AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
nieuwsgierig bracht ze haar oor aan zijn mond en luisterde met groote vraagoogen het geheim af dat paddeltje haar influisterde eensklaps liet zij een luid gelach hooren en haar voetjes heen en weer bengelen van pret
meelijdend ondersteunde hem de ruijter het hoofd en voelde toen hoe het klamme zweet het voorhoofd en de haren van den matroos vochtig gemaakt had wat hebben ze toch met je uitgevoerd jongen stil nu maar t zal wel beter worden ik ben nu bij je en k neem je mee hoor ik ga niet zonder jou uit dit hol
dat heeft de gouverneur van loevestein ondervonden met huig de groot en z'n boekenkist allen lachten t was nog zoo heel lang niet geleden dat het gebeurd was en men had er altijd nog veel schik in het elkaar over te vertellen het opperhoofd begreep niet goed waarom men
hij was op het punt van zich naar de wachtkamer der gevangenbewaarders te begeven om de kleederen van meeuwis te halen toen een nieuw denkbeeld hem stil deed staan wanneer hij met die kleederen naar de cel van meeuwis ging kon misschien de cipier in opdracht van veritas zich snel naar dit vertrekje begeven om hun gesprek af te luisteren en daarna getrouwelijk over te brieven
een oogenblik dacht veritas werkelijk dat de jongen als een dolleman op de vlucht sloeg doch zoo dwaas was paddeltje niet waar zou hij heen moeten gaan midden in den nacht en dat in een streek die hem volkomen onbekend was
dit verzoek werd volgaarne toegestaan en zoo kwam het dat eenige oogenblikken later de schipper in een hol werd gebracht waar hij met de voeten in het blok en een keten om het middel en zoo aan den muur bevestigd niemand anders aantrof dan lange meeuwis
en in éénen keerde hij zich om en wilde de daad bij het woord voegen toen had-je paddeltje eens moeten zien met allebei z'n handen pakte hij lange meeuwis bij het baaitje los leelijke rakker die je bent riep lange meeuwis zijn best doende uit de stevige knuisten van den scheepsjongen vrij te komen
t was nacht en daarvan probeerden de nederlandsche schepen partij te trekken door de vuren te blusschen terwijl ze alle zeilen bijzetten om door dat gevaarlijke goedje te komen maar die seldrementsche kapers hebben kattenoogen en begonnen dadelijk de vluchtende schepen te vervolgen maar d'n ouwe van ons bleef kalm onder klein zeil voortgaan
en in naam van il capitano beveel ik je dat je twee van je mannen uitzendt één links en één rechts om het aan de volgende posten over te brengen die het op hun beurt weer verder moeten overbrengen en wel onmiddellijk
ook stond niet vast of het dochtertje van den hoofdman tot de omgekomenen behoorde over dit alles hing een sluier van geheimzinnigheid er werd nog altijd door verschillende personen een onderzoek ingesteld
eens meester zei paddeltje nu je daar toch over praat moet me een vraag van t hart waarom vraag je aan de heeren van t stadhuis geen toestemming k zou je danken dan ging m'n baantje van trommelslager er aan en als er weer eens een zeegevecht kwam wel dan liep ik weer uit m'n school
maar toen hij twee verwilderde met joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter bloed doorloopen oogen op zich gevestigd zag en een halfgeopenden mond met droge dorre lippen waarover een witachtige tong met een leerachtig geluid heenschuifelde wendde hij zonder er nog een woord meer bij te voegen zich naar de deur
en was slim genoeg om te bespeuren hoe de gezindheid van de aanwezige gasten op dit oogenblik te zijnen gunste neigde als een vuurwerk rakett'en zijn italiaansche woordenkens omhoog er scheen geen tegenhouden aan en een oogenblik was zelfs de ruijter er verlegen over wat hem in deze moeilijke omstandigheden te doen stond
er kopje-onder in en je komt weer boven hoor als je dan maar zoo wijs bent niet voor de tweede maal naar den kelder te gaan want dan begin je water te maken en dat is voor een schip niet goed maar voor een mensch heelemaal niet wat jij paddeltje
kameraad zei hij ik neem hier afscheid van je ja ja dacht paddeltje om stilletjes af te loeren en af te luisteren wat er zoo dadelijk in de cel te zien en te hooren valt
net iets naar paddeltje's zin hij maakte allerlei grapjes bij het klauteren hield toen of hij uit de bedstee viel en het vrouwtje stond bij al die kunststukken half te beven voor een ongeluk en toch lachte ze
in het italiaansch zei hij eenige woorden die paddeltje wel niet verstond maar die hem toeklonken of ze een goeien morgen te beduiden hadden goeien morgen gaf hij ten antwoord zonder echter van houding te veranderen want hij lag daar veel te heerlijk voor
de wolf zeg ben-je de wolf en als ik ja zeg dan ben ik niet meer bang er voor want je bent een goeie groote jongen en nu ging het op haar vader af om hem dit groote geluk mee te deelen
en daar daar barstte een gejuich uit alsof allen dol waren geworden t ongeloofelijke ging gebeuren de kaper liet z'n prijs los en denkende met een wel bewapend oorlogsschip te doen te hebben ging hij er werkelijk van door
omdat begon paddeltje nou omdat toen lachte heel dat oolijke jongens gezicht en lange meeuwis lachte ook want daar klonk het omdat d'n ouwe van ons het wil meeuwis
hoe zullen we dan den vriend van den vijand kunnen onderscheiden dat zal ik je zeggen namens il capitano breng ik je een verandering in het wachtwoord voor al degenen die van het heerenhuis komen om buiten den kring te gaan blijft het voorloopig nog speranza maar omdat vandaag een scheepsjongen de lakens uitdeelt
de ontvangst van de zijde des vorsten was zeer welwillend wel keken de kamerheeren en de wachters en de scherprechter niet het minst er vreemd van op dat de christen niet ter aarde viel doch alleen een diepe buiging maakte
scheen men het begrepen te hebben op de woning en de bezittingen van il capitano die ontzaglijke schatten moest bezitten doch waarvan men de bergplaats niet wist met groote verbittering sprak men over hem en dat men hem wel zou weten te dwingen die bergplaats aan te wijzen als men hem maar in handen had hem en zijn kind
