AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
moet Maurits blindelings in den dood loopen, omdat ik ellendige - mij zelf mogelijk in gevaar zou begeven met hem te waarschuwen? Is mijn leven dan zoo kostbaar, dat het niet duur genoeg betaald zou zijn met de redding van het zijne
op het lot van uiden met uwe dochter toevallig gelogeerd zijnde, zij mij meer beviel, dan ooit eenig ander meisje; dat ik in het eerst veel moeite gedaan heb
en ofschoon ongehouden van te herhalen, wat tusschen den Heer De Witt en my in een byzonder gesprek verhandeld is, wil ik u wel zeggen, dat ik de woorden, door u gebezigd, in dien zin heb overgebracht
Nu was de zon juist aan den rand der zee. Het hart van Elize beefde; nu daalden de zwanen naar beneden, zoo snel, dat zij meende te vallen. Maar nu vlogen zij weer verder
achttien jaren oud, met de hertogelijke kroon, en den mantel en den keten van de Orde van den
Nog korter dan den vorigen, schreef hij, dat zij aanstonds bij ontvangst van zijn brief, telegrafeeren moest, den dag, dat zij kwam
en twee andere, die er sindsdien door een gelukkig toeval nog waren bijgekomen, zaten naast elkaar op een bank tegen den muur
Toen beide zielen elkander zagen, erkenden zij dat zij elkaar behoefden, en zij hechtten zich innig aan elkander. De woorden in hun ruimsten en volstrektsten zin nemende
De jongedame. . zei Nikolaas, wiens verlegenheid zoo groot was, dat hij bijna niet wist wat hij zeggen zou, is
maar hij glimlachte en beloofde toch mee te gaan. Toen zij reeds van tafel opstonden en men begon te rooken
Daar is mijn oude vriendin Matrone een groote magere vrouw, die hij van een brandwond had genezen en die dapper den grond schoffelde
zoo niet, door een dier geheimzinnige en veelvuldige spelingen van het noodlot, het tooneel te Vernon bijna onmiddellijk te Parijs herhaald ware geworden
u liet zich overhalen, en men bepaalde, dat hij reeds den volgenden ochtend terstond zou beginnen, omdat haar verblijf op uidbeveland zeer kort zijn zou, en men den volgenden dag bepaald had, om te gaan
Men wil hier een jongen een ambacht laten Ieeren? Ja, vriend, antwoordde de man met het witte vest, terwijl hij vriendelijk lachte
en hij die een krachtig, gezond en waar gevoel voor de groote belangen der menschheid koestert, is een bestendig weldoener van het menschelijk geslacht
met geschoren manen en afgesneden staart. Het schoone hoofd der dame met het onder den hoed uitgolvend zwarte haar
waarom? Wil je het nou zeggen, waarom? Of moet ik het je uit je lijf trappen? Waarom? Zeg je het haast
teederlijk, hief haar op in heur armen en geleidde haar binnen de zaal en deed haar tusschen de eiken zuilen zitten op lage
en naar gelang daarvan den brief van Bianca geven of terughouden. Tot Aylva dorst hij zich nog niet wenden: eensdeels omdat hij vroeger op zijn leven had toegelegd
en Korszunsky walste langzaam recht door de verschillende groepen naar den linker hoek der zaal heen, terwijl hij telkens riep
totdat het stilhield bij een donkeren hoek, door de rivier bespoeld, zonder ooit ander water te zien; daar steeg de knaap af en opende het portier
En inderdaad deden aanvallen van hoest Fantine schier bij ieder woord afbreken. Fantine morde niet; zij vreesde dat zij door te harstochtelijke klachten
Ik ben gisteren avond al op Klein Hardestein geweest,' hernam Klaasje, terwijl zij vlijtig voort bleef werken: 'wat is het daar allerliefst en wat is Mevrouw uw schoonzuster een engel van een mensch
En de voor Kitty meest kwetsende gedachten voeren hem door het hoofd; hij begon op nieuw, zooals een jaar vroeger
Maar ja wel! zou gou as ie amen gezeid had, zel ik maar zeggen, daar begonnen ze allemaal me te filiciteeren en te doen, dat het een
me als geleend geld, dat ge met interest zult teruggeven, als de fortuin u gunstig is.' Een meesterlijke sprong over de sloot; één terug, en het tientje klonk, als bedankte het tegen de weinige guldens in Willems beurs
Het oude houtwerk was met festons en bloemen behangen; de muzikanten zaten op de canapé, waarop men Marius had gelegd. Basque, in zwarten rok
een Fransche roman lag op het tafeltje naast het bed, benevens een kaars, geen waskaars. Becky had er over gedacht, die ook in het bed te stoppen
Die binnensmondsche uitval gold den galanten Grompus, omdat hij haar in het voorbijgaan vriendelijk toelachte. Vergeef mij, mijne lieve juffrouw Podsnap
kon ze die wel eens weêr opnieuw schilderen. Maar Hugo vond mama overweldigend verstandig. Hoe was het mogelijk, dat mama dat zoo prachtig vooruit zag
En nu tot de zaak! zeide Adeelen: luister! en oordeel, welke wraak Adeelen nemen moet van hen, die hem zoo schendig durven beleedigen
dat wij gaan, zoû ik zoo gaarne een antwoord van u ontvangen hebben en weten hoe Herman mijn verzoek opneemt. Ik weet, dat hij veel van mij houdt
Er bestond echter geen twijfel of zij was aan het goede huis, want de naam stond op de deur, en dus nam zij de gegalonneerde jasmouw aan
Jarber trippelde op zyne teentjes naar het venster, lichtte het gordp even op, keek naar buiten, en keerde zich toen om naar my
Ja, en heel wat ook! Ze schenen haast te hebben om zich te verzamelen, en ik vermoed zoo dat ze er zoo goed als alles van weten
n toen scheen het alsof het rood er uit verdween en naar den hemel opsteeg, even als volgens een oud geloof het onschuldig vergoten bloed
Zooals het met zwaarmoedige, ingetogen lieden meer gaat, als ze eens over hunne terughouding gezegevierd hebben, zijn ze als losgelaten, en Eckbert Witgensteyn had in dien laten avond wat men noemt le diable
Naauwelijks echter waren wij daar, of wij zagen den prins, die ons bijna op den voet moet zijn gevolgd, aankomen, beladen met eene kruik waters, een zakje met kalk of cement en eenen troffel
men zeide, was de pastoor een goed, achtenswaardig mensch, die gaarne goeden raad gaf. Juist toen mijnheer Madeleine de pastorie voorbijging, was er in de straat slechts één voorbijganger
Wij vonden dit plan heel nobel van Steerforth, wiens moeder een schatrijke weduwe was, die, naar men zei
Wij moeten nu het onze vasthouden tegenover iedereen — want iedereen steekt zijne handen uit om ze in onze zakken te steken
