AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
nu ook stond de weg naar leiden voor hem open als er maar wat meer water kwam maar weer was de wind in het noordoosten om den belegerden tijding te geven dat hij naderde liet hij zijn geschut lossen
dat geloof ik ook doch waar zult ge dan het briefke verbergen gij begrijpt dat moet niemand bij u kunnen vinden
dat is ook de rechte weg niet jongen ge gaat nu naar van boisot zeg hem dat hij de landscheiding laat doorgraven tusschen wilsveen en reguliersdam
zij die rijk waren konden evenwel niet méér koopen dan de minvermogende burgers of de armen kregen er werd eerlijk gedeeld ook barend cornelissen was er heen geweest om zijne portie te halen
na dit afgesproken te hebben ging men naar huis en den anderen morgen reeds in de vroegte liep iedereen naar de marendorps achtergracht waar voor de deur van burgemeester pieter adriaensz iets vreeselijks te zien was
twaalf uur jongens dat is een voordeeltje ik reken van gisteren-avond zeven uur vijf en twaalf is zeventien dat is zeventien keer drie
kon men dan ook al het verzuimde niet inhalen men kon dan toch nog intijds eenige maatregelen zien te nemen die in het welbegrepen belang der burgerij waren
liet hem weten dat hij in de stad mocht komen doch dat zijn volk buiten moest blijven enkelen van zijne soldaten mochten maar dan alleen met hun zijdgeweer zwaard of degen
dat zou dwaas zijn maar zijn wij dan dieven hebben die van ter gouw niet alles eerlijk gekocht ontrooven wij het den spanjool heeft bovendien de eerwaarde petrus cornelius ook niet met lof over deze onderneming gesproken
stil stil jongen gij vergeet uwe boodschap en denkt er niet aan dat de muren van mijn huisje niet dik zijn maar moet ik dan leeuwke niet wreken oom jan
wie durft me daar voor verrader schelden galmde jurrie thijsz ik roep allen tot getuigen of ik mijn vaderland en leiden niet lief heb hij die dat roept is zelf een verrader
in de richting tusschen de jaep claesz schans en de half voltooide lammenschans die reeds bij het eerste beleg opgeworpen was aan den water viersprong gemaakt door de ontmoeting van de roomburger
maar neen ng is er een weinig koren ng is er wat mout ng heeft men enkele magere koeien en paarden ng zwerven er op straat katten en
bij het vastsjorren der plempen en schouwen waren slechts enkelen tegenwoordig en onder deze was ook van der does dat is dan bijster slecht afgeloopen cornelissen
zoodra jurrie de zilverstukken maar in eigen zak hoorde rammelen werd hij weer de nederigheid en voorkomendheid zelve wat er verder echter nog besproken werd kon de luisterende knaap niet verstaan
de deur ging open en don marion trad binnen met eene duif in de eene en een briefke in de andere hand wat is er marion vroeg valdez
cornelis was verrast hij had den magistraat wel om dat veer gevraagd doch op zijn verzoek was nog geen antwoord gekomen beter laat dan nooit cornelis bedank den heer van der does fluisterde gonda hem in het oor
de burgerwacht schaarde zich in het gelid en hield de brandende lonten gereed pakt aan die twee knapen en brengt ze naar het stadhuis beval hij twee zijner onderhoorigen die terstond aan dat bevel gevolg gaven
op op voor leiden en den prins van oranje klonk andermaal de forsche stem des admiraals met onbesuisd geweld hernieuwden de vrijbuiters den aanval
maar in alle gevallen van heden af is er bij mij geene sprake meer van overgave er gebeure wat wil en als ge van mij een waarschuwend woord wilt hooren dan is het dit denkt aan haarlem dan weet ge wat het woord eens spanjaards is
donderdag den vijfentwintigsten maart was de laatste spanjaard vertrokken en ademde leiden weer vrij met geopende poorten en neergelaten bruggen
nu maar als er in leiden zulke knappe jongens zijn dan mogen ze die wel in eere en binnen de wallen houden spotte cornelis want iemand die z knap is zal ook wel een middeltje tegen honger weten
al lagen er honderd vendels zonder moeite krijgt men niets gedaan geloof me beste jongen ik spreek uit ondervinding en laat dit nu uwe wraak zijn dat ge van boisot hiertoe tracht over te halen want ik zeg u als dat gedaan wordt
slimheid en vlugheid doen wel veel cornelis maar niet alles en het spreekwoord zegt niet ten onrechte een vlieghe die vlocht soe langhe om die keerse datsie daer ten lesten een
hei hei wat ge vandaag niet doen moogt dat moogt ge misschien morgen cornelis geloof me kameraad er is nog meer dan genoeg voor het mes
wandelen is vermakelijker dan op post staan maar de wandeling is toch wel wat ver kompeer en we werken ons hier toch ook niet dood
omstreeks middernacht kwam hij aan de genoemde koppieren kade en begon ijverig te werken tegen acht ure hiermede klaar zijnde keek hij op maar nog kwamen de schuiten niet
dat was een leven en een gejoel op de wallen zooals er in tijden niet geweest was de magerste aangezichten en de ziekelijkste trekken werden door het lachje der hoop dat zich om iederen mondhoek genesteld had nog vriendelijk en vroolijk gemaakt
z ging leiden zijne belegering te gemoet maar niettegenstaande dat alles bestond er vooreerst geen gevaar men zag maar al te wel dat de spanjaard wetende dat er zoo bitter weinig levensvoorraad in de stad was
ook meester van aecken ging na zich verzekerd te hebben dat alles gesloten en gegrendeld was slapen en eene van zijne laatste gedachten van dien dag was geen kalveren zijn het maar echte leeuwen zijn er op den weg
niet lusten nu ik heb nog zulk eenen honger niet maar de anderen laat de burgemeester het eens even probeeren of ze nog gebraden vleesch lusten hij moest er de proef maar eens van nemen dan zou hij het zien
tot de ergste ontevredenen behoorde een schipper die als het met de schipperij niet vlotte ook zijn brood als zoetelaar verdiende hij heette pieter van wezel en had hetzij het hem aangeboren was
en dat men terstond de platboomde vaartuigen die reeds gereed lagen gewapend en bemand had de watergeuzen waren achthonderd in getal maar telden elk wel voor vijf man ze hadden er enkelen gezien en ze waren er van geschrikt
