AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
en iaar zakdoek aan tugby toewierp met eene uitdrakking van vastberadeaheid die moeilijk was te weerstaan ziei toby die allies gezien en gehoord had god zegen haar god zegen haaj
de dag aanbreekti waarop zelfs de woorden des bijbels andeja door hem zulleh gelezen worden dan ze er staan evenals ik ze anders las dan z er staan
ben edel karakter die koning hal ja ja zei de lieer filer droogjes hij had er slag van veel vroiuwen te trouwen
van het schemerachtig verlichte dak bewegingloos spopkachtig ja spookachtig hingen zij daar als donkere zwarte kolossen in een licht dat uit hen zelve scheen te ontstaan
wie schetst zijne verbazing toen hij tot de ontdekking kwam dat de bewuste deur charles dickens die naar binnen openging op eene kier stond zijne eerste opwelling was terug te keeren
met neergeslagen rand en de kinderarmpjes om zijn hals toen de vreemdeling op het punt was om in de duisternis te verdwijnen bleef hij staan en keek om
hij scheen eigenlijk niet te weten wat hij deed is dat je dochter vroeg de alderman en streek haar heel familiaar oncler de kin
een plechtig veelstemmig lied weerklonk door den toren het was een droevig lied een lijkzang en toen toby luisterde hoorde hij ook de stem van zijn kind
het was eigenlijk een rustig gevoel dat het nu maar verdwenen was en wat zegt u er van vroeg de alderman op schertsenden toon aan den gentleman met het roode gezieht en de blauwe jas
een ding was hem echter duidelijk in al zijne verlegenheid namelijk dat hoe deze gentleman in de bijzaken
dat was de maat waarin hij voortdraafde en t zou hem onmogelijk geweest zijn in een anderen over te gaan
ik heb hem haar zijne meg hooren noemen en hem hooren zeggen dat t nu haar negentiende verjaardag was weken en maanden heeft hij nu al ziek gelegen
de in lompen gehulde bezoeker hij had bijna geeu kleeren aan keek het gezelschap nond en groette met een nederige buiging heeren en dames i zei hij
zooals u mij schrijft beloofde hij dat morgen te zullen doen en deze belofte zal hij vermoedelijk wel nakomen eenige dagen opsluiting als vagebond zonder middel van bestaan
ik weet dat wij moetea hopen en vertrouwen niet aan ons zielven noch aan anderen twijfelen ik heb het geleerd van het liefste wezen dat ik op aarde ken
meg keek den vreemden gast aan die met het hoofd tegen haar stoel leunde en het kind liefkoosde dat haar gezichtje in meg's schoot verborgen had
met haar kind in de annen trachtte zij hier en daar werk te vinden en met haar kind op den schoot deed zij allerlei werk voor een hongerloon
in nierbroodjes hier oom will daar gaan we recht de straat over naar den pasteibakker op den hoek halt nu bij die zwarte deur waarop staat t
juist geen beter verblijf voor zoo iemand dan de gevangenis zeg ik dat nu om mijne eigen zaak te dienen
is t een meisjef ja hij hield de hand voor het kleine gezichtje kijk eens hoe weekhartig ik geworden ben margaret het ontbreekt mij zelfs aan moed om het aan te kijken
heelemaal niet van den slag van toby van een heel ander mensohensoort deze portier moest eerst eens fhnk ademhalen
en liet den wasem om zijn neus spelen toch at en dronk hij er niet van mee dan voor den vorm een heel klein stukje dat hem bij'zonder goed scheen te smakeu
dat zei ricliard vader daar hij gisteren vast werk heeft gekregen voor den eerstvolgenden tijd en daar ik hem liefheb en hem al meer dan drie jaren heb
maar zij kwam niet verder richard schijnt lang werk gehad te hebben om wat te zeggen meende toby hij zei dan vader hernam meg wel met een trillende stem
hoog in de n toren waar de wind vrij spel lueeft door bogen en galmgatein langs de akelige steenen weiiteltrap kan gieren
en die dat weten wij bestond er niet dat is al eeuwen geleden met wiskunstige zekerheid udltgemaakt
ik weet het nu beter ik heb die pens geproefd je kunt mij nu niet meer bij den neus nemen je weet wat dat beteekent nietwaar dat is het ware woord is t niet
staathuishoudkunde hungebrek aan voorzorg hunne zorgeloosheid hunne verdorvenheid is bij de goden groot genoeg om kijk nu eens naar dit paar
op dezen dag van het jaar moeten wij denkeu aan aan ons zelven wij moeten onze onze rekeningen opmaken
geen wonder dat de borst van een oud man te zwak was om zulke machtige klanken in zich op te nemen ze verbraken die zwakke kerkmuren en verschaften zich in een stroom van tranen lucht
tegen wien ook die met mij mee wil gaan naar een oud kerkhof bij eene oude kerkdeur
en tusschen de gesoheurde voering en den rand doorkeek alsof zijn hoofd in eene bijenkorf verdwaald was geraakt ik hoop dat ik u niet bezeerd heb
blijkbaar van buiten komende met grijs haar en een ongeschoren gezicht keek hem een oogenblik aan meenende dat toby schertste
let nu eens goed op mij wil je houdt den practischen man in het oog en riep meg tot zich kom eens hier
zij vervolgt mij als een spook zij komt achter mij in de straat en stopt liet mij in de hand ik hoor haar voetstap in het gruis wanneer ik aan het werk ben
ruik maar eens vader zei meg alleen maar eens ruiken toby was op het punt om het deksel op te lichten maar zij hield er lachend de hand op
hij verviel er langzamerhand weer in en al zijne ziekte dat niet belet had zou het weer hoe langer hoe erger zijn geworden
haar zou volgen in de donkere straat zij heeft het lief riep hij uit in zijn doodsangst voor haar klokken zij heeft het toch lief volg haar
sta op liefste sta op lilian liefste lilian nooit meg nooit hier hier dicht bij jou jou vasthoudende jou adem langs mij
en allerlei platen van koper en lood door opvolgende stormen kieeingeirom en krakende onder de ongewone voetstappen
heel waarschijnlijk zelfs maar had men hem zijn snkkeldrafje kunnen afruemen dan zou toby zijn gaan liggen en gestorven zijn
plotseling ontstond er hevige beweging in de zaal eerst meende toby dat men will de deur uitgeworpen had en daardoor het gedniisoh veroorzaakt was
waren dat dezelfde menschen die nog geen half uur geleden toby uit diens neerslachtigheid opgebeurd hadden
en legt het op den drempel wat kan ik daartegen doen zie'nu eens hier hij had een beursje in de hand en liet het geld dat er in was rinkelen stop het weg zei meg stop het weg
