AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
arm kind zeide rachel hare oogen afvegende maar gij moet niet zoo angstig zijn de heere heeft het zoo besteld dat nog nooit een vluchteling uit ons dorp gestolen is ik vertrouw dat gij niet de eerste zult wezen
de anderen luisterden naar ophelia's dringende vermaningen toen zij zeide dat het behoud van hunnen meester van hunne stilte en gehoorzaamheid afhing
zijne vrouw en hunne eenige gekleurde meid oude tante dina waren met bijhelpen bezig terwijl
och och nu hoorde men het geratel van wielen meester george zeide tante chloe zich naar het venster haastende mevrouw shelby ging naar de voordeur en werd door haren zoon in de armen gesloten
in de woede zijner dolle drift zal de mensch met volle wetenschap en open oogen zijne eigene ziel aan den duivel verkoopen zal hij dan meer bezorgd zijn voor het lichaam van zijnen naaste
ja zeker zijn er zoo geweest maar hunne namen staan alle op de grafsteenen en hunne lieve lachjes hunne hemelsche oogen en hunne vreemde manieren en uitdrukkingen
o lieve meester geloof het toch hoe weet gij dat er een christus is tom gij hebt den heere nooit gezien
met een elleboog op de kussens leunende terwijl jane die voor haar naar eenige winkels was geweest haar stalen van dunne zwarte stoffen vertoonde
eens tom hervatte haley het is gelukkig dat ik u zie ik zit verduiveld in de klem en gij moet er mij eens uit helpen hm wel te denken bromde zijn vriendelijke bekende
haar hoed was achterovergeschoven en hare lange golvende lokken zwierden om haar vreemd en treurig gelaat het baat niet arme man barstte zij eindelijk uit het baat tot niets wat gij hebt willen doen
toen eensklaps haar hoofd opheffende begon zij met zenuwachtigen haast het eenvoudigste en sterkste van alles uit te zoeken en maakte een pakje daarvan
welk een heerlijk kansje wij moeten de zaak voor eigen rekening ondernemen wij vangen ze de jongen gaat natuurlijk naar mijnheer haley en wij brengen de meid op speculatie naar orleans is dat niet heerlijk
als ik des morgens opsta vind ik er een achter de deur een ander komt met zijn zwart gezicht onder de tafel uitkijken en een derde ligt op de mat
juffrouw smith had met kleine harry de afzondering der dameskajuit opgezocht waar de donkere schoonheid van het vermeende meisje vele vleiende aanmerkingen uitlokte
zij sloeg mij veel harder en trok mij bij de haren en beukte mij met mijn hoofd tegen de deur maar het deed mij toch geen goed ik geloof al trokken zij ieder haartje uit mijn hoofd het zou mij nog geen goed doen zoo goddeloos ben ik
mevrouw shelby zeide deze laatste woorden zacht maar met bijzonderen nadruk laat dit kind daarvoor maar zorgen antwoordde sam en liet zijne oogen rollen op eene manier die genoeg zeide de heere weet
en ik ben ook gewillig om alles in het redelijke te doen om een vriend te verplichten maar dit hier ziet ge is een beetje te veel gevergd een beetje
en daar hij des morgens vroeg vertrokken was eer nog het ongeluk van tom openbaar was geworden had hij niets daarvan vernomen doe mijn liefderijken groet aan jongeheer george zeide hij ernstig haley gaf zijn paard de zweep
een blijde uitroep van het levendige kwakerinnetje viel de spreekster in de rede ruth klapte in de handen en deed zulk een sprong dat er weder een paar krullen onder hare muts uitschoten en over haar witten halsdoek zwierden
ophelia zag hem scherp aan en bemerkte den blos van ergenis en de spottend krullende lip waarmede hij dit zeide
en vroeg toen eenvoudig waarom houdt gij ze dan mama dat weet ik zelf niet of het moest tot eene plaag wezen zij zijn de plaag van mijn leven
in zulk een duivelachtige wereld als de onze wat schoot haar anders over dan hare kinderen in hare eigene begrippen en gevoelens op te voeden
alles ging in de ruime keuken zoo gezellig en vroolijk toe iedereen scheen zulk een vermaak te hebben in hetgeen hij deed er heerschte zulk een blijkbare geest van vertrouwen en wederzijdsche welwillendheid zelfs
maar toen barstte ik toch uit zoodat hij nooit weder daarover gesproken heeft maar uit zijn gezicht en uit kleinigheden die hij zegt kan ik wel opmaken dat hij nog eveneens denkt en dat is immers
andy kwam spoedig terug met groote oogen van verbazing o mevrouw lizzy's laden staan alle open en al haar goed ligt overal in het rond
maar ik ben zoo bang om u te verliezen dat ik niets anders zie dan het gevaar waarom moeder de man zeide dat wij er beide knap uitzagen
hij bescheen treurige gezichten de afspiegeling van bedroefde harten het tafeltje nu met een strijkdeken bedekt stond voor het vuur
dat zijn de beloften nu hoor dat nu eens denk daar eens aan zal dat alles zeker komen george die een schrandere jongen was en door zijne moeder wel in godsdienstige zaken onderwezen werd voegde er
een slavenmagazijn misschien maken sommigen mijner lezers zich eene allerakeligste voorstelling van zulk eene plaats
het valt mij zoo hard nu ik maar eene eenige dochter had dat zij mij moest ontnomen worden en daar ik een man had die mij juist beviel en het is zoo zelden dat mij iets bevalt dat hij mij ook moest ontnomen worden
en op een of anderen tijd zal ik het doen zeide zij hare vuist dichtknijpende terwijl hare oogen flikkerden met een glans die aan krankzinnigheid deed denken
het spijt mij zeide tom dat jongeheer george juist van huis moest wezen george moest een paar dagen bij een makker op een naburig landgoed gaan doorbrengen
liet hij ze als een wervelwind voorbij den paal stuiven die daar geplaatst was om paarden aan te binden haley's paard een schichtig jong veulen sprong op zijde en trok hard aan zijn halster
zijn staldienst was eene sinecure en bestond slechts in een dagelijksch toezicht of de mindere bedienden hun plicht deden
heeft vandaag een heerlijke preek gehouden zeide marie het was juist zulk een preek als gij hadt moeten hooren hij heeft alles gezegd wat ik dikwijls denk
als hij nog maar eene week langer geleefd had ik heb alles in deze wereld verloren en het is weg voor altijd en nu kan ik den hemel er niet nog bij verliezen
en dat ben ik ook maar men moet zorgen dat zij op een afstand blijven en weten wat zij zijn dat doet eva nooit
