AITRADER/dutch-tts-labeled-complete huggingface dataset:
daar heb ik niets van gemerkt als hem dat nu zoo gelukkig maakt is hij met weinig te vreden wat wou je dan dat hij je omhelsd had och laten we toch zulke laffe dingen niet zeggen hij heeft de manchetten en de zeep en het zakkammetje en de pepermuntjes opgeraapt en dat was heel aardig van hem
en met haar zou de laatste ten grave dalen die dezen naam voerde want de zonen harer overleden zusters evenals lina de kleindochter van haar vaders eenigen broer die ook geen zoons had droegen de namen hunner vaders
met hare talrijke deelnemers uit alle oorden van europa en uit de nieuwe wereld hare weelde waaraan zij te griesbach noch te rippoldsau gewoon waren gaf aan beiden een onuitputtelijke stof tot vermaak
als rimini zijn getuige wilde zijn was hij bijna zeker van een bevredigend einde deze nam de vraag niet eens in overweging hij bepaalde zich tot een eenvoudigen hoofdknik hoe laat vroeg hij tien ure ik zal er zijn wat is er gebeurd
de dag was voor de rimini's zoo vol agitatie geweest dat de jaardag van lina er bij was ingeschoten eerst toen zij na het vertrek der rippoldsauers eenigzins tot rust waren gekomen en na den terugkeer van de bronnen op het terras bij elkander zaten riep henriette uit
in harmonie met mijne stemming misschien ik geloof dat ik wat wrevelig ben ik weet niet waarom ik zou afleiding willen hebben en in plaats daarvan wacht mij het gezelschap van mijn broer robert die niets zegt en zijne vrouw emilie die beter deed niets te zeggen vergeef me dat zijn familiezaken die u niet interesseeren
te blijven waar hij was en te wachten tot lina ochten zou zijn teruggekeerd om haar dan na de vermoeienissen van eene reis en het zwerven in den vreemde een te huis aan te bieden met een liefhebbend echtgenoot die eene eervolle maatschappelijke betrekking bekleedde
de tonnette schilder evenwel juffrouw dorothea de braut van botwater noemde had deze moeite eene beweging te onderdrukken maar de oogen van rimini waren strak op hem gevestigd en hij bedwong zich
dat is gelogen riep zij ernstig uit toen zij weder tot zich zelve was gekomen botwater heeft nooit aan je gedacht en zeker zou de strijd nu nog veel heftiger en vinniger zijn geworden zoo niet de persoon in quaestie zelf ware binnengekomen
het gesprek liep dan ook over andere onderwerpen toen de deur van het salon geopend werd en robert binnen trad hij zette zijn hoed op een stoel nam plaats op de canapé en zeide in antwoord op de vragende blikken der vier dames door je hebt
als wanneer het hun vermaakte gedeelte aan dien jongman valt onder voorwaarde dat hem bij zijne geboorte de naam gegeven worde van julius en bij zijn geslachts naam die van de tonnette gevoegd worde met welken naam ik vertrouw dat hij zich noemen zal
de vlinders fladderden in hare richtinglooze zwerftochten om hem henen en de dikke bijen gonsden als miniatuur lokomotieven op hare banen zonder rails boven de bloemen en planten en muggen voerden hare duizelingwekkende dansen uit in tallooze groepen wier bewegingen het oog niet volgen kan
de dames vonden het niet maar zij geloofden toch ook dat het tijd werd welke meening de jong bestreed door nog een flesch open te trekken hij verzocht verlof om den heer botwater en mejufvrouw rimini een enkel woord toe te spreken botwater stond op kom kom meneeren geen gekheid denk dat we omringd zijn van menschen die naar ons kijken
zij wist niet wat zij antwoorden zou want de jonge man bewees zijne dienst zoo vroolijk en beleefd dat zij niet boos kon worden over zijne ongevraagde inmenging en zijne
dan wel de waarschijnlijkheid dat hij zou uitgelachen worden door al zijne medeambtenaren die er nog vermaak in zouden scheppen dat hem zijn fortuin ontgaan was de gedachte dat hij tot zijn vijf en zestigste jaar ambtenaar gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zou blijven en dan met een klein pensioen zou worden ontslagen zonder in aanmerking te komen voor de aanzienlijke betrekkingen
vroeg zij den leidschen studentenalmanak zocht den naam op vond een l j de tonnette waarschijnlijk was die j de aanvangletter van jules teekende het adres aan en nog denzelfden avond nam de post een briefje mede aan den heer de tonnette jur
pieter botwater dacht bij zich zelven dat al kende hij ook nog zoo goed duitsch het toch niet onaangenaam zou wezen als er eens een hollander in den trein kwam want het mocht wezen hoe het wilde hij was toch een paar honderd uren van huis te midden van wildvreemde menschen en als hij nu en dan naar hun gesprek luisterde
beurde haar op de maatschappij die eerst voor haar gesloten was geweest opende zich nu emilie begon genot in haar leven te vinden zij zelve werkte tot haar herstel mede en aan haar had griesbach een wonder gewrocht
de tonnette bijna overtuiging geworden dat er op het woord van dien jongen man niet veel staat was te maken duitschers waren niet te vertrouwen jongelui ook niet en nu had hij zijn leven dat door een kapitein
dachten anderen er even ernstig over gerard keller het testament van mevrouw de tonnette om hem tot onderwijzer te nemen en van meer nabij den held van zulk eene geschiedenis te leeren kennen anasthase kwam nog meer in de mode dan hij ooit geweest was
maar zoo zij van haar nichtje alles geweten had zou deze hare oogen niet hebben geloofd toen lina in het rijtuig der rimini's was weggereden was mevrouw de tonnette naar hare achterkamer gegaan en had zij wel een uur lang schier wezenloos vr zich zitten staren naar den tuin zonder bloem of blad te zien
een uur later had hij de plaats zijner bestemming bereikt maar nu deed zich eene hachelijke omstandigheid voor hij moest een rijtuig naar griesbach bestellen hoe zou dat gaan
maar jongelui zijn discreter dan meer ouderen hunne geheimen zijn geheimen waarmede de wereld niets te maken heeft over tien of twintig jaar zouden zij er misschien met anderen over spreken voor het oogenblik behoefde louis niet te vreezen dat iemand wie ook vernemen zou waarom hij op reis ging