te acht uren waren van schaeck van keulen en van der morsch bij allertsz om middelen te beramen die er aangewend moesten worden om den magistraat en velen der burgerij was het dan ook te elfder ure de oogen te openen voor het dreigende gevaar
eindelijk voor het stadhuis toen er bijkans nog niemand was daardoor was hij een van de voorsten en kon hij uitmuntend verstaan wat van hout bekend maakte
gebrek lijden we allen oom jan gij weet niet wat er al gegeten wordt zelfs de rijken hebben het niet beter dan wij want wat er nog is wordt eenvoudig verdeeld
ik heb dan ook bijna al mijn brangdemoris waarmede ik morgen ga zoetelen van hem op die manier zit er voor een arm man als ik ben nog wat winst op
maar zou ik van jop de snijder mogen weten of baersdorp die hem hier gestuurd heeft dan beter is dan ik zeker riep jop burgemeester baersdorp is een man uit één stuk die weet wat hij wil
es digna de mesericordia buestro grande obstinacion wacht even heer secretaris sprak van der werff
de magistraat koopen schreeuwde pieter de magistraat heeft niets te koopen en allerminst koren wat zou er mede gedaan worden
loop met heel je ketellappers famielje naar de galg bengel zeide diala en volgde zijnen vriend die reeds heen gegaan was dat is weer door eenen zuren appel gebeten dacht leeuwke en vervolgde zijnen weg
een spanjaard valt met eenen gil op den grond en een schaterlach akelig om te hooren is het antwoord dat van keulen daarop geeft
desnoods met van boisots admiraalsschip maar leiden moet holland blijven en nu brouwt bier en gaat aan het werk ik wil je groeten
de admiraal ging hierop in zijne kleine hut en weldra was alles op de vloot in rust slechts het kabbelende water tegen het scheepsboord verbrak de stilte van den helderen nacht
werd het volk opgewonden door het krijgsgeluk op het haarlemmermeer en op den rijn overmoedig en het meende dat men even goed zoo niet gemakkelijker eene schans kon vernielen als eene vloot met levensmiddelen
een zilveren half maantje zeide cornelis zoo en als je bij eenen schoolmeester op de banken gezeten en daar nog wat anders dan kwaad gedaan hebt dan zal je zeker ook wel zien wat er op te lezen staat
dat zal het ook doch ik vrees dat het met die onderneming niet te best zal afloopen zijne excellentie zelve moet er niet veel van verwachten
dat behoeft men mij niet te vragen antwoordde de aangesprokene gijlieden weet dat ik met hart en ziel voor het eerste ben omdat ik vrees dat de spanjaard zal terugkomen op een oogenblik dat we hem het minst verwachten
ik geloof dat hij bang is voor de woede van hongerlijders die vechten zullen als wolven die in geene dagen gegeten hebben en als hij moest afdeinzen dan zou hij zich dat tot ééne schande rekenen
arm volk zuchtte hij zal dan al het vergoten bloed te vergeefs gevloeid zijn zijn egmond en hoorne met zoovele andere nederlandsche edelen dààrom onder de bijl van den rooden man gevallen
en plunderzucht blijk gaven zoo drongen zij het witte nonnenklooster binnen en namen van daar alles mede wat hun aanstond sommigen der burgers volgden dit voorbeeld zoodat het roggebrood
hij zal me niet missen zeker dat zal hij wel neen cornelis doe het niet ik durf hier niet meer alleen bij de zieken blijven
nog in de omstreken van utrecht waar zijn volk zoo schandelijk huishoudt dat het met geene pen te beschrijven is en ik mag van geluk spreken dat ik met mijne kostbare lading ongehinderd tot hier gekomen ben
vijftiende hoofdstuk samenzweerders beluisterd het was een donkere drukkend heete nacht in het begin van september in het huis van barend cornelissen van keulen lag alles in diepe rust behalve cornelis die de wacht op de wallen had
en is het volk onder al dat honger lijden over het algemeen nog al goedsmoeds de meesten wel heer admiraal maar er zijn toch ontevredenen ook hierop vertelde cornelis van de bijeenkomst van enkele ontevreden bij de koepoort
twee duiven kwamen er tegelijk in de stad de wind is om de noord naar het noord westen geloopen het water begint een weinig te wassen houdt moed stond er in het eene briefke
let wel dien snuiter van eenen bonten vogelverschrikker neem ik voor mijne rekening schreeuwde eenoog op den hopman wijzende en eer deze er nog op verdacht was had eenoog hem met eenen haak in de kleederen geslagen en trok hem omver
top dat doe ik dan zal ik mijne maag maar eens vullen met te kijken naar de leelijke gezichten der spaanschgezinden als er besloten wordt te wachten op het beloofde ontzet
gerrit zou dus niet terugkomen en cornelis kon den dood zijns makkers wreken maar had hij geweten welk eenen dood men hem had doen sterven hij zou geroepen hebben honderd spanjolen voor één leeuwke
hij liet andermaal de kapiteins bij zich aanboord komen en toen ze allen verschenen waren zei hij eindelijk heeft het gode behaagd dat de wind keeren zou thans willen we het woord houden dat we dien leidschen jongen meegaven
het kost moeite boven te komen de jongen is er door het hongeren gebreklijden niet sterker op geworden en de vracht is tamelijk zwaar want de verrejager moet ook mede naar boven
dan moet ik het een ander ook niet euvel duiden als hij tegen den prins is z behoort het maar eerlijke wapenen man eerlijke wapenen
van avond om tien uren zal ik bij u zijn om met u naar de plaats te gaan waar de ontevredenen zullen bijeenkomen tot vanavond dan
het is waar de jongen lag maar op eenen stroozak en onder een paar paardendekens doch dat voelde hij niet want nauwelijks had hij zich uitgekleed en zijne moede leden op het harde bed uitgestrekt of hij sliep of hij droomde
al had zijn bevelhebber hem nu ook al stellig gezegd dat hij droomde toch bleef cornelis blik maar op die donkere hoogte een kwartier uur afstands van de wallen gelegen gevestigd
de beide jongens traden binnen en terwijl de vader opstaat en zich aankleedt hebben wij tijd om met den moedigen leeuwke de heenen terugreis van leiden tot ter gouw te maken
hei mannen hei wordt wakker goed nieuws schreeuwde hij zeer opgewonden de drie musketiers richtten zich op en vroegen bijna te gelijkertijd wat is er cornelis is er
en toch wilden die moedigen volharden hoe dan ook twee mannen waagden herhaalde malen hun leven om brieven en boodschappen naar den prins te brengen