meende zij zelfs nu, onder de eerste felle pijn na den zwaren slag, zichzelve genoeg te kunnen beheerschen, om bij haar moeder en zusters ook niet het geringste vermoeden van de waarheid te laten opkomen
vonden oom Gijs en Juffrouw Berebijt, alleronfatsoenlijkst goed, en het was van belang om te zien maar ze moesten er thuis menig scherp verwijt over hooren, zulke beenen, armen en halzen
stonden open; zij zag uit op het meer en op de stad en op den Dom. En nog eens kuste Urania haar en deed haar zitten
de wolken hingen als een rouwfloers op de berghoogten neer en omhulden de stralende toppen. Uit het bosch klonken de laatste bijlslagen
de blauwe lucht zwoel boven hem, ether neêrzevende door de takken van beuken, waarvan de blaadjes als goud waren uitgeknipt
Zijn leven was te weelderig, te verbasterd. Het was een leven van genot, waarover hij zich een weinig beschaamd gevoelde
op wien Lewin vroeger niet gelet had, bewees nu een zeer verstandig en braaf en, wat de hoofdzaak was, een gevoelig mensch te zijn
Moedig zijt ge, als de koningsarend, die in onze bergen leeft, en edeler, vromer en goedhartiger is er geen
Hij schijnt zeer sterk te zijn, en licht zware banken op alsof hij er geen denkbeeld van had wat zwaarte is
en verzekerde, dat zij boven alle dames de kroon spande. Dit zeide hij half fluisterend, terwijl hij zich vertrouwelijk tot haar voorover boog, zoodat de Riminietjes hem niet hooren konden
moeilijk, na jaren, gepromoveerd: getrouwd met Adolfine, zonder dat iemand wist waarom zij hem en hij haar genomen had, - zich eerst had willen vestigen als advocaat en procureur in Den Haag
die beiden op het gezicht der dames zoo verwonderd waren, dat zij verbijsterd bleven staan, zonder haar eens welkom te heeten
Bertie meende, dat het gesprek zeer geleerd werd, maar hield zijne gedachte voor zich en zeide iets, over de Hel van Dante. Zij waren uitgerust en gingen nu verder, den berg op
Op dit gezigt gevoelde Assad niet minder afschuw, zich in het gezelschap van zulke mannen te zien, dan hij ontstelde bedrogen te zijn
Juli. Gisteravond heb ik Julie's haar geschuierd, omdat haar arm zoo moe was van het tennissen. Ze draagt den knoedel krullen niet meer, omdat Jog ze niet mooi vond. En ze heeft ook eigenlijk veel te leuk haar, om er zoo'n herrie van te maken
In een klein stadje kan men zooiets niet doen, zonder dat het geval besproken wordt. Daar weten wij, hoeveel melk onze buren nemen
Mijnheer Charles, die onder het spreken warm was geworden, wachtte even, om wat te bekoelen, en vervolgde toen
uit eeo donkeren hoek te voorschijn en gleed zachtjes voort tot zij naast elkander lagen. Alweer geluk gehad, Gaffer i sprak de man die haar voortroeide
Hebt gij om een vogeltje gevochten? riep zijne moeder uit. Ja! hier is het, antwoordde Kit. Het is Nelly's vogeltje
Ik mag gehangen worden, als ik het doe! Ik bedank er voor, om door iedereen bepreekt en geslagen te worden, alleen om een grap. Het speet mij werkelijk om Meta; daarom heb ik haar als een man vergeving gevraagd, maar dat verdraai ik, als ik geen ongelijk heb
Te huis komende sneed ik den naam van den kalif op den appel, en verkocht hem aan uwe kleine dochter voor twee sequinen. Meer kan ik er u niet van zeggen
van dezulken aankantte, welke de stad aan den vijand wilden overgeven, verweten, en hem den hongersnood met alle deszelfs akelige gevolgen ten laste legden, deze altijd gedenkwaardige woorden sprak
en nu van al die wortellooze takken afgevallen en door den wind verstrooide bladeren. Hun kleeding, die tijdens Magnon zindelijk was, en haar tegenover den
Het is heusch geen receptie, rezident. Ik zoû niet durven het zoo te noemen. Ik hoû alleen maar open huis, om de veertien dagen, en ik vind het gezellig, als de kennissen dan komen. Het mag toch wel, niet waar, rezident, als het geen receptie is
te vernietigen, en zoo zij zich al het voorwerp van hunne snoode drift nog eenigen tijd aantrekken, dan vergeten zij de ongelukkige vrucht van hunnen misdadigen wellust
Maar, zeide George, met een glimlach op zijn bruin gezicht, iemand, die zoo lang als ik zoo vagebondachtig door de wereld heeft gezwalkt
op tafel kwam, scheen hij het al te kwaad te krijgen, en verdween hij in grooten haast. Ten slotte zij nog vermeld
En dus leven tegen leven stellen? Och, ik ben daaromtrent gerust, dat durft gij niet! Daartoe bezit gij den moed toch niet
Twintig pond van eens anders geld is gemakkelijk tebetalen. Ik heb nog wel een half uur tijd, om op uw antwoord te wachten
Steyn bleef bij tante Adèle, tot de dokter gekomen was, den dood had geconstateerd; Steyn zoû zich bemoeien met alles wat gedaan moest worden. Hij telegrafeerde aan zijn vrouw, naar Louis Couperus, Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan. Londen - want dit had hem tante Adèle gevraagd
en zijn daden op aarde in onze bedehuizen ophangen; maar veel minder voegen er die beelden, welke er de aandacht van Hem afleiden
ehalve door eenen enkelen wandelaar, een jager met zijne honden, en een man te paard, was de stilte van het osch niet afgebroken geworden
Zoo redeneerde de kastelein, doch bedroog zich niet weinig. Om eenen jongen vrijbuiter onder zijn net te krijgen, was hij toch niet slim genoeg geweest
De veearts maakte ons geschil uit door noch de eene noch de andere te kiezen; hij ging naar eene derde; eene kleine koe met magere pooten
Pa,' zei ik, 'wordt het niet te laat voor de jongens?' 'Telaat? Hoezoo Joop?' 'Als we nu straks terugmoeten?' 'Maar we gaan niet terug.' 'Gaan we niet
De beschuldigde, opgeroepen zijnde om zich te verdedigen, verhaalde het geheele geval naar waarheid
Als de wolk midden boven de speelplaats is gekomen, blijft ze staan, en op eens begint de heele wolk te klinken en te kwinkeleeren, alsof ze uit louter
Maar het wordt laat; opstijgen, als het u belieft. Willem, jij hebt de boekjes? U gaat mede, Mr. Stake? Vooruit dan maar!' In gestrekten draf reden de drie ruiters door de uitgestrekte weide
Ja, ik kleurde ervan à la Jog, maar ik zei terwijl ik in mijn boeken scharrelde: 'Voor op reis.' 'Hè Joost,' zei Julie, en ze ging overeind zitten. 'Wat vind ik dat aardig van je. Hoe kom je daarbij