zou het heusch waar zijn nu tien tegen één laat ik zeggen honderd tegen één van ja faalt m'n plan dàn gaan we den kortsten weg op dàn staan we binnen korten tijd midden onder de oproerlingen t zal er op of er onder gaan maar altijd kan ik rekenen op jou hulp hè
haalde op dezelfde wijze wat linnen windsels voor den dag en verbond daarmede de pijnlijke voeten waarop de zalf een zeer verzachtende en milde uitwerking had paddeltje had dit alles bedaard toegelaten al klopte nog zijn hart van vreugde en omdat het verbinden tijd noodig had kwam hij wat tot kalmte
de ruijter lachte neemt de meester hem dan weer op school lange meeuwis vertelde het oordeel van den meester en dat viel lang niet mee wil hij dan van den winter hier in vlissingen school gaan
meer zeil méér zeil heette het maar de masten kraakten onder t gewicht en t stoof letterlijk door t water de paar kanonnetjes moesten geladen worden en afgevuurd en in dat snelvuren had de ruijter zijn wedergade niet en heeft hij nooit gehad later evenmin toen hij joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter de wereldberoemde admiraal was
ja vannacht moet het er op of er onder hoorde hij op zachten toon een stem in de italiaansche taal zeggen tegelijkertijd vernam hij een geluid als het krassen van staal op ijzer en een zacht gerinkink dat hem niet onbekend voorkwam
neen schipper dat ben ik niet en al was ik het geweest dan zou de bootsman me wel gauw terecht geholpen hebben sapperloot die laat me eigenlijk werken voor vol matroos en dat bevalt je zeker niet
paddeltje als t op de ree van vlissingen was en er goed wat eten meegenomen werd in t bootje paddeltje begon te glimmen toen hij van eten hoorde praten want daarin ging hij voor den kloeksten zeerob niet op
en de ruijter deelde hem zooveel van het geval mee als hij er zelf van wist dus het zijn geen deserteurs die ik levend of dood in uw handen terug heb te brengen vroeg de sant neen majesteit en zelfs waag ik het uwe majesteit te verzoeken hun geen straf te geven
ja riep paddeltje uit dàt weet ik dat heeft d'n ouwe van ons al lang en breed verteld en toen is tromp hoog in aanzien gekomen en eindelijk hebben ze m gepresenteerd admiraal te worden joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter maar hij wou liever nederlander blijven en vroeg alleen z'n vrijheid om eenvoudig als stuurman weer naar t vaderland te gaan
sapperloot als ik nog maar een schrammetje of zoo aan m'n voeten heb om hem te laten zien dat ik ook van m'n levensdagen die lieve dingetjes om m'n enkels gevoeld heb k moet toch ereis eventjes kijken en vlug als hij in alles was begon hij z'n schoenen en kousen uit te trekken
en de goede havenmeester raakte door dit alles zoo in zijn nopjes dat er zich op dit oogenblik zeker geen meer tevreden mensch aan boord van het schip bevond dan hij zelf in eigen persoon
nu nog een blik in het ruim een tochtje door het schip zelf en aan de formaliteiten is voldaan zoo gezegd zoo gedaan in het ruim werd een blik geslagen de koopgoederen had de havenmeester wel laten onderzoeken vr ze aan boord waren gegaan maar er had zich toch in de ruimten daar tusschen iemand kunnen verbergen
de van riet gevlochten mand ging ook open en een aardig jongetje kwam er uit en eerst toen stuurman dercksen aan boord gekomen en den schipper in diens kajuit gevolgd was werd de ruijter op meer regelmatige en geheel voldoende wijze op de hoogte gesteld van al wat er gebeurd was en wat er nog zou moeten gebeuren
zie-je schipper ik geloof dat als hij t zonder leeren afkon het zijn dood niet zou wezen maar hij wil weer van t voorjaar niet ons schip mee en maar dat mag je nooit van je levensdagen aan hem vertellen dan wil hij vr we uitvaren naar je toekomen en zeggen hier ben ik schipper
poeh de heele wereld stond voor hem open hij een branie die al zeebeenen had en zich niet uit den mast liet slaan al maakte het schip ook nog zulke valsche bewegingen
en hij nam een van de drie gevulde bekers die de waard aanzeulde van hem aan en zette dien vlak voor lange meeuwis die keek er een oogenblik naar t is lekker goedje sapperloot t smaakt zoo goed maar t is koppig hoor kom kom zijn jelui zeelui och bàng ben ik er wel niet voor maar
inderdaad leek het heel natuurlijk dat lange meeuwis ten einde raad door den ons nog wel bekenden waard uit de osteria te salé verleid was om zich bij de zeeroovers te voegen na zich lang verzet te hebben was hij eindelijk om toch op de een of andere wijze den kost te verdienen met een schip meegezeild dat naar de kanarische eilanden voer
hij begreep eerst niet waartoe die diende maar toen hij veritas een koperen bal uit het trechtervormige aanhangsel zag nemen vermoedelijk daarin gesteld om te verhinderen dat er vuil in kwam en vervolgens bij wijze van proef dien trechter aan het oor zag brengen ging er een licht voor paddeltje op
dat denken ze jongetje maar ze hebben t mis en jij met je praats ook want wel zal die baard terugkomen maar er zal geen sijmen aanzitten maar jij ik stuurman ook sijmen keek heel beteuterd maar een algemeen gelach verhief zich toen de stuurman zijn plannetje
nu moet-je me een heel eind wegbrengen meeuwis ik heb wel een paar uur te loopen en t wordt vroeg joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter donker daarom ga ik nu voor dezen keer maar niet mee naar jelui ze zouden thuis ongerust worden als ik lang wegbleef
il tigretto hield van een strop van een dolk of van een snel werkend vergif doch aan alle drie die dingen had hij voor ditmaal niemendal want hij gevoelde niet den moed om als in één slag den trouwen makker aan zijn kind te ontrukken hij zou dit nauwelijks met een stuk speelgoed gewaagd hebben
geen woord was over de lippen van de ruijter gekomen toen hij door zijn persoonlijkheid alleen het woeste zeevolk bedwongen had in diens voorgenomen baldadigheid geen woord kwam ook nu over zijn lippen toen hij na nog een blik op de menigte geworpen te hebben de osteria verliet
weldra begon men elkaar te wantrouwen want er was een algemeen gezoek begonnen naar de schatten van il tigretto waarvan men wel het bestaan doch niet de bergplaats wist
wat er in den laatsten tijd in de noordsche landen plaats had en dergelijke wetenswaardigheden meer was het heel natuurlijk dat de ruijter op zijn beurt ook vroeg wat er in zijn afwezigheid te salé had