in die stemming had hij zich ter rust begeven en was hij opgestaan hij had ontbeten vr de anderen in de zaal zouden zijn en was toen uitgegaan om het afscheid te ontloopen toen hij zeker wist dat zijne reisgenooten aan het station zouden wezen was hij naar het hotel teruggekeerd om zich eveneens voor zijn vertrek gereed te maken
laat ik dan z doen ik kom morgen langs uwe kamer klop driemaal dan steekt gij uw brieven onder de deur door dat gaat best en om te toonen dat het best ging haalde louis een brief uit zijn zak en stak dien onder de deur door
er zijn heel geschikte menschen onder wij hebben in dorcas de vrouw van een verwer o ja dat is waar ook ik zou bijna vergeten dat het van avond dorcas was wat vroeg mevrouw dorcas avond nicht t is al weer veertien dagen geleden och wezenlijk maar je kunt wel eens overslaan
botwater gaf nog den raad om als lina ochten zoo warm was het bezoek in den kelder maar achterwege te laten hij had de beschrijving gelezen en kon zich best voorstellen hoe het was hij zou natuurlijk weer de kaartjes kunnen betalen
je moet er je tante eens naar vragen dat is ook mijn plan maar op reis laat men die dingen maar wat langs zijn kant loopen zeker wij zijn hem nu voor het oogenblik kwijt waar is lina gebleven
als gij wist welk een nacht ik heb doorleefd ik was op het punt mij om t leven te brengen en nog laat ons verstandig zijn ik ben een man van eer en wat ik misdaan heb al is het niet anders dan eene overtreding van de vormen wil ik herstellen
botwater wierp op den musicus een vorschenden blik en hij las op diens gelaat dat er zoo iets voor dezen hangende was jij moet toch niet naar parijs vroeg hij met groote oogen hem aanziende van sterren antwoordde niet maar bepaalde zich om een poos lang toestemmend met het hoofd te knikken lang
toen zij achttien was had zij misschien zich wel eens dwaze dingen in het hoofd gehaald en adonissen en engelen gabriël tot idealen gekozen maar als men de dertig voorbij is wordt men verstandiger en beseft men dat het levensgeluk ook zonder de gabriëls en adonissen is te verkrijgen
botwater wilde er nog iets bijvoegen maar hij wist niet hoe hij het zou aanleggen het was anders eene geschikte gelegenheid om de oudste jufvrouw rimini in den arm te nemen en door hare bemiddeling het hart van zijn nichtje te winnen hij behoefde dan niet met de deur in het huis te vallen zij zou het terrein kunnen voorbereiden
dat is onmogelijk riep henriette snikkend uit onmogelijk wanneer u weigert mogelijk als u er in toestemt mijne vrouw te worden
nicht is zoo oud en zij is zoo gewoon aan mijn gezelschap wezenlijk ik mag niet langer blijven vertel mij eens openhartig lina zeide emilie op gemoedelijken toon is er iets gebeurd wat u hindert
wiesbaden met de grieksche kapel was zoo prachtig en toen hoopte hij op san goar en san goarshausen met de zwitsersche vallei en toen op coblenz en ehrenbreitstein maar botwater en dorothea waren onverbiddelijk en lina gaf hun den naam van de mannetjes en de wijfjeslocomotief
eindelijk was de keus gevestigd een flacon als lina de eau-de-cologne er bij gaf zou het cadeau echt keulsch ijn hoe dom dat men er niet aanstonds aan gedacht had
je schuld zeide hij zal ik betalen je moet schoon schip maken eer je trouwt je zult wel spoedig willen trouwen ja mijnheer rimini als men een meisje ten huwelijk vraagt op uw leeftijd wil men niet lang wachten met het huwelijk dat heb ik aan je neef botwater ook gezegd
door houdt emilie gezelschap zeide henriette met een kleur tot aan het voorhoofd zoo zeide kato en waar is de familie gelogeerd
had berouw dat hij anasthase deelgenoot had gemaakt van het geheim hetwelk hij zoo toevallig ontdekt had hij was er te haastig mede geweest had hij dien eersten dag maar gezwegen dan zou hij het den tweeden dag en de volgende dagen niet hebben verteld en hij zou blijvend zijn dejeuné hebben gevonden zoo als hij het gaarne genoot
beiden zwegen eindelijk rees de ambtenfaar van zijn stoel stak als naar gewoonte een der fijne sigaren op die van sterren in een kistje op den schoorsteenmantel had staan trok zijne glacé handschoenen aan zonder welke hij nooit op straat verscheen en met een zwijgenden handdruk verliet hij den muziekmeester om zijn nommer op te zoeken
de eerste blik van mevrouw de tonnette was op haar poot die lag daar zoo rustig en onschuldig als of geen menschenhand die had aangeraakt sedert zij den vorigen avond daarin haar papier had geborgen en neef pieter stond voor het raam en keerde zich eerst om toen zij goed en wel in de kamer was en de deur achter zich had gesloten
dorothea kwam hem dadelijk te hulp door aan het gesprek eene andere wending te geven en aan lina te vragen of ze goede tijdingen uit den haag had gehad en of er iets nieuws in den brief stond lina die duitsch bleef spreken om de logées aan het tafeltje te houden
want geld leenen aan anasthase van sterren kon geen kwaad tante de tonnette was er goed voor de heer pieter botwater begaf zich volgens gewoonte na afloop van zijn diner naar zijne kamers hij had zeer weinig te pakken als man van orde en regel lag alles voor de hand
kent u latijn nicht neen maar mijn vader heeft het me gezegd wat het beteekende toen hij het geschreven had een mooie hand niet waar krachtig en duidelijk
wat bedoelt ge daarmede niets anders dan dat men iemand wien men veel verplicht is zijn portret geeft als blijk van erkentelijkheid dorothea was bleek van boosheid geworden
in vijf minuten was door haar als van zelf het geheele gezelschap ingedeeld en botwater zat in het achterste rijtuig terwijl lina in het voorste was gezeten recht tegenover manfred die dat juffertje van gezelschap alleraardigst vond en veel meer naar zijn smaak dan die twee millionnairtjes met wie hij fransch moest spreken en die gezette
deze antwoordde alleen maar inwendig en in den regel was dit heel gelukkig voor hen die tot hem spraken de pauwinnen volgden de heeren niet zeer gesticht dat zij in tegenwoordigheid van een vreemde een ruw verwijt van haar broeder hadden gekregen
werk ik weet niet hoe je daar aan komt ik heb met hem gedanst op het bal te rippoldsau meer niet en hij heeft je zeker zijn portret niet gegeven gij hadt hem liever uw portret moeten geven zeide lina