Ja, hernam de ander. Hugh uit de Meiboom. Hij leeft nog, ziet ge wel? Zoo, draagt gij ook de kokarde? Goed gedaan
maar welken naam het ook zou behooren te dragen, ik dank den hemel, dat het mij gevoeliger maakt voor liefde en vriendschap
en lieten ons in de nabijheid van Leicester Square afzetten. Wij gingen eenige nauwe steegjes door, waarvoor mijnheer George verschooning vroeg
Harold Dercksz herademde. - Neen Frans, zeide hij met zijn zachte, doffe stem: we kunnen het niet aan moeder zeggen. bedenk hoe heel oud ze is
zij de handigheid van den scheepsjongen, zouden de onverzoenlijke Vrijbuiters hun aantal niet dadelijk laten versterken door de slaven. Zelfs zou er een misverstand ontstaan tusschen die twee over de ontsnapping van Paddeltje, die toch het wachtwoord der oproerlingen had geweten
en zich als eene snapster te gedragen, derwijl dit een bewijs was van onvoorzigtigheid en klein verstand. Zij moest ook, zoo zij er jongmans aantrof, dubbel op haar hoede zijn
Hij is nu dood, zeide Madzy, halfluid, op een toon van innige droefheid, die niet zonder bitterheid was: hij zal u geen minnenijd meer baren
De Sterren geven deze woorden op: strooien, vlooien, kwast, bast, Hagel, nagel, dorp, slorp, doolhof, koolstof met dit rijm zat menigeen vast
Casim, haar man, was, zooals we zeiden, niet te huis, maar in zijn winkel, vanwaar hij eerst tegen den avond terug verwacht werd
ZESDE HOOFDSTUK. MAGNON MET HAAR TWEE KINDEREN. Bij den heer Gillenormand uitte zich de smart in toorn
Zevende hoofdstuk. HILLEGONDA had nog maar zeldzaam brieven geschreven, en nooit een' aan hare ouders, daar zij nimmer zich op eenigen afstand van hun bevonden had
De heer Leblanc was zeer bleek. Hij beschouwde alles wat hem in het vertrek omgaf, als iemand die begrijpt in welken kuil hij gevallen is
Otto. - Ach wat, grootmama. Het is het beroerdste, gemeenste, smerigste land, dat ik ken. We moesten die koloniën maar aan Engeland verkoopen, anders nemen ze ze ons toch nog af, op een goeien dag
een zekere doodkist geplaatst was met eenige bewakers, en steeds brandende lichten, gingen deze jonge vrouwen naar beneden
Nu zou zich Maurits spoedig genoeg van den ontvanger afgemaakt en zijn weg vervolgd hebben; maar dat kwam niet overeen met de oogmerken van Drenkelaer, die, zich houdende als of hij meende dat zulks in de bedoeling van zijn vriend lag, het erf binnenstapte
Zij bloosde even en glimlachte blijmoedig. Waarlijk ik weet het niet. Hoe lustig lacht
aan de punt van haar neus het toestel droeg, dat de vertegenwoordiger der overheid haar wil geven? Ik vraag het geëerde publiek om dit te beslissen
Hij zocht tot het donker begon te worden. Toen moest hij terug naar het strand aan de oostzijde van het eiland. Hij liep met zware stappen, en was heel somber
door de zwakke vrees overvallen worde dat Bella mij, in eenig geval, om mijns zelfs wil tot man genomen zou hebben indien ik haar met ronde woorden gevraagd had
na de opening zoû de keizer zelve de congresleden welkom heeten in het Imperiaal, en een reusachtig galadiner aanbieden
Ik begeer zulke genadige verschooning niet! Die sluier waaraf Uwe Genade spreekt, is een net van verwarring of misverstand, dat ontknoopt, dat verscheurd moet worden op dezen zelfden stond, al zou het mij alles kosten wat ik nu heb verkregen
Osbaldiston; over mademoiselle Ariane van de Fransche Opera, wie haar in den steek had gelaten
en in de gemeenste, minst geachte stof, die wy in onzen smeltkroes beproeven, ten minste een greintje vermaak of een aasje nut willen ontdekken
Hij had die overtuiging juist met de grootste kalmte uitgesproken, toen de komst van Mevrouw John Dashwood een einde maakte aan hun gesprek. Maar hoewel zij nooit over de zaak sprak met anderen dan haar eigen familieleden
hij had daarbij veel van den Verzoeker op dat oude houten beeldhouwwerk, dat men nog hier en daar in ouderwetsche gebouwen ziet
Allah beware mij, riep Scheich Ibrahim, dat ik de wijn in mijn huis zou hebben, of zelfs de plaats naderen, waar men er dien op nahoudt
Maar ik ben er niet trotsch op, o neen, want ik zou er wel buiten kunnen. Het arme meisje voelde. dit alles, alsof het de heilige waarheid was geweest
maar hij bedacht zich, ging weer zitten en beet op de tanden, terwijl zijn voorhoofd zich rimpelde
en het was opmerkelijk in de geheele buurt, dat geen mensch een lantarenopsteker luchten
en de pianino in een der hoeken wekken min of meer onze verwondering. en ollandsch koopman is dat op z i j n beurs niet gewoon. aar s lands wijs, s lands eer
waartoe de blik van het oog haar noodzaakte. En zeer intens voelde zijzelve: dat die blik donker was, als een nacht
Herakles liep steeds door, als een looper der Olympische spelen. Hij liep, zonder zich te haasten, zeer gelijkmatig
Ik zeide hem, wanncer ik gekomen was en hoe jufvrouw Havisham verlangd had, dat ik Estella zou komen zien, waarophij antwoordde
een zeer groot land; en het rechtsstelsel, dat het heeft, is een groot stelsel, een zeer groot stelsel. Waarlijk, waarlijk
Zou je dat denken? zeide zij. En toen kropen zij weer op het tafeltje, waarop zij vroeger gestaan hadden. Zie, nu zijn wij zoo ver geweest! zei de schoorsteenveger. Wij hadden ons al die moeite wel kunnen besparen
die met zijne vrienden eene pijp zat te rooken. Over twaalven. En een regenachtige nacht, voegde Mat er
door lange rijen van zalen, totdat wij eindelijk gekomen waren in eene groote zaal, welker wanden van boven tot beneden met boeken bezet waren
dezen dag besteedde, om met den ouden nog eenige onafgedane zaken in orde te brengen, terwijl hij, om nu ook verzekerd te zijn, dat de volgende dag
die al zijn best deed haar na te bootsen, terwijl hij nu en dan stil stond om te lachen, of uit te roepen: Zijn wij niet mooi? Ga weg, leelijkerd! Hou je bek! Kus me, liefje
Dit duurde zoo tot den dood van den ouden Juwe Van Adeelen, die na verloop van een drietal jaren op een jachtpartij overleed aan de gevolgen van een twist
Een houten been in nummer zes, een paar Hessische laarzen in dertien, vijf paar rijglaarzen in de groote kamer, en nog een partij kaplaarzen in de