onder deze toespraak bedekte marie haar gezicht met hare zakdoek en begon zij met heftigheid te snikken en haar flacon te gebruiken iedereen maakt het mij moeilijk zeide zij nu
ik heb geen lust om te slapen em ik zou niet kunnen het is misschien de laatste nacht dat wij bij elkander zijn
hij werd gestoord door de luide ruwe stem van een man die voor de deur scheen af te stijgen en haastte zich naar het venster waarachtig als dat nu niet het naaste bijkomt bij wat de menschen voorzienigheid noemen
welke het zuchten der aardsche wanhoop naar de hemelsche hoop scheen uit te drukken klonken met aandoenlijke galmen door de gevangenis terwijl het eene vers het andere volgde
het kind rekte zijn rond gezichtje tot eene verbazende lengte uit en begon door zijn neus eene psalmwijs te zingen alles met den grootsten ernst bravo wat een jongen zeide
schuimbekkende van woede zijnen slaaf een vuistslag die hem deed neerstorten tooneelen van bloedige wreedheid zijn stuitend voor de ooren en het hart
marks had eene smerige portefeuille uit zijn zak gehaald en een strook papier daaruit nemende begon hij mompelende te lezen barnes shelby county jongen jim driehonderd dollars voor hem dood of levend
ik ben niet voor het sparen van negers opgebruiken en anderen koopen is mijne manier dat geeft minder last
zijne blinkende laarzen onberispelijk linnengoed en ernstig en goedhartig zwart gezicht deftig genoeg uit
dat is juist de moeielijkheid maar ik neem mij dan altijd voor om het niet meer te doen en beproef ook het te laten
miss ophelia gevoelde het verlies insgelijks maar in haar goed en oprecht hart droeg het vruchten ten eeuwigen leven
wat op de wereld kunt gij met het kind willen doen zeide shelby wel ik heb een vriend die in dat vak gaat doen hij wil mooie jongens koopen om voor de markt op te fokken
maar de schrikkelijke benauwdheid zijner ziel was voorbij en in de vreugde die hem vervulde gevoelde hij geen honger geen koude geen vernedering teleurstelling of ellende meer
onuitwischbare teekenen van het stelsel waaronder het tot dusverre was opgegroeid werd haar hart week in haar binnenste ziedaar zeide jane naar die litteekens wijzende
nog eenige laatste woorden en tranen nog eenige eenvoudige zegenbeden en haar verbaasd en beangstigd kind in hare armen sluitende sloop zij stil heen
ik heb eene order geschreven voor maar vijftien slagen en hem nog gezegd om ze licht te geven ik denk toch dat daarin geene wreedheid steekt geene wreedheid zeide ophelia
ophelia's stem zeide meer dan hare woorden en nog meer zeiden de oprechte medelijdende tranen die over hare wangen rolden
zij moet dus naar het onbekende verlangen en de stemmen en schaduwachtige gedaanten die uit de wolk kolom der inspiratie tot haar komen vinden in haar eigen hopende verwachtingen een weerklank en een antwoord
maar ik geloof toch dat mammy daarover altijd eenigszins is blijven wrokken zij wil met niemand anders trouwen en ik geloof zeker dat zij hoewel zij weet hoe ik haar noodig heb en hoe zwak mijne gezondheid is morgen weder naar haren man zou gaan
zij kan eveneens spreken als haar papa prevelde zij de kamer uitgaande eva bleef topsy aanzien daar stonden de twee kinderen die de uitersten der maatschappij vertegenwoordigden
als hij dat het beste vindt het is ons hetzelfde als ik er beter over denk vind ik ook den tolweg het beste zij moest natuurlijk den eenzamen weg kiezen zeide haley hardop denkende zonder op het gezegde van sam
er is een man hier die van avond met eenig goed over zou gaan als hij het durfde doen dat is een lieve kleine jongen voegde de vrouw er bij en bood hem een koekje aan
wel zelfs zulk een arm man als ik heeft een werk van den heere en meester st clare die geleerdheid geld en vrienden heeft hoeveel meer zou hij voor den heer kunnen doen
zevende hoofdstuk moederangst en moederkracht het is onmogelijk zich een menschelijk wezen voor te stellen meer hulpeloos en verlaten dan eliza
mevrouw is veel te goed voor ons antwoordde sam maakte eene vlugge buiging en ging heen men zal wel zien gelijk reeds vroeger is aangemerkt dat sam een aangeboren talent bezat hetwelk hem in de politieke wereld zeker ver had kunnen brengen een
ik heb gewenscht dat de huizen op mij zouden vallen en de grond zich onder mij zou openen ja en op den dag des oordeels dan zal ik voor god opstaan als een getuige tegen hen
die zal ik hebben missis als het gods tijd is antwoordde tom ja maar gij kunt haar dezen nacht nog krijgen zeide cassy met drift kom maar mede
ik denk dat hij in een vroegeren staat tot de hoogere kringen van geesten moet behoord hebben en al zijn adeltrots had medegebracht want die zat hem in het bloed hoewel hij van eene arme en volstrekt niet edele familie was
door de opeengehoopte zielesmarten van haar leven had cassy dikwijls bij zich zelve besloten dat er eens een uur van vergelding zou komen
al wat zij wisten was dat er gesproken werd van eene heerlijkheid die geopenbaard zou worden iets wonderbaars dat nog komen moest en waarin hunne ziel zich verheugde zonder dat zij wisten waarom
wat beters dan de dood kon ik hem geven het arme kind na eene poos kwam de cholera en kapitein stuart stierf en iedereen stierf die wenschte te blijven leven
daar tel uw geld maar oude jongen vervolgde hij de banknoten aan haley overgevende in orde zeide haley met een gezicht dat van blijdschap straalde
neen mijn lieveling slaap maar als gij moet maar moeder als ik ga slapen zult gij hem mij niet laten krijgen
ik werd duizelig en woedend ik herinner mij dat ik een groot scherp mes op de tafel zag ik herinner er mij iets van dat ik het greep en op hem
en wanneer zij hare donkere oogen opsloeg om de huppelende sprongen van den kleinen harry te volgen die als een vlindertje heen en weder dartelde
helpen en wij zouden hem helpen zekerlijk sam en andy staken de hoofden bijeen en lachten zacht maar allersmakelijkst terwijl zij van pret op den grond trappelden
hoort gij niet dat de meester mij roept en weldra verscheen sam met zijn hoofdsieraad van palmbladeren in de hand voor de deur der