de paarden konden wat uitrusten in dien tusschentijd toen zij op het terras kwamen voelde botwater die uit den aard der zaak van de partij zou wezen zich genoopt om iets te presenteeren maar wat wijn wijn aan studenten dan was hij in een oogenblik een gulden of zes kwijt en het reizen was al duur genoeg
in de courant herhaalde anasthase in welke dat weet ik zoo juist niet meer in het nieuws van den dag de nieuwe rotterdammer of in een van de haagsche bladen van sterren zweeg hij had alleen aan botwater en enkele anderen die onwaarheid verteld om te verbergen dat hij lina ging opzoeken maar wie had het nu in de courant gezet
zij moesten iets zeggen en botwater zeide dan ook iets toepasselijks u is er vroeg bij van morgen mijnheer rimini de oudgast zag hem aan met zijne doordringende donkere oogen en antwoordde slapelooze nacht
hij wachtte dus maar tot lina met de dames rimini terugkeerde om dan den bepaalden tocht te ondernemen maar wie er terugkwam zij die hij wachtte verscheen niet hij begon zich te vervelen toch durfde hij niet naar zijne kamer te gaan om een boek te halen want in dien tusschentijd kon lina terugkeeren
och t gebeurt wel meer merkte henriette spotachtig aan dat men iets anders krijgt dan men verwacht had botwater gaf geen antwoord en stapte majestueus den kelder uit gearmd met
hij was nu al bezig met het onderwerp te zoeken al drie jaar lang maar elke week had hij een ander als tante maar eenmaal dood was zou hij er zich toe zetten hij zag er echter wel wat tegen op en eigenlijk was hij blijde dat mevrouw de tonnette nog maar niet stierf nu kon hij het leven voortzette dat hij thans leed en dat voor hem allerlei bekoorlijkheden opleverde
en ik had gedacht mijnheer botwater sprak rimini langzaam dat het eenige middel om eene vrouw die men gecompromitteerd heeft te redden bestaat openlijk als haar aanstaande echtgenoot op te treden
als er in t najaar geverfd wordt moet ge me helpen onthouden dat we daar wat aan laten doen zeker nicht we konden het ook wel eerder laten maken je weet wel dat ik niet gaarne werkvolk in mijn huis heb
de vreemdeling zag hem met zijne sympathieke blauwe oogen aan en uit zijn vollen blonden knevel klonk een welluidend ja botwater wilde nog iets vragen
en hunne gezichten kwamen dan zoo dicht bij elkander dat zij geen woord behoefden te zeggen om elkander alles te doen begrijpen wat zij gevoelden voor al het schoone voor hen ging de reis veel te snel
dat was zij echter al twintig jaar lang geweest zoolang als botwater aan het ministerie was maar de jaren volgden elkander en de vrouw van den dag bleef leven en zoo gezond en kras dat men de gewone geestige gissing waagde of ze misschien ook kon vergeten zijn
neen zij moest zorgen dat haar wensch vervuld wierd morgen zou zij haar notaris laten komen maar morgen dat was nog bijna twintig uren en in die twintig uren kon er veel gebeuren was het niet beter maar dadelijk op te schrijven wat zij wilde
t was gehasardeerd maar geniaal hij sprak over zijn avontuur met de meeste openhartigheid en vond de een of ander het al verkeerd men vergaf het hem geniën houden zich niet aan de regels der gewone maatschappij
melis stoke ik dacht dat je van daag bij den minister dejeuneerdet en ik was al bijna begonnen ik dejeuneer nooit bij den minister zeide botwater dat weet-je wel maar er was werk dat af moest en is t nu af vroeg de muziekmeester terwijl hij het deksel van de schaal nam zeg eens hoe vindt ge dat ze
de hoofdcommies naderde hen en zoo als hij eene familie in de tent zou hebben aangesproken nam hij ook nu op zes pas afstand met een diepe buiging zijn hoed af en liet het hoofd op de borst zinken rimini was niet in een bui om dergelijke beleefdheden te genieten en allerminst om ze te beantwoorden
in elk geval wanneer dat nichtje trouwde vr het oude mensch stierf en bij ongeluk een zoon kreeg was de heer pieter botwater zijne erfenis kwijt die erfenis waarop hij reeds zoovele jaren had gevlast al was dit ook voor ieder verborgen gebleven
maar we hebben den jaardag van lina geheel vergeten en zij wordt nog al meerderjarig t is waar ook zeide botwater en t was nog al om haar
reeds was dit in de bovenkamer opgemerkt en aan den eersten ambtenaar die binnenkwam nadat het gewone uur van den hoofdcommies voorbij was vroeg de bode of mijnheer ook iets van mijnheer botwater had gehoord
misschien zou dat verzoek toch niet veel hebben uitgewerkt maar thans belette niets dat mevrouw rimini reeds een uur later aan haar man vertelde dat lina ochten volstrekt naar huis wilde omdat zij bang was dat die van sterren haar vragen zou en hetzelfde vernam ook dorothea die het weder aan henriette vertelde
zeer toevallig zeer toevallig zeide pieter daarvoor moet men maar op reis wezen de familie welvarend dank u zij maken een wandeling en ik wacht ze hier
hij had in de eene hand zijn zonnescherm wit met blauw gevoerd en in de andere zijn flambard met breeden rand zoodat men zijne krullende lokken tot de kruin toe volgen kon ik stoor u misschien zeide hij met een diepe buiging die indruk moest maken op al de logées in den omtrek die ze zagen
den derden dag was het koffie en een kantje kaas en het kistje fijne sigaren op den schoorgerard keller het testament van mevrouw de tonnette steenmantel had plaats gemaakt voor een ander met sigaren van gewone soort over tante de tonnette en hare erfenis spraken zij slechts zeer
misschien zou hij niet durven en dat denkbeeld vond zij nog erger dan het vooruitzicht dat hij wèl zou durven wat gebeuren moest moest dan maar gebeuren louis had ook zeer veel te vertellen
hij besloot daarom te wachten tot een nieuwe reiziger in den trein kwam die zou waarschijnlijk niet tot de bende behooren en als hij binnen zijn bereik kwam zou hij hem vragen hoe kan men te appenweiler den trein naar oppenau vinden
tonnette in leven is en sergeant bij het derde bataljon van het tweede regiment fuseliers en maakt hij het goed vroeg mevrouw de tonnette gedachteloos dat weet men aan het departement van kolonien niet
toen lina het salon binnentrad nu was alles gevonden lina werd terstond in den kring getrokken en dank zij hare komst mocht haar neef apollo wezen want manfred en zijn vriend beweerden dat zij geen regisseurs en acteurs te gelijk konden zijn en zij schenen er de voorkeur aan te geven de dames in positie te stellen