maar. zijt gij wel zeker, dat ge met een jezuïet te doen hebt gehad?' 'Heel zeker! hij heeft ons ieder drie blanke guldens in de hand gestopt, opdat wij hem met vrede zouden laten
Terwijl ik voortliep en nu eens rechts dan links blikte, bemerkte ik, dat deze nevelachtige schemering een zonderlingen vorm aan alle dingen gaf; ik moest er goed over nadenken
U heeft mijn collega tweehonderd roebels gegeven; ik ben zoo vrij u nadere inlichting te vragen, hoe dat geld moet worden besteed
die nooit een vader mogen kennen. Van eene der aanzienlijkste familiën in Kentucky had hij zijne fraaie Europeesche trekken en zijn hoogvliegenden, ontembaren geest geërfd
toen Sissy op haar schouder werd getikt en gewenkt om buiten te komen. Zij nam Louisa mede; en zij werden door mijnheer Sleary
Echt wat idioots voor jou om te bedenken.' Ik roffelde weer en harder. Julie voelde aan haar hoofd. 'Zal ik je haar schuieren?' 'Nee.' 'Wat zou hij zeggen tegen Pa?' 'Dat jij een spook bent
e romantische beweging in het begin van de vorige eeuw, uitgedrukt in de gedichten van helley, yron, eats en ordsworth maakt op mij meer indruk dan de klassieke periode, die daaraan voorafgaat
dat hij ontsJagen is en dat jij door iemand, wiens naam je niet noemen moogt, gebruikt bent om zijn schuld te betalen
Ik versta je, zeide Noach. Alleen om het genoegen te hebben hen te kennen en te weten, of het respectabele rhenschen zijn, niet waar
kunt gij u die moeite wel besparen, want er zit hier niemand in dit rijtuig die ooit gedacht heeft van wel. Wij weten het beter. — Alsof dat een dooddoener was
Om twee uur werd het rundvleesch en de pudding gereed gezet op de punt van de eettafel, waarover het restaat van een groot tafellaken was uitgespreid
die hij trok, en versterkte zij elke tint die hij aangaf tot er een tooverwereld voor haar oogen opdoemde, die haar even machtig aantrok als ontzet terug
Vrouw Balizard. Marius nam den derden brief, die evenals de vorigen een bedelbrief was, en las
Zij haalde de schouders op. 'Ik heb immers uit volle vrijheid de onberouwelijke keuze gedaan.' 'Ja, ja! dat weet ik wel; maar toen gij den sluier naamt op uw achttiende, heette dit immers ook eene onberouwelijke keuze
had, als wij verhaald hebben, op het zien van het dreigend ongeval, boog en weitasch weggeworpen: de boog was aan de andere zijde van het dijkje in een' greppel
Niemand toch kwam haar bezoeken. Haar meest intieme kennissen vermeden het, by haar aan te komen: en wel, voor zoo verre zy vrouwen of dochters waren van
Weldra sloop de satan van den nijd haar hart binnen. Wat! dacht zij, Ali Baba heeft het goud bij schepels vol! Van waar mag de arme slokker het wel genomen hebben
Goeie praat, Meeuwis! En daarom wou ik over land gaan.' 'Over land?' vroeg Veritas verbaasd, 'maar hoe ter wereld moeten we dat aanleggen en waarheen moeten we gaan
k meen, dat het in de nacht was voor mijn zeven- of achttienden verjaardag. k droomde dan, dat ik mij in een zeer bevalligen hof bevond, waarin allerlei vreemde bloemen en heesters bloeiden
De zoon gaf niet den minsten tegenzin te kennen, maar verklaarde integendeel, dat hij gaarne in dit huwelijk toestemde, niet alleen uit gehoorzaamheid jegens zijn vader, maar ook uit eigen neiging
kan hij zich ook niet voorstellen hoe de oude man, vele dagen lang, zijn tijd sleet met treuren en mijmeren
van dit even alleen samen zijn; zijn neef, die sprak, en zijne zuster, die antwoordde, en het hofdametje, dat toehoorde met een glimlach
En echter zal men zich daarmede moeten vergenoegen, zeide Adeelen op een norschen toon: het is niet om het gegons van Hollandsche hofhommels te hooren, dat de Roos van Dekama hier gekomen is
Ik zoû het nooit in mijn hoofd krijgen wolken te gaan uitteekenen. Je moet eens met me meêgaan op reis; dan zoû je heele verzamelingen van wolken kunnen maken
tuitelige doos, een soort van groote rammelende builkist op vier wielen; in de eene, hebben wij geen plaats voor onze dijen, in de andere, geen ruimte voor onze knieën; uit deze komen wij met bevroren teenen, uit gene met een stijven nek
Daar weet ik niets van, antwoordde zij. Niemand heeft mij ooit liefgehad sedert mijn oude man dood is. Waar zijt gij opgebracht? vroeg Tom.
acht het natuurlijk, dat Kostja zijn rentmeester is. Nu staan ook Dolly en haar kinderen onder zijn bescherming
Lodewijk's gelaat helderde op. Het groote bezwaar was, dacht hij, uit den weg geruimd. Hij wilde zijn dank betuigen, maar van Aardenburg liet hem niet aan het woord komen. De gelukkige vader had een bui van
Waarachtig het was mooi! Vader zelfs liet zich overhalen om mee te spelen, en hij deed het met een waardigheid, die bewees dat hij nog uit de school van Snoek
Ik bezoek twintig jaar de beurs, en durf zeggen dat ik geacht ben by myn pilaar. Hoor dus naar myn vermaningen, Frits, en wees braaf, en haal je hoed, en trek je jas aan, en ga mee naar den bidstond, dat zal je goed doen
de woorden als muziek ontgloeien, een hoofd, dat Raphaël aan Maria zou hebben gegeven, en een hals dien Jean Goujon aan Venus zou hebben toebedeeld
de brokaten tintten zich met vermeil; door de gipsafgietsels scheen te vloeien een bloed als beleving. Hij stond voor zijn tafel
Om haar gedrag goed te maken, aanvaardde Elinor dus onmiddellijk de taak der beleefdheid, die zij zichzelve reeds had opgedragen; gedroeg zich tegenover Mevrouw Jennings met de grootste
over al deze en dergelijke onderwerpen wordt met belangstelling gevraagd en gehoord. De stof is niet spoedig uitgeput
En nochthands, mijne Heeren! sterf ik onschuldig.' Onmiddelijk daarna, het Hof en de Advokaten groetende, wendde hy zich om
En hierop riep hij zijn kamerheer. Deze was zoo voornaam, dat hij, als iemand, die minder dan hij was, tegen hem wilde spreken of hem naar iets vragen, niets anders ten antwoord gaf dan: P! en dat beteekent niets
Ik prijs de achterhoudendheid,' zeide EUGENIO: 'doch hier is dezelve althands overbodig. Bij ons behoeft gij uwen naam en bediening niet te verbloemen
o Zwijg toch, zwijg toch een oogenblik van uwe reis, JAKOB' 'zeide' MARIA. 'Gij weet immers, hoe bedroefd 'er moeder over is, en ook wel, hoe ik 'er over denk