de strijd van burgemeester pieter adriaensz met de zijnen werd van dag tot dag heftiger en dat gevoelden niet alleen de aanzienlijken die hem steunden dat gevoelden ook eenvoudigen zooals van schaeck en van keulen
en zich niet stoorden aan de bevelen van enkele hoplieden die zeiden dat het uitoefenen van het recht aan den magistraat toekwam eindelijk wist jonker van der does met zijne schutters de razende menigte tot staan en pieter van wezel in handen te krijgen
bij sint felten jongen wat hebt ge veel noten op uwen zang ik kom beneden wacht maar wat het raam werd gesloten voetstappen kwamen de trap af en de deur werd ontgrendeld
de schuiten zijn er niet geweest heer baljuw ik ben tot van avond zes uur aan de koppieren kade geweest en van morgen om negen uur waren de schuiten er al hebt gij dan geslapen
vader moeder leeft nog riep cornelis nu en tranen van blijdschap stroomden langs zijne wangen kijk maar vader ze beproeft het geweekte brood te eten kijk maar
dat zei mees ook uwe edelheid en dan zal hij ook wel dien karel van bourbon bedoeld hebben maar later ging hij toch in dienst van den keizer en van koning filips zeide nu gerrit
schippers zien altijd spoken en vreemde gezichten riep de bierbrouwer luid lachend wij wilden maar eens weten welk spook gij nu alweer gezien hebt
ongelukskraaier weg riep deze maar kon toch de gedachte niet van zich zetten zoo de man eens waarheid gesproken hadde arm leiden dan
de eene kapitein na den anderen kwam bij van boisot aanboord en toen de raad voltallig was werd cornelis in de hut des bevelhebbers geroepen en verzocht aan de heeren te zeggen wat ook die boer van rijnsburg aangaande het doorsteken van de landscheiding had aangeraden
men kon het hem aanzien dat hij zich nimmer aan daden wagen zou waarbij behendigheid noodig was maar dat hij altijd te vinden zou zijn daar waar met moed en kracht wat te bereiken viel
als gij dat niet weet dan kan ik daar wat van zeggen bromde eene zware mannenstem stil jongens roode jaap zal ons hierover een boeksken open doen hij zal ons zeggen hoe die heeren de kaas snijden terwijl wij honger lijden riep de eerste spreker
waar gaat gij dan nu weer heen kind ik moet toch zien wat er met pier gebeurt riep cornelis en was al op straat
die woorden brachten de voorstanders der overgave tot andere gedachten zoodat er besloten werd voorloopig tot onderhandelingen over te gaan om zoo tijd te winnen
de jongen is toch nog een beetje verstandiger dan meu katrijns blinde kat zeide de ruwe man en vroeg terstond en zijt gij nu niet bang dat wij je levend zullen braden en opeten
wanneer de stok maar een paar keeren met de modder in aanraking was geweest zou de slimste man er niets van kunnen zien na den moedigen knaap aangemaand te hebben toch vooral voorzichtig te zijn liet van der does hen vertrekken
jongens durven overal komen en ze zien en hooren veel meer dan wij wel denken geef hun ieder eene kan bier van aecken liet de beide jongens in de gelagkamer komen waar ze stellig jonkheer van der does niet gewacht hadden te zien
gaat met mij mede mannen zeide pieter die opeens te voorschijn trad ik weet nog wel eene taveerne waar de waard weet wat een soldaat toekomt
dat alles is zijne edelheid bekend manneke zeide van aecken of weet gij niet dat de heer van noordwijk dijkgraaf en hoogheemraad van rijnland is
plotseling zweeg de menigte midden in het refrein en klonk het gejaagde geroep van waar zijn ze vanwaar komen ze onheilspellend door de straat
de eerste honger was weldra gestild want vooral op van der laans raad gebruikte men het aangebrachte met mate de aanvoerders der galeien gaven van boisot het afgesproken sein dat alles in orde was en de geheele vloot zette zich in beweging
nu gonda ik zal dan wachten tot vanavond vader thuis is maar dan ga ik vast en zeker wat gonda ook beproefde hem van zijn voornemen af te brengen het hielp niet toen de avond gevallen en vader van keulen thuis was ging hij de deur uit
zond hij boon naar een paar andere leden van den magistraat den secretaris jan van hout en naar jonker van der does om hen op het stadhuis te ontbieden
daar steeg een nieuw gejuich op de twee galeien die vooruit gezonden waren kwamen aan de schans en de zeeuwsche vrijbuiters werden door de leidsche onder tranen en handdrukken verwelkomd
marion nam het bevelschrift aan en verwijderde zich weer was valdez alleen en in zwaarmoedige gedachten verzonken schreef hij met de pen die hij nog altijd in de hand hield onder het plan der belegering in gebrekkig latijn
slechts een dertigtal hunner was niet zoo laag zich zoo aan den spanjaard over te geven en verzocht nogmaals binnen de stad gelaten te worden hetgeen hun ook nu niet langer geweigerd werd
en na nog een en ander met vader van keulen afgesproken te hebben ging hij heen
en als wij nu niet willen gij wijn en biervervalscher zeide de dappere handschoen man terwijl hij uittartend de beide beenen op tafel legde en brutaal lachend meester van aecken
dood aan al wat spanjaard heet vooruit schreeuwden thans de leidenaars en stormden onder een vervaarlijk geschreeuw voorwaarts het gevecht was hevig want de bezetting die uit ongeveer zestig man bestond verdedigde zich dapper
het kan zijn maar het ontbrak haar ook aan geld om koren te koopen gij zult toch ook wel weten dat ze reeds den zesden van
gaf hij bevel de engelschen die te alfen en te gouwesluis lagen in te nemen wat het verwijderen der onnutte monden betrof hierin besloot de regeering eene wijziging te brengen en gaf alleen vrouwen en meisjes benevens jongens beneden de zestien jaar verlof
geld is de ziel van alle zaken de lage huurling bromde florisz de brouwer zoodra hij alleen was o konden we maar met open vizier strijden man tegen man maar daartoe zijn we in leiden te zwak we moeten onszelven wel met listen inlaten
hij heeft ons alles uitgelegd uwe edelheid want ziet u die oude mees weet van oorlogen af hij heeft onder keizer karel gediend en is zegt hij zelfs in rome geweest om den paus gevangen te nemen kan dat waar zijn uwe edelheid
en keerden terug om wat later op hunne beurt zonder veel strijds hunne sterkte prijs te geven en alzoo den weg van utrecht tot holland voor den spanjaard open te stellen