als henriette er nu maar was het onderhoud met anasthase had haar zoo geheel vervuld dat zij schier buiten staat was om te onderscheiden wat rond haar was of gebeurde daar herkende zij toch henriette aan de groote linten op haar hoed zij was met anderen met dorothea en botwater en
hoe weet ge dat houd me ten goede dat ik dit niet zeg in ambtelijke betrekking verneemt men soms dingen die men gehouden is te verzwijgen ik maak hierop inbreuk omdat ge zoo na bij de zaak betrokken zijt maar verlang geen nadere opheldering van me
als een sultan in zijn serail zat de heer robert rimini aan de table d'hote van het hotel zum adler te griesbach hem was de plaats aan het midden der tafel gegeven
wij komen maar heel eventjes zeide de jongste rimini henriette om u iets te vragen dat we dol gaarne zouden willen mevrouw de tonnette knikte heel vriendelijk en dacht zeg het dan maar dadelijk dan ben ik u het spoedigst kwijt
met verzoek den anderen dag tusschen twee en drie ure te huis te zijn daar eene dame hem verlangde te spreken het briefje was geteekend door lucie de tonnette brantour eerst was zij voornemens geweest het jonge mensch bij zich te doen komen maar dan was de betrekking eenmaal aangeknoopt moeielijk weder te verbreken
een half uurtje om één uur vijf reis ik af om een uur vijf gunst dat is mijn trein ook dat is toevallig dan reizen wij nog een eind zamen
bij zich tenzij ze een plan hebben hetwelk dorothea rimini zeker wist dat hij niet ten haren opzichte had gemaakt t verwondert me zeide lina dat nicht tonnette niets van zich heeft doen hooren
en zoo zij elkander al ontmoetten wat dan nog lina zou in staat wezen om hem onbeleefd te behandelen en louis zou het plan opgeven en later niets meer van de geheele geschiedenis willen weten en dan
daar kwam de tweede pauwin en het gesprek nam eene andere wending of liever er volgde eene herhaling van het gesprokene maar slechts kort want de dames maakten zich ongerust waar haar broer en zuster en lina gebleven waren als hun maar geen ongeluk overkomen was
want egoïsme was het toch en niets anders dat haar berouw deed gevoelen dat zij hare toestemming gegeven had om drie weken lang het gezelschap te missen waaraan zij zoo gewoon was
ik heb misschien wat verward geschreven nicht maar die door rimini zat me zoo op de vingers te kijken het was net of zij lezen kon wat ik schreef dat is niet te hopen je hebt je niet heel gunstig over haar uitgelaten o dat verdiende ze ook niet als ik u alles vertelde
brachten hem in een goed humeur na zijne ervaring te rippoldsau voelde hij nog minder zwak voor duitschland dan ooit te voren in het schwarzwald mochten dan al geen roovers zijn zoo als voorheen het was er toch verre van veilig
nu gij allen weg gaat zeide hij heb ik ook mijn koffer maar gepakt ik had plan om over staatsburg naar parijs te gaan maar als het me vergund is het uitstapje naar heidelberg mede te maken zou ik het op veel prijs stellen een dag in zulk aangenaam gezelschap door te brengen
zij maakte zich zelven wijs dat die informatiën die zij wilde inwinnen in geenerlei verband stonden met haar nichtje maar alleen moesten strekken om hare belangstelling in de genealogie van haar geslacht te bevredigen
wel met genoegen jufvrouw rimini zeide anasthase maar hij heeft anders wel den leeftijd om op zich zelven te passen kom aan wij willen eens gaan zien waar melis stoke zit zeide hij langzaam zijn glas uitdrinkende neem uw viool mede sprak henriette orpheus heeft de dieren des velds er door gelokt
maar al die voorvallen en toestanden hingen niet van haar af er moest iets gebeuren dat niet in hare macht was maar dit gerard keller het testament van mevrouw de tonnette nam zij zich stellig en vast voor om geene gelegenheid te laten voorbij gaan en het uiterste te wagen om haar doel te bereiken
zij kon hem toch niet vragen en hij scheen maar niet in te zien dat dit huwelijk wezenlijk in zijn belang was en dat hij slechts de hand behoefde uit te strekken om die van eene vrouw te vatten wiens streven het zijn zou hem een aangenaam en gelukkig leven te bezorgen
die zijn altijd welkom als de badgasten kosteloos ze genieten kunnen men zou hem fêteeren misschien wel bouquetten en kransen aanbieden er bestonden wel middelen om die te bekomen daarvoor had anasthase de gerard keller het testament van mevrouw de tonnette zaken van te nabij gezien
de romeinen begroetten de sabijnen er volgden eene eindelooze reeks van voorstellingen en het drietal werd overladen met komplimenten voor de wijze waarop zij haar mandaat vervuld had
het werd dan ook in de kiem gesmoord door de overweging dat de kosten dan meer geleidelijk zouden worden gedragen als er nog een heer meeging de dames rimini vonden dat recht aardig
nu eerst voelde zij hoe veel zij van de gezellige vroolijke lina hield en besefte zij hoe ze haar missen zou en t was toch maar voor een week of drie als lina eens trouwde
geen verdiensten dus ook maar die werden ook onnoodig als lina hem tot man aannam was hij voor zijn gansche leven van zorgen bevrijd de schulden die hij nog achterliet zouden dan wel betaald worden even als het reisgeld dat een gefortuneerde vriend zonder aarzelen hem had
op de trap had hij berouw dat hij toch maar geen voorwendsel had bedacht om die matrone van zijn hals te schuiven of dat hij maar geen vijf minuten eerder zijn huis was uitgegaan maar het was nu eenmaal zoo en hoe korter het onderhoud duurde zoo veel te vroeger kon hij naar scheveningen als ze ten minste niet te lang bleef
heb ik niet het genoegen jufvrouw rimini te zien klonk haar op eens in het oor en naast haar stonden drie jongelingen alle drie zoo heerlijk jong dat botwater en van sterren plotseling oude heeren werden in het oog van haar tot wie die woorden waren gerigt
twee paarden te veel ja sprak rimini toen zij uitstegen op die wijze zijne aanmerking weder intrekkende anasthase bleef soupeeren en was zoo gezellig en vroolijk als hij kon maar verschillende redenen werkten zamen om den kring der rimini's daarin niet te doen deelen
