zegt nog meer