de een denkt zus de andere zoo over je en nu is t er je om te doen ze tegen elkaar op te hitsen maar ik houd niet van gekijf in huis ik spreek zoo zacht omdat
en nu begon het gebeier en gegalm en gebrom opnieuw alsof alle steenen en het geheele pleisterwerk meededen
zich hoewel onduidelijk bewust gezien te hebben hoe de legioenen verschijningen aldaar grooteir en menigvuldiger werden
maar zij leeft leer nit haar leven eene levende waarbeid leer van het wezen dat u het liefst is op de gauaclie wereld hoe slecht de slechten gelx ren zijn
je hebt misschien eenige opmerkingen gehoord hernam sir joseph op den toon van een orakel die ik gemeend heb te moeten maken over het plechtig tijdstip waartoe wij genaderd zijn
omdat hij de deur geopend had van de woning waar toby bekend had bij gezegde juffrouw in heit krijt te staam
en begon te tezen eerst zoo maar terloops de kolommen van boven naar beneden
en op de hielien gevolgd werd door nog meer muzikanten waaroiider ook klokkenspeters niet van d e klokken maar van een draagbare verzameling op een houten bard
als mijn leven zoo ellendig geworden is dat ik honger lijd zoowel in als buitenshuis als ik geen verandering of kans op verbetering zie hoe hardik ook werk en al mijn leven gewerkt heb
als je maar weet hoe je t meet aanleggen toby nam meg's hand en trok haar arm door den zijnen
mag hij zelfs in het publiek ten aanschouwe van den hoogsten stand in de maatschappij een of ander van een vriend ontvangen
maar ik weet dat jij haar eens hartelijk liefgehad hebt anderen zijn tik schen je beiden gekomen vreeb en jaloezie en twijfel en wantrooiwen deden je van haar vervreemden
t waren een paar heerlijke oogen oogen waarin eene gansohe wereld zich kon verdiepen eer men den bodem bereikte
het is mijn plicht je raad te geven begrijp je want ik lien vrederechter je weet dat ik vrederechter ben nietwaar meg antwoordde bedeesd ja iedereen wist immers dat alderman cute
maar juist daarom bleef hij er zoo halsstarrig aan gehecht zoo zwak en mager en oud als hij was de anne toby
zonder vrees dat zij uit huone luohtige verblijven verdreven zullen worden bij de mdnste stoonnis als matrozen naar boven klitmmen
en over den plicht die op ons rust om onze zaken te regelen en voor alle gevallen gereed te zijn
die handen waren gehecl onvoldoende tegen de koude beschut door een paar doorzichtige wanten van grijs
zelfs hoopte hij dat toby in de gelegenheid zou zijn uit deze woorden leering te putte n vermoedelijk stelde hij daarorn het verbreken van het zegel nog wat uit
en sloeg de armen om meg's hals hoe kan die wreede wereld blijven bestaan en zulk leven dulden lilly zei meg haar troostende
zij vielen in als een gebed liefste zei toby ze zouden wel een goed gebed uitspreken als ze konden
en voor alien wier geluk van u afhankelijk is dan kan elk volgend jaar weer gelukkiger en gezegemder zijn
waarvan een garniaoen van vijf honderd man geduxende vijf maanden van een en dertig dagen en dan nog eene februari zou kunnen bestaan
ik deed dat voor zoover ik weet nooit zei toby deed ik het dan was t bij toeval met opzet zou ik het zeker nooit doen wie den tijd of een zijner dienaren
de dames waren heel mooi de gasten vroolijk opgeruimd alien in het beste humour
de alderman verklaart terecht vastbesloten te zijn dergelijke dingen den kop in te drukken en indien het mij aangenaam zijn mocht dien will fern van de baan te helpen
dat toby ten elnde een anderen loop aan zijne gedachten te geven hem vroeg of zijne vrouw nog leefde
mocht in de kamer een weinig opgemonterd geweest zijn dit woog zeer z'eker op'tegen zijne neerslaehtighedd in den wi'nkel
keek noar hem en zag dat hij zieb met groote moeite aehter den stoel vsin den gast geworkt had
dat was de reden en ik bedacht daarbij dat u mij zoo zoudt missen vader en t zoo eenzaam zoudt hebben
haar liefkoozende bij meg juist hernam toby en het zou mij niets verbazen als meg's vader een kusje van haar kreeg is t niet ik ben meg's vader
amen zei toby terwijl hij den hoed afnam en naar boven keek amen tegen de klokken vader riep
maar nu kwam dit niet in hem op het was dien dag oudejaarsdag het geduldige jaar had in weerwil van alle verwijten en lasterpraatjes zijne taak trouw volbracht
wanneer de zee der gedachten na onhedlspellende kalmte komt aanzwellen en hare dooden
zoo zoo waait het en sneeuwt het zoo vrouwtje en is het zoo donker vroeg hij naar het vuur kij kende en langzamerhand weer op streek komende
door dien donkeren draaienden met spoken bezetten weg zoo hoog zoo vreeselijk hoog boven den grond
het was een laag poortje in een boogvormig portaal achter een pilaar erg donker en het had zulke groote qzeren hengsels en zulk
was hij een ware hercules hij verdiende graag wat hij geloofde graag toby was erg arm en deed niet graag afstand van iets dat hem genoegen verschafte
wanneer je den hemiel roodgekleurd ziet denk dan niet meer aan mij of zoo je het toch doet herinner je dan welk een hel in mijn binnenste is aangeblazen
ja langzamerhand kwam zijn geheugen hem te hulp en edndelijk herkende hij in juffrouw chickenstalker's vis-a-vis den voormaligen portier van sir joseph bowley
ze zijn nu heel warm i neen neen neen zei meg wij hebben ze nog niet half genoeg gewreven wij hebben zooveel te doen
mager en met een onteivreden gezicht hij had de handen in de zakken van zijn versleten peper en zoutkleuxige pantalon die hem bovendien veel te wijd en van onderen omgeslagenwas ook
want ik ben overtuigd dat hij gelegenheid te over gebad heeft om zeker te zijn van zijne zaak wat toby veck zegt zeg ik ook
koffie tabak pepesr en snuif nadat toby naar de waren gekeken had die zijn gezichtsvermogen te gelijk kon omvatten
wat een geluk zei toby om zoo hemind te zijn hoe wiendelijk en kameraadschappelijk van jelui t is allemaal ter wille van mijne lieve dochter nu zij verdient het
hij zag ze binnen de huizen ijverig bezig aan de bedden der slapenden hij zag hoe zij dezen in hunne droomen troost bi-achten
aangebroken is weeg ze voor de oogen van duizenden die lijden en getuige zijn geen onverschillige getuigen van uw wreed