denkt gij dat niet zeide eva neen zij kan mij niet uitstaan omdat ik eene negerin ben zij zou even lief hebben dat eene padde haar aanraakte
half open van verbazing over de wonderen in de woning van haren nieuwen meester liet twee rijen schitterend witte tanden zien
om het leed der negers die naar het zuiden verkocht worden geheel te begrijpen moet men bedenken dat al de instinctmatige neigingen van dien menschenstam bijzonder sterk zijn hunne gehechtheid aan eene plaats is zeer duurzaam
hoe praat gij zoo ik zou even gaarne een van mijne eigene kinderen laten verkoopen maar waarlijk eliza gij wordt al te grootsch op dien kleinen jongen
onverwachts in de tusschenpoos van een storm gehoord veroorzaakte deze ontboezeming een oogenblik van doffe verbazing
kom juffertje zeide hij tegen emmeline gij gaat met mij hier binnen een donker wild gezicht vertoonde zich voor een oogenblik voor een der vensters van het huis
en over alles wat er over het geheel gedaan werd een oog te laten gaan dat den invloed van zonneschijn had als er eenig gevaar van wrijving of botsing ontstond
zonder de gewone plompheid van vormen zij had eene luchtigheid en liefelijkheid zooals men zich een mythisch of allegorisch wezen zou voorstellen
haar gekroesd haar was in een aantal korte staartjes gevlochten die naar alle kanten uitstaken de uitdrukking van haar gezicht was eene zonderlinge mengeling van schranderheid en loosheid
nu ben ik eene verloren ziel vervolgd door duivelen die mij nacht en dag plagen zij drijven mij er gedurig toe aan
en van avond moogt gij wel eens beginnen om er den slag van te krijgen neem die meid mede en geesel haar gij hebt het dikwijls genoeg gezien om te weten hoe
en zelf bij niemand hulp zocht die voor allen week het laatste kwam en het geringste nam en toch de eerste was
totdat george werkelijk begon te denken dat hij een gevaarlijk geestige jongen was en moest oppassen om niet z grappig te zijn als hij wel kon
ondertusschen had er op het lagere gedeelte der boot een ander gesprek plaats tusschen emmeline en de mulattin aan wie zij was vastgekluisterd gelijk natuurlijk was deelden zij elkander eenige omstandigheden van hare geschiedenis mede
een sterker drinker dan te voren hij dronk niet meer voorzichtig en met bedachtzaamheid maar onvoorzichtig en met woeste
dat den grondslag van geheel onze maatschappij uitmaakt en zoo het noodig is zichzelven in dien strijd opofferen
niemand kan geheel zonder gezelligen omgang leven en legree had dus zijne twee zwarte satellieten zekere ruwe gemeenschap met hem veroorloofd eene gemeenschap evenwel die telkens dreigde den een of ander in ongelegenheid te brengen
zeide hij onderworpen tot sambo weet niet kunt hier wel ingaan denk ik zeide sambo daar zal nog wel plaats voor één wezen er is al een goede hoop negers in ieder ik weet niet wat ik met nog meer moet doen
wat maakt u zoo ernstig zeide zij voor hem op eene knie zinkende en hare hand op de zijne leggende wij zijn nog maar vier en twintig uren van canada zegt men
wel neef zijt gij ook gereed om naar de meeting te gaan zeide ophelia zich vlak voor st clare plaatsende wèl verplicht
maar denkt gij niet dat wij op eene of andere manier het geld konden opbrengen die arme tante chloe zij heeft er haar hart zoo op gezet het spijt mij als het zoo is
benieuwd of zij van avond een pak zal krijgen evenals wij ik zou haar graag eens zien geeselen dat weet ik zeide nog een ander de vrouw gaf geen acht op deze
ja het zou wel wezenlijk een zendelingswerk kunnen zijn en dit zeggende zag zij het kind aan met een blik die eenigszins gunstiger was st clare had de rechte snaar geraakt
en ophelia was te rechtvaardig om zonder bewijs te willen straffen daarbij kwam dat de tijd voor dat kattekwaad altijd zoo gekozen was dat de schuldige daardoor nog meer werd beschermd zoo werd om op rosa en jane
terwijl hij het eene stuk na het andere afspeelde gelijk iemand die zich zelven in een goed humeur wil spelen daarna schoof hij de muziek weg stond op en zeide vroolijk welnu nicht
en daar zijn de oude hemden en hier de nieuwe ik heb gisterenavond uwe kousen nog nagezien en den bal er bij gedaan om ze te stoppen maar och och wie zal ze voor u stoppen
dat weet ik alles wel meester st clare meester is al te goed geweest maar ik zou toch liever armoedige kleeren een armoedig huis alles even armoedig willen hebben als het maar het mijne was
wij moeten tom voor een tijd in de handen van zijnen barbaarschen meester laten terwijl wij de lotgevallen van george en zijne vrouw nagaan die wij in eene hoeve aan den weg in handen van vrienden hebben gelaten
en als men bij zulke gelegenheden onderzoek deed kon de oorzaak van het gebeurde nooit ontdekt worden topsy werd er voor gehouden en dikwijls voor alle gezagvoerende personen ter verantwoording geroepen
zij helpen maar alleen in de plantages waar de negers als zij wegloopen zelf moeten loopen en niet geholpen worden welnu zeide loker die even de kamer uit was geweest om iets te vragen
gij zoudt het doen dat weet ik zeide st clare ik zou wel eens willen zien wat gij niet doen zoudt als gij het voor uwen plicht hieldt
en in dien stoel zachtjes voor en achterover wiegende zit onze oude vriendin eliza ja daar zit zij bleeker en magerder dan tehuis in
toen men hem schikte voor zijne laatste rust vond men op zijne borst een eenvoudig medaillon dat met eene veer
mammy kan haar slaap op een of anderen tijd inhalen daar is geen bezwaar in zij is het slaperigste stuk vleesch dat ik ooit gezien heb naaiende zittende of staande overal valt dat schepsel in slaap
zijn brief naar huis werd gelijk in het vorige hoofdstuk reeds is aangeduid weldra beantwoord door een van jongeheer george
legree keek eerst verbijsterd en versuft maar daarop barstte hij los wat gij vervloekt zwart beest zegt gij mij dat gij het niet goed acht te doen wat ik zeg
ophelia eva eva maar kind er valt zulk een dauw gij moet niet buiten blijven eva en tom haastten zich naar binnen
en schreef snel een giftbrief hetgeen hij daar hij met alle wettige vormen bekend was zeer gemakkelijk doen kon en teekende zijn naam met groote wilde letters met een geduchte krul
welnu dat zal ik u spoedig afleeren ik wil niet van die galmende zingende biddende negers op mijne plaats hebben