geene andere dan dat hij maken moet vaandrig te zijn als hij weer in den haag bij mij komt dat zal hij wis worden als de bestorming maar doorgaat zeide cornelis
dan ga ik op de wallen kijken zeide van keulen daar moet ik het mijne van hebben weldra waren van keulen en cornelis op straat van keulen van keulen klonk het achter hen
de ruiter die het bereed was valdez die kolonel don borgia het bevel achterliet hem met al het volk naar utrecht te volgen dat lieten de spanjaarden zich geen tweemaal zeggen en weldra waren ze op weg om oproer te maken en valdez te knevelen
meester van aecken maakte eene beleefde buiging en zeide zeker heer van noordwijk de tijden zijn nog niet z dat al mijn slaapkamers bezet zijn maar ik dacht dat uw huis hier in de stad al klaar was
geef dit geld liever aan leeuwkes moeder kapitein zeide cornelis ik heb den dood van mijnen vriend te wreken twintig spanjolen voor één leeuwke en ik heb er nog maar twee
wie het stalen zwaard van den vijand niet vreest vreeze ook het hongerzwaard niet te vallen na eenen dapperen en wanhopigen strijd met het stalen zwaard in de hand wie dat kan is een held maar grooter held is hij die valt onder het
wel zullen ze daar met den spanjool eene harde noot te kraken hebben maar het is de beste plaats hiervan ben ik zeker daar ik jaren lang te zoetermeer heb gewoond
weldra was de voetganger hem voorbij geloopen doch hij liep z snel op zijne teenen voort en het was z donker dat cornelis niet onderscheiden kon wie het was
tot nog toe hadden de leidenaars hunne kool en warmoestuinen die buiten de rijnsburger poort lagen door eene schans bij de poelbrug tegen den vijand beveiligd
meester van aecken begaf zich naar de voordeur en kort daarop zag men twee jongens de soldaten en van wezel voorzichtig nasluipen geen nieuws in de stad sedert verleden week
ik vermoed zoo dat requesens niet uit liefhebberij beulenwerk zal laten verrichten doch dat hij uit menschlievendheid de nederlanders zachter behandelen zal dat geloof ik ook niet
hij viel weenend op eenen stoel en de hand der goede vrouw grijpende drukte hij er brandende kussen op en bevochtigde ze met zijne tranen
al ben ik overtuigd dat ik door dat te doen de zaak van willem van oranje bevoordeel en de mijne kwaad doe gij vraagt naar spanjaarden
ja brood moeten we hebben hoort ge brood klonk het weer van alle kanten ik heb het niet sprak de burgemeester kalm
en deze zal den spanjaard verstrooien als kaf voor den wind en leiden ontzetten zeide bakker wat riep het geheele gezin van van keulen bijna tegelijk en vol verbazing uit het is zoo verklaarden van schaeck en van der morsch er komt ontzet
waar het op vechten aankomt kapitein de moor viel cret weer in daar zult ge zien dat ik ook handen aan het lijf heb het is geene vrees die mij zoo doet spreken
na lang in het voorhuis gewacht te hebben kwam er eindelijk een bediende die hem in het ziekenvertrek bracht nadat hij vernomen had vanwaar de jongen kwam is daar iemand klonk eene zwakke stem die uit een bed kwam
geen moed hebben riepen roode jaap en martensz tegelijk dat heeft de spanjool vroeger voor haarlem ondervonden waar we als leeuwen gestreden hebben maar zonder honger
nadat nog verscheidene bevelhebbers het voor en tegen der zaak besproken hadden ging men eindelijk tot stemming over en er werd besloten dat de landscheiding op de genoemde plaats den elfden van herfstmaand zou doorgestoken worden
en nog waren ze hiermede druk bezig toen die beide mannen ernstig en nadenkend hunnen weg vervolgden het volk bleef intusschen wachten op het besluit van de vroedschap en dat was het slechten der schansen is voorloopig uitgesteld tot eene volgende bijeenkomst
en bergt hare betraande wangen in de bruine lokken van den jongen dien ze toch ook zoo innig innig liefhad nu ga met god mijn jongen zeide van keulen en hield zich groot geef uwe moeder en uwe zusters eenen kus
die daar den vorigen nacht ook al gestaan hadden waren bij den grooten honger die hen kwelde ook afgemat en wakens moede het was niet erg donker want nu en dan viel het licht der maan tusschendoor de wolken
bij rhinenburg lag een bierhuis waar de schippers dikwijls aanlegden tot het afgeven van pakjes en ook wel eene kan bier dronken
dan kom ik het overmorgen terugbrengen of ik laat het u bezorgen ziet gij mij nu niet of ontvangt gij niets dan heeft bruine sanne den ring reken daarop maar dat is waar ook ik vergat het wachtwoord aan de schans te valkenburg hoe is dat ook
wel overste ik moet toch eenen verrejager medenemen als het briefje nu niet te groot was en in een naaldenkoker kon dan zou ik den verrejager van onder uitboren daarin den naaldenkoker met het briefje steken en dan de opening van onder met pek
er waren er niet minder dan negentien die beweerden de eerste tweede of vierde te zijn geweest de magistraat beval toen men hun het uitgeloofde geld geven zou het eenvoudig onder elkander te verdeelen
waarlijk requesens was in den korten tijd van zijn bestuur verder gekomen dan alva in bijna vijf jaar tijds jan van hout de wakkere secretaris van leiden schreef eenmaal in zijne stadsrekening dat leiden den drieëntwintigsten juni
met uitzondering van ééne breede sloot en deze liep nog door de zoetermeersche brug die door de spanjaarden met eene sterke macht bezet was
zoo bleven ze nog eenigen tijd met elkander praten en het was al laat in den middag toen van keulen heenging gedurende dit gesprek was gerrit niet aanboord geweest hij had geholpen om eene vrij kleine tentsnebbe door de brug
ziet u de toekomst dan donker in als ik uwe edelheid vragen mag donker en donker is twee van aecken toen de watergeuzen brielle hadden ingenomen waren er enkelen
dat is z mogelijk antwoordde de bierbrouwer door op een gegeven teeken te schreeuwen de bengel verkoopt ons grove leugens schreeuwden de anderen ook mee
vooral gaf hij zijnen ooren den kost als er over de watergeuzen de vloot of over het water gesproken werd op de voorstraat komende vond hij voor de brouwerij de flapcan het werkvolk in druk gesprek met eenen man