daar zitten we nu ja ja daar zitten we en daar is oom will ook hij moest even ophouden om will hartolijk te groeten
hij moest zich dus met zes stuivers tevreden stellen en meende dat hij er nog heel goed afkwam daarna gaf de alderman aan zijne beide vrienden een arm
wat alderman geen woord over den kop indrukken herinner u toch heer sellout i uwe hoogdravende theorieen over de zedelijkheid
ben je dan toch teruggekomen mijn schat wij zullen bij elkaar blijven samen werken samen hopen samen sterven
familietwisten pmbij deze gelegenheid-eetnige opmerkingen ten beste te geven zacht jes fluiteude liet hij het bier droppelsgewijze op den gro'nd loopen totdat bedded zwegen
niet arm in arm hand in hand of elkaar glimlaehend aankijkende maar zij in tranen hij somber voor zich kijkende
qnthoud wat ik je zeg houd haar in t oog daarna liep hij haastig zijne vrienden achterna
met eene flauwe herinnering aan de spookachtige figuren in de klokken nog onder den indruk van het gelui
wie kan mij mijne vrijheid teruggeven wie mijn goeden naam wie mijn onsdhuldig wichtje al de lords ea lady s te zamen nog nietr
in zoo ver tot kalmte gekomen was dat hij uit zioh zelf een stoel bij den haard schoof
toen ik in de gevangenis was waarheen gij ga kan ik niet gaan uwe woning is niet mijne woning tot vblk niet mijn volk uw god niet mijn god
wanneer druipende paraplu's de straat vulden en als evenzoovele draaitollen tegen elkander aan bomsden op het druk begane voetpad
die mogen wel gelukkige vrouwen en rmoeders worden die mogen wel mooi zijn evenals mijne lieve
hij keerde zdch nog eens om en ward getroffen door haar bezorgd gelaat en aniisschien ook wel door het medelijden voor hem zelf da t hare stem
laat ik een enkel woord spreken in het belang van deze menschen hij wees naar al de boeren en boerinnen in de zaal
etenstijd ah zoo lierhaalde toby terwijl hij zijn linker want als een kinder-bokshandschoen gebruikte om zich zelven te bestraffen wijl hij zoo koud was
diens vertrouwen inboezemend gezioht stelde hem echter op dit pimt gcrust zoodat hij antwoordde charles dickens neen mijn vriend je hebt me niet bezeerd
t avas lente zomer herfst en winter geweest het had den aangewezen loop volbracht en legde nu iiet moede hoofd neer oin te sterven
kleine of groote menschen maar aan menschen van allerlei slag dikke en dunne jonge en oude kinderlijke en idndsche er zijn zeg ik weinig menschen
maar er was volstrekt geen gevaar voor plotseling uitdooven want de vlammen warden niet alleen weerkaatet in die ruiten boven de deur
in wijde kringen om hem heen dansen in kringen die al wqder en wijder werden evenals op het water wanneer de rustige oppervlakte
en zoo op die manier als hij t alleen zeggen ban zoo flink en ernstig en tooh zoo vriendelijk en zoo vol teederheid dat ik hem beloofde
en zieh dan door mij wil laten insluiten indien hem dat belieft tot den volgenden morgen want de nachtwind kan afsohuwelijk blazen en huilen om zoo'n gebouw
hij zag ze veraf en dichtbij voortdurend in beweging steen en kalk leien en dakpannen alles was even goed dowzichtig voor hem als voor hen
ik had geen rust of duur dien laatsten avond van het oude jaar ik moest je gaan geliukwenschen ik had niet thuis kunnen blijven meg
haar hals streelde meg's wangen en zei meg o lieve meg toby's zegen kou niet meer uitgewerkt hebben wie zou meer hebben kunnen doen
maar daarom geven zij mij toch geen enkel goed woord nu ik hoop dat zij hun goeden naam niet zoo spoedig verliezen als wij
toe margaret mag ik je kind eens in mijne armen hebben laat mij je kind eens dragen hij legde zijn hoed op den grond en nam het kind met bevende handen aan
meer deren niets mij helpen want de tijd toeu uwe vriendelijke woorden en vriendelijke daden m ij goed hadden kunnen doen
ik neb alleen te maken met mijne vrienden de armen in mijn district geen mensch nocli eenige vereeniging van menschen heeft het recht zich te stellen tussohen mij en mijne vrienden
dat hij goed was voor het dagelijksch brood met een shilling of een achttienstuivers boodsohap of een klein pakje in de hand was hij den koning te rijk
wij hebben oudejaarsavond en ik wil in het nieuwe jaar geen twisten en onaangenaamheden meer hebben
is zij nog magerder geworden wie zit er nu op mijn oude plaatsj aan de tafel en het borduurraam waaa op ik altijd werkte heeft zij dat verbrand zeg richard
zie hoe elk knopje elk blaadje pen voor een is i kekstvertellingen afgeplukt van den sehoonsten stam
neem je dan in acht en kom niet in mijne buurt want ik ben van plan al die zwervende moeders van de straat te verbannen
tugby veegde zijne oogen af en herhaalde flauwtj es dat hij alleen maar wat opgeimonteird was dan hoop ik dat je tnooit meer wordt hernam juffrouw
en alien die daarin hun aandeel hadden slechts een droom was hij zelf een droom en de verhaler van dit vertelsel een droomer die eindelijk wakker geworden is laat het zoo zijn
ik ben er van overtuigd dat tallooze menschen zich dan zelfs op helderlichten dag niet op bun gemak zoudan voelen maar het geldt bier des nacbts
hij hoorde de spookachtige stemmen in de kjokken deze woorden herhalen terwijl hij naar boven ging leer het van het liefste wezen dat gij kent
toby zou in het wegstei-vende jaar de levensgeschiedenis hebben knnnen lezen van een armen man maar dit kwam niet in hem op
ha kreunde filer letterlijk ja alderman druk dat den kop in dan doet u een goed werk
maar zij is nu vermoeid en uitgeput eene vereeniging ongeveer acht en twintig mijlen van onze woonplaats die hare pupillen opsluit binnen vier muren
terwijl liij daar stond tusschen al men steen en dat rnetaal ene duizeling overviel hem hij luisterde en stiet eindelijk eein forsch hallo uit hallo dreunden
alleen menschen met een slecht hart sleeht van de geboorte af menschen die op dit ondermaansche niet thuis behooren kunnen zoo lets doen
ware het minder licht geweest dan zou hij de identiteit van dien ouden grijzen gebogen man in twijfel getrokken hebben
ik heb buiten staan wachten totdat de klokken begonnen te luiden meg mijn kostbare schat ik wensoli je een gelukkig nieuw jaar en nog heel heel veel gelukkige jaren mijn lief vrouwtje