ik ben iemand en kan iets doen neen meester antwoordde tom ik blijf er bij de heere mag mij helpen of niet helpen maar ik houd mij aan hem vast en geloof hem tot het laatste
er is geene wet die in zulk een geval van wezenlijke hulp is het beste dat wij kunnen doen is oogen en ooren sluiten en het maar zoo laten dat is het eenige wat ons overschiet
sommige aardigheden zijn minder aangenaam dan andere zeide shelby hierop duivels licht geraakt nu ik die papieren geteekend heb mompelde haley vervloekt grootsch geworden sedert gisteren
neem uw bijbel mede en uw gezangboek en als gij den heere getrouw zijt zal hij u getrouw zijn zoo spreekt de arme ziel
zij heeft een hoogen tulband op het hoofd van een rooden madrassen doek van de eerste kwaliteit gemaakt en hare kleeding past haar zeer net en is van goede stof aanduidende dat zij door zorgvuldige handen zoo is uitgerust
evenwel geen mensch zou kunnen zeggen waarom gij het niet doen zoudt voegde hij er op vroolijker toon bij en begon op en neer te wandelen
ik weet het ook niet hervatte st clare de afschuwelijke wreedheden die nu en dan in de couranten komen gelijk dat geval van prue bij voorbeeld waaruit ontstaan zij
in een toestand van droomerige streelende kwijning als iemand die lang een zwaren last gedragen heeft en nu voelt dat die hem is afgenomen en hij nu rusten mag
waarom bezingt niet eens iemand de schoonheid der oude vrouwen als iemand in dit opzicht verlangt geïnspireerd te worden verwijzen wij hem naar onze goede vriendin rachel halliday
zij zag de tafel met een sneeuwwit tafellaken voor het avondmaal gedekt zij hoorde het slaperige zingen van den theeketel en zag ruth heen en weder trippelen met borden en schotels
want het hartstochtelijke gemoed des negers schept vooral behagen in levendige schilderachtige voorstellingen en uitdrukkingen
die insgelijks onder de veranda was gekomen en zeg uwe meesteres wat zij verlangt te weten kom emilia vervolgde hij zijn arm om haar
daar is dat nu zwart op wit miss vermont zeide hij haar het papier overgevende goede jongen zeide ophelia nu hierop maar moet het ook niet door een getuige onderteekend worden
het gras verdort de bloem verwelkt het leven verloopt voor ons allen bij dagen een voor een
tom zeide hij daarop die lieden die zulk een hard vonnis krijgen schijnen juist gedaan te hebben wat ik doe goed en fatsoenlijk op hun gemak geleefd te hebben
ze staarde strak in de vlam met eene kalme treurigheid in haren blik zeer verschillend van haren vroegeren woesten angst hebt gij naar mij gevraagd zeide mevrouw bird vriendelijk
geene kuren meid gij zult een pleizierig gezicht zetten als ik u aanspreek hoort gij en gij oude gele maneschijn zeide hij de mulattin aan wie emmeline was vastgekluisterd een duw gevende
maar terwijl zij breide en peinsde brandde het vuur in haar binnenste voort en eindelijk barstte zij uit ik zeg u augustine ik kan mij niet over zulke dingen heenzetten indien gij dat al
en zij de zondagen weder tot eigen gebruik kregen verzamelden zich velen om door hem van jezus te hooren gaarne zouden zij geregeld bijeengekomen zijn om te hooren te bidden en te zingen
marie had altijd hoofdpijn bijdehand voor een gesprek dat haar niet zeer beviel eva sloop heen maar van dien tijd af gaf zij mammy geregeld les in het lezen
en de geheele troep stemde nu en dan in met het refrein ho ho ho boys ho ho yo hi hi oh het gezang was luidruchtig genoeg en toonde een geweldige poging om vroolijk te zijn
eensklaps kwam er een trek van zielsangst op haar gelaat en vloog zij op uitroepende o mijn harry hebben zij hem gekregen
nu zult gij er van lusten meester is dol van kwaadheid dat kan ik je zeggen nu is er geen afkomen meer aan nu zult gij er van hebben
tom volgde hem het binnenplein over en vroeg of hij zou medegaan neen mijn jongen antwoordde st clare ik zal binnen een uur terug zijn
eindelijk keek st clare op zijn horloge zeide dat hij uit moest stond op en ging heen eva trippelde hem na en zoo bleven nu marie en ophelia met elkander alleen
en dit doende zult gij een overvloed vinden van echtgenooten en vrouwen broeders en zusters vaders moeders en kleine kinderen te koop afzonderlijk of bij partijen
het is eene der grootste bitterheden van het slavenlot dat de neger zoo vatbaar voor streelende indrukken wanneer hij in eene beschaafde familie den smaak en het gevoel heeft aangenomen
en de vrije lucht gezocht om tot bedaren te komen er heerschte eene vroolijke drukte in de woning der shelby's op den dag dat men de aankomst van den jongen meester verwachtte
doe wat u het best voorkomt antwoordde st clare maar laat ik ééne aanmerking mogen maken ik heb dit kind zien slaag geven met pook tang of
pogen deze schooner en beminnelijker te maken en ademen onder het lokkende der verdichting een geest van menschelijkheid en
en dat hij henry had gelokt en in schulden geholpen met opzet om hem te bewegen mij te verkoopen en dat hij hem op eene andere vrouw verliefd had doen worden
topsy kwam in hare ronde oogen flikkerde een mengeling van vrees en hare gewone koddige
maar deze deftigheid ging met eene vertrouwelijke en nederige eenvoudigheid gepaard hij had op dat oogenblik al zijn aandacht gevestigd op eene lei die voor
ik heb tante chloe gezegd dat ik het doen zou en zij raadde mij aan er een gaatje in te maken en er een koordje door te doen zoodat hij om uwen hals kon hangen en uit het oog blijven
marie nam op eene sofa onder een zijden muskieten gordijn haar gemak en was spoedig gerust in slaap ophelia zat stil te breien
lees toch eens wat zeide de andere vrouw nieuwsgierig daar zij zag hoe aandachtig tom in het boek tuurde tom las komt herwaarts tot mij allen die vermoeid en belast zijt en ik zal u rust geven
bleef een oogenblik met den rug naar hem toe staan en vervolgde toen met eene heesche stem zeg hem dat hij zoo goed moet zijn als hij kan
daar eene oude afgewerkte negerin wier magere armen en vereelte vingers van harden arbeid spreken wachtende om morgen als afgekeurde waar verkocht te worden voor wat zij nog gelden kan