toen het helder dag was geworden zag ieder leidenaar tot zijn leedwezen te laat dat de veste die zoo slecht van levens en krijgsvoorraad voorzien was voor de tweede maal zou belegerd worden
de klok werd geluid en wie nog krachten had zich zoover voort te sleepen begaf zich naar het stadhuis daar verscheen van hout met een geopend briefje in de hand
eer hij echter tot tweehonderd gekomen was hoorden de beide knapen voetstappen naderkomen en een fluisterend gesprek voeren ongelukkig konden de knapen niet verstaan wat er gezegd werd want die twee spraken te zacht om zoo ver gehoord te worden
ik denk dat leeuwke de boodschap niet goed heeft overgebracht of wel dat hij door den spanjaard is opgelicht en duid me deze vrijmoedigheid niet ten kwade overste
vooruit vooruit zoetermeer is ons op op voor oranje en leiden voort voort schreeuwden de spanjaarden en gingen op de vlucht
de overigen kinderen hebben wij buren onder elkander gedeeld en nu is gonda bij ons in huis wij hopen dat de goede god op dat werk der barmhartigheid zijnen zegen zal geven dat is zeker het meisken kon het nergens beter hebben
de nieuwe munt schijnt in holland niet gewild te zijn al heeft zijne excellentie er ook hare goedkeuring aan geschonken wat zal ik u zeggen uwe edelheid
daar het nog veel te vroeg was om bruine sanne op te zoeken trad hij de eerste taveerne de beste binnen om daar onder eene kan bier zijnen tijd af te wachten
gelukkig niet was het antwoord ik weet niet wat u beter zou geweest zijn kameraad hervatte de andere ginds hangt men u op hier sterft men den hongerdood
terug mannen riep van boisot dat is hier het prinsenvolk op de slachtbank brengen we zullen zien of ons nog geen andere weg openstaat
leugens en verzinsels riep de spanjaard zeg de waarheid of meent gij dat ik mij weer door uwe uitvluchten met een kluitken in het riet zal laten sturen
zoodra er wat mede te deelen valt zal de admiraal ons dadelijk met een der andere briefdragerkens bericht zenden het was weer de oude tijding uitstel uitstel en nog eens uitstel tot
jean lebon berg je schreeuwde de knaap in eene vlaag van edelmoedigheid en jean die zulks gehoord had was in een oogwenk verdwenen
de woelende massa verspreidde zich hierop door de stad om weldra weer eens naar het schuitenveer terug te komen ten einde te zien of er nog geene plempen of schouwen waren
wat believen de heeren vroeg de waard hebt gij niet eenen sterken slungel van eenen zoon jawel heeren best laat hem dan dien zak met brood eens naar de schans
neen nog niet hij zegt dat hij als hij op is zich loopt vervelen nu roep hem dan er is voor jelui vandaag wat te doen
ook had men nog noodzakelijk bevonden eene andere bepaling in het leven te roepen het was toch gebleken dat de lieden die bij de poorten de wacht hadden sommige boden die vanwege valdez met eenig bericht kwamen
ze zijn hoogstwaarschijnlijk in karveelen over het haarlemmermeer van amsterdam hier gekomen maar hoe sterk ze zijn en wie de bevelhebber is kan men niet onderscheiden sprak de man die het woeste gezang met zulk eene slechte tijding kwam verstoren
jonker morsch is er ook nog uwe edelheid en wat jonker morsch niet weet dat weet willem cornelisz speelman dien laatste ken ik goed
heeft de prins van oranje dààrom al zijne bezittingen opgeofferd en zichzelven met lichaam en ziel aan de belangen der nederlanden gewijd
dat was overal eene drukte en beweging van belang want de hoop gaf krachten de avond was reeds gevallen doch leiden dat in verscheidene weken gedurende den nacht geene beweging op straat vernomen had waakte nu voor een groot gedeelte
die twee waren van der morsch en onze cornelis jop de snijder martensz en jaspersz gingen terstond aan den haal alleen roode jaap bleef staan doch daar hij meende in de nabijheid eene verdachte beweging te hooren koos ook hij het hazenpad
zevende hoofdstuk aan doovemans deur geklopt het was meer dan tijd dat cornelis naar het rapenburg ging om meester albertsz te gaan wekken want het was dichter bij halfvier dan bij drie uren
met brandend ongeduld wachtte de knaap het uur af dat hij vertrekken kon en toen dat geslagen was haastte hij zich om te vernemen wat zijn overste hem te zeggen kon hebben waarbij naar het scheen zulk eene haast was
de wallen stonden vol mannen en vrouwen kinderen en grijsaards zij die elkander vroeger haast niet gekend hadden vielen snikkende elkaêr om den hals te acht uren in den morgen kwam de vloot binnen
en is dus zeker wel eenen knip voor den neus waard vroeg meester jacobsz zoo leuk dat de luisteraars moeite hadden om niet in den lach te schieten
en dat was hard noodig want leeuwke rilde en beefde zoo dat hij haast op de beenen niet kon blijven staan en zijne tanden klapperden alsof hij eene harde koorts kreeg
de brief komt uit leiderdorp en is van gerrit hoochstraten hij schrijft ons dat hij op bevel van de spaansche hopluiden ons den voorslag doet de stad over te geven
die het goed met den lande meenen gij ziet mij bijgeval toch niet voor zulk eenen lagen verrader aan schreeuwde jurrie zich zeer verontwaardigd aanstellende
vrijbuiters en musketiers poorters en dorpers hervormden en roomschen aanzienlijken en geringen rijken en armen alles liep in bont gewoel door elkander
neen oom jan dat weet ik niet wij hebben wel vermoed dat hij dood is en ik heb zijnen dood ook al half gewroken maar zeg hoe is hij omgekomen
uit leiden knaap ha nu begrijp ik het dat je sliep als eene marmot het is me dan ook eene gezegende wandeling zou ik meenen en voor wien hebt gij eene boodschap en waar moet gij die kevie met vier duiven brengen
maar hoe komen die soldaten daar op straat ik dacht dat ze allen weg waren de magistraat heeft er toch bevel toe gegeven ja uwe edelheid dat is zoo maar dat zijn ontevreden achterblijvers
jean richtte zich nog half op stamelde ik k om moeder drukte den knaap de hand en valdez had een dapper soldaat een goed man minder in zijn leger wel te rusten jean fluisterde cornelis en ging met tranen in de oogen heen
mannen daar achter die schans ligt brood zullen we het daar laten liggen en hier van den honger sterven of zullen we eerst den spanjool wegpoetsen en dan eten gaan halen gaan halen dat zou zeker die gillis jonkert doen die dadelijk begon te vertellen dat hij geresolveerd was om te gaan