en opgewekt te leven niet om zelfs maar genoegen te hebben al zijn de eischen nog zoo gering maar om droog brood te hebben om genoeg bijeen te schrapen ten einde te kunnen
maar de mensch heeft zijne gedachten niet altijd in zijne macht en zoo keek hij onwillekeurig naar de deur van het kledne kamertje
diagl sprak zij het winkeltje bdnneiigaande wat is er van uwes dienst o neem mij niet kwalijk mqnheer
en heb niets ondervonden dan tegenwerking hij is iemand met een woelziek en oproerig karakter ieimand die zijn eigen geluk met voeten treedt
kaas boter brandhout zeep zuur lucifers spek tafelbier drijftollen koek vliegers vogelzaad ham
zooveel eeuwen geleden dat luet doopregister waarin ze ingeschreven waren al lang verloren gegaan was zoo lang dat niemand er zich iete van berinmerde en niemand lmnne namen kende
ik doe mijn plicht als de vriend en de vader der armen ik tracht hen op te heffen door hun bij alle gelegenheden
en paart zich aan al de gestorven verwachtingen en de illusien der jeugd antwoordde de geest van de groote klok
zulk weder was eene bittere beproeving voor hem dan kon men hem angstig in zijn schuilhoekje zien staan
je moest nu eens probeeren elders een onderkomen ite vinden vind je dat ook niet mij dunkt t zal wel gaan he
hoe charles dickens menigmaal ge mij gezelschap gehouden mij opgevroolijkt hebt wanneer ik terneergeslagen was hoe ge bijna bet speelfcuig waart van mijne dochter mijn meve meg
o hoe veranderd wat is het vuur in die heldere oogen dof geworden hoe bleek zien die wangen
waarde sir joseph zei de dame die veel onder was dan de gentleman hoe griezelig mylady bowley antwoordde sir joseph die nu en dan geheel verdiept scheeu in zijne
hij sprak geen woord maar in de ruwe vingers die in de blonde haren van het kind rondwoelden was eene welsprekendheid die geen nadere toelichting behoefde
en verontschuldigde zich wijl hq naar binnen gluurde zoo rustig en vredig ik kan haar niet loslaten vader kijk eens hoe zij mijne hand vasthoudt
het kind aanwijzende dat zijne geleidster geweest was hij sprak in eene soort geestvervoering aangemoedigd door de wijze waarop de geesten hem aankeken
hoe weinig is er maar noodig om het te verstoren wij zijn toch ongelukkige schepselen misschien een goed maal mijnlieer fish misschien he gedrag van zijn zoon
en zijne kennis te brengen tot bet doel dat beoogd werd torn de tijd en die mensch het leven begonnen eenwen zijn voorbijgegaan waarin duisternis goddeloosheid en geweld aan het woord waren
noch of een van alien wel eens een vriendelijk woord sprak over ijein gedurende het gaoieche jaar zooals de kerkklokken deden
nam zijne plaats op den stoel bij het vuur weer in en bleef zitten luisteren maar hij kon het niet long uithouden het geluid was al te hard
en nu waarschuw ik je eerlijk dat ik alles in het werk zal stellen om alle hulp aan vrouwen die door eigen schuld een ellendig leven hebben den kop in te drukken
zijne stem daalde hoe langer hoe meer en hij staarde haar met zulk een emstigen vreemdsoortigen blik aan
er met u over te zullen spreken vader en toen men mij van morgen zoo onverwaclit liet geld uitbetaalde voor mijn werk
op zijn gewone droomerige manier zonder haar bepaald een antwoord te geven daai stond zij op eens voor mij bevend hoe ziet zij er uit richard spreekt zij nog over mij
waarop zijn voorhamer dagelijks neerkwam hij was een knap welgemaakt krachtig gebouwd jonkman met een paar oogen die schitterden als de vonken in de smidse
maar ik kan liet niet lielpen ik zou morgen op gelijke wijze handelen de groote lui mogen zoeken en turen en gluren zij zullen geen enkelen smet op mijn karakter vinden
om den mensch te toonen hoe weinig het helpein kan als enkele ooren luisferen naar het gejammer
de wind blies venijnig om den hoek vooral de oostenwind alsof hij alleen om toby te plagen uit het uiterste hoekje van de aarde kwam opdagen
zei hij daar zijn wij nu weer neen tooh niet ik beidoel wat wilide ik ook zeggen meg mijn schat
en hij zelf was ook niet op dezelfde plaats gebleyen want sir joseph bowley de vader en vriend der annen vierde een groot feest te bowley hall ter eere van lady
naar de gevangenis met hem de gevangenis is twintig mijlen van mijne woonplaats als ik terugkeer vraag ik onderweg een aalmoes naar de gevangenis met hem
maar al vallende stierven ze en losten zich op in het luchtruim en geen nieuwe daagden op om hem te vervangen
terwijl hij deze woorden uitsprak begonnen de klokken te luiden vol luid helder maar zonder eenige aanmoediging neen geen greintje
dit is nu het eenige punt waarover wij wel eens woorden hebben mijne vrouw en ik en ziet nu eens wat er het gevolg van is hij zal nu toch hier in huis doodgaan
en werd geschud en door elkaar gerammeid en tegen den muur gedrukt en van de been gelicht
terwijl bussen van allerlei vorm en grootte waaruit aromatische geuren opstegen de echtheid beweizten van het opschrift boven de winkeldeur
want dan kan ik er bij gaan zitten maar bij vochtig weer kan men er rheumatiek krijgen nu hier dan zei meg in de handen klappende hier is alles klaar
zij keek van haar werk op naar eene vrouw die bij haar zat en toen toby deze vrouw herkende ontstelde hij het was hetzelfde zijdeachtige haar
en somtijds wanneer hij een blik wierp naar de donkere boogvensters verwachtte hij half door iets gewenkt te zullen worden
zijn nieuwe kennis keek hem aan alsof hij hem voor krankzinnig hield maar toch ging hij met toby mee
maar dat alle meubels overdekt en bijeengeschoven waren zoodat men wel zien kon dat de f amilie buiten was
en hij had nauwelijks groente om in den mond te steken zei mijnheer filer ik kan dat uit de statistiek bewijzen
dus niet voor mij gebracht te worden je zult kinderen krijgen jongens die jongens zullen natuurlijk opgroeien tot slechte mannen als wilden door de straten loopen zonder kousen of schoenen
pluimballen eiexen en griffels een ware allemansgading t zou onmogelijk zijn alles op te sommen dat er nog meer was groote rollen paktouw
er bleef op het laatst niets van hem over dan een voet totdat hij geheel verdwenen was en nu was alles stil in den toren