Ja, zeide de oude vrouw, die onder al het voorgevallene op hare methodisten-manier had zitten kermen en bidden, dat zou ontzaglijk wezen voor de ziel van dat arme schepsel
Door wien? klonk het uit verscheidene monden. Door den Heer van Vianen, zeide Fulco. Doch laten we naar de Vrouwe gaan, Jonker. Die valschaard! riepen de trouwe dienaars, terwijl zij elkander verslagen aanstaarden
De zegevierende blik der twee vrienden zette Haredale aan, omnu niet af te deinzen; en hij bleef met eene trotsche houding
Opnieuw boog hij, nam uit zijn zak een neusdoek, dien hij in het water doopte en wiesch daarmede het bloedig voorhoofd van Marius
en den draad van het. verhaal opvatten, waar wij dien eenige hoofdstukken vroeger hebben losgelaten. Op eene dier avondwandelingen
Altijd zit men daarmee in het nauw, hervatte juffrouw Todgers. Er is niets, waar de heeren zoo op gesteld zijn, als
Nog later in den nacht kwamen wij op eene binnenplaats waar de man vermoord werd, en in eene andere binnenplaats, werwaarts zij het lijk gesleept hadden
UEd. heeft zijn naam goed onthouden, zeide Pulver, wiens vermoedens weder bovenkwamen en versterkt werden door de zeemansuitdrukking, welke Van Lintz gebezigd had: en ik wil mijn leven op een vermolmde ra doorbrengen, zoo het heden de eerste reis is, dat UEd. dien heeft hooren noemen
Had ik daartegen bezwaar gehad. dan had ik zeven jaar lang tegen half salaris dubbel moeten wroeten voor hem. Maar hij is een volmaakte patriarch
Mijn tante en ik hadden menig ernstig gesprek gehad over het beroep, waaraan ik mij zou wijden. Al een jaar lang of nog langer had ik mijn best gedaan
het opmaken van de balans, het berekenen van de schuld, het inslaan van wynen en zooveel meer, werd nu veranderd in eene machinerie
ij voegde er nu nog maar twee voorwaarden bij, dat zij zich verbonden, om de geheele zaak geheim te houden, alleen aan vrijheid verleenende, om het aan zijnen vader te ontdekken
Hij lag achterover, beschenen door het licht der twee waskaarsen; zijn bleek gezicht aanschouwde den hemel, hij liet Cosette en Marius zijn handen met kussen bedekken
hem toezien! Hij zal er slecht aan toe zijn, als menschen, die hij beleedigd heeft en die hij bespot heeft, aan hangen denken
En?' zei ik nog eens, en ik knipoogde heel hard tegen Jog. Maar hij kon niet van Julie afkomen, die gewoon aan z'n hals hing. En omdat Pa toen net van boven kwam, gingen we naar binnen. Jog zei niets tegen Pa
de glimlach van rustige verrukking om de half geopende monden, met dien droomerigen wellust van dansen, dien zij zoo bevallig gebaren, dansers en danseressen van Indië, en niet het minst zij, wie het Javaansche bloed stroomt door de aderen
In zulke dagen gevoelde hij de lafheid van zijn leven, de walgelijke onbeduidendheid van zijn zenuwloos leêg bestaan
die spoedig gereed zou zijn, daar de gewone etenstijd twee uur was, en het nu al kwart voor tweeen moest zijn. Dit herinnerde hem er
was gemakkelijk van zijne plaats te krijgen en werd als het niet m gebruik was, boven een stal in de
dat misbruik na te laten, zoolang niet allen zamenwerkten, de invoering van de wet op den kinderarbeid is in wenthe met ingenomenheid begroet
Fluks, niet met meer moeite dan voorheen, vlieg ik opnieuw, en lig, terwyl ik vlieg, op mjjn gemak te bewonderen
op den top van een walvischkaak of van een boerehek gezeten, de komst van den stoet af te wachten en tilde dan eerst, als met moeite, de zware vleugels op, om zich op een afstand weêr neder te zetten
Ik heb al rondgezien; maar ik ken onder hen, die wy vertrouwen kunnen, schier niemand, die vloeiend genoeg Engelsch spreekt en met de zeden en gebruiken daar te lande genoegzaam bekend is
dan een jongen te zijn, uit de loge, en zeide tot Courfeyrac, met een stem die in geenen deele een vrouwenstem geleek
TESSELSCHADE een weinig met HILLEGONDA achter aan gebleven was, vond zij juist gelegenheid, om haar die woorden te herinneren, HOOFT was reeds met het overig gezelschap
Zij onderdrukte dadelijk den opgekomen storm in haar binnenste, nam weer plaats en trad met haar gast in gesprek
en vervolgens fluisterde hij een poos met zijn vrienden. Zijt gij er zeker van? vroeg luitenant Tappleton eindelijk. Volkomen zeker, antwoordde dokter Slammer
Natuurlijk, antwoordde Marianne. Men kan je niet overhalen om van meening te veranderen, Brandon; dat weet ik van ouds, zei Sir John; als je eenmaal een voornemen hebt opgevat
en schoof zij dien links, dan moest zij in Bumble's armen vallen; maar daar zij eene eerbare vrouw was
Hoe denken de andere Heeren er over?' 'In allen gevalle kunnen wy, zelfs over deze Jacob van Lennep, Elizabeth Musch vraag, moeilijk in tegenwoordigheid van den Heer Kievit beraadslagen,' merkte Van der Goes aan
kettingen werden op- en afgewonden; men wentelde den kaapstander; er werd een zeil geheschen
maar zoodra hij Sam in het oog kreeg, bleef hij aarzelend staan, alsof hij twijfelde wat hij zou doen. Daar hij echter de groene deur had
Zij nam dus een tweede kaas en rolde hem naar beneden. De twee kazen kwamen niet terug, en toen liet ze nog een derde den berg afrollen, want ze dacht: mogelijk wachten ze op gezelschap, ze gaan zeker liever niet alléén
Men kan er niet uit opmaken waar zij is, maar zij is niet meer bij hem. Hij bleef mij strak zitten aankijken
de vrouwen met mannenmoed in de borst, de mannen met verheven deernis in het harte, biddende voor hunne beulen. Van enkelen heeft de geschiedenis met eerbied de namen bewaard
Het verwondert my, u daarover te hooren klagen,' merkte Van Espenblad aan: 'heeft hy niet aan uwen Koning een plan tot deelihg der Nederlanden doen
Wij slaan onze oogen omhoog en zeggen dat wij allen gelijk zijn in den dood; maar dan konden wij ze neerslaan
enzoovoort. Dat alles nam zijn tijd in beslag. En in de uren, die hem nog overbleven, droomde hij van grootheid. Wel stond hem die grootheid niet in een duidelijk en vorm voor oogen
en plechtig verklaarde, dat zij er niet ouder uitzag dan vijf en twintig haar alien buitengewoon bewonderden
Maar het 'toebackshuis' bood geen vrij logies, en na het vroege avonduur, dat door verordening der politie gesteld was tot het sluiten van alle taveernen en taphuizen, mocht er geen gast meer worden toegelaten