altijd zal daarom ook ons oog met welgevallen en zelfvoldoening op die bladzijde onzer geschiedenis staren die van leidens kloeke volharding en welverdiend ontzet aan den nazaat blijken doet j van vloeten leidens belegering en ontzet
langs een paadje dat door eene weide liep en den wandelaar aan de achterdeur van het huis bracht kwam cornelis eindelijk op het erf van de
de sterkste is die welke f uit opzet f uit onkunde volhardt in het geloof dat de spanjaarden zich aan geen tweede beleg zullen wagen
na dit bij zichzelven gezegd te hebben stond hij op en ging een eind van den dijk af in een boschje liggen slapen het was negen uren en daar kwam touw met de schuiten aan ja de koppieren kade was doorgestoken maar waar was
de man riep hem even terzijde en vroeg hem hebt gij er nooit eens over gedacht welken weg ik u wilde aanwijzen om u het best op den spanjool te kunnen wreken ik beloofde het u te zullen zeggen toen ge de laatste maal bij me waart en naar delft gingt
tot de zijde van den prins over nadat requesens met eigen oogen had moeten toezien dat zijne kostbare vloot onder romero en glimes
neen ze zijn niet van den honger gestorven ze hebben de pestziekte gehad zeide cornelis nu pest of honger het is een zusje en een broertje maar stil daar komt een vogel aan mochten we nu maar vrij schieten
slapen vader en moeder dan midden op den dag wat is er toch in die tien dagen gebeurd te veel om ineens te zeggen cornelis ga maar stil met mij mede
nog maar vijf vader is het antwoord goed jongen op op voor leiden hier lange slungel van eenen vogel verschrikker pak aan je lot
zoekt thans weder uwe slaapsteden op en droomt van leidens kloeke volharding in dagen van strijd en nood wat zegt ge daar nu van cornelis vroeg leeuwke die zijnen vriend weldra gevonden had
hoe hij ook door frankrijk gesteund mocht worden hij scheen dus van meening te zijn dat snel handelen het eenige was wat er gedaan kon worden en de prins dit ziende verzamelde metterhaast zesduizend man waarmede hij zich in den bommelerwaard wierp
maar laten we liever instede van elkander de huid vol te schelden op middelen zinnen om zelf intijds uit de stad te komen of den spanjaard in de stad te brengen
hans liep nu naar den wachthebbenden soldaat en beval dezen het heugelijk nieuws aan den bevelhebber der wacht over te brengen in eenen ongelooflijk korten tijd liep het nu als eene blijde mare door heel delft de prins is plotseling beter geworden
het zal er warm toegaan dat is zeker maar als het zijn moet dan heb ik goed en bloed voor het vaderland veil en mijne vrijbuiters ook we zijn hier nu eenmaal niet op eene bruiloft
dat geloof ik niet klonk hier en daar eene stem de spanjaard heeft aan dat beleg van vijf maanden z zijne bekomst dat hij zich wel aan geen tweede wagen zal let op mijne woorden wij blijven vrij
en als het verkeerd uitkomt senor wat dan ik ben een arm schipper op eene kleine tentsnebbe ik heb eene ziekelijke vrouw en vijf kinderen als uwe edelheid
dat voor de bedeelden gebakken en in de steenschuur bewaard werd zelfs niet langer veilig was gelukkig kwam er aan dien onhoudbaren toestand spoedig een einde
hij moest toch zorgen dat de vijand niet in alle stilte onverhoeds de wallen beklom die jonge musketier was leeuwke en dat hij wat moest zien bleek uit
ik een glipper riep pieter en sprong zoogenaamd woedend op een schelm die dat durft zeggen maar weet gij wie hier in leiden dadelijk glipper heet
wat een ellendige toestand toch ja wel ellendig oom jan en als er nu geen brood of vleesch meer is wat dan van honger sterven of aan de pest vreeselijk
dat is er zes van de twintig bromt cornelis en schiet den man die om genade smeekt dood de leidenaars gaan vreeselijk te werk geene genade wordt gegeven
valdez geeft ons tot maandag den zesden van deze maand tijd van bedenking en gedurende dien tijd kunnen we tot eene onderhandeling zenden wie we willen hij zal ons eerlijk behandelen en wil onze vriend zijn en staat voor een en ander met zijn ridderwoord in
och hoe zou het gaan mandenmaker wie is er tegenwoordig gezond ik had nooit gedacht dat hongerlijden zulk eene vreeselijke ziekte is tut tut man gij moet zoo gauw niet klagen weet gij wat ik gisteren gegeten heb
die man is zeker terstond na zijne geboorte met zijnen neus in eenen hoop brandnetels gevallen dat hij zoo warm gebakerd is zeide eenoog tot zijne makkers
eindelijk hief hij het hoofd op en den onder bevelhebber ziende staan zeide hij zijt gij daar nog marion jawel senor
er zijn weer brieven gekomen cornelis weet gij het al zeide van der morsch van den prins vroeg cornelis neen van valdez van jonker van mathenesse en van don ferdinand de lanoy
de stad leiden was in dezen tijd reeds meer dan eene eeuw lang de tweede of derde stad in holland hertog filips i van bourgondië liet in haarlem
dat is minder fraai zeide van boisot toen cornelis hem alles gezegd had en wanneer gaat ge naar leiden terug ja heer admiraal ik zou graag eerst dàn terug gaan als ik er het heugelijk nieuws kon brengen dat de landscheiding doorgestoken is
pieter die zich eerst zoo verheugd had werd nu woedend en zeide ja al wie tegen eenen aap durft zeggen dat zijne jongen leelijk zijn die deugt niet zoo gaat het altijd
hier is het al goede luiden antwoordde de vroolijke oude man en las van een strookje papier dat hij onder het eten bekrabbeld had het volgende voor
zijt gij dan geen calvinist vroeg jurrie en zijn gelaat vertoonde weer dien valschen leelijken grijnslach zoodra ik u tot mijnen biechtvader heb aangesteld zal ik u opbiechten van welk geloof ik ben duwde van schaeck hem korzelig toe
terwijl dit op straat vr de wissel gebeurde en meester van aecken nog bezig was de deur te sluiten trad door de achterdeur een jong edelman met een vriendelijk voorkomen binnen
goede vriend zoo ik het had ik zou het met u deelen maar ik heb geen brood antwoordde de rederijker mijne kinderen mijne vrouw ze sterven van den honger
die er al heel akelig uitzag geene gedroogde schol was ooit zoo gekorven als deze man het in zijn gelaat was hij had maar één oog en het stompje vleesch en been dat zich tusschen de twee oogen bevond geleek al bitter weinig op eenen neus