wanneer het water van de vooruitspringende lijstem en erkers van de kerk op toby neerkletste en de stroomat waarop hij stond in een oogenblik doorweekte
en bedenk dan dat je de vlammen in de wolken teruggekaatst ziet goeden avond vaarwel
dat toby al dadelijk struikelde en daarbij zoo hevig met den voet tegen de deur stiet dat deze met een daverenden smak in het slot viel
tugby den winkel binnentredende om aan het gesprek deel te nemen ja die in het achterkamertje mijnheer tugby antwoordde de heer zal spoedig naar beneden komen om onder den grond gestopt te worden
dat onderschedd in schoenen en ko-usein dacht toby maar zijn hart smachtte naar het kind juist ter wille van dezelfde schoem
heb je haar gezien riep meg uit heb je haar gezien o lilian mijn lief meisje o lilian lilian ik heb haar gezien ging hij voort
al was ik zlek geweest en daar ben ik nu en omdat het oudejaajsavond is en jou bruiloftsdag te gelijk heb ik wat pons gemaakt en meegebracht ook
maar hij bedwong den opwellenden toorn en toen meg aan de uitnoodiging gehoor gaf was hij
het eenige dat haar nog aan het leven bond op dat zwakke ziekelijke schepseltje had hij al zijne vaderlijke hoop gevestigd hij merkte elken blik dien zij op het kind in haire armen wierp
meg weet niet wat hem goed smaakt zij weet er niets van toby zette zijn arbeid intusschen weer met geestdrift voort
en t ziet er zoo heerlijk uit kom nu gauw vader nadat toby den geheelen inhoud van de mand aan eene nauwkeurige inspectie onderworpen had was hij blijven staan
ik meende dat de klokken mijn naam noemden zei toby de handen smeekend opheffend ik weet eigenlijk niet waarom ik bier ben noch hoe ik hier kwam
en aangetrokken door haar lief gezicht dat haar terstond het volste vertrouwen inboezemde wierp zij zich in meggie's annen
aan een groot man in het grootste district van de groote stad het was het grootste district want het werd
dan op iets anders dan is het om den zelfmoord den kop in te drukken probeer net dus niet
wond hij een harer lange vlechten om zijn ruwen voorsten vinger en vervolgde ik ben niet dwars van natuur voor zoover ik mij zelven ken
s niet wamieer je bijna flauw vielt van al het werken en het vasten maar ik heb je dit den laatsten keer ook al verteld dat is zoo antwoordde zij
een paar malen schoof hij zijn hoed naar achteren en streek zich met de hand over het voorhoofd dat zoo gerimpeld was als een pas beploegd land meer deed hij niet
maak het je zelf toch niet lastig door over allerlei andere dingen te denken ik zal voor je denken ik weet wat goed voor je is ik ben en blijf je vader
en men hoordie ze ver boven den wind uit t waren veel te flinke klokken om afhankelijk te zijn van de nukkeu van dien wind zij traden dapper tegen hem in het strijdperk
ik hoor het al hoe er in de gemeenteraden over hem gesproken zal worden eer wij tijd gehad hebben om rond te kijken
tot toby kun je een brief voor mij wegbrengen loop je nog al hard je bent al zoo oud
nattigheid was het ergste zoo'n boude natte regen die hem omhulde als een doorweekte overjas de eenige soort overjas waarover toby beschikte
zei hij met zijne dikke lippen van wien komt dat toby noemde hem den naam je moet hem maar zelf binnen brengen zei de portier en wees heni op de derir van eene kamer aan het einde van de gang
ik houd mij aan hem want toby veck stond geheele dagen achtereen een vermoeiend werkje juist vlak bij de kerkdeur eigenlijk was toby veck brievenbesteller en wachtte hij daar de bestellingen af
wei de alderman wendde zich weder tot zijne vrienden niets gemakkelijker dan met zulke lui om te springen
langzaam aanzwellende steeg de melodie al hooger en hooger tot aan het dak en vwlde het koor en het schip
misschien werd zijne nieuwsgierigheid ten aanzien van deze klokken geprikkeld omdat er eenige punten van overeenkomst bestonden tuisschden die klokken en hem
waarom behoef jij te trouwen uilskuiken als ik zoo'n flinke knappe jongen was als jij zou ik mij schamen zoo onnoozel te zijn
neen riep die persoon op vtoolijken blijmoedigen toon neen zelfs u niet zelfs u niet de eerste kus in het nieuwe jaar zal meg van mij ontvangen van mij
en ongestoord maar nu hij de straat zoo eens inkeek om te zien of er soms ook iemand aan eene deur
een toon hoort die minaehtiiig of barscbheid hoop of vreugde of medelijden voor de toch reeds al te hard beproefde
anders zou hij het gedaan hebben o zeker hij zou zich met het hoofd vooruit van den toren geworpen hebben liever dan zich langer door die gedaanten te laten
juffrouw chickenstalkor vcrstontl kerstvertellingen de kunst van pons te maken de ketel dampte en kookte als aen vulcaan in miniatuur
margaret mijn levensbaan spoedt ten einde maar ik kan niet heengaan zonder nog eenmaal met je gesproken t hebben zonder een
veranderde het tooneel de geheele zwerm verdween hunne gestalten krompen ineen zij verloren alle beweegbaarheid traehtten de vluoht te nemen
dat was haar genoeg het was avond een donkere gure snijdend koude avond toen zij het kind dicht tegen zich aan opdat het eenige warmte zou voelen aan de woning kwam
het was een nare trap om-zoo op den tast te beklimmen zoo laag en smal dat zijne hand altijd iets aanraakte
en zijne geheele geschiedenis kende deze heer zeide tot hem ik geloof dat je onverbeterlijk bent er is maar een persoon in de wereld die nog kans heeft iets van je te maken
eene neen de alderman gezegend zij zijne nagedachtenis had hun den kop ingedrukt nu je tooh hier bent zei alderman cute
ja want hij is een groote ondeugd vader zei meg is t soms niet waar richard o zoo'n koppige man
zelfs uit die onhandelbare zorgelooze klasse van menschen een oud man met grijze haren
toby nam eene teug bier en smakte met de lippen daarna zeide hij want zij seheen op een antwoord te wachten en richard zei vader
het geritsel van haar kleedje of een dergelijk onbeteekenend geluid deed hem opkijken en nu begon hij te spreken alsof er sinds hij
meer dan eens kreeg hij eeine gewaarwording of daar een man of een geest reohtop stond om hem onopgieinerkt te laten voorfoijgaan
deedles te verbeteren zooals hij zelf vertelde en s nachts slapende werd gevonden in eene loods in arrest genomen en den volgenden morgen voor den alderman gebracht werd