ik ben nu begonnen met hun anders te leeren en ik zal hun spoedig allen doen begrijpen dat ik den een evengoed zal zenden om gegeeseld te worden als den ander als zij niet oppassen zeide marie gebiedend om zich
en bewezen haar alle bedenkelijke beleefdheid toen zij nevens hen plaats nam de koningszoon echter werd terstond smoorlijk op haar verliefd
daarom was het gek van mij en ik zal t uit mijn hoofd zetten de fee glimlachte op nieuw raakte asschepoester met haar staf aan
ik wil in het bosch blijven en nooit nooit weêr naar huis komen en omdat het zoo lief en zoo schoon was kreeg de jager medelijden en sprak
en nam den halven appel maar naauwelijks had zij een beet daarvan in den mond of zij zeeg als dood ter aarde
thans vroeg de koningin weder eens aan haren spiegel maar die zeide op eenmaal vrouw koningin gij zijt de schoonste niet meer
deze zeiden echter er kwam alleen maar een jong armoedig gekleed meisje voorbij dat wel half een keukenmeid leek maar geene prinses
vrouw koningin t schoonste hier zijt gij maar sneeuwwitje over de bergen daar bij de zeven dwergen is duizendmaal zoo schoon als
werd hij diep bedroefd en liet door de gansche stad bekend maken dat hij alleen die trouwen zou wie het glazen muiltje aan den voet paste
zoo sprak nu de verkleede koningin thans heeft het met uwe schoonheid een einde en zij liep heen
de zeven meisjes in den donker den hals af zoodat ze in een ommezien dood waren daarop ging hij weer leggen en sliep weer vast in
en vroeg spiegel spiegel aan den wand wie is de schoonste in t heele land toen antwoordde hij even als de vorige maal
want deze laatste was slechts hare stiefdochter daarom moest het arme lieve meisje asschepoester in huis zijn
neen zei sneeuwwitje ik mag niets annnemen zijt ge dan bang voor vergift vroeg het wijf
en liet de vrouw begaan toen ging de oude aan het rijgen en reeg zoo vast dat sneeuwwitje geen adem meer kon halen en voor dood
en had zoo weinig van een doode dat de dwergen meenden dat zij te mooi was om haar in de zwarte aarde te verbergen
want zij wist wel dat de spiegel waarheid sprak sneeuwwitje groeide intusschen op en toen zij zeven jaar oud was toen was zij zoo schoon geworden als de engelen in den hemel
en zeide vriendelijk kindlief hoe schreit ge zoo asschepoester schaamde zich droogde zich haastig de wangen af en stotterde
de koningin zag haar met verwoede blikken aan lachte boosaardig en zeide blank als sneeuw en rood j j a goeverneur oude sprookjes als bloed ditmaal kunnen de dwergen u niet meer opwekken
ook graag eens naar het bal gaan mijn kind is t niet zoo ja zei asschepoester maar ik ben zoo arm ik heb haast geen kleêren
riep adriaan neen nu gij eens met mij meê zijt gekomen zult gij ook pleizierig bruiloft met mij houden en dat gebeurde dan ook er werd een verbazend prachtige bruiloft gehouden getrompet
toen bood zich het meisje aan om haar te bedienen en vrouw holle zeide als ge werken wilt en mijn bed goed wilt schudden
en riepen och lieve tijd wat een beeldig mooi kind zij vonden er zooveel behagen in dat zij sneeuwwitje niet wakker maakten maar rustig op het bedje lieten doorslapen
het onnoozele sneeuwwitje dacht aan geen kwaad en liet den oude begaan maar naauwelijks had die haar de kam een paar malen door de haren gehaald of het vergif daarin werkte en het meisje viel j j a goeverneur oude sprookjes als dood neêr
toen sprak de prins schenk mij haar dan want ik kan niet leven zonder sneeuwwitje te zien en ik wil haar in eere houden als mijn liefsten schat
en werd zachtjes aan weêr levend toen de dwergen hoorden wat gebeurd was zeiden zij die oude koopvrouw was niemand anders dan die ondeugende koningin
daar had ik bijna leelijk misgetast dat zijn immers mijne eigene kinderen k moet mij vergist hebben
terwijl dit voorviel merkten zij die aan de zwaan kleefden dat zij minder en minder vast zaten en spartelden eindelijk geheel los nu wilde ieder naar zijn huis gaan
de appel was evenwel zoo kunstig ineengezet dat de roode helft alleen vergiftigd was sneeuwwitje kon haar lust niet weêrstaan toen zij de boerin zoo smakelijk zag eten
toen gebeurde het dat de dragers strompelden over een steen en door den schok schoot het stuk van den vergiftigden appel dat sneeuwwitje doorgeslikt had haar weêr den hals uit
toen hij echter onder de bedsteê keek ontdekte hij de kinderen greep toe trok ze er bij de beenen onder weg zette hen op de tafel
ging in het bosch zocht het huis van de dwergen en klopte daar aan tot dat sneeuwwitje uit het raam kwam kijken
maar daar je nu eens hier bent helpt wegloopen toch niet want hij ruikt je en daar hij zevenmijlstappers aan heeft kunt ge hem onmogelijk ontkomen
toen zeide vrouw holle haar de dienst op en het meisje zei ja ik wou naar huis en daarom krijg ik nu het heimwee ga dan maar kind zei vrouw holle en neem je spinklos mee
haast je nu want anders kom ik te laat toen gaf hem de vrouw in haar angst al de rijkdommen welke zij in huis had
sprookjes en lachten hartelijk maar daar ze toch wel merkten dat hierbij tooverij in het spel was pasten ze wel op dat ze niet te digt bij kwamen en wilden niemand helpen
en van t weinige dat ge hadt gaarne aan eenen arme en hongerige meêgedeeld dat geldt in t oog van god meer dan verstand schoonheid en andere gaven
komt we zullen wel spoedig eene herberg vinden hij liep vooruit de andere zes hem na en zoo kwamen ze voor een groot huis
na dien tijd begon het meisje echter toch het heimwee te krijgen en zat vaak treurig het raam uit te kijken naar de blaauwe lucht of naar het groene land
en laat dan je spinklos in den put vallen dan zult ge ook rijk worden het meisje dacht dat is goed prikte zich eventjes met een speld in den vinger
och zei asschepoester die mooije prinses zou ik ook wel eens willen zien jij arme stumper
al t volk liep bij en achter hem en ieder joelde en lachte als dol en bezeten zoodra de koning en zijne dochter dat vernamen kwamen zij aan het venster en keken uit
zij die aan de zwaan en aan elkander vastzaten schreeuwden uit alle magt maakt ons los wij zitten hier vast en we kunnen niet los
den volgenden dag schikten zij zich nog veel mooijer op en reden andermaal naar het bal in het paleis naauwelijks waren ze weg of daar kwam de goede fee weder bij asschepoester in de keuken