hij is de eenige niet iederen dag sterven er zeer velen onder alle rangen en standen komt de dood zijne offers eischen antwoordde van der werff bedaard geworden op waardigen toon
lomperd die ik ben dat is waar ook maar zeg wij staan onzen tijd hier te verbabbelen en we vorderen niet ik ga er van door hoor morgen met den noen zal uwe bruine sanne den ring hebben maar van wien moet ik zeggen dat hij komt hoe heet ge nog meer
wat zal ik u zeggen deze wil wel maar hij kan niets van schaeck heeft hij er in de afgeloopen week nog niet andermaal op aangedrongen dat men stadswerkers zou uitzenden om de schansen te slechten
en nu de aangezichten stonden opgewekt en hier en daar klonk zelfs een vroolijk liedeken waarin een duc d'alv of koning filips het zwaar te verantwoorden had
opdat de inkomenden met hunne schepen schuiten schouwen tentsnebben galeien en kromstevens den vrijen doortocht hebben mogen en de burgerij hen in alles vrijelijk kunne helpen
en dat er toch geen andere weg tot uitkomst openstond dan juist dat water zie dat bracht naast den blijden trek van blijdschap op het gelaat bij het bericht zijne doorluchtigheid wordt beter toch dadelijk den droeven trek die iedereen deed lezen
toch gaf cornelis den moed niet op zoo spoedig hij kon weekte hij een stuk brood in wat warm water deed er wat zout bij en hield haar hiervan wat tusschen de geopende lippen nog geen teeken van leven
in het begin liep hij langzaam heen en weer doch daar dit hem weldra te zwaar werd ging hij er bij zitten het had den heelen dag stevig uit het noord-oosten gewaaid doch tegen den avond was de wind wat gaan liggen
van der werff ging zitten zijne warme taal had bij velen weerklank gevonden en zij die toch niet door hem overtuigd waren aarzelden hunne stem tot de overgave te geven juist omdat er in heel holland reeds zooveel opgeofferd was
en dat wist even goed de spaanschgezinde jonkheer van mathenesse als de prinsgezinde jonkheer johan van der does dat wist even goed de calvinistische predikant petrus cornelius als de eerwaarde immetgen ruelen de mater of
dat hij de wissel voorbijging dan dat hij er intrad sprak geen woord en wilde zich verwijderen hei riep pieter geef gij het soms voor niemendal
valdez wetende dat het in troebel water goed visschen is zond bode op bode om de regeering tot overgave der stad te bewegen en de glippers hielden ook niet op de mooiste brieven te schrijven
en legde een slot op hunnen mond of om eene uitdrukking van die dagen te gebruiken het liet de tong in den lomberd brengen de toegang tot de wallen was wel verboden aan ieder die niet met de wapenen de stad diende
maar even standvastig als de eerste maal hielden de spanjaarden stand ze wisten van geen wijken en waar de musketschoten hunne gelederen dunden daar vulden zij deze dadelijk weder aan
zoodat er in niet die welvaart heerschte welke men er vr en na dien tijd vond hoe de stad bestuurd werd dient hier ook met een paar woorden gezegd te worden
dat was waar maar gerrit liet zich zoo gauw niet vangen en zeide ik had voor den trompetter uit don carions vendel eene boodschap aan den vaandrig van den drossaard van wedde die te leiderdorp ligt senor
er is hier iemand uit leiden uwe doorluchtigheid zeide de knecht durft gij me naderen man of knaap vroeg de prins nu aan cornelis cornelis naderde zachtjes en vol vrees om voor zulk een voornaam man te komen de bedstede
toch nog maar altijd bleef gelooven dat de spanjaard niet terug zou komen gerust en vol vertrouwen de toekomst te gemoet gingen ik ga zien dat ik wat slaap zeide cornelis
het veranderen der schoolboeken bij eenen nieuwen druk heeft een groot bezwaar omdat men dan de verschillende drukken niet naast elkander gebruiken kan dit bezwaar vervalt bij boekjes als dit echter geheel men leest zulk een boekje alleen maar waartoe die groote verandering
dat zal ik riep de jongen verheugd en was in een oogenblik op de bank doch aan het gewoel en geschreeuw der menigte die allengs aangroeide scheen maar geen einde te zullen komen
dat hij tot die geheime spaanschgezinden behoorde welke men in haarlem ook had gekend en daar den naam van glippers had gegeven meer dan iemand anders hadden de prinsgezinden hem dan ook in het oog gehouden en geenen vinger kon hij in de asch steken of men wist het
alleen meende hij een paar keeren den naam te hooren noemen van pieter van wezel wat onzen gerrit volstrekt niet bevreemde spoedig daarop klonken de riemslagen weer
de belegering had zijne berooide geldmiddelen uitgeput en hem ten einde raad gebracht en wat volgde er
of ik wring je de keel toe het was m maar gek heid bracht pieter er met moeite uit terwijl hij bloedrood werd
en hoeveel spionnen zal men mij nazenden vroeg pieter driest wel man niet éénen gij staat hier in leiden bij hoog en laag z goed aangeschreven
en hij begon met zijnen drinknap de zee leêg te scheppen we zijn nu allen verzadigd en daarom ben ik er voor dat van der morsch ons zijn pot liedeke geven zal
staande het beleg heb ik ze aangenomen als een burger die het oprecht meent met stad en land ik vertrouwde er op ze later te kunnen inwisselen tegen goede klinkende munt dat hebt ge toch al veertien dagen lang kunnen doen
nu eens was zij de verzamelplaats der benden die beproeven zouden haarlem te ontzetten dan weer was zij het eerste veilige toevluchtsoord dat de soldaten bereikten wanneer ze door de spanjaarden verslagen waren geworden of op eene andere wijze hun plan mislukt zagen
zelf ben lid van den magistraat en ik eet evenmin brood met boter en kaas als gij ik weet ook dat geen der andere leden het doet doch wat de bevelhebbers betreft daar sta ik niet voor in
tweede hoofdstuk dat is weer gebeurd in eene der drukste en gezelligste buurten van leiden stond een net en vrij
en als ge me nu een pleizier wilt doen van schaeck dan moet ge dat versken tot mijne gedachtenis z op den pot laten zetten dat het er niet uit kan
ja heer admiraal ja maar het zal nog wel erger worden vader zei dat er voor ons vreeselijke dagen op handen zijn vooral als de wind niet gauw in het noordwesten komt