de heeren misschien geen zin hebben in een cognacje drie cognacjes gerard keller het testament van mevrouw de tonnette en een voor zich zelf maakte vier twaalf stuivers juist een mark gemakkelijk als men zoo met het vreemde geld terecht kan maar een mark kon lijden hij begon reeds sollen die herren nicht ein glas cognac
mevrouw de tonnette stoken ja toch zij gaf hem zijn binocle terug zij wilde heengaan anasthase trachtte haar door woorden terug te houden hij sprak met vuur zou zij neen ja hij wilde hare hand grijpen
en van de societeit waaide de historie over naar andere kringen en de ambtenaren hadden nu nog meer ontzag voor dien fatsoenlijken botwater die als het er op aankwam zich zoo kranig wist te gedragen
de dames hadden hare zakken vol en lina opende om de zeep te bergen het kartonnen doosje waarin de manchetten geborgen waren en legde daarin de zeep en het zakkammetje en nog een paar voorwerpen die de riminietjes moeielijk konden bergen
zooveel beweging en omslag zooveel vermoeienis voor haar die boven alles rust lief had viel niets in haar geest maar toen zij eindelijk zag dat er geen ontkomen meer was en het plan van rimini moest worden uitgevoerd
in den kelder bij het vat had zij reeds bespeurd dat bij met zijne verklaring gereed was maar zij moest hem gelegenheid geven haar vormelijk te uiten en haar vrouwelijk doorzicht had haar doen beseffen dat na het voorspel in het gewelf het terras uitnemend geschikt was voor de voorstelling zelve en zeker ook voor de finale waarop zij wachtte
legende en historie zijn soms zoo innig verbonden dat men ze niet van elkander onderscheiden kan van meer belang echter dan de geschiedenis van dit heidelberger vat zou voor mij de herinnering zijn die ik er aan zou wenschen vast te knoopen
anasthase was met de zaak verlegen eindelijk zeide hij meer om het zich zelven op te dringen en henriette gerust te stellen dan omdat hij er werkelijk van overtuigd was morgen zijn zij de heele ontmoeting vergeten
maar daarvan wilden de dames en van sterren niets weten en weldra was het vijftal in het gewelf waar het gerard keller het testament van mevrouw de tonnette monstervat met zijne onmogelijke afmetingen hun werd uitgelegd en toegelicht door de opgave van omvang inhoud
elzasserinnen de secondante en nog eene duitsche moeder met twee volwassen dochters verklaarden zich bereid om aan de uitnoodiging gevolg te geven natuurlijk moest er nog wat toilet gemaakt worden de commissie zeide wel dat het niet noodig was maar zij zou gaarne wachten tot de dames zoo bekoorlijk waren uitgedost als zij zelven maar wilden
van koude volstrekt niet ik heb het hier heel goed laat me maar stilletjes waar ik ben botwater zag doodsbleek en wilde weer heengaan maar lina trok
zij hoorde zich al feliciteeren en zij zag zich al nakijken als zij met haar aanstaande in de tent of aan het badhuis kwam haar hoogste wensch was nu maar dat het goed weer bleef en zij den volgenden zondag de gewone bedevaart der hagenaars voor het diné naar het bosch en des avonds naar het strand kon maken
van hellingen en de jong voelden dat zij slechts dienst deden en de dames meer uit beleefdheid met hen spraken maar met andere gedachten waren vervuld welke wisten zij niet lina begreep niet waarom louis bij botwater bleef de ware reden dat hij niet durfde kon zij niet onderstellen
waarom had ook zij geen millioen zooals die rimini's dan kon hij met haar trouwen nu ware het eene dwaasheid zij een onbemiddeld meisje gerard keller het testament van mevrouw de tonnette en hij zonder fortuin ten minste voor het oogenblik
mevrouw de tonnette was op de stoep gekomen en zag het na tot het om den hoek verdwenen was en keerde toen in haar voorkamer terug stil en gedrukt alsof zij voor altijd van haar nichtje afscheid had genomen
zij een millioen maar weet je dan niet dat ik smoorlijk verliefd ben op dat meisje wie zou er niet verliefd wezen op een meisje met een millioen neen vr dat ik het wist en ge hebt ze niet gevraagd natuurlijk niet hoe zou ik een vrouw kunnen vragen zonder geld
de beschrijving was zoo duidelijk dat lina geen oogenblik in onzekerheid verkeerde of het was neef anasthase van sterren haar vermoeden werd weldra bevestigd de dames rimini verschenen weldra weder op het terras vergezeld van de heeren botwater en van sterren
ik beloof u zeer zacht te spreken zeide de jong onderworpen och pieter als mijnheer nu graag wil fluisterde dorothea en drukte botwater zacht op zijn stoel terug
manfred gaf zich niet zoo spoedig gewonnen maar eindelijk berustte hij in het plan van zijn reisgenoot wie heeft u dat alles verteld vroeg hij die musicus anasthase van sterren die is een neef van dien botwater en van lina ochten
tot tijdverdrijf haalde hij het cadeau te voorschijn dat hij voor lina had meegebracht het was voor hem een zeer mooi cadeau een gouden braselet met een turkoois die hem zestig gulden gekost had zoo iets geeft men niet aan iedereen dat kon lina zelve wel begrijpen en als zij het te mooi vond zou hij zeggen voor u is niets te mooi
t is waar die jonge schilder had wel gezegd dat alles geschikt zou worden maar toen botwater des avonds laat op zijn kamer was gekomen na den rid naar griesbach in een der rijtuigen te hebben medegemaakt zwijgend als napoleon toen hij van moskou terugkeerde
anasthase had de volle laag ontvangen hij had een refus gekregen waarvoor geen hooger beroep meer bestond was hij zelf ten prooi aan een gevoel van spijt en wrevel meer nog dan van smart
is zeventig nicht en ik twee en twintig ik ben vijf en zeventig verbeterde mevrouw de tonnette en de zesentwintigste wordt gij drie en twintig dan ben je meerderjarig meisje
t was of de lijkwagen al naderde die hem grafwaarts zou brengen gij kunt niet begrijpen hoe ik te moede ben sprak zij terwijl de tranen haar in de oogen stonden van alles wat er gebeurd is ben ik de schuld o ik smeek u vergiffenis voor al hetgeen ik jegens u heb misdaan
als ik u wel begrepen heb neef zeide ze is uw vacantie begonnen gij hebt me gesproken van een reisje dat ge woudt maken hebt ge daar lust in dan meen ik dat het u niet beleedigen kan als uw tante u daartoe in de gelegenheid stelt