Onlangs waren zij beiden met een diligence omgevallen een ongunstig voorteeken overal waar zulke ongelukken niet dagelijks voorvallen
Zij luisterden met blijdschap in het hart naar het lezen van het hoofdstuk en het rollen der stem van den diaken bij de laatste woorden
maar betuigde echter dat zij in een zeer goede luim was, zoodat de beide heeren gerustgesteld schenen
Ik weet dat jij dit niet zult doen en daarom doe ik het uit naam van Flintwinch en mij zelf, want w ij hebben zaken met hem te doen
De gandsche waereld is niet overtuigd; want ik geloof het niet en Dominé en de Freule ook niet: dat heb ik gisteren gemerkt, toen zij van het Hof terugkwam
Daar lagen de steenen naakt, zonder de fijne vlasplantenranken, die ze eens hadden bekleed; de steenen hadden hun mooie zilvermos en het witte prettige rendiermos verloren
De boot was op dezelfde wiis ingericht als de Messenger; ook de passagiers waren lui van
en, zoo gy de wijze lessen van Vader geheel vergeten zijt, dan zal ik u herinneren, wat een nog wijzer mond gezegd heeft: Zijt den gestelden machten onderdanig
Een glas wijn, mijnheer Sparkins? riep de gastheer, die vruchteloos zijne verlegenheid trachtte te verbergen. — Met veel genoegen, mijnheer
en wel voornamelijk liet hij zulks aan het huis van den Heer WYNSTOK door zijn' vriend VAN DALEN doen, die BLOMMESTEYN niet minder haatte, dan VAN WIERINGEN zelf
Eene poos lang stond ik in twijfel wat met het werk te doen; maar ten laatste besloot ik om het zelf te laten drukken, als een vervolg op de geschriften
dat het eerst aller oogen en harten trekt. n alles, wat door de natuur is voortgebragt heerscht die smaak, zoo bij voorbeeld, hoe bekoorlijk de oogen en kooutjes zijn van een jong meisje
De oude man vervolgde: Toen het Lodewijk XVI gold, heb ik neen gezegd. Ik geloof niet dat ik het recht heb een mensch te dooden; maar ik voel mij verplicht het kwaad uit te roeien
Zij herinnerde zich nog dien glimlach van papa, als hij haar sprak over De Staffelaer, toespelingen maakte op wat wel mogelijk zoû zijn. Zij woonden toen al vijf jaar in Den Haag, nadat papa vijf jaar gouverneur-generaal was geweest
En het nachtduister viel, en de dagraed brak aen, Van dien dag vol van schande en met Godsbloed belaên, Die de zon deed haer straelkroone derven
sponnen zich in witte draden in, en zaten zoo een paar weken als onbewegelijke poppen. In dien tijd werd gewoonlijk meer dan de helft van hen weggepikt
Denk er aan, dat zij zeventig duizend pond bezit; denk aan haar leeftijd en haar hoogst nerveuzen en delicaten toestand
een dorre woestijn, die ver uitgestrekt, onafgebroken om mij heen lag, tot aan den donkeren
Marius en Jean Valjean zouden ieder afzonderlijk kans hebben gehad er door te komen. Jean Valjean ging steeds verder, den stervende dragende, die misschien reeds een lijk was
en gij hebt verzuimd om te brengen, wat wij noodig hebben, om den op ons rustenden pligt te vervullen. Haast u dus
zijt gij het, BOUKE!' riep ULRICA: 'u kan ik het zeggen; want MAGDALENA heeft het toch ook gehoord: het zal u bedroeven gelijk het mij
in eene boot gaan. Ik scheepte mij met hen in, meenende dat het lieden waren, die zich te zamen gingen vermaken, om dezen grooten feestdag te vieren
van de ruwe altaren, die getuigenis gaven van hunne zielskracht in dat uur; nog ruimere maar veel verschrikkelijker graven
ACHTSTE HOOFDSTUK. HET ONAANGENAME VAN EEN ARME BIJ ZICH TE ONTVANGEN, DIE MISSCHIEN RIJK IS
die het al zijn leven gedaan had. Hij scheen niets met den paal te maken te hebben, behalve in zooverre, dat hij de lengte van zijn schop van den paal afmat eer hij begon
ik raakte verward en dat was ons ongeluk: ik verbleekte, begon te stotteren en daar ik door het harde loopen mijn adem verloren had, was ik buiten staat te antwoorden
zij geloofde, zij aanbad! Een onbeschrijfelijke vrede ontwaakte in haar ziel, een weerklank op de rust, die over de velden lag uitgespreid
Ik zie, dat ik zoo niet leven kan. Maar naar Moskou reis ik met u. Alsof ge mij dreigen wilt
Wilt ge? hernam Brujon. De knaap maakte een gebaar alsof deze vraag hem ongehoord voorkwam, en hij trok zijn schoenen uit
indien het hem niet was ingevallen, dat hij eigenlijk gekomen was, om het geld te halen en zijn tien muilezels er mee te beladen
als hij dat gedaan heeft, wat ik zelfs op dit oogenblik nog niet weet, of ik moet het uit uw woorden opmaken. Ik heb hem in langen 'tijd niet gezien
Zij twijfelde er volstrekt niet aan, of zij had goed gehandeld en toch kon zij, toen zij zich ter ruste legde, den slaap niet vatten
en openhartigen WESTENDAAL. Zij stapte dus na een' behoorlijken tijd door dien hupschen man gevrijd te zijn, over zijn
den sultan den raad gevende hierin zijn voorbeeld te volgen. Hoe verstandig ook die raad was, zij kwam niet overeen met het opvliegend karakter van den sultan
En zijn ideeën over liefde wiegelden heel vreemd in een te wijd en onwezenlijk evenwicht, zonder overgang en
Mijn loon dan, hernam de secretaris. Gij zijt toch niet trotsch, Rokesmith, hoop ik? merkte Boffin aan, hem schuin aankijkende. Ik hoop van neen
en zich de kruin ontblootte. Het was niet de uiterlijke tooi des vreemdelings, welke dit ongewone eerbewijs teweegbracht; want zijn kleeding bestond eenvoudig uit een effen bruin gewaad van sergie
al ware hij eea gunsteling der Fortuin en door de geheele wereld geacht geweest. Toeix zijne tranen gedroogd waren en zijne zwakheid voorbij was
zal doen aan Flintwinch en mij, dan zal het zeker blijken dat hij over zaken komt spreken. Het kan over niets ander s zijn
Buck in de schouder en sprong achteruit. Tweemaal sloegen zijn tanden op elkaar als de stalen helften van een knip, terwijl hij met opgetrokken, grommende lippen een houvast op de besneeuwde grond zocht
Bij het opklimmen, schoon de helling der wallen zacht glooijende genoeg was, bood HELLEMANS de hand aan HILLEGONDA, en hielp haar, hoe weinig hulp hare Adriaan Loosjes Pzn., Het leven van Hillegonda Buisman vlugheid behoefde, op den wal
Feuilly, Bossuet, Joly, Bahorel en eenige anderen tot elkander en vereenigden zich, als in de zorgelooste dagen van hun studententijd