als je niet met zelfvertrouwen begint gaf de ruijter hem op dit bezwaar ten antwoord kan-je wel aan boord blijven en dan is paddeltje verloren en meeuwis je weet toch wel dat er een middel is om nieuwe kracht te vinden als je te midden van gevaren een oogenblikje je den moed voelt ontzinken
geen droppel meer daar zit ruzie in dien wijn nu lange meeuwis wilde t er wel op wagen vul onze bekers nog eens zoo sneed veritas den verderen woordenstrijd af
jij ja en nou heel gauw asjeblieft of of wel bij kris en kras ik sla je neer en dol van woede stoof paddeltje op hem af veritas hield hem tegen
maar goeie hemel nog toe was hij dan slaaf bij de ongeloovigen hij paddeltje hoe was hij daartoe gekomen droomde hij
met overdreven gebaren toonde hij dit aan paddeltje opende het en liet hem den inhoud zien een soort van lichtrood gekleurde zalf nu ging hij plat op den grond zitten en wreef met die zalf de kringvormige hier en daar half opengescheurde zwelling op de voeten van den scheepsjongen in
maar als men t ongebonden leven van kaper had geleid of in een vrij leven langs de wijde wateren had gezworven hadden enkelen ja wij kunnen gerust zeggen velen van die lieden geen lust meer om gewoon voor visscher of koopvaardij matroos te spelen en dikwijls
toen hij ineens vol opmerkzaamheid werd hij zag toch overal de sporen waar hij met de vingers de joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter deur had aangeraakt vooral bij het zoogenaamde slot was het daar natuurlijk vol van
bovendien admiraal vechtgraag is er ook nog en die houdt me wel een beetje z'n hand boven t hoofd joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter maar àls ze nu eens klagen nu dan zal ik naar t stadhuis wandelen en aan de heeren heel nederigjes toestemming vragen en een meester worden als de rest en weet-je wanneer dat zijn zal
het bloed was hem onwillekeurig naar het hoofd gestegen toen hij den waard gezien had die door zijn gluiperig uiterlijk geen gunstigen indruk op den ronden zeeman gemaakt had en dien hij na de eerste kennismaking meer dan ooit verdacht van een leelijke hand in het spel gehad te hebben
d'n ouwe van hem die hem weggejaagd had het scheelde weinig of hij was op de knieën gevallen doch de ruijter hield hem tegen versta me wel heel de bemanning van ons schip moet er ten diepste van overtuigd zijn dat dit je straf is
wat veritas dacht de trouwe dienaar van zijn heer als er ooit een mèt hem had willen strijden en als het moest naast hem sterven was hij het wel veritas die nu met een hart vol angst en zorgen voor zijn meester kindje ging halen tot een afscheid dat wel het laatste kon zijn
heel langzaam had paddeltje het laatste gezegd en zoo zacht dat zijn maat hem ternauwernood verstond die zag hoe het gelaat van den jongen zeeman er uit ging zien alsof hij werkelijk iets ontdekte in de ruimte voor hem de mond bleef half open zonder een woord meer te uiten de oogen tintelden
opperbest nou paddeltje steek je wijzen neus dan eens in dit vertrekje hij opende een deur die toegang gaf tot een kamer iets grooter dan t vertrek waarin het geheele gezin huisde
toe groot grt werden de oogen van paddeltje en ze staarden den vrijbuiter aan met zooveel verachting dat ieder ander daardoor getroffen zou zijn maar veritas bleef zijn opgeruimdheid behouden
eigenlijk was hij paddeltje niet meer maar ze bleven hem zoo noemen zelfs de kleine duvelstoejager dien hij nu op zijn beurt onder zich had gekregen maar die zei dat met een trilling van ontzag in de stem vooral als hij eens een paar opstoppers te joh h
dezen dag praatte men daar niet verder over men had genoeg te doen met elkaar de noodige inlichtingen te verschaffen met groote droefheid vernam veritas het noodlottige uiteinde van il capitano
hij begreep er niets van weer wilde hij op de deur bonzen maar als deze niet voor het altijd zoo machtige wachtwoord geopend werd besefte hij wel dat zijn vuisten daar nog minder toe in staat zouden wezen hoofdschuddend en in zichzelven mopperend ging hij terug
een oogenblik dachten de schildwachten er aan den stoutmoedigen christen maar aan te pakken te binden en in de gevangenis te werpen vanwaar hij nog altijd tot de hooge genade van een gehoor bij den sant kon worden toegelaten
en pakten ze hem niet kun-je begrijpen de duinkerkers bleven zelfs op een eerbiedigen afstand een weet-je wel waarom omdat wij al de vuren moesten ontsteken zoodat ze ons overal zien konden nou paddeltje snap je t
want als een onderdaan bij den sant kwam was het een eer die dikwijls duur betaald moest worden meestal was de vorst dan verlegen om geld of om iets anders wat van groote waarde was
ziezoo dacht hij terwijl hij het gedeelte van den wand weer voor het kijkgaatje schoof het voornaamste is dat ze ons niet hooren t kijken zal ze niet veel wijzer maken daar zal ik wel voor zorgen hij wilde nu het vertrekje verlaten maar vond het toch beter nog even zijn oogen den kost te geven dat ging nu in ééne moeite door
hij heeft niks over mij te commandeeren ik ben vrij man hoor en schepen zijn er zat er kunnen soms geen uitvaren omdat ze gebrek aan manschappen hebben overal kan ik terecht komen tien schuiten voor één en een jongen die een prijs van de duinkerkers gewonnen heeft komt overal terecht dat zeg ik maar
kindje van weelde en omringd door de teederste zorgen zou zij eens als jonkvrouwe de rijkste en meest hegeerlijke van afrika's noordkust zijn nu reeds brachten de kooplieden tot zelfs in het verre arabië de mare over van de groote schatten en de fabelachtige rijkdommen van den beruchten zeekoning
intusschen moesten al die menschen eten en leven nu er gebrek ging ontstaan gevoelden zij hoe uitstekend de leiding van il capitano was geweest in de voorziening van het meest noodige
er was anders haast bij het werk veritas wist niet goed meer welke lieden hij ten volle vertrouwen kon toch meende hij er nog genoeg te hebben om zeker te zijn van de schildwachten en dan de vrees voor den als het zijn moest verschrikkelijken en onbarmhartigen aanvoerder zat er nog wel in bij de lui ten minste veritas geloofde ook hiervan zeker te kunnen zijn