ik ben te veel aan nicht verschuldigd om niet te doen wat zij verlangt sprak lina en trok hare hand terug maar zij kon het niet helpen dat zij even de zijne drukte de heer botwater vroeg of de dames het niet wat koel begonnen te vinden
maar wij zullen het toch zien als gij t koopt daar zal ik wel voor zorgen straks als wij de dames naar t hotel hebben gebracht ga ik er nog eens alleen op uit botwater vond dit uitstekend dan zou hij ook gelegenheid hebben zijn bracelet te koopen
henriette had aan lina stellig beloofd dat zij haar niet alleen zou laten met anasthase maar toen het reisgezelschap op het terras was gekomen zocht lina vruchteloos met de oogen hare vriendin henriette was blijkbaar uit het gewelf komende een anderen kant ingeslagen
toen zij mededeelde dat botwater besloten had ook naar den haag terug te keeren waar zijn tegenwoordigheid dringend vereischt werd en dat zij hem zou vergezellen om lina gezelschap te houden
en de tonnette die ook alles wat er gebeurd was zoo goed wist of hij het zelf had bijgewoond zeide niet te begrijpen dat er menschen zouden zijn die z iets deden nu ik dit van u weet ging botwater voort zal ik er geen bezwaar tegen maken dat u aanzoek om de hand van mijn nichtje doet
wist niet wat aan dit gesprek was voorafgegaan hij was ijdel als de meeste mannen en vooral de meeste kunstenaars en verbeeldde zich nu dat de twee dames over hem hadden gesproken
hoe was t mogelijk dat hij zoo'n zwarten kurassier ooit een sympathiek persoon had gevonden hij was zoo zeer onder den indruk van het gebeurde dat hij vergat wat hem tot dorothea rimini gebracht had
eva had haar man niet bescheidener kunnen aanvatten o mijnheer botwater ja jufvrouw riminie en als wij weer zoo iets opvoeren hoop ik
de dames rimini waren de eenigen in den haag die haar bijnaam niet kenden in het oogenblik van stilte dat hierdoor ontstond hoorde men louis de tonnette tot lina zeggen
verkoop die kuren nu maar niet je verlangt niet anders lina had er ook zeer veel zin in zij zag er een middel in om althans voor dien dag weder aan haar neef botwater te ontkomen en de brusselsche dame
louis wachtte een kwartier drommels dacht hij die botwater is nog moeielijker in het kiezen dan de dames of zou hij den winkel leegkoopen eindelijk verloor hij zijn geduld de ambtenaar was geen kind meer hij zou wel t'huis komen zoo hij misschien al niet t'huis was
zeer kinderachtig voor menschen van drie en twintig jaar maar er zijn tijdperken in het leven dat iemand erg kinderachtig kan zijn zelfs botwater en dorothea ondervonden het
botwater spoorde langs den rijn en ofschoon hij erkennen moest dat het uitzicht uit het portierraampje wel aardig gerard keller het testament van mevrouw de tonnette was lette hij er niet zoo bijzonder op hij had meer gevoel voor de gevaren die aan de duizelingwekkende snelheid van den trein verbonden waren en bij de minste verdachte schudding van den wagen dacht hij aan ontsporing
de tonnette mevrouw ik wist niet dat ik het voorrecht had familie in den haag te hebben en vooral geen nichtje dat er zoo lief en aardig uitzag u neemt me niet kwalijk dat ik het maar openhartig zeg zoo was dat een freule de
hij maakte zich zelven diets dat hij als oudere bloedverwant toch eigenlijk verplicht was te waken over de minderjarige eigenlijk kwam het niet te pas dat zij zonder mijnheer en gerard keller het testament van mevrouw de tonnette mevrouw rimini hierheen was gegaan
was het niet het verstandigst maar stil heen te gaan en een brief achter te laten dat dringende ambtsbezigheden hem dwongen naar den haag terug te keeren maar dat hij hoopte spoedig terug te komen voor de zaak van eer
ik was juist voornemens de eerste dagen op mijn bureau te blijven en mijn dejeuné van den kok te laten komen ik kan de jufvrouw zeggen dat zij hier alles klaar zet dank-je dank-je dien last wil ik je niet aandoen ik ben er toch al mede verlegen dat ik zoo dag aan dag bij je kom
hier volgden weder e paar huishoudelijke berichten over de kamers die nieuw behangen waren enz in het postscriptum dat ook aan haar brief niet ontbrak deelde tante nog mede dat zij voor haar de komplimenten had gekregen van lina's vriendin saartje die ook met een student geengageerd was
ook nu deelde botwater haar in alle bijzonderheden mede wat drie was een van de gewichtigste zaken die hij ooit in behandeling had gehad en waarvan de retroacta twee loketten vulden
en beiden zeiden dan ook met een zucht dat mijnheer gelijk had maar dat zij helaas zoo gelukkig niet waren hij wandelde met het echtpaar den tuin in en had weldra gelegenheid te bespeuren dat hunne hoogachting en vereering eene bedoeling hadden
maar deze liet geen intimiteit toe hij vervulde nauwgezet zijne plichten maar sloot zich niet bij zijne collega's aan alleen met de hooger geplaatsten onderhield hij een vormelijken omgang ook societeitsvrienden hield hij op een afstand en wat hem bijzonder kenmerkte was dat hij nooit over zijn ministerie sprak waaruit men opmaakte dat hij van alles op de hoogte was
zie zoo hier haalt men weer adem die duitschers zijn krankzinnig om op klaarlichten dag in de maand juni te gaan dansen willen we een endje opwandelen t is hier beter dan binnen zeide mevrouw en t doet toch altijd weer goed eens met landgenooten te zijn
steeds te beurt valt zij hoorde het oordeel reeds van haar vriendinnen wat zouden die jaloersch wezen want bot water was een man met wien men voor den dag kon komen volmaakt was hij misschien niet maar erg fatsoengerard keller het testament van mevrouw de tonnette lijk en in de residentie is dit eene eigenschap ter wille waarvan men vele andere over het hoofd ziet
en u doet altijd of u geen duitsch kent merkte henriette hem op die de eerste gelegenheid om haar aanstaanden schoonbroer eene hatelijkheid te zeggen in afwachting van volgende gelegenheden niet voorbij wilde laten gaan
dat zij geen zoons hadden zeide lina met een glimlachje want zij wist dat dit het stokpaardje harer nicht was juist erg jammer en vreemd toch ook niet waar lina haalde de schouders op dat was eene zaak waarvan zij minder verstand had