de wijs is veranderd riep de oude man luisterend green woord meer van hetgeen ik er vroeger in ineende te hooren
tot de muzikanten een vroolijk wijsje alsjeblieft en onder het spelen van alle niuzikanten te gelijk eh het luiden der klokken
na een oogenblik gezwegen te hefobem hernam hij het is nu lang geleden margaret maar die zekere avond ligt mij op dit oogenblik nog versch in het gegeheugen
hij kon haar kleed vastgrijpen en haar terughouden toen de woorden aan zijne lippen ontsnapten voelde hij het zintuig van het gevoel in zich terugkeeren en wist hij dat hij haar vasthield
en ging des daags uit opdat hare eenige vriendin haar niet ondeirvragen zou de geringste hulp welke zij van haar ontving was een reden tot twist tusschen die goede vrouw en haar man
en vroeg en vroeg dnt vortelde zij en ook dat jenooit kerstvertellingen moe bent of liever nooit wilt weten dat je moe bent zij had dat opgemerkt al den tijd dien gij samen gewoond hebt
als u nu zoudt willen voortgaan dan zal ik u vertellen hoe en waar en hoe ik aan uw maaltijd gekomen ben en nog iets toby seheen het nog maar niet te willen gelooven
of hem in zijn loop tegen te houden stuit een machtig werktuig dat den onverlaat zal verpletteren
en dan scheen de ledige ruimte oaarvoor zoo groot als de geheele kexk en meende toby op den rand van een afgrond te staan
als in eene tooverlantaarn en telkens ging hij weer zitten om na eene seconde weer op te staan want hij was zoo waar als ik dit beschrijf buiten zich zelven van vreugde
hij sprak op luiden toon ten einde indruk op zijne hoorders te maken maar ik heb er nooit van kunnen houden
men kan zoo oud worden als methsaleni ging filer voort men mag zijn leven lang werken ten bate van zulk soort van menschen men mag ze vioorbeemen voor oogen stellen bij duizenden
maar hem de deiur wees bleef hem ruiets anders over dan eene buiging te maken en de woning te verlaten
wijl hij niet inzag waartoe het nieuwe jaax hem nog zou kunnen dienen hij nam den hoed zelfs niet af
toen ik je voor de eerste rnaal in je lief gezicht keek knielde je voor mij laat mij nu op mijn knieen liggende sterven hier hier sterven
maar zij bleef even lief oven getlnldig voor kerstvert ellin gen het wicht geduldig was de moeder want zij had het kind zoo zielslief dat klieine leventje was met liet hare zoo innig verbonden
hij bleef haar volgen aan den kant stond zij een oogenblik stil alvorens den doodelijken sprong te doen hij viel voor haar op dae knieen en riep met gillende stem de
stak zijne duimen in zijn vestzakjes en aohterover leunende in zijn stoel glimlachte hij eens tegen de naastbijzijnde
meg een kus te geven hielp richard en voegde de daad bij het woord neen maar nu geen een meer zei meg maar ik heb er mij tegen verzet vader waartoe zou het gediend hebben
waarachtig zei toby ik ben van avond heelemaal in de war ik geloof dat mijn verstand op den loop is
toen toby's aandacht getrokken werd door eenig rumoer achter in de zaal na eenige verwarring en heen
onzin zei toby twee middagmalen op een dag dat is immers onmogelijk je zoudt me even goed kumnen vertellen dat er twee nieuwjaarsdagen zullen komen
of een venster stond die een boodschap voor hem had viel zijn blik op meg die met de armen over elkander tegenover hem zat
als je ze maar begrijpt een voortreffelijk man voor het gemeene volk die alderman cute nooit uit zijn humeur gemakkelijk minzaam altijd een grapje bij de hand
hij wist ook dat de klokken onmiddellijk zouden beginnen te spelaa en dat ze op een tijdstip als dit hem in de ooren zouden klinken als stemmen uit de wolken
toby keerde zich om en keek naar zijn geleide maar de geest van het kind had de vlucht genomen weg
zdj zal het niet nogmaals weigeran zij zal er den moed niet toe kunnen vinden hij zat pednzend voor zich nit te stamen
zoowel als voor die in het algemeen gesproken op een dwaalspoor gebrachte klase van menschen voorbeelden
bracht hij ze wat verder van elkaar ten einde ook de binnenkanten der knieen die nog ndet geroosterd waren hun deel te geven en begon zoo te lachen alsof ietmand hem kittelde
dat is juist het efgste van alles het allerergste maak mij oud meg maak mij oud en rimpelig en verlos mij van de vreeselijke gedaohten die mij kwellen juist omdat ik zoo jong ben
waar gaat zij heen doet haar terugkeeren ik was haar vader maar zij wezen siechts naar haar terwijl zij hare schreden soheen te verdubbeien
dat doet zij ook antwoordde de andere terwijl hij haar gezichtje tusschen beide handen nam en haar strak aankeek
hij kon het niet dulden dat meggy's kortstondige vreugde bedorven zou worden door deze wijze heeren god zij haar genadig dacht de arme toby
leer minnen t werk u opgedragen vereer den landheer en zijn mag'en wees met de u aangewezen stee en met uw deel hoe klein tevree
geeft ons beter voedsiel wanoeei wij werfcen ybor ons brood geeft oris milder wefcten die ons tot bet goede
hij haastte zich om den brief bij den alderman te bezorgen en maakte dat hij op een afstand was eer de klokken begonnen te spelen
al had ik gezegd liefde voor die klokken dan zou ik dat woord ndet herroepen ofschoon het nauwelij-ks het complex teruggeeft van al zijine gewaarwordingen
zij stelden het uit en nog eens uit en begonnen elkaar te wantrouwen en van hun huwetejk kwam nieta maar het was zijne sehuld zij zou heel graag met hem getrouwd zijn mijnheer
te kennen geeft wie ons hoort antwoorden op eenig geloof dat menschelijke hartstochten en aandoeningen afmeet zooals men de dagelijksche behoefte aan ellendig voedsel afmeet
en verzooht hij toby nocli eenige minuten te waohten u verlangdet mylady dat mijnheer fish vertellen zou merkte sir joseph aan
laat haar een oogenblik in mijne armen liggen ik zal het geen pijn doen t is lang geleden maar hoe heet zij
en als ik hun de deur wijs mogen de engelen mij buiten de hemelpoort werpen ja dat zouden zij mogen doen en ik zoii mdjn verdiend loon hebben
maar wat ik bedoel en ook zeg is dat evenals zijne lichamelijke organen hunne functien verrichtten zonder dat hij er zich rekenschap van gaf
en zij lachte daarbij aanhoudend zoo vroolqk en hartelijk als zoo'n jong ding dat alleen kan