en koetsier koets knechts en paarden verdwijnen begrepen kind asschepoester beloofde dat met hart en mond ging met de fee de deur uit op het plein
de dwergen kwamen s avonds naar huis vonden sneeuwwitje op den grond liggen en nu was zij dood
daar zat hij zelf ook vast en moest meê zijne vrouw was hem op den voet gevolgd en toen zij zag wat gebeurde schoot zij toe greep met beide handen naar haren man en wilde hem wegtrekken
het meisje schreide van spijt en begon ze weer met moeite op te zoeken doch zie daar kwamen wel honderd vogeltjes
alle werk doen en vervolgens buiten bij den put gaan zitten en daar spinnen tot het bloed haar uit de vingers sprong
op het bal kwam zij nu evenwel voortaan niet meer daar nu de prins zijne geliefde niet weder zag verschijnen
en wilde toen hij haar eens gezien had met geene andere dame meer dausen hij bragt haar zelf van allerlei gebak wijn en vruchten die asschepoester met hare zusters deelde
adriaan kwam nu met zijn gevolg in eene groote koningsstad en al t volk liep meê en wilde het einde van deze dingen afwachten
vervolgens wilden zij haar begraven evenwel zag zij er nog zoo frisch en schoon uit
nu vertelde sneeuwwitje alles en toen de dwergen dat gehoord hadden zeiden zij kind ge kunt blijven maar zorg dan ook goed voor onze huishouding en houd alles zindelijk en net
tot het avond werd en hare voetjes haar haast niet verder meer dragen konden toen kwam zij aan een klein huisje
jij riepen de zusters wat zou jij daar doen jij zou met je leelijke gezigt het heele bal bederven neen neen daar pas jij niet en hierop gingen ze naar bed
spiegel spiegel aan den wand wie is de schoonste in t heele land j j a goeverneur oude sprookjes en als dan de spiegel antwoordde gij koningin gij zijt de schoonste in t land dan was zij tevreden
als je mij niet dadelijk al zijne schatten geeft om hem te verlossen kijk maar ten teeken dat ik zijn bode ben heeft hij mij zijne zevenmijls laarzen en zijn mes meêgegeven
zij jammerden en beproefden alles om haar weder in het leven te roepen maar ditmaal hielp niets
de koningszoon zeide vol blijdschap gij zijt bij mij en vertelde wat al gebeurd was en sprak ik heb u liever dan alles op de wereld kom met mij naar mijns vaders paleis
vervolgens gaf de goede fee haar een paar glazen j j a goeverneur oude sprookjes muiltjes en sprak beneden voor de deur staat een koetsier met een prachtig rijtuig en bedienden die zijn allen voor u
de burgemeester lachte eerst maar daar hij bang was voor het kijven van zijne booze vrouw liep hij naar beneden wou de rust herstellen en greep den hansworst bij de hand
toen haalde het meisje het brood er uit legde het netjes op de daarbij staande bank uit om af te koelen en ging verder
eerst een uil toen eene raaf en ten laatste een duifje nu lag sneeuwwitje langen tijd in de kist
en veranderde niet maar zag er uit alsof zij nog leefde en eenvoudig sliep want zij was blank als sneeuw en rood als bloed nu kwam er eens een koningszoon door het bosch verdwaalde
daarom werd hij dan door de anderen ook doorgaans k l e i n d u i m p j e geheeten de houthakker was bitter arm en moest hard arbeiden in t bosch ook bij de felste koude
wees zoo goed en geef ons een nachtleger want we zijn in het bosch verdwaald geraakt toen ontstelde de vrouw en zei o wee hier woont de wildeman
en men zich niet genoeg kon verwonderen over hare lieftalligheid de pracht en den rijkdom van hare kleêren diamanten en juweelen
onderwijl verscheen daar op eens de fee weder raakte asschepoester met haar tooverstaf aan en zie daar stond zij in betooverende schoonheid en als koningin gekleed
ik zal je te vlug wezen hierop stond hij op nam des wildemans dochtertjes voozigtig de gouden kroontjes van het hoofd zette die toen zijne broertjes op
toen asschepoesters zusters t huis kwamen vertelden die haar alles asschepoester echter lachte in haar hart
de stiefzusters daarentegen hadden fraaije kamers met tapijten behangsels prachtig huisraad en groote spiegels waarvoor ze den ganschen dag konden staan
doch de bijl gleed af en drong diep in zijn arm dus moest hij dan bebloed en pijnlijk weêr naar huis trekken
toen kroop klein duimpje zachtjes uit zijn schuilhoek voor den dag sloop op den reus toe greep diens mes dat aan zijne hand was ontvallen nam een aanloopje en sneed het monster met één houw den kop af
thans wekte klein duimpje zijne broêrs en zei schielijk kleedt je aan en volgt mij meteen leidde hij hen het huis uit en zij liepen den ganschen nacht door
och haal me er uit ik ben heel gaar gebakken ei ik zou gek wezen en mij de vingers verbranden zei het luije meisje ging voort en kwam bij den appelboom
berg tot berg van dal tot dal kwam aanstappen en met zijn bloote mes in de hand alles t onderste boven woelde
zie daar hing zij ook aan den sleep en wat zij ook deed zij bleef plakken zoo ging de trein al verder en verder
asschepoester nu deed haar terstond opstaan kuste en omhelsde haar en zeide dat alles vergeven en vergeten was
eindelijk scheen de woede van den reus wat te bedaren en daar in de nabijheid van de rots waarin de kinderen verborgen zaten zacht mos en frissche schaduw was kwam de wildeman daar
toen zij het over den koop eens waren zeide de oude laat mij u nu eens ordentelijk kammen
dan zullen ze boeten ha zoo liep hij heen maar klein duimpje had hem wel hooren komen en kroop met zijne broertjes schielijk in eene
t is dus te denken dat zij er nog al grimmig uitzagen al die kinderen sliepen nu echter reeds in een groot breed ledekant
en wel zoo diep in zijn been dat de houthakkers die in de nabijheid hout kloofden hem op een kruiwagen naar huis moesten brengen
adriaan pakte haar schielijk beet bond haar een lang touw om den hals en ging er meê heen tot hij tegen den avond in eene herberg kwam
en zien hoe mooi haar hare kostelijke kleêren stonden onderwijl moest de arme stiefzuster zich met grove ongebleekte katoenen jurkjes rokjes en boezelaartjes behelpen
ik ben van mijn leven nog zoo pleizierig niet geweest als nu daar ik lagchen kan en dan proestte zij het weêr uit en lachte dat men bang was dat zij het op de zenuwen zou krijgen