maar ik wil Anna toch bezoeken. Dat zal u aangenaam zijn. Ja, ik kom bepaald. Gij wilt niet lang hier blijven
van tijd tot tijd keek hij een oogenblik schichtig om en drukte dan weder zijn van angst verwrongen gezicht tegen den kleiachtigen bodem. Als bij afspraak lieten de drie mannen tegelijk hun wapen zakken
Hy is kwaad omdat Durdels zyn opstel zoo koeltjes aangenomen heeft. Neen, dat bedoel ik niet. Ik bedoel
ons koninkrijk bloeit! ij zorgt voor de regeeringszaken en ik voor de liefdadigheidsinstellingen. k heb zoo juist een odel- ondelingeninrichting gesticht het heeft niets van het
Twee kinderen waren aan het hengelen in de schaduw van een boom. Het oudste, dat geheel in zijn werk verdiept was, trok zijn hengel voorzichtig uit het water
Voor Willem had deze reis nog eene bekoorlijkheid meer; hij zou weder nieuwe streken zien en zoodoende meer en meer bekend worden met het land, dat hij nu reeds als zijn tweede vaderland beschouwde
Daartoe zijn twee dingen noodig: de grootheid van Parijs en zijn vroolijkheid. Het moet de stad van Voltaire en van Napoleon zijn
Toen haalde Noureddin Ali eene rol papier uit zijne borst, en gaf ze Bedreddin Hassan. Neem dit, zeide hij, gij kunt het op uw gemak lezen; en onder meer andere dingen
De vreemdeling verwaardigde zich niet eenig antwoord te geven; maar, zich tot zijn voerman wendende, die juist met het beslagen paard terugkwam, riep hij hem toe, zich wat te haasten
Het was een frissche, heldere dag in Mei, na een week van regen en kille mist. Jeanne had haar kinderen, Dora, Wim en Fritsje met de bonne een wandeling laten maken naar de Scheveningsche Boschjes
een poosje voordat de gaslichten in de straat worden opgestoken. Zoo gy dan de voordeur even ziet open- en dichtgaan
Met de overgebleven straatsteenen sloot men de snijding ter zijde der barricade. Aangezien de verdedigers eener barricade steeds verplicht zijn de munitie te sparen
en weldra stond zij, in de meening dat ik sliep, met zoo weinig omzigtigheid op, dat zij hardop zeide: Slaap, en mogt gij nimmer meer
hoe innig ik het gevoel, — als ge niet in de diepte van mijn hart ziet, datvervuldis met de hoop en de vrees
wanneer hij de hinderpalen te boven gekomen was, die hem vergeefs trachtten tegen te houden. Waar zou morgen de man zijn
Jeanne dekte haar dicht in de dekens en zette zich naast haar neêr. De ruiten schenen in de vensters te klappertanden en heen en weêr geslingerde takken zwiepten er in wanhoop tegen aan. De pendule op den schoorsteen sloeg, kort en hard, drie uur
destijds in haar opkomst, onder den naam van school van den Satan waarmede de schrijvers der Quotidienne in Oriflamme haar vereerd hadden
De oude man zat op dit plekje licht en schaduw te turen, totdat de zon onderging
iMortimer ellendig mensch, zegt lady Tippins, haar lorgnet naar alle zijden heendraaiende, waar is de bruidegom
Die jammerlijke opruiers toch! Als die er niet waren, zouden de zaken heel anders loopen. Maar heeft Uwe Edelheid nog al wat vertrouwen op de Fransche hulp
dat geluk, het éerst van mijn eerste liefde. Eerste liefde! Vervloog zij als een vogel, die
en emblemata bestikt, stijfzwaar satijnbrokaat; groote witte fluweelen pofmouwen doffen aan hare schouders op
De tuinman liep haastig heen. Een paar seconden later zag hij een jongmensch door den tuin komen en met veerkrachtigen vluggen tred naar het huis snellen
de Procureur-Generaal eindigde met dat hoofd van hen te eischen in den naam van al wat hij hoogdravends bedenken kon
Weet ik niet nog wel, hoe het water borrelde toen ik hem er in rolde? Weet ik niet nog wel, hoe ik toen naar liuis ging
Spoedig, spoedig! Gij kunt niet denken, hoe zwaar het leven hier ook mij valt, antwoordde hij zijn hand terugtrekkend
en, ten slotte, dat hij niet kon nalaten, de toevallige kennismaking der twee jonge lieden te betreuren. oeilijk echter viel het hem, antwoord te geven op de vraag, wat er onder de bestaande omstandigheden te doen viel
Geen andere vrouw werd in deze achterkamer toegelaten dan Louison, de vatenwaschster van het koffiehuis, die de kamer nu en dan doorliep om van en naar haar arbeid te gaan
het hoofd of den arm met een roodgevlekten doek verbonden, met gaten in de kleederen, waaruit het bloed stroomde, slechts gebrekkig met slechte geweren of oude sabels gewapend, werden Titans
Op den mesthoop liep onze kip heen en weer, de laatste, die ons was overgebleven, maar zij had niet dezelfde grootte
Dat zijn zij, zeide Dorcas. Zij mogen wel maken dat zij op het meer komen, zeide Tom. Hoe gauwer hoe beter
dat, mocht het ooit tot steenigen en vertrappen komen, hij wel zoo de aandacht op hem zou vestigen dat zijn vriend niet te kort kwam
Eerst gingen we westwaarts, toen plotseling noordwaarts, om de Wrangellstraat te bereiken, een langen doorgang, nauwelijks eenige honderden meters breed, tusschen twee evenwijdig loopende bergketenen
Ze waren, de rozen, nu omwikkeld in stroo, en zij kon ze niet meer zien herbloeien. Zij was gegaan. Waarom was zij zoo gegaan
Er was niemand. Boulatruelle ijlde naar den hoop steenen. Deze was nog op zijn plaats, men had hem niet weggevoerd. Maar de man was in het woud verdwenen. Hij was ontkomen
Hoevele voorheen stemmige en bedaarde jonge lieden waren om dezelfde reden aan den hoi gegaan
Omringd van haar kinderen met natte hoofdjes
met al mijne oogen en al mijn verstand sta te bewonderen, maar ze denken weinig dat zij voor mijne poppen werken
Menig- en menigmaal daarna, toen er zooveel moeite gedaan werd om achter het geheim te komen, en men nooit verder kwam
Ik kende de jonkvrouw niet; ook had mijn bijzondere vriend, de Heer Ambtman, mij wel wat vroeger mogen waarschuwen. Geloof, lieve freule, dat ik, toen ik daareven van varkens sprak, geene gedachte had met wie ik sprak
Juffrouw Mills nam ook deze taak op zich, maar durfde er niet veel van te hopen. En Dora kwam terug
maar die woorden, als een loftuiting in het oor van Adolf klinkende, hadden een verkeerd uitwerksel, dewijl bij elke roep des gulden ridders, het paard van de dappere minnaar vooruit sprong en dieper in de Fransen sprong