dat is mijne galg gij weet nu wat ik wil genade genade edele heer ik ben nog zoo jong kermde leeuwke maar diala verwaardigde zich zelfs niet eens hem aan te zien en ging door
cornelis liep weer naar den wal en de anderen volgden hem zoo spoedig ze konden daar stonden ze alle vier op een zuchtje te wachten
spreken omdat nu ja al de omdats op te noemen gaat niet van den oudste tot den jongste wist men zooveel van den toestand der spanjaarden te vertellen dat het wel scheen dat allen zoo uit de spaansche kwartieren waar ze dagen lang omgezworven hadden terugkwamen
die onder den naam van tienden penning roomsch en onroomsch verbitterde en tegen hem in het harnas joeg en welke schatten gelds had dat langdurige beleg van haarlem hem niet gekost
ze sloegen tot oproer over en toen ze hunnen zin niet kregen verlieten ze de stad waar een wreede dood wel spoedig een einde aan hunnen honger zal gemaakt hebben
de soldaten zullen dan door plundering hunne achterstallige soldij wel krijgen ja als graaf lodewijk een plunderaar van beroep was maar dat is hij niet
en toen ik vroeg wie er nu nog voor de overgave was stond meester jacobsz op en zeide dat hij er eenen middelweg op bedacht had hij stelde voor met valdez in onderhandeling te treden om zoo tijd te winnen
van dezen vernam hij dat den volgenden dag van amsterdam over het haarlemmermeer een nieuwe voorraad levensmiddelen voor het spaansche leger zou aankomen
onbegrijpelijk was het intusschen dat het meerendeel der burgers en ook een groot deel van den magistraat niettegenstaande dat wat cornelis verteld had
behalve deze had men ook nog koperen stukken met het omschrift heere ontfermt holland ende salight leyden de gevolgen der insluiting openbaarden zich hoe langer hoe meer zoodat men besloot om opnieuw eenen bode naar den prins te zenden
het heette dat de een den ander aangaande de geruchten die geloopen hadden kwam gerust stellen maar eigenlijk was het bij de meesten een zekere angst die hen naar de wallen dreef om te luisteren of er ook iets in den omtrek gehoord werd
waarlijk die eenvoudige zeemtouwer of touwslager wiens vader een vermaner of leeraar der doopsgezinden te haarlem in om zijn geloof ter dood gebracht werd
de twee jongens kropen nu achter elkander en bereikten zonder door den schildwacht gezien te worden de gracht reeds meer dan een half uur hadden ze
deze uittartende vraag gold onzen van schaeck en deze zeide heel leuk gij hebt gelijk van wezel uw geweten is zoo ruim niet want gij hebt er in het geheel geen
f lagen te huis te vechten tegen eene ziekte waarvoor geene andere medicijn was dan voedsel en voedsel was er niet
men vertelde onder anderen voor vaste waarheid dat graaf jan in een moeras gesmoord en door de hoeven van de paarden der spaansche ruiterij letterlijk vertreden was geworden
als het water niet hooger komt dan neemt onze admiraal van boisot een mes tusschen de tanden een musket in de eene en eene schop in de andere hand dat doen we hem allen allen na niet één van de achthonderd watergeuzen die thuis blijft om op zusje te passen
want wie zal nu de onderhandelingen met vreemde vorsten voeren heer van marnix zit gevangen en de graaf is dood de toekomst wordt donker van keulen
de prins keek met groote moeite cornelis aan en zeide uit leiden heeft de stad zich overgegeven neen uwe doorluchtigheid ng niet maar de nood is hoog burgemeester pieter adriaensz en jonker van der does zenden u dezen brief
de prins bleef eenen geruimen tijd in gedachten zitten doch eindelijk stond hij op en zeide hoort eens mannen de magistraat van leiden is zelf de schuld van den ellendigen toestand der stad
nu ben ik ook door mijnen eed gebonden niet langer den spanjaard te weerstreven ik ben vr de overgave ik mag geene oorzaak zijn van den dood van zoovele menschen
terwijl zelfs al de anderen gaarne met hem te doen hadden omdat hij onkreukbaar eerlijk en buitengewoon oprecht was iedereen wist wat men aan hem had
nu was er voor hem geen gevaar meer hier aan deze plas de cat geheeten was de uiterste wachtpost der belegeraars met vernieuwden moed vervolgde hij zijnen weg midden door het dorp niemand hoorde hem daar want alles was er reeds in diepe rust
zoudt ge nu naar ter gouw durven gaan en hem de boodschap brengen dat wij op zondag dus overmorgen met den noen zullen vertrekken graag overste maar zal geert soet mij gelooven
de schans stormenderhand innemen maar dat zou veel volks kosten en hij had het niet te missen want het geheele staatsche leger bestond uit niet veel meer dan vijfentwintighonderd man
dat zei hij en daarom als gij gegeten hebt maar flink aan den slag cornelis had er natuurlijk niets tegen en hij vertelde z veel en z lang dat het zelfs vrij laat was eer hij in den slaap nieuwe krachten voor het werk van den volgenden dag ging gâren
en aan den goedhartigen leeuwke die het lekkerste en beste altijd voor zijne gonda bespaarde en toen was ze naar bed gegaan niet om te slapen maar om het hoofd in een kussen te verbergen en eens uit te weenen
wel werd een tamelijk goede buit aan eetwaren en wapenen medegevoerd maar er was weinig gedaan voor zooveel vergoten bloed daarenboven ontstond er twist onder de lieden die behoord hadden tot hen die het eerst de schans beklommen hadden
dat er al veertien dagen lang gelegenheid bestaan had om het papieren geld tegen klinkende munt in te wisselen stoof pieter op en riep inwisselen voor valsch geld nooit
gij zijt toch rechtaf een slimmerd mandenmaker sprak jaspersz dat zullen we doen en dan zal men zien hoe de gemeente op onze hand is
de pakhuizen er tot het dak mede te vullen en de burgers die duur te laten betalen om ze naderhand ten deele bedorven voor eenen appel en een ei van de hand te doen
och wat nood hier binnen de stad gaan we den hongerdood te gemoet nu goed dan het zij zoo sprak van der werff over een uurtje wacht ik u voor den tocht geheel gereed op het stadhuis om nogmaals eenen brief naar den prins te brengen
de twee vrienden wenschten den moedigen boodschappers goede reis en behouden wederkomst doch haalden de schouders op en dachten wat zal het anders geven dan beloften