want de dagen en weken stonden niet stil en hij moest van het voorjaar immers met d'n ouwe weer de wijde wereld in avonturen het speet den meester daarom werkelijk toen de tijd aangebroken was dat paddeltje die nu bij al de zeeleepers onder dien bijnaam bekend stond en ze waren goeie maats van hem geworden de vrijheidsstad zou verlaten
toch een beetje vreemde smaak eraan murmelde hij half wezenloos hij had gelijk de hospes had volgens de aanwijzing van veritas er een goede dosis slaappoeder in gedaan veritas behoefde dien waarlijk niet in een doosje in zijn zak te bewaren
dus t is niet goed om je van school te laten jagen neen gaf paddeltje ten antwoord want d'n ouwe heeft het gezegd
altemaal zeemansjongens rond hem wel een half dozijn en de meester zelf was toch ook eigenlijk een zeeman had ten minste meer avonturen beleefd dan menig ervaren zeerob en of de jongens het aan hun kleeren meebrachten en aan hun schoenen dan wel dat het in het vertrek zelf hing
schipper adriaensen wat een prachtig mooi plannetje vol belangstellende verwachting zag de ruijter hem aan jammer doodjammer dat het niet een jaar of dertig vroeger zoo mocht wezen
ik denk dat de jongen niet gauw door hen gewonnen zal zijn ik hoop het zelfs als ze nu ongedacht jou bij hun bende krijgen zal dat voor hen zijn alsof ze twee vliegen in één klap slaan en ze zullen wel den onhandigen schipper uitlachen die hen door het wegjagen van een schuldige meteen den onschuldige met lijf en ziel in de handen speelde
de scheepsjongen werd nu door een menigte gangen geleid tot hij zich eindelijk buiten bevond onwillekeurig sloten zich zijn oogen wat nauwer toe voor het zonnelicht dat op een geweldige wijze het landschap
hij zou den dienstdoenden kamerheer waarschuwen en in afwachting van de beschikkingen en bevelen zijner majesteit noodigde hij den christen uit in de wacht te komen waar hij op zijn gemak het oogenblik zou kunnen verbeiden waarop de sant door zijn dienaren liet weten wat er verder moest gebeuren
paddeltje wendde de oogen van den diep joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter blauwen hemel en liet ze afdwalen naar den vreemdeling die opmerkzaam rondkijkend alsof hij iemand zocht eindelijk de blikken op den jongen zeeman liet vallen en toen dadelijk op hem afkwam
de ruijter nu ook d'n ouwe van hèm zijn en grootsch zou hij daarop blijven z'n leven lang en toch had hij dien avond nog een tegenvaller
de meester had weer een gezicht moeten zetten van allemaal praatjes we kennen die opsnijderij maar even zou er toch een glimlachje om zijn mond gekomen zijn en de jongen zou ook geglimlacht en in z'n eigen gedacht hebben k zal m toch eens laten zien dat hij geen doodeter voor heeft en dat ik het zout in m'n pap waard ben
langzaam en in stilte om door geen gerucht aan de buitenwereld hun tegenwoordigheid te verraden waren zij voortgegaan babette hield zich bezig met zus terwijl veritas een eindje met de beide zeelieden vooruitging om hun over het een en ander nog nader in te lichten maar paddeltje had al die raadgevingen en beschrijvingen kort en goed afgesneden door te zeggen
ja schipper en nu durft hij je niet onder de oogen te komen dat wil ik best gelooven riep de ruijter uit wiens gezicht toch opgeklaard was want hij had inderdaad aan een groot ongeluk gedacht toch leed het niet lang of er kwam weer ernst op zijn gelaat
het was een baantje waar heel wat voordeel mee te behalen viel meer dan wanneer men eenvoudig in s lands dienst was de zeeuwen en de bewoners van de zuid-hollandsche eilanden stonden er voor bekend dat zij alles behalve een afkeer van de kaapvaart hadden
hoe het kwam zou moeilijk te verklaren zijn maar lange meeuwis stond hem op te wachten joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter wel paddeltje daar kwamen de klaagliederen al en niet zuinig ook nu lange meeuwis was er ook heelemaal verbouwereerd van toen hij dàt hoorde
en wij wij zullen juist gebruik van dat wachtwoord maken om op de meest gemakkelijke wijze door den kring der schildwachten te breken en zoo de plaats te bereiken waar de wapens en het buskruit bewaard worden
maar ik kàn niet anders en nu ik maar één heb die me helpen kan jou m'n goeie veritas nu moet ik hooren dat ook jij met dien ellendigen jongen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter dien twistappel in m'n huis ophebt neem het me dus niet kwalijk dat ik iets tot je gezegd heb dat ik honderdmaal herroep
je doet het niet meeuwis je zou me zoo'n groot verdriet niet willen aandoen dekselsche jongen durf je nog gekheid maken ja meeuwis want t was àllemaal maar gekheid en meende je dat niet van dien ouwe van ons welneen meeuwis
passeer heette het in orde zei paddeltje en wil-je berichten over me inwinnen vraag het dan ten spoedigste aan de slaven die al op hun poot spelen alsof ze t al gewonnen hebben past maar op dat zij ook geen baas over jelui worden dat zouden we wel eens willen zien werd er geroepen
alles was gloed om mij heen m'n haren en baard zengden weg en m'n kleeren brandden daar bemerkte ik hoe ik begon te vallen pijlsnel ging het naar omlaag een plons het water van de zee omsloot me en ik voelde me zinken
met deze woorden wendde zich de scheepsjongen bruusk tot haar babette die altijd meer woorden tot haar beschikking had dan een mensch eigenlijk noodig heeft raakte nu echter de kluts kwijt en bleef met open mond staan
je kent toch dat verhaal wel van den vice-admiraal witte de with die een boerenjongen was en hoe hij op elfjarigen leeftijd hier vijf kwartier van de stad zich in nieuwenhoorn liet doopen en toen links en rechts die brielsche poortlikkers op d'r tabernakel
die immers overal en ten allen tijde uitkomst wist dien avond werd tot groote verbazing van de geheele equipage de matroos die het had toegelaten dat zijn jongere makker door de zeeroovers was geronseld als schelm van boord gejaagd
d'n ouwe weet overal raad en uitkomst voor had hij bij zichzelven gedacht paddeltje zal wel opspelen als hij er van hoort maar daar weet ik een goed middeltje voor en zijn handen bewogen zich alsof hij zijn kweekeling al te pakken had wel meeuwis vroeg de schipper welke gunstige wind waait je hier