stond zij stil doet haar n u terugkeeren riep de oude man zich de witte haren uit deoi schedel rukkende mijii kind meg doet haar
zoo vriendelijk zoo blij dat toby haar gezegend zou kunnen liebben op de plek waar zij neergeknield was
maar hij bedacht zich en geraakte in verlegenheid de stem des tijds ging de geest van de groote klok voort
vooruit maar wij komen al wij zijn er hahaha avat zal meggie verbaasd staan te kijken in het volgende oogenblik zette hij buiten adem van het harde loopen
de hemel had haar geschapen ohi goed te zijn elke liefhebbende moeder moet tot zulk een besluit komen na zooveel doorgestane ellende
die zij haar tenuis noenide zij voelde zich zoo zwak en duizelig dat zij niet opmerkte dat er ieanand in de winkeldeur stond
maar al heel spoedig met grooten ernst en onverdeelde aandacht dit vreeselijke papier
alierlei gedaanten zweefden haar achterna hij voegde zich bij hen bleef in hare onmiddellijke nabijheid keek haar in het gelaat
ter wille van hen die zieh in weerwil van goede en kwade geruchten vrienden en vaders der armen toonen
ik kan het toen niet helpen margaret wat kan ik er aan doen zij is weer bij mij geweest alweer riep meg de handen ineenslaande
een glimlach die zelfs meg's lofrede'over zijue welbespraaktlieid nog overtrof
integendeel al heel spoedig tevreden ook draag ik geen hunner een kwaad hart toe ik wensch alleen maar te kunnen leven als een van gods schepselen
toen keek hij op en zei tot mevrouw tugby geboren chickenstalker zelfs nu nog is t eene vrouw die de aandacht trekt hoe kwam zij er toe met dien man te trouwen
of dat ik mijn leven lang een hoofd van goud gehad en het nooit ingewisseld heb en toch heb ik mijn maaltijd al op vader hernam meg dichter naar hem
ja mijnheer herhaalde toby met een begeerigen blik naar het stukje pens kijkende dat hij voor het laatst bewaard had en mi door den gentleman die het op de vork hield van alle kanten bekeken werd
opende sir joseph den brief van alderman cute en las heel beleefd en attent waarlijk riep sir joseph uit
toby nam dus mes en vork weer op en ging aan het werk evenwel niet met denzelfden ijver als zoo even
maar nooit te voren hadden ze zoo welsprekend geluiid als op dezen dag vandaag vroeg toby maar ge hadt woorden met richard vandaag
om altijd aan de schort van eene vrouw te hangen zij zal immers eene oude vrouw zijn als jij nog in de kracht van je leven bent
en zeg tot hen beste kerels ik zal je vaderlijk behandelen toby luisterde met de grootste aandacht en begon zich hoe langer hoe meer op zijn gemak te voelen
ik kon niet denfcen dat u het was deze toespraak gold een heer in t zwart die met lange manchetten aan
bij tussehenpooaen sprak zij in zich zelve sprekend lilian toen hare moeder stierf en haar verliet waarom was haar stap zoo zenuwachtig
richard kijk niet om in s hemels naain geef haar dit i zij brengt het aan mijne woning zij zendt het mij in brieven zij klopt aan het venster
dat is mijn onwrikbaar besluit denk er niet aan ziekte voor te wenden als eene verontschuldaging of babies mee te brengen om mijn medelijden op te wekken want ik ben van plan
deedles staakt tocli zijne betaldngen niet riep de alderman dat is onmogemjk heeft zich doodgeschoten goede hemel
volg haar volg haar in haar wanhoop de oude man hoorde dezelfde stemmen weer opkijkende zag hij alierlei gedaanten in de lucht zweven en hem weaken opdat hij
dat in den handel te krijgen is pens verliest bij het koken zeven-aohtste van een vijfde meer per pond dan eenig ander dierlijk voedingsmiddel dat is bewezen
want hij vreesde niets anders te zullen hooren dan vriend en vader vriend en vader terwijl ze hem te voren reeds
omstandigheden riep de alderman iemand met zoo'n fortuin een van d achtenssvaardigste mannen van londen zelfmoord fish met eigen hand van morgen antwoordde
toen ik biimeukwam zei hij heb ik ergens op de trap een half ons thee zien liggen en als mijne oogen mij niet bedrogen hebben lag er een stuk spek bij
de toren opende zich voor zijne voeten hij keek naar beneden en zag zich zelven op den grond liggen aan den buitenkant verpletterd en
plotseling verstoord wordt door eein neerploffenden steen hij zag ze in allerlei vormen en gedaanteh leelijke
richard kreunde toby tusschen het gezelschap rondscharrelende waar is richard ik kan hem niet vindern waar is hij tooh waar is richard
pens is om zoo te zeggen duurder dan ananas nit de bakken gaat men na hoe veel beesten er volgems de statistiek jaarlijks geslacht worden
en nu hingen ze daax naamloos en kroesloos in den kerktoren maar ndet sprakeloos verre van daar ze hadden heldere luide vroolijke klinkende sternmen deze klokken
zij zal spoedig genoeg weten wat er in de wereld te koop is charles dickens hij gaf daarom den jeugdigen smid met een angstig gezicht een teeken om haar mee te nemen
waarin de boerenstand trotsch mocht zijn dat waren tijden voor allerlei soort van dingen en zoo tegenwoordig is er niets van dat alles
terwijl jij tegenover mij zit en maar toekijkt maar ik heb al gegeten vader viel de dochter lachend in ik heb mijn middagmaal al op
goede hemel red mijn man i riep juffrouw tugby in haar doodsangst wat mankeert hij
heesche stemgeluid hem tot de overtuiging gebracht hebben dat het niet richard maar een andere man was er waren maar twee stoelen
hij soheen die woorden in te ademen zoo was de lucht er van vervuld ze waren overal men kon er niet aan ontsnappen
schoon ieder mensch elken dag dit groote mysterie mee doorleeft kan het verklaren wanneer en hoe de duisternis in den pikdonkeren toren veranderde
dat deed ik maa r dat doet er mi niet toe richard als je dat ooit gedaan liebt als je nog de hecinnerihg bewaard hebt aan hetgeen toen zoo goed en zoo waar was en nu voarbij is
trouwen trouwen hoe is t mogelijk dat die menkerstvebtellingen sohen onbekend zijn met de eerste grondbeginselen van de
mijn schat meg waarom zei je niet wat een gulzigaard ik ben maar vader ik z'it hier maar ging toby berouwvol voort mij zelf te goed te doen en vol te proppen
negen jaren geleden riepen de geesten toen zij dit antwoord gegeven hadden werden de armen ingetrokken en waar zoo even de spookgestalten waren hingen nu de klokken