naauwelijks evenwel had de prinses den optogt gezien of zij begon te schateren van lagchen en lachte al harder en riep
en liet de kinderen op eene plaats waar ze t rijs op een hoop moesten brengen hij zelf ging nu met zijne vrouw verder om hout te hakken
knapper en wat nog meer zegt ook duizendmaal beter braver en verstandiger dan hare nijdige
en liep zoo haastig de zaal uit dat zij daarbij een van hare glazen muiltjes verloor natuurlijk was daar iedereen verbaasd over
gelukkig echter liep het tegen den avond dat de zeven dwergen naar huis kwamen zij ontdekten dadelijk de vergiftigde kam
de koning van deze stad had eene schoone dochter maar die zeer zwaarmoedig was zoodat nog niemand haar ooit had zien lagchen
en hunne handen zaten aan de zwaan vast en waren met geen mogelijkheid weêr los te krijgen
en asschepoester moest haar toen den ganschen dag helpen en kreeg nog braaf knorren en stompen toe hoe zeer ze ook haar best deed eindelijk stapten zij in de koets
behield eene voor zich en kroop toen wip weêr op bed en deed alsof hij vast sliep j j a goeverneur oude sprookjes tegen middernacht werd de wildeman wakker dronk eens en bromde
in t eind ontdekte hij in de verte een helder licht kwam heel blij weêr beneden en zeide
thans riep hij zijne broertjes en zeide maak jelui nu dat je gaauw naar huis komt dààr is de weg ik zal wel nakomen
daar neem mijn heelen pannekoek maar zei de domme t is goed gegund en wel bekome t je het manneken tastte toe
maar werd nog grooter j j a goeverneur oude sprookjes toen asschepoester ook het andere glazen muiltje uit haar zak haalde en dat ook aantrok
de andere daarentegen vlijtig en knap desniettemin had de weduwe hare leelijke ondeugende dochter veel liever dan de vlijtige en knappe
daarom hadden hare stiefzusters haar dan ook den spotnaam van a s s c h e p o e s t e r gegeven en toch was asschepoester duizendmaal mooijer liever
waar hij die en zijne zes broeders rijk en gelukkig maakte er werd een groote lekkere maaltijd gegeven
ik ben vrouw holle toen ging het meisje in huis en begon haar werk den eersten dag was zij vlijtig
toen lachte de koning ook en antwoordde ik heb er niets tegen als mijne dochter u nemen wil deze zeide trek hem mooije kleederen aan dan zal hij mij wel bevallen ik neem hem
den volgenden morgen vroeg toen nog niemand in huis op was bond adriaan de zwaan het touw weder om den hals en leidde haar weg
die kreeg hij ook en daarbij een stuk koude pannekoek om er tot tijdverdrijf nu en dan eens van te happen want hij had t huis vooraf al een stevig maal gehad
vervolgens kwam zij onder een appelboom die bijna bezweek onder den last van de rijpe appels en deze riepen het meisje toe och schud ons toch af we zijn allen
dat alles was wonderklein maar uiterst proper en netjes het hongerige sneeuwwitje at en dronk nu en legde zich toen van vermoeidheid op het grootste bedje
legde zich neder en rustte wat uit tot hij eindelijk onder veel zuchten over zijne vermoorde dochtertjes vast in slaap raakte
hij bragt adriaan nu diep in het bosch bij eenen ouden eik en zeide daar werk braaf
waar in de keuken een helder vuur brandde waarbij eene vrouw aan het koken en bakken was lieve vrouw zei klein duimpje
en zoo lang de dwergen over dag aan hun werk waren geheel alleen bleef de ondeugende koningin echter
maar terwijl zij daar onder doorging begon het eensklaps goud te regenen en al het goud bleef aan haar hangen zoodat zij er geheel en al meê overdekt was
hierop ging ze met haar naar de poort deed open en liet het meisje door dit meende dat nu de gouden regen zou volgen en t begon ook wezenlijk wonderbaarlijk te
de beide zusters herkenden in haar thans de schoone dame die zij op het bal ontmoet hadden
deze echter werd geweldig boos schold haar uit voor al wat leelijk was en zei als ge den klos naar beneden hebt laten vallen moet ge ook zien dat ge hem terug
niet lang daarna kwamen de dwergen met den avond t huis en schrikten toen zij hun lief sneeuwwitje roerloos en als dood op den grond vonden liggen
deze was trotsch hoogmoedig en boosaardig en daarbij had ze een spiegel die spreken kon en als zij in dien tooverspiegel keek zoo vroeg zij
nu sprak zij wil ik dan iets bedenken dat u zeker en stellig den dood moet aandoen en met heksenkunsten die zij ook verstond maakte zij eene vergiftigde kam
rijd nu naar het bal maak u aan niemand bekend en vermaak u eens ter deeg zorg echter
liep lagchend voort en kwam bij vrouw holle die met een ernstig gezigt uit het venster keek en geen woord zei
in de vaste verbeelding dat zij sneeuwwitjes eigen long en lever at j j a goeverneur oude sprookjes sneeuwwitje dan nu liep in haren angst al verder en verder het bosch in
sprookjes meld gebraden en gezoden gejubeld en gedanst en wijn te drinken gegeven zooveel als ieder maar verkoos
zoo hard en zoo ver ze maar konden ofschoon ze niet wisten waarheen s morgens werd de wildeman wakker en sprak tot zijne vrouw
en als t je niet goed gaat kom dan maar gerust weer bij mij hierop kuste zij het meisje bragt het bij eene groote poort en liet
sneeuwwitje is schooner wel honderd keer toen ontstelde de booze koningin en werd groen en geel van nijd
toen zei hij tot de dwergen geef mij die kist en ik geef u daarvoor wat gij wilt neen zeiden de dwergen voor al het geld van de wereld niet
verkleedde zich toen weder als een koopman kwam bij het huis van de dwergen en klopte aan sneeuwwitje deed nu evenwel niet open maar riep vol angst ga maar voorbij ik mag niemand inlaten
wip zat hansworst weêr aan den schoorsteenveger vast en moest ook meê het getier werd nu groot de toeschouwers lachten
terwijl de trein nu zoo door een stadje trok kwam een schoorsteenveger voorbij die eerst verbaasd opkeek maar toen den gek met het geval begon te steken en de meid bij de hand greep
als zij aan den haard zat om erwten te doppen kwamen zij stilletjes aangeslopen wierpen al de gedopte erwten op den grond en in j j a goeverneur oude sprookjes de asch en liepen dan weg
en het meisje was weer op de wereld bij haar oude huis nu ging zij naar de moeder en toen de moeder dat vele goud zag werd zij goed ontvangen