de ruijter verstond niet recht deze woorden want zij werden als niet tot hem gericht natuurlijk niet door den tolk overgebracht was het een bevel tot zijn gevangenneming men kon alles verwachten van de grilligheid der oostersche alleenheerschers daarom zeide hij
zachte maar ook wreed valsche van een kat deed denken hij keek niet op toen de deur geopend werd maar ging rustig door met het bladeren in de papieren en met het maken van aanteekeningen even alsof hij er zich volstrekt niet van bewust was dat aan den ingang van het vertrek iemand stond die natuurlijk de oogen op hem gevestigd moest houden
jelui beidjes mogen dat maar zie-je zus ik ben nu al matroos en eigenlijk ben ik geen jongen meer hij zei dit volstrekt niet met nadruk eer een weinig verlegen
dan werden er insgelijks eenige woorden gewisseld gevraagd of de wachters wel goed uitkeken en eens had paddeltje de onbeschaamdheid te zeggen dat ze vooral op den noordschen melkmuil moesten letten want dat die de ergste en de gevaarlijkste was
daarom was de ruijter heel blij dat niet lang na het bemachtigen van den prijs een zeeuwsche oorlogsbodem in t zicht kwam de ruijter praaide hem en toen kwam het tot een heele onderhandeling
dat kn ik niet doen jongen als al dat kleine goedje binnentrippelde en lachte en grapjes maakte wel dan lachte ik ook en ik verkocht ook grapjes dat was niet deftig genoeg en ik kreeg allerlei vermaningen van hen die boven mij gesteld joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter waren en dan moet dat verlangen naar de zee al maar aan je hart zitten knagen
rammelde er aan hij bonsde er tegen eerst kreeg hij geen antwoord al hoorde hij wel een zonderling gerucht als een gemompel van vele stemmen eindelijk na een heftig gerammel werd er van buiten driemaal tegen getikt
had den eerbied van zijn dagen voor die machtige regenten wier armen zoo ontzaglijk ver reikten en reiken knden als ze gelijk hier burgemeesteren en regierders eener stemhebbende stad van holland waren hij vroeg toen hoe hij de belofte moest afleggen
en zie-je schipper aldus besloot hij zijn verhaal nu wou ik dat joe een zeeplaats voor paddeltje opzocht om van de winter op de avondschool te gaan michiel adriaensen gaf op deze vraag niet dadelijk antwoord hij bleef even in diep nadenken verzonken toen sloeg hij de oogen op
lange meeuwis daar blies paddeltje als een bruinvisch want hij wou wel onverschillig zijn maar hij kon het niet blijven als hij aan al die aardige maats van z'n schuit dacht zijn schuit
ook niemand van dat volkje wist wat déze scheldnaam precies te beduiden had maar ze waren er grootsch op en het ging met vuisten en stokken en steenen tegen de puien gelijk het later tegen de zeeroovers in de middellandsche zee en de blauwtjes in de indiën zou gaan
den ook in onze geschiedenis bekenden claes gerritszoon compaen wordt verhaald dat hij nooit sliep zonder eenige vuurwapenen in zijn onmiddellijke nabijheid te hebben van andere rooverkapiteins is bekend hoe zij er altijd rekening mee hielden dat er een muiterij kon losbarsten en zij op zelfverdediging verdacht moesten zijn
toegang weten te krijgen tot het kruitmagazijn en dat in brand gestoken men kon toch niet denken aan een onvoorzichtigheid aan den kant van den hoofdman of zijn getrouwen allen oudgedienden die jaren en jaren lang ter zee hadden gevaren en talrijke scheepsgevechten hadden bijgewoond met een kruitkamer in hun onmiddellijke nabijheid
een goedige glimlach kwam over het trouwhartige gelaat van den zeeuwschen schipper majesteit sprak hij met zooveel eerbied dat de dienaars van den vorst zelfs in die nederlandsche klanken gevoelden hoe diep deze vreemdeling doordrongen was van de hoogheid des gezags
er waren koppen genoeg op van groote spijkers en allerlei andere verhevenheden welke men aan een zware deur opmerkt maar het een leek al even onschuldig als het andere een oogenblik dacht hij er aan op al die knoppen en verhevenheden te drukken of er aan te trekken maar hij maande zichzelf tot kalmte aan
de hospes zette de wijnkroezen die hij ter bediening zijner klanten had opgevat weer neder en hief beide handen omhoog met een zeldzame radheid van tong een tal van welluidende italiaansche klanken
d'n ouwe sprak de waarheid gaf hij met nadruk ten antwoord want hij zag geen zeeroover in me die's raak lachte lange meeuwis lust je er zoo nog twee voor een schelling
daar had men het lieve leven gaande het gezichtje betrok heelemaal hoe zou zij dan den tijd moeten doorbrengen vadertje weg en groote jongen ook al o neen dat kon niet gebeuren ze wilde niet meer alleen met babette en al die akelige bedienden blijven en die knden al italiaansch
nu dat zal hij ook niet zelf verzonnen hebben maar zou veritas t ook gezien hebben evenals bij den achterwand betastte hij ook hier het aangebrachte houtwerk en ja haast onhoorbaar joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter zacht bewoog er zich een gedeelte van en een kijkgaatje werd zichtbaar waarvoor paddeltje dadelijk het oog bracht
met een gewichtigheid alsof zij de grootste ontdekking had gedaan wendde zij zich tot haar vader hoort u dat hij noemt me ook al kindje mag hij dat stil poesje t is een jongen die nog veel moet leeren
want denk eens aan ik heb den éénigen man in al de nederlanden gevonden die zelfs in staat zou geweest zijn om zekeren beruchten vlissingschen kwâjongen die van zijn voornaam michiel heette met lust en plezier op de schoolbanken te houden
want jij als zeeuw moest weten dat als ze een jongen van ons volk bij z'n ooren sleuren naar een muur en hem onder ranselen en trappen en schoppen willen laten zeggen dat die muur wit ziet die jongen tot aan z'n dood toe zal volhouden dat die muur zoo zwart ziet als de nacht al was ie zoo wit als de sneeuw
ik begrijp niet beste schipper ook onze verheven vorst heeft jarenlang te veel van de fabelachtige schatten van il tigretto hooren spreken dan dat hij ook niet als het geval zich voordeed een kansje zou wagen om joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter er zich meester van te maken