hebt medelijden met mij riep toby op de knieen vallende weest barmhartig i luister zei de geest luister riepen de andere geesten
toen mijn naam als weduwe nog boven de deur stond zooals gedureede vele jaren het geval is geweest was de winkel van juffrouw ch ickenstalkeir wijd en zijd bekend had een goeden naam en overal crediet
maar eensklaps bleef hij staan en keek met een bedenkelijk en eenigszins angstig gelaat de straat af terwijl hij met een vinger langs zijn neus wreef
er niet zeker van was hoe zij t zou opnemen niet alles er vooaover had om meg's jawoord nog eens te verwerven zoo denk ik er over
hij voelde dat hij er heen gieleid werd door eene macht starker dan zijn eigen vrije ml het was een alleraardigst schouwspel
maar toby mompelde niets dan waar is richard hij zou haar helpen en troosten ik zie richard niet i er werden eenige toespraken gehouden
ik heb haar dat al meermalen gezegd ik heb liet haar zoo duidelijk gezegd als het in woorden te zeggen was
en toen de arme toby op straat was zette hij zijn oudem hoed op het hoofd ten einde zijn verdriet te verbergen
een bijzonder achtenswaardig man maar hij daarboven leeft wij moeten berusten mijnlieer fish wij msoeten berusten
wat is er aan de hand v vroeg de gentleman voor wieai de deur geopend was hij kwam liet liuis uit met die soort luchtigen stap het midden houdende
hoe t zij wind vorst en sneeuw soms ook eene flinke hagelbui waren voor toby gebeurtenissen die hij met een kruisje aanteekende in zijn dagboek
en een stortbad uitgoten over de voorbijgangers wanneer de goten overliepen en de pijpen het hemelwater niet konden verzweigen
maar toby koa ziah niet herinneren iemand gekend te hebben die al deze schoonheden zijn eigendom noemen mocht en toch
en schreef hetgeen sir joseph hem dicteerde vertrouwelijk waarde heesr ik ben u ten hoogste verplicht voor uwe
waar is hare moeder vroeg die waardige gentleman dood antwoordde toby hare moeder was waschvrouw zij werd bij de geboorte van dit kind opgeroepen naar betere gewesten
op haar oud gezicht zoo straks nog zoo plomp envoi plooin vertoonde zich een heldeire glans feoen zij deze woordeo sprak en toen zij nu de oogen afdroogde en het hoofd schudde
in hoofdzaak is dat alles maar al te waar goede man zeide hij ik zou hier en daar het kaf van het koren wel kunnen ziften
en zooals ik u laatst uit de krant voorlas vader over hetgeen de reenter gezegd had dan zijn wij arme menschen verplicht al die wetten te kennen
de heer op het biervat vermoedejijk eeai door het stedehjk bestuur aangestelde armendokter was blijkbaar te zeer gewend aan
terwijl hem eene kille huivering door de leden voer twee of drie malen werd de eentonigheid van den wand afgehroken door eeine deur of eene nis
en dat de schoonheid waairop zij altijd zoo trots ch was geheel veardwenen is geheel verdwenen dat er een paar fletse holle wangetn
hier in huis doodgaan in ons huis en waar moest hij dan doodgegaan zijn tugby riep zijne vrouw
maar alle koppen en schotels stonden schoon en wel op hunne gewone plaats in het buffet jie koperen braadvork
riep de andere hem verbaasd aankijkende fern will fern vroeg toby ja zoo heet ik antwoordde de man
en als ik dien nu uitspreid en een tafellaken noem en daar trotsch op ben dan kan niemand mij dat beletten is t wel vader
de holle klokken de met ijzer beslagen deuren de massieve steenen trappen totdat de torenmuren haar niet meer konden bevatten en ze zich een uitweg in de vrije inchit baanden
en zoo'n bedriegster bent om je in je wanhoop te willen verdrinken of opcharles dickens bangen zal ik geen medelijden met je hebben
een langen weg had die vinger niet af te leggen want zijn neus was niet groot zoodat de vinger spoedig aan liet einde was
van de klokken te hulp die voortdurend om hem heen zweefden ik heb het geleerd riep de oude man van het wezen dat mij liet lief st is op de gansehe aarde o red haar red haar
hetzij in afgetrokkenlieid hetaij nit voorzorg al het geld uit de lade en stopte het in iijh zak
ijverig bezig met hare mand zal ik maar dadelijk de tafel dekken vader want ik heb de pens meegebracht in eene kom en de kom in een zakdoek gewikkeld
aan welgedane keukenmeiden werden afgeleverd allerlei gezichten soms allerliefste jeugdige vroolijke gezichten vertoonden zich aan die vensters soms ook oude en leelijke
hij zag dezelfde vreeselijke ontzettende uitdrukking in hare oogen die tintelden van lief de voor haar kind hij hoorde haar zeggen evenals lilian
kom alderman breng de sohalen in evenwicbt als ge kunt leg in die eene die ledige geen goed maal maar de inspraak der natuur
waar aan eene tafel beladen met papieren en boeken eene deftige dame met een hoed op aan een minder deftigen gentleman in t zwart dicteerde wat hij moest
zooals altijd heb ik getracht een vriend en een vader voor hem te zijn maar ben het spijt mij er te moeten bijvoegen als naar gewoonte met oadank beloond
met smalle sporten waarop hij zijne voeten met de grootste omzichtigheid moest neerzettein hooger hooger klimrnen en klauteren al maar hooger en hooger
mylady antwoordde sir joseph uit de hoogte het is bekend dat ondankbaarheid eene zonde is bij die klasse van menschen ik verwacht niet anders
maar toen hij dat gedaan en de kaars gesnoten had haalde hij eene krant uit den zak
mijnheer fish heeft het al verteld geloof ik antwoordde mylady naar den brief kijkende maar op mijn woord sir joseph ik meen toch dat ik het zoo niet kan laten blijven
toen hij zijne stem eindelijk terug had het duurde lang want hij had een heel eind moeten loopen en bovendien wat veel vleescli gegeten hetgeen hem mi zwaar in de maag lag
draaf-toby kuste den mond die bij deze oogen behoorde en streelde de rozeroode wangen wel mijn lieveling wat kom je doen vroeg hij
onmiddellijk na deze woorden viel het klokkenspel zoo luid zoo helder zoo galmend in dat de klepels hem langs de haren schenen te strijken
ik wil niet hebben dat er iets blijft staan in het meuwe jaar in dit huis worden voor het oude jaar eindigt alle rekeningen afgedaan zoodat mociht de dood mijn leven
en nam hij vol moed in zijn hoekje plaats men noemde hem draaf-toby of