Maar dan zei altijd een van de oude ganzenmoeders: Wees nu niet dwaas. Die daar zullen nog honger en kou lijden. Er was één onder de jonge
Nu ben ik alleen. Mijn God, mijn God! ik zal haar niet wederzien. In dit oogenblik werd aan de deur geklopt
Het maal, dat ik u wil geven, is wel niet zoo schitterend, als gij het verdient; maar ik hoop, dat gij het, zooals het is, met een even zoo goed hart wilt aannemen, als ik het u bied
Daar wil ik mijn eerewoord op geven, want die is er al voor u geweest. Wat zegt gij? riep Pecksniff met een verwondering
en zelfs zie ik ver weg op den achtergrond, Minnie staan toekijken, en hoe haar oog haar verloofde zoekt, die dicht bij mij staat
en hoe hy bovendien vertrouwde, dat de Republiek, door binnenlandsche oneenigheid krachteloos gemaakt, evenmin als in den laatsten zomer in staat zoû wezen, de Britsche zeemacht met vrucht te keer te gaan
Zij staat als eene vrouw op de lijst, antwoordde de secretaris. Ik geloof, dat zij die lange magere vrouw is. Mylord! vanwie gij zoo even zeidet
Toen ik nog maar een kind wasi, kwam er een vreemdeling in mijn vadens plaats en het duurde niet lang, of ik zelf was een vreemde
Niet voor het morgenlicht hem kon beschermen en aanmoedigen, gaf zij hem een laatsten kus en liet zij hem alleen
Men dineert beter bij Edon dan bij Bombarda, riep Zephine. Ik geef aan Bombarda de voorkeur boven Edon, verklaarde
om over uw voorstel na te denken. 'Datiseene verontschuldiging voor ons beiden, voor mijn man en voor mij ook
en plotseling gevoelde het geheele gezelschap zich gedrukt. Vorst! wees zoo goed Constantin Dimitritsch aan ons over te laten
Je hebt wel eens afleiding noodig, na al wat er gebeurd is. We blijven denkelijk den geheelen winter uit, misschien korter, misschien ook langer. Verveel je je, dan kan je altijd terugkeeren en zooals je dat verkiest, op jezelve gaan wonen
minste de middelen, waarover het meisje beschikte, om die te volbrengen, in aanmerking genomen, Zij krulde haar haar
a a k t, en met haar archieven ging ook haar verleden in den grooten brand als verloren
Hans was weldra terug en eer hij nog in het vertrek was, riep hij al: Jongen, gij zijt een wonder-dokter en hebt de beste medicijn voor mijnen armen Meester gebracht
Zeer goed, was het antwoord, ikkanmij niet vergist hebben, want ik heb gezien, dat hij uw naam in zijn boek
Toen hij dien avond terugkwam, viel het hem in om eens naar het kwartier te rijden en te zien of alles veilig was. Het was helder maneschijn
Betsy ontving hem als altijd met zekere warmte en voorkomendheid, in een voortdurende vage vrees voor dien neef. Eline bedankte hem, zijn beide handen in de hare drukkend. Vincent verontschuldigde zich, dat hij zoo laat kwam
Neem u echter wel in acht, mij niets dan waarheid te zeggen; anders zal ik u de vleugels korten, en met u handelen, zooals gij verdient
en wat riekten zij lekker! En die matras scheen wel dons in vergelijking met de dennenaalden, waarop ik den vorigen nacht doorgebracht had
Opengaan, ja, wanneer? Als het te laat is, soms? vroeg Martensz., zoo nijdig en spijtig, als hij maar kon. God beware ons daarvoor, zeide Meester Jacobsz
De vrouw, die eerst geaarzeld had, trad thans, zonder eene nadere uitnoodiging af te wachten, binnen
Ritsert meende nu dat haar bedoeling was, door een plotselinge opwelling, of door een hem onbekend voorval dat haar gedachten veranderd had, zich geheel aan hem te geven
de moedige, trouwe genegenheid van de laatste heeft gadegeslagen, verwondert zich niet over de onberedeneerde haat, waarmee die twee dieren elkaar naderen. Zonder te weten hoe, begreep het normale individu
Wij hebben reeds gezien, dat een van George's grootvaders de heer Osborne in zijn leunstoel in Russell Square dagelijks heftiger en humeuriger werd
maar toen hij daar kwam, stond hij stil. Verder waagde hij zich niet, maar hij bleef er over staan denken, wat hij nu doen zou. Het ventje stond nog met den vinger langs den neus te peinzen, toen hij achter zich voetstappen hoorde
O, oogenblik van wil, en van weigering! O, schriklijke wijle des Noodlots! - Herakles! riep Deianeira. Help mij! Ik verdrink
aan zoo iets te denken; maar er bl jjft nog een twijfel bjj mij over, juffrouw Press
De nacht was héel stil. Het was zeker heel laat. De trams tjingelden niet meer. In de kleine villa was alles rustig, als in slaap, en gesloten
de geheele zaak komt hierop neer, dat zij ons aanmanen, ons aan den goedertieren Koning van Spanje te onderwerpen, daar we uit gebrek aan leeftocht, vroeg of laat, ons toch zullen moeten overgeven
oflagen in de booten, of leunden over den kant, of stonden bij groepjes met elkaar over koetjes en kalfjes te praten
het gebeurde op zekeren morgen na het ontbijt, en ik herinner mij nog, dat ik toen juist geraspte broodjes met marmelade had gegeten
Daar ik mij overtuigd voelde dat het voor papa's gemoedsrust noodzakelijk was dat offer te brengen, drong ik er bij hem op aan, het maar te doen
Zesde hoofdstuk. Waarin verhaald wordt, hoe mevrouw Buat een brief opstelt en zich laat kappen. Een paar weken waren sints het vertrek van Arlington verloopen. Mevrouw Aarssen was wederom naar Zeeland vertrokken
hoewel ik slechts was medegegaan om eenigermate tot onderhandelaar te dienen, ingeval hij gevangen werd. Nu, de honden blaften en huilden en wij reden door dik en dun
Ik kan tegen u niet redeneeren, mijn Heer Van Espenblad,' zeide Buat met waardigheid: 'maar mijn hart zegt my, dat een taak, als die gy my wilt opdragen, het karakter vernedert van den man, die er zich mede afgeeft
of handen zweefden rondom hen heen, hen duwende, hen leidende, hen tegenhoudende en verdedigende, een strijd van handen, als een wolk om hen beiden
Gavroche had, onder het luisteren, den wandelstok gevat, dien Montparnasse in de hand hield; werktuiglijk had hij aan het boveneinde getrokken, en een dolkkling was te voorschijn gekomen
Lait dat an mijn over, men Heir!' zeide Joris: 'en wair zal ik men Heir vinden?' 'Hier,' antwoordde Van Espenblad: 'in de Vergadering van Gekomitteerde Raden
de hofdames der koningin droegen wat vreemd hare Parijsche of Londensche sleeptoiletten, maar bleven er tenger