sloeg zijn pleegzoon op den schouder jij riep hij opgetogen uit jij bent een jongen uit duizend paddeltje lachte stil voor zich heen
wel nu nog mooier sssst m'n jongen ik bedoel er geen kwaad mee k ben geen oosterling die iemand voor een hond scheld k houd net als wij allen die in t noorden geboren zijn van die aardige beesten
breed aan dezen kant en naar het andere vertrek zeer smal toeloopend zichtbaar werd naast die spleet ontdekten de kostelijke oogen van den scheepsjongen een soort roeper verbonden aan een buis van een soort elastiek gelijk de oosterlingen aan hun waterpijpen hebben
om ze een beetje te waarschuwen kijk eens maat t is soms een ongeregeld en niet joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter altijd even gemakkelijk te besturen volkje die jongens van il capitano er moet straf zijn in de wereld hè en als er nu één erg onwillig of brutaal is
wat een heerlijk gevoel daar nu niets meer aan te hebben hij wist geen raad van opgewondenheid sprong weer op danste nog eens het vertrek rond en ging toen weer zitten terwijl hij zijn voeten bekeek waar de schrijnende ringen bloedroode streepen hadden getrokken
je kunt een mooie toekomst hebben paddeltje dat hoop ik sinjeur antwoordde deze bij zooveel loftuitingen er ineens weer aan denkend dat ze hem door een man van de pen toegezwaaid werden aan wien hij toch wel een titeltje mocht geven
lange meeuwis dacht zoowaar eerst dat de jongen hem voor het lapje hield toen die heel gemoedereerd vertelde dat hij van school was gejaagd heusch meeuwis t is waar ja dat kan-je net begrijpen je zult precies tegen de orders van d'n ouwe in gehandeld hebben
daarom moest alles hier stil doodstil in zijn werk gaan daarom had men veritas ongedeerd laten vertrekken maar die noordsche melkmuil was in de val
het moest op een oproer onder die lieden uitloopen een oproer dubbel verschrikkelijk in een samenleving van zeeschuimers maar nog had hij zijn hoop op een gelukkige omkeering zoowel in de handelwijze zijns meesters als in de meer en meer dreigende houding der vrijbuiters niet verloren
waarheen dat viel niet te bepalen en daar dit gisteren had plaats gehad viel aan een vervolging niet meer te denken vooral ook omdat niemand kon zeggen of vermoeden waarheen de koers gesteld was nadat de vrijbuiter eenmaal ver genoeg in zee was om zich buiten het bereik van mogelijk bespiedende oogen te gevoelen
kunnen die dingen er al niet opgebracht zijn een verward gegons van stemmen sommigen joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter meenden dat het waar kon zijn anderen wilden wel eens weten wanneer dit plaats had moeten hebben
neen neen stuurman dercksen zoo gauw moet-je die dikkoppige kikkers uit de vaderlandsche poelen niet opgeven een taai ras dat overal aardt en als ze zich eenmaal ergens genesteld hebben luid genoeg er over kwaken zoodat vriend en vijand het hooren kan
en lange meeuwis mochten vandaag eens passagieren en nu stonden ze eendrachtelijk met alle attentie te kijken naar het mooie scheepje dat een eindje ver op zee allerlei kunststukjes uitvoerde om half tegen den wind in de haven te
zonder dat zij er eenig vermoeden van konden hebben ben ik herhaaldelijk getuige geweest van hun aardige gesprekken en van de wijze waarop paddeltje met de signorita omgaat daar zit iets ridderlijks in dien knaap en als er één in staat is dien aard voor den dag te brengen is dat wel de
ik wil je dan nog één vraag doen en wel over die plunje van me veritas wil-je die beantwoorden als ik kan en mag ja nu dan zal ik ooit van m'n leven dat zeemanspak weer aankrijgen
het streed wel met het ronde karakter van den zeemansjongen om van het eene wantrouwen in het andere te vervallen maar werkelijk men kon hier niet te voorzichtig zijn als hij zelf eens in dit vertrekje kon komen de gehoorbuis kapot snijden en op de een of andere wijze het kijkgaatje onbruikbaar maken
hij vond het zoo vernederend om als blanke daar ten spot van die platneuzen te liggen dat hij zijn hoofd zooveel mogelijk afwendde en de oogen sloot eensklaps deed hij ze wijd open hij had de deining van de zee gevoeld
de vlakte zelf bestond uit bouwland van groote vruchtbaarheid er werd druk op gearbeid want t was vol bezige druk zwoegende menschen op een afstand op poppetjes gelijkend maar dichtbij uitkomend als aan elkaar gekoppelde slaven zwarte zoowel als blanke die onder opzicht van een drijver aan het werk waren
eerst ging men op raad van veritas een heel eind den weg zeewaarts op toen wendde men zich westwaarts en na deze richting een geruime poos gevolgd te hebben waagde men het eindelijk zuidwaarts te gaan op die manier had men kans de eigenlijke plaats waar de vijandelijke ontmoeting plaats zou grijpen om te trekken wat ook het geval bleek
maar de schipper pakte k aan ging voor den stevigsten matroos niet op zij en wat je niet kon dat kon hij hij stond er heusch niet bij te kijken met zijn armen over elkaar geslagen wel voor geen geld van de wereld zou paddeltje bij een anderen schipper hebben willen varen
zeker en hij doet een heelen hoop menschenkennis op als hij ten minste zoo schrander is als je gelooft je kent het veer van den briel over den breeden mond der maaze naar maassluis dat is een rijkdom voor die stad
paddeltje keek voor zich hij dacht aan zijn ouders die al zulk een zwaar verlies geleden hadden door den dood van zijn zusje aan zijn broertjes en zusjes dacht hij ook en aan d'n ouwe dien hij nooit meer dienen zou een zucht een diepe zucht
en die jongen dan wel dat zal er een zijn die voor de equipage is aangeworven malligheid hij had immers geen goed bij zich en welk zeeman gaat op een schip zonder zeekist of
uitgepraat loeide paddeltje dadelijk jou léééélijke verrajer dacht je dat ik over zoo'n gemeene streek ooit uitgepraat raakte jou dit en jou dat getroost nam veritas zijn vorige gemakkelijke houding weer aan ga dan je gang maar weer
een achttal dagen waren op die manier voor paddeltje voorbijgegaan het was hard werken geweest maar toch kon hij niet zeggen dat hij afgebeuld was geworden dat werd trouwens niet een der talrijke slaven op deze uitgestrekte bezitting