och lieve peet ik ik maar ze kon niet uit de woorden komen toen glimlachte de fee en zei spreek maar gerust op gij zoudt
toen moesten meid en knecht wat ze ook tegenspartelden wel volgen want ze konden onmogelijk
en men had een door en door prettigen avond tot het eindelijk kwartier voor twaalf sloeg toen stond asschepoester op
toen de dag aanving ontwaakte sneeuwwitje zag de zeven dwergen en schrikte zeer zij waren echter vriendelijk en zeiden hoe heet gij
wip daar zat hij stijf aan haar vast en moest ook meê wat kromme sprongen hij ook maakte zoo ging de sleep weder de poort uit en den weg langs
op eens stond daar nu de dame voor haar die haar als peet had ten doop gehouden deze was eene magtige fee of
men liet eerst de prinsessen toen de hertogsdochters toen de gravinnen baronnessen en verdere hofdames de maat nemen
ook bleef hij bij hem zitten en praatte wat met hem tot de maaltijd geheel was afgeloopen toen zeide het oude manneken
zij moest schrobben en schuren het ruwe keukenwerk doen en de kamers van hare moeder en stiefzusters schuijeren
en asschepoester zag haar met een bedroefd hart na zoo ver ze maar kon vervolgens sloop zij naar de keuken zette zich daar in haar gewoon aschhoekje neêr en
bij al dat leven keek de vrouw van den burgemeester het raam uit riep haar man en zeide daar kijk eens wat spektakel ga terstond heen en zorg dat er orde komt
toen zeide hij eens tot zijne kinderen ik kan u morgen tot houtsprokkelen gebruiken ge moet meê zoo trok hij dan tien volgenden morgen met vrouw en kinderen het bosch in
toen vloekte het booze wijf en werd zoo angstig zoo angstig dat zij geen raad wist zij wilde nu eerst geheel niet op de bruiloft komen
desniettemin deden hare stiefzusters haar uit pure boosaardigheid allerlei kwelling en verdriet aan
dat maar eventjes plaats voor haar had toen het nu heel donker geworden was kwamen de zeven dwergen aan wie het huisje toebehoorde
ook mogt zij niet aan tafel meê eten maar moest zich in de keuken behelpen met wat van binnen overschoot en dat was soms bitter weinig
maar de edelman die met het muiltje rondging keek haar oplettend aan zag hoe schoon zij was en zeide dat zij haar zin moest hebben omdat hij in last had alle jonge meisjes te laten passen
gij fopt mij toch niet riep hij nu zijne vrouw toe greep zijn mes sleep dat en maakte zich klaar om de kleinen te slagten
en verheugde zich toen zij hoorde hoe de prins haar muiltje had opgeraapt en dat in zijn zak gestoken had
het kijken is u toch niet verboden zei de oude haalde de vergiftigde kam voor den dag en hield die in de hoogte deze beviel het kind zoo goed dat het zich liet verleiden en de deur opende
er waren intusschen reeds ijzeren pantoffels op het vuur gezet en die werden nu met tangen rood gloeijend
eindelijk ging adriaan in het bosch en ontmoette daar hetzelfde oude grijze manneken dat hem ook weêr hetzelfde verzoek deed
je hebt gelijk vrouw kom aan voêr ze dan nog maar goed en dan wil ik ze morgen klaar maken zei de reus wierp zich toen op zijn bed en begon te snorken dat de wanden er van trilden
toen echter adriaan met zijn gevolg voorbij kwam liep al t volk van de goochelaars weg met hansworst voorop die voor de klucht den schoorsteenveger bij de
daar maakte de koning zich zeer bedroefd over en juist toen adriaan met zijn troep bij de stad aankwam liet de koning uitroepen dat wie zijne dochter aan het lagchen bragt haar tot vrouw zou hebben
de vogeltjes zongen en de bijtjes lustig gonsden zoodat het ons arme meisje j j a goeverneur oude sprookjes weêr ruim en ligt om het hart werd
loop heen dan arm kind maar kom toch vooral nooit terug hij dacht daarbij de wilde dieren zullen het toch wel gaauw opvreten
daar antwoordde de spiegel vrouw koningin t schoonste hier zijt gij maar sneeuwwitje over de bergen daar bij de zeven dwergen is duizendmaal zoo schoon als gij
toen het kind pas twee jaren oud was stierf de moeder kort daarna trouwde de vader eene andere vrouw
zij kwam te huis en vroeg den spiegel die zeide vrouw koningin wees maar tevreên
schreeuwden de appels och schud ons toch af we zijn allen door en door rijp ge kunt even goed blijven hangen als liggen zei het meisje
daarop sloop hij naar het andere bed voelde eens rond en omdat de daarop slapende meisjes geen kroontjes op hadden dacht de wildeman zie zoo daar heb ik ze nu gaauw maar
toen werd het goddelooze wijf woedend en zeide nu wil ik er het uiterste aan wagen
de jonge prins danste met haar en kreeg haar zoo lief als hij nog nooit een mensch lief gehad had
maar adriaan zei welnu heer koning wilt gij mij prinses uwe dochter tot vrouw geven ik heet adriaan als gij t nog niet weten mogt dat is mijn eenige naam
in het bosch kwam daar nu een oud grijs manneken aansukkelen die er heel uitgehongerd uitzag en smeekte hem
en ze werden heel benaauwd en riepen huilden en kropen op een hoopje op elkander toen zei klein duimpje schreeuwen en klagen helpt geen zier
toen zei vrouw holle wel kind ge hebt t te huis zoo bitter slecht gehad en toch krijgt ge het heimwee hoe is dat zoo
arm sneeuwwitje was en bleef dood zij legden haar op eene bank gingen daarom in het rond zitten en beweenden haar drie dagen lang
veranderde haar en maakte haar nog veel mooijer dan gisteren zoodat toen asschepoester andermaal in j j a goeverneur oude sprookjes de zaal trad alles in rep en roer kwam
zij merkten echter spoedig dat zij te stijf geregen was en knipten den veter door toen begon zij een weinigje te ademen
toen zette de vrouw een vollen schotel voor hem neêr legde daar j j a goeverneur oude sprookjes brood vork en mes bij en de reus ging aan t eten
laat ook geen mensch in huis als wij er niet zijn verstaat gij dat beloofde sneeuwwitje die nu ook voortaan het huis in orde hield
den tweeden dag echter was zij het arbeiden al moe den derden dag was zij te lui om op te staan en voor vrouw holle het bed te maken
en dus maakten zij eene glazen kist legden sneeuwwitje daarin en schreven er met groote gouden letters haar naam op
ja zeide het meisje zoo is t en of mijne stiefmoeder al hard en mijne zuster niet goed voor mij was mogt ik ze toch wel eens weer zien