en nu volgde weder een snikbui nog heftiger dan de eerste die anasthase gelegenheid gaf om na te denken over het offer dat henriette hem gebracht had en te overleggen hoe hij hare smart bezweren kon
t is waar het liep bijna uitsluitend over hare badreis maar beter over eene badreis te spreken dan niets te zeggen en nu men wist hoe emilie aan het spreken was te krijgen sprak men ook meer met haar en langzamerhand begon zij er zich aan te gewennen een gesprek te voeren ook met anderen dan robert
toen dacht hij aan tante de tonnette en de verloren erfenis en aan lina ochten die hij op zijn best vier-en-twintig uren geleden ten huwelijk had gevraagd had het houding tegenover henriette die toch zeker alles bemerkt moest hebben nu reeds haar zijn hand aan te bieden
maar de toon en de aanwijzing met den blik gaven duidelijk te kennen dat niet hij rimini maar de hoofdambtenaar van den slapeloozen nacht het slachtoffer was ja zeide deze terwijl hij een air van onverschilligheid wilde aannemen men slaapt in een vreemd land niet altijd even rustig
siegberg nam de plaatskaartjes en toen de trein zich in beweging zette werd manfred weder helder wakker hij verhaalde de gebeurtenissen van den vorigen dag de verloving van botwater dat die kerel een millioen krijgt sprak hij een millioen herhaalde siegberg dat geloof je toch niet
laat ik duidelijker spreken begon hij daar komt het dacht lina en zon reeds op haar antwoord zij werd er waarlijk moê van al die zijdelingsche aanvallen af te weren
die hollandsche millionnair werd een beroemd man in de jaarboeken der badplaats en toen hij als apollo in het midden van den kring der muzen stond voelde hij zelf dat hij iets beteekende al de dames vonden hem ondanks zijne deftigheid toch volstrekt niet verwerpelijk
nu zal ik maar eindigen de reden waarom ik dezen schrijf is om u bij tijds te doen weten dat wij morgen avond tegen half negen t'huis zullen komen half negen t'huis maar dat is heerlijk riep mevrouw de tonnette uit en wilde terstond de meid schellen om te vragen of wel alles in orde was voor de ontvangst van haar nichtje
die gedachte verzoende hem geheel en al met de komst van anasthase maar hij moest er nu ook geen gras over gerard keller het testament van mevrouw de tonnette laten groeien hij moest dadelijk met lina spreken de polka was juist geëindigd toen hij in de zaal kwam maar vruchteloos zocht hij naar zijn nichtje
anasthase had de rimini's naar baden weten te lokken en toen zij zouden terugkeeren met opzet den trein gemist om zonder het belemmerend gezelschap van dien in zich zelven gekeerden oudgast en zijne zieke vrouw met het meisje zijner keuze te kunnen spreken en haar tot een gunstig antwoord te dwingen t was een artisten gril
ik vertrouw volkomen op u anasthase ging naar zijne kamer om zijn handkoffertje te sluiten en aan den portier te geven henriette had haar reistasch reeds in diens bewaring gesteld de nota's waren betaald zij hadden zooals henriette het uitdrukte met de wereld afgerekend
van mevrouw de tonnette ingeslagen waarbij de tonnette weder het voorrecht verzocht om de dames een souvenir aan keulen aan te bieden wat botwater meende zonder onbeleefd te zijn niet te mogen weigeren aanvaardde lina de bijna hopelooze taak om een cadeau te koopen voor hare nicht
hè ja het heidelberger vat dat moet erg interessant wezen riep henriette ga dan met ons mede zeide lina ik en dan
na het soupé nam zij uit eigen beweging zijn arm en sloeg hem voor nog een kleine wandeling te maken wij hebben elkaar eigenlijk nog niet gesproken zeide zij en ik ben erg benieuwd iets van tante te hooren
dat moest zoo wezen antwoordde botwater op wijsgeerigen toon en terwijl dorothea dacht aan deze verplichting van mevrouw tonnette overwoog haar verloofde dezelfde verplichting van zijne aanstaande
rimini keerde zich om en wandelde weder even bedaard naar het hotel terwijl anasthase hem prees over zijne royale wijze om zaken te doen en hem zijne plannen voor zijn huwelijksleven ontwikkelde en raad vroeg over de keuze en de inrichting van eene woning waarop de oudgast slechts met een enkel woord antwoordde
als lina ochten van het reisgezelschap van haar neef gerard keller het testament van mevrouw de tonnette anasthase ontslagen wilde zijn moest zij of hem ronduit zeggen dat zij er niet van gediend wilde wezen of vertrekken vr hij teruggekeerd was
in t geheel niet wij kunnen naar het badhuis gaan als gij er ten minste niet tegen opziet om met een oude vrouw in het publiek te komen maar mevrouw
zij wreef haar bril weder eens af en hare oogen tevens toen las zij voort hoe kort ik ook het voorrecht had met jufvrouw ochten in gezelschap te zijn ik voel groote sympathie voor haar en ik meen ook bemerkt te hebben dat zij mij niet ongenegen is
in zijn jeugd had hij natuurlijk duitsch geleerd maar wat hij er van kende zat er zoo dun op dat hij noodzakelijk zich weder op de hoogte moest stellen met dat doel had hij zoodra zijn reis naar griesbach vaststond zich aan de studie van het duitsch gewijd
het zou nu eene geheel improductieve uitgave wezen en hij kon het eene veel betere bestemming geven dorothea zou den bracelet zeker met graagte aannemen maar als hij hem thans reeds gaf moest haar dit zeer verdacht voorkomen heeren reizen niet met dames
maar welke reden zij daarvoor zou opgeven wist zij zelve nog niet zij had altijd maar gehoopt dat zij zoo gelukkig zou zijn om aan de formele declaratie te ontsnappen en had daarom zooveel zij vermocht steeds alle middelen aangewend om niet met anasthase alleen te zijn
meisjes ik jaag je niet weg maar t loopt naar elven en als de meid je t'huis moet brengen is het beter dat je nu gaat dan later die wenk was duidelijk genoeg en de riminietjes stonden dan ook dadelijk op erg verbaasd dat het al zoo laat was en vroegen duizendmaal verschooning dat zij zoo lang waren gebleven
maar ik moet nog mijn plaatskaartje nemen voor appenweiler dat duurt niet langer dan een kaartje voor baden ik benijd u niets belet u om ook naar baden te gaan
als tante kwam te sterven vr dat lina gehuwd was zou dat testament niets te beteekenen hebben maar hij begreep dat zij hoogstwaarschijnlijk wel een notaris er over spreken zou die de wettelijke vormen in aanmerking zou nemen