waar is je witte doek jaap waarschuwde de stuurman jaap maakte als de drommel dat hij klaar kwam de uitwerking was de gewone de ruiters hielden met eenige aarzeling hun paard in een oogenblik slechts want een de wildste en onstuimigste holde plotseling voorwaarts
hem scheen de wijn niet den minsten invloed uit te oefenen geen wonder de hospes en hij kenden elkaar sedert langen tijd en die wist wel dat als er gasten met den vrijbuiter meekwamen hun den zwaarsten wijn moest voorgezet worden terwijl deze joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter slechts een licht wijntje met veel water gemengd te drinken kreeg
zulk een kaart was door den stuurman medegebracht en onder voorlichting van het opperhoofd die den veiligsten weg naar de zeekust aanwees werd dat punt nu vastgesteld het opperhoofd deed meer hij beloofde met een groot deel van de zijnen de vluchtelingen te zullen vergezellen
daar heb-je alle kans op man riep paddeltje zich onder t rijden in den zadel omwendend waarom omdat je oogen hebt riep hij met een schaterlach de vrijbuiters lachten ook en de beide vrienden reden er pijlsnel van
nou wanneer ze het lesje zoo goed onthouden hebben als de stuurman van je scheepje zei paddeltje die er maar altijd oog voor bleef houden dan zouden ze ons spoedig de baas wezen dat zeg ik ook bevestigde lange meeuwis veritas liet zijn oogen insgelijks dien kant
k zal t probeeren meeuwis maar ik heb je hulp noodig wil-je me helpen zonder antwoord te geven stak meeuwis zijn groote breede hand uit alles wil ik voor je doen jongen moet ik soms voor je naar d'n ouwe gaan
en mag ik dan ook meedeelen wis en drie je komt thuis met een bom duiten dat je moeder je wel in t goud kan beslaan joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter paddeltje buitelde een paar keer over zijn hoofd en ging toen over t dek liggen rollen van plezier
maar het hart van den knaap was nu gansch en al vervuld met het mooie scheepje en hij aarzelde geen oogenblik om het aanbod van veritas met twee handen aan te pakken wat waren er een hoop menschen jaloersch op den noordschen zeeman die op het scheepje mocht
dan moest paddeltje er ook aan nog erger dan de anderen voor die vermageringskuur zie-je ja die schipper adriaensen maakte geen bedorven kindertjes en als je zijn gunsteling scheen dan moest je er eigenlijk nog veel harder aan dan wanneer je maar een gewoon kereltje aan boord was
toen de kaars op een van die planken stond zag paddeltje er overal joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter inkt op inkt ook op de roodachtig bestreken muren een bos pennen die vermaakt of nog aangepunt moesten worden wat grof schrijfpapier en op even grof papier gedrukte lees en cijferboeken met groote letters en cijfers
hij liet als een afscheidssaluut het geschut losbranden en toen werd al dadelijk de koers naar t vaderland gezet en het was niet waarschijnlijk dat er in die dagen een tweede schip den oceaan bevoer
volkomen waar gaf de leider ten antwoord we verkeeren dan eenvoudig in t zelfde geval als nu want als we den jongen niet laten vertrekken komt veritas k niet de mopperaar was nog niet tevree neen dan verkeeren we niet in t zelfde geval want dien jongen zijn we kwijt
die verwenschte ongeloovigen schenken voor veel geld wel wijn aan christenhonden als wij zijn al drinken ze'm zelf niet of in stilte maar die is niet naar mijn smaak neen jongens dan weet ik een osteria zooals de italianen zeggen waar we een beker vurigen malaga wijn of misschien nog wat edelers kunnen krijgen
dat is niks zei paddeltje dan zal ik joe wel helpen jij wel stuurman als ik nu nog niet een beetje met d'r parlevinken kon zou het toch meer dan schande zijn hé spreken wat wou jij aap van een jongen met die sinjeurs spreken
met menigeen van die jeugdige zeeleepers was het gegaan als met paddeltje die hier in den briel zijn zondagschen naam van klaas droeg vroeg van school en dan de wijde wereld in
wat nu paddeltje betreft die ging weer naar vlissingen terug en toen het schip van d'n ouwe weer zeilree lag met lange meeuwis als matroos er op dat spreekt werd ook paddeltje weer onder zijn naam van klaas op de rol ingeschreven
ook de neger moest daar niets van hebben en ging een eindje op zij toen de scheepsjongen terug kwam hollen om toch maar geen droppeltje onnoodig te vermorsen de arme meeuwis echter moest er aan het plaste weer over zijn borst en zijn hoofd en toen zou de wrijf partij weer beginnen
en in de tweede plaats om den inhoud van den koker te onderzoeken welken paddeltje hem zoodra daarvoor onder vier oogen de gelegenheid was geweest uit naam van il tigretto had overhandigd
om dit antwoord had het meisje weer heel wat schik groote menschen waren in haar oogen allen erg knap en nu zei die aardige jongen dat hij een domkop was nu naar bed riep haar vader
het was francesco die hem bij de thuiskomst reeds met ongeduld opwachtte en hem zei dat hij zijn kleeren eens moest afborstelen en het haar in den krul zetten want dat hij over een uurtje met hem mee moest gaan naar het verblijf van il
had lange meeuwis opgekeken toen de deur van zijn kerkerhol geopend was maar dadelijk liet hij het hoofd weer op de borst vallen jongen jongen sprak de ruijter op ernstigen toon moet ik je hier vinden
in zijn aan verschillende voorvallen rijke leven had il capitano altijd geleerd dat het voldoende was te steunen op een kern van vertrouwden hij was gewoon in gedachten zijn volk te verdeelen in een klein maar zeker deel getrouwen en een even gering deel onbetrouwbaren en gevaarlijken
dit onderzoek leverde echter niet veel op ook de matrozen die het moorsche gedeelte van de stad doorkruist hadden wisten bij hun terugkomst geen bijzonderheden mede te deelen zoodat het nu vaststond dat noch aan de haven noch in de stad een spoor van de twee vermisten viel te ontdekken
wat kon dat admiraal vechtgraag schelen hij was al weer aan boord van zijn eigen schip terug en toen ging het maar dadelijk op den joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter spanjool en wel t eerst van al op het schip van den spaanschen admiraal af
half in wanhoop uit paddeltje glimlachte zusje zou groote jongen wel vasthouden als hij wegliep even dacht de vrijbuiter na iets als een valsche lach kwam over zijn gelaat de oogen opslaande zag hij hoe twee heldere kijkers vast op hem gericht waren
dood antwoordde veritas op zulk een joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter stelligen toon dat de scheepsjongen er door getroffen werd daar zijn beenen nog wat sliepen en hinderlijk prikkelden ging hij weer op de rustbank zitten trok schoenen en kousen uit en begon zijn voeten te wrijven waarop evenals op zijn handen roode striemen zichtbaar waren van het binden
de ruijter duidde den officier zoo goed en kwaad dat ging uit waarvoor hij den joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter tolk had laten roepen waarop ook deze in het wachtlokaal werd toegelaten en nu kon door diens bemiddeling het gesprek met den officier vlotter en duidelijker worden gevoerd
hij toonde zich grooter tyran dan hij ooit geweest was verloor langzamerhand alle voorzichtigheid uit het oog ontnam zelfs aan de ongelukkige slaven bij den minsten schijn van onwilligheid hun eenig geluk den heerlijken vrijen dag
tot in den dood paddeltje riep lange meeuwis uit en reikte hem de hand op z'n oude manier sloeg de jonge zeeman daar in dat het klapte en verliet toen haastig het vertrek
daartusschen was de groote massa die niet zelfstandig genoeg was om er op te rekenen maar die zich al naar de uitkomst bij een der twee uiterste groepen zou voegen en daardoor een strijd kon beslissen die groote massa zou hem niet dadelijk afvallen maar bij de worsteling heen en weer bewogen worden om zich ten slotte te scharen aan dien kant waarheen zich de zegepraal ging wenden
paddeltje kon niet anders doen dan aan dezen wenk gehoor geven en bevond zich nu in een ruim vertrek de blinden waren gesloten zoodat de blik van den binnenkomende dadelijk moest vallen op een man die aan het andere einde van het vertrek aan een tafel gezeten was waarop een licht brandde
over dat veer komen kramers en varenslieden soldaten en matrozen maar ook groote heeren tot zelfs prinsen en koningen die van engeland komen of naar engeland gaan de jongen zal daar wat zien
bij het gangspil werd een eentonig liedje gezongen onder het winden van het anker een getril een beweging in het schip en terwijl de matrozen met hun mutsen een afscheidsgroet zwaaiden aan de lieden op het havenhoofd en tot driemaal toe het oud vaderlandsche hoezee uitschreeuwden over den plas
volgens gewoonte moest ook hij eerst een tijdlang als slaaf op de akkers werken en nu hoopte veritas dat het voorbeeld van lange meeuwis om zich bij de zeeroovers te voegen door paddeltje gevolgd zou worden wie weet wat de als schelm weggejaagde matroos zijn vroegeren scheepsmakker te vertellen had waardoor deze tot heel andere gedachten over de ruijter zou komen
en vooral een paar kolossale negers met blikkerende tanden en vaal grauwe oogen hielden de nieuwsgierigen op een behoorlijken afstand daar sloeg iemand paddeltje op den schouder hij keek om veritas vroolijk en opgewekt als altijd stond naast hem
om je de waarheid te zeggen en die spreek ik altijd zou ik ook jou graag meenemen maar ik vrees dat ik de handen al meer dan genoeg zal volhebben aan aan aan paddeltje bedoel je juist tusschen twee haakjes wat een mooie naam voor een zeekoning jongetje je bent voor iets groots in de wieg gelegd
ik bèn ook niet op corsica en zelfs zoo héél ver niet van salé een bliksemstraal vloog uit de nu geheel geopende oogen van den man achter de tafel heel het gezicht veranderde er kwam iets woests over om er van te
zei paddeltje wil-je gelooven dat ik nu al plezier heb om den armen drommel te verlossen ik ben er benieuwd naar wat voor stuk mensch hij is joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter t maar net zoo aardig kan doen als francesco ik moet er nog altijd om lachen zooals hij de ketens om z'n eigen voeten deed en toen zei
hoor je groote jongen je moet nog veel leeren dat ziet er niet mooi voor me uit gaf paddeltje ten antwoord en hij zette zulk een mal bedenkelijk gezicht dat het meisje er hartelijk om lachte op dit oogenblik werd er op de deur getikt
hij deed er ook niet veel moeite toe want evenals bij lange meeuwis waren zijn hersenen nog te veel onder de nawerking van het verdoovingsmiddel ook bij hem was een der eerste kenteekenen dat hij tot het leven terugkeerde een razende behoefte aan lessching van zijn dorst
dit alles deed den toestand der vluchtelingen voorzeker niet benijdbaar zijn ook werd het weldra een gezoek en getast naar den rechten weg uit dezen doolhof vele dagen lang duurde dat en zus heeft nooit geweten dat de mannen zoowel als geheel vrijwillig de goede babette zich op streng rantsoen gesteld hadden
moest soms genezingen kunnen verrichten waarover zijn jongens verbaasd stonden en waardoor hun hoogachting en toewijding nog toenamen misschien werden bij die kerngezonde lieden de wonderbare genezingen wel voornamelijk bewerkstelligd door de zorgvuldige verpleging de innige belangstelling welke deze schipper toonde
toen had paddeltje t erg benauwd gehad als ze hem in die oogenblikken voor een partijtje duinkerkers gezet hadden was hij dat volk pardoes in d'r gezicht gevlogen onverschillig dat hij was neemaar daar leek wel geen voorbeeld van
ja schipper en hij laat zich van de school jagen wat een wonderlijk soort jongen lange meeuwis krabde zich weer achter de ooren
nog blikte hij hem aan maar hij kon tot zijn verbazing niets meer van dat tijgerachtige in het gelaat ontdekken dat als plotseling weggevaagd scheen door betere aandoeningen vadertje klonk het klagend ik ben zoo bang bang
michiel de ruijter hem aan toen ging de sant voort met een licht voorhoofdjoh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter fronsen dat al dadelijk zijn gelaat het vriendelijke en innemende ontnam
dat gevoel had zich ook meester gemaakt van de geheele joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter bemanning en toch wel mochten zij die slechts met hun zeventienen waren van geluk spreken dat die stèrkbemande en wèlgewapende kaper hen niet aanviel