maar hij zou haar kunnen waarschuwen als zij straks onder zijn bereik kwam de eerste dans was ten einde maar lina zette zich aan de overzijde van de zaal en of hij al trachtte haar in het oog te krijgen en haar te wenken zij scheen volstrekt onbewust dat neef pieter botwater tegenwoordig was
neef weet-je wat je dan doet trouw dan met die kleine lina en als je zelf niet wilt vraag ze dan voor mij maar onder conditie dat de oude dame haar tot erfgename maakt ik geloof niet dat ik je heel veel uitzicht kan geven antwoordde louis droog dus voor
heeft zij geen zoon dan zal zij en zullen gezegde neven pieter botwater en anasthase van sterren gezamenlijk het vruchtgebruik genieten van het hun toebedeelde één derde van mijn vermogen tot dat haar zoon indien zij een zoon ter wereld brengt den leeftijd van twintig jaar zal hebben bereikt
ongemerkt pakte zij haar koffer als het noodig was zou zij even goed gereed zijn als dorothea en lina men kon nooit weten hoe de zaken liepen en de zaken liepen juist zoo als henriette vermoed had
kindlief zeide mevrouw tonnette je hebt nog meer dan eene halve eeuw vr je en ik raad je niet aan mijn voorbeeld te volgen waarom niet u hebt er u toch wel goed bij bevonden geloof ik
ik wou het zoo straks niet zeggen toen van sterren er bij was maar hij heeft me eensklaps meegesleept toen ik met mijnheer behren stond te praten en behren is woedend geworden dat heb ik duidelijk gezien en nu zou ik bang wezen dat die ruzie met hem maakte
wat is dat voor een papier dat je weggenomen hebt vroeg louis toen hij met haar voor het andere geopende raam stond en beiden het hoofd naar buiten brachten een certificaat van oorsprong zeide lina lagchend weet je daar ook van
het gesprek werd algemeen alleen neef anastbase had zich teruggetrokken alsof hij niet tot het gezelschap behoorde en hij had ook geen plan meer om er zich bij te voegen men zegt dat menschen die het slachtoffer van een spoorwegramp zijn zoo geheel hunne zinnen verliezen dat zij bij het verminkte lijk van een dierbaren bloedverwant zoeken naar een handkoffertje of paraplui
keller het testament van mevrouw de tonnette xi het beleg wordt opgebroken maar de vesting toch genomen
had zijn binocle uitgehaald die hij aan lina overhandigde en terwijl zij in beschouwing verdiept stond sprak hij me dunkt lina dat die mooie natuur u ook vatbaar moet maken voor de edele gewaarwordingen van t hart
ik ben het zeide louis je ziet er uit of je gedropen bent en ik hoor datje eergisteren je kandidaats hebt gedaan met glans zeggen ze ik geloof dat ik het er goed heb afgebracht van harte geluk en kom je nu wat uitrusten in den haag
heer nicht mijn parasol en lina zocht overal waar toch die parasol kon gebleven zijn en nicht hielp zoeken en de meiden kwamen binnen om haar bijstand te verleenen en de riminietjes wenkten dat zij komen zou het was hoog tijd als zij den trein nog wilden halen
en lina althans niet even als henriette waren zij vrij kalm onder den toestand het was haar tamelijk onverschillig wat er met botwater gebeurde en wie op den bodem van lina's hart had kunnen lezen zou daar misschien iets hebben ontdekt van een stillen wensch dat ten gevolge van die zaak van eer griesbach hem als logé mocht verliezen
haar geest was nog vervuld met het gesprek dat ze zoo straks met haar nichtje had gevoerd en onwillekeurig kwamen haar de woorden in de gedachten dat het verkeerd was over zijn nalatenschap te spreken
ik kan u niet te dineeren vragen mevrouw zeide gerard keller het testament van mevrouw de tonnette louis eveneens opstaande mijn tafel zou voor u niet veel aantrekkelijks hebben en hier op mijn kamer laten we dan de zaak omkeeren ga met mij mede ik zal u
anasthase wilde den schijn niet hebben dat hij erfenissen naliep al zou hij ze volstrekt niet versmaden en vermeed daarom het huis van mevrouw de tonnette maar juist deze verhouding zou bevorderlijk zijn aan de bereiking van zijn doel
en die al de genoegens en gemakken van het huiselijk leven opofferen aan het denkbeeldig genot dat zij in een logement meenen te vinden maar nicht zeide lina op een morgen dat de oude dame weder aan zulk eene beschouwing had lucht gegeven als u liever wilt dat ik bij u blijf dan ben ik volkomen bereid
zij waagde haar goeden naam als danseres er aan en geen drie minuten later was de dans zoo hopeloos in de war dat er aan geen voortzetten meer te denken viel de dirigent zelf was misschien nog het meest voldaan over die stremming want zijne krachten waren ten einde
wel dat stond in de courant lina achtte zich niet geroepen aan neef anasthase te vertellen dat zij een brief had gekregen en hoe de oude dame zich daarin over haar neef uitliet zij maakte daarom gebruik van de eerste onwaarheid die haar inviel en zeide dat zij hare wetenschap uit de courant had geput
en een oogenblik daarna had hij zijne vrienden ingehaald en verdween hij achter de menschen en wagens en rijtuigen gunst lina wat zei hij vroeg henriette die met dorothea aan de overzijde van de straat was blijven toezien
de tonnette deed eerst het voorstel om een halt te maken de dames zouden zich te veel vermoeien hij wilde te mainz de brug zien later te bingen de rochuskapelle en het niederwald bezoeken
dat gedoogde zijn fatsoen niet en als hij wijn schonk dan kwam dit nog al duur uit die jongelui zagen er ook uit of zij het niet bij één flesch zouden laten maar zijne bezorgdheid verdween spoedig toen van hellingen verzocht de eer te mogen hebben de dames een glas wijn aan te bieden
en nu had zij allerlei omwegen gebruikt lina zou haar niet begrepen hebben en als zij t'huis kwam zou het zijn ja nicht dat had u me dan maar wat vroeger moeten zeggen en welk een dwaasheid was het ook van haar geweest om dat jonge mensch op reis te zenden
de riminietjes moesten s avonds pakken en als er gerard keller het testament van mevrouw de tonnette niet was wat er wezen moest zouden zij geen raad weten bovendien waren zij alle drie te onrustig om t huis te blijven zitten en nu hadden zij met haar drieën een pleizier grooter misschien dan zij te griesbach zouden hebben